9917 – ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ

Αριθμός τεύχους

Νο.: 4

Χρονική Περίοδος

Ημερομηνία Έκδοσης

1888-1889
i

Αριθμός Σελίδων

544

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο

OCR
Σύνολο σελίδων:
ΓΕΝΙΚΗ ΕΦΟΡΕΙΑ ΤΠΝ ΑΡΧΛΙΟΤΗΤΠΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΩΝ
ΔΕΛΤΙΟΝ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΝ
ΥΠΟ
ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΩΝ
ΤΟΜΟ2 Δ'
ΕΤΟΣ 1888
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΚ ΤΟΤ ΤΤΠΟΓΡΑΦΕΙΟΤ Σ. Κ. ΒΛΑΣΤΟΤ
63 ΟΛΟΣ 3ΡΜΟΥ 63— 14 ΟΔΟε ΝΙΚΗΪ 14
1889
ΔΕΛΤΙΟΝ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΝ
ϊ ΠΟ
ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΦΟΡΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ
ΕΤΟΣ 1888
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΚ ΤΟΪ ΤΪΠΟΓΡΑΦΕΙΟΪ ,^. ,Κ. £ΒλΑΣΤΟΤ
14 ΟΔΟΓ ΝΙΚΗΓ 14 — 63 ΟΛΟΣ ίΡΜΟΥ 63
1888
Περ'ι δημοσιεύαεως τοϋ ΆρχαιολογιχοΟ Δελτίου
χαι περΐ τοΰ σχοποϋ αύτοι).
ΓΕΝΙΚΗ ΕΦΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ
Άπό τοϋ ετους 1885 έδημοσιεύομεν έν τή « Εφημερίδι
της Κυβερνήσεως » χατά μηνα ή χατά μείζονα χρονιχά δια-
στήματα, δελτία άρχαιολογιχά, έν οίς άνεγράφοντο τα έν
Ελλάδι άναχαλυπτόμενα χαΐ χατ' εξοχήν τα είς τα Μουσεΐα
τοϋ χράτους είσαγόμενα άρχαϊα. Άλλ' έπειδή τα δελτία
ταυτα, έν τη « Εφημερίδι της Κυβερνήσεως » καί είς φύλλα
εκδιδόμενα δέν είνε δυνατόν νά είνε είς πάντας προσιτά καί
ευχρηστα, άπεφασίσαμεν την άπό τούδε κατά μηνα έκδοσιν
αυτών είς ιδιαίτερον τεϋχος. Τό περιεχόμενον αυτών θέλει
εΐσθαι κυρίως: α') άρχαΐα εϊσαγόμενα είς τό Κεντρικόν Μου¬
σείον, β') άνασκαφαί, γ'] άρχαιότητες των έπαρχιών, δ') ερ¬
γασίαι έν τοίς Μουσείοις, άρχαιολογικαί εϊδήσεις κτλ.
Ούτω δημοσιευόμενον τό περί ου ό λόγος Δελτίον θέλει εί-
σθαι επίσημον όργανον της αρχαιολογικήν υπηρεσίας καί βι¬
βλίον χρήσιμον, ώς ελπίζομεν, τω έπιθυμοϋντι νά γνωρίζη
τάς έν Ελλάδι γΐνομένας άρχαιολογικάς εργασίας καί άνα-
καλύψεις. "Ινα δέ έχη ό άναγνώστης συνέχειαν των άπό τοϋ
1885 γενομένων εργασιών, θέλουσιν άναδημοσιευθή είς ιδιαι¬
τέρα τεύχη, συμπεπληρωμένα, καί τα των παρελθόντων τριών
έτών δελτία.
Έν Αθήναις τϊ) 31 Ίανουρίου 1888.
Ό Γενικάς Έφορος των 'Αργαιοτήτων"
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΜΗΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Α.
Άρχαΐα εισαχθέντα είς τό Κεντρικόν Μουσείον.
1) Έκ,τυπτον άνάγλυφον, έπιτύμβιον, ετονίζον άριστερά ίστά-
μενον ίίρθιον πωγοίνοφόρον δπλίτην, όστις είνε ένδεδυμένος βραχύν
χιτώνα καί έπ' αΰτοϋ θώρακα, φέρει χλαμύο'α είς τα ό'τησβεν τοΰ
σώματος καταπίπτουσαν, ής τα δύο άκρα, «τυνεπτυγμένα, είνε έρ-
ρι[λένα επί έκατέρου των βραχιόνων, ίχζι την άσπίδα επί τοϋ έδά-
φους έστηριγμένην, στηρίζει τγ)ν δεξιάν επί τής όσφυος καί εχει
την αριστεράν κ-αθε'μένην ουτ&)ς, όίστε* έφάπτεται τϊίς περικεφα-
λαίας, -^ν κράτει ά[λΦοτέραις ταίς χερσί γυμνος πρός αύτδν έστραμ-
μένος κ,αί άποβλέπων παίς, ό δοϋλος αϋτοϋ. Κοινή έλληνικών χρό-
νων τέχνη. Παράστασις παρεμφερής έν με'ρει τ^ έν τω γνο)στω άνα-
γλύφω τοΰ Άριστοναύτου ('($. Κατάλογον Κ. Μουσείου υπο Π.
Καββαδία αριθ. 151). "Υψ. 1, 66 πλ. 091. Ευρέθη έν Έλευσΐνι.
(Εΰρετήριον Γενικής Έφορείας αριθ. 381).
2) "Αγαλμα Βάκ,χου πιθανώς, μεγέθους σχεδδν φυσικ,οΰ, -^τοι
γυμνοϋ νεανίου φέροντος μόνον συνεπτυγμέντιν χλαμύ^α, άπό τοϋ
άριστεροϋ ώμου είς τα κάτω καταπίπτουσαν, στηρίζοντος την αρι¬
στεράν επί τής δσφύος καί έχοντος την κεφαλήν πρός αριστεράν καί
πρός τα ανω, οίονεί έν ρεμβασμ.ω, έστραμμέννιν. Την κόμην είχε
περιδεο'εμένην χαλκω, ώ; φαίνεται, στεφάνω, υφ' 8ν κατέρχονται
κύκλω μικροί κυμαίνοντες πλόκαμοΐ' το δεξιον δέ σκέλος είνε λίαν
προτεταμένον. 'Η δΊάπλασις τοΰ σώματος έν τω κορμ,ω είνε επιτυ-
χής, παραδόξως δμως τδ μ,έτωπον είνε υπέρ άγαν υψηλόν καί τό
κρανίον λίαν πρό; τα άνω έξωγκωμένον ετι οέ άτέλειαί τίνες
παρατηροϋνται έν τω σχη|/.ατισμ.ω των καθέκοιστιχ τοΰ προσα)-
6 ΔΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ ΕΤΟΤ2 1888. — ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΣ
που. Έκ τούτων φαίνεται ότι το έργον δ*έν δύναται νά είνε άρχαιό-
τερον των άλεξανδρινών χρόνων. Έλλείπουσιν ό δεξιδς βραχίων, το
δεξιάν σκέλος καί τό αριστεράν άπδ τοΰ μέσου περίπου τοΰ (Λνιροΰ.
Σωζόμενον ίίψος 1 μέτρον. Ευρέθη έν ταίς υπο της άμερικανικής
Σχολης ενεργηθείσαν, κατά Δεκέμβριον λήξαντος ετους, έν Σικυών'
άνασκ,αφαΐς, έν τη όρχήστρα τοΰ θεάτρου. (Εύρετήριον Γεν. Έφο-
ρείας αριθ. 382.)
ί*) Κεφαλή γυναικεία μεγέθους ολίγον τι μικροτέρου τοΰ φυσικοΰ,
καλής ελληνικάς τέχνης. Το όπισθεν καί άνω (Λερος τής ταινία πε-
ριδεδεμένης κό(Λης είνε όλως άκατέργαστον υπέρ τδ μέτωπον δέ
ύπάρχει όπή πρός ενθεσιν κοσμηματβς τινος, ώς «αίνεται. Ευρέθη
έν Σικυώνι καί έδωρήθη υπό τοΰ εύρόντος Αναστασίου Μπαλα.
(Εΰρετηρ'.ον Γεν. Έφορείας αριθ. 383.)
4) ΛΕξ λεοντοκεφαλαϊ έκ της έν τω Ίζρφ τοΰ Άσκληπτοΰ έν
Έπιδαυρία Θόλου τοϋ Πολυκλείτου, δμοιαι ταίς έν τω Κεντρίκω
Μουσείω Ο—' αριθ. 99-100. (Εύρετήριον Γεν. Έφορείας 334.)
£ί) Άρχαϊκή γυναικεία κεφαλή μικροΰ μεγέθους, προσαρμόζουσα
τφ έν τω Κεντρικω Μουσείω κορμω ΰπ' αριθ. 24. Ευρέθη έν Έ-
λευσϊνι, έν ετει 1887. (Εύρετήριον Γεν. Έφορείας αριθ. 385.)
Αί εξής έ'νδεκα επιτύμβιοι επιγραφαί (αριθ. 6-16). (Εύρετ. Γεν.
Έφ. 386-397) ευρέθησαν έν άνασκαφαΐς γενομέναις υπό την διεύ¬
θυνσιν της Γεν. Έφορείας έν τω κατά τόν εξο> Κεραμε-κόν χώρω.
β) Έ7Γΐτύ(Αβιος κιονίσκος, έν ώ :
Μελιτινη
7) Έτερος έν ιο :
Διοδωρος
Αθηνά ιου
Εφΐσιος
8) Τεμάχιον λίθου έν φ :
Ορος
βηχης
9) Άνάγλυφον έπιτύμβιον εΐκονίζον όρθίαν κατ'ενώπιον ίστα-
μένην γυναΐκα, έχον επιγραφήν:
Ζωσιμγ]
Δαμα
Μιλησια
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΣ 1
1Ο) Έπιτύμβιος κιονίσκος έν ώ;
Σωχρατηί
11) Όμοιος έν φ:
[Ευ]ημερις
[Χ]ρησιμου
λαοδιχισοα
1») "Ομοίας έν $
Πυρριας
Πυρρου
Ηραχλεωτη;
1 3) Έτερος έν $
Διονη
Τηλιου
Νιχητου
γονη
14) "Ετερος έν φ
Έισιδρα
Επιγενου
Μιλησια
13) Έτερος έν τρ
Σουνιον
Διονυσου
Ατηνεως
γονη
1β) Έτερος έν $
[Δ]ιον«σ[ος]
[Α]πολλοδ[ωρου]
Έν ταίς αΰταϊς άνασκαφαΐς ευρέθησαν καΐ τα έζϊίς ΰπ' αριθ.
17-34 άγγεΐα.
1 7) Λευκή λήκυθος ευρεθείσα έν τοίς τάφοις τοϋ εξω Κερα-
μεικοϋ, υψ. 0.30. Έν αύτη είκονίζεται (/.ορφή γυναικεία κοσμ.οΰσα(;)
νεκρικήν στήλην, ής άρκττερά άν^ρική μορφή φέρουσα έν τη Χεξια
μικρόν άγγεΐον (Εϋρ. Γεν. Έφορείας 398).
18) Λήκυθος λευκή ευρεθείσα, δπου ή άνοιτέρω· εχει δψ. 0.30.
Άνδρική μορφή προ νεκρικης βτή'λης κεκοσμημένης ^ιά ταινιών
καί στεφάνων καί άριστερά ταύτης γυνή ύψοΰσα την αριστεράν χείρα
·—ρος την κοινήν αυτής (Εύρετ. Γεν. Έφορείας 399).
19) Λήκυθος λευκή ευρεθείσα, δπου ή ανωτέρω· δψ. 0.30.
8 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ
Παράστασιν Ιχει: άνορα .„,·
«Ι» «τ·; έτερον ανορα (τον Χάρωνα)
(οψ. 0.25) „
γ
εν
Π '
««« ^εσον -αντ, ,ξ,^ ^ ,^Ζ ^ ^
ρ
Γεν- Έφορείας 409)
^Λτ^
410).
άμελο0ς {Ε
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΤ ΑΡΙΟΣ 9
3Ο) Δύο μικρά άγγεΐα σχηματος οίνοχόης" έχουσι παρα-
στάσεις παιζόντων παίδοιν. (Εΰρετηρ. Γενικής Έφορείας 411
*αί 412).
31) Μικράς (ΰψ. 0,12] τετράχειρος άμφορεύς· φέρει παράστα¬
σιν έκ των συνήθων τής «ΙοίΙβΗβ» — Έν τω μέσω γυνή φέρουσα
ριπίδιον καί σκ,ευοθηκ,ην μετά ταινιών, επί τοΰ βραχίονος αυτής μι-
κρος παίς (έ'ροις; άνευ ομ&}ς πτερύγων), καί δεξιά ταύτης ετέρα φέ-
ρουσα άλάβαστρον καί κάνιστρον μετά ταινιών ή παράστασις λή¬
γει έκατέροιθεν είς ίσταμένας γυναικείας μορφάς, δύο τόν αριθμόν.
(Εύρετ. Γεν. Έφορείας 413).
32) Πυξίς μέλαινα άνευ μορφών (Εύρετ. Γεν. Έψ. 414).
33) Πυξίς πλατεΐα έχουσα κάλυμμα ετέρας πυξίίας μή ακρι¬
βώς αρμόζον αύτη (ευρέθη ο'οτοος έν τω τάφω). Εϊκονίζεται δέ
επ'αυτου παράστασις δυσερμιίνευτος. Ή εικών άπασα χωρίζεται
είς δύο μέρη διά κλάδον (;). Καί επί μέν τοΰ ενός μέρους είκονί-
ζεται γυνή τα κράσπεδα τοΰ πέπλου αυτής κρατοϋσα δ'.'άρ.φοτέ-
ρων των χειρών έν φ κατ'αντίθετον διεύθυνσιν 'ίπταται έρως. Επί
όέ τοϋ ετέρου των χωριζομένων μερών είκονίζεται γυνή μετά π Γε-
ρΰγ&>ν πρός άριστερά φεύγουσα, κ,αί εκατέρωθεν άνά μία γυν/ί, έξ ών
ή μέν κάθηται επί βράχου νίρεμος, ή δέ ετέρα παρίσταται μετά τα¬
χύτητος άριστερά βαίνουσα. Ή εικών είνε εργασίας άμελοϋς. (Εϋρ.
Γεν. Έφορείας 415).
34) Λήκ,υθο; λευκή (ίίψ. 0,40). Είκ,ονίζεται έν αυτή άνήρ
ίστάμενος ενώπιον καθημ,έντις γυναικός προσφέρο^ν αυτή πτ«νόν.
"Οπισθεν στήλνι νεκρική μετά στεφάνων καί ταινιών, καϊ άριστερά
ταύτης μορφνι ίσταμένη, έξι^λίμμένη τό πλείστον. (Εϋρετ. Γεν.
Έφορείας 416).
3ΐ>) Χρυσουν ένώτιον άπολήγον είς κεφαλήν λέοντος, χρυσή
πόρπη έχουσα σχήμα Π, χρυσοΰς δακτΰλιος καί έτερος άργυροΰς,
11 άθηναϊχά τετράδραχμα, τετράδραχμον Αλεξάνδρου, τετρά-
δραχμον Δγιμ.ητρ''ου τοΰ ΙΙολιορκητοΰ, τρία χρυσά νομίσματα Α¬
λεξάνδρου καί τρία άχρ/ιστα χαλκα νομίσματα. Εύρέθνισαν έν Αί-
γίνη παρά την παραλίαν έντδς χωμάτων έξαχθέντων έ» τοϋ πυθμέ-
νος τής θαλάσσης (Εύρετ. Γεν. Έφορείας 417).
36) Τα έν ταίς άνασκαφαΐς τοΰ παρά τάς Θήβας ίεροΰ των
10 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ ΕΤΟΓΣ 1888. — ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Καβείρων γενόμενα χαλκα καί πηλινα εΰρη|/.ατα. (Εύρετ. Γενικάς
Έφορείας 418).
Β.
Άναακαφαέ.
1) ΆνασκαφαΙ (ν τί) Ακροπόλει.
Λήγοντος τοΰ ετους 1887 αί δαπάναις της Άρχ. Έταιρίας
ένεργούμεναι άνασκαφαί είχον προχωρησει άπό τοΰ Έρεχθείου πρός
τό καλούμενον ΒβΙνβάβΓε, εκείθεν είχον έκταθή καθ' άπαν τό ανα¬
τολικήν τεΐχος κ«ί φθάσει μέχρι τοϋ χώρου τοϋ μεταξύ τοθ Παρ-
θενώνος καί τοΰ Μουσείου.
Ουτο> κατά τόν μηνα Ιανουάριον άνασκαφαί εγένοντο έν τω
χώρω τω μεταξύ τίίς ανατολικώς πλευρα; τοϋ Παρθενώνος καί τ^ς
βορειοανατολικής γωνίας τοϋ Μουσείου· έπεκταθεΐσαι δέ καί έν τω
χώρω τώ άπέναντι ακριβώς τής άνατολικϊίς πλευρας τοϋ Μουσείου
δΊευθύνονται νυν πρός τόν χώρον τόν πρό τίς μεσημβρίας πλευρας
τοϋ Παρθενώνος.
Έν τω χώρω τούτω είχον γείνει καί άλλοτε μικραί άνασκαφαί,
έν ετει 1882, δ"έν είχον ομως προχωρήσει (λέχρι τοϋ βράχου, κει¬
μένου είς βάθος ενός (λέχρι σ"έκα περίπου (Λετρων κατά την πρός τό
νότιον τεΐχος τής Άκροπόλεως διεύθυνσιν. 'Η έπίχωσις ενταύθα
παρέχε». τι τό ίδιάζον, όπερ δέν παρετηρτίθη έν ταΤς κατά τό βόρειον
τεΐχος άνασκαφαΐς. Έκεΐ δηλ. ή έπίχωσις, ή συγκειμένη άναμίξ έ»
στρώματος χωμάτων μετά άρχαίονν λίθων, άγαλμάτων, έπιγραφών,
θραυσμάτων άγγείων κτλ. έ'βαινε μέχρι τής επιφανείας αυτής τοϋ
βράχου, ώς έν τη Άρχ. Εφημερίδι (1886 σ. 73 κ. έξ.) περιέγραψα,
όπερ δεικνύει ότι πρό τής μ.ετά τα Περσικά γενομένης έπιχώσεως
ταύτης ό βράχος ίτο γυμνάς. Ενταύθα ομως άλλως έχει τό πραγμα.
Υπο τό νυν εδαφος ύπάρχει στρώα,α έκ χώματος, ώς τό πολύ, ένιαχοϋ
δέ καί λατόπης, έν ώ γίνονται καί εύρήματά τίνα, μαρμάρινα κυ-
ρίως. Υπό τό ττρώαα τουτο ύπάρχει στρώμα έκ πωρίνων καθ' ολο¬
κληρίαν λίθων ο·ιιγκείμενον, έν £ γίνονται πλείστα εύρηματα, άρχι-
τεκτονικά καί ιδίως πλαστικά. Τοιοϋτον πώρινον ιττρώμα πρώτον
ενταύθα άναφαίνεται. Είνε δέ τουτο παχύτερον πρός βορράν καί λε-
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΣ
II
πτότερον πρός νότον, έξ ού φαίνεται ότι οί αποτελούντες αύτό
λίθοι έρρίπτοντο έκ βορρα, ο εστίν έκ τοϋ προ τής βορειοανατολι-
κής γωνίας τοϋ Παρθενώνος βράχου, καί έλάμβανον ουτο» φοράν
πρός το νότιον τεΐχος τής Άκροπόλεως. Υπο δέ το στρώ|Λα τουτο
ύπάρχει στρώμα έκ χώμ,ατος μέχρι τοΰ βράχου βαΐνον, έν ^ ουδέν
σχεδόν ευρημ,α γίνεται.
Έκ τούτων φαίνεται ότι το τελευταίον τουτο στρώμα ήτο τί»
εοαφος τής Άκροπόλεως, όπερ έκ παλαιτάτων χρόνων εκάλυπτε
τόν βράχον. Επί τούτου έρρίφθτισαν σωρηδόν θραύσματα άγνώστων
νΐμ.ΐν αρχαιοτάτων πωρίνων οίκοδομη|λάτων, άτινα δι' άναγλύφων
καί παντοίων άγαλμ,άτων θά ήσαν κεκοσμημένα, καί ούτως άπετε-
λέσθη το πώρινον στρώμα. Επί τοΰ ποιρίνου τούτου στρώματος
εγένετο καί άλλη έπίχωσις, έν ή ευρίσκονται κυρίως μαρμάρινα καί
άλλα τοιαΰτα πράγματα, οία τα μέχρι ιοΰ βράχοο ευρισκόμενα
έν τί) κατά το βόρειον τεΐχος τής Άκροπόλεως σκαφή.
Των εύρημάτων άξιολογώτατα είνε τα γενόμενα έν τω έκ πω¬
ρίνων λίθων στρώριατι, "^τοι :
α') άνω μέρος κορ[ΐοϋ όλως έκτύπου άναγλύφου έκ πώρου λίθου,
μεγέθους φασικοΰ. 'Η (/.ορφή ε'.νε γυναιχεία, ώς φαίνεται, Ιχει την
αριστεράν κεκαρ.(Λένϊ)ν προ τοΰ στήθους, καί είνε ένδεδυμένη ποοηρη
χιτώνα καί ίμάτιον. ΙΙερίεργα είνε έν αυτή τα έν ταίς παρυφαϊς τοΰ
ίματισμ,οϋ κοσμήματα, γραμμαί ζητωειδώς τεθλασ(/.έναι (ζίοΙνΖίΐοκ),
ειδος άνθεμίων χ,αί χιαστά κοσμ/φ,ατα. Τα κοσμήματα ταυτα είνε
πλαστικώς δεδηλωμένα καί κεχρωματισμένα, καί έχουσι την βάσιν
κεχρο)ματισμένην έναλλάξ κ,υανω, ζωηρώς ϊτι οωζΌμένω, χρώματι
καί έρυθρω.
β') μικρά γυναικεία κεφαλή έκ πώρου λίθου φέρουσα επί τής κε¬
φαλής σπειροειδές τι χράγμα, άρχαϊκ&)τάτας έχουσα τάς μορφάς.
γ') γυναικείον άγαλμάτιον έκ ποιρίνου λίθου (έλλείπει ή κ,εφαλή)
ένοεδυμένον ποδήρτι χιτώνα καί ίμάτιον καί έτερον, σωζόιιενον άπο
τής όσφύος μέχρι τοΰ κάτω μέρους τής κεφαλής.
ο') τεμάχια σώματος μεγάλου όφεος, Τρίτωνος πιθανώς, έκ
πώρου λίθου καί ταυτα.
ε') διάφορα τεμάχια πωρίνου οίκοδομή(Αατος άρχαϊκωτάτας έχον¬
τος τάς άρχιτεκτονικάς μορφάς.
!!___^!τ!ΐ^ΛΤΊ0?ΜΌϊ^ΕΤ0ΓΣ 1888. — ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΣ
Έν τώ
τω
κεφαλη γρυπος.
Έν τω η^η οέ
(ε λειπα „
Το^ων ,νημονευΐ μονον^
Γ
Ζον 1
X
ος Τ.Γ
πϊλον'
ϊτ,ς
κεφαλάς ήμί
τέλει
>ν έ
Τεισιχλεες
αθεναια[ι]
Μ
ιχιω . . .
«τι οί
;
έν
στενώς ,υγκεκολ-
^^-ί τ,ς
**«*"
.;λο,.
*«βηλω«ν, έν αίς σώζον-
; α ά3α
» «ύλιχος έν φ Πο,ειδών ,
τρ£αιναν> άξιολ, ν («
Τ ε^η, })
μόνον μέρος αϋτοΰ) κρ«-
' ^ελανομόριρου πίνβ-
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤ0Τ2 1888. — ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΣ 13
κος, έν ώ Ήρακλής παλαιών πρός λέοντα, όπισθεν γυνή, ή Αθηνά
ϊσως, καί δυο έ'τεραι μορφαί' ε') τεμάχιον άγγείου, έν ω ποΰς πτε-
ρωτδς καί έπιγραφή: Ικαρος.
Συν ταίς άνασκαφαΐς εγένοντο πρός τούτοις εργασίαι πρδς έπί-
χωσιν τοϋ μέχρι τοϋ βράχου άνασκαφέντος μέρους καί οίκοδομεΐται
τεΐχος πρός ανατολάς τοϋ Μουσείου, ινα συγκραττ) τα πρός τδν
σκοπδν τοΰτον ριπτόμενα χώματα.
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
Άνασκαφαϊ ίν Αθήναις τταρά τον βξω Κεραμ,εικόν.
'Υπδ της Γενικάς Έφορείας των Άρχαιοτητων, δαπάναις τού
'Υπουργείου των Έκκλησιαστΐκών, ένεργοΰνται άνασκαφαί άρχαίων
τάφων κατά την Χιασταύρωσιν των όδών Κεραμεικοΰ καί Μετα-
ξουργείου, περί ών διαλαμβάνει ή έξίίς έκθεσις τοϋ έφόρου αρχαιο¬
τάτων Β. Στάη.
» Άνασκαφαί εγένοντο τό πρώτον έν τώ οίκοπέδ'ω Ι. Πανα-
γιωτοπούλου, έν αίς ανεκαλύφθησαν περί τού; ογδοήκοντα τάφους.
Έν τούτοις ευρέθησαν πάμπολλα συντρίΐΑμ,ατα άγγεί&>ν καί λευ-
καί ληκυθοι, έφθαρμένον χαλκοΰν κάτοπτρον, ύέλινα ρωμαϊκά φια-
λίδια καί επιγραφαί τίνες επιτύμβιοι. Τούτων τα άξιολογώτερα
καί ιδία αί λευκαί λήκυθοι καί αί επιγραφαί παρελήφθησαν καί
κατετέθησαν έν ταίς Συλλογαΐς τοϋ Κεντρικοΰ Μουσείου. Αί άνα-
σκαφαί τάφοιν έξηκολοΰθνισαν μετά την αποπεράτωσιν των έν τω
κτήματι Παναγιωτοπούλου, επί των δόών Κεραμεικοΰ καί Με-
ταξουργείου δι' έξόδων τοΰ Δημοσίου. Άνεσκάφησαν μέχρι τοϋδε
περί τούς έξηκοντα τάφοιις έν άμφοτέραις ταίς όδοΐς. Ανευρέθησαν
δέ έν αυτοίς πολλά λόγου άξια άγγέία, '^τοι λευκαί ληκυθοι, πυξΐ-
δες, μικρά ληκύθια καί άλλα διαφόρου σχήματος μικρά άγγεΐα, έπί-
σνΐς επιγραφαί επιτύμβιοι επί κυλίνδρο^ν καί αγαλμάτια πήλινα.
Τα κυριώτερα των εύρνιμάτων είνε άναγεγραμριένα ανωτέρω έν
σελ. 6 αριθ. 6-34.
»Οί τάφο', ούτοι είνε ποικίλης κατασκευάς· δΰο τούτων είχον θη-
κας μαρμαρίνας (λάρνακας) άνευ ομως κοσ|Αϊΐμάτων, ούόέ άλλτις τι¬
νος των λαρνάκων διακοσμησεως, δύο είχον θήκας πωρίνους όρθο-
14 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΤΣ 1883. — ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΣ
γ&>νίους, τί) πλείστον δέ τούτων είχον άπλοϋν σάγμα ώς κάλυμρ-α.
Ευρέθησαν δέ καί περί τούς δέκα άνευ θήκης, άπλοΐ λάκκοι έν τίι
γ·ή. Τί» πλείστον των τάφο>ν τούτ6)ν εκειντο είς τρία μέτρα βάθου;
άπο τής επιφανείας, όλίγιστοι τούτων (καί κυρίως αί λάρνακες)
εκειντο καί είς τεσσάρων μέτρων βάθος* αί διαστάσεις των τάφων
ήσαν ποικίλαι· δ μεγίστας τούτων, δ είς 4 μ. βάθος κείμενος, εϊχε
μήκος 2 μέτρων πλάτος 0,90 καί βάθος 0,86.
β Οί νεκροί Ικειντο ώς τα πολλά πρός δυσμάς τδ πρόσωπον έχον¬
τες, τινές δέ πρός άρκτον πολλών δέ τούτων ανευρέθησαν τα όστα
κεκαυμένα μετά των έν τω τάρω άγγείων. Ανευρέθησαν δέ πολ-
λαχοϋ καί τάφοι Οπερκείμενοι αλλήλων, άλλά διαφόρου χρονικνίς πε-
ριόδΌυ, ώ; φαίνεται έκ των έν αυτοίς εύρΥΐμάτων.
» Φαίνεται δέ ότι δ χώρο: έκεΐνος, δ τοϋ εξο> Κερα(Αεικοϋ καλού-
μενος, έχρησίρ-ευσεν επί ίκανάς έκατονταετηρίδας είς κοιμητήριον
των πτωχοτέρων ϊσως, καθόσον οί πλεΐστοι των τάφων ?ι όλως γυ-
(Ανοί ήσαν η έλάχιστα κατά τε τ6 ποίον καί ποσόν περ'.ελάμβανον.
»Άξία πάντως μνείας τυγχάνει ή κατά την νυν οδόν Κεραμ,ε'.κοΰ
καί έμπροσθεν τοϋ σταθμοΰ των πυροσβεστών άνακαλυφθεΐσα άρ-
χαία δδ5ς, ή κ,ειμ,ένη ποΰ (λέν είς έν καί που είς δύο μ,έτρων βάθους
τοϋ σημερινοϋ έδάφους. Έκτείνεται κατιοϋσα άπο άρκτου πρός με-
σγιμ,βρίαν ?ι Λρός τί) άνατο·λικομεσηι*.βρ'.νόν. Ή δδός αυτή, νι πλά¬
τος έχουσα τριών περίποι» μ-έτρων, ήτο βεβαίως έν χρήσει κατά
τούς ρωμ-αϊκοΰς χρόνου;, καθόσον παραπλεύρως αυτής ανευρέθησαν
τάφοι καί έπιτύ|λβιοι επιγραφαί ρωμ,α'ίκ-ών χρόνων εάν δέ ίτο έν
χρήσει καί έν άρχαιοτέροις χρόνοις, καί εάν όντως αΰττι είνε (ώς
ελέχθη) ή είς Ακαδημίαν ?ι Κωλωνίιν άγουσα, τουτο δεΐται ετι
έζακριβώσεως.»'
3) Άνασκαήκύ έν τω παρά τάς θήβας Καβειρίω.
Γνωσθέντος μοί ύπί) έταίρων τοϋ ενταύθα Γερ;χανικοΰ Ίνστι-
τούτου ότι έν θήβαις έζωλοϋντο μικρά χαλκα ζωάρια, ιδίως βόες,
φέροντα επιγραφάς, έξ ών εφαίνετο ότι προήρχοντο έκ τοϋ παρά τάς
θήβας Καβειρείου, καί δτι ευρέθη πιθανώς ή θέσις τοϋ Καβειρίου
τούτου, μετέβην είς θήβας τή 1 Δεκεμβριού λήξαντος Ιτους μετά
των κ. κ. ΛΥοΙΐβΓδ καί νΊηΙβι· πρός εξακρίβωσιν τοϋ πράγμ,ατος.
ΚαΙ * μ-εν θέ,ις τοϋ Καβειρίου δεν είχεν εύρεθί, τα περι ών δ λό-
γος δ,Γς εθρ,ματα έΜην να κατά,χω, τ, Μ«* τ,ς ανακρι-
τ4ς αρρς Γαράτινι *».««.«** Καλαμ^α ^^
■Λατασχέσεω; ταότ,ς ευκολος ίτο ή τοϋ Καβειρίου «νακαλ,ψ^ ·*»
των ένεργειών, είς * ε^ε να «ροβ, * ανάκρκ,-ς πρός ανακάλυ¬
ψιν τώνεθρόνττον τα κατα,χεθέντα άρχαΐα κ«1 τούτου, εν ν
Ιγένοντο αί «να,καφαί. ΚαΙ δντως- τη έπιού? ^ εκ θι*«« -«-
χωρ^εώς μο. ήγγέλθη μοί τηλεγραφικώς παρα τε τοθ Επ. Κ ρο-
Ϊάντοου κ«1 4« τοθ έπτ,ελητοθ της «ν θ#«, «Ρχ-ολογι?ς
Σ,λλογ,ς Ευστρ. Καλό.αιδος * τοϋ Καβειρίου «ν«καΧ.ψιί; Ο
αύτος Καλόπαις Ιέ,τειλέ ,οι ^ ύ,τεραία (4 Δεκε,βρΗ τα **
.Μετ. την έντεθθεν «ν-χ-^ιν ^ «?°^ ^™α"
λάβω «κριβε,τΐρας ^ροφορίας .ερί τής θε,εως, « , «χον «£
ρεθη τα κατα,χεθέντα βοΐϊι.· *& «Οτο ίέ, αν και -^ ^
τ,,α, ουδέν 6ρι.τιχον ήδ,ν^θ,ν μέχρ-, ετέρας ν« ,αθο>. Χθές δ
την ;ρο>ίαν ,ετα πολλάς έρ-^ε,.ς ,ο, πρός οιαφόρο.ς εκ των
έ,ει,ε άνασκαψάντων έργατών μοί έγεννήθ,,αν υπόνοιαι ότι εν τω
ί λίθ έεχίγΡα?ος Φοβούμενος 6ε ρ ε α-
ν έργατών μοί έγή
καί λίθος ένεχίγΡα?ος. Φοβούμενος 6ε
ύ *ν Ορα,,θ, «
,θείς Ζ τωνέκεισε γεωργ ^
·μ,ως ώραν καί Μ. εργάτας, ών 6 Ετερος ητον 6
ρών τα βοΐδια καί πωλ^ας «Λτ. τω Καλα,πάκα
«Ι τον Καλα,-άκαν αυτόν, καί μετέβη είς την θέσιν ε,ς-ν,
ανέ-«φον Ιτ. 'ού,αν, είχον ,εταβ, κατα τον ^έλθοντα Φε^ρο α-
ριον, καί ακριβώς είς τί ^ *&» * ^ «^ ^ ^
άλλοτε πολη ής τ6 ,ονΐθον κα^λον ^ερθυρον προ πεντ^
ζεοίπου, ώς έμαθον, ίχει άφαιρεθ, κερ,ατι.θέν εύρον δέ τον «ν
εί ικανήν Ικτα,ιν έξ ής κ~ «λ>οΙ Αίθ« ίχ^ν αφαιρεζ, « _
προ,φάτως, κατα τ6 τελε.τα,ον 1«,ς τρι,,νο. Εκ -
έ. τοΐν έρωτή,εών μ» ^ *> ^ ^ ^
ντα βοίδια «νε,ρ^,αν ακριβώς δύο β,,ατα ε,τοθεν τ«ν
Χ^κάψας^ερί^^^
ανεύρον τον ένεχίγραφον λιθον, όστις ειχ
^τε,ευτΐν, απ6 τοθ ,^ Ινθα 'εκειτο, **ο των α -
ψάντων καίανατρα^, καί *ερί ου έτ,Χεγρα^α ψιν_χθε αμα
Ιανελθών. Είνε δέ μάρ,αρον δψο,ς 37 έκατοστων το« ^,
τολάς
16
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΣ
πλάτους 71 καί βάθους 57· κ.αί επί μέν τής όίνω πλευρας αύτοΰ
φέρει κοιλότητα τετράγωνον 33 έκ,ατοστών καί βάθους 4, έφ' ής
πιθανώς ίστατο στηλτι /ι άλλο τι, επί δέ τής κάτω πλευρας έτέραν
έπιμήΐίη κοιλότητα όμοίου βάθους, μήκους 57 Ικατοστών καί πλά-
τους 15, είς την εξωτερικόν ττλευράν τής οποίας ύπάρχουσιν ετι
ΐχνη μολ'όβδου, συν^έοντος αϋτνιν πρός άλλον ΰποκάτω λίθον. Άντί-
γράφον της έπΐγρ*ρης αύτοΰ, 8ν μετ-όνεγκον είς τό Μουσείον, πέμπω
ύ(ΑΪν εγκλειστον τα γράμματα εισί καθαρά καί σώα, μεγέθους σχε-
§6ν ουο έκατοστών.
«Άπό τού παρελθόντος Φεβρουαρίου, δπότε έπ"ΐστα(χένος έπε-
σκέφθην τό (/.έρος αύτό", δ'έν άμφέβαλλον ότι έχεΐ χου εκειτο τό
Καβείριον -ίίΧη ^έ καί έκ της άνευρέσεως των βο'ίδίων καί τοΰ ένε-
πιγράιρου λίθου, καί έκ τοϋ άνεσκαΐλμένου έ^άφους, δχερ δεικνύει
καί θαλάμους, εΐιι.1 πλέον "^ —επεισμένος ότι ό μέν χωρος αύτός
είνε ακριβώς τό Ιερόν των Καβείρων, δ δέ πρός ανατολάς ύπερκεί-
μενος λόφος ι/,ετά της πρός νότον μικράς κοιλάδος, ισως καί τοϋ
ύπερκεψένου πρός νότον αύτη; ετέρου λόφου, είνε ή θέσις της άρ-
χαίας των Καβείρων πόλεως. Έν τω άνεσκαρ.(Λένω χώματι ιραίνον
ται όστα διάφορα, ιδίως δέ πληθύς άστραγάλων, ών πλεΐστοι τε-
τρυμμένθί κατά πλάτος % κατά μήκος έν τω κέντρω, καί τζμ,ά-
χΐΛ άγγείων. β
Ό περί ού ό λόγος ένεπίγραφος λίθος, κατ' αντίγραφον σταλέν
ριοι ύπ6 τε τοΰ Κοροι/,άντσου καί τοθ Καλόπαιδος, εχει ώς έξϊίς:
Κα6ιριαρχη
Πυρριδα; Αθανιηο;
Αριστογιτων Νιχοδβμω
Θιοτιαος ΙΙολυστροτω
Καλλιστονιχο; Μελιασω
Παραγο>γειες
Ευθυξιλαος Δ'.οδωρω
Ισ(χενιας Φιλομειλιδαο
Αυτονοο; Ευθυμιχω
Ώυααθς Μναστιχιδαο
Νιχα,οχος Θιωνος
Αριστιας Νιχιππιος
Διωνυσιχο; Ξενοχριτω
Θιοχριτος Κουλωνος
Φιλων Αμιινιχιο;
Δαμασιας Πτωιωνος
Βουχων Κασιηο;
Νυμίινιος Ασωποδωρω
Γενομένης ούτω γνωστάς τής θέσεως τοΰ Καβειρίου, έχορνιγήθη
ύττό τοΰ 'Υποϋργείου αδεία ανασκαφάς αύτοΰ είς τό ενταύθα Γερ-
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 17
μανικόν Ίνστιτοϋταν ανατεθείσας τή; έ—τηρήσεως των εργασιών
είς τδν Επ. Κορομ-άντσον.
Αί άνασκαφαί ήρξαντο τή 8 Δεκεμβριού καί διεκόπησαν, ένεκα
κακοκαιρίας, τή 4 Ίανουαρίου. Τα άποτελέσματα δ' αυτών έκτί-
θενται συντόμως έν ΜϊΐΜΗβΐ1υη§βη άββ βποη. ΙηβΙ. τομ.
XII
σ. 269.
Τα κυριώτερα των εύρνιμάτων, -/)—οί τα χάλκινα καί μολύβδινα
ζωάρια καί τα τεμάχια άγγείων, εκομίσθησαν ενταύθα (ΐδ. σ. 9
αριθ. 36), ένθα έκτεθησονται μετ" ολίγον έν τώ Κεντρικω Μου-
σείω. Οί ολίγοι δέ εύρεθέντες ένεπίγραφοι λίθοι κατετέθησαν έν τή
έν Θηβαις άρχαιολογική Συλλογη.
Αί άνασκαφαί έπαναληφθήσονται πιθανώς τδν προσέχη Μάρτιον
?1 Απρίλιον. "*
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑ2
4) Άρασκαφαϊ έν Πειραιεί.
Υπο τής Γαλλικής Σχολής, αδεία τοϋ Ύπουργείου, ένηργηθη-
σαν άνασκαφαί έν Πειραιεί, κατά την Ήετώνειαν, πρός τοπογρα-
Φΐκήν εξακρίβωσιν τοϋ χώρου έκείνου. Τα γενόμενα είιρηματα είνε
(Αΐκροϋ λόγου αξια. ΤούτΜν μνημονευτέον δύο λαβάς άμφορέως μετ'
έπιγραφής
Βουλαρχου Κνιίιων
καί έτέραν (Αετ' έπιγραφής
[Κν]ι8ιων Ερμων [Ερμω;]νος.
(Έξ άναφορας τοϋ έπιστατήσαντος των άνασχαβ(3ν ίπιμελητοϋ της όρχαιολ.
ίυλλογης Πειραιώς Ίαχ. Δραγάτση).
5) Άνασκαφαί ε» «Διονύσω ■» Άττικής.
Έν τω κτηματι Ήλιοπουλου, μεταξύ Σταμάτας καί Πεντελι-
κοϋ, έν τή νυν καλουμέν/ι θέσει «Διόνυσος», Ινθα ό ΜϊΙοΗΗοβίβΓ όρ-
μηθείς έξ έπιγραρής καί έκ σωζομένου έν μέρει άρχαίου ήμικυκλι-
κοϋ τδ σχήμα ίεροΰ ·/) χορηγικοϋ [χνημείου ύπ-έλαβεν ότι ήτο δ όή-
[Λος Ίκαρίαξ, ένεργοϋνται άνασκαφαί αδεία τού ίδιοκπίτου καί τοΰ
'Υπουργείου υπο τής ενταύθα Άμερικανικής Σχολής. Αί άνασκα¬
φαί αυται ήρξαντο τή 18 Ίανουαρίου δ-δ την εποπτείαν τοϋ έφό-
ρον των κατά τάς νήσους αρχαιοτάτων Π. Καστρωμένου· έφερον
2
18 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ ΕΤ0Τ2 1888.—ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΣ
δέ είς φώς πολλάς επιγραφάς, ών ψήφισμα, καθ' 8 ό δήμος ό Ίκα-
ριέων στεφανοΐ Νίκωνα τον δήμαρχον ότι καλώς καϊ δικαίως τώ
Διονϋσω την εορτήν εττοίησεν καϊ τον άγώνα. Των γλυπτών οέ
εύρημάτων άξιον μνείας είνε έπιτυμβία στηλη όλως παρερ,φερής τη
περιφημω στηλη τοΰ Άριστίωνος, αντίγραφον, ώς φαίνεται, ταύ¬
της· δ είκονιζόμενος όπλίτη; δΊατηρεΐται καλώς, έλλείπει ομως
αύτω ή κεφαλή.
Γ
Άρχαιότητες καϊ ΙΜουβεία των έπαρχιών.
1 ) Άρχαΐα ΐίσα·χθίντα είς την 2υλογήν Πειραιώς.
»Κατά Ιανουάριον [/.ηνα εϊσηχθη(ταν είς τδ Μουσείον Πειραιώς
έκ δωρεών προερχόμενα τάδε:
1. Δύο βάσεις Έρμών της τετραγώνου εργασίας ένεπίγραφοι,
ών ή ετέρα φέρει την δ"ε την επιγραφήν :
Οί] ίφηδεύσαντες έκ Άγαθοχλέους ά*ρχοντος
Έ
Όλυμπιόδωρος Σατυρίωνος Έρχιεύς
Τψησιάναξ Τιμησιάναχτος Έπιειχίδηί
Άφροδ'ισιοι Εύδόξο» Μαραβώνιο;
Φιλόστρατος Φιλοστρίτου Κολωνηθεν
Άσχληπιάδης Πασ'ιωνοί Άλαιεύς
Εϊφρις Πάτρωνος Προβαλίσιος
Άρισταγόρας Άρισταγόρου Πειραιεί»;
Νέων Νίωνος Εύωνυμεί^
Παιδοτριβοΰντος Νίωνος 'Αφιδναίου.
Ή Χ' άλλη φέρει την εξής επιγραφήν :
Έ]φη6εύΐας έκ Ήραχλείδοο άρχοντος
'-ΡΜ
Ξένων θεοδοσ'ιου Έλαιούσιο;
Παιδοτριβοΰντος ΝΙωνος Άφιδνα'ιο».
Τάς 5·ίο ταύτας επιγραφάς προσηνεγκεν δ συμβολαιογράφο; Πει¬
ραιώς κ. Σωχράτης Κορδ'αντωνό'πουλος τη έμή παρακλήσει.
2. Τέσσαρες κιονίσκοι επιτύμβιοι ένεπίγραφοι, έκ^οθέντες
ΔΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 19
έν ταίς Άττικαΐς έπιγραφαΐς υπο τοϋ κ,υρίου Σ. Α. Κουμανοόδη
ολ'αριθ. 155,727, 1078 καί 2,636.
Στήλγ) έπιτύμβιος ένεπίγραφος μετ'άετώμ,ατος, είς πέντε τε|Αα-
χια τεθραυσμένη, φέρουσα επιγραφήν :
Κλειτοπολις
Άρχίππου
Ίχαριέως
βυγάτηρ
Θεοπόμπου
γυνή
Τ6 άνω μέρος σηκορι.ό'ρφου μνημείου διασώζον άναγλύφου; Χύο
γυναικείας κεφαλάς, υπέρ τάς οποίας ή έπιγραφή :
Μελίδοια Νιχαρέτη.
Τεμάχιον τοθ λαιμοϋ πλουσίως κεκοσμημένης λοιιτροφόρου.
Μέρος μεγάλου νεκρικοΰ άναγλύφου σώζον μόνον γυναικείαν κε¬
φαλήν πρός τα άριστερά καί τα άπο τοϋ δεξιοϋ ώμου μέχρι τοϋ
στέρνου μετά τοΰ δεξιοϋ βραχίονος σώματος άνδρικοΰ.
Μέρος στηλης επιτυμβίου μετ' άναγλύφου των συνηθων έν πλαι-
σίω έγγεγλυρ-μένω.
Ταυτα κατά παράκλησιν έμήν Ιπεμψεν είς το Μουσείον ό έργο-
στασιάρχης κύριος Γ. Βασιλειάδης.
1. Σνήλη λίθου λευκοϋ δωρηθεΐσα κατ'έμήν αίτησιν υπο τοϋ
κ. Γεωργοποΰλου, έμ,πόρου φέρουσα δ' επιγραφήν:
Νιχοστράτη.
Ταυτα έκ δ&)ρεών προερχτίμενα εισήχθησαν είς το Μουσείον».
(Έξ άναφορας τοϋ ίπιμελητοϋ της Συλλογης Πειραιώς Ίαχ.. Δραγάταη).
2) Εΰρημα έν Βαρβασαίντ} (Βήμου Λετρίνων) Ήλε/ας.
»Μεταξύ τϋς μονίίς Κρεμαστϊίς καί των χωρίων Κολύρι καί. Βαρ-
βασαίνης τοϋ δήμου Λετρίνων ανεκαλύφθη τυχαίως υπο χωρικοϋ
άνοίγοντος αγρόν των έξ Άνατολών πρός Δυσμάς διηκ.όντων ύψω-
(λάτ&)ν (περί τα 300 μέτρα υπέρ την θάλασσαν), αρχαίον σΰμ-
πλεγμα έγχωρίου άμμώδους λίθου, γνωστοϋ καί έν Όλυμπία. Ό
άστυνόμος Πύργου Χαρ. Παπαδόπουλος, μεταβάς πρώτος εφρόν¬
τισε περί τής προχείρου άσφαλίσεως αΰτοϋ, ανεκοίνωσε δέ το πραγμα
20 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΣ
πρός τοίς άλλοις καί τω Καθηγηταί τοΰ Γυμνασίου Παπανδρέου,
όστις ίδών τό αρχαίον Ιγραψε περί αΰτοΰ πρός την Δημαρχίαν Λε-
τρίνων, ήτις καί άνήνεγκε τα δέοντα τη Νομαρχία. Διερχομένη
δέ μοί διά Πύργου ανεκοινώθη τό περί τοΰ εΰρηματος καί δή με¬
ταβάς είς τον τόπον την έπιοΰσαν είδον αύτό. Παρίστησι δέ έν μ,ε-
γέθει ούκ έλάσσονι τοΰ φυσικοϋ λέαιναν πατάσσουσαν μ.έν διά τοϋ
ετέρου των προσθίων ποδών κεφαλήν εύμ,εγέθη κριοϋ, στρέφουσαν όέ
την έαυτης κεφαλήν οίονεί έν θριάμβω πρός αριστεράν. Ή μέν λέαινα
σώζεται πλήν τίνων άκρωτηριάσεων καλώς, τοϋ δέ κ,ριοϋ περιλεί-
πεται ή κεφαλη. Τό όλον Ιχει ζωηράν την στάσιν καί τεκμ,ηριο'ϊ
πολύ καλήν τέχνην. Έξετάσας τα παρ' αύτω εύρον λίθους πολλούς
εϊργασμένους, της αυτής υλης, έν οίς έ'να μέν φέροντα καλούς τρα-
πεζιοσχήμους τόρμους εν* δέ μετά κόσμου έκ κ,υματίου καί άβα-
κος, άν ϊσως ό μέν άπετέλει μέρος τοΰ κ,άτω δόμου τοΰ βάθροι>,
ό δέ τοΰ άνω.
Ό τόπος, έν ^ ευρέθη, καλούμενος νυν « 'ς τα Μάρμαρα » άνη-
κει είς την αρχαίαν Πισάτιδα (πρός Δ. τοϋ Ένιπέως)· ΐχνη δέ
πολλαχοΰ περισωζόμενα πλίνθων καί κεράμων (λέγεται ότι άλλοτε
ευρέθη καί ένεπίγραφος λίθος αύτόθι) δηλοΰσιν ότι ή χώρα ην τό
πάλαι κατωκημένη, δνομα ομ,ως νά δοθή έκ των παρά-τοΐς πα¬
λαιούς ολίγων άναφερομένων θά ήτο τολμηρόν άνευ άκριβεστέρων
καί δή άνασκαφικών έξετάσεων. Προσθετέον ότι πρός τα Β Δ.,
πλησιαίτατα, κείται λόφος, ό ύψηλότατος πάντων των πέριξ καί
άποπτος, "Αγ. Ηλίας καλούμενος, έφ' ου ωσαύτως άπαντώσι ση-
μεΐα κατωκημένης πόλεως, μάλιστα δέ καί θεμέλια άρχαίου οΐκο-
δομήματος έπιμήκους (8 μέτρ. πρός 5 μέτρ. περίπου) έξ Α. πρός
Δ. (ίεροΰ;).
(Έξ άναφορας τοϋ έφόρο» των έν Όλυμπία χα'ι Μεσσην'ια αρχαιοτάτων
Β. Λεονάρδου).
Δ'; -
Εργασίαι εν τοίς Μουσείοις Αθηνών.
1) Μουσείον ΆκρσποΚςως.
Αί υπό την άμεσον διεύθυνσιν τοΰ Γενικοΰ Έφόρου γινομέναι
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΤΑΡ1ΌΣ 21
εργασίαι πρός τοποθέτησιν καί κατάταξιν των έν τοίς Μουσείοις
άγαλμάτων έξηκολούθησαν κατά τόν μ,ηνα Ιανουάριον έν τω Μου¬
σείω της Άκροπόλεως. Τα έν τη μεγάλη άρχαΐκη αιθούση πρό-
χειρα κ,τιστά βάθρα άντικ,ατεστάθησαν νυν διά λιθίνων, ώστε τα
έν τη αιθούση ταύτη διετάχθησαν πλέον οριστικώς. Γίνονται δέ
καί ξύλιναι άρχαιοθηκ,αι περί τους τοίχους καί άλλα βάθρα έν ταίς
λοιπαΐς τοϋ Μουσείου αιθούσαις πρός οριστικήν πλέον τοποθέτησιν
των τε άρχαιοτέρων καί των νεωτέρων εϋρημ,άτων.
2) Οίκοδομή δευτέρου Μουσείου εν τί) Ακροπόλει.
Έπειδ"·}) το Μουσείον της Άκροπόλεως δέν έπαρκ.ε'ί πλέον διά
τα πολλά έν ταίς άνασκαφάΐς καθ' έκάστγιν γινόμ,ενα εύρήματα,
απεφασίσθη ή οίκοδομή καί ετέρου Μουσείου πλησίον τοΰ πρώτου,
πρός ανατολάς αύτοϋ, ένθα ΰπηρχε χώρος κατάλληλος πρός τούτο.
^Ηρξατο δέ ή οϊκοδομ,Ϋι αυτή, ώστε έλπίζεται ότι θέλει περατωθή
έντός δύο περίπου μ,ηνών. Έν τω οευτέρίρ τούτω Μουσείω θέλουσι
τοποθετηθνί τα ηττονος λόγου άξια άρχα"ϊα, γλυπτά, άγγεΐα, άρχι-
τεκτονικά κτλ. Ούτω θέλει χρησιμεύει κυρίο)ς πρός σπουδην, ωστε
δέν θά είνε προσιτόν είς τό δημόσιον άλλ' είς μ/όνους τού; άρχαιο-
λόγους, άρχιτέκτονας καί πάντας έν γένει τούς ενδιαφερομένους
ίό'αζόντως διά την αρχαίαν τέχνην.
3) Οικονομικαί εργασίαι εν τψ Κεντρικω Μουσείω.
. Απεφασίσθη υπό τής Κυβερνήσεως ή ώς τάχιον αποπεράτω¬
σις των οίκοοΌμ,ημάτων τοΰ Κεντρικοϋ Μουσείου, προσληφθέντος
ώς άρχιτέκτονος τοϋ κ. Έρνέστου ΖϊΙΙβΓ. Ούτω πρό μηνών ήρξατο
ηδη ή οίκοδομή τής Δ'. πλευρας, ήτις καί περατοΰτα-. έντος μηνών
τίνων προσεχώς δέ άρχεται καί ή οίκοδομή της κεντρ-.κης πλευ-
ρας. Έπειδή δέ τδ φώς των αϊθουσών των τριών φκοδομημένων
πλευρών δέν είνε έπαρκές, απεφασίσθη ή μεγέθυνσις των παραθύ-
ρων, ήτις καί έξετελέσθη ηδη έν τρισίν αιθούσαις, ταίς άριστερά
τω είσερχομ,ένω είς τί) Μουσείον.
4) "Ιδρυσις ΆργαιοφυΧακείου εν τω Κεντρ. Μουσείω.
Συσσωρευθεισών πολλών μικρών άρχαίων έν τω Γραφείω της Γε-
22 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ Ε1ΟΤΣ 1888.— ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
νίκης Έφορείας, απεφασίσθη ή άπδ τούδε έν τω Κεντρικ,ω Μου-
σείω ίδρυσις ΆργαιοφυΚακείου (Αηΐίσ,ιΐθπιιΐη), ήτοι Συλλογών των
άγγείων, είδωλίων, μικροτεχνημάτων κτλ. Πρός τουτο προσεληφθη
είδικδς τεχνίτης, παρηγγέλθησαν καί κατασκευάσθησαν ηδη άρχαιο-
θήκαι, καί μετετέθη διά Β. Διατάγματος έξ Άργολίδος καί Κο-
ρινθίας είς Αθήνας ό εφορος αρχαιοτάτων Β. Στάης προσκολ-
ληδείς κατά πρότασιν τοϋ Γενικοϋ Έφόρου έν τω Κεντρικω Μου-
σείω ώς επιμελητάς των ρηθεισών Συλλογών καί συνεργάτης τοϋ
Γενικοϋ Έφόρου έν τη ΐδρόσει καί διατάξει αυτών. Είς τόν αυτόν
"Εφορον ανετέθη καί τι έν τω Εύρετηρίω τής Γενικής Έφορείας
καταγραφή των είς τάς Συλλογάς ταύτας είσερχομένων άρχαίων.
8) Κατάλογον Κβντρ. Μουσείον.
Πρός ευκολίαν των πολλών έ7Π,σ»ε7ϊτών τοϋ Κεντρικοϋ Μου-
σείου, οΐτινες δέν δύνανται ί) δέν έχουσι τδν απαιτούμενον χρόνον
νά ποιώνται χρήσιν τοϋ ύπδ τοϋ Γενικοϋ Έφόρου δημοσιευθέντος
τδ παρελθόν ετος Καταλόγου τοΰ Μουσείου, συνετάχθη καί εδημο¬
σιεύθη ίδη σύντομος έκ 49 σελίδων Κατάλογος, έλληνιστί καί
γαλλιστί, υπο τόν τίτλον £β5 ωβΓΐθΓβδ ά"α ωαδέβ οβηΐΓβΙ ά'βρΓ^δ
1β 03ΐ3ΐο§αβ οΓΓιοϊβΙ. Γβ ρβΓΐΐβ. Περιέχει τούς άριθμούς 1—195
καί τιμάται λεπτών 50. Συνετάχθη δέ ηδη καί προσεχώς δημο-
σιεΰεται καί τοιοϋτος Κατάλογος τοΰ Μουσείου τής Άκροπόλεως.
Ε
Διάφοροι είδήαεις.
1) Εϊσηγησει τοϋ Γενικοϋ Έφόρου εξεδόθη ύπδ τοϋ Τπουρ-
γοΰ των Εκκλησιαστικήν ή άπδ 12 Ίανουαρίου ύπ'αριθ. Πρωτ.
486 έγκύκλιος περί των καθηκόντων καί τής υπηρεσίας των
έφόρων άρχαιοτητων. Έν ταύτη άναγράφονται κυρίω; αί εξής
πρός τούς Έφόρους οδηγίαι :
α') Όταν άποστέλλετε η κατατίθετε άρχαΐα είς τδ Κεντρικόν
Μουσείον, δέον νά ύποβάλλετε συγχρόνως άκριβή κατάλογον των
άρχαίων τούτων καί νά λαμβάνετε έκ τοϋ γραφείου τής Έφορείας
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΙΑΝΟΪΑΡΙΟΣ 23
έγγραφον βεβαιούν την κατάθεσιν ταύτην, 8 θέλετε διαφυλάττει έν
τοίς άρχείοις ημών. Άν δέ τα άρχαΐα ταυτα προέργονται έξ ανα¬
σκαφήν γενομένων δαπάναις τίς Άρχ. Έταιρίας, πρέπει νά 6πο-
οαλλετε συγχρόνως αντίγραφον τοϋ κατάλογον καί είς τόν πρόε¬
δρον της Έταιρίας ταύτης.
β') Όταν κατατίθετε άρχαΐα είς έτερον τι Μουσείον ?ι Συλλο¬
γήν η οιονδήποτε δημόσιον η δημοτικόν κατάστημ,α, δέον νά συν-
τάσσετε κατάλογον έν διπλω· καί τό μέν έτερον των άντιγράφων
θέλετε παραδίδει είς τδν παραλαμβάνοντα, τό δέ άλλο συν τω χρω-
τοχόλλω τνίς παραδόσεο>ς, Οέλετε ύποβάλλει είς την Γενικήν Έφο-
ρείαν, συμφώνως τοίς έν τω άρθρω 8 έδ. ε'. τοϋ ανωτέρω διατάγ-
ο-ατος διατασσομένοις. Έννοεΐται δέ ότι κατά τδν αύτδν τρόπον
θέλει γίνεσθαι ή παράδοσις καί τάς αύτάς ύποχρεώσεις ί,γζτζ, προ-
κειμένου περΐ άρχαίων, α κ,ατατίθετε έν τοίς Μουσείοις τής Άρ-
χαιολογικτ,ς η άλλης τινος Έταιρίας.
γ') Οί ύποβαλλόμενοι κατάλογοι δέον νά είνε ύπογεγραμ(Αένοι
καί μονογραφ·/ιμένοι παρά τε τοΰ παραδίδοντος καί τοΰ παραλαμ-
βάνοντος.
2) Διά Β. Διατάγματος άπδ 29 Δεκεμ,βρίου 1887 ό έν τη
περιφερεία Άργολίδος καί Κορινθίας τοποθετημένος εφορος άρ-
χαιοτήτων Β. Στάης μετετέθη είς Αθήνας προσκολλϊΐθείς κατά
πρότασιν τοϋ Γενικοϋ Έφόρου είς το Κεντρικόν Μουσείον ώς έπι-
μελητής των Συλλογών των άγγείων, είδοιλίων καί λοιπών μικρο-
τεχνημάτων.
3) Τδ έν τ?| όρχήστρα τοϋ θεάτρου τοϋ Βάκ,χου άπδ πολλών
έτών κατεσκευασμένον γνωστόν ξύλινον ^υλακεϊον άντικατε-
στάθη δι' ετέρου έκ πλίνθο>ν, κτισθέντος ούχι πλέον έν τη όρχτ,στρα,
άλλά πέραν αυτής, επί τοθ κατεστραμ,μ.ένου νοτιθδυτικοϋ μέρους
τοϋ κ,οίλου. Τοιαϋτα όμοιόμ,ορφα Φυλακεΐα, οίον τό νυν κατασκευα¬
σθέν, θέλουσι κτισθή καί έν τοίς λο-.ποΐς άρχαιολογικοΐς τόποις
των Αθηνών.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ
ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
II
ε ρ Ι τού σχοποΰ τοϋ Δ ε λ τ ι ο υ...........,......σελ. 3
Ά ρ χ α ϊ α εϊσαχθένταεΐ; τό Κεντρ. Μουσείον (έκ
Σιχυώνος, έξ "Ελευσίνος, έξ Έπιδαύρου, έξ άνασχαφών χατ& τόν
?ξω Κεραμειχον, έξ ΑΙγ'ινης, έχ τοΰ παρά τίις Θήδας ΚαβειρΙου) σελ. 5—10
Ά ν α σ χ α φ α Ι (έν τη Άχροπόλει, χατα τόν ϊζω Κεοαμειχόν, έν τω
παρα τας Θήβας Καβειρ'ιω^έν Πειραιεί, έν «Διονύσω· Άττιχης) σελ. 10—18
Αρχαιότητάς χαΐ Μουσεΐα των Έπαρχιών (Άρ¬
χαΐα εΐσαχθέντα είς την Συλλογήν Πειραιώς, ευρημα έν Βαρζα-
σα'ινΐ) Ήλε'ιας)......................................σελ. 18—20
Εργασίαι έν τοΤς Μουσε'ιοις Αθηνών (Μουσείον Ά-
χροπόλεως, οΐχοδομή χα ετέρου Μουσε'ιου έν Άχροπόλει, Κεντρικόν
Μουσείον, ίδρυσις Άρχαιοφυλαχε'ιου έν τω Κεντρ. Μουσείω, Κα-
τάλογος Κεντρ. Μουσείου)........................... σελ. 20—22
Διάφοροι εΐδήσεις.................................σελ. 22—23
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΜΗΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Α'.
Άρχαϊα είααχθέντα είς τό Κεντρικόν Μουσείον.
1-14) Δεκατέσσαρες επιτύμβιοι κιονίσκοι εΰρεθέντες έν ταίς
ύπδ τϊί; Γεν. Έφορείας ενεργηθείσαν; άνασκ,αφαΐς κ,ατά τον Ιξω
Κεραμεικδν (ένθα νυν τό Μεταξουργεϊον)· φέρουσι τάς εξής επι¬
γραφάς ·
1) Χαιρϊβοτο;
Χαιρημονος Λ
Φριαρριος
. 2) Στρατιος
Τιμανορος
, Γαργητιοί
3) Διχαιω *-
Νιχοστρατου
Κορινθια
4) Αγαθοχλης _ ·
Ηλιοίωρου , '
Απαμΐνς
5) Νιχοβουλη
Σαμιαδου
θυγατηρ
6) ΑσχΧαπι; .
θνασου ν
θυγατηρ
7) Δημαριον
Αρτιμωνο;
Αλ(ξανδριίΐς
8) Στρατης
Νιχοβουλου
Αιτωλος
26 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ ΕΤΟΤΣ 1888. —ΦΕΒΡΟΤΔΡΙΟΣ
9) Σωσιβιος
Απολλωνιου
Ηραχλίωτης
10) Αρχω
Αιτωλα
Στρατιου
Αιτωλου
' Γυνή
11) Δρομων
χρηστος
12) Μίνανδρος
Ευδιου
Βυζαντιος
13) Ζωπυρρα
Μιλησια
Φ'ιλωνος
γυνή
14) Διονυσιο[ς]
Σωχρατο[νς]
Σιχυωνιο[ς]
(Εύρετήριον Γεν. Έφοροίας 419-432).
Τα έξη; ύπ' άρ. 15-43 άγγεϊα καί λοιπά άρχαΐα εΰρεθέντα
άπαντα έν ταίς αϋταϊς κατά τον εξω Κεραμεικον ενεργηθείσαν
άνασκαφαΐς:
15) Λευκή ληκυθος (υψ. .0,43) έκ πολλών τεμαχίων συγκεκολ-
λημ,ένη έχουσα γραφάς πάντη έξηλειμ,μένας· υπέστη φθοράν έκ
τοθ «κρός.
16) Λευκή λήχυθος (δψ. 0,35) έκ πολλών τεμ,αχίων συγκε-
κολλημένη ϊχουσα γραφάς έξηλειμμένας· υπέστη καί αυτή φθοράν
έκ τοϋ πυρός.
17) Λευκή ληκυθος (υψ. 0,25) έχουσα γραφάς έξνιλε'.μμένας·
Χιακρίνεται μόνον άνδρική μορφή φέρουσα ίμάτιον έρυθρόν.
18) Ήμ,ίλευκος ληκυθος έκ πολλών τεμαχίων. Γραφήν εχει
δΰο εκατέρωθεν (Ααχητάς παλαίοντας πρός ίοπλον πωγωνοφόρον
άνδ"ρα, Ιμάτιον επί των ώμων εχοντα. Ή παράστασις έξϊΐλειμμένη
κατά το πλείστον.
19) Μικρά μελανόμορφος λτ,κ,υθος έκ. των συνήθων καί κοινών.
'Ε-' αύττ,ς τέσσαρες ίστάμεναι μ,ορφαί· τέχνη ά[Αελεστάτϊ).
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΤΣ 1888. - ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟ2 27
20) Μικρά ληκυθος έρυθρόμορφος, έν γ γυνή καθημχνη καί £ρως
πρός αύτην ίπτάμενος· τέχνη άμελής.
21) Λευκή ληκυθος (υψ. 0,33) έκ πολλών τεμαχίων συγκεκ,ολ-
λϊΐμένη καί συμ,πεπληρωμένη, έν ν] οΊακρίνεται μόνον μέρος [Αορφής
φεροΰσης έρυθρδν ίμάτιον.
22) Ήμίλευκος ληκυθος (υψ. 0,26) έ« τεμάχιον συγκεκολ-
λημένη. Διακρίνεται γυνή κ,ρατοΰσα φιάλην έν τΐί δεξια· ή άριστερά
χείρ έφθαρμέννι. Πέριξ έχιγραφή άκατάληπτος.
23) Λευκή ληκυθος (υψ. 0,29) έν γ «τώζονται τα π^όσωπα
Χύο (Αορφων εκατέρωθεν στιηλης νεκρικής.
24) Λευκ-τ ληκυθος (υψ. 0,24) έν ή γυνή πρό νεχρικης στή-
λης* έργασία όλως άμελης.
25) Τέσσαρες α,ικραί ληκυθοι άνευ γράφων, ών μία μέλαινα.
26) Πέντε μικρότερα ληκύθια σχεδόν πάντα άνευ γράφων επί
τού ενός μόνον παίς κακής τέχνης.
27) Ήμίλευκον ληκύθιον (ΰψ· 16). Έπ' αύτοϋ γυνή κρατοϋσα
αντικείμενον τι, ώσει στέφανον (;), υπεράνω (ϊωμοϋ' έργασία άμ,ελής.
28) Έπτά μικροί άρύβαλοι μέλανες, άπαντες σχεδόν δμοιοι.
29) Δύο μ,ικ,ρά άγγεΐα, οΐνοχόαι, ών ή μέν μ,έλαινα ή οέ άνευ
χρώματος.
30) "Ομοιον περίπου μικρόν άγγεΐον άνευ γράφων, κακής
τέχνης.
31) Δύο [Αΐκραί πυξίδες μέλαιναι, άνευ γράφων, μετά κα-
λυμ,μάτων.
32) Όμοία, μείζων, άνευ χρώματος.
33) Τέσσαρα μικρά φιαλίδια μέλανα.
34) Μικρόν ύέλινον άγγεΐον μετά κιτρίνων κοσμη(χ.άτων.
35) Σκεϋος αγνώστου χρήσεως έπίμγικες διάτρητον, έχον μορ¬
φάς έρυθρομόρφους. ΕίκονίζΌνται τρείς γυναΐκες, ών ή μία έν τω
μέσω καθϊΐμ,ένη, τέχνης άμ,ελοϋς" κοσμήμ,ατα Ιχει μ,αίανδρον.
36) Άγαλμάτιον πήλινον. Κόρη φέρουαα επί της κεφαλής τε-
τράπουν θρανίον, ου κράτει διά των χειρών τούς δυω προσθίους
πόδας (ΰψ. 0,14).
37) Άγαλμάτιον πηλινον γυναικός(;) Ισταμένης καί φερούσης
όπισθεν ίμάτιον άπί) της κεφαλϊίς (υψ. 0,14.).
28 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΥΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΣ
38) Τύπος πήλινος πρός χύσιν χαλκών κατόπτρων. Επί τίς
μιας όΊ|/εως ε'ικονίζεται πτερυγοφόρος άνηρ, έχων καΐ επί των πο¬
δών μικράς πτέρυγας, φεόγων πρός άριστερά καί κρατών έν ταίς
χερσί στεφάνους. "Οπισθεν άνθέμιον.
39) Ήμίλευκος ληκυθος (υψ. 0.16). Μορφή γυναικεΐα έξηλειμ-
μένη κρατοΰσα κισσοϋ κλάδον.
40) Τρείς μικραί ληκυθοι (υψ. 0,21). Επί της μιας εϊκονί-
ζεται Έρμής φεύγων μετά κηρυκείου, επί τϊίς ετέρας πτερυγοΦΟ-
ρος γυνή, καί επί τής τρίτης φεύγουσα γυνή. Τέχνη κακόζτιλος.
41) Τρείς (Λΐκρότεραι ληκυθοι (υψ. 0,18). Επί τίς μιας ε'ικο-
νίζεται κόρη κρατοϋσα κάτοπτρον, επί τΫίς ετέρας Έρμτίς καί πρδ
αύτοϋ πτερυγοφόρος γυνή (Νίκτι) φέρουσα πραγμά τι (άκροστόλιον;).
Ή τρίτη ουδεμίαν έχει ιιορφην.
42) Πέντε ληκύθια διαφόρου (/.εγέθους άνευ γράφων.
43) Πέντε ετέρα μικρά άγγεΐα διαφόρου σχήματος (άρύβαλοι
κυρίως) άνευ γράφων. (Εύρετηριον Γεν. Έφορείας 435-440 καί
444-466).
44) Μέγας άμφορεύς (υψ. 0,70), αγνώστου προελεύσεως, τοϋ
γεωμ,ετρικοϋ καλου(ΐ.ένου ρυθμ,οϋ, ίχων γραπτάς ζώνας έξ άρχι-
τεκτανικών κοσμημάτων κατά την κοιλίαν καί τ6ν λαιμόν. "Ε-
κειτο προ χρόνων, ώς φαίνεται, έν τοίς ύπογείοις τοΰ Κ. Μουσείου,
είς πολλά τεμ,άχια τεθραυσμένος, ά νυν συνεκολλήθησαν. (Εύρετ.
Γεν. Έφ. 441).
45) Μικρά γυναικεία κεφαλή (προσωπίς) πηλίνη, καί δύο μι¬
κρά ύέλινα άγγεΐα, άσημαντα πράγματα έκ πολλών άχρήστων άρ-
χαίων εύρεθέντων έν ττΐ θέιτει «Λιανοκόκκαλο» της περιφερείας Βοι-
νεσίου (παρά τη Καρδίτση) καί κατασχεθέντων ΰπδ τοϋ Εϊρηνο-
δίκοι» Νειρουπόλεως (Εύρετ. Γεν. Έφορ. 442).
Κίβδηλοι άρχαιότητες.
α') Χαλχϋ πλάξ (μηκ. 0, 25) έχουσα άνάγλυπτον την εξής πα¬
ράστασιν: Άριστερά άρχεται ή εικών διά δύο Ισταμένων μορφών,
ών ή πρώτη γυνή το στηθος ήμίγυμνον έχουσα· παρ' αύτη ίσταται
νεανίας έπακουμβών επί ποιμενικης ράβδου στηριζομένης επί βράχου,
έφ' ου κάθηται άνήρ παίζων λΰραν παρ' αύτω έτερος, έπίσης επί
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΤΔΡΙΟΣ 29
βράχοι» καθήμενος, κράτει έν τη άριστερα λύραν. Έν μέσω τής πα¬
ρατάσεως ίιπάρχει δένδρον, δι' ού χωρίζεται ή σκηνή είς δύο μέρη.
Έπεται άνήρ έρειδόμενος διά τής άριστερας μασχάλης επί ράβδου,
παρ' αύτω χαμαί καθημένη γυνή καί πλησίον ταύτης άνδρική^;)
μορφή διδασκομένη τ6ν αΰλον παρά νεανίου (Πανός;), υπεράνω αυ¬
τής Ισταμ,ένου. Τέλος έπεται γυνή επί βράχου τούς άγκ,ώνας στη-
ρίζουσα. Ή εικών περατοΰται δι' άνδρικής μορφής στηριζούσης τον
άρΐίτερδν πόδα επί τοϋ βράχου, έφ' ου ή προηγουμένη γυνή, την
σκηνήν οίονεί θε&ιμένη.
β') "Ελασμα παχύτερον. Είκονίζεται έπ' αύτοΰ*άνάγλυπτον τό
ήμισυ ακριβώς ρ-έρος (τδ αριστεράν) της ανωτέρω παραστάσεως.
γ') Κάλυμμα χαλκοϋ κατόπτρου, έν ώ άνάγλυπτος γυνή καθημένη
καί άνατείνουτα τάς χείρας, πρό αυτής βωμός, έξ ου άναπέμπον-
ται φλόγες, καί όπισθεν κορμδς δένδρου.
δ') Κάτοπτρον υ.ετά καλύμματος, έφ' ου άνάγλυπτος σάτυρος
φέρων νευρίδα καί κρατών τον Διόνυσον, έν μ.έθη διατελούντα καί
κρατούντα οίνοχόην (άμφορέα;) έν τη χειρί.
ε') Άγαλμάτιον χαλκοθν Αφροδίτης άποδυομ,ένης· εστηρίζετο
επί δελφϊνος καί είνε κακότεχνον καί έφθαρμένον.
ς-') Κεφαλή χαλκη (χυτή) έν καταγραφή, κεκολλημένη ούσα επί
πλακός, ώσει έν άναγλύφω. Ή γυνή ("Ηρα;) φέρει στεφάνην έχί
της κεφαλής· μέγεθος μεϊζον τοϋ ήμίσεος τού φυσικόν.
ζ') 36 Νομίσμ,ατα διαφόρων πόλεων άπαντα κίβδηλα.
Τα πράγματα ταυτα κατεσχέθησαν έν Λαυρίω ύπδ της έκεΤ
'Υπομοιραρνίας παρά τινι Άντωνίω Μαραγκω, πωλοϋντι αύτά ώς
άρχαΐα. Είνε δέ άπαντα προφανώς κίβδηλα. Έν τη καταθέσει τού
ό Μαραγκδς ώμολόγησεν, ότι είχε λάβει αύτά πρός πώλησιν παρά
θεοδώρου Μουστάκη κατοίκου Αθηνών.
Β.
Άναακαφαί καί διάφοραι εύρή*ματα.
Κατά τον μ,ηνα Φεβρουάριον εγένοντο άνασκαφαί έν τη Ακρο¬
πόλει, κατά τδν εξω Κεραμεικόν, έν «Διονύσω» Άττικής, έν Ά-
μ,οργω καί έν Τανάγρα.
30 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΤΣ 1888. - ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΣ
1) Άνασκαφαϊ εν τί} ΆκροποΚει (ίδ. σ. 10 άρ. 1.)
Κατά τον μήνα Φεβρουάριον έξηκολούθησαν αί άνασκαφαϊ έν τω
αύτω συνεχώς χώρω, τω μεταξύ τής άνατολικής πλευρας τοϋ Παρ¬
θενώνος, τής δυτικής πλευρας τοΰ Μουσείου καί τοϋ νοτίου τείχου;
της Άκροπόλεως. Ή πρόΌδος δ' αύτη των εργασιών εδειξεν ότι
τδ έκ πωρίνων λίθων συγκ,είμενον στρώμα, περί ού έν σελ. 10, δέν
έκτείνεται μέχρι τοϋ νοτίου της Άκροπόλεως τείχους, άλλά μόνον
είς απόστασιν 10 περίπου ρ.έτρων άπδ τής νοτιοανατολικώς γωνίας
τοϋ κρηπιδώματος. Έκεΐ δέ, ένθα το στρώμα τουτο άπολήγει, ήτοι
πρδς νότον, απεκαλύφθη αρχαίον τεΐχος έκ κοινών, άξέστων το πλεί¬
στον, τιτανολίθων κατεσκευασμένον, όπερ, ώ; φαίνεται, εχρησίμευεν
ώς ύπΌστήριγρια τοΰ πωρίνου τούτου στρώματος κ&ί των έπ' αύ¬
τοϋ χωμάτων δέν βαίνει δέ το τεΐχος τουτο παραλλήλως τω
κρηπιδώματι τοϋ Παρθενώνος, δ έστι τη μεσνιμβρινη αϋτοΰ πλευρόί,
άλλ' έφ' όσον προχώρει πρός δυσμάς πλησιάζε-. μάλλον τω κρηπι-
δώματι1 άπό της νοτιοανατολικώς γωνίας, λαμβανομένας της απο¬
στάσεως κατ' ευθείαν γραμμήν, άπέχει 12 περίπου μέτρα.
Παρά τδ τεΐχος τουτο, είς ελαχίστην πρός νότον απόστασιν,
απεκαλύφθη έ'τερον τεΐχος έκ πο>ρίνων λίθων κατά τδ ίσοδΌυ.ικόν
σύστημα κατεσκευασμένον, ού μέρος είχεν άποκαλυφθη άλλοτε κατά
την άνόρυξιν των θεμελίων τοΰ Μουσείου. Δέν είνε δέ τδ τεΐχος
τουτο ώκοδομημένον επί τοϋ βράχου, άλλ' επί χώ|Αατος άποτελοΰν-
τος στρώμα, έν ώ έλάχιστα γίνονται εύρήματα, συντ,θως τεμάχια
άγγείων τοϋ μυκηναίου τρόπου. Πέραν δέ τοϋ τείχους τούτου, έν τω
χώρω τώ μεταξύ αΰτοϋ καί τοΰ μεσημβρ ι νοΰ τής Άκροπόλεως τεί¬
χους, άποκαλύπτονται θεμέλια οΐκημάτων κυκλωπείοιν την κατα¬
σκευήν, τοιούτων δηλ. οϊα τα έν Μυκηναις καί Τίρυνθι άνακαλυ-
φθέντα· είνε δέ ταυτα κατεσκευασμ,ένα έκ κοινών τιτανολίθων καί
έξ όπτών πλίνθων. Έν τινι των τειχών τούτων ευρέθησαν οίονεΐ
έντετειχισμένα(Ι) χαλκά τίνα έργαλεΐα, ιδίως πελέκεις, δίσκοι καί
άλλα τινά δυσδιάγνωστα. Ήσαν δέ ταυτα έκ παλαιτάτο>ν χρόνων
έκεΐ τεθαμμένα, (άγνωστον ομως πρδς τίνα σκοπδν ετέθησαν), διότι
τδ τα περ'ι ών ό λόγος τείχη έπ-.·/.αλύπτον στρώμα έκ χώματος βέ¬
βαιον είνε ότι δέν μετεκινηθη έν ύστερωτέροις χρόνοις, ώς δεικνύουσι
Τ« έν αύτω γινόμενα εϋρηματα, ο. είνε τεμάχια άγγείων τοΰ μυκη -
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 31
ναίου τρόπου καί ουδέν έτερον. Υπέρ το σνρώμα τουτο έπικ,ρατεΐ
σύγχυσις έν τϊ) έπιχώσει, αποτελούμενη δτέ μέν έναλλάξ ότε δέ
άναμίξ έκ. στρωμ,άτων λατύπης πώρου λίθου, μ,αρμ,άρου καί τιτα-
ναλίθου* ανώτατον [λάλιστα στρώμ,α έκ λατύπης πώρου λίθου εχει
καί διεύθυνσιν ουχί έξ άρκτου πρός μεσημβρίαν άλλά τάνάπαλιν.
Επισταμένη έξέτασις των φαινομένων τούτων άγει μ,ε είς τδ
συμπέρασμ,α ότι [λόνη ή έπίχωσις, ή μέχρι τοϋ ανωτέρω μνημονευ-
θέντος έκ τιτανολίθων τείχους βαίνουσα, έν ή καί τό έκ πωρίνων
λίθων στρώμα, εγένετο συγχρόνως τΐί οίκοδομ^ τοϋ κρηπιδώματος
τοϋ Παρθενώνος· ή λοιπή άπό τοϋ τείχους τούτου μέχρι τοϋ μεσηΐΑ-
ορινοϋ τϊίς Άκροπόλεως τείχους εγένετο έν ΰστερωτέροις χρόνοις,
έξα'ρουμένου τοϋ τελευταίου άρχαιοτάτου στρώματος τοϋ έπικα-
λύπτοντος τδν βράχον καί τα κυκ,λώπε'.α την κατασκευήν οΐκήματα.
Των γενομένων δέ εϋρημάτων σπουδαιότατον είνε πωγωνοφόρος
ύπερι«.εγέθϊΐς κεφαΧη έκ πώρου λίθου, ευρεθείσα έν τω έκ πωρίνων
λίθων στρώματι πρός νότον τής [Λεσημβρινοανατολικης γωνίας τοΰ
κρηπιδώματος τοΰ Παρθενώνος, είς απόστασιν ά—' αυτής 4 μέ-
τρων. Πλήν της ρινός, έθραυσμένης έν μέρει ουσης, σώζεται ή κε-
φαλή αυτή έν καλλίστη σχετικώς καταστάσει καί ζωηρώτατον ετι
διατηρεϊ χρωματισμόν. Ή έπιδερμίς είνε έρυθρώ χρώματι κεχρω-
ματισμ,ένϊΐ, ό πώγων καί ή κόμη κυανω, αί όφρΰς καί αί κόραι των
όφθαλμών μ,έλανι καί ή ίρις πρασίνω* περίεργον δέ είνε ότι η τε
κόρη καί ήΐρις είνε καί —λαστικώς δεδηλωμέναι. Συν αύτ^ ευρέθη¬
σαν καί πολλά τεμάχια σώματος όφεοις καί κάτω σιαγών, α δύναν¬
ται νά προέρχωνται έκ σώματος Τρίτωνος ?ι "Υδρας. Ούτως 'η περί
ίς δ λόγος κεφαλή δύναται νά είνε κεφαλή Τρίτωνος ϊ) Ηρα¬
κλέους· ή πρώτη υπόθεσις είνε πιθανο>τέρα, διότι ή μορφή καί ιδίως
οί όφθαλμοί Ιχουσί τι τ6 τερατώδες.
Πλησίον της κεφαλής ταύτης ευρέθη καί τ6 ανώτερον μέρος τοϋ
σώματος Ηρακλέους ένδεδυμένου λεοντην, άπό της κεφαλής είς τα
κάτω κατερχομένην, μεγέθους ήμ'.σεος περίπου τοϋ φυσικ,οΰ. Τό δε-
ξιδν μέρος τοϋ σώματος είνε άποκεκομμένον, έξ ου φαίνεται ότι τό
ευρημα τουτο προέρχεται έξ έκτύπου άναγλύφου. Είνε δέ καί τουτο
πεποιημένον έκ πώρου λίθου.
Έν δέ τη πρός τί) νότιον τεΐχος τής Άκροπόλεως έπιχώσε·., τ^
32. ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ ΕΤ0Υ2 1888. —ΦΕΒΡΟΤΔΡΙΟΣ
πέραν τοϋ πωρίνου στρώματος, ευρέθησαν άξια λόγου τεμάχια άγ-
γείων, ών μνημονευτέα α') τεμάχια κύλικος λευκήν έχούσης την
επιφάνειαν καΐ τάς μορφάς ίοβαφεΐς. Σώζεται κεφαλή νεανίου [Λετά
της έπιγραφής Ορφευ(ς)· πρό αϋτοΰ λύρα καί το άνω μέρος τοϋ
σώματο; γυναικείας μ,ορφΐίς. Έν ετέρω τεμ,αχίω . . . ρεσεν. Ό τρό-
πος της εργασίας είνε παρεμφερής τω τοϋ Εύφρονίου' β') τεμάχιον
κύλικος έρυθρομό'ρφου, έν φ Ήρακλής φονεύων την λερναίαν "Υδραν,
έπιμελεστάτης καί τούτο τέχνης· γ') τεμάχιον φιάλης ~ερί τα χείλη
της οποίας ή έπιγραφή .. . 6ΐΊ) απαρχε]) έργον Αθεναια (8 εστίν:
ό δεΐνα 'έποίησεν άπαρχήν έργων Άθηναία). Έν τω ατταρχε έλ-
λείπει το Ν καί έν τω Αθηναισ, τί) προσγεγραμμένον Ι. Τ6 δέ πΐ-
μεϊον |) χρησψεύει πρός άποχωρισμον των λέξεων, ώς φαίνεται.
δ") μικρόν έρυθρόμορφον τεμάχιον, έν φ [λέρος ίματίου καί άσπίς,
έιρ' ής γεγραμμένος δφις καί έπΐγραφιί. . . . Α~]θην_αί]αι Ύηιει[αι
Κ]αλλι? 67τοΐ€σ[6ΐ'] καϊ ανεθ[βκεν~. ε') τεμάχιον πίνακος, έν ^> ή
έπιγραφή .... δες α[νεθεκε Αι,ος κ~ρατερο[ρρονος κούρτϊ.
Τέλος 8έ μννιμ,ονευτέον τεμάχιον μεγάλου άγγείου (πίθου;) έκ
χηλοϋ, έν φ είνε άποτετυπω(/.ένη άνάγλυφος ζώνη (δψ. 0,065) συνι-
σταυ.ένη έκ συνεχώς έίταναλαμ,βανομένου άρματος, έφ' ού ίσταται
δρθιος δ ήνίοχος, έν φ δπλίτης άνέρχεται έ* των δπισθεν ^χων ηδη
τόν ο εξ ών πόδα άπ' αϋτοΰ. Έν τω χώρω τφ μεταζύ των ίππων
καί τοϋ ήνιόχου είκονίζεται σκορπίος. Τό τεμάχιον τουτο ευρέθη
έν σωρω λίθων πρό πολλών έτών κ,ειμένω παρά την βορειοανατολι-
κήν γωνίαν τοϋ Παρθενώνος, ωστε άγνωστον είνε ποϋ ποτε είχεν
«ύρεθϊί. Δυνατόν οί λίθοι έκεΐνοι, καί κατ' ακολουθίαν τδ προκειμέ¬
νον ευρημα, νά προέρχωνται έκ των έν ετει 1882 γενομένων πρός
ανατολάς τοΰ Παρθενώνος άνασκαφων. Σωζόμενον μηκοξ 0,21.
Π. ΚΔΒΒΑΔΙΑΣ.
ίϊ) ΆνασκαφαΙ εν Αθήναις κατά τον εξω Κεραμεικόν.
(?δ. σελ. 13 αριθ. 2).
Αί υπό της Γενικης Έφορείας ένεργούμεναι άνασκαφαί τάφων
κατά τ6ν εξω Κεραμεικον επερατώθησαν. Περί τούτων διαλαμβάνει
ή εξής έκθεσις τοϋ έν τω Κεντρικω Μουσείω έφόρου Β. Στάη:
«Οί τελευταΐοι των τάφων άπεκαλύφθησαν κατά την οδόν Κε-
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ Ε ΤΟΥΣ 1888. —ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΣ
33
ραμεικοΰ" πλησίον τοΰ στρατώνος, έκεϊ ένθα ανεφάνη καί ή άρχαία
όδός (είς βάθος 1,40 υπο την σημερινήν οδόν) παραπλεύρως τής
οποίας άνεσκάφησαν πολλοί τάφοι ρωμαίκών χρόνων, μ,ετά των επι-1
τυμβίων αυτών επί κιονίσκων έπιγραφών (ίδ. σελ. 25 αριθ. 1-14)
Έντδς αυτών ουδέν ότλλο ανευρέθη κτέρισμα άξιον λόγου, η πήλινός
τις τύπος επί της μιας τοΰ δποίου χλευρας είκονίζεται πτερυγοφόρος
άνήρ, έχων καί κατά τού^ πόδας πτερύγια καί κρατ&ν στεφάνου;
είς αμφοτέρας τάς χείρας· επί τής ετέρας δέ των δψεων τοϋ τΰπου
τούτου ύπάρχει άπλοΰν κόσμημα. Ό τύπος ούτος έχρησίμ,ευε, φαί-
νεται, είς Ιγχυσιν χαλκών κατόπτρων (ίδ. σελ. 27 αριθ. 38).
«Σημειωτέον δέ ότι εν τισι των τάφων τούτων των τελευταίον
άνασκαφέντων, ώς καί εν τισι των κατά την οδόν Μεταξουργείου,
ανευρέθησαν άγγεΐα έν τοίς τελευταίοις μέν τεθραυσμένα έν δέ τοίς
πρώτοις καί σώα, διαφόρου τέχνης, ανευρέθησαν λ. χ. λευκ,αί λήκυ-
θοι [Λετά ληκυθίων κοινοτάτων καί εϋτελεστάτων χρόνων ρωμαϊ-
κών. Ουδέν δέ άλλο άξιον λόγου —αρετηρηθο έν ταίς άνασκ,αφαΐς
των τάφων τούτων.»
3) ΆνασκαφαΙ έν «Δι,ονύσφ» ΆΊτικής (σελ. Π αριθ. 5).
Αί έν « Διονΰσω» Άττικϊίς υπο τής άμερικανικής Σχολής ένερ-
γούμεναι άνασκαφαί ^νεγκον είς φώς επιγραφάς τινάς.
4) Άνασκαφαϊ ίν Άμοργω.
Αί έν Άμοργω άνασκαφαί ηνεγκον είς φως α') ψηφισμ,α δι' ου
ό δήμ,ος ό Σαμίων δ κατοικων έν Μινώα στεφανοΐ Ήγησαρέτη Αι-
νησικράτου β') άναγλυφον παριστών νεανίαν εφιππον επί ίππου καλ-
πάζοντος· δεξιά τοϋ νεανίου ΰπάρχει βωμδς καί πλησίον δύο γυναϊ-
κες ίκέτιδες, φέρουσαι άρνα πρός θυσίαν παρά τον βωμόν δφις· γ')
έτερον άναγλυφον, έν φ νεανίας δρθιος κρατών διά τής δεξιας έκ τοΰ
χαλινοΰ ΐππον υπό τούς πόδας τοΰ νεανίου δφις· καί δ') πόδα άγάλ-
ματος μαρμαρίνου, έν ώ έπιγραφή θεοφιλοί ε7Γ0ίε[ι]· τα γράμματα
είνε [Αεταγενεστέρων ρωμαϊκών χρόνων.
[Έξ άναφορας τοϋ έοόρου των χχτ« τ3ι? Κνχλάδας νήσουί άρχαιοτήτων Π,
Καστρωμίνου].
34 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΣ
5) ΆνασκαφαΙ εν Τανάγρα.
Δαπάναι; τοϋ 'Υπουργείου των Έκ.κλτ]σιαστικών ήρξαντο ύττο
τής Γεν. Έφορείας άνασκαιραί τάφωνέν Τανάγρα υπο την εποπτείαν
τοϋ Επ. Κορομάντσου, όστις έπιστέλλει τη Έφορεία τα εξής:
»Τί) 24 π. μηνδ; εγένετο έναρξις των διά της ύπ' αριθ. 2344
διαταγής τοϋ Τπουργείου διαταχθεισών άνασκαφών τάφοιν έν Τα¬
νάγρα. Κατά τί)ν ημέραν ταύτην καί τάς δύο επομένας, ήτοι 25
καί 26, αί εργασίαι απέβησαν άτυχεΐς. Έχοντες εργάτας 8ξ (αριθ¬
μόν, 8ν αμετάβλητον εργαζόμεναι διατηρούμεν), έσκάψαμεν είς
πολλά μέρη έθνικών γαιών πέριξ των έρειπίων της πόλεως είς από¬
στασιν περί τα 500 μέτρα, άλλά δέν ήδυνηθημεν νά εύρωμεν τά-
φους έκτδς ολίγων πρόΊταλαι σεσυλημένων. Κατόπιν δμως τϋς άπο-
τυχίας ταύτης, προτείναντος τοϋ φύλακ,ος Αλεξ. Βασιλείου νά σκά-
ψωμεν έν τω κατά την θέσιν Κοκκαλι κειμένω ανατολικώς των
έρειπίων είς απόστασιν 'Α ώρας ίδιοκτητω άγρω τού καί οηλώσαν-
τος ότι δέν θά έχη άπαίτησιν η αξίωσιν τίνα διά τα εύρεθησό'μενα
πράγματα, μετεφέραμεν τ^ 29 π. μηνός την σκαφήν είς τόν περί
ου δ λόγος αγρόν, οπου άνευ δυσκολίας καί ματαίων έξόδων εύρομεν
γραμ,αήν τάφ&>ν, άνοίξαντες κατά τάς πεντε εργασίμους ημέρας
υπέρ τούς τεσσαράκοντα, εχοντας βάθος 1,80 εως 3 μέτρων. Οί τά-
φοι σχηματίζουσι γραμμήν έχουσαν κατά πλάτος 4 η 5 ένίοτε
καί 6 τάφους, οί πλεΐστοι των οποίων έχουσι τάς στενοτέρας πλευ-
ράς των πρδς Ανατολάς καί Δυσμάς, ολίγοι δέ πρός "Αρκτον καί
Μεσημβρίαν. Ώς πρός δέ την κατασκευήν των οί πλεΐστοι περι-
βάλλονται ύπδ κεραμίδων έ—πέδων ?ι καμπύλων, τεθειμένων ούτως
ώστε αί αύται κεραμίδες έχρησίμευον ώς τοιχώματα καί έπιχά-
λυμμα, η ΐσταντο αύται δρθιαι χέριξ τοϋ νεκροΰ καί έπ' αυτών
άλλαι τεθειμέναι έκάλυπτον τδν τάφον. Καί κεράμιναι λάρνακες δι1
έπιπέδων κεραμίδων έ~κεκαλυμμέναι ευρέθησαν δύο μέν μεγάλαι
τρείς δέ μικραί, -ρδς δέ καί ετέροι δύο ΐδιότροχοι τάφοι έγγύς αλ¬
λήλων καί παραλλήλως έκτεινόμενο'., άνδρδς καί γυναικός, ώς τα έπ'
αυτών στηλίδια δηλοϋσι, τοϋ μέν έχοντος «ΜΙΔΑΣ» τοϋ δ'έτέρου
«ΠΙΣΤΑ», (γράμματα καλης έποχης). Είναι δέ ούτοι τδ ήμισυ
κατά μηχος κοίλων κυλίνδρων χωριζομένων κατά τδ μέσον. Καί διά
μεγάλων πωρίνων -λαχών είναι πάνυ ολίγοι κατεσκευασμένοι, επί-
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΣ 35
σης καί ολίγοι οί άσκεπεϊς, ο! κεκ,αυμένοι ομως ευρίσκονται συχνά
καί δέν έξετάζονται, άρ' ού έβεβαιώθημεν περί τϊίς έντελοΰς άχρη-
στίας των έν αυτοίς.
» Κτερίσματα εχομεν πολλά, ολίγα δμως σπουδαΐα. Ταυτα δέ
είναι 4 ληκυθοι μετά γράφων, διατηρήσεως κατά τό μάλλον καί ήτ¬
τον καλής, άγγελον μέγα είς πολλά συντρίμματα, τοΰ όποίου το
σχΫίμα καί γραφάς δέν δύναμαι νυν ώς εχει, νά περιγράψο», τρία προ-
σωπεϊα καί σκΰφος μετά προστύπων κοσμνιι./.άτων. Τα δέ μΫ) Ιχοντα
σπουδαιότητα είναι 13 ληκυθοι, 3 κάνθαροι, όντος ένδς πλήρους
όστρέων, έν οίς κ,αί χηλαί καρκίνων, άγγεΐον μέλαν μετά πλατείας
βάσεως έχον τα χείλη πρός τα εσω έστραμ,μένα πλίίρες τέφρας, 60
κανθάρια, 30 άρύβαλοι, 10 άρχα'ίκά αγαλμάτια όρθια καί καθή-
μενα, 2 περιστεραί, 2 άλεκ,τρυό'νες, 2 ίππάρια, κριτίς, λέων, βοϋς
καί πίθηκος».
©) Εΰρβσις τάφον έν Πειραιεί.
«Πρό τής πρός βορράν τοϋ Πειραιώς άρχαίας πύλης προεξέχουσι
πύργοι δΰο, τα μ,έν κάτ&) κυλινδρικοί, δεικνύντες την πρώτην κατα¬
στροφήν των τειχών, άνωθεν δέ τετράγωνοι είς ικανόν υψος σωζό-
μενοι, είς μαρτύριον της μετά ταυτα έπανορθώσεως αυτών. Επί
τοΰ πρός την είσοδον άφινορ.ένου τόξου τοϋ άριστερά τω είσιόντι
παλαιοϋ κυλινδρικοϋ πύργου, ανευρέθη έν τη σκαφ^ τη υπό τοΰ
δήμ,ου ένεργουμένη πρός άρσιν των έκεϊ χωμάτων, τάφος σχτιμα-
τισθείς έκ τνίς αφαιρέσεως δύο όγκολίθοιν έκ των πληρούντων τό
εσωτερικόν τοΰ πύργου, τριών περίπου μέτρο>ν τδ [/.ηκ,ος καί ένδς
τδ πλάτος.
» Ό τάφος ούτος ήτο άνευ καλύμματος· ανευρέθησαν δ' έν αύτω
τα όστα δέκα τεσσάρων άνθρώπων. Τα όστα ταυτα, και ιδίως αί
κεφαλαί, διέκειντο ούτως, ώσει έπάλλτ,λοι είχον τάφτ) οί έκεΐ κείμε-
νοι. Δώδεκα των νεκρών τούτοιν ήσαν τεθαμμένοι κατά διεύθυνσιν
άπδ Ν πρδς Β, δύο δ' αντιθέτως τούτοις.
» Των κεφαλών τούτων αί πλείους φέρουσι τραύματα προφαντί,
ρ.ία μέν κατά τδ δεξιδν βρεγματικδν όστοΰν διά δόρατος ίσως [Αετά
ξιφισμοΰ κατά τδ άριστερδν κροταφικόν, ή δευτέρα κατά τό δεξιδν
καί άνω τοΰ μετωπικοΰ, ή τρίτη κατά τδ δεξιδν βρεγματικόν, τρείς
36
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΓΑΡΙΟΣ
άλλαι είνε έφθαρμέναι τα άνω, μία είνε εντελώς ατρωτος, άλλτι είνε
τετραυματισμέντι κατά τό δεξιόν βρεγματικδν καί φέρει καί δύο
πληγάς κατά τό αριστεράν τοϋ μετ6>πικοϋ, άλλη φέρει όύο κατά το
δεξιάν βρεγματικδν καί άλλη τέλος είνε έφθαρμένη άνω. Δύο άλλαι
εσώθησαν έν τεμαχίοις καί δύο άπετρίβησαν κατά την εξαγωγήν.
» Πλήν των κεφαλήν συνέλεξα χαί τα όστα των λοιπών τοϋ
σώματος μερών καί χατέθηκ,α μ,ετά των κεφαλών είς τδ Μουσείον.
» Παρά τάς κεφαλάς τάς δώδεκα, τάς άπδ Ν πρός Β, ανευρέθη
οίνοχόη πηλίνη άνευ χρ&)ματισμών, ποόστυνος, τρία άγγεΐα πήλινα
άχροα έκ των στενομάκρων των έν τοίς τάφοις άπαντώντων, άλλά
μεγάλα, πυξίς ιτηλίνη άνευ καλύμματος καί δύο άγγεΐα ύέλινα
συντριβέντα κατά την εξαγωγήν, πρός δέ τούτοις είς τεμάχια έξα-
χθέν είδώλιον κακότεχνον γυναικός καδημένης μετά πλουσίας της
κομμωσεως, έχούστις τι τϊι δεξια δυσδιάκριτον, τ^ δ' άριβτερ^
ράβδον στίγμασι πεποικιλμένην. »
[Έξ άναφορας χοϋ έπιμελητοϋ της Συλλογηί Πειραιώς Ίαχ. Δραγάτση].
7) Ενρεσις έττνΊραφής εί» ΑΙηίντ).
Έν Αίγίντ, εύρέθϊ) τετράγωνος μαρμαρίνη στήλη φέρουσα άρ-
χαϊκήν επιγραφήν :
Κορος
τέμενος
Αθεναιας
Περί ταύτνις έπιστέλλει ημίν ό|δήμαρχος Αϊγίνης τα εξής « Ή
έπιγραφή αυτή φέρεται έν τετραπλεύρω (Γτήλη έκ φαιοϋ μαρμάρου,
μηκους 1,09 πλ. 0, 23 καί πχ. 0, 17, εύρεθείση έντδς άνασκαπτο-
μένου άγροϋ -ρδς φΰτευσιν αμπέλου έν χωρίω τής νήσου Αϊγίνης,
δ καλείται «Άσώματον». Ευρέθη δέ έν χΤ) γη έμπε-ϊΐγμένη καί
έσφηνωμένη δι' άκατεργάστων λίθων, ούχι πολύ μεγάλων. Είνε δέ
προφανώς σύνορον τεμένους της πολιούχου τϊίς νήσου θεάς Αθήνας,
ής ναδς περικαλλής έν τη νήσω ύπίρχε καί τοϋ όποίου ϊτι καί νυν
έρείπια υπάρχουσι γνωστά τοίς πάσι. Ό άγρδς δέ, έν & ή στηλη
ευρέθη, κείται παρα-λεΰροις της είς τόν ναόν τοΰτον αγούσης δδοΰ.»
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΤ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΣ 37
8) Ενρεσις νομισμάτων ΐν Άκαρυανία.
Έν Κατοχη, πρωτευούση τοϋ δ·«μου Οίνιάδος, ένεργουμ,ένης σκα-
φϊίς πρός άνόρυξιν θεμελίων, ευρέθησαν πολλά άργυρα των νεωτέρων
χρόνων νομίσμ,ατα, ίσπανικά τάλληρα τοϋ ΙΣΤ' αιώνος, ώς φαίνεται.
Έχουσι πολυγωνικδν άκανόνιστον (!) το σχτίμα, καί επί μέν τίς
μιας επιφανείας άψιδοειδές εμβλτομ,α καί επιγραφήν ΡΗ11ΧΙΡΡ[ν8]
επι δέ της ετέρας σταυροειδές εμβλημα καί επιγραφήν ΗΙ8ΡΑΝΙΑ,
ώς φαίνεται. Τούτων κατεσχέθησαν 62, α καί παρελήφθησαν υπό
τοϋ άντεισαγγελέως των έν Μεσολογγίω Πρωτοδικών. ΛΕν των
νομισμάτων τούτων έστάλτι ίδη είς την Γενικήν Έφορείαν.
9) Εΰρεσις νομισμάτων έν Τυρνάβω.
Παρά το Τύρναβον έν θέσει αρχαί ου φρουρίου παρά τω χωρίω
Καρατσόλι, ένεργουμένης σκαφης υπο χωρικών πρός ευρεσιν Ιερας ει¬
κόνος, κατ' ακολουθίαν όπτασίας(!) γυναικός τινος, ευρέθησαν 810
βυζαντινά, ώς τηλεγραφοϋσιν ημίν εκείθεν, νομίσματα, άτινα κα-
τασχέθησαν παρ' άστυνόμου Τυρνάβου.
Γ
Εργασίαι καί Μουαεΐα έν Αθήναις. 4
1) Μουσείον Άκροπόλεως.
ΈξηκολούΘησαν κατά τόν μϊίνα Φεβρουάριον αί έν τώ Μουσείω
της Άκροπόλεως γινομέναι εργασίαι πρός τοποθέτησιν καί κατα
τάξιν των έν αύτω άγαλμάτων καί λοιπών άρχαίων ( ιδ. σελ. 20
αριθ. 1). Ιδίως εγένοντο εργασίαι έν τη αιθούση τού Παρθενώνος,
ήτις ώς μέχρι τοΰδε εΐχε, ίτο προωρισμένη μάλλον διά τα γ>όψινα
άντίτυπα, ?ι διά τα σωζόμενα πρωτότυπα. Τώρα πρόκειται να γείνη
τουναντίον έν τη περιφανεΐ θέσει έν ί) ΐσταντο τα γύψινα άγάλ-
ματα πρόκειτα-. νά τεθώσι πλαγίως τα κάλλιστα των έν τώ Μου¬
σείω πρωτοτύπων άναγλύφων της ζωοφόρου* τα γύψινα δέ άγάλ-
ματα θέλουσι τεθή δττισθεν, παρά τω άρκτικω τοίχω τής αιθούσης.
38
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ1 ΕΤΟΤΣ 1888.—ΦΕΒΡΟΓΑΡΙΟΣ
2) Οικονομικαί εργασίαι εν τοίς Μουσείοις.
Εξηκολούθησεν ή οίκοδομή τοθ δευτέρου Μουσείου έν -τίρ Ακρο¬
πόλει (σελ. 21 αριθ. 2) καί ή της τετάρτης πλευρας τοϋ Κεντρ. Μου¬
σείου (σελ. 21 αριθ. 3). "Ήρξαντο δέ εργασίαι ίνα στρωθίί διά μω-
σαϊκοϋ τδ εδαφος των έν σελ. 21 αριθ. 3 (/.νημονευομένων τριών
αϊθουσών τοϋ αύτοΰ Μουσείου, α'ίτινες θέλουσι χρησιμεύσει κατά τδ
παρδν ώς ΆρχαιοφυλακεΐΌν (ίδ. σελ. 21 αριθ. 4).
'Έργασίαι καί Μουσεϊα έν ταίς επαρχίαις.
1) Άρχαΐα είσα'χθεντα είς την %ι/λογήν Πειραιώς.
«Κατά τδν μηνα Φεβρουάριον είσιόχθησαν είς τδ έν Πειραιεί
Μουσείον τάδε:
«') Στνίλη επιτυμβία, λίθου λευκοϋ, υψους 0,60 πλάτους 0,24
φέρουσα άνάγλυρον άετωμάτιον μετ' άκρωτηρίων, έντδς δ' έλαφρώς
έγγεγλυμμένου πλαισίου άνάγλυφον παράστασιν νεανίου κατά μέ¬
τωπον ίσταμένου, ποδήρες ίμάτιον περιβεβληρ.ένου. Παρά τδν άρι-
στερδν πόδα τοϋ νεανίου κύων αποβλέπει πρδς «ύτόν. Υπέρ την
παράστασιν ή έπιγραφιή :
Άμφιχλης
Πολυν'ιχου
Σαλαμίνιο;
Ή στήλη ανευρέθη κατά τδ Β. τοϋ Πειραιώς Οπδ έργατών χώ-
μ,ατα άποκομιζόντων κατέσχον δέ αυτήν διά τοϋ επιστάτου τοϋ
δήμου Α. Καπανδάρου. Παρ' ίδιώταις δ' άνευρεθέντα διατηροΰν-
ται τάδε:
α') Παρά τω κ. Άρ. Βέλλα μικρδν άνάγλυφον Κυβέλης διπλούν.
β') Επί τίς είσόδου των έργαστηρίων Κ. Μαγκοπούλου, κατά
την δδδν Φίλωνος, έντετοιχισμένον άνάγλυφον νεκρικδν μετ' άετω-
(Λατίου, όπερ εϊκονίζει νεανίαν δρθιον, άντωπδν Ιστάιιενον, άναβεβ-
βλημένον ίμάτιον, όπερ άφίνει γυμνδν τδν δεξιδν ώμον καί ολόκλη¬
ρον την χείρα την δεξιάν, ώς καί τδ στηθος μέχρις όσφύος· τϊ| δεξιοί
«αρα τδ σώμα καθειμένη εχει τι· έν τω άετώματι ή έπιγραφη:
ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΊ ΟΥΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΤΑΡ1ΟΣ 39
Χαΐρε
καί επί της υπό τουτο ταινίας :
Βλαστός έτων ΙΗ'.
γ') Έν τη είσό'δω τοϋ εργοστασιον· Κ. Οίκονό'μου κατά την θέ¬
σιν Καμίνια, κίοιν επιτύμβιοι κυλινδρικός των συνήθων μετ' έπι-
γραφίίς.
Έπίχαρης
Δηαητρ'ιου
Μιλησία
Ανευρέθη έν τω πρός Β. τής πόλεο>ς οίκοπέδω αΰτοΰ, ένθα καί
τάφοι τινές, εν τιν. των οποίων καί μικρά κάλπη υ.ολυβδίνη καί
στλεγγίς χαλκή διατηρούμεν·/) παρά τω ίδιοκτήτη.
δ') Έντδς αύλϊΐς οικίας Κ. Άργυρίου όπισθεν οίκοπέδου Κ. Οί-
κονόμ,ου πρός Β. τής πόλεως διατηροΰνται:
1) Τδ άνω μ,έρος μνημείου τηκορ.όρφου μετ' άετώ(Λατος φέρον
την επιγραφήν.
Βακχυλ'ιδη; Συ6αλήτ[ι]ος.
2) Άνάγλυφον Ιχιτυ(Αβιον καλόν νεανίου, άκέφαλον, δψους έν6ς
περίπου μέτρου. παρά τδν νεανίαν 'ίιταται κύων.
[Έξ άναφορα; τοΰ έπιμελητοϋ της έν Πειραιεί Συλλογης 'Ιαχ. Δραγάτστ)].
Ε
Διάφοροι είδήσεις.
1) Υπο τοϋ άστυνόμ,ου Θηβαίων καί τής ϋποαοιραρχίας θηοών
κατεσχέθησαν καθ' υπόδειξιν τοϋ Επ. Κορομάντσου παρά τώ
έκ Θεσπιών χωρικω Ταξιάρχη Μάμ,αλη τρείς κριοΐ άρχαϊκοί, ών ό
μέν είς μολύβδινος οί δέ δύο ετέροι χάλχινοι, καί είς βοϋς χάλκ'.νος.
Τα αρχαί* ταυτα, άτινα προέρχονται βεβαίως έκ των υπό των
χ&ιρικών έν τω Καβιρείω εύρεθέντων (ίδ. σελ. 14 αριθ. 3), απε¬
στάλησαν είς την ενταύθα Εισαγγελίαν.
2) Υπό τής 'Υπομοιραρχίας θηβών κατεσχέθησαν παρά
τω πρώην διευθυντή τής πρός ά~οξήρανσιν τής Κωπαΐδος έταιρίας
40 ΑΡΧ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΓ ΕΤΟΤΣ 1888. — ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΣ
κ. Μπρόσαρ δώδεκα άρχαΐα, ών δύο πήλινα άγγεΤα, δύο δοχεΐα (;)}
έπτά αγαλμάτια διαφόρου μχγέθου; καί εί; χαλκοΰς ταΰρος. Την
κατάσχεσιν ενήργησεν δ ύπενωματάρχης Ν. Τζίκος.
3) Ή ύπομοιραρχία Καρδίτσης κατέσχε διά τοϋ Σταθμάρ-
χου Φαναρίου παρά χωρικοϊς ένεργήσασι παρανόμοιις ανασκαφάς οια-
φορα άρχαΐα, ήτοι πηλίντον προτομήν γυναικείαν, δύο ύέλινα άγγεΐα,
εΐκοσι χαλκα νο[ί.ίσ{Αατα κτλ. Τα άρχαϊα ταυτα έστάλησαν υπό
τής κατασχοΰσης Άρχής είς τον έν Καρδίτσϊ) Είσαγγελέα.
4) Διά Β. Διατάγματος άπό 22 Φεβρουαρίου δ ερορος αρ¬
χαιοτάτων Γ. Λαμπάκης ετοποθετήθη έν *τΐί άρ·/αιολογικη πε-
ριφερεία τοϋ νομοΰ Λακωνίας ωρίσθη δ' αυτώ διά τής άπό 26 Φε-
βρουαρίου ύπουργικίς δ"ΐαταγής εδρα ή Σπάρτγ).
5) Τοΰ έφόρου των έν Όλυμπία άρχαιοτητων αϊτησαμένου νά
σταλϊ) έπειγόντως είς Όλυμπίαν είς των άρχαιοτέρων έφόρων ίνα
βοηθήση αύτω νά προβγί είς έξέλεγξιν των έν τω Μουσείω χαλκών,
διετάχθη διά τοΰ άπό 29 Φεβρουαρίου ύπουργικοϋ έγγράφου νά
μεταβή έκεΐσε δ Ιφορος των έν Θεσσαλία άρχαιοτήτ&)ν Δ. Φί-
λίος. Άλλ' ένεκα οΐκογενειακών άναγκών δέν έδυνήθη ούτος νά
εκτελέση την διαταγήν ταύτην μή δυνάμενος δέ ούδ' έν τω μέλ¬
λοντι νά άπέρχ7ΐται έξ Αθηνών κατά τάς εκάστοτε ανάγκας της
υπηρεσίας υπέβαλεν είς τό υπουργείον την εξής άπό 2 Μαρτίου
παραίτησιν:
» Εύσεβάστως ύποβάλλω υμίν διά τής παρούσης μου την παρά¬
κλησιν περί άπαλλαγής άπό των άνατεθειμέν&)ν μοί καθηκόντων ώς
έφό'ρω των έν Θεσσαλία αρχαιοτάτων.
» Η πάθησις των όφθαλμών της γυναικός μου δεΐται δυστυχώς,
Κύριε 'Υπουργέ, συντόνου θεραπείας, τουτο δέ καθιστα: αδύνατον
την απομάκρυνσιν μου έξ Αθηνών κατά τάς εκάστοτε ανάγκας
της υπηρεσίας ».
Ή παραίτησις αυτή εγένετο δεκτή διά τοϋ άπό 4 Μαρτίου Β.
Διατάγματος. Είς "Ολύμπιαν άποστέλλεται έπειγόντως έτερος
εφορος.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΜΗΝ ΜΑΡΤΙΟΣ
Α'.
'Αρχαΐα είβαχθέντα είς τό Κεντρικόν Μουσείον.
ι
1-13. Έν ταίς αποθήκαις τοϋ Μουσείου εκειτο προ έτών, ώς
φαίνεται, έσφραγισμένον κιβώτιον, φέρον επιγραφήν Χαλκί? Κ. Α.
Τ6 κιβώτιον τουτο περιεΐχε τα έξϊίς ύπ'άρ. 1-13 έκ Τανάγρας
πιθανώς προερχόμενα άρχαΐα, άτινα καθαρισθέντα καί συγκολλη-
θέντα κατετέθησαν έν τω Άρχαιοφυλακείω τοϋ Μουσείου.
1) Άγγεϊον σχήματος οίνοχόης ( υψ. 0,22 ) έχον έρυθρομόρφους
γραφάς, εφιππον άνδρα έστεμ.μένον κισσώ καί προ αύτοϋ σάτυρον.
Υπδ τδν ΐχπον κ,ύων. Τέχνη άμελής. — 2) Άγγεϊον σχήματος
(Αεγάλου άρυβάλου ( υψ. 0,18 ) έχον μέλαιναν γραφήν κατά την κοι¬
λίαν : Σειρηνα ίπταμένην. — 3) Τέσσαρες κάνθαροι έχοντες δια¬
φόρους γραφάς: λέοντας καί σφίγγας. Επί τοϋ ενός τούτων Ήρα-
κλης παλαιών πρός λέοντα. "Απαντες μελανόμορφοι. — 4) Κύλιξ
συγκεκολλνιμένη ( πλήρης ) έχουσα ζωφόρον, έν ή ίππεύς καί πεζός,
άμελοϋς εργασίας. — 5) Όμοία μικροτέρα έχουσα ζωφόρον, έν ή
μορφή καθημ,ένη καί παρ' αύτην ετέρα παλαίςυσα πρός λέοντα"
εκατέρωθεν άλέκ,τορες" όπισθεν δέ ή αυτή περίπου παράστΛσις. —
6) Κύλιξ μέλαινα άνευ γράφων. — 7) Άγγεϊον δίωτον, μετά
κοσμτιμάτων καί -τηνών εκατέρωθεν, έρυθρόχρουν. — 8) Δύο πτί-
λινα εϊδώλια δμοια αμφότερα καί ίσοϋψτί ( 0,38 ). Παριστώσι γυ-
ναΐκα φέρουσαν ποδήρη χιτδνα καί ί(λάτιον καί κρατούσαν έν τη
δεξιό; —οξίδα, έξ ής έξάγει ταινίαν, -?,ν κράτει διά τής $εξιας χειρός.
Ή κόμη είνε κατά σχϊί(χα πεποιημέντι καί φέρει διάδημα έκ φύλ-
4
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΜΑΡΤΙΟ2
λων καί υπεράνω πέπλον καταπίπτοντα επί των ώιχων πρός τα
κάτω. — 9) Όμοιον περίπου μεΐζον (ΰψ. 0,40)· άντί πυξίδΌς
κράτει οι' αμφοτέρων των χειρών ταινίαν έμπροσθεν τοϋ σώ(χατος.
— 10) Όμοιον περίπου ( υψ. 0,37). Έν τη άριστερα κράτει
δρμον* διά της δεξιάς άνέχει τον άπδ της κεφαλής κατερχό(Αενον
πέπλον. Επί της κεφαλής φέρει ώσει κάλαθον διά ταινιών επί
της κόμης γιρμοσμένον. — 11) Τρία εϊδώλια γυναικεϊα ( ΰψ. 0,27 )
φέροντα χιτώνα μ,ετά διπλοίδίου καί ίμάτιον, 8 άνέχουσι μικρόν
διά των χειρών ή κάμη £ΐνε κεχρω[χατιί(Λένη ( διακρίνεται πολλα-
χοϋ τί> έρυθρόν καί κυανοϋν ). Τέχνη κοιν/ί· — 12) Δύο είδώ-
λια γυναικεϊα ( υψ. 0,25 ) φέροντα ποδηρη χιτώνα καί εχοντα την
οεςιάν προ τοϋ σττ,θους· τέχνη κοινη. — 13) Τρείς γυναικεϊαι προ-
τομαί έξ όπτής γης. Ό χιτών φέρει γραμμάς καθέτους έρυθράς.
( Εύρετήριον Γεν. Έφοβ. 468-480 ).
1^-17. Τα εξής ύπ'άρ. 14-17 άρχαΐα, εύρεθέντα έν ταίς
υπο τής Άρχαιολογικής Έταιρίας, έν τω ενταύθα Όλυμπιείω,
ένεργουμέναις άνασκαφαϊς.
14) Μέρος πλίνθου άγάλματος μετά τοϋ στηρίγ;Λατος αύτοϋ
( υψ. 1,25). Επί της πλίνθου ΰπάρχει σφαΐρα καί υπέρ αυτήν έν
δλως έκτΰπω άναγλυφω είκονκΐμένον κ,έρας Άμαλθείας, κατά μή-
κος τοϋ στηρίγματος μέχρι της πλίνθου καθήκον. — 15) Είκονι-
στική κεφαλή άνδρος (έλλείπει μέγα μέρος τοϋ κρανίου) καί κεφαλή
νεανίου, δλως ίδανικά έχουσα τα γνωρίϊματα. Κοινή τέχντι ομ-
μαϊκών χρόνων. — 16 - 17). Δύο επιτύμβιοι επιγραφαί :
16) Αγαθαρχος 17) Βαχχιος
Διαγαρου Βαχχιου
Λουαιευί Φλυευί
( Εύρετήριον Γεν. Έφορ. 482 - 485 ).
18. Οκτακό'σια όκτώ μικρά χαλκα βυζαντινά νορ.ίσρ.ατα,
πολυγωνικδν άνώμαλον εχοντα το σχημα Χαί λεπτότατον το πά-
χος. Ευρέθησαν έν Τυρνάβω παρά το χωρίον Καρατσό'λι ( ?δε σ. 38
άρ· 5). (Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 486).
19. 'Αργυροϋς δακτόλιος εύρεθείς κατά την Αγίαν Τριάδα
έν οίκο-έδω Π. Καζαντζή, έντος άρχαίου τάφου. ( Εύρετ. Γεν.
Έφορ. 481 ). λ
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΜΑΡΤΙΟΣ
43
2Ο. Χαλκοΰν άγαλμάτιον ( ΰψ. 0,215) όλως σώον καί κάλ-
λιστα Χιατετηρνιμένον, τέχνης άρχαίζούσης καί εργασίας λίαν επι¬
μεμελημένης. Είκονίζει γυναικείαν μορφήν έχουσαν καθόλου τδν
γνωστόν τύπον των πολλών έν τη Ακροπόλει εύρεθέντων άρχαϊκών
άγαλμάτων. Στηρίζεται επί τοϋ έδάφους δι' δλοκληρων των πελ-
ι/.άτων των ποδών αντιθέτως ομ,ως πρός τα άρχαϊκά άγάλματα
εχει τον δεξιάν, ούχι τον αριστεράν, πόδα προβεβληι/.ένον. Φέρει
ποδήρη χιτώνα καί χειριδωτδν μέχρι κάτο) των γονάτων κατεχό¬
μενον Ίμ,άτιον. Αί χεΐρες είνε προτεταμέναι άπ6 τοϋ άγκώνος καί
ή δεξιά κράτει, ώς φαίνεται, σεΐστρον ( άποκεκομμ,ένον τ6 άνω μέ-
ρος ), έξ ού δίλον ότι τό άγαλμάτιον είκονίζει πιθανώς ίέρειαν τής
"Ισιδος. Τ6 όλον, ιδίως ή διάθεσις τοϋ ίματισμοϋ καί ή τής κά¬
μης, διακρίνεται επί κοΐλψόττιτι. Σημειωτέον δέ ότι αί χεϊρες, άπδ
τοϋ άγκώνος, είνε πρόσθετον Ευρέθη έν Κερκύρα, έν τω χωρίω
Κασσιόπη, καί κατεσχέθη έν Πειραιεί, παρά τω Δ. 'Ράππα.
( Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 488 ).
91. Τα έν σελ. 39 άρ. 2 μ,νημ.ονευόμενα δώδεκα άρχαΐα άγ-
γεΐα καί είδώλια, οί κατεσχέθησαν παρά τω πρώην διευθυντή της
πρός άποξηρανσιν τής Κωπα'ί'δος έταιρίας κ. Μπροσσάρ. ( Εΰρετ.
Γεν. Έφορ. 489 ).
Άνασκαφαί καί εύρήματα.
1) ΆνασκαφαΙ έν τί) Ακροπόλει ( ίδε σ. 30 άρ. 1 κτλ. ).
Ή έν τω αύτω χώρω μεταξύ τϊίς άνατολικϊίς πλευρας τοϋ Παρ-
θενώνος, τίίς δυτικίίς πλευρας τοϋ Μουσείου καί τοϋ νοτίου τείχους
τίς Άκροπόλεως πράοδος των άνοΛτκαφών ηνεγκον είς φώς άξια λό"-
γοιι εύρή(χ.ατα.
Έν τη έπιχώσει τή μεταξυ τή; νοτιανατολ'Κτίς γωνίας τοϋ
Παρθενώνος καί τοϋ πρός συγκράτησιν των χωμάτων κατέσκευα-
σμένου πρός νότον έκ κοινων τιτανολίθων τείχους ( σ. 30, άρ. 1 )
ευρέθησαν πλήθος τεμάχιον άγγείων, μελανομόρφων καί τίνων
4*
44
ΑΡΧΑ10Λ. ΔΕΛΤΙΟΝ.— ΕΤΟΣ. 1888. —ΜΑΡΤΙΟΣ
* έρυθρομόρφων, καί πολλά πήλινα γυναικεία εϊδώλια καί ετι χαλκη
κεφαλή γρυπός. Τοιαϋτα εΰρήματα εγίνοντο μέχρι της επιφανείας
αυτής τοΰβράχου, έφ'ής ακριβώς (δέον ιδίως νά μνη|Λονευθϊ)) ευρέ¬
θησαν τεμάχιον έρυθρομόρφου άγγείου καί μαρμαρίνη κ,εραμίς οίκ,ο-
δο,μημ,ατος. Άξιολογώτατον δέ εΰρημα είνε χαΧκονν άγαμ,άτιον
( ΰψ. 0,27 ) είκονίζον γυμνδν νεανίαν έν τί) γνωστη μορφΐί των κα-
λουμένων άγαλμάτων « Απόλλωνος », έργον ίκ,ανώς άνεπτυγμένης
άρχα'ίκης τέχνης καί λίαν επιμεμελημένης εργασίας. Τουτο ευρέθη
έντος αύτοϋ τοϋ έκ πωρίνων λίθων στρώματος ( σ. 10 ).
Πλειότερα εύρήματα εγένοντο νοτιώτερον, ο εστίν έν τη πρός
το νότιον τεΐχος της Άκροπόλεως έπιχώσει. Τούτων μνημονευτέα
α') μαρμαρίνη γυναικεία κεφαΚη τοΰ γνωστοΰ των πολλών έν ταίς
άνασκαφαϊς εύρεθέντων άγαλμάτων τύπου, μεγέθους ενός τρίτου πε-
ρίπού τοϋ ιρυσικοΰ· β') τεμάχιον μαρμαρίνης πλακός ( υψ. 0,68
πλ. 0,62 ), έν ώ έπιγραφη, έρυθροϊς γράμ,[;.ασι γεγρα[χμένη :
Λυσιας χαλος
θά ήτο πίναξ, ώς φαίνεται, έφ' ου ή μορφή, ?ι μάλλον αί μορφαί, θά
ήσαν γεγραμμέναι· γ') χαλκοΰν άγαλμάτιον Δι5ς ( υψ. 0,10 ) έξα-
κοντίζοντος τόν κεραυνόν, τοιούτον δηλ. οία τα πολλά έν Όλυμπία
μάλιστα^ εύρεθέντα αγαλμάτια· δ') τεμάχιον μεγάλου πηλίνου ( πά-
χος 0,037 ) έπιπέδου σκεύους, -/) μάλλον πίνακος, έχοντος έντετυ-
πωμένας, καθ" 8ν τρόπον το έν σελ. 32, άναγλύφους έπαλληλους
ζώνας, ών σώ£ονται δύο. Ή παράστασις συνίσταται έξ άνά δύο
άρμάτων {α θά έπανελαμβάνοντο πολλάκις ), έφ' εκάστου των
οποίων έπιβέβηκεν ό ήνίοχος· μετά τδ δεύτερον άρμα έπεται όπλί-
της ήρέμα βαδίζων. "Υψος έκάστης ζώνης 0,06. Ή τέχνη είνε
τοιαύτη, οΐα ή τοΰ έν σελ. 32· ε') χεΐλος μέλανι χβώματι κεχρι-
σμένου άγγείου, έν «?> έπιγραφή
μεγάλοις έρυθροΤς γράμμασι γεγραμμένη· ς') χεΐλος ετέρου, μεί-
ζονος, άγγείου ( κρατήρος 😉 έν ώ έπιγραφή
θρειβίλος εποιεσίν ριερος τ6ς Αθδ[ναιας]
Έν τ^ αύτη έπιχώσει, έντδς στρώματος έκ λατύπης πώρου λί-
θου, ευρέθη -ρδς τούτοις μικρδς σφηνοειδής τετράπλευρος πρδς τδ
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΜΑΡΤΙΟΣ 45
έτερον μέρος στενούμενος λίθος ( υψ. 0,055 πλ.0,02 παχ. 0,018),
έν ώ /ι εξής περίεργος έπιγραφή ·
Λυαιθ
εος Μιχι
ωνα φιλι
ν φεσι μι
λισοτα
τον ιν
τει πό
λει άν
ϊρειος
γάρ εστ
ι
νίτοι : Αυσίθΐος Μικίωνα φι(ε)ΐν φασι μάΧισστα τώ(ο;)ΐ>· £ν τί}
πόλει,· άνΒρεΐος ηάρ εστι. Κατά τδ σχϊίμα των γραμμ,άτίον καί
κατά την όρθογραιρίαν δυνατόν ·'η έπιγραφή αυτή νά προέρχηται έκ.
έκ των μ,έσονν χρόνων τής Ε'. έκατονταετηρίδΌς· ουδέν δμως έμπο-
δίζει τινά άπδ τοϋ νά άναβιβάσνι αύτην καί είς τοΰς προ των ιτερ-
σικών πολέμων χρόνους.
Τέλος δέ ρητέον ότι έν τη αύτη έπιχώσει, είς άπόσταβιν ενός
περίπου (/.έτρου πρός βορράν τοϋ νοτίου τϊίς Άκροπό'λεως τείχους,
ευρέθη πωγωνοφόρος έκ πωρίνου λίδου κεφάλη ύπερφυσικοϋ μεγέ-
θους, τοιαύτη την εργασίαν, τδ μ,έγεθος καί τδν χρωμ.ατισμόν, ο'ία
κ,αί ί) τδν παρελθόντα [/.ίνα ευρεθείσα ( σ. 31 ). Έκ τούτων δίίλον
είνε ότι αμφότεραι προέρχονται έκ συμπλέγματος παριστώντος τδν
Ήρακ,λη φονεύοντα τδν Τρίτωνα. Έπειδή δέ ή νυν ευρεθείσα Ιχει
τδν λαιμ,δν 'πρδς τα έμ,πρδς τεταμένον, φαίνεται ότι αυτή μάλλον
είνε ή τοϋ Τρίτωνος, έν φ ή έν σελ. 31 είνε ή τοϋ Ηρακλέους.
Σημειωτέον δέ ότι ή περί ής δ λόγος νυν ευρεθείσα κεφαλή είνε τδ
μόνον έκ, πώρου λίθου ευρημα, όπερ εγένετο έκτδς τού έκ πωρίνων
λίθων στρώματος ( σ. 10 ), απάντων των λοιπών πωρίνο>ν γλυπτών
εύρεθέντων έν αύτω τω έκ πώρων λίθων στρώματι.
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
2) 'Άνασκαφαϊ έν Τανάηρα ( ιδε σ. 34 άρ. 5 ).
Εξακολουθούσιν αί έν Τανάγρα υπο τής Γενικάς Έφορείας
ένεργούμεναι άνασκαφαί τάφων. 'Ήχθησαν δέ είς ρώς μέχρι τοϋδε
46
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΜΑΡΤΙΟΣ
πολλά πήλινα είδώλια, ών τίνα καλλίστης τέχντις, καί άγγεΐα. Ευ¬
ρέθησαν δέ καί έννέα έν όλω επιτύμβιοι επιγραφαί, όνό|λατα απλώς
άναγράφουσαι, ήτοι
1) Μιβας 2) Πιστα 3) Βιθους 4) Προστατηρις δ) Σωτηριχα χρηστα
6) Παίς χρηστος 7) Διοσχουριϊας 8) Διονύσιος 9) Διονυσια.
3) Άνασκαφαϊ έν « Δίονύσω » Άττικής ( σ. 33 άρ. 3 κτλ. ).
Επερατώθησαν κατά τάς αρχάς Μαρτίου αί έν «Διονύσω» υπο
τής Άμεριχανυαίς Σχολής ένεργούμεναι άνασκαφαί. Ευρέθησαν δέ
έν αύταΐς έν όλω 17 επιγραφαί, το πλείστον τεμάχια, καί 20
γλυπτά, άνάγλυφα τδ πλείστον καί τεμάχια, έν οίς το έν σελ. 17
άρ. 5 έπιτύμβιον άνάγλυφον, τό παρεμφερές τω τοϋ Άριστίωνος,
καί ύ-ερμεγέθγις μαρμαρίνη πωγωνοφόρος κεφαλή Διονύσου (;) άρ-
χαϊζούσης, ώς φαίνεται, τέχνης.
Τα εύρηματα ταυτα χαταγραφέντα άπαντα έν διπλω καταλόγω
παρεδόθησαν διά πρωτοκόλλου τω ίδιοκτνίτϊΐ τοϋ κτήματος, έν ϊ)
ευρέθησαν, Α. Ήλιοπούλω.
4) Άνασκαφαϊ έν Άμορ'γω ( ΐδ σ. 33 άρ. 4 ).
Αί υπο τής Γαλλικής Σχολής διά τοϋ έκ των έταίρων αυτής
κ. Ι)β5θΗ3ΐηρ3 ένεργούμεναι έν Άμοργω άνασκαφαί, αΐτινες ήρξαντο
τη 5 Φεβρουαρίου, διεκόπησαν τή 28 Μαρτίου.
Ανασκαφαί εγένοντο το πρώτον έν τω ίδιοκτήτω άγρω τοΰ
ίερεως Δ. Πρασίνου κειμένω έν τή ακροπόλει τής άρχαίας πόλεως
Μινώας. Έν ταύτα-ς ευρέθησαν μόνον δυο βάθρα εχοντα άναθημα-
τικάς επιγραφάς τω Έρμεΐ.
Δευτέρα άνασκαφή εγένετο έν τω παρακειμένω άγρω τής Μαρίας
Πρασίνου. Έν τούτω ευρέθησαν τα έν σ. 33 άρ. 4 μνημονευόμενα
δύο άνάγλυφα καί ετι α') εΐκονιστική καλώς διατνιρημέντι κεφαλή
ανδρός, φυσικοΰ μεγέθους, τέχνης ρωμαϊκών χρόνων β') είκονιστική
κεφαλή νέου άνδρος έστεμμένη στεφάνω κισσοϋ, καλώς καί αυτή
διατηρουμένη. "1τω; ε·αον{ζε, Άριστογένη, ρθογράφον τοϋ Α¬
πόλλωνος καί των Μουσών, ού βάθρον άγάλματος έκεΐ πλησίον
ευρέθη· γ') γυναικεία είκονιστική κεφαλη, κάλλιστα διατηρημένη,
έστεμμένη καί αυτή στεφάνω κισσοΰ' δ') ετέρα γυναικεία κεφαλή
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΜΑΡΤΙΟΣ 47
κοινής ρωμαϊκης τέχνη;· ε') ποϋς άγάλματος μ,ετά μέρους τοϋ στη-
ρίγμ,ατος αύτοΰ. Έν τω στηρίγματι τούτου είνε άναγεγραμμ,ένη ή
έν α. 33 άρ. 4 έπιγραφή « θεόφιλος έιτοίει.» Ευρέθησαν δέ κ,αί
10 επιγραφαί, ψηφίσματα καί άναθϊΐματικαί επιγραφαί επί βάθρων,
ών μία γνωρίζει ημίν τεχνίτην Πρωτογένην Κάρπου Πάριον.
Τρίτη άνασκαφή εγένετο είς « Κατάπολα » ( λιμένα ), έν δημο¬
σία δοω, Ινθα υπάρχουσι λείψανα αρχαίον οίκοοΌ|/.·/ιμ,άτων κ,αί
ένε-ίγραφα βάθρα. Εϋρέθϊΐσαν τεμάχιον άναγλύφου, έν ώ δύο κύνες
Οιώκουσι τέσσαρας συάγρους, καί επιγραφαί τίνες ρωμα'ίκών καΐ
βυζαντινών χρόνοιν.
Τετάρτη άνασκαφή εγένετο έν Αίγιάλη είς θέσιν « Βίγλα » έν
άγρω Γεοιργίθυ Θεολογίτου, δι' ής απεκαλύφθη μαρμάρινον ίιμικυ-
κλικον τό σ/ίίμα οίκοδόμημα, έννέα έχον βαθμίδας.
Τέλος δέ εγένοντο δοκψ.αστικαί τίνες άνασκ,αφαί έν Άρκεσίνη,
έν αίς ευρέθησαν περί τα δέκα τεμάχια έπιγραφών κ.αί 00 χρυσά
νοι/.ίσυ.ατα βυζαντινήν χρόνοιν.
Τα εύρήμ.ατα ταυτα εκομίσθησαν άπαντα είς τό έν Σύρω Μου¬
σείον. Μόνον τα χρυσα νομίσμ.ατα καί ή άνο>τέρο> υπό στοιχείον γ'.
γυναικεία κεφαλή κομ,ίζονται ενταύθα, ίνα κατατεθώσιν έν τω Έθν.
Κεντρικώ Μουσείω.
[Έξ άναφοράς τοϋ ίοόρου των ίν τοίς νήσοις αρχαιοτάτων Π. Καοτρωμιένου ].
£ϊ) ΆνασκαφαΙ εν Μυκήνακ;.
ΈπανελήΊρθγισαν τη 8 Μαρτίου αί υπο της Άρχαιολογικης
Έταιρίας διά τοΰ έφορου των έν Άκαρνανία καί "Αρτη άρχαιοτη-
των Χ. Τσούντα ένεργούμεναι άνασκαφαί καί διεκόπησαν αύθις τη
1 7 τοϋ αύτοϋ μηνός, τοΰ ένεργοΰντος αύτάς έφόρου μεταβάντος είς
"Ολύμπιαν -ρος εκτέλεσιν άλλης υπηρεσίας (ΐδ. σ. 40 άρ. 5 ). Έν
τω χρονικω τούτω διαστήματι έκαθαρίσθη εντελώς θολωτδς τάφος?
άπο τοϋ τταρελθόντος Ιτους άνακαλυφθεί;" ευρηυ-α ουδέν εγένετο,
διότι ό τάφος ίτο προ χρόνων σεσυλημένος.
β) Άνασκαφαί ε» τω ενταύθα Όυμπΐΐίω καϊ εν ΈΧευσΐνι.
Έπανεληφθησαν αί υπο της Άρχαιολογικης Έταιρίας άπο τοϋ
48
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΜΑΡΤΙΟΣ
παρελθόντος ετους ένεργούμεναι άνασκαφαί έν τώ ενταύθα Όλυμ-
χιείω. Τα κυριώτερα των γλυπτών εΰρημάτων ϊδε σ. 42 άρ. 14-15
Ωσαύτως έπανεληφθησαν ύπ' αυτής καί αί διά τοϋ κ. Φιλίου ένερ¬
γούμεναι άνασκαφαί έν Έλευσϊνι. .
Γ
Εργασίαι καί Μουσεία έν Αθήναις.
1) Μουσείον ΆκροπόΧεως.
Αί έν τη αιθούση τοϋ Παρθενώνος γινομέναι εργασίαι πρός το-
ποθέτησιν των της ζωοφόρου άναγλύφων ( σελ. 37 άρ. 1 ) προή¬
χθησαν ίκανώς· εγένοντο δέ εργασίαι τοιαύται καί έν τ?) αιθούση
των έκ τοϋ θωρακείου τοϋ ναοϋ τγίς άπτέρου Νίκης άναγλύφων.
2) Επιγραφαί ΆκροττοΚεως.
Άπό τοϋ ετους 1886, άφ' ότου ήρξαντο αί υπο τοϋ Γενικοϋ έφό-
ρου εργασίαι έν τω Μουσείω της Άκροπόλεως πρός κατάταξιν των
έν αύτω άγαλμάτων, αί έν αύτω επιγραφαί μετεκομίσθησαν είς το
Έθν. Κεντρικόν Μουσείον, ινα δι* αυτών καί διά των λοιπών, εν τε
τω Μουσείω τούτω καί πολλαχοϋ της πόλεως κειμ,ένων, ιδρύθη
Έ-ιγραφικον Μουσείον, συμφώνως πρδς τάς διατάξεις τοϋ ά~6 23
Νοεμβριού 1885 Β. Διατάγματος περί διοργανισμοϋ των Μου¬
σείων, καί καταστή δυνατή ούτως ή κατάταξις καί καταλόγισις των
έπιγραφών. Άλλά, πλήν των έντδς τοϋ Μουσείου, Οπήρχον καί άλλαι
έν ύ-αίθρω, πολλαχοϋ τής Άκροπόλεως διεσπαρμέναι, ών ήρξατο
νυν τι είς τό Κεντρικόν ωσαύτως Μουσείον μεταφορά. Ούτως είς τδ
Κεντρικόν συνάγονται άπασαι άνεξαιρέτως αί έπιγρα,φαί· έν τ^
Ακροπόλει θέλουσι μείνει μόνον αί τυπογραφικήν καί άρχιτεκτονι-
*ήν Ιχουσαι σημασίαν, αί επί βάθρων καί αί όπωσδήποτε σχετιζό-
μεναι πρός τα έν ταίς άνασκαφαΐς εύρεθέντα άγάλματα.
(Έπεται συνέχεια έν σελ. 49).
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΡΤΙΟΣ 49
Δ'·
Εργασίαι χαί Μουαεία έν ταίς Επαρχίαις.
1) Άρχαΐα είσαχθέντα είς την Ι!νογήν Πειραιώς.
Κατα μίίνα Μάρτιον εισήχθησαν είς την Συλλογήν ταύτην:
α') τεμάχιον στηλης λίθου λευκοϋ ( δψ. 0,18 πλ. 0,20 ), ευρεθέν έν
τω κατά τάς Άλάς πηλω. Επ'αυτου σώζονται τα εξής:
λίλθ
φιλιας
χιας τι χρη
μετεφηδωι
πατριδα
επον αφεγγη
μητρι ποθεινο[ς]
β') δύο λαβαί άμφορέων φέρουσαι επιγραφάς ή ρ,έν Ίκεσίου ή δέ
Μένωνος
[ Έξ άναφορας τοϋ Ιπιμελητοϋ ττίς έν Πειραιεί Συλλογηί Ι. Δραγάτση ]
2) Άρχαΐα είσαχθέντα είς τό Μουσείον Χίρου.
Άπδ τοϋ παρελθόντος ϊτους απεφασίσθη νά συγκεντρωθώσιν είς
Σϋρον αί κατά τάς νιίσους διεσπαρμέναι άρχαιότητες, αί τοπικήν
έχουσαι σημασίαν, ίνα ιδρύθη ούτω κεντρικόν Μουσείον τοΰ νομοϋ
Κυκλάδων. Συμφώνως τούτοις εκομίσθησαν έκεΐσε τα έν Άμοργω
εΰρεθέντα άρχαΐα (ϊδ. σ. 46 άρ. 4 ), & καταγραφέντα έν διπλω
Καταλόγω παρεδόθησαν υπό τοΰ έφόρου των έν τοίς νήσοις άρχαιο-
τήτοιν τω έπιμελουμένω τοΰ Μουσείου Σχολάρχη Α. Βλαστω.
Συγχρόνως έκο|χίσθησαν έκεΐσε καί παρεδόθησαν καί επιγραφαί τίνες
έξ Άμοργοΰ, αίτινες ήγοράσθησαν παρά τοϋ Ιερέως Δ. Πρασίνου
χρήμασι της Γενικης Έφορείας.
Ε
Διάφοροι είδήσεες.
1—'Υπδ τοϋ 'Υπουργείου των Εκκλησιαστικήν προεκηρύχθη
διαγωνισμός πρός αποστολήν είς Γερμανίαν δύο νέων ίνα σπου-
5
50
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΡΤΙΟΣ
Χάσωσιν ειδικώς, δαπάναις τοϋ Κράτους, ό μέν άρχαιολογίαν, δ δέ
άρχιτεκτονικήν καί άρχαιολογ'.αν.
Ό μέν διά την άρχαιολογίαν διαγωνισμδς γενησεται τη Ιίΐ
Ίουνίου ε. ε. ενώπιον έπιτροπής αποτελούμενης έκ τοϋ Γενικοϋ
Έφόρου των αρχαιοτάτων καί έκ των καθηγητήν τοϋ Πανεπιστη¬
μίου Κ. Παπαρρηγοποΰλου, Εϋθ. Καστόρχη, Γ. Μιστριώτου καί
Σπ. Βάση. Αί έξετάσεις θέλουσι περιστραφη περί τα έλληνικά,
λατινικά, ιστορίαν της άρχαίας τέχννις, αρχαιότητάς καί αρχαίαν
Ιστορίαν. Ό δέ διά την άρχιτεκτονικήν θέλει γείνει τή" 6 Ίουνίου
κ. έ. ενώπιον έπιτροπης αποτελούμενης έκ τοΰ Γενικ,οΰ Έφόρου
των άρχαιοτήτων, των καθηγητών τοϋ Πανεπιστημίου Γ. Μι-
στριώτου καί Ι Χατζηδάκη, τοϋ διευθυντού τοϋ ενταύθα Γεριιανι-
κοϋ Ίνστιτούτου Γ. Δαΐρφελδ καί τοϋ άρχιτέκτονος Έρ. Τσίλλερ.
θέλουσι δέ γείνει έξετάσεις είς την περιγραφικήν γεωμετρίαν, οϊ-
κοοοΐΛΐκήν, ιστορίαν της άρχαίας τέχνης ( ιδίως τα περί άναπτύ-
ξεως των διαφόρων ρυθμών ), άρχιτεκτονικάς καί προοπτικάς σχε-
διάσεις καί έλληνικά.
2 —Ό έν τω Κεντρικώ Μουσείω εφορος άρχαιοτήτων Β.- Χτάης
απεστάλη μετά τοϋ πρώην έφόρου της Βιβλιοθήκης τοϋ Έθν. Πα¬
νεπιστημίου Σ. Κόμνου είς Παρισίους πρός εξέτασιν άρχαίων νο-
μισμάτων κατασχεθέντων έκεΐ υπο της ανακριτικήν άρχής, καί
εξακρίβωσιν μήπως τα νομίσμ,ατα ταυτα προέρχονται έκ, τοΰ ήμε-
τέρου Νομισματικοΰ Μουσείου, ού, ώς γνωστόν, μέγα μέρος των
νομισμάτων εκλάπη κατά τδ παρελθόν ετος.
3 — Κατά πρότασιν τοϋ Γενικοϋ Έφόρου, εγκριθείσα ν ύπδ τοϋ
'Υπουργοϋ των Εκκλησιαστικήν, -ροσελήφθη είς την αρχαιολογι¬
κήν υπηρεσίαν δ διδάκτωρ Ά. Γ. ΛόΧΚηκ, ανατεθείσας αύτω κατά
το παρον τής συναρμολογήσεως καί συντάξεως των καταλόγων των
έν τω Κεντρικώ Μουσείω συνηγμένων έπιγραφών.
^ — '^πο τ°ϋ είρηνοδί*ου Άμοργοϋ αίτησει τοΰ έφόρου των έν
ταίς νήσοις άρχαιοτήτων κατεαχέθη μαρμαρίνη γυναικεία κε-
φαλή έν τή οίκία τοϋ Ιωάννου Γ. Βλαβιανοϋ, ώς ευρεθείσα έν
άνασκαφαΐς άνευ αδείας της κυβερνήσεως γενομένας. Ή κεφαλή
αυτή πρόκειται νά αποσταλή είς την έν Σύρω εΐσαγγελικήν Αρχήν.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΜΗΝ ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Α'.
Άρχαία είσαχθέντα είς τό Εθνικόν Μουσείον.
1) Μέγα έπιτύμβιον άνάγλυφον (δψ. 1,80 πλ. 1,20) όλως
^κτύπον, προερχόμενον έκ ναϊδιοσχημου μ,νϊΐμείου. Είνε κάλλιστον
£ργον τής Δ'. έκατονταετηρίδος καί έν καλλίστη διατηρεΐται κατα-
στάσει. Ή παράστασις είνε ή συνηθης οίκογενϊΐακή. Άριστερά κά-
θηται επί σκίμποδος πρός δεξιάν έστραμμένη ηννη, ένδεδυμένη
ποδηρη χιτδνα καί Ιμάτιον, καλύπτον καί την κεφαλήν, καί δε-
ξιθυμένη πρ6 αύτϊίς ίσταμένην όρθίαν έτέραν ^υναϊκα, τόν αυτόν
φέρουσαν ίματκτμόν, ής άπτεται μικρόν τής δεξιας καί διά τίίς
άριστερας χειρός, έν στοργη και φίλτρω αύτ^ προσβλέπουσα· Ινει
δέ τα γνωρίσματα τού προσώπου νεανικά, έν ώ ή ετέρα εχει τι τδ
μ^ΐτροπρεπές έν τν) περιβολη καί ιδίως έν τοίς καθ' εκαστα τοϋ
λύπην καί συγκίνησιν έκφράζοντος προσώπου' στηρίζεται δ' αυτή
επί τοϋ έδάφους διά τοϋ δεξιοϋ ποδδς καί Ιχει την αριστεράν ήρέμ,α
καθημ,ένην τώ σώματι καί τοΰ ίματίου άπτομένιην, ο καί άνέχει
μικρόν δι' αύτίς. Μεταξύ των δύο τούτων γυναικών, είς τδ βάθος,
ίσταται δ'ρθιος κατ' ενώπιον, έν ταπεινω σχετικώς άναγλόφω πε-
ποιημένος, πωγωνοφόρος άνήρ, ένδεδυμένος ίμάτιον καταλεΐπον
γυμνον τδ άνω μέρος τοϋ στήθους στηριζόμενος διά της δεξιάς επί
βακτνιρίας καϊ έχων την αριστεράν πρδ τοϋ στήθους. Όπισθεν δέ
τής επί θρόνου καθημέν/ις ίσταται δρθία μικρδν πρδς δεξιάν έστραμ-
μένη νεάυις, φέρουσα τδν συνήθη ταίς παιδίσκαις Ιματισμόν, μα-
κρδν στενδν χιτώνα, χειριδωτδν έπίβλημα καί άνάδεσμον έξ ύφάσ-
52
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —ΑΠΡΙΛΙΟΣ
ματος επί της κόμης, καί έχουσα την γνωστήν πένθους καί λνπης
δηλωτικήν διάθεσιν των χειρών, έχουσα δηλ. την αριστεράν έσταν-
ρωμένην προ τοΰ στηθους καί έπ' αυτής σττιρίζουσα τόν άγκώνα
της πρός τα άνω ανερχομένας καί τοϋ πρόσωπον μικρόν άόπτομέ-
νης δεξιας. Τό άνάγλνφον τουτο ευρέθη πρό πολλών, ώς φαίνεται,
έτών καί διετέλει έν κατοχη τοϋ Επ. Σκαρβούρη έχοντος αύτό
κεκ,λεισμένον έντός ξυλίνης θή*η?' κατεσχίθη δέ υπό τής δικα-
στικής άρχής αΐτηβει τοΰ Γενικόν έφόρον, ώ παραδοθέν αρμοδίως
κατετέθη έν τφ Έθν. Μουσείφ (Εύρετ. Γεν. Έφορ. 494).
2) Μαρμαρίνη ΰπερφνσικοΰ μεγέθους κεφαλη επαναπαυομένου
νεανίαν άθλητικά έν μέρει έχοντος τα. γνωρίσματα τοΰ πρόσωπον,
έν ω έξ άλλον τό κάτω μέροςτοΰ πρόσωπον καί ή διάθεσις της κό-
ρ-ηςύποδηλοΰσι (Αοίλλον γνναικείαν μορφήν επί τοΰ κρανίον σώζεται
τ, άκρα δεξιά χείρ. "Ισως είνε κεφαλη Απόλλωνος έπαναπανομέ-
νου έκ των καμάτων της παλαίστρας" είνε δέ σπονδαιότατον
έργον τής Δ'. έ*ατονταετηρίδος κ,αΐ ίκανά εχει γνωρίσματα Πρα-
ξιτελείον τέχνης. Τό μάρμαρον ΰπελείφθη ήμιτελές, μόνου τοΰ
πρόσωπον εντελώς έξειργασμένου όντος. Ευρέθη έν Λαυρίω, εν τω
πυθμένι τής θαλάσσης παρά την παραλίαν, έντός ίλύος έκ σκω-
ριών προερχομένων έκ των έκεϊ μεταλλείων" έκ τούτον δέ έ'χει
νυν μέλαινα,ν την όψιν, τοϋ λίθου άπολέσαντος τό φυσικόν αύτοΰ
χρώμα καί λαβόντος όψιν οίονεί χαλκοΰ. ( Εύρετ. Γεν. Έφορ.
493).
3) Δύο μαρμάριναι κεφαλαί φυσικόν μ,εγέθους εΰρεθεϊσαι έν
Άμοργώ. έν τη περιοχη τής Άρκεσίνης, υπό ίερέως Δ. Πρασίνον,
παρ'ον ηγοράσθησαν υπό τής Γενικής Έφορείας άντί δραχμ,ών
200. Ή μ,έν διατηρεΐται έν καλλίσττι καταστάσει καί είκονίζει
ΑσκΚψηόν είνε δέ όλως παρεμφερής τη έν τφ Βρεττανικω
Μονσείω γνωστίί κολοσαιαία κεφαλη '^σ«λτ;-ίοΰ, τη έν Μήλω
εύρεθείση, καί ήτο Ινθετος τω κορμω τοΰ άγάλματος' ήδε(έλ-
λείπει μέρος τής δεξιας παρειοίς) είνε κεφαλη 'Τγίε/ας. Αμφό¬
τεραι είνε καλής τέχνης εργα των άλεξανδρινών πιθανώς χρόνων
ποιηθέντα κατ' άπομίμησιν πρωτοτνπον έργον τής Δ'. έκατον-
ταετηρίδος· συμβάλλονται δέ σπουδαίως καί είς λύσιν τοδ έν τοίς
τελευταίοις χρόνοις άναφνέντος ζητήματος, άν ή ανωτέρω
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΠΡΙΛΙΟΣ 53
μ,ονευθεΐσα έν τω Βρεττανικω Μουσείω κεφαλη είνε κεφαλή
Άσκ,ληπιοϋ, ώς ό ΒΓαηη νομίζει, η Διός, ώς ό ΟνβΓΐόβοΙί ίσχυ-
ρίζεται. Ή έν τω προσώπω έκφρασις της πωγωνοφόρου κεφαλής
κ,αί τι συν αύτΫ) εΰρεσις τής κεφαλής της 'Υγιείας μαρτυρούσιν ύπ«ρ
τοΰ ίσχυρισμοΰ τού ΒΓαηη, δικαίως άναγνωρίζοντος έν τ9) έν
Λονδίνω κ,εφαλίι τον ΐδανικον τύπον τοϋ Άσκ,λγιπιοϋ. (Εΰρετ.
Γεν. Έφορ. 492).
4) Τα έν σελ. 47 τοθ Δελτίου τούτου μνγ)μ,ονευόι/.ενα 60
χρυσ* νομίσμ,ατα Βυζαντινήν χρόνων, τα έν ταίς έν Άμοργφ
άνασκαφαϊς της Γαλλικής Σχολης, έν τγ περιοχί) τίϊς Άρκεσίνης,
εΰρεθέντα (Εύρετ. Γεν. Έφορ. 490).
^) Ή έν σελ. 46 *ρ. 4 έδ. γ'. μ.νημονευομ.έν7) μαρμαρίνη
γυναικεία εΐκονιστικτι κεφαΧη ή ευρεθείσα έν ταίς έν Άμοργω, έν
τ·/) περιοχϊ) της άρχαίας πόλεως Μινώας, υπο τής Γαλλικής
Σχολής ένεργηθείσαις άνασκαφαϊς· εχει αύτη μέγεθος φυσικόν,
διατηρίΐται έν καλλίστη καταστάσει, καί είνε έστεμμένη στε-
φάνφ κισσοϋ. Τέχνη άξιόλογος. (Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 491 ).
β) Άναθηματικον άνάγλυφον (ΰψ. 0,27 πλ. 0,34) έχον
εκατέρωθεν τετραγωνικίιν παραστάδα καί κατά τα άνω γείσωμα
μετ" όρθοκεράμων. Άριστερά ίσταται δρθιος πρός δεξιάν έστραμ-
μένος νβανίας, χιτώνα κ«ί χλαμύδα ένδεδυμένος, αγων ϊττνορ, ού
έκράτει διά, της άριστερας, ώς φαίνεται, τα γραπτά τό πάλαι
■όνία' διά τής δεξιάς κράτει φιάλην, έφ'ης σπένδει έξ οίνοχόης
χιτώνα καί ίμάτιον ένδεδυμένγ) γυνή. Ταΰττι επονται δύο (Αορφαί,
ανηρ καί γυνή, προ των οποίων δύο μικρά (άποκεκρουσμένα καί
πολλαχώς έφθαρμένα) παιδία. Τέλος έπεται κοράσιορ φέρον επί
τής κεφαλής περιφερές σκεΰος. Κατεσχέθϊ) υπό της Άστυνο-
μίας παρά. Πέτρω 'Ρούσφ, άρχαιοπώλη ενταύθα. (Εύρετ. Γεν.
Έφορ. 495).
"7) Είκονιστικ,η μαρμαρίνη κεφαλή άνδρός πωγωνοφόρου, (Αεγέ-
θους φυσικοϋ, τέχνης άξίκς λόγου. Ευρέθη έν Δελφοϊς. (Εύρετ.
Γεν. Έφορ. 497).
54
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Β.
Άναβκαφαί καί εύρήματα.
1) ΆνασκαφαΙ εν τί} Ακροπόλει (ί'δ. σ. 43 άρ. 1 κτλ.).
Ή άνασκ,αφη τοΰ μεταξΰ της άνατολικ,ής πλευρας τοΰ Παρ-
θενώνος, της δυτική; πλευροίς τοΰ Μουσείου καί τοΰ νοτίου τεί-
χους της Άκροπό'λεως χώρου επερατώθη" περατωθεισών δέ καϊ
των διά την έπίχωσιν γενομένων οίκ,οδομγιτικών εργασιών έν τω
χώρω τούτω, ήτοι τής κατασκευάς ΰψγιλοΰ τείχους προ της ανα¬
τολικώς καί της αρκτικάς πλευρας τοΰ Μουσείου πρός συγκράτησιν
των χωμάτων, ήρξατο ή έπίχωσι; τοΰ άνασκαφέντο; τούτου χώ¬
ρου, ήτις καί περατοΰται έντός βραχέος χρόνου. Των γενομένων
εύρημά,των μνημονευτέα δύο: (Αεγάλνι χαλκη κβφαΧη γρνπ-ός, ή
μεγίστη των έν τί) Ακροπόλει εΰρεθεισών, καί μικρόν χαλκοΰν
αγαλμάτιον παριστών γυμνον ανδρα έπιβεβηκότα δελφϊνος, τόν
Τάραντα η Παλαίμονα ϊσως. Καί τα δύο ταυτα εΰργιματα εγένοντο
εν τ·?ί πρός τό νότιον τεϊχος της Ακροπόλεως έπιχώσει.
Κατά τόν μί)να "Απρίλιον άνεσκάφη καί μικρός γώρος πρός
ανατολάς τοΰ Μουσείον, έκίίνος δηλ. ό, ν/ώρος ό μεταξΰ τοΰ Μου¬
σείου τούτου, τοθ νυν κτιζομένου νε'ου Μουσείου καϊ τοΰ νοτίου
τής Ακροπόλεως τείχους. Διά της ανασκαφάς ταύτης ανεκαλύ¬
φθησαν θεμέλια άρχαίων οίκοδομημάτων μεταγενεστέρων, ώς
φαίνεται, χρόνων, μέρος μεγάλου κυκλωπείου την κατασκευήν τεί-
χους, όπερ είνε, ώς φχίνεται, μ.έρος τοΰ τείχους τοΰ έν τοις πε-
λασγικοϊς χρόνοις περιβάλλοντος την Ακροπολιν, συνέχεια βεβαίως
τοϋ πέρυσιν άποκαλυφθέντος ( τοΰ καί νυν όρατοϋ ) πρός ανατολάς
τού νέου Μουσείου τείχους. Ή έπίχωσις ενταύθα δέν είχεν ούτω
κανονικώς ώς καί ή παρα τό βόρειον τη; Ακροπόλεως τεϊχος,
ώστε δέν δυνάμεθα να είπωμεν περί αύτ^ς, δ,τι καϊπερίτης κατά
τό βόρειον τεΐχος έπιχώσεως, ότι δηλ. αύτη εγένετο ευθύς μετά
τους περσιχ,ούς πολέμου; η ότι τουλάχιστον έμεινεν άνέπαφο; έν
ΰστερωτέροι; χρόνοι;. Έν τγ) άνασκαφίί ταύττ) ευρέθησαν πολλά
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
55
τεμάχια μελανομΌρφων καί έρυθρομόρφων άγγείων, τεμάχια π·/)-"
λίνων εϊδωλίων, οία τα πολλά, έν τίϊ Ακροπόλει ευρισκόμενα,
χαλκα. έκ, των συνηθων, έν οίς δύο κ,εφαλαί ηρυττων, καί τεμάχια
καί μικρά άγγεΐα τοϋ μυκηναίου τρόπου, α. δεν ευρίσκοντο κεχω-
ρισμένα είς τό κατώτατον βάθος, ώς συνήθως, άλλ' άναμίξ τοίς
λοιποΐς αρχαίοις. Σπουδαιότατον δέ ευρημα είνε χαλκ,οϋν ελασ(Α*
( ΰψ. 0.12 μήκ,. 0,26) έχον την εξής έν πανομοιότυπα δημο-
σιευομένγιν επιγραφήν : ■
ήτοι Ηοι ταμίαι τάϊε χαλχία.............
συλλέζαντες Διός χρατερ[6φρονι χούρΐ) άνέθιιχαν; ]
Άναξ'ιων κα Ευδιχος χαΐ Σ...........
' χα Άνϊοχίδης χα'ι Λ«σ'ιμβ[χος.......# .
Ή πλάξ ήτο προ(τκεκολλγιρ.ένγ| δι'-ηλων είς βκεϋός τι, ώς
φαίνεται, όπερ έχρνισίμευεν ώς ΰπόθεμα των περΐ ών ό λόγος
χαλκωμάτων είνε δέ άποκεκομμένγ) κατά τό δεξιάν μέρος, ένθα
σώζσνται καί όπαί πρός προβάρττισιν νίλων, έξ ού φαίνεται ότι θα
ήτο μ,ία εισέτι τουλάχιστον σειρά νίλων, άρα Οχ έλλείπει τό δεξιόν
Ϋίμισυ τουλάχιστον της πλακός, ο βεβαιοΰται καί έκ της ιτιθανής,
σχεδόν βεβαίας, *υ|/,πληρώσεως των έν τω δευτέρω στίχω. Κατά.
ταυτα, ύπολογιζθ|Αένου τοΰ έλλείποντος χώρου, οί άναγραφόρ.ενοι
ταμίαι θά, ήσαν όκτώ τουλάχιστον.
Αί άνασκ,αφαί προχωροΰσι νυν έν τφ χώρω τω (Λεταξΰ της
μεσγ)ρ.βρινής πλευρας τοϋ Παρθενώνος καί τοϋ τείχους της Άκρο-
πόλεως.
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
56
ΑΡΧΑΙΟΑ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΝ
») Άνασκαφαί ίν Τανώγρα (ϊδ. σ. 45 άρ. 2 κτλ.).
Εξακολουθούσιν αί έν Τανάνριφ υπό τής Γενικάς Έφορείας
ένεργούμεναι άνασκαφαί τάφων, διακοπείσαι μόνον επ "ολίγας
ημέρας ένεκα των έορτών τοϋ Πάσχα. Ένεργοΰνται δέ νυν
έν δημοσίοις άγροϊς παρά τα έρείπια τής άρχαίας πόλεως. Περΐ
τούτων έπιοτέλλει τ9ϊ Έφορεί^ ό Κορου-άντσος άπό 10 καί 17
Απριλίου τάδε'
Β Τα έρείπια της άρχαίας πόλεως κεΐνται, ώς γνωστόν, είς
την ανατολικήν ΰπώρειαν τοΰ Κηρυκείου δρους επί τριγώνου το-
ποθίσίας περιοριζόμενος άπό μ,εσημ,βρίαν υπό τοϋ Άσωποΰ ποτα-
μ,οΰ, πρός ανατολάς υπό τοΰ Θερμώδοντος, τοϋ νυν «Λάρι» άπό
άρκτον καί δύσιν υπό τοϋ δρους.
» Έκ των έρειπίων τούτων άρχονται, ώς άκτΐνες άπό κέντρου,
εξ μεγάλαι σειραί ί γραμμαί άρχαίων κεχνινότων τάφων, αΐτινες,
καθόσον άπορ-ακρύνονται των έρειπίων, αρχονται βαθμηδόν δΊα>
κλαδιζόμεναι είς πολλάς μικροτέρας σειράς.
» Αί εξ κυριώτεραι αύται σειραί η γραμμαί ηκολούθουν, ώς
φαίνεται, τας δημοσίας άρχαίας όδούς' υ.ία δέ των γραμμών
τούτων είναι έκείνη, ίίτις ακολουθούσα την πρός τάς Θηβας ά¬
γουσαν οδόν εχει την διεύθυνσιν πρός άρκτον. Είς την γραμμήν
ταύτην, απέχουσαν των έρειπίων περί τα 20 λεπτα της ώρας,
ένεργοΰνται άπό της 41* μεσοΰντος μνινός άνασκαφαί τάφων επί
τής σΥΐΐΑερινης πρός τό χωρίον Μπράτζι αγούσης όδοΰ» έν δεδη-
λωμένοις έθνικοϊς άγροϊς.
» Τί) 4ΐ τοϋ μ,Υΐνός μετά εξ έργατών, ούς διετγιργισαμεν είς
την εργασίαν καθ "όλην την έβδομ,άδα, έζγιτησαμεν τάφους είς
πολλα διαλείμματα ( άσκαπτα διαστή(/.ατα γραμμών τάφων ) των
πρός άρκτον των έρειπίων δύο κυριωτέρων γραμμών τάφων καί
δεν εύρομεν. Την Ιπιοΰσαν ομως, 5ΐν τοϋ ρ.Υ)νός, έξακολουθοϋν-
τες την σκαφήν έτύχου,εν περί την |/.ε~)μ€ρίαν τάφου έν λάρνακι
κεράμου είς βάθος 2 'Α μέτρων. Έκ τούτου έλάβομ,εν δύο άρ-
χαϊκά. αγαλμάτια τοϋ αύτοΰ τύπου παριστώντα ίσταμένας γυ¬
ναίκας την δεξιάν χεϊρα επί τοϋ στήθους εχούσας καί την άριστε-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΑΙΟΣ 57
ράν κάτω, καί έτερον γυναΐκα καθημ,ένην παριστών, πρός δέ
τούτοις κ,αΐ ληκύθιον άνευ κόσμου τινός.
» Συγχρόνως δέ καΐ παραπλεύρως τούτου ήνεφχθη καί άλλος
άσκ,επής βάθους 3 |λέτρων, πλούσιος είς κτερίσματα συντετριμμέ-
να. Ταυτα δέ είναι: πολλά συντρίμματα άνήκοντα είς 5 τετραώ-
τους άρχαϊκ,άς κ,ύληκας μ.ή συμπληρουμένας, οπουδαίας ομως διά
τε τό σχνίμα. καί τόν κόσμον αυτών, τέσσαρες διάγραφοι κύληκ,ες
άποτελούμεναι έκ πολλών συντριμμάτων, κεκα.λυμ.μ.έναι ώς επί τό
πολύ υπό (ΐΛλνιρας άπολελιθωμ,ένης επιφανείας" αί επ' αυτών
γραφαί φαίνονται νά γναι Σφίγγες μεγάλαι καΐ (Λορφαί άνθρώπι-
νοι· συν ταύταις δέ καί άλλαι μικρότεραι 8 κοσμούμεναι διά
ζωνών ανθέων κτλ. "Άλλα δέ κτερίσματα τοϋ τάφου τούτου είνε
τέσσαρες πηξίδες, ών μία έκ 13 τεμαχίων αποτελούμενη ( άνευ
πώματος) κ,οσμεϊται υπό μακραυχένων πτηνών, άλλϊ) έκ 16
τεμ,αχ. άποτελου[χένη κοσμεϊται διά έρυθρών ζωνών καί άλλου
άρχαϊκ,οΰ κόσμου, αί δέ ύπολειπόμεναι δύο, έντελέστεραι ούσαι,
έχουσι άνά δύο μ,ικρά ώτα καί τό στόμιον στενώτερον τοϋ κύτους.
Πρός ταύταις δέ πώμα άγγείου έχον είς έ'να κύκλον έπτά μακραύ-
χενα πτηνΛ καΐ είς τό κέντρον, επί της λαβης, άλέκτορα, τέσσα¬
ρες κάνθαροι δύο (/,εγάλοι καί δύο (Λΐκροί' καΐ τέλος 4 άμορφα
αγαλμάτια διατηροΰντα ένιαχοθ έρυθράν χρωματισμόν.
» Τίρ δέ 6ϊ τοθ μηνός ήνεφχθη παρά. τφ προτέρφ άλλος τάφος
εν λάρνακι πώρου, έξ ού ελήφθησαν : μέγας κάνθαρος έκ πολλών
συντριμμάτων άποτελούμενος, έχων δι'όξέος όργάνου κεχαραγμέ-
νην άρχαϊκ,ήν επιγραφήν, όκτώ λήκυθοι (τινές είς τεμάχια)
άνισοι μέ γραφάς μή καλώς διατηρουμένας έν όλίγοις καΐ δύο
άλλαι έχουσαι άνθέμια, δύο κύληκες (λέλαιναι καΐ άλλη έχου¬
σα άνθη καΐ κύνας, άγαλμάτιον άρχαϊκον καθημενον καΐ διά
έρυθροϋ χρώματος κοσμούμενον, καΐ τέλος Σάτυρος μικρός κα-
θήμενος.
» Έν τω α,ΰτω χώρω έζεσ/.άφη καΐ έτερος μικρός τάφος έν συν-
τετριμμ,ένν) λάρνακι κεράμου είς βάθος 0,90 διευθυνόμενος αντιθέ¬
τως των προτέρων, ήτοι άπ' άνατολών πρός δυσμ,άς. Άπαντα δέ
τα κτερίσματα τοϋ τάφου τούτου πλήν ολίγων είνε αγαλμάτια.
Τούτων τό μέν έκ 3 τεμαχ. συνιστάμενον καί έχον την αριστεράν
58
ΑΡΧΔΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΙ1ΡΙΛΙΟΣ
χείρα κάτω τοΰ άγκώνος κολοβήν καΐ την δεξιάν ολίγον πρό των
δακτύλων, παριστα γυναϊκα έν καιρώ νυκτός έργαζομένην. "Ισταται
δέ αυτή έγγύς εύρέος, άβαθοϋς καΐ μέχρι τής κάτω κοιλίας αυτής
ΰψουμένου σκεύους, έν τω πυθμένι τοΰ όποίου κεϊνται είς μίαν
γραμμήν τέσσαρα τετράγωνα λεπτά σώματα καΐ έπ' αυτών πέμ-
πτον έλλειψοειδές. "Ολίγον επί τού σκεύους κύπτουσα βλέπει πρός
τόν επί τοΰ χείλους τοΰ σκεύους τεθειμένον μικρόν λύχνον, πρός ό'ν
έκτείνει την δεξιάν χείρα πειρωμένο ούτω, ώς φαίνεται, νά δώσν)
περισσότερον φώς. Ή άριστερά χείρ κολοβή, ώς είπον, δέν δει¬
κνύει την άσχολίαν της. Τό δέ έξ όκτώ τεμαχίων συνιστάμενον
παριστα γυναϊκα επί κυλινδρικ,οΰ θρόνου κ,αθγιμένην, ήτις διά μέν της
άριστερόΜς χειρός φερομένης έκ των εξω κράτει τό αριστεράν γόνυ,
διά. δέ τής δεξιόΐς, εκτεινομένης άνω τοΰ παρά, τω δεξιώ ποδΐ
ίσταμένου μονοώτου άγγείου, κράτει έκ τής ετέρας μικρόν έπίμη-
κες κυλινδρικόν τι σώμα ούτως ώστε τό έτερον αΰτοΰ άκρον στρέ-
φεται ολίγον πρός την εργαζομένων, άτενίζουσαν τουτο. Καΐ πρό
τοΰ άριβτεροΰ ποδός ίσταται μικρόν καΐ άβαθές άγγεϊον έντός τοΰ
όποίου ίσταται άλλο πολυ μικρόν. Τό δέ έξ όκτώ τεμαχ. συνιστά¬
μενον παριστ»; γυναϊκα ισταμένων, ήτις διά μέν τής δεξιας χειρός
κρατεϊ παρ' έαυτϊ) κάτω τοΰ στηθους σκεΰος πλήρες μικρών στρογ-
γύλων κόκκων, μεταξυ δέ των τριών δακτύλων τής άριστερϊς
εχει δύο τ, τρείς κόκκους, ούς φαίνεται ώς νά ρ'ίπτνι επί τοΰ πρό
των ποδών της, επί τοΰ χείλους άβαθοΰς άγγείου, ίσταμένου καΐ
εσω τούτου κύπτοντος μικροΰ πτηνοΰ, πρός ο βλέπει. Τό δέ τέταρ¬
τον εχει την δεξιάν χείρα κατά τόν καρπόν κολοβήν καΐ παριστα;
γυναϊκα επ» κυλινδρικοΰ θρόνου καθημένην καΐ την μέν δεξιάν πρό
τοΰ προσώπου έχουσαν, την δέ αριστεράν ύπτίαν, όίνω των γονά-
των, παρά τό στήθος.
» Αλλα προσέτι αγαλμάτια άρχαί*ά είνε εν άνευ κεφαλής, άχει-
ρον, καθήμενον επί θρόνου καΐ ?χον είς τό στηθος προσωπεΐον ( σω-
ζόμενον ύψοςθ.15), δύο έτερα όμοια (υψ. 0,23), τα όποϊα
παριστώσ-. γυναίκας Ισταμένας μ6 την δεξιάν χείρα είς τό στήθος
καΐ την αριστεράν κάτω, τρία άλλα μικρότερα τοΰ αΰτοΰ τύπου
καΐ τέσσαρα έπίσης μικρά καθημένας γυναίκας παριστώντα. Άλλα
δέ κτερίσματα τοΰ τάφου τούτου είνε δύο μικρά προσωπεϊα κολοβά,
τα
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ 59
τα κάτω, κάνθαρος είς πολλά τεμάχια (μή συμ,πληρούμ,ενος)
έχων άνά μίαν κεφαλήν πωγωνοφόρου είς αμφοτέρας τάς λαβάς,
καί τρία ληκύθια, δύο μέν φέροντα γραφάς εν δέ άνθέμΛον.
Τυ) δέ έβδόμϊ) τοϋ μηνός ήνεώχθησαν "έξ τάφοι" έν τοίς τέσ-
σαρσι τούτων είχον ταφεϊ μεταγενέστεροι νεκ,ροί, ώς τα έν αυτοίς
εΰρεθέντα ολίγα λείψανα καλλιτεχνικον άγαλματίων καί άγγείων
μ,ετά των ολίγων κ,ακ,οτέχνων της δευτέρα; ταφης εΰρεθέντων μαρ¬
τυρούσι τουτο" οί δέ λοιποί δύο έ'δωσαν, ό μέν ίδΊότροπον άγγεΐον
έκ πολλών συντριμμάτων, (κύληξ καί κάνθαρος όμοϋ), μικρόν
κάνθαρον μετά έρυθρών ζωνών, πέντε κύληκας είς συντρίμματα
(υπό τό ούς της ετέρας είνε κ,εχαραγμένγ) άρχαϊκ,ί) έπιγραφη) καί
δύο ληκύθια μέ γραφάς. Ό δέ έτερος τάφος έ'δωβε (λίαν κύληκα
έχουσαν γραφάς κενταυρομαχίας (μή διατηρουμένας καλώς), δύο
άλλας μικροτέρας εχούσας ανθ·/), δύο λϊΐκύθια μέ γραφάς (μγ)
καλώς δια,τϊΐρουμένας) καί τέλος μικράν ΰδρίαν τρίκρουνον στό-
μιον έχουσαν.
» Τυ) 8ί1 έςεσκάφησκν 9 τάφοι, έζ ών ουδέν κτέρισμα ελάβομεν.
Τούτων άλλοι μέν ήσαν δηηρπασμένοι έκ τής έν αυτοίς δευτέρας
ταφής, άλλοι δέ κεκαυ(/.ενοι.
» Τϋ) δέ 9? ήνεώχθησαν μέχρι μεσημβρίας, ότε βρο^ή διέκοψε
τάς εργασίας, τρείς τάφοι" έξ ενός έχοντος 3,20 μ.έτρα βάθος
έλήφθγισαν μόνον άρύβαλοί τίνες καί κακόμορφα αγαλμάτια.
» Οί έκ,σκ,αφέντες τάφοι δέν ύπερβαίνουσι τούς εϊκοσι τρείς" τού¬
των τέσσαρες είνε άσκεπεΐς, τέσσαρες είνε λάρνακες, δύο πώρινοι
κτιστοί, όκτώ κεραμιδοσιιεπεϊς καί 5 κεκαυμένοι. Οί άσκεπεϊς καί
ό έν πωρίνω λάρνακι έχουσι τό μεγαΧΫιτερον βάθος 2,90 — 3,20
καί διευθύνονται παραλλήλως τγ γραμμίί άπ'άρκτου πρός με-
ονΐμβρίαν. Τό δέ βάθος των λοιπών, Ισταμένων καθέτως είς την
γραμμήν, καί των βαθύτερον τάφων είνε 1,20 έ'ως 2 μέτρα. Τα
δέ έν τοις τάφοις κτερίσματα ευρίσκονται κυρίως επί τοΰ πώμα-
τος, ούχ ήττον καί είς τα πέριξ, έν δέ ταίς θήκαις σπανίως καί
ταυτα είνε τά-έντελέστερα.
» Τγ 11 τι τοϋ μηνός, έργασθέντων εξ εργατών έν ττ, μνγισθείση
θέσει, έξεσκάφησχν έννέα τίρόπαλαι σεσυλΥΐμένοι τάφοι άνευ κέρ-
5ους τινός. Τουτο ηκολούθησε καί την 12ΐν. Την 13ΐν δμως ή
60
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
σκαφή των αυτών έργατών συνήντησεν έν τίί πορεία της δύο
συνεχεΐς τάφους, καθόλα όμοίους, είς βάθος 2,80. Οί τάφοι ούτοι,
έκ μεγάλων πωρίνων πλακών κτισμένοι, έχουσι τό τής θήκης μ,η-
κος 2,20, πλάτος καί βάθος 0,60, καί φέρονται άπ' άνατολών
πρός δυσμάς, καθέτως επί τής γραμμάς ίστάμενοι.
» Έκ τού πρώτου τούτων ελήφθησαν δύο αγαλμάτια άτελοΰς
οπτήσεως, ύψους άνά 0,25. Καί τό μέν έκ 10 τεμαχίων συγκεί-
μενον, κολοβόν την ρ'ΐνα καί τοΰς της δεξιδίς χειρός δακτύλους, πα-
ριστό; νέον έστεφανωμένον επί στήλης τω τής άριστερδις άγκ,ώνι
άκουμβώντα καί έν άναπαύσει τόν άριστερόν πόδα εχοντα. Βλέπει
αριστερά τω όρώντι καϊ κράτει την δεξιάν χείρα ο.νω, άνοικτΫ)
παλαμη. Τό ίμάτιόν τού κρατούμενον διά τής άριστερας καί αφίνον
γυμνά τα άπό τής κάτω κοιλίας άνω κατέρχεται λοξώς μέχρι της
τοΰ άριστεροϋ ποδός κνίιμης καί άνω των άστραγάλων τοϋ δεξιοϋ.
Τό δέ έτερον άγαλμάτιον έκ 30 τεμαχίων συνιστάμενον, επί βά-
σεως, εχει την αυτήν μέ τό πρώτον στάσιν, άλλά τό ίμάτιόν τού
αναπεπορπημένον επί τοϋ δεξιοϋ ώμου άφίνει γυμνήν μόνην την
δεξιάν χείρα κάτω Ικτεινομένην. Έν δέ τω δευτέρω τάφω ευρέ¬
θησαν δύο έπίσης αγαλμάτια είς πολλά συντρίμματα άμόρφου
σχεδόν πηλοΰ.
» Χωρού—ς της σκαφής των 6 έργατών πρός τα έρείπια έν τί)
«υτ-ί) θέσει τν, 145 τοΰ μηνός μετά την έκσκαφήν 3 σεσυλημένων
ταφων ευρέθη έτερος κεραμιδοσκεπής την αύτην διεύθυνσιν έχων
(μή"κ. 1,30, πλάτ. 0,45 καί βάθος 2,30). Έν τούτω καί υπό
τάς συντετριμμένας της θηκης κεραμίδας ευρέθη άγαλμάτιον σώον
με περιφερή βάσιν (ύψ_ 0)13), -αριστών γυναΓκα ίσταμένην, έν
έξωμίδι πολυπτύχω καί ποδήρη.
» Τίί 15ΐ ήνεώχθη έν τγ αύτγ θέσει είς μόνον τάφος άρχαϊκός
Εΐ« βάθος 3 μέτρων, ?χων την διεύθυνσιν άπ'άρκτου πρός με¬
σημβρίαν παραλλήλως τής γραμμης καί καθέτως πρός τούς άλ-
λους, τό μη*Ος τοϋ όποίου είνε 2,60, τό πλάτος 0,70, άσκεπης.
Εκ τούτου ελήφθησαν όκτω άρύβαλοι μικροί. Τούτων ό μέν φέρει
δύο άντιμετώπους Σφίγγας έν μέσω εχούσας πτηνόν, πιθανώς
χίνα, ο δέ πέντε άσπιδοφόρους, ό δέ χήνα δεξια τφ όρώντι βλέ-
πων, ο δέ κύκνον Ισωί) μ άνοικτάς πτέρυγας, ό δέ ζώον τι ιΌικός
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟ2
61
άλώπεκι, ό δέ ψυχ_τιν· δύο δέ κοσμοϋνται διά ζωνών καί στιγμά-
των. "Αλλα κτερίσματα ελήφθησαν έκ τοϋ αύτοΰ τάφου1 1) Με-
λανοβαφής ίππευς (ΰψ. 0,12, μήτε 0,09), κρατών άνω την
δεξιάν ώς νά άκοντίζη· είς την άκραν της χειρός φαίνεται μικρά
διαμ,τίερης όπή, έν ·/) θά ήτο πάλαι ποτέ χαλκοΰν άκ,όντιον. 2)
Ζώον άλώπεκι όμοιάζον ( υψ. 0,09, μ.ήκ. 0,11). 3) Δύο όμοιώ-
ματα πττινοκ,εφάλων άνευ χειρών άνθρωπίνων μορφών επί τραπε-
ζοειδοΰς βάσεως, κ,οσμούμενα δι'ύπερύθρων καί κυανομελάνων
χρωμάτων (ύψ. 0,20, πλ. 0,11). 4) Όμοιον ίστάμενον (ύψ.
0,23, πλάτ. 0,09), άνευ βάσεως.
» Τϋ3 16Τ1 πλησίον καί παραλλήλως τοΰ είρημένου ευρέθη πρώ¬
τον είς μέγας τάφος, καί δεύτερον μεσημβρινώτερα τούτου, άλλος
τοΰ αύτοΰ εϊδους, άσκεπεΐς, βαθεΐς 3 (λέτρων, μακροί 2,20 καί
πλατεϊς 0,70. Έν τω πρώτω των δύο τούτων τάφων εΰρέθγισα,ν
πλέον των 150 άρυβάλων, συντετριμμένων καί μή, μέ διεφθαρμένας
τάς γραφάς. Έλήφθγισαν δέ έκ τούτων μ,όνον όκτώ" είς (Οψ.
0,15, διάμ. 0,40 ) έχων δύο άντιμετώπους λέοντας κακής διατη¬
ρήσεως, δύο ετέροι {ΰψ. 0,11, διάμ. 0,40) φέροντες άνά μίαν
ελαφον κακής έπίσης διαττιρήσεως, έτερος (ϋψ. 0,11 διάμ. 0,32 )
έχων σφίγγα μέ άνοικτάς πτέρυγας, έτερος (υψ. 0,09 διάμ.
0,30) εγων ψυχήν, δύο δμοιοι έχοντες άνά. τρείς άσιτιδοφόρους
καί έτερος δίωτος μέ στενήν βάσιν έχων πέντε άσπιδοφόρους.
Άλλα σπουδαιότερα κτερίσματα έλΫιφθησαν έκ τοϋ τάφου
τούτου : α') Κύληξ τετράωτος έκ δύο τεμαχίων, τοϋ κύτους καί
της βάσεως, (ϋψ. 0,20, διαμ. 0,25), έχουσα ώς κοσμήματα
έρυθράς καί μελαίνας ζώνας καί άλλα τριγωνικά σχηματα/ β') Δύο
άβαθεΐς δμοιαι κ,ύληκ,ες διαμέτρου 0,27, έχουσαι κόσμον άνά, δύο
σφίγγας εκατέρωθεν έκά~γ) καί υπό τα ώτα άνά εν πτηνόν. Ή
μ.έν τούτων σύγκειται έκ τριών τεο.αχίων, ή δέ έκ πέντε· γ') Πη-
ξϊς τρίπους μετά πώματος έχ πέντε τεμαχίων αποτελούμενη*
κοσμεϊται υπο ΰπερύθρων καί κιρρών ζωνών καί στιγμάτων δ")
Άγγεΐον δίωτον ύψος 0.13, περιφερ. 0,40, μέ πλατΰ κϋτος,
βάσιν καί στόμιον στενώτερα. Κιρρά δέ καί ύπέρυθρα χρώματα
είς ζώνας καί τριγωνικά. σχηματα κοσμοϋβι τουτο" ε*) Άγγεΐον
ρ-ελανοβαφές άνευ ώτων, μέ πλατείαν βάσιν καί χείλη Ισω έστραμ-
62 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
μενά ύψ. 0,09, περιφερείας 0,46' εχει κεκοσριμένα τό πώμα.
και τα πέριξ τοΰ στομίου δι* έρυθρών (Ααιάνδρων καί ώαρίων
ς') Λήκυθος έρυθρομέλαινα, ΰψ. 0,20, περιφ. 0,30" ζ') Ληκύθιον
κωνικόν ΰψ. 0,12, περιφ. 0,20 έχον ψυχήν υι') Λνικύθιον έπίσης
κωνικόν έκ 15 συντριμμάτων μέ ερυθρά καί μέλανα κοσμήματα
καί θ') Τε'σσαρες χαλκοΐ δακτύλιοι έκ πολλών αλλεπαλλήλων κρί-
κων συνιστάμενοι.
» Εν τώ τάφω τούτω ευρέθησαν κ«ί ολίγα θρι,αματα όστών,
κνήμης πιθανώς.
» Εν δέ τω Β . τάφω ευρέθησαν τρείς κάνθαροι μέλανες, ό είς
έκ δύο τεμαχίων συγκείμενος, τής βάσεως καί τοϋ κύτους, εχει
ΰψ. 0,20, διάμετρ. 0,15, ό έτερος ύψ. 0.15, διάμετρ. 0,13 καί
ό τρίτος ΰψ. 0,15, διάμετρ. 0,12.
» Άλλα κτερίσματα είνε δύο ληκύθια, ών τ6 μέν ( ύψ. 0,25,
περιφ. 0,28), κοσμεΐται υπό δύο άντ-μετώπων λεόντων καλώς
διατηρουμένων, το δέ ( ΰψ 0,14, περιφ. 0,22) φέρει υπο πα-
χεΐαν άπολίθωσιν τρείς ΐσταμένας μορφάς.»
3) ΆνασκαφαΙ εν Μαντινεία.
Έπανελήφθησαν τγ 19 Απριλίου αί υπό της Γαλλικής Σχο-
λής διά τοθ έκ των έταίρων αυτής κ. Φουζέρ ένεργούμεναι άνα-
οκαφαϊ έν τη περιοχη της άρχαίας Μαντινείας υπο την επο¬
πτείαν τοϋ έφόρου των κατά τδν νομόν Κυκλάδων αρχαιοτάτων
Π. Καστρωμένου· μετά εργασίαν ομως τριών ημερών διεκόπησαν
ένεκα των έορτών τοΰ Πάσχα. Ευρέθησαν 85 χαλκϊ ρωμαϊκά νο-
μίσματα, κατιωμένα.
4) Άνασκαφαϊ ε'» τώ τγαρά τά? θήβας Καβφείω.
^ Αί υπό τοϋ Γερμανικοΰ Ίνστιτούτου, αδεία τοϋ 'Υπουργείου
ένεργούμεναι άνασκαφαϊ έν τω παρά τάς Θν,βας ίερώ των Καβί-
ρων «Ι -5 4 Ίανουαρίου διακοπείσαι (σ. 14 άρ.3), έπανε-
λπφθησαν τη 30 Μαρτίου καί έξηκολοόθησαν μέχρι τής 9 Απρι¬
λίου, ότε οριστικώς εόληξαν. Διά των υ.ι*ρών τούτων εργασιών
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ 63
ώθτ) ή προτέρα άνασκ,αφή, άποκαλυφθέντος ολοκλήρου
τοϋ ναού των Καβίρων. Εΰρήματα δέ εγένοντο ολίγα τίνα πήλινα
κ,αί χάλκινα ζωάρια, οΐα καί τα έν τί) πρώτη σκαφγ) εΰρεθέντα,
τεμάχια άγγείων καί λοιπά. Ευρέθη δέ πρός τούτοις μαρμάρινον
άκέφαλον άγαλμα (ΰψ. 1,40) ρωμαϊκης τέχνης, καί βάθρον άγάλ-
ματος, είς αΰτό τουτο τό άγαλμ,α, ώς φαίνεται, άνήκον, έφ' ού
ή έπιγραφή :
Ο δημος Μεμνονα Διοζοτου
αρετης ενεχεν χαι ευνοια;
τη; εις εαυτόν ιΐραρχουντα
το δεχατον
Τ6 άγαλμα καί τα βάθρον εκομίσθησαν είς την έν Θήβαις
Συλλογήν τα λοιπά, δέ μικρά εύρηματα είς την Γενικήν Εφορείαν.
( Έξ άναφοράς τοϋ επιστάτου Ν. Δαλμίρα).
5) Άνασκαφαϊ εν τω ενταύθα 'Ολυμπιείω.
Εξακολουθούσιν αί ΰπδ τής Άρχαιολογικης Έταιρίας γινο¬
μέναι άνατκ,αφαί έν τω ενταύθα Όλυμπιείω.
β) Εΰρεσίς έττι^/ραφων εν τ§ ΆκροποΚει.
Πρός συμπλήρωσιν των υπό της Γενικής Έφορείας διά τοϋ
αρχιτέκτονος Γ. Καβερώ γινομένων σχεδιασμάτων τοΰ έδάφους
της Άκροπόλεως εγένετο κατά μηνα Απρίλιον μικρά τις άπό των
χωμάτων άνακάθαρσις τοΰ βορειοανατολικώς των Προπυλαίων
βράχου, τοϋ άριστερά, δτπλ. τω είσερχομένφ είς την Ακροπολιν.
Διά τής άνακαθάρσεως ταύτης άνεφάνησαν αί εξής, κατά την
πρός την Γενικήν Εφορείαν έκθεσιν τοΰ Λόλλιγκ επιγραφαί:
1. » Τεμάχιον πλακός έκ πεντ. μαρ(χ., μήκ. 0,16, πλ. 0,15Η·-
Τό δεξιάν άκρο/ τοΰ λίθου σώζεται.
Εχιναιο
εδοξεν τηι βουληι
χαι τωι οημωι ......] επρυτανευεν Διευ-
χης Δημαρ/οΐ) Φρεαρρι]ο; εγραμματευ(εν) Μ
.........επεσ]τατει Αρχεδημος [Α]ρ.
.......είπεν π]ερι ών οί πρεαβεις . .
......λεγουσιν εψ]ηφισ6αι τηι β[ουληι
τού; μέν προεδρου; οί αν λατ.χω]σι προεδρΐ[υειν εν
τωι δημωι εις την πρώτην ε]χχλησι [αν προσαγ-
αγειν αυτους πρός τον δήμον] χαι χρημ,ατισαι
περι ών απαγγίλλουσι χτλ.]
64 ΑΡΧΑΙΟΑ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
2. » Τεμάχιον πλακός έ*πεντ. μ,αρμ., μηκ. 0,29, παχ. 0,09ε1
Ό λίθος φέρει δύο επιγραφάς στοιχτηδόν γεγραμμένας, την μέν
μίαν επί τής έμπροσθεν, την δέ έτέραν επί της όπισθεν πλευρας"
έκτός τοϋ άνω άκρου σώζεται τό "έν των δύο καθέτων άκρων, ο
διά μέν την έμπροσθεν επιγραφήν πρός δεξιά, διά δέ την όπισθεν
πρός άριστερά κείται"
Ή έμπροσθεν Ιπιγραφή :
ν
ότι
π(;)ιλ
θε ... ούς
ην . . . η . .
ου χ[α)ι ευχ.
οις [γρ]αμμα
βς ε .. α . . . .
ν προγραψωσι [ν
ιερας της Αθη[ν
αυτών τοις πρ[ο
αντων των πρός.
α· πρυτανευον
χ . . σ . . ν την . ο
ντων πιρι . .
τ.......ωσου [σ) ι
αι ών τον δέ γραμματεα ·
όνος χαι ως .... ηι εχα . .
χατ]α ψηφισματα αναλ»σκο[με
χατα πρυτβνειαν αναγ[ρα
ς πβρα ταμιων τη[ς] β[εου
15 πρυτανιιας επι Ο . ε ....
σταθμόν τούτου : Ρ Δ Δ Δ Ρ ...
ο δ]ημο{ ο εν Σαμωι ανεθηχ ....
αιων ανεθηχεν τ.........
επι Απολλοδωρ [ ου άρχοντος
σταθμόν ] τούτου: . Δ . τ........
σταθμόν του[το« ..........
Η όπισθεν έπιγραφή :
αργυ
εν8]ει: Ι
άς πάλιν ενε . ε
στ*%ον: ΡΗΠΙ-ΗιΙ :
·νϊ]ει: ΔΙ-Ι-: τριτος ρυ[μος
τ]ιταρτος ρυμος φιαλα[ι
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
65
ινωτωι: Ρ: σταθμόν : Ι
ο; στέφανος "/ρυσους α
φια]λη αργυρα σταθμόν ταυτ[ης
ΔΔΔμμΐΙ: ταυταις ενδΓβι
Σωσινομος ανεθηχεν τ
υ]παργυρος ίπιχρυσος στ[αθμον
π]ρωτος ρυμο; χεφαλη στ[εφανη
ΙΙΙΙ: τούτοις ενδει:
ενδε]ι:
III.
ο . τριτος ρυμΓος
τεταρ]τος ρυμος χειρ δεξια
ενδ]ει:
II
: ( χενόν )
α ε ιΐι της Ερεχθηιδος
ΡΙ : έτεραι ασπιδες
ωι ασπι[8]ες επιχαλχ[αι
ται χαλχαι βντελ[εις
ε]πιθη[μ]α μι[α] ουκ εχε[ι
Ρ ΙΙΙΙ : ετέροι πεΓντε
. ν . . ς χαλχοι επι [χρυσοι
ασ[πιίες . . χαν
εφ ών Ρ . . χλεινου
■» ν χαλκα [8]υο σιδηρο(;)
οιιχ υγιες υποστβτο[ν
αργυ;]ρα λεβητι[α] :
III:
με[γα . .
υδριδιον χαλχον α(;)ιχ
ΔΔΔΡιιιΙ: [χα]νοον χΐαλχου^
οί χυαθος χαλ[χ]ο[υς] με[γα . .
* υπο]χ[α]λχον χατεα[γος ....
ι χαλχαι μικραι .α ...
ριδια [χ]αι χαλχια . .
ομοια χαδος χαλχ[ους
χαλ]χου[{ ω]τα ουχ [εχ«ι
3. » Τεμάχιον πλακός έκ πεντ. μαρμ , μϊϊ*- 0,30, παχ
0,21μ· Λίθος όπισθόγραφος, τάγράμματα στοιχηδόν γεγραμμένα.
Έν τΫί μιΚ πλευρό^ :
Ι ο υ—ε Ι Ι
ατ.τ.υς : Ρ Δ
. ιν επιχαλ[χ.
ισημους: Δ
λινους : ΗΔΔΔΔΐΐ
υ παιδιον (;)
χαλχους .
ρΔ : ααανψ
άς πελτο
ι εσχυτ
ς
66
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Έν δέ τί) έτερα :
ουχ
πο]τηρια
ι: επη
χολα:
: επηρ
ξυλινο
( πόδα
επιγ
«ν]εθηχ
Ρ Ι Ι Ι : στ
φιαλαι α[ργυραι
εγραπτα[ι
ρο; χαι σ . .
αθμον : . . .
αι αργυ[ραι
. . αι 8
αί
στ.
, φιαλ.
Κατεδαφιζομένου δέ τοϋ εκτός των Προπυλαίων κατά την
βορειοδυτικήν γωνίαν της Άκροπόλεως προμαχώνος (Εο*ε κατω¬
τέρω σ. 68 άρ. 3) ευρέθησαν έντετειχισμέναι αί εξής κατά την
τοϋ Λόλλιγ» έκθεσιν επιγραφαί:
1. » Τεμάχιον πλακός έκ πεντ. ρ,αρμ., ής τινος το άνω άκρον
έξέχει· μήκ. 0,26, πλ. 0,22, παχ. 0,055μ··
Θεοι
Φιλτων ειικν [......τωι Ποσιιδω-
, νι χαι τωι Ερεχβει. . . *
λαχοντα τ« . . .
. ου δημοτο . .
τηί Ερεχθηι . . .
πατρια χαι χά . .
ι ταυρον χαι τ · .
γιγνεται εχτ . . .
δέ χαι τον υπε . . .
εν τηι επι(β)ετω . .
... ιπιμελητ . . .
.....χατα
2. » Μαρμ. πεντ., ϋψ. 0,60, πλ. 0,52, παχ. 0,60^· Ή άνω
έπιφάνεια τοΰ λίθου ώς καϊ τό άνω άκρον τής ένεπιγράφου πλευ-
ρας διεφθάρησαν, δι" ου κατέστη αδύνατον νά εξακριβωθή τό μίί-
κος των δύο σειρών της έπιγραφής.
αί
Μυρ[ρινουσιο;
Φιλομη[λ
ο{ Φιλικ-
«ιδα Παια-
νΐϊυς
3. » Τεμάχιον βάσεως έκ ™τ. μαρμ., πλ. 0,48, ύψ. 0,261*·
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888— ΑΠΡΙΛΙΟΣ
67
Άνω καί δεξιά σώζονται τα άκρα τοϋ λίθου. Έν τώ τέλει τοΰ
δευτέρου στι'χου έξηλείφθησαν γράμματά τίνα :
Η 6ουλ]η χ αι ο 3ημο[ς
ο Αθηνα]ιων
αρετης ενε/.εν
4. » Τό άνω μέρος πλακός έκ χεντ. μαρμ., ήτις φαίνεται ότι
ά,ρχηθεν ήν κεκοϊμομένγ) άετώ[Α*τι" πλ. 0,40, ύψ. 0,35, ττάχ.
0,11 μ-
Ξ]ενοχρατης
Αισχινου
Αναφλυστιο[;
5. » Τεμάχιον πλακός έξ Ύμνιττ. μαρμ·, ττλ. 0,50, ΰψ. 0,20!**
Ε(«πρα)ξιί
Θεο(3ωρ)ου
Μιλ(ΐ)σι)α
6. » 'Υπομέλ. τιτανόλιθ., μνΐκ. 0,80, πλ_. 0,68, ΰψ. 0,4ϋ*-
Μιγάλα γράμματά.
Αμ.....
Απελλας
Ευτυχιδης
7) Εύρήματα ίν Πειραιεί.
Κατ'αναφοράν τοϋ έπιμελουμένου της έν Πειραιεί Συλλογης
Ίακώβου Δραγάτσγ) είοτιχθησαν κατά μήνα Απρίλιον είς την
Συλλογήν ταύτην.
1) Μέρος στήλας λίθου φαιοϋ ( ΰψ. 0,28 πλ. 0,30) φέρον
επιγραφήν ;
Ηορο;
Διονυσιο
2) Λαβαί άμφορέων φέρουβαι επιγραφάς :
α') θ«σιων
6') Βοτρυο
γ') Κνιδιον επι
Μενεχρατευ
Αρι]στιωνο; ·
68
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Γ
Εργασίαι καΐ Μουβεια
1) Μουσείον Άκροπολεως.
Εξακολουθούσιν αί εν· τφ Μουσείω της Άκ,ροπόλεως εργασίαι
πρός τοποθέτησιν των άγαλμ,άτων, αί οΐκοδομητικαί εργασίαι.πρός
κατασκευήν τοΰ δευτέρου έν τη "Ακροπόλει Μουσείου (σ. 21 άρ. 2),
αίτινες περατοΰνται έντος ολίγων ημερών.
2) ΟΐκοΒομικαϊ εργασίαι εν τω Έθνικω Μουσείω.
Περατουμένης έντος βραχέος νρόνου τής οίκοδομής τοΰ Έθν.
άρχαιολογικοϋ Μουσείου (σ. 21 άρ. 3) ήρξατο νυν ή οίκοδορ)
καί της κεντρικήν πΧευρας κατά σχέδιον τοϋ άρχιτέκιονος
Έρν. Τσίλλερ.
3) ΚατεΒάφισις των παρά τα Προπύλαια
νεωτερων τειχων.
Ή άνασκαφή τοΰ εντί>ς της Άκροπόλεως χώρου καί ή άναγ-
καία έπίχωσις καί ΐσοπέδωηις τοΰ έδάφους θά ήτο έργατία ήμιτί-
λής, άν ή Άκρόπολις έ'μενε βεβαρυμέν·», ούτως ειπείν, υπο των
προ των Προπυλαίων τουρκικών καί λοιπών νεωτερων τειχών, άτινα
παραμορφόνουσι καθ" ολοκληρίαν τον ·περίβολον τίίς Άκροπόλεως
καί παραβλάπτουσι την μεγαλοπρεπή είς αύτην άνοδον.
Ούτως άπεφασίσθϊΐ ή κατεδάφισις των τειχών τούτων, -ίίτις
καί ήρξατο άπο τοΰ την βορειοδυτικην γωνίαν τοΰ βράχου της
Ακροπόλεως καλύπτοντος προμαχώνος, τοΰ έν ετει 1822 πρός
εξασφάλισιν τοΰ ύδατος της Κλεψύδρας κτισθέντος. Έν τί) κατε-
δαφίσει ταύτη ευρέθησαν μέγρι τούδε έντετειχισμέναι αί έν σ. 66
καί 67 άρ. 1-6 επιγραφαί.
Αί εργασίαι αυται γίνονται δαπάναις τοϋ 'Υπουργείου.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ 69
Διάφοροι είδήσεις.
1—Εξεδόθη Β. Διάταγμα. περί όνομαβίας της Γενικ,ής Έφο-
ρείας των αρχαιοτάτων έχον ούτως:
«Λαβόντες ύπ'όψιν τον ά-α 10^22 Μαίου 1834 Νόμον
■περί έπιστϊΐμονικ,ών καί τεχνολογικών Συλλογών, τον περί διορ-
γανισμ,οΰ των "Υπουργείων Νόμον ΛΓ καί τό άπό 16 Απριλίου
1884 Ημέτερον Διάταγμ,α περί κανονισμοΰ της εσωτερικάς ΰπΥΐ-
ρεσίας τοΰ 'Υπουργείου των Έκκλησιαστικών, προτάσει τοΰ
Ήμετέρου επί των Έκκ,λησιαστικ,ων κ,αϊ τής δηι/.οβίας Έκπαι-
οεύσεως ύπουργοΰ αποφασίζομεν κα'ι διατάσσομεν τάδε:
»Την Γενικήν Έφορείαν των αρχαιοτάτων την άποτελοϋσαν
τί) έν τω όίρθρω 1 τοϋ ανωτέρω Ημών Διατάγματος αρχαιολο¬
γικήν τμτ,μα έν τφ υπουργείω των Έκκλτησιαστικών ονομάζομεν
συμ,φώνως ταίς διατάξεσι τοΰ άοθρου 48 τοΰ ανωτέρω άπό 10^22
Μαίου 1834 Νόμου « Γενικήν Έφορείαν των Άρχαι-
θτήτων και Μουσείων τοΰ κράτους», καί διατάσσομεν
ίνα ό τίτλος ούτος αναγράφηται τοΰ λοιποΰ έν ποίσι τοίς δημοσίοις
έγγράφοις.
Είς τον αυτόν Ημέτερον "Υπουργόν άνατιθέμ,εθ* την δημο¬
σίευσιν καί εκτέλεσιν τοΰ διατάγματος "Ημών τούτου.
Έκ Κερκύρα τί; 19 Απριλίου 1888
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Π. ΜΑΝΕΤΑΣ.
2 — Εξεδόθη πρόςτούτοις έτερον Β. Διάταγι/.α περί όνομασίας
τοΰ έν Αθήναις Κεντρικ,οϋ Μουσείου διά τάς αρχαιότητάς έχον
ούτως:
«Λαβόντες ΰπ' ΰψιν τόν άπό 10/Μ Μαίου 1834 Νόμον περί
70
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
δημοσίων επιστημονικήν καΐ τεχνολογικών Συλλογών προτάσει
τοϋ Ημέτερον επί των Έκκλγισιαστικ,ών καΐ τής δημοσίας Έκ-
παιδεύσεως αποφασίζομεν καί διατάσσομεν τάδε :
Τό έν τω άρθρω 1 έδ. β'. τοϋ ανωτέρω Νόμου όριζόμενον
« Κεντρικόν δημόσιον Μουσείον διά τάς αρχαιότητάς » ονομάζομεν
συντομίας καί διακρίσεως ένεκα « Εθνικόν αρχαιολογικήν
Μουσείον » Διατάσσομεν δέ ινα ό τίτλος ούτος αναγράφηται
έν τοίς δημοσίοις έγγράφοις, άναγραφνϊ δέ, έν καταλληλω χώρφ,
καί έν αύτω τω παρά. την οδόν Πατησίων άνεγερθέντι καί ώς
Κεντρικόν Μουσείον χρησιμεύοντι δγ)υ.οσίφ οίκοδομηματι.
Είς τόν αυτόν "Ημέτερον Υπουργόν άνατιθέμεθα την δημο¬
σίευσιν καί εκτέλεσιν τοϋ Διατάγματος Ημών τούτου.
Έν Κερκύρα τί} 19 Απριλίου 1888
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Π. ΜΑΝΕΤΑΣ
3—Ή είς Παρισίους αποστόλη τοΰ έν τώ Έθν. Μουσείω έφό-
ρου αρχαιοτάτων Β. Στάη, έπανελθόντος ηδη είς Αθήνας, καί τοϋ
πρώην έφόρου της Έθν. Βιβλιοθήκϊΐς Σ. Κόρου (ϊδ. σ. 50
άρ. 2) έσχεν ώς άποτέλεσμα ότι τνϊ βοηθεία έκτύπων των έκ
τοΰ Νομισματικοΰ ημών Μουσείου κλαπέντων νομισμάτων έβε-
δαιώθη ότι τινά, έκ πολλών νομισμάτων πωλχθέντων έν Παρισίοις
ιιπο Π. Ραυτοπούλου είνε αύτα τα, έκ τοϋ ήμετέρου Μουσείου
κλαπίντα, έν οίς καί ό γνωστάς άθηναϊκός στατήρ, όν ό Ραυτό-
πουλος ιϊχε πωλήσει έν Παρισίοις απλώς άντί χρυσοΰ. Περί τοΰ
οτατηρος όμως τούτου ΰπάρνουσιν υπόνοιαι ότι είνε κίβδηλος, τοΰ
■—ι Ι ^ » Α·
ΡβαβΓοΙβηΙ μετά, βεβαιότητος μάλιστα ούτως άποφηναμένου. Ση¬
μειωτέον δέ ότι ό Ραυτόπουλος καί άλλα πολλά κίβδηλα νομί-
οματα επώλησεν έν Παρισίοις. "Απαντα τα νομίσμ,ατα ταυτα,
τα εις χείρας ποτε τοΰ Ραυτοπούλου δντα, τα μέν κατασχεθέντα
τα οε αγορασθεντα χρημασι τοΰ όμογενοΰς Όδυσσέως Νεγρεπόντε,
«ποστέλλονται προσεχώς ενταύθα ίνα κατατεθώσι, τα άζια λό-
γο«, έν τώ Νομισματικω ημών Μουσείφ.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΠΡΙΛΙΟΣ
71
4 — Κατά σύστασιν τοϋ Γενικοΰ γραμματέως τοϋ άρχαιολο-
γικοϋ Ίνστιτούτου κ. Οοηζβ καί τοΰ Διευθυντού τοΰ έν Βερολίνψ
νομισματικοΰ Μουβείου κ. 8βΙ1βΙ προσεκάλεσε ή κυβέρνηβις έκ
Βερολίνου διά τοΰ Γενικοΰ έφόρου τάν νοι/.ισματογνωμ.ονα διδά¬
κτορα της φιλοβοφίας Β. Ρϊοΐς πρός σύνταξιν καταλόγου, κατάτα¬
ξιν καί έξέλεγξιν των έν τω Μουσείιρ ημών νομισυ.άτων. Αφι¬
κνείται δέ ούτος ένταϋθα λίαν προσεχώς.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Άρχαΐα εξαχθέντα εί; τό άρχ. Μουσείον............. σελ· ^5
Κ'ιβδηλοι άρχαιότητες......................
Άνασχαφαι χα'ι διάφορα ευρήματα................. * ι
Εργασιαι χαΐ Μουσεϊα έν Αθήναις .....-......... ■»
Εργασιαι χα Μουσεΐα έν ταίς Επαρχίαις............ "
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΜΑΡΤΙΟΥ
Άρχαΐα εΙσαχθ|#τα είς τό άξιγ· Μουσείον............. σ6λ·
Άνασχαφα χαι εύρήμιατα.................... *
Εργασίαι χα Μοοσεΐα έν Αθήναις...........,..... * >>
Εργασιαι χα Μουοεΐα εις τάς επαρχίας.............. *
Διάφοροι εΐδήσεις......................... *
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Άρχαΐα είσαχθέντα είς τό Έθν. Μουσείον............ σΕ'·· ""
ΆνασχαφαΙ χαΐ εύρήματα..................... *
Εργασίαι χα Μουσεΐα...................... *
Διάφοροι «Ιίήσεις......·.................. ■ 69
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΤΕΥΧΟΣ ΜΗΝΟΣ ΜΑΙΟΥ
Α'.
Άρχαία είσαχθέντα είς τό Εθνικον Μουσείον.
1. Άγαλμα γυμνοΰ νεανίου ( ύψ. 1,50) βωζόμινον
τής πλίνθου καί τοϋ στηρίγματος αύτοΰ καί καλώς διατηρούμενον,
ελλιπες μόνον αμφοτέρους τοΰς βραχίονας. "Ισταται δρθιον στη-
ριζόμενον επί τοΰ δεξιοΰ ποδός, ού ό [/.Υΐρός είνε συμφυής τφ στη-
ρίγματι. Ή κάμη είνε περιδεδεμένη λεπτί) ταινία καί αί κόραι
των όφθαλμών πλαστικως δεδηλωμέναι. Ό μέν άριστερος βρα-
χίων φαίνεται ότι ήτο πρός τα όπίβω κεκλιμένος, ό δέ δεξιος ιτρός
τα έμ,πρός. Ή τέχνγ) είνε άρχαίζουσα' τί» άγαλμα δέ όμοιάζει το
σχτϊμα καϊ την διάθεσιν τής μορφής πρός τόν έν τώ Διονυσιακφ
θεάτρω εΰρεθέντα Άπόλλωνα, τόν γνωστόν υπό την έπωνυμίαν
Απόλλων επί τού όμφαλοΰ, κα,ί ιδίως πρός τόν έν τ?ί νΐΐΐ»
ΑΙΒβπι Όρέστϊΐν τοΰ Στεφάνου. Ευρέθη συν τοίς έπομένοις ΰπ'
«Ρ· 2-3 παρά τό ενταύθα Όλυμπιεϊον, κατά την ίσοπέδωσιν
τής πρός βορράν τοΰ περιβόλου τοΰ ναοΰ δημοσίας όδοϋ, καί παρε¬
δόθη υπό τοϋ εΰρόντος έργολάβου, τίί μεσιτεία τοΰ Γ. Μπουρνια,
είς τόν οικονομικόν έπιθεωρητήν Γ. Άναγνωστόπουλον, ού έπι-
μελεία έκομίσθη είς τό Εθνικόν Μουσείον (Εύρετ. Γεν. Έφο-
ρείας 563 ).
5ϊ. Προτου,γ) πωγωνοφόρου ά,νδρός ΰπερφυσικοΰ μεγέθους,
κάλλιστα διατηρούμεν·*], καλής ρωμαϊκής τέχνης. Άγνωστον τίς ό
είκονιζόμενος. Περί τοΰ τόπου καί τρόπου τής εΰρέσεως Σδε άρ. 1.
(Εύρετ. Γεν. Έφορείας 564 ).
7
74 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ.-ΕΤΟΣ 1888-ΜΑΙΟΣ_________
3. Άγαλμα Ηρακλέους άκέφαλον (ΰψ. 0,92), *οινής ρω-
μαϊκης τέχνης. Στηρίζεται επί τοϋ άριστεροΰ χοοος καί ϊχει τον
δεξιόν ισχυρώς ττροτεταμένον. Την δεξιάν χείρα στπρίζει επί τού
ίσχίου καί Κράτει δι' αυτής τό ρόπαλον, ού σώζεται μ·έρος· τον
αριστεράν δέ βραχίονα ε'χει επί τοϋ στηρίγμ-ατος χαΐ κράτει οί
αύτοΰ συνεπτυγμένην περί τό στηριγμα καταθέτουσαν λεοντην.
ΠερΙ τοϋ τόπου καί τρόπου τή; εύρέσεως «Τε άρ. 1. ( Εύρετηριον
Γεν. Έφορείας 565).
4. Είκονιστικ-Ϊ) πωγωνοφόρος κεφαλη μεγέθους ΰπιρφυσικοϋ,
ΐφθαρμένη την ρϊνα καί τόν πώγωνχ. Ευρέθη έν τ? κατά την
βρύσιν Καλαμιώτου οίκία Ν. Άργυροΰ, ύφ'ού *αί έδωρήθη. (Ευ-
ρετηριον Γεν. Έφορείας 566).
Κ. Γυναικεία πιπλοφόρος *εφ«λή φυβικοθ μεγέθους, τέχνης
ρωμαϊκών χρόνων. Τα γνωρίσματα τοΰ προσώπου είνε μάλλον
ύποκιιμενι**. Ευρέθη ϊν Άμοργώ [ «ε «λ. 50 άρ. 4] (Εύρε-
τηριον Γεν. Έφορείας 567).
6-9. Τίγρις ϊπιτύμβιοιϊπιγραφαί, εύρεθεΐσαι έν τγ αν*-
σκαφτί των θ.μ.λίων της κατά την οδόν Σταδίου, άπέναντι της
Βουλης, οικίας τοΰ Στεφάνου Σκουλούδη, υφ' ού *αί έδωρηθησαν
«Ι ίξ
7) Δημήτρ»»
9) Διονύσιος]
Νιχο«λ[ου5]
Κριωΐυς
ποδών (
» -*
6) Στρατοχλης
Στρατώνος
Κυδαθηνακυ;
8) Διοχλης
Ελιχωντος
Αχαρνιυς
(Εύρετ. Γιν. Έφορ. 568-571 ).
1Ο. Άγαλμάτιον χαλ«ΰν (ΰψ. 0,12) ετονίζον Ερμήν
φίροντα πτέρυγας κατά τους πόδας, πέτ*«ον επί της κεφαλής κ*'
Ιμάτιον καταπίιττον άπό τοΰ άριιτεροΰ ώμου. Ή δεζιχ χεφ, *1τιί
θά έκράτει τό κηρΰκιιον, ίλλείπεΓ έν τη άριστερ* Κράτει ϊ^ως
βαλάντιον. Τέχνη καλών έλληνικών χρόνων. Ευρέθη έν Σαμω'
έδωρηθη δέ υπό άνωνύμου τω Προέδρω της Κυβερνήσεως Χ. Τρι-
κού-ο, όστις έδωρήσατο αύτό τφ Μουσείω. (Εύρετήριον Γεν.
Έφοριίας 515 ).
11. Μολυβδίνη πυζίς σχή^ατος όρθογωνίον ά
ποδών (μ. 0,05 Λ. 0,04 δψ. 0,02). Έ*. τού ^
.«της ^ονίζεται «ν ταπεινφ άναγλύφω 4ρμ« τεθρι^ν, .,, «,
ην«~ο,σοι γυνή. Ό,οίαν παρά,τα,ιν Ιχ.ι «ν«γλ»φον βαθρον
τώ ίΐο»«ί τί, Άχρο^ω, Τέχν, λίαν .«^,. Β«ΡΛγ
Λανοίω κατ* την έκβασιν τοΰ λιμένος (Λ. *αι .. 52 «ρ. 2)
όπό'του μ,χα-ου Α. Χ.ροχό.ο«, ίγχ.Ρ««ντος «ι « «ν
αύτ0ΰ ίν τί κάτ». *Χ.υρ» «Ι «ροΛίσ.ντο, *«ι τ,ν ^^
το χά^μμα βε^ν. Ό αύτάς ««ρέίωχ. τό .«ρη|« τ, Γεν. Ερο-
ρε(«. (Εύρετ. Γεν. Έφορείας 540 ).
' 1». ΧΛχοο» Λ..·*, «χον «χί,Μΐ ψΛλιου, αργυρούν Χε-
πτόν ένώτιον καί λεπτάς άργ-ροθς ο«τ«λιος. Ε«ρίβι.!«ν εν θεσ-
αα^ία καί 4-.στ^«ιν είς την Γεν. Έφορει'αν υπο τ,ς Ετα^ρ άς
των .Ληροορό^ν θΗ«λ(«ς «Λ ^ Τ««ργ.ιου των Ε,ωτε
γ,ροϋς τα Ι^-ροΛ.ν. "Οπι,θεν καί «ί» «ιτ. το«ί ωμου; ?αι-
««ι τό Ι^ιον. δ«ρ άνίχα^ν ούτοι δια τ^ς .*.
το ϊ^ίον Δια της κεκαμ,ένης άρ-.,τερόίς κρατου.ιν
πρό τού στνιθους. Τέχνη κοινη.
14 Όμοιον περίπου μ«ρότερον *«1 «εχνοτερον
' Είδώ^ον ^ινον άνδρας γυροδ 1^ (™
ϊι« ™ δεξιας .ν.Χο6-ς ρ
0,25 )· α-ό τ,ς «·**
Π. Είδώλιον πήλτνον γυναικός (υ
καί δι-.οίδιον ή κεφα^, «τ.στρ.,ψέτ, ,χεδον, φαινεται ...»
" Π,λινον είδώ,ιον άνδρός ί,ταμένο, κρατούντος άλεκτορ.
(δψ. 0,29) έν τ., άριστ*. 1^ **»«» ™ '"' ™ "^
Ιμάτιον. _»
76
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ
19. Έίδώλιον γυναικείον ( ΰψ. 0,20) ίστάμενον δρθιον, φέρον
πόλον επί της κεφαλής" τάς χείρα; εχει καθειμένας παρά τα
ίσχία. Τέχνη άμελής.
20. Εΐδώλιον άνδρός (0,19 ) φέροντος χιτώνα καί επ'αυτου
νεβρίδα* έν τί) άριστεροέ κράτει κάνθαρον καί έν τγ, δεξια θΰρσον.
Τό πρόσωπον, έφθαρμένον δν, διωρθώθγ) νυν έξ ολοκλήρου σχεδόν
υπο τοϋ καθαρίσαντος αύτό τεννίτου.
21. Δύο μικρά είδ'ώλια γυναικεΐα ( 0,11 )' τ6 μέν έτερον έ'χε
την κεφαλήν διά, κ,αλύπτρας κεκαλυμμένην, τό δέ άλλο φέρει στε-
φάνην επί τής κεφαλής καί ένώτια.
22. Πηλίνγ) προτομη γυναικός, γυμνης τί) στηθος" ή κόμη
επιμελώς είς σν^οινοτενεϊς σειράς διατεταγμένΥ) ( ΰψ. 0,12 ).
23. 'Αλέκτωρ πήλινος (Αετά. χρωμάτων.
24. Κάνθαρος μέλας, μικράς.
25. Δυο μικροί άρύβαλλοι.
26. Μικρά λήκυθος, έρυθρόμορφος. Πτερυγοφόρος γυνί) πρό
βωμοΰ.
27. Μικράς άμφορεύς μ,Ετά κοσμγιμάτων.
28. Τρία μικρά ύέλινα άγγεΐα.
29. Δύο μικρά καθήμενα γυναικεΐα είδώλια.
30. Μικρόν είδώλιον (0,12) άνδρας ίσταμένου, έχοντος γυ-
ρά τα έμπροσθεν τοϋ σώματος.
31. Είδώλιον (ΰψ. 0,11 ) Πανός άναπαυομένου επί βράχου,
ίφ' ου δορά. Κράτει έν τΫ) άριστερ(χ κέρας.
32. Τρία μικρά είδώλια γυναικεΐα, άμελοΰς εργασίας.
33. Τέσσαρα είδώλια γυναικεΐα ύψος εκάστου 0,11 χερίπου.
1α τέσσαρα ταυτα αποτελούσιν οίονεϊ σύστημα παριστάνον σκη¬
νάς τοϋ καθ" ημέραν βίου. Καί δή : τό πρώτον εΐκονίζει καθνιμέ-
νην γυναΐκα προ τής οποίας μικρόν άγγεΐον, παρ' ώ λύχνος" ιτλτι-
"ίον δέ, επί τής βάσεως, κείται δυσδιάκριτόν τι, ώσει δέσμη. Τό
«ερον παριστά; γυναΐκα πρό κυκλ'κ.γίς λεκάνης, επί τοΰ χείλους
τής οποίας λύχνος καϊ έν αύτω πραγμά τι δυσδιά-Λριτον ( τεμάχιον
ζυμης η τοιοΰτό τι)· ή γυνή κύπτει πρό αύτοϋ, την δεξιάν χείρα
επι τοΰ λύχνου φέρουσα. Τό τρίτον παριστά γυναΐκα ίσταμέννιν,
κρατοΰσαν «'ντός κανίστρου σϊτον, δι' ού σιτίζει τό πρό των ποδών
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ5
77
της ( έντός λεκάνης) τρώγον πτηνόν. Τό τέταρτον είκονίζει γυ-
ναΐκ,α καθημένην, την αριστεράν άνατείνουσαν καί την δεξιάν προ-
τεταμένγιν έχουσαν, ώσει ίνα δεχθίί τι. Άπαντα είνε τέχνης κοινης.
34. Άγγεϊον σχήματος μεγάλου άρυβάλλου ( ύψ. 0,26).
"Επί τής κοιλίας φέρει γραφήν μελανόμορφον, τήνδε : δύο δυσδια-
κρίτου; ώς πρός τό γένος μορφάς περικεκαλυμμένας υπό πέπλου
ούτως, ώστε δέν βλέπει τις το υπό τούτον διαπραττόμενον. Εκα¬
τέρωθεν άνά είς σάτυρος κρατών λευκόν άλέκτορα. Ή εργασίαι
είνε όλως κοινή.
35. Δύο παρεμφερεϊς φιάλαι (ΰψ. 0,16) έκ των κοινων
Βοιωτικών. "Επί της μ.ιας τρείς γυναϊκες κρατούμεναι διά των
χειρών καί ώσει χορεύουσαι, έναντι τετάρπτις αΰλιζούσης" εκατέ¬
ρωθεν Σειρηνες. Όπισθεν ή αυτή παράστασις. Επί τοϋ δευτέρου:
γυνή κρατοΰσα ταινίαν καί στέφανον. Τέχνη κοινή.
36. Έπτά κοινά, άγγεΐα ( σκ,ύφοι) άνευ γράφων, (/.όνον διά
κοσμτιμάτων πεποικιλμένα.
37. Κάνθαρος μέλας, μικράς· έκ,ατέρωθεν έν πλαισίφ μικραί
μορφαί άνδρικαί ( Σάτυροι; ) χειρονου-θϋσαι πρό τρίποδος. Επί
τοϋ ετέρου τούτων οί Σάτυροι έχουσι τόν πόδα επί τοϋ τρίποδος*
χειρονομοϋντες ούτως, ώσει προτιθέμενοι νά παλαίσωσιν. Άτεχνος
ΐργασία.
38. Εΐδώλιον πήλινον ( υψ. 0,26) άνδρας έχοντος τό μέν
άνω τοϋ σώματος γυμνόν, τό δέ κ,άτω τίμισυ περιβεβλτημένον δι'
ϊματίου, όπερ καλύπτει καί τόν αριστεράν βραχίανα πίπτον επί τοΰ
κίονος. Την δεξιάν χείρα εχει πρός τα πρόσω τεταμένγιν. Έργα-
σία κοινή.
39. Εΐδώλιον πήλινον άνδρός (ΰψ. 0,25) Ισταμένου καί
έρειδομένου επί τετρανώνου κίονος διά τοϋ άριβτεροϋ βραχίονος.
Φέρει χλαμύδα καί ίμάτιον, κεκομβωμένον επί τοϋ δεξιοθ ώμου,
καλύπτον τό σώμα όπισθεν καί τάν αριστεράν βραχίονα. Περί την
*όμην ίΐδος στεφάνπς. Κακότεχνον.
40. Εΐδώλιον πήλινον άνδρός ( ύψ. 0,26 ) γυμνοΰ έμπροσθεν,
κρατοΰντος διά τής άριστερας άλέκτορα. Ή κόμη είνε διατεταγ-
—ερί τό μ,έτωπον, ώς ή των γυναικών. Τέχνη κοινή.
41. Δΰο ιίδώλια πηλινα ( 0,24 ) γυναικών. χιτώνα ποδήρη
78
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —ΜΑΙΟΣ
φερουσών μετ* διπλοϊδίου. Αί χεϊρες, καθειμέναι παρά, τα ίσχία,
άνέχουσι μικρόν τόν χιτώνα. Τέχνη κοινγ).
42. Εδώλιον γυναικείον (0,24) ίστάμενον, ρυθμοϋ άρχαϊ-
κοϋ. Την μέν δεξιάν εχει πρό τοΰ στηθους, την δέ αριστεράν κα-
θειμένην. Χρώμα έρυθρόν ένιαχοΰ όρατόν ετι. Τέχνη κ,οινή.
43. Εΐδώλιον γυναικός καθημένης (0,24) (Αθήνας) μετά.
γοργωνίου κατά. τ6 στηθος. Κάθηται επί θρόνου μετά, ΰποποδίου.
Τ6 πρόσωπον έφθαρμένον. Τεχνη κοινή.
44. Εΐδώλιον πηλινον γυναικός καθημένης ( 0,16 ), τάς χεί¬
ρας εχούσας επί των γονάτων. Επί της κεφαλής εχει κάλυμ,μα έν
είδει πέπλου υπό τό οποίον έξέχει τι όπισθεν, ώσει κτένιον. "Ιχνν)
χρωματισμοΰ ερυθρά.
45. Εΐδώλιον γυναικός καθημένγις ( 0,12) έχούσης τάς χεί¬
ρας επί των γονάτων. Φέρει χιτώνα, έφ' ού σώζεται έρυθρός, στι-
κτός διά λευκΰν στιγμάτων, χρωματισμός, καί ίμάτιον άπό τής
κεφαλής καταπίπτον, πεποικιλμένον διά μελαινών νραμμών καί
«χημάτων. Τέχνγ) κοινη.
46. Εΐδώλιον άνδρός (0,18) τα έμπροσθεν γυμνοϋ. Κοινός
τύπος.
57. Προτομη πηλίνη (0,18) προσωπιδοειδης, γυναικεία.
Κοινάς τύπος.
48. Τα πρόσωπον μικράς προσωπιδοειδοΰς προτομης (0,05).
49. Εΐδώλιον ξοανοειδές καθτημένϊΐς γυναικός επί θρόνου τε-
τραπόδου συμφυοΰς τω σώμ,ατι. Ή μέν κεφαλή φέρει χαρακτττιρι-
στικά πτηνοϋ, αί δέ χεϊρες δηλοϋνται δι' έξοχών είς όξΰ άπολη-
γουσών. Ό τύπος είνε κοινός καί συχνός. Γραμμαί μέλαιναι καί
στίγματα είνε ό στολισμός των παραδόξων τούτων είδωλίων.
50. Εΐδώλιον άνδρός ίσταμένου (0,35) γυμνοϋ έμπροσθεν
καί κρατούντος έν τί) άριστερ»; χειρί άλέκτορα. Επί της κεφαλίίς
ιιδος στεφάνη;. Τέχνη κοινη.
51. Εΐδώλιον γυμνοϋ άνδρός (0,27) κρατούντος έν ττ"ι άρι-
«τερ^λύραν (Απόλλων; ). Διά τής δεξιοίς κρατεί τό ίμάτιον. Τέ-
χνη τε καί τύπος κοινάς.
52. Εΐδώλιον γυναικός ( 0,29 ) χιτώνα ποδήρη φερούσης
μιτα διπλοϊδίου. Επί της κεφαλής εχει υψηλήν στεφάνην κα.ί ίν τί)
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ 79
άριστερα κράτει δυσδιά*ριτόν τι (πυξίδα;). Ή δεξιά. χείρ προ τοϋ
στηθους.
53. Όμοιον περίπου, μχκρότερον ( 0,24 ).
54. Δύο είδώλι* γυναικ,εΐ* ( 0,20 ), ποδήρ-η χιτώνα φέροντα
κ,χί Ιμ,άτιον. Έχουσι την δεξιάν χείρα προ τοΰ στηθους κεκ,αμμ,έ-
νην. Χρωμ,ατισμός έρυθρός έπϊ τής στέφανος καί προ τοΰ στήθους.
55. Είδώλιον γυναικός ( 0,14 ) φερούσας ποδγιρη χιτώνα καί
ίμάτιον λοξώς περί τό βτήθος" την ιιεν δεξιάν εχει επί τοΰ
ίσχίου, διά δέ τής άριστερα.;, τής περιβεβλημένης έν τώ Ιμ,ατίω,
κράτει αύτο τοϋτο' τέχνγ) λεπτή· ή κ,εφαλή δεν διαττιρεϊται
καλώς.
56. Εΐδώλιον (/,ικροΰ παιδός (0,11 ) καθημένου επί θρόνου.
Κακότεχνον.
57. "Ομοιον περίπου καθήμενον επί πτνινοΰ.
58. Κριός πήλινος· Ιχει ένιαχοϋ χρωματισμόν ( 0,10 ). Κοινη
έργασία.
59. Προτομί) πηλίνη γυναικός ( 0,22 ) άρχαϊκοϋ τύ»του.
60. Σκύφος μελανόμορφον (ΰψ. 0,17). "Εκατέρωθεν είκονί-
ζονται άνά δύο γυναϊκες καϊ δύο άνδρες ΰψοϋντες την δεξιάν τα
κενά πλτ,ροΰνται διά κλάδων κισσοϋ. Υπό τάς λαβάς άνά, είς
κύων. Κακότεχνον.
61. Όμοιον τό σχημα, φέρον περί τα χείλγ) ζώνην έκ μίλα-
νομόρφων γράφων κοινών καΐ έξηλειμμένων. Έν τω μέσω ϊπποι
(τρείς ; ) εκατέρωθεν δύο Σειληνοί καί κατά τα άκρα άνά μία
Σφίγξ- όπισθεν ή αυτή παράστασις.
62. Όμοιον τό σνημα μίλανόμ.ορφον. Έκ-ατέρωθεν βακχικαί
ικηναί παρεμφερεϊς. Έν μέσφ ό Βάκ,χος, κισσοστεφής, κράτει έν
τί) μ,ια όψει της γραφης άγγεϊον κ,αί έν ττ) έτερα κέρας, έδώ μέν
βαίνων, έκεΐ δέ κ,αθήμενος επί δίφρου όΑαδίου. Έμπροσθεν καΐ
όπισθεν τοΰ Βάκχου άνά δύο Μαινάδες καί έν μέσφ Σάτυρος.
Απασαι αί μορφχί τοΰ θιάσου χειρονομοΰσιν η χορεύουσιν. Ή ει¬
κών περιβάλλεται κισσώ. Υπό τάς λαβάς άνά μία Σειρήν.
63. Όμοιον τό σχ·»)[Α* μικρόν, κοινόν, άνευ γράφων.
64. Κάνθαρος μέλας, μικράς, έχων γεωμετρικά κοσμήματα ώς
ιν πλαισίω εκατέρωθεν.
80
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟ23 1888 — ΜΑΙΟΣ
65. Άγγεϊον σχήματος μεγάλου άρυβάλλου ( ΰψ. 0,25 ) με-
λανόμορφον. Έχει την εξής γραφήν : Πολεμιστάς άναβαίνει
αρμα, ου κράτει τάς ήνίας* παρά, τούς ίππους ίσταμενγ) γυνή, πρός
τον πολεμιστήν άτενίζουσα, όστις φέρει ζίφος, πέτασον καί θώρακα
η άσπίδα έρριμμένον κατά περίεργον τρόπον επί της ράχεως καϊ
προ τοϋ άρματος έτερος όπλίτϊΐς μετά κράνους καί άσπίδος καί δό-
ρατος χειρονομών ούτως, ώστε φαίνεται θέλων νά εμποδίση την
πρόοδον τοΰ άρμ,ατος.
(Εύρετ. Γεν. Έφορείας 517-522, 524-539, 542-557).
β6-8Ο. Τα εξής ύπ' άρ. 66-80 άρχαϊα, άτινα περιε-
κλίίοντο έν κιβ&τίω κειμένω έν τοίς ΰπογείοις τοΰ Μουσείου, φέ-
ροντι επιγραφήν : 1814 έκ θηβών άρ. 486 άρ. Πρωτ. 8202 :
66. Πήλινον εδώλιον άνδρός ίσταμένου γ.αί κρατούντος άλέκ,τορα
(υψ. 0,29) έν τ?ί άριστερό; χειρί' όπισθεν κ,αί επί των ώμων ΐμάτιον.
67. Είδώλιον γυναικείον (ΰψ. 0,20) ίστάμενον καί φέρον
πόλον επί της κεφαλής· τάς χείρας εχει καθειμένας παρά τα ίσχία.
Τίχνη άμελής.
68Γ Είδώλιον άνδρος ( 0,19 ) φέροντος χιτώνα καί Ιπ' αυτού
νεβρίδα· έν τίί άριστερ»; κράτει χάνθαρον καί έν τΫ) δεξιό; θυρσον.
Τ6 πρόσωπον έφθαρ,μένον.
69. Δύο μικρά εΐδώλια γυνααεϊα (0,11 ). Τό μέν έτερον εχει
το πρόσωπον διά καλύπτρας κεκαλυμμένον, τό δέ άλλο φέρει στε-
φάνην επί της κεφαλής καί ένώτια.
70. Πγιλίνγ) προτομη γυναικός γυμνης τό στήθος' ή κόρ.Π
κατά τρόπον ρωμαϊκόν διατεταγμένγ) ( ΰψ. 0,12).
«1. Αλέκτωρ πήλινος μετά χρωμάτων.
72. Κάνθαρος μέλας μικράς.
73. Δύο μαροί άρύβαλλοι.
'4. Μικρά λήκυθος, έρυθρόμορφος. Πτερυγοφόρος γυνή πρό
βωμοΰ.
75. Μικρός άμφορεΰς μετά κοσμημάτων στολιδοειδών.
'6. Τρία ΰέλινα μικρά άγγεΐα.
77. Δύο μικρ» καθήμενα γυναικεΐα εΐδώλια.
78. Μικρόν είδώλιον (0,12) Σειληνοϋ έχοντος γυμνα τα
ϊμηροθ τοΰ σώματος.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ 81
79. Εδώλιον (ϋψ. 0,11 ) Πανός άναπαυομένου επί βρά,χου,
ίφ' ού δορά. Κράτει έν τί) άριστερ»; κέρας.
80. Τρία μικρά εΐδώλια γυναικ,εΐα άμελοϋς εργασίας.
(Εΰρετήριον Γεν. Έφορ. 500-514).
81. Είδώλιον γυναικός φορούσης ποδήρη χιτώνα καϊ ίμά-
τιον (ύψ. 0,30) περικα,λύπτον τό άνω τοϋ σώματος άπαν, άπό
τοϋ λαιι/,οΰ. Επί τής κεφαλής εχει στεφάνην. Λίαν κομψόν καί
εντεχνον. Κατεσχέθη έν τή οϊκία Ί(ι>άν. Έρνέρη. ( Εΰρετ. Γεν.
Έφορείας 558 ).
82. Άγγεΐον, σχήιχατος άμφορέως, (χετά, μικροΰ ποδός, έκ
πολλών τεμανίων συγκεκ.ολλτ)μένον, έρυθρόμορφον. Η εικών παρι-
ατ^. γυναϊκα καθγιμένην, -ής έμπροσθεν καί όπισθεν άνά μία ύπτ,-
ρετρια μετά πυξίδος καί ταινίας. Της όλτις παραστάβίως ήγεϊ-
ται Νίκη. Τέχνη λεπτη. Κατεσχέθη έν τί) οίκία της χήρας Λου-
κοπούλου. ( Εύρετ. Γεν. Έφορείας 559).
83. Τρείς πήλι«·αι προτομαί γυναικεϊαι, συγκεκολλημέναι
καί αί τρείς έκ πολλών τεμαχίων' κ"ί έλλιπείς. (Εΰρετ. Γενικής
Έφορείας 560-562).
Β.
Άνασκαφαί καί εύρήματα.
1) Άνασκαφαί έν τί} ΆκροπόΧβι, {ϊδε α. 54 άρ. 1 κτλ. ).
Ή άνασκαφη βαίνει κατά μηκος τοϋ Παρθενώνος, έν τω χώρφ
τώ μεταξΰ της μεσημβρινης αΰτοΰ πλευρας καί τοΰ μεσημβρινοϋ
τείχους της Άκροπόλεως. Ή έπίχωσις εχει ώς καί έν τώ χώρφ
τώ μεταξΰ της άνατολικής πλευράς τοϋ Παρθενώνος, της δυτικής
πλευρας τοΰ Μουσείον καί τοΰ μεσημβρινοϋ τείχους της Άκροπο-
λεως. Τό ττώρι,νον στρώμα έκτείνεται καϊ ένταϋθα κατά μηκος καί
έγγιίτατα τω κρηπιδώματι τοΰ Παρθενώνος· ωσαύτως έκτείνεται
καΐ τό έκ κοινών λίθων τείχος, τό χρησιμεΰον ώς ύποστήριγμα
τοϋ πωρίνου στρώματος καί των έπ' αύτοΰ χωμάτων (ίο. α. 30
ΑΡΧΑΙΟΑ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ
άρ. 1 ). Μεταξΰ δέ τοϋ τεί^ους τούτου κ,αί τοϋ νοτίου τείχους της
Άκροπόλεως απεκαλύφθη νυν καί έτερον τβιχίοΐ», όπερ εχρησίμευεν
ωσαύτως πρός ΰποβάστασιν των διά την έπίνωσιν χωμ.άτων. Πλη¬
σίον τοΰ δευτέρου τούτου κοινοΰ την κατασκευήν τειχίου ευρέθησαν
τβμάχια άγαΚματος ών τίνα προσαρμόζουσι τη έν ΜίΐΐΙπβίΙαη§βη
(
XI
σ. 185 ) υπό δΐααΊιΐοζΙίΒ δημοσιευθείσα κεφαλϊ) ΆΘηνας'
έντετειχισμένον δέ έν αύτω ευρέθη τεμάχιον ραβδωτοϋ κίονος, όπερ
εχρησίμευεν ώς βάσις άγάλματος, εν φ βώζεται ή εξής έν πανο-
μοιοτύπφ δημ,οσιευομένη ί
ι & π ο ι
1 Τ Ε
V
Ε * Α / ~ Φ Ε Κ
ήτοι :
α Πύθις έποίεσιν. Έπιτέλης άνέθεκεν α[παρχέν τ?] ΆΟεναία.»
Έν τώ δευ'τέρφ στίχω των γραμμάτων διαττιρεΐται έρυθρός χρω-
ματισμός.
Έν τω πωρίνφ στρώματι εγένοντο εΰρηματα των συνήθων.
Τούτων "μνημονευτέα α') τεμάνιον κάτω σώματος Ηρακλέους
μ,ίτά συμφυοΰς τεμαχίου Τρίτωνος· β') Κορμός Άμαζόνος, ώς
φαίνεται, φ προσαρμόζει καί συγχρόνως ευρεθείσα κεφαΧή, μεγέ-
θους >Ιι περίπου τοΰ φυσικοϋ, έχων στάσιν οίονεί τοξότου. Φέρει
βραχύν χιτώνα, μέχρι τοϋ άνω μέρους των μηρών καταπίπτοντα
καί στενώς, ώσπερ θώραξ, τω σώματι συγκεκολλγιμένον επί δέ τοϋ
χιτώνος τούτου φέρει δοράν ζώου άιτό τοϋ άριστεροΰ ώμου είς τα
ρ-ίσα των σκελών καταπίπτουσαν καΐ την όσφΰν περιζωννύουσαν
ό μέν χιτών είνε κεχρωματισμένος κυανώ χρώματι, ή δέ δορά έρυ-
θρώ· γ') κΐφαΧή παηωνοφόρος, ΐσομεγέθϊΐς τ?ί της Άμαζόνος,
ικ πώρου λίθου καί αϋτνι. Έν τω αύτω πωρίνφ στρώμ,ατι εγένοντο
καί χαλκϊ εύρήματα, οίον ά^άΚμάτι,ον έχον στάσιν ήνιοχοΰντος
(ΰψ. 0,17) κάλλιστος άρχαϊΛής τέχνης, μικράς Κενταυρος, τοϋ
αρχαιοτερου τύπου, κρατών έν τη άριστερ^ λαγωβόλον, καί πηλινα
ίίόωλια των συνήθων, ζωηρότατον διατηροΰντα τόν χρωματισμ.όν.
Εν τω^χώματι δέ τω ΰπδ τό πώρινον τουτο στρώμα μίχρι
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ 83
της επιφανείας τοΰ βράχου έλάχιστα κ,αί μικροϋ λόγου άξια εύρή-
ματα εγίνοντο. Ταυτα είνε, ώς επί το πλείστον, μικρά τεμάχια
εί'δωλί'ωΐ' καί άηηείων, έν οίς καί τίνα έρυθρόμορφα. Έν τοίς τε-
μαχίοις τούτοις των άγγείων υπάρχουσι καί τίνα κοινοτατον εχοντα.
τό περίγραμμα, τοιαΰτα δηλ. ά έκπλήσσεταί τις άληθώς ευρισκό¬
μενος είς την ανάγκην, ενεκ,α τοϋ τόπου κ,αί τρόπου της εΰρέσεως,
ν», παραδεχθή ότι προέρνονται έξ έποχής άρχαιοτέρας τής οϊκ,οδο-
μής τοϋ κ,ρηπιδώματος τοΰ Παρθενώνος !
Πέραν δέ τοΰ πωρίνου στρώμ,ατος, έν τω χώρφ τφ μεταζύ
αύτοΰ καϊ τού μ,εσγιμβρινοΰ τείχους ττϊς Άκροπόλεως, ευρέθη γαλ-
κοΰν άγαλμάτιον Αθήνας άκέφαλον καί άπουν ( ΰψ. 0,16 ), έτερον
Αθήνας Πρόμ,άχρν ( ΰψ. 0,12 ) καί χαλκοΰν άγαλμάτιον χοΐρου
( μ. 0,14 ) κ,οΐλον τα εσω Έτι ευρέθη τεμάχιον βάβεως άγγείου,
έν φ έπιγραφ-ί) : Νικοσθενες εττοΐΐσβν. Άξιόλογον 8'εΰρτιμα είνε
έτερον τεΐλάχιον μεΧανομόρφου άγγε/ου. Έν τούτω είκονίζεται
κρήνη έκρέουσα έξ ύδρορρόης (λεοντοκεφαλ/ΐς ) ύδωρ, ιταρ' υι έπι-
γραφή : Κάλιροε. Υπό την κρήν/ιν εΐκονίζεται κ,όρη ύδρευορ.έντι,
υπεράνω ττίς οποίας έπιγραφγ) : Εττανθις. Όπισθεν προσέρνεται
έτερα κόρνι φέρουσα ύδρίαν επί της κεφαλίίς, όπισθεν ταύτης έπι-
γραφη : Γλυκβ . . . Έπεται έτερα κόρη κατ' αντίθετον διεύθυνσιν
βλέπουσα, παρ'γι έπιγραφγ) : Πό.....Σημειωτέον δέ ότι ή
παράστασις αυτή είνε παρεμφερής τή έν τφ γνωστω άγγίίφ έν
Λούβρω τώ έν ΟβΓΗθΓθ", Αια8βΓΐβ5. §ΓΪβο1ι. νββ.
IV
πίν. 307.
Προγωρήσασα δέ ή σκαφή καϊ ενταύθα μέχρι τοΰ βράχου
απεκάλυψε λείψανα οίκημάτων πελασγικΫίς έποχ/ΐς, οία καί τα ίν .
αελ. 30, καί τέτσαρας μικρού; τάφους, ών τα τοιχώματα καί το
κάλυμμ,α ήσαν έκτισμένα ανευ αυνδετικίίς τινος ΰλης έκ τοϋ αύτοϋ
"Λθΐνοΰ λίθου, έξ ού είνε κ,ατεσκευασμ,ένα καί τα κυκλώπεια την
κατασκευήν τείχη τής Άκροπόλεως. Έν τοις τάφοις τούτοις ιΰ-
ρέθησαν έστα (Λΐκροΰ παιδίου, η μάλλον βρέφους, καί τεμάχια
«ρχαιοτάτων άγγείων" ευρέθη έτι εν άγγεϊον σώον, μονόωτον, τοϋ
ρ.υκηναίου τρόχου.
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
84
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ
2) Άνασκαφα.1 εν Τανάηρα (ΐδ. σ. 45 άρ. 2 κτλ.).
Έν ταίς έν Τανάγρο»: υπό τής Γεν. Έφορείας ένεργουμ,έναις
ανασ*αφχΐς ά,πεκα,λύφθησαν πολλοί τάφοι, ολίγα δμως εγένοντο
εΰρήματα έν συγΑρίσει πρός τα τοΰ παρελθόντος μηνός.
Περί των εργασιών τούτων έπιστέλλει τί) Έφορείοί ό Κορο-
μάντσος τα εξής :
» Οί άνασκαφέντες 'έζ τάφοι κεΐνται πλησίον αλλήλων έν
γραμμη· ή διεύθυνσις αυτών άκ,ολουθεϊ την άπό άρκτου πρός με¬
σημβρίαν κλίσιν τοΰ έδάφους, λίαν κατακλινοΰς δντος, έκτός τοϋ
κεκαυμένου, φερομένου άπό δυσμών πρός ανατολάς. Αί κεφαλαί
των πέντε νεκρών είνε τεθειμέναι είς τό κάτω, τό μεσϊΐμβρινόν μέ-
ρος' ή οέ έν άπασι τοίς τάφοις διατήρησις άποδοτέα κατά πασάν
πιθανότητα είς την τοϋ έρυθροχρόου γώματος ΐδιόττιτα. »
Ταυτα έπιστελλει τ1^ Έφορεία δι' άναφορας υπό ίιμερο|ΛΥΐνίαν
12 Μαίου Έν τφ μεταξύ αί άνασκαφαϊ διεκόπησαν δι* έλλειψιν
έργατών, έπανελήφθησαν δέ τχί 23 Μαίου.
Δι' έτέρων δ' άναφορών άπό 26 καί "28 Μαίου έπιστελλει τα
* Χθες ( 25 Μαίου ) έξεσκάφησαν "έξ τάφοι, πλησίον αλλήλων
κίίμενοι. Έν τω ά. ουδέν ευρέθη κτέρισμα, ελήφθησαν όμως δυο
νεκρικαϊ στηλαι έπικαλύπτουσαι τόν τάφον, αμφότεραι λίθου μέ-
>«νος, ή μεν (ΰψ. 0,66 πλ. 0,28. πχ. 0,13 ) εχει : _αμαρ6[τα],
"»Γ0ί (ΰψ. 0,50 πλ. 0,26) Ευμαρεττα. Έν ·τω β'. ευρέθησαν,
εσω της θήκης, δύο δμοια αγαλμάτια (ΰψ. 0,32) τό μέν σώον
άλλά διεφθαρμένην έχον την άπό τοΰ θώρακος μεχρι των ποδών
ιπιφάνίΐαν, τό δέ έξ όχτώ τεμαχίων αποτελούμενον. Εΐκονίζουσι
δέ νεανίας γυρούς, ίσταμε'νους επί τοΰ δεξ'.οΰ ποδός καί τόν άρι-
βτερον ιχοντας έν άναπαύσει, φέροντας επί των ώμων είς τα πλά-
για κατερχομένην χλαμύδα, ής την έτέραν άκραν άνέχουσι δια
τής δεξιας χειρός, καΐ κρατούντα; διά τής άριστερας παρά τό στή-
θος πιθανώς άλεκτρυόνα. Έν τω γ'. ουδέν άλλο ελήφθη έκτός νεκρι-
*>ΐς «τήλης, τετειχισμένης ουσης, λίθου ^.έλανος (ΰψ. 0,55, πλ.
Μδ,πχ. 0,08), έχούσηςΰπότόάετωμάτιον «ΚΑΛΙΟΥΚΙΟΝ. .
Εν τώ δ'. ευρέθη άγαλμάτιον ( ύψ. 0,20) επί στρογγύλης βά-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —ΜΑΙΟΣ
85
σεως ίστάμ,ενον, κολοβόν κατά. την βάσιν. Παριστάί πενθοΰσαν, ώς
φαίνεται, γυναΐκα έχουσαν ύπερθεν τοΰ μετώπου είς τριγωνικόν
κόρυμ.βον διατεταγμέν/ιν την κόμην, καί τόν πέπλον καλύπτοντα,
πλήν τοΰ προσώπου, άπασαν την κεφαλήν. Έν τψ έ. ευρέθη επί
τοϋ κ,αλύμματος κάνθαρος ύπερύθρου χρώματος έκ τριών τεμαχίων
άποτελούμ,ενος, ετέροι τρείς μ,ικροί, καί δύο ά,βαθεΐς κύλικ,ες μέ
ζώνας διά χρωμάτων. Έντός δέ τής θήκν,ς ευρέθη ά,γαλμάτιον
( ΰψ. 0,12), ο παριστδί γυναΐκα ίιταμένην, έχουσαν περκρερή κε-
φαλόδεσμον, τάς χείρας έν γωνία όρθτϊ πρός το στήθος, άνεχούσας
ούτω τό περιβάλλον τό σώ(Αα ίμάτιον επί τοσούτον ώστε μένει γυ-
μνον τό άπό τνίς κάτω κο'.λία,ς πρόσθιον μέρος τοϋ σώματος. Έν
τω ς' ουδέν ευρέθη, άλλ' ό τάφος ούτος είνε άξιος μνείας διά την
ΐδιόρρυθμ,ον κατασκευήν τού καί την έν αύτω τοΰ νεκροΰ ταφην.
Σχημ,ατίζεται έκ, δύο μόνον κ,υρτών τα, άνω κεραμίδων (ύψ. 1 (λέ-
τρου καί -λ. 0,60) ισταμένων αντιθέτως έν άποστάσει 0,60.
"Ολίγον δέ συγκ,λίνουσχι αύται ένοΰνται άνω καί σχΤιματίζου^
στοάν τάς δέ άλλας δυο πλευρά,ς σχηματίζει λελαξευμένος βρά-
χος. Αί κεραμίδες μετά τοΰ βράχου περικλείουσι χώρον τετράγω¬
νον, ού ή μέν πλευρά 0,60, τό δέ ΰψος 0,75. Έκ δέ των έν
αύτω περιβωθέντων σαθρών όιτέων κρανίου, ώλένης, μγιρών καί
κνήμης έξάγεται ότι ό νεκ,ρός έτάφνι καθήμενο;.
» Σ/)|Λερον δέ ( 28 Μαίου ) άπεχα.λύφθγΐ'ίαν έπτά τάφοι, εζ
μεγάλοι καί είς μικράς βρέφους, έξ ού ελήφθησαν χαλκή ραφίς
( μήκ. 0,09), μικρόν ληκύθιον έχον κλάδον χισσοΰ, μικρόν προ-
σωπεϊον, 'έξ κάνθαροι μικροί καί δίωτον μέλαν άγγεΐον κοτμοΰμε-
νον υπό έγΛεχαραγμ,ένων εΰθειών γραμμών. Πάντες οί μεγάλοι
τάφοι είχον βάθος 2,70, μτ,χ.ος 2,10, πλ. 0,65, ήσαν κεραμιδο-
σκ,επεΐς καί κενοϊ κτερισμάτων. Άξιον δέ παρατηρήσεως είνε ότι
εις δλους τούτους τοΰς τάρους ευρέθη άνά [/.ία χαλκνί ραφίς (*η-
*ους 0,09. Ή δέ έν τοίς τάφοις διατνιρτ,σις σαθρών όστέων παρι-
τγιρήθη καί είς τοΰς σημερινούς εξ μ,εγάλους τάφους καί μάλιστα
εκ τινος τούτων ελήφθη κρανίον σώον, τ, κάτω σιαγών μέ πλήρεις
τοΰς οδόντας καί ρηρικόν όστοΰν μήκ. 0,43. Έλγιφθοσαν δέ
προσέτι δύο χομμάτια κεραμίδων άνήκοντα είς δΰο τάφους, Ιχοντα
τό μέν ΦΙΛΟ τό δέ ΤΟΡΗΤΟΣ.»
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ
3) Άνασκαφαϊ εν ΜαντινεΙα, (ί'δ. α. 62 άρ. 3 ).
ΑΙ ένεκα των έορτων τοϋ Πάσχα διακοπείσαι άνασκαφαϊ της
Γαλλικής Σχολής έν τη αρχαί»: Μαντινε-'ίχ: ( σ. 62 άρ. 3 ) έπανε-
λήφθησαν τη 2 Μαίου. Απεκαλύφθη δέ έν αΰταϊς, κατ'αναφοράν
τοϋ έφόρου Π. Καστωμένου, μέγα ήμικυκλικόν οΐκοδόριμα έχον
διάμετρον 38 μ.έτρων, ου οί τοΐχοι σώζονται είς ΰψος ενός περίπου
μέτρου. Τουτο τί) οΐκοδόμγιμα καλείται εν τινι κατά τό παρελθόν
ετος εΰρεθείσγι έπιγραφη « ΚύκΚος 6 πρός το ηυμνάσι,ον. » Έμ¬
προσθεν καί κατά μήκος τοϋ οίκ,οδομη[Αατος τούτου άπεκ,αλύφθη-
σαν μεγάλαι διπλαϊ στοαί, αίτινες, ώς φαίνεται, είνε μ.έρος τοΰ
Γυρασίου. Ευρέθησαν δέ 83 είσιτήρια δήθεν θεάτρου ( ώς Ιπε-
κλήθησαν καί άλλα τινά εΰρεθέντα κατά τό παρελθόν ετος),
ήτοι ψήφοι έξ όπτής γης, έφ' έκάστνις των οποίων είνε άναγεγραμ-
[λένον κύριον ονομα οίον "Αριστόνι,κος ΔαμοτίΧεος κτλ. βτηηραφαί
τίνες άναθηματικαί, προξενικόν ψήφισμα των Άντιγονέων πρός
τιμήν Άφροδισίου Κυδίμου τοΰ Άργείου, έν φ άναγράφονται πρός
τγ βουλΫ] καί ϋύνεδροι, καί μαρμαρίνη γυναικεία κεφαΧη φυσικοϋ
μιγέθους, τέχνης ρωμαϊκών χρόνων.
4ί) Άνασκαφαϊ εν τω ενταύθα ΌΧυμπιείω.
Εξακολουθούσιν αί υπό της Άρχαιολογικίϊς Έταιρίας γινομέ¬
ναι άνασκαφαϊ έν τω ενταύθα Όλυμπιείω. Έκεΐ δέ πλησίον, έν
τη ίσοπεδουρ.ένη δ·ηυ.οσί« οδώ (/.εταξύ τοΰ περιβόλου τοΰ ναοΰ
καί τοΰ μεγάρου των Όλυμπίων, έν γι ευρέθησαν τα έν σ. 73 άρ.
1-3 άγάλματα, εγένοντο καί υπό τής Γεν. Έφορείας σκαφικαί
εργασίαι, ών άποτέλεσμα ήτο ή εΰρεσις τοΰ θώρακος της έν σελ.
73 άρ. 2 προτομης.
Κ) Ενρεσις ένιηραφων εν τ# Ά*ροίτόλβι.
Κατεδαφιζομένων των έκτός της Άκροπόλεως άπέναντι των
Προπυλαίων μεσαιωνικών καί νεωτέρων τειχισμάτων (ΐδ. κατω-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ 8?
τέρω σ. 92 άρ. 2 ) ευρέθησαν έντετειχισμέναι αί εξής κατά την
τοϋ Λόλλιγκ έκθεσιν επιγραφαί :
» Έν τω κατά την βορειοδυτικήν γωνίαν της Άκροπόλεως
προμαχεώνι (ϊδ. τ. 68 άρ. 3) ευρέθησαν :
1. Δύο τεμάχια έκ πεντ. μαρμ., πιθανώς της αυτής επιγρα¬
φάς. Τοϋ μείζονος τεμαχίου (Ι) τα τέσσαρα άκρα καί ή όπισθεν
έπιφάνεια άπεκρούσθγισαν εχει δέ τί) σωζόμενον ΰψ. 0,62, μήκ,ος
0,65, παχ. 0,12 μ., τοΰ μικ,ροτέρου τίμαχίου
(II)
μόνον τοϋ
άριστεροΰ άκρου σώζεται ολίγον, εχει δέ νυν ΰψ. 0,35, μ.ήκ. 0,27,
παχ. 0,08 (Α. Επί της μείζονος πλακός ευρίσκονται τεμάχια
τριών σειρών, ών την μέν αριστεράν σημειώ διά τοϋ στοιχείου Α',
την δέ μ,έστιν διά Β', την δέ δεξιάν διά Γ'. Το κείμενον αμφοτέρων
πραγματεύεται περί τής οίκοδομησεως τοΰ Έρεχθείου, έν δέ τί;
μείζονι έπιγραφ·^ (Ι Β') άναγράφονται το πρώτον κεχωρισμένως
καί λεπτομ,ερώς οί δύο αίετοί, διακ,ρίνεται δέ ό πρός δυσμάς διά
των λέξεων α ό πράς τοΰ Πανδροσείου αίετός,» όπερ πασιφανώς
άνταποκ,ρίνεται τω χωρίω τοΰ Παυσανίου Ι, 17, 3 : Τω ναώ δέ
της Αθήναις Πανδρόσου ναός συνεχής εστι.
» Κατά την έν τω κειμένω της επιγραφάς Ι Β' στ. 4 κ. 5
ηροταθεϊσαν συμπλήρωσιν ανεγράφη έν ετει 407 π. Χ.
Ι Α'
τ]οι [π]ρος [τ¬
ο πο]δα πλατο-
5 χβτα]σταθεντ-
Φανοχλ]ει : εγ Κοι · οι-
χ · ο]ς τριπον
Ι Αμεινι
αδει εν Κοιλει οιχ.....γο;]νιαια τον
μεχος π]λατο« τε-
τρΐποδ......Φανοχλε]ι : εγ Κοι οι¬
χ μεχος χ]«ι εμιπ-
οδιον πλατος........χαι εμι]ποδιο
ν
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1883 — ΜΑΙΟΣ
Ι Β'
αν
α]υτον
...... πρυτανευ[οαες .............
λεμματ]α παρα ταμ[ιον τες Οεο Καλλιο Α-
γρυλεθεν;] χαι χσυναρχ[οντον
V
8 0. χεφαλαι[ο]ν λεμ[ματον
νας αναλομ[α]τα εργ[α]σ[ιας
επι τομ προ[ς] εο [αι]ε[τ]ον χ[ορυφαιο
χαι αντιθεμα[το]ς μεχ[ο]ς πεν[τεπο-
δο]ν πλατος τρ[ιπο;]δ[ον] χαι Ηε[μιποδι-
ον] παχος ποδιαιο[ν το] ελλ[οι]π[ο] εργο Α[χσι-
ο]πειθ·ι έμ Μελ[ι]τει · οι[χο] · ενός χαι α[ν
τ]ιβεματος · Δ Δ [ · τ]ο[ν] πρ[ος] τοι χορυ[φα-
ι]οι χαι αντιθιματον με[χ]ος επταπο[δ-
ο]ν πλαΐος τριπ[ο]δον πα[χο]ς ποδιαιον τ¬
ο ελλοιπο εργο Α[χσι]οπειθει έμ Μελιτει ο¬
ί* · ενός χαι αντιβεματος · ΔΠ · Φανοχλε-
ι εγ Κοιλει : οιχ : Ηενος · Δ Π Ι- Γ>] · Κεφισοίοροι
εΣχαμβονι · οιχ · αντιθεματος τουτοι
Δ · χερχιδιαιοιν χ[αι] αντιθεματον μεχο-
ς πεντεκοδον π[λα]τος τριεμιποδιον
παχος ποδιαιο[ν Λυ]σιαι Αλχιππο Κεφισ
Ηενος χαι αντι[θεμ]ατος : Δ ■ Ευδιχοι Αγ[ρ
υλε οιχ : Ηενος χ[αι α]ντιθεματος Π |-
V V
λιθον αριθμος · [. : αν]τιθεματα Ρ · εργασ¬
ίας το πρός εο α[ιετο] αργυριο χεφ[α]λαιον
ΡΔΔρμ|-μ(- : επι το[-μ ^ος το Πανδροσειο
αιετον χορυφα[ιο μ]εχος χαι πλατος
τιτραποδα πα[χος τ]ριεμιποδιον ": εχπ-
οιβαντι Αμει[νιαδε]ι εγΚοιλει : οιχο | Ηι-
νος : ΔΔΔΔ το υ[πο τ]οι χορυφαιίοι] χαι α-
ντιβεματος μ[εχος] επταποββν πλατ¬
ος τ]?ιπο8ον π[αχος] ποδιαιον εχποιεσ-
«ντι [Ερ]μαγ(οραι) Αθ[μ] : . μ] : οπεταιο : ενός χα¬
ι αντιθ£μα]το[ς : ] Δ [Π : ] χερχιδ'ιαιο χαι αν-
τιβιματθί] μι[χ]ο[ς] πεντεποδος πλα¬
τος τριεμιπο]δ[,ο] π[α]χ_ος ποδιαιο εχπο-
ιεσαντι Λυο«]νια[ι : ε]ν Κυδαθε : οιχ ·' Ηεν-
βς χαι αντιβε]ματ[ο]ς : Πΐ-Κ-': λιθον αρι-
¥»: : · ! αντιβε]μα[τα : . ] : εργασίας το
"«^ το Πανδοοσειο αι]ετο αργ[υρ]ιο χ-
...... χατα ......
• πρός το βομο τ]ες Δι[ονες. . . .
οναιπ
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 - ΜΑΙΟΣ
τ
χ
ν
δ
τ
β
Η
ν
α
πϊλ
οαν[τι . οχ.....τας ....
εμο......α]ποχαυσ[αντι
ο]π[αιο]ν [χ]αι τα χαλίυμ,ματα ίχοίργασμένοι
χα]τ[ο χα]ι ανθ παντα τα υ[π........
[το;]ς σφεχισχο; διΗα[πριααντι.....χ-
υμ]ατιο ε[πι]χολλεσαντι χ[αι εχσομαλιοα-
ντι Ηεχατερομ πεντ[ε δραχμον : Δ : ; . . . .
8ς Μανις ε·/σεποιεσ[ε........αργυρ-
ιο κεφάλαιον : ΗΔΔΗ............
«πεταιον εργαζε[το..............
ιαι Δρομονο[ς................
. . α]πονσ[υσ«ντι.............
Π
πλ[ατοζ
ι μεχο;
πα[χ]ος ποδ[ι
παλ]αστο το λιθο . .
ΗγΊ-Κ . Φαλαχ[ροι
Παιανιει . . . ·.....]{ αΡΤ°Ρ[ι]ο «»' επ[β·
νιβνί·) χεφαλαιον . . .] ΗΗΗΔΔΔΔΠΗΙΗΙ · λ.[θον
αοιβμος.......αντιβ[εμ]ατ«[Π;] :
ε^ασιαί......Δ.]γιν..[β λιβο ■ Π
.... πρις]ται; χα8ε[(ΐερ]αν ε[ργ«
"ζο,»'ενο«αν]8ρο[ι1ν δυοιν [ : Ηε]χατε[ροι _
δρ«μις Ηε]μερον | Δι ι : Ραιδιοι : εγΚ[ολλ :
Ζ Ρ». συνΐργοι;] : ΔΔΗνΐ-Γ : χσυλ. 3ια[πρι-
βαν'τι χορ;]μο; οχτοποδα; · Δ Π Ι Ι : τβ[μας
ρ Λ Δ Π] ι Ι Ι : δυοιν οβολοιν τε[ν] το[μ·ν]
Ηεχχστε]ν : Ραιδιο» εγ Κολλυτ · οί Δ Δ Π »·
.] | διβπρισαντι χσυλον μξχος
εννεΐα χαι ειχοσιποδον τομα; · Ρ · τ[εν
τομεν] Ηεχαστεν · Ι- · Ρ«ι»>οι | εν Κολλ : οί πε-
ντεΐ ογετος πρισαντι χαυλον ': Ραιδιο
ι :]εγχΚο>.λυ : οί | ΗΙ [ ! ] τεχτοσιν
ο/ιτον εχποε[σ]αντι χά. Ηυποβεντι Ηε
με'ρον : ΡΙΙΙΙ ι Κροιαοι φιλοχλεος ;
ανονα; 'αναχσεσαντι χαι εργ»[ζ]ομ-
ενοι χατεμεραν Ηεμερον : Δ · Γ[ερ«ι
χαβεμεραν χανονα διαρρ[υθμιααντι
ίυοιν Ηεμεραιν · Μιχιονι [ψ Με : οί
αργυριο χε]φαλαιον ΡΔ..........
οσε]ιτ;
90 ΑΡΧΑ1ΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ
» "Επί τοϋ δεξιοϋ άκρου τοϋ μείζονος τεμαχίου (Ι) ίξετυπώθϊ]-
ταν έν τώ πρός συνα,ρμογήν των λίθων μεταγειρισθέντι άσβέϊτω
στοιχεϊά τίνα τρίτου τεμαχίου, άπερ, ώς φαίνεται, άνήκουσι τώ
αύτω λίθω, οΊακ,ρίνεται δέ τό έζίίς :
ιθι
Κλυ; ]τοστρ[ατοι
εσαν[τι
και α[ντι;
5 :
III
· Αν
οπα[ιον
2. » Τεμάχιον βάσεως έ* πεντ. μαρμ., μηκ. 0,30, ΰψ. 0,09μ.
ϋιν τν) ανω επιφανεία σωζεται μέρος τοΰ περιφεροΰς κοιλώματος,
εν ώ ίστατο τό άνάθημχ. Προίαρμόζεται ακριβώς πρός την επι¬
γραφήν 0. Ι. Α. Ι 382, μεθ' ής αποτελεί τό εξής έπίγραμμα:
-«« —υ%, ος Αθεναιαι τοδ απαρχεν
εστισεν δεχα]τεν παιδι Διός μεγαλο
» Έν τοις τειχίυμασι 8έ τοίς ιτεριβάλλουβι τούς εκατέρωθεν τίς
πυλης τοϋ ΒβαΙέ άρχαίους πύργους, ευρεθησαν έντετειχι«μέναι ίν
τω πρός νότον :
3. » Τεμάχιον βάσεως έκ πεντ. μαρμ., μήκ. 0,50, πλ. 0,30,
ϋψ. 0,18 μ.
Η βουλη χα[ι ο δημος
Ποπλιον Σ[......
Ποπλιου [υϊόν αριτης ενεχα
4. » Τίμάχιον πλακός ν* πεντ. μαρμ., μήκ. 0,29, πλ. 0,24,
παχ. 0,09. Σώζεται τό ί>εζ..όν άκρον.
ηι χαι στ[ρα
ν τού πατρο[ς
ι πρεσβευτήν [π
.....ε? Αθηναι ;]ων απαντών όστις
«παγγελει^ πρός Ι]ατροχλεα την ευνο-
ιαν ην ο δημος εχ]ει πρίς αυτόν και οσ-
α............]ι των χρηματων «πολ-
■...........ε]πιμεληθηναι Ιατρο-
Χλει τωι πρεσ6ε;]υτηι Οπως αν σωθηι δ¬
ούναι δι τωι πεμφ]θεντι πρεσβευτηι ε-
φοδια τον ταμι]αν τού δημου ΔΔ δραχμ¬
άς ... εις δϊ τη]ν στήλην ΔΔ ετέρας τω-
1 ΤΡ«μμ«Τίΐ τω]ι Χβτβ προτανειαν εχ
των χατα ψηφισ]ματ(α) αναλισχοαενων τ¬
ωι ίημωι χαλΕ!ΐ]βι 8ε τον ηχοντβ
τού βασιλέως ; επ]! ζενια εις το πρυτα-
"«ον εις αυρΐο]ν Επιμεληβηναι δέ Α
.......τ°ν ιτρατ]»ιγον της χομιδης
οκως αν πορίυβηαωνται ω]ς ασφαλεο[τ
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ 91
» Έν τνί δυτικ,ϊ) πλευρα τοϋ πρός Β της πύλης ίσταμένου πύργου
ανευρέθη αντιστρόφως έντετειχιομένϊ)
5. » Βάσις έκ πεντ. μαρμ., μήκ. 0,98, ΰψ. 0,40 παχ. 0,75μ.
Ή έπιγραφή, ήτις άνήκει είς τόν 50ν αίώνα π. Χ., γέγραπται βτοι-
χγΐδόν, οί δέ έν αύτη άναγεγραμμένοι ήσαν, ώς φαίνεται, μ,έλϊ) τοΰ
αΰτοΰ γένους. Μνείας άζιόν εστίν ότι διά. ταύτης τής άναγραφής
ίπιβεβαιοϋται ή τοποθέτγ)τι; τοϋ δήμ,ου Ίχαρίας «λγισίον τοΰ
Μαραθώνος.
Αι (η αυ)
χαι οί παιδκ χαι παιδε; παι?[ων
Καλλιμαχος · Α«τοφιλου ■ Φλυιυς
Αυτοχλης · Αυτοιριλου : Φλυίυς
Αυτοφιλος · Αΰτοφιλου Φλυιυ;
Κομων · Ευχλεους · Αφιδναιος
Πυθοχλης : Πυθοχλέου; · Μαραθωνιος
Ολυμπιχος · Λυσιμαχο ; Ιχαριιυς
ανεβησαν τηι Αθηναι
» Καταδαφιζομένου δέ τοΰ μεοαιωνικοΰ τοίχου τοϋ μιταζύ της
6ολωτής τουρκικής εΐσόδου καί τοΰ Ώδείου ανευρέθη
6. »·Τεμάχιον κιονίσκου έξ ύμηττ. μαρμ., φερον την έπιτύα-
€ιον επιγραφήν
Ζωπ[υρ]ο;
Μητροίωρου
. . . νιχη
Αγ]αβ(α)ρχ.ο«ί
7. Όμοιον.
» Έν τΫ3 Ακροπόλει δέ, τοποθετουμένων καταλλήλως των έν
αΰτίί τϋδε κακεϊοε κειμένων λίθων διεκρίθηβαν αί εξής άνίκδοτοι
επιγραφαί :
8. Τρία τιμάχια περιρρανττ,ρίου έκ πεντ. μαρμ.
Πολ»χο;]ιΤ6 μάνεθεχεν απα[ρχε]ν τάβ[εναι]αι
9. Κιονίοκος έκ λευκ. μαρμ., μή*· 1,20 μ- ού ή έπιφάνιια
λίαν άποτέτριπτα·.· ανευρέθη παρά. τω Έρεχθείω πλτΐσίον τοΰ βο-
ριίθυ τίίχους τής Άκροπόλεως· της επιγραφάς ίώζονται μόνον
8*
92
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΑΙΟΣ
τχ τέλη των τριών στίχων, συμπληρούται δέ άσφαλέστατα παρα-
βαλλομένης της έν τω 0. Ι. Α. Ιν^ ύπ' άρ. 373 *"3 έπιγραφής
ώς έπεται"
Φιλ]ο[ν] Ηον-
ποριο]νος
εποιε]σεν
δηλ. « Φίλων Ηό Ένπορίωνος έποίησεν.»
Γ
Εργασίαι καί Μ ο υ α ε 2 α.
1) Μουσβΐα Άκροπολ,βως.
^ Εξακολουθοθβιν αί έν τώ Μουσείω τής Άκροπόλεως εργασίαι
πρός τοποθέτησιν καί κατάταξιν των άγαλμάτων καί λοιπών εΰρη-
μάτων. Ή οίκοδομή τοϋ δευτέρου Μουσείου ί β. 21 ία 9^ *—.-
ρατώθη.
δευτέρου Μουσείου ( σ. 21 άρ. 2)
Κατεδάφισις των τταρα τα Προπύλαια μεσαιωνικων
καϊ νβωτέρων
Έζακολουθεϊ ή καταδάφισ-.ς τού κατά την βορειοδυτικην γω¬
νίαν τοϋ βράχου της Άκροπόλεως προμαχώνος ( σ. 68 άρ. 3).
Ηρξατο δέ ή κατεδάφισις τοΰ τείχους τοϋ ένοΰντος το Ώδεϊον
τοϋ Ήρώδου μετά τίίς τουρκικής κατα τήν νοτιοδυτιχήν γωνίαν
τοϋ βράχου τής Άκροπόλεως καμάρας, καί των τειχισμάτων των
*ερι6»λλόντων τούς εκατέρωθεν τής θύρας τοϋ Ββαΐέ άρχαίους
πυργους. ΐκ
Η κατεοάφιβις αυτή γίνεται συμφώνως -ρ6ς τάς ευχάς απάν¬
των αν,ξαιρέτως των ?ίΧων τής αρχαιότητος, συμφώνως" πρός τάς
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ.—ΕΤΟΣ 1888 —ΜΑΙΟΣ
93
άνέκαθεν, άπό της απελευθερώσεως της Ελλάδος, υπό τοϋ Κο88
κ,αί των λοιπών γενικ,ών έφόρων κ,αί υπό της άρχαιολογικης έται-
ρίας γενομένας κατά διαφόρους εποχάς εργασίας, συμφώνως πρός
την έν ετει 1884 έξενεχθεΐιαν γνώμην των έπίτηδες προσκ,ληθέν-
των κ,αί^ άπό κ,οινοΰ συσκ,εψαμένων διευθυντήν των ενταύθα άρ-
χαιολογικ,ών σχολών, ήτοι τοϋ τής Γερμανικης, τοΰ της Γαλλικής
καί τοΰ της Άμερικανικής, τοϋ γραμματέως της άρναιολογικης
έταιρίας καί τοΰ τότε γενικοΰ έφόρου, συμφώνως τέλος πρός την
γνώμην τοΰ κ. Δαϊρφελδ καί καθ" ό'ν ούτος υπέδειξε τρόπον έν κ,ο'.νω
κατά τόν παρελθύντα μηνα γενομένω συμβουλίω αΰτοΰ, τοΰ γενι-
κοΰ έφόρου καί τοΰ άρχιτέκτονος Καβερώ, Κατά. την γνώμην δέ
τοΰ Δαϊρφελδ απεφασίσθη καί ή έπισκ,ευί) καί μερικη συμπλήρωσις
των εκατέρωθεν της πόλης τοΰ Ββυΐέ άρχαίων πύργων.
'Η έπιστασία της εκτελέσεως των εργασιών τούτων ανετέθη
υπό τοΰ ΰπουργείου, κατά πρότασιν τοΰ γενικοΰ έφόρου, είς τόν
άρχιτέκτονα Καβερώ.
Έν τη καταδαφίσει ταύτνι ευρέθησαν έντετειχισμέναι αί έν
βελ. 87 άρ. 1-6 επιγραφαί, ών ή ύπ' αριθ. 1 τακ,τέα έν ταίς σπου-
οαιοτάταις των έν τη Ακροπόλει εύρεθεισών έπιγραφών, ώς διδά-
σκ,ουσα ημάς πολλά καί σπουδαϊα περί τής διαθέσεως των διαφό¬
ρων τμ,ημάτων τοΰ Έρεχθείου καί ίκανώς συμβάλλουσα πρός λύσιν
των τελευταίον, μετά την ανακάλυψιν τοΰ υπό των Περσών καέν-
τος άργαίου ναοΰ, άναφυέντων τοπογραφικών ζητημάτων περί των
έν τη Ακροπόλει μνημείων.
3) Εργασίαι έν τω Έπνγραφικω Μουσείω.
Έν ταίς υπό τοΰ Λόλλιγκ γινομέναι; έργαβίαις εν τη Έπιγρα-
φικ·0 Συλλογη τοΰ Έθν. Μουσείου πρός σύνταξιν τοΰ καταλόγου
των έπιγραφών συνηρμολογηθησαν, κατά. την πρός την Γενικήν
Εφορείαν έκθεσιν αύτοΰ, αί εξής επιγραφαί:
1. » Ή έν τφ Ο. Ι. Α.
IV
2 ΰπ' άρ. 373 2°8 έπιγραφή άνη-
χ.£ΐ είς τάν αυτόν λιθον μετά τεσσάρων άλλων τεμαχίων, ά ση-
μειοϋνται έν τω παρεπορ-ένω πανομοιοτύπω διά των στοιχείων
α-δ. Ανευρέθησαν δέ καί τα τέσσαρα νέα τεμάχια πλησίον τοϋ
94 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΜΑΙΟΣ
βοοείου τείχους της Άκροπόλεως, τα μέν α καί β έν ετίΐ 1886,
τα δέ γ κ,αί δ έν ετει 1887.
Σο[Ηαι;]θ«« χοί' αγα[λμάνεθ]εχε Μελαν9υρο[ί Ηυιος
" ....."" ϊί[χατ]εν ιΐαιδι Διός μΗεγβλο
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΜΔΐΟΣ
95
2. » Τό Η έν τί) λέξει αμ,Ηεγάλο» άπανταται καί ε'ν τη εξής
ίπιγραφη, ην συνέθεσα έκ των Ο. Ι. Α.
IV
2, 373*" καί 373 3*.
Ό οΊΤνα α]νε[θεχ]ε
.... α]πα[ρχ]6[ν
.... Χθ[ρ]εΐ
Διός μΗ·)γαλο
Σώζεται γάρ έν τω τελίυταίω στίχω πρό τοϋ Ε κάθίτος
γραμμή, ήτις άναμφιβόλως άνήκεν είς Η.
3. Ή έν τω Ο. Ι. Α.
IV
2 σελ. 79 ύπ'άρ. 362 επιγραφή,
ής πανομοιότυτον εδημοσιεύθη παρά τοϋ δΐικΐηϊοζ^α έν τώ ΙβΙιγΕ).
ά. 3γοΙι. ΙηδΙ.
II
(1887) «ι. 144, άνήκιι είς τον αυτόν λίθον μετά
της έπγραφής Ο. Ι. Α. Ι 354, ώς ά/ιτοδεικνύΌυιπ καί ό σχηματι-
ιμός καί τό μέγεθος των στοιχείον αμφοτέρων έπιγραφών, καί
της άνω καί τϊίς έμπροσθεν επιφανείας, έπίσης Χέ τα διαστήματα
των στίχων έκ τοϋ άνω άκρου της έμπροσθεν επιφανείας τοϋ λίθου.
Ή σι^ναρΐΑθλόγησις πείθει ήμ,ας ότι ό Εΰφρόνιος άνεθτι/ε τό έν
λόγω άνάθημα, ό δέ ποιήσας ην άλλος τις, ού μνεία εγίνετο έν τω
τρίτω στίχω της έμπροσθεν επιγραφάς, τοϋ δέ όνόιιατος αΰτοϋ σώ-
ζονται μόνον άσημαντα ίχνη ( Άρχερμ,ος η Έλεύθερος ; ).
ορ/.ϊμι : τ
ε : χαλος
α
αν[Η]νγΐΕΐ>
Ευφρονιος Γ|/αν{θχι]ν [Ηο
χιραμιχς [απαρχΐν π]αιϊι Διθί (ΐιγαλο
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΜΑΙΟΣ
4. Τεμ,άχια της αυτής έπιγραφής εισίν αί έν τώ 0. Ι. Α.
IV
2 ύπ'άρ. 373^ καί 373 9β δημοσιευθείσα·., προσετέθη δέ καί νέον
τεμάχιον έν τη άρχϊ) τοϋ πρώταυ στίχου.
Αριστιον · χαι Πασιας · ανεβε-
τε- η σα]ν ■ τει Αθεναιαι ■ απαρχεν
5. Ή έν τω 0. Ι. Α.
IV
"2, 273™ 23 δημοσιευθείσα έπι-
γραιργ) συμπληρούται διά νέου τεμαχ^ίου, όπερ ώ; τα ηδη γνωστα
ευρέθη μεσημβρινοανατολικώς τοϋ Παρθενώνος.
θελο [.....] μ'ανεθίχεν
Μετ* το ο σώζεται μικρόν τεμάχιον όριζοντείου γραμμης, ί'σως
ενός Δ ( Θελόίιικος ; ).
6-7. Έκ των έν τω 0. Ι. Α.
IV
2, 373^ 10 δημοσιευθέν-
των τεμαχίων άνήκ,ει τό ΰΐτ. ο είς την επιγραφήν ^. Ι. Α.
IV
1
καί 2, 373ν, ήτις νυν μετά. την προσκ,ό'λλησιν καί άλλου τεμα-
νίου ϊ(ί ώς έπεται:
Κεβιβογ[ει]τον · ανεβίχεν : Ηο Νιριου · [απαρχε]ν · τει Α[βεναιαι
ή δέ ύ-' άρ. 373^ 10:
Η)εγ[εσιας;]: και : Ηα[γν;]ον : ανε[βετεν η ονεβ-σαν χτέ.
8. Είς την αύτην επιγραφήν άνήκουσιν τα έζης τεμάχια :
1. 0.1. Α.
IV
2, 373* 1.
2. 0. Ι. Α.
IV
2, 3731» 9«.
3. δίΐζ. ά. ΒβΗ. Α1ί3(1. 1888 σ. 240 άρ. 4.
4. 0. Ι. Α.
IV
2, 373^ 12.
5. 0. Ι. Α.
IV
2, 373** 9«.
ά,ναγννώσκετα'. δέ τό όλον
Πολυχσενος Ηο Μνεσονος το |χνα]φεο; ανεθ[εχεν]
απ [βρχεν τει ΑΟεναιβι].»
Διάφοροι είδήσεις.
1 — Ό υπό της Κυβερνήσεως έκ Βερολίνου προσκληθείς νο-
μισματογνώμων Β. Ρίοΐί πρός σύνταξιν καταλόγου, Λατάταξιν και
ίζέλεγξιν των έν τώ Μουσείω ημών νομισμάτων (σ. 71 άρ. 4),
αφίκετο ενταύθα καί ήρξατο των εργασιών αΰτοΰ.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΠΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888 . , ,
ΤΕΤΧΟΣ ΜΗΝΟΣ ΙΟΓΝΙΟΤ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.
Άρχαϊα είσαχθέντα είς τό Εθνικον Μουσείον.
1. Εΐκονιστικί) άνδρική κεφαλή έκ μ,αρμάρου, μεγέθους φνσι-
κ,οΰ, εστεμμε'νη στεφάνω κισσοΰ ενθετος, τό πάλαι έν τώ κορμώ.
Ευρέθη έν Άμοργω, έν ταίς υπο τής Γαλλικής Σχολης ενεργηθεί¬
σαν άνασκχφαϊς (ίδ. α. 46 άρ. 4 έδ". β'. καί πρβ. σ. 53 άρ. 5 )· ·
κκτατεθεΐσα δέ προσωρινώς έν τη έν Σύρω Συλλογί) έστάλη νυν
είς τό Έθν. Μουσείον, Χιαταγγ, τοθ 'Υπουργείου, ώς σχέσιν
έχουσα, ώς φαίνεται, πρός την έν σ. 53 άρ. 5 γυναικείον κ£ρα-
λήν ( Εΰρετ. Γεν. Έφορείας 608 ).
». Προτομη Άντινόου, μεγέθους ύπερφυσικοϋ. Ευρέθη έν
Πάτραις καί εκειτο έν τω έκεϊ Γυρασίω. Είνε δέ όλως παρεμφί-
ρής ( ούχι όμως τοσούτον καλώς όΊατηριπμένιη ) τνί έτερα έν τώ
αύτω Γυρασίω κειμένη κ,αί είς τό Έθν. Μουσείον υπό τοϋ έφόρου
Β. Στάη τό παρελθόν ε'τος (ϊδ. Ε,ύρετ. Γεν. Έφορίίας άρ. 379« )
κομισθείση. ( Εύρετ. Γεν. Έφορ. 609).
3. Μικρά μαρμαρίνη κεφαλή ( Απόλλωνος ; ^ προιρχομένη,
ώς φαίνεται, έζ όλως έκτύπου άναγλύφου, έστίμμένϊ) στεφάνφ
δάφντ,ς. Ή ρΐς άποκεκρουσμένη καί τό δεξιάν τοϋ πώγωνος. Με-
γεθος ήμισυ περίπου τοϋ φυσικόν", τέχννι κοινη. Ευρέθη έν τη κατα
την οδόν Μουσ'ών, πλησίον τη; πλατείας τοΰ Συντάγματος^ οίκίκ
τοϋ Έρ. Σ/λείμανν, υφ'ού καί έδωρήθη. (Εύρετ. Γενικης Έφο-
572 )."
9
«8 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. —ΕΤΟΣ 1888 —ίΟΥΝΙΟΣ
4. Μαρμαρίνη εΐκ,ονιστική γυναικεία κεφαλή φυσικοϋ (*·εγέ-
θους, ενθετος είς χοΐλον λαιμόν, κοινής ρωμαϊκης τέχνης, έφθαρ-
μ,ένη τό πρόσωπον καί έλλιπής τόν πώγωνα. Ευρέθη παρά το
ενταύθα Όλυμπιεΐον, ένθα καί τα έν σελ. 73 άρ. 1-3. (Εύρετ.
Γεν. Έφορ. 575).
£5. Χαλκ,ή λάβη κατόπτρου' άνήρ γυμνός κρατών δια των
χειρών επί τής κεφαλής άνθέμιον, έφ' ού εστηρίζετο τό κάτοπτρον.
Τέχνη κοινή, τύπος των κ.αλου(/.ένων άγαλμάτων « Απόλλωνος. »
Έλλείπουσιν οί πόδ'ες μετά, μέρους των κνΥ)(Αών ( ΰψ. 0,15).
Εΰρέθϊ) έν τώ δήμω Φερρών Θεσσαλίας καί κατεσχέθη παρά τινι
Καραγιάννττι. (Εύρετ. Γεν. Έφορ. 574).
β - 9. Τέσσαρες επιτύμβιοι επιγραφαί εΰρεθίΐσαι παρά, την
κατά, την οδόν Μουσών οικίαν Έρ. Σχλείμανν, (ϊδε ανωτέρω
άρ. 3 ), αίέζης:
6) Ιππαινος
Πεισανοριδας
Αρισστων
Παληες
7) Χαρεα;
Παλίυς
8) Σταγόνιον
χαΐρι
9) .........
• Ρω......
Α]μιαξαντεω;
θ]υγατηρ
Δι]οχλεους
Φ]ρε[αρ]ριου
[γυνή]
[Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 576-579].
1Ο-29. Έκ των έν Τανάγρα υπο τής Γενικής Έρορ«*ί
ένεργουμένων άνασκαφών (Εδ. καί σ. 75 άρ. 13-66) τα έξτίς
ύπ' άρ. 10 - £9 εΰρήματα :
10. 'Αγγεΐον σχήματος κανθάρου ( ύψ. 0,17) γραφήν έχον
πίρΐ την κοιλίαν, Σειρηνας καί κύκνους, έναλλάξ, μελανόμορφον
( τα πρόβωπα των Σειρήνων λευκά ). Κοινή τέχνη.
11. Μικρόν άγγεϊον σχήματος κανθάρου. Εΐκόνα εχει : γ^"
ναΐκα έν μέσω δύο Σατύρων, εκατέρωθεν Σφίγγας. Κακότεχνον.
11*. Δύο όμοια άνευ γράφων κοινής τέχντις.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΤΝίΟΣ 99
12. Σκύφος μέλαν* υπό την λαβήν εχει εγκεχαραγμ,ενην άρ-
χαϊκήν επιγραφήν :
Λευχετου; ειμι
13. Άγγεϊον όμοίου ιχγιματος έχον μ,ελανομόρφους γραφάς
οργιαστικάς καί χορευτικάς, κ,ακότεχνον κ,αί κακώς διατετηρημένον.
14. Δύο άγγεϊα άνευ παραιττά,σεων δι'άπλών κοαμημάτων
π£ποικι/μένα.
15. Δύο άγγεϊα «ϊχήματος κύλικ,ος (άνευ ποο*ός). Φέρουσιν
εΐχόνας Σειρήνων καΐ φανταστικών πτηνών.
16. Δέκα άγγεϊα ( ιγτιματος κΰλικ,ος ) άνευ γράφων κοινά.
17. Κάλυμμα άγγείου μετά λευκών άνθοειδών κοσμημάτων.
18. Μέγας βόμβυλος ( 0,24 ) έχων πολυειϋή γεωμετρικά κο-
ιμήματα χρώματος ίώδους καί ΰποπρασίνου.
19. Τρείς πυξίδες, ών αί δύο μ,ετά, καλύμματος, κοιναί.
20. Σκύφος έχον ζώνην [λελανόμορφον είκονίζουηαν Κενταυρο-
ιιαχίαν : Δύο Κένταυροι κ*τα οπλίτου είς 6ν έρχεται έπικουριχ,ός
*νηρ τρέχων, γυ[/.νός.
21. Κάνθαρος μέγας (ΰψ. 0,17 πλ. 0,20). Φέρει ϊιτί τής
κοιλίας έγκεχαραγμ,έννιν άρχαϊκήν επιγραφήν :
Μαφυταια εμι
ομοίως δέ καί δπκτθεν περί τα χίίλη την αύτην
Μχφυταΐα ΐμι
22. Δύο άγγεϊα σχήματος κανθάρου τό εν μέλαν το έτερον
οιά στιγμάτων πεποικιλ(Αένον.
23. Άγγεϊον σχήματος φιάλης «Ίώτου, μελονόμορφον Ιχει
υπό τα γείλγ) ζώνην, έφ' ής όμοία περίπου εκατέρωθεν παρά-
'τασις. Έν μέσω ίππεϋς καί εκατέρωθεν 5ύο βαίνοντες άνορις
χειρονομοϋντες· κατά, τα άκρα δύο γέροντες Ιιτάμενοι. Τέχνη
*οινή (ΰψ. 0,12).
24. Ειδος πυξίδος κυκλοτεροϋς μετα ποδός, μελαίνης. Κά-
λείπει. Περί τα χειλϊ) ερυθρά κοσμγιματα.
25. Τεββαρα άγγεϊα σχηματος περίπου κύλικος, μιτά κοβμη-
μάτων γεωμετρικών ε/οντ* επί των χειλέων άνά τέσσαρας σακτυ-
λδ Χαβάς.
9*
100 ΑΡΧΑίΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΙΟΥΝΙΟΣ
26. Άγγεϊον (ΰψ. 0,24 διάμ. 0,27 ) έκ πολλών τίμαχίων
συγκίκολλημένον, σχήματος κρατίρος άνευ ποδός, φέρον τίβρί
την κοιλίαν γραφάς ζώων έξγ)λεΐ[Αμένας.
27. Άγγεϊον σχήματος άρυβάλλου. Έν μέσω ό Διόνυσο;
κιβαοστεφής, καθτιμενος επί οκλαδίου κχί κρατών κάνθαρον έν τη
δεζιόν έναντι κάθηται ή "Αθηνά μετ" αίγίδος καί δόρατος. Όπι¬
σθεν τοϋ Διονύσου γυναικεία μορφη καθιημένϊ] επί θρόνου κα,Ι προ-
τίίνουβα την αριστεράν γ γράφη κοσμεϊται κι«σω.
28. Είδώλιον γυναικείον (ΰψ. 0,31 ), φοροΰν ποδήρΥ) χιτών*
καί διπλοίδιον, έ'νον τάς χείρας καθειμένας. Τύπος κοινάς.
29: Είδώλιον ξοανόμορφον, άνευ χειρών (δΊ'άιτλών έξοχών
ΰποδϊΐλουμένων ) επί τής κεφαλής φέρον πόλον.
[ Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 573 καί 580 - 599 ].
3Ο - 37. Τα εξής ύπ' άρ. 30-37 πήλινα είδώλια βύρέ-
θησαν έντός κιβωτίου προ χρόνων έν τοίς ύπογείοις τοΰ Έθνικοϋ
Μουσείου κειι/.ένου" Υΐιαν δέ άπαντα έν τεμαχίοις τεθραυσμένα καί
έλλιχΫ). Ό τόχος της ιτροελεΰίεως αυτών άγνωστος :
30. Εϊδώλιον γυναικός Ιβταμενης ( 0,25) επί συμφυοΰς κυ-
κλοτεροϋς βάσεως. Φέρει ποδήρη χιτώνα καί ίμάτιον καλύπτον τό
άπο τής όσφύος κάτω τοΰ αώματος καί εχ«ι την μέν δεξιάν επί τοϊ
ίσχίου, την δ' αριστεράν επί κ,ίονος. Τέχνη λεπτή. Συνεπλϊΐρώθί;
την κεφαλήν, τον αριστεράν βρανίονα κ,αί τόν ΰπ' αυτόν κίονα.
31. Είδώλιον Νίκης (0,22 ) φέρον ποδήρη πολύγ:τυχον χι¬
τώνα άφίνοντα το άριβτερον στήθος γυμνόν. "Εφερε πτέρυγας'
αί χεϊρες έλλείπουσιν άπό των ώμων. Κεφαλή νέα. Έργασία
λεπτιί).
32. Είδώλιον γυναικός ίσταμέννις (0,20)" φέρει ποδήρν) χι¬
τώνα καί Ιμάτιον καλυπτον τό άνω τοϋ σώματος μετά των χει¬
ρών . Ή κεφαλή είνε πρόσθετος (παλαιά).
33. Είδώλιον γυναικός ίσταμένης (0,19) φέρον χιτώνα πο-
δήρη υ.ετά διπλοϊδίου. Κράτει έν τίί άριστερα πτηνον (ν/)«σαν).
Κεφαλή πρόσθετος ( νέα ).
34. Είδώλιον γυναικός (0,18) φερούσας ποδήργι χιτώνα και
ίμ,ά,τιον καλύπτον τό άνω τοϋ σώματος καί τόν αριστεράν βραχίονα
μετά της χειρός. Κεφαλή πρόσθετος (παλαιά). Έργασία λετττν;.
35. Δύο εϊδώλια (0,13) είκονίζοντα όρχουμένας γυναίκας·
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 - ΙΟΤΝΙΟΣ 101
τό 'ίν ΐντός ίματίου άπαν άπό της κεφαλής κ,εκ,αλυμμένον την
/ιφαλην κλίνει πρός τα άριστερά καί διά. μέν τής άριβτερας άνέ-
χιι τό Ίμάτιον, διά, της δεζιϊς δέ κράτει τουτο πρό τού βτήθους.
Τό έτερον εΐκονίζει όρχϊΐατρίδα επί βχθρου τετραγώνου, προτετα-
μίνον έχουσαν τόν δεξιάν πόδα. Τοϋ προσώπου, καλύπτρα κεκα-
λυμμίνου, διακρίνονται μόνον οί όφθαλμοί.
36. Όμοιον περίπου τω δευτέρω των ανωτέρω, [Μκ,ρότίρον.
37. Δύο μικρά, είδώλια γυναικεΐα, ίστάμ,ενα, μετά, ποδήρους
/ιτώνος καί ίματίου καλύπτοντος την ράχιν καί τόν άριβτιρόν
ρραχίονα. Τύπος κοινάς.
[Εϋρετ. Γεν. Έφορ. 600-607].
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'.
Άνασκαφαί καί εύρήματα.
1) Άνασκαφαί έν ττ, ΆκροττόΧει, (ϊο. β. 81 *ρ. 1 κτλ. ).
Ή κατά μήκος τοΰ Παρθενώνος, έν τω χώρω τω μεταξύ τίίς
μισημβρινης αύτοϋ πλευρα; κ*ί τοΰ τείχους της Άκροπό£ως,
βκαφή προύνώρτΐδε μέχρι τοΰ μέσου περίπου τοϋ ναοϋ.
Τό έκ πωρίνων λίθων στρώμα έξακολουθεϊ κατά ρ.ήκος τοϋ
χρηι,ιοώματος τοϋ ναοΰ' άλλ' έν αύτω φαίνονται νυν άναμεμιγ-
μένα χ«ΐ τε(Λάχι« τιτανολίθου. Εγένοντο δέ έν τώ στρώματι
τούτω τα «υνήθη εύρήματα ήτοι τεμάχι» μεγάλων πωρίνων βυμ-
πλεγμάτων, τούς άθλους τοΰ Ηρακλέους, ιδία τοΰς πρός τον
Τρίτωνα, παριστανόντων. Τούτων μνημονευτέον τό έμπροσθεν με-
ρος -ωγωνοφόρου κεφαλής, τοιαύτης τό μέγεθος, την εργασίαν
χ«1 τόν νρωματισαόν, οίαι καί «ι δύο έτεραι νατά τους μήνας
Φεβρουάριον (ϊδ. .. 31) καί Μάρτιον (Λ. .. 45) ευρΛ««ι.
Έντός δέ τοΰ στρώματος τούτου, κατά τό άνω μερος αυτόν,
εγένετο καί μαρμάοινον εΰρτ,μα, κορμός δηλ. Ίννα^ίον αη,αΚμα-
τος τοΰ γνωστοΰ τύπου των πολλών έν ταίς άνασκαφαις της
Άκροπόλεως «ΰοεθέντων άγαλμάτων, μεγέθους '/, *Ψ™ του
102
ΔΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ.—ΕΤΟΣ 1888. —1ΟΤΝΙΟΣ
φυσικοθ, άξιόλογος κυρίως διά τόν έν αυτώ διατηρούμενον πλού¬
σιον χρωματισρ.όν τψ κορμ.ω τούτψ προσηρμόσθη ακριβώς κε-
φαλή, ήτις είχεν ιύρεθη πρός ανατολάς τοΰ Παρθενώνος, έν
ετει 1886.
Υπό τό πώρινον δέ στρώμα, καί έ'τι πέραν αύτοϋ, πρός το
τιϊχος τής Άκροπόλίως, ευρέθησαν δύο κακώς διατηρούμεν» χαλκχ
αγαλμάτια Αθήνας Προμάχου, πήλινα εΐδώλια των συνήθων,
καί πολλά τιμ,άχια άγγείων, ών μνημονευτέα τα εξής : α') τεμά¬
χιον λαιμοϋ άγγείου ( άμ,φορέως ; ) έχον μελανόμορφον γραφήν,
τηνδε : Άθηναν ίσταμένην έν αίγίδι καί άσπίδι καί πρό αύτη;
βωμόν, έξ ού άναπέμπονται φλόγες' τούτου τό άνω μέρος, έν ω ή
έσνάρα, εχει σχήμα λευκώ χρώματι γεγραμμένου ίωνικοϋ κιονο-
κράνου, άνεστραμ;χένου, έφ' ου (Αελανοϊς γράμμασιν έπιγραφη:
Αθεναιας
Πρό τοΰ βωμοΰ ίσταται γυνή σπένδουσα δι' οίνοχόης, καί όπι¬
σθεν ταύτης άνδρικη μορφή, τίς όπισθεν έτερα γυναικεία. Π«ρά
την σπένδουσαν μορφήν, επί τοΰ κενοΰ με'ρους τοϋ έδάφους τού
άγγείου, σώζεται έπιγραφη :
Χά ....
β") τεμάχιον πίνακος, έφ'ού διατγιρεΐται μέρος της άντυγος άσπί-
δος καί έπιγραφη :
Τψαρχος μ........
λ , ,. . , .
γ ) τειιανιον κυλικος, εν ω επιγραφϊ) :
[Νιχοσ]θίνες μ εποιε[σε]
δ') τεμάχιον μελανομόρφου άγγείου. Σώζεται μέρος τής κεφαλτ;
καί τοΰ στήθους μορφης γυναιχείας ( ; ) φερούσας άσπίδα (ής σώ-
ζεται μέρος της άντυγος)· πρό αυτής υπήρχεν έτερα μορφή, ΐί
σώζεται ωσαύτως μέρος ττϊς άντυγος τής άσπίδΌς. Άνω των μορ-
φών τούτων σώζονται δόρατα διασταυρούμενα καί βουστροφηδόν
γεγραμμένη έπιγραφη :
ςομι[ρ60]
Είνε προφανώς τεμάχιον Γιγαντομαγίας, έν ή λαμβάνει μέρο;
καί ή Άφροδίτη, καί δή έν δράσει, καθ* α φαίνεται1 ε') τεμάχιον
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —ΙΟΤΝΙΟΣ 103
πίνακος (ΰψ. 0,10) έν φ σώζεται "Αθηνά, επί δίφρου καθημένη
φίρουσα κράνος καί αίγίδα φολιδωτην καί κρατοΰσα δια μ,εν τής*
δεξι&ς δόρυ, έν δέ τί) άριστερ^ άνθος. Όπισθεν ταύτης βώζεται
τί) τόξον ετέρας καθημένης μορφής· άΧλη δέ καθημένη μορφή
ιΐκονίζετο καί έμπροσθεν αυτής, τις σώζεται (λέρος τοΰ δίφρου.
"Εδαφος τοϋ πίνακος κιρρόν3 μ,ορφαί κ,αστανώ χρώματι γιγρα|Α-
μίναι.
Έν τω χώρω δέ τούτω, έν φ ί σκ,αφιτι, άποκαλύπτίται (Αέγα
κατά [ΑΫΐκος τοΰ κρηπ'.δώματος τοϋ ναού κτίριον, πωρίνοις λίθοις
ίκτισμένον, όπερ ίσω; κατεσκευάβθϊΐ προχείρως, καθ" ό'ν χρόνον
φκοδομεΐτο υπο τοϋ Περικλέους ό Παρθενών, καί έχρηβίμιυϊν ώς
ίργαστγιριον. Επί τοΰ τείχους τοΰ οαοδομήματος τούτου, είς βά-
θος 0,20 περίπου υπο τό σημερινόν Ιδαιρος, ευρέθη οΐονεί έντετί·.-
χιομένον είς δύο τεμάχια τεθραυσμένον ιπουδαϊον άνάγλυφον
(ϋψ. 0,53 πλ. 0,33) είκονίζον ίσταμένην όρθίαν πρός δεζιά
£στρα(Αρ.ένϊ)ν Άθηνάν, ένδεδυμέν·/ιν ποδήρνι άχειρίδωτον χιτών*
άποτελοΰντα διπλοίδιον, έζωσμένον ζώνη περί την όσφύν, φέρουσαν
πιρικεφαλαίαν καί στνιριζομέννιν διά, τής δεζια,ς επί τού δόρατος,
έν ω την αριστεράν εχει έστηριγμένγιν επί τοΰ ϊσχίου' την /,εφαλήν
ΐχει κεκλιμ,ένην πρός τα. κάτω καί παρίσταται ούτως, ώ; έκ τής
βτάβεως καί της τοΰ προοώπου έκφράσεως φαίνεται, έν μελαγχο-
λί« καί λύπν) ! Πρό αύτνίς ύπάρχει τετραγωνικτι έπιμήκης βτγ)λ·η,
•ής ή έπιφάνεια, ιδίως τδ άνω μέρος,, οίονεί τό έπίκρανον αύτίίς,
■ήτο γραπτοϊς κοσμήμασι κεκοομ·»ΐ[ΐ.ένον, ώς δηλούται έκ των βω-
ζομένων λειψάνων χρωματισμοΰ. Ή τέχνη είνε έν μέρει άρχαϊκτ),
ιδίως έν τ>ϊ πτυχώσει τοΰ χιτώνος, τοσούτον ομ,ως προηγμίντι,
ωστε έπ' οΰδενί λόγω δύναται τό άνάγλυφον τουτο· νά. προέρχηται
έκ των προπερσικ.ών χρόνων πιθανώτατα προέρχεται έκ των άμέ-
βως πρό τοΰ Φειδίου χρόνων. Άλλ' όσον εύκολος είνε ό κ,αθορισμός
των χρόνων τοΰ άναγλύφου, τοσούτον δύσκολο; είνε ίι έρμηνεία
τής παραστάσεως, περί "ής ουδέν βέβαιον δύναται τις νά, εΪΛη.
Δευτέρα σκαφί) εγένετο έν τώ στενώ έκείνω χώρτρ, τω μεταξΰ
τοΰ Μουβείου καί τοΰ μεσημβρινοΰ τείχους της Άκροπόλεως, όστις
δ'εν είχεν άνασκαφη, ώς φαίνεται, καθ" ό'ν χρόνον (έν ετει 1866)
έκτίσθη τό Μουσείον. ,'Εν τνί σκαφη ταύτιρ εγένοντο δύο βπουδαΐα
104
ΑΡΧΑ1ΟΑ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΝΙΟΣ
ιύρν)ΐ*.ατα : α') κορμ,ός Νίκης φυσικ,οΰ μεγέθους, τού γνωστοΰ τύ-
Λου της τοϋ Άρχέρμου Νίκης. Τοιαύται Νίκαι ευρέθησαν καί άλ¬
λαι, ώ; γνωστόν, ε'ν ταίς άνασκαφαΐς τής Άκροπόλίως (ΐδ. Μίΐ-
Ιΐιβίΐυη^βη ΑΐΗ. ΙηβΙ.
XI
σ. 372 πίν. 11 )· β') μαρμαρίνη «β-
φαΧή, ήτις προσηρμόσθη τω κ,ορμώ τοΰ καλουμένου έφηβου, τοϋ
υπο τοϋ ΡϋΓΐννθβη§1βΓ έν ΜϊΙΐΗβίΙιιη^βη (
V
σ. 20 πίν. 1 ) δημο¬
σιευθέντος. Διά τού εΰρήματο; τούτου άρα έβεβαιώθη ότι ή ε'ν Βε-
ρολίνψ γενομένη τό πρώτον έν έκμάγματι συναρμολογη τίς έν τω
Μουσείω τής Άκροπόλεως προ χρόνων κειμένης γνωίτης κεφαλνίς
τώ ανωτέρω κορμώ ήτο εσφαλμένη. Ή νέα αύτη, ή αληθής κε-
φαλή, καθίστησι το άγαλμα περισπούδαστον εχει δέ τα γνωρί-
σματα ίκανώς άρχαϊκά, τοσούτον, όσον δέν έπερίμενέ τις άληθώς
άποβλέπων είς τόν κορμόν. Οί όφθαλμοί ήσαν ενθετοι έζ όίλληςϋλγις"
ή διάταξις δέ της κάμης είνε πίρίεργος, διότι π«ρί την συγκρα-
τοΰσαν αύτην ταινίαν άνέρχονται μικροί πλόκαμοι έκ των κάτω
πρός τα άνω περιβάλλοντες ούτω την ταινίαν ταύτην. Προκειμένου
δέ περί τής έρμ·ηνείας τοΰ άγάλματος, ιδίως περί καθορισμόν των
χρόνων αΰτοϋ, άναγκαΐον κρίνω νά έπαναλάβω δ,τι καί έν σελ. 54
περΐ τής έπιχώσεω; τοϋ χώρου τοΰ μεταζύ των δύο Μουσείων καί
τοΰ νοτίου τείχους τής Άκροπόλεως είπον. Ή έπίχωσις δηλ" καί
ενταύθα, ένθα ευρέθη ή κεφαλιί), δέν είνε τοιαύτη ώστε νά δυνά-
μ,ιθα νά είπωμεν ότι εγένετο ευθύς μετά τα περσικά. Σημειωτέον
δέ ότι κ« ό κορμός τοΰ άγάλματος ευρέθη κατά τόν αυτόν που
χώρον, ώς φαίνεται έξ ών ό Περβάνογλους γράφει έν ΒυΙΙεΙΐίηο
( 1867 σ. 75 /.. έ.). *
Τρίττ) σκαφή γίνεται έντός τοϋ Μουσείου, υπό τό εδαφος αύ-
τοΰ. Τό εδαφος τουτο έπιστεύετο ότι είχεν άνασκαφ·η καί έςερευ-
νηθί) μέχρι της επιφανείας τοΰ βράχου, διότι καί ό Περβάνογλους
γράφει έν ΒαΙΙβΙΙίιιο ( 1867 σ. 13) τα έξίίς : « 8αΙ οαάβνβ άβΙΙ'
3ηηο ,1865 ίυτοηο (ϋ ηαονο ίηΐΓ^ρΓβδί φ βοβνί (διά την οικοδο¬
μήν τορ Μουσείου) ίϋ αη' 6βΐ6η$ϊοηβ άϊ οΐΓθβ 1000 ηιβΐπ αα-
ατβΐϊ, βά βίίβαυο ϋ Ιιιο^ο αη Η§§ΙοαιβΓίΐΐηβηΙο ά'ι βηΐίοήί "τοΙΙβππ,
β βο1ιβ§ι»ίβ ά 5855ο β ιπϋΓηιο, ία ηιβδΙϊβΓΐ 503ν3Γβ ίϊηο βΐ νίνο
53550 31 αηβ ρΐΌΪοηάίΐίΐ ά 0ΪΓ03 ΐΓβάΐοΐ ηιεΐΓΪ. ΤβΠ δοβνΐ άΐδρβη-
δί ίιτοηο ά'ι ^,Γβταάβ νβηΐββ^ϊο ρβΓ 1β δ^ΐβηϊβ, §Ϊ3θοΗέ οΙΐΓβ ί
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΝΙΟΣ
1,06
ηιοΐΐί βο! ϊηΙβΓβδδβηΐί Γβδΐΐ Γ 3Γΐβ βηΐΐθθ α;ιπ ΓΪηνβηυΐί, δι βιιΐόβ
υί ηυονο οοοβδϊοηβ αί οοηδΐβΐβτβ βά θδβΐηίηθΓο (]υθ$1ο ΐηΙεΓβδδβηΙβ
πβηιρϊιηβηΐο άβ Ιυο§ο §Ϊ3 ηβ1Ι;ι ρβτΐβ τηβΓκΙίοηβΙβ (ΙβΙ ΡβΓΐβηοηβ
εοηβΐβΐβΐο βά βδβπΊΪηθΙο άβΐ Κο55, βά υ1ΐίπ)θΐηβηΐβ οΙλΙΓ ΒΓοΗίΐβΐΐο
ΖϊΙΙβΓ οηβ δοβνό Γ 3η§οΙο δΐκΐ - β$1 άβΐ ΡθΓΐβηοηβ β. Λόγοι τινίς
όμως τταρεϊχόν μοί ύπόνοιαν ότι 'ίσως άνεσκάφγ) τό εδαφος μίχρι
τοϋ βράχου έκ,εΐ μόνον, ένθα έκτίσθϊΐβαν τα θεμέλια, ούχι όμως καί
ιν τω υπό των θεμελίων περιβαλλομίνφ χώρφ. Έκ τούτου προί-
&ην ιίς την ανασκαφήν, ής τα μεχρι τούδε ούχι σπουδαϊα άλίως
άποτιλέσματα έβεβκίωσαν την ύπόνοιαν ταύτην. Περί των άποτι-
λισμάτων τής βκαφής ταύτης γιντισιται λόγος μιτά το «ίρας τής
όλης εργασίας.
Π. ΚΑΒΒΛΔΙΑΣ
β) ΆνασκαφαΙ ίν Τανάηρα ( ίδ. β. 84 άρ. 2 κ. ι. ).
Πιρί των έν Τανάγρκ υπό της Γεν. Έφορείας ένιργουμίνων
ανασκαφήν έπιστέλλει ημίν ό Ε. Κορομάντσος τάδε:
» (31 Μα£ου)Ή σκαφή εβεβαίωσε ^θές έ'να μόνον τάφον
όστις είνε ό βαθύτερος των (λέγρι τούδε έκσκαφέντων, έχων βάθος
μέτρων 3,60 μί)κ. 1.70 πλ. 0,52, κεραμιδοσκεπιτ,ς. Ή κεφαλη
τοϋ νεκροΰ, ώς έκ των περισωθέντω* ολίγων σαθρών όστέων «βε¬
βαιωθή, ήτο πρός άρκ,τον. Επί των κεραμίδων ευρέθη συντετριρ.-
μενον καί κολοβόν καλλιτεχνικόν άγαλμάτιον γυναικός. Έντός δέ
τής θήκης παρά τ·?ι τοΰ νεκροϋ άριστερα χειρί, ευρέθη μικρός απλούς
κά,νθαρος περιέχων ορνιθος ώόν «ώον.
» (1 Ίουνίου). Σήμερον έξγιτάσθησαν δύο τάφοι, ών ό πρώ-
τος (βάθ. 3,55 μτ,χ. 2,05 πλ. 0,70,) κεραμιδοσκεπής. Έκ των
ιν αύτω περισωθέντων ολίγων όστέων βεβαιούται ότι ή κεφαλή τοϋ
νεκροϋ ήτο πρός μεσημβρίαν. Έξω των κεραμίδων, χαρά τη
κεφαλί), άριστερα, ευρέθη καλλιτεχνικόν άγαλμάτιον έχον ϋψος
0,15. Τουτο παριστα γυνοιΐκα επί τετραπλεύρου θρόνου καθτ,-
Γ«ν>ϊν, ή κεφαλή. τής οποίας ύποβαστάζεται διά. τής δεζιας
χειρός· ταύτης δ» ό άγκών στηρίζετα'. επί τοϋ γόνατος τοΰ
κατα τό αΰτό μέρος ολίγον προΕχβιβλημένου ποδός, τοϋ ετέρου
106
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΪΝΙΟΣ
όντος λίαν κεκαμμ.ένου καί εντελώς καλυπτομένου υπό τοΰ εί; πυ-
κνάς καί παραλλήλους πτυχάς μέχρι της βάσεως κ,ατερχομένου
χιτώνος. Πλούσιον καί πολύπτυχον ϊμάτιον περιβάλλει άπό της
κκρα,λής, πλήν τοΰ προσώπου, μέχρι των κνημών τό σώμα.
» ( 3 Ίουνίου ). Σήμερον εξητάσθη είς κεκαυμένος τάφος, έξ
ού ελήφθησαν τρία κολοβά, ληκύθια καί στηλίδιον νεκρικόν, λίθου
μέλανος, έχον ά'νω ατεφάνην καί υπο ταύτην α ΝΙΚΩΝ».
» (4 Ίουνίου). Έξετασθέντων δύο κεραμ,ιδοσκ,επών παραλ-
λήλων καί πλησίον αλλήλων κ,ειμ,ένων τάφων εΰρέθν) έν μ,ίν τώ
α'. τάφφ άγαλμάτιον ίσταμένγις γυναικός, έν δέ τω β'. δύο λύ-
χνοι εξω καί εσω της θήκτις· των νεκ,ρών δέ αί κεφαλαί ή μέν ήτο
άρκτικώς ή δέ δυτικώς τοποθετγιμένη. Έξγιτάσθν) δέ καί άλλος
τάφος, πώρινος, έν ω ευρέθησαν όδόντες τοΰ νεκροΰ καί ώραία
έστεμΐλένη μικροΰ παιδος κεφαλή πρόπαλαι άποχωρισθεϊσα τοϋ
βώματός της, καϊ έτερος κ,εραμΛδοσκ,επής, έν ώ ευρέθησαν όστοί
καί άγαλρ-άτιον κολοβόν κατά τα ά,κρα των ποδών, έργον καλόν,
παριστών ίσταμέννιν γυναϊκα έν πλουσία άμφιέσει.
» ( 17 Ίουνίου) Τί) π. τρίτγ,, 14 τοΰ μηνός, συνεχισθή είς
τό μέρος ένθα επί οκταήμερον ή άνασκαφή διεκόπη, ήτοι κατά την
θέσιν Μπαλη, απέχουσαν περί τό '/3 ώρας πρός τό άρκτικοδυτικόν
των έρειπίων.
» Την επομένην, 15 τίΰ (Αηνός, εξητάσθησαν πέντε τάφοι,
έν τω α'. κεραμιδοσκεπεϊ, ουδέν ευρέθη έκτός λύχνου, ή τοποθέ-
τησις ό(Αως τούτου χατέστρεψε δεύτερον, τόν ΰπ' αυτόν, έζ ού
ελήφθη κάλυμμα πυξίδος καί μελανοβαφές ληκύθιον περικεκοσμη-
μένον υπό λευκοχρόου στεφάνης ανθέων.
» Παραπλεύρως τούτων εξητάσθη τρίτος πώρινος, κενό; κτερι-
σμάτων, καί υπό τούτον τέταρτος, έν ώ ευρέθησαν συντρίμματα
άνήκοντα είς σπουδαΐα αγαλμάτια.
» Τέταρτος πώρινος τάφος δυτικώτερα των προειρημΐνων
έξετασθείς έφερεν είς φώς δύο εκατέρωθεν τής κεφαλής τοποθετη-
μένα αγαλμάτια κακίστης όπτήσεως, έξ ού είχον μεταβληθή σχε-
δόν είς πηλόν.
» Την δέ 16ΐν τοΰ μηνός εξητάσθησαν τριϊς τάφοι. Έν τω
πρώτφ, πωρίνω, ευρέθη παρά τΫ) τοΰ νεκροϋ κεφαλίί άγαλμάτιον
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —ΙΟΥΝΙΟΣ 107
(ϋψ. 0,17) παριστών νεανίαν επί μελανοβαφοΰς θρόνου κ,αθήμ,ενον
καί βλεποντα μετ" ολίγον ύψωμένην κεφαλήν άριβτερά. Ό άρι-
οτερος ποΰς επί ΰποποδίου βαίνων ίσταται ΰψηλότερα τοΰ δεξ'.οΰ
άνατιαυόμενος. Πίλος έπίπεδος καί περιφερης κ.α'λύπτει την κεφα¬
λήν, τό δ"ε σώμα περιβάλλει ποικιλόχρουν ίμάτιον άναπεπορπημέ-
νον επί τοϋ δεξιοΰ ώμου, τό οποίον αφίνον γυμνην την δεξιάν χείρα
κ,ατέρχετα'. μεχρι τοϋ δεξιοΰ γόνατος κ,αλύπτον καί τόν άριστίρόν
πόδα μέχρι τίϊς κνημγις. Έν τω δευτέρφ τάφφ, κεραμιδοοκεπίϊ,
ουδέν εΰρέθγι άλλο έκτός 'λύχνου, έπίσνις καί έν τω τρίτω.
» ( 23 Ίουνίου ). "Ενεκα της σπάνεως, άταζίας καί γυμνό-
τνιτος των τάφων ή ικαφή έστράφγ) χθές είς τό αντίθετον της
γραμμάς άκρον, τό πρός τα έρείπια, έκ,εΐ όθεν τ·ή 30 π. μ. >ίρχ.ι-
βεν. Άπεκαλύφθνισαν δέ σήμερον τέβσαρες τάφοι. Έν τω πρώτω,
κεραΐλΐδοσκεπεϊ, ουδέν, έκ,τός λύχνου, ευρέθη. Έν τ*ω δευτέρφ,
καί τούτω κεραμιδοβκεπεϊ, ευρέθη εξω της θήκης έντός δοχείου
εύτελοΰς άγγεϊον. Τουτο είνε λίαν πεπιεσμένον, περιφερές, (ΰψος
τοΰ κύτους 0,04 περιφερείας 0,31 ) καί έ'χει επί της περιφερείας
σωλνινοειδές οτόμιον μ,έ πλατέα χεί'λιτ). Ή τοζοειδής λάβη τού
ένόνει τό ανώτατον τοΰ στομίου μ,έρος μέ την περιφέρειαν κατά τό
αντίθετον τούτου σημείον, ή δέ άνω έπιφάνεια κοσμεΐτα·. υπό δυο
όκλαζόντων ζωηρών γρυπών, α,νω τάς πτέρυγας κρατούντων.
Έντός δέ τοΰ τάφου ευρέθησαν άγαλμάτιον ίσταμένης γυναικός
(ϋψ, 0,32 ) καί ετέρα τρία τοΰ αύτοΰ τύπου (ΰψ. 0,22) Ιβταμέ-
νας γυναίκας καί ταυτα παριστώντα, μέ τάς χείρας κάτω τετα-
μένας. Ταυτα καί τό πρώτον φέρουσιν όμοιόμορφον περιβολήν,
διπλοίδα καί ποδήρη χιτώνα. Ευρέθησαν προσέτι δύο «λλα αγαλ¬
μάτια γυναικών ( υψ. 0,28 ) μέ δρθιον πίλον καί την κόμην βο-
στρυχοειδώς επί των ώμων κατερχομένην τας δέ χείρας την μέν
δεξιάν υπο τόν κ,ατά τό αύτό μέρος μαστόν, την δέ αριστεράν
πρός τα κάτω τοΰ θώρακος υπό τόν ποδηρη χιτώνα, μέρος τοϋ
όποίου ώς πλατεϊα πολύπτυχος ταινία φέρεται πλαγίως έξ άριστε-
ρών πρός τα δεξιά. Πάντα ταυτα τα άγαλμ.άτια είνε πλάσματα
τοϋ αΰτοΰ τεχνιτού μή άπηλλαγμένα της περί την τέχνην μικράς
βαναυσότητος. Ευρέθησαν δέ καί δύο κ,ύλικ,ες έχουσαι έξωθεν κλά-
δους καί άνθη, καί μικρός ραβδωτός κάνθαρος.
108 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΝΙΟΣ
» Είς βάθος ενός μέτρου κ,άτω τοϋ τάφου τούτου ευρέθη πλα-
γίως τεθειμένος πίθο; μετά καλύμματος, τεθραυσμένο; (ΰψ. 0,75
τοϋ στομ,ίου διάμετρος 0,40 ), έντός τοϋ έποίου ευρεθησαν 4 άρύ-
βαλλοι είς συντρίμματα κ,αί ολίγα θρίμματα όστέων. Γενικώς οί
τοΰ ίϊδους τούτου τάφοι στεροθνται κ,τερισμ,άτων. Έν τω τιτάρτφ
δέ τάφω ουδέν ευρέθη.
» ( 18 Ίουνίου ). Ή χθεσ'.νη σκαφη γενομένη επί τάφων έν
τάφοις δέν παρέσχεν εΰρήματα πλήν μικράς στηλης έχούστις
« ΠΑΡΑΜΟΝΟΣ ». Σήμερον δέ εξητάσθησαν εξ τάφοι, ών είς
παρέσχεν άξια όπωσδήποτε λόγου εύρηματα, ήτοι τρία αγαλμάτια
τοΰ αΰτοΰ τεχνιτού, τα όποϊα βτεροΰνται μέν της περί την τέχνην
λιπτότητος καΐ χάριτος, ην τα Ταναγραϊκά καλλιτεχνήματα
ίχουσι, δέν είναι 5|Λως ώς έκεϊνα τα άμορφα άρχαϊκά πλαγγόνια
άμοιρα τέχ^ης.
» Τούτων το μέν ( ΰψ. 0,25) παριστό; γυναϊκα επί τοϋ άρι-
βτιρο,ΰ ποδός Ίσταμένην, τόν δεξιάν έν άναπαύβει έχουσαν. Τη δε-
ξι^ί χ»ιρί φιλαρέσκως περιμαζεύει υπό την σιαγόνα τό την κεφαλήν
καλύπτον ίμάτιον καΐ τό σώμα μέχρι τα κ,άτω των γονάτων περι-
δάλλον καί αφίνον νά φαίνηται τόν ΰπ' αύτό πολύπτυχον ποδηρη
χιτώνα, ένφ ή άριιττερά υπό τό ίυ.άτιον διακρινομ,ένη σχηματίζει
πρός τό στήθος καμ-τομένη γωνίαν όρθην. Ή κόυ-η υπέρ τό μέ¬
τωπον βχττιματίζει τριγωνικάν κόρυ(λβον.
» Τό δεύτερον άγαλμάτιον ( ΰψ. 0,22 ) παριστα ωσαύτως γυ-
ναΐκ,α, ίσταμένην επί τοΰ άριστεροϋ ποδός" τγί μέν δεξιό^ χειρί κάτω
τεταμένγ] πειράται νά, περιμαζεύσγι τό μέχρις άστραγάλων κατερ-
χόμενον ΐιιάτιον κάτωθεν τοΰ όποίου φαίνεται ολίγον ό ποδήρης
χιτών, τη δέ άριστερά; κράτει πρός τα νώτα τα άκρα τοΰ ίματίου.
» Τό τρίτον άγαλμάτιον ( ΰψ. 0,20) παριστό^ γυναϊκα επί
τοΰ δεζιοΰ ποδός ίσταμένην καί έχουσαν τό γόνυ τοΰ άριστεροϋ
ολίγον έξέχον. Καΐ ή κάμη ταύτης εχει τόν τής πρώτης σχημα¬
τισμόν. Τό ίμάτιον καλύπτει την κεφαλήν καΐ περιβάλλει μέχρι
των γονάτων τό σώμα* την δεξιάν χείρα έ'χει επί τοΰ δεξιοΰ μα-
στοΰ, έν ώ ή άρκνίρά μ,ένει άφανής υπό τό ίμάτιον. Ευρέθη δέ
καί νεκρικη στήλη, έφ'ής έπιγραφή : ΔΑΦΝΗΟΣ καΐ τεμάχιον
λίθου έν ώ ΔΑΜΟΚΛΕΙΣ.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΓΝΙΟΣ 409
» (21 Ίουνίου). Χθές άπεκ,αλύφθησαν τρείς τάφοι, έξ ών
ελήφθησαν τέσσαρες κύλικες καί άρχαϊ*όν ορθιον άγαλμάτιον μι-
κροΰ λόγου άξια, πρός δέ κ,αί τεμάχιον έπιτυμβίου στήλας, μέ τα.
γρά,ρ.μ.ατα «ΚΟΡΙΛΛΑ». Ετέροι τρείς άπεκαλύφθ-ησαν σημερον,
οΐτινες εδειξαν νέον εϊδος ταφής γενομένης έντός πίθου ( ΰψ. 65-
70, διαμ. 0,70)" ό είς μ,άλιστα τούτων συνέκειτο έκ. δύο πίθων
ήνωμ,ένων κατά τα στόμια, εχόντων έντός ολίγα θρίμ.ματα όστέων,
«ν ώ οί άλλοι δύο είχον πρός τούτοις καί πάνυ ολίγα ουντίτριμ-
μένα καί άχρηιτα κτερίιτματα βυνιατάμενα είς ολίγους συντετριι*.-
μένους άρυβάλλους, ΐππους καί πτηνά.
» ( 26 Ίουνίου). Δύο τάφοι εξητάσθησαν χθες παντελώς γυ-
μνοί κτερισμάτων, δύο δέ χ,αί σήμερον, κεκαυ(Αενος ό Ετερος.
Έν τω πρώτω τούτων ευρέθη πλϊΐθΰς παντοίων κτερισ[λάτων υπο
τοΰ πυρός μ,εταβληθέντων είς μικρά συντρίμματα. Έκ τούτων
ίλήφθησαν Ιννέα τεμάχια ληκύθου διά τάς γραφάς κα'ι παράστασιν
σπουδαίας, μ,η συμπληρωθείσνις δμως όλοσχερώς' φέρει δέ αθτη
Σάτυρον επί δίφρου υπό συνωρίδος ίππων συρομ,ένου, όστις διά
τής άριστερα,ς γειρός κράτει τας ήνίας, καί σχεϋός τι τώ τίϊς Άμαλ-
θείας κέρατι Ιοικός. Πρό τοΰ Σατΰρου ίσταται γυναικεία (Αορφή
άνευ κεφαλής, ήτις δι' άμ,φοτέρων των χειρών προσφέρει τούτω
δυσζύμβλητά τίνα άντικεί[/.ενα ούνί καλώς διακρινόμενα. Όπισθεν
της μ,ορφής ταυτιπς φαίνονται πόδες καί ολίγον όπισθεν τούτων
ουρά, άνήκοντα πιθανώς είς έτερον Σάτυρον. Συν τω εύρήΐί,ατι
τούτω ελήφθη Σειρήν μέ ωραίαν κ,εφαλτιν, έρυθρον τό στηθος
έχουσα, άπαν δέ τό λοιπάν σώμα λευκόν, πρός δέ δύο άρναι&ά
αγαλμάτια γυναικών, τής μέν κα,θνιμ.ένΥ|ς επί ύψηλού θρόνου τΐίς
δέ ίσταμένγις, καί ίππάριον.
» (29 Ίουνίου). Κατά τας τρείς τελευταίας ημέρας τοΰ λη-
γοντος (Αηνός Ίουνίου εξητάσθησαν δώδεκα έν όλω τάφοι, έξ ών
οί πέντε ευρέθησαν κατεστραμμένοι υπό μεταγενέστερον έν αυτοίς
ταφών. Τα έν αυτοίς κτερίσμ,ατα ήσαν πάνυ ολίγα, καί άνευ σπου¬
δαιότητος· εισί δέ μικρόν άγγεΐον είς σχημα έγκοίλου κανονικοΰ
κύκλου πεπιεσμένου κατά τα πλάγια, περιφερείας 0,23, έφ' ής,
είς τι σημείον, ίσταται μικρόν στόμιον μέ πλατέα χείλιπ, αικρός
κύλιξ μέ άνθέμια πέριξ καί άλέκτωρ καί στυλίδιον ίχον υπό άιτω-
μάτιον « ΠΑΙΣ ».
Ιΐϋ ΑΡΧΔΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. —ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΤΝΙΟ2
3) Άρασκαφαϊ εν Μαντι,νΐΙα ( ίδ σ. 86 άρ. 3 κ.λ.).
Ή εξακολουθήση των εν Μαντινείχ υπο τής Γαλλικής Σχολή;
ένΐργουμενων ανασκαφήν ο"έν ήγαγεν είς ρώς σπουδαϊα εΰρήματα.
Απεκαλύφθη τό κρηπίδωμα ναού τινος, ου μίίκος 19,50 καί πλά-
τος 7,00, καί ευρέθησαν επιγραφαί τίνες, ών μ.ία άρχαϊκή, καί
άνάξια λόγου γλυπτά.
4) Άνασκαφαϊ
«V
Μυκήναις.
Έπανιλτιφθηβαν κατά τά,ς αρχάς Ίουνίου αί υπό τής Άρ-
^αιολογικής Έταιρίας διά τοϋ έφόρου Χ. Τσούντα ένεργού(Αεναι
άνασκαφαϊ έν Μυκήναις, αΐτινες είχον οΊακοπη κατά μ·ηνα Μάρ¬
τιον (15. σ. 47 άρ. 5 ). Διά, των μέχρι τέλους τοϋ «.ηνός ε'ργα-
οιών ού^εν «ΐιτουδαϊον εϋρημα εγένετο. ΆνΕΐκάφησαν καί έκαθα-
ρίσθησαν πέντε [Αΐκροί τάφοι, έν οίς ευρεθησαν μόνον είδώλιά τίνα
πτιλινα τοϋ βυνήθους τΰπου. (Κατ' άναφοφάν τοΰ έφόρου Χ.
Τσούντα ).
Κ) Ενρβσις ϊτγγράφων ίν ττ ΆκροπόΧα (ίδ. π. 86 άρ. 5 ).
Έν τοίς τιιχίσμασι, τοίς περιβάλλουσι τοΰς εκατέρωθεν της
πύλης τοϋ ΒβαΙέ άρ/αίους πύργους ευρέθησαν έντετειχισρ.έναι,
κατ' έκθεσιν τοΰ κ. Λόλλιγκ, αί εξής επιγραφαί: Έν τώ πρός νότον:
1. » Τεμάχιον πλακός έκ Πιντ. μαρμ. μήκ. 0,41, πλ. 0,31,
παχ. 0,07-0,085μ ( ώς γε νυν έχει ). Άποτελίί οέ μέρος τίς
πιρί συμμαχίας συνθτικης, τ,ν οί Άθτιναϊοι έν τω ετει 423 π. Χ.
έποίηοαν ιιιτχ τοϋ των Μακεδόνων βασιλέως Περδίκκου, καϊ ής
άλλα τιμάχια έδτιμοβτίύθησαν έν τφ Ο. Ι. Α. Ι. 42 καί 43.
χαιαΙ [Ηελεσβο Ηοοΐ-
μοί βνιτιχα μαλα κντ]( &·Λ$β.% [Ηοιτινες ιχαορχι-
οοβι» Πι^χχαν »ΐ:]οστελιιντον [δι
·χσ]ινιι πιρι αυ[το
:σβο τοι ββιφι[σματι
ίί ϊοχιι Πΐρβιχ[χα.
αχοβτ]ιλαι μ» Πιρίιχ[χαν
{ «ν βολ«[ται
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΊΌΣ 1888 — ΙΟΥ/ΝΙΟΕ
τος Ηορχος »]«ι τας χσ>νθΐχ«[ς
ιο, προαοίον δέ ινχ[ι αυτοίς πρός τιν βολιν
χαι τον ίεμον 3ί]χα ιμιρον ιπαναγχί[ς προτοι; |ΐιτ» τα)Ηι-
ρα τος δι ατρα]τιγος χρίματισ«ντ«[ς κερι αυτόν
Ηιχαφτο; Εί 5ί τις Αβιναιον [ΐικιι
3]ιπλασιο, εναι δι πιρι τον [........ΐνορχο.
ν προςθεναι] χαι οκριλίν Ηοτι αν αμφοτ[ιροις 4ο/α«ι αμΐινον
ιναι ομνυεν] 3ε τον Ηορχον Πιρβιιίχιν [χυτον χχι τος γΐνμμαχβ
ς τος Π(ρδΊχ]χα χαι τον άλλον Μαχιοονον [Ηαβοι . .
αύτοι, ομνυντον ίΐ'θρΐσο χα[τα το δυνατόν
το]ς αυτος «ριλος νομιο χαι Ι)(θρ[ο;
Αβ>]ναιος διχαιο; χαι α5ολο; χι[ι αβλαβο; .... χ·ι β.
οιβιοο χ]ατα το δυνατόν τοι διμοι τοι [Αβεναιον τος οί ι . . .
. . χαι ιπ]πεα; ιχααγΐν ιααο ομμι Αβι[ν>ιο>
Αθιναιαν ΐαμμΐ Αθιναι(«Λ
χατ* το δυ]ν»τον Ηοοοι[;
ασυλιι χ>]ι «απ[ον5«ι
2. » Τό άνω τεμάγιον τής ίιτομίνης ίπιγραφής, ής το κίτω
■ίίυ.ιΐυ ίδημ,οσΐΕύθη έν τώ 0. Ι. Α. Ι 482" ή ϊκ ΙΙιντ. μαρμ. «λχξ
ιχιι υ.ετά την σνιγκόλλησιν των δύο τεμαχ^ίων (ΐήκ.. 0,44, πλ.
0,33, πάΧ. 0,16μ.
Ηιρμΐι[ιΐι · τοδ'
α]γ>λμα[ | χαλον ·
Χαρινος[ · μ'ανι-
ίιχιν : θι(νοβι-
ο ';χ»ρυχς ·μ[ν·μ-
ο] βυνις ■ Η[ινιχιν
3. » Τεμάχιον πλακός ίκ Πεντ. μαρμ., μτ,κ. 0,54, ΰψ.
0,09, «ά/. Ο,ΙΟμ. Ή επ' αυτής σωζομίντ ί—γραοή «όλΐων
ΰΐΓθΤίλών ά,νήκει είς ουδεμίαν των (Αί/ρι τονοΊ γνωβτών αναγρά¬
φων των φόρων' τό πρώτον 8ε άπαντατχι ·») συντΛιια τίς των
Κνι^ίων -^ίραονήβου («τα ττ,ς ιίς πόλιις οΊα·.ρίιιως, ίν ώ μίχ^ι
τοϋ ίτους 425 π. Χ. συλληβδην γράφεται «Χερρονήβιοι »· ώβαύ-
τως τό πρώτον ηδη μανβάνομιν ότι ή μόνον υπό τοΰ Στιφ. Β«ζ.
αναφερομένη Καρική πόλις Άμος άπιτέλιι μελος τϋς άνω είρπ-
μέντ,ς ^ερροντ,βου, άποδείκνυται οε βαφώ; ότι ό ΒοβεΙώ ορθώς
ΐζϊίγηοε ττ,ν λέξιν «. Χιρρονήσιοι » μεθερμηνεύων κ συντίλιια ττ,ς
χερρονηβου έξαιρουμέντις ττίς πόλεως Κνίίον ». Έκ της είς πόλιις
δ ττ,; Χερρονήβου σνμπιραίνομεν, ότι ή ίν λόγω άν*-
Ιαα]ες η Κρυ]ες
(Β Η
Κλαζομ[;νιοι
Ασ]τυπαλαιις
Χ Η Η
Ερυθραιοι
Νισυριοι
Δ Π ι- ΙΙΙΙ
Βουθειες
Η Ρ
Πολιχνιται
Δναφαιοι : Αιδε
τον πολεον
Χερρονε[βο
Μυνδιοι αυντελεσοσαι απίδοσαν
ΔΔΔΓΙ-ΜΙΙ
Αμιοι
ΔΠΙ-γ-γ-Ι-Κ
ΛεΙ [ . . .
Δ[.....
Αχανθιοι ; ]
[Χιοι ; ]
412 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟ2 1888 — ΙΟΤΝΙΟΣ
γράφη εγεινε μεταζϋ 425 καί τοϋ τέλους τοϋ Πελοποννησιακοϋ
πολέμου, άκριβέστερον δέ δεί τεθηναι μεταζΰ 425 καί 413, διότι
τα τεμάχια των (χετά, 413 έπιγραφών τού φόρου άμελέστερόν πως
γίγραπται, πολλαί τε πόλεις έκλείπουσι.
ΙΙΙΙ
Μυνδιοι αυντίλεσοσαι απεοοπαν
ΔΔΔΡΙ-Ι-ΙΙΙ Αμιοι
ο].
4. » Τεμάχιον πλακός έξ 'Υμηττ. μαρμ., μήκ. 0,27, πλ.
0,26, παχ. 0,07»..
[τους 8ε π]
[ριιτανΐι; δούναι περι αυτού την ψήφον εις τ]
ην πρώτην ε]χχλ[ησιαν τους 8ε |ό δικαστάς
ειςαγαγει]ν αυ[τω]ι την 8οχΐ(Λ[ασιβν εις το 8ι-
χαΐτηριον] χατα τον νομόν, στη[σαι δ αυτού χα-
ι ίιχονα χα]λχ7,ν εν τωι θεατρω[ι........
......με]ρισαι το αναλωμα ει[ς την ειχονα
τον ταμια]ν χαι τους τριττυαρ[χους, αποχληρ-
ωσαι 8 ανί]ρας τρείς ηδη εζ Αθην[αιων απαντώ¬
ν οΐτινες ] επιμιλησονται της [ποιησεως της
ειχονοί] χαι της [ανα]θεσεως ινα [ως χαλλιστα
γιγνηται] αναγρα[ψα]ι δέ τοδε το [ψηφισμα εις
ατηλας] λιβινας δ[υο] χαι στησαι [τημμεν εν τω¬
ι Διον]υσιωι την δ εν Αχροπολει, ε[ις 8ε την αν¬
αγράφων] των στηλων δούναι τον ε[ιτι τηι διοι-
χησει:] ΔΔΔ: «ις εχατεραν εχ των [εις τα χατα
ψηφισ]ματα αναλιαχοαενων τοιι 8ημωι......
επ ;]οησαν νβο.
5. » Βάσις έκ Πεντ. μαρμ., ύψ. 1,07, πλ. 0,35, παχ-
0,40μ. Έν τίί άνω έπιφανεία σώζονται τα ϊχνη των ποδών τοΰ
άνατίθέντος άγάλυ-ατος.
Κατα το επερω[τη
μα της σεμνοτα-
της βουλης των Φ
αιτησαμενη Φιρμα-
νια Ευγαμια Σερα-
πιας ανεστησεν
Φιρμανΐον Αιγιαλ[ον
τον εαυτης εχγο-
νον
ζαχορευοντος Αυλ.
Διονυσοδωρου το[υ
Ερμειου Μελιτεως
ΑΡΧΑΙΌΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΤΝΙΟΣ 113
6. » Τεμάχιον κε'φαλής βάσεως έκ Πεντ. μαρμ., ού τό μεϊ-
ζον [Αέρος απωλεσθη, μηκ. 0,17, πλ. 0,45, ΰψ. 0,21μ.
Πωλ]λα Ουαλα-
ρια την εαυτης θυγίτίρα Ζ]ωσιμην
. . . . ερρηοορησασαν ; Αθ]ηνα Πολιχ-
δι ε* των ίδιον ευχήν α|νιθηχεν
επι ιερειας Λαϊαμηας ( ; ) τη]ς Μηδϊΐου
7. » Κιονίσκος έξ 'Υμηττ. μαρμ., ρωμαΐ*ής έποχής'
Ηραχλειδη;
χρηστοί
» Έκ δέ τοϋ πρός Β. της πύλης πύργου εξήχθησαν αί εξής
επιγραφαί :
8. » Τεμάγιον λίθου όπισθογράφου έκ Πίντ. μ*ρμ. ού το
πρός άριστερά άκρον σώζεται ( μήκ. 0,35, πάν. 0,16 μ.). 'Ανή-
κει δέ ώς έξάγεται έκ της όμοιότγιτος τής γραφνίς, έκ τοΰ κειμέ¬
νου καί έκ τής ίπεξεργασίας των καθετων πλευρών τοΰ λίθου είς
την αύτην επιγραφήν μετά των έν τφ ^. Ι. Α.
II.
ΰπ' άρ. 250,
733, 734 (έν τω τέλει τοϋ δευτέρου στίχου τούτου τοΰ τεμαχίου
διέκρινα |Τ Π Ι ) καί 735 δημοιιευθέντων τεμανίων. 'Η έν ττ, (αι*
πλευρα τοΰ λίθου έπιγραφή πραγματεΰεται περί παραδόσεως Ιερών
πραγμάτων τή; 'Αθήνας ( αυτής έν τω νυν εθρεθέντι. τίμαχίω σώ-
ζονται μόνον άιήμαντα ί'/νγ), ά ενταύθα δεν άναφέρω ), έν δέ τί>
*ντιθέτω πλευρα άνεγράφησαν τα όπλα, ά κατά, τό ψτόφιιμ* τοϋ
Δημογάρους τοΰ άδελφιδοΰ τοΰ Δημοσθένους ιυνελέχθτ,σαν έν τή
Ακροπόλει. Τό ένταΰθ* δημοΐιευόμενον τεμάχιον έμπεριέχίΐ τα
επί Άναξικράτους άρχοντος, δηλ. έν ετη 307]6 π. Χ. είβκομι-
'ϊθέντα. Σημειωτέον δέ δτι τουτο τό ετος ήν δίσεκτον, ώς νυν τό
πρώτον έξάγεται έκ -ου ε'. «τι'χου τής έπιγραφής' γνωστόν δέ ότι
πολύς εγεινε λόγος παρά τοίς χρονογράφοις περΐ τοϋ έτους, καθ" 5
■^ρχεν Άναξικράτης τις" φαίνεται δέ πιθανόν ότι ό έν ττ, έπιγραφίί
Ο. Ι. Α.
II
3206 άρχων Άναζικράτης ταΰτιστέος έβτΐ μετά τοϋ
εν τφ νέω τεμαχίω μνημονευθέντος.
10
114 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΝΙΟΣ
. «8 ~ 4
δημο
ιοηγο
Έπ' Άναξιχρ[ατους άρχοντος μηνός _,
Γ]αμηλιωνος υσ-φρου κατα το ψηφυ-
μ.α τού δημο[υ
παρα των λ[. . . (η α ....).... Καλλ ( ;
ιχρατους........· " · ■
ιου παρα Φι.........
παρ' Αντιφ[ανου;.........
ντος 11ανφ[ανους . . . παρα.....
αρους Αφ]ιδναιου . . . παρα . . . Τρι-
νψειεΐος...........
παρα Φρυν[ιαχου ....... παρα Κα-
λ]λιστρατι...........Λαμ-
πτ]ρεω; Ε«...........
α]ΐπιδας............ας-
πι]?ας επι[χαλχους..........
. . ]ιας Αατει
ε]ας : Η Δ Δ Δ ι ι :
.]μενα; : Δ
α]3πι£α; ε[πιχαλχους
ονιομε
αχης Λ
πε]λτας
εντε]λ6ΐς
:
III
: π6[λτας *"
άς Δ Ι
9 » Πλάξ έκ Πεντ. μαρμ., μηκ. 0,28, πλ. 0,25, χάχ. 0,08(λ
Κτη%ΐω[ν
Θοαιξ
Καθαριζομένου δέ τοϋ δαπέδου τοΰ Παρθενωνος άπο των έπ'
αϋτοϋ άχρ-/,ϊτων λίθων άνεφάντΐ'ΐαν αί έξνί; ε'πιγραφαί :
1. » Νέον τεμάχιον ( μ-/,κ. 0,45, πλ. 0,48, παχ. 0,18μ. )
τής έν τώ 0. Ι. Α. Ι Οπ' άρ. 37 επιγραφάς, έν ή άναγράφονται αί
νέαι τάςεις των φάρων, αί έν τω ετει 425 π. Χ. γενόμεναι. Ή
μέν πρός οεξ'.ά σειρά έμ-εριέχει πόλεις τινάς τοΰ Θρακίου φόρου,
ών τίνες νυν τδ πρώτον άπαντώην ώ; μ1λν) τοϋ των ΆΟηναίων
κράτους, ή οέ πρός άριστερά προσαρΐωόζεται τω τέλει τοΰ ύπ' άρ.
Ζ τεμαχίου τίς έν λόγω επιγραφάς, έν φ άναφέρονται αί καλού-
μεναι « Άκταΐαι πόλεις ».
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΤΝΙΟΣ 115
XX
XXX
• ....
Η
Κλ[εοναι
Αντανδ]ρο[ς
Χ
Οθο[ριοι
Ροιτε]ιον
Γ"
Ιστασο[
νεσος Πορδοσελενε
Ι"
Λιολιται
Αμιαχσ]ιτος
Ι"
Ζερεια
Λαρι]σα
Ι"
Φαρδελιοι
Αχιλλ]ειον
Σερμ,ε
Χ
Εραχλειον
.....
Δ
Σιγγιοι
Δ
Μεχυβερναιοι
Δ
% Γαλαιοι
Τ
Τραϊλος
Χ
Βορμιαχο;
ΤΤ
Ζονε παρα
Σερρειον
Τ
Δρυς παρα
Σερρειον
XXX
Σαλ[ε
χ
Πο[τειδαιαται
2. » Τεμάχιον πλίνθου έκ Πεντ. μαρμ., πλ. 0,25, ΰψ. 0,25,
μήκ. 0,5*.
Λ [Η δεινα φυλη ενιχα]
[Ο δεινα (τό δημοτιχόν) ]ν βχορη[γει
Ο δΐινα ηυλει......]ν εδιδα[σ*εν
Ο δεινα ηρν]ε
3. » Πλάξ έκ Πεντ. μαρμ., σχεδόν άκοιτέργαστος, μήκ. 0,36,
πλ. 0,30, παχ. 0,09μ. Ή έπιγραιρή πλήρης.
Ορος χωριο *
πεπραμενο επι λ-
υσει θιασώται; Ις-
δημοτο Η
β) Εΰρήματα εν Αθήναις.
ΚατασκευαζΌμέντ,ς ϋπονόμου έν τη κατά την δ5ον Μουσών,
ΐΐλησίον της πλατείας τού Συντάγ(Λατος, οΐκία τοΰ διδάκτορος
Έρ. Σχλείμανν ευρέθησαν τα έν $. 97 άρ. 3 καί6-9 άρχαϊα
καί ετι τρείς ένεπίγραφοι επιτύμβιοι κιονίσκοι, οΐτινες σηλω-
10*
116 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΝΙΟΣ
θέντες ϋπδ τοϋ εύρόντος, συμφώνως τω νομώ, διατελοϋσιν έν κα-
τοχη αύτοϋ. Αί έν αυτοίς επιγραφαί έχουσιν ούτως :
1. Διονυσοδωρος Απολλωνιου Κασσανδρευς
2. Αμυντας Αμυντου Αντιοχευς
3. Μοσχιων Μοσχιωνο^ Ευωνυμευς
β) Ευρήματα εν δήμω Κορυθίου Άρκαδίας.
Έν τω δημω Κορυθίου Άρχαδίας, κατά την άπο Τριπόλεως
είς Μύλους ( Λέρνην ) άγουσαν δημοσίαν οδόν, έν ταίς ύπωρείαις
τοϋ Άρτεμ,ισίου ευρέθησαν έν λαθραία άνασχαφΫι γενομένη υπό τινος
χωρικοΰ Κωνστ. Γιανοποΰλου μ,αρμ,άρ'-νά τίνα (ϋάθρα άγαλμάτ&ιν,
άναθηματική στήλη φέρουσ* επιγραφήν επί μέν της μ.'·ας πλευρας
ΑΡΤΕΜΙΣ έ-1 5έ της ετέρας ΚΛΕΙΝΙΑΣ ΑΝΕΘΗΚΕ, κο?-
(Χ,ος [Α'.κ,ροϋ μ,αρμαρίνου άγάλματος ( δψ, 0,20 ), τεμάχιον κ,ορμοϋ
άρχαΐκοϋ άγάλμ,ατος παριστώντος γυναΐκα καθημένην επί θρόνον
καί χαλκοΰν άγαλ|Λατιον ΆρτέμιΒος, καλλίστης τέχνης. Τα εϋρνί-
ματα ταυτα εγένοντο έντος παραλληλογράμμου άρχαίου οίκοδομη-
ματος, 8 δύναται νά εξακριβωθή μ,όνον δι' άνασκαφης· έκοι/.ίσΟηταν
δέ άπαντα είς Τρίπολιν καί κατετέθησαν έν τϊί έκεΐ Συλλογίι
παραδοθέντα υπο τοϋ έφόρου Π. Καστρωμ,ένου διά διπλοϋ πρωτο¬
κόλλου τω έπιμχλουμένω τής Συλλογής ταύτης γυμνασιάρχη Π.
Γαλανοπούλω. [ Κατ' αναφοράν Π. Καστροψένου καί Π. Γαλα-
νοπούλου ].
7) Ενρεηις άι>αιγύφου εν θΐσσα,Χία,
Έν τώ χωρίω Άβαρίτζα τοϋ δήμου Μελιταίας της Θεσσ»-
λίας ευρέθη υπό τινος χωρικοϋ θεοδώρου Γουρνάρη άρχαία στήλνι,
λήγουσα άνω είς άνθέμιον. Έν αύτη εϊκονίζεται έν άναγλύφω δφις
δάκνων πτηνόν. Τί) άνάγλυφον τουτο κατασνεθέν ΰ—ο τοϋ ΰπομοι-
ράρχου Φαρσάλων καί τοϋ άστυνόμου Δομοκοϋ κατετέθη έν τώ
έκεΐ Δη|Α«ρχείω. [ Κατ' αναφοράν τοϋ ύπομ,οιράρχου Φαρσάλων ].
ΑΡΧΑ1ΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΤΝΙΟΣ
117
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
Εργασίαι καί Μ ο υ σ ε ι α.
1) Μουσεια ΆκροποΚςως.
Άνασκαπτομένου τοΰ έδάφου; τοϋ Μουσείου ( 'ίδ. ανωτέρω
σ. 104) βραδέως βαίνουσιν αί πρός τοζοθέτησιν καί κατάταξιν των
άγαλμ,άτων καί λοιπών εθργιμάτοιν εργασίαι. Ήρξαντο δέ πρός
τούτοις έν τω Μουσείω τούτω εργασίαι -ρδς έπίστρωσιν τοϋ έδά-
φους διά μωσαϊκοΰ καί πρός μεγέθυνσιν των παραθύ-
ρων, διότι τό είς τδ Μουσείον είσερ^όμενον φώς ήτο άνεπαρκ,ές.
2) Εργασίαι εν τί) Ακροπόλει.
Έξακ,ολουΘεΐ ή κατεδάφισις των παρά τα Προπίλαια [Λεσα-ω-
νικών καί νεωτέρων τειχών ( ίδ. σ. 92 άρ. 2 ) ήτις ηνεγκεν είς
φώς κ,ατά τδν μτίνα τούτον καί τα έν σ. 110 κτέ. άρ. 1-9 εύρ·ήματα.
Γίνονται δέ εργασίαι καί έν τω Παρθενώνι πρός άνακ.άθαρσ·.ν
τοϋ δαπέδου άπο των έπ' αύτοϋ άχρϊΐστο)ν λίθο>ν. Έντδς των λίθοιν
τούτων ευρέθησαν αί έν σελ. 114 κτέ. άρ. 1-3 επιγραφαί.
3) Εργασίαι εν τω επιγραφικω Μονσείω.
Περί των έν τω έπιγραφ'.κω Μουσείω γενομένων εργασιών πρός
συναρμολόγγισιν των έπιγραφών καί σύνταξιν τοϋ καταλόγου άνα-
φέρει εκ,θεσΊς τοϋ Λόλλιγκ, τα εξής .
1. » Μεταξύ των είς τδ Μουσείον είσκομισθέντων μικρών τε-
μαχίων ευρέθη τδ έξνίς .
]λ[
][μ
λεν
αι · [τ
ο
νΑνωθεν τοϋ πρώτου στίχου σώζεται τδ άνω άκρον τίίς έμπρο¬
σθεν επιφανείας τοϋ έκ λευκοϋ μαρμάρου λίθου, δ δέ χαρακτήρ τίίς
γραφής άποδεικ,νύει σαφέστατα, ότι τδ νέον τεμάχιον άνήκει είς
την περίπυστον επιγραφήν, δι'ής εκανονίσθησαν τα προ; την
« ές Σαλαμΐνα » κληρουχίαν.
» Ένεκα τοϋ μεγάλου ένδιαφέροντος, δ κ,ινεΐ τουτο τδ άρχαιό-
τατον πάντων των Άττικών ψηφισμάτων — ό γάρ κανονισαδς τής
είς Σαλαμΐνα κλτ,ρουχίας ην δ ϋπογραμμδς διά πάσας τάς μεθεζο-
μένας — ύπ' όψιν δ' έχων τα περί τοϋ ψηφίσματος δημοσιευθέντα
παρά τοΰ ΚοβΗΙβΓ έν ΜΐΐΐΗ. ά*. βγοΙι. .ΙηϋΙ.
IX
(1884) σ. 117
κτέ., τοϋ ΚΪΓθΗΙιοίί έν τω 0. Ι. Α.
IV
2 σελ. 56 ύπ' αρ. 1α , τοϋ
118
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΓΝΙΟΣ
ΡοαεβΓΐ έν ΒαΙΙ. αβ οοιτ. ΙΙβΙΙ.
XII
(1888) σ. 1 κτέ. καί τοΰ Οσω
ρβΓζ έν ΜίΐΙη. α. ηγοΓι. .ΙηκΙ.
XIII
(1888) σ. 137 κτέ. καί βοηθού-
μενος υπο τοϋ νυν τ6 πρώτον έκδοθέντος τεμαχίου επεχείρησα την
έξις συμπλήρωσιν :
Εδοχσεν τοι δεμοι τ[ο; Σα]λαμ[ινα κλεροι λαχοντας
οικεν εα(ν) Σαλαμινι[ος Ηο]λεν [χσυν 8ε τοις Αθεναιοι-
σι τελεν και στρατ[ευ(ε)σ8]αι · τ[ον 8'αποικον χλερον μ-
ε μι[σθ]ον εαμε οιχ[ει ε αυτ]ο[ς ε Ηοι εχσ αυτο όντε;, εά¬
ν 8ε μισθοι, αποτι[νεν χαι ιον μιαβομενον και χθ[ΐ μ-
'.σθοντα Ηε/.ατ:ρ[ον Ηολοχλερα τα ΐυμπεφονεμενχ
ες 8[ε]μ.οσιο[ν, εσπραττεν 8ε τον αει α-
ρχο[ν]τα, εάν [8' αμίλει, αυτόν οφελίν, τ¬
α δέ [ρ]οτ;ια π[ιπρααχεν με έλαττον ε τ-
ρια[χ]οντα δρ[αν:_μον κατ ετος, εσπραττί.»
. ν δέ [τ]ον αρχοί/ντα και δοναι τεν ευθυ-
εν : [επ]ι τες β[ολβς.
2. » Νέον τεμάχιον των περί τϊίς οΐκ,οδομήσεως τοϋ Έρε-
χθείου έπιγραφών (1), άναγραιρέν έν τΫι άρχϊ) τοϋ τετάρτου π. Χ.
αιώνος· ανεκαλύφθη δέ κατεδαφιζομένης τνίς παρά το βόρειον τεΐχος
« θόλου ». Των στοιχείων τοϋ πρώτου στίχου ύπάρχουσ',ν έν τω
νέω τεμα^ίω μόνον τα κάτω [λέρνι, τα οέ άνο) ευρίσκοντο επί άλ-
λου λίθου. Μτ,λ. 0,195, ΰψ. 0,085μ. έκ Πεντ. μαρμάρου.
ες . . ες γ-
III
χαρτης [εις εγγραφην αντιγραφ-
ιον (- (- Ι— 111 λημματο[ς χαι συμπαντο; αναλω-
ματθί χεφαλκιον Ρ Η Η Η........
Επι τη; Πανδιονιδος τετα[ρτης πρυτανευουο--*
ής λημμα παρα ταμιων της [θεου.....Π-
ροβαλ^σιο χαι συναρχον[των τριτηι και δεχα(;)
τηι της πρυτανείας : Χ [εις θυσίαν τοις Αν-
αχειοις τηι ΑΟηναιαι.........
Λ ξ Λ Λ . · 5
3. » Είς την αύτίΐν επιγραφήν άνηκουσι,ν τα έν τω 0. Ι. Α.
(ι-χ' άρ. Ι 350α και
IV
2,373 95 δημοσιευθέντα τεμάχια :
Αρχερμος εποιεαεν ο Χι[ος
Ιφιδιχε μάνεθεχεν Αθεναιαι πολιοχο[ι
4. » Ή έν τω 0. Ι. Α. ύπ' άρ.
IV
2,373 174 δημοσιευθείσα
έπιγραφή συμπληρούται διά νέου τεμαχίου τοϋ κιονίσκου ( τό νυν
μήκ. 0,71, διάμ. άνω 0,12, κάτω 0,14[λ. ).
Ο δεινα επ]οιε χάνεθεχί : τει θεοι
(Ι) Έν τί] ανω έν σελ. 88 δηιιοαιευθι'ιση ε'πιγραφη άνάγνωβι άντ'ι τοΰ έν στ
7 νας τό ν 3 ι;, τοϋ προηγουμένου στ'ιχου, έν δέ σελ. % έν στ. 6 άντΐ 2^3 άνά
γνο)θι 373, έν δέ τί) ΰπ' άρ. 4 έπιγραφϊ) της σελ. 90 γραπτέον έν τφ ιβ' στ'ιχφ
έ
γ ρ
υτωι όπως πορευσεται ως χτέ.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —1ΟΥΝ1ΟΣ
119
4) Άρχαΐα βΐσαχθίντα «ί'ς· τδ Μουσείον Χύρου.
Έν τώ Μουσε'.ω Σύρου εισήχθη μαρμαρίνη κ,εφαλή Κυβίλης
έχουσα ύψος άπο τής κορυφής μέχρι τοϋ λαιμοϋ 0,11. Ταύτην
προσηνεγκεν δ έν τω έκεΐ Γυμ,νααίω καθηγητής τής Γαλλικής
γλώσσης Έρνέστος Νοννόττ. Ευρέθη δέ, καθ" ά ούτος εδήλωσεν,
έν τ-/) Μείζονι Λίπτίδι ( ίβρΙΪΒ- Μβ^ηα ), τή σήμερον Λεβεδάχ,
πόλει κειαένη είς απόστασιν 140 χιλιομέτρων μεσημβρινοανατολι-
κως τϋς Τριπόλεως της Βαρβαρίας. [ Κατ' αναφοράν τοϋ έπιμε-
λουμένου τοϋ έν Σύρο) Μουσείου Σγολάρχου Α. Βλαστοϋ ].
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'.
Διάφοροι είδήσεις.
1.— Γνωσθέντος τϊι ΓενικΤι Έφορεία ότι έν Μαγοΰλα τοϋ δημοιι
Ελευσίνος υπήρχεν άνάγλυφόν τι, αντίτυπον τοϋ γνωστοϋ ές Ελευ¬
σίνος άναγλύφου τή; Δημητρός καΐ Περσεφόνης, όπερ ό κ,άτοχος
χωρικος διεπραγματεύετο νά πωλήση άντί 40000 δραχμών, διε¬
τάχθησαν καί ένηργηθησαν τα δέοντα πρ6ς κατάσχεσιν αυτού, εΐ-
ρεθέντος κατά την τοΰ κατόχου όμολογίαν εν τινι παρά την Έλευ-
σϊνα άγρω. Μετά την κατάσχεσιν δ μ ως καί την είς το Εθνικον
Μουσείον μεταφοράν αΰτοϋ έξηκριβώθνι ότι τουτο ήτο νέον, *ατα-
σκεύασμα γλύπτου τινος Λ. Φυτάλη. Ό τρόπος, καθ" ?ν το άνά-
γλυφον κατεσκευάσθη καί είς άλλοδαπδν άρχαιολόγον έπεδείχθη,
δεικνύει ότι τουτο έποιηθη ίνα πωληθη ώ; αρχαίον, έττί σκοπώ
δηλ. ά-άτης. Πρός εξακρίβωσιν τής πράξεως ταύτη; καί πο·.ν·.κ!;ν
καταδίωξιν των έν αύτη ένενου.ένων ένεργοίνται νυν άναχ.ρίσει;.
2.— Παρά τω ενταύθα Ο Κο^'Λ**» /.ατεαχέθηβαν, τη
παραγγεΧα τοϋ εισαγγελέως, καί έν τω γραφείω τής Γενικής Έφο-
ρείας κατετέθησαν τα έξη; άρχαΐα, ών τ·να ( είδώλια ) ΰπόπτου
γνησιότ-ητος.
α') Είδώλ-.ον πηλινον γυναικός ( 0,*26 ) φερούσας ποδηρη χι-
τώνα καί Ιΐλάτ'.ον έν τή άρ'.στερα κράτει ρ'.πίδΊον, ( πιθανώς έκ
συμπλτηρώσεως ). Ή κεφαλή τοϋ είδωλίου είνε έπΊχ.είΐολλημένη.
β') Είοώλιον πηλινον κόρης ( 0,20 ) φεροΰσης ποδηρη χιτώνα
καί ίμάτιον καλύπτον τδ σώμα άπδ τνΐς κεφαλής. Φέρε-. δέ υπεράνω
τούτου καί σκιάδιον ( έπιπρόσθετον κατά την ^μπλήρωσιν ).
120 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΤΝ1ΟΣ
γ') Είδώλιον ( υψ. 0,20 ) γυναικός χορευούσης. Φέρει ποδηργ)
χιτώνα καί ίμάτιον συγκ,ρατοΰμενον διά τή; άριστερας χειρός υπο τό
στήθος· έν τή δεξ'.α κράτει κατά τόν ώμον κ,ΰμβαλον.
δ') Είδώλιον άνδρός ( κ,ιθαρωδοΰ ) επί συμφυοΰς τετραγώνου
βάσεως ( 5ψ. 0,26 ). Φέρει στολήν κιθαρωδοΰ, κράτει1 5έ έν τή
άριστερα λύραν, -^ν κρούει διά τή; χειρός της δεξιας.
ε') Μαρμαρίνν) κεφαλή ( ΰψ. μετά τοϋ λαιμοΰ 0,24 ), τοϋ τύ-
-ου Άσκλτιπιοϋ ?] Διός, άποκεκρουσμέννι την ρίνα. Τέχν/ι λίαν
έπιμελίις των Έλλγινικ,ών χρόνων.
ς') Άγαλμάτιον έκ >ευκοϋ λίθου ( δψ. 0,45 ) είκονίζον παιδί-
σκην, Ιμάτιον ένδεδυμένην, όπερ κράτει πρό τοΰ σττ,θους διά τίς
δεξιας καί κατά τούς μηρούς διά τής άριστερας, έργον τέχννις ζένης,
ούτως ειπείν βαρβάρου. Κατά τόν ιδιόκτητον προέρχεται ίκ. Κρήτης.
ζ') Δύο ίσοϋψεΐς ( 0,32 ) κωδωνοειδεΐς κρατνιρες μετ' έρυθρο-
μ,όρφων γράφων, οΐτινες δμως τοσούτον έπιδιωρθωμένοι τυγχάνου-
σιν, ωστε ελάχιστον (Λερος των άρχικών αυτών παραστάσεων
( βακχικών καί έρωτικών ) διατηρεΐται.
η') Άγγελον σχήματος κωδωνοειδοϋς κρατήρος έρυθρομ.ό'ρφου
( ΰψ. 0,40 ). Παράστασιν εχει : τρείς άνδρικάς μορφάς φερούσας
Φρύγιον χΐλον καί στολνιν βαρβαρικήν έν πάλη κατά δύο γρυπών.
Τέχν/ι άμελής.
θ') Κρατήρ κ,οιδοινοειδίις ( υψ. 0,41) φέρει την έξη; έρυθρό-
μ,ορφον γραφήν : Έν μέσω καί υπό κίονα καθν,μέννι γυνή έν άνέσει
(Άφροδίττ) ; ), πρό αΰτϊίς ΐιτταται έρως· άριστερά δ Διόνυσος,
Ιστάμενος, κισσοστεφής καί θΰρσον έν τί) χειρί κρατών. Όπισθεν
τής καθγιμένης γυναικός Σάτυρος μετά Ούρσου καί κέρατος. Την
όπισθεν τού άγγείου όψιν πληροϋσι τρείς ίστάμεναι μορφαί, ών μία
γυναικεία. Αύται διατελοϋσιν έν σχέσει πρός την έν τω άγγείω
ε'ικ,ονιζομέν/ιν πράξιν, ήτις γίνεται υπό οϊκοδόμνιμα διπλούμενον διά
τριών κιόνων φαινομένων μεταξίι των μορφών καί ώσει όπισθεν
τούτ&>ν. Τέχν/ι των μετά την άκμήν χρόνων. Συνεκολληθη έκ δια¬
φόρων τεμαχίων. ['Ίδ. Εΰρετηριον Γεν. Έφορείας άρ. 610-618].
3. — Τή 26 Ίο^νίου απεβίωσεν ό πρώην Γενικ,ός εφορος των
άρχα'.οτ·«των Π. Έύστρατιάδης, όστις διορισθείς εφορος αρ¬
χαιοτάτων τή 19 Αΰγούστου 1863 καί Γεν.κ,ός εφορος τη 2 Φε-
βρουαρίου 1864 διετέλεσεν έν τή θέσει ταύτη μέχρι τής 24 Φε-
βρουαρίου 1884. Έπιτάφιον λόγον άπήγγειλεν αύτω ό Γενικάς
εφορος Π. Καββαδίας.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ♦
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΤΕΥΧΟΣ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.
Άρχαΐα είσαχθέντα είς τό Εθνικόν Μουσείον.
1. Χαλκοϋν άγαλμάτιον ΆρτέμιΒος (ϋψ. 0,15) άνευ ποδών
( έλλειπόντων άπό των σφυρών). Ή Θε* φέρει φαρέτραν άπό τοϋ
δεξιοΰ ώμ,ου έζγιρττημένγιν κ,αί είνε ενδεδυμέναι τόν συνήθη βραχύν
μετά διιτλοϊδίου χιτώνα, τόν μέχρι των γονάτων καθικνούμενον.
Εΐκονίζεται 8έ διά των προτεταμένων χειρών τοζεύουσα ( έλλείπει
το τόζον). Ό χιτών είνε αναπεπταμένον όπισθεν δεικνύων την
ταχύτητα μεθ'ής βαίνει ή θεα προτεταμένον έχουσα τ6ν δεξιάν
πόδα. Τ6 άγαλριάτιον τουτο είνε καλης ελληνικάς τέχνγις έργον
έποιγιθη δέ, ώς φαίνεται, κατ' άπομίμγιβιν μεγάλου επισήμου
άγάλμ,ατος. Το πρόσωπον είνε άτεχνότερον πεποιημένον, τ, τό λοι-
πόν σώμα. Εύρέθγι έν τφ δήμω Κορυθίου Άρκαδίας είς τάς ΰπω-
ρείας τοΰ Άρτεμισίου παρά την άπό Τριπόλεως είς Μύλους
( Λέρνην ) άγουσαν δημοσίαν οδόν. "Ιδ. σ. 116 άρ. 6. [ Εΰρετ.
Γεν. Έφορείας 622].
2. Κεφαλή νεανίου ( εΐκονιστική, ) έξ όπτής γης, μεγέθους
ήρσεος περίπου τοϋ φυσικοϋ, έργον περίεργον καλης τέχνης.
Διατήρησις σχετικώς καλή. Ευρέθη έν θεσσαλία έν θέσει α Πα-
λαιογαρδίκι» παρά τό χωρίον Κριτσίνι τοθ δήμου Παραληθαίων
τής επαρχίας Τρικκάλων καί κα,τασχεθεΐσα έστάλη παρά τοϋ νο¬
μάρχου Τρικκ,άλων κ. Α. Πετρίτση. [Εύρετ. Γεν. έφορείας 626 ].
3. Δεξιά γωνία άναγλύφου (πιίανώς έκ ιτλευρας σαρκ,οφά-
11
122 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΊΌΣ 1888 — ΙΟΥΛΙΟΣ
γου ), έρ' ής σώζεται τό άνω ήμισυ οπλίτου, φέροντος κράνος καί
άσπίδα, καί ύψοΰντος την ζίφο; κρατούσαν δεξιάν, όπως κατενέγκ,τ,
κτύπημ,α κατά έχθροΰ, έφίππου ΐσως, ούτινος σώζεται ή άριστερά
/ειρ, οΊ* τις άναχα'.τιζει ούτος την ορμήν της κρατούσας τό ξίφος
χειρός τού οπλίτου. Κάτω, πρό της όσφύος τού οπλίτου, σώζεται
πρόσθιος ποΰς κ,αλπάζοντος ίππου. Ή παράστασις ήτο ϊσως Άμα-
ζονομαχία. Τέχνη κοινή, διατήρησις ούχι καλή. "Υψ. 0,42 πλ.
0,32. Ευρέθη έν Νεμΐα; ένθα κατεσχέθη υπό τοΰ άνακ,ριτοΰ κ.
Κυριακοπούλου. [Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 623].*
4. Όκτακόσια τεσσαράκοντα. νομίσμα,τα ναλκϊ, κατιωμένα.
καί α,χρηστχ τα πλείστα. Έπίσης δέχ,α καί τέσσαρα άργυρα,
όγδοΫικ,οντα 'έζ πηλινοι ψήφοι περιφεροϋς σχηματος κα'ι έπιμήκους
( είσιτ-ήρια θεάτρου ; ) έφ'έκαστος των οποίων άναγεγραμμένον
κύριον όνομ,α (ί'δ. σ. 86 άρ. 3 ) καί δυο λεπτά φύλλα χρυσοΰ.
Εύρέθγισαν έν ταϊς έν Μαντινίία άνασκαφαΐς της Γαλλικής Σχο-
λης. [Εύρετ. Γεν. Έφορείας 619-621].
Κ. Έπιτύ(ΐβιος κιονίσκ,ος, έφ' ού έπιγραφν] :
Θραξ
Γετου
Μαρωνιτης
Εύρέθϊΐ »ν τνί κατά την οδόν Σόλωνος οΐκία Α. Δεκαρώνια, υφ'ου
καί άδωρήθ1/]. [ Εΰρετ. Γεν. Έφορείας 624 ].
β. Πλάξ έξ Ύμπτ. ρ.αρμ. ( μηκ. 0,27 πλ. 0,30 ), έφ'τίς·.
Εστιαιας
Πατρωνο[ς]
Τδαδης
Ευρέθη έν τω ενταύθα 'Ολυιχπιείω, έμπροσθεν τοϋ Ζαππείου με-
γάρου [ Εΰρετ. Γεν. Έφορείας 625 ].
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'.
Άνασκαφαί καί εύρήματα.
Τοϋ σπουδαιοτάτου κατά τόν παρελθόντα μηνα Ιούνιον εύ-
ρεθέντος άναγλύφου τής Άθηνϊς, τοΰ έν σελ. 103 περιγραφομένου,
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΛΙΟΣ
123
παρέχομεν ενταύθα ( εΐκ. 1 ) προχείρον υπό τοϋ άρχιτέκτονος Κα-
βερώ έκπονηθέν σχεδ'.ογράφημα, επιθυμούντες ίνα ό άναγνώβτης
σχηματίση έννοιάν τίνα, όσον οίον τε σαφη, τοϋ εξαιρέτου τούτου
εργου.
Ή κατά μήκος δέ τοϋ Παρθενώνος ικαφγι ηνεγκεν είς φώς κατχ
~ον μ?,να Ιούλιον ούχι πολλά (7/ετικώς άρναϊα. Σπουδαιότατον
εύρημα τοΰ μηνός τούτου είνε ιττ,λτ/ έκ Πεντελτ,σίου μαρμάρου,
'ΐς τό άνω αέρος κοσμεϊ ανάγλυφον παριστάνον την Άθηναν
όε;ιουμένην γυναικείαν μορφήν, την Σάμον η ίσως την προστά-
τριαν ης νήσου ταύτης Θέαν "Ηραν. Υπό τ6 ανάγλυφον είνε
11*
124 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 - ΙΟΥΛΙΟΣ
κεχαραγμένη έπιγραφη, ψηφισμα τοϋ δ ομού των Άθηναίων,{δι' ου
έν ετει 405]4 ιτ. Χ. επί Αλεξίου άρχοντος έχορηγηθγ) υπο των
Άθηναίων πολιτεία τοίς έν Σάμω « δσοι μετα τοΰ δήμου των
Άθ-ηναίων εγένοντο.» Ανεγράφη δέ τό ψήφισμα, καθ" ά ό Λολ-
ΚΗφΙίθφΛΝΓΑΙΑΝΙΕΥί
ΕΓΡΑ ΛΛ/Λ ΑΤΕΥΕ
ΑΝ ΒΓ4Μ
ΕΙχ. 2. ( Ϊ3. σελ. 123 ).
λιγκ παρετήρησεν, έν ετει 403]2 επί ΕυΛλειδου άρχοντος, ώς έςά-
γεται έκ των έν 0. Ι. Α.
II
χρ. Ι6 τεμαχιων επιγραφάς, άτινα
προσαρμόζουσι τω νυν εΰρεθέντι λίθω, αποτελούσι δηλ. μετ'αΰτοΰ
την αύτην επιγραφήν.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΛΙΟΣ 125
Τ6 σπουδαίον τουτο έπιγραφιχόν [Λνημεΐον δημοσιευθήσεται
προσεχώς έν πανομοιοτύπω. Τώρα δημοσιεύομεν ενταύθα πρόχει¬
ρον υπο τοΰ Καβερώ έκ,πονηθέν σχεδιογράφημα τοϋ άναγλΰφου ίνα
σχηματίση ό αναγνώστας έννοιάν τίνα της άναγλΰφου παραστά-
σεως. Ευρέθη δέ τουτο σχεδόν έν τ/) έπιφανεία τού νυν άνασκ,α-
πτομένου έόάφους, είς ολίγων μόνον έκατοστομ,έτρων βάθος, πλη¬
σίον τοϋ μέρους, έν ώ ευρέθη τον παρελθόντα μήνα το της Αθή¬
νας άνάγλυφον (ί'δ, σ. 103), ου ϊο σχεδιογράφημα έν σελ. 123.
Έτερον όί,ξιον λόγου εΰρημα είνε μαρμάρινος σπόνδυλος έκ
τοΰ παλαιοΰ Παρθενώνος, όστις διαφέρει των λοιπών (λέχρι τοΰδε
έν τ9) έπιχωματώσει εύρεθέντων κ,ατά τουτο ότι δέν είνε όλως
άκ,α,τέργαστος, άλλ' εχει λελειασμένας αμφοτέρας τάς έπιπέδους
επιφανείας" φα,ίνεται δέ ότι έ'κειτο ηδη επί τοΰ στυλοβάτου, εκειτο
οηλ. κατά χώραν χρίν η άποσπασθνί καί ριφθί) έν τοίς χώμασιν
ίνα χργισιμεύσΥ) συν τοίς λοιποϊς παντοίοις λίθοις απλώς ώς υλικόν
διά, την γενομένην μεταξύ τοΰ Παρθενώνος καί τοΰ μ,εσιψ.βρινοΰ
τείχους της Άκ,ροπόλεως έπιχωμάτωσιν. Σημειωτέον δέ ότι είνε
εκτελεσμέναι μέχρι τινος καί αί ραβδώσεις αΰτοΰ, 20 τόν αριθμόν,
καί ότι όμ,οιοι σπόνδυλοι, ώς φαίνεται, είνε Ιντετειχισμένοι έν τω
*ρ·Λτικφ της Άκροπόλεως τείχει. Ή δ'.άμετρος αϋτοϋ είνε 1,79.
Ώς πρός τα λοιπά δέ μικρά ουνηθη εΰρήματα παρατγιρητέον
ότι τούτων ό άριθμός καΐ ή σπουδαιότης έλαττοΰται έφ' όσον ή
σκιχφή προβαίνει πρός δυσμάς. Τουτο εδειξαν αί τοΰ μτινός τούτου
εργασίαι. Έν τω έκ πώρων λίθων στρώματι εύρέθνισαν τεμάχιά
τίνα πώρινα, άτινα, προσαρμοσθέντα έτέροις κατά τοΰς παρελθόν-
τας μήνας εύρεθεΐσιν απετέλεσαν ΰπερμ.εγέθνι κεφαλήν ταύρου,
ζωηρότατον διατηροΰσοιν καθ" άπασαν την επιφάνειαν χρωματι-
σμόν κ,αί κατά πϊσαν εποψιν άξιοθέατον καί περισπούδαστον.
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
2) Άνασκαφαι εν Τανά«/ρα (ΐο σ. 105 άρ. 2 κ. έ. ).
Ή εξακολουθήση των έν Τανάγρα άνασκαφών της Γεν. Έφο-
ρείας ηνεγκεν είς φώς, κατ' αναφοράν τοΰ Κορομάντσου δύο
ιπουδα,ιότατα: εύρηματα ήτοι α') έρυθρόμορφον λήκυθον καλλ(-
126 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΓΛΙΟΣ
στής τέχνης, έφ' ής είκονίζονται. τέσσαρες κυρίαι μορφαΐ άπασαι
δίδ'ηλωμέναι δι' έπιγραφών άρχαικοϊς γράμμασιν, ήτοι Άρτεμις
φέρουσα φαρέτραν άπά των ώμων έξηρτημένην καί κρατοϋβα
διά της ο"εζια.ς χολυτελεστάτην όκ,τάχορδΌν κιθάραν, ην προτείνη,
ώς φαίνεται, τω πρό αυτής ίσταμένω ΆπόΧλ.ωνι, όστις κράτει έν
τη άριστερΧ τόξον καί φερει στέφανον περί την κεφαλήν όπισθεν
τοΰ Απόλλωνος, προ της Άρτέμ'.οΌς, ίσταται τη θεα προσβλέπουσα
ελαφος" έμπροσθεν δ'αύτοΰ είκ,ονίζεται Έρμής πωγωνοφόρος
κρατών έν τη άριστερα τό κηρύκειον, καί Δητώ, κρατοϋσα άμ-
φοτέραις ταίς χερσί ταινίαν ( ; )' Άνω δέ κατά τό πεπλατυσμέ-
νον της ληκ,ύθου μέρος, τό άπό τοΰ λαιμου μέχρι τοΰ γύρου
αυτής, είκ,ονίζετα'. μικρός βωμός εκατέρωθεν τοΰ όποίου δύο
ίπτάμεναι Νίκαι, κρατούσαι εκάστη τρίποδα. Άνω τούτων,
εν τω σωζομένω κάτω μέρει τοΰ έλλείποντο; λαιμοΰ της ληκύθου,
βώζεται έτερα ίπταμένη ωσαύτως Νίκη. Την σπουδαιότητα τοϋ
άγγείου τούτου έπαυξάνει έπιγραφή δηλοΰσα τό ονομα τοΰ τεχνι¬
τού : « Μυς βγραφςΐν », όστις είνε ί'σως αυταί έκεϊνος ό Μΰς,
όστις εχάραξεν επί της άσπίδος της χάλκης έν τη Ακροπόλει
"Αθήνας τοΰ Φειδϊου μάχην των Λαπιθών κ,αί Κίνταύρων κ,ατά
σχεδιογράφημα τοΰ Παρρασίου' β') έρυθρόμορφος φΐάλη, έν ή
όκ,λάζων όπλίτης έξαιρέτου τέχνης καί έπιγραφή : « Φιντιας
εποιεσεν » γνωρίζουσα ημίν Φιντίαν τόν κ,αί άλλοθεν γνωστόν
άγγειογράφον.
Περί των λοιπών εΰρημάτων τοΰ μηνός έπιστέλλει ό αΰτός
Κορομάντσος τάδε :
» ( 6 Ιουλίου). Εξητάσθησαν έπτά τάφοι, έν ένί των οποίων
ευρέθησαν είς τεμάχια συντετριμμένα τέσσαρα αγαλμάτια, τα έξη;:
» 1) Άγαλμάτιον (ΰψ. 0,33) παριστών γυναϊκ,α όρθήν έχου¬
σαν είς τα μέρος τής άριστερας χειρός, μη φαινομένη*;, δυσδιά.-
κριτόν τι αντικείμενον, έξ ού έξαρταται ταινία διευθυνομένη πλα-
γίως πρός τα δεξιά, ην" κράτει ή δεξιά χείρ.
» 2) Έτερον άγαλμάτιον ( ϋψ. 0,22) παριστών γυναΐΛα επί
τοϋ άριστίροϋ ποδός ίσταμένην, ήτις διά μέν της δεζια,ς χειρός «ει-
ράται νά. περιμαζευστι τάν αναπεπταμένον καί εί; άραιάς πτυχάς
των γονάτων κκτερχόμενον πέπλον, έξαρτώα,ενον ά,πο τόν επί
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —ΙΟΥΛΙΟΣ 127
της κεφαλής ίστάμενον κ-ωνικόν κόρυμ-βον, τί) δέ άριστερα κράτει
κατά τό ίσχίον το ίμάτιον αφίνον άπαν τέ άνω σώμα γυμνόν.
» 3. Άγαλμάτιον ( ΰψ. 0,22) παριστών ίσταμένην επί τοϋ
άριστεροΰ ποδός γυναϊκα έχουσαν τόν δεξών επί ύποποδίου άνα-
παυόμενον. Αί υπό τό ίμάτιον χεϊρες είνε ή μέν δεξιά επί τοϋ
κατά το αύτό μέρος μαστοϋ, ή δέ άριστερα κάτω.
» 4 Άγαλμάτιον (ΰψ. 0,20) παριστών γυναϊκα ίβταμένην επί
τοϋ δεξιοϋ ποδος καΐ έχουσαν την μέν δεξιάν χείρα επί τοΰ κατά
τό οώτό μΐρος μαστοΰ, την δέ αριστεράν άφαννΐ υπό τό ίμάτιον.
Ό πίπλος περιβάλλων την σιαγόνα χαλύτττει καί τάς γνάθους καί
άπασαν την κεφαλήν πλήν ταΰ προσώπου.
» Έτι δέ ευρέθησαν άτάκ,τως έρριμέναι τρείς επιτύμβιοι στή¬
λας έφ' ών αί εξής επιγραφαί:
α) Τψοχρατεις
6') Ερ(Λαιθί
γ') Παρθενα
» (7 Ιουλίου). Έν τάφω κεκαυμένω ευρέθησαν μεταξύ
πλείστων συντριμμάτων άγαλματίων καΐ άγγείων "εξ αγαλμάτια,
άπαντα είς τεμάχι*· είνε δέ τα έξϊίς: ^
» 1) Άγαλμάτιον ίσταμένης γυναικός ( υψ. 0,0*6 ), ιπτις όια
μέν της ϊεζιας χειρός κράτει την ρϊγα τοΰ δεξ-.οϋ μαστοΰ, έν δέ τ?
άριστερα, κάτω'άφειμεν,, ίχει μηλον η καρπάν ροιϊς. Ή κεφαλη
δ..ατηρεΐ άξιόλογον καί ζωηρόν χρωματισμόν, διακρινομένης χυ«-
ννϊς στεφάνης.
,, 2) "Ετερον άγαλμάτιον ( ΰψ. 0,33) παριστών και τουτο
γυναϊκα ίσταμένην έχουσαν την κόμ-ην έρυθραν χχΐ αμφοτέρας τάς
χείρας κάτω τεταμένας.
» 3) Έτερον όμοιον (ΰψ. 0,24 ) γυναικός ορθης.
» 4) Έτερον (υψ. 0,22) παριστών γυρόν νέον έρυθροβαφη,
ε-νοντα πιλίδιον χαμηλόν καί τάς χείρας κάτω, πιθανώς Διόνυσον;
" » 5) Μ-.κρόν ίσταμένη; γυναικός άγαλμάτιον παριστών δια
χρωμάτων τα ένδΰμ*τ« και
» 6) Έτερον μικρόν άγαλμάτιον καθημένης γυναικός μετα
χρωμάτων. - > » λ
» Έν άλλο> δέ τάφω κεραμίνω ευρέθησαν ούο κύλικις με «νθη,
καί έτερα όμοία μικρά *«ι *λλα τινα·
128 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΓΛΙΟΣ
» (9 Ιουλίου), Κυριώτερα εύρήματα είνε δέκ,α κολοβά αγαλ¬
μάτια άπαντα έρυθροβαθη, προσωπείον μικρόν, περιστερά καί άλλα
τινά, ζώα. Έκ των άγαλματίων δύο ( ύ'ψ. 0,21 ) είνε τοϋ αΰτοΰ
τύπου παριστώντα νεανίας έν χιτώνι βραχεΐ, μέ πιλίδιον επί τίς
κεφαλής, εχοντας την μέν δεξιάν χείρα επί της κεφαλής, την δέ
αριστεράν έξ ής, φαίνεται, έξαρταται κωνικόν τι σχημα, πιθανώς
βαλάντιον Έρμ,οΰ, άφανη. — Άλλο (ύ'ψ. 0,25), μέ πιλίδιον επί
τής κεφαλής κ,αί έν βραχεϊ χιτώνι, εχει την μέν αριστεράν χείρα
επί της κεφαλής, την δέ δεξιάν άφανη.— Άλλο (ύ'ψ. 0,25) εχει
αμφοτέρας τάς χείρας επί της κεφαλής.—Άλλο ( ύψ. 0,17 ) είνε
γυμ,νόν καί εχβι τάς χείρας καθειμένας. — Έτερον ( ΰψ. 0,07)
παριστα πρεσβύτην άνακείμενον καί επί τοΰ άριστεροΰ άγκώνος
άκουμβώντα" φέρει καί ούτος πιλίδ'.ον καί είνε γυμνάς τα ά,πό της
κοΆίας άνω κρατών διά της δεξιας χειρός τό γόνυ τοΰ πρός τό αύτό
μέρος ποδός. — Άλλο ( ύψ. 0,08 ) παριστό^ Σάτυρον καθήμενον
καί άλλα δύο γυναίκας καθημένας (ΰψ. 0,09 ).
» ( 12 Ιουλίου ). Ή έξέτασις δύο παρακειμένων πωρίνων τά-
φων καί τριών προσέτι έτέρων υπό τούτους είς βάθος μέτρου έκ-
βκαφέντων κ,αττινάλωσε την χθές καί σημερον εργασίαν. Οί δύο
πώρινοι, καθέτως επί τής γραμμης ίστά(Λενοι, είχον έκάτερος θη-
κην μήκους 2,20 πλάτ. 0,70 βάθους 1,05, βάθος η ύψος πολΰ
δυβανάλογον, διότι των της καλής έποχης πωρίνων τάφων βάθος
της θήκ,ης δέν υπερέβη ποτέ τα 0,60 ή' 0,65. Ή δέ τοιαύτη
δυσαναλογία προήλθεν έκ της έν τοίς τάφοις τούτοις γενομένης
διυτέρας ταφης νεκρών, ή όποία επί των τοιχωμάτων προσέθηκε
δευτέραν σειράν πώρων. Άπόδιιξις δέ της έποχης, εί; ην άνήκ,ουσιν
οί έν λόγω τάφοι, εστωααν τα επί των τοιχωμάτων περισωθέντ*
ένιαχοΰ μικρά, λείψανα της εσωτερικάς διακοβμησεώς των, πρός δέ
καί ολίγα μικρά τεμάχια άνήκοντα είς αγαλμάτια άξια θαυμα-
«(Αθϋ. Ότι δέ πάλιν κ,ατά τούς ρωμαϊκ,ούς χρόνους εγένετο ή έν
αυτοίς δευτέρα ταφη νεκρών καί προσθήκ,η είς τάς θήκας, τουτο
τρανώς μαρτυρούσι τα έν αυτοίς ολίγα εύρεθέντα εΰτελη καί παν-
τελώς άχρηβτα εΰρήματα, οία είνε εύτελης δίωτος κάλπη, δύο
λύχνοι μέ πρόστυπα κοσμήματα, πολλά σωληνοειδη μικρά άγγεΐα,
τα ονομάζομεν»; δακρυρρόα, καί ολίγα θρύμματα φύλλων χρυσών
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΛΙΟΣ 129
κοσμοϋντα πιθανώς νεκρικην στέφανον, ώς κ,αΐ νεκρική στήλη ώς
έπίπωμα χρησιμεύουσα έφ' ής έπιγραφγ) :
Επι/ αρμιδας
ήτις μετηνέχθη είς την ενταύθα συλλογήν.
» (23 Ιουλίου). Έν λάρνακι έξ όπτνϊς γης μήκ. 1.50,
πλ. 0,45, βάθ. 2,70, ευρέθησαν πολλά κτερίσμχτα επί τού πώ-
μ,ατος καί πρός τί) κεφαλΫ), τινά δέ κ,αί έντός' ελήφθησαν δμως ώς
χρήσιμα ολίγα, ήτοι τέσσαρα ληκύθια μέ γραφάς, κ,ατά το μάλλον
καί ήττον καλώς διατηρούμεν»;, παραστάσεων σατυρικών κ,αι όπλι-
τών μαχομένων, μικρός άμφορεϋς ε/ων σχίίμα κεφαλής, ήτοι κεφαλή
ιυειοης νεάνιδος μέ την κόμ,Υ)ν διατεταγμένην είς πολλοϋς κ,αί
βραχεϊς βοστρύχους καϊ πιλίδιον κωνικόν οπίσω κλινον. επί δέ της
κορυφης ύπάρχει μικ,ρόν στόμιον έχον αμφοτέρωθεν δύο λαβάς, δύο
κύνες επί βάσεων Ίστάμενοι τοΰς πόδας είς τεμάχια έχοντες, ό
έτερος των οποίων φέρει έν τω στόμ,ατι περιφερές τι σώμα, άλώπηζ
άνευ βάσεως έστραμμένιην την κεφαλήν οπίσω έχουσα, άγαλμά-
τιον παριστών γυναϊκα μέ σώμα δυσανάλογον καθνιμένην επί των
ποδών κ,αι τάς χείρας επί τής έζωγκωϋ.ένγις γαστρός έχουσαν, κα'ι
δύο όστέινα έργαλεϊα, πλϊκτικτίς ϊσως, εχοντα την μέν μίαν των
άκ,ρων οξείαν, την έτέραν δέ πεπλατυσμέν«ν.
» Έξ ετέρου τάφου χ,εραμιδοσκεποθς έλήφθϊΐ κρανίον καϊ ή
σιαγών, πλήρεις τοϋς οδόντας έχουσα.
» Της Παρασκευής αί εργασίαι, ήτοι της χθές, έκ,ένωσαν εξ
τά,φους, άλλά τα έν αυτοίς εύρήματα ήσαν πάνυ ολίγα κα'ι ανά-
ξι« λόγου. Είς των τάφων τούτων, άρχαικός, είνε άξιος μνείας
διά. το βάθος τού, μέτρων 3,85, τό οποίον δέν έφθασεν ουδείς των
«πό τής 24 π. Φίβρουαρίου (λέχρ'. σήρ.ερον κενωθέντων τετρακο-
σίων περίπου τάφων. Δέν ήτο άσκεπΫις, ώς είνε πάντες οί βαθεϊς,
άλλ' έν λάρνακι οπτης γίίς μηκους 1,70, πλ. 0,48, βάθ. 0,25.
Πλησίον τού τάφου τούτου έκ,ενώθη καί έτερος παιδός, της αυττ,ς
μέ τον άνω έποχίίς· ούτος ήτο πίθος βάθ. 0,55 έπιπωματισμένος
καί όριζοντίως τεθειμένος, έντος τοθ όποίου διεττιροϋντο καλώς τχ
οστ* τοϋ κρα,νίου, μόνον διεφθαρμενου είς τι μέρος' τα κ,τερίσματά
τού ήσαν τρείς μόνοι άρύβαλοι, άγρηστοι.
» ( 25 Ιουλίου ). Ή σκαφή ήνώθη σήμερον μετα ττϊς κυρίας
130
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1883 — ΙΟΎΛΙΟΣ
γραμμής, άνεωχθέντων πέντε τάφων, τριών άρχαικών άσκ,επών καϊ
έν πίθω, καί δύο κεραμ.ιδοσκεπών.
» Έκ μόνου τοΰ πίθου έχοντος μήκος μέν, συν τω κωνικ,ω
καί κ,ολούρω πώματι αύτοΰ, 1,65, διάμετρον δέ κατά το ευρύτε¬
ρον μέρος τοϋ κύτους, 0,70, ελήφθη σώον το κρανίον μετ» τής
σιαγόνος, κ-αί πέντε μικροί άρύβαλλοι, ών είς διά την έπ' αυτοΰ
εΐκόνα περίεργος. "Ιστανται δηλ. άντωποί δύο κ,εχαλινωμένοι ϊττ-
ποι τάς κεφαλάς έστραμμένας έ'χοντες ό μέν δεξιά ό δέ άριστερά, τω
όρώντι. Έκ. των αύχένων των ίππων κρέμαται έν τω μέσω αυ¬
τών σμικ,ροτάτη άνθρώπου μορφη άρι,στεράι τω όρώντι βλέπουσα.
Οί ίπποι φαίνονται ώς νά άμ'λλωνται τίς νά λάβγι είς το μέρος
τού την κρεμαμένην μορφήν.
» ( 29 Ιουλίου ). Παρά τγι μεγάλη γραμμαί, ην ή σκαφή
άπό της παρελθούσης Δευτέρας έπλησίασεν, ήνεώχθησαν ^θές καί
σήμερον έννέα τάφοι διοιρόρου βάθους καί διευθύνσεως, έξ ού
φαίνεται ότι κ,ατά τουτο τό [Αέρος τού κλάδου, ό'ν ή σκ,αφη
επί μηνα οιώκει, οί τάφοι πολΰ έκτείνονται κατά. πλάτος' ώστε
δέν μοί φαίνεται άπίθανος ή ύπαρξις νεκροταφείου κατά τουτο
τό μέρος. ' *
» Έξνιτάσθησαν λοιπόν χθές εξ τάφοι, δύο άσκεττεΐς, άρχαι-
κ,οι, ( ο έτερος των οποίων υπερεοη πάντας τού; μεχρι τουοε κε-
νωθέντας όμοίους τού ώς έ'νων τεσσάρων [λέτρων βάθος ), καί τέσ-
σαρες κεραμώοσκίπείς άτάκ,του διευθύνσεως καί πάντη κ,ενοί κ-τερι-
σμάτων. Σήμερον δέ τρείς μόνον, είς πώρινος ρωμαΐχτΐς έποχης
χαρακ,τηριζόμενος εκ τε τοθ της πυέλου βάθους, όντος 0,95, καί
των έν αύτω κακοτέχνων κτερισμάτων, έξ ών ελήφθησαν χαλκη
«τλεγγίς καί μέγας άμφορεύς ( ΰψ. 0,95, περιφερείας 0,88), καί
δύο κεραμιδοσκεπεϊς έξ ενός των οποίων ελήφθη άγαλμάτιον
( ϋψ, 0,13 ) παριστών ίστάμενον άντωπώς παϊδα γυμνόν μέ στε-
φάνην επί τής κεφαλής κ,αί εχοντα επί τοϋ άριστεροΰ βραχίονος
κρεμαμένγιν μέχρι τοΰ έδάφους χλαμύδα.
» Ως έπίϊνωμα δέ τοΰ πωρίνου ήσαν τεθειμέναι δύο πλάκες,
ή μέν πώρου ή δέ μέλανος λίθου, αμφότεραι δέ μνημεϊα άρχαιο-
τέρων τάφων, καί επί μέν τής πωρίνης κεχάρακται
Διοχλει;
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΛΙΟΣ 131
επί δέ τής έκ μέ'λανος λίθου σώζεται άργα'ικΫι έπιγραφή :
Ευδορος
3) Άνασκαφαί ΐν Μαντινάα ( ί'δ. σ. 110 άρ. 3 κ.λ.).
Αί έν Μαντινείί. άνασκ,αφαί διεκόπησαν κατά τάς αρχάς τοΰ
μηνός. Τα γενόμενα δέ εύρήματα έ-/.ομ.ίσθησαν εί; Τρίπολιν κα,ί
παραδοθέντα τώ γυμνασιάρ^γι Π. Γαλανοπούλω κατετέθησαν έν
τη έκ.εί Συλλογί). Μόνον τα έν σελ. 122 άρ. 4 εκομίσθησαν
ενταύθα, καϊ κατετέθησαν έν τώ Έθν. Μουσείω.
4) Άνασκαφα). εν Μυκήναις ( 'ίδ. σ. 110 ά.ρ. 4 ).
Έν ταίς έν Μυκ,ήνοιις άνασκαφαίς έκαθαρί'ΐθνισα.ν τρείς τάφοι,
έν οίς εγένοντο χί,·.χ λόγου εΰρήματα, ήτοι α') όκ,τώ λίθοι έγγε-
γλυμμένοι, ών οί μέν έπτα τοϋ συνήθους σνηματος μετ" έγκ,εχα-
ραγμένων ζώων, ό δέ δγδοος κυλι,νδρικός, έφ' ού ανθρωπίνη μορφγ)"
β') πολλά άντικείμενα έλεφάντινα, έφθαρμένα τα πλείστα, εν οίς
δύο άνδρικ,αϊ κεφα,λαί έν κ,ατατομίί όρώσα1. πρός δεξιάν, έπίπεδοι
τό όπισθεν μέρος, ένθα σώζοντα·. κ,αί όπαί προ; προσήλωσιν είς
άλλο τι πράγμα, καί πλάζ έφ' ής άνάγλυφος γρύψ' γ') τέσσαρες
μικραί πλάκες ές ύελώδους μάζης, έφ' ών εκτυπος μορφή γυναι-
κεία' δ') ή'μι,συ άγγεϊον έκ λίθου μέλανος έφ' ού α,νάγλυπτος πο-
λύπους, πολϋ ώραι* έξειργασμένος. Ευρέθησαν ετι ε') τρείς λίθοι
έχοντες έγγεγλυμμένα 'ζώα" ^') δύο στερεοί χρυσοϊ δακτύλιοι, ών
ό έτερος μ.ικ,ρός ώσει παιδός' έπ' αυτού υπάρχει Εγ-Λεχαραγμέι/ον
ζώον επί δέ τοΰ μείζονος δύο ζώα καί μεταζΰ αυτών δένδρον καί
ζ') φιάλη μονόωτος άργυρα. (ϋψ. 0,06 διαμ. 0,18) βεβλαμμένη
τό χεϊλος" έξωθεν ύπηρνε περί την κοιλίαν κ,όσμημα αποτελούμε¬
νον έκ μ,ικρών νρυσών έλασμάτων έγκεκολλημένων" περί δέ τό
χεϊλος ύπηργε σειρά προσώπων άνδρ'.κών, ώς φαίνεται, ές έλάσμχ-
τος χρυσοΰ, ωσαύτως έγκ.εκολλημένων δϋο τοιαΰτα προσωπα οια-
κρίνονται σωζόμενα κατά. νώρα,ν, τέσσαρα, δ' ά,λλα ευρέθησαν έν
τοις χώμααι τοΰ τάφου. [Κατ' αναφοράν τού έφόρου Χ. Τσούντα].
130
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1883 - ΙΟΤΛΙΟΣ
ίς, άνεω/θέντων πεντε τάφων, τριών αρχανών άικ,ίπών καί
ϊν πίθΐ;), καί δύο κίρα[/.ιδΌικ£πών.
» Έκ μόνου τοΰ πίθθ'-ΐ ϊγοντος μτ,κος μέν, συν τώ κωνιχω
καί κολούρω «ώματι αυτόν, Ι ,65, οΊάμιτρον δέ κ,ατά τό ιυρυτε-
ρον υ.έρο; τού κΰτονς, 0,70. ελήφθη σώον τα κρανίον μιτά τή;
βιαγόνο;, καί πίντί μικροί άρύβαλλοι, ών είς δια την £— * αυτού
ιίκόνχ ΐϊΐοίίργος. "Ιστανται δηλ. άντωποΐ δϋο κ£ναλινω[Χ£νοι ϊιτ-
«ι·. τί; κί"!/·χ').ά; -'κττίχααίνχ; ίγοντίς ό μέν οΈςιά ό δι άριστιρα τώ
ο--(.ιτ·. Έ* των χϋ^ίνων των ΐτ-ων κρίμαται έν τψ (χίβω αυ¬
τών τμ,ικροτάτη άνθρώπου μορψϊ". άριιτίρά τω όρώντι βλίττουία.
Οί ϊ—τεο'. φχίνοντχι ώ; νά αμιλλώνται τίς νά λάβνι ιΐς τό (Αέρος
τού ττ,ν χρίΐΑχμέννΐν μορφήν.
β ("29 Ιουλίου). Πϊ- ίγάλγ, γραμΐΑΫί, ην τ, υ*αφή
άττό ττ,ς τϊαρίλθοΰστς Διυτιρχς ίπλτ,σίασεν, τ.νίώ^Οηιχν νθες καί
ΐϊήι/ίοον ίννία τά-ρο·. Χ·.χ·ρόρου [ϊάθους καί διιυθύνΐίως, έξ ού
φχινιται ότι χ,ατχ τούτο τό μίρο; τοϋ κλάδου, όν τ, ί
ί«ϊ (Ατ,να αΊώκιι, ο'. τχφοι ποΧϋ ϊκτιίνονται κ«τά πλάτος'
5ιν [αοϊ φχινίτζ·. άτ·.Γ)χ·ο; τ. ·~:ζχ:- νεκροταφι
τό μ:-';
ϊτθτ,τχν λοιττόν χθές ΐς τάφοι, δθο ?
Κθί, (ό ίτ-:'>; των ;το·.ων ^-ι:·',τ, πχντα;
νωθέντχ; όμοιον; τού ώ: ΐ^ων τ£σσα;ων ^ιτ:ων >
βαρις κιρχμιοΌτΑ'πιϊς άτχκτου δΐ£υθυν(ΐιως *αί πίνττ, χ,ινοί κτιρι-
βμχτων. Στ,μιρον δέ τριί; μόνον, ί'; τώ:'.·ο: :ω·/.χ'.*τ.; ί
χαρακττ,ριζοΐΑΐνο; ί* τι τοϋ ττ.ς πυ. '.(5,
των «ν αυτώ ΛθΛθΤί/νων κτί^',ιαατων, Ί ών ίλτ,φθτ,ιχν ^
στλιγγί; *χί μίγα; άμϊθβιυς *>. -::·.φ£ριίχ; 0,88),
ίύθ Χ(ΐζα·.^θκΤχ.ΐΓ:ι{; ί' ίνός τ_.....ών ίλτ.-^Π
( •->ν ", ! -χα:νον άντωιτώς ?:*??? ;Αε βτ«-
φάν/- ·.. ϊ^ν,τζ ί'- . ^ ;:α/·.ονος
κ,ατά τούτο
*
ο; ). χχί τέβ-
ο 'ϋ; ίχιπ
μέν τςώρον ί|
5ί ...
ήσχν τιθιιμένχι δύο τΐλχκι;
ό δι μν/,υ.£ϊχ ά
Λιβ/ΐλΐι;
ΑΡΧΑ10Λ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΤΛ.Οϊ: 131
ϊιτί δι τί;; ϊ* μ{}»χνο; λιθου βώζίται άρχ»ι*·ί; ΐ
ΐΐ) Άνικτκαφιΐί ϊν Μιινηνΐΐ" 'Λ ι 11"
ΑΙ ϊν Μαντινίΐζ άνχικα^αιί 8·{α τέ; άρν»
ό;. Τα. γινομινα δΐ «ύρήματα ίκομιιΊτ,ια.» ιί; Τριΐίοϊ
ήίντ* τφ γυανα/ΐιάρ/ιτ,
II.
Γ*λ*νοπουλω κ,ίΐτιτιθτ,ο». ».
τή ΐκίΐ Συν.λογτ, Μόνον τχ ΐν ι«λ 1"?'? ά; Ί ίκομιΛ»,'>«ν
κχί κ*τιτιθΐίΐαν ίν τφ ΈΟν Μ
Άνασκαφα: Μ ι,;ΐ'«"Τ
; · ).
Έν ■:*; ιν Μ^*-,ιί; *_____Γ-
ίν οί; Εγίνοντο ίςια λόγον !'!9γ·α*τ7
γλυμμενοι. ών οί μέν έιττά
ραγαινων ζωων, ό οΊ όγίοος *^Ά..όρ.Λς;, ίφ' οΙ> χιΛ
€'Ι ιτο'λλχ χν?·χειυ.ίνοι ϊλί^αντινχ, ΐφ%γ>ί·ι τι -
ϊυο χνδρικχι Λί-οα)»·. ίν τ>Λ~.ι·:',> ι όβώ':
τό όχι^ϋιν α
*ίΐχ· ί' γ /.Τί άγγιΐον ΐκ λιθθυ μιλβνθ;
ι·*ι/«-
ϊ/οντις έγγΐ". δι»* ίτιριοι /.:>'''''· 1Ι/
ό ΐτιρο; ^Γ^ί υ-Ιι'· ~» "" '"· «ντβν (τβχρχ,κ ίγκΐ/
ζώον έ"— ϋ -ϊοΰ ι/£'.'οο; ίυο ζώΐ λ*ι *ιτ»·ί» βνϊών ί
ζ') Όΐΐλιτ α.ονοωτ'
τος ; ιΐ^τω; ίγκικ,θλλτίΐανων θίθ τ·
1 /.Τ.Χ Χ'/ϊ Ι^
132 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΙΟΥΛΙΟΣ
Ι») ^ Ανασκαφαϊ ε» Πβιραιβΐ ( Άσκληπΐίϊον ).
Γινομένης έκ.χωμ,α.τώσεως παρά τό έν Πειραιεί θερινόν θέατρον
Τσόχα, πλησίον των νεωσοίκ,ων, απεκαλύφθη άγαλμ,α Άσκλη-
πιοΰ, ύπερφυσι/,οΰ μεγέθους, τό άνω ήμισυ άπό τής όσφύος,
ύψους ενός μέτρου. « Ή κ,εφαλή στρέφει πρός τα, άριστερά" οί
όφθαλμοί είνε κεκ,οιλωμένοι, ούτως, ώστε δηλούται ότι τόν βολβόν
έξ ετέρας ΰλης κατεσκευασμένον είχον, ή κάμη άνεξέργαστος όπι¬
σθεν. Ή ρίς είνε ολίγον άποτετριμμ,ένγ) τό άκρον, ώς καί τό όπι¬
σθεν τής κεφαλής" ό κορμός κατά τό πλείστον γυμνάς, τοϋ ίματίου
φερομ,ένου άπό τοϋ άριστεροΰ ώμου πρός τα όπισθεν. Ή δεζιά, είνε
άπεσπασμένγ) εντελώς" αί γραμμαί δμως αί περί τόν ώμον δεί—
κνύουσιν ότι αυτή ήτο πως άνατεταμένη. Ή άριστερά ομοίως έλ-
λείπει, ομοίως καί μέρος τοΰ κορμοΰ, όπερ είνε καθέτως άποτε-
τμημένον, φαίνεται δέ καί έκ τής εργασίας τής έκεΐ καί έκ σωζο
μένης γομφώσεως ότι ήτο πρόσθετον. Τό όλον σωζόμ,ενον τοΰ
άγάλματος κάτωθεν έ'χει την επιφάνειαν λείαν, ίνα συνδέιηται πρός
τό έτερον μέρος τό κ,ατώτερον, 6 δυστυχώς δέν ανευρέθη, πλήν
μερών τίνων αύτοϋ.» Έπίσης εΰρέθτισαν ή δεζιά. χείρ, άπό τοϋ
καρττοΰ τοΰ άγάλματος τούτου καϊ τεμάχιον τοΰ ίματίου έκ των
πρός τα δεξιά καί τόν δεξιόν μγιρόν τοΰ αΰτοΰ άγάλματος.
Έκ τοΰ ιΰρήμ,ατος τούτου ορμωμένη ή Γενική Έφορεία ενήρ¬
γησεν ανασκαφάς, δαπάναις τοΰ 'Υπουργείου, έν τφ χώρω έκείνω
διά τοΰ έπιμελουμένου τής έν Πειραιεί Συλλογής Ίακ. Δραγάτβη.
Αί άνασκαφαϊ αυται, επί μίαν έβδομ,άδα διαρκέσασαι άπεκά-
λυψαν τοίχους διαφόρων άρχαίων οίκοδομγΐ[Αάτων καί δύο άρχαίας
δίζαμενάς. Ήνεγκον δέ είς φώς τα, εξής εύρήματα, καθ" ά έπι-
στέλλει ττί Έφορεία ό αύτός κ. ΔραγάτσΥΐς:
» 1. Κορμός νεανίου άκέφαλος, μαρμάρου λευκοΰ υψους 0,60.
Ή δεζιά άποκεκορ.μένγι άπό μέσου τοΰ βραγίονος, ή άριστερά, έλ-
λείπει δλη, ό δεζιός ποϋς είνε άπεσπασμένος όλος ό δ' άριστερός
άπό τοΰ γονατάς" ό νεανίας όλως γυμνάς. Κατά τό αριστεράν τής
κοιλίας προεζοχή τις δεικνύει την εκείθεν δίοδον τής άριστερας.
ΑΡΧΑΐΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —ΙΟΥΛΙΟΣ 133
2. Σώμα, άκέφαλον στηριζόμενον επί τού άριστεροΰ ποδός
περιβεβλημ,ένον ίμάτιον ποδηνεκ,ές, όπερ άφίνει τόν δεξιάν ώμον
γυμνόν. Ή άριστερά. χείρ είνε περιτετυλιγμένη έν τω Ιματίω καί
έπακουμβ& ύπ' αύτό όπισθεν επί της όσφύος, ή δεξιά τεθράυσ|/.ένη
άπο μέσου τοΰ βραγίονος, αλλ' ούτω διατεθειμένον τί) ίμάτιον υπο
την μ,ασχάλην, ώστε εστηρίζετο επί ράβδου έκ,εΐ φθανούσης. Οί
άκ,ροι πόδες άποκεκομμένοι. Τό όλον ϋψος 0,35. Ή διάθεσις
τού ά,γά'λμ.ατος δεικνύει Άσκ,ληπιόν.
3. Τό άνω μέρος σώματος γυναικός με'χρι τής όσφύος' ή κε-
φαλη είνε άπεσπασμένη, κεκοιλωμένον δέ τό κ,ατά, τό μέρος τουτο
τοΰ λαιμοΰ. Ή δεξιά έλλείπει, πρόσθετος ούσα, ώς δεικνύει ή
κατά, τουτο γόμφωσις, ή δ' άριστερά, άποκεκομμένη άπό (λίσου
τοΰ βραχίονος, φέρει νιτώνα έζωσμενον υπό τούς μαστούς, είνε
δ' ΰψους 0,23" ϊίως είνε άγαλμάτιον 'Υγιείας.
4. Μέγα τεμάχιον των νώτων τοΰ άγάλματος τοΰ Άσκ'λγι-
πιοΰ μ,ετά. των κατ' αΰτά ένδυμάτων, ύψους 0,46, χλάτ. 0,55.
5. Δύο τεμάνια, υυναρμολογούμενα έκ των όπισθεν τοΰ άκρου
ποδός τοΰ αύτοϋ άγάλματος, έζ ών δείκνυται ότι ό θεός εφερε
πέδιλα μετά ίμάντων έν είδει πλέγματος άναβαινόντων υπέρ τόν
άστράγαλον. "Υψος τούτων 0,17.
6. Τό πρόσθιον μέρος δακ,τύλου τής ετέρας των χειρών τοϋ
θεοΰ μ,ετά, μερους τοΰ κατά, τουτο δράκ,οντος.
7. Τεμάχιον τοΰ δράκ,οντας μετ' ιχκ,ρου δακτύλου της ετέρας
των χειρών τοΰ θεοθ.
8. "Ομοιον μετά μερους τοΰ ένδύματος.
9. Τεμάνια τρία τοΰ ένδΰματ&ς τοΰ αΰτοΰ άγάλματος.
10. Τειιάχια δύο τοΰ δεςιοΰ ώμου τοΰ θεοΰ.
11. Μέρος άναγλύφου των σΥΐκομόρφων φέρον πρός τα άρι-
βτερά τω όρώντι γυναϊκ,α επί βρά/ου καθημένην, έφ' ού άνα-
παύεται ή δεξιά αυτής" ή γυνή φέρει χιτώνα ποδήρη μετά ζώνης-
είνε δ' ίσως παράστασις Ύγιείας. "Υψος τοΰ τεμαχίου 0,38,
πλάτος 0,22.
12. Μέρος άναγλύφου άναθηρ,ατικ,οΰ Ιφθαραένου, έφ'ου κίων
έν μέσω, πρό αύτοϋ δέ δύο μορφαί πρός τα δίξιά. χωροΰσαι, ή
πρώτη εΰσαρκ,οτέρα μ,ετά προτεταμένων των χειρών, ή δευτέρα
134 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 - ΙΟΥΛΙΟΣ
νεαρά μετά καθειμένγις παρά τόν μιηρον της δεξ'.Χς ώσει κρατού-
— ς τι. Αμφότεραι αί μορφαί είνε ομοίως ίματίω τ,μφιεσμέναι
χ,χταλε,ποντι τόν δεζιόν ώμον γυμνόν. Τψος 0,40, πλάτος 0,32.
13. Τεμάχιον όμοίου έκ. των πρός τα δεξιά φέρον παράστασιν
γυναικός διασωζοΰδτ,ς τ* μέχρι τοΰ βτήθους· όπισθεν ταύτη; επί
τής παραστάοΌς τοΰ άναγλύφου ολίγον κεκοιλωμέντ,ς είκονίζεται
νεος χαί μεταςύ αυτών κεφαλή 7ταιδός. "Υψου; 0,19 πλ. 0,11.
14. Τεμάχιον ^.ετά σπειρων οφεως ΰψους 0,25 καί πλ. 0,15.
15. "()μο'.ον ΰψους 0,20 κχί πλάτους 0.11.
16. "Ομοιον ύψους 0,21 καί πλάτους 0,21.
17. "Ομοιον ύψους 0,16 καί πλάτους 0,14.
18. Τεμάχιον μετά κεφαλής δφεως ΰψους 0,13 πλ. 0,16.
19. "Ομοιον ύψους 0,14, πλάτους 0,11.
20. Άνάγλυφον άναθηματικόν ΐπι τετραγώνου μαρμαρίνγ·,ς
πλακός. Επί ταύτης είκονίζονται τα άπό τοΰ ΰπογαστρίου μετά.
των άνδρικών μορίων κ,αΐ μέρου; των ι/.ηρών. Τό άνάγλυφον
τουτο, ΰψου; 0.16, πλάτου; 0,13, φέρει επιγραφήν :
Αθηνοδωρος Ασχληπιω επηχοω €υχην ανεβηχεν.
21. Τρία τεμ,άχια όφεως τοΰ μεγάλου βωμοΰ.
22. Μίρος άναγλύφου, ε'φ' ού ί'χνος κεφαλής. Επί τοΰ γεί-
σου αΰτοϋ φε'ρει την επιγραφήν :
.....τ]ηγ χεφαλην τού ΑσΓχληπιου . . .
23. Τεμάχιον λίθου λευκοϋ ύψου; 0,10, πλάτους 0,08 έφ' ού
τα γράμματα τάδε ■
.... επ[ι ΐίρεω[ς.......
. · . Ασχλη]πι[ου......
2Ί. Επί τεμαχίου λίθου λευκοΰ υψ. 0,05, πλ. 0,15, τάδε:
• · · . Ε]ιξαμε[νος.....
25. Επί τεμαχίου πωρίνου ΰψ 0,14, πλ. 0,25 τα γράμ-
ματα Σ Ρ ίκανώ; μεγάλα.
26. "Ομοιον πώρινον τεμάχιον μετά προεξοχης, μικρότερον
δέ κα'ι άνευ γραμμάτων.
27. Τεμάχιον βωμοΰ μαρμαρίνου τετραγωνικοϋ, ύψους 0,24
καί πλάτους 0,24.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ.—ΕΤΟΣ 1888 —ΙΟΤΛΙΟΣ
135
28. Τέσσαρα τεμάχιχ καλώς εΐργασμένα μετά γείσων.
29. ΙΙλάς μαρμχρίνη ϋψ. 0,19, πλ. 0,77 επί της κατωτέ¬
ρας γραμμάς της οποίας υπήρχεν έπιγραφή έν ένί στίχω, ήτις
όμως επιμελώς άπεζέσθη έν παλχ'.οΐ; χρόνοις διέσωσε δέ μόνον
τάδε: ΣΤ .... Κ.......Σ.
30. Δύο δμοιαι πλάκ,ες, ών ή ετέρα, φαιά, άνευ έπιγ'ραφων.
31. Λύχνος μικράς Τϊήλινος.
Κατά, την εξακολούθησιν των άνασκ,αφών τούτων ανευρέθη¬
σαν Ιτι τα εξής :
1. Χείρ, άπο τού πήχεως, μικροϋ άγχλμχτος, δεξιά, συνε-
σ'ΰ'.γμ-ίνους τοΰς δακτύλους έχουσα, ώιεί κρατοϋβά τι, ού ή θέσις
ετι δεί^νυται επί της ύπαρχούιτις δι* δλης της ίχ,ρας νε-.ρός όπης.
Ιιως άνήκει είς τόν κ,ορμόν της 'Υγιείας, τόν έκ,εΐ άνευρεθέντα.
Τψ. 0,14.
2. Άκροκ-εράμου έκ πηλοΰ όπτοϋ μέρος, έφ' ου άντί άλλων
κ.οτμ·ημάτων φέρονται δφεις. "Υψους 0,15.
3. Πλακός μ,αρμαρίνης των άναθηματιχών μετά οφεων μέρος,
φερον ουράν μόνον οφεως, ίιιδ δέ της έπιγραφής λείψανα:
......Διϊ Φ[ιλι[ω
ανεθηχ](ν
Όμοίων πλακων μέρη άνευρέθηιΐαν άλλοτε κατά τοΰς νεωσοίκ,ους,
ετι δέ κ,αί δύο πλήρη άνάγλυφα, ών τό μέν μετ" έπιγραφής Δα
ΦϊΚίω τό δέ Δα Μειλιχ/οβ. 'Ύψος τού τεμαχίου 0,'2Γ) πλ. 0,07.
4. Άγαλμα Άσχ,ληπιοΟ όρθίου (0,35 ύψους) άνευ κεφαλής.
Ή δεζιά έλλείπε'. άπό μέσου τοΰ βραχίονος, ή άρκΐτερά, περιτυ-
'λίσσεται έν τω ΐματίω, όπερ άφίνει γυμνόν τό στηθος όλον μεχρι
τής όσφύος, κατερνόμενον πρός τα όπίιω έκ τοϋ άριστεροϋ ώαου.
Ανευρέθη έν τω οΐκοπέδω Τιόνα.
» Ταυτα είνε τα, έν ταίς άναΐλαφχΐς εΰρεθίντα.. Τούτων τα.
πλείστα ευρέθησαν περί την θέσιν, έν ή ευρέθη καί τό μέγα άγαλμα
τος Άσ·Λληπ·.οΰ, τινά Λατά την άνω δηλωθεϊσαν γωνίαν των δύο
τοίχων κ,αί τα υπό τούς άριθμούς 11, 23 κ,χί 31. έ^τός τής δεςα-
μενής, ην εύρομεν πρό των τοίχων έκείνων, άλλα δέ χ,α'ι εντέυθεν
τής θέσεως ταύτης, είτε έν τοίς νυν άνασκ,απτομένοις χώμ,ασ'.ν,
είτε έν τοίς άνεσκ,αμμένοις ηδη πρό πολλοϋ, άο' ού νρόνου δή-
136
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — 1ΟΥΆΙΟ2
λαδή ίδρύετο τό παρακείμενον θέατρον τοΰ κ. Τσόχα, έν τυ θεμε-
λιώσει τοΰ όποίου ανευρέθη ή στηλη ή ένεπίγραφος είς Άσκ,ληπιόν
καί 'Γγίειαν τοϋ «ερέως· Φορμίωνος Ήδίλοιι Έλβυσινίου, δημο¬
σιευθείσα ύπ' έμοϋ έν τη άρχαιολογικ,ί) "Εφημερίδι ( 1884 τοϋ
Δ'. υ. 219 ), έτερα μικρά ά,να,θηματική έπιγραφή, μέρη τινά κε-
κοσμημένα άρχαίου καθίσματος καί άνάγλυφον Άσκληπιοΰ, άτινα
ό κ. Τσόχας προσηνεγκεν είς το Μουσείον Πειραιώς, ένθα άνά-
κεινται ηδη, πλήν τοΰ τελευταίου άναγλύφου, καταστραφέντος έν
τί) πυρκαϊά τοϋ θεάτρου αΰτοΰ, ώς ό κτήτωρ λέγει.» [Άναφορά
τοϋ έπιμίλουμένου της έν Πειραιεί Συλλογης Ίακ. Δραγάτσγ; ].
5) Εΰρβσις ί'πιγραφωι»
«V
τβ Ακροπόλει (ΐδ. α. 110 άρ. 5).
Έν ταίς γενομένας έργαιίαις πρό των Προπυλαίων καί έντός
της Ακροπόλεως πρός κατεδάφκτιν των μεταγενεστέρας τειχισμά-
των καί εκκαθάρισιν τοϋ μή άνασκαφέντος εισέτι έδάφους τ-ης
Ακροπόλεως άπό των έπ' αΰτοϋ σεσωρευμένων λίθων, ευρέθησαν
χατά,ττ,ν τοϋ Λόλλιγκ έκθεσιν, αί εξής επιγραφαί:
α ) Επιγραφαί έκ τοΰ προμαχώνος.
Έξακολουθούσης της κατεδαφίσεως τοϋ περί την Κλεψύδραν
προμαχώνος ευρέθη ή εξής ε'πιγραφή :
1. κ Πλάξ έκ πεντ. μαρμ., μγ,κ. 0,62, πλ. 0,39, πάχους
0,10. Έχει κατάλογον δυσανάγνωστον άρχόντων, της έποχης
τοΰ Αύγουστος ώς φαίνεται, παρόμοιον τη επιγραφαί 0. Ι. Α.
III
1005. ΑΙ κάτωθεν -ροτεινόμενα·. συμπληρώσεις όνομάτων έν μέρει
άβέβαιαί εισίν, άναφέρεται δέ Πολύχαρμός τις Εύκλέους Μαρα-
Οώνιος ώς άρχιερευς Τιβερίου Καίσαρος Σεβαστοΰ έν 0. Ι. Α.
III
Ο Π, Καλλικρατίοη; Συνορόμου Τριχορυσιος καί Χαρίδηρς Ή-
ροδίκου Έπικηφί,ιος ώς σύγχρονοι έν 0. Ι. Α.
III
650, Κλεομέ-
νης Μαντίου Μαρχθώνιος έν 0. Ι. Α.
III
910.
» Δυσκολίαν παρέχ£.. ό ς' στίχος, διότι αν παραδεχθώμεν
ότι εν αύτω σώζετα-. μέρος τοϋ όνόαατος τοϋ στρατηγοΰώς έν
0. Ι. Α. ΙΗ 1006 ού* έννοεϊται εΰχόλως διά τίνα λόγον ού μνη-
μονεύεται^αϋτη ή άρ^ ^ ζροηγουμένω στίχω. Έν τούτοις δη-
λον έστι ότι ώ; πρός τουτο τό χωρίον ή νυν ευρεθείσα έπιγραφή
ρερει της έν τώ 0. Ι. Α.
III
1005.
ΑΡΧΑ10Λ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΤΛΙΟΣ 137
[αρχων]
χαι ιερεύς] Δρουσου υ[πάτου
ΙΙολυχαρμος Ευχ]λεους Μαραθωνιο;
βασιλεύς
ΣυνΒρομος ; Κα]λλιχρατιδον Τριχορυσιος
.......Δηίμοφιλου .... [στρατηγος ; ]
πολε[[ΐαρχος
.....ω]ν Με.........
θεα[μοθέται
.....ενης
Διο]νυσιος Αγο.......Κυθ]ηριος
Χαριδημ,ος [Η]ρ[οδιχου Επιχηφι]σιος
Κ[λε]ομ[ενης Μαν]τιου [Μαραθω]νιος
Σ............
[ Λείπουαι τ& ονόματι 8ύο Οεσμοθετων, τοϋ χήρυχος τής ίξ Αρι'ιου πάγου
βουλής, τοϋ χήρυχο; ά'ρχοντι, τοϋ αΰλητοδ χα τοΰ λειτουργοϋ ].
» Ανευρέθησαν δέ καί αί εξής επιγραφαί, περί ών έπιστεύιτο
ότι ά,πωλέσθησα.ν :
2. » Το άνω μέρος λίθου έπιτυμβίου έκ πεντ. μαρμ., μηκ.
0,43, ΰψ. 0,22, %ίχ. 0,14. Φέρει την έν τω 0. Ι. Α.
III
ΰπ'
άρ. 1796 δημοσιευθεϊοαν επιγραφήν, νιν ό ΟτιβπάΙβΓ είδεν έντετιι-
χισμένπν άνωθεν της θύρας οικίας τινός τής πόλεως. Ή εταγραφή
ού χρήζει νέας εκδόσεως, σημειωτέον δέ ότι ένεκα τοϋ χαρακτήρος
της γραφής άνηκει άναμφιβόλως είς την ρωμαϊκήν εποχήν.
3. » Βάιις έκ φαιοΰ μ,αρμ., μήκ. 1,11, πλ. 0,65, παχ.
0,35, φερουσα έν μ,ΐί) των μ,ικροτέρων πλευρών την έν τω Ο. Ι.
Α.
III
ϋπ' άρ. 643 επιγραφήν, ήν ό πρώτος έκο*ότης είδεν έν τη
πρός την Ακροπολιν άναβάσει. "Οπως έν τίί έν τω Ο. Ι. Α.
III
ΰπ' άρ. 642 έπ-ιγραφϊ), έξηλείφθνισαν έπίτηδες οτοιχεΐά τίνα, δη-
λαδή τό τέλος τού γ' καί ό δ' «τίχος' τό σύνολον λοιπον ήν :
Η] εξ Αρειου παγου βο[υλη χαι η βου-
λη των εξαχοσιων χαι ο [δημος
Ιούλιον Νιχανορα [νεον θμηρον
ν 3 ο. [χαι νεον θεμιστοχλε».
4. » Βάσις έκ πεντ. μαρμ., μήκ. 0,93, πλ. 0,67, ϋψ.
0,34. Ή έπιγραφή αυτή, ήν ό 8ροη είδεν υπό τίί Ακροπόλει
εδημοσιεύθη εσφαλμένως έν τω Ο. Ι. Ο. 412 (= Ο. Ι. Α. 1161 ),
εχει δέ ούτως :
Ο οημος ο [Σα]λαμινιων
στρατηγηααντα
Ευφανην Επιγενου
Ευωνυμεα
Διης εποιιοεν
12
138
ΑΡΧΑ10Λ. ΔΕΛΤΙΟΝ- — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΛΙΟΣ
» Ό εν τί) έ—γραφη άναφερόμενος Εύφάνης 'Επιγένου Εΰω-
νυμεϋς απέθανεν έν τή νήσω Σαλαμίνι, ώς έξάγεται έκ τής έν τω
0. Ι. Α.
III
ύπ' άρ. 1689 νεκρικης στήλης αύτοΰ, όθεν εΐκάζομεν
ίτι κατήγετο εκ τινος των την νήσον λανόντων κληρούχων. Ό
τιλίυταϊος στίχος μάλλον έγκεχαραγμένος η έγκεκολαμμένος (ΛΟλις
δΊακρίνεται. Περί τοϋ τεχνιτού, άδελφοΰ ώς φαίνεται τοΰ Καϊκο-
σθένους πρβ. Ιδννγ ΙπβοΗγ. §γ. Β. 221. "Εζησε δέ ούτος,κατά τον
ΚοΚΙβΓ, μεταζύ ττίς άρχης καί τοϋ μέσου τής β' έκατονταιτγιρί-
δος π. Χ.
β') Επιγραφαί έκ τοϋ τεμένους τής Αθήνας Έργάνης.
» Καθχριζομίνου δέ τοϋ πρός δυσμος τοϋ Παρθενώνος έδά-
φους τϋς Άκροπόλιως άπ6 των έπ' αΰτοΰ άχρήιτων λίθων άνι-
φάνηιαν αί εξής επιγραφαί :
1. » Κιφαλή βάσιως έκ πιντ. μαρμ., ΰψ. 0,40, πλ. 0,35,
παχ. 0,27μ. Έν τη άνω έπιφαν,ία ύπάρχιι περιφιρές εγκοιλον,
ΐν ώ ίστατο πιθανώς άγαλμάτιον της Αθήνας ( μηκ. τοΰ κοιλώ-
μωτος 0,30, πλ. 0,18ιχ.). Έξήχθη ό λίθος έξ οικίας τινος νεω¬
τέρας κατα«ευής έκεϊ πλησίον κιιμένης, φαίνεται δέ ότι ού μι-
τικομίτθη μακρόθεν, διότι ΰποτίθεται ότι έν τω περί ού ό λόγος
χώρφ ύπηρχε το τέμενος της Αθήνας Έργάνης, ιύρέθησαν δέ
πλησίον καί άλλαι παρόμοιαι επιγραφαί. Ούδιν κωλύιι νά παρα-
ίιχθώμιν ότι ν, έπιγραφή ανεγράφη κατά τον 5» π. Χ. αϊώνα.
[Έ ίιϊνΐ τοΰ ίεΤνος]
Α]χαρν«ος βυγατ[ηρ
Αβηνβιαι Εργβνει
ανιβηχιν
ϊ. «Τεμάχιον πλακός εκ πιντ. μαρμ.., ^Χ. 0,19, πλ.
' Ι π*χ· °·10· Σώζεται τα αριστεράν άκρον τοϋ λίθου.
Ανω^,ν της ε'πιγραφής η(,αν ,τέφχνοι .χ ^^ .χ &
γλυμμένοι, ων ,ώζ,ται ό πρός άριστερά.
Ει« Φοιχιωνο; «ργονΓτοΐ ι·, τ
μη«.
1ο ιτος της «ρχης τοΰ Φωχίβνος «γνωστόν έστι.
0,31 ' Τψάχ'°ν 4~*'~1*β£ο« «λαχός έξ
Αρ]«στομΓ η . . . ./
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΛΙΟΣ 139
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
'Έ ργασίαι καί Μουσεία.
1) Μουσεΐα ΆκροττοΚεως.
Έν τω νεοδμητα), τω μ'-κρφ, Μουσείω τής Άκ,ροπόλεως ουνη-
χθησχν τα [Α'.*ρ4 κ,αϊ τίττονος λόγου χξια άρ^αϊα. Έν δέ τφ με-
γάλω Μουσείω, εξηκολουθεί ή άνασκαφή τοΰ έδάφους αΰτοϋ
(ϊ8. π. ΙΟ'ί ) κ,χϊ αί πρός κατάταξιν των χγχλμάτων εργασίαι
κχΐ κατασκευήν τοΰ μωσα'έκοΰ (ΐδ. π. 117 άρ. 1 ).
2) Εργασίαι έν τί} Ακροπόλει.
Έξακολουθεϊ ή κατιδάφκτις των παρά τα Προπύλαια [Λΐιαιω-
νικών καί νεωτέρων τειχών (ϊδ. β. 92 άρ. 2), ήτις ηνεγκεν είς
Φώς κατά τόν (Ληνα Ιούλιον τα, έν σ. 136 άρ. 5 εϋρήρ.ατα καΐ
αί έν τώ Παρθενώνι εργασίαι πρός άνακάθαρβιν τοϋ δαπέδου
άιτό των έπ' αΰτοΰ άχρήστων λίθων. Γίνονται δέ τοιαύται έργα-
€ίαι καί έν τω υ-η άνασκαφέντι εισέτι /ώροι τοΰ τεμένους της
Αθήνας Έργάνης. Έν ταίς τελευταίαι; ταύταις εργασίαι;
άνιφχνηβαν αί έν σ. 138 άρ. 1-3 επιγραφαί.
3) Εργασίαι έν τω ΐπιγραφικω Μουσαω.
Έν τώ έτϊΐγραφικφ Μουβιίω συνορμολογτίίθ'ησαν υπό τοΰ Λόλ-
λιγκ, κατά την αύτοϋ έκθεσιν, αί εξής επιγραφαί (1) :
,1) Έν ΐϊί έν ϋελ. 110 ύπ' άο. Ι έπιγραφή άνάγνι»Οι ίν τω 6' οτ'ι//;· «ντ'.
ι/σορχιαοσιν ί,πι^η',η .ιιν. έν οελ. 118 έν τη ϋπ' άρ. 2 έπιγραφτί έ» τι» ζ'
Ίχω βντ'ι Αναχειοι; ΐ/.·»6·.·)·.ε. έν ττ} αϋ:»ί σελ. παριλε'ιφβη έν τω ξυλογρΐ-
ή μίοη στιγμή (ΐεταξυ των λέξίων χ 'ν:0:χ: χ«1 *5ΐ·
12*
140
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 - ΙΟΤΛΙΟ2
1. » Ή εν τώ 0. Ι. Α.
IV
2 ύπ' άρ. 373*9 έπιγραφη άπο-
τιλιϊ μίτά της ύπ' άρ. 373*21 την εξής πλήρη επιγραφήν :
Τάθηναιαι
δεκατην
χ]οριο(Ω)
Αθμονοθεν
Χαφεδεμο Φιλεα
ώστε έπιβεβαιοΰται ότι έν τω επί μιοίς των στενοτέρων πλευρών
τοϋ λίθου ΰπάρχοντι κοιλώματι ίστατο άνάθτομά τι. Ή έν λόγω
έπιγραφη άξιοπερίεργός έστι τό μέν διά τό ΐδιόρρυθμον ττ,ς συντά¬
ξεως αυτής τό δέ διότι καί αύτη άποδεικ,νύει, ότι ή ίωνιχή γράφη
έν χρήσει ήν παρά τοίς ίδιώταις πολύ προ τ·ης είσαγωγίίς αυτής
είς τα δϊΐμόσια έπίσΥΐμ* Ιγγραφα.
2. » Τχ έν τω 0. Ι. Α.
IV
2 ύπ' άρ. 37381 καί 3736* δη¬
μοσιευθέντα τεμάχια άνηκουσιν είς την αύτην επιγραφήν, συμ-
πληροΰνται δέ διά νέου τεμαχίου ώς εξής:
Δε]χατεν · Αθεναιαι · -ολιοχοι
Η]εροχλει8ες μάνεθεχεν Γλαυχιο [υιός
Ή έπιγραφη πλήρης εστίν.
3. » Ή έν τφ 0. Ι. Α.
IV
2 ύπ'άρ. 3731*1 έπιγραφίι βυμ-
πλϊΐροϋται διά νέου τεμαχίου ώς έπεται"
Δ]ιοπ[ειθ]ες
ί]ποι[εσ]εν
4. » Ή έν τώ 0. Ι. Α.
IV
ύπ'άρ. 37311 έπιγραφη άποτελίΐ
μιτα όυο νεων τεμαχιων το εξής :
.... υμος εποι[εσε]ν
ό 8εϊνα ανε]θ«χ[εν
4) Μουσείον Πειραιώς.
Είς τό Μουβεϊον Πειραιώς εισήχθησαν τα έν σελ. 132 άρ. 5
περιγραφόμενα άρχαϊα, τα έν ταίς έν Πειραιεί άνασκαφαϊς εύρε-
θέντα.
δί) Μουσείον Τριπόλεως (Νομοΰ Άρκαδίας).
_ Έν τί) Ιδρυομένγ, άρχαιολογικ^ Συλλογί) τοΰ νομοΰ Άρκαδίας
εν Τριπόλει εισήχθησαν τα έν «λ. 131 αριθ. 3 άρχαϊα, τα έν ταίς
εν Μαντινεια άναβκαφαϊς εΰρεθέντα. Έκ της αυτής Συλλογης
παρελήφθη καί σταλέν ενταύθα κατετέθη έν τώ έθναφ Μουσείω
τ6 έν σελ. 122 ύ-1 αριθ. 1 χαλκοΰν άγαλμάτιον Άρτέμιδος.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. —ΒΤΟΣ 1888 —ΙΟΥΛΙΟΣ 14ί
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'.
Διάφοραι &ίδήσεις.
1.— Παρά τω ενταύθα Β. Νοστράκη κατεσχέθησαν καί έν
τω, γραφείφ της Γενικάς Έφορείας κατετέθησαν τα εξής άρχαϊα :
α') είδώλιον πήλινον (Ηρακλέους) ίσταμένου, κρατούντος έν τη
οεξιΧ τί) ρ'ςπαλον καί έν τη άριστερίκ κ,ρεμα,μένην άπό τοΰ βρα-
χίονος την λεοντήν. Ή κεφαλη δέν ενει τόν γνωστόν τού Ηρα¬
κλέους τύπον, άν καί φαίνεται γνησία, έν ω τό σώμα, εί μ.η άπαν,
τό πλείστον τουλάχιστον είνε ύπόπτου γν/)σιότΥ]τος· ύψ. 0,30,
β') εΐδώλιον πήλινον γυναικός ίσταμέντις φερούσττις ποδήρνι χιτώνα
κα'ι ίμάτιον όπερ κράτει διά της άριστερας χειρός μετά χάριτος
προτεταμ,ένον. Τό είδώλιον είνε λεπτοτάτης εργασίας κ,αί όμως φαί¬
νεται ΰπόπτου γνησιότνιτος, τουλάχιστον μετά βεβαιότ·/)τος ίσχύει
τοίίτο ώς πρός τόν χρωματισμόν ϋψ. 0,20, γ') κ,ωο'ωνοειο'ης
κρατνιρ έρυθρόμορφος. Επί της μ,ιάς δψεως : άνήρ χλαμυδοφόρος
κρατών έν τη δεξιό) ξίφος γυμνόν κ,αΐ έν τη άριστερ^ τόν κολεόν
αυτού, όρμ,ών κατά γυναικός φευγούσγις, έν φ τό πρόσωπον έστραμ-
μένον Ιχει πρός έτέραν γυναΐκα όπισθεν αΰτοϋ ερχομένην καί κρα¬
τούσαν τούτον άπό τοθ βρανίονος, ίνα άναχαιτίση αυτόν α,πό της
κατά τής φευγούσης γυναικός προσβολής αΰτοΰ. "Οπισθεν της σκη-
νής ταύτης Παλλάδιον επί κίονος. Άρκττερά νεανίαςχλαμυδΌφόρος
κρατών δόρυ έν τη άριστερα. Δεξιά, έμπροσθεν τνίς διωκομέντις
γυναικός, της κρατούσης έν τη άριστερ^ σκεϋος μετά. ταινιών,
Σάτυρος, άποσκοπών καί κρατών λαγωβόλον έν τη άριστερα;. Επί
της όπισθεν οψεως : Σάτυρος εκατέρωθεν φευγούβτις γυναικός.
Οπισθεν τοΰ ετέρου των Σατυρων γυνή ( έλλιπής τό άνω τίμισυ )
ύψοΰσα τούς βραχίονας ώσει έκπεπλγιγμένη διά την πρό αυτής
•ϊυμββίνουσαν σ-Αηνην. Ή γράφη άμ,ελής όλως, τής παρακμής. Τό
άγγεϊον «υνεκολληθη έκ πολλών τεμαχίων καί συνεπληρώθγι ένια-
χοΰ· ϋψ. 0,50, δ') Άμφορεΰς μελανόμορφος [//.κρός έκ τεμαχίων
συγκεκολλϊΐμ,ένος /.αί έπιδιορθωμ,ένος. Παριστα επί άρματος τε-
θρίππου γυναΐκ,α καί άνδρα παρ' αύτη ήνιοχοΰντα. Όπισθεν τοΰ
άρματος άνήρ ίστάμενος, κισσοστεφής, παίζων λύραν, έναντι τού-
14,! ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΙΟΥΛΙΟΣ
τού μορφή άνδρική έπίσης κ,ισιτοστεφής. Πρό τοΰ άρματος γυνή.
Επί τής όπισθεν δψεως : ά,νήρ κρατών κέρας, κ,',σσοστεφής, καί
εκατέρωθεν τούτου γυνή χορεύουσα, καΐ παρά τ$ έτερα τούτων
Σάτυρος χειρονομών, ε') Άμφορεϋς έπιμήκης [Αελονόμορφος ί%
τεμαχίων συγκεκολλϊΐμένος—εΐκονίζει πρόθεσιν νεκροϋ. °Υψ. 0,45.
2. — Διά Β. Διατάγματος άπο 9 Ιουλίου άπελύθγ) της υπη¬
ρεσίας ό Ιφορος άρχαιοτήτων Γ. Λαμπάκης ώς (/.ή άποδεξάμενο;
την είς την αρχαιολογικήν περιφέρειαν Λακωνίας μετάθεσιν αύτοϋ.
Διά τοϋ αΰτοϋ Διατάγματος μετετέθη είς την περιφέρειαν Λακω¬
νίας ό εφορος των κατά τάς Κυκ,λάδας άρναιοτήτων Π. Καατρω-
μένος. Δι" ετέρου δέ Διατάγματος της αυτής ήμερομηνίας μετε¬
τέθη ό εφορος των κατα την Άκαρνανίαν καΐ Άρταν αρχαιοτά¬
των Χ. Τσούντας είς την περιφέρειαν τοϋ νομοϋ Φθιώτιδος καί
Φωκίδος.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΤ ΤΕΤΧΟΤΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΜΑΙΟ1
'Αρχβϊα ε'ισαχθΐντα εις το 'Εβνι. Μουσείον.......... Σελ. 25
Άνααχαφαΐ χαΐ είιρήμιατα............... · "'
Εργασίαι χαΐ ΜουσεΤβ.................. » 92
Διάφοροι ε3ήαιις..................... * 96
ΜΗΝΟΣ ΙΟΓΝΙΟΤ
'Αρχαΐα εΐσαχθέντα είς τό εθνικόν Μουσείον......... Σελ. 97
ΆναϊχαφαΙ κα εϋρήματα................. · 101
Εργασίαι χαΐ ΜουσεΤα.................. · 117
Διαφσροι ιΐ^ήσεις.................... » 119
ΜΗΝΟΣ 1ΟΥΛΙΟΤ
'ΑρχαΤα εΐσαχθέντα είς τό έθνιχόν ΜυσεΤον.......... Σελ. 121
'Ανααχαφαί χ»1 εΰρήματα................. » 122
'Εργαο'ιαι χα'ι Μουΐεϊα.................. » 139
Διάφοροι εΐδήσεις..................... » 141
ΣΧΕΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
'Επιγραιρή ε"χ της Άχροπολεως.............. Σελ. 82
Επιγραφή έ», τοϋ έπιγραφιχοϋ Μουοε'ιου............ » 94-95
Άνέγλυφον Άβηνϊς ευρεθέν έν τ») Ακροπόλει......... » 123
Έπιγραβή μ3τ' άναγλύφοϋ ευρεθείσα έν ττ) "Ακροπόλει...... » 124
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΤΕΥΧΟΣ ΜΗΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.
Άρχαία είσαχθέντα είς τό Εθνικόν Μουσείον.
1. Μεγάλη έπιτύμβιος στήλη, ίτις απέλυεν άνω είς τό
σύνηθες άνθέμιον, παραμορφωθέν έν μεταγενέστερον χρονοις
IV»
αύτ? είκονίζεται, έν προστύπω μάλλον άναγλύφφ, πρός όεζιαν
έστραμμένος νεανίας, ™ριζό>.ενος επί τού έδάφους δι ολοκληρων
των πϊμάτων των ποδών, ε>ν τ6ν αριστεράν πόδα προβεβλη-
μένον καί κρατών έν ^ κατοι τον άγκώνα κεκαμμενη *ριΟ«ρα
ατλεγγίδα καί έλαιοφόρον ληκύθιον. Είνε δέ γυρός, φερων μονον
συνεπτυγμενην άπο τοϋ άρι,τεροΰ ώ>υ είς τα δπισθεν ^-ο-
σαν χλαμύδα, *, το Ετερον άκρον άνέχει τχί δεξι? Χ«ρι. Οπισθεν
τοθ δεξιοϋ ποδός, είς το βάθος, είκονίζεται έν ταπειν^οιναγλο?ω
πρός δεξιάν έστραρ,μένος καί την κεφαλήν πρός τα *νω έχων κοων
Ή διάθεσις καί το περίγραμμα τής ^ «Ι ."τ· «"«« ^
αυστηρόν αυτής ύποδ^οΰσιν ότι τ6 άνάγΧυφον προερχεται ε. τού
δευτέρου ήμι'σεος τής Ε'. έκατονταετηρίδος- εν μεταγενεστέρας
δμως ρωμαϊκοϊς, ,ρόνοις εγένετο δευτέρα χρήσις αυτοϋ και ούτως
«πεώθΛο άνθέρον, είς ο ε^γεν * στήΛη, ^ εχαραχθ,σα
άν.'αύτοΰ,έν τω μέσω, δύο όμόκεντροι κύκλοι καί υπ «υτους
επιγραφαί :
'' Τ Αγαθοχλη χαΐρι
Ευρεθή έν θεσπιατς, έν ετει 1884, καί ε'*«το ίν τ* «*«
Τψ·ς τοϋ άναγλύφου 2,26 κάτω πλάτος 0,78 ανω 0,6
της μορφης 1,61 (Εύρετ. Γεν. Έφοριίας 641).
146 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΎΓΟΥΣΤΟΣ
2. Έπιτύμβιον άνάγλυφον άπολήγον είς άέτωμα (υψ. 1,50
πλ. 0,94) Είκονίζει επί θρόνου καθϊΐμένην γυναΐκα πρός αριστεράν
έστραμμένην, τίτις έκράτει διά της δεξιδίς πτηνόν, ώς φαίνεται, ο
προέτεινε τώ προ αυτής ίσταμένα) μικρω παιδί. Έν (Αετα,γενεστέ-
ροις δμ,ωςχρόνοις εγένετο δευτέρα χρήσις τού άναγλύφου, ώς καί
τοϋ έν τώ προηγουμένφ άριθμώ" ούτως άπεξέσθϊ) καθ' ολοκληρίαν
τό πτηνον *αΙ τό παιδίον καί έχαράχθη επι τοΰ κάτω περιθωρίου
τοϋ άετώματος ή έπιγραφή" :
Επι Διοίωρα Αφροδισιου Ποπλιου δέ γυναιχι
Εΰρίθϊΐ έν θεσπιαϊς καί εκειτο έν ττ) έκεΐ Συλλογίί. (Εύρετ. Γεν.
Έφορείας 644).
3 · Κ. Τρία έπιτύμβια άνάγλυφα έκ της έν Θεσπιαϊς Συλ-
λογης, ά περιγράφονται έν ΜϊΐΐΗβί1αη§βη ά. ά. 3ΓοΗ. ΙηδΙ. τόμ.
III
β. 319 άρ. 10, σ. 320 άρ. 12 καί σ. 323 άρ. 16. (Εΰρετ.
Γεν. Έφορ. 640-642).
β-Τ. Δύο άναθηματικά άνάγλυφα έκ της έν Τανάγρα Συλ-
λογης, ά περιγράφονται έν ΜΐΐΙΐιβΐΙυη§βη κτλ. τόρς
III
σ. 331
άρ. 33 καί σ. 380 άρ. 143. (Εύρετ. Γεν. Έφορ. άρ. 638-639).
8. Δεκαπέντε άγγεΐα των καλουμένων Μυκηναίων, δϊωτα καί
μονόωτα, μετά ταινιων περΐ την κοιλίαν καί τεμάχια μειζόνων άγ-
γείων τοϋ αύτοΰ είδους, καί αίχμή χαλκοΰ δόρατος. Ευρέθησαν
«ν άνασκαφαϊς προϊστορικών τάφων έν Παλαιά Έπιδαύρω γενο-
μίναις υπό τοΰ έφόρου Β. Στάη. (Εΰρετ. Γεν. Έφ. 635-636).
β. Χαλκοΰν κάτοπτρον μετά καλύμματος, έφ' ού δι' ·ίλων
προσκεκολλημένη προτομη γυναικός, ούτως, ώστε φαίνεται ώσει
αναγλυπτος. Τό πρόσωπον έφθαρμένον κατα τα. χείλη καί την κό-
μην. Εύρίθτ, έν οημφ Λαπαθών της επαρχίας Καλαβρύτων καί
απεστάλη υπο τοΰ Εισαγγελέως Πατρών κατασχόντος αΰτό είς
χιϊρας της Αγλαίας Ιωάννου Βλαση. (Εύρετ. Γεν. Έφορ. 637).
^ 1Ο. Χρυσοΰς δαχτύλιος καίλεπτά φύλλα χρυσοϋ. Ευρέθησαν
ιν τάφω άνακαλυφθίντι έμπροσθεν τοΰ μεγάρου των Όλυμπίων.
Συγχρόνως ευρέθησαν χαλκη κατιωμένη φιάλη καί πόμα κατό-
'-ρου εντελώς άχρτ,στα πράγματα, ά καί άπερρίφθησαν. (Εύρετ.
ι εν. ϋ,φορ. 632).
ΑΡΧΑΙΟΑ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 147
11-12. Έπιτύμ,βιος κιονίσκος, έν ώ :
α') Αλ6ουχ[ιου]
Γαιου
Πλουταρχη
Διχμου
Αλβουχιου
Δαμαδος
γυνυ(8ΐθ)
β') Ενχολιον
Ευχλίΐτου
Έλευσινιου
βογατηο(8Ϊο)
Διονυσίου
Παιανιεω;
γυνή
Ευρέθησαν άπέναντι τοϋ μεγάρου των Όλυμπίων, ένθα καί τα
ύττ' άρ. 10. (Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 633-634).
13-57. Έκ των έν ταίς άνασκαφαϊς της Γεν. Έφοριίας
ΐν Τανάγρο; γενομένων εύρτημάτων τα εξής ύπ' άρ. 13 - 57:
13 Εί'δώλια πηλινα δύο (ύψ. 0,32) είκονίζοντα άνδρας γυ-
μνούς τα Ιμπροσθεν, τής χλαμύδος καταπιπτούσης όπισθεν, απο
των ώμων, κρατοϋντας έν τχί άριστερβ? άλέκτορα.
14 Είδώλιον πήλινον γυναικός (ΰψ. 033) μετά συμφυοϋς βα-
σεως (βψ. 0,06)' φέρει ποδήρη χ^ώνα μετ» βι.λοΑο» κάϊρον
ίπί τής κεφαλής. Έν τή άριστερ* κράτει πυζίοα «νοιχτην, ες ής
έζάγει ταινίαν, ν,ν φέρει δια τής σεξιας κάτω παρά το ιβχιον.
Τέννη κοινή.
15. Είδώλιον «ηλινον γυναικός (βψ. 0,34) ^α βα«ως· ,ε-
ρει ποδήρη χιτώνα μετά διπλοϊδίου καί ϊχει τας χείρας *νω, επί
τής κεφαλής, διεσταυρωμένας. Τέχνη κοινη.
16 Εΐδώλιον γυναικός (ύψ. 0,31) Μ »«««« ™>^™
δι' έρυθρων ταινιων. Φερει *οΚ?« χ«βν« "™ ««^ .*"
Ιχει 'τα χείρας καθει,ένας. Ή κόρ είνε κατα τρο.ον αρχαί ο
δίατεταγμεν, καί ε'χει .όλον κχί ,τεφανην, εφ ,, διαχρίνεται
χόσμος κιτρίνου χρώματος. Τύπος κοινο;.
17 Εδώλιον ττήλινον γυναικός (υψ. 0,-27) φερουσης^ γ
χιτδνα καί έπ' «υτοϋ ^λον συνεστραμμένον ,τερΐ το σο>^.
148 ΔΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
κάμη, κατά τρόπον αρχαϊκον επί των ώμων εκατέρωθεν πίπτουσα,
φέρει πόλον καί στεφάνην. Ή δεξιά χείρ πρό τοΰ στήθους, έφα-
πτομένη τοϋ μαβτοϋ· ή άριστερά, κεκαμμένη έπίσης πρό τοΰ βτί,-
θους. Χρώμα. έρυθρόν καί κιρρον ένιαχοΰ. Οί όφθαλμοί καί τα
χείλη χρώματι δεδηλωμένα. Τέχνν, ίκανώς επιμελώς.
18. Είδώλιον πήλινον γυναικός (ΰψ. 0,25) φερούσας ποδηρ·/]
χιτώνα καί έπ' αύτοΰ πέπλον διαφανη, καλύπτοντα τό σώ'μα άπαν
μέχρι των κνημών καί έτι την κεφαλήν έκτός τοϋ προσώπου. Διά
τής αριστεράν χειρός κράτει συνεσφιγμένον τ6ν πέπλον κατά τόν
λαιμόν. Χρώμα έρυθρόν ένιαχοϋ ιδία κατά τα χείλη. Τέχνη ίκα-
νώς λεπτγ).
19. Είδώλιον -ίλινον γυναικός (ΰψ. 0,21) φερούσας ποδήρη
χιτώνα καί πέπλον άνωθεν διαφανη καλύπτοντα τό σώμα μέχρι
των γονάτων, πλήν της κεφαλής. Αί χεΐρες αμφότεραι υπό τόν
πέπλον κρατοϋσιν αυτόν ή μέν δεξιά παρά τό στηθος, ή δέ άρκττερά
καθειμένη. Χρώμα έρυθράν καϊ κυανοΰν ένιαχοΰ. Τόν δεξιάν πόδα
?χει επί θρόνου κειμένου επί συμφυοΰς βάσεως. Τό όλον άρκετά
κομψόν.
20. Είδώλιον πήλινον γυναικός (0,25) φερούστ,ς ποοηρη χι-
τωνα χ.1 είδος δι-λοϊδίου μακροϋ μέχρι των γονάτων. Άπό της
«μης, της διατεταγμένης κατά ρυθμόν αρχαϊκον καί φερούσας ,ττε-
φχνην,^αταπίπτειπέπλος ζπισβεν, άνερχόμενος δια της άριστερας
Χ»ρος επί τοϋ άριστεροΰ ώμο». Ή δεξιά άνέχει τό ίμάτιον ρκρον
κ«τ« το ^ίον. χρώ(λ ί^ ,
^ χρ( ?^
21. Όμοιον τω άνωτέρφ.
22. Δΰο είδώλια γυναικεΐα πήλινα (0,22) φέροντα ποδή>
*ν« μ«α διπλοϊδίου καί ,τεφάνην επί τής κεφαλής. Αί χεΤρες
αμφότεραι καθειμέναι. Τΰπος κοινάς, χρώμα έρυθρόν καί ρθί Μ
των χειλέων καί των όφθαλμών
°
αλλ απλοΰν κάλυμμα (;)
ιτώ! , ί Υαΐκεϊα (ύΨ· °·19) ?έρον-« ποδήρη
-ώνα και ί,ατιον Τ,ν δεξιάν χεϊρα |χου- πρό τοΰ -,θους καί
« της αρ,τερ,ς «νέχουσι τό ίμάτιον. Τό "εν Ιχει γυρήν τ^ν
Η»-. το έτερον Ιχει περί αύτην ω56ι ,τεφανην. "^
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΓΓΟΥΣΤΟΣ 149
25. Δύο είδώλια πήλινα (ϋψ. 0,22) φέροντα ειδος χιτώνος
καθικνουμένου (/.έχρι τώνκνημών την δεξιάν χείρα έχουσιν επί της
κεφαλής. Ή άριστερά, υπο τό Ινδυμα, άφανης σχεδόν, κράτει άγ-
γεΐον (ληκ,ύθιον ; ) υπό τόν χιτώνα καταφανές. Τέχνη κοινή.
26. Δύο πήλινα γυναικεΐα εϊδώλια (ϋψ. 0,25) τοϋ αΰτοϋ πε-
ρίπου τύπου, ού καί τα προηγούμ,ενα, μέ την διαφοράν ότι έχουσιν
αμφοτέρας (τού ετέρου λείπει ή δεξιά) τάς χείρας επί τής κεφαλής.
Χρώμ,α. λευκόν κ,αϊ έρυθρόν. Περί τούς βραχίονας φέρουσι ψέλλια
έρυθρω χρώματι.
27. Είδώλιον γυναικός ίσταμ,έννις (ύψ. 0,28), φερούσας χιτώνα
καί υπεράνω πέπλον διασταυρούμενονι. Την δεξιάν χείρα εχει κε-
κ,αμμένην πρό τοΰ στήθους, άπτομένην τοΰ μαστοΰ. Ή κάμη εκα¬
τέρωθεν επί των ώμ,ων πίπτουσα εχει είδος πόλου. Τέχνη κοινή.
28. Είδώλιον πηλινον γυναικός (ΰψ. 0,38) φερούσας ποδήρτι
χινώνα καί έπ' αυτού έτερον αφικνούμενον μέχρι κάτω των γονά-
των είς πτυχάς κατά σχημα πεποιημένας. Την δεξιάν εχει επί τοΰ
στήθους καί άπτεται δι' αυτής τοϋ μαστοϋ' έν τγ καθειμένη δέ
άριστερό; κράτει μηλον. Επί της κεφαλής φέρει κωνοειδί) πόλον
καί στεφάνην κυανω χρώματι, ώς φαίνεται, κεκοσμτιμένην. Τα
χείλη είνε έρυθρω χρώματι βεβαμμένα. Τό πρόσωπον λευκόν.
'Υψηλή βάσις (ΰψ. 0,07) δι' έρυθρών ταινιών κεκοσμημένη.
Τέχνγ) ούχι επιμελώς" ίδίκ αί χεϊρες εισίν όλως άμελώς πεποιη-
μέναι.
29. Εϊδώλιον πήλινον νεανίου γυμνοϋ έμπροσθεν, κοινοΰ τύπου
(ΰψ. 0,24).
30. Όμοιον μικρότερον (0,19) έφθαρμένον.
31. Όμοιον ετι μ,ικρότερον (ύψ. 0,11).
32. Δύο εΐδώλια γυναικεΐα (ΰψ. 1,21) φέροντα ποδήρτι χι¬
τώνα καί πέπλον καλύπτοντα καί την κεφαλήν, πλήν τοΰ προσώ-
που. Ή δεξιά χείρ (υπό τόν πέπλον) φέρεται πρό τοΰ στήθους, ή
άριστερά, έρείδεται επί τοΰ ΐβχίου. Τύπος συνήθης.
33. Είδώλιον πήλινον γυναικός (ΰψ. 0,16) άνευ βάσεως. Φέρει
ποδήρη χιτώνα καί πέπλον διασταυρούμενον επί τοΰ σώματος καί
στηρίζεται επί τοΰ άριστεροΰ ποδός μετα χάριτος τόν δεξιάν πρός
τα όπισθεν άνυψοΰσα· διά της δεξιας χειρός κράτει ρ'ιπίδιον πρό
150 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
τοϋ στήθους· ή άριστερά, υπο τόν πέπλον, άνέχει αυτόν. Ή κόμη
διατεταγμένη ταινιοειδώς σχηματίζει κρωβύλον όπισθεν. Τό είδώ-
λιον είνε κομψότατον, τέχνης Ίκ,ανώς λεπτης.
34. Είδώλιον γυναικός (ΰψ. 0,16) φερούσης ποδήρη χιτώνα
έζωσμένον καί Ιμάτιον έρριμένον άπό τοϋ άριστεροθ ώμου καί κρα-
τούμενον διά της έπωνύμου χειρός, παρά τό ΐσχίον. Ή δεξια κρά¬
τει ρ'ιπίδΊον πρό τοΰ γόνατος. Στηρίζεται επί τοϋ άριστεροΰ ποδό;
τόν δεξιάν μικρόν προτεταμένον έχουσα. Ή κόμη σχηματίζει κρω¬
βύλον καί τα ώτα φέρουσιν ένώτια. Τέχνη ίκ,ανώς λεπτή.
35. Εΐδώλιον γυναικός Ισταμένης (ΰψ. 0,15) φερούσας ποδϊΐριθ
χιτώνα καί πέπλον καλύπτοντα καί την κεφαλήν, πλήν τοΰπροσώ-
που. Την δεξιάν χείρα, ΰποβασταζομένην διά τής άριστεροίς, φέρει
πρός την κεφαλήν, ήτις φαίνεναι άναπαυομένη επί ταύτ·ης ούτως,
όπως ποιεί τις υπό λύπης κατεχόμενος. Τό είδώλιον είνε λεπτουρ-
γημένον καί κομψόν.
36. Είδώλιον γυναικός καθημένης επί θρόνου (ύψ. 0,14), έφ'
ού προσκεφάλαιον. Φέρει ποδήρη χιτώνα καί πέπλον καλύπτοντα
τό σώμα συν τί) κεφαλνί, πλήν τοϋ προσώπου. Τόν δεξιάν άγκώνα
«τηρίζιι επί τοϋ μηροΰ καί φέρει την χείρα (υπό τόν πέπλον) πρός
την κεφαλήν, ώσιί ίνα υποβαστάση ταύτην. Την αριστεράν χείρα
?χει άμελώς (υπό τόν πέπλον) έρριμένην επί τοϋ άριστεροΰ μϊΐροϋ.
Είνε ίπιμελεστατα τεχνουργημένον ούτως, ώστε δυνατόν ν ά θεωρηθή
ώς των ώραιοτάτων προϊόντων της έν Τανάγρα κοροπλαστικης.
37. Είδώλιον πήλινον άνδρός (;) (ύψ. 0,15) φέροντος ίμά-
τιον συνιστραμμένον καί καλύπτον άπαν τό σώμα (πλήν της κε¬
φαλής) μέχρι των κάτω ποδών. Διά τής δεζιας χειρός κράτει τα
Ιμάτιον πρό τοϋ στήθους καί διά της άριστερας άνέχει αύτό μικρόν
κατά τοΰς μηρούς. Ή κεφαλή είνε κεκλιμένη πρός τα έμπρός καί
εχει βραχίϊαν την κόμην.
38. Εδώλιον πηλινον γυναικός (0,13) φερούσης ποδήρη χι¬
τώνα καί Ιμάτιον, όπερ άνέχει διά των χειρών. Τύπος κοινάς.
39. Είδώλιον πηλινον γυναικός (0,13) φερούσης χιτώνα πο-
δτ,ρη καί ιμάτιον, όπερ κράτει δια της δεξιας κατά την όσφύν. Ή
κομη ε'χει στεφάνην καί σχηματίζει ώσει κρωβύλον, λίαν έξέχοντα.
40. Είδώλιον άνδρός καθημίνου (ύψ. 0,17) επί βράχου, έχον-
ΑΡΧΑΙΟΑ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 151
τος τον αριστεράν πόδα επί ύψτηλοτέρου επιπέδου καί επί τούτου
την αριστεράν χείρα έρριμένην. Την δεξιάν στηρίζει επί τοϋ βρά-
χου, έφ' ού κ,άθιηται. Φέρει ΐμάτιον κεκ,αμβωμένον επί τοΰ δεξιοΰ
ώμου καί υποδήματα δι" έρυθρών σταυροειδών ταινιών δεδεμένα
επί των σφυρών. Επί της κεφαλής φίρει πέτασον, ουχί συμφυί),
άλλ' απλώς επικείμενον. Τό ί,μάτιον είναι χρώματος ίοειδοϋς. Ή
μορφ·/), μικρόν μ,ειδιωσα, εχει όψιν άνθρώπου ·ήλιθίως ρεμβάζοντος.
Είνε των είδυλλιακών έκείνων άγαλματίων (§βηΓβ), άτινα έχουσι
πολλήν χάριν. Ή έργασία ουχί λίαν επιμελώς.
41. Είδώ'λιον πήλινον μικροϋ παιδός (ϋψ. 0,14), βαίνοντος,
προτεταμΐνον έχοντος τον δεξιάν πόδα" όπισθεν εχει έρριμμ,ένον
ΐμάτιον κρατού(λενον διά τής δεξια,ς καί συστρεφό(λενον περί τον
αριστεράν βραχίονα. Ή άριστερά, κράτει τι δυσδιάκριτον. "Επί της
κόμης ώσει στεφάν·/). Κοινή τέχνη.
42. Εΐδώλιον πτιλινον άνδρας (0,24) ίσταυ-ένου παρά κίονα,
έφ' ού στηρίζει τάν άριβτεράν άγκώνα. Φέρει ΐμάτιον καλύπτον τα.
άπά της όσφύος κάτω τοΰ σώματος καί την αριστεράν χείρα" ή
δεξιά, προτεταμένη, ώσει ποιοΰσα νεϋμα σιγτίς. Έλλείπει ί) κεφαλή.
43. Εΐδώλιον γυναικός ξοανοειδές (υψ. 0,17)" ή δεξιά κράτει
δυσοΊάκ,ριτβν τι πρό τοϋ στήθους, ή άριστερά καθειμένη. Χρώμα
λευκόν καί έρυθρόν. Κοινάς άρχαϊκ,ός τύπος.
44. Εΐδώλιον γυναικός (0,15) ξοανοειδές, τοϋ κοινοϋ τύπου,
χ.ακότεχνον. ·
45. Τρία είδώλια γυναικών καθήμενα (ΰψ. 0,10) τάς χείρας
εχοντα επί των γονάτων, τοϋ κοινοϋ άρχαϊκ,οϋ τύπου.
46. Δύο είδώλια μικρά (ϋψ. 0,11 καί 0,08) Σειληνών όκλα-
ζόντων, κακότεχνα.
47. Εΐδώλιον άνδρας πωγωνοφόρου (ΰψ. 0,08) έξγιπλωμένου
επί κλίνης (;). Τα πρόσωπον καί τα στήθος έρυθρω χρώματι κε-
χρωματ·.σ(χένον καί τό άπό τής όσφύος κάτω τοϋ σώματος λευκώ.
Τέχνγ) κοιντί).
48. Είδώλιον γυναικόςκαθημέντις(0,ΐ7),τάςχεΐρας έχούσης έιτί
των γονάτων, τοΰ κοινοϋ άρχαϊκ,οΰ τύπου, κεκαυμένον τό πλείστον.
49. Μικρά πηλίνη (0,09) Σειρήν άρχαϊκοΰ ρ'υθμοΰ.
50. Δύο μικραί προτομΛΪ γυναικεϊαι (ΰψ. 0,08).
152 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
51. Κεφαλή γυναικεία πηλίνη έχουσα στεφάνην καί την κόμην
είς κρωβυλον άπολήγουσαν (ύψ. προσώπυ 0,08). Τό πρόσωπον
λευκώ χρώματι ή κόμη έρυθρώ κεχρωματισμένη. Τέχνη έπιμελής.
52. Κεφαλή γυναικός πηλίνη, άρχαϊκή. Τό πρόσωπον κε-
χρωματισμένον δι' έρυθροΰ καί μέλανος χρώματος κατά φύσιν.
53. Άγγεϊον πήλινον έχον σχημα κεφαλής ανθρωπίνης φερού-
β»ί πίλον έπιμήκτο όπισθεν (ειδος Φρυγίου πίλου), έφ'ου ή όπή τού
αγγείου. Ή κόμη είνε κατά σχημα πεποιημένν) είς κόμβους περί
τό μέτωπον χρώματος μέλανος. Τοϋ προσώπου τα μέλη, οίον
όφθαλμοίκαίχείλη, δι'έρυθροΰ καί μέλανος χρώματος δεδηλωμένα.
Ή μορφή εχει όλως άρχαϊκήν όψιν.
54. Τρία πήλιναζώα, κύνες (;) (ύψ. 0,12 καί 0,10), ών
τα μεϊζον κράτει έν τώ στόματι πραγμά τι.
55. Λήκυθος (ύψ. 0,26) φέρουσα επί της κοιλίας έρυθρόμορφον
γραφήν, ήτοι γυναϊκα Ισταμένην φορουσαν ποδήρη χιτώνα στικτόν
καί Ιρ,άτιον επ'αυτου, καί κρατούσαν δια τής προτεταμένης δεξιας
κυλικα. Παρά τοΰς πόδας κάνιστρον. Τέχνη ούχι λίαν έπιμελής.
56. Λήκυθος (ύψ. 0,23, ό λαιμός έλλείπει). Φέρει περιτών
κοιλίαν έρυθρόμορφον γραφήν την εξής .· έν μέσω την Άρτεμιν
Ισταμένων, φέρουσαν ποδήρη χιτώνα καί ίμάτιον καί επί της κεφα¬
λής υψηλόν μ.όδιον μιτ'άστέρων καϊ άλλων ποικιλμάτων. Έπϊ της
ραχιως την φαρέτραν ίχουσα κράτει δι1 αμφοτέρων των χειρών
λυραν διάταινιών κεκοσμημένην, ϊ,ν προσφέρει είς άνδρΐκ·ην μορφήν
(τον Απολλα,να) Ισταμένην πρό αυτής καί αύτη προσβλέπουσαν.
Ο Απόλλων «νέ δαφνοστεφί,ς καί κράτει τό τόξον έν τί άριστερα,
«ν ω την δεξιάν έρ,ίδει επί τής όσφύος· φέρει δέ στολήν κιθαρφδοΰ.
Εν τώ^,τώνιδόο μορφών ίλ«φος πρός την Άρτέμιδα βλέ¬
πουσα. Οπισθεν δέ τοθ Απόλλωνος Έρρκ τόν πέτασον έρριμένον
.««·« «χων καί κρατων τό κηρόκειον ποιεί δέ διά τη δεξιας
^«Γοντι (απαγορευσεως;) προς τόν Άπόλλωνα βλέπων. Ό¬
πισθεν τούτου (μίταζυ τούτου χα, ^
φιρουσα διαδ^α χιτώνα ποδήρη ^ ^, ^.^ ατίΙ
ν?ανον (ρλις ορατον) έν ταϊς χερσ,_ ,Επί το, γ- τοδ
ε», γ.γρ.ίψ.ναι επιγραφαί δηλοΰσαι τα όνόματα των είκονιζομένων
ήτοι ΛοτΐΐίΐΓ. Α*ι·λΛ__ Ε·. « . , , ~
τω* ετέρα δέ έπιγραφή μεταξύ
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 153
δύο μορφών δηλοί τό τοϋ τεχνιτού όνομα, ήτοι : «Μυς εγραφσβν.*
"Επί τοϋ λαιμοΰ ύπάρχει βωμός καί εκατέρωθεν πτερυγοφόροι ίπτά-
μεναι γυναικεϊαι μορφαί φέρουσαι τρίποδας. Ή γράφη είνε των
ώραιωτάτων καί τεχνικωτάτων καί δύναται νά ταχθτ) είς την άκ-
μήν της άγγειοπλαστικης.
57. Κύλιξ έρυθρόμορφος (υψ. 0,08 διαιχ. 0,19). Έν τω μέσω
φέρει έν κλαιβιω κυκλ-.κφ γραφήν την εξής: μαχητής^ κράνος φέ-
ρων καί λεπτόν ίμάτιον τετυλιγμένον περί την κοιλίαν, έπίσης κατά
τας κνή>ας, φαίνεται έκλάζων (;). Την δεξιάν χείρα φέρει επί τοϋ
κράνους· παρ'αύτφ δέ φαίνεται τό δόρυ καί ή άσπίς, τ,τις ύποτί-
θεται τουλάχιστον κρατουμένη (διότι δεν φαίνεται τουτο) δια της
άριστερας. Επί τής άσπίδος γεγραμμένος πολύπους(;) Περί την
είκόνα ή έρυθρω χρώματι Ιπιγραφή : Φ«-τια? βττοιβσί". Όμοιάζει
την Σωσίου κύλικα. (Εύρετ. Γεν. Έφορ. 646-690).
58. Νομισμ«τό(πιμον χρυσουν (σιάμ. 0,05) κοπέν είς ανά¬
μνησιν τής εν Μεθώνν, πυρπολήσεως τοΰ Αιγυπτιακού στόλου υπο
τοΰ ναυάργου Α. Μιαουλη. Επί τής μι«ί δψεως φέρει προτορ.ην
τοϋ Μιαουλη καί πέριξ την επιγραφήν : ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ
ΝΑΥΑΡΧΟΣ- επί της ετέρας δέ εΐκονίζεται ό Μιαούλης ως χυρ-
πολτ,της, κρατών έν τ? δεξι? πυρσόν. Υπέρ αυτόν ή^"ΪΡ«^ =
ΙΔΟΥ ΕΠΙ ΣΕ ΦΑΡΑΩ καϊ υπό τούς πόδας αυτού : ΜΟΘϋΙΝη
1 ΜΑΙΟΥ 1825. Προστ,νέχθη υπό τοΰ Προέδ-ρου της κυβερνή¬
σεως Χ. Τρικούπη, ίνα κατατεθή έν τω Έθν. Νομισματικω Μου-
«ίω ώς δώρον έκ μ-έρους τοΰ κ. θεοδώρου Μαυρογορδάτου. (Ευ-
ρετ. Γεν. Έφορ. 645).
59. Μαρμ-αρίνη κεφαλή Απόλλωνος (;) τοΰ γνωστοϋ αρ-
χαϊκοϋ τύπου, μεγέθους φυσικοΰ. Ευρέθη έν Παλαιά Έπιδαυρφ
υπό Στάη (ϊδ. «. 158). (Εύρετ. Γεν. Έφορ. 690 )
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'.
Άνασκαφαί καί εύρήμ.ατα.
1) Άνασκαφαί ίν τ$ Ακροπόλει ('ίδ. σ. 122 άρ. 1 κ. έ.).
Ή εξακολουθή; τής έν τώ χώρω τώ μεταξΰ τοΰ Παρθενώ-
154
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΤΓΟΤΣΤΟΣ
νος καί τοϋ νοτίου τείχους της Άκροπόλεως σκαφής ηνεγκεν είς φώς
ούχι πολλοϋ λόγου άξια άρχαϊα. Των γλυπτών εύρημάτων άξιολο-
γώτερον είνε πωρίνη πωγωνοφόρος (άνευ πλαστικώς δεοΎιλωιζένου
μύστακος) κεφαλή φυσικοϋ σχεδόν μεγέθους, όμοιάζουσα τόν τρόπον
τής εργασίας καί την διάθεσιν τής κάμης πρός την έν τώ Έθνικω
Μουσείω ύπ' άρ. 21 (ϊδ. Κατάλογον) Νίκην τοΰ Άρχέρμου. Των
χαλκών δέ μνημονευτέον άγαλμάτιον γυμνοΰ νεανίου (ΰψ.0,20) ορ-
χουμένου, κεφαλή Μεδούσης (περιφέρειαι 0,10) άξιολόγου άρχαϊκης,
Ικκνώς προηγμένης, τέχνηςέργον, καϊ λάβη σκεύους παριστώσα ουο
λέοντας σπαράσσοντας μεταζϋ αυτών κείμενον ζώον. Πλείονα σχε¬
τικώς είνε τα εύρεθέντα τεμάχια άγγείων. Τούτων μνήμηνευτέα α )
τεμάχιον λευκοΰ τό εδαφος άγγείου, εν ώ σώζεται το άνω τίμισυ
γυναικείας μορφής κρατούσης σκηπτρον παρά τγ μορφίί πτηνόν
Σώζεται δ' έν αύτω ή έπιγραφή
[χ]αλος.
β') τεμάχιον έρυθρομόρφου άγγείου, έφ'οΰ σώζεται το άνω μέρος
τοϋ σώματος Απόλλωνος (;) δάφν/ι έατεμμένου, τέχνϊΐς λεπτής
έργον γ') τεμάχιον πίνακ,ος μελανομόρφου, έν φ σώζεται τό άνω
•ίίμισυ τριών μορφών. Έν μέσω πωγωνοφόρος άνήρ κρατών επί
τοϋ ώμου ειδος σκαφιδίου χειρονομεϊ πρός άπέναντι αΰτοϋ ίστάμε-
νον καί ομοιον σκεϋος κρατούντα νεανίαν άριστερά, νεανίας κρατών
επί τοϋ ώμου τό αΰτό σκεΰος. Ή εικών παριστό; τρυγητόν, ώς
φαίνεται' τα κενά δέ είνε πεπληρωμένα δι' άμπελου μετά σταφυ-
λών. Υπό τό λευκόν περιθώριον σώζεται έπιγραφή
....ελιδες·
παρ έκάστνι δέ των εΐκονιζομένων μορφών ΰπάρχει έπιγραφή ούχι
τοσούτον σαφής, οίον παρα τΫί ιτρώτγι :
εδοχαν επιεν(;),
παρά τ-ή έν τω μέσφ
μετα χαγο
καί παρά τχί πρός τα δεξιά
μαλατ...
Άνω ε'χει ό πίναξ δυο όπάς. δ') χείλος άγγείου μέλαν Ιχοντος τό
Ιδαφος, έν ώ ή έπιγραφή :
Σμιχρος ανεθεχεν τει Αθενααι
Π. ΚΔΒΒΔΔΙΔΣ
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
155
2) ΆνασκαφαΙ έν Τανάηρα (ΐδ. σ. 125 άρ. 2 κ. έ. ).
/
Ή έζακ,ολούθησις των έν Τανάγρα άνασκαφών τάφων τίνεγκεν
είς φώς πολλά. των συνήθων άρχαίων, ο εστίν άγγείων καΐ πϊΐλίνων
άγαλμ,ατίων, ών τίνα ουχί έστερημένα σπουδαιότητος τινος. Ευρέ¬
θησαν δέ καί τέασαρες ένεπίγροιφοι λίδοι. Καί επί μ,έν τοΰ πρώτου
γεγραπται:
επι Ναυσιδι
επί τοΰ δευτέρου :
Αριστων
επί τοΰ τρίτου :
Θιοξενα
καί επί τοΰ τετάρτου
Καφιαιας
επί τοΰ πέμ,πτου
Πευανγελι;
επί τοΰ έ'κ,του
Αριστολιτα
καί επί τοΰ έβδόαου
Αρισστοτίλε;
[Κατ' άναφοράς Ε. Κορομάντσου].
3) ΆνασκαφαΙ έν Μυκήναις (ΐδ. σ. 131 άρ. 4).
Ή εξακολουθήση των εν Μυκήναις άνασκαφών τάφων ηνεγκεν
είς φώς κοσμ,ήματά τίνα των συνήθων καί έ'να γεγλυμμένον λίθον,
έν φ δύο ώραΐα, έξειργασμένοι λέοντες μεταζΰ δένδρων Ιτι ευρέ¬
θησαν καί τίνα, έλεφάντιν* πράγματα, χκλκίί πόρπτι κτλ.
[Κατ'αναφοράν τοΰ έφόρου Χ. Τσούντα].
4) ' ΆνασκαφαΧ έν Παλαιά Έπώαύρω.
"Υπό της Γενικής Έφορείας, δαπάναις τοΰ Ύπουργείου των
Έκκλνισιαστικών, ένγιργ·ήθησαν διά, τοϋ έν τω Έθνικώ Μουσείω
έφόρου Β. Στάη άνασκαφαί προϊστορικών τάφων. Περΐ τούτων
έκτίθγισιν ό Στάτ,ς τα έξίίς :
«Ότε ~ρό ένιαυτοϋ, έκτελών ανασκαφάς έν ττρ έν Έπιδαυρία
Ιερώ τοϋ Άσκ,ληπιοΰ, κατήλθον ξίς την παλαιάν Έπίδαυρον χάριν
156 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΪΤΟΤΣΤΟΣ
επισκέψεως των ε'κεΐ αρχαιοτάτων, παρετήρησα διερχόμενος την
οδόν την είς τό ιερόν άγουσαν, ού πάνυ πόρρω της τα νυν
«Παλαιάς Έπιδαύρου» καλουμένγις καί έναντι τοΰ νησιδίου
επί τοϋ όποίου τό αρχαίον φρούριον, επί τής κλιτύος τοΰ ορους
τοΰ πρός αριστεράν της όδοΰ, λαξεύματα ένιαχοΰ επί τοΰ βράχου
τοΰ γυμνωθέντος εν μέρει εκ τοΰ λεπτοΰ γίίς στρώματος τοΰ καλύ-
πτοντος την κλιτΰν άπασαν. Ύπέθεσα ότι θά έκρύπτοντο κ,ατά την
κλιτύν εκείνην προϊστορικοί τάφοι, δι* ο καί ύποβαλών είς τό
Υπουργείον έκθεσιν περί τούτου έζήτησα την άδειαν νά ποιήσω
ανασκαφάς, ήτις καί έχορηγήθη μοί κατά τα μέσα Αΰγουστου τοΰ
τρέχοντος ετους.
» Ή εΐκασία μου αύτη άμα τί) ενάρξει των άνασκ,αφών απε¬
δείχθη αληθής, καθόσον ευθύς ανεύρον την πρώτην έν τώ βράχω
λελαζευμένην στενήν είσοδον (δρόμον) ενός των τάφων τούτων. Ση¬
μειωτέον δέ ότι ή ποιότης τοΰ Ιδάφους ήν καταλλγιλοτάτη πρός
τοιαύτην τάφων λάξευσιν. Οί προϊστορικοί ούτοι τάφοι της πα¬
λαιάς Έπιδαΰρου ήσαν εντελώς άγνωστοι" όμοιοι δέ όντες τοίς έν
Μυκήναις έπ' εσχάτων άνακαλυφθεΐσι καί τοίς πρό τίνων έτών έν
Ναυπλίφ τό ένδόσιμον δίδουσιν είς την υπόθεσιν ότι πολλαχοΰ
της Άργολικης υπάρχουσι τοιούτοι τάφοι άγνωστοι ετι, τοΰ εΐ-
δους τούτου των τάφων συνήθους, ώς φαίνεται, όντος κατά. την
προϊστοριιιήν εκείνην χρονικόν περίοδον.
» Έν 'Επιδαύρω άνέσκαψα έν όλφ έπτά τάφους, ών τέσσαρες
κεΐνται επί της αυτής περίπου γραμμάς, διαφόρου μεγέθους, οί δΰο
δέ ΰψηλότερον καϊ ούχι παραλλήλως. Έπειδη δέ οί τάφοι ούτοι
είνε καθ* όλου όμοιοι πρός αλλήλους ώς πρός την κατασκευήν,
διαφέρουσι δέ μόνον ώς πρός τό μέγεθος, διά τουτο θά περιγράψω
άκριβέστερον ένταΰθα εν α μόνον τούτων, τόν δυνάμενον δηλ. νά
ληφθτί ώς μέσος όρος τοϋ μεγέθους αυτών. Ό τάφος ούτος έκειτο
όλως υπό την γήν άνεκάλυψα δ' αυτόν σκάψας χάνδακα έπιρικη
είς βάθος '/, μέτρου. Εύρον δέ τό πρώτον την είσοδον, τίτις είνε
λελαξευμένη επί τοΰ βράχου πλάτος μέγιστον έχουσα 1 καί 20
μέτρου καί βάθος διάφορον αναλόγως της άνωφερείας της κλι¬
τύος άπό ήμίσεος μέχρι που τριών μέτρων. Τό μη*ος της εΐσό-
δου είνε έ'ξ μέτρων. Ή είσοδος αύτη, ή πυραμιδοειδές σγήμα
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ.-ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 157
έχουσα, ήτο πεφραγμένη διά λίθων ίκ,ανώς όγκωδών, έπαλληλως
κείμενον (οΐονοί εκτισμένον) είς δύο μέτρων μήχος προ τίς θύρας
τοϋ τάφου (τινών δέ ήτο όλόκληρος πεφραγμένη). Καί τουτο ήν
ικανόν μαρτύριον τοΰ ότι ό τάφος δέν ειχε συληθη. Άφοαρέσαντες δέ
τοΰς την είσοδον φράσσοντας λίθους εύρομεν την·θύραν τοΰ τάφου,
καί ταύτην έρμητικώς κεκλεισμένην διά λίθων. Ή θύρα αυτή, ή
μάλλον ή έπή, ε"χει έπίσης σχή>α πυραμιδοειδές, ΰψος ενός καί
ήμίσεος μέτρου καί πλάτος, κατά τό ευρύτερον της τομης μέρος,
ήμίσεος μέτρου, έν φ πρός τα άνω μόλις εχει τό τέταρτον τοϋ μέ¬
τρου. Ό τάφος έντός ουδαμώς διαφέρει κυκλοτεροΰς άντρου, δια-
μέτρου τεσσάρων μέτρων έχει δέ ύψος κατά τό ύψηλότερον «ι-
μεϊον δύο περίπου μέτρων. Έντός δέν όπϋρχε πολύ χώμα· μό¬
νον θραύσματα έκ τοΰ βράχου καταπεσόντα είχον χαλύψει ένιαχοΰ
τα όστα των νεκρών. Εύρομεν δ' έν αύτω τούς σκελετούς τεσσάρων
νεκρών, ών τα όστα, τα των άκρων ιδίως, διετηροΰντο εισέτι κα¬
λώς· εκειντο δέ ούτοι άκτινοειδώς ό είς πλησίον τοΰ άλλου, Ιχον-
τες άπαντες τάς κεφαλάς κατά την έναντι τϋς θύρας περιφεριχίιν
πλευράν τοΰ τάφου, ούτως ώστε θά ήσαν έστραμμένοι εί μη άπαν¬
τες εντελώς πρός ανατολάς, τουλάχιστον ούχι πρός δυσμάς. Παρα
την κεφαλήν καί κοιτά τό δεξιόν μέρος εκάστου των νεκρών εύρο¬
μεν άνά "εν μικρόν άγγεΐον των χαλουμένων Μυκηναίων ι. Πλησίον
δέ τοΰ ενός των νεκρών (δέν ηδυνήθην δυστυχώς νά όρίσω ακριβώς
την θέσιν) άνεύρομεν καί χάλκην αίχμην δόρατος κάλλιστα διατε-
τηρημένην. Ουδέν ίλλο περιεϊχεν ό τάφος ούτος, όν έκκαθαραντες
άφήσαμεν, ώς εικός, ήνεωγμ-ένον. Παραλλήλως τοΰ τάφου τού¬
του καί σχεδόν επί τής αυτής, ώς είπομεν, γραμμής, εύρομεν τέσ¬
σαρας ετέρους τάφους μικροτέρους μέν καί ολιγώτερον επιμεμελη¬
μένης λαξεύσεως κατά τα άλλα όμως όμοίους τώ πρώτω. Η ·ι-
σοδος καί τό θύρωμα καί τούτων (εξαιρέσει ενός, όστις ήτο φ«ιν·-
ται ήνεωγΐΛένος καθόσον ουδέν έντός εύρομεν, άλλ'ούδέ οστα. εν ω
έξ άλλοϋ ^το πληρης χώματος ), ίσ«ν πεφραγμένα δια λιθων.
(1) Τοιαϋτα άγγεϊα ίντελβς ο>οια ανευρέθησαν «Λ ν Α«ρ«4λ« «« «η *~
τδ; 1ων «,μνων Μ τΟϋ βραχο» (Λ, ^ 14 ρέ τ^ *£***
τεΤχο;) άλλ« τάφων χοινίίν δι' ίτ*ολ',9ων χτιστδν (Ο.
χαιολογικφ Δελτ'ιω 1888 σ. 83 χαΐ 170).
Ι
158
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Έντάς των λοιπών τάφων εύρομεν όστόί καί άνά "έν άγγεϊον, ώς έν
τω πρώτω τάφω, πχρεμφεροΰς σχήμα,τΌς. Έντός δέ τοϋ (/.ίγαλϊΐτέ-
ρου των τάφων τούτων, ού τινος τό μέν βάθος της εΐσόδου (πρό τού
στομίου) είνε πέντε καί πλέον μέτρων, ή δέ εϊσοδος καί ϊ) θύρα εν¬
τελώς δι' ογκολίθων πεφραγμένη, εύρομεν πληθος θραυσμάτων άγ-
γείων μεγάλων έσπαρμένων έντός* ουδέ εν όμως πλήρες. Έν τού¬
τοις ή σΰντριψις των άγγείων εγένετο φαίνεται έντός τού τάφου,
καθόσον τινά, των τε[/.αχίων συγκ,ολληθέντα άπήρτισαν όλον άγ¬
γεϊον. Τα όστα τινών των νεκρών (διότι πλείονες τοϋ ενός, ώς φαί¬
νεται, εκειντο έν αύτω) εύρομεν έν αταξία έσπαρμένα σχεδόν καί
τα πλείστα μετά των τεμαχίων των άγγείων ευθύς παρά, την θύ¬
ραν. Τοΰ τάφου τούτου φαίνεται εγένετο συχνη χρήσις" έθραύοντο
δέ τα άγγεΐα καί συνεσωρεύοντο τα όστα. των πρωϊαίτερον έντετα-
φιασμένων νεκρών κατά την νέαν εκάστοτε ταφήν μεταγενεστέρου
νεκροΰ. Εν τινι μικροτέρω τάφω εύρομεν τα όστα. ενός καί μΌνου
νεκροΰ" εκειντο δέ ταυτα ούτως, ώστε τό κρανίον ευρίσκετο σχεδάν
μεταξΰ των κνημών. Βεβαίως ό νεκρός ένεταφιάσθη καθήμενος·
ήτο δέ πιθανώς νεκρός γυναικός, διότι ουδέν άλλο εύρομεν έν τω
τάφω τούτφ, η περόνην χάλκην καί δύο των διατρήτων έκείνων
άντικειμένων, άπερ κοινώς καλοΰσι « σφονδύλους. »
» Ή κλιτύς, έν ή οί τάφοι ούτοι καϊ έν ή πιθανώς καί άλλοι Ιτι
κρύπτονται, εχρησίμευεν ώς νεκροταφείον καϊ κατά τοΰς μεταγενε-
στερους χρόνους, καθόσον πολλαχοϋ εύρομεν, είτε υπό χωρικών
ήνεφγιιένους η άνεπάφους ετι άλλ' ουδέν κτέρισμα περιέχοντας,
πολλούς των κοινών τάφων των έν χρήσει κατά τούς ρωμαϊκοΰς
ιδίως χρόνους.
» Συγχρόνως έποίησα άΐΓθτπιρατηρίους ανασκαφάς επί της «.έ¬
ναντι χερσονήσου. Ανεκαλύφθησαν δέ κατά τούς πρόποδας τοϋ
γηλόφου, έφ' ού τό αρχαίον φρούριον, δυτικώς, πολλαχοϋ ϊχνη
κτιρίων, των πλείστων 'Ρωμ,αϊκών χρόνων, τινών όμως καί άρ-
χαιοτέρων. Έν ταίς άνασκαφαϊς ταύταις εύρον κεφαλήν Απόλ¬
λωνος άρχαϊκήν, τοΰ γνωστοϋ τύπου, ομοίαν τη τοϋ έξ Όργομενοϋ
(ϊδ. σ. 153 άρ. 59). '
[Έκθεσις Β. Στάη].
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 159
5) ΆνασκαφαΙ καΐ βνρηματα £ν
Έν τω '/, τής ώρας άπό τϋς βασιλική έν Δεκελεία έπαύλεως
άπέχοντι χώρω, όστις καλείται Μεγάλη Βρύσις, ένηργήθτισαν υπο
τοϋ διευθυντού των βασιλέων κτημ,άτων κ. Μύντερ, αδεία τοϋ
Ύπουργείου, σκαφικαί εργασίαι, περί των άποτελεσμάτων των
οποίων καί περί σπουδαίας επιγραφάς έν Δεκελεία εΰρεθείσης άνα-
φέρει ήι».ΐν δι "εκθέσεως τού ό Λόλλιγκ, όστις πρός τον σκοπόν τού¬
τον απεστάλη υπο τής Γεν. Έφορείας είς Δεκέλειαν, τα εξής :
« Ό χώρος, έν φ εγένοντο αί άνασκαφαί, κείται παρά^τί)
άρχαιοτέρα έκ Δεκελείας είς Άχαρνας άγούσγι οδώ. Έν αύτω
ΰπάρχουσιν άπαντα μέν άλλ' αρκούντως εύκρινη ϊχνη αρχαίου
τινός δημου. Συμμερίζομ«ι την είκασίαν τοΰ ίβ31ΐβ (ϋβω. ν. ΑΐΙ.
σ. 38) ό5τις τοποθετεϊ έκεΐ τον «Οίον Δεκελειακον » καλούμενον
δήμον. Πλν,σίον της νυν άνακαινιζομένης έκκληβίας έφελκύει^την
προοοχην των εκείθεν διαβαινόντων μέγα τι χώμα γης, όπερ ανα-
σκαφέν έδείχθη ότι περιέκλειε τοΐχόν τίνα έξ έγχωρίου λίθου κτι-
σθέντα, παρά δέ αύτφ πρός Δ. κείμενον λάκκον, όστις ές αρχη^ς
περιεΐχεν, ώς φαίνεται, τέσσαρας σαρκοφάγους. Πείθει δέ π εν τώ
παρεπομένω σχεδιογραφή>τι (είκ. 3) «χιαγραφηβεϊσ. οια«ε»η τοϋ
λάκκου ότι ένεκα τής τοποθετήσεως της μεσαίας σαρκοφάγου εξηφα¬
νίσθη άλλν, τις, Ϋίτις πρότερον έν τφ νυν κενω χώρφ, τω εν τφ (,εσφ
τοΰλάκκου πλησίον τοΰ τοίχου, ίστατο. Των νυν ε'τι έν τω λακκφ
ισταμένων σαρκοφάγων ή μέν πρός δεξιά κειμένη συνίσταται ε,
εύθραύστου έγχωρίου λίθου, αί δέ άλλαι δύο έκ κοινοϋ καί σχεοον
άξέστου πεντελικοϋ μαρμάρου" άγνωσταν δέ, άν ύπάρχωσιν εν τφ
αύτω λοφίσκω καί άλλοι τάφοι. ^ # ι
» Τα έντός των σαρκοφάγων, αΐτινες φαίνεται ότι ήσαν «νέ-
παφοι, παρά τοΰ κ. Μύντερ πλησίον των σκελετών άνευρεθεντα
κτερι'σματα ολίγα εισί καί άπαντα. Εισί δέ άγγεϊά τίνα πηλινα
τα μέν άκαλλώπιστα τα δέ μετ» άπλών κοσμημάτων αλαβαστρα
τίνα διαφόρου μεγέθους, σκευάριον πν,λινον «υραμιϊοειϊες οιατρη-
τον (όποϊα μετεγειρίζοντο οί ύφάνται) καί χαλκοϋν κάτοπτρον.
, Καθαρισθέντος δέ τοΰ έν τοίς έρειπίοις της Δεκελείας ευρε-
θέντος λίθου, ού. η ε>προσθεν έπιφάνεια φέρει την εν τω ϋ. 1. Α. 1 .
160
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ.—ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΌΤΣΤΟ"
6π' άρ. 841 επιγραφήν ανεφάνη επί τής όπισθεν πλευρας τοΰ
αύτοϋ λίθου ή συνέχεια αυτής. Τό νέον κείμενον έδ*ημοσίευτε, κατ'
αντίγραφον καί χάρτινον εκτυπον τοΰ κ. Μυντερ, έν τί) ενταύθα
Μ
ΙιιΚ' Ι
"■•"■^,ΙΡ
-ιι]!Κ
||ΙΪ—
ί *—
ί^^,,,ι/.
1^·
>"^·
Ί5!Ε
"—ίιΙΙ
21
Ιίϋ",.^
■" _ρΐ|ΐ!ϊ
Εΐχ. 3. Άνασχαφα έν ΔίχξλιΊα.
ΐκοΊδομένν) Εφημερίδι υπο ήμερομ. ΐ!Κ Σεπτεμβρίου τοϋ τρ. ετ.
ο κ. Ι. ΙΙαντα.,ίδης, προτιθέμενος να έκδώσγι αύτό προσηκόντως έν
τχί Άρχαιολογικίί Εφημερίδι. Κατά την εντολήν τής Γενικάς
Έφορείας άναγράφω ενταύθα τί» κείμενον τουτο της πολλοϋ λόγου
βξίας επιγραφάς, δι* ής νυν τί) πρώτον άποκτώμεν έκτενεϊς καί
ίπισημους πληροφορίας περί πολλών τα γενή καί τάς φατρίας άφο-
ρώντων ζητημάτων, περί ών παρά τοίς βυγγραφεϋσι μόνον βρα-
χιϊς καί άτελεΐς τίνες νύξεις άπαντώβι.
» Τό κυριώτερον με'ρος τοϋ νέου κειμένου, δηλ. οί στίχοι 1 —
15, (γράφη υπό τοϋ αύτοΰ χαράκτου, όστις ένέγραψε καί την επί
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΒΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 161
τής εμπροσθεν πλευρας επιγραφήν, ής αποτελεί την αχεδόν άμεσον
συνέχειαν. Ή κα,τα. τα λοιπά ακριβώς διατηρουμένη στοιχνιδον
γράφη χαλαται πρώτον μέν έν τώ στ. ιε', ού καί έν τω τέλει
παρελείφθησαν τα στοιχεΐα να, άδυνάτου όντος να τεθώβιν αΰτά
έν τω έπομένφ βτίχφ, διότι οί στίχοι ια'— ιε' εγράφησαν άντί
άλλων οΐτινες έξτϊλείφθ-ησαν έπίττιδες, δεύτερον δέ έν τοίς οτίχοις
μη' καί μθ'. Έν γένει δέ παρατϊΐρητέον δτι καί ή σύνταξις των
άναγεγραμμένων περιέχει άμελείας τινάς, οΐαι συνηθως άπαντώσι
μάλλον έν τοίς δημοτικοϊς ψηφίσμα,σιν ή έν τοίς έπισήμοις τοϋ δή-
μ,ου των Άθ-ηναίων έγγράφοις.
» Τό ενταύθα, δγιμοσιευόμενον κείμενον διαφέρει τοϋ έν τη
Έφτΐ(Λερίδι έκδοθέντος, πλήν άσημάντων τινών, μόνον έν τω τέλει,
όπερ έκδίδομεν πληρέστερον. Ώς πρός την έξγιγησιν τίς έπιγρα-
φή; παρατηροΰμ,εν ότι περί των κυριωτέρων αυτής μ,ερών διαλαρ.-
βάνουσιν έκ των νεωτέρων ό δζβηΐο έν τω ΚΗ. Μιΐ5.
XI.
σ. 510
κ. έ. καί ό Βαδοΐΐ έν τω ΗβηαΊ). ο1. Ιε.1. ΑΙ*.
IV.
σ. 144 κ. έ.
Περί τοΰ τόπου « δπου οί Δεκελειεϊς προςφοιτώοιν έν άβτει (βτ.
5 καί 64) » πρβ. Λυσίαν ΧΧΧΙΠ 3.
Εάν 8ε τι τούτων διαχωλυηι, οποι αν ο ι¬
ερεύς προγραφηι, ενθαυθα αγεν τα μει- .... 810
α χαι τα χορεια· προγραφεν δέ προπεμπ-
τα της Δορπιας εν πιναχιωι λελευχωμ-
5 ενωι μήλαττον η απιθαμιαιωι οπο αν Δ-
(χελειης προςφοιτωαιν εν οατει· το δ¬
ι ψηφισμα τοδε χαι τα ιερίωαυνα αναγ-
ραψαι τον ιερεα ίν στηληι λιβινηι πρ-
οσβεν το βωμο Δεχελειασιν τελεσι το-
10 ις ΐαυτων. Νιχοδημος ειπε' τα μέν αλλα χατ-
α τα προτέρα ψηφιοματα α χεται περι τ-
ες ειςαγωγης των παίδων χαι της διαδ- .... 810
ιχασιας, τος δέ μαρτυρας τρες ος είρη¬
ται επι τηι αναχριαει παρεχεσθαι εχ τ¬
ί 5 ών εαυτο βιασωτων μαρτυροντας τα «περωτωμε[να
χαι επομνυντας τον Δια τον Φρατριον,
μαρτυρεν δέ τος μαρτορας χαι επομνυ-
ναι ΐχομενος το βωμο* εάν 3ε μη ωσι ίν τ¬
ω θιασωι τοτωι τοαοτοι τον αριθμόν ε- Β ι Ο
20 χ των αλλων φρατερων παρεχεσθω· οταν
δι ηι η διαδιχασια ο φρατριαρχος μη κ-
14
162 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. -ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
δ]οτιρον διδοτω τη[ν] ψήφον περι των παί¬
δων τοις άπασι φρατερσι πριν αν οί αυ-
το το ειςαγομενο θιασώται χρυβοην α-
25 π]ο το βωμο φέροντες την ψήφον διαψηφ-
ιαωνται, χβι τας ψηφος τα{ τοτων Εναν¬
τίον των απαντών φρατερων των παρον-
των ιν τηι αγοραι ο φρατριαρχος διαρ-
ιθμησατω χαι αναγορευετω οπατερ" αν
30 ψηφισωνται · (αν δέ ψηφισαμενων των 6-
ιασιοτων ιναι αυτοίς φρατιρα οί αλλο-
ι φρβτερΐί ακοψηφισωνται οφιιλοντ-
ων ιχβτον δραχμάς ιερας τωι Δα τωι Φ-
ρατριωι οί θιασώται πλήν οσοι αν των
35 θιασωτων χατηγοροι η ιναντιομενοι
φαίνωνται ιν τηι ίιαϊιχασιαι· ιαν δέ
ακοψηφισωνται οί θιασώται ο δι ιιςα-
γων ιφηι ιις τος α[κ]αντας τοις δι άπασ¬
ι δοξιι «ναι φοατηρ ίνγραφισθω ιις τ*
40 α χβινα γραμματιια' εάν δέ αποψηφισω-
ντ[α]ι οί απαντις οφειλιτω ιχατον δρα¬
χμάς ιΐρας τωι Διι τωι Φρατριωι* εάν βε
αχοψηφιααμινων των θιααωτων μη εφη-
ι ιις τος άπαντας, χορια ιστω η αποψηφ-
45 ισις η των θιααωτων οί δέ θιασώται μ(-
■»· των αλλων φρατιρων μη φιροντων την
ψήφον πιρι των παίδων των ιχ το θιασο
το αυτών τοδι ψηφισμα τοδε κροςαναγ-
ραψατω ο ιερεύς; (ι)ις την στήλην την λι-
50 βινην. θρχος μαρτύρων επι τηι ιιααγω-
γιι των παίδων μαρτβρω όν ιισαγει ια..... β ί β
»τωι υον ιναι τοτον γνήσιον ιγ γαμιτ-
ης, «ληθή τ«»τ» νη τον Δια τον Φρατριο-
ν, εν»ορχο(ν)τι μέν μοί πολλα χαι αγαθα ιν-
55 αι, ιι δ'ικιορχοιην τ&ναντια.
Προςγίγρατ—*ι τοίς ττ-ροΥΐγουμένοι; ύστερον ΰττ' άλλου χ*ρ«-
κτου καί άμελέ—ερον μή οιατηρουμένης της στοιχηδόν εί
τό ίξης'
Μι*ιξ·νθ{ ιι—»· ί«δ·χβαι τοις φρατιρσι περι
■—ς ιιςαγωγηί τωμ παίδων, τα μέν αλλα χα-
τβ τα προτέρα ψηφισματα, όπως ί' αν ειδωαι οί
φρατερες τβ»ί μέλλοντας ειςαγε«6αι, απο-
60 γρα^ιαβαι τβκ πρωτω: ετει η ωι «ν το χουρεο-
* αγιι το ονομα πατροβιν χαι ϊου ίημοο χαι τη-
• Ι"|τρ«ί «ατροίεν χαι το» βημοβ πρός τον
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΤΓΟΤΣΤΟΣ 163
φρατριαρχον, τον δέ φρατρια[ρχον απογραψ-
αμενων αναγραψαντα εχ[τιθεναι οπου αν Δεχ-
65 ελείς προςφοιτωσι, εχτιθ[εναι 5ε χαι τον ιερεα . . . 810
αναγραψαντα εν σανιδι[ωι λευχωι εν τωι ιερ-
ωι της Ληταυς, το δέ ψ[ηφισμα τοδε προςαναγραψαι
εις τη]ν στήλην [την λιθινην.
β) Εΰρημα έν Όργομΐνφ ΆρκαΒΐας.
Έν Όρχομ,ενφ της Άρκαδίας ευρέθη πλάζ (μηκ. 0,70 πλά-
τος 0,35 παχ. 0,10) έφ' ής έπιγραφη π-ραγματευομίνη περΐ
απελευθερώσεως Χωκλέους ΌρχρμενΙου. Ή έπιγραφή αυτή έκο-
μίσθη είς Τρίπολιν καί κατετέθη έν ττί έκιϊ Συλλογϊί.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
'Έ ργασίαι καί Μ ο υ σ ε Ι α.
1) Μουσεΐα Άκροπολΐαος.
Εξακολουθούσιν αί έν τώ Μουσείω τίς Άκροπόλεως εργασίαι
πρός κατάταξιν των άγαλμάτων καϊ κατασκευήν τοϋ μωσαϊκοϋ.
2) Έμ7ασία' ^" τν Ακροπόλει.
Εξακολουθεϊ ή καταδάφισις των παρά τα Προπύλαια μιβαιω-
νικών καί νεωτέρων τειχών καί ή έν τώ Παρθενώνι έργαβία πρός
άνακάθαρβιν τοϋ δαπέδου άπό των έττ' αΰτοϋ άχρ-ήατων λίθων.
3) Μουσείον Πειραιώς.
Έν τ-7ί Συλλογγ Πειραιώς εισήχθησαν κατ' αναφοράν τοϋ
έπιμελουρ,ένου α,ύττϊς καθηγητού Ι. Δραγάτο-η, τα εξής άρχαΐα:
» α'.) Τεμάχιον μαρμάρου λευκοϋ όψους 0,12, πλάτους 0,11,
προερχόμενον έκ των επί της Ήετιωνείας άνασκαφών των Γάλλων
καί τηρτιθίν «αρ' αύτοΰ πρός μελέτην, ηδη δέ έπιστραφέν.
14*
164 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Επί τοϋ τεμαχίου τούτου σώζονται τα γράμματα :
ΡΛΛ...........
μισθωτ...........
ϊπ Φιλοχλ[έους........
πλινθοι ανε..........
αι χιλιαι δ..........
μισθωτλα..........
β'.) Στήλη έπιτυμβία, ΰψους 1,10, πλάτους 0,45, φέρουσα
άνάγλυφον άκράνθεμον άνω, επί δέ τοϋ σώματος την επιγραφήν :
Αριστοχλεια
Τιμοχρατου;
Ελευσιν»»
Μετα ταύτην δύο ρ'όδακας διπλοΰς άκοσμητους καί την επι¬
γραφήν :
Αυτοχλειδης
Αυταχρατους
Ελευσ'ινιος
"Ανευρέθη παρά την θέσιν Πηγάδαν πρός Β' τοΰ Πειραιώς
κειμένη ώς έπικάλυμμα, τοϋ όχετοϋ τοϋ άρχαίου ύδραγωγείου τϊ)ς
πόλεως.
γ'.) Στήλη όμοία ύψους 0,84, πλάτους 0,43, έχουσα τεθραυ-
σμένον ανω τέ άκράνθεμον, φερουσα δέ γράμματα τάδε :
Διο]χλη; Διοχλεους
Κυπριος
Ευθύς υπο ταυτα εντός άβαθοΰς έγγεγλυμμένου πλαιβίου τε-
τραγωνικοΰ ύπάρχει έλαφρώς άναγεγλυμμέννι παράστασις άνδρας
γενειώντος επί κλίνης άνακεκλιμένου, τί) μέν δεξιό? ύψοΰντος άγ-
γεϊον τού εϊδους των ρ'υτών, τη δ' άριστερ^ φιάλην είς τα χείλτ)
προβάγοντος. Πρό της κλίνης προσέρχεται εξ άριστερών τω όρώντι
παιδίσκτ) κρατοΰσα μικράν οίνοχόην, προ ταύτης δέ ίσταται τρα¬
πέζα πλήρης έδεσμάτων. Έργασία καί τέχνη ούχι καλή. Ανευ¬
ρέθη καί αυτή ένθα καΐ ή προηγουμένη.
δ'.) Πλάξ λίθου λευκοΰ ύψους 0,62, πλάτους 0,30, τα κάτω
άνεξέργαστος φερουσα επιγραφήν :
Βιοτη Λνσωνος
Αμαζαντεως
τροφός
Ανευρέθη ένθα καί ή προηγουμένη.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 — ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 165
ε'.) Τό άνω μέρος στήλνις λίθου φαιοϋ μετ' άετωματίων καϊ
άκρωτηρίων, ών τα δύο τεθραυσμένα, ΰψους 0,39 πλάτους 0,35·
επί τούτου τα γρά(/.[χατα :
Δημητρια
Χαιρβωνος
θυγατηρ
Ανευρέθη ένθα καί ή προνιγουμένη.
ς-'.) Τ6 άνω μέρος στήλη; λίθου λευκοϋ μετ" άναγλύφου
άκρανθέμου ύψους 0,47, πλάτους 0,35, φέρον την επιγραφήν :
Χαραχτιδης
Κυχρατο;
Ευχρατη;
Χαραχτιδι.
Ανευρέθη ένθα καί ή προηγουμένη.
ζ'.) Τό άνω μέρος βτήλης λίθου λευκοΰ ΰψους 0,34, πλάτους
0,35, φέρον δύο ρόδακας διπλοϋς κεκοσμημένους καί άνωθεν αυ¬
τών την επιγραφήν :
Ευαρχος
Νιχοδημου Σολιος
απο Κύπρου
Ανευρέθη ένθα καί ή προηγουμένη.
η'.) Στήλη έκ λίθου λευκοϋ ύψους 0,84, πλάτους 0,34,
άπολήγουσα άνω είς γωνίαν. Φέρει έλαφρώς κεχαραγμένον άέ-
τωμα, εΰθΰς δ' υπό τουτο την επιγραφήν:
Νιχαγορα
Μετά την επιγραφήν έντος τετραγωνικοϋ πλαισίου άνάγλυφος
καλή παράβτασις νεάνιδος όρθίας έν κατατομχί πρός τα άριβτερ* τω
όρώντι, την αριστεράν παρά τόν μηρόν κατατεινομένην ϊχουσ» τη
δέ οεξιί, ήνωρθωμένη πρό έαυτηί, κρατοΰσα πτηνόν, πρός ο μετά
χάριτος αποβλέπεικλίνουσά πως την κεφαλήν. Τό άνάγλυφον είναι
μετ' έπιμελείας καί τέχνης ού της τυχούσης έξειργασμένον. Η
στήλη ανευρέθη ένθα καί ή προηγουμένη.
θ'.) Τό κάτω μέρος στήλη; λίθου λευκοϋ ΰψους 0,75 πλάτους
0,57. Επί τούτου σώζεται άνάγλυφον τό σώμα λουτροφόρου
μετά της βάσεως, ϋποφαίνονται δέ τα άκρα των λαβών αυτής.
Παρά την βάσιν της λουτροφόρου ε'νθεν καί ένθεν Σφίγξ κάθηται
166
ΔΡΧΔΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΑΤΓΟΤΣΤΟΣ
άνάγλυφος ά,ποβλέπουσα πρός τα εξω. Επί τοΰ σώ|Αατος της
λουτροφόρου δύο άνδρες γενειώντες δϊδουσι την δεξιάν πρός αλλή¬
λους, φέροντες ίμάτιον μόνον, όπερ άφίνει τό δεξιάν μέρος τοθ
κορμοϋ αυτών γυμνόν. Όπισθεν τοϋ πρός τα δεξιά άνδρας ίστα¬
ται νεανίας ταπεινότερος τό άνάστημα, φέρων περικεφαλαίαν, καί
ένδίδυμίνος χιτώνα έζωσμένον περί την όσφΰν καί μέχρι που των
γονάτων καθικνούμενον τί) μέν δεζιόκ *Χει λγικύθιον τ"?ί δ'εΰωνύμφ
άσπίοα. Μίταξύ των κεφαλών τής παραστάσεως τα γράμματα :
Τιλιο
Μυρριν
ιφρων
οσιβ{
ΑΟηνοδωρος
Μυρρινοσιος
Άνιυρίθτι καί τό τεμάχιον τουτο ένθα καί τα ανωτέρω.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΤΕΥΧΟΣ ΜΗΝΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΤ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.
Άρχαία είσαχθέντα είς τό Εθνικόν Μουσείον.
1. Μαρμαρίνγ) κεφαλή Σατύρου φυσικοΰ [/.εγέθους άποκΕκομ-
μένη όπισθεν υπέρ τό μέτωπον επί της κάμης σώζεται κλάδΌς πί-
τυος άπό τοΰ μέρους τοϋ άριστεροΰ ώτός άποφυό[/.ενος καί πρός τα
δεζιά. κυρτούμενος. Τόπρόαωπον εχει σατυρικόν τόν τύπον, τα ώτα
έπιμγικη καί είς όξύ ληγοντα, τάς όφρϋς την κόμην καί τό γένειον
τραχέα καί αΰχμ·ηρά. Πιθανώς ή κεφαλή αύττ, είνε Μαρβύου
άνηρττιμένου άπό πίτυος ίνα έκδαρΫ) κατά την πρός τόν Άπόλ-
λωνα μυθολογουμένην αύτοΰ εριδα. Ευρέθη έν Τράλλεσι της Μι¬
κράς Άσίας καί εδωρηθτ) είς τό Μουσείον υπό τοϋ ίατροϋ Άθ.
Άποστολίδου διά τοϋ Προέο*ρου τ-ης κυβερνήσεως Χ. Τρικούπγι.
'Γπό τοϋ αύτοΰ κατά τόν αυτόν τρόπον ίδωρηθτ,ιαν τω Μουβείφ
καί 77 άρχαΐα νομίτματα πόλεων της Μικρχς Άσία;, ών τα μέν
6 άργυρϊ τα δέ λοιπά χαλκά. (Εΰρετ. Γεν. Έφορείας 692).
2. Δύο ένώτια χρυσά άπολήγοντα είς κεφαλάς λεόντων (τό
έτερον ά,ποκεκομιιένον είς τό μέσον) *αί τίνα φύλλα χρυσοϋ. Κατε-
βχέθηιαν παρά τινι έμπόρω έν Λαμία καί έΐτάλτ)βαν υπό τοΰ έκεΐ
άντεισαγγελέως. (Εθρετ. Γεν. Έφορείας 691).
,3-6. Τάέξήςύπ'άρ. 3-6 άγγεϊα εΰρεθέντα έν Έρετρί*, έν
άνα,σκαφαϊς γενομέναις έν κτήμ,αιιν τοϋ Σ.Βελήγιαννη έν ετει 1887.
3. Αευκή ν«κρικη ληΛυθος (ΰψ. 0,45), έν γ, τρείς μορφαί
ίστάμεναι, ών ή έν τω μέιφ γυναικεία Είκονίζεται μία των συνή-
θων έκείνων σχηνών των επί νεκρικών λευκών ληκύθων, αλλ ούτω
168 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
δυστυχώ; κατεστραμμένη υπό τοϋ χρόνου, ώστε (ΛΟλις εΐκάζεται
ή παράστασις. Τα χρώματα, τό έρυθρόν ιδίως καΐ τό πράσινον,
διατηροϋνται ένιαχοΰ ζωηρώς. Ταινίαι σώζονται όπισθεν της παρα-
βτάσιως ώς καΐ μεταζϋ των μορφών.
4. Λευκή νεκρική ληκυθο; (ϋψ. 0,34) έκ τεμα/ίων συγκεκολ-
λϊΐμενη' έν τώ μέσω στΫιλτ) μετ" άετώματος διά ταινιών κεκοσμη¬
μένη καί εκατέρωθεν άριστερά μέν άνδρική μορφή «τηριζομένη επί
μακρά; ρ'άβδου (;) δεξιά, δέ κόρη έν καταγραφή είκονιζομέντ), τα
γόνατα κάμπτουσα πρός τάς βαθμίδα; τής νεκρικ-ης στήλης.
5. Ήμίλευκος λήκυθος (ΰψ. 0,30) έκ τεμαχίων συγκεκολλη-
μίνη άλλά πλήρη;. Εΐκονίζονται δύο (Αορφαΐ (ών ή πρό; τα άρι-
βτιρά παιδό; (;), ου τό πρόσωπον καί αί χεϊρε; λευκαί) κρατού¬
σαι κάνιστρον (;). Άπέναντι γυνή", έν καταγραφή εΐκονισμένΥ), έν
μακρώ μέλανι Ιματίφ κρατοϋσα σκεΰός τι (πυξίδα) ΰψηλά διά τής
δίζιάς χειρός· μ,ίταξΰ δέ τούτων ή έπιγραφή :
Διφιλος
χαλος ο
Μ·λανο[πο]
όπισθεν τη; γυναικό; ταινία ερυθρά κρεμαμένη, όπισθεν δέ τοϋ
νιανίου μικρά οΐνοχόη ώσει άνηρτημένη.
6. Λήκυθο; έρυθρόμορφο; άρχαϊκη; μάλλον τέχνη;. Είκονίζε-
ται ανηρ ίστάμενο; φορών χιτώνα βραχύν καί έπ' αύτοΰ θώρακα,
καί Ιμάτιον άπό τοϋ ενός βραχίονος εί; τόν έτερον όπισθεν διερχό-
μενον καΐ καταπίπτον συμμετρικώ;· φέρει ζϊφος έν τώ κολεω καί
κρατιΐ σκηπτρον διά τη; άριστερας, έν ώ δια της δεξια; κράτει
τό κράνος. Επί της χόμη; διάδημα· περί τού; πόδα; αύτοΰ άσπί;.
(ΰψ. 0,30). (Εύρετ. Γεν. Έφορεία; 694 - 697).
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'.
Άνασκαφαί καί εύρήματα.
1) ΆνασκαφαΧ ίν τ$ Άκρονόλ« (ϊδ. σ. 153 άρ. 1 κ. έ.).
Η άνασκαφη τού χώρου τοϋ μεταξύ τοΰ Παρθενώνο; καί τοϋ
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 169
νοτίου τής Άκροπόλεως τείχους επερατώθη. Τώρα προχώρει ή
σκαφή, κατά. την αύτην πάντοτε διεύθυνσιν, πρός δυσμάς, εις τό
μέρος ένθα τό ιερόν της Βραυρωνείας Άρτέμιδος.
Εύρήμ,ατα έλάχιστα εγένοντο καί ούχι άξια λόγου. Τούτων
μνημονευτέα μόνον πωρίνη φυσικοϋ ιαγέθους κεφαλή (της το πρό¬
σωπον άπεσπασμένον) άνδρός πωγωνοφόρου.
Τό πώρινον στρώμα (ϊδ. σ. 10 αριθ. 1 ) οεν εγείνετο καθ"
όλον τό μηκος τού κρηπιδώματος άλλά μέχρι τοϋ μέσου περίπου
αύτοϋ· τουναντίον όμως τό έ» κοινών άξέβτων τό πλείστον τιτα-
νολίθων κατεσκευασμένον τεϊχος, όπερ έχργισίμευεν ώς ύποβτ-ήριγμα
των μεταξύ αύτοϋ καί τοϋ κρηπιδωματος τοΰ ναοΰ χωμάτων, εκ-
τείνεται καθ" όλον τό μνϊκος τοΰ κρ-ηπιδώματος μέχρι της νοτιοδυ-
τικης αύτοϋ γωνίας, ένθα τυναντ$ βωζόμενον νυν μέρος τοϋ κυκλω-
πείου την κατασκευήν τείχους, δ περΐέβαλλε τό πάλαι την
μ-εση^βρινην πλευράν τής Άκροπόλεως. Είς τό μέρο; δέ τουτο,
ε'νθα ή συνάντησις των δύο τειχών, ύπάρχει κλίμαζ διασχίζουσα
τό διά την έπίχωσιν τεϊχος, δι'ής άπό τοΰ χώρου τοΰ μεταςυ
τοϋ τείχους τούτου καί τοϋ μεσημβρινοΰ τείχους τής Άκροπόλεως
θά άνήρχετό τις είς τόν χώρον τόν μεταξύ τοΰ αύτοϋ τείχους καί
τοΰ κρηπιδώμ-ατος τοΰ Παρθενώνος. Διά της κλίμακος άρ* ταύτης
εφάνη ότι ορθώς ε'χει, ην έν «λ. 31 έξήνεγκον είκασίαν ότι
[Χόνη ή επίχωσις ή μεταξύ τοΰ κρηπιδώματος τοΰ ναοΰ και τού
έκ τιτανολίθων τείχους εγένετο συγχρόνως τνί οίκοδομνί τοϋ κρη¬
πιδώματος τοΰ Παρθενώνος, ή λοιπή δ' έπίχωσις άπό τοΰ εκ τιτα-
νολίθων τείχους μέχρι τοΰ με-μβρινοΰ της Άκροπόλεως τείχους
εγένετο ΰστερώτερον.
Καί άλλαδέτείχηάπεκαλύφθηβαν έν τί) γενομένη σκαφχι, ιτερί
ών γενησεται λόγος έν καιρώ εύθέτω, ότε δημοσιευθήβονται τα
άναγκαϊα «χεδιάσματα, διότι άνευ τούτων πάς λογος θ» είνε
άκατάληπτος.
Επερατώθησαν δέ καί αί έντός τοΰ Μου«ίου γινομέναι *να-
«ΐκαφαΐ (Γδ. σ. 104). Έν αύται; εγένοντο μικρά- εύρή>ατα των
,υνήθων, οίον τεμάχια άγγείων, πήλινα είδώλια, χαλκα κτλ.
πήλινα άρχιτεκτονικα ιδίως κεραμίδες άνθεμωτοί, μαρμαρίνη πλιν-
θος μετα σωζομ-ένου άκρου ποδός άγάλματος, (χεγάλη ρ.αρρ.αριντ,
170 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
πτέρυξ Νίκης κ. ά. Σπουδαίον όμως άποτέλεβμα των άνασκαφών
τούτων είνε ή κατά τάς αρκτικάς αιθούσας τού Μουβείου αποκά¬
λυψις μέρους τού κυκλωπείου τείχους της Άκροπόλεως. Έν τί) τε-
λίυταία δέ πρός ανατολάς άρκτικγ) αίθουσγι άπεκαλύφθϊΐσαν καί τρείς
έπΐτοΰ βράχου κείμενοι τάφοι τοιούτοι την κατασκεκήν, οϊοι καί οί
έν τφ χώρω τω πρός ανατολάς τοϋ Μουσείου εΰρεθέντες, οί έν σελ.
83 μ,νημονευόμενοι. Έν ένΐ τούτων έσώζετο ό βκελετός άνδρας έν
καλίί σχετικώς καταστάβ£ΐ· πλησίον δέ της κεφαλής τοϋ νεκροΰ
ευρέθη χαί άγγίίον των καλουμένων Μυχηναίων, τοιούτον οίον καί
τό έν σελ. 83.
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
*) Άνασκαφαι εκ ΤανάΊρα (ϊδ. τ. 155 άρ. 2 κ. έ.).
Έν ταίς έν Τανάγρα άνασκαφαϊς ευρέθησαν αγαλμάτια καί
άγγίϊα των συνήθων. Ανεκαλύφθησαν δέ καί έννέα νεκρικαί στϋ-
λαι, έν αίς άναγράφονται τα εξής όνόματα :
α) Ευνοατα
6') Ζωπυρος
γ') Θ·6α8«ί
8*) Σοκρρονα
ε') Ανιοχ. .
?) Πολεμων
Χ!) Σελευχος
η) Ευαματις
β') [Σ]ημαρίτβ
[Κατ' άναφοράς τοΰ Κορομάντσου]
3) Άνασκαφαϊ ε'υ Μνκήνα* (Ιδ. σ. 155 άρ. 3 κ. έ ).
Έν Μυκήναις έκαθαρίσθη,αν δέκ« τάφοι, ών οί πέντε ήσαν
«λ« μ«ροι καί κατ' ακολουθίαν ποΧύ πτωχοί. Έν τοις λοιποϊς
• *«ρΛ,«. : α ) τρία πήλινα άγγεϊα ^4; άρτια , άξίαν
τίνα οια τα κο,α^ατά των β·) δόο πήλινα είδώΧια, ίμορφα
. ν ω; „„ τά ^ς μακηφβίΛζ λεγο(Αένης
δια τον ^ματισμόν τής ,£φαλί5ς του 1 ,ά .
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 171
» τόν λαιμόν περιδέραιον, ο δηλούται διά, χρώματος, τό δ' έτερον
διότι φαίνεται ότι βαστάζει έν τί) άγκάλγι παιδίον αμφότερα είναι
γυναικεΐα' γ') εν χαλκοϋν μαχαίριον καί τεσσαρες αΐχμαί βελών
ωσαύτως χαλκ,αΐ' δ') είς χρυσοθς δακτύλιος έκ σύρματος λεπτοΰ
συνεστραμμένου μγ) έχων σφενδόνην ε') 'έξ λίθοι έγγεγλυμμένοι,
ών οί δύο έξ ΰελώδους μάζης" επί τοΰ ενός έκ των άλλων παρί-
στανται άντιμέτωπα δύο τερατοειδί) ζώα εχοντα σώμα λέοντος
πτερωτον, κεφαλήν δέ δυσδιάκ,ριτον διά των όπισθίων ποδών των
πατοΰσιν επί τοϋ έδάφους, τοΰς δέ προσθίους θέτουσιν επί βάθρου
τινός, ώστε καί ταυτα ΰπενθυμίζουσι τό υπεράνω της πύλτις των
Μυκηνών άνάγλυφον των λεόντων ς-') μικρά τίνα κοσμήματα
χρυσα. καί πλείονα έξ ύελώδους μάζης· ζ') έπτά λίθοι μετα γλυ-
φών, ών οί τρείς Ικκνως περίεργοι' διότι επί μέν τοϋ ενός φαίνεται
παριβτάμενον ζώον ύπτιον επί τραπέζτις (;), παρ' ην ϋπάρχει
μορφγΐ ϊσως γυναικεία" επί τοϋ δευτέρου παρίστατο» άννιρ συλλαμ-
βά,νων ζώον τι κερασφόρον άπό των κεράτων καί επί τοϋ τρίτου
έπαναλαμ,βάνεται τό αΰτό θέμα μετά τίνων παραλλαγών γνω¬
στόν δέ ότι ή αύτη παράστασις ευρέθη καί επί τοιχογραφίας τοΰ έν
Τίρυνθι άνακτόρου' η') κύλινδρος μικ,ρός έκ λίθου (λέλανος ( αίμα-
τίτου 😉 διάτρητος, έφ' ού φαίνονται τέσσαρες μορφαί, ών αί τρείς
ώσει ίπποκέφαλοι· Ο') τρείς αίχμαί δοράτων καί υπέρ τάς δέκα
βελών ι1) έννέα χαλκα άγγεϊα εΰρεθέντα όμοΰ έν τω αύτω τάφω,
ών τα "εξ σχήματος κρατίίρος ϊ> γάστρας' ή διάμετρος των χει¬
λέων τοΰ μεγίστου έξ αυτών είναι 0,48 μ. κοσ[/.ειται δ ΐ) ανω
έπιφάνεια τοΰ χείλους διά τριπλης σειράς μικρών έκτύπων σταγό-
νων νϊ στιγμ,ών ό πυθμήν όλος καί μέρος της γάστραζ είναι βε-
βλαμμένα. Τα λοιπά πέντε άγγεϊα τοΰ αΰτοΰ σχήματος είναι
πάντα τό 'έν μικ,ρότερον τοϋ ίλλου, δέν Εχουσι δέ κοσμ,τιμΛτα,
διατγιροΰνται 6μως τα τέσσαρα έξ αυτών πολϋ καλά. Εκ των
τριών άλλων τό εν, όπερ είναι πολϋ βεβλαμμένον, Ιχει σχτϊμα φιά-
λης άβαθοϋς μετ* τριών ποδών, είναι δϊΐΧαδή τρίπους, τό δεύτερον
είναι ήμισφαιρικον άνευ βάσεως, (λόνωτον, ϋψους 0,085, διαμέ-
τρου 0,165, περιθέει δέ τό χίϊλος αύτοΰ έξωθεν ζώνη μετ" έγχε-
χαραγμένων λεπτών έλικοειδών κοσμϊΐμάτων αΰτό είναι καθ όλα
σώον. Τό τελευταίον, όπερ μόνον κατά την γάστραν εχει βλάβην
172 ΑΡΧΑΙΟΛ ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
τινά, είνε πρόχους μόνωτος, έννοεϊται, εχει δ' επί των ώμων
έξεχουσαν ζώνην, ε'φ' ής ύπάρχουσιν εκτυποι δεκαεπτά μικραί
κεφαλαί βοών, επί δέ της λαβϋς άλλαι τέσσαρες έγκεχαραγμέναι"
ΰψος τοϋ άγγείου 0,27.»
[Κατ'άναφοράς Χ. Τσούντα],
4) Άνασκαφαϊ ίν Άκραιφνίω.
Έν Άκραιφνίω. έν τω ίερω τοϋ Πτώου Απόλλωνος, ενεργή¬
θησαν άνασκαφαί, αδεία τοΰ "Υπουργείον», έν ονόματι της Γαλλι¬
κής Σχολης, υπο τοΰ άπό τοΰ 1885 έν τω αύτω ΐερφ άνασκά-
πτοντος καθηγητού κ. ΗοΙΙββαχ, υπό την εποπτείαν τοΰ έφόρου Π.
Καστρωμένου.
Αί άνασκαφαί αύται ήρξαντο κατα τάς αρχάς τοϋ μηνός καί
διήρκεβαν μ,ίχρι τέλους αύτοΰ. Έν αύταϊς απεκαλύφθη περιφερές
οίκοδόμημα διαμέτρου 6 μέτρων, σωζόμενον είς ΰψος 0,70 υπέρ
την επιφάνειαν τοΰ έδάφους, όπερ είνε πιθανώς ή υπό Πλουτάρ¬
χου μνημονευομένη θόλο? τοΰ ΆττόΧΚ^νο^ Ευρέθησαν δέ α')
χαλκοϋν άγαλμάτιον (ΰψ. 0,11) παριστών γυμνόν νεανίαν ε'χοντα
την κόμην ταινίΚ -ιρώιϊεμένην β') κεφαλή μικρά νεανίου έκ μαρ-
|~ρου, άρχαϊκής τέχνης χαί γ') «ρχαϊκή κεφαλί, Απόλλωνος (;)
τοϋ βυνήθους τΰπου, έχουσα ύψος 0,21.
2») Εΰρεσις €-ιγραψώ« έν τί, Ακροπόλει
Έν τώ νοτιοδυτικώς τοΰ Παρθενώνος καθαριζομένω υπο των
« αύτω παντοίων λίθων χώρω, ανευρέθησαν, κατ'έκθεσιν τοϋ
Λθλλιγκ, «Ι £ζης ίπιγραφαί .
»· »Τρ(α τεμάχια κιόνων έκ πωρίνου λίθου, ών δημοσιεύομεν
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 173
πανομοιότυπα (τό μ,εΐζον είς μ,έγεθος 1 ; 7, 5, τα μικρότερα είς
μεγ. 1 :)5).
■ - . . π ς · Ε υ ρ ι [π . . . .
. . 81 χ [α . .
β] ε ο [ι
2. Δύο τεμάχια, έκ λευκοΰ μαρμάρου, ών έ'πονται τα πανο¬
μοιότυπα" ή επιγραφαί είναι βουστροφηδόν γεγραμμένη, τό οέ οί-
γαμμα άποδεικνύει ότι έγράφη παρά ξένου τινός.
ί
Δ]ικ[ατε·] ΝαΡυ[γενε« «ν]«β[ϊχϊν] τ4β[(νβιαι
Πρ6. Ι. β. Α. 408.
174 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
3. Τεμάχιον πλακός έκ λευκ,οθ μαρμάρου, μήκ. 0,28, ΰψ.
0,24, παχ. 0,101*" Καί αύτη ή Ιπιγραφή είνε βουστροφ·/)δόν γε-
γραμμένη, ώς φαίνεται έκ τοϋ έπομένου ξυλογραφγιματος'
ΔΠορ
«Μ* Ν
ΟΙ ίιΤνες ανιβφαν Γ[λα υ] χοπ ιδ[ι ....
4. Δύο νέα τεμάχια της έν τφ Ο. Ι. Α.
II
ΰπ' άριθμ. 49
επιγραφης, ήτις πραγματεύεται περΐ της έν Ιτει 375/4 γενομένης
ττροςλήψεως των Κερκυραίων, Άκαρνάνων καϊ Κεφαλληνων είς
την καλουμένγιν δευτέραν άττικην συμμαχίαν. Τα νέα τεμάχια
αποτελούσι την συνέχειαν τοΰ υπό τοΰ ΚόΓΐΙβΓ δημοσιευθέντος κει¬
μένου, της δέ σαφηνείας ένεκα παρατίθημι ενταύθα έν άρχί) τοΰ
διά των νέων τεμαχίων συμπληρωθέντος τέλους της επιγραφάς καί
τοΰς προηγουμένους —ίχ0υς (παρά τιρ ΚοΗΙβΓ στ. 12 κ. έ.).
Γ , , Γδοχειΐ τηι βοολη·
' «να[γ]ραφαι των πολεων τ[ο.ν ηχουσων τα Ο]νοματ.[ε]ς την στήλην την χο,νην
τ»[ν συμμ.χων τον] γραμμ.[τ]εα της βουλης, ,„ αποδονβ[ι τος τα]ις
υσ,ις την βολ [
βη, ονβ[ι τος τα]ις
λ.[«] Τ«,ς ηχουσ,ις την βουλην [χά. τος στρ.Τηγος ΧΜ το]ς ιππεας „, τος
μ«Χ[βί οΐτινες α,μο,αν τονορ]χον. —,χβεντων δέ το»τ[ων το λοιπο χυριον ε,ν.ι ·].
τ. αν δοξει τω, ,ο,νω,, [.λ.σββι «. τον δήμον τος απ]οληψαμενος τος ορχος [παρα
των ,ολ,ων το{ „, «ν«]γραφη[σομε]νος ,„ την ,τη[λην την χο,νην ου ο, συ^μα-
Ϊί1 Ρβμμ6ν01 ίΐσΐν> "[εμΨ" 8Ε Χΐ' "η*0* των π°Μεων «αστην ,ς το
οιλΓ
1
χΐΊ Ε1
'
«αστην ,ς το
- «Ρ. - Κορ-
ος χαι Ε
Γ.......χα]ι Ρυ-
Ι. Α.
II.
υ-' «ρ. 49« επιγραφήν.
5. Μικρόν τεμάχιον πλακός έκ Πεντελησίου μαρμάρο
«χωρισμενον, ^ 0,15 μ., φέρΟν ίπ ^ πρΤγμα
Ά ' 7 ί6Ρώσεως *°ύλων· °1 -^-Θ^Ρωθέντες άνέ
'Υ' «ίχου πρβ. την έν τω Ο.
υ, είς δύο
,
άνέθ,καν τ,
^
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ__ΕΤΟΣ 1888. — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 175
χπ]οφ[υγων η— γουσα
τόν δεΤνα — δημοτικόν — φιαλη σταθμόν :] Η
ή δεΐνα εν.....οιχου]αα αποφυγο[υαα
τόν δεΐνα Παι]ονιδην
φιαλη ατα]0(Αθν : Η
6 δεΐνα Αχ]αρνησιν [οιχων
αποφυ|γων Παν [ .... χ τ έ.
6. Τεμάχιον περιφεροϋς βάσεως έξ 'Υμτιττίου λίθου, ΰψ. 0,16,
διαμ. 0,20»*·
[Σωτηρι
χαι χτιστη]
αυτοχρατορι
Δδριανω
Ολυμπιω
7. Πλάξ έκ Πεντελνισίου μαρμάρου, έ'χουσα τό σχήμα μετόπνις·
επί τοϋ ενός, τοΰ προέχοντος άκρου της πλακός εχάραξε τις παί-
ζων ύ άσκήσεως χάριν το έξης'
Μ] Χ Ρ Η *> Δ Π γ Ο (
"Ομοίως έχαράχθησαν επί κεράμου τινος πρός Ν. τοΰ έν Α¬
κροπόλει Μουσείου εΰρεθέντος
Μ Χ Ρ Η (Ρ Δ Ρ
χ
Παρομοίαν επιγραφήν φέρει καί ό κέραμος στρωτήρ ό έν Έλευ-
σΐνι εύρεθείς, περί ού λόγος γίγνεται έν τοίς Πρακτικοϊς τού ετους
1884 σελ. 72.
» 8. Κιονίυκος έξ 'Υμηττίου λίθου, φέρων μόνον τό ονομα
Αγων
176 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ__ΕΤΟΣ 1888 — ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
Εργασίαι καί Μουσεϊα.
1) Μουσείον ΆκροιτόΧεως.
ΑΙ Ιντός τοΰ Μουσείου τής Άκροπόλεως ένεργούμεναι άνασκα-
ραί (ίδ. σ. 104) επερατώθησαν (ΐδ*. σ. 169)* επερατώθησαν δέ καί
αί πρός έπίστρωσιν τοΰ έδάφους διά μωσαϊκοΰ γινομέναι εργασίαι
καί αί πρός μεγέθυνσιν των παραθύρων τοϋ Μουσείου. "Ηρξαντο
δέ εργασίαι πρός έπίχρισιν των τοίχων, βάθρων και ξυλίνων άρ-
χατοθηκών, δι" έλαιοχρωματισμοΰ καί εξακολουθούσιν αί πρός κατά¬
ταξιν των άγαλ(Αάτων.
2) Εργασίαι εν τί) Ακροπόλει.
ΟΙ άπό των χρόνων τοΰ Πιττάκη παρά τό μεσημβρινόν τεΐχος
της Άκροπόλεως, τό μεταξΰ τοΰ Παρθενώνος καί των Προπυλαίων,
έντετειχισμένοι άρχαίοι λίθοι (άρχιτεκτονικά μέλη, βυζαντινά
κοσμήματακτλ.) εξήχθησαν εκείθεν καί διακριθέντες κατ' ειδος
καί βπουδαιότητα έξετέθγισαν οί μέν έν τφ μεταξΰ των δύο Μου-
οίίων χώρφ, οί δέ παρά τό ΒβΙνβάβΓβ, οί δέ έντός τοΰ μικροΰ
Μουσίίου. Έξακολουθοϋσι δέ αί εργασίαι πρός κατεδάφισιν των
χατα την άνοδον είς την "Ακροπολιν μεσαιωνικαί καί νεωτέρων
τιιχών καί ή έν τώ Παρθενώνι πρός άνακάθαρσιν τοΰ δαπέδου
άπό των έπ' αύτοΰ άχρήστων λίθων, τοποθετουμένων έν τω πρός
ανατολάς τοΰ ναοΰ άνεσκαμμενω ηδη καί έπιχωσμενφ χώρφ. Συγ¬
χρόνως δι γίνεται διάκριβις των λίθων καί άπομακρύνονται άπό τε
τοϋ δαπέδου τοΰ ναοΰ καί άπό τοΰ περί αυτόν χώρου πάντες οί
μή είς αυτόν ανήκοντες, έν ώ τουναντίον πάντες οί είς αυτόν ανή¬
κοντες συνάγονται πανταχόθεν τής Άκροπόλεως καί τοποθετοΰνται
ίν τω περί τό κρηπίδωμα χώρφ.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΤΕΥΧΟΣ ΜΗΝΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.
Άρχαΐα είααχθέντα είς τό Εθνικον Μουσείον.
1. Έρεισμα άγάλματος έχον μορφήν Παλλαδίου (;) άντί τού
συνήθους στελέχους δένδρου. Τδ ξοανόμ,ορφον τουτο σώμα (έλλεί-
πει ή κεφαλή) φέρει αΐγίδα κ,αί Γοργώνειον καί υπο την αϊγίδα
θώρακ,α. έν είδει δΊπλοϊδίου καταπίπτοντα" δφις δέ ίκανώς μέγας
περισπειροϋται αΰτό. Κατά την ζώνην, υπό τής σπείρας τοϋ δφεος
είς δυο μέρη διαχωριζομ,έντ) έπιγραφή :
Πραξιτελης
Αθηναιο; εποιει
Κατά. τό αχημα των γραμμάτων ή έπιγραφή ιτροέρχεται εκ
των —ρώτων αύτοκρατορικών χρόνων, έξ ού δηλον ότι αυτή γνω-
ρίζει ημίν Πραξιτέλτιν Άθτ,ναϊον, τεχνίτϊΐν άκμάζοντα κατά, τοΰς
ρωμ,αϊκούς χρόνους, αυτόν δηλ. τόν Πραξιτέλην τόν καί έζ ίλλων
έπιγραφών (ίοννγ : Ιπδοΐιπίΐβη Ογ. ΒϊΙαΊι. 318, 319 κ. έ.) γνω¬
στόν. Ευρέθη έν Λαμία καί έδωρήθη υπο τοθ εϋρόντος Άναβτα-
σίου Μπεσίου (Εΰρετηρ'.ον Γεν. Έφορείας 717).
2-15. Τα εξής ϋπ'άρ. 2- 15 γλυπτά. εΰρεθέντα έν ταίς
έν Έλευσϊνι άνασκαφαϊς" ήτοι 2) Κορμός νεανίου φυσικόν σχεδόν
μεγέθους μετά προσαρμοζούσϊΐς κεφαλτίς έργον καλλίστνις έλληνικής
τέχννις. — 3) Δύο αγαλμάτια, παριστώντα καθημένην Οεάν, ών ή
μ.ία φέρει επί των γονάτων παΐδα. — 4) Τεμάχιον στέφανος έκ της
ς-έγης οίκοδομήματος μετ'έξεχούσης κεφαλής κριοΰ (ΐδ. Πρακ. Άρχ.
Έταιρ. 1883 σ, 63).— 5) Κεφαλή γραός.— 6) Γυναικεί* κεφαλή
15
178
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. —ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
φέρουσα στεφάνην κ,αί έ'χουηα μακράν την κόμην.— 7) Άνδρικ,ή
κεφαλη μετ* στεφάνου· αί κόραι δεδηλωμέναι.— 8) Γυναικεία κε-
φχλή ΐδανικά, έχουσα τα γνωρίσματα" τί) άνω μέρος άποκεκομμένον.
— 9) Γυναικείακεφαλή (ίερείας 😉 μετά πλατείας περί την κόριν ται-
νιαί·— 10) Τεμάχιον άναγλύφου, έν φ σώζεται κεφαλή νεανίσκ,ου
φέρουαα κυνην.— 11) Συμπλεγμα παριπτών άνδρα καθήμενον καί
γυναϊκα γονατίζουσαν, απομίμησις έν [Λΐκρω τοϋ έν τω δυτικφ άε-
τώματιτοΰ Παρθενώνος.—12) Τα ένΆρχ. Εφημερίδι 1886 Πίν.
3 άρ. 1 καϊ 2 δγιμοσιευμενα άνάγλυφα. —13) Άρχαίζουσα πωγω-
νοφόρος κεφαλή τοϋ γνωστοΰ τύπου τοΰ Διονύσου ('ίδ'. Άρχ. Έφηο..
1886 σ. 262 άρ. 6).— 14) Άνάγλυφον, έν ώ Ήρακλης άνα-
-αυόμίνος.— 15) Ή γνωστή έν τω έκκλγχτιδίω τοϋ αγ. Ζαχαρίου
πρό χρόνων κειμένιο πωγωνοφόρος ΰπερμεγέθης κεφαλή, ϊσως Ποσει-
οώνος.— 16) Κεφαλή γυναικεία μετά τοΰ λαιμοΰ φέρουσα περί την
κόμην ταινίαν, τέχνης άρχαϊκης, υψ. 1,65.— 17) Κεφαλή άνδρική
μετά τοϋ λαιμοΰ έχουσα περί την κόμην στρογγυλήν ταινίαν, τέχ-
νης άρχαϊκης ΰψ. 0,19.— 18) Κεφαλή γυναικεία μετά τοΰ λαι-
μοϋ έχουσα περί την κόμην διπλήν ταινίαν, υψ. 0,10. (Εΰρετηριον
Γεν. Έφορείας 698 — 714).
16. Πηλίνη -ροτομή άνδρας πωγωνοφόρου έχοντος κατά
οχημα πεποιημένγιν την κόμην κύκλω περί τό μέτωπον. Ό τύπος
τοΰ προβώπου λίαν άρχαϊκός. Ευρέθη έν Βοιωτία (Εύρετ. Γεν.
Έφορ. 716).
17. Άγαλμα Βάκχου γυρόν, ού ό δεξιό; γόμφος λίαν
προεκβεβλημένος κατά τόν Πραξιτέλειον τρόπον. Έλλείπουσι τα
κάτω καί άνω άκρα1 τό πρόσωπον έφθαρμένον. Μέγεθος ΰπερφυσι-
κόν, τέχνη κοινή ρωμαϊκή. Ευρέθη παρα τό ενταύθα Όλυμπιεϊον,
άπέναντι τοΰ Ζα--είου μεγάρου. (Εύρετήριον Γεν. Έφορ. 717).
18. Προτομή άνδρός πωγωνοφόρου, καλώς διατηρούμεν·»).
Μέγεθος φυσικόν. Ευρέθη ε'νθα τό έν τψ προηγουμένψ άριθμω
άγαλμα. (Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 718).
19-26. Τα ίξγ-ς 6-' άρ. 19-26 άρχαϊα εΰρεθέντα έν
ταίς έν Άκραιφνίω της Βοιωτίας, έν τω ίερω τοΰ Πτώου Απόλ¬
λωνος άνασκαφαϊς (ϊο. «. 172 άρ. 4), νίτοι : 19) άγαλμάτιον
χαλκοϋν έλλιπες τάς χείρας (ύψ. 0,11) παριστών άνδρα γυρόν
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 179
εχοντα τόν δεξιάν βραχίονα κεκαμμένον κατά, τόν άγκώνα" διάθεσις
ή τοΰ δορυφόρου· τέχνγ) έλληνικών χρόνων. —20) Χαλκτ, λάβη άγ-
γείου ένεπίγραφος, μηκους 0,09. — 21) Τριάκοντα δύο χαλκδ. νομί¬
σματα (Βοιωτικά τα πλείστα), κατιωμένα, καί δακτύλιος χαλκοθς.
—22) Κεφαλη μαρμ,αρίνγ) αρχαί*·}) (υψ. προσώπου 0,16), άποκε-
κρουσμένη τα πρόσωπον, (Λετά. μέρους τοΰ λαιμοΰ.— 23) Τό άνω
■ίίμισυ μικράς κεφαλής άρχαϊκοΰ τυπου.— 24) Δεξιά χείρ άγάλμα-
τος αρχαϊΛθϋ ύπερφυσικοϋ μ.εγέθους, φέρουσα όπήν έν υι τόζον ΐσως
ΐ) βέλος έντεθεΐ|/.ένον ύπήρχε (ή άριστερά χείρ τού αΰτοΰ 'ίβως άγάλ-
(λατος κείται Ϋίδϊΐ εν τω Έθν. Μουσείφ άνευρεθεΐσα πρό δύο έτών
έν ταίς αύταΐς άνασκαφαϊς). — 25) Πηλίνη λάβη άγγείου τριγω-
νικοΰ σχήματος ([Λετά τριών όπών τριγωνικών), έφ'ής άνάγλυπτος
μορφή ζώου (γρυπός ;).— 26) Μικρό; χ«>κοΰς τρίιτους ίψ. 0,06.
(Εύρετ. Γεν. Έφορ. 719-726).
27. Δ-.ακόσια καί 8ξ (206) άρχαϊα νομίσματα, ών τα μέν 22
άργυροί, τα δέ λοιπά, χαλκοί, ούχι καλώς τα πλείστα διατετϊΐργι-
μ,ένα. Μεταξΰ τούτων εισί τίνα βυζαντινών καί ύστερωτέρων χρό¬
νων. Έδωρήθγισαν υπό τοΰ έν Φιλιππουπόλει διευθυντού των Ζα-
ριφείων Διδασκ,αλείων Γ. Σωτηριάδου. (Εΰρ. Γεν. Έφορ. 727).
^8. Έξήκοντα καί δύο (62) άρχαϊα νομίσματα, ών τα 24
άργυρα ρ'ωρ.αϊκ.ών χρόνων καί τα λοιπά χαλκϊ. Έδωρήθησαν υπό
τοϋ σεβ. Μητροπολίτου Φιλιπττουπόλεως Ιωάννου. (Εύρετ. Γεν.
Έφορ. 728).
29 - 32. Τα εξής ύπ' αριθ. 29 - 32 νομισματόσημα, τίς
Μεγάλης Βρεττανίας δωρηθέντα υπό τοϋ λόρδου Γέρσευ (ΟβΓ3βγ)
διά τοϋ προέδρου τίϊς Κυβερνήσεως κ. Χαρ. Τρικούπη, ίνα κατα-
τεθώσιν είς την Συλλογήν τοΰ Έθν. Νομισματικοΰ Μουσείου, ήτοι:
29) έ'νδεκα νομισματόσγιμα κοπέντα κατά τό 1887 πρός ανάμνη¬
σιν της πεντηκονταετηρίδος (]α1όϊ1βυΐη) τής άνάσσης Βικτωρίας.
Τούτων τα μέν τέσσαρα εισί χρυσα διαφόρου μεγέθους, ών τό μέν
Ιλασσον εχει τό μέγεθος περίπου είκοσοφράγκου τό δέ μεϊζον ταλ-
λήρου. Τα /ρυσα επί της μιας οψεως φέρουσι την προτομην της
Βικτωρίας μετά τοϋ στέμματος έ-ί της κεφαλής καί πέριξ :
VI-
οτοβια ϋ. ο. Ββιττ : κεο. ρ : υ: Επί της ετέρας δψεως τόν άγιον
Γεώργιον φονεύοντα τόν δράκοντα καί κάτωθεν 1887. — 30) νο-
10
180 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡ1ΟΣ
μισματόσημον χρυσουν ζυγίζον δράμια 27 5/8 κοπέν τό ετει 1887:
επί της μιάς δψεως φέρει την προτομην τής Βικτωρίας μετά τοϋ
στέμματος επί της κεφαλής καί την επιγραφήν : νόοτοΒΐΑ κεοινα
ετ ιμρεβατηια : επί της ετέρας των όψεων ύπάρνει ύι εξής παρά¬
στασις : έν τω κέντρω μορφη γυναικεία εκπροσωπούσα τό Βρετ¬
τανικόν κράτος καθημένοι επί θρόνου" όπισθεν τούτου έν τω βάθει
εΐκονίζεται ή θάλασσα. Ή μορφή αυτή φέρει έν τγ δεξιδ τό
ζίφος της Δικαιοσύνιη; καί κράτει έν τ9) άριστερα σφαίραν, έφ' -τις
πτερωτή Νίκη. "Εκατέρωθεν τοΰ θρόνου όρατός λέων. Παρά τούς
πόδας της κ,αθημένης μορφάς κείται ό Έρμης, ό θεός τοΰ έμπο-
ρίου, κρατών έν τί) άριστερα κύλικα πλήρη χρυσοϋ καί άντικρΰ
τούτου επί των βαθμίδων τοϋ θρόνου, κάθνιται πτερωτ6ς παίς (§β-
ηϊυβ) ώς προσωποποίησις τοΰ Ήλεκτρισμοΰ καί τοΰ Άτμοϋ.
Εκατέρωθεν δέ της καθημένης μορφης, της άντιπροσωπευούσης τό
κράτος, ίστανται πέντε γυναικεΐαι μορφαί, αί προτωποποιήσεις
των στοιχείων τοϋ μεγαλείον της Αγγλίας· τούτέστιν έκ δεξιών
μέν (της καθημένιης μορφης) ή Έπιστημη, τα Γράμματα καί ή
Τέχνη, έξ άριστερών δέ ή Βιομνιχανία καί ή Γεωργική. Κάτωθεν
της όλης σκηνϊίς, υπό τόν θρόνον, φέρονται πέντε σηματα συνδεδε-
μένα δια ταινιών καί κλάδων, έν οίς τα όνόματα των πέντε ήπεί-
ρων της γης, έφ'ών έκτείνεται τό βρεττανικόν κράτος, ήτοι Εύ-
ρώπη, Άσία, Άφρική, Άμερική καί Αύστραλία. "Υπεράνω δέ
της σκηνης ίπτανται δύο μικραί πτερυγοφόροι μορφαί παριστώ-
σαιτά. ετη 1837 καί 1887 κρατούσαι έκατέρα στέφανον έντός
τοϋ όποίου τα γράμματα
V.
Κ. Ι. Οπεράνω καί τούτων ή έπιγραφί)
Β Οομμεμοκατιον. - 31) Νομισματόστ,μον τοΰ αύτοΰ τύπου, ού
καί τό προηγούμενον, μεϊζονι 8ξ άργύρου, βάρους 67 δραμ. καί
Ι,.— 32) Νομισματόσημον τοΰ αύτοΰ τύπου, έκ χαλκοϋ, βάρους
62 7, ο-ραμ,ίων· (Εΰρετ. Γεν. Έφορ. 729 - 732).
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'.
Άνασκαφαί καί εύρήματα.
1) Άνασκαφαϊ έν τ$ Ακροπόλει (ΐδ. σ. 168 άρ. 1 κ. έ.).
Αί άνασκαφαί βαίνουσι παρά. τό νότιον τεΐχος πέραν της νοτιο-
ΑΡΧΔΙΟΛ. ΔΚΛΤΙΟΝ- —ΕΤΟΣ 1888.—ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ 181
δυτικής γωνίας τοΰ Παρθενώνος. Καί έν τω μέρει τούτφ ή έπί-
χωσις εχει, ώς είχε καί κατά, τα, λοιπά μέρη της Άκροπόλεως,
άποτελεϊται δηλ. έκ χωμάτων καί λίθων ριφθέντων εκ,εΐ μετά τα
Περσικά, ότε ωκοδομήθη τό της Άκροπόλεως τεϊχος" διά. τουτο
καί έν τν) σκαφη ταύτη γίνονται τα συνήθη εύρήματα, ών μνημο-
νευτέα ενταύθα, α') δύο άγάλματα γυναικεΐα (λεγέθους ολίγον τι
μικροτέρου τοΰ φυσικοΰ έκ. μ,αρμάρου, τοθγνωστοΰ τύπου, (ρέροντα
καϊ ταυτα τόν συνήθϊ) χρωματισμόν, β') κορμδς άγάλματος Άθη-
να,ς μεγέθους μικροτέρου τοΰ φυσ'.κοΰ, τέχνης άρχαικ.ης, μετά αΐγί-
οος, έφ' ·ης Γοργώνειον, γ') άνδρική πωγωνοφόρος κεφαλίι άρχαϊ-
κης τέχνης, διαττ,ροΰσα ΐκανά λείψανα χρωματισμοΰ.
Ή έπίχωσις αϋτγ), ή μ,ετά τα Περσικά γενομένη, άρχεται κυ-
ρίω; μετά βάθος ενός καϊ δύο μέτρων υπό τό στιμερινόν εδαφος καΐ
βαίνει μέχρι τοΰ βράχαυ . Μέχρι βάθους ενός καί δύο μέτρων υπο
τό σημερινόν εδαφος, ένιαχοΰ δέ καί βαθύτερον, άνεκινήθιτι τό εδα-
φος έν τοίς μεταγενέστερον χρόνοις διά κατασκευνϊς δεξαμενών,
βυζαντινης έκκλησίας καί διαφόρων τειχισμάτων ούτως ενταύθα
γίνονται καί εύρήματα προερχόμενα έξ έποχης ΰστερωτέρας των
Περσικών. Τούτων μνημονευτέον κυρίως άκέφαλον άγαλμα καθη-
μένης γυναικ,ός προερχόμενον έκ, της ζωοφόρου τοΰ Έρεχθείου έν-
δεδυμένον ποδήρτι χιτώνα καί ίμάτιον, καλώς διατετΥΐρημένον.
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
2) Άνασκαφαί βι> Τανάηρψ (ΐδ. σ. 170 άρ. 2 κ. έ.).
Έν ταίς έν Τανάγρ»: άνασκαφαΐς ευρέθησαν άξια λόγου αγαλ¬
μάτια τίνα καί έπτά επιτύμβιοι στήλαι, έν αίς αί ίζης επιγραφαί:
α') επι
Διοφαντωι
6') Ζουδιππ»
γ') Παναλος
3') Κοθωπα
ε) Μελιτα
ς-') Ιαρων
Καπωνος
ζ') Ερμαι«
182
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
3) 'Λνασκαφαϊ £ι> Μυκήναις (ϊδ. σ. 170 άρ. 3 κ. έ.).
Έν Μυκήναις έκαθαρίσθησαν δύο τάφοι, ών ό είς ουδέν περιεΐ-
χβν. Έν τω ετέρω ευρέθησαν μόνον έλεφάντινα άντικ,είμενα, ών
σϊτουδαιότίρα τα εξής: « 1) κύλινδρος χρήσεως αγνώστου έχων
ΰψ. 0,10 μ. καί διάμ. 0,08 περίπου' ένεκα της κακίβτης διατη¬
ρήσεως τού έζήχθη μετ* πολλών χωμάτων, όπως καθαρισθ·/) έν
Αθήναις, διά. τουτο άγνωστον είναι εάν εν·/) εΐκόνας καί οποίας"
2) άλλο; όμοιος καί των αυτών διαστάσεων, ωσαύτως κακώς σω¬
ζόμενος κ«ί κίκχλυμμένος τό πλείστον υπό χωμάτων ίπ' αΰτοϋ
διακρίνονται τρείς ζώναι ναυτίλων άναγλύπτων 3) τό άνω (ΐώμα
γυναικός άναγλύπτου κρατούσας τη άριστερα άνθος ή μάλλον κλά¬
δον καί αύτδ εχει ανάγκην καθαρισμοϋ· ύψ. 0,05 περίπου' 4)
ίζ όμοίου άναγλύφου τό κάτω σώμα. γυναικός καθημένης' 5) πλάξ
μικρά άρτια, ίφ' ής άνάγλυπτος σφίγξ.
Πλήν τούτων ευρέθησαν καΐ τα πλείστα των τεμάχιον άγγείου
>ιθίνου έχοντος ρ'αβδώσεις λοζάς, πρός δέ τούτοις ολίγα δυστυχώς
μόνον τεμάχια «αχέως πηλίνου άγγείου έχοντος γάνωμα βαθΰ
κυανοϋν καί περίεργον διά τόν τρόπον τής διακοβμήσεώς του' κο-
βμήματα δέν σώζονται νυν πολλά, τα σωζόμενα όμως είναι έντε-
τμημένα έν τω πηλώ, *ί δέ έντομαϊ πλήρεις λευκίς τινος ΰλης.
Τόν τρόπον τούτον είς ουδέν αλλο άγγεϊον έκ Μυκηνών παρετή-
ρηβα μίχρι τούδε.» [Κατ'αναφοράν τοΰ έφόρου Χ. Τσούντα.]
4) ΆνασκαφάΙ τταρά τάς
Ύττό τής Γαλλικής Σχολής δια τοϋ έταίρου αυτής κ. ."βπιοΐ,
ήρξαντο ττ, 4 Όκτωβρίου άνασκαφαί έν τώ παρά. τάς θεσπιάς
Ιερώ των Μουοών ΰιτό την εποπτείαν τοϋ έφόρου Π. Καβτρω-
μίνου.
Έν ταίς άνα«καφ*ϊς ταύταις ευρέθησαν ήδη πολλαί άναθημα-
τνκαί τό π/£ϊστον έκιγραφαί καί ά-εκαλύφθησαν καί λείψανα τοΰ
χρη-δώμχτο; τοϋ ναοϋ των Μουσών, ού ή άνατολική πλευρά
ϊειχνύει μήχος 12 μέτρων τό δάπεδον τοϋ ναοΰ είνε έστρωμέ-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ 183
νόν διά. πλακών λευκ,οϋ λίθου. Ευρέθησαν δέ άρχιτεκτονικά τίνα
τεμάχια ίωνι,κ,οϋ ρ'υθμοΰ, έξ ού φαίνεται ότι ό ναός έν τω ρ'υθμώ
τούτω ήτο ώκοδομημένος.
5) Επιγραφαί βκ των ττΐρϊ την Ακροπολιν.
Εν τώ· κατεδαφιζομένω Προμαχώνι τοΰ Όδυσσέως ευρέθησαν
έντετειχιιμέναι, κατ'έκθεσιν τοϋ Λόλλιγκ, αί ίςής επιγραφαί :
Ι. « Τεμάχιον πλακός έκ Πεντελησίου μαρΐλάρου, κεκοσμημένον
διά δύο στεφανων έκ κλάδων έλαίας' τρίτου τινος στεφάνου υπάρ¬
χουσι πρός τφ δεζιω άκρω της πλακός άσημαντα λείψανα. Μικρόν
(Αέρος τοϋ άνω άκρου τοϋ λίθου σώζεται. Μήκ. 0,51, ύψ. 0,26,
π*Χ· 0,055 (Λ. Έντός των δύο στεφανων αί έπόμεναι επιγραφαί"
θεομοθιτης θισμοθιτης
Αντιγονος Ερεννιος
Απόλλων ιο υ Σωσανδρος
Μαραθωνιος Ατηνιΐυς
Ή έν τω 0. Ι. Α.
III.
ύ-' άρ. 1108 έπιγραφή γνωρίζει ήμϊν
τόν έν τ9) άνω έπιγραφί) αναφερόμενον Άντίγονον Ά. Μαρ. ώς
άγωνοθέτην Άδριανίίων, ανεγράφη δέ αύτη κατά τοΰς 6πολογι-
«μοΰς τοϋ ϋϊΐΙβηΙ»βΓ§βΓ (ΐ,εταζΰ 117 καί 129 μ. Χ.
Παρομοία έπιγραφή της αύτίίς εποχάς καί γραφής, έφ'ής στη-
ριζόμενος ό ΚοΗΙθγ (ΜϊΐΐΗ. ά. 3γοΗ. .ΙηδΙ.
III.
σ. 144 κ. έ.) ζητεί
νά, ορίζη την θέσιν τοϋ ΘίσμοΘεσίου, προέρχεται άναμφιβόλως έκ
τοΰ έν σπηλαίφ ίεροϋ τοϋ Απόλλωνος 'Υπακραίου, τοΰ ποτε επί
της άνωθεν τής Κλεψύδρας άκρας τής Άκροπόλεως κειμένου,
άναγράφονται δέ καί έν αύτη ό άρχων, ό γραμματεύς τοΰ (Γυνεδρίου
Των θεσμοθετών καί θεσμοθέτγις τις έντός στεφάνων. Ουδόλως δέ
απίθανον ότι ή νυν ευρεθείσα πλάξ μετά. μιϊς ι δύο άλλων τινών,
αΐτινες έφερον τα όνόματα των άλλων θεσμοθετών, άνήκεν είς
την αύτίιν βάσιν (η βωμόν ;). Έπίσης καί υπό τυπογραφικήν
εποψιν ενδιαφέρον είναι τό έν τώ αύτω προμαχώνι ευρεθέν
2. Αντίγραφον έκ Πεντελτησίου μαρμάρου τοΰ τρίτου -ε:.-,-
αιώνος π. Χ., παριστάνην τόν Πανα, ού τό σπήλαιον £υρίσχ.εται
παραπλεύρως τοϋ Ιεροΰ τοϋ "Απόλλωνος έν τη αύττ, άχρα της Α-
κροπόλεως. Ό τραγόπους θεός κράτει έν τ·ϊ) άριστερί /ειρί καλαύ-
184 ΑΡΧΑΙΟΛ ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
ροπα, τόν δέ δεξιάν βραχίονα ού τό κάτω μέρος μετά. τής χειρός
λείπει, ειχε προτεταμένον έκ τοΰ άριβτεροΰ ώμου κρέμαται δορά
τις· άπεκρούσθησαν έκτός της δεξιας χειρός ή κεφαλή καί οί πό-
οες. Μήκ.. 0,41, πλ. 0,33, παχ. της πλακός άνευ τοΰ άναγλύ-
φου 0,09, ΰψ. τοΰ άναγλύφου 0,04 μ. Επί τού έμβαδοΰ τής
πλακός παρά τω δεξιω μηρω τοΰ Πανός ή έπιγραφή :
..... ειδης
Λευχον]οευς
τω Παν]ι
[ανεθηχε]
Ταύτην την συμπλήρωσιν προτείνω ΰποθέτων ότι τα ήμϊν σω-
ομενα ανηκουσιν εις την αρχϋθεν προστεθεΐσαν άναθηματικήν επι¬
γραφήν όμολογΐπτέον δέ ότι ό χώρος έν φ υπάρχουσι δέν είναι
οΰτε κατάλληλος οΰτε ό συνήθης.
3. Τεμάχιον πλακός έκ Πεντελησίου μαρμάρου πανταχόθεν
άποκεκρουσμένης. Μήκ. 0,17, πλάτ. 0,17, παχ. 0,055 μ. Τα
γράμματα ένεχαράχθιησαν «επιμελώς καί ούχι στοιχηδόν, φαίνε-
ται δέ ότι ή έπιγραφή δέν είναι προγενεστέρα τοΰ γ' αιώνος π. Χ.
.........Αβηναιων αγαβει [τυχει 8ε8οχθαι τει βουλει
τοος λαχοντας πρ]οεδρους εις την επιοοα[αν εκκλησίαν χρηματισαι
περι τούτων γ]νω|χΐ)ν δέ ξυνβαλλεσθαι [της βουλης εις τον δήμον ότι
δοχει τει βουλε]ι επαινεσαι Διονυσιον Σιμι [.......χαι στεφανωσαι
5 αυτόν χρυσωι σ]τεφανωι ευνοιας ενεχεν [της πρός τον δήμον τον Αθηνών
είναι δέ αυτόν πρόξενον χαι ευεργετην [χαι αυτόν χαι εγγονους τού
δημου τού Αθηναιων], υπαρχειν δέ αυτω[ι χαι εγχτησιν......
οιχιας δέ μεχρι δΡα]χ,αων Χ είναι δέ [αυτωι αποδειχνυμενωι την πρός
Αθηναιους ευνοιαν ε»ρειθ]αι χ[αι] αλλο αγα[βον ότου αν δοχητ αξιος είναι· ανα-
γραψαι δέ τοδε το ψηφισμ]α τον γραμ[χ[ατέα τον χατα πρυτανειαν χτλ.
Ώς πρός την συμπλήρωσιν των -ίχων ζ' καί νι' πρβ. δίΐζ. ά.
ΒβΓΐ. ΑΙίβα. 1887 σ. 1068 άρ. 6.
Πλησίον τοϋ προμαχώνος ευρέθησαν μεταξΰ άχρήστων λίθων αί
έπόμεναι δύο επιγραφαί·
4. Τεμάχιον πλακός έκ Πεντελησίου μαρμάρου. μήκ. 0,20.
πλ. 0,21, παχ. 0,07 μ. Ανεγράφη ή έπιγραφή κατά τό δεύ¬
τερον ημιβυ η μϊλλον πρ-ς τ6 τ.λος το. 5, α,ώνοξ π_ χ
χηδον).
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 185
[χαι στησαι ε-]
ν ακροπόλει· [εις δέ την αναγραφην τ~
ής στη]λης δο[υναι τον ταμιαν τού δη-
μου ΔΔ] δραχμα[ς εκ των εις τα χατα ψη-
φιαμα]τα αναλισΓ,χομενων τωι δημωι·
επαιν]εσαι δέ Αρχ[.....χαι χαλεσ-
αι επι] ζενια εις το πρ[υτανειον εις
αυριο]ν.
5. Μικρόν τεμάχιον έκ, Πεντελνισίου μαρμάρου, μήκ. 0,11 μ.
Έντός στεφάνου έκ κλάδων έλαίας, έ» τής έποχης περίπου τοΰ
Αϋγούστου,
Οί πρυτα]νεις
τα]ν ταμιαν
Κηφι - η - Διονυ]σοδωρον
Κατεδαφιζομένου δέ τοΰ τοίχου τοΰ μεταζϋ τοΰ κρηπιδώιιατος
τοΰ ναού τής Άπτέρου Νίκης καί τοΰ πρός Μ. της πύλης τοϋ
Ββαΐβ πύργου ευρέθησαν ωσαύτως αί εξής επιγραφαί*
1. Τεμάχιον στήλης έξ 'Υμηττ. μαρμ. πρός το άνω κ«ί κάτω
τεθραυσμένης. Μηκ. 0,28, πλάτ. 0,44, παχ. 0,153 μ. Ή
γράφη στοιχηδόν έξάγεται δέ έ» τοΰ κειμένου της επιγραφάς,
ότι ανεγράφη μετά την έλευθέρωσιν των Αθηνών διά, τοϋ έκτοτε
βασιλέως προσαγορευθέντος Δϊΐμητρίου, υίοϋ τοΰ έπίσης έκτοτε
βασιλέως έπονομασθέντος Άντιγόνου, τουτέστι μετά το ετος 307
π. Χ. Πιθανόν δέ είναι ότι ή άπονομή τής τιμης είς τάν σύμβου¬
λον τοΰ Άντιγόνου εγεινε ολίγον μόνον μετά την θριαμβευτικήν
είσοδον τοΰ Δημητρίου είς Αθήνας, παντάπασι δέ πρό της έν
ετει 301 π. Χ. έν Ίψφ γενομένης μάχης. Ό υπό των ΆΟϊι-
ναίων τιμώμενος Μήδειος πρέπει ΐσως νά ταυτισθϊ) μετά τοΰ έκ
Λαρίσης καταγομένου κ,οινώς «Μϊΐδίου» γραφομένου έταίρου τον
μ,εγάλου Αλεξάνδρου, φίλου δέ καί τοΰ Άντιγόνου καί Δημητρίου,
όστις έν τγ έν ετει 306 παρά τίί Κυπριακί) Σαλαμίνι γενομένη
ναν»|Ααχία προίστατο των Φοινικικών καί Άττικών τρ'.ηρών. Ό
186
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ.— ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
πατήρ αύτοϋ καλείται παρά τώ Άρριανώ ( Ίνδ 18,7) Όξύθε-
μι«, όθεν δέν φαίνεται απίθανον ότι πάππος ήν τοϋ έπίσης έν τί)
φιλία τοΰ Δημητρίου οΊατελέααντος ΌξυθέμιδΌς, περί ού έψηφίσ-
θησαν υπό των Άθηναίων αί έν τφ 0. 3. Α.
II.
243 άναφερόμε-
ναι τιμαί (ό ζ' στίχος ταύτης τίς επιγραφής συμπληρούται ακρι¬
βώς διά τής λέξεως [Λαριοαιο]ν). Παρόμοιαι επιγραφαί 0. ί. Α.
II.
238, 243, 247, 263, 264, (265), 267, 268, 300, 306.
της πρυτ]ανειας·
εχχλησια χυρ]ια· των προεδρων επεψη-
φιζίν .... τ ; ]ιος Φιλοτιμου Σφηττιθ-
ς χα]ι συμπροίδροι· εδοξεν τηι βουλε-
5 ι χ|αι τωι δημωι· 8 ρ. ν. Φιλοστραχος
Φ]ιλοστρατου Κηφΐσιευς είπεν επει-
δη Μηδειος προτέρον τε παρα τωι βασ·
ιλει Δντιγονωι διατριδων λέγων χα«
ι πραττων τα αρίστα διετέλει τοις τ-
10 ε βααιλενσιν χαι τωι δημωι τωι Α&ην.
αιων χαι συναποαταλεις ότε ο βασιλ-
ίικ Αντιγονος απεστελλεν τον υον α¬
υτού Δηρ,ητριον ελευΟερωσο[ντ]α [την
τε πόλιν χαι τους αλλους [Ε]λ[ληνας χρ-
15 ησιμος ην χαι ευνοος [τηι το» δημου σ-
ωτηριαι χαι 8ιετίλ[ει λέγων χαι πρα-
τ]των εν παντί χαι[ρωι τα συμφεροντα
τωι] δημωι [χαι π;] αρ.........
. . . . ντ...............
2. Τεμάχιον πλακός έκ Πεντ. μαρμ., πανταχόθεν άποκεκρουσ-
μένης. 'Υψ. 0,17, μηκ. 0,21, παχ. 0,098 μ.
ΠΙ-Μ-] ιι
. . . .]
ΔΡΗΙΙΙ]
β]
ΔΠΙ-ΙΙΙΙ]
. . . .]
ΔΡΗ1ΙΙ]
Πριαποί
παρα Παριον
Σεριοτειχι(ται)
Διδυμοτειχι(ται)
Βεσβιχος
Δ]αμνιοτειχι(ται)
. . · βια
Λαμπονει; ]ες
Τεμάχιον κχταλόγου πόλεως της περιφερείας τοϋ Έλλησποντίου
φόρου, άναγραφέντος μετχξυ 425 πρ. Χρ. κ«ί τοϋ τέλους τοΰ
ΠίλοποννηοιακοΟ πολέμου, πιθανώς έκ των νεωτέρων. Ή άποκοπή
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ 187
της κ,αταλήξεως των είς Τ€ίχ»ται καταλνιγόντων όνομάτων τό
πρώτον ηδη άπαντγ, έπίσης δέ καί ή πόλις των Σεριοτειχιτών.
Τό «Πρίαπος παρά Πάριον» πρέπει ΐιως νά άναγνωσθτϊ καί έν
τφ Ο. Ι. Α. Ι. 37 ζ' στ. 39 κ. 40. 'Η τοποθεσία τής πόλεως
των Σεριοτειχιτών είναι άγνωστος, πρβ. δέ Στέφ. Βυζ. ύ. τ. λ.
«Τυρόδιζα πόλις ®β%κτις μ,ετά, ΈΙβρροον», καί γάρ ή Τυρόδιζα
άνήκ,ει είς τόν κύκλον των είς τόν Έλλ. φόρον άναγομένων πόλεων.
Βέσβικος καλείται έν τοίς ηδη γνωστοϊς καταλόγοις όπου σώζεται
ολόκληρον τό δνο[Αα Βύσβικ,ος. Ή πόλις, ής τό δνομα καταλήγει
είς ...βια, άνεφέρετο ί'σως καί έν Ο. Ι. Α. Ι. 37 ζ στ. 9. Έν τω
τελευταίω στίχω συμπληρώ «Λαμπονειής», τό δέ κενόν συμπλη¬
ρούται έπίσϊΐς ακριβώς διά «Νεανδρειης. »
3. Τό επόμενον ψήφισμα παρέχει ού μικρόν ενδιαφέρον ού μόνον
τοίς περί τάς πολιτικάς καί θρησκευτικάς αρχαιότητάς των Άθη-
ναίων άλλά, καί τοίς περί την τοπογραφίαν των Αθηνών άσχολου-
μένοις. Το πρώτον ηδη μανθάνομεν λεπτομερείας τινάς περί τβΰ
ίεροΰ τίίς Αφροδίτης της Πανδήμου, τής καί «επί Ίππολύτω»
καλουμένης. ου την διακόσμγισιν έπιφορτίζονται οί δέκ,α άστυνό-
μοι· ό δέ τόπος τίϊς άνευρέσεως της ταυτα διαλαμβανούσης έπι-
γραφής ώς καί άλλτις τινάς άρχαιοτάτΥΐς, ην 0ά δημοσιεύομεν έν
προσεχεϊ τινι φυλλαδίω καί τΐτις έπίσης άνάγεται είς την θρησκείαν
τής Αφροδίτης, επιβεβαιοί ότι ορθώς εζητήθη ή θέσις τού ίεροΰ
τούτου παρ' αύτϊ) τί) είσόδω της Άκροπόλεως. "Ιδε την έμήν
τοπογραφίαν των Αθηνών έν τω ΗάΈ). ά. Κ1. ΑΙΐ.
III
σ. 330.
Ή δέ εξακολουθήση των άνασκαφών θά όρίσει ϊσως άκριβέστερον
την θέσιν τού ίεροϋ.
Είναι δέ γεγραμμένον τό ψήφισμα επί πλακός έξ 'Υμηττ. μαρμ.,
κεκ,οσμημ,ένγις δι' ήμιθραύστου άετωματίου. Μήκ. 0,50, πλάτ.
0,25,-0,27, παχ. 0,14^.
Επι ιερειας Ηγησιπυληί.
Επ' Ευθιου άρχοντος Επι τη;
Αιαντιίος δωδεχατη; πρν-
τανειας, ηι Ναυσιμενης
5 Ναυσιχυβου Χολαργευς
' εγραμματευεν Σχιροφοριω-
νο{ ενηι χαι νεαι Καλλιας Λ[υ-
188 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
σιμαχου Ερμειος είπεν* οπ[ως
αν οί αστυνομοι οί αει λανχ[α-
10 νοντες επιμελειαν ποιωντα[ι
τού ιερου της Αφροδίτης της
Πανδημου χατα τα πατρια, τυ-
χηι αγαθει δεδοχθαι τηι βου-
ληι τους προεδρους οί αν λαχω-
15 σιν προεδρευίΐν εις την επιο[υ-
σαν εχχληβιαν προςαγαγειν τον
ο]ιχειον της ιερειας χαι χρηματισαι
περι τούτων, γνώμην δέ ζυνδαλλε-
σ]θαι της βουλης εις τον δήμον ο-
20 τ]ι δοχει τηι βουληι τους αστυνο-
μους τους αει λαχοντας οταν ηι
η πομπή τηι Δφροδιτηι τει Πανδη-
μωι παρασχευαζειν εις χαθαρσι[α
τ]ου ιεραυ περιστεραν χαι περιαλε[ι-
25 ψα]ι τους βωμους χαι πιττωσαι τας
οροφα,ς] χαι λουσαι τα ίδη, παρασχευ-
ασαι δέ χά]·, πορφυραν ολχην : ΗΗΔ Ι. .
........ τα επι τ[ ....
Ό πρώτος στίχος προσετέθη 'ίσως μετά την κατάθεσιν τής οτη-
λης έν τώ ίερφ. Ό άρχων Εΰθιος ηρχε τό Ιτος 284/3 πρ. Χρ.,
πρβ. 0.. Ι. Α.
II.
314 καί 314 . Περϊ των καθηκ,όντων των άστυ-
νόμων οΐτινες εφρόντισαν περί τής διορθώσεως καί έκκαθάρσεως
των όδών ώς καί περί της δημοσίας ήθικόττιτος ΐδε καί την παρο¬
μοίαν έν Πειραιεί εΰρεθεϊσαν Ιπιγραφγιν, νίτις εδημοσιεύθη έν τω
'Αθηναίφ
VI
σ. 158».
β) Εΰρεσκ; ίττιηραφων έν Αθήναις*
Καταδαφιζομένης οικίας τινός Χαιρέτη παρά τη κοινώς καλού¬
μεν/) Πύλη της Άγορας, ήτοι παρά τω τετρακιονίω τίΐς Αθήνας
Άρχηγέτιδος, εύρέθηοαν, κατ' έκθεσιν τοΰ Λόλλιγκ, αί εξής επι¬
γραφαί :
« 1. Αψίς έξ 'Υμ-ηττίου μαρμάρου, τό ΰψος 1,05, τό πλάτος
1,74, τό πάχος 0,48 μέτρων. Ή διασκευη αΰττϊς φαίνεται έν
τω παρεπομένω σχεδιογραφήματι, όπερ παριστάνει την έμπροσθεν
πρόβοψιν της άψίδος- ομοίαν δέ όψιν ?χει καί ή άντίθετος έπιφά-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
189
νεια αΰτής' ή έπεξεργασία της δεξιας καί άριστερας ώς καϊ τίίς
άνω πλευρας άποδεικ.νύει, ότι πρός αύταϊς άλλοι λίθοι προςκεκολ-
λημένοι ήσαν, φαίνεται λοιπόν ότι ή ευρεθείσα άψίς απετέλεσε μέ-
ρος προστώου τινός '), έξάγεται δέ έκ της επί της έμπροσθεν επι¬
φανείας άνωθεν των ρ'οδάκων έγκεχαραγμένης επιγραφάς, ότι άνη-
κεν είς τό Άγορανο'μιον, όπερ ό γνωστάς ρήτωρ Ήρώδης ό Άττι-
κος ό καί τό υπό τη Ακροπόλει "Ωδειον κτίσας καί τό παρά, τω
Ίλισσω στάδιον μετασκευάσας επί της βασιλείας τοϋ αΰτοκρά-
τορος Μ. Αϋρ. Άντωνίνου τοΰ Εύσεβοΰς άνέστησε. Ή άνακάλυ-
ψις της άψίδος έπιρρωννύει ούκ ολίγον την ηδη παρά τοίς τοπο-
γράφοις των Αθηνών έπικρατοΰσαν γνώμην, ότι ό περί την πύλην
μάλιστα πρός ανατολάς χώρος εχρησίμευσεν επί της ρ'ωμοϊιιης έπο-
χης ώς άγορά.
Ή Ιπιγραφή εχει ούτως, κ,ατά τό μέσον συμπεπληρωμένη'
Αυτοχρατορι Τ.[Αιλιω Α8ρ]ια[νω Α]ν[των]ε[ινω Ευσίβει
το αγορανομΐον Ηρω[δης] Ατ[τιχοϋ ανεστ]ηίεν αγορα[ν]ο[Λθυντων
Αντιπατρου τού Μουσ[αιοο Αλωιτεχη]θε[ν χα]ι Λευχιου του> Μαραθωνιου
Συνεπληρωβα τό δνομα τοθ ενός των άγορανόμων έκ της έν τω
Ο. Ι. Α.
III
ΰπ' άρ. 1101 έπιγραφης, έν ν) άπαντα ρταζΰ των
έφήβων κατά τό πρώτον τέταρτον τοΰ δευτέρου αιώνος μ. Χ.
(1) Σχεδόν σύγχρονοι εΤναι αί παρόμοιαι άψίδες τοϋ οΐχοδομήματος τοΰ πρός τώ
ώρολογ'ιω τοΰ Άν8ρονΙχο« τοϋ Κυρρήστου (πρδ. ϋβ888ΐι έν τοίς Μίΐΐΐι ά. ΐ
ΙηβΙ.
VII
σ. 398 χ. ί.).
190 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
εφηβός τις Άντίπατρος Μου. Άλωπεκηθεν, πιθανώς ό αΰτός η
συγγενής τις αύτοϋ. Λευκ,ιος δέ τις τοϋ Λευκίου Μαραθώνιος α,να-
φέρεται ώς εφηβος έν ταίς έν τω & Ι. Α.
III
ΰπ' αρ. 1110 και
1121 έπιγραφαΓς, ών ή δευτέρα ανεγράφη κατά τοΰς ΰπολογι-
σμούς τοΰ ΌΐΙΙβη1)βΓ§βΓ έν τω ετει 156 μ. Χ. η κατά τάς αρχάς
τοϋ έπομένου ετους' άν λοιπόν παραδεχόμεθα ότι ούτος (ό έν τί)
ΰπ'άρ. 1121 άναφερόμενος) πρέπει νά. ταυτισθ·/) μ,ετά τοΰ δευ¬
τέρου άγορανόμου της έν λόγω επιγραφάς, όρίζεται τί» χρονικόν
διάστημα καθ" ο κα,τεσκ,ευάβθη τό άγορανόμιον υπο τοΰ Ήρώοου,
μεταξύ δγιλαδί) τοΰ ετους 156 καί τοΰ θανάτου τοΰ Αύτοκράτο-
ρος, τουτέστι 161 μ. Χ.
2. Τεμάχιον βάσεως έξ 'Υμγιττ. (/.αρμ., ής μόνον τό κάτω
άκρον σώζεται. Μηκ. 0,64, ΰψ. 0,21, παχ. 0,34 μ.
Λυχουργος Λυχ]ορρονος Βο[υταδης
• Σχήμα των γραμμάτων το της Μακεδονικής έποχής. Γνωστόν
είναι, ότι χαλκοΰν άγαλμα τοΰ κλεινοΰ ρ'ητορος καί πολιτευτοΰ
ρημονεύεται παρά τοΰ Παυσανίου Ι 8, 2, σττιθεν παρά τοίς
έπωνύμοις, όθεν ϊσως μετεκ,ομίσθη ή νυν εΰρεθεΐια έπιγραφή" αλλιη
βάσις άγάλματος τοΰ αύτοΰ άνδρας, άλλά ρ'ωμαϊκ.ής έπΌχίΐς, ευ¬
ρέθη έν τοίς έρειπίοις τής βτοας τοΰ Άττάλου (Ο. Ι. Α.
III
944).
3. Βωμίσκος έκ Πεντ. μαρμ., ύψ. 0,31, πλ. 0,17, παχ.
0,10·*., φέρει την εξής λατινικήν επιγραφήν
Ι. Ο.] Μ. «Ι. νβ-
ηβΓΪ . 61
Μβΐχαηο
Ιΐβΐίιιροΐί-
1]&Π[Ϊ8] Ο.. Τβ-
ϋαβ . Μ8[χ]ί-
ΐπιιβ [.] ν(οΙοΐπ)1(ί1)βη8) α(ηϊτηο) [8(ο1νϊΙ)]
Πρβ. Ο. Ι. ι.
III
Ι,,. 970 άρ. 138.—Φίλοςτιςτοΰ Αύγού-
στου ονόματι Ο. Τβάίιΐδ άναφέρεται ϊσως παρά τώ Τακίτω Αηη.
Ι. 10.
4. Μικρά «λάξ έκ Πεντ. μαρμ., μήκ. 0,95, πλ. 0,21, παχ.
Ο,ΙΟ11., ήτις άπε—-άιθη άπό μεγάλης τινός βάδεως. Τό δεξιάν
άκρον καί μ.ικρόν μέρος της επιφανείας της βάσεως σώζονται.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡ1ΟΣ 191
Έπειδή το πλείστον τής επιγραφάς απωλεσθη είναι αδύνατον νά
συμπληρωθή ασφαλώς" "ήν δέ πιθανώς περίπου ώς έπεται"
Τον μέγιστον αυτοχρατ]ορα
Καισαρα Θεόν Τραιανου υι]ον
Τραιανον Αυριανόν Σε6ασ]τον
[θλυμπιον]
5 τον εαυτης ευεργετην η π]ολις
η (ό'νομα της πόλεως) . . . ]οια
πρεσβευτων........]ννα
.............·]εβ
•............ι; ] λο».
Οί τρείς τελευταΐοι στίχοι περιεϊχον τα όνόματα των πρεσβευτων.
5. Τεμάχιον έκ Πεντ. μαρμ., πανταχόθεν άποκεκρονεσμένον.
Μήκ. 0,29, πλ. 0,151*·.
..... ου ...
. . . Σε]βαστ[. . ·
. . .]γ' υπατ[. .
.]υλη χαι τ[.
. . . Αττιχην. ...
. . . δη]μος. . . ·
6. Τεμάχιον 'Υμνιττ. μαρμ. παντ. άποκεκρουσμένον, ΰψ. καί
πλ. 0,18, παχ. 0,14^.
επιμεληθεντος της ανα]βεσεως
........λου Μαραθ]ωνιου
........εως.
Ευρέθησαν δέ καί αί εξής επιτύμβιοι επιγραφαί"
7. Τεμάχιον έπιστεγάδματος νεκρικοϋ μνημείου εκ Πεντ. μαρ.,
μήκ. 0,33, ϋψ. 0,30, παχ. 0,20^.
.....ος Διονυσιο[υ ....
8. "Ομοιον, μ·ήκ. 0,34, ύψ. 0,12, παχ. 0,1114.
..... ελετηε δίε
εχ.....εων
9. Τεμάχιον πλακός έκ Πεντ. μαρμ., ής το δεξιόν άκρον σώ-
ζεται, ΰψ. 0,35, πλάτ. 0,18, παχ. 0,15^.
[Ή δεΤνα]
. . . . ου
.... ηθ]εν
.... γυν]η
192 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ
10. Τό άνω μέρος στήλας, κεκοσμημένης διά. άετώματος, έν ώ
ρόδαξ, ύψ. 0,35, πλ. 0,45, παχ. 0,15^.
Ε]πιχτησις Ληναιο[υ
ε]ζ Αζηνιεων
11. Τό δεξιάν ήμισυ τοΰ άνω μέρους πλακός έκ Πεντ. μαρμ.,
μήκ. 0,32, πλ. 0,18, παχ. 0,111*". Κάτωθεν άετώματος
. . . π; ]λεα
Κ]λεοδωρου
εχ Βη]σαιεων
12. Τεμάχιον έξ 'Υμηττ. μαρμ., πανταγόθεν άποκεκρουσμένον.
. οντ. . . .
Αμφι.....
Κε[φαλ>)θεν
13. Τεμάχιον σττ,λτΐς έκ Πεντ. μαρμ., πλουσίως κεκοσμημένγις.
Μήκ. 0,46, πλ. 0,35>
Επφτητος) Σφ[ηττιος
14. Κιονίσκος έξ 'Υμτιττ. μαρμ.
Σΐ]οφοχλης
Μη]τροδο>ρου
15. "Ομοιος.
Ηδεια
Κ]υμαια
16. Όμοιος.
Αφροΐισιος
Χρηατος
17. Τεμάχιον όμοίου.
• . . . ονη
18. Τεμάχιον μονοστίχου νεκρικης έπιγραφης φαίνεται ότι είναι
καί τό επί τεμαχίου έκ Πεντ. μαρμ., μήκ. 0,35, ύψ. 0,17, πλ.
0142'ι' σωζόμενον
Δημ.....
7) Ανακαλυψισ €τηΊραφ% ίν Άκραίφνίω (Καρδίτσγ,).
Έν τω έν Καρδίτση της Βοιωτίας ναώ τοΰ Άγίου Γεωργίου
ύπάρχει έντετειχκΐμενη μεγάλη πλάξ, έφ' ής είνε αναγεγραμμένος
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 193
ό λόγος τοΰ αΰτοκράτορος Νέρωνος, ό'ν ούτος άπηγγειλεν έν Κο-
ρίνθω, ότε εχορήγησεν ελευθερίαν τοίς Έλλησι. Την επιγραφήν
ταύτην ανεκάλυψεν ό τάς ανασκαφάς έν τω ίερω τοϋ Πτώου Α¬
πόλλωνος ενεργήσας (ίδ σ. 172 άρ. 4) κ. ΗοΙΙθαιιχ, όστις καΐ
εδημοσίευσεν αύτην έν τω πρό τίνων ημερών έκδΌθέντι τεύχει τοϋ
ΒαΙΙβΐίη άβ οογγ. ΗβΠβηϊ|ΐΐβ.
Ή έπιγραφη δΊαιρεΐται είς τρία μέρη, τα ίξης :
α') Διάταγμα τοΰ αύτοκράτορος Νέρωνος καλοΰντος τοϋς τν-,ν
Έλλάδα κατοικοϋντας νά συνέλθωσιν είς Κόρινθον τη πρό πσσάρων
Καλαΐ/δών Αΐκεμβρίων β') λόγος τοΰ αΰτοκράτορος Νέρωνος, ό'ν
ούτος άπηγγειλεν έν Κορίνθω, συνΐΧθόντων των 6γων έν έκκλη¬
σίν, καί γ') ψήφισμα της Βουλής καί τοΰ δήμου Άκραιφνίων πρός
τιμήν τοϋ Νέρωνος, έφ'ή παρέσχεν ούτος τοίς Έλλησιν ελευθερία.
Τα δύο πρώτα μέρτ) της έπιγραφής έχουσιν ούτω:
Αντοχρατωρ Καίσαρ λέγει : Τη; εις με ευνοι-
άς τί χαι ευσεβεια; α[ια]ειψαα0αι Θελων την εύγε-
νεστατην Ελλαδα χελευω πλειστου; καθ ο[σ]ο[ν|
Ενδεχεται εχ ταύτης της επαρχειας παριναι
ις Κόρινθον τη προ τεσσαρων Καλανοων Δέ
χεμβριων
Συνελβοντων των ο/λων εν εχχλησια προΐεφω
νησεν τα υπογεγραμμιενα
Απροσδοχητον υμειν ανδρες Ελληνες δωρεαν
εί χαι μηδέν παρα της εμης (ΐεγαλοφροσυνης
ανελπιατον χαριζομαι τοσαύτην όσην ουχ εχωρη
σατε αιτεισθαι Πάντες οί την Αχαιαν χαι την εως
νυν Πελοποννησον χατοιχουνΐες Ελληνις
λαβετ' ελευθερίαν ανισφοριαν ην ουδ εν τοις ευτυ
χεστατοις υμών πάντες χρονοις εσχετε
η γάρ αλλοτριοις η αλληλοις εδουλευσατε
Ειθε μέν ουν αχμαζουσης της Ελλάδος παρειχο
μην ταύτην την δωρεαν ινα μου πλείονες «πό
λα[υ]ωσι της χάριτος διο χαι μεμφομαι τον αιωνα
προδαπανησαντα μου το μεγεθος τη^ χάριτος
Και νυν δέ ου δι ελαιον υμάς αλλα δι ευνβιαν ευερ
γετω αμειδομαι δέ τους θεου; υμών ών χαι δια
γης χαι δια Οαλαττης αει μου προνοουμενων πό
πειραμαι ότι μοί τηλ-.χαυτα ευεργετειν παρέτ/ον
Πόλεις μέν γάρ χαι αλλοι ηλευθερωσαν ηγιμονες
[εγω 8ε πρωτος όλην; ] επαρχειαν
16
194 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ
Τό τρίτον τής επιγραφάς μερος άποτελεϊται έκ στίχων 32. Είνε δέ,
ώς ανωτέρω ελέχθη, ψήφισμ.α της Βουλής καί τοΰ δήμου των Ά-
κραιφνίων, δΓοΰ απεφασίσθη νά καθιερωθνί τω Νέρωνι βωμός καί
σττιθγ) αύτω άγαλμα έν τω ναώ τοΰ Πτώου Απόλλωνος. Κα¬
λείται δέ ό Νέρων έν τώ ψηφίσμ,ατι τούτω πατήρ πατρίδος, νέος
"Ηλιος επιλάμψας τοΊς"Εησιν, φιλεΧΚην, Ζεύς ελευθέριος κτλ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
Εργασίαι καί Μουσεία.
1) Μουσείον Άκροπόλεως.
Έξακολουθοΰσιν αί έν τω Μουσείω τής Άκροπόλεως γινομέναι
εργασίαι πρός διακόσμησιν αυτού1 καί κατάταξιν των έν αύτω ά-
γαλμάτων, ήρξαντο δέ εργασίαι πρός συναρμολόγησιν καί συγκόλ-
λησιν των νίόγι εΰρεθέντων πωρίνων γλυπτών τεμαχίων.
2) Εργασίαι εν ττ} Ακροπόλει.
Έξακολουθοΰσιν αί εργασίαι πρός κατεδάφισιν των κατά τίιν
ανοβον είς την Ακροπολιν μεσαιωνικών καί νεωτέρων τειχών, έν
οίς ευρέθησαν έντετειχισμένα τα έν σελ. 183 άρ. 5 εύργιματα.
3) Μουσείον Πειραιώς.
Κατά τόν Μ^να "Οκτώβριον εισήχθησαν είς τό Μουσείον Πει¬
ραιώς, κατ' αναφοράν τοΰ έπιμελουμένου αύτοΰ καθηγητού Ίακ.
Δραγάτσιπ, τα έξτ,ς άρχαϊα : α') «Άγα>μα παιδός άκέφαλον,
ϋψους 0,62. Ό παίς ίσταται στνιριζόμενος επί τοΰ δεξιοΰ ποδός,
ΰπεγείρων τόν άριστερόν -ρός τα έμπρός μόλις στηριζόμενον κατά
την πτέρναν. Η δεξιά είνε άποκε/.ομμένη άπό μέσου τοΰ βραχίο-
νος, τη δ ά:ιστ£ρ5. ε/ει σφαιροειδές τι σώμα. Άπό τοΰ πήχΕως
τής άριστερας κρέμαται μέχρ.. τοΰ έδάφους τό ίμάτιον αύτοΰ· β')
κεφαλή νεανίου ΰψους 0,26 ταλλα πλήρης, μόνον δέ της ρ'ινός τό
ΑΡΧΔΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΐΟΣ 19&
πλείστον άποκεκομμένον έχουσα. Αμφότερα ταυτα ανευρέθησαν
άπό της 15*>{ Ιουλίου έ. ε. έν τω χώρω, έν ώ καί τό άγαλμα
τοΰ Άσκλϊΐπιοΰ όπισθεν τοΰ έαρινοΰ θεάτρου τοΰ κ. Α. Τσόχα,
πρίν ύ) δηλ. ενεργηθώσιν έκεϊ άνασκαφαί (ϊδ. σ. 132 άρ. 5) καί
άπεκρύβησαν υπό τοΰ έργολάβου τοΰ δήμ,ου Β. Σάββα η Κατσα-
ροΰ πρός άπεμπόλησιν είς τό εξωτερικόν. Κατορθώσαντες όμως
ν' άνακαλύψωμεν ταυτα, κατέσχομεν αΰτά έν τη οίκία τού εΐρνι-
μένου έργολάβου διά τοΰ άστυνόμου κ. Γ. Δήμερη καί (/ετιτινέγκο-
μεν είς τό Μουσείον γ ) τεμάχιον λίθου έγ/ωρίου ΰψους 1 ,20,
πλάτους 0,36, πάχους 0,23, σχήμΊχτος όρθογωνίου πρίσματος,
φέρον γράμματα τάδε :
. . . )ΜΕΙ Πορ]θμει
.
V
Η Ο ρ Μ ο]ν Ηορμ
Ο ΗΟΒΟ5 ο Ηορος
Ή έπιγραφη αύτη είχεν άνευρεθίί καί εκδοθή τό 1869, κατέ-
κειτο δ' έκτοτε αγνοούμεν·/) έν τοίς χώμασιν έν τω Τιτανεία) κήπω
μετενεχθεϊσα άπό τοΰ παρά τό Τελωνείον χώρου, ένθα είχεν ανευ¬
ρέθη. Καθαριζομένου δέ τοΰ κήπου τοΰ Τιτανείου κατ'αύτάς,
μετηνέχθη καί κείται νυν μετά. των άλλων όμοίων όροσήμων έν
τϊ) αύλί) τοΰ Γυμνασίου" δ) έπιγραφή επί λίθου λευκοΰ άνευρε-
θεϊσα επί τοΰ λόφου της Μουνυχίας καί δωρηθεϊσα υπό τοΰ μεσί-
του κ. Πάνου. Ή έπιγραφη ήχρωτηριασμένη πανταχόθεν καί
άποτετριμμένη πολλαχοϋ δείκνυσιν ετι τάδε :
.......ο .... .... α.....
.......ατ . . . τ . ι........>
.......τε πάρη ι ...ι., .ο . .
.......Α]θεναιοι αδοχιμον.....
5 ....... τ]ενστελεν[χ]αι τατον
ματαχΐι[τ]ας . . . ιοπ
Ηοιεο; αν εντεληοσ
οινεορο......ιοτρ
ΐθονανθονοα.....α
1(· τατα . τα . . ) . . ρ. . . ·
τα; τενεαποιο .... ν
Ιτεες Γ'ιΙοιΚ. . . . οροι
164
1% ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ
εο.οηοι ... οτ .... ολενο
οριεοεταποιο.....οί ...
15 μ. . ρι . . ισχε .... θρευ;
«υε. . . . α . . αι . ηντμερ . . .
ιον ... τα ... χο ... αν ...
... να ... ιαυ.....τ ....
. . . επιτα[ς] τριεοεςηπ . . α
20 . . ιλονθοι εχτονιριο.....
. . Ιχαιτοινεορο . . χατατ
. . . νέ . . α . . τι . . . . ιτ . . ραδ
... Θε .. αι.....τ . . ιχ.
. . . Ιΐετ . . αανι . . . τρες ....
·" . . . ντ . . ν . . . αιιπι . . ειχ.
. · . οη . . τ . . . χαιεπιτατο . . .
• . . τον.....αραοςαπ . όν .
. . . λαιΰο . . εχτονγοι.....
. . . αιι . . ι . . ο . . . ο . ..
Ό . . . . εαι . . οί........
Ι α τγ!ϊιτχ των γ.οαμμάτων τγ·ς ίΐτιγραφϋς ταύτης εφθάρτ,σαν
διά νιωτέρων άποξξσμάτων γενομένων δι* όξέος όργάνου». [Άνα-
φορά Ίβχ. Δραγάτ—].
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΤΕΥΧΟΣ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.
Άρχαϊα είσαχθέντα είς τό Εθνικον Μουσείον.
1-1 4. Τα έςτ,ς ύ-' αριθ. 1 - Ι Ί αρ/αϊα /.αταινεθέντα υπο
τής μοιραρχία; Άττικτίς εί; χεϊοας τοϋ Μ-./. Άλαπανοζοΰλου·
ίτοι 1^ είδ'ώλ'.ον πήλΐνον γυναικός (ύψ· 0,19) ίτταμέν/·,; φεροίττ,;
ποοΊηρη χιτώνα *α'ι ίμάτιον απο τής κε-ραλτ,; ;-ΐ.ς/:'. των γονάτων.
Τύπος κοινάς, αλλ' έργασία λεζτ-. 2) Είδώλ'.ον πττ,λινον γυνακό;
(δψ. 0,20) Ισταΐλένη; φερούΐίς ποίηρη χιτώνα καί 1;Αάτ·.ον ι-> ττ,ς
κεφαλής, όπερ συγχρατεί ίιά τί,; δε;··*ί /ειρο; ΰ-ο τ/·.» ιιαγόνα.
Τόπος κοινάς, έργαι'» ούχι λίαν έπιαελτ,ς, γν/Ίΐιότ/;; οϊχϊ βεβαία.
3) Είδώλιον πήλινον γυναικός ι>ψ. ' 'ίάϊεω; τετρϊγ'ΰνυ,
έρ* ής κίων τετράγτονος χρ·/
ζούτη; έ~* αύτοΰ τόν άριττερον
Ιιιάτιον άττό τοϋ λα·.ΐί.οϋ μέ/ρ'. "ών γονάτων αΐ'.κνοίαενον.
II
ι-
ψχϊΜ είνε έπ·.«κολλ/;ΐ(.:νΛ ί Ι ν'//·.', / - >ν»ικο; , >ψ.
0,20) γυαντ,; έμπροσθεν (Άφροοιττ,;; επι /.^/ -
Ιίταμένης. Φέρει Ιμάτιον όητθεν τα νώτα καλύπτο/
ίιά των χειρών, ών ή ίεξιά >νθϋτα·. προ; τα άνω, λ χλί-:--ι. 5έ
πρό; τα κάτω ούτω;, ώττε καθίτταται έ-ιΊί'./'.τι/.'^; Οςΐτον
ανον τη; (χ,ορφΐς ιώαα. Ή κεφαλή κεκρ^αλον ρεροντα ε ·
κεκ,ολληαένη τώ σώματι. Τέχν/, >ιο·ντ,, γντ,σ'.άτη; ού/ί βί'^ϊ -
Εδώλιον πτ,λινον γυναικός καθτ,μεν/·,; επ ?ρά/_ο^ >-· Ο,Ιλ) *ε-
καλυμυ.έντ:; διά καλίτττρα; άπό τϊ,ς κεί,χΆ/,; /.α^' ί-.χί -.', τώαΐ
198 ΑΡΧΑ10Λ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
μέχρι των ποδών. Ό ποδήρης χιτών, βν φέρει υπο τό ίμάτιον, δ'.α-
τιτιρεϊ ετι τδ κυανοϋν αύτοΰ χρώμα παρά τούς πόδας. Λεπτή έργα-
σία, τΰπος κ,οινός. 6) Κομψότατον συμ,πλεγμα δύο κορών έκ ιττι-
λοΰ (ΰψ. έκαστος 0,10) παιζουιών τδν καλούμενον « Έφεδρισμόν»·
επί των νώτων τούτέστιν της βαίνουσα; φαίρεται ή έτερα των
κορών τούτων, ή κερδίσαβα κ,ατά την παιδιάν. Τ6 σύμπλεγμα είνε
λεπτοτάτη; εργασίας, ιδία ή φερορ.ένη κόρη, ής καί ή διατήρησις
τυγχάνει καλλιτέρα. Φέρουσι ποδηρη χιτώνα έζωαμένον διατη-
ρεΐται ό'ετι ζωηρόν το κυανοϋν χρώμα επί τοϋ χιτωνος τίς μιας
τούτων (τη; φερομένη;). Το όλον είνε συγκεκολλημένον έκ τριών
τεμαχίων. 7) Είδώλιον πήλινον χορευτρίας (δψ. 0,16) φερού-
σης έζωιμένον βραχύν χιτώνα καί επί τϊίς κεφαλίίς άκτινοειδϋ
πΐλον, έξ ου ταινία κατερχομένη μέχρι τοϋ άριστεροϋ ώμου. Ή
άρκττερά χείρ ύψοϋται, ή δεξιά δέ στηρίζεται επί τοϋ ίσχίου· (οί
βραχίονες συγκεκολλημένοι, ώς καί ό άριστερος ποϋς — έλλείπει 6
άκρο; δεξιός). 8) Είδώλιον πήλινον (5ψ. 0,09) είκονίζον βρέφος
τετυλιγμένον έντδς Ιματίου- επί τής κεφαλής φέρει στέφανον (συγ-
κεκολλημένον έκ τριών τεμαχίων). 9) Ήμίλευκος λήόιυθος (υψ.
0,25). Είκονίζονται δύο γυναικεΐαι μορφαί ίστάμεναι άντιμέτω-
ποι. Έν μέσω τούτων πττηνον νεκρόν (;) χίπτον επί τής χειρός
τής πρός τάριστερά γυναικός. Ή πρδς τα δεξιά γυνή κράτει έν τή
δεξιοέ (τφαΐραν (;) καί φέρει ίμάτιον λευκόν μετ' έρυθρών ταινιών
κεκοσμημένον. Επί τής κεφαλής ή γυνή αυτή φέρει κεκρύφαλον.
10) Ήμίλευκο; μικρά ληκυθος. Εί-ιονίζετα'. γυνή χωροΰσα πρός
βωμόν. Έφθαρμένη παράστασις. 11) Άγγελον σχήματος άμυγδά-
λου. 12) Άγγεΐον σχηματο; άμφορέως φέρον εκατέρωθεν άνάγλυ-
«τον είκόνα άνδρδς κρατούντος δι' αμφοτέρων των χείρών άνά έν
κερασφόρον ζώον (έφθαρμένον) - ή μορφή τοϋ άνδρδς λνίγε1 είς στέ-
λεχο; δένδρου άντί ποδών. (Παράστασις άλληγορική). 13) Λάβη
κατόπτρου. Μικρδν τούτέστιν άγαλμάτιον χαλκοΰν, (δψ. 0,15) γυ¬
ναικός φερούσης χιτώνα ποδήρη ,χίτά δ·.πλοϊ8ίου. Έκ τής κεφα¬
λής τής μορφής έκφύεται, ώ; συνηθως, ή κυκλοτερής τοϋ κατόπτρου
βάσις, κοσμήματα Ιχουσα Ιγγλυπτα καί -ροσαρτή>ατα έν εϊδε,
πτερυγίων. Τδ άγαλμάτιον προτείνει την δεξιάν χείρα /.αί διά τής
αριστερας άνέχει τδν χιτώνα. Ή έργασία είνε λίαν έτπμελής, άρ-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
199
χαί'ζουσα εν τισι. 14) Κάλυμμα χαλκοΰν κατόπτρου (οΊαμέτρου
0,14 μ..) μετά των παραρτγψ.άτων καί κ,οσατημάτων τοΰ κατόπτρου
14 μικρών τεμάχιον έν όλω. (Εϋρετ. Γεν. Έφορείας 733-746).
13 - 23. Τα εξής ΰπ'άρ-.θ. 15-23 εΐρήαατα των έν Τα-
νάγρα ανασκαφήν (ίο σελ. 204 αριθ. 2) ήτοι: 15) Εδώλιον
νεανίου, πήλινον, επί βάσεως τετράγωνον (υψ. 0,40) γυμνον έμ¬
προσθεν, τοϋ ίματίου καταπίπτοντος όπισθεν άπό των ώμων και
κ,αλΰπτοντος τούς βραχίονας. Επί τοϋ άριστεροΰ κ,εκαμμ,ένου βρα-
χίονος φέρει άλεΛτορα. Τ6 πρόσωπον είνε ώοειδές, οΊατεταγμ,ένη δέ
είνε ή κάμη εκατέρωθεν τοϋ προσώπου είς οϋλους πλοκάμους, πολύ
έχουσα το γυναικοπρεπές. "Ιχνη έρυθροϋ νρώματος καί κυανοϋ. Τέ-
χνη έπιμελής. 16) Εΐδώλιον πήλινον νεανίου επί βάσεως τετρα-
γώνου (υψ. 0,27) γυμνοϋ έμπροσθεν φέρει όπισθεν Ιμάτιον άπο
των όίμ,'ον πίπτον, κράτει δέ έν μέν τη δεξιδί ύι>α.ν έν δέ τη άρ·.-
στερό; φιάλην. Ή κόμγ) είνε βραχεΐα. "Ιχνη έρυθροϋ χρώματος. 17)
Είδώλιον πηλινον γυναικός επί έλλε·.ψοειδοΰς βάσεως (ΰψ. 0,30).
Φέρει ποδήρ7) χιτώνα καί ίμάτιον περιβάλλον τα μέσα τοϋ σώματος
μετά των βραχιόνων μέχρι των μηρών. Τό στήθος ήμικεΛαλυμμέ-
νον. Κρατεί έν τή άριστερα κάνιστρον (;) [;.ετά κ,αρπών. 'Η κόμ,η
τζ'.-κτν, έ/.ατέροιθεν επί των ώμων είς πλοκά[/.ου;· επί της κορυφής
δέ τϊίς κεφαλής είνε διακεκ,οσμτιμέννι ουτ6»ς, ώστε φαίνεται ώσει
κεκρύφαλος δίχα τετμημένος. Χρώμα λευκόν καί ίόχρουν επί των
ένδυμάτων καί των καρπών. 18) Εδώλιον γυναικείον πήλινον επί
τετραγώνου βάσεως (υψ. 0,27) άρχαίκοϋ ρυθμοΰ φέρον ποδήρτι κυ-
κλοτερώς περιθέοντα χιτώνα καί έπ' αυτού Ιμάτιον αφίνον γυμνον
τό δεξιον στήθος μετά τοϋ βραχίονος, κεκαμμένου ούτως, ώστε
άπτεται ή χείρ τοϋ μ,αστοΰ. Επί της κεφαλής φέρει πόλον. Τύ-
πος κοινάς. 19) Είδώλι-ον πήλινον γυναικός καθγιμένΛς επί Ορόνοιι
(δψ. 0,27) άρχα'ίκοϋ ρυθμοϋ" φέρει ποδήρη χιτώνα μετά διπλοϊ-
δίου. Τάς χείρας εχει επί των γονάτων. Τδ ζρόσο>πον είνε λίαν
άρχαϊκόν. "Ιχννι έρυθροΰ καί κιτρίνου χρώματος. Οί ττόδε; έρυθροθ
χρώματος. Τΰπος κοινάς. 20) Είδώλιον Ιππέω; άρχαϊκοϋ ρυθμοθ
έκ των ξοανοειδών έχ,είνων των όλως πρωτογενών. Οί πάόες τοϋ
"ίππου εισίν όλως κατά σχήμα πεποιημένο'. δμοίω; καί ή οΰρά απο¬
τελούμενη έκ καμπύλας, γεγραμμένιος διά αελαινών γραμμών, (έν
200 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
εϊδει ράβδου). Ή κεφαλή τοϋ ίππου καί δ τράχηλος είτί φυσικ,ώ-
κώτερον πεπλασμένα, οί όφθαλμοί δέ καί ή χαίτη διά μέλανος
χροψ.ατισμοΰ δεδηλωμένα. Ό ίππεύς καίπερ γυμ,νος όλος παριστά-
μενος, φέρει ούχ ήττον διά χρωμάτων δεδηλωμ,ένην στολην, ήτοι
θώρακα και περισκελίδας. Τό πρόσωπον καί τούτου διά μέλανος
χρωματ-.σμοΰ χαρακτηρίζεται. 21) Άγγελον πτ,λινον σχήματος
κριοϋ λευχοστίκτου, άρχαϊχδν (υψ. 0,15 μηκ. 0,20). 22) Δύο εί-
δώλια ξοανοειδή καθ-ψενα επί θρόνου τραπεζοειδοϋς, άψ' ού έκ-
ούονται ούτως ειπείν αί συμφυεΐς μορφαί αύται άπό τίίς ζώνης καί
άνω. Τα πρόσωπα έχουσι όψιν πττινοΰ, αί δέ χεΐρες εισί όΥ άπλών
προεξοχών δεδηλωμέναι. Γεγραμμένα αμφότερα, ώς καί ό θρόνος
εισί διά μελαινών καί ζητοειδών γραμμών καί άνθεμίων ΰψος
έχουσι συν τώ θρόνω 0,16. 23) Δύο μικροί πτερνγοφόροι πηλινοι
Έρωτες (ΰψ. 0,17) φέροντες μόνον ίμάτιον όπισθεν καταπίπτον επί
τοΰ δεξιοϋ ώμου — εμ-ροσθεν γυμνοί. Φέρουσι στέφανον έκ φύλ-
λων(;) άκτινοειδώς περί τδ μέτοιπον διατεταγμένην. Αμφότεροι
έχουσι την αυτήν διάθεσιν, μέ ττ,ν διαφοράν ότι ό μέν φέρει διά
της άριστερας χε-.ρδς λύραν έπακουμβοΰσαν επί της κεφαλής, ό δέ
νάίδιόσχημον πυςίδα(;) έστεγασμέντ,ν ώ; οίκίσκος, έ-ακουμβοϋ-
σαν επί τοϋ άριϊτεροϋ ωμου· αμφότεροι είκονίζονται ίπτάμενοι,
έκρέμαντο δέ δία νηματο;, ώς φαίνεται έκ τής όπισθεν (επί τής
ράχεως) πρδς τουτο υπαρχούσης δπής. "Ιχνη χρωματισμοΰ επί τοϋ
προσώπου. (Εΰρετ. Γεν. Έφορείας 648-755).
«4. Κράνος χαλκοϋν κορινθιαΛΟν ανευ παραγναθίδων, έχον
όπην όπισθεν καί αλλαχού έφθαρμένον. Ευρέθη έν Λαμία καί έστάλη
υπο τού ίκιχ νομάρχου κ. Κονδά*η δ^ά τοϋ καθηγητού Β. Σχινα
(Εθρετ. Γεν. Έφορείας 747).
*8. Χαλκοϋν ελασμα έφ' ου αρχαιοτάτη έπιγραφή :
το (λιθον(ιου;)
Έδωρηθη ύπδ τοϋ Κωνστ. Άγνελίνου έκ Βοιωτίας. (Εΰρετ. Γεν.
Έφορείας 758). ν *
Δυο γυναικεΐα άγάλματα, ίματιοφόρα, κοινής ρ
0 μέν φϋ έθ δ ερον, ίκανώς φρ
ήρα, ήγοράσθησαν δέ
^ γμ, μφρ,
τεχνης, τ0 μέν φυσικοϋ μεγέθους, το δέ μικρότερον, ίκανώς έφθαρ-
Γέν«, !Οιως το μικρότερον. Ευρέθησαν έν θήρα, ή
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 201
παρά τής άρχαιολογιχ,ής Έταιρίας ( Εύρετηριον Γενικής Έφο-
ρείας 759).
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'.
Άνασκαφαί καί εύρήματα.
1) Άνασκαφαί εν τί) Ακροπόλει (ί'δ. σ. 180 άρ. 1 κ. ε.).
'Η εξακολουθήση των παρά τδ νότιον τεΐχος πέραν τή; νοτιο-
δυτικής γωνίας τοϋ Παρθενώνος άνασκαφών απεκάλυψε τα θεμέλια
μεγάλου τετρα-λεΰρου οίκ,οδομήματος έχοντος μήκος Μ μ. καί
πλάτος 15. Τούτου ή μέν μεσημβρινή πλευρά είνε αύτό το νό¬
τιον τεϊχος τϊί; Άκροπόλεως, αί §έ λοιπαί είνε κατεσκευασμέναι
έκ πωρίνων καί αυται λίθων, ώς καί τδ τεΐχος τής Άκροπόλεως'
δέν βαίνουσιν δμως οί λίθοι ούτοι μέχρι τού βράχου άλλ' έπικά-
θηνται επί τοϋ έν σελ. 181 περιγραφεντο; έκ χωμάτων καί λίθων
στρώματος, τού μετά τα Περσικά.
Έν τω χώρω τούτω, έν ώ εγένοντο τα έν σελ. 181 ■—ριγραφό-
μενα εύρ·ό[Λατα, εγένοντο ετι καί άλλα. Καί των μέν μαρμαρίνων
δξια λόγου είνε άνδρική πωγωνοφόρος κειραλή μεγέθους [Λΐκροτέρου
τοΰ ιρ'θνΤΐκοΰ, δ'.ατηοουσα έτι ίκανά λείψανα ^ρωματισμοΰ, καί κε-
φαλή γυναικεία (τδ έμπροσθεν (Αέρος) τοΰ γνωστόν ιτυνήθου; τΰπου,
[λεγέθους φυσικοΰ καί τέχνη; ίκανώς προηγμένης, οιαφέρουσα των
πολλών μέχρι τοΰ^ε εύρεθεισών κατά τουτο ότι φέρει πόλον επί τής
κόμΥΐ;· ευρέθη δέ καί μικρομεγέθης μ,αρμαρίνη Νίκη (άνευ *εφαλήί)
τοΰ γνωστοΰ τύπου τής τοΰ Άρχέρμου.
Χαλκα δέ ε'ιρηματα καί πήλινα εγένοντο καθ' όλον τδ πάχος
τής μετά τα Περσίκά ταύτης έπιχώσεως συνήθη μικρά άγαλ(Αάτι«
καί τεμάχια άγγείων, (έν οίς, έννοεΐται, καί τίνα έρυθρόΊχορφα). Καί
επιγραφαί δέ ευρέθησαν ίκαναί, ών δημοσιεύομεν ενταύθα ουο έν
πανομ,οιοτύπα).
202
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 —ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
β'
Καϊ ή μέν υπο στοιχείον α' είνε γεγραμμένη επί τεμαχίου μαρ-
μάρο·, έρυθρώ χρώματι, ή δέ υπο στοιχείον β' είνε κεχαραγμένη
επί τεμαχίου μαρμαρίνου βάθρου. 'Ως Χρ^ &6 τήν τεχ6υτ«ίαν
ταύτην παραττιοητέον δτι τό δνομα τοϋ τεχνιτού έλεγεν είς ιπος»
τού ι ίντος καταφανοϋς έν τώ λίθΜ. Άλλας δέ ευρεθείσα; επιγρα¬
φάς, έν αί; καί ένεπίγραφον στήλην χρησιμεύουσαν ώ; βάθρον άγάλ-
ματος ποιηθέντος υπό τού γνωστοθ τε/νίτου Ένδοίου ίδε έν σελ·
206 *. έ.
Κ«ί ταυτα μέν τα ευρή>ατ« εγένοντο έν τη μετά τα Περσικά
γενομένη έ*ιχώ«ι, τή μέχρι τοϋ βράχου, ακριβώς, ώ; καί -αρά τό
βόρειον τιϊχος («. Άρχ. Εφημερίς 1886 σ. 74 κ.έ.) ραινούση. Έν
τώ «τρώματι 8έ τώ Οπερ τ>,ν έπίνω,ιν ταύτην (Λ. σ. 180), έν
τοίς χώμασι ί/,λ. τοίς ανακίνησιν έν μεταγενεστέρο-.ς χοόνοις,
ευρέθη έντετειχιβμ,ένον έν μεταγενεστέρω τοίχω γωνιαχόν τεμάχιον
πλακός έκ της ζωοφόρου τοί. Παρθενώνος, έν> σώζεται κάλλιστα
διατηρουμένη γ-^αικεία κεφαλή.
'ΑτΑ τού -τρέχοντος δέ μηνός, μετά την αποπεράτωσιν τη;
ρ« το .ρ,πίοωμ. τού Παρθενώνος ,*α?ής, άφ' ού πλέον λή-
,αντος κ,ί τοθ παρά το κρηπίδωμα τουτο στρώματος έπιχώσεω;
έκ πωρίνων λίθων έοείχθη ότι δέν υπήρχεν έλ,τί; νά εόρεθώσι καί
ΑΡΧΑ10Λ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
203
άλλα τεμ,άχια πωρίνων γλυπτών έργων, ήρξατο ή συναρμολογΐ καί
συγκόλλησις των τεμαχίων τούτων, άτινα ιτρδς τουτο, ινα άνετώ-
τερον γείνη ή έργασία αυτή, είχον τοποθετηθή άπαντα έν τω μι-
κρω νεοδμητω Μουσείω. Γενομένη; τή; εργασίας ταύτη; άπετελέ-
σθησαν τρία μ,εγάλα συμπλέγ|Αατα, ήτοι: α') Ήρακλη; παλαιών
πρός τδν Τρίτωνα (έλλε'.πουσιν αί κεφαλαί)· β') Ταϋρος επί τού
έδάφους πεπτωκώ;, φονευθείς υπό δύο κατ' αϋτοϋ έπιπεσόντων θη-
ρίων (λεόντων, ώ; φαίνεται, ών οί πόδες είνε πόδες γρυπδς) καί γ')
σύμ,πλεγμα τρ·.ών τεράτων. ών τδ μέν ανώτερον μέρος τοϋ σώματο;
είνε σώμα άνθρώπου πωγωνοφόρου πτερωτοΰ (τού ένδ; (χώματος σώ-
ζονται αί πτέρυγες· έκ τεμαχίοιν 5έ τίνων φαίνεται ότι καί τα
λοιπά ϊβω; ήσαν πτερωτά), τδ δέ κατώτερον σώμα όφεος. Είνε 8έ
ούτοι γίγαντε; ?) είνε μάλλον τέρας τριοώματον, περί τούτου άλ-
λαχοΰ. Ένταϋθα ΐΥΐμε'.ωτέον ότι είς τάς ουο των μορφών τούτων
προσαρμόζουαιν αί κεφαλαί (ών ή μία είνε ή έν σελ. 45 ΐλνημονευο-
μ.ένη, ή έτερα συναπετε'λέαθη έκ συγκ,ολλήιτεω; τεμαχίων) σ. 101.
Τ^ τρίτγι μορφϊι δέν προσαρμ,όζει ή κεφαλή (ήτις είνε ή έν σελ. 31
μν/]μονευομέν/)) προσετέθη δμω; τω κορμίο, γύψω άναπληρωθέντο;
τοϋ μεσάζοντο; μέρου;, ώ; όμοιάζουσα έν γένει ταίς άλλαι;· έπα-
ναλαμβάν6ΐ δμω; ότι βεβαιότης δέν δύναται νά υπάρχη, διότι πι¬
θανόν ή κεφαλή αυτή καί είς τδ τοϋ Ηρακλέους κ*ί τοϋ Τρίτωνος
βύ(Λπλεγμα νά άνήκει.
Τοιαΰτα τα τρία συμπλέγματα, άτινα εκπλτιξιν άληθώς προξε-
νοΰσιν ημίν διά τδ παράδοξον των μορφών αυτών. Ό τρόπο; τή;
εργασίας καί τδ υποκείμενον τή; παραστάτεω; άνάγουσιν ή(/.ά; εί;
έργα τής Μικράς Άσία;" ίδίω; ομω; έ*πληκτική είνε ή όμοιότϊΐ;
των έργων τούτων προ; τα άνάγλυφα τη; ζωοφόρου τοΰ έν Ασβω
τϊίς Τρωάδος ναού- καί έκεΐ αί θηριομαχίαι, 6 τδν Τρίτωνα δέ ρο-
νεύων Ήρακλϋ; εχει ακριβώς την αύτην διάθεσιν μορφών, έν ι]> καί
αύτοι οί έν τ^ ζοιοφόρω έκείνη συμ,Τϋθσιάζοντε; άνόρε; έχουσιν
ού μικράν όυ.οιότητα πρδ; τδ τερατώδες τρίμορφον σύμπλεγμα.
"Αν δέ λάβωμεν Οπ' δψιν ότι κατά αήκο; τοϋ Παρθενώνος συν τοίς
πωρίνοι; τούτοις γλυιττοΐς ευρέθησαν προ; τούτοις «αράδοξοι πρω-
τοφανεΐς άρχ-.τεκτον.κϊί μορφαί κλ δή κίονε; έχοντες έλικοειοείς
τάς ραβδώσεις, δτι τα προκείμενα γλυπτά τα δύο τουλάχιστον
204 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
βυμζλέγμ,ατα, έχόσμουν τα άετώματα ναιΰ, άγόμεθα είς τδ αψ-
πέρασμα ότι έν τοίς -ρδ των Περσιχών τουλάχιστον χρόνοις, εί μή
«,οο των Πειακΐτρατιδων, υπήρχεν έν τη Ακροπόλει μέγας -ώρι-
νος άσιατίζων τάς μορφάς ναδς έξ ου προέρχονται τα ημετέρα γλυ-
πτα εθρηματα. Έν τούτοις άρα τοίς πωρίνοις συμπλέγμασι κα-
τέχομεν «ποοδαιότατα κ»|( τχϊτιχώ; πρός τα ζολλά έν τ$ Ακρο¬
πόλει γενόμενα μαρμάρινα εΰρηματα, άρχαιότατα εργα άσιατιζού-
βτι; τέχνης. "Αν οε άκοβλέψωμεν νυν καί είς τα έ«γραφικά εύρή-
ρ.ατα, είς τάς επιγραφάς δηλ. έκείνα;, αίτινες έγνώριιαν ημίν Οτι
έν τ} 'Αχροττό'λει ειργάζοντο Άρχερμος δ Χίος καί Γτως θεοοω-
ρο; δ Σάμιο;, δτι καί αύτδ; δ Ένδοιος, δ γνοιστδς έν τί άρχαιό-
τητι τεχνίτ»;, ήτο ούχι Άττικδς άλλ'"Ιων την καταγωγήν" (Λ.
«λ. 309), εναργώς Λλε'ον βλέπομεν δτι ή Πλαστική τέχνη έ* τή;
Μικρ»; Ά«η'.ς εισήχθη διά τών νίσων εί; τί.ν 'Λ-τικήν. ,
2) Ά»ασ*αφα1 ί'κ ΤανάΊρα (Γίί. „/. 181 αριθ. 2).
ΑΙ έν Τ«νάγρ« Οτ:δ τή; Γενικτ,ς Έφορείας δαπάναι; τοϋ 'Υ-
υργείο-^τ&ν Έχκλτ.ιι,,τικών άπδ μηνδ; Φεβρουαρίου (ί>. «λ.
34 αριθ. 5) «δ.αλεί^τω; γινομέναι άνασκαφαί τάφων έν Τανάγρα
*«Κ0*ηββν £ν«, τού χειμώνος. Τά εΰρήαατα, όσα ΰπελείποντο
ίΐομίσθηο,ν ένταΰήα χ,Ι χατατ.;θεντα.. έν τώ Έθνικώ Μουσείο,
(«β. «λ. 199). Αΐεΰρεθεί,αι έπιτΰμβ.,ο.. έ-γοαφαί Ικομίσήησ.ν
*»1 ««τετέβη,αν έν τή £ν Σχηαατάρι «ρχαιολογ.,κη Συλλογ^.
») ΆνασκαφαΧ «ρ Μυκήναις (ίδ. τελ. 182 άρ. 3 κ. έ.).
Αί »ν,«β?βΙ τίφω, διεχόπη,αν τα γενόμενα δέ εύρηρατα
μ·,0η,,ν ε!; ·Α9τ.νβ; χ,ί «τετέθ/,,αν έν τώ Μο,«ίω τη; Άρ-
Έί,;. Νθ¥
πρό; ίντελϊ! «^χ,λ^ιν τού πέρ^ν άναχαλ-,φθέντο; ΚροΧ-
βτοριχοδ βνβχτορου.
-ορα τα? θίσ-.α.; (Γδ. «. 182 αριθ. 4).
Εν τ,ϊ; ^^ -ά; βει-ά; ανα™«φαϊ; τ*,; Γαλλικής Σχο-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΚΛΤΙΟΝ___ΕΤΟΣ 1888. — ΝΟΕΜΒΡΙΟΎ 205
ΰποσκηνίου, ή τοΰ ΰπ' άλλων προσκηνίου καλουμ,ένου, εκοσμείτο δι*
ήμικιόνων δωρικοΰ ρυθμοΰ, ών 14 σώζονται κατά χώραν. Διάμ,ε-
τρον έχουσιν οί ήμιχίονε; 0,30, υψος δέ ( άνευ τού χιονοκράνου)
2,06. Απόστασις των ήμ.ικιό'νων 0,88. Μήκος τή; σκηνή; 18,10.
ϊϊ) Άνασκαφαϊ εν Μανηνΐία.
| Έπανελήφθησαν αί υπό της Γαλλικής σχολή; διά τοΰ έταίρου
αυτής κ, Ρθϋ§θΓθ5 ένεργοΰμεναι άνασκαφαί έν Μαντινιία αΐτινες
είχον διακοχϋ κατά (Αήνα Ιούλιον (ϊο σελ. 131 αριθ. 3).
β) ΆνασκαφαΙ ίν Ά
Επί τοΰ δρου; Λυκώνης, πρό; την Λέρνην, ίνηργηθησαν σκβ-
φικαί εργασίαι, αδεία καί δαπάνη τοΰ 'Υ—ιυργείου των Έκκλτ,σια-
στικών, υπο Ι. Κοφινιώτου ττρύην γυμνασιάρχοο έν Ναυπλίω.
Ανεκαλύφθησαν ΐϊέ λείψανα περιβόλου, άτινα καθιστώσι ζιθα,νίιν
την γνώμκν τοΰ έ^εργ/,σαντο; την σκ*φήν, δτι είνε το Ιερόν τί;
Όρθία; Άρτέμιδος. Έντο; τοϋ περιβόλου τούτου ευρέθησαν πολλαί
•—•ήλινοΐί. ανθεμίοτοί χεραρ.ίδε;, τεμάνια έκ στεφάνης οίκοθοατ,μα-
τος, λεοντοκεφαλαί άλλαι μέν έξ όπτνί; γίί; άλλαι δέ έκ μβρμά-
ροο· ευρέθησαν δέ καί τεμάχια π^χών μεγάλου άγάλματος, τεμά-
/ιον βραχίονος Κϊί τεμάχιον μηροΰ. Κατά την ανατολικήν δέ
πλευράν τοΰ περιβόλου ευρέθη άκέφαλον ρναικείον άγαλμάτιον (ΰψ.
0,20) καλής τέ/ντ,;. Τα εΰρηματ* ταυτα κατετέθησαν έν τώ
Μουσείω Άργους (κατ' αναφοράν Ι. Κοφινιώτου).
7) Άνασκαφαϊ ίν « Διονύσω > Άττικης.
'Γπό ττ,ς ενταύθα Άμερικοινικϋς σχολή; εγίνοντο 7Κ«ί.τκαί ττ-
νε; εργασίαι έν «Διονύσω» Άττικτ,ς πρός συμπλήρωσιν των ά*ο
Ίανουβρίου μέ/ρι Μαρτίου (ίδ. σελ. 46 αριθ. 3) ένεργτ,Οεισων ΰ*'
αυτής ανασκαφήν. Άξια λόγου εΰρήαατα δέν εγένοντο.
8) Επιγραφαί ίκ της Μ*ροπόλ«β»?.
Έν τώ /ώρω τω έν σελ. 201 αριθ. 1 μν/,μονευοαένω ;τεμέν«ι
τή; Άθ/ινί; Έργάνης;) ευρέθησαν κατ' έκθεσιν τού Λόλλιγκ,
αί έξη; επιγραφαί:
266 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΎ
1. Στήλη έπιμήκγι; έκ Πεντ. [/.αρ^. ής τδ άνω μέρος πλατύ-
τερον είνε τοϋ ίιπολοίπου. Μϋκ. 1,02, πλάτος τοϋ άνω μέρους
0,28, τού κάτω 0,23, παχ. περίπου 0,181*. Έν τη άνω έπιφα-
νεία ύπάρχει τετράγωνον κοίλωμα. Ένεκα τού σχ^ματος καί τίς
έπεξεργαβίας τού λίθου δύναται νά ΟποΘέσ·/) τις ότι εστηρίζετο πρός
τοΐχον τινά όπως αί πρός δεξιά τώ είσελθόντι είς την Ακροπολιν
πρδς τώ Βραυρωνίω τεθειμέναι βάσει;. Παρόμοιον σχΐμα εχει καί
ό έν τώ Δελτίω σελ. 1 38 ύπ' αριθ. 1 δημοσιευθεί; λίθος. Έκ των
τεσσάρΜν ττλευρών μόνον ή έμπροσθεν επιμελώς λελαζευμένη είνε.
Αθηνααι Μενεια ανεθηχεν
όψιν ιδουσα αρετήν της θεου.
2. Πλάζ έκ Πεντ. μαρμ., πρός τό κάτω μέρος ολίγον βεβλαμ-
μένη. Μήκ. 0,62, πλάτ. 0,28, παχ. 0,10* Ή ^λ^ στοιχηδόν.
θ ε ο ι
Εδοξεν τηι βοληι χαι τω ι δημ.
ωι, Αντιοχις επρντανευε, Ευχ-
λειδη; εγραμματευί, Ιεροχλ·
5 ής εκατβτε, Ευχτημων ηρχε,
Διειτρεφης ειπε* επιιδη ανη-
ρ εατι αγαθος ΟινιαδτΚ ο Παλ-
αισχιαθιος περι την πόλιν τ¬
ην ΑΟηναιων χαι προθυμο; πο-
10 ιεν ότι δύναται αγαθον χαι Ε¬
ν ποιεί τον αρχόμενον Αθη·
ναιων εΣχιαθον, επαινεααι τ¬
ε αυτωι χαι αναγραψαι αυτόν
πρόξενον χαι ευεργετην Αθη-
15 ναιων χαι τος εχγονος αυτο· χ¬
αι Οπως αν μη αδιχηται, επιμε-
λ]εσθιχι την τε βολην την αει β-
ουλευοααν χαι τους στραΐηγ-
ο; χαι τον αρχοντα τον εν Σχι-
?0 αθωι ος αν ηι εχαυτοτε, το δέ ψ-
ηφισμα τοδε αναγρίψαι τογ γ-
ραμματεα της βολης εν στηλη-
ι λιβινηι χαι χαταβεναι έμ π¬
όλει· χαλεβαι οε αυτόν χ«ι επ-
25 ι ξενια ες το πρυτανειον ε« α¬
υριον. Αντιχαρτ.ς ειπε· τα μί-
ν] αλλα «αβαπερ τηι βοληι, ε; δ-
ΑΡΧΑΪΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 - ΝΟΕΜΒΡΙΟΎ 207
ε τη]ν γνώμην μεταγραψαι αντ-
ι το Σ]χιαθιο άπω; αν ηι γεγρα-
μμενον «θινιαδην το> Παλαισ-
χιαθιον».
Ό τδ ψηφισμ,α ειπών Δ'.ειτρέφης είνε ίσως έκεϊνος, οΥ ου κατα
τον Θουκυδίδ"ην
VII
29 (πρβ. Παυσ. Ι 23,3) οί Άθηναΐοι έν ε-ει
413 «τούς θρ««ας τού; τω Δημοσθένει ΰστερ-όσαντα;» είς την
πατρίδα αυτών άνέπεμψαν. 'Ρητώς ίστορεΐται ότι διά τοΰ Εύβο'ί-
κοϋ κόλπου είς τα ιδία έπέστρεψαν, έννοεΐται δέ ότι παρέπλευ-
σαν την Σκίαθον. Πρός τούτοις έξάγεται έκ Θου».
VIII
64, ότι
έν ετει 411 δ Διειτρέφης «Υΐρημένος ην ές τα επί Θρίκ.ης άρ-
χειν». Έδόθ·/: δέ τω Οίνιάδη ή χψτη τή; προξενίας, δταν μετά
Ιττι τινά είς Αθήνας τ,λθεν. Σπουδαιότερον είνε ότι έκ τή; επι¬
γραφάς πρώτον μέν μανθάνομεν, ότι έν Σκιάθω υπήρχεν άρχων
τις, ένιαύσιος ώ; φαίνεται, έγιιατασταθεί; ύπδ των Άθηναίων
πθανώς δι' όν σκοπδν καί δ έν 'Ανδρω άρχων 8ν άναφέρει 'η έν
τώ 0.. ί. Α.
II
ύ-' αριθ. 62 έπιγραφη, δεύτερον δέ ότι διεκρί-
νοντο οί Σκ,ιάθιοι των Παλαισκιαθίων. Γνωστδν είνε ότι ίι Οπδ
των άρχαίων συγγραφέων συνήθω; ώς ή μόντι τής νήσου αναφερο¬
μένη συνώνυμ,ος πόλις εκειτο οπου νυν ή κοινώ; καλουμένη «χώρα»,
την δέ παλαιάν Σκίαθον πρέπει ϊβως νά ζητήσωμεν επί τοϋ άπο-
κρήμνου (ϊράχου τή; άντιθέτου βορρείου άκτή; τή; νηιοιι, όστις νυν
«Κάιτρο» δνομάζεται. Καί δ Σκύλαξ γράφει περ. 38: Σκίαθο;
αυτνι δίιτολις.
Αξιοσημείωτον είνε ότι έν τή διά τοθ Άντιχάρου; γενομένη
διορθώσει τοΰ πρωτοτυπου τοΰ ψνιφίσματος τούτο μέν δνομάζεται
«γνώμ,ϊΐ», ΐτως διότι δ Δ'.ειτρέφτο; διτις προέτεινε την ψήφισιν,
στρατν,γδ; ίν (ττρβ. 8ίΙζ. ά. ΒβΗ. Αΐΐθά. 1888 σελ. 244 αριθ.
20), επειτα δέ ότι έν τ?ί στηλϊ) δέν ανεγράφη τδ πρωτότυπον
άναλλοί6)τον άλλά διωρθωμένον. Τδ δέ ττρίν γενόμενον λάθο; έπι-
τρέπει νά είκάζωμεν, ότι ηδη προ τοΰ Εύκτημονο; Ιγεινε μετοι-
κισμ,ό; τις τοΰ πλείστου μέρους των ΣκιαΘίων είς την πρδς Μ
τετραμμένην άκτν,ν. Άγνωστοι δέ οί λόγοι δι' οδ; τα έν ετει 408
έπεψηφιτμένα εγράφησαν ?ι μετεγράφησαν έν τή νυν εθρεθείση
οτήλη κατά τού; άμέσω; ίι ολίγον μετ' Εθχλείδην χρόνους, ώς
208
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
ρφτυρεΐ ή ίωνικτ) αυτής γράφη. Κατ' ουδέν γάρ δΊαφέρει οΰπα-
στικώς αυτή ή γνώι/.η των κοινών ψηφιτμάτων.
3. Δΰο προσαρμό'ζΌντα τεμάχια κίονος ραβδωτοϋ έκ Πεντε-
Ο
α/
α/
ά
β 5
β- *£
Ο |.
Λ
4
λϊΐιίου μαρμάοου, 5ιαμ. περίπου 0,18»*-. Άνηκουσι είς τ6ν αυ¬
τόν κίονα μετά τοϋ έν τώ 0. Ι. Α.
IV
2 Ολ' αριθ. 3737 οηρνιευ-
θέντος τεμαχίου, έλλείπουοι δέ μικρόν τι μέρος τδ μεταξύ τοϋ
[αχολουβεΐ συνΐχίΐα ε"ν σ«λ. 209].
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 209
νίοΎ] όημοσιευθέντος καί των δύο νέων τεμαχίων, ώς καί τδ κάτ&ι
μέρος μ,ετά τοϋ τέλους τής έπιγραφής. Έν τοίς γράμμαοι δια-
τηροΰνται ϊχνη έρυθροΰ χρώμ,ατος. Τοϋ συνόλου παραθέτομεν έν-
ταϋθα πανομοιότυπα (ΐδε σ. 208).
Δευτέραν ήδη φοράν άπαντα; έν έπιγραφη τινι τδ όνομα τού κ,λεινοΰ
Ένδοίου. Ένω δέ έν τή έπιγραφή 0. Ι. Α. Ι 477 (ίόννγ 8) τδ όνομα
τοϋ τεχνιτού τούτου είνε γεγραμ,μένον υπό τινάς στίχους έπιτυμ-
βίου έπιγράμματος, έν ίωνικ^ δΊαλέκτω γεγραμμένου, διά άττικών
χαρακτήρων ένθυμίζει •/ΐ[ο.'ϊν τδ έν τ^ νυν έκδιδΌμένη έπιγραφη μετα-
χειρισθεν σχή[Λα τοΰ διά τεσσάρων γραμ,μών ιτλασθέντος σϊγμα την
γνωστήν τοϋ Θεοδώρου επιγραφήν (0. Ι. Α.
IV
2 ύπ'άριθ. 37390),
8ν επί τούτου τοϋ σχηματος τοϋ ί; στηριζόμενος ό Καββαόίας,
συναινοϋντος καί τοϋ Κίρχωφ, θεωρεΐ ώς τδν γνωστόν έ» Σάμου
τεχνίτην. Το αύτδ φαίνεται ότι πρέπει νά εφαρμοσθή καί είς την
νυν ε·!ιρεθεϊσαν επιγραφήν. Καί περί μέν τοϋ Ένδοίου έπιβεβαιοΰ-
ται ούτως ή εΐκασία τοΰ ίοβδοΐιοΐίθ (έν ΜϊΐΐΗ. ά. 3γοΗ. ΙπβΙ.
IV.
σελ. 305), ότι δ τεχνίτης, ούτινος εργα υπήρχον καί έν Έρυθραΐς
(Παασ.
VII
5, 9) καί έν Μιλήτω (Πλίν.
XVI
214), έξ Ίωνίας
κατήγετο, ή δέ πρός τουτο έκ τοΰ σχήματος της γραφτ,ς άρυσθεΐσα
έπιβεβαίωσις ίσχύει φυσικω τω λόγω καί διά τδν Φίλερμον. Ούτος
μέχρι τούδε άγνωστος ην, συνεπληρωσα δέ τδ όνομα κ,ατά τδ πα-
ράδειγμ,α των παρά τοίς Ίωσι έν χρήσει όντων εί; ερμος καταλη-
γόντων όνομάτων ώ; "Αρχερμ,ος, Μίμνερμος, Πύθερ|Λθς.
Έπειδή δέ κατά τούς χαρακτηρας της γραφής οί δύο τεχνίται
σίγχρονοι ήσαν — τής έποχής περίπου τού Πεισιστράτου — εί-
κάζω ότι έν τγ) βάσει, ^ν δ έν λόγω κίων έβάσταζε, δύο αγαλμάτια
τεθειμ,ένα ήσαν, τεκμηρια τής συνεργασίας των δύο τεχνιτών, όι-
δασκάλου ϊσως καί μαθητοϋ. Των δέ τριών στίχων τής έπιγραφής
θά πρθϊΐγεΐτο άλλος, όστις περιεϊχε τδ όνομα τοΰ τδ έργον τοΰ Έν¬
δοίου άναθέσαντος».
17
210 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
Εργασίαι καί Μουσεία.
1) Μουσείον Άκροπόλΐως.
Επερατώθησαν αί γινομέναι εργασίαι πρδς συναρμολό'γτισιν καί
συγκόλλησιν των έν ταίς ανασκαφάς ευρεθέν των πωρίνων γλυπτών
τεμαχίων, περί ών ίδ*ε σελ. 203.
2) Εθνικον Μουσείον.
Είς το Εθνικον Μουσείον εκομίσθησαν ίνα κατατεθώσιν έν
ιδιαιτέρα «ύτοθ αιθούση τα έν ταίς άνασκαφαϊς τού ενταύθα Ά-
σκληπιείου εύρεθέντα άνάγΐυφα καί λοιπά άρχαΐα, άτινα Ικειντο
μέχρι τοθοε έν τώ γνωστω έκείνω κατά την είς την Ακροπολιν
άνοοον οίκίσχω. Είς τδ αύτδ Μουσείον κομίζονται καί τα -?«« κά-
κεΧσε έν τ? Ακροπόλει ίιεσπαρμένα μάρμαρα ΒυζαντινϊΙς γλυπτί-
Χϊΐί, Ινα διά τοότων αποτελεσθή Βυζαντ^ συλλογή £ν τινι χώρω
τοΰ Μουσείου.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΤΕΥΧΟΣ ΜΗΝΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.
Άρχαΐα είααχθέντα είς τό Εθνικόν Μουσείον.
1-96. Τα εξής ΰπ'άρ. 1-96 εύρήματα των έν Τανάγρα
υπο τής Γενικάς Έφορείας ένεργηθεισών άνασκαφών, ήτοι : 1) Εί-
όώλιον πήλινον γυναικός Ισταμέν/)ς φερούσας ποδτ,ρη χιτώνα καί
Ίμάτιον περιβάλλον τό σώμα καί τάς χείρας, 8 συγχ,ρατεΐ ή δεξιά
υπό τόν δεξιδν μαστόν. Τέχν/ι λεπτή δψ. 0,23. 2) Είδώλιον πιό-
λινον γυναικός ίσταμέντης φερούβτ,ς ποδήρη χιτώνα καί Ιμάτιον ιτερί
τό σώμα· ή άριστερά (υπό τό Ιμάτιον) είναι «καμμένη κατά τόν
αγ«ώνα χρησιμεύουσα ώς Ιρεισμα τής δεξιάς έπακουμβούΐϊΐ; έπ'
αυτής. Τό είδώλιον είναι των χαριεστάτων τοθ εΐδους τούτου. Ή
*εραλή είναι λεπτοτάτνΐς εργασίας καί τι κόμη κατά τρόπον ρ&>-
μα'ίκόν λίαν έντέχνω; διατεταγμέν/ι. "Υψ. 0,18. 3) Είδώλιον πή¬
λινον γυναικός Ισταμένης καί έρειδομ,ένης επί στήλνις τετραγώνου
διά τού δεξιοθ βραχίονο;, ούτινος ή άκρα χείρ κράτει δ'.Λίδ'.ον.
Φέρει —>δήρη χιτώνα έζωιμένον καί Ίμάτιον άπό τοϋ ενός βραχίο-
νος είς τόν έτερον δπισθεν έξικνοΰμενον. Ή κεραλή οέρει στέφανον
έκ φύλλων καί καρπών. Τέχνη λεπτή (5ψ. 0,16). 4) Είδώλιον -ή-
λινον γυναικός καθημένη; επί βράχου· φέρει ποδηρη χιτών* καί
Ιμάτιον περιβάλλον επιχαρίτως τό ;ώμα. Ή κεφαλη, τ,ζ ή κόμη
δ'.ατεταγμένη είναι κομψοπρεπέστ'χτα, κλίνει μετά χάριτος πρός
τα κάτω. Τό έργον είνε των ώραιοτάτο>ν καί χαριεστάτοιν προϊόν-
των τής κοροπλα«τική;· δψο; εχει 0,14. "Ιχνη χρώματος ίόχρου
καί έρυθροϋ. Έλλεί—ιΐ ή δεξιά χείρ. 5) Είδώλιον —ίλινον ρναιχό;
17*
212 ΔΡΧΑΙΟΑ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡ1ΟΣ
Ισταμένης φερούσης ποδη'ρη χιτώνα έζωσμένον υπέρ την όσφύν καί
Ιμάτιον καλύπτον τοίις ώμους καί τούς βραχίονας. Ή δεξιά χείρ
έρείδεται επί τοΰ Εσχίου, ή καθειμένη άριστερά κράτει ριπίδιον.
Επί τής κάμης ύπάρχει ώσει στέφανος έκ φύλλων. Τέχνη λεπτή"·
υψ. 0,25. 6) Είδώλιον πηλινον γυναικδς ίσταμένης φερούσης πο-
δήρη χιτώνα καί ιμάτιον περιβεβλημένον ούτω περΐ τδ σώμα, ώστε
καταλείπεται γυμνδν τδ βτήθος. Έν τή δεξιοί κράτει ριπίδιον
ή άριστερά κρύπτεται δπισθεν ύπδ τδ ίμάτιον. Επί τής κάμης στε-
φάνη μ,ετά καρπών καί φύλλων. Ίκανώς λεπτουργημένον καί κομ.-
ψάν. υψ. 0,21. 7) Είδώλιον πηλινον γυναικός ίσταμένης καί έρει-
δομένης επί κίονος διά τής δεξιας χειρός- φέρει ποδήρη χιτώνα
καί πέπλον επί τής κεφαλής. Τψος εχει 0,25. 8) Εΐδώλιον πή-
λινον άνδρδς ίσταμένου επί τετραγώνου βάσεως (υψ. 0.19) έχον
τδν δεξιδν βραχίονα έρειδόμενον επί κίονος τετραγώνου. Φέρει ίμά¬
τιον περιβάλλον τοΰ σώματος τα κάτω καί στέφανον επί τής κε¬
φαλής. Έν τή δεξι£ κράτει ληκύθιον. 9) Μικρόν είδώλιον σατύρου
καθημένου επί θρόνου άπλοϋ τετραγώνου, την αριστεράν Ιχοντος
επί τοϋ γάνατος καί την δεξιάν φέροντος πρός τδ ούς· τδ πρόσωπον
ίχει κωμικωτάτας τάς μορφάς (ύψ. 0,10). 10) Είδώλιον πηλινον
(υψ. 0,30) των ξοανοειδών. Τδ σώμα είνε άπλοΰν τετράγωνον, φέ-
ρον έξοχά; απλάς άντί χειρών καί τούς μαστούς έχον είκονισμένους
δ^ιά χρώματος έν είδει ροδάκων. Τδ όλον δέ σώμα κεκοσμημένον
είναι διά μαιάνδρων καί ζητοειδών γραμμ,ών καί άνθεμίων διά μέ-
λανος χρώματος. Μόνη ή κεφαλ* εχει την κατά φύσιν ϊψιν, τοϋ
προσώπου δέ τα χαρακτηριστικά εισί δεδηλωμένα δια μέλανος χρώ¬
ματος. Ή κάμη εκατέρωθεν δηλούται χαί πλαστικώς διά δύο οίονεί
κλοκάμων επί τοΰ στήθους πιπτόντων, έφ' ών εκατέρωθεν άνά
τρείς ζητοειδεϊς μέλαιναι γραμμαί. Επί τής κεφαλής φέρει ΰψηλδν
πόλον κεκοσμημένον καί τοϋτον διά γραμμών μελαινών. Επί τοΰ
«ττηβους φέρει γεγραμμένον έγκόλπ^ον. Τδ είδώλιον τουτο είναι των
χαλλίστων τοΰ εΐδους τούτου των άρχαϊχωτάτων πηλίνων ξοάνων,
οιατηρεΐται δέ καί έν καλλίστη καταστάσει. 11) "Ομοιον περίπου,
ϊλασσον (υψ. 0,25). Δίαφέρεί τοΰ προηγουμένου ώς πρδ; τ'ά επί
τοΰ βώματος γραπτά χοσμή-ματα χαί την κόμωσιν, ήτις περί τδ
μέτωπον είνε δεδηλωμένη καί πλαστικώς διά γλωσσοειδών έξεχόν-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 213
των πλοκάμων. Έπίσης δ πόλος διαφέρει τού τοΰ προηγουμένου,
άτε έχων πλαστικώς δεδηλωμένιην ώσει στεφάνην καί άστέρα (έπί-
ΰ"Πζ πλαστικώς δεδηλωμένον) προ τοΰ μετώπου μετά κωνοειδοΰς
έξοχής. 12) Μορφή ξοανοειδής πηλίνγ) επί θρόνου καθημένη. Τδ
μέν στήθος δηλούται, δΥ άπλοΰ τετραγώνοιι γραπτοΰ, αί δέ χεΐρες
δι' άπλών έξοχών. Επί τής κεφαλής φέρει μικρόν πόλον τδ πρό¬
σωπον δέ έ"χει δψιν πτηνοΰ. Τδ σώμα είναι γεγραμμ,ένον διά με-
λαινών καί ϊοχρόων γραμμών. Κοινδς τΰπος' (υψ. 0,17). 13) Εί-
δώλιον πήλινον γυναικδς (δψ. 0,30) φερούσας ποδηρτι χιτώνα μετά
διπλο'ίδίου. Διά της άρκττερας χειρός κράτει πυζίδα, έξ ΐς εξάγει
ταινίαν φερομένην προ τοΰ στήθους, ίν άνέχει διά τής δεζια;
χειρδς μέχρι τοΰ δεξιοϋ μαστοΰ. Επί τή; κεφαλής φέρει πόλον.
την δέ κόμην εχει πλουσίαν κυκλοτερώς περί τδ πρόσωπον χρώ-
ματι έρυθρω κεκοσμτιμένην. "Ιχνη λευκοϋ, έρυθροϋ, κυανοΰ καί κι-
τρίνου χρώμ,ατος. Διατήρησις καλλίστη. Τύπος κοινάς. 14) "Ομοιον
περίπου τω άνο>τέρω, ελασσον (υψ. 0,25)· διαφέρει μόνον κατά
τουτο, ότι την ταινίαν κράτει απλώς (δέν έξάγει τι έκ τής πυξίδος)
διά τής άριττερας χβιρδς παρά τδν ώμον, καί φέρει ταύτην διά τής
δεξιας παρά τδ ίσγίον. 15) Ε'ιδώλιον πηλινον γυναικδς ίβταμέντις
καί φερούσης ποδήργι χιτώνα μετά διπλο'ίδίου (υψ. 0,22). Τάς χεί¬
ρας εχει καθειμένας. Επί τής κεφαλής φέρει πόλον μικρόν. Κοινδς
τΰπος, άμελής έργασ·ία. 16) Είδώλιον πήλινον γυναικός ίσταμέντ,ς
καί «ρερούσης ποδηρη χιτώνα· την δεξιάν χείρα ε'χει επί τοϋ μα-
στοϋ. Τό πρόσωπον έφθαρμένον. 17) Είδώλιον άνδρδς γυμνοΰ έμ¬
προσθεν, τοΰ Ιματίου κ,αλυπτοντος τα όπισθεν καί τούς βραχίονας.
Έν τή δεξια κράτει φιάλην καί έν τή άριστερή λύραν. Τύπος
κοινδς (ΰψ. 0,26). 18) Εϊδώλιον πήλινον γυναικδς (δψ. 0,27)
περιβεβλημένον ποδηρη χιτώνα καί πέπλον άπδ τής κεφαλής
μέχρι των γονάτων. Έν τή άριστερόί κράτει στέφανον" χακό-
τεχνον καί έφθαρμένον. 19) Είδώλιον πήλινον γυναικός επί κυ-
κλοτεροΰς βάσεως. Φέρει πέπλον καταλείποντα γυμ,νδν τδ στήθος,
β άνέχει διά τής δεξιας χειρός, έν φ διά τής άριστερας κράτει
π«ρά τδ ΐσγίον δυσδιάκριτόν τι, ώσει κάνιστρον (υψ. 0,22).
20) Είδώλιον πήλινον γυναικδς φερούσας ποδήρη χιτών* καί πέ¬
πλον καλύπτοντα τδ σώμα άπδ τοϋ λαιμοΰ μέχρι των κντιμών. Ή
214 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
κόρη στιιρίζ*εται επί τοϋ άριστεροϋ ποδδς έλαφρως τδν δεξιάν επί
τοϋ έδάφους έχουσα, κτωμέννι ούτω χάριν έν τη στάσει έπαγωγόν.
Την μέν αριστεράν χείρα ατηρίζζι επί τίς όσφύος, την δεξιάν δέ
Ιχει άνέχουσαν μικρόν τδν πέπλον προ τοϋ λαιμοϋ (δψ. 0,24). Επί
τής κεφαλής φέρει σκιάδιον. Έργασία λεπτοτάτη. 21) Είδώλ'.ον
πήλινον γυναικός φέρον ποδήρη χιτώνα έζωσμένον υπο τού; μα-
στοΰς καί πέπλον περί τδ σώμα καλύ'πτοντα καί τάς χείρας, (δψ.
0,25). 'Η άριστερά χείρ κεκαμμέν/ι κατά τδν άγκώνα φαίνεται
άνέχουσα μικρδν τδ ίμάτιον (έπιδιωρθωμένον κατά τδν δεξιδν
ώμον). Έργασία λεπτοτάτη. 22) Είδώλιον πηλινον γυναικός ίστα-
μένης επί βάσεως τετραγώνου ύψνιλίίς (δψ. μετά τής βάτεω; 0,40)·
φέρει χοδήρη χιτώνα μετά διττλο'ίοίου καί εχει τάς χείρας καθει-
μένας καί την κόμην άρχα'ίκώς διατεταγμένην καί έρυθρόβαχτον,
έφ'ής ϋψηλίΐν στεφάνην. Τΰπο; κοινός, διατήρησις αρίστη. 23) Εί-
δώλιον ομοιον τω ύπ'αριθ. 13 καθ'ολα. 24) Εΐδώλιον πήλινον
γυναικδ; φερούσας χιτώνα καί ίμάτιον περ'.βάλλον λοξώς τδ σώμα'
ή άριστερά χείρ απτεται τοΰ μαστοϋ. Επί της κεφαλής φέρει πό-
λον. Τΰπος κοινβς, έργασία κοινη. (δψ. 0,28). 25) Όμοιον περί-
που τώ προηγουμένω, τοΰ πέπλου πίπτοντος εκατέρωθεν άπδ των
ώμων (δψ. 0,25). 26) "Ομοιον τω προηγουμένω ελασσον (υψ.
0,20). Ίχνη χρώματος λευκοΰ, έρυθροϋ, κιτρίνου. 27) Όμοιον τω
ύπ' αριθ. 24 (δψ. 0,20). 28) Εΐδώλιον γυναικός φεροοση; ποδηρη
χιτώνα καί πέττλον περιβάλλοντα τδ σώμα πλήν τοΰ στηθου:· ή
δεξιά άνέχει τδν πέπλον ή άριστερά έρείδεται επί τοΰ ίσχίου· έπι-
δίωρθωμένον πολλαχοϋ (υψ. 0,21). 29) Εΐδώλιον γυναικδς καθη-
μένης επί θρόνου. Τάς χείρας εχει επί των γονάτων. Μορφή άρ-
χαΐκή. Τύπος κοινδς (δψ. 0,26). 30) Τρία είδώλια πήλινα γυναι-
κών φέροντα ποδηρη χιτώνα καί πέπλον λοξώ; περί τδ σώμα, τοΰ
δεξιοΰ στήθου; γυμνοΰ μένοντος. Ή δεξιά νείρ άπτεται τοϋ μα-
«τοΰ. Τύπος κοινάς· (υψος εκάστου 0,19). 31) Είδώλιον δμ,οίου
περίπου τΰττου, μεϊζον, (υψ. 0,23). 32) Είδώλ-.ον πήλινον νεανίου
ρμνοΰ έμπροσθεν κρατούντος έν τή άριστερά; Ιύραν, κοινοΰ τύπου
καί κακότεχνον, (·3ψ. 0,18). 33) "Ομοιον περίπου τω προηγουμένω,
άρχαϊχώτερον (δψ. 0,16). 34) Εΐδώλιον πήλινον γυναικδς μετά πο-
δίρους χιτώνος καί διπλοϊδίου. "Ομοιον τω ύπ' αριθ. 14. 35) Εί-
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888. — ΔΚΚΕΜΒΡΙΟΣ 215
οώλιον γυναικός άπτομένης τοϋ μαστοϋ διά τής δεξιας καί εχού¬
σας την αριστεράν καθειμένην. Επί τής κεφαλής πόλος, κάμη ερυ¬
θρά, τύπος κοινάς- (δψ. 0,24). 36) Δύο είδώλια πηλινα γυναικεϊα
εχοντα αμφοτέρας τάς χείρας (τοϋ ετέρου έλλείπει ή δεξιά) υπέρ
τίιν κεφαλήν, κακότε·χνα- (υψ. 0,20). 37) ΤρΕα είδώλια πηλινα μι¬
κρά γυναικ,ών φζροηυω^ την δεξιάν επί τοΰ μαστοΰ, (ΰψ. 0,12·
0,12. 0,14). 38) Είδώλιον ξοανοειδές πήλινον γυναικός (άκέφα'λον)
γυμνόν, έν στάσει καθτιμένης μορφής. Έλλείπουσιν αί χεΐρες, αΐτι¬
νες ήσαν ενθετοι, ώς φαίνεται έκ τής διαμπεροϋ; όπή; της άπδ τοϋ
ενός είς τδν έ'τερον ώμον έξικνουμένης. Σώζεται καί θρόνος πτίλι-
νος απλούς, πιθανώς τή; μορφής ταύτης. 39) Εϊδώλιον πήλινον εί-
κονίζον βρέφος καθήμενον επί θρόνου έχοντος βαθμίδας. Το Ιμά-
τιον εχει έστραμμένον επί τοϋ ώμου, έφ' ου κάθηται. Επί τής
κεφαλής φέρει στεφάνην, (υψ. 0,11). 40) Σάτυρος μικρος πήλινος
όκλαστί δίαυλον παίζων (υψ. 0,09). 41) Είδώλιον νεανίου γυμνοϋ
έμπροσθεν, κοίνον καί κεκαυμένον (υψ. 0,12). 42) Τέσσαρες ξοα-
νοειοεΐς ΐπτιοι, ών δ είς μείζων των λοιπών, συγκεκολλνιμένοι, κβ-
κότεχνοι καί κ,οινοί (υψ. 0,10). 43) Κεφαλαί καί -ροσωπίδες έν
όλω 18 διαφόρου μεγέθους. 44) Είδώλ'.ον πήλινον ετονίζον γραΐαν
κεκυρτωμ.ένην κρατοΰσαν έν ταίς χερσί βρέφο;. Ή γραΰς φέρει χι-
τώνα έζωσμένον καί επί τής κεφαλής κεκρύφαλον. Ή έκφρασις τοϋ
έρρυτιδωμένου προσώπου αυτής καί έν γένει ή δλη τοϋ σώματος α6-
τής διάθεσις είναι άριστοτεχνικ.·ί) έκ των καλλίστων τοϋ είδους των
ρωπογραφικών παραστάσεων (§βΠΓβ) (υψ. 0,14). 45) Είδώλιον πτ,-
λινον κόρης Ισταμένης επί κυκλοτεροΰ; βάσεως, φερούσης ποδήρη
χιτδνα καί πέπλον λοξώς περί τί» σώμα, τοϋ δεξιοϋ βραχίονος
άκαλύπτου μένοντος. Την κόμτιν ϊχει επί των ώμων έρριμμένην
Είναι των λεπτοτάτων καί χαριεστάτων μικροτεχνημάτων τοϋ εί-
δου; τούτου (υψ. 0,12). 46) Είδώλιον πήλινον *όρης φερούσας πο-
δήρη χιτώνα καί πέπλον περιβάλλοντα τδ άνω τοϋ σώματος μέχρι
τοϋ λαιμοϋ. Την δεξιάν κεκαμμένην κατά τδν άγκώνα (υπο τδν
πέπλον) φέρει πρδ τοΰ λαιμοΰ άνέχουσαν επιχαρίτως τδν πέπλον.
Τδ είδώλιον τουτο κατατακτέον έπίσης είς τα λεπτότερα τοϋ εί¬
δους τούτου (υψ. 0,14). 47) Είδώλιον πήλινον ετονίζον παΐδα μι-
κρδν επί ήμικυκλικής βάσεως· φέρει χιτώνα καί Ιμάτιον καταπί-
216 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
πτον όπισθεν επί τής βάσεως· έν τή δεξια: τή κεκαμμένη κατά τδν
άγκώνα κράτει πρδ τής κοιλία; αντικείμενον τι, ώσει φ-.αλίδιον. Τδν
δεξιδν πόδα εχει προτεταμένον επί τής κεφαλής δέ φέρει στεφάνην,
έφ' ής, ώς καί αλλαχού τοΰ σώματος, 'ίχνη χρώματος έρυθροΰ (ΰψ.
0,12). 48) Εΐδώλιον πηλινον γυναικδς Ισταμένης επί ήμικυκλικής
βάσεως ένδεδυμένης ποδήρη χιτώνα καί πέπλον τδ άνω τοΰ σώμα¬
τος καλύπτοντ* μετά των χειρών τδν πέπλον άνέχει μικρόν διά
τής άριστερας χειρός. Έργασία λίαν λεπτή· τύπος ούχι σπάνιος
(ΰψ. 0,27). 49) Εΐδώλιον ομοιον περίπου τω ανωτέρω μέ την δια¬
φοράν δτι ό πέπλο; καλΰπτει καί την κεφαλήν των χειρών δέ ή
δεξιά μέν άνέχει τδν πέπλον, ή άριστερά δέ έρείδεται όπισθεν επί
τής όσφυο; (ΰψ. 0,26). 50) Εΐδώλιον γυναικός ομοιον τώ ύπ' αριθ.
14. 51) Εΐδώλιον πηλινον γυναικός Ισταμ,ένης επί κυκλοτεροΰς
βάσεως, ένδεδυμένης ποδήρη χιτώνα καί πέπλον περί τδ σώμα κ.α-
ταλείποντα γυμ,νδν τό στήθος. Την αριστεράν έρείδει επί τοΰ
Ισχίου (ΰψ. 0,23). 52) Όμοιον περίπου τω ανωτέρω μέ την δια¬
φοράν δτι στηρίζεται επί τετραγώνου βάσεως, έφ' ής ΰποπόδιον τε-
τραγώνου σχηματος, έφ' οό στηρίζει τόν δεξιδν πόδα· τοιουτοτρό¬
πως οέ ή στάσις τοΰ εΐδωλίου διαφέρει τής τοΰ προηγουμένου, άτε
τοΰ σώματο; κλίνοντο; πρό; τα έμπρός (ΰψ. 0,22). 53) Τρία εί-
όώλια πήλινα άνδρών, γυμνών έμπροσθεν, Ισταμένων επί τετραγώ-
νων βάσεων. Έν τί! άριστερά κατά τόν άγκώνα κρατούσαν άλέ-
κτορα. Τύπος κοινό'ς· ΰψο; τοΰ μέν πρώτου, τοΰ καί καλλίστοιι την
διατήρησιν, 0,35, των δέ δΰο άλλων 0,25. 54) "Ομοιον τοίς ανω¬
τέρω διαφέρον μόνον ώ; πρδς την κόπωσιν καί την έλλειψιν στε-
φάνης (ΰψ. 0,24). 55) "Ομοιον τώ ανωτέρω άνευ άλέκτορο;· έφθαρ-
μένον Οπδ πυρός (ΰψ. 0,19). 56) Εΐδώλιον πηλινον κόρης φερούσηί
ποδηρη χιτώνα μετά διπλοΐδίου. Έν τ^ κεκαμμένη άριστεροί κρα-
τεϊ πττινδν ήμιεφθαρμένον (ΰψ. 0,12). 57) Δύο μικρά είδώλια πη-
λινα ρναικών καθημένων επί θρόνου, ξοανοειδή, κοινά καί υπό πυ¬
ρός έφθαρμένα (ΰψ. 0,10). 58) Μικρόν εΐδώλιον πήλινον Σατύρου
προγάστορο; χαθημένου η όκλάζοντο; (ΰψ. 0,10). 59) Προσωπίς
ιηΐλίνη γυναικεία πέπλον επί τϋς κεφαλής έχουσα, άρχαϊκοΰ τύπου
(ΰψ. 0,19). 60) Προσωπίς γυναικεία μετά τοΰ στΐίθου;, ΆρχχΧκΊΐ
(δψ. 0,24). 61) Εΐδώλιον πηλινον ξοανοειδές εΐκονίζον καθημένην
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 217
γυναϊκα. Τδ σώμα άποτελεΐται έξ άπλοΰ τετραγώνου γεγραμμένου
ποικίλοις κοσμήμ,ασι. Μόνον τδ πρόσωπον είναι κατά φύσιν πε-
ποιημ,ένον. Επί τοϋ λαιμ,οϋ εχει πλαστικώς δεδηλωμένον περιδέ¬
ραιον στηριζόμενον διά πλαστικώς δεδηλωμένων καρπών έν είδει
ροδάκων ιχνη χρώματος λευκοϋ, ϊοχρόου καί μ,έλανος (οψ. 0,20).
62) Ίππεύς ομοιος περίπου τώ έν σελ. 199 ύπ'αριθ. 20, μικροτέ¬
ρας (0,14), συν τϊί διαφοροό ότι κράτει έν τη άριστερ^ άσπίδα καί
Ιχει έν τη ύψουμένν) δεξιοι όπήν, δηλοΰσαν ότι δι' αυτής διήρχετο
δόρυ, ο νυν έλλείπει. 63) "Ομοιον τω ανωτέρω άνευ άσπίδο; καί
δό'ρατος (υψ. 0,12). 64) Όμοιον τω ανωτέρω. 65) Όμοιον τοίς
ανωτέρω άνευ άσπίδος, κε/.αυμένον. Ή άνυψουμένη δεζιά έκράτει
δόρυ, ώς έκ τή; δ·—ϊ,ς φαίνεται. 66) Όμοιον τοις ανωτέρω, έφθαρ-
(χένον. 67) Τρείς ΐπποι ξοανοειδεΐς πήλινοι διαφόρου υψους (δ μέ-
γιστος^Ο,Ιδ) μετά χρωαάτων, ώς οί των ανωτέρω Ιππέων. 68)
Ζώον πήλινον ξοανοειδές καθημενον επί των όπισθίοιν, μεθ' ών συγ-
κεκολλημ,ένοι είναι οί έμπρόσθιοι πόδες. 70) Όμοιον τω ανωτέρω
μικρότερον καί έφθαρμένον. 71) Εΐδώλιον ξοανοειδές ομοιον τω ϋπ'
αριθ. 12 (ΰψ. 0,20). 72) Εΐδώλιον πηλινον ξοανοειδές, ώ; τδ ύπ'
αριθ. 10, διαφόρου διατηρήσεως καί μεγέθους (άπδ 0.22-0,12) μέ
πρόσωπον -τηνοΰ. 73) Εϊδώλια πήλινα ξοανοειδϊί, ώς τα άνοιτέρω,
μέ την διαφοράν ότι τδ πρόσωπον είναι άνθρώπου καί ουχί πτηνοΰ.
74) Μικρδς ξοανοειδής Ιππεύς επί ζώου παραδόξου (ίππου;) εργα¬
σίας όλως πρωτογενοϋς· ιχνη χρώματος έρυθροΰ κα'ι λευκοθ (υψ.
0,09). 75) Εϊδώλια πηλινα γυναικεΤα φέροντα ποδ/,ριι χιτώνα, ίν
άνέχουσ-. διά τής δεξιας. Την αριστεράν φέρουσι πρδ τοϋ στ/,θονς.
Τύπος κοινός, έργασία άμελγις. 76) Είδώλια νεανιών γυανών έμ¬
προσθεν. Τύπος κοινός. 77) Είδώλια γυναικών καθτ,μένων επί θρό-
νου, κοινά. 78) Όμοιον άρχαϊκώτερον ίχννι έρυθροϋ χρωματισμοϋ
(ΰψος 0,12). 79) Δύο είδώλια πήλινα όκλαζότων παίοων, ών τδ
μέν έτερον γυμνόν, τδ δέ άλλο φέρει Ίμάτιον καί πΐλον κωνοειδΐ·
έργασία κοινή", ίχνη χρώματος έρυθροϋ καί κιτρίνου (δψ. 0,08). 80)
Πήλιναι νίΐσσαι μετ' άναπεπταμένων των πτερύγο)ν ίχντι χβωμ*-
των έρυθροϋ, λευκοϋ, κιτρίνου (ί5ψ. 0,07). 81) Τρείς άλέκτορε; ερ¬
γασίας άμελοϋς, άνευ χρωμάτων (υψ. 0.10). 82) Δύο μικρά πή¬
πτηνά. 83) Πηλίνη σειρήν μικρά (υψ. 0,69), τέχνης χοιντ,ς-
218 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
84) Δύο ζ&Λ πηλινα καθημενα, λέων /.αί ταΰρος(;), κοινά. 85)
Ταϋρος πήλινος μικρδς στικτός, καθήμενος, χρήσιμον ώς άγγεΐον,
ώς φαίνεται έκ τής επί τοΰ αύχένος αΰτοϋ όττής· ί?χοΆ>ά>ς τύπος. 86)
Μικρδς πήλινος τράγος, κοινής εργασίας. 87) Δέκα πηλινα κυκλο-
τερή μ,.κρά σώματα έν είδει πινακίων Ιχοντα άνά μίαν προεξοχήν
έν είδει λαιμοϋ άπολήγοντος είς πρόσωπα πτηνών καί ζώον η άν-
θρώπου η καί μέλους ανθρωπίνου. Κοσμοϋνται διά διαφόρων γρα-
πτών (μελανών χυρίως) κοσμημάτων (δψ. 0,06). 88) Πτηνδν πή-
λινον φέρον Ο-ο τάς πτέρυγα; συμφυεΐς δύο νεοσσούς, ών δ έτερος
τεθραυσμένος. Τέχνη κοινή. 89) Δύο μ«ρβ χήλινα πτηνά, κοινής
εργασίας. 90) Τρείς γυναικεΐαι πή-λιναι μικραί προσωπίδες. 91)
Άνδρική μικρά πηλίνη προσωπίς, τραγαή. 92) Δύο είδώλια πη¬
λινα άνδρδς *«ί γυναικδς γυμνά, Ιχοντα τάς χείρας δία συρμάτων
τω σώματ1 καθηλωμένας, ίνα ώσιν ο^τως κ^ηταί. Τδ πρόσωπον
τού άνδρδς είναι έφθαρμένον, τδ της γυνοκκδς ομως σώζεται μαρ-
τυροΰν εργασίαν λίαν λεπτόν, ώς καί τα σώματα αμφοτέρων δη-
λοΰσι. Έν τ^ δεξι* ή γ,νη ΧρβτΛ κάτοπτρον (;). Εκάθηντο επί
θρόνων πηλίνων, ο'ίτινες δέν ευρέθησαν (δψ. 0,22). 93) Σφίγξ -η-
λίνη κοτθημένη επί των όπισθίων, λίαν λε-τής εργασίας, δμοιά-
ζουσα ταίς έξ έλεφαντόδοντος τοιαύταις (δψ. 0,09). 94) Είδώλιον
αρχαϊχον γυναικδς (δψ. 0,23) ίσταμένης καί φερούσης ποδήρη χι-
τώνα. Την δεξιάν φέρει πρδ τού στή-θους- τύπος κοινός. 95) Τρία
μικρά είδώλια τύπου δμοίοο τώ ανωτέρω (δψ. 0,12). 96) Δύο εί¬
δώλια πή·λινα νεανιών, γνμνών έμπροσθεν, "τοϋ κοινοΰ τυπου (δψ.
0,11 καί 0,13). (Ε4ρ. Γεν. Έφ. 760-833 καί 848-882).
»7) Μαρμαρίνη άγένειος κεφαλή ρωμαίου αύτοχράτορος πι¬
θανώς Οπερφυσικοθ σχεδδν μεγέθους, ευρεθείσα έν ταίς π«οά τδ
υλυμπιειον έργασίαις. (Εύρετ. Γεν. Έφορείας 835).
98) Δέκα γλυπτά, έπιτύμβια άναγλυφα τδ πλείστον, έκ τής Συλ-
ο»1ε'Μ'δς' "ε?'·^β.^ενα έν ΕΟρετ. Γεν. Έφορείας 836-847.
»») Νομίσματα διαφόρων πόλεων τής Μικράς Άσίας 460
δωρηθέντα Οπδ «νωνύμου δμογενοϋς διά τοθ προέδρου τής κ.βερνη-
«ως κ. Χ. τ1-----'— ν--... ΓΓ * γ '
? λλογ 1Ο() πι)λ[νων εί5ωλίων ^τά
τδν «,τον τρ^ον 6,δ ετέρου δμογενοθς δωρηθεϊσα. (Εθρετ. Γεν.
Εφορείας 834, 883). ^
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 219
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'.
Άνασκαφαί καί εύρήματα.
1) Άνασκαφαί εΊ> τί} Ακροπόλει (β. σ. 201 άρ. 1 κ. έ).
Αί κατά μήκος τοϋ νοτίου τής Άκροπόλεως τείχου; σκαφα'ι προέ-
βγ)ταν μ,έχρι μικράς άπδ των Προπυλαίων αποστάσεως, ωστε ή δλ·/]
άνασκ,αφή της Άκροπόλεως προσεγγίζει νυν είς τό τέρμα αύττ.ς. Ή
έπίχωσις χέραν τοϋ έν σελ. 201 μνημονευομένου οίκοδομηΐΑατος,
έν τω χώρω δηλ. έν φ τδ τέμενος τή; Βραυρω^ίας ΆρτέαιοΌς,
δέν ήτο μεγάλη ούδε τοιαύτη, οΐα ή άμέσως μετά τα Περσικα γε¬
νομένη, διότι έν μεταγενέστερον χρόνοις άνεκινήθτισαν έκεΐ, ώς
φαίνεται, τα χώματα. Των γενομένων δέ εύρτ,μάτων περίεργον είνε
χαλκοϋς οίονεί στέφανος έχων έξωτερικ·/ιν μέν διάμετρον 0,77 εσω¬
τερικήν δέ 0,66 έν τω εσωτερικώ χώρω τοϋ δποίου ύπάρχει έκ λε-
πτοΰ έλάσματος άνάγλυπτον ούτως ειπείν άγαλμα Γοργοΰς ίστα-
μέν/ις όρθίας, προσηρτημένον τη στεφάνη δι' ηλων προσηρμοσμένων
τοίς ποσί, καί έχον ούτω διεύθυνσιν οίονε'ι διαμέτρου τοϋ κύκλου.
Τ6 περίεργον τουτο ευρημα όμοιάζει έν μέρει την μορφήν καί κατα¬
σκευήν τί) έν Άρχ. Εφημερίδι (1887 πίν. Δ'.) δημοσιευμένη μορφη
Αθήνας· άκαθάριστον δ' όν εισέτι δέν δύναται τις νά διακρίνη αύτό,
'ίσως δμως είνε άσπίς, άντυξ δηλ. καί Γοργώνειον, έν φ τό λοιπδν
σώμα θά ήτο έ» δέρματος.
Μαρμάρινα δέ εύρήματα εγένοντο κορμδς καθημένου χλαμυδοφό-
ρου νεανίου, Έρμοΰ ίσως, μεγέθους ήμίσεος περίπου τοϋ φυσικοϋ,
καί τέχνης της Δ', ώς φαίνεται, έκατονταετηρίδος, καί άρχαίκή κε-
φαλή ΜεΒούσης μεγέθους ΰπερφυσικού, άποκεκρουσμένη το δπισθεν
μέρος, έξ ου φαίνεται ότι δυνατόν νά προέρχητα-, έξ έκτύπου άνα-
γλύφου ( έκ μετόπης;)
Αί σκαφιχ,αί εργασίαι εγίνοντο μέχρι τής 17 Δεκεμβριού δαπά¬
ναι; της Άρχ. Έταιρίας' έκτοτε δμως, διακοψάση; τής Έταιο^ίας
τάς εργασίας αυτής ένεκα τή; λήξεως τοΰ ετου;, ένεργοϋνται δα-
πάναις τοϋ Ύπουργείου των Έκκλησιαστικών.
Π. ΚΑΒΒΑΔΙΔΣ
220 ΔΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
2) Άνασκαφαϊ εν Μυκήναις (ΐδ. σ. 204 άρ. 1 κ. έ.).
ΑΙ έν Μυκήναις άνασκ,αφαΐ διεκόπησαν τη 17 Δεκεμβριού. Τα
γενόμενα κατά το ετος τουτο εΰρηματα εκομίσθησαν είς Αθήνας
καί κατετέθησαν έν τω Μουσείω τής Άρχ. Έταιρίας.
3) ΆνασκαφαΙ εν θβσπιαΐς ('ίδ. σ. 204 άρ. 4 κ. έ.).
ΑΙ έν Θειτπιαΐς ένεργούμεναι υπό τής Γαλλικής σχολής άνα-
σκαφαί διεκόπησαν ένεκα τοϋ χειμώνος. Τα γενόμενα μικρά έπι-
γραφικά εύρήματα εκομίσθησαν είς την έν Έρημοκάστρω συλλογήν,
τα δέ μεγάλα έμειναν έν τώ χώρα) των ανασκαφήν.
4) Ανασκαφάς έν Μαντινεία (ΐδ σ. 205 άρ. 5) «αί Τεγέα.
Αί έν Μαντ-,νεία υπο τής Γαλλικής σχολής ένεργούμεναι άνα-
σκαφαί εληξαν. Κυριώτερον αυτών ευρημα είνε μ,αρμάρινον άγαλ-
μάτιον, δπερ κατά τα έπιστελλόμενα ημίν περΐ τής μ,ορφής καί
Ιδίως περί τοϋ Ιματισμοϋ αύτοϋ φαίνεται ότι είνε άγαλ(.α Τελεσ-
φίρου.
Ληξασών των έν Μαντινεία άνασκαφών εγένοντο υπό τής αυτής
σχολής σκαφικαί τίνες εργασίαι έν Τεγέα, Ιδίως έν τω παρά τί)
Πιαλί έκκλησιδίω «"Αγιος Ιωάννης», αΐτινες ίγαγον εί; φώς όύο
άκέφαλα πεπλοφόρα άγάλαατα μεγέθους ολίγον τι μ,'.κροτέρου τοΰ
φυσικοΰ καί άλλα τινά άρχαΐα.
Τα έν ταΤς έργασίαις έν Μαντινεία καί Τεγέα γενόμενα εΰρή-
ματα κατετέθησαν τα μέν έν τ^ συλλογη Τριπόλεως τα δέ έν τή
Συλλογή Τεγέας (Πιαλί), πλήν τού άγάλματος τοϋ Τελεσφόρου,
δπερ θέλει κομισθή ενταύθα.
5) ΈπιηραφαΧ €κ τής Άκροττόεα>ς.
Έν τώ νοτιοδυτικω; τοϋ Παρθενώνος χώρω ευρέθησαν κατ' έκ¬
θεσιν τοϋ Λόλλιγκ αί εξής επιγραφαί :
»1. Δύο μεγάλα καί τρία μικρά τεμάχια ακριβώς προσαρμόζοντα,
τί) σύνολον μήκ. 0,40 πλάτ. 0,49 παχ. 0,16^. Τί) άριστερον καί
τί) δεξιάν άκρον σώζονται· κάτωθεν ίν άλλος λίθος δι' ηλων, ώ;
φαίνεται, προσκεκολλημένος.
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 221
πΡ.......................|>τρ-
επτον πε[ριχρυσον υπϊργυρον, σταθμόν : ΡΓΊ-ΗΗΙΙΙ:· στε
φανος χρυσος[ασταθμος όν Λυσανδρος Αρνστοχριτο '
Λαχεδαιμονιος [Αθηναιαι ανεθηχεν, ΑρτεμιδΌς Βρα-
5 υρωνιας χρυσιϊες [... άριθμός των χρυσ'ιδων . . σταθμόν τούτων :...
Μ-Η : Γελων Τλησωνιδο Πελλα[νευς στέφανον χρυσόν
ανεβηκε Βαλλο, σταθμόν τουτο: ΛΡ[ΗΗΠ : Ιεροχλης Φαση-
λιτης ανεθηχε χρυσόν στέφανον σταθ[μον τουτο : ΡΠ(-
Ι-Κ- : δαχτυλιος απειρων χρυαος, Πλατθις Α[ιγινητης
10 ανεθηχεν σταθμόν τουτο: |(: χρυσιδες τρε{ χαι [χονδ-
υλωτον εν, στέφανος θαλλο, Λαμπτρευς ανεθηχεν, στα¬
θμόν τούτων: ΡΗΔΔΔΔΡΗΙ-Ι-1·: στέφανος χρυαος όν η Νιχ-
η εχει επι της χεφαλης η επι της χερος το αγ[αλ]μματο βίθ
ς το χρυσο, ασταθμος, Φωχα'ίχω διο χρυοω στατηρε, εχτ-
15 αι Φωχαϊδες χρυσαι: ΔΙΙ: σιγλοι Μηδιχοι αργυροι: ΔΙ
υπ[οστα]:ον χρυ[σον α]σταθμον χρατ[ηρ υ]πα[ργυρ]ος επ[ι-
[τηχτος ασταθμος χ. τ. έ.]
Τεμάχιον παραδόσεως των έν τω Έκατομπέο'ω ίερών χρημάτων.
Ό ΰπδ τοΰ γνωστοϋ Λυσάνδρου άνατεθεις στέφανος άπαντα έν
ταίς μέχρι τούδε γνωσταΐς έπιγραφαΐς τούτου τού εϊδους το πρώ¬
τον έν Ο. Ι, Α. Π, 652, δηλ. έν ετει 398/7 π. Χ., άναφέρεται
δέ έν αΰτϊί καί δ σταθμος αΰτοϋ. "Αν λοιπον ορθώς συνεπλήρωσα
τούς στ. γ' καί δ" έπεται ότι ή νυν έκ,δ'.δομένη έπιγραφή ήτις
ούκέτι άναφέρει τδ βάρος ανεγράφη πρδ τοϋ εΐρνιμένου ετους. Φαί-
νεται δέ ότι δ Λυσανδρος άνέθηκε τδν στέφανον «μέσως ?) ολίγον
μετά την άλωσιν των Αθηνών.
Έν ττ (Ανημονευθείση επιγραφαί καί οί στέφανοι τοΰ Γέλωνος
καί τοΰ Ίεροκλέους τδ πρώτον άπαντώσι, τδ δέ δηιχοτικδν τοΰ
Γέλωνος γράφεται έν αύτη καί έν μεταγενεστέρας έπιγραφαΐς
ΠβΧΚηνεύς, έν φ έν τη νυν ευρεθείσα) γεγραμμένον είνε Πΐλλανΐύς·
τουτο δέ δέν δύναται νά έκ,ληφθΤί ώ; λάθος τοΰ χαράκτου, άλλά
ελήφθη πιθανώς έξ αυτής τη; έπιγραφής τοΰ στεφάνου, μετεπλάσθη
δέ έν ταίς μεθεπομέναις παραδόσεσιν ϊσως έ* γραπτών σημειώσεων
των ταμιών επί τδ άττικώτερον.
Άν τα έν στίχο·.ς ι' καί ια' άναφερο'μενα « χρυσίδες τί εί; Λαί
κονδυλωτδν £ν » τα αΰτά είνε, ά άπαντώσι καί έν 0. Ι. Α. Π
660 στ. (α', 661 ά. στ. η', έμ.νημονεύθησαν δέ καί έν 652 στ. ι',
ίπεται ότι ό στέφανος τοΰ Λαμπτρέως ηδη έν Ιτει 398/7 ζιχζ
222 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
χωρισθή άπό των λοιπών άναθημάτων αυτού. Έπειδή δέ μόνον έν
τή νυν έκδιδομένη έπιγραφή (ήτις, ώς έδείξαμεν, προ τοθ Ιτθυς
398/7 ανεγράφη) μνημονεόεται, έλλείπει δέ έν ταίς νεωτέραις παρα-
δάσεσι, οπου Ιπρεπε νά μνημονευθϊί, δύναται νά ϋποθέσ*) τις ότι
Ινεκα βλάβη; τινος παρεδόθη τω χρυσοχόω πρός συγχώνευσιν. Συ-
νηγορεΐ Οπερ τούτου, ότι ή λέξις « Λαμπτρεύς » πιθανώς λείψανον
είναι πληρεστέρας επιγραφάς, σηριειούσης το ονομα τοϋ άναθέντος
μετά τοϋ δημοτικοθ « Ααμπτρεύς ».
ΙΙαραλείπων άλλα τινά δι' ών διορθόνονται χωρία τινά των ήδη
γνωστών παραδόσεων, άναφέρω ενταύθα μό'νον ότι έν ταίς επιγρα¬
φαί; Ο. Ι. Α.
II
652 καί 657 πρέπει άντί τού « Πλαθο» νά
γραφϊί « Πλάτθις ».
2. ΙΙλάξ έχ Πεντ. μαρμ. άνω καί πρδς δεξιά τεθραυσμένη.
ΜϊΙκ. 0,66, πλάτ. 0,39, παχ. 0,14*
Ι
10
15
Βαλλου στε[φανωι τους ηχ·
ο[ντας (χαι (παινΕααι ότι)] εισίν ανξρις α[γαΟοι περι το
ν δήμον τον Λβηναιων, ι[ιναι 8ι Τηνι-
οΐ( προοοδον πρθί την [βουλήν χαι τ¬
ον δίκιον μιτα τα κρα, ι[αν τού διωντ-
αι χχι ικιμιλΐιαβαι α[υτων την βου¬
λην την αιι βο»λ(υο«σα[ν χαι τους σ-
τρατηγους, όπως αν μτ)8' υ[φ' ινος «ϊιχ-
ωνται, «νβγραψβι δι τοδ[ι το ψηφισμ-
α τον γραμματια της βονλ[η; Εν στηλ-
ηι λιθινηι χαι στησαι ι[ν Αχροπολι-
ι, «ις δι την αναγραι—ν τ[ης στηλης 8-
οβναι τον ταμιαν τού δη[μου ΔΔ
μβς.
II
Ε]κι Ουοιου άρχοντος ιΐη της Δημητρι[αδος ε63ομης πρυτανίΐ-
«]; τ,ι Ευζινος Καλλιου Α-.ζων(νς «γ[ραμματευ«ν Γαμηλιωνος ίνει
»)αι νεβι, ινβτιι χβι ιιχοΐτει της ιςρ[υτανει«ς· εχχλησια· των ιφοεδ-
ρ)«ϋν είΐ^,οιζιν θιοτιμος βεοχλιο[»ί.. δημοτιχόν... χαι υυμ«ροεδροι·
5 ι]δ»ςεν τει βοιΑιι χαι τωι δημωι [... όνομα τοϋ ιΐπόντος......... ει-
*Ι·Ι»]· **?ι «ν> «>^«Ρ β «ρ««6ευτης τ[ων Τηνιων λέγει, τφοβεβουλευτ-
α|ι -ι βουλει, χοχς κροεδροβς [οΐτινες ηροεδρευουσιν εις την π¬
ρώτην ιχχληαι.ν —βο«γ—ε[ιν -ν —«οδιυτην των Τη»ιων ίΐρθ{
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΎ 223
τ]ον δήμον «αι χρηματισαι περ[ι τούτων, γνώμην 8ε συμδαλλεαθαι
10 τ]ης βουλης εις τον δήμον, ότι 8[οχει τει βουλει, επαινεσαι τε τον
δ]ημον τον Τηνιων χαι στεφανω[σαι αυτόν χρυσωι στιφανωι χατα τ-
ο]ν νομόν αρετη; ενεχα χαι ευν[οιας ην έχων διατελεί πρός τον οη·
μ]ον τον Αθηναιων, είναι δ' αυτο[ις χόριαν χαι την γενομένην δωρε-
ι]αν υπο τού δημου χατα το ψηφι[σμα ο... ό'νομα τού εΐποντος...
15 είπεν στρατευομενοις χαι τε[λουσι τας ειςφορας μιτ' Αθηναιων
επαινεααι δέ χαι ταν πρεσ6ευ[την των Τηνιων ... ονομα τοϋ πρεσβευτού...
χαι στεφανωσαι αυτόν θαλλου [στεφανωι προθυμιας ενβχα της πε-
ρ]ι τον δήμον τον Αθηναιων, χαλΐ[σαι δέ αυτόν χ.αι επι ξενια ιις το
πρυτανειον εις αυριον, αναγρα[ψαι δέ τα ιψηφιαμενα τον γραμμα-
20 τεα τού δημου εις την στηλλην εν ηι [χαι τα προτέρον εψηφΐΐμενα υπο 810
τ]ου δημου αναγεγραπται χαθοτι [αύτοι λεγουαιν, εις δί την αναγ-
ρ]αφην μερ'.σαι τους επι τηι διοι[χΐ)3ΐι το γινομινον αναλωμα.
Έκ των δυο ψηφισμάτων τό μέν άρχαιότερον καί άραιότερα
γεγραμμένον ανεγράφη κατά τδ δεύτερον ήμισυ τοϋ τετάρτου, τό
δέ προττεθεΐ|Αένον κατά τάς αρχάς τού τρίτου αιώνος πρ. Χρ.
Τουτο δέ άποδεικνύει ή μνεία των έν τω τέλει τοϋ δευτέρου ύηφί-
σματος άναφερομένων « επί τ^ διοικήσει», ών ή άρχή καθίστατο
ώ; συνάγεται έκ των έπιγραφών περίπου μεταζύ των έτών 286 καί
270 πρ. Χρ. (0. 1. Α.
II
309, 311, 316, 320, 325-328). Συ-
νάδει ότι ό έν
II
στ. 2 μνημονευθείς Καλλίας Αίξωνεύ; πιθανώς
πρέπει νά ταυτισθή μετά τού έν τω 0. Ι. Α.
II
581 καί ΜίΐΐΙι.
ά. 3γοπ. ΙηβΙ.
IV
σελ. 196 άναφερομένου Καλλίου, βστι; έν τω
ϊτει 320] 19 διετέλεσεν Ιερεύς των Ήρακλειδών.
Τδ δέ έτος της άρχής τοΰ μέχρι τούδε αγνώστου άρχοντος Ού-
ρίου δύναται νά ορισθή ετι άκριβέστερον. Φαίνεται γάρ ότι τα Μ-
ματα των κατά τα ίχη 286-281 καί 279-277 άρχόντων αρκούν¬
τως γνωστά καί άναμφίβολα είνε, άποκλείονται δέ πρδ; τούτο·.; έκ
των έν λόγω έτών τα δίσεκτα, τουτέιτι κατά τόν υη§βΓ έν τώ
ΗβηαΊ). ιΐ. „. Αΐΐ. Ι. σελ. 592 τα Ε τη 279, 276, 273, 270, άπο-
μένουσι λοιπδν τα !τη 280, 275, 274, 272, 271.
Αμφοτέρων των ψηβισμάτων ή γράφη είνε ή ητοιγτ >-
ρ.ένη έκτδ; τοΰ τρίτου στίχου τοϋ υπό
II
ψ/ιφίσματο:. ν, , '"'■·.:
όμοίω; καί άλλοτε άπαντα παρετέθη έκτός τής τάςϊ'^; το -ζ~>-.'η
ίώτα τη; λέξεο>ς «είκοστεΐ», νομίζω δέ ότι χ.χ έν τώ τέλει το:
ιτρώτου στίχου τοΰ αύτοΰ ψηφίσματος ΰπηρχΐ κενο; χώίΐ;, επαρ-
224 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΎ
κης νά δεχθή δύο στοιχεΐα, δπερ ισως Ινεχα βλάβης τινός τού λί-
θου εγένετο ομοίως ώς έν τϊ| έπιγραφϊί Γ- Ι. Α.
II
299 στ. 4 καί
5. Προσέτι ΰποθέτω δτι άμελεία τοϋ χαράκτου παρελείφθησαν έν
τω υπο Ι ψη^ίσματι έν τώ στ. 3 αί έν τί! τυπικ^ φρασεολογία συ¬
νήθεις λέξεις « καί έπαινέσαι δτι ».
3. Τεμάχιον πλακός έκ πεντ. μαρμ. είς δύο κεχωρισμένον, έλ-
λείπουσι τί) άνω καί τό χάτω μέρος. Μηκ. 0,32, πλ. 0,41, παχ.
0,0971*.
[πρόξενον χαι ΐ«-]
ιρ]γιτην Αθ[ηναιων είναι χχι αυ¬
τόν χαι εχγονους χαι δ[£δοσ9αι
αυτοίς ισοτι[λι]ιαν οιχο[υσιν Α-
5 θηνηαι», [χ]αι τ[α{] ειαφορας ειςφ-
ιριιν χαι τα τέλη τελειν χαθαπ-
ιρ ΑΟηναιοι χαι τα; στρατειας
ατρατ[ιυ]ια9αι μετα ΑΟηναιων, ε-
ι]«αι 6ι αύτοι; χα> γης χαι οιχι·
10 α; εγχΓηαιν επιμιλιισθαι δέ α¬
υτών την [βουλην την αει βουλε-
ιιουσαν χαι τού; στρΐτηγου; όπ¬
ως αν μηδ' υφ' ενο; αδιχωνται* ανα-
γραψαι ίί τοδε το ψηφισμα εν στ-
15 ηληι λιθινηι τογ γραμματια τη¬
ς βουλης χαι ατηΐαι εν [Αχροκολ-
ιι εν[τθ{] £ε[χα ημεοων.........
Ώς *ρος τοί»; στ. ε' κ. έ. ποβ. Ο. Ι. Α.
II
176, 222, τό περΐ
Σαλαμινος ύήφιβμα (Δελτ. σελ. 117 αριθ. 1) καί την προηγουμέ¬
νην επιγραφήν. Συνάγετβι δέ έκ τού σχήματος των γραμμάτων καί
τ*ί οιασκευής τϋ,; έπ.γραφης ότι ένεχαράχθη αυτή έν τώ λίθω
χ»τά το δεύτερον νχΐβν τοΰ τετάρτου αιώνος πρ. Χρ.
4. Βάβις έ* Πεντελιισίου μαρμάρου χαλλίστης διβτηρησεως.
Άκιτέλεβε μέρος βάθρου τινό'ς, 8 συνίστατο έ* δυο τουλάχιστον
λί6*Μ, ώ; άχοϊειχνυουηι τδ μέν ή έπιγραφη, ίς τα άρχικά γράμ-
μ«τ* κρέ—ι νά ύτίιρχον έ^' άλλου προσηρμοσμένου λίθου, τό
ϊέ χαί ή « άνατ>ί3ωαι; ι τϊί; «ριστερας πλευράς τού νυν εύρε-
βέντος. Μήχος 0,77, πλ. 0,55, παχ. 0,2911. Επί τή; άνω
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΚΡΙΟΣ 2?5
επιφανείας ύπάρχει κοίλωμα τετράγωνον, ού μήκ. 0,54, πλ. 0,37,
βάθ. 0,0211.
Αθ ρ/Ά Ι ΑΙ
Ε]υανγιλος μι ανΐ-
θ]εχεν τιι Αθιναιαι.
Ό το άνάθημα άναθέσας Ευάγγελος δύναται νά ταυτιβθ} μετ*
τού πατρός τοϋ Χαιρεδήμου, τοϋ έκ Κοίλης, όστις άνέθεσε τ6ν υπό
τοϋ Άριστοφάνους (Όρν. στ. 1128 μετά τοϋ σχολίου), τού Παυ-
σανίου (Ι 23, 8) καί τού Ήσυχίου (Ι 532) μν/ιμονευθέντα « δού-
ριον » ΐππον. Ή γάρ έπιγραφή τού έν 2τει 1840 ίν τώ Βραυρω-
νίω άνευρεθέντος βάθρου τοΰ πελώριον» τούτου μίΐχανήματος είνε
γεγραμ(Αένη διά χαρακτήρων οΤτινες χρονολογικώ; δ'.αστηματι μιάς
περίποιι γενεάς διαφέρουσι των της νυν εΰρεθείσης βάσεως, οϋίιμία
δέ άμφιβολία ότι καί ό ταύτην την βάσιν άναθέσα; άντ,κεν είς
πλουσίαν τινά οικογένειαν.
Αφορμήν λαβών έ* τής άνευρέσε6>ς τί; 5νω επιγραφάς εξήτασα
την νυν πρ^ι; την γήν έστραμμένην άνω επιφάνειαν των δύο ζλα-
χών, έφ' ών ίστατο δ δούριο; ίππος, παρετήρησα δέ ότι επί αυ¬
τής, λείας οΰσης, δέν διακρίνονται σημεΐα τής προσαρμογής τοΰ
άναθηματος.
5. Τεμάχιον βάσεως, ής την διασκευήν δεικνύει το παρατεθει-
ιιένον παρομο'.ίτυπον. Έν τοίς γράμμασιν λείψανα έρυθροΰ χρώ-
μ,ατος. Επί τίς δνω έπιφανίίας σώζονται τεαάχια μολύβοΌυ, δι*
ου προσηρμόσθη άλλη πλάξ ή το άνάθημα βαστάζουσα. 'Η έπι-
γραφή άνεγινώσκετο καθέτως καταβαίνουσα. Μίκος 0,42, πλάτο;
0,40, παχ. 0,11>
[Ο δίΐνα η οί ίί'.νι; χαι]
Πυριον: ανεθιαα[ν τιι Αβινΐιαι
Χσιναιο;: Η4?ίμον[ιιίο(;)ικοιιαι».
18
226 ΑΡΧΑΙΟΛ: ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
Εργασίαι καί Μ ο υ α ε ι α.
1) Μουσείον ΆκροπόΧεως.
Εξακολουθούσιν αί έν τω Μουσείω τής Άκροπόλεως εργασίαι
πρ&ς κατάταξιν των άγαλμάτων καί λοιπών εϋρημάτων.
2) Εργασίαι εν τί) Ακροπόλει.
Εξακολουθούσιν αί εργασίαι πρός κατεδάφισιν των κατά την
ανοδον είς την Ακροπολιν μεσαιωνικών καί νεωτέρων τειχών καί
αί έντδς τή; Άκροπόλεως γινομέναι εργασίαι πρδς διάκρισιν καί
προσήκουσαν τοποθέτησιν των τήδε κάκεισε διεσπαρμένοι λίθων.
3) Εργασίαι εν τω Έθνικφ Μουσΐίω.
Έν τω Έθνικω Μουσείω δραστηρίως βαίνουσιν αί εργασίαι
πρδς οικοδομήν της άνατολικής καί τίς κεντρικάς πλευρας καί ετι
τής κυρίας προσόψεως.
4) Εργασίαι εν Δαφνίφ.
Έν τώ έν Δαφνίω βυζαντινώ ναώ, έν φ τδ περίφημον μωσαϊκδν
τού Παντοκράτορος, εγένοντο άναγχαΐαι έπισκευαί έν τη στέγη
καί αλλαχού τού ναοϋ πρδς εξασφάλισιν τοϋ οίκοοΌμηματος. Είς
ταύτας δέ τάς έπισκευάς όφείλεται ή συντήρησις τού οίκοδομήμα-
τος, μικράν μόνον βλάβην παθόντος έξ ίσχυροϋ εσχάτως γενομένου
σεισμού. Κατά την άπδ 20 Ίανουαρίου 1889 έκθεσιν τού άρχιτέ-
κτονος Έρν. Τσίλλερ καί των νομομηχανικών Α. Μπαίρα καί Ν.
Γαζί, άν αί έπισκευαί αύται « δέν είχον εκτελεσθή πρδ τοϋ έπισυμ-
βάντος σεισμοϋ αί ύπδ τούτου βλάβαι θά απέβαινον σπουδαιόταται,
διότι καί τδ κωδωνοστάσιον θά κατέπιπτε καί ή βορειοανατολική
πλευρα τού ναοϋ θά κατέρρεεν, άν μ.ή είχε κατασκευασθή πρδ τοϋ
σεισμοϋ έπ' αυτής τεϊχος υποστηρίξεως- έπίσνις αί κέραμοι της
στέγης εισί καταλλήλως τεθειμέναι, ώστε άποκλείεται ίδη καί ή
εϊσοδος υδάτων έντδς τοϋ ναοΰ, ήτις έδύνατο νά προξενήση βλάβην
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 227
επί των θόλων. » Πρός στερέωσιν δέ τοϋ Μωσαίϋοϋ εκληθη ι*»~ό
τής κυβερνήσεως κατάλληλος τεχνίτγις έξ Ιταλίας, όστις καί αφι¬
κνείται ενταύθα έντός βραχέος χρόνου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'.
Διάφοροι είδήσεις.
1) Παράδοσις αρχαίαν.
Τω ενταύθα Γερμανικαί Ίνστιτούτω παρεδόθησαν υπό τού Έ-
φόρου Β. ΛεονάρδΌυ πρός αποστολήν είς Γερμανίαν τα έν Όλυμ-
■Κ'.α. κατά μέρος κεχωρισμ,ένα κείμενα άρχιτεκτονικά μέλη, άτινα
είχον παραχωρηθή τή Γερμανικαί κυβερνήσει, συμφώνως τή περί
Όλυμπιακών άνασκαφών συμβάσει, ώς διπλα καί πολλαπλά.
2) Πβρϊ συντηρήσεως των ■χαΚκων καί των
εγχρωμάτων άγαΧμάτων.
Κατά πρό'τασιν τοϋ Γενικοϋ Έφόρου άιτοτελέσθνι έπιτροπή έκ
των παρ'ημίν χ·/ιμ.ικών ίνα δρίση τί ποιητεον προ; εκκαθάρισιν των
έν τώ Μουσείω τής Άκροπό'λεως χαλκών καί συντήρησιν αυτών άπό
όξειδώσεως καί πρός στερεοποίησιν των έν τοίς λιθίνοις άγάλμασι
σωζομένων χρωμάτων. Τούτων οί κ. κ. Γ. Κρΐνος, καθηγητάς
τοϋ Πανεπιστημίου, καί Ο. 'Ρουσόπουλος, ύφηγητής, ένεργησαν-
τες πειράματα επί διαφόρων τεμ,αχίων υπέβαλον την εξής έκθεσιν :
« Μετά την λήψιν τοϋ έγγράφου υμών τής 5 Δεκεμβριού π. Ι.
μετέβημεν οί ύποφαινόμενοι επανειλημμένας είς την Ακροπολιν
καί έξητάσαμ,3ν τα έπ' αυτής Ιγχρωμα έκ μαρμάρου καί πωρίνου
λίθου άγάλματα καί τα χαλκα άντικείμενα· πρός τούτοις παρελά-
βομεν διάφορα έκ μαρμάρου καί πωρίνου λίθου τεμάχια, φέροντα
πάντα τα παρατηρηθέντα επί των άρχαίων άγαλμάτων χρώματα,
καί διάφορα τεμάχια μεταλλίνων άντικειμένων έκ των μάλλον
κατιωμένων, καί έξετελέσαμεν
XV
αυτών διαφόρους δοκιμάς. Ούτω
δέ, μετά την εργασίαν ταύτην, λαμβάνομεν την τιμήν ν' άποφαν-
θώμεν περί των διά τοϋ αΰτοϋ έγγράφου τεθέντο)ν ήμϊν ζτ)ττιμάτ6)ν
ώς εξής-
18*
228 ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Α'. Επί τοϋ πρώτου ζητηματος :
« Τίνι τρόπω δυνάμεθα νά συντηρησωμεν τα χάλκινα άγάλματα
άπδ τής όξειδώσεως ; »
Παν χαλκοϋν αρχαίον αντικείμενον όπως συντηρηθη πρέπει νά
καθαρισθγ) πρότερον κατά τάς έν τί) έπομένη παραγράφω δδηγίας,
είτα δέ νά προφυλαχθ?ι από τής επιδράσεως τοϋ αέρος, όπερ δύ¬
ναται νά γείνη έπιχριωμένης τής επιφανείας αυτού διά τής ετέρας
των έν τη έπομένη πβραγράφω ρητινωδων διαλύσεων.
Β'. Επί τοϋ δευτέρου ζητηματος :
«Τίνι τρόπω δυνάμεθα νά καθαρίσωμεν αύτά άποφεύγοντες
πασάν έν τώ μέλλοντι όξείδωσιν ; »
Τα χαλκα καί όρειχάλκινα άρχαΐα άντιχείμενα άλλα μέν είναι
ούχι παραπολό, άλλα δέ παραπολΰ κατιωμένα.
Τα μέν πρώτα καλΰπτονται συν/,θως έξ ίοϋ πρασίνου ?ι κυανοΰ
ούχι δέ καί ϊοϋ κεραμόχρου ?ι έκ, μικράς τθ'θότου ίοϋ ποσότητος·
τα δέ παραπολύ κατιωμένα άντικείμενα καλύπτονται μέν ωσαύ¬
τως υπό ϊοϋ πρασίνου ι) κυανοΰ άλλα καί μεγάλας ποσότητος ίοϋ
κεραμέχρου.
Ό πράσινος καί κυανοϋς ίος άποτελεϊται ιδίως έκ βασικοϋ άν-
θρακιχοΰ χαλκοϋ, τα κεκαλυμμένα δέ διά τοιούτου ίοί σκεΰη κα-
Οαρίζονται ώς επί τδ πλείστον ευκόλως.
Ό κεραμόχρους ϊος άποτελεϊται έξ όξειδυλίου τοϋ χαλκοϋ, όπερ,
δταν υπάρχη άφθονον επί τοΰ σκευους, σχηματίζει θηλοειδεΐς έξο-
χάς ή στρώμα ίκανώς παχύ καί θηλοε-δές την επιφάνειαν, όπερ
παραμορφώνει τό αντικείμενον καί καθιστ^ αΰτο άγνώριστον. Ό
Ιος ούτος Ιχει μεγαλειτέραν η ό πρώτος συνεκτικότητα καί είναι
τόσον στενώς συνηνωμένος μετά τοΰ χαλκίνου άντικειμένου, ώστί
δέν δύναται ν' άποσπασθή διά μηχανικοΰ μέσοι» έξ αύτοϋ άνευ
βλάβης τοΰ σκεΰους.
Διά τοΰ οξειδίου τούτου ευρέθησαν πρός τούτοις στερεώτατα
συγηνωμένα τεμάχια χαλκα, άτινα έτάφησαν άναμφιβόλως κεχω-
ρισμένα αλλήλων. Ούτως ευρέθη λάβη χαλκίνη έφ' ής μετά την
εκκαθάρισιν εφάνη ή έπιγραφή ΗΙΕΡΟΝ ΤΕΣ ΑΘΕΝΑΙΑΣ
σι>γκεκολλημένη μετά τεμαχίου χαλκίνου άντικειμένου, όπερ αρχι¬
κώς δέν ϊτο συγκεκολλημένον μετά τής λαβής· τουτο δέ έξάγεται
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 229
έκ τούτου, ότι τό τεμάχιον ητον έπικεκολλημΐνον επί της επιφα¬
νείας, έφ' ής ύπάρχει κεχαραγμένγ) ή έπιγραφή, εκάλυπτε δέ έν
μέρει την επιγραφήν ταύτην.
Λεπτόν χάλκινον αρχαίον αντικείμενον κεκαλυμμένον διά πα-
χέος στρώματος όξειδυλίου τοΰ χαλκοϋ είναι συντιθως, καί δταν
άκ.ό'μ.η υπάρχη έν αύτω πυρήν μεταλλικός, λίαν εΰθραυστον τουτο
δέ διότι φαίνεται δτι καί δ πυρήν αύτάς δέν είναι εντελώς μεταλ-
κός, άλλ' εχει έν μέρει μετατραπτ) είς όξειδύλιον
Πρός καθαρισμ.ον των ουχί παραπολίι κ,ατιωμένίον χαλχ,ίνων
άντικειμένων -αραπέμπομεν είς τόν δδηγόν όστις εξεδόθη κατ' εν¬
τολήν τοϋ επί τΫίς παιδείας υπουργοΰ τής Πρωσσίας :
68 - 70. » Συντόμως δέ σημειοϋμ,εν ενταύθα δτ·. τό αντικείμενον
έντίθεται επί τίνα χρόνον είς χλιαρδν υδωρ' ?ι είς διάλυσιν θερμήν
σάπωνος (σκ,ευαζομένην έξ 1 μ. σάπωνος καί 20 μερών δδατος εί
δυνατόν δμ,βρίου) η είς διάλυσιν θερμήν ποτάβσης (άνθρακικοϋ κα-
λίου) είτα δέ έξάγεται, τρίβεται διά ψηκτρας πρός άπόσπασιν τοϋ
χώματος, τΫίς ά[Α[/.ου, των λιθαρίων κλπ. καί άποπλύνεται δι' ύδα¬
τος. Ή έργασία αυτή έπαναλαμβάνεται πολλάκις μέχρις οδ κα-
θαρισθη τό αντικείμενον, δπερ, ξηρανθέν, έπιχρίεται διά χρωστίί-
ρος διά τϊΐς έν «λίδι 60 τοϋ αύτοΰ βιβλίου ΰπ' αριθ.
II
ρητι-
νώδους διαλύσεως. 'Η διάλυσις αυτή σκευάζεται διαλυομένων 15
μερών ρητίνϊΐς δαμάρης είς 130 μέρη καθαροϋ βενζό'λου (ουχί βεν-
ζίνης, ώς εσφαλμένως σημειοΰται έν τω βιβλίω, διότι ή δαμάρη
είναι άδιάλυτος έν τη βενζίνη) καί προστιθεμένου είς την διά¬
λυσιν ταύτην μίγματος έκ 20 μερών λευ,τοϋ μηκωνίλαίου καί 180
μερών τερεβενθίνης.
Πρός καθαρισμόν των παραπολύ κατιωμένων καί χαραμορψωμέ-
νων διά τοϋ κεραμόχρου δξειδυλίου τοϋ χαλκοϋ αντικείμενον, πα¬
ρετηρήσαμεν καί έβεβαιώθημεν δτι δ άνω τρόπος είναι εντελώς άνε-
παρκης, δχι μόνον διότι τό κατά τόν άνω τρόπον καθαρισθέν καί
έπιχρισθέν αντικείμενον δέν -ροφυλάσσεται, καίπερ άποκλεισθείσης
κατά την εκκαθάρισιν ττίς χρήσεως τοϋ όξέος ττίς περαιτέρω έν τώ
μέλλοντι όξειδώσεως, άλλά καί διότι κατ αύτί» τό άρχικδν σχημα
τοϋ σκεύους καί τα έπ' αύτοϋ κοσμήματα καί γράμματα μένουΐι
230 ΑΡΧΑΙΟΑ. ΔΕΛΤΙΟΝ. - ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
συνήθως εντελώς κεκρυμμένα υπό τδ παχύ καί άνώμαλον την επι¬
φάνειαν στρώμα τοϋ όξειδυλίου τού χαλκοϋ, όπερ δέν άποσπαται
κατά τδν άνω τρόπον.
Πρός καθαρισμδν των τοιούτων αντικείμενον είναι άπαραίτητος
ή χρήσις λίαν κεκραμένου ύδροχλωρικοϋ όξε'ος· ό τρόπος δέ τοϋ
καθαρισμοΰ, 8ν προτείνομεν, είναι ό εξής·
Τδ χαλκοϋν αντικείμενον τίθεται είς λίαν κεκραμένον ύδροχλω-
ρικδν όξύ, σκευαζόμενον έξ ένδς μέρους άγοραίου ύδροχλωρικοΰ
όξέος καί 10 μ. ύδατος. Μετά τίνα χρόνον έξάγεται τδ αντικεί¬
μενον έκ τοϋ όξέος, πλύνεται δι' δδατος καί τρίβεται διά ψήκτρας
(δνύχων } οδόντων) είτα τίθεται αίθις είς τδ όξύ καί Ιπειτα τρί¬
βεται πάλίν διά ψήκτρας, ή δέ έργασία αδτη έπαναλαμβάνεται
πολλάκις (εάν ίναι άνάγκη επί πολλάς ημέρας) μέχρ1ς ού δίαλυθή
% άπαν τδ δξειδύλιον τουτο τοϋ χαλκοϋ η όσον θεωρηθή έκ τούτου
αρκετόν. Μετά την τελευταίαν άπόπλυσ.,ν τοϋ αντιχιιμένου δι'
δδατος τίθεται τουτο είς διάλυσιν ποτάσσης (—άνθρακικοϋ καλίου)
συνισταμένη; έξ 1 περίπου μέρους ποτάσσης καί 100 μ. ύδατος,
καί άφίεται έν αύτϊ)· είτα μετά παρέλευσιν πολλών ώρων (6-12)
έξάγεται τδ αντικείμενον έκ της διαλύσεως, τρίβεται δι' ετέρας
ψηκτρας (δχι τίς πρώτη;) καί άποπλύνεται δι' δδατος· είτα τί¬
θεται αυθις είς την διάλυσιν τίς ποτάσσν,ς καί οδτω καθ' εξής.
Η έργασία αδτη έπαναλαμβάνετα1 πολλάκις επί πολλάς ημέρας
όπως απαλλαγή 8σον Ινεστι εντελώς τδ σκεϋος έκ των παραχθει-
σών χλωριούχων τοϋ χαλκοϋ ένώσεων. Τούτου γενομένου τίθεται
το αντικείμενον είς διάλυσιν σάπωνος («επομένην έξ 1 α. σά¬
πωνος καί 20 περί™ μερών δδατος «πεσταγμένου « όμβρίου) έκ-
πλυνεται αύθις δι' δδατος καί τρίβεται διά τρίτν,ς ψήκτρας, τέλος
σπογγίζεται διά ,τεγνοϋ Οφάσματος, άφίεται επί τίνα χρόνον έν
τώ «ερι, ^έν τω ήλίω πρδς τεΧειοτέραν ξήρανσιν καί έίιχρίεται
τέλος δια ρητινω ούς διαλ.5(ΐεωί) σκευαζθίΛέν,ς έχ ^ .£
Γ '°' «^·™. 02 βαθ,ών κατά τδ οινοπνε^ετρον
Γ β Ι "5530) Γ" 4°°' ^εβ"θ^ Μ» 80 καί έλαίο,
τερεδενθίνης μερών 10.
Ένταϋθα χρέπει νά παρατηρών ότι κατά την έξαγωγί,ν
των σκευών ε* τοϋ κεκραμένο. 6δροχλωριχο0 δξέος μετά πολλάς
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888—^ΔΕΙνΈΜΒΡΙ0Σ__23ί
ώρας, ταυτα ευρίσκονται περιβεβλημένα υπο λευκϋς θυσίας. Ή
λευκή α5τ·/ι ούσία αποτελεί έκ τοϋ τη έπιδράσει τού ύδροχλω-
ρικοϋ δξέος επί τού οξειδίου τοϋ χαλκοϋ παραχθέντος μονοχλω-
ριοΰχου χαλκοϋ, δστις αετατρέπεται, άφιεμ-ένου τοϋ σκεύους_ είς
τον άέρα, είς πράΐ-.νον διχλωριοϋχον χαλκόν. Αί χλωριοϋχοι αύται
τοΰ χαλκοϋ ένώσει; πρέπει ν' άπομακρυνθώσιν άπο τοϋ χαλκίνου
άντικεψένου, κατά τον άνω έκτεθέντα τρόπον, όσον ένεστι τελείως,
διότι άλλοιοΰσι τό σκεΰος καί δταν άκόμη τουτο έπφ,ελώς έπιχρι-
σθη διά της ίνω ργιτινώδους διαλύσεως. ^
Διά τίς ένθέσεως των σκευών είς την διάλυσιν τοϋ σάπωνος τα
άντικείμενα περιβάλλονται ύπδ καστανίνου έπιχρίσματος (συνιστα-
αένου έκ σάπωνος διά χαλκοϋ) δπερ δέν άποτρίβεται διά τίς ψή-
κτρας. Τό έπίχρισμα τουτο άλλοιοϊ μέν την δψιν των σκευών, είναι
ομ-ος άναγκαΐον πρός συντήρησιν αυτών. Παρατηρητέον Ιτι δ κα-
θαρισμός των χαλκίνων άντικειμένων πρέπει νά γίνηται υπο εμ-
πείρου τεχνιτού καί υπο τάς όδτιγίας χημιχοΰ.
Διά τοϋ άνω έκτεθέντος
«V
δδροχλωρικοϋ δξέος τρόπου καδαρί-
σαντες τα μετάλλινα άντικεψ.ενα, άτινα ελάβομεν έκ τίς Ακρο¬
πόλει, καί επί των δποίων Ινεκα της κατιώσεως ουδέν διεκρίνετο,
εύρομεν πολλά "εχοντα ποικίλματα, η παραστάσεις, ?ι άρχαϊκας επι¬
γραφάς ώς έπεται· ι
1) Μία λάβη αέ κεφαλήν κύκνου φέρει την έξίς επιγραφήν:
ΗΙΒΡΟΝ ΤΕΣ Α
ΘΕΝΑΙΑΣ
2) "Ελασμα λεπτόν, τεμάχιον μεγαλειτέρον άντικειμένου, φέρει
τα εξής :
ΗΙΕΡΟΝ ΑΘΕ
3) Τεμάχιον καλλιτεχνικωτάτου δοχείου μετά ποικιλμάτων
οέρει την επιγραφήν :
Γ ΕΚΑΤΕΙ
4) Τεμάχιον άβαθοΰ; άγγείου, φιάλης, φέρει τρείς σφύγγας αι¬
γυπτιακάς, πτηνόν επί τρίποδος καί κοσμήματα ίδιορρυθμα κτλ.
Γ'. Επί τοϋ τρίτου ζητήαατος·
« Τίνι τρόπφ δυνάμεθα νά καθαρίσωμεν τα έγχρωματα μαρ-
232
ΑΡΧΑΙΟΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
μαρα καί πώρινα άγάλματα καί νά συντηρησωμεν έν αυτοίς τα
σωζόμενα χρώματα ; »
Η απάντησις ημών επί τού πρώτου μέρους της έρωτήσεως ταύ¬
της έχει ώς εξής :
Ο καθαρισμδς των έγχρώμων μαρμάρων πρέπει νά γίνεται προσε-
κτικώς διά μαλαχης ψηχτρας η χρωστηρος, τή βοηθεία δταν ηναι
άνάγκη καί αίχμηροϋ ξυλαρίου πρός απομάκρυνσιν τοϋ έπικαθημέ-
νου χώματος κλπ.
Οπως απαντήσωμεν είς τδ δεύτερον μέρος τής έρωτήσεως, ίτοι
περί συντηρήσεως των χρωμάτων, έθεωρησαμεν καλδν ν' άναλύσω-
μεν πρώτον τα επί των άρχαίων άγαλμάτων άπαντώντα χρώ¬
ματα.
Καίτοι δέ ή ποσότης των /ρωμάτων, η άπεξέσαμεν έκ των
τεμαχίων, άτινα ελάβομεν, ητον ελαχίστη, ήδυνήθημεν δμως νά
διακρίνωμεν τα κΰρια συστατικά των τεσσάρων χρωματιστικών
ούσιών, αΐτινες άπαντώσιν επί των άρχαίων άγαλμάτων.
Ούτως εύρομεν ότι το ουνηθέστερον απαντών έρυθρδν χρώμα συνί-
σταται έξ οξειδίου τού «ιδήρου· Ιτερον δέ έρυθρον ώραιότερον καί
άνοικτό'τερον σπανιώτατα δέ απαντών, ότι είναι κιννάβαρι, ίίτοι
έρυθρί,ς θειοθχος ύδράγυρος· ότι τδ κυανοϋν χρώμα συνίσταται έκ
βασικοΰ άνθρακικοϋ χαλκοϋ- το δέ πράσινον τέλος χρώμα ότι περιέ-
χει ύδροξείδιον χαλκοθ μετά ίχνών οξειδίου τοϋ σιδηρου.
Παρατηρητέον ότι έ* των χρωμάτων τούτων τδ κινάβαρι άμαυ-
ροϋται διά τοΰ χρόνου τη έπιδράσει τοΰ φωτός.
Πρδς συντήρησιν των χρωμάτων τούτων η μάλλον δπως μονι-
μώτερον έπικολληθώσι τα χρώματα επί των άντ^ειμένων έφ' άν
υπάρχουσι, φρονούμεν βτι πρέπει νά γείνη χρήσις τής καλουμένης
ύίροθάλου, ϋτοι διαλύσιως πυριτιακοϋ καλίου η νατρίου, φερομένης
ταύτης επί των άγβλμάτων διά ψεκαστήρος.
"Οπως δοκιμάσωμεν την επίδρασιν της ί.ο>ϋάλου επί των έγ-
χρωμων άγαλμάτων, δ^εποτίσαμεν
«V
αυτής τινά των δοθέντων
ήμϊν έγχρώρ,ν τεμαχίων· δπως δέ καταστήσωμεν καταφανεστέ-
ραν την διαφοράν των ποτιζομένων δι' ύδροϋάλου καί μή ποτιζο-
μένων άντιχειμένων περιεκαλύψαμεν τινά τούτων έν μέρει διά χαρ-
τοπεργα,Λενης καί σιεβρέξαμεν μόνον τδ ά-οκεκαλαμμένον μέρος,
ΑΡΧΑ1ΌΛ. ΔΕΛΤΙΟΝ. — ΕΤΟΣ 1888 — ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 233
η διηρέσαμεν τινά τούτων είς δυΌ μέρη, καί έποτίσαμεν τα Ιτερον
μόνον αυτών δι' ύδροϋάλου.
Ώς δύναται δέ τις νά παραχωρήση ευκόλως έν τοίς τεμαχίοις
διά της ύδροϋάλου προσκ,ολλώνται τα χρώματα μονιμώτερον επί
των άντικειμ,ένων, εάν δέ τα άντικείμενα ηναι έκ πωρίνου λίθου,
αποκτώσι συνάμα καί τα άντικείμενα αύτά μείζονα συνεκτικότητα
καί καθίστανται ούτω σκλτιρότερα καί ήττον ευθραυστα.
Καί είναι μέν άληθές ότι διά τής ϋδροϋάλου καθίστανται τα
χρώμ,ατα, καί ιδίως το έρυθρόν, μικρόν τι βαθύτερα, άλλ' ή άλλοίω-
σις αυτή δέν είναι τοιαύτη ώστε ν' άποτρέψϊ) άπο τής χρήσεως
τής ύδροΰάλου, ήτις προκειμένου περί -ωρίνων άγαλμάτων θέλει
χρτΐσιι».εύσει δχι μόνον πρός μ,ονιμοτέραν προσκάλλησιν των χρω-
[ΐάτων επί τοϋ άγάλματος άλλά καί πρός συντήρησιν αυτών των
άγαλμάτων Ιφ' ών τα χρώματα.
Προκειμένου λοιπον περί πωρίνων άγαλμάτων προτείνομεν νά
δ-.αποτισθη το όλον άγαλμα δι' θδροΰάλου, καί εάν είναι άνάγκη
έπανειλτΐμμένοις· προκειμένου δέ περί (ΐαρμαρίνων νά ποτισθώσι
μόνον τα μέρη έφ' ών τα χρώματα.
Ή ϋδροόαλος, τΐν ημείς μετεχειρίσθημεν είναι ή διάλυσις τοθ
πυριτικοϋ νατρίου τής γερμανική; φαρμακοποιί'ας, η; Ιν μέρος
ήραιώσαμεν μέ δύο μέρη ύδατος. »
ΔΙΟΡΘΩΤΕΑ
Έν τξ ίν σελ. 161 χ. Ι. έπιγραφί) στ. 10 γρ. εαυτο, στ. 22 ρ]οτερον, οτ. 29
οποτί^βν, στ. 48 εαυτων, στ. 61 πιΐτροβεγ, έν οελ. 183 ίν στ. 31 άντ αντί¬
γραφον γρ. άνάγλυφον, ίν σελ. 188 ίν στ. 26 άντΛ ΗΗΔΙ γρ. Η !·[.., έ»
σελ. 192 ε"ν ττ) ϋπ' άρ. 16 επιγραφαί γρ. χρηατος, ίν σελ. 207 γρ. το τέλθί της
έπιγραφη; ώ; έπεται- τη]γ γνώμην μεταγραψαι αντ[ι το Σ]χ·.αθιο οχω; αν >)' ΐ'-
γρα[μμενον] «Οινιαίην τον Παλαΐ3[χιαθιον].»
ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ
ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1888
ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
Περ δημοσιεύσιω; τοϋ Άρχαιολογιχοϋ Δελτ'ιου χα περ'ι τού
σχοποδ αύτοϋ..................... Σίλ. 3
Δελτίον μηνός Ίανουαρίου (Άρχαΐα εΐσαχθέντα είς τό Κεντρι-
χόν Μουσείον, άνασχαφαί, Άρχαιότητες χαι Μουσεΐα
'Επαρχιων, εργασίαι έν τοίς Μουσείοις Αθηνών, διά-
φοροι εΐδήσεις)................... » 5— 23
Δελτίον μηνός Φεβρουαρίου (ΆρχαΤα εΐσαχθέντα ες τδ Κεν·
τριχόν Μουσείον, χίβδηλοι άρχαιότητες, άνασχαφα χαΐ
3ιάφορα ιάρήμϊΐα, εργασίαι χα Μουσεΐα ίν Αθήναις,
εργασίαι χα'ι Μουσεΐα έν ταίς Επαρχίαις, διάφοροι εΐ-
δήαεις)....................... · 25— 40
Δελτίον μηνός Μαρτ'ιου (ΆρχαΤα εΐσαχθέντα εις τό Κεντριχόν
Μουσείον, άνασχαφα'ι χα'ι εϋρήματα, εργασιαι χα'ι Μου¬
σεΐα έν Αθήναις, εργασίαι χα Μουσεΐα έν ταΤς Ε¬
παρχίαις, διάφοροι εΐδήσεις)............. · 41-— 50
Δελτίον μηνός Απριλίου ( ΆρχαΤα εΐσαχθέντα είς τό Έθνιχόν
Μουσείον, άνασχαφα'ι χα ενιρήματα, εργασίαι χα Μόν.
σεΐα, διάφοροι εΐδήαεις................ · 51— 71
Δελτίον μηνός Μαΐου (ΆρχαΤα εΐσαχθέντα είς τό Εθνικον
Μουσείον, άνασχαφαΐ χα εύρήαατα, εργασίαι χα Μου¬
σεΐα, διάφοροι εΐδήσεις)............... · 73— 96
Δελτίον μηνός Ίουνίου (Άρχαΐα εξαχθέντα είς τί Έθνιχόν
Μουσείον, άνασχαφα'ι χα'ι ευρήματα, εργασίαι χα'ι Μου¬
σεΐα, διάφοροι εδήσεις)............... » 97—120
Δελτίον μηνός Ιουλίου (ΆρχαΤα εξαχθέντα είς τό 'Εθνιχίν
Μουσείον, άνασχαφα χα'ι (νρήματα, εργασίαι χα Μου¬
σεΐα, διάφοροι ε6ήσεις)............... · 121—142
236 ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ
Δελτίον μηνός Αύγούατου (Άρχαΐα είσαχθέντα είς τό 'Εθνιχόν
Μουσείον, άνασχαφαΐ χα'ι εύρήματα, εργασίαι χαΐ
Μουσεΐα)........................ Σελ. 145-^·{ 96
Διλτ'ιον μηνός Σεπτεμδρίου {Άρχαΐα εΐσαχθέντα είς τό Εθνι¬
κόν Μουσείον, άνασχαφαί χαΐ εύρήματα, εργασίαι χ«1
Μουαεΐα)...................... · 167-· Γ5
Δελτίον μηηνός ΌχτωδρΊου (ΆρχαΤα εΐσαχθέντα είς τό 'Ε-
θνιχόν Μουσείον, άνασχαφαΐ χαΐ εύρήματα, εργασίαι
χ«ί Μουοεΐα)................... » 177-^Υ5»9
Δελτίο νμηνός ΝοεμβρΊου (Άρχαΐα εΐσαχθέντα είς τό 'ΕΟνιχόν
Μουσείον, άνασχαφαΐ χα εύρήματα, εργασίαι χα
Μουσεΐα),...................... » 197-^δ'Ι»
Δελτίον μηνός Δεχεμ.6ρ'ιου (Άρχαΐα εΐσαχβέντα είς τό 'Εθνι-
χόν Μουσείον, άνασχαφαΐ χα': εύρήματα, εργασίαι χαΐ
Μουσεΐα, διάφοροι ε'ιβήσεις)............. » 211~^§3>Ι
Πίναξ των περιεχόμενον................... » 235—"83^
Πίναξ ίπιγραφιχός...................... » Λ
Πίναξ άναλυτιχός...................... . 247
ΠΙΝΑΞ ΕΓΤΙΓΡΑΦΙΚΟΣ
Άγ,αβαρχης Σημ,αχ,Ι*^! «. 91 άρ. 7.
Άγαβαρχος Διαγορίι» ΛΛικιείις σ. 42
άρ. 16.
ιλης σ. 145 ίο. 1, Ά. (αρ-
χων)σ. 18 «|. 4, Ά. Ήλιο-
δώρου Άπ^|κι>; ο. 25 άρ. 4.
"Αγνον σ. 96 άρ. 7,
Ά-τ» . . . (ΚυίήριοΟ =. 1Ϊ7 άρ. 1.
αγαριχνομεΐν σ. 18> ϊρ. Κ.
άγοραινόμιον σ. 1331 δρ· Ι.
'ΑγρΛεβεν σ. 88 ^ 1 ϊ Β'
Άγρυλΐ(οιν) σ. 80 »ς. 1 1 Β'
'Αγό>ν σ. 175 άρ. Η
"Αδριανόί Καίσαρ Ιϋβοΰ Τραΐκνοϋ υΐό;
Τραϊανός Ά.ΧίίΛϊτύί'θλύμι-
πιος σ. 111 αρ, 4, Ά. Ό-
λύμπιος σ, (95 ^3. 6.
'Αζηνιεύς σ. 192 ^. 10.
'Αθανίηας σ. 16.
'Αθενάα σ. 154.
'Αθίναϊα σ. 12, 3?, 36, 44. 82, 90
άρ. 2, 91 *ρ> 8, 96 άρ. 4,
άρ. 6,άρ, », ίθϊ, 118 άρ. 3,
173 άρ. 2(;)), 255 άΡ. 4,231,
Ά.Πολι^*; ή, ί40 άρ. 2
'Αβίναΐοι σ. 111 ίρ, 1, 195 άρ. 3.
'ΑΟτ,να σ. 64 άρ. '2, ί>| άρ. 5, Ά
ΙΙολιάς α. 113 «. 6.
'Αβηνάα σ. 206 άρ. Ι.
'Αβτ.ναία σ. 140 Αρ. 1, 311 άρ. 1 Ά.
Έργάνη *. 138 άρ. 1, Ά.
'Τγίεια β, 3Β.
'Αθτ,ναΊοι σ. 67 Αρ, 3, 8β άρ. 4, 112
άρ. 4, 184 έρ. -4, 222 χ. έ-
άΡ. 2, 22» ίρ, ί.
Άβηνατος σ. 117 ά^. Ι.
'Αθήναιος σ. 6 αί. "Ι.
Άθήνησιν σ. 224 »ρ. 5.
'ΑθΥΐν68ωρος σ. 134 »(» 8". 'Α. Μυρ
ρινοσιος β, 166 «ρ. η'·
'Αθμ(ονϊί);) σ. β'} ίκ>. 1 1 Β'.
'ΑβμιονόΟεν σ. ΐΑθ ά». 1.
ΑΙαντίς σ. 187 άμ 3.
Φ'Η».*νιοί σ. 112 άρ. 5.
λ*Ό β· 89 αΡ·4 "·
ι β. 221 άρ. 1.
Λ Έίίχβ.10») σ. 88 άρ. 11Β .
>. $« άρ. 2.
«· 11» όρ. 1. .
[Ά»α?λύ3τιος) σ. 67 «?. ·.
«. 45 άρ. 8, 26 αρ. 10.
(0 "· [{ ά?; 3·
- »7* *Ρ· 4·
Α',
(μ)
(ιαμΊ«) ο. Μ
- . «■ «Τ® αρ. ε .
«· 1"*» ,1·
- „
· *·
β. 186 άρ 1
238
ΠΙΝΑΞ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟΣ
ΆντιοχΙς σ. 206 άρ. 2.
Άντόχατρος Μουσα'ιου Άλωπίχηθεν
σ. 189 άρ. 1.
Άντιφανης (;) σ. 114 άρ. 8.
'Λντιχαρης σ. 206 άρ. 2.
'Αντωνεϊνας Τ. Αϊλ. Άδρ. Άντ. Εύ-
σε6ή{ σ. 189 άρ. 1.
Άκαμεύς σ. 25 άρ. 4.
'Α*ελλόίς σ. 67 άρ. 6.
Ά«ολλόδωρο? σ. 7 άρ. 16, Ά. (άρ-
χων) σ. 64 άρ. 2.
Απόλλων σ. 126.
Απόλλωνος (Ήραχλεώτης) σ. 26 άρ.
9, Ά. (Καοσανδρεύί) σ. 116
άρ. 1, Ά. (Μαραθώνιος) σ.
183 άρ. 1.
άποψηφίζεαθοιι, άποψήφι,αις α. 162.
Άρειος Πίγος, ή έξ Δ. Π. βουλή
σ. 137 άρ. 3.
'Αρθμονείδες (;) σ. 225 άρ. 5.
'Αρισβτοτελες β. 155 άρ. 2.
'Αρίαστων Πίλιύς σ. 98 άρ. 6.
'Αρισταγάρας Άρισταγόρον» Πειραιεί)!
σ. 18 άρ. 1.
Αριστείδου Νιχ'ιππιος σ. 16.
'Αριστίον σ. 96 άρ. 4.
'Αριστίων (Κν'ιδιος) σ. 67 άρ. 2 γ'.
'Αριστογένης σ. 46.
'Αριβτο[γ]ίτα σ. 155 άρ. 2.
"Αριστογίτων "Αριστοδάμω σ. 16.
'Αριατύδαμος σ. 16.
'Αριστόχλεια Τιμοχράτους 'Ελευαιν'ιοο
σ. 164 άρ. β'.
'Αριστόκριτος (Λαχεδαιμδνιος) σ. 221
άρ. 1.
'Αριαταμάχη η Άριστομαχος σ. 138
&Ρ· 3.
Άριστόνιχος Δαμοτέλεος σ. 86 άρ. 3.
'Αρίστων α. 155 άρ. 2.
-Αρτεμις σ. 116 άρ. 6, 126, "Α.
Βραυρωνία σ. 221 άρ. 1.
'Αρτέμων (Άλεξανδρίτης) σ. 25. άρ. 7.
Άρχ. . · . σ. 185 άΡ. 4.
'Αρχέδημος Άρ. ... σ. 63 άρ. 1.
"Αρχερμος όΧίΌς(τιχνίτης) σ.118άρ.3.
'Αρχίας σ. 200.
'Αρχιηπος Ίχαριεΰ; α. 19 άρ. 2.
'Αονώ ΑΙτωλα Στρατίου ΑΙτωλοΰ γυνλ
σ. 26 άρ. 10.
'ΑαχλαΛΐς Όνάσου βυγ. σ. 25 άρ. 6.
'Ασχλ7ΐίκΑδ»ις Πασίωνο; Άλαιεύς σ.
18 άρ. 1.
'Ασχληπιόί α. 134 άρ. 20 χ. 21.
αβκΙς[σ. 114 άρ. 8.
Άστει . . . σ. 114 άρ. 8.
ίβτυνόμοι σ. 188 άρ. 3.
'Αατυηαλαιες σ. 112 άρ. 3.
'Ασωπόδωρος σ. 16.
'Ατηνιεϋς σ· 183 άρ. 1.
'Αττιχ*) σ. 191 άρ. 3.
Αυλ. Διονυσόδωρος τοΰ Έρμε'ιου Με-
λιτεΰς σ. 112 άρ. 5.
Αύτοχλείδης Αύτοχράτου; Έλευσ'ινιος
σ. 164 άρ. β'.
Αύτοχλης ΑϋτοφΊλου Φλυεΰς σ. 91
άρ. 5.
Αύτοχράτης ( Έλευα'ινιθί) σ. 164
άρ. β'.
αύτοχρατωρ σ. 189 άρ. 1, 191 άρ.
1, 193.
Αΰτόναος Εΰβυμίχω σ. 16.
Αύτ6φιλος Αΰτοφϊλου Φλυιύς σ. 91,
άρ. 5.
'Αφιδναΐος σ. 18 άρ. 1, 91 άρ. 5,
114 άρ. 8.
'Αφροδίσ>.ο5 σ. 146 άρ. 2, 192 άρ.
16, Ά. Εύδοζου Μαραθώνιοί
σ. 18 άρ. 1, 'Α. Κυδ'ιμου τοθ
Άργε'ιου σ. 86 άρ. 3.
'Αφροδίτε σ. 102.
'Αφροδίτη Πάνδημος σ. 188 άρ. 3.
'Αχαρνεϋς σ. 74 άρ. β', 138 άρ. 1.
'Αχαρνησιν σ. 175 άρ. 5.
'Αχίλλειον σ. 115 άρ. 1.
'ΑχαΓ.οπε£θες έαΜελ'ιτει οιχ. σ. 88
άρ. 1 ΙΒ'.
Βίχχιος Βαχχίου Φλυευς σ. 42άρ. 17.
Βακχυλίδης Συβαλήτιος σ. 39 άρ. δ'1'
Βαλαρία Πώλλα Β. σ. 113 άρ. 6
Βέσδιχος σ. 186 άρ. 2.
Βτ,οαιείκ; σ. 192 άρ. 11.
Βίθους σ. 46 άρ. 3.
Βιόΐη Λύσωνος Άμαξαντέως τροοό;
σ. 164 άρ. δ'. ^
Βλίατος σ. 39 άρ. 6'.
Β.
Βορμίαχο; σ. 115 άρ. 1.
Βοτρυο σ. 67 άρ. 2 6'.
Βουθειες σ. 112 άρ. 3.
Βοΰχων Ρασίηος σ. 16.
Βαύλαρχος σ. 17.
Ρουλή των έξαχοσίων σ. 137 άρ 3,
τΰν Φ σ. 112 άρ. 5.
Βουταδης σ. 190 άρ. 2.
Βςά σ. 26 άρ. 12.
ΠΙΝΑΕ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟΣ
239
Γαιος σ. 147 άρ. 11.
Γαλαΐοι σ. 115 άρ. 1.
Γαμηλιών σ. 114 άρ. 8, 222 άρ. 2.
Γαργήτιος σ. 25 άρ.'2.
Γέλων Τλησων'ιδο Πελλανίϋς σ. 221
άρ. 1.
Πρυ? σ. 89 άρ. 1
II.
Γέτης (Μαρων'ιτης) σ. 122 άρ.
γλαυχίπις σ. 174 άρ 3
83
1
II
ων'ιτης) σ. 12
γλαυχίπις σ. 174 άρ 3.
Γλυχε. . . σ. 83.
γραμματείαν σ. 162.
γυμναβιον σ. 86 άρ. 3.
Λαμκρετα σ. 84.
Ααμας α. 147 άρ. 11, Δ. (Μιλήσιος)
σ. 6 άρ. 9.
Λχμ.αα£ας ΠτωΙωνος σ. 16.
ΛαμνιοτειχΐταΛ σ. 186'άρ. 2.
Λαμόχλεις σ. 108.1
Λαμοτέλης σ. 86 άρ. 3.
Λάφνηος σ. 108.
δε«άτ») χορ'ιο σ. 140 άρ. 1.
Δεχελίες, Αεχίλειααι,ν, Λεχελειης β-
160 χ. έ.
Δεχεμβρίαι Καλάνδαι σ. 193.
Δίχμος σ. 147 άρ. 11.
Δημ . . . σ. 192 άρ. 18.
Λγιμ,ίριον Άρτέμωνος Άλεζανδρΐτις σ.
25 άρ. 7.
Δήμαρχος (Φρεάρριος) σ. 63 άρ. 1.
Λημητρία σ. 74 άρ. 7, Δ. ΧαΙρβωνος
σ. 165 άρ. έ.
δημήτριος (βασιλεύς) σ. 186 άρ. 1
Δ. (Μιλήσιος) σ. 39 άρ. γ'.
Δημόφιλος σ. 137 άρ. 1.
Δκχγόροκ; (Λουσιείις) σ. 42?άρ. 16.
διαδικασίαν σ. 161 χ έ.
δΓ-αψϊΐφίζεοθαι σ. 162.
Διδυμοτειχΐταΐ. σ. 186 άρ. 2.
Αΐίΐτρέφης σ. 206 άρ. 2.
Αιεύχης Δημάρχου Φρεάρριοςσ. 63άρ.1.
Αίη (τεχνίτη;) σ. 137 άρ. 4.
Νιχοστά ΚΒί
τη;) σ. 137 άρ.
ιχοστράτου ΚορινΒία α. 25
άρ. 3.
Λιοδώρα Αφροδισ'ιου Ποπλίου γυνή σ
146 άρ. 2.
Λιόδωρος σ. 16, Δ. Άθηνα'ιου 'Εφέ-
σιος σ. 6 άρ. 7.
Αιόζοτος σ. 63 άρ. 4.
οί έ« τξ διοικήαει ο. 112 άρ. 4.
Λι6χλεις α. 130.
Διοχλέους Κύπριος σ. 164 άρ.
γ', Δ. 'Ελιχώντος Άχαρνεύς
σ. 74 άρ. 8, Δ. Φρεάρριος σ.
97 άρ. 9.
Αιόνε σ. 88 άρ. 1 Ι. Β'.
Λιύντ, ΤηλΙου Νιχήτου γυνή σ. 7.
άρ. 13.
Αςονυσία σ. 46 άρ. 9.
Λιονύσιον α. 67 άρ. 1, 112 άρ. 4.
Διονύσιος β. 46 άρ. 8, 191 άρ. 7, Δ.
Άγο .... Κυθήριο; α. 137
άρ. 1, Δ. Άπολλοδώρου σ.
7 άρ. 16, Δ. Νιχοτέλους
Κριωεύς ο. 74 άρ. 9, Δ.
Παιανιεϋς σ. 147 άρ. 12, Δ.
Σιμι.. σ. 184 άρ. 4, Λ. Σω-
χράτους σ. 26 άρ. 14.
Διονυαόδωρος σ. 1&5 άρ 5, Δ. Α-
πολλων'ιου Κασσανδρεϋς σελ.
116 άρ. 1, Αύλ. Δ. τοΰ'Ερ-
μ,είαυ Μελιτεύς σ. 112 άρ. 5.
(;) Άτηνεύς α. 7 άρ. 15.
(τεχν'ιτη;) σ. 140 άρ, 3.
δα; σ. 46 άρ. 7.
ος σ. 181 άρ. 2 α'.
Λίφιλος £ Μελανόκο σ. 168 άρ. 5.
Διωνύσιχος Ξενοχρ'ιτω σ. 16.
δορπίχ σ. 161.
Δρόμον σ. 89 άρ. 1 ΙΓ'.
Ιρόμων β 26 άρ. 11.
Αροδβας Ιερεύς Δρ. ύπάτον σ. 137
άρ. 1.
παρα Σέρρειον σ. 115 άρ. 1.
Ε.
•Εγεσίας (;) β. 96 άρ. 7.
Ε1βιδ(ώ)ρα 'Επιγένου Μιλησια σ. 7
άρ. 14.
Ελαιος —: ίλεος σ. 193.
Έλαιούσιος σ. 18 άρ. 1.
Έλευβίνιος σ. 164 αρ. 6 .
•Ελκόν^ος ο 200 αρ· 25
•Ελι*ων (Άχαρνεύς) σ. 74 αρ.
•Ελλάΐί σ. 193
"Ελληνες σ. 186 αρ. 1, «ο.
240
ΠΙΝΑΞ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟ2
-Ενδοιος (τεχν'ιτης) σ. 208 άρ. 3.
ένθαΰθα σ. 161.
'Ενπορίον σ. 92 άρ. 9.
'ΕπανβΙς σ. 83.
ίπαρχεία σ. 193.
έκερώτημα σ. 112 άρ. 5.
Έπιγένης (Ευωνυμεύς) σ. 137 άρ. 4
Έ. (Μιλήσιος) σ. 7. άρ. ϋ'.
' σ. 18 άρ. 1.
>; σ. 137 άρ. 1.
, . Ληνα'ιου έξ Άζηνιέων σ.
192 άρ. 10.
'Ε*ίκ—τος Σοήττιος σ. 192 άρ. 13.
'ΕΒΐτέλιης σ. 82.
'ΕπιχαρΜς Δημητρίο» Μιληο'ια σ
39 άρ. γ'.
'ΕΒΐχαρμίδας σ. 129.
'Εραχλειον σ. 115 άρ. 1.
Έρέννιος Σώσανδρος Άτηνιεύς σ. 183
άρ. 1.
'Ερεχβεύς σ. 66 άρ. 1.
'ΕρεχθηΙς σ. 65 άρ. 1 χ. 2.
•Ερμ.*γόρας Άβμονεϋς σ. 88 άρ. 1 ΙΒ'
•Ερμ*ία σ. 181 άρ 2 ζ'.
'Ερμαιος σ. 127 άρ. 4.
•Ερμείας σ. 111 άρ. 2 'Ε.
τευς) ο. 112 άρ. 5.
'Ερμιειος σ. 188 άρ. 3.
•Ερμϊις σ. 18 άρ. 1, 126.
"Ερμων σ. 17.
'Εροχλείδίς Γλαυχ'ιο σ. 140 άρ 2
'Ερυθραΐοι σ. 112 άρ. 3.
'Ερχιεύς σ. 18 άρ 1.
'Εοτίαιος Πάτρωνος 'Γβάδης σ. 122
άρ. 6.
ΕύαματΙς σ. 170 άρ. 2 η'.
Εύανγελος σ. 225 άρ. 4.
Εϋανδρος (γραμματε1ς) σ. 138 άρ. 2
Εϋαρχος σ 174 άρ. 4, Ε. Νιχοδήμου
Σόλιος άπο Κύπρου σ. 165
άρ. ζ'.
Εΰδιος (Βυζάντιος) σ. 26 άρ. 12.
Εύγαιιί» Φιρμανία Έ. Σιραπιάς σ.
112 άρ. 5.
Εϋδικος Άργυλε. οΐχ. β. 88 άρ. 1
Ι Β", Β. (ταμ'ιαί) σ. 55.
Εϋδοξος (Μαραθώνιο;) σ. 18 άρ. 1.
Ενίδορο; σ. 131 άρ. 2.
Εφημερίς Χρησίμου Λαοβΐχισσα β. 7
άρ. 11.
Εΰθιΰς (άρχων) β. 187 άρ. 3.
Εύθύμιχος α. 16.
Εύθυξίλαος Διοδώρω σ. 16.
Εΰχλείδηΐ (γραμμ'τεϋ;) σ. 206 άρ. 2.
Εϋχλειτος Ελευσ'ινιος σ. 147 άρ. 12.
Εΰχλης (Άφιίναΐος) α. 91 άρ. 5, Β.
(Μαραθώνιο;) σ. 137 άρ. 1.
Εύχόλιον Εύχλε'ιτο» ΕλευσινΊου θ«γ.,
Διονυσίου Παιανιέως γυνή σ.
147 άρ. 12.
Ενχράτης σ. 165 άρ. ς'.
Εύχτήμων (οίρχων) σ. 206 άρ. 2.
Εΰμαρέττα σ. 84.
Εύνόστα σ. 170 άρ. 2'α'·
Κϋξενος ΚαλλΙου Αΐξωνιυς σ.
άρ. 2.
Εΰπραξις Θεοδώρου Μιληαία
άρ. 5.
.. β. 173 άρ. 1.
. . σ. 174 άρ. 4.
ς σ. 67 άρ. 6.
'Επιγένου Εύωνομείις σ. 137
άρ. 4.
Είΐφρις Πάτρωνος Προδαλ'ισιος σ. 18
άρ. 1.
Εύφρόνιος ό χεραμεύς σ. 95 άρ. 3.
Ευωνυμεύς σ. 18 άρ. 1, 116 άρ. 3,
137 άρ. 4.
Εφέβιος σ. 6 άρ. 7.
έφηβεύειν σ. 18. άρ. 1.
Εχιναΐος σ. 63. άρ. 1.
Ρασίηος σ. 16.
222
. 67
Εΰρικ.
Εύρυ. .
2.
Ζχχορεύειν 3. 112 άρ. 5.
Ζερείχ σ. 115 άρ. 1.
Ζεύς σ. 32, 55, 90 άρ. 2, 94 άρ. 1,
95 άρ. 2 χ. 3, Ζ. Μειλίχιος
σ. 135 άρ. 3, Ζ. Φϊλιος α.
135 άρ. 3, Ζ. 6 Φράτριος σ.
161 χ. Ι.
Ζόνι καρά Σέρρειον σ. 115 άρ. 1.
Ζουδί*—. σ. 181 άρ. 2
Ζώ σ. 170 άρ. 2 β', Ζ.
δώρου σ. 91 άρ. 6.
Μητρο.
Ζωπύρρα Μιλησία Φίλωνος γυνή σ
26 άρ. 13.
σ. 113 άρ. 6, Ζ. /^αμόί Μι-
λησία σ. 6 άρ. 9.
ΠΙΝΑΞ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟΣ
24!
Η.
ΊΙγηιαρέ—| ΑΙνησιχράτου σ· 33.
■ΙΙγησιηύλνι Ιέρεια ο. 187 άρ. 3.
ΊΙδίϊα Κυμα'ια σ. 192 άρ. 15.
ΊΙλιόδωρος (Άπαμεύς) α. 25 άρ. 4.
"ΙΙλιος νέος Ή. α. 194.
άιο, σ. 67 άρ. 2 α'.
βεβάδες σ. 170 άρ. 2 γ".
Ηελο.. . σ. 96 άρ. 5.
«ϊ(ΐιιστον.λτις νΐος Θ. (Νιχάνωρ)
137 άρ. 3.
Ηεοδόσιος (Έλαιούσιος) σ. 18 άρ.
Ηεόδωρος (Μιλήσιος) σ. 67 άρ. 5.
Ηεοκλης σ. 222 άρ. 2.
«ίόπομποι; σ. 19 άρ. 2.
Θεοχλέους'σ. 222 αριθ. 2
•Ηραχλείδ»ι? σ. 113 4ρ. 6, Ή (αρ-
χων) σ. 18 άρ. 1.
ΊΙρχχλιώτης σ 7 άρ. 12, 26 άρ. 9.
■ΙΙρόδι,χας (Έπιχηφ'ισιος) σ. 137 άρ.1.
Ίΐρώδης Άττιχοΰ σ. 189 άρ. 1.
θ.
1.
«εόφιλος (τεχν'ιτης} σ. 33 άρ. 4 (σ.47).
Οεσμοθέτης σ. 183 άρ. 1.
θίασος θιασώται σ. 161 χ. έ., θιασώ¬
ται Ίσδημότο σ. 115 άρ. 3,
Ηίόχριτοι; Κούλωνο; σ. 16.
βιοξένα σ. 155 άρ. 2.
Ηι,ότιμος ΙΙολυστρότο, σ. 16.
Θροίξ α. 114 άρ. 9, Θ. Γέτου Μαρω-
ν'ιτης σ. 122 άρ. 5.
Ι.
Ίάρων Κάπωνος σ. 181 άρ. 2 ςΛ
Ίασ]ες α. 112 άρ. 3.
Ίατροχλης σ. 90 άρ. 4.
ΐεραρχεΐν σ. 63 άρ. 4.
ίερεώαυνα σ. 161.
Ίερο*λϊι; σ· 206 άρ. 2, Ί. Φασηλ'ι-
της σ. 221 άρ. 1.
'Ιχαριεϋς σ. 19 άρ. 2, 91 άρ. 5.
Ί*αρος σ. 13.
Ίκέσιος σ. 49 άρ, 1.
Ιούλιος Νιχάνωρ νέος Όμηρος χαι
νέοςΘεμιστοχλης σ. 137 άρ. 3.
"Ιππαινος Παλεΰς σ. 98 άρ. 6.
Ίσδημότης σ. 115 άρ 3.
Ίαμιενίας Φιλομειλ'ιδαο α. 16.
"Ισταβος σ. 115 άρ. 1.
Ίφιδίχε σ. 118 άρ. 3.
Κ.
Κ»5·.ριάρχ·»! σ. 16.
χαθάροια σ. 188 άρ. 3.
καλάνδχι Δεχεμ6α'ιαι σ. 193.
ΚΑΛΙΟΤΚΙΟΝ ^. 84.
Καλιοόε 3. 83.
Καλλίας Άγρυλΐβεν (ταμ,ίας) σ. 88
άρ. Ι Β1, Κ. (Αΐξωνεύς) σ.
222 άρ. 2, Κ. Λυσιμάχου
"Ερμειος σ. 187 άρ. 3.
Καλλιχραΐίδ»ις (Τριχορύσιος) σ. 137
άρ. 1.
ΚαλΛίμαχος Αΰτοφ'ιλου Φλυεΰς σ. 91.
άρ. 5.
Κάλλις (τεχνΙττ,Ο σ. 32.
ΚαιΧΜατόν,,Ίίος Μελίασω σ. 16. ·
Καλλιατρα-τί(δ·»ις (;)] σ. 114 άρ. 8.
Κίπων σ. 181 άρ. 2 ς'.
(Πάριο;) σ. 46.
Καβαανδρεϋς α. 116 άρ. 1.
Καφισίας υ. 155 άρ. 2.
χεραμείίς ο. 95 άρ. 3.
Κεφιαογείτον Νιρ'ιου α. 90 άρ. 6.
Κεφιβόδορος ίΣχαμδονι οΐχ. ο. 88
άρ. 1 Ι Β'.
Κνιφισιεύς σ. 186 άρ. 1.
Κηφιαόδωρος (;) σ. 185 άρ. 5.
Κλαζομιένιος σ. 112 άρ. 3.
Κλεινίας σ. 116 άρ. 6._
Κλειτόηολΐζ Άρχίππου'ΙχαριΙως θυγ.,
Θεοιτόμπου γυνή 5. 19 άρ. 2.
Κλεόδωρος έχΒησαιέων α. 192 άρ. 11.
Κλεομιένης Μαντ'ιοιι Μαραθώνιος α.
137 άρ. 1.
Κ/,εοναϊ σ. 115 άρ. 1.
Κλνιτόοτρατος (;) σ. 90 άρ. 1.
Κνίδιος σ. 17, 67 άρ. 2 γ .
19
242
ΠΙΝΑΞ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟΣ
Κοθώπα σ. 181 άρ. 2 δ'.
Κοί(λτι) σ. 87 άρ. 1 Ι Α', 88 άρ. 11 Β'.
Κολλ(υ«ί>ς) σ. 89 άρ. 1 Π.
Κολων9)θεν σ. 18 άρ. 1.
Κόμων Εύχλέου; Αφιδναΐος σ. 91
άρ. 5.
χόρεια σ. 161, χοϋρεον σ. 162.
Κορίλλα σ. 109.
Κορινθία σ. 25 άρ. 3.
Κόρινθος σ. 193.
Κορχυραΐος σ. 174 άρ. 4.
Κούλων σ. 16.
χρατίρόφρων (χούρη) σ. 52, 55.
Κριωεύς σ. 74 άρ. 9.
Κροΐιοί Φιλοχλέος σ. 89 άρ. 1 Π.
Κρν]Γί σ. 112 άρ. 3.
Κτήοων Θρϊξ σ. 114 άρ. 9.
Κνδαθε. σ. 88 άρ. 1 Ι β'.
Κυδαθηναιεύς σ. 74 άρ. 6.
Κΰδιμος ό Άργεΐος σ. 86.
Κυθήριος σ. 137 άρ. 1.
χϋχλος ό πρός τό γυμνάσιον σ. 86 άρ. 3.
Κυμαία σ. 192 άρ. 15.
Κύπριος σ. 164 άρ. γ'.
Κύκρος Σόλιος άπό Κ. σ. 165 άρ. ζ'·
Κόηπα : ο. 55, 174 άρ. 3, 20υ άρ. 25.
Λ.
Λαχε&Χ'.μόνιος σ. 221 άρ. 1.
Λαμπονειϊς (;) α. 186 άρ. 2.
Λαμπτρεϋς α. 114 άρ. 8, 221 άρ. 1.
Λαοδίχισαα α. 7 άρ. 11,
Λ&ρισα α. 115 άρ. 1.
Αεΐ[...ο]ι α. 112 άρ. 3.
Λευχετώ σ· 99 άρ. 12.
Λιύχιος Λευχίου Μαραθώνιος α. 189
άρ. 1.
Λενιχονοεύς σ. 184 άρ. 2.
Λήναιος ε'ξ Άζηνιέων σ. 192 άρ. 10.
Αητώ σ. 126, 163 άρ. 5.
ΛουβΓ,εύς σ. 42 άρ. 16.
Λυχοϋργοι; Λυχόφρονος Βοικάδης σ.
190 άρ. 2.
Λυχόφρων (Βουτάδης) σ. Ιϋθ άρ. 2.
Λΰιανδρος Άριστοχριτο Λαχεδαιμο-
νιος σ. 221 άρ. 1.
Λυσανίας έν Κυδαθό. οΐχ. σ. ^8 άρ.
1 Ι Β'.
Αυσίας σ. 44, Λ. Άλχίππο Κεφισ
σ. 88 άρ. 1 Ι Β'.
Λυοίθεος σ. 45.
Λυσίμαχος ("Ερμειος) σ. 187 άρ. 3,
Λ. (Ίχαριεύς) σ. 91 όρ 5,
Λ. (ταμίας) σ. 55.
Λϋαων ΆμαξαντεΊ; α. 164 άρ. δ'.
Μ.
μιχεδονιχός σ. 65 άρ. 3.
μάλιοστ» σ. 45.
Μανις σ. 89 άρ. 4 Ι Γ'.
Μχρχθώνιος ο. 18 άρ. 1, 137 άρ 1
183 άρ. 1, 189 άο. 1, 1«ί
άρ. 6.
Μαρωνίτης σ. 122 άρ. 5.
Μ*φ>τ4ϊ» ο. 99 άρ.' 21.
ΐιΐΐέγας σ. 94 άρ. 1, 95 άρ. 2.
|»ΐχ 9. 161.
Μεχυβερναΐοι α. 115 άρ. 1.
Μίλανθυρος ΣοΗσιθέαί;) α. 94 άρ 1
Μελίβοια β. 19 άρ. 2.
Μέλιααος α. 1θ.
Μιλίτχ σ. 181 άρ. 2 ι'.
Μελιτιϋς ο. 112 άρ. 5.
Μελιτίνη ο. 6 άρ. 6.
Μελανοκος α. 168 άρ. 5.
Μίμνων Διοζοτου σ. 63 άρ. 4.
Μίνανδρος ΕύδΊου Βυζάντιος ο. 26
άρ. 12.
Μένεια σ.'206 άρ. 1.
Άρκηίωνος (Κνίδιος) σ.
67 άρ. 2 γ'.
Μενέξενος (Δεχελειεύς) σ. 162.
Μίνων σ. 49 άρ. 1 6 .
'Ιήδειος σ. 113 άρ. 6, 186 άρ. 1.
-Μηδιχοΐ σ'ιγλοι σ. 2^1 άρ 1.
.Μητρόδ»ρας σ. 91 άρ. 6, 192 άρ.14.
Μίδαζ σ. 34 (46).
Μιχίων α. 12, 45, 89 άρ. 1 Π.
Μ'.λτ,βία σ. 26 άρ. 13, 39 άρ. γ', 67
άρ. 5.
-Μ.λήβιοι; σ. 6 άρ. 9.
Μινώα σ. 33.
μίβθωτλ» σ. 164 άρ. α'.
Μναστιχίδϊ,ς α. 16.
Μνέβον (χναφεύ;) σ. 96 άρ. 8.
Μοσχίων Μοσγίωνος Εύωνυμεϋς σ.
116 άρ". 3.
Μουσ>ΐος (Άλωπεχήθεν) σ. 189 άρ. 1.
ΜΟνδιοι ο. 112 άρ. 3.
Μυρρινόη.ος σ. 166 άρ. η'.
>1>ρρινοΰαι.ος σ. 66 άρ. 2.
Μδί (^εχνίτηί) σ. 126.
ΠΙΝΑΞ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟΣ
243
Ν.
(;) σ. 173 άρ. 2.
ς (Χολαργεΰς) σ. 187 άρ. 3.
ίις Ναυσιχύδου Χολαργεύς σ.
187 άρ. 3.
ΝαυσΙς σ. 154 άρ. 2.
[έρων] αύτοχράτωρ Καίσαρ α. 193.
έων Άφιδναΐος σ. 18 αριθ. 1, Ν.
Νέωνος Εΰωνυαεϋς έ ά.
Νιχαγόρα σ. 165 άρ. η'.
ΧιχΑνωρ Ιούλιος Ν. νέος Όμηρος χαΐ
νέος Θεμιστοκλής σ. 137 άρ. 3.
Χιχαρέττ] σ 19 άρ. 2.
Χίχαρχος Θίωνος α. 16.
σ. 221 άρ. 1.
σ. 7 άρ. 13.
ιος α. 16.
ιη Σαμιάδου θυγ. σ. 25 άρ.5.
Χι*ό6ουλος (ΑΛτωλδς) σ. 25 άρ. 8.
Νι*68ημος (Δεχελειεΰς) 5. 161, Ν.
(Σόλιος άπδ Κύπρου) σ. 165
άρ. ζ'.
Χιχοβθενες (τεχνίτης) σ 83, 102.
Νινοβτρατ»! σ. 19 άρ. 1.
Ν'ιχόβτρατος (Κορ'ινθιος) σ. 25 άρ. 3.
Νιχατέλης (Κριωεύς) σ. 74 άρ. 9.
Χίχων σ. 106.
Χιβύρι,οι σ. 112 άρ. 3.
Νυμείνιος Άσωποδώρω σ. 16.
"—
ις ΑΙσχ'ινου Άναφλύστιος σ.
67 άρ. 4".
Ξενόχριτος σ. 16.
Θεοδοσίου
άρ. 1.
'Ελαιούσιος ο. 18
ο.
"Οβριμος σ. 102.
Όβόριοι σ. 115 άρ. 1.
ηΐναβης Παλαισχιάθιος σ. 207 χ. 208
άρ. 2.
ΟΙνόβιος(;) σ. 111 άρ. 2.
'»λυμπιόδ·ι>ρος Σβτυρ'ιωνος Ερχΐίΰί
σ. 18 άρ. 1.
Όλύμπιος σ. 175 άρ. 6.
Όλύμπιχος Λυσιμάχο Ίχαριίϋς σ. 91
άρ. 5.
"Ομιηρος νέος'θ.(Νιχάρωρ) 0.137άρ.3.
"Ονααος σ. 25 άρ. 6.
ΌξΰθιμΛς σ. 186.
Όρείβελθί; (ιεγν'ιτης) σ. 44.
όρμος πορθμε'ιων σ. 195 άρ. 3.
δρος α. 6 άρ. 8, 36 άρ. 7, 67 άο
115 άρ. 3, 195 ά?. 3.
Όρχομένιος σ. 163 άρ. 6.
Οίίριος (άρχων) σ. 222 άρ. 2
II.
"Οφαιος σ. 208 άρ. 3.
1,
π.
ς "■ 66 άρ. 2, 89 άρ. 1
II,
147 άρ. 12.
σ. 18 άρ 1.
Παιονίδτ,ς ο. 175 άρ. 5.
Π*1ς ο· 46 ά?· 6, 109.
Παλεϋς σ. 98 άρ. 7.
ιι*λϊ,Ε; σ. 93 άρ. 6.
Π3ιν σ. 184 άρ. 2. _
Πανκλος σ. 181 άρ. 2 γ .
ΙΙανδιονΙς σ. 118 άρ. 2. (
Πανδοόσίΐον σ. 88 άρ. 1 Ι β .
ΙΙανφίνης (;) σ- Ί4 άρ 8.
«αραγωγειϊς ·*■ 16-
Πχραμονος σ. 108.
Ηαρϋένα. σ. 127 άρ. 4.
Παριον σ. 186 άρ. 2.
α. 47.
Πασίας σ. 96 άρ. 4.
Πχσίων (Άλαιεϋς) σ. 18 άρ. 1.
δν σ. 162.
(ΠροβζλΙαιος) ο 18 άρ. 1,
Π. (Ύ6άδης) σ. 122 άρ. 6.
Πειραιεθς α. 18 άρ. 1.
Πειαχνορίδτις Παλεύ; σ 98 άρ. 6.
Πελλανεύς σ. 221 ά?. 1.
Πελο«ώνντ;σος σ. 193.
«λττι σ. 114 άρ. 8.
ΠίρδΙχνχς σ. 110 χ. έ άρ. 1.
περισχερα σ. 188 άρ. 3
Πϊ«αγγελΙς(;) α. 155 άρ. 2.
Πίστα α. 34 (46).
«ιττοϋίν σ. 188 άρ. 3.
19*
244
ΠΙΝΑΞ ΕΙΠΓΡΑΦΙΚΟΣ
Πλατθις ΑΙγινήτης σ. 221 άρ. 1.
Πλουτίρχη Δέχμου Άλβουχίον Δαμά-
^ 8ος γυνή σ. 147 άρ. 11.
Πό... (ονομα πόλεως) σ. 115 άρ. 1.
ΙΙολέμ,ων α. 170 άρ. ς-'.
ΙΙολιϊς Αθηνά σ. 113 άρ 6.
Πολιχνΐται σ. 112 άρ. 3.
ΙΙαλυνΐΙκης (Σαλαμίνιος) σ. 38 άρ. α'.
Πολύοτροτος σ. 16.
Πολύχαρμος Εύχλέους Μαραθώνιος σ.
137 άρ. 1.
ΙΙολύχσενος Μνέσονος σ. 96 άρ. 8.
Πόπλιος σ. 146 άρ. 2, Π. Σ. .. Πο-
πλ'ιου υιός σ. 90 άρ. 3.
Πορδοαελένε α. 115 άρ. 1.
«θρόνον σ. 195 άρ 3.
«ορφφύρα σ. 188 άρ. 3.
Ποσειδών σ. 66 άρ. 1.
ΙΙραξιτέλης Άθηναΐος (τεχνίτης) σ.
177 άρ. 1.
πρεαβευτής α. 191 άρ. 4.
ΙΙρίαπος σ. 186 άρ. 2.
Ι1ρο@χλίσιος σ. 18 άρ. 1, 118 άρ. 2.
ΠροστατηρΙς σ. 46. άρ. 4.
ΙΙρωτογένης Κάρπου Πάριος (τεχνί¬
της) σ. 46.
ΙΙτωέων σ. 16.
ΙΙϋθις (τεχν'ιτης) σ. 82.
Ηυθοχλης Πυθαχλέου; Μαααθώνιος σ.
91 άρ. 5.
Πυρίον σ. 225 άρ. 5.
Πυρρίας Πύρρου Ήραχλεώτης σ. 7
άΡ>. 12.
Πυρρΐδας Άθαν'ιηος σ. 16.
ΙΙύρρος (Ήραχλεώτης) σ. 7 άρ. 12,
Π. Μναστιχ'ιδαο σ. 16.
ΙΙώλλα ΒαλαρΙα σ. 113 άρ. 6.
Ρ.
Ρ4διος ίγ Κολλ. οί. ο. 89 άρ. 1
II.
Ι Ροίτειον σ. 115 άρ. 1.
Σ,
ϊαλαμίνιοι 6 δημος δ Σ.α. 173 άρ.4.
Χαλχμίνιος σ. 38 άρ. α'.
Σαλ«(«.1ς «· 117 χ· έ. άρ. 1.
Σ«λ« σ· 115 άο. 1.
£αμιχδης β. 25 άρ. 5.
Σ&μιιοι σ. 33.
Σαμιος ό δημος 6 έν Σ. 3. 64 άρ. 3
Σατυρίων ('Ερχΐίΰ;) α. 18 άρ. 1.
Χεβχατός σ. 191 άρ. 4 χ. δ.
Σίλευχος σ. 170 άρ. ζ'.
ϊίρϊπιάς Φιρμανία Εΰγα,αία Σ. σ.
112 άρ. 5.
£(ριοτίΐγ,ΐται σ. 186 άρ. 2.
Χίρμι ο. 115 άρ. 1.
ϊέρριιον β. 115 άρ. 1.
ϊ]·η]*αρέτα σ. 170 άρ. 2 β'.
ϊημιαχίδτ,ς σ. 91 άρ. 7.
Σίγγιοι β. 115 άρ. 1.
οΐγλοι Μηίιχο! σ. 221 άρ. 1.
ϊχαμ5ονίδ»Γ. β. 88 άρ. 1 Ι Β'.
Χιιιάθιος σ. 207 άρ. 2.
!*ία)ο? α. 206 άρ. 2.
Σκιρθφοριών α. 186 άρ. 3.
Σμΐχρος α. 154.
£οΙΙςβέ«(;) α. 94 άρ. 1.
Χόλιος άιτο Κύκρο» ο. 165 άρ. ζ'.
Σόατρατας α. 44.
ϊούνιον Διονυσου Άτηνιέως γυνή σ. 7
άρ. 15.
Σοφούλης Μητροδώοου σ. 192 άρ. 14.
ϊταγόνιον σ. 98 άρ. 8.
ϊτρατης Νιχοβούλου Α'ΐΓωλός σ. 25
άρ. 8.
Στράτιος Α'ιτωλός σ. 26 άρ. 10, Σ.
Τιμάνορο; Γαργήτιος σ. 25
άρ. 2.
Στρατονλης Στρατώνος Κυδαθηναιεύ;
σ. 74 άρ. 6.
Ξτρατων (Κυδαθηναιεΰς) σ. 74 άρ 6.
ΣυβαΛήτιος σ. 39 άρ. δ' 1.
Συνδρομάς ; Κα]λλιατρατ'ιδου Τριχορύ-
στιος σ. 137 άρ. 1.
Σφήττιος σ. 192 άο. 13.
£ωχλη; Όρχομένιος α. 163 άρ. 6.
Σωχρατιης σ. 7 άρ 10, Σ. (Σιχυώ-
νιος) σ. 26 άρ. 14.