94760 – ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Αριθμός τεύχους

Νο.: 16

Χρονική Περίοδος

Ημερομηνία Έκδοσης

1886
i

Αριθμός Σελίδων

325

Φωτογραφίες

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο

OCR
Σύνολο σελίδων:
ΠΡτ^^ϊ^-
( ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΐ
χχΐυ
ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΙΙΟΛΙΤΕΙΟΓΡΛΦΙΚΟΧ, ΦΙΙΟΑΟΠΚΟΧ Κ
II
ΕΙΙΙΠΙΠΙΟΜΚΟΧ
χον
1886
%
(^-' ά,ιΌ 8-25 ■/.»■ ί,;Λεοο;Λ 10 Ρεδ'-ο
!*)·>, Ί
ΕΓΟϊ ΙΙΕΛΗΠΌΝ.
ΕΝ Ε_ΝΣΤΔΝΤΙΝΟΥΠΌΔΕΙ.
ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΙΓΟΓΡΑΦΕΙΟΥ Ι- ΤΖΛ νΛΑΜΑΓΗ
1885.
ΕΚΚΛΗΣΪΑΣΤΙΚΗ ΑΑΗΘΕΙΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΝ ΑΙΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑ
ΒΤΟΣ Α'
(Μάϊο: ΙίψΓ, — Άϊτ,οίλιο; 1Χ8Γ0
Ή -ρώτγ; π;ρί;ί;ς τ:0 έ/.κλητ.ϊστικοΰ τούτου πε5·.:οΊ·/.5ΰ άίαρ-
τίΐί:αι έν. -έντε ::;;.ων ;!: 4:>. ".Λ-; ϊέ της άΐχής τή; δευτέρας
ττ;.:::ϊ:υ Εγενίντ; ζ:λλϊί ϊ;': τί βϊλτιον ;Α=τίβ;λαί ΰ~3 την 2;ΐυ-
Ο^-Τ'.ν =·ο·.·/.'/;; έ-· τ:ύ:ω έ-'.τ;:;—?,ς, 5~ο)ς :'ύ:ως ά-:β?, ώφελιμώτΐρί'Λ
'Κτηίίχ ϊυ·/ί,;:μή ΐνταϋθϊ τε -/.α! τω ί;ωΤίρ'.7.ω μϊΐζίτια άργυρα 5.
£νΐΊ1Ρ.ΐν..ΙΛ ΙΙΕΙΜ01ΙΚΟΛ ΗΕΤ.1 ΕΙΚΟΛ'&Λ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΤ4ΟΝ ΕΝ ΛΕΙΨΙΑι
τ?, 1 Κ! /.χ1. ;> 27 ί/.χ~-ζ> μ,ηνίς.
Ίν/.ΐ:τ·Γ,ς ν.ϊ· :ιε,Ο^:>.ς ΙΩΧΝΜΓ: ΙΙΙΜΊ! ΝΟΓΛ0ΥΣ.
ΛΪ:;;Λή έτηΐίί -;;-/./;.:ι.ιτέ3; ι:. 40 (μίρ.ν. 32=:ί;ύ6λια 16).
1^.::: >γ~ϊ: ί ";:ά;;ντα'. τταρα τω ενταύθα -ρά/.το:; αΰ:;5
Ι. 1ΙΛΙ1ΑΛΗ ί,.ΐλι^ώλϊΐ.
-Μ1· ■/''■ '*ι~-ϊ- ν/ατο/.^:ι. — ΊΌ ά^'.ατον τουτο 7:αο" ή'Α^ν ~;ο'οζΓ/.ν>
',ιΎ^Χ, '.τι-ι,'.χ- Χ»(Ί'.,.5»'^ό;ι£νον /.ϊ" Γ/.ΟυΤ'.ΪΟΊίνΟν, χιτ:5ΤΓ -':Ο'.-ΙΤ-Λ-ΙθΠ-.ΟΊ
·»?"":» '■*; ·τ"ί ί-'/.',; *λθΗ έντού-τ,^α.'·>; τόιο^το ίέ'χ»' ϊξιον -.:ά7η:
ζιτττ/. ;. .; .Γ/ πα/τί>; γ'ι.'Λ Ζυ^ χ»·. :ο·'α ^-ό πχ/τό; --'λοστόΐγου το/.ίι»;
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟϊ
ΤΗ2
ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΠΟΑΙΤΕΙΟΓΡΛΦΙΚΘΝ, ΦΙΑΟΑΟΠΚΟΝ ΚΑΙ ΕΗΙΣΤΗΜΟΝ1ΚΟΝ
ΤΟΥ ΕΤΟΪΣ
1886
έκοιδομενον υπο
Αδεία τού 'ϊπουργείου της 4η;χ. Έχπχ'.οϊΰτεως
ΰτ:' «ριβ. 825 χα'ι ήμεροα. 10 Ρε6ι-ούλ-έ6ελ 1302, 4 Κιανούνι-Ι€=λ 1301).
ΕΤ05 ΠΕΜΠΤΟΝ.
ΕΝ ΚΔΜΣΤΔΚΤΙΝ07Π0ΔΕΙ
ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΤΤΟΓΙΆΦΕΙΟΥ Ι.
Μεγ»).») ό&ός τοΰ Πφχν, αριθ. 403.
« ____
1885.
Κωνσταντίνος Ζάππας
Ιΐιιιαρώη Ι'αηι
··
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ.
ΔΙΚΗΝ ΠΡΟ/ΥΟΓΟΥ «
Π02ΕΙΔΙΠ0Υ
Ποίην τις βιότο'.ο τάμη τρίδον; εϊν άγίρη μέν
νείκεα -/.αί χαλεπαί πρήξ'.ες' έν 3ε δίμοις
Φροντίδας· έν δ' άγροϊς καμάτων αλις- εν δέ θαλάσσΐ}
τάρβος- επί ξείνης δ', ήν μέν έχης τι, δέΌς·
"Ην δ' άπορης, άνιηρόν έ'χεις γάμον; οϋκ άμέριμνος
έ'σσεαι· ού γαμέεις ; ζής έ'τ' έρημίτερον
Τέκνα, πόνοι* πήρωσις άπαις βίος· αί νεότητες
αφρονες· αί πολιαί δ' εμπαλιν άδρανέες.
ΤΗν δ' ά'ρα τοΐν δέ δυοΐν ενός αΐρεσις, ή τό γενέΐθαί
μηδέποτ', ή τό θανεΐν αΰτίκ» τικτόμενον.
(Παράφρασι; Τ α τ α ρ ά/. η).
"Ω! ποίον δρόμον τής ζωής ό άν8ρωπ:ς νά τρέξη ι
Εάν είς τα 7:ολιτικά θέσιν τινά καθέξη,
εριδβς, έ'ργα σκολιά έκεϊ θά απαντήση·
φροντίς δέ είς τόν οικον τού Οά τόν χεριστοιχίση.
"Αν διαιτατ' είς τοΰς άγροίίς ό κόπος ε'ναι μέγας·
δ φόίος ό θαλασοιος τού παγωσε τάς φλέβας.
Είς ξένην γήν άν έχης τι, 6 οόβος σέ κατέχει*
ή λύπη άν Βέν έχης τι, κατόπιν σου θά τρέχη.
Θα ήσαι όλος έ'μφροντις, άν εισαι νυμοευμένος,
αν εισαι πάλιν άγαμος, θά ζ·^ς μίμονωμένος.
(*) Χάριν οιχονο,αίας χρο'νου χαί -/ώραν, παρΕλεί^θη [λ^ν ό —όλογος, τα
(ΐηνολόγια των αλλων εθνών, συμ—υχθίντ», Κΐ
αυτών, εν τω ήμετίρω }Αϊ;νολογίω.
ιΐίτϊ των Ιορτών
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Τα τέκνα λΰπας φέρουσι· ό ο' απαις πάλιν βίΐς
μεγάλη είναι έλλειψις χαί άνοστος καί κρύος.
"Αφρονες αί νεότητες, άλλά τό γήρας πάλιν
αδυναμίαν "θξενεΐ ν.οιί νάρκωσιν μεγάλην.
"Εν έν. των δύο κρέπει τις 7>οιπόν νά προτίμησις
ή νά μή γεννηθη πο:ε ή αλνλως νά μή ζήση.
ΜΗΤΡΟΛΩΡΟΥ (έκ τοΰ εναντίον).
Παντοίην βιότοιο τάμϊ-.ς τρίδον είν άγορη μέν
κύδεα -/.αί πινυτα'. χράςιες· έν δέ δόμοις
Άμπαυμ'· έν δ" άγρόΐς φυσιος χάρις- έν δέ 8α7αασϊ)
κέρϊο;· επ! ξείνη:, ήν μέν έχης τι, 7-λέ;ς·
Έν δ'άπορης, μίνος οΐδας' έ'χεις γάμον; οΐκος άριστος
έ'σσετα·.· ού γαμέεις ; ζης Ιτ' έλαφρότερον
Τέκνα, Τϊόθος- άφροντις άπαις βίας' αί νεότητες
ρωμαλέαι, πολιαί δ' έ'μπαλιν εΰσεβέες.
Οΰκ ά'ρα των Βισσών ενός αϊρεσις, ή τό γίνεσθαι
μηδέποτ' ή τό θανεΐν πάντα γάρ έσθλχ βίου"
(Πίράορασις Ταταράχη).
Παντοΐον δρόμον τής ζωή;, ώ ανθρωπε, νά τρέξης.
Εάν είς τα πολιτικά θέσιν τινά καθέξης,
μεγάλας θ'άποκτάς τιμάς διά φρονίμους ζράξεις"
■Αατ' οίκον δέ θέλεις εϋρΐΐ πο/Λάς τάς άναπαύσεις.
Είς τους άγρους τάς χάριτος πολ7>άς ή φύσις έ'χει·
τό βίον ζήν ΘΛάσσιον κέρδη πο7>7,ά παρέχει.
Είς ξένην γήν άν έχης τι, κλέος εϋρϊ) θερίζεις'
εάν 3έ πάλιν πένεσαι, μόνος Οά τό γνωρίζης.
θά ζήΐης δέ "7,υ ν.α7,ά άν εϊσαι νυμφευμένος,
καί ετι άνετώτερον άν ζής μεμΐνωμένος.
Τα τέκνα δέ ι:ίΟος έστϊ γλυκΰτατος ν.α'ι θεϊος,
άΐρΐντις δέ ν.αί άνετος ό άνευ τέκνων βίος.
Νεότητες 3' έρατειναί άνδρίαν —οξενοΰσι,
αί τρίχες πάλιν αί 7^ευκαί συνήθως εύσεδοΰσι.
Αοι-ϊν εν έκ των δύο τις ποτέ μή προτιμή—,
ή "'ά μή γεννηβη —τε, ή αλ.λως νά μή ζήΐη-
διότι ολα κάλλιστα ΰπάρχουν τα τοΰ βίου
και οΰτως είνε λυπηρόν τό τερμα τοϋ σταοίου.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
1ΑΛΌΥΑΡΙΟΣ
(Ό Ήλιος εις τόν Ύδροχόον τή 8, ωρ. 3, λ. 55 π. μ.)
Ν.
13
14
15
16
17
18
19
20
21
Π.
10
23, 11
24 12
13
26
14
27 15
28 16
29'ΐ7
30 18
31119
1 20
2 21
4
23
5
24
6
25
7
26
8
27
9
28
10
29
11
30
12
31
Έξ έμέθεν λυ/.άβαντες δπ' ήελίοιο Ούρετρα
Αύσόνιοι, ΰψος δε'ρ/.εται ήέλιος.
Τε. Ή ΠΕΡΙΤΟΜΠ -ου Χριστοΰ καΐ μνη"μη Βασιλείου τοΰ Μεγάλαι».
Γίε. Κοσμα πατρ. Κ'πόλεο,ς, 2'.λβε'στρου πάπα Ρώμ., θεαγε'νους ίερομ-
Γϊα. Μαλαχίου τού προφήτου καΐ Γορδίου μάρτυρος.
Σά, Μνήμη των ο' αποστόλων ζαι Ζωσΐρ.ου [λάρτ.
Κυ. θΞ07Γί'μ~του, θεωνα μαρτύρων.
Αε. Τα ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ. 'Αρμ. ΓΛνησις κα Βάπτι?ι« Χριστοΰ.
Τρ. Μνϊ)|Αη τοΰ Προδρόρ.ου κα: Βαπτιστοΰ Ιωάννου.
Τξ. Κύρου κα 'Αττικοΰ πατριαρχών Κ)~όλεως. Αοϋ.νίχ.ης οσιας.
Π;. Πολυεύ/.του [ϋΐάοτ. χαΐ Εύστραχΐου όσίου. Ίουδ. 'ίΐαε'ρα Ίκεσίας.
Πά. Γρηγορίου επισζο'που Νύσσης.
Σά. θεοοοσίου τοϋ Κθ'.νοβιάρχου.
Κυ. Τατιανης χαΐ Εΰθασίας μαρτύρων.
Δέ. Έρμύλου χαΐ Στρατονίκου μαρτύρων. 'Αρμ. ΙΙεριτομή Χριστοΰ.
Τρ. 'Αγνης μάρτυρο? ζαί Σάββχ α' άρχιεπ. Σερβίας, χτίτορος τί)5 έν
νΑθω μονης τοΰ Χ'.λιανταρίου.
Τε. Ιωάννου τοϋ Καλυβήτου /.α!. Παύλου το3 θϊ)βαίου.
Π=. *ΙΪ προακύνησις της τιμίας άλύσεΓος τού άϊτοστόλου ΙΙ='τρου.
Πά. 'Αντωνίου τοΰ Μεγ. /.αί τού βασιλε'ως θεοδοσίου τοΰ Μεγάλου.
2α. ?Α0ανχσίου χαί Κυρίλλου πατριαρχών 'Αλεξανορείας.
Κυ. Μάρκου τού Εύγενιχοΰ άρχιεπισζόπου Έφεσου. Μακαρίων των
δ^ο, Αϊγυ^τ. /.αί 'Αλεξανδρ.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ (ν. ?.)
Αε. Εΰ0^μίου τοΰ Μιγάλου χχΐ μνίίμΐ τοΰ εΰσεβεστάτου βασίλε'ωί
Λε'οντος τ»ΰ Μεγάλου.
Τρ. Μαξΐμου τοΰ όμολογητοΰ χαΐ Νεοφύτου μάρτ. Α*τ. 'ΪΊταπαντη.
Τε. Τιμοθε'ου τοΰ αποστόλου χαΐ ^Αναστασίου τοΰ ΙΙερσου.
Πε'. Κλ^μεντος επισχό::ου 'Αγχύρας /.αί Άγαθαγγε'λου ^.άρΖΌρθζ.
Πά. Είνης όΐίας. Έρμογε'νους χά; Μάμαντος μαρτύρων. Φίλωνοί
επισχο'κου Καλπαο*'ου. Μην μουσουλμαν. Δ£εμαζ!-ούλ-εββ£λ.
Σά. Γρηγορίου πατρ. Κ^πόλεως τοΰ θεολόγου. Μην ίουδαϊχίις 'Αδάρ.
Κυ. Εενοίρώντος όσίου.
Δέ. Ή άναχομιδή τοΰ Λειψάνου Ιωάννου τοΰ Χρυσοστο'μου ζαι Μαρ-
Χ'.ανη: της βασιλίοση;.
Τρ. 'Εφραΐμ τοΰ Συρου /.αι Παλλαδίου όσι'ων.
Τε. Ή άναχομιδή τοΰ λειψάνου Ίγνατίου τοΰ θεοφόρου.
Πε'. Μνϊ5μη των Τριών Ίεραρχών χαί Ίκπολύτου πάπα Ρώμης.
Πά. Κύρου χαΐ Ιωάννου των 'Αναργύρων. Αθανασίας /.αι των τριών
«ύτης θυγατε'ρων θεοδότης, θεοκτίστης χαΐ Ευδοξ·'ας, μαρτύρων.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ν.
13
1
14
ο
15
3
16
4
17
5
18
0
19
7
20
8
21
22
24
25
26
27
9
10
11
ΦΕΒΡ0ΪΑΡΙ02
(Ό Έλιος είς τοίς Ίχθάς τη 6, δρ. 6, λ. 19 μ. μ.)
Αύτάρ Ιγώ θαμιναΐ; γαίην νεφάδεσσ'. διαινω,
τεύχων ειαρινης Ιγχυον άγλαΐης.
Σά. Τρΰφωνος μάρτυρος.
Κυ. Ή ΰπαπαντητοΰ Χριστου. Τοϋ Τελώνου καΐ Φαρισαίου.
Δέ. Συμεών τοΰ θεοδόχου χαι "Αννης της προοήτιδος. 'Αρμ. Μπαχ,
'Αρατσαβουρατς (νηστεία πενταη"μερος).
Τρ. Ίσιδώρου τοΰ Πηλουσιώτου.
Τε. Πολυεύκτου πατριάρχου Κων)πόλεως. 'ΑγάΟης μάρτυρος.
Πί. Φωτίου πατριάρχου Κων)πόλεως. Βουκόλου έπισκ. Σμύρνης.
Πά. Παρθενίου έπισκόπου Λαμψάκου.
Σά. θεοδώρου μεγαλομάρτυρος τοΰ Στρατηλάτου, Ζαχαρίου τοΰ προ¬
φήτου χαι των άδελφών Μάρθας καΐ Μαρίας μαρτύρων.
Κυ. Τοΰ 'Ασώτου. Νικηφόρου μάρτυρος.
Δέ. Χαραλάμπους ίερομάρτ. "Αναστασίου πατρ. Κων)πόλεως καΐ Ζη-
νωνος οσίου.
Τρ. Βλασίου Ίερομάρτ. χαΐ θεοδώρας της βασιλίσσης.
Τε. 'Αντοινίου πατριάρχου Κων)πόλεως, Μελετίου «ρχιεπ. 'Αντιοχείας
καΐ Χρήστου νεομάρτυρος.
Π^. Μαρτινιανοΰ όσίου. Εύλογίου άρχιεπ. 'Αλεξανδρείας.
Πά. Αΰξεντίου όσίου. 'Αρμ. Τπαπαντή τοϋ Κυρίον.
21ά. Των Κεκοιμημε'νων. Όνησίμου τοΰ αποστόλου, μαθητοΐί
τοΰ άποστ. ΙΙαύλου.
Κυ. Τηί Απόκρεω. Φλαδιανοΰ πατριάρχου Κων)πόλεως χαι
ΙΙαμφίλου μάρτυρος.
ΜΑΡΤΙ02 (ν. έ.)
Δέ. Μαρκιανοΰ καΐ Πουλχερίας των βασιλέων.
Τρ. Λΐ'οντος πάπα Ρώμης καΐ ΙΙαρηγορίου μάρτυρος.
Τε. 'Αρχίππου τοΰ αποστόλου.
ΪΙέ. Λίοντο; επ'.σκόπου Κατάνης. Βησαρίωνος όσίου καΐ 'Αγάθωνος
πάπα Ρο'μης.
Πά. Τ'.μοθί'ου τοΰ έν Συμβόλοις. Ιωάννου πατρ. Κων)πόλεως χαι Ευ-
σταβίου πατρ. 'Αντιοχείας.
2ά. Συνετοΰ χαι 'Ανθούση; μαρτ. Μην μουσουλμ. Λζεμαζϊ-ούλ-ά/ϊίρ.
Κυ. Της Τυροφάγου. Πολυκάρπου έπισκόπου Σμύρνης καΐ Πο¬
λυχρονίου όσίου.
Δε· *Η α' Χ8· β' ευρεσις της τιμίας κεφαλής τοΰ Προδρόμου. Μην Ίου-
δαικός Βε-Άδάρ.
Τρ. Ταρασίου πατριάρχου Κο,ντταντινουπόλεως.
26 Τε. Πορφυρίου έπισκόπου Γά^ης καΐ Φωτεινής της Σαμαρεΐτιδος.
ν/ Π/. Προκοπίου τοϋ Δεκαπολίτου καΐ'Ασκληπιοϋ όσίων.
381 Πά. Βαϊΐλείου τού όμολογητοΰ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
9
ΜΛΡΊΊΟ-
(Ό "Ηλιος ε?ς τόν Κριϊν τή 8, ωρ. 6, λ. 23 μ..μ. Έαρ.)
"Αρ/ετ' "Αρης
«V
έμεΐο, χαϊ α/Οεα χαΐ γλάγος ή'οη·
'ίση δ' εί/ΐοστώ ή'ματι νϊ»ξ τελέθει.
Σά. θεοδώρου μεγαλ. τού Τήρωνος Εύδοχίας όσιομ. τής Σαμαρ.
Κυ Τής Όρθοδοξίας 'Πσυ/ίου /.αι Ι^υθαλ'ας μαρτύρων.
Δέ. Γυτροπ'Όυ. Κλεονί/ου κα1 Βασιλ'σκου μαρτ. θεοδωρ/,του όσ'.ομάρτ.
Τρ. Γερασ'μου όσ^ου τού Ίοροανίτου.
Τε. Κόνωνος όσιομάρ και ρχελάου μάρτυρος.
Πε Των 42 μ:γ μαρτύρων των εν 'Α[χορΓ'οϊ [χα.οτυοησάντων
Πά. Των εν Χερσώνι (:ρομ«ρτΰρων 'Αγαβοδώοου, Βασ'λε'ως αγ.
Σά. θεοφΛά/.τοο Νι/.ο|χη3:(αί, Έραοΰ ά-οστόλου. Λίωνος μάρτυρος.
Ίθϋδ νηστεία τή; Έσθτρ
Κυ Γρηγορ'Όϋ θ:σσαλονίχΓ,ς τού Παλαμϊ. Των έν Σεβΐστείΐ 40 [±*ρ-
τ^ρων χα·' ^γλαιο^ το3 δ:σ^λοφϋλαχος αυτών. Καισαρίοϋ όσ'Όυ.
(Έν ταύττ)τ^ ή(χ:ρα εορτάζουσ· /.α'1 α: φερώνυ[χο·. της'Αγλα^αί).
Ίουδ. Πουρ'[χ. Έορτή διή|Αερος.
Δέ. Κοδράτο^ μάρτ^ρος τοΓΪ ε/ Κορ'νθου Λαι -ών συν αυτώ.
Τρ. Σω^ρθ'Όο άρ/_ιεπ. Ίεροσολύ[ΐων Ί'ροφίμου /.αί θαλλοΰ ααρτ^ρ.
Τε Γοηγορ'ου γ.χ-χ Ρωμη; το3 Λιαλόγοϋ -/αι θεο^άνο.ς όΐΛθλογητο3.
Π:'. ΛΙνήμιη τής 'Ανα/Ό(Λΐδη; τοΰ λειψάνοϋ Νι/.ηΐόροϋ πατρ Κων)πό-
λεως Λατίν. Ευαγ|-:λ'σιχός θεοτό/.ου.
Πά Βείεοί/του όϊίου ΙΖσγήιιοΛ έπΐσχ Λαι1ψοί!^ο^.
ϊά. 'Αγαπίου χαι των συν αυτώ 7 μαρτϋρων Ρωμύλοα, Τ';Αθλίου κλπ.
Άριστοβούλου επισ/ΐ Βρετταν'ας χα^ Νν.ά/δ^ο.) αάρτυρος.
ή 2β ί ϊ
Ν
Π
13
1
14
2
15
3
10
4
17
5
18
0
19
7
20
8
21
9
22
10
23
11
24
12
25
13
2ιί
14
27
15
28
10
29
17
30
18
31
19
1
20
2
21
3
22
4
23
0
24
Γ
25
7
20
8
27
9
28
10
29
11
30
12 31
ρ ρ
Κ^. Τής ϊταυρο-ροσ/. υ
δύλ ό έ ά
*ϊ Χρι¬
ρ
στοδούλου ότ τοϋ έν Πάτ[ΐω
Δ:. 'Αλ;ζ ο^ /.&· θεοϊτηρ'ϊτΐυ όσίων
Τρ. Κυρ'λλου χρ/ΐϊτζ σ/ό^:ο^ 'Ιεροσολύυ-ων.
Τε. Χρ,ισάνθΌυ /.αί Δαρ:'ας. Ίάσονος χαι Ίλαρ'α: ρ,αρτ^ρων.
ΑΠΡΙΛΙΟϊ (ν. έ.)
Πε'. Των έν τή μονή αγ. Σάββα αναιρ. -ατ'ίων /»! Εμμανουήλ μάρτ.
Πά θωμά κατριάρ/ου Κων)τ:ό/εως -/.α! Σ:ρατ:''ωνος μάοτ.
Σά. Βααιλε'ου 'ερομ Καλλ'/'/ης, ΒαφλΊσης χα' Δροτ οος μΐοτ.
Κυ. 'Α/.ολουΟ'α Ιωάννου συγγρ τής Κ λ Ι μ α /.ο ς Λ'ωνος όσιομ.
Δέ. 'Αρτ£μωνος έττισκ Σελευ/είας τήςΠι^σδ'χς χα' Ζα/αθ'Όυ όσ'ου.
Μην μουσουλμ Ρετζϊ'7: Αε'Τ,Ζ'-ραγα^" (νυς συ/λή^ν ΙΙοο^ήτου).
Το Ό ΕνΙΤ0ΙΣΜΟΣ τήί θ-:οτο/ου. Μήι Ίουδα «ς ^■αά'ί
Τε. Μντίμη τοϋ άρ/αγγ.'λου Γαβο·ήλ
Πί. ' ί/.ολουθ'α ΑΙ.γάλου Κα/όνος Ματρώνηί αάρτ τή; έν θ:σσϊνί/η.
Πά. Ίλαρ'ωνο; τού ιΝώυ χα· Ήρωο'ωνος τού έ/, των ο' ακοττόλων
Σά. ΛΑ^ολθυθ''α τού 'ΛνΐαΟ''στου Μάρκου ε^'τ/.ο-ου ' ρ:Οουσ'οίν·
Κυ. Ευβοΰλης μη τρ οί τού ά(· Παντ:)εήμονος.
Δ:, νοτίου ϊτ.·τ/.. Γαγγρών. 'Α/.α/.'Όυ έ.-:'α/. Μ:λ'Τ"/ή;.
10
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΑΠΡΙΛΙΟΝ
(Ό Ήλιος είς τόν Ταίρβν τη 8, &?. Ο, λ. 13 π. μ.)
Έντύνει τημο; ο; ουτόσκαφος ερνεα τάμνων
ρίζη έπ' άζροτάττ) ή'μερον
Ν.
13
14

16
17
181 Ο
49 7
201
21
10
23111
24
25 ίί
26 1
27
28
29
30!
II
ι|ι
Τρ. Μαρίας της Αΐγυπτίας.
Τε. Τίτου όσίου.
Πί. Ρίιχήτα όσίου χαϊ Ίωσή» τού Ύμνογράφου.
Πά. Πλάτωνος χαίΖωσιμά όσίων.
Σά. Τού Λ α ζ ά ρ ο υ. Θεοδώρας όσίας τη; εν Θίσσαλονίχί] κ*ι
Πο|χ^ίου μάρτυρος.
Κυ. Των Β α ί ω ν. Εΰτυχίου πατρ. Κ)λεως χΐ'. ΠλατΓ»νίδος όσίας.
Δέ. Καλλιοπίου μάρτυρο;. Γεωργίου τοΰ έν Μαλα'.ω. Άρμ. Εΰαγ-
γϊλ'.σ;ώς θεοτόκου. Ίουδ. Νηστεία των -ρωτοτόχων.
Τρ. 'Αγάβου, ΦλεΎοντο;, Ρού^ου ζα'ι Άσυγζρίτου των εχ των ο' άπο-
σΓθλων. Ίου8. (Ιάσχα. Έορτή 6/.ταί5μ5ρο;.
Τε. ΚΟψυχίου μάρτυρος τοϋ έν Καισϊρεία.
Πΐ'. Τερενχίου, 'Αφριζανοΰ, Μαζίμο» χαϊ Πομι~!ου μαρτύρων.
Πά. Άντίπα έιτισ/.όί:ου ΙΙεργάμου ίερομάρτιιρος.
2ά. Βασιλείου έπισχόττου Παρίου, Άρτε'αονος ίεροαάρΓυρος.
Κυ. Ή ΑΚΑίΤΛ-12 τοϋ Χριΐτοΰ. Όμ. Άρ|ΐ. "/.αί Λατίνων.
Δέ. 'Αριστάρνου, Πούοη καί Τρο^ίμίϊυ των έ/, των ο' α-οατόλων.
Τρ. Κρΐ)ΐ>ίεντο; μάρτ. Λίωνίδου έτ:ισχοΓ!:ου Αθηνών.
Τε. Λεωνίδου, Χαρίσσης, Νίχη;, Γαλϊ|νη5, Καλλίδο;, Νουνεχίας, Βχ-
σιλίσσης χαϊ θεοδώρας μαρτύρων.
Πε'. Συμεών (ερομάρτυρο;.
Πά. Της Ζωοδόχου Πηγης. Κοσμα έΐϊ'.σκο'^ου Χαλκηδόνος.
ΜΑΙ02 (ν. έ'.)
Ξά. Τρίΐωνος πατρ. Κων)πόλεω;. Σωχράτους καΐ Δ'.ονυτίου [ΐαρτύ-
ρων. Μουσουλα. Αεϊλίί-μιραάτζουν- νεμπί (νύξ άναλήψεως το3
Προφήτου).
Τοΰ θωμά. Ζα/."/αίου τοΰ αποστόλου.
Κ)όλ ϊ Αλξά
Κυ.
Δέ.
4 *
Γ
5 23
624
8 26
9,2
10.38
11 29
12 30
μ /
Μχξιμιανοΰ πατρ. Κων)πόλεως χαϊ Αλεξάνδρα; τη; βασιλίσση;.
Τρ. Ναθαναηλ τοϋ αποστόλου ζαϊ Νεάρχου αάρτυρος. Μην μουσουλ-
μανιχίις ϊΐαμπάν
μανιχίις
Γί
μ μ
Τε. Γεωργίου μεγαλομάρτυρος.
Π/. Έλίσάβετ όσίας, Δού-'.α Μΐτυ)ηναίου νεομάρτυρος. Μην Ίονδαΐ-
Πά. Μχρχου τοΰ ά-οστόλου. Μαζεδονίου πχτρ. Κωνσταντινουπόλεως,
ϊα. Βασιλέως έπισ/.όπου 'Αμασείας ίϊοομάρτυοος.
Τε. Ίακώβου τού αποστόλου,
'Αργυρης νεομάρτυρος.
αδελφοΰ Ιωάννου τοΰ θεολόγου,
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
ΜΛΙΟΣ
(Ό "Ηλιβς είς τ;ϋς Διδύμίυς τή 9, ώρ. 6, λ. 10 π. μ.)
ΟΊ'γεται αρτ1 Οαλασσα" ευοπλ'ζετε δ- νηας,
ώριον ά/.λύστων έχτός αγεΐ/ λ'μίνων.
Πε'. Ίερεμ'Όυ τοΰ προφήτου.
Πά Έ ανακομ. τοΰ λε'ψ 'ΑΟανασ'Ό.» τοΰ Μεγ , Έσΐτ.'ρου κα* Ζωης μαρ.
Σά. Τψοθ:^ χά5 Μα^ας μαρτύρων
1^. Τοΰ Παραλύτου Πελαγίας μάρτΛρος.
Δέ. Ε'ρήνης μάρτυρος.
Τρ. Ίωβ τοΰ διχαιου Λαί ττολ^Ολθϋ. Μοοσουλ Λε'λ:Ί-μ^εράτ (νυ£
εμφανίσεως τοΰ άγγ:'λθΛ πρός τον Ιϊρο^/^τη;)
Τε. Της Μεσοπεντη/. οστης 'Ανάα,νησις τοΰ έν ούρανω φα-
νε'ντος σημείου τοΰ στα,ιροΰ κα1 I(^ρι'λλ^^ Ί-ροσολύμων.
Π-. Ιωάννου τοΰ θ£ολόγο^. 'Αρσενίοϋ τοΰ Μεγάλου
Πά Ήσαίου τοΰ προοη'το.ι /.χ1 Χρ'στοφόρου μεγαλομάρτ^ρο;.
Σά Σ'μωνο; ά-οστολο^ τοΰ Ζηλιοτοΰ /αί Λαυρεντ'θΛ όσ'ο^.
Κυ. Τηί Σαμαρείτιδος Μω/.ίο^ ί:ρομ /.αι 'Αργ^ροΰ νεο-
μάρτ τοΰ έν θεσ
10
11
12
20
21
23
'20
'> 27
128
29
30
31
Δέ. Γερμανο- Β
Τρ. Γλο/ερίας |
1Ϊ£ Παν ο'
γρ (η
'^αν^ου ε-'σ/ Κωνσταντιας Κύ~ροα.
α^ Σ:ργίου όΐλολογητου.
' θά ΐά
υ τού Μεγάλον Ά/'λλ·'ου ς-(.σκόζοϋ Λαρ''σσηί.
Πά. ΪΝιχολάου πατρ Κ)λεως. 'Αλ.ξά^οοου αρ/ίζ~. Ίοροσολ^μων.
Σά. Άνδρον'ίΐο^ /αι Ίο^λίας τώ; άτ:οστολων.
Κυ. Τ ου Τ^φλοΰ. ^τε^ανου Κ)-:όλΞως, Άλεξανορ^ας, Ε^φρα-
σιας, ^Ιθϋλ'ας, Κλαυδ'ας χ αι των λοιπών 7 μαρτ γυνΛΐ/,ων.
Δέ. Πατρι/.'Όο ε~ισ/. Προύσης ΐερομ. /.α) των σ^ν αϋΐώΜενάνδρου χλ
Ι0ΥΝΙ02 (ν. Ι)
Τρ θαλλελα'οϋ γ,άρτορος.
Ύε Κωνσταντίνου /.αι Ελένης των ϊσατ:οστόλων βασιλέων. Μην μου—
σο^λμ Ραμαζάν
Πε'. Της ΑΝΑΛΠΨΕΩΣ. Όμ 'Αρ^ /αί Λατ. Βασιλ'σκου χα· Κί-
δρο^ μαρτύρων.
Πά. Μιχαήλ έπισ/όπο^ι Συνάδων. Μην Ίοοδ. Σιβάν.
Σά Συαεω; όσ|Γ0Λ τοΰ ζι τω θαυμαστω ορ:ι
Κ^. Μνήμη τώ/ 318 Οεοφόρων πατ.'ρων της έν Νιχα'α Α' οιχουμεν.
Σϋνόδου. Ή γ' εΰρεσις τη; τιμ'α; /εφαλης τοΰ ΙΙροδρόμου.
Δέ. Κάρπου τοΰ έ/ των ο' χαι 'Αλφαίου άποστόλων.
Τρ Έλ
ίερομάοτυρος.
έό Μλ
Τε. Ε^τυ/οΰς εΓ'σ/.όπου Μελιτινης ί:ρομάρτ , 'Ελιχωνίδος μάρτυρος.
Ίο-ιδ'ΣαβαωΟ (ΙΙεντηωστή).
Πε'. "/"λεξάνδροϋ τζχζξι. 'Αλ^ξαίδ , θεοϊοΐίας όσιομ. τη; [νων/λ!τι8ος.
Πά Ίσααχίου όσίου.
Σά. Τ ώ ν Κ ε χ ο ι μ η μ ί ν ω ν. 'Ερμείου μάρτυρος.
12
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ι0ϊόΙ02
(Ό Έλιος 6Ϊς τ:ν Καρκίνίν τή 9, ώρ. 2, λ. 37 μ. μ. Θέρίς.)
Μόσσάτιος ρόδου εΐμΐ καΐ αργενοίο κρίνοιο,
χαϊ ξανθης κεράσου βρίθομαι ακρε'μοσιν.
Της ΠΕΝΤΗΚΟ2ΤΙΙΪ μετά 'Αρμ. χαί Λατ. "Ιόυστίνου οιλοσό-
βου καΐ θεσπϊσίου μαρτύρων.
Της ΑΠΑϊ ΤΡΙΑΑΟΣ. Νικηφόρου πατρ. Κων)πο'λεως όμολογη-
τοΰ χαί Έράσμου ίίρομάρτ.
Λουχ'.λλιανοΰ καί των συν αυτώ. Κλαυδίου, 'ίπατίου, ΙΙαύλης.
καί λοι-ών μαρτύρων.
Μητροφάνους πατριάρ/ου Κωνσταντινουπόλεως, ΙΜουσουλμ. Χιρ-
(ή προσζΰνησις τοΰ Ίεροΰ μανδύου).
Δωροθε'ου επισκόπου Τυρού. Των 10 μαρτύρων των εν Αιγύπτω.
Απόλλωνος, Γοργίου κλπ.
Ίλαρίωνος τοΰ Νε'ου ήν. της μονης των Δαλμάτων. Γελασίου μάρτ.
θεοδότου έπισχόιτου 'Λγχύρας.
Των αγ ι ω ν Π άντ μ ν. 'Π άνακ. τοΰ λειψ. θίοοωρο'^ τοΰ ϊτρα-
τηλάτου, Καλλιόπη; μάρτ. χαί Μελανίας όσ. Λατ. 'Αγ.Τριάδος.
Κυρίλλου αρχιεπ. 'Αλεξανδρείας (Κηστείαάγ. 'Αιτοστόλων ήμ. 20}
Αλεξάνδρου κα 'Αντωνίνης μαρτύρων.
Παρθολομαίου ζαί Γϊαρνάβα των άποστόλ'ον.
"Ονουφρίου όσ. τοϋ Λίγυπτ. Λατ. Άν. Δωρεας κα! γεν. Προδρο'μου.
"Ακιλύνης ιχίρ-ίΐροζ.
Ίίλ'.σσαίου τοΰ προφήτου. ^Ιεθοδίου ϊτατρ. Κ)λεο)ς. Νηΰωνος όσίου.
'Αμώί τοϋ προφήτου, Ίερωνύμουόσίου, Νεραη μάρτυρο;.
Τύχωνος έπισζόπου'ΑμαΟοϋντο; της εν Κύπρω. Μουσουλ. Λε'ιλε'ι-
Καδήρ (νυξ ισ/ύος).
Μανουηλ ϊαβελ καί Ισμαήλ μαρτύρων. Λατ. Πέτρου καί Παύ-
λου των άποστόλων.
Λεοντίου, θίοδοϋλου, *1*πάτου καί Αΐθερίου μαρτύρων.
ΙΟΥΛΙΟΣ (ν. ε.)
Ίούδα τοΰ αποστόλου καί Παϊσίου τοϋ Μεγάλου, όσίου.
. Μεθοδίου επ'.σκ. ΙΙατάρων ίερομάρτυρος. Μην μουσουλ. Σιεβάλ:
"Ι!2'.-φητηρ (-εκερ Βαϊραμ), ήμ. 3.
3"ί1| 1ά. Ίοολΐανοΰτοϋ Ταρσίως μάρτυρος.
Κυ. Κ^εβίου επισχόπου ^αμοσάτιον. Μην Ίουδ. Ταμούζ.
Α:. Αγρ'.ππ'.νης, 'Αρ'στοκλΞθυς κα^ των συν αυτώ ιΐ'
Ν.|
13
Π
1
Κυ.
14
2
Δέ.
15
3
Τρ-
10
4
Τε.
17
δ
Πί.
18
10
20
0

Πά.
Σά.
Κυ.
21


ι:
Μ
Π
1-2
13
Ι Κ
Λε.
ΐέ.
Πξ.
Πά.
28
χ. ι
15
10
Δέ.
29
17
Τ?
30
18
Τε.
1
-
■10
■Λ
Πξ
Πά
7120
11 ί!
Τε.
Πε.
Πά.
1ά. Ή
Α:.
Το γενίθλ'.ην τοΰ Προδρο'μου ζαί Παναγιώτου νεομίρτυρος.
Φεβρωνίας όσιομάρτυρος καί Δοαετίου όσίου.
Λα^Ό οσ'.ου τού εν θ;σσαλονίκη.
—αμψων όσίου τοΰ Εενοοόνου.
Ίι ανακομ-οη τώνλει·|άνων Κύρου χαί Ιωάννου των Υναργ^
ΙΙε'τρου χα'· Παύλου τΐϋν άποστόλων. 'Αρμ. Γρηγορίου Φωτ·.·
Μνη;Λη των Αώδεκα 'Λποστόλων.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
13
Ν
Π.
1
1
1
1
1
1
1
2
2
2;.
10
23
11
2'
12

1ί!
2
14
2~
15
28
16

17
30
18
31
)
1
20
2
91
Ο
2
4
-3
5
4
β
5
7
0
8

9
ο
10
9
11
0
±2
1
ΙΟΥΛΙΟΣ
(Ό Έλι:ς εις τόν Λί:ντα τί] 11, &?. 1, λ. 32 π.μ.)
Καρκίνου ή=λιος ιχετανείσετα'., άστά/υας δέ
χαροαλί'ους κιξρει γηοπόνος 3ρεϊτάν7).
Τρ, Κοσμα κα Δαμιανου των Άναργύρων.
Τε. Ή έν Βλα/ϊ'ρναις κατάθεσις της τιμίας έσθητος της θεοτόκου επι
Αέοντος τοθ Μεγάλου.
Π/. 'Ανατολίου Κωνσταντινουπόλεως κα· Μ'ακϊνθου ΐλάρτυρος.
Πά. 'ΑνδρίΌ'.» Κρήτης τού 'ΐΞρυσολυαίτου.
Σά. ΆΟανασίου τού εν νΑθω καΐ Λαα—αίοΰ όσ.ίον.
Κυ. ϊ'.σώη όσίου τοΰ Μόγάλου. Λου/.α κ αί Επιμάχου μαρτύρων.
Δέ. Κυρια/.ης ΐΛίγαλομάρτυρος άχι Εύαγγ/λου 'χάρτ^ρος.
Τρ. Προκθ7:'!ου [Αεγαλομάρτυρο-;. Ίουο. ^Αλωσ'.ί τοΰ ΝΤαου. Νηττεία.
Τ=. Παγκρατίου επι.σϋόπου Ταυρομανίας τη; εν ^ΐγ.ζΧία. ΐερομάρτυρος.
Τ{. Των εν !ΐ)ΐο~όλει της'Αομενία; ιαε' κχΐ Ά-^λλωνίου τού Ιν, Σάρ-
δεων, μαρτύρων.
Πλ. Ιίύφηαΐας μεγαλομάρτυρος.
-ά. Πρόκλ'.υ, Ίλαρΐου και Βερονΐ/.ης μαρτύρων.
Κ υ. Τού 'Λρ/^αγγίΛου Γαβρι^λ. Μνήμη των (330 Οξοϊ. -χτε'ρων της εν
Χαλκηδόνι δ' οίκουμ. Συνόοου. 'Αρμ. ΪΜετχμόρ^ίυσι; Χριστοΰ.
Δέ. 'Ακύλχ τού α-οστόλου /.χί Ηρακλείου μάρτ. 'Ίωσήϊιάρ^ιε7;. βόσ-
σαλονίζτ,ς.
Τρ. Κηρύκου κα·. Ίουλίττης μαρτύρων.
Τε. ΆΟηνογενου; ΐερομάρτυρος.
Πέ. Μαρίνης μεγαλομάρτυρο;.
Πά. Αίμ'-λ'.ανοΰ κ αί Ουαλεντίνη; μαρτύρων.
Σά. Των όσί'ον Δίου κ α ι Μα/.ρίνη;, αδελ'^η; τού Μ. Βασιλείου. Μην
ρ,ουαουλμ. Ζιλκαδ/.
ΑΥΓΟΥ2ΤΟ2 (ν. ε.)
Κυ. ΊΙλ'.οΙ) τοΰ προΐήϊου.
Δί. Ιωάννου χ.:ί 2υ;χεών τοΰ Σαλοΰ. Μί,ν Ίου5. "Α5.
Τρ. Μαρία; Μαγοαληνίί; *ί; ΜυροφόροΟ.
Τε. Φωχχ ίζ'.αχ. Σινώ-ης '.ιοο'ΐχρτ. χζΐ Ίεζεχιήλ τοΰ κρο-ρ^ου.
Ϊ1=. Χριστίνης ρυγαλο[ΑαρΓυρος.
Πά. ΊΙ ζοίΐΑησιςχης Οεοα. "Αννης. Όλυμιττΐάίο;χά; Εΰπραξί»; όϋ'ο,ν.
ϊά. Ίίρ|«λάου, Έρ[ΑΪ—;ου, Έρμοχράτους Ιιροιχαρτ'ίρων, Ώραιοζήλτ;;
μάρτ. ζ_;ί ΓΙαρασχευζ; όσιο[Λϊρτυρος.
Κυ. ΠαντόλεγΛονος α=γαλοαάρτυρος.
Λε. Προ/όρου', λιχάνορο;, Τίαωνο; χ*1 Παραενϊ «τοστόλων.
Τρ. Κωνσταντίνου -α'τρ. Κ)^όλεως. Καλλινίζου, θ:οοόττ,ς μαρτΰρ.
Ίουο. Καταατροΐή τοΰ Ναού. Νηστεία.
ϊ;. Χίλχ. ΐιλουανοΰ, 'Κτταινετοΰ, Κρήοχεντο; χ»; Άνδρονίχου τ·ον έχ
των ο' ά—ο^τόλων.
Π$'. Εϋδοζίμου τοΰ Διχαίου.
14
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
(Ό "Ηλιος είς την Παρθίαν τη 11, &?. 8, λ. 11 π.μ.)
Κρίνω εγώ πυοόν ζαί χ/νρχάς' έν δέ λώντι
άτρεχ& τελί'Οίΐ γύυ,χχχ Νγβδων.
Ν
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
Οί!
10
11
24 12
25
29| 1
30 1Ϊ
31
1 2(
Ο Ο]
3*!
4 2Ε
02
0-2.
8
9
«ο,
III!
Πά. Μνήμη των 7 Μαχχαβαίιον μ~%βτ.· τού διδασκάλου αυτών Έλεα-
ζάοου κα-. τής μήτρος Σολομονης.
Σά, ΊΙ άν-χκομ'.δή τού λείψανον Στεφάνου τού ϊτρωτομάρτυρος και
Ίουστινιανοϋ" τού βασιλΞίι^ς.
Κυ. 'Ισαακίου όσίου, _τΞ3ανου πά~χ Ρώαης, Σολώ[χΐ}ς Μυρο^». θΐθ-
χλητοθς όσίας. Λατ». 'ΪΙ Κοίμησις θεοτόκου.
Δ=. Των Ιτ.τα. πα-'δων των έν 'Κφ:σω.
Τρ, Ευσιγνίου μάρτ.,Φαβ'Όυ άρ71£7:· Ρώμης, Νόνας μήτρος Γρηγο-
ρίου θ=ολόγοα.
Τε. Ή ΜΙ5ΤΑΜΟΡΦΩΣΙ2 το5 Χριστου.
Πΐ'. Ναρκίσσου αρ'/ιε~, Ίίροσολύαων, Άστερίου όσιομ. ΙΙοταμίας [λ.
Πά. Αϊμ·.λ'.ανου Ιτ,ιν.. Κυζίζου, Μύρωνος έπισ/.. Κρήτης και Τριαν-
ταφύλλου νΞομάρτυρος.
Σά. Ματθΐ&υ τοΰ ά~οστόλου.
Κυ. Ξΰΐτου πά~α Ριόαης, Λαυρΐ^τίου και 'ϊππολύτου μαρτύρων.
Δέ. Νήνθίνος τατο. Κ/~όλ=Ί);, Ιν,ίτΐλου μεγαλομάρτυρος.
Τρ. Φωτίου ν.θί Άν.κτ^του μαρτύρων.
Τε. Μαξίμου τού έαολογητοΰ, Ιΐΰδοκίας και Εϊρήνης των βασιλισσών.
Πξ', Νϊ/α'Ομ τού "οοΰήτου.
Πά. 'ΐΓΐΟΙΜΠ_Ι_ τη; θ:οτό/.ου.
Σά. Άλ/.'.ο'.άοου, Χταματίου και Λιομήδους μαρτύρων.
Κυ. Μύρωνος, Στρατώνος κ αι ~€>ί συν αυτώ μ. Άρμ. Κοίμ. θεοτόκου.
Δέ. Ιωάννου κχι Γε'ιΐργ'Όϋ ζατρια^'/ών Κ'λεοίς. Φλώρου και. Λαύρου
(ΐαρτ. ΙΜήν μ.ο■^7Ο^λμ. Ζ· Λ'/ιοζε'.
Τρ. Άνδρί'υυ τού Στρατηλάτου μ=γαλομάρτυρος,
-.ΕΓΓΓΕΜΒΡ1Ό-. (ν. Ι)
Τ=. Σαμουήλ τού τ:ροφ., Σεβ^ρου ζα: Μ:'μνονος μ. Ι!ήν 'ίουδ. Έλούλ,
Ιϊί', θχδδαίου τοα α—^στόλου.
Ίρ. Αδριανου καΙ Ναταλΐοτς μαρτύρων.
Τε. Ποιμΐ'νος όαίου. Λατ. Γενεθλιον θεοτόκου. Μουσουλ;χ. "Ηδι-άζ^ά
(Κουρμπαν Β_νράμ)· ήμ. 4.
Π=. ΛΙωϋσε'ως όσίου τού Αΐθίοπος.
Πά. ΊΙ ά-οτομή ττς κεφαλής τουΐΐροδοόμου. Άρ·.στ:ίοου τού ΆΟ/;-
ναίου όμολογητου.
—α. Άλεξ·ίνορου3 Ιωάννου κ ν Ι.αύλου τού >7ου πατριαρχών Κ/λεο ς.
Κυ. Ή χατάθεσ-.ς της τΕ-χΐχς "ών (ς της θεοτόκου ΐν τρ, αγ^α Σορο>.
_.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 15
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
{Ό Έλιος είς τόν Ζ^γϊν τί) 11, ωρ. 5, λ. 1 π.μ. Φθινόπωρον.)
Βρ'θω Ιγώ ατχζΛη, βρίθω δ' έίν -χση ό-ώρ7],
αίθις δ' ίσοπαλής γίγν&ται 7ίμχτι νύξ.
Δέ. 'Αρ/ή της Ίνδ'/ΐτου.
Τρ. Ίωάννο.) το3 Νηστεϋτοΰ πατρ. Κων/λ:ω;, Μάμχντος μίρτυρος.
Λίχττ "Γψωσις Σταϋροΰ.
Τε. Άνβ'μοϋ ε-'σ/. Ν'χομηδε'ας, Άριστίωνος ίπσ/* 'Αλεξανδρείας.
Πε'. Βχβύλα εί:. Άντ'οχε'ας, ίερ. ^Iω^^:'ω; το3 Ο:όπτου κα> 'Ερμιίνης μ.
Πά. Ζα/αρ^οϋ το3 τ:οο^ήτο^.
Σά. Άνά;^.ν^)^ις τοϋ εν Κολοσταϊς Οαίμχτ'ος τοο Άρχαγγ:'λουΜιχ«τ5λ.
Κλ Σώζοντος μ. ί^όδο^ /αι Όνησ'οόρουτύνάπ. 'Λομ. Ι1^/ θεοτό/ου.
Δέ. Τί) ΓΕΛΕΘΜΟΝ της Θεοτό/.ίυ!
Τ Ίΐ "
Μ.
13
14
15
16
17
18
19
20
21
23
23 11
34)12
34)
25
25 13
26 14
27
28
29
30
18
19
2 20
3 21
4 22
5 23
10
11
12 [30
. Τ ΓΕΛΕΘΜΝ της Θετό.ίυ!
Τρ. Ίω5!/.εΐμ /αί "Αννης των 0:ο-ατόρων
Τε. 'Απελλο^, Λο^/.α /.α*1 Κλήυε^τος των αποστολήν. Μηνοδώρας,
Λϊητροδώρας /.α1 Νϋμφοοωρας μαρτύρο>ν
Π; θ:οδώρα; όσίας τη. εν ' λ:^χ;δρε'α /.αί Ε3ανΟ'ας μάρτυρος.
Πά. Α^το/όμο^ ι^άρτυρος.
Σά ϊ'άέγ/.α'νχ το2 έ^ 'Κρο^σχλήα ναοί τή; 'Αναστίίσ;ως «ι Κορνη-
λ''ο^ ί/.ατοντάο
/
Κο '][ [Ι'ΓΚΟΣνΙΙΟϊ; ΡΙΏΣΙΪ το3 τ μ'οο Στ«ρο3 Ό;χ. 'Αρμ.
]Μουαουλ;χ Γε'οα1 άσ^ουρε β?/.ααι ϊνερμττ.λα (το αχοτ^ριον τοίί
ο'οΰ το3 νλη Χυσεν έν |».ρμΐ::λί). '1υδ [ιιποίρ. Μ νηστεία.
Δέ. Ν'/.ϊ)·:» μάρτυρος ζα' ΦιλοΟ:'ου 6^■'ο^.
Τρ. Ε^9ημ·'ας μεγαλομάρτυρο;.
Τ 'ά ί ώ
Τρ. Ε^9ημ·ας μεγαλομάρτυρο;.
Τε. Σοφ'αςμάρτ /.αί των τριών αυτής 0^ναΓ^ρων ΙΓ'ατΐ'ιίς, Έλπίδος
/.κ' 'Αγά-ης. ' γ«0ο/.λ5''χς /.α' ΙΙχίτολίοντο; ;αϊ,5- ΙΙηλ:'ω; ίερομ.
Μή( μουσοΛμ Μοο/αρ-'μ Ν:'ον εΐος 1304. ΐΜ/)ν 'Ιουδ. Τισρί.
Ν.'ον ετος 3047. Έορτή οιή,χίρος.
Π:, ^^;^.εν'ο^ ^π τ/.ο'^ο^ Γορτ^η; /.*'. Άρ'ά8;ης [^άρυρος.
0ΚΤΩΒΡΙ02 (λ ε)
Πά. Τρο^'';χο.), Σαο^ατ'οο /.ϊ' Λο.υμ.'δοντος μαρτύρων. Ίοϋδ. Νη-
στε'α Γεδάλια
Σά. Ε^σΓαθΌϋ ι-'=γαλο;-'άρτ. /.ΐ' Θ:ο/τ'σΓης τη; σ^;^.β'ο^.
Κλ Κοδρά^ο^ το2 ά^οσΓολο^ /.α' ΙωίΆ τοϋ προφη'ΓΟϋ.
Δέ. Φω/.ά 3~'7/.ό^0ϋ Σπίόπηί, ιεροαάοτ, /αί'ϊσα^/. μαρτ.
Τρ ΊΙ σ^λλη}ι; το2 Πρα3ράμ>^ ΙΙολοϊ /ής /.α' Ξανθ ππης ίσίων.
Τε. Θ '/λί]: πρωτοαάρτ^'ϊος /.α1 ΐσα-οστολο.)
Π:'. Ε^ροσύ/η; όσίας /αί ΙΙα^νο.ιτ'ευ μάρτ^ρος.
Πά Ί! μετάστασ1 ς Ίωά;νο^ τοί Ο.ολό■;ο^
Σά. Κ»λλ'ατρ-ίτο ι /α> των Λ^ αΐτω μθ'
^^. λιχρ,'τω/ο; όμΛογητοί /.α' Βαροοχ το2 ^:ροΐ1ίιτο^.
Δέ Κϋρΐΰ/ο^ το^ ά/α/ωρητοΰ
Τρ. Γρηγορΐου ΖΓ.'τιο-.αι της Μ:γάλης 'Λρμ:;'ας, ί:ρομάρτ^ρος.
10
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΟΚΤΏΒΡΙΟΝ
(Ό Ί1λι:ς εί; τ:ν Σκορπίον τί) 11, ω?. 1, λ. 34 μ. μ.)
Τί; 3: ν.' ίαοΤο πΛει γλυχ&ρώτίίος, δ» ;χξ'Οο ληνω
ήδ'υ έ-'./.χτχ-,-ω Βάχχου άπ' οϊνοπ:'δου;
Ν. Π.
13 1 Τε. Άνχνίου τού εχ των ο' κα'. Ρωμανοΰ ό?ίου τοΰ Με'λωδοΰ. Ίουδ.
ϋουχώθ (σκηνοπηγία). Ίιορτή εννεαήαΞρο;.
14 2 Πε Κυηριανοϋ '.ερομ. Ίουστίνης μίρτ. -/.αί θεοφίλου όμολογητοΰ,
15 3
II».
Διονυσίου τοϋ 'Λρεοπαγίτου ίερομάρτυρος.
16 4 Σά. Ίεροθε'ου έπισχόπου Αθηνών.
17 Γ) Κυ. Χΐριτίνηί αίρτυρο;.
18 Ο Δέ. θωμά τοϋ αποστόλου χχ; Έρωτ^'ίο; μάρτυρο;.
18 7' Ύο Σεργίου χαΐ Ιϊάζνου μαρχνρων χαΐ Πολυχρονίου ιζοοιχ.
20 8 Τέ. Πελαγίας όσί*ς. '
21 !) Π=. Ίχχώοου τοϋ αποστόλου.
2^)10ι Πά. Εύλαατν'ου χ.ϊ·. Ινΰλαμ^ία; μαρτύρων.
23
II1
Ζά. Νεχταρίου, 'Λρσαχίου κα*. Ι'.σ'.νίου "ατριαρ'/ών Κ(
| Ι βεοφάνους τοϋ Γρα.-τοΰ.
21 12 Κυ. Μνήαη των 0;θ3. πχτ/ρ. της εν Νιχαία τό β' έν έ'τε; 783 συνελ-
ι ! Οούσης ζ' οιχουμ. σ·υνόδου. Διοδώρου και'Λνδρομάο/υ μαρτ. (Έν
' ταύτη τη ί,μΐ'ρα έορτάζουσ·. χα'ι α*, φερώνυαοι τής 'Αδνρομά/ης).
2·"> 1> Δέ. Άγα()ον''χη; χα.ί _ρυσ>~; ααρτύρ'ον.
2(> 1ί Τρ. Κοσμα τοϋ ίοιητοϋ.
27 Ι·ι Τε. Λουχιχνοϋ '.,ρομάρτ.
2Κ 1'ί Π:'. Λογγίνου τοϋ ίατιντάρνου μάρτνρος.
2!> Ι ι ΙΙα. 'ίΐση'ί τοϋ Γρο^ήτου. Μην μιουσονλ;!. ^αφ/ρ.
ΜΟ,ΙΗ 2χ. Αουχά τοΰ εΰλγγ;λΐστοΰ χαί Μαιίνου αάΐτ. Μί,ν Ίουδ. Χεαβάν
31 (11» Κ«. Ίωήλ τοϋ-ρο?η"του. ' ' '
| ΝΟΕΜΒΡΙΟΎ (ν. ε.)
'ίθ Δ:. Άρτ:αίου μίγαλομ., Γίρασίμου τοΰ έν Κεφαλληνία χα'ι Ματρώνης
' τή; ΧιοΓολ'τιοος. Λατ. 'Λγίων Πάντων.
2-1 Τρ. Ίλιρίωνος τοΰ Μίγάλου.
** - - Ι ε. ν^Γρχίοΰ ε7ΐ'.σχο>ΐου Ί^ρχ~ολε(ος.
4ίΗ Π/. Ίχχώ6«ΐ> τοΰ άί;λΐιθ;ου χα'ι Ίγ->»τίου ί:ατρ. Κων πόλεως.
5 "21 Π*. 'ΑρίΌΐ μεγάλον*. χα· των συν αυτώ.
6 "2·> -ά. Μαρχ'.χνοϋ χχ· Μαρτυρ'Όυ μιρτΐρ'ιν.
7 '-?·'» Κυ. Δημητ:-Όυ αε-ΐλοαάςτ-^ος.
'^ -' -^:· Κυρ'α/,οϋ πχτρ. Κ,ον πόλεις /.*' Λΐ'^το^ος ααίοτυοο;.
1· ",'Ν Τρ. ·)χιι-'.οι -ατρ Κων·'λεως τοϋέν'ΆΟΐ;) άα/.ήσχ/το;, Τερΐντίου χλϊ
^.ο/λλης μΐρτύθ'.,ν.
ΊΙ' ί» Τ:, ν,ιττατ-'α: ίι·Λ·ι. τ?: Ρο,μα'ΐς χ χ- Ά6υ·ι:ου όσίου.
11 ■ϋ
II..
Ινλ:-..-α αΓο-'/λου, Ί-νϊήϊ Κ 7.εα·ς. ΖηνοΟΛυ χά! Ζη/οβίας ααοτ.
1·,';;1, Πχ. ϊτχ/^-.ς α'μίτά τον χ-^τολί* 'νΐ;ίΐν 1-.:ί,.. Κο>ν Λεο,ς." '
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
17

Ν.
13
14
15
16
17
18
19
20
4
ΙΥΟΕΉΒΡΙΟΣ
Ήλιος είς τόν Τοςότ^ν τ/) 10, ώρ. 10, λ. 25 π.μ.)
Εί τοι ΆΟηναίη; ;:7.:ι ερνεα, ώριον ηδη
χαρπον άπο0λί6:ιν, μνηστιν ε/εΐν χαμα'των.
Σά. Κοσμά /αί Λαμιανου των Άναργύρων.
Κιΐ. Α/ινδυνο.) χά1 των (υ/ αυτώ ΐχαοτυοων.
Δέ. 'Α/εψιμά, Ίωσή;> /α' Ά;ιθαλα μαρτύρων.
Τρ. Ίωαννι/.'ου τοϋ ΑΙεγάλου. Χι/.άνδρου χ«ϊ Ίΐρμα'ου ίερομαρτ.
Τε. Γαλα/.τ'ωνος α*· 'ΙίΓΤΐστήμης μαρτύρων.
Πέ. ΙΙαύλου-α-ρ Κο>ν/πο'λ:ω; όμολογητοϋ .
Πά Των ενΜελ'τινη λγ' μαρτ Ί-ρωνος /λ~. /αι θεσσαλον^/ης μάρΓ.
Σά. Μνημη τώ/ άρχ'στρατήγων Μιχαήλ χ»! Γαβριήλ /.α·. των λοι-
ζών άσαιμάτων δϋνάμ:ων.
Κυ. Όνητιφόρου /α· ΙΙορ^υρ'ου μαρτ , Ματρώνης ότίας χα'ι Συμ£ων
23
24

26
27
28
29
30
10
11
12
13
14
15
«
17
18
Δέ. Έράστου ΧΓ.ΟΊχόΧοι α*· Όρ-'ατο^ μάρτυρο;.
Τρ. Μη/α, Β'/τωροΰ, Β'/:ντίου /α! 2τ:φαν·'δο; μαρτύρων.
Τε Ιωάννου Έλεήμο/ος άρ/·:ΐ:. 'Αλ:ξανδρε'α;. Ν:'7.ου όσία».
Πί. Ιωάννου τού Χ.οσο^τϊίμο.).
Πά. Φιλ'7Γ—ουτου „/. των ιβ' άποστ. αχ· Κω/3ταντ'/ου νεοαάρτ. τοδ
Τδρα'ου
Σά. Των βασιλίων '/ουΐτίνου ζα* θεοδ'όρα; (Άρχή τη; νηστ:;ΐς
των Χρισιουγε'/νω;)
Κ->. Ματθα'ου τού εΰαγγίλ'στο^. Μην μουτ Ρεβ;-οΰλ-|όόίλ. Ίουο.
Κ·σ):β
Δέ. Γρηγορ'ου ίτ.'τ/. Ν.ο/ϊ'ϊαρι'ας /.α" Γίνναι'ου α' μετα την αλω-
σιν -ατρ. Κων/),ε'ο:
Τρ ΙΙλάτο^νος /α' Ρο>μα/ο^ μαρτύρων.
10
11
19
!20
21
22
.23
124
25
126
' 27
■281
29,
Τ:.
Πί.
Πά.
Σά.
Κυ.
Δέ.
Τρ.
Τε.
Πί.
Πά.
Σά.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΎ (". ε.)
Άβδιο^ τοί προφ)ί^ο^.
ΙΙρόζλου -ατρ Κων/λεω; χα' Γρ7|γορ'ου τοά Δ:/.α^;ολ''το^.
Τα ΚΙΣΟΔΙ
V
της θ.οτό/ο^
ίλων.
12 30
και
Στυλιανός οσ'ο.).
'ία/.ώβου μ:γαλοα το^II-3ί^ο^. Μο^σο^λ[^^. ει/
τζ· (γζν/. Μωάμεθ).
ΣτΞ^άνοϋ το^ λέ'θΛ γ.Λ' ϊ'^ρηνάΰ/θϋ μ-ά^τυρος.
Ν'/.ολάο^ άο/ΐΞτ:. θ;σσ//'κης κα*'. Φαίίροϋ μάρτ. (Τ£ ή;Α-'?? χα
τη Iο^■;^^ίζο^σι /.γ α5 9£ρών^·^.ο^ της Ψα'ορας).
1ι?Ϊ'--'λ ι -^ί-.^ ■— Ί,ι'ην Α·/—ηΐί Λί^ΛΊΤΟΪιΟίΙ_
:ύ-
πρωτο/.λήτου
18
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΎ
(Ό Ήλιος είς τόν Αιγόκερω τ5· 9, ωρ. 11, λ. 16 ;ο. μ. Χε'.μών.)
ΙΙχύΐΜθαι νί'.οΰ χε'λομαΐ' γλαγόντ'. γάρ ^οη
σπε'ρματι ριγεδανή πηγυλ'ς άντιάσει.
Ν.
13
14
15
10
17
18
19
20
21
22
23
Π.
24 12
26
27
28
29
30
31
Δί. Ναοΰμ τοΰ ττρόφητου χ αι Φιλχρέ'του τοΰ Έι>γιο·ης.
Τρ. Άββακουμ τού τ:ροφ^του.
Τί. Σοφονίου τοΰ προφήτου χ.ϊϊ 'Αγγελη νεομίρτυρος.
Πε'. Βαρβάρα; μεγαλομάρτιιρος. Ιωάννου τοΰ Δαμχσχηνοΰ
ΐερομάρτυρο;.
Π». Σάβόχ τοΰ Μ:οφο'οου χα!. Διογε'νους ^ίρτυρο;.
λά ά Μύ Λ'
Σά.
φ γ ^
άρ-/ιζπ. Μύρων ~τ,ς Λυχ'ας.
έ Μδλί Ά
ρ/ ρ ,ς
Κυ. Άαβροσίου έπισζ. Μεδιολοίνων χά; ΆΟηνοοώρου μόίρτ.
Δέ. 2ο)σ0ε'νους τοΰ ε/, "ών ο' άττοστόλϋίν.
Τρ. ΊΙ σΰλληψις τ^ς Οΐομιήτοροί "Αννης.
Τε. ίΙηνϊ,ΈρΐΛογί'κουςχαϊΕΟγράφουιχαρτύρϋΐν. Ίουδ. Χανουχ.ί (Έγ-
χαίνια τοΰ Ναού). Έορττι ό/·.ταή|Λερος.
Πξ'. Λαν-.ήλ τοΰ ^τυλ'του, όσίου.
Πά. Σΐ:αρ!δωνος επ'.ϊΐιόπου Τριιχυθοΰντος τη; εν Κύπρω.
Ζά. Εΰστρατίου, Λυξεντ'ο-ί άχι Λου/.ία: [Λαοτύροίν.
Κυ. Των ζατα σάρ/.α τ:ρο~χΓΟρων τοΰ Κυρίου. Θ^ραου, Λευκίου ζοα
των συν αυτώ |;.χρτ^ρων.
Δέ. Έλε
υΟ:ρίου '-ερ
χι ϊωΐάννης όο"ΐο;λ.
ί θ
20
2|21
322
423
5 21
6|25
726
8,27
9,28
1(1 29
Τρ. 'γγαίου τοΰ τ-.ροτήτοι /.αί Θ:ο3ΐν:>ΰς της βατ.λίσσης. Μην ϊουδ.
Τε. Δανιήλ τοΰ προ-ίητου μετί των 3 πα'δων χαι Λιονυαίου τοΰ έχ Ζα-
χύνθου.
Πε'. ^εβχστιανοϋ χ* Ζωης μαρτύρων.
Πά. Βον.φατίου μάρτυρος.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ (ν. ε)
Σά. Ίγνατίου Ιερομάρτυρος τοΰ θ.όΐόρου.
Κυ. Μνήμη πάντων των άπ' αιώνος θεώ εύαρεστηιχν-ίον άπϊ) 'Αδάμ.
α/ρικαϊ'Ιωαηο τοΰ Μνήστορος. θεμιστοκλεΌυς ζα! Ίουλιανης μ.
Δέ. 'ΑνΛσταιία; Φαρμακολυτρίας μεγαλομάρτ^οος.
?· Τ:
/] δ=χα μαρτύρων,
ά
Τε. Εΰγ-νίας όσιομάρτυρος.
Π:. ΊΙ ΚΑΤΛ ΪΙ'ΚΛ ΙΈΧΧΗ1ΙΪ τοΰ Κυρίου ί,μών. Ίουδ. "Λλωσις
11
12
----- ~ - - - -' ".-^ . » .^^^-.. «*·** Ιΐνΐννι/ν «Λ«νί.4&1/Α Χ^Λίίίθν ΐ/*ί(θν νίί ^ '-ΪΛ
Τρ. 'Ανυσίας της έν Θε5ΐαλονί/.η μάρτυρος.
Τε. Μελχνης όσίας της Ρωμα'.ας /.αι Όλ'υμπ'.οδώρας μάρτυρος.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 19
ΕΟΡΤΑΙ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ.
ΕΝ ΤΟΓΡΚΤΛ.
α'. Θρησκευτικάς;
Ή 1η -ου 'Ραμαζάν (21 μαίου). — Ή Ιδη τού 'Ραμαζάν (4
ίουνίου).—Αί τρείς ημέραι το3 Σεκέρ Βαϊρΐμ (20, 21 καί 22 ιου¬
λίου).—Αί τέσσαρες ημέραι τού Κουρμ,πίιν Βχϊρχμ (27, 28, 29 ν.χι
30 αύγουστον).
β'. Βασ ι λ ι χ α ί:
Τα γενέθλια τής Α. Μ. τοϋ Σονιλτάνου (Βελαϊέτ Χουμαγιούν),
έορταζόμενα κχτά τό σελην.α/.Όν έ'τος 16 Σημπάν, ήτοι 7 μαίου.—
Ή άνάίασις είς τόν θρόνον της Α. Μ. τοΰ Σουλτάν (Δζουλούΐι-
Χουμαγίοΰν), έορταζομένη κατά τί ήλια·/.ον έ'το:, 19 αΰγοΰστοι».
ΕΝ ΕΛΛΔΤ.
α'. Θ ρ η σ κ ε υ τ ι κ ν. ι:
1. Νέον έ'τος.— 2. Θεθϊάνεια.— 3. Εΰαγγελισμός.— 4. Μεγάλη
Παρχ~.ευή καί Μέγα Σάββατον.— 5. Κυριχ/.ή καί Δευτέρα τοΰ Ηά-
σχα.— 6. Άγιος Γεώργιος.— 7. 'Ανάληψις—8. Πεντηκοστή.—
9. Άγιοι Άπόστολοι.— 10. Κοίμησις τίς θεοτόκου.— 11. Άγιος
Δημήτριος.—12. Αί δύο ημέραι των Χριστουγέννων.
β'. Βασ ι λ ι λ ά ( :
Τό δνομα τής Α. Μ. τού βασιλέως Γεωργίου (23 απριλίου).—Τα
γενέθλια αυτού (12 δεκεμβριού).—Τό ό'νομα τής Α. Μ. τής βασιλίσ-
σης Όλγας (11 Ιουλίου).'— Τα γενέθλια αΰ:ί;ς (22 αΰγούστου).—
Τό δνομα τοΰ βασιλικοϋ διχοόχΐυ Κωνσταντίνου (21 μαίου).— Τα
γενέθλια αυτού (21 ιουλίου).
20
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΣΕΛΗΝΟΑΡΟΜΙΟΝ ΚΑΙ ΕΛΕΙΨΕΙΣ ΤΟΥ 1886.
(Μί'σος /ρό-ιο; Κωνΐταντινου-όλεω;.)
ή>.
δρ.
λ-. ο
άσεις
ήμ.
«Τρ.
λεπ.
'ίσεις
ι™, ι
2
21 μ.μ.
π. τ.
Ίούλ.
4
5
5 Κ.μ.
π. σ.
8
6
41 π. α.
π. σ.
12
9
18 π μ.
τ. τ.
15
3
28 π.α.
τ. τ.
10
7
22 π.μ.
ν. σ.
23
5
11 π.μ.
25
11
3 μ.μ.
π. τ.
31
4
43 π μ.
π. τ.
Α3γ.
2
8
20 μ.μ.
τ..α.
Φίβρ. 6
8
11 μ.μ.
π. σ.
10
9
38 μ.μ.
τ. τ.
13
7
8 μ μ.
τ τ.
17
2
51 μ.μ.
ν. α.
22
Ο
1 π.μ.
ν. σ.
24
9
52 π.μ.
π. τ.
Μ*?τ. 1
3
14 μ.μ.
π. τ.
ν____Γ,
ι. 1
0
47 μ.μ.
γ., σ.
8
0
33 π.μ.
π. σ.
9
7
52 π.μ.
τ. τ.
15
0
41 μ.μ.
τ. τ.
15
11
15 μ.μ.
ν. σ.
23
4
27 μ.μ.
^. 3.
23
0
30 π.μ.
π. τ.
30
10
40 μ.μ.
— -
Ό/τώ
? 1
5
20 π. α.
π. α.
Άπριλ. 0
4
55 μ.μ.
π. σ.
8
4
37 μ.μ.
τ. τ.
14
7
12 π.μ.
τ. τ.
15
9
12 π.μ.
ν. σ.
22
5
39 π.μ.
ν. σ.
22
7
2 μ μ.
γ., τ.
20
4
17 π.μ.
π. τ.
30
9
3 μ.μ.
π. τ.
Μάίο; 6
3
43 π.μ.
π. σ.
Νοίμδο. 7
0
37 π.μ.
τ. '..
11
1
32 π.μ.
τ. τ.
13
9
15 μ.μ.
ν. σ.
21
3
52 μ μ.
V.
3.
21
4
22 μ.μ.
π. τ,
28
9
23 τ. μ.
π. τ.
30
11
20 π μ.
π. σ
Ίοΐν. 4
β
35 μ.μ
-. σ.
Λ. 0
8
30 π μ.
τ. τ
12
0
31 μ.μ.
τ. τ.
13
11
51 π.μ.
ν. σ
20
0
3 π.μ.
ν. σ.
21
4
32 π.μ.
π. τ
20
3
15 μ μ.
π. τ.
28
11
52 π.μ.
π. σ
Κατά τϊ Ιτος τουτο συμβήσονται δύο έκλείψεις Ηλίου.
1η δϊκτυλιοειδή:, 21 φίβοίυίοίο,τ όόοατή έκ τής β;ρ£ΐ'ου 'Αμερι-
■Α?,ς, έ/ί τού Εΐρην.κο3 ώκεχνοϋ καί τής άνατολιΚΓ,ς Αΰστραλ;ας.
2α όλι-/./;, 10—17 αϋγ;ύστου· όρατή έ/, τζς κεντρικάς ^μερικης
χ.αί τη; Βρατιλίιζ;, καί έκ τ^ς ουτικής καί νοτίου 'Αίραης καί το·3
ΓΕΧΕΑΛΟΓΙΚΑΪ ΚΑΙ ΑΑΑΙΙ ΠΟΛΙΤΕΙΟΓΡΑΦΙΚΛΙ ΕΙΑΗ2ΕΙ2.
ΔΝΔΤΟΔΙΕΗ ΕΥΡϋΠΞ.
ΪΟΥΡΚΙΑ.
Σουλτάνος ΑΒΔ-ΟΤΛ-ΧΑΜΙΪ-ΧΑΝ, ϊεύτερος τό δνομ* Χαμίτ,
γεννηθεις 22 σεπτ. 1842 (*), τριακοιτός -έμ-τος ήγεμών τής δυνα-
στείχς των Όΐμαν καί εϊ'/.ίστος εννατος άπό άλώτεως, υιός τ:ΰ Σουλ-
τάνου Άβδ-οΰλ-Μεδζΐτ (γ. 23 άπρ. 1823 καί άπ. 25 ϊουν. 1861),
ανήλθεν είς τΐν θρόνον 31 αυγ. 1876.
[Σημ. Λεπτομερείας περί των εις τό κεφάλαιον τής οθωμ. αΰτοκρα-
τορίας άναγομένων "5ε «Ή;λίρ. Ανατολή;» 1884 ΐ;λ. 60—135]
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α', βασιλεύς των Έλλήνων, έκ τοϋ ο'κου τοΰ Σλέσίιγ-
Όλστέϊν-Σονδερδοΰργ-Γλυκσβοϋργ, τριτότοκος υιός τοα βαΐιλίως της
(*) Αί χρονολογίαι ση[χειοϋνται κ«-α τί) γρηγοριανόν ήμερο7,όγιον. Συντο-
[^ίας 8^ χάριν, σΐ)[Α3ΐοΰιΐίν γ. άντί «γ=ννηβεις», «γεννηθεϊσα» κτλ. — «π. άντι
«αποθανών», «ά^οθανοϋσα» χιλ. — Πρ. άντϊ «πρίγχηψ», «πριγχήπισσα» χτλ.
Ομοίως έαημίΐώθησβιν σ«γχεκομ.[Α;να τί των μηνων ονόιχατα' ό «ΰτος δέ τίίς
συντομίας λόγβς 6πηγο'ρευσεν ήμ,ϊν τ?,ν [λή αναδημοσΐευΐίν των πλείστων πο-
λιτε;ογραφικών και ζαταστατιχών πληροφοριών, παραπε^πομε'νου έχάϊτοτε το3
αναγνώστου εις τχς σ/ετιχίς σελίδας των προηγουμένας έτών.
22
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Δ*νίας Χριστιβνοΰ Θ' καί τής βασιλισβης Λουίζη;, γ. 24 ϊεκ. 1845,.
εδέξατο τη 6 ίουν. 1863 έν Κοπεγχάγη τό στέμμα της Ελλάδος,.
προσενεχθέν αυτώ υπό τί;; Εθνοσυνελεύσεως των Έλλήνων, δυνάμει
τού υ~ογραφέντος τή 5 ΐ:υν. τού «ΰτού ετους έν Λονδίνω Πρωτοκόλ¬
λου υπό των τριών προστατίδων ουνάμεων Αγγλίας, Γαλ,λίας καΓ
Ρωσσία;, ■'πό τϊν όρον τής ενώσεως των Ίονίων νήσω* μετά τής Ελ¬
λάδος. Εκηρύχθη ένήλιξ 27 ίουν. 1863 υπό τής Εθνοσυνελεύσεως,
αφίκετο είς Πειραια 30 οκτ., κ*ί ανέλαβε την βασιλείαν τη 31 τ:!>
αΰτοΰ· ε!ν; άρχ/^γός τού συντ>γμ*τίς τοθ ρωσσιν.οΰ πεζικοΰ τοϋ Νέ-
6α αριθ. 1 /.α! συντϊγματ^ρχης τοϋ 99ου -ϊζιν.οΰ συντάγμαΐος τής
Αυστρίας. Ένυμίεΰθη τ^ 27 οχτ. 1867 την
Βασίλισσαν ΟΛΓΑΝ Κωνστανΐινέβναν, μεγάλην δ:ύ·/.ισσαν τής
Ρωυίας, γ. 3 σ£τ:τ. 1851, Ουγατερα τού μεγάλϊυ οουν,ός Κωνσταντί¬
νου Ν'.7.ολάίϊ5ιτς, άθίλφοϋ τοϋ πρώην αΰτοκράτορος τ?ς Ρωυίας ■/.αί
θείου τού νυν. Φίρει τ'ον τιμητι/.όν τίτλίν κυβερνήτου τού β' πληρώ—
ματ:ς τού ρώσσικου σΐόλου.
Τ έ κ ; α. — 1. Κωνσταντίνος, διάδοχος τού έλληνι/.;ΰ θρ;νου, γ. έν
Αθήναις 2 *υγ. 1868.—2. Γεώργιος, γ. έν Κερκύρα 24 ίουν. 1869.
— 3. Αλεξάνδρα, γ. έν Κερκύρα 30 αΰγ. 1870. — 4. Νικόλαος (-.
έν Αθήναις 21 ίαν. 1871. — 5. Μαρία, γ. έν Αθήναις 3 ν.χρ-. 1876.
— 6. Ανδρέα:, γ. έν Αθήναις 20 ίαν. 1882.
[1η;λ. Λΐ-τ:;Λ:ρείας -ερί τώ; εί; τό κεφάλαιον τής Ελλάδος άνα-
γομένων Ϊ3-: «ΊΙμερ. Ανατολή;») 1884 σελ. 142—167.]
ΡΟΥΜΑΝΙΑ.
Κάρολο; Α', βϊΐιλΐυ; τ}-ς Ρουμανίας, έν. τού οι/.:υ Χοε ίτζόλλερν,
δ^τικός τό §όγ;Λϊ, γ. 20 άπρ. 1839, υιός τού επ. πρίγκ. Καρόλου
Άντωνίου Χοεντζ;λλ-:ρν (γ. 7 σ?πτ. 1811), έ·/.λ=χθείς ώς ήγεμών,
μετά δικκώματίς ϊιαϊοχής, τ^ς Ρουμανία;, 20 ά~ρ. 1866, ανεκηρύ¬
χθη βασιλεύς τής Ρουμ»νί»ς ί,πό των άντιπροσώπων τού ΙΟνους 26
μαρτ. 1881 καΐ ί-.ίι^ 22 μαίοιι τού αυτού έ'τους. Ένυμφεΰθη 15
νοεμ. 1809 τ/;ν βατίλισσαν Έλ'.σάόετ, λουθηρανήν το δόγ;χα, Ουγα-
τίρα τ:5 ά-50. ιτρίγν.ηπςς Έρμάννου τού Οΰϊέϊου, γ. 29 £εκ. 1843.
— "Ατε/.ν;!.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 23
ΣΕΡΒΙΑ.
Μιλάνος Ό2ρένο!ιτ; Α', βασιλεύς τής Σερδίας, γ. 22 αυγ. 1854,.
απηγορεύθη ήγεαών μέν της Σ£ρδίας 2 ΐουλ. 1868, κηρι,χθείς ένή-
λιξ 22 αΰγ. 1872, τ/) δέ 6 μαρτ. 1882 βασιλεύς της Ιΐρ'οίας διά
ψηφισματος της Εθνοσυνελεύσεως, συνταγμχτάρχης τού αίιστρ. συν-
τάγματος τοΰ πεζικοΰ, άρ. 97. Ένυμφεΰθη 17 οκτ. 1875 την βασί-
λισσαν Ναθαλίαν, θυγατέρα τοΰ ρώσσου συνταγματάρχου Κίσκω καί
της Πουλχερίας, -ριγκηπίσση; Στούρτζχ, γ. 7 σεπτ. 1859.
Τέκνβν. —Πρ. Άλέξϊνϊρος, διάδοχος, γ. 14 α>;. 1870.
ΜΑΥΡΟΒΟΪ1Ν1ΟΝ.
Νΐ'/ίλαο; Α' Πετροίιτς Νιέγος, ήγεμών καί άρχων (ίσποΒαρ) τοΰ
Μαυροδουνίουκαι των Βερϊών, γ. 7 όκτωβρίου 1841, έκ πατρός μέν
τοΰ ά π. άρχιβοεδόδα Μίρκου Πίτροβιτς Νιέγος, μήτρος δέ Στάνες Μαρ-
τϊνοδιτς, άνηγορεύθη έν Κεττίγνη τη 14 αΰγ. 1800 διαδεξάμενος
τόν θείον αΰτιΰ πρίγκηπα Δανήλον Α' (άπ. τί) 13 αΰγ. 1860). Ένυμ¬
φεΰθη 8 νοεμ. 1800 την ήγϊμονίδα Μιλέναν (Άκριδήν), θυγατέρα
τοΰ Στϊφάνου Βούκοτιτς, γερουΐιαστίΰ, βοεδόδα ν.α'ι άρχηγοΰ τής ή-
γεμονικής φρουραί, γ. 3 μαίου 1847.
Τέκνα.—1. Πριγκήϊτισσα Ζίρ·/.α, γ. 23 δεκεμβριού 1864, συνε-
ζεύ/θη 12 αΰγ. 1883 τω ~ρίγ/.η-ι Γεωργίω Καραγεώργεβιτς.—2.
Πρ. Μιλίκα, γ. 20 ίουλ. 1806.— 3. Πρ. Στάνα (Άναστασία), γ. 4
ϊαν. 1807.—4. Πρ. Σθί'α, γ. τω 1868.—5. Πρ. Μαρίκα, γ. 7 μ*ρτ.
1809.-6. Πρ. Δανηλος Άλέςανδρος (διάδοχος), γ. 29 ίουν. 1871.
— 7. Πρ. Έλενα, γ. 8 αν. 1873 (άπ. 8 μαίου 1885). — 8. Πρ.
Μίρκο (Δημήτριος), γ. 17 ά-ρ. 1879.—9. Πρ. Ζένι» (Ζηνοίία), γ.
22 άπρ. 1881.
θ ε ι α.—Πριγκήπισσα Δαρίγκα Κδϊ·/.βιτσέδ», έ-/, τοΰ σερδικοϋ οί'κου
Κδίζδιτς, γ. τω 1839. Συνεζεύχθη τω πρίγχ.ηπι Δανήλω τω 1855
καί έχήρευσε 13 ά-ρ. 1860. — Θυγατηρ αυτής : Πρ. Όλγα, γ. 19
μ*ρτ. 1859.
24
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΑΥΤΙΚΞ ΕΥΡ&ΠΗ.
ί
ΑΥΣΤΡΙΑ.
Φραγκϊυκος 'ίωσ'^ Α' Κα'ρολος, αΐτοκράτωρ τής Αυστρία;, βασι¬
λεύς άποστολικος της Ουγγαρίας, βασιλεύς της Ββημία;, Δαλματίας,
Κροατίας, Σκλαδωνίας, Γαλ'./.ίας, Λίοομερίας χά! Ίλλυρίας, βασιλεύς
Ίερουσχλήμ, άρχιδοΰξ τί;ς Αΰΐτρίας, Μέγας δοΰξ Τοσκάνης καί Κρα-
κοβίας, δ:ύς Αοθριγκίας, Σαλσόούργου, Στυρίας, Καρινθία.-, Καρνιό-
λης κα': Βουκοβίνης, Μέγας ήγεμών Τρανσυλβανίας, μαργράβος Μο-
ραδίας, δοΰξ τής Άνω κϊϊ Κάτω Σιλεσιας, Μοδένης, Ηάρμης, ΙΙλα-
•/εντίας καί Γουαστάλλας, 'Αουσβίτσ/·(ς καί Ζατϊρ, Τεσκένης, Φριού-
7.ης, 'Ραγούζη; κΐί Ζάρας, κόμης ήγεμονικίς 'Αψβούργου, Τυρόλου,
Κυβ:ύργ:υ, Γόίΐτς •/.ν. ΓραΒίτ/.ας, Αΰθέντης Τριδέντου κα! Βριςένης,
μαργραβΐς της Άνω καί Κάτω Λουτατίας κα! Ίστρίας, '/.ίμης Χοε-
νέμβης, Φελϊκίρίης, Βριγαντίας, 1ονεμ5έργ(]ς κτλ , ά'ρχων Τεργέ-
στης, Καττάρ:υ καί Μάρχης χτλ , γ. 18 αΰγ. 1830, υιός τού άρχι-
δβυκϊς Φραγκίσκου Καρίλου Ίωστ,φ (χκ. 8 μ.αρτ. 1878) καί τής
αρχιδουκίστης Σοφίας (άπ. 28 μαίίυ 1872), διεοέξατο τόν θείον αυτοί
αΰτοχράτορα Φερδινάνδον Α', παρχιτηθέντα 2 8εκ. 1848, άντί το3
πατρός αυτού Φραγκίσκον) Καρόλου, πζραιτηθέντος τΛ δααΐώματος
τής διαδοχής, στείθίίς καί βασιλεύς τν;ς Ουγγαρίας 8 ίουν. 1867.
Ένυμΐίύθη 24 άπρ. 1854 την
Έλισάβδτ-'Αμϊλίαν- Ευγένιαν, α'-,τί/.ράτειραν της Αυστρίας καί
βατίλισταν τής Ουγγαρίας, γ. 24 δεκ. 1837, θυγατίρα τοΰ Μαξιμι-
λιανοΰ-Ίωϊηφ, δουκός βαυαραοϋ ϊουχάτου.
Τέκνα. —1. 'Αρχιϊοϋκισσβ Κισήλη-Αουίζϊ-Μίρία, γ. 12 ίίυλ.
1856, σύζυγος τοΰ Αεοπίλδου-Μαςιμ'.λιανοΰ, πρίγκηπος Βαυαρίας.
2. Άρ/.ιδοΐ)= ■Ροδόλ?:ς-ΦραγΛΪϊ·/.ος-Κάρ5λος-Ίωΐήφ1 έ-ίδοξος
διάϊοχίς, γ. 21 αΰγ. 1858, δ·.οικ/;τή; τής 9ης μςίρας τοϊ —ζικοϋ,
άντινίύαρχίς, κτι-τωρ τίύ συντάγμχτος τού κεζι/:ΰ άρ. 19 -/.αί το3
«νταγματος τ:3 πυ?ίβ:λικ53 αρ. 2, άρχηγός τ3ϋ β' πρωσσιν.οό συν-
τάγματ-.ς των λογχο?ίρων τού βρανϊ-βΐύργΐυ ά?. 11, άρχηγός τοΰ
ρωσσ..κοϋ τοντάγματίς Σέβσ/.η άρ. 34, κτ/(:ωρ τ:ύ συντχγμάτος των
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 25
Βαυαρών θωραλΐφίρων κτλ., ένυμφεύθη εν Βιέννη 10 μαίίυ 1881 την
βρχιΒο:'ΐ!ΐ'.σσαν Στεφανίαν - Κλοτίλοην - Αουίζαν - Έρμινίαν - Μαρίαν-
Καρλότταν, οού/,ισσαν Σαξωνίας -/.α: κριγκήπισσαν 1άξ-Κο5ουργ-Γόθα,
γ. 21 μαίου 1864, Ουγατέρ* τού βασιλέως των Βέλγιον Λεοπάλδου
'λ,Λΐ τής βασιλίσσ^ς Μαρίας-Έρριέττης.— Τέκνον αυτών άρχιδούχ,ισσα
Έλισαβετ-Μαρ''α-Έρριίττα-Στεφανία-Κισήλη, γ. 2 σ—τ. 1883.
'ό. 'Αρχιδοΰ-Λΐσσα Μαρία-Βλλερία-Ματθίλοη-Άμαλία, γ. 22 άπρ.
1868.
ΒΕΑΓΙΚΗ.
(Ίοε «ΊΙ;λ:ο. Ανατολή;» ετου; 1885, σ. 32.)
ΛεοπόλόΌς Β' Λουδ5βΐκος-Φίλπ~ος-Μάριος-Βίκτωρ, βασιλεύς των
Βέλγιον, δουξ τζς Σαςωνί»;, πρίγκηψ τ:ϋ Σάξ-Κ:βουργ-Γόθα, γ. 9
άπρ. 1835, υ'.:ςτ;ΰ βασιλέως Λεοπόλδου Α' (γ. 16 δεκ. 1790, έκ-
λεγέντος βασιλέως 4 ίουν. 1831 ΰ^ϊ τΫ;ς βελγικής συνόοου) -/.αί τής
δευτέρας α^τ:3 σ^ζύγου βασιλί-σης Λουίζης, Ουγατρός τΐϋ βασιλέως
των Γάλλων Λουϊο5''κου-Φιλίππου, δΐίδέξατ: τ:ν πατέρα αυτού ά—-
υανόντατ|ί 10 2εκ. 1865. Ένυμφεύθη 22 α",γ. 1853 την Μαρίαν-
Έρριέτταν-Άνναν, άρχιοοόκυσαν της Αυστρίας, γ. 23 αϋγ. 1836.
Τ έ χ. ν α.—1. Πρ-.γκήπΐϊσα Λουίζα (γ. 1858), σϋζυγος τοϋ πρίγ-
κηπος 1 ιλίππου τού Σάξ-Κοβοΰργ-Γόθα. — 2. ΙΙρ. Στεφανία (γ.
1864 συζευ//εΪ5α 10 μαίίυ 1881 τω δΐίϊόχω τής Αυστρίας άρ-
χιδουκί 'Ροδίλΐω. — 3. Πρ. Κλημίντίνη (γ 1872).
Τοΰ ο'κου τούτου γόν:ί, 'ή πριγκήπισσα Καρλόττα, άοελΐή τοΰ
βασιλέως (γ. 1838), συνεζεύχθη 27 ί;υλ. 1857 τω Φερδινανδω-
Μαξιμιλιανω-Ίω:ήο, άρχιϊίυ/.ί τής Αυστρίας καί α^τοκρίτορ·. γενο-
μένω τού Μεξιχςΰ ίτ.Ό τής 10 ζτ.?. 1864, χηρεύσασα 19 ίουν. 1867.
[Σημ.—Μην! άπριλ-'ω τ:ΰ 1885 αί βελγικαί Βουλαί, τη εϊσηγή-
σει τής -/.υίερνήσεως, άνίν.ήρυςαν τ;ν βασιλέα των 15-:λγων ήγεμόνα
τού νέου έν 'Λζρ'.χτ^ 7.ράτ:υ; τού Κόγγου, ενωθέντος ούτω προσω-
κικώς μετά τής Βϊλγικής.—"Μ-. ΚΟΓΓΟ.]
ΓΑΛΛΙΑ.
(Ίθ3 «Ήμ:ρ. 'νατολ>ίς) ετο^; 1885, σ. 38—3Ί.)
Πρόεϊρος τής Δημΐκρατίας : Ίο}λ;ο; Γρεβο, έκλεγε·; τι πρώτον
26
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τη 30 ΐαν. 1879 επί έ-ταετίαν, εξελέγη τ·> δεύτερον ττ( 28 δεχ.
1885 υπό τοΰ έν Βερ»λλίαις συνελθίντος συνεδρίίυ.
Πρόεϊρο; τής Γερουσίας : Αερουαγιέ.
Πρόεδρος της Βουλης: Φλοκέ.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ.
("Ιθί (Ήμερ. Άνκολης» ετου: 1885, σ. 34 χαί σημείωσιν σ. 40— 40.)
ΙΙΡΩΣΣΙΑ.
Φρεΐίϊρΐκος-Γουλιελμος Α' Λβυδοβίκος, αΰτοκράτωρ τής Γερμχ-
Λΐίας, βασιλεύς της Πρωσσίας κτλ., γ. 22 μαρτ. 1797, υιός τού βασι¬
λέως Γουλιέλμου Γ' καί τη; βασιλίσσης Αουίζης έ/. Μεκλεμβοΰργ;ι»-
Στρέλιτς· εγένετο άντιβασιλεύς 9 ϊκτ. 1858 καί 3',ϊοέξχτο 2 ι αν.
1861 ώς βασιλεύς τής ΙΙρωσσία; τόν άδΐλφόν αϋτοί Φρειδερΐκον-
Γουλιέλμον Δ', εστέφθη 18 ϊχ.τ. 1861, άπό δέ τής 18 Εάν. 1871
άνηγορεύθη αΰτον.ράτωρ της Γερμχιίχς. Ένυμφεΰθκ] 11 ΐουν. 1829
την Αΰγοΰΐτϊν-Μϊρίαν-Αουΐζαν-Αϊκατΐρίνην, αίιτο-/.ράτ"εφαν τηςΓερ-
μ,ανίας -/.αί βασίλισσαν της Πρωΐσίζς, γ. 30 σεχτ. 1811, θυγατέρζ
τίΰ μεγίλου ϊυν.ος τ;ΰ Σΐξ-Βεϊμάρ Κ»ρόλου-ΦρειΒερί·/.:υ, φέρουσαν
τόν τίτλον άρχηγοϋ τοΰ 4ου συντάγμ*τος τής ΐρουρας άρ. 4.
Τέκνα.— 1. Πρίγκηψ Φρειδϊρΐκος-Γουλιέλμος-Νικόλαος-Κά-
ρίλος, ε-ίο3;;ς διάϊοχος, αΰτο/ρατιριν.ός ν.-Α βασιλ'./.ός πρίγκηψ τής
Πρω—ίχς. γ. 18 ο·/.τ. 1831, στρατάρχης, γεν.·/.:; έ'ΐορος τής 4ης
έ-ΐπτίία; το3 στρατ:3 τής γερμαν.λής αΰτοκρατορίας, σ-ρατάρχης
τ;ϋ ρω-:ικίΰ ΐτρατίθ, πρίεΐρος τής έπιτρ;;:ή; τή; άμύνη;, άρχηγός
τ:ϋ 1ου συντάγματος των έπιλέ/.των τής 'Ανατολική; [ΙρωΊ^ία; άρ. 1,
τςΰ 5ου συντάγματο; τοΰ π;ζι«2 τη; Βεΐτφίλί»; άρ. 53, τίΰ 2οϋ
συντάγματ:; των δραγόνων τής Σιλ;σία; άρ. 8, τ;ϋ 2;υ συντάγματος
των έ-Γ/.Ξΐ-.των τής Σιλειτία; άρ. 11, ν.χι τ:ϋ 6ου συντάγμ«τος το3
ίΐίζαοΰ τή; Βάϊη; άρ. 114, ώ; καί τού σαςωνιν.οΰ συντάγματος τώ-/
ούΐσα'ρων άρ. 2, τοΰ συντάγματος των ρώΐσων οΰυάρων άρ. Π, κτή-
τωρ —ΰ συντάγματο; τ:5 «ιΐϊτριβκοΰ πεζαοΰ άρ. 20, -/.-Λ τοΰ συντοίγ-
μ»τος των βαυαρών λογχοφόρων άρ. 1. Συνεζεύχθη 25 ϊαν. 1858 τή·/
Βι/τωρίαν-Άδελαίία-Μχρίαν-Λι^'ζχν, αύτοκρατΐριν.ήν καί βασ·.-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 27
"λικήν πριγχήπισσαν, πρωτίτοκον θκγατέρα τής βαΐιλίσ-ης τής Αγ¬
γλίας, γ. 21 νοεμ. 1840, φΐρουταν τόν τίτλον δευτέρου άρχηγοΰ τοΰ
2ου συντάγματος των οΰσσάρων άρ. 2.
Ό —ωτότοκος αυτών υίος, Φρειδερΐ-Λος-Γουλιέλμος-Βίχτωρ-Άλ-
βέρτος, γ. 27 ίαν. 1859, ένυμφεΰθη 27 φε6ρ. 1881 την τ.ρ. Αυγοΰ-
σταν-Βικτωρίαν τού Σλέσδιγ-Όλϊτίϊν (γ. 22 ίαν. 1858) καί εγέν¬
νησεν ές αυτής ούο τέκνα ά'ρρενα.
2. Πρ. Λουίζα-Μαρία-Έλισάδετ, γ. 3 δεκ. 1838, συνεζεύχθη τω
μεγαλω οουκί Φρεί3=ρίκω-Γουλιΐλμω-Λουδο6ίκω τής Βάδηί, τή 20
σεπτ. 1856.
Ά δ ε λ ο ή. — Πρ. Φρϋδερΐκϊ-Βιλελμίνη-Άλεξανδρίνη-Μαρίχ-
Έλένη, γ. 23 οεβρ. 1803- χήρα τού μεγάλου δουκός Παύλου-Φρει-
ΐερί/.ου τού Μϊκλεμδοΰργου-ΐχδερ'.ν, ά-οθ. τη 7 μχρτ. 1842· φέρει
τόν τίτλον β' άρχηγοΰ τού α' συντάγματος των Ιπιλέκτων τής σρονρίς
τ;3 Βρανοεδούργου άρ. 8.
Ά ν ε ψ ι ο ι κα'ι ά ν ε ψ ι α ι. — 1. Πρ. Μαρία-Λ;υίζα-Άννα, γ. 1
μαρτ. 1829· συνεζεϋχθη 27 ΐουν. 1854 τω 'Αλεξίω-Γουλιέλμω,
λανίγράβω τής 'Έσ'Γ,ς-Φιλί-σΟαλ-Βαρ-ΐέλδης, άρ' ού ϊιεζεύχθη τΐϊ
6 μαρτ. 1861.
2. Ιΐρ, Μαρία-Άννα-Φρϊ.οερΐ/.α, γ. 17 μαίου 1836, συνεζεΰχθη
26 μαίου 1853 τω Φρε'.δϊρίκω-Ι'ουλιέλμω-Γειΰργίω-Άδόλφω, λανδ-
γράδω τής "Ετσης.
3. Πρ. Λοΐι3οβΐ/.5ς-Γουλιέλμος-Νικόλ»ος-Άλβ£ρτος, γ. 8 μαίου
1837, υί:ς τ:ΰ πρ. Φρειδερίκου-Άλδίρτου (άπ. 14 οκτ. 1872), συν-
εζεύχβη 1873 τ?) μίγάλη δουκίσση Μαρία τού Σας-'Αλτεμβούργου,
έξ ής έ'χει 3 τέκνα. Έςίλέγη 21 οκτ. 1885 οΐΰς τ:ΰ Βρβϋνσβικ.
("Ιδε ΒΡ0ΪΝ1ΒΙΚ.)
4. Πρ. Φρε·.δΕρΐ/.*-Άλ5ςανδρίνη, γ. 1 φεβρ. 1842, χήρα τού δου¬
κός τού Μεκλεμδούργίυ-Σχδέριν ά^ό τ ου 1879.
[Σημ.—'Ιίκτοΰ ανεψιού τ;ΰ αΰτοκράτορος: ΦρειοερΪΛθυ-Καρόλίϋ-
Νικολά:υ (γ. 20 μχρτ. 1828 κα': άν.. 15 ί'ουν. 1885) καΐ τής πρ. Μα-
ρίας-Άννης τής ές Άγχάλτης (γ. 14 σεπτ. 1837) εγεννήθησαν τέ¬
κνα τέσΐαρα: Πρ. Μαρία, χήρα τού πρ. Έρρί/.ου των Κάτω Χωρών
άπό τ:ύ 1879.—Πρ. Έλισάδετ, σύζυγος τ;ϋ μ.εγ. δίυκός Αΰγούΐτου,
δι*3ίχου τού Όλδεμδοΰργου.— Ιίρ. Αουίζϊ-Μχργαρίτχ, σύζυγος τοϋ
Ι
28
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τρ-.τοτόκου υιού τής βασιλ. Β'./.τωρίας τής Μεγ. Βρεττανίας Άρθούρου,
δουκός τού ΚονάΌυτ.—Πρ. Φρειδερΐ/ΐος-Λεοπόλοο:.]
ΒΛΥΑΡΙΑ.
Αουϊοβΐκο; Β' 'ΌΟων Φρειοϊρΐκος-Γουλΐίλμο;, βασιλεύς τής
Βχυαρίας, κο'μης π«λ»τϊνος τοϋ Ρήνου (θβί Κΐιβίη), δούς Βαυαρίας,
Φραγκωνίας κα! Σουαβίιζ:, γ. 25 «ΰγ. 1845, διεδέξατο τόν -ατέρα
αΰτοϋ Μαξιμιλιανόν Β' 10 μαρτ. 1864, κτήτωρ 4 βαυαρ.κών συν-
τχγμχτων καί τού 5ίυ συντάγματος τοϋ αΰστριακοϋ πεζικοϋ, άρχηγός
τοΰ α'συντάγματος των ρώΐσων λογχοΐόρων «Πετρου-έλεως», ώς
ν.3. τού α' συντάγματος των πρώ'σων ούίσα'ρων τής Βεττ^αλίας αρ.
8.—Άγαμος.
Ά δ ε λ ο ό ς. — Πρίγκηψ Όθων-Γουλιέλμος-Λο.ϊτπόλΒος-Άδαλ-
6ίρτος-Βολ2εμΐιρ, γ. 27 ά~ρ. 1848, άντιστράΊηγος, ίπζάτής τοΰ
τϊγμχτος τ:0 χρυϊομάλλου οίρατΐς.
ΣλΞΩΝΊΑ.
Βααίλειΐν. — 'Αλβίρτ5ς-Φρε·.δερΐ/5ς-Αΰγ:υ3τίς-Άντώνιος-Φερ-
ϊινά.οος-Ίΐυσήφ-Κά'ρολος-Μάριος-Βϊ—ιστής-Γουλιέλμος-Σαβέριος-
Γεώρνιος-Φΐϊίλΐϊς, βαΐιλ=ΰς τή; Ιίςωνίας, γ. 23 ά-ρ. 1828, διε-
δέςατ: τϊν πατέρα ϊύτςύ Ιωάννην τΫ) 29 ο/.τ. 1873' φίρει βαθμόν
στρατϊρχου, άρχηγός το3 συνταγματος των οραγόνων της Άνϊτολι-
κής ΠρωτΐΪΛ; ίρ. 10 κτλ. Ένυμφΐΐθη 18 ίουν. 1853 την βασίλισσαν
Κ^ρΐλί'.αν, Ο^γατίρϊ το3 δανο3 κρίγκηπίς Γουστϊύου τού Βάζα, γ. 5
αΰγ. 1833.—Άτί·/.ν:;.
ΒΥΡΤΕΜΒΚΡΓΗ.
Βίσϊλί·.:·/.—Κάρολος Α' Φρειδερΐ/ος-Αλεςανϊρος, βασιλείς τής
Β^τε;;.ςί,:γης, γ. Ο μαρτ. 1823, ό"ιε;=ςατί τόν πατερα αυτού Γου-
λ'.ίλ^ον Λ' τή 25 ϊουν. 1864, άρχηγ;; τοϋ συνταγ;Λατ;ς των ρώσίων
δίαγϊνων (Ν'ζνι Νοίγορϊδ), τ;3 συντάγμϊτος των αυ:τριακών ουσ-
σάρων άρ. Ο, ζ'λ βυρτΐμβεργ·.·/.ών συντα-,'μάτων καί τού α' -ρω-σιχ.οΰ
συντάγματος το^ -ζ-./.;ΰ τοϋ Ρήνου άρ. 25. Ένυμ?εύ.Ο() 13 ί:υλ.
1846 την βασίλυίαν Όλγαν Ν;κολ;ϊί6ναν, θογατέρα τοϋ αΰτον.ρά-
τί.::ςτίς Ρουία; Νικολάίυ Α', γ. 11 ζίζχ. 1822 κα! οέρτπχι το>
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 29
τίτλον άρχηγοΰ τοΰ 3ου συντίγματος των οΰτσάρων τής 'Ελ'.ΐαδετου-
πόλεως, τοϋ συντάγμζτος των έπιλέκτων τής Βυρτε;λβίργης άρ. 119
καί τοΰ 1ου συντάγματος των βυρτεμδεργείων δραγόνων άρ. 25.—
"Ατε/.νοι.
ΒΑΛΗ.
Μέγα δουκάτον. — Φρειδερΐκϊς-Γουλιέλμος-Λουδοδΐκος, μέγας
δουξ τής Βάδης, γ. 9 σεπτ. 1826, υιός τοϋ μεγάλον δουκός Καρόλου-
Αίοκόλδου-Ψρειϊερίκου (άπ. τω 1852) /.αί τή; πρ. Σο^ίας-Βιλελμί-
νης (άπ. 6 ίουλ. 1863) τής έκ Σουηδίας· διεδεςατο ώς άνθηγεμων τόν
πατέρα αΰτοΰ άντ» τοϋ άδελφοΰ τού μεγάλΐυ δουκός Λουδοβίκου Β' 24
άπρ. 1852 καί έλαβε τ';ν οριστικόν τίτλον μεγάλου δουκός τή; Βά¬
δης 5 σεπτ. 1856. Ένυμφεύθη 20 σεπτ. 1856 την μεγάλην δοΰ-
κισσαν Αουίζαν-Μαρίαν-Έλισάίετ, γ. 3 δ εκ. 1838, Ουγατέρα τοΰ
αυτοκράτορος τής Γερμανίχς Γουλιέλμου Α'.
Τέκνα. — 1. Μέγας δοΰξ Φρειδερΐκος-Γουλιέλμος-Αδγουστος,
έπίδοξος διάδοχος, γ. 9 ίουλ. 1837.— 2. Σοφία-Μαρία-Βικτωρία,
γ. 7αυγ. 1862, συνεζεύχθη 20 σεπτ. 1881 τω έ-δόξω ϊιαΒόχω
τής Σουηδίας Όσκάρ-Γουσταύω-Άδόλφω (γ. 1858).—3. Λουοοδΐ-
κος-ΓοΛιέλμος-Κάρολος, γ. 12 ΐουν. 1863.
ΕΣΣΗ.
Μ. δουκάτον.—Λουϊίδΐκος Λ', μέγας δ=υξ τής "Εσσης καΐ τοϋ Ρήνου
Ι.οβϊ ΙΙΙιβίη) κτλ., γ. 1 2 σεπτ. 1837, διεοέςατο 13 ίουν. 1877 τόν
κισσαν Άλίκην'-Ματδίλδην-Μαρίαν, θυγατέρα τής βασιλίσσης τϊ;ς Μ.
Βρεττανίας Βιχτωοίας καί τοΰ πρίγκηπος Άλβέρτου.
Τέκνα.—Πρι'γκήττκ-» Β'.Ατωρία (γ. 1863). —Πρ. Έλισάβετ (γ.
1864).—Πρ. Ειρήνη (1866).—Πρ. Έρνέστος Λουδοβίχος (Ι868).
—Πρ. 'Αλίκη (1872).
Σημ. - Έχ τού κλϋϊυ τίθ βΤ»υ τούτου Βίτεμβίργ όομάται 5 νυν
ήγεμών της Βουλγαρίας, υιός τοΰ πρίγκηπος Άλεξάνδρου-Αου-οδι-
κου-Γεω?γί3υ-Ψρει?ερί/.ου-ΑΪ;^λί5υ (θείου τού μεγ. οουκο; Λουϊο-
3.
30
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ίί-Λου Δ') καί τής Ίουλίϊς "ΐγ/./;τ:ίυη; τ=ΰ Βάτεμίίργ (θυγατρί; τού
ά-ςθ. Μΐυρικίου κόμητος Χάουκ. χ:ημχτίσαντ:ς υ"υ;γο5 των στρα¬
τιωτικών, 15:εβ;3ϊ κτλ. τοϋ βϊσιλείου τή; ΙΙίλωνία;), γ. 5 άτρ.
1857 κϊί έκλεχθείς υπό τής β:υλγαοι/.ή; εθνοσυνελεύσεως 29 *π?.
1879 ήγεμών τή; Βουλγαρίας υπό τ; δνομα Άλίςανδρίς Α' μετ* τ:5
τίτλΐυ ΐψηλοτάτου (Ηθΐιβίΐ).
Τού κλάδίυ τής 'Εκλεκτορικής "Εΐση; άπίγίν;; ή πρ·.γκή~σΐ»
Αουΐζα(γ. 7 σ£τ:τ. 1817), συ·/εζεύχθο 26 μαί:υ 1842 τω -ρίγ/.η
Χριστιανω, νυν βασίλεϊ τής Δανία; Χρυτιανω θ'.
Ι
ΜΕΚΛΕΜΒΟΥΡΓΟΝ-ΣΧΒΕΡΙΝ.
Μέγα δίυν,άτον. — Φρ3ΐ?ερϊ/.ΐ;-Φρϊ-,ΆΪ7κ:; Γ', μέγας δ=1ιξ το3
Μεκ/.6μ£οΰργ:υ, πρίγκηψ τοΰ Βάδεν, ϊχδέριν κχϊ Ράτσόίυργ κτλ,
γ. 19 μαρτ. 1851, διεϊίςατο τόν πάτερ» αύτοΰ μέγαν δοθκϊ Φρει-
δίρΐ/.ΐν-Φραγκϊΐκ^ν Β' 15 ά~ρ. 1883, ετραττ,γός τΐΰ προισΐ'.κΐΰ
στρα:3ΰ καί άρχηγϊς δΐϊφόροιν συνταγμά:ο)ν (όωσσ(.Κϊ3, ά^:£Ξ9'.κοΰ,
μεκλεμίουργικοΰ χ»ί ζρωΐσι/.;ύ), ένυμ^εΐθη 24 ίχν. 1879 την με¬
γάλην §:ύκισ-αν Άνΐστα-ίαν, γ. 28 ΐ:Λ. 1860, θ^γατίρ» τ:5 μί-
γάλ;υ δου/ίς Μιχαήλ Νικίλϊίϊίιτς.
Τέκνχ-1. Δούκ-σΐα Άλεξανδρίνη (γ. 1879).—2. Φρειϊερϊ-
κος-Φραγκΐϊϋος (1882) ό και δ·.άϊ;χ;;.
Αδελφ ο ι κα'ι άδελφαί.—α') Ι* τοΰ ζρώτου γάμοι» τ:5 πα¬
τρός τού: Λούξ Παΰλος-ΦρειοερΪΜς (γ. 1852). — Μαρία (1854),
σ^ζυγ:ς τού μεγίλίυ δίυκό; Βλαϊ-μήρου τής Ρωσσία;. — Ίωάννης-
Άλ«έ?τος(Ι857).—β') έκ τ5ύ τρίτου γαμ;υ: 'Ελισάβετ (1869).—
Φρ5·.5ερ·«ς-Γ;υλιέλμ;ς (1871).—Αϊολφος-«Ι»?ε·.ϊερΐ*ο: (1873).—
•Ερ?·κος(|876).
ΜΙίΚΛΕΜΒΟΥΡΓΟΝ-ΣΤΡΕΛΙΤΪ.
Μέγα Βουκίτον.— Φρε-.δερϊος-Γουλιίλμος-Κίρολίς-Γίώργιος-
'Ε?νέϊτ3ς-Άδ;λ?ος-Γ:υ7ταϋος, μέγα; δ:ύς τοϋ Μεκλεμδούργου,
πρίγκηψ :οϋ Βένϊεν, Σχίίρινχαί Ράπ5;υργ κτλ., γ. 17 ολτ. 1819
δ.εδές«ί τόν τχ-έρ» τ» μέγαν δ;ϋκα Γεο)ργι3ν 6 σεκτ. 1860,
στρατηγ;ς τού ί—ιχ5θ έν τω πρωκικύ στρατω, άρχηγος τοϋ 2ου συν-
ταγματος των πρώΐ-ων λίγχοφίρων τής Πομερα/ίας άρ. 9, κτήτωρ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 31
τοΰ συντάγματος τ;ϋ :υγγρικ;ύ πεζικοΰ άρ. 31, διδάκτωρ τού πολιτι¬
καί δικαίου τού Πανεπιστημίου τής Όςρόρδη;· ένυμφεύθη 28 ίουν.
4843 την μεγάλην δούκισσαν Αΰγοΰτταν, πριγ/.ήπισσαν τή; Μ. Βρε-
τανίας, Ίρλανδίας καί Άνϊδέρου, γ. 19 ίουλ. 1822, Ουγατέρα το3
αποθανόντος Αδόλφου δουκός Κανταδριγίας. —■ Υιός αυτών : Μέγας
.δούς διαοΐχος Άδίλφος-Φρειδερϊκος, γ. 22 ίουλ. 1848, ταγματάρ-
χης τού πρω-σι%:ΐ σΓρατοΰ. Ένυμφεύ9η *ήν μεγάλην δούκισσ*ν Έ-
λισάβετ την ές Άγχάλτης.
ΣΑΞ-ΑΑΤΕΜΒΟΥΡΓ.
Δουκάτον. — Έρνέϊτος-Φρειδερΐκος-Παϋλος-Γεώργιος-Ν'.κόλαος;,
Δ-.υς τού Σάς-Άλτεμδϊΰργ κτλ., γ. 16 σεζτ. 826, διεδέξατο τόν
-κατέρα τ;υ δοϋ·/.* Γεώργιον 3 αΰγ. 1853, στρατηγός τοϋ —ζικϊΰ έν
τίύ πρωσσικω στρατω. 'ΕνυμφεΰΟη 28 ά-ρ. 1853 την δούκισσαν 'Αγνήν,
ίυγατέρα τ:ϋ άπΐθ. δουκός τής Άγχάλτη; Λεοπόλδου. — θυγάτηρ
αυτών πρνγκήπισϊα Μαρία, γ. 2 αΰγ. 18-54, συζευχθεΐΐα 19 ά-ρ.
1873 τω ί:ρ. Φρειδίρίκω-Νικολάω-'Αλίερτω τής Ηρωΐσία;, τανΰν
■δουκί τοϋ Βροΰνσβικ.
ΣΑΞ-ΒΕΙΜΑΡ-ΕΙΣΕΝΑΧ.
Μέγα δουχατον. — Κάρολίς-Άλέξανδρος-Αύγου—ος-Ιωάννης,
■μέγας δούς, λανδγράδος τής θυρίγγης, μαργράδος τού Μάϊϊεν, κίμης
τής Έννεδέργης, άρχων τού Βλανκενχάϋν, κτλ., γ. 24 ΐουν. 1818,
διεδέξατο 8 ί=υλ. 1853 τόν τ.χ:έρχ αυτού μέγαν δούκα Καρολον-
■Φρίΐδερΐκον, στρατηγός τοΰ ί—τικοΰ έν [Ιρωσσία καί Σαξωνία, πρΰ-
τανις τού Πανεπιστημίου Ίένης «πό τής 26 αΰγ. 1853. Ένυμφεύθη
8 όκτ. 1842 την μεγάλην δούκισσαν Βιλελμίνην-Μαρίαν-Σοφίαν-
Λουΐζαν, γ. 8 ά". 1824, Ουγατίρα τοΰ βασιλέως τής "Ολλανδίας
Γουλιέλμου Β' (άπ. 1849) καί τής "Αννης Παυλόίνης (άπ. 1865)
τίυγατρός Παύλου Α' αΰτο/.ράτορος τής Ρωοσίας.
Τέκνα. — Ι. Μέγας δίΰξ διάδοχος Κάρΐλος-Αΰγουστος, δουξ
τζς Σϊξωνίας, γ. 31 ίουλ. 1844, ένυμφεύϊη φ μεγάλην δούκισσαν
Π*υλίναν(γ. 1852).
2. Πρ. Μαρία, γ. 20 ίαν. 1849, σΰζυγος Έρρίκου Ζ' τού Ρόϋς,
■δπα—ιστού τού αΰτοκρ. Γουλιέλμου καί πρέΐίεως έν Β-.ένν·/).
32
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ί
3. Πρ. Έλ-.ϊχβίΓ, γ. 28 φεδρ. 1834.
'Α δ ελ φή. — Μαρία-Λΐυίζα-Αύγΐΰττα-Ααατερίνη, δούκισσα τής
Σαξωνίΐς, γ. 30 σεπτ. 1811, συνεζεΰχθη Μ ΐουν. 1829 τω τότε
κρίγκηπι καί νυν αΰτ:κράτορι τής Γερμανίαν Γουλιέλμω Α'.
ΣΑΗ-ΚΟΒΟΪΡΓ- ΓΟΘΑ.
Δουκάτον.— Έρνέστος Β' Αΰγουϊτος-Κάρολος-Ίωάννης-Λεοπίλ-
8ος-Άλέξϊνδρ:ς-Έδ6υάρδος, δουξ Σ»ξ-Κο6ουργ-Γόθα, Ζούλιερς,
Κλέβης καί Βέργης, Έγγέρνης κϊ'. Βεστφϊλίας, λανϊγράβος Θυρίγ-
γ/;ς, μαργράβΐς Μάϊσεν, κόμης ήγεμον·κός Έννεοέργης, κίμης Μάρ-
χης καί Ραβενσβέργης, άρχων Ραδενστάιν καί Τόννας, γ. 21 ΐουν.
1818, διαοεςίμϊνος τϊν κατέρα αυτού Έρνέστον Α' 29 ίαν. 1844,
στρατηγϊς τοΰ πρωσΐ'.κοϋ ίπκικοΰ καί άντιστράτηγος τοϋ σαξωνικοϋ,
βρχηγός τοΰ συνταγμΐτος των πρώσϊων θωρχκοφόρων τοϋ Μαγδε-
βΐύργου άρ. 7, ένυμφεΰθη 3 μαΐου 1842 την μεγάλην δουκισσαν
Άλεςανδρίνην, γ. β δεκ. 1820, Ουγατέρ* τοΰ άπ. μεγάλου δουκός
της ΒάΒης Λεοπόλδου.
Έ ξ ά 8 ε λ φ ο ?.— Πρίγ/ηψ Φερ8ινάνδος (γ. 1816), ένυμφεΰθη 9
«π?. 1836 την Μαρίαν Β' βαίίλ'.σσαν τής Πορτιγαλίας, άπ. 15
ν=?μ. 1833.
Ή έ—ζώσα θυγάτηρ τού βασιλέως των Γάλλων Λουϊ;β:κου-Φι-
>.!!—ου —ιγκήί'.σσα Κλημεντίνη υπήρξε σύζυγος τοΰ άδελφοΰ τούτου,
«ρίγκτ,ίος Αΰγούΐτΐυ (άπ. 26 ίουλ. 1881).
ΣΑΞ-ΜΚΙΝΙΓΚΕΝ-ΧΙΛΛΒΟΪΡΓΑθνΣΚΝ.
Δουκάτον.—Γεώργιος Β'. δούς" τοΰ Σας-Μίΐνιγκεν κτλ., γ. 2 άπρ.
1826- Λιεδέξατο 20 σεπτ. 1866 τϊν πατίρα αύτοϋ δοΰκα Βερνάρδον,
παραιτηθέντα· φέρε: βαθμόν ΐυρώσΐου στρατηγοί;, άρχηγός τοϋ 2ου
συντάγματος τοΰ ^ρώσσικου πεζικίΰ τής θυρίγγης άρ. 32. Ένυμφεΰθη
τό πρώτίν 18 μαΐου 18οΟ την πρ. Καρλίτταν (γ. 1831), θυγατέρα
τ:ΰ -ρίγχη^ς Άλδέρτου τής Πρωυίας, άπ. 30 μαρτ. 1835· τό δεΰ-
τερον 2;| ίχτ. 1858 την δίΰκισσαν θεοδώ,οαν (γ. 1839), ^χτέρχ
το: -ρ. Χοενλίε Λίγγεμίούργου Έρνέ3τ:υ, άπ. 10 ?ε6ρ. 1872, καί
τϊ τ?ίτ:ν μοργανατ-.κώς 18 μαρτ. 1873 την βαρωνίδα τοΰ
γ:υ Ελένη·/.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 33
Τέκνα.— α') Έκ τού πρώτου γαμ,ϊυ : 1. Πρίγκηψ ϊιάδοχος Βερ-
νάρδος (γ. 18ο1)" ένυμφεΰθη 18 φεδρ. 1878 την πρ. Καρλότταν τής
Πρωσσίας, θυγατέρα τού νυν διαίέχου τής γερμ,ανικής αΰτοκρατορι'ας.
—2. Πρ. Μαρία (γ. 1833).— β') Έκ τοϋ δευτέρου γάμου : 3. »ρ.
Έρνεστος (γ. 1859).—4. Πρ. Φρειδερϊχος (1861).
ΣΧΑΟΥΜΒΟϊΡΓ-ΛΙΠΠΕ.
Πριγκηπάτον.— Πρίγκηψ 'Αδόλφος-Γεώργιος, γ. 1 αΰγ. 1817,
διεδέξατο τόν χατέρα αυτού πρίγκηπα Γεώργιον 21 νίεμ. 1860,
στρατηγος τού ίπ-ικοΰ έν τω χρωσσικω στρατω. Ένυμφείθη 23 όκτ.
1844 την πρ. Έρμίνην (γ. 1827), θυγατέρα τ:ΰ άπ. πρίγκη-ος το5
Βαλδέχ Γεωργίου.
Τ έ κ ν α. - 1. Πρ. Έρμίνη (γ. 1843).—2. Πρ. όάό*οχος Γεώργιος
(1846).—3. Πρ. Έρμάνος(Ι848).—4. Πρ. "13α (1832), σύζυγος
τοΰ ήγεμόνος τού Ρίυς Έρρίκου. — 5. Πρ. ΌΟων (1834). — 6. Πρ.
Άδόλφος (1859).
ΣΧΒΑΡΤΖΒΟΓΡΓ-ΣΟΝΔΕΡΧΑΟΥΖΕΝ.
Πριγκηπάτον. — Πρίγκηψ Κάρολος-Γονθιέρος, γ. 7 αΰγ. 1830,
διεΒέςατο τόν πάτερ» αΰτοϋ πρίγκηπα Γονθιερον (άρχηγέτην τοΰ ήγε-
μονιχοΰ οίχου Σχδαρτζίοΰργ) παραιτηθέντα ] 7 ΐουλ. 1880. Ένυμ.-
φεύθη 12 ίουν. 1869 την πριγκήπυσαν Μαρίαν, ϊούχισσαν τής Σαξω-
νί^ς (γ. 1845), θυγατέρα τού άπ. πρίγχ,ηπος τού Σάξ-'Αλτεμδούργοΐί
Λίθυαρώου.
Ό έπιζών πατήρ αϋτοΰ τρ. Γονθιέρος-Φρειδερΐχος-Κϊρολος, γ. 24
σεπτ. 1801, διεϊέξατο κα'ι ούτος τόν πατέρα αυτού πρίγ-/.ηπα Γονθιέ-
ρον, παραιτηθέντα προφοριχώς μέν 19 αΰγ. 1833, γρακτώς δέ 3
σεπτ. τοϋ αΰτοϋ έ'τΐυς.
ΣΧΒΑΡΤΖΒΟΥΡΓ-ΡΟΥΔΟΛΣΤΑΔΤ.
Πριγκηπάτον.—Πρίγκηψ Γεώργιος-Άλδέρτος, γ. 23 νοεμ. 1838,
ίιεδέςατο τόν πατέρα αυτού πρ. Άλδέρτον 23 νοεμ. 1869, άντιστρί-
τηγος τοϋ ίππιχοΰ έν τω πρωστικω στρατω.
3± ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΡΟΪΣ (Ρόϋς).
ΙΙριγκηικτίν (πρεαβύτερος κλάδος).—Πρίγκηψ Έρρΐκος ΚΒ', κά¬
μης καί άρχων τοϋ Πλάουεν, άρχων τοϋ Γράϊτς, Κρανισφέλδ, Γέρας,
Σ/λάϊτς -/.αί Λίδενσταίν, γ. 28 μαρτ. 1846, διεοέςατο 8 νοεμ. 1859
■κν ά-. -αΤΞρα αίιτοϋ Έρρΐκον Κ', υπό την χηδεμ,ονίαν τής μήτρος
αυτού, κυβ'ρνέ δέ αυτοπροσώπως άπο τής ένηλικιίτητος α5τοϋ (28
μ.ιρτ. 1867)· στρατηγ'ος τοϋ πεζικοΰ έν τω πρωσσικω στρατω. Ένυμ-
φεύθη 8 οκτ. 1872 την πριγκήπισσαν Ίϊαν, θυγατέρα τοϋ πρ. Αδόλ¬
φου τοϋ Ξχίουμδουργ-Λίππε (γ. 1832).
Τέκνα. — 1. Πρίγκηψ διάδοχος Έρρΐκος ΚΛ' (γ. 1878). — 2.
Πρ. "Εμ;™ (1881)—3. Ηρ. Μαρία (1882).
ΡΟΥΣ.
Πριγ/.ηπά-ον (νεώτερος κλάδος). — Πρίγκηψ Έρρΐ/.ος ΙΛ', κίμης
καί άρχων τοϋ Πλίουεν -/.τλ. (ώς ανωτέρω), γ. 28 μαίου 1832, διε-
δέξατο τόν πίτερα αΰτοϋ πρίγκηπα Έρρΐκον ΞΖ' ά-. Ι Ι ϊουλ. 1867,
στρ*τηγός τοϋ πεζικίϋ έν τω πρωσσ:κω στρατω καί αργ^'ος τοϋ τάγ-
ματος των ε'^ζώνων τοϋ Μαγδεδοΰργου άρ. 4. Ένυμφεΰθη 6 ρεβρ.
1858 την πρ. Άγνήν, δοΰχισσαν τής Βυρτεμδέργης, θυγατέρα τοΰ
δουκός Εΰγε«'ου τής Βυρτεμδίργης.
Τέκνα.—Ι. Πρίγκηψ δ-.άϊοχος Έρρΐκος ΚΖ' (γ. 1838).—2. Π?.
Έλισάβετ(Ι8ϋ9).
-
ΑΓΧΑΛΤΗ.
Δουχάτον.—Λεοπόλδϊς-ΦραγκΪΓ/.ος-Νικόλαος, ίοΰς τής Άγχαλ-
της, ϊ:ΰς της Σίξωνία;, Έγγέρνης κϊ· ΒεστφΛίας, κόμηςτηςΆ-
σχανίαί, άρχων τού Βερνβούργου κτλ., γ. 29 άπρ. 1831, υίϊ; το5
2ου·/.:; Λεοπίλδου-Φρειδερίκίυ (άπ. 22 μαίου 1871) ν.χι τής δουκίσ-
~ς Φ?5·?Ξρίκηί, τής έκ Πρωσσίας (άπ. Ι ίαν. 1850)· διεϊέςατο τϊν
ϊρα αυτού 22 μαίου 1871 ώς δ;ΰς τοϋ δουκάτου ττ,ς Άγχάλτης
Καρλότταν-Μαρίαν-Ίω^ίίναν-Καρολίναν-Φρίίαν, γ. 17 ά~ρ. 1838,
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 35
θυγατερ» τοΰ δουκός τής Σαξωνίας Έδουάρϊου, πρίγκηπος τού Σάξ-
Άλτεμδοΰργ.
Τέκνα.—Λεοπίλδος (γ. 1833).- Φρειδερΐκος (1836).—Έλι-
σάβίτ (1857), σΰζυγος τζΐι διαδόχου τοΰ Μϊκλεμβούργου-Στρέλιτς.—
Έδίϋίρδος (Ι86Ι).—Άλδέρτος (1864).—Αλεξάνδρα (1868).
ΒΑΛΛΕΚ-ΙΙΙΡΜΟΝ.
Πριγκηπάτον. — Γεώργιος-Βίκτωρ, πρίγκηψ τού Βχλδέκ-Πιρμον,
κίμης τοϋ Ράππολσταϊν, άρχων τού Χοενέκ καί Γερολδΐέκ κτλ., γ.
14 ϊαν. 1831, διείίξατο τόν πατέρα αΰτοΰ πρίγκ. Γεώργιον-Φρειδε-
ρΐκον-Έρρΐκον 1ο μαΐου 1843 διατελών υπό την κηδεμονίαν τής μη¬
τρός τού πριγκ. "Εμμας μίχρι τής Ι 4 ϊαν. 1832, ότε διά προκηρΰ-
ξεως παρέτεινε την άνθηγεμονίαν τής μητρός τού μεχρι της 17 αΰγ.
τού αΰτοϋ ετους· φέρει τόν τίτλον στρατηγόν τσΰ πρωσσικοϋ ιιεζικοΰ
καί άρχηγοΰ τοΰ 3ου πεζικοϋ συντάγματος τής "Εΐΐης άρ. 83. Ένυμ-
φϊΰθη 26 σεπτ. 1833 την τ.ρ. Έλίνην.ΒΓλϊλμίνην-Έρριέτταν-Πχυ-
λίναν-Μαριάνναν (γ. 1831), θυγατέρα τ:ΰ άτ. δουκός τού Νασάου
Γουλιέλμου.
Τε-κνα.—Πρ. Παυλίνα (γ. 1833), σύζυγος τού έπιοόςου διαδό-
χου Αλεξίου τού Βενθάϊμ.—ίΐρ. "Εμμα (1838), σύζυγος τοΰ βασι¬
λέως Γουλιέλμου των Κάτω Χωρών.— Πρ. Ελένη (1861), χή?* τοΰ
πρίγκηπος Λεοχόλδου δουκός Άλβανυ. ("Ιδε Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ.) — Πρ.
Φρειϊερΐκος (1863).-Πρ. Έλισάβετ (1873).
ΒΡΟΥΝΣΒΙΚ.
Δουκάτον. —Μηνϊ έκτωδριω τού 1884 Ο «όντος τοΰ δουκός τού
Βρ:ΰνσδικ κ*! Λουνεδοΰργου, Αϋγούστου-Λουδϊδίκου-Γουλιέλμίυ-Μα-
ξιμιλια/ού-Φρειδερίκου (γ. 23 άπρ. 1806. "Ι2ί «Ημερολόγιον Ά-
νατολής.» τού 1883, σελ. 45), καί μή έχοντος άμεσον διάδοχον,
εγεννήθη σ—υδαΐίν ζήτημα περί διαδ-.χής, άντιποιουμένου μέν ταύ¬
της τοΰ δουκός τής Κουμβερλάνδης (Ι/. τ:5 βα-ιλαοΰ οίκου τοΰ Ά-
νοδέρου, νεωτέρΐυ κλάδου τοΰ Βροΰνσίικ-Λουνεδούργου. "12ε ΑΝΟ-
ΒΕΡΟΝ), άλλ' άποκρουομένου υπό τής πρωσσικής κυβερνήσεως. Τής
γνώμης δέ ταύτ/;ς κρατησάσης καί έν τη Λ'.αίτη τίΰ Βροϋνσδικ. ανε¬
κηρύχθη υ π' αυτής τή 21 έκτ. 1883 δ=υς ό
■τ -
36
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
*
Πρ. Φρειϊίρΐκος-Γουλιέλμος-Νικό'λαος-Άλδέρτος, πρωτότοκος
υιός τού πρ. Φρειδερί-λου-'Αλβέρτου (άδελφοΰ τοΰ αΰτοκράτορος Γου¬
λιέλμου Α') τής Πρωσσίας κ*ί τής πρ. Β'.λελμίνης-Φρειδερίνης-Λουί-
ζης-Καρλάττης-Μαριάννης των Κάτω Χωρών, γενν. 8 μαΐου 1837.
(Ίδε ΠΡΩΣΣΙΑ.)
ΛΙΠΠΕ-ΛΕΤΜΟΛΑ.
Πριγχηπίίτον.— Γονθιέρος-Φρειδερΐκος-Βολδεμίρ, πρίγκηψ τοΰ
Λίττπε, γ. 18 άπρ. 1824. υιός τοΰ πρ. Λε=πόλδ:υ, άντιστράτηγος τοΰ
^ρώσσικου στρατοΰ, διεδέςατο τόν αδελφόν αυτοΰ ·πρί·{ΐι.ψ;α Λεοπόλ-
δίν 8 ϊεκεμ. 1875. 'Ενυμφεύθη 9 νοεμ. 1838 την πρ Σοφίαν, γ.
7 αΰγ. 1834, θυγατέρα τοΰ άπ. Γουλιέλμου μαργράβου τής Βάϊης.
ΟΛΛΕΜΒΟΪΡΓΟΝ.
Μέγα δουκάτον.—Νιν.όλαος-Φρειδερ'ϊκος-Πέτρος, μέγας δούς τού
Όλδεμδούργου, γ. 8 ίουλ. 1827, δι=5ίξατο τόν πατέρα αύτοΰ μέγαν
δ;ΰκα Αυγουστον 27 φεβρ. 1853, στρατηγός τοΰ ίππικοΰ έν τω πρωσ-
σικω στρατω. Ένυμφεύθη 10 ?εβρ. 18")2 την μεγ. δούκισσαν Έλι-
σάδετ-Πίυλίναν-Άλεξϊνδρίναν, γ. 26 μαρτ. 1826, θυγατίρα τού άπ.
Ιωσήφ, δουκός τΐΰ Χάξ-'Αλτεμδούργου.
Τέκνα.— 1. Φρειδερϊκος-Αΰγουστος, ίιάδοχος, γ. τω 1852,
ενυμφεύθη την μεγάλην δούκισσαν Έλισάδετ, θυγατέρα τοϋ πρ. Φρει-
ίερίκου-Κϊρόλου τής ΙΙρωσσίας.—2. Γεώργιος-Αουϊοδϊκος (γ. 1853).
ΑΜΒΟΥΡΓΟΝ.
(Ίίλευθ έρ α πόλ >. ς.)
ΠρόεΒροι τής Γερουσίας: Οϋέβερ κα: Πετερσεν.
ΒΡΕΜΗ.
(Ελευθέρα πόλις.)
ΠρόεΒροι τής Γερουσίας: Γιλδεμάισϊερ καί Βούφ.
ΑΥΒΕΚΗ.
(Ελευθέρα πόλις.)
Πρίίϊρος τής Γερουσίας : Κούλενκαμπ.
!
Ι ι
*
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ 37
ΔΑΝΙΑ.
("Ιδε «Ήριερ. .Ανατολάς» έ'τους 1885, σ. 50.)
Χριστιανός θ', βασιλεύς τής Δανίας, των Βανδάλων κα: Γότθων,
δοϋς τοϋ Σλέσβιγ, Όλστέϊν, Στίρμαν, των Διθμάρσων, τού Λαουεμ-
δούργου καί Όλδεμδούργου, γ. 8 άπρ. Ί8Ι8, υιός τού Φρειδερίκου-
Γουλιελμου-Παύλου-Λεοπίλδου, δουκός ΐοΰ Σλέσδιγ-Όλστέϊν-Σον-
δερδοΰργου-Γλυκσδούργου (άπ. 17φεδρ. 1831) καίτης Λουΐζης-Κα-
ρολίνης, χριγκηπίσσης τής "Εσσης' άνηγορεύθη βασιλεύς τή 1 ο νοεμ.
1863, δυνάμει τής έν Λονδίνω συνθήκης τής 8 μαίου 1832 καί τοΰ
περί διαδοχης δανικοϋ νόμου τής 31 ΐουλ. 1833, επι τω θανάτω τού
βασιλέως Φρειδερίκου Ζ' Καρόλου-Χριστιανοΰ (γ. 6 4κτ. 1808)"
στρατηγός τοΰ σουηδικοΰ στρατοϋ, συνταγματάρχην των ρώΐσων δρα-
γόνων Σεβέρσκης άρ. 17. Ένυμφεύθη 26 μαίου 1842 την
Βασίλισΐαν Λουίζαν-Βιλελμίνην-Φρειδερΐκαν-Καρολίναν-Αΰγοδ-
σταν-Ίουλα'αν, πριγκήπισσαν της "Εσσης-Κάσελ, γ. 7 σεπτ. 1817.
Τέκνα. — 1. Πρ. Χριστιανός-ΦρειδίρίΑος-Κάρολος, γ. 3 ϊουν.
1843, νυμφευθείς τη 28 ΐουλ. Ι869 την πρ. Λουίζαν (γ. Ι8ο1),
θυγατέρα τού άπ. Καρόλου ΙΕ', βασιλέως τής Σουηδίας κΐί Νορβη-
γίας, έξ ής εγέννησεν 6 τέκνα.
2. Πρ. Αλεξάνδρα, γ. Ι δέ*. 1844, συνεζεύχδη | Ο μαρτ. 18 63
τω Άλδέρτω-Έδουάρδω, πρίγκηπι τής Οΰαλλίας καί διαδίχω τοΰ
άγγλικού θρόνου.
3. Πρ. Χριστιανός-Γουλιέλμος-Φϊρδινανδίς-'Αδόλφίς-Γεώργ'.ος,
γ. 24 δεκ. 184ο, ναύαρχος τού δϊνικοΰ στόλου· νυν βασιλεύς τής Έλ-
λάοος. (Ίδε ΕΛΛΑΣ.)
4. Πρ. Δάγμαρ, γ. 26 νοεμ. 1847, νυν αϋτοκράτεφα τής Ρωσ-
σίας. (Ίδε ΡΩΣΣΙΑ.)
ο. Πρ. θύοα, γ. 29 σεπτ. 1833, συνεζεύχθ») 21 δεκ. 1878 τω
Έρνέστω-ΰγοΰστω, δουκί τής Κουμδερλάνδης, γ. 21 «ίπτ. 184ο.
(Ίδε Μ. ΒΡΕΤΑΝ1Α.)
6. ΓΙρ. Βλαδίμηρος, γ. 27 4κτ. 1838, πρώτος ΰποζλΐίαρχος τοΰ
βασιλ·.κο3 ναυτικοΰ, συζευχθεΐς 20 4κτ. 1883 τή πριγκ. Μαρία (γ. 13
«·'. 1863), θ^γατρΊ τοϋ πρ. Ροδίρτου-Φιλίππο^, δουκός τής Σιίρτρης.
Έξαδέλφη. —Πρ. Βιλελμίνη. γ. 18 ίαν. 1808, συνεζεύχθη Ι
νθίμ· 1828 τω βασιλεΐ Φρειδερίκω Ζ', τίτε πρίγκηπι τής Δανίας, ου
38
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
διαζίυχθΞΪσα τή 6 σεπτ. 1837, συνήλθεν είς δεύτερον γάμον τή 19
μαΐου 1838 μετχ τού Καρίλου, δ;υκ=ς τοΰ Σλέσδιγ-Όλστέί/, άπ.
24 4κτ. 1878.
Το3 οίκου Δχνάς-Όλστέίν γίνοι: ό —. Χριστανϊ;, γ. 22 ίαν.
1831, ένυμφεΰθη τή ο ιουλ. 1866 την πρ. Ελένη·;, θυγχτέρχ τής
βασιλίσση; τής Μ. Βρϊϊανίας, γεν. τη 23 μαίου 1846- καί ή πρ.
Κοφολίνχ, γ. ο αύγ. 1833, συνεζεύχθη 18 ίουν. 1853 τω τότε πρίγ-
κη-·., εΐτα δέ βχσιλεΐ τής Σΐξωνίχς Άλδέρτω.
[ϊημ — Ό βασιλεύς τής Δανίχς προεδρεΰει τού Συμβΐυλίου το·5
Κράτους, ί3 μέλη εισίν ό πρίγκηψ ϊιάδοχος -Αχι οί ΰ—υργοί.]
ΕΛΒΕΤΙΑ.
("Ιδε «Ήμερ. Άνατολης» ετους 1885, σ. 51—53.)
ΙΣΠΑΝΊΑ.
(Ίδε «'Πμερ. Άνατολης. εΐους 1885, σ. 52—53 )
*Αντ;6ασίλ'σσα Μαρία-Χριστίνα-ΙΙοθ/ίτή-Έρριέττα-Εΰτυχία-Ρενιέ-
ρη, γ. 21 ΙοΛ. 1838, θυγίτι-,ρ τοθ άχ. άρχιδουκος Καρόλου-Φερδινάν-
δ:υ τή; Αΰστρ'ας '/αί τής άρχι3;υ/.ί«ης Έλυάβΐτ, όρκ σθεΐσα ενώπιον
των Β;υλών τί) 30 05α. 188-3. Χρ* τού
Άλφόνΐου ΙΒ', γ. 28 ν:εμ. 1857, άναγορευθέντος βασιλέως 30
δεχ. Ί874. Ο3το; ένυμφεϋβί)το πρώτον τη 23 έαν. 1878 την Μαρίαν-
Μερτεδήν, Ουγατέρχ τού 3:^ός Μομπανσιέ (γ. 24 ΐ:υν. 1860 "/.αί
άπίθ 26 ιουν. 1878)· καί δεύτερον τη 29 νοεμδ. 1879 την ή?η άν-
τιδασίλισσαν άπεθχνε δέ τί( 23 νοεμ. 1883.
θυγχτέρες. — 1. Πριγκή-ισΐα των Άστουριών Μαρία-Μερσΐ-
δή, γ. 12 σίχτ. 1880.—2. Πρ. Έλισάδετ, γ. 13 νοεμ. 1882.
Ή μήτηρ «ΰ'Αλφάνσου ΙΒ'Ίϊΐδελλα Β'Αουίζϊ, γ. ΙΟόκτωδ.
1830, 2·.ε2ίςατο '^Ό κηδεμονίαν τή 29 σεπτ. 1833 τόν πατέρα αΐτής
βχκλέα Φί?3..ίν35ν Ζ' (γ. 1784) δυνάμει τάξ-:ως διχδίχής, κυρω-
Οείαης διά Οετπίΐμχτος τή 29 μχρ. 1830" άνηγορεύθη βασίλισσα έν
Μχδρί— τή 2 Οατ. τού αϋτο3 Ιτους, κηρυχθείσα ένήλις υπό των βου-
λώντ9)8νοεμ 1843, τϋ δέ 30 σεττ. 1868, έκραγείσης έπαναστ*-
σεως, απήλθεν εί; Γαλλίαν, κηρυχθείσα αυθημερόν ε*πτωτος τού θρό-
νου ύκό της προτωρ.νής κυβερνήσεως- διαμαρτυρηθίϊσα τότε /.ατά τή;
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 39
νέας τάξεως των πραγμάτων, παρτ,τήσατο τή 23 ϊουν. 1870 τα επί
τοΰθρίνου δικαιώματα αυτής υπέρ τοΰ υιού 'Αλφίνσ:υ, τ:ρίγκηπος τώ·/
Άστουρ'.ών (β ε ανωτέρω). Ένυμφεύθη γ^ Ί Ο όκτ. 1840 τόν έςάοελ-
φίν αυτής Φραγκίσκον, ΐνφάντην τής Ίσπανίας (γ. Ι 3 μ*ί;υ 1822),
πρωτότοκον υϊόν τοϋ άπ. ΐ'/φάντου Φραγκίσκου-Παΰλου, λαοόντα κατά
την ήμίραν των γά^μων τόν τιμητικϊν τίτλον «βασιλέως» καί ΐιΜεγα-
λε·.5τάτου».
[Σημ.—Ακριβώς δπότε έτυποΰτο τό μέρος τούτο τού «Ήμϊρολί-
γίου» αποθανόντος αίφνης μετά βραχείαν νόσον τού βασιλέως Άλΐόν-
σου ΙΒ' άνηγορεύθη άντιίασίλισσα ή χήρα αυτού Μαρία-Χριστίνα
συμφώνως τω £ρ()ρ. (57 τοΰ συντάγματος τοΰ 1876 άνευκεκηρυγμενου'
δ'.αϊάχου, ατε τής βασιλίσσης έγκυμονίΰσης καί επί τ^ πιθανότητι γεν¬
νήσεως άρρενος βασιλοπαιδος.]
ΙΤΑΛΙΑ.
("Ιδε «ΊΙ|χερολ. Ανατολάς» ετους 1885, σ. 54.)
Ούμβίρτος Α' Ρενιέρος-Κάρολος-Έμμανουήλ-Ίωίννης-Μάριος-
Φερδινανδος-Εΰγέν.ο:, βασιλεύς τής Ιταλίας, γ. 14 μαρ. 1844, υιός
τΛ βασιλέως Βίκτωρος-Εμμανουήλ Β' (γ. Π μ*?τ. 1820 καί άπ. 9
αν. 1878) καί τής βασιλίσσης Άδελαίδος (γ. 3 ίουν. 1822 καί άπ.
20 ΐαν. 1853, θυγατρος τ:ΰ άπ. άρχιδουκϊς τής Αυστρίας Ρενιέρου)·
διεδέξατο τ':ν πατέρα αΰτ^^ όίμα τω θανάτω τού1 άρχηγός τού α' πρωσ-
σικοΰ συντάγματος των έσσίων οΰσσάρων άρ. Ί 3. ΈνυμρϊύΟ/] 22 άπρ.
4868 την
Βασίλισσαν Μΐαρίαν-Μαργαρίταν-θηρεσίαν-Ίωάνναν, γ. 20 νοεμ.
•1831, θυγατέρα τοΰ δουκός Φερδινάνδου τής Σίδοάς, άπ. 10 ?ε6ρ.
483), καί τής έττιζώσης τούτου συζύγου πρ. Έλισάβ = : (γ. 4 φεβρ.
Ί 830), θυγατρος τοΰ άπ. βασιλέως της Σαξωνίας Ίωάν*:υ, συνελθ:ύ-
«); είς δϊπζρον γάμον μετά τοϋ μαρκησίου Δε-Ραπάλλο έν ετει 1836.
1" ί ό ς.— Πρίγκηψ διάδοχος Βίκτωρ - Εμμανουήλ- Φερδινάνδος-
—«ριος-Ίεννάριος, πρίγκηψ τής Νεαπόλεως, γ. Ι Ι νοεμ. 1869.
'Αδελφή.—ΙΙρ. Κλ:τιλϊη, γ. 2 μαρτ. 1843, σύζυγος τίϋ πρ.
Ναπολέοντος άπό τής 30 ίαν. 1839.
'Α 3 ε λ ? 6 ς.— Πρ. Άμεϊαΐος, δοί»; τής 'Αόστης, γ. 30 μϊί:υ 1843,
ά·,τιΐτράτηγος· έδεςατο τή 4 δίκεμ. 1870 τόίσπανικίν στέμμ», προ-
40
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
σενεχθέν αυτώ υπό τού '.σπανικοΰ λ*οϋ, παραιτησάμενος δέ αΰτό τη
11 φεβρ. 1873 επανέκαμψεν είς Ιταλίαν. Ένυμίΐύθη 30 μαΐου 1867
τήνπρ. Μαρίαν (γ. 1847 καί άπ. 8 νοίμ 1876). Τέκνα 3, άρρενα.
Ήνεωτέρα άδΐλφή τοϋ βασιλέως Οΰμδέρτΐυ, πρ. Μαρία-Πία, γ.
16οκτ. 1847, συνεζεύχθη έπιτροπικώς μέν 27 σεπτ., αυτοπροσώ¬
πως δέ 6 οκτ. 1862, τω ΛουΒ^βίκω, βαΐιλίΐ τής Πίρτογαλίας.
ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΙΝ.
Ήγεμονία. — Ιωάννης Β' Μάριος-Φραγκΐσκος, γ. 5 αυγ. 1840,
ήγεμών κχ'ι άργηγέτης τού οί'κου Λίχτενσταϊν, δοΰξ Τροπάου καί Γάν-
γερνδορφ, χόμης Ρεΐτβίργ κτλ. κληρονομικϊς σύμβουλος τής γερμανι-
κής αΰτοκρατορίας, ίππότης τού τάγματος τοϋ χρυσομάλλου δΐρατος,
έπίτιμος ταξίαρχος τίΰ τάγματος τοϋ άγίου Ιωάννου τής Ίερουσαλήμ,
διεϊέξϊτο τόν πατέρα «ϋτοΰ ~ρ. Άλοίσιον-Ίωσήφ τή 12 νοεμ. 18α8-
ΑΟΤ-ΕΜΒΟΤΡΓΟΝ,
("Ιδε «ΊΙ[ΐερ. 'Ανα-ολί)ς» ϊτοο; 1885, σ. 55.)
ΜΕΓΑΑΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ καί ΙΡΑΑ1ΝΔΙΑ.
(Ίοε «Ήμερ. Άνατολής» έ'τους 1885, σ. 55.)
Βικτωρίϊ Άλεςανδρί'/η, βασίλιστα τοΰ Ήνωμένου Βασιλείου τής
Μεγάλης Βρϊτανίας καί Ίρλανδίας καί των έν Εΰρώπη, Άσία, Άφρι-
κή, 'ΑμϊρικΫ) καί Αΰστραλία άποικιών καί έξχρτήσεων αυτής, Αΰτο-
κράτειρα τής Ίνδικής, προστατις τής πίστεως, γ. 24 μαΐου 4819, θυ-
γάτηρ τού πρ. 'Εδουίρδου, δΐυ-ΑΟς τ;ΰ Κέντ, τεταρτοτόκου υίοΰ τοϋ
βασιλέως Γεωργίου Γ', κα'ι τής πρ. Μαρίας-Λουίζης-Βικτωρίας, θυ-
γατρός το"3 δουκός Φραγκίσκου τοΰ Σάξ-Σάαλφελδ-Κοδουργ, κα! χή-
ρας τοϋ "Εμιχ, πρίγκηπος τοϋ Ααϊνίγγεν διεδίξατο τόν θείον αυτής
βκιλέα Γουλιέλμον Δ' 20 Ίουν. 1837, εστέφθη 28 ΐουν. 1838, κ«
συνεζεύχθη 4 0 φεβρ. 1840 τω πρίγκηιπ Φραγκίσκω-Άλβέρτω-Αυ-
γΐύϊΐω-Καρίλω-Έμμϊνουήλ, δουκΐ τής Σαςωνίας, πρίγκηπι τοϋ Σαξ-
Κ:5;ύ?γ-Γ:0α (γ. 26 ώγ. 1819, πολιτογραφηθέντι 24 αν. 1840,
συμβίϊΐλε-Ίσαντι δέ τυπικώς ά" της 25 ΐου. 18·)7, κτλ). Έχίρευσϊ
τή Ι4Ϊ£Λ. 1861.
Τέκνα.—1. Πριγκ. Βικτωρία-'Αδελαις-Μαρία-Λίυΐζα, δοίχισσβ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 41
της Σαξωνίας, γ. 21 ναεμ. 1840" συνεζεύχθη 21 ΐαν. Ι8ο8 τω τότε
πρίγκηπι τής Πρω-σίας, νυν δέ αΰτοκρατορ'.κώ χρίγκηπι καί διαΒόχω
τού γερμανίκοΰ βρόνΐυ Φρειδερίχω-Γουλιέ'λμω.
2. Πρ. Άλδέρτος-ΈδΌυάρδος. γ. 9 νοεμ. 1841, πρίγκηψ τής Οϋ-
αλλίας καί δούς τής Κορνΐυαλλίας, δΐΰξ τοϋ Ροδεταίη, κάμης τοϋ
Τσέστερ, κόμης τού Κάρρικ καί Δουβλίνου, βαρώνος τού Ρενφρέδης,
λόρδος των νήσων, δούξ τής Σϊξοινία;, έ'φορος τής Σκωτίχ;, στρατάρ-
χης τοϋ βρετανικοΰ καί τοΰ πρωσσικοϋ σΐρατοΰ, έπίτιμος συνταγματάρ-
χης τοϋ Ίππικοϋ τής φρουραί, τοϋ ι' συντάγματος των οΰσσάρων, τοϋ
στ' συντάγματος τοϋ ίππικοϋ τής Βεγγάλη;, καί πρώτο; ίρχηγός τοϋ
πρωσσικοΰ συντάγματος των οΰσσάρων τής Πομερανίας άρ. ο' ενυμ-
φεύθη 10 μαρτ. 1863 τή ν τρ. Άλεξίνδραν (γ. Ι δεκ. 1844), θυγα-
τέρ* τοϋ βασιλέως τής Λανίας Χριστιανοϋ θ', έξ ής έγεννησε ο τέκνα:
Άλδίρτον (γ. 1864)· Γεώργιον (186ο)· Λουίζαν (1867)· ΰικτωρίαν
(1868)· Ματθίλδην (1869).
3. Πρ. 'Αλφρέδος-Έρνέστος-'Α/νδΙρτος, δ:ύξ τίϋ '81δ'μδοΰργ:υ,
ϊοΰξ της Σαξωνίας, χόμης τοΰθΰλστερ καί τοϋ Κέντ, γ. 6 αϋγ. 1844,
άντιναύαρχος, έπίτιμος συνταγματάρχης τοΰ πυροδολικοΰ καί τοΰ πε-
ζικοϋ, άρχηγός τού β' πληρώματος τοϋ ρώσσικου στίλου τοϋ Εΰξείνου,
κτλ., ένυμφεΐθη 23 ϊαν. 1874 την μεγάλην δοθκισσαν Μαρίαν (γ. 17
όκτ. 1853), μονογίνή θυγατέρα τοϋ ά-, αΰκκράτορος Αλεξάνδρου
Β'. Τέκνα αυτών τέσσαρα.
4. ΙΙρ. Έλένη-Αΰγοΰστα-Βατωρία, δούκισσα της Σα§ωνά;, γ.
2ο μαίΐυ 1846, συζευχδεϊσα ο ί=υλ. 1866 τω πρίγκηπι τόΰ'Ίλέ-
οίιγ-Όλστέϊν Χριστιανίο.
5. Πρ. Λουίζα-Καρολίνα-Άλδέρτη, δ;ύκιστα της Σαξωνίας, γ.
18μαρτ. 1848, συζευχθεΐσα 21 μαρτ. 1871 τω Ιω. Δούγλας Σού-
δερλανδ, μαρκησίω τοϋ Λόρν (γ. 1845); πρωτοτό/.ω υιώ τοϋ δουκός
6. Πρ. ΆρΟοΰρος-Γουλιέλμος-ΙΙατρίκΜς-Άλδέρτοί, ϊίΰξ τοΰ Κο-
νάουτ καί Στράθερν, κόμης τοϋ Σοϋσεξ, δΐΰξ τής Σαξ.ονίας, γ. 1 μαΐΌι»
Ί8δΟ, ύπασπιστής της βασιλίσσης, κτλ. Ένυμΐεύθη 13μαρτ. 1879
τή'' πρ. Αουίζαν-Μαργαρίταν (γ. 26 ίουλ. 1860), θυγατέρα τοϋ πρ.
Φρειδερίκου-Καρίλου τής Πρωσσάς. Τέκνα αυτών δύο.
7- Πρ. Βεατρίκη-Μαρία-Βικτωρία-θεοδώρα, δίύκισΐα τής Σ«ξω-
42 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
νίας, γ. Ι {· άπ?. 1837, συζευχβεϊτα 23 ίουλ. 1885 τω κρίγ*. Έρ-
ρί/.ω Βατεμίεργ, ΐίΥ/.φω τοϋ ήγεμόνος της Βουλγαρίας Αλεξάνδρου
Α', γ. ο ολτ. 1858.
Ό εκ των υίών τής βασιλίσσης Βικτωρίχς «τρ. Λεοπόλοίς-Γεώρ-
γιος-Λοΰνκχν-Άλβέρτος. δοΰξ το3 Άλδανυ. κόμης Κλαρεντίας, βχ-
ρώνΐς Άρκλίου, 2οί>5 τής Σαξωνι*:, γ. 7 άπρ. 1833, συνταγμχτίρ-
χης, νυμΐευθίίς 27 ά"). 1882 την πρ. Έλένην-Φρειδερΐκαν-Αΰγίϋ-
σταν (γ. 17 ρε6ρ. 1861), Ουγατίρα τού Γεωργίβυ-Βίκτωρος, ήγεμόνος
τοϋ Βαλδέκ, ές ής έγέννησΞ -/.αί τέκνον την πρ. Άλίκην (γ. 1883),
απεβίωσεν έν Κάνναις τί) 28 μαρτ. 1884.
Σημ·.—Ό 0:ΐο; τη; βατιλ'σση; Βιχτοφίϊ; ΊίρίϊΓθς-Λΰγουΐτος, δουξ ίης
Κου^βί.ολάνδτ;; (γ. 17/], άπ. 1851), χατε'λαβ; τόν θρόνον το3 Άνο5:'ρου δια-
δίξάΐΑενος τ'ον άδ=λφϊιν αΰτοΰ βασιλί'α Γουλΐί'λαον Λ' τ^ 2(· ΐουν. 1837, γέννη¬
σίς ο^ έχ τ^; ΐτ,ο. Φρειδερίης -η; έ/. Μαχλ-;ιβούργου υϊόν τόν πρ. Γεώργιον,
οοΰ/.α Κο^{ΐβ£ρλχν9>ΐς χ»; βασιλ;» τοΰ Άνοβίρου (άπ. 1878). "Ιοε χατωτ/ρω.
—Ετέρου Οείου τη{ βασιλ'σσης, τοΰ τλ. Αδόλφου, δουώ; Κΐνταδριγίας ναΐ:.
1850), έκιζί ή ν'ι?Λ ■
Πρ. Αύγοθστα,γ. 1797. Τίλνα αυτής: Ι Πρ. Γεώργιος (γ. 1819),
οουξ Κανταίριγίας, 1ρχι«ρίτηγις.—2. Π?. Αόγοϋΐτα (1822), σύ-
ζυγος τοΰ μεγάλου δϊυ/.ϊς τοϋ Μϊκλεμβούργίυ-Στρέλιτί. — 3. Πρ.
Μαρία (183]).
ΑΝΟΒΕΡΟΝ.
(Ίοε «ΊΙμερ. Άν«ολης, Ιτους 1885, σ. 58.)
•Ερνέσ*ς-Αΰγ5υσ:ο;. γ. 21 σε—. 1843, πρίγκηψ Μεγάλης Βρε-
τανί*ς καΐ 'ίρλανΒίαί, δ=1>= Κουμίερλάνίης, Βροΰνσδικ καί Λουνε-
βούργου, κτλ., δ·.εΒ=;ατο τ';ν πατέρα αΰτοΰ Γεώργιον Ε' (γ. 1819)
τί) 12·ίυν. 1878. Ένυμφεύθητ?(2| δεν.. 1878 την δούκισσαν Θύ¬
ραν (γ. |8ο3), Ουγατίρα τ:ΰ βασιλέως τής Λανίας Χρ-σ-ιανοΰ θ'.—
Τέκνα 3.
Μήτηρ.—Βαΐίλισσα Μ*ρ?α, γ. 14 ά-ρ. 818, δίϋκισϊα της Ζχ-
ξ^νίας, Ουγάτηρ τοΰ άτ. δουκός τοΰ ΐάς-'Αλτεμβούργου Ιωσήφ, ΰπχν-
Βρευθίίΐατω 1843 /.αί -//,ρίύσατα τί; 12 ίουν. 1878.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 43
Καρολος Γ' Όνώρ'.ος, ήγεμών τοό Μονοίχίυ, γ. 8 όν/.. 1818,
διεδεςατο τϊν πατέρα αύτο5 Φλωοεστϊνον Α' τη 20 ΐουν. 1850. Έ-
νυμφεΰθΐ] τη 28 σεπτ. 184(5 την πρ·γχ. 'Αντων.έτταν, τό γέ·«ος Με-
Ρ=δ, ά-. 10 φεδρ. 1864.
Υιός.—Πρίγκηψ ϊιάΒοχος Άλβέρτος-Όνώριος-Κάρίλίς, γ. 13
νοίμ. 1848, πλϊίαρχος τού ίσπανιχ,ΐϋ νζυτικοΰ.
ΟΛΑΑΙΝΔΙΑ.
("13= ·ΊΙ|χερ. Ανατολή;· ετους 188·"), σ. 5?—">9.)
Γουλιέλμος Γ' Άλέξανδρος-ΙΙαΰλο;-Φρϊΐίΐρΐκος-Λουδ;δΐκος, βα¬
σιλεύς των Κάτω Χωρών, πρίγκηψ Άραυσίωνος-Νασαου, μέγας δοΰξ
τ;ΰ Αουξε,λβίύργου, γ. 19 δεκ. 1817, υίίς τοϋ βαίΐλέως Γουλιέλμου
Β' (γ. 6 οεκ. Ι7.)2) καί τής βΜΐλίΐσης Άννης-ΙΙα/ΛΟδνης (γ. Η
'*"'. 179 5 καί α~. Ι μχρτ. 18(53), Ουγατρός τοϋ «π. ΙΙα^λου, αϋτο-
*ράτορ:ς τής Ρωϊϊ'ας· δΐΐδίξχτο τόν πίτερα αΰτοϋ Ί7μαρτ. 1849"
συνταγματάρχης κ»! κτήτωρ τ:3 συντάγματος τού αΰσ:ριακοϋ πεζ'·/.;ϋ
άρ. 63, άρχηγϊς τΐΰ συντάγμχτος των ρώσσων έϊτ'.λέκτων τ:3 Κιέβοι»
κΐί τού ·,α'συντοίγ,Λατος των πρώσΐων οΰσσαρων. 'ΚνυμφεύΟη τη 18
κυν. 1839 την β—ίλισσα^ Σοφίαν-Φρειδίρΐχαν-Ματθίλϊην, Θυγα-
τέρα τοΰ άπ. βασιλέως τής ΒυρτεμδΙργης Γουλιέλμου Α', γ. 17 ΐουν.
1818 καί άπ. 3 ίουν. 1877. Συνήλθεν είς δεύτερον γάμον τϊ; 7 ;αν.
1879 μετά τξς βασιλίσσης νΕμμας-'Α3£λαΐο:ς-β·.λελμινη;-θη?ε-
σιαί, γ. 2 αϋγ. 1838, δυγατρός τού πρ. Γίωργί;υ-Βίκτωρος, ήγεμό-
ν=ς τοΰ Βαλδέκ-Πιρμόν.
Τ έ κ ν α.—Έκ τού πρώτου γάμου πρίγκηψ Γουλιέλμος-Άλεξαν-
δ,οος-Κάρολίς-ΈρρΤκος-Φρειδίίΐκος, πρίγκηψ Άρχυσίωνος, γ. 25
*>γ· 1831, διάϊοχος, ου έμως άποθανίντο; τή 21 ΐουν. 1884 ή δια-
^:/.ή μϊτεβιδασθη εις την έκ τού β' γάμΐυ ζριγκήπισσαν Βιλελμίνην-
Έλένην-Παυλίναν-Μαρίαν, γ. 31 οώγ. 1880.
Άδελφή.— Πρ.Σοίία,γ.8 »πρ. 1824, συνεζεύχθη 8 οκτ. 1842
τώ Κ*ρ;λω-Άλεξάνδρω, νυν μεγάλω δουκί τού Σίξ-Βΐϊμίρ-Έίΐεναχ.
[-1[λ. ϊυγγενής τοΰ ο«ου τούτου εΤνε χιλ ό π,οίσδυτϊ,οο; κλόδος τιΰ Να-
οάβυ. Κ»τ' ΐούλ'.ον μη"» το3 ετου; 1860 το δουχάτον τοΰ Ναΐάου χ»τελι5φβη
>":ο των πρΐκσαιχών στρατευμ,άτων χα'ι σννηνώθη μετά τοΰ βασιλείοι» τή;
ΙΙρωσσίας διά θϊσπίαματοί τή 20 σετττ. τοθ αΰτοΰ ετου{. Λ/,γοντος τοΰ σεπτ.
τοΰ 1867 συνθήΜ) συνωιχολογήβη [ΐ,εταξυ ΐοΰ δουχό; χ»ι τίίς Πρωσσίας.]
44 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Άδόλφος-Γουλιέλμος-Αΰγουστος-Κάρολος-Φρειδερΐκος, 8ους τοϊ>
Νασαου, κόμης παλατϊνος τού Ρήνου, γ. 24 ίουλ. 1817, διεοέξατο
τόν πατέρα αϋτοΰ δίΰχα Γουλιέλμον, άπ. τή 20 αΰγ. 1839" ένυμφεΰ-
θη α' τή 31 ίαν. 1844 την Έλισίδετ, θυγατί'ρ» τούάπ. Μιχαήλ, με-
γάλου δουκός τής Ρωΐσίας, καί ταύτης αποθανούσης τή 28 ϊαν. 1845
συνήλθεν εις β' γάμον τή 23 άπρ. 1831 μετά τής δουκίσσης 'Αδελαΐ-
δος της ές Άγχάλτης, γ. 23 ϊεκ. 1833.
Τέκνα έκ τοΰβ' γάμου.— Γουλιέλμος, πρίγκηψ δΊά3οχος (γεν.
4852).—Πρ. Χίλδα(Ι864).
Αδελφάς καί αδελφ αί: έκ τοΰ α'γάμου τοΰ πατρός μετα
της Αουίζ/)ς, Ουγατρός τοΰ άπ. δουκός τοΰ Σάξ-Άλτεμδοΰργου Φρει¬
δερίκου: Ι Πρ. Μαρία (γ. 1825), χήρ* το3 πρ. Έρμάννου τοϋ Οΰίέ-
8ου άπό τοΰ 1864.—Έκ τΐΰ β' γοίμου τού πατρός μετά τής Παυλί-
νης, θυγατρός τοΰ —ίγκηπος τής Βυρτεμδέργης Παύλου, άπ. τη 7
ΐουλ. 1836: 2. Πρ. Ελένη (γ. 1831), σόζυγος τοΰ νυν ή ^μονεΐοντος
τού Β*λϊέκ-Ηυρμόν Γεωργίου-Βίκτωρος.—3. Πρ. Νικόλαος (1832).
—4. ΙΙρ. -οφία (1836), σύζυγος τοϋ νυν βασιλέως τής Σουηδίας καί
Νορβηγίας Όσκάρ Β'.
ΟΥΑΤΙΚΑΝΟΝ.
Αέων ΙΓ', πρότίρον Ίωχκείμ-Πεχκης, γεννηθεις έν Κϊρπινέτω·
τη 2 μ^ρτ. 1810" εξελέγη Πάπας έιεΐ τω θανάτω τοΰ Πίου θ' (συμ-
βάντι τη 7 φεβρ. 1878) τί) 20 φεδρ. καί εστέφθη τή 3 μαρτ. τοϋ ε-
τους 1878.
ΠΟΡΤΟΓΑΑΙΑ.
(Ίδε ΐ'Ημ-ερ. Άνκολης» ετου; 1885, α. 00—61).
5ί Λουϊοβΐκος- Φίλιππος- Μάριος-Φερδινάνδος-Άλκαντάρα-'Αντώ-
'ϊ ν»;-Μιχαήλ-Ραφαήλ-Γαδρ'ήλ-Γονζάγος-Ξαίιέρος-Φραγκΐσκος-
^ 8' Άσίζ - Ιωάννης - Ιούλιος - Αύγουστος - Βολφάνδος - δέ - Βραγάντε -
* Βονρβώνος, βασιλεύς τής Πϊρτογαλϊας καί των Άλγαρίίων, των έν-
Η τεύθεν χαί εκείθεν τής άερ-κίνιχής θαλάσσης, ά'ρχων τής Γουϊνέας,
|| κτλ., 5;ΰς τής Ιαξωνίας, γ. 31 όκτ. 1838, ϊιεδες'ατο τή 1 Ι νοεμ.
1801 τόν αδελφόν αυτού Πέτρον Ε'της ·Αλκαταρας (γ. 1837). Έ-
ϋθη τή 6 όκτ. 1862 την
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 45
Βασίλ'.σσαν Μαρίαν-Οίαν, γ. 16 ό·/.τ. 1847, θυγατερα τού άπ.
Βίχτωρος-Έμμανουήλ Β', βασιλέως τής Ιταλίας.
Γ'ιοί.— 1. Πρίγκηψ διάδοχος Καρολος-Φερδινανδος κτλ., δ=1>ξ
Βραγαντίας. γ. 28 σεπτ. 1863.—2. Πρ. Άλφόνσίς-Έρρΐκος κτλ.,
δοΰξ τοΰ Όπορτου, γ. 31 ϊουλ. 1865.
[Σημ.—Ό άρτι άποδιώσας πατήρ τοϋ βασιλέως Φερδινάνδος-Αυ-
γουστος-Φραγκΐσχος-Αντώνιος, βασιλεύς (άλλοτε) τής Πορτογαλίας,
δούς τής Σαξωνίας, στρατάρχης, κτλ., εγεννήθη τή 29 ΐ/.τ. 1816 καί
ένυμφεΰθη ττ, 9 άπρ. 1836 την Λόναν Μαρίαν Β' Ϊ3, (ϊΐοπίΐ (γ. 4
άπρ. 1819 καί άπ. Ιονοεμ. 1833, θιτ-ατέρα έκ τού πρώτου γάμου
τσθ Πέτρου Α', αϋτοκράτορος τής Βρασιλίας, μετά τής Λεοπολδίνης,
θυγατρος τοϋ άπ. αίιτίν.ράτορος τής Αυστρίας Φραγκίσκου Α', άνα-
γ:ρευθεΐσαν βασίλισσαν τής Πςρτογαλίας επί τή πχραΐτήσει τοΰ πα¬
τρίς αυτής [ΙΙΙτρου Α' ή Πέτρου Δ' ώς βασιλέως τής ΙΙιρτογαλίας]
καί συζευχθεΐσαν α' τω Αΰγούστω-Καρόλω-Εΰγενίω-Ναπολέοντι, δου-
κί τοϋ Ααιχτεμίεργ καί, χηρεύσασαν. β' τω Φερδινά/δω, ώς ά'νωθι)·
έ'λαβε τόν τίτλον ((Βασιλέως» τυ; 16 σεπτ. 1837 καί έχρημάτισεν άν-
τιβασιλεύς καθ" όλην την άνηλικιότητα τοΰ υίοΰ αύτοϋ Πέτρου τοϋ Ε'
(άναγνωρισθέντος ώς τοιούτου υπο των Βουλών τοϋ βασιλείου τη 19
^κ. 1833) μέχρι τής 16 σε-τ. 183"). Ένυμφεϋθη τό β' τή 10 ΐουν.
Ί 869 την Έλίζαν, κόμησσαν "Ε3λα το γενος "Ενσλερ.—Ό βασιλεύς
Φερδίνάνδος άπείίωσε τή 13 2εκ. 1883.]
ΡΩΣΣΙΑ.
Αΰτοχρά'τωρ Άλέξανδρος Γ' 'Αλεξάνδροβιτς, γ. ΊΟμαρτ. 4843,
δΐϊϊέξατο τόν πατέρα αυτού Αλέξανδρον Β' Νικολάίίιτς, Βολοφονη-
«έντα, τη 13 μαρτ. 188|· ένυμφεύθη ττ( 9 νοίμ. 1866 την
Αΰτοκράτειραν Μαρίαν-θεοδωρόβναν (πρότερον Μαρίαν-Φρειϊίρϊ-
καν-Σοφίαν-Δαγμαρ), γ. 26 νο;μ. 1846, θυγα-έρα Χριστανοΰ θ',
βασιλέως τής Δανίας.
Τ έ κ ν α.— 1. Μέγας δούς" Νικόλαος, διάδοχος, γ. 18 μαίου 1808,
««αμάν» απάντων των κοζαχιχών στρατευμάτων κτλ. κτλ. — 2.
Γεώργιος, μέγας όΥυξ, γ. 9 μαίου 1871.—3. Ζηνοβία, μεγάλη δ:ΰ-
*ι"α, γ. 6 άττρ. 1873.—4. Μιχαήλ, μέγας δίϋξ, γ. 5 2εκ. 1878.
—5. "Ολγα, γ. 13ίουν. 1882.
Άδελοοί καί άδϊλφή. — 1. Μέγας δούς; Βλαδίμηρος (γ.
* 847), γενικί; ύπασπισ-ής τοΰ αΰτο/ράτοροί, στρατηγός τού πϊζ'.κοΰ,
4.
46
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
γε«κός διοικητης τής ούτοκρατορικής φρουρα; καί τής στρατιωτικής
περιφερείας τή; ΙΙετρουπόλεως, συνταγμχτίρχης των δραγόνων τής
φρουράς, των δραγόνων τή; Νέ*; Ρωσσία; άρ. 3, τ;ϋ πεζ-.κοθ τ5ϋ
Άρχαγγέλοϋ άρ. 17, τ=0 μζ' συντάγματος τού πεζικοϋ τή; Οΰκρα ίνης
καί τού τής Σαμοΐρης άρ. 83, τού α' τάγμα-ο; τή; γραμμάς της δυ-
υ Με-
μεγάλην 3ού*κ—*ν (γ. 1834), θυγατέρα τού μεγάλου δουκός τοϋ
κλεμβούργου, ές ί·; έγέννησε 4 τέκνα.
2· Μέγας 3οί>; Άλέςιος (γ. 1830), γενικός υπατκιστής τού αΰτο-
κράτορος, άντιναύϊρχος, ΰΐιέρτατί; κυβερνήτη; τού στόλου κτλ.
3. Μεγίλη δούκισιτα Μαρία (γ. (7 ϊκτ. 1853), -νεζεύχθη 24
ίαν. 1874 τω αγγλ.* β««λ6«ιϊι Άλ-έϊω, δουκί τού Έ5·.μδούργου
(γ. 1844). ^
επιτελειου και
σης Λαρ;χστάδτης (γ. 1864).
5. Μέγα; ΪΛξΙΙα-Λος (γ. 1820), λ5χαγίς τ:0
υπασπιστής τ;ΰ αΰτ=κράτορος κτλ.
θεϊοικαί Οεία.-— |. Μεγ. 2:ύχ. ΌΧγα (γ. 1822), σύζυγος
τού βασιλέως τη; 1ίυρτε;,βέργος Κα?ί>.3υ Α'.
ϋ— - . ^ ϊπικρ-είΐς, κτλ. κτλ.,
8-0/ την Όλ-αν θυ-ατ^-α τ-1 4 Α ·- -
,- ν -ι- ---' "-1'"--* ^«οθ-μίγαλουίου-
Ο, Λε-Λο*. εςζ; εγέννησεν έ,τα τίχνα: Νικόλαον
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 47
Ι859)· ΆναΐΤΜίαν (1860), σύζυγον τού μεγάλου δουκός ϊιαδόχοι»
τού Μεκλεμδοΰργβυ-Σχδίριν Μιχαήλ (1801)· Γεώργιον (1863)·
'Αλεξ^δραν(Ι866)· Σέογιον (1869) καί 'Αλέςιον (1873).
Έκ τού πρός πά—ου τοΰ αυτιΐκράτορος άδελφοΰ Μ. δουκός Μι¬
χαήλ Παΰλοβιτς'(άπ. 1849) καί τής Μ. δουκίσσης Ελένης της εκ
Βυρτεμδέργης (άπ. 1873) εγεννήθη τω 1827 ή Μ. οούκισσα Αίκατε¬
ρίνη, συζευχθεΐσα Ι 6 ?εβρ. 1831 τω Γεωργίω, δουκί τού Μεκλεμ.-
βούργου-Στρέλιτς, /.αί χηρείΐασα τη 20 ϊουν. 1876.
ΣΟΥΗΔΙΑ καί ΝΟΡΒΗΓΙΑ.
("13ε ί'Ηαερ. Ανατολή;» ετους 1880, σ. 63—64).
Ότ/,άρ Β' ΦρειδερΤκος, βασιλεύς τής Σουηδίας κ»ί Νορδηγίας, των
Γότθων καί των Βενδών, γ. 21 ίαν. 1829, υιός τού βατιλεως Όσκάρ
Α' (γ. 4 ίίυλ. 1799 -/.αί ά-.8 ϊοκλ. 1839) καί της βασιλίσσης Ίω-
οη?ίνης (γ. Ι4μαρτ. 1807 καί λγ.. 7 ΐουν. 1876)· διεοέςατο τόν
«θϊλφόν αυτού βασιλέα Κάρολον ΙΕ' (γ. 3 μαίου 1826) τη 18
σεπτ. Ι872' ναυαρχο; τοΰ δανικοΰ στόλίυ' ένυμφεϋθη τγί 6 ίουνίοι»
1837 την
Βϊσίλισσαν Σοφίαν-Βιλελμινην-Μαριάνναν-Έρριέτταν, γ. 9 ΐουλ.
1836, θυγατίρα τού ά-, δουκός τού Νασάου Γουλιέλμου.
Τ έ κ ν ά.— Ι. Πρίγκηψ διάδοχος Όσκάρ-Γουσταΰος-'Αδόλφος. δοΰξ
Βερμελάνδης, γ. 16 ίουν. 1838, νυμοευθεΐς 20 σεπτ. 1881 την πριγκ.
Βικτωρίαν (γ. 1862), θ.γατέρα τεϋ μεγάλου δουκός της Βαδης καί
τής μεγάλης δουκίσσης Αουίζης (θυγατρός τού αΰτοκράτοβος τής Γερ-
μανία; Γουλιέλμου Α').
2. Πρ. Όσκάρ - Κάρολος - Αύγουστος, δοΰξ τοΰ ΓίτλανΒ, γ. 15
ν»ίμ. 1839.
3. Πρ. Όσκάρ-Κα'ρολος-Γουλιέλμος, δουξ Όστρογοτθικ»;;, γ. 27
?«?· 1861.
4· Πρ. Εΰγένιος-Ναπϊλέων-Νικόλίος, δίΰς Νηριτίας, γ. 1 αΰ-
γούστου 1863.
Γόνος τού οϊ/.ου τούτου ή Αϊυι'ζα-Ίω—φίνη-Ευγενία (γ. 31 οκτ.
1831), Οχ;ά-ηρ τοΰ άπ. βασιλέως Κ αρέλου ΙΕ' καί της βασιλίσσης

48
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Αουίζης (πριγκηπίσσης τής "Ολλανδίας), συνεζεύχθη έν Στοκχόλμιι
28 ί:υλ. 1869 τω Χριστιανω-Φρειδε5!/.ω-Γουλιέλμω-Καράλω, πρίγ-
κηπι διαδόχω τοΰ δανικού Ορόνου.
1
κ;
ΑΣΙΑ.
ΑΝΝΑΜ.
Ό μεταξΰ Γαλλίας καί Σινιλής τελευταΐος πόλεμος, προκληθΐίς
ώς έκ τής επιδιωκομένης υπό τής γαλλικής κυβερνήσεως κατοχής
τοΰ Τογκίνου, ΙληςΈν ήοη διά νέας συνθήκης, οΊομολογηθείσης μ,εταςυ
των συμβιλλομένων μερών έν Τιέν-Τσίν τη 9 ίουνίου 1885 έ~ί τί)
βάσει της πρό έ«·ός άχρ'βώς Ιτους γενομένης (11 ίουνίου 1884·). Καί
άνεγνωρίσθ/) μέν υπό τής Σινιχής ή επί τού Άνν»μ. καί τού Τογκίνου
έΛκυριαρχίατής Γαλλίας, άλλ' ότε ό τελευταίας άρχηγός τής εκστρα¬
τείας στρατηγός δέ-Κοϋρσΰ έ-εχείρηίΐ να εισέλθη μετά στρατιω¬
τικάς συνοίίας είς Χουέ, πρωτΞυίυσαν τού Άννάμ, ώς άπεσταλμένος
της Αημ,οκρατία;, κροσεδλήθη υπο τοΰ πυροβίλικοί τής φρουρας τής
Άκροπόλε(.·;. Κατά την έπισυμβάτζν συμπλοκήν ήττ/,θησαν οί 'Αν-
ναμ'.τϊ'.· δ δέ έτερος των άντιβασιλέων παρέλϊβε τόν υπό κηδεμονίαν
διατελούντα βζτιλέζ τοΰ άνναμιτικοΰ θρόνου καί κατέφυγεν εις τό
εσωτερικόν, οπόθεν χαί διωργζνωσε νεζν αντίστασιν. Ό στρατηγός,
γενόμενος κύρ'.ος τοΰ Χουέ κα! μάτην προΐκαλέσας τόν βασιλέα νά
εχανέλθη, ττροέβη έκ συμφώ'ου μετά τοϊ συμδουλίου τ5;ς άντιδασι-
λειας είς την /.ζθαίρεσιν αυτού καί την ανακήρυξιν ετέρου βα-ιλέως
εκ τού οΓ/.ου της άννζμιτικης δυναστείας.
ΑΦΓΑΝΙΑ.
Χώρα κειμένη κατα τα ΒΛ. μεθόρια τής Ί/ϊικης μετζςΐ» των πα-
ραλλήλων 61°—71° άν. μήκ. καί 27°—33° βορ. πλατ. καί ίριζο-
μένη πρός Λ. καί Ν. υπό τής Περτίας καί τοΰ Βελουχιστάν, εκτδίνε-
ΤΗ! ΑΝΑΤΟΛΗ! 49
τα! πρός Β. πέραν των ορέων τοΰ Ίνδοκοΰς, ή δέ μεθίριος γραμμή
καθορίζεται ή3η, ώς γνωστόν, υπό επί τούτω έπιτροπής. Ή χώρα είνε
γενικώς άνώμαλος κα! δρεινή, ή δέ έπιφάνεια αυτής υψοΰτα·., εκτός
ελαχίστων έξαφέσεων, έκεκεινα των 4,000 ποδών υπέρ την επιφά¬
νειαν τής θαλάσσης. Έκ Καϊβάρ, ήτις είνε μία των κυριωτέρων πα-
ρίδων, εγένοντο αί επανειλημμέναι κατά τής Ίνδικης έπιδρομαΐ, είς ου
κα! ή μεγάλη σπουδ«ότης τής Άφγανίας. Κατά την Ι Ι ην κζί 15ην
έχατονταετηρίδα το κράτος τής Άφγανίας δια των .Σουλτάνων Γαζνή"
καί Γόρ καί κατά την τελευταίαν έ/.ατονταετηρίδ'α διά τοϋ Αχμέτ Σάχ
έπεςετάθη καί επί τοΰ Πουνζαβ (Ίνδική)· τω 1838 ή χώρα κατελήφθη
υπο αγγλικών στρατευμάτων άλλά μετά τρία έ'τη έπαναστασις έχρα-
γεΐσα έν Καίοΰλη έπήνεγκε την καταστροφήν τοΰ άγγλικίϋ στρατο3
καί την έγκατάλ:ιψιν τής χώρας είς τ;1ς αΰτόχθονας κυδερνήτας. Τω
1879 εγένετο υπό των Άγγλων δευτέρα είς Άφγανίαν ειΐέλασίς,
ότε τα υπό τού στρατηγοΰ Ρόβερτς άγόμενα πολυάριθμχ άγ^λοϊνδικα
στρατεύματα κατέλαβον την τε Κανδαχζρην καί την Καβοΰλην. Αί
κυριώτερα! μεταξϋ 'Αφγανίας καί Ίνδικής πάροϊοι χροσηρτήθηταν
τή Ίνδικί) Αοτοκρατορία. 'Αντί δέ τοθ εμίρ^ Σίρ 'Αλη, καθαιρεθέν-
τος, ανεκηρύχθη υπό των "Αγγλων τω 1880 ό Άβδουραχμάν χάν,
επί τοίς έςής ορο'.ς· αΰτός μέ* να ΰχν;"ΛΤ1 τα'ς νεύματι τής Αγγλίας,
ή δέ αγγλικη κυβέρνησις νά χορηγή μέν αυτώ γενναίαν έπιχορήγησιν,
να ΰποχρεώται δέ να πρΐστατίύγ) την ανεξαρτησίαν κα! άκεραιότητα
τής χώρας κατά πάσης εξωτερικάς προ-βΐλής. Έν Άφγανία έν γένει
ειπείν γίνονται ετησίως οίί σκγκίμιδχί, ή μέν έκ σίτΐυ, κριθής και
φτ/.ής, ή δέ δευτέρα ές όρΰζης, κέγχρου κτλ., τοΰ μείζονος μέρους
τής παραγωγής όντος τοΰ σίτου. Ή Άφγανία δέν εΰμιοιράϊ πολλών
μέσων συγκοινωνίας, τα δέ εμπορεΰμχτα μετακομίζονται δι'ΰποζυγίων,
ιδία 2έ καμήλων. Ό μεταλλικός πλοΰτος τής χώρας λέγεται μέγας,
ολίγα ομως μϊταλλεΐα εΰρηνται έν έκμετβλλεύσει. Τω 1883 ή είς
την Ινδικήν εξαγωγή ανήλθεν είς 310,000 λ-.ρών στερλ., ή δέ εισα-
γωγή εις 570,000 λ. στ. Αί πρίσοοίΐ τοΰ νυν Έμιρου άνέρχονται εις
400,000 λίρας στερ. περίπου, έκτός των υπο τής ίνδικής κυβερνή¬
σεως χορηγουμένων λιρών 120,000. Ό πληθυσμός ΰπβλογίζεται είς
4,000,000.
50
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΒΕΛΟΥΧΙΣΤΑΝ
"Εχουσα πρωτεύουσαν την Χελάτ, ίρίζεται υπο τής Άφγανίας, τής
Περσία:, τή; 'Αραδικής θαλάσσης καί τοΰ πρός τήνΣίνδην ΐνδικοΰ με-
βΐρίοϋ. Ή έπιφάνεια αυτής περιλαμβάνει 106,000 τετρ. μίλια περί-
που, ό δέ πληθυσμός ΰπολογίζεται κάτω τού έκατομμυρίου. Χωρ*
χτωχή κα! εμπόριον ασήμαντον αί δέ πρόσοδοι τού Χάνου, όστις είνε
νυν ό Μίρ Χοδϊλάν, άναγορευθείς τω (1836, δέν ϋπερβαίνουσι τας
30 χιλ. λιρών στερλ. Δυνάμει ομως τής μετάτής Αγγλίας συνθήκης
τοΰ 1834 λαμβάνει παρά τής αγγλ. κυβερνήσεως ο,000 λιρ. στερλ.
επί τω ορω τοΰ -ροστατεύειν τους δια τής χώρας αΰτοΰ διερχομένους
εμπόρους, άντικροΰειν δέ πάντα εχθρόν τής βρετ. κυβερνήτεως κ αί μή
έχειν σχέσεις πρός αλλα χράτη. Δι' ετέρου δέ αρθρον τής συνθήκης
ταύτης έπιτρέπεται είς τα άγγλικά στρατϊύματα νά καταλαμβάνωσιν
οίονίή—τε μέρος τή; χώρας αϋτοΰ θά εθεώρουν κατάλληλον αί άγ-
γλοϊνϊικαι αρχαί" δυνάμει δέ τοΰ δρου τούτου ή πίλις Κ εττάχ, ήτις
δεσ-όζει τίς παροδου Βολάν, κατελήφθη τω 1876. Έν Χελάτ δια-
μένει ά'γγλος άντιπρόσωζος.
ΙΑΠΟ1ΝΙΑ.
Ή άνωτάτη έςουσία εύρηται εις χείρας τού «Τεννου» ή «Μικάϊου»
(αΰτοκράτορος), είς ό'ν εισίν ύποτεταγμένοι πάντες οί ήγεμόνες το5
τόίτου.
Ό νθν ώ-ζν.ρά-:(ύρ Μοΰτς-Χίτο, γεννηθεις τη κβ' ήμέρα τοΰ Ο' μη¬
νός τ;3 1832(3 νοεμ. 1832), διεδέξατο τόν'πατέρα αυτού Κομάί-
Τέννο τω 1867, ένυμφεύθη δέ την Χαρου-κό, γεννηθεΐσαν τί] ιζ' ήμέ-
ρα το5 ο' μηνός τού 1830 (28 μ*ίου 1830), έκ τού οϊκου Φουδζι-
βάρα Ίτχίϊζο, Ο^ζζέρζ τοΰ άιτοθ. Ταδακΐι-Λαιδαίν.
Έ-ί5ος:ς διάδοχος. — 'Γοσιχίτο, υιός τού Τεννου καί τής Ύατζι-
δάρα-'Γοχίκο, γ. 31 αΰγ. 1879.
θ υ γ α τ η ρ.—' Ακϊ-κό, γ. 3 αϋγ. 1881.
Δικαιώματα διαδοχής τοΰ θρόνου έχουσι καί οί ήγεμονικοί οικοί
Άριΐουγάβα, Φουσχίμη καί Κανίν έν ελλείψει τής χρώτης γραμμής.
Και τοΰ μέν ο "κου Άρισουγάία γόνοι εισίν οί πρΐγκηπες Τακακίτο (γ.
1812), Τ:ρ:υχ:τ3 (183ο) κ*ί Τακχίτο (1862), τοΰ δέ οί'κου Φού-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ 51
σχίμη ό πρίγκηψ Σαδανάρος (γ. 18.">8), καί τού οίκου Κανίν δ πρίγ¬
κηψ Κοτοχίτο (γ. 86ο).
Ό τίτλος «αΰτοκρατορ'.κοΰ πρίγκηπος» απονέμηται ωσαύτως (άλλ'
άνευ δικαιώμ.ατος κληρονομικοΰ) εϊςτοΰςάρχηγέτας των οίκογενειών:
Γιαμασχι-νο-μίγια (γ. 1816), Χιγάσχι Φουσχίμη-νό-μίγια (1846),
Νασχιμότο-νό-μίγια (1819), Κοϋν.-νό-μ(για (1824), Κίτα Σχφα-
κάβα-νό-μίγια (1847), Κάτχο-νό-μίγια (1831).
ΚΟΡΕΑ (βασίλειον).
[Μοναρχία επέλυτος.—Α πό τοϋ ΙΖ' αιώνος ή Κορέα διετέλει ΰπο-
τελής τη Σινικη, ανευ ομως ά'λλων καθηκάντων ειμή τού γνωστοποιεϊν
εν τάξει εκάστην άλλαξοίασιλείαν καί τοϋ άποστέλλειν ετησίως μίαν
πρεσβείαν. Ή τάξις αυτή των πραγμάτων διαταραχθή υπό των Ίαπά¬
νω ν πρώτων, άναγνωρισα'ντων την Κορέαν ανεξάρτητον διά τής «πό
27 φεβρ. 4876 συνθήχης τού δουΐ -/αί τυχόντων τοΰ δικαιώμχτος
τής ναυσιπλοίας έν πολλοΐς λιμεσι τής Κορέας καί τοϋ άντιπροσω-
πεύεσθαι διά διπλωμάτου· αλληλοδιαδόχως δέ ήνεωχθησαν είς τίύς
Ία'ϊτονας οί λιμένες τοΰ Φουζάν επί τής μεσημβρινής άκτής (1879),
τοΰ Γένσαν επί τής άνατολικής (1880) καί τοϋ Χιμο6λπου επί τής 2υ-
τ'·κής (1882), άπό 2έ τού 1877 έδρεΰει έν δδυΐ άντιπρόσωπος τής
Ίαπωνίας. Βραδύτερον εί Κορεανοί συνωμολάγησαν συνθήκας φ'.λίας
ν.αί έμπορίου πρός τάς Ηνωμένας Πολιτείας τής 'Αμερικής (1882),
την Μεγάλην Βρετανίαν καί την Γερμανίαν (1883), την Ιταλίαν καί
την Ρωσσίαν (1884), ών οί ΰπήκοοι έχουσιν ομοίως ελευθέραν την
είσοδον είς τοίις λιμένας τής Κορέας.]
Ό νυν βασιλεύς διεδέξατο τόν Τσοΰλ-Τσόγκ έν ετει 1864.
ΠΕΡΣΙΑ.
Σαχ-ιν-σάχΝασρ-εδ-δίν, γ. τή 24 άπρ. 1831, τέταρτΐς ήγεμών
εκ τοΰ οίκου των ΧαΒζάρ, δΐδδέςατο τόν πατέρα αΰτοΰ Μωχαμέτ Σίχ,
«Μχθανόντα μην! σεπτεμίρίω 1848.
Τέκνα 9.
ΣΙΑΜ.
(Ίδε €'Ημερ. Άνατολης» έ'τους 1885, σ. 67.)
Βασιλεύς.: Σόμ3ετς-Φρά-Παραμίνδρ-Μαχά-Χουλαλονκόρν, γ. 21
1833, υιός τοΰ βασιλέως Σίμδίτς-Φρί-Παραμίνδρ-Μαχά-
52
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Μονγ«υτ καίτης βασιλίίτης Ραμβόί-Βχομραδχιρομύα· δ^Βέςατο τόν
πατέρα αυτού τή Ι δκτ. 1868.
Πρίγ-ιηπες: Σόμδετς-Τι«υ-Φά-Μαχά-Μαλά-Κρ4μ-Φρά-Βουμ-
ρ1κ-Π«ρ-άκς (βεΐος τού β—Λεως), Σίμδετς-Τιάου-Φά-Χ.τοιιρόντ-
Ρασμίκαί -έμδίτς-Τι«υ-Φά-Χατ6ρονγκραγμι-Κρόμ-Λουαγου-Χα-
κρ*κο!γ8γκς (*ΪΛ"ί τού βασιλέως), Σόμϊετς-Τιάου-Φά-Μα/ά-
Ουαγιρϊγχίς, υιός τού βασιλέως.
ΣΙΝΙΚΗ.
("18ε «Ήμερ. Άν«ολ%, Ιτους 1885, σ. 68-69)
_ Αυτεκ,οατωρ: Κουαγκυου, χυίερνών άπο των μέσων τού ίανουα-
ριβυ 18/5. Ό «υτοκρίτωρ ώνομάζετο προ τής ίνβρονίσεως αυτού
^σαιτ-τ ιεν. (Το έ'τος 1884 συμπίπτει ώς έ'γγιστα π?χς τ0 ϊέχατ3ν
*Τ?: ν*™*1** το:> *«οχ?«ορ8ς ΚουαγκσοΙ, έκτβινέμενον άπό
της 26 «ν. 1884 μέχρτ της 13ίαν 1883.)
ΑΦΡΙΚΞ.
ΑΒΤΣΣΙΝΙΑ.
περ-λα^ίν-.-' ~ Η=?. πλατ. και 34» καί 40' άν. μήκ.
ή βέδψηλοτέ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 53
χαρα και Σία. Πληθυσμόν έ'χει 3,000,000 περίπου κατοίκων, διαι-
ρουμένων είς πολλάς φυλάς καϊ πατριάς.
Ό νυν βασιλεύς τής 'Αβυΐτινίας Ιωάννης Β' Κάσσας έστέϊθη τω
1-872.
ΑΙΓΥΠΤΟΣ.
[Σατραπεία υποτελής τω ΐουλτοίνω της Τουρκίας. Άπο της 26 !ουν. 1867
ο ήγε·χονεύων άντιβασιλευς ο&ρει επισήμως τον τίτλον «Ύι|>ηλο-ά-ου» και
«Χεοίβου».]
Μεχεμέτ-Τεβφΐκ, Χεδίδης τής Αιγυπτου, κυρίχρχος τής Νουβίας,
Αϊδιοπίας, Κορδοφάν κ*ί Δαρφοΰρ, γ. τω 1832, υίΐς τού Χείίβου
Ισμαήλ πασσά, 3ν διεδέςατο τί- 8 αΰγ. 1879 (19 Σιαμπάν 1296),
έγκαβιδρυθείς επισήμως τή 14 αΰγ. Ί 879. Ένυμφεΰθη μην'ι ϊ«-
νουαρίω τού Ί 879 την
Πρ. Έμινέ Χανΐϋμ, θυγατέρχτοϋ άπ. πρ. Έλ-Χαμη ζασσα.
Τέκνα.—. Πρ. Άββας βέης (γ. 1874).—2. ΙΤρ.Μεχεμέτ-Άλη
βέης (1876).—3. ΠΡ. Καδσχάτ-Χανουμ (1879).—4. Πρ. Νιμέτ-
Χβνοΰμ(188Ι).
ΑΡΑΤΣΙΩΝ
("Ιδε «Ήμερ. Άνατολης» έ'τους 1885, α. 09-70.)
Πρόεδρος: Τ. Η. ΒκΝΝΪ, εκλεγείς τη 9 μαίου 1884: τό πέμπτον
επ: πενταετίαν.
ΖΑ1ΝΖΙΒΑΡ (Σουλτανάτον).
("Ιδε ί'Ηιιερ. 'Λνατολη;» ετους 1883, α. 70.)
Ήγεμων (8β}7Ϊά)': Βαργάσχ βέν Σαΐδ, ά~ό τού 1870, δευτερέ-
τοκος άδελφός τοΰ Σαΐ3-Μετζίτ, αποθανόντος τή 7 μχ. 1870.
ΚΟΓΓΟ.
Τό ανεξάρτητον Κρά«ς τού Κόγγου, Ίϊριιθέν κατά συνέπειαν της
εν Βερολίνω συνελθοΰσης συνδιατκέψεως τή 26 φεβρ. 1885, ίιπή-
χδη, επί τη βάσει τής προσωπικής ενώσεως, υπό την κυριαρχίαν το3
βασιλέως των Βέλγιον Λεοπίλδου Β', τή έγκρίσει κα'ι έπιψηφίσει των
54
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
βελγικών νομοθετικών σωμάτων άπό τής 30 άπρ. τού αΰτοΰ ετους. Τσ
■νέον Κράτες εκηρύχθη διά παντός οϋδέ,τερον, συμφίνως τή γ' παρα-
γράφω τοΰ κρακτικοΰ τής συνδιασκέψεως, ή δέ σχετική προκήρυξις
εγένετο εν Βανανα τη 31 ίοΛ. 1885. Τα σύνορα τοΰ Κράτους καθω-
ρίσθησαν διά συνθηκών συνομολογηδεισών υπό τής Διεθνοΰς Έταιρίας
τοΰ Κόγγου μετά τής Γερμανίας (8 νοεμ. 1884), τής Γαλικής Δη¬
μοκρατίας (5 φεβρ. 1885) καΐ της Πορτογαλίας (14 φεβρ. 1885).
Κυβερνήτης έν Κόγγω : Ιίρ Φράνσις δέ-Οϋίντων.
ΛΙΒΕΡΙΑ (δημοκρατία),
(Ίδε «'Πμερ. Άν«ολης» 1885, ο. 70—71.)
Πρίεδρος τής δημοκρατίας: Ίλαρίων-Ριχαρδος-Βρα'ιτ-Ίόνσων (7
ίαν. 1884).
'Αντιιτρίεδρος: Ίάκωβος θίμψων.
ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗ.
Διά τα άναγόμενα είς την νήσον ταύτην με'χρι τοΰ 1884 παρα¬
πέμπεται ό αναγνώστας είς τό «'ΐΐμερ. τής Άνατολής» 1885, σ. 71.
Μετά νέας προσφάτους περιπλοκάς πρός την Γαλλίαν, ή Μα-
δαγασκάρη ετέθη διά συνθήκης υπό την γαλλικήν προστασίαν (8εκ.
1885).
Βασίλισσα: Ραναβαλό Γ'(γ. 1860), διβδεξαμένη τί) 13 ίουλ-
1883 την άποθανοΰσαν θείαν αΰτ?;ς Ραναβαλο Β', συνελθούσα είς
γοίμον μετά τοΰ πρωθυπουργοϋ Ραζαρομίνου. — Τέκνα 2, θ/,λεα.
ΜΑΡΟΚΟΝ.
Σουλτάνος: Μουλέϋ-Χασάν, άναγορευθείς τη 25 σεπτ. 1873 καί
ξάμε^ος τόν πατέρα αυτού Σίδι-Μωχαμέτ, άποθανόντα.
ΤΡΑΝΣΒΑΑΑ (όημοκρατία).
("Ιδε «Ήμερ. Ανατολή;» έ'τους 1885, σ. 71—72.)
Πρόίδρος : δ. Ι. Ρ. Κγιϊ§6Γ, εκλεγείς τη 9 μαίου 1883 έχί
τριετίαν.
"Αγγλος άντιπρίσωπος : Γεώργιος Ο'ύδσων.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 55
ΤΥΝΙΣ.
Βέης καί κύριος το3 βασιλείου τής Τΰνιδος : Σίδι-'Αλή" χασσας,
γ. 1817, υιός τού Βέη ΣίΒ'.-'Αχσίν διεδέξατο ΐόν αδελφόν αύτοΰ
Μωχαμέτ-έλ-Σαδώκ τή 28 οκτ. 1882.
Έπίδοςος διάοΊχος : Σίδι-Άλης, δευτερότοκος άδελφός τΛ νΰ>/
βέη, γεννηθείς τω αύτω ετει 1817.
ΑΜΕΡΙΚΙΙ.
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
("Ιδε «Ήμερ. Ανατολάς» ετοος 1885, σ. 73.)
Πρόεδρος: Ό στρατηγός 3. Α. ΚοΟΕ, εκλεγείς τή 12 ίκτ. 1880
επί έξαετίαν.
Άντιπρόείρος: Γ. Β. ΜαάθΓθ, εκλεγείς τή 12 οκτ. 1880 επί
έξαετίαν.
ΒΕΝΕΖΟΤΕΛΑ (Ηνωμεναι Πολιτειαι).
("Ιδε «Όμερ. 'Ανατολτ)ς» ετου: 1885, σ. 73).
Πρίεδρος: Στρατηγός 'Τωακείμ Κρέσπος (μέχρι τής 20 φεβρουα-
ρίου 1886).
ΒΟΑΙΒΙΛ (δημοκρχτία).
("Ιδε «'Ημερ. 'Ανατολίίς» ετοας 1885, σ. 73.)
Πρόεδρος: Γ. Παχέκο, άπό τής 1 αΰγ. 1884.
'Αντιπρόεδροι: Μ. Βαπτίστας καί Α. Όδλίτας.
ΒΡΑΣΙΑΙΑ.
(Ί3ε ι'Ημερ. Ανατολή;» ϊ'-α^ί 1885, α. 74.)
Πέτρος Β' τής 'Αλκαντάρας-Ίωάννης-Κάρολος-Αεοπόλδίς-Σαλ-
6«δορ-Βι6ανος-Φρ5ΐγκΐσκος-Σαβέριος-Αέ-Πώλ-Λεοκάδιος-Μιχαήλ-
Γαβρ-.ήλ-Ραφαήλ-Γβνζάγος, αΰτίκροίτωρ τής Βραΐιλίας, γ. 2 δεκεμ.
56
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Α
ύ
1825, υιός τοΰ αΰτοκράτορο; Δόν Πέτρου Α'τη; Άλκαντάρας- ανέλαβε
την βααιλείαν τή 7 άτυρ. 1831 ύκό κηδεμονίαν κατόπιν τής έν Βοα-
δίστΐ) γραφείϊη; παραιτήσεως τοΰ πατρός τού, ανεξαρτήτως δέ κυβερ-
να άπό τής 23 ίουλ. 1840- εστέφθη τί) 18 Ίουλ. 1841. ένυμφεύθη
τ$ 4 σεπτ. 1843 την
Αϋτοκράτειραν Δόνναν Θηρίσίχν-Χριστίνην-Μαρίαν, γ. 14 μ»ρτ.
1822, θυγατέρα τοΰ άπ. Φραγκίσκον Α', βασιλέως των Δΰο-Σικελιών.
θυγάτηρ.—Αΰτοκ. πριγχήπιτσα Ίσαδέλλα, γ. 29 ίουλ. 1846,
συζευχθεΐσα 15 όκτ. 1864 τω πρίγχηπι τής Αΰρηλία; Γάστωνι (γ. 29
άπρ. 1842), έγγόνω τοϋ άπ. βασιλέως των Γάλλων Λ3υϊ;βί·Λ5υ -Φι-
λί—:ου. Τέκνα τούτων 3: ΙΙρ. Πέτρο; (γ. 1875)- πρ. Λουδοδίκος
(1878), πρ. Αντώνιος (1881).
Ή δευτέρα θυγοίτηρ τοΰ αΰτοκράτορος, πρ. Αεοκολδίνη, γ. 13
ίουλ. 1847 κα! άπ. 7 φεβρ. 1871, υπήρξε σϋζυγος τοΰ πρ. Αΰγούστοι»
τής Σαςωνίας (γ. 1845), υ'.οΰ τοΰ άπ. πρ. Αυγουστον (θίίίυ τοΰ νυν
ήγεμόνοςτοΰ Σάξ-Κοδοΰργ-Γόθα) καίτης πρ. Κλημεντίνη; (γ. 1817),
θυγατρός τοΰ άπ. βασιλέως των Γάλλων ΛουδΌδίκου-Φιλίιατου. Τέκνα
τούτων 4.
Ά δ ε λ φ α ι έκ τοΰ α' γάμΐυ τοΰ πατρός αΰτοί Πέτρου Α' (γ.
1798 κα'ιάπ. 1834) κα! τής αΰτοκρατείρα; Αεοπολδίνης, άρχιδου-
κίσση; τής Αυστρίας (ά-. 1826.—Πρ. Ίανουαρία, γ. 11 μαρτ. 1822,
συνεζεύχθη 28 άπρ. 1844 τω πρ. Λουδοβάω των Δύο-Σικελιών, υίω
τοΰ άπ. βασιλέως των Λΰο-Σιχελιών, Φραγκίσκου Α'. — Πρ. Φραγ-
κΐσκα, γ. 2 αΰγ. 1824, συνεζεύχθη 1 μαί;υ 1843 τφ όρλεανίδη
Φραγκίσκω, πρίγκηπι τοϋ Ζοαμδΐλ, γ. 14 αΰγ. 1818. Ή πρωτότο-
κο; τούτων βυγάτηρ πρ. Φραγχίσκα, γ. 1844, συνεζείχθη 11 ίουν.
1863 τω ορλεανίδτ; πρίγχηπι Ροίέρτω, δουκί τοΰ
(γ. 1840).
ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.
Δημοκρατί*.— 'Ανες*ρτησία άκό τής 4 Ίουλ. 1776. Σ·χ^[
λζο της 17 δεκ. 1787, μερίζον τάς έςουσίας τοΰ Κράτΐυς μεταξί»
3 σωμάτων, άνεςαρτήτων καί ϊακεκριμένων άπ'αλλήλων: τής
«έκτελεστικης άρχής» (Προέδρου), τή; ((νομοθετικν-;.. (Συγκλι,του)
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
57
καί τής «οικαστικής» (Ανωτάτου Δικαστηρίου). ΊΙ Σΰγχλητος (Οοπ-
£Γ68) αποτελεΐται ές 109 γερουσιαστών κα'ι 292 βϊυλευτών. ΊΙ
έκλογή τού Προέδρου, έχοντος τετρχετή περί;δον, είνε δευτερο-
βάθμιος, γινομένη υπό 401 άντιπροσώπων ίταρίθμων πρός τόν όλικόν
αριθμόν των μελών τής Συγχλήτου, έχλεγομένων υπό των 38 χρχτών
/.αί των 8 άνεξαρτήτων πόλεων, έξ ών άποτελοϋνται αί Ηνωμεναι
Πολιτειαι. Τής τελευταίας δέ τίτραετΐϋς περιόδου, ήτις ήρξατο άπό
της 4 μαρτ. 1881, ότε ανέλαβε την προεδρίχν ό δολοφονηθϊίς Ίακω-
βϊς Α. Γκοίρφηλδ, ληξάσης τη 4 μαρτ. 1885, εξελέγη τή 4
2εκ. 1884 νέος πρόεδρος ό Οΐονβΐαηά, διΐικητής Νέας-'Υόρκης,
άντί τού ^^β8^θ^ Α. ΑΓίΙπΐΓ, συνεχίσαντος την προεδρίαν τοϋ δο-
λοφονηθέντος Ίακώβου Γκάρφηλδ· άντιπρόεδρος δέ ό θωμάς Αν¬
δρέας Ηβηάποΐ£8, άπιβιώσας τΫ] 25 νοεμ. 1885.
Ή καροΰσα περίίδος είνε βϊκοστή τειάρτη άπό τού 1789.
ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΣ (2ημοχρατία(.
("Ιοε «Ί][ΐ.Ερ. Άναιτολκ)ζ» ετους 1885, σ. 75.)
Πρ:=5ρος: 3. Μ. Ρ. Οααΐπαηο, εκλεγείς τή 23 ό·/.τ. 1883
επί περίοδον 4 έτών.
Άντιπρόεορος: Στρατη^ός Α. ΟαβιΤθΓθ.
ΚΕΓΝΤΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ.
("133 «Ήαερ. Άνατολης· έ'τους 1885, σ. 76.)
Δημοκρατία, άνεςάρτητος κηρυχθείσα τή 15 Σεπτεμδρίου 1821.
Ή συνένωσις πάντων των κρατών τής Κεντρικάς Άμεριχής είς εν
εγένετο τη 1 ϊουλ. 1823. Διάλυσις τής όμοσπονδιακής συνβήχης
τω 1840.
1. ΓΟΓΑΤΕΜΑΛΑ.—Προεορΐς: Ό στρατηγός Βαρρίλας τοπο-
«5?η-ής (1885).
2. ΚΟΣΤΑ-ΡΙΚΑ. — Σύνταγμα άπό τής 22 δ;/.. 1871, άνα-
κυρωθέν μετά τίνων τροποποίησιν τω 1878. — ΙΙρ:εΒρ5ς: Βΐρ-
νάρδος Σότο (12 μαρτ. 1885).
3. ΝΙΚΑΡΑΓΟΓΑ.— Τό σύνταγμα προΰκηρύχθ/] τή 19 αϋγ.
1858. Διάρχεια της προεδβίας ετη 4. Ή νομ;θετ'./.ή Συνέλευσις
58
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
άπαρτίζεται ες 11, ή δέ Γερουσία έ/. 10 μελών. — Πρόεδρ;-· Άδάα
Καρδένας (1883).
__ 4. ΣΑΛΒΑΔΟΡ (Σώ,της ή Σω^ρ). - Ή Σίγκλητο; 4τελείτ«
ες 24 βουΛευτών καί 12 γερουσιαστών, ών πάντων ή έκλογή ανανεούν¬
τα·. ν.ατ'έ'τ:ς /.αΐά τό %>.«. _ Πρόεδ>ς: Φρβγκϊ-ος' ΜβνενδέΓ,
προσωρινώς (1885). ''
5. ΧΟΝΔΟΓΡΑΣ. - Διίρκεια της —οεϊρί,ς ετη 4. —- Ή νομο-
θετ·.κή Συνέλευσις άπαρτίζεται έξ 11 βουλευτών, ή Γερουΐία έξ 7 με¬
λών καΐ τό Σ,,μίίίλιον τή; έ-κρατείας έκ των δκουργών »1 7 έτέρων
μελών. — Τ: Σίνταγμ» τ.?ώ*τι?ϊγβη τί) 1 νΐεμ. 1880.— Πρίε-
δρ:ς: Λοΰδ. Βόγραν, εκλεγείς τη 27 νοεμ. 1883.
[Σημ. —Τί 9 μαρτ. 1885 ό τέως π?555ρ=; τής Δημοκβατίας
Γο,ατεμαλαςστρατηγο; Βαρριος, «ροκηρ^,ς την Ινω,ι; των δ ν.?χ-
των,^ροήΑ-ε μετ» των-ρατευμίτων αύτο3 τφ- ^,μθίτοπο;^
^ ενώσεως τα,της- βΑΑα τ-ή 28 τού αΐτοθ μΛ(ν5ς «Ι κυ5ερνή«^
ρς αϊ5ρ, «
1Λ:Χ ν-^θθύθ ανίρων, εν δέ τη γενομένη μά/η τή 4 ά~. ό
-ρ.ε^ςτ,ςΙουατεμ,Λας κατατρ^ωθείς εφονεύθη μ.νόμενο:. 'Τή
10 »,.ρ. η ειρήνη α-κατεστίθη εντελώς.] "*/-»' - ■'
ΚΟΑΟΜΒΙΑ (Ήνωα. Κράτη)
(13: ,'Ημ:Ρ. ·4νϊτβλΐ5, ϊτο^ς 1885 σ_ ^
Πρ-εδρ:;: Ε. Νοίνιεζ (1 ά-ρ. 1884).
; τετραε-
1884.
ΟΤΡΟΥΓΟΥΑΗ (Δηαοκρατία).
("Ιδε ·ΊΙ^£:ολ Ανατολάς» έ'τους 1885, σ. 77.)
Πρ;εορ:ς: Ό στρατηγϊς Μάςιμος Σάντος, εκλεγείς μετά την πα-
ραίτησΐί τ;3 Φραγκίσκου Α. Βίοαλ τή 1 μαρτ. 1882 μέχρι τής 1
μαρτ. 1886).
ΤΙΙΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 59
ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ (Δημοκρατία).
(Ίδε «'ΠμΕ,ο. Άνατολί,ς» έ'τους 1885, σ. 77—78.)
Πρόεδρος: Ό στρατηγ:; Β. Καβαλλέρο, εκλεγείς τή 25 νοεμ.
1882.
ΠΕΡΟΥ (Δημοκρατία).
("Ιοε «Ήμερ. Ανατολήν ετους 1880 σ. 78.)
Δικτάτωρ: Στρατηγός 0306Γ68 (1884
ΧΙΑΗ (Δημ,οκρατία
("ΙΒε «Ήα.εο. Ανατολή» ετου; 188,") σ. 78.)
Πρίεδρος : Δομΐγγο Σχντα-Μαρία, διαδεξάμενος τόν Άννίβαν Πίντο
18 σεπτ. 1881 — 1886). Ό αΰτός προεδρευει καί τοϋ Συμδουλίΐυ
τής έπαρατείας.
ΣΑΜΟΑΙ ΓΝΗΣΟΙ.
("Ι3ε ί'ΙΙ[Λερ. Άνατολης» έ'τους 1885, σ. 78—79).
Βασιλείς : Μαλιετόα Λαΐυπέπα, διαδεξαίμενος τή 8 νοεμ. 1880
τον άποθανόντα βασι7.έα Μαλιετόα Ταλαίοοϋ.
Άντιβασιλείς:
ΣΑΝΔΟΥΙΧΑΙ ΝΗΣΟΣ ()
("Ιδε (ΊΙμερ. Ανατολή;» τοΰ ϊ'τους1883 σ. 79.)
Βασιλεύς: Καλακαούας Α', γ. 10 νοεμ. 1836, υιός τού Καπαακέα,
διαδεςάμενος Λουναλίλον τόν Α' (γ. 31 ίαν. 1835 -/-αί ά". 3 φεβρ.
1874) χαί εκλεγείς υπό τού κοινοβουλίου τη 12 φεβρ. 1874· εστέ¬
φθη 12 φεβρ. 1883.
Βασίλισσα Κατ.ιολάνη,-;. 31 3εκ. 1834.
'Αδελφαί τοϋ βασιλέως: Καμχκαέχα Λιλιουκαλάνη, έπίδοξος ϊιά-
^ν.-;; γ. 2σεπτ. 1838, συνεζείχθη τω Ίωάνντ] Λ.Δομ,ίνη, διοικηηί
60 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τοΰ Οϋαχοϋ. — Μιριαμ Λικελίκη, γ. 13 ΐαν. 1851, συνεζεΰχθη 22
σεπτ. 1870 τω Άρχιβάλϊω Σκώτ Κλέγορν.
ΤΟΓΓΑ (Νήσοι).
(Ί3ε ΐ'Ηΐιερ. Ανατολάς» ετους 1885 π. 80.)
Βασιλείς: Γεώργιος Α' Τίυβχοΐ
Βασίλισσα : Καρλόττα.
Πρίγκηψ διάδοχος: Οΰελλιγκτών-Γίΰ-Του6οΙ)-Μαλοχ', πρωτότο-
κος υ!.5ί τοϋ πρίγκηπος διαϊόχου Δαοϊδ-Οΰγ», αποθανόντος τγ} 22
δεκ. 1879.
Πρόεδρος τής νομοθΐτικής Συνελεύσεως Οϋίλλιαμ-Τουγί.
2ΗΜΕΙΠΣΙΣ.
Άιτό τού —: εχοΰς Ιτους τό πελιτειογραφικόν μίρες τοΰ «Ήμερ.
τής Ανατολάς» σπουδιίως ϊι»ρρυθμίζεται καί διατ/ευάζεται, οΰτως
ωίτΐ τουτο μέν, έπεκτεινόμενον καί συστηματιχώτερον καταρτιζόμε¬
νον, νά κατίχη οίκα τουλάχιστον τυπογρα^ικα φύλλα, όλος δέ ό χώ-
ρος 20—25 τυπογραφι-λών φύλλων νά άφιερώται τοΰ λοιπού είς τό
καθαρώς φιλολογικόν καί έπιστημονικόν μέρος. Είς τουτο δέ ΰζΐχρεοΐ
ήμίς ή θέσις, ήν ήτημέοαι καταλαμβάνει τό ημέτερον έργον, 5περ
μϊθ' ύπΐρηφανείας βλέπομεν χρησιμεϋον ως τίνα αΰθεντικήν πηγήν
μέν τοίς ξίνοις, ΐροχειμένου πϊρί των καθ1 ή;~;, ώς βοήθημχ δέ —ρό—
χειρον τη ήμ,ίτέρα ϊημοσίθγραφία, ώς τ.ρ'ζς τα -ΐλ'.τΐΐογραί'.κά ιδία,
ών ό έ-κ:-νος καταρτιΐμϊς, γ'.νόμενος επί τη βάσει ίδιαιτέρων ημών
σημΐΐώσεων καί άλλων πηγών, άνατέθειται άπό τοϋ καρελθόντίς ετους
τη φιλοκάλω έπ·.μελε·χ κα! φροντίδι τ;ΰ άγαπητού ημών συναδέλΐοι»
Γ. Λ. Ξχνθοκούλου. Σημειωτέον εντούτοις ότι καί εν τοίς πολιτειογρα-
φ'.κ:Τς τής μΐτά χείρας εκΐ;σεως οΰϊ,.ώϊϊ'.ς εγένοντο τρϊποποιήσεις
εϊτϊ χάριν συμπληρώσεως είτε χάριν προαθήκης νέων δλως πολι-
τε'.ΐγραφικών καί καταΐ-ατικών εϊδήσεων.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ.
ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ ΚΥΤΑΙΜ(Λί)ΗΣΤΡΑ2.
Δημιουργήση; πρό 23ο έτών έκ Οαυματτής τύχης ζήτημ* περΐ
τίϋ ονόματος της γυναικός τού Άγαμίμνονος ουδέποτε ήλπιζον ότι
έντός βραχυτάτου χρόνου έμελλε καί νά λυθή, βείαιουμένου ότι
ή έ'νδοξος γυνή ώνομάζετο άλλως ή όπως πάντες άπό των πρώ-
των τής παιδικής ήλικίας έτών συνειθίσαμεν να δνομαζωμεν αύτην
έν τω σχολείω /.αί έν.τός αυτού. Άπό αΐώνων, τίς οΤ3ί πόσων, επ¬
εκράτει ή κλήσις Κ λ υ τ α ι μ ν ή σ τ ρ α, μέχρις ου τΰχη « Οαυμάΐαι
άςία», κατά Σοφοκλέα ειπείν, προΰςένησέ μοί τόν φίδον μή «ή γυνή
τ:ΰ Άγαμέμνονος πρό αϊώνων πολλών άποβαλοϋσα βία καιι βασι-
λείαν καί ζωήν -/.αί άλλα άγαθά οφείλη νυν, μετά τρείς έτών χιλιάδας,
μίων απόφασιν νά μή πίΐσθώσιν.
II.
Την πρώτην αφορμήν είς τό ζήτημα ίϊωκεν ή λαμ-ρά Α»ρεν-
τιαχή β..ίλ..ίθήκη έν Φλωρεντία έ'νθα πρό τριών έχων οιέτριίίν
* 1.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ι
ί
Ίίι
γχρ'.·> τής ύγιείας. Όδίΰ πάρίργίν άνεγίνωσκον /.α! ά'λλα μέν χει-
ρίγρϊΐρα μάλυτα δέ τό πολύτιμον -/.αί άρναΐίτατον τού Σοφοκλί'ους
τό άπβκίίαίνΐν έν τω 32;> άναλογείω ίτί άρ. 9 (Ρΐιιί.
XXXII,
9)
κ*ί υπο των έκδοτών ί;ά τ:ϋ Ε Α ή διά μόν» τού Ι, (—:Ε&ΙΧ-
ΓθηΙΐαπιΐδ) σ-ιν/,^ως σΐμϊΐνόμεν5ν· πίριγράφεται ό κώδιξ διά μακρών
μέν άλλ' άνΐΐΓϊρκώς καί ούχι μετά τή; δίούσής άΑρ'.βΐίας υπό τϊΰ
Βαηάίιιί Ιν σίλ. 131-134 τού δευτέρου τόμΐυ τού καταλίγου των
Ελληνικήν χϋρΐγράΐων, άνή·/ει δέ είς τόν ένδίκατον αΐώνί, εί
κχί ό πολύς ΟθΤιβί έν τω βιβλίω τω ίπ'.γραφίμένω κάβ Άτίβ
ΐηΙβΓρΓ.» ένσίλ. 103 άνάγίΐ αυτόν είς τόν ξεκατον έ'χει 264 ρύλλα
ών τα τελευτΛΪα 146 φέρουσι γεγραμμΐνα τα δραματα τοό Αϊσχάλοι»
κίί τα 'Αργίναυτικ» 'Απολλωνίου το5 'Ροδίου.
Ίδών ευθύς κατά των πρώτων φύλλων την ανάγνωσιν δτι τό
χϊ'.ρίγραφον κακώς είχον αναγνώση οί μέχρι τοΰ χρίνου εκείνου
έκδόταΐ Εΐηΐδΐβν- (1820), ΥνΌΙίΤ, ϋϋΐοηβι· (1858) κ«ί ΟίΐπιρΓΟΘΐΙ
(1879) επεχείρησα να συντάξω νέαν άκριβη αϋτοΰ άντιβολήν ?ν τε
τω κ5(μΐ'-« των δραμάτων κα'. έν τω των άρχαίων σχολίων των
πρβσγεγραμμένων έν ταίς ωαις (πι&Γ^ίηαΙίίΐ)· τίς ηδύνατο λ. χ. νά
φανταΐθή ότι εν Αίαντ. στ. 178 ό Ε δέν εχ=ι έλαφΗβολίαις,
άλλ', ώς ό ΒίηαΌι-η" είχεν άποκατλττητη κατ' είν.ασία·ι, έλαφ Α-
βολίαις καί νι στ. 1098 ούχι τόν ανδρ1, ώς πάντες οί έκ-
δόται παραδίδουσιν, άλλά τόνδ' άνδρ' (π,οβλ. στ. 1047 τόνδε
τόν νεκρόν, 1061,1090, 1103,1109,1126,1128,1140,
1169, 1176, 1185, 1280, 1319, 1332 τόν ανδρ α τόνδε,
13ο"), 1378, 1383.) κα'ι έν στ. 1109 ουχί ές τ αφάς άλλ'
είς ταφάς;
Μείζονα καί πλείονα ήταν τα κακά των έκδοτών άναγνώσματα
έν τοίς σχολίο;ς άτινα μετά τόν ϋαΙοηθΓ ουδείς ά)νλ:ς είχεν έκ
νέου άντιδάλη, περΐ αυτών δέ καί εγραψα διά μακρών έν τη πραγ-
ματίία -9) ε-γρίφομένη «οοάβΧ Ε&ϋΓβηΐϊαηΐΐ8 ΤΟΠ 8θρ1ΐθ1ί1β8
ιιηα βϊηβ ηβυβ Κοΐΐ,αίϊοη ίπι 8ο1ιο1ίθηίβχ{β» τη καταχωρι-
σθείΐη έν σελ. 403—440 τοϋ |3>^ άναπληρωτικοϋ' τίμου* των
.-/ρον../.ώντής κλασικής φΛολογίίς» (δυρρΐβπιβηΐοαηά άβΓ^ΙΐΓ-
οΐΐοΙιβΓ ΓύΓ ο1α88Ϊδθ1ιβ Ρΐιϊΐοΐο^ϊβ) τής Λιψίας καί άνατυπω-
θείττ, κ« έν ί5·ω τεύχει (Ιθ3οηάβΓθΐ· ΑΤοάηιοΙί;). Ή άνάγνωσις
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ 3
καί άντιδολή τοΰ έξ 118 φΰλλων συγκΐΐμένου χεΐρογράΐου τοϋ
Σοφοκλέους ειχε προγωρήτ(ΐ μέχρι τοΰ φύλλου 97α ότε έν φ. 975
ένετυχιν τω ?!ς Οϊ3. επί Κολ. στ. 71 σχολίω τωϊϊ: «ή χαταρ-
τύσων μόλοι: παρασκευα'-ων, εύτρειτίσων. "Ομηρίς ήρτύναντο
δ'έρετμά (3 782) καί Κλυταιμνή ίτρα δόλον ήρτυε
(λ 439)», έπιστησας δέ μάλλον τήν πρ:«χήν εύρον δτι 5 κώδ'.ξ
ειχε Κλυταιμήστρα. ΙΙεριεργία τής στιγμής έχείνης προΐγε-
νομένη μοί εξ ΰπονοίας, ής τήν αρχήν καί αιτίαν οΰδ' έγώ ενθυ¬
μούμαι πλ^έϊν, μέ εκίνησε να άνεύρω κα! έν τοίς προχναγνωσθεΐσιν
96 φύλλοις τα χωρία πάντα έν οΐς φερεται τό 5ν5μ.α, άνευρών
δέ καί έζαναγν;ί)ς αΰτά εύρον ότι πανταχοΰ τοΰ κώδιν.ος κείται
γεγραμμένϊν Κ. λ υ τ α ι ;α ή σ τ ρ α. Ιδού τα χωρία κατά τήν έν τω
χεφογράφω τάξιν:
Φύλλ. 18α. Ήλέκτρ. σχ. εις στ. 95. (ΕΙΐΠδΙ. έκδ.σελ. 313) δίς.
» 19α. » ' »
» 195. » »
» 20α. » ϊ
» 205. » »
» 216. » »
22χ.
225.
235.
28α.
285.
29α.
295.
30α.
31δ.
206. ( »
» 318).
213. ( »
» » ).
300. ( »
» 322).
312. ( »
» » ).
411. ( »
» 325).
445. ( »
» 326).
493. ( »
» 328) δίς.
495. ( »
» » ).
539. ( »
» 329).
610. ( »
» 331).
622. ( ο>
» » ).
1058. ( »
» 343) δίς.
1065. ( »
» » ).
1069. ( »
» » ).
1070. ( »
» » ).
1080. ( »
» 344).
1146. ( »
» 345).
1178. ( »
» 346).
1239. ( »
» » ).
1243. ( »
» » ).
1384. ( »
» 349) δίς.
4 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Φύλλ. 315. Ήλ-ς/.τρ. σχ. εϊςστ. 1389. (Εΐπαδΐ. ε/.δ. σελ. 349).
32α.
326. »
72*. Τραχ.
976. Οίδ. Κολ
1404. ( »
1428. ( »
1434. ( »
1458. ( »
639. ( »
71. ( »
350).
» )·
» )■
351).
174).
45).
Έν τώ κειμένω των δραμάτων αυτών τό δνομα απτ/τα μίνον
δίς, εν 'Ήλέκτρ. στ. 1368 κ*: 1473.
Μνημ5.νεΰ«ς έν τή άντιδολγΐ έν σελ. 435 — 436 τό χραγμα
παρΐτήρΐυν δπ πρός εξακρίβωσιν α'-ίτΐό άνάγκη έπιμελο3ς των χειρβ-
γρά^ων ερεύνης κα! -αρέθετον χωρίον τι τί3 μεγάλου έτυμολογικοί,
περί ου κατωτέρω, παραβάλλων -/.α! τα ίνίμχτα Κλυτομήδης,
Κλυτομήστωρ (Πολυμήστωρ)1 την περαιτέρω ζήτησιν άν-
έβαλλον εις δεκτερας φροντίδας.
Είνε ή "'ραίή Κ λ υ τ α ι μ ή σ τ ρ χ ί> τω Σοφοκλείω κώϊικι
σίάλμα τού άντιγραΐέως ή έ'χει λίγ;ν τινά κα: τίνα ;
Ότι ίέν δύναται εις απλήν τύχην να ά—ΐδοθγί, μ.άρτυς ό μίγας
άριδμΐς των χωρίων (33 των σχολίων /.αί 2 τώ> 8ραμ.άτων) έν
οί; ά-αντά. Εις τα 35 ταυτα χωρία ώς έπίκουροι προσήλθον
νυν 37 άλ.λα έκ τού κειμένου των δρα;ο.α'των το3 Αΐσχύλου καί
των εις αΰτά σχολίων, ο-ως έξεδϊθησϊν πρό ολίγου υπό τοΰ έπι-
φανοΰς φιλολίγϊυ Ν. ^ΓθθΗθϊη. Την νέαν άντιβολήν τοΰ έν τω ί
Αίσχυλίίΐυ κειμένου συνέταξεν ό γνωστός έν Φλωρεντία παλαιο-
γράΐ:; Ίερώνυμος νίΐβΐΐϊ χάριν τη; εκδόσεως τοΰ ΑνβθΗθϊη τής
έπ'.γρα^;;ο.ίνης: «Αβ8θ1ιν1ΐ Γαουΐαβ οιιπι ΙβοίιΌηίΙοιΐδ βί Βθΐιο-
1ϊΪ3 οοιΐίοϊδ Μβάίοβϊ... »1ο Η. Υίτεΐΐϊ αβηυο οοΐΐαϋβ, Ββ-
Γθΐϊηϊ 1885» (έν δύσι τόμοις). Ί3;1> τα 37 χωρία:
Αίτχύλ. Άγαμέμν. στ. 84, 270, 276, 590.' Χοηζίρ. 881.
Εϋμεν. 116.
Ύπ:). Άγαμέμν. πεντάκις. Ευμενίδ. άπαξ.
Σχόλ. είς 'Αγαμ. στ. 31, 1098, 1105. Χοηφορ. 22, 35, 82,
303, 383, 417, 439 (δίςϊ, 459, 462, 541, 598, 621,632,
828, 834, 877, 954. Εΰ;χεν. 94, 104, 362. 641.
Ό "τΥβθΙίΙβΗΐ άναγνςΰ; 5τα περί το3 ονίματος είχον γράψί) έν
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ 5
τή «Νέα Ήμέρα» τής Τεργέστης έν άρ. 487 τής 12ΐί Άπριλ.
1884 εδημοσίευσεν έν τω «ττροσαρτήματι» (Ββίΐίΐ^β) τής ]{?-
ρολινείου «φιλολογιν.ής εφημερίδος» (ΡΙιίΙοΙο^ίβοΤαβ ν"θ(;1ιβΐι-
δθΐιπίΐ) έν άρ. 31 καί 32 τής 2*ί Αΰγοΰστου 1884 δήλωσιν έν
ϋ ακοδέχεται μετά χαράς τα έμά πορίσματα όμολογών ότι την
γραφήν Κλυταιμήστραν εΐχε φυλάς* έν τω κειμένω τοϋ Αί-
βχΰλου δια τόν λόγον ότι πανταχοΰ τοΰ κώδικος φέρεται ο'ύτω τό
ο'νομα γεγραμμένον, τ. έ'. άνευ τοΰ ν.
Ή γράφη κατά ταυτα δέν είνε δυνατόν νά ΰποληφθη ώς άπλοΰν
σΰμπτωμ* ή σφάλμα τού άντιγραφέως τοΰ κώδιν.ος ου 72 χωρία
φέρουσι Κλυταιμή στρα· 8τι δέ ουδέ ΪΒιοτροτϊία τις καράίοξος
είνε Οά μαρτυρήσωσι τα έςής.
Πώς έτυμολογοΰσιν οί καθ1 ημάς φιλόλογοι τό δνομα κατά την
μέχρι τοϋϊε κρατούσαν έ-/.ρρτι Κλυταιμνήστρα; Ό ήμέτβρος
Γ. Ν. Τσερέπης έν τω βιβλίω αύτοΰ τω έπιγραφομένω «τα σύνθετα
της Έλληνίκης γλώσσης» έν σελ. 91η γρα'φει τάδϊ: ιΚλυταιμ·'ή-
ττρη δέ ή παράγουσιν έκ τοΰ κ λ υ τ α ι ο - ς έπιθέτου, 8-ερ ομως
δέν ΰ-α'ρχε·., κατά τό κ ρ α τ α ί - λ ε ω ς, κ ρ α τ α ί - π ε δ ο ν κ,τ.λ.
(τής Δ' κλάσεως) ή θεωρούσι τό κ λ υ τ α ι - αυτού τοπι/.ήν πτώσιν
ε—ρρηματικώς έκλαμδανομένην κατά τό μ ε σ χ ι - (π ό λ ι ο ς), πρδ.
καί δημοσία, έτέρη, ήσυχη (ήσυχαί-τερο ς), ίδία(ίδι-
«ί-τερος), καινη, λάθργι, πεζτ,. Ή πρώτη έρμηνεία τοΰ
ΡοΙί, ή δευτέρα Υν'θϊδδβηϋΟΓη (σελ. 7) [«άΪ6 Ζαβαιπΐιιβηδβί-
ζτιό§ (16γ Νοηιΐηα ιιηΛ άθΓ Οοπιροδΐΐίοηδνοοαΐ Ιοβϊ ΗοπιβΓ»,
Μΰ1ι11ΐ£ΐνΐ8βη 1870]. Εις την τελευταίαν κίπως κλίνει καί ό
Ε (σελ. 83) [καθ ρποΐ'ΐιΐα πιβηιΤοι·οηιηι ίη ηοπιίϋίοιΐδ
οοηιροδίΐίδ οοηί'οπηαίίοηβ βηαΗ οοπιΐηβηΐίΐΐίο»,
1860]. ΉμεΤς έκ τοΰ κλυταιος τοΰ Ροΐί δυνάμεθα
κίλλιον νά έΐηγήσωμεν τό δνομαζ-ή ?χ:υσα ν.λυτ««ν ζζ: κλυτόν
μ'ηστήρα, άλλά την έπιρρηματικήν σημασίαν τοΰ κλυται - κατά
ννβίδδβηΤοθΓΠ, αν μή τό δεΊτϊ,οον συνθετικόν εκληφθη ρηματικίν,
όπερ δύσκολον, δέν δυνάμϊθ» νά έννοήΐωμεν (πρ6. καί Γροΐάβ σελ.
19 [«τιβΙοθΓ νοΓ[ζιΐ3ίΐπιΐιιβΐΐ8β;ζιιη{; ΐπ ΗοΐπβΓ», ΒΓβδΙαα
1871] κα'ι Οΐβπιηι (1ο οοΐηροδϊτϊδ σημ. 212). Κα'ι ό Οΐβκιΐη
(δίιαά.
VII,
31) εν. τοΰ κλυταιος κατά την τετάρτην κλάϊΐν
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ι
.4
1
Γ "Ι
ί
1*
παράγει α>τί, άν καί τϊ ονομ,α κατ' αυτόν είνε άκίμη σκοτεινίν.
Ό δέ ΖαοΙαβΓ (39) [«ά!θ ρποπβ ηοΐηίηπΐη οοπνροδϊΐοπιπι
§ι·&οοοηιηι ρ&ιτΐδ ίοπη&ίΐοηβ», Ηαΐϊδ δη,χοηιιπι 1873] λέγει
ότι ουδέν σαφές εστίν αυτώ πίρ! τής λέξεως».
Είς τοΰ Τσερέζη τα σημειώμνκ ταυτα πρΐττεθείτθω ότι ό δβϊΐβι"
έν τή έβοίμη έχδότει τοΰ Όμηριν.οΰ αΰτΐΰ λεςΊκοΰ έν σελ. 358
ύ-ΐσημίϋΰται: « ωίΐη άβυίβί (=έρμηνεοουϊΐ) κλ.'ατή μνήστρια,
ν§1. δανβΐδΐο. ΌΊξ. ρ. 21».
Τω β'.όλίω τού 8&ν6ΐδΐ)6ΐ·£ δ=ν ένίτυχον, άγνοώ δέ άν καί
άλλο; τις εγραψε περί τής Κλυταιμνήστρας· οήλον ομως δτι
πάντες οί ΐτυμολογήσαντε; έ'λα5:ν, τό δή λεγίμενον, την Νεφέλην
άντ'ι τής "Ηρας κατ' οΰοέν ούτοι τού πάλαι Ίςίονος ευτυχέστεροι·
ϊύο μίν;ι, ό Οΐβηιπι καί ό Ζίΐ,Ίιοι· δμολογοΰσιν ότι ο'^δέν σα^ές
αυτοίς ζερί τή; λέξεω;, ή δ1 δμοίογία α'ύτη ε!νε τό μόνον ά'ςιον
λίγου έν τ:Τς παρατϊθίϊΐι, διότι ή γυνή δέν ώνομίζετί Κλυται-
μ ν ή σ τ ρ α άλλά Κ λ υ τ α ι μ. ή σ τ ρ α.
Τί ϊέ νομιζουσιν οί άρχϊ;:; γρ»μμχτιν.ο( περί τοΰ όνίματος;
"Απΐρον πώς τοΐίΰτίΐ νεώτεροι γράψαντϊς πϊρ! αΰτΐΰ παρεΐίον
το χωρίον τ;ΰ μεγάλου έτυμολίγΐ7.;ΰ έν σελ. 521,18: «Κλυ-
ταιμνήστρα: -χρχ τϊ κλυτόν, δ σ/;μαίνει τό Ινδοξον, καί
τό μήίω τό φρ^ντίζω γίνετα·. Κλυτομήστρα τουτέττιν ή Ιν-
δοξα 5ρ:ντίζου», τρι-η τοΰ ο είς α καί προσθίΐει τού ι γίνεται
Κλυταιμνήστρ χ» (πρίλ. 461,30). Κα:ά ταυτα ή λέξις εΐνε
Κ λ υ τ α ι μ ή 3 τ ρ α καί ούχι Κ λ υ τ α ι μ ν ή ι τ ρ α· άλλά πώς δ
γ?*μματικός γράφει Κ λ υ τ α ι μ ν ή π τ ρ α ; έγώ φοδοΰμαι δτι ό
κώϊ'.ς τ;ΰ μεγάλϊυ έτυμολϊγικοΰ εν τε τω ζαρατεθέντι έτυμολο-
γήμ*τ·. κν. έν τω λήμματι Ιχει Κ λ υ τ α ιμή στρ α, οί οέ έκδόται
~χρχ-(ί;ι.νιθ'. έλ της συ·«;θε·ας ιΐροσέθ^καν άν έαυτών τό ν, όπως
καί οί έ/.5:τα·. τίΰ Σοφοκλέ:υ;· περιττον νυν νϊ ση;Λε'.ωθί) δτι τό
οημείωμα τοΰ 8)ΊΙ)11Γ8: «τροπη τοϋ ο είς α 610.] Μβίϊαβ ίθΓ-
ΪΛ380 τρΐπη τοΰ ο είς αι καί πρ;ΐθέϊϊ'. τοΰ ν. Αΐίοηυί βηΐηι α
μνήΐασδα; ίαοίεηαΛ βπί άθπναΐΐο» είνε, τό δή λίγϊμενίν, συν,ίνη
έπικουρίι, ά/αγ/.αϊ:ν οέ νά παρατηρηβ^ δτι ά'λλα άνάλίγα ονόματα
έχομεν τα Κλυτομήδης καί
II
ο λυμή στω ρ.
Το όν:μα είνε σύνθετον έκ τίΰ κλυτά καί μήδεσθαι, ή
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 7
Κλυταιμήστρα δέ σημαίνίΐ την «κλυτά μηίομένην», την «ΒβΓ-
ίν&άΆ, ά. Κ άϊβ άΊΐΓοη ΐ1ιι·βη ΕαΛ οί. ϊΐη-β Κ1υ§1ιβϋ; £&η-
Ζβηά'β» («ή τεθρυλημένη επί τη πονηρία»), ώ; γραφει ό Ρ«ρβ
εν τώ λεξικω οίονεί προμαντευόμενος ότι πρός την έρμηνείαν
αύτοϋ έμελλε ποτε νά συμφωνήση καί' ή αληθής τί} όνίματος εκ-
φορά. Έπέρχεται δέ παντί ή αληθής έτυμολβγία τοσούτω ευκολώ¬
τερον καί ταχύτερον όσω πλεΐον ενθυμείται τα —ρί τής ενδόξου
βασιλίσσης μυθολογηθεντα υπό των ποιητών ό Όμηρος άποκχλεΐ
αύτην δολόμητιν έν Όϊυσσ. λ 422 :
Κυσσάνδρης την χτεϊνε Κλυταιμήπ,οΐ) δολόμιητις,
έν δέ στ. 439 λέγει:
σοι δέ Κλυταΐμήατρϊ) δόλον ή'οτυε τηλόθ' Ιο'ντι
(άπαξάπασαι α! ΐκδίσεις έχουσι Κ λυταιμνήστρη χατά την κα¬
κήν των έκδοτών ανάγνωσιν έν τΐϊς Όμηρικοΐς κώδιξιν)· ό Αίσχύλΐς
έν 'Αγαμέμν. στ. 1426 μεγαλέμητιν:
(ΐεγαλόμητις εΤ,
περίφρονα δ' ελακες,
ό ϊ; Σοφο/,λής, δστις -/.αί δραμα Κ > υ τ α ι μ ή σ τ ρ α ν επ: ι7,σε (Ν&αοΐί
άποσπίσμ. τραγ. σελ. 161), έν Έλέκτρ. στ. 124 δολεράν:
τον πάλαι εκ δ ο λ ε ρ ά ς άθεώτατα
μητ,οο; άλόντ' ά π ά ταίς Άγαμί'μνονα.
Πρίσθες ότι ό μέν Όρέστης έν Αίσχ. Χίηφ. στ. 989 λέγει περί της
μητρός αΰτοϋ ότι «έμήσατο (—;ο.ήστρ«) επ' ανδρ! (τω Άγαμέ-
μνον.) στύγος» ή δέ ΉλεΑτρα έν τη φερωνΰμω τού Σοφοκλεου;
τραγωϊία έν στ. 279:
7Ζ%χ{ρα τον αρ.ον εκ δόλου κατΐ'κτανεν.
Εύστίχως δέ καί ό Υνβοΐίΐβίη έν τη μνημονευθειστ, αύτοί ίη-
λώσει άνευρίσκει έν τω στίχω 1 Ιω τοΰ Αίσχολείου 'Αγαμέμνονος :
ωδε γάρ χρατεί*
γυναικός άνδρόβουλον ελπίζον κ/αρ
ετυμολογιχον υπαινιγμόν (Αηδρΐβΐυη^) είς την Κλυταιμή-
β τ ρ α ν.
Κατ' εμέ οΰδεμία άμφιίολία ότι καί των άλ).ων Έλλήνων συγγρα-
?εων τα παλαιά χειρόγραφα, αν προσηκόντως έςϊτασθώσι κ»ί
ψ-'
ι
8
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
άκ,οιίώς άναγνωσθώσι, θα μαρτυρήσωσιν ότι Κ Λυτα ιμήστρ α είνε
ή πρώτη καί αληθής τ;ΰ όνίματος μ:ρφή· εΐ-ον τα παλαιά χει-
ρόγρ,φα, διότι ουδαμώς λανθάνει με ότι έν τοίς νεωτέροις άπαντα
ή μετάτοΰ ν γράφη, τ. Ι. Κλυτα ιμνήστρ α, παραδείγματα δέ
άρχοϋμαι νά μνημονεύσω τα εξής έκ των αιώνιον 16°υ, 15°» καί
14ου. Έν τω Εΰρκιδείω κώδικι τής έν Αθήνας έθνικής β-.δλιο-
Οήκης χαί έν τω τής θεσσαλονίκης (π£ρί 03 ίκανά έ'γραψα έν τω
«ΤΑβηνβίω» έντόμ. ι' σελ. 286—309) τοΰ 16«υ αιώνος άνέγνων έν
τή .ώποθέσει» τίΰ Όρέστβϋ : «Όρέστης τόν φόνον τοϋ τ,ατρος μετα-
«β?ει«μεν3ς άνεΐλΐν Αίγισ98ν ναί Κλυταιμνήστραν,,. — Μαρτύριον
εκ τού 1οο« αιώνος είνε 4 Αίτχύλε.,ος κώ3ιξ ΓίΐΓΠθδίαηιΐδ έν
ΜκΛιι (Η) περί « γρ^η δ τνΗΐ έ ί
(Η) περί «
έν
. Χ καί
9 :7Γίι^ιμν
ΰ,1347, 1471, ών στερεΐτ» ό
εις στ. 31 καί 39
(ρΤΜ* σελ. χτγν. _ "κ
«ν τή Λαυρεντιακή βι-
(βοΗβώ έχί. τό ., σ£λ_ 336).
τοϋ 14» αιώνος μαρτύ?;β ϊέν εΐνε , εί; εμέ,
είνε κα, ό πρώτος αΐών Χϊβ' Εν ή?ξατο νά είρηται καί
ημίϊατβ3 ν γ?ν. 8!8αχ.^νΕΤνί τ. ,πέ ■_
τη «.«οθίΜΙΛ τών

ίς3
ς περί ?ς
νεΐρ
*>«
όστις απ-
όν-·.·,-- ί
.""V*
""' "'5 '?νΚ *'''■> τοϋ ν «κοοράς τοϋ
αΙΪ'ν-" "^? Γς "ν -*" δίλ:ν Ικ ^ *- ϊ« άνάγκη
ϊ Γά^Γ,.741 κΓββ'δν.^' Α^'^ ^
14,: =.. 2 *■ ^.λ««'!»η'τρ.· μεταζ-υ αυτοϋ «ι τοί
» λόγον) νά ζιστεύω δή
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!: 9
καί κατά τού; δύο τούτους αίώνας τό ον:μα διέσωζεν ετι την αρχαίαν
ορθήν αΰτοΰ έκφοράν καί ότι τό ν ή?ς"*'.ο νά παρεισφθείρηται είς την
γυναΐκα μόλις κατά τόν 14« αϊώνα, ότε ήκματεν ό Τρ'.κλίνιος καί
οί περί αυτόν γραμματικβί.
Είνε ή Κλυταιμνήστρα κατά ταυτα πλασμχ των Βυζαν-
τιακών άντιγ^αφέων. ΟΊ άντιγραφεΐς ήπατήθησαν έκ κακής τινος
αναγνώσεως ή κατά συνείδησιν ηκολούθησαν εις γραμματΐ'/.ίΰς παρ-
ετυμολογήσαντας την λέξιν ; δέν ϊσχυϊίζομαι καί πάλιν, πιστεϋω
Εμως ότι συνέβη τό δεύτερον καί ότι γραμματικός τις έτυμολογήσας
απέβλεψεν εις τό μνήσασθαι (μνηστή ρ κ,τ.λ.) έξ ου κ*! παρ-
ητυμολόγησεν 'άως δέ ά^ορμ-ήν έ'οωκεν αύτω καί ή δισίή έν τη
Έλληνικη γλώσση έκΐΐρα Πολυμνήστωρ-Πολυμήστωρ.
Οί αναγνώσται σφοδρά θά ήπόρησαν πώς τβσοΰτί'. έ/.ϊόται τοΰ
κώδικΐς τοΰ Σοφοκλέους καί Αίσχύλου κακώς ανέγνωσαν έν 72
χωρίοις Κλυταιμ.νήστρα" μάλλον θά άπορήσωσι, πιστεύω, αμα
μα6όντ?ς ότι ά'λλοι φιλέλογοι εΰρόντες τό ορθόν Κλυταιμήστρα
και ορθώς άναγνόντες αΰτό ουδεμίαν έ'λαβον εντέυθεν αφορμήν νά
εξετάσωσι τό πραγμα άλλ' άταλαιπώρως καί «βασανίστως προΐέθηκαν
αφ' έαυτών τό ν ώς κακώς κατ' αϋτΐΰς λεϊπον ! Έν τω «συνΓάγματι
των Έλλην.κών έπιγραφών» τοΰ ΒοοΙΛ (οοΓρυε ίηδοπρΐίοηιιηι
Ο έν άρ. 6195 (τόμ. γ' σελ. 879) κατεχωρίσθη επι-
(((ϊη ίΊ-ίΐ^ΐηβηΙο ιη&ηηοπδ αά Ο&ύαηι τερβΓΐο, εχ
Οβι·1ΐΕΓα.ί))) ήδε:
5 — — — εΐα'ιν ϊ χ«'· εΐ> έώνϊν εσ[ον-
ται- — — τοι εκ,οάτησαν /Λ £π Τς
--------------[πρ]ώΐο; χχρπους πάντας
— — — 8]ς έπολίμησε χε Ίνϊούς, ού·/
■— — — — ου [ΐίγάλου' ο; ΐηλλου; ώλε-
10 σεν — — εις] αδην, ού Κλυτ«ΐ[λ[ν])'1τ:ρα5 ίτί-
βημ,α πρός Άγα[ίϊμνονα, ού αϊα]ο; Ι1ύ:ΐ!υ ~;ο; Πολυξίιΐτ,ν,
ο [ΰ] Βίτωνό;χ*ί Κλεόβιο:] εθσέ6[ε]ιχ, ού ριλ!ΐ θίσότ,; χ*ΐ
[Πυράμου] χ. τ. λ. χ. τ. λ.
— Ώς βλεπει ό άναγνώστης, έν τω ΐεκάτω στίχω συνεπληρώδη
τί ν υ*1 βυτ53 τ!;5 έκ3ό«υ, τ;3 λίθ;υ έχοντος, ώς μαρτυρεΐ τό
βυγκαταχωρ-.σβέν πανομοιίτυπον, ΚΛΥΤΕΜΗΣΤΡΑΣ —Κλυται-
10
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
μήστρας! Ό εκϊότης ΰπ:λαβών αΰτό σφάλμα συνεπλήρωσε·; έν
ταίς άγκύλαις τό ν!
Την αυτήν τύχην Υπέστη τό ονΐμα τής ταλαιπώρΐυ γυναικός καί
έν τί) έπιγραφή Οπ' άρ. 7701 (τίμ. δ' σελ. 144) τί) έξ αρχαιο¬
τάτη ^νγίίου έ/.5οθείσϊ!, σωζομενου έν τω μουτείω τόϋ Βερολίνου
πε?ί ου ό έκϊότης γραφει: «Ογ68168 §1ααίο ρβίβηβ Αβ§ϊδί1ιιιΐΐι
ιπ ΐΤΐΓοηο δβαθητβπι, ροδΐ Οι·βδΐβπι αοοβΙβΓαηκ ΟΙγίαβΐπηβδΐΓα
ρο8ί Αθ^ίδΙΙιιιπι Εΐβοιτα; άβδοπρδβΓτιηΙ; Εβνβζονν Υθγζ. ά",
ίΐπΐ ϋθηΐϋπϋΐ. οβί. ρ. 254 π. 1007. ββΛαπΙ ΒβΗ ίΐηί.
Ι ρ. 293 η. 1007. βάίιΐιτ ΟβΑαΓά ΕΙγ. υ. Κίΐπιρ&υ.
1)ι11θγ ίαΐο.
XXIV.
Τϊί. &. Κλυτα·.μ(ν)ήσ:ρ». Όρέσστης. Αιγισθος. Ήλέκτρα.
ΓιΙ. 5. Νικίΐτρατος. Ι3 βδΐ Νιοοδΐκιίιΐδ αιιί οβΙβΙοΓΕίαΓ Ιιοο
ναδοιιΐο. Οί. π. 7400. 7555. 7562 ».
Τό άγγείίν ίξέϊωκε καί ό Αάοΐί Μΐοΐιαβΐίβ έν σελ. 148 της
νεω«-ς εκδόσεως τής Έλέκτρας Σβ-κλέβυς υπό Οίίο 3Λη
(1&81), οημβιούμενος έν «λ. νΠ τάϊε: «οαβάεβ ΑβκίβΟ- άβ-
ριοΐα ω ΟΙΛΑ νΟΓΧΕΝΤΑΝΑ πιηδθΐ οβΓοϋηβηδί3 (η.1007),
ςωΐη βάΐάθπιηί ΟβΓΐΜΐΓάαβ-βί ΟνβΛβοΙπαβ Τοίΐάντ. Ιω.
*», 10 ρ. 695»· έν τώ άπεικβνίσματι άνβγινώϊκβται:
-1ΤΣ3ΜΐΔΤνϋ),
= Κλυτ.,μέστρα, οί δ1 ε*3ίτ« οΰδ'επί ελάχιστον εδίστα.αν
™ Η0«»ρ9—5,ν γ8γρϊμμίνον !ν.μα νά αυμπλϊρώβωι (!) Ύρ3ί
ν«« Κλ
οΙιαρΚο "- ■ ". " --------ί"' άΤί«ΐον ο-ερ ό Μϊ-
τ., λ Ι Γμ"':5υ3£'' ενσελ 175' ^ε..κ=νίζει καί αΰτό τόνφόνον
^ Αιγ^θουυπο τοϋ Όρέστου· άλλ' άς χ«Ρα0έσω καί πάλιν αυτού
^χδοτουτοσημείωμα έν σελ. ΥΠ : .„;„,.„,.„ ΟΕΕΑΕ ΟΑΕ-
ρ1
ϊ ι Ι 6' Ρ
! Ρ'^
Ο—,&
α β 80-
Οιΐ·ν-
ϋ ϋίρβηηί
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 11
Νϊοοΐ. ϋθ,ΓΠ&δθ. Ιιίδί. £ι·. 28 τούτον δέ έρρύτατο Ταλθύδιος έςαρ-
κάσας καί έκθέμενος εις την Φωκίϊα παρά Στρίφιον κ. τ. λ.)».
Επιγραφαί άναγινώσκονται έν τω άπεικονίσματι αΐϊε: Όρέβτες,
Χρυτόθεμις, Αΐγισθος, Ταλθύδιος καί:
ΚίΥΤΑΙΜΕΣΤΡΑ
τ. έ'. Κλιιταιμήστρα!— Περί των 'Αττικών τούτων άγγείων
των αρχαιοτάτων βλ. καί οσα γράφουσι·; ό ΚΪ68δ1ϊη£ "/.α! ό Μί-
Ιαΐηοτνίιζ νοη ΜδΙΙθηάθΓί έν τω βιβλίω τω έτιγρζφομΐνω «ρΐαί-
Ιοΐο^ΐδθΐιβ υηιβΓ8υο1ιιιη§βη» έν τίμ. ε' κεφ. ε'. (*)
Έν τί) έ-ιγραφί) ΰζ' άρ. 8419 τοΰ συντάγματος των Έλλην.κών
έπιγραφών (τίμ.. δ σελ. 232) φέρεται μέν τό ονομα Κλυτεμνή-
σ τ ρ α άλλ' ή έπιγραφή αυτή ή επί άγγείου τού μβυσείου έν Νεα¬
πόλει είνε υπ:β:λιμχίζ, ώς δια μακρών σημειοΰται ό έ/δίτης.
III
ΚώΒικες άρχαΐ;ι, επιγραφαί παλαιίταται, μαρτυρίαι γραμματικών
λέγουσιν ημίν ότι οί "Ελληνε; έξέφερον τό 2·«μ» Κλυταιμή-
στραν, ουχί Κ λυταιμνή στρα ν. Πώς έξέφερον αΰτό οί Λα-
;
Κχτά Οαυματτόν συγκύρημ,α π=ρί αΰτοΰ έ'γραψί·; ό πολύς
^ν τω βιβλίω τω έπιγραφομένω «οριΐδθαΐα ρΙιίΊοΙθΙί^ίΐ" έν τίμ.
II.
σελ. 497-498, έν ταίς «είς Πλαΰτον παρεκδάσεσιν» (Ρΐβ,υίίπίδθΐιβ
ΕχουΓδθ). Όρμώμενος έκ τής γνώμης ότι τ;ΐς 'Ρωμαίοις δύτκο-
λος πρίκπικτεν ή προοορ'ζ τού υιπ γράφει τάδε: «δυνατόν ή*το
κ*ί «ΰμφωνον πρός την έκτεθεϊταν αναλογίαν να σχηματίσωσι·; Α§&-
ωβΐηΐηο καί ΟΙαΙαθΐπΐπβδΐΓίΐ (αντί ΟΙιιΙαβαιηβδΐΓα). Άλλά τό
δεύτερον ϊνομα τοΰλα'χυτϊν φζίνεται ότι δέν έσχημίτιταν ούτως,
άλλα επί τό έλευθερώτερον άμέσως 01αίβΐη6δίΐ3. όπως άπαλλα-
χβώσι τού πιη, αν μή τα πάντα άπατώσι. Τουτο άποϊει-
ΐνύει πρώτον ή διά παντός έλλειψις τού η έν ταίς άναγραφαΐς
τί;; τραγωΒία; τοΰ Άττίου παρά Νονίω καί Σερουίω: οΙ^ίβπΐθδΐΓ»,
1, οΙνΙθΐπβΐΓΕ, ΙνίβδβπΐθδΙι·», έμπε?:Τ δ' έ'τι μάλλον
(*) Κατ' ανακοίνωσιν φιλικήν τοϊ οεβαστοΰ /.αθΓ,γτ,τοΰ Κ. Σ. Κόντον.
12
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ή συστολή τής δευτέρα; συλλαβής έν τώ ίαμ.βω τοϋ Λιβίου στ. 11:
ΟΙγΐβΐηβδίΓα ΐυχιιπι, ΐβΓΐϊαβ ηαΐαβ όοοαρίΐπΐ
•/.αί παρ' Αΰσβνίω έν τοίς ιέπ·.ταφίοις ήρώων» έν άρχή:
νίπθΐοβηι βάυΐιεπί οιιτη 01ντ,θΐη68ΐτ£ΐ ηβοθί.
— Καί έν τοις πρός Έρίννον Ι, Ιο', 26 έχουσι καλα άντίγραφ*
εΐιΐ1ηη«$1ΐ·ωη κ»! "σως κα· αλλαχού άν τι; έπιστήσγ] την προσ¬
οχήν (πρίλ. καί ϊΊβοΙίβΐδβη «Γΐίηίζί^ ΑγϊϊΙεθΙ» σελ. 13 ϊνθα
άποΒεί/.νυται άσφαλέστατος ό τύ-ος ΟΊνΊθηιβδΙΓ&)».
Έν σελ. 502 λέγεται : «ό Σερούιΐς γράφει είς Αΐν.
VII,
631:
«Οαδδίιΐδ Ηβππηα ΤΓ&άίάίί διοιιΐαπι θ|ΐιβηάίΐΐη ηοπιϊηβ υχο-
ΓΪ8 δυαβ ϋΙι/ΙβιηβΒΐναβ οοηιΙκΙίδΒθ ϋΙι/ΙβιηβΒΐηιηι, πιοχ οοι·-
πιρΐο ηοτπϊηβ ϋηιαίινηενϊηιη άϊοιυπιΐ).
Ταύτα ό πολύς Κίΐδθΐιΐ. Ό δέ έν Λιψία χ*Οηγητής ΕίΙθΓθβθΙί
—οστίθησιν έν σελ. 517 των ΰπ' αΰτΐϋ έκδίθέντων «φιλολογικών
ίργων» τού Κϊΐδθΐιΐ τα έςής άναΐημοσιεύων αΰτά έκ των «χρβνι-
κών» (Τ3,1η·1)ϋο1ιβΓ ί. οΐαβδ. Ρ1ο.ϊ1ο1ο^ϊθ) τΐϋ ΙΊβο&βίδβη έκ τομ.
ΊΊ°'·> σελ. 191 (1858): «ί'ιως ουδείς 'Ρωμαΐος έχρήσατο τω η,
ϊιίτι καί παρα Κικέρωνι άβ οΐϊ. Ι § 114 έ'χει ό κώδ;ξ Β&ΐΠϋ.
(«3 δεκάτου αιώνος) ν.αΐ "7ίΐΓΖϋ. οΙ^Ιβ-ηιβΒίΐ'αιη καί δ ΑπιΤογο-
δίαηνΐδ καί αμφότεροι οί Ββπιβηδθδ α καί β, ό δέ Ββπα. γ
ΰΙϊΐϊιηεΒίναηι. Καί παρα Ίβυίεναλίω 6,656, έ'νθα ή δευτέρα συλ-
λαβή μακρά, κείται πιαηθ ΟΙγΙ^ΐηβΒΓΓίΐΐη ιιιιΐΐυβ υοη νίοαβ
1ΐ3,1»βΙ>ΐΙ. Παρά Προπερτίω
V,
5, 57 τό ϋΙί)ία(ηιη«$ΐΓαε είνε
σφάλμ», τουναντίον έν
V,
63 τό Ηι/ρεηηβ&Ιναι (τοΰ κώϊ. Οΐ'οηΐη-
§απιΐ8 καί 6ιιβ1£βΓΓ)7Τίΐηιΐ8) είνε ορθόν κ.τ.λ.».
Πόσον δμω; ήπατάτο ό άλλως μέγας Κίΐδθΐιΐ! Πάσαι αί έν
τοίς άνω έκτεθίΐίαι θεωρίαι έιτηρίζοντο επί τής σαθρας ϋ-οθέσίως
ότι οί Λαΐϊνοι παραλαβόντες τό όνομα καρά των Έλλήνων παρ-
έλιπον τό η, διότι δέν ηδύναντο νά προφερωσιν ευκόλως τό ωη !
Άλλα τίτε πώς προίφερον τα ίΐιιιυΐηηιΐδ, ΐ3πιηο, οοηί,θΐηηο
κ. ά. ;—Νϊί, δέν παρέλιπον οί 'Ρωμαΐοι τό η τής λέξεως, διότι
ουδέποτε καί είχεν α^τΐ ή λίξις- άςοΰ τό ν υπό ουδενός "Ελληνος
συγγραΐέως ελέχθη δηλον Επ ν.αϊ οΰδίίς ΤωμαΤος έχρήσατό ιτοτε
αυτώ. Άλλ' ίσω; καί ό Κίΐ80ΐι1 εΐχε προαίαθηΐίν τίνα 2τε Ιγραφεν
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 13
ε/.εϊνα τα «αν μή τα πάντα άπατώΐιν» («ΛΛ'βηη ηΐοΐιί 8.11β8
Ιίΐΐ18θ)ιί;»), 2-'>>ς κα! πράγματι τα πάντα τ;ίις πάντας ήπα"των!
IV.
Γράφων πρό ούο έτών βραχέα τινά περ: τού όνόματος είς φίλον
έπέραινον λέγων: «έγώ οο μόνον έ'^ίΐσα εμαυτόν ότι ή ΙνβΌξος
βασίλισσα ήτο Κλυτ α ιμή στρα, άλλά πολΰ φοβοΰμαι μ ο καί ή
κοινώς λεγομένη Ύπερμνήστρα φανή ποτ: Ύζίρμήβ τρ α».
Ό φόβίς μου δέν ήτο ματαιος, διότι έν τω άρχαίω σχολίω είς
Α!σ/ύλ. έπτ. επ! θ/,5. στ. 556 (!/.?. Υνεοΐίΐβΐη σελ". 159) 'άνα-
γινώσκεται τό εξής. κατά τηι άντιδολήν τού νίΐβΐϋ: «Άμφια'ραος
Όίκλέους τού Μίλάμποδος τού 'Αμυθάονος τοΰ Κρηθίως τοΰ Αϊό-
λου τοϋ "Ελληνος τοϋ Διός, μητρός δέ Ύπερμήστρας» (ούχι
Ύπερμνή στρας).
Έν τω λεξικω τώ Αατιν.κω τού Οβοΐ'^βδ έν λ. άναγινώσκω
τα έςής: «Η7ρβΓΓαηβ3ΐΓ£ΐ — Ρι·ορ. 4, 7, 63 (ννο Ι. ΜϊϊΙΙθγ
θΐιηβ Νθίΐι ΗφρβηηβΒΐη)»" ότι ομως ουχί «άνευ άνάγκης» (οΐιηβ
Νοίΐι) ό ΜϋΠβΓ έ'γραψε παρά Προπερτίω Ηί/ρβηηνΒίη
ότι δύί κώδικες έ'χουσι την γραφήν ταύτην, ώς άναφίρει ό
έν τω παρατεθέντι σημειώματι.
V.
Ταυτα είχον νά είπω περ: της έκφορας τοΰ πολυθρυλήτου οιΐ-
ματος τ.χρά τε "Ελλησι κα: Λατίνοις άποδεικνΰων ότι ή χρώτ^] καΐ
άρχαία καί αληθής %χ μίνη ορθή έκφορά αΰτοΰ είνε Κλυται-
!*ήστρα (ΟΙνίαβηιβδίΓα) καί 5τι ό τύπος Κλυταιμνήστρα
ε'νε ϊδιος των μΐταγενεστέρων αιώνων 14">, 15", 16'« , πλασμα
γραμμ«·κοΰ τινος άγραμματου ή νυσταλέΐυ άντιγραφεως.
Παρά την κακήν συνήθειαν τη) κρατοΰσαν δήλον έκ των έ/.τε-
Οέντων δι ι αττας α-αντες κα! γράφοντες ■/.αί ίμιλοΰντες οφείλομεν
ά-ό τού νυν να μεταχε'ριζώμίθα τόν αληθή καί γνήσιον τύπον
Κλυταιμήστραν όστις άπό τού 14'« αιώνος παραγ/.ωνισθεΐς
υπό τής χιίδήλου Κ λ υ τ α ι μ ν ή σ τ ρ α ς έκεπρωτο μ?τα κέντε «ίώ-
ν*ς, φθίνοντος τοϋ Ιθ0·-1, νά άναφχνί) πάλ'.ν -/.ϊί άναλχμψη καθαρός
κ*! έλϊΰθερος τοθ παραϊ'.τήσχντος 4κϊίν:υ ν. Είς την γνώμην ταύτην
14
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
• ί
!> Λ
συμφωνοΰσί μ:ι κα: πλεΐστοι λόγιοι φίλο·., ξένοι τε καϊ' ομογενεις,
οΤς άνεκοίνωσα αυτήν, ευτυχώς δέ ήρξατο καϊ νά γίνηται χρήσις τοΰ
ορθού τύπου εν βιδλίοις εν τε τή Ελλάδι καϊ έν τη Εϋρώπη. ΕΐΐΌμεν
ότι ό σοφός Υ"βοΜ6Ϊη έν τή εκίόσει τοΰ Αίσχύλΐυ εισήγαγον αυτόν
κϊί αποκχτέστησε πανταχοΰ τ;5 κειμένου των δραμάτων καϊ τοΰ των
είς αΰτα σχολίων κα! λατινιστί δέ γράφων γράφει άείποτε ΟΙι/Ιαΐ-
Δέν Ιλειψαν καϊ φίλοι λόγιοι οίτινες σα^ώς μ:ι ώμολίγησαν
διστϊγμοϋς περ! τοΰ δυνατοΰ τής έκνικήσεως τΐΰ ορθοΰ τύπου μετά
προηγουμένην πέντε αϊώνων χρήσιν τΐΰ εσφχλμενου καϊ νόθου. Δέν
άρνοΰμαι ότι ή εςις είνε δευτέρα φύ;ις ένίοτε' άϊιστάκτως ομως
νομίζω ότ'. καρά την κακήν εςιν Οά έ/.νικήτη ή Κ λ υ τ α ι μ ή σ τ ρ α
5ταν μάλιστα, ώς έξ άπΐντος θά συμβή, άποκατασταθϊ) καϊ πάλιν
είς πάντων των συγγραφέων τα χείμενα. Όμολογώ ότι μετά τοσαύτην
γενικήν καϊ παγκόσμιον χρήσιν τής Κ λ υ τ α ι μ ν ή σ τ ρ α ς φαίνεται
παράίοςός πως καϊ προσπίπΐει ξενότροπος είς τα ώτα ή Κλυ-
ταιμήστρα· άς έπιχειρήση τις όμως καϊ δϊχοίκις μόνον νά αναγ¬
γείλη τό ϊνομα άνευ τοΰ » καϊ δελάκις νά αναγνώση αΰτό άνευ τοΰ ν
χα'ι τότε -αραχρήμα αμα μέν Οά προσοικειωθϊί πρός την Κ λ υ τ α ι-
μ ή σ τ ρ α ν άμα δέ Οά άπαλλοτρ'.ωθτί "π5 τίί Κ λ υ τ α ι μ ν ή σ τ ρ α ς
ήτις ώς άν,λος φευδής Σμέρδις ένοσ^ίτατο την βασιλείαν τής πρώτης.
θά έλθη π:τέ ήμερϊ, καί είνε έγγΰς αύτη, καθ' ήν πάντες θά
άπορώμεν πώς τόσος κόσμος ήϊύνατο τόσον δεινώς νά άπατάται επί
πέντε αϊώνας νομίζων ότι ή τ:ΰ Άγαμέμνονος γυ-Λ] ήτο ή Κλυ τ αι-
μνήστρα!
Ταχέως, τάχ-.στα θά εκν·.κή~ κατα την έμήν γνώμην ή Κ λ υ-
ταιμ,ήστρα κα: τότε θά προπέμψωμεν είς τϊν τάφον τήνΨευ-
δ ο κ λ υ τ χ ι μ ν ή σ τ ρ α ν επιφωνίϋντες τό :
δϊο ΐΓϊΐηβϋ £ΐθΓία Γπιιηάϊ !
ΠΕΤΡΟΣ Ν. ΙΐΑ.ΙΙΑ.ΓΕί1Έ>ΓΙΟΧ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 15
Χ3'-
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ.
(Ίλιάδος Α οτίχ. 188 — 245).
"Ετσ' εΐπϊ- καί ετόνισεν ό Άχιλλεας, καί μίσα
'ς τα μαλλιχρά τα στήθια τού έττάλε,ιαν δυο γνώμαις,
ή τό σπαθί τό κοφτερό νά σύρη άπ' τό θηκάρι
καί τό σ-αθί ά-αμίζοντας τοΰς άλλους νά σκορπίση
καί νά σκοτώση τόν δγιο τιΰ Άτρέχ, ή νά πάψη
τό φ:ίερό τού τό θυμό βαστώντας την καρίιοί τού.
Αΰτα συλλογιζίταν» 'ς τό νοϋ κα! 'ς τή φυχή τού,
καί σίρν' άπ' τό θηκάρι της τή φοδερή τή σπάθα,
καί νά! άπ' τα οΰράνια ή Αθηνά προ^ταίνει,
την εστειλ' άπ' τόν ουρανόν ή άσπρ;χέρα "Ηρα,
γιατί άγαποΰΐϊ καί τοΰς δοό κι' είχΐ των δυό την Ιγν:^α.
Κι' έστάθηκ' άπ' οπίσω τού, κι' άπ' τα ξανθά μαλλιά τού
τόν Άχιλλέα άρπαςε — αϋτός την ειίε μόνο,
κι' άλλ;ς κανείς — θαμπώσανε τα 'μάτιχ τοϋ Άχιλλέα,
γυρίζϊΐ, βλέπει, καί μέ μ|ά την Αθηνά γνωρίζει,
ποΰ 'στράφτουν καί λαμ.τοχοπβΰν τα 'μάτια της τα δύ}·
βγάνει 'μιλιά 'π' τό στέμ» τού κι' αΰτα τής λέει τα λόγια"
Τί πάλιν ηρθες, λίγε μου, τοΰ Δία 0·θ(·ατέρα;
τοϋ γυιοΰ τοϋ Άτρέα -{νχ να '8η; την άδαία την τόση;
Μά άκουσε τί θά νά 'κώ, κι' αΰτό θαρρώ θα γίνη,
άπό ταίς άδικίαις τού θά χάση τή ζωή τού.
Τοΰ άποκρίθ' ή Αθηνά [αϊ τα γαλάζια 'ματα*
ΤΗρθα τόν τόσο σου θυμό νά πάψω, άν μ.' ά/.ούσης-
άπ' τα οΰράνια μ' εστίΐλεν ή άσπροχέρα "Ηρα
γιατί άγαπα'ει καί τοΐις δυό κι' εχει των δυο την εγνΐια.
1-4
ίΐ
16 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
"Ελ' άφησε τό μΛωμϊ, μή σέρνης τό σπαθί σου4
με λίγι* τέρα 'βρίσε τον — όπως καί θά τό κάμης—.
Κι' έγώ Οά 'πώ δλοφίνερα, κι' όπως θά 'πώ θά γίνη.
θά νά'ρθί) 'μ;ρα 'ποΰ γι' αυτή τή σημερνή άϊιχία
διπλα Οά πάρτ,ς καί τριπλα χαρίσματα, ΆχιλλΙα*
γι' αΰτό βαστάξου, κι' άκουσε τα λάγια ποΰ σοϋ λέγω.
Τής άποκριδ' ό Άχιλλέας, ό γριίγορΌς 'ς τα πόδ·.»·
πρέπει, Οεα, τό λάγο σου ν' ά/οίσω καί νά κάμω,
5σο κι' &> βράζω άπό θυαό, καλλίτερα εΐν' έ'τσι,
άπ' τόν θεόν άκούίται δποιρς θεόν άκούει.
Εϊπε· τό χέρι τό βαρί) 'ς τό π'ασιμο τής σπάθας
εβαλε, καί ςανάσπρωξε τή σπάία 'ς τό θηχάρι,
κι' οΰϊ' άπ' τό λόγο τής θεας θέλησίν έ'ξω ναΰγγΐ.
Κι' έχείνη 'ς τα οΰράνια άνέβηκε χ.αί 'πηγεν
έλΐί πού ό Λίας κάθεται, μέ τους θεΐ!;; τους άλλους.
Μέ λόγια πάλ'. εγγιχτικα, άχέμα χολρσμένος,
'ς τόν Άγαμέμνονα 'μιλεΐ ό Άχιλλέας τίτε·
Μί6ύϊ-α/α, σκυλόμουτρο, 'σάν 'λάφι φοβ(;τσίάρη,
ποτέ υου δέν σοϋ βάΐταςε ναΰγης νά πολεμήσης
'σαν πολεμάει τό στράτευμ», ή ναΰγης σέ καρτέρι
μΙ τά'ςια χαί τα διαλεχτά 'δικάμ,ας παλλην.άρια.
θϊός φυλάςοι... Οάνατος σΐύ φαίνεται πώς είναι.
Χίλικς εοραις καλλίτερα έϊώ άνάμεσ» μας
ν' άρπάζϊ); τα χαρίΐματϊ 'ν.είνου 'ποΰ θα θελήση
άντίχρυ σου γιά νά σταθη καί νά σ' άντιμιλή—"
ΑΊ, φαταούλ* βασιληα, γιατί χαμένους έ'χεις
κι' έςουσιάζεις, είδεμή ή 'στερινή θά ηταν
ή άοικία σ;υ βΰτή. Μ ά άΆουσε τί λέγω
καί κάμνω ορχ.ο βΐίερό 'ς τό λίγο μου επάνω·
Να'ι μά τ' αΰτί μΐυ τό ρίοί ποΰ φΰλλα καί χίΰ ρόζους
δέ; θά νά βγάλη πείό ποτέ, κ·.' οΰϊέ Οχ ξανανθήση,
άφοΰ τό 'κέψαν μιά φ;ρά είς τό βουνο επάνω
Χϊί γύρω γύρω τώφαγε μαχαίρι φΐλλϊ, φλοΰϊα,
κ*1, τό βαστ;>/ 'ς τή φούχτα τους καί τό χρατίΰν 'ς τα χέρ
κρι-ίΐίς για νά κρίνουνε, νά μή χαλνάη ό νίμος.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ Π
Ό όρκος οπου ί/,αμ*. είναι μεγάλο; ορκος.
Σάν Οά'ρθγ; 'μέρα οί "Ελληνος δλΐι τους μίζεμένοι
τόν Άχιλλέα να ζητοϋν, τόν Άχιλλία νά θέλουν,
τότε δέν Οά "μπορή; εσυ βΐήθό'.α νά τίΰς δώσης
ό'ταν πολλοι Οά τϊέφτουνε 'πό κάτω άτ.ό τό γέρι
τοΰ άνδροσφάχτη "Ιίχτορα άψ,ιχοι, 'τΐΐθαμίνΐ'.·
καί οί) θά νά πικραίνεσαι, 9ά σφάζετ' ή καρδιά σου
γιατί τιμή δέν εδωχες 'ς τό πρώτο παλληκάρι.
οί Α, α. 322—365.)
Σύρτε νά 'πίτε 'ς τη σκηνή κΓ οί δυό τιΰ Άχιλλέα,
άπό τό χερι πάρτε τι καί Φίρτε τό κορήτσι
πώχΐΐ τό πρίσω-' ώμορφο, τό πρίσωπο γραμμενο'
κι' αν δέν τό δώση, συφορά Ι — μαζεύω παλληκάρια
"Λΐ' έγώ ό ί'ίιος έ'ρχομχι χαϊ τοΰ τό πέρνω τίτε.
"Ετσ' εΐπε χαί τ;υς 'στειλε μέ δυνατή φοδέρα,
κι' έκεΐνοι τό 'γιαλό 'γιαλό πηγαίνουν περπατώντας*
'ς των Μυρμιίβνων φθάνςυνϊ τό μ.5ρος, τα χαράβια.
'ς το μαΰρο τό χαράβι τού κοντά καί 'ς τή σχηνή τϊυ
Τ4ν Άχιλλέα 'βρήχανε νά κάθετα1.· τοΰς εΤδϊ,
τοϋς εΤδε χι' οΰδ' έχάρηχεν ό Άχιλλέας τότε.
Κι' έ»εΐν;ι, 'πές άπό 'ντροπή ν.χι 'πές χι' άπό τό φίβί,
στίκονται· στέχονται βουδοί κι' άμίλητο·. κι' οί δυό τους.
Μά 'κεΐνος εκατάλαβε· βγα'νει φωνή καί λέγει·
Γειά σας, χαρά σας. άρχοντες, κ»λό 'ς τοΰς μηνυτάδες·
ελατε πεΓο σιμώτϊρα- τό 'ξέρω, έσεΤς δέν φτα"ϊτε·
μόν' φταίει ό Άγαμίμνΐνας, δπον» σας εχει στείλει
γιά τό κορήτσι τώμορφο, τή Βρισηΐία λέγω.
"Ελα, καλέ μου Πατρβκλε, 'βγάλ' έ'ςω τό κορήτσι,
καί δός τους το γιά νά τό παν καί μχρτ^ρζς κι' οί δυό σας
έσεϊς νά ήττε 'ς τό θίό 'μζροστά καί 'ς τοΰς άνθρώπους
κι' άχόμχ καί 'ς τόν ά'πονο 'μπροστά τό βασιληά σας·
* 2.
18 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
"Αν θά'ρθη 'μέρα -/.αί καιρός ·/.;' ή ώρ* θά τό φέρη
νά μέ ξαναζητήκυνε τοΰς άλλους νά γλυτώσω
άπ' τ3 χαμί.... γιατί αΰ;ός χαμένα τίρα τά'χει,
κι' οϋϊέ 'γροικά άπό πόλεμο, κι' ;'.ι?5 'μπρός '-ίσω 'ςερϊΐ
πώ; —λΐμίί οί ΆχαΐίΙ χωρ·; ζωί) νά χά;ΐυν.
"Εττ' ε!πε· την -αραγγελιά ό ΙΙάτϊί·/.λο; άκοόει,
τή Βρισηΐδ' άπ' τί) σκηνή την ώμορφη έβγάνει
ν.αί τΐΰς την οίνει νά την παν ■/.·.' έν.εΐνοι ξεκινοΰνε
'ς τό στράτεϋ;λο γιά νά την παν των ά'λλων των Έλλήνων.
Κι' έκείνη ν.ϊί μ.ή Οελοντας μ»ζί μ' αυτού: πηγαίνει.
Μακρυά άπ' τα σϋντρόΐΐϊ τού 'ς τό περιγιάλι /.άτω
ό 'Αχιλλέας έκάθισΐ, τή βάλασσα τΛ,ράίΐ,
έξοίπλωσε τα χ=ρα τοο καί 'ς τή γλυκΐΐ,ά τού μάνα
στέλνει πικρά παροί-ινα κα'ι λίγια πικρχμένα.
Μάνα μου, κι' άν μ= 'γέννησες 'λίγα νά ζήσω χρί'Λ»,
'λίγη τιμή δέν ά'ςιζα γιά νά μοϋ δώ^ ό Δία:,
ό Δίας π' άπ' τ":ν οΰρανό 'ψηλά βαρεία βρΐντάει;
ψίχα τιμ.ή δέν μώΒωκεν. Άτιμαϊμένο μ' έ'χει,
μ' αρ-ϊξί τό βραδεΐί μου, τή Βρισηΐία 'πήρεν
ό Άγαμέμνονας ό γυιός τ'Άτρέα ό βχσ'λέας.
"Ετσ' εΐπε μέ τα ϊακρυα 'ς τα 'μάτια ό Άχιλλεας,
•/.ι' ή μάνα τού τ'ον (ΪΑουσεν, ή τιμημένη μάνα,
'ποϋ 'ς τόν πατέρα της χοντά καθότανε το γέρο
κά:ω βαθειά 'ς τή; θαλάσσας, είς τίΰ νεροΰ, τόν πάτο.
Άπ' τή βαθεχα τή Οάλασσα μέ μιά 'σάν ά'χνη βγαίνει,
'ς τόν Άχιλλέα τη; «ντά έκάθισε 'ποΰ ν.λαίγει,
τό χέρι της έξάπλωσε ·/.·.' έχάίδεψε τό γυιό της,
βγάνει ίωνή άπ' τό στόμα της κα'ι τΐϋ 'μιλεϊ, τού λέγει.
Τϊχεις, παιδί μου, καί μοθ κλαΐς ; ποία >.5πη την 7Λ^νχ σ:^
τή Εέρνει; 'πές, φανίρωσΐ, νά ξέρωμε ν,ι' οί Ιιί μας.
Βαρεία βαρεία άναστέναςίν ό Άχιλλεας -/.αί λέγει·
Τα ξέρεις· τί νά σ;ϋ τα 'τ.ώ, μάνα μου, "σάν τα ςερεις.
ΤΗΣ ΑΝΑΊΌΛΗΣ 19
Π, ο. 1—48.)
Ό Όίυσσέας κι' ό βοσκητής των χοίρων 'ς την καλύβα,
άναφτουν την αΰγή ?ωτ;ά κα! τό οαγεΐ έτοιμάζουν
καί στέλνουν καΐ τοΰς παρ «γυιούς να βίσκουν τα θρεφτάρία.
Σειοΰνε γα τόν Τηλέμαχο ·/.;' οί οκύλοι οί γαυγιστάδίς
οσο σιμίνει την ίΰρά, σειΐθνϊ κι' οϋοέ γαυγίζουν.
Βλέπει τοΰς σ/.ΰλους την οΰρά νά σεΐίΰν ό Όδυσσέας,
άχούει καί των χοδαριών τόν εχτυιτο, 'μ'.λάει
καΐ λέει μέ μιά 'ς τόν Εΰμαιο αΰτά τα λόγια τότε·
« 'Σάν κάπο>ος ερχετ', Κΰμχιε, κάν γνώρΐμος, κάν φίλος,
ι κι' οϋϊΐ γαυγίζουν τα σκυλΐϊ, κα'ι την ςΰρά τους σεΐοΰνε,
« -/.α: ποϊαριών πατήματα, περπατησιαίς άκοΰω.»
Τό λόγο οέν άπώΐωσε, κι' ό γυιίς τού ό χαναχάρης
'μπροστα 'ς τή θύρα στάθηκε· κΓ έσχώθη 'ς τό ποδάρι,
καί τά'χασ' ό χιιροβοσχος· τού πε'φτουν άπ' τα χίρχα
^ σταμναις πάναχάτονε νερό μέ κρασί μ,αυρο.
Τρέχει 'ς τό βατιλόπουλο, φιλάει την κεφαλή τιυ,
οιλάί'. τα 'μάτια τού τα δυό, φιλάει τα ϊυό τού χέρ·ϊ,
•/.αί ϊάχρυο ζεστϊ ζϊστό, χυλάει, τού τρέχει, -Ξΐτει.
'Σαν τόν -ατέρα 'ποΰ παιδί δε'χεται μέ λαχτάρα,
'σαν στρέϊϊ] άπό τή ξενητΐΐά, παιϊί 'χοϋ δέκα χρονια
'ς τα ξένα τού έγΰριζε καί -όν χζϋμί τού εΤχί,
έ'τσι καί τόν Τηλέμαχο σφιχταγκαλιάζει τότε
ό ά'ξιος ό χοιροίοσκϊς κι' ολοΰθε τόν φιλάει,
■/.αί μέ πικρό παροίπονο αΰτά τοϋ λέΐ! τα λί'γνχ·
« Φώς μου γλυκύ, Τηλε'μαχε, ηρθες ; Κι' έγώ 'θαρροΰσα
« πώς δέν θα σέ ξανάδλεπα 'σάν ΐφυγες 'ς την Πύλο.
« Καΐ μέσα τίρα κί-ιασε, παιοί μου άγαπημενο,
« καλά χαλά γιά νά σέ 'δώ καΐ να χαρή ή ψυχή μου,
μ 'ποϋ πάλι σ' έδεχτήχαμε δτ' ήρθ=ς ακ' τα ξένα.
« Γιατί δέν έ'ρχεΐαι συχνά 'ς την εξΐχή, παιδί μου,
« οίτε σέ βλεπ5υν οί βίσχίί" νά κίθεσαι 'ς τή γύρχ
α έ'τσι τραβα ή καρδοϋλά σου, το μαϋρο τό κοπάϊι
« των τόσων άγαπητιχών νά βλί—ς τής μητέρας.»
20 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ό φρο'νιμος Τηλέμαχος άπόκρισι τού δίνει·
κ θειό/.α, θά γίνη ο,τι Οές4 έδώ γιϊ 'σένα ηρθα,
» γιά νά σέ 'δοϋν τα 'μάτια μ;υ, καί νά μοΰ 'χ·?(ς, ν' άκοΰσω,
κ άνίσως ή μητερζ μο.» 'ς τό σπήτι άκ:μα μένει,
« ή μην τή 'στεφανώθην.ε κ»! την επήρεν ά'λλΐς,
ο κι' Ιμεινε τοϋ πατέρα μου το3 Όουσσέα τόρα
ή άραχνιζσμένο κι' ερημο τό νυφικό κλινάρι.»
Ό ά'ςιος ό χοιροδοϊκος τού άπεχρίθη τ:τε·
« "Εϊίΐξί την χαρδούλχ της, μένει καΐ πχραμένει
ι 'ς τ' άρχοντικό ππύ τρέχουνε τα ίάκρυχ της -οτάμι,
« πίρνούν πιν.ραις ή νύχταις τη:, πικραίς -ίρν;ΰν ή 'μέραις.»
Εΐπε, καί τό χΐντάρ; τού πέρνει· 'μπαίνει μέσα,
τό κέτβινο ό Τηλέμαχος περνα κχτώφλι* έσ/,ώθη
ό ΌΒυυσέας άπ' τό σκαμνί γ;ά νά τού κάμη τίπο·
μά έκεΐνίς δέν τό δέχτηκε, καί τΐϋ 'μ·.λάει, τοΰ λέγει"
(ΐ Κάθισε, ςέν=· Οά 'βρεθή καί γϊα τ' έμένζ τόζος
ιι μέσ' 'ς την καλύβα· ·/.·.' άνθρωπο; εΤναι γι_ά νά μοϋ στρώτ/).»
Είπεν αΰτά, ·/.'.' έκάθισεν ό Όίυσαέας πάλι*
στρώνΐΐ γρ τον Τηλέμαχο χλωρά χλαδιά 'πό κάτω,
κι' έπάνωθε στρώνει προδηχ ό βισ/.η:ής των χ;ίρων,
κι' έχεΐ επάνω τόν ύγιό τόν πολυχγαπημ,ενο,
τ:ϋ Όϊϋΐσέα τόν ΰγια·/, εδαλε νά κχθίσΐ).
('Οδνοοϊίας Χ, α. 1—70.)
Πετάϊ'. τα κουρελ^ρικα τα ροϋχα ό Όδυσσέας
και μ' έναν πηδο 'βρίσκεται 'ς την έμπασιά της θύρας*
βαστάει τό δ:ςάρ·. τού κχί τή σαϊττοθήκη
γεμάτη· την εΰκαίρωτε κχί χΰν=· ταίς σαΐτταις,
■/.ι έμζρός τ:υ ταίς έσώριακ, βγάνει φωνή καί λέγει
ς τού; νει:υ; ποΰ τη γ,)νίΐχί τού 'ζητούΐχν γ^ά γυναΐκα.
» Τό ~ώτο χχί τί ούσκολο τό 'πέτυχα σημάϊΐ"
« κχί τόρχ ίλλο θά νά 'οώ σημά3' αι θά 'πεΐύχω
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ _21
« κι' αν κάμη τοϋ Άπόλλωνα ή χάρι νά χτυπήνω
« σημάϊι 'ποΰ δέν χτυπησϊν ά'λλος κανεΐς άκόμ,α.»
ΕΤπε, καί 'ς τόν Άντίνοο βραρμακερή σαΐττα
στέλνει· χοτήρι όλόχρυσο -/.αί μέ χεροΰλια δύο
καί πλουμι.στό επήγασεν έκεϊνΐς νά σηχω™,
σήκωνε μΐ τό χέρι τού 'ς τό στόμα νά τί βάλη
νά πιΫ) κρασί' τό σχοτωμό οέν έ'δανε 'ς τό νού τού.
Καί ποϊ'ϊς 'μποροΰσε σ/.οτωμό 'ς τό νοΰ τού γρ νά βάλη
καί νά πιστέψϊ] άνάμΐσα σέ τίσοιις γλεντιστάδες
πώς έ'νας όλομόναχος, κι' αν ήταν σιϊερένιος,
θά νά τού πάρη τή ζωή, Οάνατο Οα τοΰ δώτγ; ;
Μέ τή σαΐττα 'ς τό λαιμί ό Όϊυΐσέας τόν 'βρίσκει1
τρ>-£ ή σ α ι τ τ α τό /ναιμό, 'πίσω 'ς τό σβέρχο 'δγαίνει·
'ςέγειρε 'κεΐνος κι' έ'~εσε 'ς τό πλάγι· τό π;τήρι
ξεφεΰγ' άπό τό χέρι τού, βρΰσι τό αΤμα τρίχει
ποϋ 'δγαίνει άπ' τα ρουθούννχ τού, καί δυνατά 'χτυπάει
καί σπρώχνει |>.έ τό τζόδι τού κέφκντας τό τραπέζι,
καί χύνονται κάτω 'ς τή γή άνάκατα καί σν.όρπϊα
ψωμι^ά καί κρεατα ψητά κι' ά'λλα φαγίΐ,α άκό;ια.
'Σάν ειδαν τάρχοντόποιιλα τόν άνδρα ι:ώχε πεσε;,
οέρνουν φωνή ολα μ,έ μια, 'ποΰ βίϋξε τό σπήτι,
κι' άπ' τα θρονιά τινάχτηκαν 'σβυϊμ.ένα 'π' την τρομάρα·
'ς τού; τοίχους γύρω ν.ύτ:αζαν νά 'ϊοΰν σ-αθί, κοντάρι,
•Λ'.' ουδέ κοντάρι ήταν έχ.=ΐ κι' ουδέ σπαθ! -/αν ενα'
καί μέ θυμό γυρίζουνε καί λέν 'ς τόν Όϊυσσέϊ·
« Άσχημα, ξένε, 'βάρεΐες κι' άτχημα σαϊττεΰει;·
« 'στερνή σου αύτη παλληκαρ;ΐ, 'στϊρ/ό στμ.ί'ί·. θανα'.'
(ι χάίηκε; τέρα, 'σβύϊτηκίς, χαντακωμένο; εισαΐ"
« τό παλλη/.άρι 'σκότωσες, τό πρώτο παλλην.άρ·.
ο 'ποϋ 'ς την Ίθά/.η 'δρίσκονταν άνάμεσα 'ς τα α).λα,
« καί τί κοράκια θά σέ φαν για τούτο έίώ -ϊρχ.η
Τέτ:^ καθίνα; ελίγε, γιατ' δλ;ι τού; θαρρΐύσαν
πώς 'σκότωϊΐ μή Οέλοντας αΰτός τό παλληχάρι.
22 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Φτωχιί! σίς 'πηρεν ό θίϊς τό νού κ*Ί τό κερλι
ν.αί 3έν έκαταλάδϊτε την ωρα τ;3 χαμού σας !
Καί «υ; εστραβοκΰτταξίν έ 'ΟΒ-ι-ΐεας καί λέγει*
« Σκυλϊϊ, 8Ιν έπιστίύίτΐ κώς 'πίσω Οά γυρίσθ)
κ ■/.:' άπ' την Τρωα'δα θαρθώ έ?ώ 'ς τό 'σπ^τι μου κ»! τιάλι.
« Το 'σιτήτ'. μου έρημάζατϊ καί τρώγατϊ τό βιό μου,
(ι ταίς σκλζβαις έπειράςετε, 'ποϋ μ.ϊσ' 'ς τό σπτίτι εΐχα,
ι ΐ.χΐ τή γυναΐκί μου αυτή 'ζητούΐατε γυναΐκ»,
( γ^·'α"/.α γιά νά πάρετε 'ς τα ζωντανά μΐυ άκόμ.χ.
« θΐό δέν φοβηθήκχτε. 'ς τό νού σας 2έν πϊρνοΰσε
« τό χρΐμα μή σα; "βρή πΐτε άπ' άνθρωπο κανένα.
» Να τ:ρα εΐθασ' ό καιρός 'κοϋ Οά χαθήτε ολοι »
"Ετσ' ίΤ~ε κι' άπ' τό φίδο τους έχλώμιασαν έχεϊνο·.*
ν,αθένας βλέπίΐ πώς 'μ-;ρεΤ νά φύγη, νά γλυτώση,
καί μοναχά ό Εΰρύμαχος γυρίζει καί τοΰ λέγει"
« Άν ήϊαι ου τό γέννημα, τό θρέμμα τής ΊΟά/.ης,
« ό Ό?^σIέας άν ηΐαι σΰ καί 'γώρισες ό^ίσω,
« σωστά -λϊΊ ΐίκηα 'μίλησες καί εΤπες οιχ ε'πες.
ιΐ Πολϋ σ:3 γί·/ηκε κα/.ό καί χαλασμ:ς 'ς τό 'σπήτι,
(( π;λϋ κϊ-ζ.3 'ς τα χτήματα καί 'ρημαγμός άλήθε^α.
« Μά '/.-ΐνΐς 'ποϋ έστάθηκεν αϊτία γ;ά νά γίνουν,
« γ;ά νά'λθ:υν 'ς τί κεφάλι μας »λϊ, —σμένο; τίρα
« κίίτεται ό 'Αντίνοος- ΐέν ήθελε γυναϊκα,
« τό γ3£·Λ3 δέν τόν ήθελε· ά'λλα 'ς τό νοΰ τού εΐ/£·
« είς την 'ΙΟάκη βαΐιληάς ήθελε γιά νά γίντΐ],
κ άφοΰ κρυίά θά σχότωνε το γυιό σου, τό παιοί σοιι·.
« Τϊρ» αΰτός σκοτώθηκε καθώς γραφτο τΐυ ηταν'
κ καί σίι τίϋς άλλ:υς αφησε, έμας μή μάς χϊλάσης,
« κι' εμείς θά τα ΐσάςωμΐ, θά βάλωμε 'ς τόν τόπον
« όϊ* 'ς τό 'σ-ήτι φϊγαμ» κ·.' ε-ιαμε τό 'οιν.ί σου*
« κι' α; ι>χ σοϋ στ;ιχ:ζανί, εΐκοσι Οά νά — άρ-/]ς,
« κι' όΐα Οά ';της πώς φτάνυνε, 5σα βαιτά ή ψυχή ;:ι>
« σέ χάλκωμα •/.αί μάλαμα Οά πάρης, Όϊυΐσέα"
ΤΗΣ ΆΝΑΤΟΛΗΣ 23
« γι' αΰτό, πρϊν πάρης, δίκαια 5έν είναι νά μανίζτ):.»
Αΐςά, λοξά τϊν 'κύτταςεν ό Όου;σέχς κ*ί λϊγει·
« Κι' αν ολα σας τα πατρι/.ά, ν.ι' αν ΐλχ τί δ./.ά σϊς,
· κι' αν δλα δία έ'χίτε κι' οτα θά βάλετ' ά'λλα,
ο μοΰ οώσετε, οέν φεΰγϊΤϊ άπ' τα δικά μου χέρ'α,
« κι' ουδέ Οά πάψω νά χ τύπω ηρν/ ολους σάς ΐτχσ-ρέψω.
« Κα'μετε ςπως θέλετε' σταθήτϊ, πολεματε,
« ή φϊύγετε τό Ο^'νατ;, τή μαύρη σα; τί; μ.;ΐρα.
ρρώ δέν Οά γλυτώϊετε, ΐλοι σας Οά χαθήτε.»
Τα ήπατά τους 'κόττηχαν 'σάν τάκίυσαν έκεΐνοι,
καί δεύτερο ό Εϋρύμυχος έμίλησε, τ:ί)ς λέγει.....
Χ. Σαμαρτειλμσ.
ΗΜΚΡΟΛΟΠΟΝ
ΜΗΔΕΙΔ
(ΠΑΡΑΦΡΑΙΙΙ ΕΜΜΕΤΡΟΣ)
ΥΠΟΘΕΣΙΣ.
ΊΙ Μ ν" ; Ηρβ;
«ν, «κ^—«ξι Μ τί τίχ
τ»* Αϊγί*, ί»τ·.; ^:ι/;το ΐ -:Λ:ί^ '■«.
ΊΙ (ύκ «τ,»/1 το^ ί:ιιατο; !ι-:ό'..·.τΐ' ό 5': /
γ«*»:»ώί Κβ,ϊΐ'Λ:»»».- Η^ολογ.ζί: όϊ ::«.;, Μγ,ο:·1»;
ΤΡΟΦΟΣ
ΗΙΛΓϋ
ΜΙΙΛΙΙ
V
ΤΑ ΤΟΥ ΛΡΛΜΛΤ02 ΙΙΡΟΪΗΙΙΛ.
ι νιι>
ΑΙΓΚΙ'Ϊ.
ΑΙΊΊΛΟΧ.
,ΐ:ΐ ΜΙΙΛΚΐνΐ.
ΤΡΟ«1·. Κ^ Μ βκ«;ς τής Ά:,:}: τάς Κ^/άς
■"* " Ν ι-λη-,αίϊ; κα'ι ζ"ϊ
μΓ, ' ·ι Κ:/.χω/ την γήν ήΌΐ/.Εν !
Μηί' £■; τί; νίκΐς ::3 ΙΙεΡ, ^ τ,Ίύ.ί
ΤΗΣ ΑΤΟΛΙΙΣ
άνδρών γε*να''ω*, :'-/;; το πάγχρυτον
οίρας άτήλθ:·* ".ιλ ιταρα/αβωίΐ
πρ;ς χάριν τ:ύ ΙΙίλ·'υ κα! ή Μήϊεια
ή δέσποινα μ^^ ι^τε δέ* Οϊ έπλεϊ*
είς Ίωλκοϋ τοΰς τ^ργους εκ τού ίρωτί;
τάς φρένα; ταρϊνθΐ'Τϊ τού Ίάτονίς·
οϋϊΐ τάς κ:,;α; τ;3 ΙΙε/.ί:^ ΐΓΕ'Ίίϊί
νά χτεθωΐι κατόπ-.ν τ;/ πα:;ρα τω*
ήθϊλε κχτο'κήσί1. ε·ς τή/ -(Τ;* »^:ή*
τή·/ Κίρ·0·'αί μετ1 ά'?ρ:ς καί τέκνω/ της.
Άρέσκυΐα με ε·'ς τώ* -ολιτών αυτώ*
έδώ την χώρχ* ε>; ή* ήλθϊ φεύγίυσχ
κ' ε'ς πά*τα σ^μ^ω':^^α τώ 'ϋσ;*ι.
Τούθ' όπερ ;*τως σωΐτ1/;* τί μαλι-τα
εί ίΐ ;-;:Ταν υί,/γ-ς τ::ς "^ζ^■,';'
όμζϊζζκϊτχ Ι: ι ζί/γ-' ε/_0ρ·/.ώς
Τω:ι ;' έ/Ί:α -α -ΐ/τι /.' ή άγα-Γ, -ω*
έφαρμΐΛυΟη ό Ίατω* ς--'ΐη
τρ:δί^ς τή* ο:ζ-.ζ·>χι μυ /ι· τί τίΑ·*α τ:
ε'ς γαμοο; ή?η έ/-^^Iα ,^ϊ:·/ /:^γ,
τή* Ο./γα-::α υ%»ζζΑι ς τ;Γ* Κρ.;*::ς
τού αρχ:/-;; τι;; χωρϊς. Ή ϊί Μηΐί'Χ
ττίρςρ;,^:*^ τωρϊ ή -ι/ ΐ'τ:ω;:ς
κα: Λατϊΐρ:*η,Αϊ*ί;, ίιι/ζτ^ν μέν
τυς Ξρλυς τω* β:ώϊϊ, ά*ί^5ρί'. ?ς
π'στιν μϊγ'ττη* χ. ραύ'ζς ϊϊ^'ί;
κ' ϊ~»ΐ7.ϊ"τϊ·. .ΑI.;-^.: α; τώ* θΐών,
ί-ΐ'ΐς αύ-η -ϊ;ϊ τ;ύ Ιατ:/ος
ά-τϊ/;·ίή; τ^;/α>:· Κ: -*· 5 άΐ·-;ς
ε'ς άλγηϊί/ϊς ρ ·>α-α τ; "ώ,Λί τη;,
-ερώτα τόν ι.τζζι της μέ τα δί/ρ^ΐ,
-η*
γ
έκί·*ω, ο^τε εκ τής ·,τ,ς τ; πρΐί
νά άχαλλαςη Ος/:ντι ά/:,-· 5:
2(5
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
νουθετουμένη παρχ φίλων ίσον -/.ν.
ό κλύδων τή; θαλάσσης ή τό μάρμχρον.
Έχτός καί μόνον άν αύτη καθ' εαυτήν
τόν πάλλευχον λαιμόν της στρέψασά ποτε
οίμώζουσ' ά-οκλαίη τον πατέρα τη;
καί την πατρίδα καί τ'οι οίκον τοϋ πατρός,
—οδοϋσζ τού; όπΐί;υ; ή/ολοΰθησε
τόν άνδρα δστις τώρα την καταφρονεΐ.
Υπό των σ;μ?ορών δέ ή ταλαίπωρος
έ'μαθε τώρα τί σημαίνει τις μακράν
τής πατριχή; «υ γή; ν' άπομχκρΰνηται.
Μισεΐ δέ καί τα τέκνα, ονιο" εϋφραίνεται
νά βλέπη ταυτα καί φοίοΰμαι μήπως τι
άζοφασίση νέον ν.οά άπρόοπτον.
Διότι είνε βαρυκάρϊιος, ουδέ
θα άνεχθΐ] τό πάθΐς. Την ήςϊύρω έγώ.
Καί την φοβοΰμαι μή σιγν) έμβζίνουσα
έντός τού οΐ/.ϊυ, 5πΐυ ειν' ή νυμφική
παστά;, διαπεράσγ] μέ τό φάσγανΐν
τής νύμφης την καρδίαν, είτε καί αυτήν
καί τόν γαμβρον φονεύση ν.χι τόν τύραννον
κ' έ'πΐ'.τα εύρη χειροτέραν συμφοράν
τής νυν παρούσης· έπειδή καί φ;5ερά
εΐν' άληθώς, οΰδ' είνε πράγμα εΰκολον
άν τις συνάψη εχθραν πρϊς αυτήν ποτε
καλλίνικον νά ά//) νίκην. — Άλλ' ίδίΰ
ο*, παΐδε; ή?η παΰσίντες τα παίγνια
κροσέρχονται, οϋοό/.ω; στοχαζόμενοι
τα πάθη τής μητρός των άλλ' οΰδ' άγαπά
τάς λυ-ηρά; μερίμνας τό νεανικόν.
ΠΑΙΔΑΓ. Ώ παλαιά οίκέτις τή; δεσκοίνης μ:υ,
τ! πρό; τάς πύλας Ιρημος διάγουΐα
Τστασαι ΐΰτω καί μοιρολογεΐς κακά
καθ1 εαυτήν λαλοϋσ»; πώς ή Μήοεια
μακράν σου μί·/η θίλει νά εΰρίσ/ηται:
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 21
ΤΡΟΦΟΣ. Των τέκνων γέρων έδηγέ Ίάϊονος,
εις τους χρηστοϋ; τού- οούλΐυς ή των Βεσποτών
ύπάρχε; δυστυχία ουϊτυχία των
■/.' έγγίζει την καρδίαν είς τοσαύτην οέ
·/.' έγώ προέβη·; θλίψιν_ ώυτε όρεξις
μοϋ ήλθε νά έξέλθω καί πρός ουρανόν
καί γήν νά εί'κω τής Μηοείας τα δΐΐνά.
ΠΑΙΛΑΓ. Λέν έ'παυσεν άκίμη ή τζλαίπωρος
τΐυς οδυρμούς της ;
ΤΡΟΦΟΣ Σέ ζηλεύω άληθώςΐ
Ειν' έν άρχή αχόμη το δυστύχημα
οι»8' έν τω μέσω.
ΠΑΙΛΑΓ. Ώ μ,ωρα, άν πρέπη τις
νά λέγη τουτο τοΰς κυρίους' καί λοιπβν
ουδέν ήξεύρει έκ των νέων της καχών.
ΤΡΟΦΟΣ. Τί 8έ συμδαίνει, γέρων: λέγε, μή ^ο·/^-.
ΠΑΙΛΑΓ. Ουδέν μετέγνων καί διά τα πρό μικροΰ
λεχθέντα ήδη.
ΤΡΟΦΟΣ. Μή πρό; τού γενείου σβυ!
την σύνϊουλίν σου χρύπτης, ΰπισχνοΰμαι δέ
άν πρέπη, νά σιγήσω.
ΗΑΙΔΑΓ. "Ηκουσα λοιπόν
να λέγη τις πρός ά/»λους, μή φαινόμενβς
ότι άκούω, προσελθών είς τοϋς πεσ:ΰς,
δκου φοιτώ-ιν, ώς γνωστόν, οί γέροντες
περί την κρήνην τής Π ειρήνη; την σεμνήν,
ό'τι τοίις παΐδας τούτους μετά τής μητρός
ό Κρέων, ό τν;; χώρας τύραννος αυτής,
νά έξορίση ήδη μέλλει εκ τής γής
τής Κορινθίας· άν ό λόγος αληθής
υπάρχη 5μως, οέν ήςεύρω· εί'Οε δέ
καί νά μή είνε τουτο.
ΤΡΟΦΟΣ. Καί τα τέκνα τού
νά πάθουν ταυτα ό Ίίσων θ' ανεχθή,
καν άλλως έχη τή μητρί διαφοράν ;
28
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΠΑΙΔΑΓ. Τα παλαιά τα φίλτρα κατελείφθησαν
χάριν των νέων καί τού οΓκΐυ τού
δέν εΐν' έκϊϊνος φίλίς.
ΤΡΟΦΟΣ. Άπωλέσθημίν!
Αυστύχημά τι νεον $·ι προσθέσωμεν
είς τό αρχαίον, πρίν αΰτό έξαντληθϊ).
Σϋ 5μως ήδη — έπϊ'.ίή καιρός αΰτί
δέν είνε νά τό μάθη και ή δέσποινα,
σιώπητον τϊν λόγον ζαί ήσύχίζε.
Άκίύετε, ώ τέκνα, πΐΐος ό πατήρ
κα: τίνι τροπω πρός υμάς ~ροσφ!ρετ*ι!
Ν' άπ:λίτβή μέν, 5χι! εΤν' αΰ&έντης μ.5υ·
άλλά φωράται πρός τους φίλους κΐκός ών.
ΠΑΙΛΑΓ. Άλλά τίς όχι των Ονητών ; μή ίμαθϊ^
άρτίως τουτο, ΐτι πας τις εαυτόν
ή τόν κλησίον στέργΐΐ περισσότερον,
οί μέν ίικαίως, οί 2- κέρδίυς ένεκα,
ά^οΰ καί τούτΐυς πλϊίν χάριν τής εΐίνής
δέν στίργϊΐ ό πϊτήρ των;
ΤΡΟΦΟΣ. Άλλ' ύπάγετε,
Κϊλλίτερον Οί είνε τουτο, τέκνα, σεΐ;
έντός τοθ οΓκου, σΰ δέ £σίν δϋνασαι
μεμονωμένα τίΰτα κράτησον καί μή
τα πλησιάζης τή μητρί των, έπειδή
βαρυθυμε;· κα'ι ήϊη άκ:ντίζου;αν
την ε!?3ν β>.5;αμί πρ';ς αΰτα άγριωχ;ν
ώσει νά "ραςη μέλλει τ·.· καί τόν θ,ιμβν
τί,ν ίγρ,.ίν της £=ν Οά παύση άληθώς,
ιερίν κΐτασκήψη ε"; τίνα. Άλλ' ευχομβι
ν* πραξη μά/.λ:ν είς έχθροΰς ή βίλους τι.
ΜΗΛΕΙΑ. "Ω ϊυϊτυχής!
Δ·>~υχής £γώ, π;νων άθλία μεστή !
Ο'μ:;! ΕΤΟϊ νά μ' εϋρ' ή οργή τοΰ θεοΰ !
ΤΡΟΦΟΣ. Ε··/" αύτό, ζϊι.ζ: παΐ?;ς, ή μήτηρ υμών
μέ ψυχή·» βυϊλλώϊη κι' ίργίλη χωρΐϊ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 29
'Αλλά σ-εύοετε σεΐς είς -όν οίκον ευθύς·
μηδέ Γ/.θετ' έγγΰς των βλ=μμάτων αυτής·
μή προσέλθετε μή, φυλαχθήτε καλώς
την φρικώδη της φύσιν άγρίΐς ψυχής
καί τό άγριον ήθος.
Προχωρεϊτε λοιπον όσον ταχος έντός. ■
Έκ τοϋ νέφους αΰ:οΰ των λυγμών φανερόν
ότι μέλλει ν' άνάψγ> γοργή έκ θυμοΰ
σφοϊροτέρου· τί αρα θά πράξϊ) δεινόν
ή βαρύκαρδος καί ϊυσκατάπαυστος
εκ /.α/.ών πληγωθίΐσα ψυχή της ;
ΜΗΛΕΙΑ. Ή ταλαίπωρος έ'παθΐν ά'ςΐα φϊύ !
οδυρμών ήδη -άθη μεγάλων.
Ώ χχτζρατοι παΐΕες μψρς στυγερΐς
είς τ' άνάθϊμα σεΐς κι' ό πατήρ σχς όμϊΰ
ν.α! είς όλον τϊν οίκ;ν ν.ατάρα!
ΤΡΟΦΟΣ. ΟΓμί: φεϋ! ώ ταλα·-Μρΐ; ο'μο- !
'Αλλά τί σ;υ ν. παΐϊίς μετέχίυν αΰτ::
των πατρώων σφζλμάτων, τ: τούτους μ'7£?ς ;
Οΐμοι ! τέκνα, φοίΐΰμχι μή πάθητί τι.
Τρομερα'ι των τυρα'ννων εϊϊϊν αί ί:;·»·!",
επειοή, ϊίθισμένοι να άρχουν πολίι
καί νά άρχωντ' ολίγον, δυΐλίλω; ίίγϊς
μ=ταβάλ"/.5υΐι· τό ο' έν ί.σίτητ'. ζήν
είνε κίεΐτον τοΰλϊ'χιστον εϊθε έγώ
νά γηράσω χωρίς μεγαλεΐϊ·', άλλα
ασφαλώς. 'Ε-ΐιΒή κατά πρώτον αΰτό
των μετρίων τό 5ν:μζ φθόνον -;ΐώς
δέν /.'.νεϊ, πρ;τιμ:τερ5ν 3' είνε πολϋ·
ή ϊ' ΰπέροχο; τύ·/η ίϋδέν ώφελεΐ
τοίς άνθρώ~'.ς καί μόνον έαν ό θίΐς
όργ·.σθή κατά τούτων, οί οΐκοι αυτών
-εριιη'-τουν εί; μείζονα βλάβην.
ΧΟΡΟΣ. Φωνήν ή/.^ΐα μέν, β:ήν ήκουϊα Βέ
.ής 5υ7τήν:υ Κολχίδος
30
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
"II
οΰΒ' άκέμη κατέστη ή-;α, άλλά
συ, ώ γραΐϊ, είπε μο: διότι έντίς
τού διπύλου μεγάρου άντήχησαν
γόίΐ' οΰδ' εί·/ εις εμέ τί τού οΐλο,ι παθι;ματ' εΰχαριττα'
έπί'.οή μ'Λ είνε φίλίς.
ΤΡΟΦΟΣ. Αέ/ ΰτϊαρχει ό οΤο;· έχάθ/; οικτρώς,
ήφανίϊθη1 δ'θ'τι ό μέ ώς γαμβρός
των τυρίί/νων μϊτήλλίςε -Λΐίτη'. ή δέ
έντός μένουσα φθίνει «ν βίον αάτής
ή ιυρία μου· οΰ:ΐ άκοϋει τινός
παρζμΰθημα λέγων α'ϋτής ή ψυχή.
ΜΗΔΕΙΑ. Αϊαί!
'Αστραπή οΰρανία νά μ' έλθη
επί τής κεφαλής μου ! τό κέρδος μου τί
εάν ζώ αθ ! άλόμη ζωή> στυγερά/ ;
Νά κατέλυον εΐθε τοιαύτην ζωήν.
ΧΟΡΟΣ. Ώ ΖίΟ καί ήλιε κϊΙ γή !
άκίύεις τας οωνάς της
τάς λυ-ηράς μολζάς της,
πόσον ή ϊύστηνος αλγεί !
ώ «ΐος -;0ος θλιίϊρος
τής κίίτης τού θανάτου
σέ ρίπτ' εί; τα πτερά τού.
Άλλ' ε!ν' δ Οίνιτος πικρίς.
Μή τ;ίτ3 ε'ύ/ϊ.,· κϊί εάν
δ σ^ζ^γϊς «υ ή2/;
στοργήν εις άλλους δίδη,
οργήν μή τρέ?η; συ σφοδράν.
θά ελθ' ή ώρα κι' ό Οε'ος
Οα γεί'η εκϊνκός σίυ.
"Ας ζαύΐ' ό ϊϊϋρμίς σου
ζερί σϋζύγ:« ό π·.-/.ρ:ϊ.
ΜΗΛΕΙΑ. θεά θέμι μεγάλη ν.αί κίρη Λητ:ΰς
Πότν.' "Αρτεμι, βλέπετϊ όϊ1 άπ' αυτόν
τόν κατάρατον ά/?ρα μΐυ πάσχω, άφοΐ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 31
είχον δέσίΐ δι' ορκων μεγάλων αυτόν ;
Όμως είθε νά ΐδω την νύμΐην κι,' αυτόν
μετ' αυτών των μεγάρω·/ νά κέσουν οικτρώς
άφοϋ κρώτί·. ετόλμησαν ούτοι εμέ
ν' άοΊκήσουν. ΤΩ πάτερ, ώ πόλις έμή,
των οποίων μακράν άπεσπάσθην αϊσχρώς
άποκτεΛασα φεΰ ! τόν έ1 μόν αδελφόν.
ΤΡΟΦΟΣ. Την ακοϋετε ποία βοα -/.αί καλεΐ
τιμωρβ'Ίς της την θέμιν εΰ/.ταίαν κα'ι τόν
νομιζόμενον ορ/.ον «μίαν βίον
παρ' άνθρώποις τόν Δία ; τίν μέγαν θυμόν
μέ μικράν δέν Οά παύση ζημίαν.
ΧΟΡΟΣ. "Ω! πώς Οα ήτο δυνατόν είς όφιν ημετέραν
να έ'λθ/] κ' ενα λόγον μας ν' άκούίη αΟ.'.ν.Ί'ΐ,
Ι'ϊως -ΛαΟίστΛ την οργήν ολίγα) πραοτέραν
καί τόν θυμίν της επαυε τον άπειλητικΐν.
Τής προθυμίας εΰ'χομαι ποτέ τό άγαθόν μου
να μ.ή μοϋ λίίπγ; οΰΒαμώς είς φίλων συμφί^ί.
'Αλλ' 'ύπαγε τόν λόγον μου ίΙτΛ τόν φ'.λικόν μου
κ' εντός τοΰ οΐκου -ορευσον τό βήμα της πΐ"/.,ίαί.
'Αλλ' ομως σπεΰσον, τοΰς έντός πρίν είς κακόν έ^ίαλν;.
διότι είνε ή όργή τοΰ πένθους της μεγάλη.
ΤΡΟΦΟΣ. Θα τό πράξω· άλλά άμφιβάλλω πολιι
άν θά ζίίσω αυτήν την κυρίαν μου1
σ;ΰ 8έ χάριν Οά λάβω τίν κόπον αυτόν
άν καί ρίπτ' είς τοΰς Εϊύλίυς αυτής βλουρον
ώς τό βλέμμα λεαίνης οπόταν αύτη
πλησιάση τις λόγον νά ν.~({
τοΰς προτέρους δ' άνθρώπους, αν είπη κανε:ς
άμαθεΤς ·αλ·. σκαιοΰς κα! οΰ2όλως σ:3ίΰ;,
δέν θά σφάλη· διότι έφεΰρον ώδΐς
είς Οαλίας κϊί ϊεΐπνα κ' έρώτων φΐ'.δρίς·
νά πραΰνωσιν Εμως οέν βυρ;ν ζοΐώς
δι' άΐμάτων οαιϊρών μ:υ?ικής ίλαρας
χαί τάς λύπας τάς μαύρας άνθρώπων, έξ ών
ψ-'ι '
32
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
δυστυχ,ίαι ν.αί Οάνατοι οϊκους λαμπροίις
άνατρέπουν. Κ α! ομως Οά ήτο καλόν
μέ ωϊάς άν οί άνθρωποι μάλλον αϋτ*
έθεράπευον όπου δέ δε'π'α φαιδρά
καί συμπόσια τί χρησιμευ' ή βοή;
άφοΰ μόνον αυται α'. παροΰσαι τροφαι
ά^θονοϋΐα'. τερ-νά καθιστώσιν αϋτά.
ΟΡΟ-, "Ηκουσα στόνους γοερους
•/αί λιγυραν φωνήν να κροίζγ],
Ορηνοΰσα πίνους μογερους
καί τόν προϊότην νχ φωνάζη,
καί τΐΰς Οε:ύς ν' άνακαλί),
σχληράν -αθοΰσα αδικίαν
ή νύμφ' ή άλλοτε καλή,
Δία καί θέμιν την όρχίαν !
ήτις έξώρμησεν αυτήν
εις την Έλλάϊα νά περάση
καί είς τον πίντον τόν πλατυν
ίϊεύουσα έδώ νά φθάση.
ΜΗΛΕΙΛ. Κορίνθιαι γυνααες, των δωμάτων μου
έςήλθον ω5ε, μ,ήπως μοϋ μεμφθήτέ τι*
διότι είδον κχί ήξεύρω άληθώς
πολλοΐις άνθρώπ:υς, ε'ίτ' ΐίίοις δμμασιν
εΐτ' άλλαχίθεν, οντας μόνον σοδαρϊυς,
οΐτινες ομως έκ τής ήσυχίας των
ραθύμων φήμην άϊοςον άπέκτησαν.
Διότι δέ·/1 ΰ-άρχϊΐ είς τ;ϋς οφθαλμούς
δικαιΐσύνη των άνθρώπων, έπειίή >.
-ρίν ή σπουΒάση την καρδίαν ακριβώς
τόν άνθρωπον τις μόνον βλέπων τόν μισεΐ
χωρϊς νά πάθη άδικον τι. Ηρέπει δέ
ό ςένος μέν ίϊίως οΊαλλαχτιχ'ος
νά εΐ·.ε πρός την πόλιν. Οΰϊέ τόν άστόν
έπήνεΐ' Εστις ών αϋθάϊης γίνεται
π;/ρός τοίς συμπολίται; έκ σκαιότητος.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 33
Έμοί δ' αΰτό τό πραγμα τό άνελπιστον
συμβάν διεφθεΐρέ μου την ψυχήν κα: νυν
εΤμαι χαμενη ! καί την χάριν της ζωής
παραιτουμένη, ν' άποθάνω προτιμώ.
Διότι είς όν ϊΐχον άναθέσε'. μου
τα πάντα, ώς γινώσκεις, ήδη κάκιστος
άνδρών άπέ!η ό κλϊΐνός μου σύζυγος.
Έκ πάντων δ' 3σα έ'χουσι ψυχήν καί νούν
ειν' αί γυναΐκες άθλιώτατον φυτόν.
Αΐτινες πρώτον δι1 άϊρας καταβολάς
χρημάτων πρέπει ά'νϊρα ν' άγοράσωμεν
τού σώματίς μας κύριον κ*ί ά'ρχοντα.
Κακόν τωόντι τούτο άλγεινότερον.
Κ' έν τούτω πάλιν είνε μέγα ζήτημα
ή κακόν ά'νδρα ή καλόν νά λάβωμεν.
Διότι ά'λλως οΰτε δύνατ' ή γυνή
ν1 απαλλαγή έντίμως, οΰτε ν' αρνηθή
τόν σύζυγίν της. Είς καινά δέ έ'πειτα
ήθη κ αί τρόπους έρχομένη ή πτωχή
■κρέπν. να είνε μ,άντις, χωρίς ο'ι'κοθεν
νά μάθη περί τούτου τίς ό σύζυγος
τους τρόπους εΤνε. Καί άν ταυτα μέν ήμεΐς
οίκονομώμεν, συνοικγ; δ' ό σύζυγος
καλώς μή βία φερων τόν ζυγόν αυτού,
δ βίος είνε ζηλωτίς· εάν δέ μή,
άνάγκη ν' αποθάνη. "Ομως ό άνήρ,
5ταν ξυσαρεΐτήται τςϊς οίκείοις τού,
έςέρχετ' εξω καί την δυσαρέσκειαν
ευκόλως ναταχαύει τής καρδίας τού,
πρός φίλους είτε πρός όμίληκας τραπείς.
Ημείς δ' άνάγκη είνε ν' άποβλέπωμεν
πρός μίαν ψυχήν μόνον. Αέγίυσι δ' ημάς
ότι κατ' οίκον ζώμεν χωρίς κίνδυνον
ζωήν, αύτοι δέ μέ την λόγχην μάχονται*
κακώς φρονούντες· ότι τρείς φοράς έγώ
* 3.
34
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Οά προετίμων παρ' άσπίδχ να σταθώ,
ή α-αξ να γεννήσω. Όμως 5 αΐκός
λίγ;ς βεβαίως δέν άρμόζει λαί πρός σέ
καί πρός εμέ, διότι ου μέν άληβώς
κχΙ πόλιν εχε'.ς ταύτην κχί πατρός
τόν οΤκον ϊχεις καί ζωης απόλαυσιν
καί φίλων συνουσίαν. Έ-,-ώ -δ' 2ρημος
άπολις ουΐα υπό τοΰ συζύγου μου
ύδρίζομ', άρπαγεΐσα έκ βαρβάρου γής.
Οΰτε μητέρα έ'χΐυσα, οΰτ' αδελφόν
οΰδ' Ινα συγγενή μου φίλον, παρ' αύτω
άπό τής συμφοράς μΐυ νά προσορμισθώ.
Τοσΐΰτον δέ καί μόνον θέλω πχρά σοΰ
νά έπιτύχω, εάν ήθελον εΰρεΐ
μέσον ή τρόπον Ιπιτήδειόν τίνα
νά τιμωρήσω άντ1 αυτών τόν σύζυγον
των συμφορών μου. καί τ:ν δίντα είς αυτόν
την Ουγατέρα καί την νΰμφην τού αΰτήν^
σΰ νά σιγήσης. Έπειδή είν' ή γυνή
φόδου μέν π)>ήρης κατά τά'λλα καί δίΐλή-
άκόμη καί να βλέπη οπλα σιδηρα,
άλλ' δταν τύχη είς την κοίτην της αυτήν
ν' άδικηθτ1,, δέν είνε μάλλον αφοδος
καί μιαιφονωτέρα άλλη τις ψυχή.
ΧΟΡΟΣ. Μήδεια, πραςον τούτο, καί τόν άνΒρα σου
οικαίως θέλεις τιμωρήσει· άλλ' ουδέ
θαυμάζω 8τι συ πενθείς τας τύχας σου.
Άλλ' ϊμοις βλέπω καί ό Κρέων Ιρχετβι
δ βασιλεύς τής χώρας, ά'-,^ελος καινών
βεδαίως βουλευμάτων.
Σέ την σκυθρωπόν
καί θυμουμέ'/ην κατά τοϋ συζύγου σου,
Μήδειαν, είπον εξω έκ τής γής αυτής
νά φύγης καί τα τέκνα σου λαμδάνουΐα
μεθ' έαυτής τα δύω- μοίλιστα χωβίς
ΚΡΕΩΝ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 35
άναβολήν, διότι ειμ' εκτελεστής
έγώ τού λίγου, οΰδ' οπίσω άπρακτος
θά έπιστρέψω είς τοϋς οίλους μου, πρίν αν
ϊξω τής χώρας 8·ν σ' έκβάλω πάρ^ωτα.
ΜΗΔΕΙΑ. Οΐμ' ή άθλία ! οί'χομαι πανώλεθρος.
Διότι κάντα καλών οί έχθροί κινοϋν
καί δέν ΰπάρχει τοϋ κακοΰ διέξοδος.
θά σ1· έρωτήσω ομω;, άν -/.αί -άσχουσα
κακώς, άλλ' ομως, Κρέων, τινος Ινεκχ
έ'ξω της χώρας μ' ά»στέλλεις ;
ΚΡΕΩΝ. Έπειδή,
ώ γύναι, σέ φοβοΰ,λαι, τό όμολογώ
απροκαλύπτως, μή χζκόν την κόρην μου
άνήχεστόν τι πράςης. "Εχω δέ πολλΐυς
ίνα φοβώμζι λόγους· εΤσαι φυσικά
οοφή πανοϋργος καί πολύίδρυς χακών.
Σέ θλίβει δ' ότι εστερήθη; τού άνδρας.
Άχούω δ' ότι, ώς μοί λέγουν, άπειλεΐς
ν.' έμϊ καί τόν νυμφίον καί την κόρην μου
κακόν νά —ά;ης. Πρίν λοιπόν νά πάθω τι,
θά φυλαχθώ. Είν' άλλως προτιμώτερον
νά ("ϊίνω τώρα πρός σέ, γύναι, μισητός
ή νά στενάζω ύστερον μχλθακισθείς.
ΜΗΛΕΙΑ. Φεΰ! ρεθ !
Ούχι νυν πρώτον, καί πολλάκις άλλοτε
μ' Ιβλαψ' ή δ:ξα, Κρέων, χ*ί πολλών
εγένετο μοί ζρόξενος. Πρέπει λοιπόν
όστις άρτίφρων είνε πράγματι άνήρ,
το'υς παϊδας νά μή κάμνη περισσώς σοφούς,
Λιο'τι πλήν τής άλλης τή; άργίας των
καί φθόνον έπισπώνται καί δυσμένε'.αν
έκ των συμπολιτών των επειδή εάν
είς τού; άγροίκους είπη; πράγματα σίφά
άλ>' ίμως ν;α, θά φανης άνόητος
βϊίαίως δτι είσαι κα: ούχι σοΐίς.
■Μ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Των δέ νομιζομένων ότι έκτακτον
ήςϊύρΐυϊί τ;, ά/ φανή; άνώτερος,
εις τΐϋς Γολίίας Οά φϊ''ί)ς δ-,σάρϊστος.
Κ' έγώ αΰ:/) τής τΰχης ταύτης κοινωνώ,
διότι φήμην έχουσα σοφής, τοίς μέν
έ-ίφθονο; )-ίργω, ή'^χος τοίς δέ
είς τρίτου; άλλου τρόττΐυ καί είς άλλίυ; δέ
ειμ' έπχχθής· καί 3μως επαρκώς σοΐή
δέν εΐμαι. Συ δέ πάλιν μέ φοβείται, μή
κακόν τι πάθης ; ϊχι, Κρέων, μή φίδοθ,
δέν εΐμ' έγώ τοιαύτη πρός ίσ/.ύοντας
τυράννους άνδρας ν' άμαρτήσω, μ.άλυτα.
Διότι άλλως σύ είς τί μ' ήδίκησχς ;
'ΕξέϊωΛας την κόρην σου είς οντινα
ήθελεν ή ψυχή σου· άλλ' έγώ μισώ
τόν σύζυγον μου. Σ,υ δέ επραξες αΰτό
ώ; ορίνιμος βίβαίως· ναί. Κα'ι τώρα μέν
νά εΰρΐώτι, δέν οθΐνώ, τα -/.ατά σε.
Νυμ^ΐΐΐτ', εΰτυχεΐτε" α^ετε δ' έμ.έ
να κατίΐκώ την χώραν ταύτην έπε'.ΐή
αν ν.αί ήϊικημίνοι, Οϊ σιγήσωμεν
είς τ;^ς δυνατωτίρους ΰπθ'/.ΰκτϊντε;.
ΚΡΕΩΝ. Οί 7.ίγ;·. σ;υ κινΐύϊΐν εις σ-ΐμττάθί'.αν
άλλ' ή ψυχή μου τρέμει εί; τα στήθη ι.ν*
μή"ως κακόν τι μελΐτας· τοσοϋτον δέ
ολιγώτερα·/ ή τό πρίν πεποίθησιν
μ' Ι;α—νΙί>ς. γύναι, επειϊή οςύθυμος
γυνή, άνήρ δ' ωσαύτως, ευκολώτερον
βυλάσσετ' όντως ή σιωπηλός σοφός.
Αλλ Ιςϊλθϊ τής χώρας οίον τίχιστα,
μή λόγους λ:γϊ· ταΰτ' ά-εΐασϊσθηταν,
οΰϊ' είνε -ρίτζζς ινα μένη; παρ' ή^ΐν,
άφ=3 μοί ειται δ^·/ε·/ή;.
γ;νάτων α-τ;μαί σ:υ, ■/.' είς
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 37
την κόρην σ' έςορκίζω την νεόνυμφιν.
ΚΡΕΩΝ. Άλλ' έςοΪΕύεις λογους, =πε;5ή %ού
δέν Οά μέ πεί'ης.
ΜΙΙΔΕΙΑ. Θά μ' έκ--:μψγ;ς άληθώς,
ίΰϊί την /.ζ.-·.χ·) Οελεις σεβασθή ;
ΚΡΕΩΝ. Διότι μάλλον άγαπώ τίν οίκον μου
ή *ί.
ΜΗΛΕΙΛ. Πώς σ' ενθυμούμαι τώρα, ώ πατρ'ς,
-;λυ τωόντι.
ΚΡΕΩΝ. ' Πλήν δέ τέχ.νων εις £με
φίλτατον εϊνε καί ή πόλις μίυ.
ΜΙΙΔΕΙΑ. Φεϋ ! φε5 !
ό~:σον μέγα ειν' ί'. ερωτες κακόν
είς τ;1ις άνθρώποϋς !
ΚΡΕΩΝ. "Οπως έλθη κ' ή φορα,
φρονώ, της τύχης.
ΜΙΙΔΕΙΑ. Ζεΰ ! ό αΐτιος αυτών
νά μή σέ λοίθί; Ο3":ς είνε των κα·/.ών.
ΚΡΕΩΝ. 'Εμ-ρός, μχταία, καί τού κόπου τάχιστα
άπαλλαξο'ν με.
ΜΙΙΔΕΙΑ. Κόπους έχομεν ημείς
κ' είς κίπους ά'λλυς δέν έμβάλλΐμϊν ποσώς.
ΚΙ'ΕΩΝ. θά έξωσθής ταχέως £μως τη γΐ'.ν.
των οχαϊών μου βία.
ΜΗΔΕΙΑ. Μή τουλάχιστον
τουτο, άλλά ζητώ σε, Κρέων —
ΚΡΕΩΝ. Όχληοα
Οά γεϊντ,ς, γύναι, φίίνετϊΐ.
ΜΙΙΔΕΙΑ. Θά φύγω;ΑΕν
3έν './.ότεύω πΐρΐ τούτου.
ΚΡΕΩΝ. Τί λοιπϊν
ξ=ν Φεύγεις όσον τάχος κα: -αρεν;χλεΤς ;
ΜΙΙΔΕΙΑ. Μίαν νά μείνω ταύτην μόνον άφες μϊ
ημέραν κ»Ί περάνω την φροντίϊα μ^
-ερί φυγής καί πίρων συντηρήϊίω;
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
των τέκνων μου, όπίτε ό πατήρ αυτών
ουδόλως θέλει περί τέκνων να σκ=φθη
/.αί τ.ζρζ-ι ·Λ τοΤς ε:ύρϊ)· ο"*τειρΐ ο' αΰτά'
•/α' σίι πατήρ ΰπάρχ=ις καί συμπάθειαν
νά αισθανθή^ ολίγη ν είνε δίκαιον.
Ουδέν μοί μέλλει περί τύχης τής ε'μής,
κλζίω ο' έ/ϊϊνα καί την συμοοράν αυτών.
ΚΡΕΩΝ. Εί·/ ή ψυχή μ:υ ήλ'.στα τυραννική,
πολλάς ζημίας όμως δυσωιτούμενος
υπέστη·/1 7(3η· τώρ* πάλιν βλέπω μέν,
ώ γύναι, ότι χράττω σφάλμα, Εμως δέ
παραχωρώ σοι τούτο· άλλως ένταυτω
■/.αί τουτο σΐί προλέγω, άν ή αυριον
ήμΐρα ίδη σέ τε καί τα τέκνα σου
Ιντός τής χώρας ταύτης, θά 0ανατωΟ?,ς.
Είπον, δ λέγος δ' ουτ:ς είνε άψίυδής.
[Τώρα ίέ άνάγκη εάν εϊνε, ώς ζητεΐς,
μίΐνον ημέραν μίαν, 8έν φοδοΰμαι δέ
έντός αυτής να ΐϊράξης δ,τι μέ πτοεΐ.]
ΧΟΡΟΣ. Ώ γυνή, ίυστυχής,
φεϋ, φεϋ! ω άθλία των σών Ολιδερών
ιταθημάτων ! ώ ποΰ Οά τραπής ;
Ποίον οίκον φιλόξενον, τίνα δέ γήν
των κχκών σου σωτήρα Οά
Εί; άμήχανον κλΰΐωνα 2·/τως
σέ ένέβαλε, Μήϊε·.ϊ, ΐεύ ! ό βεός.
ΜΗΛΚΙΑ. Κακώς τα κάντα Ιχουΐι, τίς θ' αρνηθή ;
* Άλλ' όχι κατά τούτο, μή νομίζετε.
'Υ-άρχουσιν άγώνες Ιτι φοίερβϊ
δια τίΰς νεονΰμφους καί τους κηδεττάς
κόνΐι μεγάλοι. Ή φρ:νεϊς ότι έγώ
άσκίπως τοϋτ:ν θα έθώτ;ευ;ν ποτε
άν κέί2:ς τι δέν εΐχ;ν εΐτϊ τίχναϊμα
ΐίν έτεχνώμην; Ουδέ κ5ν Ο' άτττ,ύδυνον
αύτω τί ν λόγον οΰ:ε θα Ί/.έτευον.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 39
Ό δ' ε·ς τοσαύτην £ν;ιαν -/,χτήντη
ωστ' ένω ήτο τ:ΰς σκοπούς μου δυνατόν
νά ματαιώΐγ), άν μ' έξέβαλλεν ευθύς
άπό τής γής τού, μέ αφήκε κατ' αυτήν
νά μείνω την ημέραν, καθ1 ήν τρεΤς έγώ
νεκροΰς θά -/.αταβάλω των έμών εχθρών,
ν.αί τβν πατέρα καί την κόρην καί αυτόν
τόν σύζυγον μου. Ένω δ1 εχω δι' αΰτοΰς
πολλάς μεθό'ο'ΐυς θανασίμους, άγνοώ
ποίαν νά προτιμήτω, φίλαι, πότερον,
νά θέσω εί; τόν ο!κ;ν πΰρ τόν νυμφ'.κον
ν.αί νά εμπρήσω τούτον, ή ίμδαίνουσα
σιγί) οπου ή κλίνη ή γϊμήλιος
ύπάρχει έστρωμένη, είς τα σπλάγχνα των
οξύ έμπής ·> φάσγανον; άλλ' είνε εν
άντίξοόν μοί τούτο· άν θά συλληφθώ,
ενω έμβαίνω κα! τεχνάζομαι αΰτό,
θανατωθίΐσα, θά ιΐα,οάσχω γέλωτα
είς τους έχθρίύς μου. Πρΐτιμότερον λοιπόν
νά λάδω τή» εϋθίΐχ/, 8που μίλιστα
σοφαί, ώς λέγουν, ε"μ=6α, μέ φάρμακα
σοφά καί τούτους νά εςΌλοΟρεύσωμίν.
Καλώς !
Άλλ' άπΐθνήσκουν ! τώρα τίς Οά μ.έ δεχθή
πόλις ; τίς ξένος παοασχών μοί άσυλον
καί οΐκους ϊχεγγύους είς ασφάλειαν
τό σώμά μου θά σώ-η αρα τίς; ουδείς !
Λοιπόν άς άναμείνω μικρόν έ'τι' καί
εάν φανή τις τ:ύρ-(θζ άσφαλής, καλώς.
Τόν φίνον δόλω καί σιγή δ'.ενεργώ.
"Αν δμ.ως πάλιν συμφΐρά άμήχανος
μέ εξωθήση άζηνώς, λαμβάνουσα
αυτή τό ξΤφος, καί άν μέλλω νά χαθώ,
Οά τοΰς φονεύτω, καί είς τ3 έπακρον αΰτό
τής τόλμης Οά χωρήσω. Μά την ϊέ~:οιν»ν
40 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ήν έγε» σέβω κ*! τιμύ τα μάλ'.στα
/.αί συνεργόν μου την έξίλεξα, θέαν
Έκάτην, ήτις τής έκττίας τής εμή;
οϊκεΐ; τ» βάθη, οϊ/ϊείς χα'ρων έξ αυτών
θά μοθ πληγώσΐ) την καρδίαν άληθώς.
Πικροΰς δ' έγώ τοίις γάμους τούτους κα'ι λυγρους
θά καταστήσω είς αΰτοΰς καϊ τρομεράν
την κηδεττϊίαν χά! την έξορίαν μου.
'Αλλ' ά'γ' έμπρος, βουλεϋθητι, τεχναΐθητι,
ώ Μήϊϊΐα, μή οείδου τής σ^φίζς σου.
Είς το δεινόν εΰτόλμως /ώρει* νυν αγών
ειν' εΰψυχίας. Πώς ! τα πάθη σου λοιπον
8έν βλεπεις δσα πίΐχεις ; "Οχι, γέλωτα
2έν πρέ-ει νά πα^α^ν^ς ί;ς τ;ΰς γάμους των
έχγόνων τοΰ Σισύφου κα; Ίάϊονος,
πατρός γενναίου ουΐα κόρη κ' έ'λκίυσα
τό γένος έξ Ηλίου τοΰ θεού αΰτοΰ.
—οφή δέ εισαι* φυσικά 81 είμεθα
γυνβΐκες, των καλών μέν άπειρόταται,
χακών δέ πάντων τίκτονες σοφώταται.
ΧΟΡΟΣ. Τα ρεύμ.ατα των ποταμών χωρβϋσιν ά'νω πλέον,
τα ζάντα άνεΐτρχ^ησαν κ' ή στάθμη των δι/.αίων.
Των μέν άνορών εΐν' αί βουλαί δίλου έπινοήσεις,
άλλ' οΰδ' ύ δρκ,οι των θεώ·/ εΐν' άσφαλεϊς έπίσηί·
Νυν ο' είς τό γένος έ'ρχίται τιμή τό γυναικείον
·/.' αί φήμχι θα κλεΐσωσι κα'ι τον έμόν νυν βίον.
θά παόΐ' ή κατζλαλιά των γυναικών. Αί Μοΰσαι
εις τάς άρχαίας των ώδας θά ποώσουν μελωίοΰϊαι
των γυναικών το ά'πιστον. Διότι μελωδίας
ό Φοΐβος δέν έχάρισϊ χ.αί είς ημάς ομοίας
είς λίραν νά μελίζωμϊν, ό χορηγός τοϋ μέλους.
Εΐϊ' άν.λω; ΰμνοι κ' ες ημών θ' άντήχουν επί τέλους
κατά τοϋ γένου; των ίνδρών κ' είς τόν μακρόν αϊώνα
8έ είνε τα τίχνάσμχτα τα γυναιχεΐα μίνα.
-ϋ δέ μα-/.ράν μέν Ιπλευσας τής πατρικής οικίας
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 41
μΐτά ψυχή; πΐριπαθοϋς καί έ'κφρονος καρδίας.
Τάς ϊυμπληγάδας τάς ϊι-λα; τού ΙΙίντου σΰ διήλθε;,
ξένη δέ τώρα -Λατοικεϊς κ' είς ξενην χώ^αν ήλθε;.
Κ α: ήδη ά'λλη, τάλαινα, την κοίτην σου Οερμαίνίΐ,
σΰ δ" άττελαύνεσαι φυγάς κ αί κχταφρονημένη.
Παρήλθεν άνεπι—ρεπτεί των Ερν.ων ή άξία
·/.' είς την Έλλάϊα έντροπή δέν μ=νει φΐΰ! καμμιά*
άπέπτη είς τοΰ; ούρανϊΰς. Κ' εί; σε δυστυχισμενη
ουδέ ό οΐκος σου λιμήν ό πατρ;/.:ς δέν μένει,
είχ,τρά τίϋ βίου ναυαγΐς έκεΐ νά μεθορμίσης
καί τής ψυχής σου τα δεινά έκεΐ ν' άνϊν.ουφίσγ;;.
Τής "Λθίτης σου δέ βασιλΐς ίυνατωτέρα αΊλλη
άνέστη κα! τόν νόμον τΓ,ζ έκείνη έπιδάλλϊΐ.
ΙΑΣΩΝ. Ούχι τό πρώτον νυν, άλλά κα! πρότερϊ·)
πολλάκις είδον οτ· εί·/ άμήχανον
κακόν τωόντι ή τραχϊΤα ή ΐργή.
Σϋ δ' ένω ήτο δυνατόν νά κχτΐΓ/.ής
την χώραν ταύτην καί «ν οικον, έλαφρώς
τα; άττθ'ράτϊΐς των κρϊΐττόνων φέρουσι,
λίγων ματαίων ένεκα Οά έξωσθής
ένιεϋθϊν. Κ' εί; εμέ μέν άοΊάΐορα
είν' δ-α 7·.=γε;ς· καί μή παύση; λί-,'ουσα
ό'τ' ίΐ-ιί ό Ίίσων κάκιστος άνήρ.
Έξ ί'ΐων ΐμω; εΐτ:€ς είς τοΐις ά'ρχοντα;
βεώρει κερδος ότι σ' έτιμώρησαν
οι' έξορίας. Καί έγώ μέν πάντοτε,
των βασιλέων θυ;χουμένων κατά σοϋ,
πραόνων την οργήν των, ήθελον έδώ
νά μενης- σΰ δ' έν τίύτο;; την μωρίχν σου
δέν κ»ταστίλλεις, πάντοτε ό" ά/.ούεσαι
κακολογοϋτα τοΰ; τυρόν>ους· δι' αΰτό
6ά φύγη; εκ τή; χώρας. Όμως καί μ' α!ιτά
μή βζρυνθείς τοΰ; οίλους, έγώ ερχομαι
καί προ'νοιαν λαμβάνω, γίναΐ, ιΐερ! σοΰ
μήτε χρημάτων δτ:ως μέ τα τέκνα σου
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
■τ*,-
μήτ' έφοδίων στϊρηθτ,ς έν τή
Πολλά κακά δέ μει' αυτής έφέλκεται
ή ίξορίχ. Κ αν δέ μ' κτοστρέφεσαι
σί), 2μ.ως είνε είς εμέ αδύνατον
νά λάβω κ' εγώ Ιχθραν εναντίον σου.
ΜίΙΛΕΙΑ. *Ω παγχάκΐστε, είς την άνανξρίαν σου
διά τής γλώσσης τουτο μέγιστον κακόν
νά είπω εχω — ήλθες, ήλθες πρός ημάς
πανέχθιστος ΰ-άρχων τοίς θ=οΐς κ' έμοί
■/.' είς τώ/ βροτών τό γένος Ελον; Άλλ' «ύτ'ο
δέν είνε θρίΐος, οΰτε τόλμη νά τολμα
νά βλέπη τις τους φίλους είς τό πρίσωπον,
κακοποιήση τούτους, ή μεγίστη δέ
των ανθρωπίνω·/ νόσων, ή άναίδεια.
Καλώς έν τούτοις εΐίραξα; έλθών, κ' έγώ
β' άνακουφίσω την καρδίαν μου, κακώς
ν.-ζ>Η σε, *αί θέλεις λυτιηθή κα'ι συ
κακώς άκ:ύων. Έκ των π;ώτων πρώτον δέ
θ' άρχίσω κα'ι νά λέγω δια σ' έ'πραξα.
Σέ έ'σωσ' ώς ήςεύρουν, οσοι Έλληνες
είς τής Άργοΰς τό 3/.άίθς συνεισέβησαν
τό ίδιον, όπίταν τοίις πυρίπνοας
έπέμφθης ταύρΐυς ίνα ζεΐξη; κϊΙ τής γής
μ' αΰτοΐις νά σπείρης αίΐλϊκα Οανάσιμον.
Τόν δράΛοντα δ' έπίΐης 5στ·.ς τό χρυσουν
έφρούρει Βέρας μέ τάς πολυπλίκυς τού
φυλάττων σπείρας ά'ϋπνος οονεύσασα,
τό φώς τής σωτηρίας σ:ί άνέδειςα.
Κ' έγώ αυτή πρΐδΐϋΐα τόν πατέρα μου
καί την πατρίδα καί τόν οίκον μου αυτόν
Ιπλευτα κ ήλθον μετά σοϋ εις Ίωλκον
την Νηλιώτιν, προθυμ.ίαν δείςασα
περισσοτέραν ή σοφίαν. Έπειτα
καϊ τόν Ιΐελίζν ν.τείνασα τόν ά'Ολιον
μέ θάνατον καί τρόπ:ν άλγεινότατον
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 43
3ι' αυτών τούτου των κορών, άφτ,ρεσα
πάντα σου φ;β;ν· καί τοσαύτην τκφ' ημών
λαβών εΰεργεσίαν, κάκιστε άνδρών,
επροδωκάς μ», συνοικέσια χαινά
συνάψας, ένω έ'χεις τέκνα μχλιστα !
Διότι άπαις εάν ήΐο, συγγνωστόν
Οά σ' ήτο νά συναψις νέους έ'ρωτας.
Ή πίστις δέ των ορκων ωχετο κεή Ι
Οΰο' έρωτώ νά μάθω άν οί τότε σου
Οεοί νΐμίζεις δτι νυν δέν ά'ρχουΐιν,
ή νέοι παρ' άνθρώπαις νόμοι κεΐνται νυν.
Διότι σϊ) γνωρίζεις, ότι εΰορκος
δέν εισαι πρίς μ5} συναισθίνεσαι καλώς.
Φεΰ δϊξιά μ:υ! την οποίαν τότί σί)
έλάμβανες πολλάκις, -/.χ·, γονάτων μ;υ
φεΰ ! τούτων, πδ*σον μάτην έμιί ώθησαν
υπό κα/.ΐϋ άνθρώπου, καί έσφάλημεν
ελπίδων ! "ΚΧα ίμως, ώς πρός φίλον μου
πρός σέ νά όμι/ήσω κ' έκμυστηρευθώ.
Καλόν τί πλέον παρά σού κ' εΰτύχημα
ελπίζο^σα νά εύρω ; ομ.ως δ', έπίΐίή,
3ν σ' έρωτήσω, Οά φανής αί^χρίτερΐς.
Ιώρα πο3 Οέλεις νά τραπώ ; Κΐς τού πατρός
τόν οίκον Εν πρς^ΰσα /.αί τατρίδα μου
σοΰ χάριν, ήλθον είς ΈλλάΒα μετά σοΰ ;
Έ κρός τάς κόρας τού Πελίου τ»ς πικρίς;
Καλώς τωόντι Οά μ' έϊίχοντο αύται
ν.αί θά μ' εφιλίξένουν έν τω ο"/.ω των,
την δολοφίνςν τού πατρός των Έπειδί)
τοιαύτί) είνε ή έμή καταστασίς.
Πρός μέν τώ; ο?/.3ί φίλους εγϊΐν» εχθρά,
χακο-οιούσα δ' όσους δέν μ;ί έ'πρεπί
τοΰς ?χω ή?/; πόλεμίους χάριν σοΰ.
Σΰ δ' άντ: τούτων έν Έλλάϊι είς πιλλάς
ή τωίντι με έ
44
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
θαυμαστήν
V
έ'/.ω κ αί σε-τόν σε σύζυγον
ή τάλχι·/·* βεβχίως, αν θχ €ςο>τ9ώ,
ΐυγ»ς, έκβίβλημένη έκ τής γής αυτής,
ερημος φίλων, μόνη μετά μόνων μου
των τέκνων, όντως 5νειδος εξαίρετον
τοΰ νεονΰμφ:υ, νά πλανώντ' ύ ιτϊΐδές τού
πτωχίί άλήται ν.χ ή σώτασά σ' έγώ.
■"Ω Ζ=3 ! τί τάχ* τού χρυσοΰ τεχμήρια
εις τους άνθρώ,::υς άτφαλ,ή έϊώρησας
νά διακρίνΐυν τοΰ χιΐδήλου τόν καλόν,
•/.αί δέν ΰτάρχει είς τό σώμχ γνώρισμα
καΐ των άνθρώ-ων έπιτήϊειον δ·.' ου
νά δΊακρίνητ' Α κακός τζ> μ,ή χαχοΰ 1
ΧΟΡΟΣ. Είνε δεινή τις όντως κ»ΐ Βυιίατος
οργή, πρό; ΐίλους φίλοι δταν συγκρουσθοΰν.
1Α-ΩΝ. ΙΙρέ-ει χ' έγώ νχ εΐμαι ν.αθώς φαινεται,
ούχι κοινίς τις είς τό λέγειν καί κακός,
άλλ' ώ; οίϊκοίτρόφος έπιτήδίΐος
διά των α/.ρων τοΰ ίστίου ·κρ;χωρών
νά δυνηθώ νά ύκεχφϋγω ταύτην σου
την γλωυαλγίαν, γύναι, την άτάσθαλον.
Έγώ δέ ομ.ως, επειϊή την χάριν σΐυ
πολί» την μεγεθΰνεις, ήτο σώτειβα
νομίζω μόνη έξ άιθρώζων κα'. θϊών
ή Άφρΐδίτη έν τω πλώ μου" άλλά σΰ
λεπτόν μέν Ιχεις νοΰν, άλλα φυ/.άττεσα'.
νά μαρτυϊήσης 2τι σέ ήνάγκϊσεν
ό ερω; μόνον διά των άφύκτων τού
των τ:ςων νά ;λϊ σώση;. Άλλ' ώ; πρός αϋτΐ
-;λΰ έΐν έπιμένω ν' άκρΐδολΐγώ.
Λοιπον είς ό,τι μοί έφίίνης χρήσιμος,
άναγ·/ω;ίζο) τ:ύτί ■/.%·. σ' εΰχαρυτώ.
Μεγαλ;ιτέραν ομως χάριν έ'λαβε;
ή εοωκας βεβαίως άντ! τής έμή;
τής σωτηρίας, ώς έγώ θά είπω σοι.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 45
Κ αί πρώτον μέν άντ· βαρβίρ:.) κατοικεΐς
την γήν Ελλάδος καί γνωρίζεις τί έστι
οΊκαιοσϋνη καί μεταχειρ'ζεσαι
ούχι τοΰς νίμους τής ίσχύο;· εκειτα
σοΐή δτ' εΐσαι σ' έμαθον οί "Ελληνες
πάντες καί δόξαν έ'σχες· αν δέ ήθελες
μακράν είς τα τοΰ κόσμον ά'/.ρα κατοι*ίΤ,
ΐΰδΐίς σου λόγος θά εγίνετο ποτε.
Τό έπ' εμοί δέ ευχομαι μήτε χρυσόν
πολύν νά έ*χω, μήτε κρείττων ύμνωϊϊς
νά εΐμαι τού Όρφεως, άν επισημον
3έν έ'χω ν,ύ την τύχην καί εξίκουσΓθν.
Τοσαϋτα μόνον λέγω —ρί των έμών
πρός σέ χαρίτων, έπειδί) σΰ εθηκας
άγώνα λόγων. "Οσα 2ε μ' ώνειϊισας
περί των γαμων των βασιλικών, εΰθΰ;
Οα σ' άπΐθΞΐ'ςω δι' ό'ίγων πρώτον μέν
2τι φρονίμως πρα'ττω, σώφρων έ'~6:τα
ότι ΰ-άρχω, φίλος μέγας ε'τ^ δέ
κχί σοΰ τυγχάνω καί των τέκνων >.υ. 'Αλλά
εχ' ή-ϋχίαν. Άφοΰ ήλθον ώς φυγάς
έξ Ίωλκοΰ ενταύθα, συμφοράς πολλάς
έφέλν.ων άμηχάνους, ποίον ευρημα
νά ευρω τούτου ά'λλο εΰτυχέστϊρον,
ή βασιλέως κόρην ό φυγάς έγώ
νά λάβω σύζυγον μου ; "Οχι δι' αυτόν
τόν λίγον ϊστις σ' έρεθίζει, δηλαδή
την κοίτη·; σου έχθαίρων τάχα καί τρωθείς
άπό τής νϋμφης τής καινής τόν ΐμείβν,
ουδέ σϊΐουδάζων νά φανώ πολΐτϊκνος.
Άρκοϋν τα γεννηθέντα, δέν μεμψιμοιρώ.
Άλλά πρό πάντων ο-ως οίκον εΰμαρή
οϊ/,ώμί,ν ν.αί στερήσεις νά μή πάσχωμΓ»,
καλώς γινώσ/.ων ότι φίλον πε-ίητα
πάς φίλος άποφεν,'ει, ν' άναθ,,έψω δέ
40
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τα τέκνα μου άςίως πρός τόν οίκον μου,
τεκνοποιών δέ άοελφΐυς των τέκνων σου
νά συνενώσω ταυτα καί τό γένος μου
τοιούτον συνβρτήσας ν» εΰϊαιμονώ.
Λι;τ·. άλλως Ιχεις βεβαία καί σΐι
των τέκνων σου ανάγκην, διαφέρει δέ
*αί εις εμέ τα τέκνα μου τα μέλλοντα
είς τα νυν οντα νά φανώΐι χρήσιμα.
Μήπως κακώς εσκέφθην; 8/ι βεβαία,
Βέν Οά ήρνεΐσο οΰδ' 2ν σίι, αν ή φροντίς
τής κοίτης δέν σ' ή/ώχλει. Πλήν τοιαύται σε
είσθ' αί γυναΐκες, ώττε έ'χετί τό παν
νομίζετ' δταν ευτυχή ή κλίνη σας.
Εάν δέ συμ.?ορά τις εί; αυτήν συμβή,
ευθύς /.αθ' ολων των καλών κηρΰττετε
τόν πόλεμον. Άλλ' έ'τ:ρίπ=ν ο'. άνθρωποι
κατ' άλλον τινά τρόπον νά τεκνοποιοΰ'*"
μηδέ νά ήτο θ/^λυ γένος· οΰτω δέ
ΐΰΒέν κακόν θα ήτο χαρά τιΐς θνητοϊς.
ΟΡΟΣ. Καλώς, Ίάσων, τούτους μ.έν συνήρτησας
τοίις λόγουϊ, ομως πάλιν φαίνεσ' είς εμέ,
κ2ν έναντία ε*-ω σΐι, ότι τρτδονς
την σύζυγον σου πράττε·ς έργον ά'ϊι/.ον.
ΜΗΛΙ',ΙΑ. "Αλλά τωόντι είς πολλά διαφωνώ
πρός τούς πολλοΰς άνθρώπους* άλλως κατ'
ίττις ύ-άρχων άδικος ίΤν' ευγλωττος
μυρίας είνε τιμ,ωρίας άςιας.
Διότι μέ την γΧώς^αν έγκαυχώμενος
ότι Οά εϋτρΕ-ίση τό άδίκημα,
τολμα νά πράττη τ' άδικα· άλλ' επαρκώς
σ3ίός δέν είνε. Ούτως ή?η πρός εμέ
■αλ σίι μή θ=λϊ;ς νά βαν·»)ς εΰπρίσωπος
■/.αί εϋγλωττίς, διότι μία λέξις μου
θα σ' άΐΐπλίτη' επρεΐϊϊν, εάν κακός
5ίν ή«, νά μέ πείϊης κ' επειτα αυτόν
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
τόν γάμον νά συναψις, άλλ' ούχι σιγϊ}.
ΙΑΣΩΝ. Καλώς τωίντι, άν Οά σοί προέλεγον
τόν γάμον τούτον θά μέ ΰπηρέτε'.ς σύ.
'Αφοΰ καί τώρα την βαρειάν σου οργήν
νά καταστείλης εΐσαι άμετάπειστΐς.
ΜΗΔΕΙΑ. Δέ·; έχωλϋθης υπό τούτου σΰ, άλλά
ό τής βαρβάρου γάμος είς τό γήράς σου
δέν σοϊ άπεβαιν' εΰχλεής καί εϋόΌξος.
1ΑΣΩΝ. Μάθε καλώς καί πάλιν, χάριν γυναικός
απλώς ουδόλως τό βασιλικόν αΰτό
συνήψα συνοικέσιον, άλλζ '/.λΟώς
καί πρό μικροϋ σοί ει-α, μάλλον χάριν σί3
κ' ίνα γεννήσω άδελφοϊις τοίς τέκνοις μου
ήγεμονίδας, οίκιών προπύργια.
ΜΗΔΕΙΑ. Δέν θέλω βίον λυ~;ρώς εΰϊαίμονα
οΰί' 5λβον δστις την ψυχήν μου
ΙΑΣΩΝ. Ήξεύρεις δμως ότι θα μεΐευχηθης
καί σίφωτίρα Οά φανης ; Τα
νά μή τα Οΐωρη τις λυπηρά π:τε,
μηδ' εϋτυχοΰΐα 5^7τυχής νομίζεσα).
ΜΗΛΕΙΑ. Άλλ' 'ύβρϊζέ μ», έπειϊή σι> άσυλον
Ιχεις· έγώ δέ έ'ρημΐς έςόριστος
θά φύγω έκ τής χώρας ταύτης.
ΙΑΣΩΝ. Άλλά ου
νά γείνη τουτο μόνη έπροτίμησας.
Μή αίτιάσαι άλλον.
ΜΗΔΕΙΑ. Πώς ; τί πράττουσ»
μή νυμφευΟεΐΐΛ καί προδοΰσά σε ;
είς τους τυράννους άνοσίους λέγουσα.
ΜΗΔΕΙΑ. Καί σ:ΰ τόν οίκον καταρώμαι άληθώς.
ΙΑΣΩΝ. Δέν θά ίΐλονεικήσω πλέον μετά σοΰ.
Άλλ' άν διά τα τέκνα ή καί την
την ιδικήν σου θέλης τι χρηματικήν
βοήθημα νά λά6τ;ς, λέγε· έπειδή
48
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
εΤμ' έ'τοιμος νά δώΐω μέ δαψίλειαν
καί σύμ6;λα νά πέμψω είς τοΰς φ'λους μο·>
τίΙ>; έν τϊ) ξένη όπως τύχης παρ' αυτοίς
φιλοςενίας. Άν δέ ταυτα άρνηθης,
μωρά, ώ γύναι, θά φανή;· Οά πράξη; δέ,
άν καταστείλγ]; την οργήν, καλλίτερον.
ΜΙΙΔΕΙΑ. Οϋτε των ξένων χρήσιν νά ποιήσωμεν
των ιδικών σου, οΰτε νά δεχθώμεν τι
βοήθημί σου, μήτε 3ος ημίν ουδέν.
Εΐν' ά'ίωρα τα δώρα τού καχοϋ άνορίς.
ΙΛΣΩΝ. Αοιπόν έγώ μέν τώζ θίίϋς μαρτύρομαι
ότι είς παντί σέ τε καί τα τέκνα μου
νά βοηθήσω Οέλω, ομως τ' άγαθά
ουδόλως σ' είνε άρεστά, άλλ' άπωθίΐς
ταϋ; φίλΐυς άγερώχως· τούτου ένεκα
θά λυ-ηθής βεβαίως περισσότερον.
ΜΙΙΛΕΙΑ. Χώρει· διότι πόθο; σ' έκυρίευσε
τής νεονΰμφου κόρης, των ομμάτων της
μικράν χρονοτριδοΰντ». Ναί, νυμφεύθητι,
διότι ί'αως, καί τό λέγω συν θεώ,
τοιούτον γάμον θά συνάψη; άληθώς
&7τε ν' αρνήται τούτον. "Ηδ"κ) ά'πελθε.
ΧΟΡΟΣ. Οί έρωτίς δταν αΐϊδροί έπέλθουν καί μέ βίαν
8έν δίδουν οΰτε αρετήν άλλ' οϋτε εΰδοξίαν.
Ό-αν δ' ή Κΰπρ,.; έρχεται κα! συγκιντ) μετρίως ,,
ε!/ ή Οεά ήδον.κή κα: εΰχαρις ό βίος.
Μτ,δέ—τ' εκ των τοξων σου, θία, των χρυσωμένων
νά ρίψης ε'ΰχομ' έπ' έμοΰ τό βέλος των χρισμένο»
μέ Ιμερον άκάθεκτον μ' άρκει ή σωφροσύνη
είνε το δώρον των θεών τό κάλλιστον έκείνη.
Άλλ' είς την Κύχριν την οεινήν θά εΰχηθώ καί πάλιν,
β κοτέ μή ρίπτϊ) τάς ψυχάς είς μαύρην παραζάλην
οργί,ς κϊί λογομαχιών κ»; εί; εί; ερ:.οια-> σάλους,
ώθοϋσα μέ άκίθεκτον ορμήν είς γάμου; άλλους.
Τΐμώ-α ?έ την ήτυχον συμβίωσιν έκείνη
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 49
τας των συζύγων έ'ριδας ταχεϊα νά πραόνη.
ΎΩ δώματα μου, ώ πατρίς, ουδέποτε νά γείνω
ξένη καί ά'πολις, ουδέ χωρίς ημών νά μείνω,
έν λύπη ζώσα θλιβερώς ζωήν την οϊκτροτέραν
νά έστερούμην πρότερον τό φώς καί την ημέραν.
Καλλίτερον ό θάνατος νά μ' εύρη· δ?ν ε'ν' ά'λλη
όδΰνη πλέον ή τής γής τής πατρικής μεγάλη
νά στερηθή τις· τό κακόν τό ειδίν, ίγι ξένους
νά είπω λόγους έ'ρχομαι παρ' ά'λλων άκουσμένους.
Σέ τώρα οίίΐε πόλις τις νά σέ φιλοξενήση
ϊέν ε'νε, οϊίτε φίλος τις νά σέ παρηγορίση,
παθοϋσαν τα δεινότατα είς την ζωήν σου πάθη.
'Αλλ' ε"θε άσυμπάθητος τα κάκιστα νά πάθη
όστις τους φίλους δέν τιμα άνοίγων την καρδίαν
τοιούτου φίλου ώ ! ποτέ δέν θέλω την φιλίαν.
ΑΙΓΕΓΣ. Μήδεια, χαΐρι" των προσρήσεων αυτών
δέν είνε καλλιτέρα, δταν προσφωνη
τους φίλους τού τις άλλη.
ΜΗΔΕΙΑ. γΩ χαΤρε καί σύ'
ΑΐγεΟ, έπίστ,ς, ΐοΰ σοφοΰ Πανδίονος
υ'ιέ! καί πόθεν ήλθες είς τής γής αυτής
τό εδαφος ;
ΑΙΓΕΥΣ Τοΰ Φοίδου ήλθον έκλιπών
τό παλαιόν μαντεΐ:ν.
ΜΗΛΕΙΑ. Είς τόν μαντικόν
τί θέλων δέ μετέδης όμφαλόν τής γής ;
ΑΙΓΕΓΣ. Πώς ν' άποκτ/,σω παίδων σπέρμα έρευνών.
ΜΗΑΕΙΑ. Πρός θεών ! «παίς άγεις μέχρι σημερον
τόν βίον ;
ΑΙΓΕΥΣ. Άπαις, τη βουλη θεοΰ τινος,
εϊμί τωόντι.
ΜΗΔΕΙΑ. "Εχων άρα σύζυγον
ή άπειρίς ών γάμου ;
ΑΙΓΕΓΣ. Όχι, απειρος
εΰνής δέν ε'μαι γαμηλίου.
• 4.
50 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΜΗΛΕΙΑ. Τί λοιπόν
δ Φοΐδος περί παίδων ειπέ σοι σοφόν ;
ΑΙΓΕΥΣ. Σο^ώτερα ή όσον νοΰς άνθρώπινος
νά εξηγήση εκη.
ΜΗΛΕΙΑ. Τόν χρησμΐν ό" αυτού
ημείς εΐν' άρα θεμιτόν νά μάθωμεν;
ΑΙΓΕΥΣ. Καί μάλιστα· διότι χρήζει καί σοφής
τωόντι διανοίας.
ΜΗΛΕΙΑ. Τίνα δέ χρησμόν
σοί ίδωκεν, ά'ν είνε θεμ,ιτον, εί—έ.
ΑΙΓΕΥΣ. Άσκού τόν πόϊα νά μή λύσω τόν έμπρός.
ΜΗΛΕΙΑ. Πρίν άν τ! πράξης, ή εις -οίαν φθάσης γήν;
ΑΙΓΕΥΣ. Πρίν έπανέλθω είς την πατρικήν μου γήν.
ΜΗΔΕΙΑ. Συ δ' ώς τί θέλων, ήλθΞς είς την γήν αυτήν ;
ΑΙΓΕΥΣ. Έν Τροιζηνία είνε ά'ρχων τις Πιτθεύς.
ΜΗΛΕΙΑ. Πέλοπος γόνος, λέγουν, εϋσεβέστατος.
ΑΙΓΕΥΣ. Πρός τούτον θέλω νά κοινώσω τού θεοΰ
τό μάντευμα.
ΜΗΔΕΙΑ. Διότι πράγματι σοφός
καί τρίβων είνε τα τοιαΰτα 5 άνήρ.
ΑΙΓΕΥΣ. Κ' έμο3 πρός τούτοις είνε πάντων φίλτατος
των δορυξένων φίλων.
ΜΗΛΕΙΑ. Εί'ης εΰτυχής
κ' επιτυχίαν σ' εΰχομαι των πόθων σΐυ.
ΑΙΓΕΥΣ. Σοΰ δέ τό δμμα καί ή ϊψις διατί
ήλλοιωμένα ούτως είνε ;
ΜΗΛΕΙΑ. Κάκιστον,
Αίγεΰ, άνδρών απάντων έ'χω σύζυγον.
ΑΙΓΕΥΣ. Τί λέγεις; την αιτίαν τής σής θλίψεως
σαφώς ε!-έ μοί.
ΜΗΛΕΙΑ. Ό Ίάσων μ' άϊαεΐ,
ουδέν έκεΤνος έξ εμού παθών.
ΑΙΓΕΥΣ. κ«ί τί
κακόν «οί πράξας ; λέγε μοί σαφέστερον.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 51
ΜΗΛΕΙΑ. Γυναΐκα άλλην ττρίς εμέ τ;ϋ οΐκου τού
έχει γ.νρ!.χ·/.
ΑΙΓΕΥΣ. Καί έτίλμησ' άληθώς
τό αίσχιστον νά πράξϊ] τούτο;
ΜΗΔΕΙΑ. ' Μάλιστα!
ημείς δ' οί πρωην φίλίΐ εϊμεβ' άτιμοι.
ΑΙΓΕΥΣ. Κα'ι &Υ αιτίαν —{αν, έραΐθείς ή σέ
έχθαίρων ;
ΜΗΛΕΙΑ. Μέγαν δντως έ'ρωτα.
ΑΙΓΕΥΣ. ' Αοιπόν
έρρέτο), άν, ώς λέγεις, εΐν' αΰτος κακίς.
ΜΗΔΕΙΑ. Άνδρών τυρά^νων κηϊεΐτής έπάθησε
νά γ6{νη.
ΑΙΓΕΥΣ. Τίς οέ εί/ ό τ.ενθΐρϊς αΰτοΰ;
συμπληροί) μοί τόν λόγον.
ΜΗΛΕΙΑ. Ό τής γής αύτη;
τής Κορ'.νθίας ά'ρχων Κρέων.
ΑΙΓΕΥΣ. Συγγνωστον
εΤν' 2ντως να λυπήσαι, γύναι.
ΜΗΛΕΙΑ. Χάνομαι!
πρός δέ καί εκ τής χώρας έςορίζομαι.
ΑΙΓΕΥΣ. Άλλ' υπό τινος ; Τουτο πάλιν τό κακόν
μοί λέγεις νέον.
ΜΗΛΕΙΑ. Έκ της Κορινθίας γής
ό Κρέων μέ διώκει ΰ-ερόριον.
ΑΙΓΕΥΣ. 'Αφήνει ό"1 ό Ίάσων ; Ο03' αΰτϊ καλόν.
ΜΗΛΕΙΑ. Λόγω μέν οχι, θέλει δέ νά καρτερώ*
άλλά σέ ίκετεύω, τοϋ γενείου σου
καί των γονα'των άπτομένη. ϊίκτειρον,
ν»; Ι οΐκτεφίν με την ταλαίπωρον καί μή
έλαυνομένην μέ πχρίδης έρημον.
Κ«ί δέςαι μ' είς την χώραν κ' είς τόν οΙ/.:ν νη.
θϋτως ό ?ρως παίδων τελεσ^όρος σοι
παρά Οεών νά γείνγ;, κα! ίΰ ολβιος
καί εΰτυχών νά θάλης- 3έν ήςε^ρεις δέ
52
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
καί ποίον όντως ευρες ήϊη εύρημα.
Διότι θά σέ παάσω ίντα ά'παιϊα
καί τέχνων Οα σέ κάμω ν' άπ;δης πατήρ.
Τοιαΰτα δέ ήςεύ^ω έγώ ράρμ.ακα.
ΑΙΓΕΥΣ. Διά πολλά, ώ γίναι, έΐμχι πρόθυμος
την χάριν ταύτην νά σο! δώσω, των θεών
ένεκα πρώτον, είτα χάριν τής γονής
ήν ύπισχνεΐσαι τέκνων έπειδή αΰτό
έπιθυμώ πρό πάντων. Την δ' απόφασιν
αυτήν λαμβάνω' άν μέν εις την χώραν μοί»
έλθη;, έγώ ξενίαν κ' υπεράσπισιν
Θά πρ:σπαθήιω νά σοί δώϊω, δίκαιος
ύζάρχων Εμως σοί προλέγω καί αΰτό.
Έγώ δέν Οέλω νά συμπαραλάβω σε
εντέυθεν· αν δέ Ιλθης είς τόν οίκον μου
αύτη, θά έχης άσυλον, οΰδ' εις τίνα
Οά έπιτρέψω νά σ' έγγίστ;, μόνον συ
Ιντϊΰθεν άχαλλϊσσου μόνη, έπειδή
νά ?ώσω κ' είς τίύς ξένους δέν έπιθυμώ
αιτίαν.
ΜΗΛΕΙΑ. Οΰτως έσται· άλλ' εχέγγυον
εάν μοί δώτρ,ς τούτων, εσομ' άσφαλής
έκ μέρους σου καθ" δλα.
ΑΙΓΕΥΣ. Μή πεποίθησιν
δέν έ'χίΐς πρός μ= ; ή τίς ή δυσχέρεια ;
ΜΗΛΕΙΑ. Πεποίθησιν βεβαίως Ιχω* άλλ' έχθρός
ό όΐκος τού ΠεΆίου καί ό Κρέων δέ
νυν είνε πρός με· κ' είς αυτοίς, αν Βεσμευθη
ϊι' δρκων, έκ τής χώρας θέλοντας τής σής
νά μ' άπαγαγ:υν, δέν θ' αφήσης βία σίΰ.
"Αλλως μ.έ λόγους μόνον συμβληθε'ις, χωρίς
καί θίών δρκους νά παράσχης, δυνατόν
νά γείνη* φίλος καί ευκόλως νά πεισθ?,ς
μέ οιαπραγματεύϊεις- άλλως έπειΒή
έγώ μέν εΐμχι άϊθενής, άδΰνατος,
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 53
αϋτοί δέ είνε πλούσιοι κ»! τΰραννοι.
ΑΙΓΕΥΣ. Πολλήν, ώ γύναι, ένϊεικνυεις προνοιαν
άλλ' άν καί τ;ΰτο Οίλης, £έν άρνοΰμαί σοι
νά χράξω τουτο· .έπίΐϊή καί είς Ι;χέ
τοιουτοτρόπως^ ε*νε άσφαλίστερον,
πρ':ς τους έχθροΰ; σου εν δι-Ααιολόγημχ
ά/ έ'χω νά προβάλλω· άρεοτότερον
κ' είς σέ βεβαίως είνε- λέγε τους θεούς.
ΜΗΔΕΙΑ. Αοι-όν όρκίζου εις τής γής τό έ'ϊαφος
καί τόν πατέρα τοΰ πατρίς μου "Ηλιον
καί των Οεών τό γένος δλΐν συντιθείς.
ΑΙΓΕΥΣ. Τί θέλω πράςει ή τί 2/_ι ; λέγε μοί.
ΜΗΔΕΙΑ. Ότι οοΒε-οτ' έκ τής γής σου οϊΐτ' αΰτός
θα μ.έ έκδάληί, οΰτ' άν ά'λλος τις ζητί)
νά μ,' άπαγάγη των έχθρών μου, σύ ποτε
δέν θά μ' άφήττ,ς εκουσίως ϊΐω ζης.
ΑΙΓΕΥΣ. Λοιπόν όμ.νύω είς την Γήν ·/.' εις τό Χαμπρί')
Ηλίου φώ; καί πάντας τοΰς θεοΰς όμοΰ
εις οί ά'Λίύω νά έμμείνω παρά σοΰ.
ΜΗΔΕΙΑ. Άρκεΐ· τί δέ νά πάθιτ,ς εάν τούτον σου
τόν δρκον ϊέν τηρήσης;
ΑΙΓΕΥΣ. Εις τους δυΐσεβεϊς
καί τού; άνόμίυς άνδρας οσ* γίγνονται.
ΜΗΔΕΙΑ. "Ηδη ττορεύΐυ χαίρων έ.τειδή καλώς
έχουσι πάντα· -/.αί έ,'ώ ώς τάχιστα
Οά έ'λθω ιΐς Αθήνας, δσα μελετώ
πράξασα /.αί τυχοΰσα δσων βοΰλΐμίΐ.
ΧΟΡΟΣ. Ό τής Μαίας Έρμής όδηγός σου νά η
πρός τού; οΐκου; σου εϊθε καί οσα ~;0ίΐς
έν τω νω κατ' ευχήν, ν' άποβώσιν, Αΐγίΰ,
έπε'.δή άληθώς
σΐι γενναΐος άνήρ μ;ί εφάνη;.
ΜΗΛΕΙΑ. Ώ Ζεΰ ν α! Δίκη τοΰ Διός /.αί "Ηλιε !
Τώρα νικηταί των έχθρών μας έ'νδοςοι
θά γείνωμεν, ώ φίλαι, /■ επί τής =5οϋ
54
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τής νίκης ήδη βαίνομ,εν τώρα ελπίς
να τίσωσι την δίκην οί έμΐ-ί έχθρίί.
Διότι ούτος ό άνήρ, καθ1 ό ημείς
έπάσχομεν ίοίω;, των βουλών ημών
λ'.μ.ήν εφάνη· ά~ό τούτου θέλομεν
τόν καλών άναρτήσει τόν πρυμνήσιον,
είς τ' άττυ τής ΙΙαλλάδος καταφεύγουσαι.
"Ηδη Οα σ' ϊϊγ,μ κάντα μου τα σχέΐΊα1
μ.ηδ' αναμένη; λίγου; ευχαρίστου; σοι'
πέμψασα Ινα ήϊ' είς τόν Ίάτον»
των ο'κετών μου θλ ζητήσω παρ' αϋτοΰ
νά έλθη νά τί ν ιϊω' οταν έλθη δέ,
θά εΓπω λόγου; πίαοτέρους είς αυτόν
ότι κ' έγκρίνω ταύτα κ' έχουσι καλώς,
οί γάμοι οΰς συνήψεν οί βασιλικοί,
προίΐυ; ημάς, ν.τ.1 ότι είνε κα'ι καλώς
τωίντι έσκεμμένα "/.αί συμφέροντζ.
Μόνον οί παΐϊες θά ζητήϊω οί εμίί
νά μ.είνωσιν ένταϋθϊ, ϊχι βεβαία
δπω; άΐήίω επι χώρας εχθρικής
είς τοϋ; έχθρ:ύς μου τούτους έςουθένημα,
άλλ' ίνα κτεΐνω μ.; δολίχ; μηχανάς
την κόρην τοϋ τ^ράννου1 έκειοή αΰτους
θά πέμ,ψω πρός την νΰμφην ϊώρα φεροντας
πέπλον λεπτόν καί πλόκαμον χρυσήλατον.
Άν δέ λίδοϋΐα την στολήν περιβληθή,
Ο' άπολεσθή παγ/.άκως /.ι όστι; άν αυτήν
έγγιση' μ.έ τςιαΰτα έγώ φάρμακχ
τα δώρά μου Ο ά χρίΐω· άλλ' ενταύθα μέν
τϊν λόγον μου περαίνω τόν περί αυτή;.
Ταγίζετ' 2μως ή ψυχή μου έ'πίΐτα
οποίον έργον μέλλω βϊϋ! νά έργασθώ,
διότι θ' άποκτείνω /.αι τα τέκνα μου.
Ουδείς ύ-άρχϊ'. ν» τα σώΐη ές εμοθ.
Κ«ί ϊΐάντ' ά^οϋ τόν οικον τοϋ Ίάσονο;
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 55
άνάστατον ποιήσω, τότ' άπέρχομαι
φυγάς· τόν φόνον φεΰγουσα των παίδων μ,ου,
τολμήσασ' έργον φεΰ ! άνοσιώτατον,
διότι τό γελάσθαι υπό των έχθρών
δέν είνε, βίλαι, ανεκτόν έρρέτω, τί
τό ζήν μοί κέρδος ; οϋτε οίκον έ'χω νυν,
οίίτε πατρίδϊ, οΰτε παραμύθημα.
"Εσφαλλον τότε, δτε εγκατέλειπον
τόν οίκον τόν πατρωίν μου εις "Ελληνος
άνδρός πεισθεΐσα λόγους, όστις συν θεώ
θά μας πληρώση δίκην τώρχ, έιτειδή
οΰτ' έξ έμοΰ θά ί'οη παΐδας τοϋ λοιπού
οίίτ' έκ τής νεογαμ.ου νΰμφης τού ποτέ
θέλει τεχνώσει, έπειδή κακή κακώς
άνάγκη ν' αποθάνη δια των έμών
φαρμάχων αυτή· &- μί; μέ νομίζη τις
αδύνατον καΐ οαύλην, μηϊέ ήσυχον,
άλλά έκ τοΰναντίου, πρός μέν τοϋς έχβρυς
βαρείαν, εΰμενή δέ πρός τίΰς φίλους μου.
Διότι των τοιούτων εΰκλεέστατος
ό βίος είνε.
ΧΟΡΟΣ. 'Αλλ' άοοΰ έκοίνωσας
τόν λόγον ήμΤν τούτον, άποτρέπομεν
νά πράςης ταυτα καί των νόμων των θνητών
ύπερμχχοϋσαι, ώφελοΰσαι δέ κα·. σέ.
ΜΙΙΛΕΙΑ. Οΰκ Ιστιν ά).λως. Σοί δέ συγγνωστόν αΰτά
νά λέγιτ(ς, μή παθοϋσα ώς έγώ κακώς.
ΧΟΡΟΣ. Άλλά *1ήν τόλμην ν' άποκτείνης, γύναι, πώς !
τα τέκνα σου θά λάβης ;
ΜΗΛΕΙΑ. Ούτως, επ«ιϊή
δ σύζυγίς μ.ου θά δηχθη τα μάλιστχ.
ΧΟΡΟΣ. Σϋ δέ άθλιωτάτη άληθώς γυνή
θα γείνης όντως.
ΜΗΛΕΙΑ. 'Αλλ' έμ-ρός καί περιττοί
οί λόγοι πλέον ήδη τόν Ίάσονχ
56
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
υπαγε, φέρε, κίμιζε· εις άπαντα
τα μυστικά μ;υ, βλέπεις, σ' έ'χω έ'μπιστον.
Μηϊέ τω ει-ης τι έξ ών απόφασιν
νά πράςω έ'χω, άν πρός τους όΈσττότας σου
εΤσ' εΰνους ό'ντως κ' εΐσαι άληθώς γυνή.
λΟΡΟΣ. Οί Έρεχθεΐδϊΐ εχπαλαι ώς δλδιοι ύμνοΰνται
κα'ι παΐδες ώτυχεΐς Οεών, άνέκαθεν καρποΰνται
άπό έϊάφους ίερού κα! χώρας άίτορθήτου β
τ» ίνθη τα κλεινότατα υϊΐίας μελιρρύτου,
μ' άίρίν τόν πόδα βαίνοντες διά λάμπρου αίθέρος
καί πάντοτε τερπόμενοι καί ζώντες είς τό μερος,
οπου ποτέ ή των Μουσών έρατεινή χορεία
νά αναβάλη ή ξανθή ήθίλησ' Άρμονία*
Επου άκόμη, λέγίυσιν, ή χείρ τής Αφροδίτης
έκ τού καλλίρρ:υ Κηφισοΰ άρΰσασα τής κΐίτης
τό κοΐλον τής χειρός αυτής άπό τής δρόσου γέμον
εις αϋρας 7.3ΐτ£σ·Λέ5ασ5 μ,ετρίας των άνέμων.
Καί νυν φοροθσα πάντοτε εΰώϊες ρδων στέμμα,
έςαποστέλλ' είς τοάς βροτο'υς τους έ'ρωτας ήρεμα,
τής μουτικής τοΰς χορηγ;ύς παρέδρους τής σοφίας
καί συνεργΐυς έμπνεύσεων καί άρετής παντοίας.
"Ω! πώς λοιπόν σέ, δυστυχή, την τταιδοκτόνον ήδη
μετ' άλλων την άνόσιον ή χώρα θά σέ ίδη ;
Των Ίερών των πβταμών τό ναμα πώς σε τώρα
ή πόλις ή των οίλων σο« θά σέ ϊϊχ'ίή ή χώρα ;
"Ω ! σ-/.έφθητι τό χτΰπημχ των τέκνων αζυ καί μόνον,
μή έκτελέσης, σκεφθητι, ποτέ τοιούτον φόνον.
Σέ ίκετεύομεν θερμώς, τα τέκνα μή τολμήσγίς
νά τα φονεϋσης μηδαμώς. Την τόλμην ποθ θ' άντλήσης
ή ^ς Φ»7.ϊς ή τής χειρός, μέ ποίαν δέ καρδίαν
θ' άποτολμήΐης, δυστυχη, τοιαύτην κρεουργίαν ;
ΟΊ οφβαλμβί σου πώς λοιπόν τ: δάκρυ Οά χρατήσουν
άν τ' ομμα σου τα βλέμ,ματα των τεκνων άντιχρύσουν ;
Ίκέται άν οί παΐδές σου κροσπέσουν πώς θ' άστράψης
έκ τόλμης κ' είς τό αΐμί των την χείρα σου θά βάψης;
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ
ΙΑΣΩΝ. Ήλθον προσκληθείς, έ-ειΒή καΐ αν εχθρά
μοί εΐσαι, άλλα τουτο δέν ήθέλησα
νά σ' άρνηθώ τωόντι· θά σ' άκούσω δέ
τί νέον, γύναι, έ; έμοϋ βπιθυμεΐ;;
ΜΗΔΕΙΑ. Συγγνώμην, ώ Μαΐων, έξαιτοΰμβί σε
δι' οσα είπον, ά'Ο.ως δ' είνε δίκαιον
νά φέρης τάς αργάς μου' μεταξΰ ημών
κολλζ τα φ!λα άλλοτε έπράχθησαν.
Έγώ 8' εις λίγους ήλθον μένη κ' έμαυτήν
έςήλεγξχ- σχϊτλία, τί παραφρονώ!
κ' έξαγριοϋμαι πρός καλώς βουλεύοντας,
εχθρά δ' είς τού; τυράννους μίχψ γίνο^α·.
τής χώρας ταύτης, κ' είς τόν σύζυγον εχθρά,
όστις β;6αίως συμ,:ρερώτχτ}ΐ ημίν
την κόρην το3 τυράννου πράττει νυμφευθείς
χαι άδελφους των τέχνων σπείρων των έμών ;
Καί δέν θά παύσω τόν Ουμόν λοιπόν αυτόν ;
Τί χάσχω ; Εταν ευτυχίαν ς'. θεο!
πορίζουν; πώς ! δέν έ'χω τταΐϊας άληθώς;
Καί δέν ήςεύρω ότι πρόσφυγες εσμέν
χ' έστερημένοι φίλων ; Ταύτα κατά νοϋν
«•Λλογισθεΐσα άνεγνώρισα πολλήν
την άίουλίαν 3τι εΤχον κ' έκ θυμοΐ
ματαίως ότι κατελήφθην. Κα! λοιπόν
τώρϊ σ' έγκρίνω καί μοί φαίνεσ' ά)η')ώς
σωφρίνως ότι πράττει:, ταύτην προσλϊίών
την κη5εστεί*ν· έγώ ϊ' άφρων φαίνομαι,
ήτις καί νά συμπράςω εις το βουλευμχ
επρεπε τουτο χαί εις πέρας άγαθόν
νά φέρω κ' εις τοΰς γάμους να παραστχθώ
χαί νά στολίζω χαίρουσα την νύμφην σ:υ.
Άλλ' αί γυνίϊκε; εϊμίθ' δ,τι είμίβα,
κακόν δέν 7»έγω, άλλ' οΰχ ήττον £μως σΰ
πρός τούς χαχοΰς δέν έδει νά ίμβκοθης
ν.αί ν' άντιτείνης άντ1 άφρόνων άφρονα.
57
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Παραχωρώ εν τούτςις καί όμολογώ
ότι κακώς έΐρίνΐυν τίτε, άλλά νυν
καλλίτερον εσκέφθην ήϊη τό εξής
Ώ τεκνϊ, τέκνα, ϊεΰτε, πργωρϊρχΐϊ.,
έξέλθετ' άτπΐσθήτε τόν κατέρα σας,
προσαγορεύϊατέ τον μεθ' ημών κα! σε'ΐς
κ' έκ τής προτέρας εχθράς διαλλάχθητε
πρός φίλους φίλοι μετά τής μητρός ημών.
Αιότι πλέον συνε^ιλιώθημεν
κ' έφυγαδίύθη ή όργή μ*ς. Λάβετε
την δεξιάν τ:υ χ=ΐρ*· οΐμοι! άλλά πώς
Λακόν τι κεχ^υ/μένον ^ροα'.σθάνομαι !
"Αρα γ' ώ τέκνα, οΰτω ζώντες καί πολύν
αχίμη χρόνον την καλήν ώλένη·* σας
Οά τείνητε ; 'Αλλ' οΐμίΐ ! τάλαινα έγώ
οί θφθαλμοί μου πώς δακρύο^ν, φόβου δέ
εΐν' ή ψυχή μου πλήρης ! ένω μίλις δέ
πρός τόν πατέρα παύω την διαφοράν,
την τρυφερίν των όψιν ταύτην θλιβερών
ένέπλησα δαν.ρύων.
ΧΟΡΟΣ. Κ' εις εμέ χλωρόν
κατηλθε δάχρυ των ομμάτων εΐθε δέ
μή τό κακόν προβαίη μίΤζον ή το νυν.
1ΑΣΩΝ. Α'.νώ σου, γ!ι"αι, ταύτα, δέν μΐμψιμοιρώ
οΰϊέ δια τα πρώτα ομως' έπειδή
των ν^ναιΑών τό γένος εΤ/ε φυσικόν
ν' άγανϊκτή, όπίτα; παρεισάγεται
δ σ^ζ^ν5ς άλλοίίυς γάμους- άλλά νυν
ή σή χαρδία μετεδλήθ' είς τό καλόν,
ένίησας δέ τέλος κα! την κρείττον»
3ίυλήν χϊ· τουτο πρέπει είς την σώφρονχ
γυναϊ/.α. Σεΐς ?έ, τέκνα μου, περί υμών
καλώς φροντίζων ό πατήρ σας Ιλαδε
μετά θεώ·ι μεγίλςν ήδη πρόνοιαν.
Έλΐίζω δέ άκίμη ότι καί ύμεΐς
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 59
μ=τά των άδελφων σας θά πρωτεύητβ
έδώ έν Κορινθία, άλλ' αΙ>ξάνεσθ£,
τα ϊ' άλλα ό πατήρ σας κχ' δΐτις εϋμενής
έ/, των θεών σάς είνε πράττει δι' ΰμδς.
Εΐθϊ 3' είς ήδης τέλος ιοω εΰτραφ=ϊς
νά φθάσητ' 8ντω; των έχθρών μιυ κρείπονες.
Αυτή, τί πάσχεις ; τί μέ δάκρυ* ύγρά
τάς κόρας καταβρΞχε'.ς, στρέψατ' όπισθεν
την παρειάν σου ; καί δέν δίχετ' ές έμοΰ
τόν λόγον τούτον εΰφροσΰνως.
ΜΗΛΕΙΑ. Άλλ' ουδέν
περί των τέχνων τούτων μόνον σκέπτομαι.
1ΑΣΩΝ. θάρρει λοιπόν ϊιίτι τα περί αυτών
καλώς θά οιαχάξω.
ΜΙΙΛΕΙΑ. Μάλιστα, Οαρρώ-
οΰο' άπιστώ βεβαίως είς τοϋς λίγ:υς σ;υ.
Άλλ' ή γυνή -/.αί θήλυ κ' είς τα δχκρυα
έπιρρεπής ΰπάρχει.
ΙΑΣΟΝ. ' " Άλλά τί λοιπϊν
τα τέκνα ταυτα κλζίεις ;
ΜΗΛΕΙΑ. Τα έγέννησα· -*
κα: 5τε ηϋχου σΰ νά ζήσωσιν, εμέ
παράπονον μοΰ ήλθε. άν Οά ζτίτωυι.
Άλλά ίΥ οζχ ήλθες νά ϊιαλε/.θης
τα μέν ελέχθη, τα δέ μέλλο) νά είπω.
Άφοϋ νά μ.' άποστείλουν έκ τής γης αϋτϊ-ς
ν. τύρανν;ι τής χώρας απεφάσισαν,
καί είς εμέ Οά είνε προτιμώτερον
καλώς γνωρίζω, μήτ' είς σε έμπίϊιον
έδώ νά μένω, μήτε είς τΛ; άρχοντας,
διότι βαίνετ' εί; τόν ίΐ/.ον μέ μ'.σιϋν
ημείς μέν έκ τής χώρας φεύγομεν αυτή;,
οί παΐδίς δ' δπως έχτραφώ'ΐν υπό σοΰ,
νά μή φυγαδευβώσι, παρχ/.άλεΐον
τ:ν Κρεοντα, εντεύθεν.
60
ΙΑΣΩΝ.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
'Αγνοώ εάν
αυτόν θί ττίίσω, τρέτν. δέ νά πειραθώ.
ΜΗΑΕΙΑ. Σΰ ό' άλλά την γυναΐκα την σήν κέλευσον
την χάριν νά ζητήση παρά τού πατρός
νά μ.ή φυγαδευθώσι.
ΙΑΣΩΝ. Ναί! χαί μίλιττ*
πιστεύω νά την πείσω υ.λι αύτη εάν
είνε των βίλλων μία γυναικών.
ΜΗΔΕΙΑ. Καλώς.
θά σέ συνδβάμω δ' εις τό έργον σ;υ κ' έγώ,
ϊιότι ϊώρα πρός αυτήν τα κάλλιστα
των πολυτιμων πιζρ' άνθβώποις σήμερον
τούς πα'ΐξας θ' άποστείλο) φίροντας αυτή,
πέπλον λεπτόν -α»1 πλόκαμον χρυσήλατβν.
'Αλλ' όσον τάχος την στολήν άνάγ/η τις
έδώ νά φέρη των ΰπηρετών αυτήν.
Πολλαπλασίως 8' ουχί α-αξ εΰτυχής
θά είνε σύζυγον της αν?ρα άριστον
έχιτυχούσα σέ κ«ί κίΐμον έχουσα
είς τοΰς έκγίνους 2ν εδώρησεν αΰτοΰ
ό τΐΰ πατρός μου πατήρ "Ηλιος ποτέ.
Λάβετ' ώ παΐϊες τα ϊωρήματα αΰτά
καί φέροντες τη νύμφγ) τί) βασιλική
τη μαν.ϊρία δίτε' οχι άσημχ
Οά λάβη όντως δώρα.
ΙΑΣΩΝ. ' "Ω ματαία, τί
νά στερηίί|ς τού κόσμου τούτου ; ή φρονεΐς
ότι σ-ανίζει πέπλων ό βασιλίδος
ό οΤχος καΐ χρυσίου ; ούλαςον αΰΐά
καί μή τα δίδη;, έττειϊή εάν ημάς
αξίους λόγου ίπωσοΰν μ.ας θεωρή,
θα προτιμήση των χρημάτων, κα'ι καλώς
ήςεύρω τούτο.
ΜΗΛΕΙΑ. Μή μέ άποτρέπης σΰ,
τα δώρζ, λέγουν, πείθουσι κα'ι τους Οεούς.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ 01
Καί παρ' άνθρώποις είνε, λέγουν, ό χρυσός
μυρίων κρείττων. Ειν' ή τύχη νυν αυτής,
εκείνην χροστατεύε1. ό Θεός, αυτή
δεσπόζει τώρα· καί 6' άντήλλασσβν έγώ
καί την ψυχήν μου τής φυγης των τέκνων μου,
ουχί χρυσόν καί μόνον. Άλλ' ώ τέκνα μ;υ,
εις τοΰς πλουσίους οΤκους εϊσίλθόντα νυν
την νέαν τοϋ πατρός σας ήδη σύζυγον
κ' εμήν κυρίαν, ίκετεΰετε θερμώς,
παρα·Α»λϊΐτε μή σταλητ" εξόριστοι,
προσφέρονχε; τόν κόσμον τούτον, έπϊΐδή
άνάγκη τουτο εΤνε, εις τάς χείρας της
αυτή νά λάβη ταυτα τα δωρήματα
/αί τα'χιστα χωρεϊτϊ· κ' εΰτυχήσαντες
φαιδροί πρός την μητέρ» ν' άναγγείλητε
επιτυχίαν τής έπιβυμίας τη;.
ΧΟΡΟΣ. Δέν ύπάρχίΐ ελπίς τώρα πλέον
τής ζωής των δυστηνων, ουχί Ι
Άλλ' εις φίνον χωρ:ϋΐι μοιραίον
ήίη πλέον, ώ τέκν' άτυχή !
Καί ή νΰμφη Οά λάβη τό στέμμα
τό χρυσουν, άλλά βλάβης μ.εσ:όν,
·/.' εις την κέμην Οά θέση ήρίμα
την ξανθήν της τόν φόνον αυτόν.
Μέ τας χείρας αυτάς της θα βάλη
τού θανατου τόν κόσμον πικρόν.
θά την πείσουν τοϋ πέπλου τα κάλλη
τοΰ στεφάνου
V
αΰτοϋ τό λαμπρόν.
Είς τοιαύτην παγίϊα θα πέΐη
καί είς τέλος θανάτου οικτρόν.
Καί γαμήλιον κόσμον θα θέση,
άλλά κόσμον ή μαύρη νεκρών.
Σΰ δ' ώ τάλαν, γαμίρϊς κακής ώρας,
υπό μοίρας οΐκτρας πλανηθείς,
των τυράννων θά γείνης τ/;ς χώρας,
62
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
άγνοεΐς δέ είς ποίον ώθείς
καί τα τέκνα σου όλεθρον ήδη
τής ζωής των σκληρώς φοβερόν
καί ή νέα σου νύμφη θά ίδη
«οίον θάνατον φεΰ ! στυγερόν.
Κα'ι σοϋ, τάλχινα μήτερ, άξία
εΐν' ή θλίψις πολλών στϊναγμών!
πώς θα κόψ>]ς των τέ/.νων άγρίχ
τής ζωής τόν ακμαΐον παλμίν;
Χάριν, οιμοι! τοϋ γάμου σου, 5μως
ειν' ό πόνος σου όντως πικρός,
ήν άφείς ό άνήρ σου άνόμως
συνοιχεΐ νυν μετ' ά'λλης φαιδρός.
ΠΑΙΑΑΓ. Ώ
δέσποινα, ίδΐΰ λοιπον ιά τέκνα σου
ΜΗΑΕΙΑ.
ΠΑΙΛΑΓ.
ΜΙΙΛΕΙΑ.
ΠΑΙΑΑΓ.
ΜΗΛΕΙ.
ΙΙΑΪΛΑΓ.
ΜΗΑΕΙΑ.
τής έξορίας απηλλάγησαν,
καί χα;ρ5!>σα §' ή νύμφη ή βασιλική
τα δώρα μόνη έλαβεν είς χίΐράς της
κ' έκ μέρους της ειρήνη είς τα τέκνα σου.
Άλλά!
Τί συγχυσθεΐσα στέχεις δτε εϋτυχεΐς;
Τί τή ν λευκήν σου πορείαν άπέστρεψας
Καί μέ χαράν τόν λόγον μου ϊέν δέχεσαι;
Αϊαΐ!
Ό στεναγμϊς άλλά οέν συμόιβάζετίΐ
πρός την καλήν μου αγγελίαν.
'Αλλ' αιαΐ!
καί πάλιν καί πολλάκις.
Μή δυστύχημα
άγγέλλων ίΐως άγνοώ καί άτυχής
είς την καλήν έΐάνην αγγελίαν μΐυ ;
'Ανήγγειλας έκεΐνο ποΰ άνήγγειλας
οΰϊόλως μέμ^ομαί σε.
Αιατί λοιπόν
Τό ομμα σ'λυθρωπάζεις καί δακρυρροίΤς 5
Π;λλή άνάγ/η, γερόν ! ταυτα οί Οεοί
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 03
κα! έγώ κακώς φρονοΰσβ ετεχνάσθημεν.
ΟΑΙΛΑΓ. Άλλ' εχε Οάρρος κ' ελπιζε· τα τέκνα σου
/.αί σέ θά καταγάγουν άπό τής φυγής.
ΜΗΔΕΙΑ. θέλω κατάξει άλλβυς πρότερον έγω
ή τάλαινα.
ΠΑΙΑΑΓ. Σΰ μίνη έκ των τέκνων σου
δέν έχωρίσθης πρώτη· τίρέπει έλαφρώς
τάς συμφοράς νά φέρη όντως ί Ονητός.
ΜΗΛΕΙΑ. Θά πράξω τουτο. 'Αλλά βαϊνε συ έντός
τοΰ οΐκου κ' εις τοίις παΐδας παρασκεΰασβν
τα καβ' ημέραν. — Άλλ' ώ τέκνα, τέκνα μβυ,
δμών μέν εστίν ήδη πόλις, οΐκίς τε,
έν ω λιπίντες την ταλαι'πΜρον εμέ
Οά κατοικήτε στερημέν;ι τής μητρός.
Έγώ δ' εις άλλην γήν άπέρχομαι φυγάς,
ιΐρίν άπολϊύσω κ' ΐί«ο σδς εΰδϊίμονα,
πριν γάμους καί γυναΤκ* καί τάς νυμφιχάς
τάς κλίνας σα; στολίσω χ.χί τάς δάίας σ»;
κρατήαω. Οΐμοι της δυσκόλου μου ψυχής Ι
Λί'Λον, ώ τέκνα, μάτην σάς έςέβρεψα,
μάτην δ' έμόχθΐυν κ' έσπαοάχθην φέρουσα
τοίις σχληροτάτους πόνους είς τΐυς τοχετοΰς.
Είχον τωόντι είς υμάς ή ϊΰστηνος
πολλάς ελπίδας νά γηροκομήσητε
εμέ καί Ονήτκουτάν με νά χηδεύσητε,
τοΰθ' 2περ είνε τοίς άνθρώποις ζηλωτόν.
Νυν ομως ήΐανίσθη ή γλυκεΐά μ;υ
φροντίς· υμών δέ στερουμένη, δυστυχη
θέλω διάγει βίον, άλγεινον έ;ο.3Ϊ.
'Γμεΐς δέ την μηΐέρα με τα ό'μματα
χ' άγαπηΐίί σας πλέον δέν Οά ίδητε,
είς άλλον τρίπον βίου μετϊδαίνοντα.
Τί τρυφερώς. ω τέκνα μέ προσδλέπϊτε ;
Τί ηροσγελάτε, γέλωτα πανΰστατον ;
Φεΰ Ι τί ν» πράξω; χόπιετ' ή χχρδία
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
γυν»ί*ες, ώς τό ομμα είδον τό φαιδρόν
των τέκνων μου. Άλλ' 2χι, δέν θα δυν,-,θώ.
Έρρέτωσαν τα πρώτά μου βουλείματα.
θά άπαγάγω μετ' έμοΰ τοΰς παΐϊάς μου.
Τίς ή άνάγκη τόν πατέρα των μ' αυτών
την συμφοράν λυποΰσα, τα διπλάσια
έγώ καν.ά ν» πάσχω; Άλλ' ουδέποτε.
Έρρέτωσάν μου τα σκληρχ βουλδύματα.
Καίτοι, τί πάΐχω; Αοιπόν θέλω γέλωτα
να προξενήσω, τους έχθρους άφήνουσζ
άτιμωρήτους ; Πρέζε: νά τολμήΐωμεν.
Είν' άνανδρία ότι καί αφήσωμεν
νά μας έκφΰγουν ήδη λόγοι μαλθακοί.
Χωρεΐτε, παΤϊίς, είς τόν οίκον δστις δέ
δέν είνε είς τα θύματά μου θεμιτόν
παρών νά τύχη, άς φροντίση μ,όνος τού.
Άλλως ή χείρ μου ϊέν θα κ?»ονισΟ·»ΐ ποσώς.
Ά ! 3 Ι
ΤΩ μή, ψυχή μιυ, πράξης τοΰ-ο, μ.ή ποτέ !
"Αφες τα τέκνα, τάλαινα, φεΐσαι αυτών.
Έχεϊ μεθ' ημών ζώντες θά σ' εΰφραίνωσι.
Μ ά τους έν Άδη τιμωροΰς άλάστορας
οΰδέποτ' έσται τουτο, τοίς έχθροΐς έγώ
τους παϊδίς μ.ου ν' άφήσω νά ΰδρίσωσι.
[Πάντως άνάγκη είνε ν' άποθάνωσιν,
άνάγκη δ' άφοΰ είνε, θά φονεΰσωμεν
ήμειίς αΰτοΰς οί τούτους καί γεννήΐαντες.]
ΕΤν' εΐμαρμένον τουτο, οΰ3' έκφεύγετα1..
Ό στέφανος ε!·/ ήδη επί κεφαλής,
έν πέπλοις δέ ή νΰμφη ή βασιλική
άπόλλυται, ήξεύρω βεδαιότατα.
Άλλ' ήδη βίίνω την χειρίστην των όδών,
ε'.ς χειροτέραν δ' ετι πέμψω καί αΰτοΰς.
θέλω τους παΐϊας να προίείπω- τέκνα μου,
δότε μϋ, δίτε τή μητρί την Βεςιάν
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 65
την χίΐρα νά φιλήσω. Ώ φιλτάτη χείρ,
ώ προσφιλή ς μοί κϊφαλή, ώ πρόσωπον
καί αχήμα τέκνων εΰγενέ;, είθ' ευτυχή
νά είσθε, εκεΐ δμως· τα έό"ώ πατήρ
άφεΐλϊν ήδη. "Ω γλυκεΐα βπίφή,
ώ τρυφερότης σώματος, ώ ά'ρωμα
πνοής των τέκνων. ΠροχωρεΤτ', εϊσέλθετε.
Ν ά βλέπω πλέον δ έν άντέχω πρός υμάς,
άλλά νικώμαι ήδη εκ των συμφορών.
Κ αί έννοώ μέν ποία μελετώ κα/ά
νά πράξω, δμως ό θυμός ΰπέρτερος
των βο-ΐλευμάτων είνε των έμ,ών, αΰτός
δστις καχών μεγίστων αί'τιος βροτοΐς.
ΧΟΡΟΣ. Έκ λεπτών λογισμών
λεπτότατον πολλάκις λϊδοΰσ' αφορμήν,
είς μειζόνων προέβην ορμήν έρευνών
ή των άρμοζουσών εις σίτουδήν γυναικών.
Άλλά μοϋσα βεβαίως δπάρχει κ' ημών,
ή ό~ΐία φοιτώσα εμπνέει σοφώς
οχι πάσας· άλλ' όμως ολίγη μερίς.
—€/ πολλαίς μίαν ί'σως θά εΰρης ζητών—.
Δέν ειν' ά'μουσον 3λως τό φΰλον ημών.
Καί λέγω λοιπόν ότι οσοι θ''ητοΐ
όλως άπειροι είνε καί τέκνα χοτέ
δέν εγέννησαν, μάλλον εισίν εΰτυχεΐς
των σχόντων αϋτοί.
Οί μέν ά'τεκνοι, δσοι, εάν λυτηρόν
ή ευχάριστον είνε οί παΐδες, αΰτοί
άγνοοΰσι, διότι δέν εσχον, πολλών
άπαλλάσσονται κόπων βεβαίως.
Τους γεννήσαντας δ', ό'σων έν οΓκίΐς έστ'.
γλυκύ βλάστημα τέκνων, τ;ΰς βλέπω φροντίς
διαρκώς κατατρΰχει αΰτους ζωηρά,
χώς νά θρέψωσι πρώτον τους παΐδας καλώς
καί ν' αφήσωσιν επειτα «όρον ζωής.
• 5.
66
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
*',; ι
Καί κατόπιν δέ πάλιν εάν πρός
ή καλνόν αυτών
κοπιάζωσιν, άΪΛ,λον τ;ΰτο.
"Εν δέ ύστατον πάντων ύπάρχει κακόν
των θνητών, οχϊρ ήδη Οϊ εϊ-ω.
Καί δή πόρους ευρίσκουν ζωης Ίκανους
κα'ι τα τέκνα των φθάν;υν εί; ήδτ,ν καλώς
καί χρηστά άποίαίνουν άλ7>' αίφνης ϊδοΐ»,
τύχη αύτη, θανάτου είς "Χ-ϊη-' ρι^ή
αποστείλει τα φιλτατα σώματ' αυτών !
Τί λίΐ-όν ώφελεΐ πρός τ:Τς άλλοις κα/.οΐς
καί την 7.6ι~ν αύτην την σκλ,ηρώς θλιβεράν
χάριν των τέν.νων
είς τοϋς μαΰρου; νά δίδουν Ονητο^ς οί θεΐί ;
ΜΗΔΕΙΑ. Φίλαι, την τύχην τφ πολλο^ προσμένουσ»
·λαρα?ο/.ώ τά-λεΤθεν τ.Λ θέλουν ΐρΐβή. „
Άλλ' ή?η βλέπω τόν Οεράποντα αυτόν
ερχόμενον ενταύθα τού ΊάΊονος.
Ό δί έρεθΐ3^.ός τού 8τι νέον τι
κχκ:ν ϊΐ'.κνΰϊ'. ν' αναγγείλη έρχεται.
ΑΓΓΕΛ. 'Ω κακόν έργον πράξασα /.αί άνομον,
Μήδει», φεΰγε, «ρεΰγε, είτε μ' οχημα
ζηρΐς είτε θαλάσσης.
Τί δέ ά'ςιον
τ?; ?-γ?,ί ταΰΓΛ,ς μοί συνέβη ;
Όλωλεν
ή βατ.λό~ϊις υπό των φαρμά/,ων σου,
όμοΰ δέ καί ό Κρέων ό πατήρ αυτής.
Λαμπρόν μοί ε!~ες λόγον κ' είσαι τού λοιπού
έκ. των ε'υίργετών μ;υ ζ,αί των φίλων μ;υ.
Τί λέγεις, γϋναι ; σωφρονεί; ή μζίνεσαι ;
ήτις τ;ΰ ο"·/.:υ χα'ρεις τΐυ βασιλικόν
καί δί φ;δεΐϊα·. όλως τ>(ν ν.ατασ;ροΐήν
μανθάνου-α.
Νά ν-.ύ έ'χω ·/.' έγώ τι
ΜΗΛΕΙΑ.
ΑΓΓΕΛ.
ΜΗΛΕΙΑ.
ΑΓΓΕΛ.
ΜΗΛΕΙΑ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ 67
βεβαίως απαντώσα είς τΐΰς λόγους σου.
Άλλά μή σπίύογ,ς, φίλε- διηγήθητι
τα τοΰ ολέθρου τούτων ϊιπλασίως δέ
παγκάκως, θϊ μ.ας τέρψης, άν απέθανον.
ΑΓΓΕΛ. Άοοΰ των δύο τέκνων σου ή ξυνωρίς
συν τω -ατρί των ήλθε κ' εις τα δώματα
τα νυμφ>.-/.ά εισήλθεν, 5σοι οοΰλοί σου
διά τα πάθη έθλιβίμεθα τα σά,
έχάρημεν, καί λίγας ήρχισεν ευθύς
πολύς νά γίνητ' ότι ή οΊαΐορά
συνδιηλλάγη σου καί τοϋ σ^ζύγΐυ σ:υ
καί κατεΐιίλνΐυν ά'/νλος μέν την χεΤρά των,
«λλος δέ την ξανθήν των κεφαλ.ήν, ·/,' έγώ
έκ τής χαρας μΐυ ή·/.;λούθ·ι-(σα αϋτά
εις τους θαλάμυς βαίνοντα των γυναικών.
Ή 8έ κυρία, ήν τοιαύτην άντ! σού
τιμώμεν τώρα, πρίν των τέκνων σου αυτών
την ξυνωρίϊα "ϊη, πρός Ίάσονα
χροσηλωμένον εΐχε τ' ομμα πρίθυμον.
"Επειτα ο,αως εκρυψε τα ϊμματα
καί την λευκήν της βαρειάν ά-£στρεψε,
των παίδων μ,υταχθεΐσα οζ> την ε"ΐο?ον.
Ό σΰζυγός σ5υ ομως την έπρίυνε
•/.αί τ'ον θυμόν τής νέας διεσκέδαζε,
τοιαΰτα λέγων «3έν θά παΰσης δυσμενής
τάς φίλοι; ο3?α ; δέν Οά πχύσης τ:ν θυμϊν,
την κεφαλήν σου δέν θά στρέψης, οίλους δέ
τους φίλους Οεωροΰϊα τοΰ συζύγου σου ;
δέν θά οεχθης τα δώρα /.α! τους παΤοα'ς μυ
δέν Ο' άζαλλάςης χάριν ~Λ πατρός αυτών
τής έςοριας;» Ώς δέ ε?δε την στολήν
έκείνη πλέον, δέν έπίμεινεν, άλλά
ένέδωκεν εις τΛτ.χ είς τόν σύζυγον.
Καί πρίν άκόμη ό ^ατήρ ■/.' οί παΐϊε; σ:υ
μακράν άπέλθουν των οωμάτων, έ'λαίε
68 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τους πέπλους κ' ένεούθη τους -οιν.ίλους σοι>
καί τον χρυσουν δέ περιθεΐσα στέφανον
είς τώς βθϊτρΰχου;, ήρχισε την κόμην της
νά σχηματίζϊ) είς λαμπρόν τι κάτοπτρον
πρίσμειόΊώΐα είς την άψυχον έντός
τού σώματος είκόνα. Έγερθεΐσα δέ
άπό τοΰ θρόνου εΤτα, βαίνουσα δ' άίρώς
μέ τον λευκόν της πόδα, τους θαλάμους της
διέρχετα;, τοίς δώροις ΰ-ερχαίρουσα,
πολλά πολλάκις (&έμμ*τα τοξεΰουσα
είς τον ορθόν της /.αί ωραίον τένοντα.
Τοΰν—ΰθεν ομως-Οέαμα δεινόν Ίδεΐν.
Διότι, αίφνης μεταλλάξασα χροιάν,
λοςοβατΐύσα στρέφε:1 ό'λη τρέμουσα
καί μόλις φθάνει εις τ;ν θρόνον νά ό'.φθη,
χαμϊί πρίν πέση, καί τις γραΐα πρόσκολος,
νομίζουΐ* δτ' είνε ή Ηανϊς όργαί
ή τινος αλλου των θϊών, ώλίλυξϊ,
άφοϋ πρίν είδεν ανερχόμενον λευκόν
αφρόν τοΰ στόματό; της, των ομμάτων δέ
τάς κίρας στρεφομένας, τό οέ σώμά της
έπερημένον αΐματος, κατόπιν δέ
αφήκε μέγαν κωκυτόν ολολυγμοΰ.
Ευθύς δ' ή μέν είς τοΰ πατρός της ώρμησε
τον οικον, ή δέ γραΐα πρός τον σύζυγον
τόν νέον ν' αναγγείλη τό δυστΰχημχ
της νΰμφης· καί ό οΤ/.ος όλος έκ πυκνών
έκτύ"·. δρςμημάτων. Καί θά έ'ίθανε
ταχυς δρομεΰς έκπλέθρβυ δρόμου τέρματα,
τόσας παρή/.θε χρόνος, δτ' ή δυστυ/ής
άζό άναύοου ομματΐς καί μύζοντος
δεινόν βαλοΰσα στεναγμϊν ήγείρετο.
Διότι πάδος την κατέλαβε οιπλοΰν,
ό μέν περί την κόμην χρυσοΰς στέφανος
πυρός καμφάγιυ ΐλόγα εχεεν ύγράν,
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 60
οί δέ λεπτοί τής πέπλοι, τα δωρήματα
των τέκνων σου, την σάρκα της διισδαίμονος
κατήσθιον καί πάλιν έ γερθίΐσα δέ
πυρίφλεκτος τοϋ θϊένου, φεύγΐΐ, σείΐυσα
την κεφαλήν ν.χι χομην ά'λλοτ' ά'λλ:σε,
τόν στέφανον νά ρίψη θέλουσ', άλλ' αΰτός
προσηρμοσμένος ήτο οιά των χρυσών
στερρώς συνδέσμων έπειϊή δέ Ισεισβ
την κόμην ούτω, ϊιτΐλασίως εφλεγε
τό πΰρ καί μάλλον ήδη. Τέλΐς κατά γής
καταδληθεΐσα πίκτει υπό τοΰ κζκοΰ
άγνώριστος την θέαν, πλήν είς τοΰ πατρός
τα 2μματα· διότι οΰτ' οί οφθαλμού
ουτε τό πρόσωπον της διεκρίνοντο,
τό αίμα δ' έκ των ά'κρων κϊοαλ,ής αυτής
συμπεφυρμένϊν έ'σταζϊ μ=τά πυρός,
έκ των οστών δ' αί σάρκΐς ώς τό πεΰκινον
άιζέρρϊθΊ τό δάκρυ, ώς κΐ—όμεναι
υπό των γνάθων των φάρμακον/ άίανώς,
δεινον ϊδεϊν καί φίβος ήτο τϊν νεκρόν
νά θίςη πας τις, άθ,λως δλοι εσχομεν
διοάΐκαλον την τύχην. Μόνος δ' ό πατήρ
έκ τής άγνοίας τοϋ ϊεινοΰ ό ϊυυτυχής
έλθών Ιξϊίφνης πίπτει περί τόν νεκρόν,
βαρυστενάζε·., 7.αι περιπτυχθϊίς αυτόν
οιίΧ [ΐ.ϊ πάθος καί την χροσίωνεΐ πικρώς
τοιαΰτα /.έγων «Ώ άθλία κόρη μου,
τίς των θεώ·/ άτίμως ούτω σ' ώλεΐε ;
Τίς ορφανόν εμέ τϊν τυμίιγέροντα
κατέΐτησέ σου ; Ο";λ:ι ! άς άπέθνηκον
κ' έγώ μαζή σΐυ, τέκνον.» "Οτί ΐ' έ~αυσ£
τοΰς Ορήνους καί τ:υς γϊΐυς, θέλοιν Ιπειτα
τό ν^ραιίν τού ν' άνεγείρη σκέλεθρί'/,
προσ=κ;λλαΓ3 ώς κιστός είς τόν κορμόν
της δαφνης εις τ:ΰς πέπλους, ζ·Λφ 8' αγών
70
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
συνήφθη τίτε1 Ιζν.νι έκεινος μέν
ν' άνασηκώ-η ήθελε τό γόνυ τού,
αυτή ίέ τ;ν εκρέτει· άν δέ ήθελε
ν' άχοσυρθή βιαίως, τοο έσπάρασΐϊ
τάς γηραιός τ;υ σάρ/ας άπό των θ'τών.
Μετά ζολλά δ' ά~οκαμών ό δύυμοιρος
αφήκε την ψυχήν τού· άλλως έπειδή
δέν ήτο πλέον τοϋ κχκοϋ ύπέρτερος.
Νεκροί δέ κεΤνται κάρη καί πατήρ ομού
έγγΰς αλλήλων ςυμΐορά πολύοακρυς!
Κ αί ~ερΐ σοΰ μέν ουδέν λέγω, έπειδή
αυτή βεβαίως της ποινής σου άσυλον
Οέλεις φροντίσει, τα δέ των θνητών φρονώ
ουχί νυν πρώτον ότι είνε ώς σκιά'
ίΰοέ όκνώ -ιχ είπω όν. ύ 3;φ;Ί
δΐκοΰντε; εΤναι των Ονητών ν,αι λ;γι·/.ο!,
α^τοί μωρίαν οφλισΛανονσι κολλήν.
θϋο' είνε των Ονητών τις ευτυχής άνήρ,
τυχίντος δ' ολβου αλλο; εΰτυχέστερος
άλλΐυ να γείνη δΰνατ', εΰτυχής δ' ουχί.
ΧΟΡΟΣ. Φαίνετ' ή τύ/η ότι σήμερον ζολλα
δίδϊΐ κακά δικαίως τώ Ίάΐονι.
"Ω τάλαινα, δπίσον κατοικτείρομεν
τάς συμφοράς σου, θύγατερ τού Κρέοντος;
ήτις τας πύλας τοΰ θανίτου έ'χρουσας
Ινεκ' αυτών των γάμων τοϋ Ίάϊονος.
ΜΙΙΑΙίΙΛ. Τό κράγμ' άπεΐαΐίσθη, οίλαι μ;υ, άφοϋ
τοΰς ταΤοας άπ:κτείνω, ότι τάχιστα
να φύγω εκ τής χώρας, οϋδ' εις εχθρικήν
Οά παραδώτω χείρα άλλην τής ΐμής
τα τέκνα μου να κτείνϊ) άναβάλλουΐα.
Πάντως άνίγκη είνε ν' άπ;θάνω5'.ν.
Άφίΰ ο1 άνάγκη είνε, θα φονεϋσωμεν
ημείς αύτοι οί ταυτα -/.α! γεννήτΐντες.
Έμ-ρ':ς ό-λίζ:υ, ν.α,.δία, τί μέλλομεν
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
71
"ά φαβερά, άλλ' άναγκχΐα νυν κχκ&
νά πράξωμεν ; ώ χ=;ρ μου, τάλαινα, λαίέ,
λάβε τό ξϊφος, πρός τό τέρ;..α βάοιζδ
τό λυπηρόν τοΰ β(ου· μή μαλθακ-.σθί,ς,
μηδ' ένβυμοΰ τα τέκνα ότι φίλτατχ
αΰτά έγίννας· σήμερον επί βραχυ
τοΰς παΐδάς σου λησμόνει, κ' εχειτα θρηνεΐς·
διότι άν /.αί θά φονεύση; νυν αΰτοϋς,
άλλ' είνε φίλοι, ουστυχής δ' έγώ γυνή.
ΧΟΡΟΣ. ΎΩ Γή -/.αί τοϋ Ηλίου ώ παμΐαής άκ:ίς,
ΐδετί την γυνχϊκ* αυτήν την ϊλεθρίαν,
ΐϊετε, χρίν άχόμη την χείρα της φονίοτ»,
άγρία επιβάλη επί τα τέν.ν' αυτής!
Βλάστημα τής χρυσής σου ύπάρχει τής γονής,
■/.αί τού θίθϋ τό αΐμα φοδούνται νά έγγίσουν
οί ανθρωχοι κ' είς τούτο /.α'λόν νά χροξενήσουν.
Άλλ' ώ Ηλίου φέγγος, άχτίς οιογενής !
Σΰ χαΰσον τής οργή; της την τόλμην τής ίεινη;,
άπότρεψον τού εργου την φονιχήν τη; χεΤρ»,
νά λείψη ν/, τού ς;'/.ου τοιαύτη οίχτρά μοΤρα
νά μακρυνθή τοιαύτη άθλία Έριννΰςΐ
Των τέχνων μάτην ερρει τό γέννημα οικτρόν,
καί μάτην χεφκλάς σΰ έγέννας λοιπόν φίλχς,
ώ σΐι ή διελθοΰΐα τάς μισοςένους πύλας
των μαύρων Συμ~ληγά5ων των φ;βερών χετρών.
Λειλαία, τί βαρεία τα; φρένϊς σου οργή
κατέλαβε καί ταύτην άντιμετρεΐς μέ οίνον;
Τό μίχσμχ των οίκων οέν σέ κρατεί καί μίνον
ϊπερ λυΐ:ών μεγάλων καθίσταται πηγή ;
ΠΑΙΛΕΣ. Οΐμοι! τί πράξω ; πού τάς χεΐρχ; τής μητρός
τάς φςνικάς νά φύγω ;
ΠΑΙΛΕΣ. Δέν ήςεΰρω, φεΰ !
φεΰ ! αδελφ: μου φίλτατε, έχχθημεν.
ΧΟΡΟΣ. Ά/ούεις ; ή χραυγή των τέ/.νων είνε.
Ταλαι'πωρε, ουΐτυχισμένη γύναι !
72
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Μοΰ έρχεται έντός νυν νά όρμήσω,
τα τέκνα τα πτωχά νά βοηθήσω.
ΙΙΑΙΔΕΣ. Ναί, -ρός Οεών! εγκαίρως βοηθήσατε,
έγγυς τού ξίφους τοϋ κινδΰνου είμεθα.
ΧΟΡΟΣ. Γυνή δυστυχισμένη ! αρ' ησο άληθώς
έκ πέτρας ή σιδήρου, κ»ί ήδη νά το7>μήσγ;ς
τό ξϊφος είς των τέκ-'ων τα στήθη νά βυθίσης
χαί μόνη τΐΰς βλαστούς σου νά σφάξης άπαθώς !
Μίαν γυναΐκζ μόνΐν άπό των παλαιών,
Ίνώ την παναθλίαν, μας διηγοϋνται χρίνων
κατά των φίλων τέκνων ν' άποτολμήτ») φόνον,
άλλά κ' έκείνη πάλιν μανεϊσα έκ Οεών.
Ότε αυτήν είς οΐΐτρον εκίνησε δεινόν
ή "Ηρα κ' είς πελάγη τή ήλθε νά δρμήστ)
καί την άκτήν τού -όντου ταχεΐα νά π·/;δήσγ),
εΰροΰσα μέ τα τέκνα τόν θάνατον κοινόν.
Δεινότερίν τί πλέον νά γείνη των καχών
αυτών ΰπάρχει άλλο ; θϋαί δυσΐυχημάτων
ώ πέσων εΐσθ' αΐτια κα'ι φάνων καί Θανάτων
είς τοΰς θνητούς τωόντι, ώ λέχη γυναικών !
ΙΑΣΩΝ. Γυναϊκες, αϊ τής στέγης ταύτης ίττασθε
«λησίον, αρα είν' έντος ή ΜήΒεια
τοϋ οΤκου τούτου ή τα δεινά πράξασα,
ή μή φυγοϋν εντεύθεν έδραιτίτεασεν;
Άλλ' ή έν τοίς έγκατοις πρέπει νά κρυφθί)
τϊ? γήν ή ε!? τ51 β^η νά άρθΫ; πτηνή
τα τΐϋ αιθέρα;, άν είς τόν βασιλικόν
-ιστεύη οίκον ότι Ο' απηλλάσσετο
νά δώση δίκην. Πώς, άλλ' ατιμώρητος
θά φύγη τού; τυράννους άκοχ,τείνασα;
Άλλ' όμως δίν φροντίζω τόσον δι' αύτην
όσον —ερτ των τέκνων. Καί έκείνη μέν
κακώς Οά πάθη παρ' ών έ'πρϊξί κακώς,
εγώ 2έ ήλθον την ζωήν των τέκνων μ;υ
νά σώσω, μήπως ύ τού γένους συγγενεϊς
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
73
των βασιλέων μοί τα πράξω^ι κακώς,
τόν φόνον τής μητρός των έκδικούμενοι.
ΧΟΡΟΣ. Ταλαίπωρε Ίάσων, άγνοεΐς λοιπόν
είς ποίον δυστυχίας έ'φθασας βαθμίν !
Διότι άλλως ταύτα δέν θα έ'λεγες.
ΙΑΣΩΝ. Τί δέ; μή θέλει νά φονεύση καί εμέ $
ΧΟΡΟΣ. Απέθανον οί παϊδες υπό τής χειρός
τής μητρικης των.
ΙΑΣΩΝ. Οϊμοι 1' μέ κατέστρεψας,
τί λέγεις;
ΧΟΡΟΣ. Περί τέκνων πλέον φρόντιζε
ώσει μή ήσαν.
ΙΑΣΩΝ. Ποΰ δ' άπέν.τεινεν αΰτΐύς
εντός ή έ'ςω τής οικίας ;
ΧΟΡΟΣ. "Ανοιξον
τας πύλας όπως ιδής μόνος σ'υ αΰτός
των τέχνων σου τϊν φόνον.
ΙΑΣΩΝ. ' 'Αλλ' άνοίξατε,
θεράζοντες, τας κλείϊας όσον τάχιστα,
μεταχινεΐτε τΐυς μ:/λους, δικλοϋν κακόν,
τοΰς μέν νεκροΰς νά ιίω, ταύτην δέ κ' εγώ
εχδιχηθώ.
ΜΗΛΚΙΑ. Τάς θύρας ταύτας τί κ'.νεΐς
κι' άναμοχλεύεις, τ;υς νεκροΐις άνερευν·»ν
κ' εμέ την ταύτα -ραξαταν; Ήσύχασον,
παΰσαι τοϋ κίπου1 εάν δ' έ'χης χρείαν μοί),
λέγ' δ,τι θέλεις* άλλ' ουδόλως τη χειρί
θέλεις μέ ψαύσε1.· έ'δωκέ μοί £χημα
δ "Ηλιος τίιοϋτ:ν, ό πατρίς πατήρ,
είς φύλαξίν μου άπό έχθριχής χειρός.
ΪΑΣΩΝ. 'Ω μΤσος, ώ έχθίστη γύνα·., οοβερά,
εις τούς Οεους κ' εμέ καί είς ολόκληρον
τό γένος των άνθρώ-ων, ή έτίλμησας
τό ξΐΐος νά «μπήξι;ς είς τα τέκνα σου,
τα τέκνα τα όποϊα ετεκες κ' εμέ
74 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τϊν ϊυστυχή νυν χαταστρέφεις ατεκνον.
Ένω δέ ταυτα ε-ραςας, τόν "Ηλιον
προσβλέπεις έ'τι /αί την γήν, ώ μιαρά,
άφοΰ ήνέχθης έργον ϊυΐσεδέστατον
νά πράξν;; ! "Ω κατάρα ! έγώ τώρα δέ
καταλαμβάνω, το'τε φεΰ ! μή σωφρονών,
ό—ότε έκ βαρβάρου ο?κω τε καί γής
ελληνικόν είς οικον σέ παρέλαβον,
μέγα κακόν, προδΛιν τού πατρός αυτής
•/.αί τής πατρίδος ήτις σέ έξέθρεψε.
Τόν τιμωρόν της δαίμονα έ—έρριψαν
οί θεοί πρός με· έπειοή φονεύσασα
τϊν αδελφόν σου ζρώ'θ'ΐ τον παρέστιον
είς τής Άργοϋς τό σκάφος τό καλλίπρωρον
είσέβης· κ' έξ αυτών μέν πρώτον ήρχισας,
τόν άνδρα τούτον νυμφευθεΐσα έ'πειτα
χαί τέκνα μοί τεκοΰσα, τα έφόνευσας
χάριν τής χοίτης. Δέν ύπάρχει Έλληνίς
ήτις των τέχνων Οά ετόλμα την σφαγή',
ών ένεκα ήςίουν νά σέ νυμφευθώ,
Κϊκα νυμφεύματά μοί -/.αί όλέθρια!
λέαιναν, ώ γυνϊϊχα, τής Τίρρηνικής
αγριωτέραν Σχϋλλης φύσιν έχουσαν.
'Αλ^ά βεβαίως μέ τοιαύτα σέ χοτέ,
μυρία καί άν εΐπο), δέν σέ συγκινώ.
Τοιούτον φύσει θράσος ένυπάρχει σοι.
"Ερρε, των τέκνων μιαιφόνε καί α.ιτ/_ρά.
'Εμοί δέ μένει τώρα νά βαρυπενθώ
την τύ/Γ,ν μου οΐκτείρων, οΰτε δ' έξ αυτών
των νέων γάμων έχων νά ώφεληθώ,
ουτε τοΰς τταΤϊας έχων ούς έγέννησα
καί είχον άναθρέψει εξω ζώντας νυν
νά προσΐωνήτω' άλλ' άπώλεσα αΰτούς.
ΜΗΛΕΙΑ. Μα/,ρους βεβαίως λόγους άν ά-^ντων σοι
Οά έλεγον εις ταυτα, άν δ Ζευς πατήρ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
75
ηννόει ποία παρ' εμού συ έ'παθίς
καί άντί τούτων τ.ϊ'.χ μοί ά-£ΐω)-.α;;
Δέν Ιμελλες έν τούτοις, άτιμίζων μου
τόν γίμον κ' ΐγγελών μ:ι, βίον άληθώς
τερπνόν συ νά διάγτ,ς, οΐιθ' ή τύ-ραννος,
οΰδ' ό τοΰς γάμους τούτους προμηθεΰ-ας σβι
Κρέων, άπό τής χώρας νά μ' έκβζλητε
αυτής άτιμωρήτως. "Ηδη λέαιναν,
λέγε μ' άν θέλης, είτε Σχΰλλαν Τυρσηνήν,
την σήν καρδίαν ά^οΰ ήγγισα πικρώς.
ΙΑΣΩΝ. Άλλά καί συ λυίτεΐσα·. κ' εΤϊαι κοινωνός
των συμφορών.
ΜΗΛΕΙΑ. Β£Οα;ω;- άλλ' ή λΰπη μου
κουφΐζεταί πω;, ό'ταν σΰ δέν έγγελάς.
ΙΑΣΩΝ. Οιμοι! ω τέκνα, ώς κακής έτΰχετε
μητρός.
ΜΗΛΕΙΑ. Ώ -αΐϊίς, ά-ωλέσβητε κακώς
εκ τής πατρώας νο'σου.
ΙΑΣΩΝ. Λέν άπώλίσ-:ν
έν τούτοις τιϋτα τοϋ πατρός ή δεςΊά.
ΜΗΑΕΙΑ. Ή καταφρίνηΐίς σου καί οί νέίΐ σου
οί γάμοι ό'μως.
1ΑΣΩΝ. Κα! ήςίωυας λοκόν
τους παΐοας νά φίνεΐσης γάμων ενεκχ ;
ΜΗΑΕΙΑ. Μικρόν δέ τουτο- τ|) γυναι/.ί ορονεΤς κα/.όν ;
ΙΑΣΩΝ. Τη σώφρονι βϊβαί.ος· σοί δέ πράγματι
χαχά τα πάντα.
ΜΗΛΕΙΑ. Λέν ύ-άρχουϊΐν αύτοι.
Έ-ειδή τουτο σοϋ πληγίνει την ψυχήν.
ΙΑΣΩΝ. Άλλ' είνε δμως τ·μωροί σκληρότατοι
τής κεφαλής σου.
ΜΗΑΕΙΑ. Άλλ' ή;=ύρ:υν οί Οεοί
τής συμφοράς τίς είνε ό πρωταίτιος.
ΙΑΣΩΝ. Καλώς ήςεύρουν την ψυχήν σου την αισχρίν.
76
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΙΜ "
ΜΗΔΕΙΑ. Μισώ σε κα! αύτην σου έ'τι την πικράν
φωνήν έχβα'ρω.
ΙΑΣΩΝ. Καί την σήν εγώ· λοιπόν
ν* άπαλλαχθώμεν εί/ αλλήλων είίκολον.
ΜΗΛΕΙΑ. Καί πώς ; τί πράςω ; έπειδή κ' έγώ ποθώ
ν' ά-αλλαγώ σού.
ΙΑΣΩΝ. Δίς μοί τούτων τοϋς νεχρους
νά θάψω '/.α! νά κλαύσω.
ΜΗΔΕΙΛ. Όχι βεβαία.
Διότι Οίλω τούτους μέ την χεΤρ' αυτήν
μ·χ·λ.ρΆ^ νά θάψω, είς τό τέμενος, έγώ,
τής "Ηρας τής Άκραίας φέρουσα θίάς,
των πολεμίων ίνα μή κανείς ποτε
τοΐις τύμβίυς -/.αθυβρί-ϊ) τίύτων άνατπών.
Σεμνήν 8' έν ταύτη εορτήν καί τελετήν
τη χώρα τοΰ Σισύφου θά συστησωμεν
τοΰ φόνβυ τούτο^ τοΰ στυγνοΰ μνημόσυνον.
Έγώ δ' είς Έρεχθέως ά'-ειμι την γήν,
Αίγεΐ νά συνοιχήσω τω ΠανΒίονος.
Σΰ δέ καχός ών, θ' άποθά'/ης καί κακώς
την κεφαλήν σ;υ συντριίεις μέ τής 'Αργοΰς
τε,αάχιον, καί τέλος οϋτω θλιβερόν
των γίμ,ων μου λαμβάνων, ώς έμπρεκει σοι.
ΙΑΣΩΝ. Ή κατάρα των τέκνων νά σ' εύρη
καί τής Δίχης φονίας τό ξΐφος.
ΜΗΔΕΙΑ. 'Αλλά —Τος σου δαίμων άκού' ή θεδς
ξεναπάτου ώς σέ -/.αί ψευδόρκου ;
ΙΑΣΩΝ. Φεΰ φεϋ, μυσαρά καί των τέκνων φονεΰ !
ΜΗΛΕΙΑ. Είς τόν οίκον σου χώρει -/.αί Θαπτε την σήν.
ΙΑΣΩΝ. Άλλ' άπέρχομαι, τεκνων 5ιπλών στερηθείς.
ΜΗΛΕΙΑ. θά θρη·ησης άκόμη κ' εις γήρας μακρόν.
ΙΑΣΩΝ. ΤΩ παμϊίλτατα τέκνα !
ΜΗΛΕΙΑ. Έμοί, σοί δ' ουχί.
ΙΑΣΩΝ. Καί τ' άπέχτεινας ομως.
ΜΗΔΕΙΑ. Ναί, πλήττουσα σέ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
77
ΙΑΣΩΝ. Ο'ιμοι! θέλω τό φίλτατον στόμα αυτών
νά φιλήσω δ ταλας, μικρόν ν' άσπασθώ.
ΜΗΛΕΙΑ. Νυν αΰτχ προσφωνϊϊς καί τ' άσπάζεα' ένω
τα άπώθησας τότε.
ΙΑΣΩΝ. *Ω! δός χρϊς θεών,
νά προςψαύσω τό σώμϊ των τεχνων μου ϊός.
ΜΗΛΕΙΑ. 'Αλλ' είς μάτην τους λόγους σου ρίπτεις, ουχί.
ΙΑΣΩΝ. Ζεΰ ! άκούεις συ ταυτα, των τέχνων μου πώς
άπωθοϋμαι -/.αί χάσχω όποϊ' ΰ~' αΐιτής
τής σκληρας παιίοκτόνου λεαίνης καν,ά !
Άλλά πάση δυνάμει οίύρομ,' αότά
καί Ορηνώ, τους θεοϋς μαρτυρόμενος πώς
ά-ον.τείνασα ταυτα, κωλύεις εμέ
νά τα ψαΰσω κζι Οάψω αυτών τους νεκρούς.
Εΐθε μήποτ' έγώ πρίν γέννησίς αΰτα,
νά τα έβλεπον ήδη νεκροΰ; υπό σου !
ΧΟΡΟΣ. Εΐν' ό Ζεΰς χορηγός έν Όλύμπω πολλών,
άπροόπτως πολλά δ' έκτελοΰν οί θεοί.
Κα: τα νυν πιθανά δέν εγένοντο μέν,
των άίίρων δέ πόρον εύρή/.' ό θείς.
Καί τοιούτον άπέβη τό πράγμα.
XI.
Θ
78
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΙΑ ΦΙΔΟΣΟΦΙΚΞ ΠΡΟΦΗΤΕΙΔ
ΚΑΙ
ΜΙΑ ΕΠΙ2ΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΤΨΐ:
ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΝ.
Την νύκτα τής 31η; Ιουλίου τού Ιτΐυ; 1877 ό διάσημος Άμϊ-
ρικανϊς ά-τρονόμος Χάλ τους οφθαλμούς έχων —οσηλωμένους επί
τού φα«3 τού τότε μεγίστου οΊοπτρικοΰ τηλεσκοπίβυ ■ΖΓ,ς οΐκουμένης,
όπερ τό έν Οΰκιγκτώνι εθνικόν άστεροσκο-εΐον κατεσ/.εύαΐ=ν έν ετει
1872 διά δα-άνης 250,000 φράγκων, έςηρεύνα μϊτά χροφανοό;
έ~ι;Λθνής ·λϊ{ τινος ϊυσαναΐχετήσΐως τάς περί τίν πλανήτην Άρη''
απείρους έκτάσε'.ς τού οϋρανοΰ, καθ' δν /ρόνον ό πλανήτης ούτος
ευρίσκετο είς τό περίγϊυν αϋ:;ϋ σημείον. Παρ' αύτω δέ ϊΐτατο ή
κυρία Χάλ σιω-ώΐα, ίνα μή ϊιαταράςτ) τάς μελετητικάς ερεύνας τού
σοφίΰ αϊ/τής συζύγ:υ. Μετ ά πολύωρον εξερεύνησιν ό Χάλ στρα^είς
πρός την σύζυγον αυτού — Είνε περιττόν, εΐχε, νά έπιμεΐνω πλειό-
τερον. Παρα τάς πεποιθήϊεις μου 6 "Αρης δέν εχει δορυ^όρους.
Πολλάς ήοη νύκτα; άπώλίσα ίζ ματαίω άναζητών δ,τι πάντες οί
άστρϊνέμο·. έλήρυςαν άνύ-αρκτον. — Καί όμως, είπεν ή κυρία Χάλ,
3ς ά«λεσθη -Λα! ή νΰ; αυτή- άναζήτηΐον επί τινάς άκόμη ώρας.—
Ό Χάλ άνευ μέν έλζίοος τινός, άλλ' ΰπείκων εις την έιτίμονον
«αράκλη-ιν τής υζύγου τού έπανέλαίε τάς ερεύνας αΰτοϋ, καί μετ'
ολίγον έςαλλος ΰ— χαράς — Ζήτω, εΐ~ν, ή γυναικεία κεριεργε'.α"
ε·ς αυτήν Οά όφεΓ/.η ή έ-ττήμη την κατά την έΐ-έραν ταύτην Οαυ-
μαΐίαν άνα/.άλυψίν μου. Καί χροσηλώσας έκ νέου τοΰς οφθ*λμ.ϊΰς
αύτοϋ έ-: τού τεραίτίου τηλεοκοπίου τού — θΰοϊμία άμ?'.όολία,
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 79
άνεκραξεν, ουδείς δ·.~αγμός, ό "Αρης-βχειδίρφο'ρον. — Κ αί μόνον
ενα εχει αρά γε ; είπεν ή Λυρίχ Χάλ, συμμεριζομένη τ,ή,ν δικαίαν
χαράν τού συζύγου της, καί σεμνυνομένη επί τω ότι ή γυναΐΛάίϊ
περιεργεια -/.αί έττιμονή, ήν οί άνδρες Οεωρουτιν ώς εν των μεγίστων
έλαττωμάτων τής γυναικός, συνετέλει είς μίαν των ώοαιοτίρων
άστρονομικών άνα/αλύψεων τού αιώνος τούτου. 'Ερεύνη-ον, είπεν,
επί τινάς άκίμη νύκτα;, διότι πιθανόν νά ?χη κα'ι σύντροφον ό μι-
κρϊς αΰτός κατεργάρης, ό οποίος έχρύ-τετο μέχρι τούδε.—
Πράγματι δέ ό διάσημο; άΐτρονίμος έςχκολουθήτας τάς ερεύνας
αΰτοϋ έσχε την ευτυχίαν ν' άνακαλύψϊ) μετά ες ημέρας τόν οεύτερον
δορυφέρον τοϋ Άρεως.
Ή μεγάλη αυτή -/.αί άπρθ5δ:ν.ητος εΐίησις άντήχηΐϊν ώς^ κε-
ραυνός καθ1 άπασαν την Ευρώπην -/.αί την Αμερικήν, ψ^-^_Ζϊ
πάντας τους σοφους καί τοίις άστρονόμους των εθνών. Τοσ:ϋ:ω β*θεω;
ήν έρριζωμένη ή πεποίθηϊΐς δτι δ "Αρης, ή μικρογραΐία αϋ:η τής
ήμετέρας Γής, δέν έ'χει δί?υ?ό?ον. Π ίντα τα ά3τεροσ/.ο-ί"» τής
Άμερικης καί τής Εΰ?ώ~ς συνεννοηθέντα έ'ίτρεψαν τα τη/.εΐνι:π-.α
αυτών πρός τόν ερυθρόχρουν έκεΐ·«ν πλα·ίήτην, τόν φέροντα τ: 5/ο^.α
τοϋ θεοΰ των πολέμων καί των μαχών, καί μετά :/.τώ η;Αϊρα; -ατα
δυσπισ-ία έςέλιπεν. 'Επεβε6ϊΐώ8η πρώτον ή ΰπαρςις τίϋ ϊλ των
δορυφόρων, τ;3 μάλλον μϊμακρυϊμ-ίνϊυ, βραδύτερον οί ν. α ι ή ^->
Βε·,τέ'ρου. Σήμερον 1· ώ μόνον ή υΜρξ-.ς των
V*
τούτων μιν.ρών
•/.όσμων εστίν άναμ?'.ΐβίτητοςη άλλϊ -/.αί ζά·'τα τα ίτ.ζνκ>.·:/.%
αυτών οτοι/εϊα χιθωρίϊθησαν άκριίέϊτατα.
Κατά τοϋ"ς άκριβϊβτέρβι»; ύπίλβγισμίυ; ό ά-ώτερος ^τών Βύο τού¬
των ϋ—ρετών τού "Αρ^ως έκτελε· την περΐίοράν αύτίύ εις ί5«)
ώρας καί 18 λε-τά, ό 8έ έγγύτερος είς 7 ώρας καί 39 λ=ζτά.
Ή άπό τού πλανήτιυ ά-ό-τάσις τού μέν πρώτου είναι 6050 χι/.'.ϊ-
μετρα ήτοι 1500 τφη λ£ύγαι, τού 21 δευτέρου 20,116 χιλώμ.
ήτοι λίΰγαι 5000, ένω τό μεταςΰ τής Γης *>' τ« Ιε/.ήνης βια-
στημα είναι 96,000 λεύγαι. Καί έ-£·.οή ή Ε·.άμ£τρ=ς τού Ά?£ως
είναι 6760 χιλιςμετρα, έσεται ότι μεταξΰ αυτού καί τού -λησΐ£"£?;.
δορ^ίρου ϊέν 6-ά?χε·. χώρίς !κ*«ς νά ζεριλάότ) σ?α·οαν 1-ν πρός
τόν Άρην, ένω ά-αιτούνται 29 -»■>«·. Ϊϊκ «?':; Φ Γί,ν, ίκλα-
σίαν ουσαν τ:3 Άρεως, ίνα πληρώσωσι τό μεταςΰ αυτής /.αί τής
80
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Σϊλήνης οιάΐτημα, ή ίνα ΐχημχτίσωΐ·. γϊφυραν άπό της Γής είς
την Ιελήνην.
Ώς πρός τό μέγεθος οέ ο δορυφόροι ούτοι τού Άρεως εισί τα
σμιχρίτατα των γνωστών ημίν ουρανίαν σωμίτων. Καίτοι 2έ ή
λϊμψις τ;} πλανήτΐυ έμπίθίζει την άκριδή αυτών καταμέτρησιν,
φαίνεται ομως ότι ό πλησιέστερον κείμενος είναι μεγαλείτερος κατά
τόν όγκον, έχων ϊ;άμ=τρΐν 12 χιλιομέτρων, ένω ό άπότερος δέν
εχει ειμή 10 χιλιομέτρων διάμ.ετρον. Κ αί λοιπϊν κατά τοΰς άστρο-
νομι/.ίυς τούτους ύπολίγιΐμους ό μεγαλήτείΐς των δύ; έκείνων οΰ-
ρχνίων κίσμων μ:λ;ς Ιχει έκτασιν ολίγον τι μεγαλητέραν τής
πόλεως των Παρισίων.
Αι ϊύο αυται σ·λήνα> ή δορυφόροι τοϋ πλανήτ;υ "Αρεως έΤ,αβον
πΐρά τΐϋ άνακαλύψαντος αΰτοΰς τα όνίματα, άπερ ό θεϊος Όμηρος
έοωκεν είς τ;ΰς ϊύο δίρυ^ίρους ή ύη;ρέτας τίΰ θεοΰ "Αρεως, ώνο-
μίΐθηΐαν ϊηλονότ·. Λϊΐμ5ς μέν ό άπώτερος, Φ:6;ς δέ ό έ-^ύτερος,
χαθ' ήν τάςιν εθτ,κεν αΰτίϋς ό Όμηρ:ς έν τω Ο τή; Ίλιάδος έν
το-ς άκολούθ:·.; στϊχϊΐς 119—120:
«"Ω; 9»το χ»ΐ ρ' ίππου; χ£Αϊτο Λί"[ΐόν τε Φόβον τε
Κ αί ε! μ=ν ό Όμηρος έγίνωσχε την ύπαρξιν τοΰ πλανήτου, δς
ε·. τί ό·«μα τοΐ Οεού "Αρεως, συγχρόνως 2έ καί την ύπαρξιν των
2ύ3 Βορυ}όρων αυτού, ή αν προεμάν:ευτϊν αΰτοΰς, άλλοις μελέτω,
κχ: ΐοα -οϊς άϊχολ:υμέν:ις -ερί την έρευναν τοϋ έν τώ σχίτει των
αΐώνωί ά-:λϊ:0ί/τος -ροομηρικοϋ πολιτισμ:ΰ. Ή προφητεία ζερί
^ς π:·.ο^μα; λόγον ενταύθα άνήκΐ'. είς πολΰ μεταγΐνεστέραν επο¬
χήν, χα'ι ε'νε προ^ητεί» τού τεραστίου έχείνου π·;ΐύματος, όπερ
χαλίΐτα·. Βολταίρ.
Είναι έ-·.στημον·.χώ; ά-ο3ίϊίΐγ;α.ένον κα! άναντίρρητον δτι καθ*
ζΖ; ■/;:·/: ^;. έν ετει 1750, ί Βολταίρ εγρϊΐε τόν Μικρ ο μέγαν
α..τ:ύ, άρ·.7τ:ύρ^-ημα άττρονομ'.χΐ^ιλοσοφ-.χοϋ συγγράμματος, ή ΰ-αρ-
ξ·.ς των ϊίρυοίρων τ:3 "Αρεως ήτϊ εντελώς άγνωϊτος, άφοΰ, ώς
είπον ανωτέρω, μόλις — ρο οχταετίας άνεχαλύίθηΐαν πρός μεγάλην
εκι:λτ,;·Λ -άντων των άϊτρονόμων τοΰ Παλα'.οϋ χαΐ Νέΐυ Κόσμου.
Κϊί ϊμως ΐϊο'υ τί λέγε·. ό Βολταίρ έν τω ρηθέντι συ
αΐιτοΰ:
ΤΗΣ ΑΝΑΊΌΛΗΣ 81
«Έξελθέντες τ:ΰ πλανήτου Διός οί περιηγηταί ημών διέτρεξαν
απόστασιν έκατον-χχ·.σχιλίων περίπου λευγών, κ»! διήλθον έγγ'υς
τού πλανήτου "Αρεως. Εΐίον δέ δύο σελήνας, δορυφόρους τοΰ
-λανήτου τούτου, οΐτινες διέφυγον τα βλΐμμχτα των ϊΐτρίνϊμων
μας. Γινώσκω 8τι ό Πατήρ Καστέλ (*) Οά γράψτ] %ϊτά τής υπάρ¬
ξεως των δύο τούτων σεληνών τού Άρεως, άλλ' έγώ άναφέρομαι
ζρός τοΰς έξ άναλογίας χρίνοντας φιλοσίφου; έκείνου;, οί όποϊοι
γινώσκουσι πόσον θά ήτο δύσκολον είς τόν Άρην, 8στις είναι τόσον
μακράν τοΰ Ηλίου, νά ύ-άρςη άνευ δύο τουλάχιστον οΌρυφίρων.
Ό-ως δήποτε οί ίϊίΐπίρί·. ήμ.ών εύρον τόσον μικρόν τό μέ-
ρος έκεϊνο, ώστε φοβούμενοι μήπως δέν εΰρωϊ! τό—ν νά κατα-
κλιθώΐιν, έξηκολούθησαν τόν Ιρϊμν/ των.»
'Αλλά κα'ι πρό τ;ΰ Βολταίρ ά7Λος σοφός, ό ίγγλο; Σούϊΐτ
(δνϊ£ΐ) έν τω γνωστω αΰτοϋ συγγράμματι, τω ίπιγραφομενω Τ ϊ ς ε ·!-
δια τοΰ Γΰλλιβερ, έκδίθέντι τω 1728, πρίίγήτευΐεν άκ:·.6£ΐτε-
ρον ζερ: τίΰ αΰτοΰ άντιχειμένου έν τω Γ' Κε^αλαίω τής ^ϊριηγήτίως
έν Λαζούτα ή Λιλι-ούτα (Σημ. Χώρα φανταστιχή χατοιχ:υμένη υπό
)
Οί άστρονίμοι, λέγει, τοΰ τό—υ τούτου δ·.5ρχ:νται τί; ζ'/.ν.ζτο·)
"3 βίου «ΰτών παρατηροΰντες τα ίϋράνια σώματα τη £οη«)ίία
ά—ρονομικών όργάνων, άτινα εισί πολλω των ή;λετέρων τελειότερα.
Αι' αυτών άνεκαλυψαν πρός τοίς ά>.λοις και ότι ϊύο ίευτερεΰοντες
άΐτίρες ή ϊορυφίροι περιεΐτρέΐίντο τ.ίρ* -Λ πλανήτβυ Άρεως, δ
μέν έγγυτέρω ό ΪΙ ανωτέρω χείμενος. Κ αί τ:ΰ μέν πρώτ:υ ή χζ'ο
-ου κέντρ:υ τού πλανήτου άπίστασις είναι "τη πρός τό -5·π/.άίΐ:ν,
~~-~ι 2έ δευτέρίυ —ρός τό κενταπλάϊΐϊν τής ϊιαμέτρου αΰτ:ΰ. Περι-
::ρέ^:ν:αι Εέ τ.ζά τόν ζλανήτην ό μέν ζρώ::ς έντός 10, ό Ιϊ
ΐϊϋτερϊς «ντός 21 ημερών.»
Ή Γ.ζζζν,-;:·;·.- τί;; 5·-λής τα^τ^ς φιλθϊοφικης πρ:?ητείας ττρίς
-ϊ> έ-ι-τημςναήν αλήθειαν είναι τ:«ύτω μάλλον παράϊ:ς:ς. 5«ν
είναι γνωστόν δτι δ τε Βολταίρ κα· ό Σίύϊφτ γράφοντες τα ανωτέρω
ώρμώντο αμφότεροι :ΰ/ί ές επυτημίν.κών λόγων, άλλ' έκ πνεύ-
(*) ϊοφος ΊησοΛτης άζ^ιάσ*; κρΐ τα 1735 χ*ΐ «γγρίίψ«ί Ε;*ΐο?» ε-ι-
82
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
, !
σατυρικοΰ κατά των μαθημχτικών, οί όποΐΌι δια συλλογισμών
ές άναλογίας εύρισκον πιθανήν την ύπαρξιν δίρυφόρων καί είς άλ-
λους πλανήτας, άδικον θεωρούντες νά έχη τό προνόμιον τουτο μόνη
ή ημετέρα Γή, ήν ουδαμώς πείθονται νά θεωρήσωσι προνομιούχον.
θ'ύτως ό μέγας μαθηματικός κα'ι άστρονόμος Κέ-λερ, λαβών κατά
τό 1610 την μεγάλην καί έκπληκτικήν είδησιν ότι ό Γαλιλαΐος
ανεκάλυψε τους δορυφόρους τοΰ πλανήτου Διός, έ'γραψε πρός τόν
φίλον αύτοΰ λΥαοΙΐθηίΙδ δτι ού μόνον την ύπαρξιν των δορυφόρων
τούτων εθεώρει πιθανήν, άλλά καί δτι ηδύναντο ν' άνακαλύψωσι δύο
δορυφόρους είς τόν Άρην, εξ ή έκτώ είς τόν Κρόνον καί ί'σως ενα
είς την Άφροδίτην. Είναι ή"3η γνωστόν δτι δ έξ άνβλογίας συλ-
λογισμός απεδείχθη όρθότατος ου μόνον ώς πρός τόν "Αρην, άλλά
καί ώς πρός τόν Κρόνον, όστις συνοδεύεται τωίντι υπό οκτώ δορυ¬
φόρων. Πΐρί τής Αφροδίτης δμως ή έπιστήμη άποφαίνεται κατη-
γορηματικώς ότι ζηλότυπος καί άγέρωχος περιφέρεται μίνη, ά'νευ
συνοδείας έν τω στερεώματι τοΰ οΰρανοΰ επιδεικνυούσα τα λαμπρά
κάλλη καί την άκαταμάχητον ισχύν αυτής.
Ή βραδύτης περί την ανακάλυψιν των δύο τούτων δορυφόρων τοΰ
"Αρεως φαίνεται παράοοςος είς πΐλλοΰς, καθ1 ίσον άποδεικνίετβι
ήδη δτι πρό πολλοϋ ηδύναντο ν' άνα/,αλυφθώσι διά τηλεσχοπίων
πολλω άτελεστέρων των νυν. "Ενεκα δέ τούτου ΰπεστι'ρηξαν τίνες
την ιδέαν δτι οί δύο ούτοι μικροί κόσμοι εισί νεωτέρας κατασκευής
σχηματισθέντες "σως εκ τινος έκρήξεως ο'ιασδήποτε. Άλλά τό πι¬
θανοτέρον είνε δτι πρό το3 Χάλ ουδείς ά'λλος άστρονόμος ένησχολήθη
μετά τοσαύτης έ^μονής καί ζέσεως περί την έρευναν ταύτην, οΰδ'
ενισχυθή είς τουτο υπό γυναικείας έπιμονής καί περιεργείας, άνευ
της οποίας καί α^τός ό Χάλ δέν θά έλάμβανεν Γσως την δόξαν τής
ανακαλύψεως ταύτης, καί ημείς θά έξηκολουθοΰμεν καί τώρα άκόμη
άναγινώσκοντες έν ταίς νεωτάταις Κοσμογραφίαις δτι ό Άρης δέν
εχει δορυφόρους. Οΰτω λοιπόν καί κ«ά την θαυμάσιον ταύτην ανα¬
κάλυψιν απεδείχθη ότι ουδέν απολύτως κακόν έν τω κόσμω, καί
δτι καί αύτη ή γυναικει'α έπιμονή δύναται ένίοτε νά δοξάση τόν
άνδρα, ν' αποβή εις τινάς περίστασις σωτηρίας καί πρέξενος με-
γάλου καί ά—οσδοκήτου καλοΰ. Ταυτα λέγων δέν έννοώ ν' άνα-
βιδάτω είς περιωπην άρετής την γυναικείαν περιέργειαν, πολλω δέ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 83
ήττον την άλογον επιμονήν, άλλά την λελογισμένην εκείνην επι¬
μονήν καί την καρτερίαν τής γυναικός, ή όποία ελατήριον έ'χει την
πολυμάθειαν, ή την μετ' αΰταπαρνήσεως πράξιν τού άγαθ;ΰ ·λαί τοΰ
πρΞποντος.
Ν.
—!'.
ΙίΙ/ΛΊΙΙ ΑΝΑΜΝΒΣΕΙ2.
Έκαθήμην είς τό δωμάτιον μου μελετών (διότι άξιον μελέτης τό
έργον) την π ε ρ ι τής φιλοσοφίας τοΰ καλοΰ π α ρ ά Π λ ω-
~ίνω διατριβήν επί υφηγεσία τού φΐλου Γ. Μ. Βιζυηνοΰ, δημοσιευ¬
θείσαν έν Αθήναις περί τα τέλη τοΰ παρελθόντος ετους. Βεβαίως,
κροσφιλεΐς αναγνώστριαι καί αναγνώσται τού «Ήμερολογιου τής
'Ανατολης», πλέον ή άπαξ σας έ'τυχεν, επί τη προσόψει άντικει-
μένου τινός, είτε εμψΰχου, εί'τί άψύχου, νά άναφωνήσητε έν πάση
εΐλιχρ'.νεία τής καρδίας : τί ωραίον! Εάν Εμω; άμέσως το'τε τ;ς
σας ήρώτα καί τί εστίν ωραίον, τί ηθέλετε απαντήσει; 'Αναμφιβόλω;
ο,τι άπήντηϊε καϊ ό Σωτήρ ημών Χριστός, έρωτώμενος υπό τοΰ
Πιλάτου, τί εστίν άλήθεια. Είς την αμηχανίαν ταύτην ευρέθην καί
έγώ, οταν έν τη μελέτη τής πρ:μνησθεί5ης βίδλου 'έ^πχ εις τό
«φίλαιον, τό αρχόμενον διά των εξής : Άλλά τί είναι λοιπόν τό
πο·.ο3ν τα σώματα νά φαίνωνται καλά ; Ό φιλίσοφος ημών, όπως
84
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
καί πάντες οί συζητηταί επί τοιαύτης φύσεως ζητημάτων, τρέπεται
την ομαλωτέρα-/ οδόν άναλαμβάνει δηλονότι νά άποδείςη δτι οί
παρά των άΧλων παρεισηγμένοι περί καλοΰ όρισμοί δέν είνε όρθοί
καί πλήρει;. Κ αί δή έν πρώτοις χατχπολεμεί τϊν ίρισμόν, χαθ' όν ή
συμμετρία των μελών πρός άλληλα καί πρός τϊ όλον καί ή ευχροιχ
προστιθεμένη αποτελούσι τό πρός την όψιν κάλλος- άνασκευχζει
λοιπόν αυτόν προθύμως άχοδειχνύων ότι είνε άλογος καί ά'τοπος,
έπάγων έν τέλει ότι πολλά πρόσωπα τελεία μέν εισίν ώς πρός τοίις
■/.ανόνας τής συμμετρίας, ο υ π ω δ' ε ρ ω κ ι ν εί ν δυνάμενα, διότι
έν αυτοίς ου·/, έ μ π ρ έ - ε ι χάρις έπιθέουσα τω χ ά λ λ ε ι.
"Εττειτα άντεπίξέρχεται κατά των συνταυτισάντων τό κάλλος μετά
της υγιείας, Οεωρούντων ώς πχράγοντα τοΰ καλοΰ τόν τ ά ν ο ν, κατά
την έκφρασιν των. Καί ομως, έν παρενθέσει ό λέγος, κατακρίνων ό
ήμέ-ερος φιλέσοφος τοϋς ανωτέρω περί καλοΰ όρισμούς έλαβεν άκου-
σίως -/.αί αΰτ':ς νά περιπλανϊ] καί έμπέστ] εις αΰτούς. Δέν ?χω ΰπ
όψει τα άπαντα αΰτοί, ωτΐε κατ' ανάγκην άρκοϋμαι είς τα χωρία,
άτινα ζροσφέρει ημίν ό φίλος μελετητής τού. Παρατίθημι λοιπον είς
«ροσεχτ'.κήν ανάγνωσιν τό έςής αΰτοΰ χωρίον : οάλλά τα μέρη τοΰ
την ό'ρχηΐιν παρεχομένου καθ' εχασΐον σχήμα έξ άνά/κης οϋκ αν
ώίαύΐως ϊύναιτ: εχειν, των μελών τοΰ σώματος ταύτη σονεπομένων
καί καμ-τομένων, καί πιεζομένου μέν ετέρου, άνιομένου δέ ά'λλου,
καί τ:ύ μέν Εονο3τος, τοΰ δέ άναπνοήν τίνα έν τω διαφίρω σχη-
ματισμω οεχςμένου, καί ή μέν προαίρεσις τοΰ όρχουμένου -ρος άλλο
βλέχετ, τό δέ τΛτ/ν. τη ίρχήΐκ έπομένως /.αί ύπουργίϊ τή ορχήσει
καί «ναποτελεϊ την πασάν, ώΐτε τόν έ*μπειρβν όρχήσεως ειπείν άν,
ώς τω τ:ιούτφ σχημχ:ισμω αίρεται μέν ΰψοΰ ποδί μέλος τοΰ σώμα-
τος, συγκάμ-τετα·. δέ τοοί, τιδί δέ ά—κρΰ—εται, ταπεινόν 3έ ά'λλο
γίνεται, :>/. ά"/.λως τοϋ ορχηστοΰ προελομένου τουτο ποιεί·/, άλλ' εν
τ?, τοΰ όλου σώμχτος ορχήσει θέσιν ταύτην αναγκαίαν ίσχοντος τοΰδε
τοΰ μέρΐυ; τϊΰ την Σρχησιν δια-εραίν;ντος.» Τουτο δέν αποτελεί
μικρόν, άλλ' αρκετόν πρός διδασκαλίαν μάθημα περί τής συμμετοχής
πρός τό καλόν τη; συμμετρίας; ότι δηλονότι ό χορευτής, δπως
Ικανώυη τας χαλολογ,.χας ορέξεις των θεΐομένων, δέςν κατά τίνα
ώρι-μένην συμμϊτρίαν νά κινη καί φέρτ, τα χώλα καί τα μέλη τοΰ
σώματι; -/.αί ϊτ: καθίλ:υ δέν πβέζει νά άχολουθί) τη ουμββυλΐ) τού
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 85
άνατολίτου τής Βαβυλωνίας πρός τί ν λογιώτατον ϊϊπόντος:
«σήκω Ινα σου ποδάρι, τ.ί-.χ ά'λλο σου ποοάρι, έ'γεινε χορός, πάει
λέγονταςυ. Μετά τουτο έ'ρχομαι είς τό περί ΰγιείας ώς παράγοντος
τού καλοϋ- τί νά κάμωμεν παρακαλώ τό εξής χωρίον τοΰ ήμετέρου
βιλοσόφΐυ ; «των άγαλμάτων τα ζωτικώτερα καλλίθ), κ3ν συμμε-
τράτεροι, τα έ'τερα γ)· καί αϊσχίων ζών καλλίων τού Ιν άγάλματι
χαλοΰ.» Εάν παραδεξώμεθα, -/.αί έξ άνάγκης βά πράξωμεν τουτο,
ότι ή ίιγιεία είνε ή ζωή -/.αί ότι έχλιπβύσης βαθμηδόν ταύτης έπέρ-
χεται ή νόσος καί έν τέλει ό θίνατος, τότε βεβαίως έπεται ότι ό
νεκρός, ό στερούμενος όλως ΰγιείας, ζόρρω άπέχει της έννοίας τοϋ
χαλοΰ* ό στί/_ος έκεΐνος τοΰ πΐ'.ητοϋ :
[λόνος ό έχων ωραίαν ψυχήν χαι νεκ:ος ειν' ώοαϊος,
καϊ έγράφη έν σχέσει πρός την ζωήν καί δα την ζωήν
τοϋ αποθανόντος. Ό-ωσδή-οτε, τάνωτέρω α-αξ έ'τι έπικυροΰ-ιν ότι
πανταχοϋ καί πάντοτε τό κατακρίνειν -/.α! ψέγειν ευκολώτερον τοΰ
κρίνειν καί άποφαίνεσθαι* χλείσωμεν λοιπόν την παρένθεσιν. 'Αλλ'
έν τέλει 8έν έρωτάτε άνυπομόνητοι "/.α! ΰμεΐς, οί ταυτα άναγινώ-
σκοντες, τί είνε λϊΐπίν καλόν ; Ό ήμετερος φιλόκφος ά-αν-ά ότι
τί) καλόν έξ ένστίκτ:υ αισθάνεται ή ψυχή' αϊΐθάνεται δέ διότι συγ-
γενεύει αΰτω' συγγενεύΐΐ ο' αύτω διότι τό καλόν -/.ατάγετα'. έκ τοΰ
αΰτοϋ γένΐυς, έξ ί3 χαί ή ψυχή. Καί ίϊου έφθάσαμεν είς τόν έρι-
σμ'ον καί την φύσιν τοϋ -/.αλοϋ. Καλόν δηλαδή είνε έκείνο, όπερ
«μέσως, βολή τ τ} πρώτν;. £^ως έκφράζεται, ά-:ν.οεχεται ώς
τοιούτον ή ανθρωπίνη ψυχή, υπείκουσα τω έμφύτω α^τ-ί; κανονι.
"Ωστε ψευοής καί άνυπόστατος όλως ή Οεωρία των οιγματιζόντων
ότι δ=ν ϋ-άρ/_ει κατ' ιδέαν κάλλος, ότι ά τεχνίται λαμβάνου-ιν αΰτό
έν νω, ούχι είς την τοϋ παντός άζοβλέ-οντες ΐύσιν,
τό έν έαυτΐ'ς δηλαϊή -ερϊ καλοϋ ένστικτον, άλλ' έν. ζολλών
συνάγοντες τα έξ εκάστου κάλλιστα· σύμφωνα λοιπ'ον τοϊ; ανω¬
τέρω ελαθε -/.αί ό ήμέτερος Κοραής μετονομάσας τό ϊοαν.κόν
κάλλος, κάλλος 5 υ ν αν. τί ν. Επί τούτω πληρέττϊρίν έν τοίς
έςί,ς άποφαίνεται ό ΠλωτΤνος λέγων : «Λεΐ είοέναι -/.ΐί ότι τ,οί'κχ
παρ' αυτών, ζοιοΰσιν αί τέχναι. Καί πρίστιβέϊσι γάρ ότω τ; έλλεί-ε;,
ώς έχουσαι τό κάλλος· έ-εί /.αί ό ΦεΐΒίας τόν Λία πρός ουδέν
86
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
αίσθητόν ποιήσας, άλλά λαβών οΐος άν γένοιτο, εί ημίν ό Ζευς
3Γ ομμάτων έθέλοι φανήναι.» 'Αλλ' έκ των ανωτέρω μή νομίσωμεν
ότι όλως ίδΐθλόγος καί αίθεροβάμων ό ήμέτερος φιλό'οφος· τουναν¬
τίον έ'χει καί άρκετην δόσιν τρακτ'.κοϋ πνεύματος. Ναί μέν ή φυχή
κέχτηται φΐσει τοιόνϊε καί τοσόνδϊ τάλαντον κάλλου;· άλλ' όπως
τουτο διαπλάση καί αναπτύξη έν τω κόσμω, οΰκ ολίγον αύτη συντε¬
λεί καί ή των πέριξ έπ' αυτής εναΓ/.ουμένη ροπή. «Ίκανή γάρ ψυχή,
άποφαίνεται όρθότατα ό φιλόσοφος, -/.αί παρά φύσεως τό-ων πόλλά
άπομάττεσθαι καί υδάτων καί άέρ:ς καί πόλεων διαφόρων οίκήσεις.»
Τουτο αποτελεί την θεωρίαν περί τής ροπής, ήν άσκεΐ τό περι-
βάλλον επί τοΰ περιδαλλομένου, θΐωρία ί'σον άναντίρρητϊς, τοσούτον
καί αρχαί», κ«ί ήτις ού·/, οΐδαμεν διατί έσκανΕάλισεν έπ' εσχάτων
τινάς έν τω τής Παλλάϊος «τει, εγκαίρως καί εΰλόγως τεθεΐσα
είς μέσον άπορίας άςιον μάλιστα κως καί ό φίλος μ=7>£τητής τοΰ
Ι1λωτίν:υ φαίνεται τούτ;ις βυμπ«-χων, άποκαλών, έν έρεθισμω
βεβαίως ψ'^χ?ις, τΛς την θεωρίαν ταύτην άσπαζομένους: «τυφλους
έπαδους φαταλιστικής αιρέσεως, επί των συγγραφών τοΰ Η. Τ3-Π16,
ώς επί άψευδ;ΰς εΰαγγελίου ομνυούσης.» Τγ) άληθεία εάν ή αν¬
θρωπότης πρ:ο3εΰη, '/.αί ΐϋϊείς δύναται ναρνηθη τουτο, το'τε διατί νά
χαρακτηρίσωμεν φ*ταλ·.~ικήν -/.αί οπισθοορομικήν την σχολήν εκεί¬
νην, ήτις ουδέν ά'λλο ίιοάσ/.£ΐ ή μόνον ί'τι -/.αί οί καλλιτέχναι, ■ καί
ίΒία οί ποιητα·, δφεί/.ουσιν, εάν Οέλωΐ'. νά οιακριθώσιν, ίνα συμπο-
ρεύωνται τη -ροίϊευοΰ~ άνθρωπίτητι καί μή, τί δή λεγόμΐνον,
χωρώαιν άνω ζοταμών.....
Άλλά. . . τράκ, ήνοιξεν ή Ούρα ·Λαί ενεφανίσθη ή ώραία Οανάτου
(κατά τϊ ώραία γάμου) ύ::ρεδΒομηκοντοΰτις οίκοδέσποινά μου. —
Τί είνε ;—"Ενάς κυριος ήλθε -/.αί σέ θέλει, εχει ίά σε 3ώση, λέγει,
καί γράμμα ά-ό τόν φίλο σου ποΰνε είς την Φιλιππούπολιν. Μόλις
έζρόφερϊ την λέξιν Φιλιπποΰπολις κα·. ά;Λέσως ρίψας τό βιβλίον
έξε—τ,δησα καί έϊραμον ζρ':ς πρϊυπάντησιν τού αγνώστου, ίνα ίδω
όποΐά τίνα εχει νά μοί ανακοινώση έκ τού άγα-ητοϋ μοί έν Φιλιπ-
πουπόλει ίσαϊέλφου φίλ,ου Πατρόκλου.
'Αφ' :3 εισήγαγον τϊν κύριον είς τό δωμάτιον και έκαθέΐβημεν,
μετά τάς τυπκάς φιλοφρονήσεις ευθύς εσπευσα ϊικαιολογηθείς νάνα-
γνώσω την ήν μοί εκίμυεν επιστολήν. — Μέ συγχωρεΤτε, κ6ρ'.5?
.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 87
ίιά την άϊ'.ακ,οίσίαν άλλα βλέπετε ό Πάτροκλος είνε τόσον φίλος
μου καί ά πό τοιούτου χρο'νου έ'χω νά λάοω επιστολήν τού, ωστε οεν
δύναμαι νά συγκρατήσω εμαυτόν όπως μή αναγνώση» άμέσως την
επιστολήν τού, την οποίαν μοί Ιφέρατε. Είπον καί ήνοιξα την επι¬
στολήν, έ'χουσαν ώς έίςής τό περιεχόμενον :
'Αγαπητί μου Γιάγχο,
"Εχω αρκετόν χρόνον νά σ:ί γράψω καί βεβαίως, άν μή έςοργί-
ζησαι εναντίον μου δια τούτο, άνησυχεΐ; όμως, μή λαμβάνων περ:
έμοΰ ειΒήσεις. Άλλα παΰσον, παραχαλώ, άλλ' άντ' ά'λλων ύποθέτων
είμεθα δλοι καλά καί έν πληρέστατα δγιεια, καί έγώ καί ή άγαπητή
μου Κλεοπάτρα- ή εΰδαιμονία ημών καί τώρα, δόξα τω θεώ, είνε
πλήρης, φαντάσου ομως όπόσον άπεριίριστος κα'ι άπερίγραπτος θά
ήνε οταν, είς τό ημέτερον άαο τής εΰτυχοΰς συμφωνίας, πρπστεθη
καί τρίτη φωνή. . . έννοεΐς· άλλ' άπέχω νά σοί γράψω περισσότερα,
έπιφυλαττόμενος έν καιρώ νά σέ -λαταττήσω μέτοχον τής χαράς μου.
ΙΙαρ' ολίγον νά λησμονήσω τόν κομιστήν τής παρούσης μου, τόν
φίλον Γεώργιον.. ., δι' 8ν καί -αρεκινήθην νά γράψω ταύτην είνε
καθηγητής έν τοίς ενταύθα εκπαιδευτηρίοις· κατά σύστασιν δέ καί
συμβουλήν ιδικήν μου έρχεται πρός τα έχεΐ έπ' αδεία, χάριν ά/.λοτ,'ής
αέρος. Σπουδαίαν οργαν-.κήν πάθησιν δέν Ιχει' ο,τι ύποφέρει τροέρ-
χεται έξ ήθικής άνίας· πιστεύω όπωσδήποτε ότι καί αΰτός^οπως δ
οίλτατός σου, θά δυνηθή νά εΰρη έκεΐ την θεραπείαν τού, δι' 3 μή
αμφιβάλλων ΰπέδεις» αύτω την Βίζαν. Π=?ισσότερα π=ρί αυτού δέ*
έ'χω καί δέν θέλω νά σ3ί γράψω· άρκοϋμαι μόνον σημε-.ών σοι
ότι είνε είς έκ των ολίγων ενταύθα φίλων μου. "Α ! παρέλειψα νά σοί
είπω ότι ό φίλος Γεώργιος εί"ε καί τρίίων εκ των ολίγων τής έλλη-
ν.χης ίστί?ί'ας ν.αΐ άρχαΐίλογίίς- άπό τινος δέ άσ/.ολείται «?1«ν>-
γων ΰλην'προς σύνταξιν έκτενβύς περί θ?»ης πραγμ,ατείας, ής ή
έλλειψις προφανής· διά τουτο μάλιστα, κατά Ινα λόγον έ'τι, άπέστειλα
τούτον πρός σέ, έ'χοντα νά γνωρίσης αύτω έκεί πολλά περι θρακης
τα άξιοσπούδαστα.
Τα πεοί ήαών έν έ-/.τάσει θέλεις μάθε·. παρά τού φίλου Γεωργιου,
Ηστις έσται παρά ο« άντί πολυσελίίου καί περιεκτικωτάτης έπιστοΛης.
Ό,τι μόνον δέν θέλει σοί ειπει, καί όπερ άναπληρώ εγώ, είνε ότι
88 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
πάντοτε σέ ενθυμούμεθα, καί σέ καί την Βίζαν, καί πρό πάντων την
Μαγκρυώτισσάν σου, ήν εν έξαιρετικϊ) άγάπϊ] έ'χει -/.αί ή Κλεοπάτρα,
καί σκεπτόμεθα, καιροϋ επιτρέποντος, νά έλθωμεν νά έπισ/.ίφθώμεν
τό μέρος, έν ω ετέθη ή βάσις καί τό θεμ.=λιον τής παρούσης ημών
ευδαμονίας.
Δίξαι τα ιδιαιτέρα χαιρετίσματα τής Κλεοπάτρας μου καί τοίις
θερμούς μου άσπασμούς,
ό α'ος
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ . . .
— Καί λοιπόν, φίλε Γβώργιε, καλώς ήλθες, είπον στραφείς
μ.ετά την ανάγνωσιν τής έπιστολής· σέ άποκαλώ πλέον φίλον μου,
διότι ό φίλος τοϋ φίλου μου, κατ' εμέ, είνε δίς φίλος μου· πώς έπέ-
ρασες είς τόν δρόμον νά ί'δω ;
— Ήλθον διά τοϋ σιδηροδρόμου είς την Τσόρλου, -/.αί εκείθεν
τό πρωι άναχωρήσα; έφ' άμάςης έ'φθασα όπως μ! βλέπεις αύτην
την ώραν δηλαδή διήρκεσεν ή όδοιπορία μου περ! τάς δέκα ώρας·
δέν εχω δμως κανέν παράπονον τό νά διέρχηται κάνείς άπό μέρη,
άτινα πρώτην ήΒη φοράν βλέπει, είνε τόσον ευχάριστον, ωστε λη-
σμονεΐ ή κάλλιον δέν αίσθάνεται την κόπωσιν της οδοί—ρίας.
— Είνε τω ό'ντι ωραίον συγχρόνως καί ευχάριστον, «αί χατά
τοιαύτην μάλιστα ώραν, εποχήν της ανοίξεως· άλλως τε ό δρόμος
είνε όμαλώτατος, πεδιας- μία τακτιχ.ή άμαξα δύναται είς ε; ώρας
νά διανΰση τό διάστημα τούτο. Άλλά δέν μοί λέγεις πώς σοί εφάνη
μακρόθεν ή Βίζα μας ;
— θαυμασία- άπό δύο καί τριών ήδη ώρών δΊά-τημα την έκα-
μαρονα- α/>λά τ! νά σοί είπω· είνε έρωτότροπος ολίγον κα! 9ι'·ά-
ρεσ/.ος· κάθητα: έ/.εΐ ΰψηλά καί αποβλέπει εις την πεδιάδα ώς κόρη
φΓλοΐίαίγμων άπό τοϋ ύψηλού παραθϋρου γελώσα σείει τα μανδήλίόν
της· ό όδοιπόρος βλέπων αυτήν νομίζει ότι έφθασε κα'ι είς παν βήμα
πρός τα εμ,τρος κάμπτονται τα γόνατά τού· όπως καί ό πιστεύων
εις εκείνην άγαθός διαβάτης παρέχει τα νώτα είς τους ϋπηρέταί
της οϊκία; πρός ουχί ευχάριστον περιποίησιν.
Εν τούτοις ή Βίζα δέν όμοιάζει καθόλου πρός την χαιρέκακον
αυτήν -/.όρην Οά σέ περιποιηθί· όσον ημπορεί κάλλ'.στα· θά σέ δρο-
οίζϊ) καί θά σέ εΰ^ραίνγ, με Τ2 5,αυγ|; κα; ε3π5τ5ν ^ω? της κα) θά
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 89
σέ άναζωογοντ, -/.α! άναπτερίνη μΙ τόν καθ' εκάστην άνανεούμενον
των βουνών της άέρα' ώς πρός τό κεφάλαιον τής τρς^ής όμολΐγώ
δέν έ'χω τα αΰτά νά ε"~ω· άλλά τί πταίει πρός τΐύτο ; είνε βλέπεις
χωρική· μή ζητεί λοιπόν νά ε'ύρης είς την οικίαν της τα έν ταίς
μεγαλουπόλεσιν άφθονοΰντα* έδώ διδάσκεται κάλλιστα ή βλιγάρκεια,
μι'α των μεγάλον; άρετών.
— Νά σέ πώ κα'ι εν περίεργον την Βίζαν σου πρώτην φοράν
Ιμαθον άπό τόν φίλον Πάτροκλον.
— Κ αί έγώ τό ίδιον μόνον δταν ήλθον έδώ την έγνώρισα· ή
Γεωγραφία, -/.αθώς γνωρίζεις, είς τα σχολειό μας διδάσκεται "/.αί
άτελώς καί άσκόπω;· καταφορτίζουν την μνήμην τού παιδίου μέ
χίλια - ουό διαίίλοονόματα τής Άμερικής καί της Αΰΐτραλίας καί
οέν τό διδάσκουν τί είνε είς την γειτονείαν τού. Καί έν τούτοις ή
Βίζα αποτελεί ιδιαίτερον μητροπο7ι·ιτι*ον θρόνον είνε εδρα έπάρνου
καί έ'χει καί πρωτοδικεΐΐν τακτικόν, κατ' εξαιρετικόν —ΐνέμιον τ.ρός
α),λας εδρας έπαρχιών, στερουμένας τοιούτου. Δέν είνε δέ καί νεο-
φανής είς τόν κόσμον είνε μάλιστα πολί) γηραιά' άν ε'χε φωνήν
ήμ.π;ροΰσε νά μας είπη ότι έφθασε τόν Αΐνον καί τόν Όρφέα- 'ίσως
μάλιστα καί τους ήκΐυσε παίζοντας καί ψάλλοντας, έπαναπαυομέ-
νους έν άγαλλιοίσει ίίς τοΰς κ η ώ δ ε ι ς αυτής κόλπους καί τάς
άδράς της άγκάλας. Λυστυχώς άν έρωτήττ,ς την κυρά-Ίστορίαν θά
σοί άποστρέψη τό πρόσωπον της μετ' άπορίας, διότι 2έν θά έχη τι
νά σοί είπη περί αυτής· τί χρειάζεται νά γείνηται λόγος περΐ μιας
χωρικής- καί ή κυρία, βλεπεις, μεγαλοπϊάνετα1.· έ'χίΐ νά κάμη
μόνον μέ μεγάλα υποκείμενα. Έν τούτοις τα προχει'ρως καί έν
άΐθονία είς οώς προφαινόμενα έρείπιά της μαρτυροΰϊΐν αρκούντως
ότι ή Βίζα έτράβηξε, τό δή λεγόμενον, πολλά είς την νείτητά τη;"
άρά γε διότι ήτο κόρη ώραία καί πλουσία, ή διότι έ'τ,ιχί νά ευ¬
ρεθή ό οικίς της προσιτός εί; τοΰς τολλοΰς των διαδατών ; αϊηλον.
Καί έν τη άρχαιόΐητι πιστεύω δέν θά ί'.εκρίθτ) ό -ί-:ς επί εΰ-ορία·
■καί οί έν αυτή ζώντες, κατά συνέπειαν, θά έπορίζοντο τα πρός
τό ζήν έκ τή: γεωργίας, όπως δηλαϊή καί τώρα. Άλλά τί νά σ:ί
είπω καί ώς πρός τουτο; δέν δύναμαι βεβαίως νά έςά^ω επί γεωρ-
γία Ινα τόπον, 8που είς το 2ν πού —είρει Ό γεωργός, εάν λάβη
πέντε, τϊ Ιχει μεγάλην εϋφορίαν είς τούτο ομως τί πταίει άρά γε ;
90
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
το λεπτόγ=ιων τής χώρας, ή ό άρχαϊκίς, ϊηλαϊή κακός, τρόπις
τοϋ γεωργεΐν ; ϊέν διευκρινίζεται πρός επίλυσιν τό ζήτημα. Ό
Όμηρος ομιλών που (Λ, στ. 222) έκφράζεται ούτως περί αυτής :
2ς τράφη έν θρήκϊ) έριβώλαχι, μητίρι μήλων
ή λέξις έριβώλακι τί σημαίνει μανθάνει ημάς τούτο αΰτός ό ποιη-
τής αλλαχού, ένθα περί Φθίας τού λόγου γινομέναι, εις τό έριβώλακι
προστίθησι τό βωτιανείρη (Α, στ. 155), δηλονότι γή καρποφόρος,
γίνιμος. Έ; Β'.ζύη ά/αγινώσκοντες τόν ανωτέρω σΐίχον Οα άναγ-
κασθώμεν νά είπωμεν ότι πρός άπλοΰν λεκτικόν καί ούχι πραγμα¬
τικόν κόσμον απεκλήθη ή θράκη έριβώλαξ- έκτός εάν θελήσωμεν,
καί πρέπε; νά τό θελήσωμεν, όπως παραδεχθώμεν, έξαίροντες την
άκριδολογίαν τοΰ ποιητοΰ, ότι τό ανωτέρω γράφων είχεν ΰπ' βψει
άλλα μέρη τής Θράκης καί ούχι την επαρχίαν Βιζύης. Έν γένει
εάν παρατηρήτγ;;, καί απλώς ετι, τό ενταύθα έ'δαφος, θά ί'οης ότι
είνε υστερογενέ; ΐτρώμα, άποτελέσαν άλλοτε βυθόν θαλάσσης, διότι
πανταχοϋ μέ ΘΛασσίους χάλικας συμπεφυρμένη ή γή, πολλαχοθ
καθαρά άμμος '/.αί ένιαχοϋ άπαντώσιν άπολιθώματα οστράκων. Σε-
δαΐτός φίλος εϊκάζει, καί εΰρίτ/.ω πχραδεκτήν την είκασίαν τού, ετι
εις χρόνΐυς προϊΐτορικοΐις τό μΐρος τούτο άπετέλει θάλασσαν είς
χρόνους δηλονότι, καθ' οΰς ό Εΰςεινος Πόντος άπετέλει περίκλειστον
θάλασσαν οταν ξε κατόπιν δια ρήξεως εσχηματίσθη ό Βόσπορος
καί έπληρώθτ, ή Προ-οντις καί ήρξατο διά -Λ Έλλησϊτόντου άπορ-
ρέουσα ή Μαΰρη βα'λασσα, τίτε έςέρρευσαν καί τα ενταύθα καλύ-
κτοντα ΰξατα καί ό πρίν βυθ'ος άποκατέστη ξηρά γή. Τουναντίον
πρός τόν στίχον τού ποιητοΰ ό έν Βιζΰη ευρισκόμενος εΰστοχώτατα
ώρίτλν. ότι έξεφράσθη έ/.είνος, όστις πρώτος τόν τόπον τούτον άπδ/.ά-
λεσε θράκην (εν. τοΰ τραχεΐα, κατά μεταλλαγήν των ϊασέων, -/αθώς
θρίς - τριχός)· διότι τω £ντι τραχεΐα την φύσιν, άν ουχί την όψιν,
ΰπάρχει βδτη, ήτις είς χρόνους πολυ παλαιούς έχρησίμευσε καί ώς
πρωτεύουιΐα τ:ύ ϊρχαίου των 'Αστών θρακικοΰ βασιλείου. Μήπως
καί αΰτος ό βορρας, ό τραχύς καί άκονος, ποΰ τάρνάκχα παγόνει,
Βέν υπήρξε καί εθεωρείτο θράς, ν.χ-ά τα συναξάρια των Άθηναίων,
οΐτινες, θέλοντες ■/.αί μή θέλοντες, τόν εκαμον κα! γαμβρόν των ;
— Ή άμπελο;, ,ιτίία οέν εΰϊοκιμεΐ αρά γε ;
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 91
— Πώς δέν εΰδοκιμεΐ ; Τό εναντίον ιτιστεύω· εχομεν πλησίον
κείμενα μέρη, άτινα εϊιημεροΰν -/.αί προάγονται, χάρις εις την καλ¬
λιέργειαν της αμπέλου· ούτως αί 40-έκκληΐίαι, οχι προ πολλοΰ,
ήτο μικρόν χωρίον καί τώρα είνε ι»λυανθρωπος πόλις, εδρα διοι¬
κήσεως, είς ήν ΰπάγεται καΐ ή έπαρχία Βιζίης. Άλλά τό κρασί
πού κάμνουν έοώ δέν προφθάνει τόν αγ. Γεώργιον ναί μέν ότι τό
πίνουν όλον, άλλα καί άν απομείνη ξεινίζει κα! πρέπει νά τό χΰσης-
ώς πρός τούτο δέ πταίει ή κακή καί άίουλος παρασκευή τού. Μίαν
φοράν, διηγοΰνται, ηρώτησεν Ινα έ3ώ, άπό Ινα λινόν σταφυλια τόσον
κρασ! έξάγει καί έκεϊνος τοίς άπεχρίβη : έγώ κ' ή γυναΐκά μου τό
ξεύρίΐ- ήά-άντησις εφάνη περίεργος είς τόν έρωτήσαντα καίομως
είνε φυσιν,ωτάτη· ό ά'νθρωπος ένόει ότι ο όρισμός τού —σου τού
«ρασχοΰ έςαρταται άπό τΐίις κάόΌυς τού νεροΰ, ποΰ θά άντληση απο
τό πηγάδι καί θα χύση έντός α'^ός καί ή γυναΐκά τού. Τοιαυτα
λοκόν κρασιά ήμποροϋν νά διατηρηθοΰν ; Όλον τό θέρος ενταύθα
'/.αι όλον τό έ'τος είς τα πέριξ στεροΰμενα αμπέλων χωρία, έςο-
ϊεΰεται κραοί των 40-έ/.κλησιών καί τού Σκοποϋ- καί έςοδεύετχι
«ρκετόν εις τα άλώνχα μετά τον δεκατιστήν έρχεται ό ο-νοκώλης
τεΰ χωρίου, όστις καί τό περισϊότερον τής εσοδείας ευκομι^,ί1. εις το
— Ή κτΓ,νοτροφία πώς -άγει τουλάχιστον;
— Κ' έκείνη 5χι τόσον λαμττρά- τό μέν διότι ό χειμών γίνεται
βαρίις /.αί ο: κτηνοτρόοοι μας, καθο μικράς περιουσίας κάτοχοι, δεν
έ'χουν τα μέσα τής προφυλάςεως, άτινα είς πλοΰσιος κτηνοτροίος
αλλαχού διαθέτει· επειτα αί βοσκαί των πέριξ δέν «νέ τόσον πα-
ν.ίϊαι, καί δι' αΰτο τό κασκϊίάλι λεγόμενον τυρ'ι τής Βίζας
ύπολείπεται πολίι τού τής 'Α3ριανου-όλεως.
— Ό πληθυσμός τής Βίζας πόσος νά ήνε άρί γε ;
— Είς τό τού 1302 έ'τους Έγείρας επίσημον ημερολόγιον τού
«μοϋ Άδριανουπόλεως εδημοσιεύθη ό τληθυσμός έν γένει τής ολης
«αρχίας Βιζύης· είνε ϊέ ούτος 19,211 ψυχαί, κατοικούσαι είς
. οιαιρεν.... . . .
·:ϋ Καλέ, :ήν τ:3 Γϊαζή καί την τού Καρϊί;. Πφ έκ«της τούτων
92
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
των συνοΐ'/.'.ών τάς υπαρχούσας ε!3ήσεις ν.α: πληροφορίας βαθμηδόν
θέλω σοί κϊταστήϊΐ'. γνωστάς· δια την εσπέραν ταύτην άς ηνε άρ-
-/.ετά τάνωτέρω.
Την επαύριον έν πρώτοις ακολούθων τό τού θεολίγου χαράγ-
γελμα, ώϊήγησα τόν ξε·κζόμενόν μου είς την εκκλησίαν.
— Βλέ-εις, τώ είπον, είνε ή μόνη έν τή χωμοπΐλει καί αυτή
μικρά, χαμηλή, άθλία- έκτίσθη μόλις πρό έςήκοντα έτών έννοεϊται
ότι δέν άντα—κρίνεται πρός τό -λήθος των έχκλησιαζομένων, /.α!
διά τουτο πρό πολλοΰ εγένετο καί γίνεται σκέψις ~ρός αναπλήρωσιν
τής ελλείψεως. Βίόαίως πάς τις άμέσως θά έλεγεν, έρωτώμενος
πίρί τούτου, ότι δέον νά έγ=ρθη νέα έκχλησία έ·/, θεμελίων, είς
καταλληλότερον το3 τής νυν χώρον καί άνταςία τής έ-ΐχής καί
τής φιλοτιμίας των χριστιανών καί ό'μως τουτο, οίλτατε, εθεωρήθη
άκατίρθωτον εσκέφθησαν λοιπόν νά εΰρ:υν τρόπον όπως εΰρύνουν
την υπάρχουσαν ώς πρός τό πλά;ος, εΰκολον νά προσθέσουν ενα
ετι χώρον κ»ί νά χαταστήσουν αυτήν ΐΰτω τρίχωρΐν ώς ττρός τό
ϋψος δμως εσκόνταψαν οί μέν είπον νά σκάψουν τό έ'δαφος εως
δύο πήχϊΐς /.αί διά νά μή πέσΐυν ά τοΐχο·. νά άφήσουν ώς άντερει-
σματα αυτών τα σταΐίδια, εις τα ό~ίΐα νάναβαίνουν ο;ά τίνων βαθ-
μίδων αλλοι είπον, αΰτό δέν -'ίνΐται· θά ίμοιάζϊ] ύπίγειον καλλίτερον
νά υψώσουν εως δύο πήχεις άκόμη τους τοϊχους, καθώς καί η
φε)οάσ:υν τςΰς στυλ ούς- τό ζίτημα μένει είς την θέσιν ταύτην, διότι
δέν εδόθη άκόμη όρ'.στική ά.κί^'χτ.ζ.
Έκ τής £7.ν.λησίας μίτέβημίν είς την μητρίπολιν, Βζΐυ, άμα τί)
εϊσίϊω, είς την αΰλήν έσταμάτησα τόν ιίλον μου ΰ-οδίίξας «ΰ:ω
όγκί» μαρμάρου καί ειπών :
— Ιδού, ανάγνωσιν είνε μία ό":ςα τής Βίζας.
Ό φίλος τίτε βραϊέως και γϊγωνυία τη φωνή άνέγνω την έ;ί;ς
έ-ιγ?ϊ?ήν :
ΒΑΣΙΛΕνΣΚΟΤνΣΒΑΣΙΛΕΑΣΑΔΑΛΑ
ΚΑΙΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝΠΟΛΕΜΟΚΡΑΤΣΙΑΝ
ΤθνΣΕΑΥΤθνΓΟΝΕΙΣ
ΘΕΟΙΣΠΑΤΡΩΙΟΙΣ
— Βλέ-ε·.;, τώ επανέλαβον, ότι άνωθεν τής έπγραίής ίζ', τής
επιφανείας φέρει κοίλωμα ί λίθος, μαρτυρίαν :τι έκεΐ ήν έστηοΓ,'-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
93
μένον τό άγαλμα, —=ρΐ ου έν τίΐς ν.άτω γραμμαί-, γίνεται λόγος.
'Αλλά το ά'γαλμα, τίς οΐδϊ, χώς κατεστράφη, ή τού -/.ίΐται ουλατ-
τόμενον ή έντεθαμμένον μένει μόνον ή έ-ινραοή, διαιωνίζουσϊ τό
φιλόστοργον αΓΐθημα τ:ΰ άναθίτίυ, άςιον τω 3ντι όΊαιωνίσεως.
Μετά την μητρό^;λιν έ-εΐ/.ί^θημεν τό χ.τίρ«ν τύν σχολείων,
εΰρύχωρον και καλλίκτΐϊτον οΪΛίθίμημα, οπϊρ ίφϊθ.:;;εν είς την
φροντίδα τού ά:ι8·;χ;υ τω ό'ντι μητρ:-5λ·του Βιζύη; Γρηγορίου (τοϋ
μετά ταυτα Χίου, 1837—1856).
— Τό κτίριΐν αΰτό, ώς βλέ-εις, εΤ-ον τω οΊ.ω μου, έκτίσθη
5-ως χρησιμεύη διά την άλληλϊδιϊΐκτικήν ν.ιΐ ελληνικήν σχολήν
κατόπιν συττάντΐς κα'ι νηπια-^ωγειΐυ, μέχρις οί ΪΓ α^τό ιδιαίτερον
άνεγερθή ε'.κοΒόμημα, πρός δ ι·.λ:τί;Λως έργάζίτα; ή ενταύθα άδελ-
φίτης «Ήίη», αποτελούμενη έν. ΐ'-'-ί'ρϊίϊων νέων, πρ5ΐωρινώς
ιώρα, άΧλ' άκαταλλήλως όλως, δΐϊτέθη μ.ί::ς τι των ίσογαίων της
μητροπόλεως. ΟΊ παραστάντες κατά την εγερτιν τού /.τιρίου τούτου
των σχολών μ;ί λέγουν ότι π:λλά μαρμαρα εϊργαΐμένα, συντρίμ-
ματα άγαλμάτων καί κε^α/.αί μάλιστα σώαι έτέθη-αν είς τί δε-
μέλια· δι' αΰΤί ΐαίνετα: εγεινε καί στ5.:εώτϊρ;ν τό κτίρυν, έν ί)
τής μητρ;-όλίως τό ^ίτω;xα, ώς εΤοες, 2ά τού εκατέρωθεν πρός
τους κΐτα/.α()ίσαν:ας τ:ίχ:υς έ-'.κλινιϋς, μας ένθυμίζει τα κατα-
στρώμ.ατα των πλοίων. ΟϋΒίν ΐ~ίθαν:ν μετά παρέλευϊ'.ν έτών,
"αράξενίς τις, άλλα πλ;ύ-·.5ς Άγγλος, λαμβάνων γνώσιν των έν
τοίς θεμελίοις τού κτιρίου τίΰτου έντεθχμμένων μαρμάρων κα'ι κε-
θϊλών, να -ληρώΐη άδρώς την άςίαν κα: νά τό ανατρέψη ο~ως
εκθάψη καί λάβη έκεΐνα.
Άφ' ου εξήλθομεν -/.αί της σχϊλη;—Α", είπον πρός τϊν οθ.ον
μ:υ, ά7λο πλέον ι/, τής έν:ρίας τής Πλάτΐας δέν έ'χω νά σοί
ϊείςΐι)· εΰρίσκΐντα·. τ.ζ> 7.ΐί "Ί ϊτ.·:;ζ%^τ. τίνες έντετειχΐϊμεναι,
άλλ' είνε όλως κεκολωβωμένα*. ν.χ: ϊιιι έννΐίας τ·.·.;ς συμπίπλη-
ρωμένης. Έίώ τ.Λ βλέπεις είς τ: άζέναν-; τ;ΰ σχ:λ·ί^ ί·/:ζείίν,
λέγουν οί σκ£-τ:μ=ν;;, να άνεγείρουν την νέαν εκκλησίαν των α^τό
τό μέρος τό λέγουν τώρα Στίυράκ·.· πραγματικώς ε'ν= -/.ιτάλλν.ίν
τ' μέρος πρός τ:0τί· άττέναντι τής μητρίπίλεως κα: "'■> τ/:λεί:υ,
έ-ί τής μεγάλης 5ϊ:ϋ, πανταχίθεν άν::κτ';ν /.ν. τ,ιρ.'.τ." ι- ■/.%: ή
&?'Λ!; μέ την βαγϊάν της πλτ,σίϊν ΐαίνεται «τι ν.χ: ά/.λ;:ε έϊώ
94
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
υπήρχεν έκ'/.λησία καταττραφεΐσα" είς τα πέριξ, άνασκαπτομένου τοΰ
εδαΜυς κατά καιρούς, προφαίνουν ε!ς οώς τίφοι λιθίκτιστοι καί
μαρμαροκάλυπτοι* είς Ινα τούτων, λέγουν, εύρον μίαν χρυσόν καν-
δήλαν καί τεμα'χια χρυσουφάντου οτολής" φαίνεται ήτο τάφΐς κάνενός
άρχιερέως. Κατόπιν τούτων κλείων τόν περί Πλάτσας λόγον μ;υ, σέ
—οσχχλώ νά υπάγωμεν είς περίπατον.
Είπον κχ! έ'σειρα άπό τής χειρός τόν φίλον μου όπως μοί ακο¬
λουθήση. Δι' όδοΰ, μαιανδρείως βκνούσης, καί ποΰ μέν ευρυνομένης,
ττοΰ δέ στενουμένης, χαθόσον δηλονότι έσπαρησαν ή ευρίσκονται εν
άναζαύσει οί εκατέρωθεν άγρίί, έιρθαϊαμεν μετά ενός τετάρτου πο¬
ρείαν είς τόν λεγόμενον 'Ανα-δερεν, τόν παραρρέοντα δηλΐνότι την
Βιζύην έΰακα. Έχεΐ, παρα την όχθην αυτού, επί τής χλόης, έκα-
6έσ6ημεν, ταξιθετοΰντές εις άνθοδέτμην, τα όπερ καθ' δδόν έσυλ-
λέξαμεν ά'νθη.
— 'Εδώ, εις τό ίυάκιον αΰτό καθ' εσπέρας πέρυσιν, ποί ήτον ό
Πάτροκλος έδώ, ήρχόμεθα πρός περίπατον καί άνεπαυόμεθα καθή¬
μενοι ε!; την χλόην. Μίαν εσπέραν, δποις καί ημείς άπίψε, άφ' ου
εδεσε την άνθίδίσμην τού, κατόπιν, εν ω εθεώρει τό ρυάκιον, ήκούτθη
μονολογών 1ν ωραίον ποιηματάκι, τό οποίον χα'θε εσπέραν ερχίμενος
8έν λείπω άτό τοΰ νά άπαγγέλλω· έννοεΐται δέ πο7νίι προθύμως καί
άπίψε, άφ' ου Ιχω άν.ροατήν μου Ινα φίλον τοΰ Πατρόκλου· ά'κου-
σαν λοι-όν :
ΤΟ ΡΥΑΚΙ.
1
— Τρε/άτο, σιγανά, χαταιβαίνεις,
3εν 'μιλεΓς είς χά·ιί'ΐχ βυάχι,
β^στιχή μ.τ5^ω5 ^'/.-'ί δουλίΐά;
οΐϊτε χαν στιγμή ρ,^α νάνασάν^ς
δ'εν έατάθης χα' οδτε λιγάχι
ν» μας Ζίίζτ,ς ποΰ ε/εις λ«λΐά.
Ή πολύ σου ή βία αυτή
χαρχ χρύι~:ι ή λύπη φριχτή ;
2
— Σ' αγχαλια δροσερή, λουλουδάτη,
έχοιμώμουν πλατυ ξαπλωμίνο
χ' εβλεπ' ίνειρ' άγάΐης γλυχοί.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 95
Χίρι πλήν χα φωνή μ.χά, "Αν! νά τη !
με ξυπνα, [λε σχουντα τρο[Λ3ίγα=νο :
«μην σαπίζ));, εμ-προς βιατπχά.·
Άπο τότ' ολο τρέχω μ.1 όρμή,
χωρις ποΰ νά σταθώ μϊά σΐΐγμτ].
— Ανεξαρτήτως τής «ριλίας κα! τής εκτιμήσεως, ήν Ιχω τ.ζρι
τοΰ ποιήσαντος, δέν δύναμαι, ά-ήντησεν δ φίλος, παρα νά έπιδοκι-
μάσω καί αναγνωρίση την κατάλληλον έκφραστικέτητα των στίχων
τούτων. Ποσάκις, ϊπως παραπονείται τό ρυά/.ιον, χαίρομεν άμέρι-
μνοι έ-αναπαυόμενοι είς τ;υς χϊλπους τής εΐτυχίχς κα! εΰδϊΐμονίας,
ήν έφικτήν δι' ήμ.άς έθεωρήσαμεν καΐ άρκετήν καί ομως χ*κή χείρ,
κα'ι κακίστη φωνή, όπως τό ταλαίπωρον ρυάχιον, μας έξωθεΤ καί
μας στέλλει μακράν νά πορευθώμεν, ώς περι-λανώμενοι Ίουϊβΐοι
τοΰ μύθου.
Έγερθέντες εκείθεν καί παρά τόν ροΰν τοΰ έυακίου βαίνίντες,
έφθίσαμεν έμπροσθεν γηραιών ϊτεών, άς βαγιάς ενταύθα άποκα-
λοΰσιν αυται επί τής οχθης τοΰ ρυακίου άναδλαστήσασαι καί πρός
αΰτό χλίνουααι τού; κλώνους, δύνανται νά προσομοιασθώσι πρός γυ¬
ναίκας, ών ή κάμη απλεχτος εκατέρωθεν περιπίπτει, λουομενα; ο*
χείρας καί πόδας εις το ΰϊωρ. Παρ' αύτάς στάς έπέΒειξα τω οθ.ω
Γεωργίω τα επ-ί τοΰ κορμοϋ τής μιας αυτών εγγεγραμμένα γ?άμ-
μ»τα.
— Βλέπεις αυτα', τω είπον έϊώ οσάκις ήρχόμεθα μέ τόν Πά-
τροχλον, έκαθήμεθα καΐ εϋχαριττείτο εκείνος νά χαρα'ττη επί τοΰ
κορμοΰ τα άρχικά γροίμματα τού ονόματο; τής αγαπητήν τού· ηκο¬
λούθει την συμβουλήν τοΰ άρχαίου 'Ρωμαίοι. ποιητοΰ, όστις επί τούτω
έ"γραψΐ τους γνωστοΰς έκείνους ώραίους στίχους, καί ούς παρωδών
**ί μιμούμενος καί ό ήφεροζ φίλος Εγραψε τους εξής ίδικού; τΐυ:
ΤΟΝΟΜΑ ΤΗ2.
1
Τό'νομά της το γλυχο',
ποΰ ζ'075, χαοά μέ 8ίνει,
Βϊν το βρίσχω φυσιχο
στολισμος ποτϊ νά γείντ)
σ' ?να [ΐάρμαρο σχληρό,
5) —ο χάρττ, το νεχρό.
96
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Είς την χάθε μ,ου πνοή
ή καρδιά το μ.νη[χονεύει
σιγανά, χωρΐς βοή
/.αί τό χε"ρι μιου γυρεύει
να τό γράψω στό χλωρό
χορμο δε'νδρου πο3 Οά βρώ.
3
"Οσο κεΤνο Οά ζηττί
ΰψηλά να ον«6αίντ)
χ' ή άγάπη φλογιστή
την χαρδκί μ.ου θα Οερμαίντ,'
χά; θα [χ' εχ?1 >λο γΐερί»
ό^ως χείνο θαν χλωρό.
— Ώραΐα, απήντησεν ό Γεώργιος· ό θεός τόν εϊσήκουσε καί
τοί εξεπλήρωσε τ:ΰς πόθους τής καρδίας.
Άποχαιρ—ίσαντες ίτέας καί ρυάκιον, έστρέψαμεν, την πρός την
Βιζαν λαβόντες, £-ως επανέλθωμεν οί'καδε. Ό άρματηλάτης §α-
ουχΐς τοϋ στερεώματος κατήρχετο είς τό άκρον κάτω έκεΤ τής
πες-.άίος ξπως άνα-αυθη άπό των ν.ό~ων τοΰ ήμερησίου δρόμου του'
διεκρίνετο ηδη ή φΧϊξ -/.αί ή έρυθρέτης τής πυρας, έν η έδερμαίνετο
τί) ΰΒωρ, 8·' ε3 έμελλε νά -/.αθαρίση καί λούση εαυτόν και τό δρμα
τού- αντικρυ, ώς έν πανοράματι τελείω, έςετείνετο ή Βίζα, ής διε-
ν.ριν:ντο κάλλιστα αί συνοικίαι καί τα έν αΰταΐς οΐκΐδομήματα- ή
ουτις τ;5 ήλ;ου κα; ή ά-ξαμ£νη να |πι?α(νηται εσπερινή όμίχλη
καρεκ·.ν:υν τόν Οϊώμενον νά προσομοιάση την Βίζαν πρός κόρην,
κεριβαλλομενην τόν νεκτερινόν αυτής πέπ)>ον.
Κ'χΐ μοί, εκον τίτε, στραφείς πρός τόν φίλον Γεώργιον, πρός
τι *χιάζτ. νά ζαρ:μ.3!άηΓ)ς όπως παρασ-ι5σγ)ς ακριβώς την κατά
συνοικίας ταύτην Ι/,τασιν τής Βίζας ; έγώ ιδού πώς την φαντάζομαι.
Λομ'.ζω Ετ; έ'χω ά-έναντί μου έκεΐ που επί τής κλιτύος ίστάμενον
Καλε- οί -;Β;ς ν.-ίτω ε7νί ή τ^. Πλάτσας συνοικί»· καί έκ των δύο
~ερύγων ή μέν δεξιά άνταποκρίνεται είς τόν Καρΐή μϊ/.αλέ, ή δέ
άρυτερα ε!ς τϊν Γ;αζή μαχαλέ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 97
— Τό πτηνόν σβυ, άτφτηΐί μειδιών ό φιλος Γεώργιος, ε'νε
έκεΐνο, φαίνεται. ζ=ρί ου είς ψίύΐτης διηγεΐτο ότι τρία τού αΰγα
ήρχεσαν νά χλείσουν τόν πορθμόν τού Βοσπόρου.
Μετά την Πλάτσαν την ακόλουθον ημέραν μετέδημεν πρός επί¬
σκεψιν τού Καραή μαχαλέ' ή συνοικία αυτή άπέχει περί τό τέταρτον
τής ώρας άπό τής Πλχτσας· κα! έκτείνεται επί ήρέμα άνυψουμένης
πετρώδους κλιτίος,£εΐς τίΰς πόδας τής οποίας κείται ή Πλάτσχ· τό
μετΐξΰ έπεκτεινόμενον μικρόν λεχανοπέδιον άποτελειται έξ άγρώ·/
καλλιεργούμενον; καί νεκροταφείων μωαμεθανικόν; κχί δΐϊβρέχεται
κατά μέσον υπό ρυχ/ίου, όπερ καθ* οδόν κινεϊ τρείς τέσσαρϊς μύλους-
επί τοΰ ρυζκίου τούτου διατείνεται γέουρα, φερουσα την έπωνυμίαν
τουρκιστί: Τραπουζάν-κιοπρουσή, ήτοι γέφυρα Τρ»πεζο3ντος, μάλλον
ϊσως τραζδζουντία, ώς έκ τού πρώτου αυτής βεβαίως χατισκευχ-
στοϋ. Ή τυνοιχία αύτη είνε κατά τό πλείστον μωαμεθχνιχή- οί δέ
χριστιανοί στεροόμενοι έχχλησίας καί σχολείου, άναγκάζονται να
προσέρχωνται καί στέλλωσι τα παιδία των μϊχρι Πλάτσας. Έν
τϊ) συνΐικία τα'ιτη είρηται μϊγάλη καί χονδρή πλ»ς μαρμάρου,
φέρουσα επί τής μιάς αυτής πλευρας την δέ την επιγραφήν :
ΒΕΒΤΑΛΙΣΣΤΛΑΚ
ΚΙΟνΕΝΤΟΙΣΙΔΙΟΙΣΖΩΝΕΑΝ
ΤηΚΑΙΤΗΐνΝΒΙΠΕΑνΤθν
ΙΟνΣΤΗΙΟνΣΤΟνΤΗΝΚΑ
ΜΑΡΑΝΚΑΤΕΣΚΕΥΑΣΕ
Ή ίτ.ι-ζρα^τ, »ΰτη, ώς έκ τοΰ περιε/ομένου της γίνεται ϊήλον,
τεθειμένη πρό τζς είσίΒου οϊ/.ογενειακοϋ τάφου, χρονολογεϊται άπό
των χρόνων έκείνων τής βυζαντινής αΰτοκρατορίας, καθ1 ο^ς οί ά'ν-
βρω—·. άπέλπιίε; /.αί ζεριΒεεΐς, πρός την γαλήνην ■/.α; ά;φάλειαν
τοΰ ετέρου βίου άποδλέ—ντες, ζώντε; κατεϊκεΰαζον τ;ΰς ΐϊίους τά-
?ους· άπό των χρίνων, χαθ' οΐς ή ίϊΐίν.τηα-ία τής γής, 1/ των
πρωτίστων *αί άπχραιτήτων 2ι·/.αιωμάτων τ:ΰ άνθρώ--υ, ην τι, 3ν
μή άγνωστον, τόσον 5;χως σ-άν·.ίν τΐΐς πολλόΐς, ώΐτε ό ήμέτερίς
τυμδεγέρτης, μετά ίικχίχς τω όντι έγκχυχήσεως, εθεώρει καλόν
να άναγράψτ; επί τής τ:ΰ τα'ί:υ τυ πλακ:;, 'ίν. ανηγέρθη ούτος έν τοίς ■
'-ϊ··οι; έχυτοΰ κτήμασιν ή χχτχστχίΐς αύτη -ροέκυψεν έκ τού ότι έπι-
ν-ραφαντος τ:3 έ-αράτΐυ έχείν:υ 'ψ. ϊ;υλίπχρί·.κ:α; νομίμου, ή
• 7.
98 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ίϊΐίκτησία :ής γής ολίγοι; μόνον άπέμεινε, κτήμα καί τούτοις δυς-
ίάΐτακτον, ώ; έχ των έπβαρυνόντων αυτήν φόρων, οί δέ πολλοί των
άνθρώ;ων κατήντησαν αϋτό τούτο εμψυχα ζαρϊρτήματα τού εδά—
φού;, κατά τό νομικόν λίγιβν : τα έπιχείμενα εΐκει τοις ύποκε'.μένοις,
2ηλαϊή ϊουλοπάροικοι. "Εςω τής συνοικίας ταύτης, είς την
έΊτικειμένην βραχώδη όϊρύν, ώς καί την τ:>ησίον φάραγγ» τοΰ 'Ασμα-
λή-καγια, άπαντώϊ'.ν άρχίτά οωμάτια, ΐντός τού βράχου 7>ελαςευ-
μένα· εν; τό τελευταϊον μέ;:ς ΰίάϊχει καί ναΐσκος, έν άχρηστία
νυν, όλως έντϊς τού βράχου Λαξευθείς- φαίνεται ότι επί των βυ-
ζχντινών χρόνων, ό-ως παν;αχΐ"ί, κ»ί ϊνταΰθα πολλοί ήσαν οί τόν
|Μναχ;·Λ5ν -ρΐελόμΐνοι βίον καί είς τα καταίύγια ταυτα έγκατα-
ίιώΐαντες.
"Αλλην ημέραν παραλαβών τόν φίλον μου άνέβην είς τό Δ·.3ΐ-
κητήριον, έν ω συνεσωρεύθησαν τα γρ αδεία ά-αξα-άντων των ενταύθα
ίη;Λ;σίων ΰπζλλήλων καί ΟζηρϊΓ.ών -ι, ί·κ:ϊ:μημα τούτο μονώροφον
άλλ' εΰρύ, πρό όλίγου χρίνΐυ άνεγερθέν, κείται ΐτ:: τϊ^ς άποτϊμω-
τέρας άκρας, της ϊεΐ-οζΐύίης τή; Πλάτϊβς έάχεω;, κα: βαίνεται
ο'.:νεί α^ττ, έ~'.κρ:μ>μεν:ν. Άνέρχεταί τις είς αΰτό δι' ϊρθίας, έξ
έννεν(;/.:ντα -ίντε έν όλω βαθμίδων, λιθίκτίστου χλίμακος, είς ή')
χροσθΐτέΐ/ χΐ: τας ίτ:τα ςυλίνας, τα; άπό τΐ,ς θύρας Ιΐωθεν ττρος
τόν ί·.ά5ρ:μ:ν άγςύ-α;. Ή έπίμΐχθϊς ά'ρα α^τη άνοδος είνε τό ά^α-
~/Α~Λ"ν ϊ^ναμίμετρον των άνα6αιν;'ντων ό περίεργο; δύναται να
καθίΐη ν.ί': έςετάττ) ζόκι ϊηλονϊτ·. ά~νευ;τί ϋνί'ρ/ςντα·. την /.λ'μα/.α
κλ: ά'/.λ;·. μετά -ϊσΐυς σταθμού;. Τϊν Γεώργιον κατέπληςε τ; :Οέν:ς
γέρ:/::; τ·.νο;, συναναίαίνοντ;; μΐθ' ημών την ν.λίμα/.α. — Καί συ
ά-' έοώ, ζατΐίύ ; τϊν ή:ώτη-α. — 'Αμέ γχατί 2χι, καιίνχ μου, άπε-
κρίθτ, μ.ί:α τίν;^ ί;·/.αία; τινός έγκαυχήϊεως. — Τον βλέπεις αυτόν,
εΤ-:ν, 5τε ΐνέίημεν καί Ιστημεν =-■ τής -/.εοαλής τής κλίμακος'
£ϊ·/ΐ ά-'; '.ζ ϊι-:ι.ρ χωρί;ν -,τ,ζ Μαγ/.ρυωτί-ΐης χαί Ερχεται -ίζίς,
διά τ; ς-;";ν θά έ/,-λαγτ,ς άμα ώ; μάθτ;; -οίαν ηλικίαν έ'χεΐ' ζρο-
χθέ; προΐίκλήθη μ.ά?τυ; ο;ά μίαν ΰπίθϊϊΐν ^ρο-τ-λθε λοιιτόν καί
έκάθ'.ΐεν ο~ω; α-οκριθτ, ά-έναντι τού άνακριτοΰ' άμέΐως έ/.ίνησε
την χείρα ·ΑαΊ έζ/,τΓ,^ε/ ά-'ο -ό ζουναρι τού νά βγάλη τό ταχουχάκι
τ:^ ό ϊ·Όρω-:ς ήθίλε μέ τό κέο·. τού, /.αττνίζων οηλαϊή, νά άνα-
κριθϊ·- ό άνα·/.ρ·.ττ,ς όμως, £—;λαγχνϊς, έννοεΤται, ο~ως -άντοτε. ίέν
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 99
τ:ύ το επέτρεψε/" οταν ~)ζ'~ζ> ζ·/;ζζ τλ,' ά/άλρισ·/ /.ν ;ζ> Γ,ρω-^ε
τί ϊουλειά κα^νςι, ξ:ύρς'ς τί τον εΐι:ε ; την ήμέρα μεθώ καί την
νύ/.τα κ:ιμο3μα·.' /.ατο-.ν έζήτητε νά τω είπη πΐαων έτών ε*/:· ?:/
γ/ωρ'ζω, τω άπε/ρ'Ο/;, νά τα λίγαριάϊω* ςεύρω μ:ν;/ δτ1 3~-ερα
ά-ο τίίϊϊρα χρό/>α θα ήμαι σωΐτά ς/.ατό χρο/ο3· οέν ε'/ϊ τώρα,
εί—έ μ;·, άξ';ς 0αομασμΐ3 ί άνήρ ;
Μολ'ς έςελθης τι3 ΛΐΐΐκΓ,ΤΓ,ρ'Όυ εχεις ά-έναντί σου ο'/'Λ.ιύηχχ
τι, ου υ-ερθε/ ύψ:ύτα' μ·/αρ:ς, χρι-(ί';ΛΞϋ5/ σήμερον ώ; ί-ΐΊι-,/η
τής δϊν,ατΛ,ς τό κτίρ'ςν είνε αρχαίον, άπό τώ/ β^ζα/τ ;ώ/ /ρ;/ων
άριθμοΰν ήλι/.'αν τό δέ )ε·;όμεν5ν ότι άνέ- καθί1/ πρ;ς Ορη-/:^τ·Αό/
σ/;«ν άνηγςρθη 5ς/ ίύ;α:α·' τ·ς νά ταραδ:χθή, πα:α/·ν;^,^Εν;ς έκ
τού σχή.οατ;ς τζς κατα"/.:υής τ:^■ ε^/ε μέγα τετραγω/:/. :^τ'/;ς
ύττέρλΐ'.τα' 5/Τάγω/;ς λ'θίκτιττος Οίλϊς· ω:τε οα'νΕται :-■ /%-' αρ¬
χάς ώς σχολή ή βιβλιοθ/,κ/] έχρησίμειιε· τίς οΤ:ε μήττως ε/_:με/
ά-ε/αντ' μας κανέν ί /.τα'γω ν 5 ν =ς β'β/ιςθή/.η·/ τώ/ β^ζα/-ινών
Οέ/ί^τ' νά ε"-ωσι/ ότι ί ζχ) νζ; ζΖτζς ναίς έ-',ιάτο έ~' έ/:,χατι
τ;3 άγ;;ο ·/.;/ ^;ο
τ:ύ Κα>5, τλζΊ χ)ίχιζ^ζχ 1-%ζχι τή/ έ/τος τώ/ τεγ.ώ/ τής αρ-
/α ικς -;>εως τ:::·;-//,/, ί·;-· ϊ:/ ΐ-ι/αμεθα νά -Τ7,;75./Οώ·λε·/ότι
Χϊ' /.ζτα τίύ; ^ζανΤ /;^ς χ?:':^ς έ/·"; τώ/ τε·/ώ; ο./ /2Τΐ·>-
•/^/, καθότι δίαψε^ουτ' τ:ύτ3 τα ά /α/ α"/ ^"./: /α έν -ηϋ/^—α
ς:5-·α Λε·1ϊ/α τ,ύ -:ρ 6α/ /;/—ς α//:τε τε /^ς ζωί'./-τ ζτ,-
>--'.'*> χ> ,ία-ς ς, Ο;: ςω; τρ-τς -';/.:ις Τ5 Λζζ.. νχ ί-ζ:-ιζ'ι-.ν.
ίΓ,οε::/ τα 0:,.ι:λ·α των έπ' α>ώ/ ο!/·ώ/" =ερ·-ωζ:τα :- :/;: '/'α
~^> ι; τ;ύ ςρυρ υ /χ! -τ^ρ'α^τΐ;/ήμ':ρθ·:ς τ·ς τ:^.:.:. .ς·> ;.-/;;
~//Γ,ς/α; α/:ςαρ-/-,-ως τεύ 5ρ;ορ·':^ «ρ;ς τα /-(-(ι) :*:::; .--(;:
ν·:ρς-τωμέ/:ς π^ρ·;:: Έ— -:3 -ς:/ω--"-^ > "--- '',-'■' '■ ' *ϊ
ταύτΓ,ς έ-;ε·'ρίτα· "-".χ>ζ> -?,: χ, χζ ±ζζ ι: ή :/;-/: ^>"Λ
β:ϊμ·χή μαλ/;/ τ: €γΐι)7, ζή '.'-ί ζ,.^ζτ. 'γ,ι /α ζ/-.η ~.-ζ·~.Ζι
α;ωνων Άτ::βλέποιν τ·ς -ρ;ς -: -;--'-- ''',- ζ'ιζζζχ;- //;: -ι ' - : ς
/*■ ,/ω/ ^-" 2^-ς· τΓ,/ίρν/,/, μεθ ίί -""":■ α-χ'^ - --.--ϊ-',
//· ,/^/·7Τ7 ε'ς ζ'/ζζζι^ΐχ, ώς τ; τ/;; ί, άς -- --"· -'"-^" '-':'
ΐζτ. τ:/ -ζζ-.ζι /.αι
:/.τ ζ;/ ε;ς τα/:;/
100
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Έξερχίμενοι τής τού Καλέ συνοικίας ναί τ:5 άρχαίου φρουρίου
μ,εταδαίνομεν είς την τοΰ Γιαζή έπιχϊλουμένην, καθαρώς χριστια¬
νικήν. Έν βΰτί) ουδέν εχομεν νά ζητήσωμεν /.αί νά ίδωμεν τουτο
μόνον άκβΰομεν ότι οί πλεΐστοι των τής Πλάτσας οικοι εντεύθεν
την καταγωγήν Ιλκουσι.
Διελδόντες αύτην εσπέραν τινά καί επί τέταρτον ώρας άνάντη όοόν
βαοίσαντες άνέβημεν μετά τοϋ φίλου Γεωργίου είς τό λεγόμενον
Καρά-χ:τσέκι. Τουτο αποτελεί τό ύψηλότερον σημείον τού όπισθεν
τής Β'.ζύης ΰπερανισταμένου βραχώοΌυς πρηώνος" επί τής κορυφής
αΰτοϋ σχηματίζει άπιοειδές τό σχήμα ομαλόν καί αρκετόν την έκτα¬
σιν οροπέδιον, δπερ Δάματα οί έγχώριοι ονομάζουσι· τό οροπέδιον
τουτο πανταχόθεν είνε άπόκρημνον καί μόνον πρός τό τόν μίσχον
ούτως ειπείν τού άπίου άποτελοΰν μέρος ΰπάρχει άνοδος στενή καί
φυ-ική, δι' ής άνέρχεταί τις ά'νω· παρά την ά'νοδον ταύτην, την
κλιμαχωτήν, ϋψοΰται τμήμα βρ^χ^υ αποτόμως, 'ότ.ίρ φερει άμυδρα
ϊχνη λαξεύσεως καί οαίνεται ότι παριστα, πλησίον αλλήλων, λέοντος
καί άνθρώπου χεφαλάς. Φίλος μ.ού τις σείαστός, πολλά μελετήσας
■/αί περισΐότερα έκ των πολλών περιοδίΐών καί των επί τόζου με-
λετών διδαχθείς, παρασυρόμενΐς οέ /.α: έκ. τής προσωνυμίας τοί3
Δάματα, ειχαζε: μή~ως ή βρχαιοτάτη τίΰ των Άστών βασιλείου
πρωτεύουσα εΐρίσκετο έκεΐ επάνω ωχισμένη, ήν διεδέχθη κατόπιν
ή χάτω, ή χαί τό τής Βιζύης δνομα φέρουσα. Πρός παραδοχήν τ^ς
γνώμης ταύτνις άντεπεξέρχεται τό όλως αναπεπταμένον τής θέσεως,
ουδέν είς την άκάθε/.τον ορμήν τοϋ βορρα χατά τόν χειμώνα -αρ:υ-
σιαζ;ύσης κροπΰργΐίν, έ'τι δέ ουδέ τό ελάχιστον σημείον άρχαίων έν
τή θέσει οίχήσεων. Επί τού οροπεϊίου τούτου άνερχέμενές τις χατά
την έ'ναρςιν κα! τό ~ίρας τού ραμαζανίίυ άνάπτει πυράν πρός γνώσιν
των επί της ζϊθ'.άοος ά:εστώτων χωρίων εΰϊέν απίθανον δέ νά
ά-ίμεινε τουτο έκ των βυζαντινήν α ρ υ κ τ ω ρ ε ι ώ ν, αΐτινες ά πό
των χρόνων τοϋ 'Αγαμέμνονος ^ϊη μέχρις έπ' εσχάτων απετέλουν
■λα'; άνεπλήρουν την τηλεγραιΐλήν τής σημερον συγκοινωνίαν. 'Από
τί;; ύψηλη; ταύτης σ/,οπιας τό Οέαμα είνε εΰρΰ -/.αί έςαίσιον ή Βίζα
μετά των συνοιχίών της άΐανίζϊται πρό των ποδών σου κα'ι πληροΐ
την δρα-ιν ή άπίραντος έχτεινομένη πεΐιάς- λέγουσιν ότι έν αΐθρίω
καιρώ ίίσιν οί ουνάμενοι εντεύθεν να οιαχρίνω"1. μΐρ:; τής Προ-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 101
ποντίδος έκ 'Ραιδϊστοΰ. Ό Γεώργιος καί έγώ, επί τής θέσεως ταύτης
ίστάμενβι, άκορέστως άνεπνέομεν τόν έλαφρόν καί υγιεινόν άίρα καί
έπεξετείνομεν άπλήστως τό περίεργον βλέμμα μέχρι τοΰ ά-ωτάτου
σημειου τοΰ ορίζοντος· εδλέπομεν μόνον χωρίς νά λαλώμεν. Άφ' ου
ικανοποιήσωμεν 5λως εαυτούς -/.αί περιή/Λομεν τ: οροπέδιον των Λα-
μάτων ό φίλος Γεώργιος, πψ.εργ.α κινοϋμενος, ηρώτησε με ζητών
πληροφορίας περ! τής ένομασίας τοΰ μέρους.
— Τή άληθεία, τω απήντησα, καί Ιγώ δέν γνωρίζω τί νά σοι
άχοκριθώ· τί άρο" γε νά σημαίνη ή λέξις Καρα-κοτσέ/.ι; ϊσως είνε
συντϊτμημένη έκ τής Καρα-κοτζατζΐκ = μαύρον γερίντιον άδηλον
τί εΐδους πλέον μαύρον την όψιν δηλαΒή ή τό τριβώνιον. Διηγοΰν-
ται μόνον ότι έδώ ήσκήτευε πρό πολλών χρόνον γέρων τις, άγιώ-
τατος τόν βίον, όστις ΙΙέμπτην τινά (ή παράδοσις είνε μωαμεθανική),
καταβάς εις την πόλιν, προσεκάλεσε να μεταβώσι ιταρ' αύτω την
επαύριον ή πρόσκλησις ή*το όπως κηδϊΰσωσιν αυτόν, διότι ότε προσ¬
ήλθον εύρον αυτόν ήδη τεθνηκότα. Πραγματικώς οέ παρά την άνοδον,
την φέρουσιν πρός τα Δάματα, Οϊ διεκρινες βεβαίως μικρόν τίνα
έντός τοΰ βράχου λελαξευμένον θϊλαμϊσκον, όστις εΐχε καί ιδιαιτέ¬
ραν, έπίσης λαξευτήν κλίμακα, την οποίαν εμως οί άχρεϊοι, κατά
την άρχαϊ/.ήν εκδοχήν τής λέξεως, μανδραγονατζίοες κατ-
έστρεψαν.
— Κα: τί είνε αύτοι οί μανίραγονατζίϊε;; μέ διέν.οψεν έρω-
τήσας ό Γεώργιος.
— Τό περί μανδραγονατζίδων θέμα, φίλε μου, είνε τω οντι άς-.ον
δι' Ινα θεόφραστον αν έ'ζη τώρα ηδύνατο δι' αΰτους νά γράψη εν»
λαμπρόν χαρακτήρα. Έγώ άρκοΰμαι νά σο! δώσω μερικάς περιερ-
γοας πληροφορίας- ώνομάσδησαν τοιουτοτρόπως άπό τοΰ μανδρα-
γόνα, τό οποίον σημαίνει παρά τοίς ενταύθα θησαυρόν, -/.ν. έπο-
μένως υπό την λέξιν μανδραγονατζίδες περιλαμδάνονται οί θησαυρο-
διώκται, άληθώς τυχοδιώκται· είνε άρκετοί τοιούτοι έν Βιζύτ;· σύνθημά
των δύναται τις νά είπη ότι έχουν τό τοΰ Εΰαγγελίου : ώ μή μείνη
λίθ:ς επί λίθου- ζανταχοΰ άν»σκά"ουσιν άνερευνώντες τόν θησαυρόν,
τόν οποίον φαντάζονται, /.αί τα είς τάς έξίχάς δημοσία :!/.οο^.ή-
ματα κα: ίϊρ'ΰματα χαρ1 αυτών διατρέχουσι τίν μέγιστον των -/.ινούνων
ϊέν ύπάρχίΐ π. χ. είς τα πέοιξ κρήνη, μή καθ1 δλου ή έν μίρει
102
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
βεΐσα· τα ί'χνη τή; διαβάσεως των βλέπεις την επαύριον είς
τάς χχινούσας τάφρους, τάς οποίας άπαντας. Οί μανδραγβνατζίδες
ουτε κό—υ, οϋτε χρίνου, οΰτε δαπάνη; φείδοντ*ι. ΈφωΒ'.ασμένϊς μέ
ενα μακρόν σιδηροΰν έβελον κα! Ινα σκαιττίϊρ*, έςέρχβται ό μαν-
δραγόνατζη; άφ' εσπέρας χά! πίριφέρ=ται είς τα ορη μέχρι πρωίας
καί πολλάκις επί πολλάς κατά σειράν ημέρας- Ιχει Ιδικόν τού λε-
ξ'.χόν, είς τό οποίον λεπτομερώς περιγράφοντα'. τα σημεΐα καί αί
ενδείξεις, διά των οποίων ό5/)γεΐται ο~ως άνακαλύψγ) τϊ μέρη, ο~ου
δύναται νά άνεύρη κεκρυμμένον θησαυρόν μελετ/,σας, ν) κάλλιον
άποστηθίσας τούτον τόν όδηγον ό μανδραγόνατζη; άκούραστίς περι¬
φέρειαι εις τα υποπτευίμενα ή παρα /χιρεκακου άνωνΰμου μηνυτοΰ
άναγγεΧΟέντ» αύτω μέρη· άνερευνά πρώτον τϊ εϊαφος διά τ:ϋ οβε-
λοϋ χαΐ κατόπιν εις την μικράν, ήν θά άπαντήϊ/), άντίσταΐιν, σ-εΰΒει·
νά άνασχάψη δ-ως έκβάλη εις φώς τΐν λέβ;τα, τόν πεπληρωμένον
Βέν ήςεύρω έκ πόσων καί ποίων νομισμάτων γνωρίζω μανδραγο-
νατζ'δες, οΐτινες, χρησιμώτατο'. κατά τάλλα, είς τοιαύτας αΰτόχρημχ
άνεμωλίους έπιχειρήσεις έδαπάνησαν όλην την έκ κληρονομίας πε-
ρκυ-ίαν των κα! έξακολουθοΰν άκομη έξοδεΰοντες τό γλίσχρο'λ
περίσσευμα, τό άπομένον έκ τής ημερησίας εργασίας των είνε πεν-
τηκοντίύτης κα! πέραν] ετι· κα: ομως εξακολουθή, άχόμη έλπίζων
καϊ ϊιαΐΓ,ρών την άγαθότητα των νεανικών χρόνων περιμένει δτι
αφεύκτως πλέον, εντός ίλίγου, Οάνακαλύψη τον βασανίζοντα αυτόν
θησαυρόν χαί τότε πλέον, όπως ό τοϋ Εΰαγγελίου άφρων πλούΐιος,
έπαναπαυίμενος, θά είπη άπϊτεινόμενος πρός την ψυχήν τού τα γνωστά
λίγια· ά;ελεϊς δυστυχεΐς ! Δέν γνωρίζουσα ότι κα! α^τοΰς "σως έντός-
δλίγου άναμένει τό αΰτό τού ιΐλουσίου έχείνου τέλος.
Πρωίαν τινά ό Γεώργιος έξηγέρθη όλως τεταραγμένος- τόν ήρώ-
τησΛ την αιτίαν μο! άπεκρίθη· — Δέν γνωρίζεις τί φοβερόν όνειρον
είδον άπέψε! — "Ω! καυμένε, τω παρεΐήρησα, πιστεύεις και συ εις-
αΰτά; — Καθόλου· χαί ομως..... αν ήςευρες πόσον εΐμαι συγ¬
κεκινημένος !
« Μο·. εφάνη, επηκολούθησε διηγοΰμενος τό ϊνε'.ρον, ότι έγώ-
κα! ή Ίωάννα, κρατούμενΐι άπό τής χειρός, έχάμνομεν περίπατον
εις το μ»ρ;ς ακριβώς, όπου πηγαίνομεν συνήθως μαζή, δηλαϊή παρχ
την όχθην έκεΐ κάτω τοϋ Άνα-Β-;ρέ· 5τε αίφνης, δεινώς ώρυίμενος,
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 103
έξορμα ά-' ί·/.ν. πλησίον είς λύκος· έπιτίβεται κατά τής Ίωάννα^
την άπΐσπα άπό την χεΐρά μου καί την παρασύρεΐ" πλήν έν ω
προχώρει, πώς γβετα1., έςολισθαίνει παρά τό χεΐλος τού ρΰαν.ϊς καΐ
πίπτει έντίς· άφανίζεται- τό βεΰμα τόν άπάγει πνιγμένον έν τώ
μεταςΰ τούτω ή Ίωάννα οξείαν έκβάλλει φωνήν λιπέθυμος πίπτει
κ«ί έγώ εντρομος έξυπνώ- τί λέγεις άρά γε νά σημ»ίνΐ); Άλλά
βεβαίως διακρίνω τψ ά-ίρίαν σου· ζητεΐς νά μάθης ποία α'ύτη ή
Ίωάννα· άναγκα'ζςμαι λοιπόν να σοί διηγηθώ τα κατ' αυτήν, ή
χάλλιον νά σοί άνίίξω την καρδίαν μου, έλπίζων ότι '.ΐως τοιου¬
τοτρόπως εύρη ανακούφισιν τίνα άπό τοΰ πιέζοντος αυτήν δεινοΐ
βάρους.
» ΈγΕννήθην εί; τό Λεμϊρ-δέσσι, χωρίον καθαρώς χριστιανικόν
καί απέχον περί την μίαν ώραν άπό της Προύσης, τή; ττρώτης
πρωτευούσης τοΰ κράτους των Όσμανιδών την αυτήν ημέραν καί
ώραν, καθ' ήν εγεννώμην έγώ, έ'ίλεπβ τό φώς είς την γειτονιχή»
οικίαν καί ή Ίωάννα· ή σΰμπτωσις αυτή τής γεννήσεως μας, ει-
μαρτο ολεθρίως νά έπενεργήση καί τίς οίδεν άχόμη πόσον επί τοΰ
βιου καί των δύο μας. "Ηδη άπό τής πρώτης ημέρας οί γονεΐς
έκατέρου των νεογεννήτων απεφάνθησαν καί παρεδέχθησαν ότι,
άφ' ε3 δ-ας ήλθον μαζή εις τόν κόσμον, άνωθεν ήσαν προωριβμένβ
τό εν δια τό άλλο, όπως συζήσωσι δηλονότι επι τό αΰτό ώ; σύ-
ζυγοι· άλλοις λόγοις μας ήρραβώνισαν έκτοτε. Καί άπό^:/.λοϋ
μέν αί οικογένειαι ημών ήσαν έν φιλικαίς σχέσεσι, τό τελευταίον
ομως γεγονός έ'τι μάλλον φιλικωτέρας καί στενωτέρας κατέστησε;
τής δεξαμενής ταύτης, ότε, πώς εγεινεν, όλισθήσασα ή Ίωάννα
104 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τοίις δύο έκ τής δεςαμενής, οπου παρ' ολίγον νά πνιγώμεν. Αίιτό
ν.αί μόνον πιστϊύω δύναται νά σοί άπΐδείςη αρκούντως πώς ή άπό
τοσΐύτο τρυ^ερας ήλικίας,—ήμεθα τότε εως πεντε έτών,—πώς λοι-
πόν ή άπό τοιαύτης ήλικίας έμφυτευθεΐσα συμπάθεια, είς οποίον,
προϊούσης τής ήλικίας, βαθμόν φιλίας καί άγάπης καί έ'ρωτος δύ¬
ναται νά άναπτυχθ·»} καί φθάση. Αΰτό μέ άπαλλα'σσει τοιουτοτρόπως
έπίσης νά σοί είπω ΐΐώς έμεγαλώοαμεν καί πώς τα παιδία έγεινα·;
ό μέν μείρας, ή δέ χόρη· ή λεγομένη ημών μνηστεία επί τέλους,
ώς έκ τής καθ" τ^ΑρΛΊ επί τό αϋτό συμβιώσεως, έλαβε τοιοθτο
■/.Ορος ώσει διά τοΰ έπ'.σημ.οτέρ5υ έν χρήσει τρόπου ειχε συναφθη'
ήγάπα ό είς τόν άλλον καί ήγαπώμεθα, αλλοίμονον! έμμανώς.
» "Ημην δεκαεπταετης οπόταν μίαν ημέραν άπεχαιρέτιζον την
πατρίδα, τοΰς γονεΐς, την Ίωάνναν μου' μετέβαινον είς τάς Αθήνας
2πως έν τω Πανεπιστημίω σ-ουΒάσω την φιλολογίαν. Όπόσα ϊα-
κρυα έ'χυσα τότε άπομακρυνόμενος! άν μέ ήριίκα κάνείς τίτε ποίον
αρά γε πρώτον Ικλαιον, δέν θά ηδυνάμην βεβαίως καθαρώς νά
άπαντήσω* ήσθανόμην ο;/.ως χάλλιστα ότι ή καρδία μου χολλά
εδοκίμαζε·; άπομακρυνομένη τής φίλης μοί» Ίωα'ννας. Δέν παραίέ-
χ3μ.αί ποτε ότι επί άγαπωμένων, χαί μάλιστα ώς ήμεΐς οί δίο,
ελέχθη τό δημοτικόν έχεΐνο: μα'τϊα ποϋ δέν βλέζονται, γλή¬
γορα λησμονοϋνται · έπ'έμοΰ, τό άναπαλιν, κατ' αντίστροφον
λόγον, έπενήργει ή άπϊμάχρυνσις αυτή, διότι ο~ως όρθίτατα έκ-
■φράζεται ό ρωμαΐος ποιητής οαϊΐιΐΐη ηοη 8ηίΐπυπι ηπίίΐηΐ Ο"ΐιί
ΪΓ&8 πι&Γβ ΟΐΐΓΓυπί;. Είνε άληθές ότι κατά τάς παύσεις έΌχόυδον
νά έπανέλθω όπως τοΰς δύο μήνας των διακοπών διέλθω έν ττ)
πατρίδι μου, πλησίον έννοεΐς πλέον τινος· άλλά τίΰς έν Αθήναις
δέκα μήνας πώς διηρχίμην; δέν ήσαν άρκετοί, ύπεραρχετοΐ μάλιστα,
νά θέσωσιν είς αναστάτωσιν την καρδίαν μου ; ό θεόκριτος λέγει που:
... οί οί ποθουντες έ1^ ημίατι γηεάσχουσιν*
άληθέστατον. Εΰτυχώς δι' εμέ ήτο ή σπΐυϊή καί ή μελέτη- ταυτα
ήσαν άρκϊτά νά φέρωσιν άντιπερισπασμόν καί νά διασκεϊάσωσι την
έκι τή; /.αρίία; μου έπικαθημένην •/.αί βαρύνουσαν άχλΰν τής θλίψίως
χαί -ζτ,ς άνίας· άλλως τε ή /.αρΒία [}.υ ήτο /.αί -ως έπαναπαυμένη·
■ωρίσθη πλέον ότι ευθύς άμέσως μετά το πέρας των σπουδών μου καί
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ 105
την κτήσιν τοΰ τής φιλολογίας όΊπλώμιτος, ώς συμπλήρωμα καί
επιστεψις των άγώνων μου, θά εξήρχετο ή μετά τής Ίωάννας διά
γα'μου συνένωσίς μου.
» Τό πέμπτον ήδη ετο; άνεχώρουν έκ Προύσης εις Αθήνας·
ήτο τό των έξετάσεών μου, τα βάσανά μου, ή καλλιον καΐ των δύο
μ«ς, Ιμελλον πλέον νά λάβωσι τέλος. Ή Ίωάννα μετ» καί των
αλλων συγγενών καί φίλων είχεν έςέλθει μέχρι τινός άπό τοΰ χω¬
ρίου πρός άποχαιρετισμόν μου' άπέτεινον αύτη τόν τελευταίον διά
τής χειρός, ότε, προχωρών συγχρόνως είς τόν δρίμον μου, προσέ-
κρουσα τόν πόδα κα: έ'πεσον κτυπήσας δεινώς εις τό πρόσωπον είς
έκ των έλλειπόντων έκ των οδόντων μου, ποΰ βλέπεις, άπό τότε
μέ αφήκε συντριόείς· εδέησε μάλιστα ώς έκ της σπουδαιότητος τής
πληγής νά άναβάλω την αναχώρησιν μου επί μίαν όλην έβδομάϊα.
Άχ ! ήτο τουτο κακιστος δι' εμέ οϊωνός- καί δι' αΰτό σημερον, είς
την όψιν τοϋ ονείρου όπερ σ:ί διηγήθην, ή καρδία μου δέν λέγει νά
ήαυχάσγ)· ϋποπτεύεται καί περιμένει κά'τι τι νά ϊδί) -/.αί νά πάθη·
καί ϊϊοΰ πώς δικαιολογοϋνται αί υπόνοιαι μου αυται. Πραγματικώς
άνεχώρησα κατόπιν κα: άπό δύο ηδη μηνών ευρίσκομην έν Αθήναις,
ότε τελευταίον λαβών επιστολήν έκ τής πατρίδος πληροφοροΰμαι
ότι ή Ίωάννα συνεζεύχθη μετά τοΰ Πέτρου. . . Άκουσμα εοδερόν
ώς φαρμακερά δίστομος μάχαιρα διεπέρασε δ:αμπάξ τή/ /.αρϊίαν
μου ! παρ' ολίγον νά πέσω έμβρόντητος έμπρός είς τό ταχυδρομειον,
οπου καί σπεύδων έξ άνυπομονησίας εστάθην καί άνεγίνωσχον την
επιστολήν άναγινώσκω αυτήν /.αί πάλιν έκ δευτέρου· δυστυχώς ή
επάρατος περΐ Ίωάννας είδησις είνε πραγματική καί δέν είνε κ»κή
άντίληψ,ς των γραφομένων. Άμέσω; καταβαίνω ε!ς Πειραια /.αι επί
τοΰ πρώτου τυχόντος πλοίου έπιβιβάζομαι 'ινα άπέλθω είς την πατρίδα
μου· φθανω έκεϊ, έρωτώ' τετέλεσται· ή Ίωάννα, άμέσως μ.ετά τόν γά-
μοντης, την επαύριον ανεχώρησεν, άϊηλον ποΰ, μετά τοΰ συζ^,'ου ΤΓ,ς.
Ζητώ νά μάθω πώς προήλθεν ό γάμος ούτος καί φρίττων έμαθον
τά έ'ής·
» Ό υιός πλουσίου τινός έκ των γειτίνων, πλο^σίου 5;ο.ως,
«λουτήσαντος έν κακί« καί άμαρτήματΐ, ήρασθη καί ήράσθη φεϋ !
άκρατήτως τής Ίωάννας. Βλέπων τόν ερωτά τού υπο τής κορης
μετά προσβολής άπορριπτόμενον, έΐκέφθη νά καταφύγη είς την βίαν,
106 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
κϊί δή την άχρειεττέραν, την άς'.ΐκατα7.ριτωτέραν πασών, την ηθι¬
κήν. Ό πατήρ τής Ιωάννης ήτο εΰκατάστατος* περιεπλέχθη ομως
είς την μεταξοσκωληκοτροφίαν και απώλεσε μεγάλα ποσά, ζημιω-
θείς Ενεκεν ασθενείας, ήτις άναφανε'ΐσα έξαίφνης καί επί τίνα κατά
συνέχειαν έ'τι παραταθεΐσα περιήγαγε -όν ά'νδρα, ωστε, έχτός των
έλπιζομένων ν.ιρΖων, ν' άπολέση καί αύτά τα κεφάλαια' εις τοιαύτην
περ'.ελθύν θέσιν ηναγκάσθη νά δανεισθη καί κατέστη ούτως άκων
οφειλέτης πολλών λιρών καί είς τόν πατέρα τοΰ Πέτρίυ. Ό Πέ-
τρος δεινώς έρών τής 'Ιωάννας, μέγα δέ ίσχύων καί παρά τω
χατρί, καθό μαμμόθρεχτος κανακάρης, χατορθόΐ ώστε ό άγαθός
γέρων, ό πατήρ της Ίωάννας, νά τεθή είς τό δίλημμα : ή να
δώση δηλαοή την θϋγατερα τού είς τόν Πέτρον, ή νά έ'μβη είς
την φυλακήν, ώς μ.ή πληρόνων τα χρέη τού. Ό γέρων, φυσικω
τω λόγω, εφριξεν είς τό άχουσμα τοιαύτης προτάσεως, τόσον ώς
έκ τοΰ αϊσχροϋ αυτής, αυτής καθ1 εαυτήν θεωρουμένης, οίον καί
διά τάς όλεθρίας συνεπείας, άς ηδύνατο, παραοεκτή γενομένη, νά
προξενήση είς την άλλως εΰπαθή καρδίαν της θυγατρός του' τούτου
ένεκα, καθό γνωρίζων έκ των προτέρων κάλλιστα την κλίσιν τής
καρδίας της, ουδέν αΰτγ] άπετόλμησε νά ανακοινώση, εν χαρτερία
δέ περιεμίνε την ημέραν όπως εκτελέση τόν δεύτερον όρον τοΰ
διλήμματος. Ό Πέτρος ΐμως, ό κακοΰργος, χρολαμδάνει καί διά
τινος τρίπου κατορθοΐ νά καταστήση τη Ίωαννα γνωστήν την
θέσιν, την δύσκολον, ίν η εύρίτ/.ετο ό πατήρ της. Ή Ίωάννα,
δμα μαθοΰτα τουτο, Ισπευσε προθύμως νά θυσ'.άση την εΰ?χιμο-
νίαν της είς τόν βωμόν τής πατρικής στοργης, καί άκοντος κα'.
δαχρΰοντος τοΰ πατρός της, ώς ήκουσα κατόπιν, νά δεχθή όπως
συζευχθη μετά τοϋ Πέτρου. Ή Ίωάννα δέν έδάν,ρυε, πλήν ό θε'ος
μόνον γνωρίζει τί έν τη καρϊία της άνεκυχατο.....ή δυστυχής!
» Την έπαύρ'.;ν τοΰ γάμου, μή θέλουσα ουδέ κάν στιγμήν
πλέον νά παραμείνη έν τω τόπω, δπου ώς πομφόλυγες ϊιερράγησβν
καί ώς καπνός διελύθησαν πάντα τα χρυσα της ονειρα καί πάσαι
αί γλυκεΐαί της έλπίϊις, όπου τα πάντα σχοτεινά τή «φαίνοντο
καί πρόξενα πικρας έδίνης, κατηναγκβσε τόν Πέτρον όπως συνα-
πέλθωσιν είς Κωνσταντινούπολιν έκεϊ έγκαταλείπει αυτόν
άνύμ.φευτ:ς καί φεύγει......
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 107
» Επί δέκα τώρα έ'τη περιέρχηται τίς οΐοε πόϋ, στέλλουσα
κατά παν έ'τος συντομόν τ: έπιστόλιον, δι' ου άναγγέλλουσα ότι
καλώς έ'χει την ΰγιείαν καί ότι ζή την διδάσκαλον μετερχομένη,
έπάγεται έν τέλει ότι άνευ καραπάνου τινός εκτελεί την είς ίσόβιον
έξορίαν καταδίλην τής. Ό πατήρ της ολίγον έκέζησεν είς τό ά-
νοιγέν τουτο τραΰμα έν τη πατρικη τού καρδία* δέν παρήλθε ϊέ
Ιτος καί ή σύζυγος αρτοϋ1 τόν παρηκολούθησε» είς τόν τάφον ή
Ίωάννα Ιμεινεν ο'ύτως ορφανή- άλλά -/.αί πάλιν, "μή γνωρίζουσα
την συμφοράν, εξακολουθή άπό Ιτους είς έ'τος έπιστέλλουσα την
τακτικήν περί αυτής έξαγγελτήριον επιστολήν είς τους άγαπητους
γονεΐς της, καθ1 ά γρά?ει· ή ταλαίπωρΐς Ι.....
» Ό Πέτρος καί αΰτός εις τα ΐχνη τής Ίωάννα; βαίνων
οήθεν καί αυτήν άναζητών άπουσιάζει ομοίως ά-ό τοϋ χρόνου τοΰ
γα'μου τ:υ έκ της πατρίδος, καί των γονέων καί των φίλων τί
ϊγινε 5 ποΰ ευρίσκεται έκάτερος τούτων; ά'ϊηλον.
» Άλλά καί έγώ επί—; τελειώσας τας σπουϊάς μου καί
επιστρέψας έξ Αθηνών δέν έ'μεινα έν τη πατρίΒ·.· άπό οεκαετίας
περίφέρομαι· επί όκτώ έ'τη διήλθον όλην την νοτίαν παραλίαν τής
Μαύρης θαλάσσης, ποϋ μέν διδάσκων, ποΰ οέ οΊδασκέμενίς, άρ-
χαιολογικας δηλονότι ερεύνας ποιοΰμενος· δύο δέ έ'τη τώρα συμ-
ΐίληροϋνται, καθ' ά εύβίσκομαι έν θράκη· κατά τάς παύσεις μεταίαίνω
τακτικώς είς την ζατρίία, άλλά δέν δύναμαι πλεΐον της εβδομάδος
νά διαμείνω· ή καρδία μου αίμαίσσει· αΐσθανομαι ΐτι ολη πληγή
καθίσταται· -/.αί σιωπηλός καί βαρυπενθών άποχ»ιρετίζω αυτόν,
δι'άγνωστον διεύθυνσιν μεταβαίνων. "Αχ! δέν γνωρίζω έκ των τριών-
ημών περιπλανωμένων τίς ό μάλλον άςιολύπητος, τίς ό περισσότερον·
ϊυστυχής!------
» Είνε άληθές ότι είς κάντα άλλον ό όπωσϊή-οτε συναφθείς
ούτος γάμος θά παρεΐχε την αφορμήν, όπως καί πραγματικώς
νομώ δικαιοΰται, νά διακόψη κάντα αΰ-οϋ μετά τής Ίωάννας Βεσμϊν
κ*ί νά συνενώση την τύχην τού μετ' άλλης' ναί, ουίεν μοί το εκ
τοΰ νόμου κώλυμα· άλλά δέν είνε γελοϊβν αΰτό όπερ λέγω; τί
ε'νϊ τό νεκρόν γράμμα τοϋ νέμου άπέναντι των ζωσών έπιταγών
της καρδίας; ίστοί άράχνης, ά-έναντι άλύσεως χαλυβϊίνης! Ποι-
Ί^ίϊ, μή άγαχήτα; φαίνεταί τ.ζχι, εγραψε τοίς έςν;ς στίχους:
108 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
"Οπόταν δ' εις τον έεαστήν ελπίς δεν αποιχείνϊ]
και ή όρμή τού έ'ρωτος μαραίνεται και σβύνει'
είς εμέ ί'μως συμβαίνΐΐ όλως τό εναντίον διότι, ώς είπον ανωτέρω,
ό γράψας δέν έδοχίμασε τί εστίν έρως- έν ω τουναντίον ό γνω-
ρίζο)ν τί εστίν έρως, ό λαίς, ούτινος αποτελούμεν τα σπλάγχνα,
Ιν τινι αυτού διστίχω πληρέστατα έχφράζεται καί ζωηρότατα έξει-
κονίζει την εσωτερικήν μου κατάστασιν:
θίλω να σε λησμονή™, μ,ά ή καρδιά μου σε πονεΤ"
σύ 'σ' ή πρώτη μου άγάπη σϋ "σαι κ' ή παντοτεινή.
Ναί' δχως δένϊρον εις την αρμόζουσαν αυτώ γήν φυτευόμενον ■/.«! ό
πρός την Ίωάνναν μΐυ έρως, άπαξ έρριζωθείς έν τη χαρδία, άπό
ημέρας εις ημέρας βαθύτερον μέν κάτω βάλλει τάς ρίζας, ΰψη-
λότερα δέ άνω καί πολυκλαδεστέρους άνατείνει τώ; χλώνας. Ές
όσων λοιπόν μεχρι τοϋοε σοί είπον έννοεΐς πλέον χάλλιστα διατί
χαί πόσον έπενήργησεν επί τής ψυχής μου τό χθεσινόν όνειρον
όπερ είδον.»
Ό Γεώργιος δέν είχεν έ'τι συμχληρώτει τό τέλος τής έπωΒΰνοο
τού ίστορίας, τό δποΐον δέν γνωρίζω διατί καί ίμ,έ κατέστησε με-
λαγχολικόν, ότε ερχονται καί μοί άναγγέλλουσιν ότι ά'γνωστός τις,
άρτίως άΐιχίμενος, ηυτοκτόνησε, χτυπηθεϊς διά μαχαίρας, είς τό
άντιχρυ τής μητροπόλεως καφενειον. Περίεργοι νά μάθωμεν τί
συμβαίνει εξήλθομεν καί οί ϊύο. Μεταβάς είς τό υποδειχθέν μέρος
χαί έρωτήτας Ιμαθον ότι ό χθές άΐ' έσ-έρας έλθών καί χατοικήσας
αύτόθι άγνωστος εζήτησεν άΐλέσως πληροφορίας περί τής διδασκα-
λίσσης· μαθών δέ ότι κατήγετο έ·/, πλησιοχώρου της Προύσης χωρίου
ουοέν απήντησε· την επαύριον προσκαλέσας τόν καφεπώλην καί
χαθίΐας παρά την θύραν τ:ϋ χαοενείου παρήγγειλεν αυτώ αμα
περάΐϊ) ή διϊασχάλισΐα νά τω ΰποδείξη ταύτην δ χαφεπώλης έπέ-
νευσε καί εκόμισεν άμέσως την αίτηθεΐσαν φιάλην οΐνοπνεΰματος,
ές ής πίνων ό άγ·;ω—ος έπελίχει συγχρόνως, διασχεδάζων, ξυλά-
ριον τι Μετ1 ολίγον ϊιαοαίνει ή διδασκάλισσα μεταβαίνουσα είς τό
σχ;/.ει;ν ό καφεκώλη; ΰπςδεικνύίΐ αύτω ταύτην ούτος δέ ρίφας
ρλεμμα έ-' αυτής ήμιάγριον καί την κεφαλήν σείων, μετά τόνου
έμφαίνοντο; άπελ-ισμόν: «δεν είνε εκείνη», ειπε· καί άμ' επος,
δμ' εργςν, ώθηΐε μεθ' όρμής -/.ατά μέσον στί-θος τό έν τη χειρϊ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 109
μαχαιρίδιον ό σπεύΐας άμέτως ίατρός εΰοεν αυτόν άναισθητοΰντα
καί πλέοντα έν τω αΐματι.
Λαβών τάς πληροφορίας ταύτας εστρεψα καί είδον τον ιατρόν
— Πώς πάγει, τον ηρώτησα- — Δέν απέθανε μέν, είπεν, άλλά καί
καλόν δέν εχει· τω μένει ολίγων στιγμών ζωή. Λέγων ταύτα δ
ΐατρός έ'σπευδε συγχρόνως όπως παράσχη φάρμακον τι εις τόν πλη-
γωθέντα, ότε μεταστραφείς χαι έγώ βλέπω τόν Γεώργιον άκίνητον
ώς άγαλμα ίστάμενον καί βλοΐυρω τω βλέμματι ένατενίζϊντα πρός
τόν άγνωστον έπιθανάτιον είς τό ιατρικόν, 'όπιρ -/-γγισαν είς την ρϊνά
τού, ήνοιξεν ούτος βραΒέως τοΰς οφθαλμούς, έξέδαλε μύχιον στί-
ναγμόν καί ρίψας τό βλέμμα άκίνητον επί τοΰ φίλου μου, — Γεώργιεί
ανεφώνησε· καί συγχρόνως διά τής χειρός, έςαγαγών άπό τού Ου-
λακίου, προσήνεγκεν αυτώ φά/.ελλον, περιχλείοντα φωτογρίφίαν—
Λάβε την είνε τής Ίωάννας, τής ί-οίας κατόπιν δέκα τώρα όλό-
χληρα ετη τρέχω" ετιμωρήθη·/ άρκετά, οιότι δΐν ήθέλησα νά παραδεχθώ
ότι ήτο, είνε καί θά ηνε πάντοτε ίδι/ή σου* έζήτησα ό άθλιος νά
σέ -ήν άρπάσω· πλήν έ'χε την τώρα μέ χαρ* γΐίνεται σεις ευτυ-
χεϊς καί εμέ τόν ουστυχή συγχωρήσατε καί λησμονήσατε .....
ίιχχεχβμμένη καί χαμηλοτέρα, όσω προΰχώρει, τη φωνη ειπε τού;
λέγους τΐύτΐυς καί έξέπνευσεν.
Έν φ έςή-λουν τούτον έκ-:· νε-/.?ίν, έ'-πτεν άφ' ετέρου λιπο-
βυμών είς τας άγκάλας μου ό Γεώργιος· τή βοηθεία Γρίσδραμίντων
φίλων ώδήγησα αυτόν, συνελθόντα, είς τό δωμάτιον, 2που ε-ι^μίαν
έβδομάδ» ε/.ειτο ποραληρών καί τόν εσχατί·/ οιατρέχων /.ίνουνϊϊ.
Καιρός β-ςβαίως θά ήτο τώρα καταλλήλως νά έκθέσω ώς έν εΐκόνι
κίί .«ριγράψω οποίος τις Ό Γεώργιος- άλλά 7:αΡέλε·.ψα καί -αρα-
λείπω τοΰτΐ- εμάθετε τα παθήματά τ;υ, έγνωρίσατε την καρδίαν :ου·
δέν άρκοϋσι ταυτα ; τί χρειάζεται -Ρι«ότε?5ν ; ή μήζως ή καροία
δέν ά-οτελεΐ τό πλεΐβτον καί τό οΰσιωΒέστερον τού η'·^ »*'· ««
χαρακτήρος παντός ; Έκ των λόγων, ούς ά-ίγγβιλί θνή-·/.ων ο
αΰτί-/.τ5·/ήσα; καί έκ τής έςίτάτεω; -/.ϊτ;-·.·/ των έ-' αυτού ευρε-
θέντων χαρτίων έ',ααθ;/ καί έ^είΐθην -λέ:ν ότι ώτίς ήτο ο την
Ίωάννα·/"ά'τ:·ο τ33 Γεωργίου άρ.άΐας -/.αί βιαίως ΐυζευ/.Οείς, ζ Πε-
τρος οηλονέτι.
Ό Γεώργιος, χάρις είς την άνε·/.τίμ.η.τ5ν έπαγρυ-νηΐιν και ~ψ.-
110
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ποίησιν τού δημίτικο3 ημών ϊατρΐΰ έλυτρώθη άπό τοΰ κ'.«3ΰνου καί
μετα δεκα ημέρας άνίστατο τής κλίνης, άϊύνατος ομως λίαν κα'ι
χαταδεβλημένος. Ύπίδοηθών την άνάρρωσιν αυτού /.αί ζητών όπως
έξαλείψω άπό της μνημης την τελευταίαν «ίματόρραντον σκηνήν
ώδήγουν αυτόν είς τα πλησίον χωρία καί συνήργουν όπως Οησαυρίζη
διάΐορα άρχαιολογικά καί (στορικά σημειώμζτα, καί δή πλείστα £σα,
αφορώντα τα έν τοίς πέριξ -ερισωζόμενα ζώντα μνημεΐζ τού λαίΰ.
ΈννΐεΤται ότι την πρώτην επίσκεψιν έκάμομεν εις τό χωρίον τής
ΜαγκρΛιΐτίσσης, οπου ό φίλος Γεώργιος ρητώς εζήτησε νά μ.ετα-
βώμεν, όπως ί'ίη καΐ γνωρίση τό τίσον προσφιλές τού Πατρίκλΐυ
μερίς.
Ήτο Κυριακή 5τί —οσ/,λθομεν έκεί' κατ' εΰθίΐαν χχτέβημεν
είς τό σχολείον -/.5ΐί έκαθίσαμεν εις τΐϋ διδασκάλου τό δωμάτιον,
έπέχίν τόπον επισήμου δημοτικοΰ ξενοδοχείου. Επί τω άκούσματι
ήχων «ΰλο3 κ»! τυμπάνου ο οιδάΓλχλος επληροφόρησεν ημάς ότι,
κατ' ευτυχή δια τόν φίλον μου συγκυρίαν, επρόκειτο την ημέραν
εκείνην νά παραίτώμίν εις την τίλίϊΐν ενός γα'μ:υ. Συνήθως οί γ«-
μ;ι πάντες ενταύθα γίνοηαι κατά τάς απόκρεω των 2ύο νηστειών
καί πρό πάντων την μεγάλην άπς/.ρεω' ένίοτε μέχρι δέκα συ-τω-
ρεϋονται μίαν Κυριακήν καί έπειϊή απαξάπαντες τελοΰνται έν τή
έκκληϊ'α, την ημέραν εκείνην νομίζεις 2τι είνε Πάτχα μέγα· μέ¬
χρις ;—έρας καί νυκτός βαθ-ίας έ'τι ή εκκλησία άνοικτή κα'ι αί
συνοϊίίαι των νυμφευίμένύ)ν, άλλαι μέν σοίαραί πρός αυτήν καί
βραοίως χωρΐϋσιν, ά7.λϊ·. δέ οαιϊραϊ καί γοργοτέρω τω βήματι έπα-
νέρχονται ζ':/.ιΖϊ οί ίερεϊς, έννοεΤται, όπως λέγει ό Λουν.ιανίς, οΰδ'
οσ;ν τ; ςυ; κνίσασθαι σχ:λήν άγίυσιν νήστεις '/.αΐ ίορώτι Εερίρρυτοι
άναγινώ-·/.;οϊί καΐ έπαναγινώσκουσιν, ώς μαθηταί σχολεί;υ, την
ο.ιλ~κζΜλ> τοϋ γάμΐυ, χωρίς οΰδ' έ π' ελάχιστον νά άγα/ακτήσωϊΐ'
τουναντίον εϊΐίν οί οιατεινόμενοι ότι ή/.:υσαν επί τοιαύται; περι-
στάΐεΐιν α'^τοΰς λέγοντας : Κύριε πλήθυνον τόν θυμόν σου. Τό θέρίς
εις τα μερη ταύτα είνε προΐϊιωρισμίνον όλον ϊιά τάς άνά τίϋ;
αγρ;υς εργασίας· εκτα'κτως ομως συμδαίνουσι καί τό θέρος ένίοτε
γϊμ:ι τινε; -/.αί τοιούτος εκτακτος ήτο κα'ι ό την ημέραν εκείνην
τε/.ίυμενΐ;· ό μνηΐτήρ λαβών γνώσιν Ιν. έτερος άντερώμενΐς της
-κίρης 7λο--:ϊ νά άπαγάγτ; αυτήν Ιΐτέραν τινά, έπανακάμ—ουϊϋν άπό
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 111
των άγρών, 8περ καί ούχι άσύνηθες, οπΜς μή μείνη λοιπόν, τό δή
λεγόμενον, εις τα χρύα τοΰ λουτροϋ, έθεώρησε φρόν.μο/ νά προλάβη
αΰτός εκείνον, συζευγνΰμενος κατα τα νενομισμένη καί τα έν τω τόπω
εθιζόμενα- ώς ανωτέρω δέ εμνήσθην ό φάβος αϋτός τοΰ νέου δεν είνε
όλως διόλου άνυπίστατος' πολλο! μάλιστα έκ των πέριξ χωρίων δια
τοϋ τροπου τούτου, τής άπαγωγης δηλονότι, κατώρθωσαν κ*ΐ επέτυχον
όπως λάβωσι την άρεστήν τής καρδίας των.
Είπον έν τοίς άνω κατά τα νενομισμένη καί τα έν τω τόπω έθι-
ζομενα- τω 2νπ έν τω χωρίω τούτω τού γάμου την τελετήν δέν
αποτελεί μόνον ή υπό τοϋ ίερέως τίλεσις τού" μυστηρίου· έ'χει άλλα,
πρό καί μετά την τέλεσιν ταύτην έν ισχύϊ εθιμα, άτινα οίον περισ-
σοτερα τόσον καί περίεργα καί άςιοσπούδαστα υπάρχουσι·/1· ενταύθα
περιορίζτμαι σήμερον αναγράφων όσα έ/, των έθίμων τούτων ημείς
παρευρισκίμενοι αντελήφθημεν.
Έν πρώτοις, προπορευομένων των κρατούντων τόν αΰλόν καί τό
τύμπανον, καί άκολουθοΰσης άρκετης συνοδείας, είδομεν κομιζο/ενα
τα τοΰ γαμβροϋ πρός την νΰμφην καί κατόπιν τα παρ' εκείνης πρός
τούτον άντεπιστελλίμενα γαμήλια δώρα, συν.στά;οενα είς ένςύματα.
Έντός μπογτσα περιειλημμένα (όθεν καί τό μπογτααλίκιζζ
9εΡν'ί/)) "'εανίας επιδεικτικώς αΰτα κρατών δια των ού; χε·.ρών
σοβαρώς προχώρει· είνε δέ τα μέν τού1 γαμβρού πρός την νύμιην
άποστελλόμενα : γούνα, φούστα, ν5:μί (έςώβρακον, έκ τού διμίτου),
γελέκι, άντερί, φέοτι, τεπές φεσίου μέ σατζά/.^, βουρλιά (δίσμη)
φλωρίων -/.αί κοϋντοΰρες .(τό δίχως ά'λλο λούττρινες)· ή δέ νΰμφη
άντεπιστέλλει τω γα;ο.βρω τα εξής : βρακί (έσώδρακον), ύ-ο/.άμι-
«ν, γεΧέχι, τσεμπέρι (στρόφιον) μέ πούλίαις (τρέμου-αις) ν.αί με-
τάςι -/.α! ν.ισύ (πϊραϊίσακκούλα). Κατόπιν μετα τζς αΰτί;ς παρα-
τάςεως είδομεν έκ τοΰ παραθύρου τής σχολής έΐηγούμενον εις τ;3
γαμίροϋ την ο!/.ίαν τόν χουρέα τοΰ χωρίου όπως ξυρί™ αυτόν φέρων
άπό τής ζώνης ούτος έςηρτημένην ϊήν επίσημον δερμΛτίνην ταινίαν
τοΰ έπαγγέλματος καί έρριμμέν» έπ' ώ;/ων -/.αταλε^/α -ρ:ΐώψια,
εκρέτει έπιδίΐκτικώς είς τάς δύο χείρας τα ίλλα α^::ΰ έργϊλεία,
την άπα:τρά~ουσαν δηλονότι λε/,ά'/Λ,ν καΐ τού; ςοροΰς μίτά τής
ψϊλίδο:. ΙΙεριμείναντες να ξυρισθΫ; πρώτον ό γα;ο.5ρός μετ=6η;Λ£ν -/.αί
ημείς κατόπιν όπως ίδωμεν τα γινίμενα. Εύρομεν πλήθος άρ/.ετιΐν
112
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
νέων έν τή" αΰλΐ) τής οικίας συνηθροισμένων δύο έξ αυτών, επί τά¬
πητος, έν τω μέσω έστρωμένου, ίστάμενοι, εκρότουν ύψηλά, υπεράνω
της κεφαλής τοϋ νυμφίου, τόν λεγόμενον π α σ τ ό ν ό παστός είνε
χΰκλος έκ λιγού των βαρελοποιών, άφ' ου άπαιωροΰνται διά νήμα-
τος έξηρτημένα χάρτινα άνθη, σταφίδες ξηραί έν νήμαπ περασθίΐσαι,
ώς έπίσης -/.αί φ ο ύ σ κ α ι (κόκκοι άραδοσίτοι» έν σποδια έψημένοι).
Κάτωθεν τού παστοϋ άλλοι ένέδυον τόν γαμβρόν έπίτηδες είχομεν
φθάσει περί τα τέλη, ότε δηλονότι συνεπληρούτο ή έ'νδυσις. Αυτή,
ώς ανωτέρω έδείχθη, άρχεται ά ι» τού ύποκαμίσου καί τοΰ έσωβράκου"
ό γαμβρίς καΌηται κ α μ α ρ ό ν ω ν επ! αυτοσχεδίου είρας, έχων τους
πόδας έντός λεκάνης, πεπληρωμένης σίτου- την έδραν αποτελούσι
τρέΐς γωνιαί (όπως ενταύθα λεγουσι, τρία δηλονότι μαξιλάρια μινδε-
ρίου), σταυροειϊώς τό εν επί τοϋ αλλου τεθειμένα- τα ένδύματα
παρουσιάζε·. ό νουνός (παράνυμφος) καί είς παν έκαστον τούτων ό
γαμβρός οέον νά άσπασδϊ] την χείρα τού" είς τάς περικνημίοας, άς
6ά ϋποδυθτ), ρί—ουσιν έντός κίκκου; ορίζτ,ς καί κερμάτια, άτινα
έκιζητοϋνται την επαύριον συναγόμενα άπό της νυμφιχής παστάδος.
Ότε προσήλθομεν περιέδενον είς τ'ον γαμβρόν σταυροειδώς, «Εμπρο¬
σθεν καί όπισθεν άπό των ώμων πρός την οσφύν, δύο μανδύλια, μεγα-
?.οπρεπεΐς οίονεί ταινίας χϊρασήμων είς τό επί τής κεφαλής φέσιον
«ροσέδεσϊν τό τσεμπέριον (πολΰχρουν κα! λεπτούφαντον μανϊΰλιον),
είς ο έφ/,ρμυαί πρός κόσμον άνθη νΐχνητά κα! τέλλια (τραΤς).
Συμπληρι»Οείσης ούτω τής ένδΰσεως έθρόν.σαν τόν γαμβρϊν επί τής
προμνημονευΟείσ/;ς έ'ίρζς, μεθ' Β ωδήγησαν /.αί έκαΌισαν επί των
γονάτων τοϋ εν ζαιΒιον τούτο δέον νά η άρρεν, πρωτότοκον καί
έχον ζώντας αμφοτέρους τοΰς γονεΐς· 6—σημαίνει δέ ο-, τω έπ-
εϋχινται ΐ'να κα:αΐτ?( ταχέως πατήρ παιϊίου· καί παιοίον ί'ταν
λεγωσιν ενταύθα έννοοϋσι μόνον τα άρρενα· ούτως άκοΰεις αίφνης
νά σ:ί λέγωσιν: ό ϊεΐνας έ'χει οή παιδία κ'Ινα κίρίτσι· Ή τε-
λετή της άμφιέσεως επερατώθη διά τής κλάσεως τοϋ κ:υλικ;ου
επί τής κεφα/.ής τού γαμβρίϋ· τό κουλίκι (κουλοΰρι) είνε ά'ρτος
επι τούτω κατεσκευαΐμένος κα! έψημενος- περιέχει έντός σΐαφίΒας
καί καρϋϊια κΐπανισθέντα καί άλείφετα-. έ'ςωθεν διά μέλιτος τοΰτον
ό νουνός κρατών σπάνει επί τής κεφαλής τοϋ γαμβροΰ, άφ' ο3 έν-
ίϋθή, μεθ' ο -ά τεμ,άχια ϊιανέμίνται είς άπαντας τίΰς παρευρι-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 113
σχ.ομένους. Μετά την άρτίν.λασίαν ταύτην επήλθε τό χειροοίλημα·
ό γαμ,δρίς, κατά σειράν βαίνων, ήσπάσατο την δεξιάν άπαξαπάντων
των παρόντων, επευχομένων αύτω τα εικότα, αί ευχαί δέ αυται
κα! α! προσρήίεις έτΐεχυρώθησαν είτα διά τής περιαγωγ^ς τής εν¬
δόξου πηλίνης φιάλης, ήτις έπίσης κατά σειράν, ά-ό χειρός είς χείρα
μεταβαίνουσα, εποιήσατο τόν κύκλον τής όμηγύρεως.
Οΰτως έληξεν ή έν τη ο'κία τού μελλονύμφου πρΐγαμΐαία τελετή,
ής άμέσως άπαντες, προηγουμένην των τόν αΰλόν κα: τό τύμπανον
παιζόντων, εξήλθομεν εις την τής νύμφης κατοικίαν κατευθυνόμενος
Ή θύρα τού δωματίου, έν ω περιέμενεν ή νύμΐη, δέν ήτο οζως
ήθελε προσδοκά τις άνίΐκτή, άλλά καλώς κεκλεισμένη· εδέησε νά
παρέλθη πολύς καιρός κα! ζϊρισσοτέρα λίγομαχία ετι όπως ένϊώση
είς τρία λακτιυματα τοϋ γαμίροϋ κα! άνοίςη καί είσέλθωμεν ούτως
άπαντες έντός. Ή λογομαχία αυτή συνίστατβι είς τό εξής· ό πα-
ράνιμΐΐς έ-/, μέρους τής συνοδίας τοΰ γαμδροϋ κρ:ύει την θύραν διά
τής χειρός ·Λα· απαντών είς την εσωθεν φωνήν λέγει ότι ά-ολέ-
σαντες μίαν δ α μ α λ ί δ α κα! μο-θόντες ότι ευρίσκεται ενταύθα προσ¬
ήλθον 'ότΜζ την παραλάβωσι·;· οί έντός έκ μέρους τής νύμφης
άρνοΰνται ότι ο>α είδον την δαμαλίδα· μετά πολλά παραδέχονται
όπως άντ! χρημάτων αυτήν παραδώσωσι· ζητοΰσιν οί μέν επί τούτω
ποσόν τι (100, 200 χιλ. γρ.), προτείνουσιν οί δέ έτερον καί έν τέλε[
«ντί ολίγων μόνον κερματίων έπέρχεται συμφωνία καί ή θύρα τοϋ
ίταρανύμφίυ) ειχε ι
νύμ?η είχεν αδελφόν, άγοράσας έκίμισε καί τό δι' αυτόν απαραίτη¬
τον, κατά τα έΌιμα τού χωρίου, ζεύγος των υποδημάτων. Ε-σελθίντες
5!·ς τό δωμάτιον εύρομεν "την νύμφην ένδεδυμένην καί περιμένουσαν
επ! ποδός είς τό γ κ ο ύ σ ι κ ο (γωνίαν), έχουσαν παρ' έαυτή την ζαρά-
νυμφον /.αί άλλην φίλην! Όπως ό παράνυμφος παρίσταται είς την
Γήν νυμφην . .. . . . __ „
δεξιάν καί την αριστεράν πορείαν δια τού μανδηλιου, ο-ερ
Κράτει, καί μετά τΐϋτο-στραβείς άπέλυσε καί διεσκορπίσθη εις τό
• 8.
114 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
δωμάτιον τό περιεχόμενον τοΰ μανδηλίου, συνιστχμενον εις δρυζαν καί
χερμάτια (μεταλλίχια). Κατόπιν προσεκύνησεν αΰτΐς την νύμφην ν.αί
ή νύμφη εκείνον δι' έλαφράς προσκλήσεως τοϋ σώματος καί ή συνο-
δία ετέθη εις γραμμήν πρός εκκίνησιν. Προηγεΐτ*ι ό γαμδρός,
ΰποβασταζόμενος εκατέρωθεν άπό τής μασχά/ης ίιπϊ τοΰ παρανύμφΐυ
κχί άλλου τινός· έπεται γυνή τις Ιλκουσα την νΰμφην διά μανδη-
λίου, προσδϊδεμένου είς την ζώνην της (φαίνεται διά τό λέγεσθαι
αύτην δαμαλίδα), ΰποδασταζομένην κάκείνην έπίσης εκατέρωθεν υπό
τής -αρανύμφου καί άλλης τινος γυναικός· ή νύμφτ, δέον ώς άγχλμα
νά όϊηγήτα·.· άκινητούσα δηλονότι τάς χείρας, σιωπηλή και κατω
βλέπουσα- τούτου ένεκεν ή παράνυμφος δέον νά προσίχη όπως εν
άνάγκη αυτή άπομ,άσϊη την ρΐνά της. ΈΕερχομένης τής συνοοιας
άπό τοϋ δωμχτίου καί τής αϋλής οί συγγενεΐς ραίνουσι τό ζεϋγος
των μελλονύμφων δι' ορυζίου κα'ι σίτου, τεθειμένου έντός κοσκίνου·
τρις δέ ουτϊΐ μέχρ·. τής έξωθΰρας της -/.ατοικίας προσκυνοΰσι διά
κροσκλίσεως. Έν ττ( ό3ω ή συνοδία έςακολουθεΐ βραδέως -/.αί σιω-
—τ,λώς βαίνουσα πρός την εκκλησίαν, ;ζ:υ πρό τής θύρας περιμένουϊΐν
οί οίλοι κα! οί άλλοι των κεριέργων έκ των συνεγχωρίων. Εκει
μέχρι της θύρας ώδηγήσαμεν καί ημείς την νυμφικήν πομπήν και
κατόπιν έπιβίντες τής άμάξης, εσπέρας ήδη οΰσης, διηυθύνθημεν
είς Βίζχν.
Κατόπιν τής Μαγκρυωτίσσης, ητίς ϋπερήρεσεν είς τϊν Γεώργιον,
ουχί τίϊον διά τας έν αύτη καλλονάς, ών άλλως τε καί στερειται
όλως, διότι είνε άθροιΐμα οίκιών έν τω μέσω άγρών έκτισμένων,
οίον διά τα έν αυτή περισωζάμενα άρχχιοπαράδοτα Ιθιμα, μετε-
ίημεν άλλην ημέραν είς τϊν Άγιον-Γεώργιον (τουρκιστί Έβρενλί),
χωρίον καθαρώς χριστιανικόν καί κείμι.ενον νοτίως επί τής αυτής,
έν γ; κα: ή Ιίιζύη, κλεισωρείας* περιέχει πβρί τάς 500 ψυχάς, σϊκυ-
δαίως έλαττωθέντος τού πληθυσμόν έπ' έσ/άτων. Εντέυθεν ό Γεώρ¬
γιος συνέλεςε σημειώμχτα -ερΐ τοί πρωτογο νάτου, ούτω κα-
λουμένης τής τελετάς τής κλτ,δόν;:, καί τελουμένης είς τό μνησθέν
χωρίον μετ1 έςαιρετικής πομ-ής. Παρατρέχων επί τοΰ παρόντος τα
χαθέκχ*τχ σημειώ μόνον ωδϊ έν συντομία τα εξής. Άπό πρωιας
τής 24 Ίουνίίυ, χ:ρός παρθένων ϊϊηγϊϊ τό «πρωτ;γόνατΐν» έν παρα-
τάςει είς τό Ιςω τού χωρίου έπ' ονόματι τή; μνήμη; των γενεθλίω''
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
115
ΐίΰ Προδρόμου τιμώμενον άγϊασμα1 τ'οκπρωτογόνατον» είνε τό ζρχτοΰν
τό δοχείον, έν ^ περΐίχονται τα βουμάδι α, παιδίον ζρωτότοκον,
ο3 ζώσιν αμφότεροι οί γονεΐς ν.α! όπερ είνε καταδίδικασμένον είς
σιω-ήν καθ' όλην :ήν τελετήν έκεϊ πρό τοΰ άγιάσματος, έν μέσω
-/.αί άλλων προσελθόντων ιερεύς τέλει τόν άγιασμόν, μεθ' όν ή τ:ϋ
«πρωτογονάτου» συνοδία άπαίρε-., μεταβαίνουσα είς κατάλληλον μέρος,
όπως εκάστη ακούση ο,τι ή τύχη αυτή μαντεύεται κατά τό έ'τος έκεΐνο·
μένβυσι δέ οί λοιποί των έορταζόντων τρώγοντες καί ίασκεδάζοντες.
Παρΐυρεθείς ποτε είς την τελετήν ταύτην, δέν δύναμαι εισέτι νά
λησμονήσω τό έςαίσιον Οέαμα, οΰτινος ήςιώθην νά άπολαϋϊω. Κά¬
τωθεν γηρα'.άς κ*ί άμφιλαφοΰς οιλύρας, ίερεύ; σΐβάσμιος, άΐλίΓης
•/.αί λευκοπώγων άνεγϊνωσ/.ε τας τ;5 άγ,.ασμοΰ ϊ'κχάς έν κϊτανυ·/.τικ?,
πάντων σιγί]· το νάμα μόνον τ;ϋ άγιάσματίς έν.ελάρυζε, λέγον οαί-
νεται τϊ άμήν, διαυγέστατον ά-ορρέΐν άπό φυτικής τινος κολυμδή-
θρας, ής εμπροϊθεν, ώς είπον, ίστατο ό ιερεύς· περί αυτόν έν εΰσεβείας
■περιστολί) συνωθοΰντο εί προσελθόντες κα'ι ιδίως αί τής συνοδίας
τΐϋΗ-ρωτογΐνάτΐϋυπαρθένϊΐ,ών ή άνθηρίτης της ίψεως -/.αί τό κολνι-
ποίκιλον καί ζωηρόν των χρωμάτων της ένδυμασίας τ:ρ;σ=/.τατ;
Ικτακτόν τίνα -/.αί άπερίγραπτον -/.αλαμω '/.αί γραφίδι λϊμ-,.'ίτητα
δια των πλαγίως προσπι-τιυτων άκτίνων τοΰ άπό τής -/.ορυΐής τού
άπέναντι ορους άρτι -;ς·/.ύ-τ:ντ;ς ηλίου· πέρις άγροθ σταχυίοίρου,
γλυκέως τη δψει κυματίζοντος υπό τής προ—νεοΰσης έλαφράς εωθι-
νής αΰρας, περιεπλΛΐσίϊυν τό κέντρον τής ζώσης ταύτης εϊ/.:ν:ς
Οαυμ-αΐιώτατα.
Μετά τόν Άγιον-Γεώργιον ώδήγησα τϊν οίλον Γεώργιον £Ϊς Σ?-
ράϊον, δήμον (ναχ-.γέ) άμιλλώμενον πρός την Βίζαν ν.χι εν τιαιν
ΰΐερδαίνοντα ταύ-.ην ενταύθα /.ατοικίΰϊΐν ά-ίγονοι των ν/. Κριμαίας
προκυγόντων χανών εχϊ·. μικρόν, ά/.λα καλλιτέχνως έκτ·.7μίν;ν
τζαμίον -Λα! εκκλησίαν έπίΐης νεό/.τιστΐν λάρναν.ες ίέρουσχ'. ΐταυ-
ρϊν -/.αί ώς λεν.άναι είς βρύσιν τινά χρησιμΐύΐυσαι μαρτυρούΐι την
έ"/.ΞΪ που πλησίον ΰκαρξιν βυζαντινήν τάΐων έν τω Σεραιο» ε-ι-
κρατεϊ ή άνθρακεμ~:ρία· τούτο δί καί οί πρϊσελθίντες πρόΐφυγες
καθκτώσι ζωηροτέραν την όψιν την έντ^Οα άγ;ράν άπό τής έν
Βιζύη. Την ώρι~.χ> πέρις βοΐκήΐιμον τ:ί2·.άδα ά'ΐθονον όυχ7.·:υ ύδωρ
■/.αταοδίύΕ'. /.αί τούτο εττι τό καθιΐτών τό μερίς κατάλληλ;·/ διά
116 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
την μεγάλην έμ"ρικήν εανήγυριν, την υπό τϊ ονομα τϊΰ Βαλ-
τζικίου ν.ατ' ετος συνερχομένη*/ ενταύθα- άνοίγει την δεκάτην οκτώ
Αϋγούστου τακτικώς διά κηρύγματος καί επί τρείς μέν ημέρας
παρατείνϊται ή άγιρά των ζώων, επί οέ/.α δέ καί πλειΌν κατόπιν
ή των ά'λλων έμ~:ριχών είδών πρός ένδειξιν τής σπουδαιότητος
τής άγορα; των ζώων σημειοΰμεν μόνον ότι ή ήμ.ετέρα οημαρχία
εισπράττει κατ' ετος, ώς οΊκαίωμα επί των πωλουμένων ζώων άπό
250 μέχβι 350 λ'.ρών τουρκικών Ή γειτονεία μιας τοιοΰτο σπου-
δαίας έμπΐρικής πανηγύρεως, είς ήν κατά εκατοντάδας προσέρ¬
χωνται παντοοαποί οί πωληταί /.α: οί άγορασταί καί καθ' ήν κατα
χ'λ'.άΐας λυ/,λοφορίΰσιν αί λίραι, έπεται ότι, κατά φυσικήν συνέ¬
πειαν, -/.α; κατ' ανώτερον βαθμόν της Βιζύης κεριεποίησε τω Σε-
ραίι) προέχουσαν θέσιν, υπό τε Κοινωνικήν -/.αί εμπορικήν έ'ποψιν,
ές ου όρμηβέν:ες τινές δέν έΒίστασαν νά Οεωρήσωσιν αυτήν ώς την
Κόρινθιν τής Β'.ζ1>ης. "Ενε/.α δέ τής παντοδαπής ταύτης έπικοινω-
νίας καί τίΰ συγχρωτισμοΰ, ήν συνεπάγεται ή έτησία αυτή έμπο-
ρική κίνησις καί τα ή'ϋη έ/.εΐ φαίνονταί πως σχετικώς έλευθεριάζοντα·
διά τουτο παρατηρϊΐτα; Ετι καί οί άπίγονΐι τ^ς Εΰας εισί προση-
νέστεραι κα: όμιλιτικώτεραι πρός τους ςένου;. Έκ δέ των έρωτικών
έ-ευο2ίων, άτινα άναΐέρονται, παρήχθησαν ά'ΐματα, ών εν λεγόμενον
τής Κυριακιώς τό τραγοΰδι καί ί'.αιωνίζον τοΰς ερωτας
Κυριχκΐώς τινος μετά τινος ξανθοΰ αξιωματικόν επί της τελευ¬
ταίας πολιτικάς καταστάσεως, κατέστη δημοτικώτατον.
Έκ τοϋ άσματος τούτου, όπερ πολλάκις ήκουσα ψαλλέμενον, άνα-
",'ράφω ενταύθα τέσσαρας τής άρχής στίχους, ούς μίνον την στιγμήν
ταύτην άπομνημονεύω:
Ό ίΐακά,οηί στο Σαρΐί βάζ' τή σάπ/,χ τού στραβά
χχΐ το ΚυρχαχιίΌ στη Στράντσ» πε'φτει χαι λιγοθυμα.
ΚυρΐαζΗο |χου χαι οουδου [χου καί νρυσο κανάρι μου,
να σ^ ζωγραΐήσω 0$}.ω ^ά1/ στο καλααάρι ρ^ου.
Τ:ΰ Σεραίου ό πληθυϊμϊς ΐπαισθητώς ηυξήθη μετά την τελευ¬
ταίαν έν αύτω έγκατά^τα-ιν «λλών πρϊσφΰγων έκ Βουλγαρίας"
ΐσΐφαρίζει νυν επί τίύτω πρός τόν τής Βιζύης, περιλαμβάνων περί
τ:ύς έςα/.ίΐίους οί'κΐυς, ών οί έκϊτόν-κεντήκίντα ΐρθ:3οξοι καί
τούτων πάλιν οί τριά/.ΐντα χριΐτιανοί ΆΟίγγανίΐ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 117
Κατόπιν άλλων «σγ,μάντων ημών άλλαχο'σε έπισκέψεων, γενο¬
μένων μόνον χάριν περιπάτΐυ, ημέραν τινά παραλαβήν/ τόν φίλον
Γεώργιον μετέβην είς Σκεπαστόν άζέχει τουτο εντεύθεν περι
τας ζίντε ώρας -/.αί άττοτελεΐται έκ τριαζ,οσίων ν.αί έ-έκεινα χρι-
στιανικών οικογενειών. Την μονοτονίαν των πεϊινών τοπίων τής
Βιζύης άντικαιθιστώίΐ πολυποίκιλοι τό σχήμα -/αί τί δψος άνισό-
τητες τού έδάφους, κατάφυτοι -/αί •/.ατάδενό'ροι απασαι κα: δ'.αρρεό-
μεναι αί πλείσται ύ-ό ϊΊαυγών υδάτων οί πιχρελϊσΐοντες ώς έν
χανοράματί ούτοι λόφοι και βΐυνεί άποκρΰπτουσιν εντελώς τό -χω¬
ρίον μακρόθεν -/.α: μόνον ςιακρίνει αΰτϊ ό προΐερχέμενος ϊταν ^Οάση
πλέον έμπροσθεν δι' αΰτΐ πιστεΰω ότι καί ά-εν./.τ,Οη σ/.ϊ-*~5ν -/.α'ι
ουχί, ώς τίνες θέλουσιν, ότι, κ*θό ίρεινοΰ τοΰ μέρους '/.αί πλεΐον
χειμαζομένου, ή χ'.ών πολλάκις καλύτΓΓουσα σκεπάζί·. αΰτό
■λλΘ' ολοκληρίαν.
Έκ τής είς τό Σκε-αστόν μεταίάσεως ό Γεώργιος μεγάλως
ηυχαριστήθη, τόσον έκ των φυσικών καλλονών τοΰ τόπου, όσον -/.αι
δ·ότι ενταύθα εύρε πλείονα ή έν βιζυη κ αί οικογενειακήν εχ:;ρίαν
•/.αί περί τόν βίον εϋμάρειαν.
Την δευτέραν ημέραν παρί'/.ίνησα τ;ν Γεώργ'ον όπως εττ'σ/.ε-
οθώμεν τα σχολεΐα, καί οή έν πρώτοις τό νηπιαγωγεΐον, ίιευθυ-
νόμϊνον ώς έμαθον υπό τινος Αικατερίνης εν. Σϊράντα-'Κκκληϊ'.ών.
"Οτε εισήλθομεν εις την αίθουσαν ή διϊατ/.άλισσα -αρεΐχεν ημίν
τα νώτ», έσκυμμένη ούσα καί όοηγοϋσα κορασίοα τίνα εί; τό έρ-
γόχεφόν της. 'Ακοΰσασα τόν κρότον των βημάτων ημών, — οχω-
ρούντων πρός αυτήν, ήνωρθώθη άμέσως ν.α: έστράΐη τ.ζοζ ημάς"
μόλις δέ διεσταυρώθησαν -ά βλέμματα αυτής -ρός τα τοΰ Γεωρ-
γίου καί ιδού εκατέρωθεν βΐφνης -/.ραυγαί: Ό Γεώργιος! .... ή
Ίωαννα!____ καί ό είς πί-τει είς τάς άγζάλας τού άλλου.'Α-
μέσως κ,ατενόησα τα τής άναγνωρίσεως 7.ν. εντεύξεως, ήν -ρό
οΐθαλμών μου είχον. "Οτε δέ ή Ίωα'ννα συνελθούσα έ/, -γ,; πρώτη;
συγκινήσΐως ειοον ότι συστελλομένη έτεζήτει νά άποσπασθη ί-'ι
των άγκαλών τοΰ Γεωργίου, — Μή ϊειλιας κα· ταράττεσαι, Ίωίννα,
τη ε'πον, ττρολαμδάνων την τής (Ιυχής αναστάτωσιν ό Γεώργιος
είνε πλέον ίδ-.ν.ί; σου ν.αθώς καί σί» τού Γεωργίου- ό Πέτρος δέ·/
ϋπάρχει. Είς τους λόγους μου τούτους ή Ίωάννα, πλήρη; έ/.-λή-
118 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ξϊως έ'βαλε κραυγήν /.*! ηθέλησε νά ομιλήση ίΰτω πως αρχίσασα:
— Τί ! μήπως......— Σέ διακί-τω, έ'σπευσα νά τη είπω"
μή φαντάζεσαι άπευκτχΐέν τι" ό ά'νθρωπος αΰτός εαυτόν μόνος κα-
τεδίκασε καί έτιμώρησεν. Ό Πέτρος οεν ΰ-άρχει διότι ηυτοκτόνησε
πρό ολίγων ημερών εις την Βίζαν. —■ Ηυτοκτόνησε! έπανέλαβε
μετ' άνεκφράστου τόνου φωνής και έ'πεσε λιποθυμο; είς τάς άγ-
κάλας τοΰ Γεωργίου έκ δευτέρου. Τό αιφνί?ιον άκουσμα μιας τόσον
χαροποιου διά την Ίωάνναν είδ/,σεως καί ενώπιον μχλιστα τοΰ
Γεωργίου, οί έκράτει δια των χειρών, έιτήνεγκε τό περιμενόμενον
φυσικόν άποτέλεσμα έτϊ'ι τοιούτων έκτάκτων συγκινήσεων.
Συνελθούσα μετ' ολίγον ωδήγησεν ημάς εις τό δωμάτιον της,
δχου μέχρι βαθείχς νυκτός, ή κάλλιον εϊπ=ΐν μέχρι ζρωίας παρέ-
μεινα εΰαρίστως καΐ έγώ σιωπηλός πλησίον αυτών εις την γωνίαν
κΐθήμενος και αρκίΰμενος μόνον άφ' ενός νά βλέπω την κχταπλημ-
μυρίΰσχν έχ,άτερΐν χαράν, ήτις ώς άπό πλήρους ήλεκτρικης μη-
χανης οιεκρίνετο έξχκοντιζομένη άπό των οΐθαλμών των, καί άφ'
ετέρου νά άκοΰω, ώΐεί ττερί ά7>λων επρόκειτο, μετά τοιαύτης οη-
7νθνίτ·. αφελεία; κ»! άμνημοσύνη;, διηγοΰμενον τόν ενα ^ρός τόν
ά)Λϊν οσα κχ! ό~οΤα επαθε καί έΒοκίμχσεν, επί δεκαετίαν όλην,
έκαστος τούτων χάριν τής —ρός τϊν άλλον άγάπης -/.αί άφοϊΐώ-
σεως.
Την επομένην, έίτειγάμενος Ενεκεν ΰποθίσεώς τινος, θέλων καί
μή θέλων ήναγ/,άσθην νά άποχα'.ρετίτω τό εΰτυχέ; ζεϋγο; των έρα-
στών. Ή Ί&ιάννα (ώς τοιαύτη πλέον /.αί ουχί Αίκατερίνη) έ'ΐπευτεν
άμίσως νά δώση την άπό τής σιδαϊκαλικής της Οέΐεως παραίτησιν·
ήτοιμάζετο δι ΐπως, οίον τάχιον καί κατ' ευθείαν, έπανακάμψη μ.ετά
τΐϋ Γεωργίου είς την Προΰσαν καί τό προσφιλές Δίμίρ-ϊεσσι, ίνα
ϊιά τής τελίσεως τού γχμου των πλέον έπισφρχγίσωσι τα δϊ'.νά
των καί θώσι τό Οεμέλιον τής άρςαμένης εϋδαιμονίχς των. Είς λόγο;
ινα σπεύΐω ■/.αί έγώ χ.αί έπανέλθω εις Βίζαν ακριβώς ήτο καί όπως
ενεργήσας προμηθεΰσω είς την πολυπαθή Ίωάνναν τακτικόν καί
εγκυρον άποοϊΐκτι/.όν περί τ?;ς κατά την συνοικίαν Πλχτσχς αϋτο-
ν.τονίας τοί έκ Προύσης Πέτρο^. . . ωστε ο'ύτως μηοέ ή σ7.·.άκωλΰ-
ματος ετι νά άπομ.είνιτ( ^αρ^ τω μέλλοντι νά καθαγιάση την ένωσιν
των ϊιά τής τελέσεως τίϋ μυστηρίου τού γάμου ίίρεΐ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 119
Ά πό τής χειρός κρατούμενοι, μέ οαιδρά καί χαρΐπά πρόσωπα
καί μέ οΊαρκές μειδίαμα είς τα χείλη, εξήλθον καί μέ άπεχαιρέτισαν
επί άρκετό; βΊίστημα μακράν τ:0 χωρίου. Ότε τελευταίον έ'ΐεισα
τό μ.ανόΥ(λιόν μου εις τόν άέρα καί είδον αΰτΐΰς έξαφανιζομένους
πλέον, τότε άντί νά θέσω αΰτό πάλιν εις τό θυλακιόν μου έφερον είς
το'υς οφθαλμούς, 'ινα στίογγίσω τα άφθονα ρέΌντα δάκρυά μοί).
διατί αρά γε εκλαιον ; όμολογώ την άμαρτίαν μου· έζήλευον την
ευτυχή ένωσιν, ής μάρτυς κατέστην... Έστρεψα καί πάλιν όπως
Γ5ω ουχί πλέον έκείνους, άλλΐ τό χωρίον, έν ω τους έγκατέλιπον
κ»! τότε ένθυμηθείς ήρχισα νά ύποτονθορύζω τοΰς εξής στίχους, ούς
έν παρομοία περιστάσει εΰρεθείς φίλος εγραψΐ:
ΤΟ 2ΚΕΠΑ2Γ0Ν.
—τού βουνο^ την Γθθ^ά,
σαν πουλιοΰ μ^α φωλ^ά,
εΤν' χτιστό τό "/ωρ« Σχεπαϊτό'
χωρΐς 'ταΤρι Οαρρώ
'οώ να ζώ δεν μπορώ
βε νά π?,ς αμα πάς είς αθτό.
Παντοΰ ευμιορϊΐ' ή "ίΆ λουλουδίζει
χαϊ χρ^στάλλι νερό χελαρΰζει'
χαί στα δε'νδρ' από δυο τα πουλάχΐα
της άγάπης αε λέν τραγουδάχι».
2ε μια τε'τοια τοΰ χάσμου γΐορτη
ό πτωνός (ΐοναχος τί ζητεί ; . . .
Έν Βιζ^η, χατα Σε—ίμ.6ριον τοΰ 1885.
ΓΐΑΓΚοε.
120
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΣίΤ'.
ΤΑ ΕΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΚΑΙ ΑΪ3ΤΡΙΑ, ΔΙΑΑΜΑΛΕΙΑ.
ΙΣΤ.ΟΡΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ, ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝ.
1.
Φΐλτατε 'ΛΟ. ΠαΙαιοΙόγε,
^ ^ Είς την έ-ιΟ^μίαν σ;υ 5πως διατελώ έν σχέσει πρός τό τ.ρπζι-
Αές μίΐ «Ημερολόγιον τής Ανατολή;,, δέν δύναμαι νά σιωτφω,' ε!
κα! Μ^ατ/ολίαι, ά1; μ5ί β-βαλλβι·»» αί μελέται μίυ, άκ·.λβϋ« νά
με πνίξωσιν. 'Αλλά τί επρε-ε νά σ;ί γραψω ; Εις οποίας τινός
υ/.ης ποαγμκ^,, μίυ ?-=-ν· ά?!ε?ω0ώΐιν ολίγαι τοΰ «Ήμερολβ-
γιου^ σελίδες ; Περί την εκλογήν ϊέν έβράΐυνα. 'Ρίψας τό βλέμμα
μου εις την έν Κωνσταντίνου^)^ γλυχοτάτην μ=τά σ'ου άναστρο?ήν
και^άναμνησθείς δτι τα μέγ,«* ϊι-ερει σοι ή ϊ,αδοσις των μέσων,
δ^ων-9—μώ—ρον, ταχύτερον καί άσφαλέστερον —οβγεται ή παι-
«■•α, ουχί βεβαίως τα ξηρά καί σχολαστικά γραμματα, άλλ' ή δΥ
«των ^εκΜΑί-κ; τού ήμετέρου έ'θνους, γ(νώ-κων δέ πρός τούτοις
=τι ναι 6α τ:5 „Ήμερολογίου τής Ανατολάς» ε-μελώς έ~8ιώ-
κ"ΛΙ τί1^" τι' δέν ώκν·'!« νά περισΑλέςω την υπό τόν άνω τίτλον
-ραγματείαν, ήν, — στεύω, δέν θά παρίδωσιν οί άρμόδ-.οι. Τό έπ' έμ5ί
«'' ??ονώ οτ·. έκ μίνης -^ διαδίσεω- παιδαγωγικών γνώσεων
«ς^ρταται τό όλον τής διά των σχολείων επιδιωκομένης ζρ=:δου·
«Αλ ανίμ?..55λω; _,υδα,.ως Μ, β3ϊΜ Λ?βίγου(η κα. 8(ίϋχολύνο()σι
το τ« -Λ55; έργον. Έστρεψεν μίι ί|, ?ίλτ—6> ν4 νομίζω δ«
«ϊμερον ιϊίχ, ίπότε 0; πλ5ΪΤ1.3, τών .^, ήμΐν
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 121
κατωτέρας ν.χ'ι μέσης καιδεύσϊως, άλλά καί αυτής τής άνωτάτης,
δέν είνε παιδαγωγιν.ώς μεμορφωμένοι, ή δια'δοσις παιΒαγωγικών
γνώσεων αντιβαίνει άνυσΐμωτάτη, διο'τι αυται προικίζουσι παντί οι-
δάσκαλον ϊι' έφοδίων, ών άνευ το έργον τής διδασκαλίας προσκρούει
είς ποικίλους σκοπέλους.
Τα εΰνομούμενα καί πεϊϊολιτισμένα τής Εΰρώπης κράτη βρίθουσι
«ιδαγωγικών περιο&κών, άτινα άπλήστως υπό των ενδιαφερομένων
άναγινώσχονται, παρ' ημίν δέ εν μόνον τοιούτον ανεφάνη, ό «Πλά¬
των», άλλ' ιδού καί αΰτός μετεβλήθη είς περιοδικόν φιλολογικόν!
"Αν δέ τα φύλλα αΰτοϋ άνασκαλεϋσης, μετά π:λλης δυσκολίας Οά
άνβκαλϋψης παιδαγωγικήν τίνα υπόθεσιν ! Τί λοιπόν πράττουσιν οί
ήμέτεροι παιδαγωγοί ; Διατί δέν διαΒίδουσι τάς γνώσεις αυτών -/αί
είς ευρύτερον διδασκαλικόν έρίζοντα ; Ό παιδαγωγικός άγρός ημών
είνε βεβαίως αρτισύστατο;· άλλά τούτου ένεκα δεϊται έκτάκτου φιλο-
π;νίας, ερεύνης κϊί δραστηριότητος. Έν Ελλάδι λειτουργίϋϊΐ νυν
τέσσαρα Διδασκαλεΐα, έν δέ τή όθωμανικϊ) αΰτοκρατορία ίκανά. Λιατί
οί διευθυνταί τοσοΰτων Λιδασκαλείων δέν έκχέουσι τα παιδαγωγι·/.ά νά-
ματα αυτών καί έ'ςω των τεσσάρων τοίχων των παραδοσεων ; Πρός
εΰίϊωσιν των σχολείων μίνα τα ΔιδασκαλεΤα οέν άρκοϋσι. Αιϊαΐκα-
λικά συνέδρια καί παιδαγωγικά περιοδ-.κά είνε ωσαύτως στί-.χεΤα
άτταραίτητα είς την άσφαλή —αγμάτωσιν τοΰ σ/,οποΰ των σχολών.
Άλλ' άφ' ου φιλοτιμία δέν έλλείπει έν ήμΐν, έλπί; πίλλή ΰπάρχει
νά τίλεσθη αυριον ο,τι σήμερον δέν εγένετο, την δέ έλ-ιοα πρέπει
νά έπαυςάνη καί το γεγονός ότι νυν ή παιδαγωγική ήρξ^ο ϊ'.οαΐκο-
μέ·^η καί άπό τής εδρας τού έθνικίΰ Πανεπιστημίου. Καί ήδη ϊ:0ήτω
χώρος είς την περί Διδασκαλείω·/1 αφήγησιν.
2.
ΣΜραίααί ά-ίπεφαι πρός ίδρυσιν Αιδασ'Λαλείων έν Γερμανία χά!
Αυστρία χρονολογοϋνται ατη τοϋ δευτέρου ημίσεως τής 17η; μ. Χρ.
ε·/.ατονταετηρίδος. Ή πρώτη άρχή εγένετο έν Βρουνσβίκτ;, ής τω
1679 συνεδέθη τό ορφανοτροφειον μετά έκπαιΒευτηρίου ε?; τ.:ρφωϊΐν
122 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
(1601—1671), όστις έν τη ϊιαδήκη αΰτοΰ διέταξεν ίνα οί έχοντες
κλίσιν ζρό; το διδασκαλιών έργον έκμΐρφωθώσιν έν τούτω. Τα Δι-
δασκαλεϊα (8βΐηϊηαπίΐ δοΙιοΙίΐδΐϊθΕΐ), υπέρ ών θερμήν εξεδήλωσεν
ευχήν Έρνέστος ό Είισεδής, άνεφάνησαν ώς τίνα ιδία έκπαιδευτήοια
τό πρώτον επί τ;ύ δ'.αοόχΐυ τού1 τής Γόθας δουκός, δηλ. Φρειδερίκου
τού Β', έκδόντος έν ετει 1698 διάταγμα, καθ" 3 οί δέ/.α οεξώ-
τεροι τής χώρας διδάΊκαλβι ώφειλον νά προπαρασκευάζωσιν ώς ηδύ¬
ναντο έν τω δ·.δασκαλτκω έ'ργω τΐυς είς αΰτό επιθυμούντας ν' άφιε-
ρωθώσι νεανίσκους. Άλλά βραδύτερον (1741) εκανονίσθη τό -ραγμα
ούτως, ωττε έν εκάστη έπισκοπη ό —ουδαιότερος διδάσκαλος ύ-ΐ-
χρεοΰτο νά παρασκευάζη τους μέλλοντας διδασκάλους είς το έργον
αυτών. Καί τοιαύται μέν --ρίπου ηταν αί πρώται αρχαί των έν ταίς
γερμανικαί; χώραις Διδασκαλείω·;, αί δέ περαιτέρω συστάσεις κα:
προαγωγή αΰ-ών άρχεται άπό της έ-οχής των ε ΰ σ ε β ώ ν (ρίβίϊδ-
πιιΐδ) καί των φιλανθρώπων (ρΙιϊΙαηιΙιΐΌρϊηϊδΐηυδ). Μετά
των Φραγκείων καθιδρυμάτων =ν Άλλη καί των Βασεοουδϊίων συνε-
δέθησαν κα'ι Δ>.3:.σκαλεΐα, εν δέ αυτών είνε καί τό υπό τού βασι¬
λέως Φρειδερίκου τοϋ Α' επί τη στέψει αΰτοΰ ίορυθέν παρά τω
όρφανοτροΐείω τής Κοινιγσδέργης έν ετει 1701. Τω ϊέ 1736 έμ:ρ-
φοΰντο δ;δάσ/.αλ:ι καί έν τη έν ΚΙθδίβΓ-ΒβΓ^βΠ σχολη, ήτοι έν τή
σχολί] μονής, ώς καί παρ' ημίν συμίαίνει μέχρι σήμερον ένιαχού
της ϊθωμ. αΰτοκρατορίας. Ιδού τί περίπου ό βασιλεύς Φρειοερΐκ:ς
Γουλιέλμβς ένϊτείλατο έν ετει 1736 τω άρχιμανδρίτη τής ΚΙθδΙθΓ-
ΒβΓ^θη. «Έντέλλομαι Ομϊν έν Χάριτι ίνα αυστηρώς πρ:σ-αθήτε
ϊ-ως έν παντί χρο'νω ΰιταρχη παρ' υμίν εκπαιδευτήριον έκ νεανιών,
οΐτινες θα μορφώνται ώς καλνθί διΒάΐκαλο·. ν.αί νεω/.όρ:ι. Πρέαε·. 2ί
νά μΐρ^ώνται οΖτζ'. καλώς έν τη άναγνώσει, τη γρα^ν; καί τί) άριθ-
μήΐει, πρό ~αντ:ς 5έ νά πρΐσάγωνται εις τάς πρώτας τοΰ χριστιανι¬
σμόν αρχάς (ρπηια ρπηοΐρϊίΐ οηπδΐίαηϊδΐηΐ).»
3.
Άλλ' ή ιδίως ανάπτυξις των Διδασκαλείω·/ άρχεται άζό τοΰ οευ-
τέρίο ή,;·'^=ως τής 18ι? έχ,ατονταετηρίϊ;;. Συν τή ίορύτε: τής ζρώτης
—αγματικης σχολης (Κβ3,13θ}ιυ1β) έν Βερολίνω έν ετει 1748 ΰ"ό
Χ «Τ. ΗίΐϋθΓ ίξρύθη καί ϊοιωτικόν τι μορφωτήριον οιοαΐκάλων, '.·■>
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 123
ή διοργανώση ήτο άναμφιβέλως λίαν —ωτίτυπος. Οί τρόφ·.;Λ;ι αΰτοΐ
ήσαν κατά τό πλείστον χϊ,ρωνάλται, έπεθύμουν δέ να μΐθωσι τ;-
σαϋτα μόνον, ώστε ν* έςχσκώ-ι τό διδισκζλικόν έπάγγελμχ μόνον
ως τι πάρεργον. "Απαντες ήσαν συνηνωμένοι έν μ.'.ά καί τη αύτη τάξει
(μόνον δέ βραδύτερον κατηρτίσθη ανώτερον τι καί κατώτερον τμήμα),
ή δέ διάρκεια τ^ς ϊιδασκαλίας κϊ: ό χράνος τής είσίϊου κ»! απο¬
λύσεως ουδαμώς ήσαν κεκανινισμένα· τούτων δέ έ"νε/.α τα άποτε-
λέσμχτα τού έκπαιϊευτηρίου τούτου ήσαν τοσούτον μικρ*, ωστε έν
ετει 1817 άζίσβέσθη όλως. Ό άριθμος των έν τ;Τς -ρώτί'.ς Λ'.ϊα-
σκαλείοις τροφίμων ήτο λίαν περιωρυμένος. Τό ήδη έν λζ/τ{ μνη-
μονευθέν πρώτον έν Γίθα Αιίχΐκαλεϊον, άναϊΐίργανωθέν έν έ'τΐ'.
1780, προωρίσθη μόνον είς 12 δ·.δΐσχαλ;ΐτάς καί ϊσβρίθμίυς Ιζ-
κίμου;. Τό έν Δρέσδη Φρειδϊρίκευν Γουλ'.έλμειον Διδασκϊλεΐον
ήρίθμει έν ετει 1794 τρειτ/.αίίί/.α τροφίμους. Μ=τα ταυτα συνεκρο¬
τήθησαν πολλαχοΰ Δ'.ϊασκαλεΐα, ήτοι τω 1751 £ν Άννοβέρω, τω
1793 έν ΛνοΙΓθηΜΐίβΙ, τω 1765 έν Β?εΐλ*υΐα (καθίλικίν), τω
δέ 1767 καί έτερον έν Βρϊσλϊυί» (ευαγγέλιον), τώ 1768 έν
Καρλσροΰγ;, τω 1776 έν Μϊιιάβη, τω 1778 έν ΗαΙϋβΓβΙαάΐ, τω
1781 έν Κασϊίλω κ αί Κιέλω, τω 1783 έν ϋβΐπιθΐά, τω 1784
έν Κοίΐιβη κα: δΐβίίίη, τω 1785 έν Λρέ-ϊη, τώ 1786 έν Ευιΐ-
ννϊ^δΐιΐδί, τώ 1787 έν Άλτεμίίύργίι), τώ 1788 έν Βίϊαί,οτ, κχ·
Οΐρίγκη, τώ 1790 έν Σαλτσίούργω, τω 1791 έν Οί·οίΓ·>ννίΐ1α6,
τω 1795 έν Λΐΐσαυια κ. τ. λ. 'Αλλά τα ;Λ:ρίωτήρ;α ταύτα ήίαν
ώ; τα πίλλά τζρζτζρτ&.χζχ Γυμνχΐίων, πραγμχτικών καί α/.λων
έ/.-α;δίυτη?ίων, ώς τί ζαρ' ήμ,ΐν Ζα;ί;Ε·.α Λ'.Βϊτκαλεΐα έν Ψ·.λιπ-
ΐ!5υ-;λΐ'. -/.α! τό έν θεσσαλονί/.η άτ.ί τίνων έτών. 'Απηρτίζιντο ?έ
έν ταίς γερμανικαί; χώραις τα Λ·.:ζτκζλεΐα τή; επ;·/ής έκίίνης ώς
εξής. Εάν εν τινι Γυμναίίω ΰ-ΐρχον μαθηταί, οΐτκες 2έν ήούνΐντ:
μέν δ·α διαφόρους λ:γ:υς ·/ άκ:ύσωσ·.ν ΰψηλοτέρων μ7θη:λίτων,
έφαίνοντο ο' ε/ίντες κλίϊ'.ν πρό; τί τ:ϋ ί:?αϊκάλ;υ έ'ρν*7, ε~Ξτ:£-
πετο τοίς τοιΐύτΐις νά επισκέπτωνται ζρές τί, συν//)5·. ~;.ιΊ.ιχ-:ι/.τ,
ϊ'.ϊατ/.αλία κ*ί τίνα ΐϊιαίΐϊρα μαθήματα, συντϊλοΰ/τα ίΐς την μίρ-
φωτιν δ·.δασ/.άλων τοιαϋτα 2' ήσαν ή -αιοαγωγική, ή κατηχητική,
ή μουΐΐκή, έ'τι ϊέ καί ή άγρίτική, δενδροτομία κ. τ. λ. Πρίς τ;ϊς
μνημίνευθεΐΐι δέ έϊίίετο τοίς τ:ι;ύτ:;ς ο^-ϋϊϊτταΐς καί τις ζνευ-
124
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ματιν.';ς ώ; έ-έτττης, συνεχωρεΐτο αϋτϊΐς νά προσπορίζωνται καί
ο>ίγα χρήματα δι' ιδιαιτέρας διδασκαλίας έν τχΤς οικογένειαι ς, δι'
(ϊ)δής έν ταίς όδοΐς, εγίνοντο υπέρ αυτών συνδρομα·!, έφιλοξενοΰντο
έν ταίς οικίαις χ.τ.λ., καί τό όλον τούτο εκαλείτο : Δ ι ο α σ κ α λ εί α.
4.
Τα τϊ'.αΰτα Διδασκαλείω ούτω τό κατ' αρχάς έξηρτημέν* μικρόν
κατα μικρόν εγένοντο αΰτοτελή κα: εφωδιάσθησαν διά προτϋπων
σχολών, -τωχοσχολείων κ. τ. λ. 'ινα οΥ αυτών χορηγήται τοίς μέλ-
λουσι διδασκάλου ή άναγκαία πράξις έν τη διδακτ'κϊί. Άλλ' ϊμ.ως
δ μιχρός άριθμός των έκπαιδϊυτηρίων τούτων δέν ήτο άνάλογος πρός
την πραγματικήν έλλειψιν διδασκάλου/· ένεκα δέ τούτου πΐλλαχοϋ
έοίόΌντο ΐδ'.αίτερα μαθήμζτα καί εσχηματίζοντο άναγνωστήοια ΰπί
την διεύβ^>σιν ιερέων ή ίκανών διδασκάλων πρός άςΊολογωτέραν
μόρφωσιν διϊατΛάλων. Τό μάλλον έπτηϊείως διοργανωθέν Διδα-
σκαλεΤον, ϊπερ σ^ουϊαίως έπίδραΐεν επί την εσωτερικήν βελτίωσιν
των σχολικών εν τε τί1, Γερμανία κΐί τη Αυστρία, είνε τό υπό τού
άρχιμχνδρίτΐυ ΓθΙΙοϊ^βΓ καταρτηθέν έν 8α§αα, καθ1 ο ευθύς καί
ά'λλα έρρυθμ:σθησα·λ Άλλ' έν Γερμα-'ία ή αληθής περίοδος τής θε-
μελιώσεως Διϊασκαλείων άρχεται με;ά τους ύ~έρ ελευθερίας αγώ¬
νας, ότε ήρςατο άνυψ:υμένη ν.α'ι ή έσωτερική διαρρύθμισις αυτών
υπό την διεύθυνσιν βςιολόγων οιϊασν.άλων. Ώς τοιούτοι δέ μνημο-
νεύονται λίαν εϋ;ήμω; ό ΟΐαΙει·, ί ΖβΓΓθηβΓ καί ό ΌίθδΙθΓννθ^,
ών ό μέν τρώτ;ς ανέλαβε την διεύθυνσιν τού έν Δρέσοη Λιδασκα-
λείου, ό δέ δεύτερος την τού έν Μαγδεβίύργω καί ό πολύς ϋίθ8-
ΙβΓλνθ§ την τίϋ έν Μθΐ"5. Σημειωτέον ενταύθα ότι ή έν τοΤς χρόνοις
έκείνοις πολιτική ά~:κατάστασις έστραφη ώς έν Αΰστρ'α ούτω καί έν
Πρωσσία κατα τής προχωρούσης άνα-τύςεως των μορφωτηρίων τού¬
των, διατί ή έν αυτοίς διδασκαλία τ:?ριωρίϊθη μόνον έν μαθήμασιν,
άτινα ά-τ,τει ό πρίορισμός αυτών. "Αλλά ~=ρ'ι τ: 1826 ήρξαντο τα
ΔιδασκαλεΤα ν' ά-5λαύωσ·. βί:υ άνετωτέρϊυ, εξεδόθησαν οιατάςεις
περί των ά-·;λυτηρίων έςϊτάσεων των οιϊασζ.αλιστών -/.αί παρεχωρή-
θησαν αυτοίς 2·.Ξ^/.ϊλύνσεις ώ; πρός την στρατιωτ'.κήν υπηρεσίαν.
Έν ετει δέ 1844 συμπεριελήφθτ,-αν έν τω πρ;γράμματι των Δι?α-
σκαλείων καί ή γυμναστική "/.αί γεωργική. Άλλά καί πάλιν πρωσ-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 125
σικόν τι παράγγελμα, εκδοθέν -ερί τό 1354 άπήτησε νά ό*;0|ί εις
τα εΰαγγελικά Δ'.δασκαλεΐα μίρ?ή τις έ·/.κλη:·.ϊστική, πρός εκτε¬
λεί·.·/ δέ τ;ύτ5υ εξήσκησε καί άστυνομικήν επίβλεψιν. Ό των μαθη-
μάτων κΰκλος ήτο τριετής, άλλ' ό',τι τέως έ?ιθάσ/.ετο έ/, τής
παιδαγωγικής, με&οδικής, οιδακτικής, χχτηχητικής, άνθρωπολογι'ας,
ψυχολογίας κ. τ. λ. έξηρέθη τίΰ π?;γράμμ«ος, ωρίσθη δέ άντί
τούτων δίωρος μόνον καθ* έβϊομκα όΊδασκαλ!» τής τταιϊαγωγίας.
Έ--:·.5η δέ' έ?ρ=νϊ·το ότι ή Παγκέίμιος Ίστορίΐ γεννα έ-ϊκοτισιν
τ:ϋ πνεΰματος', ενεκρίθη νά διδάσκηται μόνον Γερμανική Ίστορία καί
μετά πλε£5«ς έ-ίτκίϊς ή Π?ω««ή. Τα ?μ-.κϊ μ«0ήμ«» ήταν
πανταχού αόνον στοιχειώϊη, καί έκ τν;ς άριθμητικής μόνον τα σ-ου-
ο,.ίΤ=ρ"α έϊιοάτκοντο. Κατά ταύτην ϊέ την ττερ; Λ..3ί»αλείων νομο-
θεϊίαν' επρε-ε νά γίνηται ί-' τω Κεντρικωτΐρω Λιδασκχλείω^ άπαξ
ή πολλάκις ταΰ έ'τ:υς Διδασκαλική σΰνοΒο; υπο την προεδρίαν τΐΰ
σχΐλικΐΰ συμβοΰ/.ου τ:3 ς··/ε?ίυ διαμερισματος.
5.
Άλλ' ότε περί τάς τελευταίας τάς πλησίϊν ή;χών ^εκαετηρίϊ»;
ή έλλειψις ίκανώ'ν διοασκάλων εγίνετο μάλλον έ^ισθητή κίί ε/,-υίν
■7χ.?ίτ5?=ν τας πύλας τής σχολη;, καί ή α5ξη«; των Διϊαίκαλϊίων
«ρβΰχώρει ερρωμένως. Οϋτω Ϊ£ ΊϊρύΟ^αν Διδκκ>/.εία, άτινα απτΓ
..,.,. ι./- ,,-ν-ν ·? ίυ-νο- έ'τ:υς οοίτησιν, άλλά τα τΐιαΰτα ήσαν
μόν5ν καροδαα. Καί σημειωτέ;ν ότι ή «ιαύτη ν.ατά-τασις οΐίτη-
ρήθη καί μέχρι τού ετους 1872.
6.
Καί τοιαΰτα μ>ν πε?!π=υ ^νέβα·ν=ν έν Γερμανία ώς φ; *
Δ^καλεία· έν 3έ τή Αΰ"?ία ή ί"=ρία αυτών υπήρξε λίαν «μ,.
Μέχοι τού Ιτους 1871 6τ:ή?χ=ν μόνον παρ^ευα^τααι σχοΛαι
κροσηρτημένϊΐ εις -ϊτύικυ; ν.ν. κεντρικάς σ/ολά-:, είχον οε δια
μέν τώ- ανωτέρα; 3ημ8δ·.ϊασ*Λ9«ϊ έ^Μ''«' 2ι31 3έ ™* *™-
τί?:ϋί μόνον τρίμηνον διάρκειαν (!). Των -λϊυτ*!ων ή εςετα,ις
εγίνετο ενώπιον το3 π-«υματικί5 σχ:λ;·/.5ϋ ε—του της ζ=ρ·.^?,ια,,
.... ι;,»-,.,-,-/-., ίΓ-υοά-'Ίε Β:α των οε των
:-τις ν.αι τή; Ίκανίτητος το ενο=·./.../-' ~-'^Λ> ·
λίξεων: «Δύναται νά χ?ησιμ5τ:=ιν;Οη ώς β^Οςς.» Α/.Λ, μεβ ^ν
126
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ε"ς ηδύνατο δ τίϋΰτίς βοηθιις νά προαχθή υφιστάμενος έτερα.1/1 έςέ-
τασ'.ν ελάμβανε δέ τέτε έτερον ενδεικτικόν, έν ω εσημ.ε.ϊΰτο ό
έπέ-τη; τα έςής : «Δύναται νά χρησιμοποιή*)^ ώς ό3άσ/.αλ:ς».
Επί δέ τού παρόντος χρονου τα έν Αυστρία Διδασκαλείω ίιερριθ-
μίσθησαν διά -ου επί τούτω οργανισμόν τής 26 Μαίου 1874 συμ¬
φώνως τω πνεΰματι των νεώτερον παιοαγωγικών /.αί διδακτικόν
6εωριών καί επί τί; βάσει ερεύνης, γενομένης ΰκό αρμοδίων άνίρών.
Τα Διδαϊ/.αλεΐα χωρίζονται, ώς κα: παρ' ήμ'ν, κατά τό γένος των
τρΐΐίμ.ων έκαστον δέ τέλειον Διδασχαλεΐον διϊατκάλων ή ϊιδασ·/.α-
λισσών σΰγκειται έ·/, τεσσάρων τάξεων •/.αί μιας σχολής τζρος δι3α-
ν.τικάς άσκήσΐΐς, χατα δέ τάς πϊίΐστάσεις καΐ μιας -ρ3-αρα-/.ευα-
στικής τάΞεως. Μετά δέ των Λιδασ/.αλείων των οιδϊϊκαλισσών συν-
δέονται -λίΐσταχΐΰ -/.αί παιδικοί κηποι, ετι δέ παραδίδονται /.αί Γοια
μαθήμχτα πρός μόρφωσιν διδασκΐλισσών εργοχείρων /.αί διευθυντριών
ταιθ'./.ών κήπων. Ό άριθμός των μζθητών δύναται ν' άνέρχηται εν
μέν τή των οίκίμων τάςει εις 50, έν έ/.άσττ) 0£ των τεσσάρων τά-
ξεων τΐΰ Διδα;/.αλείου μεχρι 40. Ή οιδχσκαλία είνε άμισθος, ό
οί δ'.οακτι/.ϊς σ/.ί-ός τ. έ'. ή διδακτιχή κα: πα'.ϊαγωγι/.ή μόρφωσις
ώς τό ΐΰσιώΒες άντ'.ν.είμενΐν τής εν τοίς Λιδασκαλείοις εργασίας είνε
α γνώσις άκριβής των πνευματικών τού άνθρώπΐυ δυνάμεων, ώς /.α:
τ:0 σκοποΰ /.αί των μέσων πρός άνάπτυςιν αυτών, β' έςοικείω?ις προ;
τ:1»ς γίνιχους Θεμελ'.ώ5ε·.ς νόμους τής παιοαγωγούΐης διδαΐκαλίας
%χθ:λ:υ /.αί τής μεθοόΊ/.ής εκάστου των μαθημάτων τής ·λΐι-/5;ς οη-
μοιι/.ής /.αί άΐτι/.ής σχίλής ιδία, γ' έκμάθησις των οΰτιωΐεστάτων
έκ τηςίιτορίας τής-»ιδαγωγι/./;ς μ-τ'ΐϊ;αζ:ύσης τ^ηθ'/τ^ είς την
ίϊτορικήν άνάπτυςιν τής δημ. σχολης, 2' γνώσις τής α^στριχ/.ής
σχϊλικής νομ,οθεσ'ας, /.αί ε' οες'.ίτη; περί -ροσΓ,ν.ςυσάν τίνα ελευ¬
θερίαν (Ιμπε'ρίαν) έν τω δ'.δϊΐκειν ώ; /.αί περί την διαχείρισιν τΐΰ
ϊ'.οασ/.χλιν.ού έπαγγέλματος. Οί μαθηταί τού Γ' σχολικο3 ετΐυς
άσκοΰνται /.αθ' δλον τουτο έν τη των άσ/.ήσεων σχολή (επί μίαν μέν
ώραν ν.ατά την Ιην έςαμηνίαν, επί ούο δέ ώρας καθ* εκάστην είδο-
μάδα έν τί, 2α έςαμηνία). Ή ένα-χόλησις αυτή αρξαμένη άό τΫιί
•Λϊτωτάτης ταςεο^ς ιτροχωρεΐ οι' άπασών των Βΐϊα/.τι/.ών βαθμ.ίδων.
Οί μαθΓ,ταί ίδηγούντϊ·. εις τό νά -αρατηρώσιν έν τ?( διδασ/.αλία τϊ
ταρατηρήσεως άςια, σ·Λ(με;οΰν-αι αυτάς /.αί σχηματίζ^σιν ιδίας έ/.-
., ■
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 127
θέσεις, δι' άς γίνονται α-αξ τής εβδομάδος συνεορίαι -/.αί ;υζηφε·.ς
έ-' αυτών. Αί τοιαύται συνεϊρίαι διευθυνταί ύ-ό τού διευθυντού τού
Λιδασκαλείου, μετέχουΐι δέ τούτων κ*ί ό διδάϊκαλος τής γενικής
έιδϊκτιχής, οί άρμίδιοι επί των άσν.ήσεων διοάσχϊλοι καί έν τη 2α
έςαμηνία καΐ ό διδάσκαλος τής ιδιαιτέρας μεθίδικής^τής στοιχειω-
τικής τάξεως. Κατά την δευτέραν δέ έξαμηνίαν εί έξησκημένοι 3ι-
δασκαλισταί πρϊσλαμβάνονται κ αί ώς βοηθοί έν τή οιί^νιαλία. Ή
έν τη σχολη πράξις εξηκολουθεί καθ' όλον τό ίτ:ς καί μάλιστα
συνίδεύεται καί ύ'πό προπαρασκευαστικών διαλέςεων, έν αίς -ροδια-
γράφεται τό πρέγραμμα των ::ρακτι·/.ών άσκήσεων, υπό την πρ=ε-
ορίαν τού διευθυντού καί την συμμετοχήν τοϋ διδασκάλου τί;ς ειϊικης
μΞβοϊιχής "/.αί τού έ« των άσκήσεων. Έν τ} διεξαγωγί των ϊιϊα-
■/.τιν.ών άσ/,ήσεων άσχολούνται πολλοΐ συγχρόνως σ-3υ5ασταί, τίΰτ:
οέ ινα κατά την ο»φκ«» τού σχολικοθ ^τους δοθή έκκτω αυτών
εΰκαφία όπως άσκηΜ} τακτικώς έ-! ϊι~όρων βαβμίϊων ν.αί έν
άπασι τοίς μαθή|*α«ν, 'ομ !ε δυνατόν -ίγματευθη 2ν -/.αί τό «το
άντικόίμενον τής αυτής οι!»τικίς βαβμίϊβς. Ή προ^ρασ/.ευή των
διΒασκαλιστών τ.ρζς τάς -Μ««ς άσκήσε.ς γίνετ* έν άνίγκ*) χά.
γρα-τώς. Αιεξίγονται δέ αί διδακτικαΐ άσκήσεις υπό την όδηγίαν
των έπ' αυτών διωρισμίνων Ίκανών διξασκάλων, οΐτινες ύ-ίχ?ε:ΰντα·.
νά έν,Οέτωσι τας ϊιϊαηιαλκ-αΐς έν τέλει τής άκήσεω; τάς έ?υτων
έντυ-ώσεις -/.αί τάί "οσην,ούσϊς παρατηρήσεις· άφιερίϋντϊΐ ζι εις
ταύτας τρείς καθ* έ53=μ«α ωραι. Έν Βέ τη σανεϊρία, τή σ^?=-
τουμένη έν τέλει της έδδομάϊος, γίνεται λόγ=ς πε?ι των μαΑ/,ον
άξιολέγων σϋμίάντων κατα την λήγου«ν έβδομάοα, ίζως « ο-.-α-
σχαλισταί εισάγωνται -«κτικώς εις την εξάσκησιν «υ ε-αγγεΛμα-
τ=ς ν.αί λαμβάνωσι σα?ή γνώσιν τ=ΰ κ·5*λ5υ των έαυτών κΛτ(«ντων.
Πίλλάκις 3β έ-σκέ—ντ« οί 8ιϊ»»*λι«αί ί-ο την ϊΐί.κησιν των
?ιδ«κάλων -/.αί άλλας δημοτικάς σχολάς τού τοζου^ν.αι της ^·
ρΐ/ώρου. Έπειδή «έ καλώς -,ινώ™»^ ά διευθυνταί Βτ« η κατ
οών άνάννωαις 3ια?=?ων «..ϊαγωγικών βιδλίων «τ-«·.νει τοις
μαθηταί: ώ?βλι·^ς, 2!3,υ.ιν «Λοϊς τ«»3«, ^ριέχοντα «•.«-,'ω-
-;·.*«, δ·.ϊ»τικ*ς -/.αί ειδικώς μείϊϊικάς -αγμκειαί, π?:5=.ι -
ν:υΟε'τοϋ,ιν αΰτΛς νά έζεξεργάζωντ^ το «Ρ1^^;3^1;^
συγγραφών καί συγκϊοτώσι τροί:?·-«ς ή γραπτας =·.7Γ,, ^-.,. _
128
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Βέ μέτρον, όπερ τηρεΤται ώς πρός τα λοιπά μαθ/ξμχτα έν τώ προ-
γράμμχτ; των Αΰστρια/.ών Διΐασκαλείων, καταΐαίνετα'. έκ, τοΰ
έ-ομένίυ
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟ2 ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ
ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΤ^ΤΡΐνΐϊΟΙΪ ΔίΛΑΙΚΑΛΕΙΟΙΪ.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΕΤΉΣΙΑ¬
Ι1 -ώ- Ξ!
Ε Ι Ε
ΩΡΑΙ
Ι
II
III
IV
το όλον
Ι
ώραι
2
0
4
ωραι
2
3
4
ωραι
1
5
4
ωραι
1
9
4
6
17
16
Παιδαγωγι^ή μετ» πρακτικών
διαλε'ξεων /.α άσΛΤ(ϊεων. .
'ίστορ'α .....
2
ο
2
2
8
Γίωγραο'α.........
2
5
2
2
2
4
2
2
Ο
3
2
3
1
2
1
2
7
14
9
Ί/νογοαο'α......
Φ.;σιχή Ίστοοία .
Γ=Ο)Γ0νΐ/)
0
0
2
2
4
Γρα?ΐί
1
0
0
0
1
Ί/νογραΰία .
2
ο
2
1
7
Τετοά/οςδον
2
2
2
ο
8
Μουσική
2
2
1
1
6
Γυμναΐτική.........
2
2
1
1
6
28
29
30
29
116
7.
Μετά την ακρόασιν τοϋ χύκλο των μαθημάτων, όν βλέπει ό
άναγνώστης έν τω τ:ρ:τεθειμένω ζίνακι, ΰ-οβάλλονται οί διδασκα-
λιΐτα: εί; α!)ττηράν επι πάντων τούτων εξέτασιν, ής -ροΐΐταντί'.
οί το-ικ3· αρχ?ντΐς· εάν δέ άποκριθώσιν εις τας χροσηκούσας άπαι-
—;σ£·.;, άςιοϋνται το3 άρμοϊίου ενδεικτικόν Τό —οσωπικ'ίν έκάστβι>
διϊαϊκαλείου συγκρϊτοΰϊΐν ό 8ι.ευθ^ντης, ο: τής θρησκείας Βιδάσκαλοι,
οί έ-ί των άσκήσεων καί οί των λΐιζών μαθημάτΐ.ιν. 1Τ«ρ' εκάστω
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 129
διδασκαλείω άείποτε δχτ-ρχϊ μία δημοτική τ) μία άστ'.κή πρότυπος
σχολή (-αρά δέ τοίς των θηλέων -/.αί είς παιδικός κήπος (νηπιαγω-
γεΐον) μετ' ϊοϊων βΊδασκάλων όπως εν τούτοις διεξάγ.ι>σιν οί μέλλΐν-
τες διοάσκαλοι τάς πραχτικάς αυτών άσχήσεις).
8.
Εξετάσωμεν 'ί;δή διά βραχίων καί υπ' άλλην τινά Ιποψιν τα
Λιδασκ,αλεΐα. Έν ώ τα Αΰστριαχά είνε εξωτερικώ, τ. έ'. δέν δΊατη-
ροΰσι τοΰς σπουϊαστάς έν οίκοτροφείοις καϊ σισσιτίοις, τα Γερμανικά.
είνε ώς επί τό πλείστον ούτω διωργανωμένα. Λέγονται δέ συνήθως τα
μέν έ'χοντα οίκοτροφεΐα έσωτερικά, τα δ' έ'τερα έξωτερικά.
Έν τ;ΐς έν Γερμανία έτωτερικοΐς Λιδασκαλείοις μεγοίλη χχταβάλ-
λεται μέριμνα δκως οί μέλλοντες διδάσκαλοι έπωφελώνται ακριβώς
τοΰ βραχέος τής μορφώσεως χρόνου καί όπως μ.ή τις ραθυμία, είς
ήν περιπίπτει τό εσωτερικόν Διδασκαλείον οταν λείπη ή προσήκουσα
επαγρυπνήση, μ.ήτε έκθηλύνη μηδέ ϊιαφθείρη αϋτούς. Γυμναστιν.ώς
ϊ'.ϊασκαλία, έργαΐία επί των κήπων, κοινός πϊρίΕατος διϊασ/,άλων
■/.αί μαθητών κ.τ.λ. δ'.αΓ^ρούσι τό σώμα ζωηρόν καί ύγιές. Έργά-
σιμοι δέ ωραι αυστηρώς φυλαττομεναι καί ωρισμένας χρόνος ττρός
εξέγερσιν καί κατάκλισιν κανονίζουσι θαυμχσίως την έν τω ί·/.-»ι-
δευτηρίω διαβίωσιν καί άπαλλάσσουσι τοΰς σπουΒαττϊς πάτΓ,ς σατα-
νικής φαντασίας. Ή χορηγία διαφόρων άξιωμίτων πρός τοΰς καλ-
λίστους των μαθητών διεγείρει τό τής φιλοτιμίας αΐσθημα καϊ
Βιδάσκει τόν νεανίαν νά συνενοΐ την αΰστηρότητα τής ΰ-ηρεσίας μετ»
τής έπιει/,είας έν τί, άνατροφϊ). Τα έσωτερ:κά Διϊασκαλεΐα έ'χουΐι
κοινάς πρωϊνάς καί εσπερινάς προσευχοίς, κοινάς έΰρτάς καί μνη-
μοσύνους ημέρας υπέρ θρησκείας καί πατρίδος. Τοσούτον δέ έ-αισθητά
είνε έν Γερμανία τα έκ των εσωτερικήν Διδασχαλείων άγαθά άπΐ-
τελέσματα, ωστε έν τω προγράμματι τοΰ έν Καρλσρούϊ) Διδατ/.α-
λείου ΰπάρχει σεσημειωμένον τό εξής : «Ύπαρξις Διδασκαλείον άνευ
σισσΐτίου θά ήτο άδύνατος τοΰλάχιΐτον παρ' ήμΐν.» Άλλ' ομολογη-
τέον ότι εί καί τό ζήτημα : 3ν τό εσωτερικόν ή εξωτερικόν Διδα¬
σκαλείον πρέπη νά προτιμαται δέν ελύθη οριστικώς, ή πλειβνοψη-
φοΰσα γνώμη άποκλίνει υπέρ τοΰ εξωτερικώ. Είς δέ των ΰπερμάχων
• 9.
130
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
αυτού, ό 6ι;ίίθ, έκφρζζεται ώΒε : κΤά οίχοτροφο3ντα Δ'.δασκαλεΤα
είνε ώς έ-'ι τό πλείστον αρμοδία νά έθίσωσ: τού; μέλλοντας διδα¬
σκάλους είς τυφλήν ύ-ακοήν, νά έγκολάψωϊΐν αΰτΐΤς αΐσθημα 2ου-
λιχόν, να καταστήσωσιν αΰτους ίντα άνευ θελήσεως, άναίσθητχ καί
τυφλώς εΰπιστοϋντα.» Τοιαϋτα περίπου λέγει ό Οτϋίβ, ά'λλοι δέ
συμφωνοΰντες αυτώ φρονοΰϊΐν ότι τό εσωτερικόν Διδασκαλείον άρ-
μόζει μόνον δι' ολίγ:υς, μόλις δι' 100 σχεδον τροφίμους, έπομένως
μίλις έπαρκεΐ είς την επί τίϋ παρόντος έλλειψιν διδασκάλου. Διά
τα Αΰστρια/,ά Διϊασ/.αλεΤα, ών ά μαθηταί μ,ετρΐΰνται καθ* εκατον¬
τάδας, δέν θά ηρμςζεν ή έσωτερική μορφή. 'Αναμφιίόλως λίαν
δυσχερή; είνε, λέγουσιν, ή ιδιαιτέρα άγωγή κα! επίβλεψις έν τοίς
Διδασκαλείον, ά~5ρ -ολλοΊ μαθηταί έπισκέπτονται, ιδίως δέ δταν
συναντώνται μαθηταί πρεσβύτεροι ποικίλον έχοντες παρελθόν μετα
μαθητών νεωτέρων /.αί όλως άπειοοχάκιον. Οί χίνίυνοι οέ, πρός ούς
οφείλει νά πολεμήσΐ) ή ήθιχή μ.5ρ?ωσις τοιοίτΐυ Διϊασκαλείου, είς
μέγα άνέρχονται ΰψ;ς, όπότε τουτο είνε ίδρυμένον έν πόλε·. μ.εγάλη
•/.αί ~;λυπληθίϊ, έν η ό έξωτερικός μαθητής ευκολώτατα ϊια^εύγ-'
την έ-,.τήρηΐιν -/αί επιρροήν τ;ΰ Διδασκαλείου. Διά τουτο δέ επρεπε
νά συνιστώνται τα Διοασκαλεϊα έν πόλει1 μικραΐς, έν αίς οί οιοί-
σκϊλοι έθίζ;ντα'. εις βίον άπλοΰϊτερον κα: διατελοϋσιν ώς επί τϊ
πολΰ ΰπϊ τοίις οφθαλμούς τοϋ δημοσίου καί την επίβλεψιν τ:3 Δ'.ϊα-
σκαλείου. θά ήτο οέ άναρμόδιον οί διϊάσκαλοι των χωρίων καί των
πόλεων νά μορφώντ» έν διαφόροις έκ-αιϊειιτηρίοις.
9.
Καί τοιαΰτα μέν συμίαίνουϊΐν έν τ:Τς Γερ;ο.ανι/.5Ϊς -/.αί Αΰστρια-
■/:;; Λιϊασκαλείθ'.ς, πώς δέ αρά γε πρέπε·. νά έχωσι τα ημετέρα ;
Πϊτερον, ζρέζει ήμεΤς νά μιμώμεθα τα Γερμ,αν.κά ή τα Αΰστρια/.ά ;
Είνε ήοη γνωστο: οί λίγςι οί υποστηρίζοντες τα πρώτα ώς καί ν.
ύζοστηρίζοντες τα Βίύτερα. 'Αλλ' έκειδή καρ' ήμΐν αμφότερα τα
πειβζματζ έγένΐντί, νυν δυνάμεθα νά κρίνωμεν έκ των ά~τελε-
σμάτων, τ. ε. έκ των ύστέρων. Τό έν Σέρραις Διδασκαλείον είνε
εσωτερικόν κα της ΊΒρύσεω; αυτού, έσωτερ·.χά δέ είνε καί τα ί'
υκϊλί·. Ζαρίφεια ΛιΒασν.αλΞΪα ώς κα: ή «Παλλάς» χζί τ:
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 131
«Ζ—πς'θ» έ; Κω/σ-αλ:1/;.)-:;/:· /»' -ο έ/ 'Α0/;/Λ'ς κ'Αρσί/ειο;»
/τλ Κα· το.ιτω/ ;;:/ ο; /ζρτο· ε*/: γ/ωϊ-οί ε;ς π:λε·'στ»ς τε νοι-
ν:τητας ώ; %ν ε?ς τυ; τ:ρ· τα ΖΛ'όν,'ω- λχ παρ' /;μ?/ άβχολου-
;;:ν;ϋ: 'νλλά γ/ωστα ε·/ε /.αί τα προΌ/τα τού έ/ θεσσαλονίκη
Λ'ΒατΛα/:':ο, ο3 τ/; ^ διαλοτ·/ ε-ή/ςγ/: /.^τα το -λΛτο; ή έξωτε-
ρνη ;;:ρφ/; Κα! 5:^ ^οϋ^-ο ά/λω; ν» γ:;'τ(· διότι οί μα6ητα!
αάτοϋ δ':~αρμε/οι ε;ς α-α^τα τα ά/.ρα της 0:ρυβω5ους λαί έρεβώ-
ϊ;ος έν-εί^ς πόλεως ί'-"5"10 :ν.ί?:στατ:ι 'Χ οιχ?:^γω3' το^ς
ί5θ»)μυς τίυ Λ-οασ/αλ: :υ /^! 5'5ΐΟ:τωσ' τ/ς Ιλευθ:?ας ώρας α^τών
ό-ως Λ—- ε/'/ρ'ΐα/. Λ:/ ς/οο^: Στ1 α-αντςς έ-ερρ;-:/ ε?ς το
/ϊ/:^, άλ/α λ^ ο/·'γ'σ-ο' 5^ ητα; ~ το·ο3το' ήϊ^α/το έ):θ?·ωτατα
/α έπ'ορώϊ'> ε— τώ; α/)ω/, ο :τ· το /.α/ϊ' ε^/.ο/ως μ:τ« 2::α'.
'/λ' ζ,ο-τ; έ/_=μ:/ ά;α,/Γ,/ -:0 έσί.)Τίρ·λθ3 Δ·δαΐΛαλε·οϋ /ι-ϊι'
α//υς >:γ5ο.- Σ^/,Οως ώς ί·3»ϊ/αλ'σΓ.ι· ■ταραλα,^ά/ο^ϊ' ν:«
—:ωχο·', άπΐρ:· καί έγκαταλς7ε-μί«', ο! δ; π/ε'στοι πρίςρ/.ο/ται
έ/, τώ/ χωρ'ω/1 "Αλλ' :! το'θ^τί· ε';: ά;ϊ'ρο· πα;τ:ς -ο/·.-
σ^ιού, άγ/οΐϋ/τ:ς πα ε'Βΐς ιτο^—ο'ΐΐράς /α' γ3τλ' τας > ε> τη
έρ-,-ατ'α κ*! τή δ'α-τι; Ε': τ^^τα ϊς :^: ά/αγ//; /α έθσθώτ·/ έ/
τ(7) Λ-δνσκΐλί'ω ί^γ:^:/:· καταλλήλως 'Αλλ'ά?'ο3 τώ/ τ:χ/-
τω/ στςροό/ται, π:3 θα ώ?ωζ· /.»' '/;' κα«>> !>:' β'ί'-'ί^^' «'
τώ δωματ'ω αυτών 5™ς /α)ώς καραΐ/.ε^α:ω/-α , ο-*/ ,.»/;= ^5 ωϊ·ν
ε/ ονο-ροφε'ω, Το δς εΐω"?-Λθ/ Λ'οασκαλ.":/. -::-ρ:·/';; /./2 ι
/αταλ>ίλο'ϋ β-β)-ίθηκ/;;:, εΤ/ς -χρ/;"·,;ώ-α"/ /ν '·>" τα^τ/;/ :/;'
; ^ Αώ
ε^οώ / Σ^ε'ωτέον δ: προσίτ· =:■ ο *=.-= =; ^= ™; Α^/.ώ/
-α.ϊα-,ωγώ/ ρ-π-όμε/ο· νατα τοο ςΐω-:?/:ί Λ·5α-///:^ ο^/ως
ο^/α/τα. /αλη9ί)ώ-ι^?'ί,ώ/ ,.' ίΐ:·. Ό αρ.ί)ο5ς τώ/ 5 5^«-
/|"ώ/ί/-οΐςήμετ--ρ:'ςΛοα7///:ίςουμ = /;'δ:' ^"?^ '-» α/λ'
0.2: εθα/: το; 100 ή 5- 1~/ί/! -:Τ'= ί«·Τ' ά-αγ/α·^-/; Ι. ο:0α
νεΤς τίτου"/ ά-Όα-τ: //' α-α/"ϊΐ, ώ^τ: ιν ,>:".ζιζ-, -/,ν'-'
ά/αίΛηνά-/./;σςω; έ/ τ γ, -;'θαρ/;3! ξ ί/.ς·//;:, ί' ^"^ "-" " :"ω"
τ:ρ·/ϊ. Δ·3κ/α)Λ/ "Ο- λ:·-:/ τ« τ:·^"^ ί μ=??5) ««^ .«/η
οωττ1?·ος δ·α τα έ/λΓ,/'/α Λ·5ατ/.α/:·α /ς-α- έ/.τ^ς τ.ιζ^α,^·^-
λ'ας, συμιΐω/0351 ο1 έ/τούτω -τα/τ.ς ο' "^?' Ί^' :/.-'"_ί -^-:'?'α'
τ/α ζ:ρ·'τα ΤΓαιθκ-;ωγ·/ά Ά/λα τί τ-ρωτ-υτί/ α3?αλ'ΐτρο/ τής
έ-ιτ^ας -3 έσω-:ρ·«3 Λ.5α3«/: μ ^* ή ά3'Λ:·—ς έ-:*ν?1-
132
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
πνησις τού διευθυντού καί ή ο'.ονεί ΐυμβίωσις αυτού μ.ίτά των μελ-
λόντων Β'Βχσκάλων, οίτινες έχουσιν ανάγκην ίδηγοΰ ού μόνον έν τη
διοασκαλία, άλλά -/.αί έν πά-γ) άλλη πράξει. Εάν δέ τα Διϊατ/.αλεΐα
ώΐΐ μονότα/.τα, ώς τό έν -έρραις, τίτε άπαλλασσόμεθα /.αί τού κιν-
δΰνου, ο/ ούνατχι νά έκΐνέγκν) ή άνζΐτροφή νεωτέρων πρός χρΐίβ^-
τέρους μαθ/-(τάς.
10.
Ό-ως ακριβώς δ-.ϊγι/ώϊκη τις την έϊωτερικήν δ-.οργάνωϊ-.ν των
Λιδασκαλείων, οφε^ει νά έχη ίι-' δ^Οαλμΐυς την π^ρί τούτου γνώ¬
μην τού Ι)ίβδί6Πνθ§, ήτις συνοψίζεται έν τοίς έπομένοι; 1; ση-
μείοις. Ιον Τ5 Λ'.ϊα-κα/εΤον εκίΤνο, έν ω έπικρατοΰΐι θεωρητικαί
ή πρϊς τΐιχύτας άπ:κλ·ν:υσαι θίΐαΐκαλίαι, είνε ού μόνον άνωΐϊλες,
άλλά καί έ-εδλαβές ΐϊρυμα. 2ον Έν έκπα-.Βευτηρίω, ζρςωρισμένω
είς μόρφωσιν πρακτικών διδασ/.ά'λων -/.αί μάλΐίτα δημοδιδασκάλων,
κρέπε*. νά γίνηται ή διϊασν.αλία επί ιστορικήν Οετικών γεγονίτων.
3ον Ή διοασκαλία δέον νά είνε έν τοίς πλείστοις προδίΐγματική
έκείνης, ήν οί μέλλοντες οιδάσ/.αλ:ι οφειλουϊ'. νά μ·μώντχι. 4ον Οί
(ίίωρητΐκοί καθηγηταί έν τοιούχί'.ς καταστήμασιν εινί άναρμοϊτοι.
5:ν Ώς διΐάϊ-Λαλοι των ΔιΒαΐ/.αλείων καί των παρασκευαστικών
σχολών -ρί-ϊΐ νά προτιμώνται οί εμ-ειροι καί οί έν τή -ράςε1. «α-
•/.ε/.ρ'.μενο·.· /.αί 6ον Τα Διδϊσκαλεΐα πρέπει νά συνϊέωνται μετά
σχίλής, έν η οί Βιοάτ/.αλοι έργάζονται ενώπιον των μελλόντων Ειοα-
σκάλων καί έν η καί αϋτοί υπο την διεύθυνσιν των οίκείων διδασκα-
λων έκτϊλοΰΐ'. τάς ΒιΒα/.τικάς αυτών ά-ο-είρας.
11.
Ό παρατιθέμενος πίναξ δεικνύει την μεγάλην έξάπλωσιν των
Διδχτκαλείων έν Αυστρία ν.αί Γερμανία έν άναλΐγία πρός τϊν πλη¬
θυσμόν κατά τό ετος 1878.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 133
ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΔΙΛΣΚΕΙΩ Ε Χ ΑΥΣΤΡΐν ΚΛΙ ΓΕΡΜΑΝΗ.
ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΚΑΤΟ1ΚΟΙ
ΛΙΛΑΣΚΛΑΕΙΑ
ΑΝΑΛΟΙΊΛ
ενός
Διδασ/.αλείου
πρός χατοίχους
Πρωσσίχ........
Βαυαοία........
ϊαξονία........
15-ιρτει.ιβί.ργί)......
Βάοη.........
"Ιίσαη.........
ΑΙεχλεμ-βοΰργον - ϋβερϊνον
Όαδεαβοΰογον.....
"Αναλτον........
Θουθ'.νγΕα.......
Β^ουνσβί/.τ,.......
Λΰοτοία........
Όλιχον ποσόν . .
2077-2000
502Η000
2700000
1881000
1006000
«81000
553000
310000
213000
1108000·
373000
38200000
115
15
16
6
5
3
3
2
2
8
3
08
22'·Ο0Ο
3;ϊ«)(ΗΜ)
17201Κ)
313000
31Η000
«■2000
27(3000
1.10000
100000
148000
180000
570000
78532000
213
3233000
12.
Πρίν ή χλείίω την τταρΐϋΐϊν ζραγ:Λατ£ίαν σ/.όπιμϊν ύπΐλί:;/.-
βάνω να ί~3υνάψω •/.α! βρ^/ίιχ τινά ττερί των ή/ετέρων Α'.οατ/.α-
λείων. Ου:;!; ά-;ν::ΐ ϊτ·. ή -αρ' ήν.ϊν ίΐτορι·/.ή των ΔιΒζσχχλείων
ανάπτυξις ολίγιστα άριΟμίΤ ετη. Τίς λ:κ:ν πρό τή; Ίδρΰϊεως τούτων
έχορήγει εί; τό ημέτερον έ'θνο; τ;ΰ; διϊασκάλους τής τε κατωτέρας
καί μέϊης -αιΒεύσεω;, α3:ΰ άεί—τε σχολεΐ* ελλην.ν.α έλειτιύργουν
είτε πολλά ε'ιτε ολίγα εν τε τή οθωμα".·.«) αϋτ:ν.ρατ:ρία, ή*·.; ίυ-
ϊέζοτε έ^αύσατο "οστατεύοιι-χ την τταιοείαν, καί έν τή Ελλάδι;
Εί; την ερώτησιν ταύτην 05είλ:.υ·. ν" άπαντήΐωσ·. δ'.ά ν.αταλ/.ήλων
συγγραφών ά'νίρε; άρμ:Β'.ώτερ;ι Ι;λο3, έγώ Βέ άζράϊαντον τρέχων
πεποίθησιν ότι τοιαύτη ·ττ::·.κτ, μελέτη άνε/.τίμητα Βύναται νά πρ;;-
^ορίσηται Β'.Βάγματα εις την ν.ιΧψ συγ/.ρίττ,ϊΐν των ήμετίρων Β'.Βα-
σν.άλων δέν ούναμαι ν' άπ:·/.ρύψω την καιρίαν λύ-ην ;λ:^ επ: τω ϊτι
ό καθηγητής Ιωάννης Παντα^ίΒ·/;; διδάσκων «Γυ;χνα5ΐα·'ήν Παιϊα-
-,'ωγίαν» άπό τή; ϊΒρα; τ:ΰ εθν.κοΰ Πανε"5τημίου -/.αί πρΐτιθέμενος
134
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
νά μορΐώΐη δια τού μχθήμ.ιζτος τούτ:υ "Ελλην*; διδασκάλου; της
μέσης παιδεύσεω; ΐσχνότατον έκΐιήσατο λόγον περί τής κατα¬
στάσεως των σχολών τοϋ ήμετέροο γένους, των λειτοργησασών
έν Κωνσταντινουκόλει, εν ΚυΒωνίαις, Μυτιλήνη, Καρυαϊς τού "Αθω,
Ίωαννίνοι; κ.τ.λ., ένω οί φϊΐτηταί πολλω πλείω δικαίω; -ροσεδό-
κιον Είπω; νοήσωσι την μυστηριώΒ*] εκείνην δυναμιν, δ'.' ής έ/, των
σχολών έκείνων, καίτ:ι ά:ελών, εξήλθον ά'νδρες τοσούτον δια-ρε-εϊ;
έζί τί πχιδεία -/.αι χαραν,τήρι. Τα οί ημετέρα ΛιοαΓ/.ΛεΤα εχ;υτιν
ούτω πωί. [Ιαρζλείπων τί) τ.ρ'ο πολλών έτών έ'/./.ι~ΐ;ν Διδζσ'/.αλεΐον,
'ίζιρ ήν ίορυμενον έν Αθήναις, ερχομαι είς τα άπό τ;3 1870 και
έςής συϊταθέντα. ΙΙρώτιΐτ:ν πάντων χρΐνολΐγεϊται τό έν Ιέρραις
υπό τςΰ ΜχκεΒον./.οΰ Φιλεκπαιδϊυτιν,οϋ ϊυλλόγου καί τού Δημ.. Μα-
ρούλη Ίορυθέν, μετα ταύτα τα έν Φιλ·.--3υ-:λει Ζαρίοϊΐα, τα έν
Κεστ::2τίω τής Ηπείρου Ζωγράίϊ'.α, τό έν Θεσϊαλονί·/.η •/.αί τα 4
έν Ελλάδι, ήτοι έν "Αθήναις, Τριπόλει, Κερκύρα καί Λαρίσση. Τού¬
των τα έν Έλλάϊι ϊχονισ'.ν ό;Λ:ιίμορφον τζίρ!.~ζν διοργάνωσιν καί είνε
πΐλύτακτα. Πάντων δέ ΐοιάζει το εν Σέρραις, όπερ εν/ε μονότακτον
κα! -ρός τοίς ά/.λοις μαθ/;μ%?ι διϊάσκΐΐ ούκ ολίγα Αατιν.κα κα'ι
■πολλά Γερμανικά. Ή Γερμανιν.ή ϊοίως γλώσσα ώφελεΐ τους άπο-
φοίτου; τ;ύ ΔιοατκΛείυ έκείνου στί;υ3αίως, διότι δύνανται νά μ,ετα-
χειρίζω/ται Βιάφορα ^οηθ/,ματα Γερμανικά, 2ι' ών τελειοϋσι τό Ιρ*[^>
αυτών λαμ-ρώς. Θηλέων δέ Διοα^καλεΐα ΰπάρχουσιν έν Αθήναις
καί Κερκύρα τα «Άρσά'/.κεια», έν Κωνϊταντινΐυζόλε1. τό οΖάππειον»
καί ή «Παλλάς», έν Φ'.λ'.π-ουπόλει τό «Ζαρίφειον» καί έν ϋέρραις
τό ύλό τού αυτού Δημ. Μχρούλη συντΓ,ρΐϋμενον θηλέων Διδασκα¬
λείον. Περιττήν ν.ρίνων πάσαν «)νλην κΐρί αυτών λεπτομέρειαν, οιότι
τα ν.χ-' αϋ:ά ΐέν είνε αγνωστ* κα: διότι άλλως έ'-ρε~ΐ πολΰ νά ίν.-
ταθώ, τ;ρ:στ·Οη;Α·. έν τέλει την ε^χήν 5-ως οί διευθυνταί των ή;.>.ετέρω''
ΔιΒΐΐκαλείων συνέλθωΐί -ότε επί τό α'^τ3 κρός μελέτην καί κοινήν
σύσκεψιν διαφόρων -αιοαγωγικών ζητημάτων καί διαρρύθμισιν των υ~'
αϋτοΰς Διοατ/.αλείων επί βά:εων κατά τό δυνατόν ομοιομίρφων καί
συμφωνών τρ;; τάς ανάγκας τής ήμετέρας κοινωνίας.
"Εγραφον έν ΆΟ^να'.ς.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ 135
Ζ'.
Η ΕΠΑΡΧΙΑ ΔΚΡΚΩΚ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ—ΣΧΟΛΕΙΑ—ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΟΙΚίϊΝ—ΗΘΗ ΚΑ1 ΕΘΙΜΑ.
Ή έπαρχίϊ Δέρκων άπαρτιζομένη έκ τεσσαράκοντα κα: ενός χω¬
ρίων, διοικεΐται έκκλησιαστικώς υπό Μητροπολίτου, την ογίοην
κατέχοντος τάξιν έν τή χορν.α. των Μητροπολιτών τού Οικουμενι¬
κού θρόνου (*) καί οέροντος τόν τίτλον «υπερτίμου και έξάρχου
Βοσπόρου θρακικοΰ καί Κυανέων». "Εϊρα τού Μητροπολίτου έστί
τό έςοχικόν προάστειον των θεραπείων, είς ο φαίνεται^ μετηνεχθη
αύτη περί τα μέσα τού παρελθόντο; αιώνος, ήτοι μετά την προαγω-
γήν αυτής, πρΐύπαρχούσης ώς τοιαύτης τής μικράς κώμης των Δ=ρ-
*ων. Ή κώμη αυτή καθά δυνατόν είκάσαι κχϊ έκ των έκεί (παο-
χόντων έρεκίων, διετέλει έν τοίς έμπροσθεν χρόνοις έν ποία τινι
ακμϋ χ»ί'—οεϊχβ των εγγυ; χωρίων διά τε τόν ϊληθυσμίν,^ Γ«*ς οβ
καΐ δια τό έν αΰ'τοΐς δίενεργούμενον εμπόριον των ίχθύων, ών αφθο¬
νίαν παρέχει καί μέχρι τούτου ή όμώνυμος έκεΐ λιμ·«).
Έκ των τεσσαράκοντα καί ενός τής επαρχίας χωρίων, τΙ^αρα
μέν χεϊνται επί τής δυτικής ά-ΛτΫ;ς τού Βοϊπόρου, ■ σάριθμα ζτ.'. της
«ρΛίας τής Προποντίδος, τα δέ ά'λλα μεσογείως -/.αί κατΐ υ·.κ?*ς
άπ' αλλήλων ά-οστάσεις, σχηματίζοντα οϊονεΐ τρίγωνον, ου το ε^;λ-
βαδόν κατέχεται ύ~ο μεγάλων δασών, λειμώνων, αγρίαν ν.αι ^·
δου; έν
ρά^ατο;, φυλαχτο^υ
ξιντ.4νχατ4τ4 1746?!, -δτ?« ^ ^
3 Οιχο^Ενιχοϋ θρόνου προχαθη^ίνου Κυρίλλου τού Ε .
136
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
σχησίμων γαιών καί δ'αρρέεται υπό των ποταμών Βορβύση καί Κυίά-
ρεως, ών τα υΒατα συμβαλλόμενα αποτελούσιν εΰρείας λίμνας, τα
γνωστά ΰδραγωγεΐα, άφ' ών έκδάλλουσι καί οΊοχετεύονται τα την
πρωτεύουσαν άπ' αίώνων έςοικονομοΰντα γλυκία 'ύΒατα. Έκ των
λιμνών τούτων μεγαλειτέρα εστίν ή λ(μνη τ:ΰ Βελιγραδίου, στενή
καί μακρά έκτασις ύδατος διατρέχομεν*) μίλις εις ήμίωρον και
έχουσα την μάλλον μαγευτικήν θέσιν απάντων των άλλων όμοίων
λιμνών. Έκ δέ των ΰδραγωγείων των ΰπαρχόντων άν ά πασάν την
περιφέρειαν ταύτην, τα —ουδαιότερα διά τε την καλλονήν τής Οί-
Οέως -/.α! διά τό εξοχον τής οίκοδομή;, εισί τό τοϋ Βαχτσέ-κιοϊ
υπό τοϋ Σουλτάν Μαχμουτ κατασκευασθέν, έχον 1270 μέτρων πλάτος
καί 82 'ύψος, καί τό τοϋ Βελιγραδίου, κτισθέν υπό τοϋ Σουλτάν
Μουσταφά τοϋ Γ' κατά τό ετος 1765.
Οί κάτοιχοι των μεσογείων χωρίων εισίν ώς επί τό πλείστον γεωρ-
γοί, μεταπράται, κτηνοτρίφοι καί πωληταί διαφόρων εδωδίμων ν.αι
λαπών, οίον ώών, όρνίθων καϊ ά"λλων καθαρών ζώων, όπερ έκ
διαφόρων χωρίων συλλέγοντες μεταπωλοΰσιν έν Κωνσταντ'.νουπόλει,
ή έν τοίς -ροαστείοις τοϋ Βοσπόρου- εισίν άπαντες μέλη τής Όρθο-
δόξου 'Ανατολικής τοϋ Χριστοϋ Έκκλητίας καί παρά πάσι διατηρεΐται
λίαν άκμ«ον τό πρός την πατρωαν θρησκείαν αΐϊθημα. Ή πχιδεία
διατελεί έν σπβργάνοις, έκτός εΰαρίθμων τινών χωρίί.ιν, συντηροΰντων,
τούτων μέν σχολεϊα έν χαλή όπωσοΰν καταστάσει, έχείνων δέ φιλο-
τιμουμένων εκάστοτε χρός βελτίωσιν των έκπαιδευτηρίων των, χάρις
εις τάς άίχνους πρςΐπαΒεία; καί την πατρικϊ-,ν μέριμναν, ήν ίδια-
ζίντως κζταβάλλει ό τής επαρχίας πνευματικός ποιμήν.
ΟΊ κίροι πρϊ; συντήρησιν των σχολείων αυτών, εισίν εν τισι
μέν χωρίοις έπαρχεΐς, έν άλλοις 3:, τ;ϊς καί πλείουσιν, έλλειπεΐς,
άναγχαζϊμένων των χατοίκων νά διατηρώσιν ιδιόρυθμόν τίνα σχο-
λειακήν τάςιν, περιλαμδάνουσχν ολιγίστους παΤδας καί δ'.ξασκΐμέ-
νους ανάγνωσιν -/.αί γραφήν, αμφοτέρας κατά το πλείστον έλαττω-
ματιχάς, υπό τοϋ ίερίως τ;ϋ χωρίου, είτε έν τω χελλείω, ή κ»ί εν
τω νάρθηκι τής έχχλησίας, ένω τό πλείστον των χατοίκων έ/, παι-
διχής ήλικίας, έπιδίδινται εις τα συνήθη αυτοίς β'.οποριστικά εργα.
Ποίοι δέ οί πόροι έν γένει ; 'Ιϋκάστη κοινότης εχει ίϊιόκτητα αυτής
έργαστήρια, ών απάντων πρΐέχει τό άρτοποιεΐον,, άλ).ο άλλως ωκ:-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 137
Βομημένον, τό κρεωπωλεΐον, τό παντοπωλεΐον, αι βοσν./'σφ.οι γαϊαι,
•/.αι εν πολλοΐς τό πανδοχείον (χάν.ον), δ—ερ έστί το πρώτυτΐν
συστατικόν εκάστου χωρίου καί έν ζ> εύρίσκουσιν άσυλον οί εκείθεν
οιερχόμενοι διάφοραι μεταπράται καί χωρικοί μαρέμ-ιτορο'.. Τα έρ-
γαστήρια ταυτα άνήκουσι ταίς έκκλησίαις, ουδείς ό" έκ των χατοίκων
δΊχαιοϋται νά πήςη έτερον έκ των τοιούτου εΐδους, διότι τέτε έκέρ-
ν_εται ό επι των ένοικίων οΊαγων.σμός ν.α! κχτά συνέπειαν μειβΰται
ή άςία τοΰ τής κοινότητος χτήμχτος ώ; χχί τοΰ ένΐΐκίου.
Ή έορτή τού άγίου Λημητρίου συνήθω; εστίν ώρυμένη πρός έκ-
μίσθωσιν των κτημάτων τούτων, 7.α! τϊτε μόνον βλέ-ει τις, ί'ΐως δέ
■/.αί οΰϊέχοτε άλλοτε τοΰ ένιαυτοΰ, συνηγμένους επί τό αΰτϊ τοϋς
κατοίκους εκάστου χωρίου, συζητούντες κϊΐ διαπληκτιζομενους εστίν
ότε, περί τοΰ πώς 3ν έπικερδεστέρα γένηται ή έκμίϊθωσις, τ:ρο-
τιμωμένου άεί-οτε τοΰ πλειοδοτοΰντος, ού μην δ' άλλά Κϊί πλϊίονα
έχέγγυα περί τής άσφαλοΰς καί έγκαίρου τού ένοιν.ίου ά^οτίσεως
παρεχομένου. Κατακυρουμένης δ' ένί της έκμΐΐθώσεως, υν:ά-;ετϊΐ
αΰθωρεί τό σχετικόν ένοικιαστήριον παρα τού διδασκάλου ή τού '.ερέως
καί παραδίδοται τό κτήμα τώ ένοικιασ-γ;, όστις, τί] άληθε'ϊ, /αίρε·.
πλείονα οΊκαιώματα, ή ό τοΰ Πέραν ζάπλουτος, ό πενταχίσιόλ'.ρον
ενοίκιον έκτίων, διότι ουδέποτε έγείρετα'. παράπονον ά-ο μέροιις των
Χϊτοίκων κατά τοΰ ένοικιαστοΰ, τ) περί τής πληρωμάς τ;ΰ ίί:ιν.ί:υ, ή
περί τής ίι-ερόγκου τιμής των εδωδίμων, ή -/.αι περ'ι τοΰ ^ο;οΰ των
παρ' αΰτοΰ πωλουμένων ά'ρτων. Τάς παρε/τροπάς τοΰ ένί·./.'.*3τοϋ
έπιίλέπει μόνη ή Λημογεροντία τοΰ χωρίου, ήτις άποτελεΐται έκ
των χρεΐβυτίρων -/.αί έτταϊόντων τοΰ τό-ίυ, κ»ίν ών ή γνώμη πολ-
λάκις καΐ άπίίφανσις θεωρεΐται "ση τοίς των άρχαίων ν:μ5?ι?αϊκϊλων
άποφθέγμασι. Τή Δημογεροντία λοιπόν μόνη άπόχϊ'.τα·. τό έ-ιβάλλε·.ν
τοίς παρανομοΰσι τάς σχετικάς κοινάς.
Έκτ'ος τοΰ τής Αημογεροντίας σωματείου, αλλοι ϊύμ6:υλο-., 7.αί
ΐκ των ών οΰκ άνευ διά πασάν σ~ουϊαίαν ΰ-όθεσιν, ν.ζ:ι ό μςυχ-
τίρης τής χοινίτητος, όστις έστί συνήθως εμμισθϊς, χ αί ό Ιερεύς,
ούτινος ή γνώμη θεωρεϊται έν πολλο"ς σεβαστή, ϊεΐγμα χαί τουτο
τοΰ πρός την θρησκείαν •/.αί τοΰς λειτουργους αυτής σεβασμοΰ, όν
έξαιρετικώς έπιϊεικνύουσι πρό; την ιεράν Μητρίπολιν.
Εκάστη κοινότης τ.ανηγυρίζει συνήθως απας τοΰ ένιαυτοΰ, καθ" ήν
ι
138
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ημέραν τελεΐται και ή έορτή τής έκκλησίας αυτής, ή δέ τοιαύτη πανή-
γυρις, εις ήν προϊέρχοντα·. καί έκ των πέριξ πολλάκις χωρίων, εχει τι
τό ίϊιάζον κα'ι κατευφραίνει τόν κατά πρώτον έπυκεπτόμενον αυτήν.
Παρατυ/ών έν τοιαύτας πανηγύρεσιν, ήσθάνθην μεγίστην ευχαρίστησιν,
ιδία έκ τής ατελείας καί τής άπλοϊκής περιδολης τού γυναικείου
φύλου. Την έ"λευσ·.ν τής πανηγύρεως παντός αλλου επιποθοϋσιν αί
παρθένοι, διίτι κατ' αύτην μόνην την ημέραν έν ταίς πλατείαις κα!
έν ώρισμένοις τού χωρίου τόποις μετά των μητέρων των χαραγι-
νίμεναι χορεύΐυσι, τό εΰμορφον καί χαρίεν τοΰ σώμχτος έπιοεικνύμεναι
καί εί; ρυθμόν των τοϋ σώματος λυγισμών κα: χινήσεων έΐτάδίυσαι
ασμάτιά τίνα. Τότε 2ε έπιτρέπεται αϋταΐς νά άτενι'σωσι τα ίμ,ματα
πρός τους μνηστηρας αυτών χά: άνταλλάξωσιν έρωτύλους τινάς λόγους.
Έπιχρατεΐ μάλιστα έν.αχοΰ ή συνήθεια καθ1 ήν οί χατά την ημέραν
τής πανηγύρεως οι^μειβόμενοι μεταςυ των γεννητίρων χερί άρρα-
βώνος ή συνίΐχεσίου λόγοι δέον νά θεωρώνται Ίερΐί, οΰδ' είναι τοσούτω
εϋκο).ος ή μ.ετα[λέλε·.α καί άθέτησις υπο τού ετέρου των συναπτομένων
είς άρραβώνα. Ώς δέ παρά τοίς αρχαίοις ίδιον έλευθέρων παρθένων
ήν τό κατ' οίκον οϊχίυρε'ΐν, οϋτω καί ·παρά τοίς των χωρίων τούτων
κατοί'/.:ις, ίδιον ς,ρονίμου '/.ίρης τό μένειν έν τή οίκία καί άσχο-
λεΐσθαι περ'ι τα έ'ργα αυτής· δέν εξέρχονται δέ, ειμή κατά τάς
έίτισήμους εορτάς, καί κάντοτε μετά των μητέρων, πρός επίσκεψιν
συγγενοΰς ή γείτονος τινος. Άπαγορεΰεται ωσαύτως αΰταΐς τό φοιτίν
είς την εκκλησίαν, εξαιρέσει μόνον δύω ή τριών έργασίμων ημερών
τού έν.αυτΐύ, καθ1 άς -ρυϊρχόμεναι είς την εκκλησίαν κΐινωνοΰσι
των άχράντων μυστηρίων, ωστε είς ξένον τίνα μΫ; έίοότα τό τοιούτον
έθιμον έ-Ξρχεται πρός στιγμήν ή ιδία μή 3ρα υπάρχη ενταύθα έλ¬
λειψις νεανίδων, άφοΰ άλλως δεν βλέπει, ή έγγάμους μόνον γυναίκας
καί τίνα κατεσκληκότα καί υποτρέμοντα έχ των γηρατείων γραίϊια ;
Κϊί ομως ε'ρήτθω τοΰτ; έν ζαρίϊω, τό τοιούτον έθιμον φαίνεται
λίαί έπαινετόν, ένω ουστυχώς έν ταίς πλείσταις των εκκλησιών
των χροα-τείων καί τής πρωτευούσης καλλιπάρειοι νεάνιδες δέν
Οίωροϋσιν άσύμφωνον πρός τόν πολιτισμόν τό ΐστασθαι έν τω χυ-
ρίως ναώ υνωθούμεναι μετά των άνδρών κα'ι έν τοίς στασιδίοις
αυτών εστίν ότε μετά δεσποτικοΰ δφους χαθήμεναι καί χελιδίνων
λαλιστεραι έν άργολογίαις καθ'στάμεναι. Εϋχής έ'ργον ήθελεν εΤ^θαι
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 139
εάν εξέλειπεν άφ' ημών ή τοιαύτη συνήθεια, ήτις ουδεμίαν μέν τιμήν
περιποιεΐ τω καθόλου χριστωνΰμω πληρώματι, πλεΐσθ' οσα οέ άτοπα
ν.ατεργάζεται.
Πλείσται ίσαι συνήθει» έν χρήσει ουσαι παρά τοίς αρχαίοις
διεϊώθησαν ώς γνωστόν μέχρις ημών, ένιαι δέ διατηροΰντ*·. εισέτι
ά-α?αβάτως παρά τοις άπλβϊκοίς κατοΐχοις των μεσόγειω·, χωρίων.
Έκ των έθίμων τούτων, -.ρατίθημι ολίγα τινά, ά έγώ τβ αΰτος ειίον
•/.αί -*ρ' άλλων διεπιστώθη*. Καί πρώτον τα κατάτον γαιών. Ο πατήρ
μονάς φροντίδι /αί μεριμνά να έκοώση την θυγατέρα αυτού «ρϊς αν-
Β=α ν,αλίν -/.αί —06 τϊν υϊόν νά !ώση γ«ναϊκ», ήν μεταξϊ) των —λλων
εζήτει καί συνιστβί αύτω ώς σεμνήν καί σώφρονβ καί τρόπους
επ.εικ8ΐς !χου«ν, δπως ζήσωσι «βιθντες ν.αι στέργοντες αλληΜϋς
μάλλον, ή διχονοούντες να έρίζοντες, καί τη άληβεία, τί μέν γ,ναι-
κός σώ9οονος πολυτιμότερον ν.αί μάλλον έν τω χάσμω επι,ηων,
τί 8έ ■Λ,-Λήί -/.αί αΰτόχρημα ΟΙα6όλου άπεχβέστερον «ϊ χρημ» «λε-
βρώτερον; διότι «γυνή σώφρων, *ατά «ν βεΐον Χρυίίβτβμον,
., καί έ-6·.κής καί μετοία, κίν *έ~ς ή, την κνίαν πλο.τίυ (Ιελ-
.. τιον δι,θεϊναι δυνήσεται ωςπερ ή διβφθαρμένη κ» ακο^βτο;
.. νια: φΙλερ!ί, ^άν μυρίους εϋρτ, θησαυρΛς έ'νδον «ιμεν^υ^ αν,μου
.» παντός τάχιον εχφυσήσοκ», καί αυμφβρ«ς μ^ρίαις μετα της Β.νιας
.» ζεριβάλλεΓ τόν άνδρα. ,, Τούτου δ' εν.κα καί ή 8ι*/.υσις τού
ίεροΰ -αμίο παρ' έκείνοις είναι τι «σύνηθες κ*ι καινόν. ^
Τού γάμου προηγούνται οί άρρενες άιώ δέ τούτων μεχρι τ,ς
έ ί ε»ς πολλάκις Τό μ.^ριον
^ω «γνενών καί φίλων, ή δ! νύμίη μ
μένη δα'κΛύι-ρας έκ λεζτοΰ διαφανοϋ; ύ?άσματος, «ρευ=τ«
.εμν,ος καί βραϊέως, χαμαί βλέπουσα .αί ύ» -ΤΤ-ώ^Γ
μένη .αί τουτο ε?νε « λέγουν κ α μ ά? ω μ». ^ ^ ε,ι,.^η
χατ' είχον τβλοΰντ« διαϊορα ίθιμα, ^ τό δι» τής^^ς ανοιγμα
τής αγλαίας θύρας παρά τού γαμδρου, ή ζρ^φ αύτω «^?«5
ή λ
Α: ^ς. Τό Εέ μάλλον περργρ
λ,Λ«". Μετ, το ,έ άς τής γα,ηλί» τρα.έζης, χΛ' ήν -ην,ι η
140
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
θ'./.ία αζό των οργάνων, των άσμάτων κα'ι τής ποδο·/.ρουϊίας των
χορευτών, ή μάγειρος — ίιότι συνήθως γυνή τυγχάνει ή ζαρζσκευά-
ζουσα τα φ»γητά—χρατούσα άνα χείρας μεγάλην χουλι,άρ αν, έν
■% περ-.έχεται ρευστόν τι εκ μέλιτο; /.αί πε-έρεως, χεριέρχεται -/.αί
σΛλέγει ώς αμοιβήν των κόπων της χρήματα' αλλαχού δέ πάλιν τό
τοιούτο γλυχύπικρον κράμα πίνουσιν έκ τής τραπέζης αμα άνιστά-
μενοι καί προσφέρουσιν είς χρήματα Σ,τι έκαστος προαιρεΐται τή μα-
γείρω άνθ' ών έκοπίασε. Κ α! ταύτα μέν τα -/.ατά τόν γάμον, κάντα
χαλά λίαν, ώς προξενούντβ τέρψιν -/.αί ευχαρίστησιν τα κατά την
κηδείαν ομως νεκροΰ τινος συμβαίνΐντα καί μάλιστα, ε! τύχοι παρ-
Οένος, ή νεανίας, ή νεόνυμφος ό αποθανών, εισίν ότι κακόν, έμβάλ-
λοντα εις δικαίαν αγανάκτησιν πάντα οίονδήιτοτε άνθρωπον παρατυγ-
χάνοντα τό πρώτον έχ.εϊ.
Μετα την έν τω οΓκω περιστίλήν τού νεκροΰ ά'ρχοντα; ά θρήνοι
•/.αί οί κοπετοι των συγγενών καί οΐ/.είων αμα δέ τή ε^ζρζ της
σοροϋ, άνελίσσεται καθ' όλον τϊ Βιάστημα μέχρι τού ναού σκηνή
τραγ,χωτάκ;, διότι γυναΐκϊς αί πλείσται πολιαί τάς τρίχας, περί
το φέρετρον συνωθούμεναι, έ-άδουσιν διά γοερών φωνών τα μοι-
ρολο'για τύ~τουσαι την κεφαλήν κχ! τα στέρνα, σπαράτσουσαι
την κόμην, άμΐΐκυσαι τάς παρειάς, διαρρηγνύμεναι τα ίμάτια,
χχθολβυ δ' εΐ-ίΤν άσχημίζουσαι εαυτάς οΰτως, ωστε οί ζώντϊς γί-
νονται, χατά τϊν Αουκιανέν, οϊκτρίτϊροι τού νεκροΰ. Τό τοιούτον
τ.χ>ν. 5;*α τη καταθεΐει τοΰ νεκροϋ έν τω ναώ, έ'νθα ό'μως ε;ακο-
λουΟ:ύσι -ά ϊά/.ρυα καί οί Ορήν:ι, των γυναικών καθομένων οχλά;
περί τϊ φέρετρον.
Τό πενβος τούτο εγίνετο -/.αί κατά τους άρχιί;υς των Έλλήνων
χρίν^ς ά-αράλλακτον κα«' 5λ», ε! μή-ου κ« σκληρ:τερ:ν κα:
αγριώτερον, ξ;" 5~- αλλ:ι τε νομοθέται καί ιδία ό ΧαρώνΒα; άπη-
γορευσεν αϋτί, γράψας νά τιμώσιν έκαστον των τετελευτηκέτων «μή
» ϊακρύοις, μηξέ αΧχ.-.:ι:, άλλα μννίμη άγαθη, καί τή των κατ'
» Ιτος ώραίων ί-·^ορχ ώ; άχαρυτίας οΰσης -ρός ϊχίμονας χβϊ-
»^ νι:υ; λυ-ής ό—=ρ Τ5 μέτρον γιγνομένης». ΕΪ6ε καί εκείθεν συν
τω χρόνω νά καταργηθή τό τοιούτον έθιμον, τηρουμένων μόνον ΐσα
ή άγίϊ ημών Έκκληϊία έθέσ-ισε καί έκ παραδόσεως ελάβομεν, «τό
» δέ έν τη καρδία πένδος καί τόν έν ττ, ψυχη πόθ:
ΤΪΖ' ~.0Ί
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 141
υ ά-ςθανίνια ΐϊ5φιλημ.ένον υϊόν κα! καθόλβυ συγγενή, οΰοϊΐς ώϊί-
» τλχι ές άνθρώπων νόμος κατίσχυΐεν, άτΑ μην κατισχύαϊ· -;τϊ
» νά παύση, άλλ' α-:ί τ.χρζμνιν. ούτος τοίς ϊ-'.ζώσιν, εω; 3/ /.αί
ι) ούτοι Οανόντες ά-έλθωσιν, οπου τα πεφιλημ,ένα, πρός τϊν Λημιουρ-
» γόν καί πατέρα απάντων θεόν». (Ιΐρβλ. θ. Βενιζέλου περί τοϋ
ίΐιωτ. βίου των άρχαίων Έλλήνων.)
Καί ταύτα μέν ί/.ανά έ'στωσαν έ'ρχομαι δέ ήδη επί τό κύριον τοϋ
σ/.ϊποϊ θέμα, όπερ εστίν ή των σχολείων έν γένει κατάττα-'.ς, έ-ι-
προσθέτων άμα καί είτι ά'λλο σχετικόν άναλϊγω; πάντοτε των πλη¬
ροφοριών, άς ηδυνήθην νά συλλέςω. Άρχομαι λοιπόν άπό των θΐ-
ραπείων
θεραζεϊα. Ό πληθυΐμός των ορθ;ϊίςων οίκογΐνϊίών έν τή
•/.ωμοπίλει ταύττ) ίνέρχεται είς τετρχκο-ίας;. Έκ/,λησίζς εχει ούο,
την ζρό τίνων έτών κτυθϊΐσαν έ-' ίνόματι τής άγίας ΙΙαρχσκευής
καί την Μητρο-ολιτικήν λεγϊμένην έκ' ονόματι τού άγίου Γεωργίου,
κτισΟεΤίαν περί τα τέλη τού -αρϊλθόντο; αιώνος (*). Σχολεΐα δέ
εχει τρία τα άκίλουθα' την σχολήν των αρρενων κτυθίΐσχι ~ερΐ
τας αρχάς τού Ιθ' »!ών;ς κϊΐ ά/.μάζ:υΐαν άλλοτε. ΜζθΓ,ΐαί είς
αϋτϊ-,ν φοιτώσιν ώΐεί 170, ών 50 διοάίΚίντα·. πρός τη έλληνικ?( καί
την γαλλικήν, οί δέ λοιποί άπίρτίζουσι την δημοτικήν σχολήν. Αι-
οάσ·/.αλοι τρείς. — Τ; Έλιΐα£έ:ειον Παρθεναγωγεΐον, κτυθέν Ιιτ.ί-
ναις της αειμνήστου Έλ'.ϊάβετ Βαλτχδζή, είς ι 9-'·τώ''·'' '·>'=■? ~* ^
κοράΐΐα 6—ο ούο οιοασκαλίυας.—Τό Νηπια^ωγεϊΐν, 7.τι-0έν 5α-ά-
ναι; τοϋ μίγάλου τού εθνους εΰϊργέτου, τ:ϋ άοιϊίμου Γ. Ζαρίίη, κατά
τό 1879 ετος· είς τούτ; φοιτώσιν υπέρ τα 160 νή~α. Νηπαγωγίί
ούο. — Πόρους τό μέν Νη~αγωγεΐον καί ή των αρρενων σ/.ολή
έχουσι τα ένοί/.ια -/.τημάτων τινών -Λα! την γενναίαν κατ' ετος -ροσ-
φοραν τοϋ Γ. Ζαρίφη έκ Λ.Τ. 360. Τό δέ Παρθεναγωγεΐον συν-
τηρϊΐται έκ τού κατ' έ'τος ένεργουμένου λαχείου των χειροτεχνημάτων
(*) Έν χαΓαλλΐίλω επί της προσόύεως της ί/.ζλη?!α; τόκω, εϋρ,τκ ν·-
γραμ^ον τό ετος 1790 ώς χ*'. τ» στοι-χεϊα Χ. Χ. Χ. Χ. (Χριστος χοιιτια-
νοΐς /α,οί^ει -/άριν) χαΐ τα άχόλουθα Φ. Χ. Φ. Π. (φώί ΧριστοΟ οαίνε·. τ-.ϊτ.).
Τή" έρμηνείαν των / »ρατή(;ων τούτων ώς 5νω, ώς μκ πλείστχ; άλλας Γλη-
ρο^ορίας έ/ορήγησί [ΐοι λίαν ευμενώς ή Α. θ. ό άγιος Τροιάίος Μεθΐϊιο;,
πρός όν χαΐ έχϊράζω τίς ευχαριστίας (ΐου.
142
•ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
των μχθητριών υπό την έ-ο-ΐϊίαν εΰγενών τίνων δ=τποινών. Όλική
έτησία οα-άνη πρός συντήρησιν των καθιδρυμάτων τούτων λίραι
τουρκικαί 400 (*).
Βουγιουκ-δερέ. Ή κ.ωμ:πολις αυτή άοιθμεΐ πενταχοσία;
περίζου οικογενείας ορθόδοξον. ΈκνΛησίαν εχει μίαν καί μόνην, κτι-
αθείσαν ττερί τάς αρχάς τοΰ αιώνος τούτου έ-' ονόματι τής άγίας
Παρασκευής. Σχολεια δέ εχει τό των αρρενων -/.αί τ; παρθεναγωγέΐον,
αμφότερα έν ώρνγώοω καί λαμπρω ο'.κήμχτι. κτισθέντι κατά τό ετος
1871 υπό τή; ΦιλεκτίαιΒευτικ^ς Αδελφότητος Βουγίοΰκ-δερέ, δα~α-
νηθέντων 2,500 Λ.Τ. περίπου. Είς -Ό παρθεναγωγεϊον φοιτώΐιν υπέρ
τα 150 κοράβια. Διδασκάλυσαι δΰο. — Είς 3ε χήν των χρρνιωι έλ-
ληνοδημοτικήν μαθηταί 140. Διδάϊκαλοι δόο. Έν τη ανωτέρα έλ-
ληνικη τάξει διδάτκονται ή τε γαλλική καί τουρκική γλώσσα. —
Πόρους ό" έχουσι πρός συντήρησιν αυτών, ή μέν των αρρενων τα
ένίί/,'.α κτημάτων τινών, τάς εϊΐ~ράςε!ς δίσκου καί ελεοϊόκτ,ς "/.αί
τάς έκτά/.τους συνδρομάς, τό δέ παρθεναγωγεΐον συντηρεΐται διά τού
ποσ:ϋ χιλίων ναρτίνων ρουβλίων, ά^ερ ετησίως χορηγεΐ ή ρω-σαή
Αΰτοκοατορική κυβέρνησις. Όλική έτησία δαπάνη πρός σοντήρηΐιν
αμφοτέρων των έ·/.παι?ευτηρίων Λ.Τ. 300.
ΙΙαρά την ακραν τ:ΰ χωρίου εύρηται καί ή συνοι/,ία Κεφελί-
κιοϊ, αποτελούμενη έκ 30 ορθοδίςων οϊκογενειών καί συντηροΰσα
ιδίαν σ/ολήν. εί; ήν οϊΐτώσιν υπέρ τα 40 νή-'.α, πτωχά τ:άν:α
ν.αί άϊορα. Πέρους εχει τα είσοδήματα τού έκεϊ ΰ-άρ/_ονΤ;ς άγιά-
σματΐς τοϋ Άγίου Νικήτ» καί την δωδίν,άλιρον κατ' ετςς -ρ;σφοράν
τού ά:ιδίμ:υ Γ. Ζαρίφη, δαπάνας δέ έτη-ίω; Λ. Τ. 36.
Γ ε ν ι - μ. α χ α λ έ . Ή κωμόΐβλις οΰτη άριθμίϊ -ερί τίς 130
ο'.κογενείας ίρθΐδόςων. Έ/,/.λησίαν εχει μίαν καί μόνην, τιμω-
μένην έ~' ονόματι τίΰ 'Αγίίυ Ιωάννου. Ή σχολή άριθμεϊ εκατόν
τό όλον μαθητάς, ',Λεταςύ των οποίων -/.αί τίνα /,οράσΐα, πόρους
δ' εχε: τα ένοίκια μαγαζείου /.αί ο·.-/.ίας, τό κατά μην α ενοίκιον
(*) "Εν το;ς έχπαιδϊυ—ρίο1.; θερ—εΐων χΐχτά τί τον διοργανιαμ-ον αυτών %αί
τουζ -όρου; εξήλθον άπο τώ'; άρνών τοΰ παρόντος σ-/ολ'./.οΰ ετους άλλο'.ώσεις'
τα δί ένταϋθα δΊοάμενχ ^άσιν έχουσι την τοΰ παρελθόντο; σχολιχο» ε'τους χα-
τάβτασιν, ότε χαι συνετελΐσβη ή [κτά χ,εΤρας Μαγματεί». (2ημ.. έχδ. «Ή[ΐ.
Ανατολή;;».)
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 143
τοΰ παζάρ καΐ/,ίου αυτής καί τίνα άλλα. ΔιΒάσν.αλοι δύω, αμφότεροι
■/.αί έν τή έκκλησις ίιπηρετοϋντες, ό μέν ώ; ίεροοιάκονος, ό δέ
βοηθός αΰτοΰ, ώς άριστερός ψάλτης. Αί δαπάναι ~ρ':ς συντήρησιν
τής σχολής ταύτης ήλαττώθησαν εις Λ.Τ. 80, ν,αταρνηθέντος τοϋ
παρθεναγωγείου, οΥ όπερ έοα-χνώντο κατ' έ'τος Λ. Τ. 60, διότι οί
κάτοι/.οι, πτωχοί καί άιτοχειρεβίωτοι όντες, άδυνατοΰσι νά διατη-
ρήσωσιν αΰτί.
Φαναράκιον. Τό χωρίον τούτο είναι τό τελευταίον όριον
τού Βοσπόρου, έ'χει 150 οικογενείας ορθοϊοξων -/αί μίαν Εκκλησίαν
έττ' ονόματι τοΰ Άγίου Γεωργίου. Ή σχολή άριθμεϊ πεντήκοντα ά'ρρενα
καί τριάκοντα θήλεα, έν δλοις 80 μαθητάς, ύζ'ο Ινα θ'.οάσν.αλον
χρησιμεόοντα -Λαί ώς ψάλτην έν τη ϊκκλησία. Πέρους έ'χει τα ένοίκια
κτημάτων τίνων, άφιερωθέντων τη σχολν) παρά τού μχ7.αρίτου Δη-
μητράκη, ανεψιού τού άοιδίμου Γρηγορίου Πχτρ·.άρχ:υ Κωνττχντι-
νουπόλεως, μόλις έξαρν.ο3ντα είς τάς δαπάνας, ανερχομένας -/.ατ'
ετος είς λίρας Τ. 50. Οί πλεΐστοι των κατοίκων είΐίν άλιεΐς,
καταγινίμενοι κυρίως περί την αλιείαν της ν.ΐ'.νώς λεγομενη;
λάν.έρδας κατα τους μήνας Σεκτέμβριΐν ν.οη Όκτώβρ'.ον, ένεκεν
ό'μως τής παντελίΰ; σχεοϊν ελλείψεως τοΰ ίχθύοί τ;ύτ:υ '/.ατά
τα τελϊυταΐα ετη, οί κάτοικοι εισίν αποροι -/.αί ?.4Ζ·.,·/νι. των
πλείστων στερουμένων κχί αΰτοΰ τού έπιου-ίου άρτου ν.α! μχ'λΐϊτα
έν χεΐμ,ώνι. Εντεύθεν ώρμάτο ό άοίδιμος Πατριάρχης'Γρ/,γίριος ι στ',
Ηστ'.ς διά διαθήκης τού έ/,ληρίδότηϊε ττ, γενεθλίω αυτού ΐ-ου2αΪ5ν
χρηματικον ποσόν, ούτινος καλή τις χρήσις ηδύνατο νά άνακου-
φίσγ) μεγάλως την ο^'/^ρτ, των ■/.ατοίχων θέσιν. Ίίνταΰθα υπίρ-
χουσιν άκ' αΐώνων ολων αί Κυάνεαι νήσί'. ή Σ·/.:πελ:ι, 'Ρόκ α
-αρά των κατίίκων λεγίμεναι. Αί Ιν.όπελΐ: αύται εισί τίντε ογ·/.:ι
βράχων καί λέγοντΐι Κυάνεαι ώς έν. τού κυινοΰ -/ρώμχτές τω/.
Οί ποιητα,ι τας όνςμάζουσι Πλαγκτας καί Συμ-ληγάοας, ϊ'.ότι κχτχ
τον μΰθον συνέτρε/ον ν.α: συνεν,ροΰοντο μετχςύ των ν.αι ά'λλοτε
Ι μέν ήνοιγον, άλλοτε δέ Ικλευν, ου ένεκεν κχι οί ά?χα"3·. Γ/.ε-;;ν
Ι ότι ήσαν ζώσαι ν.αί εμψυχο;.
Ι Βαχτσέ-κϊοϊ. Τό χωρίον τούτο ν.ίΐται μεκγείως τοΰ Βϊυ-
I
γΐθύ·Λ-2ερέ κα! εχει 130 οί/.ογενίίας ΐρθοϊόςων. Έκ/.λη-ίχν μίαν
Ι ΐΐμωμένην έττ' δνίμχτι τοϋ Άγίου Αημητρκυ. Ή σχολή 7.=:ιί/ΐι
144
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
έη;ς των χελλείων τής Έκκλησίας, άριθμεϊ 60 τα όλον μαθητάς,
ών 14 ν.οράσια, υπο ενα διδάΐκαλον. όστις χρησιμεύει καί ώς ψάλτης
τ;ς έκκλη-ίας. Πόρους εχϊ'. τα έν;ίκια χτημάτων τίνων ανηκόντων
"ΐ σΧ:'*·Γΐϊ δαπανώνται δέ διά την συντήρησιν αυτής κατ' έ'τος
Λ.Τ. 48. Ενταύθα γίνεται πανήγυρις τή 2 Μαΐου. διαρκοϋσα επ:
τριήμερον.
Βελιγράδιον. Τό χωρίον τουτο, Ζπ'.ρ τυγχάνει ένομαστόν
διά τα ώραΤα -/.α! μεγάλα δάση τού, εχει 160 ορθοδόξων οίκο-
κογενείας. Εκκλησίαν Ιχει τιμωμένην έπ' ονόματι τού Άγίου Γεωρ-
γίου, σχολεΤον 8έ σεσα&ρωμένΐν τι δωμάτιον, έντός τού όποίου μετά
στενΐχ6)ρίας περικλείονται υπέρ το'υς 70 μαθητάς, ίιδασκόμενοι
παρ' ενός ϊιϊασκίλου, τού ν.αί ψάλτου τής έχχλησίας. Πόρους εχει
τα ένοίκια χτημάτων τίνων -/.αι δαπάνας ετησίως Λ.Τ. 28.
Πυργος. Τό χωρίον τοΰ-ο είναι τό μαγαλείτερον καΐ ζολυ-
ανθρωπίτερον των μ.εσογείων τής επαρχίας χωρίων, διότι κατοι-
κεΐται ΰ~: 550 περίπου οΐκογενειών ορθοίόζων. Εκκλησίαν εχει
μίαν, ε^ρύχωρον καί λαμπρώς ίιαχεκοσμημένην έκ' ονόματι τής Κοι-
μήσεως τής θίίτόχου. Λαμπρόν καί μέγα λίθινον οίχοδόμημα πρό
οκταετίχς ΰ^ό των κατβίκων άνεγίρθέν, χρησιμεύει ώς φυτώριον των
τέ·/.-ών αάτών. Λιήρηται δέ είς δύω, ών τό μέν παρθεναγωγεΐον,
τό οε έλληνοθΓ,μοτΐΑή σχολή. Καί έν μέν τη των αρρενων σχολή,
περ·λβμίανο}~ ά'νω των 160 μαθητάς, διδάσκουσι διδάσκαλοι δύω,
ών ό έτερος ξιΒάσκει πλήν των έλληνικών καί την γαλλικήν γλώσ¬
σαν εις τάς ϊύω ανωτέρας τα'ξεις. Τό δέ καρθεναγωγεΐίν, είς δ
φοιτώσιν υπέρ τα 60 χοράσια, εχει μίαν καί μίνην διδάσκαλον,
διϊάΓΛίυσαν πλήν των έγχ,υκλίων μαθημάτων χαί τα σχετικά τω
ώραίω φύλω έργίχειρα. Πόρους πρός συντήρησιν αυτών ή κβινότης
διατίθηϊΐ τα ένοίχ'.α ώς εϊκ':ς των χτημάτων αυτής, άνερχόμενα είς
τό τριπλοΰν των όσα δαπανά, ωστε ευνόητον τυγχάνει ότι μετ' εΰ-
κολίας άποτίί'. τό άναγκΛν ποσόν, όπερ άνέρχεται κατ' ετος είς
Λ. Τ. 130. Ενταύθα τελεΐται τη 15 Αΰγοΰστςυ, ήμέρα τής εορτής
τής έχχλησίας μεγάλη πανήγυρις διαρκούσα τριήμερον, ής ή εναρςις
εγχΐ'.νίζετα'. διά τού έπομένΐυ τρόπου. Έν τω βάθει -/.ατωφερούς καί
χαταΓχίου κοιλάδ:ς, έντός τού χωρίου χειμένης, ΰπάρχει άγίασμα,
είς 2 άπϊρχόμενοι οί κάτοικΐι μετά την θείαν λειτουργίαν, τού κλή-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 145
ρου μετα των έξαπτερύγων προπορευομένου ψάλλουσι την ακολου¬
θίαν τοΰ άγιασμοΰ, μεθ' δ αΐρεται υπό τινος των κατ;ίκων μέγας
ά'ρτος υποχρεουμένου τούτου νά προσενέγκϊΐ τή έχκλησία ποσότητά τίνα
ελαίου, άνερχομένου πολλάκις μέχρις εκατόν πεντήκοντα όκάϊων,
των δυναμένων έκ των κατοίκ'.ιν όλονέν πλειοδοτοΰντων. Ακολούθως
ϊιανέμονται τω λαώ τα κόλλυδα καΐ ή Ίλαστήριος Ουσία, ήτις εστίν
ώς τα πολλά,' όπτόν βόειον κρέας. Ενταύθα ούχι άσκοπον Οεωρώ
νά μνημονεύσω έθίμου τινός έπικρατοϋντος άνέκαθεν /.αί τελουμένου
κατά τόν γάμον. Άμα τη λήξει τής τελετής τού μυστηρίου δμιλος
έκ των προσκεκλημένων γυναικών περιάγουσι κύκλω τοΰ Ίεροϋ
σκίμποδος 'τους νεονόμφους, έ-ά8ουσαι έν ρθμώ τοΰς στίχους τούτους,
άναγομένους μάλλον εις την νΰμφην :
« Καλώς ώρισες περδιχίΐσα μίσ' 'ί ««ήν ττ,ν γειτονίτκ,
» ϊλα '8ώ πουλια να 'βγάλ^ς, &» '3ώ να ξεπουλιά-ς- ^
» άστρατ:αϊς βρονταΐς άκούστ,ς, τα πουλιά σου μή τ άφ^Γ,ς·
» ναναι ή νύμιφη τριγωνάζι /.' ό γααβρος —ριστεράχι,
. νάναι κ«Ί τα συμπεθίρια περιβόλια με τα δ=νδ?α.·
Προσέμοι» δέ καί ά'λλα προστιθεϊσαι, οδηγούσι τό εΰτυχές ζ5>;ος
είς παρακείμενον δωμάτιον, ένθα ά προσκεχλημένοι προσερ/.ίμίνοι
συγχαίοουσιτοίς νεονΐμϊθΐς, εϋωχ^ύμεν,ι μέχρις ηλίου άνατέλλοντος.
Έκ των κατοίκων, οί μέν έπαγγέλονται τ=ν μεταπράτην ώων
καί ορνίθων, ετέροι δέ εισί γεω?γ=ί έχοντες ίϊίίυς οί πλεΐστοι έΛ-
τετχμένους κήπους. Ενταύθα έδρεύει κα! ό Μουδίρη:, ε·.; :ν^-α-
γονται τα «έίΐξ χωρία κ*ί των οποίων οί μουχτίριοες συνερχ^ενίΐ
άνά πα,αν Λβυτέραν'συσκέιτκνται περί των «ινοτικων «ΰτων ««-
θέσεων. Παρέλειψα νά άναφέρω, ϊτι ά« τριών ή!η ετων υ?ιΙτατα!
,,Φιλόμου,ος 'Αδελ?ότης.. Οπό 4^« νέων τού χωρίου ^τηθ^,
σκοπόν
V
έχουσα την «ροχήν σ.νϊρομων είς τα εκ,αιοευτι.α α,τω,
καταστήματα. _ .. π, ..,.,..-;
Βογάζ-κ,οι. Τό χωρί:ν τούτο νοπ^κως τ» *[^
ενά* καί υπό 260 οίκογβνειών ο'κίΐμβνίν, *Φν?'*'Λ!^"'
* 10.
146 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
σκχλον, μ,ισθοϊίτούμ.ενον έκ των ένβικίων των κτημάτων. Όλική
έτηβία δαπάνη Λ.Τ. 30.
Άρ ναοΰτ-κιοϊ. Κατοικεΐται υπό 130 οίκογενειών καί έ'χει
εκκλησίαν τιμωμένην έπ' ονόματι τού άγίου Άθανασίου, πανηγυρί-
ζουσαν τή 2 Μαίου, καθ' ήν ημέραν τελεΐται ή προσΐορά κατά
πλειοϊότησιν ελαίου, έχάΐτη δέ οϊκογένεια Οε,ορεΤ ε·/, των ών οΐκ
άνευ την προπαρασκευήν ο-τοΰ άρνίου. Τ: σχολείον, άριθμοΰν μαθη¬
τάς μέχρι 50 υπό έ'να διδάσκαλον, συντηρεϊται έκ των ένοικίων των
κτημάτων διά δαπανης κατ' έ'τος έκ Λ.Τ. 30.
Ά γ ιασματάκ:. Τό χωρίον τουτο χατοικεΐται υπό 50 οίκ;γε-
νειών, λίαν σμικρόν, ώς καί ή εκκλησία, τιμωμένη επ' ονόματι τοϋ
άγίου Γεωργίου καί σχολειον—εάν δυνατΐι νά ονομασθή σχολείον
σμικρότατον κ»Ί πιναρον δωμάτιον — είς δ οοιτώσιν είκοσιπέντε
άρρενα, υπό ενα διδάσκαλον# χρησιμείοντα καί ώς ψάλτην τής έκ-
κλησίας. Πίρους έ'χει τό περίσσευμα τού έχκλησιαστικοΰ ταμείου καί
δαπάνας κατ' έ'τος Λ.Τ. 22.
Ί μ δ ρ ο χ ώ ρ ι ο ν. Τό χωρίον τ;ϋτ5 άριθμεΐ 55 οικογενείας άρ-
θοοίςων, όμιλίύντων απάντων την βουλγαρικήν γλώσσαν. Εκκλησίαν
έ'χε1· έ-' ονόματι τής Κ:ιμήσεως τής Θίοτέκΐυ καί σχολειον, ψιλω
μόνον ονόματι ΰφιστάμενον, διότι μόλις άριθμεΐ δ«οδεκάδα μαθητών
υπό ενα οιϊάσζ,αλον, τόν -/.αί ψάλτην της έχκλησία;, μισθοδοτούμενίν
έκ τοϋ ταμείΐυ αυτής. Δαπάνη έτησία Λ.Τ. 22.
Νεοχωράκιον. Κατοικεΐται υπό 100 οίκογενειών ορθοδόςων.
Εκκλησίαν έ'χει τιμωμένην έπ' ονόματι τοΰ άγίου Άθανασίου καί
σχολείον σμικρόν τίνα οίνίσκον σεσαθρωμένον καί έτΐιμίρροπον, είς
ο φοιτώσιν 25 άρρενα κα: 12 θήλεα, εν ό'λοις 37 μαθηταί υπό
ενα οΊδί'σκαλον, τόν καί ψάλτην. Ιΐο'ρους έ'χει τ^ ένοίκια κτήματός
τινος, μόλις έςαρχοϋντα είς τάς δαπάνας ανερχομένας κατ' έ'τος είς
Λ.Τ. 23. Οί κάτοικοί εισί γεωργοί, άσχολοΰμενοι οί πλεΐστοι περί
-ήν κατασκευήν ξυλανθρακων καί την καπνοφυτείαν.
Λέρκοι. Τό χωρίον τουτο, Ε-ερ καί Φινέτκλις παρά Στράβωνι
φαίρΞται, κατϊΐκεΐται ύ-ό 100 ώς έγγιστα οίχογενίΐών. ίμιλούντων
των πλείστων την βουλγαρικήν γλώσσαν. Εκκλησίαν έχει τιμωμένην
έπ' ονόματι τ:5 άγίου Γεω,ογίου καί σμικρόν τι οωμα'τιον έν τοίς χελ-
λείοις τής έχχλησίας, σχολείον έπωνυμούμενον, είς ό φαίνίνται αχ»
ω
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 147
ν.αιροΰ είς καιρόν δωΐϊν.άς μαθητών, υπό έ'να διδάσκων, χρησι-
μεύοντα /.αί ώς ψάλτην τής έκλη;ίϊ; κϊ· μ'.σθ50Ότοϋ;Α5νον έκ των
είσϊδημάτων αυτής διά μισθίδοσίας κατ' £το; έ* Λ.Τ. 11 καί 12
κοιλών σίτου (!). Ενταύθα κείται καί ή έμώνυμος λίμνη, έχουσα πε-
ριφέρϊΐαν ο/.τω πΗρίπου ώρών, έν ?( άγρεύονται π)ήθο; σαζανίων
-Λα! καραίίϊων καλών την γϊϋϊ'.ν, τό δέ ;ύ3ωρ μϊτ'-χετεύεται ό~;ν οϋ-ω
είς την πρωτεύουσαν, τής γνωστής έταιρίας ίλονέν πρΐχωρούτη; εις
τάς εργασίας αύτη;.
Δαγι.»κ αδίνι όν. Τϊ χωρίον τούτ^ άριθμ.51 125 ορΟο?;ς:υ;
οικογενείας, έν αίς ί;Λ·.λί'ίτα'. ή βίυλγαρ'.κή γλώϊσί. Έ/.κ/.ησίαν
ε/Ξ'. έ-' όνίμα·:; τοϋ Γενϊ'ίλίου τής θεοτ:/.ου κα! σχολείον σμι/.ρίν τι
κα: κατηρΐ'.-ωμΐνϊν δωμάτιον, έν ω ο·.3άσ·/.οντα·. 30 μαθηταί την έλ-
ληΐί/.ήν γλώσσαν υπό τοϊ ψάλτου τής έ'/.κλησίας. Πόρ:υ; έ'χΐ·. τό
κερίσσευμ* τοϋ έκκλησιαστικοΰ τβμείου κα! τό ένΐίκιον ένίς χΐνίου,
μίλις αμφότερα ανπαταδμίζοντα την εΰτελή κατ' έ'τος δα-άνην έ/.
Λ.Τ. 12. Οί κάτοικ:·, εν γένει έ-αγγέλονται την γεωργίαν καί
καπνοφυτείαν.
Δ ε λ ι ο ν ο ύ ζ. Τό χωρίον τΐύ-3 άριθμεΐ 60 ί'.κογενείας ορΟ:?5ξων,
ό;Α·.λ;ΰντων ά-άντων την βουλγαρικήν γλώσσαν. Έ/.κληϊί^ν έχει
οεμνυνομένην έπ' ονόματι τη; Κ:·.υ.·«σεως τ/;ς θϊΐτοκΐν. ς/_;λ=ΐον
δέ εΰρύχωρον ν.αΐ λαμττρϊν οΐ"/.:2;μτ1;Λα, άνεγίρθίν τρό ϊί'/.ϊϊτίϊς έν.
βάθρων, ϊα-άνα'.ς τοϋ έκ των πρϊΰχόντων τοϋ χωρίου εΰπέρίυ Ιωάν¬
νου Τιρ-ζνλή, άνϊρ'ος συνενοϋντος έν έ αυτώ είς απίστευτον βϊθμόν τή·'
φ-.λομουσίαν -/.αί ΐιλοξϊνίαν. Τεκμήρια 3» των ϊύω τοϋ άνϊρό: ΐρε-
τών μνη/ίνεύω ?!;ω τίνα" πρώτον, επτόν εν» των υ'.ών «υ έν.-α·.2ΐ1ει
έν τή Αϋτ5·/.ρατίρ'.·Α?, Ίϊτρικ^ '/ολί) και δεύτερον, ίτι ΐΐίοις άί*λώ-
ματιν ώκοοίμησεν εϋρύχωρον ξίνώνα, έν μ είιρίΐν.ουσι -α-αν ί//α-
τήν φιλοςενίαν ν.α; περιποίησιν οί ε/.εΐθεν ϊ'.ερχόμενοι άνώτεροι λε·.-
τουργοί τοϋ Κράτου;, συνεχώς έκείϊί μετίβαίνοντες πρϊς έ-;πτε!α/
των της 7,ίμνης Λέρκων εργασιών, δ·.ατϊλ;ύ;η; /.τ^ν.χ τοϋ στεμμα-
τος. Έκτός τούτων έκληρΐδίτηϊε ττ, σχολή μέγα πανιοχείον, ΰπ'
&ΰτ:ύ οίκοδ:μηθέν, ίνα οια των ένοΐ'/.ίων τούτου συντ^ρήται. Ή3η ή
έν λόγω σχο?.ή άριθμεΐ υπέρ τους 50 μαθητάς, ϊ-.δΐσκίμένυ; ΰττό
ίύο διϊαΐ/.άλων την Έλλήνων φωνήν δια οατ:ά»ης ν.ατ' έ'τος Λ.Τ. 50.
Οί κάτοικοι έν γένει άσχΐλούντα·. είς την γεωργίαν.
148
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Λ α ζ ά ρκι όϊ. Τό χωρίον τούτο κατοικεΐται ίι~ό 60 οικογένειαι·/ όρ-
θοΒόςων, των αρρενων έπαγγελομένων απάντων τα τού γεωργοϋ ερ-
γα. Ή Έκκλησία αυτών τιμωμίνη εττ' ονόματι τοΰ άγίου Άθανασίου
κείται είς την ν.ορυφήν ΐροπίοίΐυ οασέος, πρός ήν 'ινα φθάσγ] τις δέον
να ανέλθη εκατόν ν.αί τριάλοντα εξ βαθμίδας, αΐτινες έν ώρα χει¬
μώνος καθίστανται άπροσπίλα«τοι. Τό 3 έ σχολείον εύρηται εν σμικεφ
τινι οω;*ατίω, έν ω συσϊτειρούμεν:·. 30 μαθηταί διδάσκονται υπο τοϋ
ψάλτβυ γραφήν καί ανάγνωσιν. Πόρους εχει τό πλεόνασμα τοϋ έκ-
■/.λησιαστικοΰ ταμείου, έπαρκοΰ·/ είς την κατ' έ'τος δαπάνην, τού 8ι-
ίασχάλου λαμδίνοντβς Λ.Τ. 23 ν.Ά τόν άναγκαιοΰντα πρός τροφήν
τ;.' άρτον.
Τσανάκ-σα. Τό χωρίον τ:3το άριθμεΐ 125 οικογενείας όρθο-
δόςων, όμιλούντων αποκλειστικώς την βουλγαρικήν γλώσσαν. Εκ¬
κλησίαν εχΐΐ έ~' ονόμιτι τςΰ άγίου Γεωργίου "/.οιί σχολειον έντός
των κελλείων, εις ο φοιτώσι 30 μαθηταί ϊιδασ/ϊμενοι υπό τού ψάλτου
τής Έ/,κλησίας, ου ό έτήσιος μυθος Λ.Τ. 20 λαμβάνηται έ·/, των
είσΐ?ημ.άτο)ν αυτής.
Καστανέαι. Τό χωρίον τΐίτο άριθμοθν 165 οι·/.ογενϊίας ϊρθο-
δόξων χρησιμεΰει ώς σταθμός των άπό Σηλυβρίας καί Μετρών εις
τα ΐΑϊσΐγίΐίτΐρα χωρία χάριν έμπορίου μετχβαινόντων, ή καί έ/.εΐ-
Οίν κατερχομένων. Έ/.·/.λησίαν έ'χει έπ' ονόματι τής Κοιμήσεως τής
θεοτόκου, την όποιαν :'. '/.άτοικ:'. άναν,αινίζουσιν ήοη πολλω τής
υπαρχούσης μεγαλειτέραν. Το σχολείον, λιθόν.τιστος ούσα οϊκοΒομτ)
«εριλα;Λβά·/ει !ιπέρ τοίις 80 μαθτ,τάς, οιηρημένους είς ελληνικόν -Ααί
άλλη/.οο'ϊακτ1.·/.:1/ τμήμα. Τού έλλη·/ικο3 τυγχάνει οιδάσκαλος νέος
τϊλει;ίΐ5α·/.τ;ς τής Μεγάϊ.ης τ;0 Γένοος Σχ;7.ής, όστις πλήν των
έλλΓ,νικών οΐϊάσκί'. '/.αί την γχλλικήν γλώσσαν. Πίρΐυς ή σχολή
εχει τα ένοί/.ια κτημάτων τίνων, ανηκόντων αΰτγϊ, άτινα δμως οο-
ο:λως έςαρ/.;ϋσι πρός κάλυψιν των δχ-χνών, άνερχομένων κατ' εκς
είς Λ.Τ. 84, τού πλείστυ τούτων κχτα5χλλομέ·/ου ΰττό των γονέων
των μαθητών. Οί πλείονες των ■/.ατοί/ων εισί γεωργοί ν.αί χαλλιερ-
"Γ,τχ; 7.χ~/ών, ολίγισ::ι δέ μετέρχωνται τόν μικρέμικρον έν τη πρω-
τευ:ύστ;% μεθ'ής συγ/.οινων;ύσι διά τού σιϊ(;ρ;3ρό;Α5υ άπό της έγγΰς
ν.ώμης των Μϊτρών.
Ό/.λαλή. Το χωρίον τούτο κατοικίΐται υπό 95 ίίζΐγενε'.ών
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 149
όρθοοόξων. Εκκλησίαν έ'χει επ'ονόματι τού άγίου Γεωργίου, ν.τισθϊΐ-
σαν περ' τα; αρχάς τίϋ αιώνος τούτου, ώ; σχολείον δέ χθϊμαλόν τι
δωμάτιον, εις ό φοιτώσι 45 μαθηταί, οΰς διδάσκει ό χ*ί ψάλτης τής
Έκκλησίας, συντηρεΐται οέ έκ των εισπράξεων τοΰ έκκλησιαϊτικοΰ
ταμείου διά δαπάνης κατ' ετος έκ Λ.Τ. 23. ΟΊ κάτοικοι άπαντες έν
γένει εισίν γεωργοί.
Άκαλάνη. Τό χωρίον τουτο άριθμεΐ 80 οικογενείας. Εκκλη¬
σίαν έ-' ονόματι τής Κοιμήσεως τής θεοτόκου καί σχολείον έν '.δίω
μεγάλω καί ώρυγώζφ οΐκήματι, πλήν πτώσιν έπϊπειλοΰντ-.· ττροσΐοι-
τώσι είς αϋτο 55 μαθηταί υπό Ινα δάσκαλον, τόν καί ψάλτην τής
Έκκλησίας. Πόρους εχει το περίσσευμα τού έκκλησιαστικοΰ ταμείου
•/.αί δαπάνην κατ'έτος έ"κ Λ.Τ. 24. Τό μόνον άξιον λόγου έν τω χω¬
ρ ίω τούτω είναι τό παρα την εκκλησίαν άν»β>ύζον διαυγίστατβν
■/.αί έλαφρόν ;ύ5ωρ, έξ ου μεταφέ,οουσι πρός πόσιν οί εΰποροΰντες έκ
των κατοίκων Σηλυβρίας καΐ Μετρών. Καί ενταύθα οί κάτιικίΐ άσχο-
λοΰνται περί την καλλιέργειαν τής γής.
Έρμενίκιοϊ. Τό χωρίον τουτο, ώς εστίν εικίσαι καΐ έν. τοϋ
ένόματο.-, 5π5? φέρβί, είχεν έν τοΤς -έσβεν χρίνί-.ς συνοι·/.ίαν των α-
ϊελφών Άρμενίων, Τχνη Ιϊ τής έκεΐ υπάρξεως τούτων σώζονται
τα θεμέλια έ-/.·/.λησίας ώ; καί νεκροτϊφεΐον. Αί νυν οικογένειαι των
όρθοδόξων άνέρχονται εί: 80, αΐτινες διά τό σύμμ'./.τον τού π/.ηθυ-
σμοϋίμ,λοϋσι την έλλην,/.ήν κ»5 βουλγαρική». 'Κκκληϊίαν Ιχειί*1
ονόματι τής άγίας Τριάδος. Κατά την μνήμην αυτής τελειται πανήγυ-
ρις. εις ήν μεταβαίνουσα κ« έ-/, των *έριξ χωρίων, έν 5έ τή ζίΐκιωα των
ίϊιορρύθμων αυτών φαγητων ττρωτεύειτο ί"βν άονίον. Το σχοΑεΐίν των
άρΛμ« μαθητάς μέχρι 40 υ« την διεύθυνσιν '.Λ ψάλτου τής ^ έκκλη¬
σίν, οδτινος ή άνπμι,Οία είς Λ.Τ. 23 *«' ίτος άνερχομέ"^ α^οτ;.5-
ται ι;, τοϋ περ;,σεύματος τοδ εκκλησιαστικοθ ταμείου.Και εν τω χω-
ρίωτούτω υπάρχει§ιαυγ-:στατον υ5ωρ, σχημκίζον βαθυν ?»™, ου τ.ν
ήσυχον ρ'οΰν δ'.αταράττουΐιν άκό καιροϋ είς καιρόν τέ^αρες νεοο:/,/.:·..
Οί κάτοικο: τοϋ -/ωρίου εισίν έν γένει γεωργοί.
Τσι,λίκ,οϊ. Τό χωρίον τουτο άριθμεί 160 οαογεν,ας. Εκ-
κλνσίανέ>ει ^ονόματι τν-ς τοϋ Σωτήρος Μεταμορ^ως,^^ν
τονΙ ΰφιστ^ένη; εισέτι τής προϋ^ρχού,ης «ι ,Λ«?αν το. χωρι^
«,^νης επ'ονόματι τής άγίας Παρα^ή, Τ= σχολειον, «ε? ...
150
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
σχετικώς καλώς συγκεκροτημένον, αρώμν. ά'νω των 80 μαθητών υπό
εν α διδασκαλβν, εΰμοιροΰντα π«·.3είας καί μισθοοϊτούμενον κατ'έτος
Λ.Τ. 36 έκ τού περ'.τσεύματος τοΰ έκκλησιαστικοΰ ταμείου, έκτός
τοΰ σίτου, Εν λαμβχνει έκ περισσοό παρά των χατοίκων. Έν τω χω-
ρίω τούτω είδον τό πρώτον τό φώς τοΰ ηλίου ότε έν Βάοεν-ΒάΒεν
τέως ίερατικώς προϊστάμΐνος 'Αρχιμανδρίτη; Γρηγόριος, ώς κα:
δ έν τω Πέραν εΰδόκιμος ίατρό; Μιχαήλ Κάλφογλους καί ό έν
τη Έ—ερία την ιατρικήν επίσζς σκουπίζων Χρήστος Κάλΐογλους,
άνεψΐϊΐ έκείνου. Οί κάτϊΐ·/.:ι οίτινες εισίν άπαντες γεωργοί καί χρο-
μηθευται οίκοοΌμησίμου ξυλείας περί πολλοΰ ποιούμενοι την εΰρυ-
τέραν έκπαίδίυϊΐν των τίκνων των, προτίθενται την ανέγερσιν σχολής
αρρενων καί παρθεναγωγείου, αγοράσαντες πρός τούτο καί κατάλ¬
ληλον γήπεδΌν.
Δζελέπχιοϊ. Ό άριθμός των ο'.χογενειών τού χωρίυ τούτου
άνέρχεται εί; 65. Εκκλησίαν έ'χει έπ' ονίμ.ατι τοΰ άγίου Γεωργίου
καί σχολείον νεόδμητον, εί; ό φοιτώσι 32 μαθτ,ταί υπό έ'να ϊιοάτ/.α-
λον, μισθοίοτού^.ίνον κατ' 'έτο- Λ.Τ. 24 έκ τ:3 πλεονάΐματος τοΰ
έχχλησιαστιχοΰ ταμείου καί εκ των συνδρομών των κατοικίαν, μετερ-
χΐμένων την γεωργίαν καί άνθρακοποιίαν
Τάρφας. Τό βουλγαρίφωνίν τούτο χωρίϊν χατοικεΤται υπό 140
οίκ-γΐνειών. Εκκλησίαν έ'χε·. έν ρυθμω τινι δ.ακεκοσμημένη', άνεγίρ-
Οεΐσαν δαπάν/) των κατοίκων χχΐ» τό 1835 έπ' ονόματι τοΰ άγίίυ
Γεωργίου, σχολείον οέ μικρόν τι οΐχίδόμημα, έν ω συσκειροΰμενοι
οι5ά-/.:ντα'. 65 μαθηταί την ελληνικήν γλώσσαν υπό τού ψάλτου τής
έκκληΐίϊς, μισθ:δ;τουμένου κατ' ετος Λ.Τ. 35 έκ τοΰ πλεονάσματος
τ:ΰ έκκλησΐϊττικοΰ ταμ.είοο καί των έν:ικίων ενός πανοοχείου. Εν¬
ταύθα τελεΐτα·. τη έορτη τής Άναλήψεως πανήγυρις, χαθ' ήν διά
συνθ/,ματίς, υπό τοΰ Ιερέως 5·.ά κωϊονοκρουσίας ϊιϊομένου, οί κάτοι-
κοι μικρΐί μετά μεγάλων άπέρχονται είς -αρακείμίνόν τι άγίασμα,
?νθα μετά την τελετήν τού ονηΌΐυς άγιασμοΰ, κάθΓ,νται επί των χόρ-
των άνά κλ·.σίας τρώγοντες καί εϋωχούμενοι ύ-ι τον ήχον τοΰ το¬
σούτω τοίς έκεΐ προσΐθοΰς άσκαύλου (καιΐας) μέχρι βαθείας
νυκτός.
'Αζατλή. Τό χωρίον τοΰτΐ, όπερ καί άγιος Γεώργιος έκ τής
έκεΐ ίμωνύμου έχκλησίας καλείται, άριθμεΐ 65 οικογενείας. Σχολείον
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 151
εχει καλόν τι σχετικώς οΐκοδίμημα, είς ο φοιτώσι 40 μαθηταί, δι3»-
σκόμενοι ύχο τού ψάλτου τής έκκλησις, μισθοδοτουμένου κατ' έτος
Λ.Τ. 24 έκ των ένοαίων κτημκων τίνων τής κοινότητος.
Κάλι. ό. Τα χωρίον τουτο κατοικεϊται ύ-ό 55 οίκογενειών. Εκ¬
κλησίαν εχει έπ' ονόματι τοϋ άγίου Γεωργίου καί σχολείον σμικρόν τι
δωμάτιον, έν δ εκπαιδεύονται 25 νήπια υπό τού ψαλκυ τής εκ-
κλησίας διά δαπάνης κατ' ετος έκ Λ.Τ. 24, καταβαλλομένας έκ τού
ΐΛεονάσματος τού έκκλησιαστικοϋ ταμείου καί τ=3 ένοικίου ενός
πανϊοχείου.
Άμπαρλή. Τό χωρίον τουτο παρά την Προποντίϊα θάλασσαν
κείμενον, κατοικεΤται 6πό 55 ορθοϊόςων οίκογενειών. Εκκλησίαν
έχει επ'ονόματι τής άγίας Παρασκευής καί σχολειον μικρόν τι^οϊ'-
κήμα, έν ω διδοίσκονται υπό τού ψάλτου τής έκκλησίας 30 παΐδε:,
διά δαπάνη; κατ' !το; Ικ Λ.Τ. 33, χ«αβ*λλομέ~ς έκ «Ο εκκλη-
«αστικοΰ ταμείου. Οί κάτοικοι έπαγγέλονται την γεωργίαν κκ
αλιείαν, εισί δέ τα μάλιστα άγίθοί καί περιποιητικοΐ πρός τους
ξένους. , ^ ,
Μ ι χ ρ ό ς Τ σ ε ν. μ ε δ ζ έ ς. Τό αρχαίον 'Ρήγιον (Β»ιλ·.κ9ν οηλ.)
το καί μικοον Ζεΰγμα -/.αί άρχ*έ«ρ» ΜΟρμηξ κΛ96μενον κ»
απέχον τ5·: Κωνσταντινοϋ-όλεως 15 μΛιχ Αέγεται 5ε Μικρϊς
Τσεκμεϊζέ;, διά την ωραίαν γέφυραν, την ζεαγνύουσαν τ=ν εκ*ι
εϊσένοντα κόλπον τής Προποντίδος καί άνο,κοξομηθείσαν. μϊγ,Λ,.ς
^ις, αυτήν τε καί την επί τού ΜεγΛο- Ζεύγμ,τος (Μ«υγ«υκ-
κμεϊζέ), δέκα μίλια «3 Μικροΰ άρχοντος, υζο τ,υ αίΐθΐμΜ
Σουλϋεϊμάν. Τό χωρίον τούτο άρ-.βμ.ϊ 12 μίν,ν ο«ογ«««
οΡβοϊ4=ων Εκκλησίαν έχετ κτ«θεί«ν 8»πί~ τού «ιίιμου Α«μ»;τη
τσορμ,αϊζή ίχ' Μμ» τού άγίο. Δημήτριος και *^» "£
μητΪ, ο,ερ ομως ώς έκ τής έΧ>,ίψεως ^*' ™^]^
7* ώ; διαμ,νη ν.κτ,όμων όρνέων. Ενταύθα είρηται
ίίμνη, διη-κο,σα μέχρι »ρή, Βο.ργάζ, Ινθ, ^ντ«
καί οίγνω,τοί κέφαλοι, ών τα ώα Υ^*>™>» ^.^Ζ
αρίστου ώοταραχου. Ό άή? τού χωρίο. εΤν» ν,-ρο; κ« - »^-«
έ—,πολάζουσιν αΰτθ'θι.. , , „„.„-,,.
Γαλατάοια. Τό χωρίον τούτο κατοικείται υπο 4ο οικογ .»ι.
•Εχχλη«ί« ίχ« --ονόματι των Τ**ρχών και ως ,χολ,τβ, ^
152
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
κρέν τι οίκημα, έν ω οΊοΌίσκονται 25 νήπια υπό τοΰ ψάλτου τής
έκχλησίας, μισθοϊοτουμένου κατ' έ'τος Λ.Τ. 23 έκ τοΰ πλεονάσματος
τοΰ έχ,κλησιαστικοΰ ταμείου κα! των ένοιχίων ενός πανδοχείου. Έν-
ταΰθά που κείται κϊΙ ή τερπνή θέσις Φλώρια.
Άγιος Στέφανος. Τό εΰάερον τούτο προάστειον άριθμεΐ 80
οικογενείας ορθοΒόξων. Εκκλησίαν εχει επ' ονόματι τοΰ άγίου Στε¬
φάνου, σχολεϊα δέ τό των αρρενων, είς δ φοιτώσιν 70 μαθηταί υπό
Ινα διοάσκαλον, διδάσκοντα καί την γαλλικήν γλώσσαν, ν.αί τό
παρθεναγωγεϊον, άριθμοΰν 54 κοράσια υπό μίαν οΊδασκάλισσαν.
Ηόρους δέ ή μέν των αρρενων σχολή έ'χει ώς επί τό πλϊΐστον τάς
συνϊρομάς των έκεΐσε κατά τό ^έρος μετοικοΰντων εΰπόρων όμο-
γενών, τό δέ παρθεναγωγεΐον την χορηγείαν τής βιλομουσου Λο-
;άνδρας Περσινάκη έκ Λ.Τ. κατ' έ'τος 72, ο~ερ δια τουτο καλείται
Λοξάνδρειον. Έτησία όλική δαπάνη πρός συντήρησιν αμφοτέρων των
έκ-αιδευτηρίων Λ.Τ. 150. «Ενταύθα άπέρχονται περί τό φθινό-
» πωρον οί ευδαίμονες τής Κωνσταντινουπόλεως, όπως απολαύσωσι
» άφθονώτερα τα άπό τής θαλάσσης καί τής ξηρας άγαθά καί ιδίως
» την άπό τής θήρας των όρτύγων τέρψιν.» (Ίστορ. Κων/πόλεως
Σκαρ. Βυζαντ. Τόμ. Α'.)
Σ α φ ρ α ς. Τό χωρίον τουτο άριθμεΐ 60 οικογενείας ορθοΒόξων.
Εκκλησίαν έ'χει έπ' ονόματι τοΰ άγίου Γεωργίου καί σχολείον αρ¬
κούντως μέγα βΐκοίόμημα, είς δ φοιτώσι 40 μαθηταί διδατΑΟμενοι
υπό διδασκάλου, τελειοφοίτου τής Μεγάλης τοΰ Γένους Σχολής,
χρησιμεΰοντος δέ καί ώς ψάλτου έν τη έκκλησία. Πόρους ή σχολή
ϊχει τα ένοίκια κτημάτων τινών έπαρκοΰντα εις τάς δαπάνας ανερ¬
χομένας κατ' έ'τος Λ.Τ. 65. Οί κάτοικοι έν γένει άσχολοϋνται περί
τα γεωργικα Ιργα καί την άμττελοφυτείαν.
Μ α κ ρ ο χ ώ ρ ι ο ν. Τό τερπνον καί λίαν εΰάερον τουτο προάστειον
χατοικεΐται υπό 250 οίχογενειών ορθοδίςων. Έκκ/χησίαν έ'χε' έιτ'
ονόματι τοΰ άγίου Γεωργίόυ, σχολείον δέ λιθόκτιστον ο·-/.ο3όμημϊ,
διηρημένον είς άρρεναγωγεΐον καί είς παρθεναγωγεϊον. Καί τούτου
μέν μαθήτριαι άριθμοΰνται μέχρις 100 υπό 3ύο διοασκαλίσσας, τοΰ
δέ άρρεναγωγείου μαθηταί 90 υπό δύο ωσαύτως διδασκάλους, ών δ
έτερος διδίσκει πρός τή έλληνικη καί την γαλλικήν γλώσσαν είς
τάς ανωτέρας τάξεις. Πόρους εχει τάς τής έ/κλησίας ε·—ράξεις, τάς
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 153
έτησίας των δμογενών προαιρετικάς συνδρομάς ν.χ τό προιον λα-
χείου έργοχείρων τοΰ παρθεναγωγείου, διενεργούμενον τή φροντίδι
των φιλομοΰσων κυρίων καί διακεκριμένον όμίγενών, άπερχομενων
έκεΐσε κατά τό θέρος χάριν άναψυχής. Όλική έτησία οα-άνη τ.}0-
συντήρησιν αμφοτέρων των καθιδρυμάτων Λ.Τ. 300.
Καλφας. Τό χωρίον τουτο άριθμεϊ 250 οικογενείας ορθόδοξον,
ών οί πλείους εισίν άμπελουργοί έχοντες ιδίας άμπέλους, φημιζο-
μένας διά την πληδύν των σταφυλών, ά'ς άποφέρουσιν. ^Εκκ/.ηϊίαν
έ'χει κλεϊζομένην έπ' ονόματι τού άγίου Δημητρίου καί αρκούντως
εΰρεΐαν, σχολείον δέ διηρημένον εις δημοτικόν καί ελληνικόν τμήμα,
είς ά" -πάσιν υπέρ τους 140 μαθηταί, ών διϊάσκαλοι χρησιμεϋβυ-
σιν ό "ιερεύς τής έκκλησίας καί ό ψάλτης. Πόρους πρός συντήρησιν
αυτών ή κοινότης διατίθησι τα ένοίκια τριών κτημάτων καί τί πλεό-
νασμα τοΰ έκκλησιασακοϋ ταμδίου, έξαρκοΰντα^είς τάς ετησιας δα¬
πάναι, ανερχομένας είς Λ.Τ. 55. ^
Νύμφαι. Τό χωρίον τουτο κατοικεΐται υπό 40 οικογενειων.
Εκκλησίαν έ'χει επ'ονόματι τής Κοιμήσεως τής.θεοτίκου χ* σχο¬
λείον μικρόν τι οίκοδόμημα, εις ό 99ΐτω«ν 20 παϊοες, ϊιϊασκβμενοι
υφ' ενός διδασκάλου πλήν τής έλληνικής καί αρχάς γαλλ«κης, δα
ϊβ-ίνης κατ'ϊτοςέχ Λ.Τ. 45, λαμβανομένων έκ τού περιοκυμ*-
τος τού έν.κλησιασταοΰ ταμείου καί των π,οαιρϊτικών «νθρίμων των
έν Δζαοΰς πασσά διαβιοΰντων κηπουρών.
"Αγιοι Πάντες. Ό άριθμος των όρθοδίξων οΪΛογενε,ον τού
νωρίου τούτου άνέρχετα·. είς 25, ών οί ά??^, έν γένει ε«ι γ,ωρ-
γοί. Εκκλησίαν ϊχβί έπ' ονόματι των Άγιον Πάντων, ως σχοΛβιον
δέ νθαμΛόν τι κ'αί ίεκίπηχι» έν τω κελλείω δωμάτιον, εν ω ο
της έκ,λησίας ιερεύς επί σκίμποδος καθήμενο;, 3ι6ί««ι γραφήν κ»
ανάγνωσιν είς δλίγιστά τίνα τέκνα των κατοίκων εμφ.νι^εν, ε-,
τό ονολείον δίκην κομητών. Καί δμως ή πτωχη κβινοτη; ^^
τω ί^εΐ ώς δίδακτρα έκ τ=ΰ χενιχρ.3 τής έκχλη««ς ταμειου κατ
154
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
οΰϊέ κατ' όνομα υφίσταται, καί τουτο, ώς παρά πάντων δμολογεΐτΐΐ,
ένεκα άσυγγνώστου άμελείας των χατοίκων καί τής μεταξϋ αυτών
βασιλευούσης διχονοίβς, ήτις οίκους καί πόλεις όλας πολλάκις ά'ρ-
δην ανέτρεψε καί έξηφάνισεν. Όλίγιστα 5μως παιδία τοΰ χωρίου με¬
ταβαίνουσα εις τό άντικρΰ χωρίον των Νυμφών, είς τό σχολείον δέ
τοϋ χωρίου τούτου φοιτώσι κατά διαλείμμ,ατα καί οσάκις δέν άποτρέ-
—.ντα·, υπό των άτμοϊφ/αιρικώνμεταδολών. Έν τω χωρίω, περί ου πρό-
κειται ήμΐν λόγο;, τελεΐται τή 29 Αΰγοϋστου πανήγυρις, έν τω έκεϊ
κου πλησίον ΰπάρχοντι φερωνύμω άγιάσματι.
Α ύ τ ρ α ι. Τό χωρίον τούτο κατοικείται υπό 110 οίχογενειών ορ-
θοδόξων, ών αί ήμίσεις άνήκουσιν εις την γνωστήν των Άθιγγ*νων
φυλήν. Έκκληΐίαν εχει έπ' ονόματι τίϋ άγίου Γεωργίου καί ώς σχο¬
λείον μικρόν δωμάτιον, έν ω διδάσχονται 65 παΐδες υπό τοΰ ψάλτου
τής έκχλησιας μ'.σθοδοτουμέ^ου κατ' έ'τος Λ.Τ. 40 έκ των εϊσπράςεων
τοΰ άγιάσμαιος της άγίας Τριάδος τού έν Έ—απυργίω ύ-άρχοντος.
Ά β ά σ σ ο ν. Τό χωρίον τουτο, δ ;ερ διέλαμπεν έν τοίς έμπροσθεν
χρόνοις, ϊι' οΰς λόγου; έκθέσω περαιτέρω, άριθμεΐ 60 οικογενείας
ίρθοδόξων, ών ι! άρρενες μετέρχονται τό τοΰ βαρέως έργον έν Κων-
σταντινουπόλε'., ετέροι δέ έργάζονται την γήν. Εκκλησίαν ϊχει επ'ο¬
νόματι τής Κοιμήσεως τίς θεοτόκου, σχολϊϊον δέ μικρόν τι ο'κοδΐ-
μημΐ, άνεγερθέν δαπάναι; τοΰ αειμνήστΐυ Λέρκων Γρηγορίου κατά
τό 1820. "Εκ τινος δέ σιγγιλιώδους έν μεμβράναις γράμματος, φυ-
λαττ:μένίΐ» έ/ τοίς άρχείοις τής Μητροκί/.εως, άπολυθέντος δέ υπό
τού Πατριάρχου Γρηγϊρίου τοΰ Κ', μανθάνομεν ότι ή έν λόγω σχολή
υπερεΤχε των λοιπών τής επαρχίας, άτε διατελοϋσα υπό την άμεσον
κροσταΐίαν τ:ΰ κτίτορος αυτής καί εφορευομένη υπό των έν τωγράμ-
ματι μνημ:νευ:μένω· προΰχο'ντων τοΰ χωρίου, Λ. Παππαρηγοπούλου,
Μισέ θεοϊ;σί:ιι Τσιχαλιώτη, ΙΙαππα Γεωργίου Χριστοδούλου καϊ Μι¬
χαήλ Βαϊΐλείίυ. "ΗΒο ή σχολή άριθμεΐ 35 μαθητάς, οΰς διδάσκει δ
ψάλτης τή; έκκλησίας, άντί δαπάνης ετησίως Α.Τ. 30, λαμβανομέ¬
νων έκ τοΰ ταμείου τ^ς έκκλησίας κα! τοΰ ένοικίου βοσκησίμοι»
γης. Ενταύθα τό πάλαι μετοικοΰντες ϊ'.ήρχοντο τό θέρος ϊνιοι των
τής πρωτευ;ύΓ(;ς αριστΐκρατών, μαρτΰρια δέ τής έκείνων διατριδής
σώζίνται αι εΰμεγέθεις ο!κ.ία·., έν α*ς καί μία, έ'νθα δίς άπελθων
διήλθεν ημέρας τινάς ό άείμ'«ιστος Σουλτάν Μαχμούτ- είς μνήμην
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 155
δέ τούτου διατελεί εισέτι χεκλεισμένον τό εν ιών δωματίων τής οικίας.
Κιουτσϊϋκ-κϊ όϊ. Τό χωρίον τούτο άριθμεΐ 23 οικογενείας
:οθοοόξ όν, ένασχολουμίνων -ί?ί την γεωργίαν καί άμπελοφυτείαν.
Εκκλησίαν έ'χει έπ' ονόματι τού προφήτου Ήλιοΰ, ήν ίίίαις οαπάναις
ϊ'ΐ/,όσμησε ν,χί κατά τό πλείστον έ-εχρυσωσεν ή Α. Κ. ό Χρηστάκης
έφένδης Ζωγράφος, δς καί σχολείον λιθόκτιστον ωκοδώμησε ιτροικο-
ίοτήσας αΰτο διά δεκ—ϊνταλίρου κατ' έ'τος ϊωρεας. Οί είς αυτό ήοη
οοιτώντες μαθηταί ίριθμούνται εις 20, υπό ενα διδάσν.αλον, έκτελοΰν-
τα ·λαί τα τού ψάλτου καθήκοντα· όλιν-ή έτησί* Βαπάνη Λ. Τ. 35.
Ενταύθα τό πάλαι μετώκουν ά ΐνομαστότεροι πρυβϊτέμποροί, ή δέ
Α. Ε. 5 Χρηστάκης έφένδης ανήγειρε τ.ρ οεκαπενταετίας λ*μτρόν
ΙΑέγαρον.
Τσεβεδζή. Τό χωρίον τ;ύτ3 ν.α«ικεΐται υπό 55 ο·Μ-;ι^ειων
ορΟοδόξ««ν, των πλείστων έ·/, των αρρενων μίτερχομένω-ι το τού παν-
τοπώλου έτιάγγελ.μα έν Έγ;ϊίιπ καί Άίβάν σίραίω. 'Εκκληΐίαν εχει
έπ' ονόμϊτ: τού άγίου Νικολάου, κειμένην έν τω μέσω ϊασυϊένϊροι»
/οιλάϊος, πληθΰς δέ άηδόνων επί των ύψικόμων αΐγείρων ήου ^ν;-
γίμεναι καθιστώσιν "ιδία τόν μην α Μάϊ;ν τερπνϊν )ίαν και ευχάριστον
ώ; σχολείον δέ χρηα'.μεύη μικροΐ/.οπι-ΛΪν οίκημα, εί; 5 πρ:σφ;ιτωσι
30 τταΐίΕς διδασκόμενοι καρά τοϋ ψάλτου τής έκν-λησίϊς, δια 2*"*-
νης έκ Α.Τ. 34, λαμβανομένων έκ των ένοικίων β:σ/.ησίμων τίνων
γαιών.
Δομοΰζ-δερέ. Τό χωρίον τούτ3 τό π Λ αι εκαλείτο Γ«ουμίυς-
2εΡέ ή μάλλον Κουμλου-ο.ρέ, διά την έν.εΤ κ*ί τοίς φξ ««"»-
ρίυμένην είς μεγάλην κοσίτητα άμμον, ήτις ύπον.ρύ-τει εν εαυτή
ν.Δ Ιαματικήν τίνα δύναμιν, καθόσον πολλοί μεταβαίνουΐι ^ε?·. τας
αρχάς Αΰγούστου έκεΐσε καί την τού Αδαμ άρχικήν «-:ρ·.ίίΑΐςν 9ε-
ρον^; είσϊύο,σιν έντός τής άμμου μέχρι λαιμού και τουτο εςακο-
λίυθίϊσιν έκ Ζί'.* τουλάχιστον ημέρας, .μεθ' 5, ώ; -«Ο:μο/.οί=ι
ται, εΰοίσχουσιν εαυτούς είς βελτίωσιν έκ των ρ=.μα:ισμ.,ν, ,, ω/
ίώ ΰ χωρίου αν=οχ;ται «·.
,, ω/
λ«00»ων. Εκκλησίαν έχει έττένέματι τού άγίου Γεωογιου, ;; ίμ
?« 2έ άίϊϊ τοΰ χωοίο-υ απόστασιν έν τω μέσω ν.ατ,σχ-ο, ν.,:,.^^-
Ρνταιτάθεμέλιαάεχαίαςέ^λη^ας, έν $ οιαν.ρινοντ.1 το ο...,.^,
156
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
διηρημΞνον εις τΐν κυρίως ναόν κϊ! τί ιερόν βήμα καί έν τώ μέσω
τεμάχιον τεθραυσμένου κηροΐτάτου έκ λιθ:υ σκληοοϋ, ύ-' αυτήν δέ
άγίασμα χατεσκευϊϊμένον έν άρχαίω ρυθμω. Ό ναΐσκος ούτος μέχρι
τού 1854 διετέλει τεθαμμένος ώς καί τό άγίασμα, όπότε ταίς δδη-
γίαις ενός των έκεΐ γερόντων έξήχθη είς φώς, γενομένων δέ άνασχα-
φών ευρέθησαν φλωρίον αρχαίον, σταύρος καί τίνα ά'λλα, τεκμηρ'.οΰν-
τα ότι ·;ν τοΤς πρόσθεν χρόνοις ωκοδόμητο έκεΐ θρησκευτικόν τέμε¬
νος "/.αί παρ' αύτω χωρίον, οί δέ κάτοικοι μέχρι τοΰ νυν μνημονεΰου-
σι τούτου διά τοΰ ονόματος Παλαιοχώρι. Σχολείον έ'χει ιδιαίτερον
οίκημα, εις ό φοιτώσι 50 μαθηταί ϋζο ενα διδάσκαλον, τόν καί ψάλ-
τη τής έκκλησίας, μισθοδοτούμενον κατ' έ'τος Λ.Τ. 30 έκ των ένοι-
κίων των κτημάτων. Παρά τό άγίασμα, ου ανωτέρω έμνήσθην, τε-
λεΐται κατ' έ'τος τη 23 Αυγοΰστου χανήγυρις, εις ήν μεταδαίνουσι
πολλοί καί έκ των πέριξ χωρίων. Δυστυχώς ϊμως ΰπάρχει ήχαχίστη
συνήθεια τού χυροίολείν, συμίαίνουσι δ1 έκ των πυροβολισμών άνεχα-
νίρθωτα δυϊΓοχήμα-α, ή καί άπλαΐ, ώς τα πολλαί, άφαιμίξεις και
άμυχαί, συντελοΰσαι εις την πρόωρον διαλυσιν τής πανηγύρεως.
Καταστροφάς σκΐαγράφησιν τής επαρχίας Δέρ/.ων, άτελή πάντως,
τουτο μέν ώς έκ των σμικρών μου δυνάμεων, τούτο δέ ώς έκ των ά-
νεπαρχών πληροφοριών, άς ήδυνήβην νά συλλέξω, χαίρω μίνον, ότι έν
πολλοΐς έκπληροΰται δ ν.ύριος σχοπίς, δς εστίν όμολογουμένως ή
άν ά την επαρχίαν άπασαν άπαρίθμησις των έκπαιδευτηρίων, περί
ών μάλλον μέλλει μοί, ώς άποτελοΰντι μέλος τού λογικοΰ ποιμνίου,
ούτινος κοιμήν αληθής, κατά την εντολήν τοΰ άρχιποίμενος Χριστοΰ,
έτά/θη δ σεβαστός ήμ.ών Μητροπολίτης Ίωακείμ. Έκ τής περιγρα-
φής δέ ταύτης έςά-,'ομεν τα έ-όμενα συμπεράσματα.
Ή έ-αρχία Δέρκων άριθμεΤ έν συνόλω 5038 ορθοδόξων οϊ/.ογε-
νειών, 44 έκκλησίας, μετά 58 Ίερέων καΐ 7 διακόνων, 37 σχολεϊα
αρρενων μετ1 ίσαρίθμων ϊιδαϊκίλων ν.α· 1905 μαθητών 8 σχολεΐ*
θηλέων μετ' έννέα διϊασκαλισσών -/.αί 070 μαθητριών καί δαπάνην
δλιχήν κατ' Ιτος πρός συντήρησιν αυτών λίρας Τουρκίας 2480, ών
τα τρία τέταρΐα καταίάλλονται υπό των κίΐνοτήτων, εί'τε έκ των ένοι-
κίων των αΰταΐς ανηκόντων -/.τημάτων, ή έκ τοΰ πλεονάσμζτος των
έκκλησιαστιχών τχμείων, ή -/.αί έκ συνεισφορών των κατοίκων, τοΰ
ΰπολοίπου χορηγουμένου παρα «'λομούΐων άνδρών.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 157
Κατ'αναλογίαν δέ παρατηρούμεν ότι επί τού ολου των οίκογϊνΐιώ'»
άριθμούνται 26 τοίς °/0 οί μαθηταί κα! 75 °/0 αί μαθήτριαι, μιετά
ϊ'.οατ/.άλων 51 °/ο διά τους μαθητάς /αί 74 °/ο διά τάς μαθητρίας.
Τα σχολεΐα λοιπόν τής επαρχίας έν γένει καί ή τούτων προαγω-
γή καί επί τα βελτίω ρύθμηΐις ε·.ν. το -όριον μέλημα των κοινοτή-
των, «"τίνες θεών υπηρεσίαν ήγοϋντχι την έπιμέλειαν καί σωτηρίαν
των νέων κατά Πλούταρχον. Πρός τάς κοινότητος πάσας έκ^ράζω
τα ε'.λικρινή συγχαρητήριά μου ο;ά τε τόν ζήλον αυτών, ώς καί διά
την επιτύχη άΐίποτε πρόσληψιν διΒασκάλων, ών τοΰς καρποΰς έγώ τϊ
ϊΰτ'ος είδον καί παρά τής Α. Θεοφιλίας τού" άγίου Τρωάϊΐς οιεπ!-
-τώθην. "Οθεν εΰγνωμοσύνη άίϊιος όφειλετ»! τη Α. Μ. τω φιλολάω
καί φιλοπροόοω ημών ά'ναχ,τι Σουλτάν 'Αβϊοΰλ Χαμήτ, τω την ελευ¬
θέραν εξάσκησιν των 0ρησ/.ευτ·.7.ών καθηκόντων καί διάδοσιν τής παι-
ίίίας παυι τ5Ϊς άν ά την Αΰτΐ/ρατορίαν αΰτοΰ ϋπη·/.όοις λαοϊς λίαν
ευμενώς επιδαψιλΐΰίντ·., ώς καί τ·?, Α. Σ. τω φιλΐμοΰσω ημών Μη-
τρΐπ:λίτη Ίωακείμ (*), τώ πατριν.ώς μίρ'.μνώντΐ υπέρ τής ήθιν.ής καί
ϊιανοητικής μορφώσεως τ;3 λογικού αυτού ποιμνίου. Την ευγνωμο¬
σύνην δέ ταύτην, ώς ά-ό μέριυς τής επαρχίας άπάσης ϋποβάλλων,
ν.αταν.λείαΐ την παρούσαν έ'ν.θ-σιν, εΰχόμϊνίς αμα παΐ'. τ;Τς ίπωΐοή-
~"ε κ;τ:·.ώ3ΐν υπέρ τΫ;ς δια~λάσ»ως τής άθώας νείτητος ·λϊ'. ιις
μίμηλε -ερί των κοινοτικών -/.αθόλου -υμφίρόντων ειρηνικήν συμίίω-
ΐιν, άδελφικήν αγάπην, σύμπνοιαν, ίμίνοιαν καί σύνεσιν έν πάσι,
:ι' ών καί μίνων αί ν.ΐίνότητες /.αί τα εθνη πβοάγονται καί κατ' ά'μ?ω
"Εγρβφον εν Βουγίουκ-8ε.5= κατ' Αυγουστον τοϋ 1884.
Δημήτριος;
(*) "Οτε γ( πρ«γ|χ«εία Ιγρά^ίτο Λίητροπολίττ,; Δίρχ'ον ϊ,ί ό νυν εΰχλεώί
ΐτ.ιαο/εύων Ίωακε'.α Δ'. (ϊημ. έκο. «ΊΙμερ. Ανατολάς».)
158
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Η ΕΠΑΡΧΙΑ ΣΕΡΡΩΝ
ΚΑΤΑ
ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΑΙΑΙΡΕΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΛΕΥΤΙΚΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ.
Ή "/.ατά την εκκλησιαστικήν οιαίρεσιν έΊταρχία Σερρών ίρίζεται
πρός Β μέν υπό τής ορΐσβιράς Βόζ-δάγ καί Κβρά-ϊάγ, τοΰ δψβυ;
τή; βορειοτέρας θέσεως Β ρ ο ν τ ο ϋ ς σημευυμένου έν τ;ϊς χάρταις
τοΰ Η. Κίθρβι-1 διά τού1 αριθ. 110, πρός Λ υπό των βΐυνών Λα-
■χανα ■/.»: Στεφανινών, κρός Α υπό τού Μενοι/.ίου ορο.ις κ«ι τοΰ
ρού τού Στρυμίνος άπό τής Κερκινίτιδος λίμνης μέχρι των έκ-
β;λών οϋ>τ&· τα ϊέ πρϊς Ν αυτής ορια άποτελϊΐ ή τού ίρυμονι-
κ;ΰ κόλπου παραλία, ή εντεινομένη άπό των εκβολών τού Στρυμόνος
μέχρι τού ΐπί τού μυχοΰ τού κόλπου τούτου ευρισκόμενα χωρίου
ΣταυροΟ, παρ' ω ευρίσκονται έρεί~ια άρχχίας πόλεως, ήτις ΰποτί-
)εται ότι είνε τα Στάγειρ». Δια τής επαρχίας ταύτης διέρχεται Ί.ν.
ό ττοτχμό; Στρυμών, ούτινος τα ρεΐθρα διαρρέουσ: την γόνιμον Σίρ-
ραϊκήν πεϊιάδ» κατά μή'/.ΐς, ν5ν μέν πίλλήν προξενοϋντα βλάβην
%»ΐ; ~;?'·ς γαίϊ'.;, α; ε;ς μεγάλην ά/.τΐνα εκτάσεως καταπλημμυ-
ροϋντα μεταβάλλουϊΐν είς τέλ;;.ϊτα, εις τί μέλλον δέ πηγή εϋμαρείας
•/.αι εΰτυχίας τ:ΐς κατοίκοις άπ-βησόμενα, άν τό έ-'.χε'.ρτ,Οέν 5 ? ί ϊρ-
•{νι τ;ΰ ■/.αταΐτήται τόν Στρυμόνα -λωτόν άχθ^ αϊαίως είς πέρας.
Ή έπαρχία Σερρών περιέχει πόλιν μέν μίαν, τάς Σέρρας, ούο οε
ν.ωμΐ-ίλίις την Νιγρίταν (έλληνϊφωνον) καί την Βροντοΰν (βουλγα-
ρόΐωνον) καί χωρία 85, ών 33 έλληνέφωνα, 46 βουλγαρίφιονα
κα'. 6 άθ'.γγανίφωνα. Άπαντα τα τί, Μητροπόλει Σερρών ύπαγό-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 159
μενά χωρία ύ-άγονται καί πολιτικώς είς Σέρρας έκτό; 4, ών 3 μέν,
Βραστά, Μασλα'ρι καί Στεφανινά ΰ-αγονται πΐλιτιν.ώς είς την Γεν.
Διοίκησιν Θεσσαλονίκης, 1ν δέ, τό τσιφλίκιον Τίΰμπα, ίι-άγεται εις
την δποδιοίκησιν Ζηλϊαχόβης.
Έκ των 33 έλληνοφώνων χωρίων τσιφλί/.ιά εϊτιν ε;, έκ δέ των
βουλγαρο?ώνων μόνον 14 εισίν ίδιόκτητα, άπαντα δέ τα λοιπά τσι-
φλίκια- έπίσης τσιφλίκιά εισί καί τα 6 άθιγγανίφωνα. "Απαντα τα
βουλγαρόφωνα χωρία αναγνωρίζουσι την δικαιοδοσίαν τν;ς Μητρο¬
πόλεως Σζρρώι καϊ έμμένουΐι τοίς καθεστώσιν.
σομένων δήλον γενησεται.
II
1
Σέρραι, πόλις αρχαιοτάτη καί. σπουδαία, ίίρα σήμερον^ της
έ-αρχίας Σερρών έκκλησιαστικώς καί πρωτεύουσ» πολιτικώς 6 υ«-
Λημοώ/'Ε^α^εύσεως ώς ίσοβάθμιον τοίς έν ΈλλάΒι. Έν α^τ
ιν καθηγητήν διά τα ?υσικομα0ημ«ικά καί τά ίερα.
β'. Παρθεναγωγεΐ,ν κεντρικόν αριθμόν 277 μαθητρίας, διαιρου-
160 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
μένας είς 4 τάιςεις δημοτικοΰ καί είς 5 έλλη·ιικοΰ, ου ή ανωτέρα
άντιστοιχεϊ πρός β' γυμνασιακήν. Έν αυτώ διδάσκουσι 4 ϊιδάσκαλοι
κα; 7 διδασκάλισσα!.
γ'. ΠαρΟεναγωγεΤον τοΰ πρΐαστείου "Ανω - Καμενίκης είς δύο
οΊηρημένον τμήματι καί περιλαμβζνον 62 μαθητρίας -/.αι νήπια δι-
δασκόμενα υπό μιάς διδασκάλου καί μιας βΐηθού.
ο'. ΠαρθεναγωγειΌν τού —-οαστείου Κάτω-Καμενίκης περιέχον
μαθητρίας καί νήπια 110 διδασκομενα υπό μιας διδασκάλου καί
μ.ιας βοηθοΰ.
ε'. Νήπιαγωγεΐον κεντρικόν εις αϋτο φοιτώσιν 190 νήπια υπό
δύο νη-ιαγωγών διαπαιδχγωγοΰμενα* είνε δέ διηρημένον εις ούο τμή-
ματα. είς -/.υρίως νηπ·.ακόν καί είς δημοτικόν, άποτελοΰν την κατω-
τάτην τάξιν τού 3ημοτ·.κοΰ σχολείου των κορασίων.
στ'. Τό έν Άρ»μπατζή-μαχαλά νηπιαγωγεΤον νήπια 54' Νη-
πιαγωγός 1.
ζ'. Α' Δημΐτική σχολή, άριθμοΰσα μαθητάς 310, είς 5 τάξεις
ε'·ΐι?'Ί'Μ'':'·ι:1 'λχ'· υπό 'ές διδασκάλων διδατ/ομένους.
η'. Β' Αημοτική σχολή· τάξεις 4, μαθηταί 129, διδάΐκαλοι 3.
θ'. λημοτική σχολή Άνω-Καμενίκηςτάς. 4, διΒάσκ. 2, μαθητ. 76.
ι'. » » Κάτω-Καμενίκηςτάξ,Ι,διδάσκ. 1, μαθητ. 60.
ια'. » » Άραμπατζή-μαχαλατάξ.Ι,διδάσκ.Ι,μαθ.54.
Ά ν α κ ε φ α λ α ί ω σ ι ς. Έκ των ανωτέρω έξάγόται ότι έν τη τ,ί-
λει Σίρζώ·> υπάρχουσι σχολεΤα ενδεκα, άνήκοντα τί) ορθοδόςω κοι-
νίτητι Σερρών φοιτώο·1. ο' είς αΰτά επί τού παρόντος μαθηταί 1563,
ών άρρενες μέν 980, θήλεις δέ 583, διδασκομβνοι υπό 37 διδα¬
σκάλων -/.αί 2ι3»σ7.αλισΐών.
Σημείωσις. Έν τή πόλει Σερρών υφίσταντο επί δωϊεκαετίαν
και τα ;5ιωτ!·/.ά σχολεΐα Δ. Μαρούλη, είς α έφοίτων μαθηταί τό
5λο·> περι τ:1ις 200 κατ' Ιτ:ς έξ έ/.ατέρου τοΰ φύλου, άλλα ταυτα
ν.ατά τό ένεστώς έ'τος οΐϊλύθησαν.
Κωμίπολις Νιγρίτα περιέχβι υπέρ τάς 2300 κατοίκων
απάντων χριστιανών ορθοδόξων. Σϋντηρεΐ δημοτικόν σχολείον, μετά
δύο τάς. σχολαρχείίυ, παρθεναγωγεΐον καί νηπαγωγεΐϊν, είς α φοι—
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 161
τώσι μαθηταί καί μαθήτριαι 280, διδασνέμενο: υπό 3 διδασκαλίαν
λα'ι δύο διδασκαλισσών.
3
Έλληνόφωνα χωρία εχοντα σχολεΐά είσι ταυτα:
1 -ύρπα' κάτοικοι 1150. Δημοτική σχολή μία, είς ήν φοιτώσιν
100 μαθηταί υπό δύο διδασκάλων διδασ/όμενοι.
2 Τσερπίστα· κάτοικοι χριστιανοί 645, οθωμανοί 350. Δη¬
μοτική σχολή μεθ' ενός διδασκάλου καί 50 μαθητών.
3 Ά η δ ο ν ο χ ώ ρ ι ο ν κείται επί λόφου μαγευτικήν θέαν έχον¬
τος· είς την περιφέρειαν τοΰ χωρίου τούτου άπαντώσι πολλά άρχαΐα
λείψανα είς τοΰμφανές ή κεχωσμένα. Περιέχει κατοίκους 1000,
οΐτινες συντηροϋσι καλώς κατηρτισμένον δημοτικόν σχολείον καί νη-
παγωγεϊον, είς 3 φοιτώσιν 110 μαθηταί καί μαθήτριαι. (Διδά-
σκαλος 1. Νηπιαγωγός 1.)
4 'Αχινός- περιλαμδάνει 825 κατοίκους μετά σχολείου δημο-
τικοϋ, είς δ φοιτώσι 50 μαθηταί.
5 Χοΰμκος· κάτοικοι 570. Δημοτικόν σχολείον μετά 60 μα¬
θητών καί νηπιαγωγεΐον μετά 40 νηπίων. (Διδάσκαλος 1. Νηπια-
γωγός 1.)
6 Τζίντζος· κάτοικοι 710. Δημοτικόν σχολειον, είς ι φοιτώσι
40 μαθηταί.
7 "Εξχοβα· κάτοικοι χριστιανοί 375, οθωμανοί 200. Κέκτητα·.
δημοτικόν σχολείον, είς δ φοιτώσι 35 μαθηταί.
8 Κ ο 3 τ σ ι ο ς· κάτοικοι 400. Δημοτική σχολή μετά 40 μαθητών.
9 Κ αστείον περιλαμβάνει 165 κατοίκους καί συντηρεΐ γραμ-
ματοϊιδασκαλεΐον, εις δ φοιτώσι 10 μαθηταί.
10 Ά ν ω - Κ ρ ο ύ σ σ ι ο 6 χ κάτοικοι 350, συντηροΰντες δημο¬
τικήν σχολήν μετά 45 μαθητών.
11 Κάτω-Κροΰσσιο6α· κάτοικοι 310, συντηροΰντες δημο¬
τικήν σχολήν μετά 30 μαθητών.
12 Βραστά· κάτοικοι 535. Δημοτική σχολή, περιέχουσι 30
μαθητάς.
13 Μ*σλάρι· κάτοικον χριστιανοί 280, όθωμανοί 250. 1>μ-
ματοδιδϊσκαλεϊον, είς δ φοιτώσι 15 μαθηταί.
• 11.
162 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
14 Στβφ»νιν'ά, κατοικούμενα υπό 515 ψυχώ /. Συντηρεΐται
καλόν δημοτικόν σχολείον, είς δ φοιτώσι 50 μαθηταί.
15 Σ α ι τ άς* κάτοικοι 210. Γραμματοδιδασκαλεΐον μετά 10
μαθητών.
16 Όμοίιρ-βεή· κάτοικοι 570. Δημοτική σχολή μετά 25
μαθητών.
17 'Αβδαμάλι* κάτοικοι χριστιανόν 390, όθωμανοί 100. Δη-
μοτική σχολή μετά 30 μαθητών.
18 Δημητρήτσι* κάτοικο'. χριστιανοί440,όθωμανοί 200. Δη-
μοτική σχολή μετά 40 μαθητών.
19 Α ο β ι σ τ α" κάτοικοι 1473, οΊατηβοΰντες καλώς κατηρτισμένον
δημοτικόν σχολείον, εις 3 φοιτώσιν 90 μαθηταί, καί νηπιαγωγεΐον,
είς ο φοιτώσι νήπια 85. (Διδάσκαλ^ος 1. Νηπιαγωγος 1.)
20 Ιαρμουσακλή' κάτοικοι97Ο, διατηροθντες δημοτικόν σχο¬
λειον μετά 108 μαθητών.
21 Τοπόλιανη· κάτοιχ.5ΐ 948, διατηροΰντες δημοτικόν οχο-
λεΐον μετά 90 μαθητών.
22 Σουμπάς-Χϊοι"· κάτοιχοι924, διατηροίντες δημοτικόν σχο¬
λειον μετά 45 μ,αθητών.
23 Β εξ νικ ο ν κάτοικοι χριστιανοί 1097, όθωμανοί 160. Δημο-
τιχή ΐχολ^ή μετά 70 μαθητών.
24 Ζερβοχώριον κάτοικοι 140. ΓραμματοόΊοατλαλέΐον μετά
10 μαθητών.
25 Νιγκοσλάβι· κάτοιχοι χριστιανοί 200, όθωμ. 200. Γραμ-
ματοδιδασκαλειόν μετά 20 μαθητών.
26 Κοπάτσιον κάτοικοι χριστιανοί 300, οθωμανοί 150.
ΓραμματοΒιοασκαλεϊον μετά 25 μαθητών.
27 3 υ λ ό τ ρ ο ν κάτοικοι χριστιανοί 150, όθωμανοί 200. Γραμ-
ματοδιδασκαλεΐον μετά 10 μαθητών.
4
Έλληνόφωνα χωρία (τσιφλίκια) στερουι/,ενα σ/ολείων.
1 'Απηδ ι αί ς· κατϊ'.κοι χριστιανοί 40, όθωμανοί 50.
2 Παλαιίτρος καί Ίδήρων » 190, » 150.
3Δερβέσιανη » 35.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 163
4 Ζηλ·· . •/Λζν:ι.-Λ χρυτιανοί 75, όΌωμανοί 50.
5 Τοΰμπα » 150.
6 Νούσκα (άνω) » 115.
Άνακεφαλαίωσις. Γενικδς πληθυσμός των έλληνοφώνων
χριστιανών -/.ατοί/.ων τής επαρχίας Σερρών κατα την εκκλησιαστικήν
οιαίρεσιν: 28,547.
Σχολεΐα πόλεως Σαρρΰ)·/ 11, μαθηταί 1563, διοάσκ. 39
» κωμοπόλεως Ν'.γρίτης 3, » 280, » 5
,, 27 έλληνοφώνων χωρίων 27, » 1339, » 30
Γεν.έξαγόμ. διά τού; έλληνοφώνου; ί ... 3182 74
κατοικους τής επαρχίας ~Ζερρ&·/
Άναλογία των μαθητευόντων έν σχέσει πρός τόν αριθμόν των
κατοίκων έν τω έλληνοφώνω πληθυσμώ 1: 8 1/2 περίπου.
Εις τα 6 έλληνόφωνα χωρία δέν είνε δυνατόν νά διατηρηθώΐι
οχολεια Ινεκα το3 ίλιγαρίθμου κα'. της πενία; των κατοίκων, οΐτινες
δέν έχουσιν '.διοκτησίας, άλλ' οΐκοϋσιν έν τσιβλικίοις, ώς είρηται.
III
1
Βουλγαρόφωνα χωρία εχοντα σχολεϊα (έλληνικά).
1 Βροντοΰ· χωμόπολις 5χο«σ« 4000 κκβίκων βίς^τήν κω-
μόπολιν ταύτην δ-ατηρεΐται δημοτική σχολή, είς ήν φοιτώσ·. 210 μα-
θηταί, καί νηπιαγωγε«ν, είς 3 φοιτώτι πίρ! τα 60 νήπι». (Λιοά-
σκαλο: 2. Νηπιαγωγός 1.)
2 Φράστιανη (ά'νω)· 450 χάτοι*. Γρα-^.ατοοιθατ/.. 10 ,χαβητ.
3 Ταχοβ'ίτσα· 280 » » 10 "
4 Δοτλί- 275 » " 17 "
10
5 Κάρλί-κιοϊ· 400 » " 10 "
Ο Λράνοβον 200 » « 12 "
7 Μερτάτι· 325 » » ■ 10 "
8 Π ρ ο α ε ν ί χη (έν μέρει τ«?λ·:κ·.)· 570 «τβικίΐ. Γρα
σκαλεΐον, 25 μαθηταί.
9 Χο μόν τος (τ*?λί«)- 275 κίτίΐκΗ χριοτιανοί, 200
Γλεϊον, 10 μαθηταί.
164
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
;■*
10 Κ α λ έ ν δ ρ α (έν μέρει τσιφλίκ·.)· 225 κάτ. Γραμματ. 10 μ»θ.
11 Καρατζάδες » 270 κάτ. χριστιανοί, άθίγ-
γανοι 70. ΓραμματοδιδασΑαλεΐον, 10 μαθηταί.
12 Μ ο υσλ ι μ-Κάμη λ α (έν μέρει τσιφλίκι)· κάτ. χριστιανόν
250, άθίγγανοι 75. ΓραμματοόΊδασκαλεΤον, 18 μαθηταί.
13 Μ ε λ ε ν ι κ ί τ ζ ι (έν μέρει τσιφλίκι)· κάτοικον χριστιανόν 600.
Γραμματοδιδασκαλεΐον, 20 μαθηταί.
14 Έλσιανη- κάτοικοι χριστιανόν 600, δθωμιανον 200. Δημο-
τική σχολή, 45 μαθηταί.
15 Όρλιακον κάτοικοι χριστιανόν 500, όθωμανοί 200. "Εχει
δημοτικήν σχολήν, είς ήν φοιτώσι μαθηταί 30, καί νηπιαγωγεΐον πε¬
ριέχον 40 νήπια. (Διδάσκαλος 1. Νηπιαγωγός 1.)—70 μαθηταί.
16 'Ρ ά β ν α· κάτ. χριβτ. 566, οθωμ. 500. Δημ. σχολή, 45 μαθ.
2
Χωρία Γμ.ή τσιφλίκια") βουλγαρόφωνα άνευ σχολείων.
1 Αάκκος κάτοικ;ι 210
2 Μπάνιτσα » 600
3 Φ ρ ά σ τ ι α ν η (κάτω) » 600 -
4 Μετόχι » 150
5Μο6κλιανη » 150
Τσιφλίκια βουλγαρόφωνα άνευ σχολείων.
1 Βύσσιανη- χριστ. κατοι/,οι 200
2Καβακλή »
3Χριστός »
4 Κ ο ΰ λ α »
5 Τσιτσιλίγκοβον »
6Νεβόλΐανη >,
7 Γκΐα,οΰρ-Καμήλα »
8 Άγκο-Μαχαλάς »
9 Καρατζάδες(πέραν)»
10 Γενί-κιοΐ »
11 Μακέσι »
225
300
560
450
250, όθωμανοί 200
130
150
90
200 » 200
285 » 25
ΤΗΣ ΑΝΑ.ΤΟΛΗΣ 165
12 Γοΰδελΐ" χριστ. κάτοικοι 180
13 Τορπέστι » 60
14 Δραγίσι » 80
15 'Αβδουλα-μαχαλας » 80
ΙβΣακάφτσα » 300, οθωμανοί 100
17 Κισλήκι » 60
18 Βεϋλίκ-μαχαλα » 160
19 Κακαράσκα » 165 » 100
20 Γενί-μαχαλας » 120
21 Σάλ-μαχαλας » 130
22 Κίζ-πικεσί » 65
23 Ά δ άς » 70 » 30
24 Γενί-τσεφλίκ » 45
25 Βερτζιανή » 140
26 Μέργχανη » Ι29
'Ανακεφαλαίωσις διά τα βουλγαρόφ. χωρία.Γεναός
πληθυσμός των βουλγαροφώνων χωρίων των ΰπαγομένων β***·"1*"
ι ν' 1ο1"0
στικώς είς Σέρρας......
Σχολεΐα έν 16 χωρίοις καί τσιφλικίοις...... *
'Αριθμός μαθητήν.............
'Αριθμός διδασκαλίαν .............
Άναλογία των μαθητευόντων έν σχέσει πρός τόν αριθμόν των
κατοίκων 1 : 25 —ρίπου.
Σ η μ ε ·' ω σ ι ς. Εις τίνα β=υλγαρό?ωνα '/^α υπάρχουσι καί τίνες
οικογένειαι βλαχό?ωνοι. Ώς ϊ' έκ των ανωτέρω έξάγεται τό ήμκυ
σνεδόν των βουλγαρο,ώνων κατοίκων στερέίτ» Βιοχτησιας, εργα-
ζ^νται 8'ούτοι ώς δ,ϋλοπίίροικι εις τάς ιδιοκτήτας των Μουσουλ¬
μάνων καί Έλλήνων.
IV
Τσιφλίκια άθιγγανόφωνα (άνευ σχολείων).
1 Βερνάρ·.· κάτοικοι χριστιαν:ί 40
2 Νεοχώριον » 10^ ,
3 Άλί.μ.έϋ-χ.οϊ - 252, όθωμανοι 150
166 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
4 Φ υ τώ κ ι· κάτϊΐκοι χριστιανοί 160
5 Β α ϊ ρ α κ τ ά ρ-μ α χ α λ α ς » 200
6 Γ ε ω ρ γ ο υ λ α » 90
Πληθυσμός των ες άθιγγανοφώνων τσιφλιχίων 847.
Γενικόν έξαγόμενον 5ιά την επαρχίαν Σερρών.
"Ορθόδοξον χριστ. έλληνίφωνοι 28547 Ν
» » βουλγαρόφ. 16190 όλικος πληθ. χριστ. 45584.
» » άθίγγανοι 847*
Σνολεΐα έλληνικών κΐινοτνίτων 41) ,, , , , % , , ηη
Ι ολικος αριθμος σχολείων 60
» (έλλην.) βουλγαρ. » 19) γ ι λ
Άριθμός μαθητών έλληνοφώνων 3182) , , _ __.
' ' , [ όλικος αριθ. μαθητων 3774
» » βουλγαο^ών. 592) Γ
Αριθ. διδαΐ. έν ταίς έλλην, κοινίτ. 74),. , Λ.Λ ,. ηο
' ,' . _ Γ όλ-.κίς αριθ. διδασκάλων 93
» » » » βουλγ. »
IV)
Τ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 167
©'.
ΤΑ ΕΝ ΙΩΑΗΝΙΝΟΙΣ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ φΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΑ ΚΑΘΙΔΡΥΜΑΤΑ.
Σχολή έν Ίωαννίνο,ς συνεσταθη 4~ «υ 1282 έν τη νήσω τω·»
Ιωαννίνων πρώτον κα'ι είτα έν τη πόλει υιώ «Ο οίκου των οε—-
των Φιλανθρωπινών, χβλουμένη Φροντιστήριον Φιλανθρω-νβν, λμ
διετηοήθιη μένρι τοΰ 1644.
Ταύτης δέ Ισά^ς νά Χειτουργή τω 1644, ΒΓ Ιλλ^-Ρ*·,
συνέχειαν έποίησεν ίλλη σχολή Ιδρυθείσα υπό Έ^«νιου_ Ηγουμε-
νου, ίνα δίδωνται έν αυτή γραμματικλ και επιστημ αι κα.
Τ:λολογί«·αοτ^-ρβ.β^^
ρομνημονος τω 1691 καί Ν«»λ_» Καραίώάννου τ^ 1732 ω, μα-
θητών αυτής είνε καί Βησσαρίων ό Μακρήί «« Γ-ργιος ο -^
1Ϊολή ετέρα συνεβτάβη υπό Αεονταρή Γκιούμα τω 1071 μετ.
κτιρίΐ έΐίτηά οίκοδομηθέντος καί ^«^^^^
χορηγησάντοΐνκαίαλλων, μάλιστα τού Λάμπρου Μαρ^ση, δ. κα.
ίκίήί μεγάΛη. Ταύτης έσχολάρχησαν ό Βησσαριων, ο Πχ*£
ό ΣυγδΓαρής, Μεβά&ος Άνβρχχίτ,ς «Ι Β.λ*Η»ς '
ό διάτήν £- αυτού καί « «»« ό'νομα α«δ:υς εις
Βαλά,ειον έχ,ληθεΐσαν. Μετα την κατά ^>™
άδειαν των κληροδοτηματων ™
V
δ' Έπιφανειος σχοΧή ανεκαινί^ «£*, -
χρου καί Σίμωνος Μ,ρούτσων τω 1742 και ω^σ),
Μαρουτσαία μέχρι της δ-αΧύσεως αυτής τω 1.97.
χηΐ αυτής ένΒόξως Ευγενεί:; ό ΒούΧγαρις, τρο,^ς
^
168
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Γκιούμα, δ Ίερομόναχος Τρύφων καϊ μετά διάλειμμα λειτουργίας
30 ετών δ Αθαν. Ψαλλίδας. Ή Μαρουτσαία σχολή μαρανθεΐσα δι'
έλλειψιν πόρων άντικαθίσ-αται διά νέας σχολής υπό Ζώη Καπλάνη
τω 1798 καί όνομάζεται Καπλάνειος, πλουτισθεΐσα καί διά βι-
δλιοθήκης καϊ οργάνων τής Φυσικής, ής διετέλει σχολαρχών ό Ψαλ-
λίδας μέχρι τοΰ 1819 καί μαθηταί εισί καί ό Άσώπιος καί ό Φι¬
λή τας.
Μετά την τύχην των σχολείων, ένεκα των συμβάντων τοΰ 1821—
1822, πρός αντικατάστασιν αυτών συνεστήθη τω 1828 υπό των Ζω-
σιμαδών σχολή έπώνυμος, Γενική Έλληνική σχολή τής αδελφότη¬
τος των Ζωσιμαδών τω 1841 διά νέων κληροδοτημάτων των άει-
μνήσιων άνδρών εΰρύνεται ό κύκλος τής ενεργείας αυτής. Ταύτης
έίχολάρχησαν κατά διαδοχήν α Γεώργιος ΑΓσωπος, 'Αναστάσιος Σα-
κελλάριος, Σπυρίδων Μαναρής καί νυν σχολαρχεΐ Μιλτιάδης Παντα-
ζής. Προήχθη δέ εις βαθμόν γυμνασίου καί διατελεί τοιούτον μέχρι
τοΰ νυν άπό τίΰ 1838. Σκοπός τής σχολής είνε ή κυρίως προπαίδευ-
σις πρός τάς πανεπιστημιακάς σπουδάς· έννοεΤται δ'δτι πολλο'ι των
πρός έττιστήμϊς παιδευομένων τρέπονται επί τό διδασκαλικόν Ιργον.
Ή περίοδος των μαθημάτων είνε κκρίως μέν όκταετής κατά τάς οκτώ
τής σχολής τάςεις, τέσσαρας σχολειακάς καί τέσσαρας γυμνασιακάς"
μαθηταί είνε δεκτοί εις την Σχολήν οί άπολυίμενοι έκ τεταρτοετοθς
δημοτικοΰ σχολείου. Γλώσσαι διδάσκονται έν αΰτ^ έλληνική, λατινική,
γαλλική· μαθήματα δέ 1) έλληνικά μέν διδάσκονται ώς έν τοίς έλ-
ληνικοΐς σχολείοις καί γυμνασίοις της Ελλάδος μετά ζολλών γραπτών
άσκήσεων έν τή αρχαί» καί νεώτεραι γλώσση /.αί των άναγκαίων εΐ-
σαγωγών, δι'ών συμπληρούται συνοπτικώς ή έλληνική γραμματολο-
γία καί ή ρητορική καί ιΐοιητική. 2) λατινικά καί γαλλικά καί μα-
θηματικά καί φιλοσοφικά καί θρησκευτικά κατά τα έν Ελλάδι σχο-
λεΤα καί γυμνοίσια. 3) Ίστορία έλληνι/ή βιογραφική έν τί) α' καί 6'
σχολείου, έλληνική χρονολογική έν τη γ' καί δ', έκ τής γενικής ή
των άνατολικών εθνών καί ή έλληνική μυθολογία έν τη α' γυμνα¬
σίου, ή ρωμαϊκή ίστορία έν τη 6' γομνασίου, ή των μέσων χρόνων έν
τη γ' καί των νεωτέρων έν τη δ'. 4) Φυσικά, στοιχεϊα βοτανικής,
ζωολογίας, ορυκτολογίας, γεωλογίας, κΐσμογραφίας καί χημείας,
ανθρωπολίγία καί φυσική. 5) Γυμναστική.—Οί έν τη Σχολη δ'.δά-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 169
σκοντες είνε 13, ών έν τώ γυμνασίω μέν 8, έν δέ τω σχολείω 5. Μα¬
θηταί υπέρ τους 300, έν τω σχολείω καί έν τω γυμνασίω. Συλλογή
οργάνων της Φυσαής πλήρης. Βιίλιοθήκη έκ 40Ό0 βιδλίων, φιλο-
λογικών τό" πλείστον, συνισταμένη.
Δαπανώνται ετησίως εις μισθους καθηγητών καί διδασκαλιών, ώς
καί είς χορηγίας ΰ-οτρίφων μαθητών τής ανωτέρω σχολής, περί τάς
1500 λίρας όθωμανικάς.
Υπάρχουσι προσέτι έν Ίωαννίνοις 4 δημοτικά σχολεΐα των αρρε¬
νων, έξ ών τα μέν 3 έχουσι 4 τάξεις συνδιδακτικάς, τό δέ τέταρτον
τρείς μόνον τοιαύτας καί φοιτώτιν είς αυτά περί τους 80 μαθητάς. Ή
διδασκαλία γίγνεται κατά τό νεώτερον παιδαγωγικόν σϋστημα των
έν Αθήναις δημοτικήν σχολείων, υπό 17 έν συνόλω διδασκάλου.
Δαπάνη έτησία περί τάς 750 λίρας όθωμανικάς.
Πρός τούτοις υπάρχουσι 3 παρθεναγωγεΐα, Έλισαβέτεια έπικαλού-
μενα καί διατηρούμενα ώς επί τό πλείστον έκ τού κληροδοτήματος
τής αειμνήστου Έλισάβετ Καστρισίου. Τό μέν εν έξ αυτών, τό -/.αί πρώ¬
τον προσαγορευόμενον, εχει 7 τάξεις (4 συνδιδακτικάς κ*! 3 ελλη¬
νικάς), τό δέ δεύτερον 6 τάξεις (4 συνδιϊακτικάς καί 2 ελληνικάς),
καί τό τρίτον 3 τάξεις, απάσας συνδιδακτικάς. Φοιτώσιν είς αΰτά περί
τα 660 κοράσια, έν όϊ; συναριθμοΰνται καί νήπια, αρρνιάτ- καί θή-
λεα διδασκίμενα έν τοίς νηπιαγωγείοις των αυτών παρθεναγωγείων.
Ή διδασκαλία γίγνεται όμοία πρός την των έν Αθήναις παρθεναγω-
γείων. Διϊάσκουσι δέ έν αυτοίς έν όλω 18 ποόσωπα, έ; ών 16 δι¬
δασκάλισσα! καί 2 διδάσκαλοι τής άρχαίας έλληνικής. Έτησία δα-
πάνη περί τάς 770 λίρας όθωμανικάς.
Διατηρείτο έντός τοθ τρίτου παρθεναγωγείου ν.αί ύφαντήριον, έν ω
κατασκευάζονται διάΐορα μάλλινα ΰ?άσματα πρός χρήσιν έγχώριον. Έν
τω καταστήματι τούτω έργάζονται περί τα 60 κοράσια έκ των πτω-
χοτέοων οΐκονενειών, είς α δίδεται πρός αμιλλαν χρηματ-.κή τις συν-
δρομή. Διαιροΰνται δέ είς 4ταξεις, ϊιϊασχόμενα την 6?αντιν.ήν τέχνην
υπό δύο διδασκαλιών. Έτησία δαπάνη περ! τάς 120λίρ.όθωμανικας.
ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΑ ΚΛΤΑΣΤΗΜΑΤΑ.
Νοσοκομείον Χατζή Κώνστα, διατηρούμενον έκ των τίκων των έν
Ρωσσία κατατεθειμένων κεφαλαίων τού άοιδίμου ΊΒρυτ-^ Γεωργιου
170
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Χατζή Κώνττα καί περιλαμβάνον περί τάς 20 κλίνας ασθενών, θε-
ραπευομένι>ν ΰ~ό ϊύο ιατρών έπιστημόνων. Έτησία δαπάνη περί τάς
350 λίρας οθωμανιχάς, έκτός τής άξίας των φαρμάκων, τα όποΐα
λαμβάνονται έκ τού ΰπαίρχοντος φαρμαχείου των πτωχών, υπέρ δια¬
τηρήσεως τοθ έποίου δαπανώνται κατ'έ'τος περί τάς 700 λίρας οθω-
μανικάς, έν αίς συμπεριλαμίάνεται καί ό μισθός των ιατρών των
έπισκειττομένων τ;υς πτωχούς άσθενεΐς τής χριστιανικής κοινότητος
τής πόλεως.
Κοίνον νοσοκομείον ή μάλλον πτωχοκομεϊον έντός τοΰ όποίου Ιν-
διαιτώνται ά'ποροι οικογένειαι καί έρφανά κοράσια περί τα 130 τόν
αριθμόν έν συνόλω, διατηροΰμενον ώς επί τό πλεϊσ-ον έκ χρημάτων
των άοιδίμων Ζωσιμαδών καί ά'λλων μακαρίων έλεοθετών. Έτησία
δ—ανη περί τάς 400 λίρας οθωμανικάς.
Γεροντοκομεϊον κεριθάλπον περί τους 40 γεροντας των δΰο φύλων.
Έτησία δαπάνη περί τας 400 λίρας οθωμανικάς, χορηγουμένας απο¬
κλειστικώς έκ των κληροδοτημάτων των άειμνήστων Ζωσιμαδών.
Δαπανώνται προσέτι κρός συντήρησιν νόθων παίδων, αρρενων τε καί
θηλέων, περί τάς 500 λίρας οθωμανικάς, χορηγουμένας άδιαχρίτως
εκ τοΰ συνόλου των κληροδοτημάτων.
(Σημ. έκδ. Ήμερολ. Άνατολης.) Α'. λίαν ίνοιαφέρονσαι αυται £Ϊδτ5σεις ττερ!
των έν Ίωαννίνοις έχπαιοευτιχών /.αι οιλανθρωπ. χαθιδρυμάτων όφείλονται τω
ΙχεΓ αξιοτί[).ω φ'.λω χαι χαλώ πολίττ; Νικολάω Δρόσω.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
171
Γ.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ.
Α'.
ΝΕΩΤΑΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕΛΙΣ.
Κληθείς δ~ως συντελέση) καί έγώ είς την έκδοσιν τοϋ εφετεινού
«Ήμερολογίου τής Άνχτίλής» δέν έϊίΐτασ* νΐ «έμψω τάς ολί¬
γας ταύτας σελίδας. Νομΐζω δέ ότι θ' άναγνωσθώσι μετ' ένϊιαφέ-
ροντος, καθ' όσον άποβλέπουσιν είς χωρίον τοϋ Βοσ-όρου έ-; τε τής
εποχάς των Βυζαντινήν κα'ι τελευταίως έ'τι σημαντικόν ν.ν. ττ;λυπλη-
θίς, τό πάλαι Ά ν ά π λ ο υ ς καί Μ ι χ α ή λ ι ο ν καί των ' Α σ ω μ ά-
τ ω ν έπιχαλοΰμενον καί τέλος Ά λ β α ν ι τ ο χ ώ ρ ι ο ν , τίυρχιστί
Άρναοΰτ-κιοϊ, άπό τού έν αυτώ κατ' άγνωστον εποχήν ο·κ·.σμ;3
Άλβανών, ή κοινώς Μέγα 'Ρεΰμϊ, παρωνυμούμενον άπό τοΰ πλησίον
ρέοντος ίρμητιχοΰ ρεΰματος. Διχσημος έν αύτω ίϊία ήτο ό ναός τοΰ
"Αρχιστρατήγου ή των 'Ασωμάτων, ου ή κτίσις άνάγεται είς Κων¬
σταντίνον τόν Μέγαν (*) καί τόν Μέγαν Ίϊυστιν.ανόν (527 — 565),
ή άνακαίνισις δέ είς Ίσαάκιον τόν Άγγελον (1185 — 1195), ώς
ίκανά πϊρί αυτών άναφέρϊ'. ό συγγραφίϋς τής «Κωνσταντινου-ίλεως»
(τόμ. Β' σελ. 115). Έν αυτώ εγένετο ή έκλογή τ:ύ πρώτου μη-
τροπολίτου καί ούχι (ώς μέχρι τής έκλςγής ταύτης έκχλεΐτβ)
άρχιε-σκίπου Δημητριάϊος Άθανασίου, καί τό επί ταύτη σιγίλλιον.
Ι*) Τούτου ε/Εκα, χαθϊ ή παράδοβΐί «νβφίρει, το δεξιον τλ-.ϊτμΛχι·λί τετί-
υτ,τα·. ;-' ονόαατ; τοϋ άγίου Κωνοταντίνου, ό δέ ναός ?·ρει το αΰτοζ,οατορ:-
'/λί στ,μια τοΰ ά=τοΰ πΐρά την αριστεράν πλευρόν.
172
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1) Έν τώ κώοΊχι των Πατριαρχείον, περιέχοντι τα άπό τσ5 1730
— 1760 ϋπομνήματα, είιρίσκω υπίμνημα έκλογής μητροπολίτου Λή-
μνου «ότε τής άγιωτάτης ταύτης μητροπόλεως άπροττατεύτου κα'.
δι'χα γνησίου άρχ'.ερΐως μεινασης» έκ τοΰ θανάτου τοΰ τέως μητρο¬
πολίτου Παρθενίου. Κανον.καί ψήφθι των ένδημοΰντων αρχιερέων
αδεία τοΰ πατριάρχου Κυρίλλου (*) τίθενται έν τω ί ε ρ ω ναώ των
Άσωμάτων τοΰ Μέγα λ ου 'Ρεύματος, έκλέγεται δέ δ
πανοσιώτατος έν ίερομονάχο'.ς κΰρ Ίερόθεος χρηματίσας καί δευτε-
ρεύων τού οΐκουμ. Ορίνου. Τούτο έν ετει (αψνστ' κατ' αδγουσ. ϊνοΊκτ. 8'.
2) Έν τω αύτω ναώ των Άσωμάτων, ώς εΰρίσκω έν ετέρα σε-
λίδι τοΰ αΰτοΰ κώδικος, συνήλθον επί πατριάρχου Σεραφείμ (1757—
μαρτίου 1761) οί άγιοι άρχιερεΐς χρός εκλογήν άξίοιι πρόσωπον τοΰ
άναδεξίμένου την -οιμαντορ'.κήν ρβδον τής άρχιεπισκοχής "Ανδρου,
δτε τοΰ έν τη νήσω ταύτη άρχιερατεύοντος Νεοφϋτου τό ζήν εκμε-
τρήσαντος, έξελέξαντο δέ τϊν όσιώτατον έν ίερομονάχοις κυρ Φιλό-
θεον. Ή έκλογή εγένετο τϊν οκτώβριον τοΰ 1758.
Έν τω ναώ τούτω των Παμμϊγίατων Ταξιαρχών εϋρίσκω γενο¬
μένας εκλογάς άρχιερατικάς κατά τοΰς τελευταίας χρίνους τής
παρελθούιης έκατονταετηρίδος καϊ τάς αρχάς τής ήδη τελευτώσης.
Ταύτας ήδη κατά σειράν ενταύθα ί'κ σημειώματός μου παρατίθημ1.,
παραβαλών τάς εποχάς τω επί τούτω πατριαρχικω των ΰπομ,νημά-
των κώδικι.
3) Επί πατριοίρχου Γερασίμΐυ τοΰ άπό Δέρκων (3 μαρτίου 1794
—19 απριλίου 1797) τόν μάϊον τοΰ 1794 έπινεμήτεως ιδ' οί
ενδημίΰντες άρχιερεΐς συνέρχονται κ»ί έκλέγουσι τόν όσιώτατον έν
ίερομονάχο'.ς κΰρ Ίωχννίχιον άρχιερέα επί ψιλω ονόματι τής πάλαι
ποτέ διαλαμψάσης έπιΐκοπής Κρατέβου κατά θερμήν αίτησιν καί πα¬
ράκλησιν τοΰ πανιερωτάτου μητροπολίτου Πόσνας κυρ Παίσίου «προ-
τείνίντΐς τάς άνά την επαρχίαν αϋ-5ΰ χρείας καί την κρειβυτικήν
αΰτοΰ ηλικίαν» ένεκα της οποίας οΰκ ήν ίχανός περιέρχεσθαι όλην
την έ-αρχίαν αΰτ:ΰ είς έπίΐ/.εψιν τοΰ έμ-ΐστευθέντος αΰ:ω λογικοΰ
τοΰ Χριΐτοΰ -οιμνίου.
(*) Κύριλλος ό άπο ΝιχομΐΓ,θϊία; πατριαρχεύσας δις τώ 1748—1751 χ«ΐ
οπο τοΰ 1752—1757, ότι διεδίξαΐο αΐτον ό πρώην Προϊλάβου Καλλίνιχος.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 173
4) Τω αϊ,τω ετει κατά μήνα ιούλιον έπ'.νεμήσεως ιδ' εξελέγη
μητροπολίτας Δεδρών άντί τοΰ 'Ανθΐμου οϊκειοθελώς παραιτηιαμιένου
ό όσιώτατος πατριαρχικός εφημέριος κΰρ Καλλίνιχος τεθέντων συνυπο-
φηφίων, ώς λέγεται έν τω υπομνήματι, κα! τού δσιωτάτου Κυρίλλου
καί τρίτου τοΰ κΰρ Γρηγορίου.
Έν τω υπομνήματι τούτω, όπερ άνευρίσκω έν τω ύπ' αριθ. 349
κώδ. τής Μ. Έχκλησίας, ΰπογεγραμμένοι εισίν οί
·]- ΣΜΥΡΝΗΣ Γρηγόριος έχων καί τάς γνώμας τοΰ τε άγί:υ
Καισαρίας κΰρ Γρηγορίου, τοΰ άγίου Έφέσου κΰρ Σαμουήλ,
τοΰ άγίου Ήρακλείας κΰρ Μεθοδίου, τοϋ άγίου Κυζίκου κΰρ
Άγαπίου, τοΰ άγίου Νιχομηδεία; κΰρ 'Αθανασίου.
•ΐ* Ό ΑΓΚΥΡΑΣ Ίωαννίκιος, έχον καί τάς γνώμας τοΰ τε
άγίου Χαλκηδόνος κΰρ Ίερεμίου, τού άγίου Δέρκων κΰρ Μα¬
κ α ρ ί ο υ καί τοΰ άγίου Προύσης 'Α ν θ ί μ ο υ.
·|· Ό ΒΑΡΝΗΣ Φ ι λ ό θ ε ο ς, έχων καί την γνώμην τοΰ άγίου
Άγχιάλου κΰρ Ί ω α ν. ε ί μ.
5) Τω αύτω ετει κατά μήνα αύγουστον έπινεμήσεως ιδ' οί ένδ()-
μοΰντες αρχιερεί συνήλθον αύθις έν τω αύτω ναώ πρός εκλογήν προ-
σώπου άξίου τής επί ψιλω ονόματι πάλαι ποτέ διαλαμψασης άγιωτά-
της άρχιεπισκοπής Νεαπόλεως επί τω άποκατασταθήναι Προεστώτα
εις την "κατά τό Κοντοβκάλιον εκκλησίαν τής Έλπίδος. Οί άγιοι συ-
νοδικοί προέβησαν είς την άνάδειξιν άρχιερεως τη ένορία ταύτη τή
των ένοριτών Ινθέρμω αϊτή^ει καί ενυπογράφω παρακλήσε;· έςελέγη
δέ 5 όΐιώ-ατος έν ίερΐμονάχοις κΰρ Γεράσιμος.
6) Αΐτ^σει τοΰ πανιερωτάτου άγίου Φιλιι-ουπίλεως κυρίίυ Κυ-
ρΓλλου οί 4νΐ6ΐ άρχιερεϊς βυνέρχοντ« τω αυτώ μηνΐ καί ετει κ»ίψή-
οους κανονικάς προβάλλονται είς εδρεσιν άξίου καί άρμοϊίου προσω-
που τοΰ προχειρισθήνβι επίσκοπον επί ψιλω ονόματι της πάλαι ποτέ
διαλαμψάσης έ-ηαπ,ς Λεύκης, έκλέγουκ Βέ τόν όσιώτατον έν ίε-
ρομονάχοις κΰρ Καλλίνικον, τεθέντων σ-,νυ-οψηί'ων τού Φιλαθοτου
καί τού Κυρίλλου. ,
7) Παραιτησαμένου τοΰ άγίου Δημητριάδοςν,ΰρ Γρηγορίου οικειο-
βελώς καί άδιάστω.-, συνέρχονται έν τω ναώ των Παμμεγιστων Τα-
ξιαρχών προ; άνάδειξιν νέου αρχικώς, δστις πρώτος «» λαμ.ανει
τόν βαθμόν μητροπολίτου, ϊντος μέχρι τούδε τετιμημενου τού θρίνου
174
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
τούτου εις αρχιεπίσκοπον ■/.αί πρότερον έ'τι είς έπιΐ/.οπήν τού Λαρίσ-
σης. 'Εττίΐδή οε εγένετο ό προβιβασμ'ΐς τής άρχιεπισκοπής Δημητριά-
δος ■/.αί Ζαγορας είς μητρόπολιν, δημοσιεΰω καί τό επί τούτω πα¬
τριαρχικόν ■/.αί συνοδικών άνεκδοτον σιγίλλιον, ώς ν.αί αΰτό τού ΰτκ-
μνήματο; τό κείμενον.
« Τής άγιωτάτης άρχιεπισκοπής ήδη δέ είς μητρόπολιν τετιμη-
μένης Δημητριάδου καί Ζαγορας άπροστατευτου διαμεινάσης α:ε οή
τοϋ έν αυτή1 άρχιερατικώς προϊσταμέ'νου κυρ Γρηγορίου παραίτησιν
οΐκειοθελή καί άβίαστον ένυπόγραφόν τε καί ένσφράγιστον ιτοιησα-
μένου πρός την εκκλησίαν, ώς άντικρυ κατεστρωμένη φαίνεται (*),
ημείς οί ένδημοϋντες άρχιερεΐς —ροτρο—·?( κα'ι άοεί!ζ τοΰ παναγιωτάτίυ
καί σεβασμιωτάτου ημών αΰθέντΐυ καί δεσπότου τοδ οικουμενικού
πατριαρχου κιιρίου κυρΐου Γερασίμου συνελθόντες έν τω πανσέπτω ναώ
των Παμμεγίστων Ταξιαρχών τού Μεγάλου Γεύματος κα! Μβονς
κανονικΐ'ς -ρο6α)>λόμενοι είς εδρεσιν καί εκλογήν άςίου καί άρμοϊίου
προσώ-ου τού άναδεξομένοϋ την άρχιερατικήν προστασίαν καί ποι-
μαντορικήν ράβίΐν τής άγιωτάτης ταύτης μητροπόλεως πρώτον μέν
εθέμεθα τόν πανοσιώτατον έν ίερομονάχο'.ς κυρ Άθανασιον χρη;Λα-
τίσαντα μέγαν άρχιδ'.άκονον τής άγίας τού Χριΐτοΰ Μεγάλης Έκκλη-
σίας δϊύτερον οέ τ'ον Καλλίνικΐν, καί τρίτον τΐν Γαβριήλ, ών τα ονί-
ματα ■/.ατε-τρώθη έν τωϊε τω ίϊρω κώϊικι τής τοϋ Χρ'.στοΰ Μεγάλης
Έκκλησίας είς δ·ηνε/.ή ένδειξιν καί ασφάλειαν έν ετει σωτηρίω χι-
λιοστω οκτακίσιοστω έννενηκοστω τετάρτω λατά μήνα σεπτέμβριον
έπινεμήσεως ιγ'.
·}- Ό ΕΦΕΣΟΥ Σαμουήλ έ'χων καί τας γνώμας τοί τε άγίου
Κα'.σαρείας κυρ Γρηγορίου, τού άγίου Κυζίκου κΰρ Άγα-ίου
καί τ:ϋ άγίου Χαλκηξίνο; κυρ Ί ε ρ ? μ ί ο υ.
·*· ΗΡΑΚΛΕΙΑΣ Μ εθ ό διός.
·{- ΝΙΚΟΜΗΛΕΙΑΣ ΆΟανάσιος έχων καί τάς γνώμας τοΰ τε
άγίου Άγκυρας (δϊο) καί τού άγίου Βαρνης.
•Τ; ΔΕΡΚΩΝ Μακάριος —Ί- ΜΕΛΕΝΙΚΟΥ Λεόντιος-
+ 2ΜΥΡΝΙΚ Γρηγίρΐϊς —Τ ΑΓΧΙΑΛΟΓ Ιω α/.εί μ.
(*) ΊΙ -α.·:α!τ.;
ρ'.Οιιον 3ί'..Ι /.'ΰοι
τ.ς τοΰ Γρηγορίου είναι χ»—
ιο; χ*ί τί) ιί3 ιουλίου 1794 ΰ
Ιν σελ. 00 τοΰ ΰπ'
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 175
Τό δέ ίσον άπαράλλακτον τού ήδη έ/.δοθέντος πατριαρχου 7.αί
συνοοικοϋ γράμματος περί τής άποκαταστάσεως τή; επαρχίας Δημη-
τριάδος, είς μητρίπολιν, πρό χρίνων είς άβχιεπισ«πήν τιμηθείσης /.αί
προβιβασθείσης εχει ώΐε·
ΓΕΡΑΣΙΜΟ2 ελέω θεοί άρν ιεπίσχοπος Κωνσταντινουπόλεως Νε'ας Ρώμης χαί
οΐ/.ου[χενι/.ος Πατριάρχης.
"Ισους μέν άλλήλοις πρός την τού μυστηρίου ϋπερφυα δύναμιν πάν¬
τας τους αρχιερεί; ή άγία ημών έκκλησία ίταραδίϊωσι, καί τω μέν
πλεΐον, τω δ' έλαττον μετεΤνε τής θείας ταύτης δυνάμεως ουκ άν τις
εΰσεβώς, οϋτ' εί—ι οΰτε φρονήσειεν οί μέν τοι Οεϊοι καί ίεροι πατε-
ρες των σοφών έπιμελοΰμενοι διαδέχων 5-(.ις μηδ' -τιοΰν έϊυτοί»;
άπεχθανομένους αλλήλους χαρέξοντας οριά τε διηγόβευσαν εΤναι, έφ'
8-ου γής ή εκάστου έσται άρχιερατεία έμμένουσα και εις μητροπο-
λεις ϋρχιεπισκοπάς, καί έπισκοπάς τας επαρχίας διαταςάμενοι, τάςεις
έ'θηκα·; "καθ'ας έμμελώς κρός αλλήλους ζροσενεχθήσονται. Άλλά
τό μέν της ΰπερφυοΰς δυνάμεως θείον, καί άεί ώΐαύτως έχον πρόσ-
εστ! τοις άρχιερεΰσι- τα δ'δρια %α αι τάςεις άνθοώ-ινα, κβ· άλλοτε
άλλως μεταδάλλοντα καθοράται τοίς πάλαι τε καί τοίς επειτα διά
τους ένοικοΰντας χριστιανους ή προϊσταμένους άρχΐϊρεΐς. Εί γάρ τις
τάς άρχαίαςτε καί καδ'ήμας έπέλθοι διατυπώσεις, ά'ντι/.ρυς εΐίεται,
των έπαρ/ιών τάς μέν παντάπασιν έκλελο'πυίας, τάς δέ εις τί χ.5·.,ον,
ή έλαττον τοίς δρίοις ικτβίεβλημένα, ή τουναντίον άπ' έκείνων εις
ταύτας μετα^-.ζτούσας- αΰτίκα γουν ή Μβνεμίαβί* _λαι 'οτέ έκιαχο-
«ή ούσα τής μ.ητί0Βίλεως Κορίνθου εις μητρίτιολιν έτιμήβη· *« τα
Ίωάννινα έτίΐσκοπή τής Ναυπάκτου ίντα είς μητρόπολιν "οεοκαϊθη
τ= 3= Λ.ϊυμότειχον έκισχοπή ούσα τού Τραϊανου-όλεω; Ροδί^ς πρώ¬
τον μέν είς άοχιεπισκοπήν μετέβαλλεν, είτα δέ «ι είς μητρόπολιν
προεβιβάσθη- καί μυρία 2σα εύροι τις δν έν τη έκβίσει και ίιατυπω-
σει τού άοιδίμου 'Ανδρονίκου περί των "Ο6ι6»βειΐων ή δ™*·.^»61--
σών μητροπόλεων, άρχιεπισκοπών ή έπισκοπών. Άλλά και τα^.αθ
ημάς ή έπαρχία Δημητριάδος έ-ισ/.ο-ή πρότερον ούσα τής Λαρίσσηί
άρχιεπισ·/.5-ή"ά-εδείχθη έ'τεσιν οΰκ όλίγοις πρότερον γνώμτ, κί'.ντ, κ»
συνοδικί) και υπό προνομίω τοϋ τοίς μητροπολίταις ανήκοντος υρωτα-
τοο. Πολλά μέν ο3ν άν τις έξενηνεγμέν» ε3ροι τ.ψ τ^του τα «-
176
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ραδείγματα' διό καί ηδη τοΰ ίερωτάτου άρχιεπισχόπου Δημητριάδος
καί Ζαγορας κΰρ Γρηγορίου παραίτησιν οΐκειοθελή καί άβίαστον άπο-
πέμψαντος διά τας έν έκείνη έμπεριεχομένας αίτίας, ώς έν τω ίερω
των ύπομνημάτων κώδικι φαίνεται, έ'γνωμεν τιμήσαι καί προβιδάσαι
αύτην είς μητρόπολιν ού καινοτομοΰντες άλλ' αρχαίον εκκλησιαστικήν
εθος ουλάττοντες, ουδέ λόγου έκτός· πρός γάρ τί) άκμί) τη θεία χά-
ριτι έλΕΪ πληθυς των χριστιανών, καί πολλοί εκείθεν έπιδημοϋντες
παντοιχοΰ καθορώνται, άνδρες έπίσημοι, ο! μέν τη παιδεία, οί δέ τί]
φρονήσει οί δέ ταίς άλλαις άρεταϊς. Ώς ουν ήμΐν ενεφανίσθη ή ρη-
θεΐσα παραίτησις εΰθίως ταΰθ' ημίν έ'δοξε περΐ τοΰ εις μητρόπολιν
προβιδαϊμοΰ τής επαρχίας ταύτης. Έπειδή καί ό ήδη διά κανονικών
ψήφων χά! συνοδικης έκλογής προβιδασθείς είς αυτήν έν άγίω Πνεύ-
ματι άγαχητός ημών άϊΐλφός καί συλλειτουργός κυρ 'Αθανάσιος
παιδείας έστί μετειληφώς, καί επί ετη οΰκ ολίγα έξυπηρετήσας περί
άρχιερατικάς κα'ι έκκλησιαστιχάς ϋποθέσεις, καί ήδη έν τω όφφικίω
της μεγα'λης άρχιδιακονίας τού καθ'ήμάς άγιωτάτου πατριαρχικοΰ
άποστολιν.οϋ καί οικουμενικού θρόνου πρ:σ6εϊναι έ'δοξε καί διά την
αΰτΐϋ ίερότητα τό ΰπ=ρτίμους καί έξάρχους λέγεσθαι Πελασγών, αυ¬
τόν τε καί πάντας τςίις διαδόχους τής μητροπόλεως ταύτης. Οδτω
μέν ουν τα μέν τοΰ προδιδασμοϋ τής επαρχίας ταύτης είς μητρόπολιν
διά τοίις έ-αρχιώτας εδοξε, τα δέ τοΰ προνομίου διά τόν ήδη άρχιε-
ρατικώς είς αυτήν προχειρισθέντα. Γράφοντες ουν μετά των περί ημάς
ίερωτάτων αρχιερέων καί ΰζερτίμων των έν άγίω πνεΰματι άγαπητών
ημών άδελφών καί συλλειτουργών άποφαινόμεθα, ίνα ή ρηθεϊσα Ιπαρ-
χία της Δημητριάδος καί Ζαγορας άπό τοΰ νυν καί είς τό εξής καί
είς τόν α'ιώνα τόν &πχ/τ:χ υπάρχη καί λέγηται καί καρά πάντων
μητρόπολις, καί ό ήδη άρχιερατεύσας έν αυτί) καί οί μετ' αυτόν διά—
δοχοι τής άγιωτάτης ταύτης μητροπόλεως έ"χωσι τό προνόμιον τοΰ
λέγεσθαι καί γράφεσθαι ίερώτατοι μητροιτολΐται Δημητριάδος καί Ζα¬
γορας ύπέρτιμοι καί εςαρχοι Πελατγών έχωσι δέ καί την τάξιν καί
την Εδραν αυτών έν ταίς έκκλησιαστικαϊς αυνελεΰσεσιν, ε: ούτω τύχοι,
άμέσως μετά τοΰς άλλους μητροπολίτας τους εκπαλαι ΰποκειμένους
τω καθ' ημάς άγιωτίτω πατριαρχ'.κω άποστολικώ καί οίκουμενικω
θρόνω. Όστις δέ καί οποίος των χριστιανών, ίερωμένος ή λαϊκός
επιχειρήση ποτε άνατρέψαι όπωσοΰν τα έν τω παρόντι συνοδΐκώς άζο-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 177
φανθέντα περί τού χροβ'.δασμοΰ καί προνΐμίου τής ρηθείσης επαρχίας,
δ τοιούτος άφωρισμένος ε"η άπό Θεοΰ κυρίου Παντοκράτΐρος κα'ι κα-
τηραμένος καί άσυγχώρητος κα'ι πάσαις ταίς πατρΐκαΐς -/.αί συνοΒικαΐς
άραίς ΰπεύθυνος καί ίιπόοΊκος. Ταυτα μέν ουν απεφάνθη σ.'^ΐ'./.ώ;· είς
δέ την τΐερΐ τούτων ένδειξιν κ*Ί οΊηνεκή την ασφάλειαν εγένετο καί
τό παρόν ημέτερον πατριαρχικόν καί συνοδικόν γράμμα, καταστρωθέν
κδν τω Ίερω κώδιχι τής καθ1 ημάς τού Χριστοϋ Μεγάλης Έχχλη-
σίας κα'ι εδόθη τω ρηθέντι ίϊρωτάτω μητροπολίτη Δημητριάδος κ«ι
Ζαγοράς ΰχερτίμω καί έξάρχω Πελασγών έν άγίω πνεύματι άγα-
πητω ημών άδελφω καί συλλειτουργω κυρ Άθανασίω ,αψ^' (1794)
έν μηνΐ σεκτεμβρίω ίνδιχτιώνΐς ιγ'.
·- ΟΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣΓρηγόριος—--|- Ο Ν1ΚΟΜΗΔΕΙΑΣ Ά-
θ α ν ά σ ι ο ς—γ Ο ΕΦΕΪΟΎ Σ α μ ο υ ηλ—{- Ο ΣΜ ΓΡΝΗΣ Γ ρ η-
γόριος—γ Ο ΒΑΡΝΗΣ Φ ιλόθεο ς—|- Ο ΧΑΛΚΗΑΟΝΟΣ
Ιερεμία ς—- Ο ΑΓΚΥΡΑΣ Ί ω α ν ν ι κι ο ς —|- Ο ΗΡ ΑΚΛΕΙΑΣ
Μ ε θ ό δ ι ο ς--}·0 ΔΙίΡΚΩΝ Μ α χ ά ρ ι ο ς —{· Ο ΜΕΣΗΜΒΡΙΑΣ
θεόχλητος-^· Ο ΚΥΖΙΚΟΥ Ίωακείμ—-- Ο ΠΡΟΥΣΗΣ
"Ανθιμος—ψ Ο ΑΓΧΙΑΛΟΥ Ίωάσαφ.
Σημειωθήτω ενταύθα 2τι ό μητροπολίτας Δημητριάδος ν.αί Ζΐγο-
ραςκΰρ Άθανάσιο; άρχιερατικώς προέστη τής επαρχίας ταύτης μέχρι
τοϋ ιουλίου τοΰ 1821, ότε διεδέξατο αυτόν ό πρώην Γρείενών μη-
τροπολίτης Βαρθολομαίος, καί ότι ό θρόνος τής επαρχίας ταύτης -λ£-
ταξύ τοΰ τής Χαλδ^ίας καί Κορίνθου έν τή Β'τάξει των θρόνων το5
πατριαρχικοΰ κλίματος συγκατελέγετο μέχρι των τελευταίαν πολι¬
τικών μεταίολών.
Έν τώ αυτώ ίερω ναώ των Παμμεγίστων Τϊξιαρχών οί ένξημΐΰν-
τες άρχιερεΐς συνε>θόντ£; κροεδίδασίν ψήφους κανονικαΤς τόν πανιε-
ρώτατον Άγχιάλου κίιρ Ίωακείμ (*) είς μητροπολίτην τής Κυζίκου,
'*) Ούτος εΐναι Ίωαχε'ιμ ό Πάριος ό σ/.ολιΐ,ο-/^σ«ς τη; Με-(*'·1! ™ΰ Γε'-ιου;
μ θί)α
οϊ. Β', ?Λλ. θ' **Π' περΐ Κουρούτσί ΐγ-ι.
• 12.
178
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ατε τοΰ έν τί) Κυζ'χω άρχιερατείοντος κυρ Άγαπίου τό ζήν έκμετρή-
σαντος. Ό—ίθΊβασμός εγένετο τόν σεπτέμβριον τού 1794.
Έπίσης εξελέγη έν τω αύτω ναωάμέσως Άγχιάλου ό μέγας πρω-
τοσύγκελλος Ίωάσαφ.
Έπίσης «επί τω προχεφισθήναι μητροπολίτην τής πάλαι ποτέ δια-
λαμψάσης άγιωτάτης μητροπόλεως Μελιτηνή; καΐ άποκατασταθήναι
προίστώτα έν τη ί&ρ» έχκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών κατά
τάς θερμάς δεήσεις /.αί παρακληθείς των κατοίκων εΰσεβών καί
δρθοδόξων χριστιανών» ευρίσκω συναθροιζομένους τοίις άγίους συνοδι¬
κούς έν τω πατριαρχικω ναώ τού άγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου
•/.αί έκλέγοντας επί τή ειρημένη διαχονία τόν ίσιολογιώτατον δΊοασκα-
λον έν ίερομονά/οις κυρ Ιωσήφ, συνυποψηφίους έ'χοντα τους όΐιωτά-
τους Σεραφείμ καί Αϋξέντιον. Ή έκλογή εγένετο κατά μην α αύγου¬
στον τού 1806· ΰπογέγρα-ται δέ Ό ΚΥΖΙΚΟΥ Μακάρ ι ο ς έ'χων
καί τάς γνώμας των πανιερωτάτων σεβασμίων γερόντων συναίέλφων
αρχιερέων τοϋ άγίου Κ ΑΙΣΑΡΕΙΑΣ κυρ Φ ι λ ο θ έ ο υ, τοϋ άγίου Η-
ΡΑΚΑΕΙΑΣχΰρ Μελετίου, τού άγίου ΝΙΚΟΜΗΛΕΙΑΣ κυρ Α¬
θαν ασίου, τοϋ άγίου Ν1ΚΑΙΑΣ κΰρ Δανιήλ, τοΰ άγίου ΧΑΛ-
ΚΗΔΟΝΟΣ κυρ Ί ε ρ ε μ ί ο υ, τοΰ άγίου ΔΕΡΚΩΝ κυρ Γ ρ η γ ο ρ ί ο υ,
τοϋ άγίου ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ κυρ Γερασίμου καί τοϋ άγίου
ΠΡΟΥΣΗΣ χυρ Ά ν Οί μ ο υ. ·}· Ό Άγκυρας Ίωαννίκιος έ'χων καί
τάς γνώμας των πανιερωτάτων άγίων αρχιερέων τοΰ τε άγίου ΒΕΡ-
ΡΟΙΑΣ κυρ Χρυσάνθου, τοΰ άγίου ΦΙΛΑΛΕΛΦΕΙΑΣ χΰρ Δω-
ρ ο θ έ ο υ καί τοΰ άγίου ΠΡΟΪΛ ΑΒΟΥ κϋρ Π α ρ θ ε ν ί ο υ (*).
Έν τω ήμετέρω ναώ έπίσης διορίζεται Ξάνθης καί ΙΙεριθεωρίου ό
τέως μέγας πρωτοσύγκελλος τής μητροπόλεως Χαλχηδόνος κυρ Σε-
ραφείμ, ατε τοΰ τέως άγίου Ξάνθης κυρ Ναθαναήλ οϊκεία βουλήσει
καί γνώμη παραιτησαμένου. Ή έκλογή τω αυτώ μηνί καί ετει.
Έπίσης τής άγιωτάτης μητροπόλεως Γρεβενών άπροστατεύτου δια-
(*) Ό θεοφιλέστατος Ιπίσχοπο; Μελιττ,νης τϊ) 7 ΐουνίου 1813 προσκληθ:!;
διωρίσθη δΊοααχαλο; της Ιλληνιχης σνολης "Ανδρου, χαί Ιπιΐτάτης μάλιστ»
τί,; οϊκοδομης της νέας σχολης, ^τις αΐπειρασίαθτι τω 1812. 'Αλλά διά λόγους
αγνώστου ανεχώρησεν εκείθεν εις ίίλλας νήσους, είς την Χίον π. χ. και έπανε'-
καμψεν εις Κωνσταντινούπολιν, οπου τον οχτώδριον τοθ ειτιόντος ετοος 1814
έπινίμ. γ' εξελέγη Μεσημβρίας άντι τοϋ πχρχιτηΐαμε'νου οιχ:ιοθελω; Γρηγορίου.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 179
μεινασης ατε τού Γαβριήλ προβιβζσθέντο; είς τόν θρόνον τής μη¬
τροπόλεως Λαρίσση;, Γρεβενών εξελέγη ό θεοφιλέστατος έπίσκοπος
Έρυθρών κΰρ Βαρθολομχΐίς κατά μήνα σεπτέμβριον έπινεμήσεως
δε-λάτης.
Τώ μαρτίω τού 1811 έν τω ναώ των Πίμμεγίστων Ταςιχρχών
άοϊίο; τίϋ πατριάρχου Ίερεμίου, τη θερμή παρα·/λήσε· των κζτοίκων
τού Μεγοίλου 'Ρεύματος επί τω χειροτονηθήναι άρχιερέα επί ψιλω
ονόματι καί άποκατασταθήνχι επιτροπικώς έν τή αύτόθι έκκλησία
πρός πνευματικήν έκείνων επίσκεψιν, συνήλθον οί ένδημοϋντες άρ-
χιερείς ν.α! άνέδειξαν επίσκοπον τής άγίας μ.ητροπόλεως Εύδοκιχ-
δος τόν πανοσ'.ώτατον έν ίερΐμονάχοις κΰρ Γρηγόριΐν.
"Εγραφον έν ΚουροΰτσεσμΕ τοΰ Βοσπόρου κατ' άυγουστον τοΰ 1883.
Α. Μυστγ,ακιιδιιι:.
Β'.
_~ΓΟ ΕΠ1Σ1ΤΟΛ.ΑΙ
ΤΩΝ ΜΕΤΑΓΕΝΚΣΤΕΡΩΝ ΒΤΖΑΝΤΙΑΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ.
Βεβαίως οί θιασώται παντός κλασικοΰ καί πρωτογενοϋς τής οια-
ν;ίας έ'ργου ολίγη ν έχουσι διάθεσιν νά στρέψωσι την προΐοχήν ίίς
χρόνους παρχκμής καί καταπτώσεως υπό φιλολίγικήν κχι παν-
τοίαν άλλην εποψιν. Άλλ' ή αδέκαστος ίιτορία άδιβφοοοΰσα τ! αΰ-
στηρβί κριτικΐί καί πχντοτε είς τα διαυγή νχματ» τής κλασιν.ής
αρχαιότητος νά έντρυφώσι ζητοΰντες π=ρϊ τούτων σν.έπτΐνται, άποοι-
δωσιν εκάστω τό άνηκον κ»ι έςί,οευνα παν ϊ,τι -/.αί κατ' ελάχιστον
έ'τι δύναται νά χρησιμεύσγ) είς άκριβεστέρχν γνώσιν -Λ πχρελθίντίς.
Ούτω νςουμένη ή μελέτη 'ΐ,ζ βυζχντακής κχϊ τής μετανενεΐτέρας
ημών φιλολογ,ίας είνε πολλοΰ λόγιυ άςία" διότι γνωρίζει εις ημάς
πράγμχτ* καί χρόνους εγγύτερα τής έκοχής, έν η ζώμεν, ν.α: των
ίκανοτήτων, δς δυνάμεθα νά διαθέσωμεν πρός έλλογον επ: τα πρίσω
180 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
π:ρείχν. Οϋτω μανθάνομεν τί -/.α! πώς διενίοΰντο ά έγγύτεροι πρό-
γονϊΐ ημών, ών την συγγένειαν οΰτε άρμόζει, ουτε δικαιούμεθα, οίίτε
άλλως δυνάμεθα νά αρνηθώμεν, καί δι' ενός μεγάλου -ηδήματος νά
ευρεθώμεν -ρό τοϋ άρχαίου κλαΐικΐΰ μεγαλείου των πρό-αλαι προ-
γόνων. Άλλ' οί μόνον διά την βαθμιαίαν ημών καΐ κανονικήν πρόο¬
δον χρησιμωτάτη είνε ή γνώσις τού ά;λεσωτέρου παρελθόντος, άλλα
κα': καθ1 εαυτήν λαμβανομένη ανεξαρτήτως πάσης συγγενείας καί
παντός ά'λλου ένδιαφέροντος καί συμφεροντος ή μεγάλη πϊρίοϊος τής
ν.αθ' δλίυ Ιστορίας τής ανθρωπότητος ή δνομαζομένη βυζαντιαχ,ή ίστο-
ρία είναι μία των άςΊολογωτάτων καί σπ:υδαιοτάτων, -/.α! τςϋ-ο νυν
άνομολογοϋσι πάντες οί έπίσημοι ίστορικΐί. Εντεύθεν ό" έπεται, ότι
/.αί ή φιλολογία των βυζαντιχκών χρόνων -/.αί καθ' εαυτήν λαμβανο-
μένη είνε μΐλέτης άξία, χωρίς ομως αλογός τις ένθουΐιασμός "/.αί
θαν»ματμ':ς νά ΰ-ερτιμά έ'ργα, άτινα -ρο^ανή φέρουσι τα μαρτύρια
τής παρακμής. Καθ' ημάς πλείστα καί ποι/.ίλα καλα ευρηνται έν τή
φιλολογία ταύτη, χρήζοντα ομως μεθ' υπομονής καί έπιμονής μακράς
ερεύνης· διότι είναι άναμεμιγμενα μετά πολλών ά"λ),ων, άτινα έπ'
ουϊενί λόγω δικα'.οϋταί τις νά έκτιμα καί Οαυμάζη. Προ πάντων δέ
ή κενή πολλάκις έννοιών μακρο/ογία -/.αταντα άφόρητος παρά τοϊς
συγγραφεΰσι των μεταγενεστέρων βυζχντιακών χρόνων. Ή υπομονή
ομως δύναται νά εύρη εν μέτω παμποιχίλων υάλων καί «ολυτιμο-
τάτουςλίθΐυς πανταχοΰ καί πάντοτε μεγάλην Ιχοντας αξίαν. Τοιαύ¬
ται τίνες σχέψεις ωδήγησαν ημάς είς μελέτην διαφόρων εκδιδομένων
καί άνίν.δότων έργων των χρόνων τ:ύτων, καί εντέυθεν όρμώμενο:
δέν διστάζομϊν νά άπβδώσωμεν ε;ς τό κοινόν δύο επιστολάς έκ τής
έποχή; ταύτης, ά'ς άντεγράψαμίν έκ χειρογράφων τής έν Βιέννη
καισαροίχσιλιχής βιβλιοθήκης. Τούτων ή μέν πρώτη εγράφη τϊν δέ-
χαϊον τρίτον αΐώνα, ή δέ δευτέρα τόν οέν.ατον τέταρτον. ΙΙόΐη δέ καί
ό-ίία είναι ή πραγματι/,ή αυτών άςία κρινάτωσαν οί ειδικώτερον
περί τα τοιαΰτα ένασχολούμενοι- είς ημάς δέ άρκεΐ νά παρατηρήσω-
μέν, ότι ήςιζον καί αυται τού φωτός τής εκδόσεως, :ττως καί πολλαί
άλλαι των αυτών κα! μεταγενεστέρων χρόνων.
Έν Κωνσταντ'.νουτΐόλει, τ^ ν.' νοεμβριού τού ^αωπϊ' ετους.
-Α.. Β. Γ.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 181
ΝΙΚΟΑΑΟν ΤΟΥ ΜΕ2ΑΡΙΤ0Υ
ΤΩ ΑΡΧ1ΕΠΙΣΚΟΠΩ ΠΡΟΙΚΟΝΙΙΞΟΪ
άρτι πρώτω; ακοστείλαντι αυτώ έκ περδίκων ωί.
"Αχρι -/.α! άρτι τ.ρί^ρ-, νηϊΐοί:υ μέν εΰπεριγράπτου Προικονησίων
άνϊρών, άνερ δέ Οεΐε /αί Ούτα τού μεγάλου κ αί πρώ;ου^ άρχιερέως
Χριστού κα'ι έ/μαγεΐον αυτού· *α! μή μοί τις ν?μεϊώη ε! έ-ί ταύτη
τή τοϋ λίγου προτάσει ούτω σε /αί έςεθείασα' άνυπο/ρίτου δέ ζίστεως
τό τοιοϋτο τό είς σέ φθάνον ού μόνον ου πέραν ϊ/.βΰων άφώνων μέν,
μετεχόντων δέ ζωότητος, άλλά /αί άψύχων αυτών εμενον άναυο:ς· ή
Εέγβ'τώνώών ανατολή, «ι έκ κΡ3ίκων -ριττά κ»κκαζί«ων ν.αί
εν.αύσια, ζολλώ δέ /.αί έν τω τής έπωάΐεως ε'τ' οΰν λ'^ί*^ ε;α'
γρυ-νούντων καιρώ, έδει μενόντων μέν τρόπον τινά τα επί Τί^Ρ"
~:ντα /νώδαλα κ'αί έςαμδλοΰντα τ:ύς τό/:υς αοτών, ί!ς ή ί'.Μί/.η
τού γένου; άίΒιος, άτερ οέ λίγου τούτο μή ϊρώντων, άλ/.α ν.ατα τίνα
νόμον στρατηγι/όν, πολεμίων οίον έπιπιπτόντων τη πόλει, τ:ί-ιν/.ι τε
κίμέ -Εοισσά μέν ού λαλ?σαι -ΐς την σήν άγιότ^τα, ου ζαυρα οε
^άντη, άλλά -ρός την Β«~Λήν πε?««ύμ-:·«· κεκίνηκε γ^ρ ου το
τν;; ζωότητος μόνον ίρεκτικό;, άλλα κ« τί τής λογαο^τος σ,μπαν
αΰτί, τό μέν ώ; βορόν, τό Βέ ώς φωνήν προϊέν 3~?η;«τ-/.ην =;«υ
"/.αί εΰνάριστον. , , ,
Λέγβ μοί, δέ,ποτα, ο.ως το Μ την ,ήν νν-οιον αγιοτητα ως
οθάσας |5ην εΰ,ύνο,τον τό,ων κ«ί τ«ων ζλήβει .,ροί.ων^ων, ως
την Κωνσταντίνου πα,αν άναπι^λαν ν.αί όϊ/.»; ο/.ους οαιτρευειν
τοιαύτην νο-ιμωτάτην τροφήν ; Α^ς οϊν έρωτώ Γε, ζ, '.ι ^ι_κ*-
κ?ιν«. Μή πέοοι/ες «ν-1 «ίντων ών Κύριος Εαρίϊ*ϊ*'' «! ν^ί ~»
ίήν πΐρ9ι«351 Πρ«κίνη«ν ν.-Α τα έ/, τούτων ο.τω ν.χ·^ «-
ταλλήλως τοις επαγγελίαν, άρχόμενος ά^ο μ€ίζ=νος /αι το, =Αα-
αυτομάτως έ/ τής κατά σ= ·;?;; ά',ίθίοοντ;^ Μη π/.ει^
ένθαδί των -ίοοί/ων ή τό άνθρωπον; κϊ· ο:οοαί -.% "'·^·--; ·
μή Κ'-τε τήν' Προι«νη«ν 5-»ν κ*τ»Β?^Τ., «; ;'—" ^ '
τρό-ω ών αΰταΐς μητρ«ι Οηρε>· « ™·'ΖίΡί·.κω ,..·..*
182 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
άπηνέστερον πρός αΰτά τού Φαραω ο'.ακε νμενον, τοϋ τα νεογνα των
Εβραίων διά τό τοΰ γένους πολυπληθές ταίς αΐγ,ιπτία'.ς παραγγεί-
λαντος μ.αίαις εις ποταμοΰς καϊ θαλάσσας έπιρριπτεΤν ; Έξεστιν
άπορεΤν μοί πόθεν ούτω τόσα ν.·Α το'σα κατά τούτον! τον έαρινόν
καιρόν έςωΒίνοντ»!, άπαξαπλώς ειπείν, οσα τε φύλλα κχί ά'νθεα δρεσι
γίνονται. Τρίτον ή?η τουτο λαλώ. Τί των σών οίκητόρων έστί τό
έπιτήδευμα ; Άρ' ουν βαθείαν τέμνουσιν αΰλακχ, «ρυτεύουσιν αμπε¬
λώνας, άλβώΐΐ, ληνοβατοϋσιν, οικίας τεκταί^ουσι, τάς κατά μέροζ
εργάζονται τέχνας, 'ύλην έξ ό'ρεος τίμνουσιν, όσην εΰπρηστον, όσην
άσηπτοτάτην, την μέν ΰπέξαμμα τού διακονικοΰ τοϋδε πι,ρός, την
ό" ε^εργίν νήας πηγνύίΐν, άποξένειν πηδάλια μακράν τέμνοντα Οά-
λατταν, ή κλάδους έκ δένορων και λύ^ους Ικκο'πτουσιν, έκδρέπουσί
τε ίςόν, ή καί άμέλγουσι, δικτυωτόν πλέκουσι λΐνον, ττροτιθεντίς
παγίδα -/.αί πρίσκβμμα των τοιούτων βρνέων ποσίν, ή ϊχνηλατοΰντες
τας τούτων τρώγλας καΐ έμοωλεΰσεις αϊφνηδίν τε καί λαθρηδόν έπι-
ζίϊΓτουσ'. κ»ί μέγαν πόνον έντιθέντες τοίς έπωάζουσι πέρδιξιν ; Άρ'
ήδίκηνταί τι Προικϊνήτ'.ί'. εν. περδίκων ώς άδελφοί Δείνας υ'.ο! Λείας
Συμεί·)ν -/.αι Λςυι περί -υχέμ καί Έρμών, ότε ώσει πίρνν) τη Δείνβ
εχρ/ίσατο, καί έ-ΐΐσκωμάζουσι κατ' αυτών ώ; κάκεΐνοι πρός τους τής
πόλίως άνδρας άντιλυπίϋντεί, οτί ηϊαν έν τω πόνω αυτών ; Αέγε
μ;ι, οέσ-οτα. Ε! δέ ■/.α! τέταρτον πυνθάνομαι, τό άκουστικϊν οΰκ
ά-ίκναίσει σου πέπεισμαι. ΓΙώς τα μέν των ώών εις τό κυραμοειϊές
μικρόν ϋπθ7.λί-τοντα, καί τούτων τα μέν σποδοειϊή καί ύπόλευκα,
τα δέ ραντά, κατά-τ'.κτα ν.αί ΰπέρυθρα ; Τούτων δ' αύθις ότχΐα είς
άρρενοφυίαν, Ό~Λχ δ" είς θηλυϊυίαν ϊνϊάλλοντα'. ; Λ3σον τα ά'-ορα,
πάλιν καί πολλάκις έ-ερωτώ. τΑρ' ό παραγαγών έκ τού μή ϊντος τα
σύμπαντα ώ; κά-ί τω -ρωτο-λάστω -ότε τον ϊρνιθά σϊ'. πίντα παρέ-
στησε ~ϊροι·Λας συν αυτοίς άπογΐννή^,αΐιν απασιν ΐϊεΐν ό-όσον αυτών
εις οψών.ϊν σ:ν χρημχτίϊε·. σοι, οποίον δ' εις έτέρων καί άρ'θμ,όν
υπερίαινόντων ττρομήθϊΐαν ; Συ γοΰν ό-οϊος, ΐτι σοι καί οί ά'νθρωποι
ύχακβύΐυσι πρός άγραν ιτερίίκων ά-οστελλόμίνο', κα'ι 5ι] τα πτηνά
ν.ατα τό θυμήρέ; σοι ως τίνες κχτβ'.κίδιοι ορνιθες συν αυτοίς τόκοις
επί την σήν κατα;-/.ή;ωσιν οθάν:υσιν ; Εί γοϋν τό σον έ'ργον έπίταγμα,
λαλήσω μέν ουίέν έν ν,ρυπτώ, παρρησιασθήσίμαι δέ, ώς παραο*οςο-
ζοιή-εις «λλά καί εισέτι καί τερατουργήσί'.ς έςαίσια. θ!ϊί γάρ
ΤΗΣ ΑΝΑΓΟΛΗΣ 183
λλ· [,εταδοσ'ς άΑ:ρό7(ς τε *αι ά^πο^'ΐτος τώ, παρ' ά,θρωτο'ς ϊρα/
άβϋνατω; πολλά.
Κα'· τδότα μ-:; ο'υτως έχο,τα» π*?ά σοϋ εΰδ·*/?·τως ο?/ΐ;5^-
μ:;α, /.αί νατα Λα-ρο; έ,ωτ-.ι ώς έ«π-ω σο' στα;τες τα προίλη,Αα-
τισθε,τα βϋν,μβ, Ημείς 3: Ιΐ' άργυρεω τρΛλ-ω τα «.μ*0.«χ
δεξαμε,οι και ά;ά χεϊρας Αρατ5σα;τε;, τα πρώτα αγατης τυτχ
ι,νεθα σ,μίίλί, μ π?=ς ήαας α:, ε^5ϋ«»«»
6·ο' οθτως το^ς κροσωχβιωμί»ις ήμΐ#
σαμεν |* τής γ6ι,ίμ-:^ς ήυιας άκαρξ»,~«·, «ΛΡ' Αϊ' - ";"·"
υΐωνούς, καί άλλοις ο^ογε^ς κ»? θερά^τας Κ»· ος αε, ηθς/>ε
«ραΛατίχε-ν το ό*ώρ=, ώς ίξα'σ-ί* τ- χρί,μ* ««Ι επποθ^ον, και
μή Οϊΐφάϊθ* έξ α!>τί3 έτερος τή: άι»μί·?*ί Ψ='?'" γ**»1*·»
μίτω ?θα'σας τα τ^ς τρο^ής γι..ρ«σ» «·»'- μ^'«"=;?-"' ^
/ε.λΓ,οί,αίΛτά· άλλος γ)^:»ς τα πλείστα των ωω, /^*-
;=ΐ,, παρωβει το, σ^εγγ,; τα ώ> 8·» τή; τούτω, -χειρ,;^ρ.υ-
σθήναι ποος ά/λν^, ^α(ίωί :στ" έθος τ°Τς πα'4:ΐ?'5'; ^ ^' '' ^
δθΛΐμά,ας ήρέμα τοίς όδο3~ τα ι:?ώ-* « τώ, α,ώ» ϊ-^»^' '
ά«,ίοτον έ'τ:οο; έτοπϊθε· Λατασ-.«=, έξ ίμώ; /=■?* / μ-' «
ύπ:οαθοο, »)λος σ-οδοε.ϊ=ς «ι 6π9λε,*^ Φ «'='*'» "ι ^5';
/αι'θρούς πολύς »» βοή σϋμμ-ϊής έπ:γείγε?ται «^ί ^-ν*
τ.απεζη ε,έτυ/.ε γάρ μοί Ό *τ8σ;*>ε.ς ί?»τω«ι Κα: ,-' ,^,
εξθγερβοι^δί.τ^, Λα, γού, μή τ=, ταρ,/ο' «««="·» «/»'-
τα ' ί, „» .»= Λ ?.ς ή,βο, β» χ^ «Ρ ««"== Π»ί ^^ ^
τις αν 6!η μ,'ζω, α',τω, Κα' παρ-μο'* —βϊ. 5' ^ ^ ^
τ^ς εριθ^νς -ώ, πα'δω, τίς άθυρμ-τωδ^ς ιμ"Ά, °·" ^ "-_'_ ^
τριτταί έΛί',αι θεα', -/γ, ντάφ. ί« τος ε'ί^οος ε·ς « ^ --
Πη)εως Λαί θετιΒος Εί γ=- &»«, λ»- -0-ς
V»;
" ^ -'ω
ίθοφ,ο,η-,θα., μ, ε'-ροε 25 *Ρ»ί ή^' «««-Λ'1" "" ".^
:=4 κα= ό,νρ.α, ,α Μ τα ,,τερα νΡ»*™*»^*,
σο,ται Ου γάρ β;ρ5· ί,»^; «■ μί'**-™"1» βΑΑα >*"*" ?
το: ^ ,ρ3ς τας ^Γ->; «' « ?^ »' !" ^;^;^.
μετς, ω,,ίρ καί το τίς φ *ν*Γ« ***>-'? * " "^
στ:ύ/τ:ς το παρο> *α' :>'3·*«' σ:
6:,τες /α' το, τ^ρο,
184
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
ΚΑΙ
ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΟ ΕΝ ΤΗι ΟΞΕΙΑι ΝΗΟΔι ΟΕΒΑΟΜ1ΑΟ ΜΟΝΗϋ
ΠΡΟϋ ΤΗΝ ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΝ ΚΥΡΙΑΝ ΘΕΟΔϋΡΑΝ ΕΠΙ ΤΛι ΘΑΝΑΤϋ·-
ΤΟΥ
ΠΑΝΥΠΕΡΠΡΛΤΟΟΕΒΑΟΤθΫΠΕΡΤΑΤΟΥ ΔΕΟΠΟΤΟΥ ΤΟΥ ΑΝΕΜΑ.
Πά; άμαρτωλός πρό τής οίχ=''ας έςίδου καταξ'ωθείς έξ δλης καρ¬
δίας επιστρέψη, πρός τϊν θεόν, τω θεώ άληθώς ό τ-ιοΰτο; σέσωσται.
Εί Βέ •/α! έν αύτω προσελ^φθη τω τής τελειότητος σχήματι, θεοκρίτω;
επαπϊθανώ·; τω ούτω; άγγελικω έπαγγέλματι, άκριίής ή παράστασις
κ»"1 παντελής ή πληροφορία τής έγκειμένης θείας δυνάμεως ττ( φι-
λανθρωποτάτη των άρετών μετανοία· ώς και Ιφ' ημάς την έχυτής
έπεϊείςατο δύναμιν άςιοθέως ότι μάλιστα καί λίαν μεγαλοπρεπώς*
ήτις ήμΐν έστι δώρον θείσδΐτο·^ χωνευτήριον ψυχών πρός άφθαρ—
σία·; άνακαινιστικόν ν.α! καθαρτικόν ές τ? μάλιστα, μεταρρυθμίζουσα
ταύτας καί μεταπλάττουϊα πρός την αρχαίαν είκόνα, καθ* ήν γε-
γίναμεν, τοϋτ' ε7τι ν.ατα την εϊκίνα τζν κτίσαντος ημάς. Άλλά τί
πάθω ; "Ωτ~ερ όφθαλμω φλεγμαίνοντι καί τί άπαλώτατβν των άμ.-
φίων καί μίνη τη προσψαύσει πόνον έμποιεΐ χροσφερίμενον, ούτω δή
καί ταίς υπό θλίψϊως βαρείας κεχακωμέναις ψυχαί;, κί; πολλήν
παράκλησιν ό λόγος φέρη, όχληρίς πω; είναι δϊκεϊ έν αυτή τή
περΐίΒυνία αύτη τ,ροσφίρόμενος. Άλλ' ομως καί ούτως την έκ τοΰ
λόγοο -ϊρα;λυθία·; τοΤ; άλγοΰσιν υπο των άλγούντων προσενεκτίον.
Μεγ χ δέ τό τ,χρ'χ των τοιούτων φάρμακο;, καί οί τό Γσον τοΰ πάθ;υς
Ιχοντες πλέον εισί πρός παραμυθίαν τοίς πάσχΐυσιν.
Ανθρωπίνω;, ώ δέσποινα μου, περί των άνθρωπίνων Βιανοώ;λ£θα
κα! θνητά περί των θνητών φρονώμε··, καί ημίν ακέραιον συντηρη-
θήσεται τό εΰτεβέ; ορόνημα. Μή δή την έαυτών φύσιν άγνοί'ϊν 8ίςω-
μεν. Άλλα μέν τα τή; θε'ας φύσεως ίδιώματά τε καί προτίρήματα,
ετέρα δέ τα τή; ανθρωπίνης /.αί τής κατωτάτης ημών συνθέσεως.
Πασά μέν γάρ σ^νθεΐις διάλυσιν προσΒο/,α ν.α! πρός τα έξ ω·; συνέστη
—τέ μεταχώρησιν· τό μέντοι τή; άκλής φύσεως αυτίθεν εστίν άστα-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 185
σίαστόν τε καί άκατάλυτον. Καί ή μέν εστίν άναρχος ομοίως -/.αί ατε¬
λεύτητος, μήτε αρχήν ημερών, μήτε ζωής τέλος έχουσα· ή δέ πάν
τουναντίον, έπίχι-,ρο;, "όσκαιρος, ώσει χλόη άνθοθσα «^τρωί *«
τό πρός εσπέραν άκλεώς άποπίπτούσα. Ουδενός άνθρώπου ό βίος δι' ο-
λου μακάριος' τό διά παντός ευ πράττειν μόνον θεοϋ. Ποταμός οίονεί
τις ό βίος ημών έστι, ρέων ένδελεχώς, ου τό μέν ήδη έτΐέρρευτε, τό
Βέ νυν ύπρρέί, τό δέ "/.αί είς τό εφεξής οιαρρεύσειεν. 'Αλλά τού πο-
ταμοΰ ου 8ι' δλου ό ροΰς έστι χαθαρίς, άλλ'ένίοτε καί συνθολοΰται
■/.αί συνταράσσηται. Ήμεΐς ο~ί>> έπίομεν τούτου τό οιειϊέ:, **ί τί θο-
λερόν έπιπίωμεν. Ουδέν έν άνθρώποις καλόν άνεκ;Λ'.·/.τόν έστι ν.ακω-
σεως- εί'θε δέ μή τα λυτ~ρά καί ΰτερττεριττεύΞΐ καί 6-ερε·/.χύνεται.
Αϋτί-Λα ό μέν χλοΰτος ί«ϊκς, ή 8έ πενία έ-ώ:ν;ος. Αί αρχαί μ«-
ράτων ό?ούωσις- τό άρχεται μοχβηρίτίτον. Ό γάμος 8ε»μός· η βυ-
τβκνί* φρ3ντ(8ων γέμουσα· ή ϊυιΐτεκνία νίοημα Ιμμονϊν. Ιιυγενεια
δώρον ήϊη παλαιωθέντος αΤματο»· Βυσγένει.α τ*ρ?ησ!αν "5«ί*ιΡ··'-
ται. Κάλλος άστράπτον νεότητες- πολιαί τω μέν ολίγο ν.χ: πρ:ς^ο/νΐγον
χάρις, αί δέ ά'νθος φύσεως τωχρίνω υπορρεύσαι -9ΐϊοκ·.μϊ·. ουΐαι, κ
δέ λαμπρο'τατοι κήρυκες τού 83ναι δσον Φ·8η -/.αί έν ημίν τον της ,ωης
ή·Λών ήλιον. Ρωμη 3έ καί συός των ορεσιτρόϊων γίνοιτ' άν «μν.Λο-
γημα. Ό κόρος δβρτστής- ή ϊνδεια λύζ^ς πρ^νος. Ο. '-> μ--«ί»
Οέρυβοι χ»{ας 8ι««»λοι· χο δέ ήσυχάζειν τΛα-.ιτωρ^ο.ον. 1ο γ,ωρ-
Ύεΐν μοχθηρόν ό δέ παρ' άλλων ά'ρτος στενός. Ιϊΐς Ι^ντο· «υ.ι/, -ο-
μένοις τ'ό πλέον τος ζωής γειτονεΐ τω θανάτω .αί τω «τ, ΠΤ -?«■
Καί άπαξαπλώς φάναι πάντα τα των βΡ=τών τα μέν μίχθος ν.ν. «ν;ς,
τα δέ έςαπάτη καί ««ραλογισμός ίκφανέστατος· χ»;, »*«, _^^
μή κρατούμενοι δρί«ς ^ρωινή, πνοή άνέμων, ~ε?ον -^ «υ?ας 9-
ρόμενον, άτμίς τρ* »^ *»"3^ ."' Γ*" ^ν.;;::
ού" έστώς, κθμα θαλάσσης έςοιΒούν Μ, τ,χυ χατ-.-ο;, -.»£
ροθ:, ΐ/νη νηός ,οντοπορού,,ς, αϊρα, τί»*, «ν,ς χ» .α ομ-
τούτοις.
...
!τ/;:τατ:ν ϊ/.ηθως -^λ-,'^'.
των παρελθουσών εΰεργεσιων. ^
μέν ήμάςέιτί τοις χρηατβτερο·.;, «ω..ί'-—
186 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
καί άλγειν.ΐς. Άλλα νυν δεί κα! μάλλον εΰχαριστεΐν, 'ινα μή ακού¬
σωμεν τό γεγραμμένίν «Έςομβλογήσεταί σοι ό'ταν άγαθύνης αυτόν,
κα' εως αιώνος οΰκ όψεται φώς»· καί πάλιν «Άπέλαβες τα αγαθά
σου έν τή ζιυη σίυ». Ί1 θλίψις, ώ δέσποινα μου, υπομονήν κατεργά-
ζετα'., ή θε ΰπομ.ΐνή δοκιμήν. Ό φεΰγων ο3ν την θλίψιν, φεΰγει την
δοκιμήν, όπερ ΰποτρέμει μέν ό μακάριος απόστολος Παϋλος καί φησι.
«Φο6οϋμαι μήπως άλλους κηρυξας, αΰτός άϊόκιμος γένωμαι» καί
έκπέσω τής σωτηρίας μου. Ουδείς στεφανοΰται χωρίς άνταγωνιστοΰ,
ουδέ δοκιμάς φαίνεται χωρίς πειρασμών. Τοίς ήμετέροις τόν ημέτερον
Δεσπότην καί πλάΐτην έπιστατεΐν καταδεξώμεθα, δς οίδε σαφώς αμα
καί σοφώταια -οίον μέν ημών πρώτον προσληφθήναι δεί, ποίον δέ
μετά ταυτα. Καιρος •/.ΐμ.5! ερεΐν πρός την βασιλείαν σου τό έν τοίς
Εΰαγγελίοις εΐρημένον έκεΐνο- «'Αβραάμ απέθανε καί οί προφήται
απέθανον» κ« ϊΰτός δέ ό Κύριος τής δόςη; απέθανε, καί συ ξενο-α-
θεϊς έ-ί τοίς -αροϋσι; Μή Βή χατηφιώμεν επί μακρόν. Ή κατήϊίΐα
μήτηρ άμαρτίας έστί. Λϋπη μέν γάρ καταδαπτίζει τόν νοϋν καί άμη-
χανι'ας ίλιγγον έμ-:ιεΐ· ή δέ των λογισμών άπορία την άχαριστίαν
άπογεννα. 1α·.ρό; 5έ κχκεΐνο ειπείν. «Οΐ/χ ημίν έστ; γνώναι χρί'Λυς
ή κα'.ρούς, ούς ό Πατήρ έ'θίτο έν —γ^ ί2ία έςουσία». Αϋτός γάρ ό πλά-
σας ημάς θεός έκίΐτη ψυχη μίαν την τού βίου διαγωγήν έπήςατο καί
ο)Κ3νόμηϊε. τόν μέν Οαττον άπολύεσθα·. των τής σαρν,ός δε-μών ν.α-
τά τούς εν εϊρκταΐς έ;Λί:ίτ:τθ'τας, άποφα'σ;; ϊικαστικη, τοΰς δέ βράδιον
κατά την αναλογίαν τής εκάστου αςίας. Σο^ίς εστίν, άγαθός έστι' καί
γάρ αΰτος καί τα έ'μζροΐθεν βλέπει κϊ! των ϊπισθεν οΰκ έπιλανθά-
νεται. Ό πατήρ των έρφανών ν.α: '/.ρ'.τής των χηρών αΰτός κάκεΐνον
οι' άγγϊλων ΐωτεινών τόν παμμακάρυτον δεσπότην μου προσελάβετο,
καί παντός τ;3 οί'/.ου επιμελήσεται.
Νυν έν ζύ /.αθορώ πάσαν την δόξαν τής Ουγατρός τού βασιλέως
Ισωθίν ν>; Ό τού άγιαΐτικοΰ τΐϋϊϊ '/.αί φωτιστικοΰ σχήματος έ'^ορος
άγγίλο; κύκλο) παρεμβάλλει διά παντός νυκτός /.αί ημέρας, ώς ανω¬
τέρω τηλα-/γέ~ατϊν διεγράψαμεν, κα! ττ,ν τής γνώσεως λχμΐΐάδα
νΐ3άπτι)ν ;;■. ά';ς£7τον, ώς έν στύλω πυρΐς ν.αθοδηγεΐ σε διηνεκώς.
Αλ/. οίον /.χ/.ϊίιζι -.ζι πα;Α;Λακα'ριΐ:;ν μου ϊϊϊπότην άρτίως οαντά-
ζομα1., λαμπρόν, έπίϊοςίν, υψηλόν, μακροΤς τοίς βήμ,ασι των οϋρα-
νίων έπιβατΐύοντα καί κινοΰντα τα χεθ,η άγαλλια'ς-εως καί Ιαυτω
ΤΗΣ ΊΝΑΤΟΛΗΣ 187
■τροσφωνοΰκα τα δαυιτι/ά έΛςΤ/α /αι 0:.τ:?-) μ:>ωϊίματα «Έτ'-
στρεψο,·, !υ/.ή μυ, ε'ςτή; α'χταασ·; «^ =- Κυρ·ος εί>ηργ-τίσε βε
/α! ε-σελε^ομ*· έ; τόπω σΛ^ήςβ^[-ασ:ήί, έως τού οϊλο.) τ=ϋ «εο,
τώάγγε)ΐΛώέλλαμχρ^=ο:>ο; σ/>3τ·, έ' ?ω'0 «Υ»"1**-0^ 'Μ
έξομολογίσβως ήχοϋ έορτ*ζΟ«ω, τ: γ»? τ93 «>^ "' ··"«»
/ωρίο* ά*ε'ς, 6τ:? ό πα,οώ/ β-βς :στ/, πρός τ:> τής ε»ρ^« ι* *Ί*'
-!ής θ=ο* άπεϊίμοσα» Ο'.Β:; ξ.« :; δ /τ·σϊς ^ ο·*ί-ο/ -/.«^*
άνεζήτ^ε, *« το χτ/συ* ά«??*μ"- "»? ™' ««Λ* ^', "~μ«-
Λάοίστς δ.,τοτα, γ;ωσ0 σϊφώ; δ«σο; μίλλβ; κρεισσον εστ· « »«-
)υσ«*α> Λ Χρ.στώ βίια-. Ώς μ*/»ρ·οι«^ ο'ο»β»?μ*', « Ρ'*"
™*ι νυν α «Λ- πρώται οί «γιο· άΓγ-λ=. είλετοΛ τρο?ήτα. /« 8ι-
ΰσι. Μακαρ·οι α! χ:·?ες σου
:-ίαΑ)οιμ., Μα/αρος μο·
ν:;άγ»θοπο·ώ ου/, απ-λη^:, μα' '"^ ^ """'^."?;ω'/ ν,:-
ταρ'ω^ σο- καί ταύτα γρχφ"ϊ· ,-> '=- τ'' τί; ^ ν ° ' (
στ'ϊςάπάμ:·ιΙν'ς,--^ο;ας-,α? τω:·-5/ // ^ ' . _
,^το^ς τήςγ^ς «3^.0^ ^^ ;,^:
/.αί τής είο^α'ας 8: ο> ε>«το* Λ μα/α?·=;_ ·-'-_ " «
Ταύτα ήμΤ, τ3 μέγα μ^=' = ' ^ '" ',(, -,/. Τ/ϊ^,-
ρισβτο, ταύτα ό ϊ-'ή~ς ι-ω/-;Μί »—' ' ^,/χ ε.Λ
ο'κε'α/θβοτητα, "« ά/ασφοτ,' ^' «-'^ _,^ .,-,-/,
1
188 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
καί γινωσκώμεθα. Ταυτα σοι πιχρ' ημών, ώ πανυπερπρωτοπανσεδχ-
στίϋπερτατε δίσ~:τα, ο'ύς ϊϊτερξα;, ου; ήγάπησας, οις καί άπό χει¬
ρών εις χείρας οίνοχίήσαι εΰκ άπηςίωσας. Τοιούτον γάρ ην σου τό
ήθςς, έπιειχές κα; εΰόμιλον, έράσμ'.ον έντυχεΐν, έντετυχηκός 8έ κρεΐτ-
τον πάσης έλπίδος καί προσδοχίας ΰϊΐέρτερον. Τοιαϋτα δέ καί τα
πρός πληροφορίαν σήν, ήν μοί έδήλωσας έπεσταλμένως, αϊϊεσ'.μω-
τάτη καί άγία μου δέσποινα, ε! μέν ισχύν τίνα έ'χοντα, σοί χάρις,
ήτις τόν τη ραθυμία χαταβεβυθισμένβν γΐωδίστατΐν νοΰν ημών περι
τα τοιαύτα φώτα διύπνισϊν ε! δέ μή πχντη τελέως, άλλ' ουν καί
έν τω άπό μέρους παρακληθήνχί σ£ χάρις· ώς ημείς γε την οί/.είχν
σπουϊήν κα'ι προαίρεσιν, ε! κα! άπό μέρους, άλλ' ουν έκενώσχμεν.
Ο ΒΟΣΠΟΡΟΣ ΚΑΤ' ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ.
α) ΜετεωροΚογιχ&ζ.
Διά τού Βίσπίρου καί τού Έλλησπόντου τα ζλίονάζοντα τοΰ Πόν-
του ΰΒατα είς τό Αίγαΐον εκχέΌνται. Ή δέ θάλασσα σχηματίζει
ρεύματα κατά τό στενόν τ;ύ Βοΐπίρου, ταλαντευομένη Ι?ώ καί έκεΐ
πολλάκις (Ά ρ ιστ οτέλ ο υ ς Μετεωρολογικών Β' α' 11,12.—
Πίρί Κότμου Γ').
Έν Βίίζόρω σπάνιον μ=τέωρ:ν ανεφάνη ποτέ (πρό τίϋ 335 τ. Χ.),
δύο παρήλιβι ν.ατά μεσημβρίαν διότι άνέτειλαν μετά τοΰ ηλίου
παρζμ.είναντε; μέχρι της ϊύτεως αΰτοΰ. έν ω συνήθως ί παρήλιος
άναφαίνεται έν τω οϋρανω ή μόνίν κατά την ανατολήν ή μόνον κ«τά
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 189
την δύυιν τού ηλίου οΥ άντανακλάσεως τούτου έ-;ί των νεφών (Με-
τεωρολογ. Γ' β' 6, γ' 1).
β) Γεοάογικώς καί ορνχτολο·/ιχώς.
Ό Βίσπορος γίνεται όλονεν στενίτβρος έκ —οσχώσεως· διότι
κατ' αρχάς ό ροΰς αυτού έναπετίθει χώματα πρός τό ασιατικήν λ. χ.
παράλιον, τό δ' ϊπισθεν τού —οσχωθέντος μέρος περιέκλειε™ έντός
λίμνης, ήτις βαθμηδόν έξηραίνετο, μετα δέ ταυτα καΐ άλλο πα-
ράλιον έγεννατο, καί ά'λλη λίμνη άκ' αΰτοΰ, καί ο!ύτω καθεξής μέχρις
ου, προϊόντος τού χρόνου, ό Βίσπορος ερρεεν ώς -οταμός, μέλλων
επί τέλΐυς ίνα άποξηρανθτ) (αΰτ. Α' ιδ' 30).
Άλλά καί ή επί τού Βοσπόρου ήφαιστειακή επίδρασις ένυπολαν-
θάνει έν τοίς έπομένοις στίχο-.ς τοϋ Όμήρου (Όδυσσ. Μ. 67-8), ούς
λαλών χερί των Συμπληγάδων ή Κυανεων, των κειμένων επί τοϋ
πρός τόν Πόντον στομίου τοΰ Βοσπόρου, άναφερε-. ό Άριστοτέλης·
άλλά Ο' όαοΰ Γ.Ιιχηίί τί νεών χαϊ σώματ» φωτών
κύ(..αθ' άλ'ος φορέουσι ΠΪΡΟΣ τ' 6λοοΐο Ούελλα·.·
καίτοι ζροστίθησιν, ότι «~ερί τάς Κ.ανίας ού >έγ5ται πΰρ άναζεμ-
πειν (θαυμ. 'Ακ. ρε').»
Ή 3' άπέναντι τού ετέρου στομίου «3 Βίστιόρου χειμίνη Δημί-
νη,ος (ή νυν ΧΛχη) παράγει μέταλλον κ«ν« (νΐΐποΐ οΐβυ) και
χρυσοχβλλης (ογ άβ θΐααί). Επί δέ τής παραλιας αυτής «ι εις
βάθϊς δύο μέτρων υπό την θάλασσαν έςάγεται χαλκόςκολυμ.ητης
(ΒΤΐΙίαίθ άθ οαΐνΓβ), δν οί ίατροί μεταχειρίζβνται εις σκευ»σ·.«
χολλυοίοϋ πρός θεραπείαν των ο?0αλμών. Σπήλαιον οε της νη«ϋ
ταύτης, καλούμενον γλ^ρίν, κε«σμημίνο» ί«« δια^ιονων ?««-
■/.ών έχ σταλαγμών (οαΛοη^β άβ οΐιαιιχ) (αυτ. νη , νθ ).
γ)
Έν «ρχή τ=0 Οέρους πρ,ερχίμ-ον έ. τού Πόντου διέρχ
οΰ Β,σπο^υ καί κατα^νει είς τόν Έλλή^ντον το ?υ«ς
ν,
■ι
190
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΗΠη9,).ι6 δαοθΐΐ&πηβ), ό'πίρ χρησι;Αε}ει ώς τρΐφή των οστρέων καί
των μικρών ίχθύων (Ά ριστοτέλους Ίστορ. ζω. Γ' ι&' 6).
Ότι μέν τό επί τού Βοσ~ίρου Βυζάντιον έστολίζετο διά πολλών
δασών (τεμενών) δένδρων καρποφόρων τε ν.αί άχάρπων, αναγράφηται
παρ'Άριστοτέλει (Οικονομ. Β'6' 3). Τίνα δέ τα δένδρα ταυτα, ώς
κχί τα λοιπά επ: των οχθών τού Βοίπόρου βλαστάνοντα ύλήματα
(αΛτΐδΙβδ) καί οαρμχχώδ/; φυτά, τούτο άρυόμεθ» έν. των συγγραφών
τού μαθητοΰ τού 'Αριστοτέλου; Θεοφράστου, όστις έμελέτα την βοτα-
νικήν υπό την εποπτείαν τΛ διδασκάλου αΰτοΰ, κ αί είχεν ώς βάσιν
των βοτανικών αΰτοΰ έρευνών την δ^3τ^χώς απολεσθείσαν «Περ! φυ-
τών Ιστορίαν» το3 'Αριστοτέλους.
Περί τϊν Πόντον λοιπόν /.αί την Προποντίδα, έπομένως καί επ:
τοϋ Βοσπόρου, φύονται συν τοίς άλλοις έκ μέν των σιτωδών ό σΐτος
(1β οΐβ), έκ δέ των κωνβφό^ων ή πεύκη (1β ρϊη ΐηαΓΪίϊΐηΘ) καί ή
έλάτη (1β 83,ρΐα οοηΐΓηιιη), έκ δέ των δρυωδών ή Βρύς (1β οΐιβπβ-
ΚοιΐΥΓβ) καί ή διοσδάλανος (1β οΙι^Ιίΐί^ΐιϊβΓ), έκ δέ των άκαλη-
φωδών ή πτελέα (Γοπηβ άβδ οΐιαΐηρδ), ή με)ία (1β ίΐ'βηβ) ·κα;
ή συκή (1β β§ιιϊθΐ·), έκ δέ των τιθυμαλλωδών ή πύξος (1β 1»αΐ8),
έκ δέ των δαφνωδών ή δάφνη (1β Ιαιιπβι·), έκ δέ των άσπαλαθω-
δών ή σχαμμωνία (1β ΙίδθΓθπ δθ&πιπιοηββ), έχ δέ των έλαιωδών
ή φιλυρέα (1β ίίΐΐβϊΐΐ), έκ δέ των συνανθήρων τό κενταύριον (1α ρβ-
Ιίτβ οβπΐαιΐΓέβ) καί τό άψίνθιον (Γαιΐδίητΐιβ), έκ δέ των μυρτω-
δών ή μύρρινος (1β τπ^γΙθ) καί ή ροιά (1θ §ΓβηαάΐβΓ), έκ δέ των
ροδωδών ή μηλέα (1θ ροπϋηϊβΓ) καί ή ά'πιος (1β ροίΐϊεΓ), έκ δέ
των κολοκυνθωοών τό ελατήριον (1α παοΐηοΓάΐα^ιιβ), έχ δέ των άνε-
μωνωδών ό έλλέβορος (Ι'βΠέΤοονθ άΌΓΪβπΙ), έχ δέ των άμπελ.ωδών
ή αμπελος (1α νϊ^πβ) (θεοφράστου Αιτ. φυτ. Ε' ιβ' 6.—Γ' κγ'
4.—Ίστορ. φυτ. Δ' ε').
δ) ΖφοΚογιχως.
Πρός απόδειξιν, ότι τα τέκνα γεννώμενα δμοιάζουσι πολλάκις πρός
τοίις γονε'ς ου μόνον κατά -ά φυσικά άλλά -/.αί κα;ά τα έπίκτητα, ό
Άριστοτέλης μνημονεΰει τέκνου τινός γεννηθέντος (πρό τοϋ 325 π.Χ.)
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 191
έν τη κατά την ασιατικήν όχθην τού Βοσ-όρου κειμένη Χαλκηδίνι,
•/.αί φέροντο; στίγμ* επί τού βραχίονος, οίίν εΤχε καί ό πατήρ αυτού
(Ά ρ ι σ τ ο τ έ λ ο υ ς Γενέσ. ζώ. Α' γ').
Έκ των ζωοτόκων ό μέν έχΐνος (1'1ΐ6Π58θη), αναλόγως τής πνοής
τοϋ βορρα ή τοΰ νότου, άνοίγει άλλο'.ας όπάς, δταν ζή έν τή γη,
καί μεταδαίνει άπό τοίχου είς τοΐχον, οταν ζή έν οΐκία· τούτο δέ πα¬
ρατηρών τις έν Βυζαντίω (πρό τού 326 π. Χ.) προεμάντευε την μί-
ταδολήν των άνέμων (Ίστορ. ζώ. θ' ζ' 5. —θαυμ. Άκ. η').
Ή δέ φώκαινα (1θ πΐ3.Γ8θαϊη), ε'δος μικροΰ δελφΐνος, γεννάται
μέν έν τω Πίντω (Ίστορ. ζώ. ς-' ια' 1), εϊΐέρχετχι δέ πάντως καί είς
τόν Βόσπορον.
Έκ των ώοτόκων πολλα μέν πτηνά φόβω τοΰ ψύχους μετϊναστεύίυ-
σικατά τό φθινόπωρον έκ τού Πόντου καί των ψυχρώ; τίπων-διά
τής κοινάς διόδου τοδ Βίσπόρου—είς θερμάτερα κλίματα, και έ~«-
νέρχονται κατά την άνοιξιν, ώς λ. χ. οί γέρανοι (1β3 §11163) καί
οί ϊρτυγες (1β3 οαϊΐΐββ) (αΰτ. Η' ιδ' 1, 2, 4).
Οί δέ ϊχθΰς, καί μίλιστα δσοι κατά άγέλας πλέουσι, την αυτήν
μετανάστευσιν άναλαμδάνουσι. Τοιούτοι ίχθύς εισίν έκ μέν των περ-
κωδών ό άνθίας ή αυλωπίας (1β ΓθβΓθυ), έκ δέ των τριγλωϊών ή
τρίγλη (1β Γθυ8οί), έκ δέ των σχιαινωίών ό »ρακϊν5ς (1ο κρκβ
ιηΐΐΓΤθη) κ» Ό έλεγίνος (1α βοίβηβ ηοϊτβ), έκ ϊέ των ~,;.ωίων
ό νούσοφρυς (1α αοΐ'αάβ), Ό ^?^?ος (1β ρεββΐ), Ό «νίοβυς (1β
άβηΪΕΐθ), Ό βώξ (1β 8ρ*.Γβ) «ι ή σάλπη (1β 1οο8ιιβ), έκ δέ των
μαιν,ϊωδών ή μ*«νίς (1α ΐηβηάοΐβ), έκ δέ των -ομίρωϊων όπίμ-
6ρος αβΐηικΐαβΓβαιι), δ αολίας (1β οο8πίο1), η σ«ρο.Λη η «υ,ις
Π'Μχίάβ) (·., ή «ηλαμύςΟ»Ρ01—7^β), ή βυννις (1α ίΐιοηιηβ ,
ό Ούννος 06 Λοπ), ή άμία (1β οοηίίοη) καί ό σαορος (1β Β»α"),
έ» δέ των τευβωϊων ό τευθίς (ΓαοαηίηυΓβ), ίκ 5ε των χεστρεωϊων
ό «ατρευς (1β πιιιΐθΐ) κ*1 ό κί?»λος (1β οαρΐΐοη), έ·/, οε των άθε-
ρ,νωϊών ή άθερίνη (1β -]οβΙ), έκ δέ των κωίιωδών ό ν.ωδιές αβ 8θΐι-
3·οη) έκ δέ των ίοΛιϊωδώ* ή ϊ»υλίς (1β ΙαΙθΓβ), έκ δέ των -υρ«-
νω?ώ'ν ήσφύραινα (1β θΓθΛβί) «'. ό σαργίνος (1β 8αΓ8ιη), εκ δ:
Τ«ς«·
·3ξ«νεΐβ«ιή^ρ*ί(Άρ««οτίλ.»ς Ισ»?. ζ'?. Γ Τ »)·■
192 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
των άφυωίών ό τριχίας (1α δ&Γαίηβ). έκ δέ των βελονωδών ή βί,λό-
νη (Γΐιϊρροοαπφβ) (αΰτ. ΙΓ ιε' 2.—-γ' ιγ'2, 3, 5.—Θ'γ' 1).
Πάντες ούτοι οί ίχθύες τό μέν έ'αρ εξέρχονται—δια τού Βοσπίρου·
—είς τϊν Πόντον, ένθα εΰρίσκουσι προσφορωτέραν τροφήν, έ'νεκα τής
κληθύβς των έκεΐ έκχεομένων ποταμών, κα'ι ϊνδα γεννώσιν ανέτως
μή παρενοχλοΰμενοι υπό μεγάλων θηρίων τής θαλάσσης, τό δέ φθι¬
νόπωρον, αμα ώς αΰξηθώσι τα νεογνά αυτών, εξέρχονται έκ τοΰ
Ιΐόντου κ»! μεταδαίνουσιν είς την ΙΙρο-οντίδα ταχύτερον μέν, εάν
πνέ'ί) βόρειος ά'νεμος, βραδύτερον δέ, εάν πνέη νότιος. Έξαχολου-
Οοΰσι δέ την πορείαν αυτών την ημέραν, την δέ νύκτα ήσυχάζουσι καί
βόσκουσιν, έκτός εάν φέγγη σελήνη, όπότε έπίσης διαχλέουσι. Τα
άσθενε'στερα δέ των ζωων εξέρχονται έκ τοθ Πόντου ενωρίτερον των
δυνατωτερων οί;ν οί μέν σκίμδροι τόν άυγουστον (βοηδρομιώνα), οί
δέ Οΰννοι τϊν σΐπτέμδριον (μχιμακτηριώνα). Επί δέ των Ούννων πα-
ρατηρεΐ ό Άριστοτέλης, δτι εϊσπλέοϋσι μέν είς τόν Πόντον παρα-
πλέοντες την ασιατικήν τού Β:σπ;ρ=ο όχθην, έκπλέουσι δέ διά τής
εΰρωπαϊκής (ΐΰτ. Η' ιε' 3-6.—Γ' ιγ' 5.—Η' ιδ' 4).
Άλλά καί ό'στρεα (1ε3 ΙιιιίΐΓθδ) είδομεν τρεφόμενα έκ τοϋ διά τοΰ
Βοσπόρίυ ϊιαπλέοντος φύκους (αυτ. γ' ιδ' 6).
β) Ίστοριχώς.
Επί των Άργοναυτικών ό Ίάσων εϊσέπλευσεν είς τϊν Πόντον
κατά τάς Κυανέας ή Συμπληγάδας νήσους(Άριστοτέλους θαυμ.
Άκ. ρε'), τάς κειμένας ενώπιον τοΰ Πανίου (τανΰν Φαναράκιον).
Μετά πολλους δ' αίώνας (περί τϊν Ζ' π. Χ.) ό Δημονησος πρώτος
ώϊήγηϊΐν άζοικίαν (δωρικήν) επί της άπέναντι τοΰ Βυζαντίου Δημο-
νήσου (τανϋν Χάλκης) (αϋτ. νη').
Δύί πόλεων επι των άχτών τοϋ Ββσπόρου γίνεται μνεία παρ' 'Αρι-
στοτέλει, τοϋ Βυζαντίΐ> επί της εΰρωπαϊκής οχθης, καί τής Χαλκη-
δίνος επ! τής άσιατικής.
Τί Βυζάντιον είχεν άρχαιόθεν τελωνείον, ούτινος οί ΰπάλληλοι
πεντηκοστολόγοι όνομαζόμενο1 έλάμβανον, ώς έκ τοϋ όνόματος
δηλίϋτΐ', δικαίωμα εϊσαγωγής καί έςαγωγης 2 °/ο· άλλ' ένίοτε εϊσέ-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 193
πραττον, φαίνεται, πλέον τού νενομισμένου, ώς συνέβ/; εί; τον γεω-
μέτρην Ίπποκρίτην τόν χΐον, σύγχρονον μέν Δημοκρίτου τ:ύ άίϊη-
,ρίτου (460—357 τ.. Χ.), εΰήθη δέ -/.αί ,ϊλάκα, ΐην.χ τού συμίϊματί;
τούτου, παρ' 'Αριστοτέλους ά-οκαλούμϊνον (ΉΟ·./.. εϋό"»;;;.. Π' ιδ' 5).
Πλήν δέ των τελ.ωνειαν.ών δαΐμών, ή πόλις έπειυλα'ϊατϊ· ε!; εαυ¬
τήν (πρό τού 357) τό 3'./.χ{ωμζ τής τε άλιείας ν.αί τής πωλή-εως
τού άλατος (Οικονομ. Β' δ' 3).
Οί ν.άτοικ.3·. τού Βυζαντίου ϊ'.ηροΰντο τό-ε είς βυλάς, αυται δέ εις
φρατρίας (ένορία:)· δ«τι άναφέρονται έν Βυζαντίω τεμένη πατριω-
τ ι κ ά (ένΐριαν.ά), ήτοι άνήκοντα ε'.ς φρατρίας· ά'λλί'. δέ έΐχημάτιζίν
βιάσους (άοίλφάτα) ~ρ';ς λατρείαν θεοτητός τινος, -/.α/.ούμενοι μέν
θιασώται, κε-/.τη;/.ένοι δέ κτήμί-α Ο ι α σ ω τ ι ·/. χ ά'λ/.οι 5έ πάλιν
•ήσαν μ έ τ ο ·. κ ο ι, έστερημέν:·. τού 2·.7.ϊ'.ώματος τή; ϊδ'.οκτηΐίας (αΰτ.)·
'Υ-ήρχε δέ (κατά την αυτήν εποχήν)] έν Βυζαντίω ά-;;ρά (ίοηιΐη),
γυμνάσιον, τράπεζαι διά τάς συναλλαγάς των νομ'.σμάτων ν.αί λιμήν,
ένθα κροσωρμίζοντο τα άναπλέοντα ή κχταπλέοντα τόν Βίαπΐρον
π).:ΐα (αΰτ.).
"Ισχυον δέ τότε κ αί νέμοι ίίιοι τού Βυζαντίίυ, ώ; ό ϊ·.»γο?εϋω·/
« μή είναι πολίτην, ος άν μή ές άστών άμ.^ίτ£ρων η (αϋτ.).»
Οί Βυζζντιοι έχοντες π:τε (πρό τοΰ 357) ανάγκην χρημάτων έ-ω-
βελήθησαν των είς τό οημόσιον ανηκόντων δασών, και τα μέν έν αΰτοΤς
καρποφόρ* δένϊρα έξεμίσθωΐαν ϊ·.' ωρισμένον τινά χρόνον, τα 5-: ά'γριχ
δένϊρα έ-ώλησαν. ΠαραλαμβάνοντΕς δέ κ»ί τα 077»;, 1~% ήΐϊν άίΐε-
ρωμένα είς τίνα Οίασον ή φρατρίαν, παρεχώρουν άντ'αυτών ά).λας
-'αίας, αλλαχού κειμένα:. "Οία δέ δάση άνή/.οντα είς τ: 2ημ:ΐ·.;ν
περιε/.λείοντο έντός ίοιωτ'.κών γιιών, έ'ωλοΰντο άορώς ε'.ς τού; '.ί'.ο-
ν.τήτας και τοϋ 7.οιποΰ ■/.τήμ.ϊτίς. Κατά την αυτήν περίστασιν έ;=μί:0ω-
σαν καί τας άγοράς (πανηγύρια), ένθα έπωλοϋντο 3·.ά?ίρ* είίη, καΐ
την αλιείαν της θαλάσσης κ»ί τάς άλυκάς καϊ την πώλησιν τοθ άλα¬
τος· έπέίαλον δέ -λαί φόρον επιτηϊεΰματος είς τίνα; τάςεις έμπόρων
ν.αί τεχνιτών μέχρι 33 °/ο έ-'ι τοθ καθαροΰ κέρϊου;· «αρεχώρηϊ»
δέ καί τό μονοπώλυν των τρα-εζιτι/.ών επί των νομυμάτων εργα¬
σιών είς μίαν καί μόνην τράπεζαν καί τέλος πάντων έψήθ'.τΐν νχ
Ζ5?ηγηται τό δικαίωμα τοΰ πολίτου έν δεοομϊναις τια'ι περιπτώΐίίΐν
άντ: 3,000 οραχμών (30 μνών) (αΰτ.).
• 13.
194 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ότϊ δέ (τώ 357 ~. Χ.) σιτοΒίία εγένετο, οί Βυζάντιοι στερούμίνοι
γρημάτων πρός αγοράν σίτου κατέλαβον μέν τα έκ τού Εΰςείνου Πόντον
έρχόμίνα καί ίορτίον σίτου φέροντχ πλοΐα, επ; τω δρω ίνα ά-οοώ-
σωοι ταυτα είς τούς έμ-όριυς ακολούθως μετα τόκου 10 "/ο, εψήφισαν
3έ φόρον 10°/ο επί των άγοροτίωληΐιών έπειϊή δέ τίνες των ενταύθα
μετοίκων είχον δανείΐει χρήματα επί ΰ-ί-Οήκη άκινήτων κτημάτω·>
εις τίνα; πολίτας Βυζαντίου, επετράπη ΒιάψΛ,φίσματος εις τους μετοί-
*:υς ίνα γίνωνται ιδιοκτήται των ρη')£ντι·>ν 7.τη;λ7.των ά-;τίνς·/τίς
καί είς τό κοινόν ταμείον τής Πόλεως τ; τρίτον τού ήοη οανε·.:0έν-.5ς
πΐτοΰ (αΰτ.).
Καί μ.ετά την ί/.ταν.τον ταύτην παραχ'ό:η-·.·ί 'λ ·η:»~ν. ίι Ιϊ^ζαν-
τίω ελθόντες Ι"ΐ'/.οι ήγϊΐραν (357—345 -. Χ.) στχσ;ι; ν.χ-% των
κολιτών, οΐτινες επολέμησαν κρός αΰτ:υ:, '/.ύ ■,'.ατατρς-ώταντίς ίϊςί-
δίωξαντής κϊλιτείας (Πολιτ. Ε' δ' 10).
Άλλά κα'ι ή ά-έναντι τού Βυζαντίου ν.ί·.;Λ=νη Χίλ·/ιηοών όϊΐίλουτα
(τω 357 π.Χ.) σημαντΐ'/.α ιζοιχ είς έπι/.ουρΐΛϊ στρχτΐύ;λϊτα 'λχ: μή 2υ-
ναμένη Ινα πληρώση αΰτά προσεκάλεϊε τ;1ι; ~;λίτ>.ς ν.α: τ;ύ; ;ΛΞ"ί-
*ους αΐτης, δίθ·. είχον α-αιτήΐεις ν.ατά :·.νο; πολίως ή ίί·.ώτ;υ, ι·;*
ύηββάλωσι ταύτας· κολλϊί ο' ένεγράφηϊαν ύ οέ Χαλνηοόν·.:·. ν.ατΐ-
λάμβανον τα είς τόν Πόντον άπερχόμΐνα ζ/.ΐΐα των ΐΐϊΐλετοιν ΐϊ'.ι·>-
τών ή κα'ι πόλεων, -/.α: έ/.ράτΐυν τα ο^ειλό^.ίνα ζο^ά' ιΰ:ω ίχ -:λλά
χρήματα συ·/ή/_Οη-αν, κ αί πληρωθέντίς οί ςέ/θ'. στ,;ατ·.ώτα·. 3·ελϋθη-
σαν ακολούθως 5' ερεύνης Ιττακριοούς γενομένη;. ΐί(.ιν τα -λοΐζ άοί-
κ,ως κατεκρατήθη-α·/, ά~εζημιώθηϊαν έκ των βαθμηΐΐν ν.ζί^/ρύ-
νων εΐ5θ2ημάτων τ/;ς Πόλεως (Οικονομ. Β' δ' 10).
Δΰο φ'.λ;ϊίοων χαλκηδίνίων [ΛΞμνηται 3 Άρΐϊτοτέλης, τού Ξΐν5-
κράτους καί τοΰ Φαλέου.
Τούτων ό μέν Ξίνοκράτης ην φιλότοΐος άν.αΒ^Λίϊ/.ίς, μΐθητής το·Γ>
Πλάτων;. Έπρέτίευε δέ (375—345 τ.. Χ.) «εϋϊαί^νϊ =Να·. τόν
» την ψυχήν εχοντα στζουϊαίαν» καί «την φρόνησιν ίζ'.-ν./.τ,·/ ν.αί
» Οεωρητικήν των ϊντων εΤνα1.* καί ((την ψυχήν αριθμόν (ε!·/α·.) ·/.'.-
» νι8·Λ'εαυτόν (Τόπ. Β' ς-' 2, Ζ' α' 4, ς-' ν' 4.— Πϊ?ί ψυχ. Α'
» 5' 8.— 'Αναλυτ. υστέρ. Β' δ' 3).»
Ό ϊέ Ψαλέας (ζών τ.ρο τού 345 -. Χ.) έπρέΐίίυε· «ΪϊΤ- ι-ας εί-
» ν αι τάς -/.τήτϋς των πςλιτών τούτο δέ κατοικ-.ζομένας μέν ού χά-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! 195
ΐ) Ίζ-Λ) ώ:-5 -:■:"·>, τα; δ' /-(3/} »α-:·/:,ν-'-ς εργωϊ.ττςρο; μ./,
» Ε^ως ο: υ/οιζι έ,οχλ'ΐΟ?(;α' τη τκ; -ροτ/»ς τ;υ; μ-> π/ο.>-
» !7·'υς ο Ιζ/3 1.1 ') ι/τν>-> δ: ,οο, *ό->; 2- ~-"Γ-*: .-"Ι - --'*' :■>-'
» ΧίΛίΐζ'ΐ ί. » /.*' «ι.,:7-·-ο,το1/'ϊ-τΓ,-α ί.'ί 1"*:/: ' ^·; ::-
» λ:σ·, /.-^:ω; ι χ -χ Ζ. /ς ιι /α! ό ου": Ί'//..^ ..-> -:/ / χ
» βϊύ/ς-χ· /α-Λ;/..)^: ^ ες ώί (;; -.ζιΊ'ι·) τα-,;:: ■/■->--.!; --/.-
» τ.^τ:^χ·. /Λ/'Τ>ς» /αί ιΐΐα'ί'ϊΐ ο'./ Τί;; ιζίι.^)ζ-ιχ; ιχ~.7-
» σ/ςυαζ,χ τλ,; -:/·/ μ.·/:^, -' γ' :; --/.·''*· πα/τ.ς οι;^5ϊί·.
.. ^«*τ>·, /α; ^/; -/Γ,ρω^χ τ· -ϊ?:ς^ται τ/;, γ:/£ως (11;/.:. Ιί
δ' 1, 1}, Ο. 9, υ) ..
Κ*- τ?ϊτα μ:^ /?"α -χ υ", ,:ϊ.^ϊτα τ:ύ Ά?·3-5-->:.»;.
Κ»-» ι: τ-., «,/ϊΐτ,ίτ/; (381-322 ^ Χ) β =' --» ΐ6Ίπ.ίο»,
30
Τί ί.ι -:/ -:^/' τ/;ς σ-ί^2'θτ::α; έ-' α>=^ -;/:ι.>:, ν"-' "■»
μ
τ*ϋ,ΐ-5· 96,000-300,000 3«/^'(-ί'*β· κ-·.5 ν'7 7 ■',;''
13.-Ί.// Λ' γ/ 27.-1 »ο*Ί. ί5ί.Μΐ·,1ι. ιΐ ΑΠιβη Ιί 5 0., .)
Κ·· 2. /* -ώ 387 - λ ί>ζ."?*', Λ"''>>> ''■-> . -'· "
-« τ),, =-?»^τξ=-----^ ^-Λ?· ^ 378 τ Χ ----
χη^/.Οο ά,«^2ϊ, σ,Λ«/.ο' ώ '.Ον^' (-"'? ' ' Α ^
«'31— Λ·ϊ3 11/28,30)
Τϊτ: 31 :?**:=.» = '(378-36.Ϊ-:. Χ
ζανΤ-:,ς λ.- ή Γ,?; έ-^λ, -?^ ^
Κω^-ω*/ (Κ·.ίμ. Σ?ωο. Ώ *. 239;»
ι:2 1-79).
196
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Άναλαβό^τε; £·. Αθηναι;·, την έ~' ιϋτίΰ κυριαρχίαν ΐς/·(·/.ίλού0;υν,
δια "5 Χάρητο; -/.αί ά'λλων στρατηγών, πιέζοντος το Βυζάντκν καί
εϊσπράττίντες τελώνιον 10 °/ο έν Χρυΐοπίλει (τα·»ΰν Σκούταρι) ~αρά
των πλίίων των έ/. τ:3 ΙΙοντου διά τοϋ Β:σπ:ρου διαπλϊόντων, καί
ά'λλα 10 °/ο (έν Ίερω, τανϋν Ί έρις-Καλέση) παρά των ε!ς τόν
Πόντον εϊσπλεόντων (Ξ εν ο β. Έ) "λ. Α' α' 22, Δ' η' 28.—δοΗυαη.
Οπθϋΐι. ΑΙΙβΓΐΙιπβπι. Α' σ. 409).
Ή κατάστασις αΰτΛ, διήρν.εσϊ μέχρι τςΰ 358 π. Χ. έ'τους, όπότε
έςερρα'γη ό κ»τά των ΆΟτ,νών συμμχχιν.ός τ.ϊ~κι).ζς, Βυζαντίων,
Χίων, 'Ροδίων καί Κωων επί τριετίαν διαρκέσας (Λ ·. ο δ. '.ς-'71.
Εναντίον των άϊκΐταττσάντων συμμάχων οί Αθηνά·:! ·κέμψ*ντϊ;
στρατηγίϋς τόν Χίρητα, τϊν Τιμϊθεον ν.αί τόν Ίΐ'.κρίτην, '/.αί ~5-
/.ιΐρκήσΐντΐς τό Βυζάντιον ουδέν ν.ϊτώρθωσαν, γ.χ': ήναγκάαθηΐαν τω
355 τ.. Χ. ινα άναγνωρίσωσ·. την αΰτονίμίαν της έ-ικαίρου ταίιΤΓ,ς
Εόλεως (Λ ι ο δ. ις' 21.—8οΙΐΰίΐη. βΰτ.
IV
σ. 106).
Καίτ;1. δέ τω 351 ι;. Χ. ΰ-Γ/.υψε ό Βυζάντΐίν εί; την τή; Σ-άρτης
ν.υριαρ/ίίν, βλέπομεν -βϋτό μετ1 ού -ο/.Ιι σύμμαχον αυίΐις των 'ΑΟγ,-
ναίων (ΛημοσΟ. 'Ρ:δ. έλίυθ. 198).
Έν τούτοις Φίλι-πο; ό μχκεδών ϊΓρο-αρασκΐυάζων την τής Έλ-
λα'ο;ς ύκΐδούλωσιν καί την των Αθηνών τί-ΐίνωϊΐν ήθέλη-εν Ι'α
παρ£μ-:ίίΐϊ) την αποστολήν τ:ϋ σίτου «ίς τάς Αθήνας, αΐτινες
κροΰμηθεύϊντο έ/. Βυζϊντίιυ 400,000 μεδίμνων (περίπίυ 2,400,000
κί'.λών Κ11.) κατ' ετο;· δ·.5 ν.αί έμερίμ'/ησϊν Ίνα ττρΐταρΐήΐϊ] εί;
εαυτόν σύμ.μαχ;ν τ: Βυζάντΐίν (Λ η μ. Λ ε". 467. — Στεο. 307, 254).
Άγρυ-νο; φύλας ό Δημΐϊθένης επϊ'.σε τ;ύς Ά0ηναί:υ; ίνα τΑ·/.-
ώωΐι πρεσβείαν είς Βυζάντιΐν (τω 342 π. Χ.), ν.αί άπεσπαίεν αϋτό
τή; μ.ετά τ:ΰ Φιλί—ι:» ουμμαχ^ί· ''·'·ς ά-άντηϊ·.ν οαίνΐται τίς ~ρο-
τάΐϊως ταύτης Ιΐτϊΐλαν καί ν. ί'Λτ.:ν. -ρέΐβ^; εις Αθήνας Λέ:ντα
τϊν βυζάν-ιον, υϊόν τΐΰ Αέοντο;, μαθ;"ή'' μέν τϊϋ Πλάτων;;, έ/Ορϊ'
δέ τοΰ Φιλίπ-ΐυ (βι-οΐί. Ηίδ*. ύβ Ονβοβ, ΙΖ' σ. 310.—Λ έ ι ν τ ο ς,
ένϊΉΐβΐη. Ηίδί. Ογ. Β' ζ. 328.—Σίυίο. λ. Λέων).
Τ;ύτω τω ετει (342 τ. Χ.) πρί5Γ,ρχ"ο καί ό Άριττΐτέλη; είς
την βϋλήν τ:ΰ Φι/.{~ΐ:υ, παρα^.ϊίνα; έ~ί ϊ/.ταίτίαν (μίχρι τΐΰ 335
«.Χ.) «ϊ; δ.απϊϊδχ^ό-ρ-,7·.·/ τΐΰ υ'.ίύ οότίΰ Ά/.εξάνϊρίυ (ίίίη-
ΙΟΗ, έν χρ.).
ΊΙ11 λ10ΛΗ
Ι117
Ό
τ.
V
τ. .ο5ί,Γ,«/ /» ί , ^^
Β^-ϊ', ε-./ «/]ϊ- -^Ιγ,/^5-^ τω 341" Χ *-α ο. ι*
τ,,, Π.? ,Οί, ε ; -" /όϊ ^ ™~Κ -3-'«' '-' Β^^'' '-^α'ΪΤ?ϊ-
«5 (Λ /; α Φ/ -" " 150 - Ι ,οηί Βΐιαΐοβ Α ιο 13 —
Δ-ο5 τ 74, 75)
ν/,τα /,5.5ς-5, Γ/7γ":^^ -?»--' >^"1'ω' «^ ,« «,
δ φ) „.. -- /__,;,. -ώ 340 ■: Η> «'"?"" «■» Β^"
χ.« (Λ ο,ι 1-5 254, 307)
-?- κΓ"α":/-;
τώ", Β,ζ^-ω; β«/.ατώ;1/^* λ'^', °-Κ -' '-' ^ '"
σα-ο (Ιη1 Θ 2) _ „
Ά-' ε,α, άς >««' ^ *?·*' ™ ^'
Ά ε,α ς ? ^
οο.Λ.;«τβ3 λο,η>.«,: -ί ..ο-ι-'.-' - ^;'": _/;;
193 Ι1ΜΙ.Ρ0Λ0Π0Ν
83— ΙΊ-οηΙ 8ΐΓ£ΐιε§ ' , 4-Λ/;^ 1-.ο 254, 255—Λ ι ο ν.
13, 7—1τ:φ Βϋζ ) Βί~οοο;).
Ο' 5- Β-ΐζα;- : Ζ^^■^/β% η,χ-ΐύ' τ; ζ'ΐ'), ώς ρτ,-ος ) .γ.1 ό
νωιο λος Μ,^ίϊρος (-/ι Α'λ 11:/ Ίϊ' Γ 'θ )
Πα^-ας ι* Ο.)7ο.), ~-.>ς ^-οοοϋς —οί ~* -ο Π-·^*;- ο ;
Κ ~'*>ς "3/ 3ρ/3.»ί;-.ΐ3^ ' 13 ί,'/α-
τχι .-^ιτζ- τας.τ-ί/ς ; -ιαι - /ώ/ ο ;ΐ/υ-'!(«/:^ εςτΛνα-ι;-
/-"α, ό σ-ρα*»;,!; α^-ιί/Α:ω/3;-(ζ -0)/, α'ος .;-—;;, ο/ εο:,;:ί
/α α«ο- ρω,) ί ε^Λ,Ο'; '/^ί ο.τ^/ ; ζ^ -α /τ,-γ^.'λ ε-' τώ;τι:/_ώί
νχ· ^^-ως ο' Β^"ζ/-',' πα:α^ ;ο τ-ς α--^ρ -αττ;/-3 υ/^Γ^ζζζι
/χχχ τάι τού 1> ι·-.~ζι ζ- 0-":ω/ (Φ ^ / αρ/ /^ Δ α ο ω ;. ταρ''-
«ί' 1 β)
Ο^/ 5;-ΐΓ3; ή Ο 7 ; τώ; Β^ζα^-ω/ έ-'Ηοοοί ^/-'θά/οϊίς ο "'
/α -τς/ζο' -ώ/ σ^1^^^'/ω/ α-τω/ =;α-α-ί;0.;--. -ι~3 τώ; /χ-τζιζ-ύ>
τ:ί Φ / —^^ οί 5γ/);; α' ~^-ρ 5 ς ολίλι ζ/ >ο.ί/-.ι:; '/α —,ΐωΐ'/
ε ς τγ,/:ς-ϋ7 χ; ^^'Λ, ς,/α--/ -^/-ο Βοί/;-:λ /χ ΐτα^/.α/φα;
ο/«- (11-/ υ ?- / 1-ρ^-ο, Α β 21)
ϋ;---,^ γ, νρ'7 ,χο σ-'γ^κ) ε-0α7:/ ετ::3ς σ-;/ο; 120 -/ί''ω/
ες ί;;ω/ ^-3 σ-ρα-^,3; -3; Φω/'ΐοα τώ 310 - ι ρο;τα μ:/
[ Ο ->^":^ σ-ρα-;;, ς-;; /," τ:/ :,ο:^;δ α, ο^5.^.(-.ι;/1 δ- ύ~3
Τ3ύ Κ/;ΐ ΐ;;ώ;-3ς /α1 Ί- : 2;ο ·Γ3^ ρ/;*ίοος ό τ;/.^τ^ ος ο^-3ς
~, ί;;-ί;/;; -//:,.; =-' τή ο/7-ρ^τ. 7 -α,ι-η :ΐω-57/-3 Λί' [^'α;
Τ: ,-(■„ Ά;:3. λ; το.ΐίο,.ί^Λ/;,.) Ι-.ο 255—Π/:ϋ" Φιυ/ ια' —
Φωτ Β;/ .0 1ΞΓ)
1^ ς Τ3; Φω/ ω;α /> ;υ; ΐ·:^-υ";; ?^ (]/;::( α^ι 7υ)ς τας
'"^/α; '/;ςΓ,/.ω;ό -οώ-ΐς ο-;/ω; τ3ύ Β^^;--^ Κ'.ω; (,'ρ^ί-
.ω;)(Ιί/:ο- Φω/ ·■)—ΊΙσυ/ 26)
Οαο:;; 5. χ/-/γ^χι- - ο' Β-^ζ/-: ίίχ^)χ/γ,'-λι τ>Γ) 339 τ Χ.
έ; τγ, Ο—^^ - / (-ζύ/ Κ . Μ-^ί7Ϊ; -υ Νε3/_ωρ'θ), /α1 ίι·/τ,ζχ>
Τ3; ^α;/:; -.^ Φι/ --υ Α/;^,-ο 3; (Δ Ό / 25).
Ινα-7 ο. ζγ,ολι 3 Ψ / —.; ω^^ς.; ^-3;: ^3^ς -23^ "3 -υ; ;λ,73-
·ιζΑ-> Ι!^7~::'3;, 3τ:ο . / οχ ι.~χ , ώς χτ-τ,ζ χ) "ΐο; —^/ 3ρ//;-
τ^ς 11;/ .ως ι Γ, ,-'?*' ■'Ί' ~?"*/'Ί' '>>> ~:~) ·ΐ£-
ΤΗΣ ΑΝΛΤΟνΗΣ 199
έϊε τας
,^ζιυ», -/ϊϊήσ:/^ο ^ τύ> κιύι α;?λα^αΜ έ?α;--ρωϊε τας
ο-ο/ο^:, η 5: σο/-σ ς τού Φω/·ω;οί νχ Ό -Λτρ ωτ σ^ος τού Λ--=;-
τ5ς εΐωϊα> το Β^τΐ' 5.-0 αΐ-^-^ /χ-ασ-?.5/;ς (Ήσ υ/ 2υ"—
^τ = ο Βοζ αατ—1ο 2 α.Γ)
Κα ό με; Φ/>--5ί ^αγ/ασθίΐ Ί« σ^Οϊ/ο/ίγ/ΐΐας δια? ύϊη τ>('
->.ϊ?Λ.ϊ; ο' Β-- Βυζ7«Ό· βυ^ω^ο^ς α;/(ίε'?α;, ε; τη ρΓ,Οίνη
Β5»«:ω, α;α),ο7 μ:; τή 6:» Ε"-η, «ί-"^ ϊ: •") 2ω τω'
'ΑβΓ,/ά.ωι (Αιοδ ιγ 77-Ήο/ α;--Λ ο μ 1τϊ? 2ου)
"Η^ δ- τΐ-ε (τώ 339 π ) 5-ρομ/^ω^, η-:· ιε?-ϋ; τ^
II--
ώ. Β.;./- ω;, δ Β«7τίΡ /ος
(II
Α0»τ·
σ- 5ώ;ος /α· μς Ρ/
Ϊ.11- 11 /ι 4— Λ·ο; Ο—Λ^υ Στ.β 25ο)
Λ
Ϊ.11 11 /ι 4— Λο; ΟΛ^ )
•ΑΪ/' ο,^ως μ = ,.α «;.ω; νατ. -ού Λ.ο^ς 6 φ.>.~ος ε.'Ρ»Ψ-
τβϊςΒϋζα;τ.ος «Ε ««3-α /β/;«α-α Γ'?
V"
Λ«^ι' °^" '."
„ ή-=τ-, ε, -ω-« α. α ,8οι το ΒΛ^ - » Π ο „./ Ο β^
; ««^,Β^/τω,,οΦας
,^«5ς, ωςπρο-.Γ,-', ' τ χ ^^ τ0
-σ-ρατ.Λ: /ατ α^υ, ^ -//0-'^Τ ,,..>. ν . ,.
«^/-ο* έτος ^ γ,/ « -«5-.'»«« ^ί18ί Θ ° ~Α"
ΐίδ ζ)
^τ3ς β:
335 - χ
ε-ε-.Οο /«α τώ. Γρ 6,// ο. /* τω; Ο,^', *
' 4 _ Λ
ε/:,0 198).
200
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Έν κα',οω 3 έ τής εις την Ασίαν εκστρατείας τού μεγάλ:υ'Αλε-
ξ,ίνορου, οί Χα/.7.η5;ν.οι διετΛ,ρουν πρεσβευτήν έν τη α^λν) τού Δα-
ρΐίο'.', τον Ήρακλεί3(]''. Μετά δέ τ'ον θάνατον τού Δαρείου τρ 330
τ:. Χ. είιρώ; ό 'Αλέςανορος τοΐις ζαρά Πέρσας πρέσβεις έλληνίδΊον
πόλεων τον μέν τής Χαλκηδόνο; ά-έλυϊε, τούς δέ των Αθηνών ν.α'ι
τή; --άρτης έουλακΐϊεν (Ά ρ ρ ι α ν. αΰτ. 1" κδ' 4, 5).
'Κτχί τέλους ή Χαλκηϊών, ήτις άνέν.αθεν διετέλει ούσα μετά τού
Β.>ζχντίου πίλεμί» των Βιθυνών, υπέΐτη μέν τω 328 π. Χ., 'ές έ'τη
τ:ρο τού Οανάτ;υ τού 'Αριστοτέλους, ν.αί την πολιορκίαν Ζ'.ποίτου, τού
βατιλίως τής Βιθυνϊας, άλλά διεσώθη ώς έ/. Οαύ;λα:ος (Δ ι ο 2. ΙΒ'
82. - Μ έ μ ν. ζαρά Φ ω τ. Βιβλ. ΣΚΔ').
Μετά την μακράν δέ ταύτην Ίΐτοριν.ήν καρέχβασιν, έτ;ανέλΟο)μίν
εις τα τού Άρυτοτέλϊυς συγγραμματα.
Μέγας τ,ι (πρΐ τίύ 345 ττ. Χ.) ό των άλιέων ορ·.Ομ.:ς έν Βϋζαν-
τίω (Ά ρ ι σ τ ο τ ε λ ο υ ς Πολιτ. Λ' 3' 1).
Γίνονται Βέ (πρό τού 326 γ. Χ.) α^θονο1. αί άλ'.εΐαι έν τω Βοσπίρω
το Οϊρ:ς, /.χτά την ανατολήν των αστέρων καί μάλΐΐτα τού κυνίς,
ό-ότί άνατρέίΤϊΤΛΐ ή Οάλαΐσα, ν.αί ή ίλΰς τού πυθμένος άνερχεται επί
τ?,ς έπιΐανείας μετά των ίχθύων. Καί τίος μέν ά'λλους ίχθύς άλι-
εύϊυΐι πΐρ: το Βυζχντιον έ/.-λέοντα; έ/, τού ΙΙόντου, οί ϊέ τριχίαι
ν.ιί οί κ:λ'α·. έμ~ί—ουΐ'.ν είς τα δι'·/.ταα των τού Βοσ-;ρ;υ άλιίων
ε'.ϊπλέοντες ε;ς τον Πόντον ένίοτϊ όμως οί Ζ.0/ ίαι ώς /.αί οί σ/.όμ-
βροι άλΐϊύονται —=ρΙ τό Βυζά>τιον έν.-λϊοντες έκ τοΰ ΙΙόντου, νοτίου
άνί;;.ου ττνέοντο; (Ί-τορ. ζώ. Η' ιζ' 4, 6).
Ού μόνον :ε ςί-οι εμ-ίρου; εΐ/ι τό Β,ιζάντιον (-ρ'ο τού 357
ιτ. Χ.), άλλά/.αί πωλητάς ϊΐϊφίρων είοών, ν.αί άργυρα;.-ιβούς, ·λλ
Οαυ;;.ατο-;ι:ύ; (ρΓ&β8ΐϊ§Ϊ3,Ιθ1·), "/.αί μάντει; (νατϊδ), ν.ν. (οαρμακ:-
πώλας (ρΐιαηπαοοροΐίΐ οΪΓθΐιπιΓθΓαιΐθηδ) (Οί/.ονομ. Β' β' 3).
"Ε;ο.-:ροι 5= ττηλίνων ά·";είων των νή-ων Λέοβου, Χι:υ κχί θα'του
μ=τέοαινον (προ τού 330 -. Χ.) είς τ";ν Πόντον, οιερχόμ.ενοι τ'ον Β:-
σ-:ρον (θαυμ. 'Αχ.. ρε').
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 201
Καί έςαγωγή μετάλλων εγίνετο (-/.χτά τ'ΐν Ε' αΐώνα τ.. Χ.) έν. τώ;
~ερί τ'ον Βίσϊτορον γωρών δ'.ίτι ο έν Σ'.Όωνι Τ·?;ς 'Α/χία; άνΐ.:·.άς έν
τω άργαίω ναώ τού Απόλλωνος ήν κχτετχευϊΐμένίς εκ το3 κ:λυ;Α-
βητού 7ναλν.;3 τής Λη;ί.ονήίϊυ (της νυν Χάλν.ης), ώ; ■/.>[ έν Ί'ϊνΞω
τής Άοκαοίας οί κα7>:ΰ;Αίν:ι ΐρίίχαλ·/.::, έ?' ών ή έ-;γρα^ή (θϊυμ.
Άν., νη')· (ΐΉθϊ/λη; 'Αμίΐτρΰωνο; "ΙΙλιν έλών άνέθην.ί.»
Σ. Αγιγγαρχησ.1
Ο ΘΡΟΧΟ- ΤΗΣ ΑΛΤΙΟΥΕΙΛ-.
'Κ"..3ή τα αέγι,τα 2·.α?έ?ε·. ή γνω,ι; των «τ* τΐν »«-Λ·«/
Οοίνον τής 'Αντιονεία; καί ?5·? της ^?^; *«*,:««-; των ...
- - λ - ->, 6/-/-Γν -/.α: ο:ανοητ·.·/ην ε-:ψ'-·', «'Λ"
αυτον νριστιανων, υ::: .- ./■,'-"·/.;' '·'■ '
, , ., - ■ ,,-,->■, >τ^-ϊ·'··υΐ·.ν των ν.ατα"ατ·./.ω/ .:-
καίαν-/ίΐ εΰ·/.χ·.55ν εζρ'.να;/.^ ./·,''■,/-■·-'
ν,,εων, ο,.ς ήϊ-^^ν ν
ν, «/.λεξωμ» %^
Τ^τα.-. ά3«θ£ί«ς έ/, ςένων^γων «ι ·.« »/· ;"' ^-^· _
ν.ών ζλη?'ϊ?5?-.ών, αί7'.νε-:, ί&^'*., ^ *™ ,^'^ ;■;.,;_
οί·/.·.μ:ν -/.άλϊμίν τίυ =ωί«υ ,=,--■=■-- _ , · ' . ,;
Οη,αν ^ρό τινος έν τω ^^^ ^^ ^ ^"^......"'
έ/.τίΟεμΕν έν συντί^ία ώϊϊ:
202 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ό Ορίνος τού πατριαρχείου τής "Αντ'.οχείας, ου ττρώτος έπίσκο—ς
εγένετο επί οκταετίαν ό κοραφαΐος των άποΐτάλων Πέτρος έν τη πόλει
Άντιοχεί»;, περί τα μέϊ» τού
XVI
αιώνος κα': /,υρίως, ώς εστίν ημίν
είλάσαι, επί τής πατριαρχεϊας Μιχαήλ τοΰ Ε' (*) έπαυσε·/ ών πράγ-
ματι Ορόνίς Άντιοχείας, έπειδή ή έρή;.ιωσις τής πόλεως ταύτης άφ'
ενός, /.αί ή άνάγ/.η άο' ετέρου τοΰ εύρίσ/.εσθϊΐ έγγίις τοΰ -/,έντρου
των διοικητικών άρχών πρός υπεράσπισιν των δικαίω ν τής Έν,κλη-
σίας -/.αί των χρυτιανών, ή·άγ·/.ασαν τοΰ; πατριάρχας τΐΰ Ορόνου
τούτου όπως έγκαταλίπω7'. την πίλιν ταύτην •/.α! έκλέξωσιν ώς έδραν
αυτών την Δαμασκίν (Σάμην). Κκί Οά ήρμοζε μέν νυν ο~ως το
πατρΐϊρχεΐον "Αντΐίχεία; καλήται πατριαρχεΤον Δαμασ·/.ο3, άλ7.ά τό
τζρώτ,Ί μεγΛλϊΐον ·Ααί ή 5;ςα τής πόλεως Άντιβχείϊς, ένθα οί οπαδΐί
τή; χριστιανι/ή; δ·.5ασ·/.αλίας τό πρώτον εκλήθησαν χριστιανόν,
εϊχε και έ'χίΐ τοιοϋτον ισχυρόν γόητρον πρό των ομμάτων των έν
Ανατολή χριστιανών, ώττε ά=ί~οτε μ.ετ' εΰλαβίίας έξηνιΐλϊύθησαν
άποκίλϊθντε; τό πατρΐϊρχεΐον τουτο, πατριαρχείον τής Θε:υ-ό)εως
Άντιοχεία;, άπαραλλάκτω; ώς /.αί πολλαί έ-αρχία·. τού Ορόνου τού¬
του έςακολουθούΐι φέρουσα·. έ'τι δνΐματα των ένοόςων έν τί, άρχαιί-
τητι ιτόλεων, αϊτινε; πρό -ολλοΰ έςέλιπον εκ τού πρίθώκου τή; γή;.
Τόν τίτλον Άντιοχεία; φέρουσιν, άνευ βεβαίως νομ.'.,υότητό":, κ«
τα -ατριαρχεΤα των ρωμα'.ο/.αθολικών (οΰνιτών) καί των Μαρωνιτών,
έ; ών το μέν πρώτον έ'χει την έαυτοΰ έ'ίραν έν Δαμασ/.ω, τό Εε
οεύτερον έν Λιβάν;,).
Ό ςρθίςοςος -ατριάρχη; Άντιοχείας οέρει τον τίτλον «-ατριάρ-
/:υ τής μεγάλη; Θίϊυ-όλεώς Άντιοχϊίας, Συρίας, 'Αραβία:, Κι-
λ'.'λία;, Ίβηρία;, Μεΐϊποταμία; 7.αί πάση; Ανατολάς».
ΙΙικραΙ όντως εισίν αί άναμνήσϊΐς τοϋ πατριαρχείΐυ Άντιοχείας,
διϊτ'. έ/, των 200 αυτού έπαρχιών, άς είχεν άλλοτε υπό την Ει-
καιοΒίσίαν αυτού, Ο-ΐλείίθΓ,σαν νυν ;;.:;3ν οϊ·/.ατΞΤ7αρε;, αΐτινες δέ·/
έχουσι τάςιν ωρισμένην, εί οέ ζροΊττά;λΐνοι τούτων παρευρ'.37.όμϊνοι,
είτε ί;;.ού, είτε '/ετα τού "ατριάρνου, ζροτ'.;;.ώνται άναλίγως τής αι-
οΐΐ'.ΆΟττ,τ;; αυτών.
(*) Βιογο. χ»ϊ σογγο. αί έλάΐσονες ε/.ζλ. φιλολογ. χ).-. Κωνσταντίου Α'
τοΰ α-ο ΐινχίου π»τ;ιάρ/_βυ Κωνσταντινουπόλεως. Κατίλ. π*τ::αο/. 'Λν-
τιοχί'ας.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 203
Αί έπΐρχ·'»ι α'τα-' ε'ΐι: ΊΙ τί; Άπί-/ζ!λϊ — ή τίς Λα;ο··/.είας
—/) τίςΈμέϊος (Κ^γ,ζ) — }·, τί; Ένφαν.-'α; (λ;*:) — ή της
Άρκαδά; (Ά/./αρ)— ό τί; Τρ·π=/εως — ό τί; Β^υττίύ —ή τίς
Τίροο κα· Σ'ϊύ,οζ— ή τής Σελ^/:·1^ (Ζχ/.' ^)- ή -ίί Ήλιου»-
λεως (Μπ*λμτ::/.)—ό τί; Δϊμ»ΐ/.οό-0 τώ* ' 5^ω*—ή τή; 'Α;;ί-
|" ΟΛ,ς (Λ·αρδε/.·'ρ;0 —ή τί; Θεοδοσ'ουπίλεως (Έρζερουμ).
Οολλαί έ-αρχ·> έ/, τώ; άπ:τ:λ^σώ; το πάλαι ·?-'«ς μΓ,τροπό-
λ:·ς ή έ-'ΐκς-νς ε;σ· ν>* ^-{Μ/ωιζ^ζπ', ϋ-ϊγο^:*αι ^ τη*
3·Λ»-53α5·'α* έ*55 μ/;τρ5-:>ίτ^ 'Κ/. τώ* 14 έ«ρ/·ώι ή τί; Ά*-
τ.ίχϊί«, --μ:-^"-"! 1" "^ ^-?="λ'"ϋ Α»3/:·'«, ^ ! "«
Ααοασν^, άπίτ-Λο^'* έκ·»--^ "^ »-■> **?·*?/*■>, ί ^ ·'"
>ου-ίλ:ω; **'■ ή τξς Σε>:ϋ/:·ας «·*-:««· -?' ='=ί Μ"1 ■ϊΑ!τϊυ»
έ/θίτοςτ^έ^τίΙιΐΓ,τρί-ολ.* έ*Ζ.χ>0 επ· «3 Α·6α^. _^ ^
*Ταόρ·α τίς οΆνίθίΤ'ΐς '^ ^«Ρ'^/^' Άντ·5/.:ι.ις ε"'7"^
νί*τα· ν3* έ»"· τ^άρω* β^λα,τιω/ ί-"' «5?^ε-:^ 1ν^
ρςύ,οί;;, Χχλεπ'ίϋ, 'Αο
μα/'ΐτα ό χρ'στ-7*1/:
ϊ«5, έ* τω τ:/.:..αω «,τ
:,Τ?^, τώ 1728, ότε Λ έκ*™· τώ* έ* Λ:νο, ί*,?α*«* εΛη-
[>ν·: ,„„„,,„,„·,-,= «,ΤΓ -,; ^-- γ-;.-,/:„,.
'Λ/Τ ο/_:'ας
204
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1) Λυοοι/.ίίας— 2) Έμέ~; (Χϊμούτη;) — 3) Επιφανείας (Χά-
μας)—4) 'Αρ/,αΐίας (Ά/./.άρ)— 5) Τριπόλεως— 0) βηρυττοΰ —
7) Τυρού ν.αΐ Ξ-.ϊώνος - 8) ϊελευκε!*ς (Ζΐυχλέ)— 9) ΊΙλιου-5-
λεως— 10) Λχμασκοΰ.
Ιΐαρα 5ε τω -ατριάρχη έν Λαμχσκω ο·.αμέν;υσι τρείς μητρ;"-
λίται ίηραΠίίιιΐί, ό μητρεπολίτης Παλμύρας, έν τ, ίΰϊέν ο'.ευωθη
ί'χνος 5ρΟοο:ςΊ>>ν, ό μητρόπολις ΙΙόΐτρϊς ^Χαυρανίου, τής -έραν τ:5
Ίοροάνου ΑυνίτιΒΐς χώρας,) ένθα διαΐώζονιαι ε'.τέτι χωρία τινά ~τω"/_ά
χρ'.ϊτιαν.κά /.χτα:ρυχ;;Λ;να κ»ί ταύτα υπό των '.ερα-ίστίλων; ν.αί 5
Εϊρην:υπ:λΐως, ί ·Λα! ε~:τροτ:ΐς τού χατριάρχ;υ.
'Κς ϊλων των ά-αριθμϊ-,θϊΐΐών έ-αρχ'.ών τοΰ ~ατριαρχίί:υ τής
Άντ:;χείας αί πλεϊ:υς πϊριλαμβάνουϊαι ορΟϊΒό;:υς χριστιανοΰς /.αί
α; μάλλον ΰλι/.ώς εόημεροΰ-αι Οεωρίΰνται αί έ-αρχίαι τή; 8ηρυτ-
τ;3, Τρ'.-όλεως καί Λαμα?κ:3' αί λοι~αί, καθ' ΰϊϊν δυνάμεθα νά
ν.ρίνω;Λεν έκ των κάτωθϊν ν.αταστατικών κινάκοιν, εΐιρίσ/.ιντα1. έν
ν.ϊτα;τάτε'. οΰν_ΐ τοσΐύτω εΰαρέστω.
Ί1 Ι-Μ'/'.ν. Τυρού ·Λ2ΐ Σ'.ϊώνος πΐρΛαμβάνε1., εν 32 πόλεϊί
ν.ϊ.ί χωρίςι;, 11,000 χρ'.ϊτιανών κ»τ;ίκων, 33 έ/αλη-ίας, ές ών
αί πλϊΐ-ται :τερ:ΰνΤαι /.αί των άναγκαίων αυτών έν.7.ληΐια7:Γ/.ών
άμοίων, /.αί 3 μϊνον σχολίς. Ενταύθα τα τέκνα των Χριστιανών
/.ατ:ί"/.ων ενε/.α τής άνΐττΛϊ/,είας των ϊχ:λών εΐϊί" ήναγ/.α"μένα·
νά ΐθ'.τώσ'.ν ϊΐς -.άς σχολάς των τ: ρ ο τ ε σ τ α ν τ ώ ν μ ι σ σ ι ο ν α ρ ί ω ν.
Αί επαρχίαι Σελε υ ν. εί α; /.αι ΊΙλιουπόλεως, έν 28 πί-
7.ϊΐι /.α; χοιρί:1.;, περιλαμβάνίυσιν 11,991 ορΟ;3. /.ατςί/.ων, 33
έ-/./.ληΐία:, ές ών τρεΤς εισίν αί μάλλον ά'ςια·. λίγου, ήτοι ή έν
Ζ.ύγ).τη ή έν Σίϊϊίνάϊ; /.α: ή έ; Μ-^λυ.ζέχ, των λοιπών ίΰσών
πτωχϊτάΤων, /.α: 7 οχΐλάς" /.αί ενταύθα οί θΰνΐται /.αί εί δια—
μϊρτυρ:;Αΐν;ι Οριαμβεύΐυϊΐν !.5:3ςντϊς έςα/,ολου^ητικώς οχ;λάς πρός
"ροΐηλντ'.-^.ΐν των τέκνων τ?;ς ΌρΟ:ϊ:ςου Άνατΐλι/.ής Έ/.-
•/.λητίας.
ΊΙ έ-αίχία της Τριπόλεως, έν 47 πίλΐσι ν.αί χωρίί'.ς. -£-
ριλα;;.6άνει 14.320 ;ρθ. κατοίκων, 52 έ/.κ7.ηΐίας, ές ών ή άς'.ο-
~/,τ;ω~.ίρζ έΐτίν ή τΐϋ χωρίου Τριπόλεως, των λοι-ών οϋσών -τωχ:-
τάτων /.α:
120 κορά
27 ΐχ;λϊϊα, ένθα οιοάτ/.ονται 1542 μϊθηταί, ές ών
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 205
ΊΙ έ-αρχία 'Αρ/αϊίχς οΊτ,ρημίνη ούσα είς τρία διαμίρίσματα, έ'χε·,:
Έ·/ τω της Άκν.άρ 15,580, ώ; 7,745 γυν. χαί 20 έχκλησίας
Χΐυτνώ 16,800, ών δ,505 γυν. -/.αί 19 »
» Σα?ίτ 7,915, ών 4,015 γυν. καί 14 »
ί]τϊΐ τέ όλον κατοίκου; 40,305, ών 20,2(35 γυν. -/.αί 53 έκκλησις.
II
έπαρχία αυτή τυγχάνει ή πτωχοτέρ» πασών καί οί χάτοικ«
οιΰτής ΰίίΐτανται πολλάς ταλαιπορίας, κ*Γ όλην δέ την έπαρ/ίαν
ταύτη» ουδέ Ιν ά-χνταται σχολείον ΐρθοοίςων, τα ϊέ τέκνα τώ·/
^χριστιανών συν_νίζ;υϊ'.ν είς τα των ίεραποστίλων.
Ίί έπαρχία Λ α ο 3 ι κ ε ί χ ς ζχί Ά ν τ ι ο χ ε ί α ς, έν 44 πόλει·,
καί χωρίοις, περιλχμ£άνει 14,604 όρθ:?. κατοίκων, 25 έχκλησίζ;
-κχί 9 σχΐλάς- κϊΊ ενταύθα οί χϊ;ι:ιαν;ί /.άτοι/.;·. έ·/.τ:ς των τή;
Λχΐδι/.είζς, Άντιοχείϊς καί Σΐυϊθ'.έ μ?γάλας ΰίίστανται στΐϊήσΐ·.;,
δ·.1 δ καί εί '.ερατ:ίστ;Λο·. μεγάλας ποΐίϋνται ~ρ:ίο;υ; αΰτίθι.
ΊΙ έ-αρχία Έ μ έ σ η ς (Χίμς), έν 7 πόλίϊΐ -/.χ! χο)ρίί·.ς, περ;-
λαμβάνει 9,060 :ρΟ;ο. κατοίκων, 7 έκκ7.ησί?ς κα! 2 μ:ν;ν σχΐλεΐα.
Ή έ-αρχία Επιφανείας (Χάμα), έν 15 πίλεϊ·. καί χωρίοις,
ΤΓϊρ'.λαμβάνϊΐ 15,080 ϊρθ;δ. χατβίκων, 16 έκκλησίας ν.χί 3 σχο-
">.εΐα· καί ένταΰθα τα σχολεΐα ώς •/α! αί έκχλησίαι ιιΐί πτωχίτατα·.,
«Ι δέ Ίεραπίΐτίλοι, ώ; καί άλλαχ:ΰ, έξχν.:λουθ:Οσι τέ πρίσηλυτυτι-
α'ον αυτών έπάγγελμα μετά μεγίστης ζέσεως.
Ή έ-αρχία τή;Βηρυττοΰ ν.αί Λιδάνου. έν 113 -ίλεΐι καϊ
χωρί;;;, π»ριλαμ6ϊνει 43,974 ορΟ:5. κατοίχων, 86 έχκλησίζ; καί
22 σχ:λεΐα" καί ενταύθα αί πλείσται των έκκλησιών εισ·. —ωχζί, οί
2έ •Αχθολΐϊθί καί δ;αμχρτυρ;μεν;'. ίόραπόϊτολο·. ά·/Οαμ·.λλώντζ·. έκζ-
τίρ:ι τίς αυτών νά —«σηλυτίση βΐω τί) ϊυνατϊν πλείϊνας.
ΑΊ επαρχίαι Λαμασκοϋ χαί Χαυρανίου, ί> 19 «λίσι κζί
7.ω?ίοι;, περιλαμβάνίυσι 13,000 όρ6;?. κατοίκων, 21 έκκλησίζς κα:
3 σχολεΐϊ. Έκτός των τής Δζμζτκοΰ, τάντων σχεοον των χωρίων
αί έκΛησίαι εισί πτωχ:τατα·. καϊ ώϊέν ύπζρχει οχολίΤον έν αυτοίς,
οί δέ διαμαρτυρόμενοι ώς καί οί κζθολικΐί έλευθέρω; καί μϊτΐ
-κλείστη; ένεργητικότΓ,τος έ—Βίϊονται εί; τό ε αυτών έργον.
Δυνάμεθα άρα μετά Οετικότητος ΰπολογίσαι τ:ύ; έρθίδόςους χρι-
νίυ; των μέν 9 άνωβι έπαρχιών εί; 173,459, όλων ίΐ των
206
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
έζαρχιών 6·ς 200,000 ϊτερί-ου, τάς έ/./αληϊίας περί-ου εί; 321
καί τα σχολεΐα εί; 75.
Έκτϊς των εκκλησιών τή; ΤΛν.^/τ,- τού "ατριαρχείου Άντιοχείας
ΰπάρχ;υσ·. π:ίϊ5:ι 17 ορθόϊ. μ5ναί, έξ ώ αί μέν 6 εΐΐ'ι σταυροπη-
γΐϊκχ': ΰ~:ν,;ί;Α=να; τω πατριάρχττ·, τή; Κωνϊταντ'.νουΐϊόλεως, αί δε~
11 άνήκου-ι τϊϊ; επαρχίαις Βηρυττο3 καί Τρι-ίλεως. Έκ των 17
τούτων μονών Ά 13 εύρίσ-Αϊντί·. ϊγ.: τ:Ζ δρους Λιβα'νου.
'Κκ των 75 ΐχ;λιον αξΐϊ: μνζίας εϊΐίν αί σχολαί τή; Λαμασκϊΰ,
τή; Β/;ρ!.-τϊΰ, τή; Τριπόλεως /.αί τή; Λζ:?ι·/.ϊίας. Ίερατικήν σχολή·/-
οϋ:£;λίαν άπαντα τ;; καθ' όλην την ΤΓΞρ,.ΐχήν τ;ΰ Ορίνου έν.τός τής
τ.ρό τινος '.3:υθ5ίσν;ς το'.ϊύτη; εν τν) μητρ:~όλει τής Β^ρυττοΰ, 3ατ:ά-
ναι; ΐ:ύ μητρο~;λίτου Γαβριήλ, πΐρ'.λαμβανούσης'Λαί ταύτη; έν συνόλω.
1ς μαθητάς.
Αί σχίλαί δ'.α-ηρΐΰντϊΐ έν δλαις ταΤς έ-αρχίαις 3α^άναις τώ·/1
έρθοδόξων έν αϋταΐς ν.ατοί/.ων.
Παρθίναγωγίίχ ν.αθ' όλην την περιοχήν τοΰ Ορίνου ςέν ά—αρ—
χου-ιν έ-Λτό; τ;3 πρό τινος ίορυίιέντος έν Βηρυττω μικροΰ τοιούτου,
είς 3 53ιτώΐ·. -ερί ΐά 76 -/.οράτ'.χ, έξ ών 36 τυγχάνου-ιν ΰτΐίτροφα
έν αύτω.
Καί ο"τω μέν εχί·. σήχ.;ϊ;ν ή κατάστασίς τού πάλαι έπιφανίΰς
καϊ ~ερ·.3ός3υ ά-θ"τ:λ'./.οϋ θρόνου τής Άντιοχεία;, κατάστασις ο/τω;
θλιβερα καί δϊομέ/η συντΐνΐυ ·λϊ'. στ.ουΒαίας μερίμνης καί φροντίδος.
Εΰΐυχώς τ:0 Ορ5 Όυ τούτον τάς τύχας διευθύνει ήίη δΞςιό; οίαν,ο-
«τρόφ:ς κα'ι ΐ' ίΐράρχχ:; 3·.»-ρε—5ς, ρέκτης 7.αΐ ζηλωτής τής ϊίξης
τής ΈκκλΐΓ,ϊ'ας, καΐ 2ι./.α·.ο'ΐμϊ0α νΊ ά-ΐ/.ίϊχώμϊθα έκ τΐ;ς φι7»οτι-
μία; αΰτοί τ'γι άνόρθω-ιν τού πάλαι μίγαλΐ'Όυ ν.αί τοΰ άρχαίου-
κλέους τής τ-άν Άντιοχέων γίραρίς Έκ7.λητίας.
.
II.
ΤΗΣ ΑΝΤΟΛΗΣ 207
ΧΊΓ'.
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ Τ_Ν ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΙΚ_Ν ΤΥΠΛΝ
ΕΝ ΤΗι ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗι ΓΛΠΣΣΗι
Ν./;:'· /η ίυ/αζο;τ:ς ε τω τα:
τώ; ζώ.>-ι>' ό^^αζοντα' οα^τάΐματχ,
ίϊ/ΐ.' -?:^ο/, *ί δ: τα?ε"7α'. γ?ο κο
;:* ή :/-'«ι =!- ωΧ?:1
.;= τ,: γμ
να 3·//,8» ^ -™ν, -«ν» 5-; 2«'
"V*
,3
208
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ρεμφάτου τοΰ μ.έλλοντος, άλλά μόνον μετά τής τοΰ άορίστου ή τοΰ
ένεστώτος, επειτα δ' ουδόλως έςηγοΰντχι κατά τούτον τόν τρόπον
τα Οέλ'.) λίίε·., έ'λθε·., εϊπεΐ κ.τ.ο. οΰτί 'Λ θέλω σταθή, λυπηθη,
στα7.ή κ.τ.ο., έν οΐς βίβαίως ά-αρέμ.3ατ:ι τού μέλλοντϊς δέν ένυπάρ-
χουϊ'.ν. Ό Κ;ραής προσθέτει τ';-ν καί εις τ:υ; τίΐϊΰτους τύ-ους
άναγνωρίζων αΰτοΰς ώς άορίστονις. Τίς δύναται ό'μως νά άποοεχθτ),
ότι ". χ. τό μέν «άγαπή-ϊ'.» έν τω «θέλω άγαπηΐε1.» είνε μελλον-
τικόν, τό δέ «άγαπηθή» έν τω «Οέλω άγαπηθί;» άΐριττιν.όν ; —
Εΰτυχώς ά σημϊρινί· 2έν ά/.:λουθ5ΰ3'. πλέον τό κχρά5ε;γμα τοΰ
Κορχη, ω-τε λίαν άτίποις φερονται πάλιν οί μ.ϊτά τοΰ-ν τΰπϊΐ ώς
καραδείγματα έν τη υπό Δημ. Τζολα%ίδ:υ κατά τό 1884 άρμϊνυτι
έκϊΐθίίστ) γραμμχτι/.ή τής νεοελληνικης.
Έν τούτοις είνε βέβαιον, ότι έν τ:ΐς μεσαιωνιν.οΐς μνημείοΐς τής
κχθωμιλημένης -/.α! μάλιστα κχί έν τοίς ή/.ιστα μακϊρονϊζουτι τ:σά-
ν.'.ς άπαντώσιν οί μ=τά ~Λ ν τύπο·., καί οί ε'.ς-ειν κ»ί οί είς-ην,
ώττε ~ερί 'Λ ιί^μώΒους χαρακτήρος τϊΰ ν οΰδεμία μένει άμφιίολία"
συμμαρτυροϋσι δέ ν.χί τινίς των σημερινών διαλέκτων. Παρά Πτω-
χΐ-ρΐΒρόμω ίΰρίτκΐνται άποκλευτι/ώς μόνον οί μετά τού ν τύ-οι (*),
έν οέ τω μεταγενεστέτω ουδόλως μχχαρονίζοντι Άλφαδήτω τής
'Αγάκηί (γρϊφέντι μέν έν 'Ρόοω κατα την εποχήν των Ίωανν.τών
ίππϊτών, έ/.2;θίντι δέ υπό τοΰ γνωστοϋ ΛΥ. ν»§ΐιβΓ κατά τό 1819)
έ-ημείωσα 32 παραδείγματι, ές ών 11 εχουϊΐν έ'τι τό ν, τα δέ τοΰ
16:ι> αιώνος κυπρΐακά έρωτι/.ά άΐματα παρα Εβ^Γίΐηά, ΒΛΙΐθ-
ίΐιέ^υβ βΓθθηυβ νιιΐ^αίΐ'β
II,
όίπερ εγράφησαν μετά πολλης φυ-
β'.κίτητίς κα'. έν άπλΐυστάτη γλώτ—, 2χουσι τό ν ώς κανόνα,
παρΛίίπεται δέ τουτο μόνον τρίς ή τετρά/.ις ~ίηγουμεν:υ τύπου
λήγοντος είς ϊ ώς τΐΰ «θέλε·.» καί τοϋ «έθέλασι», π. χ. ιέ, 9, «θέλει
σφαλίσει» (ό Εθ§Γαηα γρ. σφαλ·—). Καί τα Οαπηίηα §Γαεοα
πιβά'ϋ αβνΐ τοΰ Υ. ΥνίΐςΐΐθΓπαρεχουτι πλείστα Ζϊραϊΐίγματβ τοΰ ν,
ώϊΐε θεωρώ ώς άποϊΐδειγμίνον (**), δτι τα νεώτερα «γρα'ψει» κ«
«γραφθή» εγένοντο έλ των «'^ράψεΐν» καί «γραίθην», φρονώ δέ 5;ι
τό ν άπεβλήθη έκ τής αυτής αίτίας ώς τό τΐλικόν ν των ονομάτων.
(*) Π. χ. Ι 100. Ε! 3= κοαποίσίΐν Ρελε; καί λχβΐιν κα'ι κλχνήσ:ι>.
(**) Αΰττ] ή απόδειξις δΐν ει·ΐί —ριπή, διότι αλλοι δίίο/υρ!ζοντ«, ότι το
ν εΤ·/£ μϊταγεν/ΐτεοον πρόσΐυΐΑ».
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 209
Τα γρα'ψειν, ειπείν χ αί γραφθήν "είνε λοιπϊν ή άπαρέμφατοι ή ουχί.
θεωρούμενα δέ ώς άπϊρέμφατοι πρέ~ει πάντως ν* ήνε χρόνου άορί-
στου, δ',ότι πρώτον μέν συντάσσονται, ώς είδομεν πρίν, μετά τοΰ Οέλ·>,
δπ«ρ ουδέποτε προσλαμβάνει μέλλοντας χρόνου άπαρέμφατον, επε'.τα
δ' ευρίσκει τις τό στέλεχος αυτών πάντοτε ά-αράλλακτον ώς τό τού
άορίστου, όπερ παρϊτηρεϊτα1. μάλιστχ είς τα ρήματα οσα έχουσι μό¬
νον δεύτερον άόριστον, διότι τό εί-ϊΐ(ν) ουδεμίαν βεβαίως εχει όμοιέ-
τητα πρός τό έρεϊν, ου-ε τό !δεϊ(ν) πρός τό οψΐσθαι, ουτε τό λάο'ει(ν)
πρός τό λήψεσβαι ή λήμψεσθαι, οΰτε τό φάγει(ν) πρός τό είετθαι ή
φα-^εσθα:, ένω όμοιάζουσι τα μέγιστα πρός ιήν άπχρέμφατον τ:5
δευτέρου άορίστου. Έν τούτοις παρατηρεϊται συγχρόνως, ότι ή συμφω-
νία μεταξϋ των νεωτέρων τύπων κα; των άρχαίων άΐταρε^φίτων δέν
είνε πλήρης, διότι τό "μέν «γράψει» ϊιαφέρει τού «γράψαι» κατά
την κατάληξιν, τό δέ «φάγε·.» τ;ΰ «φαγεΐν» κατά τόν τόνον. Προ-
κειμένου λοι-όν νά έξηγηθώσιν αύται αί θ'.αΐοραί, εγεννήθη μεταςΰ
των έχ?.αμ£ανόντων τ;ύς τοιούτους τύπους ώς ά-αρεμφάτους άορί¬
στου τό ζήτημα, εάν άνάγονται οί ρηθεντες τύποι είς την άττικήν διά-
λεκτον ή είς την αίολ'.κήν.
Δ·.' εμέ ή βάσις τής δημώδους γλώσΐης ε'νε ή άττική ο;άλί·/.τ:ς·
όμολογώ δέ, ότι οΰτε αϊολισμοΰς ηδυνήθην νάνακαλύψω οϋτϊ δωρισμΐΰς
(ή μή έν τΫ) τσακωνικη), δια διαλεκτικά λείψανα καί αν εΰρ·7/.ωνται
ΰϊ:1 ά'λλων. Μεταςύ τούτων των εΰρετών είνε καϊ β συγγράψας το
Δοκίμιον Ίστβρίας τη; έλληνι/.ή; γλώσσης Μαυροφρύδη; θεωρών τα
γράψει κα: γραΐθή μετά μεγάλη; πεπο·.Οήΐεΐι)ς ώς αίολ'.σμοΰς, "/.ϊ'-
ώ; άπαρεμφάτους μέν, δταν συντάϊ-ωνται μίτά τίϋ Οέλω, ώ; μΐτ:χα;
δέ εν τί] μετά τοΰ εχω συντάςε·.. 'Αλλά περιττόν νάποοειχθή ενταύθα
013 " -..-.-
γής άπαρεμφάτους, χρόνον, άορίστου, υποχρείΐμεθα νά λυσωμ-:ί τα;
έςής ϊΰο άπΐρίας :
1. διά τί μετεβλήθη ή κατάληξι; -αι τοΰ γράψαι είς -ειν;
(*) Έν τω ΔΛτΙω ττ,; Ίστοο-.χης χ»ϊ ίβνολογιχή; ίτ»·?«ί 'Ζί Ελλάδος Ι
«λ. 226 κτλ.
• 14.
210
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
2. οά τί απώλεσε τό γραΐΐήν:*1. τό κχταληκτικόν -αι;
Έπέρ/εται οέ χ,αί τρίτη ά~ζρ·.Λ άποβλεπουσα ρήματά τίνα μή
έ'χοντα πρώτον άόρ,.στον:
3. οά τί μετετέθη ό τινος των λαβείν, βαλεΐν, φαγεΤν καί των
όμοίων είς την παραλήγουσαν, έ'χο έ'μεινεν άμετάθετος έν τοίς ευ¬
ρεί^), εϊ-εϊ(ν), ίο"ε·(ν), έλθεΐ(ν) καΐ εϊτι άλλο;
Καί πρός την μέν πρώτην έροκησιν άπο7.ρινόμεΟα, ότι ενήργησεν
ή άναλογία. Αί ου αί λοιπαί ένεργητικαί άπαρέμφατοι (δηλ. ή τοΰ
ένεστώτο; καί ή τού δευτέρου άορίστου), έ'τι δέ ή τού παθητικόν άορί-
στου καταλήγουσιν ε!; -ίη, δια τούτο έ'λχβε -/.αί ή άπαρέμφατος τοΰ
ένεργητ'.κοϋ άορίΐτςυ ταύτην τή·; κατχλη;'·ν.
Δεύτερον 3'έςηγοΰμεν την άποβιλήν τοΰ αι, ήτις "αρατηρεΐτα·. εν
τω γραφθήν (σήμερον γραΐθή), ίτ.ίτΓ,- έκ τής άναλογία;, κρίνοντες,
ότι την πρώτην αφορμήν Βω'/.εν ή άπίρίμϊατος τ;ΰ δΐυτέρου ένεργη-
τικοθ άΐρίστου. Κατά τα εΰρεΐν, έλθείν /.τ/, έλέχθηΐαν (έιΐειϊή ή
προφορά τού εί προ πολλοΰ οεν διαφίρει πλέον τής τοϋ η) καί τα
ευρεθή-/, σήμ=ρΐν ευρεθή, άναβήν, σήμερον άνεβή κτλ. Επεκράτησαν
δέ ;; ήκρωτηριασμέν;·. τϋποι, οιίτι ν.α': αί "Λοιπαί ά~αρέμοχτοι (έκτός
της σπανίας τοΰ παθιτ,τιχοΰ ένεστώτος) ϊέν έχουσιν -β. Αυτή ή ά~ο-
€ολή τού τελ'.κοΰ -β θά φανή ημίν ώ; σχετικώς έλζφρά μεταβολή,
βάν σκεΐθώ;Λϊν, ότι ή καθωμ'./.ηαένη ί·' πϊλλοΐς εις -ν καταλήγουΐι
τύ~:ι»ς, ότε μέν προϊθέτε; 'έν -6, ότε ο' ά;α'.ρεΐ αΰτό πάλιν, οίον εΓ-
~ανε καί είπαν, έ) έγανε /.αί έλίγαν, των άνορώνε έν πολλαίς διαλί-
κτοις παρζ τό των άνϊρών 7.τλ.
Ε'νε λίαν άςιοΐημείωτον, ο:·, αί πΐντικα; διάλεκτοι οΊείΰλαξαν τό
7,η·/.τικϊν-ν, άλλα πάντοτε έ-;;λένίυ ένός-β, όπερ είνε ή τό παραΐΞϊ";-
μ:νον-αι τής καταλήςεως-ήνα·., μετϊνεχθεν -/.αί είς τάς ά-αρεμφάτ:υς
εις -ειν, ή νεώτερον προΐΐυμ
τα τραπεζουντια/.ά : άνεβήναι (ή
-=:) εΰρεθήνα'. - ίϊπεϊνε (ή-αι 😉 κΐμιΤνε, ;;.αθεϊ/ε - ράψνε, κράςνε.
Περί τούτων -Λαί όμ,οίων τ^πων έν άλλαΐς ποντιχαΐς ϊιαλέκτοις
έ'γραψε προ έτών ήϊη δ;«τρι6ήν λίαν ένοιαιέρουσαν, άλλ' ουχί τής
απαιτουμένη; τυχοΰσαν τ:ρ:ϊ;χή;, ί έν Αθήναις Δέονερ (*
Περισσοτέρας δϊΐ/,ολίας παρέχει ή τρίτη ερώτησις. Ό επί τής
τταραληγούσης τίνισμός τοΰ «φάγε'.» καί των όμοίων εοων.εν αφορμήν
(*) Έν ΜοηαΙδΙιβΓ. (Ιογ ΒθγΙϊπθγ Αΐναάθτηϊβ 1877.
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ 211
νά έκληεθώσιν ούτοι ά τύ-οι υπό τίνων ουχί ώς ά-αρέμφατοι. άλλά
ώς υποτακτικαί. Καί τω οντι έν τη προοορα συμ-ί^τε1. μΐτ' αυτών
πάντοτε τό τρίτον πρόσωπον τί;; ύ~τακτικής· έν τούτοις πρέπει νά
λάβωμεν ΰπ' όψιν, ότι και ή ΰποτακτική παρέχει περιέργου; άνωμα-
λίας τοΰ τόνου, αΐτινες Ιως σημερον ίιπ'ουδενός έςηγήθησαν, όθεν
προκύ-τει ή ΰποψία μήπως μετετονίσθησαν καί αί δύο προρρηβεΐσα'.
έγκλίΐεις κατ' αναλογίαν μιδς τρίτης. Έν τή προσεχώς έκδοθησομέν»)
γραμματι/,γ] μου δεικνύω, ότι αύτη ή τρίτη ϊγκλισις είνε ή κροστακτι-
■/.τ;· διότι μεταχειριζόμιεθα τό γράφε καί τό νά γράφτ/,ς, τό φάγ& καί
τϊ νά φάγης κτλ. συνωνΰμως, δια τούτο εσχηματίσθη ή ϊίέα ίν. ή
ΰποτακτική ^ρέπει έν πάση περιπτώΐει νά τονισθή όπως ή τ.ρζπζ-
κτ-.ΐίή, ωστε ήρξαντο καί τ.ρ'ος τό «ίοέ» νά σχηματίσωσι τό «νά
ί2ης» καί πρός τό «εύρε» τό «νά είιρης» '/.αί πρός τό «ε!τ:έ» τό «νά
εϊπί,ς» ·/.»! πρός τό σήμερον άπολεσθέν «έλθέ» τό «νά έλθί;ς», ίθϊν
ΰστερον καί τα «νά ίϊώ, εΰρώ, είπω, έλθώ». Όσοι ΐμως νομίζουκν,
ότι ματαιολογώ ΰποθέτων επιρροήν τής —οστακτικής έ-ί τής ύ-οτα-
συνώνυμιν «νά σταθήτε»· ταύτα δέ Λεκτεα και τ.-ρ'. ·*■> ,- -,-■-■·■
πασών εν γένει των προστακτικών άορίστου παθητικόν, άλλά π. χ.
καίπερ! τοά «εύρητε» ή ..βρήτε»=εύρέτ6 καί τού «ΐίήτε» ή «οιή-
τε..=ίδέτε, απερ -/.αί έν Κωνσταντινουπόλει άκ5ΰοντ«ι καί αλλα¬
χού.—Ό Χατζιϊίκης γρίφει έν σελ. 238 σημ. «Οί έ"ί τής ληγΐύ-
σης τονιζόμεν^ 5εύτ5ροι «Ρ. [ΦΛ [*Μ [!]=ί [έ]?θί *λιϊ· ου"
ταται ενταύθα -οΐανώς, διότι πρώτον μέ·/ υτάρ/.ου« και οί π/.ηρε-.;
τύ-ι εύρη, εί-ή κλπ. ζαί είνε έν τή άρχαιοτέρα γρα^ατ.Λογια η
συνηθέστεροι ή ά-:κλειστι·/.οί, ε-ειτα δέ σημ5:ω-£ον, οτ-.^.
πιστεύομεν μέν, ότι οσοι μετετονίσθησαν έκ τούτων, ηκολούθη Φ
αναλογίαν τής προστακτικής, «Μβ·τ^ν δϊ, 5τι ή -ρο~*χτ·.*ή '-«
212
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
έπέδρασε κατ' ευθείαν, άλλα διά μέσου τής υζβτακτικής, θΓερ καθί-
στατα·. καταληπτόν καί πιθανόν, εάν σκεφθή τις, ότι ό τονισμός τής
ΰποτακτικης συμφωνεΐ πάντοτε καί άνεςαιρέτως πρός τόν τής άπα-
ρΐμφάτοϋ, ένω ό τής προσταχτιχής ϊιαφέρει συχνάκις· Ιχει δέ τουτο
οΰτως καί έν τη νέα καί έν τή άρχαία γλώσση. Συγκρίνατε λόγο>
χάριν τα γράφω καί γράφειν—γράψω καίγράψαι, σήμερον γράψει—
γράφωμαι καίγράφεσθαι—γραφ(θ)ώ καίγραφ(θ)ήναι, σήμερον γραφθή
—τό δεγράφθητε ή γράψου οΊαφερει. Νομίζω δέ, ότι πρό πάντων ενήρ¬
γησεν ή άνϊλογΐχ των ΰγρολήκτων: ά^ού π. χ. υπήρχον πρός τάς
ΰποτακτΐ'/άς: νά στείλω, μείνω, σύρω, σκείρω, αί δημώδεις άπαρέμ-
φατίΐ στείλει(ν) μείνί'.(ν) σΰρει(ν) σπείρε'.(ν), εϋκολώτατον ήτο νά
πλασθώσι καί πρός τάς δποτακτικάς: νά βάλω, λάβω, κάμω, δράμω-
(σωζομενον εν τισι διαλέκτοΐί), μ.άθω, οάγω, αί άπαρεμφατοι βάλει,
λάόει, κάμει, ίράμε1., οάγει. Αξιοσημείωτον δέ, ότι έν τοις τραπε-
ζουντιχκο'ΐς «καμεΤνί», «μαθεΐνε» διετηρήθη 5 άρχικός τονισμός.
Ό Χατζιδάκης προσεπάθησε νάπίδείξη, ότι εκεϊνα, α-ερ νομίζο¬
μεν ήμ.=ϊς άιΐαρέμφατβ, δέν είνε ά"/νλο παρά τό γ' χρίσ. ένικ. τής ΰ~3-
τακτικης. Τουτο δ' έΒίδαξαν πρό πολλοϋ καί άλλοι καί ό Μιιΐΐαοη εν
τη γνωστη γραμματικί; αΰτοΰ, εάν -/.αί ουχί μετάτοσαύτης άγχινΐίας
καί τοσαύτης ΐϊϊ'.στικίτητος ως ό ρηθείς γλωσσολόγος, ου αί Συμ.βο-
λαί θά μένωσιν άξ'.οθαύμαστΐι καί είς έκείνΐυς, όσοι δέν οέχονται πολ¬
λάς των εκεΐ έκτιθεμένων ίοϊών. Ήμεΐς λοιπόν θέλοντες νά άΐ~α-
σθώμεν ταύτην την διά τής δ—τακτικάς εξήγησιν καί νά πιστεύσω¬
μεν, ότι ή άναλογία μετήνεγκε τόν τύπον τού τρίτου προΐώπου είς τα
λοιπά πρόΐω-α, πάλιν ευρίσκομεν ά-ορίας ούχι μικράς καί ερωτώμεν:
1* πόθεν τό έν τέλει-ν, όπερ, ώς έδείςαμε; ανωτέρω, άπαντα έν
τοις άρχίΐοτέροις κειμέν:ις καί σώζεται Ιτ·. -/.αί νυν έν ταίς —ντικαΐς
δ'.ΐλέκτοις ;
2· πώς ομφωνεΐ μετά ταύτης τής θεωρίας τό άναντιρρήτως άπα-
ρεμοατικόν «εΐΐθαι», ώ ό δημώοης χαρα/.τήρ είς οϋΒεμίαν υπόκειται
ά,ΐΑΐ'.βολίαν ;
Καί εις την μέν πρώτην ερώτησιν άπίκρινόμεθα 2ιά τής επομένης:
Πώς δΰνανΐϊ; οί μετά τού -ν τύπο; νά ήνε έγ·/.λίσεως ΰποτακτ'.νιής,
άφοΰ εις τό τρ;τ.ιν ^ρέσωπον ΰκοτακτικής οϋϊέήΐτε ευρίσκομεν τρόσ-
θετον-ν ; Ότι οέ τό -ν οέν είνε σχολαττ'αή κβϊσθήκη των σοΐολί-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ 213
■γιωτάτων, άλλ' έ'χει πραγματικώς Ιστορικόν λόγον, τουτο έξηγήσα-
μεν ανωτέρω.
Ώς δέ προ- το «εΐϊθαι», /.α: τυφλοίς δήλον, ότι τουτο ουδαμώς
έξηγεΐται έκ τ:ΰ τρίτου προσώπου υποτακτικάς- άλλ' Γσως κρίνει ό
Χατζιδάκης περι τούτου ώς περί τού «θέλω γρίφεσθαι» λέγων έν
σελ. 228, ότι είνε τύπος πάντη ξ;νος τω 3η;χώδει [λόγω. Έγώ άπ'
εναντίας φρονώ, ότι τό «εΐσθαι» είνε αναμφισβητήτως δημώδες ση-
μειώσας έν ταίς συλλογαϊς μου πλείστα παρα3:ίγματα, «κου τουτο
άπαντα έ; χωρίοις, ών ή γλώσσα ουδεμίαν δίδει ύποψίαν μακΐρονι-
σμου. Π. χ."έν τ