97707 – ΝΕΑ ΕΛΛΑΣ

Αριθμός τεύχους

Νο.: 8

Χρονική Περίοδος

Ημερομηνία Έκδοσης

1896
i

Αριθμός Σελίδων

496

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο

OCR
Σύνολο σελίδων:
/6
■λ.
Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ και Γ. ΚΑΣΔΟΝΗ
Γ
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΑΤ' ΕΤΟΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΝ
ΕΤΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Ι896
if
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ες του Τυπογραφείου
t-hs Estias
Κ. ΜΑΪΣΝΕΡ και Ν. ΚΑΡΓΑΔΟΤΡΗ
ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΜΗΧΑΝΟΥΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΕΙΩΝ
ΑΝίΙΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΝ ΒΕΡΟΛΙΝΩ
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ, ΠΏΛΗΣΙΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ :
Έν ΑΘΗΝΑΙΣ, 'Οδός Σοφοκλέονς, W (Π. Χρηματιστήριον).
έν ΠΕΙΡΑΙΕΙ, Πλατεία 'Απόλλωνος.
Πώλη3ΐς καί προμήθεια διαφόρων υλικών, μηχανών, εργαλείων, τεχνικών ειδών
κλπ. δι' όλας τάς τεχνι/.ά; και βιομηχανικώς ανάγκας.Σίδηρος και χάλυψ εμπορίου, δια¬
φόρων σχημάτων και διαστάσεων. Σ ίδη ραϊ δοκοί οικοδομών Ιλαφραί και μεγίστης αντο¬
χής, Λαμαρίναι έκ χαλκού, ορειχάλκου, λευκού μετάλλου κλπ. μετάλλων.Γέφυραι, στέ-
γαι, κλίμακες, θύραι αϋλαχωταί. Σωλήνες έκ παντός μετάλλου, πάσης διαστάσεως και
διά πάντα σκοπό?. Ίδίω; σωλήνες νεωτάτη; εφευρέσεως Ιχ χαλύβδου, ά'νευ ραφής δι'
άτμόν, ύδωρ, οξέα κλπ. συστήματος Μάννεσμανν. Σύρματα και σχνθΐνία έξ δλων των
μΐτάλλ'ων, όλων των διαστάσεων και δι' όλους τού; σκοπού; κτλ. Συρματοπλέγματα
παντός είδους. Σιδηροδρομικήν υλικόν διά στενούς, πλατεΐς και κρεμαστούς σιδηροδρό-
6τ(των. Παρεμβάσματα μηχανών εξ ελαστικού, ασβέστου κλπ. 'Ιμάντες μηχανών έκ
δέρματος και υφάσματος. Μηχαναί κινούμεναι διά φωταερίου, το νεοίτατον και τελειο'-
τατον βραβει*θέν σύστημα
Körtillg
(Κέρτινγ). Μη/αναί πληρώσεως και πλυσίματος
φιαλών, πωματώσεο^ς, έοαρμογης καψυλί(ον, φίλτρα κτλ. Μηχαναί πρός κατεργασίαν
ξύλων, παντός μεγέθους κα·. συστήματος. "Ιδρυσις τελεία των Ιξής εργοστασίων, μετά
μηχανών νεωτάτων συστημάτων, αρίστη; κατασκευή; κα·. οικονομικών : Μηχανουρ¬
γείων, Λεβητοποιείων, Μεταλλουργείων, Σιδηρουογείων, Φανοποιείων, Ξυλουργείων,
'Τφαντουργείων. Κλωστηρίων, Μεταξουργείων, Βαφείων, Βυρσοδεψείων, Πλυντηρίων,
Μηχανικών Εργαστηρίων, Αρτοποιείων, Ζαχαροπλαστείων, Άλευρομύλων, Οϊνο-
ζνευματοΒοιείιον, Οινοποιείων, Ζυθοποιείων, Παγοπο'.είων, Ζαχαροποιείων, Σαπωνο-
ποιείων, 'Ελαιουργείων, Βιβλιοδετείων, Τυπογραφείων, Λιθογραφείων, Πλινθοποιείων,
Βαρελοπο'.είων. Άμαξοποιεΐων, φωταερίου και ηλεκτρικού φωτός. Καρφοβελωνών είδι-
κα'ι μηχανα·'. πίτάλλων. Μη
/ava!
κεντημάτων και πλεξίματος διά τρικό και κάλτσας.
Μηχαναί ραπτική:. Γεωργικαί μηχαναί. Υδραυλικά πιεστήρια χοίί άλλα χειροκίνητα
διά ελαίας κλπ. Άντλ'αι /.αί πουλσο'μετρα όλων των ειδών και διαστάσεων. Ύ5ρο-
τροχοί, τουρδίναι και πυροσβεστιζαί αντλία·. Άνακαθαριστήρια και διυλιστήρια οινο¬
πνεύματος, τα τελειότερα υπάρχοντα του γνωστού έν Βερολίνω εργοστασίου
C
.
Heck-
mann
ι Κ. Έκ^αν). 'Ηλεκτρικά και τηλεφωνικά μηχανήματα. Λαμπαι και πολύ¬
φωτα δι' ηλεκτρικόν φως, δ·.' άεριο'φως κ»! πετρέλαιον. Ποδήλατα αρίστη; κατασκευή;.
Καταδυτικαι περικεφαλαία! ζα'ι ενδυμασίαι. Πυροσβεβτιχαί περικεφαλαΐαι και ενδυμα¬
σίαι. Μαγειρικά και οικιακά σκεύη. Λουτήρε; και μηχαναί άποπάτων. Θερμάστραι κομ-
ψο'ταται και Μαγειρεία.'Εργαλεία και διάφορα σιδηρικά ώ; λίμα·., κλειδαριά·', λουκέτα,
μαχαιροπερόναι, κονλιάρια, κονδυλομάχαιρα. Λινέλαιον (μουσαμάδε;), έπιστροίσεις
πλάτους 2 μίτρων. Χάρτη; επιστεγάσεως χατραμωμε'νος διαφόρου πάχους. Σιμέντον
πρωτίστης ποιότητος. Τυπογραφική με/άνη όλων των ποιοτήτων και τιμών. Χρώ¬
ματα και βερνίκια διά τυπογράφους, λιθογράφους κλπ. Χρώματα άνιλίνης.
ΐιιιοκατάλογοι, σχέδια και πληροφορίαι δωρεάν.
ΙΣΤΟΡΙΑ
TOT
Ι Θ' ΑΙΩΝΟΣ
ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ
ΥΠΟ
ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΡΟΛΙΔΟΥ
ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
Είς τόμονς 3 μεγάλον 8ον οχήματος.
Ή 'Ιστορία τού ΙΘ'αιώνος περιλαμβάνει την χρονικήν περίοδον από
τής πτώσεως τοΰ Ναπολέοντος Α' και των άλλων μεγάλων γεγονότων των
ετών 1814 χαί 1815 μέχρι της σημερον και διαιρείται είς τόμους τρείς.
Ό Α' τόμος, έκ οελίδων 720, περιλαμβάνει την ιστορίαν άπο της
πτώσεως τού Ναπολέοντος μέχρι τού 1830, πλήν τής Ελληνικής Επα¬
ναστάσεως.
Ό Β' τόμος, έκ σελίδων 784, πραγματεύεται αποκλειστικώς τα της
'Ελληνικής 'Επανπστάσεως, ης την ιστορίαν, μάλιστα την διπλωματικήν,
ό συγγραφεύς εκθέτει επί τή βάσει νέων πηγών, ας παρέσχεν αυτώ η δημο¬
σίευσις νέων εγγράφων ες" αρχείων ευρωπαϊκών Κρατών και απομνημονευ¬
μάτων πολιτικών ανδρών ένεργόν λαβόντων μέρος είς τα συμβάντα.
Ό Γ' τόμος, έκ σελίδων 680, περιλαμβάνει δλα τα πολιτικά συμ¬
βάντα, τα τε έν Ευρώπη, Αμερική" και Ασία διαδραματισθέντα άπό τοΰ
1830 μέχρι της σήμερον.
Ή 'Ιστορία τοΰ ΙΘ' αΐώνος έξετιμηθη ώς έργον ιστορικόν έκ των
σπουδαιότατων, είνε δ' ανάγνωσμα εξόχως ενδιαφέρον και έκ των χρησιμω-
τάτων είς πάντα φιλαναγνώστην. Τα έργον πραγματεύεται έν λεπτομέρεια
χαϊ άκριβεία πάντα τα γεγονότα τα αναγόμενα είς τον πολιτικόν βίον και
τα πολιτικόν καθεστώς της Ευρώπης και τα αποτελούντα την ιδιαιτέραν
εκάστου Ευρωπαϊκού λαοΰ ιστορίαν. Και τα αναγόμενα δέ είς την ιστορίαν
των έκτος του Ευρωπαϊκού κόσμου βιούντων λαών εκτίθενται έν ϊδιαιτέροις
σιν των διαφόρων φάσεων του Ανατολικού ζητήματος κατά τόν ΙΘ' αιώνα.
Έν γένει δέ τό έργον είνε πλούσιον μέν είς αφήγησιν ιστορικών γεγονότων,
αλλά διατρίβει συνάμα μετά πάσης της δυνατής ακριβείας χαί σαφηνείας
πεοί την έξειχόνισιν τοϋ εσωτερικού βίου των λαών τής Ευρώπης.
Τό ΐργον ίΐνι αριβτα τίτνπωμένον, χοβμίΐται
Sh nal
νπί> πολλών
είχόνων.
Τιμή καϊ των τριών τόμων ομού δραχ. 30.—Έν τώ έξω-
τερνκω φρ. £0-
3W·
Πάσα παραγγελία απευθύνεται ι
Πρός τόν κύριον Γεώργιον Καόδόνην
διευθυντήν τοΰ βιβλιοπωλείον τής 'Εατίας
Είς "Αθήνας
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ετησία συνδρομή : 'Εσωτερικού δρ. 20. — 'Εξωτερικού φρ. χρ. 24.
Η ΜΑΛΛΟΝ
ÛIAÛEAOMENH
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΟΙ συνδρομηταί της ΕΣΤΙΑΣ λαμβάνουσιν έκλε-
κτά βιβλία
îdnç
άξιας πρός την συνδρομήν αύτ3ν
εκλέγοντες ταυτα έκ πλουσίου καταλόγου, είς τρό¬
πον ώοτε Λ ΕΣΤΙΑ απομένει είς αυτούς Δωρεάν.
Διεύθυνσις χα! Σύνταξις παρά την οδόν Σταδίου.
'Οδός Νομισματοκοπείου 7.
ΕΣΤΙΑ
_siv£
ευμεγέθης τό σχήμα, τετράστηλο;, πυκνό¬
τατα συντεθειμένη, περιέχουσα ύλην χατα τό τρίτον πλείονα των ισο¬
μεγεθών ελληνικών έφημιρίδων χα: σελιδοποιημένη κατ' "διον όλως
τρόπον πρός εϋχερεστέραν ανάγνωσιν.
Η
EÎTIA
ε/51 την ύλην διατεταγμε'νην μεθοδι/.ώς, ώστε, χωρ'» να
παραβλάπτεται η ποιχιλία, δεν επέρχεται σύμμιξι; και σύγχυσις των
περιεχομένων, άλλ' έκαστον τίθεται είς τον οικείον το'πον, ό δε ανα¬
γνώστης άχόπως ανευρίσκει ό',τι κατά προτίμησιν ζητεί.
Η ΕΣΤΙΑ έχουσα ώς αξίωμα της συντάξεως αυτής τό :
TtSjJİ
Πθλλών δ»' ολίγων, δίχως νά μακρηγορώ και περιαυτολογη
πεισμόνως και ασκόπως, ενδιατρίβει επί πάντων των επικαίρων ζητημά¬
των, κρατούσα ενήμερους τους τακτικούς αύτη; άναγνοίστας και παρέ¬
χουσα αυτοίς χατά τό εφικτόν σαφή γνώσιν και άσφαλη κρίσιν.
Η ΕΣΤΙΑ ώς όργανον όλως ανεξάρτητον εκπροσωπεί μόνον τα
έθνιχα συμφέροντα και ΰκϊρ αυτών αγωνίζεται, φωτίζουσα την κοινήν
γνώμην χα! καθοδηγούσα αΰτ»[ν, η
Lr.'
αυτής καθοδηγούμενη οσάκις την
χρίνει ισχυράν και σεβαστόν.
Η ΕΣΤΙΑ περιλαμβάνουσα είς τόν εΰρυτατον κύκλον των τακτικών
και εκτάκτων συντακτών αυτής άνδρας διαπρέποντας έν ττ[ Ιΐολιτιχη1,
έν τοίς Γράμμασιν, έν ταίς "Επιστήμαις και Τέ/ναι;, δημοσιεύει επί
των εκάστοτε πολιτικών, κοινωνιχών και παντοίοιν άλλων ζητημάτων
άρθρα αναμφισβήτητου κύρους, ώς επί τό πολύ ενυπόγραφα.
Η ΕΣΤΙΑ ώς έχ των πολλών αυτής σχέσεων και των μέσων άτινα
διαθέτει δύναται νά είνε κάτοχος πάσης ενδιαφερούσης είδησεως και
σχεδόν βεβαία περί τού βάσιμου αυτής.
Η ΕΣΤΙΑ πλήν του άρθρογραφικου και του χρονογραφκοΰ μέρους
περιέχει εϋάρϊστα και χρήσιμα αναγνώσματα : ΙΙοικίλας Επιστημονικά;
και Καλλιτε
ποοσέ
αλλιτΐχν·.χά;Λ:αλέξει;, Παίγνια χαί Μικρούς αγώνας μετά βραβείων'
τι δ' ΐ/.)ΐκτά; 'Επιφυλλίδα; μεταφρασμένας και πρωτοτύπους.
Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ και Γ. ΚΑΣΔΟΝΗ
Ε
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΑΤ' ΕΤΟΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΩΝ
ΕΤΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Ι896
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ες φού Τυπογραφείου φησ
Eïîtias
Κ. ΜΑΪΣΝΕΡ και Ν. ΚΑΡΓΑΔΟΤΡΗ
Πρ
ΟΛΟΓΟΣ
-*-
ÜN
αρχή τον πρώτον
i
-τονς τ^ς ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ είχομεν προτάξω
τον εξής Πρόλογον:
« Η Λίέα Ελλάς περιέχοναα ύλην ποικιΧωτάτην, ενδιαφέρουσαν χυ-
ριώτατα τό έλληνιχόν δημόσιον, καί πΧοναίως εικονογραφημένη, σκοπόν
ίδιον

ίχτ/ την χατ' Ιτος άναγραφήν πάντων των άφοράντων είς την
ί&νικήν πρόοδον χαθ' 3λ«ς ανίής τάς φάσεις : πολιτικην, κοινωνικήν,
iitı-
ατημονικήν, καΐίιτίχνικτίν, εμπορικήν χλπ. 'Επειδή δι
jj
πρόοδοι, αυτή, μη
περιοριζόμενη εντός των επισήμων ορίων τον 'Ελληνικού Βασίλειον,
inex-
τεινιται
xal
πέραν άνα το διιαπαρμένον
iv
τή ΆνατοΧ^ ίΙΙηνιχον ατοι-
χιΐον,

διατί 9 ίντα ι επαρκείς σελίδες τής Νέας 'Ελλάδος
xal
προς
τουτο. "Ετεραι δ' ενάρι&μ,οι σελίδες *ά σννοψίζααι στοιχειώδεις
xal
απα¬
ραιτήτους γνώσεις περί των ζίνων χρατ&ν, όπως εύκολωτερα χαϊ πρόχει¬
ρος χα&ίσταται οντω η μετά τής ημετέρας πατρίδος παραβολή.
» 'Κ Νέα 'Ελλάς

είνε λοιπόν άλη&ής Εθνική Έπετηρίς,
ila-
φρα μεν
xal
χαΐλιτεχνιχη την μορφήν, Οπως -καθίσταται είς πάντας προ-
ΰιτ'ον χαϊ άρεοτόν ανάγνωσμα, άλλα
»al
ίπιμεμεΐημένη χατά την σύνδεσιν
»αϊ άχριβής
iç'
όσον τό δυνατόν χατά τας δαψιΧιϊς πληροφορίας, ας Φα
περιέχτ], χαϊ συστηματικώς καταρτισμένη, όπως χρησιμεύΐ) ώς πρόχειρος άμα
καΐ ασφαλής σύμβουλος των ενδιαφερομένων περί τον ί&νικον ημών βίον.
» Ή Λ'έα "Ελλάς εξησφάλισε πρός τουτο την ευμενή συνεργασίαν πάν¬
των των δυναμένων να σνντελέσωαιν είς εκτέλεσιν τοϋ ευρύτατου προ¬
γράμματος της, Ιδίως δε Ιπνχνωαε περί αύτην τόν όμιλον των ασχολου¬
μένων είς τα γράμματα ώς την ίτψηΧοτάτην χαϊ ενγενεατάτην εκδήλωσιν
τής έ&νιχής ζωής ».
^Ενεκεν ανυπέρβλητων κωλυμάτων άναγχασ&έντες χατά το παρεΧ&αν
ίτος να μη συνεχίσωμεν την σειράν τήί ετησίας δημοσιεύσεως, προβαίνομεν
φέτος είς τουτο ευέλπιδες ότι
iv
τώ μέλλοντι άπρόαχοπτος

εξακο¬
λουθήση ή Ικδοσις τής Λτ. 'Ελλάδος, στηριζομένη έπϊ τής &ερμής υπο¬
στηρίξεως τοϋ 'Ελληνικοί κοίνον, ής Ιτυχεν εύ&νς άπα τής ιδρύσεως της.
ΟΙ ΕΚΔΟΤΑΙ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Ο ΚΟΣΜΟΣ
Τ» πλήθος τω·· αστέρων . . .
'Αστερισμοί.........
Οί μεγαλύτεροι αστέρες ....
Χαρακτηριστικά των αστέρων .
Ό Γαλαξίας.........
Νεφελοειδΐ?;.........
Tb
τέλος τού Κόσιιου.....
Το πλανητιχόν σύστημα ....
Ό "Ηλιος..........
Οί Πλανήται........
Ή Γϊ,...........
Ή Σελήνη.........
Κθϋΐήται χαί Διάττοντες....
Αί Εκλείψεις........
'Εκλείψεις τού 1896.....
Σιλ.
18
19
20
21
21
22
23
24
25
26
27
28
30
32
32
Ο ΧΡΟΝΟΣ
Μέτρα του χρόνου................... 35
Το καθ' ημάς 'Ημερολόγιον............... 36
Τί) οίσεκτον έτος.................... 36
Γρηγοριανόν 'Ημερολόγιον................ 37
Αι 'Ολυμπιάδες.................... 38
Εΰρεσις ημέρας τής εβδομάδος.............. 38
rÛpaı
του έτους 1896................. 39
Ή εορτή του Πάσχα.................. 39
Τό θρησκευτικόν έτος.................. 40
Πασχάλιον του έτους 1896................ 41
Έορταϊ επίσημοι και θρησκευτικόν............. 41
Μηνολόγιον. Σελ. 42, 44, 46,48, 50, 52, 54, 56, 58, 60, 62, 64.
Φάσεις Σελήνης » 43, 45, 47, 49, 51, 53, 55, 57, 59, 61, 63, 65.
ΠΟΛΙΤΕΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
Αί επί Γεωργίου Βουλαί................. 76
Βουλευταΐ τής ΙΔ' περιόδου............... 80
'Υπουργό! άπα τής συστάσεως του Βασιλείου μέχρι σήμερον :
Οικονομικών...................... 84
'Εσωτερικών...................... 87
'Εξωτερικών...................... 89
Δικαιοσύνης...................... 91
Δημοσ. 'Εκπαιδεύσεως................. 93
Στρατιωτικών..................... 95
Ναυτικών....................... 98
Δύναμις Έλλην. Στράτου................ 97
Δαπάνη διά τον Στρατόν................. 97
Το πολεμικόν Ναυτικόν μας (Ναυτικά ιδρύματα—Ναύσταθμος—
Πολεμικά πλοία—Ναυτικαι Σχολαί—Ναυτική Στρατολογία—
Δύναμις Ναυτικού).................. 100
Ό πληθυσμός της 'Ελλάδος (Τα του Πληθυσμού — Άπογραφαί
— Πόλεις χαΐ χωρία — Γεννήσεις και θάνατοι — Διαίρεσις
κατ' επαγγέλματα— Μεταναστεύσεις) οπό Σ. Σκιάδα ... 121
10
ΣεΙ.
Έβνιχή παραγωγή (Καλλιέργεια βάμβακος—Σπογγαλιεία) . . . 199
Άβερώφειος Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων υπο Σ. Κλαυδιανοΰ . 229
Γεωργική έχπαίδευσις.................. 280
Τα έν Ζωγραφιά τής Θεσσαλίας Σακχαροποιεΐον........ 282
Ίστορ. χα! 'Εθνολογική Εταιρία............. 342
Φιλολ. Σύλλογος «Παρνασσός»............... 347
Κερκυραϊκή βιομηχανία ( Σχοινοποιια — Λεπτουργία — Χειροκτιο-
ποιία—'Υφαντουργία — Σαπωνοποιία κλπ.) υπο Θ. Βελλια-
νίτου....................... 370
ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ή Λαμία....................... 271
Ή Γέφυρα τής Άρτης................. 272
Ή Γέφυρα τής Πόρτας.................. 311
ε Η Μονή τής Κρανειϊς...........~...... 314
ΑΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
Ρόδος....................... 356
Άττάλεια....................... 358
ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΔΙΑΤΡΙΒΑΙ
Τα πρώτα έλλην, νομίσματα χαί τραπεζικά γραμμάτια τής Νέας
'Ελλάδος, υπο Σπ. Π. Λάμπρου............ 149
Ό θάνατος του Ανδρούτσου, υπο Γιάννου Έπαχτίτη..... 323
Ό κατά τον 'Αγώνα έν Γαλλία Φιλελληνισμός, υπο Ε. Λυκούδη. . 434
ΠΟΙΚΙΛΑ ΑΡΘΡΑ
Άνάκτορα-Δεχέλεια (Οί βασιλείς ιδιώται).........
Γνωμαι περί των καθ" ημάς (Ναυάρχου Κανάρη—Π. Καλλιγά—
Μητροπολίτου Γερμανού —Ι. Σκαλτσούνη — Κ. Κωνσταντο-
66
ι
11
ΣιΧ.
πούλου—Σ. Σκουλούδη—Λ. ΔεληγεώργΥ)—Σ. Σωτηροπούλου
— Άποστ. Μακράκη — Διον. Στεφάνου — Γ. Μίλτ,σι — Στ.
Στρέϊτ)...................... 113
Οί εύεργέται των Αθηνών................ 133
Οί 'Ολυμπιακοί Αγώνες (Φανταστική άναπαράστασις τής τελέ¬
σεως), υπο Ν. Σπανδωνη............... 170
Γεωπόνος, υπο Ρ. Δημητριάδου............. 185
Ή γυναικεία φιλανθρωπία έν 'Αθήναις (Θεραπευτήριον Ευαγγε¬
λισμός— Ή έν Χριστώ 'Αδελφότης — Έργαστήριον άπορων
γυναικών —Άμαλίειον ορφανοτροφείον—Φιλόπτωχος εταιρεία
—"Ασυλον Αγίας Αικατερίνης —"Ασυλον ανιάτων— Σωμα¬
τείον υπέρ των άναρρωννυόντων — Κυριακον Σχολείον των
έργατίδων..................... 209
Ή Τέχνη (Ό παπάς πρέπει να φαίνεται;), υπό Μ. Μητσάχη . . 246
Tb
'Ελληνικόν Διήγημα (Γ. Βιζυηνός), υπό Κ. Παλαμά .... 259
Νεα Θεατρική Περίοδος, υπο Γερασίμου Βώκου........ 386
'Ιθακήσιοι και Κεφαλλήνες, υπό Ι. Λαμπρίδου......... 402
Πόρτο-Δράκο, υπο Παύλου Νιρβάνα............ 406
Χάρες όλό/αρες (Μανιάτικα Ιθιιια), υπο Κ. ΙΙασσαγιάννη .... 420
Οιδίπους, υπο Κ. Τοπάλη................. 430
ΣΚΙ ΑΓΡΑΦΙΑΙ
Νικόλαος Γκύζης................... 142
Νικηφόρος Λύτρας................... 146
'Ιωάννης Μεσσηνέζης.................. 166
Δημήτριος Μπαϊρακτάρης..........,..... 193
Α. Διομήδης Κυριάκος................ 257
Κάρολος Κρουμβάχερ.................. 319
Ό Κύπρου Σωφρόνιος................. 418
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ό 'Ανθρωπάκος (Πατρινή ζωγραφιά), υπο Λ. Κανελλοπούλου .
'Απροσδόκητο Ταξείδι, υπο 'Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου. . . .
250
299
12
Sel.
Ta
'Αστείρευτο Ποτάμι, υπό Λάμπρου Άστέρη....... 360
Το Ξενιτεμένο Μνήμα, υπο Χ. Χρηστοβασίλη....... 393
'Αγωνία, Οπό Γρ. Ξενόπουλου.............. 464
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Ό Πόνος του Ναύτη, υπο Α. Προβελεγγίου......... 139
Κόρη Νεκρή, υπο Κ. Παλαμά.............. 163
Το 'Ορφανό
—Etc
τό 1895, υπό Στ. Μαρτζώκη...... 197
Πρώτη Μαΐου, υπό Άχ. Παράσχου............. 245
*Η Προξενεία—Ό Σκαφτιϊς, υπό Γερ. Μαρκορα......'. 278
Ό Προφήτης 'Ηλίας, υπό Α. Προβελεγγιου......... 295
Ό ΆπβοτΓερίτης, υπό Ι. Πολέμη............. 315
Το Δένδρο τής Ζωής— Παρθένα Ρόδα, 6πο Σ. Στεφάνου .... 352
Τραγούδια της Ακρογιαλιάς (Το Κρινάκι τής 'Αμμουδιάς—Ή
Δράκαινα — Το Πεταχτάρι), υπό Γεωργίου Δροσίνη .... 396
Το Κανάρι μου, υπο'Αργύρη 'Εφταλιώτη.......... 414
Παράπονο τού Τρυγονιοΰ, υπο Γιάννου Έπα/τίτη...... 447
Λ Ρ Α Μ Α Τ Ι Α
Τί) Παιδομάζωμα (Μιά Σκηνή), όπό Δ. Γρ. Καμπούρογλου. .
Μετά τόν Γάμον (Κωμικόν παι'γνιον), υπο ά. Κακλαμάνου . .
ΔΙΑΦΟΡΑ
'Αστρολογία.......
'Τγιεινή.........
Πρακτικαί γνώσεις . . .
Δημώδες μηνολΐίγιον . .
Ελληνική σοφία ....
Ευαγγέλια των Κυριακών
Πολιτικαί γνωμαι . . .
43, 45, 47
49, 51, 53
55, 57, 59
61, 63, 65
. . . 75
Ποικίλα........................ 141
13
ΣιΙ.
Γνωμαι χαί Σκέψεις....... 162, 168, 180, 258, 314, 479
Γάμος - Προ'ιξ (Πιθανότης γάμου δια μίαν νεανίδα, Σχηματισμός
προικός)...................... 181
Ή μορφή χαί δ χαρακτήρ τοΰ άνθρωπου........... 183
Ή Τηλεγραφική γλώσσα................. 191
Μεγάλαι περιουσίαι έν 'Αμερική καϊ 'Αγγλία......... 276
Πόσα χρόνια θα ζήσης.................. 293
'Ανάλεκτα.................. 310, 355, 427
'Ανθρώπινος βίος, σκέψεις Α. Δουμα υίοΰ.......... 366
Πώς ευρίσκεται ή ηλικία προσώπου τινός........... 369
Τα αριστουργήματα τής Φιλολογίας............. 383
Ή εϋγλωττία των αριθμών................ 426
Ό 'έρως παρά τοις διαφόροις λαοΐς............. 428
Μικρόκοσμος...................... 429
Το Δεχαδικον μετριχον σύστημα............. 445
Τό Ποδήλατον έν 'Ελλάδι................ 473
ΕΙΚΟΝΕΣ
ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ Ι
Οί βασιλόπαιδες Γεώργιος και 'Αλέξανδρος.......... 7
'Αλέξανδρος Θ. Ζα',αης................. 80
Θ. Δηλιγιάννης.................... 85
Κυρ. Μαυρομιχάλης................... 87
'Αλεξ. Σκουζές.......■............. 89
Φίλιππος Βάρβογλης.................. 91
Δ. Πετρίδης..................... 93
Ν. Σμόλενιτζ..................... 94
Ν. Λεβίδης...................... 97
Ναύαρχος Κανάρης...................
H3
Λέων. Δεληγίώργης.................. 118
Ν. Γύζης...................... 144
14
ΣιΙ.
Ν. Λύτρας..................... 145
Ι. Μεσσηνέζη;..................... 166
Δ. Βικέλας...................... 169
Ρ. Δημητριάδη;.................... 185
Δ. Μπαϊρακτάρης................... Ι»·»
'Ιφιγένεια Συγγρού................... 209
Καλλιόπη Κεχαγιϊ................... 211
'Ελένη Σχουζέ . . .................... 215
Ανδρομάχη Ρενιέρη................... 220
Κλεοπάτρα Βρόσχη.............,...... 222
Ναταλία Σούτσου.................... 224
Καλλιρρόη Παρρίν................... 226
Μ. Δόξα;....................... 234
Α. Διομήδη; Κυριαχό;.................. 257
Κάρολο; Κρουμβάχερ.................. 319
Ι. Μπόταση;.................... 341
Α. Μηλιαράχη;.................... 343
2. Π. Λάμπρο;.................... 3"45
Ν. Γ. Πολίτη;..................... 347
Μ. Π. Λάμπρο;................... 350
Οίχ. Πατριάρ/η; "Ανβιμο; Ζ'.............. 400
Μητροπολίτη; Γερμανό;................. 401
'Ιωακείμ ό πάνυ.................... 416
Ό Κύπρου Σωφρόνιο;.................. 417
'Αναστάσιο; Χρηστίδη;.................. 433
ΤΟΠΙΟΓΡΑΦΙΑΙ - ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΙ
Άβερώφειος Στρατ. Σ/ολή................ 233
Ή Λαμία....................... 270
Έ γέφυρα τη; Άρτη;.................. 273
Το έν Θεσσαλία Σαχχαροποιεΐον.............. 289
Ή γέφυρα τη; Πόρτα;.................. 311
Ή μονή τή; Κρανειϊ;................. 312
Κατάστημα Συλλόγου Παρνασσού............. 349
15
ΣιΧ.
Ή Ρόδος...................... 357
Ή Άττάλεια...................... 359
Το Μνημεΐον "Αίνε ( Αχίλλειον)............. 376
Άχιλλεΰς θνήσκων (Αχίλλειον).............. 377
Τα έν Αθήναις Έθν. Θέατρον.............. 385
Ό λιμήν τής Ζέας έν Πειραιεί............■ ■ 408
'Οδός έν Πειραιεί.................... 409
ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ
Έναστρος ουρανός.................... 17
Οί αστέρες................... ■ · 18
'Αστερισμοί ... .................. 19
Ό Γαλαξίας...................... 22
Πλανητικόν σύστημα.................. 24
Κύκλος τοϋ 'Ηλίου................. . 25
Σχετικόν μέγεθος Πλανητών............... 26
Φάσεις Σελήνης.................... 28
Όρος Σελήνης..................... 29
Κομήτης....................... 30
Διάττοντες..................... 31
Ή Γή όπως φαίνεται έκ τής Σελήνης............ 32
Αί εκλείψεις......... ............ 33
Ό "Ηλιος είς ολικήν εκλειψιν . . . . .......... 34
Ώραι τοϋ έτους.................... 35
Τα επί Καποδιστρίου νομίσματα............. 153
Σχετικόν μέγεθος των ηπείρων.......... ... 249
Νεανίδες Καραγκούνισσαι................. 256
Τό μετρικον σύστημα.................. 445
Κυβικόν μέτρον.................... 446
ο- Λ* —
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ ΤΟΥ 1Β96
ΑΠΟ
κτίσεως κόσμου κατά τους Ο' . 7404
» » χατά Λατίνους 5900
» » χαβ' "Εβραίους 5656
του Κατακλυσμού......5162
τής Πυργοποιίας......4849
τής έν Μαραθώνι μάνης. . . 2386
της έν θερμοπύλαις μάχης . 2376
τής έν Σαλαμίνι ναυμαχίας . 2376
τής έν Πλαταιαϊς μάχης. . . 2376
κτίσεως 'Ρώμης......2374
του Πελοποννησιακού πολέμου 2327
του θανάτου τοϋ Περικλέους . 2325
τής έν Άργινούσαις καταστρο¬
φής του ΠελθΛθννησ. στό¬
λου υπο των Αθηναίων. . 2302
τής έν Αιγός ποταμοϊς κατα¬
στροφής τοϋ 'Αθηναϊκού
στόλου υπό του Λυσάνδρου 2302
τής καταλύσεως των 30Τυράν. 2300
τής αναβάσεως και καταβά-
σεως των Μυρίων.....2296
τοϋ θανάτου τοϋ Σωκράτους . 2295
τής έν Λεύχτροις μάχης και
τής των Θηβαίων ηγεμο¬
νίας ...........2268
τής έν Μαντινεία μάχης. . . 2259
τής έν Χαιρώνεια μάχης. . . 2234
τής έν Γρανιχω μάχης. . . . 2230
κτίσεως'Αλεξανδρείας. . . . 2228
θανάτου 'Αλεξάνδρου τοϋ Μεγ. 2219
τής αλώσεως των 'Αθηνών
υπό Σύλλα.......1982
τής έν Φιλί—τοις μάχης . . . 1938
τής έν Άκτίω ναυμαχίας . . 1927
τής καταστροφής τής 'Ιερου¬
σαλήμ υπό Τίτου.....
182S
ΑΠΟ
τής μεταθέσεως τοΰ αύτοκρα-
τορικ. θρόνου έκ 'Ρώμης είς
Βυζάντιον υπό Κωνσταντί¬
νου τοϋ Μεγάλου.....1566
κτίσεως 'Ενετίας......1475
κτίσεως τής Αγίας Σοφίας επί
'Ιουστινιανού.......1354
γεννήσεως τοϋ Μωάυ-εθ κατ'
Οθωμανούς ....... 1314
του αϋτοϋ καθ' ημάς .... 1274
τοϋ
y
ωρισμοΰ των δυο Εκκλη¬
σιών επί Λέοντος Θ' Πάπα
'Ρώυνης και Μιχαήλ Κηρου-
λαρίουΠατριάρχ. Κ/πόλεως 844
τής αλώσεως τής Κωνσταντι¬
νουπόλεως υπό των Λατίνων 692
τής ευρέσεως τής τυπογραφίας 456
τής αλώσεως τής Κωνσταντι¬
νουπόλεως υπό Μωάμεθ τοϋ
Β' τω 1453 κατά Μάϊον. . 443
τής άναχαλύψ. τής 'Αμερικής 404
τοΰ Γρηγοριανοϋ'Ημερολογίου 314
τής συστάσεως των 'Ομόσπον¬
δων Πολιτειών τής Βορείου
'Αμερικής........ 109
τής Γαλλικής 'Επαναστάσεως 107
τής Ελληνικής » 75
Όθωνος Α' Βασ.τής "Ελλάδος 63
Γεωργίου τοϋ Α ' Βασιλέως
των 'Ελλήνων...... 33
τής ενώσεως τής 'Επτανήσου
μετά τής 'Ελλάδος .... 32
τής άνιδρύσεως τής Γερμανι¬
κής Αυτοκρατορίας .... 2
S
τής καταλήψεως τοϋ Βώλου
υπό τοϋ Έλλην. Στράτου 14
Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΙνθΣΜΟΣ είνε τό έκ των οΰρχνιων σωαάτων, των όπΐίων εν
έλάνιστίν είνε κ,χί ή Γ τ,, άττίτελούαενον Σύαπχν.
Το Σύαπαν «έπεται άπό τον μεγα,ν
voiasv,
όν ανεκάλυψεν
b
Νεύτων, τον νόαιν ττίς παγχοβμϊον έλξΐβ)?, οια-υπώσας ώς έζΐί::
Ti
σώαϊτχ ελκοντϊΐ κιτ' εύθύν λόγον τοϋ όγκου των κου κατ' άντί-
στ;ο*ον λόγον τοί τετραγώνου τϊ,ς απ' αλλήλων αποστάσεως.

TSj
νόαιυ τ:ύτου λειτΐυΐγίΐ το Συατταν,
si;
οιαρκη και άλ-

18
Ή Γη παρασύρουσα, και την Σελήνην κινείται περί τον "Ηλιον
με τάχος 34 χιλιάδων μέτρων κατά οευτερόλεπτον. Ό "Ηλιος
μεθ ' όλων των ύποτίταγμένων αύτφ πλοινητών σπεύοει προς ένα
αστέρα τόν τοϋ 'Ηρακλέους οιατρέχων 16 χιλιάοας μέτρα κατά
δευτερόλεπτον. Άλλα και ό άστηρ εκείνος της κατευθύνσεως ρέ-
ρεται βεβαίως πρός τό άπειρον και αιωρείται πέριξ άλλων κόσμων,
και εκείνων κινουμένων ανά μέσον τη: άτέρμ,ενος όδΐϋ τοϋ αίθέρς·;.
ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ
Τα εξ πρώτα ,αεγέθη των αστέρων.
Τό πλήθος
Μολονότι άπα τίς Γης αέρος μόνον τοϋ Σΰμ-
τών αστέρων. π*ντο? είνε όρατόν,
otà
τοϋ τηλεσκοπίου κατωρ¬
θώθη να μετρηθώσι και κατατα/θώσ-ν είς 1 4
οιάφορα. μεγέθη υπέρ τα 40 εκατομμύρια, αστέρων ώς έξης :
Πρώτου
Δευτέρου
Τρίτου
Τετάρτου
Π ε απτού
"Εκτου
μεγέθους
μ
"Ογδόου
'Ενάτου
Δεκάτου
Ενδεκάτου
Δωδεκάτου
Δεκάτου τρίτου
Δεκάτου τετάρτου
17
51
459
153
1,377
4,131
12,393
37,179
111,537
334,611
1,003,833
3,011,499
9,034,497
27,103.491
40,655,228
19
Προς οιακρισιν των πολυαρίθμων αστέρων οι
ap/ouot
οινιρεβαν αυτούς εις οιαφορα συστηιοα.το'., ■ ^
tyTivx
έκαλεσαν αβτιριβμούί. Έφανταιθνισα.ν οηλαοή επί τοϋ
Αστερισμό' όρατο1 παντοίο
h
Άθη/αις.
ούρανοϋ βχτίιματα. ανθρώπων ύ ^,ώων η πραγμάτων, άχι ύ |φ' έκα¬
στου των σχτιμ,ατων τούτων αστέρες αποτελούσιν ενα άστίρ'σνο/,
ού οί αστέρες διακρίνονται έ*
tyîc
θέσεως, ην έ'γιυσιν επί τοϋ σχή¬
ματος. Παραοείγυχτ:: χ«'ν οί τον άστερισμον τ:ϋ Λ=ςντ;ς άπ:-
20
τελούντες διακρίνονται ώς έξις·
h
in
άκρου τού μνχτήρος, δ
iv
τω χάβματι, ο
ini rijg
καρδίας, ζ,τλχ. Οί νεώτεροι αστρονόμο:
διατηρησα,ντες τα ονόματα των αστερισμών, κα,ί προσθέσαντες και
νέους περιλαμβάνοντας τους μη αποτελούντος μέρος των αστερι¬
σμών των αρχαίων, και ύπ ' αυτών αμόρφωτους καλουμένους, έ'τε
οί και τους μη ορωμένους έκ των είς τους αρχαίους γνωστών μ.ε-
ρών της Γης, διχκ,ρίνουσι τους αστέρας εκάστου αστερισμού δια
των γραμμάτων τοϋ ελληνικού αλφαβήτου, σημ,ειοϋντες διά. τοϋ α
τόν λαμτΐρότατον των αστέρων τοϋ αστερισμού, δια τοϋ β τον
άαέσως έιτόαενιν κ.7.τα την λαμπρότητα, έ'πειτα δια τοϋ γ, ο, ε
κτλ. τους λοιπούς κατά τάξιν της λαμπρότητος αυτών. Άλλα
κα,ί άλλως σημειούνται
ci
αστέρες· δηλαδή δια τού αριθμού 1
~μ,ειούτα.ι ό δυτικ,ώτατ:ς των αστέρων τοϋ αστερισμού, δια τού 2
b
άμεσως άνατολικ,ώτερος αϋτοϋ, κα.ί ούτω •/.α.θεζης. Κατά τον
τρόπον δε τούτον &σοιδιί—
gtî
και αν είνε οί αστέρες αστερισμού
rive:,
δύνανται πάντες να σηιχειωθώσιν.
Οί έν γένει γνωστοί σηαερΐν άστερισΐλΐί ανέρχονται είς 67,
τούτων δε 50 εγνώριζον οί αρχαίοι.
'Αστέρες πρώτου μεγέθους είνε οί έξης 17.
Οι ιιεναλιιτεοοι , . ι _
r
, ~ Τί ,
άιΐτέρες.
JgxTOVQog,
εν τω Βοωτη.
Avgu,
υπό των νεωτέρων Βέγας καλούμενος,
έν τώ άστερισαω της Λύρας.
Λί'ξ, έν τω άστερισμω τοϋ Ηνιόχου.
Airôg,
κατά τους νεωτέρους Άλταίρ, έν τω άστερισμ,ω τού.
Άετοϋ.
Λαμηαοίας ( Άλδόβαράν), επί τού νοτίου οφθαλμού τού Ταύ¬
ρου, υπέρυθρος τό χρώαα.
.Καστωρ και Πολυδεύκη, έν τοίς Διδύμοις.
Βαβιλίύχοξ, ίτλ της καρδίας τοϋ Λέοντος.
Στχχνς, της Παρθένου.
Άντάρης, έν τω Σκορπίω, υπέρυθρος.
Ο
ini tov
δΐξιον ώμου τον
Siçicovog
(υπο των νεωτέρων κα¬
λούμενος Βίτεγέζας), υπέρυθρος.
Ο εν τω άριβτεοφ άκρόποδί τον
'dçiutvog
(υπο των νεωτέρων
καλουαενο: Ρ·.*'ί7 ).
με
Ό
êox^og
τον Πόταμου (υπο των νεωτέρων Άχερναρ καλού¬
νος), αόρατο; έν 'Ελλάδι.
21
Κνων η Σείριος, έν τω οτόματι τΐΰ Κυνός, ό λαμπρότατος
•πάντων των απλανών.
Προχύων, έν τω άστερισμω τού Πρόκ,υνος.
Καναβός, έν τω πηδχλίω της Άργοϋς. Ούτος είνε άόρχτος
iv
Ελλάδι, όρχτός δέ έν 'Ρόδω, 'Αλεξάνδρεια κ,αί άλλανοϋ.
Ό «πι τού δίξιοΰ
»oiög
τού Κενταύρου (το α τοΰ αστερι¬
σμού), αόρατος έν Ευρώπη.
Τό β τοϋ αΰτοϋ άστερισαοϋ.
Ό
ïV

ϋτόματι τοϋ Νοτίου Ίχ&ύος, υπό των νεωτέρων Φο-
y
-αλχώ κληθείς.
Όλοι οί αστέρες δεν εγουν το φως ομοιό-
>-^- ,γ ν 1 > Χαρακτηοιίτ»κα
χρουν, οτιλαοτι λευκαζον και παρεμφερές προς ^ &01Τέοων.
το τοϋ Ήλιου" υπάρχουν τίνες κοκκινωποί,
άλλοι ύποκίτρινοι, μεταξύ δε των [λΐκροτερων ευρίσκομεν πρχσίνους
και κυανούς αστέρας.
"Αλλο άξιον ιταραττιρήσεως είνε ότι πολλών αστέρων ή λάμψις ·
βθ δ ί ΐ
μετά χρονικόν τι διάσττ,μ.α, τίτοι αστέρες οΐτινες γ,σαν
άλλΐτε μεγαλητεροι, τώρα. έσΐΑΐκρύνθγισα,ν, υι τουναντίον. Άλλων
αστέρων πάλιν ύ λαι^πρόττ,ς αΰξομειοϋται περιοδικώς. Προς τούτοις
αστέρες τινές ενεφανίσθησαν επί τίνα χρόνον αιφνιδίως και ελααψαν
εξόχως, είτα δ' έξτ,φα,νίσθτισχν διά παντός.
Ένω δλους τους αστέρας βλέπομεν ώς άπλα: φωτεινά 5Υ)μ.εΤχ,
διά τηλεσκοπίου παρατηροϋντες άνευρίσκ,ομ,εν μ-εταξύ αυτών πολ¬
λούς διπλοϋς
ri
και πολλαπλούς. Ή άνχλογίχ των διπλών αστέ¬
ρων είνε αρκετά μεγάλη, διότι επί 120,000 έμετρτ,θτ,σχν 3057
οιπλοΐ, τριπλοί δε 52.
Κα,ί αύτοι οί άπλχνεΐς αστέρες δεν είνε αυστηρώς ακριβές ότι
άκ.ιντιτοϋσι, διότι πολλών έξ χυτών παρετηρήθη μετακίνησις, έλχ-
χίστη [Λεν ένεκα, της μεγίστης αποστάσεως άπό της γης, άλλα
άρκοϋσα όπως διαψεύση τον. τίτλον τοΰ άπλχνΐϋς.
Ό Γαλαξίας χνχλος είνε φωτεινή ζώνη .^
ra3,aïiaç
κατά μέγιστον περίπου κύκλον τόν ούρχνόν περι-
θέουσα, διάφορος κατά τα διάφορχ αυτής μέρη κ,χί κχτά την πυκνό¬
τητα, κατά τίνα. δέ μέρη αυτής διπλή και τριπλή, κ.χτ ' αλλχ δέ
μέρη διακεκομμένη. Αποτελείται δέ έκτου συνα,υγχσΐΛθϋ πολλών κχί
πυκνών αστέρων, οΐτινες καθ" έ'να. μέν είνε αόρατοι διά τα άσ6ε-
νες της λάμψεω;, το δ ' έκ πολλών
ou.su
προερ-χόαενΐν φώς φαίνε-
22
Γαλβξ
ac.
ταιώ; νεφελΐειδές τι λεύκωμα. Περί τούτου πειθόμ,εθα εάν στρεψω-
[Λεν τηλεσκ,όπιον εί; οιονδήποτε μέρος τού Γαλάζιου" διότι πανταχού
αυτού οιακρΐνΐΐΛεν πληθύν μεγάλων άντερων συμ,πεπυκνοψ.ένων.

«S
λ
S
* Πλην τοϋ Γαλαςίου επί τοϋ ουρανού διαχ-ρί—
νονται και άλλα τινά άμυορώς φωτεινά στιαεΐχ
ώς ιιικρα άπαυγαζΌντα νεφνι, τα όποια καλούνται δια τουτο νε-
φΐλοειδεΐς
adrecsg,
ώς αί Πλειάδες. Διά τού τηλεσκοπίου δέ
ταύτα πληθύνονται, και άλλα μ,εν δι' 'ισχυρού τηλεσκοπίου δια¬
λύονται είς αστέρων σ;ο.ηνος, άλλα δαως μένουσιν άδιάλυτα, πι-
Οανώτατα ώς έκ τη; μεγίστνις αποστάσεως.
Εάν λοι~όν παραδίχθώμεν μετά της Κισμς-γραοίας ότι ό Ήλιος
είνε είς των αστέρων νεφελΐειδούς διαλυτού αποτελουμένου υπό
πΐλλών εκατομμυρίων αστέρων, των τοϋ Γαλάζιου και των λοι-
τ:ών,
cS;
οιακρίνοαεν είτε διά τού οφθαλμού ε'ίτε δια τοϋ τηλε¬
σκοπίου, τεσσαρί: ,υ-έχρ'. πέντε χιλιάδων τοιούτων νεφελοειδών,
ών τ, απόστασις άφ ' ήαών ίίνε τοσαύτη, ώστε 'ίνα την διατρέζγι
τα φως χρειάζεται ίχατομμύρια έτ&ν, αποτελούσι το μέρος τού
_ju.77avTc;!:, toj
-ττρΐσττίπτΐντ:: είς τας αισθήσεις ημών. Εάν παρα¬
δεχθώμεν, όπερ πιθανώτατον η μάλλον βέβαιον, ότι έκαστος των
απειραρίθμων τ:.,των ήλιων έχει ώς ό ήυ.έτερος Ήλιος τους πλα—
ντ,τχ: του, ίυτοι δε ό'τι κατοικούνται ώς ή ήαετέρα Γη, ό νους

ήιο.ών ίλιγγιοέ απέναντι του απείρου τής δημιουργίας και τής ιδι¬
κής μας μ,ηδαμινότητος.
Όπως ή έ'κτασις τοϋ Σύμπαντος, ούτω και
. ■» , >_,,^~ . ~ » Το τέλος
η οικο/,εια. αυτού, αν οεν είνε κυριολεκτικώς ανευ - , ,
' , / , .- / . ,
y
τονκοομον.
άρ/ής κ,αί τέλους, άλλ είνε τόσον υπέρτερα και
των αισθήσεων και των διανοητικών δυνάμεων ημών, ώστε δέν
διστάζομεν να παραδεχθώμεν την όλην Δημιουργίαν και ώς άπει¬
ρον και ώς αιωνίαν.
'Εάν δε κατά τάς είκ,ασίας τής επιστήμης υπόκεινται κατά
καιρούς είς φθοράν τοϋ Σύαπα,ντος τα διάφορα μέρη, τί σημαίνει
πάλιν ελαχίστων μορίων ή έ'κλειψις πρό τής αιωνίου τοϋ Όλου ζωής;
Άλλα πώς θα επέλθη ή τοιαύτη ενός αέρους τής Πλάσίως κατα¬
στροφή, τό τέλος ένας μ,έρους τοϋ Κόσμου ;
■ Περί των άλλων, των υ.εμ,ακ,ρυσμένων συστημάτων ούδε να
• ε'ικάσωμ,εν δυνάμεθα, άλλα τοϋ ημετέρου Πλανητικού συστήμα-
: τος φανταζόμεθα τό τέλος ώς εξής :
Ή θερμότης τοϋ Ήλιου βαίνει βαθμηδόν έλαττουιο.ενη, ό δε όγκος
Ι αυτού συμ,πυκ,νοϋται ωσαύτως και συστέλλεται κ,ατ ' ολίγον.
Ή έκ. τούτου ελάττωσις τής ακτινοβολίας τοϋ 'Ηλίου συνέπειαν
_£ει ότι επί τής γήινης σφαίρας ή ζωή μικρόν κ,α,τά μικρόν θα
i
βαίνη περιοριζόμενη πρός τάς χώρας τού ίσηαερινού. Καθ' όσον δέ
!
h
"Ηλιος θα νάνη την λάμ,ψιν και την θερμότητα αϋτοϋ, ή Γη θα
•βυθίζεται είς τό σκότος, μή φωτιζόμενη ή υπό τοϋ ώχροϋ φωτός
; των αστέρων, κ,αί θα καταλαμβάνεται υπό τοϋ ψύχους. Οί επ' αυ¬
τής ζώντες οργανισμοί θά έξαφανίζωνται αλλεπαλλήλους, θα παύση
των φυτών ή βλάστησις, αί θάλασσαι θά μ-εταβάλλωνται είς πά¬
γους αιωνίους. Οί πλανήται θα στρέφονται περί τάν "Ηλιον έσβε-
«μ,ένοι πλέον, όστις πιθανόν νά άναθερμ-ανθη ποτέ κατόπιν γιγα,ν-
τώδους τινός κ,αταπτώσ ως έντος τής επιφανείας αϋτοϋ· άλλ' ούχ
ήττον δέν θα βρχδύντ) να άποψυχθνί τέλεον. Οί άνησυχούντες όμως
έκ τής φοβεράς ταύτης εικόνος τοϋ ολέθρου άς άναθαρρήσωσι μ.αν-
θάνοντες ότι δέν δύναται να επέλθη προ τής παρελεύσεως ....
δέκα ΐχατομμνρίων ετών.
24
ΤΟ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ
Έν Ιλάχιστον τοϋ Σύμπαντος τμήμα, είς το οποίον ανή
ή Γη άπΐτελίΐται Ικ του 'Ηλίου μέν ώς κέντρου, έξ 8 δέ μεγά¬
λων πλαννιτών των ε'ξης : Έρμου και Αφροδίτης, άνευ δορυφό¬
ρων,
JHiJff
μετά ττϊς Σίλήννις,
"Aoiag,
Λ ιός, Χρόνον,
Ovçuvov
και
Iloestâ&vos
μετά των δορυφόρων των, έ"τι δέ 350 μικρών
πλανητών δια τηλεσκοπίου ορατών, και έκ διαφόρων έπηλύδων κο¬
μητών, και τέλος έκ διαττόντων αστέρων.
Ό "ΗΧια '^ *π° χ^ ^ί απόστασις τοϋ Ήλιου ίίνε
ς" 148,401,880 χιλιόμίτρα.
Ή διάμετρος τοϋ Ήλιου είνε 1,384,859 χιλιόμετρα.
Ό όγκος τοϋ 'Ηλίου είνε 1,390,632,000 εκατομμύρια κυβικά
χιλιόμετρα.
Ό Ήλιος είνε 1,283,744 φοράς μεγαλείτερος άπό την Γήν.
"Οπως σχηματισθή 6 Ήλιος υπολογίζεται ότι εχρειάσθησαν
έως 30,000,000 ετών.
Ή ήλιακη θερμότης ήν δέχεται ν) Γη είς έκτασιν ενός τετρα¬
γωνικού έ Ιδά ι δ ό δ
ιττου ι
ήλιακη θερμότης ήν δέχεται ν) Γη είς έκτασιν ενός τετρα¬
ού μέτρου τοϋ Ιδάφους της και είς διάστημα ενός δίυτίρολέ-
ισοδυναμεί πρός εργασίαν άτμίριχανης 2 'ίππων και '/4,
25
-ήτοι 300 τρισεκατομμύρια 'ίππων κατά δευτερόλεπτον επί ό'λης
της επιφανείας της γης.
Τό φως τού 'Ηλίου ε*νε 470,000 φοράς ισχυρότερον του φωτός
■της Πανσελήνου και 622,000,000 φοράς ισχυρότερον τοϋ φωτός
της 'Αφροδίτης.
Διά τηλεσκοπίου, και μικράς εντάσεως, έχοντος χρωαατιστην
ΐΐελον φαίνεται ό δίσκος τοϋ
Ηλίου ούχι όλος στίλβων
και φωτεινός, άλλα τρόπον
τινά κοκκώδης, ένιαχού δε
άμαυρος και ένια,χοϋ, ιδίως
•πρός τα άκρα., λαμπρότερος.
Τα άμαυρά σημεΐχ ώνομά—
σθτισαν
xrjXiâig
και τα λάμ-
ποντα δαδΐς.
Αί κηλίδες αύται μετα-
€αλλουσι και σχήμα και μέ¬
γεθος, άλλαι δέ αφανίζονται
και άλλαι τέως αόρατοι ανα¬
φαίνονται. Μακρόταται πα-
ρατηρτισεις απέδειξαν ότι αί
μεταβολαί αύται αποτελούν
ττερίοδον χρονικών διαρκείας
11 ετών και 41 ήμερων περίπου. Αί κηλΐοε; [Λετατοπιζονται κι-
■νουμεναι δλ*ι όμοιοτρόπως και όμ,οιογρόνως. Κνιλίς φαινομένη είς
τόν ανατολικήν γϋρον τοϋ "Ηλίου απομακρύνεται χ.χί βαθμηδόν
προσεγγίζει τόν δυτικόν γϋρον είς όν φθάνει και αφανίζεται διά
ν ' αναφανή πάλιν είς το άκρον τοϋ άνχτολικ,οϋ γύρου.
Έκ τούτου συνεπέρανον
ci
αστρονόμοι ότι ο Ήλιος κινείται
περί άξονα, όπως ή Γη και ή Σελήνη, διότι δέν εξηγείται άλλως
ή των κηλίδων περιστροφή, ή κίνησις δέ αυτή διαρΛεϊ 25 περίπου
ημέρας.
Οί Πλανηται δεν έχουν ίδιον φως και θερμό- ο· πλανΛται.
τητα, είνε άπλα κατοπτρχ άντανακλώντα. τό
ήλιακόν φως όπερ αποδέχονται.
Συγκρινόμενοι κατά τόν όγκον αυτών πρός την Γήν οί διάφοροι
Πλα,νηται είνε . ό Έρμης 16 φοράς μ,ικρότερο;, ή Αφροδίτη σχε-
Mta
των χηλιδων
xoj
Γ
28
■περί της ακινησίας της Γης, θεωρησαντες άεικίνητον μόνον την
ουρανίαν σφαίραν.
Ή επιστήμη μετά μακρούς αγώνας άπεδΐΐξε τέλος ότι και έκ
των ουρανίων σωμάτων κινούνται πράγματι πολλά έν σχέσει προς
την Γήν, άλλα αναντιρρήτως κινείται αύτη ή Γη ή τέως θεω¬
ρούμενη κέντρον άκίνητον του όλου δρατοϋ και αοράτου κόσμου.
Ή Σελήνη. ^ Σελήνη είνε 6 δορυφόρος της Γης, ήτοι
στρέφεται περί αύτην ούχι κυκλοτερώς, άλλα
διαγράφουσα έλλειψιν, της οποίας την έτέραν έστίαν κατέχει
Αί ψίπις τη5 Σελήνης.
„„
*■·- ««-«
«■
29
Έχουσι δέ τα κατά τάς φάσεις ώς έξης" της Σελήνης διατρε--
χούση; επί της ουράνιας σφαίρα; τόν αυτόν περίπου και ό Ήλιος
ορόμον, άλλα με ταχύτητα πολύ μεγαλητέραν, έ'ρχεταί ποτέ
χρόνος, καθ' όν ή Σελήνη ευρίσκεται είς την αύτην και ό Ήλιος
θέσιν η πολύ πλησίον αύτοϋ. Τότε είναι αόρατος ανατέλλουσα κ.?ί
ούουσα. συγχρόνως μετά του Ήλιου, λέγομεν δέ ότι είνε Νεα Σελήνη.
Μετά δύο τρείς ημέρας φαίνεται μόλις ώς λεπτόν δρέπανον
κ-χτά την δύσιν του Ήλιου. Βαθμηδόν δε ύψοϋται πάντοτε πρός
δυσμάς φαινομένη, μέχρις οί λάβη τό σχημχ ημικυκλίου διερχο¬
μένη διά τοϋ μεσημβρινού ακριβώς 6 ώρας μετά την διάβασιν τοϋ
Ήλιου, ήτοι την 6 ώραν μ. μ. Μετά επτά δέ ημέρας βαθμηδόν
πλατυνομένη και πρός ανατολάς φαινομένη όλονεν χαμηλότερον
καθίσταται Πανσέληνοι:. Τότε διέρχεται δια τοϋ μεσημβρινού 12
οο; ιή5 Σελήνη;.
ώρας μετά τόν Ήλιον, ήτοι άνχτέλλε'. ίτανν εκείνος δύη και δύει
οτχν εκείνος άνατέλλη. Βχθμηδον δέ ή Σελήνη βραδύτερον ανα¬
τέλλουσα, σμικρύνεται όλονεν κχτά τα αυτά χρονικά διαστή¬
ματα, μέχρις ου κχτασττ) κχί πάλιν άόρχτος επί δύο τρείς ημέρα:.
Ό χρόνος τόν όποϊΐν ή Σελήνη χρίιάζεται όπως ο.έλθη δι ' δλων
των φάσεων χύτης λέγεται περιοδικός μην γ.χί άπιτε) εΐτχι έξ 27
ημερών, 12 ωρών καί τίνων λεπτών.
Ή Σελήνη στρέφεται περί άξονα, άλλα κατά τρόπον ώστε
ημείς έκ της Γης βλέπομεν πάντοτε τό αυτό ημισφαίριων, ώς μαρ¬
τυρούσιν αί κηλίδες αί επ ' αυτής καί διά γυμνοϋ οφθαλμού παρα¬
τηρούμενο».
Ή φαινομένη διάμετρος της Σελήνης είνε τα 3/)( της Γη:.
Ό δε όγκος της Γης είνε 50 φοράς μεγαλύτερος τη; Σελήνης.
Έκ, των γενομένων τηλεσκοπικών μελετών επί της Σελήνης
30
ευρέθη ότι ή επιφάνεια αύτη: είνε λίαν ανώμαλος, υπάρχουσι δέ
όρη επ' αυτής ύψους περίπου 6 χιλιάδων μέτρων, ήτοι κατ ' ανα¬
λογίαν πολύ υψηλότερα των της γης και άποτομώτερα. "Έχει
g
έ
κχί πλείστα δακτυλιοειδή λεγόμενα, ορη και υποτιθεμένους κρατή¬
ρας εσβεσμίνων ηφαιστείων, έκ των οποίων δ άοίδιμος άστρονόμΐς
Σμίθ εσημείωσε 32856 Ιπί τοϋ χάρτου της Σελήνης, όν άκ,ατα-
πονητως είχε κατάρτιση.
Πλήν των πλανητών ύπάρνουσιν
àç
το ήλια-

lX0V ™"W·*
**' ετ£Ρ*
°'JPavta
»ωματα : «
τχι /.αί
ci
διάττοντες.
Οϊ κομητχι άπΐτελΐϋνται έκ. κέντρου τινος μάλλον ή ηττΐν
Κοηίίται
«ai
Διάττοντες.
λάμπρου, το όποιον κα,λίϊται πνρήν η κεφαλή τοϋ κομήτου
και τό όποιον περιβάλλεται υπο νεφελοειοονς περικαλνμματος
έκ,τεινομένου συνήθως κατά τίνα φοράν /αί άποτελοϋντΐς θύραν η
κόμην, έξ ης και εκλήθησαν κομηται. Άλλα κομηται τίνες στε-
ρΐϋνται τοϋ πυρηνος, άλλοι δε της κόμης, και άλλοι της τε κόμης
και τού νεφελοειοοϋ; περικαλύμματος φαινόμενοι ώς πλανηται.
Διά τουτο ό πλανήτης Ουρανός, ότε ανεκαλύφθη υπό τοϋ Έρσνε-
λου, επί τίνα χρόνον ένομίζετο κομήτης. Εφάνησαν δε και κομη-
τχι έ"χόντες πολλάς ο!»ράς.
Οί κομηται ένεκα τοϋ παραδόξου σχήματος αυτών και τοϋ με¬
γέθους και τής αιφνίδιας εμφανίσεως και σήμερον ακόμη Ιμπο-.οϋσι

31
τρόμον είς τους αμαθείς, φοβούμενους ενδεχόμενον ολεθοον της Γης
έκ συγκρούσεως μετά κοαητου. Έν τούτοις τα ουράνια, αυτά τέ¬
ρατα, άπεοείχθησαν όλως ακίνδυνα, διότι είνε τόσον αραιά σώματα,
ώστε ού μόνον δια της κόμης άλλα και δι ' αυτού τοϋ πυρηνο;
φαίνονται οί όπισθεν αυτών ευρισκόμενοι αστέρες Την μεγίστην
αραιότητα τοϋ κομ,ήτου, δι' ήν δ Γάλλος αστρονόμος Βαβινέ επί
τα ύπερβολικώτερον ώνόμασεν αυτόν μηδέν
èçurov,
δεικνύει και ή
μη διατάραξις της τροχιάς των πλανητών, πλησίον των όποιων ό
κομήτης διέρχεται. Ούτω συνέβη κομήτης τις νά διέλθη δια του
συστήματος των δορυφόρων τοϋ Διός, χωρίς έκ τούτου να μετα¬
βληθή κατά το ελάχιστον ή κίνησις αυτών. 'Ωσαύτως κατά το
1879 ή κό;ο.η κομήτου τινός έφθασε μέχρι της Γης, άλλ ' ούδε καν
εννόησαν τουτο οί άνθρωποι.
Οί κομηται είνε πολλοί, [θ.εχρι τούδε δ ' έχουσι μετρηθη περί
τους 600.
Διατρέχουσι μετά καταπληκτικής ταχύτητος και καθ ' όλας τάς
διευθύνσεις τάς έ/.τάσεις τοϋ αχανούς. Τινές δε εμφανίζονται κατά
ωρισμένας περιόδους και λέγονται διά τουτο περιοδικοί, έχοντες
περιφοράν διαρκείας μόνον 3 εως 7 ετών, υπάρχουσι δέ κομηται
ών ή περιφορά ύπελογίσθη και είς 2,800,000 έτη !
Διάττοντες είνε τα μικρά ίκεϊνα άστρα τα όποια κατά τάς θε-
ρινάς ιδίως νύκτας φαίνονταΓ αποσπώμενα άπο τοϋ οΰρανοϋ και
οιαγράφοντα φωτεινην γραμμήν. Οί διάττοντες είνε σώματα μικρά
και κινούνται περί τόν Ήλιον ώς οί ττλανηται και οί κομηται· εάν
δέ συμβί) έν τη κινήσει των να πλησιάσωσι πολύ είς την Γήν,
έλκόμενα υπο ταύτης είσούουσιν είς την ατμόσφαιραν κ,αί ένεκα.
της αεγαλης αυτών ταχύτητος — 28
ué/pi
44 χιλιομέτρων κατά
oYJTspov
λεπτόν — προστριβόμενα επί του αέρος πυρακτοϋνται
και τα αέν αυτών πίπτΐντα είς το εοαφος αποτελούσι τους κα-
λουμένους
asçoli&ovg,
τα £ε οιαρρηγνυόμενα μεταβάλλονται είς
/.ονιν, τα
ot
διαφεύγουσι και εξακολουθούσα την περί τόν Ήλιον
κίνησιν αυτών.
'Υπάρχει οε πιθανότης ότι ή πολλάκις ιταρατηρηθίϊσα πτώσις
σμήνους όλου οιαττόντων προηλθδ έκ, οιαλύσεως κομητών είς συν—
τρίαιο,ατα.
Ή Γη ο-.ως φαίνεται 1χ τίξΐ Σελήνης.
'Ηλίου έλλειψις.
Σελήνης εκλειψις.
ΑΙ ΕΚΛΕΙΨΕΙΣ-
Κατ' έτος αναγράφονται είς τα Ήμ.ερολόγια αί εκλείψεις τού Ηλίου
και τής Σελήνης, ακριβώς δέ ορίζεται έ χρόνος καθ' όν έπισυμβαί-
νουσιν αυται.
Επειδή, ώς θά ι'έωμεν κατωτέρω, κατά 19 χερίπου ετη (18 ετη
και 240 ημέρας) ό Ήλιος και ή Σελήνη και ή Γή συμπίιττουσιν είς
τα αυτά περίπου σημεία, αί προρρήσεις των εκλείψεων τού μέλλοντος
κατ' αναλογίαν έκ
tsj
~αρε)0.όντος δεν είνε ακατόρθωτοι και δι'
ai-
τίύς τους μή έξ επαγγέλματος αστρονόμους.
Ώς γνωστόν αί έκλείάεις συμβαίνουν
c/ı
οιέτι σβύνεταιτοΰ Ήλιου
τό φως ή τής Σελήνης, ώς οί ά'γαν απλοϊκοί πιστεύουσιν, αλλά διότι
προσπίπτει άλλου σώματος σκιά έπ'ι του εκλείποντας. Ητοι ή μεν εκ-
λειψις Ηλίου συμδαίνει διότι μεσολαβεί ή Σελήνη μΐταξυ αυτού και
τής Γής "/·α'ι εμποδίζει νά τον ί'δωμ.εν έν μέρει ή έν όλω, ή δ' εχλειψις
τής Σελήνης, διότι -αρεμ-πί-τει μεταξά αυτής και τού 'Ηλίου ή Γή
έμποΐίζουσα τάς ακτίνας
tîj
Ηλίου έν όλω ή έν μέρει νά φωτίσωσι
την Σελήνην.
Το ά/ωτέρω σχήμα έςτ,γεΐ καλητερον τάς έκλε'Όεις άφ' ενός μ.έν
τής
Vf,;,
άφ' έτέρΐυ 5ΐ τής ΣεΛΓ,/ης.
ΕΚΛΕΙΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1896
της
iIiX
τίς ευγενώς παρασ/εθε1'!!»; κ),ΙΑ'ν σημείωσε1; του
^'.ώ; θα συμβώσι τέσσαρες έχλε'ψεις, δυο ~οΖ Ίΐλ'Όυ κιι
3
lov)
Δακτυλιοειδής εκλειψις τοΰ Ηλίου την 1 Φεβρουαρίου, αόρατος Ιν
'Ελλάδι, ορατή δε εί? το νότιον ήμισφαίριον.
2ον) Μερική εχλειψις της Σελήνη? την 16 Φεβρουαρίου, ορατή έν Ελ¬
λάδι ώς εξής :
Είσοδο; τής Σελήνης έν τώ σκιόφωτι . . . 6° οθλ, 6 μ. μ.
» » » τή βχια.....7 51, 3 (α. μ. Ι Μέσου
Μέσον τής εκλείψεως..........9 20, 7 μ. μ. > /ρόνου
"Ε;οοο; τής Σελήνης έκ τής σκιάς .... 10 50, 1 μ. μ. Ι'/
1 50, 7 μ. μ.
J
του σκιοφωτος
Άβτ.νών
μενης ώς μονάδος τής διαμέτρου τής Σελήνης, θέλουσιν ϊκ-
λειφθή τα 0,87 αυτής.
3ον) 'Ολική εκλειψις του 'Ηλίου την 28 'Ιουλίου, ορατή ώς μεοικ/)
έν Ελλάδι. Ό "Ηλιος βέλε; ανατείλει μετά το μέσον τής έχλείψεοκ,
έκλελοιτώς έν Ελλάδι. Ή Ικλειψις θα ήναι ολική πρός Β. τή; Ιίύρώ-
πης και τής Άβιας.
4ον) Μερική εχλειψις τής Σελήνης την
II
Αυγούστου, αόρατος έν
'Ελλαδι.
Ό ΐ,Χιος εί; όλικήν εχλδιψιν.
Ο ΧΡΟΝΟΣ
^) άνθρωποι όλων των εποχών κ,ου όλων των τόπων, ώς μέ-
rpx
γρόνου μ.ετενειρίσθησα.ν κ.αί μεταχειρίζονται τον Ήλιον /.αί
ΤΤ)ν Σίληνην.
Και το μέν ήμ.ερΐνύκ.τιΐν άποτελ-εΐται έκ τοϋ
yosviKsij
οιαστή-
τος κ.α.τά το οποίον πράγματι αέν
rt
Γη στρέφεται ιτερί τόν
Ιίζινα της, κατά το φαινόμενον £ε και κατά την γνώμην των
[απλοϊκών, ό Ήλιΐς ί/,τελεΐ όλόκληρίν περί την Γήν στροφήν.
Ό £έ ;ο.ην άποτΕλειτα,ι έκ, των φάσεων της Σελήνης, οηλαοη
ιέκ του
ycovr/.cû
οιαστήυ.ατΐς, τό όποιον αεσολχβεΐ αεταςύ ούο πα.ν-
• σελήνων,
t.tci
29 '·/-, ήαεοόνυΆτα. —ερίπΐυ.
Άλλ ' ώ: πρό; τον καταρτ'.τ^.όν το·· έ'τους άλλίι λαοί πχρεοε-
Εχθησαν ώς εϋληπτότερον ^.έτ:ον κχί
y.—
/.ούστερον τους σεληνιχ-
•κούς αηνχς, άποιρτίσαν^ς το ί'τ:; αυτών έκ. ίώοεχ.* πχνσε7.ήνων,
ώς οί "Αραβες το πάλαι κ*.ί πάντες
c;.
Μωαυ,ίθανΐί στ,αίρον, ήτοι
έκ 354 -Λ,αερών. "Άλλοι λαοί οαω; έννοήσχντες ότι ού ώραι τΐϋ
έτους κατά το σύστηαχ τουτο εκτοπίζονται ^χθαηοόν, και το εαρ,
το θέρος, τό φθινόπωρον, ό χειρών, οέν κχτί^ουσι σταθεράς θέσεις
είς την
rcspisoov
των μ,ηνών, όπερ άπχρχίτητον προς ρύθμισιν των
βιωτικών αναγκών, επροτίμησαν ώς μέτρον το γρονικόν οιάστημχ
κ.χτά τό οποίον ή Ρή στρέφεταα περί τόν Ήλιον, τα τροπικόν έ'το;
36
αποτελούμενον έκ. 365 ήμερων και 6 περίπου ωρών. Έπειδη όμ
**ί πάλιν εν ήμερονύκτιον θα κατετέμνετο είς
Süs
διάφορα. έ*τη, και
iv,
τούτου ηδύναντο νά Ιπέρχωνται συγχύσεις της χρονολογίας,
ετροποποιήθη ολίγον το τροπικόν ε"τος και άπετελέσθη το έν ισχύϊ
σήμερον πολιτικόν ε*τος έξ ακεραίων "ημερονυκτίων 365 η 366 ώς
θα ίδωμεν κατωτέρω.
Τό έν ισχύϊ παρ ' "ημίν ημερολόγιον λέγεται
,u
- . " Ιουλιανόν έκ τοϋ 'Ιουλίου Καίσαρος, όστι: δια
ΗιιερθΛογτον , , , Γ_ , ' π
να παύση η τέως επικρατούσα εν Ρωμη αταςιχ

«pi
το ημερολόγιον εκάλεσεν έξ Αλεξανδρείας τόν αστρονόμον Σω-
σιγένη και μετ ' «.ύτοϋ διέταξε τα τοϋ ημερολογίου ώς έξη;: Τό τρο¬
πικόν έτος εθεωρήθη ώς συνιστάμενον
iv.
365 ημερών και 6 ωρών,
όπερ δεν απέχη πολύ της ακριβείας· διότι ή ακριβής διάρκεια τοϋ
μέσου τροπικού έτους είνε 365 ημέραι 5 ώραι 48' 44" 6. 'Επειδή,
δέ τό πολιτικόν ε'τος έ*πρεπε να έχη ακέραιον αριθμόν ημερών, ωρίσθη
έ* τεσσάρων εφεξής ετών τα μ. ε ν τρία. πρώτα να έ'χουν έκαστον 365
ήαέρας, τό δε τέταρτον 366. Ούτω δέ γίνεται τέσσαρα πολιτικά
ε"τη να έχωσι ίσην διάρκειαν με τέσσαρα, τροπικά. Αί 365 ημέραι
δ'.ενεμήθησαν είς τους 12 μήνας, ους είχε τό τέως επικρατούν ήμε-
ρ:λόγιθν, υπό τοϋ Νουμά ιδρυθέν, και επί των κινήσεων της σελήνης
ιτϊΐρ'.ζό[Αενον. Μόνος ό Φεβρουάριος διά θρησκευτικούς λόγους άΦίθτ)
•j.i
τα: 28 ημέρας, άς είχε κατά τό παλαιόν ημερολόγιον. 'Αλλά
/.ατά παν τέταρτον έ'τος ό μην ούτος ωρίσθη να έχη 29 ημέρας,
ώστε τό ε'τος έκεΐνβ να έχη 366. Τό τοιούτον έτος εκλήθη δί0£-
Ητον.
To
'Ιουλιανόν ημερολόγιον ετέθη είς Ινίργίΐαν τό 44ον ίτος
πρό Χρίστου.
Ό λόγος δι' δν τό έ/ον 366 ήυ-έρας έτος
ς. ...,£,'*,
r
, .^-
r-
-η ~ »
εκληθη οισεκτον είνε ο έξη; : Οι Ρωμαίοι την
πρώτην των μηνών έκ,άλουν χαλάνδας (όθεν και τό καλα,νδάριον),
είδους δέ των μέν μηνών Μαρτίου, Μαΐου, 'Ιουλίου κ,χί 'Οκτω¬
βρίου τρν
15rıv,
των δέ λοιπών την 13ΐν, και νόννας των μέν
μνημονευθέντων τεσσάρων μηνών την 7ΐν, των δέ λοιπών την
5ν, ινα δέ σημειώσωσι την τάξιν ημέρας τινός έ'λεγον οποία τις
Είνε,
i
αν μέν προηγεΐτο των νιννών, άπό τούτων, εάν δέ περιε—
λαμοανετο μεταςυ των νοννων /.αι των ειοων, απο των ειοων, εάν
δέ μετά ταύτας άπό των /.αλανδών τοϋ επομένου μηνός. Κατά
.... ...
Ι ο οκίεκτον
37
ταυτα ή 24*1 Φεβρουαρίου ελέγετο ί'χτη προ των
xukuvâ&v
τον
Μαρτίου, και ούτω καθεξής. Ό Καίσαρ την έμβόλιμον ημέραν
τοϋ έ'γοντος 366 ημέρας έτους παρ?νέβα.λε μεταξύ της 23ί5 και
241!? Φεβρουαρίου, και 'ίνα. μη μεταβληθή ή όνομ,ασίχ των λοι¬
πών ήαερών ώνόμασε την έαβόλιμον
dig
εχτην άπό των καλανδών
τοϋ Μαρτίου. Έκ τούτου τό έ'τος το περιέχον την ημέραν ταύτην
ώνομάσθη δίσεκτον
^bissectilis).
Ώς γνωστόν,
ci
Καθολικοί και
ci
Διχμαρτυ·
/ ' „
V
, , - /
İ.
λ , Γρηγοριανόν
ρομενοι έχουσι οιαφορν -ημερολόγιον του κα.0 ·Η Ωρολόγιον
i
ημάς "Ιουλιανού το κ*λού;ο.ενΐν Γρηγοριανόν,
Ι έκ τοϋ Πάπα. Γργιγορίιυ ΙΓ . όστις έ'θεσεν αύτο είς ενέργειαν άχο
ίτΐίς 5 Όκ.τωβρίου 1582, ην καθιέρωσεν ώς 1 5 'Οκτωβρίου ύπερ-
Ιιοήσας τας μεταξύ οέκα. ήυ.έρας. Είς τούτο προέβη ό Πάπας
Γρηγόριος διότι παρετηρήθη ότι το πολιτικόν ε"τΐς των 365 ήμε-
|ρών, ρ,εθ'ολην την κατά τετραετίαν παρεμβολην μιας ημέρας, οέν
[αντιστοιχεί πρός το ακριβές τροπικόν έτος, ούτω δε μετά παρέ-
Ι"λευσιν χρόνων πολλών αύται αί τροπαί τού ή7ίΐυ μετακινούνται
[■ήρ.έρας και μήνας. Ούτως ή έαρινη Ίσημ,ερία, ήτις συνέπιπτε την
121 Μαρτίου κατά τό 325 έ'τος μ. Χ., χρησιμεύουσα ώς βάσις
(τού ορισμού τοϋ
ïlxtr/x,
κα,τα τόν 1 6ον αίώνα. μ-ετετεθη είς την
11 Μαρτίου, σημερον δε είνε την 9 Μαρτίου,
Έπίιδη τό τροπικόν έτος είνε κ,ατα 11' 15'' , 4 μεγαλήτερΐν
ΐτοϋ κατά τό Ίιυλια,νόν Ήμερολόγΐϊν υπολογιζόμενου, έπεται ότι
[«ντός 128 ετών, τα κατ' έτος ύπόλιιπχ αποτελούν |ο.ίοι.ν όλην
ί-ήμίρα.ν, ώς έκ τούτου δε ή;ο.εϊς σήμερον ύπΐλειπόμεθχ κατά 12
όλας ημέρας των άκολουθούντων τό ΙΛρηγοριανόν Ήμερολόγιΐν.
Άλλ '
b
Πάπας Γρηγόριος, άφιϋ δια της ύπερπηδησεως των
İ
Ο ήιχερών κατεφθασε τόν άκριβη χρόνον, έπρονόησεν όπως και εί;
τό μέλλον εξακολουθήση ή όρθη μέτρησις αυτού.
Οί είς τό έ'ργον τούτΐ |ίοηθήσαντες τον Πάπχν επιστήμονες εύ¬
ρον ώς καταλληλότερον τό έξης μέσον · εις 400 εφεξής ε τη να
είνε δίσεκτα μόνςν τα 97 και ούχι τα 100, ώς ώριζε τό 'Ιουλια¬
νόν Ημερολόγιον. Ούτως ή διάρκεια τού έτους λαμβάνεται ότι
είνε 365 ήμέρ*ι 5 ώραι 49' 12" , καίϋπερένει τοϋ αληθούς τρο¬
πικού έτους κατά 27' ' ,4. "Ινα ταύτα άποτελέσωσι μίαν ήαέραν,
πρέπει να παρέλθωσι 3153 έτη. Μέχρις ού δέ ταύτα παρέλθωσι
τό Γρηγοριανόν 'Ημερολόγιον δύναται να θεωρηται ώς ακριβές.
38
Μίτά την παρέλευσιν αυτών δύναται νά παραλειφθή μία ήμερα,
και το ημερολόγιον να επανέλθη πάλιν είς την προς τον ουρανόν
συμφωνίαν.
Τα 97 δίσεκτα εντός 400 ετών υπολογίζονται ώς έξης κατά τα
Γρηγοριανόν Ημερολόγιον : Έχ, των ετών των περιεχόντων άκε—
ραίας εκατοντάδας ήτοι των 1500, 1600, 1700, 1800, 1900,
2,000 λογίζονται δίσεκτα μόνον έκιΐνα, των όποιων ο αριθμός των
εκατονταετηρίδων διαιρείται διά 4. Ούτω έκτων άνω εξ ετών μό¬
νον τό 1600 κ,αί τό 2000 είνε δίσεκτα, ένω κατά τό 'Ιουλιανόν
'Ημερολόγιον ό'λα είνε δίσεκτα.
Ή μεταξύ τοϋ Ίδικοϋ μας 'Ημερολογίου και τοϋ Γρηγοριανόν
διαφορά θα αύξηση κατά 1 ήι/.εραν άπό τοϋ 1 900, ότε οά ύστε-
ρΐϋμεν κατά 13 ημέρας των καθολικών και των διαμαρτυρομένων,
κατά δέ τό 2100, αί ημέραι θα γείνουν 14, &ν δέν ληφθή τυρό¬
ν ζιά. τις πρός άφομοίωσιν.
'Qc
γνωστόν οί άργαϊοι Έλληνες Ιαετρουν
At
Όλνν~άδες .''-«,
rA
.
,m
% ι / , ;
το χρονικόν οιαστημα κατά Ολυμπιαοας, εκα-
f
7~r, oi
'Ολυμπιάς άπετελεΐτο έκ τετραετίας. Είς αιών αποτελεί¬
ται έξ 25 'Ολυμπιάδων. Ή πρώτη 'Ολυμπιάς ήρχισεν είς τχ
776 π. Χ. ότε τό πρώτον ετελέσθησαν οί 'Ολυμπιακοί 'Αγώνες.
Τό ε"τ:ς 1896 είνε τέταρτον της
668ri?
'Ολυμπιάδος.
• ■1
Είνε πολλάκις νργίσιΐΑον νά γνωρίζωμεν τίνα ί
Κνρεόις ημέρας . - - -Α ·> ' - - -
τής εβδομάδος. ^Ρ3^ της ΛνΛ1Μ^ συμπίπτω ωρισμενη τί:
χρονολογία. Πρός τουτο πράττομεν τα έξης :
Λαμβάνομεν χον αριθμόν τοϋ
irovg
ήλαττωμενον κατά μο¬
νάδα, ίχΐΐτα το τέταρτον αυτού (το ακέραιον μέρος τοϋ χηλί-
χον), ίηιιτα ί| εχάβτον τ&ν μηνών των προηγουμένων τοϋ
δο&έντος μηνός τον άρι&μάν,
Sffrtg
υπολείπεται, άφον, αρχής
γινομένης άπο τοϋ 'Ιανουάριον, έκ τοϋ όλον άρι&μον των ήμε-
i&v
τον μηνός άφαιρε&Τ] 28, έπειτα τον άρι&μυν των ήμερων
του δοθέντος μηνός των προηγουμένων τής δο&είβης, τό ίί&ροι-
βμα πάντων τούτων των αριθμών διαιροϋμεν δι' 7, χαί εάν
μεν μει'ντ} υπόλοιπον Ί, η ημέρα είναι Κυριακή, εάν 2 Λεύτερα,
f»v
3 Τρίτη, εάν 4 Τετάρτη, εάν 5 Πέμπτη, εάν 6 Παραβκενή,
χαι εάν μείιη] υπόλοιπον Ο Σάββατον.
lull
39
Ας εφαρμοσωμεν τον ανωτέρω /.χνονα. εις ττ,ν ό -Ι
İ'ı3
ότε εγένετο τό Σύνταγμα.
'Αριθμός έτους 1843 — 1
Tb
τέταρτον αΰτοϋ
Ήυ.έραι 31 'Ιανουαρίου — 28
» 28 Φεβρουαρίου — 28
» 31 Μαρτίου — 28
» 30 Απριλίου — 28
η 31 Μαίου — 28
» 30 'Ιουνίου — 28
» 31 'Ιουλίου — 28
» 31 Αυγούστου — 28
Ai
προ τής 3ης Σεπτεμβρίου
Λ'.χιροΰντες τόν αριθμόν 2323 οιά τΐϋ 7 εχομεν ύ-ό/νοητον 6.
Έ-:μ.ένως ή 3 Σεπτεμβρίου 1843 τ,το τιμερα. Πχρχ»κ.ευγ).
1842
460
3
Ο
3
2
3
9
3
3
ο
ΠΡΑΙ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1896
Κατά την «ίημειωοΊν τον Άιΐτϊιιοιίκοΐΐεϊοι; Αθηνών
τοΰ Ιαρος τγ, 8 Μαρτίου ώρ. 4 π. ι/..
» θέρους » 9 Ίαυνίου » Ο π. μ.
η φθινοπώρου »10 Σεπτεμβ. » 2 |α. μ.
» νειυ-ώνος » 9 Δεκεμβρ. » 9 π. μ.

Mieov
χρόν
Ά&ην&ν.
Τό Πάσνχ έορτά-ετχι την πρώτην Κυριακην
y.irx
την Ιΐανσεληνον της εαρινής ισηαεριας, ^ Π
öv
έ- = '.οτ, δε ή έν Νικχία Σύνοδος ώρισεν ώς ήΐλέ— Α
cav
τίς έχρινίίς ίσΥΐμερίχς την 21 Μαρτίου, έπεται ότι τό Πά—
σ/χ εορτάζεται είς τό μεταξύ της 22 Μαρτίου και 25 Απριλίου
Ιΐρό; εΰρεσιν του χρόνου κα.0' όν πίπτει το Πάσχα, είνε άπα.ρα.ί-
ττ,τος πρώτον ο πίναζ των Χρυσών 'Αριθμών, ·ίίτοι τνις οεκχεννεχε-
τ;ϋς περιόδου της Σϊλιηνιης, ό υπο τοϋ Άθγ)ν*ίου Μέτωνος έν ετει
432 π. Χ. ευρεθείς. Κχτά τόν πίνα,κ,α. τΐϋτον, ο/ττις επανέρχεται
ά 19 έ'ττ) ακριβώς, ευρίσκομεν πότε συμπίπτει ϋι πρώττ, μετά
21 Μαρτίου Πχνσέλτινος,

Έ
Γ 7)
Χρυσούς άρι-9-μός
Πανσέληνος τον
Πάαχα
1881
1900
1
Απριλίου
5
1882
1901
2*
Μαρτίου
25
1883
1902
3
'Απριλίου
U
1884
1903
4
"Απριλίου
2
1885
1904
5
Μαρτίου
22
1886
1905
6
'Απριλίου
10
1Ν87
1906
ι
Μαρτίου
30
1888
1907
8
Απριλίου
18
1889
1908
9
'Απριλίου
7
1890
1909
10
Μαρτίου
27
1891
1910
11
Απριλίου
15
1892
1911
12
Απριλίου
4
1893
1912
13
Μαρτίου
24
1894
1913
14
Απριλίου
12
1895
1914
15
Απριλίου
1
1896
1915
16
Μαρτίου
21
1897
1916
17
Απριλίου
9
1898
1917
18
Μαρτίου
29
1899
1918
19
'Απριλίου
17
"Ωστε 8ιά να εύρωμεν το Πάσχα του 1896 θα πράξωμεν τζ
έξης. Πρώτον δια τοϋ ανωτέρω πίνακος θα μάθωμεν ότι το 1896
4'χει χρυσούς αριθμούς 16, έποαενως ή Πανσέληνος του ΙΙασν*
συμπίπτει την 21 Μαρτίου.
"Επειτα, θα εύρωμεν οια τής γνωστής μεθόοου ποία ήμερα τη:
έβο;ιο.αοος είνε ή 21 Μαρτίου 1896. Και έπαοη είνε Πέμπτη
έπεται ότι ή υ.ετκ ταύτην Κυριακή, ήτοι ή 24 Μαρτίου είνε
τοϋ Πάσ/α.
Είς το Πασγάλιον εκάστου έ'τους άναγράθΐ-
ται η Ινοικτιων, οι Κυκλΐι του Ηλιου,

Κύ¬
κλοι της Σελήνης και το θεμέλιον της Σελήνη:.
Και ή |ο.εν Ίνοικτιών είνε νρονολογίχ ρωμαϊκή αποτελούμενη
έκ σειράς 15 ετών.
Οί Κύκλοι τοϋ Ήλίΐυ αγνώστου άρνης ά-ΐτελοϋνται έξ 28
ετών περιόοΐυ.
Οί Κύκλοι της Σελήνης είνε αύτη ή σειρά των 19 γρυσών
τϊυ Μετων;ς.
Το
Ι
41

Θεμέλιον της Σελήνης υπερβαίνει κ,χτα
i
1 τό τοϋ
xpsYi-
•γουμένίυ έ'τους, εξαιρουμένου του ίτου; καθ ' δ ό Κύκλος ττ,ς Σε-
Τ-τίινγις άρχεται πάλιν, ήτοι τό έτος τό έ'γον χρυσουν αριθμόν 1 .
Τότε τό θεμ-ίλιον της Σελήνης υπερβαίνει κατά 12 τό πρό αύτοϋ.
"Οταν ο|ο.ως τό θεμέλιον ύπερβαίνγι τόν αριθμόν 30, τότε άφαι—
ροϋντες αυτόν κρατΐϋμ,εν τα ύπολειφθέντα.. "Ήτοι κ,ατά τό έ"τ:ς
1895 τ,το Θίμέλιον Σελτΐννι; 15, κατά'τό 1896 είνε 26, κχτα
τό 1897 θα είνε (26 + 11 — 30—)7.
ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1896
ΔΙΣΕΚΤΟΥ
Ίνδιχτιώνος θ'.
Ήλιου Κύχλοι ιβ'.
Σελήνης Κύχλοι ιγ'.
Σελήνης
s)s[j.é'iov >.ç'
Κρεωφαγία, ημέραι λε'.
Το Τριωδιον άρχεται 'Ιανουαρίου ιδ'.
Έωθινόν ια' Ή/ος πλ. δ'.
^Η Άπόχρεως, Ιανουαρίου κη'.
Ό Εΰαγγ. τη Δ^υΐ. τήί Διαχαινησ.
Νομιιχόν Φάσχα, Μαρτίου ις'.
Λατίνων Πάσ"/_α, Μαρτίου κδ'.
το αγιον ΠΑΣΧΛ, Μαρτίου κδ'.
Ή Άνάληψις, Μα'ου β'.
ΊΙ Ιΐεντηκοστή, Μαίου ιβ'
Κυρ. των Άγιων Πάντων, Μαίυΐι
iÜ'
Ή νηστεία των άγιων Άΐΐοοτ. ήμ.
jJ.'
fH
ανήαη αυτών, ήαέρα Σαββ.
Ιΐαραιιονή των Χαιατουγ. ηα. Τρ'τ
Ε Ο Ρ Τ Α Ι
EOPTftI
ΕΠΙΣΗΜΟΙ
25 Μαρτίου. Ή 'Ανεξαρτησία της Ελλάδος.
23 'Απριλίου. ΊΙ ίορτή τοϋ Βασιλέως.
ΕΟΡΤΑΙ ΘΡΜΣΚΕΪΤ ΙΚΑ.Ι
ΚΑΒ' ΑΣ
ÜEN
ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ
ÛHU02IA
ΓΡΑΦΕΙΑ
1. Νέον έτος.—2. Θεοφάνεια. — 3. Ευαγγελισμός. — 4. Μέγα? η
Παρασκευή και Σάββατον.—5. Κυριακή και. Δευτέρα τοϋ Πάσχα.—
6. Πεντηκοστή.— 7. "Αγιος Γεώργιος.—8. Άνάλϊφς. — 9 "Αγιοι
Απόστολοι.—10. Κοίμησις τής Θεοτόκου.—Η."Αγιος Δημήτριος.—
12.
Ai
δύο ημέραι των Χριστουγέννων.
Άν.
die.
Ν. ΓΙ.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Ό Ήλιος είς τόν Ύδροχόον,
τ.15
15
7.14
7.14
7.14
7.14
7.İ3
7.12
7.1
7 1
7.1
7 Ο
7.
7.
7. 7
7. 6
7.
7. 1
7. Ο
7. Ο
6.58
6.58
6.56
V
3
h.
4
5. 5
5.
fi
!5. 7
5. 8
5.
9i
5.10
5.12
|5.13
5.14
5.15
5.16
5.18
5.1
5.2(
5.2(
5.22
15.»
5.25
..26
'.27
.28
.29
.31
.31
'.32

6 55|5.34
fi
».3S
6 54
22
94
28
29
30
31
t
?
Γ
i
5
Γι
7
ίβδ.
II
κατά σάρκα
_ Χρίστου χα!
Ι «ρίτ. Προεόρτ-α τ
«ρου Πάπα '
Τ" Μαλανίου τοα
Πέα. ΊΙ
vuv,S
τ,Τ,ν-
-
Ku(. ,&u
.- ,
ού Μεγ. 'Αργία.
χ.,
uviul
Σ,λβί-
hou
μάρτυρος,
τίστου τού όσ.
Τ4 -1?· *·α·
'a* ®"'f
■ Νν,στ.
İv
ή αν ήμ. τύ/η
1* Αγ,α Θεοφάνεια του"
Kusiou
ήαόν Ίησοϋ
Αριστου. Αογία. '
Κυρ. '»» ϊύναξ.ί «ϋ Προ?. Προδρόμου χαί Βαπτι-
Λ? - Ιω*νν6υ·
A?Vi«
Χαί Ινθ,ος χατάλυσις.
Λψν.χΐΓ,ς της όσίας, Γεωργίου του" Χοζεβίτου.
ΙΙ'·λυευχτου μάρτυρος.
»υ έπ^Νύσσης χαί Δομγ,τιχν. Λίελιτηνής.
Πέμ.
έ"β ίΟ.Μ·υλδυ κα>! ΣτΡ»"ίχου μαρτύρων.
των πατέρων
ϋ Θβ
ρρ
έν ·ϊ·,νθϊ χαί Σ,νχ
ι. π '"" "έτερων.
!ντ' ."α;Γτ'&υ"^|βαί°υκαΓΐω^- τουΚαλυβι'του.
Τετ ·ϊ*?"!™- Γί
Tt.u-
^ώσεω.- του Άπ. Ιΐέτβθϋ.
ήί ·ΑΓ ." τ&υ ΜβΥ»*οο. 'Αργία
πΤ
û!!"-^1^^-
'Αλε^.Άρν.
Σάβ.
• >Αργ·
:ρχύρας.
ΙΚυρ.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
υ του Μεγάλου.
' τ°Ζ ,^ολογητου χαί Νεοφύτου μάρτ.
j
του Λ-------- - ■ ■ Τ
r
γ
Τετ.

Πέμ. Γο
Πα:. Ξε
έ,κσχό—
u
Κων
271 Σάβ.
Χρυσοστόμου. 'Αργία
ο.ίίβ>.Κ{
0
5-36|f
Η
6 53 5.37: 12 31 Τετ.
■ευτ.
30!Τρίτ.
ΦΑΪΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
2 Λ'έο Σελήνη Η ώρ. 55λ. μ. μ.
H
ΙΙρ. Τέταρτ. 4 ώρ. 17λ. π. μ.
18 Πανσέληνος 10ώρ. 3Ιλ. π. μ.
25 ΐίλ.Τέταρτ. 2ώρ. 14λ. ι:, μ.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
ρονόος.—Ό Γαννμήδης άρ-
παγεϊς υπο του
zJtoj
όπως 8ιανίμΎ)
το νέκταρ
fis
rot's
ΟΈΟύς
it
ίδη (»*-
ταξντών Άοτιριαμων.—Είνε το βνμ-
βολον τής Εν&νμίας.— Άνηο γεννη¬
θείς υπο τό Ζώδιον αυτού Θά είνε
αξιαγάπητος, ευφυής, εύθυμος. —
Ιΐτωχός έν άρχτ, Θα καταστή πλού¬
σιος κατόπιν, διαθέτων τόν πλούτον
του χάριν τής γυναικός του και των
Φίλων του. — 'Απαίσια είνε οι' αυ¬
τόν το ΰοιοο καΐ οί πυρετοί.—Ιΐερΐ
τ'ο 37 όν 'έτος τί,; ηλικίας του θα
προοβληθ?! έξ ασθενειών, άλλα θα
ζήσν) πολλά έτη.—Είνε φίλος τής
δός/,ς, άλλα θα τιμγ,θ?! κατά την
άζ'.αν του. — Λεν θ' αποκτήση πολλά
τέκνα.—"Η γννή θα είνε προιχι-
συ.ένη δια /αραχτήρος μειλι/ίου.
πκτΐή, γενναιόφρων, ειλικρινής, έ-
λευθεριωτατγ,, και μονον υπέρ τό
οέον φίλη των διαϊχεοάυεων. *ΙΙ
έν^ργητικότης αύΐής βα μετριάοτι
τάς οικογενειακάς λύπας και τας
έναντιότ-ητας αΐτινες την άνααέ-
vvjTi
κατά τί>ν πρώτον χρόνον τοΰ
γχμου
TYjÇ.
Θα ταξειδεύστ) πολύ, κχ'ι
μετά νεότητα περιπετειώδη και
ουχί χρηματικής άνετον θα απο-
χτήστ, βραδύτερον ΰλικήν ανεξαρ¬
τησίαν επαρκή. Άν παραταθ-Τ; επί
πολύ ή ηλικία ττ,ς, θα κινδυνεύσν;
να παθ'
/j
έχ παραλυσίας.
7 Ματθαίου δ'
14 ΛουκΛ w'
21 Λουκο χε'
12—17.
10—14.
Π- α.
28 Ματθαίου κε' 31—46.
ΪΓΙΕΙΝΗ
Δια τας χιονίστρας καλόν θερα-
πευτικόν μέσον είνε επιθέσεις
(com¬
presses)
διαλύσεως άμμωνιακοΰ α-
λατοί είς ύδωρ (5 δραμ. άλατος
xat
100 δράμ. ύδατος). Δια τας χιονί-
στρας των ποδών (!J!pελιυ.ώτατo>
είνε λουτοόν ύδατος θερμοί υ,ετα
όιαλύσεως
,ϊΐ 100.
αυ.αωνιακου άλατος
ΠΡΑΚΤ1ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Το γάλα ενει την ιδιότητα ν' ά-
πορροφα ξένας όσμάς. Μ ή τό άφί-
νετε ποτέ είς μέρος κλειστόν
ΰγρόν, κοα έκεϊ όπου υπάρχουν
κρόμμυα, ψάρια και άλλαι ϊζουσαι
οΰσίαι, ούτε είς δωμάτιον κοιμω-
μένου.
ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ
Ό Γενάρης κι' αν γεννάται
τοθ καλοκαιριού θυμ.ϊται.
Τοϋ Γενάρτ, τό φεγγάρι
ήλιος τής ημέρας μ'.ιαζει.
W
Toi
Γενάρη τό ζευγάρι
διάβολος θ'ε να τό ά
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
Βασιλίύ; αίρεΐται ού/ ϊν.τ εαυτού χα-
λώς έπιμεληται, άλλ* ινα χαί οί ελόμε—
νοι δι' αυτόν εΰ πράττωαι.
Έ. Ξ ν ο φ ώ ν.
44
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Ο "Ηλιος εις
6.52
€.51
€.50
€.48
€.48j
6.46
€.4
€.43
6.41
€.40
€.39
15.37
5.39
5.40
5.41
!5.43
5.44
5.44
5.46!
ι 47
».48
5.49
tj
€.38
6.37
6.35!
€.34
6.32İ5
€.31
€.305.56
6.29
€.27
5.57J
5.58
€.2615.59
6.25
6.23
6.22
€.206.03
6.01
6.01
€.19
€.17
€.15
6.03
6.05
6.05
6
7
t
8
9
10
H
12
11
ίμ.. Τρύφωνος μάρτυρος.
Παρ. Ί1 Ύπαπί»*-' ~- "·
Σάβ.
İJu'JemV

|ΓΓετ.
ΠΕΙΑ.
Κων,πόλεως.
Παρ. Νικηφόρου μάρτυρος
Κυρ.
|Δευτ.
Τρίτ.
ΙΤετ.
Ιέμ
Παο.
'Αγί
μάρτυρος.
οώρας τής Αύγουστης.
Μελετίου αρχιεπισκόπου
Μαρτινιανοΰ τοΰ όσιου.
Αυξεντίου τοϋ οσίου.
Όνησίμου τοϋ 'Αποστόλου.
Παμφίλου μάρτυρος.
ρ_____ ■
ι ιερομ. καΐ
Αντιοχείας.
Τύρωνος.
ΜΑΡΤΙΟΣ
.υρ.
Ιριτ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σαβ.
Κυρ.
Δευτ.
Τρίτ.
Τετ.
ΠέΐΛ.
Β'. Των Νηβτειαν. — Λέοντος Πάπα 'Ρώμη;.
Άρχίππου του Αποστόλου.
Λέοντος επισκόπου Κατάνης.
Τιμοθέου του έν Ευμβόλοις και Ευσταθίου επι¬
σκόπου Άντιο/είας.
Των έν Κύγενίοις μαρτύρων.
Πολυκάρπου ίερομ. έπισχ. Σμύρνης.
'11 α' χαί β' εύ'ρεσις τής τιμίας κεφαλής τ-υ
Προδρόμου.
Τής ΣτανροπροΒ-χνντίοιως. — Ταρασίου άρ/ιε-
πΐσκόπου Κωνσταντινουπόλεως.
Πορφυρίου επισκόπου Γάζης.
Προκοπίου τοΰ Δεκαπολίτου.
Βασιλείου τοΰ όμολογητοϋ.
Κασσιανοϋ τοϋ 'Ρωμαίου.
45
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
1 Λίέα Σελήνη 5 ώρ. 48λ. μ. μ.
9 Πρ. Τέταοτ. 1 Οώρ. 50λ. μ. μ.
16 Πανσέληνος 9ώ> 27 λ. μ. μ.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
TÛN
ΚΥΡΙΑΚΩΝ
4 Ματθαίου ς" 14- 21.
II
'Ιωάννου α' 44—53.
18 Μάρκου 6' 1-12.
23 Τελ. Τέταρτ. Ιώρ. 4λ μ. μ. 25 Μάρκου η' 34—38 και θ' 1.
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
χς. — ΟΊ ΛεΙφΐνι; οΐτινες
ίψιοαν την Λ/ιφιτρίτην είς ταν Πο-
ΰειδώνα, ηεριελ'ηφιϊ'ηβαν μεταζν των
Άβτερισμ&ν. — Παρέχουαι την γλν-
κύτητα τοϋ χαρακτήρος.— Άνηρ γεν¬
νηθείς υπό το ζώδιον τουτο είνε
τολμηρός, φιλοπαίγμων, άλλα πολυ-
μαθής. Κατά την νεότητα του δεν
ε/ει πλούτη, άλλα και αποκτών
αυτά βραδύτερον σπαταλά άαυλλο-
γίστως. Μολονότι συναναστρέφεται
πάι/τοτε μετ' εντίμου κόσμου, θα
πάθη πολλά ατυχήματα
yctotv
γυ¬
ναικών μένρι του 40στοϋ έτους
τής ηλικίας του. "Ενεκα τοϋ γάμου
του
Ok
ενη οικογενειακάς διενέξεις,
δεν είνε δε απίθανον
vi
συζευ^θγι
γυναίκα ξένης εθνικότητος. Φύσει
αθυρόστομος, πολλάκις θα αισθανθή
τας δυσαρέστους συνεπείας του ελατ¬
τώματος τούτου.—
II
γννη, σπανίας
καλλονής 9α έ^η κατά την νεότητα
της έκ μέρους των γονέων της έναν-
τιότητας είς τας ορμάς τής καρδίας
της.Έςαίρετος την ψυχήν, ασφαλής
την κρίσιν, χαλή οικοκυρά, θ' άγαπα
έν τούτοις τας θορυβώδεις συναθροί¬
σεις, όπου καΐ θα οιακρίνεται. Ευ¬
τυχής ό σύζυγος τοιαύτης γυναικός '
Θ' άγαπηθ>| πιστότατα και τρυφε-
ρώτατα. Θα ζήση πολλά ετη, μέχρι
του 28 φιλάσθενος όπωσοΰν, κατό¬
πιν ό'μως υγιέστατη καΐ δεν θάπο-
κτήση πολλά τέκνα.
ΥΓΙΕΙΝΗ
Ώς άριστον όδοντότριμμα συνι-
στώσιν εςονοι οδοντοϊατροϊ νλωρι-
κήν ποτασσαν λεπτότατα τριμμέ-
νην, καΐ την πλύσιν του στόματος
δια νλιαροϋ ύδατος.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Δια ν' άπορροφηθτ, εντελώς η
υγρασία άπ'ο φιάλας, τας οποίας
έπλύνατε και θέλετε να φυλαςετε,
στραγγίσετε τας καλώς, και άφοΰ
τάς θερμάνετε ολίγον φυσήσετε,
μέσα αέρα δια του φυσερού τής
θερμάστρας, ή, ελλείψει τοιούτου,
δια χάρτινου /ωνίου και τοΰ στό¬
ματος σας
UHMQÛE2
ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ
Ό Φλεβάρης κι' αν φλεβίζη
τοΰ καλοκαιριού μυρίζει.
'
f
Τοΰ Φλεβάρη αν οί τρείς του κα-
λαίς, δλαις του κακαί;.
Μ' άν τρεις του κακαίς, όλες του·
καλαίς.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
Άπανθ' ό μαχρά; χάναρίθμητος χρόνος
Φύει τ' άδηλα και φανέντα κρύπτεται.
Σοφοκλή;.
"Αγει πρός φώ; την αλήθειαν χρόνος .
Μένανδρος.
ΜΑΡΤΙΟΣ
Ό Ήλιος είς τόν Κριόν.
Άν.
Jve.
Ν.
11.
€.14j6.06l 13|
Ι
ti.i26.08
6.
H
6.08+ 15
J
14
6.09 6.10
6
(IS ti
ΙΟ
fi
(17
I, I I
6.ϋΓ>υ 12
6.04,6.13i
16
17
18
19
20
ι,μ. εββ.
Σάβ.
Κυρ.
6.02
6.01
6.14
6.15+22
4 λευτ.
5 Τρίτ.
6'Τβτ.
7Πέμ.
8Παο.
10
23İ11
Κυ=.
5.59 6.15 23111|Λευτ.
5.57)6.17
5.5616.17
5.55
■5.53
5.52
6.18
6.19
620
24
26 14
15
2*!
1
6
5.50 6 21
f
29 17
5.4yj6.22!
30 18
5.48|6.22İ
31,19
Γ).46
5.43
5.42
5.40
6.24
6.25
6.26
6.27
Τρίτ.
Τετ.
Πέα.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
Δευτ
Τοίτ.
20
Εΰδοχ·'ας όσιοι/.άρτυρος.
Ίΐσυ/ίου, Εύθαλίας μαρτύρων.
J'.
Των Νηατα&ν.— ϋύτροπαίου μ»ρτυρο? κα!
των συν αύτω.
Γερασίαου ότίου τοί έν Ίορδάννι.
Κόνωνο; μάρτυρος.
Των έν 'Λαβύθίω 4ί [/.αρτύρων.
Των έν Χερσώνι Βασιλέως χαΐ συν αυτώ μ»ρτ.
Θεοφύλακτοι/ επισκόπου Ν!κθ[/.Υ|δείας.
Των έν Σεβάστεια 40 μαρτύρων.
Ε ' Των Νηαταών. — Κοοράτου μάρτυρος κα!
των συν αύτω.
Σωφρονίου αρχιεπισκόπου Ίεροσολύαων.
θεοφάνους του ομολογητοΰ.
Ή άνακου.ι2ή του λειψάνου Νικηφόρου
σταντινουπόλεως.
Βενεδίκτου του ότίου.
'Αγαπίου και των συν αύτω μαρτύρων.
Τού Ααξάρον. — Σαβίνου μάρτυρος κα!
στοδούλου του όσιου.
Των Βαΐων — 'Αλεξίου τοίί άνθροίπου του Θεοΰ.
Κυρίλλου αρχιεπισκόπου 'Ιεροσολύμων.
Χρύσανθου χα! Δχρείας αάρτυρος.
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Κων¬
Χρι¬
Τετ.
5.3916.27
f
5.38İ6.28İT
5.366.29
5.35(6.30
5.33 6.31
5.32 6 32
5.30*6.33
2 21
UU.
3'22!Π«ρ.
4|23]Σάβ.
5'24 Κυο.
6!-·>5ΐΛευτ.
Των έν τ·?, μόν?, του άγιου Σάββα άναιρεθέν-
των όσιων χατερων.
Ιακώβου του όμολογητοΰ.
Βασιλείου ίερομάρτυρος.
Νικωνος όσιοαάρτ. χαιτών 199 ιιαθητών αυτού.
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ.—Ζαχαρίου του οσίου.
Ό Ευαγγελισμός ττ,ς θεοτόχο'υ. 'Αργία.
ΊΙ συνα-ις του 'Αρχαγγέλου Γαβριήλ. -
Ματρώνγ,ς τν,ΐ όσίΐς.
Ιλαρίωνος του νέου.
Τής Ζωοδόχου Πηγής.— Μάρκου αρχιεπισκό¬
που και Κυρίλλου διακόνου.
'Ιωάννου του συγγρ. τής Κλίυ,ακος.
Ί ι,ι γ 12 31,Κυρ. Τού θωμά. — Ύπατίου ίερομάρτυρος.
26
■ β;-27
9128
1029
11 30 Σάβ
Τρίτ.
Τετ.
Πέμ.
Παο.
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
•2 Λίέα Σελήνη Οώρ. 23λ. α. υ..
10 Ιΐρ.-Τέταρτ. Ι ώρ. 32λ.
u..
υ..
ι7 Πανσέληνος Οώρ. 57λ. π. μ..
24 Τελ.Τέταρτ. 2ώρ. 0λ. τ., μ.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
TQN
ΚΥΡΙΑΚΩΝ
3 Μάρκου θ' 17 — 31.
10 Μάρκου ι' 32 — 45.
17 'Ιωάννου ι6' 1—18.
24 'Ιωάννου α' 1 — 17.
31 'Ιωάννου κ' 19 — 31.
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Βρτός. — Είς τον κριόν τουτο»
ανήκε τό Χρνβοΰν Λέρας τής Κολ¬
χίδος. — Σνμβολιξΐί
Ttjv ini
ρηφα-
vttav
«α! την πρό? εαυτόν ίχτίμη-
βιν. — Άνβρίς γεννώμενοι υπό τό
ζώδιον τούτο είνε περιπαθείς, εύ¬
γλωττοι, φίλεργοι, έν τούτοις σπα-
νίως τηρούσι τον λόγον των κ
at
ευκόλως παρα.6αίνουσ>. δοθείσα; ύπο-
σ/έσεις. Οί ίπποι είνε
Sı'
αυτούς
επικίνδυνοι και ώς έκ τούτου όρ-
μεμφύτως άπέ^ουσι τΐ,ς ιππασίας.
Αφ' έτερου οαω; ε/ου5ΐ κλίσιν προς
τας σωματικάς άικήσεις και ιδιαι¬
τέραν στοργήν πρό; τό κυνήγιον και
την αλιείαν, άλλ' ή τύνν, δεν του;
ευνοεί πολύ.—Αί γνναϊχίς είνε ευ-
«.opşoı,
ζω-^ραί, περίεργοι, ολίγον
υπερβολικαί, και ολίγον ψεύστριαι
άσυνειδήτως.
Küptov
ελάττωμα αυ¬
τών είνε το τ:αίζ^οοον τοϋ χαρα¬
κτήρος. ('·>;
i/.
~'.> ό-θ'.ον πολ/.άχι;
6α Μ.ετα;χελτ|ήώΐ!. Τάς /ιρακτηρί
ζί·. ϊί και υ.ικρα τ;; λαιμαργία.
5)α ϋπανδρευθώσι πολύ νέα;, ίσω;
χαί παρΐ την ίέλν,σίν τω», και
θ' αποκτήσουν πολλά τέκνα. 1£:ς
τον βίον των πολλάκις θα κινδυ-
νεύσωσι έκ σιδήρου η πυρός, συνή¬
θεις δέ αυτών -παθήσεις είνε τα
συνά/ια και αί ήαικοανίαι.
ΤΓΙ Ε Ι Ν Η
Tb
καλήτερον μέσον δια να στα-
αατήσν| και ή πλέον έπίαονος αί-
αορραγία τής ρινός είνε
vi
βυθί¬
σετε τους πόδας εί; ΰδιορ όσον δύ¬
νασθε θερυ.ότερον.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ! ΓΝΩΣΕΙΣ
Τό σύνηθες ανάστημα νεογέννη¬
του βρέφους είνε 50 έχατοστα τοϋ
αέτρου. Μετά εν έτος φθάνει τα
68 καΐ μετά δύο
«ttj
τα 77. Παρε¬
τηρήθη ότι κατά την (Ιρεφικήν
'/■λ'.κίαν αυςανει μα/.λον τό ανι·»
ί'ΐΛΐι
ToC
το'Λ'/.το: ή τό κάτω.
Άπό Μαρτι,ρΰ πουκάμισο
κι' άπ' Αύγουστο συγγοϋνι.
Μάρτη; α?;ο/ος μοϊστος άμετιο;.
-Si
Μαοτγ,ς ϊρενίΐ ποτέ ιιήν πάψτ,.
τοϋ Μαρττ, ήλιο;
y.v.v
τή δν,.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
ρίττ, αΞν Ί,γΪΞ'.ά τέ τι;
av
=Ττ( /.ι·.

j
ξί }
ρ, γ
κάλλος χι·.
rj
-ξία }υ/η;.
αο; τί
zal
α'.7/ο: /.α:. άθ
ΙΓ/.άτ·..ν

48
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Ό Ήλιος εις τόν Ταϋρον.
Av. dise.
Ν.
5.26
ύ.25
5.24
5.23
5 22
5.21
δ. 19
5.17
5.15
5.14
5.14
5.12
5.11
5.09
5.08
5.07
5.06
5.04
6.36i
6.37
6.37
6.38
6.38
6.39
6.40
6.42
6.4 Ί
6.44
6.4
6.46
6.46
6.48
5.48
5.02
5.01
5.01
4.59
4 59
4.58
4.56
4.56
4.54
4 51
4.52
4.52
6.50
6 51
6.53
6.54
6.54
6.55
6.56
6.56
6.57
6.58
6.59
7.00!
7.01
ΟΙ
13
14
15
16
1
18
t
19
20
21
2
•23
24
25
f
26
28
29
30
1
2
5
6
7
8
9
•He
ıı
12
|Δευτ.
Τρίτ.
Τετ.
Πεμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
Δευτ.
Τρίτ.
Τετ.
Πέμ.
ΙΙα'ρ.
Σάβ.
Κυρ.
Λευτ.
Τρίτ.
Τετ.
Ιΐέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
Δευτ.
Τρίτ.
Τετ.
25Πέμ.
~" Παρ.
26
Σάβ.
Κυρ.
Δευτ.
Τρίτ.
Μαρίας όσίας τής Αιγύπτιας.
Τίτου οσίου τοϋ θαυματουργού.
■^'!"ίτΐΧ 'Μγου"·"ου τίις Μονής τοϋ Μηδικίου
και 'Ιωσήφ τού Υμνογράφου.
Γεωργίου όσ. τοϋ έν Μαλεω.
Κλαυδίου,^Θεοδώρου κλπ. μαρτύρων.
Ευτυχίου άρχιεπ. Κωνσταντινουπόλεως.
Των Μυροφόρων. — Καλλιοπίου μάρτ., Γεωρ-
Jîou
^επισκόπου Μυτιλήνης.
"Ηρωδίωνος, Άγάβου κλπ. έκ των 70.
Ιίυψυχίου μάρτυρος.
^ερενπου, Πομπηίου και των συν αυτοίς.
Αντίπα ίερομ. έπισκ. Περγάμου.
Βασιλείου τοϋ όμολογητοϋ.
Μαρτίνου ΙΙάπα' Ρώμν,ς.
Το6 παραλύτου.—Άρ10τά?/ου, Πούδη χαΐ Τρο¬
φίμου εκ των 70.
}Κρήσκεντος μάρτυοος.
Αγάπης, Κίρήνγ,ς' κα! Χ!ονίας των αύταδέλ-
φων μαρτύρων.
Συμεών ίερομ. τοΰ Ιν Περσίδι.
Ιωάννου τοΰ οσίου' καΐ Ιωάννου τοϋ νεοαάρ-
τυρος τοϋ έξ 'Ιωαννίνων.
Μ Α ϊ Ο Σ
ίερομάρτυρος.
Παφνουτίου ίερομάρτυρος.
Θεοδώρου οσίου τοϋ Τραχινα.
J%
Σαμαριίτιδος. — ' Ιανουάριο
Θεοδώρου τοΰ Συχεώτου.
Γεωργίου τοΰ Μεγαλομάρτυρος. Αργία.
^«66* τοΰ στρατηλάτου μάρτυρος και Έλι-
σα6ετ τής 6σίας.
Μάρκου τοΰ 'Αποστόλου και Εύαγγελιστοΰ.
Βασιλέως ίερομάρτυρος.
Συμεών ίερομάρτυρος.
Τοϋ τυφΧοϋ. -'τών |ν Κυζίκω 9 υ-αρτύρων.
Ιασωνος και Σωσιπάτρου τών'Άπόστόλων.
Ιακώβου τοΰ Αποστόλου, τοΰ άδελφοΰ Ιωάν¬
νου τοϋ Θεολόγου.
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
1 Ν. Σελήνη 5ώρ. 58λ. τ., μ.
9 Πρ. Τέταρτ. Οώρ. 22λ. π. μ.
45 Πανόέληνος 3ώρ. 23λ. μ. μ.
22 Τελ. Τέταρτ. 5
töp.
1λ. μ. μ..
30 Ν. Σελήνη 9ώρ. 22λ. μ. μ.
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Ταύρος. — Ο Ταύρος ντιο την
μορφήν του οποίον ό
Zfùg
ijoTtatff
την Ευρώπη* εγίνετο άΰτιριβμός' βη-
μα
/vfi
Si
τόλμην «αί δύναμιν χα¬
ρακτήρος.—Άνηρ γενόμενος υπο τον
Ταΰρον
s'ıvt
θρασύς, απότομος, ενίοτε
τραχύς, θριαμβεύει
Se
πάντοτε εις
τους αγώνας κατά των εχθρών του.
Έξ άλλου όμως ε'νε αμνησίκακος,
κϊΐ προς αυτούς τους εχθρούς του βο¬
ηθητικός, όταν ήθελον ζητήσει την
συνδρομήν του. Ή εΰτυ/ία τού ιτροσ-
μειδιϊ, και αί καλοτυχίαι προλαμ¬
βάνουν τας επιθυμίας του. "Ηκιστα
ποιητικός την ψυχήν θα πλουτήσγι
κατά το δεύτερον ήμ.ισυ τής ζωής
τ&υ, αλλά θϊ καταστή συγχρόνως
μελαγ/ολικός, υποχόνδριος, απρό¬
σιτος καί θ ' άποθάντ, έγκαταλε-
Ae'.ijLaévùç
ύΐι ' όλων των φίλων και
γνωιτών του. — Ή
jvvij
ισχυρά,
ενεργητική, πλήρτ,ς ευθυκρισίας,
αλλά και παράφορος ενίοτε, θα κατα¬
στή αό'λα ταυτα σύζυγος εϋπειθής
και πιστή.
II
ρ'ο του γάμου της αί
κακά: γλώσσαι πολλά θα δ'.αλα-
λήσωσι δικαίως ή αδίκως κατ αυ¬
τής, θα χήρευαν) πλέον ή' «πας,
τα πολλά δε τέκνα της θα κληρο-
νου.ήσωσι τον ναρακτήρά της. Θα
φοάσν, είς γήρας βαθύ, άλλα κατά
τα τέλη του βίου
TYjÇ
θα ταλαιπω-
ργ,θή υπό σωματικών άλγηδόνων.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ
7 Μάρκου ιε' 43—47, ια" 1 — 8.
14 'Ιωάννου ε' 1—15.
21 'Ιωάννου δ' 5-42.
28 'Ιωάννου θ' 1—38.
ΤΓ Ι Ε Ι Ν Η
Α! μητέρες μικρών παιδιών ας
αποφεύγουν συννας ή παρατεταμέ-
νας επισκέψεις εις άρρωστους, διότι
πολλάκις μετακομίζουν νωρίς να
το εννοούν νοσογόνα σπέρματα επι
των ενδυμάτων των. 'Εν πάσγ) δ'ε
περιπτώσει καλόν είνε ν' αλλάσ-
σουν φόρεμα έπανερχόμεναι είς την
οικίαν καί να πλύνωνται καλώς.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ! ΓΝΩΣΕΙΣ
Τα χρώματα των βαμβακερών
υφασμάτων στερεώνονται έαν βα¬
πτισθούν ταυτα είς θερμότατον αλ-
μ·ην καί μείνουν έκεϊ έως να κρυώστ)
εντελώς.
LHMÜÛE2
ΙίΗΝΟΛΟΓΙΟΝ
Όλο το Μάρτη φύλαγε
καί τ' 'Απριλίου ως τής δώδεκα.
m
Των ναυτώνε αί γυναίκες
τό Μαγιάπριλο -/ηρεύουν.
*Αν κάνη ό Απρίλης δυο νερά
κι' ό Μάης ϊλλο ένα,
χαρά σ' έκεϊνο το ζευγϊ
πω/ε; πολλά σπαρμένα.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
ϋ: λοολξι/ος επί νόαω νόσος.
Μένανδρος.
4
50
Μ Α ϊ Ο Σ
Ό Ήλιος είς τους Διδύμους.
Άν.
due. If.
Π. νμ. ίβδ.
4.51
4.50
4.49
4.48
4.47
4.46
4.46
4.45
4.43
4.43
4.42
4.41
4.41
4.40
4.40
4.40
4.40
4.39
7.03
7.03
7 04
7.06
7.06
-f
7.0'
7.08
7.09
7.10
7.10
7.11
7.13
7.13
7.14
7.15
13
t
14
15
16
7.15
7.15
7.16
18
19,'
20
21
22
Τετ. "Ιερεμίου του Προφήτου
Πέμ. Τής Αναλήψεως.— 'Αθανασίου τού μεγάλου.
Παρ. Τιμοθέου καϊ Μαύρα; [/.αρτ.
Σάβ. Πελαγίας μάρτυρος.
Κυρ. Ειρήνης μεγαλομάρτυροΐ.
Δευτ. Ίώβ του δικαίου και πολυάθλου.
Τρίτ. Άκακίου και Κοδράτου μαρτύρων.
Γετ. 'Ιωάννου του Θεολόγου 'Αποστόλου καϊ Ευΐγγε-
λιστού καϊ 'Αρσενίου του μεγάλου.
lléu. '
4.387.17
Ήσαίου τού προφήτου και Χριστόφορου μάρτ.
10 Παρ. Σίμωνος Αποστόλου και Ζηλωτοϋ.
. 23 1Ι|Σάβ. Των γ,εν,οιμ-ημίνων.— Μωκίου ίερομ.
■ρ 24 12 Κυρ. Τής Πεντηκοστής. — Έπιφανίου έπισχ.
Kusîo'j
κα. Γεραανου αρ^ιεπ. Κωνσταντινουπόλεως.
25 13 Δευτ. Τον Άγιον Πνεύματος.—Γλυκερίας ,ιιάρτ.
26 14 Τρίτ. 'Ισιδώρου μάρτυρος.
27 15 Τετ. Πανώριου του μεγάλου καϊ Ά/ιλλείου άρ/'.£-
■πιτκόπου Κωνσταντινουπόλεως.
28 ΙβΙΙΙε'ΐΛ. Θεοδώρου του Ήγιασαένου, μαθητού του ο¬
σίου
IIaytou
-ίου.
29 17 Παρ. 'Ανδρόνικου τού 'Αποστόλου κα; Ίουνίας.
30 18 Σάβ. ΙΙετρου, Διονυσίου και των συν αυτοίς μαρτύρων.
3 Ι 19 Κυρ. Των Άγιων Πάντων.—- Πατοικίου ίεροι/.. επι¬
σκόπου Προύσσης και των συν αύτω.
4.38
4.38
4.37
4 37
4.36
4.36
.36
36
7.17
7.18+·
7.19
7.19
7.20
7.21
4
4
4.36
4.36
4.35
7.22
f
7.22
36 7.23
7.23
7.23
7.24
8
g
10
11
12
ΙΟΤΝΙΟ Σ
20 Δευτ. Θΐλλελαιου ι/άρτυρος.
21 Τρίτ. Των ίσαποστ. Κωνσταντίνου καϊ 'Ελένης. Άργ.
22 Τετ. Βασιλίσκου μάρτυρος
23 Πεμ. Μιχαήλ του όμολ. έπι^κ. Σονάδων.
24 Παρ. Συαεώνος του έν τω θαυμαστώ ό'ρει.
25 Σάβ. Ή γ' ευρεσις τής τιμ,ίας κεφαλής 'Ιωάννου
του Προδρόμου.
26 Κυρ. Κάρπου του Αποστόλου έκ των 70.
27|Δευτ. Έλλαδίου ίερομάρτυρος.
28 Τρίτ. Ευτυχούς επισκόπου Μελΐτηνής.
29 Τετ. Θεοδοσίας ίερομάρτυρος.
30 Πεα. Ισαακίου ηγουμένου τής Μονής -ών Δαλυ,άτων.
31 Παρ. Έρμείου μάρτυρος.
51
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
8 ΙΗρ. Τέταρτ. 7ώρ. 56λ. π. μ.
14 ΗΙανο*έληνος Ιΐώρ. 32λ. μ. μ.
22 Τελ. Τέταρτ. 9ώρ. 38λ. π. μ.
30 Ν. Σελήνη ΙΟώρ. 18λ. π. υ..
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
ΛίδΓΐιΟι. — Ό Κάαίωρ ν,αΐ ό
ΤΊοΙνδενχης, οί
(ifra|è
τώκ κσΐ£-
μ ταζαχ&έντίς, έμτζνέονν
την φιλίαν. — Οί
âvSçsç
υπό την
επήρειαν αυτών γεννώμενοι 'έχουσι
φυσιογνωμίαν ευ/άριστον και
xae-
?ίαν εξαίρετον. Ιΐροικισμένοι δια
πνεύματος, δια φρονήσεως, δια γεν-
ύης, ε/ουσι τάσιν προς
ξδ αά
μακρινά ταξείδια και αγάπην πρός
τας ελευθερίας τέ/νας' αψηφοΰσι
τον πολλαπλαιιασιζ-όν της περιου¬
σίας των, -/ωοΐς ό'υ.ως και να σπα-
- ταλίοσιν αυτήν, και σύρονται υπο
'£ τής φιλίας και τοϋ έρωτος, αλλ' οχι
; και Οπό στοργής προς τα τέκνα
, άτινα θα άποκτήσωσι. — Αϊ γνναί-
.1
-»iğ,
περικαλλεϊς
xai
έρωτύλαι, ά-
5* φελεϊς και γλυκεΐαι, είνε κατ' έςο-
' /ήν άγαπηταί και προωρισμέναι
?ια την εΰτυ/ίαν έαυτοΊν χαί των
άλλων. *Λς δυσπιστώσιν όμως πρός
τους άνδρας κατά την πρώτην αύ-
τον νεότητα ! Δεν θα εΰΐυ/ήσω-
σιν ϋπανδρευόμεναι άνδρα γέροντα
ή πολύ νέον, αλλ' ανάλογον πρός
την ηλικίαν των και πρός τόν
ya-
ρακτήρά των. Δεν είνε τόσον έξο¬
χοι ώς οΐκοδέσποιναι' προτιμώσι δε
των πεζών φροντίδων τού οίκου
την μουσικήν χαϊ την ζωγραφικήν
και αρέσκονται είς την ανάγνωσιν
τερπνών βιβλίων.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ
5 'Ιωάννου ζ' 1—13.
12 "Ιωάννου ζ' 37 —η' 12.
19 Ματθαίου
ıf
32-38 ιθ' 27—30.
26 Ματθαίου δ' 18-23.
ΤΓ Ι Ε Ι Ν Η
Η θερυιότης απλού χλιαρού λου-
τροϋ δεν πρέπει να είνε κατωτέρα
των 26 και ανωτέρα των 30 βαί-
υ.ών Ρεωαύρου.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
' Απομακρύνετε τους ψύλλους,
ιδίως άπό τα βρέφη, δια τής παρεν¬
θέσεως αετα^υ των ενδυμάτων ϊσ/υ-
ροϋ τινος αρωματικοί. Κατάλληλον
πρός τουτο είνε τό γαρυφαλόλαδον.
ΑΗΜΩΰΕΣ ΜΗΝΟΔΟΠΟΝ
Στον χαταραμένο τόπο
τό Μάη τό ιχήνα [ϊρέ-/ί·..
Μάης ϊβρονος
τρυγητής χαρούαενο;.
Ό Μάης έ'/ει τό'νου.1
χι' Απρίλης τα λουλούδια.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦ Α
Ουδείς αγαθά; ϊξιος θρήνων, άλλ'
ύμνων χαί επαίνων ουδέ πένθους, άλλα
μνήμης εϋκλεοϋς· ουδέ δαχρύων έπω-
δύνων, αλλ' αστείων απαρχών,
ΙΊλούταρ'/ος.
Τοσούτω τάγαθά μάλλον ευφραίνει,
όσω αν μάλλον προπόνησα; τι; επ' αυτά
απ'-ΪΙ· Ξενοφών.
Ό
ΙΟΥΝΙΟΣ
Ήλιος είς τον Καρκϊνον.
Άν. Δύο. Ν. Π. ήμ. ϊβδ.
4.35
435
4.35
4.35
7.25!
7.26'
7.26
7.26
4.35 7.26
4.33,7.26
4.357.27
4.35
4 36
4.37
4.37
4.37
4.37
4.38
4.38
4.38
4.38
4.31)
4.39
4.40
4.40
4.41
4.43
4.44
4.44
4.45
4.45
4.45
4.46
4.4
7.27
7.27
7.27
7?27
7.27
7.2'
.27
.27
.27
27
.27
13
+ 14
15
16
17
18
19
20
t
21
22
23
24
25
26
7.2
7.26
7.2
7.2
7.2
7.25
t
28
29
30
t
7.24
7.24
7.24
7.24
7.24
'.23
fi
t*
16
18
ab.
up.
ευτ.
ρίτ.
Ιέ;;..
Παρ.
Σάβ.
υρ.
Λευτ.
ρίτ.
Γετ.
[Η[Α.
lap.
Σάβ.
Κυρ.
λευτ,
Τρίτ.
Τετ.
Πέα.
Παρ.
άβ.
Κυρ.
Δευτ.
Τρίτ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
Ίουστίνου μάρτυρος του φιλοσόφου.
Νικηφόρου άρνιεπ. Κων]πόλεως.
Λουκιλλιανοϋ μάρτ.
Μητροφάνους αρχιεπισκόπου Κωνσταντινου¬
πόλεως.
Δωροθέου ίερομον. επ. Τύρου.
Ίλαρίωνος του νέου ηγουμένου της ι/ονΐ,ς των
Δαλαάτων.
Θεοδότου ίερομ. έπισκ. Άγκυρας.
Ή άνακομιιδή τοϋ λειψάνου Θεοδώρου του στρα-
τηλάτου.
Κυρίλλου άρ/ιεπ. 'Αλεξανδρείας.
Άλεςάνδρου και ΆντωνίνΤ|ς μαρτύρων.
Βαρβολου,αίου και Βαρνάβα των 'Αποστόλων.
'Ονούφριου και Πέτρου του έν τω "Αθω.
Άκυλίνης μάρτ.
Έλισσαίου του προφήτου καΐ Μεθοδίου Κωνσταν¬
τινουπόλεως.
Αυ,ως του προφήτου.
Ύύ/ωνος έπισκ. Άμαθουντος τής Κύπρου.
Ίσαύρου, Μανουήλ, Σεβέλ και 'Ισμαήλ μαρτύρων.
Λεοντίου μάρτυρος.
ΙΟΥΛΙΟΣ
ΊούΒα τοίί Αποστόλου.
Μεθοδίου ίερομάρ. έπισκ. Πατάρων.
Ιουλιανού μάρτυρος τοϋ Ταρσέως.
Εϋσεβίου ίερομάρτυρος επισκόπου Σαμοσάτων.
Άγριππίνης μάρτυρος.
Τί) γενέθλιον του προφήτου Προδρόμου και Βα-
πτιστοϋ. 'Αργία.
Φεβρωνίας όσιομάρτυρος.
Δαυιύ οσίου τοΰ έν ΘεσσαλονίκΤ|.
Σααψων οσίου τοϋ Ξενοδό/ου.
Κύρου και 'Ιωάννου των 'Αναργύρων.
ΙΙέτρου και Παύλου των κορυφαίων 'Αποστό¬
λων. 'Αργία.
II
σύναςις των 12 Αποστόλων.
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
6 Πρ. Τέταρτ. 1 ώρ. 16 λ. μ., μ..
13 Ιΐανόέληνος 8 ώρ. 30 λ. π.
u..
21 ΤεΓλ. Τέταρτ. 2 ώρ. 59 λ. γ. μ.
ί 28 Λ. Σελήνη 9 ώρ. 10 λ.
u..
[λ.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
TQN KYPIAKQK
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Ό Καρκίνος.—Καρκίνος ίδηξε
xhv'HçaytXéa
*α&'
fjv
ώραν έφόνενίν
Ιό
rjgıos
την Λερναίαν"Τ8ραν. Είνε
Se
τής άπογοητ
svettaç
ίμβλημα. —
ρες γεννώμενοι υπό τό Ζώδιον
ίτοϋ Καρκίνου είνε φιλόνεικοι, άχό-
[λαστοι, άκολουθοΰντες είς πασάν πε¬
ρίστασιν δ/ι τον ορθόν λόγον, άλλα
τας ιδίας ιδιοτροπίας καϊ τό πείσμα
των. Άπαιτητικώτατοι έν πϊσι και
έγωίσταΐ είνε όμως καϊ υπερήφανοι
πρό ουδενός κύπτοντες, και εμμέ¬
νοντες ακλόνητοι είς ήν απόφασιν
άπαξ έλαβον. Πολλάκις θ' άπατη-
θώσι χαΐ θα προδοθωσι, ούδε θα
συλλέξωσι πολλά πλούτ-η, θα έγκα-
ταλειφθώσι δε και υπό των φίλων
των πενόιχενοι κατά τα ετη του
έσ/άτου γήρατος. — Αί γνναίχες,
αρκετά εΰειδεΐς, θεριχαί την φύσιν,
δραστήριαι, έργατιχαί, περίεργοι,
ιδιότροποι χαί ολίγον τι απατηλαί.
Συνήθως ύπανδρεύονται νεώταται
και ύπανδρεύονται έκ νέου περί τ·
τριαχοστον έτος. Δεν αποκτώσι πολ¬
λά τέκνα. Ή δε γαλήνη δεν είνε τι
«ύντ,θες είς τον ο'κόν των. "Έχου¬
σιν αντίληψιν τα/εΐαν, μεγάλην
δύναμιν παραττηρητικήν, είνε ρι-
λοσκώμμονες μετ' ευφυΐας, άλλα
χαΐ πολύ καλαί ο'ικοδέσποιναι.
2 Ματθαίου ε'
9 Ματθαίου η'
16 Ματθαίου η'
23 Ματθαίου θ'
30 Ματθαίου θ'
22—34.
5—13.
28-34 θ' 1.
1—8.
27-36.
ΤΓΙΕΙΝΗ
Σήμερον ότε τα αντισηπτικά ενουν
τόσην σημασίαν δια την υγείαν κα¬
λόν ε'νε να γνωρίζη τις την κατα¬
σκευήν ενός τοιούτου : 'Αγοράζετε
άπό τό φαρμακείον βορικοϋ οξέος
δύο μεγάλα κο/λιαρια χα! διαλύετε
αυτό είς μίαν λίτραν ύδατος ζέον-
τος, προσθέτετε δε χαι μικρόν χο-
χλιάριον υναγειριχοί άλατος. Δια τοΰ
ρευστοί τούτου δύνασθε να πλύνετε
οιονδήποτε μέρος του σώματος εξω¬
τερικώς και εσωτερικώς.
ΠΡλΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Δια να στΐλβώνωνται καλά τα
ΰποδήαατα σπογγίζετε πρώτον αυτά
δια (χαλαχου πανιού βαπτισμένου είς
γάλα ή είς σαπωνάδαν και έπειτα
κάμνετε τό σύνηθες λοΰστρον.
ÛHMÛÛE2
ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ
Άπό το θέρος ώς τσ' έλ^ες
δεν απολείπουν Ϋ, δουλειές.
*'
Τσίτζικας έλάλγ,σε
ααύρη ρόγα γυάλισε.
*
Μή σε γελάσγι ό απάκαχα;
χαΐ τό 7/ελιδονάκΓ
av
δεν λαλήσγι τσίτζικας
δεν ειν' καλοκαιοάκι.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
Άρ/ί,ς τετευγώς ί'σθι ταύτης ϊςιο;.
Μένανδρος.
54
ΙΟΥΛΙΟΣ
Ό Ήλιος είς τόν Λέοντα.
Άν.
Ave.
4.487.23
Ν. Π. ήμ. ε/3
4.50
4.51
4.52
4.52
4.52
4 52
4.52
4.53
4 54
4.54
4.55
4.55
7.21
7.20
7.19
7.18
7.18
7.17
7.17
7.1
7.16
7.15
7.15
7.1
4 557.15
4.57
4.57
4.58
4.58
4.58
4 59
5 00
5 ΟΙ
5 02
5.03
5 03
5.0
5.0?
5 Ο
5
0
5 0
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
f
26
27
28
Τρίτ.
Τετ.
Πέμ.
αο.
14
Δευτ. Κοσμά καϊ Δαμιανού των 'Αναργύρων. Αργία-
Ή έν Βλα/έρναις κατάθ. τής έσθήτ. τής θεοτόκου.
'Υακίνθου μάρτ. και Άνατολίτου Κων]πόλεως.
'Ανδρέου Κρήτης του Ίεροσολυμίτου.
'Αθανασίου τοΰ έν τω "Αθω και Λααπαδοΰ θαυ¬
ματουργού.
Σιο-ίνη τοΰ μεγάλου.
Θωμά του έν Μαλαιώ και Κυριακής μεγαλομαρ.
Προκοπίου μεγαλομάρτυρος.
Παγκρατίου ίερομον. έπισκ. Ταυρομενίας.
Των έν Νικοπόλει 45 μαρτύρων.
Ευφημίας τής μεγαλομάρτυρος.
Πρόκλου και Ίλαρίου των μαρτύρων.
Ή συναψις τοΰ Άο/αγγέλου Γαβριήλ και Στε¬
φάνου τοΰ Σαββαίτου.
'Ακύλα του 'Αποστόλου και 'Ιωσήφ Θεσσαλονίκης.
Κηρύκου καϊ Ίουλίττης των Μαρτύρων.
Άθηνογενους ίερομάοτυρος.
Μαρίνης μεγαλομάρτυρος.
Αίαιλιανοΰ τοΰ μεγαλομάρτυρος.
Μακρίνης αδελφής τοΰ μεγάλου Βασιλείου καί
Δί'ου των οσίων.
7.1 2
7.1
f
2 2
.10
7.09
7.08
7.07
7.06
7.04
7.02
7.01
7.00
5.106.59
3
4
5
6
7
8
t
9
10
11
12
.υρ.
ρ-.τ.
ετ.
Πέμ.
Παρ.
.υρ.
Ιριτ.
Τετ.
Πέμ
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
Δευτ.
Τρίτ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
29 Δευτ.
30 Τρι'τ.
3d Τετ.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Τοΰ Προφήτου Ήλιου τοΰ Θεσβίτου. 'Αργία.
Συμεών τοΰ δια Χριστον σαλοΰ καϊ 'Ιωάννου·
συνασκητοΰ.
Μαρίας τής Μαγδαληνής τής Μυροφόρου.
Φωκά ίερομ. και 'Ιεζεκιήλ τοϊ προφήτου.
Χρΐστίνης τής μεγαλομάρτυρος.
Ή κοίμησις τής αγ. "Αννης μητρός τής Θεοτόκου-
Έρμολάου καϊ Παρασκευής των μαρτύρων.
Παντελεήμονος τοΰ μεγαλομ. καϊ ΐαμ.ατικ. Άργ-
Προχόρου, Νικάνορος, Τίμωνος καϊ Παρμένα των
'Αποστόλων.
Καλλινίκου και Θεοδότης των μαρτύρων.
Σίλα, Σιλουανοΰ καϊ Κρήσκεντος έκ των 70.
Ευδόκιμου καϊ Δικαίου. Προέρτια τοΰ τίμιου
Σταύρου.
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
5 Πρ. Τέταρτ. 5 ώρ. 40 λ. μ.μ.
12 ΙΙανο'έληνος 7 ώρ. 21 λ. μ μ.
20 Τελ. Τέταοτ. 8 ώρ. 10 λ. υ..μ.
2.S
Λ'. Σελήνη 6 ώρ. 37 λ. π μ.
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Λέων. — Ό Αιών τής Νεμέας, όν
ίφόνινβεν ο 'Ηρακλής, έτε&η μεταξν
των 'Ίβτίρισμών όπως έμπνέΐ] γο
άρρος.— Άνήρ γεννηθείς υπο το
ζυΐδιον του Λέοντος είνε ειλικρινής,
γενναίος, Ελευθέριος, μεγαλόφρων,
χα! κάποτε υπερόπτης. Ή ωραία
juyvj
του ^έπει τ^ρος τον ελεον και
τα τρυφερά αισθήματα, ε/ει δέ πολ¬
λάκις ώρας ΰπερβαλλούσης περιπα-
θείας. Άφ' έτερου όμως αρέσκεται
ενίοτε είς την εϊρωνείαν και είς
την έξουθένισιν των άλλων. Είνε
αρεστός είς τας γυναίκας καΐ το
γνωρ'ζει κάλλιστα. Θηρευιυν επί
μακρόν τάς τιμάς καΐ την 8όςαν,
6k
ΐδ1/) ταύτας έρ/ου.ένας μονάς προς
συνάντησίν του. Πολλούς κινδύνους
θα διαφύγγι, ιδίως εξ ό'πλων καΐ έκ
πυρός. Τα τέκνα του θα συντελέ-
" σωσιν εις πληρώσιν της ευτυχίας
του. —
II
γννη ζωηρά, ευτολαος,
Ριψοκίνδυνος, θυμώδης, ενίοτε μνη¬
σίκακος. Άλλα πάντοτε ωραία, έρω-
τύλη και άξιέραστος. Θα ΰπανδρευ-
θγ) πρθΑ,ίρως, είτε ΰπείκουσα είς
ρΊαίαν όριιήν τής καρδίας της, είτε
ακριβώς όπως έμποδισθΐ; άπο πα-
ρχτόλμου τινος κινήματος. Τέκνα
πολλά δεν θ' αποκτήση. Θα δια-
νΰσν", όμως βίον ευτυχή, καθιστώσα
εύτυνεϊς και πάντας τους οικείους
της, πρός ους επιδεικνύει πάντοτε
vzi.ph.·'
στοργήν.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ
7 Ματθαίου ιδ' 14- 22.
14 Ματθαίου ε' 14—19.
21 Ματθαίου ιζ'
il—
23.
28 Ματθαίου
in'
23—35.
ΤΓΙΕΙΝΗ
Προσπαθείτε να ε^ετε ή'ρεμον την
ψυ^ήν, τακτικόν τον στόμαχον, κα-
θαρόν τό σώμα. Εξασκείτε εύθΰμως
το επάγγελμα σας και συντελείτε
κατά το δυνατόν είς εύτυ/ίαν των
οικείων σας. Ή ευθυμία είνε ή λύ¬
δια λίθος τής σωματικής και ηθικής
υγιεινής.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Ό καφές είνε κατ' εξοχήν τονω¬
τική και θρεπτική ουσία. "Ανθρω¬
πος μή τρεφόμενος επαρκώς δύνα¬
ται τή προσθήκη ολίγου κα&ε να
άνβέξγι είς εργασίαν και κόπους,
πείραν δε τούτου έλαβον όσοι ώδοι-
πόρησαν επι πολλάς ώρας δια σιδη¬
ροδρόμου. 'Έν ποτήριον *αφε και
γάλακτος αξίζει τρία πινάκια ζωμοΰ.
ΜΗΝ0Λ0ΓΙ0Ν
Τής άγιας Μαρίνας σϋκο
και του αη Λι£ σταφύλι
και τ' άγιου Παντελεήμονα
γεμάτο τό μαντήλι.
Τον Άλωνάρη 'έβρεχε
στον ποντισυ,ένο τόπο.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
'Αδελφών όμοφροσύντ; χαί γίνος χαί
οίκος υγιαίνει χα! τέθηλε.
ΓΙ λ ο
j
τ α ρ χ ο ς.
56
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Ό "Ηλιος είς την Παρθένον.
Άν.
die.
Ν.
5.106.59 13
5.10
5.11
5.12
5.13
5.14
5.15
5.15
5.16
5.17
5.18
5.19
5.20
5.21
5.22
5.22
5.24
5.24
5.25
6.58
6.57
6.55
6.54
6.52
51
50
49
6.47
6.45
.43
.42
6.40
6.38
6.37
6.Ş.5
6.34
14
15
t
16
17
f
18
19
20
21
22
6.46
f
23
24
25
26
f
27
28
29
f
30
5.27 6.33
5.28 6.32
5.28 6.31
5 28 6.29
5.3016.28
5.30|6.26f
5.31 6.24
5.32
5.33
5.34
5.35
5.35
Π.
TJfl.
ίβδ.
1 Πέμ. Ή πρόοδος τοΰ τιμίου και ζωοποιού Σταύρου και
των παίδων των Μακαβαίων Σολομονής και
Έλεαζάρου.
Παρ. Ή άνακο.αιδή τοϋ λειψάνου Στεφάνου τοϋ πρω-
τομάρτυρος.
Σάβ. Ίσαακίου, Δαλυ,άτου και Φαύστου των οσίων
Κυρ. Των έν Έφέσω επτά .αγίων παίδων.
Δευτ. Ευγενίου μάρτυρος.
ίτ^ Ή Μεταμόρφωσις τοϋ Κυρίου ημών Ίησοΰ Χρί¬
στου. 'Αργία και ιχθύος κατάλυσις.
Τετ. Δομιτίου ίερομιάρτυρος.
Πέμ. Α'ιμιλιανοϋ τοϋ όμολογητοϋ.
Παρ. Ματθία τοϋ 'Αποστόλου.
Σάβ. Λαυρεντίου μάρτυρος και άρχιδιακόνου.
Κυρ. Ευπλου τοϋ Διακόνου και μάρτυρος.
Δευτ. Φωτίου και Ανίκητου των μαρτύρων.
Τρίτ. Μαξίμου τοΰ όμολογητοϋ.
Τετ. Μιχαίου τοΰ ΙΙροφήτου.
Πέμ. Ή κοίμησις τής Θεοτόκου. Αργία
16
Του Αγίου Μανδηλίου. Διοαήδους μάρτυρος.
Μύρωνος μάρτυρος.
Φλώρου και Λαύρου των μαρτύρων.
ΙΙαρ.
Σάβ.
KuP
.·, . ■ , -, ■
Δευτ. Ανδρέου τοϋ στρατηλατου μάρτυρος.
20
2İ-2I
22
23
24
26
8 27
9 28
6.-22
6.20
6.19-j-
1029
6.17
6.15
II
12
30
31
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Τρίτ. Σαμουήλ τού Προφήτου.
Τετ. Θαδδαίου τοϋ Αποστόλου και Βάσσης υνάατυρος.
Πέιχ. Άγαθονίκου μάρτυρος.
Παρ. Λούππου μάρτυρος.
Σάβ. Εύτυ/οίς ίερομάρτυρος.
Κυρ. Βαρθολομαίου και Τίτου των 'Αποστόλων.
Δευτ. Άδριανοΰ και Ναταλίας μαρτύρων.
Τρίτ. Ποιμενος τοϋ όσιου.
Τετ. Μωϋσέως όσιου τοϋ Αϊθίοπος.
Πεμ. Η αποκεφάλισις'Ιωάννου τοϋ Προδρόμου. Άογία.
Παρ. "Αλεξάνδρου, 'Ιωάννου και Παύλου ν. ίρ/. Κων¬
σταντινουπόλεως.
Σαβ. Ή κατάθεσις τής τίμιας ζώνης τής Θεοτόκου.
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ.ΣΕΛΗΝΗΣ
3 Πρ. Τέταρτ. 10 ώρ. 38 λ. μ. μ..
11 ΙΙανο*έληνος 8 ώρ. 40 λ. π. μ.
19 ΤεΓλ. Τέταοτ. Ο ώ?. 31 λ μ. μ..
26 Ν. Σελήνη 3 ώρ. 19 λ. μ μ.
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Ή Παρθένος. — Ή ",ίρτίμις ΐ) ή
ρα κατ' άλλους ώς Παρθένος
τίερύηφ&εΐβα μεταξύ των Άατερι-
ίμ&ν, είνε της αιδονς ΰνμβολον. —
Άνηρ γεννώμενος καθ' δν χρόνον
επικρατεί το ζώδιον τουτο, είνε α¬
νοιχτόκαρδος, ευφυής, σεμνός, ελεή¬
μων και συμπαθέστατος την μορ¬
φήν. "Κ/ων κλίσιν προς τα θρη¬
σκευτικά, δεν είνε απίθανον να γείνη
ιερεύς αν συντείνωσι προς τουτο
ισχυραί επιδράσεις, ή να περιβλ·ηθϊ|
τό μονα/ικόν σ/ήμ,α έν ένδεχομένγι
αποτυχία έρωνικών σχεδίων. Εμπι¬
στος και αγαθός, πολλάκις θ' άπα¬
τη θτι ΰπ' ανθρώπων, οΰς θεωρεί ά-
ξιοπ'.στους 'ή και φίλους. Μία των
αδυναμιών αΰτοϋ είνε το έΐΓΐμελϊ)-
μένον τή; περιβολής, αλλ' άνευ φι¬
λαρέσκειας. Εύπορων όπωσοΰν θ αύ¬
ξηση ετι μάλλον την περιουσίαν
του, ιδίως χτηματικήν, δια καλής
διαχειρίσεως και οΰ
/t
δι' έπι/ειρή-
7εων κερδοσκοπικών. Ή γννή θα
είνε δειλή, αγνή, ποιητική, θα
iyvj
-πιθανώς θαυμασίως ωραίους οφθαλ¬
μούς, πρόσωπον ωοειδές, χαρακτή¬
ρας έν γένει κανονικούς ώς Πανα¬
γίας. Θα γείντ) εξαίρετος μήτηρ,
ίύσεβής, άφωσιωμένη είς την οι¬
κογενειακήν ευτυχίαν. Θα ΰπαν-
δρευθγι πολύ νέα και θ' αποκτήση
τέκνα πολλά, ιδίως θήλεα.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ
KYPIAKCN
4 Ματθαίου τθ' 16—26
11 Ματθαίου να' 33—4"2.
18 Ματθαίου κ6~ 2—14.
25 Ματθαίου κβ' 35—
4fi.
ΥΓΙΕΙΝΗ
Δια την όδονταλγίαν τό άποτε-
λεσματικώτερον φάρι/,ακον είνε τό
Μενθέλαΐον
(Mentol)
ώς εξής: 3
γραιι. έξ αΰτοϋ και 8 γρα;λ. αιθέ¬
ρος ή οινοπνεύματος τιθέμενα
oik
[χικροΰ βάμβακος επί του πάσχοντος
οδόντος.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Μ ή προσπαθείτε ν' άφαιρέσν,τε
απ'ο τα παιδία την συνήθειαν τής
χρήσεως και τής αριστεράς /ειρό;,
τουναντίον ενισχύετε αυτήν. Ό άα-
φιδέξιος ο/
1
υ,όνον σωαατικώς άλλα
καιπνευαατικιυς άναδεικνύετα; υπέρ.
τερος είς πλείστας περιστάσεις.
ϋΗΜΩΰΕΣ ΜΗΝΟΛΟΓΪΟΝ
*Ηρθ' ό Αύγουστος
πάρ' την καππα σου.
Αύγουστε καλέ μου υ.ήνα,
νασουν δυό φορές τό χρόνο.
Εΰγήκε τ'ο
Çbiiyuva
αρνισε τό νυστέρι.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
Μή ζήτε: τί γινόμενα νίνεσθα; ώ; 9έ-
ίις, άλλα θέλε
ri
γινόμενα ώ; γίνεται'
αι εΰροτίσε
58
Ό
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Ήλιος είς τον Ζυγόν.
,-ΐι·.
JvB.
Ν Π ήμ.ίβδ
Γ, 37 ·ι 14' !"
J3
1 νυο
Γ> 37
Γι 38
Γ» 40
5 Η
Γ. 4-2
ό.43
Γ» Ί'ί
5.ι5
5.4Ε
5
il
5 46
Γ..47
5 48
r,.
ν.ι
Γι 5
6 04' 19
12
10
08
07J
.06
14
1.Ί
16
17
18
6 0-2
6.01
5 59
5.58
5.56
5.55
5.53
5.51
f
SO
21
22
23
5.50
52 5 48
Γ. 53 5.46
5 54
5.54
Γ).55
+ 56
j
27
28
29
30
5.44
5.43
5.42
Γι.56 5 41
5.56Î5.40
Γ. 58'ό 38
Γι. Γι
S
5 37
5.59
H.
00
6.01
6.02
5.35
5.33
5 32
5.30
6 0315 28
αευτ.
Τρ,'τ.
Γετ.
left.
lap.
Σάβ
Κυρ.
Λευτ.
Τ ρ.τ.
Τετ.
Π é α.
Παρ
Σάβ.
Κυρ.
λευτ
Τρίτ.
ρ
18 Τε
19 Πέμ.
ίΟΠαο.
21 Σάβ.
t
10
fil
12
Κυρ.
Δευτ.
Τρίτ.
Τετ.
nu.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
Δευτ.
( Άρ/ή τής Ίνοίχτου, ήτοι τοΰ νέου ετνσς).
II
συναψις τής Θεοτόκου και μνήμη Συμεών τοΰ
Στυλίτου κχί Ίητοΰ Νχυή. Αργία.
Μαμχντος μάρτ και 'Ιωάννου τοΰ Νηστευτοΰ.
Άνθιμου ίερομ. Νικομηδίας καί Θεοκτίστου όσ.
Βαβύλα ίερομ. και Μωϋσέως τοΰ προφήτου.
Ζαχαρίου τοΰ προφήτου πατρός τοΰ Προδρόμου
Ή άνάμνησις τοΰ θαύματος καί Μ'./αήλ τοΰ άρ-
χιΐίτρατήγου.
Προεόρτια τοΰ γενεθλίου τής Θεοτόκου και Σώ¬
ζοντος μάρτυρος.
Το γενέθλιον τής Θεοτόκου.
'Ιωακείμ καί "Αννης καί Σεβηριανοΰ μάοτυρος.
Μηνοδώρας, Μητροδώρας. Νυμ.φοδιόρας μαρτ.
Θεοδώρας τής όσιας τής έν 'Αλεξάνδρεια
Αυτονόμου ίερομάρτυρος.
Κορνηλίου τοϋ έχατοντάρνου.
ΊΙ ΰψωσις τοΰ Τιμίου Σταύρου. Άργ. καί νηστ.
Νικήτα μάρτυρος
Ευφημίας τής μεγαλομάρτυρο.
Σοφίας, Πίστεως, 'Ελπίδος, 'Αγάπης.
Εϋμενίου τοΰ θαυματουργοΰ έπισκ. Γορτύνης.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Τροφίυου, Σχββχτίου καί Δορυμέδοντος μαρ¬
τύρων.
Ευσταθίου τοΰ μεγαλομ. καί τής συνοδ. αυτοΰ.
Κοδράτου τοΰ 'Αποστόλου κ« Ίωνϊ τοΰ προ¬
φήτου.
Φωκϊ ίερομάρτυρος επισκόπου Σινώπης.
Ή σύλληψις τοΰ Προδρόμου καί βαπτιστοΰ Ιωάν.
Θέκλης τής πρωτομάρτυρος.
Ευφροσύνης τής όσιας.
II
μετάστασις 'Ιωάννου τοΰ Θεολόγου. 'Αργία.
Καλλιστράτου καί των συν αυτώ μαοτύρων.
Χαρίτωνος όμολογητοΰ καί Βαρούν τοΰ προφ.
Κυριάκου τοΰ άνανωρητοΰ.
Γρηγορίου επισκόπου μεγάλης 'Αρμενίας.
1
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
2 Πρ. Τέταρτ. 5 ώρ. 45 λ. π. υ..
10 Πανσέληνος 0 ώρ. 25 λ. π μ.
IS
ϊϊλ. Τέταρτ. 3 ώρ. 3Ί λ. π.
u..
26 Ν. Σελήνη 11 ώρ. 54 λ μ. μ.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ
KYPIAKCN
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Ζνγός. — Ό 'Αβτερισμος όντος
γενόμενος έκ τής
Tsvyov
τής θέμιδος
είνε ο των δικών καϊ διενίζεων πα¬
ραγωγός.— ΟΙ άνδρες, όσοι γεννών¬
ται υπό την επίδρασιν της Ζυγοί,
είνε ψιλονεικοι, στρυφνοί, άλλα καί
επιρρεπείς είς ήδονάς. 'Επιτυγχά¬
νουσα είς το εμπόριον καΐ είς επι¬
χειρήσεις. Κΰάρεστοι την μορφήν,
ευγενείς τους τρόπους, εύγλωττοι
και εύάοεστ&ι είς την κατ ιδίαν
συν&ιι,λ.αν, άπολαυουαιν αγαθάς υ¬
πολήψεως έν τ?, κοινωνία, έν
rt
ζώσι.
Και ό'αως έκ φ,λοκερδείας δυνατόν
ενίοτε να παραβώσι τας ύποσ/έσεις
τον. Μεγάλα; κλϊ|ρονοα!αΐ επιφυ¬
λάσσονται
b''c
αυτούς. Ή έμφυτος
φρόνησις πολλάκις θα
muavj
αΰτους
έξ επικείμενου κινδύνου. Θα νυμ-
οευθώσι πλέον η 5ίπα;, άλλα 6' ά-
ποκτγ,σωτιν ολίγα τέκνα και ταυτα
ό'/ι Ιςαίρετα. — Αί γυναίκες είνε
άςιέραστοί, εύθυμοι, χαριτωμένα!
καθ' όλα, ευτυχείς όσον δύναται.
' Χρέικονται ιδιαιτέρως είς τϊνθη.
Περιιτοιχίζονται πάντοτε από λα-
τ:ευτάς, οΐτινες τα/έως άποθαρρυ-
νόαενοι καταλείπουτι την θέσιν των
εί; νέους. Πιθανώτατα θα ιιπαν-
δοευθώσ,.ν είς ηλικίαν δεκαεπτά μέ¬
χρις ε'.κοσιτριών ετών, και έχουσιν
όλας τας πιθανότητας νά έορτάσωσι
τους νρυσοΰς των γάμους.
1
Ματθαίου
κε'
14-30.
8
'Ιωάννου
ϊ'
13-17.
15
Μάρκου
τι'
34—38 θ
VI
Λουκά
ε'
1—11.
29
Λουκά
ε'
13-36.
ΪΓΙ Ε Ι Ν Η
Είνε πολύ υγιεινόν να κο
την νύκτα μί ανοικτά παράθυρα.
Άρκε? ή χλίνη να μή είνε είς υ-έ-
ρος προσβαλλόαενον άπο τον άέρχ
καΐ να σκεπάζεϊθε έπαοκώς. Μόνον
όταν βρέχγι κλείετε τα παράθυρα,
διότι ή υγρασία βλάπτει. Και εάν
διστάζετε ν' ανοίξετε τα παράθυρα,
τουλάχιστον άφίνετε μίαν θύραν του
κοιτώνος άνοικτήν, και μή ανα¬
πνέετε κατάκλειστοι επί 9-10 ώρας
ο/ι αέρα πλέον, άλλα την ιδίαν σας
άναπνοήν συμπεπυκνωμένγ(ν.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Κηλίδες μελάνης επί των /ει-
ρών ή έκ χονδρών υφασαάτων εξα¬
λείφονται αμέσως δι' έλαφρΐς δια¬
λύσεως όςαλικοΰ όςέος εντός ύδατος.
Άλλα των χρωματιστών υφασμά¬
των εξαλείφει τα χρώματα, τα δέ
λεπτά υφάσματα καίει ολοσχερώς.
ÛHMQÛE2
ΜΗΝ0Λ0ΓΙΟΝ
Άνίσως βρέξ·/^ ό Τρυγητής
/αρά στον τυροκόμο.
Τον Τρυγητή σιτάρι σπείργ,ς
κι' όσο θέλεις σύοει.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
Γυνχιχάς έσθλής εστί σώζειν οιχίΐν.
Μένανδρος.
60
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Ό Ήλιος είς τόν Σκορπίον.
Av.
Λυα.
JV. j
Π ι
ΐμ. ίβ&
6 05
5 27
13
1
'ρίτ.
6.06
5 26
14
2
'ετ.
6.07
5 24
15
3
Πέμ.
6.08
5.23
16
4
Ιαο.
6.09
5.21
17
5
Σάβ.
6.09
5.21
f
18
6
Cup.
6.10
5.19
19
7
Δευτ.
6.11
5.18
20
8
'ρίτ.
6.13
5.16
21
9
.'ετ.
6.14
5 15
22
ο
Πέμ.
6.15
5.14
23
1
lap.
6.165.13
24
2
Σάβ.
6.17 5 12
t
25
3
Cup.
6.185.10
26
14
Δευτ.
6.18 5 09
27
Γρίτ.
6.19 5 08
28
6
Τετ
621
5.07
29
ι
i
Μυ.
6.21 5 06
30
18
Π
au.
6.23
5 04
31
19
Σάβ.
6.25
5.03
t
ι
20
Κυρ.
6.255.02
t
2'
Δευτ
6.26 5.01
3
22
Τρίτ.
6.27 5.00
ι
2;
Τετ.
6.28 4.59
2-1
Πέμ.
6.294.58
9
Παρ.
6.30 4.57
t
2
Σάβ.
6.32 4.56
t
q
Κυρ.
6.35
İ4.5E
2
Δευτ
6.34 4.54
Κ
29
Τρίτ
6.34 4.53
1
30
Τετ.
6.36,4.52
1
31
Πέμ
Άνανίου τού Άποστ. και Ρωμανού τού μελωδού·
Κυπριανού ίερομ. κ»1 Ίουλίνης τής παρθένου.
Διονυσίου του 'Αρεοπαγίτου ίερουάρτυρος.
'Ιεροθέου επίσκοπου 'Αθηνών.
Χαριτίνης [Λαρτυρος.
Θωμά του 'Αποστόλου.
Στέργιου καΐ Βάκνου των [Ααρτύρων.
Πελαγίας τής όσιας.
Ίαχώβου του Άποστ. και Άνδρονίκ&υ του οσίου.
Εΰλαμπίου και Εύλαμπίας των αδελφών υαρ-
τύρων.
Φιλίππου τοΰ Άπ. καΐ Θεοφάνους του Γραπτοϋ.
ΙΙρόβου, Ταράνου και 'Ανδρόνικου των μαΐτ.
Κάρπου, Παπύλου χα! Λγαθονίχ-ης μάρτυρος
Ναζαρίου καΐ των συν αύτω. Κοσμά τοΰ ποιητοϋ.
Λουκιανού μάρτυρος.
Λογγίνου τοΰ έκατονταρ^ου.
Ώσν,ε τοΰ προφήτου και 'Ανδρέου του όσιο-
μάρτυρος.
Λουχα τοΰ Εΰαγγελιστοΰ.
Ίωήλ τοΰ προφήτου καί Ούαρίου μάρτυρος.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
'Αρτεμίου μάρτυρος, Γερασίυ-ου τοΰ όσιου καί τής
δσίας Ματρώνης τής Χιουπολίτιδος.
. Ίλαρίωνος τοΰ μεγάλου και Σωκράτους πρε¬
σβυτέρου.
Άβερκίου τοΰ θαυματουργού καί των έν Έφέσω
7 παίδων.
'Ιακώβου τοΰ άδελφοθέου και αποστόλου.
Άρέθα μάρτυρος καί των συν αύτω.
Μαρκιανοΰ καί Μαρτυρίου των Νοταρίων.
Δ'ημΤιτρίου μεγαλομάρτυρος τοΰ αυροβλήτου.
Νέστορος μάρτυρος.
. Στεφάνου τοΰ Σαβαΐτου καί Τερεντίου μάρτυρος.
. 'Αναστασίας τής Ρωμαίας καί Άβραμίου τοΰ ό7.
Ζτ|νοβίου καί Ζτ,νοβίας των αδελφών μαρτ.
Στά/υος και των συν αύτω καί 'Επιμάχου μάρτ.
61
1
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
1 ΙΙρ. Τέταρτ. 4 ώρ. 23 λ. μ. μ_
9 ΙΙανΰέληνος 5 ώρ. 53 λ. μ μ.
17 Τελ· Τέταρτ. 4 ώρ. 56 λ. υ. μ·
24 Ν. Σελήνη 9 ώο 2 λ. π. μ.
31 Πρ. Τέταρ. 7 ώρ. 16 λ. π. μ.
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Σκορπιός. — ΌΆατιριαμος όν¬
τος γινόμενος έκ του Αρίωνος μί-
ταμορφω&ί'ντος ίίς Στιορπίον
vicb
"τής'Αρτέμιδος, ηαρέχει την κακ'αν
Υ.αΙ την δολιότητα, το άναποφάαί-
ατον των πράξεων. —' Ανηρ γεννώ¬
μενο; υπο το ζώδιον τουτο είνε τολ¬
μηρός, θρασύς ενίοτε μέ/ρι κυνικό¬
τατος, άλλα καλύπτει τα ελαττώ¬
ματα ταυτα δι' επαγωγών τρόπων.
Δία τουτο
Se
είνε ετι μάλλον επι¬
κίνδυνος. Αί νεανίδες ας δυσπιστώσι
πρός αυτόν, τον ευγενώς απατεώνα.
Αί πράξεις του είνε όλως αντίθετοι
προς τους μελιρρύτους και υποκρι¬
τικούς λόγους του. Συνήθως εύθυ¬
μος, και μάλιστα θορυβώδους ευθυ¬
μίας, τρέμει την [Λθναξίαν, ώς νϊ.
φοβηται εαυτόν. Μεθ' 6λ» ταυτα ή
έκ παιδικής ηλικίας αγωγή και
ισχυρά θέλησις δύνανται να έλατ-
τώσωσι η και να έςαλείψωσι τα
ελαττώματα ταυτα ριζηδόν. —
'II
γυνή επιτήδεια, απατηλή, απιιτος,
ωραία χα! φιλάρεσκος, γελώτα δι'
όλους χι δι' ολα, στερείται του
κατ' εξοχήν γυναικείου χαρίοαατος,
τής άγαθόττ,τος, μεθ' όλους τους
γοητευτικούς τρόπους. Ή δε ήλιχία
προνωροϋσα καθιστϊ αυτήν έτι μάλ¬
λον κακήν καί α;ύ/ολον. *Αν είς
τον ποώτον γάμον είνε αετριωτατ'η
σύζυγος, άλλ' είς τον δεύτερον θα
καταστή πρότυπον αφοσιώσεως.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ
6 Λουκΰ ζ' 11—
lî.
13 Λουκά η' 5—15.
20 Λουκά η' 27—36.
27 Λουκά η' 41—56.
ΪΓΙΕΙΝΗ
Δια το συνά/ι εξαίρετον ιατρικον
είνε να λαμβάνετε το εξής μίγμα Ι
Άντιπυρίνγ|ς και βορικοΰ οξέος άνα
2 γραυ-ΐχ. Τανίντ,ς και βισμούθιου·
άνα 5 νραμμ.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Κηλίδες οιουδήποτε ελαιοχρωμα¬
τισμοί εξαλείφονται δια πλύσεως
με καθαρον τερεβ'.νθέλαιον.
Ti
υφάσματα η οιονδήποτε άλλο αντι¬
κείμενον εκτίθενται έπειτα απλώς
είς ξήρανσιν.
ÜHMÛÛEZ
ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ
'Οκτώβρη καί δεν έσπειρες
οκτο> σωρούς οεν έκανες.
Του αγιοϋ Λουκϊ
σπείρε τα κουκιά.
"Α-η Δημητράκη,
μικρό καλοκαιράκι.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ.
'Αδύνατον πολλά τε/νώμενον άνθρω¬
πον πάντα χαλώς πο'.εΐν.
Ξενοφών.
Άνθρωπος ών μέμνησο της
xoiviji
Τυ/·η5· Μένανδρος.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Ό Ήλιος εις τον Τοξότην.
Άν. ύνβ. Ν. Π ημ.ίβδ.
6.37İ4
52 Λ
6.3814.51
6 40
6.41
€.42
14
6 39 4.50+ 15
- 16
17
18
19
20
21
4.4

6.43;
i
-48
6.4514 4'
6.464.4'!
6.47
i.
46
f
22
6.48H.46
23
6.48J4.4Ô
6.49I4.45
6.50 4.44
6.5!ı4.44
6.5? 4.44
6.53 4.43
6.5Ί 4.43
6.554.43
6.56
4.43
24
25
26
27
28
f
29
30
6.58 4.42
f
6.594 42
7.00 4
42|
7.01
4.42|f
7.01 4.42
Hap.
Saê.
Κυρ.
4|Δευτ.
5 Τρίτ.
Τετ.
ΠΕΙΑ.
8|Παο.
9Σάβ.
14
19
20
21
4 22
Κυο.
Δευτ.
1'ρίτ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
Δευτ.
Τρίτ
Τ
Πέμ.
Παο.
7.0214.4?
7.03 4.42
7.044 42
7.05 4.42
7.054.42
5(23
Sag.
6 241 Κυρ.
7 25 Λευτ.
26
Τρίτ.
Τετ.
IIÉ.JL.
11 29
Ilt'p.
12 30 ϊαβ.
1028
Κοσμϊ χαΐ Δαιιιανοϋ των θαυνιατουρ.Αναργύρων.
'Ακίνδυνου και των συν αυτώ 70 μαρτύρων.
Άκεψιμα αάοτυρος.
Ίωαννικίου μεγαλομ., Νικάνδρου, Ίίρυ-αίου ίεροα.
Γαλακτίωνος καί Επιστήμης των ιχαρτύρων.
Παύλου του όμολογ-ητοϋ άρνιεπ. Κων)πο) ει»;.
Των έν Μελιτινγι 33 μαρτ. Λαζάρου του Οϊυαατ.
ΊΙ σύναξις Μιναήλ του άρνιστρ. και των λοιπών.
Όνησιφόρου, Πορίρυρίου μαρτύρων και Ματρώ-
νης της όσιας.
Έράστου και των συν αύτω 'Αποστόλων.
Μήνα, Βίκτωρος και Βικέντιου τ«ν μαρτύρων
'Ιωάννου τοϋ Ελεήμονος και Νείλου του οσίου.
'Ιωάννου τοϋ Χρυσοστόμου αρχιεπισκόπου Κων¬
σταντινουπόλεως, 'Λργία.
Φιλίππου τοϋ 'Αποστόλου. 'Αργία. (Την αυτήν
ημέραν τελείται καί ή υ.νήυ.η τοϋ ν. μάρτυρος
Κωνσταντίνου τοϋ Υδραίου τού ααρτυρήσαν-
τος έν Ροδω έν ετει 1300).
Γουρία, ϊαυ,ωνα και Άβίβου υ,αρτύρων.
Ματθαίου τοΰ 'Αποστόλου καί Ιίΰαγγε) ιστοϋ.
Γρηγορίου τοϋ θαυυ.ατ. έπισκ. Νεοκαισαρείας.
Ιΐλάτωνος και ΡωΐΛανοϋ των μαρτύρων.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Άβδ'.ού τοϋ προφήτου και Βαρλαάμ μάρτυρος.
Γρηγορίου τοϋ Δεκαπολίτου καί Πρόκλου αρχιε¬
πισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.
Τα Είσόδια της Θεοτόκου. 'Αργία.
Φιλήμονος καί των συν αυτώ καί Κιλικίας μάρτ.
Γρηγορίου έπ.Άκραγαντίνων καί'Αυ.φιλογίου ;λ.
Κληθέντος ΙΙάπα Ρώι^ης καί Πέτρου Άλεςανξρ.
Αΐκατερίνϊι; αεγαλοαάρτυρος καί Μερκουρίου
μάρτυρος. 'Αργία..
Άλυπίου τοΰ Κιονύτου καί Νίκωνος
^
'Ιακώβου Πέρσου τοϋ μεγαλοαάρτυρος.
Στεφάνου τοϋ Νέου καί Είρηνάρ/ου μάρτυρος.
Παραυ,όνου καί Φιλοαένου των ιχαρτύρων.
Ανδρέου τοϋ Πρωτοκλήτου 'Αποστόλου.'Λργία.
6 3
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
8 ΙΗανόέληνος 12 ώρ. Ο λ. -. μ.
16 Ί'ϊΓλ. Τέταρτ. 4 ώρ. 19 λ. π. μ.
22 Ν. Ιελίινη
Î
ώρ. 26 λ.
u.
υ..
30 ΙΙρ- Τέταρτ. 2 ώρ. 5 λ. τ:
u.·
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Τοξότης — Χειρών
à
Κένταυρος
έδίδηξί την χρήαιν τον τοζεύειν είς
τον Αχιλλέα. Εμπνέει την αγάπην
προς το τιννήγιον
hc*İ
προς τάς πε-
ριηγΐ)βεις.-- Λνίρεί γεννηθέντες υπο
τον ' Αστερισμον τούτον (Ια πλουτή-
σωσι δΆ ΘϊΛασαίων ταςειδίων. ΙΙροι-
κισυ.ένοι ο·.ί κράυεω; ίι/υράς, με-
γάλν,ς έπ'.τγ,3ειότΥ|τοί, ένεονγ,τιχ&ϋ
πνεύαατος, αποκτώσι πολλούς φί¬
λους, επ! τΫ,ς περιουσίας τΓ>ν όπο'ων
όμως οεν ε/ουν αγαθί,ν έττίορασιν.
Έρασται
oàwv
των σωματικών ασκή¬
σεων και όλων των αθλητικών παι¬
γνίων, καθίστανται οεξκότατοι όπου
αν ΙπιδοΟώιι, καί είς κυνήγιον και
εί? ποογ,λασίαν και ε.ς ίππευτικήν
και είς όπλασκίαν. Δίκαιοι, πιστοί,
σταθεροί, κοινωνικώτατοι, φίλεργοι,
φιλότιμοι είς άκρον. — Αί γυναίκες
ανήσυ/οι το πνεϋαχ και αεικίνητοι,
άγαπώσι την εργασίαν και τα τα-
ξείδια. 'Κκ φύσεως ευλαβείς, είνε
ΰπονρεωτικαΐ τους τρόπους και αγα-
θώταται την καροίαν. Κατά το 19ον
έτος τής ηλικίας πιθανώτατα 6α
συζευ^Οώσι, χαΐ ό γαυ.ος αυτών θα
είνε ευτυχής. Τα προσόντα αυτών
αναδεικνυόμενα ετι υ-ϊλλον κατά
τον οίκογενειακόν βίον, θα κατα-
στήσωσιν αύτάς πρότυπα συζύγων
καΐ έ
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΏΝ
3 Λουκά
iç'
19-31.
10 Λουκά χ' 25—37.
17 Λουκά ι6' 16 -21.
24 Μοτκα
m'
18—27.
ΤΓΙ Ε Ι Ν Η
Ιΐολλάκις αιτία τής ψυ/ρότγ,το;
των ποδών δεν είνε άλλΥ| παρά
τα στενά υποδήματα Ιαποδ'.ζοντα
την κυκλοφορίαν του αίματος.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
Αποφεύγετε οίον δύνασθε το
κάρφωυ,α τοΰ τάπΥ|Τθς είς το ίζ
-j.-
τωυ.α. Θα μένγ) έκεΐ π5θσκο/λι,-
(χένγ, επί αήνας όλους αποθήκη
κονιορτού καί παντοειδίον ·/
lhco—
βίων Το ύγ;εινότεοον πρϊγυχ ν. α
μικροί τάπγ,τες ευκόλως άνατυρο-
αενοι καΐ τακτικώς χαθαριζόυ.ενο;.
ÛHMQÛES
ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ
Τό Νοέμβργ, και Δεκέμβργ,
φύτευε καταβολάοες.
Ή πούλια βασιλεύοντας
κι ό καλός γιωργος αποσπερνοντας
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
^Ιέγιστον αγαθόν το τ:ειθ3ΐρ-/£Τν ςα.-
νεται είς το καταπράττειν τα αγαθά.
Ξ ε ν ο φ ώ ν.
Μέγιστον επί τοίς καλλίττθ'.ς αθ/ον
ή
Tiu.r/
υ,ίγιστον γάρ δή τουτο των
ir.-
τός αγαθών. Αριστοτέλη;.
'Απ' άρετη;, αλλ' ού>. άπό χαχότη-
το; αί τΐυ,αί. Γ ο ρ γ ί ας.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Ό "Ηλιος είς τΟν Αίγόκεοων.
Άν-
^ve.
Ν.
jj,
ήμ.. ,
7.06
7 06
7.07
7.08
7.12
7.13
7.13
7.13
7.14
7J/I
7.14
7.15
7.|0
7.
II'
7.16
7.16
7.16
Ί.
4.42
''■44
4.44
42jf
13
14
15
16
17
18
19
46
f
20
46
46
447
Ί.47
4.46
4.49
7.164.56
7.16
7.1li
7.16
1
7.15
4.50
4.51
4.52
4.52
53
4-53
■ 54
■55
55

2?
23
24
25
26
49
f
27
28
29
30
3|
t
3
5
t
6
4 57İ
4-59
5-OOİf
5 01
5 03
10
11
12
Κυρ. Ναούμ του προφήτου
ρ
Τετ.
ή
ού προφήτου.
τής μεγαλομάρτυρος και 'Ιωάννου
χα! ήγιαβμένου. Αργία.
Λί 'Α
11*?. Νικολάου επισκ. Μύρων τής Λυκίας. 'Αργία.
Κυρ.
Ή
ρ ής

.
Μεδιολάνων.
ΰ όσιου.
ύλληψις τής Θεοπρομήτορος "Αννης Αργία-
'ϊ, Ερμογενους χαι Εύγράφου μαρτύρων,
ιήλ τοί Ετυλίτου.
Π έμ. Σπυρίδωνος τοο θϊυματουρν&ί;.
Π«ρ.
lİu(jT.,TioU
ν-; τ,ί... ..·... ...· -, .... -___
ρ
Σάξ
Κυρ'
Λευ·
Τ ' Λ ' » προφήτου και Μαρίνου μάρτυρος.
Ρ'.τ. Δανιήλ του προφήτου χαί τών τριών παίδων. Διο-
Τ "υΓ.'°« άΡν.'επ. Αίγ,'νης του |κ Ζαχΰνβου.
π - ^ΐζϊστιαΗυ, Ζωής
xai
τών συν αυτ&χ ααρτι;οων.
μάρτυρος.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Πα-,
Σάξ
Κυρ'
καΐ Ιγνατ'-ου
ΤΡ'τ." Π »ο.
^ϊρτυρος.
;5 μάρτυρος τής ραρυακολυτρι'ας,
Ρήτγι 2έ^α μαρτύρων.
·ΐν>τ'
-u*9^-
τώλ'Χριστ·υγέννο)ν κα! ϋύγενίας τής δσ.
Ίτ,01'"α
ffïflta
Γ1ίΝΝΙΙΪ1^ του Κυρίου ημών
T,or..,
.
XpiOï0j.
Αργ,;α τριήμερος κα; κατάλυσις
■J£/P' T'i5
παραμονής τυν βεοφανείων.
τής Οεοτόχου καί Ευθυμίου ίερομ.
άνου και πρωτομάρτυρος και
Πέυ.
Παρ,'
« ί
Σάδ
Κυ'
ρρπ
έν
Ntnou.T|8£,'?
Ιί,,-' Τ-
ay
' "">μ»ι«ια καεντων ΰισαυριων μαρτ.
Κ"Ρ. Των έν Βηθλεέμ άναφεθέντων 14,000 νηπίων.
ν Τ'
«""i"'"
?'ς ''6Ρ°^τυρος. ^
Ρ'·Τ. ΜίΑίνηί οσί'ας κα> α7υ(;5&σ,ς τ(3ν χρι(ϊτουγέννων.

65
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
8 Πανσέληνος 5 ώρ. 41 λ. τ. μ.
15 Τελ. Τέταοτ. 1 ώρ. 44 λ. μ. μ
21 >Τ. ϊελήνη 7 ώρ. 39 λ. μι. μ.
29 Πρ- Τέταοτ. 11 ώρ. 21 λ. τ:, μ.
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Αιγόκερως. — Άμάί&ιια ή τού
j
ιός τροφός
i'
/ένιτο άατίριΰμας βνμ-
βοΙοΛΟΐών την αβονλίαν. — Άνηρ
υπο τό ζώδιον ιοί Αιγόκερω γεννώ¬
μενο; ί/ει πιθανήν την επιτυχίαν
είς το πολιτικόν στάδιον. Θα γείντ·,
βουλευτής, υπουργό;, ϊσοί; και τι
πλέον . . . Άλλ' απειλείται συνενώ;
υπό βίαιων καταπτώσεων και άπο-
τομων δυσμενειών τής τύ/ης. Είνε
φιλόδοξος είς άκρον, ελαφρός έν πολ¬
λοί; και επιρρεπής είς συζητήβεις
•άχι 'έριδας
Sı'
άσηαάντους αιτία;.
Ή πεποίθησις ήν τρέφει προς εαυ¬
τόν δεν
lyEi
όρια. Μολονότι άγαπα
την εργασίαν, δέν άπαςιοΐ ό'μω; χα>.
την φοίτησιν εις αμφιβόλου ηθικής
κέντρα" το σοβαρόν υφο; του είνε
•'•χτζ το πλείστον έπιτήδευσις καΐ
ύ^όκρισΐς- κατά βάθος είνε φίλος
τής τέρψεως και τής ευθυμίας θια-
ιώτΤ|;· "Εχει συνήθως κεφαλήν μι¬
κράν, βλέμιι» ασταθές και οφθαλ¬
μούς βυθισμένους υπό τα τόςα των
οφρύων. — Ή γννή> εύπλαστος το
σ5αα, ζωηρά, ελαφρά, δειλή έν
r/j
πρώτγ1, νεότητι και τολαγ,ρα κατό¬
πιν. Φ'-λ-η τοϋ θορύβου, των κακο¬
λογιών, τή; πολιτική; τύρβη; καί
των τιμών. Ζηλότυπος καίπερ ύπο-
κΐινουένγ; ΤΛ,ν άδ'.άφορον. Θα ζν,σν·,
έ-ϊ Ί.Ί./.ΖΊ. έτη.
1
Λουκά
τη
35-43.
8
Αοΐίκα
αγ'
10—17.
15
Αουκα
ιδ'
16-24.
22
Ματθαίου
α'
1-25.
29
Ματθαίον
6'
13—23.
Τ Γ Ι Ε Ι Ν Η
Το ρύζι καβουρδισμένον, άλεσμέ-
νον και βρασαένον όπως ό καφές
είνε δραστικώτατον κατά τής διάρ¬
ροιας.
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ
'Εάν εισέλθη είς το αυτί σας μι¬
κρόν ζωίφιον, ήαπορεΐτε ν' απαλ-
λαγήτε έξ αυτού κατά τον εξής τρό¬
πον : κλίνετε την κεφαλήν πρός χά
αντίθετον υ,έρο; καί κάποιος σας στά¬
ζει ολίγον ελαιον εντός. Δια τούτου
πνίγεται τί) ζωϋφιον και πίπτει μό¬
νον του μετ' ολίγον.
ûh:.:û:e:
μηνολοπον
Γύρω γύρω του Χριστοί!
ή κορφή του /ειμωνιου.
Κ
Χειμωνιάτικη γέννα
καλοκαιρινή χαρά.
Ή
Bapëaaa
βαρξαρΐζει
και ό ϊάοβας σαβανώνει
κι' ό Νικόλας περιχύνει.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
Μάλλον
à-oSÉ/oj
οιχαίαν
reviav 5j
ελουτον
àiS'.xciv. Iîoz
ρ ά τη ς.
Πάντων χτηαάτων κοάτιστον φίλος
ήΐ και αγαθό:. Ξίνοφών.
ΑΝΑΚΤΟΡΑ —ΛΕΚΕΛΕΙΑ
ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΙΔΙΩΤΑΙ
ΖΛεν υπάρχει ίσως Έλλην ελεύθερος η δοϋλος μακράν τ, πλη-
σίον ΐΐΛών, ό οποίος να μη γνωρίζη έκ φωτογραφίας ε"στω η άλλης
οιασδήποτε εικόνος τον Βασιλέα του.
Κϊί άγαποϋν οί Έλληνες τόν "Ανακτά των—οχι τόν άγα-
π:ϋν, τόν λατρεύουν. Διά τέ έ"θνος το όνομα τοϋ Βασιλέως είναι
ή έκπροσώπησις της πατρίδος. Οί δοϋλοι αδελφοί ιδία συγχέουν
ακόμη, δεν ήαπΐροϋν να κάμουν διάκρισιν μεταζύ τοϋ Γεωργίου
και της 'Ελλάδος, της 'Ελλάδος και τοϋ Γεωργίου.
Έτύχετε ποτέ οί άναγινώσκ,οντες τάς γραμμάς ταύτας είς την
εκκλησίαν και τοϋ μικρότερου, τοϋ όλιγανθρωποτέρου χωρίου, καθ '
ην ώραν «ίς την λειτουργίαν μνημονίύη ό ιερεύς τοΰ ονόματος τΐϋ
Βασιλέως και της Βασιλικής Οικογενείας ; 'Ηχούσατε το μ,υνΐΐν
εκείνο 'Λμήν το έκφεϋγΐν όχι τοϋ στόματος άλλα της καρδίας
κατ ' ΐύθεϊαν απάντων των έ*κ.λησιαζΐ(ΛΕνων ; Διεκρίνατε τέ ρίγος
της σιγκινήσεως τέ διατρεχον τέ σώμα ολόκληρον, τέ άνορθ;ϋν
67
•τας τρίχας των ; Είναι Εν των μυρίων παρχδειγι/.άτων, τα όποια.
ηδύνατο τις να φέργι πρός απόδειξιν τις θερμής, της άδολου αγά¬
πης, την όποιαν ό Έλλην αισθάνεται διά τον Βασιλέα κχί τόν
Βασιλικόν αύτοϋ Οίκον.
ΙΙώς Ότι ο|-(.ως αύτάς ό Βασιλεύς ; Πώς ό 'ιδιώτης-Βασιλεύς, ό
σύζυγος, ό πατήρ διέρχεται τας ώρας του, τάς ώρας όσας δέν άφιε-
ροί" είς την επίβλεψιν της διοικήσεως τοϋ κράτους του ; 'Υπο τίνων
it
ερικυκλοϋται ; Τί διαβάζει, τί 5χι, είς τί αρέσκεται, είς τί δεν
αρέσκεται ;
Αυτό είναι τό περίεργον απόρρητον διά τού; πολλούς, τους κοι¬
νού: των θνητών, τους μακράν ζώντας όσον και τους πλησίον" και
τοϋ απορρήτου την κατά το ενόν αποκαλύψιν σκοποϋσιν αί ολίγαι
αύται σελίδες. Άδιακρισίχ θα είπήτε" τό παραδεχόμεθα· άνευ-
λάβεια. πρός τό πρόσωπον τοϋ Βασιλέως' δεν νομίζομεν. Ό,τιοΐ-
ποτε έν τούτοις και άν είναι, ώς κινοϋν την περιέργειαν υπάγεται
είς την δικαιοδοσίαν της δημοσιογραφικής άκριτοθυμίας.—Ν. Β.
Της «έλχφρας δημοσιογραφίας», τοϋ ρεπορτάζ, κχτα την διάκρισιν,
ην εσχάτως ηθέλησε να κάμη μίχ Αθηναϊκή εφημερίς πχρχτη-
ρήσασα μετά πικρίας, ότι ό «πευθην μικρόν ακόμη και άποκτιν-
τόν άρθρογράφον» που ό Θεός νά μη το δώση !
1
Άρχίζοι/.εν από την εξοχήν, 5ιν προτιμάτε, διά να ίδωμεν την
Μεγαλειότητα του περισσότερον
négligé'
από την Δεκίλειαν, τό
θαυμάσιον, τό ποιητΓ/.ώτα,τον Τα,τόι, τό πρό εΐκ,οσιτετρχετία; πω-
ληθεν είς τόν Βασιλέα άπό τόν στρατηγόν Σ. Σοϋτσον.
Δεν ήξεΰρω άν υπάρχουν όχι είς την Ελλάδα, είς τόν κόσμον
όλον έξιχικ,αι επαύλεις πολλαί παρόμοια^.
'Εκείνο τό όποιον γνωρίζω είναι ότι άν επεχείρουν να περιγράψω
της θέσεως την φυσικην κχλλονην, θα μοί ήτο πολύ στενός ό χώρος
ολοκλήρου της «Νέχς Ελλάδος». Είναι μ,ί* υπερμεγέθης άνθίδέ-
68
σι/.η με πολλην, παρά πολλών πρασινάδα, εν* γϋρβν κνθη έπειτα,
και
si;
τό μέσον ασπροκόκκινο τριαντάφυλλο, το παλάτι, κτισμε-
vsv
κατά τόν ρωσσικόν ρυθμόν. 'Εκεί ή Βασιλική Οικογένεια, οιερ-
χεται τακτικά κατ' έ'τος τους τέσσαρας μήνας τοϋ θέρους. Έκ,εΐ
ό Βασιλεύς των 'Ελλήνων λησμονεί όσον περισσότερον τοϋ είναι
ουνατόν τα βάρη και τας υποχρεώσεις τοϋ Στέμματος, άφίνων
κατά μΕρος τας φορτικά; εθιμοτυπίας της Αυλή; διά να ζήση ως
απλούς άνθρωπος, ώ; ιδιώτης, ώς εΰπορΐς κτηματίας. Και πολύ
εύπορος μα την αληθειαν. 'Εκείνο τό όποιον επεκράτησε να λέγε¬
ται Έδεμ δεν ειμπορεί, φρονώ, να εύρη πιστοτέραν έκ-προσώπησιν·
άπό την επαυλιν της Δεκέλειας. Τα άγα,θά τοϋ 'Αβραάμ ό'λχ Ι*εΐ
ίίνχι και έν μεγάλη μάλιστα, άφθΐνία. Τα έκ της έπαύλεως ταύ¬
της ετήσια εισοδήματα της Μεγαλειότητας τ:υ υπερβαίνουν κατά
τινάς τας 125 χιλιάδας δραχμάς. Έν τούτοις ό'λα, σ/εδόν τα
έξΐδεύει, λέγουν, διά τόν επί τό εΰρωπχιχ-ώτερΐν καλλωπισμόν της
θαυαασίας ταύτης άγρΐικ,ίας, την όποιαν ιδιαζόντως άγχπ*.
— Και μόνον διά τους εξαίσιους οίνους της, όπως εις την αρχαιό¬
τητα διά τό οξος της, ή Δεκέλεια, αξίζει την τόσην αγάπην τΐϋ
Βασιλέως, ηκούσθη λέγων λευκοπώγων πολιτευτής εύτυχησας πλέον
η άπαξ να τιμηθνί δια βασιλικής προσκλήσεως είς γεϋμ« εν Δε-
κελεία.
Τόν περισσότερον χρόνον της ημέρας του έν Τατοιω ό Βασιλεύς
έξοδεύει είς περιπάτους πεζή η κ*ί ε"φιππος άν α τα κτήμα, τα του.
'Επισκοπεί μέ τό άγρυπνον μάτι του τα πάντα, έογάζεται πολύ
[αέ τον διευθυντήν των κτηαάτων του, αναπνέει μέσα είς τα δάση
Τό
favori
του όμως, ώ; και όλης της λοιπής Βασιλικής Οικο¬
γενείας είναι ή μα,γευτικωτάτη Κι&ύρα — τοποθεσία ονομάσθεισα,
ούτω έκ. παρακείμενης παλαιάς δεξαμενής
s
/οϋσης τό σχηαα τού
ΐί,ΐυσΐΛΐϋ τούτου οργάνου — είς την οποίαν οδηγεί αμαξιτό; δρόμο;
απίστευτου κάλλους, μία συνεχής δενδροστοιχία άπό λεύκας κ,αί
περιπλοκαδας, μέ δάση πυκνά πυκνότατα και άπό τα δύο μέρη
69
κου ένα κομμάτι γαλάζιο ουρανό άτ: ' επάνω. Φαντασθήτε να δια¬
σχίζετε πρός το βράδυ τόν ορόμον αυτόν με
t
ό αάτι βυθισι/.ένον
είς την απόλαυσιν ό'λου αΰτοϋ τοϋ παραδείσου, ένω τα ώτά σας έν-
τρυφοϋν είς τόν ευχαριστηριον ΰμνον των πτηνών προς τόν Πλάστην!
Παρά την δεξαμενών αναβλύζει εκ τινος βράχου διαυγέστατον
χιονισμένον νερό, πλησίον δέ της πηγής υπάρχει είδος φυσικής εξέ¬
δρας, υπεράνω της οποίας συμπυκνωμένοι κλώνε; εμποδίζουν να
διείσδυση και μία. μόνη αδιάκριτος άκτίς φωτός. 'Εκεί
ci
Βασιλείς
•παίρνουν συχνά το πρόγευμα των, έκεΐ οί βασιλόπαιδί; τα λέγουν
με τους φίλους των.
Και μία άλλη τοποθεσία, απολαύει πολλής βασιλικής εύνοια:.
έκ
[J
-ερους της Βασιλίσσης μας 'ιδία. Είναι « 6 τάφος της Βασιλο¬
πούλας»·
oy
ι βεβαίως της 'Αλεξάνδρας, της λατρευτής Εκείνη:
Κόρης, ή όποίχ δίν άντέσνεν επί πολύ είς την στερησιν του γαλα-
νοϋ Έλληνικοϋ οΰρανοϋ, άλλ ' ενός άλλου τέκνου, της τρίτη; θυ-
γατρό; των Βασιλέων μας, τη; βασιλόπαιδο; Όλγας. Εγεννήθη
τόν Μάρτιον τοϋ 1880 και απέθανε τόν 'Οκτώβριον τοϋ αύτοϋ
έ'του;· ήλθε δηλ. και ά—ηλθε νωρί; κάν να προφθάσγι να 'ίδη.
ΙΙροσβλέπων τι; τόν τάφον τη; επικαλείται και ακουσίως τόν
θανατον. Ποτέ εί; την ζωήν μου δεν απήντησα ροιο.αντικώτερον
ανην.α. Πΐιητοϋ φαντασία αδύνατον να συλλαβή ίδανικωτέραν
αιωνίαν κατοικίαν.
Κείται Ιτ:Ί τη; κορυφή; λοφίσκου Είς αυτόν άγει άτρα—ός έν
ΐλέσω δχσου;'
i~
τοϋ ύψώαατος είναι επίπεδον 3 — 4 τετραγωνικών
μέτρων και έν τω ρ.έσω αύτοϋ κιγκλίδωμα αέ θύραν διά σύρτου κ7.ειο-
μένην, περιφράσσον τεμάχιον λευκότατου πεντελησίου μαρμάρου
τείνοντο; πρό; τό τετράγωνον με ΰψο; 70 — 75 εκατοστών τοϋ μέ¬
τρου. Οΰτε άγγελος κλαίοντες — τετριμμένη παράστασι; — 5·"τ£
στέφανοι γλυπτοί, οΰτε . . . οΰτε . . . οΰτε. Έ~ί τη; επιφανείας
τοϋ έν είδει κιβωτίου μαρμάρου με έζέχοντα γράμματα τό ίνομ,α
τϊίς βασιλοπούλα;, ~ότε εγεννήθη, πότε απέθανεν, και έν δίστινον
ι ι
70
ίκκλτ,σιχστικόν. Τίποτε άλλο. Τάς καυστικά; τού ήλιου ακτίνας
απομακρύνει τοϋ τάφου ύψίκορμο; πεύκη έξαπλοϋσα άνωθεν τΐύς
κλώνά; —ις· μακρόθεν
S'
έφορεύουσιν αυτόν, άλλοι δράκοντες φύ¬
λακες, ό καταπράσινα ντυμένος Πάρνης, ή Πεντέλη παρέκει άπε-
ύιλωμίνη ή ουστυχή;, σαν κόρη που της ε/.οψχν είς την αρρώστια.
τα [Λακρυά μαλλιά, -/.αί είς Τ0 βάθος πέραν δ'λευκοπώγων γέρων,
*> 'Υμηττός.
Asv
είνχ! καθόλου περιγραφή, είναι μόνον τοπογραφική άπλη
οηαείωσις,-,Σας αρέσει ό τάφος ;
Ιν-ς την Δεκίλ,ιαν οί Βασιλείς ευρίσκονται έν στενωτάτω
clxo-
γ=νειακω ·,',κλφ. Τα μλη της Βασιλιάς Οικογενείας, δ ί.ρεύ;
•ων Ανακτόρων, ε!ς §κ τών ύπα(7_σ.ών το~ Βασιλέως) συν7)θ|-
^τχτχ 6 απολαύων της
ÎSWT£pa;
Ι(1πιστ8σύνης τΛ »Ανακτος κ
Ι. Ι1αππαο-.αμχντόπουλο;, 0 και ώς μ«μμ^, κατά τέν ποιητίιν τΛ
«Ρω;Αηου)), είς τους ύ,τουργ,κους τοκετούς άπα τοΰ θανάτου του μα-
καριτου Καλλίνσκη χρησιμίύων| 8Ϊς ίχ τών τή Διχδ(ΐχβυ) η ρ_
γαλή επι των τιμών της Βασιλίσσης Κυρία και ή της -οιγκν,πίσ-
cr;
-οφια,. Αύτοι είναι 6λοι, πλην τοϋ κατωτέρου ' προσωπικού
και αυτού ελαχίστου αναλόγως.
Απλούστατα,, αί σχέσει;, άγροτικώτατος ό βίος της Δεκέλειας-
Τρώγουν όλοι μαζί, δηλούν, οιασ.εοάζουν, παίζουν το βοάου
παλ-.ν ομοϋ. '
Τον αυριανόν ευτυχή -υτ5ν βί;ν 8ιβχώκ|ι . ^^^ χχ. |γ
πούσια αυτού δ Άντιβασιλεύς Διά2οχος, ξίς ^ τρ1ς
TÎİ;
έβ3οααοος
^τερχομενος άπο πρωία; εί; 'Αθήνα;
Sl«
να συνεργασθή 'αετά
των υπευθύνων ύπου?γών ^ ω ^ν ^.^ ^ „- _
Επιστρεοε. οε πάλιν πρός τ0 έσ7:έρας. Δίά τάς χ. ,^
^χγ^ας τη; υπηρεσία; μεταξύ τών έν Αθήνας ανακτόρων και
της Δεκελ,α; ύπαρχε, τηλέφωνον. Έσχατο; ,άλ,στα
L
τοϋ
71
προοδευτικού τούτου υ.έσου τη; συγκοινωνίας υπεβλήθη ίίς τον Βα¬
σιλέα ή Ιπίσηυ.ος πχρχίτησις ενός υπουργείου και ή ανεπίσημος
ανακοίνωσις των μελών, τα όποϊχ θά απετέλουν το διάδοχον του.
'Εχρησιμοποιήθη, βλέπετε, κχί τουτο οία τας ανάγκας τής πο-
') ιτικής.
Και αία βασιλική ιδιότης της Δεκέλειας. Δύο νιλιάοες διακό¬
σια ογδοήκοντα πέντε έ"τη πριν περιέλθη είς την κατοχήν τοΰ Βχ-
βιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Α' κα,ταλαβών κχτφκησεν ΤΑγις
ό Βασιλεύς τη; Σπάρτης Ι—ί εννέα. δλ«. ετν), τα τελε^ταΐχ του
Πελΐπονννισιχκοϋ πολέαιυ (1413—1404), όπως έκ ταύτη; οραώ-
;ο.£ν:ς έπιτίθετχι -/.ατά των Αθηναίων.
Αί κυριώτερχι βχβιλικχί μΙοιμναι — όχι ολίγαι οε — αρχίζουν
Ιοίω; άπό τόν Όκτώβριον, οπότε δ'λχ τα μέλη της Οί/.ιγίνξίχς,
οπουδήποτε κχί άν εύρίσκωντχι, επιστρέφουν είς Αθήνας. Ό Βα¬
σιλεύς τότε πληρώνει εντόκως τους ολίγους αμέριμνους μήνα:, τους
όποιους διήλθεν έν ησυχία είτε είς Δεκέλειχν, είτε είς τα αγαπη¬
μένα του λουτρά τοϋ Αϊζ-Λε-Μπέν, είτε έν Δχνία παρά τώ
Ύψηλω Αύτοϋ Πατρι. Παρουσιάσεις τότε επί παρουσιάσεων, τυ-
πικότης κχί εθιμοτυπία, ύποοοχαί ξένων πρεσβευτών, επίσημα.
γεύαατα, παραστάσεις, παράπονα, ψηφίσματα συλλαλητηρίων
ενίοτε—προιον ευδοκιμήσαν αρκετά είς τον τόπον μας κατά τα
τελευταία ιδία ετη, — ή σύνοδος τής Βουλ.ής με τα παρεπόμενα
τη; και είς τό τέλος-τέλος ό Άνακτορ'./.ός "χορός τής α' τοϋ έ'τους !
Ό Ανώτατος "Αρχων επαναλαμβάνει τάς διακοπείσας έξεις
Του, ή Βασίλισσα τάς συνήθεις Αυτής έκ,ορομας ανά τα οιοί-
οορχ φιλανθρωπικά καταστήματα, τα πλείστα των οποίων, αν
υ.ή όλα, ευρίσκονται υπο την προστασίαν Αυτής και τοϋ Βασι¬
λέως, παρηγορούσα τού: πάσχοντας, ένθαρρύνουσα διά μ,ιάς γλυ¬
κείας Της λέξεως του; νοσο^τα;, όχι σπανίως κ,χθημΐνη παρά
7?
την κλίνην των, ένσταλάζουσα της παρηγοριάς τέ βαλσζμον εί;
τάς έκ της όούνης τηκομενας ψυχάς των.
Ό βασιλόπαις Γεώργιος, 6 γίγας πρίγκηψ £πω; τόν λέγουν, τό
θαλασσοπούλι, αρχίζει πάλιν με τα πλοΐά τίυ καί τάς |?γκσία;
τοϋ ναυστάθμου, επί των οποίων, σημειώσατε, εξακολουθεί έφο-
ρεύων και καθ ' δλην την διάρκειαν τοϋ θέρους, εκτός εάν ταξ'ει-
οευγ, είς τό εξωτερικόν. Τύπος άθλητοϋ, ζυγίζων βεβαίως οχι ολι¬
γώτερον των 90 οκάδων, είναι
-poeopsç,
έκ φυσικοϋ οικχιώιΐατος,
αθλητικών και π;2ηλατικών σωματείων, πΐ£ηλατεΐ οέ και'ό ίοιος
πολύ Εύμορφα. Τό ποοήλατον έξέμαθον εσχάτως και δλοι οί άλλο-.
χρίγκηπες, οΰοε «ϋ Διαοόχου οιυτοϋ εξαιρουμένου. Δούλος τ;ϋ
καθήχΐντΐς ό πρίγκηψ αντιπλοίαρχος μας οέν αγοράζει ποτέ του
τοις μετρητοίς οΰτε χονδρά λόγια ούτε βαρύηχχ ονόματα. Ζητεί
την άςίαν, την πραγματική αξίαν, την οποίαν και μόνην ίχτιμ?.
Δια τουτο τον καμαρώνουν /.αί τόν σέβονται όλοι, μ.γάλοι και
μικροί — μικροί πρό πάντων.
^ Έ-/, των^γ^,νιοών μας
b
βασιλόπαις Νικόλαος έπ-.σπα όλων
την προσοχήν οια της λεπτής καλλιτεννικωτάτης του φυσιογνω¬
μία?. Τοϋ αρέσει τό ώραΐ,ν, τό λεπτόν "τοϋ προκαλεί τόν θαυμα¬
σμόν. ΕχΕ1 πολλην κλίσιν είς τάς ωραίας -εχνας- ιχνογραφεί
II
κάλλιστα, και πλείσται ύδρογρα?ίαι του έαφαίνουσι δοκι,,ώτατον
τεχνιτην τοϋ χρωστηρος.
( Ό Διάδοχος, άναπληρών τόν απουσιάζοντα Βασιλέα καθ ' όλον
το θέρος, έπαναρρίπτεται είς τό σπουδαστήριόν του. Ίοιόοουθαο:
-τύπος ό μέλλων Βασιλεύς των Έλληνων. Έλληνικωτάτη'^ρίία
ιχν. .ην ευρωστίαν χαϊ ραδινότητα Ρώσσου, ..αί την φθ^ο.άθειαν
Γερμανού σοοοϋ. Λατρεύει την πρ,γκ
W*v
σύζυγον του και του;
ουο ^κρούς υιού; του έξίσ,υ μί τά βιβλ[α ^
,Q
χχ,
ολας_ σχεοον τα; Ευρωπαϊκά; γλώσσα;, μΛΐτί
Si ^
των Γερ¬
μανών, των Γάλλων, των Άγγλων και των Δανών τα στοατιω-
τικα συγγοάμαατα, έξ ών βρίθουσιν αί πλούσιαι ^ιβλιοθηκαί του.
Δέν παραμελεί έν τούτοις "/.αί την έλαφράν λεγοαένην φιλολογίαν,
προτίμα. δ[Λως αγγλικά κ,αί γερμανικά τοιούτου ποου; βιβλία. ά~ο
τα γαλλικά, έν αντιθέτει πρός τόν Βασιλέα. Πατερά, του, ενόντα
την αδυναμίαν να ακόλουθη κατά πόδα; την έν Γαλλία Ίοία σύγ¬
χρονον φιλολογικ,ήν κίνησιν. Ό Διάδοχο; πλην των Ελληνικών
εφημερίδων, τας όποιας άναγινώσκ,ει όλας σχεδόν, αρέσκεται πολύ
•είς τους Καιρούς του Λονδίνου, ένω ό Βασιλεύς προτιαί τόν Φι-
γοιρώ των Παρισίων -/.αί την Εφημερίδα των Σνζητήβεων, έκ
oc
των 'Ελληνικών την
İVe'av
'Ημέραν τη; Τεργέστης.
Περί της Βασιλίσσης δ,τι αν είπωμεν θα ήτο ολίγον. Είναι το
Ίδανι/,όν της γυναικός· το πρότυπον της αητρός- της Βασιλίσσης
τό ύ—όοειγμα. Διηνεκή έχασ/όλησιν έχει την Έλετ^οσύνην, την
παρηγορίαν των πασχόντων και την έπιμέλειαν της ανατροφή;
των μικρότερων τέκνων τη;, της βασιλόπαώος Μαρίας Ί&ία, οιότι
επί των ούο άλλων αρρένων, τΐϋ Άνορέου και Χριστόφορου έφι-
ρεύει ααλλον
b
Βασιλεύ;,
La belle Reine,
όπως ή Βασίλισσα
μ.ας έπωνοΐλάσθη, εξακολουθεί ούσα ωραία και αετα τό [χεγα.
ακόμη μαϋρον συννεφον τό επισκίασαν τόν ορίζοντα τη; ίύτυχοϋ;
Τη; ζωη;, τόν θάνατον τη; αεγάλη; Τη; Κόρης, την ό—οίαν
eıys
«ύντροφον και συναρωγόν εί; ολα; Τη; τα; καλάς —ράζει;.
Άπαξ τη; έβδοαχδο;, καθ'
cV
-άστην Πέμπτην, οί Βασιλεΐ;
γευματίζουν ε'.; τό άνάκ,τορον τού Διαδόχου, τό δε Σάββατον όλοι
μαζί εί; τα 'Ανάκτορα, ότε, κατά τα έ-'.δόρττιχ, ή Βασίλισσα ή ή
{ϊασιλόπαι; Μαρία άναγινώσ/.ουν συνήθω; τον «Ρωμηόν» τοϋ Σου:ή
είς ευήκοον.
ΕΙ; την Βασίλ'.σσχν άρεσκε·, -ο'/ύ ή ττοίησις. Ό αακ,αρίτη; Ά-
χιλλευ; Παράσχο; ήτο
si;
των αγαπητών τη; ποιητών διακεκρι-
μένην έν τίτ, βιβλιοθήκη τη; θέσιν κατέχουν και τα Λυρικά τοϋ
κ. Αγγέλου Βλκχου. Έκ, των ς,·νων, πλην των Ρώσσων Τουργέ-
ν.εφ ν.'Δ Τολστόη, έξ ΐσου κ,χί είς τόν Βασιλέα αγαπητών, άρέ-
cx.stxi
είς την ανάγνωσιν του Σίλλερ, τΐϋ Γκαίτε και τΐΰ Σαίξ¬
πηρ. Ό Λαμαρτίνου της αρέσει ώς ίστίρ'.κός. Έκ των Γάλλων
αυθιστοριογράφων ό Λουυ.ας "/.χι ό Μαλλώ, είς οε τον Βχσιλεα. ό
Ζολά, ό Δωοε κ,χί ό Μπουρζέ. Ή Βχσίλισβχ τ:χρχκ.ολου6£Ϊ την
κοινωνι.κ,ΐφιλολογικήν έν Ευρώπη κίνηιιν της «ΝΙχς Γυναικός», άν
και οεν ■πο'λυνοιτιιο.εύετ'αι τάς νεωτερκττικάς αύτη? θεωρίας, κχί
άνχγινώσκίΐ μεταξύ άλλων τα Ι'ργχ της Άγγλίθΐς κ. Έομονος.
Ή οηαΐσιογρχφικη άδιακρισίχ ητΜ.χτ3. έ'ως έοώ, υποχωρούσα,
και άκουσα, χρο των Ιοιαιτερων θαλάμων των Μεγαλειοτήτων των,
τους ό—οίους είχα. μ.=γάλην διάθεσιν να περιγράψω, Ι άν παρ ' δλχς
τα; προ*™χ-θεί^ς ά'ς κατεβχλιν όπως υ.η έπιτραπγϊ ή ε'ίσΐοος οέν
προσέ-Αϊ"
:sv
είς τέν γρανίτην τοϋ
non possumus.
ΚΐΡΙΕ
Υ. Γ. Ίοιχίτερΐν -χαρακτηριστικόν τ:ϋ Βασιλέως κατά τάς
υζΐυργικας κρίσεις — τάς παρατεινόμενα; πλέον της ήυ.έρχς Ιοία —
eïvxi ci
iv
τω άνακτΐρικω κηπω εκτενείς περίπατοι μετά τοϋ εύ-
νοουαένιυ του ύπασπιστΐϋ. Οί ρεπόρτερ των έφηαεοίοων &ς πρΐσ-
πχθήσουν να χρησιαΐπ:ιήσΐυν δια τό μέλλον τους πυχ.νιφύλλους
κλώνα; των πέριξ δένδοων.
j^
ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΓΝΩΜΑΙ
Όταν
ol
λαοί θα παύσωσι πιστεύοντες είς σωτήρας, τότε
ιχόνον θέλουσι σωθή.
Ό φιλόδοξος δι' 'ένα μόνον λόγον άγαπ» την πατρίδα του" διά να
α!>τήν.
Ή ά/.ηθινή έλευθίρία περιέχεται είς τ* ολίγα ταύτα λόγια : «Άν-
0ρώ7:ων μηδενός μήτε τΰραννον μήτε δοϋλον εαυτόν κ,αθιστάναι.»
"O-ou i
λαός είνε απαθής, έ·/.εϊ αί κυβερνήσεις είνε διεφθαρυ-έναι.
®
Βαρέως νοσοϋσα
r.pir.u
νά θεωρήται ή κοινωνία εκείνη, οπού έκα¬
στος, άντ'ι νά φροντίζη νά κάμνη το
~/,?İ5Ç
του, σκέπτεται μόνον νά
κάμη τόν δρόμον τ:υ.

«Μή
-:/v7var/.a3ia^£T;
τ;!ς νόμους, ελεγεν άρ·/αϊ;ς Έλλην
csçbç
τ:ρ;ς τ:ύς Άθηναίιυ;, μό πΐλλαπλασιάζετε τους νόμους, άλλ' έν τ?5
■/.αροία σας ένθρονίσατ; την φιλονομίαν.»
Ύπόθαλπϊ την εί; τόν λαόν μετάΒοσιν τής μαθήσεως, διότι όσον
-λειότερον των κοινών μετέχει, τοσούτον αναγκαιότερος κρίνεται ό
φωτισμός α!)"ΰ.
Έν παντί ϊθνίΐ μόνη ή ευγενεστέρα αότοΰ μερίς κατέχεται υπο
ÈASjOÉpo)v
και πατριωτικών αισθημάτων και είνε πρόθυμος ΐίαςΪΓ,ποτε
θυσίας πρός πραγματοποίησιν αυτών νά προσενέγκη. Οί πολλοί όμως
έπιθυμΐϋΐΐν ησυχίαν και τάξιν, και μόνη των ευχή είνε, αί θϋσίαι ας
ύ-;χρεΐϋντα'. νά υφίστανται, νά ώσιν ίσον τί δυνατόν ΐλιγώτεραι.
ΑΙ ΕΠΙ ΓΕΩΡΠΟΤ ΒΟΤΛΑΙ
Π Κ Ρ Ι Ο Δ Ο Σ Α'.
α'. 28 Μαίου 1865 — 5 'Ιανουαρίου 1866. Συνε¬
δριάσεις 102. Πρόεδρος Ε. Κεχαγιάς.
Σύνοδος Έκτακτος. 10 Ιανουαρίου 1866 — 22 'Ιανουαρίου 1866.
Συνεδριάσεις έννία. Πρόεδρος Ε. Κεχαγιάς.
Σύνοδος β'. 10 Δεκεμβρίου 1866 — 9 Απριλίου 1867. Συνε¬
δριάσεις 87. Πρόεδρος Λ Ι. Κρεστενίτης.
Σύνοδος γ'. 25 Σεπτεμβρίου 1867 — 21 Δεκεμβρίου 1867.
Συνεδριάσεις 54. Πρόεδρος Ι. Παζιμάδης.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β'.
Συνοδός α'. 25 'Απριλίου 1868 — 24 'Οκτωβρίου 1868. Συνε¬
δριάσεις 84. Πρόεδρος Δ Δρόσος.
Σύνοδος Έκτακτος. 8 Νοεμβρίου 1868—10 Δεκεμβρίου 1868.
Συνεδριάσεις 20. Πρόεδρος Δ. Δρόσος.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ Γ'.
Σύνοδος α'. 5 'Ιουνίου 1869 — 20 Νοεμβρίου 1869. Συνεδριά¬
σεις 79. Πρόεδρος Δ Χρ·/;(ττίδν:ς.
77
Συνοοος
11 Δ5κε;ο.βρίου 1870 — 26 Μαίου 1871. Συνεδριά¬
σεις 89. Πρόεδρος Κ. Λομβαρδός.
Συνοδός γ'. 18 'Οκτωβρίου 1871—27 Δεκεμβρίου 1871 Συνε¬
δριάσεις 11. Πρόεδρος Δ. Χατζϊσκος.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ Δ'.
Σύνοδος α'. 27 Μαρτίου 1872 — 21 'Ιουλίου 1872. Συνεδριά¬
σεις 41. Πρόεδρος Σ. Μίλιος.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ε'.
Σύνοδος χ'. 14 Φεβρουαρίου 1873 — 24 'Ιουλίου 1873. Συνε¬
δριάσεις 73. Πρόεδρος Ι. Ν. Δηλιγιάννης.
Σύνοδος β'. 30 "Ιανουαρίου 1874—26 Απριλίου 1874. Συνε¬
δριάσεις 33. Πρόεδρος Θ. Α. Ζαίμης.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Ç'
.
Σύνοδος α'. 25 'Ιουλίου 1874—2 Δεκεμβρίου 1874. Συνεδριά¬
σεις 40. Πρόεδρος Ι. Ζάρκ,ος.
Έκτακτος 5 Μαρτίου 1875 — 28 Μαρτίου 1875. Συνεδριάσεις
8. Πρόεδρος Σ. Κασιμάτης.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ζ'.
Σύνοδος α'. 11 Αυγούστου 1875 — 22 Δεκεμβρίου 1875. Συνε¬
δριάσεις 70. Πρόεδρος Θ. Α. Ζαίμης.
Σύνοδος β'. 20 Σεπτεμβρίου 1876 — 18 Μαρτίου 1877. Συνε¬
δριάσεις 101. Πρόεδρος θ. Α. Ζαίμης.
Έκτακτος 16 Μαίου 1877—30 Ιουνίου 1877. Συνεδριάσεις
35. Πρόεδρος Α. Αυγερινός.
Σύνοδος γ'. 18 Ό/.τωβρίου 1877 — 30 'Ιανουαρίου 1878. Συνε¬
δριάσεις 52. Πρόεδρος Α. Αυγερινός.
Συνοδός δ'. 31 'Ιουλίου 1878 — 9
v,.iuï'Jw
1878. Συνεδριά¬
σεις 60. ΙΙρόεδρος Σ Σωτν-ρο-οΛος.
Έκτακτος
5 'Ιουλίου 1879 — 14 'Ιουλίου 1879. Συνεδριάσεις
8. Πρόεδρος Ν. Παπαμιχαλόπουλος.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ Η'.
Σύνοδος α'. 20 "Οκτωβρίου 1879—17 'Απριλίου 1880. Συνε¬
δριάσεις 114. Πρόεδρος Σ. Σωτνιρόπουλος.
Σύνοδος β'. 9. 'Οκτωβρίου 1880—12 Μαρτίου 1881. Συν6-
δριά,σίΐ; 92. Πρόεδρος Α. Αυγερινός.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ Θ'.
Συνοδός α'. 18 'Ιανουαρίου 1882—19 'Ιουνίου 1882. Συνί-
δριάσΐΐς 100. Πρόεδρος Σ. Βαλαωρίτης.
Σύνοδος β'. 18 'Οκτωβρίου 1882—24 Μαρτίου 1883. Συνε¬
δριάσεις 87. Πρόεδρος Σ. Βχλαωρίττ,ς.
Συνοδός γ'. 27 'Οκτωβρίου 1883 — 24 Μαρτίου 1884. Συνε¬
δριάσεις 75. Πρόεδρος Π. Καλλιγάς.
Σύνοδος δ'. 25 'Οκτωβρίου 1884 — 11 Φεβρουαρίου 1885. Συνε¬
δριάσεις 51. Πρόεδρος Π. Καλλιγάς.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ Γ.
Σύνοδος α'. 9 Μαίου 1885 — 20 'Ιουνίου 1885. Συνεδριάσεις
31. Πρόεδρος Δ. Καλλΐφρονοίς.
Έκτακτος 11 'Οκτωβρίου 1885 — 5 Απριλίου 1886. Συνί-
δριάσεις 69. Πρόεδρος Α. Ρικάκιπς.
Σύνοδος β'. 7 Μαίου 1886 — 5 Νοεμβρίου 1886. Συνεδριάσεις
32. ΙΙρόεδρος Σ. Στεφανόπουλος.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΑ'.
Σύνοδος α'. 22 Ιανουαρίου 1887 — 22 Μαίου 1887. Συνεδριά¬
σεις 66. Πρόεδρος Α. Αυγερινός.
Σύνοδος β'. 24 'Οκτωβρίου 1887 — 17 Δεκεμβρίου 1887. Συνε¬
δριάσεις 41. Πρόεδρος Α. Αυγερινός.
79
Σύνοδος γ'. 15 'Οκτωβρίου 1888-9 Φιβρουαρίου 1889. Συνε¬
δριάσεις 78. Πρόεδρος Α. Αυγερινός.
Έκτακτος 27 Φεβρουαρίου 1889 — 4 Απριλίου 1889. Συνε¬
δριάσεις 27. Πρόεδρος Α. Αυγερινός.
Σύνοδος δ'. 9 'Οκτωβρίου 1889. —19 Φεβρουαρίου 1890. Συνε¬
δριάσεις 65. Πρόεδρος Α. Αυγερινός.
Έκτακτος 22 Φεβρουαρίου 1890 — 1 Ιουνίου 1890. Συνεδρία -
σεις 58. Ιΐρόεδρος Α. Αυγερινός.
11 Ε ΡΙΟ Δ Ο Σ
IB'.
Σύνοδος α'. 29 Ό/.τωβρίου 1890—16 Απριλίου 1891. Συνί-
δριάσί1.; 7 2. Πρόεδρος Κ. Κωνστχντόπουλος.
Σύνοδος β'. 28 'Οκτωβρίου 1891 — 12 Μαρτίου 1892. Συνε¬
δριάσεις 38. Πρόεδρος Ν. Γεωργιάδης.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ
II".
Σύνοδος α'. 25 Μαίου 1892—19 'Οκτωβρίου 1892. Συνεδριά¬
σεις 52. Πρόεδρος Β. Βουδούρης.
Σύνοδος β'. 29 'Οκτωβρίου 1892 — 28 Απριλίου 1893. Συνε¬
δριάσεις 66. Πρόεδρος Β. Βουδούρης.
Σύνοδος γ'. 27 'Οκτωβρίου 1893—18 Μαρτίου 1894. Συνε¬
δριάσεις 79. Πρόεδρος Β. Βουδούρης.
Σύνοδος δ'. 27 'Οκτωβρίου 1894—20 Φεβρουαρίου 1895. Συνε¬
δριάσεις 50. Πρόεδρος Β. Βουδούρης.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΑ'.
Σύνοδος α'. 16 Μαίου 1895-19 'Ιουλίου 1895. Συνεδριάσεις
48. Πρόεδρος Α.
Zxiur,;.
80
ΒΟΥΛΕΥΤΑ! ΤΗΣ ΙΔ' ΠΕΡΙΟΔΟΥ
Άγυι&ς : Μιλτ. Δάλλας.
Αιγιαλείας : 'Ανδ. Πανα,γιωτό-
τταυλος, Κωνστ. Άση[θ.7.κό~ΐυλος.
ΑΙγίνης : Ν. Σμ,όλεν.τ;.
Αλμυροί) : Δημ. Οίκο^ομίοης.
"Ανδρου : Δημ. Καιρης, 'Επαμ.
'Εμπειρίκος, Κ. Νΐγρεπόντης.
"Αργούς : 'Ιωάν. Πετρίδης, Νικ.
Φχρ^ί.ακόπΐυλος, Σωτ. Δα,νόττιυλος.
"Αρτης : Χρ. Βότζαρης, Κων. Γ.
Καρα,πάνος, Σ. Βαρζέλης.
Άττιχης : Νικόλαος Λεβίοης, Κ.
Κολιάτσΐς, Δημ. Σκυλίτσης, Άθ.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Θ. ΖΑΪΜΗΣ Μΐυτζό-ουλος, Χ. Λ. Καλλιφρΐνας,
Αλεξ. Σ-Λουζες, 'Αλεξ. Σοϋτσος,
Δημ. Γ. 'Ράλλης, 'Αλεξ. Ψύλλας,
Κ. Άγγελόττΐυλί;, Γ. Τυ-άλοΐς Κοζάκης.
Βάλτου : Βλ. Βαλτινός, 'ΛΟ. "Ίσκο;.
Βόλου: Κωνστ. Τιπαλης, Χιλ. Σχινί.ς, Γεώργ. Φιλάρετος,
Νικ. Σταυ.χτΐίζοη;, 'Ιω. Γιχ,ννακότΐουλΐς.
Βονίτβης : Έ-. Μαυρΐ^.ι/.άτης, 'Επ. Σχκελλαρόπουλος.
Γορτυνίας : θεοδ. Π. Δηλιγιάννης, Περ. 'Αλεξάκης, Θεόδ-
Β. Δηλ'."'.κννη:, 'Ιω. Αντωνόπουλος,
II.
Λαμτ:ρινόπΐυ7.ος.
Γυ&είου : Χ
y
ρ. Τζ*νετακη;, Γ. Λ. Πετρίπιυλάκης.
ζ/οιιοκοΰ : 11:/ . Ζχρίΐί.ττχς.
Λωρίοος : Χ:. Μαστρα-ζ:, Γεώρν. Άνδρίτσου.
'Επιδαύρου Λιμηράς : Κων. ΥΙχ-ν.υχ/ν.'/ότ.ζΛ^ί, Π. 'Ρίτσος.
Προΐδρο; της Βουλής
'Eouioviôos
■ Άνορ. Β*σ-.Λεΐΐυ.
Envias
: Σ*. Τσιτσάρχς, Αψ. Χ.τ,ό^Αοί, Ατ,μ. Β«Λ-
π-.ώττ,ς, Μιχ. Ίατρί&ης.
Ζα***»*: 'Αλεξ. Τώαχ,, Κ. Α. ΒΛλτ«ς, Γ.
M.W.-
νό:, Διον. Μυλωνά:. _
•fflifcs
: "Άγγ. 1Ιετρχ7.ια?, Άνορ. Αέρινος, Γεωργ. Κρ«-
^τινί-τη:, Γ. ΠαπακυρΐΜΐόπουλίς, Α^μ. Αόγκας, Ιω. -ισινης.
©Tj/3ör
: Στίφ. Σκουλίύοτΐς, Γεώργ. Πετού-,;.
θήραβ : "Αρ.". Βχλέτα;, Νικ. Ν'^«*ός, Πέτρος Λελένοας.
Ί&άχης ■ Κωνστ. Πετχλας. ^
ΚαΧφ^ν : Άλίξ. θ. Ζοιί^,, Πχνχγ. 1*ψκ, θ.οο.
Ζοιίανι:, Λέων. Πετμεζ*;.
««π«κα5 : Γ.ώργ. Σιβ^νΙοΠΐ, Γ.*ννβ««* Γ*χ«.
α'αΛν: Ν«. Αχγρί;, Κω-, Φλίσσχ;, Ν. Σ^μχ;.
Ρ
>ν, Κίαων Βελλίν,ς, Ξ.νβτ. Τοχ^γχ^, Ι».
Kx,.^
Κ«0««.«: Ι- Σ-τ*ν-, "«. Λεβίντ,;, 'Λλεξ- Κ.τοστχ.-
λ;:, Ν. Χ*τζτ;ν'.κ5λτί:.
Xf'ag
: Γεώργιος Κόρ-α:.
Χ£οκύο«, : Ά7Λ. Άγί6--;, Κων-. Βχ—λάχ«, Ι». Σ.χος,
Ν« ΒχσΛακτ,, Άθ. Πχρχ^ιώ^, Γεώργιο; θ.'-*,;, Γεωρ.
^Χ: Α,,.
OU^.,
Α,,. Π.τ.13*, Π.
Z^«,
τ/ νν,Λ-ί-ν,'
'Vo
-.στ. Μεντζελό-ουλ'-ς.
Κωνστ. 2,Λ*ρ..ε.τη,, -1·?
Ty
„.._,;_,
jro«v«i«e:
Ν«όλ. Βχλσαυ,ά^ΐ, Ιω- Τ-,*'..*-
A-nue
Σβοοών-ς, "Αθως Ρωαάνο;.
'■
t'^tC^i^^,,
θ.
Hipp,
wieipoi/os:
Γεωργ.
Mxup^-/*^,,
-,
82
Λαρίββης : Δημ. Πιπινόπουλίς, Χασάν βέη Πετρεοην βέη:,
Φι> .
'I
Λεβαδείας : 'Ιω. Γεωργαντά:, 'Ιω. Λάππας.
Mvxadog
: Εύαγ. Τσαρλαμπας, Άγγ. Κα,λκάντ,ς.
Λοχρίδος : Β. Βασιλειάδης, 'Αθαν. Ευταξίας.
Μαντινείας : 'Ιω. Μαρκόπουλος, Άριστ. Σα/.ελλαρότ:ουλ:ς,
Φίλ. Βαρβογλϊΐς, Ν. Τριανταφυλ/Χάκις, Ηλ. Ζεγγελης.
Μεγαλοηόλεας : Λάμπρος Συνανιώτης, 'Ιω. Βΐύτςυνας.
Μεγαρίοος : Γ. Μαλέας, Γ. Νικ,ΐλαίοτ,ς.
Μίβολογγίου : Λέων. Δελγιγεώργ-ης, Μιλτ. Γουλιμτϊς.
Μεΰβήνης : Παν. Μερλόπουλις, Περ. Μπΐϋτος, Άλκ. Δελι-
γιάννης, Α. Καρατζάς.
Μήλον : Πετρ:ς Ταταράκ,γις, Γεώργ. Κουλούρας.
Νάξου : Όθων Μαύρος, Έλευθ. Μυκώνιος, Μιλτ. Βχρότσης.
Ναυπακτίας : Γεώρ. Σισαάντις, Γεώργ. ΙΙλα,τχνιώτνι;, 'Ιωαν.
Καναβός.
Ναυπλίας : Γ. Φαρμακόπουλος, Μιχ. ΓΙ. Ιατρός.
Ξηροχωρίον : Α. Πετσζλτ,ς.
Οιτύλου : Παύλος Ραζέλος, Άθ. Πιερράκος Μαυροαινάλτης,
Κυριακ. Μχυροα'./άλχ:.
'Ολυμπίας : Άσηα. Χρηο-τόττουλος, Χαράλ. Κανελλόπουλος,
ΙΙαν. Λαμ.πρ:ύλιας.
Πάλλης: Σπύρ. Τυ-ά>οο; Φΐρέσττις, Πετρΐς Τυπάλο:: Ξυοιά:.
Παξών : Θίόο. Βελλιανίττ);.
Παρναΰΰίοος : Άνάρ. Σιμοπουλος, Λ. Καρα,λίβαν::, Πανΐυργ.
Πανουργίας.
Πατρών : Ρ. ΓΙαπαοιαααντόπουλΐ;, Άχιλ. Γεροκωστόττουλίς,
'Ιω. Τσερτίοης, Χρ. Τσιν:;, Δτ,α. Βότσης, Πίνοαρςς 'Αντωνό¬
πουλος.
Πυλίας: Πχν. Σακ/.τ,ς, Δτιμ. Ε. Καλογερόπουλος, Νικ. Κα-
ρ χτ. αυλός.
83
Σάμης : 'Ιω. Βρυώνη:,
II. "Avvw;;
.Σκοπέλου : Νικ. Ατιαητρ'.αοτ,ς.
Σπιτβών: Γεώργ. Ν. Μπουμπούλα;, Άντ. Γΐυοΐ,ς.
Σνρον : ΆΟ. Λαοόττουλις, Ν. Βαφειαοάκης, Γ. Παγανέλτις.
Άλοίσιος Τόααν.
:
Ν. Δρόσος, Γ~γ· Μυιυρον.αρα:.
: Σωτ. Χα,τζνιγάκτ,ς, Νικ. Ταρμ—άζ·η;, Κων. Χχ-
τζτιπετρος, Θεόο. Κριεαάογις.
Τριφνλλίκς : Ευστ. Κοκκέβης, Ν. Γεωργακόζουλος, Σω-ΓΤ,ρ.
ΣωτΥ,ρότιουλος, Λτ,α. Καμαριώτης.
Τριχωνίας '■ Διον. Σταϊκός, Άριστ. Μάνεστις.
Τροιξηνίας Στ:. Δεϊμέζτι;.
Τνρνάβον : θεοί. ΑυαπρίτΥΐς, Ιω. ΙΙχτταοόττουλΐς.
"Τάρας : θεόο. Γκίκα.;, ΙΙα,ντελ. Γ/.ί/.ας, Νικ. Τσααχοός.
: Χριστ. Στεριαοη:.
: Νικ. Κίντογιαννης, Κόρα; Τράκας, Ν-.λ. Χχ-
τζΐσχος, Τρ. Σχινα;,
Ar,y..
Κρίτσας.
Χαλκιόοδ : Μ. Κα/.αρας, Γ. Άβερωο, Κ. Βχρχτάστ,;.
Ψαρών : Ά7-. Κανάρτ,;, 'Ιω. Κχναρτ,;.
Έν όλω [ίΐυλευταΐ 207.
ΥΠΟΥΡΓΟΙ
ΑΠΟ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Ι Ο 'Υπουργείον των
O'iacvcu-ijuuv
συνεστήθη κχτά τα υπό της
Βουλής τΐϋ "Αργΐυς νοαοθετηθΐντχ τω 1822. Πρώτος υπουργό:,
μινίβτρος, οιωρίσθη υπό του ΧΊμΐτελεβτΐϊΐΐϋ ό Πανοϋτσος Νοτα-
ρ£ί. Άπό οέ της ίορύσεω; τοϋ Έ/λτ,ν.Λΐν Βασιλείΐυ έγρΥΐυ.κτιια,ν
'Υπουργοί
et
έξης :
Α. Μαυροκορ2χτ;ς (3 Άπρ. 1833)—Ν. Θε5χαρτις(12 Ό/.τ
1833) —Κ. Λχσσάντ,ς (13 Φεβρ. 1836) —Ν. Μπότασης (1?
Άπρ. 1837) —Γ. Σπχν-.ΐλάκη; (23 Δ=/. 1837)—Γ. Τιββ»-
μενό; (4 Όλτ. 1839)—Ν. Σιλίβεργις (9 Νοε-Α. 1842) —Γ. Λ.
Ράλλης (27 Ν=εμ (;) 1842) —Δ Μχνσόλας (3 Σεπτ. 1843}
— Α. Μχυρ5Λοροάτ:ς (30 Μχρτ. 1844) —Ν. Γ. Μεταξάς (&
Αύγ. 1844) —Ζ Βα/βης (30 Ίουλ. 1845)—Ν. Πονηρόπ:υλ=ς
(14 Ίχν. 1846) —Ν. Κΐροιωτα^ης (5 Άπρ. 1847) —Β. Χρη-
βτακοπ;υλος (7 Μχρτ. 1848)—Τ Μαγγίνα; (25 Ίουν. 1848)
— Λ. Γ Βΐύ/γχρης (15 Ό/.τ. 1848) —Λ. Κρεστενίτη; (Π
ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ
Πρωθυπουργός κα
!
'YrOJ'.-i: ir.
-■''>' Ο!κονοα·.χών
86
■Απρ. 1849)—Ζ. Βαλβης (28 Ίουλ. 1849)—Π. Δεληγιάννης
(23 Ίουλ. 1850)—Δ. Χρηστίδης (4 Αύγ. 1850)—Κ. Προβε-
λεγγιο; (5 'Οκτ. 1853)—Α. Μαυροκορδάτος (16 Μαίου 1854)
— II.
Αργυρόπουλος (17 Ίουλ. 1854)—Λ. Κρεστενίτης (31
Μαίου 1855) — Ν. Σιλίβεργος (29 Σεπτ. 1855) — Α. Κοντό-
σταυλος (5 'Οκτ. 1855)—Α. Κουμουνδούρος (2 Ίουλ. 1856) —
Ε. Σίαος (21 Ιούν. I860)—Δ. Λεβίοης (26 Μαίου 1862) —
— II.
Βάρβςγλης (26 Ίουλ. 1862)—Τ. Μαγγίνας (11 "Οκτ.
1862) — Ε. Κεχαγιάς (8 Φεβρ. 1863)— Δ. Χαραλάμπης (13
Φεβρ. 1863)—Α. Κουαουνοοϋρος (27 Μάρτ. 1863)—Ε. Κεχα¬
γιάς (2 Ίουν. 1863)—Δ. Δρόσος (25 Ό*τ. 1863)-Δ. Χρη¬
στίδης (5 Μάρτ. 1864) —Ζ. Βάλβης (16 Άπρ. 1864) — Σ.
Σωτηρόπουλος (26 Ίουλ. 1864) — Α. Κουαουνδοΰρος ( 16 Μάρτ.
1865)—Δ. Χρηστίδτ,ς (20 'Οκτ. 1865) —Δ. Δρόσος (3
Nssu..
1865) —Σ. Σωττ,ρόπουλος (6 Νοεμ. 1865)—Δ. Χρηστίδης ( 13
Νΐεμ. 1865) —Σ. Σωτηρό-ουλος (28 Νοεί;.. 1865)—Π. Γιχννό-
χουλΐ; (26 Ίαν. 1866) —Δ. Χργιστίδνις (9 Ίουν. 1866) —Ε.
Κεχαγιάς (18 Δεκ. 1866) —Π. Γιαννόπουλος (20 Δεκ. 1867)
— Σ. Σίαος (25 Ίαν. 1868)—Α. Αυγερινός (25 Ίαν. 1869) —
Δ. Χρτ,στίδης (9 Ίουλ. 1870) —Σ. Σωτηρόπουλος (3 Δε/.. 1870)
— Θ. Δηλιγιάννης (28 Όκτ. 1871) — Ν. Παπαμιχαλόιτουλος
(25 Δεκ. 1871) —Δ. Χρηστίδης (8 Ίουλ. 1872)—Ν. Παπ*[Αΐ-
χχλόπΐυλος (9 Φεβρ. 1874)-Α. Πετμεζίς (27 Ά-. 1875) —
Σ. Σωτ-Λ?ό-'-υλ;ς (15 Όχ,τ. 1875) — Δ. Λεβίδης (26 Νοεμ.
1876) —Σ. Σωτηρόπουλος (1 Δεκ. 1876)— Δ. Λεβίοης (26·
Φεβρ. 1877)—Σ. Σωτηρόπουλος (19 Μαίου 1877) —Ε. Δελη-
γεώργης (26 Μαίίυ 1877) — Ν. Παπαμιχχλόπουλΐς (11 Ίαν.
1878) — Χ. Τρ.,κΐυπης (11 Όκτ. 1878) — θ. Δηλιγιάννης (26
Όκτ. 1878)—Χ. ΙΙχτταΐΑΐχαλόπΐυλος (8 Ίαν. 1880) —Χ. Τρι¬
κούπης ( 10 Μάρτ. 1880—"Σ. Σωτηρόπουλος (13 Όκτ. 1880)
Λ. Αθανασιάδης (4 Ίουν. 1881) —Π. Καλλιγάς (3 Μχρ. 1882)
87
— Θ. Δηλιγιάννης (19 "Απρ. 1885) —Α. Αυγερινός (27 Άπρ.
1886) —Χ. Τρικούπης (9 Μχίου 1886) —Κ. Κχραπανΐς (24
Οκτ. 1890) —θ. Δηλιγιάννης (26 Αύγ. 1891) —Κ. Κων-
σταντότΐουλος(18Φεβρ. 1892)—Σ. Δεΐμεζης (23 Φεβρ. 1892)
—Χ. Τρικούπης (10 ΊουνΙΐυ 1892)—Σ. Σωτηρόπουλος (3Μχίου
1893)—Χ. Τρικούπης (30 "Οκτ. 1893)—Θ. Κετσέας(12 Ίαν.
1895) — "Αγγ. Βλάχος (27 Μαίου 1895) — θ. Δηλιγιάννης
(31 Μχίου 1895).
ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Τ .
Α ΗΝ εσωτερικήν ο·.;ικησιν ενερ¬
γεί το επί των 'Εσωτερικών Υπουρ¬
γείον κα,τά τα κχνονιοΟέντχ υπό της
έν "Αργή Βουλής τοϋ 1822. Πρώ¬
τος
Mıvierçog
ήτοι υπουργός των
"Εσωτερικών υπό τοϋ Νΐαοτελ«στ·-
κοϋ διωρίσθη ό Ι. Κωλετης. Άτϊο
οέ ττ,ο ίορύσεω: τοϋ Ελληνικού Βα¬
σιλείου έγρηΐΑατισχν ύτουρ·':ί των
'Εσωτερικών οί έςτ,: :
Γ. Ψύλλχς (3 Απριλίου 1833)
—Ι. Κωλετης (12 'Οκτωβρίου 1833)—Δ. Μχνσόλχς (16 Φε-
βρουχρίΐυ 1836)—Α. Πολυζωίοης (12 Απριλίου 1837) —Γ.
Γλχράκης (29 Νοεμβρίου 1837) — Ν. θεο/χρης (20 Δεκεμβρίου
1839) —Α. Μχυροχ,ίρίϊτος (24 Ίουν. 1841)- Δ. Χρηστίοης
(10 Αύγ. 1841) —Ρ. ΙΙχλχαήοη; (3 Σεπτ. 1843) —Α. Λοντο;
(30 Μχρτ. 1844)—Ι. Κωλέτη; (6 Αύγ. 1844)—Ρ. Ιΐχλααη-
οης (5 Άπρ-.λ. 1847)—Λ. Κρεστενίτης (7 Μ7οτ. 1848)—Β.
ΚΥΡ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ
Υπουργός των Έσωτεριχών
88
Ρ3ΰ?5ς(25 Ίουν. 1848)—Α. Λόντο: (15 'Οκτ. 1848)-Γ.
Γλαρά*η;(13 Ίχν. 1849) —Δ Χργιστίο-ς (17 Άπρ. 1849)—
Λ. Κρεστενίτη;(28 Ίουλ. 1849)—Γ. ΝοτχρΧ; (12 Λ
s*.
1849)
— Δ. Μελετόπουλος (30 Άπρ. 1851) —Λ. Λχνόπουλος (4 Ί»ν.
1852) —Ρ. ΙΙχλααήοη; (10 Ίουν. 1852) —Ι. Άμβροο-ιάοης
(24 Φεβρ. 1853)—Ρ. Παλαβής ( 16 Μαίου 1854)—Α. Μχυ-
ροκΐροατΐς (31 Μαίου 1855).—Δ. Βούλγαρης (29 Σεπτ. 1855)
— Κ. ΙΙροβελέγγιος (13 Νβρ. 1857)—Ρ. Παλαμήοης (29 Μαίου
1859)—Α. Κουντουριώτης (12 Ίαν. I860) —Λ. Κρεστενίτης
(21 Ίΐυν. I860)—Ν. Π*-χλεξόττουλος(7Λεκ. I860)—Χ. Χρι-
στόττουλος ( 11 Μαίου 1861) —Ι. Κολοκοτρώνης (26 Μαίου 1862)
Θ. Ζαίμης (11 Όκτ. 1862)—Α. Λόντος (8 Φεβρ. 1863) —Α.
Αυγερινός (13 Φεβρ. 1863) — Γ. ΙΙετμεζας (27 Μάρτ. 1863)
Α. Λόντος (29 Άπρ. 1863)—Α. Πετμεζίς (2 Ίΐυν. 1863) —
Α. Βούλγαρης (25 Ό/,τ. 1863)-Θ. Ζχίαης (5 Μάρτ. 1864)
— Α. Αυγερινός ( 1 6 Άπρ. 1864)—Α. Κου;ο.ουνοοϋρος (26 Ίουλ.
1864) —Α. Χ. Αναργύρου (2 Μάρτ. 1865) — Κ. Λοαβάρίο;
(24 Σεπτ. 1865)—θ. Ζ*ι>η; (20 Ό*τ. 1865) —Λ. Βούλγα¬
ρης (3 Νοεμβρ. 1865) —Α. Κΐυαουνοοϋρΐ; (6 Νοεμβρ. 1865) —
θ. Ζχίμη;(13 Νοεαβρ. 1865) —Β. Νικολόπουλος (28 Χοεμβρ.
1865)-Κ. ΙΙρ'-βίΑε'γγΐΐΐ (26 Ίαν. 1866) -Β. Ροϋοος (24
Μαίου 1866) —Λ. Βούλγαρης (9 Ίουν. 1866) —Α. Κουαουνοοϋ-
ρος (18 Δεκ. 1866) — Ι. Μεσσηνεζης (20 Δεκ 1867)-Δ.
Βούλγαρης (25 Ίαν. 1868) —Θ. Ζαίμης (25 Ίαν. 1869) —Ε.
Δεληγεώργης (9 Ίουλ. 1870) —Λ. Κου;ο.ουν5ουρος (3 Δεκ.. 1870)
— θ. Ζαίμης (28 Ό*τ. 1871 ) — Β. Νικ,ολόπουλος (25 Δ£λ.
1871). — Ε. Δεληγεώργη;(8 Ίουλ. 1872)—Α. Βούλγαρης (9
Φ£βρ. 1874) —Χ. Τρικούπης (27 Άπρ. 1875) —Α. Κουμουν-
οοϋρος;15 Όκτ. 1875) —Ι. Δεληγιάννης (26 Νοεμβρ. 1876) —
Α. Κουμουνδούρος ^ 1 Αγλ. 1876)—Ε. Δεληγεώργης (26 Φεβρ.
1877) —Ν. Πχπααιχαλοττουλο: (19 Μαίου 1877) —Α. Κουμουν-
89
ίοΰρΐς (26 Μαίου 1877) —θ. Ζαίαης (21 Ό/.τ. 1878) — Α.
ΚουαουνοΌϋρος^θ Ό/.τ. 1 878) —Κ. Λΐμβάροος ( 10 Μχρτ. 1880)
— Ν. Παπαμιχαλόίϊίυλος (13 'Οκτ. 1880) —Χ. Τρι/.ΐύτ:η;(3
Μάρτ. 1882) —Ν. ΙΙχ-χ'Μχχλόττουλος ( 19 'Απρ. 1885) —Η.
Πατΐατ,λιόχουλος (27 Άπρ. 1886) —Κ. Λομβάροος (9 Μαίου
1886) —Χ. Τρικούπη; (27 Αύγ. 1888) — Σ. Δραγούμη; (2
Νοεμβρ. 1888) —Γ. θεοτόκτ,ς (30 Αύγ. 1890) —Θ. Δη/ ιγ-.αν-
Λ,νις (24 Ό/,τ. 1890)—Α. Ζαίμης (13 Αύγ. 1891) — Κ. Κων-
«τ*ντόπουλος(ΐ8Φεβρ. 1892)-Γ. βεο-τόκνις ( 1 0 Ίΐυνίιυ 1892)
— Δ. Ράλλη; (3 Μαίου 1893) — Ν
M-iu?ioV,
(30 Ό/.τωβρ.
1893) —Ν. Δελιγιάνντ,ς (12 Ίχν. 1895) —Ν. Μεταξά; (14
Ίαν. 1895) —Κυρία·/.. Μαυρομιχάλης (31 Μαίου 1895).
ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΚΟΥΖΕΣ
'YtcoudvO-
των
'Eçwrîçtxtûv
İV1
ΙΝΙΣΤΡΟΣ επί των εξωτερι¬
κών νπο^έβεων οιωοί^θτ, ό Φ. Νέ¬
γρης
V.7.-Ô.
τό 1822 υπό τοϋ Νΐ-
Υπουργοί

Sa
τω
ο'.'/.ων α~ο τη; ιοουτεως τού
Έλληνι/.οΰ Βασιλείου Ιγενοντ:
ci
Σ. Τρι/.ου-η;(3 Άκρ. 1833)—
Α. Μαυρο-ΛΐροΧτΐς (12 Ό/.τ. 1833)
— Ρίζϊς Νερουλός (31 Μαίου 1834)
— Ροΰο*ρτ (2 Φεβρ. 1837)—Κ. Ζω-
γρχοο: (8 Δό/.. 1837) —Α. Πά'.κο;
(16 Μαίου 1840) —Α. Μ*υρο«ροα-
τος(1ΟΦίβρ. 1841) —Λ.Χΐηστιίη;

90
(24 Ί'.υν 1841)—Ρίζος Νερουλός (10 Αύγ. 1841 )—Α. Μετα¬
ξάς (3 Σεπτ. 1843) —Σ. Τρικούπης (30 Μάρτ. 1844) —Ι. Κω-
λέτης (6 Αύγ. 1844) —Δ. Μανίλας (7 Μχρτ. 1848) —Κ. Θ.
Κολοκοτρώνης (25 Ίΐυν. 1848) —Α. Λόντΐς(13 Ίαν. 1849) —
Γ. Γλαράκης (Π Άπρ. 1849) —Α. Λόντος (12 Δεκ. 1849)—
II.
Δεληγιάννης (23 Ίουλ. 1850) —Α. Παικος (30 Άπρ. 1851)
— Π. 'Αργυρόπουλος (16 Μαίου 1854) — Α. Μαυροκορδάτος (17
Ίουλ. 1854)—Σ. Τρικούπης (29 Σεπτ. 1855)—Α. Ρ. Ραγκα¬
βής (14 Φεβρ. 1856) —Α. Κουμουνοουρος (29 Μαίου 1859)—Θ.
Ζαίυ-ης (12 Ίαν. I860) —Ν. Θεοχάρης (26 Μαίου 1862)-Ε.
'Ηλιόπουλος (11 Ίουν. 1862) — Α. Διαμαντόπουλος (11 'Οκτ.
1862) —Π. Καλλιγάς (8 Φεβρ. 1863) —Δ. Μαυροκορδάτος (13
Φεβρ. 1863) —θ. Δηλιγιάννης (27 Μάρτ. 1863) —Π. Καλλι¬
γάς (2 Ίουν. 1863) —Π. Δεληγιάννης (25 'Οκτ. 1863) —Θ.
Δηλιγιάννης (5 Μάρτ. 1864) —Π Καλλιγ*ς (16 Άπρ. 1864)
— Θ. Δηλιγιάννης (26 Ίουλ. 1864) —Α. Σ. Μ-ουντούρη; (2
Μαρτ 1865) — Βράιλας Άραένης (16 Μάρτ. 1865)-Ε. Λελη-
γεώργη; (20 Όλτ. 1865) —Χ. Χριστόπϊυλίς (3 Χοεμβρ. 1865*)
— Α. Κΐυαουνοοϋρΐς (6 Νοεμβρ. 1865) — Ε. Λίληγεώργης (13
Νοεμβρ. 1865-1. Βχλχσόπουλος (28 Νιεαβρ. 1865) —Σ.
Bac-
λχωοίτης (26 Ίαν. 1866) —Ε. Δεληγεώργης (9 Ίουν. 1866) —
Χ. Τρικούπης (18 Δεκ.. 1866) —Α. Μωραιτίνης (20 Δεκ. 1867)
— II.
Δεληγιάννη; (25 Ία,ν. 1868)—Θ. Δηλιγιάννης (25 Ία,ν.
1869) —Σ. Βαλαωρίτης (27 Δεκ. 1869) —Ε. Δεΐηγεώργη; (9
Ίιυλ. 1870)—Χ. Χριστόπουλο: (3 Δε-/.. 1870ί —W. Ζχίαης (28
'Οκτ. 1871) —Δ. Βούλγαρη; (25 Δεκ. 1871) —Ι. Σπηλιωτά-
κης (8 Ί:υλ. 1872)—Ε. Δεληγεώργης ( 17 "Οκτ. 1872) —Ι. Α.
Δίληγ'αννη; (9 Φεβρ. 1874) — Χ. Τρικούπης (27 Άπρ. 1875)
— Α. Κΐντόσταυλΐ; (15 Όκτ. 1875) — Ε. Δεληγεώργης (26
Χοεμβρ. 1876) —Α. Κΐντόσταυλος ( 1 Δεκ. 1876)—Ε. Δελη-
γεωο-,ν: ·26 Φεβ; 1877) —Α Κουμουνοούρίς (19 Μαίου 1877)
1
91
—Χ. Τρικούπη; (26 Μαίου 1877) —Η. Δηλιγιάννης (11 Ίχν.
1878) —Χ. Τρικούπης (10 Μάρτ. 1880)—Α. ΚουαουνΜύρο; (13
'Οκτ. 1880)—Χ. Τρικούπης (3 Μάρτ. 1882) —Θ. Δηλιγιάννης
(19 Άπρ. 1885)—Ε. Λουριώτη; (27 Άπρ. 1886) —Σ. Δρα¬
γούμης (9 Μαίου 1886)—Λ. Δεληγεώργη; (24 Ό/.τ. 1890) —
Λ. Μίλετόπουλο; (18 Φεβρ. 1892) —Σ. Δραγούμης (10 'Ιουνίου
1892)—Α. Κοντόσταυλος (3 Μαίου 1893)—Δ. Στεφάνου (30
Ό/.τωβρ. 1893) —Ν. Δελιγικννης (12 Ίχν. 1895)— Αλεξ.
Σκουζέ; (31 Μαίου 1895).
1
ΔΙ ΚΑΙ ΟΣΥΝ ΗΣ
1 α τοϋ 'Υπουργείου τη; Δικαιο¬
σύνη; ωρίσθησαν υπό της έν "Αργέ'.
Βουλή; τοΰ 1822 και υπουργό;, μι-
νίατρος, οιωρίσθη ο θ. Βλάση; υπό
του Νοιο.οτελεΐΐτικοΰ.
'Υπουργοί οέ άπο τη; ίορύσεως
του Έλληνικοϋ Βασιλείου εγένοντο
οί έξη; :
Γ. ΙΙρχίοης (3 Άπρ. 1833) —
Κ. Σ/ινα; (12 Όκτ. 1833)—Κ.
ΙΙρχίοτ,ς (8 Αύγ. 1834 ) — Ρίζες
Νερουλό; (13 Φεβρ. 1836) —Α.
ΠάΐΛος(12 Άπρ. 1837) —Λ. Με-
λα;(24 Ίουν. 1841 )—Γ. Α.Ράλ¬
λη; (10 Αυγούστου 1841)-Λ Μελά; (3 Σεπτεμβρίου 1843)
—Α. Λόντο;'(3ΟΜχρτ. 1844) —Σ. Τρικούπη; (27 Ίουλ. 1844)
ΦΙΛΙΠ. ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ
Υπουργός τ^ς Λ'./.αιοσύνης
— Ζ. Βάλβτ,; (6 Αύγ. 1844)—Λ. Κρεστενίττΐί (14 Ίαν. 1846)
— Κ. Θ. Κολοκοτρώνη; (5 Ά-ρ. 1847) — Λ. Κρΐττενίττ,ς (7
Μάρτ. 1848) —Γ. Ράλλη; (25 Ίουν. 1848)—Ι 'Αντωνόπουλο;
(17 Άπρ. 1849) —Ζ. Βάλβη; (ΐ2 Δοχ. 1849) —Α. Πάιχ,ο; (4
Αύγ. 1850)-Ι Δαμιανό; (30 Άπρ. 1 851 ) — Κ Πρ'.βίλέγγ.ιΐ;
(4 Ίαν. 1852) —Α Πάιχο; (10 Ίουν. 1852) —Σ. ΙΙτ,λικ-ας
(29 Αύγ. 1853)—ΓΙ. Καλλιγά; (16 Μαίου 1854)—Α. Λοντο;
(17 Ίουλ. 1854)—Π. Βάρβογλη; (31 Μαίου 1855)—Μ Ποτλ-7,;
(29 Σεπτ. 1855)—Μ. Σκαλιστήρη; (14 Φεβρ. 1856) —Γ.
Ράλλη; (13 Νοεα. 1857) —Ε. Ηλιόπουλο; (26 Μαίου 1862)—
Α. Κΐυαουνίοϋρο; (11 'Οκτωβρίου 1862) — Ζ. Βαλβης (8 Φε-
βοουαρίΐυ 1863) — Ι. Παπα,ζα,φειρό—ούλος ( 1 3 Φεβρουαρίου 1863)
— Ι. Παλαιολόγο; (27 Μάρτ. 1863) —Κ. Πλατή: (29 Άπρ.
1863)—Π. Μαυρομιχάλη; (2 Ίουν. 1863) —Α Διαμαντόπουλο;
(25 Ό*τ. 1863) —θ". Πέτρινο; (20 Φεβρ. 1864) —Α. Κουαουν-
οοϋρος (5 Μάρτ. 1864) —Ι. Παπαζαφειρόπουλο; ( 16 Άπρ.1864)
— Α. Λόντος (26 Ίουλ. 1864) — Α. Κουμουνδούρο; (2 Μάρτ.
1865)—Λ. Κρεστενίτη; (16 Μάρτ. 1865) —Π. Καλλιγά; (24
Σεπτ. 1865) —Ε. Δεληγεώργη; (20 Ό/.τ. 1865)—Ν. Παπα-
(3 Νοε-χ. 1865)-Π. Πετράκη; (6 Νοευ.. 1865)
χ
— Ε. Δεληγεώργη; (13 Νοεμ. 1865) — Β Ροϋφος (28
1865)—Τ. Φ. Τυχάλοο; (3 Φεβρ. 1866) —Ε. Δεληγ£ώργη; (9
Ίΐυν. 1866)— Α. Κϊυμουνοοΰρο; (18 Δεκ. 1866)— Κ. Λΐμ-
βάροος (24 Δεκ. 1866)—Α. Μωραιτίνη; (20 Δεκ. 1867) —Π.
Βάρβογλη; (25 Ίαν 1868) —Α. Πετσαλης (25 Ίαν. 1869)—
Ν. Λεώ-ουλος(9 Ί:υλ. 1870) —Α. Κοντόσταυλ'.; (3 Δεκ. 1 870)
— Ι. ΙΙαπαζαοεφόττουλο; (28 Όκτ. 1871)— Α. Μεταξάς (25
Λε*. 1871) —Α. Χρηστική; (8 Ί:υλ. 1872) — Π. Χαλκιό-ίυλος
(25 Δεκ.. 1872)—Β. Νικολόπουλ:; (9 Φ5βρ 1874)—Κ. Λίμ-
βάρο-.ς (27 Άτ:ρ. 1875)— Ι. Παπαζαοειρό-ουλο: (15 Όκτ.
1875) — Δ. Βΐυλΐϊΐώτη; (,26 Νΐεμ. 1876) —Α. Κ:υ;Λ;υνοΐϋρος
93
(1 Δε·/.. 1876) —Σ Αντωνόπουλο; (26 Φ5βρ. 1877)—Α. Κου-
μΐυνοΐϋοος (19 Μαίου 1877) —θ. Ζχίυ-νι; (26 Μαίου 1877)—Ν.
ΠαπαΐΑΐχαλόπουλος (Π Ίαν. 1878)—-Θ. Ζαίμης (21 'Οκτ.
1878)—Α. Κουμουνο5ϋ?5; (26 Όκ. 1878) —Ν. Βαλσαμακη;
(8 Ίαν. 1880)— Ά θ. Πετμεζ*ς(10 Μχρτ. 1880) —Σ. Σωτη-
ρόπουλο; (13 Όχ.τ. 1880) —Α. Ρικακη; (4 Ίουν. 1881)—Δ.
Ράλλη; (3 Μάρτ. 1882) —Σ. 'Αντωνόπουλος ( 1 9 Άπρ. 1885)
— Δ. Βάλβης (27 Άπρ. 1886) — Δ. Βουλπιώτη; (9 Μαίου
1886)—Άλ. Ζαίμης (24 'Οκτ. 1890) —Γ. Φιλάρετος (18 Φ5β.
1892) — Α. Σιαό-ουλος (10 'Ιουνίου 1892) — Σ. Σωτηρόπουλο;
(3 Μαίου 1893) —Δ. Στεφάνου (30 Όκτ. 1893) —Σ. 'Αρα¬
βαντινός (12 Ίαν. 1895) —Φ. Βάρβογλης (31 Μαίου 1895).
---------
S
---------
ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ
Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ
'Υπουργό; τή;
IlaıS
Ι 1ΡΏΤΟΣ μινίβτρος επι των
&(^ηαχεντιχ&ν διωρίσθη υπο του Νο-
(Λοτελεοτικοϋ τω 1822 ό
s-.c/.orro;
Άνορούοης 'Ιωσηφ. Ά-ό οέ τη; ίΐρύ-
(7εο>; τού Έλλΐπνικοϋ Βασιλείου εγέ¬
νοντο ϋ~ουργοι του ήνωαενου ύτουρ-
γείου Εκκλησιαστικών και Δημοσίας
Έκπαιοεύσεως οί έςης :
Σ Τρικούπης (3 Άπρ. 1833)—
Κ. Σχινας (12 Όκτ. 1833) —Ι.
Ρίζος (21 'Ιουλίου 1834) — Α.
Πολυζωίΐη; (12 Ά-ρ-.λίου 1837)
— Γ. Γλαρακης (29
Nosy..
1837)
— Ν. Θεοναρης ( 20
94
1839)—Σ. Βαλέτας (24 Ίουν. 1841)—Ι. Ρίζο; (10 Αύγ.
1841) —Μ. Σχ'.νκ; (3 Σεπτ. 1843)—Σ. Τρικούπης (30 Μάρτ.
1844) —Ι. Κωλέτη; (6 Αύγ. 1844) —Γ. Γλαρακη; (5 Ά-ρ.
1847) —Λ. Μανσόλας (7 Μάρτ. 1848) —Άντ. Μαυρομιχάλη;
(25 Ίουν. 1848) —Δ. Καλλιφρονα; { 15 Ό*τ. 1848) —Ν.
Χρυσόγελο; (12 Δεκ. 1849)—Π. Δεληγιάννη; (23 Ίουλ. 1849)
— Π. Βάρβογλη; (30 'Απρ. 1851) —Σ*. Βλάχος (4 Ίαν. 1852)
— Γ. Ψύλλα; (16 Μαίου 1854)—Π. 'Αργυρόπουλο; (31 Μαίου
1855) —Μ. Ιΐοτλή; (29 Σεπτ. 1855) —Χ. Χριστόπουλο; (5
Όκτ. 1855) —θ. Ζαίμη; (29 Μαίου 1859) —Λ. Χχτζϊσκο;
(26 Μαίου 1862) —Ε. Δεληγεώργη; και Β. Νικολόττουλος (11
Όλτ. 1862) —Διομ. Κυριακάς (8 Φίβρ 1863) —Κ. Ν. Λάσιο;
(13Φεβρ. 1863) —Δ. Καλλιορονας (27 Μάρτ. 1863) —Β. Νι-
κολόπουλο: (2 Ίουν. 1863)— Άθ Πετσαλη; (25 Ό/.τ. 1863)
— Α. Κΐυμευνοοϋρο; (5 Μάρτ. 1864) —Α. Λόντος (26 Ίουλ.
1864)—Κ. Λοαβάροος (16 Μάρτ. 1865) —Δ. Καλλ1??ονάς (20
Όκτ. 1865) —Α. Κουντουριώτη; (3 Νοε[Λ. 1865)—Κ. Λομ.-
€άροος (6 Νοεα. 1865) —Σ. 'Αντωνόπουλος (13 Νοεα. 1865)
—Κ. Δαρειώττ,ς (28 Χοεμ. 1865)—Β. Ροϋφο; (26 Ίαν. 1866)
— Σ. Άντωνιάοη; (24 Μαίου 1866)-Λ. Δρόσος (9 Ίουν.
1866)—Χ. Χριστόπουλο; (18 Δεκ. 1866) —Ι. Μεσσηνεζη; (20
Δεκ. 1867)—Α. Μαυρομιχάλη; (25 Ίαν. 1868) —Δ. Σαραβα;
(25 Ίαν. 1869) —Μ. 'Αντωνόπουλο; (9 Ίουλ. 1870) —Π. Πε¬
τράκη; (3 Λεκ. 1870)—Φ. Φίλωνο;(28 Όχ,τ. 1871) —Α. Νο¬
ταρά; (25 Δεκ. 1871)—Δ. Δρόσος (8 Ίουλ. 1872)—Α. Μαυ-
poKspoâTs;
(28 Ίουλ. 1872) —Δ. Καλλιορονά; (25 Δεκ. 1872Ν
— Ι. Βα,λασόπουλο; (9 Φεβρ. 1874)—Λ. Ράλλη; (27 Ά-ριλ-.ο,
1875)—Γ. Μίληση; (15 Όκτ. 1875) —θ. Κανακάρη; (26
Νοεα. 1876)—Γ Μίληση; (1 Λε*. 1876)—Θ. Κανακάρη; (26
Φίβρ. 1877)—Α. Νοταρά; (19 Μαίου 1877) — (-). Δηλιγιάννης
(11 Ίαν. 1878)— Ν. Μαυροκοροατο; (21 Ό/.τ. 1878)—Α.
Ι
95
Αυγερινός (26 Όκτ. 1878) —Ν. Μαυροκοροάτος (10 Μάρτ.
1880)—Ν. ΠαπαΐΑΐχαλόπΐυλος (13 "Οκτ. 1880)—Σ. Ρώαχς
(4 Ίουν. 1881) —Κ. Λομβάροος (3 Μάρτ. 1882) —Α. Ζυγο-
.Λαλας (19 Άπρ. 1885)—Α. Κοντογούρτ,ς (11 Όκτ. 1885)—
Μ. Βενιζέλος (27 Άπρ. 1886)—
II.
Μανέτας (9 Μαίου 1886)
— Γ. Θεοτόκης (15 Φεβρ. 1889) —θ. Κανακάκης (30 Αύγ.
1890)—Α. Γεροκωστότκυλϊς (24 Όκτ. 1890) —Κ. Πα-α;;.>.
χαλόπ5υλος(18Φεβρ. 1892) — Κ. Κοσσονακο; ( 10 Ιουνίου 1892)
— Άθ. Ευταξίας (3 Μαίου 1893) — Δ. Μ. Καλλιορονα: (30
Ό/.τ. 1893)—Αγ. Βλάχος (12 Ίαν. 1895) — Δ. Πετρίον;;
(31 Μαίου 1895).
ΣΤΡΑΤ ΙΩΤΙΚΩΝ
1 ΗΝ όλην οιοικησιν τίυ ττρχ-
του
îyv.
το έτι των Στρατιωτικών
'Υπουργείον, τοϋ όττοίου πρώτο; μι-
viezços
κατά το 1 822 οιωρκιθτ, ύ-ό
του Νίαοτελεστικοϋ ό Χότγις Μπό-
τσαρης. Άπο οέ ττ,ς ϊ5ρύσ£ω; τ:ϋ
Έλληνικοϋ Βασιλείου Υπουργοί έγέ-
νοντο οι εζτ,ς :
Σμάλτς (1 'Ιουνίου 1833) —Αε-
σονέρο; (Μαρτίου 1834)— Σαάλτ;
(10 "Ιουνίου 1835) — Χέςς (13
Φΐβρ. 1836) —Σμόλενιτζ (2 Φίβρ.
1837 — Σμάλτς (12 Άπρ. 1837)
— Α. Μεταξάς (10 Αύγ. 1841)
— Αλ. Βλχχότ::·//
s;
(29 Αύγ. 1841) —Α. Λίντο; (3 Σόπτ.
Ν. ΣΜΟΛΕΝΙΤΖ
Υπουργός των Στρατιωτικών
96
1843)
— II.
Γ. Ρόοτΐς (30 Μκρτ. 1844)—Κίτσος Τζαβέλας (&
Αύγ. 1844)—
II.
Γ.
Pooto;
(7 Μχρτ. 1848)—Άν. Μαυρομι¬
χάλης (15 Ό/.τ. 1848) —Κ. Τζαβέλας (17 Άπρ. 1849) —
Ι. Στάϊκΐς (12 Λε-/.. 1849) —Σ. Μήλιος (4 Αύγ. 1850)—Σ.
Σΐυτο-ΐς (29 Αύγ. 185,)- Λ. Καλλέργης (16 Μαίου 1854)—
ΣΐΑΟλενιτζ (29 Σεπτ. 1855) — Σ. ΜήλΊος (29 Μαίου 1859)—
Λ. Μαυρομιχάλης (11 Ό*τ. 1862) —Αρ. Μίχος (8 Φόβο. 1863)
— Σαόλεν..τζ(13 Φεβρ. 1863)—Δ. Μπότσαρης (27 Μάρτ.1863)
— Π Κορωναΐος (19Ίουν. 1863) —Ι. Κλίμακας (2 Ίουλ. 1863)
—Σμόλενιτζ (25 Ό/.τ. 1863) —Λ. Τριγγέτας (20 Φεβρ. 1864)

II.
Κορωναϊΐ; (5 Μάρτ. 1864) — Χ. Ζιμβρχκάκης (16 Άπρ.
1864)— Α. Καρνάλτς (26 Ίουλ. 1864) —Τρ. ΛαζαρΙτος (24
Σε-~. 1865)—Λ. Γρίβας (20 Όλτ. 1865)—Α. Καλλέργης (3
(Sifj..
1865) —Τρ.Άαζαρετΐς (6 Νΐεμ. 1865)—Α. Γρίβας
(13
Nosa.
1865) —Β. Σκαλτσοονίμΐς (28 Νοεα. 1865) — Β.
Πεταεζί; (26
'lav.
1866)-Άρ. Μίχ5ς(9
'Isuv.
1866) —Χ.
Ζιαβρακ-άχ-η; ( 1 Ί5υλ. 1866)—Δ. Βότσαρτ,ς (18 Αίκ. 1866)—
Σ. Μηλιος (20 Δεκ. 1867)— Σ. Σΐϋτσος (25 Ίαν. 1869) —
Σμόλενιτζ (17 Άπρ. 1869) —Χ. Ζ..αβρακά/.γ;ς (9 Ίουλ. 1870)
— Α. Κουαουνοΐϋρος (3 Αε*. 1870) —Σμόλενιτζ (2 Φεβο. 1871)
-Χ. Ζιμβρακάκης (28 'Οκτ. 1871)—Ι. Αρακος (25 Αεκ. 1871)
— Α. Γρίβας (1 Ίουλ. 1872) —Α. Τριγγετας (9 Φεβρ. 1874) —
Α. Γρίβας (27 Άπρ. 1875) —Π. Γενάτος (27 Άπρ. 1875)—
Σ. Κχρχισκάκτ,ς (15 Όκτ. 1875) — Σ. Πετμεζα; (26 Νοεμ.
1876) — Σ. Καρχΐίκχκγ,ς (1 Δεκ.. 1876)—Α. Μαυρομιχάλης (26·
Φεβρ. 1877) —Σ. Πετμεζας (19 Μαίου 1877) —Χ. Ζ-.μβρακάκνις
(26 Μαίου 1877) — Σ". Πετμεζ*; (11 Ίαν. 1878) — Γ. Μπού-
αττουλτ,ς (22 Ίουν. 1878) —Σ. Καρα-.σκά/.Υΐς (21 Όλτ. 1878)
— Γ. Μ-:νΛ-ουλης (26 Ό/.τ. 1878) — Α. Γρίβας (18 Αεκ.
1878} — Β. Βαλτινό; (10 Λ>. 1879) — Σ. Καραϊσκάκης (10
Μαΐτ. 1880) —Λ. Μαυρομιχάλης (13 Όκτ. 1880)—Β. Βαλ-
97
τινός (11 Άπρ. 1881) —Σ. Καραϊσκάκης (3 Μάρτ. 188-2) — Χ.
Τρικούπης (10 Μάρτ. 1883) —Λ. Μαυρομιχάλης (19 Άπρ. 1885)
— Β. Πετμεζας(27 Ά-ρ. 1886) —Χ. Τρικβύπης (9 Μαίου 1886)
— Ν. Τσαμαδός (30 Αύγ. 1890) — Θ. Δηλιγιάννης (24 Ό*τ.
1890) — Χ. Μαστραπά; (23 Φεβρ. 1892) — Ν. Τσα.μ.α2ό; (10
Ίουνίΐυ 1892) —Γ. Κόρ-α,ς (5 Μαίου 1893) —Χ. Τσαμχοός (30
Ό*τ. 1893) — Ι. Πατταοια.Λχντόπουλος (12 Ίχν. 1895) — Ν.
Σαόλενιτζ (31 Μαίου 1895).
Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ
KÂTA
ΤΟ 1895
Κατά τόν υπό τής Βουλής ψηφισθέντα προυπολογισμόν του 1895 ή
δύναμις τ;ΰ ελληνικού στρατού κατά το ένεστός έτος αποτελείται έκ
16,033 οπλιτών, 1872 αξιωματικών, 4,660 υπαξιωματικών και 657
μουσικών κατανεμομένων ώς εξής είς τα διάφορα σώματα :
Άζιωμ. Ύπαξ. Στρατ.
Mojt.
Ύκηρεσ. Ύπουργ. Στρατιωτικών 61 — — —
Μηχανικόν......... 101 318 760 33
Πυροβολικόν και Όπλοστάσιον . 221 608 1379 65
Ί—ιχέν.......... 96 297 720 36
Πεζικόν και ΐυίΤωνοι..... 873 2620 9600 513
Νοσοκόμοι......... 12 83 200 10
Γενικαί υπηρεσίαι...... 3 ΊΟ 8
Στρατιωτική έκπαίϊευσις ... 28 8
Χωροφυλακή....... 140 _^^8_
J374
·
Άθροισμα .... 1872 4660 16033
Ü57
Η ΠΡΟΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΙΝ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΤΗΣΙΑ ΔΑΠΑΝΗ
Κατά τον
-pcj
-ολογισμον τού 1895 ή ~ρος συντήρησιν
toİ
—ΐα-
τοΰ ετησία δαπάνη ανέρχεται είς ορα-χ. 15,358,230,12 κατ αν ε ;λ; λεν γ,
ώς έξη ς :
Δι' ύ-ηρεσίαν υπουργείου Στρατιωτικών . . Αρ. 198,980.—
Διά το μηχανικόν.......... » 535,000.—
Διά το πυροδίλικέν.......... » 1,095,000.—
Διά το ί-ζι/.όν............ » δΟΟ,ΟΟΟ —
Διά το πεζικίν . ■.......... » 4,200,000 —
Είς μ£ταΐ:ρά; .... Δρ^ 6^528,980 —
7
98
Έκ μεταφοράς . . . — ?·
Διά τΐυς νοσοκόμους......... »
Διά γενικάς υπηρεσίας......... "
Διά στρατιωτικήν εκπαίδευσιν...... »
Διά την χωροφυλακήν......... }>
Διά τροφάς, ΐματισμόν, ίπποφορβήν, οπλισμόν,
î
-πωνείαν κτ)............ »
Διά συντήρησιν οικοδομών, ενοίκια κτλ. ... »
Μετακομίσεις και όδΐΐπορίαι στρατού ... »
Νοσηλεϊαι............. "
ΊδιωτικαΙ υπηρεσίαι.......... »
Έξοδα γραφείων και καταστημάτων .... »
Στρατιωτική δικαιοσύνη........ »
Στρατιωτικαί άμοιβα'ι άνακατατασσομένων υπα¬
ξιωματικών ........... »
Διάφοροι άλλαι δαπάναι........ »
Άθροισμα .... Αρ.
ΝΑΥΤΙΚΩΝ
6,528,980.—
95,000.-
975,000.—
317,000.—
1,900,000.—
3,432,500.—
360,000.—
240,000.—
"360,000.—
35,000.—
100,000.—
80,000.—
200,000.—
734,750.12
15,358,230.12
Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ
Υπουργός τον
Nsu
1 Α ναυτικά οιηυθύνοντο υπο
τριρ-ελοϋς επιτροπής κα,τά τα νομ,ο-
θετ-ηθέντα υπό ττίς έν "Αργει Βου¬
λής του 1822. 'Από δε της ιδρύσεως
τοϋ Έλληνικοϋ Βασιλείου ύπΐυργεί
των Ναυτικών εγένοντο
ci
έξτίς :
Ι. Κωλέτης (3 "Απρ. 1833) —
Α. Μαυροκορδάτος (12 'Οκτωβρίου
1833) — Σαάλτς (10 Ίιυνιου 1835)
— Α. Κριεζΐίς (13 Φεβ?. 1836)
— Κ. Κχνάρτι; (3 Σεπτ. 1843)
— Α. Μαυροκορδάτος (30 Μαρτίου
1844) —Κ Κανάρτς (6 Αύγΐύιτου
1844) —Δ. Βούλγαρης (5 Άπρ.
1847) —Ρ. Κουντΐυριώτης (7 Μαρ¬
τίου 1848)—Κωνστ. Κχναρης (15
99
Χ)*τ. 1848)—Α. Κριεζης (12 Δεκ. 1849)-Κ. Κανάρης (16
Μαίου 1854)—Δ. Καλλέργης (21 Φεβρ. 1855)—Α. Ζυγομα-
λας (31 Μαίου 1855) —Α. Μιαούλης (29 Σεπτ. 1855)—Ν.
Μίξης (26 Μαίου 1862) —Δ. Καλλιφρονας (11 'Οκτ. 1862)--
Άρ. Μίχβς (8 Φεβρ. 1863)—Ν. Μπουντούρης ( 13 Φεβρ. 1863)
— Γ. Μπούμ,πουλης (2 Ίουν. 1863) — Α. Διαμαντόπουλος (25
Όκ,τ. 1863)— Α. Ροντήρης (20 Φεβρ. 1864) —Κ. Κανάρης
(5 Μάρτ. 1864) —Μ. Κανάρης (16 Άχρ. 1864)—Κ. Κανά¬
ρης (26 Ίουλ. 1864) —Δ. Μχουντούρης (2 Μάρτ. 1865) —Α.
Μαυρομιχάλης (20 'Οκτ. 1865) — Σ. 'Αντωνόπουλος (3 Νοεμ,βρ.
1865) — Τρ. Λαζαρέτος (6 Νοεμβρ. 1865)—Α. Μαυρομ-ι/άλης
(13 Νΐεαβρ. 1865) —Ν. Μπουντούρης (28 Νοεα. 1865) —Δ.
Σαχίνης'(26 Ίχν. 1866)— Δ. Δρόσος (9 Ίουν. 1866) —Κ.
Λομβάροος (18 Δεκ. 1866)—Δ. Γρίβας (24 Δεκ. 1866) -Δ.
Σαχτούρης (20 Δεκ. 1867) —Μ. Κανάρης (25 "Ιαν. 1868) —
Δ. Τριγγέτας (25 Ίαν. 1869)—Γ. Τομπάζης (27 Δεκ. 1869)
— Δ. Δρόσος (9 Ίουλ. 1870) —Π. Πετράκης (3 Δεκ. 1870) —
Α. Αυγερινός (28 'Οκτ. 1871) —Γ. Μπούαπουλης (25 Δεκ.
1871) — Δ. Δρόσος (8 Ίουλ. 1872) — Σ. Πετμεζας (25 Δε·/..
1872) —Δ. Τριγγέτας (9 Φεβρ. 1874)—
II.
Γενα,τας (27 Άπρ.
1875)—Ρ. Σέρβις (3 Ίΐυν. 1875) —Α. Αυγερινός (15 Όχτ.
1875) —Γερ. Ζωχιός (26 Νοεμ. 1876)— Γ. Μ-ούμτκυλτις ( 1
Δεκεμ. 1876)—Γ. Ζωχώς (26 Φεβρ. 1877)—Λ. Παλάσκας
(4 Μαίου 1877) —Γ. Μπαμπούλης (19 Μα,ίου 1877)—Κ. Κα¬
νάρης (26 Μχίου 1877) —Γ. Μπουμπιυλης (11 Ί*ν. 1878) —
Μ. Κχνάρης (21 Ό*τ. 1878) — Γ. Μποΰμπουλης (26 Ό/.τ.
1878) —Γ. Δ. Βούλγαρης (10 Μάρτ. 1880) —Γ. Μπούμπΐυλη;
(13 Ό*τ. 1880)—Γ. Ρΐϋφος (3 Μ*ρτ. 1882)—Ρ. Ρύμας (19
Άπρ. 1885) —Γ. Μ-ούμ,πουλης (11 Ό*τ. 1885)—Α. Μ-.αού-
1ης (27 Άπρ. 1886) —Γ. Θεοτόκης (9 Μαίου 1886) —Κ. Κου-
jA5uvooüpsç(24
Όκτ. 1890)—Κ. Σαχτούρης (18 Φεβρ. 1892) —
Σ. Σκουλού2ης (10 'Ιουνίου 1892) —Επ. Κριεζης (3 Μαίου 1893)
— Γ. Μπΐύμπουλης (30 Ό*τωβρ. 1893) —Δ. Κριεζης (12 Ίαν.
1895)—Ν. Λεβίοης (31
Mat'su
1895).
100
ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΜΑΣ
ΖΛεν θα έπιχειρησωμεν λεπτοαερώ; και έκτετααένως να περι-
γρχψωμεν τα τοϋ σηαερινοϋ πολεμικον Ναυτικού [θ.ας· το τοιούτον
έκοεύγί1. του σκοποϋ τοΰ παρόντος 'Ημερολογίου· τουναντίον έν μι¬
κρογραφία κχί οιά γενικών αόνον γραμυ.ών θα προσπαθήσαψ.εν να
δώσωμεν εις τους αναγνώστας τούτου μίαν γενικήν ίοέαν των πο-
λεαικών πλοίων, τοϋ Ναυστάθμου, των Ναυτικών Σχολών, της
Ναυτική; Στρατολογία; και τοΰ άριθμ,οϋ των 'Αξιωματικών και
των πληρωμάτων του Στόλου. Πας Έλλην δέον να γνωρίζη τα
■περί αΰτοϋ, οιότι αυτό κατά μέγα μέρος παρέσχεν ήαΐν την ανε¬
ξαρτησίαν και πρόκειται βεβαίως να
Spaçv)
είς προσεχείς του έθνους
ήαών κρισίαους ττεριιτάσεις. Ή μικρά Ελλάς μας εκείθεν ίοίως
πρέπει να αναμένη την οοζαν τη; κ,αί εκεί [ο.αλλον ι/.ετά ίο'.αζού-
σης χρΐσιχης χ.αί πεποιθήσεως ν'αποβλέπη. Δεν λεγομ,εν τουτο
οιότι
l'ycio
-εν την τΐ[ο.ην ν' άνηκωμεν εί; αυτό, άλλα οιότι τοΰτα
οιεκηρυζαν άπό των αρχαιοτάτων χρόνων
ci
μεγαλείτεροι «μ-
ορες και το άπεοειξαν τα ππΐυοαιότερχ γεγονότα, δμοιχ των
όπΐίων ολίγα δύναται ν'άναφέρη ή ιστορία, και τα όποια οι—
καίως πρΐύκάλεσαν και προκαλίΰσι τόν θαυαασαόν παντός τοϋ
πεπολιτισμ-ένου κόσαου. Ή ιστορία υ.£τα θχυμχσιχοϋ θά άναφέρνι
πάντοτε τάς νχυι/.ανίχ: της Σχλχαϊνος "/.αί τοϋ 'Αρτεμισίου, πρόσ-
οχτοι &ε είνε αί κατά θάλασσαν οαφνχ·. των ήαιθέων της 'Επανα¬
στάσεως. Έ/- παραλλήλου βεβαίως προ; τού; παλαιστάς τούτους
τη; θχ1) άσση; ίστανται οί τη; ζηρα; και παρά τό πλευρόν
~.cj
θε;ο,'.στοκ.λεου; και Εΰρυβ'.άοου υπάρχει ό Λεωνίοα; χ,αί ό Έ-αμ,ει-
νώνοας, όπως παρά τόν Καραισκάκην κ,αί Κολοκοτρώνην, ό Κανάρης
και ό Μιαΐϋ7.η;. Και οί άγώνε; αμφοτέρων είνε ίσοι και ή τιατ)
και Ζ'.χ του: ού' είνε ή αύτη.
Τοϋ Ναυτικοϋ υ.ας προίσναντο ευτυχώ; πάντοτε άνορες, οΐτινες
/.αί έκ κχθή/.οντο; και ές οΐκ,ογενειακη; πχραοόσεως, ένα είχον
σκοπόν, μίαν μέριυ.ναν, την ενίσχυσιν των ναυτικών τοϋ έ'θνου; ου-
νααεων και την οιοργάνωσιν άξιου.άχου ναυτικ,οϋ, όποιου πρό; τχ
των αεγίΐ7,ων κρχτών /.αί τα ενοοΕα όνο;ο.ατα των Μιαουλη, Κα¬
νάρη, Σαχτούρη, Μπουυ.πουλη, Τΐαπαζη ν.')τ., κλπ. οιεοίχοντο
101
άλληλα. Και σήμερον
îr·,
το Ναυτικόν ι.ι.'-. οιευθύνίτα·. πα: ' άνορός
φιλότιμου καί ρέκτου, τρέχοντος και -τούτου τον μύνιον πόθον να
κατορθώση ΐνα παρά τας ουσχερεις τού έθνους περιστάσεις, αφήση
ίχνη ευεργετικά της ύπουργείας του
Stat
της μεταρρυθμίσεως ή καταρ¬
γήσεως των κακώς κειμένων η των άποοειχθέντων ανωφελών ορ¬
γανισμών και οία τη; εισαγωγής νέων τοιούτων. Άπαν το ναυτικόν
μετά πολλών έλπίοων προσβλέπει πρό; τόν νυν 'Υπουργόν των Ναυ¬
τικών κ. Νικόλαον Λεβίοην, πολιτευτών και νομομαθή οιακεκρι-
μένον, έκ. τοϋ πεφωτισμένου ζήλου τοϋ όποιου πολλά αναμένει τό
■ημέτερον Ναυτικόν.
ΝΑΥΤΙΚΑ
IÛPYMATA
'Υπουργείον Ναυτικών. Ό προϋπολογισμός των έξόοων τοϋ
'Υπουργείου των Ναυτικών οιά τό έτος 1895 ανέρχεται είς 3ρ.
5,500,714.36. ΕΙ; τό 'Υπουργείον τουτο υπάγονται ~χ7Χ'. αί
ναυτικαι τοϋ κράτους αρχαί, οί άζιωαατικοί, τα πληρώματα "/.αί
οί υπάλληλοι τοϋ Ναυτικού.
Ναυτικόν Άπομαχικόν Ταμείον. Συσταθέν /.ατά τό έτος
1861 άναδιωργανώθη επί νέων όλως φάσεων κατά το έτος 1884
κ,αί εξακολουθεί λειτουργούν συμφώνως πρός τόν νόαον τούτον.
Διοικείται, υπό την εποπτείαν τοϋ Ύπουργΐϋ των Ναυτικών, υπό
τριμελούς επιτροπής Ιξ ανωτέρων άζιωιο.ατικών τοϋ Β. Ναυτικοϋ.
Διαρχες Ναυτοδικεχον. Έορα. τούτου ωρίσθη οιά Β. Δ>.α-
τάγ;ο.ατος ό ΙΙειραιεύς και οικάζει πάντα τα πληιο.ιο.ελην.ατα και
κακουργήματα τα &ιαπραττό;χενα υπό ναυτικών και των τούτοις
Ιζου.οΐ5υ[θ.ένων ώς και των επιβαινόντων Β. πλοίων ή ευρισκομένων
έν οηαοσίοις ναυτικοί; καταστήαάσι.
ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΣ
Ό Βασιλικό; ημών Ναύσταθμος κείται είς τό ένοότερον τοϋ
σ/ηματιζομενου λιμένος της νήσου Σαλαμίνος, έν τη γραθ'.κη όν¬
τως θέσει « Αράπη;», άπαντος τοϋ πρός τούτο χώρου •χορηγηθέν¬
τος υπό τοϋ οημοτικοϋ συμβουλίου Σαλαμίνος. Τη προτάσει τρι-
;μελοϋς έκ Γάλλων αξιωματικών ε'ιοικης επιτροπείας απεφασίσθη τη
16 'Απριλίου 1881 ή ανέγερσις μονίμου ΙΙολεμικοϋ Ναυστάθμου
έ-'ι της ε''ρημ·ένη; νήσου Σαλαμίνος, της θέσεως ταύτης θεωρηθεί-
;η; ώ; ασφαλέστατη; υπό πάσαν έ'ποψιν. Και ηοη ό Β. ημών
Ναύσταθμος έχει σχεοόν τελείως πλέον καταρτισθή και μικράς μό-
102
νόν ελλείψεις παρουσιάζει, και ταύτας επουσιώδεις, άλλ ' αίτινες
και αύται ταχέως συμπληρωθησοντία.
Εισερχόμενοι εις τον Β. Ναύσταθμον, εχομεν πρό ημών θέαμα:
εξόχως μεγαλοπρεπές και ωραίον. Με τάς κυματίζουσας άπαντα-
νοϋ κυανόλευκους «ησαΐας του, με τα σχεδόν άπαντα τον λιμένα
κατέχοντα, ποικίλα πολεμικά σκάφη και έφόλκια, με τάς έπιβλη-
τικάς των οικημάτων επάλξεις, τάς υψηλάς των εργοστασίων
καπνοδόχους, με τάς γέφυρας, την σιδηροδρομικήν γραμμήν, τα
πυροβόλα, τους νεωσοίκους, τό θεραπευτηριον, τόν ναίσκον, την
δεξαμενήν, τον ίστοθέτην, τάς άτμακάτους και τόσα. άλλα, άτινα,
μόλις προφθάνει τις να επισκόπηση. Έχει αληθώς όψιν πολέμου·
Ναυστάθμου και δικαίως επισύρει τον θαυμασμόν των επισκεπτό¬
μενων αυτόν.
Και έκ δεξιών μεν εχομεν το Διοικητηριον τοϋ Ναυστάθμου
r
περικοιλλες και περίκομψον κτίριον, μετά τουτο δέ τα γραφεία τοϋ
Ναυστάθμου και αμέσως κατόπιν τα ενδιαιτήματα, των αξιωμα¬
τικών και κάτωθεν τούτων τους ναυτώνας. Ένδότερον ύπάρχουσιν
αί αποθήκαι των διαφόρων υλικών μετά ζηλευτ'ίς τάξίως και
καθαριότητος διατηρούμεναι κα,ι ολίγον άπωτέρω τούτων τα πολυ-
ποίκιλχ Συνεργεία, άτινα πράγματι λειτΐυργοϋσι ;ο.£τά παραδειγ-
αατικης στρατιωτικής τάξεως και πειθαρχίας. Και έκεϊ εύρισκον-
, ^ -Γ1-----, .„ -ν(™^,ι,ν;υΐ6ΐΟν, το ιστιοποιειον,
Και εν άπασι τούτοις ή 1ργασία εκτελείται μετά -αραοειγαατικης
«κριβε,ας οια μηχανημάτων και εργαλείων τελειότατων και ίκα-
νωτατων τεχνιτών. ΒΔ. των συνεργείων υπάρχει
b
ναΐσκος τοϋ
Ναυστάθμου « Αγιος Νικόλαος» έν μέσω καλλιφθλλων δέν-
ορων και πολυχροων ανθέων. Προχωροϋντες πρός τα ένδον και δυ-
τικωτερον κΧΙ ^εζωθεν της γραμμής ευρίσκομεν τό ναυτικόν θερα-
..ευττιριον παρέχον λίχν εύάρεστον όψιν διά τό ευπρεπές και καθά-
s
ι-ν εντός του ναυτικού τούτου Νοσοκομείου υπάρχει και ή Φαραα-
καποθηκη τΟυ Ναυτικού ώς και τα γραφεία της Ανωτάτης
.Ναυτικής _ Ιγείθνομίκης Επιτροπείας. Αριστερά των συνεργείων
υπάρχει το Πυροβολείο;, και εντός τούτου είς γρααμήν τα πυροβόλα
το^τορον^εχοντα -ρΟς την είσοδον τοϋ λιμένος. Άνωθεν τούτου
και ικτο; τη; γρχμ^, £υρίσκ5μεν τά 2[άΏ5ρα 0^ τών ύπα_
103
ξιωμχτι/,ών και τεχνιτών ώς και τα
otà
τας προχείρους ανάγκας
καταστήματα., ήτοι ξενοδοχεία, καφενεία, παντοπωλεία, κλπ.
τα κοινώς καλούμενα «Συνοικισμός τοϋ Ναυστάθμου». ΝΔ. τού¬
των υπάρχουσι-»1 έν γραμμή τα Οικήματα, των 'Αξιωματικών των
έν Ναυσταθμω οικογενειακώς διαμενόντων και πρό τούτων και επί
της άκ,της και εί; το κέντρον τοϋ λιμένος
ci
Νεώσοικ.01, ευρύτατα
παραπήγματα εντός των οποίων ανελκύονται και διαφυλάττονται
τα τορπιλλικά σκάφη, το και «Τμήμα τορπιλλοφορων» καλούμε-
νον. 'Αριστερά του λιμένος και είς τό άκρον οιϋτοϋ κείται τό Τμήμα
της 'Υποβρυχίου Άμ.ύνη; αποτελούμενον έκ της Σχολής, τοϋ
Συνεργείου και τοϋ Χημείου. Τό τμήμα, τουτο διευθυνόμενον υπό
της Α. Β. Υ. τού Βασιλόπαιδος Γεωργίου, αντιπλοιάρχου και κυ-
β-ρνήτου του τορπιλλοβόλου «Κα,νάρης» είνε το λαμπρότερον και
μάλλον αξιοσημείωτον σημείον τοϋ ημετέρου Ναυστάθμου. Έκεΐ
ευρίσκει τις τα πάντα θαυμασίω; και μετ ' απαραμίλλου φιλοκα—
λίας και τάξεως τεταγμένα. Καί έν μεν τω πρώτω διαμερίσματι,
τω της κινητής αμύνης, ευρίσκομεν τάς αυτοκινήτου; τορπίλλας,
τάς επάκτιου;, τα έκ,σφενδονιστικ,ά μηχανήματα κ,αί τα ηλεκτρικά
φώτα, έν 8ε τω δευτερω, τω των αμυντικών τορπιλλών, άπαντα,
τα έξαρτύματα των τορπιλλών, ήτοι τάς ηλεκτρικά; στηλα:, τα
καλώδια, τού; σκοπευτικούς πυροοότα; κλπ. κλπ. Ίδ'.ζζουσαν
όντως και εξαιρετικην ευχαρίστησιν αισθάνεται τι; επισκεπτόμενος
τό τμηαα τουτο, τό οποίον κα,τά την γνώαην δ'.ακεκ.ρ,.αέν(υν αλλο¬
δαπών αξιωματικών τοϋ Ναυτικού δύναται έν σμικρώ να παρχ-
βληθγι ώ; πρό; την τελειότητα πρό; τα τοιαύτα, των μεγαλειτε-
ρων ναυστάθμων. Άνατολικώ; των κτιρίων τΐϋ τμηαχτο; τούτου
υπάρχει ηλεκτρικόν φωτιστικόν [ο.ηχάνημ.α. καί νοτίως τούτου πρός
την άκτην κατασκευάζεται ηδη Τορπιλλι/,ό; σταθμό;. Έντό; του
λιμένο; καί πρός τό κέντρον ευρίσκετο.', ή Πλωτή Δεξαμενή δυνα¬
μένη να περιλάβη πλοϊα μέχρι 3000 τόνων έκτοπίσμχτο;. Έν τί)
δεξαμενή ταύτη καθαρίζονται άπαντα τα πολεμικά ημών σκάφη
πλην των τριών θωρηκτών, πολλά των ξένων πολεμικών καί τα
πλείστα των εμπορικών. Παρά την δεξαμενήν υπάρχει ό Ίστοθέτης
δυνάμενο; ν ' άνασύρη αντικείμενα, μέχρι 50 τόνων βάρου;. Άμοό-
τεοα ταυτα συνεπληρωσαν σπουδαιότατη·; ανάγκην τοϋ ημετέρου
Ναυστάθμου, άν καί ή ίδρυσις μονίμου Λίςαμ.ενης θεωρείται αναπό¬
φευκτος δια πάντα πολεμικόν ναύσταθμο·/.
104
Κου κλείβμίν την σΰντοιιον ταύτην περιγραφήν τοϋ πολ
ημών Ναυστάθμου με μίαν μόνον πρός τους αρμοδίους ταπε
παράκλησιν, προερχομένην και έξ άπαντος του ναυτικού σώματος,
όπως ληφθή πρόνοια τις και κατασκευασθή χάριν των εκεί οιαρ-
κώς
r,
έκ διαδοχή; διαμενόντων αξιωματικών κ
-sıvov
τι έντίυκτη-
ριον, έν τω οποίω να δύνανται ευχαρίστως να διέρχωνται τάς της
σχολής αυτών ώρας. Το τοιούτον σπουδαίω; θα βελτιώση την έν
Ναυστάθιο.ω διαμονήν και καταστήση ταύτην μάλλον εΰάρεστον.
ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΛΟΙΑ
Θοορηκτά : «"Τάρα», «Σπετβαι» και «ψ«ρα» έξ ών τα μέν
δύω πρώτα καθαλκύσθησαν το έ"τος 1889, τό δέ τρίτον τό 1890.
Κα'ι τα τρία £Ϊν£ της αύτη; δυνάμεως και εγουσι τόν αυτόν οπλι¬
σμόν, τ,τοι :
y.r,-/«;
105 μέτρων, χλάτις 15.80, Ικτότπσμα 4885
τόνων, βύθισμα μέτρων 6.40, |ο.ηγανήν 6700 ίππων, δύο έλικας,
ταχύτητα 17,50 ΐλΐλίων και χώρον γαιανθρακαποθηκών 600 τό¬
νων. 'Οπλισμόν δέ τον ακόλουθον : 3 πυροβόλα των 27 έκατο-
«τομέτρων, 5 των 15, 1 των 10, 10 ταχυβόλα των 55 χιλιο¬
στών άπαντα συστήυ.ατΐ;
Kavi,
4 των 8,7 Κρούπ κα,ί 16 μυ-
δραλιοβόλα Χότσκις ιχετά τριών εκσφενδονιστούν αηχανηαάτων.
Ο θώρας αυτών είνε 35 Ικατΐστοιο.ετρων, τοϋ δε πυροβολείου 50.
Τα τρία ταυτα θωρηκτά αποτελούσι την Θωρηκτήν Μοίραν.
Τορπιλλοβόλον «Κανάρη» (πρώην Ψαρά). Καθειλκύσθη τό
ε"τος 1878 έκ σιδήρου, μήκ,ους 299 ποδών, 8 δακτύλων, πλάτους
30 π., εκτοπίσματος 870 τόνων, βυθίσυ.ατΐς 11 τ:. 6 ο., αηχανης
500 ίππων, και ϊγα χώρον γαιανθρακαποθηκών 200 τόνων και
ταχύτητα 16 μιλίων. Έχει δύω νέους λέβητα; κατασκευασθέντας
τό
18D5.
Όπλ-.σμόί : 2 πυροβόλα 12 έκ. Κρούπ, 2 μυδραλιο-
βόλα Χότσκ.'.;, 4 τορπιλλ'.κά έκσφενδονιστικά υ.ηχα,νηαατα και
ούω ηλεκτρικούς προβολείς 90 εκατ. Χρησιμεύει ώς παράρτημα
τη; Σχολής τη; 'Υποβρυχίου 'Αμύνης έν Ναυστάθαω.
βωρακοβάρχς «Βαβιλενς
Feopyıog»
καθίλκυσθεϊσα τό ε'τος
1867, σκάφο; έκ σιδήρου, ιο.ηκο; 201 ποδών, πλάτος 33 π., βύ-
θισαχ 14 π. 10 δ., εκτόπισμα 1774 τόνων, ;*ηχα.ναί 2100 ίπ¬
πων, δύω έλικα;, και ταχύτης 12 μιλίων. 'Οπλισμός: 2 πυρο¬
βόλα των 21 Κρουπ, 4 μικροΰ διαμετρήματος και δύω (2) μυ-
δραλιοβόλα.
105
Καταδρομικον α Ναύαρχος Μιαούλης» έκ σιοήρου έπενοεου-
μενου οιά ξύλου, καθελκυσθέν τέ έτος 1879, μήκος 246 ποοών,
πλάτος 36 π., εκτόπισμα. 1770 τόνων, βύθισμα. 14 π. 4 2.,
u.—
-
χχνή 2200 'ίππων καί ταχύτης 15 μιλίων. 'Οπλισμός: 4 πυ¬
ροβόλα των 17 Κρούπ, 4 μικροΰ οιαμετρήματος και 2 μυοραλιοβόλα.
θωρακοδρόμων «.Βαΰίλιϋβα Όλγα» έκ. ξύλου, καθελκ,υσθεί;
το 1869, μήκος 230 π., πλάτος 38 π., βύθισμα. 18 π. 1 ο.,
εκτόπισμα 2030 τόνων, μ.ηχανη 1950 'ίππων και ταχύτης 11.50
μιλίων. Οπλισμός : 6 πυροβόλα των 17, μικροϋ οΊαμβτρήμχτος
4, και 4 μυοραλιοβόλα Έχει την θωρακωτην ζώνην 15 εκατ.
■πάχους, τον
Ss
θώρακα, τοϋ πυροβολείου 12 έκ,α,τ. Σταθμεύει 2ιχρ-
κώς έν Πάρω και χρησιμεύει ώς Προπαιοευτικη Σχολή.
Άτμοδρόμων «Ελλάς» κ-χθελκυσθείς το 1861, έκ, ξύλου,
«.ηκους 220 π., πλάτους 38 π., βυθίσαατΐς 18 π., εκτοπίσμα¬
τος 1654 τόνων, μηχανής 300 'ίππων και ταχύτητος 12 μιλίων.
Ό—λισ[χός : 2 πυροβόλα, των 15 Κρούπ, 2 [Λυοραλιοβόλα. Νόροεν-
φελτ καί 1 του Χότσκις. Χρησιαεύει ώς Σχΐλη των Ναυτικών
Δοκίμων καί στχθαεύει οιαρκώς έν Πειρα,ιεΐ.
θαλαμηγοί. « Σφακτηρία » έκ χάλυβος καθίλκυσθΐΐσα το
1885, μήκους 66 αετρων, πλάτους 9 α.-^ έκτοπίσμα,τίς 1000 τό-
•^ων, βυθίσματος 5 '/., αίτρων, αηχανης 1000 τόνων, μ.έ ούω έλι¬
κας καί ταχύτητα 15 αιλίων. 'Οπλισμός : 2 μυοραλιοβόλα.
λ Μχονμΐΐονλίνα» πρώην όπλιταγωγός καθίΐλκ,ύσθτ, το 1864 έκ
σιοήοου, αηκος 91 ιο.έτρων, πλάτος 8 μ,, βύθισΐλχ 8 α., εκτόπισμα.
1 950 τόνων /.αί μηχανή 1 400 'ίππων. Μετασκευχσθεΐσα ηΐη υπό τοϋ
ημετέρου Ναυστάθμου εις Β. θχλχμηγόν έσεται εντός ολίγου έτοιμη.
Ατμου.υοδρόι.ιονες »Αλφειός», «Ευρώτας», αΠηνεώς» καί
«Άχελψος» ομοιότατα
/.il toc
τέσσαρα πλοία έκ. χάλυβος, κχθε'.λ—
κύσθησαν τό 188'»,
y.v
-,Λθυς 128 ποοών, πλάτους 26 ποο., βυθί¬
σματος 13 π., έ/.τοπίσαατος 400 τόνων, μηχανής 420 'ίππων /.αί
ταχύτητος 10 μιλίων. Όπλισαός : 2 πυροβόλα των 9,6 Κρούπ
καί ούω (2) μυοραλιοβόλα.
Άτμοβάριδες :
iî'Axtiovd
καί «.'Αμβρακία» -Αχθελκυσθεΐσα!
τό 1881
Vf.
χάλυβος, μήκους 128 π., πλάτους 26 π., βυθίσματος
7 π. 4 ο., έ/.τοπίσματο: 469 τόνων, μηχανή; 680 ίππων, μέ ούω
έλ'./.α; καί ταχύτητα 12 μιλίων. 'Οπλισμός : 1 πυροβόλο·/ των
26 Κρουπ /.αί 2 μυοραλιοβόλα.
106
Άτμοϊΐμιολίαχ :
«77apaAog»
και «Σαλαμινίατ) κχθελκυσθει-
σαι τό 1858, έκ σίδηρου, μήκους 132 ποδών, πλάτους 24 π ,
βυθίσματος 12 π-, εκτοπίσματος 354 τόνων, μηχανής 200 'ίπ¬
πων και ταχύτητος 10 μιλίων. 'Οπλισμός : εν πυροβόλων των
8,7 Κρούπ και εν ιο.υδραλιοβόλον.
α'Λφρόιββα», (^Σϋρogy> και «.Πλη^αύρα» έκ, σιδήρου, καθελ—
κυσθεΐσα ή
t/iv
Πληξαυρα τό 1856, ή δε Άφρόεββα και Σνροξ
το 1858. Άπασαι των αυτών διαστάσεων και τοϋ αΰτοϋ οπλι¬
σμού, ήτοι : μήκους 106 ποδών, πλάτους 22 π., βυθίσματος 11
π., εκτοπίσματος 220 τόνων, μηχανής 160 'ίππων και ταχύτη¬
τος 9 μιλίων. 'Οπλισμός : εν πυροβόλον των 8,7 Κρούπ.
αΚίββα», «.Κίχλη» και «Άηδων» καθελκυσθεΐσαι το 1884 έκ,
χάλυβος, μήκους 76 ποδών, πλάτους 15 π. 8 δ., βυθίσματος 12
π., έκτοπίσ[Λ*τος 86 τόνων, μηχανής 160 ίππων και ταχύτη¬
τος 9 μιλίων.
Ήμιολία
nAvQttt)
έκ ξύλου, μήκους 69 ποδών, πλάτους 18
π., βυθίσματος 7 π. και 6 δ., έκ,τοπίσ|Λατος 74 τόνων. Χρησιμεύετ
ώς άκταιωρο; και σταθμεύει διαρκώς έν Πειραιεί παρά την είσο¬
δον τοϋ λιμένος.
Κανονιοφόροι «/ί»,«β»καί «Γ» έκ. χάλυβος, ρ.ηχ,ους 72 πο¬
δών, πλάτους 13 π., εκτοπίσματος 52 τόνων κ.αί βυθίσματος 5 π. 6
δακ. 'Οπλισμός : εν πυροβόλον των 12 Κρούπ. Φέρουσιν έπακον-
τίους τορπίλλας και νρησιμεύουσι διά την άμυναν των παραλίων.
Πάρων «"Λρης» έκ ξύλου, καθελκυσθείς τό 1807 αήκους
10S
ποοών, πλάτους 30 π., εκτοπίσματος 245 τόνων, βυθίσματος
15 π., και ταχύτητος 10 μιλίων. Είνε εν άπό τα ιστορικά έκεϊνχ
πλοία, τα οποία έθαυματούργησαν κατά τόν υπέρ της ανεξαρτη¬
σίας ημών ιερόν αγώνα. Άνηκ,εν είς τον πλοίαρχον Άναστάσιον
Τσαμαδόν, όστις κατά την έκ τοϋ λιμένος της Πύλου εξοδον τού
πλοίου της 26 'Απριλίου 1825 ευρίσκετο επί της ξηράς ένθα είχε
μεταοη πρός επιθεώρησιν έ'ργων τινών αμύνης και μη προφθάσας
να επιοη τούτου έπεσεν ένδόξως μαχόμενος. Ό "Α^της κανονοβο-
λούαενος πανταχόθεν, διήλθε μεταξύ 32 εχθρικών πλοίων και
έςη/.θε του λιμένος κινήσας τον Οαυαασμον και αυτών των πολε¬
μίων. Κατόπιν μετά την επανάστασιν ήγοράσθη παρά τοϋ δημο¬
σίου καί άνασκευασθεί; έξετέλει επί αρκετόν χρόνον τους έκ,παιδευ-
τιχίυς πλοας των Ν. δοκίμων. Ήδη είνε προσ-Λεκολληαένος εις την
έ/.πα'.θ£υτικ.ην Μοίραν τοϋ Πόρου και χρησιμεύει ώς σχολείον των
θωρακ'.τών, οίακιστών κα,ί ναυτοπαίοων.
Όπλιταγωγόν «Μυκάλη» έκ χάλυβος, υ.ηκχυ; 66 μέτρων,
πλάτους 9 μ., βυθίσματος πρυμ-ναίου 5'/, μ., εκτοπίσματος 1000
τόνων, μηχανή; 2400 'ίππων και ταχύτητος 16 μιλίων.
Άτμοτελωνίδες «Πειραιεύξ και Κε'ρχνρα» έκ. ξύλου, μήκους
72 ποοών, πλάτους 14 —. 6 οακτύλων, εκτοπίσματος 38 τόνων
και βυθίσματος 6 ποοών.
«77άτραι», «.Κεφαλληνία·» κχί «Ερμονπολις» έκ ξύλου, αή-
κ,ου; 54 ποοών, πλάτους 13 π., εκτοπίσματος 36 τόνων και βυ¬
θίσματος 5 ποοών.
Τορπιλλοθέται ί Αιγιαλεία», «Μονεμβαβία» και «Νανηα-
χτία» έκ σιοήρου, μήκους 23 μέτρων, πλάτους 4 α., βυθίσματος
πρυμναίου 2 μ. 60, εκτοπίσματος 300 τόνων, μηχανής 60 ίππων
και ταχύτητος 9 '/., μιλίων. Χρησιμεύουσι δια την τοποθέτησιν
των αμυντικών τορπιλλών.
Τορπιλλοφόρα : 6 γερμοονικά, τα και καλλίτερα., καθε/κ.υ-
τθέντχ το 1885 έν
Stettin,
έκ χάλυβος, μήκους 37 1/, μέτρων,
πλάτου: 4 υ.. 6ο, βυθίσμα,τΐς 2 μ., εκτοπίσματος 85 τόνων, αη-
χχννί: 1000'ίππων, κ.αί ταχύτητος 19 αιλίων. Φέρουσι και έν
περίβολον Νόρο£νφελτ.
6 αγγλικά έκ χάλυβος καθελκυσΟεντα. έν
Poplar
το 1881 [>.ή-
κΐυ: 30 μέτρων 4 έκ., πλ,άτους 3
u..
7., βυθίσματος 1 [-ΐετρου, έκτο-
πίσι/.ατος 40 τόνων, αηχα,ντ,; 620 'ίππων και ταχύτητος 20 ιο.ιλίων.
5 γαλλικά κ.αί 13 άλλα οιαφόρων τόπων.'
'Ρι/υ,ουλκά : «Καρχαρίας» και «Όλνμπος» σταθαόύον-χ
θ'.αρ/.ώς είς Ναύσταθυ.ον.
Ναυτθ(|υλαχή : «Μεβολόγγιον», ναυπηγηθεν έν Πόρω το
1836 υπό τοϋ Γ.
TstA
-κζη, χρηοιμευΕ'. τ,οη ώς ναυτοφυλακη και
ίίνε ήγκυροβο7.ηΐΛ5νον θ'.αρ/.ώ; είς Νχϋϊταθμον.
Ναυτώνες : «'Αμφιτρίτη» (πρώην θαλαμηγός) υ.ηκ.ου; 256
ποοών και πλάτου; 30 ποοών Μετεσκευάσθη εσχάτως εί; ναυ¬
τών α. και ναυλοχεί εί; Ναύσταθαον.
Τα,ϋτα είνε τα πλοία τα αποτελούντα τό πολεμικόν ήν.ών ναυ¬
τικόν κ,χϊ τοιαύται αί ο·.αστζσει;
/.y. ~/z' — y
νότων Ί ι~-~-Ί.ί:ζ'.ζι..
Και πρό; συμπλήρωσιν τούτων, αΐτινες
eïvs,
έφ ' όσον τ,το ουνατόν,
τε'λίΐαι και ακριβείς, οέν ήρκέσθηαεν μόνον
el;
τα υπό των ςενων
108
ναυτικών εγκολπίων αναγραφόμενα., άλ7νά κχτεφϋγομεν και είς *'->-
τας τάς απόγραφα; των διαφόρων πλοίων /.αί τας κατόπιν τούτων
γενόμενα; ουσιώδεις μεταλλαγάς και αλλοιώσεις καθώς /.αί τάς
■πολυτίμου; πληροφορίας σεβαστών ανωτέρων συναδέλφων μας. Κ*ί
εργασία τοιαύτη, πρώτον ηδη γινομένη, φυσικ,ώτατον είνε να πα¬
ρουσιάση και τινάς ατελείας και ελλείψεις. Περαίνοντες δ'ηοη και
τό Κεφάλαιον τούτο, προσθέτοαεν μετά ενδομύχου και ειλικρινούς
χαρά:, ότι ηρζατο άπό τινος να γίνηται έν τώ Β. ήΐΛων Χαυστάθμω
συστηματική και μεθοδική εργασία πρός επισκευήν «πάντων των
εχόντων ανάγκην τοιαύτης ήαετέρων πολ. πλοίων, τα όποια "/.«.ι
εντός ολίγου θα καταρτίσωσιν άζιόμαχον στόλ.ον, εντελώς ικανόν
και έ'τοΐ'Λον να ενεργήση αποτελεσματικώς είς πίεσαν περίστασιν.
ΝΑΥΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Σχολΐι Ναυτικών Δοκίμων.'Ιδρυθείσα το έ'τος 1884,ύπ5υρ-
γοϋ των Ναυτικών
ovtcç
τότε τοϋ Γ. Τοιο.πάζη, κ*τα τό σύστημα,
της
iv Brest
της Γαλλίας Ναυτικής Σχολής λειτουργεί επί τοϋ
Β Άτ[Αοορό{Αονος « Ελλάς» σταθμεύοντος διαρκώ; νι τη βορείω
πλευρά του λιμένος Πειραιώς. Σκοπό; της Σχ^ολη; ταύτη; είνε ή
έκ—αίδευσι; νεανιών οπω; καταταχθώσιν ώ; αξιωματικοί εΊ,ς το
πολεμικόν Ναυτικόν. "Ινα εισέλθη τις εί; την Σχολήν ταύτην, οεον
νά είνε έγγεγραιιαενο; έν τω μητρώω των αρρενων, νά έ''/"/ι εύοοκί-
μως περατώστ, την β' γυανασιακην τάζιν, νά κριθη ικανός σω-
ματι/.ώ; υπό τη; Ανωτάτη; ΎγειονοΐΛ'.κη; 'Επιτροπή; τοϋ Ναυ¬
τικού, /.αί να επιτύχη έν οημοσίω συν αγων >.σ[Λω. Καταβαλλούσα
εί; οίοακ,τρα 1000 αέν οραχν.άς κατ' έτος δι'έκ,παίίευσιν καί τρο¬
φήν, 500 έφ ' άπας -/.ατά την εισαγωγήν αύτω'' οι' ένδύ[Λ*τα,
βιβλία κλπ. άτινα πάντα παρέχει τό δημόσιον
jtxi
δραχαάς 100
διαφθορά; και ζημίας άνανεουαενας όταν έζα,ντληθώσιν. Ή Σχολή
διαιρείται εί; 4 τάξεις, εκάστου σχολικ,οϋ έ"τους άρχορ.ένου άπό τοϋ
{ληνό; Σεπτεμβρίου και λήγοντος εντός τοϋ μηνός Μχίΐυ. Οί εΰοο-
κί|/.ω; ύποστάντες απολυτηρίους έζετάσει; κατατάσσονται έν τω
Πό) Ναυτικω ιι.ί τόν βαθμόν τοϋ Σημαιοφόρου, οί δε |ο.η τελείως
επιτυγχάνοντες δύνανται να καταταχθώσι τη αιτήσει των ο')ς
ύποκελευσταί η κελευσταί τοϋ πυροβολικοϋ η τΤΑ πηδαλιουχίας.
Ήοη ή Σχολή αποτελείται έκ δύω μόνον τάξεων τής πρώτης και
της τετάρτη; ένεκα της αη εισαγωγή; τοιούτων επί διετίαν ώ; έκ.
109
τοϋ μεγάλου άριθμοϋ των υπαρχόντων σημαιοφόρων, οί 2ε έν αυτί)
εκπαιδευόμενοι δόκιμοι είνε 17 τον αριθμόν. Καθ' έκαστον εαρ οί
ναυτικοί δόκιμοι επιβαίνοντες ιστιοφόρου πλοίου εκτελούσι οίμη-
νον εκπαιδευτικήν πλουν ασκούμενοι πρακτικώς είς τα θεωρητι¬
κώς διοαχθεντα ναυτικά μαθήματα. Διοικητής της Σχολής ταύτης
είνε ό πλοίαρχος Δημ. Δ. Μιαούλης, του όποιου ή αυστηρά και
πεφωτισμένη διοίκησις συνδυαζόμενη μετά πατρικής μερίμνης συμ¬
βάλλεται σπουοαίωί είς την πρόοδον της Ναυτικής ημών Σχόλης.
Σ^ολίι Ύποβρνχίου 'Αμύνης : Ή σχολή αυτή εδρεύει έν
τω Β. Ναυστάθμω υπό την διεύθυνσιν της Α. Β. Υ. τοϋ Βασιλό-
παιδος Γεωργίου αντιπλοιάρχου του Β. Ναυτικού και κυβερνήτι^
τοϋ τορπιλλοβόλου «Κανάρης» και διαιρείται είς τρία, αυτοτελή
σχολεία ώς ακολούθως :
Α' ) Σχολείον των αξιωματικών,
gy.qtzo^
του οποίου είνε ό κα¬
ταρτισμό: τορπιλλητών αξιωματικών. Ή είς τό σχολείον είσοδο;
των αξιωματικών γίνεται τί) αιτήσει αυτών, ■ υποβαλλομένη είς
τό Υπουργείον των Ναυτικών 15 τουλάχιστον ήαέρας προ τη;
ενάρξεως των μαθημάτων, μετά τετράυ,ηνον δε έν τω σχο/είω
τούτω διδασκαλίαν υφίστανται εξετάσεις ενώπιον της οικείας έπι-
τροτ:τ,ς, έξ ών οί επιτυχόντες ονομάζονται διά Β. Διατάγματος
αξιωματικοί τορπιλληταί και έκ τούτων και μόνον διορίζονται
τοιούτοι επί των εχόντων τορπλλικ,α: συσκευάς πλοίων τοϋ στόλου-
και/.υβερνηται τορ—ιλλικών σκαφών. Ό αριθμός των έν τω σ·/ο7.είω
καθ' έκαστον έτος εκπαιδευομένων αξιωματικών ορίζεται είς 10.
Β' ) Σχολείον τεχνιτών τοοηιλλητών ώς τοιούτον είνε έν χρή¬
σει αυτό τό συνεργεΐον της υποβρυχίου αμύνης, έν τω οποίω οί ερ¬
γαζόμενοι τεχνίται καταρτίζονται είς τα τη: εΐδικ,ότητό: των, χρη¬
σιμοποιούμενοι κατόπιν ώς τεχνίται τορπιλληταί είς τα τορπιλλικά
σκάφη και τα πλοία τα έχοντα τορπιλλικάς και ήλεκ,τροφωτιστι-
κάς συσκευάς. Οί τεχνίται ούτοι καλούνται είς έξεΐάσεις ενώπιον
της οικείας εξεταστικής επιτροπής, επιτυχόντες δέ λαμβάνουσι
δίπλωμα τεχνιτού τορπιλλητοΰ και διατίθενται είς την υπηρε¬
σίαν τοϋ στόλου κατά τάς ανάγκας αύτ-Λς. Ή λειτουργία τοΰ·
σχολείου είνε οιαρκ,ης, και
Γ) Σχολείον των ναντ&ν σκοπόν έχον την παροχήν εί; την
ϋπηοεσίαν τοϋ στόλου πτυχιούχων ναυτών τορπιλλητών κατά τα
περί οργανισμού των πληρωμάτων Ισχύοντα. Ή εί; τό σχολειον
110
τουτο είσοδος των ναυτών γίνεται την χ 'Ιανουαρίου, α' Μαίου
και α' Σεπτεμβρίου εκάστου έ'τους, ό δέ άριθαό; των μαθητών
έκαστης περιόδου ορίζεται είς 20 καί εκλέγονται 6 μ,έν έκ. των
εγγραμμάτων, 14 δέ έκ των ναυτών του καταστρώματος. Οί έν
αύτω εκπαιδευόμενοι ναϋται μετά το πέρας εκάστης περιόοου υπο¬
βάλλονται είς εξετάσεις ενώπιον της οικείας εξεταστικής επιτροπής
καί
ci
επιτυγχάνοντες λαμβάνουσι πτυχίον ναύτου τορπ-.λλητοϋ.
Κεντρικόν Προγυιαναστήριον. Συνέστη την 28 Μαίου
1887, υπουργού των Ναυτικών όντος τοϋ Γ. Θεοτόκη καί ιδρύθη
έν Πόρω' σκοπός τούτου είνε α1 ) ή γενική διδασκαλία των μαθη¬
τευομένων ναυτών των κατά πρώτον κατατασσόμενων β') ή
[is-
βαίωσις της ικανότητος αυτών είς τάς διαφόρους ειδικότητας καί
επαγγέλματα καί γ' ) ή κατάρτισις των μαθητευομένων είς τας
διαφόρους ειδικότητας καί επαγγέλματα. Δια την υπηρεσίαν τού
Κεντρικού Προγυμναστηρίου καί δια την εκπαίδευσιν των πρ:ωρι-
σμένων είς τάς διαφόρους ειδικότητας καί επαγγέλματα υπάρχει
προσκεκολλημενος ό θωρακοδρόμων «Βασίλισσα Όλγα», ό
b~
οίος
ναυλοχεί παρ' αύτω διαρκώς. Το Κεντρικόν Προγυμναστήριον χο¬
ρηγεί μετά δοκιμασίαν τα διάφορα διπλώματα- καί δια μέν τους
καθαυτό μαθητευομένους ναύτας ή γενική διδασκαλία είνε τρίμη¬
νος, δια δε τους προωρισμένους είς τα διάφορα έπαγγέλλατα δί¬
μηνος. Μετά δε την γενικήν ταύτην εκπαίδευσιν, ό διοικητής εισά¬
γει κατ ' ευθείαν είς τάς ΰπ ' αυτόν σχολας όσους θεωρεί ίκ,ανους
όπως ακολουθήσωσι τα έν αύταΐς διδασκόμενα μ,αθήματα, τους δε
λοιπούς αποστέλλει εις τό Διευθυντηριον τοϋ Ναυστάθμου. 'Επί¬
σης είνε προσκεκολλημένον είς τό κεντρικόν προγυμναστηριον ιστιο¬
φόρον πολεμικόν πλοϊον ό πάρων « Άρης» και χρησιμεύει ώς σχο¬
λείον θωρακιτών μετά την έκ τοϋ προγυμ-ναστηρίου έ'ξοδόν των.
Το κεντρικόν προγυμναστηριον περιλαμβάνει τό Διοικητήριον ένθα
παραμένει ό αρχηγός καί διοικητής, τους διαφόρους ναυτώνας, τό
Νοσοκομείον, τάς διαφόρους αιθούσας παραδόσεων, τας αποθήκας
ύλ^ικοϋ, τροφαποθήκ,ας, μαγειρεΐον, νεωσοίκους και την στοαν των
Γυμνασίων ένθα υπάρχει καί μικρός ναός τού Άγιου Νικολάου.
ΠΕΡΙ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΑΣ, ΝΟΜΟΣ ,ΑΥΊΘ'
Οί έκ των ναυτικών δήμων εργάται θαλάσσης οί όντες εγγε¬
γραμμένοι έν τω μητρωω των αρρενων τοϋ δηαου είς όν άνήκ,ουσι
Ill
και έχοντες συμπεπληρωμ.ένον το 21 έ'το; της ηλικίας αυτών οφεί¬
λουσι να ύπηρετησωσιν επί οιετίαν έν τω Ναυτικω πλην των οι-
καιουμένων είς απαλλαγών η εξαίρεσιν. Καθ' έκαστον έτος άπό
της 1 Απριλίου μέχρι της 30 Ιουνίου ενεργείται υπό των κατά.
νομούς στρατολογικών συμβουλίων κλήρωσις των στρατευσίμων
συμφώνως πρός τους υπό τού 'Υπουργείου των Ναυτικών άποστα-
λέντας αυτοίς καταλόγους των έν τοίς μητρωοις τοϋ Ν. Άπομα-
χικοϋ Ταμείου απογεγραμμένων εργατών θαλάσσης. Μετά τον
καταρτισμόν των ναυτολογικών έλεγχων τό Υπουργείον των Ναυ¬
τικών οιαιρεϊ τους είς την ναυτικόν υπηρεσίαν υπόχρεους είς 4
ί'σας σειράς, εκάστη των οποίων οέον να προσερνηται είς την πρώ¬
την εκάστου των ακολούθων μηνών 'Οκτωβρίου, Ιανουαρίου,
'Απριλίου και 'Ιουλίου, εκτός εάν άλλως οιατανθ·?) παρά τοϋ
'Υπουργείου των Ναυτικών. Οί στρατεύσιμοι εκάστης σειράς προσ¬
έρχονται είς τό Διευθυντηριον τοϋ Β. Ναυστάθμου κατά τάς είρη-
μενας χρονολογίας και άφ ' ού έγγραφώσιν είς τό Μητρωον τ'ύτου
ώς μαθητευόμενοι ναϋται αποστέλλονται είς τό έν Πάρω Κεντρι¬
κόν Προγυμναστηριον έθα επί ωρισμένον χρονικόν οιάστημα εκ¬
παιδεύονται υπο αξιωματικών και υπαξιωματικών τοϋ Β. Ναυτι¬
κού. Οί ναϋται προάγονται είς υπαξιωματικούς κατόπιν προτάσεων
■υπό οικείων συμβουλίων, αναλόγως της είόΊκ,ότητος ην φέρουσιν
ούτοι, οριζομένων υπό τοϋ νόμου Μετά τουτο αποστέλλονται πά¬
λιν είς τόν Β. Ναύσταθμον και εκείθεν οιανεμ.ονται είς τας οιαφό-
ρου; τοϋ Ναυτικοϋ υπηρεσίας. Μετά την λήξιν της θητείας των
απολύονται των τάξεων τοϋ Ναυτικού πλην των εχόντων πρόσθε¬
τον τίνα. υπηρεσίαν καθ' ά ορίζει ό Στρατολογικός Νόμος. Δύναν¬
ται έν τούτοις και πρό της λήξεως της θητείας των ν ' άποσταλώ-
7ΐν είς διαθεσιμότητα, εάν τό 'Υπουργείον νομίζη τουτο άναγκαϊον
και άνακαλοϋνται ευθύς πάλιν ώς λάβη ανάγκην τούτων. ΙΙάντες
ci
εκπληρώσαντες τάς στρατολογικάς αυτών υποχρεώσεις ώς καί οί
άπαλλαγέντες της ενεργού υπηρεσίας καί οί τυχόντες αναβάλη;
κατατάξεως τάσσονται είς την έφεορείαν τοϋ πολεμικοϋ ναυτικού
μέχρι μέν της ηλικίας τοϋ 39 έτους συμπεπληρωμ-ένου οί έκ τοϋ
στρατοϋ της ξηράς ταχθέντε; είς τόν κατά θάλασσαν, οί οέ έκ
τη; ναυτικής απογραφής στρατευθέντες καί οί άσκοϋντες ναυτικάς
τέχνας μέχρι τοϋ 35 έτους. Το προσωπικόν των πληρωμάτων τοϋ
«τόλου συγκροτείται α' ) έκ των αποτελούντων την ναυτικην άπο-
112
γραφήν εργατών θαλάσσης· β' ) έκ. των μη τοιούτων, των ασκούν¬
των ναυτικά επαγγέλματα" γ' ) έξ αριθμού τινος των στρατευσί¬
μων τοϋ κατά ξνιραν στρατοί, οριζομένου καθ' έκαστον έτος· ο')
έκ των έθελουσίως κατατασσομένων ε') έκ των αλλοδαπών εργα¬
τών θαλάσσης των επιθυμούντων ν ' άποκτήσωσι την 'Ελληνικήν
ίθαγένειαν ς
-'j
έκ των έθελουσίως κατατασσομένων των εκπληρω¬
σάντων τάς στρατολογικάς αυτών υποχρεώσεις" ζ') εκ των άνακα-
τατασσομενων και η' ) έκ των προσλαμβανομένων είς ωρισμένους
κλάοου; τοϋ πολεμικού Ναυτικού.
ΚΛΑΔΟΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ, ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΑΥΤΩΝ ΤΟΥ Β. ΝΑΥΤΙΚΟΥ
ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΚΑΣΤΟΥ ΑΥΤΩΝ
'Αξιωματικοί: Μάχιμοι 169.—Οικονομικοί 77.— 'Υγειονομι¬
κοί 20 —Φαρμακοποιοί 3.—Μηχανικοί 24.—Ναυπηγοί 5.—Μου¬
σικοί 1.—Έν όλω 299.
Υπαξιωματικοί: Άρχικ-ελευσταί 48.— Ύπολογισταί 71.—
Κελευσταί 11 8. — Ύπο/.£λευσταί 218. — Δίοποι 234. — Έν
όλω 689.
Ν αύται παντός είοους 1663.—Ναυτοτεχνϊται 284.—Μάγει¬
ροι και ύπηρέται 29.
Άνακεφαλαίωσις : 'Αξιωματικοί..... 299
'Υπαξιωματικοί . . . . 689
Ναύται και λοιποί . . . 1,976
Δύναμις τοϋ Ναυτικού έν όλω......2,964
ΣΗΜ. Α'. Οί αριθμοί οΐτοι ελήφθησαν έκ τοϊ υπο τον Β. Ναυστάθμου
καταρτισθέντος πίναχος τής δυνάμεως του Ναυτικού τής 31 Μαΐου έ.Ι.
ΣΗΜ. Β'. Είς τους οικονομικούς αξιωματικούς είνε έμπε
■ , , , , · , ■ φαρών και φαν
τους ύπολονιστας είνε ανατεθειμένη και ή επιστασία των διαφόρων τοΰ
κράτους λιαενων.
Πίΐραιινς, 31 ΊονΙίον 1895.
Βασ. Γ. Καϋαμπεληε
ι
Ο ΝΑΥΑΡΧΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ
ΓΝΩΜΑΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ Ι^ΑΘ' ΗΜΑΣ·
Έ; αφορμής τής προ μηνών επελθούσης πολιτικής μεταβολής, καθ ήν
Ιςεδηλώθτ,σαν ζωηρότατα! ένδε·ςε:ς βαθυτέρας καί ριζιχωτέρας τροπή? τοΐ
δημοσίου φρονήματος περί των πολιτικών ημών πραγμάτων, τινές των
αθηναϊκών' εφημερίδων έπε/είρτ,σαν δημοσιογραφικήν άνακρ'σιν πολλών
iv
τή ήμετέεα κοινωνά διοίττίεττών ανδρών κα'ι εις άμεσον σ/ειιν ευρισκομέ¬
νων πΐός'τι·,/ 1>/ην:*Λ,ν -ο/·τε·αν. ζητούσα! την γνώμην αυτών περί των
χ'ιτίων τή; νοΐ/·,ΐΐ; καταστάσεως τή; πολιτεία; και των υέσων πρό; θερα-
γι ημετέρα
νων
αΐτίι
■πείαν αυτή;.
Απάνθισμα έ/, των δημοσιογραφικών τούτων συνεντεύξεοιν είνε αί κατω¬
τέρω δημοσιευόμενα! γνωμαι.
Γ~1 κ,ατάστιχσις της ττατρίο:: ;/.»: οέν είνε καθόλου κ
Καθώς βλΙχ£Τ£, πηγαίνΐαεν
r.'-'ı j
άο-χτ,αα. Ή
Ii:-//r,
ί;ν
Βουλτ,, :ί ύττΐυργΐί οέν είνε ύπΐυργΐί' ολα ε'χαιαν τον προΐρι
114
των, τον σκοπόν των, δλα ένοθεύθησαν
ci
νόμοι δέν εφαρμόζονται,
το Σύνταγμα το καταπατούν, το ρουσφέτι δίνει και παίρνει, ό κα¬
λός και τίμιος και μορφωμένος άνθρωπος δέν λογαριάζεται, ό'λοι οί
διεφθαρμένοι πάνε έμπρό:, γινήκαμε μια σαλάτα, και αντί να
προοδεύσωμε, πάμε πίσω. Αυτά είνε πολύ δύσκολον σημερον να
διορθωθούν.
Διότι φταίμε δλοι. Αί Κυβερνήσεις δέν κάμνουν τίποτε. Έχουν
ανάγκην των βουλίυτών, εί βουλευταί υποστηρίζουν τας κυβερνή¬
σεις για τα προσωπικά των, τα κ,ομμ,ατικά των. Πώς θέλετε να
έ'γωαεν Βουλην, ή οποί* νά λειτουργά όπως λέγει τό Σύνταγμα ;
Συλλογίζεται κανείς σήμερα ευθύνην και συνείδησιν ; Σκέπτεται
κανείς ίίλικρινώ; γι ' αυτόν τον τόπον ;
'Εγώ ε"γω την 'ιδέαν ό'τι
i*.ü
που έφθάσαμεν χρειαζόαεθα ριζικά
(Λετρα. Όλοι υπόσχονται πρό των εκλογών να κάμουν αυτό καΛ
έκ,εΐνο, και δταν έλθουν 'ς την έξουσίχ ξίχνοϋν τί είπαν και δεν
κάνουν τίποτί. Α !
Aîtrcov
που θα πάη αύτη ή κατάστασις ; Ό
κόσμος αρχίζει να μη 'μπορη να ζήσν). Ό βίος είνε πολύ ακριβός,
et
άνθρωποι στενοχωρούνται ό'λοι, έπλήρωσαν ένα. σωρό φόρους,
άλλα δεν είδαν τίποτε καλό. Δικαιοσύνη δεν έχομε, στρατό δεν
ε"χομ£, κλϋρο δεν ε"χομ.ε, διοίκγ)σι δεν έ"χ5με" τα χάσαμε δλα.· τα
καταστρέψαμε δλα. Έ ! καιρό? να σκεφθούμε πειά. 'Αρκετά δια¬
σκεδάσαμε 'σαν άσωτα παιδιά.
— Και ποία είνε τα ριζικά μέτρα σας ;
— Να σχηματισθή εν υπουργείον οχι άπό άχρωματίστους, άλλα
άπό πολιτικούς άνδρας σοβαρούς, επιβαλλόμενους, δυνατούς, οί
όποιοι νά ε"χουν θάρρος, να είνε παλλνικάρια, να έ'χουν ιδέας ιδικάς
των και γνώμας, νά μη φοβούνται κανένα, νά παίρνουν όλην την
ευθύνην των πράξεων των επάνω τους αληθινά, και τό υπουργείον
αυτό, άπολαϋον πλήρους της «μπιστοσύντ,ς τοϋ Βασιλέως, μόλις
όρ-Λΐσθϊί, να κάμν) έ'να υπουργικόν συμβούλιον και νά αποφασίση τα
έξης : Να διαλύση την Βουλην αμέσως και νά καλέση Έθνοσυνέ-
115
λευσιν. Συγχρόνως οέ να έκοώση οΐάφορχ οιαταγματα. έχοντα
ισχύν νόμου, διά των όπΐίων να επιβάλη καλά πράγματα, άλλα
και να καταργήση πολλά πράγματα, κακά.
— Δηλαδή να γείνη
coup d'État
; . . .
— Βέβαια.
— Και ό λαός ;
— Ό λαός δεν θα ταραχθή καθόλου. Ό λαός διά των έκδοθη-
σομίνων διαταγμάτων θά έννοήση ότι πρόκειται περί πατριωτικού
σκ,οποϋ και περί της σωτηρίας του.
"Αχ! ο καύμενος ό λαός τί τραβάει' ποϋ είνε ή ισότης του Συν¬
τάγματος ; ποϋ είνε τα δικαιώματα τΐυ ; ποϋ είνε τα καθήκοντα
του ; Έδώ είμαστε χωρισμένοι σε ού= τάζεις : σέ ραγιάδες χ.αί σε
αγάδες. Σκάφτεις τοϋ λόγου σου για να γλεντάω έγώ.
Ναύαρχος Κανάρης
Ή γνώμη [λίυ είνε ό'τι ή 'Ελλάς θα σωθή διά της συνέσεως και
της σωφροσύνη;. Πρό παντός απαιτείται ησυχία, όχι διά ταρα-
νών ... αί ταραχαί φέρουν πάντοτε είς τόν όλεθρον.
Έκιΐ οπού έφθασαν τα πράγματα, μόνον διά των παθημάτων
θά βελτιωθή τό έθνος. Τα παθήματα να μας γείνουν μαθήματα,
νά σωφρονισθώμεν και να συνετισθώμεν. Όσα. έθνη έχουν άνδρας
[ίΐλτιοϋντκι διά ριζικών μεταρρυθμίσεων υπό τούτων προτεινομένων,
ά)λ' ήαεΐς δεν έ'νομεν σοβαρούς άνδρας ! ... Λοιπόν τό έθνος θα
βελτιωθή διά των παθημάτων. Σημερον θα σπάση τό πόδι του, αύ¬
ριον τό νίρ·. του, μετ ' ολίγον τα πλευρά του /.αί ούτω θα σωφρονισθή.
Πλυλοε Καλλιγάς
Διά να σωθή ή 'Ελλάς, φρονώ ότι πρώτον κ,χί κύριον πρέπει να
αποκτήση κλήρον και νά τύχη θρησκευτικής αγωγής. Έθνος χωρί;
θρησκείαν δεν δύναται να ύπάρζη, νομίζω δέ ότι τό θρησκευτικόν
αίσθημα πολύ κατέπεσεν 1ν Έλ/κοΐ.
Μητροπολίτης Γερμανός
116
Θεσμοί και νόμοι, όσον καλοί και αν είνε, δεν συυ.βάλλουσιν ν.'.
την ρ,.ζικην [ο.εταρρύθμισιν των κακώς κειμένων, εάν οί καλούμεν:·.
να έκ,τελεσωσιν αυτούς η να έκλέξωσι τους μέλλοντας να έκτελί-
σωσιν αυτούς δεν έχουν πλήρη συναίσθησιν των ηθικών και πολι¬
τικών αυτών καθηκόντων, ή δέ συναίσθησις αυτή ηρτηται άπο την
διδομενην παίδευσιν είς την οικογένειαν και εις το σχολείον. Δη¬
μοτικά όθεν σχολεία »ευθυνόμενα υπό καλώς κ,α.τηρτισ[Λενων δ'.οχ
σκάλων, πρωτίστω: δέ χριστιανικήν εχόντων παίδευσιν και αρετήν,
θα συντείνωσι προ; ήθι/.ην αόρφωσιν τοϋ Έθνους περισσότερον τω·'
Γυμνασίων και του Έθν.κ,οϋ Πανεπιστημίου. Τό επ' έ;ο.οί, θα έπρ:-
τίμων την καλήν ρύθμισιν των οηαοτικών σχολείων κ,αί την Ζι-
ι/.όροωσιν του κλήρου άπο την ϋτταρζιν 'Εθνικού Πανεπιστημίου,
εάν επρόκειτο νά Ικλέξω [θ.εταξυ των ούο και εάν ή ύπαρξις τούτου
ΐ-ίετά της πρώτης 2έν ήούνατο νά συμβιβασθώ. Συαφωνώ ότι πρεπϊ'.
να σωφρονισθγ; ό λαός, όπως όρθοττοοήσωσι τα περί ή;ο.ας. Άλ7
έπεθύαουν νά γνωρίσω οιά τίνος άλλου τρόπου θα ήουνάμ,εθα νά
σωφρονισθώαεν ζαί να ένισχύσωαεν την ιδέαν τοϋ καθήκοντος των
πολιτών και νά Ινισχύσωμεν τον ηθικόν νόμον έν ττί κ%ρ£ία του
λαοϋ μακράν της θρησκεία; και της πρώτης παιοεύσεως. Έν όσω
δεν διαφωτίσωαεν και οεν ένισχύσωμεν τό θρησκευτικόν συνα.ίσθη7.α.
κα.ί οι ' αύτοϋ την ηθικήν συνείδησιν τοϋ λαοϋ, θεσμός φιλελεύθερο:
και σύνταγμα έλευθέριον θά χρησιμεύσουν μόνον πρός διαφθοράν
συνειδήσεων καί προς καταστροφήν τοϋ λαοϋ.
ΙθΑΝΝΗΣ ΣΚΑΛΤΣΟΪΝΗΣ
Δύο τρόποι θεραπεία; υπάρχουσι της νοσηρά; καταστάσεως -.%■-
πολιτίίας : Ό πρώτο; είνε ή ήθικοποίησι; τοϋ λαοϋ" ό ΪΛ>~ιζζ'-
τρόπο: θεραπείας, δραστικ,ώτερος ούτος καί ;ο.έ πολύ ταχύτερα άπο-
τελέσαατα, είνε ή δρασι; τη; Βασιλεία;· ή δράσις ή συνταγαα.-
τικη, ή αυστηρά εξάσκησις των υπό τοϋ Συντάγματος παρεχο¬
μένων αΰττ; προνομίων, τα οποία είνε ευρύτατα, διά της Ινισχυ-
117
σεως έντιμων και ικανών Κυβερνήσεων και της απομακρύνσεως
y
/.αταλλήλων και κομματικών. Και έχω μάλιστα πλήρη την
πεποίθησιν, ότι ή τοιαύτη της Βασιλείας δράσις θα καταστή και
το συντελεστικώτερον μ.έσον προ; ήθικοποίησιν και άνόρθωσιν τοϋ
λαϊκού φρονήματος. Κονστ. Κονσταντοπουλοσ
Ή καθολική ψηφοφορία εδόθη πολύ πρωίμως είς την 'Ελλάδα.
Αυτό το πράγμα βεβαίως κανείς πολιτευόμενος δεν θα είχε την
τόλμην να το ομολογήση φανερά, ιδιαιτέρως ό'μως, είμαι βέβαιος,
ότι πας θά ψέγη τόν θεσμόν. Και το χειροτέραν, ένω τόν ψέγουσι
πάντες ομού και έκαστος Ιδιαιτέρως, δεν δύνανται και νά έπιφέρωσι
καμμίαν θεραπείαν άνευ συγκ,λονησεως τοϋ καθίστώτις. Διότι είνε
κοινώς παραδεδεγμένον, ό'τι τα δικαιώματα και αί πρΐνομίαι ευχε¬
ρέστατα μεν δίδονται είς τους λαούς, είνε όμως άπα τα δυσκολώ-
τΐρα να ζητήση τι; οπίσω και —ολλοστημ.όριον ακόμη αυτών.
Στέφανος Σκουλοϊδησ
ΙΙολλά πρέπει να γίνουν πρός θεραπείαν των κακώς ενόντων,
s
άλλα δυστυχώς τα συντελεστικώτερα. είνε τα δυσκο7ότερα. Βε—
Ι βαίως νόμοι δυσ/ίραίνοντες κα,τά τι την συναλλαγην δύνανται να
Ι νομοθίτηθώσι, άλλα και μετά των νόμων αυτών και άνευ των ν ό¬
ϊ μ ων ουδέν δύναται να κατορθωθή άξιον λόγου άνευ της εργασία.;
τη; Βασιλείας. Την συναλλαγην έχει δικαίωμα νά πατάξη ό Βα-
σθεύ;. Διά τη; συναλλαγής νοθεύεται ή αντιπροσωπεία τοϋ λαοϋ,
τον δε λαόν δέν αντιπροσωπεύει μόνον ό Βουλευτής, άλλα και ό
ΒασΓ/εύς. "Αν δεν αντεπροσώπευε τον λαόν ό Βασιλεύς, τό Σύν¬
ταγμα δεν θά έχορηγει αύτω νομοθετικόν εξουσίαν και την εκτε¬
λεστικήν. Αντιπροσωπεύει οέ Ενα λαόν ούνί απλώς ό εκάστοτε
ί/./ΐγόμενος επ' άγνώστο-.ς ζητημασιν, άλ,λ ' ό κ.αθ ' ημέραν παρα-
κολουθών τα; γνώμας κ,χί τα συμφέροντα του
/y
ου και επί εκά¬
στου ζητήματος ώ; επί εκάστη; περιστάσεως δυνάμενος να δια-
118
κρίνη αύτάς και να συμμορφοϋτοα πρός αύτάς έν τί)
της εντολής τ:υ.
Τουτο δύναται και οφείλει νά πράττν) ό Ήγεμών, ώζ ούναται
και όφείλκ να πράττη ό Βουλευτής. Ούτως εννοώ την εντολήν
των βουλευτών, οΰ'τω την εξουσίαν τοϋ Βασιλέως τοϋ να νομ-οθετί)
μετ ' αυτών και νά Ινασκτρ την εκτελεστικήν εξουσίαν εν τω
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ
Κράτει. Την ύποταγην της οιοικησεως είς τους κ,ατ ' επαρχίας φί¬
λους τοϋ κ,όαιιατος πρός συντήρησιν της πλειονοψηφίας τη; Βουλή;
οφείλει να καταπΐλεαήσνι δ Βασιλεύς ύφ ' οίονοηποτε Πρωθυπουργόν
και ίίς οϊανοηποτε περίστασιν. Ό Λαός τότε θα τόν υποστηρίζη
και θα ταχθή —«ντοτε μετ' αύτοΰ κατά των Πρωθυπουργών και
κατά των επαρχιακών κομμάτων. Οί Πρωθυπουργοί κ,αί
ci
φίλιι
των απέναντι της αυστηρότητας και τη; εύθύτητος τοϋ Ήγεμόνίς
119
6' άνεστελλοντο, οί υπάλληλο', θ' άνεθάρρουν έν τη εκπληρώσει
των ν.χθηκόντων των κα.ί τα ηθη των διοικούμενων θά υφίσταντο
κατά μικρόν άνάπλασιν, έν
r,
μόνη δύναμις θ' άνεγνωρίζετο ή
του νόμου. Λεονιδασ
Είμαι υπέρ της Γερουσίας' δεν ήξεύρω ν.ε τί μέσον θα επιτευ¬
χθή τουτο, δια πραξικοπήματος η δια της νομίμου όδοϋ" έν τούτοις
φρονώ ότι τότε μόνον θα επέλθη ή ποθούμενη βελτίωσι; των πραγ¬
μάτων της πολιτείας. Σοτ. Σωτηροπουλοσ
Ή 'Ελλάς τότε μόνον θά σωθή, εάν αρχίση νά πολιτεύεται
χριστια,νικώς, εάν ό Χριστός τίθτί πράγματι επί κεφαλής της πολι¬
τείας, της θρησκείας και της φιλοσοφίας . . . Τρία κακά ϊγν. ή
Ελλάς, την άμάθειχν τοϋ κλήρου, την άμάθειαν τοϋ λαΐϋ και
την προσωπικήν πολιτικήν. Αυτά άν εκλείψουν, ή 'Ελλάς σώζεται.
Απόστολος Μακρακηϊ
Έκ μακ,ρογρινίΐυ πείρας εσχημάτισε την πεποίθησιν ότι οιά
νομοθίτικών τροποποιήσεων είνε άούνατον να πα;ο.εν έαπρός. Οί
voltu
δεν έ'νουν δυστυχώς την ιδιότητα να φτειάνουν ανθρώπου;,
να διαπλάτταυν χαρακτήρας. Και είνε χαρακτήρων, είνε πολιτική:
άγωγης οττΐυ
è'ysu
-εν μεγίστην, απόλυτον, αναπόφευκτον ανάγκην.
Έγώ ηιο.ην έξ άρχης της ιδέας ότι κύριον μέληαα των κυβερνή¬
σεων ε"πρεπε και πρέπει να είνε ή άναμ,όρφωσις ή πλήρης και ριζική
τοϋ δημοδιδασκάλου, τοϋ ιερέως, τΐϋ είρηνιδίκιυ.
A'jtsİ
είνε ύ
κύριοι παράγοντες οί δυνάμενοι να βίλτιώσωσι τον λαόν μας, ό
λαός δέ ούτω βελτιούμενος και πΐδηγετΐύμΕνςς θα καλλιτερεύση
την κατάστασιν της πολιτείας και των πολιτικών μας ηθών.
Διονύσιος Στεφανου
Ή καθολική ψηφοφορία δέν στηρίζεται καθόλου επί της πραγ¬
ματικής ίσότητος, είνε ;ο.ία αριθμητική μόνον ισότης κχί τίποτε
ıso
άλλο. Και ή ισότης αύτη παν άλλο είνε η κ.ατ ' αξίαν ισότης ή
απονέμουσα έχ.άστω το προσήκον.
Τίνι τρόπω τη άληθείζ είνε δυνατόν νά απονεμηθή εκάστω τ»
προσήκον, όταν ό ανεξάρτητος, ό πεφωτισμένος πολίτης εχνι
'(act.
δικαιώματα με ένα «Εργον, ένα νεανίαν, ένα. άγράμμ,ατον ; Το
ζήτημα είνε, την πεφωτισμένην αύτην μ.ειοψηφίαν να την κάμω¬
μεν να επιβληθή είς το πολύ τοϋ πλήθους, τό οποίον τώρα μας
οίοί! νόμους. Ή έκτροπος αυτή κατάστασις διεγνώσθη πρό πολλού
και είς άλλα. μέρη, όπου 'ίσνυεν ή καθολική ψηφοφορία, ό υποστη¬
ρικτή; ούτος της τυραννίας. Διότι τί άλλο ύπηρζεν ή οευτέρ*
αυτοκρατορία, είς την Γαλλία,ν η άπιτελεσαα της καθολικής.
Και έπρότειναν οιάφορα. μέσα θεραπεία; τοϋ κ,ακοϋ. Το κχλλί—
τΐρον κατ' έμε έξ ό'λων των προταθέντων, τό ό-οΐον και έν Έλ-
λ.άοι έφαραοζόυ.ενον
ôà
ήούνατο νά έ'γγι εΰάρεστα αποτελέσματα7
είνε το λεγόμενον άνισόψηφον. Τό να έ'χη οηλαοη ό ανεπτυγμένος,
ό κτηματίας, ό επιστήμων, ό ώριμου ήλιζ,ίας Ικλογεύ; 2, 3 η και
h
ακόμη ψήφους πλέον των άλλων. Τοιουτοτρόπως οεν αποκλείε¬
ται μεν της εκλογής τό πολύ π/,ηθος, τοϋ. αφαιρείται ό'μω; ή άπό-
7.υτ:ς ούναμ,ις κ,κί εξουσία, την όποιαν έ'νει τώρα.
Γεωργιος Μιλησισ
Δία τοϋ χρόνου κ,αί δια τη; βαθμιαίας τελειοποιήσεως της έθνι-
κη; άγωγη; θα εξέλθωμεν των δεινών τοϋ παρόντος. Τα παθή¬
ματα θα μας γείνουν μαθήματα, άλλ ' «ς μη πλανάται κ,ανίίς
νομίζων, ότι ή κρίσις είνε τοιαύτη ώστε
y'
άπαιτώνται
v'Ciy.à.
μέτρα. Άλλα έ"θνη διέτρεξαν φοβερωτέρας κρίσεις και ουδέν έ'πα-
θον . . . Ή ζωη ουδέποτε προβαίνει ήρεμος, και ώς τα άτομα
πάσχουν, πάσχουν επίσης και τα ε"θνη, διότι κ,αί αυτά επίσης
ουδέν άλλο είνε ειμή ευαίσθητος και σύνθετος οργανισμός. Άρκεϊ
να είμεθα προσεκτικώτεροι, και ή παρήγορος και γλυκεία ήώ της
αναγεννήσεως δεν θα βραδύνη νά έπανατείλη επί την 'Ελλάδα.
Στέφανος Στρειτ
Τό κατωτέρω άξίολογώτατον άρθρον είνε απάνθισμα ές έκτενοίς εργοΐ>
πεοι του πληθυσμού της Ελλάδος του παρ' ημίν περϊ τα στατιστικά δια¬
πρεπούς κ. Σ. Σκιάδα, μ ομολογούμεν /άρίτας επί τΐ| παραχωρήσει τής
οηυ,οτιεύσεως.
Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΤΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ.—ΑΠΟΓΡΑΦΑ!
1 1
EPI
του πλ7)θυσ|Αΐΰ της 'Ελλάδος έν ττ, άρνοαότητ'. οια.-
οωνουσιν
ci
συγγοχφεΐζ, κοιτά πολύ άΐϊ αλλνιλων οιιατάιο.ενοι, τινές
είς 10 έκα/τομ-αύρια, τινές ο' άλλοι είς τό ο·.—λάτιΐν άναβιβχζον-
τϊς αυτόν,
liiez
ίίιιτχι έν τούτοις ότι οέν άπενοαΕν ττ,ς αληθείας
osyo^.svot
ότι περί τα 3,500,000 κατοικούν έν τη /ώρζ, ήτις
νυν αποτελεί τό 'Ελληνικόν Κράτος, έξχιρουαένης της Θεσσαλίας,
της 'Ηπείρου και των 'Ιονίων νήσων, ότι οε ελ του άριθαοϋ τού¬
του 1,750,000 κάτοικοι άντ,κον είς την Πελοποννησον και αί
λοιπαί 970,000 είς την Στερεάν.
Ilgoî.
τα τέλη τοϋ Π°'·> αιώ¬
νος, καθ'ας ενοι/.εν πληροφορία?, ύ-ηρχον έν Πελοττοννησίο αόλις
1 16,000 κάτοικοι ! Βλέπετε ότι ή έττιοροιο.η και ό πόλεμος έ~3τέ—
λΐσαν έ—ιτυγώς τό άγριον αυτών έ'ργον.
Κατά τας παρααονά; της εξεγέρσεως τοϋ γένους ημών υπήρχον
έν αέν τή Πελοποννητω 398,709 κάτοικο»., έξ ών 63,813 Τουρ-
122
κοι, έν τη Στερεά 206,356, έξ ών 19,853 Τΐϋρκΐι, και έν ταίς
νήσοις 161,412, έξ ών 7,165 Τούρκοι,
-first
τα Ολον 766,477
κάτοικοι, έξ ών 90,831 Τούρκοι. 'Υπολογίζεται ότι κατά τον
άπεγνωσμενΐν των πατέρων -ημών κατά των κατακτητών αγώνα
■δ πληθυσμός
sûrs:,
ό κατά τάς παραμονάς αύτοΰ ευρεθείς, ηλατ¬
τώθη κατά 200,000 περίπου, τοσούτων θανατωθεντων, έξα,νδρα-
•πΐδισθεντων και οπωσδήποτε άλλως έξαφανισθεντων !
Έν τούτοις, ΐύθύς μετά την απελευθέρωσιν, ήτοι το 1832, ό
πληθυσμό; τί); Πελοποννήσου, της Στερεάς και των νήσων ύπιρέβη
κατά 36,990 τον της παραμονής τοϋ αγώνος, διότι έν Πελοπον-
ν-Γ,σω ευρίσκομεν 384,322, 1ν ττ) Στερεά 145,000 και έν ταίς
νησΐι; 183,286 κατοίκους, ήτοι τό όλον 712,606 απέναντι των
πρό τοϋ αγώνος 675,616 'Ελλήνων. Ή αύξησις αυτή, είς 236,790
ανερχομένη, λαμβανομένων ϋπ ' όψιν και των 200,000 έξαφανι-
οθεντων, δεν εξηγείται βεβαίως έκ- των φυσικών τοϋ πολλαπλα¬
σιασμού των πληθυσμών νόμων, διότι ήτο αδύνατον να λειτΐυργη-
τωσιν ούτ:ι έν χρονικω οιαοτ-ηματι τοσοϋτον βραχεί. Άλλα/ί/ϋ
■πρέπει λοιπόν ν ' άναζητήσωμεν την αιτίαν αυτής και οη έν τνί
ραγδαία πα)αν:στήσει 'ίσου σχεδόν άριθμοϋ 'Ελλήνων μέχρι της
■στιγρ.ης εκείνης έν οιαφόροις τόπΐΐς τοϋ έξωτίρικοϋ βιΐύντων, σπευ-
«άντων δε να εγκατασταθώσι εις την πάτριον γήν, ίνα άναπνεύσωσιν
αύθις τόν έκ των αιμάτων των τεκνών αύτη; άπικαθαρθεντα αέρα.
Άπό της έπΐχης ταύτης τοϋ 1832 εχομεν σταθεράν και προο¬
δευτικήν την αύξησιν έκ των φυσικώς έξηγουμένων νόαων. Ούτω
τό 1838 ό όλος πληθυσμός της Πίλοπΐννησ;υ, της Στερεάς και
των νήσων ανήρχετο είς 752,077, τό 1839 είς 823,773, τό 1842
*1ς 853,005, τό 184& εί? 986,934, τό 1853 είς 1,042,527
και τό 1861 είς 1,096,810. Έ-ΐμένως έν διαστηματι μόλις 22
ετών ηΰξησεν ό πληθυσμός κατά 344,733 ψυχάς, ήτοι κ*τα
45.83 °/0 έν συνόλω η κατά 1.99 °/0 κατ' έ'τος, κατά πυκνό¬
τητα δέ κχτα 7.36 άτομα κατά τετρα,γωνικάν χιλιόμετρον.
____123
'Από του 1861 |ο.εχρι τοϋ 1889 ή αύξησις τ;ϋ πληθυσμού τη;
Πελοποννήσου, της Στερεάς και των νήσων, καθίσταται επί ιο.κλ-
"λον άζία προσοχής, διότι τό 1870 ό όλος πληθυσμός συνεποσοϋτο εί;
1,207,510, τόΊ 879 είς 1,409,334 και τό 1889 είς 1,604,458,
ώστε κα,τα την τελευταίαν τριακ,ονταετίαν έ'χοιο,εν όλικήν τοϋ
•πληθυσμού αύξησιν έκ 507,648 κατοίκων, αναλογούσαν έν συνόλω
πρός 46.28 °/0 η πρός 1 ·65°/0 κατ' έτος, την δε πυκνότητα α,ΰ-
ζήσασαν κατά 13.89 άτομα οι ' έκαστον τετραγωνικών χιλιόμετρον.
Αί
'Iovtot
νήσοι, αΐτινες προσηρτηθησαν είς τό πρώην Βασί¬
λειον κατά τό 1864, είχον πληθυσμόν τό 1862, 228,631 κα¬
τοίκων, τό 1870, 229,516 και τό 1889, 238,783. Της Θεσ¬
σαλίας και της λωρίδος της 'Ηπείρου, άποδοθεισών είς την Έλ-
"λάδα τό 1881, άπηριθΐΛηθησαν τό πρώτον >ο.ετ ' άκριβ-ίας οί κά¬
τοικοι τό 1889 (διότι ή τοϋ 1881 της Θεσσαλίας απογραφή
εθεωρήθη λί*ν ελλιπής) και ευρεθησαν συμποσούμενοι είς 344,067,
«ξ ών 32,890 έν Ήπείρω και 311,117 έν Ηίσσαλία.
Τοιουτοτρόπως ό όλος πληθυσμός της ελευθέρας 'Ελλάδος, κατά
την τελευταίαν τού 1889 απογραφήν, συμποσοϋται είς 2,187,208
κατοίκους, διαιρουμένους ώς έξη:' έν ττ, Στερεά 900,301, έν
Πελοποννησω 813,154, έν ταίς Ίονίοις Νήσοις 238,803 και έν
ταίς νησοις τοϋ Α'ιγα.ίου 234,950. 'Αλλ' ε*χω λόγους να πι¬
στεύω, ότι ή απογραφή έκ,είνη υπολείπεται κατά πολύ της αλη¬
θείας. Διορισθείς τότε προϊστάαενος τη; επιτροπής τη; έπιφορτι-
σθείσης την απογραφήν ενός των ταη;ο.άτων της πρωτευούσης.
έ*σχον την ευκαιρίαν ν ' αντιληφθώ Ίδίαι; χίσθησεσι τη; και άλ¬
λοθεν γνωστής μοί αποστροφή; των λαών κχτά της απογραφή:,
οΐτινες ένεκα τούτου μυρία. έπινοοϋσιν, ινα άποκρύπτωσι τον αληθή
αριθμόν των μελών των οικογενειών. Και ένεκα τούτου λοιπόν και
ôt
' άλλους ε"τι λόγους, έ"νω την αδιάσειστον πεποίθησιν ότι το
τελικόν έξχγόμενον της απογραφή; τοϋ 1889, της άλλως ~.ί
μεθ' ικανής επιμελείας γενομένης, είναι κχτώτεοον της πραγα*-
124
τικότητος τουλάχιστον κατά 10°/0, ότι οέ ο πλγ,θυσμ-ός τη; ελευ¬
θέρας 'Ελλάδος κατά την στιγμήν ταύτην δεν δύναται να είναι
κατώτερος των
Sus
και ήυ.ίσεος εκατομμυρίων ψυχών. Όπωςδή-
ποτε και τοσούτος εάν είναι ό πληθυσμός της ελευθέρας 'Ελλάδος,
είναι πάντως αραιός αναλόγως της εκτάσεως της χώρας συνιστά—
αενης είς 63,606 τετραγωνικά χιλιόμετρα, διότι αναλογούσε
34.38 άτομα είς έκαστον τετράγωνον χιλιόμετρον. Άναλογοϋσι
δέ είς έκαστον τετραγ. χιλιόμετρον
iv
Γερμανία 86, έν Αύστρο-
Ούγγαρία 59, έν Γαλλία 72, έν 'Αγγλία 119, έν 'Ιταλία 105,
έν 'Ισπανία 34, έν Βελγίω 201, έν Ρουμανία 41, έν Τουρκία
27, έν Σουηδία 11, έν Πορτογαλλία 50, εν ταίς, Κ. Χώραις
133, έν Ελβετία 71, έν Δανία 15,
iv
Σ6ρβία 41, έν Νορβη¬
γία
fi,
έν Αουξε;ο.βούργω 82, έν Ρωσσία 17 και έν Βουλγαρία 33.
Έν τοσούτω δ ημέτερος πληθυσμός, συγκρινόμενος προς τόν
του 1832, αποδεικνύεται ΰπερτριπλασιασθίίς. 'Αληθώς πρέπει
κατά την Ικτίαησιν της έκ.' άκτου ταύτης αυξήσεως να ληφθώσιν
ΰττ ' όψιν ή τε -αλινόστησις, περί 7); ανωτέρω είπον. χ.αί αί έκ.
των προσαρτήσεων προσαυξήσεις' άλλα κ,α,ϊ χωρίς να λάβαψ-εν
ύ- ' όψιν τάς |Λετανα.στ6ύσ£ΐ:, αΐτινες δύνανται κατά πλΐΐστον
ν ' άντισηκώσωσι τάς τταλινοστησειζ, διότι τάς ρ.εταναστίύσεις
ταύτας, ώς έ/, τοϋ χαρακτήρος τοϋ Έλληνος θεωρώ όλω; προσω¬
ρινάς, εάν τόν άριθαόν των παλΐνοστησεων περί τάς 200,000
και τόν των προσαρτήσεων 582,850 έκ τού όλου των 2,500,000
ελπίσωμεν, πάλιν υπολείπεται άριθιο.ό: άποοειχ,νύων ότι εντός τη;
έξτικονταετίχς ό 'Ελληνικός πληθυσμός ύπερεδιπλασιάσθη, διότι
τό 1832 ούτος συνεποσοϋτο είς 712,606, ώ; είπον, ψυχάς, ό
δ' ένεστώς συνίσταται είς 2,500,000, έξ ών αφαιρουμένων των
/.7.-ΖΧ τ'ανωτέρω 782,850, άπομενουσιν 1,718,000 ψυχαί, αΐ¬
τινες πρό; τάς τοϋ 1832 παραβαλλόμεναι, παοΐυσιάζουσιν α.ύςη-
σιν έξ 1,006,394 ψυχών.
'Εάν ηδη την κίνησιν τοϋ 'Ελληνικού πληθυσαοϋ κ, α Ι κατά την
125
τελευταίαν τριακ,οντχετίαν έπισκ.οπησωι/.εν, βλέπομεν ότι
cure;
«'χει βαυαρίαν πρός αύξησιν Ιπίοοσιν, οιότι, εάν τον πληθυσμόν
τοϋ 1861 παραθέσωυ.εν πρό; τό υπόλοιπον τοϋ ένεστώτος πληθυ¬
σμού, μετά την άφαίρεσιν των παλινοστησεων και των προσ¬
αρτήσεων, εχομεν αύξησιν Ις 620,340 ψυχών, αναλογούσαν
πρός 56.5%·
Έ·/ ταίς ΊΙνωμέναις Ιΐολιτείαι; της 'Αμερική;, αΐτινες υπό
την ε"— ;ψιν τοϋ πολλαπλασιασμού τοϋ πληθυσμού είναι έκ των μάλ¬
λον ευνοουμένων χωρών του κόσυ.ου, ό πληθυσμό; εδιπλασιάσθη άλη-
θώ; κατά την τελευταίαν τριακΐνταετίχν, οιότι άπο 31,443,321
κατ:ί/.ων τό 1860, άνίίλθίν ούτος είς 62,622,250 τό 1890,
άλλα πρέπει να »ο.η λησαονηθη ό'τι έν τη τεραστία ταύτη αύςη-
σει σζουοαιότατο; ύττάρΧΕΐ παράγων ή των ζενων αθρόα 5—οίκ.ησι:.
Δεν ούνααα.1. να οώσω πέρα; εί; το περί των απογραφών τοϋ
ημετέρου πληθυσμού Κεφάλαιον, /ωρίς ν ' αναφέρω αξιοσημείω¬
τον τι τοϋ γενου; ήαών χαρακτηρισπκόν. Ιΐαρ'
y,;j.îv
οί άρρενες
ύπερτεροϋσι των θηλέων, οιότι άνχλογοϋσιν ούτοι εί; 51.82 υ/(|
επί τοϋ όλου, ένω αί θήλεις άναλογοϋσι μόνον πρό; 48-18 °/0
Άπο/.αλώ τό ναρακττ,ριστικόν τουτο άζ'.οσηΆείωτον, οιότι /.αθ '
άπασαν την Ευρώπην αι θηλει; υπερτερουσ·. των αρρένων. Έν
Σαξωνία αναλογουσών 105.9 θήλεΐί επί 100 αρρενων. Μόνον έν
ταΐ; Ήνωαεναις ΙΙολιτείαις τη; Ά|θ.£ρικη; συμβαίνει ό,τι
v.y.
•παρ' ήμϊν, οιότι απέναντι 30,554,370 θηλέων τό 1890 άπε-
γράφησαν 32,067,880 άρρενε;, ήτοι άνελόγισαν ούτοι πρό;
51.2 Ύο επί του όλου πληθυσμού, Ινώ αί θήλει; άνελόγισαν μόνον
πρός 48.8Ο/Ο. 'Ημείς λοιπόν ύπερτεροϋαεν και των 'Ηνωμένων
Πολ'.τΐΐών της Άαερικ.γ,; κατά 0.80 ϋ/0
ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ
'Υπάρχουσι σήαερον έν τώ Βασιλείω 35 πόλει; και 4,621 χω¬
ρία. Έκ των πόλεων 23 έχουσι πληθυσμόν 5—10,000 /.ατοί-
126
/.ων, 8 έχουσι 10 — 20,000, 3 έχουσι 20—35,000 και 1, ή
πρωτεύουσα, 11 4,355 κατοίκων, έν όλω αί 35 αύται πόλεις έ'χιυσι
•πληθυσμόν 471,760 κατοίκων, τα δέ 4,621 χωρία ε'χουσι πληθυ¬
σμόν! ,71 5,448 κατοίκων. Κατά τάς παραμονάς τίς επαναστά¬
σεως ή περικαλλής πρωτεύουσα ολίγον τι διέφερε χωρίου,
b
οέ Πει-
ραΐίύ; ουδέν πλέον ήτο η στέγασμά τι χρήσιμον πρός άπΐβιβασιν.
Αί κατά την έπΐνην εκείνην δυνάμεναι όπωσοϋν να όνομασθώσι πό¬
λεις, ήσαν ή 'Επίδαυρος, τό Μεσολόγγιον, αί Καλάμαι, το Ναύ-
πλιιν /.αι τό Άργος,. άλλ ' αί πέντε αύται πόλεις δεν ήρίθ^ΐυν·
δαοϋ πλείονας των 25,000 κατοίκων.
Εάν
fàri
τον ■πληθυσμόν των πόλεων ζρΐσεγγίσω;Λεν προς τον
των χωρίων, δηλαδή τόν των άκττών πρός τόν των αγροτών, και
τυγκρίνωμεν έκάτίρον πρός τόν όλον τΐϋ Βασιλείΐυ πλτ,θυ [ΑΟν,
ίϋρίσκΐμεν ότι, δ αγροτικός —λνιθυσμός άναλαγίϊ πρός 75.4 °/0 επί
τοϋ δλ:υ, ότι δηλαδιτι, ό Έλλγ,νικ,ό: πλτιθυιταός «ίναι κατά τα 3/4
και πλέον αγροτικό:, τοΰθ ' ό'πίρ είναι απείρου «Υΐμασίας έν /ώρχ
τοσούτον δαψιλώς υπό "ϋ Πλάστ^υ δια την καλλιίργίΐαν των
φυσικών προϊόντων πρΐΐκ'.σθίίσν). Έν τί) άνα7.:γία ταύτνι τοϋ νί|Λΐ-
τέρΐυ πλνιθυσμοΰ ίϊα.ίθα
inat
σχεδβν πρός την Ρΐυμανίαν, άλλ'
ύτ:ίρτίρ5ϋ[Λ£ν ττάση; ττ,; λοιπτ,ς Ευρώπη;" έν Ρουμανία ό άγροτι-
κο; πλνιθυσ^.ος άναλογΐΤ πρός 81 °/0 έ~ί
tsu
όλου.
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΙ
Έφ '
ö'çov
δυνάαεθα νά γνωρίσωαίν
îr.
των παρ * ημίν στατι¬
στικών στοιχείων, έχομεν έν Ελλάδι κατ'ε'τΐζ, επί 18,558 γά¬
μων 74,666 γεννήσεις, αναλογούσας -ρός 29.9 επί των χιλίων,
και 53,512 θανάτου? άναλ:γ:ϋντας πρός 21.4 επί των χύίων.
"Ωστί έν Έλ>άδι ή αναλογία των γεννήσεων Είναι κ,ατά 8.5
άτομα ϋπερτίρα τϋ? των θανάτων και έν τί) ύ-£ρβάσει των
γίνννισεων άχοδΐΐκνύΐται ΐστ, σχΐδόν —ρός την Ούγγαρίαν, ττ!ν
Αύστρίαν κχ· την Βαυαρίαν, ανωτέρα της Σ/ΐωτία:, της Γαλ-
127
λίας και της 'Ιρλανδία; και κατωτέρα των άλλων Ευρωπαϊκών
χωρών.
"Αξια μνείας είναι τέλις τα πιρίσμ,ατα της στατιστικής ώ;
πρός την μακροβιότητα έν 'Ελλάδι. Καταφθάνιυσι τα 75 — 80
εττ)
êîg
επί 1,602, τα 80 — 85 « επί 2,101, τα 85-90
eïg
επί 3,020, τα 90—95
tıs
επί 5,918, τα 95—100
fti
«πι
11,988 και τα άνω των 100
fi?
επί 16,678. Διαπρεπής παρ'
■ημίν ιατρός την Ιν 'Ελλάδι μακροβιότητα άπΐδίδίΐ είς το ωραίον
κλίμα, τον κα,θαρόν αέρα, την λιτην δίαιταν, την ευρωστον Ιδιο¬
συγκρασίαν και την μικράν των νόσων κλτιρΐνοιχικότΥΐτα.
ΔΙΑΙΡΕΣΙΣ ΚΑΤ· ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ
Διερευνώντες την κατ ' Ιπαγγέλ[Αα.τα κατανομήν τ;ϋ πληθυ¬
σμού ττί; έλίυθίρας Έλλάοος, επι των ουνατών σττιριζό|χενΐι στοι-
νίίων, εύρίσκοαεν ότι, έκ, των 1,133,411 άν&ρών, των πνίοων
εξαιρουμένων, εισί γΐωργοί κτημάτων 473,138, κα/νλΐΐργτιταί
(γωρικ;ί) 57,069, ποιμένες 72,905, τεχνίται 64,211, ε'μποροι
43,103, ίμχοροϋπάλληλΐι 74,876, εργάται και ύπηρέται 31,321,
Ε-,.ο-τ-όαονις 15,735, ύτίαλΆηλίΐ 12,109, κληρικοί 10,059, κ*ί
ναυται 21,832.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΙΣ
Ό Έλλην ιύοέ·^;τε σκέπτεται περί μετα,ναστΐύσίω;, καθ' ην
εννΐιαν έννοοϋσι ταύτην τα ΓεραχνικΫίς καταγωγή; φύλα,
si
Γερ-
αανοί και οί Άγγλίσάζωνες, τ;ϋ ίιριστικοΰ, οΥΐλαοτό, άπό της
πατρίδος χωρισμού, διότι π*ρ ' ήαΐν ί·.ναι Ολω; άγνωστΐς τ) ττολυ-
πλΥΐΟης εκείντι τάξις των θητών
(prolétaires),
ήτις είναι ή βιο-
Ό.ΤινανικΫ) δόξα και ό αεγχς κίνδυν:: των Ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Έν 'Ελλάδι και ό άτυχέστατ;; των επαιτών ούδέττΐτε θά κχτα-
κλιθτΐ είς τό ΰπαιθρΐν τ, τουλάχιστον, οίκ.-ην κττ,νου;, έντό: σάκ¬
κον εν τοίς έπίτηδι; ζίν;δ:/£ΐ:ι:, ΐύοέ θα στερτηθη π;τ£ τ£;ο.χ/ίΐι>
άρτου ε'στω και ξτηρ;ΰ, λ«ίχων τα άπίρρΐ|Χ|ο.έν3ΐ των αεγαρων οστά!
Ή ίδιικτίίΐσία έν 'Ελλαδι κατααίρίζεται ν.εταξύ των πλείστων
130
μ,οϋνται είς πολλάς εκατοντάδας κατ' έτος, ότι δε το χρη
σημαντικά ανέρχεται ποσά, είς 1,000,000 υπολογιζόμενα, δι' έ'νχ
κ.αί μόνον δήμον, τόν των Θεραπνών.
'Εάν σημερον οί οικονομολόγοι θεωρούσι την [./.ετανάστευσιν ώς
αγαθόν τι, διότι δι' αυτής ή πατρίς άποκ,α,θαίρεται Ιν μέρει των
άχρηστων και δη των επιβλαβών στοιχείων, κατά μείζονα λόγον
πρέπει να θεωρηται αυτή ώς αγαθόν έπιθυμητόν, οσάκις διενεργη-
ται υπό τάς συνθήκας, υπό τάς οποίας μεταναστεύουσιν οί Έλληνες.
'Υπολογίζεται ότι, έκτος των έν τη άλλοδαπτί αποκατεστη¬
μένων 'Ελλήνων υπηκόων, υπάρχουσι διαρκώς
iv
τώ εξωτερικώ,
αλληλοδιαδόχως άνακαινιζόαενοι, 135,466 ελεύθεροι Έλληνες,
οΐτινες μεταναστεύουσι προσκ,αίρως έπιδιώκ,οντες πλούτον, ώς εί—
Ttsv,
η τουλάχιστον πορισμόν μέσων πρός [ο,είζονα, η τό πριν
su—
ζωίαν. Οί Έλληνες ούτοι εισίν αληθώς αί μελισσα,ι της πατρί¬
δος, διότι εκτός ευάριθμων τινών, οριστικώς έν τω εξωτερικώ έγ-
καθισταμένων, οί λοιποί, οί πλεΐστοι, οΰδ ' επί στιγμήν άποβάλ—
λουσι τόν διακαή πόθον να έπανέλθωσιν είς την 'Ελλάδα, ινα έν
άνέσει άττολαϋσωσιν έν ταίς πατρικ,αΐς έστίαις των καρπών των
υ.όχθων και της εργασίας αυτών, τόν πόθον δέ τούτον σπεύδουσι
να εκπληρώσωσι ευθύς επί τίί πρώτη των περιστάσεων εύνοικτΐ
τροπτ,. Οί τοιούτοι μετανάσται ού μόνον ουδόλως γίγνονται επι¬
βλαβείς είς την παραγωγήν της πατρίδος αυτών διά της προσκαί¬
ρου απουσίας των, άλλα τουναντίον ώφελοϋσιν αύτην, διότι,
επανερχόμενοι κρείττονες η ότε άπηλθον, πλείονα καταναλίσκ,ουσι.
Τοιούτων όντων των δρων, δι' ών διεξάγεται έν Ελλάδι
"h
αετανάστευσις, ηδύνατο τις νά εύχηθη, ινα ώσι πλείονες οί μετα¬
ναστεύοντες.
Σ. Σκιαλασ
ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΣΟΦΙΑ
Τούτο μόνον και εις τον Θεόν είνε αδύνατον : τό νά καταστήση
άγεννητα όσα ήδη συνέβησαν.
Ή ανάπαυσις είνε αρτυμα των πόνων.
Μεταξύ των ανθρώπων τίποτε δέν είνε τόσον ά'νισον πράγμα όσον
τό ν'ΐ άξιΐϋται ίσων δικαιωμάτων και ό κακός και ό αγαθός.
"Ολον τού έθνους τό ήθος γίνεται ομοιον μέ τό ήθος των αρχόντων.
85
Έγώ νομίζω ότι θείον μέν είνε τό νά μή έχη τις μηδενός ανάγ¬
κην, εγγύτατα δέ τού θείου τό νά έχη ώς δυνατόν ελαχίστας ανάγκας.
&
Όστις και νά αποκτά πλείστα δύναται δικαίως, και νά χρησιμοποιή
αυτά καλώς, τούτον έγώ εύδαιμονέστατον νομίζω.
Είς τόν άνόητον τό νά ευτυχή παρ' αξίαν γίνεται αφορμή πολλής
αφροσύνης.
Αφού θέλεις νά ζ?,ς, μή πράττε πράγματα επισπεύδοντα τον θάνατον.
132
Ζήσεις βίον κράτιστον, αν θυμού κρατάς.
«
Ίσχυρογνώμονες είνε οί ιδιότροποι λα'ι οί αμαθείς και οί άγρ««ι.
Κ
Είς τους άνθρώ-ους αί συμφορα'ι των άλλων γίνονται παρηγοριά
των ιδίων δυστυχημάτων.
Το νά μεταχειρισθώ τις καλώς τόν πλούτον του ΐέν είνε έκ των
εΰκόλων πραγμάτων, αλλά έκ των δυσκολωτάτων.
Ή φιλαργυρία είνε μητρόπολις πάντων των κακών.
Si
Ή ανάγκη γίνεται διδάσκαλος πάντων είς τοΐις ανθρώπους.
ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΖΑεΝ υπάρχει και 2εν ύ—ηρξε ποτέ πόλις έν τώ κόσμω, ήτις
-τοιούτους να ήρίθμ,ησε φίλους οΐους αί 'Αθηναι, ή κατ' εξοχήν
ίοστίφανος, το θείον τω δντι πτολίεθρον.
Άπό τη; 'Αθηνάς, της θεάς της «οίας, ήτις τη έοώρησε την
έλαίαν, [λ£·/ρι του Γεωργίου 'Αβέρωφ, όστις θωρείται αύτη το Στά-
οιον, ή σειρά των οίλων της, των ευεργετών της, είναι μ.ακ.ροτάτη,
Τό κλίυ.α. τη;, το [λάγον τιπεΐόν της,
h
οξύς νους τοϋ λχοΰ
της, ή αεγαλοφυία τόσων τεκνών της, ή οόςα των οπλών της, το
έ'κπαγλον κάλλος των μ,νημείων της, ή εξόχως ευχάριστος οιαμονη
έν α.ύτή, οός οί κχί ό συρμός τοϋ νά 7-αληταί τις φίλος τον Αθη¬
νών ύπηρξχν τόσοι λόγοι, οΐτινες προΰκάλουν την πρός αύτην
έλευθΐθ'.ότητα των αρχαίων.
Δια τους νεωτέρου; οεν άπέμεινεν η μόνον τό κλίμα, τό μάγον
τοπίϊόν ττ,ς, ή εξόχως ευχάριστος οιαμονη έν αύτη κατά τόν χει¬
μώνα, αί ε'νοοξοι άναμνησει; και τό γεγονός, ότι οιά τού; ίν τ·7ί
134
ξένη Έλληνας αντιπροσωπεύει αύτη Ιδιαιτέρως την ίοεαν της
πατρίδος.
'Υπό την έποψιν των χρηματικών ποσών, της μεγαλοπρέπειας
των δωρεών των οί νεώτεροι βεβαίως δεν δύνανται νά ίσοφαρίσωσι
τους αρχαίους. 'Εάν οί υπολογισμοί μου, υπολογισμοί εντελώς σχε¬
τικοί, είναι ακριβείς, τα δωρηθέντα είς τας 'Αθήνας ποσά προς
καλλωπισμόν των ύπερβαίνουσι τα 300,000,000 δραχμών.
Πλην της διαφοράς ταύτης υπάρχει και μία άλλη. Μεταζύ
των αρχαίων φΛαθηναίων αναφέρονται πλεΐστοι όσοι 'Λ&ηναΙοι,
ώς ό Πεισίστρατος, ό Περικλή;, ό Κίαων, ό Λυκούργος, ό Ηρώδης
και τόσοι άλλοι.
Έν ω μεταξύ των νεωτέρων πλην της μεσαιωνικής αυτοκρά¬
τειρας Ειρήνης ουδένα γνωρίζω 'Αθήναιον εύεργέτην των Αθηνών.
Απεναντίας ό ιστοριογράφος των νεωτέρων 'Αθηνών δέον ν ' άφιε-
ρώση την ιστορίαν του είς αιώνιον ανάθεμα, των Δημάρχων, των
δημοτικών συυ.βιύλων και προ πάντων των κατά καιρούς μηχανι¬
κών της πόλεως και μηχανικών τ;ϋ Νομοϋ, ώς δ κόμης δε Λα-
πορτ την ιδικήν του είς αιώνιον άνάθεαα των Γότθων και Βαν¬
δάλων.
Και μάλιστα, εάν θέλετε να σας είπω όλην την αλήθειαν, το
κακόν, τό οποίον έκαμαν οί Γότθοι και οί Βάνδαλοι, είναι μ,ηδεν
παραβαλλόμενον πρός το των διαφόρων μηχανικών μας. Οί βάρ¬
βαροι κατέστρεψαν μνημεία, τα όποια ηδύναντο ν ' άνοικΐδομ,ηθώ-
σιν, έν ώ οί μηχανικοί μ,ας, τό μεν έξ αμάθειας, τό δέ έκ κακούρ¬
γου πλεονεξίας, κατεπρόδωσαν αυτό τό μέλλον των 'Αθηνών ώς
πόλεως εύρωπαϊχ,ης. Άλλα περί τούτων άλλοτε.
Η ουσιωδέστατη όμως πασών των λοιπών διαφορών είναι, ο—
t
οί μεν αρχαίοι εΰηργέτουν αποκλειστικώς τάς Αθήνας, έν ώ οί
νεώτεροι εύεργετΐϋσιν ολόκληρον τό Έθνος, άναγκ,αστικ,ώς δέ μόνον
διότι αί 'Αθηναι είναι ή πρωτεύουσα της 'Ελλάδος συγκ,ίντροϋσιν
έν αύταϊς τα οΊκοδομήματα, χ άνεγείρουσιν.
135
Ούτω
h
Σίνας, ό Βχλλιανος, δ Συγγρός, ό 'Αβέρωφ τα έχα-
•τομμύριχ, άτινα έδώρησχν, δεν τα έδώρησχν διά να κισμηθώσιν αί
Αθηναι, άϊλλ ' ΐνα οι ' αυτών ίγερθώσιν ίίκοδίμήματα προς άπαν
τό Έθνος χρήσιμα.. 'Υπό την εποψιν
Se
ταύτην δικαίως δύναται
τις να είπη, ότι ευεργέτης της πόλεως των 'Αθηνών υπο την κυ¬
ρίαν σημασίχν της λέξεως μεταξύ των νεωτέρων δεν δύναται να
ανευρέθη. ΙΙλην της βασιλίσσης 'Αμαλίας, τοϋ Νικολάου Ζαρίφη
και είς κατωτέρων κλίμακα, τοϋ 'Ανδρέα Συγγροϋ, δεν βλίπω
τινά έπιδείζαντα ίδιαίτερΐν ενδιαφέρον υπέρ των 'Αθηνών, ώς
ιτόλεως.
Ουδείς έδώρησεν είς αύτην χρτ/ψ.χτχ πρός έζυγίανσίν της η
•πρός βελτίωσιν τοϋ κλίι/.α.τό; της, η πρός άνάπτυςιν της συγκοινω¬
νία: της, η πρός πλακόστρωσαν των οδών τη;, η πρός οίονδη-ΐτε
ααλλωπισμόν της έν γένει.
Διά τόν λόγον δέ τούτον και πολλοί των ευεργετών τοϋ Έθν:υ;
ουδόλως θ' άναφερθώσιν ένταϋθα.
Έκ των αρχαίων ευεργετών των 'Αθηνών κατά πρώτιστον λό¬
γον δέον ν' αναφέρωμεν τόν Αυτοκράτορα Άδριανόν, ίίτα. δέ τον
Μέγαν 'Αλέξανδρον, τόν Αυγουστον, τόν Μάρκον Αύρήλιον, τόν
Άντωνϊνον Πίον, Πτολεμαϊΐν τον Φιλάδελφον, Κωνσταντϊνΐν τόν
Μέγαν *χί τόν μεγαλοπρεττη Ήρώδην τόν Άττικ,όν.
Έκ των νεωτέρων άπικλειστικώς και ηθικώς τας 'Αθήνα;
^ύεργετήσχντε; τρείς /.αί αόν;ι 6·'ναι ΐϊ έξη; :
Ή Βαβίλιββα 'Λμαλία ττρΐσενεγκοϋσχ, κχτ ' ιδιαίτερον σηαείωαχ
■τοϋ μχκχρίτου υπουργού και ευνοουμένου της 'Ανδρόνικου Πχίκ,ΐυ,
»περ τα; 100,000 δραχμών πρός κχλλωπισμόν κχί όδΐποιίχν των
Αθηνών.
Ό Νιχόλαος Ζαρίφης προσενεγκ,ών τα Ηλεκτρικά Ωρολόγια
δι' α έδχττανήθησαν 250,000 δρχχμών.
Ό Ανδρέας Συγγρός διχθέσας 17,000 δραχμών οια τα; όδ:^;
των 'Αθηνών (διαζώματα μαρμάρινα).
136
Έκ δέ των νεωτέρων των διά των προς
to
"Ε&νος οωρεών
-των κχλλωπισάντων τάς 'Αθήνας δέον ν ' αναφέρω τους έξνίς κυ-
ριωτάτους μετά των προσφερθέντων ποσών :
Ό Βαβιλενς '09ων συνεισίνεγκών έκ του Ιδιαιτέρου ταμείου
τ:υ περί τάς 100,000 δραχαών πρό; ανέγερσιν και πλουτισμόν
τ:ϋ Έθντκοΰ ΙΙχνεπιστημίου. 'Υπέρ τάς 50,000 δε δραχμών προς
κχλλωπισμόν της πόλεως κ,χτά διαφόρους εποχάς.
Ό βιΥρώΐΌί Γεώργιος Σίνας δαπάνησα; προς οικοδομήν /.αί
πλουτισμόν
tsô
Άστερΐσκΐπείΐυ περί τας 250,000 δραχμών.
Ό δημήτριος Μχεναρδάχης συνεισενεγκών 100,000 δραχμών
πρός οικοδομήν τΐϋ ΙΙανεπιντνιμίΐυ /.χι 200,000 πρός ί'δρυσιν του
Έθνικοϋ Μΐυσείου.
Ή χήρα Στονρνάρα έδωρησατο τό αχανές γηπεδον, έφ '
su
ώκο-
δ:αηθγ) τό ΈΟν. Μουιείαν, άζίχς τότε 75,000 δραχμών.
ΟίΣτονρνάρας χαϊ ΤοβιτβαίπροσενΕγκόντες υπέρ τό 1,000,000
πρό; ανέγερσιν τ?,; Σχο)ν;; των Τεχνών.
Ό Γίώργιος Ριζάρης δωρνισάαενο; περί τό 1,000,000 πρός
avsyspitv
κχί ^υνττ,ρητιν της ομωνύμου θεολογική: Σχολής.
Ό Άρύάχης κχτ*λ>.πών υπέρ τάς 500,000 πρό; ανέγερσιν και
βυντ7)ργ)5ΐν τοϋ 'Αρσακείου.
Ό Βαρβκκης καταλιπών 1,500,000 δραχμών πρός 'ίδρυσιν
Ναυτικτ,ς Σχολί; και
ci
τό /.λνιρΐδότΥΐΐΛα διετέθτ, πρό; ανέγερσιν
Λυκείου κχί τρ;ο:δοτη'>ιν τ:ϋ Ιΐρακτικΐϋ Λυκείου.
Ό 'Ανάριας Συγγρός δ'.α,θέσα; μέχρι τοϋδε τα έξτ,; ποσά"
100,000 δρχχαών δ·.ά τό Έργαβτήριον των Άπορων Γνναι-
χων, 25,000 δρχχ. δια την ανέγερσιν έκκλησίχ; τοΰ ΙΙτωχο-
κ:αεί:υ, και 50,000 πρό; συντήρησιν του, 100,000 δραχ. διά
την ανέγερσιν της άριστιρα: πτέρυγο; τΐϋ Εναγγελιθμον, 380,000
. δρχχ. διά την ανέγερσιν των δμωνύ;-ΐων φυλακών, 385,000 δια
την αποπεράτωσιν τοϋ Δημοτικού θεάτρου και την κατασκευήν
τ:υ προ αύτοϋ κηπχρίίυ.
137
Ό Βαρώνος Σίμαν Σίνας διχθέσχς 2,200,000 οραχ. διά την
ανέγερσιν της Ακαδημίας.
Ό
©fodcopos
Αρεταΐος /.χτχλιπών περί τάς 600,000 δραχ¬
μών προς ανέγερσιν της Αρετείον χειρουργικής κλινικής.
Ό δημήτριος Αίγινίτης κχτχλιπών 50 μετοχάς της Εθνικής
Τραπέζης, 'ινα δι ' αυτών διπλχσιαζομένων συν τω χρόνω άνε-
γερθϊί ομώνυμος κλινική.
Ό δημήτριος Πλατνγένης κατχλιπών 215,000 δρχχμών
sic
τό 'Εθνικόν Παν επιστημών.
Ό Εύαγγέλης Ζάππας κχταλιπών 2,500,000 δραχμών πρός
ανέγερσιν και συντήρησιν τοΰ Ζαππείου.
Ή χήρα Παναγή Βαλλιάνον οωρΥΐσχαένη 250,000 δραχμών
πρός ανέγερσιν 'Ιερατικής Σχολής.
Ό Ανδρέας Βαλλιάνος οωρησα; 2,000,000 δραχμών πρός
ανέγερσιν της 'Εθνικής Βιβλιοθήκης.
Ό Χατζηχώϋτας χαι ή βνξνγός τον Λΐχατερίνη δωρτ)τάαενοε

spt
τό 1,000,000 πρό? ανέγερσιν καί συντηρησιν τοϋ δμωνύμοο
'Ορφανοτροφείου.
Οί αδελφοί Ράλλη τ:ν> Λονδίνου, ΐί διά της έκ 10,000 αγγλι¬
κών λιρών πρίσφιρί: των -ρός τόν Βασιλέα σπουδαιότατοι ίδρυ-
ραί τοϋ Έθνικοϋ θεάτρου.
Ό Θεόδωρος Ράλλης, ο προσενεγκών περί τάς 25,000 δρχχ-
αών πρό; ανέγερσιν της 'Αρχιεπισκοπής 'Αθηνών.
Ό 'Ιωάννης Παπαδάκης ό κχτχλιπών
ti:
τό 'Εθνικόν ΙΙανε-
π'.στήμιον περί τας 600,000 δραχμών.
Ό Πάγχας ό οωρησάαενΐς μέχρι τούδε περί τα 2,000,000
δρχ^μών, δι' ών τ,γΐράσθησχν τα ΐίκόπεδα και άνηγερθησχν τα 2
ΙΙάγκεια υ.έγαρχ.
Ό Λονμπας
h
δωρησάαεν;ς περί τάς 80,000 δρχχμών πρός
δ'.χκόσαησιν της εξωτερικής στια; τ:ϋ Πχνεπιστηαίιυ δι' εικόνων.
Ό Γεώργιος 'Αβέρωφ ό δ:ύ; κχτα περιόο:υ; πίίί τάς 300,000
138
■δραγυ-ών πρός αποπεράτωσιν τοϋ Πολυτεχνείου, 550,000 διά την
ανέγερσιν τοϋ Έφηβει'ον, περί τό 1,000,000 διά την ανέγερσιν
της Στρατιωτικής Σχολής και 585,000 οιά την ανέγερσιν τ
su
Σταδίου.
Αϊ βαστλικαί αύται δωρεαι προστιθέμενοι ανέρχονται είς
20,000,000 περίπου δραχμών.
Είς ίσον όμως κου ανώτερον ποσόν ανέρχονται αί δωρεαι λεγεώ-
■νος ό'λης δωρητών και ευεργετών της πόλεως Αθηνών δια,θεσάντων
ττοσά άπό 1 00,000 και κάτω ΰπέρ αυτών και ών τα όνόαατα εάν
επρόκειτο να απαριθμήσω ενταύθα ώφειλον να καταλάβω ολόκλη¬
ρον την «Νέχν Ελλάδα». Δια των χρημάτων αυτών ωκοδομήθη το
Πανεπιστηαιον, το Δημοτικόν Νοσοκομείον, ό «Ευαγγελισμός», ό
« Άγιος Νικόλαο^», ό «Άγιος Διονύσιος», ό « Άγιος Παύλος»,
το Έκθετοτροφεϊον, μέρος τΐϋ Έθνικ,ου Μουσείου, το Πτωχοκο-
}Λ£Ϊον, το Άμαλίειον Όροανίτροφεΐον, ή Έθνικ,η Βιβλιοθήκη, ή
Βιβλιοθήκη της Βουλής και ο,τι έν γένει ένουσι να έπιδείξωσιν
αϊ 'Αθηναι. Μεταξύ αυτών αναφέρω μ,όνον τους επιφανέστερους
λόγω γένους η δωρεάς : ό Αυτοκράτωρ Νικόλαος, ό Αυτοκράτωρ
Ναπολέων, ή Βααίλιΰβα Αμαλία, ή Βαβίλιββα "Ολγα, Ό Βαβι-
λεύς Λοναοβΐκβς Φίλιππος, ό Αον% τής Ώμάλλης, κα,ί είτα
Σούιβοι, Μονροϋξαι, Ίωαννίδαι, Πλατνγένεις, βαρώνοι Βίλ-
λιοι, Μανοναθί, ή Μΐνη Πετρακη κχί δλη ή ξυνωρίς των κχτα-
λειπόντων μεγάλχ κληροδΐτημα,τα, ών πλείστα διετέθησαν πρό;
■διάσωσιν και «εριφύλαξιν των αρχαιοτήτων έν 'Αθηναι:.
Τα όνόμ-ατα. πάντων τούτων -/.αί όσων παραλείπω έδει χρυσΐΐς
γράρ-μασι νά έπιγράφωνται είς μεγάλας χαλκάς πλάκας πρό; αιω¬
νίαν ευγνωμοσύνην των 'Αθηναίων. Σπ.
ι
s
r
Ο ΠΟΝΟΣ
TOT
ΝΑΤΤΗ
και μάνιζε. βοριά !
"Αχ! ή καρδιά μου είνε βαρεία·
Φεύγω, πηγαίνω άλλου να κλάψω,
άλλου τον πόνο μου να θάψω.
Ν' αφήσω τούτο τό νηοί,
που τίιν παιδούλα τη χρυσή
την είδα μ' άλλον ταιριαομένη,
την είδα μ' άλλο ευτυχισμένη !
Κ' ενώ χαρούμενη θα ζή
με τίιν αγάπη της μαζί,
«γώ θα ζώ χωρίς έλπίδ,α
και θα γυρνώ χωρίς πατρίδα.
Αδέρφια μου, παρακαλώ,
άν αποθάνω 'ς τό γιαλό,
ρίξτε τό σώμα μου ς" τό κϋμα,

τό δροσερό, γαλάζιο μνήμα.
140
Κι' άν ή μανούλα μου 'ρωτά,
ύ γιος της που να περπατά,
λέτε πώς πάω και θα γυρίσω,
σψά της πάντοτε να ζήσω.
Κι' αν έρωτα κ' η. κοπελιά
για την αγάπη την παληό,
πε'τε πώς ζώ σε ξένα μέρη
ευτυχισμένος μ' άλλο ταίρι.
Φύσα, να λύσοο τα σκοινιά,
φύσα, ν' ανοίξω τα πανιά,
να πάω τον πόνο μου νά σβύσω
και πίσω πια να μη γυρίσω '
ft
ΠΡΟΒΕΛΕΓΓΙΟε
1
Α
ΠΟΙΚΙΛΑ
Νοήσας : Επαμεινώνδας ότι ό ύπασ-ιστή; αύτιϋ έ'λαβί -χρήματα
ττολλά παρά τινος αιχμαλώτου, προσεκάλεσε·; αυτόν ενώπιον του, και,
«—Είς εμέ μέν, είπεν, ά~όδ:ς την άσπίΐα, συ δέ αγόρασε καπηλεΐον,
έν ω νά ζήσης τ:υ λοιπού"
ôis-i
τώρα ότ= εγεινες 5ΐς των πλουσίων
και μακαρίων, οέν θά έ'χ/,ς την ϊρεςιν νά εκτίθεσαι ώς πρότερον είς
τους κινδύνους των μαχών».
Ρωμαίος έλεγ-/;ο.εν;;
:jr.z
των φίλων ό'τι την σώφρονα ϊΰτοο γυ-
ναΐκα και πλουσίαν και ωραίαν απέπεμψε, προτείνας α!ιτΐϊ; τό υπό¬
δημα, εί—ε" «Και τ;5τ: είνε ωραίον και καινυργές, άλλ' ΐύϊε'ις
γνωρίζει που μέ ΐ
«Δέν πιστεύω, έλεγεν ό κόμης Δέρβυ πρός τ:ύς φοιτητάς τού
Πανεπιστημίου Γλασκώβης, ότι ά'νθρωπΐς
a'vşj
εργασίας,
îïîv
και
άν άγαπαϊα·. και τιμάται ϋ-ό των άλλων, αισθάνεται εαυτόν πράγματι
ευτυχή". Έπειίή ή εργασία αποτελεί μέρος τής ημετέρας
j
-άρςεως,
8είςατε μοί περ: τί ασχολείσθε, ϊ-ως είπω όποιοι είσθί».
Νικόλαος Γτ^ιζησ
V_y
ζωγράφος Νικόλαος Γκίζης, ού την προσωπογραφιών δη¬
μοσιεύομεν κατωτέρω, τΐ[ΐΛ εξόχως την ημετέραν πατρίδα έν τω
μέσω τοϋ καλλιτεχνικού κόσμου τίς Ευρώπης, έν ώ έπιφανεστά-
την κατ£Χ£ΐ θέσιν. Ό Νικόλαος Γκίζης εγεννήθη κα,τά τό 1842
εν Τήνω.
Τάς καλλιτεχνικάς αύτοϋ σπουδά:, ήρχισεν έν 'Αθήναις έν τη!
πόλυτεχνικίί ηγολγ, μετά οέ τό τέλος αυτών μετέβη είς Μόναχον,
χορηγούσης τής
iv
Τηνω Μονίί; της Ευαγγελιστρίας τάς δαπάνας,
έκεΐ οέ έν τνί Άκαοημία των τεχνών της Βαυαρικής πρωτευούσης,
έχων διοάσκαλον τον οιάσημον καθηγητήν της γραφικής
Piloty,
τόν μίτέπειτα. διευθυντήν τής βασιλικής Ακαδημίας των τεχνών
év
Μονάχω, εύρε στάδιον ευρύ και κοινωνίαν άνεπτυγμένην κα,λ—
λιτεχνικώς και γνωρίζουσα^ να εκτίμηση τα καλλιτεχνικά αύτοΰ
•προτερήματα. Έ/.£Ϊ λοιπόν μικρόν κατά μικρόν ό κ. Γκίζης προα¬
γόμενος ε'γραψεν άρίστας εικόνας, αληθή καλλιτεχνικά ε"ργα κατά
τάς κρίσεις των έν Ευρώπη τεχνοκριτών
Έν τη έκ,λογί) των θεμάτων των εικόνων τοϋ Γκίζη διακρίνει
τις τόν ζωγράφον ποιητην, τόσον άορώς ΐϊοιητικά είνε τα πλείστα.
143
αυτών, είληαμ.ένχ έκ τοϋ γνησίου ελληνικού βίου. «Το
τής γιαγι&ςτι, «οί αρραβώνες των παιδίαν», «ή τα,μμένη
«ό μικρός άναγνώβτης», «δδοιπορία ζωγράφου
iv'Ekkûdïa
κ ά.
είνε έργα του εΐοίυς τούτου συνενΐϋντα μ,ετά της κχλλ'.τεννικ.ής
τελειότατος έ'ξονον ποιητικήν εμηνευσιν και χάριν. Άλλα αξιο¬
σημείωτα αύτοϋ έργα· αναφέρομεν ενταύθα, έξ ών όλίγιστχ >χέν
έ'χιυσιν υπόθεσιν ιστορικήν, οί* «ή ΊΐυοίΟ είς το στρατόπεοον τοϋ
Ι'Ολοφερνους», «ή ε'ίοησις της αλώσεως τοϋ Σΐδάν», οπ£ρ και
έβραβεύθη, τα πλείστα 2έ είκ-όνες έκ τοϋ καθημερινού βίου, ρω-ΐ-
γραφίαι, έν αίς οιαλάμιτει εξαίρετος και λίπτός χαρακτηρισμός των
ορώντων προσώπων, συνοεοεμενΐς πάντοτε μετά πολλής χάριτος.
Τθ'.αΰτα είνε «ό όρνί&οχλεπτης» «ή χήρα μετά των τέκνων της:
περί την τράπεζαν», «ό ίίραψ με τον πκΐδα», «τα ίίτακτα παι-
όί'αΜ, «ή πρώτη έζομολόγηβις», «τό χούρενμα του μίκρου» και
άλλα, έν αίς καί τίνες προσωπογραφίαι.
Μέγα οε κλέος ηρατο ό Έλλην καλλιτέχνες κ.αί οια τοϋ πρό·
ολίγων ετών βραβευθέντος έν οιαγωνισμω όλων των Γερμχνών ζω¬
γράφων μεγάλου αϋτΐύ έ'ργου τοϋ παριστώντος τό Πνεύμα τής
Τέχνης.
Ό Γκ,ίζης επέστρεψεν είς την Έλλάοχ έν ετει 1872, ένθα,
3 7.stvs
[λΐκρόν μόνον χρόνον, είτα οέ έταςείοευσε μετά τοϋ κ. Λύ¬
τρα, τοϋ άλλου οιακεκριμενου ημών ζωγράφου, [αεΘ ' ;ύ υυνοέεταί
οι ' άρρηκτου φιλίας, άνά την Μικράν 'Ασίαν πρός σπΐυοην καλ-
λιτεννικην, κα.ι κ,ατά το αΰτο έτος επέστρεψεν είς
Movayov,
ένθα.
/.αί
i'
/.τοτε οιαμένει μετά της συζύγου του, έλληνίο:ς, Ουγχτρός
τ;ϋ Ν. Νάζου. ' .
Ή
u
-εγάλγι καλλιτεχνική άξια τΐϋ Ρκίζη προσεπόρισεν αύτω.
και την ύΰίστην οι" άλλοοαπον τιμήν έν Βαυαρία, τοϋ νά οιορι-
σθτ, υπό της Κυβερνήσεως καθηγητής τής γραφικής
iv
τη Άκ,α—
οημία των κ.αλών τεχνών τοϋ Μονάχου. ε"νθα οιοάσ
/.eı
άπό πολ¬
λών ήοη ετών.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΚΙΖΗΣ
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΛΥΤΡΑΣ
10
Νικηφόρος Λύτρας
ο
11 νήσος Τήνος, ήτις μετά τού Γκίζτ) παρήγαγε και τόσους
άλλους καλλιτέχνας, γλύπτας ιδίως λχ ζωγράφους, είνε ή πατρίς
καί τοϋ Νικηφόρου Λύτρχ Έν ττί μικρά νήσω φαίνεται ότι ά*-
μαιότερον
n
έν πάση άλλη ελληνική χώρα θάλλει τό αίσθημα τού
καλού, όπερ άλλως τε εύρε πάντοτε προστασίαν έν τί) συνδρομίί ην
Εκάστοτε γ) Μοντι της Ευαγγελιστρίας εχορήγησεν είς τους έφιε-
μένιυς να άφιερωθώσιν είς την καλλιτεχνίαν
Ο Λύτρας έκ παιδικής ηλικία; εζήτει δι ' αΰτοσχεοιασμάτων
να ικανοποίηση τόν ακατάσχετον αύτοϋ πρός την ζωγράφ
ε'ρωτα, πρωτόλεια δέ τοϋ αυτοδίδακτου νεανίου είχον ελκύσει
προσοχήν τοϋ "Οθωνος, δστις οιακρίνας την εύφυίαν κχί την ροπην
αύτοϋ προς τάς καλάς τεχνας, ωρισεν ύποτροφίχν είς τόν Λύτραν
και απέστειλεν αυτόν είς Μόναχον πρός συστηματικήν σπουδην τη;
'Ενταύθα έλθών υπήρξε τό πρώτον γ.χθητϊ,ς του
Moritz
Schwindt,
είτα δέ καταλιπών την ρωμαντικην σχολήν αύτοϋ
άφωσιώθη ολοψύχως είς τα; αρχάς τοϋ
Piloty,
τού ιδρυτού τη;
πραγματικής σχολής, όστις υπήρξε καί τού Γκίζη ό διδάσκαλος.
147
Ό Λύτρας κατέστη ταχέως είς των κρατίστων οπαδών τοϋ
Piloty,
άνηκει δέ είς την πρώτην εκείνην γενεάν των μαθητών
τοϋ επιφανούς Γεραανοϋ ζωγράφου, οΐτινες σημερον αποτελούσι την
οόξαν της γερμανικής καλλιτεχνίας. Τα πρώτα, αύτοϋ ε"ργα, άτινα
έν αυτί) τη Ακαδημία εξετέλεσεν, ήσαν ιστορικής κυρίως υποθέ¬
σεως, άνχοερόαενα είς την αρχαίαν ώς επί τό πολύ Ελληνικήν
ιστορίαν.
Άλλ'ή καλλιτεχνική σημασία τοϋ Λύτρα άρχεται κυρίως άπό
της εί; 'Αθήνας έπανόοιυ τΐυ, όπου και διατελεί έκτοτε καθηγη¬
τής της ζωγραφικής έν τω ήμετέρω Πολυτεχνείω.
Ό Λύτρας είνε ό μόνος των 'Ελλήνων ζωγράφων, όστις αφιέ¬
ρωσεν όλην αύτοϋ την εύφυίαν και παραγωγικότητα είς καλλι-
τε/νικην άποτύπωσιν τοϋ βίΐυ τΐϋ Έλληνιχοϋ έ'θν;υς. Τα πλείστα
των έργων του είνε άπλα! ρωπ;γραφίαι κοινής υποθέσεως είλημ-
υ.εναι κυρίως έκ. τοϋ βίου τοϋ λα:ϋ,—
six
είνε ή Μελλόνυμφος, τό
Ανγον τον Πάθχα, ή 'Oçφavή, τα Κάλανϋα, τό Μαγαζείον και
άλλα παρόμοια,—άλλα κχί λαυ.πρά —αραδείγματα της άφοσιώ-
σεω; τοϋ Λύτρα είς την μελετην τοϋ ελληνικού λα:ϋ, ιύτινο;
όχι μόνον τα κυριώτερα συναισθήματα τα συγκινοϋντχ την ψυχήν
αύτοϋ, άλλα κχί τάς έλχχίστχς κχί οιονεί τυχαίας εκφάνσεις τοϋ
ϊδιωτικΐϋ βίΐυ γινώσκει νά περιβάλλη μέ καλλιτεχνικον μορφήν.
Ουδέν ήττον επιτυχώς διχτυπΐΐ ό Λύτρας κχί την φαιδράν και εΰ-
φρόσυνον η και κω;ο.ικην όψιν τ ου λαΐϋ, άιτοφεύγων τάς ακρότητας
και τάς παρεκτροπάς. Ό Μάγχας, τα Κάληνδα, το Φίλημα,
b
Kaxbg
εγγονός είνε εικόνες μεσταί λεπτοτάτη; μεθυγρχφικης δυ-
Πλην των απλών ρωπογρχφιών, αΐτινες έχουσιν ώς ΰπίκίί{,
την παράστασιν τοϋ ίίκιγενειακοϋ βίου έν είδυλλιακαΐς σκηναΐς
αναπτυσσομένου, η την παράστασιν τού ατόμου έν τη τυχαία έκ-
φανσει τΐϋ καθηαερινΐϋ βί:υ, ό Λύτρας παρήγαγε και εικόνας της
ιστορικής καλουαένης όωπίγραφίας, αΐτινες χαρακτηρίζ:υσιν έπο-
148
χην παρωχηαενην τοϋ εθνικού ημών βίου, άναπαριστώσαι υ.εζχ
πειστικής αληθείας και δραματικής δυνάμεως θυελλώδεις και πολύ -
τάραχου; σκηνάς αύτη;. Τοιαύτα είνε μάλιστα τα δύο έ'ργα τού
Λύτρα, ή Κλεμμένη και τό Μετά την πειρατείαν.
Διά να λάβη δέ τις πλήρη εικόνα της καλλιτεχνικής ιδιοφυίας
και της ποικίλη; οηοΛουργικότητος τοϋ Λύτρα δεν πρέπει νά παρίδη
και τάς εξόχου; αυτού προσωπογραφίας. Έκτων κρατίστων τοιού¬
των ε"ργων του είνε αί εικόνες τοϋ Όθωνο; /.αί της 'Αμαλίας (έν
Άρσακείω), πρό; (όν την ήθογραφικην δύναμιν άμιλλόίτα·. ή πλα-
στικότης τοϋ σχεδίου και ή αρμονική των χρωμάτων διάταξι;.
Τοιούτος ών ο Λύτρας ηδύνατο, πεπροΐΛΐσυ.ένος υπό της φύσεως
[/.έ έςοχα καλλιτεχνικά χαράματα, και αλλαχού έν εύρυτέρω
καλλιτεχνικω κόσμω να ευδοκίμηση και δόξης δάφνας πλείονας νά
ορεψη και πλούτον νά αποκτήση. Προΰτίμησεν όμως να αφιέρωση
το τάλαντόν του είς την ιδίαν αυτού πατρίδα, γενόμενος ούτω
6y.
μονον ό σπουδαιότατος παράγων, άλλα και ο ιδρυτή; τη; νεωτέρας
εν Ελλάδτ καλλιτεχνίας· διότι παρ' αυτού σχεδόν πάντες οί οπου¬
δήποτε ονομαστοί γενόμενοι έν τη /.αλλιτεχνία νεώτεροι Έλληνε;
έαυήθησαν τα πρώτα της τέχνη; μυστήρια, παρ' αυτού ένεπνευ-
σθησχν και πλεΐστοι άλλοι των φιλοτέχνων τόν πρό; την /.αλλι-
τεχνίαν έ"ρωτα..
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ
ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
1 Ιολλα τήούνατο να οιοαςγ·,
îr,
vsiaioiaxti*1»)
ιστορία, ττ,ς Έλ-
λαοϊί έν τοίς χρόνοις τνίς Τουρκοκρατίας. 'Αλλ' τ, ιστορία αΰττι
είνε σκίτεινοτάττ) και ίσως οεν θα ουνηΟη να γρχΐιτ, ποτέ οιά την
άνεπάρκειχν των πηγών. Ή αγορά, στίριυαέντ) εντοπίων νομι-
ταατων, έσαλεύετο οεινώς, έζχρτωαΕντι έκ τίίς κυμάνσεως της
άξιας των νομισμάτων ΐν ταίς ξεναις νώρχις. Τοιαύττι οέ ήτο ή
οιατάραξις κχί ή έπερχοΐλέντι ενίοτε έκ τϋ; σπάνιος κ:ρμάτων
ττ£ν;·/ωρία, ώςτ ' έζ εγγράφων του έν Βενετία άρνείου ηοη κατά
το^: χρόνους ττίς έν Πελοττοννήσω Βίνετοκρχτίας τελευτώντος
οεκάτιυ έβοόμ,ου αΐώνος βλέπομεν τους Βενετού; μεριμνώντας
ερί εΐςαγωγίς βενετικών κεραάτων και οιακοινίνισμοϋ της άξιας
ϋ νΐμίσ>«.χτος. Ή κύιχχνσις ττ,ς μεταλλικής αξίας τ,το τοιαύτη,
τε οτΐλίίυ κολυμβητοΰ δεϊται α,ύτόχρτιμχ "ό ίξεϋρεσις ττϊς άξιας
j
τούρκικου γρισίου κατά τους οιχφόρους αιώνας τνίς Τουρκο-
ατίχς.
Την τοιαύττ,ν ο ' ανωμαλίαν υ,οτ) ενωρίς έπειράθτι να περιστείλη
•ίϊ Ελληνική πολιτεία βραχύν χρόνον
v.i
-χ ττ,ν Εναρξιν τιϋ ίι-
150
ροϋ αγώνος. "Ηδϊ) έν τί, συνεδρία της 2 'Ιουνίου 1823 άνίγνώ-
σθτ) έν τω Βουλευτικώ, άντιπροεδρεύοντος τού αγίου Βρεσθενν,;
Θεοδωρήτου, «πρΐβούλευμ,α τοϋ 'Εκτελεστικού ύπ ' αριθ. 1209,
6μοϋ και ό ακόλουθος κατάλογος περί τοϋ να -χύξτιθώσιν αί τιμαί
των ευρωπαϊκών νομισμάτων, όμοϋ και των τουρκικών προς απο¬
φυγήν των ταραχών, προερχομένων έκ, των παραχαράκτων τιυρ-
κικών νομισμάτων.» Ή 2" είς τα πρακτικά τοϋ Βουλευτικού
καταχωρισθεϊσ* «Σημείωσις των νομισμάτων» ' δεικνύει είς οποίον
αληθώς νομ,ισματικόν λαβύρινθον ευρίσκετο τότε ή 'Ελλάς. Είς
την αγοράν περιεφέροντο ισπανικαί διπλαϊ (δούπιαις) μετά νομι¬
σμάτων πορτογαλλικ,ών, βενδτικ,ών, ολλανδικών, αυστριακών, πα¬
πικών, νεαπολιτανικών και λουδοβίκει* χρυσά μετά τουρκικών
νομισμάτων. Μαχμοντιέδες, μιβαίϊ παλαιοί, μισοί έγγλίζιχοι,
φουντούκια, πολιτικά, μιαήριχα, μιβά πολιτικά, μιβα μ ιβηρικά,
ρονμπΐίδες φουντονχίον, όμοιοι Μιβηρίον, Τουνεζίον, 'Λϊνα-
λια, Τάλληρα κολονάτα και φρανχβΐαχίνια, ρεγγίναι χαϊ Βενέ-
rıtca,
πεβλίχια, έχατοβτάρια παλαιά, ήχιίίχια, έξηντάρια, μονό-
γροβα παλαιά χαι μονόγροαα νεα όμοϋ συμιρυρόμενα. κα.ί χρνΐσι-
μεύοντα. είς την κυκλοφΐρίαν ε"φερΐν είς σύγχυσιν τους χρτημ,ατιζο-
'Οποία δε τι χοτιματιστικτι ανωμαλία αποδεικνύεται έκ.
αιφνίδιας δι ' αποφάσεως τού Βουλευτικού άναβιβάσεως τ·?,;
ϋ; ίσπανικτΐς διπλής άπό 120 γροσιών είς 160, ί)ς άνα-
λογος ΰπηρζε και των λοιπών νομισμάτων ή ανύψωσις.
Μετά δε την όπωςδιηποτε επελθούσαν κατάστασιν των πρχγ-
μάτων όχι (/.όνον
vj
ανάγκη τοϋ διακανονισμού των ξένων νομι¬
σματικών άζιών, άλλα και λόγοι εθνικής φιλοτιμίας ηγαγον τόν
κυβερνηττ,ν Ιωάννων Κα,ποδίστριαν είς την σκέψιν περί χαράξεως
ιδίου έθνικοϋ νομίσματος των Έλλτινων. Ή δε άνάγκγ) ήτο έπεί-
1
"IS.
Άρ/ε.α τής ΈλλΤ|νικής παλιγγενεσίας. Έν 'Αθήναις. 1862-
Τόμ. Β' σ. 54 χ. έ.
151
-/ούσα διότι άνευ ιδίου ελληνικού νομίσματος, και μάλιστα χάλ¬
κινου, δεν ηδύνατο νάναπληρωθτ, ό τουρκικός παρ*ς, ού ή κυκλο¬
φορία εντός της ελευθέρας Ελλάδος εμπόδιζε την κατ ' αξίαν δια¬
τίμησιν των ξένων ευρωπαϊκών νομισμάτων, ης και πάλιν ΐτζίΐ-
ράθτ, αρχομένου τοϋ 1828 ό Καποδίστριας διά τοϋ Α. Κοντο-
■στα,ύλου, συντάξα,ντος και δημοσιεύσαντος την αναγκαίαν περί
τούτου προκήρυξιν ■.
Ήδη αρχομένου τοϋ Απριλίου 1828 άπετάθη ό Καποδίστριας
-προς τό Πανελλήνιον, καλέσας αυτό να σκεφθή περί χαράξεως νο¬
μίσματος και υποβάλη την περί τΐύτου γνώμην του είς τον Κυ-
€ερνητην. Τό δέ Πανελλήνιον, ώρίμως σκεφθεν, καθυπέβα,λεν εις
την έγκρισιν τοϋ Κυβερνήτου σχέδιον ψηφίσματος περί νομισμάτων2.
Κατά το σχέδιον τουτο τα νομίσματα ε μέλλον να ώσι χαλκά,
■αργυρά κα,ί χρυσά. Και χρυσά μεν ωρίσθησαν ή Ά9ηνά, ε'χουσχ
τιμήν είκοσι φοινίκων και φέρουσα, ές ένας μέν την εικόνα, της
'Αθηνάς, επί δε τοϋ έτερου επιγεγρχμμίνην την τιμχν 20 φοίνι-
χες, το έτος της εκτυπώσεως κ.αί την ΐπιγραφτΐν Κνβιρνήτης Ι.
Α.
KaaodiatQiug·
το ήμισυ
tfjg
Ά&ηνΰς, ίσον πρός 10 φοίνιχας.
'Αργυρά δε νομίσματα ίμελλον να κόπωσιν
h
φοίνιξ, ό'ςτις ήά τ,το
κα,ί ή βάσις των ίθνικ,ών νομισμάτων,
ftfoff
χατα τό βάρος με
Ιχατον αηνρία και συγκείμενος κ,ατά τό εν οέκατον τοϋ κράμα¬
τος έκ χαλκοϋ. 'Ιδού δέ όποια, ή έν τω σχεδίω περιγραφή τοϋ φοί¬
νικος* «κα,τα μέν τό έτερον πρόσωπον φέρει τόν μυθολογικ,όν φοί¬
νικα, έχοντα, επί κεφαλής τό στιμεϊΐν τ;ϋ Σταύρου, επί δέ της
' Α. ΚονχοατανΙον Τα περί των εν ΆμεαίΧΤ) ναυπηγηδεισών φρεγα¬
τών χαΐ τοϋ έν Αΐγίνγι νομισματοκοπείου. 'Εν Άβήναις. 1855 σ. 260.

"IS.
πΕρΐ τουρκικών νομισμάτων έν κυκλοφορία τώ 1833 την «Ά9η-
νχν» άρ. 83 σ. 311.
3 "Ι8ε το σ/ίδιον τουτο συνυποβληβέν ύς την Δ' 'Εθνικήν συνέλευσιν
μετά της άπό 29 'Ιουλίου 1828 εκβάσεως τοϋ Κυβερνήτου παρά Μάμον*α
■(Τα κατά την άν»γέννησιν τής 'Ελλάδος. Τόμ. ΙΑ' σ. 779 χ. ί. )
152
δεξιάς πλευράς του όποί;υ φαίνονται ήλια/.αί τίνες ακτίνες,
και περιγραφήν 'Ελληνική ηολιτεία' κατά δέ το άλλο πρόσωπον
φέρε·, την τιμήν του, δηλαδή είς φοίνιξ, έν μέσω δύο κλάδων
έλαίας και δάφνη;, με περιγραφήν Κυβερνήτης Ι. Α. Καποδί-
ατριας, και είς τα κάτω ι/,έρος τό έ'τος». Έμελλον δέ να κιπώσχ
και ημιβν τον φοίνικος άργνρονν και Λίγϊς, ιση μέ πέντε φοί¬
νικας, κ,αί ημιβν της Αιγίδος, επ' Ισης αργυρά. Ώς χαλκά δέ
νομίσματα ώρίζοντο το λΐΛτου, το δεύτερον, ήτοι το ήμισυ τού
λεπτοϋ, και το πεντάριον, ίσον προς πέντε λεπτά. Ό δέ φοίνιξ.
έ'αελλε νάναλογη πρός λεπτά έξηκ,οντα.
Και απεφασίσθη μέν ή χάραξις ιδίου ελληνικού νομίσματος,
αλλ ' ελειπον αΐ τε άναγκαΐαι μηχαναί και χρηαα. Άλλ ' ότε
περί τα τέλη Μαίου 1828 περιήλθεν είς τον Κυβερνητην παρά.
της ρωσικής κυβερνήσεως διά συναλλαγματικών πληρωτέων έν
Λονδίνω ποσόν ενός κ,αί ήμίσεος εκατομμυρίου ρουβλίων, έ"δωκ,εν
t>
Καποδίστριας εντολήν είς τον Κοντόσταυλον να μεταβή είς Μελί-
την και φροντίση περί προμηθείας νομισματοκοπικών μηχανών.
Ούτος δ* εξετέλεσε ταχέως τάνατεθεντα είς αυτόν, άγοράσας πά¬
σας τας μ,ηχανάς τοϋ έν ετει 1798 διά της είς τον Βοναπάρτην
παραδόσεως της Μελίτης διαλυθέντος τάγματος των Ίωαννιτών
της 'Ρόδου, ών τό κέντρον είχε μετατεθη άπό τοϋ 1530 είς
Mê-
λίτην. Και ήγοράσθησαν μεν αύται αί μηχαναί αντί τοΰ εύτελοΰς
άληθώ? ποσοΰ εκατόν λιρών, άλλ' άπορον ήτο κατά πόσον θα κα>
τωρθοΰτο δι ' αυτών, ούσών παλαιών, έφθαρμ,ένων και ακαταλλή¬
λων, να χαραχθώσι νομίσματα.
Και ό'μ,ως ιδρύθη τό νομισματοκοπεΐον, έγκατασταθέν έν αύτω·
τω κάτω πατώματι τοϋ μεγάρου τοϋ Κυβερνήτου, έν μέρει δε και
κατά την αύλην τοϋ μεγάλου εκείνου οίκου, δν ό λαός της Α'ιγί-
νης έκάλει παλάτιον τοϋ Μπαρμ,παγιάννη. Κατά την έν ετει
1885 επίσκεψίν μου είς την νησον μοί έπεδίίχθησαν τα δωμάτιοί,
εν ΐίς έχύνετο το μέταλλΐν έν δέ τί) αύλη είδον παρηγκωνισμένον
Πανομοτότυπα των επι Καποδιοτρίου κοπέντων χαλκών
νομισμάτων και τού άργυροΰ φοίνικος.
152
δεξιάς πλευράς τοϋ όπΐί:υ φαίνονται ήλιακαί τίνες ακτίνες, έχει
και περιγραφήν 'Ελληνική πολιτεία' κατά δε το άλλο πρόσωπον
φέρει την τιμήν του, δηλαδή είς φοίνιξ, έν μέσω δύο κ,λάοων
έλαίας και δάφνης, με περιγραφέν Κυβερνήτης Ι. Α. Καποδί-
ατριας, κου είς τα κάτω μέρος το έτος». Έμελλον δέ να /.οπώσε
και ημιβν
rot)
φοίνικος αργυρούν και Αίγϊς, ίση μ.έ πέντε φοί¬
νικας, και ημιβυ της Αιγίδος, επ' ίσης αργυρά. Ώς χαλκοί δέ
νομίσματα ώρίζοντο το λεπτόν, το δεύτερον, ήτοι τέ ήμισυ τοϋ·
λεπτοϋ, και το πεντάριον, ίσον προς πέντε λεπτά. Ό δέ φοίνιξ
έμελλε νάναλογή προς λεπτά Ιξή/.οντα.
Και απεφασίσθη μ.έν ή χάραξις Ίδιου ελληνικού νομίσματος,
άλλ ' έ°λειπον αϊ τε άναγκ,α,ΐαι μτιχχναί κ,αί χρήμα. Άλλ ' ότε
περί τα τέλη Μα,ίου 1828 περιήλΟεν είς τον Κυβερνητών παρχ
τής ρωσικής κυβερνήσεως δια συναλλαγματικών πληρωτέων έν
Λονδίνω ποσόν ενός κ*ί ήμίσεος εκατομμυρίου ρουβλίων, ε'δωκεν ο·
Καποδίστριας εντολήν είς τον Κοντόσταυλον να μ.εταβή είς Μελί-
ττιν και φροντίσνι περί προμηθείας νομ,ισμα,τοκοπικών ανιχανών.
Ούτος δ' εξετέλεσε ταχέως τάνατεθέντα είς αυτόν, άγοράσας πά¬
σας τας [ΑΥΐχανας του έν έ'τει 1798 δια τής είς τον Βοναπάρτην
παραδόσεως τής Μελίτης διαλυθέντος τάγματος των Ίωχννιτών
τής 'Ρόδου, ών το κεντρον είχε μετατεθή άπο τοϋ 1530 είς Με-
λίτην. Και ήγοράσθησαν μέν αύται αί μηχαναί αντί τοϋ ευτελούς
αληθώς ποσοϋ εκατόν λιρών, άλλ' άπορον ήτο κατά πόσον θα κα-
τωρθοϋτο δι ' αυτών, οΰσών παλαιών, έφθαρμ,ένων και ακαταλλή¬
λων, να χαραχθώσι νομίσματα.
Και όμως ιδρύθη το νομτσματοκοπεΐον, έγκατασταθέν έν αύτω·
τω κάτω πατώματι τοϋ μεγάρου τοϋ Κυβερνήτου, έν μέρει δέ καΐ
κατά την αΰλην τοϋ μεγάλου εκείνου οϊκ,ου, δν ό λαός τής Αίγί-
νης έκάλει παλάτιον τοϋ Μπαρμ,παγιάννη. Κατά την έν ε"τει
1885 επίσκεψίν μου είς την νήσον μ,οί έπεδίίχθησαν τα δωμ,άτια,
έν οις έχύνετο το μέταλλον έν δέ τή αυλή είδον παρηγκωνισ[χένον
Πανομοιότυπα των έπν Καποδτστρίου κοπέντων χαλκών
νομισμάτων και τού άργυροϋ φοίνικος.
154
το τελευταίον του νομ,ισματοκΐπΕίου λείψανον, τον άκμονα, πιθα¬
νώς έφ' ου έτίθεντο τα μετάλλινα κέρματα πρός έπιχάραζιν της
■σφραγΐδος διά της σφύρας, διότι ούτως άπλη φαίνεται, ότι ήτο ή
λειτουργία της χαραγής. Έφρόντισα. δ' έκτοτε, όπως το τε¬
λευταίον έκ,εΐνο λείψανον τού νομισματοκοπείου σταλί) είς 'Αθή¬
νας, και μετά τίνα χρόνον κατωρθώθη αληθώς ή αποστόλη α,ύ-
τοϋ είς τό ενταύθα μουσείον της 'Ιστορικής και 'Εθνολογικής
Εταιρίας.
Και κατ' αρχάς μέν ή εφορεία του νομισματοκοπείου και ή εύ-
Ούνη ανετέθη είς μόνον τον Α. Κοντόστα,υλον μέχρι της 20 Σε¬
πτεμβρίου 1829, έκτοτε δέ ή διοίκησις αΰτοϋ ήνώθη μετά της
τριρ.ελοϋς 'Επιτροπής της οικονομίας, συνενεργούσης και συν-
οιοικούσης.
Μετ ' 'ιδιαζούσης δέ χαρΧς βραχύν χρόνον μετά την έκ Μελί¬
της άφιξιν των μηχανημάτων έ'στειλεν
h
Κοντόστα,υλος τή 29
'Ιουλίου 1829 είς την έν "Αργει Εθνικήν συνέλευσιν τα πρώτα.
ελληνικά νομίσματα, συνιστάμενα είς αργυρούν φοίνικα και εις
χαλκΐϋν μ,ονόλεπτον, πεντάλεπτον και δεκάλεπτον.
Κατά ταυτα, το σχέδιον τοϋ Πανελληνίου δεν έξετελεϊτο πλή¬
ρες. Ώς ευρίσκοντο τα τοϋ ταμείου, δέν ηδύνατο να γείνη σκέ¬
ψις περί των χρυσών νομισμάτων και π*ρί πάντων των αργυρών.
'Αναβαλλόμενης λοιπόν της ενεργείας τοϋ όλου είς ευτυχεστέρας
περιστάσεις, ώς έγραφε τη 29 'Ιουλίου 1829 ό Κυβερνήτης εις
την έν Άργει Έθνικ,ην συνέλευσιν, παρίστατο ανάγκη να περιο¬
ρισθώσι επί τοϋ παρόντος είς χάλκινα, νομίσματα. Τοιαϋτα δέ
Ύΐσαν τα πλην τοϋ άργυροϋ φοίνικος ώς δείγμα σταλέντα. εις την
'Εθνικήν συνέλευσιν, κοπεντα έν αύτω τω άτελεΐ νομισματοκ;-
•πείω της ΑΙγίνης. Και είχον μέν γείνει προτάσεις περί έκκ:πη;
χαλκών νομισμάτων έν Παρισίοις παρά τοϋ Γάλλου
De Saint
Croix,
λαμβάνοντος είς ανταλλαγήν ορειχάλκινα κανόνια εκ
χών άχρήθτων, άλλα τό Πανελλήνιον είχεν αποκρούσει την αϊτη—

!
155
σιν, προτιμηθείοης τίς έν αύτη τη Ελλάδι χαράξεως τού νο¬
μίσματος '.
Ή χαρά της 'Εθνικής συνελεύσεως, βλεπούσης τα πρώτα, έκ-
•κοπέντα, έν Αίγίνη και είς αύτην σταλέντα ελληνικά νομίσματα
ΰπηρζε μεγίστη.
« Ό γραμματεύς της επικρατείας, λίγουσι τα πρακτικά της
συνεδρίας της 30 'Ιουλίου 1829, διένειμ,εν έκ προσώπου της Κυ-
€ερνησίως είς έ'να. έκαστον των αντιπροσώπων τα τυπωθέντα εθνικά
νομίσματα" το αργυρούν τοΰ φοίνικος και το χάλκ,ινον τοΰ 1, 5
και 1 Ο λεπτών.
« Ή Συνέλευσις των Πληρεξουσίων, είς την πρώτην θέαν έθνι-
κοϋ νομίσματος, εξέφρασε την αγαλλίασιν της, άνευφημησασα το
«Ζήτω ή 'Ελλάς! Ζήτω ό Κυβερνήτης"» 2.
Έκτοτε ήρχισε τακτικώς λειτουργούν τί) νομισματοκοπεΐον, ;ύ
■πρώτος έφορος εξηκολουθεί μένων ό Κοντόσταυλος, όν μετ* ολί¬
γον χρόνον διεδέχθη ό Α. Λουκόπουλος, όν «πι βραχύ διεδεχθη ό
Γ. Δημητρακόπουλος περί τσν 'Ιούνιον τοϋ 1830 και έπειτα ό
Κ. Λεβίδης.
"Αν μοί επέτρεπε το στενον τοϋ έπιμεμετρημ-ένου μοί χώρου, δεν
ήθελον όκνήσει να ί'ιςα,γάγω τον άναγνώστην είς τα όργια τοϋ νομι¬
σματοκοπείου. Άλλα μη φοβηθτί ό αναγνώστης άκούων ταύτην την
λέξιν. Έννιώ όργια πολύ μίλλον τα της κακογλωσσίχς και συκΐ-
ραντίας εναντίον των διευθυντών τού νΐμΛσυ.ατοκ,οπίίΐυ η αληθείς
οιΰτών κατ*/ρήσεις. "Άν τις ήθελε δώσει πίστιν είς την εύεπίφο-
ρον πρός κακολογίχν και ουσφημισμον ελληνικήν φύσιν, ουδείς των
■διαχειρισθέντων τον εθνικον πλοϋτον τοϋ πτωχού έθνους εξήλθεν
«κ των υπογείων τού παλατιού τού Μπα,ρμ,παγιάννη μ,έ κενας τάς
χείρας. Σκιερά αληθώς εικών
ôy
ι νοσφισμοϋ δημοσίων χρηαάτων,
1 "Ιδ. την ανωτέρω έκθεσιν.
3 Μάμονηα Ινθ' αν. σ. 94.
156
άλλα κατασυκοφαντητεως ώς το πλείστον των εντεταλμένων την
δημοσίαν εκείνην λειτουργίαν παρέχεται ημίν υπό των καταγγε¬
λιών και των δικών, είς άς εξετέθησαν οί πρώτοι άνδρες, είς ους τα
έΌνος ανέβηκε την χάραξιν έθνικ,οϋ νομίσμ.α.το;. Νωθρότης περί την
έκτέλΐσιν του καθήκοντος, εξαγωγή νομίσματος όλιγωτεριυ παρά
το παραλαμβανόμενον μέταλλον, λαθραία εξαγωγή μετάλλου η
νομίσματος έκ τού νομισματοκοπείου είνε τα βαρύτατα, άλλ ' όχι
και τα μόνα άρθρα των κατηγοριών, αΐτινες εξετοξεύοντο εναλλάξ
/.ατά πάντων των διευθυνόντων τό νιμισαατοκΛπείον. Άρκεϊνάνα—
γνώση
Ttc
την απολογίαν τοϋ Κοντοστα,ύλου ' και τάς έν τη Ά%"φ>&
επιθέσεις εναντίον τοϋ Λουκοπούλου κ,αί απολογίας αύτοϋ ~, όπως
ομολογήση, ότι δεν υπάρχει υπερβολή, ης νά μη γίνηται έν Ελ¬
λάδι χρήσις εναντίον των τα κοινά διαχειριζομένων, όταν μάλιστα
ο λόγος περί χρήματος.
Το ε"ονος, όπερ, έξερχόμενον από μακράς δουλείας και πολυετούς
αγώνος, ήτο τόσον πτωχόν, ώςτε, ώς είδομεν, οί ίθύντορες αυτού·
εσκέφθησαν συν τοίς άλλοις να κόψωσι κ,αί νόμισμα άξιας ήμίσεος
λίπτοϋ, προςέβλεπεν οιονεί ένεόν τό οαυματουργόν εκείνο χαλκεϊον,
έν ω τα άχρηστα πυροβόλα τοϋ αγώνος και ανάξια, λόγου χαλκοί
σκεύη έσφυρηλατοϋντο είς νόμισμα, έν ώ τανοϊ, μπρίκια
xal
αλλά
διάφορα αγγεία οίχιαχής χρήοεως 3 «.ετεπλάσσοντο είς χαλκούς
όβολΐυς και αργυρά οπλών ποικίλματα, ξάρφια χαϊ τα τοιαύτα:
έκόπτοντο είς στίλβΐντας φοίνικας 4. Ό αναγνώστης ας ψυχολο—
γηση και άς συγχώρηση και τους κακά λέγοντας και τους κχκ,ο-
λΐγΐυαένους ένίΐτε ϊσως.
Έκ των απολογιών τοϋ Κοντοσταύλου και Λουκοπιύλου περι-
1 Έν τγί ανωτέρω μνημονευθείσν) συγγραφή σ. 259 χ. έ.
2 "Ιδ. Άθηνίν τοΰ 1832, άρ. 61 σ. 243, 1833 άρ. 85 σ. 317, άρ. 86
σ. 321, άρ. 90 σ. 345, άρ. 91 σ. 350, άρ. 92 σ. 354, άρ. 103 σ. 412.
3 "Ιδ. /Γοντοβταιίλου σ. 308.
4 Αύτ. σ. 307.
157
ήλθον είς ήμοίς πολύτιμοι στατιστικοί είοήσει; περί των επί τη:
οιοικ,ησεως αυτών κοπέντων νομισμάτων. Τούτων ελάχιστοι ήσαν ΐί
άργυροι φοίνικες,
ci
μόνοι είς ους περιωρίσθη τα αργυρούν χάραγμα.
Εκόπησαν οέ τοιούτοι μόνον επί της οιοικ,ήσίως τοϋ Κοντοσταύ-
λου 11978 τόν αριθμόν. Άλλ ' ένεκεν απειρίας το νόμισμα τΐϋτΐ
εκόπτετο αμιγές χαλκού κράματος, ώς τε μετ' ού πολύ άπεσύρ-
6ησαν έκ της κυκλοφορίας άναλυθέντες αντί αργύρου, έζ ού λόγου
•προήλθεν ή σπανιότης αυτών
(/.Éy^pi
της στι[θ.£ρον. Ά π ' εναντίας οέ
•πολύ [λεΐζον ήτο ένεκα —τίς αφθονίας τοϋ έκ των άχρηστων τηλε¬
βόλων μάλιστα χαλκοϋ τό γαλκοΰν νόμισμα. Και οη
iri
τοϋ Κον-
τοσταύλου εκόπησαν
483880 3ε-Λάλ£ΐττα
422218 πεντάλεπτα
505995 μονόλεπτα
άντι~ροσω~£υοντα έν όλω την άζίαν 74.558.85 φοινίκων, άντ1.-
στο^ούντων πρός γρόσια 186.297.05. Έκ τοϋ υπολογισμού ο:
τούτου γίνεται 2ηλον, ότι συν ~·ΐι Ιλ/.ο—τ, των νοαισματων είςη^Οη
το £εκ.αοικ.όν σύστημα, τοϋ φοίνικος αντιστοιχούντος προς λεπτά
εκατόν, οχι οέ πρός έςηκοντα, ώς τό κατ' αρχάς Είχε προταθη
οιά τοϋ ανωτέρω μνημονευθέντος σχεοίου τοϋ Πανελληνίου.
Ιΐολυ &έ οραστηριωτέρα ΰπηρςεν η ενεργεί* τοϋ νομισα7.το/.ο-
•πείου έ—ι τοϋ Λουκοποΰλου, ότε και εί/.οσζλεπτα. έ'/.όπησαν το
ΐϊοώτον. Συμφώνως τή απολογία αΰτοϋ έχαράνθησαν έ/, των παρα-
ληφθεισών 63.677.14
ô
/.άοων χαλκού, αφαιρούμενης οιά την
ατέλειαν των μηχανών της αναλόγου θύρας,
εικοσάλεπτα άξιας φοινίκων 261169.60
οεκάλε-τ* » » 240101.50
πεντάλεπτα » » 10992.80
μονόλεπτα,
n
« 8064.05
ήτοι έν όλω χαλκά νομίσματα άξιας 528957.55 φοινίκων.
Ίοίως οέ ορασττ,ριώτατα έλειτούργει τό νομισμχτοκοπεϊον τω
158
1832, ότε ή χάραξις, γινομένης και νύκτωρ εργασίας, έφθανεν
είς 1200 μέχρι 1300 φοινίκων άξιας καθ' εκάστην, έν ανάγκη δέ
προέβαινε και μέχρι 1500 —1600, ενίοτε δε και μέχρι 2000 φοι¬
νίκων. Έξετυποϋντο δε κατ ' εκείνον τον χρόνον ιδίως εικοσάλεπτα. '.
Και αί μεν σφραγίδες των νομισμάτων τοϋ Κυβερνήτευ έχα-
ράχθησαν υπό τριών διαφόρων τεχνιτών, αϊ τΐϋ έ'τους 1829 υπό
'Αρμενίου τινός χρυσοχόου όνομαζοαένΐυ Χα,τζή Γρηγόρη, αί τοϋ
1830 υπό τοϋ έκ Καρυταίνης Γεωργίου τΐϋ επονομαζομένου Δα¬
σκάλου και αϊ τοϋ 1831 υπο τοϋ έ/. Καρπενησίου Δημητρίου)
Κόντΐυ. Τα δ' ετη κ,αθ ' ά έκόπνισαν νομίσματα είνε τα Εζης"
Φοίνικες τω 1829, άλλα μέ χρονολογίαν 1828.
Δεκάλεπτα τω 1828 ( = 1829), 1830, 1831
Πεντάλεπτα κατά τα αυτά ε τη.
Μονόλεπτα, κατά τα αυτά ετη 2.
Τα δέ λοιπά είδη των νομισμάτων, περί ών διελάμβανε το σχε-
δι;ν τοϋ Πανελληνίου, ούδέποτ' έχαράχθτισαν.
Οΰδ ' έμ.ερίμ.νητεν ό Κυβερνήτης περί μεταλλικών μόνον νομι¬
σμάτων. "Ηδη διά ψηφίσματος τοϋ Κυβερνήτου υπό Ϋιμερομτινίαν
2 Φεβρ;υαρίου 1828 είχεν ίδρυθτί και έλειτούργει ν) Έθνικη χρη-
|Λθ,τιστικη Τράπεζα, ης βραχεί* υπήρξεν τι διάρκεια, άτε τού »/.εν
χρόνου αΰττίς ορισθέντος πενταίτοϋς, διαλυθείσης δέ όμως βραχύ,
μετά τόν θάνατον τοϋ Καπΐδιστρίου.
Είς την Εθνικήν δέ ταύτην Τράπεζαν ανετέθη ή έ'κδοσις χαρ¬
τονομίσματος δυνάμει τοϋ άπα 17 'Ιουνίου 1831 ύχ ' άρ. ΚΖ'
3851 ψηφίσματος3.
"Εχει δέ το ψήφισμα, τουτο ώδε'
«Έχοντες ύπ ' όψιν την ανάγκην χρηματικής
Ttvoç
ποσότητος
1 "18. Άβηνας 1832 σ. 317.
2 "Ιδ. Π. Λάμπρου έν «'Εστία» τής 20 Μαρτίου 1877 σ. 751.
^ Εδημοσιεύθη έν τγ| Γενική Εφημερίδι τής 4 'Ιουλίου 1831 σ.
288 χ. έ.
159
■JB.
προς αναπλήρωσιν του ολ;υ των "/ρινικών εζοοων του κράτους,
κατά τον όποιον μας έπαρουσίασεν ή επί της Οικονομίας επιτροπή
διά τής ύπ' άρ. 9133 αναφορά;? της προυπολογισμόν·
«Χρεωστοϋντες νά έζεύρωαεν τον τρόπ'ν τοϋ να θεραπεύσωμεν
την ανάγκην ταύτην, νωρίς νά έπιφορτίΐωαεν με νέους φόρους την
γεωργίαν και τα εμπόριον, τα όποια οφείλομεν νά, άνα,ζωίγονησω-
(Λεν ώς παθόντα έκ. τής παρελθούσης ανωμαλίας·
«Θεωρούντες την ανάγκην τοϋ να [Λεταχειρισθώμεν είς την
περίστασιν ταύτην και προς θεραπείαν των έκ τής ελλείψεως απο¬
τελεσμάτων τό είς άλλα έθνη παραδεδεγμένον χαρτονόμισμα και
συνάμα ν' άσφαλίσωμεν την ΰπόληψιν αύτοϋ"
« "Έχοντες ύπ ' όψιν την αναφοράν τής επί τής Οικονομίας επι¬
τροπής ΰπ ' άρ. 9133, άκ,ΐΰσαντες και την γνώμην τής Γερουσίας
Ψηφίζομεν
«Θέλουν τυπωθή αμέσως και ετοιμάσθη χαρτονομίσματα οιά να
ε"μ€;υν
ûç,
κυκλοφορίαν κατ' ολίγον ολίγον, και αναλόγως με τάς
χρείας τής κυβερνήσεως, έπέγοντα τόπον 5, 10, 50 και 100
φοινίκων αργυρών, των οποίων ό αριθμός οέν θέλει υπερβή την ολι-
κήν ποσότητα τριών εκατομμυρίων φράγκων».
Περαιτέρω δέ ώριζε το ψήφισμα, ότι τα χαρτονομίσματα έ'μελ—
λον να τυπόνωνται υπό τής επί τής 'Εθνικής Τραπέζης επιτροπής
και παραοίδωνται είς την επί τής Οικονομίας μέχρι συμπληρώ¬
σεως των 3000000 φοινίκων, ή δ' επί τή; Οικονομίας επιτροπή
έ'αελλε να παραδίδη αυτά είς το εθνικόν ταμείον. Υπό τούτου
ό" εμελλον να παραδίδωνται είς τΐύς πολίτας αναμεμιγμένα μετά
μεταλλικών νομισμάτων κατ' αναλογίαν της έλλείψίως, δηλ. */$
είς γραμμάτια χαϊ "/3 είς μεταλλικά νομίβματα.
Τό δέ πέμπτον άρθρον τοϋ ψηφίσματος ώριζε τάδε" «Είς τάς
εκποιήσεις των εθνικών φθαρτών κτημάτων και είς τας δεκαετείς
η πολυετείς ενοικιάσεις δύνανται οί πολίται νά πληρόνωσι την τι¬
μήν τοϋ αγοραζομένου κτήματος, η όλην είς χαρτονομίσματα, η
160
είς μέταλλα και μέρος είς χαρτονομίσματα οχι ολιγώτερα
των '/8 καθώς ήθελον εΰκολύνεσθαι καλήτερα».
Τέλος δέ δια τοϋ έκτου άρθρου παρείχετο ή εγγύησις, ότι «άμα.
το εθνικον ταμείον ευρεθή είς χρηματικήν κατάστασιν κ,αλητέραν
της παρούσης, ή Κυβέρνησις θέλει διατάξει την έξαργύρωσιν των
χαρτονομισμάτων ».
Φέρει δέ το ψήφισα* την υπογραφήν τοϋ Καποδιστρίου /.αί την
τοϋ γραμματέως της επικρατείας Ν. Σπηλιάδου, βεβαιούται, δε
ότι ίσον τω πρωτοτυπώ υπό της επί της Οικονομίας επιτροπής,
αποτελούμενης υπό τοϋ Γ. Σταύρου, τοϋ
II.
Κοντουμα και τοϋ
Α. ΙΙαπαδοπούλου.
Πρός εκτέλεσιν δε τοϋ ψηφίσματος τούτου εξεδόθη τί) 30 'Ιου¬
νίου 1831 διάταγμα τοϋ Κυβερνητου1, δι' ού* έχανονίζοντο αί
"λεπτομέρειαι της εκτυπώσεως των χαρτονομισμάτων και τα κατά
τα βτεΐέχη και τάς άκροβτιχίαας κατά τα ωρισμένα σχέδια.
Και υπό μεν τού δευτέρου άρθρου τοϋ διατάγματος τούτου προ-
οιεγράφετο ότι «Τα χαρτονομίσματα των 5 και 10 φοινίκων θέ¬
λουν εισθαι τυπωμένα μέ κόκκινην μελάνην, τα δε των 50 και
100 με κυανην». Τό δέ τρίτον άρθρον ώριζε ·τό ποσόν των χαρ-
τονομ.ισμάτων ώς έζης"
αρ. νοιρτ.
«Έκ των 5 φοιν. θέλουν τυπωθη 150,000
Έκ των 10 » « » 75,000
1
Έκ των 50
Έκ δέ των 100
φοίνικες
750,000
750,000
20,000 1,000,000
5,000 500,000
φ. 3,000,000».
Ώς άκρΐστιχίς ώρίζοντο αί λέξεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ. Τα
οέ άρθρα δ' - ια' τού διατάγματος περιελάμβανον τάς λεπτομερείας
της εκτελέσεως, της υπογραφής, της έξελέγξεως, της διανομής
'Εδημοσιεύθη έν τΐ| Γενική 'Εφημερίδι σ. 289.
161
των χαρτονομισμάτων καΐ της τύχης των έφθαρμένων. Μεταζύ
ίε των άλλων ώρίζετο, ότι τα βιβλία, των στελεχών θα φυλάτ-
τωνται είς κιβώτιον ε"χον δύο κλείδας, ών την μέν Οά κράτη τα
Τ-ογιστικόν καί έλεγκτικόν συμβούλιον, την δ' έτέραν ή επί τη;
Οίκονου,ίας επιτροπή. 'Επ' 'ίσης δ' άνεγράφετο ότι «τα υ.έλη της
επί της 'Εθνικής Τραπέζης επιτροπής θέλουν φυλάττει το κιβώ¬
τιον, έχον δύο κλεϊς, το διά τα χαρτονομίσματα, χαρτίον, την
y
-ελάνην, καί τας ακροστιχίδας, κ,αί εν έξ αυτών των μελών
θέλει παρευρίσκεσθαι, οπού τυπώνονται τα χαρτονομίσματα. "Αμα
ένεργηται ή -ύπωσις, θέλει σφραγίζεσθαι το πιεστηριον, καί θέλει
ρυλαττεσθαι παρά της οιαληφθείσης έπιτροιτης ή τυπογραφική
σύνθεσι; των χαρτονομισμάτων, ήτις απαιτείται να μη λάβη ποτέ
καμμίαν μεταβολήν».
Το αμετάβλητον τοϋ τύπου των χαρτονομισμάτων, ή έιτί ".α-
ρουσία των τη; Επιτροπή; μελών τύπωσις καί ή οιά ούο κλείδων
ρύλ7ς'.; των στοιχείων καί τοϋ χάρτου των τραπεζικών γραμμα¬
τίων ήσαν επαρκεί; εγγυήσεις περί της [θ.η τταραχαραξεω; αυτών
iv
χρόνοι; καθ' ου; ή τυπογραφική τέχνη ένηπίαζεν έν Ελλαδι.
Είνε δέ αληθώς άπορον πώς δεν Ιπηλθον, όσον τουλάχιστον γνω¬
ρίζομεν, παραχαράξεις των απλούστατων τραπεζικών γραμματίων
τοϋ Κυβερνητου. Ώς μόνη κατά της παραχαράξεως άιιυνα ηδύνατο
να χρησιαεύσγ)
r,
αυτόγραφος υπογραφή δύο ιο.ελ.ών τη; επί τη;
'Εθνικής Τραπέζης επιτροπή;, ουδέν ά">λω: έχουσα τό δυςαίαητον
καί δ'.αστροφον, καί ή έν τω αέσω τοϋ χαρτονομίσματος έ—ιτύ—ωσις
άνευ αέλανος σφραγϊδο; τη; 'Εθνικής Τραπεζη; στρογγυλή;, οε-
ρούσης τον φοίνικα καί ϋ~έρ αυτόν τον σταυρόν κατά τον τύπον
των αργυρών φοιν./.ω/, κάτω δέ την τυπικήν χρονολογίαν αωκτ/
καί πέριξ τα γράμματα ΕΘΝ. ΤΡΑΠ. ΕΠΙΤΡΟΠΗ. Έχετυ—υτο
δ ' ή σφραγί; αύ'ττ, οΰ'τω; έττι~ολαίως, ώςτε μόλις ττου διακρίνεται
έν τοϊ: σωζόμενοι; χαρτονοιο.ίσ;ο.ασι. Κατά δέ τάλλα ούτε πολύ¬
χρωμα ήσαν τα γραμμάτια, οΰτε -οικίλος καί δυςμίμητο; αυτών
11
162
ό -κόσμος, ώς έν τοίς νεωτεροις, ούτε ό χάρτης είχε τι τό 'ιδιάζον
άλλ ' ήτο κοινότατος, λευκός, απλούς άνευ τινός ύδαροϋς σημείου.
Τραπεζικά γραμμάτια, του Καποδιστρίου του κυανοϋ χρώματος,,
των 50 και 100 φοινίκων, δέν φαίνονται περιελθόντα μεν ρις τιμών,.
'ίσως δε ούδ ' εξετυπόθησαν ποτέ τοιαϋτα. Των δ' ερυθρών είνε
[/.ot
γνωστά τρία. αντίτυπα, άποκ,είμ.ενα έν τω μουσείω τής 'Ιστορι¬
κής και 'Εθνολογικής 'Εταιρίας. Και δύο μεν είνε των 5 φοινί¬
κων, ύπ' αριθμόν 12704 και 32396, εν δέ των 10, φέρον τον·
αριθμόν 19030. Άπαντα δε φέρουσι τάς υπογραφάς των μελών
τής επί τής Εθνικής Τραπέζης επιτροπής, Α. Λουκοπούλου κ,αΐ
Α. Γιαννίτζνι και όπισθεν τας λεζεις «φοίνικες πέντε» η «φοίνικες
οέκ,α» και την υπογραφήν «ό ελεγκτής 'Αθανάσιος Σκανδαλίδης».
Σπυρ. Π. Λάμπρος
Ταχύτερον παντός άλλου πράγματος γηράσκει ή χάρις.
Όποιος δέν έ'χ' υπομονήν τί πτώχειαν ποϋ την έχει !
Ταχύτερον σκληρύνεται ή καρδία τοθ άνθρωπου έν τω πλούτω ή εν
ώόν έν τώ βράζοντι ϋ'δατι.
'Εάν ό άνθρωπος ουδέν είχεν ελάττωμα, δέν ήθελε μετά τοσαύτης
ηδονής παρατηρεί τα ελαττώματα των άλλων.
ΟόΐεΊς τηρεί καλλίτερον μυστικόν τι ή εκείνος όστις τό άγνοεϊ.
ΚΟΡΗ ΝΕΚΡΗ
'Απέβη 2ε είς πένθος ή κιθάρα μου
ό
Se
ψαλμός μου εί; κλαυθαόν.
Ίώβ. Κίφ. Λ.
1 όση δείχνεις γαλήνη, ενα γελοίο
Σοϋ φωτίζει χλωμό τη θωριά,
Ποϋ
ut
κάνεις να ειπώ πώς κοιμάσαι
Στά λευκά των ονείρων φτερά.
Πώς κοιμάσαι θε νάλεγα, κόρη,
Στα λευκά των ονείρων φτερά,
Άν δεν σ' έβλεπα σ' ενα κρεοβάτι
Ποϋ οποίος πέση σ' αυτό δεν ξυπνά.
Τόση δείχνεις γαλήνη, ενα γελοίο
Στα χειλάκια σου επάνω θωρώ,
Ποϋ θε νάλεγα : Νύφη, προσμένεις
Κάποιου οΎιγα παίδι για γαιιπρό.
164
Ποΰ

νάλεγα : Νύφη, προσμένεις
Κάποιου ρήγα παιδί για γαμπρό,
Άν δεν έβλεπα εμπρός σου παππάδις
Και λαμπάδες κατ Χάρου κακό.
Κόρη ωραία, τετράξανθη, ωραία,
Κόρη αγνώριστη, κόρη νεκρή,
Σα να σ' είχα γνωρίσει άπό χρόνια,
Ένας πόνος μέ σφάζει, μέ σβεΐ.
Σα να σ' είχ' αδερφή, θυγατέρα,
Φιλενάδα μου, ταίρι, ζωή,
Στοχασμούς, πόθους, όνειρα, πάθη
Σ' ενα τάφο τα παίρνεις μαζί.
Στοχασμούς, πόθους, όνειρα, πάθη,
Ποϋ άπό σε καρτερούσαν ζωή,
Μισογέννητα, ζωή πριν γνωρίσουν,
"Ενας τάφος μ' εσένα τα κλεϊ.
Ζωντανή, θα καμάρωνα εσένα,
Τώρα, κόρη νεκρή, σ' αγαπώ !
Κ αί τό θάνατο αυτόν ομορφαίνεις,
Και γλυκαίνεις κι αυτό τον καϋμό.
Τον γλυκαίνεις, καΐ τόσο, ποϋ εμπρός σου
Έτσι μώρχεται, κόρη νεκρή,
Και τό θάνατο αυτό να ευλογήσοο
Και τό μνήμα ποϋ έσε θα δεχθή.
Και τό θάνατο αυτό θα ευλογούσα,
Άν δεν έβλεπα, ώϊμέναν' ώ'ιμέ,
Τον καϋμό τής μανούλας σου εμπρός μοί1,
Της μανούλας σου, ώϊμέναν' ώϊμέ !
165
Όταν κόρη πεθαίνη, άπ' τον ίίλιο
Φεύγει φώς κι άπ' τα νιάτα χαρά,
Κάτι λείπει, στερεύει, παγώνει
Μεσ' στον κόσιιο και ιιέο' στην καρδιά.
Κι άλλο εν άστρο πλουτίζει της Νύστας
Της θλιμμένης τίι μαύρτι αγκαλιά,
Και τΐϊς Γης τα όλοπύρινα σπλάχνα
Κάποια άπάντεχη νοιώθουν δροσιά.
Τα τετράπαχα του Άδη σκοτάδια
Τα περνάει ξαφνική χαραυγή . . .
Μόνο εδώ κάτι σβεϊ, κάτι λυώνει
Μεσ' στην πλάσι και μεσ' στην
Κ' »ι καρδιά μου φουσκώνει, ραγίζει,
Σε πικρά μοιρολόγια ξεσπά . . .
Πρν τα είπω, πόσοι τα είπαν, και πόσοι
Σαν έιιέ, θα τα ειπούνε ξανά !
του "Ηλιον)
Κωστής Πλλαλιλσ.
Ιωάννης Μεσσηνβζησ
ΙΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΕΣ την εικόνα του
επιφανούς πολιτικού ανδρός, σηιιειοϋ-
αεν ολίγα τινά περί του μακρού στα¬
δίου αΰτοϋ, ατελώς χαρακτηρίζονται
τόν ύπερόνως νρηστον και ακέραιον
χαρακτήρα, του 'Ιω. Μεσσηνέζη.
Μετά το πέρας των νομικών αΰ¬
τοϋ σπουδών έν Παρισίοις αφιχθη εις
'Αθήνας την ημέραν της 3 Σεπτεμ¬
βρίου 1843, ότε διέτρεξε τον έσχα¬
τον κίνδυνον είς την πλατείαν των
'Ανακτόρων, εκληφθείς αντί τοϋ μ.α-
καρίτου Προβελεγγίου, κχί τολμήσας να λάβη τον λόγον όπως
προτρέψη τον λαόν να απέχη βίαιων πράξεων δυναμένων να βλά-
ψωσι την Βασιλεία,ν. Ανελθών είς την θέσιν τοϋ εφέτου εκληθη
είς τα 1853 υπό τοϋ άοιδίμου βασιλέως Όθωνος όπως άναλάβν)
το υπουργείον της Δικαιοσύνης, άλλ ' άπεπΐιήθη ώς μη συμβιβα¬
ζομένων των άρ'/ών αύτοϋ πρός τας αρχάς της τότε Κυβερνήσεως.
Μετά παρέλευσιν ολίγων ετών εισήλθεν είς την ένεργον πολιτικην,
κ,αί είς τα 1860 έξελέχθη βουλευτής υποστήριξα; έ*κ,τοτε την
πίστην και άδολον εφαρμογήν τοϋ Συντάγματος. Δία τουτο καίπερ
167
σφόορα αντιπολιτευόμενος απέκρουσε τας γενομένας αυτώ προτάσεις
όπως λάβη μέρος είς την κατά τοϋ βασιλέως ΌΟωνος συνωαοσίαν.
Επήλθεν ή έπανάστασις κ,χί ή επαρχία αυτού τον απέστειλε
■πληρεξούσιον, ή δε Έθνικη Συνέλευσις άνέοειζεν αυτόν άντατρόε-
δρον, και ώς τοιούτος απετέλεσε μερίς τη; επιτροπής, ήτις κατά
τον 'Ιούνιον τοϋ 1863, έπελοόντος τοϋ εμφυλίου πολέμου, έ*λαβΐ
την εντολήν όπως καλέση τ ' αντιμαχόμενα μ-έρη να παύσωσιν
άλληλοσφαζόμενα μεν ρις ού ή Εθνοσυνέλευσις αποφασίση περί τοϋ
πρακτέου. Έκπληρών την εντολήν ταύτην επληγώθη καιρίως κατά
την πλατείαν των 'Ανακτόρων βληθείς υπο σφαίρας. Έσώθτ)
Si
■ώς έκ. θαύματος.
'Αφιχθέντος τοϋ Βασιλέως Γεωργίου, έξελέχθγ) Πρόεορος ττ,ς
'Εθνοσυνελεύσεως, άφοϋ έοτιλωσεν ότι
oâv
τάσσεται είς ούοέν έ/,
των κομαάτων, άλλ ' υπόσχεται να έκ.πλτ)ρώσγ| πιστώς και άμερο-
"λτιπτω: τα καθήκοντα τοϋ Προεορου. Δΐίοεχθτ) ο' αυτόν ώς Πρόε-
ορος ο Έπαμεινώνοας Δελνιγεώργτις, άλλα [ο.ετα τρείς μήνας
«πανΐιλθεν είς την Προεορείαν ό Μεσσηνέζης και ήγαγεν είς πέρας
τα έργα της Εθνοσυνελεύσεως και την έπιψηφισιν τού Συντάγ¬
ματος και Ιντολη της Εθνοσυνελεύσεως αυτός οιελυσεν αυτήν.
'Εγένετο μετά τουτο σύμβουλος της 'Επικρατείας, καταργηθίντος
£ε τοϋ Συμβουλίου βουλευτής κατά οιαφόρους περιόοους. Προσε-
κληοη είς τα 1867 μετά τού 'Αριστείδου Μωραιτίνη, και ανέλαβε
τα υπουργεία των 'Εσωτερικών /.αί της Δημοσίας Έκπαιοεύσεως,
άφοϋ ό άοίί'.ΐΛος Κουμουνοοϋρο: απέκρουσε τάς γενομένας αύτω υπό
τοϋ Βασιλέως προτάσεις όπως έπανα/νάβη την εξουσίαν, κ.αί υπό
τόν όρον τόν ρητόν τοϋ να ύποστηριχθϊί παντί σθένει ή Κρητική
έπαναστασις, ήτις κ,αί ύπεστηρίχθη £ια γενναίας χρηματική;
yo-
ρτΐγίας. Παρ^τηθη τού υπουργείου εκείνου, και προυκάλεσε την
πτώσιν αυτού, διότι £έν εγένετο οεκ-τη ή την όποιαν εξέφρασε γνώ¬
μην περί ανεπηρέαστου διεξαγωγής των εκλογών. Κατά τό 1874
βουλευτής ών, απέκρουσε την αποχώρησιν της αντιπολιτεύσεως έ/-
168
τη: Βουλής, κα,ί δημοσιογράφων ίτι συνετέλεβεν όπως ή εκ, της.
αποχωρήσεως επελθούσα, κρίσις ιο.η απολήξη είς εμφύλιον πόλεμον.
Κληθέντος τω 1875 του κ. Τρικούπη είς την εξουσίαν προσηνέ-
χθηταν αύτω ού: υπουργεία, αλλ' άπεποιηθη θεωρησας ότι παρά
τού: συνταγματικούς κανόνας εκληθη τότε είς την εξουσίαν ό κ.
Τρικούπης.
Άπο της έποχης εκείνης εξελίχθη πολλάκις βουλευτής, κ,*ί
καθ ' όλον αΰτο τό οιάστηαα. έπολιτεύθη πάντοτε ανεξαρτήτως
ίτ,ο των προσωπικών κομμάτων, υψών μόνον την φωνήν του εΰ-
γ)ώττως υπέρ των συμφερόντων της πατρίδος και τα κράτιστα.
ίκζστοτε συι/.β-υλεύων.
Καθ' όσον ή εύνοια τής τύχης και ή περιουσία έγκαταλείπουσιν ά'ν-
θρωπόν τίνα, άφίνουσι καταφανή έν αύτω δλα τα ελαττώματα, άτινα
ϊσκΐ~3ν και άπέκρυπτον άπό τα ό'μ.μ,ατα τοϋ κόσμου.

Ό όμΛών χωρ'ις νά σκεπτΐται ομοιάζει τον πυροβΐλούντα χωρίς νά
σκοπεύΐ.
Ό ασφαλέστερος ημών προστάτης εΐν- ή άξια μας.
Εάν ρίψης λίθον είς την θάλασσαν, ή άπειρος έκτασις των υδάτων
αυτής ουδόλως Οά ταραχθη1, ένω ό αυτός λίθος ήθελε συνταράξει μιαν
ΟΞςαμενήν. Συ όστις οργίζεσαι διά την παραμικράν προσβολήν πρός
ττοίαν ομοιάζεις ;
Ό διά τό γένος «υ καυχώμενος επαίρεται επί ξένη αρετή.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ
τί,;
AıaOvo",;
Έγ.'.τμ-γ,; των '(_)'
Jtx'%/Mn
αγ,·,/·>»».
ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΣΕΠΣ
Επιθυμούντες να παρασ/ωμεν είς τους αναγνώστας της «ΝΙας Έ/λα-
?ος» πλήρη κατά το δυνατόν έκ των προτέρων περιγραφήν των κατ» το
■πίθσε/ες έτος τελεσθϊισομένων Όλυαπιακών αγώνων, άπεταθηαεν πρ^:
τον κ Ν Σπανδωνήν, τον γνωστήν δημιοσιογραφον της πόλεώς μας, όστις
ειδικώς ασ/ο/ουαενος υε παν το τοχ αγώνας αφορών, και πλείστα
r,
δ
r,
-περί αυτών γραψας είνε ό καταλληλότατος, όπως παρασ//| την τηλεπα-
6ί,τικήν ούτως ειπείν ταύτην περιγραφήν, τηλεπαθητικήν πλέον ού/'
κατ' απόστασιν τοπιχήν, άλλα κατ' απόστασιν /ρονικην
ΙΙεριττόν να σημειώσωμεν, ότι ό κ Σπανδων?,ς ουδέν άμάοτυρον
6' άναφέρη και ότι εκάστη λεπτομέρεια τής περιγοαφής
toj
θα στηρ'ζητα'
ίπί προαποφασισμένων
ijôï)
"Αλλως τε και αι γενικαι γρα;Λυ.α', ώς κα·
οι πλείσται των λεπτομερειών ε/ουσιν /-,ολ, τεθή, άποφασισθεϊσαι κα'
ζθϊ
8 'Απριλίου 1896.
ΙνΙθΛΙΣ είχον κ,χθίσει σημερον προ του γραφείου μου και τ,τΐ'-
ioavjv
νά γράψω εν άρθρον υπό τόν τίτλον Αί τελευταίαι ηαρα-
αΐ - Γενιχή οψις τής πόλεως και
t:-j o-cııu
περίληψιν θα
ΐίίρετε ευθύς άμ,εσω; /.ατωτερω, και
locu
ό ύπηρέττις μΐυ μοί οερε'-
t;.i*v
επιστολήν.
171
— Άπό ποϋ Είναι ;
— Άπό τό "Εξωτερικόν.
Την ανοίγω κου την άναγινώσκω.
Άγαηητϊ Νίκο,
Άν και γνωρίζω, ότι είσαι πολύ απησχολημένος αύτην την
στιγμήν, έν τούτοις λαμβάνω το θάρρος νά σέ παρακαλέσω να μου
κάμης μίαν χάριν. Γνωρίζεις την μανίαν μου 8ιά τα γρα,μαατό-
«ημ,α. Ή&η έχω συλλέξει υπέρ τάς 5000. Μανθάνω τόρχ, ότι ή
Ελληνική Κυβέρνησις έθεσεν άς κυκλοφορίαν ε'ιοικά γραμ,ματό-
-σνΐμ,α, άναν.νηστΐΑα των 'Αγώνων ηυ.πορεΐς σε παρακαλώ νά μοί
•πέμψης πλήρη σειράν αυτών :
Σε
tjptXôi
νποχρεως
Φιλί Φίληβε,
Σε πολύ κακήν στιγμήν έ'ρνεσαι να >ο.:υ ζήτησης πληροφορίας.
Άν οεν ήσο σϋ οΰτε απαντήσεως θά ήζίουν τόν όχληρόν. Έν τού¬
τοις εχε χαριν και κράτει σημείωσιν. Δύο είναι αί σειραί και επο¬
μένως ουο τα σχ'όματ* των αναμνηστικών γραμματοσήμων, αμφό¬
τερα καλλ'.τεχνικωτάτης συλλήψεως και άριστα έκτετυπωαένα. Τό
μεν είνχ·. επίμηκες ομοιον τοϋ των τελευταίων αμερικανικών γραμ-
ματοσήΐΛων των αναμνηστικών της υπό τοϋ Κολόμβου άνχκα,λύ-
ψεως της Άαερικης, τό &έ τοϋ συνήθους μεγέθους. Αί ο' επ' αυ¬
τών απεικονίσεις ε'ιοίν επτά τόν αριθμόν, αί έξης" α'

εν Ολνμ-
Λΐ'α νΜήβαν τέ&ριχπον άρμα τον 'Ιέρωνος, /.ατά οεκάορα/αον
■των Συρακουσών, β' ή '^χρόπολι^ των Ά&ηνών, γ' ό όισχο^ό-
λθ8 τού Μύρωνος, δ' οί πυγμάχοι έκ. γλυπτού λίθου της Νεα¬
πόλεως, ε' οί
â&Aıjtaî
δρόμου έκ. Παναθηναϊκών άαφορέων, ς'
Παναθηναϊκός άμ,φοφενς εκ, των οιοομίνων ώς άθλον των έν τω
έν 'Αθήναις Σταοίω τελΐυαένων Παναθηναϊκών, και ξ' ή &τί /3ά-
&ρον
d
-ανμαοία Νίκη έκ, νομισμάτων της Τυρώνης. Αύτη είναι ή
172
πΐριγραφη, τα δε γραμ.[Λχτόσηυ.χ θα σοι τα πεαψω
ui
το πρώτον
ταχυδρομιον.
Σος
Νίκος.
Υ. Γ. Έλησμόνησα ν ά σοι σημειώσω, ότι ή Κυβέρνησις 2'σχε
την ίύφυα ιδέαν 50 °/0
l/t
τοϋ είσπραχθησομένου ποσοϋ έκ των
γραμματοσήμων να παραχωρήση εί; την επί των 'Αγώνων 'Επι¬
τροπήν.
"Hor)
δε αυτή συνήψε δάνειον έκ 200,000 δραχμών επί
τη βάσει της δωρίας ταύτης.
ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΙ. — Ο «ΑΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ
Ό γϋρος τον οποίον έκαμα σημερον άνά την πόλιν υ.έ έπεισεν
άπαξ έτι περί της αληθείας, ότι μ-έ όλίγην καθαριότητα, με όλί—
γήν τάξιν, με ήκιστα δαπανηρον καλλωπισμόν ή πόλις μας δύ¬
ναται νά καταστή μία των ωραιότερων πόλεων τοϋ κόσμου.
Ήδη όλαι αί πρΐετΐιμασίαι πρός ύποδοχην των ξένων έχουν
συμπληρωθή, ή δέ πόλις μας παρΐυσιάζει έορτάσιμον όψιν. 'Από
της Πλατείας της Πελοποννήσου, έν ή ό σταθμός τοϋ σιδηροδρό-
αΐυ Σ ΠΑ Π μεχρί της Πλατείας της 'Ομονοίας διά των οδών Δε-
ληγεώργη και Άγιου Κωνσταντίνου ύψιϋνται κοντοί μετά ση-
ααίών κα,ί θυρεών και ποικιλόχρωμων ταινιών συνδεουσών άλλη—
λ:υς. Ή αύτη διακόσυ.ησις περιβάλλουσα την Πλατείαν της 'Ομο¬
νοίας και χωροϋσα διά της όδοϋ Σταδίου, της Πλα,τείας τού Συν-
ταγαΐΐτος, της οδού Φιλελλήνων, των Λεωφόρων Άααλίας κ,αί
"Ολγας άπο7.ηγίΐ είς την πρό τοϋ Σταδίου γέφυραν τοϋ Ζάππα.
Την κατά τό μέρος τουτο διακόσμησιν θέλω περιγράψει κατωτέρω.
Πλησίον της επισήμου ταύτης ούτως ειπείν διχκοσμησεως οφείλω
αετ ' επαίνων ν' άναφΐρω κχί την Ίδιωτικ,ην. Οί πλεΐστοι των
παροοίων κατοίκων πασών τούτων των πλατειών κα,ί οδών έφιλο—
τιμήθησαν να διακοσμησωσι τάς οικίας των μετ ' εκτάκτου φίλο—
y
173
καλιάς. Οϊ έξώσται κ,χί τα παράθυρα, είναι ανθοστόλιστα, πολύ¬
τιμοι δέ τάπητες εγχώριοι κρεμάμενοι άπ ' αυτών προσδίδουσιν
άληθώ; φανταστικών όψιν είς αύτάς. Έ/.εΐνο 2' επίσης, το όποιον
ιδιαιτέρως τέρπει τον όφθχλ.μόν. είναι ή παρατηρουμένη εκτακτΐς
καθαριότης των οδών, ή έ'λλειψις τοϋ κονιορτού, ένεκα τοϋ συνε¬
χούς καταβρέγματος και ή απουσία, άπα των πεζοδρομίων των
συνήθως κ,ατακλυζόντων α.ϋτά διαφόρων αντικειμένων.
Παρέλειψα επίσης ν ' αναφέρω την αετ ' Ιδιαζούσης φιλο/.αλία:
διακόσμησιν τοϋ παρά την Πλατείαν της Ομονοίας στχθι-ιοϋ τ?,;
■προεκτάσεω; τοϋ σιδηροδρόμου 'Αθηνών κ.χί ΙΙειρχιώς, όστις διαρ¬
κώς έκβράζει απειρίαν κόσμου.
'Ως πρός τό Ζάππειον
[J.i 'ùvt
τόν επι—ροσθΐϋντα. δυσειδη όγκον
της οικίας Όρφχνίοιυ, αί διακοσμητικ,αί εργασίαι έπέτυ
/cv
θαυ-
ΐλχσίως, ό κήπος ουδέποτε υπήρξε τάσιν ανθηρός και ωραίος, τα
δέ κοαιΐ-οΰντχ αυτόν άγάλαατα κα.ί τα πρόσθετα καθίσματα, και
τό συχνάζ;ν εί: αυτόν τληθος τω προσδίδΐυσιν όλως την
ô'|tv
πάρ¬
κου μεγάλη; εϋρωπχικ.η; πόλεως.
ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΚΑΙ Η ΟΨΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ
'Εάν σας έπέρχσεν ή ίδέχ, ό'τι τάς ήαερχς χυτά; αί Άήηνχι
είνχι πόλις Ελληνική, πρωτεύουσχ τοϋ Γί/7τ,ν·./.οϋ
[îxiîi/eîîj
τΐολύ άπχτασθί. Έζέλθβτε εί; τα: κεντρικά; όοου; /.αί ν.-, τκ;
-πλατείας κ,χί εί; τόν
rtet
τό
'Lx-r.v.-si
χώρον κχί θα ά/λας-τί
άαέσω; γνώμην. Αί Άθήχ·. ■/.χτήνττ,σχν ^ν είδο; πχγ/.:σ'Λΐου πό-
λίως. Άγγλοι, Άαερ'./.χνοί, Γάλλο-., Γεραχνΐί, Ρώσσοι, 'Ιταλοί
τάς έχουν κχτα/.λύσ='.
>t.
τα: έκτροπου; ά;ο.φιέσει; των κτ,ί ΐ. τόν
βόαβον των — ολυ-οι/.ι/ ω> γ/ωσσών των. 'Εκείνο ο;ο.ω;,
o~ci
ίδ;χι-
τέρω; προκαλεί την προσοχήν πάντων είνχι αί ποικίλχι στολχί
των μελών των αθλητικών /.χι γυ|Λνχστικών συλλόγων /.χι ίδιχι-
-τέρω; τη; 'Αγγλικής
Amateur athletic assossiation,
τον
174
'Αμερικάνικου Πανεπιστημίου τίς
Yale,
των γαλλικών γυμνα¬
στικών εταιριών, κ,α.1 αί των όλιγοπληθών γερμανών φοιτητών.
'Αρκετά περίεργοι είναι και αί επί πλείστων οικιών ξενικαί επι¬
γραφαί :
Cook's home,
όπερ μεταφραζόμ-ενον ελευθέρως δηλοί,
ότι έν τη οικία υπάρχουσι δωμάτια ένοικιασθεντα π*ρά εργολάβον»
τχξειδίων.
ΜΕταξύ των αφιχθέντων ξένων δια των χθεσινών έκ,τάκ,των άτ-
αοπλοίων ήσαν και πάντα τα μέλη τη; διεθνούς επί των αγώνων
επιτροπείας ήτοι πλήν τοϋ βαρώνου κ. Κουμπερτέν, δν φιλοξενού¬
μεν άπο μηνός ηδη, ό κ. Καλλό, ό ρώσσος στρατηγός Βουτόφσκης,
ό βοημος καθηγητής Ζίρι Γκούθ, ό Νορβηγός καθηγητής Βάλκ,
b
κ. Λ. Α. Κάφ, έκ Νέας Ζηλανδίας, ό φιλέλλην 'Αμερικανός
καθηγητής Γουλιέλμος Σλώνε, ο διδάκτωρ Ζΐύβιερ, Πρύτανις τοϋ·
Πανεπιστημίου της Ούρουγουαίης, ό κόμης Λουκεζι-Πάλλι, ό κ.
C. Herbert,
ό Ούγγρος Φραντζ Κέμενυ και
ô
Λόρδος "Αμτχιλλ.
Σήμερον δέ διεδίδετο, ότι άφικ,νοϋνται οί
nçoeratuı
των αγώνων
b
Πρίγκηψ της Ούα.λλίας, είς αντιπρόσωπος τοϋ Βασιλέως τοϋ Βελ¬
γίου, ό Διάδοχος της Σουηδίας και Νορβηγίας, ό Μέγας Δού£
Βλαδίμηρος, ό 'Υπουργός της Δημοσίας εκπαιδεύσεως έν Αυστρίας
b
Δούξ της Ώμάλης, ό κ. Γίλμαν, ό γενικός επιθεωρητής της
παιδείας έν ταίς Ήνωμέναις Πολιτείαις κ. Χάρρις και ό Λόρδος
Δούφεριν.
ΤΟ
2TAÛI0N
Πλήρης κα,ί τελεία περιγραφή τοϋ Σταδίου, οίον άνωκοδομήθη;
μετά παρέλευσιν 2000 ετών τί) βα,σιλικί) γενναιοδωρία τοϋ Γεωρ¬
γίου Αβέρωφ δεν εϊνα,ι διόλου ίΰκ,ολΐς και μ,άλιστα μ,έ ολίγας λέ-
ςεις. Έν τούτοις θά προσπαθήσω να σας δώσω μίαν γενικήν Ιδέαν»
Το Στάδιον άνωκοδομηθη ακριβώς οίον το επί Ήρώδου τοϋ·
Άττικοϋ. Ό αρχιτέκτων ηκολούθησε τα ίχνη τοϋ αρχαίου συνα¬
δέλφου του, α ανεκαλύφθησαν κατά τας ανασκαφάς τοϋ 1873
Π5
BO
τοϋ λ. Έρνέιίτου Τσίλλερ, τή συνορομτ) οί των αρχαιολόγων
otx,
Δχϊρπφελδ, Ώαόλλ, Ρίνχρδσων χ.χί Γάρδνερ άνε-
σκ,εύχσεν εζ δλοκλήρου το αρχαίον σχέδιον επωφεληθεί;, ώς πρός
i
τάς κλίμακας, και τ?,; εύρέα-εως επ' εσχάτων αρκετών βαθμίδων
ί των αρχικών κλιμάκων.
Ήδη τί) Στάδιον, ώ; όρίτχ1. άπό τοϋ κήπου του Ζχππείου
ε
/eı
ώς έξης :
Λύο τοιχ:ι υψου; 18 [λέτρων έκ ΙΙειρχίκ.ών ογκολίθων ά->υψ;ύ-
μενοι βαθαιαίω; ένθεν κου έ'νθεν τη; ίίσόδιυ -/ργιιιαίύΐυσιν, ώς
, των εδράνων και οίδουσιν άμέτως είς τό
0(J.[xa.
τόν
τίϋ οίκοοΐμΫιαατΐς. Ή κχθ ' ϋψ;ς ανωτάτη πλευρά
των τοίχων τούτων διακόπτεται τρις υπό κισατιαάτων. Ιΐχρά την
ξΐάσιν έγείρίτχι ύψτιλη έκ [Α*ρ|Αάρΐυ στΫιλΥ) φέρουσα, ένθεν ιο.έν τό
άγχλαα. της "Αθήνας, ένθεν δέ τό τη; Νίκης. ΙΙερί τό
|J.Éuov
άνά
είς έκ λίθου λέων κα,ί επί της ανωτάτης πλευράς δύο τετράστυ-
λΐ·. στοαί.
Ή είσοδος κλίίετχι δια σιοηροϋ ·Λΐγκ.λιδώαατο; διχκο—τοαενου
υπό εκμαγείων ές αρχαίων αγαλμάτων παριστοινόντων πχλαι-
οτάς, οίοι
si
του Κηφισσοοότου. 'Επί των τοίχων τούτων έπερει-
δόμενχι άρχονται ή|Αΐκ,υκ.λΓ/.ώ; τει^αράκοντα σειρα,ί εδωλίων. Έκ,
τούτων ή κατωτάτη κ.χθ ' όλον το ήμικύκ,λιον κχί είκοσι τειρχι
περί την σφενδόνην είναι έκ. μαρμάρου. Αί δε λοιπχί προσωρινώς
έκ ξύλου σκληροϋ.
Αί σειρχί των εδωλίων διχκόπτΐντχι τό μέν υπό κιρχ,ίδων -η
κλιαχκων έκ αχραάρίυ, τό δέ υπό δύο διχδρόαων έπίση; έκ μχρ-
μ,αρΐυ. ΠΙρις τοϋ Σταδίου μετά τον ανώτατον διάδρομον υπάρχει
τοίχο; υύου; δύο αέτρων εσωτερικώς κ.χί 50 εκατοστών εξωτερι¬
κώ; έπιστεφόμενΐς διά σίδηρου κιγκλιδώματος.
Ή /.ΐνίστρχ μήκους 204 μέτρων ομού μετά της σφενδόνης κχί
πλάτους 32,64 διεσκευάσθη κχτα τα έν 'Αγγλία κρχτοϋντα,
κχτάλληλος κχθ ' ολχ. Κάτωθεν δ' αύτη; δύο υπόνομοι γρητι—
176
τλευουσι προς αποξηρανσιν αυτής και οιοχετευσιν των υοατων
sı;
τον Ίλισσόν. Τέλος πέριξ ττίς κονίστρας εγείρεται κράσπεοον ;ο.αρ-
μάρινον και έ*(ΐωθεν αύτοϋ το στηθαίον αποτελούμενον έ/, τριών
χειρών μαρμάρου τ,τοι ττ,ς βάσεως έκ λευκ,οϋ μαρμάρου ρ.ετά γλυ¬
φών, τοϋ μεσαίου τμήματος έκ- μελαψοϋ μαρμάρου και τοϋ επικα¬
λύμματος επίσης έκ λευκοϋ μαρμάρου |-ΐ.£τα γλυφών. Το όλον υψος
it'jTiâ
τοϋ στν,θαίου είναι 1.60. Είς το τέρμα, ίσταται μάρτυς
•πανάρχαιος αυτός ούτος, όστι; επέβλεπε τού; αγώνας ό οικεφαλος
Έρμης, αγένειο; άο ' ένό:, πωγωνοφόφος άφ ' ετέρου, ευρεθείς
κατά χώραν κατά τας ανασκαφάς τοϋ 1873. Ή σηραγξ τέλος
γ.ί τό εΰ^.ορφον προστύ7αόν ττ);, το έν εϊοει ναίσκου άρναίου —οικ,ί-
;ει άρ/.ετά χαριέντω; την υ,χκρχν σειράν των έοωλίων.
Διά τό Στάδιον τουτο, τό οποίον αποτελεί έν των ωραιότατων,
βεβαίως οε το χρΥΐσιμώτατον των μντιι/.είων των 'Αθηνών έοαττα-
ντ,θησαν —ερί τάς 585,000 οραχμών. Άνάγκτι
S'
ενός ετι έκα-
τοιο.μυρίου και 500,000 ορανι/.ών, όπως πάσαι αί
é'opsti
γίνωσιν
έκ ααριο.άρου.
Ή δλτ) τοϋ Σταοίου θεα έ'ζωθεν είναι έπιβλητικ,ωτάττ),
rt
fi'
άπ ' αύτοϋ είναι 6,τι μαγευτικήν, Ίοίκ άττο των ανωτάτων
έοοών, όθεν κάτο-τος πρόκειται τοις θεαταϊς ό θείος της Άκρο-
-όλεως βράχος.
Άπό σκ,οχοϋ τέλος —αρέλειψα να περιγράψω τον άνοριάντα του
Γίωργίου 'Αβέρωφ επιφυλασσόμενος νά τό ττράζω κ, χ τ α τα άττο-
καλυχτήρια αϋτοϋ.
η :εκατη απριλιου
"Οσονοη-οτε και αν ύποτεθτ, τ»χύ; ό ρεπόρτερ ν.χ Εξτ,σκν,μέ-
-ιζ: είναι άούνατον νά περιγραύνι έττακριβώ; την στ,αερινην ήι/.έραν.
Άρκεσθήτε λοιπόν είς ζτ,ράν άπαρίθυ.νισιν των γενομένων. Και
•πρώτον ή οοζολογία.
Ώς γνωστόν ό Σύλλογο; Παρνασσός τ-?; συαπράςει ττ,ς Ίστο-
ıV
m
ρικης και Εθνολογικής Εταιρίας {ϊνεν αποφασίσει να έορτάση
την
75riv
άμφιετηρίοα. —9)ς ελληνικής εθνεγερσίας. Έν συναινέσει
Ζι μετά της Κυβερνήσεως είχεν άναβληθη ή έθνικη τελετή από
της 25 Μαρτίου έ'ως την σήμερον.
Ή ΙΙλχτεϊχ τοϋ Συντάγματος, ή οδός Έρμου, ή όοός Μητρο¬
πόλεως ήτο κατάμεστος κόσμου έν οί; επλειοψηφουν οί ξένοι. Έ'
ίέ τω ναώ -τίος Μητροπόλεως, είς όν μόνον οι' εισιτηρίου ε'ισηρ-
/ετο τις, τό θέαμα. Υ,ν αληθώς περίλαμπρον με τό πλήθος των
■ηγεμονικών ζένων, των υπασπιστών των και των λοιπών επισήμων.
Ό άγιαβμος τον .Στάδιον. Άπό ττ,ς Μτιτροπόλίως και υπό τον
κρότον των τηλεβόλων ό βασιλεύς έν πΐμπτί μετά των λοιπών
επισήμων ξένων μετέβη είς το Σταοιΐν. Έχει επί της γέφυρας,
ώς και έν τη πρό αύτιϋ —ΑατΕΐα τ,σαν παρχτίταγμένοι
ci
ξένοι
και οί ημέτεροι άθλτιταί καί γυμνα,στχί ύτΐοοε^θέντες έν ζητωκραυ-
γαΐς τον Βασιλέα. Μεθ' ο πάντες ΐί κεκλτιμένιι και οί οΕροντε:
ε'ισιττιρια κατέλαβον τάς ωρισμένας αυτοίς θέσϊΐς.
ΙΙαρά την άφετνιρίαν 'ίστατο ό Μητροπολίτης μετά του ιερόν
κλήρου, έν ώ επί τραπέζης ού μακράν ττ,ς προτομτ,ς του Έρμου
r,v
οιχτίθίΐμεν* τα οιά τον άγιασμον γρήσιμα.
Τότε
h
Βασιλεύς κ,ατελθών του προ^ΐίρου θρόνου του /.αί συνο-
οευόμινος υπό των επισήμων ξένων, των πρΕσβευτών, τοϋ Γεωργίου
Αβέρωφ, των ξένων επιτρόπων, του ύπουργ'./,ου συμβου/ίου κχί
των μελών ττ,ς έπιτροπτ,ς, ενόντων - κεοχλτ,ς τον πρόιορόν των
Διάοοχον εβτΐ πρό; τον Μητροπολίτην /.χι ό άγιχσμός εγένετο.
Τα αποκαλυπτήρια τον άνδρίάντος τον Αβέρωφ. Μεθ ' ο
παντΐς έβάοισχν πρός τόν /.£/.77υμίνον ο·.ά λευχ,ης οθόνη: άνοο'α^τχ
τοΰ 'Αβέρωφ. Ό κ. Τιμολέων Φ'.λήμων ο·. ' ώρχίου λόγου άφηγηθη
την ιστορίαν των Όλυμπιχκών Άγ(όνων και παρέστησε την ση¬
μασίαν αυτών οιά την Έλλάοχ, πλέςχς τί) εγκώμιον τοϋ γεννα,ίου
χορηγού χυτών Γεωργίου Αβέρωφ. Μεθ'
ô b
Βχσιλευ; ίΰταςε να
άπο-Λχλυφθί) !> άνοριάς κχί έκηρυζε την έναρξιν των αγώνων
12
178
Φρενητιώοεις ζητωκ,ραυγαί ηκούσθησαν τότε υπέρ τοϋ Βασι¬
λέως, τοϋ Διαδόχου άχι τοϋ Γεωργίου 'Αβέρωφ.
Ό άγων δρόμον. Πάντες κατέλαβον έκ νέου την θέσιν των
και
ci
άθληταί προηλείφθησαν είς τόν αγώνα, τού δρόμου. Τοιούτοι
αγώνες εγένοντο τέσσαρες, ό α' 100 μέτρων, είς όν ενίκησεν
Έλλην,
b
β' 400 μέτρων είς όν ένίκ,ησε Γάλλος, ό γ' 800 είς
hi
ενίκησεν Έλβΐτός και ό δ' 1500 είς δν ένίκησε Σκώτος.
Και
et
αγώνες έ'ληξαν της πρώτης ημέρας.
Ή λαμπαδηφορία. Ουδέν φαντχστικώτερον δύναται τις να πλάση.
άπα τάς 'Αθήνας την εσπέραν. Ή 'Ακρόπολις, αί λεωφόροι Όλ-
γας κ,χί 'Αμαλίας, αί Πλατείαι Συντάγματος και 'Ομονοίας, αί
δδ;ί Έρμου, Αιόλου και Σταδίου, το Στάδιον, ό περί τό Ζχπ-
-v.zw
νώρος καττούγαζον άπό το τιλεκτρικον φως.
Περί την 9Γιν τνις εσπέρας ηγουμένων στρατιωτών φερόντων
πυρσούς κ,αί συνοδεύοντος άπειρου πλήθους μετά λααπάδων ηρξατο
r,
παρέλασις των λααπαδτιφορούντων έν μέσω τοϋ ήχου των οργά¬
νων 20 [Λθυσικών θιάσων. Οί λαμπαδηφόροι άφοϋ διηλθΐν τάς κεν-
τρικ,ωτέρας των οδών κατέληγαν προ των ανακτόρων ε"νθα έζητω-
κραύγασαν υπέρ τΐϋ Βχσιλέως.
ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΠΝ
AxpÛNQN
Τους αγώνας τού δρόαου έϊπτΑολούθτισαν τα αγωνίσματα άλμ,α.-
τ:ς ήτοι ίλΐΛα είς μήκος άπλΐϋν μ,ετά δρόαΐυ, άλμα είς ι».η/-3;
τριττλοϋν μ,ετά δρόαου, άλαα εις ϋψ;ς αετά δρόΐΛθυ, άλμα επί
κοντώ είς ϋψος άνευ βατηρος.
Τα άθλα οιενεμηθησαν μ,εταξύ Ελλήνων, Άγγλων και 'Αμε¬
ρικανών.
Βολή δίβχον
xul
βαρών. Κατά τον αγώνα, τούτον, ού και τα
δύο βραβ-ΐα ε"λαβ:ν Έλληνες, εγένετο χρήσις δίσκου 5—ίτηδες
παρά τοϋ λάμπρου διευθυντού των γυμναστηρίων 'Αθηνών κ. Φω-
179
■/.'.ανου παραγγελθέντος κατ' ά~ομίμ.Υ)4ΐν αρχαίου έν Έλευσΐνι
ΓνμναβΐΜοΙ αγώνες, τ,τΐι αγών επί οιζυγου κχί μονόζυγου,
αγωνίσματα κρίκων, άνχρρίχγ)βι; επί καλώ, ιππικού έφχλττ)-
ρίου. άρσεις βαρών, ρυθμικού ασκήσεις

' αλτήρων και κορυνών.
Κ-/τ ' χυτούς το γέρας ί'.ημφισβηηόθγι αεταζύ Γάλλων, Γεραχ-
νών κ,αί Ελλήνων.
Λρόμος
Maça&ebvog.
Ό άγων ούτος γίνόμενος παριαπιπτόν-
τω:, έν ω οηλχογ) έτελοϋντο έτερα άγωνίιματα. πρΐΰκάλισεν άπει-
ρ:ν ιυγχ.ίντισιν παρά τοίς θεαταΐς.
Tvjv
9ΐν της πρωία; οέκα
άθλτιταί, ών ύ 5 Έλληνίς,
et os
λΐιχΐί ούι Άι/.8ρ'.κα.ν;ί, ούο
"Αγγλοι και εί; Γάλλο; άνε/ώρηιαν έκ Μαραθώνος και οιά ούο
ί'.αοόρων ορόμων τ,ρχιΐϊχν οιευθυνόυ-ενοτ πρός τα; 'Αθήνας. Κχτ '
ά;/ά: :ί Έλληνες ύπερτΐρΐυν, άλ>.ά ττίρί την τετάρτην και %·Α-
η-'.Ί-ι ί-ΐόρχνϊ) είς τα Στάοιον κατα/.ευκ;: έκ.
tcô
κ:ν.ΐρτΐϋ ά.νίιρ
■ι'//.:; [ΐλθίζων, συνΐοευόΐΛενΐς υπό ϊ-ττέω;. Άαέιω; ύ Ελλανοοί-
/./: τόν ■τεριεκύκλωιαν κχί ιαετ ' ολίγον
-ir,
αγγλικη ττ,αχίχ άνε-{-
τζτθη. Ό νικτιττ;; ϋτττιρζί Σκώτο;.
ΑΙ ΕΟΡΤΑΙ
Ένω
si
άγώνε; έτελΐόντ:, ττ;ικίλχι έΐρτχί ίοίδοντΐ έν -ι., Στχ-
οίω τό εσπέρα; ύ-ό τό άπλετον -ηλεκτρικόν φως. Αί μα/λον
yı·.-
lOKpoTTi^aixi
κχί τΕρψχιχι τό κοινόν ύ—ηρξαν ΐί
yıp
-ί 'Λ"ΐ τ,
Τράτα,
h
Κΐρχνραΐκός,
h
Κρητικός κχί
r,
αρπαγή
tîjs xdpijç.
Καθ' ΙτΕρχν
o'İT-jpav
έοόθτ,
r,
Μάρτυς τΐϋ Σχι/.αρχ έν τω
Δτ.ν.οτικΐ) Α;ζτ:(·>, κχί τέλος εγένοντο τα εγκαίνια τοϋ Έθι/ιχοΰ
θίάτρου ν.ά ο:ζ;αχτ:: τοϋ κ.
BipvypoaxT,.
ΟΙ ΝΑΥΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕ2
1 "ο τίλΐ; των ά·-ώνων
i^r.ayvOr, v.à
των ν.ίγάλων ναυτικών
αγώνων,
;Ïtive;
έτΐΐέ'ίΟτ,ιχν α = ταςυ τ?,ς Μιυνυνίχ; /.χι τοΐ> ΙΙχ-
180
λαιου Φαλήρου. Είς τόν δρόμον των άκοιτίων νικτ,ταί υπήρξαν :ί
Άγγλοι, είς την ιστιοδρομίας οί Γάλλοι κχί είς τόν δρόμον των
λέμβων οί Έλληνες.
Ούτως έληξεν οί αγώνες ούτο!
ci
πρώται τελεσθεντες έν Εΰρώπ/;
μετά πάροδον 2000 ετών έν αύτη ταύτη τη χώρα, ήτις του;
καθιέρωσε τό πρώτον.
Ν ΣΠΑΝΔΩΝΗΣ
Όπως τόν σίδηρον κατατρώγει ή σκωρία, ούτω τόν
κακόν ό
Ή εμπιστοσύνη είνε ώς ή ζωή: άπαξ έγκαταλείψασα ημάς οίχΐται
διά παντός.
Ή φιλαργυρία παρά τώ γέροντι δέν ϊχει κανένα λέγβν διότι τί μω-
ότερον του νά αυξάνη τις τα εφόδια τού ταξειδίου καθ' όσον έλαττοΰται
το διάστημα πρός συμπλήρωσιν αΰτοϋ.
Ρωσσική τις παροιμία λέγει ότι υποδέχονται τόν άνθρωπον κατά τϊ
ένδυμα τό όποιον φέ>ι, και τόν άποχαιρετώσι κατά τό πνευ,,α « &ζ;".ι
έδειξε.
ΓΑΜΟΣ —ΠΡΟΙΞ
ϋΙΒΑΝΟΤΗΣ ΓΑΜΟΥ
ÛIA
ΜΙΑΝ
NEANIÜA
Can
^αοα'ΤΓιΐωμίν
y
έ τόν αριθμόν ΙΟΟ την πιθανότητα την όποιαν
è'/îi
κάθε νεάνις νά
£j?î; -j£uvsv,
τότϊ ΐιά των ακολούθων αριθμών
ειμπορεί νά παρασταθή ή αναλογία τή; πιθανότητ:ς
v.-jl-.'j
τα; ΐ'.αφό-
ρΐυς αυτής ηλικίας :
'Ass
15 έως 20 έτώ; έχει πιθαν;τ/;τα 14
7u
„ 20 — 25 »
» 25 — 30 » » »
» 30 -— 35 » » »
» 35 — 40 » » »
,. 40 — 45 »
» 45 -— οθ » >* »»
02
/ο
18
0/

15
4
/ο
3
0/
/ο
0
>° /Ο
ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΙΚΟΣ ΝΕΑΝΙάΟΣ
'I:;j i:
και τα -ζζχ, τα ό-οϊα δύνανται να
â-îTî/.îıOij/,
ε^
îia-
jTr,;j.aTi
20 ετών, ές ε>:ς /. = :// χ
:j
Γ)0—1000 3ρα-/μών εί'τε
ît'
άνα-
182
τοκισμού τοΰ κεφαλαίου μόνου, είτε και διά καταθέσεως τ:ΰ
ποσού ετησίως επαναλαμβανόμενης επί άνατοκισμώ :
Εντός είκοσι ετών γίνεται
Κεφάλαιον
'Επι τόκω 4 °/ο
Ι
Διά καταθέσεως κατ' έ'τος
ίσου χοσοΰ με 4 °/0
50
109.55
1,488.90
100
219.10
2,977.80
150
328.65
4,466.70
200
438.20
5,955.60
250
547.75
7,444.50
300
657.30
8,933.40
350
766 85
10,422.30
400
! 876—
11,911.20
450
ι 985.95
13,400.10
500
1,095.55
14,889.—
800
1,752.90
23,822.40
1000
2,191.10
29,778.10
ι
ÏÏ
ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Αναγνοριζβται γενικώς ότι ή μορφή είνε τό κάτοπτρον τής ψυ-
■χής, ΐί δέ ήθΐγνώσται έκ τής μελέτης των χαρακτηριστικών τού
προσώπου εζήτησαν νά όρίσωσι τον χαρακτήρα, τάς κλίσεις, -ά πάθη,
την ιδιοσυγκρασίαν, τάς πνευματικάς έν γένει διαθέσεις τού ανθρώ¬
που,
liej îî
τό πόρισμα των γενομένων παρατηρήσεων υπό
h.y-zr,-
μων τινών ήθογνωστών :
Μέτωπον εύρυνίμενον κατά
t;j;
κροτάφους, σημαίνει φαντασίαν,
κλίσιν και
ioıcija^
-/.α/./.ιτεχνικήν.
— ύψωμένΐν κα'; έ/ τώ
>.izt>
έςΐγκ:ύ;ίενΐν, σημαίνει πνεύμα
συνθετικόν, μαθ/;;χατιχ:ν.
— μέγα κα'ι ίμ.α'/.όν δηλοί νβημοσύνην, προσί/ήν.
— στενώτερον ~ρ':ς τα άνω ή πρός τα κάτω ΐηλΐ· τον όςύν,
~>ν:ΰ;·'ΐ /,
jziu/.ov
ά'νθρω—
ov.
— μέ
ïjz
:·ı■κ;Jς
jrepOïv
των ;φρύω;
îr,/.:·
τον σατυρι-
κον, τ:ν καταφρονητήν.
— ττΐνΐ) και χαμηλόν δηλ;: βίναυσον, κακοϋργΐν ΐύτ'.ν.
κατ' ευθείαν βλέπίντες ΤΓ,,χαίνβυσιν ε1θύτητα,ϊ':λι·/.ρ·ειαν.
μικρ:: /.αι ΐιαπεραστιχ:': ΐηλΐύτι
xpj'iivîiav,
αδυναμίαν,
μικρ:· και ολοστρόγγυλοι δηλούσιν όςΰ, ζωηρόν πνεύμα.
μαυρειΐΐροί, νοημοσύνη·/, γοργότητα.
ώτ:;
İvîiktîj
χα1 αν υγΐα/ωτ:·
cr,/.cjjı
τ;/
-ca:v,

-,zz
/.αι
v:ïjv.:jjvî;î.
τηριόττ,τα, 5·.λθ5:ςίαν
ελλ/·(νι·/.Γ, ί/;/.;1
ı/îv.xt -ıj
μεγάλη (λεπτί; ν.α· μα/.ρα ΐρ

184
Μύτη "/ονδρή κατά το άκρον και μή προεξέχουσα σημαίνει αγα¬
θότητα, άνευ όμως λεπτότητο; και δραστηριότητος.
— επιμήκης δηλοί τόν εύμετάβολον, τον πλήρη φαντασίας.
— κοντή μέ ρώθωνας πλατεΐς χα'ι ευκίνητους δηλοί πνεύμα
παρατηρητικόν, εύαίσθητον.
Χείλη παχέα δηλοΰσι τόν ύλιστικόν, τόν έχοντα ορέξεις ταπεινάς.
— λεπτά μαρτυρούσι ξηρόν, δηκτικον χαρακτήρα.
— όταν το ανώτερον προεξέχη τού κατωτέρου δηλοΰσι στορ¬
γήν, δεσποτισμόν, ύπεροψίαν.
"Οταν τό κατώτερον προεςέχγ; τού ανωτέρου, δηλίΰσι πα-
νουργίαν, φιλαργυρίαν, κακίαν.
'Οδόντες μικροί και κοντοί μαρτυρούσιν ίσχΰνθελήσεως,πνευ'μα βαθύ.
— προεξέχοντες δηλοΰσι χλευαστικόν -χαρακτήρα άλλ' άνευ
ευφυίας.
-— μεγάλοι, πυκνοί και λευκοί σημαίνουσι τόλμην, ευθύ¬
τητα, φιλοφροσύνην.
— όζεις, ισχυροί και πυκνοί δυσχιστίαν, άπιστίαν, φθόνον.
— ακανόνιστοι δηλούσι τόν απατεώνα,χρΐβλεπτικόν,φθονερόν.
Πηγοννι χροεξέχον σημαίνει ενεργητικότητα, ισχύν χαρακτήρος,
επιμονήν.
— μακρύ και γυρτόν, πανουργίαν, πνεύμα όςύ και λεπτόν.
— μακρόν, στενόν, βαναυσότητα, φανατισμόν.
— μικρόν κλΐνον πρός τα οπίσω δηλοί φιλήσυχον -χαρακτήρα·
Γεηχη συμβονΛή. Η έχτίμησις όμως εκάστου προσώπου πρέπει
να βασίζεται επι τού συνόλου των χαρακτηριστικών και τής μ.ελέτης
τής επιδράσεως εκάστου αυτών επ; των άλλων. Μία φυσιογνω¬
μία λεπτή, άλλ' άτονος, δεικνύει ασθένειαν χαρακτήρος και πραότητα.
Χαρακτηριστικά έντονα δηλούσιν άρρε^ωχόν χαρακτήρα,ίόΊόρρυθμον.—
II
ρέπει ωσαύτως νά λαμβάνωνται Οπ' όψιν αί έξεις, αί έπιθυμίαι το>
κρινόμενου. Βάϊισμα σταθερόν σημαίνει δύναμιν θελήσεως' βάδισμα
συρόμενον, διολισθαΐνον δηλοί χρυψίνοιαν ή άκραν δειλίαν. Άνήρ κτύ¬
πων την πτερναν κατά τό βάδισμ-α είνε δεσποτικού χαρακτήρος. Λαμ¬
βάνετε ϋπ' όψιν και την παραμόρφωσιν ήν επιφέρει είς τόν χαρακτήρα
τό έργον, τό όποιον έςασν.εϊ "έκαστος, ή τό επάγγελμα αυτού.
ΓΕΩΠΟΝΟΣ
Ρ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ
ο .....

V_y
κ. Λί'.ιχ ο φίλος σας οεν
είναι γεωπόνος :
— Είναι.
— Και μ,οί λέγετε τί τέχνη ν; έιτι-
τττ,αη είναι αυτό τό 7ΐγοαεν;ν γεω-
— Ή γεωπινία οΥ|>,αοτ,.
— Άς είναι, τι νεωπονίχ λΐΐ~όν.
— Χμ ! Χμ ! Ξεύρω κ«ί έγώ ;
— Καλί, τον
iyj~-i rj'ù.vi
χ.αί οέν
ςίύρίΐΕ τί ίου/17 ι: /.α αν ε ι :
ττώ:
είς
κάτι
— Μτ,τω: Ξ/ει ΐ'/ίΐ'.'ΐ >λ
aspixà
βιυβτά
— Τω όντι, άλ)ά /.αί £'.ς /Λ- ί.-Αι.ί.-.% αερικών συγγενών τοι>
καταγίνεται.
— Κ ' έπειτα ;
— Έττί'.τα. κάανει έκορΐαάς
ai
τόν
or,a>;/;;,
ο/.οτώνει άκρί-
186
Seç,
αρουραίους, ίατρεϋει τα δένδρα και τα αμπέλια άπό διαφόρων
ζωυφίων και ασθενειών.
— Έζακ,ολούθησε τώρα οπού έπηρες δρόμον.
— Έπειτα φυσικω τω λόγω γράφει κάποτε και άρθρα είς τάς
εφημερίδα;, εί; τα ημερολόγια κτλ.
— Τό κάμνει διά να φωτίση τόν κόσμον, η διά ν' ακουσθή, νά
γίνη διάσημος και νά λάβη καμμίαν δημοσίαν θέσιν ;
— Γνωρίζω ότι πληρώνεται διά τα φωτά του ώς αρθρογράφος,
πλην δεν αμφιβάλλω ό'τι κυρίως τό κάμνει διά ν ' ακουσθή,
Ιφ ' όσον δέν είχε θέσιν καλήν ό'λο και έγραφε, άφ ' ότου δε .εΰρ'ε**
τοιαύτην, έσίγησεν ή Μοϋσά του.
— Μά πρό ολίγου ακόμη έγραφε (ο.ε φαρδιά πλατειά την υπο¬
γραφήν του.
— Ναί, μ.ά εσχάτως απέκτησε την ελπίδα και τα προσόντα διά
δημοσίαν θέσιν, και ίσως διά τουτο ήρχισε πάλιν νά σείη άπειλητι-
κώς τόν δημοσιογραφικόν του κάλαμον, διότι ή δημοσία θέσις καίτοι
ήττον προσοδοφόρος της Ιδιωτικής εργασίας είναι φυσικω τω λόγω
προσφιλεστέρα.
— Φυσικ,ωτάτω τω λόγω έτσι είναι !
— Τοΰ εύχομαι καλήν επιτυχίαν, άλλ ' έν τω μεταξύ δέν μ, ου
λέγεις τουλάχιστον τί δουλιαΐς κάμνει ό κ. Δείνα ό γεωπόνος ;
— Καλέ αυτό σοϋ λέγω τόσην ώραν.
— Ναί, αλλά ε'ιπέ μου ποία είναι τα προϊόντα της εργασίας του
νά καταλάβω καλήτερα. Π. χ. είπες ότι είναι περιβολάρης, κηπου¬
ρός, δενδροκόμος, γεοψ.έτρης, πωλητής γεωργικών μηχανών, με¬
λισσουργός, κτηνοτρόφος, γαλακτοκ,όμος, γεωργός, γεωργοκ,τηΐΛα-
τίας, κτηνίατρος, ιατρός των αμπέλων, επιστάτης κτήματος,
κυνηγός αρουραίων και άκρίδων, δημοσιογράφος και θεσιθήρας.
Λοιπόν φαντάζομαι πολύ δυιαίως ό'τι παράγει καρπούζια, ντομά-
ταις, όρτένσιας, ντάλιας, διάφορα φρούτα, ρυμοτομίας αγρών,
y.ekı,
γάλα, σιτηρά, τομάρια αρουραίων, δημοσιογραφικά άρ'.στουρ-
187
γημ,χτα και άφιϋ διορισθή Οά κάαη ρουσφέτια είς τους φίλου;
του. Χαρά εί; την πχνσοφίαν του κ,αί το μέλλον του !
— 'Ιδού έ'ρχεται
b
ίδιο;· ά; «ιέ συστήσω, 'ίσως .ημπορεί ό ίδιος ν ά
σου δώση σαφεστέρας πληροφορίας.
— Κύριε Λεΐνα, ό ράπτης κάμνει ένδύαατα, ό παπουτσής πα¬
πούτσια, ό επιστάτης επιβλέπει εργάτας, ό γεωργός άροτρι* την
γήν και παράγει σϊτίν, ό γεωπόνος αρά γε τί κάμνει και τί
παράγει ;
— Ό γεωπόνος, φίλοι μου, σπουδάζει ολΐυ; τους κλάδου; ττ,;
γεωργική; παραγωγή; ;ο.έ τα φώτα τή; επιστήμας- γνωρίζει ευρω¬
παϊκά; γλώσσα; και παρακολουθεί την πρόιοιν και τάς τελευ¬
ταία; εφευρέσεις 6λ:υ τοϋ γεωργικού κόσμου.
— Κ ' έ*πειτα :
— Έπειτα, εάν μέν οιευούνγ) ιδιωτικήν επιχείρησιν αποκρύπτει
τα φώτα ταυτα κ,αί τάς γνώσει; του ζηλότυπος άπό των γειτόνων
του και τάς χρησιμοποιεί αποκλειστικώς χάριν τή; ίοική; του έπι-
χειρήσεω;. 'Εάν οε είναι εί; την οηιιοσία1/ υπηρεσίαν,
Tzszi-yhn
τουναντίον να οιαοίοη δβον τό ουνατόν περισσοτέρας γνώσίΐ:
s·:
τού; ένοιαφερομένου;, ενίοτε μάλιστα τοϋ συαβχίνει νά '/:·ι.χζύ,
κχί τού; μη ενδιαφερομένου:.
— Τρό ντε ζέλ, ποϋ λέγουν /.αί ;ί Γάλ
/.st.
— Ναί, ά7.λ ' ό κ. Δείνα, κάμνει ύπ ' αύτην την εποψιν πολν
άξιέπαινΐν έξαίρΕσιν, αόνιν
si;
πτωχούς γεωργού; /.αί τού; στενό¬
τερου; φί/.ΐυ: του ~χ;ί'/ι·. /.ατ ' έςαιρεσιν οωρεάν τα; —
s'/
υτιαου:
συμβΐυλά;
toj, s·.:
ο; τ:υ: / ο·.-:^: θντ,του: τον; Ερωτώντα;
xjtov.
■jrstîv
είοο; κοττ7·.: γεννούν και τον χε'.αώνα κ,αί πώς καλλιεργούν-
τα.', αί κολοκυνΟαι τή; "Ιαπωνία; κ,αί τα παρόμοια, ζητεί στερεΐτύ
πω; και οη προκχταβολικ.ώς ιν
sl/.o^'.rEvTzopa/jo.ov
χ
Xf-viw.1:j.%
διά την συμβ:υ>·ι,ν του. ην δίδει εγγραφώ;, τοιουτοτρόπως ο: επι-
188
τυγχάνει το σπουοαιοτερον κατόρθωμα., το οποίον ουναται να ελπιί,νΐ
ει; τοιαύτην περίστασιν, δηλ. ή συμβ:υλή του, ή διά χρημάτων
πληρωθεΐσα., θεωρείται ώς πολύτιμος και δέν ρίπτεται είς τα αρ¬
χεία ώς τόσαι δωρεάν συμβουλαί.
— Πλην είναι δυνατόν ό γεωπόνος να κατέχγι έν λεπτομέρεια τόσας
ποικίλας γνώσε '.ς, τας οποίας περιλα|ο,βάν ει ή απέραντος έπιστήαη του;
— Βεβαίως οχι, πλην ειδικεύεται ευκόλως, π. χ. άαα ώς άγ-
κυρςβολησΥ) εί; κτηο.α παράγον (τιττηρά, εντός ολίγου χρόνου θα εΰρτί
τα ιο.Ισα να /.αταστησνι την παραγωγην τούτων επικερδέστερων,
δ,.ά τϊϊς έφαρ;'.ογ·?ίς τελειότερων αρότρων και μηχανημάτων. "Οταν
τύνγ) να έγκατασταθτί είς τόπον ΐίνοπαραγωγόν, ταχέως θα κ.ατορ-
θώσγ) να πρίκαλη την γνώμην δια,σηαων η ειδικών τοϋ κλάδου
συναδέλφων του, και ϊ·ι συζητηιει μετ' α,ΰτών η δια της μελέτης
ιυγγραίΛμάτων και βαθμιαίων πειραμάτων να εύρη μέσα προς
Ιξευγένισιν των οΐνων τοϋ τόπου.

II
ερίφη ι/, α, πλην εγώ γνωρίζω ίσα 'ίσα ιάοιν περίπτωσιν οπού
γεωπόνος ανέλαβε την διεύθυνσιν τοΰ κτήματος ενός πλουσίου κου.
τα έ'κ,χμε Θά7.α.σΐΐχ, δηλ. έφερεν ε'να υωρον εργαλεία, πολυδάπανα
άποδειχθεντα εκ των ύστερων ώ; άχρηστα, ήλθεν είς ρήζιν προς
τους χωρικούς και εργάτας, οΐτινες εγκατέλειψαν τό κτήμα, άπερ-
γήσαντες, κατεσκεύχσε κρασιά τα όποια έςύνισαν, έ'φερεν ίππους
αγγλικούς οί όποιοι έψόφησαν, κατέστρεψε τους ανθώνας τοϋ κή¬
που έξ υπερβολικής '/ρησεως γγ,μικών λιπασμάτων, κατέκαυσε τό
φύλλωμα των δένδρων διά χημικών ουσιών εντομοκτόνων κ ' επί
τέ/ους παρ' ολίγον να ςει/.υαλίσΥΐ μίαν ωραίαν νεανίδα τοϋ χω¬
ρίου, της οποίας οί συγγενείς τόν έξυλοφόρτωσαν, ώστε ηναγκά¬
σθη να φύγη νύκτωρ κακήν κακώς έκ τοϋ κτήματος και ηδη άπο
ίτών επαγγέλλεται τό ήττον επικίνδυνον επάγγελμα τοϋ ζωγράφου,
παράγων άνθη, καρπούς, 'ίππους και δένδρα κχί άλλα γεωργικά
προϊόντα διά τοϋ χρωστηρος. Ήδη πολλά εξοχικά ξενοδοχεία, οφεί¬
λουσι είς αυτόν την καλλιτεχνικον των όψιν.
189
— Θα ειπή πώς δέν ήτο Ιφωδιασμένο; οια των εργαλείων
r,
•προσόντων τα όποια είναι απαραίτητα δια
va
επιτύχη νέος εις το
επάγγελμα, τουτο. Τα δέ προσόντα, ταυτα είναι πρώτον μεν κρίσις
και άρρυμούλκητο; πρωτοτυπία, ϊκ,ανη να κράτη μέτρον δηλ. την
μέσην οδόν μεταξύ της τυφλής άπομιμήσεως ζ* νικών νεωτερισμών
και της δείλης συντηρήσεως τοϋ πατροπαράδοτου πρώην καθεστώ¬
τος. Το λεγόμενον καθεστώς έν οΐω δήποτε γεωργικώ μέσω είναι
■πάντοτε μίγμα και κράμα πολυτίμ.ων διδαγμάτων πολυχρονίου
πείρας και ηλιθίων προλήψεων και δεισιδαιμονία; περιορισμένων
κεφαλών, ή δε διάκρισι; μεταςυ αμφοτέρων απαιτεί κρίσιν.
Δεύτερον, κύριοι, ό γεωπόνο; οφείλει να είναι υγιής, υγιέστα¬
τος. Είς τας έξοχα; πολλάκις εκτίθεται είς τόν άνηλεη ήλιον, βρέ¬
χεται υπό των βροχών κ,αί άφιϋ /.ρυολογηση στερείται καταλλήλου
περιθάλψεως. Πολλάκις οφεί/.ε·.
iv.
σιδηρά; ανάγκη; είτε ύγιης είτε
Ύΐ;ο.ιθανή; έκ, πυρετού, αδιάφορον, να παραιτί) εί; την παραλαβήν
άλωνίων απειλουμένων υπό τη; βρογη;. Οϊ πυρετοί δέ εί: τα πί-
■δινά μέρη είναι μάστιζ διά τού; αδυνάτου κραιεω;. 'Εάν οέν τού;
καταβαλουν, έςάπαντο; τού; αποβλακώνουν συν τω χρόνω.
— Μηπω; και ύαεϊ;, /.. Δείνα, έπάθατε τοιούτον τι έζ αίτια:
των πυρετών ;
— Δυστυχώ; ναι, άπόδεις·.; ότι /.άθημαι τόσην ώραν μαζη σα;.
— Πρό; θεοΰ, μη θυαόνετε' ό) οι υποφέρομεν έκ πυρετών, μόνον
εξακολουθήσατε την ενδιαφέρουσαν όμιλίαν σα;. Τί άλλο απαι¬
τείται δια να είναι κάνει; γεωπόνο; κ,αλό; ;
— 'Απαιτείται τρίτον και κύριον ό γεωπόνο; να ε"χη σύζυγον
καλήν (ευτυχώ; όλαι αί γεωπόνκτσαι τη; γνωριμία; μου είναι
τοιαύται) ''ά ερωτεύεται οί την γυναικά του περιπαθώ:,—εύτυ/ώ:
και τουτο συμβαίνει σχεδόν γενικώ:,—διότι τό οένδρον τοϋ ε"ρωτο:
ριζοβΐλεϊ και αναπτύσσεται πολύ είς τόν καθαρόν αέρα της έξΐ·/·?,;"
απόδειξις ή πατριαρχική πολυτεκνία των γεωπόνων. Μόνον ευτυ¬
χή; οικογενειακό; βίο; δύναται ν ' αποζημίωση τόν γεωπόνον διά
190
κοινωνικάς στερήσεις, ας υφίσταται κατοίκων εν ττί
έρημία, άπομεμονωμένος έν τω μέσω αγραμμάτων χωρικών. Ναι,
κύριοι, ού απολαύσεις τοΰ γεωπόνου συνίστανται είς το να γλεντά^
την γυναικά του, να παίζγι με τα παιοάκια. του, και να ΐππεύτι
τρελλά τον άρειμάνιον ϊππον του, τον άναπόσπαστον σύντροφον
της έξοχης. Εάν το είοος τουτο σφριγώντος άγροτικοϋ ίππΐτιταοΰ
-/ΐρταίνγ) την ψυχήν του, εάν ώς χαρα,κ,τηρ υπερήφανος προτιμά
να είναι πρώτος έν ττ, σιωπηλή έζοχή τοΰ χωρίου του παρά ΰιτχ-
τος έν τώ κονισάλω τοΰ άιστεος, τότε μόνιν οεν θα τόν κα,ταβχλγι
ή άλ7.ως τόσον φυσική νοσταλγία πρός την τύρβην της κοινωνίας
και ή οίψα των λεπτότερων πνευματικών απολαύσεων της πρω—
Τ£υ;ύσης.
Ραϊνολδοσ Δημητριάδης
Η ΤΗΛΕΓΡΑΦΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
Και οί απλούστεροι γνωρίζουσα ότι άπο τόπου είς τόπον τηλεγραφική
μεταβίβαΐις γίνεται διά της εκτυπώσεως στιγμών η γοαμμών επί λωρίδος
/άρτου, ών οί συνδυασμοί αποτελούσι γράμματα, λέςεις και φράσεις.
ΊΌΟ παρ' ήμϊν !σ/ύοντος τηλεγραφικού συστήμ,ατος Μορς ή γλώσσ*
Ι/ν. ώς έςής :
Ζ1ΝΑΞ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ
α
a
- —· ο ν
β
ι,
y
0
α
d
e
ξ
ζ
η
h
&
e
ι
i
κ
h
λ
ι
μ
m
ν
η
ι
χ
ο
0
Λ
Ρ
t
y
ϊ
9
β
τ
ν
φ
Χ
eh
Φ
(j

ω
iv"
·
αι
il
γ:?μ ,
αν
ü
» ■
εν οί}
œ
γΐρ
ου
U
νι ) ·
■ην υ ■
è
Η ίσπαν.'
192
ΠΙΝΑΞ
TCK
ΨΗΦΙΩΝ
ι '.ι
1 _----------------
2 ---------------
3---------------
4 - - - - —
5.....
6
7
8
9
Ο
ΠΙΝΑΞ ΤΟΝ ΣΗΜΕΙΩΝ ΤΗΣ ΣΤΙΞΕΩΣ
Τελεία στιγανι (. )
Άνω στιγμή ( ")
Κόμαα. (, )
Εισαγωγικά (πρό και μετά
την φράσιν) (« »)
Δύο στιγμαί ( ' )
Έρωτηματικόν η αίτησις
επαναλήψεως άΛατανοη-
του μεταβιβάσεως ( ; )
θαυμαστικών ( ! )
Απόστροφος ( ')
Παράγραφος {%)
Ένωτικον (-)
Παρένθεσις (πρό και [/.ετα
τάς λέξεις) ( )
Ύπογραμ[Αΐσ(/.ος (πρό και
μετά τάς λέξεις 7) ττ)ν
περίΐ&ον ττίς φράσεως)
rp7[Au.7)
οιχιρέσεως
r,
κλά-
σαα (/)
Δημήτριος Μπαϊρακτάρη-
διαφΐντής ! Ό Διευθυντάς
ττ: Στρατιωτικής 'Αστυνομίας Α¬
θηνών-Πΐΐραιώς. Τό κατ' εξοχήν
τυνο5οευ-εν;ν υ,έ τον καταρτισμόν και
ττ - ίρασιν της Στρατιωτικής 'Αστυ¬
ν ο υ. ία ς όνομα..
Είς το λεζιλόγιον ττ,ς έντιμου των
λω—οουτών χορείας, των
y
άρτι—αι-
/.τών, των υ.εθύσων, των κιυτσαοων,
των ταραχοποιών έν γένει, το ?ν;αα. τού κ. Μπαιρακτάρτ) είνε
τχυτόστιαον πρός τό τοϋ κακΐϋ οαίαινος, της ιοαίρας τοϋ τ7)7εβό-
λΐυ, τοϋ όβΐυζίου, τίς θεότνΐτΐ; τ:ϋ ολέθρου κχί ττ,ς καταστροφής.
Και οιά να εϊπγι τις τ^ν αληθειαν, οί άζιόλιγ:·. ούτοι κύριοι, οί
υπό την σκΐπτ,ν και την θαλπωρήν των &εομών -.■}-. χώρας—ατυ¬
χείς θεσμοί ! —[ίιινντες καί άναπτυσσόαίνοι £έν έχουν καθό/ου
ζοικΐν. Διότι τοϊΐς άλλο:
r
ό /.. Μπαϊρακτάρη; είνε έ/.3·.,ο:,
όστις κχτώρθωσίν ΐντος ελαχίστη
y^y
/ν'ω: χρονν.ου ν.7τττ,·;α.-
13
194
Ι 1
τος να μας απαλλάξη της μάστιγος της συστηματικής χχρτα-
παιζίας, εντός ενός και μόνου [Ληνός, του Δεκεμβρίου του 189.»
αν δεν με άπατα ή μνήμη, έξαφανίσας διά των πρωτιτυποτα-
των του αστυνομικών διατάξεων τα χαρτοπαικτικά κέντρα, τα απο¬
τρόπαια, εκείνα καταγώγια, έν άς ή τιμή προσεφέρετο θϋ[λα πρό τοϋ
βωμ,οϋ της φαυλότατης άνηθικότητος.
Πΐϊος δέν ενθυμείται τάς κ,ωμ,ιχ,ωτάτας έκείνας δια των κ,εντρικω-
τέρων της πρωτευούσης οδών παρελάσεις ανθρώπων μ. έ /.ατωχρον έκ.
της αϋπνίας πρόσωπον και εξογκωμένους οφθαλμούς, οΐτινες έν συνο¬
δεία αστυφυλακών έκράτουν επί των νώτων άνεστραμμένην τϊϋ
χαρτοπαιγνίου τνιν τράπεζαν, είχον δέ κ,α,ί τό στήθος παρασΥΐμΐ-
φορτΐ[ΐ.ένον μέ ρήγας κούπα και φάντες μπαστούνι ι Ποίος έλϊ)σμ.ό-
ντισε τους σωρηδόν αγομένου: καθ ' εκάστην υπό αστυφυλάκων
κουτσαβάκ.ηδες, των οποίων αί με τόσον έπιμεληιο.ένην άτΥΐ[ΛελΥΐ-
σίαν τάπτουσαι επί τοϋ μετώπου σγουρα,ί λαδωμέναι άφελειαι, τα
σουβλερά είς τα άκρα υποδήματα, και τα ώς έλαστικόν συσφιγ-
γό[λενα πλησίον των αστραγάλων πανταλόνια -Λ,αθάνοντο την
επαφήν της γιγαντιαίας ψαλίδος τοϋ δημ,ίου—άστυφύλακος ; "Η
τάχα έπαρα,δειγματιζεν ολιγώτερον ή τιμωρία τοϋ σχ,ιυπίσματίς των
δρόμων, είς ην ύπίβάλλοντο ολο: εκείνοι δσΐι κατά την οιάρκειχν
της προηγουμένης νυκτός συνελαμβάνοντο άδιαφόρως έοώ κι ' έ/.εΐ
παραβαίνοντες άστυνομ,ικας διατάζεις ;
Και δταν ολα αυτά τα σωφρονιστικά μέτρα δέν ισχύον, ό τίαιΐ;
και αυστηρός στρατιώτης ό τό καθήκον και την πειθαρχίαν ώ;
δόγματα πίστεως λατρεύων δέν έδίσταζε πολλάκις να έφαρ[λόζγ,
κατά των λωποδυτών ιδία τό ξύλον της γνώσεως. Είνε άληθέ:,
έφώναξαν τότε, έξελαρυγγίσθησαν μάλιστα τινά των δημοσιογρα¬
φικών οργάνων της αντιπολιτεύσεως. Τα αιώνια εκείνα «κατα¬
πατείται τό Σύνταγμα, παραβιάζονται
ci
θεσμοί, ή ανεξαρτησία.
τοϋ πολίτου δέν είνε πλέον σεβαστή», αντήχησαν δι' έκ,ατΐα-
μυριοστην ίσω; φοράν. Και [/.ολα ταυτα έκαστος ιδιαιτέρως άνω-
195
μ,ολόγει το άναγκ,αϊον και άλάνθαστον, ώς επί τό πλείστον, του
μέτρου. Ό γράφων τουλάχιστον φρονεί άδιστάκτως, ότι αν ή χα-
χώγα και ό ρΌΰράουλαι? δεν έτίθεντο τότε είς την ημερησίαν διά¬
ταξιν, είς τας εφημερίδας θα διετίθετο μέχρι σήμερον ολόκληρο;
■στήλη δια την άπαρίθμησιν των μικρών η μεγάλων κατά δεκάδας
νυκτοκλοπών, ή άνχγραφη εκάστης των όποιων συνωοεύετο άπό
τας κλασικά; έκ,είνχ; φράσεις : Οί δρασται έδρχπετευσχν, οεν συνε¬
λήφθησαν, διατίλοΰσιν άγνωστοι /.τλ.
Αυτά
£:vê
μερικά των υπέρ ττ,ς δτ,αισίου τάξεως κ,αί τ,θικ·?,;
■μέτρων του κ. Μπαϊρακτάρη. 'Ολίγα., ελάχιστα., είνε άλν,θές,
■δια τα κράτη εκείνα όπου ή άιτυνίμίχ άποτελίϊ
îoısv
κλάδον διοι¬
κήσεως αύτοκέφχλον και ανεξάρτητον, μ,εγιβτ* όμως δια την Έλ-
"λάδα και τχν πολιτι/.ΐκ.ΐινωνικτ]ν κατάστασιν, ύφ' ην διάγοαεν.
Και ό στρατιώτης αυτός, σημειώσετε, ό μέ τόσΐν στιβαρόν [4ρα-
, χίονα κρατών τα ήνίχ της τάξεως έν
ijlioJ
πβλυανθρώπω ττρωτευούσνι
«έν οφείλει είς κανένα τίπιτε' είναι πλάσμα των ίδιων του χειρών.
Εγεννήθη έν Άγρινίω τω 1834, μόλις δ' έτελείωσε τα πρώτα
•στοιχειώδη γράμματα (είχε φθάσει μέχρι τη; α' . του γυμνασίου)
κατετάνθη εί; τόν στρατόν, όπου παρέμεινεν υπηρετών έκτοτε 35
τόσα ετη τόρα. Είς τα Κρητικά, τω 1866, ό Μπαϊρακτάρη; εφάνη
«ληθή; μπαϊρακτάρη; μέ όλον έκείν; του πατριωτισμού τό πϋρ,
τό πΰρ δμω; των έργων και όχι των κενών λόγων, τό
hr.'J.'sı y-s/pı
«T|u.6pov
τον διακρίνει. Έκτοτε άπεσπάτο διηνεκώ; άπό τάγαατο;
«ίς τάγμα και άπό συντάγαατΐ; εί; σύνταγαα έκπεμποαενι;
el;
την καταδίωξιν τη; 7,ηστείας άπο περάτων έ'ω; περάτων του Βα¬
σιλείου. Κατά την έπιστρατείαν ήτο διοικητή; ταγαατο; έν
Λευκάδι. Ήδη φέρει τόν βαθαόν άντισυνταγαατάρχου.
Τετάρτην ηδη φοράν ό κ.. Μπαϊρακτάρη; οΐΕυθύνει την 'Αστυ¬
νομίαν. Τό πρώτον διωρίσθη επί Τρικούπη κατά Μάϊον τοϋ 1885.
Επί Κωνσταντοπούλίυ το δεύτερον τω 1892 παραμείνχ; μετά
τα,ΰτα και επί Τρικούπη" παρητήθη δέ επί τοϋ υπουργείου Σωτη-
196
ρ:τ::υλου-Ραλλη διά νά επανέλθη πάλιν μετά τοϋ κ. Τρ
κατά τόν'Οκτώβριον τού 1894 καθ ' υπόδειξιν τοϋ Βασιλέως επαξία
έκτικοήσαντος την πείραν και την έκτακτον οραστηριοττιτα του.
Ήλθε κατόπιν ό νόμος, καθ' όν πάντες οί αστυνόμοι τοϋ κρα-
τίυ:, ούδ ' αυτού τού Διευθυντού της Αστυνομίας Άθηνών-Πει-
ραιώ; έξχιρΐυμένου, ύπηγοντο είς τόν αρχηγόν της Χωροφυλακτ:
και ό κ. Μπαϊρακτάρης ηναγκάσθη να δώση την παράίτησίν του.
Περί τα τέλη τέλος τοϋ παρελθόντος Φεβρουαρίου επί τοϋ άχροου
υπουργείου Ν. Δεληγιάννη τη ενδεδειγμένη κα.1 έπιμόνω μάλιστα
τοϋ Βασιλέως επιθυμία ό ν.. Μπαϊρακτάρη; παρέλαβε και πάλ' -
παρά τοϋ ύποβαλόντος την παραίτησιν του ταγ»λατάρχου κ.
Bout
τσου τα ηνία της αστυνομικής διευθύνσεως.
Αυτός είνε έν ολίγοις ό άνηρ ό έμπνεύσας τόν τρόμον είς τα *.*-
κοπΐΐά στοιχεία αμέριστον, δέ της ΰγιοϋς [/-έριδος της κοινωνίας
κατάκτησα; την εμπιστοσύνην.
Αυτό;,
b
αυστηρό; αστυνόμο;, τό θηρίον, όπως οχι ολίγοι τον
φαντάζονται. Έπρεπεν δαω; να τον έγνώριζαν και ώ; άνθρωπον,
ώ; χαρακτήρα. Θα έμεναν κατάπληκτοι πρό τοϋ βουνοϋ τη; αντι¬
θέσεως. 'Αγαθός, άγαθώτατο;, άρνίον. Τού κάμνει κακόν να σκο-
τώσν) "/.αί μυΐγαν άκόι/.η. Φιλοστοργότατος ώ; πατήρ, τυιτο; οιΑ^
γεν£ΐάρ75υ. Πατριώτη; δέ ένθς-υσιωδεστατΐ;. Άγαπ^ πρώτον .όν
Θεόν και έπειτα την Πατρίδα τΐυ, την όποιαν ονειροπολώ να ιο'ίΐ
μεγάλην. Χαρακτηριστικωτάτη είνε ή φράσι; ή όποια ενώπιον
φίλου τω διέφυγε τελευταίως, κατά τάς ημέρας των Μακ-εοονικων
συλλαλητηρίων :
— "Ωχ ιτλέιν αυτά τα λόγια, λόγια, λόγια. Μας παράφαγαν.
"Οπλα 7)(Λπ:ροϋν ν ' αγοράσουν ; Πολεαεφόδια ξεύρουν να προαΥ]-
θευθΐϋν ; Έ"/ει ή κυβέρνησις όρεξιν να κάμη νόμον καταναγ/·*'
στΐΑΐϋ εράνου; "Ολα τα άλλα Είναι μπόσικα.
Αυτός ϊίνε ό Μπαϊρακτάρης
ft.
1
ΤΟ ΟΡΦΑΝΟ
άνεμοι σ' αμέτρητα κομμάτια
Τα κάτασπρα τα σύγνεφα χωρίζουν
Τα σπρώχνουνε μ' όρμΐι 'ς τα ονράνια πλάτια.
Πότε τα ενώνουν, πότε τα σκορπίζουν.
"Οπου στραφούν τ' ανθρώπινα τα μάτια
Ούτε σι'γνεφο πλειό οί. ξεχωρίζουν,
Ό λογισμός πλάττει χρυσά παλάτια
Τώρα που ή άκτΐδεο τού ήλιου μι Φοηίζουν.
Κ" ένω Λ, ιΐ'υχή μου μέσα αναγαλλιάζει
Νά σου άγροικώ φωνή μικρού ορφανού
Ποΐ· τόν πατέρα λυπημένο κράζει
Και ξανοίγω τ' ανέμελου
otpavoû
Tiı
σιγαλιά μεμιάς νά μοΰ σκεπάζει
Τό μαύρο ρούχο τού μικρού παιδιού.
Στέφανος Μαρτζοκηγ
198
ΕΙΣ
TO
1896
İH
τ -
1 ην ύστερη στιγμή σου σε προσμένω,
"Ατιμο τέκνο αιώνα μισητού,
Μ' αδύνατο το σώμα εμπρός σου μένω,
Μα με τό φώς τ' ακοίμητου τού νού.
Τύραννο μοιάζεις πού σιγά πεθαίνει
Κι' αισθάνομαι για σε μίσος, 'ντροπή -
ΛΙν ήτανε ή χαρά σ' εσένα ξένη,
7Ηταν ξένη σ' έσέ κάθε αρετή.
Πρΐν του καιρού γεράσανε την ϋλη
Τα άγρια πάθη, ή μαύρες τρικυμιές,
Άλλα σα νάταν διαμαντένια στήλη
Τό πνεύμα στέλνει ακτίνες φωτεινές.
Μύριες καμπάνες τον καινούργιο χρόνο
Χαιρετάνε μ' απόκρυφη χαρά.
Άλλος πηγαίνει τύραννος 'ς τό θρόνο
Και ν' άφαιρη τα χρόνια μου αρχινά.
Νέκρωσε μου κ' έσυ μεμιάς τό σώμα,
Όλα τα χρόνια πάρε 'ς τή στιγμή,
Να συνεπάρης δεν μπορείς 'ς τό χώμα
Ό,τι
d|>
'τον ήλιον μεσ" 'ς τό νού μου ζή.
Στέφανος
.^_-"~_ ·«**
ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Ο
ζ
Trap
' τ,αΐν καλλιεργείται κυρίως έν θήβχις, έν
Έπιοαϋρω Λιμγιρί, έν Άγυι*, έν Άργει, έν Αιβχοίία κχί Λακε-
οχίμΐνι. Ή ε'κτασις ττ,; είς τη* καλλιέργίταν ταύτην ΰιχτεθίΐαένγις
γτίς άνΐργετα,ι, κατ' ακριβείς υπολογισμούς, είς 56,650 στρέμ-
αιτχ έν όλω, τ,τβι 300 έν θτ,βχις, 20,000 έν Έλει και ">50 έν
-Λχί της Έπιοαύρου Λ·.υ.ηρ2ς, 300 έν Δωτίω κ.αί 300 έν Κ*-
σθχναία ττί; Άγυιί;, 500 έν "Αργει, 12,000 έν Λεβχοεία,
10,000
h
Όρχ;μεν:ϊ;, 8,000 έν Χχιρωνεί'α, 3,000 έν Πέτρα
τίς
Atêxosix;
κχί 2,000 έν Λχκεοχία:νι.
Ή ·Αχ-χ «ίτρέααχ ττχρχγωγτ!
avépy8TXi
ττερί—
cj
ι.>;
ir,-.'
έν
Έτιοχϋρω
Atatıp* sU
οχάοχς 42 '/,, έν 'Αγυιά είς 17'/,, έν
"Αργει είς 30, έν Λίβιοεία είς 100 χχί έν Λακείαίαονι είς 25,
'όοτ£ τ, -αρανωντ-, ~:
j
'ίχαβχκί; έν ΈΧλάοι έν τοίς ίίρνιαένοις
•TOTist;,
έν ο·ς κ,χλλΐίΐγίΐτχι, άνέρχετχί κ,ιχτα αέσον δριν έφ' ενός
στρεααχτΐς είς 72 όκάοχς, το οέ σύνολον τ?,; έττ,ιΐίχς «χραγωγης
είς
Uzo
-χς 4,117,500 τ,τοι 15,000 έν Ητ.ζ*-.:, 712,000 έν
ι
200
Έπιδαύρω Λ-.μηρα, 10,500 έν Άγυι«, - 30,000
iv
"Apyss.
3,300,000
iv
Λεβχδιία και 50,000 έν Λακεδαίμονι.
'Ολόκληρον τέ π αναγόμενον ποσόν τού βάμβακος καταναλίσκε¬
ται έν τω τόπω της παραγωγής, κατασκευαζόμενων ενδυμάτων
και άλλων ειδών οικιακής χρήσεως, ;[ον παπλωμάτων, στρωμνών
κτλ., μόνον δέ έκ τοΰ έν Λιβαδειά παραγομένου ποσοϋ, περί τάς
600,000 μεταποιούνται κατ ' ε"τος εί; νήαατα έν τοίς έγχωρίοις
κλωστηρίοις, τα όποια Ικτός μικράς ποσότητος κατ6ργα.ζομένης
επιτοπίως, αποστέλλονται εί? τα ύφαντουργίϊα τοΰ Πειραιώς, τοΰ
Βόλου, τη; Σύρου, τη; Χαλκίδος και τη; Στυλίδος. Γίνεται οί.
■/.χι επουσιώδης τι; εξαγωγή έκ των νημάτων τούτων είς την
Τουρκίαν.
Ή ποιότης τοΰ ελληνικού βάμβακος
sTvs
γενικώς μάλλον καλή
και τέ χρώμα λευκόν. Έν Λεβα,δεία ή ποιότης τΐϋ ένυδρου (ποτι¬
στικού) είνε αρίστη. Ό σπόρο; είνε εγχώριος, λαμβάνομεν;; έ ς
αυτής της εγχωρίου παραγωγή; κχί πρέ πάντων έκ Λίβαοεία;,
άλλ ' έν Λεβαδεία γίνεται χρήσις και σπόρου 'Αμερικάνικου. Η
καλλιέργεια διεζαγιται λίαν στοιχίΐωδώ;· έκΥόρσοϋτα: ό άγρο;
άροτρΐΐύιιενΐς δι; η τρις, σπδίρεται κ«.ί σκαλίζεται. Είς τα
v.r,
ποτιστικά (ξηρά) μέρη αρδεύεται ό αγρό; άπαξ της εβδομάδος.
Ευθύ; ώ; άνοίξωσ-. τα κάρυα, άρχεται ή συγκομιδή ήτις γίνεται
δια των χειρών.
Ώς πρός την πιθανήν αύξησιν της παραγωγή;, δύναμαι να
ίίπω, καθ' άς εχω πληροφορία;, ότι έν Θήβα.'.; ουδεμία, προσδοκά¬
ται αυξήση. Έν Έλει τη; 'Επιδαύρου Λιμ,ηρίς υπάρχουσι γαΐαι
απέραντοι και παχεΐαι διαρκώς ύπέ τοϋ Ευρώτα άρδευόμεναι,
(Τυγκρατοΰσαι επομένως ικανήν ύγρασίαν και κατά τέ θέρος. Τοι¬
αύται γαΐα,ι, διά ~ί την ε'κτασιν και το ποιόν αυτών, ύποβοηθοϋσ,
και ένθαρρύνουσι σπουδαίω; την αύξησιν της παραγωγής. Έν Δω-
τίφ της
'Ayutàt:
ή καλλιέργεια έλαττοϋται δσηιιέραι, μη άποβαι-
νούσης ί/.αν:-:'τ,τικης της αποδόσεως. Έπίση; κα,ί έν Κασθα,ναία
•5'josy.ia ~pi'cro'xiiTxi
αύξησις. Έν Άργει ίύνχτχι ν ' αύςτ,^ττ,
y.s
■γάλω; ή πχρχγωγτ) και ν' άπίοώστ) ««οί τας 120 οκάοχ; κατά
r~ps;o.y.x, sàv
αί γαϊαι χαταστώσι χοτιστικχί κ.χί γίνγ)
ypr,Ti:
Αμερικάνικου σπόρου, οιότι το ε"οαρο; εκεί είνε είς άκρον πρό'ΐφ;-
esv
= 1: την καλλιέργειαν τού βάμβακος. 'Επίσης πρόσφοροι ί'ις
tïjv
κα,λλιΐργειχν τΐϋ βά;ο.βχκος εισίν αί γαϊαι
h
Λίβχοεία και Λχκι-
5χί;/.ΐνι, ώστε οιά καταλλήλου /.χλλιεργιίχς ούναται νά έττέλθτ,
και αύτόθι σπουοχία τ/ί; τταραγωγης α'"ζνισις.
Ή οχπάνΥ) τ-7;; κ,χτά στρ£α;ΑΧ παραγωγής ύ—ολογίζετα'.
sv
€)ν;βα'.ς {ίς ορ. 10, έν Έλίΐ είς 5, έν Βοιαις είς 15, έν Δωτίω εί;
15, έν Κασθαναία
si;
10, έν Άργει είς 8, έν ΛεβχοΈία εί; 15
κ,χί
ev
ΛακεοαίΐΛΐνι εί: 8, ώστε κχτά μέσον όρον
r,
οαττάντ, ττ,:
—αραγωγτ,ς τΐϋ βάαβχκο; έν Έλλάοι άνέρνετχι είς
^pay.
10,75
κατά στρέμμα.
Συμπεραίνων κρίνω εϋκχιρον να Τ7:αττ,ργ;ΐω ότι, ~ζύη.ν. Ον¬
τες γινόμεθχ · ιττωγΐί, θ'.ότι
iv
τώ
--Zu-t
τνί; παραγωγές πράτ-
τΐμεν έλάνιττα η
inn. r.vjvay.sOx
"'à
χράξωα£ν,
s'joiv
έπινΐονΛεν
•πρακτικών, άλλ ' ώς επί τί π;λύ κατχτριβόαεθχ
el; c/iv.a
κχί γνώμας.
Η ΣΠΟΓΓΑΛΙΕΙΑ
Έ/, των 'Ελλήνων μόνοι :ϊ 'Υορχϊΐ-., ΐί ΑΙγιντ,τχι κχΐ -.':
Κρχν.ο'.ώτχι άβχΐλοϋντχι
el;
τν;/ πλ:υΐίχν τ τ,: ττ::γ··ΧΑ·.£ίχς β·.:-
μηγχνίαν. Οί
İA'.sı;
;·*τ:ι
cyj-Zici-s/rx·.
iv
όλω
si;
"2,750
zvoca;
τ,λι/-ία; 20 — 60 ετών, συμπίριεχομένων κ.αί τίνων τ:χίοων ήλ·.-
κία; 10—15 ετών. Έκ των αλιέων τΐύτων 1400 άντ,κιυσιν
ti;
τΫ;ν "Γορχν. 750
ili
ττ,ν Αίγινχν και 600 ίί; τό Κρανίο-.;ν, ώττί
-τ,-ι
r.M-r,·'
Οίι-.ν έν ττ; ^πιγγαλιβίζ κατεχει τ,
Topa.
202
Ή σπογγαλιεία διεξάγεται καθ' όλον τα έ'τος· και κατά μεν
τους θερινού; μήνας ά~ό τοϋ Μαίου με
/pi
τοϋ Αυγούστου διεξάγε¬
ται είς τα παράλια, της Άφρι/.ης, την Βεγγάζην, την Σφαξ, την
Τρίπολιν, την Βόμβχν, την Μαντροΰφα,ν κτλ. και έν Λαμπιδούσγι
τ·?,; 'Ιταλία:, κατά δε τους χειμερινού:, άπό τού Νοεμβρίου μεχρτ
τοϋ Μαρτίου είς τα 'Ελληνικά και τα Τουρκικά παράλια, τάς
Κυκλάδας, την Κύπρον, την Κρήτην και τάς Σποράδας νήσους.
Ή σπογγαλιεία ενεργείται κατά τον έξης τρόπον :
Α' ) Δια δύτου περιβαλλόμενου στολην, συνισταμένην έξ ένού-
ματο; κατεσκευασμένου έκ καουτσούκ, καλύπτοντος δέ ολόκληρον
το σώμα και φέροντος επί της κορυφής κράνος προσηρμοσμένον
κατά τον λαιμόν είς το ε"νδυμα, είς δε τα κάτω υποδήματα έκ-
χονδροϋ δέρματος (τελα,τινίου) ε"χοντα πάτους έκ ψευδαργύρου.
Ούτω περιβεβλημένος ό δύτης κατέρχεται
»jléy
ρτ. βάθους 20 η και
25 όργυιών, ενίοτε δε άλλα πάνυ άτόπως και μέχρι 30 όργυιών,
φθάσας δε είς τον πυθμένα έκριζοΐ διά των χειρών του τού; σπόγ¬
γους οΰς ευρίσκει κχί ρίπτει αυτού; εντός δικτυωτού σάκκου όν φέ¬
ρει άνηρτημενον άπό των ώμων, ευθύς δέ ώ; ό σάκκος ούτος πλη-
ρωθίί, δίδει τό σύνθημα ο δύτης σείων τό σχοηήον, δι ' ού είνε ιτροσ-
δεοεμένος άπο τοϋ πλοίου, και αμέσως ανασύρεται. Έφ ' όσον μέ¬
νει έν τω πυθμένι ό δύτης, αναπνέει διά τοϋ μεταβιβαζομένου είς
αυτόν ατμοσφαιρικού αέρος διά της αεραντλίας τοΰ σκαφάνδρου-
Β' ) Διά δυτου γυμνού κα,ταδύίντος άφ * έαυτοϋ και κρατούντος
είς τάς νεϊρας βαρύν λίθον ίνα βυθίζηται ταχύτερον και άκοττώτε—
ρον. Ό δύτη; ούτος έκριζΐΐ τους σπόγγους επίσης διά των χειρών»
κα.ί ευθύς ανέρχεται είς την επιφάνειαν ίνα άναπνεύσνι, και πάλιν
καταδύει, έπαναλαμβάνων τάς καταδύσεις μέχρις ού άποκάμη,.
Γ' ) Διά κάμακος έν τοίς άβχθέσιν ϋδασι κου
Δ' ) Δ·.' αρπάγης (γκαγκάβας) ήτις συνίσταται έξ ενός τεμα¬
χίου σίδηρου στρογγυλού μήκους 20 ποδών κχί βάρους 200 οκά¬
δων, έφ ' ού υπάρχει ξύλον προσηρτημενον έχον τάς αύτάς τοϋ σι—
203
δηρου διαστάσεις, πάχος δε 0,80 (ο.. ΙΙαραλλήλως τοϋ σιδήρου και
τΐϋ ξύλου προσδένεται εν σχοινίον δικτυωτόν, και ταυτα πάντα, ότε
σίδηρος, το ζύλον και τό δικτυωτόν σχοινίον καταβυθίζονται δια
/.άλω, προσδεδερ.ενου είς τα δύο άκρα. τοϋ σίδηρου, μ-έ/ρι βάθους
όργυιών 40. Άλλ ' ή τέχνη αυτή, ώ; έκριζοϋσα καταστρεπτι-
χ.ώς τους σπόγγους, απαγορεύεται.
Έν τΫί αλιεία των σπόγγων γίνεται χρήσις διαφόρων ειδών
πλοίων αναλόγως των τεχνών. Και είς μέν την διά καταδυτικής
μηχανής η τοϋ σκάφανδρου αλιείαν γίνεται
y
ρήσις πλοιαρίων
1—2 τόνων, είς την δια κάμακος λέμβων μήκους πη/εων αγγλι¬
κών 5 — 6 και τέλος είς την δι' αρπάγης ήμιολιών (βρατσερών)
χωρητικότητος 8 — 40 τόνων. Κατά την ώραν τοϋ απόπλου τα
[Λΐκρά πλοία επιβιβάζονται εντός μεγάλων πλοίων χωρητικότητος
40 —150 τόνων, τα όποια μεταφέρουσιν αυτά είς τόν τόπον της
αλιείας. Τα πλήρωμα των σπογγαλιευτικών τούτων πλοίων απο¬
τελείται
si;
μέν τα φέροντα τόν σκ-άφανδρον έκ 12 —14 ανδρών,
είς δέ τας διά κά[/.ακος αλιεύουσας λέιοβους έκ 3 — 4 και τέλος έν
τοίς δι ' αρπάγης άλιεύουσι ιτλΐίΐΐς έζ 6 — 7 ανδρών.
Υπάρχουσιν έν "Υδρα μεν —ερί τα 200 σπογγαλιευτικά- πλΐϊα,
έξ ών 70 άλΐίϋουσι διά τοϋ σκάφανδρου, 100 διά κάι/.ακΐς και 30
δια της αρπάγης, έν Α'ιγίνη δε 80 — 90, έζ ών τα ή^-ίση φέρουσι
τον σκάφανδρων /.αί έν Κραν,δίω 25 — 30, έζ ών δύο μόνα. φέρουσι
σκάφανδρων. Τα πλοία δέ τα.ϋτα άποπλέουσιν έζ "Υδρας ιο.Εν δις
τ:ϋ έ"τ:υς πίρί τα τέλη 'Απριλίου και κατά τον Όζ-τώβριον τα
κατά τόν 'Απρίλιον αποπλέοντα επανέρχονται κατά τον Αυγου¬
στον η τό βραδύτερον κατά τας αρχάς Σΐπτψβρίου, άχοπλεουσι
δέ τό δεύτερον διά τό νέον ταζείοιον κατά τόν 'Οκτώβριον *αί
έτχνερχονται κατά τον Μάρτιον. Σηαειωτέον όμως ότι κατά τό>
δεύτερον τουτο τοϋ Όκτωορίου ταζείδιον δεν άττο—7 έουατι πάντα
τα σπογγαλιευτικά πλοία, αλλά τίνα αόνον έκ των φερόντων τόν
σχάφανδρον και τίνες των οι* κάμακος άλιευουσών λέμβων. Έζ
204
Αίγίνη; δέ και έκ Κρανιδίου τα μεν
si:
το εξωτερικόν κατευθυνό¬
μενα πλοία αποπλέουν κατά Φεβρουάριον τί Μάρτιον, πρός δέ ες
Αίγίνης κατά τα τέλη 'Ιουνίου, τα δέ είς τό εσωτερικόν κατά τα
τέλη Σεπτεμβρίου τί αρχάς 'Οκτωβρίου.
Άχανταχοϋ, έν "Γδρκ, έν ΑΊγίνγ) και έν Κρανιδίψ ή σπογγα¬
λιεία ενεργείται πάντοτε συνεταιρικών, ουδέποτε δέ δι ' ατομικόν
ουδενός λογαριασμόν συνεταιρίζονται δηλαδή οί άλιεϊς πάντοτε
•πρός αλλήλους και συνήθως και μετά των οι ' ών άΥλιεύουσι πλοίων,
τα όποια είνε ώς επί τό πλείστον ιδιοκτησία των διοικούντων αυτά
κυβερνητών. Αί συμφωνίαι τοϋ συνεταιρισμού ποικίλλουσιν έν ταίς
λεπτομερείας κατά τόπους. Ούτω έν "Υδρα αί συμφωνίαι έχουσιν
•ώς εζης' Είς τους δυτας αποδίδονται 3 — 4 μερίδια έκ τοϋ άλιευο-
μένου σπόγγου, είς τους οδηγούς των δυτών 1 '/2 — 2 μερίδια, είς
•δε τό πλοΐον '/4— '/, μερίδιον.
'Επειδή δε ή κατά τα μερίδια ταυτα διανομή δεν είνε έφικτη
είς είδος, πωλείται ό αποκομισθείς σπόγγος, επιμέλεια τοϋ κυβιρνή-
του του σπογγαλιευτικού, και διανέμεται το χρήμα, κατά τάς ανω¬
τέρω συμπεφωνημένα; αναλογίας. Έν
Topcx
σχεδόν άπαντα τα
σπογγαλιευτικά πλοία άνηκουσιν είς τους διοικοϋντας αυτά κυβίρ-
νητας. Έν Αίγίνη οί δΰται λαμβάνουσι 4 μερίδια και δώρον 500
δρχχμών, εάν δε τις των δυτών έξέχη, λαμβάνει εν επί πλέον μ£-
ρίδιον τό χλοιον λαμβάνει 1
'/j
μερίδιον. Ή διανομή και έν Αί-
γίνη γίνεται ώς και Ιν Τδρα είς νρημα, τα δε σπογγαλιευτικά
άνηκουσι και έν Αίγίνη κατά τό πλείστον είς τους κυβίρνώντας
αυτά, εάν δέ συμβν^ εκτάκτως νά γίνη χρήσις πλοίων εκτός τοϋ
συνεταιρισμού των αλιέων, καταβάλλεται τω ιδιοκτήτη τούτων
•ναΰλος η μερίδιον κατά την εκάστοτε συμφωνίαν, και τό μεν μερί—
διον συμφωνείται ύς δύο μέρη τοϋ κα,θαροϋ κέρδους, ό δέ ναύλος
•παραλλάσσει άπό δρ. 2000 μέχρι 5000 κα,τά τάς περιστάσεις.
Έν Κρανιδίω ό κυβερνήτης της σπογγαλιευτικής λέμβου λαμ¬
βάνει τα 2/5 έκ τοϋ προϊόντος της αλιείας, οί δ ' άλιεϊς τα 3/5.
205
Έ~ειδη ο'θ.ώ; έν Κρανι&ί'ο αί σπογναλιευτι/.α'ι λ έ [/.ο

εισί
u.'.'
/.αχς
■χωρητικότητος και δεν δύνανται να πλεωσιν άφ ' εαυτών μέχρι των
τόπων της εργασίας, συμφωνοϋσι αετά πλοίων χωρητικότητος
25 — 40 τόνων, έν οΐς Ιπιβιβχζουσι τας λέμβους, αϊ δ' έν τοιαύτη,
περιπτώσει συμφωνίαι έ'χουσιν ώ; έξης. Ό κυβερνήτης της σπογ-
γαλιευτικ,η; λέαβου, όστις είνε πάντοτε και ό 'ιδιοκτήτης αύτη;,
υποχρεούται νά καταβάλη είς τον πλοίαρχων τοϋ παραλαμβάνοντας
την λεμβον του πλοίου ορ. 2000, οι' άς ό πλοίαρχος χρεοΐ αυτόν
επί τόκω 24 °/0, λογιζομένω άπό της ημέρας της επιβιβάσεως
,ι«·έχρι ττίς νιμεροις τΐϊς 7ΐ;λνιρω|ο.ης, καταβάλλει
os
ό κυβίρνήτης ττίς
σπογγαλιευτικής λέμβου είς τον πλοίαρχον λόγω ναύλου άνόοου
κα,ί καθόδου δρχ. 400. Περί των συμφωνιών τούτων συντάσσεται
έπίστ);χον συμβόλαιον.
Την τοϋ έφιπλισαοϋ τοϋ σπογγαλιευτικού δαπάνην -/.αί την της
συντηρήσεως των τε άλ'.Ιων και τοϋ ναυτικού πληρώματος κχτα-
βάλλει ή εταιρεία δια τοϋ κυβερνητου. Συνίσταται δε αυτή διά
υ.έν τους σκα,φάνδρους είς δραχ. 10,000 — 30,000 περίπου δι'
έκ,αστον, δια δέ τάς δια χάρακος αλιεύουσας λέμβου; είς δρ. 600
—1500 και τέλος διά τάς άρπαγας είς δρ. 3000 — 4000, ανα¬
λόγως τοϋ άριθ|θ.οϋ των άλιίων, των αποστάσεων των τόπων της
εργασία;, της διαρκείας της αλιείας κτλ. Ή δαπάνη της συντηρή¬
σεως έ/.άστου άλιέως καθ ' όλην την περίοδον τη; αλιείας, παραλ-
λάσσει άπό δρ. 200 — 500 επίσης αναλόγως των ανωτέρω αν η α 5-
νευθεισών περιστάσεων. Τπελογίσθη όμως ότι, έκαστος άλιεύ;
απαιτεί δια την ήιο.ερησίαν αύτοϋ συντήρησιν δαπάνην έκ δρ. 1.20.
'Υπολογίζεται λίαν προσεγγιστικώ; ότι καθ * όλην την πε¬
ρίοδον της αλιείας, είς άλιευς δύναται ν' αποκόμιση άπο 40—60
οκάδων σπόγγων, ότι δέ τα πλοία συλλήβδην άποκοαίζουσιν οί αέν
σχ.άφανδροι άπο οκάδων 1000—1200, οί κχακκες άπα 100—150
/.αί αί άρπάγαι εκάστοτε μέχρι οκάδων 300, ώς άπαγορευοαένης
τη; δι' αυτών άλ-.εία;.
206
To
προϊόν τουτο της αλιείας, είς γρημχ υπολογιζόμενον, άνα-
"λογεΐ είς έκαστον αλιέα, έν "Γδρα μέν αχό δρ. 3000 — 4000, έν
Αίγίνγι δε άπο δρ. 1500—3000 και τέλι; έν Κρχνιδίω περί τάς
■δρ. 800. Είς έκαστον πλοΐον άναλογοϋσιν άπο δρ. 15,000 —
45,000 κατά τας περιστάσεις και το είδις τοϋ πλοίίυ.
Οί έχ. τ;ΰ πυθμ,ένος άνελκ,υόμενΐι σπόγγοι υποβάλλονται είς κχ-
τεργασίαν είς δύο διχιριυμενην στάδια. Κατά το πρώτον,
ci
αλιείς
ίύθύς ώς άνχσύρωσιν έκ τοϋ πυθμενος τους σπόγγους, άπλίϋσιν
αύτους επί τοΰ καταστρώματος και καθαρίζουσιν άπό της περιβχ-
λούσης αυτούς γλοιώδους 'ιλύος διά καταπατήσεως, είτα ζύουσι
«ιά μαχαιριού όπως κχθαρίσωσιν αύτούς και έξ άλλη; πηκτή:
ιλύος ήτις απομένει έν αύτΐΐς. άφοϋ δ' έκπλύνωσι, βυθίζοντε; αυ¬
τούς έν τΫ) Οκλάσσιρ, στεγνοϋσι πρώτον αύτους και έναποθέτουσι
τέλος εντός σάκκων, κχί έν τΫΪ καταστάσει ταύτη παραδίδουσιν
αύτούς εις τού; αγοραστάς Κατά το δεύτερον,
ci
άγορασταί ψα—
Τ,ιοίζουσι τους σπόγγους πρός τό κάτω μέρος και τού; μέν έχοντα;
ypw(;.a
κοκκινωπόν άπιπλύνιυσι πρώτον διά
Oıtusu
σιδηρΐυ (πνεϋαχ
βιτριολίου) κ.αί ΰστίρον διά διαλύσεως άσβεστου, εϊτ* δ' έπιπάσ-
■σουσιν αυτούς διά θαλασσιάς άμμου, λαμβανομένης έκ τΐΰ βυθΐΰ
της θαλασσή; εν Γέρακι ττί; 'Ανατολής, ό'που μονον ευρίσκεται ή
κατάλληλο; αΰτν; ποιότττις, τ:ύ; δ' έ*/ΐντας τό φυσικόν χρώμα έμ-
€αιττίζουσι μόνον εντός διαλύσεως άσβεστου κ,αί έπιπάσσΐυσι διά
της αΰτίίς άμμου. Τινάς έκ των σπόγγων, άλλ ' είς μικράν ποσό¬
τητα, καθιστώσιν όλως λευκού; η μάλλον κιτρινωπού;, έαβζιττί-
^οντε; Ιντό; νιτρικού οξέος
(acqua forte).
Ή κατά τό δεύτερον
τουτο στάδιον γινομένη κατεργασία απαιτεί δαπάνην δρχ. 2 — 5
κατ' όκοέν, αναλόγως ττ,: /.α,ταστάσίως των σπόγγων, έπ'.βαλΐύ-
•σης μείζονα η ελάσσονα —;σότητχ όξΐων και εργασίας.
Οί σπόγγοι έν τω έμπΐρίω κατατάσσΐνται εί; τρείς συνηθέστε-
ρον κατηγορίας, ήτοι είς μελάτια (εκλεκτή ποιότης), είς τσιαΐϋνα.
(κοινή ποιότης) και είς σκάρτχ (απορρίμματα). Τα αελάτια -ζω-
20"
κατά τεμάχιον «πό ορ. 1,70—2, ή 2έ τσιμοϋχα και τα
ΐκάρτα κ,ατ ' οκάν, ν) πρώττ) «πό
Sp.
15 — 20 και τα οευτερχ άπο
ôp.
6 — 7. Εννοείται ο—
t
αί τιμαί τταραλλάισουσιν αναλόγως ττ,;
μείζονος τ, έλάσσονο; επιτυχίας τη; αλιείας, τϋς εποχής, τ·?,; έ;
Ευρώπη; ζητήσεως και ίζ άλλων έν τώ Ιμπορίω φυσικών περι¬
στατικών .
Οί σπόγγοι πωλούνται υπό των αλιέων εί; τ:υ; έν τώ τόπω,
Ιοίω; έν
"l'opx
και
iv
Αίγίντ, εγκατεστημένου; εμπόρους,
oïrive; r,
εργάζονται οι ' ϊίιον λογαριασμόν η άντιπρΐσωπεύίυσιν εύρωτταϊ/.ΐυς
ΐϊκςυς οια λίγαριαταόν των οπίων εργάζονται επί προρ.ηθίία. Οί
«μποροι ΐύτο·., οΐτινεζ συντ,Οω: χορτ,γουσι και τάς αναγκαία; πρΐ-
καταβΐλας, αφού ενεργήσωσι τν;ν
v.-j-y.
το ανωτέρω ίεύτερΐν στκ-
•οιον /.ατεργασίαν, συτχϊυαζΐυιι του; οπογγΐυς έντό; καλώ; -/.ατ£-
σκευασμένων έκ. τανίοο; κιβωτίων, Μακρίνοντες τάς πΐιόττ,τα; και
ίξάγΐυσιν
a'jTov;
εί; το έςωτίρ'.κόν.
'Αλλ* τ,
{iiojATi/avia
αϋττ,, τ, τόσον πλούσια, ήτις κατά τα
τεΑΕυταϊα ε"τγ, τοσαύττΐν έπετέλεΐί πρόο&ον έν Έλλαοι και έ; ή;
οαψιλώς άπιζώτι πΐρ'ι τα; 3,000 ΐίκογινειών, οέν οιιζάγεται
«κινούνω;.
"Evou.sv
ουιτυ/ω; να θργινγισωΐΑίν συνεντ, ζωτ,; απώ¬
λειαν. Τρείς
ri
τέσσαρες ούται άπόλλυνται κατ' έτος, ό οί Οζνα-
το; αυτών πρίέρνεται έ/, «αφορών λόγων. Ή τού ιώαατο; ίοιο-
«υγκρασία, ή νοστ,ρά το^ ',ργν.ν.ο/.ο, /.χταοταυις, ή άμιλλα των
ίυτών πρό; άλλήλου;, άλλ ' επί πάσιν τ, πλεονεςία, τ,; ένεκα
κχτερχεντα'. οί οϋτα·. εί;
Sxfk;
άνώτίρον των 25 όργυιών, ότε τ,
ji-Tj/avi)
άουνατίϊ να ;Λΐταβ,.βατΛ,
el;
αυτόν; τόν ατμοσοαι:·./.όν
αέρα, εισί τα αίτια ττ.; άπωλεία; των ανθρώπων. Έκ των
•πλοίων, /.ατά αέν του; Θϊοκο^;
v.vwa;
οΰοέν, ώ; ε'.ΛΟ;, άπόλ/.υ-
ται, άλλα κατά του; /ειαερινου; άτινα; συαβαίνουσιν ένίοτ£ ναυά¬
για, Ιοίω; εί; του; ές "Υορας και ές Αίγίντ.ς σκαφανορου; ό'που ού¬
τοι £·.σί πΐλυπ/τ/ίεϊς. Έν Κρανιοίω οϋοίτ:οτ£ συνέβττι ουττ
j/vı.7.
τι, οιότι έκεϊ ου:
y.ovo/
ΰπαρ/ουτι ικαφανορΐΐ.
208
Οί ϊ/.~) ε^τότεροι σπόγγοι της ελληνικής σπογγαλιείας εισίν

«ι; τα παραλία της 'Αφρικής κκί της Κρήτης άλιευόμενοι, δευ¬
τερεύοντες θεωρούνται οί είς τάς Σποράδας και τας Κυκλάοα;
κλιευόμενοι κου εσχχτοι οί είς την 'Ιταλίαν καταναλίσκονται δε
κυρίως είς την 'Αγγλίαν, την Γαλλίαν και την Γερμανίαν. Έν
Ελλάδι γίνεται ίκ,ανη κατανάλωσις σπόγγων, άλλα δεν ηδυνή¬
θην ακριβώς να μάθω μέχρι τίνος ποσότητος. Είς την 'Αγγλίαν
:ί σπόγγοι αποστέλλονται κατειργα.σμ.ένοι, διότι εκεί εισίν ατε¬
λείς, άλλ ' είς την Γαλλίαν και την Γερμανίαν, έ'νθα φορολο¬
γούνται κατά την εισαγωγήν, αποστέλλονται ακατέργαστοι, δη¬
λαδή είς φυσικην κατάστασιν, καθ' ην είνε ελαφρότερος ό εισα¬
γωγικός δχσμός.
Έξ Ελλάδος κατά την τελευταίαν πενταετίαν 1888 —1892
εξήχθησαν 501,419 οκάδες σπόγγων οΐτινες, υπολογιζόμενοι πρό:
δρ. 20 κατά μέσον όρον χρυσαίς ή οκά, άπέφερον είς την χώραν
δραχμάς χρυσας 10,028,397 ήτοι δραχμάς χρυσας 2,005,697
κατά μέσον όρον κατ' έτος, εισόδημα σπουδαίον διά τόν τόπΐν
■/.χι άζ'.ΐν προσοχής ώς δυνάμενον ν ' αύξηση αναλόγως της επεκτά¬
σεως της τΓΐίυτίμ,ΐυ ταύτης βιομηχανίας, ήτις κατέκτησε πλέον
-7.Ş
■},).-! θέσιν άς-.όλογίν έν τη χαραγωγη τοϋ τόπου.
Σ. Π. ΣΚΙΑΔΑΣ
Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
0ΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟΝ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ
Π, - ά
ΑΡΑ την μονην των Α¬
ετωμάτων, κχτίνχντι τίς "Ρι-
ζχριίου Σγ_ΐλΫ,;, ίττί γραφικτ,ς
και ύγιιινΫ,ς βιαίως τυνουχζού
—; τάς 7.*Ριτχί ΤΫ'ί *ζ*χϋί
asra
των {ύκΐλιών τού
iv rfi
-ολΐι {Ιίου, έκτίσ^Τ! το Μέγαρον
τ:·> Ευαγγελισμού. Ή μόν·»)
των Άτω'λάτων ίοώ:τ,σ« τό
γτ,—
tosv,
ίν
«Tjvo/.to rtpt tcv;
28,270 —τ,χει;· οιά τί)ν άνε-
γιρβιν οέ τ:ϋ κτιρίΐυ έοαπχ-
ντ,θτ,σαν 483,000
os.
Ti OtparfjTT,:;;v
αποτελεί¬
ται ίκ
oui
πτερύγων και του
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΥΓΓΡΟΥ ένΐν/τ:ς α',τας κιντρι/.'-ϋ
;Uî-
κχί τ, μέν αίχ χυτών άνηγέρθτ,
oarrrvr,
τΐϋ κ. Α.
14
210
Συγγρ;ύ, ή δ'ετέρα δαπάνη του κ..Δ. Θεοδωρίδου, ών τα ονόματα.
ευγνωμονώ; έχαράχθησαν εφ' εκάστης
ol'jjü-j,
το δε κεντρικόν οι¬
κοδόμημα δαπάνη πολτών φιλάνθρωπων, ών τα ονόματα αναγρά¬
φονται Ιπί πλακός μαρμάρινης. Δεξιά τω είσερχομ,ένω είνε το ια¬
τρείον, αριστερά οε το έφορεΐον, επί άσβεστΐκτίστου δέ ζώνης
ενούσης αυτά άναγινώσκετχι ή ρησι; τοΰ 'Ιωάννου· «Μείζονα ταύ¬
της αγάπην ουδείς έχει 'ίνα την ψυχήν αύτΐϋ θτί υπέρ των φίλων
αΰτοϋ». Είς εκάστην των αιθουσών έξ αίσθήαχτος εΰλαβ-ίας η εύ-
γνωμοσύννις έδόογ) το ονομ* άγιου τινός της ορθοδόξου εκκλησίας ΐΐ
ήγευ-όνος γ) και ίδιώτου μεγαλοφρόνως συνδραμόντος. 'Υπεράνω δε
έ/.άστης κλίνης αναγράφεται τό ίνεμα τοϋ καταβα,λόντος ττ)ν δα¬
πάνην τής συντηρήσεως της κλίνη:.
Τό διοικητικόν Συμβούλιον του «Ευαγγελισμού» αποτελείται υπό
των κυριών 'Ιφιγένειας Συγγροϋ προέδρου, Β. Ράίνεκ αντιπροέδρου,
Ειρήνης Μαυρομαάτη ταμίΐυ, και των συμβούλων Αλεξάνδρας
Παπΐύδωφ, Ειρήνης Ρεβελάκη και Σοφίας Δάλλα.
Σκοπός του Ευαγγελισμού, ώς αναγράφεται έν τω Όργανισμω
αύτΐϋ, είνε ή νοσηλεία ασθενών και ή κ,α,τά τους κανόνας της επι¬
στήμη; μόρφωσις νοσοκόμων γυναικών, αΐτινες προσκτώμεναι δια
θεωρητικής διδασκαλίας και πρακτικής ασκήσεως τάς αναγκαίας
γνώσεις θα παρέχωσι την εμπειρον συνδρομήν των παρά την κλί-
νην τοϋ πάσχοντος. Αϊ νοσίκόμιι αύται αετά την αναγκαίαν
παίδευσιν καλούνται Αδελφοί τον Εναγγελιβμοΰ. »
"Οσοι διηλθΐν αγωνιώδεις επί τη; κλίνη; νύκτας, κχταφλεγό-
μ,ενοι υπό τοϋ πυρετού και παραληροϋντεζ, μόνοι και έρημοι μακράν
εκείνων τού; οποίους άγαπώσι και οίτινες τού; άγαπώσι, δύνανται
νά έννοήσωσι τί σημαίνει εΰσπλαγχνΐ: νοσοκόμος.
Ή ηλικία των Αδελφόν δεν πρέπει νά είνε κατωτέρα των εί¬
κοσιν ετών ούδε ανωτέρα των τεσσαράχοντα πέντε- ό χρόνο; τη;
υπηρεσία; αυτών ορίζεται έξαετη;, κατά δέ τόν οργανισμόν πρέπεΐ
να είνε «δραστηριαι και φιλάνθρωποι την ψυχήν αίσθανόμεναι την
211
έ°φβσιν να ύπηρετώσιν ασθενείς. » Την αεμνην των
'AâeXtpibv
τού
Εναγγίλιβμον στολην αποτελεί βρχ/ύ έπώμιον μ,ίτ ' έσθνϊτος άπτύ-
χου* την δέ κεφαλήν περιβάλλει λίυκη ταινία δπισθίν των ώτων
συναπτόμενη και καλύπτουσα, το άνω μέρος της κβφχλης.
Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩι ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ
Πρόεδρος τΐϋ Διοικητικού
συμβουλίου είνε ή Κ* Κχλ-
λιόπη
Kıyayıa.
Σύμβΐυλΐι δέ
αί Κυρίαι Άοβλχίς Στεκούλτ,,
Έλμίνα, Νάζου και Πλατύκχ.
Ή «έν Χριστώ 'Αδελφότης»
ε"μ,βλτ)αχ αυτής ε'χουσχ ττ,ν
εύχγγιλικτιν ρήσιν « Έν φυλχ-
κτί ημην κχί ίλθίτι πρός
at»
σκοπιΐ, κχτά το κχτχστχτικόν
χύτης, την "ηθικήν, διανοτιτι-
κην κχί ύλικην βελτίωσιν των
έν ταίς φυλακαϊς κχθιιργμί-
νων, διά τίίς πίρορμήσίως χυ¬
τών (ίς τέλεσιν των θρησκευ¬
τικών καθηκόντων, δια ττ,ς
τυστάσεως σχολείων των ίφηβων έν τχϊς φυλαχαίς, κχί της ίδρύτίως
ίοιχς δια τ;ύς ίφήβΐυς φυλακής, κχί τεννίυργείων.
Έκ της θεραης εκκλήσεως,
:r
> το Δ:·./.ητικόν Συμβΐΰλιον ττ,ς έν
Χριστώ Άδελφότητος άπέτεινε —;ος το Κοινόν Ιΐϊ'.κχλούαενΐν την
υποστήριξιν πάντων διά τό οιλχνθΐωπότα.τον άλλα κχί δυσγερέιττα-
τ:·/ ίΐγ;·' ττ,;
Aos/
οοτητ::. άπχνθιζΐαιν τα έπόαενχ-
« Έν ώ ήαεΐ; έλίοθ:-: ·. .·
-.sıvı.
~ιζ-ίν ίθχ,
'j-xzyz'jc'.t
άτυ/η
ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΚΕΧΑΓΙΑ
212
όντα, Χριστιανοί αδελφοί ημών, δέσμιοι εντός άνηλίων τρωγλών,
κατασκ:τείνων και καθύγρων υπογείων, στενάζοντες, οθειρόμενοι,
σηπόμενοι. Άναμίξ στεναζουσι γέροντες, άνδρες, παιδία. .. Ζων¬
τανοί είνε άποθαμενοι. Ουδέν άγρυπνον η συμπαθές βλέμμα τταρα.-
κολουθεΐ αυτούς. Ούοείς ηθικός λόγος μαλάσσει τάς καρδίας αυ¬
τών. Ουδεμία φιλάνθρωπος μέριμνα εξαγνίζει αυτούς. Δια τής
εκκλήσεως ταύτης δεν ζητούμεν μεγαλοπρεπή κτίρια, ούδε την
εύζωίαν^τών καταδίκων . . . αλλά την έξευγένισιν τίς ψυχής και
της καρδίας αυτών ζητούμεν ό'ταν έξέλθωσι των φυλακών "αντί νά
φέρωσι τό στίγμα τοϋ εγκλήματος, να φέρωσι τό χρίσμα τοϋ τιμίου
και κ-αλοϋ πολίτου άποπλύνοντες έ/ ταίς φυλακαϊς τόν ρύπον τοϋ
εγκλήματος ».
Είς τάς τρώγλας ταύτας τας ανήλιους είσΐδυσαν μετ ' αύταπαρ-
νησίας αί Δέσποινα: -ης έν Χριστώ Αδελφότητος -ροσκομίζουσαι
τό φως της θρησκείας τό ιερόν είς τάς έν τί- σκοτία ψυχάς, την
παραμυθίαν, την ένθάρρυνσιν, άφυπνίζουσαι την υπνώττουν συν¬
είδησιν, ίξημεροϋσαι και έξανθρωπίζουσαι.
Πόσον δυσχερές ήτο τό επιχείρημα εξάγεται έκ τοϋ λόγου της
Προέδρου Κ« Κεχαγιά. «Διαβεβαιώ ύαας ότι άν δεν είχομεν έκ
των προτέρων την πίστιν ήαών άσάλευτον και την πρός τού; καθειργ-
μένους στοργήν άμετατρεπτον, θα ί-,το αδύνατον να συνεχίσωμεν
τό δύσκολον τουτο έργον. Αί πλείσται δυσχέρειαι προήρχοντο πολ-
λαχόθεν άλλα και έκ μέρους των παίδων, οΐτινες συνειθισμένοι «πό
πολλοϋ χρόνου είς την άσύγγνωστον άργολογίαν, άργοπραγίαν και
την έλλειψιν πειθαρχίας «Λετά
xfcsu
πολλού παρηκολούθουν ημάς
είς τό άναμορφωτιχόν τουτο ε'ργον των φυλακών.»
Τόσον δε βαθεϊα υπήρξεν ή επίδρασις, ώστε υπόδικοι είς τάς επαρ¬
χίας σταλέντες δπω; δικασθώσι υ.ετχ δακρύων ε"γραφον Οτι άπο-
τροττιαζονται τόν έκεϊ βίον, ότι ποθΐϋσι την εκκλησίαν και τα σχο¬
λείον και μόνον έν τώ Έφηβείω θεωρούσι εαυτούς ασφαλείς.
Τέσσαρες έκ. των παίδων τοϋ έφηβύΐυ άποτίσχντες την ποινήν
213
αυτών και λαβόντες Ινοεικτικά κχλης οιχγωγης εργάζονται νυν ώς
χρηστοί πολίται, μετ ' ευγνωμοσύνης άνχυ.ιΐ-ΐ.νησκόαενΐι έν έπιστο-
λαϊς δσα έν τω Έφηβε ιω έμαθον και ηκουσχν.
Είς την ήΐλέρωσιν τχύτην συνετέλεσχν το κήρυγμα τοΰ θείου
λόγου κατά τας Κυριχκάς κχί τάς επισήμου; εορτάς, αί ηθικαι δμι-
λίαι και ή ποικίλη μορφωτική οιοχσκχλίχ.
Τα έργον της έν Χριστώ 'Αδελφότητος ?εν περιωρίσθη μόνον είς
τους ανηλίκους κατάδικους.
Είς τους σκοτεινούς κλωβούς, έν ;ίς είνε έγκ.χθειργ|Λενοι οί κχτά-
οικοι, ώς
oâv
είσε^εται άκτίς τοϋ ζωογόνου ηλίου, βέν είσήρ/ετο
ούο ' άκτίς
ypwTiavwvi;
παραμυθίας- χι ευγενεί; όμως ΔΕσποινχι οέν
άπεοειλίχσχν άλλ ' εισήλθον κ,αί εί; τα; είρκ.τάς· εύρον γυμνούς και
τους ένεουσχν, εύρον οχμά·/χς ·λχΊ πόθου; έκοικήσεως αγρίους κχί
έφερον την ειρήνην.
Άψηφοϋσαι τα ψύχη τοϋ χειαώνος, συνε·.θίζ:υσνι του: -νίυ'Λονας
των είς την βαρεϊχν άτμ,όσφχιρχν της είρκτης συνεορτάζΐυσι μετά
των αποκλήρων τας
yxpasffuvouç
εορτάς της άγιας ύ·ιμί θρησκεία:.
Κατά τάς ημέρας της Μεγάλης έβοοιιάοο; οιχνέμουτ·. /.η οι
y v.y
τό
Έπιτάφιον και την Άνάστασιν και ώά /.'/ι άανου; τό ΙΙασνχ και είς
τους έν ταίς φυλχκαϊς Συγγροϋ, και είς τους έν τώ ΙΙχλχιωΣτρχτώνι,
κ.χί είς τους έν ταίς φυλακαΐς Τριγγέτα, και είς τους έν Αίγίνη.
Πολλοί οέ των
o'.i ysi'i
κρατουμένων ουστυχων άπ6λευΟ=ροΰν-
τα·. τζ:
rrxcxy.ovà;
των Χριστουγέννων τ τ:
j
Πασχχ.
Ή
aip'.u.vx
της έν Χριστώ 'Αδελφότητος έστραοη χ-χί —ΐ'Λ τα:
γυνχ'.κ.είχς ουλα/,χ:. "Οτε τόν ΛεκΕμβριον τοϋ 1890
eler"/');/
εί;
αϋτζ: αί Δέσ-θ'.νχ·. τη; 'Αδελφότητος εύ:ον φρικώοή /.■/·. ά-ε/πι-
CT'.x.r.v
την /.αταττχτ'.ν χυτών. Αί ου/χ/.ισαΕνχι
rTxv
όχχ.έν-
ουτοι, έστερηαέναι στρωανών, |"/.υ/ιοντο '.: ι ττ, ά/.χθχρσία. Ή
έπιστάτριχ, γυνή άσυνείοητος κχί ν.εοθ/:;;
:-r
. τ"/ήν άλλων ττχρεκ,-
τροπών άς έπέτρεπεν εί; τα; ου) χκά; τχυτ?:, ύ-εβ;-/·/1;·. τζ:
φυλακισμένα; να ΐιΕρχωντχ; τα; νύκτα:
'-z-j
ηθε/ον /.%': να οέ-
214
χωνται τάς ημέρας οΐους ήθελον. Τό κακόν έκόπη σύρριζα και δια
(Ataç.
Πνοή ήθικ,οποιήσεως ε'ισήλασεν είς τάς φυλακάς έκείνας' το
καταγώγιον μετεβλήθη είς ίδρυμα ήθικοποιήσεως. Κυρίαι τοϋ Συμ¬
βουλίου διδάσκουσιν είς τας φυλακισμένας 'Ιεράν ιστορίαν, ανά¬
γνωσιν, γραφήν. Αί κατάδικοι εργάζονται καθ' εκάστην είνε δέ
το όφελος ου ι μόνον υλικόν, διότι αύται καρπούνται το προϊόν της
τοιαύτης εργασίας, άλλα και ψυχικόν, διότι ή μετά προσοχής
Ινασχόλησις απαλλάσσει την ψυγην της επικινδύνου αδρανείας.
Πασίγνωστον δ' είνε ότι τα ακίνητα τέλματα, των ψυχών όπως
και των λιμνών, παράγουν επικινδύνους αναθυμιάσεις.
Τό επιστέγασμα της ευεργετικής δράσεώς της έν Χριστώ 'Αδελ¬
φότητος είνε ή 'ίδρυσις "ιδιαιτέρων φυλακών διά τους έφηβους. Κατά
την ε'ικοσιπενταετηρίδα των γάμων των Α. Μ. του Βασιλέως και
της Βασιλίσσης ό μέγας εθνικός ευεργέτης κ. Γ. 'Αβέρωφ ανήγ¬
γειλε πρός την σεπτην ημών "Ανασσαν οτΓάναλαμ,βάνει την άπαι-
τουμένην πρός οικοδομήν των φυλακών τούτων δαπάνην. Μετά παν-
τοίας δ ' ενεργείας και έπιμόχθους διατυπο'>σεις ύψοϋται Ιν Άμπελο-
κήποις, επί γηπέδου κειμένου βορειοδυτικώς πρός τό πεδίον τοϋ
Άρεως,τό Έφηβεΐον, περίοπτον μέγαρον, σ/εδόν έτοιμον, μαρτυρούν
•κΐριτράνως και το σκόπιι/.ον της μεγχλοδωρίας τοϋ Μεγάλου ευεργέ¬
του και τό θαρραλέον και άκαταπόνητον της γυναικείας άρχεβΐυλί*ς·
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ ΑΠΟΡΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Τω 1872 όλίγ'.στχι οιχκεκριμέναι Δέσποινα', των 'Αθηνών συν-
ηλθΐν όπως έξεύρωσι μέσον πρΐληπτικόν της θλιβερας καταστάσεως
των γυναικών, αΐτινες οΰτε χειρωνακτικά? εργασίας ηδύναντο να
έκτελέσωσιν, άλλ ' οΰτε είχον άφ ' ετέρου τα μέσα να Ιπιχδΐρησω-
σιν εργασίαν αρμόζουσαν είς τάς συνηθείας των κ,αί διαφυλαττου-
σαν την αξιοπρέπειαν των. Πράγματι, ένεκα τη; ακανόνιστου και
215
ραγδαίας μεταβολής τζ>ν ορών -βϋ ζήν έν 'Αθήναις πιικιλαι
έογιμιουργήθγισχν άνάγκοα, ί>λόκ.λτορος 3έ κοινωνική τάξις πίριτ,λθΐν
είς άπίλπιστικ-τιν θέσιν
sOpeBiïffot
άνευ μέσου του ζτν, αλλ ' ί/ζυτχ
(Συγχρόνως και φιλοτιμίαν κωλύΐυσα,ν αύτην νά εργασθή καθ ' :ί:·/-
τρόπον πρός πορκτμον τοϋ άρτου.
Κατά την κρίσιμον τ*ύ~θν στιγμήν άληθίς άσυλον ϊορύθτ·, τό
των
'An&Qtov
Γνναιχ&ν, πχρί/ζν ίίς τάς πτωχά;
άλλα φιλοτίμίυς γυναίκα:
É;-
γασία,ν και τα γλίσ/ρα αίτχ
τϋς συντηρήσεως ς/ωρίς νά ίζία-
τελίζγ) αύτάς, προφυλάττον ά.-
πείρου; κόρχς άπό ένοεχ.:μένΐυ
όλισθγιαατ;;
s'ı; ö
τι πείνα ύι ή
αργία τίθελεν ίςωθτόσνι αυτοίς.
Άν ή αργία, ώ; ορθώς ίλενθτ,,
£ίν£ μ,Υΐττιρ πάσττις κακίας, τό
Ί'ορυμα το προφυλαττον τας νεα¬
ρά; γυναϊκ»; άπο τίί; ακουσίου
αργία;
tivs
/.%- ' ίζΐ/τιν φιλάν-
θρωπΐν, οιότι προλαμβάνον την
ενίειχν ιτρολχαοάνει και την
ατίμωσιν, -ήτις —ολλάκι; είνε
όί'ΛΤ,ρό: =-'."/;γ:; τ τ,:
-zt'->~r,z-
ΕΛΕΝΗ ΣΚΟΥΖΕ
αύττ;
osc/icv i/z'jnx
-χ·ι
τ1. ο£ τ, έργατ·.; τ,
si;
τό εργΐν
ττ,:
otv
άοί'Έΐ
f>tj9cşsv
τό
7
rci·.;,
τ. ο' έργατ'.χ έςχο>-
ν·." = ·. τ:>: /:'·>·;:-: "'-0-'^: '·':
r
/.ινΥ,τι: τί,;
u.r,7S.vr,;
Ε'/-οο·.,=·.
την σκωρίχσιν.
Το Εργαστ^ρίοΐ'
rôt'
Λχάψων Γνναιχων έκρχτύνθτ, >-ς ττν
προστχσίχν ττ,; Λ. Μ. τ·7: Ιίχσ'.λίσιΐΤ,: κχί άποτε'λεΐ τό /.7ο/τ,ν.χ
τοϋ υπέρ τ?: ···;■.>'/.;■-■/:
-ry.oi'jctdi;
Σ·///.ογ;υ των Κυριών.
ι
216
To
έργαστηριον ανηγέρθη Ιπί της λεωφόρου της αγούσης είς την
πλατείαν των Στύλων τοϋ Όλυμπιείου, δαπάναις του μεγαλό-
φρονος κ.. Ανδρέου Συγγρού, επί οικοπέδου δωρηθέντος υπο της
Κυβερνήσεως και τοϋ Δήμου.
Είς ΰπερπεντακοσίας έργάτιδας πάσης ηλικίας παρέχει εργασίαν
το εύεργετικώτατον τουτο ΐδρυαα. Αί έργατιδες, άφ ' ου άθροισθώσι
την πρωίαν, προσεύχονται κοινώς και είτα διανέμονται είς τα οι¬
κεία, τμήματα.
Eîve
δέ ταυτα 1 ) το τμημ,α των μεταξωτών, έν ώ
κατασκευάζονται λεπτοϋφη υφάσματα τελείας κατασκευάς" 2) τό
τμήμα των βαμ,βακβρών ένεκα της ιδιαζούσης τέχνης της ύφάνσεως
των βαμβακερών υφασμάτων πλείσται παραγγελία'- γίνονται έκ τοΰ
εξωτερικού και δη εξ απωτάτων επικρατειών, τιμώσαι την ελλη¬
νικήν βιομηχανίαν 3) το τμήμα των ταπήτων πλην των άλλων
τεχνουργείων των άπό πολλών ετών λειτουργούντων, άπατου 1888
εισήχθη και ή κατασκευή των Σμυρναικών ταπήτων, είς ών την
κατεργασίαν μαθητεύΐυσι πολλά κοράσια διδασκόμενα υπό διδα¬
σκάλων επί τούτω κληθέντων έκ Σμύρνης. Έν τω τμήματι τούτω
κατασκευάζονται ωραίοι τάπητες θαυμαζόμενοι και διά την στερεό¬
τητα και διά την καλλιτεχνίαν αυτών 4) το τμήμα της ραπτικής,
δπίρ ένεκα της πληθύος των εργαζομένων υποδιαιρείται είς δύο τμή¬
ματα· ένεκα δέ της καλής εργασίας, της ωραίας έκ,λογης και τη;
εΰθηνίας των ραπτικών και της άριστη: ποιότητος των υλικών αί
παραγγελίαι άφθονοΰσιν, ιδία διά προίκας- 5) το τμήμα τηςποικιλ-
τικης" τουτο είνε τό εΰεργετικώτατον,
'6yı
μόνον διότι δλη σνεδόν ή
άξια των κατασκευαζόμενων είνε εργασία και περιέρχεται είς τάς
έργάτιδας, αλλά και διότι δι ' αΰτοϋ ενεργείται ή συγκεκαλυμμένη
παροχή της εργασίας είς γυναίκας καλής μεν κοινωνικής τάξεως
άλλ ' απόρους" είς αύτάς, μη δυνααένας να προσέλθωσιν είς τό έρ-
γαστηρΐίν, έκ δεδικαιολογημ,ίνης φιλοτιμίας, παρέχεται άνακούφι-
σις, οιότι παραδίδουσαι είς τό εργαστήριο-; τα εργόχειρα των κερ-
δαίνουσι τον άρτον αυτών μ/η εκτιθέμενης και ττ,ς αξιοπρέπειας των.
217
Την μεσημβρίαν ό βόμβος της άοιαλείπτου Ιργχσίχς έν ώ συνη¬
χεί και ό κρότος τοϋ άρχαικ,ού άοναλειοϋ, κατα-αύει' είνε ή ώρα.
τοϋ γεύματος. Πρό πολλοϋ είχί παρατηρηθ·») ότι αί είς τό
içya-
Otijptov
φοιτώσαι γυναίκες έτρέφοντο οια ζηροφαγίας ανεπαρκούς,
και εγένετο μέν σκέψις περί βελτιώσεως τής τροφές αλλ ' ε*λειπον
τα μέσα- άλλ ' ευτυχώς ό κ. Συγγρός προσήνεγκ,ε τω 1890 εί;
μνήμην τής Μεγάλης Δουκ,ίσσης της βασιλόπαιοος 'Αλεξάνδρας
πέντε χιλιάδας δραχμάς πρός εγκατάστασιν συσσιτίου' αμέσως ο έ
ανηγέρθη μαγεφεΐον, ήγοράσθησαν τα άπαιτούμενχ σκεύη, οΐ£-
σκ,ευάσθη μιχ α,ΐθουσχ των έργοστχσίων, αντί 10 5ε λεπτών οια
τας μικράς κχί 15 οιά τάς μεγάλας παρέχεται επαρκής και υγιεινή
τροφή είς τάς έργαζομ,ένας.
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ Έργαβτηρίον των 'Λπόραν
ΓνναΜ&ν αποτελείται υπό των Κυριών 'Ελένης Σκουζέ, χριέ-
ορ;υ, Β. Ράινεκ άντιπρΐέορου, Μαρίας Πα.-ούοωφ ταμίΐυ, Ελέ¬
νης Πάλλη γραμματέως, και των συμβούλων Άλ. ΠαττΐύοωΦ,
Ειρήνης Ρίβΐλακη, Σοφίας Διύυια, Όνωρίνας Κουρκουαέλη, Εϋ-
ρυοίκης Δηλιγιάννη, Σοφίας Σχλίεααν, 'Ελένης Καλέργη, Αΐκα-
τίρίνη; Μερκάτη, Ναυσικάας Ζωχιοϋ, Μαρίας Βίρνΐυοάκη.
Τό Ί'ορυΐΛα
tc'jto
ακμάζει' τα ύφάσμχτά του έχουσιν ίύρωπαι-
κήν φήμην. Τί) άρωγίί και ήθικτ, υποστηρίζει τοϋ Συλλόγου ίορύθη
κ,αί έν Πόοω έργαστήριον /.αί έν Κερκύρα, όαιίω; οέ και έν Ναυ¬
πλίω και Μυκόνω. Έχ. τΐϋ εργαστηρίου 2' απεστάλησαν οιοα-
σ-Λάλΐσσαι είς Τρίπΐλιν οιοασκουσαι την κατασ/.ευήν ταπήτων.
Ό-ιία είνε —λήν τής βιοτίχν.κ-7; κα'ι ή ήθοττοιός έπίορασις τ;ϋ
ίορύ;χατο; τούτΐυ κχτχφαινετα·. ϊ/. το
j rr.
-ολλαί έργάτιοες αα-
θητεύσασαι έν τω έργχστηρίω /.αί έςε/.θΐυσχι αύτοϋ αιαοροωαέ-
ναι τεχνίτριχι ο/ι αόνον ί/.χνά χρήαχτχ άζήλχυσχν ώς αντάλ¬
λαγμα των χ,όπων των ά/λα κα! κχ/ώ: άπ:/.ατ6σταθησχν πρίτι-
αηθεΐσαι ώς σύζυγΐ·. οιά την έργχτ'./.οτητα των.
218
ΑΜΑΛΙΕΙΟΝ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟΝ
Κατά την βροτολοιγον νολεραν τοϋ 1854 ε'ρημα, ελεεινά και
εγκαταλελειμμένα έσύροντο είς τάς οδούς τα άπορφανισθέντα κο¬
ράσια. Τα δυστυχή ταυτα οντά μετά μητρικής στοργής περισυνέ-
λεξεν ευγενώς και φιλάνθρωπος γυνή -ή άοίδιμος Μαρία Ύψηλάν-
-ου. Διά τίνων δε δωρεών φιλάνθρωπων τη ενεργώ πρωτοβουλία
της βασιλίσσης Αμαλίας συνΐστη το Άμαλίειον, ιδρυθέν προχείρως
παρά την πλατείαν της 'Ελευθερίας, οπόθεν κατά το 1859 μετηνέ-
χθη είς το 'ιδιόκτητον αΰτοϋ μεγαρον όπισθεν τοϋ ανακτορικού κήπου.
Κατά το 10 άρθρον του οργανισμού της έν 'Αθήναις Φιλανθρω¬
πικής 'Εταιρείας ης κυριώτατον έργον είνε τα Άμ,αλίειον, σκοπός
τοϋ Ορφανοτροφείου είνε «να μορφώση έκ των εν αύτω ένοιαιτω-
μένων κορασιών φρόνιμους καί κοσμίας παρθένους, χρηστάς οικο¬
κυράς, χρησίμους και αγαθάς είς την κοινωνίαν γυναίκας . . . Έκ
δέ των γνώσίων και έργων θέλουν διδάσκεσθαι όσα συντελοϋσιν είς
τό ν ' άναδείξωσιν αυτάς φιλόπονους και φρόνιμους της οικίας οίκο-
νόμουςκα,ί χρησιμωτάτχς είς την κοινωνικήν τάξιν, είς ην προορί¬
ζονται και 'ιδίως είς την άτυχη μεσαίαν τάξιν τοϋ φιλόπονου κα.ί
έργατικοϋ λαοϋ. Όθεν και ή τοϋ Καταστήματος αποσκευή και ή
ενδυμασία αυτών και ή δίαιτα θέλουν είσθαι λιτά κα,ί απέριττα
και απλούστατα, άλλα καθάρια, κόσμια και υγιεινά».
Διδάσκονται δε αί όρφαναί ού μόνον τό άναγινώσκειν ελευθέρως
και γράφειν άλλα και το ορθώς έκφραζεσθαι και όρθογραφεϊν καί
ιστορίαν εθνικήν καί ιερά μαθήματα. Έκ δέ των χειροτεχνημά¬
των και γυναικείων έργων τα συντείνοντα είς όφελος καί εαυτών
καί της κοινωνίας είς ην προετοιμάζονται, ήτοι ραπτικήν, κεντη-
τικην παντός εϊοους, πλύσιμον, μαγειρικην καί έν γένει όλην την
ο'ικ'.ακην υπηρεσίαν καί διακόσμησιν.
Το κατάστημα ύψιϋται μεγαλοπρεπές, δκόροφον έν μέσω περί¬
κλειστου αύλης, ωραίαν κιγκλιδόφρακτον κ7>ίμακα. έ"χον, ήτις άγει
219
εις τον δεύτερον οριφον. Πλην τίς κυρίοις οΛκοδομ·?,; υπάρχουσι και
διάφορα παραρτήματα, ών σπουδαιότατα το Θεραπευτηρίων καί τ,
επ' όνόμ,ατι των Ταξιαρχών τιμώμεν·/) εκκλησία. Έν αύτη ψάλ-
λουσι τα κοράσια μ.ελωδικ,ώς έν /ορώ την ακολουθίαν.
Των ορφανών ή στολτ) είνε ομοιόμορφο;, λινοβάιζ-βακο; έσθνι;
©αιόχρους μετά περιλαιμίου λευκού καί έίΑπροσθέλας, καί πίριπο-
οίων λευκ,ών ύπ ' αυτών πλίκοΐλένων.
Μετά την Μεταπολίτευσιν τό Όρφα.νοτρΐφε'ϊΐν μετωνομάσθτ,
«εθνικόν»· άλ/ ' έν τη συνελεύτει της 21 Νοεμβρίίυ 1882 άπε-
φχσίσθ"/) ν'αποδοθή είς αυτό τό άλλοτε ονομά του, καί |Λετεκλ·/ιθτι
έκτοτε « Άμαλίειον Όρφανοτροφΰον των κορασιών».
Όροι τνίς εισαγωγείς είνε
r,
πατροθεν καί μγιτρόθεν ορφάνια,
•ηλικία δέ ούχι κατωτέρα των έ—τα ούο ' ανωτέρα των δέκα. ετών ·
επιτρέπεται δέ -ή είσαγωγγι /.αί μόνον μνιτρόθεν
r,
χατρόδεν ορφανών
επί πλτ,ρωμη δρ. 40 τόν μ/Λ,να, άλλ ' ή άναλιγία αυτών πρός τα
καθ ' ολοκληρίαν ορφανά πρέπει να είνε 1 πρός 15.
Είς τό άσυλον τουτο εύρίσκ;υσι καταφϋγιον κα,ί σωττιρίαν τα
τοιλαίπωρα. όντα., των οποίων την τηπγην τΫ,: στΐβγτ,ς έκά/υψε τό
γώαα τοϋ τάφου. Ένταϋθ* ή γυνή άντικχθιστώσα τν,ν μητέρα,
μεταβάλλεται είς θείαν πρόναχν.
Καί ά© ' ού δε ά~οκ*ταστ»θη τ, τρόφ'|λος τοΰ Άμαλιείου τ,
μέριμνα τοΰ Διοικτιτικου /.Ί-Ί'-,-'α.χ--^ ί;ν παύεται έ/.-τεινο^.έντ,
επ' αΰτης κα.ί τί; οικογένεια.; ττ,:· /.αί έ/.τό; τοϋ Όρφχνοτρΐφείίυ
■ή όρφανίι διατελεί υπό την φιλόστοργον προστασίαν τϊϋ θρέψαν-
τος, άνχθρεψχντϊζ καί διαπχιδχγωγτ,σαντος αύττ,ν φιλανθρωπιτά-
του άσυλου.
Τό Συμβούλιον τοϋ Άααλιείίυ αποτελείται έ/, ττ,ς Κυριχ; 'Ιφι¬
γένειας Συγγρού ττρέδρου, /.χι των Κυριών Δ'.ίατ,δΐυ; Κυριάκου
κχί χγιρχς ίατρ^ϋ Πασπάττη συμβούλων.
ΦΙΛΟΠΤΩΧΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ
Άλγεινότχτΐν θέαμα παριστά τ, πενΐμ,ένη παρ ' ημίν τάξις έν"
καιρώ νόσου. Είς πάντας είνε οδυνηρά δοκιμασία ή νόσος, αλλ '
αποβαίνει ή σκληρότατη των συμφορών είς τους αόλις έκ, της
εργασίας αυτών άποζώντας Άμα τ·/) ε'ισελάσει τη; νόσ:υ παραλύον¬
ται αί χείρες έξ Ι ών αναμένει νά τραφή ολόκληρος οικογένεια.
Ευθύς ώς ο εργάτης πέση κλι¬
νήρης ε'ισορμδί ή πείνα, ή στέ-
ρησις, εκλείπει ό άρτος και
εκποιούνται αντί ολίγων κερ-
[-ι.ατίων τα πτωχικ,α έπιπλα.
πρός συντήρησιν, προς αγοράν
φαρμάκων. 'Υπάρχουσι λεπτο¬
μερειαι τοιούτων νόσων σπα—
ραζουσαι την καρδίαν. 'Ασθε¬
νείς υπο επιδημικής νόσου μα-
στιζόΐλενοι κατάκεινται πολ¬
λάκις δύο και τρεις όμοϋ έν τή
αύτη κλίνγι- ή επάρατος διφθε-
ρΐτις άναρπάζουσα επανειλημ¬
μένως ταπρΐσφιλέστατατέκ,να
άπό της αγκάλης της μητρός,
αποκλείει την τχλαίπωρον γυναίκα, άττό πάσης μετά τοϋ άλλου κ,ό-
σμίυ επικοινωνίας, στερεί αύτην και αύτοΰ τοϋ άρτου, δι ' έλλειψιν
εργασίας. 'Υπάρχουσι γέροντες και γραίας οΐτινες μετά τοϋ τε¬
λευταίου αυτών τέκ,νου απώλεσαν
oy t
πλέον την τελευταίαν τοϋ
ίίίου χαράν άλλα και τον έσχατον οβολόν και παρά τους νεοσκα-
φεϊς τάφους επικαλούνται τόν τυφλόν θάνατον να τους παραλάβη,
να τους λύτρωση των αφόρητων δεινών και αποδώση είς αυτούς
τέλ:ς την ησυχίαν, ην δεν εύρίσκουσιν επί τοϋ κόσμου τούτου.
ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΡΕΝΙΒΡΗ
221
'Υπέρ των ουστυχεστάτων και απόκληρων τούτων όντων μερι-
Sc
μετά θερμού ζήλου ή υπό την προστασίαν τής Α. Μ. τής
Βασιλίσσης «Φιλόπτωχος Εταιρεία των Κυριών», ης τό Διοικϊΐτι-
κον συμβούλιον αποτελούσιν αί κυρίαι Άνορομ-άχγ] Ρενιέρτ) πρόε-
ορος, Εύφρασία Κετσΐα γραμματεύς, Κ. Βαρδάκη ταμίας, και αί
σύμβουλοι κυρίαι Ναταλία Σούτσου, Θεοοώρα Όρφανίοου, Μα¬
ρία Καμπα, Αίκατερίνη ΙΙασπάτΥ), Ταρσίτσα Ρουσοπούλου, Μα¬
ρία Καραπάνου, Ζωή Βαλτινού, Θεοοώρα Λάμπρου, Κυρία Στρέϊτ,
Όνωρίνα Κουρκουιο.ελτι.
Ή επί τής επισκέψεως των ασθενών Επιτροπή οΐΥΐρεθτ} είς 6
τμήματα, κατά τα 6 τμήματα τής πόλεως, όπως ταχυτέρα και
αποτελεσματικωτέρα — αρέχηται ή φιλάνθρωπος αρωγή. Συνίστα¬
ται ο ' τι άρωγη αίίττι είς νοσηλείαν και περίθαλψιν των ένοεών
και αναπήρων, είς παροχήν φαρμάκων, κρέατος, κλινΐσκεπασμά-
των, φλανελών, λινοστολών και χρημάτων. Κυρίαι δε τίνες άφ%ι-
ροϋσαι νρόνον έχ των οικιακών τη κοινωνικών αυτών καθϊ)κόντων
παρέχουσι τους εΰκ,ινήτους αυτών οακτύλους είς σκοπόν εύγενεστα-
τον. Επί καταβολή μΥΐ^ιαίου ποσοϋ άγοράζουσι κατ' ίοίαν και
ράπτουσι οιάφορα άσπρόρρουχα όπως χρησιμεύωσιν είς τας μάλι¬
στα κατεπείγουσας ανάγκας των έκ σπουοαίων νοστηαάτων πασχόν¬
των, το τυφλών και παραλυτικών.
ΑΣΥΛΟΝ ΑΠΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
Τό προστατευτικόν των έργατίοων και ίοία των υπηρετριών
τουτο άσυλον φέρει τό όνομα τής έζόχου μάρτυρος τής φιλανθρω¬
πίας και τοϋ χριστιανισμού, ήτις, κόρη πλούσια και εύπαίοευτος,
κατήλθε μέχρι των οούλων ινα οιοάςγι αυτούς τάς μεγάλας τοϋ
χριστιανισμού αληθείας. Ύπάρχουσιν έν 'Αθήναις φιλανθρωπικά
ίορύματα περισσότερον συγκινοϋντα την φαντασίαν, ών Ι σκοπός
Ι
222
έκ πρώττι; όψεοκ φαίνεται μ-αλλον επείγων και ΐερώτερος- και έν
τούτοις τό άσυλον τουτο είνε έν των εΰεργετικωτάτων κα,ί πρα,-
κτικωτατων τίς πόλεως, λυσιτελεστερον είς την κοινωνίαν πολ¬
λών άλλων μεγαλώνυμων, αζιον δέ ένθερμου ενισχύσεως. "Όντα
μάλλον απροστάτευτα των έργατίδων και υπηρετριών δέν υπάρ¬
χουσι παρ' Υΐαΐν. Άφίνουσι την στεγών υπο την οποίαν έγενντίι-
θτισα,ν και εκπατρίζονται ό'πως
πορισθώβι τον άρτον αυτών τι
της πτωχής μ·/)τρός των, και
ερχόμεναι έδώ εκτίθενται
e'ı;
τους δεινότατους των κινδύνων
πολλάκις εύρίσκουσι τους χει¬
ρίστους εχθρούς υπό την στέ-
γτΐν ύφ ' γ)ν προσήλθον
ôtà va
κερογισωσι δια τοϋ τιμίου ιδρώ¬
τος ττίς εργασίας τα προς το
ζην κατά διαλείμματα, δέ γι-
νςνται γνωστά έπεισόοια ών θλι-
êspxi
ίιρωίδες είνε αί κόραι των
Κυκλάδων η άλλαι Ιλλτινοποΰ-
λαι, επεισόδια έμποιοϋντα φρί-
κΥ)ν κα,ί άγανάκτησιν.
Άπό τοϋ 1892 το "Ασυ¬
λον τίς Άγιας Αίκατερίντις
παρεμβαίνει μεταξύ των κορών
τούτων και τοϋ κινδύνου, παρέχει στέγτ,ν και προστασίαν είς αύ¬
τάς, αναπληροί" οικογένειαν και πατρίδα. Ή χοριηγουμέντ) περί-
θχλψις και προστασία συνίσταται α.' ) είς διαμονήν και διατροφήν
i
ι τφ Άσύλω πάσης στερούμενης εργασίας ύπτ,ρετρίας. β' ) 7)
παρά των κυριών της Επιτροπής Ιξευρεσις έντιμου κ*ί καταλλή¬
λου θέσεως" γ' ) ή κχί δια δικαστικών μέτρων υπεράσπισις των
ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΒΡΟΣΚΗ
223
υλικών συμφερόντων της υπηρετρίας' δ' ) ή δωρεάν παροχή νοση¬
λείας και φαρμάτων ε'ίτε έν τω Άσυλω είτε έν νοσοκομείω προς
τάς υπηρετρίας, αΐτινες φέρουσιν ευχαριστηριον έ'γγραφον παρά της
οικογενείας, παρ'η ειργάσθησαν δύο συνεχή ετη τουλάχιστον ε' )
ή απονομή μεταλλίου άργυροϋ είς την επί τρία ετη τιμίως κχί εύ-
συνιιδήτως παρά τη αύτη οικογένεια έργχσθεΐσχν, έκατ&νταδράχ-
lASu
οώριυ είς την Ιπί πεντχετιχν, οιπλώαχτος τιμ,ης είς την επί
δεκαετίαν κχί προσφορά δώρου προαιρετικού την ημέραν των γά¬
μων της και μικράς μηνιαίας ισοβίου συντάξεως είς την επί είκο-
σαετίαν παρά τη χύτη οικογένεια ύπηρετήσχσχν.
Το Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ 'Ασύλου τούτου αποτελείται
υπό των Κυριών Κλεοπάτρας Βρόσκη πρ-έδρου, Καλλιρρόης Παρ-
ρεν γραμματέως, Άδίλαίδο; Στεκούλη ταμίου, και των συμβού¬
λων Ναταλίας Σούτσου, θεανΐϋς Δεληγεώργη, Εϋθαλία; Φχλλιε-
ρου, Ευφροσύνης Καραπάνου, Φάνης Πρετεντερη, Αθηνά"; ΣερεαΕτη.
Χαρακτηριστική τοϋ πνεύματος τη; αύταπαρνησίας, ήτι; ία-
πνέει τάς αποτελούσας τα "Ασυλον τουτο ευγενεί; Άτθίδας, είνε ή
επέτειος τη; ιδρύσεως τοϋ σωαατιί-υ τούτιυ. Μετά την έν τώ
ναίσκ,ω τη; Άγια; Αικατερίνη; λειτουργίαν κχί τό
Osïov
κήρυγμα,
προστάτιδες και προστατεύουν χι ίπέστρεψχν
ti;
το έορτάσιμ.ον
όψιν έχον Άσυλον, έν τώ οποίω αί κυρίαι τη; 'Επιτροπή; προβη-
νεγκον είς τας κόρας του λαοϋ αναψυκτικά και γλυκύσματχ, τα
οποία αύται αί ίδρύτριαι ίδίαις δαπάναι; κατεσκεύασαν.
— θα σας ύπηρετησωαεν ήμεϊ; σήμερον, είπεν ή κατ' έζοχην
φιλάνθρωπος Δίσποινχ, ή κυρία Ναταλία Σούτσου" αύτη δέ ή
κόρη ήγεαονιχοϋ οίκου έ*λαβε τον δίσκον και προσέφεριν εί; μίαν
εκάστην έκ των κατάπληκτων εκείνων γυναικών, αΐτινες, ώ; έγραφε
τότε ή κυρία Πχρρεν εν τη 'Εφημερίδι των Κυρίων, «κατησπά-
ζΐντο τα; χείρα; ττ,ς, χείρα; άληθώ; ευεργετικά;, διασπειρούσχ;
πχντοϋ την χαράν και την ανακούφισιν, ώ; ή καρδία τη; διαμοιρά¬
ζει άνά πάντα πάσχοντα και δυστυχή τον ίλεον κχί την αγάπην.»
224
f'C
ΑΣΥΛΟΝ ΑΝΙΑΤΩΝ
'Υπο πόσχς μορφάς «[Αφανίζεται ή ουστυχία και ή αθλιότης επί
τοϋ κόσμου τούτου! Ύπαρχουσιν όντα, τα δποΐα, άφ ' ίις στιγμάς
βλέπουσι τα άχαρι
Sı'
αυτά φως της ζωτίς, φέρουσι την σφραγίδα,
της συμφοράς, γεννώνται μετά πνιρώσεως ανίατου" υπάρχουσι και
άλλα, άτινα έκ κακής τινος μοίρας πτιροϋνται έν τη ζωη και πα-
σνουσιν άνιατως. Αί ύπαρζεις
αύται όταν ευρίσκωνται έντο;
τνίς οίκ.ογενείαςτων, αποτελού¬
σι μέν τον κρύφιον αυτής πόνον
άλλα τυγχάνουσι καν προστα¬
σίας και περιθάλψεως, και όσω
ουστυνεστεραι είνε υπο τόσω
μείζονος περιβάλλονται στορ-
γ·?,ς. Άλλ' όταν
sıvı
ερτιμ,α και
ά-ροο-τατευτα όντα, η

' ίίον-
ονιποτε λόγον εκρτ,μνίσθτι το
ττχτρικόν άσυλον, πια είνε τ,
τυχτι των ; Είνε ΕΑτεθειμεν»
είς την πίϊναν /.χι τό ψϋ/;ς,
είς τους προπτιλακισμίός και
τάς υβρείς των άσπλαγχνων και
των βαρβάρων και έκπνέουσιν είς τάς δοιυ; ώς κύνες και όχι ώς
άνθρωποι, όχι ώς χριστιανοί. Την προστασίαν των οιπλώς ουστυ-
χών τούτων όντων ανέλαβον αί θνγατιρες του ί'πονρβυιου βαβι-
λέας, ίορύσασαι τό Άσυλον των 'Ανίατων, έν ώ γίνεται οεκτο;
«■πο>; ασθενής πάσχων έξ ανιάτου νόσιυ, εντελώς άπιρίς και πά-
~ΐς ίθνικόττ,τος, πλην των φρενοβλαβών, των πασχόντων έκ. με-
ταοοτικών νόσων, των φυματιώντων και των νηπίων ».
Τέ Διοικητικόν Συΐλβούλιΐν τοΰ Άσυλου τούτου αποτελούσιν αί
ΝΑΤΑΛΙΑ ΣΟΥΤΣΟΥ
225
κυρίαι Ναταλία Σούτσου,
Tipoeops;,
Ζωί) Βαλτινού, ταμίας, Μττίσϊ)
Μαβσωνος, γρχαιιχτίύς, κχί αί σύμβουλοι Κχλλιρρότ Πχρρίν,
Ζ«χαρούλα Λαμντί, Μαρία. Καραπάνου, Σμχράγοχ Κουρή, Ψχντι
ΙΙάλλη, Ερμιόνη Ίΐροανοπούλου, Αιμιλία Μάστωνίς,
Mxpix
Α.
ΙΙάλλη, Αίκχτίρίνν) Μακρίή,
Iltirivx
Βαλλώστι, Κοιμτσόγλου,
Ελένη
Mttsxkt,
Μ. Μάσσωνος, Μι; Δίλλον, Λουκάκΐυ, βιο-
οώρχ Λάμκρου.
Τους πάσχοντα; ί-κισκίπτίται οί; ττ,ς ίβοομά&ο; ιατρός, ϊκτά-
κτως οε ίισχκι; ττχρχσττ, ανάγκη. 'Ιατρός ϊπίχουρος ΐπισκίτττιται
το Άσυλον κχθ ' ίκάσττην. Ιερεύς λιιτουργιΐ κχτά ΚυρΐΛκτ,ν κχί
πάβας τάς ίτκίΎΐμΐυ; εορτάς, χχνονίζων τα πρός εκτέλεσιν των
ήρτιβκίυτικών κχΟτ,κόντων των πχβγόντων κχί πχρίνων εί; χντϊυ;
ττην ϊχ τη; Ορτ,σχιίχς
'J']/tiTT,v
πχρνιγορϊχν.
Ύιζ'ο μίΐΑΐρ^ωμέντ,ν και «'"«ΐϊλχγχνΐν ίΐίυΟύντριαν ύιτηρετοϋβιν
ζοωσιωαίνχι νοαοχάαΐι'
b
ΐβωτιριχός ^γχνιβμό; τοϋ Ά ϋλΐυ ώ;
ίςτ,ς
ôtxTviroi
τό φιλάνθρωχον χυτών καθήκον α Ή Ιοία. Οτι πιρι-
■ποιοϋντχι ίντχ άσθιντ, οίον να ίπιβάλλ·»)
it;
χυτά; υπομονήν,
σνιχπάθιιχν χχί άίνχΐν έιταγρϋ—
/rıetv
».
ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΑΝΑΡΡΩΝΝΥΟΝΤΩΝ
V.'ji'.r-
άγχθΐίργος σκιττος του ιύίργιτικωτάτΐυ τούτου
cü>;j.xTitcj
μ -ο.τος ϊξχντλίΐ κχί τον τελίυτχϊΐν όβιλόν -Λ ιρ-
γάτΐυ τ, ττ,ς πτω/τ^ γυναικός- χι /£ΐρ»; ίίνι άτ;ν:·. ντω; ίργχ-
Λώ«ν· ίλλίίπιι δ άρτο:. -■'. νώ:, το ίνουμχ· αλλά τό ί;χτί>ί·τ,';χ·'
«ώΐΛΧ ί"^ει άνάγκτ,ν ζωμοϋ, κρίχτ:;, ολίγΐυ ΐίνΐυ, οιά ·»'
kıirJVr,
ολίγον κχτ' ολίγον τό κχλλΰαενΐν κχί £τ;ιαότ€{^τ;ν έν χντώ οώ;
ττ.ς ζωτ,;. Τότι
irpseipyirxt
άοωγόν τό
'TVip
τον άναρρωνννόν-
χην Σωαχτιΐΐν. Αί
i/.'.
: των Κυριών τΐϋ Συαβΐυλίΐυ κχί
226
τα ί,ποΐα, ηδυνήθησαν μέν ν ' άχχλλχγώσιν άιτο τον φοβερόν ένχγ-
κχλισμόν του Χάρου άλλα θα εχ,υλίοντΐ πάλιν είς τον τάφον άνιυ
τίς έγκχίρου, της προθύμου, της σωστικής επικουρίας. Πρόεδρος τού
Σωματείον νηϊρ των άναρρωνννόντων είνε ή κ. Ναταλία Σού¬
τσου, γραμματεύς ή κ. Ναυσικά* Ζωχι:ϋ, ταμίας ή κ. Φχν-ί)
ΙΙρετεντΕρη. Σύμβουλοι δέ χι κυρίαι Μπαρτ, Γρυπάρη, Καμάρα,
κχί Μάσσωνος.
ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ ΠΑΡΡΕΝ
ΚΥΡΙΑΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΔΠΝ
Ίδρυτριχ τοϋ Σχολείου τού¬
του, οτττερ
e!vs
ή συμπλήρωσις
τεϋ 'Ασύλου των Έργατίδων,
είνε ή θερμΐυργό; Κυρίχ Κχλ-
λίρρόη Πχρρέν, ήτις κχί διά της
γραφίδος κ.χί διά τοϋ λόγου κχί
δια της δράσιως άκχτχπόννιτος
υ.ίνθΐϊύχέρτΐάσης ευγενούς Ίδεχς
/.αί υπέρ της διανοητική; κχί
τ,θ'.κη; άνυψώσεως τοϋ φύλου
τη; Ιδούποίχ είνε ή ίμπνεΰσασχ
εί; χύτην την σύστασιν τοϋ Κυ-
ριακΐϋ σγ;λιίΐυ ιδίαν. « 'Εάν
ή δυστυχία και -ή άθλιόττ,ς δέν
συνοδεύωνται έν τω βίω έκ τη;
άυαθείχ; κχί των πλανών, εί;
y;
ό
yiixOr,;
ϋτ:οΛ£'.τχ'., πόσχ
κ.χκ.;υργηαα.τα. όλιγώτερχ, πό-
σχ·. ηθικαι πληγχί και κ:ινων.καί άποσυνθίσεις δεν ηήελον άπσο-
βτ,θγ ; Εάν όλαι κχί ολϊΐ κατενΐΐϋαεν την αληθειαν ταύτην, εάν
ίκαστος μιυ.5ρφωαίνΐ; κνθρωπ:; έ/ τώ ;ο.έτρω των ουνααεώ··1 τ;υ
S27
άνιλάμβχνι να κχ,τχπο'λεΐΑΥΐσ χ) την ίν τψ όχλφ πλεονάζουσχν άμά-
θιιαν, αί κοινωνίχι κχί τα ίθνη Οχ εβχινον άκωλύτω; κχ'ι ϊν τυνι-
κτικη
eıtpş
—ην οίον ττ,; πρίό5ΐυ«.
Το τίρόγρχμμχ των ιιχθγιαάτων τ«ριλχμβχνι>. 6ρνισκιυτικά, ανά¬
γνωσιν, γρχντ,ν, άριθατοτικτ,ν, ΐυτορίχν κχί οίκιχκην οίκονομίχν.
Μιτ ' ΐκτάκτου ζήλου κχί άφοσιώσιω; ι·.ργ*τθγ)τχν αί την «-
οχσκχλίαν ιύγινώς άνχλχβ'ϋσχι Δίιποινχι κχί Δισιτοινίοις, ίφά-
u-î^Voç

τ:ρος ττ,ν αληθώς φιλανθρωπ:ν χυτών πρόθεσιν ύχ-ηρξιν
•ή νΐτμΐβύντι κχί ή ίιτιμΕλιιχ των αχθτιτριών. Ή Α. Μ. ή Βχ-
σίλισυα, ή ι'ις πασχν άγχθτιν πρίζιν τΐρωτχγων.'ΐτο^ιχ, ττίραιταιχ
«ίς τα; ίξίτάτί'.ς τϊϋ Κυριχκΐϋ Σ/ΐλ«ί;υ ίζέφρχσιν ίπχνιιλτιμμί-
νοις τόν οχυαχ(ΐαόν της, κχί ή Ίοίχ ύΐΐίοίΐζιν ίργάτιοχ; προ; «ζντχ-
Ο'.ν, χΐτινίς ίφχίνΐντΐ άνυττΐμΐ·νΐϋτχι
rpè;
ί;ωτ£ρίκιυσιν των κττι-
θΐινων γνώβιων, θερμώς οέ ίξηρι τη·' χρτ*ΐ[ΑΟττιτχ τοΰ Σχολΐίΐυ.
Άν λζβωαιν
ùr
' όψιν ότι τ αίρ^ωιι; ττ,ς γυνχικό; τΐϋ
ax:"j
άπ-τιλιΐ το·»
K'jpiUTXTîv
ιτχρ»;γ;ντχ ττ,ς ίζγ,μίρώτιω; 6θν:υ; τι¬
νός, οιότι χύτη ώ; αττηρ, ώ; άοιλφτ,, ώ; ίΚιγάττ,ρ, ώ; σύζυγίς
μορφώνιι τϊάντχ τα ιιίλτι
rii;
ΐίκογινιίχ;, το ί":γ;ν τ;υ /ίυριοχού
ΣχοΙίίον ιΐνι ί^ι μόνον φΛάνΟρω"-; —ρ;τΐ:αΟίΐχ Ί
-ts
~τω/ών
ίργχτίοων, άλλ ' αγών τ,ήικ:πιιτ,ιιω;, ΐςτιΐλΐρώΐίω; άπό των άγρίω?
ένστικτων ών αοιρχίως ιϊνι χίχααλωτι;
b
ιιτ,πω ΪΑπΐλιτιιΟιίς
ΈΙλλΥ)"» των κχτωτατων κοινωνικών ι::ω';ζη·κ. Δ·.£·/),ντ;·.χ τού
Κυριχκΐϋ Σ/ολιϊ:υ
t'vı
ί) κ.
Ilxpsiv,
γρχ|/.|Αχτιν; τ, /.. 'Ανθή
Bx^'./iiJtocv- otSzixi'ji!
οί χ! χ.ιύχ: ΊτΊ.Ύ,'Χ ΙΊΊχ
/'.j,
Κχλ).·.ό·~Γ,
Κινου-τ,,
Mi;ix Bs//f..
Ι.'
-r '.-/j·.,,
Χ·/.ι-.ι·.:,χ Άντωνΐ-
μνιίχ; £ΐν£ /.χι ο Όμιλο?
Viif|(rı ipaj i/.
Δϊοτ:1
-'.ooj'
>-οτ£λ;ύ-
αεν:;, :' τ:·.:ί::: ι·£
r,
Δ ΙΓ
/évr, HVa/x,
/.χι ο
"Oaılot
τ&ν Φιλοβφίφων νο.:·.ω; ίχ. Δίΐ-ον.ιοων
y-:-
î;:;
£■·£ τ, ?·— " ''·'" ' τ Γι:.
K:>-ï.
228
Τοιαύτη είνε συνοπτικ,ώς και διά βραχέων ή φιλάνθρωπος δρά¬
σις της γυναικός έν 'Αθήναις. Έν ώ κατά τάλλα ή γυνα,ικεία πρω¬
τοβουλία καθευοει έν τη ημετέρα κοινωνία, έν τη ευεργεσία άνυ-
ψώθη πεφωτισμένη και μεθοδική, ανωτέρα, και τής τού ανδρός.
"Οπου σωματικός η ψυχικός πόνος, ό'που στόυ-χτα πεινώντα, ό'που
νεΐρες άργαί, όπου οφθαλμοί κλαί:ντες εΐσήλθεν ή γυναικεία, εύ-
σπλαγχνία και έφερε την παραμυθίαν, την ανακούφισιν, την ελ¬
πίδα.· εΐσέδυσεν είς τάς σκοτεινάς και πνιγηράς, έκ τής ατμοσφαί¬
ρας τοϋ έγκλήματο:, τρώγλας των καταδίκων, άνέπνευσε τον
βαρύν αέρα των νοσοκομείων, ένεφύσησε την πρός την ιεράν εργα¬
σίαν αγάπην, ένέβαλ^ε την αρετήν είς τας καρδίας, έστερεωσε τό
βήμα τής άπίχειρεβιώτου κόρης είς την ευθείαν οδόν τής τιμής και
τοϋ καθήκοντος. Τψ.η είς τας Άτθίδας Δέσποινας ! ...
Τό προσδίδον ιδιάζον θελγητρον, όλως γυναικείον, είς την πολυ¬
μερή και συστηματικήν αύτην άγαθοεργίαν είνε ό'τι εκτελείται
ρύβως, ώ; αθορύβως διαχέει τό ζωογόνον του φως ό ήλιος, ώς άθο-
ρυβως σκορπίζει έκ τής κάλυκος του τό άρωμα του τό άνθος. Αί
ευγενείς Δέσποινα! δεν έπιζητούσιν επαίνους ούο ' επευφημίας. Μόνη
αμοιβή των, αυθόρμητος και αυτή άπό των ευεργετούμενων καρ¬
διών άναπεμπομένη, είνε ή φωνή τής ευγνωμοσύνης, ή ταπεινή και
υ.ή έζικ.νουαένη μέχρι των πολλών, τής απόρου γυναικός ής σώζε¬
ται ή φιλοτιμία, τής έργά"ηοος ήτις αισθάνεται υπέρ την κεφαλήν
της μ.ίαν μέριμναν, τοϋ νοσηλευομένου και τοϋ άναρρωννύοντος, και
πάντων των δυστυχών, και πάντων των αποκλήρων ! ...
ΤρΐΑΣΤΕΡΟΣ
ΑΒΕΡΩΦΕΙΟΝ ΜΕΓΑΡΟΝ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
1
ΟΙΑΤΤΗ είνε γ) επ'.γρχοτ,, ήν μέγα/.;·.: χςυτεΐ: γραμμαί; φέ¬
ρει εν τω μέσω τ·7,ς Ι—ι τϊ,ς ώραίχ; αυτού πρισο.!,ίω: ύτ^ρχουτη:
κόρωνίδος τό νεοοίΛτ,τον κ.α.ί περΐΑ%>~/ε:
/.tiçiov, o·.';·*
έττίοΐΛίσΟν,-
σαν εσχάτως αϊ 'Αθηναι.
Ώς γνωστόν, άνχλώΐΑασι ζΛ μεγατίμου έθνικΐο
s'j£pY = TC'j
κ.
Γεωργίου Αβέρωφ, τοΰ ά;;.τ:τ5 —:οθύ;λου
si: yswyiy:
=θν/.α: οω-
ρεάς, άνω'Λθοΐμηθ-Λ, το κτιρ'.:/ το^τ: — το /.?■. ·).ζ'ρ~ι ειτίρ:/
y.rzv-
των των οτ,υ-ΐσίων έλλ. κτιρίων—φερώνυαον οε τω γενναίω οω—
ρηττί, ο—ως ^ρτ,τιμεϋσγι ώς Στρχτιωτ'.κτ) των Εΰελ—ίοων Σχολτ;.
Άλλα ~:;τ:ϋ εΐ^έλθων-εν εί:
ty]v cJvToac-v
-ίριγραφτ)"/ τ;ϋ
Trsp'.'/.ouyo'j
/-7ΐ
â/.TcT?aiv:-j t;jtoj /.t'.îic-. r, y.z77,:v
-/.τιρίων, οεν
θεωοοϋμεν από σκοττ:-. να —;:ταΐωνΞν ό/ιγν τινά έν σ/έσει ;ο.έ το
ιστορικόν α.ϋτ;ϋ, τ,τοι τον τροτ::·/ τη;
-p-oocçz:
του, όστι:, οεν
άαοιβαλ/.οαεν θα
o'.XTîVTi
άγνωστο: εί: το^: ~ο7 7ο·>:.
Κατά ττ,ν έποχτ,ν ττ,ς
svr,7
ιλιοτλ,το: τ7: Α. 1'. τοϋ Διχοό-
γ:υ, ό αεγατινο: /.. ΆβΕρωφ έθεΐίν ει: την ΐιαθεσιν τϋ: Α. Υ.
230
το ποσόν των 100,000 φρ., όπως χρησιμοποιηθώσι παρ' αυτού
κα,θ ' δν τρόπον θα έκρινεν έπωφελέστερον. Ή Α. Υ. γνωρίζων τάς
πολλάς ελλείψεις και τί) «κατάλληλον έν γένει τού έν Πειραιεί
κτιρίου τού τέως ώς Σχολή των Ευελπίδων χρησιμεύοντος, και έν
ττ, ίδιότητί του ώς πρώην ευέλπιδος και αυτού έ'κρινεν ορθόν να
χρησψ-οποιήση την δωρεάν ταύτην τοϋ φιλογενεστάτου άνδρος προς
άνοικοδόμησιν καταλλήλου έν Αθήναις κτιρίου, όπερ να χρησιμεύση
ώς σχολή των δοκίμων αξιωματικών τοϋ στρατοϋ της πατρίδος.
Ό αρχιτέκτων κ Τσίλλερ, επιφορτισθείς παρά της τότε κυβερ¬
νήσεως τον καταρτισμόν των σχετικών σχεδίων, ήτοίμασε τωόντι
ταύτα μετά τίνα χρόνον κ.αί τα καθυπέβαλεν αρμοδίως πρός έγ¬
κρισιν. 'Επιτροπή τότε έξ ανωτέρων αξιωματικών των τεχνικ,ών
οπλών, παρά τοϋ κ. επί των Στρατιωτικών υπουργού σχηματι¬
σθείσα, έπεφορτίσθη τον έ"λ$γχον των σχεδίων τούτων και τας έπε-
νεκτέας είς ταυτα, τροποποιήσεις, αν έ'κ,ρινεν αναγκαίας τοιαύτας,
αναλόγως των αναγκών και τοϋ προορισμού τοϋ προτιθεμένου κτι¬
ρίου. Τωόντι δε ή στρατιωτικαι αυτή επιτροπή ώς έκ. τής ειδικό¬
τητος τη; κ·α.ί τής πλήρους γνώσεως των αναγκών και απαιτή¬
σεων παρομοίου προορισμού ιδρύματος, πολλάς και ουσιώδεις έπή-
νεγκ,ε τροποποιήσεις είς το άρχτ,θεν παρά τού κ. Τσίλλερ καταρ¬
τισθέν σχεδιον, αΐτινες και ενεκρίθησαν παρά τού κ. επί των
Στρατιωτικών υπουργού, καταρτισθέντων είτα. επί τίί βάσει τού¬
των των τΐλικών σχεδιαγραμμάτων Άλλα σοβαρώτατον άνε-
φύτι ζήτημα, και τούτο ήν τό τής δαπάνης, διότι ό επί τί] βάσει
των τελικών σχεδίων συνταχθείς προϋπολογισμός αυτής υπερέβαινε
κατά πολλάς Ικ,ατοστύας χιλιάδων δραχμών το άρχήθεν παρά τού
δωρητού διατεθέν ποσόν. Έδίΐ επομένως, όπως εξασφαλισθή ή
αίσια τού έργου έ'κ,βασις, να εξευρεθή το ποσόν τουτο, και πρός
τούτο εγένοντο αρμοδίως παρά τω αεγατίμω άνδρί τα κατά7Ληλα
διαβήματα, άτινα και έστέφθησαν υπό επιτυχίας' διότι, λαβών
γνώσιν τής ;ύ σαικρας ταύτης υπερβάσεως
h
φιλόπατρις άνήρ και
ζητήσας νά ϊον) τα σχετικά σχέδια, δεν ίδΐΐλίασε πρό τού
u
-εγέ-
θους της δαπάνης, ύπερβαινούσης τό έκατομμύριον, άλλα προθύ¬
μως προσεφέρθη να χορηγήση άπαν τό άποιιτηθησό.α«νον ποιόν μέχρι
αποπερατώσεως του έργου. Παρακαμφθέντος όθεν τού σκοπέλου
τούτου, δεν ΰπελείπετο πρός έ'ναρζιν των εργασιών ειμή ή έκλογη
της θέσεως μεταξύ των είς τό δημόσιον ανηκόντων γηπέδων, κ,α,ί
μετά τινάς αναζητήσεις και συζητήσεις εκρίθη ώς κ.ατα'λ'λγι'λιτέρα.
τ:αρά τνίς στρατιωτικΫίς έπιτροπτίς ή παρά ττ)ν Α. πλευράν τοϋ
πεδίου τοϋ Άρεως και παρά τους πρόποδας των Τουρκοβούνων
tî-
—ΐθεσία, έφ ' τις νυν ύψοϋται τό απέραντον και υ.εγα.'λΐπρεπές ο'ι-
κοδόμτιμα. της Σχ;λης, κατέχον έν όλω έκτασιν 37,158°!* και
όπερ, ώς έκ της ανυψωμένης αυτού τοποθεσίας δεσπόζει άπτ.ντ:ς
τοϋ πεδίου τού Άρεως,
îycı
έξαισίαν θέαν εφ' όλης της έμπρο¬
σθεν έξα,πλουαΕνης 'Αττικής πεδιάδος μέχρι των κΐρυφών τού Αι¬
γάλεω και των υδάτων τΐϋ Σχρωνικιϋ.
Ό θεμέλιος αϋτοϋ λίθΐς έτέθτ, κατά Μάϊον τού 1890, ή δέ
αποπεράτωσις του η ααλλ;ν τα έγκα.ίνιά του έτελέσθησΧν ίπιση-
μως τνί 10 Σεπτεμβρίου 1894.
Ή εργασία, άπασα έζετελέσθη έργ:λ%βικώς και κ,χτά τ[Αη;Λα.τχ',
την ο' ανωτέραν επίβλεψιν πρός πίστην εφαρμογήν των σχίδίων
κτλ. είνίν άπ ' άρ/η; σ/εϊον
y
-έχρ'. τέλους ο συνταγματάρχη; των
Γεν. Επιτελών λ. Κΐκ/.ίοης, έχων υπό τας διαταγάς αυτού ώς
βοηθούς κατωτέρους άςιωι/.α.τικ.ούς τού Μηχανικού. Έστοίχισε δέ
άκ,ριβώς τό κτίριον τούτο περί τό 1,200,000 δραχμών.
Διασχίζων λοιπόν τις χ,χτά την έννοιαν τοϋ αήκους αυτού τό
πεδίον τού Άρεως, ήτοι βαίνων πρός Α.
x,od
άφίνων συνεπώς
apt.—
1 Την εκτέλεσιν τοΰ Ιργου ανέλϊδεν ά::' άο/ής αετα συνεταίρου—ά^ο-
6ανόντ&ς έν τω αεταςύ—ό κ. Σπ. Γουναράχγ,ς, μηχανικός, όστις και αονος
έφερεν εί; χ£ρας τό έργον. 'Οφείλομεν δ'ε
va
"ομολογήσωμεν τ:ρΌς τιαήν
του ότι ειργάσθη μετ' εύσυνειίτ,σίχ; και άκριξεία; σπανίως συν»ντυ3υ.ένης
είς εργολάβους. Οϋ'τω τϊ έργον εγένετο στερεώτιτον χαΐ τε/νιχώτατον.
232
στερόθεν τον στρατώνα, του ΊππΐΑθϋ, αφικνείται μετά πεζοδρομ,ίαν
ενός περίπου τετάρτου άπα της όδοϋ Πατησίων είς το σημείον είς
δ εγείρεται ή Σχολή. Άπαντα τα ταύτην άπαρτίζοντα πολυά¬
ριθμα κτίρια περιβάλλονται εξωτερικώς η μάλλον περικλείονται
εντός εκτεταμένου περιτ-ειχίσμ-ατος η περιβολοτοίχου, σχήματος
ορθογωνίου, και όστις άφίνει μεταξύ αύτοϋ και των κτιρίων άτινα
περιζωννύει ευρύτατους διαδρόμους η κάλλιον εΐπίίν όδούί, (αΐτινες.
και φέρουσιν ονόματα) δια την συγκοινωνίαν. Κατά τη/ κυρίαν
τοϋ κτιρίου πρόοψιν, ήτοι την προς το πεδίον του Άρεως έστραμ-
υ.ένην, ώς και κατά τι διάστημα δεξιόθεν και άριστερόθεν, το
περιτείχισμ,α τουτο αντικαθίσταται δια σιδηρού κιγ/Αιοώματος επί
μαρααρίνΐυ βάθρου έρειοομ,ένιυ. Έν τω μέσω τοΰ κιγκλιδώματος
τούτου ευρητο» ή κ,εντοικη η κυρία της Σχολής ε'ίσοδος, φέρουσα
κιγκλιοωτην έκ χυτοσιοήριυ θύραν, κ,οσμουμένην κάτωθεν
Sıâ oıa-
σταυρουαένων πυροβόλων έν έξονί) κ,αί φλογοφόρων ροιών, εύρεϊαν
οε όπως έπιτρέπη την δίοδον αμαξών. Ένθεν κ,αί έ'νθεν και πλη¬
σίον ταύτης υπάρχουσι στενότερχι θύραι επίσης χυτοσιδτ,ραί διά την
δίοδον των πεζών. Άλλα και προς την Β. και Μ πλευράν τοϋ άπε-
ράντου τούτου περιβολοτοίχΐυ ύπαρχιυσιν επίσης ίύρεϊαι τοιαύται
θύραι δια την κατά πλευρόν συγκοινωνίαν τοϋ κατωτέρου προσω¬
πικού ώς και την εξυπηρέτησιν των λοιπών αναγκών της Σχοληΐ.
Διαβαίνων λοιπόν
Ttç
την κυρίαν είσοδον ευρίσκεται αντιμέτω¬
πο: τοϋ περικαλλοϋς της Διοικήσεως κτιρίου η τοϋ Λιοιχητηςιίον,
ούτινος ή μεγαλοπρεπής -/.αί όντως πλήρης καλαισθησίας και χά¬
ριτος πρόοψις έαφαίνεται οι
à
της έ'ναντι εικόνος. Το όλον μ,ηκ.ος
τοϋ Διοικητηρίου όν 100 κ.χί πλέον μέτρων, κ,ατέχει άπασαν την
πρόοψιν του συνόλου των κτιρίων της Σνολη;, όπισθεν δε τούτου,
ώς θέλοιιεν ΐοει, εκτείνονται κατά σειράν και κλιμακηδον άπαντα
τα λοιπά. Μεταξύ τοϋ έξωτερΐλοϋ κιγκλιδώματος και τού Διοικη¬
τηρίου και καθ* όλην αυτού την έκτασιν έ'χει άφεθτ, ευρεία ζώνη
ίοαφους, ^5 περίπου αέτρων πλάτους, ήτις πρΐώριστχι να φυτευθή
234
και αποτελέση κήπον, έπικληθέντα «Κήπον 251» Μαρτίου», όστις
και όντως ήρξατο ά—ο τοϋοί σγημ-ατιζόμενο; φυτευθέντων ηοη αρ¬
κετών οενίρυλλίων και χλόης λίαν έρ-
ρύθμως, ταίς φροντίση τοϋ φιλοκάλου
καί οραστηρίου πρώην Διοικητΐϋ της
Σγΐ^ης Συνταγ. κ. Δόξα., όστις ομο¬
λογουμένως πολλούς κατέβαλε κ,όπου;
πρό; έξωράϊσιν, τακτοποίησιν καί έν
γένει οιαρρύθμιοιν των ττ;ς Σχολτ,ς,
παραλαβών τί)ν οιοίκησιν αύττί; κα.τά
τας πρώτας ημέρας της έκ Πειραιώς
sic
το νέιν κτίριον μεταφοράς της1.
Είς Τ7)ν εΐσοοον του Διοικητηρίου,
κειαένην εις τι ΰψις άπο τοϋ φυσικοϋ
έοάοους, αφικνείται τις οι ' ωραίας καί
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΔΟΞΑΣ
Σ^νταγϋ.. του ΓΙυοοοολικοΰ
ΙΙρώγ Διοιχ. της Στρατιωτιχήί μ£γΧλΐ·χρεποϋς μαρμάρινης κ
^νολής των Ευ£λ-'.δων „ „ Λ w Λ /
ήτις ένθεν και ένθεν φέρει συμ,[Αετρι
κώς ευρείς κ,υκ,λοτερεΐς αναβαθμούς, οι'ώρα.ίων [/.αρααρίνων παρειών
ύπίστηριζομ-ένους, καί δι».»ιλης κτίσεως όπως έπιτρε~ωσι την
Sı'
αυτών ανάβασιν των αμαξών.
ΕΙτΐρχόμενός τις εί; το Λ-ΐΐκητηρΐΐν όπερ αποτελείται έξ ευρέων
ύπΐγείων, Ισ:γαί;υ κχί ενός ορόφου, εκπλήσσεται τη άληθεία έκ
της μ,εγαλοπρεπίίας, τοϋ πλούτου κα,ί τη; άμέπτου άρχιτεκτΐνικη;
καλαισθησίας, οι ' τ,ς
sivê
ουσκόυασαένΐν τό έσωτερ-.κον αϋτ:ϋ /.αί
1 Άοχετΐ; τωόντι καινοτομίας νρησίι/ους εΐσήγαγεν ο ίέκτης οίτο? συν-
ταγαατάρ/Υ,ς ! Μεταςύ των άλλων διέταζε και την σύνταςιν βιβλίου
sépov-
τος ώς τίτλον
«Xcovtuii
Σ/ο/τ,ς Ευελπίδων». Έν τω βιβλίω τούτω 8»
περιΕνεται ή ιστορία οίίτω; ειπείν ττ,ς Σνοληί ά~ό των πρώτων τή? συ-
στάσίώ; της χρόνων (Ιπ; Κΐποδιστρίου 1833) μένρι των ήμερων ημών
στ,μειουαένων έν αυτώ
j.ï
τα; /ιονολογία; των των διαφόρων άςίων λόγου
γεγονότων χτλ.
235
ίοία
ô
ευρύς τετράγωνος προθάλαμος όν κατά πρώτον συναντά τις.
Και το μέν δάπεδον αύτοϋ είνε έστρωμένον οι ' ωραίας πλακ,ΐστρώ-
σεως μέχρι των άπα.ρχών τοϋ διαδρόμου ΐπεκτεινομέντις, νι 2' όροφτ)
εκ. μεγάλων τετραγώνων φατνωμάτων αποτελούμενη πλουβίω; κς-
σ(λεΐτα,ι δι' επιτυχών κοσμγιματογρχφιών" ωσαύτως και οί τΐϊν/οι
εισί φιλοκάλως έλαΐίχρωμ-ατκϊμένοι. Άλλ ' δ,τι προσδίδει όντως
γραφιχ,τιν θέαν κχί έπιβάλλΐυσαν μεγαλοπρέπειαν και συμπληροί
τόν όλον διάκοσμον τοϋ αληθώς ανακτορικού τΐύτίυ προθαλάμου
είνε το
iv
τω βάθει αΰτοϋ βρώμενον πρόοτυλον, έκ, μαρμάρινων κιό¬
νων, Δωρ'.κοϋ ρυθαοϋ, και δπερ ύπΐβαστάζει του άνω ίρόθΐυ τόν
ττριθάλαμον τή μάλλον είδος »ξώιτΐυ, όττις πρΐΥΐγεϊται ττ,ς μεγάλη;
αίθούοτ,ς τοϋ ορόφου τούτου" ίτασθίν ακριβώς τοϋ προβτύλου τού¬
του και εις πλάτος
sisv
τό τοϋ ύτ:3?ργ_5ντος διαδρόμου, -ίίτοι 3 πε¬
ρίπου μέτρων, ύχάρνει παροαΐία διάταξις, δευτέρου τουτεστι —
pe—
«τύλου, έκ τίϋ μέσου των κιόνων τοϋ ότϊίίου αναχωρεί 4) ιΰρεϊχ και
ιτερίκ&[λψος ααρααρίνγ) κλίαας, τ,
el;
τον άνω ορΐφον άγουσα, και
ήτις, ευθέως μέχρι τινος βαίνουσα, διχάζεται είτα, άττό τινος εΰ-
ρέιυς άναπαυτττιρίΐυ, οπω; χαριυσιάιη δύο κλάδου: τόν ενα πρός
δεζ'.ά και τόν έ'τίθΐν πρός άριστιρά τ7> άνερχομένω. Ό;Λθλογουαί-
νω: δ: τό ιυν;1) :ν τουτο "/ ίαν επιτυχές και έναρμόνιΐν υπό άρχιτε-
τν και θεαματι/.τίν
t-oyıv
λίαν ιύαρέκΐτω; πρΐο€άλλιι την
τοϋ εΙΐ6ρχον.Ενου.
Άνωθιν
-'S-J
άναττχυττ,ρίου ττ,ς κλίμακο; και τλ τοϋ αέτου τί υ
μετωπίου τοί/ου, περίβλεπτο·/ κατέχουσα θέσιν ΰ-χρχει τταρχιτκς
τις διά βαθέος έρυθροδανου έλαιο/ρώαατο: •/.Εχρωαατισυ.Εντ,. Έχ
τίς τταραστάδος ταύττ,: έςίρχίτα-., τλ
wp.io-j
-α/'/ευκ,ΐυ
aïçaapsu
γεγλυααένη και /:υ-τ:'.: ντ,αατίιι: /-7.τά το >ζ'):ον αύττ,:
/.■■/.-^■ı:r-
αέντ, τ:οοτΐατ, τις, οέριυσα ·Λάτωθ£ν,
Er:;
ττ,ς ΤΓαραιτζοο;, /ονοοις
γράμαασι, ττ,ν έξ·7,; έπιγραΐΤν :
ΑΓΛΑΑ— ΔΟΡ — ΑΝΔΡΟ.Ν — ΟΜΟΦΥΛΟΝ — ΕΐΟΧ - ΑΡΙΣΤΩΝ
ΔΗΜΟΥΣ - ΗΔ - ΑΣΤΟΥΙ - ΘΗΚΕΝ ΑΡΙΠΡΕΠΕ ΑΣ.
"HP
536
Ή προτομή αυτή είνε ή τού μεγατίμου οωρητοϋ κ,. Γ. 'Αβέρωφ
είς την γενναιοδωρίαν τού οποίου οφείλεται το απέραντον οίκ,οοό-
μημα. Και έπειοη ο λόγος περί επιγραφών, ας αναφέρωμεν ούο
εισέτι τοιαύτας αΐτινες κ,οσμοϋσι τό κτίριον, εξωτερικώς αύται, έν
τη κυρία αύτοϋ προσάψει, χρυσοΐς γεγραμμέναι γράμμασιν, έντος
ούο παρασταοων συμμετρικ,ώς τη μεγάλη τοϋ κτιρίου Ι—ιγρ;
υπαρχουσών. Ή μία τούτων έχει ού'τω :
ΑΡΧΕΣΘΑΙ ΜΑΘΩΝ ΑΡΧΕΙΝ ΕΠΙΣΤΗΣΗ.
Ή δ'έτΐρα ε·νε τό γνωστόν τοϋ Όμηρου ρήμα :
ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣ ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ
Αί ένθεν κχί έ'νθεν τού προθαλάμου αΐθουσαι, άς βλέπει τις
αμέσως εισερχόμενος έν αύτω, χρησιμεύουσιν ή μεν πρός δίζια ώς
Ένπνχτ'ήριον των μ.αθητών, αίθουσα τουτέστι έ'νθα ούτοι συναν¬
τώνται μετά των ερχομένων καθ ' ωρισμένας ημέρας και ώρας πρός
επίσκεψίν των συγγενών αυτών η κηδεμόνων, αί δ ' άριστερόθεν ώς
θνρωρεΐον, ένθα διαμένουσιν οί δύο γηραιοί απόστρατοι ύπαςιω-
{Λχτικοί οί ώς θυρωροί της σχολής χρησιμεύοντες* απασαι αί λοιπαί
εύρύταται αϊθουσαι αί τό ισόγαιον τούτο άποτελούσαι κ,αί αΐτινες
εκτείνονται κατά γραμμήν παραπλεύρως τοϋ έπιμηκεστάτου δια-
ορόμου όστις διή'Λει όπισθεν, έ'νθεν και έ'νθεν της -/.λίμακος κ.αί
καθ'άπαν τό μηκ,ος τού κτιρίου τούτου, χρησιμεύουσιν ώς γραφεία
της διοικητικής υπηρεσίας της Σχολ.ης, ήτοι γραφείον Διοικητού,
Ύποδιοικ.γ)τοϋ, Ύιτασπιστοϋ, Ταμείου, Διαχειριστού, Αρχείων,
Γραφέων κ.τ.λ. Μίαν των αιθουσών τούτων τού υπογείου ·Λχτί'/ί'.
και το Λι&ογραφεΐον της Σχολής, έ'νθα έκ,τυπούνται άπαντα τα
παρά των καθηγητών διδόμενα πρός λιθογράφησιν εκάστοτε μαθή¬
ματα πρός χρήσιν των μαθητών. Έν τω άνω όρόφω είς άν, ώς
εϊπομ-εν, άγει ή προμνησθεϊσα ωραία κλίμαξ, υπάρχει ή αύτη
διάταξις, τουτέστι ένθεν και ένθεν τω άνερχομίνω εκτείνεται εύρυς
κ,αί επιμήκης διάδρομος και παραπλεύρως τούτου κατά γραμμ.ην
237
νται πλείσται εΰρεϊαι α'ίθουσαι, ών το μέσον κατέχει ή αληθώς
τεραστίων ««.στάσεων Αί'&ονβα ύποίοχήδ, έν τ, ενεργούνται αί
εξετάσεις κτλ., και ήτις είνε πλουσιώτατα κου λίαν καλαισθήτως
ο"ιακ£)«σμημ.ένη, ίοία ή όροφη αυτής ήτις είνε όντως θαυμασία.
'Αμφιβαλλομεν αν έν 'Αθήναις υπάρχη οευτέρα παρόμοια ταύτης
— έκ,τός της μεγάλης ανακτορικής — άν ου ι υπό έ'ποψιν οιακοσμητι-
κ.οϋ πλούτου άλλα τουλάχιστον υπο εποψιν διαστάσεων.
Μίαν των αιθουσών τούτων κατέχει και ή Βφλιο&ήχη τής
Σχολής, αρκετά πλουσία είς τόμους. Έτέραν ωσαύτως των αιθου¬
σών τούτων ό πρώην Διοικητής κ. Λόξας προώρισεν όπως χρησψ.ο-
ποιηθτ, ώς Πιναχο&ήχη, ήν ν./
1
την δντως ευτυχή ίοέαν να
eyr,-
υ.τ.ζία·(ι, και ήτις, υ.ελλει να περιλάβη τάς εικόνας απάντων των
κατά καιρού; νρησιαευσάντων ο'ις Διοικητών τής Σχολής από τής
συστάσεως της, ώς και έκείνας των αρχαιοτέρων και εύοΊχ,ίΐΛως
οιοαξάντων έν αύττ, καθηγητών η των ίιπωσοήποτε συντελεσάντων
Ε'.ς την προαγωγήν της ή εχόντων συνεισφέρει υπέρ αυτής.
Αί
oui
πτΙρυγΕς, οεξιά και αριστερά, κατά τα άκρα τΐϋ Διοι¬
κητηρίου, άπΐτΐλΐϋσι τα; Ιοιαιτερα; κατοικίας τΐϋ τε Διοικητού
/.αί Ύποο'.θ'.κτ,τοϋ, ούσαι έφωοιασμέναι οι ' αρκετών και ευρύτατων
8ω;ο.ατίων και αιθουσών ώς και «πάντων των πρός άνετον κατοι¬
κίαν χρειωοών.
Όπισθεν του Δ·.;·./.ητηρίΐυ έκ,τείνεται ευρεία τετράγωνος πλα.-
τεΐα 2920-
V-
περίπου εκτάσεως «πλατεία τΐΰ Άρεω;» έπικλη-
θεϊσχ.
'j-b 'i.xz'/.xç'.'i'S)
ί'.αζώαατ:; περιβαλλομ,ένη, και γύρωθεν
τή; όποια; έουτευθη οιπ/ή οενοροστ:·.χ_ια έκ πεύκων και ακακιών.
ΕΙ; ταύτην παρατάσσονται οί μαθηταί κατά τάς συναθροίσεις η
ασκούνται. Πέριξ τή; πλατεία; -.αύτη: έχουσιν αφέθη" πλατύταται
οοοί
12 i1
περίπου πλάτου;, αίτινες ελαοον /.αί 7.·'τχ·. ονόματα ώς
π.χ. «όοό; Καραϊσκάκης «όοός Φαβιέρου» «όοό; Άνορούτσου» κτλ.
ΤΫ,ν πρό; Β. και Μ. πλευρά·/ τή; πλατεία; ταύτη: η γάλλον
των ώ; είρηται όοών αυτή: κατέ/ουσιν οί Κοιτώνες η '
238
των μαθητών, 4 έν όλω, άνά 2 είς εκάστην πλευράν, συμ.υ.ετρι-
κως διατεθειμένοι. Εισί δ' ούτοι διώροφα, κομψά κτίρια, περιέχοντα,
ανά 2 θαλάμους έν εκάστω όροφοι, χωριτικότητος έκαστος θάλα,μος
12 κλινών, έν μεγίστη ευρυχωρία. Συνε—ώς έκαστος κοιτών χωρεϊ
48 κλίνας και οί 4 όμ,οϋ 192 τοιαύτας. Άλλα δύνανται έν άνάγκ,Υ)
να περιλάβωσι και άνω των 200 κλινών λίαν ανέτως. Αερίζονται
κάλλιστα, περιέχουσι άφθονους μαρμάρινους νιπτήρας και ΰ'δωρ
οία την πρωϊνην των μαθητών καθαριότητα κτλ., κ,αί έν γένει
εισί κ,ατεσκευασμ,ενοι υπο τάς καλλιτέρας ύγιεινάς συνθήκας.
Είς την πρός Α. τής πλατείας ταύτης πλευράν εγείρονται τα
Μελετητήρια των μαθητών. Εισί δέ ταυτα επίμηκες διώροφον κτί
ρ-.ον σχήματος ορθογωνίου, ούτινος τι μ,ίγάλνι πλευρά, ή πρός την
πλατείαν έστραιο-ΐ" ένγ,, έχει μήκος 68 περίπου μέτρων ή οέ μικρά 18.
Αί α'ίθουσαι και έντα,ϋθχ εϋρνινται έ"νθεν και ένθεν έπιμτικεστά-
των και ευρέων οια&ρόαων τόσω είς τό ίσόγα,ιον, όστις είνε άπας
πλακόστρωτος, όσω και είς τόν άνω ορΐφον, είς δν άγει μ,εγαλο-
-pe:Tï)£
και εύρεΐχ υ.ιτα διπλών κλάοων μαρμαρίντ] κλίμαξ φερουσχ
οι-λοΐν μχραάρινον πρόστυλον Δωρικού ρυθμοϋ. Τα κυρίως όμως
αελετητήρια. τι αί Κλάόεις εΰρτι^τχι είς τόν άνω οροφον τοϋ κτι¬
ρίου τούτου, ένθα υπάρχει και τό οωμ,άτιον τοϋ Άζιωματιχοΰ 'Επι—
τηρητον, συνοεόμινον ι/,ετά τοϋ Δ'.οικτιτνιρίου διά ττ,λεφώνου, ■/)
Λί&ουβα, τ&ν Κα&ηγητων, ή Άηο&ήχη νλιχον
enovêijg
των μα¬
θητών κτλ. Είς τό ίσόγαιον εύρηται τό ΧημεΙον, τό Μονβεΐον
τον Πνροβολιχοϋ λία,ν πλούσιον, τό Μονβεϊον οργάνων πειραμα¬
τικής Φυβιχής, τό ΜουβεΙον προτύπων οχυρωτικής, λιδοτομίας,
οργάνων τοπογραφίας κτλ. κ,τλ. Αί Κλάσεις κατά τόν χειμώνχ
θόρμ,αίνονται διά μεγάλων κα,λλιτεχνικ,ωτάτων θερμαστρών τε¬
λειοτάτου συστήματος, κατά δέ την νύκτα, φωτίζονται διά λαμ¬
πτήρων άεριόφωτος, ώς τουτο συμβαίνει δι' άπαντα τα μ-έρη
της Σχολής.
Ακριβώς όπισθεν τοϋ κτιρίου τούτου κ*ί παραλλήλως αυτώ είς
239
17 περίπου αέτρων απόστασιν εγείρεται έτερον μονώροφον κτίριον
ούτινος το οάπίοον ϋπέρκειτχι τίϋ φυσικού έοάφου; και είς ο αφι¬
κνείται τις οι' ευρειών αχρμχρίνων κλιμάκων υπαρχουσών «ι; τί)
μέσον ττ; έπιμ,ηχ^υ; κχί κομψής αϋτοϋ προόψεως ώ; και κχτα τας
πλευρικάς.
Ti
κτίριΐν τουτο τό αληθώς υπό πϊσχν έ'ποψιν επιτυ¬
χές, ωραίον κχί μίγχλοπρεπές, Ίοία οέ θαυμάσιον τας άνχλΐγίας
χύτοϋ, ώς κχί τον άπλετον κχί τέλειον, ούνατχί τις ε'.-είν, οωτι-
ιμόν τ;υ, τον οιενεργΐυμενον ΰ~ο λίαν επιτυχών άνοιγιο.άτων, οιΐι-
κόντων άπα τοϋ οαχέοιυ αύτοϋ μέχρι της όριφτίς τΐυ, οιαιρείται
είς ούο ττΐιμαεγίιτας α'ιθούιτχς Ζ: ' ενός εύρέΐυς τετραγο'ινςυ τρ:θα-
λάμ,ου 7τλα.χ.55τρώτ:υ, όστις ευρίσκεται
si;
τό μέσον, και οντινα. τό
■πρώτον συνχντϊ τις εισερχόμενος έκ ττ,ς /.ίντρικτ,ς είσόοΐυ. Και
ir,
;j.èv
πρός οεξια χΰτϊΰ χιθΐυιχ, ·πλχκόστρωτ:ς /.αί α.ϋτΥΐ καθ ' δλην
αΰττ,ς ττγ/ ϊ·λ~χπ·.·ι, χρησιμεύει ώ; 'Εστιατόριον, ουνααέντι νά
περι7άβττι άνετώτχτχ άνω των 200 κχί πλέον ατόμων, τ, οέ πρός
αριστερά, σανιοόστρωτος χΰττπ, χρτ,σ'.αίύί'. ώ; Θάλαμος
Aiu.6x.i-
οάβεως των αχθϊΐτών, ;ο-έρος τουτέστιν ενθχ :ύτοι συνχθρΐίζοντα1.
κατά τα; ώρας ττ,; άνχψυχτ,ς των οιασκεοάζοντες κτλ. ίοία οέ
σπαθιζόαενοι, χιρεύΐντε: κ.τ.τ. Προ; τον
teaj'jtxîîv
μάλιστα
τΐϋτον σκϊττόν, έν τω Οχλαΐλω τούτω, ί"χει οιαουλχ/Οη επί τούτω
•o'.sv
μερίς άνωθεν, έν εΐοει θεωρΕΐου. πρός τίποθέττισιν -■?,; όρχτ,-
στ;ας. Ό κεντρι/.ο; π::θα/χα;: £ν:^τχ·. ;ο.ίτα των πλευρικών χύτον
χίθιυσών, Δ'.χτ/.ίοζσίω; και Έστ·.χτ:ρί;υ, οι ' ευρειών θυρών, εί;
τρόπον ώστί έν άναγκτ,, ά/ο'.γοαένων χυτών τα τρίχ τχϋτχ τατ!-
αχτχ άπΐτε/.ΐϋβι ·χίχν και αον'Γ"' άπερχντον χΊΟουσχν, 7, χ απ: ώ;
κχί άπλέτως οωτ'.,ο'/.έντ,ν κχτά το ι/.οτ;: υπο αοθονων πο7.υ-
οώτων και ς/ωτ:βολίοων άεριόφωτος, πλουσιω; οέ οΐϊ.κεκοσμηαέντ,ν
κχτά τού; τ:ί/ου: κχί την όροοτ,ν χΰττ,ς υπό λίαν επιτυχών *χί
ποικιλ;/ρόων κ.ΐσ·ΛΤ,αχτ:γΐχθ!ών.
Τό '/.τίΐιον τουτο κατά ττ,ν όπισθίχν χυτοϋ ΐψιν
Osîei
ένθεν κχ'ι
ενθιν, κχτά τα κκρα. αϋτοϋ και κχθίτω; ΐ'.ίυθυνοαενα, ούΐ αικρό-
ί'ι
240
τερα τοιαύτα, συναφή αύτω, -έν είδει εξαρτημάτων. Και το μέν
πρός δεξιά είνε τα Μαγειρεία, το ο ' έτερον οί Λουτήρες των μα¬
θητών, τελειοτάτου συστήματος και άνετώτατΐΐ. Όπισθεν τοϋ
ol-
κοδομ,ήματος τούτ:υ έχει άφεθή" αρκετά μέγας χώρος, ελεύθερος, έν
είδει πλατείας. Όθεν, κατά μήκος της Β. και Μ. πλευράς τής
πλατείας ταύτης, επί της αυτής εΰθυγραμμίας μετά των Λουτή¬
ρων και Μαγειρείων ευρισκόμενα εκτείνονται δύο έτερα, ορθογω¬
νίου σ/ηΐλατΐς κτίρια, 40 περίπιυ μέτρων μ,ήκου; και 17 πλάτους,
συμμ,ετρικ,ώς ένθεν και έ'νθεν της πλατείας τεταγμένα άφίνοντα δε
διάδρομον μεταξύ αυτών και των έ'ναντί των πλευρών το"υ περιβΐ-
λοτοίχου 5 περίπου μέτρων. Τούτων, το μεν πρός Β. κείμενον,
όν ίσόγαιον, γρησΐΐιεύει ώς Στρατών πρός ένοίκηηιν των ώς υπη¬
ρετών έν τί, Σχολτ, υπηρετούντων στρατιωτών διαφόρων οπλών.
Τα πρός Μ. είνε τα &εραπεντήριον. Άλλα τουτο δεν είνε Ίσό-
γαιον. Τουναντίον, γάριν καταλλήλου άιρισμοϋ άνυψώθη δια τει-
χίσματΐς έν είδει βάθρου το δάπεδον αΰτοϋ
sic
τρόπον ώστε τα
παράθυρα του να ύπέρκηνται αρκούντως τ:ϋ έδάφ:υς ! 'Αφικνείται
δέ τις έκ τοϋ τελευταίου τούτου είς το δάπεδον τοϋ θεραπευτηρίου,
διά μαρμάρινη; κ,λίαακος έζωτερικης, ώς και ετέρας ξύλινη;, είς
το εσωτερικόν της εισόδου συναντωμένης.
Τό κτ'.οΐΐν τοϋτ: ελήφθη φροντίς να κατασκευασθή υπο τάς
καλλιτέρα; υγιεινά; συνθήκας καίκαθ'δλΐυ; του; κανόνα;
cû; i~·.-
€άλλουσι σήμερον αί πρόοδοι τής επιστήμης. Έ/ε1., έκτο; των ευ¬
ρέων αΰτΐϋ ύ—ίγείων, δύο ορόφους. Είς τον πρώτον ύπαρχε', ό κυ¬
ρίως ^■άλaμog άβ&εν&ν, ευρεία επιμήκη; α'ίθ:υσα, είς ήν αί κλΐ-
ναι, κ,ατά μήκος των δύο μακρών αυτής πλευρών τητοθετημέναι,
κέκτηνται μεγίστην άνεσιν και εύρυχωρίαν. Διά τον τΐλόΐότερ:··'
δέ και εύνερή άερισμόν του θαλάμου τούτου, ιϊνωθεν εκάστου τ:α-
ρα,θύρου και παρά την όροφήν, ύπάρχουσιν έτίρα μικρότερα ττα,ρά-
Ουρα, άτινα άνΐ'.γόμενα άνανειΰσ'.ν αύτ:στιγ|Λεί τον εντός αέρα'
■όπισθεν του θχλάμ-ΐυ τ;ύτ;υ και διά διαδρό;ο.:υ χωριζόαενΐς, ύχάρ-
241
χει μικρότιρος θάλαμος διά τϊύς άναρρωννύοντα;. Δίζιόθιν καί άρι-
«ττερόθεν τούτου ΰπαρ/ΐυσι μικρότεροι έ"τι θαλαμίσκοι, ΐζ ών ό £ΐ;
περιλαμβάνει τους λουτήρας τοϋ θίραπευττ,ρίου, ο δ ' έτερος τού;
νιπττ,ρα;. "Ενθεν και {"νθεν της εισόδου υπάρχουσι θαλαμίσκοι διά
του; νοσοκόμους, εντός δέ διαορόαου τινος καταλλήλως μίΐιονωμέ-
vc;
ύπάργει έτερος θάλαμος διά τους ι* μιασματικών νοσημάτων
πάσχοντα;. Είς τόν ίροφον τούτον ωσαύτως ΰπάρ
/tt
καί τό Ια¬
τρείον ήτοι δ θάλαμος τοϋ Ίατροϋ, ι'ις δν προσερχόμενοι συμβου¬
λεύονται αυτόν, έν ώρισμένγ] ώρα της ημέρας, οί άσθινίϊ; μαθηταί.
Ό άνω ορΐφος τοϋ θεραπευτηρίου περιλαμβάνει τό φαρμαχιΐον,
τό γραφείον τον φαρμακοποιού, ά-ο&ήχας φαρμαχεντιχών
tîdtöv
κ.α.ί τέλ;; τό άφ^^ητηριον, μέρος τουτέστι καταλλτ,λως οιεσκευα-
σαένΐν, έν
stos·. itxyttpiiou,
πρός παρασκευών των διά τοϋ πυρός
παρασκευαζομένων φαρμάκων, καί είς
ô
γίνεται χρήσις τΐϋ άεριό-
φωτο; ώς χαυσίαου ύλης.
'Υπολείπεται τίς πλατείας ταύτης,
r,v
ανωτέρω ίμνημονεύσα-
ρ.εν, αί» ίτι πλευρά ή προς Α. καί ταντν,ν
xaTtysuii
δύο ε"τ·. κτί-
f'.x
παραπλεύρως άλλτ,λων κείμενα καί διανωριζόμεν* υπό οιχ-
ορόμΐυ 91*· πλάτους πΐρίπου. Τό εν τούτων, τό πρό; αριστερά,
ίτοι τό βορειότίρον κείμενΐν καί παρά τόν πίριβολότΐΐγον, ίζ ;ύ
ν.ΐκττατϊ'. κατά 5 μέτρα,
«îvt
ίιτίμτ,κις, βχγ,;;χτ:: ορθογωνίΐυ 55
-ίριπΐυ μέτρων μτ,κου; καί 10 πλατιυ;, ίβόγχιον δε κατά τό κεν¬
τρικόν ΐΛΐρΐ; /.ΐί
0!(,'>ıcocv
κατά -χ άκρα, η-ύγ.-ι ττ,ν μιγαλτ,ν
xj-'-j
—Ίζ,·-7· ~:ο: ττ,ν -/χτεΐαν. Ίο Λτιρίίν τ;υτ; είνε
ci
Σταν-
λοι ττ,ς Σγ:/τς
c.t'.vs:
εισίν ευρυγωροτχτίΐ, ουνααενΐι να περί—
λάβωσιν άνΕτω; άνω των 50 ίππων εί; δύι διαμερίσματα, ένθεν
και Ενθεν ττ,; κυρία; ε'ισόδιυ ΰττχρ/ΐντα* πΕριέγΐυτιν έπίστ,ς
ïotx
cixaspiiitxT*
διά τ:ν; ^άσθενίϊς
'.-.-yy.,
τ;^; '.ππ:υ: των αξιωμα¬
τικών, άπίθΫ,κχ; νςατ,;, πίτα/.ωττ,ρι:ν κτλ. Εί; τα :1/./·,αΐτα τ;ϋ
y
ω ό:οο:υ στϊχτωνιζΐντα.1.
si
ίππικόαιι ιτρχτιώτχι κ,^π. Τό εοχ-
ο;; »!,τών, ώ; κ,αί χι φχτνχι, αποτελείται έκ μίγματος τ
-.vs;
ι»
10
242
λιθοκόλλας
(ciment)
συστήματος
Pabre,
όπερ στερεοποιούμενον,
αντιτάσσει μεγάλην ανθεκτικότητα κ,αί διάρκειαν, άποδειχθέντο;
ούτω λίαν καταλλήλου διά τοιούτου είδους επιστρώσεις.
Το έτερον οίκημα, το ώς είπομεν δεξιόθεν των σταύλων κείμ-ί-
v5v,
είνε οιώροφον έπίση;, σχήματος ορθογωνίου, 20 περίπου μέ¬
τρων μήκους και 11 πλάτους, στρέφον την μικράν αύτοϋ πλευράν
προς την πλατείαν. Διακρίνεται
otà
τον μέγαν άριθμ,έν των μι¬
κροσκοπικών παραθύρων, άτινα, πλησίον αλλήλων κείμενα, φέρει
και κατά τού; δύο αΰτοϋ ορόφους. Το κτίριον τουτο είνε τα Σω-
φρονιβτήρια ;η αί φυλακαί της Σχολής, τα κελλία των οποίων
κείνται ένθεν και ένθεν διαδρόμων. Και τα μέν τοϋ Ίσογαίου χρΐΊ-
σιμ,εύουσι δια τους ΰπηρέτας στρατιώτας της σχολής, κατοικίαν
τοϋ δεσαοφύλακο; κτλ., τα δε τοϋ άνω ορόφου δια τους τιμωρου-
μίνΐυ; μαθητάς Έκαστον κελ,λίον στενότατον και μόλις στενήν
λωρίδα χώρου άφίνΐν παραπλεύρως της-κλίνης, φωτίζεται και αε¬
ρίζεται δια των προμνησθέντος μικρών παραθύρων υψηλά, παρά
τ·?ϊ όριφη υπαρχόντων, ώς και δια των άνωθεν των θυρών των υί—
λΐφράκτων θυρίδων των είς τ;υς διαδρόμους βλεπουσών.
Είπομεν ανωτέρω ότι ύ σταϋλοι χωρίζονται των φυλακών οια
τινΐς δδΐϋ η διαδρόμου. Όθεν είς το βάθ:ς τού δ',αδρόαΐυ τούτου
άχι ν.ζ απόστασιν δεκάδος μέτρων έκ τοϋ όπισθεν έκτεινομενου
περιβΐλΐτΐίχΐυ φαίνεται άνεγειρόαενον κυλινδρικόν οΙκ.ΐδό|Λημ·α εν
είδει πύργ:υ,
k
μ. διαμέτρου και διπλασίου περίπιυ ΰψους, καλυ-
t:tOu.£viv
δε διά κωνικής έκ φύλλου ψευδαργύρου σ/,έπης. Το παρα¬
δόξου θέας τοϋτ: κτιρΐϊν -/ρησιαεύει ώ; ^/ί|αμ£ΐ/ή ϋδατΐς τον
Σχολείου, δεχομένη τέ ύδωρ αύτη; άπ ' ευθεία; έκ τη; κεντρικής
δεζαμεν?,; 'Αθηνών και διίΧΕτεύιυστ. είτα αυτέ εί; τα οιάφιρα
και πιλυπληθη διαμερίσματα τ:ϋ καταστήματος. Καί
si;
μεν τα
μέρη ένθα τέ ύδωρ δεν χρησιαί'^ει προ; πάσιν, διοχετεύεται άπ ' ευ¬
θεία; έκ. της
iv
λόνω πυρνοειοοϋ; δεζααΕνης· εί; εκείνα ομ.ω; εις
άτινα τέ ύδωρ θέλει χρησιμεύση πρό; πάσιν, διοχετεύεται άφον
243
πρώτον οιελθιρ κχί οιυλισθίί είς επί τούτω έτίρχν μ,ικράν κυβικόν
δίζαμενήν, ίν
tîôtt
οιυλιστΤιρίου ώργ*νισ[Αίνην, εκιϊ πλησίον, ΐν
ttJ
πλατεία υπάρχουσαν.
Τοιούτον έν σκιαγραφίβ; το Άβίρώφιιον Μέγαρον της Στρα¬
τιωτικής των Εύελπίοων Σνΐλτί;, οπ«ρ, ώς βλέπει δ αναγνώστης,'
ώς έκ, της τεραστίας εκτάσεως ην καταλαμβάνουοι τα οιάφορχ
αύτιϋ κτίρια και ώ; ίκ τΫί; πληθύ;; χυτών, τό σύνολον τουτο απο¬
τελεί μάλλον συνοικίχν δλόκλιορον ΐ σνολεΐΐν κυρίως ι'ιπιΐν.
'Εκείνο δμως δπίρ οέν φαίνετχι τόσον επιτυχές έν τη πρίκει-
αίνγ) περιστάσει και οι'όπερ παντί; παρχπΐνοϋνται,ίΐνε ή έκλΐγη
ττ,ς θέσεως, ήτις
s've
λίαν μεακκρυσίλένη και στΕρεΐτχ·. αέτων συγ¬
κοινωνίας. Διότι από τής
öoc-j
Παττισίων ίζ τ,; οιέρ^εται ό
--z-
οιοΥΐρόορομος, μένρι ττ,; σγϊλτ,;, είνε απόστασις, ώ; προείπομεν,
τουλάχιστον ενός τετάρτου τίς ώρας, και τουτο,
si;
άνωφερέ; και
άνώαα/ον εοαφος, καθο ιαϊ) ύπαρ/ΐύστ,; /.χν;νικτ,; &5οϋ, -ήτις να
διχσχίζγί
ri
πεοί;ν τ:;ύ Άρεως. Το αεΐΐνέκτνιΐλα τΐϋτ; καθίσταται
ετι μ.αλλΐν αίσθτιτόν κατά τον γί-.αώνα, ότε αί βρΐναί και
h
σφΐορό; πνέων έν τω πολυγώνω β;ρρα; καθιστώσι την ποριίχν
έπιπινωτάττν.
Άλλ ' ίσως το ελάττωμα τουτο μιιωθτί άμα ιτρα,γμχτοπίΐτ,ήτί -ι)
ΐΛίλίτωαέντ, δοός,
r|Ttç
θα ένώσγ)
Ttıv
Σ-^ολτιν μετά τνΊ; δοοΰ ΙΙα-
• ττ,σίων, οιερχομένη όκιβθιν τΐϋ ίπποορΐιιίΐυ και τΐϋ στρατώνος τΐϋ
Ίππικΐϋ. Εύχτ,ς ο'ίργον θα ?ιτο άν, όπως ΰ-άρςτ,
d-p^ıvıa ;j.et».;^
r:ô —scis/cvt:;
και τ;ϋ περιε^ιμίνου, κ,χί ίκλίί'^Υΐ
r,
παρουσία,
s-
αίντ, αΐγισττ, άντίθεσις, άν >.εγ:μίν έξίυρίσκετΐ όπωσοτ,πΐτε π;σόν
τι οπ£ί να έ/_ρΥΐσια:π;ΐ£Ϊτ5 προ; εΰπρόσωπον έπίπλωσιν τ;ϋ κατα-
;,
ανανέωσιν των θϊΐνίων των
u.x6t)tüv
κτλ. Διότι, τγ,
. τα ν/, 1ττα;χοντ7. επιπλχ και όντα τα τ:.· έ/
II-iîxiù
ϊΰ
U.OVSV
άνίπαρκτ, Εισίν ά)) ά και πεπαλαιωμένα Ααί
πΕνινρά.
Ωσαύτως κχί τα ν.κο:;χ
τ/: ·;·/:/·?: τκ -;;·.ί/;ντα
244
όργανα και πρότυπα, σχετικά τοις διδασκ,ομ,ένοις μαθημ,ασι θα είχον
ανάγκην συμπληρώσεως και άνανίώσεως.
Ή Ελλάς ευτυχώς δεν άμοιρεΐ γενναίων τέκνων ! Είθε το
παράδειγμα τοϋ άγαν φιλοπάτριδος κ,αί ιπποτικού κ. Γ. 'Αβέρωφ,
ούτινος το όνομα τόσον δημοτικόν κατέστη παρ ' ημίν και τόσον
κατέκτησε πάσαν ελληνικήν κζρδιαν, να εύρη μιμ.*)τας προς ευη-
[λερία,ν και πρόοδον της αγαπητής πατρίδος.
Ά&ήναι, Σεπτέμβριος τον 1895.
Σπ. Δ. Κλαυδιανοσ
/Ν.
i'
/

Πρώτη Μαίου
ΜΟΥΣΑ, ΜΑΙΟΣ, ΠΕΝΙΑ, ΠΟΙΗΤΗΣ
ΜΟΤΣΑ
_ισ την λύραν, τέκνον ! Άνω ΰ^'ωοε την κεφαλήν
dou·
Σ' έφερα της Κασταλίας τον δροβόφλεκτον αφρόν.
Πίε, δρόσισε κα» φ?νέξε την λιπόθυιιον ύ_υχην
dou
Μέ τ' άθάνατον νερόν,
Κ' έλα ν' άναβώμεν, έλα, ΰψηλα είς τόν αιθέρα-
Πλήν 'σιγρς· ουδέ μ' άκούεις, ούδε βλέπεις την μητέρα! . ..
ΜΑΙΟΣ
Είς την λύραν, ύ_άλτα ! 'Ρόδα Ο' ίφερα έκ των λειμώνων
Πνεϋσε, χρόνους παμφιλτάτονς να ένβυμηθΐίς και πάλιν,
Κ' 6λα τ' άσματα ν' άχούθης ουναΰέλφων (Ίηδόνων
Και δεήσεις όυακίων είς δαοών σιγήν μεγάλην . . .
"Ελα μετ' εμού έκ νέου την καρδίαν να θερμάνης"
Πώς ' δεν έρχεσαι ακόμη ; πώς, την λύραν δεν λαμβάνεις ;
ΠΕΝΙΑ
Είς την {ΐακτηρίαν λάβε, δύσμοιρε, την Βακτηρίαν
Κ' ύπαγε μακράν λειμώνων και πεδίων άνθοοπάρτων
Τόν πολύδακρυν ν' άνευρης άρτον είς την εργασίαν !
Άρτον θέλουσι τα τέκνα, δνι άσματα ....
ΠΟΙΗΤΗΣ ίγίΐρόμ(νος)
Ν αί· άρτον !
[Πρώτη Μαΐου 1884).
Αιιλλβυχ Παράσχος
1
Γ Ν
O
Μ Α Ι
"""Γ"
TNT
Τ Τ
Ό πάππος πρέπει
va
φαίνεται ;
χΐ Αθηναι τοϋ πνεύματος έώρτασαν εσχάτως την άφιξιν του
έν Μονάχω έπιφανοϋς Έλληνος ζωγράφου κ. Γκ,ύζη. Κχί είς την
εορτήν αύτην δεν ήμποροϋσε φυσικά παρά να μετάσχη παίς όστις
ενδιαφέρεται και υπέρ της τέχνης καθόλου, έκ των διαπρεπέστε¬
ρων μυστών της οποίας φαίνεται να είνε ό κ. Γκύζης, και υπέρ
της πατρίδος, την όποιαν τόσον τιμοϋν τα έν εκείνη διακρινόμενα
και άντιπροσωπεύοντα αύτην έν ττϊ ζένη τέκνα της. Άλλ ' ό κοι¬
νότερος των τόπων βεβαίως είνε ότι εορτασμός άζιος ανδρών επι¬
φανών δέν είνε άλλος, τόσον, όσον και μ,όνη ή περί αυτών σκ,έψ'ΐ
κα,ί κρίσις, την οποίαν προκαλούν τα έργα των και αί γνωμαι των.
Και διατοϋτο ακριβώς, είς τάς πρός δεξίωση/ α,ΰτοϋ ποικίλας άλ¬
λας εκδηλώσεις, τάς όποιας προφανώς έν αφθονία έδικαιοϋτο ν' άπο-
λαύση ό επιφανής υιός της Τήνου, ζητώ την άδειαν να συμμετά¬
σχω και έγώ μ.έ όλίγχς άπλας σκέψεις, τάς οποίας μ,οϋ ένέπνευσεν
sv
λόγιον αΰτ;ϋ "Γίύτου τοϋ ζωγράφου, το όπΐΐ;ν ν.ο ' αναφερόμε¬
νον είς το επί ττ, αφίξει του 2ημοΐιευ(){ν ΐν τί) Έβχία πιρί αύτςϋ
ωραίον βιογραφικόν άρθρίοΐϊν τοϋ κ. Ρ. Σωτηριαοου.
Ό ινφυγις άρΟριγράφος, πιριγράφων μίαν επίσκεψίν του εί; την
έν οοώ θίμκττΐκλίΐυ; παλαιάν οικίαν τοϋ αφιχθέντος κχΧλιτέ-
yvou, jT,;aiicmt
ότι κατ ' χύττιν «ί5ε κχί ίθχύμασι μιτα'ύ των
άλλων και μίαν »κ των εικόνων του παριστώσχν ελληνικόν γααον
έ—ι τΫί ευκαιρία ταύτττι 2έ οιτιγεϊτχι και ναριέβτατον άνίκοΐτον,
καθ' ο γ) άοελφί) του κα,λλιτέννου, (Λίικυσα —ότε τον γάμον τοϋ-
τ:ν, £■-£ προς αυτόν ότι παρατηρεί είς ττιν ίΐκόνα, μίαν /.α-ςιχν
ίλλειψ'.ν, οιότι
h
παππας οέν φαίνεται" είς τό
îittoïsv h
κχλλιτέ-
yv
/ις άντιπαρετιίιρτ,σεν άυ.έσως
OTt
α,ϋτό ακριβώς είνε τ, τίγνη : ο
πα,πΐϊας να μτιν φα,ίνεται.
Δεν £ν^ω κΛ[ψίαν ουσκολία,ν να πιστεΰσω, τ, μί/Χλον θεωρώ
αναμφισβήτητον, ότι είς την εικόνα τοϋ κ. Γκύζτι, μολονότι 8εν
την ειοα, αυτό πραγαχτικώ; θα
tıv
' -ή τεχνκι, όπως ό ΐοιος
fS{-
βαιόνίΐ, να μην οιακρίνεται
b
ρχβσοφόρος και καλυμμαυχοφόρος λει-
tî'jcyc:
ττ,ς τελίττ,;. Άλ/. ' έττίΐοτ) είς την Έλλάοα τ, άντίλΥΐψις
των α.Ίο0γιτικών πραγμάτων οέν είνε άκόυ.η όσο πρίπιι πρίΥΐγαένγ),
οέν θα τ,τΐν ίσως περιττόν νά οιχοχφτινιΐΐθϊϊ ότι τό λόγιον τΐϋ κ.
ύζγ), φυτικώτατα, οέν-τ,απΐρίΐ να έχη όλην τ·»)ν
nyyi
-.:■> ν.ι:
-τ,·ι στ,ίΑχτιχν του, πχρά
'J.İ
-ιζί ιτρικειμίνου είοικώ;
-£pl
ττ,;
νο; τίυ αΰττ,; τ, άλλτ,ς άνχλόγιυ περιπτώιεως, κάκιστα οέ
θ' άντ£/αίλβάνετο αυτό
h
άποοίοων κχτά τϋ^τ,ν
el;
ττ,ν
ewcioév
-fj
ϊη-ω κχί μικράν γενικωτέρχν στπαχιίχν. Διότι άν τ, Τέ/·/τ,
κχτά βάθος είνε αίχ *' ένιχίχ πρΐφχνώς, Οπως μιχ κ' ένιχιχ Είνε
κχί ή Φύσις, κχί όπως μιχ χ" ίνιχία είνε χ' ·ή Ζωή, χχί όπως
αίχ κ' ένιχίχ είνε κ' τ, Άλτίθειχ, αλλ ' αί εκφάνσεις χχί χϋττ,:
οττως /.αί τούτων £·.ν« :// τττ:ν τ:::^? :; ότι τ. αττίΐρν
-ro'./.'.A—
λουν, χχί ίι ' χντό ο.τ·. '·τ/^£·. οια ττ,ν πίί'.ττχι-.ν χΰττ,ν οέν γ.απϊ-
;=ΐ κχί να 1β/υτ. κ.χί ί·. ' ίχειντ,ν. όπως άπχρχα/ακτω; άντιιτρό-
248
φως, δ,τι ισχύει
ot'
εκείνην δεν ημπορεί νά ΐσχύη και δι' αυτήν.
Τουτο
Se
ακριβώς αποτελεί κ,α,ί την αδυναμίαν των κοινών καλλι¬
τεχνών απέναντι των μεγάλων, ότι περικλείουν την Ίδιοφυίαν των
είς ένα ωρισμένον τύπον, μη δυνάμενοι ν' άνυψωθοϋν μέχρι τίς
πολυμόρφου και άπειρου γενικότατος της τέχνης, όπως α,ΰτέ ακρι¬
βώς αποτελεί και την αδυναμίαν των συνήθων κριτικών απέναντι
των αληθώς τοιούτων υπεροχών,
ÖTt
άν άντιλαμβάνωνται ωρι¬
σμένα σημεία η ειδή τέχνης, άλλα ή καθόλου αντίληψίς ττ,ς τους
διαφεύγει, και ότι το μέτρον τό εφαρμοζόμενον είς μίαν ωρισμένην
τυχόν περίπτωσιν νομίζουν ότι ημπορεί επίσης και ομοίως να εφαρ¬
μοσθή και είς οποιανδήποτε τοιαύτην. "Οτι το μ.η φαινόμενον, ότι
το μ,η λεγόμενον, ότι το οιίνιττόΐλενον και ότι το ύπονοούμενον
αποτελεί στοιχείον τέχνης μ.έγα., κα,νείς ένεφρονών δεν -ημπορεί
βεβαιότατα, να διαμφισβητήση' άλλ ' όπως φόρεμχ ελαφρώς άνα-
συρόμενον είς πίνακα, και αφίνον μόλις να μαντεύεται κνηαη το-
ρευτη δεν ημπορεί να ελαττώση την αξίαν τοϋ εντελώς γυανοϋ,
άπαράλλακτ ' ακριβώς και το ουδέν άποκρύπτΐν θα.υμ.αστόν κάλ¬
λος των αρχαίων άγαλαάτων δεν είνε ποσώς απόδειξις
o—t
παντοϋ
και πάντοτε τα πάντα πρέπει να επιδεικνύονται άνέδνιν. Των επι¬
τυχών περιφράσεων, των επιμελημένων τρόπων, των αβρών υπο¬
βολών και 6 λόγος και ή χρτισιαότνις
t
-νε πλέον τη κατάφωρος'
άλλ ' ούτε ο λόγος ούτε ή χρησιμόττις αυτών -ημπορεί νά εξάλειψη
ούτε κατ' ελάχιστον τ·ήν ανάγκην τη; έν δεδομένη στιγμ,η χρή¬
σεως μιας βαρείας εκφράσεως τ, ττιν γραφικότητ* μιίς κινιησεω;
βιαίας. Ένας επιτήδειος ξιφισμος δεν έ'χει καμμίαν σχέσιν και οέν
•ημπορεί να έ"χη ούδε την παρχμικ,ράν επίδρασιν επί ττς ώραιόττι-
τος μιοές κατά πρόσωπον πυγμής, όπως ό μεγαλοπρεπώς έξεγεί-
ρων τας ·ήχούς κρότος τηλεβόλου έν πλήρει ήμερα βρέμοντος δεν
u
-ειόνει ούτε κατά κεραία,ν την γλυκύττιτα, τού μ.όλις άκουομένΐυ
νυκτερινού παραπόνου άνιδονιοϋ κρυαμένου υπο τόν πέπλον τοϋ έρε-
βΐυς είς τα κατασκότεινα, βάθη ζοφεροϋ δασούς. Ή τρχ/εια ΰ'βρις
249
στρατιώτου πίπτοντΐ; έν απελπισία υπό βροχών εχθρικών
των προς τόν θρασέως ίπερχόμενον αντίπαλον οέν καθιστή ποσώς
περιττήν ττ)ν πρωτότυπων χάριν των τρυφερών πίΐρχγμάτων τα
οποία ανταλλάσσουν ΐϊ ερωτευμένοι τοϋ Σαίξπηρ, οΰτε ο βαθύς οί¬
κτος όν
oisytipsi
ϊκέτις οέτ,σις ε"κφρονος μητρός ^τιτούσνις την χά¬
ριν τοϋ θνήσκοντος υΐοϋ τΥ)ς άμαυρόνίΐ καθόλου τόν θαυμχσμον προς
το ΰψΐς της αγρίας κρα,υγτΐς ενός Κουριχτίου. Κχί ίπιιογ) τα τιιχΰτχ
π«ραοείγμ«.τ* θα ιήούναντο να -ολλαπλχσιχσθΐϋν ίπ ' άπιιρον, το
συμπέρασμα είνε ότι είς πασχν σγεοόν περίπτωσιν είτε τοϋ χ'.σθτι-
τικοϋ είτε και τοϋ τιθικοϋ κόσμου, ο -χπ-χζ, όπως γρχφικώτχτχ
είπεν ό κ. Γκύζης, -τιαπορεί να μτ)ν φαίνιται, και αυτό, όπως
il;
την ιίκόνα τ:υ, να εΐν ή
Ttyvvj,
άλλα ήαπΐριΐ άζιόλίγα, αέ τα
αυτά επί ττ,: τίγντης οικαιώματχ, άλλΐτε και να φαίνεται και νά
παραφαίνετχι άκόμτ,.
Ά&ήναι, ^{ΛΤίμβοιος 95.
Μιχαήλ Μητσακησ
ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟΝ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΕΞ ΗΠΕΙΡΩΝ
Ο ΑΝΘΡΩΠΑΚΟΣ
ΠΑΤΡΙΝΗ ΖΩΖΡΑΦΙΑ
«Cada personna es un rnundoï>
παροιμία)
Χχ,ΐΦΝΗΣ άπό το βάθος τοϋ ίκρίου τοΰ γργισιμεύιντος ώς
ενεφανίσθη μία. μικροσκοπική, παράδοξος πρός τα καθεστώτα, τοϋ
Καφφε-άμάν ύπαρξις : Έν πα,ιδίον οέκ* έως δώδεκα, χρόνων, με
φυσιογνωμίαν πρωτότυπον, μελαχροινήν. Τα μαλλιά του μαϋρα
βαθειά, άκ,τενιστα, έσκέπαζαν έως τα ώμορφογραμ-μένα. του φρύ¬
δια, το εξέχον πλατύ μετωπον του. Ή μ,ύτΥΐ ητον άνασυρμένΥ) με
τα βυσινιά, άποκ,άτω κλειστά και με κάποια αναιδή περιφρόντ,σι
προτεταμένα χείλη. Τα μεγάλα, του μαϋρα. μάτια μισοκλεισμένα,
δειλά, σα να Υΐταν φοβισμένα, άπ' το ισχυρό φως τις σκτινίίς τι και
το περίεργο ανακατωμένο πλτ,θος, που έπαράδερνε έκείντ) τίι βρ*-
δυά κάτω στην καπνοπνιγμέντι άπό τα τσιγάρα αίθουσα.
Ό ανθρωπάκος αυτός ανυπόδητος μέ έ'να παντελόνι στα,κτερο
ξεθωριασμένο, ένα σάκ,κο άπό 'πάνω άνΐικτόγρωμ.ο μακρύ-πλατύ,
μέ [Αανίκια. ευρύχωρα γυρισμένα κάτω τρία δάκτυλα, διά να μτ
τοϋ σκεπάζουν τα χέρια, είχε κάτι τό κ,ωμικώς σοβαρόν. Και το
251
κωαικώς αυτό σοβαρόν έπαρουσίαζεν όχι μόνον τό ξένον πρός το
παιοικόν του σώμ-χ άνδρικόν ντύσιμΐν, άλλα κ.χί 7) φυσιογνωμία.
του α,υτγι με τ·ίιν πχράδοξον έκφρασιν της. Είς την πρώτην ματιά
~οϋ έ'ρριπτες επ* αΰτοϋ ένό[Λΐζες ότι «ου έλεγεν : «Να εμέ ποϋ
βλέπεις έτσι είμαι κάποιος».
Είς τους θαμώνας τοϋ Καφφε-άμμάν ήτο φαίνεται γνωστός ό
μικρός αυτός έκ προηγουμένας τινός εσπέρας, καθόσον αμέσως είς
την επί της σκηνάς εμφάνισιν του ηκούσθησαν άπό κάτω άπό την
αίθουσαν φωνές ανάμικτες, βραχνές, απαίσιες, με ένα δαιμονι¬
σμένο κροτάλημ-χ χεριών κχί ποδιών :
— Καλώς τό Φρΐτσο, μπράβο Φρΐτσο ! μπράβο ! Γεια σου Φρϊ-
τσο ! ελα χορό, χορό, τό πηδηχτό Φρΐστο !
Ό Φρϊτσος ατάραχος, αδιάφορος, με τα δυό του χέρια χωμένα,
'ςττις βαθειες τσέπες τιϋ σάκκ,ου του έστριψε τό κεφάλι, έπρότεινε
περισσότερον άκόμτι τα χείλϊ) του και έρριψε μια ματιά 'ςτους μουσι¬
κούς, σαν να τους ε'λεγε: «Τί κάθίσθε λοιπόν, άρχϋστε,οέν βλέπετε;»
Και οί μουσικοί άφοϋ έκούρτισαν τα οργα,νά των ΓΪρχισαν ένα
τ,χο χοροϋ τρελλοΰ, περίεργου, πτιοτιχτοϋ.
Ό Φρΐτσος αρπάζοντας αμέσως τό χρόνο, έβάλθτικε εμπρός τα¬
χύς, ακάθεκτος, &ρμΥ)τικός, σαν νά οίψαε να χορέψη καιρού: και
χρόνια. : "Εκαμ,ε 'μπρός, ΐβημάτισε πίσω, έστρυφογύρισε τρεϊς-
τέσβαρες φορές 'στην ΐοια μ-ερ'.ά, έπιίι&Υΐσε άλλες τόσες, ίστάθηκε
"στο ένα. πόδι κα.ί ούτω καθεζϋς.
Τό μ,άτι δεν μποροϋσε ποια ν ' ακολουθήση τόν ταχύ πετχχτό,
θεότρελλο ρυθμ,ό τοϋ παιοιοϋ' μόνον κάπου-κάπου, πΐΰ πηδώντας,
έκ,τυποϋσε της γυμνές πχτ:οΐ£ς τ:υ 'στό πάτωμα, άκουε κανεί;
ένα βαρύ υπόκωφο ντουπ κα.ί ένα άγριον έπιφώντιμ,χ :
— "Ω ! λά ! ώ ! λά ! πΐϋ έξεφώνιζε ό χιρευτης.
— Μπράβο ! ντερβίστ) Φρϊτσ: ! μπράβο ! ας φέξη ! εφώναξε
κάποιος μ.έ φωννι βραχνή σνιραένϊΐ άπό κάτω, κάμνοντας θάλασσχ
κχί τα κρχσοπότνιρα με [Αία γρΐθιά άπάνου στό τραπέζι.
■—
r"
252
Ό Φρϊτσος οΰτε καταδέχτηκε να κυττάξη κάτου, άλλ ' εξακο¬
λούθησε το σατανικό πχράδιξο χορό του αέ περισσοτέρων όρα,ην
και ζέσιν, έ'ως ότου παύοντας τα όργανα, έπαυσε κ,ι ' αυτός.
Με την τελευταίαν σβυσθεΐσαν νόταν τοϋ βιολιού και το τελευ¬
ταίον πηδηαα τΐϋ Φρίτσου έξέσπασε κάτω έ'νας φοβερός, άγριος
ενθουσιασμός : Λάρυγγες, χέρια, πόδια, μπαστούνια, καρέκλες,
τραπέζια, ποτήρια, ό'λα φύρδην - μίγδην είχαν τεθί) είς ενέργειαν
δία να επαναληφθή το θέαμ,α.
Άλλ ' ό Φρΐτσος ασθμαίνων, τραβηγμένος σε
jjuà
άκρη της σκη¬
νής, άκουμβώντας σ' εν α παρασκήνιο με τα χεριά του χωμένα
πάλιν στης βα,θειες τσέπες του, εμενεν άπαοης, ανένδοτος. . . .
Το πλήθος τότε ήρξατο να ποδοκροτΐ) μ,ανιώδες, κραυγάζον,
σφυρίζον, άνακατωνόμενον σα φουσκωμένη θάλασσα. Πολλοί άρχι¬
σαν ν ' άγριέβουν : «Τοϋ διαβόλου το ξέπλυμα, να τολμάη να ανθί¬
σταται στο γοΰστο τόσων ντερτ'λνιδων ! Ητο πρωτοφανές το
πράγμα διά τα κα,φφέ-άμανικ,ά χρονικά». Ένας μάλιστα, β*ρ-
κάρνις η καρροτσέρνις από
'xeivovg,
Ιτοιμάσθτ,κε να δρμάσΥΐ
άπαν ου . . .
Ό διευθυντής όμως τοΰ κα,φφέ - άμάν είς τό ανακάτωμα αΰτο
των πνευμάτων έκρινε καλόν να παρεμον), απειλνισας τον μικρόν
εκείνον μάγκ,αν ότι, αν δεν έπανελάμβχνε τον χορόν, δεν θα τον
άφηνε να μαζεύσν) πεντάρες.
Άλλ ' ό Φρΐτσος και είς αύτην άκόμτ) την απειλήν έπέμεινεν
ακλόνητος.
— Μϊι μ' άφίνγς" δεν θέλω να χορέψω πειά. Μήπως μ' έχεις
μ.ε συμβόλαιο ; τοϋ άπτ,νττισε μετά πείσματος.
Και τότε πλέον ολο εκείνο τό πλήθος έσηκώθτι κυριολεκτικώς
στο ποδάρι, ε'ξα,λλον, λυσσασμένον διά την περιφρόνησιν, ποϋ τοϋ
ερριχνε ε"τσι κατά πρόσωπον εκείνο τό παλιόπαιδο.
Λύο
y
τρεις, καλοϋ κάπως εξωτερικού, αποτελούντες—φαίνεται
— έζχίρεσιν άπ' όλην εκείνην την σάλα, ηθέλησαν να διαμχρτυ-
253
ρηθώσι, λέγοντες ότι δεν ήτο ανάγκη για το χορό ενός παλιόπαι¬
δου να χαλάση όλο το καφφέ-άμ,άν.
Ή παρατήρησις αυτή αφεύκτως θα προεκάλει ρήξιν, είς βάρος
πάντοτε εκείνων, οΐτινες ετόλμησαν να την έκφέρωσιν, αν ή έμφά-
νησις επί της σκηνής ενός άστυφύλακ,ος συνομιλοϋντος με τόν Φρι—
τσον, δέν καθησύχαζε, τουλάχιστον προς στιγμήν, τα πράγματα.
— Θα χορέψης μωρέ, τού Είπεν άγριος, η θα σι πάω μέσα ;
— Πάρε με μέσα, τό είπα μια φορά, δέν χορεύω, του απήντη¬
σεν ό Φρΐτσος μετά περισσοτέρου πείσματος, άλλα και .... πλημ¬
μυρισμένων οφθαλμών άπο δάκρυα, και χείλος τρέαον.
— Τό χριστό σου ! .... τράβα λοιπόν να κοιμηθή: μέσα, έκραύ-
γασεν ό φρουρός της τάξεως μανιώδης κ,αί έθεσε (ίάναυσον, βαρείαν
την παλάμην του επί του τραχήλου τοϋ δυστυχούς παιδιού.
Είς την θέαν των επί της σκηνής γενομένων, το πλήθος κάτω
της αιθούσης εαενί σιγηλόν, άιιηχανιν/ τί να πράξη" διότι και ή
λύσις αύτη οέν ήτο ικανοποιητική. Άλλως τε και αύτη κατ'αρ¬
χην ή παρέΐλβασις τοϋ άστυφύλακος είς ζήτημα άναγόμΐνον
et;
τόν κύκλΐν τοϋ γΐύστςυ των, έπείραξί τΐύς π£ρισσ;τΕρ;υ; : «Δέν
ίίχε κανένα δικαίωμα να άναμιχθη έκεΐ. Τό μπόι του ηθελί να
osi;-/|
τά/α ό άνάλατος;»
Ευτυχώς τα πράγματα έλαβαν απροσδοκήτως άλλην τροπήν :
Ό πρώτο; βιολονίστα;, κνθρωπο; Ξύπνος, οχίνεται, έσυι/.βίβασε
τα δΐίστώτα, έςαγανων όλους τή; δύσκολου θεσίως, είς ην εΰρί-
σ/.:ντο, κ.αί τόν μικρόν χορευτήν, και τόν αστυφύλακα, και ολΐ
ίχ.ΕΪνο τό πλήθο: της αιθούσης. Επρότεινεν είς τόν Φρΐτσΐν νά
τοανουδηση, άφοϋ δέν ήθελε νά χορέψη, και ό Φρΐτσος άοοϋ πρό;
στιγμήν εσκέφθη, εδέχθη, νιαίζων ότι τοιουτοτρόπως έσωζε την
καλλιτεχνικήν αξιοπρέπειαν του :
— Τραγούδι αάλιστα όσο θέλετε, αά χορό γιώκ !
Και τοποθετηθεί; έαπρό;, ν.: το αέσον
to;j
ί/.ρίου, ήρχισεν υπό
την συνοδείαν των οργάνων :νχ -τραγούδι ανατολικού ρυθαοϋ,
u,i
254
ένα πάθος εξοχον και φωνήν άηδονιοϋ μισοκλείοντοις τα μάτιχ
του, σαν να ήταν αληθινό έρωτοβαρείλένο παληκ,άρι και έλεγε τον
πόνο του, και οχι ένα παληόπχιδο δώδεκα, χρονών :
«Όλος ό κόσμος κι' αν καγι σε μια γωνιά Θα στέκω
« Θα προτιμήσω να καώ, στα πόδια δέ σου πέφτω.
« Σαν βράχο τής ακρογυαλιϊς, ποΰ τον βαρεί τί» κύμα
«"Ετσι υ.ε δέρνει ή τύνη μου, Θε 'μου δεν είναι κρίμα;
« Ήλιε μου, τα φτεξίυιατα δεν είναι δλα 'δικά μου.
« Γιατί τα μαϊρα σύννεφα να στέχουνε 'μπροστά
uou
; »
Όλον εκείνο το πλήθος της αιθούσης έμεινε άπό άρχης μέχρ'·
τέλους μαρμαρωμένο, σιγηλόν, λες κ*ί ή πραγματικώς παθητική
εκείνη φωνή τΛ μ,ικροϋ τρ:βχδ:ύρου το είχε μαγεύση. Όλη εκείνη
ή θάλασσα, των άγριων ένστικτων ήαερωίΐε, ένεκρώθγ), λές και
της είχες χύσίΐ λαοί.
Έχειροκρότησαν δλ:ι, ;ο.ηο ' αύτοΰ τΛ αστυφύλακας έξα.ιρου-
[λένου, ό'ταν έτελείωσε μ,ε πολύ μέτρο και χωρίς παράφορα, σαν άν¬
θρωπος ήμερος, πολιτισμένες, χωρίς κ,ανείς'να ζητήση επανάληψιν.
Άλλ ' ό μικρός Φρϊτσος μεγαλόψυχος, ευγνώμων δια την ευ-
πρέπειαν τοϋ ά/.ροατηρίου του, αυτοβούλως ήρχισε μετά τινάς
στιγμάς έτερον τραγουδάκι ζωηρόν, πεταχτών, μ,ε πίστην ζακυν-
θινην προφοράν, κινησα,ν τόν εύθυμον γέλ ωτα τοϋ πληθουξ, το
όποιον και πάλιν τόν έχειροκρότησε.
Κατήλθε μετ' ολίγον της σκηνής ό Φρΐτσος και κρατών είς το
χέρι την ξεβχμ,μένην σκούφια του, περιήλθε τα τραπέζια μετά
τινος συστολής : Ό πρώην αναιδής έπίμων καλλιτέχνης τοϋ ικριΐυ
είχε μ,εταμ,ορφωθη είς ένα ντροπαλό φοβισμένο παιδί, ζητοϋν, ουχί
αμοιβήν, άλλ' έλεηαοσύνην ! ...
— Και τί πίνεις, μωρέ Φρϊτσο, να
ai
κεράσω : τον ηρώτησεν
δ διευθυντής τού ΧΛφφέ—αμάν ένω έβάδιζε πρός τη ν σκάλαν, υ.ε-
τρών μ,ετά πρΐσ:χης τα εντός της σκούφιας του πεντάλεπτα.
255
—Μπίρα πίνω! τώ απήντησεν εκείνος χαρωπό; και αετα σπουοης.
Και έ*ένωσε τό προσφερθέν αύτω ποτήριον ζύθου, συστελλων
κωμτκώτχτχ τό πρόσωπον του είς την πικραν γεϋσιν ποτοϋ, τοϋ
οποίου μέχρις εκ,εινης της στιγμής μονον το ονομχ εγνώριζεν.
Ήμίσδΐαν ώρχν μετά, ό Φρΐτσΐς εξήρχετο ενός φούρνου, κραχ¬
τών είς τό στοαχ έ'νχ ανχυ,ΐλενο τσιγάρο κ.χί ούο μεγάλους άρτους
υπό τα; μχσ/αλχς. Πρό των βημάτων του αίφνης ευρέθη ό άστυ-
φύλχζ τοϋ Κχφφέ-άμχν :
— Μωρέ άτιμε, φΐυαάρεις ; τω είπε. Τώρχ θα σε πάρω μέσχ,
ποϋ μάντιστάθηκες κχί οέν ήθελες να χιρέψης !
— "Οχι, κύριε άστυφύλχκχ, συμπάθησε με, οέν τό μ-ετχκάνω.
Νά ! πηγχίνω στ' άοε/.φζκ·.χ υ.:υ ψωαί νά φανέ' τα /.χκόαΐΐρχ
είνχι νυστικα άπό τό πρωί. Δέν έ"χ:υ|Λ£ πχτέρχ ! ...
Κχί 6 Φρΐτσΐ; αφεθεί; ελεύθερος, ελχβε την πρό; την συνοικίχν
τΐϋ Άγίΐυ Διονυσίου άγουσχν. Ό άστυούλαζ ίστάθη πιρίσκε—
πτ::, ϊ~ ' άοκετην ώραν παρατηρών χΰτο/ ς/:ογ;ντχ : Τω εφαί¬
νετο ότι εφ' ίϊσον άπεαχκρύνετο μέ τ:ύ; ουο άρτου; είς τάς ·χεϊ-
ρχς, ή βκιά του έ/,άαβχνεν υπό τό φως της σελήνης οιχστάσεις
μεγάλου
'Av&çancov
!
(Έ* Πατρών) Λεονιδαγ Κανελλόπουλοι;
ΝΕΑΝΙΔΕΣ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΙΣΑΙ
Παρά τα; εκβολα; του 'Αχελώου και άπα της γέφυρας της Σπολάιτας
jJ-Éypt
τοΰ
ywpioj
Κατοχ^η; κυρίως εγκατεστάθη η νομαδική φυλή Καραγκούνιδων ποιμέ¬
νων, νομάδων ομιλούντων παρεφθαρμένην και ανάμικτον βλαχικήν διάλεχτον. Ή
εικών παριστά τύπους εκ των ωραιότερων κορών των τσελιγκάδων (αρχηγών) α*.
οποίαι πράγματι υπο εποψιν σωματικής διαπλάσεως, 'υγείας, ζωηρότητος */ρωμα-
των και άκμαιοτητος είνε γυναίκες τέλειαι. Άΐ;Μ)σηυ.είωτο? είνε ή ενδυαασία των,
πολυτελέστατη συνήθως, πεποικιλμένη μέ διάφορα κεντήματα, άλλα συνάμα βαρύ¬
τατη και αφόρητος κατά τον καύσωνα. Και έν τούτοις άνδρες και γυναίκες, μάλι¬
στα δέ αί δεύτεραι φέρουσιν επι μήνα; τα αυτά φορέματα.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ
ΙΙρντανις τοΓ·
^J vssç
πρϋτανις τ:ϋ ΈΟ/ι/.οϋ Πα¬
νεπιστημίου καθηγητά:; τί,ς θεολο¬
γίας κ. 'Αναστάσιος
Aısy..
Κυΐΐχκος
ΐίνε άντηρ γνωστότατες
cl;
το
i'/'/r,-
ν.'/.ον οΤι^οιΐΐν και τον κχΐΐντχνΐϋ
έ-'.σττ,νον/.όν κόσμον. Υιός τΐϋ άει-
ννγ,ί7τ:υ
A'.;y.r,oiui
Κυριχ/.ΐϋ, έ~ι-
έν ΙΈραχνίζ, επανελθών ο' ί/.ετθεν
ττν :ΐ:·/
Ι
τιαο-τ-
/. /· : ι
or::·.
-y: 5v
τ
(.) Υ Μ
■·'■'
'/.·.(·), Υ,
/ ν.
-Ι.
y,'Aî;:j
0"/.-Ι.
Έ·,-/..
Τ* '
os
εί;
τχύτ
τ;
si?
ικώς τ
•(•ι
Ι).
17
It!
258
λετην συνέγραψεν ογκώδες δοχ,ίαιον αύτη:, είτα δε δίτοαον βιβλίον,
ευμενέστατα κριθέν υπό των απανταχού θεολόγων. Πλην τούτων
δέ και άλλα συγγράμματα, εκκλησιαστικά εξέδωκεν, ι'ίτι ώ; κεί¬
μενα διδασκαλίας είτε ώς επιστημονικάς συμβολάς, και εφημερίδα
θρησκευτικόν δις ίδρυσεν, αγωνιζόμενος πάντοτε υπέρ της υψώσεως
τοϋ άληθοϋς θρησκευτικού φρονηαατος κ,αί ερρωμένως παλαιών προ:
τους παντοειδείς εχθρούς της 'Ορθοδοξίας.
Άλλ '
h
κ. Α. Διομήδης Κυριακάς" χειριζόμενος ιο.ετά δυνάμεως
και χάριτος και τον λόγον και την γραφίδα, πολλάκις και είς ζη¬
τήματα έ'ζω τοϋ κύκλου της 'Εκκλησίας, είς ζητήματα εθνικής
■περιωπής και πανελληνίου ενδιαφέροντος ηγωνίσθη ένθουσιώοης
πάντοτε και θερμός λάτρης οχι αόνον των ευαγγελικών αληθειών
άλλα και των μ,εγάλων πατριωτικών ιδεών.
Ό νέος πρύτανις τοΰ Πανεπιστημίου δια τάς υγιείς αύτοΰ θεο-
λογικας αρχάς και την άλλην καθόλου μόρφωσιν κ,αί το άγαστον
τοϋ ήθους τιμάται δια της προσωπικής φιλίας πλείστων έγκριτων
θεολόγων της Δύσεως, πολλάκις δε Ι'ργα αύτοϋ κ.«ί μετεφράσθη-
σαν είς ξένας γλώσσας και τον έ'παινον βαρυσηαάντων κριτικών
έπέσπασα,ν.
Ερωτηθείς ό Χίλων ποία πολιτεία φαίνεται αυτώ αρίστη, άπ
κριθη" «'Εκείνη, έν η οί πολίται μάλιστα μέν των νόμων, ήκιστα
των ρητόρων άκούουσιν».
«t
Είπε μου ποιον θαυμάζεις και θα σοι είπω ποίος ειται.
Ό-ου σπείρει ή οργή θερίζει ή μεταμέλεια.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΗΓΗΜΑ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ
1 Ιρο οεκχπέντε χρόνων άκόμ,γι ή φιλολογία τοϋ μυΌιστ;ρτ,-
ματος και Ϋϊ άςίχ λόγου οΐΥίγγιαχτογραφικΥ) παραγωγή έν Έλλάοι
6α τήούναντο, καθόλου, να συνοψισθώσιν : Είς τα ρΊητορικΐρρω-
μ,αντικα οοκίμια. των Σούτσων είς τα γλχφυρά και "νευματώοτ·,,
άλλα πλην £ύο τριών έζχιρέσεων, ζενόσπορα κα,ί αχαρακτήριστα
οιτ,γτιαατα τοϋ Άλίζάνορΐυ Ραγκαβή· είς τους κολοσσούς τοϋ
Στεφανΐυ Ξένου, τους βαρβάρου; κχί πολυ?*ιοάλους· εί; τάς
μυθιστορικά; χρονογραφία; τοϋ Ράρ,φΐυ· είς έν Τι ούο τοϋ Βχ-
βιλειάοου αισθηματικά, και τΐϋ Πατταρρτιγοπούλου οιλοσοφικίι-
■στορικά γυυ.νάβρ.χτχ* ε'.; τα; ευτράπελου; και άναλάτους ολίγον
« αυΟοπλχστίχ;» τοϋ Πχνταζτ,· και πλην τούτων είς
ttjv
αΐνχ-
■o'/ATiv
έν τί) λογοτεχνία τη; έποχτί; εκείνης «Πάπισσζν», κάτι τι
vlîv
λόγω υφου; και λόγω είρωνεί*;, έργον ανδρός ό'στις βραδύτε¬
ρον 6α σιημειώστι στ,μχντικόν στχθμόν έν τη ιστορία τί; νεοελληνι¬
κή; λογοτεχνία; και πρό πάντων τί?,; κριτικτ,;· τέλος είς άλλα τινά,
«ού κ' εκεί κατεσπχραένα πρΐΐόντχ, μη άςίζοντα κάν ΊοιαιτΕοαν
260
μνείαν. Περί των έργων της μέχρι πρό δεκαπέντε χρόνων διηγη-
μ.ατογραφίας δέν διστάζω να είπω ότι έξ αυτών και τα άριστα,
λίαν ατελώς η ουδόλως διακρίνουν τα γνωρίσματα τα απαραίτητα
αν δεν απατώμαι είς τα γνήσια λογοτεχνήματα, κυρίως οε είς ό,τ·.
καλούμεν διήγημα. Λέν απαντώμεν είς αυτά, κατά γενικόν κανόνα,
ούτε χαρακτήρων ανελίξεις, οΰτε ηθών άν α—αραστάσει;, θ'"τε
Ιδεών αναπτύξεις, ουδέ τόπων απεικονίσεις, ούτε παραστατικότητα
γλώσσης, ολα 2έ αυτά απορρέοντα άπό την 'Ελληνικήν Ψυχήν,
την αληθειαν ταύτην, ήτις είνε τάσιν πλησίον -/.αί τόσον μακράν
ημών, τόσον πραγματική, άλλα /.αί τόσον Ιδεώδης, τόσον ΰποπι-
πτουσα είς τάς αισθήσεις και τόσον πνευματική, τόσον βχθεως
συγ/ανοϋσα, άλλα και τόσον δυσκολοπροσ&ιόριστος, τόσον άντικει-
αενική, και όμως τόσον εξαρτωμένη άπά την ύποκ.ειμενικ.ην αντί¬
ληψιν τοϋ συγγραφέω:. Είς τα έργα ταυτα - δέν βλέ~οαεν
'fy--
άπό την σπουδαίαν /.αί έν τα,ύτω άπα την ίδιάζουσαν εκείνην έν¬
νοιαν τ·ης ευρείας, πολυμερούς κχί πολυμόρφου Ζωής, έννοιαν
ήτις είνε ώς ή άλύμα,ντος σφραγί; ή διακ,ρίνουσχ τα γνήσια άττο τα
νοθογεννητα προϊόντα τοϋ πνεύαατος έν τη καθόλου ποιήσει, είτε
αυτή ώς λύρα τονίζεται, είτε ώς δράμα όργανίζεται, είτε ώς έπος
ρέει, είτε μέ λελυαένα μ,έτρα ώς διήγησις εμφανίζεται., είτε κ*'
ı/Jypt
τοϋ εμβριθέστερου πεζοϋ λόγου προβαίνει, άναπτεροϋσχ ν·*1
λαα-ρύνουσα την κριτικήν, την ιστορίαν, την φιλοσοφίαν.
Είνε αληθές ότι έν τίί προ δεκαπέντε -χρόνων άκόαη φιλολογικτ,
παραγωγ·?, εξαιρετικην όλως και υπέροχον θέσιν κ,ατέ-χουσι τα μυ-
θ'.στορικ,ά η κ,άλλιον ίστορι.κομυθικά έργα, τοϋ Σπυρίδωνος Ζχυ.τ.ί-
λίου, αε την σφοδρότητα τής εμπνεύσεως, την ίδιορρυθμία,ν τής
γλώσσης, την πρωτοτυπίαν τοϋ ύφους, το μέγεθος τής επιβολή?,
τόν όγ/,ον τής μαθήσεως. Άλλα τούτων το μέγα ελάττωμα είνε
ίσως ή έλλειψις τής στοιχειώδους μεταξύ ΰ'λης και μ.ορφής αρμε¬
νίας, χωρίς την οποίαν το λογοτέχνημα Λΐνδυνεύει νά διακυμαί¬
νεται μεταςυ φθοράς και αφθαρσίας. Μέσα εις α,τι συνεγρα.γεν ο
561
Ζαμπέλιος, τ, έπισττ,;ο.Τ] και ή οχντχσίχ, αντί να άφου.οιωθώσιν είς
ειοο; κ,αί «ι; κάλλΐ;, ανταλλάσσουν μεταξύ των οιαρκτι γρονθοκο-
πτ,αατχ, Ιρίζουσχι περί των πρωτείων. Έργα, ώς τα « Ίστοο'./.ά
σκ.γ)νογρχφτΐ|Λχτα» καί οί αΚρτιτικοί γά^.οι», οιχαφισβτιτοϋσιν έξ
ίσου, άλλα και έξ 'ίσου ουσττίστω; απορρίπτουν Ιστορία, τ: κ χ Ι
Ποίησις" και ό εύσυνεί&Υιτο; αναγνώστας, ;/εθ ' όλον το έκ, του υ
os
υ;
^Ελγητρον, ΐϋρίσκετα'. είς οιαρκεϊ; βασάνους ύπούιών κχί ένοχ).τ,σεων.
"Ο,τι κυρίως
ovoy.a'oasv
Δ'.τ,γτ,αα, συμφώνως —
çoç
τζ άναλΐγα
s'ıSv)
τα τερχστίω; αναπτυχθέντα, εν τί αεγχλοτόκω Εύρωπχικτι
φιλολογία από τίνων οίκαΐτηρίοων, ν;αίζω ότι κατά πρώτον έαφα-
νίβεται εις τ,αας ίοω θ'.α του ~:5ΐου χ,αι χτοΛ',ι.ου, κλλα χ.αι τόσον
εύγενΐϋς "/.αί τόσον γενναία: έο.-νίύσϊΐ; τρέοοντο: Χίου. ό'στ·.: ονο-
{λάζεται Λΐυκ,τ,ς Λάρα;. Είς τον Βικέλαν έττεου/ κοτΐτο
Y; -riar,
νά οώστ, τό σύνθνιαα. Κ αί τό ΔΐΥΐγιηαχ {ΐχο'.ζει
iV
-τοτε
x.xvs-
νΐ'/.ώτίρον, οΐ-'χν./.ώτίΐον
r,'jçs
τον οοοι/.ον του. ( )ι Ο'.τ,γΥΐαχτΌ—
γραοο;, έ; νύτου /.νί 7;τ' α'^τον, ;ο.;') ' '-/ϊ: τα: ν.ϊοορζ: των
αικρών
rr
των αεγαλων χαρ·.σ;Λζτων »ύτο>ν, ά-οσ/'.,οντ-/1. καΐ
ξε/ωρίζουν -/.αθαρώτίρον άπο τού; ομοτέχνου; των του -τ
y :;"/(Jo
/το:
Δίγω; να σύρωντ?·. τυφ)(·:
r.
ο:υ7'./.ο; όττ·.';'):·/ τον -/ον.ντο: ςίνων
συ—;7ο = ων. [ίαοι,ουν — τ'Λ,:;υ|Λϊνων, ;.::·-7·. τιον ζττοστασΕων
— -χρχλλτ,λω; πρό; έκύνου;.
Ti
συνί = :. το^; άπο οωοικχετίχς
TCEoİ-o'j
ν.ντ,;λατογράφου;
y.x;
προ: τ:υ; ξένου; ϊυν«.?Γ/.φου; των,
— στοΓ/ίϊον συν,.στζ'λΐνον κυρ'.ώτατχ
el;
ττ,ν έ-'.στχ;Λίν·Λ, ;λελί-
ττ,ν του π:χ-"Αχτ·.κ,ο
j.
ιό: τττ,γτ: τ:κστ,: έ;'.ΐχν./.=ύσίω; /.χι ~άστ,;
τέ/ντ,;, τ, φιΛολογική
öıı»'iıot)öis,
ώ; το άττο
/.xy
εί κάπου ό τ,ν.έ-
Tîso:
Παπαο'.χιο.ανττ,:, — τουτο /.χι οιακρίνει τού;
r,'.i·;
τίοου: άττό
T(7jv
ςίνων ίν(ο έ, ενχντια; το σν/οιον του:
zcy
αιοτ-ρου: =^ τ/Λων
-co:
του: Ευρωπαίου; —
r,
άγονο; ΐΛίατ,σι; —
siv;
και το έξχ/ε·.οον
τ.'/.Τ/Ί "οοσίοττ'.κόττ,τχ των ~οώτων.
Ή ου Ιν τ? ■· Έστιχ" τ, Εύ;Λο:φ:Άχ χ.7ΐ ό
Yy&v/rj,
οί κοου-
,>.:■ τ:
/:;0j
α 7 ι το ι'.·~.',ι σαΐ,νο: των άττλοττοντ,οων
ycooı/.OiV
262
το πλαισιουμενον απο τας νεανικά;, και τόσον οροσερα; περιγρα¬
φάς των «Αγροτικών Επιστολών», μας δίδουν να καταλάβωμεν
ότι το οιηγημα., όπως άνυψωθή είς την πρέπουσαν περιωπην, πρέ¬
πει πρώτον να κατέλθη άπό τα νέφη, η να παραιτήση τάς άσκο¬
πους περιπλανήσεις, και να επιστρέψη είς την γήν της πατρίδος"
κ'έπειτα ότι πρέπει ν 'αναζήτηση την έ'μπνευσιν είς την αληθειαν
τη; φύσεως και είς την ζωην των ταπεινών, οΐτινες είνε ώ; όστοϋν
έκ των οστών και σαρξ έκ της σαρκός τη; φύσεως ταύτης, και
κατά τους λόγους της Άγγλίδις Έλλιοτ, τη; μεγάλη; συγγρα¬
φέως τοϋ αίώνο;, νά άνευρη «πηγήν θελκτικής συμπάθεια; μάλλον
εις την πίστην άναπαράστασιν των ι/.ονοτόνων υπάρξεων η έν τίί
άφηγησει τραγικών περιπετειών καί μεγάλων πράξεων»· να αγα¬
πήση ο/·, τα σπάνια, άλλα τα συνήθη, καί ααλλον των ορα;ο.α-
τικών εγκληματιών τον κ,οινον γεωργόν, όστις «κεροαίνει έντίαως
τον άρτον του, καί τρώγει αυτόν χεζώς χ,όπτων με τό μαχχίριόν
του». Και προ; τούτιι; έν η ούΐ οειλώ; καί ψευοωνύ'-ΐως έπιφανεντχ
"* ' Τί* ^
οιηγηαατια του Κουρτιοΐυ παρεχϊυν μέτρον τι των σημαντικών
συναισθημάτων καί Ίοεών των άνακ,ινίυυ.ένων
iv
τω πνεύαατι τη;
ελληνίο;; νεότητος πρό οωοεκ,αετίας καί πλέον. Άλλ ' ιδού ή γα-
^αΤ0Ζ.?5υ? ταινία τοϋ πρωινΐϋ λυκόφωτος οιαγράφετ ' έντονώτερΐν
είς τα βάθη τοϋ ορίζοντος. Έξ 'Ανατολών τό φως. Μάλιστα, άπό
την Η-ακην, την πρώτην κοιτίδα τΐϋ 'Ελληνικού -ίλιτισμοϋ :
Άπα τή Θράκη, βρε παιδιά,
Τραιλά, τραίλά, τραίλα ραρά
'Από την Πιερία
Έβγήκεν ή θρησκεία,
έ'ψαλλε των « 'Ατθίδων Αύρων» ό ττο-.ητης, μυσταγωγός ούτος κ·«
τίϋ έλλτ,νικοϋ διηγηματ:;, τό όπ:ιον δι' αΰτοϋ έ-λατύνθη *υ
έβαθύνθη είς αξιοσημείωτον βαθμόν.
Δεν υπερβαίνουν τα πέντε τ, ε; όσα «ηγηαατα έγνωρίσαμεν
του Βι,υηνου. Ο Τουργέν.εφ ήτο διασηαο; αετά τα; τοεί; τεσ-
263
e*:?.;
ττρώτα;
or,a:cis'j'Jiiia;
οιτ,γτ,σίΐ;
tsv
κχί
i
περίφημο; των
Σέρβων διγιγγιμχτογρχφος, ό Λχζάρεβ'.τ;,
b
πρό τινι; κχί
si;
ήαα;
=οώ άττΐκ,χλυφθίίς, ο£ν ίγρχψεν έν όλω έργα, περιασότερχ των
πέντε ;ς. 'Αλλ 'δ Βιζυηνό; ίοώ, κ,χθ'νιν
i«s-/7]v
έτυπώνοντΐ «ίς τ*ιν
«i'Ivttsxv»
τα ν.·Γ,γτΐ|Λ*"7α του, ΐΛθλονότ'. έφερεν
r,ôV,
κχί τό ΐφό-
ν.:ν όχι εϋκ*τ*ρροντ,τ;υ τπιτ,τικτ,ς — χρχγωγτ);, τρόφιμος των γερ—
|Αχν·.κών ΙΙχνί—'.'ϊ'ΐτιΐΑΪων, έγκύπτων
si;
τα οιλοσοοικά ώς κχί είς
τα φ'.λ:λ;γ·./.α,
y.â
·γνώοιν κχί με ερωτχ, :ϋτ£ τ,ρθη
s
-ί των πτε-
ρόγων ττ,ς φήαη;, άλ.λ ' ΐ·"τ ' έςΞΤ'/ΛΤ,θτ, καν, ώς τίραοίΥ/,
-J-—
ö
έ/.6ΐνων
sÎTivs;
θχ τ,ίτχν αϊλλΐν άραόίιοι να τον έκτιατ,^ουν. Δέν
γνωρίζω άν έτΐροςίνγιιχν Ιντύ—ωτ'.ν, κχί
rsixv
τα/χ, εί; τους
—ιλλίύς κχί του; ζ-'/ ουιτ = :;υ:, τα ο;τ,γτ.'Λ7.τϊ έκανχ. Άλλα
—pÉ-s'.
να ό^.ολςγγ,τω ότ·..
/.xOo^ev
ίνθυμΐϋμχι, ό /.ύχ.λ:: τώ·; νέων
των κχτά την έ~;/τ,ν έκίΐντ,ν άντι~οΐΐυαίνων τα σκ.·?~τρχ ττ,ς
όΐθχισθ^σίχ; τα
s;/sv
ύτ:ο£·/0τ, αε ψυ/ρόττιτχ κχί α ε
ouTiiévstxv
έ/.πλτόττΐυσχν. Άν
os
κχλώς ένουμΐϋα*'., το -£:·.οί·.χ.όν ~: - τζ
ΐοημοσίίυε, κχί ύχίσπτι ίγγράοου: τ; /.-Δ -ρ:θΐρι/-άς οιχμχρτυ-
ρτ,ιΐί'.; ότι Ιτόλμγισε κχί να οτ,υ.ΐ'ΐ'.ευατι τοιχύτχ; άηοίχς ! 'Αντί
ίέ γνωαών /.αί κρίσεων αοροχσαού; αόνιν ίβλ.έπχαίν κχί θΐγαχ-
τ·.·/-ας ά~ΐθάνβιι; ν;κ:ύχ;χεν περί αυτών, (ό; περί τ'.ποτέν.ων.
Έ; ένχντίχ:
ÎÈ
-:')>: Ί'.·■:: =···.ν;τ; - = :·
t:-j
Η·.ζυτ,ν;υ των
iOr,-
νχικών «ΐχλΐνιων, ττίΐΐ
toj
'/.ων.ΐϋω; ;'.: τχ>τχ άτ:χγγ:// οντο; ττ.ν
τυ3ΐκώ·/ φύλλων 1 γέλωτα
s/.'./ov/
/.-.τΐ.ν/.χ: τινις
άουναμίΐ·. τ::,
r::ır,Tîj.
/.ν.·. '/ ;-τ;αϊρώ; άνίκ^/.λΐυντ:, ο;ν γνω¬
ρίζω κχτά πόοΐν άλ.τ,θτ, τ - ' ',/'.ίΟτν.χτα τίνα τΐο 'οίου του
iv
Γί:;ΑΧν·.α· οΰο=ί; οέ λ'. .;: -;:1.
toj
ύζλτου τ:, "Τε—
/ :υτχί:υ ΙΙχλχ'.ο/ ο··:υ ■ /.-/·. τ:. — :ς.ιαν;υ », ;ύοΥ>;
tî:·. toj
κΤυ*".·:ζψχντ:: τα: ■■ Συν£π{ίχς ττ,:
r.x'/y.t:
ίττορίτ.;», κχί το
»Μον:ν ττ; ζωτ; του τχς·:.ν.:ν·· ' ν-!Τ£/
=;;aï.t
' άτελοϋς τ, κα.-
},, φιλ;λογ·./.τ.: άγωγ/.:.
'ıy.
.. Ά/
Λ ι
t.
ιτω; ε
-.ve
τχυτα.
264
και γνωρίσματα κοινά παντός κύκλου φιλολογικού, παντού, με¬
γάλου υ, μικροϋ' διότι οί προτρέχοντες τού καιροϋ των συγγρα¬
φείς, —η πολύ η ολίγον, αδιάφορον, — ενθυμίζουν τόν ΜωϋσΎ,ν
μοιραίως, βλάσφημα στόματα ανοίγονται κατ' αυτών : «Και
είπαν ■ Μη Μωυαίϊ μόνω έλάλησε Κύριος ; Ούχι και έν ημίν έλά-
λησε ; »
Κα,ί όμως ό Βιζυηνός πολύ τελειότερον τοϋ ττο.ητοϋ των έτ:ικο-
λυρικών και των έρωτικοσατυρ'.κών στίνων είνε ό οιηγγιαχτογράφ:;
τ:ΐ'.7)ττ,ς. Ή γη της Θράκης, είς την φύσιν και την ίυτορία,ν ττ,;
οποίας (τυνε/.εντρώθη ο,τι λα,μπρότερον κ,χί ώρχ.ιότερον, ο,τι ,οφερώ-
τερον -/.α.ί σ7:αρ«.κτικώτερ5ν
ïyu
να έπιοείζη ή 'Ανατολή, ή μα¬
γική αΰττ, πυξίς αέσα. είς την όποιαν περιφυλάσσονται ανεκτίμητα
κ.ειι;.ήλια τοϋ έθνικοϋ βίου κ,χί τη; ποιητικής εμπνεύσεως άπο τη;
μυριοποθήτου βασιλίσσης, της Σταμ,πούλ, μέχρι της πτωχικη; κ»ι
μαρτυρική; Γ>'.ζυης, οπού εγεννήθη ό ποιητής, γιργώς, παροοικώ:.
άλλα
ijA
κα'.νοττρεπη ζωηρότητα εμφανίζεται μέσα είς τα οιηγηυ-ατ-/
εκείνα, όσον το επιτρέπουν τα στενά όρια του εϊοους" ή 'Ανατολή,
είς ο, τι
s'y s
ι χαρακ,τηριστικώτερον, είς των μύθων κ.αί των παρα-
οόσεων την γοητίίαν, είς την λαμπρότητα της φύσεως και τη''
νωθρότητα των κατοίκων, εις των ανθρώπων την ίοιάζουσαν άπλο'.
κότητα, είς της συγχρόνου ιστορίας τάς περιπετείας και τάς βα¬
σάνους, είς των άπο αιώνων αντιμαχομένων φύλων την συνάν¬
τησιν και την αντίθεσιν έν τώ βίω της ειρήνης και τί, φρίκ*!
TS'J
πολέμου. Ό έν τη συνθετικτί εργασία τού ποιήματος άμελης κ*ι
άτελ,ής στ^οπλόκος, ό άναμιγνύων τα πεζά, τα ανούσια και ^χ
κακόηχα με στροφάς κχί μ.ε άσμα νέαν ποίησιν άιτοκαλύπτον,
οεικ,νύεται πολύ μάλλον κύριος της εμπνεύσεως του εις την σχετι¬
κώς άναλυτικωτεραν εργασίαν τού οιηγήματος, άρτιώτερος, ·ϊτερισ-
σότερον καλλιτέχνη;, καθαρο'ίτεοον κα.'} γνησιώτερον ποιητή?, ν·'·-
κάποια σοννέτα. των « Άτθ.ίων Αύρων» συ'ο.βουλεϊί'. ;να τ:5
νά υ.ή τΐερικλείη τα; σ'/.ίΐ
/î1.;
του
265
Εντός στενών όΐίων
Q; αποονόητος άντ,ρ συμπύκνου; ττΕ3ΐκλε?ων
Ά/ληλοαά/ους πετεινού; έντο; κλωβίων ττνινηοών.
/-Λ · 1
i
V
~ ,
νη στίχοι του
İ>ivW-'j
:/·ουν /.κτι τι των πνιντ,οων αυτών
κλωβίων άλλα (λ ε τα πλατύτερα έοάοτ,, «αε την άνίτωτΕρχν πο¬
ρείαν τού πεζογραφικού οιτ,γγ-,αατος, τό πνιγν,ρόν κχί το
arpôvov)-
τον εκλείπουν αυτά τα τυχόν άμχρττ|Αχτχ είς τους στίγους, ευ¬
τραπελία τι; άνα/Γΐλίτου παράφωνος, οορτ'.
/.r,
τι; περιχυτολογία,
z/yj-t
τον τόπον των
si;
το οιτηγτιαχ, προσθέτουν «Ι; την χάριν
των τγ;ν
t-)paKî*vxTi>.ıxv!v.
Συγγρχοέων τινών τό φόρτ£ είνε ή
7ύα"υς·.ς των ίοεών, ενώ άλλων έξ εναντίας, είνε ή άνάπτυξ1.;
αυτών λ.
y.
ό ΆργύρΥΐ; Έοταλιώττ,:, ό Ι/- των άριστων οιτ,γτι-
υ.7τογ:αοων 7.x:, άνττ,κ,ί'. ε·.: των «ρώτων ττ,ν ταςιν· τα ώρχιότερ*.
των ίΐΥΐγτ,αατων του είνε τα α?.λ/ον «τυνεπτυγαέν», τα αχλλον
ττροιΐεγγίζοντχ είς τα
~ziyu.%~x, -y.
r:c/u
μίλλον ϋ-ονογ,τ'./.κ
■παρά έκφραστι/.χ.
V—
7ρχουν πϊ'.τ,τ?·.
-t3C'.///.eîovt£; tt,v
ίοέαν
των ώ; τι αίγ'.ιτον έν έλανίστω, και οιχαορφΐυντε; ταύττ,ν ώ;
κόσμ-Υΐα* τί ώ; άρωμα ουναμενον νά
r.izwAxyhr,
είς υ.'.κροσκ:-
•πικά οιχλίο'.χ. Ύττάρ/;υν άλλίι, οϊτινι: να να καταοττ,'ϊουν
cxvsîav
την Ιοίχν των,
'jeaov/
ο·.ζστ·»ΐ|Αα, κ>.'. ά-:'/,
(İj;
τα —χι-
θ'.α τα ά-0
/jivTX
τ:υ: /αρτίνους άετΐύ; κ,χί τα πυρφόρα ατταλό-
νιχ, ώ; οί —εζο—
»pıt,
ώ:
ci
οί
/.oooyo·..
Οί ττρώτιι, όταν έκτρονιζ-
ζΐντχι είς των οευτίεων τα
ösıx
. ν.·.·ι'.ηΐΛ·η ίχ
:~.;-,:ji
ν:
yoo-
ρτ,τον κενολιγίχν, ώ; οί οΐυτ = :ο·.
si;
;τ,ρα ;α·./.:ο"/ :··γι ί-.ί
Ό
Bi'jT.vÔ:
οσ:. αχκρότΐρΐν οροαον ϊ/ν. να οιατ;£;γ,, τοοο/
καθχρώτ£:ο>
—.yiz/v.
το
'astşiv
τ-7,: ουνάμεώ; του. Τα όλίγχ ν.τ,-
•y-Yi;j.«.TZ
του. ;'/) ΐγίθτ . /.τ. ·>.% άττοοτίργοντχ το -:
i
:·.-:/ :/.-./.
İcto-
ργ,αατα. α·./.:θ' τ·. >.ι'ι ι—.:-.%: ότ:ωί άνχτττυχθώο-ιν εί; αυθιοτο-
ρτ,αατχ. Ί'χίνετχι έ/- τούτων ότι
péril
πρό; την μυΟ·.«:τΐ;·.ΐ·ι'ΐ*οίχν
ττ,ν άρ/έτυπον κ χ
i
τ:ί:'.τ:ΐτ£'.ώοτ,, ττ,ν γόνιαςν εί;
-/-./.y;
/.·/■. -■:■-
Ίτλοκχ; ιυαβαντων, ικανών να 'ΐυγ/.ρχτύ';·.·/ ->ν.7-Τ(·,τ:;. -"; τ, /
266
της πνευματικής συγκινήσεως, και την ταπεινοτέρχς κάπως (ρύ¬
σεως περιέργειαν τοϋ αναγνώστου' άλλα ρΑστοριογραφίο.ν, την
οποίαν θα ωδήγει οχι κανενός Μοντεπέν η 'Ιουλίου Μαρύ ή πρόστυ¬
χος έπιφυλλιδογραφικ,η εϋρεσις, άλλ'ή φιλόσοφος τέχνη τοϋποιητοϋ.
Καί ενταύθα προσκρούοαεν /.ατά της «περιρρέουσας ατμόσφαιρα.;»,
ώς απεκάλεσε το
milieu
ό κ. Ροίδης, /.αί διακ.ρίνομ.εν ίχνη τινά.
της επιδράσεως τοϋ εξωτερικού περιέχοντος επί των έργων τη;-δια¬
νοίας. Είνε αληθές ότι παρά πολ,ύ ϋπερετιαήθη ή επίδρασις αυτής
επί τοϋ πνεύματος, -τοϋ όποιου την ενέργειαν ουσκόλ^ως έζηγοΰσιν
εξωτερικοί μόνον παράγοντες και μοναι αί δυνάμεις τοϋ τόπου κ,αί
τοϋ χρόνου" άλλ ' επί τέλ.ους είνε κάτι, και έ'γει πολ,ύ να κ-άμγι και
ή έν λόγω περιρρ=ουσα άταοαφαΐρα. 'Ακούω ενίοτε ότι οέν άπε—
κτησααεν ακόμη μυθιστοριογράφους, οιότι άν-όμη οέν εχομεν κοι¬
νωνίαν, ίκ,ανην να οώσν) ύλην είς μυθιστόρημα. Τον λόγον τού¬
τον έξομολ>ογοϋααι ότι οεν τον καταλαμβάνω· πιστεύω ότι ή
ελληνική κοινωνία είνε κατάλληλος πρός τουτο ώς πασά άλλη,
— θα έααρτύρουν οέ περί της αληθείας αυτής τινά αραιότατα,
άλλ' οχι άτυχη υ.υθιστορΐίγραφι·/.α οοκίαια. Νομίζω ότι οεν μας
λείπει ΰλη, άλλα εργάται· και λείπουν οιότι οέν εχο'ο.δν άκό[ΛΆ
•/.οινωνίαν, ικανήν να ζήση τους εργάτας τούτους. Ό Ταίν άπο—
ίίοει την καλλιτεχνικον τελειότητα των στίχων τοϋ Άγγλου
ποιητοϋ ΙΙώπ είς τόν πλ.οϋτον αΰτοϋ καί την κνεσιν »χεθ ' ης έκ,εινος
έ'ζη' ό ποιητής οεν 'Λ,ναγκαζετΐ να βιάση, να τελειώση όπως όπως
την εργασίαν του" τους έκ,λειεν είς τί) συρτάριον τους στίχους τουΤ
/.αί κατεγίνετο επί Ι'τη να τού: χ.τενίζγ καί να τους ξανακτενίζγ»
υ.ε την ησυχίαν του. Άναστρέφοντες τους όρους, ουνάμεθα να είπω¬
μεν ότι ακόμη δεν άνέδωκ,εν έδώ πλουσίαν καί ισχυράν βλάστησιν
τό μυθιστόρημα, διότι λείπει ή δέουσα άνεσις καί κατάλληλος διεύ¬
θυνσις τοϋ βίου, λείπει το κέντρον, λείπει κάθε τι έκ των παρορ-
αώντων καί των προαπαιτούμενων πρό; την έν λόγω κίνησιν καί
την παραγωγήν, ητι: οέν προέρχεται άπό πάρεργον κ χι παιγνιώδη;
267
ένασχόλησιν, αλλ.' άπό επίμονον και σοβαράν θυσίαν ολοκλήρου
βίου. Παρατηρούμεν οέ -/.χι έν ττ, καθόλου φιλολογική παραγωγέ
της νεωτέρας Έλλάοο;, πρό; πίστωσιν ακόμη τοϋ φαινομένου, ότι
το ποιόν των έργων είνε λίαν ίυσανάλογον πρός τό ποσόν α-ΰτών
ποιητχί κα.ί συγγραφεί; έ"/, των κορυφαίων ζ,χτέλιπαν τό.έ'ργον των
ημιτελές ή μόλι; ηρχισαν τουτο, η οείγμ.χτχ μ.όνον παρέσχον τοϋ
τί ήσαν ίκ,χνοί να κχτορθώσουν, πάντε; οέ έν τέλει παρεσύρθησαν
μχκ,ραν τοϋ προορισμ.οϋ των υπό τοϋ βιωτικού, ρεύμ,ατος. Τό ζείοω-
ρον ΰ'ίωρ της λογοτεχνία;, ποίησι;, οιήγημχ, ορίμχ, πάσα. παρα¬
γωγή μετέχουσα α'ισθήμ.ατος και φαντασίας, ε'ρρευσε και ρέει κατά
σταγόνα; άρχιά;. Άλλα κχί μέ τό στάγοην ρέον ϋοωρ πληροϋμεν
[ίχ.θμ.ηΐόν τα; ύορία; μα;,
'h
ούτω; 2έ η άλλως, τό ναμ.α τό περί—
συναχθεν από την ν.ηγηματογρχοίχν, κχτίχομεν άφθονον, οροσε-
ρόν, θαυμαστήν.
Εί; τα οιηνηματα τοϋ Βιζυηνού ένχρμ.όν·.ον αποτελούσι κράμα
τα αναπτυσσόμενα πράγματα /.αί το υποκείμενον τοϋ άν7.πτύσ-
σοντο; χυτά συννοαφεως, αχώριστου ές αυτών κ,αί διηγούντο; και
νόημχ παο-έ/οντο; εί; εκείνα. Εί; τα ?ιηγήμ.ατα χυτά. έντυπώσΐΐ;
και άνχμνησει; των παιοικών χρονών, τη; νεανική; ήλικ,ίχ;, "/.αι
ίίίό; τι οΐ/,ο-'ενειακών απομνημονευμάτων, τό πρόσωπον του συγ-
•'ΐαφίωο, ΐΕίοχόμίνον επί τη; σκηνή:. οιαοραμ.χτί!!ει ούσιώοε; μέ-
:ο;" ο·.ά τουτο -/.αί ή ά/ήθίΐα αυτών ε"χει τι το οί
/.sTov
και τό
ΰηλχοτ,τόν, τό ζοοήτω; είλι
/.pıvi;,
το τ.γ.ν.τι.',Ί-ι εύθυ; έΐ αρχής
την εμπιστοσύνην, τό έπιτεΐνον την συγ/.ίνησιν. Αναπόσπαστοι
άπό τα; ΐστοοία; των είνε /.αί οί ε'ςοχοι έ/, των συγχρόνων συγ¬
γραφέων υ.χ;, οί λχμπρύνοντε; το ελληνικόν οιήγημα, ό Παπα-
οιχμάντη; κ.αί ό Κα;·/.αβιτσ*;. Και ούτοι απομνημονευμάτων /.αί
εντυπώσεων είνε "/.χτχ'ΌΧοει;' ζ/ ζ ο:ζ 7.·σου των /.οΐνων αυτών
χαοισμάτων, τη; αναπαραστάσεως του πραγματικού έν ττ, με-
λ.ετη των Ιοιαζόντων γνωοισμάτων τοϋ Γ/.λην·.κοϋ !ϋου, οιά μ.έσου
τή; άπχςχμιλλου πολλά"/.·.; άνχπτυ^-ω: εί/.όνων έ/, τής έλλτι—
268
•νικΐ; φύσεως και της έγκχτχσπορας είς τάς διήγησης των ίίσον
το ουνατον περισσοτέρου οϋρανοϋ και θαλάσσης, κ,αί γης κ-αί αέρος,
διακρίνομ-εν ουσιώδης μεταξύ των διαφοράς, πλην των τΐΥΐγα,ζίυσων
άπό τάς διαφοράς της συνθέσεως, της μορφής, της γλώσσης καί
της φιλοσοφικής διαθέσεως εκάστου. Συνοπτικ-ώτατα επί του πα¬
ρόντος περιοριζόμεθα είς το να είπωμεν ότι ώς ό Παπαδιαμάντη;
ίϊνε ειδυλλιακός και ήθογραφικώτατος, ώς ό Καρκαβίτσας "ηρωι¬
κός κ,αί πράξεων ίστ3ρητης μετεχουσών έπικοϋ μεγαλείου, ό Βι¬
ζυηνός είνε δρααατικός, καί είνε ζωγράφος ναρακ.τήρων. Ένω τα
διηγηιιατα τού Παπαδιαμάντη προβαίνουν σχεδόν χωρίς θέσιν τινά
καί λύσιν,
y.y
τα διηγήματα τίϋ Καρκαβίτσα, μάλλον περίτε¬
χνα,
ij.irv/fjin
οϋχ ήττον λυρικής τινος έζάρσ=ως κ,αί άπλότη-
τις, αί
ÏGTcpiai
τοϋ Βιζυηνοϋ, πλεκόαεναι διά συγκρούσεων ν.αί
περιπετειών, λύονται καί δρχμ,ατικώς. Τό « Αμάρτησα της μη¬
τρός μου« είνε δράμα, καί με κάθαρσιν υ.άλιστα. Τό φέρον τίτλον
«Ποίος τ,τον ό
oovsuç
τοϋ άδελφοϋ μου» είνε οΐχ,ογενειακη τραγω¬
δία έν άδ'.ασπικστ(·> συνο'/ίί πλεκομένη καί λυομένη. Δράμα καί
«Αί συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας», φωτιζόυ
-svov
άπό μίαν μυ¬
στηριώδη φιλοσοφικ,ην ακτίνα.
Apâax
συ|θ.βολικόν κχί «Τό μόνον
της ζωής του ταξείδιον », αέσα είς το οποίον ο παραδοςος Παπ-
ποϋ:, q ανατραφείς ώς θηλυκ,όν είς τόν γυναικωνίτην δια τον φόβον
των Γενίτσαρων, ό πλέκ,ων έν ύπερχ,οσιύω ρέμβη τό έργον«ιρόν του
— ζεϋγος κκλτσαις — επί τού γηλάφϊυ, κ.αί εποπτεύων άπό του
ΰ'ψου? του πρός τα (ΐάθη τΐϋ ορίζοντος, ώς γήν επαγγελίας, τον
κωνοϊ'.δτ, τνο-βον, ούτινος ή κοουφη φαίνεται πώς έ-'γίζει τόν ΐύρα-
νόν, ό μηοέποτε τχςειδεύσας κχί έν τούτοις όλοψυχω; άφηγοΰαίνο;
τας θαυαασιωτάτας ιστορίας, ό άείποτε συγΛοςυόυ.ΐνο: πρός το
φίλερι καί άρρενωπότατον ήαισύ του,
ô
γαλην.ο: /.αί ^
h
πάντοτε παρθενικός "/.αί παντοτί νεαζων υπό των ετών τό
αίρεται είς τόν ύπονοητικώτατον
x.al
ύ^ηλοτχτον των τύπων,
te,
«σων έδηυ.ιούργ.ησε τό έλληνιχ,όν δΐΥ,γη;Λα, ^α;'.;στατ;ν συ;ο.οΐλον
τοϋ αεΛίτώντ:; -νίύαχτος έν σχέσει προς την άντι&ρώσχν ύλην,
οι α τΐϋ όποιου το οιϊ)γηυ.χ πτερυγίζει αένρ·. των υψηλών σοχιρών
ττ,ς άγνης πο^σεω;. Και είς τα οράματα ταυτα, ώς έπόαενον,
ο:ν τταρίστχντχι κοινωνικά υ,Οτ,, ά/.Λ ' αναπτύσσονται ατομικοί
χαρακτήρες, οιακρινόμενοι τού τριγύρω των κ,όσαΐυ. Βχθιι/ά-
pxx.Tit
-/αρα.ΛΤΥίρες ό ττ,ς μητρός τού Άα,χρτήΐλχτος,
b
ττ,; Κλά-
οχς χ,χί τΐϋ
llxoyocV.n
έν ταϊ; «Σννεπείχι:», τ:λχσ;/.άτων
vio'J.x-
ν·.·*ηί εϋα.ισί)ησ·.*;, των Οποίων «αί ψυχαί συγκοινωνούν οία της
ϋλη;», ά ττχ—::ϋς κ*ί ή γιαγιά τοϋ «Τχζειοίΐυ», κχί τέλος ?>
Κιαμηλ, ό φΐνίύς του άοελοβΰ του, ό
r.x-i-hi
θύματος συι/.
-xOé-
στερΐς, ό πραότχτος παρζορω·/. ό Άετά την
y-ıo/
=·.-/ν τον /.ογι-
■/.οϋ του Ουτΐυων ^όοχ ίντό; /.τ,τ::υ /.αί -/.χ"λ7 ΐίΐγών χυτά επί τΐν
τάφου εκείνου τόν ό-οΐον έφόνευσί. ΙΙροΐ/Τ,τ'./.τ, εικών τ?,; |Λΐίρας
του Ιοίου συγγραοίως, Κιχυ.η'λ και τούτου τ-7,: ~ωτ,; και ττ,ς
τ:ο'.ήσ£ω:. Τίς οίοεν άν &£■/ το έοόνΐυσεν
'j ;.v.o: to
; ογ'.χ.όν του,—
■>: τόν άοΐλοον του ό
y/)
ο;, — α—ρονόητις άμ,χρτωλο; έν τω ^ίω,
/.αί τώρχ /.αταγίνεται εί; το
vi
στΐΆίζη υ.ε όόοα τό ·ι.·ιύ.ί.χ εκεί¬
νου, με ρόοχ άιτο τα ΐ/υό;χενα ΐίς τόν οροαοκχίτΐ1.:ν
y.r—'.j,
το·.αυτχΤ
αλλ:υ κόσμου κ: ω υ.
y.
Μαχέοντχ :
Κ1. ' ϊ~ό τότε πο3 ίρτ,νώ
Το
;îvÎİ
χϊΊ γχλχνό,
Tb
δροσάτο
sùS;
μου,
ΚθίΤΗΣ
|( έ ντο; ·ΐ'.·ι
Κ;' ό όυθυιο; -'-.; /.'>7·
S'*
ΐξί-
ı^^^Hj
ι
Ι · ^ ■*■■■■ "
■^ τ^^νν
^^^^^Η *·* .· ήι '
ι^Β ί;ί '
Ana
την Ελλάδα
Η ΛΑΜΙΑ
Π,
ΙρΠΤΕΥΟΥΣΑ ~.'-·-ι
'ivy.-j
ΦΟιώτ'.οο; /.αί ΨωκιοΊ; υ.ί τ:'/γ,')ο/ΐ1ΑΟν
—ιρί τάς 10—12 χιλ. ψυνών, τ, Λαμία είνε μέν λόγω οΐχΐοοαών
και οοών καθαρώς επαρχιακή πόλις, είνε ο;χω; αίχ άττό τα:
v.yj.-
ύ:τ£ρα; και τερπνότερα; τοιαύτας. Ή τοποθεσία της -. /.
â-i
-ττής ανατολικώς κλιτύΐ; σί'.ρα; λόφων και τ, ΐξ αΰττ,ς Οία, Ιοίως
έκ του ΰ—ερκειαενΐυ φρΐυριιυ κχί τίϋ Αγίου Λΐυκα, μικρά; ΐκ-
κλτισί&ο; επί τη; κ:ρυφη; λόΐου
CztpOjv
ττ,ς Λαμίας,
tıvt
απαρά¬
μιλλος. Φχντασθτ,τι αίαν έ—ιμτ,κτ, καταφυτΐν κ.;ιλάοα οιαρρίομί-
ντ)ν υπό τοϋ Σπερνειοϋ υ.έ
xoOsvïxv
χωρίων εγκατεσπαρμένων έν
αύτΤί και πλαισ'.ίυαίντ,ν
el;
τό βαθ;; μέν πρό; το Δ. μέρο; υπο τον
μΐγχλο-ρεΐϊΐΰ; κχί έπιβλτιτικΐϋ Τυμφρηστού, κχτα τα; &υΐ οέ
ετέρα; πλευρά; υπο τίς άττοτόμΐυ και ΰλίσκεποϋ; Οίτη; —
pö;
Μ.
και υπό της σκιοέσβη; "Οθρυς; ττ:ό; Β. και Ί~ τ·?,: ό7τ.: τχύ-—;
κ:ιλχο;; οιονεί οε—όζονισαν ττ,ν Λαμίαν. Ή πρό; Α. μζλιστχ θέχ
είνε έ"τι ιτοικιλωτί!* αέ τον γαλανόν Μαλιχ/.όν /.όλιτ;·/ καί τα όρη
ττ,ς Εύβοια; εί; τό ^κθ;; Έλτο;
tî-jTî-j r,
Λχ-χιχ /.ιιτχι πλησίον
9Τ2
τόσον αερών κλεισθέντων ύττό τε ττ:
vyjv''.v-
και νεωτέρας τιμών
ιστορίας, Θερι/.οπυλών, Γέφυρας τή; '~/
y
·ι.ζί
y
-., Λοαοκοΰ χ.τλ.
ώστε μ. έ άληθινην συγκίνησιν έττισκί-τίτ?!
tic
αυτήν. "Αλλοτε
επεκράτει ή ίοέα η και πραγαα,τι έπ·/.ρ7·τουν πυρετοί έν Λαμίας
άφ ' ότου οιωχετευθη ό'αως άφθονον /.^ί ορΐτερώτωτον υοωρ έκ. τνίς
"Οθρυος ε"πα.υι«ν και ούτοι, και τοιουτοτρόπως
r,
Λαυ.ία. αποτελεί
στ,μ,ερον
p.'ıocv
άπο τάς υπό τΐασα,ν εποψιν άξιας έ~'.σ·/.εψεως οευτε-
ρευΐύτας πόλεις της Έλλάοϊς.
Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΑΡΤΗΣ
Είνε ή περιώνυαο; γέφυρα επί τοϋ Άράχθου, υ.εταξύ γλοερ
τάτων και οενοροφύτων όχθων, '/4 μακράν τής "Αρτης και ή μό
οι ' ης ενεργείται αύτόθι, ή συγκοινωνία, υ.εταξύ Έλλάοος και Τουρ¬
κίας, καθότι οι' αυτής οιήκει ή άπό "Άρτης οιά ΦιλιππιαοΌς εις
'Ιωάννινα όοό;. Ή γέφυρα αυτή ανήκει έξ ήαισείας είς την Έλ-
λάοα και είς την Τουρκίαν, άτε των συνόρων ο-.ερνοαένων ακριβώς
οιά τοϋ μ,έσου τής κοίτης τοϋ Άραχθου. Ή κατασκευή της άρχι-
τεκτονικώς όλως πρωτοτύπου παρουσιάζει πολλά αξιοπερίεργα.
Tôt
οιάφορα τόξα, έξ ών αποτελείται, είνε όλως άνισα και ώς πρός το
άνοιγμα και ώς πρός τό ύ'ψος, τοϋ μεγίστου αυτών ευρισκομένου
πρός τό τουρκικόν μέρος, ύπερθεν ακριβώς τοϋ ρεύματος τοϋ ποτα¬
μού, τοϋ όποιου ή κυρίως κοίτη περιορίζεται μόλις είς τό ογοοον τής
όλης ναλικοστρώτου "κοίτη:, έφ ' ής ή γέφυρα. Όπως όλαι αί
τουρκικής κατασκευής γέφυρα-., τό έπίστρωαά της είνε κ>ιμακωτόν
και αποτελεί έν τμήμα, ελλείψεως ού'τω; ειπείν, τής οποίας το ΰψη-
λότερον σημείον ευρίσκεται ακριβώς επί τοϋ α.εγαλειτέρου τόξου
τού ύπερθεν τού ^εύαατος τού ποτααοϋ ευρισκομένου, οιά τον λόγον
οέ αυτόν είνε υ.όνον κατάλληλος οιά πεζούς /.αί ζώα, ού^ί οέ και
οι' άαζξχς. Ή όλη γέφυρα φαίνεται ωσάν να κ,ατεσκευασθη τυ.η-
χ
μ-
0.

ο.
β
18

274
[Αα,τικώς κ.αί τα τεμάχια, ταυτα, συνεκ,ολληθηϊαν κατόπιν, μ,η τ;- 1
ποθετηθέντα καν επί μιας ευθείας. Ή οι ' αυτής συγκοινωνία μά¬
λιστα, κατά τάς πρωϊνάς και εσπερινάς ώρας είνε ζωηροτάτη κ*ί
Ιδία κατά το θέρος, δπότε όλοι οί Άρτινοί δι' αυτής μ.ετα.βαίνουΐ'.ν *
είς τα κτημα,τά των, κείμενα, σχεδόν ανεξαιρέτως είς την επί ττ,:
δεξιάς όχθης τοϋ Άράχθου πεδιάδα, κα,ί δι * αυτής [λεταφερουσι
και τα προϊόντα των είς την Άρταν. Κατά την πρώτον οι αυτής
δίοδόν μου συνεκινήθην ακουσίως υποβληθείς υπό βάναυσων τελω¬
νειακών υπαλλήλων κ,αί τίνων υπαξιωματικών είς λεπτομερή 6ζΕ~
τάσιν, και μόνον ή θέα των ρακένδυτων τούρκων στρατιωτών χ.αι
υπαξιωματικών και των βρωμερών παρά την γεφυραν τουρκικών
χανίων παραβαλλομένων πρός τους εντέυθεν ττί; γέφυρας επι
tcu
Έλλ. εδάφους φρουροΰντας καθάριους και εΰκόσμ.ους εύζώνους
w-
ύπαξιωματικ,ούς με παρηγόρησε^ επί τή έλπΐδι, ότι τουλάχιστον
n
πρώτη εντύπωσις παντός
ot
' αΰττίς διαπεραιουμένου είνε ευνοϊκή
υπέρ ήαών κα,ί γεννά ελπίδας περί αίσιωτέρου μέλλοντος της χώ¬
ρας έκ,είννις.
Περί της οικοδομής της γέφυρας της Άρτης φέρεται μία τω1*
ποιητικότερων ελληνικών παραδόσεων, ην διηγείται τό επόμενο·»
δημώδες άσ[λα :
Σαράντα ιτέντε μάστοροι κ' εξήντα μαθητάαες
Τρείς χρόνους έοουλεύανε της "Αρτας τό γιοφύρι"
Όλημερής έχτίζανε κι' άπο βραδύ γκρεμιέται.
Μυριολογοϋν οί μάστορες και κλαιν' οί μαθητάδες'
« — Αλλοίμονο ς τους κόπους μας, κρίμα 'ς ταίς δούλεψαις
(**î>
Όληιιερης να χτίζωμε, το βράδυ να γκρεμιέται».
Και τό στοιχειό 'ποχρίθηχεν άπ' τή δεξιά καμάρα'
«--Άν δε στοιχειώσετ' άνθρωπο, τοϊ/ος δε βεμελιώνει"
Και μή στοινειώσετ' ορφανό, μή ξένο, μή διαβάτη,
Παρά τοϋ πρωτομάστορα την ώρια τή γυναίκα,
Πώρχεται αργά τ' άποτανυά, πώρχετ' αργά 'ς το γιωμα»-
Τ' άκουσ' ό πρωτομάστορας και του θανάτου πέφτει"
Κάνει γραφή καί στέλνει την με το πουλί τ' αηδόνι"
275
ο— Αργά 'ντυθή, άργ* άλλαχθή, άργα να πάν) 'ς το γιώμα,
αργά να πάγι και να διαβή τής "Άρτας το γιοφύρι».
Κα·. το πουλί παράκουσε κι' άλλοιώς έπήγι κι' είπε"
« - Γοργά 'ντυσου, γοργ' άλλαξε., γοργά να πας το γιώμα,
Γοργά να πας χαΐ ν» διαβής τής "Αρτα? τβ γιοφύρι».
Νά τηνέ κ' έξανάφανεν άπό την άσπρη στράτα'
Την ε"δ' ό πρωτομάστορας, ραγίζετ' ή καρδιά του.
Άπό μαχρυα τους /αιρετά, χι" άπό μχχρυά τους λέγει"
«—Γεια σας, /αρά σας, μάστορες χα'ι σεϊς οί μαθητάδες,
Μα τ' ε
/eı
ό πρωτομάστορας χ'
tıv*
έτσι χολιασμένος ;»
«--Το δα/τυλίδι τυ>πεβε 'ς την πρώτη την χαμάρα,
Και ποιος να 'μπή χα', ποιος να 'βγή
rh
δα/τυλίδι ναυρτ; ; »
ο—Μάστορα, μην πικραίνεσαι, χ' έγώ να πα' σ' το φέρω'
Εγώ να 'μπω χ έγω να 'βγώ το δαχτυλίδι ναΰρω».
Μτ,δε καλά κατέβηκε, μηδέ 'ς τή μέσ' επήγε"
«—Τράβα καλέ α' την ΐλυσσο, τράβα την άλυσσίΟα
Τ' Ολον τον κόσμο άνάγυρα καΐ τίποτις δεν ηίρα».
Ενας τητ)/άει μί το μυστρί χι' άλλος με τον ασβέστη
Πέρνει χι' ό πρωτομάστορας
xxi
^ί/νει μέγα λίθο"
«—Άλλοίαονο 'ς τή αοϊρά μας, κρίμα 'ς το ροιζικό χας,
Τρείς άδιλφάδες είμασταν χ' |, τρείς χαχογραμμέναις.
Ή μιά '/τισε τον Δούναβι χ' ή ίλλη τον Αυλώνα
Κ' έγώ ή πλειό »τερνότεργ, τής "Αρτας το γιοφύρι.
Καθώς τρίμ' ή χαοδοϋλά μου, να τρέιχγ, το γιοφύρι,
Κι' ώς πέφτουν τα μαλλάκια μου, να πέφτουν ο! διαβάταις».
, —Κόρη, τον λόγον ΐλλΐ
-e
χι' άλλη κατάρα δόσε,
11ο/εις μονάκριβο αδελφό, ιχή Χά
/r,
και περάστ,».
Κι' αυτή τόν λόγον αλλα
-e
κι' άλλη κατάρα δίνει'
- ΐερον ή καρδούλα μου, σίδερο το γιοφύρι,
^..οε:ο τί |χΐ)λάχ·ΐ 'ίου σ·?εΐο χι' .ΐ δ'.αβάταις'
Ί Ι/ω
îiii'v
';
Tf
-,-' ~ι ι
jLf
'ϊ/', '·ϊ'. ά
ÂI
ΙΕΓΙλΜ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΙ ΕΝ
ftWEPIKHi KÂI
ΑΓΓΛΙΑι
XXI
μέγισται περιουσίαι τού κόσμου ευρίσκονται έν ταίς Ηνω-
μέναις Πολιτείαις τής Αμερικής. Αυτόθι ύπάρ-χουσιν οί πλβυσιωτατοι
άνθρωποι τού κόσμου. Δισεκατομμυριούχος όμως δέν υπάρχει κανείς
άφ' 'ότου απέθανεν ό Βίλλιαμ Βάνδερβιλτ, 'όστις αφήκε περιουσία·'
1,500,000,000 είς τΐίις τέσσαρας αυτού υιούς και τάς δύο θυγατέρα;·
Ό πλΐυσιώτατος των 'Αμερικανών είνε σήμερον ό Βίλλιαμ Αστ:ρ,
κάτοχος 840 εκατομμυρίων φράγκων.
Μετ'αυτον έπονται: Ιωάννης Ροκεφέλλερ κεκτημένος Τ60 ΐ*α"
τομμύρια, Ρούσσελ Σάγε ε-χων 450 εκατομμύρια, Τζαίη Γοϋλϊ κΛη-
ροδοτήσας είς τόν υϊόν του 405 εκατομμύρια. Ό Βίλλιαμ Ροκεφέ"/·λε?
και ό Ερρίκος Φ7>άγλερ, οί βασιλείς τού πετρελαίου, ε-χουσιν έκατε-
ρος 300 εκατομμύρια. Οί αδελφοί Χαδεμάγερ οί βασιλείς τής σακχ*'
ρεως εχΐυσι 250 εκατομμύρια. Ό βασιλεύς τού σιδήρου Ανδρέα·»
Καρνεγι έχει μ.όνον 100 εκατομμύρια. Ό Λουδοβίκος Τίφφαν.), --
μέγας Άμ.ερικανός άδαμαντοπώλης έν Παρισίοις Ιχει Π5 έκατ5μ;-υ-
ρια. Ό Σίγγερ ό γνωστότατος εφευρέτης των ραπτομηχανών ε·/./-τ,?:-
δότησεν 150 έκατΐμμύρια εις την γυναίκα κα'ι τα τέκνα του. Ας σΐ
277
μειώσωμεν ετι τον περίφημον Ι. Γΐρ5ων Βέννετ τον ί;ι;κτήτην τού
«Κήρυ*:ς τής Νέας Υόρκης» όστις είνε κάτοχος 100 εκατομμυρίων.
Ή -λΐυιιωτάτη των Άμερικανίοων είνε αναμφιβόλως ή κυρία
Χέττη Γρήν,
r
/ΐυσα περιουσίαν 300 εκατομμυρίων.
Άν ή Αμερική είνε ή '/ώρα των μεγίστων περιουσιών, έν 'Αγγλία
όμως οί έκατομμυριού/οι είνε πλειότεροι τόν αριθμόν. Κατά τι φυλλά¬
διον δημοσιευθέν κατά τα τελευταία Ιτη έν Λονδίνω, ζ ;λ:ς αριθμός
των εκατομμυριούχων (των εχόντων ΐηλαΐή περιουσίαν ενός έκατομμυ-
pi;j
/.'.ίων στερλινών -/.λ: ανω)
îîvî
700, διανέμονται ΐέ ώς έ-εται
κατά -χώρας.
Έν Αγγλία εκατομμυριούχοι
Έν Ήνωμέναις ΙΙΐλιτείαις τής 'Αμερικής
Έν Γερμανία και Αυστρία
Έν Γαλλία
'F..
1 >,.,«.'-.
"'■?
Έν Ίνΐίαις
Έν ταίς α/.λαις -/ώραις
200
100
100
75
50
50
125
'11 Κυρία Η. πρός τόν μικρόν της ΐν αυλλαμβάνε·. - = ρίΐ;6:ν :
— ΙΙάλι γλυκό θά πήρΐς χ~' τί ντουλάπι.
— "Οχι, μαμά,
îsv
Ικανά τίπ;τί.
— Το βλέ-ω γραμμένο 'ς τα μάτια «ου.
— Ηά ι ν; ξ,
'JTJ.İ,
îtr.'i
χθΐς γραμμέν; και
il
-ΐνίτηκε !
Καθένας έχει ^άιΐανα, ά
/J.'
άπο ^ιώτια
téva
ό κο,θε άνθρωπος κρατεί τα πάθη του κρυμμένα.
Κ' £τοΊ καθένας, 'ξεύροντας τόν πόνο του μονάχα,
όλους τους άλλους τους θαρρεί ευτυχισμένους τάχα-
■και ?.έει με παράπονο : μέσ' 'ς ταίς χαραϊς τού κόσμου
μόνο ένας πόνος 'βρίσκεται, ό πόνος ό δικός μου.
ι
André Chenieri.
Στο
Se
χω ρ ο
Η ΠΡΟΞΕΝΕΙΑ
n
άφίνης κάθε βράδυ
Του χωριού το κρύο πηγάδι,
Κ" έχης, κόρη, στό κεφάλι
"Ενα ξέχειλο σταμνί,
Πας ομπρός με βία μεγάλη
Και αταξία δε ρέει στη γή.

Άμ δεν έχει τέτοια χάρη
"Ενα κάποιο παλληκάρν
"Ως και ασάλευτο, τι γιομάτη
Πικραμένη του καρδιά
Ξεθυμαίνει άπό το μάτι
Με σταλάματα συχνά.
Πίστευε μου, σε συμφέρει
Να γενης δικό του ταίρι.
Άν, ώς λέω, τ' άγγειό σου αλλάξης
Με στεφάνι ζηλευτό,
Στίι ζωή σου δέ θα στάξης
"Ενα δάκρυ μοναχό.
Γεράσιμος; Μαρκοραε
279
Ο
_>αρυα «οιμάται ό γέροντας, αυτός που κάθε μέρα
Έκίναε

άκοπη δουλειά,
Προτού λαλήσουν τα πουλιά
Στον ήσυχον αέρα. .
Βαρυα κοιμάται σήμερα κ' ή δίκοπη του μνήσκει
Ριμένη ακόμα στίιν αυλή.
Όπου, σαστίζοντας, αργή
Τ' αβέβαιο φώς τη §ρίσκει.
Τού κάκου αποχαιρέτησαν τής χαραυγής τό χρώμα
Όλαις τού κήπου του ή φωλιαίς.
Σαν τί ονειρεύεται ; — Γεια ΐδές !
Γελάει τ' αχνό του στόμα.
Δε θα ξυπνήση1 άλοίμονο ! για τό φτωχό ασπρομάλλη,
Πώσκα£ε κάμπους και §ουνά,
Δύο πήχαις τόπο μοναχά
Τώρα θα σκάσουν άλλοι.
θαρρείς «όπου, αναπαύοντας τη σκεβρωμένη όάχη,
Λαλήματ' άλλα καρτερεί,
Νά χαιρετήσουν μίαν αυγή,
Που φώς αιώνιο θάχη.
Γεραχιμοχ Μαρκοραε
ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΙΣ
ill
j_N
Ελλάδι υπάρχουσι τρία. Γεωργικά σχολεία, εν έν 'Αθη¬
ναι:, άλλο έν Άιδινίω και το τρίτον έν Τίρυνθι. 'Υπάρχει οε κ*ΐ
ής γεωργικός σταθμός έν Βυτίνγι της Γορτυνίας.
Οί έν τοίς Γεωργικ,οϊς σχολείοις μαθητευόμενοι είνε μόνον τρο-
φιαοι, διαιτώμενοι έν αυτοίς. "Ινα γείνγι δεκτός |ο.α.θγιττις οεον νκ
ε'χγι "ηλικίαν 14 —18 ετών, προκαταβάλλει δέ ετησίως οραχμα;
τριακοσίας έξνικοντα (360).
Ή οιάρκεια ττ,ς έν τω σχολείω οιοασκαλίας είνε τριετές, αεο'τ,ν
οί ααθνιτευόμενοι ύπΐβάλ/ονται είς εξετάσεις κχί οί επιτυγχάνον¬
τες λααβάνουσιν απολυτήριον.
Οί βουλόμενοι -ιχ μαθητεύσωσιν είς τι των Γεωργικών σχολείων
οφείλουσι να υποβάλλωσι^ εντός τ ου πρώτου οεκχπενθνΐ[θ.ίρου του
[/.τίνος Αυγούστου είς την Διεύθυνσιν τοϋ Σχολείου αΐτιτιβιν κατ*-
τάζεως, συνοδευόμενων ■
'Εάν μέν πρόκειται περί -ήμεοα—οϋ"
α' ) Μέ πιστοποιητικών έπίστιαον περί της έν τω υ.τιτρώω των
αρρενων έγγραφης και τίς ηλικίας χύτοϋ"
β' ) Μέ πιστοποιτ,τικόν τίς άνωτάττις ύγειονοαικ-ΐς έπιτρΟ""1"^
περί τνίς Ισχυράς και ΰγΐΐΰς κράσεως αΰτοϋ"
γ' ) Με άπολυττιριον Έλλγινικοϋ σχολείου*
δ' ) Μέ άπόδειζιν καταθέσεως είς τόν λογιστην τοϋ άρμΐ&ι:ν
Σχολείου οραχαών τριακοσίων έςτ,κοντα διά τα δίδακτρα τίϋ πρω-
τ:υ σ"/ΐλ·.κοϋ έ'τ:υ:, και
ε' ) Μέ οτ,λωσιν τοϋ γονέως
r,
του κηδεαόνις αΰτοϋ, συντετ*γ-
ıj.t-ıT,'i
ενώπιον συμβίλαιίγράφιυ,
rspı
τοϋ ότι Οά καταβάλη εγ¬
καίρως είς το δημόσιον ταμείον τα; ετέρας δύο οάσεις των διδάκτρων.
Εάν δέ πρόκειται περί αλλοοχποΰ ■
α' ) Με πιβτοπ:ι·ητικόν της αρμοδία; άρχίι; της χώρας, ές ·ης
κατάγεται, τεθεωρτΐ'Αίνον υπό τί); ΐίκείχς ΙΙροζενικης άρ/ϋς,
"tp'ı
τής τ,λικίχ; καί των σπουδών αύτοϋ, χχί
β' ) Μέ τα κατά τ ' ανωτέρω ίοάφιχ β' , ο' κχί
e'
άττχιτΐύ-
jA8vx
εγγρχΐιχ.
Οί έκ τϋς άλλοοχηη; ούνχντχ·. να ύποοληΟώσιν εί; έςετχσεις
ένώ-ιν/ -:;ϋ έν Άθτ,νχι; Πρχκτικοϋ Λυκείου ■—ρος άπό*τ:τΐ5·.ν άπΐ-
λυττ,;·.ου
T/îXxpvEÎcj,
i
αν στερώντχι τοιούτου.
Αί χίτ-Γ,τει; κχτχτχςΕω; εγγράφονται κχτα ττ,ν σειράν της
πχρχοότεως χυτών είς επί τΐύτω β·.βλ«ν, πχρόντ:; του έγχΕΐρί-
ζΐντος ~ύί χίττισιν. Άν ο' ό άριθαο; των χΐττ,ηεων ύτΤΕρβτ, τον
ώίΐΐ'ΛΕ·/:·' άριθαον των αχθτιτευΐμΕνων, *πρ5τιαώντχι ιί κχτά σει¬
ράν ιτρΐτΐρχ'.ότνιτος «χρχοώσχντες χ'ιτνιΐΕΐς, ν. δε πλεονάζΐντες
τχρχπΕατϊΐντχι είς άλλο Γεωργικον σχολίΐΐν, άν ύπάρ/ωιι Οί-
τεις κεναί.
Έντό: τ: > τελευταίου δεκχπίνθτιυιέρΐυ τοΰ ρ,ηνός Αύγΐύττΐυ
h
διευθυνττ,ς, ό ύπιδνίυθυντη; χχί ο λΐγιστΫι; τοϋ Σ/ΐλείΐυ, τ,, έν
ίλλίίψίΐ τινός τούτων, οί λοιποί ίύΐ, έ;ετα'ς^·7·. τάς ύτκβ>.τιήιί-
ΐχς αίττ,ιιις κχτχτάζεως κχτά ττ,ν σειράν τί.; έγγραφη; αυτών
είς τό ττροχνχΐ)ίρόυ.£ν;ν
JJ'.S/.isv
κχί άπ·5χίν;ντχι ανεκκλήτως
so'
έκάσττ,; χυτών, τλ ττ, ίΐάσει δέ τί,: τΐιχύττΐ; ατ;ΐθάΐΐίως
έκοίδε·. ό Λ'.ευθυνττ,ς ττ,ν άδειχν τί,; κχτχτάςεω;, εγγράφε·, εί; τό
'j.%Hr-C)^--'.'.ı
τ:, Σ/ζ'/ν.--> τ:-.: =··/.:'.0ίντχ; κ»ί
y.cpıavŞ
περί ττίς
άπΐδό7ίως των ιτρΐκχτχβλτιθίντων διδάκτρων υπό των κχτά τα
ά"/ωτέρω
ar,
νενιμίνων
oextcov rpo:
κχτάτχζιν.
Οί
κ,χτχτχστόν.Εν;'. ν.τιζγ'ι-χ: ίν -■> Σ/;)εί(·) την χ' Σε-
:·.:
J.
o,e::
εθ ' εαυτ
ών
r.y.ı
-χ -ν
£-or,
τί,
αυτών είς
ïr.xt/Jr,
ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΤΟ ΕΝ ΖΩΓΡΑΦΙΑΐ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΣΑΚΧΑΡΟΠΟΙΕΙΟΝ
ϋΐΝΕ ενθαρρυντικόν φαινόμενον ότι
b
Ελληνικός λαός ήρχισε να
κα,τανοϊΐ,δτι απαραίτητον είνε όπως το έθνος έξ έργων παραγωγικών
άντλοΰν δύναμίν και άκμην καταστή αΰταρκες πρός την Ίδίοιν
α,ύτοϋ συντήρησιν κ.α.ί ούτω ■πα.ρεσκ,ευασμ,ένον όρμ-ήσΥ) είς τον μέλ¬
λοντα βίον. Την άρχην τα,ύτΥ,ν έγκολποϋται σήμερον ο 'Ελλ. λ«ος
και ταύτην άζιοΐ, ώς κύριον πρόγραμμα, παρά των κυβερνητών
του. Πολλά ύποοτιλοϋσι την νέαν ταύττιν,
va
των κάτωθεν άρζ*-
{/.ÎvYiv,
αΰθόρμνιτον τοϋ κρατούντος πνεύματος τροπνιν. Ώς οίωνος
α,ίσιος, ένσάρκωσις της ύποφωσκούσης ταύτης έλπίοος, έχαιρετίσθη
h
έγκαινισμ.ος έργου ιδιωτικής πρωτοβουλίας, Ιδιωτικής εκτελέ¬
σεως, άλλα κ,αί σπουδαιότητος γενικωτέρας, τοΰ νέου έν Θεσσαλία
Σακχαροποιείου τοϋ φιλογενοϋς κ. Χρηστάκ,η Ζωγράφου.
Ίκανης αΰτο καθ' εαυτό τό ΐδρυμ.* τουτο σπουδαιότητος, πολύ
ύπέρτερον κατα,δείκνυτα,ι συντελεσθέν έν Ελλάδι κα.ί πολλω μεί¬
ζονα, ενέχει σηΐΑασία,ν διά την γεωργικην της Θεσσαλίας βελτίω¬
σιν, ώς έκ της νέας ώθησεως ην θα παράσχη είς την
283
των ορών τίς έν 'Ελλάδι καλλιέργειας και την οι ' αυτής επίλυσιν
του γεωργικού ζητήματος. Άλλ ' Ικτός της άπα της έπόψεω;
ταύτης επιβολής, καθιστώσι το έργον άξιον πολλής προσοχής και
τί τεχνική αύτοϋ αιασκευη και ή μηχανική τελειότης· διότι το
νεον εργοστάσιον καταλέγεται μεταξύ των κατά τύπον τελειότα-
τον έν Εύρώπνι μέχρι τούδε ίορυθΐντων, είς τρόπον ώστε και ό
Γερμανικός και ό Αυστριακός τύπος έποηόσαντο μνείαν τοϋ έν 'Ελ¬
λάδι συντελουμένου έργου, δημοσιευθείσαν μάλιστα δύο περί τούτου
εκθέσεων τοϋ έν Πειραιεί προξένου της Αυστρίας. Άν μάλιστα
αναλογισθώ τις κατά πόσων τοπικών δυσκολιών προσέκοπτεν ή επι¬
χείρησις, διά την έλλειψιν και οδών και μέσων επαρκών μεταφοράς
και εργατών ε τι έμπειρων, κατόχων γνώσεων ειδικών,
ôà
κατα¬
νοήση πόσον υπέροχον ύπαρξε το έργον. Αύτη ακόμη ή σημασία
τοϋ έργου δεν είχε κατχνοηθ-ΐϊ ευθύς έξ άρχης' και εΐνι τουτο
yx-
ρακτηριστικ,όν της άβελτερίας και τοϋ στενού πνεύματος των κυ¬
βερνήσεων μας. Ένώ είς άλλα κράτη άλλαι κυβερνήσεις και δια
χρηματικών συνδρομών ενεθάρρυναν την ίδρυσιν και συνηργησαν
είς την θεμελίωσιν των πρώτων εργοστασίων σακχαροποιίας, ή
ημετέρα δέν έγγυατο και περί της προσωπικής ασφαλείας των άνα-
λαβόντων την πραγμάτωσιν τ-ύ σχεδίου. Άλλ' είνε τουτο μαρτύ¬
ριον της ζωτικότητος και τη; άρετης τοϋ 'Ελληνικού λαού, ό'τι παρ '
όλην την αδιαφορίαν' των κυβερνήσεων, έν τη σιγή την οποίαν και
αυτός
h
τύπος έτήρει, δ άδίδακτος της Θεσσαλίας γεωργός κατε¬
νόησε την σπουδαιότητα τοϋ έργου και χωρίς ουδείς νά τόν χειρα¬
γώγηση είς τό έργον της προόδου, συνηργησε [ΐετά θρησκευτικής
άφοσιώσεως είς την άπ:π£ράτωσιν αύτοϋ. Τρείς χιλιάδες διακόσια
πεντήκοντα τεμάχια των διαφόρων μηχανημάτων, έκ των οπίίων
πλείστα μ,εγίστου όγκου και βάρους, έπρεπε να μετενεχθώσιν είς
Ζωγραφίαν και επί πολλάς πολλάκις ημέρας ε'αενίν έκ,τεθειμ,ενα-
και όμως ουδενός κατέστειλε τόν ενθουσιασμόν ό δισταγμός, και
ουδέν απώλετο, και είς διάστηαα ενός ε'τους ανηγέρθη ίπιβλητι-
ι-|
i
κ όν και μεγαλοπρεπές τό εργοστάσιον, παρά τάς αμφιβολίας έκ,εί-
νων, οΐτινες έξίλάμ.βανον ώς χίμαιραν την επιχείρησιν.
Έκτος λοιπόν τοϋ ότι έγκαινίζει νέαν εποχήν έν τω γεωργικά
βίω του έθνους, άλλα κ«ί ώς μηχανικόν Είνε άξιον πολλοϋ λόγου
τό ε"ργον. Τις μηχανικής ελάχιστα έφηρμ-όσθησαν έν Έλλάοι αί
μεγάλαι και εΰεργετικαί πρόοδοι, διότι ουδεμία ουδέποτε έοόθη
προσοχή, οΰτε έπεχειρηθησαν έργα. άγοντα είς την ανάπτυξιν της
γεωργίας και βιομηχανίας. Ή γεωργία, ή αποκαλούμενη μήτηρ
πασών των τεχνών, διατελούσα έ'τι είς νηπιώδη παρ'ημίν κατά¬
στασιν, δεν έ"δωκ6ν άφοραην είς την καλλιέργειαν και ανάπτυξιν
των παρεπομένων αύττι βιομηχανιών κ,αί τεχνών, μεταξύ των
οποίων σπουδαίαν κατέχει θέσιν και ή μ,ηχανικη. Τό νεον ΐορυΐΛα
τοΰ σακχαροποιείου ε'ισάγον παρ ' ημίν την γεωργικην βιομηχανίαν
εξυπηρετεί πάντα ταυτα. Τα πρός σακχαροποιίαν χρησιμοποιού¬
μενα μηχανήματα είνε έκ των ευφυέστερων της μηχανικής επι¬
νοήσεων, και ουδέν άλλο παρόμοιον έργον έ'χοαεν να έπιδείξωμεν
έν Ελλάδι" ή επιτόπιος επομένως έ"ρευνα και μελέτη αύτοϋ θα
άποβτί ωφέλιμος και είς τους ειδικούς της τέχνης μελετητάς, εις
τους οποίους δεν παρέχονται στάδια συχνής έφαραογης και πρα¬
κτικής κατανοήσεως άφηρηαενων θεωρημάτων. Έργον τοιούτων
ωφελημάτων γινόαενον πρόξενον, νέαν Ιγκαινίζον αφετηρίαν έν τ·?,
πριόδω της τέχνης κ,αί ύποσημαΐνον επανάστασιν έν τη γεωργία,
παρίσταται ώς άντικείαενον ενδιαφέροντος γίνικωτέρου και ένέχον
χαρακτήρα, σπουδαιότητος εθνικής. Θά πειραθώυ.εν ηδη να παρά-
σχωαεν εΐν.όνα τού εργοστασίου, τοϋ τρόπου καθ' όν λειτουργεί,
και να καταδείξωμεν την επίδρασιν, ην δύναται να άσκηση επί του
γεωργικού έν 'Ελλάδι ζητηαατος.
Βλέπων τις εκ τινος αποστάσεως το σα,κχαροποιεΐον, νομίζει
ό'τι έκ δύο πλησίον κειμένων αποτελείται τουτο οικοδομημάτων.
'Αλλ ' έν συμπαγές οικοδόμημα έκ πλειόνων συγκ,είμ.ενον τμ.ημά-
των προσπίπτει είς την αντίληψιν τοϋ ε'ισερχομ-ενου έν αυτώ. Αι—
285
Οουσα μτ,κ,ους 85 μέτρων, πλάτους 15 και ΰψΐυ; 8,50 αποτε
το κεντρικόν εργοστάσιον χχρά/.εινται συμπληρούται αυτό πρός
TY)v
ανατολικήν μέν πλευράν αί α,ίθιυσαι των ατμολεβητών, ή
αίθουσα τοϋ ζωικού άνθρακος, τα πιεστήρια, τού πολτού, τα οιϋ-
λιστγιρια τής σακχαρούχου Ολης μιτα των πιεστηρίων των όργχ-
ν.κών ουσιών, αί
turbines
και %
raffinerie,
τό ΐργχστ·όριον
των άπεστα,γμίνων και ϋπολειπιμένων υγρών προς
Si tw u.e-
στ,αβριντιν πλευράν ν) σακχχρχποθηκνι, άπίτελοϋσαι ομού ίΐκϊοό-
ατΐμχ μ.ιτ)κ.ου; 121 αέτρων κχί πλάτους 29. Τό Σχκγχροπιεϊΐν
είνε λιθόοανιτον κχί έθεΐΛελιώθτ) εί; (ΐάθος 2,50 μέτρων περίπου οιά
τκυρ;κονιά;ο.χτος, μέχρι οι της έπιφχνείχς τιϋ έοάφΐυς τ, λιθΐοΐαιίι
του εγένετο οι ' Ίσχυρα: θτ,ραικοκ,ονίχς. Ή στέγνι του ν.·η Τ5τ;χρ-
οους ξυλίντ,, οία σιοΎιρών έλκυστνιρων κχί κεκχλυαμένη θ'.ά ν.ίζχ-
τχύττ,ς ο' ϋ.τέρκ,ειται φωταγωγός ατ,/.:υ; 47 μέτρων κεχχ-
έ οιά λευκΐβιοηβου. Άπ-χντχ τα
it
αύτω ;Λ7)χχντ,αχτχ
έοοαζΐντχι επί £}χσεων έκ λιΟΐοομΐς τ, ό~τ;πλινθΐο;μτ,ς θίαελιω-
Οεισών επί σκυροκίνιάματος. ΕΙ; ού:, κχί έν.α
/cj
εί; τρίχ πχτώ-
(αλτχ ξύλινα, έοραζόαενα
iri
στύλων χυτοσιοτίρώ-», ύπιΐιχιρΕΐτχι
κχθ ' ΰψος τό έργοστασιΐν, άπχντχ οέ τα ί~' χυτών υ.γ,γαντ,αχτχ
συνοιόαενα πρός άλληλα οιά σωλτ,νων τ, ίααντων άπ:τ«λ:ϋσ>.ν έν
ολ:ν, ουνά'ο.ίνΐν οιά αιας μόννις κεντρικτί; κινΥΐτ·ί)ρί:υ ουναμιω; νά
τίθγιτχι είς κίνησιν. ΏΛ:οοαϊΐ;χένΐς 2·. ' οπτοπλίνθων κοινών κχί
πυρ;μάνων, ΰψ;υ; οέ ;ο.έτΐων 4, πλατΐυ; 2,15 κχί αήκου; 7 πι-
ρίπςυ παράκίιτχι τΫί κεντρ'./.Λ χίθιυστι
b
κλίβχνο;
rz-j
ίω·:/.Ά άν-
();*/'.;:.
r.izy. t;-jt:v
ο: υ, ϊΛ:υσχ των άτμολεβτ,των, περιλχμ-
6κν:υσχ ;;
t:'.:-jtcm;
ουνααεω; 500—600 άταίππων, συσττ,αχ-
τ:ς
deoii-tubulaires»,
υ-ετά ου; ^,ρχσττ,ρων. ε'χΐντο; έκαστου
βπιφάνειχν 150 τετραγωνικών μέτρων κ.χί χντο/τ,ν πιέσεως 6 άτ-
μΐσϊιχιρών, ο·.χπ5;ων.ίν;υ ο: >το
'do
αυλών. Άπαντα ~ν. αγ,νχ—
vr/jxTX
π;:ίρχ:·/τα·. έ/, τ;, έν
r^aint-QuaniilV
ττ,; Γαλλια; ϊρ-
ν:στ7σ·.:υ τ·?:
Sociite' des Constructions Mécaniques.
286
"Οπισθεν τού καταστήματος κχί είς απόστασιν 12,50 μέτρων
•πρός ανατολάς αύτοϋ εγείρονται ή Ασβεστοκάμινος, ή Όστε:*α-
μ'.νος και ή Καπνοδόχος. Ή Ασβεστοκάμινος έθεμελιώθη επί σκ,υ-
ρΐκονιάμ,ατος και κ,ατεσκευάσθη

' όπτοπλίνθων κοινών κχί πυρο-
ααχων. 'Ανηγέρθη είς ύ'ψος 11 ιο.έτρων έν σχήματι κώνου, και
είνε έπενδεουμένη
Stà
φύλλων σίδηρου. 'Ομοίως έξ όπτοπλίνθων
κοινών και πυρομάχων κατασκευασθεϊσα κ,αί Ϋι Όστεοκάμ.ινος έ'χει
μήκος 7 μ., πλάτος 3 μ., κ,αί ΰψις 3 μέτρων. Ή δε καπνοδόχος,
αΐρίμεντ, έν σχημ,οιτι κολούρου κώνου είς ΰψος 35 μέτρων, έθεμε-
λιώθϊ) επί πασσάλων κχί έσχάρας άνωθεν τις όποιας έτεθγι σκ.υ-
ρΐκονί*ι».9ΐ και Ιπ' αύτοϋ λιθοδομτ) δι" ίσνυρας θνιραικοκονίας.
Κα,τεσκευάσθγι έξ όπτοπλίνθων, και έ"χει κατά μέν την βάσιν διά-
μετρον 6,40 α. /.α,τα δέ την κ,ορυφήν 2,70 μ. και συγκοινωνεί
μετά της αιθούσης των ατμολεβητών οι ' άγωγοϋ θολωτού έκ λι-
θοοομης, έπενδεδυμενης δι' όπτοπλίνθων, δια παρομοίου δε άγω—
γοϋ μετά της Όστεοκαμίνου.
Ειδικόν προώρισται τμ,ηαα του εργοστασίου και κατάλληλα μη¬
χανήματα, προς οίνιπνευματοποιίαν. Τα αποστάγματα τοϋ σακ¬
χαρούχου ύγρΐϋ περισυλλεγόμενα κατά τας διαδοχικας εξελίξεις
της κατεργασίας αΰτοϋ αποτελούσιν ύλην αρίστην πρός κατα¬
σκευήν οινοπνεύματος, είς τοϋ όποιου προς τοίς άλλοις την παρα¬
γωγήν παρέχει αφορμήν ή καλλιέργεια τοϋ τεύτλου. Άλλα τινά:
ΐίκΐδομή|θ.ατα περί τό εργοστασιον, ώς τα οικήματα τοϋ προσω¬
πικού και των εργατών, τα γραφεία, ό ξενών και ή υπόγειος πλά-
στιγξ μετά οικήματος διά τόν ζυγιστήν, συμ,πληροϋσιν αυτί) πρός
τας ανάγκας του.
Τοιαύτη
iv
συνόψει η διαγραφή των κυρίων τμημ,κτων τοϋ ερ¬
γοστασίου. 'Επί των δεδομένων μελέτης ενδελεχούς, πολλών δο¬
κιμών και άκριβοϋς εξετάσεως και των ελαχίστων λεπτομερειών
έσχεδιάσθησαν, υπελογίσθησαν και εξετελέσθησαν πάντα ταυτα.
Διακεκριμένος Γάλλος σακχαροποιός ό κ,.
Gallois
μετεκ,ληθη έκ,
287
Γαλλίας, ινα μελετήση επί τόπου τα σχέδια της ιδρύσεως κ,αί
λειτουργίας τοϋ έργ;στχσί;υ κχί έπιφέρν) τας αναγκαίας, ώς έκ
της φύσεως των τοπικών ό'ρων, παρχτϊΐρτησεις. Έτερος δέ διακι-
κριμενος μηχανικάς ό κ.
Gallois,
ανεψιός τοϋ πρώτου, είς πολ¬
λών έν Γαλλία σακνχροποιείων ίπιβλέψχ; την εγκατάστασιν,
διηύθυνεν έζ άρχτίς τάς εργασίας τις ίδρύσίως τοϋ έν Ζωγρχφια:
σχκχχροποιείου κχί θα εξακολουθήση διευθύνων αυτό. Έκ αίρϊυς
τοϋ έν
S' Quantin
μ,τιχανουργείΐυ παρέστη κατά τας εργασίας
ταύτας Ι κ.
Chane.
Άλλα 2έν θα περιορισθή μόνον μέχρι; αύτιϋ 7) έν Ζωγρχφία
έπιτελεσθεϊσα μεταβολή. Συν τω χρόνιο κατχφχνΐστερον θα έκ-
δγιλώντα,ι αί ώφέλειαι κχί τα αποτελέσματα, τοϋ εργΐυ. Ή διχρ-
λ,Ύΐς άττχσχόλησις μεγάλου άριθμοϋ μηχανικών, υπαλλήλων και
ίονχτών, είτε διά
ttj-j
λειτΐυργίχν τιϋ έργοστασί:υ, είτε διά την
καλλιέργειαν τοϋ τεύτλου, κχί ή άνάγκν) ττ,; πχρχσκευτις λιτα-
σαάτων χγιρ.ικών, κυτίων κχί λοιπών άπχρχιττ,των ειδών, θά
αφορμή πρός ανέγερσιν κχί άλλων κ.α.τχσττ,αάτων κχί ΐίκιδία
είς τρόπον ώστε εντός όλιγίστων ε