98204 – Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Αριθμός τεύχους

Νο.: 7

Χρονική Περίοδος

Ημερομηνία Έκδοσης

1901
i

Αριθμός Σελίδων

505

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο

OCR
Σύνολο σελίδων:
■Π—*
INGÉNIEURS-CONSTRUCTEURS
285
PREMIERS PRIX
DIPLOMES D'HONNEUR
MÉDAILLES D'OR ET D'ARGENT
LINCOLN, ANGLETERRE.
EXPOSITION UNIVERSELLE DE PARIS,
1900:
iiE Grand Prix
DEUX MEDAILLES D'OR
TROIS MÉDAILLES D'ARGENT
Batteuses Broyeuses avec Cribleurs-ventilateurs.
Machines Demi-locomobiles.
Machines verticales
Locomobiles
pour tout combustible
Pompes centrifuges.
Chaudières de tous types Machines fixes horizontales. Moulins à farine
«45OO .narlı i nem
m tapeur, C30OO

■■autlii're* et
1**ΟΟ
Baiieue»! a vapeur livrée*.
I*.
m*

ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
V
Ίδρυσεν τφ 1893,
iv
ΓΑΑΑΤΑι ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
>*
BUREAU TECHNIQUE
D.
C. CALVOCORESSI
INGÉNIEUR CONSTRUCTEUR
galata.constantinople
OF
Πτυχιούχος τής εν Λίοζάννν] τής 'Ελβετίας Σχολής των Μηχανικών.
Πρώην Μηχανικός Ιν τφ Ύηονργείφ των Δημοσίων "Εργων τής Βουλγαρίας.
ΜΕΛΕΤΗ Κ,Αί
Άλενρομΰλων, Ελαιοτριβείων, Πριονιατηρίων, ΙΙλιν&οποιείων,
Βυρσοδεψιών, Σαηωνοτιοιείων, χτλ.
ΕΓΚΑΘΙΔΡΓΣΕΙΣ ΑΕΡΙΣΜΟΤ ΚΑΙ ΘΕΡΜΑΝΣΕΩΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ
II·
ΑΤΜΟΥ. ΘΕΓΜΟΥ Υ ΑΊΧ>2 ΚΑΙ ΛΕΡΟΣ
ΗΔΕΖΤΡΙΚΟΤ Φ2ΤΙΣΜ0Τ ΔΡ ΟΙΣΟύΟΜΔΣ ΚΑΙ ΠΔΟΙΔ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΑ! Μ2Δ1ΤΑΪ
ΤΡΟΧίΟΔΡΟΜίϊΜ,
BETAMEtON, âtOKETEYSEÖS T4ATÖN
«γΛ.
ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΙΣ
ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΩΝ, ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΜΗΧΑΝΟΝ, ΥΔΡΟΣΤΡΟΒΙΛΩΝ
ΑΤΜΟΛΕΒΗΤΩΝ, ΠΙΕΣΤΗΡΙΩΝ ΠΑΝΤΟΣ ΣΓΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΤΛ.
MHXANÛN
ΚΑΙ
EIAPTHMATÜN
ΑΙΑ ΤΤΠΟΓΡΑΦΟΤ*, ΒΙΒΛΙΟΔΕΤΑΣ ΚΤΛ.
ΣΧΕΔΙΑ, ΕΚΘΕΣΕΙΣ, ΠΡΟΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ, κτλ.
εις πΰσαν γλώσσαν κατ'αίτησιν.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ: Μέγα'Εϋ
-vixbv
Χάνιον, έν Γαλατψ.
Ι. Γ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΟΥ και Σαι
ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ ΗΜΕΡΟΑΟΓΙΟΝ
i
ο
TOT
ΕΤΟΤΣ
#1901
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ — ΕΣΤΕΜΜΕΝΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΕΤΙΚΑ—ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΓΤΟΚΡΑΤΟΡΙΛ — ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ — ΙΣΤΟΡΙΚΑ
ΠΡΑΚΤΙΚΙΙ
APIÖ.MHTIKH —
ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ, ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΛΘΜΛ — ΔΙΑΦΟΡΑ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΩΡΑ — ΑΓΓΕΛΙΑΙ
« Τα μεν καλώς γραφέντα φ&όνον μη μετεχιτω,
» τα
di
άγνοηΰέντα διορθώσεως ίντα των ίυνατω-
»τέροιν τνγχανετω». (άιοα. Σικ. Βιβλ.Ίστ. Α. 5),

JL^-j .iijlT r Jji Ctv— 'A J
àiss
Γ>"ν
—-4J»- cM
ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
Ek Tor
Ττπογραφειογ ΑΔΕΛΦΩΝ ΓΕΡΑΡΛΩΝ, Πέραν, Κΐοττεοτκ Χενδεκ, 29, 31
19OO

ΤΟΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ ΗΜΩΝ
Έπιχειρήσαντες την έκδοσιν του μετά χείρας έργου κα'ι σκοπόν ημών
θέμενοι την δια τούτου παροχήν χρησίμων πληροφοριών και ωφελίμων οδη¬
γιών είς πάντα κλάδον κα'ι είς πάσαν των αναγνωστών ημών τάξιν, κατε-
νοήσαμεν άρχήθεν τα δυσχερές τής επιχειρήσεως. Έν τούτοις πρό των
παντοίων δυσχερειών δέν άπεδειλιάσαμεν, αλλά θαρροΰντες προέβημεν, τό
μέν βασιζόμενοι επί τής εΰμενείας τοϋ ομογενούς δημοσίου, τό δέ έχοντες
νπ' όψει τό ρητόν: « Αρχή τα η μιαν τον παντός». Προέβημεν λοιπόν εις
την αρχήν, γνωρίζοντες έκ των προτέρων ότι ατελώς θα δυνηθώμεν να
εκπληρώσωμεν τό κύριον πρόγραμμα ημών ευτυχείς δέ θέλομεν λογισθή αν
αναγνωρισθή, ότι επετεύχθη διά τής παρούσης εκδόσεως όντως ή έξ ημισείας
ίκπλήρωσις αυτού.
Πρός συμπλήρωσιν τοΰ προγράμματος μας εις τό μέλλον, εκτός των
παντοίων θυσιών, είς ας, έφ'δσον ημίν δυνατόν, ευχαρίστως θα ύποβληθώ-
μεν, προαπαιτείται κα'ι ή είίνοια τοΰ σεβαστού όμογενοϋς δημοσίου και ή
ηθική ύποστήριξις αυτού. Έργον ποικίλης και εγκυκλοπαιδικής φύσεως,
ώς τό παρόν, δέν δύναται να ήναι τέλειον. Έχει όμως τό πλεονέκτημα δτι
ή εμφάνισις αυτού σημειοΧ τόν πρώτον σταθμόν είς την έκδοσιν παρομοίων
πρακτικής ωφελείας έργων.
Ό «Φάρος τής Ανατολής» περιέχει έκ των αναγκαιοτέρων είς τύν καθη¬
μερινόν βίον τας κυριωτέρας γνώσεις και πληροφορίας, άς συν τφ χρόνφ
πολύ θα έπαυξήσ(ομεν. Επί τούτω παρακαλούμεν πάντας τους αξιότιμους
αναγνώστας ημών, όπως εΰαρεστηθώσι να σημειώσωσιν είς την επομένην
λευκήν σελίδα πάσαν παρατήρησιν ή ανακοίνωσιν, ήν ήθελον κρίνει συντε-
λοΰσαν είς τόν σκοπόν τοΰ έργου ημών, διαβεβαιοΰντες αυτούς ότι εΰγνω-
μόνως θ' άποδεχθώμεν τάς τε παρατηρήσεις κα'ι τάς νεωτέρας ή συμπληρω¬
ματικός πληροφορίας των.
Κατά την παρούσαν έκδοσιν ευτυχείς όντως λογιζόμεθα τυχόντες παρά
πάντων των λογίων, πρός οδς άπετάθημεν, προθυμότατης όσον και ανεκ¬
τιμήτου συνεργασίας και συνδρομής. Παρά τής ελληνικής δέ δημοσιογρα¬
φίας, ήτις άπό γενικωτέρας απόψεως ευμενώς έξετίμησε τόν έπιδιωκόμενον
ύφ'ήμώνπρακτικόν σκοπόν, έτΰχομεν έκθυμου υποστηρίξεως και συστάσεως,
ΐΐς ταύτην δέ οφείλομεν την σπανίαν και έκτακτον διάδοσιν τοΰ έργου μας
ανά τάς τέσσαρας γωνίας τής υφηλίου, όπου φωνή Έλληνος ακούεται.
Αί δέ εϋμενέσταται κρίσεις, αί άνακοινωθεΐσαι ημίν εγγράφως υπό δια-
Ι Υπογραφή «αί
iiïuiWois
εΰανάγνωαιος και λεπτομερής).
1901
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΜΟΣ ΣΓΝΟΠΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ
ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΒΙΟΥ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑΣ
At
φυσικα'ι μεταβολαί, ας τα δντα
υφίστανται, εγέννησαν είς τον νουν
τοΰ άνθρωπου, την Ιδέαν του χρόνου"
πρός καταμέτρησιν δέ αυτού άπητεΐτο
να όρισθώσι μονάδες τινές, λαμβανό¬
μενοι έξ αυτών των φυσικών φαινο¬
μένων, ήτοι των σταθερώς επαναλαμ¬
βανόμενων έν τί) φΰσει μεταβολών.
Ώς τοιαύται ελήφθησαν ύπ' όψιν :
1°ν) τό ήμερονΰκτιον, ήτοι ή διάρκεια
τής άεννάως επαναλαμβανόμενης φυ¬
σικής μεταβολής, τής επί τοΰ ορίζον¬
τος εμφανίσεως και εξαφανίσεως τοΰ
ήλιου, ύποδιαιρούμενον είς ώρας και
λεπτά- 2°»") ή εβδομάς, ήτοι ή διάρ¬
κεια εκάστης των τεσσάρων φάσεων
τής σελήνης- 3°»·) ό διαρρέων χρόνος
άφ' εκάστης νέας σελήνης μέχρι τής
προσεχούς, ήτοι ό συνοδικός ή σελη¬
νιακός μην και 4°»-) ωρισμέναι περι-
στροφαί τής σελήνης περί την γήν,
ήτοι τό σεληνιακόν έτος ή ή διάρκεια
τής περιοδικής μεταβολής των ωρών
του έτους, ήτοι τό ήλιακόν έτος.
Τό ήλιακόν ίΐτος, λεγόμενον και
αστρονομικόν ή τροπικόν, υπολογί¬
ζεται διά των ημερών, καο" ίίς ή γή
συμπληροί επί τής εκλειπτικής μίαν
περί τόν ήλιον περιστροφήν, ήτοι άπό
μιας των τροπών μέχρι τής επάνοδον
είς την αυτήν τροπήν, σύγκειται δέ
εκ 365 ήμερων, 5 ωρών 48 λεπτών,
47 δευτερολέπτων και 5 τριτολέπτων,
ούτος δέ ακριβώς είναι ό απαιτούμε¬
νος χρόνος, ινα εκάστη άρα του έτους
αναφανή έν τή φύσει κατά την αυ¬
τήν τάξιν.
Τό οΊλιινκικον ίτος απαρτίζε¬
ται έκ δώδεκα σεληνιακών μηνών,
εχόντων εναλλάξ άνα 29 και 30 ημέ¬
ρας, ήτοι 354 ημέρας έν όλω.
Οί αρχαίοι λαοί μετεχειρίζοντο τό
σεληνιακόν έτος, έχοντες όμως ανέκα¬
θεν ιός βάσιν τό ήλιακόν ίνα έξισώ-
σωσι δέ τό σεληνιακόν πρός τό ήλια¬
κόν, άλλοι μέν των αρχαίων λαών
προσέθετον εκτάκτους ημέρας είς τ»
τέλος τοΰ έτους, άλλοι δέ λαμβάνον¬
τες αριθμόν τίνα σεληνιακών ετών,
έξίσουν αυτόν πρός ίσον αριθμόν
ηλιακών ετών, δια προσθήκης έμβο-
λίμων μηνών.
Πολλαί απόπειραι εγένοντο παρά
δκιφόροις εθνεσι πρός έξίσωσιν τοϋ
σεληνιακοΰ έτους πρός τό ήλιακόν,
άλλ' ανευ οριστικού αποτελέσματος.
Τρ 45 π. Χ. ό Ιούλιος Καίσαρ, προς-
καλέσας είς 'Ροίμην τον περίφημον
• ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
αστρονόμον Σωσιγένην τον Άλεξαν-
δρέα, καθώρισε δι' αυτού, τό ήλιακόν
έτος τό και 'Ιουλιανόν άποκληθέν
και είσήγαγεν αυτό, καταργήσας τό
σεληνιακύν.
Τό ήλιακόν έτος ύπελογίσθη πρός
365 ημέρας κα'ι 6 ώρας, ούτω δ' έκα¬
στον 'Ιουλιανόν έτος απαρτίζεται επί
τρία μέν κατά συνέχειαν Ιτη έκ 365
ήμερων, πρός έξίσωσιν δέ κατά παν
τέταρτον έτος προσλαμβάνον μίαν έμ-
βόλιμον ημέραν, προστιθεμένων είς
τόν μήνα Φεβρουάριον, απαρτίζεται
Ικ 366 ημερών και τό έτος τουτο κα¬
λείται βίσεκτον. Τό βίσεκτον έτος
διακρίνομεν, αν διαθέσωμεν τα δύο
τελευταία ψηφία του διά τού 4 και
δέν μείνη υπόλοιπον.
Τό 'Ιουλιανόν έτος εγένετο παρα-
δεκτόν ού μόνον παρά τοίς 'Ρωμαίοις,
αλλά και παρά πάσι τοίς μεταγενε-
στέροις εθνεσι, διατηρηθέν άπαράλ-
λακτον έν τή γενική βάσει του μέχρι
του
IT'
αιώνος παρ' άπασι τοις
πεπολιτισμένον λαοϊς, μέχρι σήμερον
δ' ετι παρά τοίς Όρθοδόξοις και
"Αρμένιο ις.
Έν τούτοις βραδύτερον παρετη¬
ρήθη, ότι το Ιουλιανόν έτος είναι
μαχρότερυν τού ήλιακοϋ κατά 11 λε¬
πτά και 13 δευτερόλεπτα, συνεπώς δ'
ότι έκ τής μικράς ταύτης διαφοράς,
προκύπτει έν διαστήματι 134 περίπον
ετών, μιας όλης ημέρας διαφορά
(22 ώρ. 58 λεπ.). Επι του Αύτοκράτο-
ρος 'Ανδρόνικου του πρεσβυτέρου του
Παλαιολόγου, ό Νικηφόρος Γρηγο-
ρας προέτεινε την διόρθωσιν του
Ιουλιανόν έτους, άλλα δέν ενεκρίθη
αυτή τότε. Τφ 1582 όμως, ό Πάπα;
Γρηγόριος ΙΓ', τή προτροπή τοι
αστρονόμου Λουδοβίκου Λιλίου, άπε
φάσισε τϊ)ν έξίσωσιν του 'Ιουλιανό
πρός τό ήλιακόν έ'τος και την ανά¬
κτησιν τής προκυψάσης εως τότε δια¬
φοράς 10 ήμερων, διατάξας όπως ή
'Οκτωβρίου του 1582 ονομασθή 15
'Οκτωβρίου· έκτοτε δέ, ίνα αποσοβήθη
ή όπισθοδρόμησις αυτή των 3 ήμερων
περίπου επί 400 ετών, καθωρίσθη
όπως τό τελευταίον έτος εκάστου α'ιώ-
νος μή ή βίσεκτον, έκτος ενός άνά
παν 400°'' έτος- ούτω δέ, ένώ τα ετη
1700, 1800, 1900 δέν ήσαν βίσεκτα,
τό έτος 2000, θά ή βίσεκτον. Επομέ¬
νως τό ημερολόγιον τουτο, όπερ ώνο-
μάσθη Γρηγοριανόν, έκ τοΰ ονόματος
τοϋ διατάξαντος την τοιαύτην αυτού
μεταρρύθμισιν Πάπα Γρηγορίου ΙΓ',
προηγείται τοϋ Ιουλιανού κατά μίαν
ημέραν άνά 400 έτη, ήτοι κατά 13 έν
όλω ημέρας μέχρι σήμερον εγένετο
δέ άποδεκτόν, βαθμηδόν ύφ' όλων
των καθολικών λαών και τφ 1752
υπό των Άγγλων.
Πλήν και τουτο δέν είναι ακριβώς
ορθόν, καίτοι προσεγγίζει τω οντι
πολύ πλειότερον του 'Ιουλιανού είς
την ακρίβειαν, διότι ή έξ αύτοΰ προ-
κΰπτουσα διαφορά, καθ' ύπολογισμόν
του τροπικού έτους, δέν είναι παρά
μόνον 24 δευτερολέπτων και 55 τριτο-
λέπτων κατ' έτος, ώστε απαιτούνται
3468 ετη, 'ίνα επέλθη διαφορά μιας
ημέρας.
'Ορισθείσης τής μονάόος πρός κατα¬
μέτρησιν τοΰ χρόνου, έπρεπε να ευ¬
ρεθή και εποχή τις πρός σύγκρισιν
διά τής μονάδος ταύτης,
coù
παρελ¬
θόντος, του ένεστώτος και τοΰ μέλ¬
λοντος. Την εποχήν ταύτην προσδιώ-
ρισαν τα διάφορα έθνη ή διά φυσικών
φαινομένων ή διά θρησκευτικών, ιστο¬
ρικών ή πολιτικών γεγονότων. Π. χ.
οί Εβραϊοι έχρονολόγουν από κτί¬
σεως κόσμου 3761 π. Χ., άπό τής έξό-
ϋ ΦΑΡΟΣ
ÏHS
ΑΝΑΤΟνΙΙΣ
δου των έκ τής Αιγύπτου 1530 π. Χ.,
άπό τής οικοδομής τοΰ ναοΰ Σολο-
μώντος 1003 π. Χ. κτλ. κτλ. Οί 'Ινδοί
έχρονολόγουν άπό τής εποχής τής
«αμαρτίας», ήτις άρχεται άπό τοΰ
3101 π. Χ. Οί Σϊναι έχουν όλως ιδιαι¬
τέραν χρονολογίαν, μέ κύκλους 60
ετών, αρξαμένην, ώς λέγουσιν, άπό τοΰ
2697 π. Χ. Οί "Ελληνες έχρονολόγουν
άπό τής άψίξεως του Κέκροπος 1582
π. Χ., άπό αλώσεως τής Τροίας 1184,
κατά τα έ'τη τής βασιλείας των βασι¬
λέων αυτών, κατά τους ετησίους αυ¬
τών άρχοντας ή κατά γενεάς και κατ'
'Ολυμπιάδας, ήτις ήν ή περιφημότερα
παρ' "Ελλησι χρονολογία, αρξαμένη
τω 776 π. Χ. κτλ. κτλ. Οί Άσσύριοι
έχρονολόγουν άπό τοϋ Ναβονασσαρ
747 π. Χ. Οί 'Ρωμαίοι άπό κτίσεως
'Ρώμης 753 π. Χ., κατ' αυτοκράτο¬
ρας άπό τοϋ 25 π. Χ. και κατά τους
υπάτους αυτών. Οί Μωαμεθανοί χρο-
νολογοΰσιν άπό τής έκ Μέκκας είς
Μεδίνην φυγής τοΰ Μωάμεθ τω 622
π. Χ., έχοντες έτος σεληνιακόν, οί δέ
Χριστιανοί άπό τής γεννήσεως τοΰ
Κυρίου ημών Ίησοΰ Χρίστου.
Ή χρονολογία αυτή, γνωστή υπό
τό δνομα «Διονυσιακή> έφευρέθη τφ
532 υπό τοΰ Άββα Διονυσίου, έν
'Ρώμη. Ό Διονύσιος, άφοΰ ΰπολογί-
σας εύρε τό έτος τής τοΰ Χρίστου
γεννήσεως, ήρίθμησε τουτο ώς πρώ¬
τον μ. Χ. έτος, υπολογίζων την αρχήν
αύτοΰ άπό τής
25>îs
Μαρτίου, ήτοι
«πό τής ημέρας τοΰ Ευαγγελισμού.
Όθεν την 1νν τοΰ μηνός 'Ιανουαρίου,
του μετά τόν Δεκέμβριον, καθ' δν
εγεννήθη ό Χριστός, επερχομένου, ώς
Ι1)" τοΰ δευτέρου μ. Χ. έτους ύπελό-
γισεν. 'Αλλά, μολονότι ό Διονύσιος
Ιθετο ώς αρχήν τοΰ Β ' μ. Χ. και των
μετέπειτα ετών την Ι»;»· 'Ιανουαρίου,
πολλοί δμως λαοί διετήρησαν επί μα¬
κρόν ώς αρχήν τοΰ έτους την 25
Μαρτίου.
Ή Διονυσιακή χρονολογία εγένετο
παραδεκτή έν 'Ρο'ιμτ] τω 550 μ. Χ.,
κατά δέ τόν Ζ' αιώνα ήτο γνωστή
και έκτος τής Ιταλίας. Κατά τόν Η'
αιώνα διεδόθη διά τοΰ Άγγλου Βέδα
τοΰ Σεβαστού, μεταχειρισθέντος αυτήν
έν τή 'Εκκλησιαστική 'Ιστορία' Κάρο¬
λος δέ ό Μέγας ήν ό πρώτος ήγεμών,
όστις καθιέρωσεν αυτήν επισήμως.
Κατά τόν Ι' αιώνα εγένετο κοινή έν
Γαλλία και Γερμανία και κατά τόν
ΙΑ', άπό Λέοντος τοΰ Θ', εγένετο
αποδεκτή και υπό των Παπών. Ή 'Ορ¬
θόδοξος 'Ανατολική Εκκλησία ημών,
φαίνεται παραδεχθεϊσα την χρονολο¬
γίαν ταύτην κατά τό 1582, ώς μαρτυ-
ρεΐται τουτο έκ τής εγγράφου διαμαρ¬
τυρήσεως ιών πατριαρχών Κωνσταν¬
τινουπόλεως, 'Αλεξανδρείας και 'Αν¬
τιοχείας κατά των Δυτικών, οΐτινες
ήνάγκαζον τους έν Παλαιστίνη Χρι¬
στιανούς να παραδεχθώσι τό Γρηγο¬
ριανόν ημερολόγιον και ήτις φέρει
χρονολογίαν άπό Χριστού.
Μέχρι τής εποχής ταύτης, ή 'Ανα¬
τολική 'Εκκλησία έχρονολόγει άπό
κτίσεως κόσμου, αριθμούσα 5508 ετη
μέχρι τής γεννήσεως τοΰ Ίησοΰ Χρι-
στοΰ, αρχομένου [τοΰ έτους άπό της
1ΐ» Σεπτεμβρίου. Ή χρονολογία αυτή
καλείται Βυζαντινή. Κατηργήθη δέ
δι' επισήμου αποφάσεως ληφθείσης
κατά την δευτέραν πατριαρχείαν Κυ¬
ρίλλου τοΰ Λουκάρεως, έν πέντε συνο-
δικαΐς πράξεσι, γενομέναις κατ' 'Οκτώ¬
βριον τοΰ 1623 και δι' ών εγένετο
παραδεκτή ή άπό τής γεννήσεο>ς τοΰ
Χρίστου χρονολογία· άλλ' ή καινοτο¬
μία αυτή καθιερώθη έπισήμιος μόνον
κατά τρίτην πατριαρχείαν τοΰ Λουκά-
10
- ΕΓΚνΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ρεως τφ 1628, καθ' ήν παρεδέξατο
οριστικώς ή Εκκλησία ώς χρονολο¬
γίαν την άπό τής του Χρίστου γεν¬
νήσεως.
Έκτος των ανωτέρω χρονολογιών,
ή Ανατολική Εκκλησία μετεχειρί-
ζετο ανέκαθεν και την κατ' Ίνδικτιώ-
νας χρονολογίαν, ήτις εισήχθη άπό
Κωνσταντίνον του Μεγάλου, άπό τής
l'y;
Σεπτέμβριον 312 μ. Χ. Ή χρονο¬
λογία αυτί) προήλθεν άπό τής πρό
αϋτοΰ περί φορολογίας διατάξεως
των 'Ρωμαίων, κατά την οποίαν ανά
15 έτη νέα ήρχετο φορολογία,
indicto
ήτοι έπινέμησις, λεγομένη. "Ωστε ό
κύκλος ούτος, όστις '/νδικτιών ώνο-
μάοθη, περιέχει περίοδον 15 ετών
επειδή δέ ήρξατο τφ 312 μ. Χ., τό δ'
έτος τούτο καθίσταται ακριβές πολ-
λαπλάοιον του 15, εάν προστεθί) είς
αυτό ό αριθμός 3, διά τουτο εάν ζητϊ]
τις ποίαν τάξιν κατέχει έτος τι μ. Χ.
έν τή Ίνδικτιώνι, είς ήν ανήκει τουτο,
πρέπει νά πρόσθεση είς αΰτύ τον
αριθμόν 3 και να διαιρέσχ) τό άθροι¬
σμα διά τοΰ 15. Τό πηλίκον τής διαι¬
ρέσεως ταύτης σημαίνει τόν κύκλον
των άπό Χρίστου Ίνδικτιώνιον, τό δέ
υπόλοιπον δεικνύει την τάξιν τοΰ
έτους έν τΐ τελευταία Ίνδικτιώνι.
Ούτω, τό ετο;
İ901
είναι (1901+3=
1904 : 15=126 πηλίκον και 14 υπό¬
λοιπον) τό ιδ ' έτος τής άπό Χρίστου
126>7£ (ή τό β' έτος τής
106*;e
άπό
Κωνσταντίνου τοΰ Μεγάλου) Ίνδι-
κτιώνος.
Μολονότι δέ σήμερον ή Εκκλησία,
χρονολογούσα κατά την άπό Χρίστου
γεννήσεως χρονολογίαν, αριθμεί τα
ετη άπό
lis
Ιανουαρίου, εν τούτοις
είς τα διάφορα επίσημα έγγραφα αυ¬
τής αναφέρονται και τα εν τχ| Ίνδι¬
κτιώνι ετη, τό δέ έκκλησιαστικόν έτος
θεωρείται αρχόμενον άπό τής 1»ί« Σε¬
πτεμβρίου, ότε και θρησκευτική τε¬
λετή ,,έπί τοΰτφ έν τοίς Πατριαρ-
χείοις τελείται.
ΑΡΧΗ
TOT
Κ' ΑΙΛΝΟΣ
Trj
Ι 'Ιανουαρίου τού έτους 1901
εΐορρχόμεθα αναντιρρήτως είς τόν
fi-
κοστόν αιώνα. 'Εσχάτως τινές διημ-
φισβήτησαν την εποχήν τής έ άρξεως
αύτοΰ κα παραδόξως .-τίος υπεστήριξαν
ότι ό Κ' αΐών ήρξατο
tfj
1 "Ιανουα¬
ρίου ΐοχιο, χωρ'ις ουδέν πειβακόν επι¬
χείρημα τής τοιαύτη; δοξασίας των νά
προοαγάϊ "-'«"', έ φ απλούστατη σκέψις
αποδεικνύει πειστικότατα
6rı
ό Κ'
α!ών άρχεται τή ι 'Ιανουαρίου 1901.
"Εκαστον αιώνα ύπολογίξομεν πάν¬
τες ώς άπαρτιζόμενον έξ ΐοο ετών
ακριβώς. Ούτω, λογιζομένου ότι ό Α'
αΐών ήρξατο την ι 'Ιανουαρίου τού
ίτους ι,
irj
31 Δεκεμβριού τοΰ αυτού
έτους, συνεπληρούτο τό ι έτος τού
Α' αιώνος καΐ τή
J
ι Δεκεμβρίου τοϋ
επομένου έτους τό έτος 2 καΐ ούτω
καθ' εξής την 31 Δεκεμβρίου τοΰ έτους
99 ουνεπληροΰν-το 99 ^τ1 τ°ϋ Α' αίώ-
νος,
Ttj
δε 3ι Δεκεμβρίου τοΰ έτους
ιοο, συν επληροϋντο άκρι6ά·ς ΐοο ετη^
ήτοι είς ακριβώς αιών, ό πρώτος" συνε¬
πώς δε ή επομένη Ι 'Ιανουαρίου τοΰ
έτους ιοί, ήτο ή πρώτη ήμερα τού Β'
αιώνος, όστις έληξε τζ 31 Δεκεμβρίου
τοΰ έτους 2οο, δτως συμπληρωθώοι
και τούτου τοΰ α'.ώνος τα ιοο έτη, έξ
ών άπηρτίοθη. Ό Ιθ' λοιπόν αιών
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ----------------------------
αρχόμενος τη ι Ιανουαρίου ΐ8οι,
έληξε τξί 31 Δεκεμβρίου τοΰ έτους
Ι90Ο, τ6 μεοονύκτιον ακριβώς, καΐ ή
ι 'Ιανουαρίου τοΰ έτους 1901, είναι
άναμφίοθητήτως ή πρώτη ήμερα τοΰ
Κ' αΐώνος, οβτις θα λήξη πάλιν τή 31
Δεκεμβρίου τοό έτους 2ΟΟΟ, δτε θα
συμπληριυθώαιν ακριβώς 2Ο εκατοντά¬
δες ετών, άφ' ής ημέρας υπολογίζεται
αρχομένη ή ημετέρα χρονολογία.
ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ!" ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
TOT
1901
Κυριεΰων πλανήτης είναι ή Σελήνη.
ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
Εΐοοδος τον ήλιον είς :
Τόν Υδροχόον................... τή 7 Ιανουαρίου ωρα 7 λ. 13 μ. μ.
Τους '/χθΰας.................... » 6 Φεβρουαρίου » 9 » 41 π. »
Τόν Κριόν...................... » 8 Μαρτίου » 9 » 20 » »
'Εαρινή ισημερία και αρχή τον έαρος.
Τόν Τανρον.................... τί) 9 'Απριλίου ώρα 9 λ. 10 μ. μ_
Τους Διδύμους.................. » 8 Μαΐου ■> 9 » 1 »
>r
Τόν Καρκΐνον.................. » 9 'Ιουνίου » 5 » 24 π. »
Θερινόν ηλιοστάσιο* και αρχή τον βέρους.
Τόν Λέοντα.................... τη 10 'Ιουλίου ώρα 4 λ· 20 μ. μ.
Την ΙΙαρ-Ά·ένον.................. » 10 Αύγουστου » 11 » 3 » »
Τόν Ζνγόν..................... β 10 Σεπτεμβρίου » 8 » 5 ο »
Φθινοπωρινή ισημερία και αρχή του φθινοπώρου.
Τόν Σκορπιόν.................. τΐ| 11 Οκτωβρίου ώρα 4 λ. 42 π. μ-
Τόν Τοξότην................... » 10 Νοεμβρίου » 1 » 37 » »
Τόν Αιγόκερω.................. » 9 Δεκεμβρίου » 2» 32 μ. μ.
Χειμερινόν ήλιοστάσιον και αρχή τον χειμώνος.
ΕΚΛΕΙΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
ΗΛΙΟΥ"
Μαΐου 5. Όλική· αόρατος έν Κων-
σταντινουπόλει.
'Οκτωβρίου 29. Δακτυλιοειδής· με¬
ρική έν Κωνσταντινουπόλει. Άρχεται
ώραν 7.27'—11.13'π. μ.
ΣΕΛΗΝΗ!
'Απριλίου 20. Μερική έν Κωνσταν¬
τινουπόλει.Άρχεται ώρ. 6.05'—10.53'
μ. μ.
Όκτο)βρίου 14. Μερική έν Κ/πόλει-
Άρχεται ώρ. 4.22'—
6.O2'
μ. μ.
■ ΚΓΚΓΚΛΟΙΙΛΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΣΤΝΟΠΤΙΚΟΣ
Ίουλιανοϋ (παλαιού) καί Γρηγορνανοϋ (νέου)
Ι4Ο)ΑΡΙΟλ,
ή"
31
ΨΕΒΡΟ1ΑΡΙΟΪ
, ή
χ 28
II
Μ ΗΡΑ Ι
(Ό&ωιι. Κιανούν-ι-αανί).
(Ό»ωμ
Σονμπάτ)
π
Ν
..In
II
Ν
π

Π ! Ν
π
Ν
Π Ν
π
Ν
π
Ν
π
Ν
π
Kjpiixr,
7 20
14 27
21
3
28 10
4
17
11
24
18
3
25
10
AiJTEJI
1
14
8 21
15 28
22
4
29
11
5
18
12
25
19
4
26
11
Τρίτη
2
15
9 22
16 29
23
5
30
12
6
19
13
26
20
5
27
12
Τιτάρτη
3
16
10 23
17 30
24
6
31
13
7
20
14
27
21
6
28
13
Πέμπτη
4
17
11 24
18131
25
7
1
14
8
21
15
'28
22
7
Παροισχ
5
18
12 25
19 1
26
8
2
15
9
22
16
23
8
£.66«
Γ
19
13 26
20 2
27
ç
Ι
3116
10
23
17
2
24
ç
ΜΑΙΟ!,
V*
3
ΙΟΪ'ΧΙΟΣ
W
(Ό&ωμ
Μαΐς,
.
(Ό&ωμ
Χαζηράν)
jpuxr.
Ι) 19
13 26
20 2
27
9
3
16
10
23
17
30
24
7
Λιυτέρα
720
14^27
2Ι! 3
28İ10
4
17
11
24
18
1
25
8
Τρίτη
114
8 21
15 28
22 ' 4
29
11
5
18
12
25
19
2
26
9
Τίϊ*ρτη
2 15
9 22
16 29
23 5
30
12
6
19
13
26
20
3
27
10
Ιΐίμιπτη
3 16
10 23
17 30
24 ι 6
Μ
13
7
20
14
27
21
4
28 11
Ιΐαρβαχ
4 17
11 24
18 31
25 ' 7
1
14
8
21
15128
22
5
29
12
ϊ«66«-
Γ) 18
12 25
19 1
26 8
2
15
9
22
16
29
23
6
30
Ιο
Τρίτη
Tsraptr,
£ΕΙΙΓΕ«ΙΒΡΙθε, Τ,α 30
(Ό&ω/ι ΉϊΧοϋΙ)
1 14
2 15
3 16
4'ΐ7
5 18
ö
19
720
8|21
9 22
•10 23
11 24
12 25
13 26
14 27
15 28
16 29
17 30
18 1
19 2
20 3
ν
22
27J10
11
3013
ΟΚΤΏΒΡΙΟΣ, τ,μ 31
(Ό&ωμ Τεσρϊν-ιεββέλ)
7 20
8İ21
"9(22
10J23
11124
12 25
13 26
I4İ27
15 28
18 31
19 1
20
21 3
22 4
23
24
25 7
26 8
27 9
28İ10

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤϋΛΙΙΣ
13
ΗΜΕΡΟΔΕΙΚΤΗΣ
'Ημερολογίου τον έτους 1901.
ΜΑΡΤΙΟΣ, ή;*.
31
ΑΙΙΡΙ.
ΜΟΣ,
ήμ.
3U
ΗΜΕΡΑΙ
(Όΰωμ.
Μάρτ).
(Όϋωμ.
Ntaav).
II
Ν.
π
π
Ν.
II
Ν
π
π
Ν.
π
Ν.
π.

π.
Ν
π.
Ν.
π.
Ν.
Κυρια/.η
4
17
11
24
18
31
25
7
1
14
8
21
15
28
22
5
29
12
Δευτέρα
5
18
12
25
19
1
26
8
2
15
9
22
16
29
23
6
30
13
Τρίτη
6
19
13
26
20
2
27
9
3
16
10 23
17
30
24
7
Τετάρτη
7
20
14
27
21
3
28
10
4
17
11
24
18
1
25
8
Πέμπτη
1
14
8
21
15
28
22
4
29
11
5
18
12
25
19
2
26
9
Ιΐαρασκ.
2
15
9
22
16
29
23
5
30
12
6
19
13 26
20
3
27
10
Σάββατ.
3
16
10
23
17
30
24
6
31
13
7
20
14
27
21
4
28
11
ΙΟΥΛΙΟΣ, ηα.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ,
. 3
Ι
(Όϋωμ. Τεμμονζ)
(Όϋωμ. Άγοστός).
Κυριακή*
1
14
8İ21
15
28
22
4
29
11
5
18
12
25
19
ι
26
8
Δευτέρα
2
15
9
22
16
29
23
5
30
12
6
19
13
26
20
2
27
9
Τρίτη
3
16
10
23
17
30
24
0
31
13
7
20
14
27
21
3
28
10
Τετάρτη
4
17
11
24
18
31
25
7
1
14
8
21
15
28
22
4
29
11
Πέμπτη
5
18
12
25
19
1
26
8
2
15
9
22
16
29
23
5
30
12
Παρασκ.
6 19
13
26
20
2
27
9
3
16
10
23
17
30
24
6
31113
Σάββατ.
7
20
14
27
21
3
28
10
4
17
11
24
18
31
25
7
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ, Γ,μ
. 30
ΛΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
η
α.
31
('Ο&ωμ.
Τεσρίν-ι-σανι,λ
(Ό&ωμ
Κιανονν-ι-έββέλ).
Κυριακή
4
17
11
24
18
1
25
8
2
15
9
22
16
29
23
5
30
12
Δευτέρα
5
18
12
25
19
2
26
9
3
16
10
23
17
30
24
6
31
13
Τρίτη
6
19
13
26
20
3
27
10
4
17
11
24
18
31
25
7
Τετάρτη
7
20
14
27
21
4
28
11
5
18
12
25
19
1
26
8
Πέμπτη
1
14
8
21
15
28
22
5
29
12
6
19
13
26
20
2
27
9
Παρασκ.
2
15
9
22
16
29
23
6
30
13
7
20
14
27
21
3
28
10
Σάββατ.
3
16
10
23
17
30
24
7
1
14
8
21
15
28
22
4
29
H

-ΕΓΚΤΚΛΟΠΛΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΜΕΣΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
'Ανατολή και δύσις ηλίου
HMEPOIWHNÏÏi

ΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
ΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
ΜΑΡΤΙΟΣ
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
ΜΑΙΟΣ
ΙΟΥΝΙΟ!
ΑΝΑΤΟΛΗ
ΑΤΣΙΣ
MB
ΤΟΓΡΚΙΣΤΙ |
ΑΝΑΤΟΛΗ
ΛΥΣΙΣ
1MB Τ0ΓΡΚ1ΣΤ1 Ι
ΑΝΑΤΟΛΗ
ΛΥΣΙΣ
ι
ΑΝΑΤΟΛΗ
ΛΥΣΙΣ
:
ΑΝΑΤΟΛΗ !
ΑΥΣΙΣ
ΑΝΑΤΟΛΗ
5
ί
ΗΛΙΟΥ
Ε
ΗΛΙΟΥ
ΗΛΙΟΥ
ΗΛΙΟΥ
S
ΗΛΙΟΥ
ΗΛΙΟΥ
1
25 Ί 53
01
57 5.31
.23
14(6.05
49
5.22
.37
15
4.45!
.08
45
4.28
7.31
22
_>
25 Ί.55
-
50 5.32
21
12|6.06
18
"1.21
d
3.S
14
4.417.ιΠ
44
4.28
7.32
Ά
3
21 1.56
.58
Γ» 5.34
20
10 0.07
17
"ι.20
O.J'I
13
4.43 7.11
43
4.28 7.32
21
4
24 1.57
.57
54
5.3Î

08İ6.08
46
5.1» 6.40
12
4.42)7.11
42
4.28
7.33
20
5
23 1.5Μ
.56
52 5.36
18
0710.09
45
5.186.41
10
4.41 7.11
41
4.28)7.33
20
0
.23 1·5ϊ)
.55
51,5.37
17
05 0.10
44
5.16 6.42
09
4.40 7.12
40
4.2917.33
20
7
_9ο γ»,_
.54
495.3:·!
15
03 6.11
43
5.15 6.43
08
4.40 7.13
40
4.29 7.33
20
κ
.21 5.01
.53
485.40
14
02 6.12
41
5.13
j.44
07
4.38İ7.14
39
4.29|7.34
19
i)
7.21 5.03
.52
.4010.41
.13
— 0.12
41
5.12
6.45
06
37
7.15
38
4.29
7.34
4.19
10
7.20 5.04

6.45 5.12
.12
.58 0.14
.39
5.11[6.46
.05
.37
7.16
37
4.21
7 34
4.19
11
7.19
■5.05
6.50
6.11 5.-13
11
.57 0.15
.38
5.09İ0.47
.04
4.3'i
7.17
.30
4.2*1
7.3-
4.19
12
7.19
5.06
6.49
6.42 5.44
.0!·
5.55 6.16
.37
5.08 6.48
.03
4.35
7.18
.35
4.3'J
7.34
4.19
13
7.18
5.07
6.48
6.115.45
0.08
5. Γ)3
0.17
.3Η
5.06J6.49
.02
4.35
7.19
.34
4.30
7.3
4.19
14
7.17 5.(1·
6.47
6.39 5.47
6.07
5.52
6.18
.35
5.05İ6.50
5.01
4.34
7.20
4.33
4.3)
7.3
4.19
ΙΓ
7.
Ill
5.1
6.1
6.37 5.48
0.06
5.50 0.19
5.34
5.04'6.51
5.01
4.33
7.20
4 33
4.31
7.34
4.19
İl
7.15 5.1
Ι>Λ
ti .i
, Γ, 1
(ι >
5.48 0.21
5.33
5.02
6.5
5__
4.33
7.2
4.32
4.31
7.34
4.19
1
7.14!5.1
(!.1
ι·..γ, -, ,"*
Ι, Ι
5.47
0.2·
5.32
5.0116.53
4.5!
4.32
7.2
4.31
4.32
7.3
4.19
ι
7.13 5.1
6 '
6.33 5.5
6.0
5.4610.*>
5.31
5.— 6.5
4.58
4.32 7.2
4.30
4.33
4.19
1
7.ï>'r>.1
6.4
6.31 5.5
6.1
5.45Uİ.23
5.29
4.58
6. Γ
4.57
4.32
7.2
1.2*)
4.33
4.19
ο
7.11|5.1
6.41
6.3*1 5.53
6.—
5.43 0.2,
5.28
4.57
6.5j
4.56
4.31
7.
S
4 28
4.34
7.3
4.20
21
7.10 5.1
6.:
6.2Μ 5.5.
5.5
5.40
6.2ο
5.27
4.50
6.58
4.55
4.31
7.2ο
4.27
4.34
7.3
4.20
7.ΙΙΊ
5.1
6.3
6.27
5.5b
5J
5.38
6.2
5.2β
4.55İ6.5
4.54
4.30
7.2
4.27
4.35
7.34
4.20
7 (W 5.2(1
)
6.3
6.25 5.58
5.οί)
5.37 6.28
5.23
4.53
7.—
4.53
4.30
7.20
4.26
4.35
7.3.
4.21
2
7.(17,5.21
6.
a
6.23 5.5
5.O3
5.35
6.29
5.2ι
4.52
7.01
4.5
4.30
7.26
4.2€
4.36
7.3ν
4.21
2;
7.1»
5.Ϊ
6.
6.22'6.-
5.
5.34
6.30
5.2C
4.51
7.02
4.51
4.29
7.28
4.2Ε
4.37
7.
i
4.21
7.05
5.24
6.
6.2θ'β.ι
5.
5.32
6.3
5.2S
4.50
7.03
4.51
4.29
7.29
4.2Ε
4.37
7.3
4.22
Τ
7.04
5.2ΐ
6.
6.18]6.03
5.
5.30
6.3
5.21
4.49J7.
4.4
4.2S
7.
4.24
4.38
7.3
4.22
S
7.03
5.2t
6.
6.16,6.04
5.5
5.29
6.32
5.21
4.4ί
7.
4.4ί
4.29
7.
4.»
4.3S
7.
4.23
29
7.02
5.Ϊ
6.
'
5.27
6.
5.1
4.4717.
4.4
4.2Γ
7.
4. Ζ
4.3Ε
7.
4.22
30
7._
5.2!
6.
ι
|
5.26 6.
5.1
4.46İ7.
4.4(
4.2f
7.
4.2!
4.4C
7.
4.24
3
6.59
|S-3t
6.
ι
5.24
6.
5.1
i
4.2*
ί 7.
4.2
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
15
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΓΠΟΛΕΩΣ
»αί μεσημβρία τονρκιατί.
ΙΟΥΛΙΟΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
ΟΚΤ0ΒΡΙ0Σ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
ΌΜΗΝ
χ
ΙΪΊΊ
ΙΣΤΙ
ΙΣΤΙ
'
İSTI
ΙΣΤΙ
ζ
ΙΣΤΙ
ο
ο
t—
as
fc
h-
·;
&
1-
a-
α.
ω
ζ
«a
-
se
s
g
>-
ΙΟΙ
!
«a
5
g
«3
Ι
χ
en
S
S
1MB
Μ
ΗΛΙΟΥ
3
ΗΛΙΟΥ
Ι ΜΕΣΙ
ΗΛΙΟΥ
ΜΕΣΙ
ΗΛΙΟΥ
|
ΜΕΣΙ
ΗΛΙΟΥ
ΗΛΙΟΥ
Ι ΜΕΣΙ
1
4
.41
7
.30
4
.24
5.10
6
.59
4
5
.40
6.11
5
.44
6
.11
5
21
6
.34
C
.48
4
41
7
.12
7
.19
4
31
7
.22
2
4
42
7
.29
4
25
5.11
6
.58
4.56
5
.41
6.09
5
.45
6
.12
5
19
6
.35
6
.49
4
40
7
.13
7
.19
4
.31
7
.22
3
4
.42
7
.29
4
26
5.12
6
57
4
.58
5
.42
6.07
5
.47
6
.13
5
18
0
.37
(j
.50
4
40
7
.14
7
.20

31
7
.22
4
4
.43
7
.28
4
26
->. ι2
6
55
4
.59
5
.43
6.06
5
.49
(3
.14
5
16
6
39
6.51
4
39
7.15
7
.21
4
31
7
.21
5
4
.44
7
27
4
27
"İ.14
6
54
5
.01
5
44
6.04
5
.50
6
lb
5
15
6
40
6
52
4
38
7
.16
7
.21
4
32
■j
.21
6
4
.46
7
2Iİ
4.27
5.14
6
52
5
.02
5
45
6.02
5
.52
6
17
5
13
6
41
6.53
Ί
37
7
.16
7
.22
4
33
7
.21
7
4
.43
7
25
4
28
5.1(1
6
51
5
.03
5
46
6.-
5
.53
6
18
5
11
6
42
6
55
4

7
.17
7
.23
4
33
7
.21
8
4
.47
7
25
4
29
5.16
6
49
5
.05
5
47
5.59
5
.55
6
1'
5
10
6
44
6
56
4
35
7
.18
7
23
4
33
7
.20
9
4
.47
7
24
4
30
5.17
6
48
5
.06
5
48
5.57
5
.57
6
20
5
09
6
4b
6
57
4
35
7
.19
7
.24
4
34
7
.20
10
4
-4Sİ7
23
Ί
3')
5.18
6
46
5
.08
5
49
5.55
5
.59
β
21
5
07
6
47
6.58
4
34
7
.19
7
.24
4
34
7
.1')
11
4
.40
7
22
4
31
5.19
6
45
5
.09
5
50
5.54
(3
.(H
6
23
5
07
6
49
6
59
4
33
7
.20
7
.24
4
35
7
.18
12
4
.50
7
21
4
32
5.20
6
43
5
11
5
51
5.52
6
02
3
24
5
06
6
50
7
-
4.33
7
20
7
.25
4
35
7
18
13
4
51
7
20
4
33
5.21
6
42
5.12
5
52
5.50
6
04
>
25
5
04
6
51
7
01
4.33
7
.21
.25
4.3·;
7
17
14
4
52
7
19
4
34
5.22
6
40
5
14
5
53
5.49
3
οβ
6.26
5
03
6.52
7
03
4.33
7.21
7
.26
4
36
7
lb
15
4
.53
7
18
4
35
5.23
6
39
5
16
5.54
5.47
6
(18
6
27
5
01
6.54
7
04
4
32
7
22
7.26
4
37
7
15
16
4
54
7
18
4
3,
5.24
6
37
5
17
5
55
5.45
3
09
3
28
4
59
6
55
7
05
4
32
7
22
7
.26
4
38
7
15
17
4.55
7
17
4
37
5.25
b
35
5
19
5
56
5.43
5
11
6
39
4.58
3
56
7.06
4
31
7
22
7
.26
4
38
7
15
18
4
56
7
16
4
38
5.26
6
34
5
20
5
57
5.42
3
12
β
31
4
56
6
57
7
07
4
31
7
23
7
.27
4.39
7
14
19
4
5717
15
4
39
5.27
6
32
5.22
5
59
5.40
3
14
6.32
4
54
>
59
7
08
4
31
7
23
7
27
4
39
7
14
20
4
58
7
14
4
40
5.28
6
31
5
24
>

5.38
6
16
6
33
4
54
7.—
7
09
4.30
7
23
7.27
4
41
7
13.
21
4
5')
7
13
4
41
5.20
6
29
5
25
6
01
5.37
6
17
i
34
4
53
7
01
7
10
4
30
7
23
7
27
4
41
7
12
22
5

7
12
4
42
5.39
6
27
5
27
6
02
5.35
ϊ
19
i
3'3
4
51
7
02
7
11
4
30
7
23
7
.27
4
43
7
11
23
ο
01
7
11
4
43
5.31
6
26
5
29
i
03
5.34
3
21
i
37
4
50
7
03
7
12
4.30
7
23
7
.27
4.44
7.10
24
5
02
7
10
4
44
5.32
6
24
5
30
6
04
5.32
3
23
i
38
4
49
7
05
7
13
4
30
7.23
7
27
4
45
7
09
25
5
03
7
08
4
46
5.33
6
22
i
32
6
05
5.31
j
25
ί
3«l
4
4S
7.06
7
14
4
30
7
23
7.27
4
46
7
08
26
5
04
7
07
ι
47
5.34
6
21
5
34
6
06
5.29
6
26
6
40
4
47
7
07
7
15
4
30
7
23
Γ
27
4
47
7
07
27
5
05
7
06
ι
48
5.35
6
19
5
35
6
07
5.27
)
27
i
42
4.46
7
08
r
15
4
30
7
23
7
26
4
48
7
06
28
5
06
7
05
t
50
5.36
6
17
>
37
6
08
5.25
6
29
6
43
4
45
7
09
r
16
4
30
7
23
Γ
26
4
49
7
05
29
5
07
7
03
4
51
5.37
6
16
5
39
6
09
5.24
ί
31
i
44
4.44
7
10
7
17
4
30
7
23
Γ
25
4
51
7
04
30
>
08
7
02
t
52
5.38
6
14
i
40
6
10
5.22
>
32
6
46
4
43
7
11
r
18
4
30
7
22
F
25
4
51
7
03
31
>
09
7
t
53
5.39
6
12
>
42
46
4
42
7
12
F
25
4
52
7
02

16
•ΚΓΚϊ-ΚΛΟΜΑΙΔΙΚΟΝ Ι1ΜΚΡΟΛΟΓΙΟΝ-
ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΩΡΑΣ
ΕΝ ΤΑΙΣ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑΙΣ ΠΟΛΕΣΙ ΤΗΣ ΤΦΗΛΙΟΥ
"Οταν εχωμεν εν Κωνοταντινονπόλει μεσημβρίαν τό ωρολόγιον σημειοΐ εν :
'Αθήναις.....
Βιέννη.......
'Ρώμη .......
Bf
ρολίνφ.....
(ίίθ.
11
11
11
10
le.-t.
41
09
01
58
Παρισίοις ....
Λονδίνω......
Μαδρίτη.....
Πβτρουπόλει ..
«e-
10
10
9
12
λεπ
13
03
4.9
06
Καΐρω.......
Καλκουχτα....
Νέα Υόρκη...
Πεκίνιρ.......
ωρ.
12
3
5
δ
09
57
08
50
ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ
TOT
ΕΤΟΤΣ 1901
Ίνδικτιώνος ιδ'.
'Ηλίου κύκλοι ιξ'.
Σελήνης κύκλοι ιη
Σελήνης θεμέλιον κγ".
Κρεωφαγίας ημέραι μ6'.
Τό Τριαδιον άρχεται Ιανουαρίου 21.
Έωθινόν α' Ήχος α'.
Ή Άπόκρεως, Φεβρουαρίου 4.
'Αρχή τής Τεοοαρακοοτής | Καθαρά
δευτέρα), Φεβρουαρίου 12.
Ό Εύαγγελιομός, τή Κυριακή τΰ>ν
Βαΐων.
'Ισραηλιτών Πάσχα (ΙΙεοάχ), Μαρτίου
22, Πέμπτη.
Νομικόν Φάοκα, Μαρτίου 25.
Λατίνων Πάοχα, Μαρτίου 25.
Τό "Αγιον ΙΙΑσχα, 'Απριλίου ι.
Ή Άνάληψις, Μαΐου ίο.
Ή Πεντηκοοτή, Μαΐου 2Ο.
Κυριακή των Άγί(υν Πάντων, Μαΐου 2
y.
Ή νηοτεία των 'Αγίων Αποστόλων
ημέραι 32.
Ή μνήμη αυτών, ήμερα Παρασκευή.
Παραμονή των Χριστουγέννων, ήμερα
Λεύτερα.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΥΡΕΣΙΝ
Τον κΐ'κϊ.αν τον ηλίου των μετά τό
1800 ετών, ευρίσκομεν άψαιροοντες
άπό τοϋ προκειμένου έτους τον αριθ¬
μόν 1800 και διαιροϋντες την διαφο¬
ράν διά τοϋ 28. Τό υπόλοιπον τής
διαιρέσεοι; ταύτης δεικνύει τον ξη-
τοΐ'πενον κύκλον. 'Εάν υπόλοιπον δεν
ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
ύπάρχχ), ό κύκλος Ισοϋται πρός 28.—
Π. χ. διά τον κύκλον τοΰ ηλίου του
έτους 1901, άφαιροίντες 1800 ευρί¬
σκομεν 101, όπερ διαιροϋντες δια τοϋ
28 λαμβάνομεν ύπόλοιπον17, όπερ εστί
ό κύκλος τοϋ ηλίου τοΰ έτους 1901.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΥΡΕΣΙΝ
Τόν κύκλον της σελήνης των μετά
τό 1800 ετών, ευρίσκομεν άφαιροθν-
τες άπό του προκειμένου έτους τόν
αριθμόν 1807 και διαιροϋντες την
διαφοράν διά τοΰ 19. Τό υπόλοιπον
της διαιρέσεως ταύτης εμφαίνει τόν
ζητούμενον κύκλον τής σελήνης. Εάν
ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
υπόλοιπον δέν υπάρχη, ό κύκλος τής
σελήνης ίσοΰται πρός 19.—Π. χ. δια
τόν κύκλον τής σελήνης τοϋ έτους
1901, άφαιροΰντες 1807, ευρίσκομεν
94, όπερ διαιρούμενον δια τοΰ 19
παρέχει υπόλοιπον 18, όπερ εστίν ό
κύκλος τής σελήνης τοΐ έτους 1901.
ϋ ΦΑΡΟΣ
TUS
ΑΝΑΤΟΛΗΣ
17
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΥΡΕΣΙΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ
TOT
ΑΠΟΪ ΠΑΣΧΑ
Ζήτΐ]σον τους κύκλους 'Ηλίου και
Σελήνης του προκείμενου έτους έν
τφ κατωτέρω πίνακι, φέρε αυτούς είς
διαγώνιον συνάντησιν και ή ημερομη¬
νία, καθ' ην συναντώνται είναι ή τοΰ
Άγιου Πάοχα.—Π. χ. κατά τό έτος
1901 εχομεν ηλίου κύκλους 17 και σε¬
λήνης 18, φέροντες λοιπόν αυτούς είς
διαγώνιον συνάντησιν έν τφ κάτωθι
πίνακι, ευρίσκομεν την ήμερομηνίαν
1 'Απριλίου, επομένως τό Άγιον
Πάσχα κατά τό έτος 1901 θα οτ.ιμπέστ|
τί] η "Απριλίου.
ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
ΠΡΟΣ ΕΥΡΕΣΙΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ!
TOT
ΑΓΙΟΓ ΠΑΣΧΑ
ΟΙ 19
ΚΥΚΛΟΙ
οι
2S
ΚΥΚΛΟΙ
του
ΗΛΙΟΥ
1
2
3
9
10
5
6
ΤΗΣ
7
13
14
15
4
11
17
ΣΕΛΗΝΗ!
18
19
8
20
21
22
23
12
24
25
26
27
16
28
1
'Απρ.
Άπο
Ι
Λπρ.
.5
Άπρ

' πρ
S
Άπρ
t
Λπρ.
2
Μ αρτ
•24
Μαρτ.
■23
Μαρτ
■»ι
Μαρτ
■2ί>
Μαρτ
27
Μαρτ
21
Μαρτ.
ν.>
3
Άπρ.
Η
Άπο.
13
Λπρ
İ-»
•Απρ
II
Απο
17
Άπρ
II
Λπρ.
IS
4
Μαοτ.
.(Ι
Λπρ.
Ι,
Άπρ.
."ι
Άπρ
4
Άπρ.
;·ί
Άπο.
-)
'Λπρ
1
5
'Απρ.
-. 1
Άπο
20
Άπρ.
Ι'.Ι
Άπρ
Απρ.
•24
Άπρ
■Λπρ.
6
Λπρ

Άπρ.
13
Άπρ.
IV
Άπο
Ι Ι
Λπρ.
IH
Λπρ.
ίι
Λπρ.
7
Motor
31
Μαοτ
:-0
νΐαρτ.
)|,
Μαρτ.
·2Κ
Άπρ
Λπρ.
.)
Απρ.
ι
8
'Απρ.
•21
Λπρ
■20
Άπρ.
II·
Άπρ.
18
Άπρ.
17
Λπρ.
Η.
Λπρ.
w
9
'Απρ.
7
Άπρ
(
Άπρ.
.)
Άπρ.
α
Απρ.
10
Άπρ.
Άπρ.
8
10
Map
31
Μαρτ
:ο
Μάρτ.
ΟΙ|
Μαρτ
28
Μαρτ
27
Μαρτ
VI,
Μ αρτ.
"25
11
Απρ.
14
Άπρ.
Ι3
Απο
Γ.'
Άπρ.
18
Άπρ
17
Απρ.
II.
Απρ.
If.
12
Άπρ.
7
Άπρ.
6
Άπρ.
ΙΓ)
Άπρ.
4
Άπο.
3
Άπρ.
Άπρ.
8
13
Μαρτ
•24
Μαρτ
·)
Μαρτ.
Μ αρτ
Vf-
Μαρτ
27
Μαρτ
2(ι
Μάρτ.
ί}?>
14
Άπρ.
-14
Άπρ.
IS
Άπρ.
IV
Άπρ.
11
Άπρ.
10
Απρ.
IIj
Απρ.
Ιο
15
Μαρτ
31
Μαρτ
30
Άπρ.
Άπρ.
t,
Άπρ.
Άπρ
Άπρ.
t
16
Άπρ.
■21
Απρ.
2(
Λπρ
Ι!ΐ
Άπρ.
18
Απρ
24
Άπρ.
2;ι
Άπρ.
■2V
17
Άπρ.
7
Άπρ.
(
Άπρ
IV
Άπρ.
11
Άπρ
1C
Λπρ.
(,
Άπρ
8
18
Μαρτ
31
Μαρτ
20
Μαρτ
"21
Μάρτ.
28
Μαρτ
.27
Μαρτ
2d
Άπρ.
1
19
Άπρ
Γι
Άπρ.
·2(
Άπρ.
m
Άπρ.
IS
Άπρ.
17
Απρ
Ι6
Άπρ.
If.

18
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ -
ΧΡΟΝΟλΟΠΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟ ΚΤΙΣΕΩΣ ΚΟΣΜΟΓ ΕΠΙΣΗΜΟΤΕΡΰΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
'Από κτίσεως κόσμου κατά τους Ο'.
» ι » « Λατίνους.
β » β καθ'Εβραίους.
» του Κατακλυσμού.........
ο τής ΙΙυργοποιίας..........
β κτίσεως Καρχηδόνος.......
» τής Α' 'Ολυμπιάδος (το 1ον
έτος τής 070ής 'Ολυμπιάδος
αρκεταί κατά 'Ιούλιον 190Ι)
» κτίσεως 'Ρώμης (κατά Βά-
ρωνα)..................
» τής εν Μαραθώνι μά/ης...
β τής έν (»ήερμοπυλα'ς μάχης .
» τής εν Σαλαμίνι ναυμαχίας.
β τοϋΙΙελοποννησιαχοΰπολέμου
ι> τοϋ θανάτου τοΰ Περικλέου:.
» του θανάτου του Σωκράτους.
» τής γεννήσεως του Μεγάλου
'Αλεξάνδρου.............
» τής =ν Χαιρωνεί* μά/ης....
» τής έν Γρανιχω μάχης.....
Β κτίσεως Αλεξανδρείας υπό
7409
5905
5661
5167
4658
2779
'..'677
2654
2391
2381
2381
2332
2330
230U
2255
223!)
223.")
Μεγάλου Αλεξάνδρου.....2225
ι
2224
Μ«γάλου
» του θανάτου τοϋ
'Αλεξάνδρου....
» τής αλώσεως των 'Αθηνών
υπό Σΰλλα.............. 1987
β τοΰ 'Ιουλιανού ημερολογίου. 1946
> τοϋ θανάτου τοϋ Ίησ. Χρίστου 1868
β τής αλώσεως και καταστρο¬
φής τής 'Ιερουσαλήμ υπό
Τιτου.................. 1831
» χτίσεοις τής Κων/πόλεως... 1578
» τής μεταθέσεως τοϋ θρόνου έχ
'Ρώμης είς Βυζάντισν υπό
Μεγάλου Κωνσταντίνου.... 1571
β τοϋ σχίσματος των'Αρμενίων 1462
β κτίσεως τής Άγιας Σοφίας
«ici
Ιουστινιανού.......... 1359
Από
τής γεννήσεως του Μωάμεθ. 1323
τής άνα/ωρήσεως τοϋ Μωά¬
μεθ είς Μεδίναν κατ' Οθω¬
μανούς (Σεληνιακά ϊτη). 1318—19
τής αναχωρήσεως του Μωά¬
μεθ είς Μεδίναν (καθ' ημάς). 1279
του -/ωρισμοΰ τής Λυτιχής
Έκκλησις επί Λέοντος Θ'
Ιΐάπα 'Ρώμης και Μιχαήλ
Κηρουλαρίου Πατριάρ.Κων¬
σταντινουπόλεως .........
τής εφευρέσεως του χάρτου.
τής έφευρέσείος τής ναυτικής
πυξίδος................. 721
τής αλώσεως τής Κωνσταν¬
τινουπόλεως υπο Λατίνων..
τής εφευρέσ. τής τυπογραφίας.
τής αλώσεως τής Κωνσταν¬
τινουπόλεως υπό Μωάμεθ τοΰ
Β' τη 29 Μαίου 1Ί53____
τής ανακαλύψεως τής Άμε-
ρ·κής υπό Χριστ. Κολόμβου. 409
τοΰ Γρηγοριανοΰημερολογίου. 319
τήςέφευρέσ των ατμόπλοιων. 86
τής άνεξαρτ. τής 'Ελλάδος. 80
τήςέφευρ. τοΰ σιδηροδρόμου. 71
τής χρησιμοποιήσεως των
γραμματοσήμων.......... 61
τής εις τόν θρόνον αναβάσεως
τής Α. Μ. τού Βασιλέως
Γεωργίου τοϋ Α'......... 38
τής τομής τοϋ Ίσθμοϋ τοϋ
Σουέζ.................. 32
τής είς τόν θρόνον αναβάσεως
τής Α. Α. Μ. τοΰ Σουλτάνου
Άβδούλ Χαμήτ Χαν τοϋ Β'. 25
τής εφευρέσ. τοΰ τηλεφώνου. 24
τής τομής τοϋ Ίσθμοδ τής
Κορίνθου...............
g
849
843
697
463
448
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
19
ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ϊεληνΓ.α*όν μηνολόγιον 1318—1319
Σεββά'λ (1318) ήμ.30.
Ζιλκαδέ » 29
Ζιλχιδζέ »> 30
Μουχαρέμ(ν.ε.1319)» 29
Σεφέρ » 29
'Ρέββι-οΰλ-έββέλ » 30
'Ρέββι-οΰλ-άχήρ » 29
Δζεμαζί-οΰλ-έββέλ » 30
Δζεμαζ'ι-ούλ-άχήρ » 29
'Ρεδζέπ » 30
Σαμπαν » 30
'Ραμαζάν » 30
Σεββαλ » 29
18—1319
ΊΙλίαχον μηνολόγιον 131β—1317
Ιαν.
8
Κιανοΰν-ι-σανί (1316) = 'Ιανουάριος
Φεβρ.
7
Σουμπατ
= Φεβρουάριος
Μάρτ.
8
Μαρτ (1317)
— Μάρτιος
Άπριλ
7
Νισάν
='Απρίλιος
Μαΐου
6
Μαΐς
= Μάϊος
Ίουν.
4
Χαζηράν
= "Ιούνιος
Ίουλ.
4
Τεμούζ
;= 'Ιούλιος
Αύγ.
2
Άγοστός
= Αύγουστος
Σεπτ.
1
Έίλούλ
— Σεπτέμβριος
Σεπτ.
30
Τεσρίν-ι-έββέλ
— 'Οκτώβριος
Όπτ.
30
Τεσρίν-ι-σανί
= Νοέμβριος
Νοεμ.
29
Κιανοΰν-ι-έββέλ
= Δεκέμβριος
Δεκεμ. 29
Το αεληνιακόν όθθίμανικον ήαερολογιον είναι έν χρήσει μάλλον δια τας θρησκευτικάς εορτάς,
ένω τα ήλιαχόν, εισαχθέν πρό 59 περίπου ειων, αρχόμενον δέ τί} 1 14 Μάρτιον, είναι έν
χρήσει
ôtà
τον τιρυνπολογισμβ,
àtà
τας εμπορικάς συναλλαγάς
πάσας τας επισήμους πράξεις τής Κυβερνήσεως, ώς και
κτλ.
Κατά το ήλιαχόν ημερολόγιον
1 Μάρτιον : Νέον έτος.
9 Μαρτίου : Νεβρονζ-1-Σουλτανί.
('Εαρινή τροπή και κυρίως πρώτη του
έτους περσιστί).
27 Μαρτίου: Νεβρονξ-1-χαβηρεαμί.
23 'Απρίλιον: 'Ρούξ-ι-χαξήρ. (Συμ-
ι τάς επομένας ημέρας :
πίπτουσα μετά τής εορτής τοΰ Αγίου
Γεωργίου).
26 'Οκτωβρίου: 'Ρονζ-ι-Κασήμ.(Ή¬
μερα χωρίζουσα τόν χειμώνα άπό
τοΰ καλοκαιριού και συμπίπτουσα
μετά τής εορτής τοΰ 'Αγ. Δημητρίου).
Κατά το σεληνιαχόν δέ τάς επομένας θρησκευτικάς εορτάς :
Ιανουαρίου 4 και Δεκέμβριον 25:
./1εϊλέϊ-οΰλ-καδρ(καδήρ-γκετζεσί=νύξ
τής δυνάμεως, 27 'Ραμαζάν).
'Ιανουαρίου 8 και Δεκέμβριον 29:
Σεκέρ-βαϊραμϊ (1 Σεββάλ).
Μαρτίου 17: Κουρβανβαϊραμί (10
Ζιλχιδζέ).
'απρίλιον 7 : Μουχαρεμ (νέον έτος
Έγείρας 1319).
'Απριλίου 16: Γεβμι-άσιονρε-βαχαάϊ
κερμπελα (10 Μουχαρεμ).
Ιούνιον 15: Αεϊλέϊ-μεβλονί-ι-νεμπι
(γέννησίς τοΰ Μωάμεθ) (12 'Ρέββι-
ούλ-έββέλ).
Σεπτέμβριον 30 : Οντς άϊλάρ (1 'Ρε-
δζέπ).
'Οκτωβρίου 26 : Λεϊλέϊ-μιραάτζονν-
νεμη'ι (νύξ τής αναλήψεως τοϋ προ¬
φήτου) (27 Τεδζέπ).
Νοεμβρίου 13: Λεϊλέϊ-μηερατ (νύξ
τής εμφανίσεως τοϋ αγγέλου είς τόν
προφήτην) (15 Σαμπάν).
Νοεμβρίου 29: 'Ραμαζάν (μην νη¬
στείας).
Δεκεμβρίου 13: Χιρκάϊ-σερΊφ (ή
προσκύνησις τοϋ ίεροϋ μανδΰου) (15
'Ραμαζάν).
■ ΕΓΚΥΚΛΟΙ1ΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΑΙ ΚΓΡΙίΙΤΕΡΑΙ ΛΑΤΙΝΙΚΑΣ ΕΟΡΤΑΣ
Comput Ecclésiastique
(ιΐασχάλιον).
Nombre d'
or
Epacte
.......
C
des solaires
.......... 6.
Indictions Romaines
..... 14.
Lettre Dominicale F.
Σημ. Αί Ηατωιέρω ήμερομηνίαι σημειούνται
Janvier
(η.
s).
1.
Circoncision
(Περιτομή).
C. Epiphanie
(Θεοφάνεια).
İ3.
Baptême de J. C.
(Βάπτισις Ι. Χ.).
27.
S1 Jean Ghrysostome
(Ιωάννου
τοΰ Χρυσοστόμου).
Février
(η.
s).
2.
Purification
(Υπαπαντή).
3.
Septuagésime
('Εβδόμη Κυριακή
πρό τής τοΰ Πάθους).
10.
Sexagésime
("Εκτη Κυριακή πρό
της του Πάθους).
17.
Quinquagésiuie
(Πέμπτη Κυρια¬
κή πρό τής τοΰ Πάθους).
19.
Mardi gras,
(Καθαρά Τρίτη. Λή-
ξις των Άπόκρεων).
20.
Cendres
('Αρχή τή; Μεγάλης Τεσ¬
σαρακοστής).
24.
Quadragésime
(Πρώτη Κυριακή
των Νηστειών).
27, Ι
et
2
Mars· Quatre-Temps
(Νη¬
στεία του έαρος). '
Mars (n. s).
3.
Reminiscere
(Δευτέρα Κυριακή
των Νηστειών).
1 Ή νηστεία αΐτη (αποχή κρέατος) τριήμερος
γίνβται τετράκις τον ίτονς, £πι εκάστγι των τεσ¬
σάρων αντον έιτοχών,
oto Hai
χαΛΐΓτα*
Quatve-
TewipS'
άρχεται όϊ πάντοτε
àsià
ημέρας Τετάρτης
ή τον έαρος τή β ίβοομάόι τής Μεγ. Τέσσαρα·
Μοστής, ή τον όέρονς
rfj
ίβδομάδι τής Πεντηκο
στής, ή τον φθινόπωρον Τβ / έβδομάόι τον
Σεπτέμβριον
Mai
ή τον χειμώνος τη γ' ΐβοομάδ
τον Δεκεμβρίου.
tara
το Γρηγοριανόν ημερολόγιον.
ιθ.
Oculı
(Τρίτη Κυριακή των Νη¬
στειών).
14
Mi-carême
(Μεσοτεσσαράκοστον).
17.
Lœtare
(Τετάρτη Κυριακή των
Νηστειών).
19.
Saint Jobepli
('Ιωσήφ τοΰ μνή-
στορος).
24.
Passion
(Κυριακή τοΰ Πάθους).
25.
Annonciation(Toù
Ευαγγελισμού).
29.
Len sept douleurs de la Sainte
Vierge.
31.
Rameaux
(Των Βαΐων).
Avril In. s).
•δ.
Vendredi Saint
(Μεγάλη Παρα¬
σκευή).
7.
Pâques
(Πάσχα).
14.
Quasimodo
(Τοΰ Θωμά).
Mai (n. s)
3.
Invention de la Sainte Croix·
( Άνακάλυψις τοΰ Σταύρου).
16.
Ascension
(Τής 'Αναλήψεως).
26.
Pentecôte
(Τής Πεντηκοστής).
29, 31
et
1
Juin· Quatre-Temps
(Νη¬
στεία τοΰ θέρους).
Juin (n. s).
2.
Sainte Trinité
(Τής'Αγ. Τριάδος).
6.
Fête-Dieu
(Τής Άγιας Δωρεάς).
9.
Fête du Si Sacrement.
13.
S' Antoine de Padoue
(Τοΰ 'Αγ.
'Αντωνίου).
24.
Nativité de S' Jean
(Ή Γέννησίς
τοΰ Προδρόμου).
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
29.
S'» Pierre et
Paul
(Των Αγίων
'Αποστόλων Πέτρου και Παύλου).
Juillet
(η.
s).
2.
Visitation de
Ν.
D.
16.
Notre Dame du Mont-Carmel.
25.
Sainte Anne
(Τής Αγίας Άννης).
Août (n. s).
6.
Transfiguration
(Τής Μεταμορ¬
φώσεως).
15.
Assomption
(Ή Κοίμησις τής
Θεοτόκου).
25.
S' Louis (Toi
'Αγ. Λουδοβίκου).
29.
Décollation de Si Jean Baptiste
(Ή Άποκεφάλ. του Προδρόμου).
Septembre (n. s).
8.
Nativité de la S' Vierge
(Ή Γέν¬
νησίς της Θεοτόκου).
14.
Exaltation de la Croix
(Ή ΰψω-
σις του Σταυροί).
18, 20
et
21.
Quatre-Temps
(Νηστεία
του φθινοπώρου).
Octobre (n. s).
6. Ν.
D.
du Si Rosaire.I
1 Ή εορτή αντη σννέαχη
jiqôc
ανάμνησιν
13.
Maternité de la Stc Vierge.
20.
Pureté de la Ste Vierge
27.
Patronage de la S'e Vierge.
Novembre (n. s).
1.
Toussaint
(Των Αγίων Πάντων).
2.
Des Trépassés
(Των Κεκοιμη-
μένων).
21.
Présentation de la Ste Vierge.
Décembre (n. s).
1.
Dimanche de l'Aveut.
6.
Si Nicolas
(Του Άγιου Νικολάου).
8.
Immaculée Conception de la Ste
Vierge
(Ή σΰλληψις τής Παρ¬
θένου).
18, 20
et
21.
Quatre-Temps
(Νηστεία,
του χειμώνος).
25.
Noel
(Ή Γέννησίς του Χριστού).
26.
S' Etienne
(Τοΰ|Άγίου Στεφάνου).
των Φαναασύον τον χριστιανισμόν, επιτελεσ&έν-
rcov
τί) προστασία τήςΛθεοτόκον, πανηγνρίζεται
δε εξόχως
iv
τω εν Γαλατά Ίερφ Ναφ τον Άγιον
ΙΙέτρον, λιτανενομενον δια μεγάλης εκκλησια¬
στικής πομπής τον εκεί εναποτε&ειμένον αγάλ¬
ματος τής θεοτοκον.
22
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΑΙ ΚΓΡΙΛΤΕΡΑΙ ΑΡΜΕΝΙΚΑΙ ΕΟΡΤΑΙ
'Ιανουαρίου 1. Γκαγαντ (Νέον έτος).
» β. Τζοννούντ και
Mıy-
κιρτουτιούν (Γέννησίς και βάπτισις
τού Χρίστου).
'Ιανουάριον 7. Μερελότς (Των Κε-
κοιμημένων). Την έπιοΰσαν πάντοτε
τής εορτής.
Ιανουαρίου 13. Άνβαναγχοσιον-
τιονν (Περιτομή τοΓι Χριστοί').
'Ιανουαρίου 22. Μπακ Άρατσα-
βουρατς (Νηστεία 5 ημερών). Την α'
Δευτέραν μετά τό ημέτερον Τριφδιον.
'Ιανουαρίου 27. Σονρπ-ΣαρχΙξ
(Ay.
Σεργίου). Τό α' Σάββατον μετά τό
ημέτερον Τριψδιον.
Φεβρουαρίου 14. Διαρκ Μνταρατς
(Τής Υπαπαντής).
Λ/«ρΐίου 25. Τζαγγ-Καζαρτ (Των
Βαΐων).
'Απριλίου 1. Ζαδίχ (Πάσχα),
ι » 7. Άβεδονμ (Τοΰ Εΰαγ-
γελισμοϋ).
'Απριλίου
tS.
Λορ-Γκυραγγή (Του
θωμά). Νέα Κυριακή.
Μάϊον 10. Χαμπαρτσονν (Τής 'Ανα¬
λήψεως.
Μαΐον 20. Χοχχεχαλονατ ΙΙεντε-
χοστέ (Ύΐς Πελτηκοστής).
'Ιουνίου 16. Κιρκόρ ΛονσαβορΙτς
(Γρηγορίου του Φο>τιστοϋ). Εορτάζε¬
ται τό τέταρτον Σάββατον μετά την
Πεντηκοστών, προηγούνται δέ δ ημέ¬
ραι νηστείας.
Ιουλίου 1. Βαρταβαρ (Τής Μετα-
μορφώοεο;) Την ζ" Κυριακήν από τής
Πεντηκοστής- προηγούνται εξ ημέραι
νηστείας.
'Ιουλίου 9. Μερελότς (Των Κεκοι-
μη μένων).
Ανγονοτ. 12. Βεραποχούμουν Σονρπ
Άσσφατζατζνίν (Ή Κοίμησις τής
Θεοτόκου). Προηγούνται εξ ημέραι
νηστείας. Την εορτήν ταύτην έορτά-
ζουσι μεθ'ημών, εάν ή 15 Αυγούστου
συμπέση Κυριακήν εάν δέ συμιτέστ]
Δευτέραν, Τρίτην ή Τετάρτην, εορτά-
ζουσι την πρό τούτων Κυριακήν, και
εάν Πέμπτην, Παρασκευήν ή Σάββα¬
τον, την αμέσως επομένην Κυριακήν.
Αυγουστον 13. Μερελότς (Των Κε-
κοιμη μενών).
Σεπτεμβρίου 8. Τζοννούντ Σονρη
Άσσφατζατζνίν (Ή Γέννησίς τής
Θεοτόκου).
Σεπτεμβρίου 16. Χατς-Βερατς (Ή
ΰψωσις τοΰ Σταυροί)). Προηγούνται
εξ ημέραι νηστείας, εορτάζεται δέ
καθ' ην τάξιν και ή Κοίμησις τής
Θεοτόκου.
Σεπτεμβρίου 17. Μερελότς (Των Κε-
κοιμημένων).
Σεπτεμβρίου 30. Βαρακα Χάτς (Ή
έν Βαράκ εμφάνισις του Σταυροί).
Προηγούνται έξ ημέραι νηστείας, έορ.-
τάζεται δέ μετά δεκαπέντε ημέρας
άπό τής 'Υψώσεως τοΰ Σταύρου.
Νοεμβρίου 18. Ίσναγγατξ (Την Κυ¬
ριακήν μετά την 15 Νοεμβριού).
Νοεμβρίου 19. Μπαχ Ίσναγνατς
(Νηστεία εξαήμερος, άπό τής Λευτε-
ρας μετά την 15 Νοεμβρίου).
Νοεμβρίου 21. Ίντζαΐουμονν Σονρη
Άσσφατζατζνίν (Τα Εΐσόδια τής Θεο¬
τόκου).
δεκέμβριον 9. Χηγοντιονν Σονρη
Άσσφατζατζνίν (Ή σύλληψις τής
Αγίας "Αννης).
Δεκεμβρίου 12-17. Μπακ Άγχωηα
(Νηστεία εξαήμερος).
Δεκεμβρίου 18. Σονρη Άγκώπ(Τοΰ
'Αγίου Ιακώβου).
L
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΉΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
23
5661
Σε/βάτ...... ημέραι 30
ΙΟΤΔΑΪΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΤΟΎ" ΕΤΟΥΣ 5661-62
ΜΗΝΟΑΟΓΙΟΝ
άρχεται
xfj
8 'Ιανουαρίου
Άδάρ
Νισάν
29
30
29
30
29
30
29
Σιβάν...... 9
Ταμονζ..... 9
"Αβ........ Β
ΈϊΧονΧ..... »
3662
Τισθρι..... ημέραι 30
Έσβάν..... » 29
ΚισΧέβ.....
g
Τεβέτ...... 9
7 Φεβρουαρίου
8 Μαρτίου
7 "Απριλίου
6 Μαΐου
5 Ιουνίου
4 Ιουλίου
3 Αύγουστου
1901 (Ίουλ/Ημερ.)
άρχεται τη
1 Σεπτεμβρίου 1901 (Ίουλ. Ήμερ.)
9 1 'Οκτωβρίου » » 9
» 30 'Οκτωβρίου » 9 ο
> 28 Νοεμβρίου ο 9 9
ΕΟΡΤΑΙ ΚΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ '
30
29
Ιανουαρίου 22. Τουβισβάτ (Ήμερα
ικεσίας ίιπέρ των οπωροφόρων δέν¬
δρων), 15 Σεβάτ.
Φεβρουαρίου 19. Ταανϊτ Έστερ
(Νηστεία τής Έσθήρ), 13 Άδάρ.
Φεβρουαρίου 20. ΠονρΙμ (Άπολύ-
τρωσις έκ τής πανωλεθρίας, ήν παρε¬
σκεύασε τοίς Ίουδαίοις ό 'Αμάν.
Εορτή διήμερος, 14—15 Άδάρ.
Μαρτίου 21. Ταανίτ Βοχόρ (Νη¬
στεία τελούμενη υπό παντός πρωτο¬
τόκου Ίσραηλίτου (Βοχόρ) πρός ανά¬
μνησιν τής έν Αιγύπτω σφαγής των
πρωτοτόκων, 14 Νισάν.
Μαρτίου 22. Πεσαχ (Πάσχα των
Άζΰμων Χαμουρσούζ-Βαϊράμ). Εορ¬
τή οκταήμερος, 15—22 Νισάν.
'Απριλίου 24. Ααγ-Ααομερ (33»; ή¬
μερα άπό του Πάσχα), 18 Ίγιάρ.
1 Αί μεν'Ιονδα'ικαι εορταί άρχονιαι άφ'ΐσπι-
ρας τής παραμονής και λήγονσι την εαπέραν τής
ετιιονοηί, αί δέ νηστεΐαι διαρκονσιν
tuta
πρωίας
μέχρις εσπέρας, εξαιρέσει των νηστειών τής
Καταατ ροφ ή ς τον Ναόν και τον Έξι-
λασμον, αΐτινες διαρκονσιν 24 ώρας.
Μαΐου 11. Σαβουώϋ· (Πεντηκοστή-
Γκιοΰλ-Βαϊράμ). Εορτή διήμερος·
νηστεία, 6—7 Σεβάν.
'Ιουνίου 21. Ταανίτ (Νηστεία), 17
Ταμούζ.
Ιουλίου 12. Τισαμπεαβ (Καταστρο¬
φή τοΰ Ναοί' Καρά-Βαϊράμ). Νη¬
στεία, 9 Άβ.
Σεπτεμβρίου 1. 'Ρως - Ώσανα (Νεον
έτος5662). Εορτή διήμερος, 1 Τισθρί.
Σεπτεμβρίου 3. Γκεδαλία (Νηστεία),
3 Τισθρί.
Σεπτεμβρίου 10. Γιώμ-Κιπονρ ('Εξι¬
λασμός' [Τσουραπ-Βαϊράμ). Νηστεία,
10 Τισθρί.
Σεπτεμβρίου 15. Σουκώθ (Σκηνο-
πηγία· Καμ'ις-Βαϊράμ). Εορτή έννεαή-
μερος, 15—23 Τισθρί.
Σεπτεμβρίου 93. Σιμχατ-Τοχάρ, 23
Τισθρί.
Νοεμβρίου 24.
Xavovxà
(Τα εγκαί¬
νια του Ναοϋ' Κανδήλ-Βαϊράμ), 25
Κισλέβ.
Δεκεμβρίου 7. Ταανϊτ (Άλωσις τής
Ιερουσαλήμ). Νηστεία, 10 Τεβέτ.
■ Γ.ΓΚΙ'Κ
VOllAIAIKON
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΕΟΡΤΑΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ
ΕΝ ΤΟΥΡΚΙΑι
ΘΡΗΕΚΕϊΤΙΚΜ
Ίδι-φητήρ, κοινώς Σεκίρ-Βαϊράμ,
διαρκούσα 3 ημέρα;. (1—3 Σεββάλ,
8—10 'Ιανουαρίου και 29—31 Δεκεμ¬
βρίου).
"Iài
-Άζχά, κοινώς Κονρμ3ΐαν·Βαϊ-
ράμ, διαρκούσα 4 ημέρας. (10—13
Ζιλχιδζέ, 17-20 Μαρτίου).
Tfj
1 Μουχαρεμ (7 Απριλίου), ρχη
του σεληνιακού έτους. Χειροφίλημα
μόνον άπό πρωίας.
Tfj
1 Μαρτίου, άρχη τοΰ ήλιακοΰ
έτους. Χειροφίλη μα μόνον άπό πρωίας.
'Εκάστην Παρασκευήν. (Τα Τελω¬
νεία άντ'ι τής Παρασκευής άργοΰσι
την Κυριακήν).
ΑΓΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΑΙ
Τα γενε'θλια τής Α. Α. Μ. τον
Σουλτάνου (Βελαδέτι Χουμαγιούν),
κατά τό σεληνιαχόν έτος 16 Σαμπάν.—
Εφέτος 14 Νοεμβρίου. Χειροφίλημα
μόνον.
Ή είς ιόν Θρόνον άνάβασις τής
Α. Α. Μ. τον Σουλτάνου (Δζουλοΰσι
Χουμαγιούν) έορταζομένη κατά το
ήλιακόν έτος, τη 19 Αυγούστου (1292,
έτος Έγείρας 1293).
'Ιανουαρίου 1 Βασιλείου του Με¬
γάλου. Νέον έτος.
Ιανουαρίου 6. θεοφανείων.
.Μαρτίου 25. Ευαγγελισμού.
» 30. Μεγάλη Παρασκευή.
» 31 Μέγα Σάββατον.
•Απριλίου 2. Δευτέρα του Πάσχα.
» 23. Του Αγίου Γεωργίου.
«οίου 10. 'Αναλήψεως.
ΒΑΕΙΛΙΚΗ
_ρ 23 Ή όνομα—
«j,
έορτή
της Α. Μ. τθ0 Βασιλέως Γεωργίου.
ΕΝ ΕΛΑΑΑΙ
ΘΡΗΖΚΕΥΤΙΚΑΙ
21. 'Αγίας Τριάδος.
» Αγ. Κωνσταντίνου και
Μαΐου
ι
Ελένης.
'Ιουνίου 29. Αγίων 'Αποστόλων.
Αυγούστου 15. Κοιμήσεως τής Θεο¬
τόκου.
'Οκτωβρίου 26. Αγίου Δημητρίου.
Δεκεμβρίου 25-26. Χριστουγέννων,
δύο ημέραι.
ΕΘΝΙΚΗ
ΛΤαρΐ-ίου 25. Ή επέτειος τής ανεξαρ¬
τησίας τής Ελλάδος.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤϋΛΙΙΣ
25
ΗΜΕΡΑΙ ΑΡΓΙΑΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΩΝ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
'Ιανουαρίου 1. Πρώτη του έτους
κατ' 'Ορθοδόξους.
'Ιανουαρίου 6. Θεοφάνεια κατ' 'Ορ¬
θοδόξους.
'Ιανουαρίου 8. Πρώτη τοΰ Σεκέρ-
Βαϊραμ παρ' Όθωμανοΐς.
Μαρτίου 12. Ευαγγελισμός κατά Λα¬
τίνους.
Μαρτίου 17. Πρώτη τοΰ Κουρμπαν-
Βαϊραμ παρ' ΌθωμανοΤς.
Μαρτίου 25. Ευαγγελισμός κατ' 'Ορ¬
θοδόξους.
Μαρτίου 26. Δευτέρα του Πάσχα
κατά Λατίνους.
Μαρτίου 29. Μεγάλη Πέμπτη κατ'
'Ορθοδόξους και 'Αρμενίους.
'Απριλίου 2. Δευτέρα τοΰ Πάσχα
κατ' 'Ορθοδόξους και 'Αρμενίους.
'Απριλίου 7. Εύαγγελισμοΰ κατ'
'Αρμενίους.
'Απριλίου 23. 'Αγίου Γεωργίου κατ'
'Ορθοδόξους.
Μάϊον 3. Άνάληψις κατά Λατίνους.
» 10.
d
κατ' 'Ορθοδό¬
ξους και Αρμενίους.
Μαΐου 21. Αγίας Τριάδος κατ'Όρ-
θοδόξους και 'Αρμενίους.
'Ιουνίου 16. Αγίου Γρηγορίου τοΰ
Φωτιστοΰ κατ' 'Αρμενίους.
Ιουνίου 29. 'Αγίων 'Αποστόλων
κατ' 'Ορθοδόξους και "Αρμενίους.
'Ιουλίου 8. Μεταμόρφωσις κατ' 'Αρ¬
μενίους.
Αυγούστου 2. Κοίμησις τής Θεοτό¬
κου κατά Λατίνους.
Αυγούστου 6. Μεταμόρφωσις κατ*
'Ορθοδόξους.
Αυγούστου 12. Κοίμησις τής Θεο¬
τόκου κατ' 'Αρμενίους.
Αυγούστου 15. Κοίμησις τής Θεο¬
τόκου κατ' 'Ορθοδόξους.
Σεπτεμβρίου 1. Πρώτη τοΰ έτους
κατ' 'Ισραηλίτας.
Σεπτεμβρίου 10. Δεκάτη του έτους
κατ' 'Ισραηλίτας (Τσουράπ-Βαϊράμ).
Σεπτεμβρίου 14. "Υψωσις τοΰ Σταύ¬
ρου κατ' 'Ορθοδόξους.
Σεπτεμβρίου 16. "Υψωσις τοΰ Σταυ-
ροΰ κατ' 'Αρμενίους.
Νοεμβρίου 21. Είσόδια τής Θεοτό¬
κου κατ' 'Ορθοδόξους.
Δεκεμβρίου 72. Χριστούγεννα κατά
Λατίνους.
Δεκεμβρίου 19. Πρώτη τοΰ έτους
κατά Λατίνους.
Δεκεμβρίου 25. Χριστούγεννα κατ'
'Ορθοδόξους.
Δεκεμβρίου 29. Πρώτη τοΰ Σεκέρ-
Βαϊράμ παρ' Όθωμανοΐς.
ΑΘΗΝΩΝ
'Ιανουαρίου 1. Βασιλείου τοΰ Με¬
γάλου. Νέον έτος.
'Ιανουαρίου 6. Θεοφανείων.
Μαρτίου 26. ΕιΊαγγελισμοΰ.
> 30. Μεγάλη Παρασκευή.
'Απριλίου 2. Δευτέρα τοΰ Πάσχα.
Απριλίου 23. 'Αγίου Γεωργίου.
Μαΐου 10. 'Αναλήψεως.
» 21. Άγιας Τριάδος, Αγ.
Κωνσταντίνου και Ελένης.
Ιουνίου 29. 'Αγίων 'Αποστόλων.
Αυγουστον 6. Μεταμορφώσεως.
■2G
■ ΕΠυΎΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Αυγούστου Ια. Κοιμήσεως τής Θεο¬
τόκου.
Σεπτεμβρίου 14. Υψώσεως τοΰ Τι¬
μίου Σταυρβϋ.
'Οκτωβρίου 26. Αγίου Δημητρίου.
Νοεμβρίου 21. Εΐσοδίων τής Θεο¬
τόκου.
Δεκεμβρίου 25—26. Χριστουγέννων.
έτος.
Δεκεμβρίου 19 / 'Ιανουάριον 1. Νεον
ος.
Μάρτιον 23 / 'Απριλίου 5. Μεγ. Πορα-
ΠΑΡΙΣΙΩΝ
σκευή.
Μάρτιον 261 Άπρ,λίον 8. Δευτέρα
του Πάσχα.
Μαίου
3J16.
'Αναλήψεως.
Λ/αίου 14127. Δευτέρα τής Πεντη¬
κοστής.
'Ιουλίου 1/14. Εθνική εορτή.
Αυγούστου 2'15. Κοιμήσεως τής
Θεοτόκου.
'Οκτώβριον 19 / Νοεμβρίου 1. Των
'Αγίων Πάντων.
Δεκεμβρίου 12/25. Χριστουγέννίον.
^ Δεκεμβρίου 19 / Ιανουαρίου 1. ίΟν
έτος.
Μαρτίου 23/ 'Απριλίου 5. Μεγάλη
Παρασκευή.
Μαρτίου 26/ 'Αθλίαν 8. Δευτέρα
τοΰ Πάσχα.
'Απριλίου 23/ Μαίου 6. Α' Δευ¬
τέρα του Μαΐου.
Μαΐου 3,16. Αναλήψεως.
ΑΟΝΔΙΝΟΥ
Μάϊον 11/24. Γενέθλια τής Άνάσσης.
» 14/2 7. Δευτ. τής Πεντηκοστής.
'Ιούλιον 23 / Αυγούστου 5. Α' Δευ¬
τέρα του Αύγουστου.
'Οκτώβριον 19 / Νοεμβρίου 1. Των
'Αγίων Πάντων.
Δεκέμβριον 12-13; 25-26. Χριστου¬
γέννων.
ΕΟΡΤΑΙ ΗΓΕΜΟΝΩΝ ΕΓΡΛΠΗΣ
ΓΕΝΕΘΛΙΟΙ
'Ιανουαρίου 8. Όοχαρ τοΰ Β' (1829),
Βασιλέως Σουηδίας και Νορβηγίας.
Ιανουαρίου 14. ΓονΧιέΧμου τοΰ Β'
(1859), Αϋτοκράτορος τής Γερμανίας.
Φεβρουάριον 1-1. Φερδινάνδου τοΰ
Α' (1861), Ήγεμόνο; τής Βονλγαρίας.
Μαρτίου 26. Χριστιανόν τοΰ &
(1818), Βασίλειος τή; Δανιιιαρχίας.
Μαρτίου 27. Λεοπόλδου τοΰ Β'
(1835), Βασιλέως τοθ Βέλγιον.
Απριλίου 8. Καρόλου τοΰ Α' (1839),
Βασιλέως τής 'Ρουμανίας.
Μαΐου 4. ΆΧφόνσον τον ΙΓ' (1886)
Βασιλέως τής 'Ισπανίας.
Μάϊον 6. Νικόλαον τον Β (1868)
Αϋτοκράτορος τής 'Ρωσίας.
Μαΐου 11. Βικτωρίας (ΐ8ι9); βασι¬
λίσσης τής 'Αγγλίας
Ι
λέως τής Σερβίας
5 *
ουγγαρίας.
.50), Αϋτοκράτορος τής Αυστρο¬
ίας
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
27
Αύγουστου 18. Βίλελμίνης (1880),
Βασιλίσσης τής 'Ολλανδίας.
Σεπτεμβρίου 15. Καρόλου του Α
(1863), Βασιλέως τής Πορ^ογαλλίας.
Σεπτεμβρίου 24. Νικολάου τον Λ'
(1841), Ήγεμόνος τοΰ Μαυροβουνίου.
'Οκτωβρίου 29. Βίκτορος Εμμα¬
νουήλ τοΰ Γ' (1869), Βασιλέως τής
'Ιταλίας.
Νοεμβρίου 14. Σουλτάνου Άβδονλ-
ΧαμιτΧαν τοΰ Β" (16 Σαμπαν 1258=
10 Σεπτεμβρίου 1842), Αΰτοκράτορος
τής Τουρκίας.
Δεκέμβριον 12. Γεωργίου τον Α'
(1845), Βασιλέως τής 'Ελλάδος.
Δεκεμβρίου 18. Αιμιλίου Λονμηε
(1838), Προέδρου τής Γαλλικής Δημο¬
κρατίας.
ΑΝΑΡΡΗΣΕΙΣ
Φεβρουαρ. 5. ΑΙμιλ. Αονμπε (1899),
Προέδρου τής Γαλλικής Δημοκρατίας.
Φεβρουαρίου 22. 'Αλέξανδρον τον
Α' (1889), Βασιλέως τής Σερβίας.
Μαρτίου 14. Καρόλου τοϋ Α' (1881),
Βασιλέως τής 'Ρουμανίας.
Μαΐου 4. ' Αλψόναου ΙΓ' (1886),
Βασιλέως τής 'Ισπανίας.
Μαΐου 25. Γεωργίου τον Α' (1863),
Βασιλέως τής 'Ελλάδος.
Μαΐου 26. Φραγκίσκον 'Ιωσηφ Α'
(1867), άς Βασιλέως τής Ουγγαρίας.
'Ιουνίου 2. Γουλιέλμου τοΰ Β"
(1888), Αΰτοκράτορος τής Γερμανίας.
'Ιουνίου 7. Βικτωρίας (1837), Βα¬
σιλίσσης τής 'Αγγλίας.
'Ιουνίου 25. Φερδινάνδου Α' (1887),
Ήγεμόνος τής Βουλγαρίας.
'Ιουλίου 16. Βίκτορος 'Εμμανουήλ
Γ' (1900), Βασιλίδος τής 'Ιταλίας.
Αυγούστου 2. Νικόλαον τοΰ Α'
(1860), Ήγεμόνος του Μαυροβουνίου.
Αυγούστου 19. Σουλτάνου ' ΑβδονΧ
ΧαμΙτ
-Xàv
τον Β' (1876), Αΰτοκρά¬
τορος τής Τουρκίας.
Σεπτεμβρίου 5. Όσκαρ τον Β'
(1872), Βασιλέως τής Σουηδία; και
Νορβηγίας.
'Οκτωβρίου 6. Καρόλου τον Α'
(1889), Βασιλέως τής Πορτογαλλίας.
'Οκτωβρίου 20. Νικόλαον τοΰ Β*
(1894), Αΰτοκράτορος τής 'Ρωσίας.
Νοεμβρίου 2. Χριστιανού τοΰ &
(1863), Βασιλέως τής Δανιμαρκίας.
Νοεμβρίου 10. Βίλελμίνης (1890),
Βασιλίσσης τής 'Ολλανδίας.
Νοεμβρίου 19. Φραγκίσκου 'Ιωσηφ
Α' (1848), ώς Αΰτοκράτορος τής Αυ¬
στροουγγαρίας.
Νοεμβρίου 2 7. Λεοπόλδου Β' (1865),
Βασιλέως τοΰ Βελγίου.
ΕΘΝΙΚΑΙ
Μαρτίου 25. 'Ανεξαρτησίας τής 'Ελ¬
λάδος (1821).
Μαΐου 22. 'Ανακηρύξεως τοϋ Συν¬
τάγματος έν 'Ιταλία (1861).
'Ιουνίου 21. 'Ανεξαρτησίας τώνΉνω-
μένων Πολιτειών τής 'Αμερικής (1776).
'Ιουλίου 1. 'Ανακηρύξεως τής Δημο¬
κρατίας έν Γαλλία (1789).

H
Γ Κ ϊ'ΚΛΟΠ ΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΑΙΩΝΙΟΝ ΙΟΓΛΙΑΝΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Σνχνάχις λαμβ
άνομεν
την αναγ-
το 53·
αί στήλαι
ar
ται
ψερομεναι
κην,

ζητήσωμεν την ημέραν τής
ΑΙΩΝΕΣ
»
ιιέν *αΰέτΐος, ή δε οριζοντίως,
εβδομάδος. κα&' ην συμπίπτει δεδο¬
δ
ιαστανροννται επί τον στοιχείον Π
μένη τίς προγενεστέρα η μεΐαγε-
1
2
i
4
b
Ι)
τον κάτωΰεν των αιώνων πινακος.
ηστερα τ/ηεροηηνι'α' πρός τοντο
------
-------



Φέρομεν λοιπόν το στοιχείον Ωέντφ
χρηοιπενεΐ ό παρών πίναξ, όστις
7 8
9
If
11
2
13
πινάκι των μηνών είς διασταν-
είναι τελ ε ίότατος «αι ενχερε~
____
_____
__
__
__
ρωσιν μετά τής στήλης τον αηνος
οτατης χρήσεως
4 1.-Ι
6
r
18
9
•Κι
Μαΐου και λαμβάνομεν το επι τής
Ζητούμεν π. χ την ημέραν,
xaû'
_____
__
i
ιαστανρώσεως στοιχείον Μ, όπερ
tjv
σννέπεπεν η 29η Μάϊον 1403,
1 22
23 %
25
Of
φέρομεν έν τψ -Τί,ακι των ημε¬
ήμερα τής άλώοεως τής Κωνσταν-
ρών και όιαστανροΰμεν μετά τής
8 29
o'J


·}
στήλης τής ημερομηνίας 29, επι
τιίναχος των αιώνιον την στήλην.
τ
ής διαστανρώσε(θςδέ τούτων ενρι-
εις ήν σηιιειονται το 14, και εκ τον
~
ακοιιεν την ημέραν τής ίβόομάδος
πιναχος των ε τ ω ν την οηιιειονοαν
Τρ ί τ η ν, ήτις είναι ή ζητονμένη
ΕΤΗ
2 43
44
i.
> 46
Γι
48
ΕΤΗ
0
6
-
17
Ö
28
34
40
0 Ι
Α Μ
S
Ρ
Σ
■Α
Λ
02
-
73
79
k
90
-
4
7
12
18
2e!
35
40
id
: ο
I t
Μ
Β
Ρ
Λ
63
C8
74
»
91
%
2
8
13
19
U
25
30
31
:tï,
41
42
4"
Ρ Σ
0
Α
Μ
Β
")2
53
58
39
Ci
69
70
75
80
81
36
37
92
97
98
ι
9

20
2t;
-
37
43
«
Μ Β
Ρ
Ε 0
Α
54
-
65
71
7C
82
-
93
99
ρ
10
21
2"
32
38
-
-
Α «
s
Ρ Χ
0
Ι
55
CO
66
77
83
88
94
-
h
11
II
22
-

39
4
Ι Α
Μ
Β Ρ
Σ
0
-
61
67
72
78
-
89
95
-
ΜΗΝΕΣ
ΗΜΕΡΑΙ
1
2
3
4
5
6
7


«at
__
»,«ΒΤ
1ΠΡ
ııv
------
------
------
------
------
------
------
8
9
ΙΟ
11
12
13
14
«im:
ırr
ιιρτ
ion
ılı
ιιιπ
Oil
15
16
17
18
19
20
21
-
ΦΕΒ
WEI
-
_
ΙΑΝ.
_
22
23
24
25
26
27
28
29
Μ
31
-


Ρ
Ω
Μ
A
I
Ο
Σ
Ρ
Ρ
ırp.
an
ΤΡΙΤΗ
m
HE!
IMP
SABİ
β
Μ
Α
I
Ο
Σ
Ρ
Ω
Ω
un
ΤΡΙΤΗ
τετ
ΠΕΙ
IMP
ΪΙΒΒ
ırp
Μ
Α
Ι
0
Σ
Ρ
Ω
Μ
Μ
ΤΡΙΤΗ
τετ
ΠΕΙ
ΠΑΡ
ΪΙΒ6
srp
an
Α
Ι
Ο
Σ
Ρ
Ω
Μ
Α
κ
τετ
ΠΕΙ
ΠΑΡ
Ι1ΒΒ
HT
JEM
ΤΡΙΤΗ
Ι
0
Σ
Ρ
Ω
Μ
Α
Ι
ι
πει
UP
ΣΛΚΒ
ırp
an
ΤΡΙΤΗ
τετ
υ
Σ
Ρ
Ω
Μ
Α
Ι
Ο
Ο
ηιρ
SİBB
ırp
un
ΤΡΙΤΗ
τετ
ou
ί
Ρ
Ω
Μ
Α
Ο
Σ
Σ
ΣΙΝ
ırp
ΤΡΙΤΗ
m
HEU
IMP
1
Σ
t/
μ. Τα βισεκια ίτη αημειοννται έν τώ πινάκι
νοναριος και Φεβρουάριο; των βιαέκτων έτων
χιών χαραχτήρων, και τούτων την στήλην δέον
tiro,-
των μηνών τούτων κατά τα βίαεκτα ετη.
των ετών οι' επιμηκών άριΰμών. Οί μήνες Ία-
σημειούνται έν τφ πίνα,κι των ιιηνών δια πά¬
να χρηαιμοποιωμεν έν τ,~) αναζητήσει ήμέοας
Ο ΦΡΟ2 ΤΙΙΧ
A'ATÜUI>J
ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ο κατωτέρω πίναξ είναι /ρΐ/σιμωτατης προς υπόμνησιν παντός γεγονότος Ο,τι
di)
ποτέ
έχει τις να πράξι/
xatà
την δεΐνα ημερομηνιαν, ώς πληρίοιιην η ί/σπραίιν, επίσκεψιν, άττο-
■ κτλ
σχολήν σνγχαοητηρίων κτλ κτλ , σημειοι τοντο εν εκτασει εν τί] οικεία στήλη των σημειώσεων
τον ημερολόγιον, προς ευκολίαν σε και υπόμνησιν νποσημειοϊ διά ιιολνβδοκονδνλον την αύτην
ήιιεροιιηνιαν έν τφ κατωτέρω πινάκι. Σνμβονλενόιιενος δι πάντοτε ιόν πίνακα τούτον ονναται
να βϊε'πη κατά ποίαν ήαερομηνκιν έχει τι το ώρισιιε'νον να πράξη
ι
non
ρ
ΦΐΒΡΐιη
»ΙΡΤΙ01
4
II I'll
ΙΟΙ
ΜΙΙΟΪ
101-Mül
ııırıım
11ΠΙΓ1Τ
IHITFÎB
MkTüllI'
'.111 »1111
ıikmııp
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
3
3
3
3
3
3
3
3
3
3
3
3
4
4
4
4
4
4
Ί
4

t
4
4
5
ο
5
5
5
5
5
5
5
5
5
5
6
β
6
0
6
6
6
6
6
(i
6
6
7
7
7
7
7
7
7
7
7
7
7
7
8
8
8
8
8
8
8
8
8
8
8
8
9
9
9
9
9
9
9
q
9
9
9
9
10
10
10
κι
10
10
10
10
10
10
10
10
11
11
11
11
11
11
11
11
11
11
11
11
12
12
1*
12
12
12
12
12
12
12
12
12
13
13
13
13
13
13
13
13
13
13
13
13
14
14
'
14
14
14
14
14
14
14
14
14
15
15
15
15
15
15
15
15
15
15
15
15
16
16
16
16
16
16
İh
16
İt)
16
16
16
17
17
17
17
17
17
17
17
17
17
17
17
18
18
18
18
18
18
18
18
18
18
18
18
19
19
19
19
10
19

19
l'l
19
19
19
20
20
20
20
20

20
20
20
20
20
20
21
21
21
21
21
21
21
21
21
21
21
21
22
22
22
22
22
22
22
22
22
22
22
22
23
23
23
23
23
23
23
23
23
23
23
23
24
24
24
24
24
24
24
24
24
24
24
24

25
25
25
25
25
25
25
25
25
25
25
26
26
26
26
26
26
26
26
26
26
26
26
27
27
27
27
27
27
27
27
27
27
27
27
28
28
28
28
28
28
28
28
28
28
28
28
29
29
29
29
29
29
29
29
29
29
29
30
30
30
30
30
30
30
30
30
30
30
31
31
31
31
31
31
31

90
■ ΕΓΚΓΚΛΟ11ΛΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
Α ΜΗΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 31
Ό Ήλιος είς τόν ΎΟροχόον τί) 7ν , ώρ. 7 λ. 13 μ. μ.
Μψ ύοωμανιχος ΣεββάΙ, έχων ημέρας 29.
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
• Λ'. Σ. τ» 7, &ρ. 4 λ. 32 μ. μ. Ι © Π. Σ. ι» 21, &ρ. δ λ. 26 π. μ.
3>Π.1.,ϋ14,&β.ΐη.48*.μ. Ι © Τ. Τ. ι» 29, ωβ. 8 Ι. 8 μ. μ.
24
Ιί 2Β 13
2!)
II.
Π.
π
13
Λ.
Τ.
ΠΕΡΙΤΟΜΗ. ΒασΰεΐΗ τον Μεγάλα.
Σιλβέστρου 'Ρώμης, θεαγένους.
Μαλαχίον προφ. Γόρδια μ.
Σύναξις των Ο' 'Αποστολών.
Παοαιιονή των Φστα>ν (νηστεία).
ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ.
Σνναξις

couvre
τ5 Πρόδρομα, φ
Κνρα, 'Αττικά, Δομνικης όσιων.
Παλνενκτα και Ενσχρατία.
Γρηγορίβ επ. Ννσσης. Δομετιαν».
Θεοδοσία Κοινοβιάρχα. Αγαπία.
Τατιανής μάρτυρος.
Έρμνλα «αί ΣτοατονίχΗ ^ίοοτΰρ.
Των εν Σιν$ και
'Paï&fô
Πάτερ. 3&
Ιωάννβ Καλνβιτα. Ωανλα Θηβαία.
Προςκί·νηαις άλύσεως απ. Πέτρα.
' ΑντωνΐΗ τα Μεγάλα.
Ά&ανασία και Κυρίλ).α.
Μακαριά Αιγνπτ. Ενψρασίας μ.
Εν&υμία τον Μεγάλον.
Τε λ ών α *αί Φαρι σ α ία. ©
Ttnoâêu
ά.1. 'Αναστασία Πέρσα.
Κλήμεντος ΐερομ. Άγα&αγγέλα μ.
Ξένης, * Εριιογένας, Μάμαντος.
Ι ρηγορια θεολόγα.
Ξενοφώντος ιίσ. και των συν αυτψ.
'Araxoit. Àety:
'Ιω. Χρνσοστόμα.
Τα Άσωτα. Έφραιμ όαία.
Ίγνατία ίερομάρτνρος. 1$
Των Τριών 'Ιεραρχών.
Κνρα και 'Ιωάννα των 'Αναργύρων
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—ΠΕΡΙ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ. Ή υγιεινότερα ΰέρμανσις γίνεται δια
$νλον, τη ό.τοΓα χρέ.-τει
vit
>}ναι όσον το δννατον ζηοά, χονδρά «αί ινώδη' τοιοντοτρόπως
ίχονσι μεγάλην &ερμογονυήν δύναμιν «αί ή κανσις αυτών γινίταί όλοτελώς άνεν πολλής τέ-
φοαζ. Ή θερμοκρασία χατοικίας τινάς, ττρεπΐΐ να ι]ναι μετρία και τακτικώς να διαπερα δ'λα
τα μέρη αΐτης.
âtà
να όννη'&ώμεν νά τύχωμεν τής διατηρήσεως «αί του αμεταβλήτου τής
Φερμάναεοκ σωματίου τινός, πρέπει να ΰερμάνωμεν «αί τον άντιφάλαμον. Ή ταχτικωτέρα
&ερμοχρασϊα διά δωμάτιον νπτον είναι 10°,
otà
δε δωμάτιον εργασίας ή αναπαύσεως 15® εως18°.
"Οταν τις σννει&ι'σ*} τον χειμώνα εις μεγάλην βερμοχρασίαν, τότε ολα τα Οργανα αντον
αδννατονσι
Mai
ή ενέργεια αυτών μεταβάλλεται χατά τρόπον εναντίον, το αίμα αλλοιοΰται
διά τής αδυναμίας τής αναπνοής «αί κυκλοφορίας, ή όρεξις παύει και ή ΰρέ-ψις του
σώματος γίνεται ατελής' εξ αυτής τής αίτιας προέρχονται
ai
αδύνατοι κράσεις, αίτινες είς
την μικοοτέραν αλλαγήν τον καιροΰ ασ&ενούσιν ευκόλως.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗ1 ΑΝΑΤΟΛΗΣ
31
»ΈΒ40Μ«ΣΤ0ϊΕΤ0ΤΣ ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΣ Α ΜΗΝ - ΗΜΕΡΑΙ 31
Ι Λεττερα
1-364 ©
Il Janvier- Lundi
Τ
S
Ν
de Jeiu^
2 ΤΡΙΤΗ
Ij Janvier Hardi
2-363
s Paul,
eımıte
3 ΤΕΤΑΡΤΗ
3-362
16
Janv -Mercredi
s Mai
t el, p
m
1 Κιαι ονν-ι-σαγι
131b
14 Ραμαζαν 1318
2
Kiarow-1
-σανι
131b
25 Ραιιαζαν 1318
3
Ktavoi'v
ı-aat
ι
131b
26 Ραμαζαν 1318
ΠΕΡΙΤΟΜΗ Βασίλειου τον Μέ¬
γα) όν
Προεορτια τώ, θεοφανειων
Σίίβεστρον Παπα Ρώμης
Μαλαχίον τον προψητον και
Ι'οροιον ιιαριυρος
4 ΠΕΜΠΤΗ
4—361
'i Janvier Jeudi
s Antoine abbt
S
Παρασκ
5—360
18
Janv
-Vendredi
Glı (k s Pıeııt
6 ΣΑΒΒΑΤΟΝ
6-359
I!)
Janvier Samedi
·-
Canut
4
Kıavoıv-t-aavt 131b
27 Ραιιαζαν 1318
5 Κιαιονν ι σαι
t
1316
28 Ραμαίαν 1318
6 Κιανονν-ι σαη 1316
29 Ραμαζαν 1318
Σνναξις των 0 '4ηοατολ(ον
Ό& ΛείΙε'ι-οΰλ-χαδρ
Παραμονή τώι Φωτίοι (ι ηστ)
ΤΑ ΑΓΙΑ βΕΟΦΑΝΕΙΑ
Ή αγάπη πρός τόν Θεό δέν δύ αται -α υπάρχη, άν δεν υπάρχη
κα'ι ή πρός τόν πληοίον 'Ιωάννου τον θεολόγον.
■* Ουδέν πάρη·) ορεϊ τοαοΰτο%, δαο πιοτού καΐ εΐλικρινοός φίλου ή
παρουαια. »*#
* Εά δαΐταν άοαι είς εκείνα, τα όποια δεν πρέπει, δέ ϋα ήοαι Ικανός
ν α δαπανήοης έπαρκάις όπου πρέπει. Των Επτά σοφών.
* "Αν πράξης καλόν τι μετά κόπου, ό μέν κόπος παρέρχεται, τό δέ
καλόν μένει. Μονοωνίον Ρονφον.
■k
Ό γνωρίζων να πράττη το καλόν και μη πράττων αυτό άμαρτά ει.
'Ιακώβου
•k
Διά τού ατόπου τού ■> ήρατος π>.ηρόνομεν τό εύερι ετημα τής ζωής.
Ίαχ-, Δεμοζάν.
£|
______________ ΗΜΓΡΟ
vol
ΙΟΝ
h
Ι
Kl k
· ΟΠΑΙΛΙΚΟΝ-----------------------
Β
EUMUT.TETOTI
Ι ΑΝ
OT
API
Ο Σ Α ΜΗΝ - Η*ερ», 3.
ΚτΡΙΙΚΗ 20
Janv Dımımlıc

Kıavoıt
ι βανι 1316
30 Ραμαζαν 1318

laturv
toi ÏIqooqouoi
ΔΕΥΤΕΡΑ 21
Jaııtıer
Lundi
8
İ

^s
Ρ
mil"
Agnı
'
8
hıavoıv
ι σανι 1316
1 ΣίββαΧ 1318____
ιροι Αττικού Αομνιχης
or.
Ofr
Σεκίρ Βαιοαμ
ΤΙολχ ε κτον Όίί Ενστρατιον
9 ΤΡΙΤΗ ΪΙ
Jaımer îiarrtı
9—
3j6 Is·, Vince Anast
9
Kıavotv
ι σανι 1316
2 Σιββαλ. 1318
10 ΤεΤ»ΡΤΗ 2)
Jan
Mercredi
^
üiMiı
th Pi
η
10
Ktavoit
ι σα»ι 1316
S
2.ιββαλ 13Ι8
Γρηγορ ει Λισση* Λομΐχιαγα
θεοοΌοιον
11 ΠΕΜΠΤΗ :Ί
Janvier Jeudi
H—
ΐ.4
sTınuthee
ρ»
m
11
hıavoıy t aatt
1316
4 ΣίββαΙ 1318
Αγα·τ
2 ΠΑΡΑΣ», 25
Janv Vendredi
il 3o3 Crmei des Piul
12 Κιανοι ν ι σανι
J31b
ο Σεββα) 1318
13
IlBBAT
Ι
i
3-·2
.'(Ι
J mu
*
Ptluarpe
io
Κιανονν ι σαγι
1~İ16
b
ϊ,τββι,Α 1318
Ερμνλον και Στρατοηχον μ
Η δόξα
fun
α θριυτα) τρετει ν α μετρήτσι
ιρός τα ιιέαα,
fa
οτοια μεΐεειρ(οθηοαν είς ατό-
κτηβιν
aurfje
Λαροοφονκώλ
* Ή βυν είδησις της θεοτηίθς έπεφάη έν ολη

μεγαλα)θυΓ) ΑυΓης εν
rfj
προσωΛΐκότητι τού
Ίηοοι. Ρενάν
■k
Έκειν ος μονο εί αι άξιος % ά καληίαι πε-
φαπομε
oc,
δβπς ορθώς μεν νοεί, φρο Ιμως δε
λα> εί, λο ικώ; δε ενερ·^ ει. #%
* Πο> ) ακίς εκει ο,
f£>
οποίον ά-τοκαλοδμεν
κα^ον, δεν ε! αι
a>J
ο ή καλόν, ου εποιήβαμεν
ή κακήν χρηοιν
f|
καταχρηοιν. Τζών Λοΰμιωκ

-------------------------- Ο ΦΡΟΣ ΤΉ! ΑΛΑΤϋΜΙΙ -----------------
Γ ΕΒΔΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΠ ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΣ Α ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 31
33
14 ΚΥΡΙΑΚΗ Π
Janv Dimanche
14—
io
t)
»
Jean Chrysobt
15 ΔΕΥΤΕΡΑ
15-3oO
28
Janvier
Ι
ıımh
s Craılenna|,nt
16 ΤΡΙΤΗ 29
Jamer Mardi
16 34') ·,
fıançfi·.
de S1
14
Ktmoiv i-amt
1316
7 Σεββα) 1318
lo Ktavovv
t
aavt
1316
S
Σεββαλ 1318
İh Kim
on
ι
ami
1316
9 Σεββαλ 1318
Των
ev Zıvif
χαι Ραιΰ
-m
Πάτερ
Ιωαν ΚαλνβΐΐΒ, Παν/ α Οηβαια
[ΐροακΐΊησ άλνσεωςάπ ίΐετρκ
17 ΤΕΤΑΡΤΗ
30J.nn
Mercredi
17—348 Ι -..
Mditıne,
ν
m
18 ΠΕΜΠΤΗ
18-347
31
Janvier Jeudi
ste
VI
αι
(elle
19 ΠΑΡΑΣΚ
i
Février
V
eııdred:
1')—
34b |
s Ignace e m
17 Κιανονν ι αανί 1316
10 Σίββα) 1318____
18 Κιανονν
t oavı
1316
11 Ζεββαλ 1318
19 Κιανονν ι σαιι 1316
12 Σεββαλ 1318
Αντώνιον τον ΛΙεγαΛθν
A&uiaawv
και Κνριλ)ον
Μακαριά Αίγνπτ Ενψραοιας μ
20 Σ»ΒΒ»Τ ι 2
Février
Samedi
20—345 Ι
Purıf
de la S
V
20 Κιανοιν-1-οανι 1316
13 Σεββαλ 1318
Εν&νμιον τον Μεγαρον
ir
'Υπάρχει οδός, ήτις υπο των άθρωπυ
νομίζεται οτι είναι ορθή, αλλ1 ή οποία επί τέλους
απολήγει είς πυθμένα Άδου. Σολομώντος
•k
Ή επιτυχία είς τάς επιχειρηθείς εξαρτάται
πρό πάντων έκ τής ευθυκριοιας, έκ τής επιμελείας
καΐ έκ τής τάξεως καΐ δχι έκ τής μεγαλοφυίας.
Τζων Λούμπωχ
if
Ή αυνείδηαις είναι ό μόνος κύριος, δοτις
ουδέποτε άποκηρνττει
tolç
ίπακοιοαντας αίτφ.
Γ Μ Βαλτούρ
+ Ζητεί παρά οεαυτοΰ μά>>->ον ή παρά των
άλλων. Κινεζίκον ουιόφ&εγμα
■Ι Ι ΚΐΚΌΙΙΑΙΛΙΚΟΝ
HMFKJAÜIION-
ΕβΙΟΜΙΣ
TOT
ΕΤΟΤΣ ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΣ Α ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 31
Ι Κτριακη
IFmıer Dımıııtlıc
Ά—344
(i) V.ptudg s
Blaise
22
ÛEÏTEPA
22-343
21 Κιανοι ν ι
aavı
1316
14 Σιββαλ 1318
■EAÛSOT KM
»ΑΡΙΣΑΙΟΓ
4
Février Lundi
b
Andı e Corsını
22 Κιανονν
t
σανι 1316
15 ΣεββαΙ 1118
αττ Αναστάσιο Περ7ΰ
23 Τρίτη
23-342
ïévner Mardi
ste Agathe m
23 Κιανονν ι
tjayı
1316
16 Σιββαλ 1318
Κ?ηαεντ ιερομ Αγα&αγγελο μ
4 ΤετιρΤΗ
fi
Ft vner
Mercredi
24-İ41
s Canton
25 ΠΕΜΠΤΗ
2O-34U
?
Février Jeudi
s Romuald
6 ΠΑΡΑΣΚ [!>
Février Vendredi
2b-
339
s Jean de{Iath"
24
ICtavow
t
σανι 1316
Π ΣιββαΙ
131S
2ο Κιανονν ι σανι 1316
18 Ζεββα). 1318
26 Κιανονν ι σανι 1316
19 Σεββαλ 1318
3evtjç
Εφμογενονς ΑΙαμαντος
^ρηγοριον θεολογον
Ξενοφώντος «αί
row
συν αντ3
27
ZI8BİT
'J
Février Samedi
İ7-3J8
~te Apollonie
27
kiavow
ι σανι 1316
20 Σ,ββαί 1318
Avon
ltty>
Ιο> Χρνσοστομα
* Ευκολώτερον είναι να μεταλάβη τις τής κα¬
κίας άλλου ή να μεταδωση αύτψ τής Ιδίας αρετής
θεολόγου
* "Οτα% εξαΓλήοωοιν ημάς αι ήδοναι, νο
μζομε δτι ημείς εξηντλήοαμεν αυτάς
Βωβεναργκ
* Ή αμάθεια εΙ αι κατάρα του θεοδ, ή δέ
επιβτήμη είναι πτερι.£, δι'ής ί«τάμεθα μέχρν του
ουΡανοϋ Σαιξπήοον
* Το δεδρο, του οποίου η ριξα έχει βα¬
θέως εΐσδύοη, είς τό ίδαφο., δεν φοβεράν τον
θαΜΧΙη· Κινεζική -ιαοοψια
υ ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Ε ΕΒΪΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΤΣ ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΣ Α' ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 31
28 ΚΥΡΙΑΚΗ
28—337
10
Févr-Dimanche
Sex steScolastiq
29 ΔΕΥΤΕΡΑ
29—336 ©
Fnııeı
Lundi
s Adolphe
30
Tpith
30-335
12
Février-Mardi
ste Eulalie
28 Κιανονν-1-σανι 1316
21 Σεββαλ 1318
29
Kıavovv-ı-aavt lSlh
22 Σεββαλ 1318
30 Κιανουν-ι-σανι 1316
21 Σεββαλ 1318
TOI
ΑΣΟΤΟΓ Έψραιμ όσιον
Ιγνατίου ίερομαρτυρος
TttS TPIÜB
1EPAPXÛU
31 ΤΕΤΑΡΤΗ
31—334
13
Févr Mercredi
ste Catherine
31
Kıavow-t-oavt
1316
24 Σεββαλ 1318
Κυρα
yat
Ιωάν των Άναργνρ
-Κ Εάν πράξητε πάν το δυνατόν πρός ευδο¬
κίμηση καΐ έπιμείνητε εν τούτω, *ά εύδοκιμή-
οητε είς τέλος. Τζών Λονμπωκ.
it
Οοον υψηλόν και άν είναι τό δένδρον,
πάντοτε τα φύλλα του θά πέοα>αιν είς την γήν.
Κινεζική παροιμία.
ir
Των ημετέρων κακών ημείς είμεθα αίτιοι
καΐ ουχί ό θεός· άπαγε' διότι των εκουσίων κα¬
κών τα ακούσια είναι Εγγόνα. 'Ιωάν. Δαμάσκηνου,
üç Kal ol
άθλιέατατοι των ανθρώπων, όταν
άγαπώσιν, αισθάνονται έν τή καρδία αυτών αί¬
σθημα ευγενείας ξένης προς την άλλως μοχθη¬
ρών αυτών φύαιν. Σαιξπήρου.
* Προσπαθεί να ύποφέρης γενναίως τας μεταβολάς τής τύχης και μήτε
ευτυχών γίνου ύ-τερήφανος, μήτε άπορων ταπεινός· αλλά γίνου μέτριος
είς έκατέραν των περιστάσεων. Κλεοβούλου,
it
Βίος άνευ εορτής, μακρά οδός άνευ πανδοχείου. Δημοκρίτου.
•k
Ή τρέλλα αξίζει πολλάκις περισσότερον τού ιδεώδους διά να μάς
κάμη να λησμονήαωμεν τάς αθλιότητας τής προτεραίας ή τάς αγωνίας τής
επαύριον.
■* Εύϊ,ήλωτον καΐ πρόχειρον πράγμα είναι ή μοχθηρία καΐ ουδέν είναι
τόσον εύκολον, δσον τό νά γείνη τις κακός. θεολόγου.
it
Οί έχοντες πολλήν περιουσίαν άγνοοΰσιν εαυτούς, διότι έν μέσω
των πολυσχιδών αυτών υποθέσεων δεν έχουσι καιρόν να φροντίσωσι περί
τής υγείας αυτών είτε τής σωματικής είτε τής πνευματικής. Βάκωνος.
■ ΕΓΚΓΚΛΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Β' ΜΗΝ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ ημέραι 28
Ό "Ηλιος είς τονς Ίχ&νς τ$ 6ν , ώρ. 9 λ. 41 π. μ.
Μην οθωμανικός Ζιλκαδέ, έχων ημέρας 29.
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
$ Λ Σ. τί)
G,
ώρ. 4 λ. 41 π. μ. Ι © Π. Σ. τ!) 20, ώρ. 10 λ. 1 π. μ.
$ Η. Τ.
ti)
12, ώρ. 8 λ.
S4
μ. μ. (£ Τ. Τ. τγι 28, ώρ. 3 λ. 3 μ. μ.
14
27
28 17
29
Τρύφωνος μάοτυρος.
Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ.
Των ψυχών. Συμεών θεοδόχα.
Τή ς 'Απόκρεω. Ίσιδώρβ Π ηλ.
'Αγαύης μάρτυρος.
Βοκόλβ επιακ. Σμνρνηε. Φωτίβ
παζο. Κ πόλεως Ίβλιανο. φ
Παρΰ-ενία επισκ. Κοσμά όσιο.
θεοδώρβ Στρατηλάτβ. Ζαχορίβ.
Νικηφόρο μάρτ. 'Ρωμανβ
ôoin.
Των εν ασκήσει λαμψ.Χαραλάμπ&ς.
Τή ς Τ υ ρ ιν ή ς. Βλαοίβ ιερομάρτ.
Θεοδώρας Αΰγονστης.
ΛΙελειία ("Αρχ. ή ΛΙ.Τεσοαρακ.). ^
Μαρτινιανον όσιο.
Λνξεντίβ όσίβ.
'Ονησίμβ Άποστόλα.
Παμφίλβ και Σέλευκο μαρτ.
Τ3 δια κολλύβων θαύματος Θεο¬
δώρα τον Τήρωνος.
Τής 'Ορθοδοξίας. Λέοντος.
Άρχίππο, Λέοντος, Αγάθωνος.
Λέοντος επισκ. Κατάνης. ξ
Τιμόθεο. Ενσταθία έπ.Άντιοχαίας
'Ανθονσης μάρτυρος.
Πολνκάρπα. Πολνχρονία όσια.
Α' και Β' ενρ. κεφ. Πρόδρομα.
Ρρηγορία Παλαμά. Ταρασία.
Πορψνρία επισκ. Γάζης.
Προκοπίν τον Λεκαπολίτο.
Ηασιλει» τον όμολογητον. (£
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ— Τον χειμώνα
to
σώμα έχει ανάγκην περισσοτέρας τροφής
και προ πάντα»· δερμογόνον, οΐαι είναι αί λιπαραι και λενχοιματώόεις- ώς εκ τής διεγέρσεως
δέ, ην προξενεί το γΰχος, εργάζονται καλλίτερον τα πεπτικά όργανα, γενναιότερα διεξάγεται ή
ΰρέψίς, ζίοηρότερον και άχμαιότερον φαίνεται το σώμα, ή ζωική μηχανή τέλος λειτουργεί με
μεγαλιτέραν έντασιν.
Το πρωΐ μ ή αρχίζετε εργασίαν μέ κενόν τον στόμαχον. Ποτήριον γάλακτος με κακάον και
φρυγανιάς με να>πόν βούτνρθν άποτ^λίΓ λαμπρόν χειμεριναν πρόγενμα κυριολεκτικώς αρι¬
ά
t
or.
'Β λαϊκή σννή&εια μιας θερμής πρωινής σούπας με άλενρώδεις ουσίας και βουτνρον
είναι νπο πάσαν εποψιν άξιοσνστατος και διά μεγάλους και δια παιδία. Έξ άλλον όμως κάκιστη
σντή&εια
tïvat
τό να πόγ, τις την πρωΐαν οΐνον ή οινοπνευματώδη- ή πρόφασις τον να πιο
κάτι τι €Οιά να ζεστα#ονν
*ai
πιάσονν όουλεια > οδηγεί πολλονς εργάτας είς τ*ν αλκοολισμόν
καΐ τα όλε&ρια αντοΰ παρεπόμενα.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΟΜ1Σ
37
Ε ΕΒ&ΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΤΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ Β ΜΗΝ - ΗΜΕΡΑΙ 28
Ι ΠΕΜΠΤΗ
32—333
14
Février Jeudi
s
Valentin
2 Παρασκ
33-332
15
Févr Vendredi
3S f
autotın,
Jovitc.
3 Σαββατ
34-331
16
Février Samedi
ite
Julienne m
1 Σουμηατ 1116
25 Σεββαλ 1318
2 Σονμηατ 1316
26 Σεββαλ 1318
3 Σονμπατ 1316
27 Σεββα) 1318
Τρύφωνος μάρτυρος
Η ΓΠΑΠΑΝΤΗ
TOT
ΚΓΡΙΟΓ
Των ψνχων Σνμεοιν θεοδοχβ
■k
Οΰτε ν' άνταδικί) τις πρέπει οΰτε να κακοποιί) ουδένα άνθρωπον,
οτιδήποτε καί άν πάθη ύπ' αΰτοΰ. Πλάτωνος
■k
Ό άνοιγων εν οχολεϊον κλείει μίαν φυλακήν. Ονγγώ.
it
Ουδείς είναι τόοον κατηραμένος υπο τής ειμαρμένης, ουδείς είναι
τόσον ϋρημος, όσον εκείνος μετά τής καρδίας τού όποιου, ίοτω καΐ κρυ-
φιως, δέν πάλλει ταυτοχρόνως καμμιά άλλη καρδία. Αογγφελλόου
* Ή ευτυχία επέρχεται μεν ενίοτε ημών κοιμωμένων, ουδέποτε δμως
επέρχεται ημών ονειρευομένων. Ρ Μ Βαλτονρ.
+ ΑΙ μεγαλαι θλίψεις είναι το τίμημα, με το οποίον εξαγοράζονται αί
με·)α^αι τέρψεις. Κινεζική παροιμία
•k
Έκαοτου έργου εξέταζε τα καθη^ουμενα αΐ.τοΰ και τα ακόλουθα
αύτφ καΐ ούτως επιχειρεί αύτο. Χρναοατόμον
* Ό πάντοτε οκυθρωπάζων καΐ άναγκάζων τους άλλους να είναι
οκυθρωποΐ είς ουδέν άλλο ευριοκει εύχαριοτηαιν ή εις το να μη είναι ποτέ
ευχαριστημένος. Πώπ
•k
Παλαιά τις ταροιμια λέγει Οί τρόποι κάμνουν τον άνθρωπον. Είναι
πράγματι βέβαιον ότι πολ} οι την προοδον αυτών όφειλουσιν είς τους τρό¬
πους των, ώς καΐ πολΑθΙ άλλοι, ελλείψει τρόπων, κατέατηοαν δυστυχείς.
Τζων Λονμπωκ
•k
ΑΙ μεν φυλακαί, καί τοι νυχθημερόν κλεισταί, είναι όμως πάντοτε
πλήρεις, οί δε ναοί είναι πάντοτε ανοικτοί, άλλα καί κενοί ώς επί τό
πλείστον. Κινεζική παροιμία.
Ά Ή των αμαρτημάτων μετάνοια καθαρον ποιεί τοΰ μετανοοΰντος τον
νούν. Διδύμου
•k
Οίκος άνευ γυναικός ομοιάζει προς έοτιαν άευ πυρός! Χ
38
-FrKTKAOriAIAIKON
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ·
ΣΤ ΕΒΔΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΤΣ ΦΕΒΡ ΟΓΑΡΙΟΣ Β ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 28
TUS
ΑΠΟΚΡΕΰ ΊσιΙωρου Πηλι·
KTPUKH
İ)
3311
17
hvr Dimanche
Qumq
&
FlaMen
4 Σοιμ^ατ 1316
28 ΣεββαΙ 1318
5 ΑΕΫΤΕΡΑ
36 329
18
Février Lundi
^ Sjmeon e
νμ^ιαχ 1316
29 Σεββα) 1318
Αγαΰι)ς μάρτυρος
6 Τρίτη
37^328 φ
19
Février Mardi
s Ccnrad conf
6 Σουμπατ 1316
30 Σιββαλ 1318
Φωτώ πατρ Κ λεως
Buxolu
Τεπρτη
38—327
20
hvr Mercredi
Cendres
8 ΠΕΜΠΤΗ
39- 326
21
Février Jeudi
s Sé éi in e
9 Π1ΡΑΣΚ
40-325
22
Févr Vendredi
ste Isabelle
7 Σου/ιιατ 1316
1
ZuxaSe
1318
8 Σονμιατ 1316
2
ZdxaSe
1318
Σονμπατ 1316
3 Ζιλχαδε 1318

tntaH
Κοσμά
ôotov
ρα Στραζηίίΐτα Ζαχαριά
Νικηφόρον μ Ρίομανον οα
10 ΖΙΒΒΙΤ
41 -32*
?3
Février Samedi
*
Pıeııe Oaınıen
10 ίοιιι.-τατ 1316
4 Ζιλχαόε 1318
Χαραλαμ-τοις ί
* Ό μη αγαπών τη ■) υναικα και τα τέκνα
του τρέφει ταρ' έαυτώ ί έαιναν και διατηρεί πη-
ΐή ΐ>λίψειυ, δέν δνναται δε να καταοτήοη αΰ-
το ευτυχή
otô'
αυτή ή
eg
ουρανού ευλογία, ού
τως ίΰατε όλαι αί έντολαί, άς δίδει ημίν ό θεός,
δτας άια^ώμεν την γυναίκα, δεν εΚαι άλλο ή
αν άγκαι καΐ αφορμαί χαράς, τας οποίας έπιβάλ-
λει ήμ'ν Τάνλωρ
■Α Μηδέποτε βταταλάτέ τι, Ιδία δέ μηδέποτε
οιαταλάτε τόν χρόνον υμών. Πάοα ημέρα
ditag
μονον ανατέλλει καΐ ουδέποτε πλέον έ»ανέρ·
Χεται- Τζοιν Λονμπωκ

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟ ΗΣ
Ζ' Εβαομασ
tot
Ετους ΦΕΒΡ ΟΓΑΡΙΟΣ Β Μην — Ημέραι 28
11 ΚτΡΙλΚΗ
42—323
21
Févr Dimanche
Quatr s
Mathıa^
I
2
lEYTEPt
43-322 3)
25
Février Lundi
s Cesaue
13
Tpith
44-321
20
Février Mardi
&
Porphyıe ev
11 ^οκ
/ijmi
1316
0 Ζιλχαδε 1318
12 Σονΐι-ιατ
131b
b
Ζιλχαοε 1318
13 Σονμπαζ 1316
7 Ζιλκαόε 1318
ΤΗΣ ΤΓΡΙΒΗί Β> όσιον ιερομ
Με/ετιον (Άρχη Μ Τεσσαρ}
Μαρτινκιγον όσιον
14 Τετάρτη
45-320
27
Févr Mercredi
s Léandie
(4 Τ )
15 ΠΕΜΠΤΗ
46-319
28
Février Jeudi
ste Honorine
16 ΠλΡΑΣΚ
47-318
I
Mars Vendredi
ste Fudoxie
(4 Τ )
14 Σονμπατ 1316
8 Ζύχαδε 1318
15 Σονμηατ 1316
9 ΖιΙκαδε 1318
16 Σονμηατ 1316
10 Ζιίχαδε 1318
Ανξεντιον όσιον
Όνησιμον απόστολον.
Παμψιλον και Σελενχον μαρτ
17 Σ«ΒΒ»Τ
48—317
2
Hais Samedi
s
Sımplıce
(4 Τ )
it
Ουδέποτε είναι
öo at ov
α μορφωθή τίς
μέι α καΐ άκμαΐον φρόνημα τράττωΝ μικρά καΐ
φαδλα· διότι οποίαι τίνες
â
είναι
al
πράξεις
των ανθρώπων, τοιούτον κατ' ανάγκην καΐ τό
φροημα ϋά. έχωοι. Αημοα&ενονς
it
Ή ευτυχία ημών των ανδρωτων ρ^αρτάται
καΐ άπό τής ουγκαταθεοεως μας είς το να μη
γνωρίζωμεν ή ατελώς μονο τα πράι μαία, κα'ι
εκεΐ α ακόμη, τα ό
-roia are·*
ιυτατα ου δεο ται
προς ημάς. Ποϋακιν
■k
Ύπάρχουαι περητωοεΐΓ, κα6' ας ή λέξις
κάμνει το πράμμα. Αοικος χον Βρογλή
17 Σονμπαί 1316
11 ΖιΙχαδε 1318
Θεοδώρου Τηρωνος
40
-ΓΙ ΚΥΚλΟΙΙΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟ ΟΓΙΟ
lb.NUT.TE»..
ΦΕΒΡΟΓΑΡΙΟΣ Β «ΗΝ - ΗΜΕΡΑ. 28
— ———■——^————~
18 ΚΤΡΙΑΚΗ Ι
«ai» Dimanche
9
flEVTEPA
1
Mars Lundi
20 ΤΡΙΤΗ
20 Σονμπατ 1316
14 ΖιΙχαδε 1318
19 2. )νμ~ΐατ
lolG
13 Ζΰκαδε 1318
18 ίοιμ-ται
131b
12
ZdxaSi
ΤΗ! ΟΡβΟΜ-ΙΑΣ
lrovros
22 ΠΕΜΠΤΗ 7
Mars Jeudi
o3
312 -
Thorn
dAgiiin
21 ΤΕΤΑΡΤΗ
t>
Hars Hmredı
313
23 Σουα-ιατ 1316
17
Zdxafc
1318
22 λονμπατ 1316
16
Zdxaôe
1318
21 ΐ,ονμπ
it
1316
lo
ZdxaSe
1318
fn4O&eu kivaxa&tH ti
Αντιοχ
Αν&ονσης μάρτυρος
24 ΣΑΒΒΙΤ 9
Hars Nıııınlı
24 Χονμιατ
131b
1318

i
hoi
Β ειρ
Ketf
Ποοΰρομα
* Παιδειε οεαιτο κατά το παραδεημα των
αί} ολ και θά
fjiai
απηλλα^ μενος τω κακύη.
'Ισοκράτους
Άαψού ώς κί ειατή
dupa
eh
αι έκεη η, τη
εμ-ΐορει %'αφηθΓ| τις ανοικτήν
Κινεζική παροιμία
Εα αν απήοης τον οί όν,
fj
τε ν υνη και τα
τέκνα οου καΐ οί φίλοι οου θα οε περιφρονή
οωοιν Ραλαιγκ
■k
Η
ODvr],
το μιοο^, ή Ά} ιψις και ο ψόβο^
έπιδρώοιν απαιοΐας και τυραννικως επι της ξο-ήϊ
Γΐμ"-^ Ριχαρδσων

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛ11Σ
θ' Εβιομασ του Ετους
ΦΕΒΡΟιΑΡΙΟΣ
Β ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 28
25 ΚΥΡΙΑΚΗ 10
Mars Dimanche
56—309
Les
40
m de S*
26
İEYTEPA
11 Mars-Lundi
57—308
Candide
27
Tpith
58-307
12
Mars Mardi
i
Giégoire-le-G
2b
Σονμτζατ
131b
19 Ζΰκααε 1318
26 Σονμπατ 131β
20 Ζιλχαοε 1318
27 Σονμπατ 1316
21 Ζίλκαδε 1318
Γρηγορ Ιϋ Παλαμά Ταρασ
Πορψνρια επιογ Γαζης
Προκόπιο τον Δεκαπολιτον
28 ΤΕΤΑΡΤΗ
59—306
13
Mars - Mercredi
s Nıcpphore
28 Σονμιατ 1316
22 Ζιλχαδε 1318
Βασίλειο τον όηολογητον
ir
ΙΤροημοτερον πλούτου και πολυχρύσου
χλιδής ή παρουοια ανδρών δίκαιων καΐ άγαθΰη.
Ευριπίδου
* Έαν αραιρεσητε
ato
τινος ανθρώπου τας
γνώσεις του, δεν θα μεταβάλη^ αυτόν είς παι-
διο, άλλ' είς κτήνος, είς κτήνος μάλιοτα έκ των
τοηροτέρων και επιβλαβέστερων τής δημιουρ¬
γίας.
Ae°s
Άρνόλδον
•k
Πάοα ή τιμή έγκειται εν τή εΐλικρινεια.
Παύλου Μπουρζε
Ά Οΰτε πϋρ
tuai
δυν
arôv
ν ά περιστειλΓ) τις
δια τοϋ Ιματίου του οΰτε αίοχρον αμάρτημα δια
τοΰ χρο ου. ΣθΜράτονς
■* Δυσχερές το μαθάνει% άλλα πολύ δυσερεοτερο το απομαν-
θάνειν. Τζών Λοϋμπωχ
■k
Τας υποσχέσεις παρέχομεν μέν
eh
αλογως τω ελπίδων ήμώ, έκ-
τελοΰμεν δέ αναλόγως των ημετέρων καθηκόντων. Άνρή
Afaéx
it
Προτιμότερα "λελογισμένη βραδυτης ή τάχος άτερισκεπτον. θεολόγον
it
Έξ δλων των τιμαλφών θησαυρών ή ■) νώσις είναι ό μάλλον τιμαλ¬
φής, διότι αυτή δέν είναι δυνατόν μήτε
à
κλαπζ μήτε ν" άπα/ ι οτριωθή
μήτε να καταστραρη Ίτοπαδέζα.
it
Ούχι μακράν τοδ άναμαρτητου καθιστμ εαυτόν ό το αμαρτηθέν με-
τριοφρόνως όμολο^ησας. '4ριατοτέλονς
it
"Οταν ή φύσις δέν βοηθζ, πάς κόπος μάταιος, άλΑα καΐ ά ευ κόπου
πάσα φύσις ματαία. Λιλν
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
Γ ΜΗΝ ΜΑΡΤΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 31
Ό Ήλιος
«V
τόν Κριόν
ijj Sa
, ώρ. 9 λ 20 π μ Άρχη τον'Εαρος.
Μην ό&ωμωικος ΖιΧχπζέ, έχων ημέρας 30
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
Ν Σ τή 7, &ρ 2 1 49 μ μ Ι &Π Σ τη 22, ώρ 3) 16η μ.
« ή ρ
J)
Π Τ τη 14 ώρ β Ι 3ο τ μ
Τ Τ τγι 30,
âğ-
5
i
58 π. μ.
13
17
AtooKiat,
όσιομαρτνρος
Evihltaç
μ χαι των σνν
avrfj
Emooxtu
Κλεονιχβ, Βασιλισχβ
Τή* Σται ρο-ιροςκννησεως
Κόνωνος Άρχελα» Βετ εΟοιτβ
Των
ir
' Αμοριφ 42 μσρτνρων
Βασιλέως
i*ııox
Χερσωνος φ
θβοψΐ'λακτβ
intox
Κιχομη&ειας
Των εν Σεβαστείς 40 μαρτύρων
Koèçatov
μαρχνρος
Ίωαννα τής Κ) ιααχος
θεοφανος τον όμολογητον
Νιχηφορβ μαρτνρος
Βενε&ιχτβ όσιβ ©
Άγα-ίβ/ίαβ Ψα/λ ο Μ Κανών
Σαβίνα μ ΨαΧλ
Ô'Attad
"Υμνος
ΆλΐξΐΒ γ« αν^ρωπβ τ« θεά
Μαρια± τή± Αιγύπτιας
Χρνοαν&ον και
Ja^fia?
«αρτ
Των
iv rjı
μονή αγ Σάββα μαρτ
Ιαχωβα τον όιιολογητον
ΒαοιλιΐΒ ίιρομ ^
Λιχωνοι,
oatou
χαι των σνν αυτώ
Tu
-iaCV?« Zayapib on in
Των Βαΐων ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜ
Ιαβριη)
ρη
fj^odıtovos
μ Ιλαριαη ο τ " Λτε
λΐαρχβ επισχοπα 4ρε&οι>οια>γ
Ιωάννα οι*γγρχφ τής
Kkıtıcutoc
" 11ατι« ΐερομ εττισχ Ι'αγγρό~>ν
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ — Η ϋΦΐ-
blA
ΓΗΣ ΓΤΜΝΑΕΤΙΚΗΣ "Αν ή καθαριότης τον σω-
ttaioç
oJTore
/ί) ?ν των χνριωιερων σνσιαιικών τη, ίγειας τον άνΰ-ρωπον, ή γνμνασις ε~ιισης
tïrat
ττθαοχος
uMfe
/,εια* ει* την εϊεξιαγ τον ημέτερον οργανισμόν /υχαστος χατα το μέτρον
των λνναμεαιν
avtov
οφείλει να γνμναζη τα μελή τον οωιιαχος αντον δια τον περιττατον,
αι άοχηπΐίον, δια χειροΐενχτον ίγασχολησιως οία±αηιοτ£, και τουτο ημερησίως εηαυξανων
βα&μηδον
xcu
χατ'ολιγον τας ώρας ι»)* χα&ημερινης αντον ασκήσεως Ίδιωζ όψει)ονσι να
•ταραδιδωτται
eu
ζην σωματικήν
àaxtjotv
οί διάγοντες κα-Ο-εστη^νΐαν ζωην, οί Οιανοητιχώς
ενασχολούμενοι
ot
àât
νατοχ
xçtiofOK,,
οί άναιιιικοι χαι ιρο πάντων χα παιδία «αι τα χορασια
ια αοΐϊώντα ΐΐς τα σχολεία Η
tv
ΐιαι^ρω διαμοιη ετι τινάς ώρας της ημέρας ώψελει με-
γαΑως χαι τας χνρια^, αίτινες τρε'ΐει να εξερχα>ντα οπόταν ο καιρός και αί οίκιαχαι άσχολιαι
αίτών το ί-τιτρετωοι* 'Β
njtoiavat*
τον κα&αρον αέρος
yat
των ά*τΐίίον τοϋ ή?ιον είναι το
χαλλιστον
-roof%
λαχτιχον ηεσον χατα ίαση, ενδεχομένης σωματικής αδιαθεσίας
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΗΣ
43
θ ' ΕΒΔΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΤΙ
ΜΑΡΤΙΟΣ
Γ' Μην — Ημέραι 31
Ι ΠΕΜΠΤΗ
60—305
14
Mars - Jeudi
ste Mathılde
2 Παρασκ
61-304
15
Hars
Vendredi
s Longm m
3 Σ4ΒΒ»Τ Ι 16
Mars Samedi
62—303
| s Abiaham
1
Magi
1317
23
ZiixaSe
1318
2
Magx
1317
24
Zdnaii
1318
3
MagT
1317
25
ZilxaSe
1318
Ευδοκίας όσιομαρτνρος.
Εν&αλιας μ και των συν αντή
Εντροη , Κλεονικα,
■*· Ύπάρχουβιν άνθρωποι, οΐτινες διέρχονται τον βίον αυτών λησμο·
νοΰντε: νά ξήσωαιν ή ύπαρξις αυτών αποτελεί βραδείαν αύτοκτονίαν.
r*t
it
"Οπου ή φύσις έταξε μιαν ά ά^ κην, μίαν τέρψιν, ο ά θρωπος τάοοει
μίαν ί|ιν, Εν πάθος· διτλαοιάζει τας άλυοεις αύτοΰ.
+ Χρήματα έαν άπολέοωμεν, δυνάμεθα καΐ πά)αν να αποκτήοωμεν
αυτά καιρόν ομως έαν άπολέοωμεν, ουδέποτε δυ άμεθα ν' άνακτήοωμεν.
Βασιλείου.
•k
Πάς άνθρωπος λαμβάνει δνο ά"} α"| άς" ή μια δίδεται αύτω παρ'άλ¬
λων καΐ την ά} λη δίδει αύτος είς έαυτό-. Ή τελευταία αυτή είναι καΐ ή
βΐΐουδαιοτέρα. "Ο,τι αύτοδιδαοκόμεθα είναι πολύ ώφελιμιύτερον είς ημάς
ή ο,τι διδα5κουοιν ημάς
ol
άλλοι. ΓίββαπΌ!
ic
Και ό ούρα ος είναι αν ίσχυρος α*τεν αντί τοϋ παρελθόντος* διότι
ö
γέγονε ι έ> ονε και ή παρελθούσα οτη μη δεν επανέρχεται πΑέον. Δροναεν.
•k
"Ορθιος γεωργός εΐ αι α ώτερος εύπατρίδου γονυκγανοΰς. Φραγκλίνου.
■^ Ή φι> ία ομοιάζει προς τα αειθαλή εκείνα δένδρα, άτινα ταυτοχρό¬
νως παραγουβι κα'ι άνθη καΐ καρποί
c
Βεριαρδίνον Σαινπιέρρον
•Κ Ό έρως καλλύνει το α> απώμενον και καθιοτο; αϋτο κατά -τάοαν
στιγμήν άξιεραστοτερον. Χριοτινης.
it
Όμοιάζομεν προς παιδία παίζοντα παρά τον αΐν,ιαλον καΐ συλ-
λέγοντα άπο καιροδ είς καιρόν ότε μέν χαΑίκιον λαμπροτερον, ότε δέ
φδκος περιεργότερον των άλαλων, ένφ ό απέραντος ωκεανός τής αληθείας
έξαπλοΰται έμπροσθεν ημών ανεκμετα/
J
ευτος καί άν εξερεύνητος.
Νεντωνος.
it
"Αν ή σιωπή είναι χρυσός καί ο λο^ος άργυρος, ή αλήθεια είναι
σίδηρος. Λ Βαντελέ.
Γ
----------------------ΤΤΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
HMFPOAOriON
-----------------------
Ι
EBADIM!
TOT
ΕΤΟϊΣ ΜΑΡΤΙΟΣ Γ ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 31
4 ΚΥΡΙΙΚΗ 17
Mjrvllımandıe

302
Lal
up
s Palıae
4 Μαρτ 1316
26 Ζύχαδε 1318
Ή!
S«rPOnPOEKr»HÏEflE
5 ΛΕΥΤΕΡΑ 18
Mars
- Ι
undı
s G-îhııel
arch
5 Μαρτ 1317
27
Zûxaôi
1318
Κόνωνος Λρχελαα βίνεδικτα
6 ΤΡΙΤΗ
65-300
19
Mars
-
Mardi
s Tcweph ép S
V
6 Μαρτ 1317
28 Ζ,Ικαδε 1318
Των εν Αμοριω 42 μαοτνρων
7 ΤΕΤΙΡΤΗ 20
Mars- Mercredi
6f—
2)9 % Ι ·,
FııphlT-ıe
7 Μαρτ 1317
29 Ζύχα&ε 1318
α*,
tmottajıov eQooyyoç
θεοψιλακτον εη Νικομήδειας
8 Πεμπιη 21
Mars Jeudi
6" 2%
s Benoit patr
8 Μαρτ 1317
1 ΖιΧχιδζε 1318
9 Παρισκ 22
Mars- Vendrecl
S—
297
ste Catherine
9 Μαρτ 1317
2 ΖΛχιδζε 1Ί18
Τΐον £ϊ Σεβάστεια 40 μαρτ
10 ΣΑΒΒΑΤ 21
İhrs-Vaıucdı
(»^
2İH> s
Λ κ.
tanen
10 ΛΙαρτ 13Γ
3 ϊιλχώίε 1318
Κοδρατοι μαρτι ο
-k
Αί ϊ υ αικες προ ΐτάνταν έχουοι τρόπον
τίνα τού να λέ·
waı
τα πάντα χωρίς να λέ-| ωαι
τίποτε καΐ τρόπον να μη > ε^ ωοι τίποτε >ε·(θίααι
τα πάντα Γ Μ Βαλτονρ
■* Το τέκνον οτερει αφ'υμών τα έτη, τα όποια
) αμ6ά ει Αίμάιον ΔεσανεΙ
* Ο είριβτος έχθρος τού άνθρωπου έμφω
λευει έν τζ Ιδία αυτού καρδία Γ Τονρναδ
• '"1 πάρχουβιν άνθρωποι, οΐτινες, οπείροντες
τα Ιδια χρήματα, πολλατλαοιάζουοιν αυτά υπαρ
χουοι δέ καΐ άλλοι, οΐτινες, ουναθροίζον τες, ό> ι
ϊθοτε.ουοιν αυτά ΣοΙομ&ηος
Ο ΦΑΡΟΣ ΊΗΣ ΑΝΑΙΟΗΣ
45
ΙΑ' Εβαομασ
tot
Ετοτσ
ΜΑΡΤΙΟΣ
Γ Μην — Ημέραι 31
Ι Ι ΚΥΡΙΑΚΗ
70—245
21
Mai s-Dimanche
Pabbion
12
ÎEÏTEPA
71—294
>j
llaii
-
Lundi
Annonciation
13
Tpith
72-293
2C Mars
-
Mard
s l· nimanuel
11 Μαοτ 1317
4 ΖΟχιΙζε 1318
12 Μαρτ 1317
5 ΖΛχιδζι 1318
13 Μαρτ 1317
6 ΖΛχιδζε 1318
Itoavvov
της Κλιμακος
Θεοφανονς τον ομολογητον
Νικηφόρον μάρτυρος
14 ΤΕΤΑΡΤΗ
73-292
S
27
Mars-Mercredi
s Jean Damasc
15 ΠΕΜΠΤΗ
74—291
28
Mars
-
Jeudi
b
Gonüan ıoı
16 ΠΑΡΑΣΚ
75—290
29
Mars-Vendredi
b Kustabe abbe
14 Μαρτ 1317
7 ΖΛγώζε
131b

Μαρτ 1317
8 Ζιι,χώζε 1318
16 Μαοτ 1317
9 ΖΛχιδζε 1318
Βενεδικτου όσιον
Αγα-τιον μ ψαλ ο Μ Κανών
Σαβίνου μ ψαλ ο Άκ 1 μνος^
Γ7 Σαββατ
76—284
30
Mars - Samedi
b Amedée
17 Μαρτ 1317
10 Ζιλχιδζε 1318
Άλεξιον,τοΰάν&ροατ τον Θεόν
'Ο& Κονρμπαν-Βαιραμ
ir Oİ
πλεΐστοι των ανθρώπων δαπανώσι το
ήμισυ τής ζωής των, δια να καταστησωσι δυστυ¬
χές το έτερον ήμισυ Λαμπροννερ
it
Μετά σοφών συμβουλευου και μετά συνε¬
τών έστω ό διαλογισμός σου. Σειράχ
ir
'Αποφεύγετε τας άπέλπιδας αποφάσεις· καΐ
ή μάλλον ζοφερά καΐ τρικυμιώδης ήμερα θα
δύση, αρκεί μόνον να έχητε την καρτερίαν να
ζησητε μέχρι τής επαύριον. Κονπερ.
ir
Το -τρως πο> λους εΰεργετας αίσθημα ομοιά¬
ζει τφ πρός τους αποσπώντας τους οδόντας ευ¬
γνωμοσύνη. Σαμφονρ
----------------------ΕΓΚΤΚλΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛ.ΟΙΙΟΝ-----------------------
IB
Εβαομασ
Tor
Ετοπ ΜΑΡΤΙΟΣ Γ Μην - Ημέραι 31
18 ΚΥΡΙΑΚΗ 31
Hars-Dun
nulle
77 288 Η
mie
tux
9 ΔΕΥΤΕΡΑ Ι
Avril - Lundi
78—287 ·,
rheodoıe, m
20 ΤΡΙΤΗ
79-286
2
Avril - Mardi
*,
Franc de Paule
İH
Μαρτ 1317
11 Ζιλχιοζε 1118
19
Magt
13Γ
12 Ζύιάζι 1318
20 Μαρτ 1317
13 ΖιλχΛξε 1318
Μαρίας τής Αιγνττιας
Χρνσαν&ον και Λαρειας μαρτ
Των
tv
τη μοί η αγ Σάββα
u
21 ΤΕΤΑΡΤΗ 1
Uni-Mercredi
80-2So
Hııh-ııri
Î2
ΠΕΜΠΤΗ 4 ΑιπΙ -
Jeudi
81-284 ©
Jeudi -aint
23 Παρασκ
82—283
")
Avril
-
lendredi
&te
Irene
21 Μαρτ 1-117
14 /Ί/Ζ"ί 1318
22
Moot
1317
10 Ζι/χιδζε 1318
°d Mogr
1317
lb
Ζύχώζε 1318
Ίαχίοβον τον ομοΐογητον
Βασίλειον ιίροααρινρος
Νίκων οσιομ
teat
ταινονναντω
24 ΣΑΒΒΑΤ Ο
Itrıl Sanırdı
Xi
ϋ*> » 11
leştin
■* Οοδεις δικαιούται ν' α
-toy
αμ6άη τον ς καρ
ποις της αφι>οκερδοδς δρασεας των ουμπολιτάιν
του,
dv
μΐ| καΐ ό ίδιος ουμτραττη εν τφ μέτρω
τ&% ιδίαν του δυναμεω ,
öaov
μικραι καΐ αν είναι
aıfaı·
Τζων Λονμπωκ
• Ή αγαμία είναι λέξις έχουβα -ιολλήν
ομοιότητα με την κινάραν, ήτις τρυφερά μέν
ούοα τρώ-) εται, απανθήοαοα δέ μεταβάλ) εται
είς οκανθαν.
JV.
Σαριγιάννη
*

χάρχουοι στιγμαί, καθ' άς οίαν δηποτε θε-
οιν ά τηρζ τό βωμα, ή ψυχή διατελεί γονυ-
■" Λ 1ί· Βίκτωρος Ονγγώ.
24
Moot HIT
Γ Ζιίχ,οζι 1318
Τον Λαζαρον Ζαχαρίαν τονάσ
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΙΙϊ: ΑΝΑΤΟΛΗΣ
47
ΙΓ' ΕβΔΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΤΣ
ΜΑΡΤΙΟΣ
Γ' Μην — Ημέραι 31
2S
ΚϊΡΙίΚΗ ;
Avril
-
Dimauch
84—281
S PAQUES
26 ΔΕΥΤΕΡΑ
85-280
8
Avril - Lundi
s. Denis, év.
27
Tpith
86—279
')
Avril - Mardi
s. Hugues
2b
Μάρτ 1317
18 Ζιλχιβζί 1318
26
Maux
1317
19 Ζ,λχιδζέ 1318
27 Μάρτ 1317
20 Ζιλχιδζε 1318
İM
BAi
-M. TOT
ίΤΑΓΓΕΛΙΣΜΟΓ.
Σνναξις αρχαγγέλου Γαβριήλ.
Ματρώνης όσιας.

28 Τετάρτη
87-278
10
Avril - Mercredi
s. Macaire
29 Πέμπτη
88—277
11
Avril
-
Jeudi
s. Léon-le-Grand
30 Παρασκ.
89-276
C
12
Avril-Vendredi
s. Jules, pape
28 Μάρτ 1317
21 ΖιλχώζΙ 1318
29 Μάρτ 1317
22 Ζιλχιδζε 1318
30 Μάρτ 1317
23 Ζιλχιοζε 1318
Ηρφαιωνος μ. 'ΙλαοίωνοςΧέον.
Μάρκον έπισκόιτ. Αρε&ονπίων.
Ιωάν. συγγραφ. τής Κλίμακος.
31 Σαββατ.
90—275
13
Avril
-
Samedi
s. Herménégilde
■k
Μόνοι μας γινόμεθα τουτο ή
σώμα μας είναι κήπος και κηπουρό
μας. Θέλει? τσουκνίδα να φυτρώσΐ]
Θέλεις να άπειρης ύσσωπον ή να
μάρι; Θέλεις νά έχης έν μόνον εΐί
διαφόρων εΙδΰ>ν βότανα; Θέλεις
μώσης δια τής φυγοπονίας σου ή να
διά τοϋ κόπου σου ; Είς την ·θ-έληο
να τον κάμης ο,τι θέλεις.
if
Ό δπνος είναι 'σαν τα χρήμο
ρισσότερον κοιμάται κάνεις, τόοον ά
επιθυμεί να κοιμηθή. ' Ρωαι
εκείνο. Τό
ς ή θέλησις
ή μαρούλι;
31 Μάρτ 1317
24 Ζιλχιόξί 1318
' Υπατίον ίερομ. επ. Γαγγρώγ
φυτρώση θυ-
>ος χόρτου ή
να τον ερΐ).
τόν λιπάνης
ν σου είναι
Σαιξπήρον.
τα· οσψ πε-
ερισσότερον
κη παροιμία.
■ ΚΡΚΤΚνΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΌΓΙΟΝ-
Δ ΜΗΝ ΑΠΡΙΛΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 30
Ό Ήλιος είς τον Τανρον τή 7'1, ώρ. 9 λ 10 μ μ
Μην ό&ωμανικας Μονχαρρέμ, έχων ημέρας 39 Νέον οϋωμανικον
hoc
1319
. ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
φ
y
Σ τή 5, ωρ 11 λ 34 μ μ Ι © Π Σ τη 20, ώρ 8 λ 15 μ μ
3) Π Τ τή 12, ωρ 6 λ Η μ μ ® Τ Τ
rjj
28, όιρ 4 λ 34 μ μ
)
1
26
4
1
Π
>
2
28
6
3
*
29
7
4
30
8
Π
1
6
Π
2
20
7
Σ
3
21
8
Κ
4
ο
q
d
5
0
6
24
1
2
π
8
2Ιι
3
π
g
;7
4
10
28
5
Κ
11
29
İh
d
12
30
Π
Τ
13
18
Τ
14
19
π
Ιο
20
π
1
21
1
>
Κ
1

ι
1
24
Τ
20
2ο
Τ
21
ϊ
π
22
Κ
2
π
23
1
28
24
1
29
Κ
25
1
31
Λ
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Μαρία* τής Α ι
Τίτο όσιο [γνπτιας
Λ («ήτα 'Ιωσηφ Υμνογράφο
Γεωργία όσια Ζωπιαα Οσια
Κκανδια μ χαι των συι αντω φ
Τής Ζωοδόχα Πηγής Εντυ-
χια αρχιεττ Κων πολεω*
Γεωργία Μυτιλήνης Καλλιοπια μ
Τον θωμά ΉρωόΊωνος αποστ
Ενψιχια μαρτιρο*
Ίερεντια μ και των σνν
avrtÖ
'At
τιπα ιεροιι
tntax
Περ/αμβ
Βασίλεια ειιακοια Πάρια.
3J>
Μαρτινο Πατΐα'Ρωμης
Αρισταρχα Πονδη Τρόφιμα
cut
Των ΛΙχροφορων Κρηακεντος
'Αγάπης Ειρήνης «αι Χιονιάς μ
Συμεών ιερομ τον
iv
Περσιδι
* Ιωάννα οσ χαι
Iatawa
νεομαρτ
Παφνοι χια ιερομαρτνρος
Θεοδώρα
TptrıvS @
'/ανουαοίθΐ' ιερομαρτνρος
Τη Παράλυτα θεοόωρ Σνχεωτ
Ι εωργια Τρα-ιαιοφορ Αλεξάνδρας
'Ρλιοαβετ όσιας
Μεσοιεντηκοστη Μάρκα Εναγγ
Βασιλεοί* ετιακοπα Αμασείας
Σι ιιεων Ιερομαρτνρος
Σ Ίων εν Κιζιχφ 9 μαρτιρων (§
ΑΓ Γης Σαιι αρειτιδος *Ιάσονος
ιοβπ γοΓ άϊτοστολα
ΣΗΜΕΙΏΣΕΙΣ
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—Ο ΙΠΝΟίΐ Ό »τνος δεν είναι μονον άναπαιαίς τον εγχεφα-
λοι και των ΐειρων
ojj.
είναι άλη&ης της νεφρικής ζωής λειτονργια^ ολιγον μεν εγνωσμένη
εν Τ!)
ovattf
αΐτής άλλα τή* ό-τοιας ή χανονικη πορεία είναι τόσον αναγκαία είς την νγειαν,
όσον το τρίογειν και
«fart»
εειν
Το βρεφο*, χοίΐίατοΛ πολν
Hat èr
αΐιω ή ψισις διδάσκει την τγαινην τον χπνον Και τα
•ταισια οφειλονοιν ε-ιισης να κοιμώνται πολχ και
eİVctı
σκληρόν ία τα εξεγείρη τις, ος είναι
ετοχο* άπνγγνωαχον σνγχαχαβασεω^ ό άψη ων αντα εξνπνα επι τής κλίνης
Ο ΐγηβος ίχει άναγχτ/ν μακροί
tiroı
, ιδία αν είναι άσ&ενοΐς χρασεως χαι εις τον ιιειραχα
ϊτρ£—«ι να παραχωρήται πάντοτε εννέα ίορων ί>πνο,
Ό άνηρ δύναται να αοκΐσ&η εις όκτω
«rra moi
μάλιστα εξ Ο γέρων διέρχεται πολλάκις
τοΧλας η αέρας εί*
iiıuovov
αιττνιαν
Το
t"-vtt>rriiv
πιρ το δέον είναι ετι κινδννωδεστερον και φονενει το σώμα, αν ταρα-
ra&fj
ίτι -χολνν χρογοί Αί αγριτνιαι τον άσχο/ονμΐΐον διανοητικώς είναι χινδυιώδεΐζ παρα¬
βάσεις τήςφισεως και ή δνσίΐεγια οι παλμοί τής καρδία* αί άπειραι βάσανοι νπερβαλ-
λονση* ερν&ιστικοτητος και αί επίπονοι πέψεις χιμωροΰσιν ανστηρώς τον Φείοντα ι α πραττ^
ίΐλειον η κατ άνθρωπον
At
€ΐς του ΐινον διατιοεμεναι ώραι πρέπει να λαμβανωνται έκ τή* ννκτος χαι ονχι εκ τής
ήιιερας Το εγειοεσ&αι ενωρίς είναι ή ίπερ πασά* τας άλλας έξεις μη^χνονοα τον βίον
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
49
II
Εβλομισ του Ετους
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Α' Μην — Ημέραι 30
Ι
Ι ΚΥΡΙΑΚΗ
H Avril-Dimanche
2 ΑεΥΤΕΡλ
ίο
Avril - Lundi
3
Tpith
16
Avril
«arlı
91 274
Quasimodo
'Ά—273
ste Anastasıe
93—272
s Fructueux t?v
1 Νισαν 1317
2
Ntoav
1317
3
Nioav
1317
25 Ζιλγώζε 1318
26 Ζαχιδζϋ 1318
27 Ζιίχιδζε 1318
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Μαρίας Αιγ
Τίτον όσιον
Νικήτα 'Ιωσηφ Υμνογράφου
i
ΤΕΤΑΡΤΗ
17
Avril Mercredi
5 ΠΕΜΠΤΗ
Κ
Avril Jeudi
6 Παρασκ
19
Avril Vendredi
94—271
s
Anıcet
9ο 270 φ
s Eleuthere
96—269
sts Socrate Denis
4 Νισαν 1317
δ ΛΊοαν 1317
6 Νισαν 1317
28 ΖΟχιοζε 1318
29 Ζιλχιόζι 1318
30 Ζιλχιδζε 1318
Γεωρ
/tov
όσιον Ζωσιμά όσιον
ι
Κλαναιον μ
Hat
των σνν αιτώ
ΤΗΪ ΖΔΟΑΟΧΟΓ ΠΗΓΗΣ
7 Σαββατ
20
Avril Samedi
07-268
ste Agnes
* ΑΙ υπερβολαΐ των σαλοίυ.ν Πάς ασθενής
7 Νισαν 1317
ετοιμοθάνατος πάς &· νωβτος κακούργος
1 Μοί χαρρεμ 1319
Άλψονοον Αωδέ
Πεωργιβ Μντιλην
KaXktojiia
μ
■ir
"Οοτις είδε μόνον τού ανδρός την πενίαν
ουδέν είδε της γυναικός την
jrevlav
τρέπει να
ίδη, δια να εννοηθή τί έοτι πενία καΐ δβτις είδε
μόνον της γυναικός την πενίαν ουδέν είδε τού
παιδίου την πενιαν πρέπει να Ιδη, δια να εννοη¬
θή τί έοτι πενία Βίκτωρος Ονγγώ
* Ή γυνή δΐς άποθνήοκει· την ημέραν καθ
ήν εγκαταλείπει την ζωήν, καΐ εκείνην καθ' ήν
παίει τέρπουοα Ι Ι Βάις
50
-------------ΕΓΚΤΚΌΠΑΙΔΙΙνΟΝ ΗΜΕΡΟ Ο1 ΙΟΝ------------------------
ΙΕ' ΕΒΙΟΜλΣ ΤΟΥ ΕΤΟΪΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ Δ ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 30
ΚΥΡΙΑΚΗ
îi Avril
Ihınaııebe
s Anselme
9
Settepa
19-266
22
Avril Lundi
s Geiard t
10 ΤΡΙΤΗ
1Ü0
2fco
»3
Avrilllardi

h Geoiget, ni
8
Amur
1317
2 »Ιονχαρριμ 1319
9 Λ.
oar
1317
3 Μουχαρεμ 1319
10 Λ ιο
iv
1317
4 Μονχαροΐμ 1319
ΙΓ θΰΜλ Ηρφόιωνος απόστολο
Ενι/ιχιον μαρτιρος
Ιερειιιου μ και
tun aw
ανιο>
Ι ΤΕΤΑΡΤΗ
101-264
U
Atrıl
Mercredi
Fidele
m g
11
Nıoar
1317
5 Μονχαροίμ 13.
Ιονχαροίμ 1319

catax
Βασίλειον επίσκοπου
Haotov
2 ΠΕΜΠΤΗ
■02-2C3
®
25
Avril Jeudi
s Maie eang
12 Λιοαι 1317
6 Μονχαορεμ 1319
3 Παρασκ
103—262
20
Avril
Veudrcdı
-,s Cltt et
Man
13 λ
war Iul7
7 Μουχαρρεμ 1319
Μαρτίνου
liana
Ρωμ?]ς
U
ΣΑΒβΑΤ
104-261
İl
Uni
İMuıedı
Autisme év
U Nuar
1317
8 Μουχαρεμ 1319
ο*στα@χ [Ιονδη Τροψιμβ απ
•k 'L£
δλων των φα ατΐομών τυρανν
iKcutppoç
εΙ αι ό του έγω 'Αλβέρτου Σορελ
-* Εί, μόος άθρωπος ουδέποτε λη(5μο ει,
ό ληαμον ημέ%
oc
Λουδοβίκου Λεπρέ
ir
ΑΙ προοωπι^αΐ των δημοσίων υΐταλληλων
αρείαΐ όμοιάζουοι -τη-)άς ακένωτους, έκ των
οποίων ή πό) ιτεια πάντοτε αντλεί την πρόοδον
των ουμφερόντων τού δημοοιου Μ Σ
* Όπως δένθαεπεθιμεις να βυθιζηοαι πλέων
επί νηος μακράς καΐ πολυχρυοου, ούτω μηδέ
προτίμα ν α κλυδωνιζηοαι καθήμεν ος εν υπερμε
γέθει καΐ πολυτελει οίκία Κ)εοβουλου

Ο ΦΑΡΟΣ 1
IIS ANATOUIS
Μ
HT
' Εβδομασ
tot
Ετοϊσ
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Δ' Μην — Ημέραι 30
15 Κτριακη
105—
2bO
IS ril
Dınhinche
Patı
des Joep
16 Λεύτερα
10l—
2ü9
29
Avril Lundi
s Robeı t
17
Tpith
107
-2o8
30
AuılManlı
ste Catheııne
15 Νισαν 1317
9 Μονχαρρίΐι 1319
16
Niaav
1317
W Μονχαρρεμ 1319
17
Niaav
1317
11 Μονχαρρεμ 1319
TÛN
ΜΓΡΟΦΟΡΰΗ Κρηοχεντος.
A
γαπης, Ειρήνης και Χιονιάς μ
Σνιιεων ιεροιι τον εν Περαιδι.
IS
ΤΕΤΑΡΤΗ
108-2υ7
1
liai Mercredi
;>
Phihpje
ι 9 ΠΕΜΠΤΗ
109—
2j6
2
Mai Jeudi
s Athanase
20 Παρασκ
110- 2ο5 ©
3
Mai Vendredi
Inv de la Croix
18 Λισαν 1317
12 Μονχαρρεμ 1319
19 Λισαν
1İ17
13 Μονχαρρεμ 1319
20 Χισαν 1317
14 Μονχαρρεμ 1319
'Ιωαν. όσ. και Ιωαν ιεομαρτ
Παφνοντιον ίερομαρτνρο*
Θεοοίορον Τρι/ινα
21 Σαββατ
111—254
4
Mai Samedi
ste Monique,
-Κ "Αρΐοτον εΐν αι είς τον άνθρωπον α διά·) q
rov
βίον οοον τό δυνατόν περΐοοότερον εύθυμων
καΐ
ööov
τό δυνατόν ολιγώτερον άνιώμενος
τούτο δέ θα καταιρδοδτο, άν μή επί
rcov
φθαρ¬
τών πραγμάτων έοτήριζε τας ήδονας αύτοϋ.
Δημοκρίτου
■k
Ό έρεθιζόμεος κατά τΒν προσκομμάτων
όμολο·) εί την αδυναμίαν του προς ύτερνικηοιν
αυτών. # * #
* ΟΙ βεβυθιβμένοι είς τόν |3ορ6ορον τής δια-
6oJ
ής απανίιυς έμφαν ίζονται είς τόν κόομον μέ
jrpoacuîtov
καθαρόν. Μ. Σ.
21 Νισαν 1317
15 Μονχαρρεμ 1319
Ιανουαρίου ίερομαρτνοος
1____________
Fl'kVK
ΟΙ1ΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟ ΟΓΙΟ----------------------
İZ
ΕΒ40ΙΜΣ
TOT
ΕΤΟΥΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ
â'MHN
- ΗΜΕΡΜ 30
22 Κτριικη
112-253
i
ι 31 ιι
Dimanche
s Pie
ι
ape
JJ
Λιοαν 1317
16
Mot
χαρρεμ 1319
TOT
ΗΡλλΠΟΪ θεο&ωρ Σνχεωτ
3 ΔΕΥΤΕΡΑ
fi Mai Lundi
113—
2o2 |s Jean de la PL
23 Λισαν 1317
1 7 Μονχαορεμ 1319
ΈΰΡΓΙΟΓ ΤΡΟΠΑΙΟ* Α!εξα, δρα*
24 ΤΡΙΤΗ
114-2Oİ
7
liai
ilamı
fa Stanislas
24
AWv
1317
18 Μονχαρρεμ 1319
Ελισάβετ όσιας
25
TETâPTH
I
11ι-2οΟ Ι
%
Mai Mercredi
s Mııhel
26 ΠΕΜΠΤΗ
lib-
249
9
Mai Jeudi
s
Oregon e
27 Παρασκ
117-248
10
Mai Vendredi
Antenin
arch
27 Λισαν 1317
21 Μονχαρρεμ 1319
2ί νοα» ΙίΓ
19 Μοιχαοριιι 1319
26 Λιοαν 1317
20 Μονχαρρεμ 1319
Εναγγ
Βασι) εως επισκοπον'Α ιιασειας
Σνμεων ίεροηαρχνοος
28 ΣΐΒΒΙΤ 11
Mai Samedi
118—247
Ç
»
Jean Damage
28
"ıaar
131Ύ
22 Μονχαρρεμ 1319
Tôr
ir
Κιζικφ 9 μαρττροίν
■* Τό κατά τί) ήμιου οκέΛτεαθαι Ισοδυναμεί
προς τό κατά τό ήμισυ ζήν Βολταίρον
* Λέγουσιν δτι ό χρόνος πάρη-) ορεϊ,
ön
κα-
θιυραΐζει τα πράγματα συγχρόνως ομως καΐ δι¬
δάσκει καΐ ωριμάζει την πείραν την δέ σύνεσιν
καθιστή καρποφόρον Δύναται να είναι φίλος ή
εχθρός τής εότητος, παρηγοριά ή δήμιο; των
γερόντων, κατά την χρήσιν, ήν ίκαμον αυτού.
Σμάιλς
• Ή ευφυΐα μεταβάλλει είς κυκλοφορούν νό¬
μισμα τους βώλους χρυσιου, όσοι άπεκτηθησαν
δια τής μελέτης.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΉΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ
53
ΙΗ Εβδομισ
tot
Ετους
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
ί' Μην — Ημέραι 30
29 ΚΥΡΙΑΚΗ
119—246
12
Mai Dimanche
s. Nerree
29 Νιοαν 1317
23 Μονχαορίιι 1319
ΤΒΣ ΣΛΜΑΡΕ1ΤΙ40Σ
'Iuaoıoç
30 ΛΕΤΤΕΡ»
120- 245
13
liai Lundi
s
JeanSılencıaıre
30
Xtaav
1317
24 Μουχαοριμ 1319
Ίακωβοϋ τον απόστολον
* Έμδλέψατε είς
τάς αρχαίας γενεάς και
ϊδετε· τίς ήλπιαεν επί
Κύριον καΐ κατηοχύν-
θη; ή τίς ένέμεινεν είς
τόν φόβον Αύτοΰ καΐ
ύπερεΐδεν αυτόν;
Σειράχ.
•k
ΑΙ λευκαΐ τρίχες
είναι ό αφρός, οοτις
καλύπτει την θάί ασ-
οαν μετά την τρικυ-
μιον. φ · ,
•k
Αί με1) άλαι τοΰ ανθρώπου δοκιμασίαι θεραπεύονται μόνον δι* ύπερ-
κοαμίου παραμυθίας- βάλοαμον δέ ευσέβειας δύν αται να έπουλώοη και τα
βαθύτατα τής καρδίας τραύματα. #*#
■k
'Υπόχρεου, άν δύναοαι, καΐ τους άώβτους σοι έτι ανθρώπους. Το
δι' αγαθοεργιών άποκτάν φίλους εί αι προημότερον τού άποκτάν θηοαυ-
ροϋς χρυοού. Κάτωνος.
it
Ουδέποτε πρέπει λ α όμιλώμεν μετά ύρους διεκδικοΰντος κϋρος, μηδέ
νά έπιδεικνύιομεν υπέροχον πνεύματος."Ας άποφεύγωμεν τας λίαν έξεζη-
τημένας έκφρήοεις, τους τραχείς καΐ βε6ιαομέ ους δρους, μηδέ μεταχειρι-
ζώμεθά ποτέ λόφους με"ΐ αλειτέρους των πραγμάτων. Λαροοφοι χώλ.
+ Δέν υπάρχουσι σχολαί, μάλλον δέ δέν πρέπει νά ύπάρχα·σιν· ύπάρ-
χουοι μόνον έρ^ α, καλά ή κακά. ' Αλφόνοον Αωδε.
■Α Συχνότερον άπατάταί τις έκ δυσπιστίας ή έξ ευπιστίας. 'Ρίχς.
•k
Ή μήτηρ δια τής αγάπης ποδη^ ετει ημάς είς την αρετήν. 'Εκ τής
πνευματικής εκείνης άναπτύξεα-ς εξαρτάται ή των τέκνων μόρφα-σις.
'Ιω. ΆριατοκΧεονς.
■k
Δια την αρετήν τής ψυχής ημών δυνάμεθα να ^ήσωμεν καλώς' το δέ
καλώς £ήν καΐ εύ πράττειν ουδέν άλλο ή το εύδαιμονεΐν ό ομά^ομεν τό
εύδαιμονεΐν άρα και ή ευδαιμονία συνίσταται είς τό εΰ ζήν, το δέ ευ ζήν
έν τφ κατά τάς άρετας ζήν. Άριατοτέλονς.
-Κ Σαφέστατος έλεγχος των πραγμάτων απάντων είναι χρό ος· διότι
ούτος εμφανίζει την αλήθειαν. θαλον.
Ά "Οποιος είναι μέ τόν θεόν έχει καΐ τόν θεόν μαζή του.
'Ρωσική παροιμία.
■Α Μόνος ό νους παλαιούμενος άνανεοΰται. Πλουτάρχου,
■k
Ή χάρι θέλ' άντιχαρι καΐ πάλι νςιναι χάρι. Αημωδες.
-ΕΓΚΓΚΟΠΑΙΛΙΚΟΝ ΠΜΕΡΟΛΟ1ΙΟΝ ·
Ε' ΜΗΝ ΜΑΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 31
Ό 'Ήλιος εις τονς Διδύμους
rfj
8ν, ώρ 9 λ 1 μ μ
Μην ο&ωμαι ικός Σεφέρ, έχων ημέρας 29
ΦΑΣΕΙΣ
THS
ΣΕΛΗΝΗΣ
Ν Σ τή 5, ώρ 7 λ 34 π μ Ι © Π Σ τη 20, ώρ Π λ 49 π μ
Π Τ τϋ 12, ώρ 7 λ 36 π μ | Ι Γ Γι» 27, ώρ 11 λ 56 μ μ
1
26 13
12
13 31
Ιερεμία προφηχα
Άναχομιδη λενφ Ά&ανασΐΗ τδ Μ
Τιμοΰεβ και Μανρας των μαρτνρ
Πελαγίας μαρτνρο*
Ριρηνης μ^γαλομαρ
ri
ρος φ
Τον Τνφλον Ίο)β πολυαθλβ
Άχαχΐϋ και Κοδρατα μαρτ
Ί(οαννα θεολόγο ΆρσενΐΗ
Ήσαιβ προφ Χρίστοφορα μ
Τής 'Αναλήψεως Σιμωνος
3/α>«(« ιερομαρτνρος
'Επιφάνια εηιακοπο Κι προ
Των θεοψορων Πατερών
Ίσιδωρα μαρή ρος
Παχοΐμια τον Άίεγ 'Λχιλλια
Θεοδώρα ιοϋ' Ηγιασμενα
'Ανδρόνικο «αι Ίανιας ατιοατ
Πετρά και Διονναια μαρτ
Των
y
ν χ ώ ν Πατριχια ΐερομ
Τής Π εντηχοσ τής
f?
Τής 'Αγ Τριάδος Κωις «α*
BaadtaxH
μαρτνρος {'Ελένης
Μιχαήλ ε τισχ Σννταδωτ όμολ
Σνμείυν τον εν τψ θανιιαστω άρει
Ή Ρ *ί"ρ τής τιμ πεφ τδ Προόρ
ΚαρπΗ άποστοΑα
Τώ ν 'Αγιων Πα ν τ ω ν @
Εντνχας ύρομαρτνρος
θεοδοοιας μαρτνρος
'
JaaaxtH ôais
kçuettt uaoTvooc
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ — Οι παράγοντες της ενοργανογ ζωής "Αγγλος ιαιρος
àsiCHpcuvttat
χα ίξής
Ο χαϋαρος άηρ
eTrtu
ό ΐρωτος και κνριος ιζαράγοαν τής ένοργανον ζωής'ό μη φει9ω?ος
εις την χρήσιν τον χα&αρον αέρος, δια τον όποιον άλλως τε δεν έχει τίποτε να τιληρκοσγ},
κερόίζει και οικονομεί νγειαν Δεύτερον έρχεται το χρνον και χα&αρον νόορ τα μεταλλικά
ναατα, είτε ψι οιχα είτε τεχχητα,είναι ολιγώτερον ώψε
It
μα άπο το κα&αρον χαι αμιγές
•τηγοΛον νδωρ Το αν&ραχιχον οξν, το οποίον αποτελεί την βάσιν όλων των άναβραζοντων
νδαταη,
chat lavrore
επικινδννον δηλητηριάζει ·&ανααιμως τον οργανισμόν, όταν είναι
âyÙoiov,
πάντοτε δε είναι απορριτττεον ώς άχρηστος νλη δια το αίμα Το νδωρ είναι ΙΟ
γλνΜντιρον χαι ασφαλεστεοον ποτον τον άνθρωπον, πηομενον δε έν μετρώ δύναται να παρα¬
τείνη την Ζωην χα* πέραν τον αϊώιος,
"Οσον άφορη, την τροφήν, ο άγγλος ιατρός φροιεΐοτι δεν χρειάζεται και τόσον μεγάλη
φροντίς ττί^ι την προτίμησιν φυτικής ή ζωικής η μικτής διαίτης προς σνντηρησιν τής
νγειας Άρχει

ιρώγη τις μετρίως, χωρίς ι α φορτον}] τον στόμαχον τον, και άς τρωγη
ο,τ ι αίλη
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
55
ΙΗ Εβιομασ τοτ Ετους
ΜΑΙΟΣ
Ε Μην — Ημέραι 31
Ι Τρίτη
U
Mai
Hardı
2 ΤΕΤΑΡΤΗ
11)
Mai Mercredi
3 ΠΕΜΠΤΗ
16
«ai Jeudi
121—244
Sto Justine
122—243
s
Isidore
A
&—242
Ascension
1 Μαις 1317
2 Μαις 1317
3
Mats
1317
25 Μον/αρρειι 1319
26 Μονχαροεα 1319
27 Μονχαρρειι 1310
Ιερεαιου προφήτου
'Avattou
λειψ Ά&ανασ τονΜ
Τιμο&εονκαι 1ανρα*,ααρτιρην
4 ΠΑΡΑΣΚ
17
Mai Vendredi
5 Σαββατ
1$
Mai Samedi
124—241
s Pascal U-wlon
125-240 φ
s Venant m
■k
Πρός φιλίαν με¬
4
Vais
1317
5 Λ
/ofc
1317
γάλως ουντελει τό να
28 Μουχαροεμ 1319
29 Μουχαρρεμ 1319
εΐν αι τίνες γεν, εννημέ-
ίΐελαγια* μάρτυρος
Ειοηνης μεγαλομαρτυρος
νοι έκ των αυτών γο¬
νέων, μεν, άλως δε τό
να είναι όμοό ανατε.
θραμμένοι* διότι καΐ είς
τα άγρια ϊ,ώα άναπτύο-
αεται πόθος τις πρός
τα ουν τρεφόμενα.
Ξενοφώντος
■k
Ό ελεύθερος άν¬
θρωπος εκείνος, όστις
διαφευ") ει την δουλειαν
τοϋ χρήματος, είναι ό άφίνοον ολιγώτερον λα6ήν
είς τον τιραννον τούτον
των ψυχών καΐ επομένως ό έχων τας όλιγωτέ-
ρας αν ά^ κάς.
Λ Βωλιέ
9t
Προτιμώτερον είναι να ίχης
éva
φίλον πολλού άξιον ή «ολλούς
μηδέν ός αξιουϋ.
Άναχάρσιδος
Vvovqov
if
Τό ψεύδος ίχει ενθαρρυντικόν βραβείον την εοπιοτιαν.
Γ Μ Βαλτούρ.
■* Ή νεότης διηνεκής
εί αι μέθη, τού λογικού είναι πυρετός. Λ
+ ΟΙ Λολιοι καΐ κακοί τιμωροΰοιν αύτοι εαυτούς, διότι ή τιμωρία πηγά¬
ζει έξ αι της της φύοεως
αυτών. Μ. Σ
■^ Ή ευτυχία είναι οφαιρα, την όποιαν τό ΐταιδιον διώκει έφ* όοον κυ¬
λίεται καΐ λακτιζει,
6ra
αταματήθΓ).
t
«%
56
• ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΏΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-
Εβλομισ τοτ Ετους
ΜΑΙΟΣ
Ε ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 31
ΚΥΡΙΑΚΗ
126-23Ί
19
Udi
Dimanche
Pica
e Ct leb p
β Μα,ς 1317
1 Σιφερ 1319
ît
ΤΗλΟΓ Ίωβ
ixolvaWov
7
İETTEP»
-127-238
20
liai Luné
Bernai
din c
7 Μαις 1317
2 Σίφερ 1319
cv
και Κοδρατου μαοι
8 Τρίτη
128—237
21
1İJ1-
Mardi
ο
Hospice
S
Μαις 1317
3 Σιψ.ρ 1319
Ιωάννου Θεολόγου Αρσενίου
9 ΤΕΤΑΡΤΗ
129-236

Maı-Uercredı
^te Julie
λ
Ο Πέμπτη
130—23ο
23
liai Jeudi
s Didier cv
Ι Παρασκ
131 2-Μ
21
Mai-Vendredi
s Donatien
9
J/aî
1317
4 Σιφιο 1319
10 Μαΐς 1317
Ô
ΣΒψερ 1319
11
Mats
1317
6 Σεψερ 1319
Ήααΐον
ngtup
Χριστόφορου μ
Vil
ΜΙΛΗΥΕΟΣ ΣιμκΛνος
ίερομαρτυρος
12 ΙιβΒΐτ
132—2333
25
fiai-Samedi
s Grégoire.VII p,
12
Mat,
1317
7 Σεφερ 1319
'Επιφαηου ίπισποιονΚίιιτρον
■k
Ό πόθος
roü
αρέοκειν καθιοτ^ ημ·δς γε ι-
κώς αρεστούς, οαπς δέ δεν προοπαθεΐ
V
άρέοκη
ουδέποτε θά γεί ΐ] άρεατός Τσεαΐερφίλδ
• Είς κάθε φύλλον τού δένδρου υπάρχει καΐ
μία (καγων δρόβοο Κινεζική παροιμία
■Α Ό
ırapun
ήμΛν βίος είναι θέατρον, αί δέ
πράξεις τού άνθρωπου δράμα ή ένδεια καΐ ό
τλοϋτος καΐ πάοαι αί διαφοραί, αί χα,ριξουοαι
τους άθριυπους
tUaı
θεατρικαι παραβτάοεις
Άλλα μετά την επίγειον ζωήντό θεατρον κλειε-
ται καΐ αίρονται τα τροοωπεια τότε δε έκαστος
θα κριδξ κατά τα ίργα αϋτοΰ. Χρναοαιομου

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Κ' ΕβΔΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΤΣ
ΜΑΙΟΣ
Ε' Μην — Ημέραι 31
13 ΚΥΡΙΑΚΗ
133—232
20
Mai-Dimanche
Pentecute
14 ΔΕΥΤΕΡΑ
134-231
Tl
Μ,ΊΙ-Ι,ΙΜΙΐΙΐ
ste Marıe-Madel
15
Tpith
135-230
28
Ilaı-llardı
s. Guillaume
13 Μαΐς 1317
8 Σεφερ 1319
14 Μαις 1317 .
9 Σεφερ 1319
15 Μαΐς 1317
10 Σεψερ 1319
ΤΟΝ ΘΕΟΦΟΡΰΝ ΠΑΤΕΡΟΝ
Ίσιοωρον αάρτυρος.
ΙΙαχωμιου τον Μεγ. ΆχιϊΜου
16 ΤΕΤΑΡΤΗ
136—229
29
Mai-Mercredi
s Mavime
(Q Τ ι
17 ΠΕΜΠΤΗ
137—228
30
Mai-Jeudi
s f
eıdınand,
t
18 ΠΑΡΑΣΚ.
138-227
31
Mai-Vendredi
ste Angele
16 Μα',ς 1317
11 Σεφιρ 1319
17 Μαΐς 1317
12 Σεψερ 1319
IS
Μαΐς 1317
13 Σεφερ 1319
Θεοδώρου τον ' Ηγιααμενον.
Ανδρόνικου και Ίοννιας αηοατ
Πετοου και Διονυσίου μαρτυρ
19 Σαββατ
139—226
{
Juin-Samedi
s. Foi tune
•k
"Αν, αν υπερβολικός πόθος πρός έ-τίδειξιν
τρόπων άξιεράοτων κωλύει ιολλάκις το άξιέρα-
οτον των τροπών. 'Ρονχλώς.
* Ή αμαρτία,
öaov
καΐ αν φαίνεται μικρά,
πάντοτε είναι ολέθρια, έτειδή είναι το δηλητή¬
ριον τής ψυχής. Ίννοκεντίου.
•k
Ουδέν άλλο είναι τόοον ένοχλητικόν είς
τον φρόνιμον άνθρωπον τάρα το να
kQ
βλέπων
πρός την δόξαν και να εξετάση μετά περιεργίας
τάς Ιδέας τού κόομου καΐ να μη έχη τηδάλιον
τοδ βίου καΐ γνώμον α τόν ορθόν λόγον.
Μεγάλον Βασιλείου
19 Μαΐς 1317
14 Σεψερ 1319
Των ψυγών. Πατρικίου ίεροιι
68
■ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Κ* ΕβΙΟΜΙΣ ΤΟΥ ΕΤΟΤΣ
ΜΑΙΟΣ
Ε Μην —
Hrepm
31
Ι 20 ΚΥΡΙΑΚΗ Ι
Juin-Dimanche
1140—2Αι © Γι
imli
JO
Μα·ζ 1317
If i«™
1319
ΠΐΗΤΗΚΟΣΤΒΕ
TBS
ΑΓ
TPU40Î
Κωνστ και Ελιν
Ι
SeïTEPA
3
Jııın-lumlı
441—224·
N-D delaLettıe
21
Mate
1317
16 Σεφιρ 1319
22 Τρίτη
142—223
4
Jniii-
Mardi
s Alexandre
22 Μακ 1317
Π Σ^φΐρ 1319
Βαοιλισχβ [ΐαρτνρος
23 Τετιττη
148-222
Boniface
ev m
23
Man
1317
18 ίεψιρ 1319
24
144—221
β
Jımt-Jemlı
Fête-Dieu
Β Π»Ρ«ΣΚ
143-220
7
Jmn-Temlredı
s Paul év
26
Mak
1317
20 Σεφιο 1319
24
Mak
1317
19 Σίψίρ 1319
H y thç
ΐήςτιμ κεφ Ιϊροΰρ

è-itax
Σνητόδατν
of tok
τον
iv
θανβΐαστόί
Sffgt
26 ΣΐΒΜΤ
148-21 )
It
Juin-Samedi
.
Mt
dard e
26
MaU
1317
21 Ζ,ίφιρ
1İ19
Καρπού απόστολον
+ Ή αρετή των γυναικών &6βρεΐται χίμαιρα
ύ-τ' εκείνων, οΐπνες οχετίζονται
fıovov
πρός τας
εθΓερηρ,ένας αυτής Γαβριήλ Γκερέν
■*■ Η τενία αποοτερεί πολλάκις τον ανθρω-
χον πάοης ενεργητικότητος καΐ πάσης αρετής.
Σάκκος κενός δύσκολον είναι να βταθη ορθός.
Φραγκλύόν
* ΑΙβχύνη είναι ή μετά την πράξιν τού κακοο
έντροπη, αίδως δέ ή τρ6 τής έκτελέοεως τής κα¬
κίας και αμαρτίας ουβτΌλη, δια τής οποίας άνα-
κόπτετ αι καΐ κωλύεται ή ορμή των απρεπών καΐ
άαέμνων
èpi
ων. Γρηγορίον τον άνοσης

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
59
KB'
Εβαομασ
toy
Ετους
Mj
11UÜ
Ε' Μην — Ημέραι 31
27 ΚΥΡΙΑΚΗ
147—218 @
9
Juin-Dimanclıc
s. Félicien
28 ΔΕΥΤΕΡΑ
148—217
10
Juin-Lundi
ste Marguerite
29 ΤΡΙΤΗ
149—216
11
Juin-Mardi
s. Fortuné
27 Μαΐς 1317
22 Σεφερ 1319
28 Μαΐς 1317
28 Σεφερ 1319
29 Μαΐς 1317
24 Σεφερ 1319
ΤΟΗ ΑΠΟΝ
MUTUN.
Ενζνχονς ίερομάρτνρσς.
Θεοδοσίας μάρτυρος.
30 ΤΕΤΑΡΤΗ
150—215
12
Juin-Mercredi
s. Nazaire
31 ΠΕΜΠΤΗ
151—214
13
Juin-Jeudi
s. Antoine
• Τό ν
είναι εοκο
εργάζεται
λον. 'Ρίοσι
* Ή έθ
βεβάιν
eïv
φερόμενος
Σι
Ψ Άριι
πάντας.
Των 'Επ
* Ό έ
περιοοοτέρ
'α ομιλή τις
λον, τό να
είναι δύβκο-
30 Μαΐς 1317
25 Σεφερ 1319
31 Μαΐς 1317
26 Σεφερ 1319
Ίσαακΐον όσιον.
Έρμεϊον μάρτνρος.
χη παροιμία.
νπΐς των ά-
αι ώς χους
ύπ' ανέμου.
ιΐομώντος.
ιόζου Λρός
τα σοφών.
πιθυμών τοδ
u
καταατρέ-
ήν άπολέβα-
Στοβαίον.
ρηθη κτήνος,
Δελαφορε.
ες αβιυΓθν,
ά του. ,%
ς τής ψυχής.
* «
ις ύπαγορεΰ-
r
δύναται δέ
ών αώφρων,
ÏJUHOVQOV.
φεΐ τό παρόν, γινόμενος όμοιος πρός την κύνα τοδ Αίοώπου (ι
οαν τό κρέας χάριν τής οκιάς).
+ Άνθρωπος πνευματώδης δύναται νά ουγκατατεθζ να ί>εα
ό μαιρός όμως ουδέποτε. Γκουή
* "Οοτις έμπιοτευτικώς ομιλεί εις φλύαρον και δανείζει
άνευρίοκβι πανταχοδ το μυαπκόν του, ούδαμοδ δέ τα χρήμαι
• Αί άναμνήβεις παρελθούοης ευδαιμονίας εΐο'ιν αί ρυτίδε
•k
Δύναται τις να ζήβη ευτυχής μόνον αν φέρηται κατά τ(
οεις τής φρονήοεως, τής χρηοτότητος κα'ι τής δικαιοούνης, δέ
ν· ασκή τάς άρετας ταύτας, χωρίς νά ή ναι ευτυχής· ώβτε ό μή
χρηοτός και δίκαιος έβται άναποδράατως. δυβτυχής.
-ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ς' ΜΗΝ ΙΟΥΝΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 30
Ό Ήλιος εις τόν ΚαρκΓνον

9η , ωρ. 5 Ι 24 π μ Άρχη τον Θέρους.
Μην οθωμαιιχος 'ΡεββΙ ονλ-εββέλ, έχων ημέρας 30
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
Λ' Σ τή 3, ώρ 3 ! 29 μ μ Ι © Π Σ τη 19, ώρ 1 λ 14-
Π Τ τη 10, ώρ. 10 > ΟΟ μ μ
Τ Τ τη 26,
iiQ.
5 1 16-1 μ.
0
26
t
Π
27
2
Σ
28
i
3
Κ
29
7
4
Δ
1
8
j
Γ
2
9
Τ
3
Ό
7
Π
4
8
Π
5
>
9
Σ
t,
23
0
Κ
7
4
1
i
8
_j
2
τ
ι)
2b
3
τ
10
27
Π
11
28

Π
12
χ
İl
Σ
13
30
1"
Κ
14
1
ά
15
1
τ
16
20
τ
1
'J
Π
1
Π
1
23
Σ
_>
2.
Κ
İ1
>:
Α
2-

Γ

İl
>-
Τ
2
1
!t
Π
2
1
2i
Π
1
3(
) Σ
Ίονστιν» μάρτ φιλοσοφβ
Νικηφόρα Κ πόλεως οιιολογητον
Λονκιλιανον ιιαρτνρος φ
Μητροφανονς αρχιειτ Κπο?εως
Δωροΰεα έτισχ ινρβ
' Ιλαριωιο*
oats
τον Νεα
Θεοδώρα ε'τισχ Άγκυρας
Ή άναχομ τ5)ειψ θεοδ Στραιηλ
Κνριλ?α άρχιετ Αλεξανδρείας
Βαρ'&ολομαιβ και Βαρνάβα απ
Όναφρια και Πετρά οσίων
ινης μαρτνρο*
■am
ιροφητβ
Άμως -τροφ , 'Ιερωνι μα Ναοση
Τνχωνος ειισχοπα Άμα&οννχος
ΆΙαναηλ, 2.αβελ, 'Ισμαήλ, Ίσανρα
Αεοντιον μ θεοδοι)ον
'/οιδα άτιοστ Παισιπ τον Μεγ ©
ΜεΰοδΐΒ ΐερομ
rtiox
Ιΐαταρων
* Ιουλιανόν μ τον Ταοσεω*
Είσεβιβ ε-τισκ Σαιιοσατων
' Αγριττ-τινης και Άριστοχλεβς μ
Το γενε&λιον χον
Ilooèoouts
Φιβρωνιας οσιομαρτνρο*
Δαβίδ τον εν θεσαα
/ot
ικη
(g
Σαιιιι ων τον Ξενοδον&
Άναχοιιιόη των λειψαν Κνρα και
'
Icoavva
ϊών Άναογιρτον
■ι
mır
υι
nmor mi
İİioitimili
d imin mı
μίλι
h iiionoiâi
ΣΗΜΕΙΏΣΕΙΣ
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—Τα λεγκΑ ΕΝΔΓΜΑΊΆ Τα καλλίτερα «-ίυ,αβΓα εΐιαι τα
Itvtta Tu
σκοτεινά /.χοπαχα είναι άριστοι τής ΰερμοτητος αγωγοί άπορροφώντες μαΛΐστα
αύτην μετά
loUrjç
ενχολιας ένο> ίο λευκόν αντανακλά τα., αχτίνα* τον φωτός και της &ερ-
ιιότητος χαι χατ άχο)θΐ&ιαν είναι κακός απορροφητής
saı
κακός άκτινα/ωγος,
oto
είναι
κατάλληλον ει* τον ίαατισιιον ίασης ώρας τον
hot
ς Το &ερος εμποδιίει την διάβασιν της
εξωτερικής Οεριιοΐητος, τον χειιιοίνα δε την απώλειαν τής ημετέρας &εριιοτητος
^ ΌΦραγκλαο* εξετέλεσεν ε-τι τον αντιχειαενον τούτον διδαντικωτατον ιειραιια Επεσεν
ε-τι τί}ς χιόνος τεααχια νψασαατων διαφοράν χρωμάτων μετά τίνα δε χρόνον τταοετηρησεν
on
ή νιο των /.αιρίον τεααχιων κεκαλυμμένη χιών είχε ρινστοποιη&ΰ πολλαχον, -τολν
ύ£ ολιγώτερον νιο το λευκόν
^ Ό Σταρκ ανεκαλνψεν άλλην ώφέ/ειαν των λεν^ών υφασμάτων άπορροφώσι
raa
ει* την
οσφρησιτ ύτο-τπτοισας ίλσ ιολν ολιγώτερον ή τα μανρα, Οιο χαι άρΐίοζουσι κιριως είς
τοι+ιατρονςκαιεί,δλοι^εχεινον,, οΐτινες έρχονται εί± ί-ταφην
ıtQos
δνσωδεις ιλας Οΐτος
ό λόγος χαι τή* λενχοστολης των μαγειοων
Καλώς ττοιονντες άρα οί αρχαίοι Ρωααϊοι ενεδνοντο )ενκα, κα)ώ* δε
tout
και ό νεώ¬
τερος σνρμος τείνων είς τα ανοικτά γρωιιατα

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΉΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
KB'
Εβαομασ του Ετους
ΙΟιΝΙΟΣ
ΣΤ' Μην — Ημέραι 30
Ι ΠΑΡΑΣΚ ι 14
Jiıiıı-leııdredı
152—213 Ι
Sacre-Cœur
ile .T
1 Χαζιοαν 1317
27 Σεφερ 1319
Ίονστινον /ιάρτ. ψιλοσοψον.
2 Σαββατ.
153-212
15
Juin-Samedi
s Modeste, m
2 Χαζιραν 1317
28 Σεφί(> 1310
Νικηφόρον Κ πόλεως όαοίογ.
k
Δεν αρνούμαι ότι
ή κακία καΐ ή αφροσύ¬
νη είναι ενίοτε πρόξε¬
νοι στιγμιαίων ηδονών
καΐ απολαύσεων, διότι
άλλως

ήρνούμην
την ύπαρξιν τοΰ πειρα¬
σμού, όπερ θα ήτο πα-
ράλογον. 'Αλλ' έγώ
λέγω Οτι, υπακούοντες
είς τον πειρασμόν, ά-
Ί οράξομεν πρόσκαιρον
ευχαρίστησιν αντί λύ¬
πης διαρκούς,
ön
κερδαίνομεν μικρόν άτΙ πολλού, οτι πωλούμεν, όπως
ό Ήσαΰ, τα πρωτοτόκια ημών αντί πινακίου φακής καΐ ότι άποκτώμεν την
χαράν μιας ώρας δια τής μεταμέλειας πολλώ ετών. Τζών Λονμπωκ.
■k
"Ιδιον ουνετοδ ανθρώπου είναι πριν ή έπέλθωοιν αί αυμφορα'ι να
προνοήοη, ώατΕ να μη έπέλθωοιν, ανδρείου δέ επελθούσας να φέρη αύτάς
καλώς. 'Ελληνικόν γνωμικόν.
■* Ή πή·) ί| τής αληθούς προσην είας δεν είναι εξωτερική, αλλ' υπάρχει
έν τω βάθει τής ψυχής. Θερή.
■* Ή αισχροκέρδεια έχει ώς επί τό πολύ συνενόχους εκείνους, οΐτινες
παραπονούνται ότι εγένοντο θύματα αυτής. Γ. Μ. Βαλτούρ.
it
Πάντοτε αίσθάνεταί τις την ανάγκην να καταπάτηση τό ερπον.
Γ. Μ. Βαλτούρ.
•k
Ουδέν τρέφει τόσον την ψυχήν, ώς ή αγαθή ελπίς και ή προσδοκία
των καλών. Χρνοοατόμον.
■k
Είναι έλεεινότατον τό ελάττωμα, όπερ τινές έχουσι, τού άποφεύγειν
την απάντησιν είς τας παιδικας ερωτήσεις· ούτως αφαιρείται άπό τοΰ παιδός
μέγα μέρος τής έν αύτφ δυνάμεως καΐ περιέργου διαθέσεως, ήτις τείνει
είς την ανάπτυξιν αυτού. ■ Γ. Μανονσον.
■k
Είς τους άεργους αί μέν ημέραι φαίνονται μακραί, τα δέετη σύντομα.
* «
■k
Ό έρως είναι ώς τό όόδον. Παράγει άπλοΰν |5οδόσταμον· άλλ' υπο¬
μονητικός τεχνίτης εξάγει έξ αυτού καί τα θεσπέσιον ροδέλαιον. „*, '
• 'Αγαπώ τόν εύδαίμονα καί ήρεμον βίον των αγρών, δπου διαρκής
είναι ή εύποιΐα, όπου καθ' εκάστην ανακαλύπτει τις έν
Tfj
παράγω·) q τής
φύσεως νέας αφορμάς θαυμασμού καί ό άνθρωπος ευρίσκει αξίαν εαυτού
άσχολίαν είς αληθή πρόοδον καί ΐτραγματικας βελτιώσεις. Βα?.ζάκ.
-------------------------ΕΓΚΐΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ--------------------------
ΚΓ Εβ»Ο«ΑΣ ΤΟϊ ΕΤΟΤΣ Ι Ο Γ Ν Ι Ο Σ ΣΤ ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 30
3 ΚΥΡΙΑΚΗ
151-211 φ
11! Juin Dioianclie
s Jtan ïran^t
ıs
i İEYTEPA
İOO-210
17
Juin Lundi
s
Felix, diciue
5 ΤΡΙΤΗ
1ο6-209
18
Jııııı-llardı
ss. Vlan Mu tel
3 Χαζιρα*
1J
17
29 Ζεφιρ 1319
4
XaCigar
1317
1 Ρεββι·ονλ-εββελ 1319
5 Χαζιραν 1317
2 "Ρεββι
ov)
εββελ 1319
IflZfiOQMVOVS *ty)/it{~t
Λ
i
είύζ
αωρο&εον εηιοκ Τυρόν.
6 ΤΕΤΑΡΤΗ
1..7-208
İD
Juin-Mercredi
s Gu
is
7 ΠΕΜΠΤΗ
1ο8 207
20
Juin Jeudi
I
&
SvUeıe
ρ
m
8 ΠΑΡΑΣΚ
1ο9-200
î Juin Vendred
s Louis
6 Χαζιραν 1317
3 'Ρεββ,
oiı/l
ίββελ 1319
7 Χαζιρχιν 1317
4 -Ρεββι ονλ'ίββεΐ 1319
8 Χαζιοαν 1317
5 'Ρεββι ουλ εββελ 1319
ΊΙαριοπος όσιον τον νεον
ϊεοοωρον έπιοχοπον'Αγκιρας
ΊΙαναχ ΐοϋλείΐ/ θεοδ Στρατ
9 Σαββατ
ît Juıu
Samedi
s Paulin
■Α· Άπαντ^ τις ενίοτε πολύ καλάς συμβουλάς,
πολύ ηθικάς επι τίνων χειλέων, ώς α-τατ^ δρο-
oepov
άνθος επί τού χείλους τοΰ στομίου υτο-
ομού. #*#
it
"Οοω περιοαότερον βλέπει τό εαυτής πρόοω-
πον (εν τφ κατόττρω) ή")υή, τόοω περισσότε¬
ρον καταστρέφει τον οικον αυτής.
Ισπανική παροιμία
* Των εύτυχοΰντιυν ανταγωνιστής εΙ αι ο
φθόνος. 'Ισοκράτους.
* Προτιμότερον το σημερινόν ωον από την
όρνιθα της αύριον. Τουρκική παροιμία.
'' Χαζιραν 1317
G
Τιββι-οΐλ-ιββελ 1319
- -
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΠΣ
63
Κί Εβαομασ του Ετοτσ
ΙΟΓΝΙΟΣ
ΣΤ' Μην — Ημέραι 30
10 ΚΥΡΙΑΚΗ
Ιβΐ—204
D
23
Juiu-Dipaıtclıe
s. Félix, pr.
Ι Ι ΛΕΥΤΕΡΑ
162—203
24
Jııiu-Luıııli
s. Jean-BaptÎÊte
12 ΤΡΙΤΗ
163—202
25
Juin-ilardi
s. Guillaume abbé
10 λ'αίφά·· 1317
7 'Ρεββί-ούλ-ίββεΙ 1319
11 Χαζιοαν 1317
8 ·Ρεββί-αΰ'λ-ίββϋ 1319
12 Χαζ,ραν 1317
9 ■Ρεββί-ονΙ-έββέλ 1319
' Αλεξάνάρου
ttux
Άντωνίνης μ-
Βαρ&ολομηίονχαί Βαρνάβα
ait
.
Όνοοφρίου και
UézQW ôaûav.
13 ΤΕΤΑΡΤΗ
26
Juin-llercredi
ss. Jean et Paul
14 ΠΕΜΠΤΗ
165-200
27
Juin-Jeudi
s. Ladislas, roi
16 Παρασκ.
160—199
28
Juin-Vendredi
s. Léon
11
13 Χαζΐβα* 1317
10 'Ρεββί-οϊ·ί-έββίΧ 1319
14 Χαζιράν 1317
11 ·Ρεββι-ονλ-ίββίΙ 1319
15 Χαζιραγ 1317
12 'Ρεββί-ούλ-έββέλ 1319
ÂHvXtvtls
μάρτυρος-
'Κλιαααίον ηραφήχου.
' Ιμώς ηροφ. ' Ιερωννμ. Ναρσή.
16 ΣΑΒΒΑΤ.
167—-198
29
Juin-Samedi
ss
.
Pierre et Paul
■Α Ή ανθρωπότης είναι ακάματος
τό αημειαΐματάριον δέ αυτής καλείτο
Μελχίο
ir "Onoıof
βαοτς; τή γλωαοά το
κεφαλή του.
* "Οταν γονή τις έπιδιάικη έπιτυ
οΐκείου κύκλου, &γει είς τό να κατά
την μεταξύ των ηθοποιών. Ίονλίοι
* "Οαον εχθροί τού οκανδάλου κ
αΐοθανόμεθα πάντοτε ευχαρίστησιν
τες αυτά προκαλούμενον υπό των
τους οποίους δέν άγαπώμεν.
ταξειδιώτης,
ι'Ιστορία.
ρος Βογκε.
16 Χαξιρα* 1317
13 •Ρεββί-οϋ/.-έββ'λ 1319
Τνχωνος επισκ. ' Αμαϋονντος.
ο, σώζει την
Δημώδες.
χίας
è£,u>
τού
λέξη τις αύ-
; Σίμωνος.
αί άν είμεθα,
ηνα βλέπον-
άνθρώπων,
* ♦
—-------------------ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ------------------------
ΚΕ
EUOMZ TOT
ΕΤΟΥΣ Ι Ο Γ Ν Ι Ο Σ ΣΤ ΜΗΝ - ΗΜΕΡΑΙ 30
7 ΚΥΡΙΑΚΗ
168-1')-
30
Juin
Dınidnche
Com
de s
Paul
17 Χαζιραν 1317
U
'Ρεββι οϋ-εββεί 1319
ΜίχγβήΧ,Σαβελ/Ιαμαηλ'Ιαανρίι.
18
ÛETTEPA
39-1%
1
Juillet Lundi
s Jules, m
18 Χαζιραν 1317
Ιό 'Ρεββι-οτ) Ιββελ 1319
Λεοντιον μ θευδονλον
19 ΤΡΙΤΗ
170-195 ©
2
Juillet Mardi
Visitation de
Ν
D
19 Χαζ,ραν 1317
16 'Ρεββ,-οΙΙί-έββιλ 1319
Ioiôa
ajıooz
ΙΤαισιου τον Μεγ
20 ΤΕΤΙΡΤΗ
171—194

Juillet Mercredi

s
tulnge
Ι ΠΕΜΠΤΗ
172-193
I Juılllet
Jeudi
ste
Bel
the
22 Παρασκ
173-192
ο
Juillet Vendredi
ss Gyr
,
Méthode
20 Χαζιραν 1317
17 'Ρεββι-ονλ-ίββεΙ 1319
21 Χαζιραν 1317
18 'Ρεββι-ονλ έββελ 1319
22
Xaflffor
1317
19 'Ρεββι-ονλ-Ιββίλ 1319
Me&obtov
ιερο
/t
επ Παταρίον
Ίοιίιανονμ τον 1 άρσεως.
Ενσεβίον έπιοκ. Σαμοσαζων
23 ΣΙΒΒΙΤ
174-ltll

G Juillet
Samdı

I
s Frédéric é m
23
Xafi^ar
1317
20 'Ριββι-ονί-ίββελ 1319
Άγριππινης
ttat
Άριστοχλεΐίς μ
■k
Ή κακία, μί) άνεχομένη μήτε «εριοριομους
μήτε νόμους, καθιοταται δοόίη τής άταοθαλΐα;
της και ό κακός υπόκειται είς την χειρίβτην δου-
λείαν, είς την δουλείαν των παθών αυτού.
Τζων Λονμτκαχ.
■k
Ουδέν είναι δι' Εκαοτον ημών τόοον οαφές,
δοον τό καθήκον των άλλων. Γ. Μ. Βαλτούρ.
• Δέν είναι δυνατόν να μή λυπηθζ τις επί νε-
κρφ· τούτο και ό Χριοτός έδειξε,διότι έδάκρυοεν έπ'ι
του Λαζάρου· τουτο και ού ποίηοον δάκρυοον,
α)Λ' ήρεμα, αλλά μετ' εύοχημοοΰνης, άλλα μετά
τού φόβου του θεοδ. Χρυσοστόμου.

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΚΣΤ Εβαομισ τοτ Ετους
ΙΟΓΝΙΟΣ
Π' Μην — Ημέραι 30
24 ΚΥΡΙΑΚΗ
175—190
7
Juıllcl-Dıniıiııc
s Pi ocope
25 ΔΕΥΤΕΡΑ
176—180
5
Juillet-Lundi
ste
Llısabeth
26
Tpith
177-188 £

Juillet Hardi
s Buce e
24 Χαζιραν 1317
21 'Ρεββι ονλ-Ιββε! 1319
25 Χαζιοαν 1317
22 Ρεββι-ονλ-Ιββε) 1319
26 Χαζιοαν 1317
23 'Ρεββι οϋ-εββε) 1319
Το γειε&/ιοι τον
Uooôooiiov
Φεβοοηιας οοιομαρτιροζ.
Δαβίδ τον εν Οεσοα?ονι^η.
27 Τετάρτη
178-187
10
Juillet
Meıcredı

ici Mathabee'
28 Πέμπτη
179—186
H Juillet-Jeudi
s Pie, pape m
29 ΠΑΡΑΣΚ
180—18")
12
Juillet Vendredi
^ Jean Gualbeit
27 Χαζιοαν 1317
24 'Ρεββι-οΜ-εββε! 1319
28 Χαζιραν 1317
2', ·Ρεββι-ονλ-εββε! 1319
29 Χαζιραν 1317
2ΰ 'Ρεββι-ον)-εββελ 1319
τον έ.ειοοο/ον
Άναχομιδή των λειψαι Κνρον
yaı 'Icoat
ιον των Άναργνρων
ΠΕΤΡΟΤ ΚΑΙ ΠΑΥΑΟΤ ΤΟΝ ΑΠΟΪΤΟΛΰΝ
30 ΣΑΒΒΑΤ
181—184
13
Juillet Samedi
s Anaclet p
30 Χαζιοαν 1317
27 ·Ρεββί-ονλ-έββ'λ 1319
Η ΣΤΝΑ-ΙΣ
TÜN 4D4EKA
ΑΠΟΣΤΟΛΟ»
■*■ Τό αμαρτάνειν ΐβως είναι ανθρώπινον, τό
έιιμεϊναι 6μως είς αυτό,
roCro
δεν εΐ αι ανθρώ¬
πινον, άλλα σατανικόν. Χονσοοτόμον.
•ic
Έξ ολίυν των μελαγχολικών λόιουν,
oaoı
έγράφηααν ή ελέχθηοαν, οί μελα·),ολικώτεροι
είναι
ot
εξής· »Τουτο ήτο δυνατόν α ^είνη».
Τζων Λούμπωκ.
+ "Ινα θίξη τις έπωφε} ώς τα αν&ρώπι α
πράιματα, δεν πρέπει να περιφρονή αυτά καθ'
ύπερβολήν, μηδέ να διέρχηται πολύ ύψηλότερον
τοΰ έ-ΐιπέδου τοΰ κοινού π εύματος.
Σα)εμελ Λακούρ.
νΚ
OIl UAIKON
ΙΙΜΕΡΟ ΟΠΟΝ ■
Ζ ΜΗΝ ΙΟΥΛΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 31
Ό "Ηλιος εις τον Λέοντα τ/] 10η , ώρ. 4 λ 20 μ μ
Μην αΰωμαΜΧος Ύεββϊ ουλ αχήο,
ey
ων ημέρας 20
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
φ λ 2. τη 3
t'jS
0/
~-t u
Ι
OU
- τη 18,
3) Π Γ τη 10 ορ 3 λ >4 μ μ Q Γ Ί τη 25,
ο Ο? 30 μ
u.

Q.
9 ). θ8 ι μ.
10 27
11
23
27
15
18
Κοσμά χαι Δαμιαν£*Λια(>γΐ(ΚΰΊ
Κατα& τής Ζώνης
iv
Β?αγερναις
"1 ακιν#« μ 'Λνατο/
ta
Κ / ιιο-, φ
Ανδρεκ ει Κρήτη*, ΊεοοσοΚνμιτβ
Ά&αιασιχ Ίαμπαδδ ΰαν^αταρ
Σιαωη
oottt
τ« Μέγα? α
Κχριαχή* μέγα!
ou
Ειαγγε)β
Ποοχο
-tte
αεγαλομαρΐι ρο-,
ΙΙαγ^ρατια Τανροαενιας
Uqou
Των εν Λίχο-το^ει 45 ιιαρτνρ ^
Η χ
Quinte
τ5 * Ορα νιο Ενητηιιια*
ΠροχΪΗ ' 1)αρια, Βεροιιχης μ
Σνναξις τα άρχαγγ Ι'αβριη?
'Ιωσηφ θεοσα)ονικη^,
Των θεοψορων Ιΐατερων
"AOtjiOfSVOV-a
ίεροιιαοτιρο*
λΐαοηη^, αεγα/οιιαρτιρος
AtuOtavov
και Ουαΐεντα ης μ
Δια >*αι Μαχροη*
oattùv
ΊΙλιου θεσβπα
^tııcoıv
τ«
6ta
Χριστον σάκο
Μς λΐαγ&αληιης
ΐΐροιι Ίίζεχιηλ ~τροψ
λ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ!
13 ό Τ
Κοιιιηοί*, αγιαςΑιιη* Q
* Κα
uot ua
Ιΐαρασχεχιής όσιοιι
Παντί? ε η
not
ο*
iattauxov
Προχορβ
Jiaojvo» ix
των Ο
ΚαλΑΐίΐχα
xat
θεοδοΐης μαρτ
Σίλα
hou
tay
σνν αντω
tu
των Ο .
Κνοοχιμχ τοΰ
âtxaia
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—Οικιακή οικονομία
Kara rot*
καύσωνας του
-ôtoov*,
είκοΑως το
*ocas
ά·τοκτά την απαισίαν εκείνην όααην της πρώτης σήψεως, την ο~τοια.ν
ιαραχολοι &£Ϊ ά,-ταισιωίερα γεΖσις χαι ή
o'toıa
σ«3 &ετει εις £>1ημαα αρκετής αοβαροτητος,
να απορρίψετε 6ηλ το χρια-, ώ*

τελώ-, αχρηοτον η να νποβαλλητε την οικογένειαν σα*
ιις φαγητον έλεΐαον
xat
νιο
tvoytv
γειστιχοτητο* χαι ί-ζο ειοψιν
wt-tvrj±
Ίδον
àto-
τελεαιατιχίοΐατος τοοιος ΰιραπεια* του κακοί,
àxaVaaowt
yat
το κρέας ά,το την χακοσμιαν
χαι τον σχοααχον ά~ο τον «ινουνον των κα^ών αυτής αιοτε)εσιιατων
Βράσατε νερον
naı
ρΊψατε είς αίτο το *ρεας Ενϋι* ώς αρχίση ι α σ^ηματιζηται άψρος
βιθισατε */„ γ»;»·
iâtnv
χντραν δι ο η τρία ιιεγα/α χαρβοιια τελείως πέπνραχτωιιενα
χατοτιν ο' Ίιοσι οατε «- αυτής το κρέας, το όμοιον τοτ$ μα/ειρειετι ότω* &ελ?τε. Παυα
Λα ίχη ίζαγανισΦη ό~ιως
yat
τασα άι&ν,ιεΐΜ, Ιδιότης
rot

Ο Φ
POS Till
KZ
Εβιομασ
tot
Ετοτσ
ΙΟγΛΙΟΣ
Ζ Μην — Ημέραι 31
Ι ΚΥΡΙΑΚΗ
182—Ίί>3
il Juillet
Dunne
^ Β η
uentıııt
2 ΔΕΥΤΕΡΑ
|j Juillet lundi

s Hum Plııp
3 ΤΡΙΤΗ ι Κι
Juillet
Hanlı
184-lbl
· Ν Ι)
VI
-ι,
ıııııd
1 Τ,μοιζ 1317
28 Τιββι οι*, εββελ 131 Ι
J
Ιε,ιουζ 1317
2) Ρερρι όν) εββιλ Ιοί')
3 Γιμου., 13-.7
οθ Ρίββιοι! εββει 131)
Κοσμά και Δαμιαι α Ακίργνο

iy*. Ztot ïys
ιν Βίαχιρν
Λιατο)ια Κ

i
Τετάρτη
18ο—1»
ϊ
Juillet
Jlerırtdı
Me
μ¬

ut
5 Πεμπιη
İM
-1" Ι
W
Jnıllıt
Jeudi
s CainilU
6 ΠΑΡΑΣΚ
II) Juillet Wndredi
l(i" l'8 s VinccntiK
Ρ
ml
4 Τεμοιζ 1317
1 Ριββι
ov!
αχηρ 1311
ο Γεμοι ζ 1317
Ρερβι οι>-α/ηο 131 )
G
Ιεμον^ 1317
3
Pefifı oı>-a/ı,e
131e)
Atfittovii
Κρήτης Ιεροαο/
Ιΰαιο
Σισωι] όσιον
lot
7
ÎABBAT
188-177
20
Juillet Samedi
s Elle
7 Τεμονζ 1317
4 Ρεββι οι/ α/ηα 1310
Κυριακής μιγαΐομ Κίαγγείϋ
* Φερου τρας του3 ο^α?>οντας όμoιu.c,
u;
θα ήθελες α
tpepuıvtaı
και οί ά>>οι τρος αε
αφ&ϊ λοντα Ισοκράτους
* Ό άνθριυιος αι α-ΐά εαυτόν μετά θέρμης
μάλ> όν και -ΐαρα ροράς η μετά φρονήοεας.
Τί ών Λοιμ^ωκ
* Ο οκεττικιοτης ^χαρίζει
ön
ό κόομος δε
άν ηκει εις αυτόν
fj
ιυ; άντικειμεΝ όν μελέτης και
ότε δέ θα ηδύνατο α μεταρρυθμιοη αύτο,
θα τον ευρήκεν ΐοιις τοοον ταράδοξθΝ, α^ατε
δέν θα είχε το ΐτρός τουτο θάρρος.
Ε 'Ρειάν

12--------------------ΕΙΊνΤΚ
YOU MATRON
ΗΜΕΡΟ
VOI
ΙΟΝ--------------------—
ΚΗ Εβ&οκιασ
tot
Ετοτσ Ι Ο Γ ΑΙ Ο Σ ζ Μην — Ημέραι 31
8 Κτριακη 21 ΙιιιΙΙιΙ
Dıınaııı
181—176

b
Λ
ıctııı
9 ΛΕΥΤΕΡΑ 22
Juillet Lundi
UK)—
175 1
ste Mai
ıe-Madel
10 ΤΡΙΤΗ 23
Juillet
Maıdı
191-174
D
■>
poUınaııe,tv
S îeııou;
1317
• ·Ρεββι-ού/-άχ>ιο 1319
9 Τειιονζ
İd
17
6 'Ρεββι-ον) άγηρ 1319
10 Ιεμουζ 1317
7 'Ρεββι-ού) -άχηρ 1319
]οοχο-τιον μεγα)αρτιρος
Παγκράτια Τανοομενιας
t
Των εν Λί«ο.-ΐολεί 45 μαρτνρ.
Ι ΤΕΤΑΡΤΗ Ί
Juılld-Mcrcredı
1>2—173
-teClııı-tıne m
2 ΠΕΜΠΤΗ
113-172
2ο
Juılle-Jeııdı
s Jacques ap
3 ΠΑΡΑΣΚ
2C Juillet
teudıeılı
11
ïe^ioif
1317
! 'Ριββι-οΐ/-άχ,ιρ 1311
12 Τεμονζ 1317
9 Ρεββι οΐ>-α/ηρ 1319
13 Τεμουζ 1317
10 'Ρεββι-ονλ-αχηρ 1319
ΗΧ ροίσίί Τί" 'Ορα ί~ιοΕίγηιι
Ϊ1ρο*)α Ί/αοΐΗ Βερονίκης
u
Σινα~ις τδ άρχαγγ
14 ΣΐΒΒΑΤ 27
Juillet Samedi
lk">—
170 »
Pantalıon m
14 Τεμο,; 1317
11 'Ρίββί-ον>-αχηο 1319
Ιοίοηφ θεσσαλονίκης
* Είς τροχός ή και μόνον είς οδού? τοδ τρο-
χοϋ,
igu)
της δεοεώς του, άρκβί να καταατρέψη
καΐ ν' άποβυνθέβη ολόκληρον την μηχανήν
otreu
καΐ ημείς, εάν θέβωμεν εαυτούς
êgœ
τής άρ-
μονιας τοϋ βύμιταντος, κατ' ανάγκην πρέπει ν'
αναμένομεν θλίψεις και ταλαιπωρίας.
Τζων Αούμπίοχ.
* Τα χρήμα, όπερ δίδομεν, είναι τό μόνον,
περί τοδ ότοιου είμεθα βέβαιοι ότι δεν
f>à
χά-
aw^^
■ Ίοιλίον Σίμωνος.
* Ό θάνατος εί αι τό τελευταίον νυκτερινόν
άσυλον των δυοτυχώ.
ş

Ο ΦΑ.ΡΟΣ Ί
IIS ANATO
ΗΣ
Κθ Εβαομασ
tot
Ετους
ΙΟιΑΙΟΣ
Ζ Μην — Ημέραι 31
15 ΚΥΡΙΑΚΗ 28
Juillet
Dınıanc
196—169
s ıct ı
16 ΔΕΥΤΕΡΑ
2'J
Jıııllcl
Lundi
197
Ib8 te M u
the
17 ΤΡΙΤΗ 30
Juillet
Ilır
Ί
1 18-107 ·,
U1
η
la
Τεμονζ 1317
12 Ρεββι ονλ αχηρ 1319
16 Τεμοιζ 1317
13 Ρίββι
ov)
ογηο 1319
İl
Τειιοιζ 1317
U
Ρεββι
ov)
αχηο 1319
Των θεοφορων Πατερών
ι ογεϊοις ιεοοιιαρτνοο*
Ι 8 ΤΕΤΑΡΤΗ
199 166 ©
31
Juillet Mercredi
^
Ign
«
e
19 ΠΕΜΠΤΗ
200-lbo
Ι
Aunt
Jeudi
s Pion
e Lıen
20 ΠΑΡΑΣΚ
lll 1C4
2
Août
I emirdi
s Alphrn'-e
18 Τεμονζ 1317
Ιο Γεββι
oıi
α/ηρ 1319
19 Τεμονζ 1317
lb
Ρεββι ου) αχηο 1319
20
TtUov>,
1317
17 Ρεββι οιΑ
a/ııe
1319
Αιιιιλιανον και Οναίενχινης
u
Διον και Μακρινής οσίων
11) ιο ν θεαβιι
21 Σαββατ
202 163
!
Aoul-Samcdı
Ιην
de s Etıennf
21 Τεμονζ 1317
18 Ρεββι ουλ αχηρ 1319
Σνμεατν τον δια Χριστον σαλ«
■*■ Ουδέ μια κδν
OLöia
ύταρει, τής ότοιαςνα
1 α,ριζωμε ακριβώς τας Ιδιότητας καΐ τα; αρχάς
εργαζόμεθα από -τρωιας μέχρι
voktoc,
και οιως,
εάν ε^ νωριζομεν όλας τας ιδιότητας της ϋλη€,
εάν εγνωριζομε α χοηαιμοτοώμεν δ? ας τα,,
δο άμεις της
(çloeîlc,
θα ήρκουν τιθανώς αραι
τίνες μονον έργαοιας προς τληοαιοη των
olouu-
δεοτεοιυν ημών αναγκών ατας δε ό μετέπειτα
χρόνος θαίμεεν ήμί,δπας καλλιερ^ ηοωμεν
το πεΰμα και αεραπευοωμεν τας άπαιτηοεις της
ημετέρας
kapôiac
Τζων Λονμ-ΐω*
■* Άνεχου την αληθειαν. Σόλωνος
İli
ill
_--------------------
İU'KVK
Ο11ΑΙΛΙΚΟΧ
IIMi:PO
ΟΠΟΝ------------------------
Λ
El.HU TOT
ΕΤΟΤΣ ΙΟΥΛΙΟΣ Ζ ΜΗΝ — ΗΒΤΕΡΑΙ 31
22 ΚΐΡΙΑΚΗ
i
lout
Dıınanck
2lı3 1tı2
- !>'
miniquo
Μηηιας
Ma) àa/
ι/ι
JJ
Ttııoı:
1317
1 ι Ί'εββι
oil
-άχηρ 1319
3 ΛΕΥΤΕΡΑ .)
A»itl LumIi
21" 4—161 Ν
-II
de-Neıırc-
23 Τειιονζ 1317
2U
Τεββι-οι!-αχηο 1319
fPc>>yù Ifoou
Ίεζεκιη?
toorf.

Τρίτη Ι
(i Auılt
Mardi
2Iİ
J—ICO ITi.msfig de
Ν
S
24 Τεαονζ 1317
21 ·Ρεββι-ο{> ά/ηο 1319
Χηηηιινης μέγα)οααρινρος.
25 ΤΕΤΑΡΤΗ 7
Aoul-Sercredı
ÎHı
- Ι
j() g
,
uaet.ın
2ό Ίειιοι* 1317
22 ·Ρεββι-οΙ,-αχηο 131')
6 ΠΕΜΠΤΗ
S Autıl
Jeudi
207—
15S
■-
Cwiiique
26 Τεμοιζ 1317
2.}
Ptfilii-oil-àiriQ
1319
Eono}an
ΙΙαοασκενης
ôaiou
7 Π»Ρ»ΣΚ
208-157
!)
Auut-Undredi
27 Τεμονζ 1317
24
'
Ρεββι-ονι -αχηα 1.119
Ίαιτιίεήμσνος ιαματικόν
28 ΣΙΒΒΙΤ
3ρ"1—
1J>

11) Amil Samedi

-le
Phllıınıı
ne
28
Ttuoı;
1317
2o
'Ριβ/Ιι-οΐι-αχηο 1319
Ι',
TlUOtVOi EH tlïtr
Ο .
* "Οποιος φοβείται
to
λυκον άς μή πη·^ αί
rj
εί; τό δάοος. 'Ρωσική παροιμία
* Πλούτος έπη ινομενος
dıto
ι^ακής έργαοίας
κέκτηται ι-ΐΓΐφαλέοτερον Ονειδος. Χίλω%ος.
■k
Ό βίος ήαών είναι τόοον περίπλοκος, ό κό-
οιιος οτερείται ακόμη τόοης πείρας, τόοον όλίΊ Ον
ακόμη εννοούμεν τάς άά-)κας τής υπάρξεως
ημών, την φύοιν καΐ τας Ιδιότητας των δο άμεων
κα'ι των οίιοιών, αϊπνε; περιοΐ-οιχοδοιν ημάς,
ιΐιοτε μοιραίιΐ'ς άπο6αί-ομεν έρμαιον αυτών καΐ
ύφιοτάμεθα πατοίους πόοι; καΐ κακουχίας.
Τζών Λονμτιωχ.

Ο ΦΤ>ΟΣ ΤΗΣ ΑΝΛΤΟΛΠΣ
ΛΑ' Εβαομασ
tot
Ετους
ΙΟιΛΙΟΣ
Ζ' Μην —ΗΜΕΡΑΙ 31
29 ΚΥΡΙΑΚΗ
210—13ο
11
Uni
Dııııanclıc
s Aleanfht
30 ΔΕΥΤΕΡΑ
211-1,4
12 ΛοιΊΙ
lundi
sti Cl ur m
31 ΤΡΙΤΗ 13
Aout-Maidi
212-1)3 ·,
Hippilvtt il
20 Τεαονζ 1317
26 'Ρεββι-οϊί άχηΒ 1310
M
Τειιοι; 1317
27 'Ρεββι-ονλ-άχηρ 1310
SI
"Γεμον; 1317
28 ' Ρεββι-ονί-άχηο 1310
Ka??ıVıKov yat
θεοδοζης μαοτ
Σι/α
yat
των σιν αντίο ικ των Ο
Ευδόκιμοι τον
Aıyatoı
•k
"Αν είναι ήδύτερον α άγαθοποιζ τις εκείνους,
oimeç
θα τροοεε-
χθΰιοιν εύ^
tuııovcuç,
πλείονος αρετής και με αλοφρονεοτέρας ψνχής εΐ αι
sa
άγαθοποιή εκείνους, παρ' ών ουδέν αναμένει. Β)αγκάο.
it
Ώς θάνατος θεωρούνται τα έ£ής: ο,ιινη κακή, φι) ος διεοτραμμέχ ος,
δούλος αυθάδης και κατοικησις είς οίκημα, δποο εμφωλεύει δ ρις.
Ίνδιχόν γνωμικοί.
+ Ή εύαδρία είναι διδακτόν, άφοΰ καΐ τα βρέφη διδάσκονται να } έ-
1 ιυσι και ν ' άκούωοιν, δοα δια τοΰ λόγου δύνανται λ α μάθωοιν δαα δέ α
μάθη τις, ταυτα
a">an(f à
διατηρζ είς το -|ήρας. Τούτου ίνεκα καλώς παι¬
δεύετε τα τέκν α ΰμάν
Evgtmdov
■*■ Ό έρως εΐν αι καταοώτευοις τοΰ αίματος καΐ χα>.άρωοις τής θεληοεως.
Σαίξηήρον.
•k
Ήδον ήν
öı
πάσαν, άλΧα την έτΐ καϊω ίτρέπει α προτιμώμεν.
Δημοκρίτου.
■k
Ή επιείκεια είναι τό μύρο ν τής αρετής. Σβάρταεν
•k
Το τάλαν τον τού λόγου έχει ώς άντι^ηλον πολλάκις ευτυχή την
οιωπήν. Λουδοβίκου Δεπρέ.
•k
Είς τάς μικράς ψυχάς καΐ αυτά τα μεγάλα ουμ6ά τα μόν όν μικρά
πρα^ μαία ανα6ι6άε,ουαιν επί τής επιφανείας. «%
if-
Πάντοτε είναι τις μάρτυς των Ιδίων αφαλμάτων. Κάρμεν ΣύΧβας.
■*· Κρύφιόν τι όρμε
purov
άγει ημάς τρος το μέρος των καταδνωκο·
jitv
ων 'Ρενάν.
■k
Ο 3ο μάλλον πεπωρωμένη είναι ή καρδία, τόοω μάλλον Ο ιγγιΰ πρό
τής Ιδέας τού θανάτου θα έλεγε τις δτι φοβείται μήπως ο θάνατος εξάλει¬
ψη τό αίσχος της. Π Δ.
•k
Θυμοϋ κράτει. Σόλωνος.
- ΕΙ ΚΥΚ Π ΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΙ ΙΟΝ ■
Η ΜΗΝ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΗΜΕΡΑ. 3.
Ό Ήλιος είς την Παρ&ένον τη 10η, ωρ 11 λ 3 μ μ
Μην οθωμανικός Δζεμ,αζι ονλ εββελ, ε/ων ημέρας 30
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
Λ Χ τί/ 1, ωρ 10 Χ 24 π μ Ι © Π Σ τν 16 ωρ 10 ? 17 μ μ
) Π Τ τη 9 ωρ 9 Χ 48
t
μ Ι
d
Τ Τ τη 23 ωο 3 λ 23 α μ
φ
V
Σ τ / 30 ωρ 11
t
Ιο μ μ
20

Πρόοδο* Στανρδ ("Αοχ ή νη± ) φ
Α^απομΐδη /ειψ —Πφανβ τοίοτμ
Ιοαακια άα)ματο Φανστβ οσίων
Των εν Εψεσοι 7 -ιαι&ων
Fıotvvta
Λ
on
α? μαοτ
Η ΜΕΤΑΜ0ΡΦ9ΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
άοιιετΐΗ Λ αοπιααβ Ιεοοσο/ ιμων
Αιμύ
tat ot
Τοιανταφτ 1/ α
Mar&ta
αποατο)β ^
Λσι οει
ne
Ι-τ~το) ντα
EitXov
Οιακονον μαοτνροζ
Φωτίου και
At if
ητΗ μαοτ
Μάξιμο Ενδοκια± Ειρηι ης
Μ
i 21
13131
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Τον αγ Μανδη/ιον Διοιιηδνς μ @
il/toono,
—ΐοατωνο* μ
ΦΧωοβ και Ιαιρο μ
Ανδρεβ ιι £τοατη)ατπ
Σαιιονηκ τοοφητο
θαδδαια αποστ Βασοη, μ
*Λγαι?ο»ι«ου μαρτνοο*,
Λοι -μ ιιαρτ Ειρηναίο
ı'egou @
£Ί
it
χο , ιεροιιαρτχ ρο«,
Bao&o/.ouaiB
και Τιτα α,τοστ
A(5oiavot
και
JaraAta^ /t
Ποιιιενο*, όσιο
Αίωισεω·, Αι&ιοιο*
Άιοτοίΐη χεψ Προδοομβ (νηστ )
Αλέξανδρο αρχιε-τ Κ -Ίο?£ωΛ
tj|
Κατα&εσις της Τιμίας Ζώνης
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—Η καγρησισ
Tor
καπνοί Ο καπνός χαΰιστα ο)ιγωτερον
Cfor/our
την ανάγκην «^ τοοψης οιερ ^ηγείται ίσως
İh
τή* ελαττώσεως τής άδηλου εκκρίσεως
tùtr
οιρων και εκ τη*, μη επιδράσεως ειι τον εκ των πνενμοιων εκψεροιχενον αν&ρο,Λΐκον
o^to,
Η τον καινόν κατάχρησις εξασ&ενεΐ τονς μνς
xcu
τον στόμαχον Κατά τας στατιστι¬
κά* μαχρα>
ofiou*
ετών εν τή ΠοΧντε/νικη των Παρισίων σχο/η απεδειχϋη
on
οι ηη
χαπνίζοντις νέοι όιόονσι τας Χαμιροτερα* εζετασεις Κατά τον
Fenn
η τον καταοΰ χρήσις
that iSiq
ε-ιικινδννθτ εν χαι&ο ε-τώη,ιια* τιφοειδον* *τιρετον, επειδή χα)αοοι τας β)ε-
vtoteı»
μεμβράνα* χω μειοΐ τας ϊωτικα» δυνάμεις Που
ot
σφοδρά
nam
total
πασχονσιν
αληάή των νενρων ερε#ισμον νψιστανται εΙΟος τι εξαρ&οωσεως βρογχΐΛον ο-τααμον,
ΎΟ/αοίς, καρ$ιαλ}ια>, ειιετονς )αστρικας ίενραΧγιας Ο
Lichel yaı ood& Ol Ut
κατηγ
γιάαγ προσεχι χον χα,ινον ώ* ιαραιχιον αμανρωσεω*
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
73
Aft'
Εβ&ομασ του Ετους ΑΓΓΟΓΣΤΟΣ
Η' Μην — Ημέραι 31
Ι ΤΕΤΑΡΤΗ
213—102 φ
U
Aoııl-llercredı
->
lfıed
2 Πέμπτη
214—
loi
İÎ>
Août Jeudi
Assomplıun
3 ΠΑΡΑΣΚ
21o—1ÔO
IC Aoul
endrcdi
s RoUi, conf
1 Άνοστος 1317
29 ' Ρεββ,-ουί-Λ^ηρ 1310
2 Άγοντος 1317
ίεααζι οΰΙ-Ιββε) 1319
3 Ά/οατος 1317
Δζεαα^ι-ον/-ίββελ 1319
Πρόοδο* Στανρ5(Αρχ ή της )
Άνακ ϊείψ Στεφαΐ ΰ προιτομ
Ισααχια, Δα
/uaıy,
ΦαιοτΒ όσ
ί ΣλΒΒΑΤ
216—149
17
Août-Samedi
&
Septınıe
4 Άγοστος 1317
3 άζιμαζι-ον)-εββελ 1319
Των εν Εφεσα* 7
tatötov
•fa
Ό αδικίαν ο-τείραη, μϊοος καΐ εκδικηοιν
συγκομίζει. Λ. Κάραν.
it
Βδελύσοεται ό Κύριος τό διττον οταθμιον
και α-τοστρέφεται τόν δόλιον 'ί,υ) όν.
Σολομώντος.
•^ Προτιμότερα ή ά} ροικια τάιν άμαθων παρά
των πεπαιδευμένων ά θρωτων. ΟΙ μέν
-rptûroı
έχουοιν έμφυτον την τραχιτητα, οι
ôt
δεύτεροι
έτίκτητον
Ti|V
ύτερθΐΐτικην αλαζο είαν.
Ίωσήπον τον Μοιαιόδακος.
■k
Ή οΙκογέεια είναι τό τρωτον διαμορφω-
τικον οχολεϊον τής ά θρωτοτητος.
______________________ Ίονλίον Σίμωιος.
* "Οπως έν
Tfj
Λαλάαοη ύιάρχουοιν εύδίαι τε καΐ θΰελλαι, ούτω καΐ
έν
tîŞ
βίω πολλαί καΐ ποικίλαι -τεριοτάοεις έ-τερχόμε αι περιάγουοι τους
ανθρώπους πρός τας έατίας τύχας. Πλουτάρχου
•k
Ν' ά-τοκτήβης περιουοιαν είναι εδκολο · ά διατηρηθή; δμως αυτήν
είναι δυοκολώτατθΛ . Κινεζική παροιμία
it
Ή ά>άπη είναι τό ύτέρτατον πάντων όταν δέ κρατηθή ημών, θα
όποβωμεν πάντες έράομιοι, θα διακαιώμεθα ύιό Ερωτος πρός τε τόν Θεόν
κα'ι πρός τόν πληβίον. ΟΙίλ. Πενν.
■k
"Οταν
ôiôr)c,
μή ζητεί να δοκιμάο^ς τις είναι άξιος τοΰ διδομένου
καΐ τις ού* διότι πολ}
ip
τροτιμότερον είναι χάριν των αξίων να βοηθφ
τις και τους αναξίους ή εκ φόβου των αναξίων ν ά άιοοτερζ καΐ τους
άξίθυί. Γρηγορίον τον θεολόγον.
---------------------ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-----------------------
AB'
Eiioux
τοτ Ετοη ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Η'Μην — Ημερα! 31
5 ΚΥΡΙΑΚΗ
IS AuM-DımancIıe
5
Aevtepa
19
Août-Lundi
7 ΤΡΙΤΗ
20
Aoüt-Mardı
217-14Κ
s
Joachim
218-147
s Donat
év
219—146
s
Bernard
ύ Άγοστος 1317
β Αγοοτος 1317
7 Άγοστος 1317
4 Μεμαζι-οίλ-Ιββελ 1319
5 Δίεμαζ,-ον/ί-ΙββιΙί 1319
6 Δζεμαζι-ονλ εββελ 1319
Ε* σιγνιον Κοννας μαρτ
ΜΕΤΑΜΰΡΦΙΙΣΙΣ
TOI
ΚΓΡ10Τ
Δομετιον Ναρκίσσου
8 ΤΕΤΑΡΤΗ
21
Aoıîl-Jlercredı
9 Πεμπιη
22
Août-Jeudi
10 Παρασκ
23
Août-Vendredi
220—145
steleanne-Fıdiıc
221-144 Β
s Pic
222—143
s Philippe
8
'^yooıos
1317
9 Άγοστος 1317
10 'Αγαστός 1317
7
JÎi/*aC
ηλ Ιββί) 1319
8 άζεμαζι ονλ εββελ 1319
9 Αζεμαζι-οΜ-εββελ 1319
ΑιμίΧιατον, Τριανταφιλλον μ
Ι/ατ#ία απόστολον
Λανρεντιον, Ίππολντον μαρτ
11 ΣΑΒΒΑΤ 21
Août-Samedi
223-142 Ι
s Baıtheleım
* Τό οί,οιώδες τής θρηοκειας καΐ τής ηθικής
11 Άγοστος 1317
είναι να ά·) ά·) ώσιν ημάς εις τό ά ΐτροτιμώμέν τι
10 Λζιμαζι-οΗ-ιββιλ 1319
ύιερ ημάς αυτούς. Παύλου Αεζαρδεν
Eî-iÂoi ôtaxovov
μαρτνρο*
■k
Ή γυναικεία φύοις ουδέν χειρών τής τού
ανδρός οΐοα τυ·)χαει, γνώμης δε καΐ ίοχυος
δειται. Ξενοφώντος,
-* Ά ακουφίζετε την δυοτυχοϋοαν αρετήν
al
__ _
καλώς άοκούμεναι εύερ^εοιαι άποτελούοι τον
-
θηααυρόν τού τίμιου ανθρώπου. Βαρ&ελεμή.
•k
Ό θάνατος ούτε τους πονηρούς ύτερορ^
oîre
τους αι αθους θαυμάζει, άλ>
à
είς πάντας
παρέχει εαυτόν ΐοον. Λνοίον
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ
75
ΑΓ' Εβαομασ τοτ Ετους
ΑΓΓΟΓΣΤΟΣ
Η' Μην — Ημέραι 31
12 Κυριακή
224—141
2ο
Août Dimanche
s Louis, loi
12 Άγοατος 1317
11 Δζεμαζι-ονλ-έββί) 1310
13
İeytepa
225—140
26
Août Lundi
Zephjrın,
ρ
m
13 Άγοατος 1317
12 Δ^εμαζι-οϋλ-εββιλ 1310
14 Τρίτη
226-139
27 Αού!
Mardi
s
Joseph
14 Άγοατος 1317
13 Λ;εμα;ι-ονΙ Ιββε! 1319
Φωτιον και Άνικηιον μαρτ.
Μαξίμου, Είδοκιας, Ειρήνης
Μιχαιον -τροφήτον
15 ΤΕΤΑΡΤΗ
227—138
28
Août Mercredi
s Augustin, t
I
6 ΠΕΜΠΤΗ
228—137
®
29
A cuit Jeudi
b J -Baptiste
17 ΠΑΡΑΣΚ.
229-136
30
Août Vendredi
ste Ruse de Lima
15 Άγοατος 1317
14 Δζεμαζι-οίλ-Ιββελ 1319
16 Άγοατος 1317
15 Λίεμάζι
-oi)
Ιββε) 1317
17 Άγοατος 1317
16 Δ;ειιαίι-οϋ>-έββελ 1319
Ε ΚΟΙΜΗΪΙΪ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΓ
Τον αγ ΆΙανδηλίΰ Διομηδον*,
Μύρωνος, Στρατώνος μαρτ
18 ΣΑΒΒΑΤ.
230—135
31
Août Samedi

Raymond
18 Άγοατας 1317
17 Δζεμαζί-ονλ-έββελ 1319
Φΐώρον
yaı
Λανρου μαρτ
-k
Είς πάβαν
sepioraon'
ή ψυχραιμία και ή
εύοτά&εια είναι τοΧύτιμος* οιόπ έν καιρψ κινδύ¬
νου καΐ οτενοχυΐρίας εις αύτην Οφείλομεν την
(5ωτηριαν μας. ΊΕών
Àovyjtwx.
■k
Εν τζ μονώοει έθίξεταί τις Λολύ να οκέ-
πτεται μόνον κατά τόν ίδιον του τρόπον.
Φοντενε'/Ι.
■*· Μήτε παρά τού νοοοΰντος φορτίον, μήτε
παρά τού άνοήτου ευτυχίαν, μήτε παρά τού φι-
ύρου χάριν επιζητεί.
'Iooygatovç.
ir
Ό μετ' άνοήτων ουζητύΐν κινδυνεύει να
η άοητότερος τούτων. '' Ζερφώ.

----------------------ΕΓΚνΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟ .ΟΓΙΟΝ-----------------------
Ai
ΕΒΑΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΤΣ ΑΓΓΟΓΣΤΟΣ Η ΜΗΝ- ΗΜΕΡΑ! 31
9 ΚΥΡΙΑΚΗ 1
Sept-Dimanche
2.İİ-13-1
«
(.illc«
alı
W Αγοαιος 1317
S
Λ,εμα^ι ου) εββε) 1310
νδρεον
u
Στοατηΐατου
JàPP
ΤΗΣ
İti
TOT
ΣΟΜΑΚΟΤ
Ο ΛΕΥΤΕΡΑ
232—133
2
Seplemkc-Luııdı
·>
Mienne
•Ό Αγοοτος 1317
Ι1) Δζιμαζι όν) εββε?
1317
εββε? 131 >
τροψψον
θαΛδαιον αιοΰτ Βααση, μ
21 ΤΡΙΤΗ ι
J Vplembrc Mardi
233-132
■-te
Basilime
21 Α/οατο^ 13λ7
20
Jse/«s' m"
εββι' Ι319
22 ΤΕΤΑΡΤΗ 1
Vpl -Merırcılı
ΛΜ-131
to Ro*
ılıe
23 ΠΕΜΠΤΗ ι
S
Vplemke-Jeudı
2ίι—-130
g
I
s
LıuıentJu-.ln
4 Παρασκ
230-129
6
Vpl-ıcııdredı

| s
dnen
m
J2
Αγοαχο* 1317
21 αζιμα,ι οιλ ιββιί 1319
23 Α/οστος 1317
2° Δ^εαα,ι
ov!
εββε! 1319
24 Άγοντος 1317
23 Δ^ιιια^ι οι) εββελ 1319
Aya&ovuiov
μαρινρος
iov-zov
μαρτ
Etçrjvaw
ίεροΐί
,ντν/ονς ιερομαρτνρος
2S
ΣΑΒΒΑΤ
237-128

Vpl(Di
^te
Reine
λ
25 Αγοντος 1317
24 ΔΖεμαΖι οιλ εββελ 1319
Βαρϋολομαιον ηολ Τιτου α.ι
* Ή £η?οπ)-ΐια είσδυουοα εν τξ καοδια Ε)
γυναικός καθιοτδ αυίη% ακουοιον κατά
οΐροφέα τής οίκο·) ε ειακής -) α> η ης και ευτυχίας
Ν Κ Μ
* "Ας μή α} ατωμ.ε δια >ο·)θυ μονον ή δια
ΐλαοοης, αλ> α δι'
êp-|un
και έν αλήθεια
Ίωαννον.
* Ευερι ετών, τραττε τούτο ανευ έπιτιμήοεων.
Όταν δε υτοχρεο^ τίνα, το
-tpooa-rov
και οί λο
■ο σου άς ύιοχρεώβιν ίτι μά>>ον Β/αγκαρ
* Ή τάξις είναι ή ηθική ώραιοτης των τρα^
!ictru)v' VsraSwv
Φε,ε

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΉΣ ΑΝΑΤΟΗΣ
ΑΕ' Εβδομασ του Ετους
ΑΐΓΟΠΤΟΣ
Η' Μην — Ημέραι 31
26 ΚΥΡΙΑΚΗ
238—127
8
Sepl -Dimanche
Nain de h S
V
27 ΛΕΤΤΕΡΑ
239—126
9
teptenıbre-I undı
s
Gorgon, in
28 ΤΡΙΤΗ
240—12ο
10
Septeml) -Mardi
stc PulcliLrıe
26 Άνοστο, 1317
25 Λ,ίίΐϋΟ όν) εββε) 1311
27 Άγοστος 1317
36 Λζεμαζι-οχ)-εββί) 1319
28 Αγοοζος 1317
27 Δζεμαζι-ον>-1ββελ 1319
Αδριαιον και^αταίια, ιιαρτ
ΠοιμίΛος όσιον
Μωνσεως Αι&ιοττο*
29 Τετάρτη
241—124
11 Vpl -Mercredi
^ Hjacinthc m
30 ΠΕΜΠΤΗ
242—123 φ
12
Sfplemli
Jeudi
s Slaın
31 Παρασκ
243-122
13
Sept -Vendredi
«
Aime, e
29 -Αγοσζο, 1317
28 Δζεμαζι-ον) Ιββε) 1319
30 Άγοστο, 1317
29 Λίεμαζι ονλ έββελ 1319
Si
Άγοστος 1317
30 ΔζεμαΖι-ονλ-έββΛ 1319
Ά-ΐΟΧ κεψ Προδροίίίι
(j
η^ )
Άλεξαι δρον αρχιεπ Κ?ε(ύ,
Καταΰεσις της Τιμίας Ζώνης
-Α- Οί κακοί γρεωφει) εται κάμν ουαι τους κακούς δαν εΐοτάς.
Γαλλικον γνωμικόν
■* Ό κάτοχος χρημάτων Παμφιλος εΐν αι αρεστός είς ολους τους άν θρώπους.
'Ρωαικη παροιμία
■* Ό έοτερημένος μετριοφροουνης άνθρωπος άνποτρατεΰεται κατά τής
τής ηθικής βε>τιώοεως αυτού. Ε Α Σίμον
■Jr
Ή υπό φιλοοτορΊ ου καί ενάρετου μητρός διδομέν η άγαη ή ίχει πάν¬
τοτε τοβαύτην έπ τού μέλ} όν τος ημών ροπήν, οβην καί αι πολυτιμοταται
των φυοικών ημών αρετών.
Na^okovre;
τον Γ'.
τΙγ Τα πρώτιοτα φάρμακα καί αρα τα κ&} λιατα προφυλακτικά μέβα
έναν τίον των δειν ών, είς
ta
όποια υπόκειται τό άν θρωπιν όν ν, έν ος, εΐν αι
ή αλήθεια καί ή φύοις. Έδοιάρδον φοιχτεραλίμπεν.
■ ΕΓΚΤΚ νΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΙΙΜΕΡΟ ΟΓΙΟΝ ■
Θ ΜΗΝ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ήμερα. 30
Ό Ήλιος εις τον Ζυγόν τή 10ώ , ωρ. 8 ) 5 μ μ
Μην οθωμανικός Δζεμαζΐ ονλ-αχήρ, έχων ημέρας 29
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
3> Π Τ τη 8 ώρ 3 λ 30 π μ Ι Q Τ Τ τη 21 ωρ 10 Κ 48 μ
ti.
Q Π Σ τη 15, ώρ 7 ) 32
t u
Ι # Λ Σ τη 29, ίορ 3 ) 8 μ μ
10
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
2ο
261
27
28
20
30
Αρχή ΐη^Ίνδικτα Σιαεοίν Στυλ
Μαμαντος
Icoan
α Λ ηστεντ&
'A&
ΙΟ
μ
'Av&ııtoı
ιεοοιι
Βαβν?α Άντιοχ
Z
η
Ι^ικοιιηΟειας
ροψ
Ή άναμνησι* τον εν
Ko?
οσσάΐς
■&at
υ,ατος τον Αρχ Μι/αη?
Σώζοντος ιιαρτιρος
Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 35
Ίωαχειμ «αι "Αννη* θεοιατ
λίηνοδωρας
yat
ΜητοοΟωρας ιι
θεοδίορα* άα Ενσταΰια*, μ
AtooYOUH
ίΐροιιαρτιρος
Κοηνηλια Έκατονταοχα
Η ΥνθΣΙΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Λικητα μ Φύοΰεα
oats
©
Ειφημ μεγαλομ ττ)*, Πανενφημα
Σόφια* μ και των 3 αυτής ύ^υγατ
Ειμενιο Γορτύνη* 'Αριάδνης
Τρόφιμα Σαββατιβ Δορυμεδοντος
Ενστα&ΐΒ μεγαλομαρτιρο*
Καδρατα αποστ Ιωνά Ύροφ ^
Φωκά ιεροιι ει Σινακτη*
Σιλληψι*, ΙΙρο&ροιΐΒ ΙΙο)νζενης
θεχλη* "τρωτομαρτι ρο*
Κιφροοννης όσια,
'Η μεταστο,σις Ιωάννα θεολογβ
KajJ
ιστρατα μ και των συν αντψ
Χαριχαηος ομο) Βαροιχ -ιροφ
Κχριαχον τον άναχωρητου £
Τρηγοριο ιερομ ιου Φωτισχον
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—Η ωφεεια τοϊ αερισμογ τον οικημάτων Ο άηρ των
οΐΜημαΐων
6eov y
ανανεονται
xa&'
εκάστην ιρωιαν πριν η αί κλιναι στρω·&ωαι% Ό
άερισιιος έ-τιτιγχαιεται δια τ»;* άνοιζεω* των &ιρών και ταρα&υρων ε-τι μιαν η δυο ώρας
'Οφείλομεν να αηλοιωμεν είς τον χαϋαρον αέρα τα σκε-τασματα και τας σινδοτας τής
κλίνης επι μιαν η δυο ωρα* την ιρωιαν η να εκΰετωπεν αντα εις τον η?ιον, οίαν ό οχρανος
eïvtu ttadoQoç
Πρέπει να φροντίσωμεν ι*τιση±,
otw»
άνανεονωμεν τον αέρα είς τα δωμάτια,
«4 τα άτοΓα καημένοι εργαζοκε&α την ημέραν Ή ανανέωσις αυτή δέον να γινηται
διςήτρίς τή* ήμερος η και-τερισσοτερον αια)ογως του άριΰμον των εν ίνι
«at
τφ αυτώ
δωματιω εργαζομένων αν&οω-των Είς τα δωμάτια του ύπνον ό άρι&μος των κλινών δέον
να είναι κατά το δυνατόν άνα/ογο* προς την χωρητικότητα τοΰ δωμάτιον, όντως ώστε
Λ*
tMttfftov
άνθρωπον ν* άντιστοιχωσι 14 χιβικα μετρά αέρος.

Ο ΦΑΡΟΣ ΤϊΙΣ ΑΝΑΤΌΑΗΣ
ΑΕ' Εβιομισ τατ Ετους
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
θ' Μην — Ημέραι 30
ι Σαββιτ.
244—121
II Sepl-Samedi
Exaltation
Croı
1 ·Β.ι/ον>. 1317
α
1319
Άρχη τής Υ, ΰικτΰ Συμεών Στ
ir
Τό να θρηνζς ενα κακό πού πέρασε και
πάει, είναι Όαν να ζητής νέο κακό να φέρης
Δημώδες.
•k
Αί ουμφοραΐ των αδικουμένων μεταβαινου-
σι, Φάττον ή βράδιον, επί τους αδικοΰντας.
'Απολλώνιου
•k
Ή ύτόληψις δέν δίδεται" πρέτει να γείνη
τις άξιος αυτής καΐ ν' αναμένη.
Ευγενίου Δελαχοοά.
it
Ai
εύτυχίαι αί μακρότερον άναοαλλόμεναι
καΐ ύΐωρηθεϊσαι ώς άπολεαθεϊσαι είναι αί ήδύτε-
ραι, αί διαρκέοτεραι και αί βαθύτεραι.
Ανγ. Φίλωνος.
ir
Έν πάοιν ό αγών είναι ή ζωή, έν τη θρησκεία, έν τή πολιτική, εν
τή φιλολογία καΐ έν τώ εραΐτι. Ε. Δε Ζιραρδίνον.
it
Ευδαίμων ό τό μέν θώμα ύ^ ιής, την δε ψυχήν εύμήχανος, την δέ
φύοιν εύπαιδευτος. 'Ιέρωνος.
* Μή τους τυχόντας μύθους διηγεΐοθε είς τα παιδία, Ινα μή αί ψυχαί
αυτών έϊ, αρχής πληρώνται άνοιας καΐ διαφθοράς. Πλούτωιος.
■* Ό "|άμος είναι έπιχείρηοις έπαγγελλομέν η ανεκτίμητα αγαθά, άλλ'
Εχει καί την ουγγραφήν των όρων τής ευδοκιμήσεως αύτοϋ.
Όχταβίον Φαγέ.
if
Τ' αδέλφια δταν ουμπερπατοΰν, κ' ή γή τα καμαρόνει, μ' αλήθεια, δταν
χωρίζωνται κ' ή γή άναοτενάζει. Δημώδες.
■Αγ Έν τφ βίω ή κλίοις δνδει ημίν φίλον, τό ουμφέρον έταϊρον. Έύτυχης
όμως εκείνος, ώ ή γέννηαις δίδει αδελφόν. Ή τύχη δέν δύναται να δώοη
αύτφ τούτον. Είναι φίλος ουνδημιουργηθεΐς αύτφ, ό έχων δε τούτον κέ¬
κτηται δεύτερον εαυτόν , όπως άντιμετωπίοη τόν πλήρη πολέμων καί προ-
δοοίας κόομον τούτον. Σχιλλέρον.
* Ό βορράς άνεμος εξεγείρει τα νέφη, τό αναιδές δέ Ίρόοωπον ερε¬
θίζει την -^λώοοαν. Σολομώντος.
ir
Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουοι ν' άναβαινωοιν, όλίγιατοι όμως%ω·
ρίζουοι να καταθαίνωοιν. Α. Βερριώ.
■* Ή γνώμη, την οποίαν έοχηυιάτιαέ τις περί τής ζωής, εξαρτάται πρό
πάντων έκ τής χρήοεως, την όποιαν έκαμεν αυτής. Α. Βερριώ.
■*■ Ό φέρων άπατηλόν προοωπεΐον αρετής άπατφ εαυτόν πλειστάκις
πλειότερον καί τού άπατωμένου. Μ. Σ.
* 'Αγαπάτε την ακρίβειαν. Εΐκοαι πράγματα κατά τό
rjuıou
ουντελε-
οθέντα δέν άξίζουαιν εν καλώς τετελεσμένον. Μαρτίνου.
_______________ΕΓΚΓΚ ΟΠΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-----------------------"
ΑΣΤ ΕΒΑΟΜΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΙ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ θ ΜΗΝ - ΗΜΕΡΑΙ 30
ΚΥΡΙΑΚΗ 15>[>Ι
Dimanche
24υ-120 Τ
S, Nom de Mai t
. Ει/οι) 1317
2 ά^ιμα^ι
ov?
αχηο 1310
ru,taıros İtaat
vu i
ηστεντκ
ΔΕΥΤΕΡΑ |16
Septeııılı
Lundi
246—119 Ι
ste Euphémic
S Jùloi?
1317
^ειιαζι οι?
ci/t^Q
1319
Av&tftov
Βαβν) α Αντιο/ί Μωχ
moi,
πρ
4 ΤΡΙΤΗ
247—118
17
Vpleııı
-Mardi
s
Francois
4
Ei)oı/
1317
4 Λ^ιμαίι-οχ) ά^ηρ 1319
5 ΤΕΤΑΡΤΗ Ι
İS Vpl Jlmrcılı
2(8-117
>tc
h,
phıo (O T
>
6 ΠΕΜΠΤΗ
I!) Vplenılı
Jeudi
24İ—116
-
Jınıeı
7 ΠΑΡΑΣΚ 20
Sept Vendredi
2oO—İla s Eustache(Q
Γ )
5
•Likoı)
13Γ
^e/ta-i ola
α/ηρ 1310
6
Eıım)
13Γ
6
A,sıla
ι οι/ ο.χηρ 1319
7
Eilov)
1317
,εμα^ι
ov)
αχΐ]θ 1319
Avant
ησ
#cu
α Άρχ Μιγαη?
2.ο>ζοντος μαρτνοο*
8 ΣΑΒΒΑΤ 21
Vpt -Samedi
ΛιΙ-114 Β »
Mathieu
(Q Τ )
8
'««/lot
; 1317
8
a:tna;> ot!
αχηρ
lilt
Η
TE^SHHS IBS «EOIOkOr
* '·)α^ί| ο-τουδαΐα καΐ παιδεία νόμιμος ά-
Ί ουοι καΐ ου% ερ*| ούοι ιρο; αρετήν καΐ ευδαιμο-
% ια Τα άλ) α άγαθα έχουσι παβα την ματαιό¬
τητα τής α θρωπη ης φυοεως, μόλις
övta
άξια
τής έΐΓΐζητήοεως αι
ran
Ή > αμπρα καταγωγή
εΐαι τλεθΝέκτημα,
a/J' à êœ
οφείλει τούτο
είς τους -τρόπον ους αυτού- ο πλούτος τιμάται, αλλ'
ανήκει εις την τύχην Πλάτωνος
■k
'Ενίοτε νομίζει τις δη βδεΗοβεται την κο-
λακειαν, κυρίως δμως τους τρόπους των κολά¬
κων ΟΛΟβτρέφεται.
t*f
* Είρηνην α·) άπα. θα) ου
----------------------------- Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΠΣ-----------------------------
ΛΖ ' ΕΒ40ΜΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ Θ'ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 30
9 ΚΥΡΙΑΚΗ
2ο2-113
22
Scpl Dimanche
s Mauııce, m
10 ΔΕΥΤΕΡΑ
253—112
23
Vplemb-Lundi
ste Thecle,
II Tpith
254
-1H
24
Septemb -Mardi
Ν
D
de la
Meıcı
9 Ειλονλ 1317
9 Δζζιιαζι ονλ άχηρ 1319
10
Eu
ov)
1317
10 Λζεμαζι-ον) αχηρ 1319
11 Έιλοιλ 1317
11 Αζειιαζι-οΐι! -άχηρ 1
και Αινηί, θεοιατ
Μηνοδαιρα·,, ]1ϊ]Τροδ(ορα·, μ
Θεοδώρας οσ Ενστα&ια* ι
12 Τετάρτη
2)0—110
2ο
Sepi -Meıcrcdı
13 ΠΕΜΠΤΗ
2υ(.-109
2C
Septcmb -Jeudi
s Cpııen
14 ΠΑΡΑΣΚ.
257-108
il
Sept-kndredı
ss Cunie et Dam
13 Έιλοιί 1317
13 αζεμα£ι-ον) άχηρ 1319
12 Ειλονλ 1317
12 Λζεμαζι
-oî)
-ά/_ηρ 1319
14
'Kıkovl
1317
14 Δΐεμαζι
oik
ά/ηρ 1319
ΛντθΊΟαοχ ιερομαρτνρος
Κορνη?ίου Έκατονταρχον
H
ΓΤαΣΙΣ
TOT
ΕΤΑΪΡΟΓ
15 Σαββατ
258—107 ©
28
Sept-Samedi
s
W
enceslas, m
15 Έΰονλ 1317
15 Δζεααζί-ουί-αχηρ 1319
Νικήτα μαρτ Φΰο&εον όσιον
-k
Την άηδια τής ξωής τό μέοον μονον τΓ,ς
οπουδής ή μια κα/ η εφημερίς διαακεδάζει πα-
ρευθυς. Μ. Σ
■k
Ουδέποτε καθιβτάιοι τόν άνθρωπον τοοον
γελοΐον τα ελαττώματα αΰτοΰ, οαον τα ετίπλαατα
αύτοϋ προτερήματα. %*Α
•k
Άταιδευαιας μήτηρ ή ιαρρηοια'
ΐταρρηοια Χέζεται παρά το
Töo
πέρα ·άρ εοτι τού Ιβου καΐ τού μέτρου.
Κααοιανης μοναγης
-k
Άρή αι αθής οδού εΐ αι τό πολιτευεοθαι
δικαίως και άληθεύεη.
82
-------------ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ----------------—-----
λΗ
-EBİOim
TOT
ΕΤΟΥΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ θ' ΜΗΝ - ΗΜΕΡΑΙ 30
16 ΚΥΡΙΑΚΗ
'!)
Ncpl -Dimanche
«
Michel
ıch
7 Αευτερα
260—
lüo
30
Sıplemb
-Lundi
s Jeıome
18 ΤΡΙΤΗ
261—104
I
Octobre Mardi
s
Remi, e
1C
'ΕΊΙοιί 1317
16 άζεμαζι ονλ-άχηρ 1319
17 Έιλουλ 1317
17 Δζεμαζι-ονί-αχηρ 1319
18
Eikovk
1317
18 Λζεμαζι
oU
-αχηο 1319
,φημίας τί/* ΙΙανενφημον
Σοφίας
yat
των 3 αντ &νγατ
Ενμενιον Γορτύνης 'Αριάδνης
19 ΤΕΤΑΡΤΗ >
Octobre Mercredi
262—103
t si Angestaıd
19 'ί,Λοιλ 1317
19 άζεμαζι οΐλ-αχηα 1319
Σαββατιβ,
Ο ΠΕΜΠΤΗ
263-102
3
Octobre Jeudi
s Théophile,
ev
20
-Ltiov)
1317
20 Αξεμαζ,-ουλ-αχηρ
1S19
Eîıma&tov
μεγαλομαρτνρος
Ι ΠΑΡΑΣΚ
(klobre Vendredi
264—101 ©
s Fi uıçoısd
Ass
21 Κιΐονλ 1319
21 Δζεμαζ, οΰΙ-άηρ 1319
Κοδραζον άποοτ
Icûvà
προφ
22 ΣΑΒΒΑΤ
265-100
ο Οι
lobre Samedi
Ι «
Placide, m
22 'ΕίΧοιΙ 1319
22 Λζεααζι-οίΙ-αχηρ 1319
Φωκά ίερομ έι Σ
* Καθώς δρυός αεαούαης πάς ά ηρ ξ,
oôrœç
ωφελούνται έκ των γρηματων τοό πλεο·
νέκτου, ώς επί το -τλεϊατον, μεμακρυομένοι οογ-
γενεϊς και Λβωτοι Μηνιαίον
■* Καιρός αθυμιας καΐ λύπης εΰ αι ουχί όταν
κακοτοιωμεθα,
àij.'
δταν κακο-τοιώμεν.
Χρναοατομου
-Κ Ίν α άοφαλως άτολαυης των -τολυτιμαιν
παριών τής ααιωοεως, εκ}ε·ε τα αναγνω-
οματα οου Ό βίος ε! αι βραχυίερος ή ώοτε να
έιιτρέπΐ) την άάιωοΐν παντός είδους βιβλίων.
Βλαγκαρ
-------------------------- Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ -----------------
Λθ' Εβλομασ του Ετους ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΙ θ'Μην — Ημέραι 30
83
23 Κυριακή
266—99
C Octobre
Dımanc
Ν
Ddus Romalı
24 Λεύτερα
267-98

Octobre Lundi
s berge
25
Tpith
268—97
8
Octobre Mardi
ste Brigitte
23 Έιλονλ 1317
23 Δζεμαζι-ουλ-αχ,)ρ 1319
24 Έιλουλ 1317
24 Αζειιαζι-οΰλ-άχηο 1319
25 Ε,λοιλ 1317
2Ί Δζεμαζ, οίλ-ά/ηρ 1319
Συλληψις Προορ Πολυξένης
&εκλη± τζραίτομαρτυρο*
Ευφροσύνης όσιας
26 Τετάρτη
269—96
9
Octobre Mercredi
s Denis
1
Areop
27 ΠΕΜΠΤΗ
270—95
10
Octobre Jeudi
bFıanç deBoı^ıa
28 ΠΑΡΑΣΚ
271—94
H Octob Vendredi
s Geimin ni
26 -Εΐλονλ 1817
26 Λζεμαζι-ονι. άχηρ 1319
27 Έιληλ 1317
27 Δζεμαζΐ-ονλ-ά/ηρ 1319
28 Ειλουί 1317
28 Δζεμαζι-οΰλ-άχηρ 1319
Μεταατασις Ίωανν θεολόγου
Κα? λιατρατου και των συν αυτώ
Χαριτωνος ομολ Βαρουχ ~ιρ
29 Ζ.ΑΒΒΑΤ
272—93 φ
12 0ctob Samedi
s Donatien
•k
Ή ά-ταιδευοία λωδάται καΐ συντρίβει τα
ήθη. Λέοντος.
■*■ Ή αγωγή είναι ιηγη -ταν.ός αγαθού.
Κάντ.
■k
Κάλλιο άρρώοτια 'ς τό θώμα ταρ' αμάθεια
'ς τή ψυχή. Δημώδες
•k
Ώς ατό προοω-του δψεως φεΰγε αιό αμαρ¬
τίας. 'Εάν ΐτροοέλθης θα οέ δήξη- οί οδόντες αυ¬
τής είναι οδόντες } εοντων άναιροΰντες ψυχάς
ά Θρώτων Σολομωντος
i(
Ούκ έβτιν ήδέως ζήν άνευ του καλώς καΐ
δίκαιας ζήν. Άρ/. έλλην, γνωμικόν
29 Έιλονλ 1317
29 Δζεμαζι οΰΙ-αχηρ 1319
Κυριακού τον αναχωρητον
Κ ΠΑΙΛΙΚΟΝ ΙΙΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ·
Μ' ΕβΑΟΙΜΣ
TOT
ΕΤΟΪΣ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
θ' Μην — Ημέραι 30
Ο ΚΥΡΙΑΚΗ ι 13
Otlob -Oııııaiic
273—92
Maleın steVıeifçe
30
'Eilov!
131T
1 Τιδ:π 131!ι
^ρηγορίον τον Φωπατον.
•k
ΊΙ ανατροφή είναι αναγκαία τύ> άνθρώπψ,
καθότι μόνον δι1 αυτής ούτος προσκτάται πλεονε¬
κτήματα ή άναπτύβοει τα υπάρχοντα, μόνον δι'
αυτής προοκτάται ηθη και αρείας ή καθαιρεί
αύτάς, μόνον δι' αυτής προβκτάται υγείαν καΐ
δυνάμεις ή διατηρεί αύτάς. θιεβωλτ.
f
Ό αγαθός πρέπει είς μεν τους λόγους να
έπιδεικνύη όοα φρονεί, είς δέ τα έργα οβα πράτ¬
τει. 'Υπερείδου.
■k
Ό υπό αληθινών αισθημάτων έμφορούμε-
νος πρέπει % ' έξεγείρηται κατά πάσης χαμερ-
πείας και αδικίας, καΐ ότα μηδέν υπόχρεοι αυ¬
τόν α λαλήση. Σαμονηλ Σμίλ.
•k
Ή ά^α"ο-εία είναι ελάττωμα των μικρών καΐ περιορισμένων πνευ¬
μάτων. Ό
È_tuv
άΝ'επτυγμένας τάς φρένας, ό θηοαυρΐαας αληθείς γνώοεις,
ό μεγαλοφυής, ό σοφός, έν
Tfj
διάνοια τοΰ όποιου υπάρχει μεγαλοπρέπεια,
δεν τυφοδται υπό τής οΐήσεως, δ.ότι, γνωρίζων ότι πο)Λά κέκτηται, γνω¬
ρίζει συγχρόνως ότι καΐ παμπόΚΧων στερείται. Ε. Α' Σίμον.
İK
'Αδικία είναι κακία τής ψυχής, καθ' ήν ό ά θρωπος ^ ίνεται πλεονε¬
κτικός παρά την άίίαν. 'Αριστοτέλους,
it
ΙΙροτιμότερον α σιωτί^ τις ή να λέγη όσα δεν πρέπει.
'Αρχαίον ελληνικόν γνωμικόν.
* Ό αργυρός δοκιμάζεται δια τοϋ χωνευτηρίου και ό χρυσός δια τής
καμί ου, ό δέ άνθρωπος δια τοΰ στόματος των έ^ κωμιαζόντων αυτόν.
Παροιμ. κζ' 21.
* Δέχου πάσαν έπίπληξιν κα'ι συμβουλήν ευμενώς, όπου καΐ οποτε¬
δήποτε την ακούσης, επιφυλασσόμενος να εΰρης κατά).ληλον ευκαιρίαν,
όπως απόδειξης είς τόν έπιπλήξαντά σε ότι είσαι σθώος τοΰ πράγματος,
περί τού οποίου σέ ήλεγίε. Οναοιγκτώνος.
■k
Ό θέλαιν να φο εύση τόν δφιν πρέπει ά σύντριψη την κεφαλήν
αιΓ°δ· Γαλλικόν γνωμικόν.
* Μη υπαρχούσης παρά τφ άθρώπφ λύπης οί δαίμονες έπινοοδσιν
αυτήν· 'Ρωσικόν γνωμικόν.
* Ή ίσχυρογ ιομοσύνη τώ- παίδων, μή καταπολεμηθεΐσα εγκαίρως
μεταβάλλεται συν τφ χρό φ είς ίταμότητα κα'ι ύπεροψίαν όλεθρίαν δια
τον- κοινωνικόΝ βίον '/. Ψονσοώ.
■* "Αν *έλης ν' άγαπάσαι υπό των ανθρώπων, δείκνυε πρός αυτούς
ύπόληψιν και φιλίαν · εκείνος, είς τον ότοϊον ουδείς εύαρεστεί, συνήθως
και αυτός ουδένα εύαρεστεϊ. Βλαγκάο
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΙΙΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
85
Ι' ΜΗΝ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 31
Ό "Ηλιος είς τον Σκορπίον τη 11η, ώρ. 4 λ 42 π μ
ΑΙην οθωμανικός Ύεδζέτν, έχων ημέρας 30.
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
S
Π Τ τή 7, ώρ 7 > 54
u u
Ι & Τ Τ τη 21, ώρ 9 > 21
t u
© Π Σ τη 14, ώρ 5 > 2 μ μ. % Ν Σ τη 29, ώρ 9 > 30
t u
0
Ν
Π
2
14
1
Α
3
15
2
Τ
4
16
3
Τ
5
17
4
Π
6
18
5
Π
7
19
6
Σ
8
20
7
Κ
9
21
8
Δ
10
22
9
Τ
11
23
10
Τ
12
24
11
Π
13
25
12
Π
14
26
13
Σ
15
27
14
Κ
16
28
15
Δ
17
29
16
Τ
18
30
17
Τ
19
31
18
Π
20
1
19
Π
21
2
20
Σ
22
3
21
Κ
23
4
22
Δ
24
5
23
Τ
25
6
24
Τ
26
7
25
Π
27
8
26
Π
28
9
27
Σ
29
10
28
Κ
30
11
29
Δ
1
12
30
Τ
2
13
31
Τ
' Ανανιβ άΐτοατ
'PtùuavS
μελωδα
KviïQtavs
ιερομ Ι&στινης μ
Αιοννσιβ'Λρεοτταγΐιβ ίερομ
Ίεροΰίϋ
èitiay
'Αϋηνών
Χαριτινης μαρτνρο*.
Θομη αποσχολβ
Σεργι», Βαπχβ μ Πο)νχρονια
J)
Πελαγίας όσιας
Ίακωββ Άίφαιβ
ojioozo)h
ΕνΧαμτιια κα* Ενλαμιιας μαρτ
θεοφανας
ôais
του Γρα-ττον
Πρόβα Ταρα
/u
και'Ανδρόνικο μ
Καρπβ Άγαυονικη^, Χονσής μ
Των αγίαν 350 Πατε ρων @
Αονκιαιον μάρτυρος
ΑογγινΒ μ τοΐ εκατονταρχα
Ώοηε προφ Άΐδρεα
oatou
AoVftà
τον Ει αγγελιστον
ΙΙα>ηλ ττροφ Οναρα μ
*ΑρτεμΐΒ μεγα)ομ Γερασιιια Νεπ
Ί?αριωνος
omu
τον Μεγαλβ (^
Των εν Έφεσω 7
-raiôtov
Άβερκια
Ίαχωβα άττοοτ τον ' Αδελφο&εβ
*Αρε-&α μ και των σνν ανχω
Μαρχιανον και Μαρτνρια μ
Δημήτρια μεγαλομ τα Μνροβλητν
Νέστορος μάρτυρος
Τερεντιβ και Κεονιλ?ης μ
'Αναστασίας όσιοα'Αβραμια όσ §)
ΖηιοβΐΒ και Ζηνοβιας μ
Σταχνος άττοστ ' Κπιμα/^α μ
ΣΙ Η Μ ΕΙ ΩΣΕΙ Σ
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—
İI
ΤΕΙΝΗ

ΠΝΕϊΜΑΤΙΚΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Κάκιστη έξις
είναι το πνευματικώς ασχο)εϊσ'&αι την ννκχα, μετά το δείπνον Εκτρέπεται ή τα^ις τής
φύσεως, εργάζεται τις αι'οργάνων πυρετωδώς διεγηγςρμενων, καταστρέφονται οί όφΰαλαοι,
φ&ειρεται ό οργανισμός Οι ιιεγα/οι του ιον εργάται, οΐτινες ηδννη&ησαν να 8ιαχηρησωσι
την ενκαμπτον ζωηρότητα τον νου μέχρι προκεχωρημενΐ}ς ηλικίας, ήσχολοΰντο παι τότε την
ημέραν Ή άωρος στειρωσις πολλών μεγα)ων ανδρών προέρχεται
yaxa
με/α μερο* εκ των
κάκιστων έξεων αυτών τή* οητι*ή± νγιεινής
Έγειρομενος τις δυο ώρας ταχύτερον τον σννη&ονς
iti
τεοσχρακοντα ετη ζη 20 000
ώρας π?εον, ήτοι σχεδόν τρία και ήμισυ ετη Πρετει δε να άσ/ο/ήται
rts
ενκα/ώς άερι-
σμενοις δωματιοΐς μετ άποκεχα?νμμενης κεφα)ή± και θερμών ποδών, να διαχο-ττη συνεχώς
την εργασίαν διά βαρειών εισ^ινενσεων χαι κιιονμενος ο/ι/ον
iv
τω δωιιατιω
86
-------------ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟ ΥΟΓΙΟΝ ■-----------------------
M'EB»0MU TOT
ΕΤΟΥΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Γ ΜΗΝ- ΗΜΕΡΑΙ 31
Ι Αεττερι
274—01
1İ Oıtolırc
Lundi
s Cılıte,
ρ
1 Τεοριν,-εββά 1317
2
Peiiaı
1319
Άνανιον 'Ρωμανού με)φδον
2 Τρίτη
275-1»
13
Octobre
Mar
Ί
6te Theıese
2 Τεοριν-ι έββελ
İSİ?
3 ΡεΗεπ 1310
Κυιριανον ίερομ· 'Ιαστινης μ
3 ΤΕΤΑΡΤΗ
lGOctob Mercredi
276-8
s
Leopold
3 Τιοοιν-ι-εββελ 1317
4
'PeSien
1310
Διονυσίου 'Αρεοπαγίτου ίε
4 Πέμπτη
17
Otlobre Jeudi
■-
Vndre de Ci
ett
1317
1319

è
-ιιακ Λϋηνών
5 ΠλΡΑΐΚ
278-87

Otlol) -Vendredi
s Luc, eang
5 Τεσρι,-ι εββε) 1317
6 ΡεΚε-ι 1310
θ(οηα
à^lOfJToJo
Σαββατ
279-86
19
Ottob-Samedi
s
PıcııedAlcan
6 Ιεαριν
-i
ίββεΐ 1317
7 -Ρζ 1310
•k
Ί τιει.οήιι.ατα
orύ
αδιατα ολι^α ΰταρχουοΐ. ^,υνήθως αποτυνγά-
Όμε- κατά τΐ| εκτέλεσιν ούχι τοοοΰτον δι £}λειψιν των αναγκαίων,
öaov
ένεκα τής ραθιμιας ημών. ^)ά 'Ροαεψουκώλ
* ΑΙ εί·) ε εί; καρδιαι £χουοιν ύτερηφαν ους θλίψεις καΐταπεινας χαράς.
Δανιήλ Στέρν.
* Δίκαιον είναι 1 α οί ·> ονεΐς, ώς ε2· Ιοου μετέδωκαν είς Εκαοτον των
παίδων την ϋιταρξιν, ούτως Ισως και όμοπμω; -ταρεχωοιν «υτοίς καΐ τα
αΛαικαία είς τό ζήν κεφάλαια. Μεγάΐου Βααάείον.
* Έ τή
è^ofj
ό α Θρωτος βλέπει καθαρώτατα τα ερι α
roü
Θεοδ, εν
δέ ταίς πο>εοι τα ίρια των άνθρωτων. ΟύιΧ)ίαμ Πένν.
■k
Ό καρπός ουδέποτε πίπτει μακράν τού -ταράν, όντος αυτόν δεν δρου.
Γαλλικον

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
87
ΜΑ' Εβδομασ του Ετους
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Ι' Μην — Ημέραι 31
7 ΚΥΡΙΑΚΗ
280—85 3)
20
Octob -Dımanc
Puı
delaS--V
8
Ieytepa
281-84
21
Octobre-Lundi
ste ljı*-ule, m
9 ΤΡΙΤΗ
282-83
22
Octobre
Hardı
s Philippe, t
7 Τεσοιν-ι-ίββεΐ 1317
8 -'Ρεδζεπ 1319
S
Τεαριν-ι-ίββε> 1317
9 'Ρεδζεζι 1319
9 Τεαρ,ν-ι έββιί 1317
10 Ρεδζειτ 1319
—£ρ; ΙΗ, Βακχΰ μ Πολν/ρονια
[Ιε?αγίας όσιας.
Ιαχωβον Άλφαιον αποσζ.
10 ΤΕΤΑΡΤΗ
283-82
23
Oclob
-Mercredi
s Rédempteur
Ι Ι ΠΕΜΠΤΗ
284-81
21
Octobre-Jeudi
&
Raphael,
an 11
12 ΠΑΡΑΣΚ
283—80

Octob -Vendredi
^
Boniface,
pape
10 Τεαοιν-ι εββελ 1317
11 'Ρεδζε-τ 1319
Π Τεσρ,ν-ι ίββεί 1317
12 'Ρεδζεη 1319
12 Τεσριν-ι-έββελ 1317
13 'Ρεδζειτ 1319
Εϋίαμΐτιον
yat Evi
αμχιας μ
θεοψανονς νσιου χον Γραπτον
Προβον, Ταρα/α, Άνδρονιχα.
13 ΣΑΒΒΑΤ
286—79
26
Oclob Samedi
s E% ariste
ρ
m
>(■ "Οπως ή ψ^Χή ^^ ευ οώματος
ôtv
όν ομάζε-
taı
αθρωπος ούδε τό θώμα ίίνευ ^ϋχης,
oCtiüç
ουδέ ή πρός Θεόν ά άιΐ αρκεί, εάν μή παρακο-
λουθήται ύτό τής προς τόν πληοιον άγάιτης.
Γρηγορίου τον θεολόγου,
•k
ΟΙ άνθρωποι ουδαμώς -τρέπει ν' άναμένωβι
την ευδαιμονίαν αύτώ παρ* αλλήλων είναι πα¬
ράδοξος τύφλωοις να ζητζ τις αυτήν αλλαχού ή
έν τη εΐλικρινεί έξαβκηοει τής αρετής.
Δονπουή.
f
Εις ουδέν ωφελεί ή ανδρεία αν μή ουνο-
δεύηται υπό τής δικαιοσύνης. 'Αγησιλάου.
13 Τεσοιν-ι έββελ 1317
14 -Ρεδξει 1319
Καο-τα'Αγα&οιυ'ης, Χρυσής.
88
-------------ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΏΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-----------------------"
■ Β'ΕΒΙΟΗΙ
TOT
ΕΤΟΤΙ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Ι' ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 31
14 ΚΥΡΙΑΚΗ 27
(klolt.-Bim.inc.
287—78©
Patron, delàS.
V
Των άγιων
3Ö0
Πατέρων.
11 Τεσρίν-ί-ίββέ). 1317
15 'Ρεδζέπ 1319
5 ΔΕΥΤΕΡΑ
288-77
2S
Oclobre-Lundi
ss. Simon
etJude
15 Τεαρίν-ι-ίββελ 1317
16 -Ρεδζεη 1319
Λονκιανον μάρινρος.
16 ΤΡΙΤΗ
289—76
20
Octobre-Hardi
s. Narcisse, év.
lu
Τεσοίν-ι-έββελ 1317
17 Τεδζίπ 1319
Λογγίνον μ. Έκατοντάρχον
17 ΤΕΤΑΡΤΗ 30
Octob.-Mercredi
290—75
s. Gérard, év.
3 η
em
m h
291-74
31
(Iclobrc-Jeudi
s. Quentin, m.
9 ΠΑΡΑΣΚ.
202—73
1
Novembre-Mardi
Toussaint
17 Τεσοίν-ι-ίββεΙ 1317
18 Ρεδ;ί.-τ 1319
18 Τεορίν-ι-εββέλ 1317
19 'Ρεδζεη 1319
19 Τεσρίν-ι-ϊββέ). 1317
20 Ρεαζ'επ 1319
ηέ προψ. Ανδρέου όσιομ
Λονκα τον Εναγγελίστον.
Ίωηλ προψ. Ονάρον μ.
20 ΣΑΒΒΑΤ.ί 2
Xov.-llercmli
293—72 !
s· Ambroise
20 Τεορϊι-ι-έββέΙ 1317
21 'Ρεδζε.ι 1319
Αρτεμία. Γεράσιμο
Υ "Οοψ πλείονας ό άνθρωπος έχει ανάγκας,
τόοφ δυοχερεβτέρα αποβαίνει αύτφ ή επίτευξις
τής ευδαιμονίας. Ζιρώ.
¥ Ευδαίμων άνθρωπος είναι εκείνος, οοτις
τό αγαθόν βλέπει μόνον έν τη τιμιότητι, κα'ι
τό κακόν μόνον έν τί) άπμία. Σενέκα.
■¥· Ό είς την έλαχίοτην άνευ).ά6ειαν περι¬
πίπτων ευκαιρίαν μόνον αναμένει, όπως περιπέ-
οη είς μεγαλειτέρον. Γαλλ. αξίωμα.
* Την μέλλουοαν να διέΧθης οδόν τής ζωής
κρίνον έκ τής όδοϋ, ήν διήλθες ήδη.
'Ρωαικον γνωμικόν.
--------------------------- Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ -------------------------:
ΚΙΓ' Εβ&ομασ
tot
Ετοϊσ ΟΚΤΏΒΡΙΟΣ Ι'Μην — Ημέραι 31
21 Κυριακή
294-71
(J
3
ov.-Dimanchc
s. Hubert, ëv.
22 Λεύτερα
295-70
4
Novcnıb.-Luııdi
s. Charl. Borrom.
23
Tpith
296—69
ö Norcmb.-Uardi
s. Zacharie
21 Τεαρίτ-ι-έββέί 1317
22 -Ρεδζέπ 1319
22 Τεαρίν-ι-έββέλ 1317
23 'Ρεοζίπ 1319
23 Τεσοίν-ι-ίββέλ 1317
24 ·~Ρε6ζεπ 1319
'Ιλαρίυιγος όαϊον τον Μεγάλα.
Των έν Έψέσφ 7 παίδων.
Ίαχώβα απ. τον Άοελφο&εο.
24 ΤΕΤΑΡΤΗ
297-68
C Nov.-llercredi
s. Léonard, conf.
25 Πέμπτη
298-67
7
ovcmb.-Jcuili
s. Ernest
26 Παρασκ.
299—66
8
IVov.-Vendredi
s. Godefroy, év.
24 Τεαρίν-ι-έββέλ 1317
25 'Ρεόζέπ 1319
25 Τιαρίν-ι-ίββέί 1317
26 -Ρε&ζεπ 1319
26 Τεορίν-ι-έββελ 1317
27 ·Ρεδζεπ 1319
Άρύ&α χαί των σνν αύτφ.
Μαρχιανον και Μαρτύριον μ.
Δημητρίου τον Μνροβλήτον.
27 Σαββατ.
300—05
9
NoY.-Sameıli
s. Théodore, m.
if
Κακών μεγάλων πρόξενος έν
:u
ή ψυχοφθόρος γίνεται και φαϋλο
•k
Ίοχυρός θεωρείται ό άνθρωπο
δύναται να καταδαμάβη την γλώοαο
'Ρωοιχ
f-
Ένθυμού
on ta
ά'θρώπινα
άοθενέοτερα και ονείρων άπατηλότε
V-
Ό αληθινός καΐ άπό υγιούς δ
ερχόμενος λόγος είναι απλούς καΐ
Μεγάλο
toq
κοινωνία
ς κολακεία.
V.
Κ. Μ.
27 Τεαρίν-ι-έββελ 1317
28 ·Ρείζεπ 1319
Νέστορος μάρτυρος.
ς, άλλα δέν
ιν αυτού.
όν γνκομικόν.
είναι οκιάς
ρα.
Ίουστίνον.
ιανοίας προ-
μονότροπος.
υ Βασίλειον.
-ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΙΙΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΜΑ' Εβδομασ
tot
Ετους
ΟΚΤΰΒΡΙΟΣ
Γ Μην — Ημέραι 31
Κτριακη 10
Vu -Dimanche
301—
f'ı
»
Andre A
ellim
28 Τεορη-ι-εββελ 1317
29 Ρεαζε-ι 1319
ρεντιον
Kat
Χεονιλίης μ .
9 Δευτέρα
302-63 φ
H
Νόν
-lundi
s Martın, ev
29 Τεαριν-ι-ίββίΙ 1317
SO
'Ρεδζεπ 1319
Άνααταοιας, Άβραμίν. οσιομ.
Ζηνοβίον και Ζηνοβιας μ·
30 Τρίτη
303-62
12 οι
Mardi
s Rene, ev
30 Τεσριν-ι-έββελ 1317
1 Σαμπαν 1319
Ι ΤΕΤΑΡΤΗ Ι 13 ίου
-Mercredi
304— 61 Ι ·.
Stanislas
31
Tramr-1
-εββεΙ 1317
2 Σαιιιαν 1319
Σχαχνος
àjt.
Επιμάχου μ.
■k
"Οπως ό άνηρ μοχθεί κα'ι ιαντοϊα ύφίοτα·
ται χάριν τής ευημερίας τού οίκου,
odreu
καΐ ή
^-υνή οφείλει, έν
tijj anouöia
τοΰ ουζύγου της, να
είναι φρουρός άγρυπνος τής οικίας, λ ά έπιμελήται
καΐ να φροντίζη περί των τέκνων της και να μή
πού^ται ουχνας εφόδους. #·#
* Ουδείς δύναται δια τής αδικίας, τής έπιορ-
κιας κα'ι του ψεύδους να άποκτήοη οταθεράν δύ¬
ναμιν, άλλα τοιαύτα μέοα έφ' άπαξ μέν κα'ι
επί βραχύν χρόνον άντέχουαι καΐ ^ όν ιμώτατα
είς άνθηοιν ελπίδων πολλάκις γίνονται,
oùv
τρ
χρόνφ δέ αποκαλύπτονται καΐ ταχέως καταρ-
ρέουοι. Δημοοϋένονς.
* Φύλαττε την άξιοπρέτειάν οου, χωρίς α φαίνηοαι ότι εΐοαι ύπε-
ρήφαχ ος. Φραγκλίνου.
* Ή αιδώς πρέ-τει να ί-περασπΙξΓ) τό κάλ>.ος, ώς ή άκανθα το ρόδον.
Άλφάινον Κάρρ.
* Τα αΐσθήματα είναι τα άνθη τής νεότητος, αί γνωμαι δέ οί καρτοΐ
τής ωρίμου ή) ικίας. φ. Ζερψώ.
* Έαοτοδ κήδεται ό προνόων αδελφού. Ξενοφώντος.
* Την αΐβχρολον. ιαν πρέτει νά έξοριζωιιεν έκ τής πόλεως- διότι,
örav
τι; εϋχερώ; λέγΐ) ό,τιδήποτε αίοχρόν, δέν βραδύνει νά περιπέση και είς
τάς αίαχράς πράξεις, άλλα -τρό πάντων πρέπει ν' άπομακρύνωμεν αυτήν
έκ τώ νέων, όπως μήτε λέγιυσι, μήτε άκούωοι μηδέν τοιούτον.
Αριστοτέλους.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
91
ΙΑ ΜΗΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 30
Ό Ήλιος εις τόν Τοξότην
rfj lOv
, ώρ.
IX
37 π μ.
Μην οθωμανικός Σαμπάν, έχων ημέρας 29
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
3) Π Τ τή 0 ά>ρ 10 ) 20 -τ μ Ι Q Τ Τ τή 19, ωρ 11 λ 46 μ ι*.
Ο Π Σ τή 13, ώρ 3 λ 14 Τ
u

g
ϊ ί η; 28, ωρ 4 λ 49
t
μ
ο

II
3
14
1
Π
4
Ιο
Π
5
lfi
Σ
6
17
4
Κ
7
18
d
8
19
e
Τ
9
20
"i
Τ
10
21
8
Π
11
22
9
Π
12
23
10
Σ
13
24
11
Κ
14
2ο
12
Δ
Ιο
26
13
Τ
16
27
14
Τ
Π
28
Ιο
Π
18
29
16
Π
19
30
17
2"
1
18
Κ
21
2
19
Λ
9?
3
20
Τ
23
4
21
Τ
24
5
22
Π
25
6
23
Π
26
7
24
£
27
8
2ο
Κ
28
9
26
Λ
29
10
27
Τ
30
11
28
Τ
1
12
29
Π
2
13
30
Π
Κοσμά
yat
Δαμιανϋ Άναργνρ
*Ακινδννβ μ και τώι συν αύτω
Άκεψιμα, Ιωσηφ, *Αειθα?3. μ
Ίωαννικια τον Μεγ λικανδοο
Γα?ακχιωνος και Επιστήμης μ
Hav)
« άρ/ιεπ Κ πόλεως όιιολ 35
Τώ, εν Μελιχινή 33 μ. Ααζαρα
Συναψις αρχιστρ Μιχαη)
'Ονησιφορο και Πορφνρια μ
Έραστβ αηοστ Όρεστον μ
Μηνά, Βίκτωρος, Βικέντιο μ
Ίωαν-ίβ Ελετιαονος Νει)α οσ
Iraavvo
τον Χρνσοστομα ©
Φιλιπτβ απόστολο
Γ&ρια Σαμωνα, * Αβιββ μ ("Αρχ
ή νηστεία των Χριοτογεννΐον)
Ματθαίο τον Εναγγίλισζον
Γρηγορια επισκ Νεοχαισαρειας
Πλάτωνος και
Pcouatov
μ
*Αβδιον ΐτροφ Βαρλαάμ μ (£
Προκ/Β Κ ?.εω·, Γρηγοριο Δεκαζι
ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΧ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Φιλή μονός
rai
Άρχιπ-τ α α-τοατ
' Αμφιλο/ΐΗ επισκ Ίκοι ιο
Κλημεντος παπα 'Ρώμης
Αικατερίνης μεγα)ομ MερyoριB μ
Άλν-τΐΒ τον Κιονιτο Στνλιανον
ΊακωβΒ ΪΙερσο μεγα/ομ
ΣτεφανΒ τον νεα ΕιρηιαρχΒ μ φ
Παραμονπ και Φιλβμενπ μ
Ανδρέα
êuzoaro)ov
η ΐνΐ ε: ι ___:_: ι σ:
ΤΠΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—Θεραπεία ιό ραιαλων της
LniiLPvınoı
Πολλάκις τον
/ειμώνα αί /εΐρες τ/ειστων άν&ρωτιων, οΐτινες εργάζονται, εκτεθειμένοι εις το ψνγος,
σχημαπ^ονσι ραγάδα* αιτιι ες ΐΐροξενονσιν αρκούντως δριαεϊ*, -τονονς ΙΙρο* θεραπείαν
των ραγάδων τοντων νπαρχονσι διαφορά μέσα, ά)λα τα άτ)οιστερα εισί τα εξής ΙΙλννατε
τας χείρας κα)ώς δια θερμόν ίδατος και σάπωνος χα* είτα έιιτριψατε επι των ραγάδων
φ?οίον )ειιθΜον στραγγισ&εντος, τοΰθ ότερ
vt
προξενησΐ] νιίΐν 6)ιγονς πο> ους, οΐτινες
ταχέως ιαρερχονται Είχα αλείψατε επιμελώς τας ραγάδα·, δι επχν?ισαατος ίανοΧινης
(Lvidlt de lanoline)
και κα?νψατε τα, χείρα* σας δια τεααχιον νφασιιατος η παλαιών
γειροκτιω* Δ ιο ή αέρας επαναλαιιβανοιιενΐ] ή θεραπεία αι τη, εξα) ειφει ο? οτελώς τας
σγηματισ&εισα* ραγάδα, Ή έξης αίοιφη σννχε/εΐ ε-χισης α-τοτε?εσματ^ώ*
£is
την &ερα-
-ίΐαι των οαγαδωι Βόειος μυε?ο* 30 γοαμααρια, με/
1
και ε)αιο/αδον κα&αρον προ* 10
/ραμμαρκϊ εξ έκαστον, καιιφορα* 2 /ναμμαρια Δια τή*
oJoiffij*
χαίτης επαλείφονται αί
οα^αδες δι, τή, ήιιερα* ιοα αν
yat
ια-ί^ραν

92
-ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΏΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ -
Mi'
Εβ&ομασ
tot
ετατΣ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
ΙΑ' Μην — Ημέραι 30
ΠΕΜΠΤΗ !
U Noemb
-Jeudi
305- Μ
s Serapıon, e
2 Παρασκ.
306-59
15
ov
-endredi
ste
Geıtrude
3 ΣΑΒΒΑΤ
307—58
1C
Χον
-Samedi
s Edme
1 Τεοριι>-ι-οαη 1317
3 Σαμπαν 1310
2 Τεαριν-ι
-aart
1317
4 Σαμπαν
131'J
3 Τεαριν-ι-σανι 1317
ό Σαμπαν 1819
'οσμα και
Jattıuvov
Λναργ.
Ακίνδυνου και των
avy
αντω.
' Ακεψιμα, Ιύσηφ,Άει&α)
à
μ.
* Ή εκ-ΐαιδευσις τρέρει τό πνεΰμα, ΐ| άϊ ωγή δε τρέφει την ψυχήν.
Κορμέν.
+ Το ά ^ ινώοκη τις ά τεριφρονζ την αδικίαν είναι εν των εύτυχε-
οτέρων προνομίων των ακεραίων χαρακτήρων καΐ πολλάκις τό μέσον
τής καλλίστης εκδικήσεως. Βολταίρον.
* Ή ηθική άδυ αμία δέν είναι μέν κακία, αλλ'
d
ει ιρός αύτην.
Λ Λαραέρον.
it
Κεφαλή τρελλοδ ουδέποτε λευκαίνεται. Γαλλικον ρητόν.
* Πανταχού είναι κακόν ή αναρχία και άφορμη πολλών συμφορών
κα'ι αρχή αταξίας καΐ αν} χυσεως Χρναοστόμον.
■* Πάς δ θριυπος ό ρειλει % α καθοδηΊ ήται ύ
-ro
του λο·> ικοδ,
uv
εχΓ)
τοιούτο, ή α όπακουΓ) εις το λογικόν άλλου,
orav
δεν ^νωρι^η να μετά-
χειρισθΙΙ τό Ιδικόν του. 'Ιουλίου Σίμωνος
* Τον οίκον σώ^ει ή ν ή αν φρό ησιν κατέχη,
πλην καταστρέφει άν ποθή αυτή να υπερέχη.
Ν. Κ. Μακρίδου.
•k
Ή γενναιόφρων ψυχή ουδέποτε λησμονεί ευεργετήματα, τα όποια
έλαβε, λησμονεί δμως εκείνα, τα όποϊα διέπραξε. Βλαγκάρ.
* Ή αγάπη δέν ίχει ϋλικήν
ajia
και όμως είναι πολύτιμος, διότι
πληροί ευλογιών τόν κεκτημέν όν αυτήν και διαχέει περί αυτόν ευτυχίαν.
Σαμουήλ Σμίλ.
* Οί άδικοι ώς θάλασσα θα κλυδωνιοθώσι κα'ι ανάπαυσιν δέν θα δύ¬
νανται
à
εύραισιν. Ιερεμίου.
* Αύτη μοί φαίνεται τψ δ τι τέχνη τις είναι τεχνών, καΐ επιστήμη έτι-
οτημών, γυναίκα ογειν τό πολυτροπώτατο ί,φον καΐ ποικιλώτατον.
Άγιου Γρηγορίου.
Ο ΦΑΡΟΣ ΊΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΜΕ'Εβιομασ του Ετους ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ ΙΑ' Μην — Ημέραι 30
4 ΚΥΡΙΑΚΗ
308-57
17 Νόν
-Dimanche
s Gregoı"Thaum
5 ΔΕΥΤΕΡΑ
309—36
18
inemli
Lundi
s Maxime e
Β Τρίτη
310—55 ©
19
Numb
-Mardi
ste Flisabeth
4 Τεσοιν-ι-σανι 1317
6 Σαμπαν 1319
ï
Τεσοιν ι-σανι 1317
7 Σαμπαν 1319
β Τεαριν-ι-αανι 1317
8 Σαμπαν 1319
ΊίααννΐΗΐβ τ& Μεγ
Γα)ακτιοηο,, 'Επιστήμης μ
Παν? όν άρχιειτ Κτιοΐεΐος.
7 ΤΕΤΑΡΤΗ
311-54
20 ον
-Mercredi
s Edmond
8 ΠΕΜΠΤΗ
312—53
21
IVovemb -Jeudi
PıesentdelaSV
9 Π»Ρ»ΣΚ.
313-52
S
Τεαριν-ι-αανι 1317
10 Σαμπαν 1310
22 Νόν
-Vendredi
ste Cécile, m
7 Τεαριγ-1-σανι 1317
9 Σαμπαν 1319
9
Teopıv-ı-oa,ı
1317
11 Σαμπαν 1319
Των εν Με)ιτινη 33 μαμτνρ
Σνι αξις άρ^ιο τρ Μιχαηί
Ονησιφορον και ϋορφνριο α.
10 ΣΙΒΒΑΤ
314—51
23 Νου
-Samedi

Clément,
ρ
m
10 Τεαριν ι-αανι 1317
12 Σαμπαν 1319
Έραστον άποστ. Όρεστον μ.
■k
ΑΙ κτήοενς τής άρειής μοναι βέδαιαί εΐβιν.
Άρχ. ελλ. γνωμικόν.
¥■ Ό δις τό αυτό αμάρτημα διαπράττων ύΐτο-
λαμδάνει αυτό ουγγνωβΓΟν. Ίονλ. Σίμωνος.
■k
Το τέλος των άχαλη ώτων οτομάτα)ν και της
ανόμου άφροούνης είναι ή δυοτυχία. Ευριπίδου.
■k
Έν τξ| μετανοία άν απήτει τόν χιτώνα της
άθωότητος· αδτη εύρεν αυτόν κα'ι τόν αποδίδει
τοίς άπολέβαβι. Σατωβριάνδ.
•k
'Ολιγώτερον κακόν είναι τό να περιπατζ
τις χαιλώς ή να είναι ακίνητος παντάπαβιν ώς
λίθος. Κοραή.

fl4
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ -
MIT
ΕΒ»ΟΜ»Σ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
IA MM
— ΗΜΕΡΑΙ 30
II
ΚΥΡΙΑΚΗ
24 ο
-Dimanche
2
Aettep»
25
ovemb
-Lundi
13
Tpith
2C
ovemb
-Mardi
315-50
Dédicace de» Lgl
316-49
»te Cathei me
317-48 ©
s Pierre e m
11 Τεαρινι-αανι 1317
12 Τεαριν ι αανι 1317
13 Τεσριν-1-αανι 1317
13 Σαμηαν 1319
14
^o/iTiov
1319
lo
iWrm,-
1319
Μηνά, Βίκτωρος, Βιχεντιον μ
Ίωανν Ελεήμονα, λεύβ οα
îtoavvov
τον Χρνσοατομον
Λειλει Μπερο,τ
U
Τετιρτη
27 Νόν
-Mercred
15 ΠΕΜΠΤΗ
28
ovemb
Jeudi
16 ΠλΡλΣΚ
29
ov Vendredi
318-47
Annı deıaNaı*
319-46
s Etıen"
le Jeune
320-45
s Saturnin e
14 Ίεσριν ι αανι 1317
Ιο Τεσριν ι αανι 1317
16 Τεαριν ι αανι 1317
18
İaunav
1319
16 Σάμπα* 1319
17 Σαμιαν 1319
Φίλιππον
rov
απόστολον
Γαρια, Σαμωνα
C^eX
ν %& )
Ματ&αιον τον Μναγγελιστον
ΙΈΚΕΘΜΙ
TM i
Α Μ
TOT
ΣΟΤΑΤΑΗΟΤ
17 Χ»Β8»Τ
30 λον
-Samedi
321—44
s André ap
it
Τα οτοιχεια τής ευδαιμονίας είναι αγαθή
17 Τεαριν ι-αανι 1317
βυνεΐδηοκ:, τιμιότης έν ταίς προθέαεοι καΐ εΰθυ-
19
Èaunav
1319
της έν ταίς πραξεοι. Σενέκα.
Γρηγοριου
isi
Νεοκαιααρειας
it
Ό οίνος τον ταπεινόν μέγα φρονεΐν
ποιεί 'Αρχαίον γνωμικον
_
•k
Ή ευτυχία ως καΐ ή ύγεια, δταν δεν την
αΐοθάνηται τις απόδειξις
ön
υπάρχει.
Τονργενεφ
•k
Άποδεχου την αλήθειαν, δΰτις δήποτε καν
----
ζ ό λέγων αυτήν 'Ροββινικον γνωμικον
----
•k
Ή πίβτις δέν υποχωρεί ουδέ ενώπιον τοΰ

θανάτου. Κινεζική παροιμία
Ο ΦΑΡΟΣ
THS
ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ
95
ΜΖ' Εβλομασ
tot
Ετους
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
ΙΑ' Μην — Ημέραι 30
18 ΚΥΡΙΑΚΗ
322-43
{
Die.-Dimanche
lreDim.derAvent.
19 Λεύτερα
323-42 ©
î Diiccmb.-Lundi
ste Pauline
20 Τρίτη
324-41
3
Dı'cemb.-llardi
s. François
18 Τεαρίν-ι-σανΊ 1317
20 Σαμπαν 1319
lu
Τεοοίν-ι-σανί 1317
21 Σάμπα» 1319
20 Τεαρίν-1
-oavi
1317
22 Σαμπαν 1319
ΰλάτωνος, 'Ρωμανον μ.
Άβδιου προφ. Βαρλαάμ μ.
Πρόκλον Κ/λεακ, Γρηγορίον.
21 ΤΕΤΑΡΤΗ
325—40
4
ftéc.-Mercrcdi
ste Bai'be, v.
22 ΠΕΜΠΤΗ
326-39
5
Déccm.-Jcudi
s. Sabas, abbé,
23 ΠΑΡΑΣΚ.
327-38
6
Déc.-Vcndrcdi
s. Nicolas, év.
21
Tr.aoiv-1-aavi
1317
23 Σαμπάν 1319
22 Τεαρίν-1
-aavi
1317
24 Σάμπα* 1319
23 Τεσρίν-ι-σανί 1317
25 Σαμπαν 1319
ΤΑ ΕΙΣΟΑΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΤ
Φιλήμονος, * Αρχίηπον άποσι.
Αμφιλοχίον ίπισκ. Ίκονίον.
24 Σ»ΒΒ»Τ.
328-37
7
Déc.-Samedi
s. Ambroise
* Ό μακρόθυμος άνήρ καταοβεν
ό ·&υρ.ιΰοης δέ παρασκευάζει ουγκροι
Σ
■Α ΟΙ διοταγμοΐ ημών είναι
ıtpc
ροόντες άφ' ημών και τό αγαθόν
χειρών μας καΐ

θάρρος, όπως άνο
νέου τον αγώνα. ^
Ά Βάλε τό παιδί οου να έργάζε
μή
to
άφίνης να διαοκεδάαη ποτέ, ι
oıuötov
βλάκα. Άγγλι
ir
Ή πρός πώλησιν γυνή ούδέποι
αγοράν. Πα
νύει κρίσεις,
24 Τεορίν-ι-σανί 1317
26 Σαμπαν 1319
>σεις.
ολομωντος.
δόται άφαι-
το πρό των
Κϊ,ήμεπος ηάπα 'Ρώμης.
λάβωμεν έκ
Σαιξπήρον.
ται
îtavtote,
ια θα έχης
κόν λόγιον.
ε είναι πρός
>?. Κοΰρτη.
96
ΕΓΚΤΚΛΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΙΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΜΗ ' ΕβίΟΜΑΣ του Ετους
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
ΙΑ' Μην — Ημέραι 30
25 Κυριακή ι 8
Dıc Dımaıııhc
329—36 Ι
Cone
de la S
V
26 ΔΕΥΤΕΡΑ
330—35
8
Die-Lundi
bte Leocadıe,
ν
27 Τρίτη
331-34
JODircm
MaıJı
ste
Ι*
ulahe,
λ
25 Τεαριν-,-σανι 1317
27 Σαμπαν 1319
26 Τεσριι-ι-σαγι 1317
28
2auızav
1319
27 Τεσριι-ι-σανι 1317
29 Σαμ-ιαν 1319
Αικατερ. μεγα)ομ
MtQKOVQiti
Αλνπιον
Ktovıtov
Στν)
tavS
Iaywβov Περσον αεγαΐομ
28 Τετάρτη
332-33 φ
II Dic -Mercredi
s
Damage, p
ipe
29 ΠΕΜΠΤΗ
333-32
12
Di remli
-Jeudi
&
Fpimaque ni
30 ΠΑΡΑΣΚ
334—31
13Dıe-lendredı
steLiKie
ν
28 Τεσριν ι
ami
1317
30 Σαμπαν 1319
29 Τιαρΐγ-1
-amı
1317
1 'Ραααζαν 1319
30 Τεσριν ι αανι 1317
2 Ραμαζαν 1319
Στέφανον Νεον, Είρηναρχον
Παραμονον, Φιλονμενον μ
Άνδρεον απόστολον
■k
"Ο,τι «ράττομεν εκ στοργής, πάντοτε καλώς πέτρας μεν όν έβτιν. "Ο,τι
δέ πραττομεν έκ φόθου, κακόν τάνΓοτε έσεται. Σιέναερ.
•k
Είς τους ανθώνας φθειρο ται τα (>όδα καΐ τα Ία,
ομως εμμένει άφθαρτος ή αληθής φίλια.
Τής αρετής ά στέφανος τους φίλους ατεφανόνει
καΐ ή φίλια εκτιμά την αρετήν των μόνη. 'Αλεξ. Κατακονζηνον.
* Το λαλεϊν πο>λα καΐ καλώς είναι πλεονέκτημα τού ευφυούς Το
ειν ολίγα και καλώς είναι χαρακτηριοτικόν τοδ φρονίμου. Το λαλείν
πολλά καΐ κακώς ελάττωμα τοδ άδολέοχου. Τό λαλείν όλ(ν α καΐ κακώς
Χαρακτηρίζον τού ανόητου. βοαλώ.
* Γ°-°υς δεωρει ούΧ' το-ζ λεπτολοιικάς περί μικρών ερίζοντας, άλλα
τοί;6ρθ.ςπβρ1μβΊάλΜ}ν6μί?ο.ντας Ρ'ΙαοχΧνς
Ο ΦΑΡΟΣ
IMS ANAIOUIS
IB
ΜΗΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ΗΜΕΡΑΙ 31
Ό "Ηλιος είς τόν Αιγόκερω τή 9ν, ώρ. 2 λ 32 μ μ ' Αρχή του Χειμώνος
Μην σ&ωμ(ηικος 'Ραμαζάν, έχων ημέρας
dO

® Π
ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
τι; 5 ώρ 10 λ 31 μ μ Ι ϋ Τ Τ τή 19 ώρ βλ 4 μ μ
τή 12 ωρ 2 λ 12 μ μ | φ Ν Σ τή 27, ώρ 11 λ 11 μ μ
ο
%
Π
3
14
1
Σ
4
15
2

5
16
3
Δ
6
17
4
Τ
7
18
5
Τ
8
19
6
Π
9
20
7
Π
10
21
8
Σ
11
22
9
Κ
12
23
10
ά
13
24
11
Τ
14
25
12
Τ
15
26
13
π
16
27
14
π
Π
28
15
Σ
18
29
16
Κ.
19
30
17
Λ
20
31
18
Τ
21
1
19
Τ
22
2
20
Π
23
3
21
Π
24
4
22
Σ
2ο
ο
23
Κ
26
6
24
d
27
7
25
Τ
28
8
26
Τ
29
9
27
π
30
10
28
π
1
11
29
Σ
,
12
30
Κ
ί
13
31
Δ
Ναονμ προφ Φιλάρετο οσιπ
Αββαχονμ -τροψητα
Σοφοί w -χροφ 'Αγγεϊιχης νεομ
Βαρβάρας μ
'Itoavva
Δαμάσκηνο
Σάββα ήγιασμενον Διογενος
J)
Αμβροσία ειιαχ Μεδιολανωι
Παταπιβ οσ Σωσ-&ενπς αττοστ
Σν/ληψι* αγιας"Αννης
ϊ/ηνα Ερηογενας Εγγραφα μ
ανιηκ προφ και των 3 Παίδων
Σ-τνριΟωνος ει Τριμνΰονντος ©
Ευστράτιο μ ίονχιας μ
θιοαα Καλλινιχα Φιλημονος μ
Ελεν&εριχ ιερομ Σωσαννης μ
Προιαΐορίον 'Α γγαιπ Τίρ
Διοννσια αρχιει Αιγινη,
Σεβασπανοι χαι Ζωής μαρτ
Βονιψατια μ 'Αγλαΐας όσιας
(J
" Τγνατιο Ιεροιι θεοφορα
"Ιβλιανη^. χαι θεμιστοχλεα* μ
"Αναστασίας Φαρααχολντριας
Των εν Κρήτη 10 μαρτύρων
Evyetta·*
όαιοααοτιρα,,
Η ΓΕΝΝΗΙΙΧ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Η πνναςΊς τής θεοτοχον
Στέφανα πρωχομαρτνρος Φ
Των εν Χιχομηοεια δι^μνριων μ
Των εν Βη&λείμ 14 χιλ νητιων
" Αννσιας
u rr/c
εν
GtrtnaXovixfl
Μελανής οαιας
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΥΓΙΕΙΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ—
IİPO1
λπο·πην
Tor
κργοογηματοι: Τον χειμώνα το
ψνχος τής
wtttoç
ιδιω* χαι ή νγροτης τής ατμοσφαίρας είναι ιαντοχε επιχινδννα απαιτείται
δε ττροοοχη τρος άηοψυγην των ίξ αυτόν χρνολογηματων μάλιστα χατα την περίοδον των
νιχτεοινων σνναναστροφων γορων
xX*t
Ή νγιεινη
awttnç
εχχολον μέσον Αιοφινγετε να χρατήτε το στόμα άνοιχτον εξερχό¬
μενοι εχ Φερμών
ai&ovatöv
ή
tv
ταίς οδοί,, μετά τον χορόν διαιριβη
xm
ιαρατεταμΐνη
σννδιαλεξις των χνριών μάλιστα δύναται να -τοριση π*ενίΐονιας, βρογχοχαταρρονς χαι
άλλας των αναπνενστιχων όργανα** ·τα&?)σεις
ΛοΐΛον εξερχόμενο* των αιοονσών χλειετε το στόμα χαι χατ ενΟεϊατ
ttç
την
oixuxv
Ή
xciv
εγτντκοσεοΛν άς αναβάλλεται είς άλλην ευκαιρίαν
Ι
Ι
.
■ ΕΡΚΤΚΛΟΓΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΜΗ ΕΒΑΟΜλΣ ΤΟΥ ΕΤΟΤΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
IB
■ ΜΗΝ - ΗΜΕΡΑΙ 31
ΣΐΒΒΑΤ. Η Ι)ίτίΐιιΙ>.
-Samedi
«55—30
s. SpMılion,
όν.
1 Κιανούν-ι-έββίλ 1317
3,Ραμαζαν 1319
'αονμ προφ. Φιλαοέχον όσιον.
* Όπου υπάρχει ή τής πίστεως ευγένεια, ου¬
δείς υπάρχει βάρβαρος, ουδείς Έλλην, ουδείς
ξένος, ουδείς πολίτης, αλλ' άπαντες άναβαίνου-
σιν είς μίαν ύπεροχήν αξιώματος. Χρνοοοτόμον.
■k
Μηδένα θ' άδικήοης έν κρίσει, έν μέτροις,
έν σταθμο'ις
Mil
ε,υγοϊς. Μωναέως.
+ Δύο ή τρείς ήλιακαΐ ακτίνες παρηγορούσι
δι' δλην βροχεράν εβδομάδα- εικονίσει τουτο
πάντα τον βίον ημών μετά των χαρμονών αύ-
τοϋ, αΐτινες έπιφέρουσι τόσον ταχείαν λήθην των
δεινών. Άββα Περρεΐβ.
-k
"Οποιος έχει πολύ πνεύμα δέν έμπορεϊ να
κοιμηθή. Ρωσική παροιμία,
■k
Ή αλήθεια της χριστιανικής πίστεως ίχει απόδειξιν την τελειότητα
των εαυτής νόμων, έχει τό πλήθος των έξαισίων θαυμάτων, έχει τό κή¬
ρυγμα των Άποοτόλων, την επιστροφήν των εθνών, την μέχρι θανάτου
όμολογίαν των μαρτύρων, την άνευ ανθρωπίνης βοηθείας έξάπλωοιν αυτής
είς ολίγον διάοτημα καιρού· έχει την νίκην των κατ ' αυτής φοβερών καΐ
ακατανόητων διωγμών, την μετα6ο?.ήν των ανθρώπων, οΐτινες άπό τής
έοχάτης κακίας ίφθαοαν είς τα ύψη των αρετών. Νικηφόρου Θεοτόκη.
■k
Ό μεταχειρισμένος κατ' αξίαν τον έπαινον καΐ την μέμψιν κατά-
δηλον ποιεί ιόν βαθμόν τής δυνάμεως τού νοός αυτού. Μ. Σ.
* Είναι καλλίτερον άπορων τις νά οιωπφ καΐ πιοτενη ή διά την απο¬
ρίαν ν' άπιοτζ. 'Α&αναοίον.
* Ή ελπίς είναι ή παρηγοριά καΐ το καταφύγιον είς τάς πικρίας τής
παρούσης ζωής- είναι άκτ'ις φωτός
tlç
τό σκότος" σανίς είς τό ναυάγιον
φωνή ανθρώπινος-είς την έρημον άνάμνησις φίλου είς την δυστυχίαν μει¬
δίαμα τέκνου άγωνιώντος· καΐ επί τέλους ή έπίκλησις τοϋ δικαίου καΐ πο-
λυεσπλάγχνου θεού επί τής κλίνης τής αγωνίας. Λέοντος Μελά.
* Ώς ή ψ°.Χή ευρίσκεται συνδεδεμένη μετά τού ανθρωπίνου σώμα¬
τος, ο6τω κα'ι ή δημοσιογραφία μετά τοϋ σώματος τής ανθρωπίνης
κοινωνίας.
JI/
Σ.
* Μή κάμνης κακό για νά μη ο' εύρη κακό. Δημώδης παροιμία.
* Ή αιδώς αυξάνει τό κάλλος των γυναικών, είναι τό ανθός αυτού
κα καλύπτει την δυομορφίαν. *
* Ή γεωργία είναι τό πρωτιατον στοιχείον τής ευημερίας χώρας
flvôS·
Λ. Ν. Βοναπάρτον.
* Άφοΰ είσαι «κλασμένος έκ ρύσεως θνητός, μή φοβοΰ ν' άποθάνης.
Διψίλον.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Μθ' Εβλομασ
tot
Ετους
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
IB'
ΜΗ»
— ΗΜΕΡΑΙ 31
2 ΚΥΡΙΑΚΗ
15
Dec - Dimanche
3 ΔΕΥΤΕΡΑ
1C
Déeemb - Lundi
4 ΤΡΙΤΗ
17
Déeemb-Mardi
336—29
s Fusebe, e
337-28
ste Adelaide
338-27
&
Lazare, é
2 Κιανονν-ι-ίββελ 1317
3 Κιανονν ι-έββιλ 1317
4
Kıarovv-1
-Ιββελ 1317
4 Ραμαζαν 1319
ό Ραμαζαν 1319
6 Ραμαζαν 1319
ΆββθΗθνμ προφητβ
Σσψονια προφ 'Αγγελικής νεοιι
Βαρβάραςμ'ΐωα,ν Δαμασκηνό
5 Τετάρτη
18
Dec
-
Mercredi
6 ΠΕΜΠΤΗ
19
Decemb
-
Jeudi
7 Παρασκ.
20
Dec
-
Vendredi
339-26 39
ste FloiL m
340-25
s Tımothte
341-24
s Philogone
ό Κιανονν-ι-ίββιί 1317
G
Κιανονν-ι-έββίΧ 1317
7
Kcavovv-1
-έββελ 1317
7 Ραμαζαν 1319
8 Ραμαζαν 1319
9 Ραμαζαν 1319
Σάββα ήγιασιιενον Διογενας
ΝΙΚΟΛΑ!» ΕΠ1ΕΚ0110Γ ΜΓΡΜ
'Αμβροσία έπισκ Μεδιολανων
8 Σαββατ
342-23
21
Décem -Samedi
s Thomas, ap
•k
Χρόνου φειδου Χίλωνος.
■k
Μόνη επιτρεπομένη φιλαργυρία είναι ή τοΰ
S
Κιανονν-ι-έββελ 1317
10 Ραιιαζαν 1319
χρόνου. Μτιλανχάρ
Παχαιια όσ Σωσ&ενας άηοστ
■k
Άγα-ιάτε την ζωήν; Μή μάτην καταναλι·
οκετε λονπόν τον χρόνον, διότι ό χρόνος είναι
τα νήμα, δι' ού είναι ύφαομένη ή ζωή
Φραγκλίνου.
■k
Ό χρόνος είναι θηοαυρός, τόν όποιον άλ¬
λοι μέν δα,πανώοΐν επ' άγαθφ, άλλοι δέ σπα¬
ταλώ οι Σενέχα
■k
"Εοο πρίμος πρός τους Ιδικούς οου ανθρώπους
Σόλωνος.
100
■I
PKïh
Mill
ΜΛΙΚΟΝ
IIMEPO )I ION
Ν ΕΒ40ΜΑΣ
TOY
ΕΤΟΥΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
IB
ΜΗΝ -ΗΜΕΡΑΙ 31
Κυριακή
34J-22
22
Dec -Dimanche
I s tlavıen
m
J
Κιανουν ι εββει
İdi
7
H
Ραμαζαν 1319
.λληγ ις αγίας "Αννη*
Ο Δεττερα 23
Dicem - Lundi
344-21

ste Vıctoue
10 Κιανουν ι έββίΐ 1317
13
Patıafav
1319
Μήνα Έριιογίν&ς Είγραφα μ
Δαιιηλπροφ καιτών
à llatàorv
II
ΤΡΙΤΗ
U Dii era
-
Hanlı
34ο—20
&te kmılıenne
11
Ktatovv
ι
f/S/S«.
1317
13
Pauatav
1319
2
ÎETAPTH
25
Dée
-
Mercredi
Non
13 ΠΕΜΠΤΗ
2fi
Décemli -Jeudi
347-18
l· tienne
ρ
m
4 ΠΑΡΑΣΧ
!27 Dec -Vendredi
348—17
- Jean evang
12 Κίανουν ι-ιββε) 131Τ
14 Ραμαζαψ 1319
13
Kiarovy
-ι-εββεί 1317
li
Ραμαζαν 1319
14 Κιανουν ι εββε) 1317
16 Ραμαζαν 1319
Ζπνρίδωνος «ι Τρίμν&ονντο*
Ει στρατιά μ
Aovxiac
μ

Χιρχαι-Σεριφ
ΚαλλινΙΗΗ Φιλή μονός μ
15 ΙΑΒΒΑΤ ίϋ
Deiem -Samedi:
34·)—16
he Innocents
Ιο Κιανονν-ΐ'ίββελ 1317
Π Ραμαζα* 1319
ΰρομ
SaHJayfJç
μ
♦ Ή τού π) ουτου οταταλη 6ύ αται να επα-
νορθωθη δια τής μελλούσης φειδοδς αλλά τίς
δύν αται να είπη θ' αναπληρωθώ την οημερινήν
αιωλεια χρόνου λαμ6άω εκ τής αυρινής
ημέρας, Ίάκσωνος
• Ό χρόνος τής νεότητος εί αι χρόνος οπο-
ρητοϋ δια τον dé) οντά να ουγκομιαη εν τψ και-
ρψ 'Εκ τής καλής χρηοεως τοϋ χρό ου τούτου
εξαρτάται ώς επί τό πολύ η ευδαιμονία του λοι-
ποδ β'»" Μπλανχάρ
•k
Ή ημιμάθεια είναι μήτηρ τής πολυλογίας, ή
ακριαία δέ καΐ φλυαρία Εγγονός αυτής Μ Σ

ϋ ΦΑΡΟΣ Ί1Ι1
NA1OHS
ΝΑ ΕβΔΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΤΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
IB
ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 3ι
16 ΚΥΡΙΑΚΗ
2t» Die -Dimanche
350-lü
s Thumas
17
4ETTEPA
30
Dıcenı
-Lundi
S51—
14 &
Sdlıın
18
Tpith
3o2-13
Jl Dicem -Hardi
3
Sylvestre pape
16 Κιανονν-ι εββιλ 1317
İS
Ραμαζαν 1319
17 Κιανονν-ι-εββελ 1317
19 Ραμαζαν 1319
18 Κιανουν-ι-Ιββελ 1317
20 Ραμαζαν 1319
Ίων Προ-τατορων ΑγγαΐΒ ηρ
Διονυσία αργιει ΑΙγινης
Σεβαστιανού και Ζωής μαρτ
19 ΤΕΤΑΡΤΗ
3ο3 12 £
1
Janvier-Mercredi
CırLonc de S
20 ΠΕΜΠΤΗ
2
Janvier-Jeudi
s Maçın e
21 ΠΑΡΑΣΚ ι3
Janvier-Vendredi
355-10
ste Geneıee
19
Kıavovr
ι εββελ 1317
21 Ραμαζαν 1319
20 Κιανονν-ι-εββί). 1317
22 Ραμαζαν 1319
21 Κιανονν-ι-ιββεΙ 1317
23 Ραμαζαν 1319
Βονιψατια μ Αγλαΐας όσιας
Ιγνατίου ίερομ θεοφοροι
Ιονϊιαιη* και θεμιστοκίειις μ
22 ΣίΒΒίΤ
3ο6—9
4
Jaınıer-Samedı
s Tıte
é
22 Κιανονν-ι-έββε) 1317
24 Ραμαζαν 1319
Avaaraota*
Φαρμακολντριας
-k
'Οσάκις ιδία τροκειται τερΐ κοινής είημ-ε-
ριας ή παρακμής πρέπει να ) έγωμεν Ζητηαατε
την γυναίκα» Εάν είναι αδίη πε-ΐαιδευμένη,
σωτήριον περί εαυτήν θά έξασκηοΐ} ε-τιρροην έαν
δ' αμαθής, είς τα κε ά καΐ περιττά βαδίζει, ότου
μετ' όλιν, όν οί άνδρες θα παρακο> ουθηοωσιν
αύτζ Γκρεάρ
it
Έν τώ βκυ τού Ίηοοΰ δια6? ετυ ύτεράν-
θριυπον αρετήν, έν δε τοίς > όϊ οις Αύτοϋ σοφίαν
υτερβαινοι,οαν την ανθρωπίνην διάνοιαν Ή
αλήθεια αύτη είναι κατ' εμέ προφανής
/ 'Ρουαώ
102
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-
ΕΒΑΟΜΑΣ
TOT
ΕΤΟΥΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
IB'
ΜΗΝ — ΗΜΕΡΑΙ 31
23 ΚΥΡΙΑΚΗ
357-8
Των εν Κρήτη 10 μαρτνροιν

J.1MV -Dimanche
Simeon
Stvlıte
23
Kiavowt
-ίββελ 1317
25 Ραμαζαν 1319
Λ ΛΕΥΤΕΡΑ
358-7
6
Janvier-Lundi
Epiphanie de S
24 Κιανονν-ι-ίββε? 1317
26 Ραμαζαν 1319
Ευγενίας όοιομαρτνρος
Η ΓΕΜΝΗΣΙΣ ΤΟΥ
IHI.
ΧΡΙΣΤΟΥ
W ΛειΙει-οΜ-χαόρ
25 Τρίτη
359—6
7
Janvier-Mardi
ste Meldiııe
25 Κιανονν-ι-ίββελ 1317
27 Ραμαζαν 1319
26 ΤΕΤΑΡΤΗ
360—5
8
Janvier-Mercredi
s Lucien, m
27 ΠΕΜΠΤΗ 9
Janvier-Jeudi
36-1—4 φ
s Adrien
28 ΠΑΡΑΣΚ
362-3
İ0
Janv-Wndredi
s Guillaume,
arch
26
Ktavow-t
-ίββεΙ 1317
28 Ραμαζαν 1319
27 Κιανονν-ι-έββελ 1317
29 Ραμαζαν 1319
28 Κιανουν-ι-έββελ 1317
30 Ραμαζαν 1319
Ή σνναξις τής θεοτοκον
Στέφανον πρίοτομαρτνρος
Ttov
εν Νικομήδεια διςμνριων μ
29 Σαββατ
3b3-2
11 Janvier-Samedi
s ThecKİOM
29
Kw.vow-1
-έββελ 1317
1 Σεββαλ 1319
Των εγΒηΰλεειι 14 χιλ νηπκ&ν
-k
Ποια φρίκη να συ} Χθ) ιζεται τις ότι δεν
υπάρχει χαρά,
ööov
αγνή, δοον } επτη καΐ αν
υποτεθή, ήτις να μη £η την ύποατάθμην αυτής,
δεν υπάρχει εύτι χια, την οποίαν να δύναται τις
ν ά -τροαίδη εκ της ατιατρόφου αυτής δψεως
ανευ φρίκης Άλψόνοον Αωδε
* Ό χρόνος είναι τό μόνον μικρόν τμήμα τής
αίωνιότητος, όπερ ανήκει είς ημάς και, ώς ή ζωή,
άνε-Γΐοτρε-ττεΙ παρέρχεται Σμάιλς
■Α Ό δέκατος εΆατος αιών λαμπρόν λυκό¬
φως, μεοτ,μθρια κατηφής, δύοις νεφελώδης.
Γκουή Αε/αφόρς

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΊΌν,ΗΣ
103
ΝΒ Εβλομασ του Ετους
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
IB'
Μην — Ημέραι 31
30 Κυριακή
364—1
12
Jauv -Ilımanı
lie
Τ
S
Ν
de
Jesus
30 Κ,ανονν-,-ίββε? 1317
2 Σεββάλ 1319
Άννσιας της εν Θεσσαλονίκη).
31 ΔΕΥΤΕΡΑ
635
13
Janner-Loııdı
ste Veiomque
31 Κιανονν ι-Ιββελ 1317
3 Σεββάλ 1319
Μείανης όσιας.
■Α Ή νεότης, ή καλ¬
λονή, ή τύχη έχουβι
τέρμα τι" ή προσήνεια
δεν έχει. Πετιέ.
■k
Ή -τολυτέλεια
έκκαίει τον φθόνον
χωρίς να έπιαύρη το
•k
Μακάριος είναι
ό πλούτων καΐ απο¬
λαύων ών επιθυμεί, μα-
καριώτερος όμως ό μή
έπιθυμών. Μαξίμου
* Ό ενθουσιασμός παρέρχεται ταχύτερον τού μίσους. Γ. Μ. Βαλτονρ.
■k
Ό ύπερεκτιμών εαυτόν δια τα μικρά αύτοϋ προτερήματα, άμε> εί την
διόρθωοιν των πολλών κα'ι με άλων αύτοΰ ελαττωμάτων. Μ. Σ.
•k
Τό πρώτιβτον μέλημα έ τζ ■) υναικεία εκπαιδευθεί πρέπει να είναι
ή είς την εάνιδα έξαοφάλιαις τής υψηΛ,ής ηθικής καλλιέργειας, ή ας δη¬
μιουργεί τή προοωπικοτητα τοΰ άνθρωπου, ή έγκέντρΐοΐς είς αύτην τοϋ
πρός την αλήθειαν σεβασμού και τής πρός την ειλικρίνειάν κλιοεως, απερ
αποτελούσιν την υγείαν τοΰ ου καΐ τής καρδίας. Γκρεάρ.
■* Όλή α Εθνη έχουσι τοοον υψηλήν αντίληψιν τής δικαιοσύ ης,
(bate
να τολμήθίυοι δι* επισήμου πράξεως μομφής ν* άπαλλα^ ώσι τής τύψεως
τοΰ συνειδότοε. Κνρίας Έδμ 'Αδάμ.
+ Ή κενοδοξία μας είναι το εύτιστοτατον όλων των παθών μας,
μηδ' αύτοΰ τοΰ ίρωτος εξαιρουμένου. Β Σιομπονλιί.
•k
"Αν πρέπει να εν θυμωμεθα τα αμαρτήματα, τα
oIkeîu
μό
ov
πρέπει
ν ά ενθυμούμεθα" άν τα οικεία ένθυμιύμεθα, ουδέποτε θά ουλλον ισθώμεν
τα αλλότρια. Μεγάλον Βασίλειον.
■Α Δυν άμεθα ά ν οήσωμεν το καθήκον διά τού
J
ο-> ου, την εύεργεσίαν
δια τής άν,αθότητοΐ:,
&ÏJ
' ή πίστις μόνη δύναται να έΐην ήοη τα έργα τής
αύταπαρνησίας υπέρ τώ δύστυχοιντων καΐ ταί.αιπωρουμενων.
Έρνέοτον 'Ρενάν
■* Μή άφιν
t
να σε διαφεύνη ό,τι νομίζεις συμφέρον. Ή ίύκαιρια
έχει τό μέτωπον κομών, το διισθεν δέ τής κεφαλής φαλακρόν. Κάτωνος.
■* Ή ζωή δεν εδόθη ημίν όπως απλώς διατηρούμεν αυτήν, α/.λ'ϊνα με-
ταχειριζώμεθα αύτην μέχρι τέλους εξυπηρετούντες την άν θρωπότητα.
r*t
■Α Τα έκ τής πείρας άν αθα μόν ο κατά την πορείαν τοΰ βίου καθί¬
στανται επαισθητά ό δε βίος εΐ αι ζήτημα χρόνου Σμάάς
ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΠΑΝΤΩΝ
TÜN
ΑΓΙΩΝ
ΚΑΤ' ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗΝ ΤΑΞΙΝ
Άβδιού προφήτης. Νοεμβρ. 15·
ΆβεΙμι έκ των 7 Μακκαβαίων. Αύγ. Ι.
Άβίρχιος 'ΐΕραπόλεως.Όκτωβρ. 22.
"Αβιβος μάρτυς. Νοεμβρ. Ί5·
'Αβραάμ ό πατριάρχης.
Tf]
Κυριακή
τώ' προπατόρων.
•Αβράμιος οϋΐος. Όκτωδρ. 29.
"Αγαβος έκ των 70 "Αποοτ. Άπριλ. 3·
"Αγαθάγγίλος μάρτυς. Ίανουαρ. 23.
•Αγ*0η μάρτυς. Φεβρουαρ. 5·
Άγαθόδωρος Ιερομάρτυς. Μάρτ. 7·
"Αγαθόδωρος μάρτυς. Οκτωβρ. Ι3·
Άγαθονίχη μάρτυς. Όκτωβρ. 13
"Αγαθόνιχος μάρτυς. Αύγούοτ. 22.
Άγαθόπους έκ τώ- έν Κρήτη 40 μαρ¬
τύρων. Δεκεμ. 23.
•Αγ4π»ι μάρτυς. Σεπτεμβρ. 17-
'Αγάπιος μάρτυς. Σεπτεμβρ. 20.
'Αγάπιος μάρτυς έτερος. Μάρτ. 15.
'Αγάπιος μάρτυς έτερος. Αύγούοτ. 21
"Αγγαίος προφήτης. Λεκεμ. ιδ.
Άγγίας έκ των 40 μαρτύρ Μαρτ
g
"ΑγλάΙ'ος έκ των 40 μαρτύρ. Μαρτ. 9.
•Αγριππίν» μάρτυς. 'Ιουνίου 23.
*Αδρκ*νός μάρτυς. Αόνούατ. 26.
Άίιθαλϊς μάρτυς. Σεΐττι>μ6ρ. Ι
Άε'.θαλΐς μάρτυς έτερος. Νοεμβρ. 3·
Άζαρίας έκ των 3 παίδων. Δεκεμ.
ıy.
'Αίτιος έκ των 42 μαρτύρ. Μαρτ. 6.
"Αίτιος έκ των 40 μαρτύρ. Μαρτ. 9.
'Αθανάσιος ό Μεγ. 'Ιαν. ΐ8 καΙΜαΐου 2.
Άθανίσιος ό έν τφ "Αθω. "Ιουλ. 5·
'Αθανάσιος έκ των 40 μαρτύρ.
Map.
9.
Άθηνογένης Ιερομάρτυς. Ίουλ. τ6.
Αιθέριος ίερομάρτυς. Μαρτ. η.
Αίχατερίντ) παρθενομάρτυς. Νοεμ. 25.
Αιμιλιανός μάρτυς- Ίουλ. ΐ8.
Αΐμιλιανδς όμολογητής. Αΰγούατ. 8.
ος έκ των 40 μαρτύρ. Μαρτ. 9·
ος μάρτυς. Μαίου 19·
μάρτυς. Νοεμθρ. 3·
'Ακίνδυνος μάρτυς. Νοεμβρ. 2.
■Ακύλας έκ των 70 Άποοτόλ. Ίουλ. Ι4·
Άχυλίνα μάρτυς. Ιουνίου Ι3·
'Αλέξανδρος Κων 'πόλεως.Αύγούοτ. 30.
'Αλέξανδρος έκ των 40 μαρτύρ. Μαρτ. 9
'Αλέξιος ό άνθρωπος τοδθεοΰ Μαρτ.17.
Άλύπιος ό Κωνίτης. Νοεμβρ. 26.
Άδακούμι προφήτης. Δεκεμβρ. 2.
Άμβρόσ(.ος Μεδιολάνος. Δεκεμβρ. 7·
"Αμμ-ούν διάκονος μάρτυς. Σεπτεμ. Ι.
Άμπλίας έκ των 70 Άποστόλ.Όκτ. 31.
Άμφιλόχιος 'Ικονίου. Νοεμβ. 23.
Άμ,ώς προφήτης. 'Ιουνίου 15.
Άνανίας έκ των 70 Άποοτόλ. 'Οκτ. ι.
Άνανίας έκ των 3 παίδων. Δεκεμ. 17.
"Αναστασία όαιομάρτυς. 'Οκτ. 29.
'Αναστασία φαρμακοΧύτρια. Δεκεμ. 22.
'Αναστάσιος όσιομάρτυς. Ιαν. 22.
"Ανατολιος Κων/πόλεως. Ίουλ. 3·
'Ανδρέας όοιομάρτυς ό έν
Tfj
Κρίσει.
'Οκτωβρίου 17.
'Ανδρέας ό πρωτόκλητος. Νοεμβρ. 3°.
'Ανδρέας μάρτυς. Μαΐου 18.
'Ανδρέας Κρήτης. 'Ιουλίου 4·
'Ανδρέας μάρτυς ό ατρατηλ. Αύγ. Ι9·
'Ανδρόνικος δσιος. 'Οκτωβρίου
g.
Άνδρόνιχος μάρτυς. Όκτωβρ. 12.
"Ανδρόνιχος έκ των 7° Άποοτόλων.
Μαΐου 17 καΐ 'Ιουλίου 30.
Άνϊμπόδιστος μάρτυς. Νοεμβρίου 2.
"Ανθιμος Ιερομάρτυς. Σεπτεμβρ. 3·
Άνίχητος μάρτυς. Αύγούοτου 12.
"Αννα Λεοπρομήτωρ. Σεπτ. 9- Δεκεμ. 9
καΐ Ιουλίου 25.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ
105
"Αννα προφήτις. Φεβρουαρίου 3·
Άντίπας ίερομάρτυς. Άπριλ. 11.
Άντωνίνα μάρτυς. 'Ιουνίου ίο.
'Αντώνιος έκ των έν Έφέοψ η παίδων.
•Οκτωβρίου 22.
'Αντώνιος ό μέγας. Ίανουαρ. 17.
'Αντώνιος έκ των
y
Μακκαβαίων. Αυ¬
γούστου 1.
Άνυσία όαιομάρτυς. Δεκεμβρ. 3°·
'Απελλής έκ των 70 Άποστόλ. Όκτ.31.
'Απολλώνιος μάρτυς. Δεκεμβρ. Ι4·
Άπφία έκ τάιν 'Αποστόλων. Νοεμ. 22.
"Αραιππος έκ των 70 Άποστόλ. Νοεμ.
22 κα'ι Φεβρουαρ. 19.
Άρέθας μάρτυς. Όκτωβρ. 24·
'Αριάδνη μάρτυς. Σεπτεμβρ. ΐ8
Άρίσταρχος έκ των 70 'Αποστόλων.
Απριλίου 14
'Αριστόβουλος έκ των 70 'Αποστόλων.
'Οκτωβρίου 31.
Άρχάδιος οοιος ό τού όοίου Ξενο¬
φώντος. Ίανουαρ. 26
Άρριανϋς μάρτυς. Λεκεμβρ. 14
"Αροίνιος ό μέγας. Μαΐου 8
'Αρσένιος Κερκύρας. Ίανουαρ. 19
'Αρτέμιος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 20.
'Ασύγκριτος έκ των 70 ΆποθΓ.Άπρ. 8.
Αυξέντιος μάρτυς. Λεκεμβρ. 13-
Αυξέντιος όσιος. Φεβρουαρ. Ι4·
Αυτόνομος Ιερομάρτυς. Σεπτεμβρ. 12.
Άφθόνιος μάρτυς. Νοεμβρ. 2.
ΆχεΙμ έκτων η Μακκαβαίων. Αύγ. Ι.
Άχίλλιος ΛαρΙσσης. Μα'ου 15.
Βαβϋλιχς ίερομάρτυς. Σεπτεμβρ. 4·
Βάκχος μάρτυς. Όκτωβρ. 7·
Βαλεριανος μάρτυς. Νοεμβρ. 22.
Βαρβάρα μάρτυς. Δεκεμβρ. 4·
Βαρθολομαίος 'Απόστολος. Ίουν. 11.
Βαρλαάμ μάρτυς. Νοεμβρ. Ι9·
Βαρνάβας έκ των 70 Άποατόλ.Ίουν.Ι Ι.
Βαρούχ προφήτης. Σεπτεμβρ. 28.
Βασιλείδης έκ των ίο των έν Κρήτη·
Δεκεμβρ. 23.
Βασίλειος ό Μέγας. Ίανουαρ. Ι καΐ 30.
Βασίλειος δαιος. Φεβρουαρ. 28.
Βασίλειος Ιερομάρτυς. Μάρτ. 22.
Βασίλειος όμολογητ.ό Πάριου.'Απρ.12.
Βασίλειος Ιερομάρτυς έτερος. Μάρτ. η.
Βασίλειος ίερομ. ό ΆμασεΙας.'Απρ. 26.
Βασιλίσκος μάρτυς. Αυγούστου 21.
Βασιλίσχος έτερος μάρτυς. Μαΐου 22.
Βάσσα μάρτυς. Αύγουστου 21.
Βασσώης ό ίκ των 42 μαρτύρ. Μάρτ. 6.
ΒινέοΊκτος μάρτυς. Μαΐου ι8.
Ιΐήλα μάρτυς. Όκταιβρ. 28.
Βι6ιαν6ς έκ των 40 μαρτύρων. Μάρτ. 9·
Βικέντιος μάρτυς. Νοεμβρ. 11.
Βίχτωρ μάρτυς. Νοεμδρ.
II.
Βλάσιος Ιερομάρτυς. Φεβρουαρ.
II.
Βονεφάτιος μάρτυς. Λεκεμορ. 19.
Βουχόλος Σμύρνης. Φεορουαρ. 6.
Γαβριήλ αρχιστράτηγος. Νοεμβρίου 8.
Μάρτ. 26, Ίουλ. 13.
Γάϊος, έκ των 4° μαρτύρων. Μαρτ 9·
Γαλαχτίων μάρτυς. Νοεμβρ. 5·
Γελάσιος έκ των ίο των έν Κρήτη.
Δεκεμβη. 23.
Γεράσιμος όσιος ό έν Κεφαλληνία.
Όκτωβρ. 2Ο.
Γεράσιμος όσιος ό έν'Ιορδάη.Μαρτ.4.
Γερβάσιος μάρτυς. Όκτωβρ. Ι4·
Γερμαν6ς Κων/πόλεως. Μαΐου 12.
Γεώργιος ό Χοζεβίτης. Ίανουαρ. 8.
Γεώργιος 6α. ό έν τφ Μαλέψ. 'Απρ. 4·
Γεώργιος Μιτυλήνης. Άπριλ. "}.
Γεώργιος ό τροπαιοφόρος Άπριλ. 23.
Γλυκερία μάρτυς. Μαΐου 13.
Γοργόνιοι δύο έκ των 40 μαρτύρων.
Μαρτίου 9-
Γόρδιος μάρτυς. Ίανονρίου 3·
Γονιρίας μάρτυς. Νοεμβρ. 15.
Γουρίας έκ των 7 Μακκαβαίων. Αύγ. Ι.
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ·
Γρτιγόριος ό Μεγ. 'Αρμενίας. Σεπτ. 30.
Γρηγόριος ό θαυματουργός. Νοεμ. Ι7·
Γρηγόριος ό Δεκαπολίτης. Νοεμβρ. 20.
Γρηγόριος Άκραγαντίνων. Νοεμ. 23.
Γρηγόριος ό Νύσσης. Ίανουαρ. ΐ8.
Γρηγόριος ό Θεολόγος. Ίανουαρ. 25
καΐ 3Ο.
Γρηγόριος ό Παλαμάς. Τή Β' Κυριακζ
των Νηστειών.
Λ
Δαλματίας δοιος. Αύγουστου 3·
Δαμιανός άνάργυρος. Νοεμβρίου Ι
κα'ι 'Ιουλίου ι.
Δανιήλ στυλίτης. Δεκεμβρ. ΤΙ.
Δανιήλ ό προφήτης. Δεκεμβρ. 17.
Δανιήλ μάρτυς. Φεβρουαρ. 16.
Δαρεία μάρτυς. Μάρτ. ι
g.
Δαυίδ ό προφητάναξ.
Tfj
Κυριακζ μετά
την Χριστού Γέννησιν.
Δαυίδ οαιος ό έν θεσσαλονίκη. Ίουν.26.
Δημήτριος μάρτυς ό Μυροβλήτης.
'Οκτωβρίου 26.
Λιάβωρο; μάρτυς. Αϋγούοτ. 16.
Διομήδης μάρτυς. Αύγούοτου 16.
Διονύοιος ό αρεοπαγίτης.Όκτωβρ. 13.
Λΐονύσιο; έκ των έν Έφέσφ 7 *αί-
δ«ν. Οκτωβρίου 22.
Διονύσιο; οοιος ό έκ Ζακύνθου. Δε-
κεμορίου 17-
Διονύσιος μάρτυς. Μαίου 18.
Δΐος δοιος. 'Ιουλίου 19.
Δομετιανο; Μελετηνής. Ίαουαρ. ίο.
Δομετιανος έκ των 40 μαρτύρων.
Μαρτίου
g.
Δομετιοινος όσιομάρτυς.Αΰγούστ. 7·
Δομνίχη όσια. Ίανουαρ. 8.
Δόμνος έκ των 4Ο μαρτύρων. Μάρτ. 9·
Δορυμέδων μάρτυς. Σεπτεμβρ.
ıg.
Δωρόθεος ίερομάρτυς. Ίουίου 5.
Κίρτ,ναρχος μάρτυς. Νοεμβρ. 28.
μάρτυς. 'Απριλίου τ 6.
Είρήν») μάρτυς ετέρα ή του Λικινίου.
Μαΐου 5·
Έκδίχιος έκ των 40 μαρτύρ. Μάρτ.
g.
Έλεάζαρος έκ των η Μακκαδ. Αύγ. ι.
Έλεάζαρος ό διδάσκαλος τούτων. Αυ¬
γούστου ι.
•Ελένη μήτηρ τοΰ Μεγ. Κωοταντίνου.
Μαΐου 21.
'Ελευθέριος Ιερομάρτυς. Δεκεμβρ. 15-
'Ελισάβετ ή τού Προδρόμου μήτηρ.
Σεπτεμ. 5 "αί Ιουνίου 24·
'Ελισάβετ όσια ή ΐΗχυματουρ. 'Απρ. 24·
"Ελκΐσαϊος ό προφήτης. 'Ιουνίου Ι4·
Έλλ*διος Ιερομάρτυς. Μαΐου 27.
Έλπιδηφόρος μάρτυς. Νοεμβρίου 2.
Έληίδιος Ιερομάρτυ?. Μαρτίου η.
'Ελπίς μάρτυς. Σεπτεμβρίου 17·
*Εξανιο)στωδιαν6ς έκτων ένΈφέσ.
y
παίδων. 'Οκτωβρίου 22.
'Επαινετός έκ των 70 Άποστ. Ίουλ. 30.
•Επίμαχος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 13.
Έπιστήμπτι μάρτυς. Νοεμβρίου 5·
Έηιφανιος Κύπρου. Μαΐου 12.
Έραοτος έκ των 70 Άποστ. Νοεμ. ίο.
Έρμιαϊος ίερομάρτυς. Νοεμ. 4·
Έρμιής έκ των 70 Άΐτοοτόλ. 'Απρ. 8.
'Ερμείας μάρτυς. Μαΐου 30.
"ΕρίΑΜίπος μάρτυς. 'Ιουλίου 26.
•Ερμογένης μάρτυς. Σεπτεμβρίου Ι.
'Ερμογένης μάρτυς έτερος. Δεκεμ. 10.
Έρμοχρατης μάρτυς. 'Ιουλίου 26.
Έρμ,όλαος ίερομάρτυς. 'Ιουλίου 26.
Έρμυλος μάρτυς. 'Ιανουαρίου 13.
Εΰαρεατος έκ των ίο των έν Κρήτη.
Δεκεμβριού 23.
Ευγενία όοιομάρτυς. Δεκεμβρ. 24.
Ευγένιος μάρτυς. Δεκεμβρίου 13.
Ευγένιος Ιερομάρτυς. Μαρτίου η.
Εΰγραφος μάρτυς. Δεκεμβρίου ίο.
Εϋδοχία όσιομάρτυς. Μαρτίου ι.
Ευδόκιμος ό δίκαιος. Ιουλίου 3Ι·
Ευθύμιος όμολογητής. Δεκεμβρ. 26.
Ευθύμιος ό μέγας. Ιανουαρίου 2Ο
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
107
ΕΰλαμχΙα μάρτυς. 'Οκτωβρίου ίο.
Εΰλάμπιος μάρτυς. 'Οκτωβρίου ΙΟ.
Εύμενιος έπίσκοπ. Γορτύνης. Σεπτ. 18.
Εΰνίχτ) μάρτυς. 'Οκτωβρίου 28.
Εΰνιχιανός έκ των ίο των έν Κρήτη.
Δεκεμβρίου 23.
Ευνοϊκός έκ των 40 Μαρτύρ. Μάρτ.
g.
Εΰοδος μάρτυς. Σεπτεμβρίου Ι.
Εΰπλους διάκονος μάρτυς. Αύγ. 11.
Εύπορος έκ των Ιο των έν Κρήτη.
Δεκεμβρίου 23
Εύσέδιος Σαμοοάτων ίερομ. Ίουλ. 22.
Εΰσεδωνϊς έκ των η Μακκαθ. Αύγ. ι.
Εύσίγνιος μάρτυς. Αυγούστου 5·
Ευστάθιος μάρτυς ό Παλακίδας. Σε¬
πτεμβρίου 2Ο.
Ευστάθιος ό 'Αντιοχείας. Φεβρ. 21.
Ευστράτιος μάρτυς. Δεκεμβρίου 13.
Εϋτρόπιος μάρτυς. Μαρτίου 3·
Ευτυχής έκ των 40 μαρτύρ. Μάρτ.
g.
Ευτυχής ίερομάρτυς. Μαΐου 28.
Ευτυχής έτερος Ιερομάρτυς. Αύγ. 24-
Ευτύχιος έκ των 40 Μαρτύρ. μαρτ.
g.
Ευτύχιος Κων/πόλεως. 'Απριλίου 6.
Ευφημία παρθενομάρτυς. Σεπτεμ. ιό
καΐ 'Ιουλίου 11.
Ευφροσύνη όοία. Σεπτεμβρ. 2$.
Εΰψύχιος μάρτυς. 'Απριλίου
g.
ΈφραΙμ ό ούρος. 'Ιανουαρίου 28.
ΈφραΙμ Ιερομάρτυς. Μαρτίου η.
Ζ
Ζαχαρίας ό πατήρ τού Προδρόμου.
Σεπτεμβρίου 5 και 23 και Ίουν. 24.
Ζαχαρίας προφήτης. Φεβρουαρίου 8.
Ζήνο@ία μάρτυς. 'Οκτωβρίου 3°·
Ζήνόβιος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 30.
Ζωή μάρτυς. Δεκεμβρίου ι8.
Ζωτικός έκ των τ8 των έν Κρήτη. Δε¬
κεμβρίου 23.
Η
ΊΙλιαν6ς έκ των40 μαρτύρων.Μαρτ.
ç.
'Ηλίας έκ των αυτών. Μαρτίου
g.
'Ηλίας μάρτυς. Φεβρουαρίου ΐ6.
'Ηλίας ή Ήλιου ό προφήτης. Ίουλ.20.
'Ηράκλειος έκ των40μαρτύρ. Μαρτ.
g.
'Ηράκλειος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 30.
Ήρωδίων έκ των 7° 'Αποοτόλων.
'Απριλίου 8.
ΊΙσαίας μάρτυς. Φεβρουαρίου 16.
'Ησαΐας ό προφήτης. Μαΐου
g.
Ησύχιος μάρτυς. Μαρτίου 3·
Ησύχιος έκ των 4Ο μαρτύρων. Μαρτ.
g.
θαδδαϊος έκ των 7Ο 'Αποστόλων. Αύ-
γούοτου 21.
θαλλελαϊος μάρτυς. Μαΐου 2Ο,
Θέκλα ή πρωτομάρτυς. Σεπτεμβρ. 24.
θεόγνιος μάρτυς. Αύγούοτου 21.
Ηεοδοσία μάρτυς. Μαΐου 29.
Ηεοδόσιος ό κοινοβιάρχης.Ίανουαρ.ιΐ.
θεόδοτος Ιερομάρτυς. 'Ιουνίου 7·
Θεόδουλος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 28.
Θεόδουλος έκ των ίο των έν Κρήτη.
Δεκεμβρίου 23·
βεόδουλος μάρτυς έτερος. Φεβρ. 16.
»εόδουλος έκ των 40 μαρτύρ. Μαρτ.
g.
«εοδώρα ή όοία, ή έν 'Αλεξάνδρεια.
Σεπτεμβρίου
II.
Ηεοδώρα ή αύ> ούοτα. Φεβρουαρίου
II.
»εόδωρος ό Στουδίτης. Νοεμβρίου
II.
Ηεόδωρος ό γραπτός. Δεκεμβρίου 27.
Θεόδωρος ό στρατηλάτης. Φεβρουα¬
ρίου 8 και Μαΐου 8.
Θεόδωρος ό Τύρων. Φεβρουαρίου 17
καΐ τφ Α' Σαββάτφ των Νηστειών.
Θεόδωρος έκ των 42 μαρτ. Μαρτ. 6.
Θεόδωρος ό Τριχινάς. 'Απριλίου 2Ο.
Θεόδωρος ό Συκεώτης. 'Απριλίου 22.
Θεόδωρος ό ήγιασμένος. Μαΐου ιδ.
θεόχτιστος οοιος. Σεπτεμβρίου 3·
θεόχτιστος όσιος έτερος. Ίανουαρ. 4-
θεόπεμπτος μάρτυς. 'Ιανουαρίου 5.
θεοπίστη μάρτυς. Σεπτεμβρίου 20.
θεόπιστος μάρτυς. Σεπτεμβρίου 2ο.
■108
■ΕΓΚνΚΛυΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ·
Θεοφάνης ό γραικός. 'Οκτωβρίου
II.
Θεόφιλος έκ των 42 μαρτ. Μαρτίου 6.
Θεόφιλος έκ των 40 μαρτ. Μαρτίου ο,·
θεοφύλακτος όμολογητής. Μαρτίου 8.
Θεωνάς μάρτυς. 'Ιανουαρίου 5.
θύρσος μάρτυς. Δεκεμβρίου Ι4·
θωμάς 'Απόστολος έκτων 12. 'Οκτ. 6.
θωμάς δοιος. 'Ιουλίου η.
Ίάχω6ος 'Απόστολος έκ των 12, ό τοΰ
Άλφαίου. 'Οκτωβρίου
g,
Ίάχωβος ό άδελφόθεος. Όκτωβρ. 23.
Ίάχωβος όμολογητής. Μαρτίου 21.
Ίάχωβος 'Απόστολος έκ των 12 ό τοΰ
Ζεβεδαίου. 'Απριλίου 3°·
Ίάμβλιχος έκ των έν Έφέαψ
y
παί¬
δων. 'Οκτωβρίου 22.
'Ιάσων έκ των 7Ο αποστόλων. Άπρ. 29.
'Ιγνάτιος ό θεοφόρος. Λεκεμβρ. 2Ο.
'Ιεζεκιήλ ό προφήτης. 'Ιουλίου 23.
"Ιεραξ μάρτυς. 'Οκτωβρίου 28
Ίεριμάας μάρτυς. Φεβρουαρ. ιό.
'Ιερεμίας ό προφήτης. Μαΐου Ι.
'Ιερόθεος 'Αθηνών. Όκτωβρ. 4·
Ίησοΰς ό τοΰ Ναυή. Σεπτεμβρ. Ι.
Ίλάριος μάρτυς. Ιουλίου 12.
Ίλ(χρίων ό μέγας. 'Οκτωβρίου 2 1.
Ίλαρίων ό 'έος. Μαρτίου 28.
Ίλαρίων ό των Δεμάτων. Ιουνίου 6.
Ίούβας Άπόστολ. έκ των 12 Ίουν. 29.
Ίονιλιανή μάρτυς. Φεβρουαρίου 31.
'Ιουλιανός μάρτυς. Φεβρουαρίου ι6
Ιουλιανός μάρτυς όΤαροεύς. Ίουν. 21.
Ίουλίτα μάρτυς. Ιουλίου 15.
Ίουνίΐ έκ των'Αποστόλων. Μαΐου ι η.
Ίον>ατίνχ παρθεομάρτυς. Όκτωβρ. 2
Ίουβτΐνος μάρτυς ό ριί.όοοφος.Ίουν. ι
'Ισαάκ ό πατριάρχης. Τζ κυριακζ των
προπατόρων.
Ίααάχιο; όσιος. Μαΐου 30 κα'ι Αύγ. 3
Ίσαυρο; μάρτυς. 'Ιουνίου η.
'Ισίδωρο; ό Πηλουοιώτης. Φεβρ. 4
Ισίδωρος μάρτυς ό ένΧίψ. Μαΐου 14.
"Ισμαήλ μάρτυς. Ιουνίου η.
Ιωακείμ ό Θεοπάτωρ. Σεπτεμβρίου
g.
Ιωάννου σύλληψις. Σεπτεμ. 23.
τοΰ βύναξις. Ίανουαρ. 7-
Προδρόμου γέννησίς. 'Ιουνίου 24·
καΐ Βαπτιβτοΰ άποτομή. Αύγ. 29.
Ιωάννης ό Ευαγγελιστής καΐ Θεολό¬
γος. Σεπτεμβρίου 26 καΐ Μαΐου 8.
"Ιωάννης ό ελεήμων. Νοεμβρίου 12.
'Ιωάννης ό Χρυσόστομος. Νοεμβρ. 13
καΐ 'Ιανουαρίου 27 κα' 3°·
'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. Δεκεμβρ. 4·
'Ιωάννης ό νηστευτής. Σεπτεμβρίου 2.
'Ιωάννης ό καλυβίτης. 'Ιανουαρίου 1$.
Ιωάννης ό τοϋ Ξενοφώντος υΐός. 'Ια¬
νουαρίου 26.
"Ιωάννης ό άνάργυρος. Ίανουαρ. $1.
'Ιωάννης έκ των 40 μαρτύρων. Μαρτ.
g.
'Ιωάννης ό τής κλίμακος. Μαρτ. 3°·
'Ιωάννης ασκητής. 'Ιουλίου 21.
'Ιωάννης Κων/πόλεως. Αυγούστου 30.
Ίωανίχιος ό μέγας. Νοεμβρίου 4·
Ίώβ ό πολύαθλος. Μαΐου 6.
Ίωήλ ό προφήτης. Οκτωβρίου 19.
Ίωναίς ό προφήτης. Σεπτεμβρίου 21.
Ιωσήφ μάρτυς. Νοεμβρίου 3·
'Ιωσήφ ό μνήστωρ.
Tfj
Κυριακή μετά
την Χριστού γέννησιν.
Ιωσήφ ό υμνογράφος. 'Απριλίου 8.
'Ιωσήφ Θεσσαλονίκης. 'Ιουλίου 14.
Ιωσήφ ό άπα Άριμαθείας.
Tîj
κυριακή
των Μυροφόρων.
'Ιωσήφ ό πάγκαλος.
Tfj
αγία καί με¬
γάλη Δευτέρα.
Καλλίνικος μάρτυς. Δεκεμβρίου 14.
Καλλίνικος μάρτυς έτερος. Ίουλ. 29.
Καλλιόπιος μάρτυς. 'Απριλίου η.
Καλλίστη μάρτυς. Σεπτεμβρίου ι.
Κάλλιστος έκ των 42 μαρτύρ. Μαρτ. 6.
Καλλίστρατος μάρτυς. Σεπτεμβρ. 22.
Ο ΦΑΙΌΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
109
Καπίτων ίερομάρτυς. Μαρτίου η.
Κάρπος μάρτυς. 'Οκτωβρίου Τ3·
Κάρπος έκ των ηο Άποστόλ. Μαΐου 26.
Κασσιανής δαιος. Φεβρουαρίου 29.
Κάστουλος μάρτυς. Δεκεμβρίου ΐ8.
" Κάστωρ μάρτυς Δεκεμβρίου ι8.
Κέλσιος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 14.
Κήρυχος μάρτυς. 'Ιουλίου 15.
Κιχιλία μάρτυς. Νοεμβρίου 22.
Κλαύδιος μάρτυς. Δεκεμβρίου ΐ8.
Κλαύδιος έκ των 40 μαριύρ. Μάρτ. Q·
Κλαύδιος μάρτυς Ετερος. 'Απριλίου 5·
Κλεόνικος μάρτυς. Μαρτίου 3·
Κλήμης 'Ρώμης ό Ιερομάρτ. Νοεμ. 24·
Κλήμης 'Αγκύρας ό Ιερομ. Ιαν. 23.
Κοδράτος έκ των 70 Άποοτ. Σεπτ. 21.
Κοδράτος μάρτυς. Μαρτίου ίο.
Κόνων μάρτυς. Μαρτίου 5·
Κορνήλιος ό έκατόνταρχος. Σεπτ. 13.
Κοσμάς ό ποιητής. 'Οκτωβρίου Ι4·
Κοσμάς άνάργ. Νοεμ. Ι καΐ Ίουλ. Ι.
Κοϋαρτος έκ των 70 Άποοτ. Νοεμ. ίο.
Κρατερός έκ των 42 μαρτύρ. Μάρτ. 6.
Κρήσκης μάρτυς. 'Απριλίου 15.
Κρήσκηςέκτών 70'Αποστόλ. Ίουλ. 30.
Κυπριανός Ιερομάρτυς. Όκτωβρ. 2.
Κυριακή μάρτυς. 'Ιουλίου η.
Κυριάκος αναχωρητής. Σεπτεμβρ. 29.
Κύριλλος 'Αλεξάνδρεια?. Ίαν. ΐ8 καΐ
'Ιουνίου _9·
Κύριλλος έκ των 4° μαρτύρ. Μάρτ.
g.
Κύριλλος 'Ιεροσολύμων. Μαρτίου τ8.
Κύριλλος διάκονος. Μαρτίου 29.
Κυρίων έκ των 40 μαρτύρ. Μάρτ. ).
Κΰρος άνάργυρος. 'Ιανουαρίου 31·
Κωνσταντίνος έκ των έν Έφέαφ η
παίδων. 'Οκτωβρίου 22.
Κωνσταντίνος έκ τώ ν 42 μαρ.Μαρτ. 6.
Κωνσταντίνος ό μέγας. Μαΐου 21.
Λάζαρος οοιος ό έν Γαληοίφ. Νοεμ. 7·
Λάζαρος ό τετραήμ. Σαββ. τοϋ Λ
Λαμπάδος οαιος. Ιουλίου 5·
Λαυρέντιος Ιεροδιάκ. Αύγοΰοτου ίο.
Λαϋρος μάρτυς. Αύγούοτου 18.
Λεύκιος μάρτυς. Δεκεμβρίου 14.
Αεόντιος μάρτυς. Ίοιινίου 18.
Λέων πάπας 'Ρώμης. Φεβρουαρίου ΐ8.
Λέων Κατάνης. Φεβρουαρίου 2Ο.
Λογγϊνος ό έκατόνταρχος. 'Οκτ. ΐ6.
Λουκάς ό Ευαγγελιστής. Όκτωβρ. ΐ8.
Λουκάς ό δα. ό έν τφ Στειρίω. Φεβρ. 7·
Λούκια μάρτυς. Δεκεμβρίου 13.
Λουκιανός μάρτυς. 'Οκτωβρίου 15.
Λουχιλλιανός μάρτυς. 'Ιουνίου 3-
Λοϋπος μάρτυς. Αύγούοτου 23·
Λυσίμαχος έκ τών4θμαρτύρ Μάρτ.
g.
Μ
Μακάριος δοιος ό Αιγύπτιος. Ιαν. 19.
νΐακρϊνα όσία. Ιουλίου Τ9·
ΜαλαχΙας ό προφήτης. 'Ιανουαρίου 3.
Μάμας μάρτυς. Σεπτεμβρίου 2.
Μανουήλ μάρτυς. 'Ιουνίου 17.
Μαξιμιλιαν6ς έκ των έν Έφέσφ
J
παίδων. 'Οκτωβρίου 22.
Μάξιμος όμολογητής. 'Ιανουαρίου 21
καΐ Αύγούοτου 13.
Μαρδάριος μάρτυς. Δεκεμβρίου 13.
Γέννηαις αυτής. Σεπτεμ. 8.
ΕΙσόδια αυτής. Νοεμβρ. 21.
Εύαγγελ. αυτής. Μάρτ. 25.
Κοίμησις αυτής. Αύγ. 15.
Μαρία όσ. ή τού Ξενοφώντος. Ίαν. 26
Μαρία όσία ή ΑΙγυπτία. 'Απριλίου τ.
Μαρία ή Μαγδαληνή. 'Ιουλίου 22.
Μαρίνα μάρτυς. "Ιουλίου Ι7·
Μαρχελλϊνος μάρτυς. Δεκεμβρίου ΐ8.
Μάρκελλος ό τής μονής των άκοιμή-
των. Δεκεμβρίου 29.
Μάρκελλος έκ των η Μακκαβαίων.
Αυγούστου ι.
Μαρκία μάρτυς. Δεκεμβρίου ϊ8.
Μαρχιανός μάρτυς. 'Οκτωβρίου 2$
Μάρκος μάρτυς. Δεκεμβρίου ΐ8
Μ αρία
ή
Θεοτόκος
110
■ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΑΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-
SI
άρχος οοιος. Μαρτίου 20.·
Μάρκος ό Ευαγγελιστής. 'Απριλίου 25.
Μάρκος μητροπολίτης Έφέαου ό Ευ¬
γενικός. 'Ιανουαρίου 19.
Μαρτιανος δοιος. Φεβρουαρίου 13.
Μαρτιανός έκ των έν Έφέθψ επτά
παίδων. 'Οκτωβρίου 22.
Μαρτΐνος πάπας'Ρώμης.'Απριλίου 13.
Μαρτϋριος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 2$.
Ματθαίος ό Εύαγγελιβτής. Νοεμβρ. ι6.
Ματθίας Άπόοτολοςέκ τώνΤ2. Αύγ. 9·
Ματρώνα όοία. Νοεμβρίου
g.
Ματρώνα όοία ή έν θεσσαλονίκη.
Μαρτίου 27.
Μαύρα μάρτυς. Μαΐου 3·
Μεθόδιος Πατέρων ίερομάρτ. Ίου ν. 20.
Μεθόδιο; Κων/πόλεως. 'Ιουνίου 24
Μελάνη όοία ή 'Ρωμαία. Λεκεμβρ. 3Ι·
Μελέτιος 'Αντιοχείας. Φεόρουαρ. 12.
Μελιβσηνός έκ των 42 μαρτ. Μάρτ. 6.
Μελίτων έκ των 40 μαρτ. Μαρτίου 9·
Μένανδρος μάρτυς. Μαΐου
iş.
Μίρχούριος μάρτυς. Νοεμβρίου 25.
Μηνάς μάρτυς ό Αιγύπτιος.Νοεμβρ. 11.
Μηνά; ό καλλικέλαδος. Λεκεμβρ. 10.
Μηνοδώρα μάρτυς. Σεπτεμβρίου ίο.
Μητροδώρα μάρτυς. Σεπτεμβρίου ίο.
Μητροφάνης Καιν, πόλεως. 'Ιουνίου 4·
Μισαήλ έκ τ1>"3 παίδων. Λεκεμβρ. Ι7·
Μιχαήλ αρχιστράτηγος. Σεπτεμβρίου 6
και Νοεμβρίου 8.
Μιχαήλ Συνόδων. Μαΐου 23.
Μιχαίας ό προφήτης. Αυγούστου 14.
Μύρων μάρτυς. Αύγουστου 17.
Μώχιος ίερομάρτυς. Μαΐου 11.
Μωϋαη'ς ό θεόπτης. Σεπτεμβρίου 4·
Μωύσής δοιος 6 αΐθίοψ. Αύγ. 28.
Ν
Υιζίριος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 14.
Χαούμ προφήτης. Λεκεμβρίου ι.
λ'αρχιββος έκ των 70 'Αποστόλων. 'Ο¬
κτωβρίου 3'·
Ναταλία μάρτυς. Αύγούοτου 26.
λ'εϊλος δαιος. Νοεμβρίου 12.
£ονίλα μάρτυς. 'Οκτωβρίου 28.
Χεόφυτο; μάρτυς. 'Ιανουαρίου 21.
Νέστωρ μάρτυς. 'Οκτωβρίου 27·
Λίνανδρο; ίερομάρτυς. Νοεμβρίου 4·
Χιχάνωρ έκ των 7 διακόνων. Ίουλ.28.
Νικήτας μάρτυς. Σεπτεμβρίου Ι5·
Νικήτας δοιος. 'Απριλίου 3·
Νικηφόρος μάρτυς. Φεβρουαρίου 9·
Νικηφόρος Κων/πόλεως. Μαρτίου 13
και 'Ιουνίου 2.
Νικόδημος άρχων των 'Ιουδαίων. Τή
Κυριακή των Μυροφόρων.
Νιχόλαος ό έν Μύροις. Δεκεμβρίου 6.
Νικόλαος έκ των 40 μαρτ. Μαρτίου 9·
Νικόστρατος μάρτυς. Δεκεμβρίου ΐ8.
Νίχων όοιος ό ο Μετανοείτε β. Νοεμ. 26.
Νίχων όοιομάρτυς. Μαρτίου 23.
Νίτας μάρτυς. "Οκτωβρίου 28.
Νυμ,φοδώρα μάρτυς. Σεπτεμβρίου ίο
Ξ
3ανθίας έκτων 40 μαρτύρ. Μαρτίου 9·
ΐένη όοία. Ιανουαρίου 24.
ϊίνοφών δοιος. 'Ιανουαρίου 26.
Ο
Όλύμπας έκ των 70 Άποοτ. Νοεμ. ΙΟ.
"Ονήβιμος έκ των 70 'Αποστόλων.
Νοεμβρίου 22 καΐ Φεβρουαρίου 15.
Όνησιφόρος μάρτυς. Νοεμβρίου
g.
'Ονούφριος όσιος. 'Ιουνίου 12.
'Ορέστης μάρτυς. Νοεμβρίου ίο.
'Ορέστης μάρτυς έτερος. Δεκεμβρ. 13.
Ουαλέριος έκ των 40 μαρτ. Μαρτίου 9·
Ούάλης έκ των αυτών. Μαρτίου
g.
Ούάλης μάρτυς έτερος. Φεβρουαρ. ΐ6.
Οϋάρρος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 19.
Ούρβαν6ς έκ των 70 Άποατ.Όκτ. 31.
Π
Παγχράτιος Ιερομάρτυς. Ιουλίου 9-
Πάμφιλος μάρτυς. Φεβρουαρίου 16.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΉΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
111
Παντελεήμων ό Ιαματικός. Ίουλ. 27.
Παπυλος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 13.
Παραμονάς μάρτυς. Νοεμβρίου 29.
Παρασκευή όσιομάρτυς. 'Ιουλίου 26.
Παρθένιος Λαμψάκου. Φεβρουαρ. 7·
Παρμενας έκ των η διακ. 'Ιουλίου 28.
Πατίιπιος οοιος. Δεκεμβρίου 8.
Πατρίκιος Ιερομάρτυς. Μαΐου 19.
Ιΐαυλΐνος μάρτυς. Μαΐου ι8.
Παύλος Κων/πόλεως όμολ. Νοεμ. 6.
Παύλος οοΐος ό Θηβαίος. Ίανουαρ. 15.
Παύλος μάρτυς. Φεβρουαρίου ΐ6.
Παύλος μάρτυς έτερος. Μαΐου 18.
ΙΙαΰλος ό 'Απόστολος, το σκεύος τής
εκλογής. Ιουνίου 29.
Παΰλος Κων/πόλεως ό νέος. Αύγ. 3°·
Ηαφνούτιος ίερομάρτυς 'Απριλίου 19.
Παχώμιος ό μέγας. Μαΐου 8.
Ιΐελαγία όοία. 'Οκτωβρίου 8.
Πελαγία μάρτυς. Μαΐου 4·
ΙΙέτρος 'Αλεξανδρείας Ιερ. Νοεμ. 24-
Πέτρος μάρτυς. Μαΐου ΐ8.
Πέτρος οοιος ό έν τφ
"A6cp.
Ίουν. 12.
Πέτρος Άπόοτολ. ό κορυφαίο; Ίουν. 29.
Ηηγάσιος μάρτυς. Νοεμβρίου 3·
Πίστις μάρτυς. Σεπτεμβρίου 17.
Πιστός μάρτυς. Αύγούατου 21.
Πλάτων μάρτυς. Νοεμβρίου 18.
Ποιμήν οαιος. Αύγούοτου 27.
Πολΰαινος μάρτυς. Μαΐου Τ9·
Πολύευκτος μάρτυς. 'Ιανουαρίου
g.
Πολύκαρπος Σμύρνης. Φεβρουαρ. 23.
Ιΐομιπήΐος μάρτυς. Απριλίου ίο.
Πομπιος έκ των ίο των έν Κρήτη.
Δεκεμβρίου 23.
Πορφΰριος μάρτυς. Νοεμβρίου
g.
Ποοφΰριος μάρτυς έτερος. Φεβρ. ι6.
Πορφϋριος ΓάΕ,ης. Φεβρουαρίου 26.
Πούδτ,ς έκ των 70 Άποοτόλ. Αύγ. 14.
Πρΐσκος έκ των 40 μαρτ. Μαρτίου 9·
Πρόδος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 12.
Ηρόχλος Κων/πόλεως. Νοεμβρίου 2Ο.
Πρόχλος μάρτυς έτερος. Ιουλίου 12·
Προκόπιος
öo.
ό δεκαπολίτης.Φεβρ. 27.
Ιΐροχόπιος ό μεγαλομ. 'Ιουλίου 8.
Προτάσιος μάρτυς. Όκτωβρ. 14.
Πρόχορος έκ των η διακ. 'Ιουλίου 28.
'Ροδίων έκτων 70Άποοτόλ. Νοεμ. 10.
'Ρουφος έκ των αυτών. 'Απριλίου 8.
'Ρωμανός οαιος ύ μελψδός. Όκτ. Ι.
'Ρωμανός μάρτυς. Νοεμβρίου ΐ8.
ϊάββας ό ήγιαομένος. Δεκεμβρίου 5·
Ιαββατιος μάρτυς. Σεπτεμβρίου
g.
Σαβήλ μάρτυς. 'Ιουνίου 17.
ϊαβΐνος μάρτυς. Μαρτίου 16.
Σακερδών έκτων 4θμαρτύρ. Μαρτ. 9-
Σαμουήλ ό προφήτης. Αύγούοτου 20.
Σαμψών ό ξενοδόχος. Ιουνίου 27.
ϊαμωνας μάρτυς. Νοεμβρίου 15.
ϊαρδηλος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 28.
£άρρα ή τού 'Αβραάμ. Κυρ. των προπ.
Σατορνΐνος έκ των ίο των έν Κρήτη.
Δεκεμβρίου 23.
Σεβαστιανός μάρτυς. Δεκεμβρίου ι8.
£ε@ΐ)ριανος μάρτυς. Σεπτεμβρίου
g.
Σεβηριανός έκ των 40 μαρτ. Μαρτ.
g.
Σέλευκος μάρτυς. Φεβρουαρίου 16.
Σέργιος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 7·
Σίλας ίκ των 70 Άποοτόλ. Ίουλ. 30.
Σίλ€εστρος πάπας'Ρώμης. Ιαν. 2.
Σιλουανός έκ των
yo
Άποοτ. Ίουλ. 30.
Σίμων 'Απόστολος έκ των 12 ό ζηλω¬
τής. Μαΐου ίο.
Σισίνιος έκ των 40 μαρτ. Μαρτ. 9·
Σιαώης ό μέγας. 'Ιουλίου 6.
Σμάραγδος έκ των 40 μαρτ. Μαρτ. 9·
Σολομονή ή μήτηρ των Μακκαβαίων.
Αύγούοτου Ι.
Σοφία μάρτυς. Σεπτεμβρίου 17.
Σοφονίας προφήτης. Δεκεμβρίου 3·
Σπυρίδων ό θαυματουργός. Δεκεμ. 12.
Στάχυς έκ των 70'Αποοτόλων.Όκτ. 31.
•1-12
■ ΕΓΚνΚΛΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-
ΣτεφανΙς μάρτυς. Νοεμβρίου 11.
Στέφανος ό Σαββαΐτης. Οκτωβρίου 28
και 'Ιουλίου 13.
Στέφανος ό νέος όσιομάρτυς. Νοεμ. 28.
Στέφανος ό πρωτομάρτυς. Λεκεμ. 27.
Στρατόνικος μάρτυς. 'Ιανουαρίου 13.
Συγκλητική όαία. 'Ιανουαρίου 5.
Συμεών ό Στυλίτης. Σεπτεμβρίου Ι.
Συμεών ό Θεοδόχος. Φεβρουαρίου 2.
£υμ(ών ό νέος θεολόγος. Μαρτίου 12.
• Συμεών ό διά Χριστόν σαλός.Ίουλ. 21,
Συμεών ό συγγενής τού Κυρίου.'Απρ. 2.
Συμεών ό έν τφ θαυμ. δρει. Μαίου 24-
Συμεών ίερομάρτυς ό έν Περοίδι. 'Α¬
πριλίου 17.
Σώζων μάρτυς. Σεπτεμβρίου 7·
Σωσίπατρος έκ των 7° 'Αποστόλων.
Νοεμβρίου ΙΟ καΐ 'Απριλίου 29.
Σωφρόνιος 'Ιεροσολύμων. Μαρτίου
II.
Ταρασιος Κων'πόλεως. Φεβρουαρ. ι6.
Τάραχος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 12.
'Γατιανή μάρτυς. 'Ιανουαρίου 12.
Τερέντιος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 28.
Τερέντιος μάρτυς έτερος. Άπριλ. ίο.
Τιβούρτιος μάρτυς Νοεμβρίου 22.
Τιβοϋρτιος μάρτυς έτερος. Λεκεμ. 12.
Τιμόθεος έκ των 70 Άποοτ. 'Ιαν. 22.
Τιμόθεος όσιος. Φεβρουαρίου 21.
Τιμόθεος μάρτυς.
Matou
3.
Τίμων έκ των
y
διακόνων. Ίουλ. 28.
Τίτος δαιος. 'Απριλίου 2.
Τίτος Άπόβτολος Αυγούστου 25.
Τραγκυλΐνος μάρτυς. Δεκεμβρίου ι8
Τρόφιμος έκ των 70 Άποοτ. Άπριλ. 14
Τρόφιμος μάρτυς. Σεπτεμβρίου 19.
Τρύφων μάρτυς. Φεβρουαρίου ι.
Τυχών ό Άμαθοΰντος. Ιουνίου ΐ6.
Τάκινθος μάρτυς ό κουβικουλάριος.
Ιουλίου 3·
•Υπατιος Γαγγρών Ιερομάρτυς. Μαρ¬
τίου 31.
Φ
Φαΰατος δαιος. Αογούοτου 3·
Φεβρωνία όαιομάρτυς. 'Ιουνίου 25.
Φιλήμων έκ των 70 Άποοτ.Νοεμ. 22.
Φιλήμων μάρτυς. Δεκεμβρίου 14-
Φίλιππος έκ των
y
διακόνων 'Οκτ. 11.
Φίλιππος 'Απόστολος έκ των 12. Νοεμ¬
βρίου 14.
Φιλοχτήμων έκ των 40 μαρτ. Μάρτ. 9-
Φιλοΰμιενος μάρτυς. Νοεμβρίου 29·
Φλάβιος έκ των 40 μαρτ. Μαρτίου 9·
Φλέγων έκ των
yo
Άποοτόλ. 'Απρ. 8.
Φλώρος μάρτυς. Αυγούστου ΐ8.
Φωκάς Ιερομάρτυς. Σεπτεμβρίου 22
καΐ 'Ιουλίου 23.
Φώτιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπό¬
λεως Φεβρουαρίου 6.
Φώτιος μάρτυς. 'Οκτωβρίου 28.
Φώτιος μάρτυς έτερος. Αύγοΰατου 12.
Χαράλαμπος Ιερομ. Φεβρουαρίου ίο.
Χαριτίνη μάρτυς. 'Οκτωβρίου 5·
Χαρίτων όμολογητής. Σεπτεμβρ. 28.
Χουβίων έκ των 40 μαρτ. Μάρτ. 9·
Χριστίνα μάρτυς.
Matou
18.
Χριστίνα μεγαλομάρτυς. 'Ιουλίου 24·
Χριστόβουλος δαιος ό έν Πάτμω.
Μαρτίου 16.
Χριστόφορος μάρτυς.
Matou g.
Χρύσανθος μάρτυς. Μαρτίου 19.
•ilfjT|i
ό προφήτης. 'Οκτωβρίου
1J.
ΣΪΑΑΟΓΟΣ ΠΡΟΣ ΑΙΑΑΟΣΙΝ
MOM
BIBAIÛN
Εκδόσεις μηηαΐαι χ5 Συλλόγβ κατά το 1900.
-*-
1. Ό Ουρανός, υπό τοΰ καθηγητού Δ. Αίγινήτου (εκδοσις Γ').
2. ΉΈχΜΧησία μας, υπό Λ. Μπαλάνον, Π. Θ. (εκδ. Β').
3. ΪΓ Γη τοΰ πυρός, υπό
J.
Βικέλα (εκδ. Β').
4. Ό άνθρωπος κ«ί τό σώμα τον, υπό Μιχαήλ Κωνσταντινίδου (εχδ. Β').
5. Τα (οφελιμωτέρα πτηνά τής Ελλάδος, υπο του καίΚ
JV.
Χ. 'Αποοτολίδον.
6. Ό Στρατιώτης, έκ τον τοΰ
De AmİCİS,
υπο Χ. Άννίνον.
7. Ό 'Υλικός κόσμος, υπο του καί>. Α. Δαμβεργη.
8. Τα καθήκοντα τοΰ πολίτον, υπο £". Λυλτοΰό?/.
9. Ό Μικρός Πλούταρχος, Λ. Μελά, Μέρα; Α'.
10. Ή .Ευρώπη,
Jiaro ror
19°* αιώνα, υπο του χα9·._/7. Καρολίδον.
11. *ΪΓ Ακρόπολις των'Αθηνών, υπο Χ.
TaoiVTa.
12. Ό Κυρ Σιμός, κατά το Γαλλι/όν, υπο της
K«s
^4. Ο.
Έκαστον των ανωτέρω τενχών τιμάται δια μεν το εσωτερικόν 3Ο λεπτών της δραχμής
δια δέ το εξωτερικόν 3Ο εκατοστά τοΰ φράγκου
ΑΠΟ ΤΟΎ" ΕΤΟΥΣ
-19CM
ή τιμή των βιβλίων του Συλλόγου ωρίσθη είς λεπτά 40 διά τό
εσωτερικόν και 40 εκατοστά τοΰ χρυσοΰ φράγκου διά τό εξωτε¬
ρικόν. Ή δέ ετησία συνδρομή διά τα 12 βιβλία ωρίσθη είς δραχμάς
4 διά τό εσωτερικόν και 4 φράγκα διά τό εξωτερικόν.
Παρακαλούνται οί απανταχού συνδρομηταί όπως φροντίσωσι
περί εγκαίρου ανανεώσεως τής συνδρομής των διά τό 1901 ινα
μη διακοπή ή προς αυτούς αποστολή των βιβλίων.
Γραφεία Συλλόγου : 4, όδος Πινακωτών. — 'Αθήναι.
ΣΗΜ.— Ή ΛιεΰΟ-υνσις τοΰ Φάρου τής 'Ανατολής, πρό; ευκολίαν των κ. κ.
συνδρομητών αυτού, ευχαρίστως αναλαμβάνει την έγ*| ραφήν αυνορομητών εις την
σειράν των έ'ζδο'σεων του Συλλόγου, υπό τους ανωτέρω ίρους.
Π ίσα α'ίτησις εγγραφής1 δέον να συνοδεύηται υπο τοΰ αντιτίμου, άλλως οεν /
λαμβάνεται ΰπ' όψιν.
Γ
ΧΑ ΡΤΟ ΠΟΛΕΙ Ο Ν
Ν. ΤΣΑΟΥΣ Η
ΙΛΙΜ'ΘΙΛ
L
ΕΤΕΙ
18G4
(
Έν Γαλάτη:όδος Μαχμονδιέ, Άρ.8, και οδός Κιουρεκτοιλέρ, 'Αρ. 43. (
ΔΙΑΔΟΧΟΣ (
ΣΕΡ. Ν.^ΈΑΟΥΣΗΣ τίος
Ή Διεύθυνσις τον Χαρτοπωλείου Τσαούση, επιδιώκουαα την κατάρτισιν
πλήρους Έλίηνικοϋ χαρτοπωλείου δυναμένου ν ανταποκρίνηται κάλλιστα είς τα
γραφικά χρειώδη παντός εμπορευομένου, κατώρθωσε την σύστασιν τοιούτου και
είς τρόπον ώστε πάς ομογενής, άποφεύγων τα τραγελαφικά να ευρίσκη εν αύτω :
Κατάστιχα [Λ Δοηαι-Λαβείν Ιλληνιστ , Αντίγραφα επιστολών, Ευρε¬
τήρια, Βιβλία συναλλαγμάτων, Το απαραίτητον " Καθ' ημέραν,, κλπ ,
κλπ , δλα ΐλληνιστ1 και είς καλλιτέραν μάλιστα τιμήν
Καλλιτεχνική εκτϋπωαις 'Επικεφαλίδων επιστολών και φακέλλων, Τιμολογίων,
) Έτιακεπτηρίων, κλπ , επι χάρτου ε^/εντής ποιότητος
20MHNQN
ΠΙΣΤΩΣΙΣ 20 ΜΗΝΩΝ
ΊΟΟ ΔΡΑΧΜΩΝ Ί ΟΟ
ΒΙΒΛΙΑ
ΔΥΝΑΣΘΕ ΝΑ ΕΚΛΕΞΗΤΕ, ΠΛΗΡΰΝΟΝΤΕΣ ΑΥΤΑ ΑΝΑ }
5 ΔΡΑΧΜΑΣ: ΚΑΤΑ ΜΗΝΑ
Τιμοκατάλογος των Βιβλίων πέμπεται παντί τώ αΐτοϋντι.
Ταχιδροίΐικη Διειϋινοις'.
h Mrs J G Sakéllaridès k O— Haidar-Pacha,
Constantinople
1s
ΜΕΡΟΣ ΔΕΎΤΕΡΟΝ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ
ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
TÜN RTPIÜTEPÛN
ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΕΝ ΤΗι ΟΡΘΟΛΟ_. ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
ΑΠΟ ΤΗΣ ΙΔΡΓΣΕΰΣ ΑΪΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
Ή Άγια ημών 'Εκκλησία, ή διά
τον Κυρίον ημών Ίησοΰ Χρίστου ίδρν-
■θεΐσα, διήννσεν ηδη 19 όλους αιώνας.
Κατά το μακρον τουτο διάστημα πολλά
και σπουδαία γεγονότα σννέβηοαν εν τγι
'Εκκλησία, ών ή αναγραφή εν σκιαγρα¬
φία είναι λίαν δύσκολος. Ονχ ήττον όμως,
εκλέγοντες εκ των γεγονότων τα σπον-
δαιότερα, προβαίνομεν είς την σννοπτι-
κην εξιστόρησιν αυτών, φρονούντες ότι
και ή εκ τούτων, ούτως εκτιθεμένων,
ωφέλεια δεν θα
fjvaı
μικρά δια τονς φι-
λενσεβεΐς αναγνώστας.
Ή Ιστορία τής 'Εκκλησίας δύναται
να διαιρεθΐ) εις τέσσαρας περιόδους. Ή
πρώτη περίοδος, περιλαμβάνει την 'ιστο¬
ρίαν της ιδρύσεως της εκκλησίας, τής
πρώτης εξαπλώσεως αυτής, και τής
πρώτης αναπτύξεως τής διδασκαλίας,
τής λατρείας και τοϊ> πολιτεύματος αυτής
μέχρι του 313. Ή δευτέρα περίοδος άρ¬
χεται
ouzo
του 313, ήτοι από τον ετονς,
κα& δ ό Μέγας Κωνσταντίνος είχε κη¬
ρύξη καί? άπαν το 'Ρωμαϊκόν Κράτος
γενικήν ϋρησκεντικην ελευθερίαν, μέχρι
του 860, ήτοι μέχρι τον σχίσματος των
δύο εκκλησιών, τής 'Ανατολικής και
Δντικής. Ή τρίτη περίοδος, αρχομένη
άπό τον 860, λήγει κατά τό έτος 1453,
καθ' δ εγένετο ή κατάλνσις τον Βνζαν-
τινον κράτονς. Ή δέ τετάρτη, αρχο¬
μένη άπα τον 1453, φθάνει μέχρι των
καθ' ημάς χρόνων.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΩΤΗ (μέχρι τού 313)
Τό έργον τής εξαπλ.ώσεως τοί χρι¬
στιανισμού, όπερ ήρξατο διά των
Αποστόλων, επηκολούθησε μετ' αυ¬
τούς δραστηρίως, ούτως ώστε κατά
τα τέλη τού Γ' αιώνος είχε σχεδόν ή
Εκκλησία έξαπλωθ^ καθ άπαντα τον
τότε γνωστόν κόσμον. Ούτως έν μέν
τχί 'Ανατολή βλέπομεν τάς εκκλησίας
τής Καισαρείας, τής Αντιοχείας, τής
'Εδέσσης, τής Σελευκείας, τής 'Εφέ¬
σου, τής Σμύρνης, τής Περγάμου,
των Θυατείρων, των Σάρδεων, τής
Φιλαδέλφειας, τής Λαοδικείας και άλ¬
λων. Ό χριστιανισμός γοργφ τφ βή-
ματι έξηπλουτο έν Γαλατία, έν Βιθυ¬
νία, έν Κρήτη, έν Κΰπρφ, έν ΑΙγύπτφ,
έν Καρχηδόνι, έν Νουμιδία, έν Μαυ¬
ριτανία, και λοιποΧς. Έν Εύροιπη ή
Ηράκλεια υπήρχεν ή πρωτεύουσα εκ¬
κλησία. Τό Βυζάντιον κατείχε δεύτε-
1
114
■ ΕΠνΓΚΛθΙΊΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ρεύουσαν θέσιν. Ή Μακεδονία είχεν
άποστολικάς εκκλησίας έν Θεσσαλο¬
νίκη, Βερροία, και Φιλίπποις. Έν Ελ¬
λάδι ήνθει ή εκκλησία τής Κορίνθου,
των 'Αθηνών. Έν 'Ιταλία ή αρχαιό¬
τερα εκκλησία υπήρξεν ή 'Ρώμη, όπου
εδίδαξεν ό Παύλος και έμαρτύρησεν.
Έν 'Ισπανία ό χριστιανισμός εισήλθε
λίαν πρωΐμως, έν δέ Γαλλια, περί τα
μέσα του Β' αιώνος. Κατά την Β'
εκατονταετηρίδα μνημονεύονται έκ-
κλησίαι έν άμφοτέραις ταίς Γερμα-
νίαις, έν δέ ταίς παρά τον Δούναβιν
χώραις κατά τόν Γ' αιώνα. Περί εκ¬
κλησιών δέ
tv
Βρεττανία και εκείθεν
ετι των "Ρωμαϊκών ορίων ποιούνται
λόγον ό Τερτουλλιανος και ό Ώριγέ-
νης. Περί τα τέλη τοΰ Γ ' αιώνος υπο¬
λογίζεται δτι σχεδόν τό ήμισυ του
πληθυσμού τοΰ 'Ρωμαϊκού κράτους
είχεν άσπασθή τόν χριστιανισμόν.
"Ενεκα τής ταχείας εξαπλώσεως τοΰ
χριστιανισμού ήγέρθησαν κατ' αυτού
φοβεροί διωγμοί, καθ' ους χιλιάδες
χριστιανών έ μαρτύρησαν υπέρ τοΰ
Χρίστου, Οιαρκέσαντες μέχρι του 313
μ. Χ·, οπότε ανεκηρύχθη υπό τοΰ Με¬
γάλου Κωνσταντίνου γενική θρησκευ¬
τική ελευθερία. 'Αλλά τον χριστιανι¬
σμόν δεν επολέμησαν οί εθνικοί μόνον
δια τής βίας, άλλα και διά πνευματι¬
κών όπλων ή διά συγγραφών. Πρός
τάς προσβολάς δί κατά τοϋ χριστια¬
νισμού δέν έμειναν αναπολόγητοι οί
τής εποχής εκείνης χριστιανοί. Άν¬
δρες σοφοί, άπολογηται κληθέντες, ώς
ο Ίουστίνος, ό Άθηναγόρας ό Τερ¬
τουλλιανος, ό Κλήμης, ό Ώριγένης
και άλλοι, εύδοχίμως ύπερήσπισαν τόν
χριστιανισμόν. 'Επειδή δέ τό Ευαγγέ¬
λιον διεδόθη τό πρώτον μεταξύ λαών
πεπολιτισμένον, Ιδίως των Ελλήνων,
των 'Ρωμαίων και των 'Ιουδαίων, ήτο
επόμενον, ότι τό περιεχόμενον τής
χριστιανικής πίστεως έμελλε νά ερευ-
νηθί) και άναπτυχθή. Εντέυθεν εγεν¬
νήθησαν αί αιρέσεις, ών άρχαιότεραι
είναι αί Ίουδαΐζουσαι ( ΕβιωνΧται,
Ναΐ,ωραΐοι, ΕλκεσαΤοι). Των Ίου-
δαιζουσών αιρέσεων πολύ κινδυνωδε-
στεραι απέβησαν τή 'Εκκλησία αι
γνωστικά! αιρέσεις (Σίμων ό Μάγος,
Νιχολαΐται, Κηρινθιανοί). Επισημό¬
τεροι δέ των γνωστικών υπήρξαν ο
Βασιλείδης, ό ΣατουρνΧνος, ό Οΰα-
λεντΐνος, ό Σεκσοΰδος, ό Βαρδισάνης,
ό Μαρκίων, ό Μάνης και άλλοι. Έκτος
όμως των ανωτέρω αιρέσεων
èv rrj
Εκκλησία άνεφάνησαν και έτεραι αι¬
ρέσεις, αί μέν κινδυνωδέστεραι των
δέ. Έφ' ικανόν έτάραξαν την Εκκλη¬
σίαν τοΰ Χρίστου οί Άντιτριαδίται,
οί Μοντανισταί, ό Χιλιασμός και αί
έριδες περί τής εορτής τοΰ Πάσχα,
έκλιποΰσαι μετά την έν Νίκαια πρώ¬
την Οικουμενικήν Σύνοδον, τό σχίσμα
τοΰ Νοβάτου και Νοβατιανοΰ και τό
Μελετιανόν σχίσμα.
Οί αγώνες, δι' ών διήλθεν ή ανά¬
πτυξις τής διδασκαλίας τής Εκκλη¬
σίας κατά τους τρείς πρώτους τοΰ χρι¬
στιανισμού αιώνας, εγέννησαν σπου-
δαίαν τινά θεολογικήν φιλολογίαν.
Ευτυχώς εσώθησαν μέχρις ημών τα
πλείστα συγγράμματα των εκκλησια¬
στικών συγγραφέων, οίτινες ύπερή¬
σπισαν την διδασκαλίαν τής Εκκλη¬
σίας και ους οί μετά ταυτα αιώνες
τιμητικώς Πατέρας έκάλεσαν. Τοιοΰ-
τοι δέ είναι οί 'Αποστολικοί Πατέρες,
Κλήμης ό 'Ρώμης, Βαρνάβας, Έρμάς,
'Ιγνάτιος ό 'Αντιοχείας, Παπίας· οί
άπολογητα'ι Κοδράτος, 'Αριστείδης,
Μιλτιάδης, Μελίτων ό Σάρδεων, Ίου¬
στίνος ό φιλόσοφος και μάρτυς, Τα-
τιανός, Άθηναγόρας, Θεόφιλος ό Άν-
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
τιοχείας και άλλοι πολλοί. Άπα τοΰ
τέλους δέ του Β' αιώνος εγεννήθη
έν
xfj
κατά των διαφόρων αιρέσεων
πάλχι σπουδαιότερα τις χριστιανική
φιλολογία, διακρινόμενη είς τέσσαρας
σχολάς, την Άλεξανδριανήν, την Ά-
φρικανικήν, την Μικρασιατικήν και
την Άντιοχειανήν. Των σχολών τού-
των υπέρτερα υπήρξεν ή πριότη. Κέν¬
τρον δέ των 'Αλεξανδρινών θεολόγων
ήν ή κατηχητική τής 'Αλεξανδρείας
σχολή, ής ονομαστοί εγένοντο Πάνται-
νος ό έξ 'Αθηνών, Κλήμης ό Άλεξαν-
δρεύς και ό άδομάντιος και χαλκέν¬
τερος Ώριγένης, διακριθείς ώς φιλό¬
σοφος, φιλόλογος, κριτικός, δογματι¬
κός, εξηγητής και πολεμικός θεολόγος.
Μαθηταί τούτων σπουδαίοι είναι ό
'Ηρακλής, Διονύσιος ό 'Αλεξανδρείας,
Πιέριος, Άχιλλας, Γρηγόριος [ό'θαυ-
ματουργός, 6 Νεοκαισαρείας Πάμφι-
λος και άλλοι.
Έν τή Μικρά 'Ασία κατά τον Β'
αιώνα ήκμασαν πολλοί διάσημοι εκ¬
κλησιαστικοί άνδρες (Πολύκαρπος,
Παπίας, Μελίτων). Μετά τούτους ήν-
θησαν ό Ειρηναίος (+202), ό Ιππό¬
λυτος (+235) και 'Ιούλιος ό 'Αφρι¬
κανός (+235).
'Ιδρυτής τής 'Αφρικανικής σχολής
υπήρξεν ό Τερτουλλιανός (160—220),
ό δημιουργός τής λατινικής εκκλη¬
σιαστικής γλώσσης, Μινοΰκιος Φήλιξ,
Κυπριανός (+258), γενόμενος διά του
βίου και των έργων του πρότυπον
επισκόπου, Άρνόβιος, Λακτάντιος και
λοιποί.
Πρώτοι ίδρυταί τής έν 'Αντιόχεια
σχολής εγένοντο οί πρεσβύτεροι Δω¬
ρόθεος (+250) και Λουκιανός (+311)
αμφότεροι κάτοχοι τής εβραϊκής
γλώσσης.
Ώς πηγαι του εκκλησιαστικού πο¬
λιτεύματος τής περιόδου ταύτης διά
μέν την άποστολικήν εποχήν χρησι-
μεύουσι τα βιβλία τής Καινής Διαθή¬
κης, διά δέ τους μετά ταυτα χρόνους
αί άποστολικαί διαταγαί και οί απο¬
στολικοί κανόνες. Κατά την άποστο¬
λικήν εποχήν, την ανωτάτην έν τή
Εκκλησία εξουσίαν ήσκουν οί 'Από¬
στολοι, μετ'αυτών δέ ειργάζοντο και
οί Εναγγελιαταί, διατρέχοντες διαφό¬
ρους χώρας και κηρύττοντες τό Ευαγ¬
γέλιον. Πρός τούτοις, έν τή πρώττ)
αποστολική εκκλησία απαντώμεν τους
προφήτας ή διδασκάλους, δηλαδή
έρμηνευτάς των Γραφών. 'Αλλά πάντα
ταυτα τα αξιώματα είναι έκτακτα και
πρόσκαιρα, ώς οριστικά δέ τουναν¬
τίον απαντώμεν τους διακόνους, όρι-
σθέντας, ίνα προνοώσιν υπέρ των
πτωχών, και τους πρεσβντέρονς και
επισκόπους, προορισμένους, ίναποι-
μαίνωσι την εκκλησίαν. Οί λειτουργοί
οΰτοι τής εκκλησίας έξελέγοντο υπό
ταύτης ή ώρίζοντο υπό των ιδρυτών
αυτής τή συγκαταθέσει αυτής δι' επι¬
θέσεως των χειρών. Τύ κήρυγμα ήτο
τό σπουδαιότερον έργον των εκκλη¬
σιαστικών λειτουργών. 'Αλλ'ή διδαχή
δέν ήτο αποκλειστικόν δικαίωμα των
επισκόπων και πρεσβυτέρων, αλλά
πας τις ηδύνατο έν τή εκκλησία νά
ομιλή, αν είχε πνευματικόν πρός τουτο
χάρισμα. Συνήθως είχον τόν λόγον έν
ταίς συναθροίσεσιν οί προφήται, οί
διδάσκαλοι και οί γλώσσας λαλοΰν-
τες. Μόνον ταίς γυναιξίν άπηγορεύετο
ό λόγος. Κατά την άποστολικήν επο¬
χήν απαντώμεν τάς διακόνισσας ή
πρεσβυτέρας και χήρας, αΐτινες πε-
ριέθαλπον τους πάσχοντας ή και έδί-
δασκον τους προσηλύτους. Κατά τόν
Β' και Γ' αιώνα διηρέθησαν άχριβε-
στερον έν
Tfl
εκκλησία οί λαϊκοί και
116
• ΕΓΚΪΚΛΟΙΙΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-
ol
κληρικοί. Ή δημοσία διδασκαλία
εθεωρείτο ώς προνόμιον τοΰ κλήρου.
ΟΙ διάκονοι άπαντώσι νυν ενεργούν¬
τες και λειτουργικά έργα, αναφαί¬
νονται δέ και οί άρχιδιάκονοι, πολ¬
λάκις και αυτών των πρεσβυτέρων
υπερέχοντες. Κατά μικρόν δέ εσχημα¬
τίσθη και κατώτερος τις κλήρος πρός
ταπεινότερα εκκλησιαστικά λειτουρ¬
γήματα ώρισμένος, οί ΰποδιάκονοι, οί
Θυρωροί, οί αναγνώσται, οί έξορκι-
σταί, οί ακόλουθοι, οί ψάλται. Ά¬
παντώσι δέ και νυν αί χήραι, αί δια¬
κόνισσα!, πρός δέ εν τισιν έκκλη-
σίαις οί ερμηνευταί και οί κατηχηταί.
Ό κλήρος συνετηρεΐτο τότε κατά τό
πλείστον έξ εκουσίων συνεισφορών
και ήτο, όπως και κατά την άποστο-
λικήν εποχήν, έγγαμος.
Ή εξουσία τού Επισκόπου είχεν
ήδη κατά τον Γ ' αιώνα μεγάλως αυ¬
ξηθή, θεωρουμένου ώς διαδόχου των
'Αποστόλων και αντιπροσώπου τοϋ
Χρίστου έν τή εκκλησία. Ο Επίσκο¬
πος κατέχει έν γένει την ανωτάτην
εκκλησιαστικήν εξουσίαν, παρέχων και
την ίερωσύνην. Ή μετάθεσις των Ε¬
πισκόπων κατεκρίνετο. Οί Επίσκοποι
των χωρίων (χωρεπίσκοποι) έξηρτώντο
έκ των Επισκόπων των πόλεων. 'Από
τοϋ Β δέ αιώνος ένεκα διαφόρων εκ¬
κλησιαστικών ερίδων ήρξαντο να συν¬
έρχωνται πολλαχοΰ σύνοδοι Επισκό¬
πων πρός οριστικήν λύσιν των διαφο¬
ρών. ΟΊ 'Επίσκοποι εκάστης επαρχίας
συνεδέοντο πρός αλλήλους, άνταπεκρί-
νοντο δέ αί έκκλησιαστικαί αυται επαρ¬
χίαι ώς επί τό πλείστον πρός τας τοΰ
'Ρωμαϊκού κράτους επαρχίας. Των σω¬
μάτων δέ τούτων φυσικώς προΐσταν-
το οί 'Επίσκοποι των μητροπόλεων
των επαρχιών, οΐτινες διά τούτο μη
τροπολΐται βραδύτερον ώνομάσθησαν.
Μεταξύ των μητροπολιτών διεκρίθη¬
σαν κατά μικρόν οί 'Επίσκοποι των
τριών μεγάλων τοΰ 'Ρωμαϊκού κρά¬
τους πόλεων, 'Ρώμης, Αλεξανδρείας,
κα'ι 'Αντιοχείας. Και μεταξύ τούτων δέ
ό 'Ρώμης ήτο ό επισημότερος, ώς ό
τής βασιλευοΰσης πόλεως Επίσκοπος.
Τό πρωτεΐον τουτο ήτο πρωτεΤον τι¬
μής αν και άπ' αρχαιοτάτων χρόνων
οί τής 'Ρώμης Επίσκοποι ήξίουν να
άσκώσι και ανωτέραν τινά επί των
λοιπών 'Επισκόπων εξουσίαν, ήδη δέ
άπό τοΰ Β' αιώνος ήρξαντο τίνες
αυτών να θεωρώσιν εαυτούς διαδό¬
χους τοΰ Πέτρου, ορμώμενοι έκ φι-
λαρχίας έμφυτου τοις 'Ρωμαίοις έν
γένει.
Ή αρχαία αποστολική κοινωνία
'ίσταται ώς τελειότατον πρότυπον δι'
άπαντας τους μετά ταυτα χρόνους. Οί
χριστιανοί επώλουν τα υπάρχοντα αυ¬
τών και έδιδον τοίς Άποστόλοις, ίνα
χρησιμεΰωσι ταίς κοιναίς χρείαις.
Τα πάντα έπρεπε να είναι κοινά, ου¬
δείς δέ έλεγεν ότι είχε τι ίδιον. Πρός
αγαθοεργίας ήσαν προθυμότατοι οί
άπανταχοΰ χριστιανοί, ή δέ αγάπη
ήτο τό χαράκτη ρ ιστικόν αυτών γνώ¬
ρισμα. Οί χριστιανοί εθεώρουν αλ¬
λήλους ώς αδελφούς κα'ι έκάλουν α¬
δελφούς, την δ' άδελφικήν αγάπην
των πρώτων χριστιανών δεικνΰουσι
τό άδελφικόν φίλημα και τα κοινά
δείπνα (άγάπαι). Εντέυθεν ή μετα¬
ξύ πάντων ισότης κα'ι ή άδελφοποίη-
σις των λαών, ή καταργήσασα την
μεταξύ ομοφύλων κα'ι ξένων διαίρεσιν.
Οί πρώτοι χριστιανοί των 'Ιεροσο¬
λύμων έξηκολούθουν να επισκέπτων¬
ται τόν ναόν κα'ι νά τελώσι τα τής
μωσαϊκής θρησκείας. 'Αλλ' εκτός αύ-
τοΰ συνήρχοντο και είς ιδιαιτέρας
συναθροίσεις έν οΐκοις χριστιανών, ας
——-
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
•117
έκάλουν κατ' οίκον εκκλησίας. Οί
έξ εθνών χριστιανοί μόνον τάς τοιαύ¬
τας συναθροίσεις ετέλουν. Όπου οί
χριστιανοί ήσαν πολλοί, υπήρχον πολ¬
λαί τοιαύται κατ' οίκους έκκλησίαι,
ών προΐστατο είς πρεσβύτερος. Έν
ταίς ίδιαιτέραις ταΰταις συναθροίσε-
σιν ψκοδόμουν αλλήλους οί πιστοί διά
προσευχών, διά ψαλμωδιών και διά
των πρώτων χριστιανικών ϋμνων. Περί
τής μουσικής τής αποστολικής εκκλη¬
σίας ουδέν γνωρίζομεν ίσως ήτο ή
ιουδαϊκή παρά τοις έξ Εβραίων χρι-
στιανοΐς και ή ελληνική παρά τοίς
εξ εθνών. Έν ταίς συναθροίσεσιν άνε-
γινώσκοντο τα βιβλία τής Παλαιάς
Διαθήκης και αί επιστολαί των 'Απο¬
στόλων, αί πρός τας εκκλησίας πεμ-
πόμεναι. Μετά την ανάγνωσιν έπηκο-
λούθει τό κήρυγμα ή ή ομιλία επί
των άναγνωσθέντων. Τό βάπτισμα
ετελεΤτο διά τριττής καταδύσεως είς
τό δνομα τής αγίας Τριάδος, ένιαχοΰ
δέ και είς τό όνομα τού Χρίστου. Ή
Θεία ευχαριστία έτελεΐτο καθ' εκά¬
στην ηνωμένη μετά δείπνου, ην αγά¬
πην έκάλουν. Άλλας τελετάς εκτός
του βαπτίσματος απαντώμεν επί των
αποστολικών χρόνων την επίθεσιν
των χειρών πρός μετάδοσιν του αγίου
Πνεύματος, την χειροτονίαν επισκό¬
πων, πρεσβυτέρων και διακόνων, τό
ενχέλαιον επί των άσθενούντων. Τόν
γάμον καλεί ό Παύλος μυστήριον,
πολλοί δέ των πιστευσάντων μετα-
νοοΰντες έξωμολογονντο τας πράξεις
αυτών. Αί έξ 'Ιουδαίων συνιστάμεναι
χριστιανικαί έκκλησίαι έτήρουν και
τό σάββατον και τας άλλας ίουδαϊκας
εορτάς, οί δέ έξ εθνών χριστιανοί
έώρταζον την Κυριακήν, ώς ημέραν
τής 'Αναστάσεως του Κυρίου.
Κατά τόν Β' και Γ ' αιώνα έφημί-
ζετο ή αδελφική των χριστιανών αγά¬
πη, ήτις έξεδηλοΰτο διά φιλανθρω¬
πίας πρός τους πάσχοντας. Ή πρός
τόν θάνατον περιφρόνησις των χρι¬
στιανών έξέπληττε και αυτούς τους
διώκτας αίιτών. Την εθνικήν άλαζο-
νείαν διεδέχθη παρά τοίς χριστιανοΐς
ή ταπείνωσις, κατά δέ τής εθνικής
ακολασίας άντέταττον ακραν ηθών
αυστηρότητα, άποφευγοντες και αύ¬
τάς τας αθώας τέρψεις. Τοιαύτα ήσαν
τα ήθη των χριστιανών κατά τους
χρόνους τούτους, πρό πάντων έν καιρώ
διωγμών διότι έν καιρφ ειρήνης, και
μάλιστα μακράς, παρετηρεΐτο εκλυσίς
τις των ηθών ή αϋστηρότης έχαλα-
ροϋτο, φθόνοι δέ, έριδες και φιλη¬
δονία είσέδυον παρά τοίς χριστιανοΐς.
Άν και ό γάμος ετιμάτο και ηύλο-
γεΐτο δια τής εκκλησίας, δια δέ του
χριστιανισμού άνυψώθη ό οικογενεια¬
κός βίος είς την αληθή αυτού ηθικήν
αξίαν, ή αγαμία όμως εθεωρείτο ώς
ανωτέρα. Πολλοί των χριστιανών πω-
λοΰντες τα υπάρχοντα αυτών διένε-
μον αυτά τοίς πτωχοΐς, έκαλούντο
δέ άσκηταί. Οί άσκητα'ι ήσχολοΰντο
συνήθως είς προσευχάς, νηστείας και
μελέτας θρησκευτικάς. 'Υπήρχον δέ
και γυναίκες τφ Θεφ άφωσιωμέναι,
παρθένοι καλούμεναι. Ένφ δέ τό
πρώτον εζων οί άσκηταί έν μέσρ των
κοινωνιών, κατά μικρόν ήρχισαν άπό
του Γ' αιώνος ν άποχωρώσιν άπό
των πόλεων και μάλιστα έν Αιγύπτω,
ίνα άνετώτερον παραδίδωνται είς τάς
ασκήσεις αυτών. Ό τρόπος ούτος τού
βιοϋν έλαβε διά τού μεγάλου 'Αντω¬
νίου ωρισμένην μορφήν. Τό παρά¬
δειγμα αυτού έφείλκυσε πλήθος άπει¬
ρον μιμητών.
Οί προσερχόμενοι είς την εκκλησίαν
(κατηχούμενοι) ήναγκάζοντο ευθύς να
• ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
παραιτηθώσιν από πάσης εργασίας
συνδεόμενης μετά τής εθνικής λα¬
τρείας, νπεβάλλοντο δέ είς μακράν
και αυστηράν δοκιμασίαν, διερχομέ-
νην διάφορα στάδια. Και κατά πρώ¬
τον μέν εγίνοντο δεκτοί ώς άκροαταί
τοϋ κηρύγματος, έπειτα επετρέπετο
αυτοίς να συνέρχωνται μετά τής εκ¬
κλησίας, άλλα γόνυ κλι'νοντες και
μόνον ούτω δοκιμασθέντες εγίνοντο
δεκτοί τελείως και έβαπτίζοντο (φω¬
τιζόμενοι). Κα'ι μεταξύ των πιστών ή
καθαρότης των ηθών διετηρεΧτο δι'
αυστηράς ευταξίας. Τα δημόσιον σκάν¬
δαλον έγείροντα ή εκουσίως έξομο-
λογοΰμενα αμαρτήματα ύπέκειντο είς
δημοσίαν μετάνοιαν, άλλ' οί άπομα-
κρυνόμενοι όλως από του Χριστοί
άπεβάλλοντο άπό τής εκκλησίας (αφο¬
ρισμός), γενόμενοι δεκτοί κα'ι πάλιν
μετά δημοσίαν μετάνοιαν.
Ή λατρεία των χριστιανών από
τού Β' αιώνος έλαβε νέαν ανάπτυξιν.
ΟΙ χριστιανοί παρέλαβον παρά τώ·
'Ιουδαίων τάς τρείς ώρας τής προσευ-
ΖΊ? (τρίτη, έκτη, έννάτη), ήγάπαη·
δέ διάτας εορτάσιμους συναθροίσεις
τόν όρθρον των μεγάλων έορτώ
προηγεϊτο παννυχι'ς. Ή Τετάρτη κα'ι
Παρασκευή ήσαν ημέραι νηστείας, ή
δέ Κυριακή έμεινεν ήμερα χαρμό¬
συνος, έν ή δέν εγίνετο νηστεία, οιιδέ
έκλίνετο γόνυ και κατά τό δυνατόν
άπεφεΰγετο ή εργασία. Τοϋ Πάσχα
προηγεΐτο καιρό: νηστείας διαφόρου
χρονικού διαστήματος, ώνομάσθη δέ
ή νηστεία αίίτη Τεσσαρακοστή. Ή
Κυριακή μετά την πανσέληνον την
μετά την έαρινήν ίσημερίαν έωρτά-
ξετο είς ανάμνησιν τής "Αναστάσεως
τοΰ Κυρίον, ή δέ πρό τής Κυριακής
ταύτης εβδομας (μεγάλη) ήτο κατ'
εξοχήν καιρός νηστείας. Αί 50 ημέραι
μετά τό Πάσχα απετέλουν συνέχειαν
τής εορτής τοΰ Πάσχα, ή δέ τελευ¬
ταία, ή κυρίως ΙΙενζηχοστή, ήτο εις
ανάμνησιν τής έπιφοιτήσεως τοϋ αγίου
[νεύματος. Έν τώ μεταξύ έπιπτεν η
εορτή τής 'Αναλήψεως τοΰ Κυρίου.
Κατά τό τέλος τοϋ Γ αιώνος ανεφάνη
και ή εορτή των Επιφανειών, είς ανά¬
μνησιν τής έν γένει επιφανείας τοϋ
Κυρίου έν σαρκί. Έκκλησίαι τινές
έώρταζον επί των τάφων αυτών τάς
ημέρας τοϋ θανάτου των μαρτύρων,
ους οί χριστιανοί ήγαπων και έτίμων
ώς εικόνας τοϋ Χρίστου.
Κατά τους Άποστο?ακούς χρόνους
και επί πολύν χρόνον μετά ταυτα, οί
χριστιανοί ετέλουν τα τής λατρείας
αυτών έν ϊδιαιτέροις ο'ίκοις, οΐτινες
ακολούθως ωνομάσθησαν έκκλησίαι,
προσενκτήρια, κνριακά. Οί χριστια¬
νοί έφίλουν να συνέρχωνται πρός
προσευχήν και είς κοιμητήρια και είς
τάφους μαρτύρων. Έν καιρφ διο>γ-
μών ώς τόποι συναθροίσεων έχρησί-
μευον αϊ έρημοι, τα σπήλαια και αί
κατακόμβη ι. Είς τάς εκκλησίας υπήρ¬
χεν ό αμβων και ή τράπεζα, ήτις
ώνομάζετο και Θυσιαστήριο*. Κατά
μικρόν ήρχισε να μορφώται παρά τοίς
χριστιανοΐς χριστιανική τις τέχνη κατά
πρώτον ώς συμβολική. 'Εγένετο δη¬
λαδή χρήσις διαφόρων συμβόλων, ίνα
παραστήσωσι διάφορα πρόσωπα ή
άρετάς ή άλλα αντικείμενα τής χρι¬
στιανικής πίστεως. ΤοιαΓτα σΰμβολα
ήσαν ό σταυρός, ό ποιμήν, ή λΰρο,
ή νανς, ή άγκυρα, ό ΐχθΰς, ό αλέ¬
κτωρ, ό
àeros
κτλ. Συν τω χρόνω δέ
εισήχθησαν καί εικόνες ιερών προσώ¬
πων και σκηνών έκ τής Παλαιάς και
Καινής Διαθήκης.
Ή λατρεία δέν έσκόπει μόνον την
προσκύνησιν τοΰ έν ούρανοις Πατρός,
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
110
άλλ' απέβλεπε και είς τό να παριστφ
και ενεργή την μετά τοΰ Ίησοΰ Χρι-
στοΰ πνευματικήν ένωσιν και την έν
αύτω κοινωνίαν των χριστιανών μετ'
αλλήλων και έν γένει την οικοδομήν
των πιστών. Αί άπλαΐ τελεταί τής
λατρείας κατά τους αποστολικούς χρό¬
νους άρχονται νυν να λαμβάνωσι με¬
γαλειτέρον ανάπτυξιν. Ούτως έπετε-
λέσθησαν αί άρχαΐαι λειτουργιαι, καθ'
ας εγίνετο ή άνάγνωσις των προφη¬
τικών και αποστολικών συγγραμμά¬
των, ή ομιλία, καθ' ήν έψάλλοντο
ψαλμοί και χριστιανικοί ΰμνοι και
τέλος έτελεΐτο ή ευχαριστία. Τό βά¬
πτισμα εγίνετο διά τριττής καταδύ¬
σεως είς τό δνομα τοΰ Πατρός, τοΰ
Υίοΰ κα'ι του άγιου Πνεύματος. Μό¬
νον δέ διά τους πάσχοντας εν τύ Δύσει
τουλάχιστον μεταχειρίζοντο τό ράν-
,τισμα. Οί κατηχούμενοι οί ό>ς μάρτυ¬
ρες αποθνήσκοντες εθεωρούντο ώς
βεβσπτισμένοι τφ βαπτίσματι τοϋ αί¬
ματος. Ή αποδοχή ονόματος τινος
κατά τό βάπτισμα ήτο απομίμησις
αποστολικών παραδειγμάτων. Τό χρί¬
σμα ε'ίπετο ευθύς μετά τό βάπτισμα
ώς συμπλήρωμα τούτου. "Οστις έσκέ-
πτετο να συνάψη γάμον έπρεπε να
ποίηση τουτο γνωστόν τί) εκκλησία.
Ό γάμος, μετά την τέλεσιν τής ευχα¬
ριστίας γινόμενος, ηΰλογεΐτο υπό τοΰ
ιερέως. Διαζύγια μόνον ένεκα μοι¬
χείας άνεγνώριζεν ή εκκλησία. Τό δέ
"Ιουδαϊκόν και είς τάς αρχαίας Τω-
μα'ίκας συνηθείας ούχι ξένον έ'θος
τοΰ ενταφιασμού ο>ς θρησκευτικής
τελετής εγένετο γενικόν και εν τί) εκ¬
κλησία. Μετά εν έτος άπό τοΰ θανά¬
του πεφιλημένων προσώπων διένεμον
ώς έξ ονόματος αυτών οί συγγενείς
αυτών έλεημοσύνας, έτελεΐτο ή θεία
λειτουργία και έμνημονεύετο έν ταίς
εύχαΐς τό όνομα αυτών.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΛΕΥΤΕΡΑ (313-860)
Ή δευτέρα περίοδος είναι μεγάλης
σημασίας, ώς καί ή προηγουμένη.
Κατ1 αυτήν, τής ειρήνης βασιλευσά-
σης έν τΐ| εκκλησία, προσέλαβεν ό
χριστιανισμός την πρώτην τελείαν
ανάπτυξιν του. Λιότι κατ' αυτήν ωρί¬
σθησαν άκριβέστερον τα δόγματα τοΰ
χριστιανισμού, διερρυθμίσθησαν τε-
λειότερον τα τής διοικήσεως τής εκ¬
κλησίας, ανεπτύχθη επί τό μεγαλο-
πρεπέστερον ή χριστιανική λατρεία
κα'ι έλάμπρυναν την εκκλησίαν οί επι¬
φανέστατοι εκκλησιαστικοί Πατέρες
καί συγγραφείς. Πρό πάντων διά την
'Ανατολικήν εκκλησίαν έχει μεγάλην
σημασίαν ή περίοδος αυτή, καθ'όσον
όλ.όκληρον ταύτης τό δογματικόν, τε-
λετουργικόν καί διοικητικόν οικοδό¬
μημα στηρίζεται επί των όρων των
Οικουμενικών Συνόδων και τής ομο¬
φώνου διδασκαλίας των Πατέρων τής
περιόδου ταύτης.
Ή χριστιανική εκκλησία, ή επί
τους τρείς πρίότους αιώνας υπό των
'Ρωμαίων καταδιωχθείσα εύρε τέλος
έν τφ Μεγάλω Κωνσταντίνω τον εαυ¬
τής προστάτην. Παρά τοΰ πατρός
αυτού Κωνσταντίνου τοΰ Χλωροΰ κλη-
ρονομήσας την πρός τους χριστιανούς
έννοιαν, ήδη τω 313 είχε θέση τέρμα
είς τους φοβερούς κατά των χριστια¬
νών διωγμούς, κηρύξας γενικήν θρη-
σκευτικήν ελευθερίαν. Γενόμενος δέ
μονοκράτωρ (323) έξέφρασεν ό Κων¬
σταντίνος την επιθυμίαν να ίδη ηνω¬
μένον πάλιν τό 'Ρωμαϊκόν κράτος διά
120
• ΚΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
κοινής τινος λατρείας, τής χριστιανι¬
κής, δι' αύτοΰ δέ ό χριστιανισμός
απέβη ή επικρατούσα έν τΰ> κράτει
θρησκεία. Τον χριστιανισμόν ήσπάσθη
έκ πεποιθήσεως, ουχί δέ μόνον έκ πο¬
λιτικής σκέψεως και υπέρ αυτού ειρ¬
γάσθη έκθύμως, έφ' ψ και έπωνο-
μάσθη μέγας, μετά ταυτα δέ ευγνω¬
μονούσα και ή 'Ανατολική Εκκλησία
κατιταξεν αυτόν μεταξύ των άγιων.
'Επί τού Μεγάλου Κωνσταντίνου μετε¬
τέθη ό αυτοκρατορικός θρόνος έκ
τής 'Ρώμης είς τό Βυζάνπον, δι' αΰ-
τοΰ δέ καταπίπτει ό ρωμαϊκός εθνι¬
κός κόσμος και επί των ερειπίων αυ¬
τού ιδρύεται ό ελληνικός χριστιανικός
κόσμος, όστις έμελλε δια πάλης χιλίων
ετών και δια του συνδυασμού τής
σοφίας των άρχαίιον μετά των χρι¬
στιανικών ιδεών να συντελέση έπειτα
τα μέγιστα είς την αναγέννησιν τοΰ
νεωτέρου κόσμου.
Οί υίοί του Κωνσταντίνου, Κων¬
σταντίνος ό Β", Κώνστας και Κων¬
στάντιος, υπεστήριξαν τον χριστιανι¬
σμόν, ενίοτε δέ και δια τής βίας
κατεδίωκον άπηνώς τους εθνικούς
αλλ' οί ανεψιοί αυτού Γάλλος κα
'Ιουλιανός και ιδίως ό τελευταίος
ανελθών τόν θρόνον ώς αυτοκράτωρ
(361) εζήτησε να ανόρθωση την αρ¬
χαίαν εθνικήν θρησκείαν πρός τουτο
δέ μετεχειρίσθη πολλά κατά τοΰ χρ
στιανισμοΰ. Άλλ' απεδείχθη ταχέως
ότι τα πάντα εμελλσν ν' άποβώσιν είς
μάτην, ό δέ 'Ιουλιανός είδε ταχέως
ματαιουμένας τας ελπίδας του, εαυ¬
τόν δέ εκτεθειμένον είς τα σκώμματα
και την περιφρόνησιν πάντων. Παρα¬
φρόνων έκ πλάνης και τυφλής αγάπης
πρός την αρχαιότητα ήθελε να έπα-
ναγάγη τόν κόσμον είς τα οπίσω- εζή¬
τησεν ού μόνον μωρά άλλα και αδύ¬
νατα. 'Απέθανεν δ 'Ιουλιανός, ό και
Παραβάτης επονομασθείς τω 363,
άνακράξας ώς λέγεται «Νενίχηχάς μ«,
Γαλιλαίε.' >
Μετά τόν 'Ιουλιανόν ήρχον χριστια¬
νοί αυτοκράτορες, οΐτινες όμως άφη¬
καν την εθνικήν θρησκείαν ανέπαφον.
Ή κατάστασις αυτή διήρκει επί του
Ιοβιανοΰ (364), Οΰαλεντινιανοϋ τοΰ
Α (375) και Οΰάλεντος (378). 'Επίσης
ηνέχθησαν την εθνικήν θρησκείαν
κατά τα πρώτα έτη και οί αυτοκρά¬
τορες Γρατιανός και Ούαλεντινιανός
ό Β' έν τχ) Δύσει και Θεοδόσιος ό Α'
έν τη Ανατολή, όστις όμως κατά τό
έτος, καθ' δ συνεκλήθη ή Β' Οικου¬
μενική Σύνοδος επετέθη κατά τής
εθνικής θρησκείας. Ό Θεοδόσιος ώς
μονοκράτωρ (392) έχαρακτήρισε παν
είδος είδωλολατρείας ώς έγκλημα.
Περί τα μέσα τοΰ Ε' αιώνος επί Θεο¬
δοσίου τοΰ Β εφαίνετο ότι έξέλιπεν
ή εθνική θρησκεία έν τή Ανατολή,
εξαιρέσει τής κυρίως Ελλάδος. Τινές
των εθνικών έπιπτον θύματα τού
φανατισμοί) τού χριστιανικού όχλου,
(ός ή φιλόσοφος 'Υπατία έν 'Αλεξάν¬
δρεια και οί έν τή αύτη πόλει Ιου¬
δαίοι. Άλλα τό μαρτύριον δέν ηδυ¬
νήθη νά σοΜΤΤ) την εθνικήν θρησκείαν.
'Ιουστινιανός ό Α' κατήργησε τας
παλαιάς πανηγύρεις, κλείσας δέ και
τάς φιλοσοφικάς σχολάς κατέστρεψε
τό τελευταίον τοΰ έθνισμοΰ στήριγμα.
Τό βάπτισμα επεβάλλετο επί ποινή
θανάτου τοίς πάσιν. 'Εντελώς δέ άπό
τοΰ Θ' αιώνος έκλείπουσιν οί εθνικοί.
ΔΙΑΔΟΣΙΣ
Tor
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΤ Ενφ τοιου¬
τοτρόπως ή εθνική θρησκεία έξηλεί-
φετο, ό χριστιανισμός έξηπλοΰτο γι-
γαντιαίοις βήμασι πανταχοΰ δι' ερη¬
μιτών ή μοναχών, διά χριστιανών
αιχμαλώτων και δι'εμπόρων. Είς την
Ο ΦΑΙΌΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Περσίαν δυσκόλως είσέδυσεν ό χρι¬
στιανισμός, διότι οί Πέρσαι προσέ-
κειντο είς τον Παρσισμόν, άναλαβόντα
νέαν ζωήν διά τοΰ Ζωροάστροιτ έκί-
νησαν δέ δύο διωγμούς κατά των
χριστιανών, καθ' ους έμαρτΰρησαν
πολυάριθμοι χριστιανοί. Επί τοΰ Η¬
ρακλείου ό χριστιανισμός έκινδΰνευσε
τα μέγιστα. 'Αλλ' ό γενναίος αυτοκρά¬
τωρ έλευθερώσας την αγίαν πόλιν κα'ι
έπανακομίσας τον υπό Χοσρόου του
Β' άρπαγέντα Σταυρόν έσωσε κα'ι τό
κράτος και τόν χριστιανισμόν. Είς την
'Αρμενίαν είχε μέν άπό τοϋ Β' αιώ¬
νος έλθη τό κήρυγμα του Ευαγγελίου,
αλλ' οριστικώς
ol
'Αρμένιοι επεστρά¬
φησαν είς την νέαν πίστιν κατά τάς
αρχάς τοϋ Δ' αιώνος υπό Γρηγορίου
τοΰ Φωτιστοΰ. Είς την Γεωργίαν έξη-
πλώθη ό χριστιανισμός ήδη επί τοΰ
Μεγάλου Κωνσταντίνου. Είς Άβυσ-
αηνίαν εγένετο γνωστός ό χριστιανι¬
σμός διά τινος Φρουμεντίου, προχει-
ρισθέντος υπό τοΰ Μεγάλου 'Αθανα¬
σίου πρώτου 'Επισκόπου. Οί Άβυσσή-
νιοι, καθώς και ό εγχώριος πληθυσμός
έν Αίγυπτο) (οί Κόπται), ηκολούθησαν
τφ μονοφυσιτισμφ, τηροΰντες την πε-
ριτομήν, τα σάββατα, και τας Ίου-
δαϊκάς θρησκείας. Κοσμάς ό Ίνδικο-
πλεΰστης εύρε πρό τοΰ 335 χριστιανι-
κάς εκκλησίας έν '/νδίαις, τιμώσας
τόν 'Απόστολον Θωμαν και προσκει-
μένας τφ νεστοριασμφ. Και έν Κίνα
υπήρχεν άπό τοΰ 634 εκκλησία χριστια¬
νική, αν ήναι βεβαία ή γνησιότης μνη¬
μείου τινός, όπερ οί Ίησουΐται άνεΰ-
ρον αύτόθι τφ 1625. Έν 'Αραβία είχε
κηρύξη τόν χριστιανισμόν ό Πάνται-
νος και ό Ώριγένης κατά τόν Γ' αιώ¬
να. Γενικώς δέ παρατηρητέον ότι έν τί)
'Ανατολή ό χριστιανισμός σφοδρούς
πολεμίους εύρισκε τους Ιουδαίους.
Έν δέ ττ Δύσει μεταξύ των Γερ¬
μανικών λαών πρώτοι προσήλθον είς
τόν χριστιανισμόν οί δυτικοί Γότ&οι
και δι αυτών οί ανατολικοί Γότθοι
και οί λοιποί Γερμανικοί λο,οί, μετε-
νεγκόντες αυτόν είς την 'Ιταλίαν,
'Ισπανίαν και Άφριχήν. Οί Φράγκοι
προσήλθον είς τόν χριστιανισμόν άπό
τοΰ 497, μεταβάντες αυτόν και είς
τους ΆΧλεμαννούς. Έν 'Ιρλανδία, ή
πρώτη εκκλησία ιδρύθη τφ 430, ή δέ
Βρεττανία υπήρχεν ηδη κατά τόν Δ'
αιώνα χριστιανική χώρα. Μικρόν δέ
κατά μικρόν ό χριστιανισμός κατέστη
παρ' άπασι τοίς Άγγλοσάξοασι δεκτός
και ιδία διά τοΰ έκ Ταρσοΰ μοναχού
Θεοδώρου, γενομένου αρχιεπισκόπου
Κανταουρίας (669). Ή 'Ισπανία ήτο
χριστιανική χώρα ήδη άπό τοΰ Γ'
αιώνος, έν δέ Γερμανία άπό των χρό¬
νων τοΰ Ειρηναίου ήτο γνωστόν τό
Ευαγγέλιον, κυρίως δέ απόστολος των
Γερμανών είναι ό Άγγλος Βονιφά-
τιος (718). Μόνον οί Σάξωνες έκ των
Γερμανικών λαών άντέστησαν είς την
παραδοχήν τοΰ Ευαγγελίου, άλλ' ό
μέγας Κάρολος ήνάγκασεν επι τέλους
αυτούς να δεχθώσιν αυτό (804). Έν
Ίοντλανδία και Δανία πρώτον εκη¬
ρύχθη τό Ευαγγέλιον τώ 696, ακολού¬
θως δέ και έν Σουηδία. Άπό των
μέσων τοΰ Η' αιώνος άρχεται ή ορι¬
στική εισαγωγή τοΰ χριστιανισμού
παρά τοίς Σλαυοις, παρ' οΧς αποτε¬
λεσματικώς εκήρυξαν τό Ευαγγέλιον
δύο έλληνες μοναχοί ό Κύριλλος και
ό Μεθόδιος. Οί αύτοι μοναχοί επέ¬
στρεψαν είς τόν χριστιανισμόν και
τους Βουλγάρους. Παρά τοίς Πολω-
νοΐς λατΐνοι ιεραπόστολοι διέδωκαν
τόν χριστιανισμόν μετά τα μέσα τοΰ
Ι' αιώνος. Κατά την αύτην εποχήν
προσήλθον είς τον χριστιανισμόν οί
■ΕΓΚΓΚΛΟΙΙΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-
Μαγυάροι και οί Τρανσυλβανοί· όλί-
γω δέ βραδύτερον τό Ευαγγέλιον εγέ¬
νετο γνωστόν και είς τας χώρας τής
Βαλτικής,ΦιλλανοΊ'αν, Λιφλανδίαν και
Έσ&ονίαν. Ούτω περί τα τέλη τής
περιόδου ταύτης είχε σχεδόν ολόκλη¬
ρος ή Ευρώπη χριστιανισθη.
ΑΙΡΕΣΕΙΣ. Ή διδασκαλία τής εκκλη¬
σίας έλαβε κατά την παρούσαν πε¬
ρίοδον μεγάλην ανάπτυξιν, κατ' αυτήν
δέ άνρφάνησαν και αί μεγαλείτεραι
αιρέσεις.Πρώτη τοιαύτη ήτο ό'Αρεια-
νισμός, λαβών σύστασιν διά του πρε¬
σβυτέρου έν 'Αλεξάνδρεια 'Αρείου,
δοξάζοντος, δτι ό Υιός έκτίσθη ποτέ
έκ του μηδενός δια τής θελήσεως τοϋ
Θεού, κα'ι ότι δέν είναι αληθής Θεός,
άλλα μόνον πρέπει να τιμάται ώς
Θεός. Επειδή δέ αί τοιαύται βλά¬
σφημοι δοξασίαι τοϋ Αρείου ταχέως
διεδίδοντο, ό Κωνσταντίνος σννεκάλε-
σε την πρώτην Οικουμενικήν Σύνο¬
δον έν Νίκαια
(Iİ25),
καθ' ην απερ¬
ρίφθη ή Άρειανική διδασκαλία, συνε-
τάχθη δέ τό σύμβολον τής πίστεως.
'Αλλ' ό 'Αρειανισμός, καθ' ού δι1 όλων
του των δυνάμεων άντεπεξήλθεν ό
μέγας 'Αθανάσιος, εξηκολούθησεν υφι¬
στάμενος και μετά ταυτα, ευνοηθείς
και υπό αΰτοκρατόριον ετι. Συγχρό¬
νως μετά τού 'Αρειανισμού ανεφάνη
και ό ' Ημιαρειανισμος διά του Νικο¬
μήδειας Εΰσεβίου και άλλαι τινές
δευτερεύουσαι δογματικαί δοξασίαι
και τίνα σχίσματα. 'Επι δέ τού έν τ
πίστει τής Νικαίας άνατραφέντος Θεο¬
δοσίου τοϋ Α' συνεκροτήθη ή ένΚων-
σταντινουπόλει Β Οικουμενική Σύν¬
οδος (381), έπικυρώσασα τύ συμβό¬
λαιον τής Α' και κατακρίνασα τους
Εΰνομιανούς, τοί'ς Μακεδόνικους και
τους Άπολλιναριστάς. Ό 'Αρειανισμός
κατά τον Ε' αιώνα έξέλιπεν έκ του
'Ρωμαϊκού κράτους και μόνον μεταξύ
των Γερμανικών λαών διετηρήθη μα-
κρότερον.
Έν ττ| Δύσει ή σπουδαιότερα έρις
κατά την εποχήν ταύτην υπήρξεν ή
Πελαγιανική, έκ τοϋ Βρεττανοϋ μο-
ναχοϋ Πελαγίου, αναφερομένη είς τό
ζήτημα τής σχέσεως τής θείας χάρι¬
τος πρός την ανθρωπίνην θέλησιν εν
τω έργω τής σωτηρίας τοϋ ανθρώπου
και ίκανως συνταράξασα την εκ¬
κλησίαν.
'Ετέρα σπουδαία έρις τής περιόδου
ταύτης εγένετο ή Νεστοριανή, λα¬
βούσα τό δνομα άπό τοΰ άρχηγοΰ αυ¬
τής Νεστορίου, από τοΰ 428 αρχιε¬
πισκόπου Κων/πόλεως, όστις προσέ¬
βαλε τό όνομα Θεοτόκος επί τής μη¬
τρός τοΰ Κυρίου λέγων αυτήν Χρίστο-
τόκον και έχώριζε τάς δύο έν Χριστώ
φύσεις, την θείαν και ανθρωπίνην.
Κατά τοΰ Νεστορίου αντεπεξήλθε
Κύριλλος ό 'Αλεξανδρείας, ή δέ επί
Θεοδοσίου τοϋ Β' Γ' Οικουμενική
Σύνοδος έν Έφέσω (431) κατεδίκασε
τύν Νεστόριον και τους οπαδούς του.
Αντιθέτως πρός τόν νεστοριανισμόν
ό Εντνχής, συνεπίκοιιρον έχων και
τόν διάδοχον τοϋ Κυρίλλονι Διόσκου-
ρον, έδίδασκεν, ότι παν ό',τι άνθροκτι-
νον άπερροφήθη υπό τής θείας ουσίας
του Χρίστου κα'ι μετ' αύτοϋ κατέστη
μία φύσις. Ή Αυτοκράτειρα Πουλχε¬
ρία κα'ι ό Μαρκιανός κατά των αίρε-
σιαρχών συνεκάλεσαν την Δ ' Οικου¬
μενικήν έν Χαλκηδόνι Σύνοδον (431),
ύφ ής ό μέν Διόσκουρος καθηοέθη,
ό δέ Ευτυχής άνεθεματίσθη. Αί μονο-
φνσιτικαΐ έριδες έξηκολοΰθησαν επί
πολύ, έως οί συνεκάλεσεν ό 'Ιουστι¬
νιανός την Ε' Οικουμενικήν Σύνο¬
δον (553), ήτις κατεδίκασε τους μο-
νοφυσίτας· άλλα κα'ι πάλιν ό σάλος
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
-123
τής εκκλησίας δεν έκόπασεν οΰτε δια
του διατάγματος Ίουστίνου τοΰ Β',
οΰτε διά τοΰ ένο.τικοΰ του Ζήνωνος.
Τον μονοφυσιτισμόν διεδέχθη ό
μονοθελητισμός διά του Ηρακλείου
(622), όστις, ίνα συνδιαλλάξη τους μο-
νοφυσίτας πρός την εκκλησίαν τοϋ
κράτους του, εποίει αυτοίς την παρα-
χο')ρησιν, ότι εί και είναι δύο φύσεις
έν Χριστφ, μία όμως είναι ή ενεργεια
ή ή έκφρασις τής θελήσεως αύτοΰ.
Ή έρις ελάμβανε διαστάσεις και κα¬
τέληξεν είς σχίσμα, πρός διάλυσιν τοΰ
όποιου Κωνσταντίνος ό Πωγωνατος
αυνεκάλεσε την ΣΤ' Οικουμενικήν
Σύνοδον εν Κων/πόλει (680), ήτις
έθέσπισε δυο θελήσεις ηνωμένας. Ό
μονοθελητισμός κατεκρίθη και υπό
τής εν Τρονλλψ, επι 'Ιουστινιανού
τοΰ Β' (691 και 692), Πεν&έχτης
λεγομένης συνόδου, έπαυσε δέ επί
"Αναστασίου τοΰ Β'.
ΕΙΚΟΝΟΜΙΧΟΙ. 'Αλλ' ή τελευταία θεο¬
λογική έρις τής περιόδου ταύτης, ή
την όλην εκκλησίαν έκ θεμελίων συν-
ταράξασα, υπήρξεν ή περί των εικό¬
νων. Λέων ό "Ισαυρος, θέλων να θέση
τέρμα είς τάς έκ τής προσκυνήσεως
των εικόνων δεισιδαιμονίας, απηγό¬
ρευσε να αποδίδηται οιαδήποτε τιμή
εις αύτάς (726), άπαιτήσας να ύψω-
θώσιν έν τοίς είκονοστασίοις ούτως,
ώστε να μη δύναται ό λαός να άσπά-
ζηται αύτάς. Βραδύτερον δέ όργι-
σθε'ις ένεκα τής αντιστάσεως, ην εύρε,
διέταξε την καταστροφήν αυτών (730),
άνυψώσας επί τοΰ πατριαρχικού θρό¬
νου τον δειλοΰ χαρακτήρος Άναστά-
σιον. Ή προσβολή των εικόνων προς-
έβαλε την εΰσέβειαν του λαοΰ, όστις
ωθούμενος υπό του κλήρου και των
μοναχών άνθίστατο είς την εκτέλεσιν
των αυτοκρατορικών διαταγμάτων,
όνομάζων τους ομόφρονας τφ αύτο-
κράτορι εΐκονομάχους. Ή έρις αυτή
απέβη επί τέλους αγών μεταξύ τοΰ
στρατιωτικοΰ δεσποτισμού και τής
Ιεραρχίας' οί διωγμοί δέ δέν περιωρί-
ζοντο μόνον είς τάς εικόνας, αλλ' έξε-
τείνοντο καί είς άλλα ίερά αντικεί¬
μενα. Λέων ό "Ισαυρος, ό άλλως 'ικα¬
νός βασιλεύς, διά τοΰ κατά των εικό¬
νων πολέμου του άνεστάτωσε τό κρά¬
τος και φοβερά έπήνεγκε κατά τής
'Εκκλησίας τραύματα. Καί Κωνσταν¬
τίνος ό Ε' ό Κοπρώνυμος ήτο κατά
των εΐκόνων, έσκέπτετο δέ να έκτείνη
την μεταρρύθμισιν μέχρις απαγορεύ¬
σεως καί αυτής τής τιμής των αγίων
και τής επικλήσεως αυτών. Τολμηρό¬
τερος τοΰ πατρός αύτοΰ διέλυσε πολλά
μοναστήρια, ηνάγκασε τους μοναχούς
ν' υποβάλωσι τό ένδυμα καί διωργά-
νωσε διωγμούς κατ' αυτών, ιδία έν
Φρυγία, Γαλατία και Κρήτη. 'Επί
Λέοντος Δ' τοΰ Χαζάρου
(77Ô
—780)
έτηρήθησαν ετι οί κατά των εικόνων
νόμοι, αλλ' επί τής Ειρήνης καί τοΰ
υ'ιοΰ αυτής Κωνσταντίνου τοΰ Πορ¬
φυρογέννητου (780—802) τα πράγματα
μετεβλήθησαν, διότι ή Ειρήνη ήτο
φίλη των είκόνίον. Συμφώνοκ μετά
τοΰ Πατριάρχου Ταρασίου συνεκάλε-
σεν έν Κων/πόλει την Ζ' Οικουμενι¬
κήν Σύνοδον (787) καί έπηνο>ρθωσε
πάλιν την προσκύνησιν των εικόνων.
'Αλλ' ακολούθως Λέων ό 'Αρμένιος
(813-820) εκηρύχθη κατά τής προσ-
κυνήσεο^ς των εικόνων, ό δέ Θεόφι¬
λος (829— 842) κατεδίωξε καί ούτος
τους τας εικόνας υπερασπιζόμενους
μοναχούς. 'Αλλ ευθύς μετά τόν θά¬
νατον αύτοΰ ή σύζυγος αύτοΰ Θεο¬
δώρα μετά τοΰ Πατριάρχου Μεθοδίου
διέταξε να αναγνωρισθή διά συνόδου
(842) ή προσκύνησις των εικόνων καί
124
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
νά διαιωνισθΐ) δι' εορτής (τής Κυ¬
ριακής τής Όρθοδοξίας( ή μνήμη
τής οριστικής νίκης τής 'Ορθοδοξίας.
ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ. Ώς ισχυρότατος πρόμα¬
χος τής ορθοδοξίας της εποχής τοΰ
Δ' αιώνος ίσταται δ Μέγας Άϋ-ανά-
οίος (298-373) ό 'Αλεξανδρείας από
του 328, χρηματίσας 'Επίσκοπος 45
όλα ετη, δεκάκις εκδιωχθείς και επι
20 ετη διατελέσας εξόριστος. Τους
υπέρ τής πίστεως δέ αγώνας μετά
τόν θάνατον του 'Αθανασίου έξηκο-
λοΰθησαν Βασίλειος ό Μέγας (330 —
379), διάδοχος του Εϋσεβίου έν τφ
Θρόνω τής Καισαρείας (370), ου ό
όλος βίος είναι ένδειξις ακράδαντου
πίστεως, αυταπαρνήσεως και αγάπης,
Γρηγοριος ό ΛΓαζιανζηνός(328-391),
ανακηρυχθείς κατά τό 380 αρχιεπί¬
σκοπος Κων; πόλεως και έγκαταλιπών
πλείστα δσα συγγράμματα, και Γρη-
γόριος ό Νύσσης ( + 394) νεώτερος
αδελφός του μεγάλου Βασιλείου, δια-
πρέψας έν τη Β' Οίκουμίνικη Συνό-
δφ, συγγραφεύς δέ ποικίλης ΰλης
συγγραμμάτων. Συγχρόνως τοίς ανω¬
τέρω ήχμασαν ό τυφλός Δίδυμος έν
'Αλεξάνδρεια (+395), ό έκ Καππαδο¬
κίας Άμφιλόχιος ( + 394), ό έκ Πόν¬
του Εύάγριος και Άστέριος ό Άμα-
σείας ( + 400). Ώς κατηχητής δέ έφη-
μίοθη Κύριλλος δ 'Ιεροσολύμων πα¬
ρευρέθη ούτος έν
tq
Β' Οικουμενικά
Συνόδφ και έτελεύτησε τφ 386. Κυ-
ριώτατον έργον είναι αί 23 κατηχή¬
σεις αύτοι. Ώς εκκλησιαστικός δέ
ρήτωρ έν η) συριακή εκκλησία και
υμνογράφος ανεφαίνετο 6 Έφραίμ
ό Σύρος.
Έν τ[) σχολή τής 'Αντιοχείας διέ¬
πρεψαν ό Ταρσού Θεόδωρος δ μαθη¬
τής τούτου 'Ιωάννης δ Χρυσόστομος
(347—407), ανελθών τόν θρόνον τής
Κων/πόλεως τφ 397 και τελευτήσας
τόν βίον έν τχ εξορία. Ό Χρυσόστο¬
μος είναι ό μέγιστος ρήτωρ τής επο¬
χής του και πάσης τής εκκλησιαστι¬
κής αρχαιότητος- Θεόδωρος δ Μο-
ψουεστίας (+429), Θεοδώρητος δ Κΰ-
ρου (+457) και άλλοι.
Έκ των Αιγυπτίων δέ, Παλαιστίνων
και Βυζαντινών επισημότεροι είναι
'Ισίδωρος ό Πηλουσιώτης (+450), ό
Παλλάδιος, ό Νείλος (+450), ό 'Αλε¬
ξανδρείας Θεόφιλος (+412), ό Σαλα¬
μίνος Κύπρου Έπιφάνιος, ό Πτολε-
μαίδος Συνέσιος (+430), Κύριλλος δ
'Αλεξανδρείας (+444), Πρόκλος δ
Πατριάρχης Κων/πόλεως (434—447),
Βασίλειος ό Σελευκείας κα'ι άλλοι.
Έκ δέ των Λατίνων συγγραφείς τοΰ
Δ και του πρώτου ήμίσεος τοΰ Ε'
αιώνος είναι ό Κορδούης οσιος(+361),
Λουκίφερος ό Καλάρεως έν Σαρδοϊ,
'Ιούλιος ό 'Ρώμης, Βικτωρϊνος δ
'Αφρικανός κα'ι ό σπουδαιότερος Ίλά-
ριος δ Πικταβίου Επίσκοπος. Κατά
τάς τελευταίας δεκαετηρίδας τοΰ Δ'
αιώνος ό Μεδιολάνων Αμβρόσιος
(+397), ό Φιλάστριος, ό Ζήνων, ό
Τουρώνης Μαρτΐνος κα'ι άλλοι. Ό
μάλλον δέ έξοχος λατινος συγγραφεύς
υπήρξεν ό 'Ιερώνυμος (331—420), σύγ¬
χρονος δ' αΰτοΰ 'Ρουφινος δ έξ Άκυ-
ληΐας (+410) κα'ι ό Σουλπίκιος Σευή-
ρος. 'Αλλ δ μέγιστος των λατίνων
πατέρων θεωρείται ό Ιερός Αυγου¬
στίνος (+430).
Άπό των μέσων του Ε' αιώνος
μέχρι τοΰ Θ' έλληνες εκκλησιαστι¬
κοί συγγραφείς ήκμασαν Νεμέσιος
ό Έμίσης, 'Ιωάννης δ Φιλόπονος,
Προκόμιος ό Γαζαΐος, ό Φιλοστόρ-
γιος, δ Σωκράτης, ό Σωζόμενος, Θεό¬
δωρος δ ^Αναγνώστης, Κοσμάς»! δ 'Γν-
δικοπλεύστης|(54Ο), ό διάκονος ,'γα-
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
πητός, 'Ιωάννης δ Σχολαστικός και
άλλοι. 'Από δέ του 560—700 Μάξιμος
δ όμολογητής, Γρηγόριος δ 'Αντιο¬
χείας (570—593), ό ιστορικός Εϋά-
γριος, Κι'»ριλλος δ Σκυθοπολίτης,
'Ιωάννης δ Μόσχος, 'Ιωάννης τής
Κλίμακος, 'Ιωάννης ό Νηστευτής, Πα¬
τριάρχης Κων/πόλεως, πρώτος λαβών
παρά τοΰ αΰτοκράτορος τόν τίτλον
τοΰ οικουμενικού Πατριάρχου, Ανα¬
στάσιος ό Σιναΐτης και λοιποί. 'Από
δέ τοϋ 700—860 ήτοι επί των είκονο-
μαχικών ερίδων διέπρεψαν Ιωάννης δ
Δαμασκηνός
(-f-76O),
Θεόδωρος δ
Άβουκάρρας, Θεόδωρος ό Στουδίτης
(+826), ό Κων/πόλεως Νικηφόρος,
Θεόδωρος δ Εδέσσης, Θεοφάνης δ
όμολογητής, Γρηγόριος δ Δεκαπολί-
της, Ευθύμιος δ Σάρδεων, Μιχαήλ δ
Συνόδων και άλλοι.
Λατίνοι δέ συγγραφείς άπό μέν του
450—529 υπήρξαν ό πολιτικός Βοέ-
τιος (470—524), Άρνόβιος ό νεώτερος,
Καισάριος ό Άρελάτης, Πέτρος δ
χρυσόλογος (+450), Διονύσιος ό μι¬
κρός (+536) ό Ιδρυτής τής χριστιανι¬
κής χρονολογίας και λοιποί' άπό δέ
τοΰ 530—860 δ Φουλγέντιος, ό Κασ-
σιόδωρος, ό Πάπας Γρηγόριος ό Διά¬
λογος, ό διαμαρτυρηθείς κατά τοϋ τί¬
τλου τοϋ Οικουμενικού Πατριάρχοχ*
και άποκαλέσας εαυτόν δονλον των
δούλων τον Θεόν, Γρηγόριος ό Του-
ρώνης, 'Ισίδωρος ό Σεβίλλης, Βέδας
δ αϊδέσιμος, ό Άλκουΐνης και άλλοι.
Οί επισημότεροι των ποιητών και
υμνογράφων τής περιόδου ταύτης έκ
μέν των ελλήνων είναι Κλήμης δ
'Αλεξανδρείας, Γρηγόριος δ Νανζιαν-
ζηνός, Συνέσιος όΠτολεμαΐδος, Απολ-
λινάριος δ νεώτερος, Νόννος ό Πανο-
πολίτης, Ευδοκία ή σύζυγος Θεοδο¬
σίου τοΰ Β', Ιωάννης ό μοναχός,
Ιουστινιανός ό Α', 'Ρωμανός δ μελφ-
δός, Παΰλος ό Σιλεντιάριος, Γεώρ¬
γιος δ Πισίδιος, 'Ιωάννης δ Δαμασκη¬
νός, ό συγγραφεύς τής Όκταήχου, Κο¬
σμάς ό Μαϊουμα, ΆΛ'δρέας ό Κρήτης,
Θεόδωρος και 'Ιωσήφ οί Στουδΐται,
Θεόδωρος κα'ι Θεοφάνης οί Γραπτοί,
'Αρσένιος ό Κερκύρας, 'Ιωσήφ ό έπι-
κληθε'ις υμνογράφος κα'ι άλλοι· έκ δέ
των λατίνων Ίλάριος δ Πικταβίου,
'Αμβρόσιος ό Μεδιολάνων, ό Ιερός
Αυγουστίνος, Γρηγόριος δ Μέγας και
άλλοι.
ΠΟΛΙΤΕΤΜΙ. Οί εκκλησιαστικοί νόμοι
έπήγαζον τό μέν έξ αρχαίας συνη¬
θείας, τό δέ παρά των συνόδων (κα¬
νόνες), τό δέ παρά των αυτοκρατόρων.
Αί διατάξεις των Οικουμενικών Συνό¬
δων είχον κΰρος γενικόν. Έκ των δια¬
τάξεων δέ τούτων και των αποφάσεων
μικρότερων συνόδων, μεθ' ών συνε-
δέθησαν και αί κανονικα'ι διατάξεις
πατέρων τινών συνέστησαν συλλογα'ι
είς χρήσιν τής εκκλησίας. Οί περί εκ¬
κλησιαστικών πραγμάτων πολιτικοί
νόμοι ευρίσκονται υπό ιδίους τίτλους
έν δύσι σνλλογαΐς (Κώδηξ Θεοδοσια-
νός 438 και Ίουστιανιάνειος 534) και
έν ταίς Νεαραΐς 'Ιωάννης ό Σχολα¬
στικός, Πατριάρχης Κ/πόλεως (+578)
εθηκεν έν τάξει τους κανόνας, καταρ¬
τίσας συλλογήν έχουσαν γενικόν κΰ¬
ρος έν τί) Άνατολιχϋ εκκλησία. Έτε¬
ρα συλλογή τοΰ αύτοΰ περιέχει εκλο¬
γήν έκ 10 Νεαρών τοΰ Ίουστινιανοΰ
υπό 87 τίτλους. Έν δέ τή Δύσει εσχη¬
μάτισε Διονύσιος ό μικρός (5ΟΟ) νέαν
τινά συλλογήν, περιλαβών και τινάς
παπικός διατάξεις.
Ol
ΠΑΤΡΙΙΡΚΑΙ. "Ηδη έν τή προηγου¬
μένη περιόδω διεκρίθησαν οί τρεις
μεγάλοι Μητροπολίται 'Ρώμης, 'Αλε¬
ξανδρείας και 'Αντιοχείας άπό των
• ΙΪΓΚΐ'ΚΛιθΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
λοιπών μητροπολιτών. Τα δικαιώ¬
ματα των μητροπολιτών τούτων έπε-
χυρώθησαν υπό τής έν Νικαία Συνό¬
δου, συγχρόνως άνεγνωρίσθησαν καί
αί επαρχιακοί σύνοδοι. Έν τή Ανα¬
τολή έν τή μορφιόσει των μητροπο¬
λιτικών εκκλησιών εΧχον ακολουθήση
την είς επαρχίας διαίρεσιν τού κρά¬
τους, όσημέραι δέ επεκράτει ή αρχή,
ότι ή εκκλησιαστική διοίκησις πρέπει
νά συμμορφοΰται πρός την πολιτικην.
Ή Β' Οικουμενική Σύνοδος τφ 381
έπεκύρωσε τάς σχέσεις των είς μίαν
διοίκησιν ανηκόντων 'Επίσκοπων. Ή
αυτί) σύνοδος έδωκε την πρώτην θέ¬
σιν μετά τύν Επίσκοπον 'Ρώμης, τφ
Επισκοπώ Κων πόλεως. Ούτω λοιπόν
υψώθησαν έν τή 'Ανατολή, οί 'Επί¬
σκοποι των πόλεων Κων/πόλεως, Α¬
λεξανδρείας, 'Αντιοχείας, Εφέσου καί
Καισαρείας πολύ υπεράνω των λοιπών
μητροπολιτών. Μικρόν δέ πρό τής έν
Χαλκηδόνι Οικουμενικής Συνόδου ε¬
δόθη αυτοίς αποκλειστικώς τό όνομα
Πατριάρχης. "Η δέ έν Χαλκηδόνι
σύνοδος έδωκεν είς τους Πατριάρχας
Κων πόλεως ίσα πρεσβεία πρός τα
του 'Επισκόπου 'Ρώμης. Τα πρωτεία
ταυτα ήσαν απλώς τιμής πρωτεία,
μηδεμίαν εξουσίαν συνεπάγοντα ούτε
διά τύν 'Ρώμης ούτε διά τον Κων¬
σταντινουπόλεως. 'Αλλ' έν 'Ρώμη δέν
ήθελον ν' άναγνωρίσωσι τούτο, διότι
ή φιλοδοξία των 'Ρωμαίων Επισκό¬
πων
ötv
ήθελε νά Ιδη άλλον 'Επίσκο¬
πον ανυψούμενον μέχρις αυτών. Οί Ε¬
πίσκοποι τής Κων/πόλεως ήρχισαν να
έξασκώσι δικαιώματα επί των διοική¬
σεων της 'Ασίας καί τοΰ Πόντου, ούτω
δέ περιήλθον οί Επίσκοποι 'Εφέσου
καί Καισαρείας είς μεσάζουσάν τίνα
βαθμίδα μεταξύ των Μητροπολιτών
καί των Πατριαρχών και έξηρτήθη-
σαν υπό τού Πατριάρχου Κων/πόλεως.
Οί 'Επίσκοποι Κύπρου έτυχον επί τής
έν Έφέσω Οικουμενικής Συνόδου τής
αναγνωρίσεως τής ανεξαρτησίας τής
εκκλησίας των. Οί δέ Επίσκοποι 'Ιε¬
ροσολύμων δια διατάγματος Θεοδο¬
σίου τοΰ Β' επέτυχον να καταταχθώ-
σιν είς την τάξιν των Πατριαρχών.
Ούτως άνεοείχθησαν έν τί) 'Ανατολή
τέσσαρες Πατριάρχαι, οΐτινες μετά
τοϋ 'Επισκόπου 'Ρώμης εθεωρούντο
ώς οί πρώτοι αντιπρόσωποι τής εκ¬
κλησίας. Αί διάφοροι έκκλησίαι αί
επί κεφαλής έχουσαι τους πέντε Πα¬
τριάρχας και αί λοιπαί αυτοκέφαλοι
έκκλησίαι ήσαν ανεξάρτητοι απ' αλ¬
λήλων, εθεώρουν δέ αλλήλας ώς αδελ¬
φάς ισοτίμους, μόνον δέ παρειχον
σεβασμόν τίνα πρός τας πρεσβυτέρας
αδελφάς 'Ρώμης καί Κων/πόλεως. Ό
Πατριάρχης Κων/πόλεως ήτο λίαν
ισχυρός ένεκα τής εύνοιας των αυτο¬
κρατόρων άλλα καί εκτεθειμένος είς
την αύίΐαιρεσίαν αυτών, ένώ ό 'Ρώμης
νομίζων ότι ή υπεροχή του προήρ-
χετο έκ τοΰ δτι ήτο δήθεν διάδοχος
τοΰ Πέτρου, ήτο καί διά τούτο καί
ένεκα τής πολιτικής του θέσεως τολ¬
μηρότερος καί μάλλον ανεξάρτητος,
εγένετο δέ έ'τι τολμηρότερος άφ' ότου
τω 754 απηλλάγη τής υπό τους Βυ¬
ζαντινούς αυτοκράτορας ύπηκοότη-
τος, απέκτησε δέ κοσμικήν εξουσίαν
έν'Ρώμτ), κηρυχθείς ήγεμών αυτής υπό
Πιπίνου, τοΰ βασιλέως των Φράγκων.
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΑ! ΣΤΝ040Ι. Όταν εκτάκτως
μεγάλα ζητήματα συνεκίνουν την
όλην εκκλησίαν συνήρχοντο γενικοί
συνοδοί, αίτινες περί τό τέλος τοΰ
Δ' αιώνος ώνομάσθησαν οικουμενι¬
κοί. Αυται συνεκαλούντο παρά των
αυτοκρατόρων, προηδρεύοντο δέ παρά
των επισημότερων επισκόπων τής
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
'Ανατολής. Έν αυτοίς παρίστατο αν¬
τιπρόσωπος τού αι'ιτοκράτορος. Επί
των δογμάτων ήτο αναγκαία ή ομο¬
φωνία, διό οί διαφωνούντες απεκη-
ρύττοντο ώς αιρετικοί, επί δέ των
λοιπών ζητημάτων ένίκα ή πλειονο¬
ψηφία. Έκαλοθντο δέ κυρίως πρός
λύσιν ζητημάτων τής πίστεως, έξέδι-
δον όμως και κανόνας εκκλησιαστι¬
κής ευταξίας, έχρησίμευον δέ και ώς
ανώτατα εκκλησιαστικά δικαστήρια.
Αί αποφάσεις των Οικουμενικών συνό¬
δων εθεωρούντο αμετάβλητοι και
ανέκκλητοι.
ΗΘΗ, ΛΑΟΣ. Τα ήθη των Χριστιανών
άπό των χρόνων του Μεγάλου Κων¬
σταντίνου απώλεσαν κατά τι την αυ¬
στηρότητα και αγιότητα των πρώτων
αιώνων. Όπωςδήποτε όμως πάντοτε
έν τοίς ήθεσι των Χριστιανών εβλεπέ
τις την επιρροήν τού Χριστιανισμού
και των -υψηλών αυτού ηθικών άρ¬
χων. Ή κατάστασις των δούλων εγί¬
νετο όσημέραι κρείττων, συνηγόρη¬
σαν δέ εύγλωττοι πατέρες υπέρ τής
χειραφετήσεως αυτών. Ή Χριστιανική
φιλανθρωπία έξησκεΐτο προθύμως,
έπεξετείνετο δέ και επ' αυτούς τους
έτεροθρήσκους. Κατηργήθησαν τα
αρχαία απάνθρωπα θεάματα των
θηριομαχιών και μονομαχιών έν τοίς
άμφιθεάτροις, αντικατασταθέντα διά
των πολύ αθωότερον θεαμάτων των
ιπποδρομίων. Νόμοι άπηγόρευον τάς
ακόλαστους λατρείας και τα ακόλαστα
δράματα των θεάτρων τα δικαιώ¬
ματα των παλλακών και των φυσικών
τέκνων ήρθησαν και τα εγκλήματα
κατά τής ηθικής έτιμίοροΰντο αυστη¬
ρότατα' ό ενθουσιασμός πρός την
υπερβολικήν εγκράτειαν είχε τοσού¬
τον καταλάβτ) την χριστιανικήν κοι¬
νωνίαν, ώστε έκινδΰνευον αί πόλεις
να έρημωθώσιν, αί δέ έρημοι νά
πληρωθώσιν. Ό τοσούτον θαυμαζό-
μενος τότε μοναχικός βίος ε'ίλκυεν είς
τάς τάξεις του την αρίστην μερίδα
τού χριστιανικού λαού. Άλλα και ή
εποχή αυτή είχε τάς ηθικάς αυτής ελ¬
λείψεις. Ένω δέ πολλοί ετέλουν μη-
χανικώς τα εξωτερικά τής ϊϋσεβείας
έργα, νηστείας, έλεημοσύνας, προσευ-
χάς, έλειπε πράγματι απ αυτών ή
αδελφική αγάπη. Τό Βυζαντινόν κρά¬
τος ήσχήμιζον και πολλά άλλα, ιδίως
δέ ή άσιανή τρυφηλότης και πολυτέ¬
λεια, ή θεοποίησις σχεδόν των βασι¬
λέων, οί ευνούχοι και αί αποτρόπαιοι
ποιναί τής γλωσσοτομίας, ρινοτομίας
και τυφλώσεοος. Την διαφθοράν τού
κοινωνικού βίου, την πολυτέλειαν και
την υπεραβρότητα των ηθών των
πλουσίων, άφ' ετέρου δέ την αθλίαν
κατάστασιν τού λαού και τό γενικώς
έξηπλωμένον δουλικόν φρόνημα δέν
ηδυνήθη οΰδ' ή ^εκκλησία να διόρ¬
θωση. Τό 'Ρωμαϊκόν κράτος εφέρετο
είς τόν όλεθρον του ακατασχέτως.
Και ή λατρεία, ήτις προσεκτήσατο
κατά την παρούσαν περίοδον μεγάλην
λαμπρότητα, εϊλκυε τά-πλήθη. Προσ¬
έτι και οί εκκλησιαστικοί ρήτορες
έσπουδαζον άπό τού άμβωνος να μορ-
φόνωσι τα ήθη των ανθρώπων χρι-
στιανικώς· αλλά παρά πάντα ταύτα ή
εποχή αυτή έν συγκρίσει πρός τους
προγενεστέρους χρόνους αποδεικνύε¬
ται λίαν υπολειπόμενη αυτών.
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΒΙΟΣ. Κατ'αντίθεσιν πρός
την όίκραν άκολασίαν των εθνικών
εγεννήθη άπ' αρχής παρά τοίς χρι-
στιανοϊς τάσις πρός την ακραν εγκρά¬
τειαν. Οί Χριστιανοί ,άπέφευγον τάς
κοινάς διασκεδάσεις, τινές δ' αυτών
έ'ζων έν τφ μέσω τής κοινωνίας ώς
τέλειοι άσκηταί, μένοντες άγαμοι,
■ΕΓΚΤΚΛΟΙΙΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ-
αδιαλείπτως προσευχόμενοι, νηστεΰ-
οντες και μελετώντες τα θεία. Κατά
μικρόν δέ οί τοιούτοι απεχώρησαν
άπό των πόλεων είς τας έρημους. Οί
μοναχοί εζων κατ' αρχάς έν κεχωρι-
σμένοις άπ' αλλήλων κελλίσις (λαϋρα)·
πρώτος δέ ό Παχώμιος (340) συνή-
γαγεν αυτούς υπό την αυτήν στενήν,
γενόμενος ό Ιδρυτής των μοναστη¬
ριών (κοινοβίων). "Εκαστον μσναοτή-
ριον έλαβε τους κανόνας του παρά
τοΰ ίδρυτοϋ αυτού, τό κοινόν δέ πάν¬
των των μοναστηριακών κανονισμών
γνώρισμα ήτο ή απεριόριστος υπα¬
κοή είς τον Ήγούμενον και έγκατά-
λειψις πάσης ιδίας περιουσίας και
νέκρωσις της σαρκός. Ένιοι όμως
των μοναχών περιέπιπτον είς γελοίας
νπερβολάς. Έν τούτοις ό πρός τους
άσκητας θαυμασμός τοΰ λαοΰ ήτο
ανάλογος πρός τάς στερήσεις κα'ι κα¬
κουχίας αυτών. Τα μοναστήρια εθεω¬
ρούντο ώς κοινότητες λαϊκών, ένιαχοϋ
δέ έχρησίμευον και ώς σχολεία τοϋ
κλήρου.
Έν

Δύσει ό μοναχικός βίος εγνώ¬
σθη διά τοΰ αγίου 'Αθανασίου και
των ακολούθων του. Μαρτϊνος ό Του-
ρώνης υπήρξεν ό πλεϊον παντός άλ¬
λου συντελίσας είς την διάδοσιν τοϋ
μοναχικοΰ βίου έν τη Δΰσει. Βενέδι-
κτος δέ ό έκ Νουρσίας ίδρυσεν επί
του
Monte Cassino
(529) μοναστήριόν
τι μετά νέων κανόνων ήττον ελαφρών,
οΐτινες τό μέν έμετρίαζον την αυστη¬
ρότητα τής ανατολικής ασκήσεως, τό
δέ επέβαλλον ώς καθήκον τοίς μονα-
χοΐς την εργασίαν.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟ*. Έν τί) προη¬
γουμένη περιόδψ παρετηρήθη, ότι οί
χριστιανοί μεγάλως έτίμων τους μάρ-
τυρας. Πανταχού άνεξητοΰντοτάόστα
αυτών, πρός α έτρεφον οί πιστοί
μέγαν σεβασμόν. Είς τους μάρτυρας
προσετέθησαν και οί άγιοι, εκείνοι
δηλαδή οί άνδρες, οΐτινες ηδύναντο να
χρησιμίΰσωσι τω λαώ πρότυπα αρε¬
τής. Ώς τοιούτοι ετιμώντο οί επιση¬
μότεροι ιεροί άνδρες και γυναίκες τής
αγίας Γραφής, οί πατριάρχαι, οί προ-
φήται, οί ευσεβείς βασιλείς, οί από¬
στολοι και οί ίεράρχαι, οί κληρικοί,
οί μοναχοί, οί επί ευσέβεια και άρε-
TÎj
διαπρέψαντες. Αί νεστοριαναί έρι¬
δες συνέτειναν, "ίνα ύψωθή ή τιμή
πρός την Θεοτύχον. Και πρός τους
αγγέλους δέ άπαντώσιν επικλήσεις
και προσευχαί. Άλλα πολλάκις ή τιμή
των αγίων μετεστρέφετο είς αληθή
είδωλολατρείαν παρά τοϋ λαοΰ έξ.
άμαΰείας, τουτο δέ έδωκεν αφορμήν
είς τας φοβεράς περί εικόνων έριδας.
Ή Ζ' Οικουμενική Σύνοδος ώρισεν
ακριβώς, ότι ή λατρεία οφείλεται
μόνφ τφ Θεφ, τοις δέ άγίοις και ταίς
είκοσιν αυτών απλή τιμητική προσκύ-
νησις ή απλούς σεβασμός. Και ή χώρα
δέ όπου ό Κύριος διέτριψεν υπήρχεν
αντικείμενον ευλάβειας. Υπό τίνα ναόν
τής 'Αφροδίτης ευρέθη ό άγιος Τά¬
φος τον Κυρίου, και επ' αΰτοϋ ωκο¬
δομήθη υπό τοΰ Κωνσταντίνου ό ναός
τής ΆναοΊάαεως. Κατά την εορτήν
τοΰ ΙΙάσχα συνηθροίζοντο ετησίως
προσκυνηταί έξ άπασών των χωρών
είς τόν αγιον Τάφον, τόν τόπον τού¬
τον τοσούτων μεγάλων θρησκευτικών
αναμνήσεων.
ΑΛΤΡΕΙ* ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΑΙ. Ή λατρεία μετά
την νίκην τοΰ χριστιανισμού ήτο επό¬
μενον ότι έμελλε να διαμορφώση επί
τό μεγαλοπρεπέστερον. Από τής πε¬
ριόδου ταύτης άπαντώσιν οί κώδω¬
νες, τό ϋ·νμίαμα, κηρία και λυχνϊαι.
Κατά τόν Η' αιώνα εισήχθη είς τάς
εκκλησίας τής Δύσεως τό όργανον.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
129
Ή υμνολογία ανεπτύχθη μεγάλως
κατά την περίοδον ταύτην. Περί τής
εκκλησιαστικής μονσιπής καΐ τής
περιόδου ταύτης ουδέν σαφές γινώ-
σκομεν. Έν ταίς έκκλησίαις τό κή¬
ρυγμα τοΰ λόγου του θεόν συνώδευε
πάντοτε την λατρείαν. Αί τελεταί τοΰ
βαπτίσματος και τής ευχαριστίας
έπλουτίσθησαν διά νέων συμβόλων
και απέβησαν πομπωδέστεραι. Ή με-
τάδοσις τής ευχαριστίας είς τα νήπια
ήτο συνήθης έν τί) 'Ανατολική κα'ι
τη 'Αφρικανική εκκλησία- τουναντίον
αυτή έν τή Δΰσει απηγορευθή ρητώς.
Έκτος των τελετών τοΰ βαπτίσματος
και τής ευχαριστίας μνημονεΰονται
και αί τελεταί τής μετανοίας, τής
χειροτονίας, τοΰ γάμου, τοΰ εΰχε-
λαίον και τοΰ χρίσματος.
Ai
λιτα-
νεΐαι ήσαν κατά την περίοδον ταύτην
συληθείς. Έν τή 'Ανατολή οί κληρι¬
κοί είχον συνήθως πώγωνα, όπως κα'ι
οί φιλόσοφοι. Έν τή λατρεία δέ ό
κλήρος έλαβε διά τάς διαφόρους τά¬
ξεις και λειτουργίας του ιδιαιτέρας
στολής. Δυτικοί επίσκοποι έφερον ήδη
άπό τοΰ Ζ ' αιώνος δακτΰλιον και ρά-
βδον. Οί Ανατολικοί μόνον ράβδον.
ΕΟΡΤΙΙ. Ό Κωνσταντίνο; διέταξε
κατά την ημέραν τής Κυριακής παΰ-
σιν των καθημερινών εργασιών, εξαι¬
ρέσει μόνον τής κατεπειγούσης των
άγρων εργασίας και τής χειραφετή-
σεως δούλων. Έν τη 'Ανατολική Έκ-
κληαίφ έωρτάζετό πως κα'ι τό Σάβ¬
βατον διά τελέσεως τής λειτουργίας,
κατ' αυτό δέ δέν επετρέπετο νηστεία·
τουναντίον έν τή Δΰσει τό σάββατον
εθεωρείτο ο>ς ήμερα νηστείας.Ή Τε¬
τάρτη και ή .Παρασκευή εκάστης ε¬
βδομάδος ήσαν ημέραι ληστείας, αλλ'
έν τή Δΰσει άπό τοΰ Ε' αιώνος επαυ-
σεν ή τήρησις αυτών. Ή συνήθεια
ωρισμένας ώρας τής ημέρας νά άφιε-
ρόνωσιν οί χριστιανοί είς την προσευ-
χήν έχει την αρχήν της άπό των 'Απο¬
στολικών χρόνων. Ώς τοιαύται ώραι
ήσαν ωρισμέναι κυρύος ή τρίτη, ή
έκτη και ή εννάτη, άλλ' ή συνήθεια
αυτή μόνον έν τοις μοναστηρίοις έτη-
ρεΧτο.Εϊς τας εορτάς τής προηγουμένης
περιόδου προσετέθησαν ή εορτή τής
Γεννήσεως τοΰ .Χρίστου, ή εορτή των
'Επιφανειών, ή εορτή τής 'Αναλή¬
ψεως (άπό τοΰ Δ' αιώνος), ή εορτή
τοΰ Ευαγγελισμού, των Είσοδίων,
τής Υπαπαντής, ή εορτή των άγιων
Μάντων, ή μνήμη τοΰ πρωτομάρτυ-
ρος Στεφάνου, ή εορτή των έν Βη¬
θλεέμ άναιρεθέντων νηπίων και ή
εορτή των κορυφαίων 'Αποστόλων,
Πέτρου
xai
Παύλαν, τιμώμενη Ιδίως
έν 'Ρώμτι, όπου εκτός αυτής έώρτα-
ζον άπό τοΰ Ε' αιώνος και εορτήν
τής καθέδρας τοΰ Πέτρου. Πλήν
δ' αυτών αναφαίνεται κατά την πε¬
ρίοδον ταύτην και ή εορτή τής γεν¬
νήσεως τοΰ Προδρόμου και ή τής
'Υψώσεως τον Σταύρον. Άπό τοΰ
ΣΤ' αιώνος έ(ορτάζετο και ή πρώτη
τον έτους, ένιαχοΰ δέ, ίδί(ος έν τή
'Ανατολή, και ώς εορτή τής περιτο-
μής τοΰ Κυρίου. Έκαστη εκκλησία
έτέλει και την εορτήν των εγκαινίων
της, εκτός δέ των γενικών εορτών
έτελοΰντο έν ταίς διαφόροις έκκλη¬
σίαις και αί έορτα'ι των ιδιαιτέρων
μαρτύρων και αγίων αυτών.
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΚΙΙ ΕΙΚΟΝΕΣ 'Από τοϋ
Μεγάλου Κοινσταντίνου ήρχισε να
γεννάται ή επιθυμία και ή άλ'άγκη
οικοδομής μεγαλοπρεπών εκκλησιών,
αΐτινες συνήθως έκτίζοντο επί των
τάφων των μαρτύρων. Ώς τύπος εκ¬
κλησιών εχρησίμευσαν τό πρώτον αί
βασιλικοί λεγόμεναι στοαί, τροπο-
9
130
■ ΕΓΚΪΊνΛΟΙΙΑΙΑΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ποιούμεναι κατά τάς ανάγκας τής
χριστιανικής λατρείας. Ήσαν θε αυ¬
ται μακρά ορθογώνια μετά διπλών η
τετραπλών σπανίως σειρών στΰλων
κατά μήκος, οίτινες διίρουν τό οικο¬
δόμημα είς τρεις ή πέντε χώρους.
Βραδύτερον είς τόν τύπον των βασι¬
λικών εδόθη ή μορφή τοΰ σταυρού.
Έν τί) 'Ανατολή τα σκέλη τού σταυ-
ροΰ ήσαν ίσα σχεδόν, τό δέ μέρος τής
διασταυρώσεως των σκελών έστέγαζε
Θόλος και ούτως εσχηματίσθη ό ρυθ-
μός των Βυζαντινών εκκλησιών.
Ό θόλος δέν είναι μέν έπινόησις
των Βυζαντινών, αλλ' ούτοι είναι οί
τελειοποιηταί αυτοί. Έν τή Δύσει
πολλαί έκκλησίαι έκτίζοντο κατά τόν
τύπον τού ΖΓανθέου, τό οποίον μετε¬
βλήθη είς εκκλησίαν (608)· ήσαν δηλ.
οικοδομήματα στρογγυλά υπό θόλου
στεγαζόμενα, έχοντος θυρίδας μόνον
επί τής οροφής. Τοιουτοτρόπως έμορ-
ρώθησαν τότε τρείς ρυθμοί αρχιτε¬
κτονικοί, ό των βασιλικών, ό τοΰ ΖΓαν-
-Θέου και ό βυζαντινός, όστις ήτο
■συνδυασμός των δύο πρώτων. "Έπειτα
έμορφώθη και τέταρτος ρυθμός έν
τη Δύσει, ό γοτθικός λεγόμενος, φι¬
λών τάς οξείας και τάς κυκλικός γω¬
νίας. Ή έν Κων/πόλει εκκλησία τής
Άγιας Σοφίας ήτο τό κυριώτερον
μνημειον τού βυζαντινού ρυθμού.
Άλλοι μεγαλοπρεπείς ναοί έκ τής
περιόδου ταύτης ήσαν ό μέγας τής
'Αναστάσεως ναός επί του αγίου
Τάφου, ό μεγαλοπρεπής ναός τής
Βη&λείμ επι τού ίεροϋ σπηλαίου και
ό λαμπρότατος ναός τοΰ άγιον Δη¬
μητρίου έν Θεσσαλονίκη. Παρά ταίς
μεγάλαις έκκλησίαις εκειντο διάφορα
οικήματα είς εκκλησιαστικήν χρήσιν
προωρισμένα (βαπτιατήρια, σχευο-
φυλάκια, παοτοφόρια, δικανικά,
βιβλιοθήκαι και άλλα. Επίσης πλη¬
σίον των εκκλησιών ήσαν τα σχολεία,
τα κοιμητήρια, τα πτωχοκομεία, τα
ορφανοτροφεία, τα γηροκομεία, τα
βρεφοκομεία και τα ξενοδοχεία. Ή
περικόσμησις των ναών κατά την πα¬
ρούσαν περίοδον ανεπτύχθη μεγάλως.
Στύλοι και αλλά κοσμήματα των εκ¬
κλησιών πολλαχοΰ ήρπάγησαν άπό
των εθνικών ναών. Οί τοίχοι, ιδίως
τοΰ αγίου βήματος, έκοσμοΰντο δια
μωσαϊκών. Μόνον τα αγάλματα έμει¬
ναν ξένα είς την 'Ανατολικήν εκκλη¬
σίαν.
Ai
εικόνες ήσαν ώς επί τό πλεί¬
στον έκ τής ίερας ιστορίας, ενίοτε δέ
παρίστανον και σκηνάς έκ τοΰ βίου
και των παθημάτων ιών αγίων. Ή
βυζαντινή ζωγραφική υπό τεχνικήν
εποψιν έχει μεγάλας ελλείψεις και
απομακρύνεται πολύ τοΰ φυσικοΰ.
Ό,τι κυρίως ή βυζαντινή τέχνη προή-
γαγεν ήτο ή διά των ψηφο&ετημάτων
διακοσμητική γραφή. Παρά Βυζαντι-
νοΐς άπαντώσι και χηρόχωτοι γραφαι
(εγκαυστοι) διά κηροΰ κεχρωματισμέ-
νου. Αί εικόνες εθεωρούντο και κόσμος
των εκκλησιών, και ώς τα βιβλία των
άμαθων, διέσωζον δέ παρά τούτοις την
μνήμην ίερών προσώπων και εποχών.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΡΙΤΗ (860-1453)
ΙΙΙΣΜ·. Τό πρώτον σπουδαιότατον
και μέγα γεγονός τής περιόδου ταύ¬
της είναι τό μεταξύ τής Ανατολικής
Εκκλησίας και τής Δυτικής έπελθόν
σχίσμα, ούτινος κυρία μέν αιτία υπήρ¬
ξεν ή παπική αλαζονεία, ήν ή 'Ανα¬
τολική Εκκλησία, εμμένουσα είς τάς
αρχαίας αυτής παραδόσεις, πάντοτε
άπέκρουεν, αφορμήν δέ είς την εκρη-
ξιν αύτοΰ έδωκε κατά τα μέσα τοΰ

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Θ' αιώνος ή καθαίρεσις του Πατριάρ¬
χου Κων/πόλεως Ταρασίου κα'ι ή είς
τόν Πατριαρχικόν Θρόνον ανύψωσις
του Φωτίου. Τό σχίσμα ήρχισε μέν
επί Φωτίου,. συνεπληρώθη όμως δια¬
νύσαν διαφόρους φάσεις μόλις μετά
δυο σχεδόν α'ιώνας. Ώς οριστικώς
τετελεσμένον καί συμπεπληρωμένον
δύναται τό σχίσμα να θεωρηθή από
τοΰ Πατριάρχου Μιχαήλ του Κηρου-
λαρίου (1043—1058). Οΰτος έτελείωσε
τό έργον του Φωτίου και δύναται να
θεωρήται μετά τούτου ώς σωτήρ τής
ανεξαρτησίας και τής πίστεως τής
Ανατολικής Εκκλησίας. Τό σχίσμα
εκτός τοϋ ότι διέσωσεν είς τάς εκκλη¬
σίας τής 'Ανατολής την ανεξαρτησίαν
των, άπήλλαξεν αύτάς και άπό των
φοβερών αποπλανήσεων, είς ας περιέ-
πεσεν ή παπική εκκλησία κατά τόν
μεσαίωνα και ένεκα των οποίων βρα¬
δύτερον έξηγέρθη κατ' αυτής ή δια-
μαρτΰρησις έν Γερμανία καί Ελβε¬
τία. Πάσαι αί μετά ταυτα γενόμεναι
απόπειραι πρός ένωσιν των δύο εκ¬
κλησιών απεδείχθησαν μάταιαι. Σή¬
μερον μετά τα τελευταία συμβάντα,
—την Βατικανικήν σύνοδον καί τό
άλάνθαστον—, εξέλιπε πάσα ελπίς συν¬
διαλλαγής καί μελλούσης ενώσεως.
ΑΙΡΕΣΕΙΣ. Τάς αιρέσεις τής εποχής
ταύτης διακρίνουσιν ό μυστικισμός,
ό ΰπερασκητισμός και ή αναρχία.
Πρώτη έκ των αιρέσεων τής περιό¬
δου ταύτης είναι ό ΙΓαυλικιανισμός,
ου οί οπαδοί κατ' εξοχήν έτίμων τόν
Παΰλον, παρεδέχοντο δέ δύο αρχάς,
την τοΰ άγαθοΰ και την τοΰ κακού,
γενικήν ίερωσύνην και έξήσκουν αυ¬
στηράν ηθικήν. Κατά την ΙΑ' εκατον¬
ταετηρίδα ανεφάνη σαν οί Ενχϊται ή
Ένβ-οναιααταί, διδάσκοντες ότι ό
Πατήρ έχει δΰο Υίούς, τόν Σαταναηλ
καί τόν 'Χριστόν καί ασχολούμενοι είς
την μαγείαν. Ή ηθική των ήτο λίαν
αυστηρά' άπέρριπτον την κοινήν λα¬
τρείαν καί περιήρχοντο είς ενθουσια¬
σμόν ή εκστασιν. Ή α'ίρεσις των Βο-
γομίλων, ή θεωρούσα τους λοιπούς
χριστιανούς τέκνα τοΰ Σατόν, συνί¬
στατο είς αυστηράν οίσκησιν καί νη-
στείαν καί άγαμίαν καί είς την τιμήν
πρό πάντων τοΰ Ευαγγελίου τοΰ 'Ιωάν¬
νου. Ή τελευταία δέ θεολογική συζή¬
τησις τής εποχής ταύτης υπήρξεν ή
περί των Ήσυχαστών, οίτινες περι¬
πίπτοντες είς κατάστασιν έκστάσεως
έβλεπον εαυτούς κεκαλυμμένους υπό
λαμπρότατου φωτός.
ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ. Ή παιδεία άπό των μέ¬
σων τοΰ Ε' αιώνος καί μάλιστα κατά
τόν ΣΤ' αιώνα ήρχισε να πίπττ). Ή
κατάπτωσις τοΰ κοινωνικοί καί πολι-
τικοΰ βίου και ή περιδεής είς τα
παραδεδομένα εμμονή είχε τοσούτον
προχωρήστ), άστε πάσα άναγέννησις
ήτο αδύνατος, καίτοι κατά τα μέσα
τοΰ Θ' αιώνος ανυψούται πάλιν ό
βυζαντινός πολιτισμός άπό τής βα-
θείας πτώσεως του, καθόσον μάλιστα
ανήλθεν επί τοΰ Βυζαντινού θρόνου
σειρά ηγεμόνων, οΐτινες ηύνόησαν με¬
γάλως την καλλιέργειαν των επιστη¬
μών (Βάρδας ό κηδεμών Μιχαήλ τοΰ
Γ', Βασίλειος ό Μακεδών, Λέων ό
ΣΤ' ό φιλόσοφος, Κωνσταντίνος ΣΤ'
ό Πορφυρογέννητος, ή έκ τής δυνα¬
στείας των Κομνηνών Ευδοξία, θυ-
γάτηρ 'Ισαάκ Κομνηνοΰ καί Άννα
Κομνηνή). Πρός την Κων/πολιν δέ
ήρχισε νά άμιλλαται καί ή Θεσσαλο¬
νίκη, ένθα ήκμασεν ό 'Αρχιεπίσκοπος
αυτής Ευστάθιος. Οί βυζαντινοί θεο¬
λόγοι έκαλλιέργησαν πάντας τους κλά¬
δους τής θεολογίας. Περί την δογμα-
τικήν ειργάσθησαν Ευθύμιος ό Ζυγα-
•132
■ΕΓΚΤΚΛΟΜΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
δηνός, 'Ανδρόνικος Καματηρός, Νι¬
κήτας 'Ακομινάτος, Συμεών ό Θεσσα¬
λονίκης και ό Κωνσταντίνος 'Αρμενό¬
πουλος· μόνον περί τα τέλη τής
περιόδου ταύτης εμφανίζεται δ Γεν¬
νάδιος ανευ πολιτικής τάσεως. Κατά
των Λατίνων γράψαντες υπήρξαν ό
Φώτιος, Μιχαήλ ό Κηρουλάριος, Νι¬
κήτας ό Στηθατος, Λέων ό Βουλγα¬
ρίας, Νείλος ό Καβάσιλας, Μάξιμος
ό Πλανούδης, Γρηγόριος ό Παλαμάς,
"Ιωσήφ ό Βρυέννιος, Μάρκος ό 'Εφέ¬
σου, Γεννάδιος ό Σχολάριος και άλ¬
λοι. Ώς άπολογητα'ι διεκρίθησαν Λέων
ό Φιλόσοφος, ΕΰτΚιμιος ό Ζυγαδηνός,
'Ιωάννης ό Καντακουζηνός, Μανουήλ
ό Παλαιολόγος και ό Γεννάδιος. Ερ¬
μηνευταί επισημότεροι υπήρξαν ό Οί¬
κου μένιος, Νικήτας ό Σερρώνιος, ό
Θεοφύλακτος και Ευθύμιος ό Ζυγα¬
δηνός. Την λειτουργίαν εξήγησαν άλ-
ληγορικώς ό Γερμανός, ό Νικόλαος
Καβάσιλας, ό Φιλόθεος και Συμεών
ό Θεσσαλονίκης. Περί τό κανονικόν
δίκαιον ησχολήθησαν ό Φώτιος, ό
Βάλσαμων, ό Ζωναράς, ό Άριστηνός,
ό 'Αρμενόπουλος, ό Βλάσταρις και
άλλοι. Έν τχ) εκκλησιαστική ιστορία
ουδέν μέγα παρήγαγεν ή Βυζαντινή
εποχή. Τό μόνον έργον γενικώς εκ¬
κλησιαστικής Ιστορίας είναι τό του
Νικηφόρου Καλλίστου, λίαν μικράς
αξίας. Μεγαλειτέρας σημασίας τουναν¬
τίον είναι οί συγγραφείς τής βυζαν.
τινής πολιτικής ιστορίας, ώς ό Γε-
νέσιος, Γειόργιος μοναχός, Συμεών
Λογοθέτης, Γεώργιος Κεδρηνός, Άν¬
να Κομνηνή, Γεώργιος Άκροπολί-
της, Γεώργιος Παχυμέρης, Νικηφόρος
Γρηγορας, Χαλκοκονδύλης, Γλύκας,
Φραντζής κτλ.
Οί επισημότεροι θεολόγοι επί τής
εποχής των Μακεδόνων είναι ό Φώ¬
τιος (+891), ό σοφώτερος τής εποχής
του Θεολόγος, οί ό αριθμός των
συγγραμμάτων αναβαίνει είς 279 ποι¬
κίλης ίίλης, έν οίς έξέχουσιν ή Μυ-
ριόβιβλος, αί Επιστολαί και τα Άμ-
φιλόχια, Νικήτας ό Παφλαγ(όν, Σισί-
νιος ό Κων/πόλεως, Νικήτας ό Βυ¬
ζάντιος, Γεώργιος ό Νικομήδειας,
Λέων ό σοφός, ό Οίκουμένιος (990),
Συμεών ό Μεταφραστής (900), Ευτύ¬
χιος ό 'Αλεξανδρείας (+940), Συμεών
ό νέος Θεολόγος, Μιχαήλ ό Κηρου¬
λάριος (+1058), Πέτρος ό 'Αντιο¬
χείας (1051), Νικήτας ό Στηθατος
(1054), Λέων ό Βουλγαρίας και'Ιωάν¬
νης ό Ξιφιλΐνος
(10G4),
Πατριάρχης
Κων/πόλεως. 'Επί δέ των χρόνων των
Κομνηνών (1050—1250) διεκρίθησαν
Μιχαήλ ό Ψελλός (+1106), ό μοναχός
Νίκων, Νικήτας ό Σερρώνιος, ό Θεο¬
φύλακτος, Ευθύμιος ό Ζυγαδηνός,Νι¬
κήτας ό Ηράκλειας, Μιχαήλ ό Δούκας,
Νικήτας ό Νικομήδειας, Μιχαήλ ό
Γλυκάς, Θεόδωρος ό Πτωχοπρόδρο-
μος, Νείλος ό Δοξαπατρής (1140),
Θεόδωρος ό Κουροπαλάτης, Βασί¬
λειος ό Άχριδηνός, Νικόλαος ό Με¬
θώνης, 'Ανδρόνικος ό Καματηρός,
Νικήτας ό Χωνιάτης, Θεοφάνης ό
Κεραμεΰς, Ευστάθιος ό Θεσσαλονί¬
κης, 'Ιωάννης ό Εύχαΐτων ή Μαυρό-
πους, Ίωάνννης ό Ζωναράς, Θεόδω¬
ρος ό Βάλσαμων και ό αυτοκράτωρ
Θεόδωρος ό Λάσκαρις. Επί των χρό¬
νων των Παλαιολόγων ήκμασαν Νι¬
κηφόρος ό Βλεμμίδης (1255), ό Βέκ-
κος, Γεώργιος ό Μετοχίτης, Νείλος ό
Καβάσιλας, Μάξιμος ό Πλανούδης, ό
Βαρλαάμ (+1348), Γεώργιος ό 'Α¬
κίνδυνος, Μανουήλ ό Καλέκας, Νι¬
κηφόρος ό Γρηγορας, Θεοφάνης ό
Νικαίας (1370), Δημήτριος ό Χρυσο-
λωρας, 'Ανδρόνικος ό αυτοκράτωρ,
ι
ü
ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
133
Μανουήλ ό Παλαιολόγος, Νικηφόρος
δ Κάλλιστος και άλλοι. Κατά δέ τους
περί την αλωσιν χρόνους 'Ιωσήφ δ
Βρυέννιος, Μάρκος δ 'Εφέσου ό Ευ¬
γενικός, Γεννάδιος ό Σχολάριος, 'Ιω¬
σήφ ό Μεθώνιος, ό Γαζής, Γεώργιος
δ Τραπεζούντιος, Γεώργιος ό Άμι-
ρούτσης και άλλοι.
Τ» ΤΕΣΣΑΡΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΑ. Περί των τεσ¬
σάρων Πατριαρχείων και των λοιπών
αυτοκέφαλων εκκλησιών παρατηρού¬
μεν τα εξής: τό πρώτον κατά την
τάξιν εκ των τεσσάρονν Πατριαρχείων
είναι τό Οικουμενικόν τής Κωνσταν¬
τινουπόλεως, ούτινος κατά την πε¬
ρίοδον ταύτην ή σημασία και δύνα¬
μις υπήρξε μεγίστη· είς τουτο δέ
συνέτεινε και ή ανύψωσις επί τοϋ
θρόνου περικλεεστάτων Πατριαρχών,
οΐτινες έλάμπρυναν αυτόν (Μητροφά¬
νης, Γρηγόριος ό Ναζιανζηνός. 'Ιωάν¬
νης ό Χρυσόστομος, Πρόκλος, Ιωάν¬
νης δ Νηστευτής, Ταράσιος, Μεθό¬
διος, Φώτιος, Σισίνιος, Μιχαήλ ό Κη-
ρουλάριος, 'Ιωάννης ό Ξιφιλΐνος,
Γερμανός δ Β', 'Αρσένιος, Νείλος).
Πρό του Μεγάλου Κωνσταντίνου ή
επισκοπή Βυζαντίου δέν είχε μεγάλην
σημασίαν τα πράγματα μετεβλήθη¬
σαν άπό του αΰτοκράτορος τούτου,
ό δέ Κων/πόλεως ανεδείχθη 'Αρχιε¬
πίσκοπος, Τπ' αυτόν δέ υπήχθησαν ού
μόνον ό πρωτεύων Μητροπολίτης Ή-
ρακλείας, άλλα και οί λοιποί Επίσκο¬
ποι Θράκης, Ασίας καίΠόντου. Ή Β'
Οίκουμ. Σύνοδος απέδωκε τφ Κ/πό¬
λεως και τα πρεσβεία τής τιμής μετά
τόν τής 'Ρώμης, διά τό είναι την Κ/πο-
λιν βασιλεύουσαν και Νέαν 'Ρώμην.
Υπό τόν Οικουμενικόν Πατριάρχην
ύπήγοντο κατά την εποχήν ταύτην 600
περίπου Μητροπολίται, 'Αρχιεπίσκο¬
ποι και 'Επίσκοποι. Τό δεύτερον κατά
την τάξιν Πατριαρχείον "Αλεξαν¬
δρείας κατ' αρχάς ευρίσκετο έν ολτ)
αύτοΰ τη άκμη, άλλ' άπό των μονο-
φυσιτικών ερίδων κατέπεσε. Παρά
πάντα δέ τα επελθόντα αλλεπάλληλα
δυστυχήματα τό Πατριαρχείον 'Αλε¬
ξανδρείας κατά τόν Θ' αιώνα είχεν
ακόμη περί τους 40 Επισκόπους. Και
τό Πατριαρχείον Αντιοχείας, τό άλ¬
λοτε ενδοξον, κατέπεσε κατά την πε¬
ρίοδον ταύτην είς άσημότητα, διότι ή
Συρία διήλθε κατά τους αιώνας εκεί¬
νους διά των αυτών περιπετειών,
δι' ών και ή Αίγυπτος. ΑΙ αυταί δέ
συμφοραί έπληξαν κατά την περίοδον
ταύτην και τό Πατριαρχείον Ιεροσο¬
λύμων. Κατά τόν Β' αιώνα ό 'Ιερο¬
σολύμων εκαλείτο Επίσκοπος Αίλίας
Καπιτωλίνας, Θεοδόσιος δέ ό Β'
ΰψωσε τόν Επίσκοπον αυτής είς την
τάξιν των Πατριαρχών ύποβαλών
ΰπ' αυτούς ολόκληρον την Παλαιστί-
νην. "Εκτοτε ό θρόνος ούτος υπέστη
πολλάς περιπέτειας, δι' δ και έμενε
πολλάκις κενός, ή δέ κορύφωσις τοΰ
κακού επήλθεν επί των Σταυροφό¬
ρων. Τό ανεξάρτητον και αΰτοκέφα-
λον τής Εκκλησίας Κύπρου επεκύ¬
ρωσεν ή Γ' έν Έφέσφ οικουμενική
σύνοδος. ΟΊ Επίσκοποι τής νήσου
ήγωνίσθησαν κατά των ε'ικονομάχων,
καθώς και
ol
μοναχοί, ών περιφημό-
τερον μοναστήριον σωζόμενον μέχρι
σήμερον είναι τό τοϋ Κουκκου, έν ώ
σώζεται και εικών τής Παρθένου,
αποδιδομένη τφ Εΰαγγελιστί) Λουκά.
Tfj
όρθοδόξω πίστει προσέκειτο πάν¬
τοτε και ή εκκλησία τής 'Ιβηρίας ή
Γεωργίας έν Καυκάσω.
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΒΙΟΣ. Μεγάλην επιρροήν
έξήσκουν επί των εκκλησιαστικών
πραγμάτων οί μοναχοί, οΐτινες, ο>ς
απολαύοντες παρά τώ λαώ μεγάλης
134
■ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
υπολήψεως, ήσαν επίφοβοι τφ τε αύ-
τοκράτορι και τφ Πατριάρχη. Ό
θρίαμβος τής ορθοδοξίας κατά των
είκονομάχων, υπήρξε θρίαμβος των
μοναχών, ών έκτοτε ή δύναμις υψώθη
ετι μάλλον έν τή εκκλησία. Αέν άντα-
πεκρίνοντο όμως πανταχού και πάν¬
τοτε
ol
μοναχοί είς τον προορισμόν
των πρός τούτοις μέρος των μοναχών
ήτο αμαθές και πρός πασάν επιστή¬
μην εχθρόν. Τα μοναστήρια υπήρξαν
κατά την εποχήν ταύτην πλούσια και
μεγάλα, διά τουτο και ή είς αυτά
συρροή ήτο μεγίστη. Πάντα τα είδη
των αρχαίων μοναχών άπαντώσι και
νυν, οί στνλΐται, οί δενδρίται, οί σπη·
λαιώται, οί σιγώντες, οί αιδηρούμε-
νοι, οί ημίγυμνοι, οί ρυπώντες, οί
ανιπτόποδες. Τα τελευταία ταυτα
είδη των μοναχών ήσαν οικτρά παρα-
νόησις τοΰ χριστιανισμού.
ΑΘΟΣ. Ή κυριώτερα εστία των μο¬
ναχών κατά τους χρόνους τούτους ήτο
ό Άθως. Κατά τόν θ' αιώνα επί
Βασιλείου τοϋ Μακεδόνος (867) ίδρυ¬
σεν ό ηγούμενος 'Ιωάννης Κολοβός
τό πρώτον μοναστήριον επί τοΰ Άθω.
Ότε δέ ό αυτοκράτωρ Νικηφόρος ό
Φωκάς (963) έξηφάνισε τους πειρατάς,
ωδήγησεν ό μοναχός 'Αθανάσιος άποι-
κίαν μοναχών έκ Κων πόλεως είς Ά¬
γιον Όρος, και ίδρυσεν έκεΧ νέον
μοναστήριον, όπερ έλαβε τό δνομα
τής Άγιας Λαύρας. Κατά μικρόν
ανεφάνη σαν τα μοναστήρια τοΰ £η-
ροποτάμου, Ιβήρων, Ζωγράφου και
Βατοπε&ίου, είς ταυτα δέ προσετέ¬
θησαν συν τω χρόνω και τα τοϋ Χι-
λιανταρίον, Διονυσίου, Κουτλονμον-
αίον, Παντοκράτορος, Δοχειαρίον,
Καρακάλλου, Φιλο&έου, Σίμωνος Πέ¬
τρας, Άγιον ΖΓαΰλου, Σταυρονικήτα,
Ξενοφώντος, Γρηγορίου, Έσφιγμέ-
νου, Άγιου .Παντελεήμονος και Κα»ν-
στανμινίτου, ύφ' α ύπήγοντο και
άλλα μικρότερα σκήται καλούμενα.
Οί μοναχοί διχιροϋντο είς μεγαλόσχη¬
μους, μικροσχήμους και εισαγωγι¬
κούς. Άπ' αρχής οί πλεΐστοι των μο¬
ναχών ήσαν "Ελληνες, αλλά προήρ¬
χοντο και έξ άλλων ορθοδόξων λαών
πολλοί "Ιβηρες, Βούλγαροι, 'Ρώσοι
και Σέρβοι. Πολλά των μοναστηριών
τού Άθω είχον πλουσκοτάτας βιβλιο-
θήκας, έν αίς υπήρχον και ύπάρχου-
σιν αρχαιότατα και πολύτιμα χειρό¬
γραφα. Ή Σύναξις, συνέλευσις δηλ.
των ηγουμένων έν ΚαρυαΤς, διηύθννί
τα κοινά πράγματα των μοναστηριών,
άτινα ώς υπαγόμενα υπό τόν Οικου¬
μενικόν Πατριάρχην έκαλοΰντο σταυ¬
ροπηγιακά. Πλήν των μονών τοΰ
Άθω έφημίζοντο κατά την περίοδον
ταύτην και άλλα μοναστήρια. Τοιαύτα
ήσαν έν Κων/πόλει και τοις πέριξ τα
τοΰ Στουδίου, ΙΙεριβλέητου και Ά-
κοιμήτων, έν Ελλάδι τό Μέγα Σπή¬
λαιον, τό τοΰ Δαφνιού, τό τοΰ οσίου
Λουκά και τα των Μετεώρων, έν
Πάτμω ή Μονή τοΰ Θεολόγου, Ιδρυ¬
θείσα τφ 1088, και έν Ίεροσολύμοις
ή τοΰ Άγιον Τάφου. Είς την τάξιν
των επιφανών μοναστηριών άνηκε και
τό τοΰ Σινά, ιδρυθέν επί 'Ιουστινια¬
νού τοΰ Α', έν ω σο')ζεται και τό λεί¬
ψανον τής 'Αγ. Αικατερίνης. Των μο¬
ναχών τοΰ Σινά προίστατο 'Αρχιεπί¬
σκοπος, υπαγόμενος υπό τόν Πατριάρ¬
χην 'Ιεροσολύμων.
ΗΒΗ, ΑΡΧΟΝΤΕΣ, Α»ΟΣ. Όπως κατά
πάσας τάς εποχάς, ούτω και κατά
ταύτην ό χριστιανισμός ανέδειξε πολλά
τελειότατης αρετής παραδείγματα. 'Υ¬
πήρχον πολλοί κληρικοί και μοναχοί
και έκ τοΰ λαοΰ άγιώτατοι άνδρες, πολ-
λαχοΰ δέ ήνθουν φιλανθρωπικά κατά-
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ıab
στήματα. Τής φιλανθρωπίας των Βυ¬
ζαντινών μαρτύρια εχομεν τους ξενώ-
νας,τα ορφανοτροφεία, τα γηροκομεία
και άλλα άσυλα τής δυστυχίας. Είχεν
όμως ή εποχή αυτή και πολλάς ελλεί¬
ψεις. Πάσα ή ευσέβεια παρά τισι
συνίστατο είς την τήρησιν των εξω¬
τερικών τύπων τής θρησκείας. Αυτο¬
κράτορες τίνες έδειξαν πολλήν ηθών
αυστηρότητα, πολλοί δέ των μεγιστά¬
νων ύποκριτα'ι δεινοί, δεν έδίσταζον
ενίοτε να μεταχειρίζωνται την θρη¬
σκείαν και ώς όργανον χάριν των
κακοηθών σκοπών των. Παρ' άλλοις
απαντώμεν δόλον και πανουργίαν
μεγάλην. Ό φανατισμός πρός τους
άλλοδόξους ήτο παρά τισι μέγας και
μάλιστα πρός τους Λατίνους. Έτέρω-
θεν ή δεισιδαιμονία άπέβαινεν όση-
μέραι μεγαλειτέρα, ής ένεκα έθυσιά-
ζοντο πολλάκις τα του κράτους συμ¬
φέροντα, προσεδόκων δέ την σωτη¬
ρίαν πολλοί μόνον άνωθεν. Έν γένει
παρά τοίς Βυζαντινοΐς υπήρχε μέν
και αληθής αρετή, αλλ'υπήρχον και
πολλαί ηθικαι ελλείψεις.
ΛΑΤΡΕΙΑ. Ή λατρεία τής ελληνικής
εκκλησίας έφθασεν ήδη εις την τελειό¬
τητα της. Ή εκκλησιαστική αρχιτε¬
κτονική επί Ιουστινιανού του Α'
είχε φθάση είς την άκμήν της ('Αγία
Σοφία). Ή τορευτική, ή κόσμημα-
τογραφία και ή χρυσοχοίκή έλαβον
ανάπτυξιν τίνα. Ώς πρός την ζωγρα-
φικήν δεν απαντώμεν σπουδαίον ανά¬
πτυξιν αυτής.
Ai
εικόνες ώς επί τό
πλείστον ήσαν περιδεείς άντιγραφαί
αρχαιοτέρων εικόνων, κεχρυσωμέναι
ανευ τέχνης. Τεχνικωτέρα σχετικώς
ήτο ή δια ψηφίδων ή μωσαϊκή ζωγρα¬
φική. Εκ των Βυζαντινών ζωγράφων
έφημίσθη ό Πανσέληνος έν τφ Άγίω
"Ορει και ό Διονύσιος, ό συγγράψας
και έρμηνείαν ζωγραφικής. 'Αγάλματα
έν τή Ανατολή ουδέποτε εισήχθησαν
είς την λατρείαν. Ή εκκλησιαστική
μουσική έμεινεν ή αυτή και κατά την
περίοδον ταύτην τα μουσικά χειρό¬
γραφα έκ τής εποχής εκείνης, δσα
σώζονται, είναι ακατάληπτα. 'Οργα¬
νική μουσική ουδέποτε εισήχθη είς
ελληνικήν εκκλησίαν. Ή διαμόρφω-
σις τής λειτουργίας είχεν ήδη ουσιω¬
δώς τελειωθή κατά την προηγουμένην
περίοδον και μόνον διά τής αναγνω¬
ρίσεως νέοιν αγίων προσέλαβε νέας
προσθήκας. Συνήθως ήτο έν χρήσει
ή λειτουργία του Χρυσοστόμου, τάς
Κυριακάς δέ τής μεγάλης Τεσσαρα¬
κοστής ή του Μεγάλου Βασιλείου και
τάς άλλας ημέρας ή των προηγιασμέ-
νων. Τό κήρυγμα κατέστη σπανιώτε-
ρον αν και δεν έξέλιπεν όλοτελώς. Ή
τέλεσις των μυστήριων εξηκολουθεί
να γίνηται, ώς και πρότερον. Ό αριθ¬
μός των εορτών ηυξήθη δια τής προς-
θήκης πολλών εορτών αγίων. Νη-
στεΐαι δέ προσετέθησαν νέαι αί τής
Γεννήσεως τοΰ Χρίστου, ή των'Αγίων
'Αποστόλων και ή τής Κοιμήσεο>ς τής
Θεοτόκου' άπαντώσι δέ και αί έκτα¬
κτοι ημέραι νηστείας τοΰ Σταυροί,
τής παραμονής των Θεοφανείων και
τοΰ Προδρόμου, έν άπασι] δέ τή εκ¬
κλησία έτελοΰντο τα χάριν των κεκοι-
μημένων μνημόσυνα.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΑΑΒΟΝ. Μεταξύ των λαών,
ους εθηκεν είς κίνησιν ή επιστροφή
των βαρβάρων λαών, οί Γερμανοί και
οί Σλάβοι· διαδραματίζουσιν έν τή
μελλούσιι Ιστορία σπουδαίον πρόσω¬
πον. Οί πρώτοι προσήλθον πάντες είς
την Ρωμαϊκήν εκκλησίαν, οί δέ Σλά¬
βοι κατά τό πλείστον μέρος επεστρά¬
φησαν δια τής ελληνικής εκκλησίας.
Πολλοί έκ των 'Ανατολικών Σλάβων
136
-ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
•İ
έδέχθησαν τον χριστιανισμόν επί των
χρόνων 'Ιουστινιανού τοϋΆ, είς τουτο
δέ μεγάλως συνήργησεν ή αυτοκρά¬
τειρα Ειρήνη (Η' αιών), άλλα τό έρ¬
γον συνεπλήρωσε Βασίλειος δ Μακε¬
δών κατά τόν β' αιώνα (867). Κατά
τον Ζ' αιώνα άπό των χρΟΛ'ων τοϋ
'Ηρακλείου ήρχισαν να έπιστρέφωσιν
είς τόν χριστιανισμόν και οί Σέρβοι,
Κροάται, Σλαβώνοι, Δαλμάται και
λοιποί λαοί' έκ τούτων μόνον οί Σέρ¬
βοι κα'ι μέρος των Σλαβώνων, Δαλ-
ματών και 'Ρουθηνίων έμειναν πιστοί
είς την όρθοδοξίαν.
ΣΕΡΒΟΙ. Οί Σέρβοι άνεφάνησαν άπό
των χρόνων του Ηρακλείου, δτε κα¬
τέλαβον την άπ' αυτών όνομασθεΐσαν
χώραν (603). Οί Σέρβοι ήρχισαν να
έπιστρέφωσιν είς τόν χριστιανισμόν
πρό τοΰ Μεθοδίου και Κυρίλλου, αλλ'
ό οριστικός χριστιανισμός αυτήν χρο¬
νολογείται άπό των ημερών τοΰ Με¬
θοδίου και Κυρίλλου, άφ ότου έδέ-
χθησαν και την παρά τούτων σλαβω-
νικήν μετάφρασιν των άγιων Γραφών
και την λειτουργίαν. Επί του Πα¬
τριάρχου Γερμανοί' (1221) ανεδείχθη
ανεξάρτητος ή Σερβική εκκλησία υπό
τον αρχιεπίσκοπον Πεχίου, όστις μέχρι
τοϋ Πατριάρχου Σαμουήλ του Α' διε-
τήρει την αυτονομίαν του. Ό επιση¬
μότερος άνήρ τής Σερβικής εκκλη¬
σίας επί των αρχαίων εκείνων χρόνων
υπήρξεν ό 'Αρχιεπίσκοπος Πεκίου
Σάββας, υιός τοΰ βασιλέως Νεμάνια,
ύφ' ου Ιδρύθη και ή έν τφ Άγίφ Όρει
Μονή τοΰ Χιλιανταρίου. Οδτος ώρ-
γάνωσε την Σερβικήν εκκλησίαν, έχει-
ροτόνησε τους αναγκαίους "Επισκό¬
πους και σννέγραψενή μετέφρασεν έκ
τοΰ Ελληνικού τα αναγκαία βιβλία,
έφ' φ και ανεκηρύχθη υπό των Σέρ¬
βων άγιος.
ΒΛΑΧΟΙ ΚΑΙ ΜΟΛ&ΑΒΟΙ. Παρά των Βυ¬
ζαντινών έδέχθησαν τόν χριστιανι¬
σμόν κατά τους αυτούς χρόνους και
οί κάτοικοι τής Βλαχίας και Μολδα¬
βίας, οΐτινες είναι κράμα διαφόρων
λαών, αρχαίων κατοίκων των χοίρων
τούτων. Οί Βλάχοι, χριστιανοί γενό¬
μενοι, ύπήγοντο έν άρχΐ| υπό τόν
Βούλγαρον 'Αρχιεπίσκοπον Όχρίδος,
είτα δέ υπό τόν 'Αρχιεπίσκοπον Τυρ-
"νόβου, ότε ιδρύθη τό λεγόμενον βονλ-
γαροβΐαχιχον κράτος. Τό πρώτον δε
κατά τόν ΙΓ' αιώνα γίνονται αί δύο
Βλαχικαί ήγεμονίαι πολιτικώς ανε¬
ξάρτητοι, τότε δέ κατέστησαν και
αί έκκλησίαι των σχεδόν αυτόνομοι.
Έκτοτε ό Οικουμενικός Πατριάρχης
επεξέτεινε την εξουσίαν του επί των
εκκλησιών τούτων, ότε κατά μικρόν
και έκουσύος υπήχθησαν ύπ" αυτόν
και οί Σέρβοι και Βούλγαροι 'Επίσκο¬
ποι. Διήρκει δέ ή έξάρτησις αυτή τής
Βλάχικης εκκλησίας υπό τοΰ Πατριάρ¬
χου Κων/πόλεως μέχρι των νεωτέρων
χρόνων.
ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ Οί βούλγαροι δέν ήσαν
κυρίως Σλάβοι, άλλ' άσιάται, άναμι-
χθέντες δέ μετά των Σλάβων άπεσλα-
βίσθησαν. Κατελθόντες έκ των περί
τόν Βόλγαν μερών και διωκόμενοι
υπό των Οοννων προεχώρησαν μέχρι
Δουνάβεως (487), και ήρξαντο να
ποιωσιν έπιδρομάς είς τό Βυζαντινόν
κράτος. Καταλαβόντες δέ την Μοι-
σιαν, ίδρυσαν έκει τό πρώτον Βουλ¬
γαρικόν κράτος, τό όποιον επί τρείς
όλους αιώνας έστενοχώρησε πολλάκις
τους Βυζαντινούς, υφ' οΰς είτα ΰπε-
τάγησαν, άλλ' άπό τοΰ 1186 επέτυχον
ν αποτινάξωσι τόν βυζαντινόν ζυγόν
και ν' άποτελέσωσι μετά των Βλάχων
τό βουλγαροβλαχικόν κράτος. Είς την
ύπαρξιν τού κράτους τούτου εθηκε
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
137
τέρμα τώ 1396 δ Σουλτάνος Βαγια-
ζίτ. Την πρώτην γνώσιν τοΰ χριστια¬
νισμού έλαβον οί Βούλγαροι δι' Ελ¬
λήνων αιχμαλώτων, ακολούθως δέ ό
βασιλεύς αυτών Βόγορις, βαπτισθείς
δια των Ενεργειών τής αδελφής του,
ηνάγκασε και τους υπηκόους του ν'
ακόλουθη σωσιν αυτόν
(8G1).
ΟΙ 'Από¬
στολοι των Σλάβων Κύριλλος και
Μεθόδιος είχον επινόηση τα ψηφία
τοϋ Σλαβικού αλφαβήτου, μετέφρα-
σαν τας Γραφας και την λειτουργίαν
και οΰτω έθηκαν τάς πρώτας βάσεις
τής Σλαβικής φιλολογίας, ήτις Ιδίως
εύρε προστάτην τον βασιλέα Συμεών
Α' (888—927). 'Επί του βασιλέως τού¬
του υψώθη ή αρχιεπισκοπή τής Όχρί-
δος είς ανεξάρτητον άρχιεπισκοπήν.
Ή Βουλγαρία ήνώθη πάλιν μετά του
Πατριαρχείου Κων/πόλεως επι Πα¬
τριάρχου Σαμουήλ (1767).
ΡΠΣΟΙ. Ή επιστροφή των 'Ρώσων
έχει μεγάλην σημασίαν διά τόν χρι¬
στιανισμόν έν γένει, και ιδίως διά την
'Ανατολικήν εκκλησίαν. Πρώτος ό τής
χήρας Όλγας, συζύγου τοϋ ήγεμόνος
Ίγώρ, εγγονός Βλαδίμηρος, ό παρά
τοίς 'Ρώσοις ίσαπόστολος, νψωσε
τόν χριστιανισμόν είς επικρατούσαν
θρησκείαν τοΰ κράτους αϋτοϋ. Ό
Βλαδίμηρος έβαπτίσθη τώ 988 έν
Χερσώνι, συγχρόνως δ' ένυμφεύθη
την Βυζαντινήν πριγκήπισσαν Άνναν.
Ό υιός αυτού Ίαροσλάβος έξηκολού-
θησε τό έργον τοΰ πατρός του δι' ι¬
δρύσεως εκκλησιών, μοναστηριών και
σχολείων και προήγαγε μετά ζήλου
τάς επιστημονικάς σπουδάς.
Πρώτος μητροπολίτης Κιέβου ανα¬
φέρεται ό έξ Ελλήνων Θεόπομπος
(1035), χειροτονηθείς υπό τοϋ Πα¬
τριάρχου Κων, πόλεως· άλλα κατά τό
1051, δτε ό θρόνος τοϋ Κιέβου έκε-
νώθη, ό Ίαροσλάβος έπειράθη να
καταστήση ανεξάρτητον άπό Κων¬
σταντινουπόλεως την 'Ρωσικήν εκ¬
κλησίαν, διατάξας νά εκλεγή ώς Μη¬
τροπολίτης ό Τώσος Ίλαρίων. 'Αλλ'
ό μετά τούτον μητροπολίτης ήτο πά¬
λιν "Ελλην, Γεώργιος ονόματι. Μετά
ταυτα έξέλεγον οι μεγάλοι ηγεμόνες
τόν διάδοχον, όστις μετέβαινεν είς
Κων/πολιν, 'ίνα χειροτονηθΐ). 'Επι τοΰ
ήγεμόνος Ίβάν Δανιήλοβιτς ωρίσθη
ή Μόσχα ώς πρωτεύουσα τοΰ κρά¬
τους, δι' ο και ό μητροπολίτης Θεό-
γνωστος απεφάσισε νά μετενέγκχι έκεΐ
τόν θρόνον του (1328). 'Ακολούθως
επήλθε διαίρεσις τής 'Ρωσικής εκ¬
κλησίας είς δύο μητροπολιτικούς θρό¬
νους, τόν τοΰ Κιέβου κα'ι τόν τής Μό¬
σχας, έως ου ό πρώτος ήνώθη μετά
τής "Ρώμης (1594).
Τό εκκλησιαστικήν πολίτευμα έν
'Ρωσία ανεπτύχθη κατά τό παρά¬
δειγμα τής μητρός Βυζαντινής εκκλη¬
σίας, οΰχ ήττον έμορφώθησαν καί
τίνες ίδιάζουσαι σχέσεις. Οί 'Επίσκο¬
ποι έξελέγοντο υπό των ηγεμόνων καί
έκυροΰντο υπό τοΰ Μητροπολίτου. Ό
'Αρχιεπίσκοπος Νοβογορόδ είχε την
πρώτην θέσιν μετά τόν Μητροπολί¬
την. Ό κοσμικός κλήρος ήτο αμαθής,
τουναντίον ό κλήρος των μοναστη¬
ριών έφερε μεγάλην θεολογικήν μόρ¬
φωσιν. Ή πρός τόν μοναχικόν βίον
τάσις δέν ήτο μικρότερα τής έν τη
μητρική εκκλησία. Τό έπισημότερον
μοναστήριον ήτο τό τοΰ Κιέβου Σπή¬
λαιον, καί ή πλησίον τής Μόσχας
κειμένη Λαύρα.
Αί άρχαιότεραι έκκλησίαι έν 'Ρω¬
σία, είναι κατά τόν βυζαντινόν ρυθ¬
μόν, όστις ακολούθως άπέκτησεν ίδιά-
ζουσάν τίνα διαμόρφωσιν. Καί ή εκ¬
κλησιαστική ζωγραφική ελήφθη έκ
13S
■ ΕΓΚΤΚΛΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
τοΰ Βυζαντίου. Ή λειτουργία εγίνετο
κατά τό παράδειγμα τής Βυζαντινής.
Ένεκα τής άμαθείας τού κοσμικού
κλήρου τό κήρυγμα έν

'Ρωσική
λατρεία ήτο σπανιώτατον. 'Από τής
μητρικής εκκλησίας έκληρονόμησεν
ή ρωσική και την αγάπην πρός την
τιμήν των εικόνων, των λειψάνων και
των αγίων έν γένει. Και αί ίεραί άπο-
δημίαι εγένοντο και παρά τοίς 'Ρώ-
σοις λίαν συνήθεις.
Ό εθνικός {χαρακτήρ τοΰ ρωσικοί
λαοΰ διακρίνεται ιδίως διά τής απο¬
λύτου υποταγής είς τό κύρος και τάς
παραδόσεις τής οικογενείας, του κρά¬
τους και τής εκκλησίας. Ούτω προσε-
κολλήθη ό λαός, τον όποιον ή πλήρης
εμπιστοσύνης υποταγή πρός τον ηγε¬
μόνα του είχεν άγάγτ) εις τον χριστια¬
νισμόν, μετά θερμής άφοσιώσεως είς
τους αΰτφ ούτω παραδοθέντας τύπους
μετά ύπερακριβοΰς ευσυνειδησίας και
πίστεως. Ή εκτέλεσις των τύπων τού¬
των ήτο τό παν διά τον 'Ρώσον και
είς τουτο συνίστατο ή όλη θρησκεία
του. Ένεκα τής μικράς μορφώσεως
τού κλήρου ή βαρβαρότης και τα λεί¬
ψανα τής εθνικής δεισιδαιμονίας εί¬
χον ακόμη ικανήν ισχύν παρά τφ λα6>
ΟΙ δεινοί χρόνοι τής 250ετοΰς πιέ¬
σεως τής Μογγολικής κυριαρχίας κα¬
τέστρεψαν κατά μέγα μέρος τα απο¬
τελέσματα τοΰ χριστιανικοί πολιτ
σμοΰ. Ή εκκλησιαστική νομοθεσία
μορφωθή κατά την βυζαντινήν. 'Ιδιά¬
ζοντα τί) 'Ρωσικτ) εκκλησία ήσαν αί
Θείαι κρίσεις έν τί) δικαστική πράξει
και ό τρόπος τής τιμωρίας τής επι¬
βαλλομένης είς τους αιρετικούς, τους
γόητας κα'ι τάς μάγισσας, ομοιάζων
πρός τον τής Δυτικής Ευρώπης (ό διά
πύρας θάνατος).
Οί αιρετικοί οί τότε έν 'Ρωσία;
αναφαινόμενοι είναι ή μυστικοί, η
αναρχικοί ή ΐουδαιζοντες. Μοναχός
τις 'Ανδρέας προσέβαλε την Ιεραρχίαν
και την τιμήν των εικόνων (1003), άλ¬
λος δέ τις αιρετικός Μαρτΐνος (1149)
προσέβαλε λεπτολόγως τύπους τινάς
τής λατρείας και την μεταρρύθμισιν
τοΰ σημείου τοΰ σταυρού. Σπουδαιό¬
τερα υπήρξεν ή κίνησις, ήν προυκάλε-
σαν τω 1375 οί Στριγολνΐχοι, κατα-
φερόμενοικατα τοΰ κλήρου και απορ¬
ρίπτοντες την έξομολόγησιν. Μόλις
είχον έκλίπχι ούτοι και ήρξατο δια-
διδομένη επικινδυνότερα α'ίρεσις, ήτις
ηπείλει να επαναγάγχι την 'Ρωσικήν
εκκλησίαν είς τόν αρχαίον Ίουδαί-
σμόν. Ή αΐρεσις αυτή ή διαδοθεΐσα
διά τινος Ιουδαίου Ζαχαρίου προυξέ-
νησε πολλάς ταραχάς έν τή 'Ρωσική
εκκλησία, άφοΰ και μητροπολίτας
προσείλκυσε πρός εαυτήν, διετηρήθη
δέ έν τφ κρυπτφ επί δεκαετηρί¬
δας τινάς.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗ (1453-1900)
Μέχρι τούδε ή Ελληνική εκκλησία
υπερείχε των λοιπών εκκλησιών ώς
πρός την άκμάζουσαν αυτής κατά¬
στασιν, ώς πρός τό πλήθος των σο¬
φών αυτής συγγραφέων, ώς πρός την
επιστήμην και ώς πρός την επιρροήν
αυτής επί τοΰ λοιπού χριστιανικού
κόσμου. Αλλ' άπό τοΰ ΙΕ' αιώνος και
εντέυθεν ήρξατο παρακμή τις και
έξασθένησις έν αύτη. Κατά τους νεω¬
τέρους αιώνας πολύ περισσότερον
ύπερέχουσιν αυτής αί λοιπαί εΰρω-
παϊκαί έκκλησίαι ώς πρός την ανά¬
πτυξιν κα'ι μόρφωσιν αυτών. Ή έξα-
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
139
σθένησις είχεν ήδη άπό πολλοΰ άρ-
χίσ(}, ήτοι άπό τοΰ Ζ' αιώνος διά των
διαφόρων κατακτήσεων. Και αί σταυ-
ροφορίαι δέ εγένοντο μεγάλη πληγή
διά την 'Ανατολήν ή 'ίδρυσις ωσαύ¬
τως λατινικής αυτοκρατορίας (1204)
υπήρξε καιριώτατον τραύμα. Ευτυχώς
κατά τους δΰο τελευταίους α'ιώνας
ήρχισε πάλιν ν' ανυψούται ή 'Ανατο¬
λική Εκκλησία. Μή λησμονώμενδμως,
δτι πάντοτε ή 'Ανατολική 'Εκκλησία
παρά πάσαν ταύτην την εξωτερικόν
ταπείνωσιν διετήρησε την μεγάλην
αξίαν της, ώς ή εκκλησία εκείνη, ήτις
διέσωσεν ακραιφνή τον χριστιανισμόν
των πρώτων αιώνων.
ΠΙΤΡΙΙΡΧΕΙΟΝ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤΠΟΑΕΟΣ. Ό
Πατριάρχης Κων/πόλεως ού μόνον
ουδέν άπο'ίλεσε τής πρώτης Ισχύος
αυτού μετά την άλωσιν, άλλα και τα
προνόμια αύτοΰ ηυξήθησαν ετι μάλ¬
λον και έν γένει ή θέσις αΰτοΰ εβελ¬
τιώθη, ένω τα λοιπά τής Ανατολής
Πατριαρχεία άπό παλαιοτέρων χρό¬
νων εξασθενήσαντα, κατέπεσον κατά
τους χρόνους τούτους είς ετι μείζονα
αδυναμίαν. Ό Κων/πόλεως Πατριάρ¬
χης άνεγνωρίσθη εθνάρχης των Γραι¬
κών ή Όρ&οδόξοον, απενεμήθη δέ
αύτω δυνάμει τοΰ τίτλου τούτου και
ή υψίστη εξουσία επί πάντων των ορ¬
θοδόξων χριστιανών τής Ανατολής.
Είχε περί εαυτόν Σύνοδον άποτελου-
μένην υπό αξιωματικών τοΰ Πατριαρ¬
χείου. Τα δικαιώματα τοΰ Πατριάρ¬
χου ήσαν διττά, πνευματικά και πολι¬
τικά, έμερίμνα δέ πάντοτε κατ' ανάγ¬
κην και περί των αναγκών των άλλων
Πατριαρχείων και άλλων αυτοκέφα¬
λων εκκλησιών τής Ανατολής. Τα
εισοδήματα τοΰ Πατριάρχου ήσαν
ποτέ λίαν μεγάλα, αλλ* επειδή τό μέν
ή συντήρησις τοΰ Πατριαρχείου, όπερ
διετήρει και σχολεία και άπέστελλε
και Ιεροκήρυκας, ήτο πολυδάπανος,
τα χρέη τοΰ Πατριάρχου ηΰξανον
όσημέραι, καλούμενα χρέη αυλικά.
Επι Σαμουήλ τοΰ Α' (1763) εγένετο
σπουδαία μεταβολή έν τή διοικήσει
τοΰ Οικουμενικού Πατριαρχείου, διότι
συνέστη οκταμελής σύνοδος έκ των
Μητροπολιτών των έγγΰς τή πρω-
τευούστι κειμένου Μητροπόλεων, αυτή
εκλέγουσα του λοιποΰ τόν Πατριάρ¬
χην και μετ' αύτοΰ τάς έθνικάς και
έκκλησιαστικάς υποθέσεις των ορθο¬
δόξων, ώς ανωτάτη διοικητική και
δικαστική εξουσία, διευθύνουσα. Οί
Μητροπολίται ούτοι έλέγοντο και γέ¬
ροντες. Ή σύνοδος αυτή κατηργήθη
άπό τοΰ 1856, έκτοτε δέ κατηργήθη
και ή δικαστική εξουσία τοΰ Πατριάρ¬
χου και των Επισκόπων, συστάντων
μικτών δικαστηρίων. Άπό τοΰ 1857
συνήλθεν εθνική συνέλευσις έν Κων-
σταντινουπόλει ώς αντιπρόσωπος των
ορθοδόξων, ήτις εξέδωκε μετά πολλάς
συζητήσεις τους ε&νικονς Κανονι¬
σμούς, οΐτινες υπεβλήθησαν είς ανα¬
θεώρησιν υπό τής ολίγον μετά ταυτα
συγκληθείσης νέας εθνικής συνελεύ¬
σεως. Συνέστη δέ και δωδεκαμελής
νέα σύνοδος (1860) αρχιερέων περί
τόν Πατριάρχην, έκ πάντων των Μη¬
τροπολιτών τοΰ Οικουμενικού θρόνου,
λαμβανομένων κατά τάξιν, ήτις συ¬
σκέπτεται μετά τοΰ Πατριάρχου και
αποφασίζει περί των καθαρώς εκκλη¬
σιαστικών υποθέσεων και τής εκκλη¬
σιαστικής έν γένει διοικήσεως. Πρός
τούτοις Ιδρύθη καίτό Μικτόν Εθνι¬
κόν Συμβούλιον, συγκείμενον έκ συ¬
νοδικών μελών και προκρίτων λαϊ¬
κών, φροντίζον δέ περ'ι των υλικής
φύσεως διαφορών και υποθέσεων. Τα
δύο ταυτα εθνικά σώματα συνεδρία-
»
140
■ ΕΓΚΥΚΛΟΙΙΛΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ζουσιν ενίοτε και από κοινοΰ δι' ιδιαι¬
τέρας υποθέσεις· τα μέλη δ' αυτών
άνανεοΰνται κατά διετίαν. Τινά των
μελών τής Συνόδου δύνανται να έκλέ-
γωνται και αριστίνδην, ήτοι κατ' ιδίαν
εκλογήν τοΰ Πατριάρχου έκ τοΰ άριθ-
μοΰ των αρχιερέων του Οικουμενι¬
κού θρόνου.
ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΙ ΕΚΚΑΗΣΙΙΙ. Διάφοροι πο¬
λιτικαί μεταβολαί έπήνεγκον την μείω¬
σιν τής Πατριαρχικής περιφερείας,
διότι πολλαί έκκλησίαι υπό τόν Πα¬
τριάρχην Κων/πόλεως, διοικητικώς
έχωρίσθησαν ύπ' αύτοΰ και απετέλε¬
σαν αυτοκέφαλους εκκλησίας. Ούτως
έν μέν 'Ρωσία τώ 1721 επί τοΰ Με¬
γάλου Πέτρου συνέστη διοικούσα
σύνοδος ώς άνοντάτη, αυτοκέφαλος
και ανεξάρτητος εκκλησιαστική αρχή.
Έστηρίχθη δέ ή ανεξαρτησία αίίτη
τής 'Ρωσικής 'Εκκλησίας επί τής
αρχής, ότι ή εκκλησιαστική πρέπει
να συμμορφοΰται τή πολιτική διοική¬
σει. "Ενεκα τής αυτής αρχής άπεσπά-
σθησαν διοικητικώς από τοΰ Πατριαρ¬
χείου Κων πόλεως και αί ορθόδοξοι
έκκλησίαι τής Αυστρίας (1740), ων
αρχηγός εγένετο ό αρχιεπίσκοπος του
Κάρλοβιτς. "Ανεξάρτητος εγένετο από
τοΰ 1868 και ό επίσκοπος των έν
Τρανσυλβανία Βλάχων ορθοδόξων
έν Έρμαννσταδτ εδρεύων. Κατά δέ τό
1873 απετέλεσαν αΰτοκέφαλον εκκλη¬
σίαν και οί ορθόδοξοι κάτοικοι τής
Βονκοβίνας. Οί ορθόδοξοι οΰτοι τής
Αυστρίας είναι έν συνόλφ περί τα
τρία εκατομμύρια, άπολαύουσι πλή¬
ρους ελευθερίας έν τή ασκήσει τής
λατρείας των, έχουσι δέ ορθοδόξους
θεολογικός σχολάς χάριν μορφώσεως
του κλήρου αυτών. Και αί έκκλησίαι
δέ τής Ελλάδος εκήρυξαν τφ 1833
την ανεξαρτησίαν αυτών. Ή έκκλη
σία τής Σερβίας, αφ' ότου αυτή εγέ¬
νετο ηγεμονία άπήλαυσεν ανεξαρτη¬
σίας τινός (1830), μετά δέ
ro
1878
εγένετο τελείως ανεξάρτητος επί 'Ιωα¬
κείμ του Γ' (1880). Ή 'Εκκλησία τον
Μαυροβουνίου είναι σερβική, ό δέ
'Αρχιεπίσκοπος τοΰ Μαυροβουνίου,
εδρεύων έν Κετίγνη, είναι αυτοκέφα¬
λος. 'Ομοίως και αί Παραδουνάβειοι
Ηγεμονίαι Βλαχία και Μολδαβία άπό
τοΰ 1856 μετέβαλον εκκλησιαστικήν
διοίκησιν σύμφωνον πρός τάς νέας
περιστάσεις. 'Ωρίσθη σύνοδος'Επισκό-
πιον, συνεδριάζουσα δις τοΰ έτους,
κορυφαίος δέ των Επισκόπων τής
'Ρουμανίας ή
Primas
ανεκηρύχθη ό
Βουκουρεστίου ή Ούγγροβλαχίας, μετ'
αυτόν δέ ό Μητροπολίτης 'Ιασίου ή
Μολδοβλαχίας. Άλλα τελϊία εκκλη¬
σιαστική αρμονία και συνεννόησις δεν
έτελέσθη μεταξύ Βουκουρεστίου και
Κων/πόλεως. Τό Πατριαρχείον ήξίου
αυτό ν" ανακήρυξη και παραχωρήση
τό αΰτοκέφαλον τΐ Βλάχικη εκκλησία.
Άλλα κατά μικρόν πάσαι αί δυσαρέ¬
σκειαν αί προελθοΰσαι διά τε τής
δημεύσεως των μοναστηριακών κτη-
μάτων (1863), διά τής καθαγιάσεως
τοΰ μύρου έν Βουκουρεστίω (1882)
και άλλων, έκόπασαν, 'Ιωακείμ δέ ό
Δ', άνταλλάξας φιλικά γράμματα πρός
τόν πρόεδρον τής 'Ρουμανικής συνό¬
δου, επέτυχε τω 1884 να άρθή πάσα
διχόνοια και αί σχέσεις εγένοντο
έκτοτε φιλικαί.
Είς ετι όμως σπουδαιοτέρας περι-
πλοκάς έρριψε τό Πατριαρχείον Κων/
πόλεως ή από τοΰ 1860 μεταξύ των
Βουλγάρων άναφανεισα τάσις πρός
την εκκλησιαστικήν ανεξαρτησίαν, ή
τό βουλγαρικόν σχίσμα γεννήσασα.
Βούλγαροι Επίσκοποι και κληρικοί
προέβησαν είς φανεράν άπό τοΰ Πα-
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
141
τριαρχικοΰ θρόνου αποστασίαν. Γρη-
γόριος ό ΣΤ' ηθέλησε μέν τώ 1868
να ελθτ) είς συμβιβασμόν τίνα μετ'
αυτών, παραχωρών τον σχηματισμόν
εξαρχίας Βουλγαρικής ελευθέρως διοι¬
κούσης τα εαυτής, άναγνωριζούσης δέ
ώς ανωτάτην αρχήν τόν Πατριάρχην,
άλλ' οί Βούλγαροι απέκρουσαν τας
προτάσεις ταύτας, δι' δ ό Πατριάρχης
προέτεινεν είτα την συγκρότησιν Οι¬
κουμενικής Συνόδου. Επειδή δέ απερ¬
ρίφθη ή πρότασις αΰτοΰ, παρητήθη,
εξελέγη δ' άντ' αύτοΰ Πατριάρχης
Άνθιμος ό ΣΤ', εφ' ου τφ 1872 συνέ-
στη ανεξάρτητος Βουλγαρική εξαρ¬
χία, πρώτου έξάρχου εκλεγέντος του
πρψην Βιδύνης 'Ανθίμου, όστις εστη-
σεν αμέσως την έδραν αΰτοϋ εν ττ)
βασιλευούστ). Άλλα τούτον και τους
συνεταίρους αΰτοΰ άφώρισεν ό Άνθι¬
μος και επειδή ό εξαρχος παρά πάντα
ταυτα επέμενε νά ενεργή ώς εξαρχος
και να χειροτονώ νέους επισκόπους,
ό Οικουμενικός Πατριάρχης συνεκά-
λεσεν έν Κων/πόλει μεγάλην τοπικην
σύνοδον, ήτις τχ 16 Σεπτεμβρίου τοΰ
1872 εκήρυξεν Άνθιμον τόν έ'ξαρχον
και τους άκολουθοΰντας αυτόν σχι¬
σματικούς.
ΠΑΤΡΙΑΡΧΑΙ ΚΠΝ/ΠΟΛΕΟΣ. Τό Πατριαρ¬
χείον Κων/πόλεως έκοσμήθη κατά
τους χρόνους τούτους διά πολλών αν¬
δρών επί παιδεία, άγιότητι βίου καΐ
συνέσει διαπρεψάντων. Έκ των μετά
την αλωσιν διακριθέντων αναφέρονται
ώς επισημότατοι Γεννάδιος δ Σχολά-
ριος, άνήρ πολυμαθέστατος, φιλόσο¬
φος άμα και θεολόγος, και 'Ιερεμίας
ό Β' (κατά τόν ΙΣΤ ' αιώνα), ό άνα-
κηρΰξας Πατριάρχην 'Ρωσίας τόν
Μητροπολίτην Μόσχας. Κατά δέ τόν
ΙΖ' αιώνα Κύριλλος ό Αονχαρις,
πολεμήσας σφοδρώς τους Ίησουΐτας,
Διονύσιος Δ' ό Κομνηνός, εφ' ου
εγένετο τώ 1672 ή κατά τής ψευδο-
λουκαρείου ομολογίας σύνοδος έν
Κων/πόλει. Έκ δέ τοΰ ΙΗ' αιώνος
αναφέρονται Σεραφείμ ό Β' (1757—
1761), εύνοήσας μεγάλως τα γράμματα,
Σαμονηλ é Χαντζερής, ό συστήσας
σύνοδον αρχιερέων περί εαυτόν, Γρη-
γόριος ό Ε', ό τρις πατριαρχεύσας
(1798, 1808, 1819), συστήσας τό δεύ¬
τερον τυπογραφείον έν Κων/πόλει και
διατάξας τα τής διοικήσεως των αρ¬
χιερέων έν ταίς επαρχίαις. Άξιος
μνείας είναι και Καλλίνικος ό Ε'
(1800), ό κτίσας την Μεγάλην τοΰ Γέ¬
νους Σχολήν και τό ΠτωχοκομεΤον
Προύσης. Έκ δέ τοΰ παρόντος αιώνος
διακρίνονται ιδίως Κύριλλος ό ΣΤ',
(1813), προνοήσας περ'ι συστάσεως
σχολείων και διατάξας κάλλιον τα τής
εκλογής τοΰ πατριάρχου, Κωνστάν¬
τιος é Α' (1830), άνήρ πολύγλωσσος
και (ος θεολόγος διαπρέψας, Γρηγό-
ριος 6 ΣΤ', όστις, δτε τό πρώτον
(1835) έπατριάρχευσεν,άντέπραξε κατά
των ιεραποστόλων των διαμαρτυρομέ¬
νων, Γερμανός 6 Δ' (1842—1845,
1852—1853), ίδρύσας τφ 1844 την έν
Χάλκη Θεολογικήν Σχολήν και ορφα¬
νοτροφείον και διακοσμήσας τόν ναόν
τοΰ Πατριαρχείου, Ιωακείμ ό Β' δις
πατριαρχεύσας τω 1860 και τω 1873,
άνήρ σπανίας διοικητικής Ικανότητος,
Σωφρόνιος ό μετά ταυτα (1870) Πα¬
τριάρχης 'Αλεξανδρείας, διαπρέψας
μεταξύ των έξοχωτέρων Πατριαρχών.
Ιωακείμ ο Γ' (1878—1884), συστή¬
σας ίερατικήν σχολήν χάριν μορφώ¬
σεως τοΰ κατωτέρου κλήρου, ανοικο¬
δομήσας μεγαλοπρεπώς την Μεγάλην
τοΰ Γένους Σχολήν και ίδρύσας γηοο-
κομεΐον χάριν τοΰ κλήρου, 'Ιωακείμ
ό Δ ' (1884), όστις κατέστησε φιλικω-
442
■ ΕΙ'ΚΓΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
τέρας τας σχέσεις τού Οικουμενικού
Πατριαρχείου πρός τάς διαφόρους
«ύτοκεφάλους εκκλησίας, Διονύσιος ό
Ε' (άπό τοΰ 1887), κηρυχθείς και
αυτός υπέρ τής είρηνεύσεως των ορ¬
θοδόξων εκκλησιών, Νεόφυτος ό Η'
(άπό τοΰ 1891), περισσώς αγωνισθείς
υπέρ των δικαιωμάτων τής εκκλησίας
και "Ανθιμος ό Ζ' (άπό τοΰ 1895),
όστις απέκρουσε την εγκύκλιον Πάπα
Λέοντος του ΙΓ", την προσκαλούσαν
τους 'Ανατολικούς είς την μετά τής
'Ρώμης ένωσιν και ηύτύχησε νά
ïôrj
έπανιδρυομένην δαπάναις φιλογενε-
στάτου ανδρός την έκ του σεισμοΰ τοΰ
1894 καταστραφεΐσαν Θεολογικήν
Σχολήν τής Χάλκης. "Ηδη άπό τής
2 'Απριλίου τοΰ 1897 διαπηδαλιουχεΐ
ϊϋκλεώς τό σκάφος τής ορθοδόξου
'Ανατολικής Εκκλησίας Κωνσταντί¬
νος ό Ε' ό άπό Εφέσου, άνήρ ευ¬
ρείας παιδεΰσεως, μορφωθείς έν Χάλ¬
κη, συμπληρώσας δέ κατόπιν τάς 9εο-
λογικάς αΰτοΰ σπουδάς έν 'Αθήναις,
Στρασβούργφ και Έϊδελβούργη, και
απολαύων γενικής αγάπης και υπο¬
λήψεως.
Πατριαρχείον Ααεξαναρειασ. Οί Πα-
τριάρχαι Αλεξανδρείας κατά την τε¬
λευταίαν περίοδον έξησθένησαν έτι
μάλλον ή πρότερον, άφ' ότου τό ορθό¬
δοξον στοιχείον έν Αιγύπτω εμειώθη
μεγάλως. Άλλα κατά τόν ΙΣΤ' και
ΙΖ αιώνα, σπουδαίοι τίνες Πατριάρ-
χαι συνετέλεσαν είς την ανύψωσιν τοΰ
Πατριαρχείου τούτου. Μετά πολλάς
δέ θύελλας εσωτερικάς και εξωτερικάς
κατά Ιούνιον τού 1870 εξελέγη Πα¬
τριάρχης Αλεξανδρείας ό πρφην
Κων,πόλεως Σωφρόνιος, εφ' ου έλαβε
νέαν ζωήν τό Πατριαρχείον, έπολλα-
σιάσθησαν αί ορθόδοξοι κοινότητες,
και νέα σχολεία και έκκλησίαι ίδρύ-
θησαν. Άρτι τάς ήνίας τοΰ Πατριαρ-
χικοΰ τούτου θρόνου άνέλαβεν ό άπό
10 Ιανουαρίου 1900 εκλεγείς Πατριάρ¬
χης Φώτιος, άνήρ διαπρεπής και με¬
γάλης παιδεΰσεως.
'Επισημότεροι των Πατριαρχών
'Αλεξανδρείας κατά την περίοδον
ταύτην αναφέρονται Μελέτιος ό ΙΙη-
γας ό κατά των Ίησουίτών εργασθείς,
Κύριλλος ό Αούχαρις ό μετά ταυτα
Πατριάρχης Κων/πόλεως, και Μητρο¬
φάνης ό Κοιτόπονλος, διάσημος θεο¬
λόγος τοΰ ΙΖ αιώνος.
ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ. Τα ενδοξον
έν άρχαιοτέροις χρόνοις Πατριαρχείον
'Αντιοχείας κατέστη και αυτό άσημό-
τατον κατά την περίοδον ταύτην ώς
έκ των εσωτερικών και εξωτερικών
αύτοΰ περισπασμών. Έκ των τελευ¬
ταίων Πατριαρχών αναφέρομεν τόν
'/ερόθεον (-(-1885), τόν Γεράσιμον,
τόν μετά ταυτα Ιεροσολύμων, άνδρα
πεπαιδευμένον και ρέκτην και τόν
διάδοχον τούτου Σπυρίδωνα.
ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. Υπό τόν
Πατριάρχην 'Ιεροσολύμων . ύπελεί-
φθησαν κατά την περίοδον ταύτην
ολίγαι τινές έπισκοπαί, ών αί πλείσται
υπάρχουσι κατ' όνομα μόνον. Άπό
των χρόνων των Σταυροφόρων κατέ¬
πεσε τελείως ή ακμή τοΰ Πατριαρ¬
χείου τούτου. Ή αναγραφή τής θυελ¬
λώδους ιστορίας τοΰ Πατριαρχείου
τούτου εξέρχεται των ορίων τής πα¬
ρούσης επιτομής. Τουτο μόνον ση-
μειοΰμεν, ότι ή κατάστασις των τοΰ
Πατριαρχείου πραγμάτων εβελτιώθη
άπό τοΰ Πατριάρχου Γερασίμου (-)-
1897), ου τό έργον συμπληροί ό νυν
εύκλεώς πατριαρχεύων Δαμιανός.
'Επισημότεροι Πατριάρχαι 'Ιερο¬
σολύμων υπήρξαν Γερμανός ό Β'
(1518), έφ' ου άνενεώθησαν τα ίερά
Ο ΦΑΡΟΣ ΊΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
143
προσκυνήματα, τα είς τελείαν κατα¬
στροφήν βαίνοντα, Θεοφάνης ό Β'
(1640), συντελέσας μεγάλως είς την
ενίσχυσιν τής ορθοδόξου εκκλησίας,
καταμαστιζομένης υπό των δυτικών
Ιεραποστόλων, έξωθήσας δέ τους Λα¬
τίνους άπό τής κατοχής τοϋ Γολγοθά
και τοΰ ίεροΰ τής Βηθλεέμ σπηλαίου,
Νεκτάριος(1660), καταιολεμήσας τας
παπικας αξιώσεις, Δοσί&εος (—|—1707),
αγωνισθείς υπέρ των δικαιωμάτων
των ορθοδόξων επι των άγιων τόπων
και συγκροτήσας την σύνοδον των
'Ιεροσολύμων (1672) κατά τής ψευ-
δολουκαρείου ομολογίας, και Χρύσαν¬
θος, ό διάδοχος τοΰ προηγουμένου,
άνήρ μεγάλης παιδείας, ούτινος διακε¬
κριμένον σύγγραμμα είναι τό «Συν-
ταγμάτιον» περί των όφφικίων και
των πέντε Πατριαρχικών θρόνων.
Εκκλησιν Κύπρου κιι Ιβηρίας. Παρά
τα τέσσαρα Πατριαρχεία υφίστανται
έν τή 'Ανατολή ώς ανεξάρτητοι αί
έκκλησίαι τής Κύπρου και τής 'Ιβη¬
ρίας ή Γεωργίας. Ή Εκκλησία τής
Κύπρου άνεγνωρίσθη ανεξάρτητος
έν τί) Γ ' Οικουμενική Συνόδφ, διή-
νυσε δέ βίον «ατά τό μάλλον και ήτ¬
τον περιπετειώδη. Υπό τόν 'Αρχιεπί¬
σκοπον Κύπρου εδρεύοντα έν Λευκω¬
σία, τελοΰσιν οί Μητροπολίται Κιτίον
(Λεμησσός), Πάφον και Κνρηνίας.
'Επισημότεροι των αρχιεπισκόπων Κύ¬
πρου εγένοντο ό Φιλόθεος, έξορισθείς
τφ 1760, ό Κυπριανός ( + 1821), ό
Μακάριος ( + 1865) κα'ι ό άρτι απο¬
βιώσας Σωφρόνιος. Ό θρόνος τής
αρχιεπισκοπής Κύπρου επί τοϋ πα¬
ρόντος χηρεύει.
Ή δέ ανεξάρτητος εκκλησία τής
έν Καυκάσφ Γεωργίας, είχεν άλλοτε
δύο αυτόνομους αρχιεπισκόπους, κα¬
θολικούς καλουμένους, τόν τής άνω
'Ιβηρίας και τόν τής κάτω 'Ιβηρίας,
ύφ' οΰς ετέλουν ικανοί άλλοι Μητρο¬
πολίται. Οί Γεωργιανοί τιμωσιν ιδια¬
ζόντως τόν Άγιον Γιόβαν και τόν
Άγιον Γεώργιον. Άπό του 1811 ή
Γεωργιανή Εκκλησία ετέθη υπό την
ανωτάτην Διοικούσαν Σύνοδον τής
'Ρωσίας. Πρωτεύουσα είναι ή Τυ-
φλίς, ής ό 'Αρχιεπίσκοπος τυγχάνει
μέλος τής Ιεράς Συνόδου τής Πε-
τρουπόλεως.
ΚΛΗΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ. Ό αριθμός των
Επισκόπων μετά την άλωσιν ηυξήθη
μεγάλως, συνέβαινε δέ ώστε άσημό-
ταται πόλεις να ήναι μητροπόλεις και
άρχιεπισκοπαί. Μόνοι οί Μητροπολί¬
ται και οί 'Αρχιεπίσκοποι ερχόμενοι
είς Κων/πολιν ηδύναντο, παρακαθή-
μενοι έν ταίς Πατριαρχικαις συνόδοις,
να ψηφίζωσιν. Έχειροτονοΰντο δέ
και επι ψιλφ ονόματι 'Επίσκοποι,
τιτονλάριοι καλούμενοι, χρησιμεύον¬
τες ώς επίτροποι χηρευουσών Επι¬
σκοπών ϊί έν ταίς έκκλησίαις τής πρω¬
τευούσης ή ώς εξαρχοι. Οί Μητροπο¬
λίται έξελέγοντο παρά τοΰ Πατριάρ¬
χου και τής περί αυτόν συνόδου, οί
'Επίσκοποι παρά των Μητροπολιτών,
οί δέ ιερείς και διάκονοι παρά των
'Επισκόπων. Οί 'Επίσκοποι διηύθυνον
έν ταίς επαρχίαις τα εκκλησιαστικά
πράγματα, παρ' αυτοίς δέ υπήρχεν
είς οικονόμος, εις ααχελλάριος, είς
σακελλίων και είς πρωτοαύγχελλος,
οΐτινες απετέλουν τό περί τόν Επί¬
σκοπον συμβούλιον. Είς την συνήθη
υπηρεσίαν συνειργάζετο μετά τοΰ
'Επισκόπου ό άρχιδιάκονος και ό
πρωτοσΰγκελλος, επί πάσης ομως
σπουδαίας υποθέσεως έλαμβάνετο και
ή γνώμη των προεστώτων ή δημο¬
γερόντων. Τα εισοδήματα των Επι¬
σκόπων ήσαν τα λεγόμενα κανονικά
144
• ΕΓΚνΚΛΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΙΙΜΕΡυΛΟΓΙΟΝ ■
και τα τυχηρα (φιλότιμα, έμβατίκια,
προθέσεις, παρρησιαι, τεσσαροκοντα-
λείτουργα, ψυχομερίδια), τα έκ των
κηδειών, μνημοσυνών και χειροτο¬
νιών τα δέ των εφημερίων εισοδή¬
ματα ήσαν ακανόνιστα ώς επί τό
πλείστον, συνήθης δέ πρόσοδος αυ¬
τών ήτο ή έκ των ίεροπραξιών.
Ή δέ παιδεία τοΰ κλήρου κατά
την περίοδον ταύτην ήτο λίαν μικρά.
Μή υπαρχόντων σχολείων πρός μόρ¬
φωσιν τοΰ κλήρου, ή προπαρασκευή
είς τό στάδιον τοΰ κληρικού ήτο πρα¬
κτική. Έν τούτοις οί κληρικοί ήσαν
και έθεωροΰντο ώς οί μόνοι διδάσκα¬
λοι τοΰ χριστιανικοΰ λαοΰ. Ή παιδεία
τοΰ ανωτέρου κλήρου εβελτιώθη κατά
τους τελευταίους χρόνους, ιδίως δέ
άφ' ότου Ιδρύθη σαν ή έν Χάλκτ) Θεο¬
λογική Σχολή (1844) και ή των 'Ιερο¬
σολύμων Θεολογική Σχολή (1853).
Έκτος τούτου πολλοί των ανωτέρων
κληρικών μορφούνται εν τφ έν 'Αθή¬
ναις Έθνικφ Πανεπιστημίω (από τοΰ
1837) ή έν Πανεπιστημίου τής Ευ¬
ρώπης.
Οι ΜΟΝΑΧΟΙ. Ό μοναχικός βίος κατά
την περίοδον ταύτην εξηκολούθησεν
ακμάζων έν τη 'Ανατολή, τα δε μονά
στήρια ήσαν και πολλά τόν αριθμόν
και πλήρη μοναχών. Τα μοναστήρια
άπήλαυον προνομίων τινών παρά τής
κυβερνήσεως· διεκρίνοντο δέ έξ ολ:ΰ
και νυν τα μοναστήρια τοΰ "Α6·ω
είκοσι τόν αριθμόν, ύφ' α τελοΰση
άλλα μικρότερα σκήται καλούμενα.
Άνά παν πέμπτον έτος έν Καρναΐς,
τη αγορά τοΰ 'Αγίου Όρους, όπου
οί είκοσιν αντιπρόσωποι των Μονώ
έδρεύουσιν, αποτελούντες την λεγομε-
νην Κοινότητα, εκλέγεται ό πρόεδρος
τής 'Επιστασίας, ανήκων κατά τάξιν
είς εν των πέντε επισημότερων μονα¬
στηριών (Λαύρας, 'Ιβήρων, Βατοπε-
δίου, Χιλιανταρίου και Αγίου Διονυ¬
σίου), όστις μετά τριών άλλων αντιπρο¬
σώπων διευθύνει τάς μοναστηριακός
υποθέσεις. Άλλοτε ήσαν λίαν πλούσια
τα μοναστήρια ταυτα, άλλα μετά την
δήμευσιν των κτημάτων αυτών περιέ-
πεσον εις πτωχείαν. Έν αυτοίς υπάρ¬
χουσι πλουσιώταται βιβλιοθήκαι, αΐτι¬
νες πολλάκις έσυλήθησαν. Οί μοναχοί
τοΰ 'Αγίου Όρους συμποσοΰνται περί¬
που είς 5—6000. 'Εκτός δέ των εν τοΤς
μοναστηρίοις και ταίς σκήταις οί-
κοΰντων μοναχών ξωσι καί τίνες άνά
δύο ή τρείς έν χελλίοις (κελλιώται) ή
όλως μεμονωμένοι (έρημΐται). Αί
άκολουθίαι τελούνται κατά την αρ¬
χαίαν εκκλησιαστικήν τάξιν. Εργάζον¬
ται δέ οί μοναχοί ώς λεπτουργο'ι ιδίως
αγίων εΐκόνων, ζωγράφοι, ράπται,
ωρολογοποιοί, βιβλιοδέται, καλλιγρά¬
φοι, καί άλλα χειρωνακτικά έργα
τελούντες. Οί ηγούμενοι μετά των
συμβουλίων διοικοΰσι τα κοινόβια,
τα δέ ιδιόρρυθμα διοικοΰααι υπό
δύο επιτρόπων, μεί)' ιΐ>ν εργάζεται ό
Δίκαιος (οικονόμος). Τα μοναστήρια
έχουσι συνήθως νοσοκομεία καί ξε¬
νώνας.
Πλήν των έν Άγίφ Όρειέφημίζον-
το και άλλα μοναστήρια τα τοΰ όρους
Σινά και τα τοΰ Άγιου Τάφον. Υπή¬
γετο δέ
to
2ινα εκπαλαι είς τό Πα¬
τριαρχείον 'Ιεροσολύμων, κατά τα ετη
δέ 1592 και 1668 εγένετο ανεπιτυχής
απόπειρα πρός ανεξαρτησίαν. Ό 'Αρ¬
χιεπίσκοπος Σιναίου συνεργάζεται μετά
τής ιεράς συνάξεως των προκρίτων
μοναχών. Σιναΐται γνωστοί κατά τους
νεωτέρους χρόνους υπήρξαν ό Μάξι¬
μος, ό Ιωακείμ, φίλοι τοΰ Σχολα-
ρίου, Νεκτάριος ό 'Ιεροσολύμων και
Κωνστάντιος ό Κων/πόλεως. Τό δέ
Ο ΦΑΡΟΣ
TUS
ΑΝΑΤΟΛΗΣ
145
μοναστήριον τοΰ Άγιον Τάφον είναι
προσηρτημένον είς τον ναόν τής 'Ανα¬
στάσεως. Έν τούτω μένει ό Πατριάρ¬
χης, έκεΐ δέ συνεδριάζει και ή περί
αυτόν σύνοδος. Έκ των άλλων μονα¬
στηριών έφημίζοντο τύ τής ΙΙάτμου,
τα των ΛΓετεώρων και τό Μέγα Σπή¬
λαιον έν Πελοποννήσω.
ΛΑΤΡΕΙΑ. Ή λατρεία κατά την περίο¬
δον ταύτην, απολέσασα δια διαφόρους
λόγους την λαμπρότητα των Βυζαν¬
τινών χρόνων, κατέστη πενιχρά. Κα'ι
ot
μέν νυν κτιζόμενοι ναοί ήσαν ώς
επι τό πλείστον ατεχνα οικήματα, μό¬
λις δέ άπό τοΰ τέλους τοΰ ΙΗ' αιώ¬
νος ήρχισαν οι χριστιανοί νά κτίζωσι
μεγάλας εκκλησίας ένιαχοΰ. Ή ζω¬
γραφική διεφθάρη ετι μάλλον και ή
εκκλησιαστική dé μονσική δεν ηδύ¬
νατο βεβαίως ν' αποφύγη τ' αποτε¬
λέσματα τής γενικής ταύτης πτώσεως
των καλών τεχνών. Ό λήξας αιών
ήτο αιών ανορθώσεως, διότι και αί
κτισθεΐσαι έκκλησίαι έκτίσθησαν ό-
πωςδήποτε κατά τίνα ρυθμόν, και ή
ζωγραφική ήρξατο βελτιούμενη και
περί τής μουσικής κατεβλήθη φρον¬
τίς, υπέρ ής και μοναιπος Σύλλογος
και μουσική σχολή συνέστησαν επ' ε¬
σχάτων έν τοίς Πατριαρχείοις.
Κατά των Διαμαρτυρομένων άνεκή-
ρυξεν ή 'Ανατολική Εκκλησία επτά
μυστήρια- ωσαύτως και την τριττήν
κατάδυσιν έν τφ βαπτίσματι ώς την
μόνην όρθήν. Άνεγνωρίζετο δμως
μέχρι τοΰ Πατριάρχου Κυρίλλου τοΰ
Ε' (1748) ώς έ'γκυρον τό των έτερο-
δόξων βάπτισμα, αν και παράτυπον,
και των Καθολικών και των Διαμαρ¬
τυρομένων, άλλ' επί τοΰ Πατριάρχου
τούτου ωρίσθη συνοδικώς, ίνα τοΰ
λοιπού βαπτίζωνται ώς άβάπτιστοι οί
από τής 'Ρωμαϊκής ή των Προτεσταν¬
τικών εκκλησιών προσερχόμενοι. Τους
'Αρμενίους τουναντίον εδέχετο εκπαλαι
κα'ι δέχεται ή 'Ανατολική 'Εκκλησία
διά μόνου του μΰρου. Εναντίον των
Διαμαρτυρομένων άνεκήρυξεν ή 'Ανα¬
τολική 'Εκκλησία ώς εαυτής διδα¬
σκαλίαν και την μετουσίωσιν έν τί)
ευχαριστία και την ταύτης ώς θυσίαν
θεωρίαν. Ό ήδη μέγας αριθμός των
εορτών ηΰξησεν ετι μάλλον δια τής
προσθήκης νέων τινών εορτών.
ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ. Ή εκκλησιαστική παι¬
δεία ένεκα προφανών λόγων δέν ηδύ¬
νατο έν ττ) περιόδω ταύττ) να άκμάστ],
διότι ή Θεολογία ώς επιστήμη μόνον
έκεΐ δύναται να καλλιεργητή, όπου
καλλιεργείται και ή καθόλου επι¬
στήμη. Αιά τουτο οί θεολόγοι και οί
εκκλησιαστικοί συγγραφείς τής 'Ανα¬
τολής των χρόνων τούτων και ευά¬
ριθμοι σχετικώς είναι και ούχι μεγά¬
λης σημασίας. Όσοι δέ έξ αυτών διε¬
κρίθησαν των άλλων, έ'τυχον τελειο-
τέρας παιδεΰσεως έν
tfj
Εσπερία
(Βενετία, Πατάβιον, Πίζα, 'Ρώμη,
Φλωρεντία, Παρίσιοι, Όξώνιον, Γερ¬
μανία). Τα ελληνικά σχολεία και σπά¬
νια ήσαν και ασήμαντα. Πρώτη σχολή
αξία λόγου Ιδρύθη έν Βενετία (1628)
Φλαγγίνειος λεγομένη. Έν τη 'Ανα¬
τολή δέ κυριώτεροι σχολαί υπήρχον
έν Κων/πόλει (Μεγάλη τοΰ Γένους
Σχολή), έν Ίωαννίνοις, Σμύρνη, Κυ-
δοονίαις, Χίω, Πάτμω, Δημητσάνχι,
Άθω, Άγράφοις, Βουκουρεστίω και
Ίασίιο. 'Από δέ τοΰ ΙΗ' αιώνος άρ¬
χεται κυρίως ν'αναγεννάται ή παιδεία,
έκτοτε δ' αναφαίνονται οί επιφανέ¬
στεροι των διδασκάλων. Κατά τους
νεωτέρους χρόνους μετά τής έν γένει
διαδόσεως των γραμμάτων έν τί) Ανα¬
τολή άνυψώθη και ή τοΰ κλήρου έκ-
παίδευσις. Πολλοί των κληρικών έκ-
10
• ΕΓΚΤΚΛΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟ ΟΓΙΟΝ ■
παιδεύονται νυν έν τοις Πανεπιστη-
μίοις 'Αθηνών, Γερμανίας κα'ι λοιπής
Ευρώπης.
ΙΚ ' καί
IT
' Αιών. Κατά τους δύο
τούτους αιώνας άξιοι μνείας εκκλη¬
σιαστικοί συγγραφείς υπάρχουσι Μά¬
ξιμος ό ΊΙεΧοποννήαιος (από τού
1482 Πατριάρχης Κων πόλεως). Μα-
νουήλ ό Κορίνθιος, διδάσκαλος τό
πρώτον τής Πατριαρχικής Σχολής,
είτα δέ χαρτοφύλαξ κα'ι ρήτο)ρ τής
Μεγάλης Εκκλησίας, ϋαχώμιος 'Ρου-
σάνος (1530), σοφός μοναχός. Μάξι¬
μος
à
Αγιορείτης (1518), συγγραψας
κατά Λατίνων, Λουθηρανών και εθνι¬
κών. Μελέτιος ό Πηγάς ( + 1600),
Πατριάρχης 'Αλεξανδρείας, συγγρα¬
ψας πολλά δογματικά και πολεμικά
κατά Λατίνων συγγράμματα καί υπέρ
τάς 300 επιστολάς Μάξιμος ό Μαρ-
γούνιος ( + 1602), Επίσκοπος Κυθή¬
ρων, δόκιμος συγγραφεύς αντιρρητι¬
κών κατά των Λατίνων και άλλων
Μανονηλ ό Μαλαξος έκ Ναυπλίου,
συγγραψας Πατριαρχικήν ιστορίαν
Κων/πόλεως από τού 1458 —1578.
Δορύ&εος ό Μονεμβασίας, ό συγ¬
γραφεύς τοΰ χρονογράφου, ήτοι ιστο¬
ρίας άπύ κτίσεως κόσμου μέχρι τοϋ
1629 καί άλλοι.
YL
' ΛΙώΛ . Σπουδαίοι εκκλησιαστι¬
κοί συγγραφείς τοΰ ΙΖ' αιώνος, εκτός
τοΰ Αλλατίου Λέοντος, Άρκουδίου,
Καρυοφΰλλου, Άνδρούστη κα'ι Νικο¬
λάου Κομνηνού, οΐτινες πολλά υπέρ
τού Παπισμού συνέγραψαν, έκ των
ημετέρων διεκρίθησαν Γαβριήλ ό Σε¬
βήρος, συγγραψας περί των αγίων μυ¬
στηρίων καί κατά Λατίνων. Κύριλλος
όΑονπαρις, συγκαταριθμούμενος μετά
των πρώτων λογίων τής εποχής του.
Μητροφάνης ό Κριτόπονλος, Πα¬
τριάρχης 'Αλεξανδρείας άπό τοΰ 1630.
Μάξιμος ό ΚαΧλιπολίτης (1637), ό
πρώτος είς απλήν ελληνικήν μετα-
φράσας την Καινήν Διαθήκην. Πέτρος
6 Μογίλας, Μητροπολίτης Κιέβου,
(1619), γνωστός διά τής φερούσης τό
όνομα αυτού ορθοδόξου ομολογίας,
ήτις διασκευασθεΐσα τώ 1642, εδημο¬
σιεύθη ώς ομολογία τής 'Ανατολι¬
κής 'Εκκλησίας. Μελέτιος Σνρίγος
( + 1662), συγγραψας 24 θεολογικά
κεφάλαια κατά Λατίνων. Θεόφιλος
Κορνδαλεύς, διδάξας τα ελληνικά
γράμματα έν Βενετία, 'Αθήναις, Ζα-
κύνθφ καί Κων/πόλει ( + 1646). Νε¬
κτάριος, Πατριάρχης 'Ιεροσολύμων,
εΤς των πρώτων θεολόγων τής επο¬
χής του ( + 1676). Νικόλαος ό Κερά-
μενς (+1672) έξ 'Ιωαννίνων, καταλι-
πών συγγράμματα αναγόμενα είς την
φιλοσοφίαν, ιατρικήν και θεολογίαν.
Ιωάννης Καρνοφνλλης, είς όν απε¬
δόθησαν κα'ι έτεροδοξίαι τινές, έν αίς
και ότι απέρριπτε την μετουσίωσιν.
Παΐσιος Αιγαρίδης, έκ Χίου, πρότε¬
ρον ύπερασπίσας τόν Λατινισμόν, άλλ*
ακολούθως επιστρέψας είς την όρθο-
δοξίαν, υπέρ ής έγραψε θερμάς απο¬
λογίας (+1678). Δοαί&εος, Πατριάρ¬
χης Ιεροσολύμων (+1717), άνήρ φι-
λοπονώτατος καί ό 'Αλέξανδρος Μαυ¬
ροκορδάτος, ά,νηρ λόγιος καί πολύ¬
γλωσσος, συγγραψας τα 'Ιουδαϊκά έκ
τής Παλαιάς Διαθήκης καί τα κατά
τάς ημέρας αυτού συμβάντα (1719).
Ill
' Αιών. Ή ΙΗ' έκατονταετηρίς
δεν υπολείπεται τής προηγουμένης
οΰτε κατά τόν αριθμόν ούτε κατά την
σπουδαιότητα των κατ' αυτήν άκμσ.-
σάντων εκκλησιαστικών συγγραφέων.
Τοιούτοι υπήρξαν
ot
ακόλουθοι: Χρύ¬
σανθος, Πατριάρχης 'Ιεροσολύμων
(1707), μορφωθείς έν Παρισίοις, συγ¬
γραφεύς τοΰ «Συνταγματίου περί των
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙ1Σ
147
όφφικίων και εκκλησιαστικών αξιω¬
μάτων».'/ωαννίκιος Αειχούδης, χρη¬
ματίσας διδάσκαλος μετά τοΰ άδελ-
φοΰ αυτού Σωφρονίον έν Κεφαλλη¬
νία, Θεσσαλία, Μακεδονία και Κων-
σταντινουπόλει. Αμφότεροι συνέστη¬
σαν έν Μόσχα 'Ακαδημίαν (1685) και
έπιδιώρθωσαν τάς σλαβωνικάς Γρα-
φάς. Ηλίας Μηνιάτης (1714), Ιερο-
κήρυξ τής Μεγάλης Εκκλησίας και
είτα Επίσκοπος Καλαβρύτων, διακρι¬
θείς ώς ρήτωρ τής εποχής αϋτοϋ και
δημοφιλής διά την ρητορικήν του
τέχλΤ]ν καταστάς. Μελέτιος ό Ά&η-
νων, ό μόνος άξιος λόγου ιστορικός
τής περιόδου ταύτης. Αθανάσιος Κο¬
μνηνός 'Υψηλάντης, συντάξας 12 εκ¬
κλησιαστικά κα'ι πολιτικά βιβλία, ών
τό τελευταίον μέρος, τα μετά την
ό'λωσιν περιέχον, εξεδόθη τώ 1870.
Αλέξανδρος Έλλάδιος, γράψας λα-
τινιστί τό σπουδαίον σύγγραμμα « περί
τής κατά τας ημέρας αύτοϋ καταστά¬
σεως τής "Ανατολικής Εκκλησίας».
Ευστράτιος Άργέντης ( +
17G0)
πο-
λυμαΰής Ιατρός, συγγράψας λαμπρόν
σύγγραμμα «περί άζύμων . Ευγένιος
ό Βούλναρις, είς των ευφυέστερων
και πολυμαθεστέρων ανδρών, διορι¬
σθείς υπό Κυρίλλου του Ε' σχολάρ¬
χης τής Άθωνιάδος Σχολής, είτα τής
Πατριαρχικής Σχολής και γενόμενος
πρώτος 'Επίσκοπος τφ 1792 Σλαβω-
νίου και Χερσώνος. 'Απέθανε τφ 1800.
Συνέγραψε πλείστα συγγράμματα ποι¬
κίλης ϋλης, έν οΧς διαπρέπει ή με¬
γάλη αυτού πολυμάθεια και κρίσις.
Νικηφόρος Θεοτόκης, Κερκυραίος,
διαδεχθείς έν τ επισκοπή Χερσώνος
τόν Εύγένιον, όθεν κατόπιν μετε¬
τέθη είς την του Άστραχάν. Τό
σπουδαιότερον θεολογικόν έργον του
είναι τα Κνριαχοδρύμια. Νικόδημος
ό 'Αγιορείτης, γονιμώτατος συγγρα¬
φεύς, ασχοληθείς ιδίως είς την συλλο¬
γήν και έρμηνείαν των κανόνων (Πη-
δάλιον). Απέθανε τφ 1809.
Ι©' Αιών. Κατά τόν λήξαντα ΙΘ'
αιώναάνεφάνησαν εκκλησιαστικοί συγ¬
γραφείς οί εξής : "Αθανάσιος Πάριος
(-1-1813), σχολάρχης τής έν Χίω σχο¬
λής, καταλιπών «Έκθεσιν των θείων
τής πίστεως δογμάτων», τόν «Άντί-
παπαν > και άλλα. Κοραής 'Αδαμάν¬
τιος (-(- 1832) Χίος, ό σοφώτατος των
νεωτέρων λογίων μεταξύ των λαϊκών,
συγγράψας « Μερατικόν Συνέκδημον»,
«Συμβουλήν των τριών Επισκόπων»,
τα Προλεγόμενα , μετάφρασιν τής
« Κατηχήσεοος του Πλάτωνος »* και
άλλα. "Αν&ιμος, Πατριάρχης 'Ιερο¬
σολύμων (Η- 1808) συγγράψας «Σύν¬
ταγμα Θεολογίας» και Έρμηνείαν
είς τους ψαλμούς». Κωνστάντιος 6 Α'
(-)- 1859), Πατριάρχης Κων/πόλεως,
συγγράψας Άσυμφωνίαν 'Ορθοδόξων
και 'Αρμενίων*, κατά Μισιοναρίων»,
και απάντησιν είς την εγκύκλιον Πίου
του Θ' ». Τντιάλδος ό Σταυρουπόλεως,
διευθυντής τής έν Χάλκβ Θεολογικής
Σχολής, συντελέσας είς την μόρφωσιν
του κατά την 'Ανατολήν κλήρου και
καταλιπών διάφορα ανέκδοτα συγγράμ¬
ματα. Άλ. Στονρξας, συγγραφεύς δια¬
φόρων συγγραμμάτίον, έν οΐς αί «Θρη-
σκευτικαί Μελέται» περιέχουσι έκθε¬
σιν τής πίστεως τής Ανατολικής Εκ¬
κλησίας. Στέφανος Καρα&εοδωρής,
όν έργον είναι κατά τό πλείστον οί
♦ Παπιστικοί έλεγχοι», εκδοθέντες υπό
του 'Ηλία Τανταλίδου. Ενστά&ιος
Κλεόβουλος, Μητροπολίτης Καισα¬
ρείας, συγγράψας σπουδαίαν πραγμα-
τείαν «κατά Διαμαρτυρομένων». Χίου
Γρηγόριος, συγγράψας Φωνήν τής
"Ορθοδοξίας», «περί ενώσεως των
■Γ.ΓΚΤΚΛΟΙΙΛΙΛΙΚΟΝ ΙΙΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
r I
Αρμενίων κα'ι'Ορθοδόξων» και άλλα.
Περί των συγχρόνων ημίν εκκλησια¬
στικών συγγραφέων, ώς λίαν γνωστών,
ουδένα ποιούμεθα λόγον.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΛΛΑ40Σ. Μετά τάς δύο πρώ¬
τας δεκαετηρίδας του λήξαντος αιώνος
ή έξάρτησις των εκκλησιών τής Ελ¬
λάδος από τοϋ Πατριάρχου Κων/πό-
λεως διεκόπη, οί δέ 'Επίσκοποι αυτής
έμνημόνευοντοΰ λοιπού μόνον:πάσης
επισκοπής ορθοδόξων. Κατά την τώ
183ο συνελθοϋσαν έν Ναυπλίω συνέ¬
λευσιν εδημοσιεύθη καταστατικόν,
ώς νόμος τοΰ κράτους, καθ' ι) συνέστη
σύνοδος 'Επισκόπων, ώς ανωτάτη
εκκλησιαστική αρχή. Τα μέλη τής
συνόδου πέντε τον αριθμόν εμελλον
■ν* άνανεώνται κατ' έτος, πρόεδρος
δ' αυτής να ήναι ό τα πρεσβεία τής
χειροτονίας έχων. Πρός τούτοις ωρί¬
σθη, δτι έπρεπε να παρίσταται και
/βασιλικός επίτροπος. ΑΙ σχέσεις δέ
εκκλησίας και πολιτείας διερρυθμί-
σθησαν ούτως, ώστε οΰτε ή πολιτεία
να πιέζτ| την εκκλησίαν ούτε ή εκ¬
κλησία ν' άποτελτ) κράτος έν κράτει.
Μόνον 10 όριστικαί Έπισκοπαί ωρί¬
σθησαν κατά τους 10 του κράτους
νομούς. Παρ έκάστφ'Επισκοπώ υπήρ¬
χεν είς άρχιδιάκονος και είς πρωτο-
σΰγκελλος, ίνα μετά τοΰ 'Επισκόπου
άποτελώσι τύ επιοκοπικον δικαστή¬
ριον. Επειδή δέ υπήρχε μεγάλη πλη-
θύς μοναστηριών (245) άνευ σχεδόν
μοναχών, ή δέ περιουσία αυτών κατε-
σπαταλατο είς μάτην, τώ 1833 διελύ¬
θησαν τα μή αναγκαία έξ αυτών, ούτως
άστε διετηρήθησαν 83 άνδρφα κα'ι 3
γυναικεία μοναστήρια. Ή περιουσία
των διαλυθέντων μοναστηριών έμελλε
να χρησιμεύση ώς βάσις εκκλησιαστι¬
κοί ταμείου πρός μόρφωσιν τοΰ κλή¬
ρου. Έκ των προγραφέντων μοναστη-
ρύον διεσώθησαν τό τής Πάρον και
τής Τήνου.
'Αλλ' ή νέα κατάστασις των εκκλη¬
σιαστικών πραγμάτων έν Ελλάδι δέν
ήρεσεν είς πολλούς. Κα'ι ή διάλυσις
δέ των μοναστηριών ήγειρε πολλαχοΰ
ταραχάς. Οί πολέμιοι τής νέας τάξεως,
ών κέντρον απέβη ό πεπαιδευμένος
πρεσβύτερος Οικονόμος, επωφελήθη¬
σαν και πολλών παρακεκινδυνευμε-
νων τότε θεωρηθεισών πράξεων τής
'Ιεράς Συνόδου. Τοιαύται ήσαν η
συγχώρησις βαθμών συγγενείας τέως
άπηγορευμένων, ή αναγνώρισης μικτών
γάμων και ή συγχώρησις τής διαλύ¬
σεως τοΰ γάμου υπό των πολιτικών
δικαστηρίων. Πάσα δμως ή εξέγερσις
κατά των εκκλησιαστικών καθεστώτων
είς ουδέν κατέληξεν αποτέλεσμα.
ΟΊΠατριάρχαιΚων/πόλεως δέν ανε¬
γνώρισαν την σύνοδον τής 'Εκκλησίας
τής Ελλάδος, ώς συστάσαν έν άγνοια
αυτών. Ό Πατριάρχης Άνθιμος Δ'
ό Βυζάντιος, μετά ταυτα συγκαλέσας
περί εαυτόν σύνοδον, εξέδωκε (1850)
τον Συνοδικών Τόμον, δι' αΰτοΰ χει-
ραφετών αυτός πρώτος νυν την 'Εκκλη¬
σίαν τής Ελλάδος, συνιστών δέ νυν
σύνοδον αυτής και διαγραφών την
μέλλουσαν διοίκησιν αυτής. Ό Συνο¬
δικός οΰτος Τόμος, άναγνωσθε'ις επι¬
σήμως τί) 20 Αυγούστου 1850 δέν
εγένετο δεκτός υπό τής Βουλής. Τα
νέον καταστατικόν τοΰ 1852, τό υπό
τής Βουλής τότε ψηφισθέν, καθ' δ
έκτοτε μέχρι σήμερον διοικείται ή
'Εκκλησία τής Ελλάδος, καίπερ άπο-
δεχθέν διατάξεις τινάς τοΰ Συνοδικού
Τόμου, οίον τό προεδρεύειν τής Συνό¬
δου τόν κατά καιρούς Μητροπολίτην
'Αθηνών, τό λαμβάνειν τό αγιον μύρον
από Κων/πόλεως, τό ερχεσθαι τους
Αρχιερείς είς την σύνοδον κατά τα
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΊΌΛΙΙΣ
•149
πρεσβεία τής χειροτονίας, τύ μνημο-
νεΰειν τους συνοδικούς πάντων των
Πατριαρχών, απορρίπτει πάσαν έξάρ-
τησιν τής συνόδου άπύ οιασδήποτε ξέ¬
νης εκκλησιαστικής αρχής και παραδέ¬
χεται την τε εποπτείαν τής πολιτείας
επί πασών των πράξεων τής συνόδου
«αί την σύμπραξιν αυτής επί πάσης
μή καθαρώς πνευματικής υποθέσεως.
Τα γενόμενα άνεγνωρίσθησαν επί τέ¬
λους ώς τετελεσμένα υπό τοΰ Οικου¬
μενικού Πατριαρχείου. Πρώτος πρόε¬
δρος της Ιεράς Συνόδου ισόβιος άνη-
γορεΰθη κατά τό νέον καταστατικόν ό
Μητροπολίτης 'Αθηνών Νεόφυτος.
Τούτον διεδέχθησαν ό Μιααήλ, πρώην
Πατρών, ό Θεόφιλος, πρώην 'Ακαρ¬
νανίας, ό Προκόπιος, πρώην Καλα¬
μών, και ό Γερμανός, πρώην Κεφαλ¬
ληνίας. Τόν Γερμανόν διεδέχθη ό νυν
.Προκόπιος, όστις δεν εγένετο Μητρο¬
πολίτης 'Αθηνών καί Πρόεδρος τής
Ιεράς Συνόδου, ώς οί πρό αυτού, διά
μεταθέσεως, άλλ' απ' ευθείας δια χει¬
ροτονίας είς Μητροπολίτην 'Αθηνών.
Τω 1866 ήνώθη μετά τής 'Εκκλη¬
σίας 'Ελλάδος και ή τής Έητανηαον.
Μετά δέ την κατά τό 1881 επελθούσαν
πολιτικήν μεταβολήν προσετέθησαν
τί) εκκλησία τής Ελλάδος αί έπισκο-
πα'ι Ααρίσσης, Θανμαχον, Δημητριά¬
δος, Πλαταμώνος, Τρίκκης, Στα-
γ&ν, Γαρδικίου, "Αρτης, Φαναριού
καί Φαρσάλων. Περιελήφθησαν δέ
καί αί περίφημοι έν Θεσσαλία Μοναι
των Μετεώρων, ών αί βιβλιοθήκαι
περιεΐχον καί διάφορα αρχαία χει¬
ρόγραφα.
Την 'Εκκλησίαν τής Ελλάδος έτά-
ραξαν, εκτός των καθολικών και δια¬
μαρτυρομένων ιεραποστόλων, ό Θεό¬
φιλος Καΐρης καί οί φανατικοί
Ha-
σιονλάχης
y.c
Μακράκης. Ό έξ Ά-
δρου Θεόοριλος Καίρης ήτο είς των
μάλλον διακεκριμένων λογίων κλη¬
ρικών τής εποχής του. Άπύ του 1836
συνέστησεν ελληνικόν σχολείον έν
Άνδρφ, ορφανοτροφείον κληθέν, είς
δ πανταχόθεν συνέτρεχον μαθηταί
ένεκα τής φήμης αυτού. Άλλ' αίφνης
αρνούμενος τόν χριστιανισμόν, ήρξατο
νά διδάσκη τους μάλλον μεμυημένους
έκ των μαθητών του φυσικήν τίνα
ϋεϊατιχην &ρηοχείαν, άρκουμένην
είς τας γενικάς θρησκευτικάς αλη¬
θείας τοΰ Θεοϋ, τής προνοίας καί
τής αθανασίας τής ψυχής. Καί ό μέν
Πατριάρχης Κων/πόλεως εξέδωκε κατ'
αυτοί; αφορισμόν, ή δέ σύνοδος τής
Ελλάδος έκλεισε την σχολήν αΰτοθ
περί τους 300 αριθμούσαν μαθητάς.
Μή μεταγνοΰς δέ ό Καΐρης έδικάσθη
έν Σύρω τφ 1852 καί έφυλακίσθη,
μετ' ολίγον δέ καί απέθανεν αύτόθι
κατά τό 1853.—Ό Χριστόφορος Πα-
πουλάκης, αμαθής καί απλούς, άλλα
πονηρός γέρων μοναχός, περιήρχετο
την Ελλάδα κηρΰττων μέν κατά τό
φαινόμενον μετάνοιαν και επιστροφήν
είς τα αρχαία ήθη, πολέμων δέ κυ¬
ρίως πάσαν πρόοδον έν τη πολιτεία;
καί τΐ εκκλησία και διασύρων την
βασιλείαν, τό Πανεπιστήμιον καί τα
σχολεία, ώς διδάσκοντα την ασέβειαν.
Ό Παπουλάκης, συλληφθείς καί δι¬
κασθείς, εκλείσθη έν τφ μοναστήρι»
τής Πανάχραντου έν Άνδρω, δπου
και άπέθανεΛ'.—"Ομοιος αύτω είναι
καί ό Μακράκης, λαϊκός, πάσχων έκ
θρησκομανίας και φανατισμού. Θεόν
ρών εαυτόν ώς απόστολον τοΰ Θεοΰ
φέροντα έν έαυτφ τόν Λόγον, υίόν
τής Μαρίας και αδελφόν τού Χρι¬
στοί), ήρχισεν έν 'Αθήναις άπό τοΰ
1863 νά πολεμά δια τοΰ κηρύγματος
έν ταίς πλατείαις καί διά των έφημε-
150
• ΕΓΚΤΚΛΟ11ΛΙΔΙΚΟΝ Ι1ΑΙΕΡΟ .ΟΓΙΟΝ ■
ρίδων (Δικαιοσύνη, Λόγος, Κήρυγμα)
την μέν πολιτείαν ώς έργον τού Σα¬
τανά, την δέ εκκλησίαν ώς πλανωμέ-
νην και διεφθαρμένη ν," την" δέ παι¬
δείαν του έθνους ώς ψευδή. Μετά την
διάλυσιν τής σχολής του υπό τής κυ¬
βερνήσεως και την άποσκίρτησιν απ'
αύτοΰ των πλείστων κληρικών οπα¬
δών του, ό Μαχράκης επηκολούθησε
και μετά ταυτα εργαζόμενος, άναλαμ-
βάνων περιοδείας άνά τάς επαρχίας
και διαδίδων τάς μωρολογίας του Ύφ
1887 άνασυνέστησεν έκ νέου την σχο¬
λήν αύτοΰ. ΟΊ Μακρακισταί αριθ¬
μούνται είς πέντε χιλιάδας.— Εν πνεύ-
ματι πολεμίφ κατά τής χριστιανικής
θρησκείας έγραψεν ό 'Ανδρέας Λα-
σκαρατος τα »Μυστήρια τής Κεφαλ¬
ληνίας», δι' ου πικρότατα έσατύρισε
πολλά θρησκευτικά έθιμα ώς προ¬
λήψεις και δεισιδαιμονίας (185(ΐ), ό
'Εμμανουήλ 'Ροΐδης την Ποτασσαν
Ίωάνναν» και ό Κλέων 'Ραγκαβής
το δράμα « Ιουλιανός , έν ώ διατείνε¬
ται ότι γινώσκει βιβλίον ανώτερον
του Ευαγγελίου, ό Α. Παπαδιαμαν-
τύηουλος, ό γράψας περί «θετικι¬
σμού*, ό Πλάτων Δρακούλης διά τοΰ
συγγράμματος του Φως έκ των
tv-
δον». Τουτο μόνον τό καλόν είχον αί
προσβολαί ή διαστροφαί αυται του
χριστιανισμού, ότι εγένοντο αφορμή,
ίνα μεταφρασθώσι πολλά απολογη¬
τικά έργα υπέρ του χριστιανισμού (αί
Φιλοσοφικοί μελέται τοϋ Αυγουστον
Νικολάου, αί Μελέται του Γκυζώτου,
οί Λόγοι τοΰ Λου&άρδον, τό Θεός
έν τβ Φύσει > τού Φλαμαριώνος, τό
κατά'Υλισμού έργον τοϋ Σχείδεμαχέ-
ρου( η και να συγγραφώσιν 'ίδια απο¬
λογητικά έργα, οία τα του 'Ιωάννου
Σχαλταοννη «Θρησκεία καί Έπι-
οτήμη», «Ψυχολογικαί μελέται»,«Περί
ανθρώπου, ή Αρμονία επιστήμης και
χριστιανισμού , «Χριστολογία» και
άλλα.
Ό κλήρος έν Ελλάδι μετά τας δύο
πρώτας δεκαετηρίδας τοϋ ΙΘ' αιώνος
ευρέθη έν καταστάσει βαθείας άμα-
θείας. Τό πρώτον σχολείον πρός μόρ¬
φωσιν τοϋ κλήρου συνέστη έν Πόρω.
'Ακολούθως ή κυβέρνησις ίδρύσασα
τό Πανεπιστήμιον συνέστησεν ανω¬
τέραν θεολογική ν σχολήν έν αύτφ
(1837). 'Υπέρ τής εκκλησιαστικής εκ¬
παιδεύσεως 'ίδρυσαν καί οί αοίδιμοι
'Ριζάραι την έπώνυμον 'Ριζάρειον
σχολήν (1843), ής πλεΐστοι μαθηταί
διαπρέπουσιν ώς εφημέριοι, ιεροκή¬
ρυκες, αρχιερείς, καθηγηταί τής θεο¬
λογίας καί διδάσκαλοι των ιερών.
Χάριν μορφώσεως των εφημερίων
συνέστησαν (1856) καί ΐερατικαί σχο¬
λαί έν Σύρφ, Χαλκίδι καί Τριπόλει,
έν Κερκύρα δέ τφ 1875. Αί ίερατικαι
αυται σχολαί βραδύτερον διελύθησαν.
"Ηδη ή θρησκευτική μόρφωσις τοϋ
κλήρου και τοϋ λαοϋ διενεργείται διά
διαφόρων θρησκευτικών συλλόγων
και θρησκευτικών περιοδικών.
Ή λατρεία ήρχισεν έν 'Ελλάδι να
ύψοΰται οπωσδήποτε. Έν 'Αθήναις
ίδρΰθησαν κατά τους νεωτέρους χρό¬
νους ναοί περικαλλεις (ό τής Μη¬
τροπόλεως και ό τής Άγιας Ει¬
ρήνης). Ή ιερά ζωγραφική ανεπτύ¬
χθη· οί ρηθέντες ναοί έ'χουσιν άρί-
στας εικόνας, έργα ξένων καί ημε¬
τέρων ζωγράφων. Τάς 'Αθήνας κο-
σμοΰσι καί αρχαίοι Βυζαντινοί ναοί
(ό τοΰ αγίου Νικόδημου, ό τής Κα-
πνικαρέας, ό των αγίων Θεοδώρων
καί ό παρά την Μητρόπολιν ναΐσκος
τοΰ αγίου Ελευθερίου). Άξιος ιδιαι¬
τέρας μνείας είναι και ό έν Δαφνίω
Βυζαντινός ναός, όπου σώζονται καί
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ
ANATOAHS
161
κάλλιστοι μουσειακού εικόνες. Περί
συλλογής και διασώσεως των έν 'Ελ¬
λάδι χριστιανικών αρχαιοτήτων ερ¬
γάζεται άξιεπαίνως ή «Χριστιανική
Αρχαιολογική Εταιρία».
Οί επισημότεροι εκκλησιαστικοί
•συγγραφείς έν Ελλάδι κατά τους νεω-
τάτους χρόνους εισίν οί ακόλουθοι :
Ό Θεόκλητος Φαρμακίδης, άνήρ εύ-
ψυής, εΰρεΐαν κεκτημένος παιδείαν
■καί φίλος τής προόδου τής εκκλησίας,
χρηματίσας καί γραμματεύς τής Συνό¬
δου. Συνέγραψε πλείστα συγγράμματα
έν οΤς ή «'Απολογία», ό «Συνοδικός
Τόμος ή περί 'Αληθείας», περί «Ζαχα¬
ρίου, υΐοΰ Βαραχίου», «Ψευδώνυμον
Γερμανόν», «περί Όρκου», περί«Βατ-
τολογίας» καί άλλα. 'Απέθανε τφ1860.
"Ο Οικονόμος, ό αντίπαλος τοϋ Φαρ-
μακίδου, άνήρ πολυμαθί)ς καί ειδήμων
τής φιλολογίας των πατέρων. Συνέ¬
γραψε πλείστα συγγράμματα «περί
τής νεοελληνικής ή νεομόρφου εκκλη¬
σίας», «'Επίκρισιν είς την απάντησιν
τοΰ Βάμβα», «ΚατήχησΐΛ'>, «περί κα¬
θηκόντων των ιερέων», πραγματείας
διαφόρους και λοιπά. Τό σπουδαιότε¬
ρον των συγγραμμάτων αυτού είναι
τό πολυμαΰές αΰτοΰ έργον «Περί τής
μεταφράσεως των Ο'». Απέθανε τω
1857. Ό υιός αΰτοΰ Σοφοκλής Οικο¬
νόμου εξέδωκε τα «Άπαντα» τοϋ πα¬
τρός καί τα «Άμφιλόχεια» του Φωτίου
μετά προλεγομένων. Ό Βόμβας, συγ-
γράψας «Στοιχεία ηθικής», «'Ρητορι-
κήν τοΰ άμβωνος» καί άλλα. 'Απέθανε
τω 1855. Ό Δούκας μαθητής έν Βου¬
κουρεστίω τοϋ Λάμπρου Φωτιάδου, δν
καί διεδέχθη έν τη σχολαρχία. Συνέ¬
γραψε πλείστα φιλολογικά έργα καί
«περί εκκλησιαστικής ευπρεπείας καί
τάξεως». 'Απέθανε τώ 1845. Ό Κων-
σταντας, συγγράψας φιλοσοφικά καί
φιλολογικά έργα. Αυτόν δέ καί τόν
Γαζήν, τόν έκδότην τοΰ «Λογίου Έρ¬
μου» από του 1811, και πάντας τους
ανωτέρω σημειωθέντας μετά του Κο¬
ραή καί τίνων άλλων λογίων, οίον τού
Λάμπρου Φωτιάδου, τοΰ Κωνσταν¬
τίνου Βαρδαλάχου, τοϋ Διονυσίου
ΙΙνρρου καί τοΰ Βενιαμίν τιμφ ή Ελ¬
λάς ώς διδασκάλους τοΰ έθνους.
Είς τους ανωτέρω προσθέτομεν καί
τους εξής συγγραφείς θεολογικών
συγγραμμάτων. Ό Μισαήλ (Ηθική),
δ Κοντογάνης (Εβραϊκή αρχαιολογία,
Πατρολογία μέχρι τοϋ Δ' αιώνος, Ει¬
σαγωγή είς τάς Γραφάς και Εκκλη¬
σιαστική "Ιστορία), αποθανών τφ
1878. Ό 'Ρομπότης (+1875), συγγρά¬
ψας 'Ιεράν 'Ιστορίαν, 'Ηθικήν καί Λει-
τουργικήν. Ό Λυκούργος, 'Αρχιεπί¬
σκοπος Σύρου καί Τήνου. 'Αντιπροσώ¬
πευσε την 'Ανατολικήν εκκλησίαν
άξίως καί έν 'Αγγλία καί έν Γερμανία
είς την Σύνοδον των Παλαιοκαθολι-
κών (1875). 'Απέθανε τψ 1875. Ό
Μοσχάτος (+1860), υφηγητής τής
Θεολογίας, έδημοσίευσε σύγγραμμα
κατά τοϋ Πάπα. Ό Βίμπος, νυν 'Αρ¬
χιεπίσκοπος Μαντινείας, έκδούς την
πρώτην έβραϊκήν γραμματικήν. Ό
Κλεόπας, καθηγητής επί μικρόν τής
Θεολογικής σχολής τοΰ Πανεπιστη¬
μίου, εκδότης τής είς τους ψαλμούς
ερμηνείας τοΰ Πατριάρχου 'Ιεροσο¬
λύμων Άνθιμου. Απέθανε τφ 1859.
Ό Κλεόπας μετά τόν θίκονόμον υ¬
πήρξεν ό γλαφυρώτερος των νεωτέ¬
ρων ελλήνων θεολόγων καί σπάνιος
εκκλησιαστικός ρήτωρ. Ό Νικόλαος
Δαμαλας (+ 1892), συγγράψας πολλά
έργα, ών κυριώτατα ή «'Ερμηνεία των
τριών πρώτων Ευαγγελίων» καί ή
«Εισαγωγή είς την Καινήν Διαθήκην».
Μετά τοΰ Λυκούργου παρευρέθη έν
•152
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
tq
έν Βόννη συνόδω των Παλαιοκα-
θολικών (1875). Ό Νικηφόρος Καλό¬
γερος (+1896), ό μετά ταυτα 'Αρχιε¬
πίσκοπος Πατρών. Συνέγραψε Ποι-
μαντορικήν , περί «Μάρκου και Βησ¬
σαρίωνος > και άλλα. Έν τφ έν Λου-
σέρνχι συνεδρίω των Παλαιοκαθολικών
καλώς αντιπροσώπευσε την 'Ορθόδο¬
ξον εκκλησίαν. 'Ιγνάτιος Μοσχάκης
(περί 'Απολογητών, Σχεϊδεμάχερ κατά
Ύλισμοΰ, λόγους, ομιλίας πραγμα¬
τείας). Φίλιππος .Παπαδόπουλος ('Εκ¬
κλησιαστικήν ρητορικήν, λειτουργικήν
και απολογιστικούς λόγους). Γεώργιος
Δέρβος (Έρμηνείαν περικοπών των
ευαγγελίων). Ιωάννης Μεσολωρΰς
(Συμβολικήν). Νεκτάριος, Μητροπο¬
λίτης Πενταπόλεως (περί οικουμενι¬
κών συνόδων, περί μνημοσυνών, περί
σχίσματος). 'Ανδρόνικος (+ 1872)
συγγράψας «περί Μητροφάνους Κρι-
τοποΰλου> και την *'Ορθόδοξον Ελ¬
λάδα». Λιόφυτος Παγίδας (+1893)
συγγράψας περί Κυρίλλου Αλεξαν¬
δρείας» και μεταφράσας έκ του ρω-
σικοΰ την «περί των Πατερών διδα
σκαλίαν» τοΰ Φιλάρετου και Έγχειρί-
διον της Δογματικής του Μακαρίου.
Δωρόθεος ό Λαρίασης δημοσιεύσας
τό »Ταμείον» και την Κλείδα τής
Πατρολογίας».
Μεγάλης ωφελείας πρόξενοι εγέ¬
νοντο και τέσσαρες έξοχοι λόγιοι, μή
έξ επαγγέλματος θεολόγοι, ό Βράϊλας
(+1884) διά τής μεταφράσεως των
«Φιλοσοφικών Μελετών περί χριστια¬
νισμού > του Αυγούστου Νικολάου και
διά διαφόρων φιλοσοφικών έργων
του, οία τό «περί Θεοΰ και ήθικοΰ
νόμου» και αί 'Επιστολαί του Φιλό¬
θεου και Ευγενίου». Ό Δημήτριος
Μαυροκορδάτος, ό μεταφράσας τάς
«Θρησκευτικάς μελέτας» έκ τοΰ γερ¬
μανικού. Ό Δημήτριος Βερναρδάκης,
ό συγγράψας'Εγχειρίδια Κατηχήσεως
και 'Ιεράς 'Ιστορίας, και ό Ιωάννης
Σκαλτσούνης, νομομαθής, έκδούς σει¬
ράν σπουδαιότατων απολογητικών έρ¬
γων (Θρησκεία κα'ι Επιστήμη, Ψυχο-
λογικαί μελέται, Περί ανθρώπου, Χρι-
στολογία).
ΡΟΣΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Ή 'Ρωσική εκκλη¬
σία Ιδρυθείσα διά των ενεργειών του
έν Κων/πόλει Πατριαρχείου, έξηρ-
τατο τό πρώτον έξ αΰτοΰ. 'Αλλ' είδο¬
μεν προηγουμένως, ότι τφ 1721 ά
Μέγας Πέτρος συνέστησε την πρώ¬
την Διοικούσαν Σύνοδον, συγκροτη-
θεΤσαν έκ κληρικών πασών των τά¬
ξεων. Ή σύστασις δ' αυτής ανακοι¬
νωθείσα άνεγνωρίσθη υπό τοΰ Οικου¬
μενικού και των λοιπών Πατριαρ¬
χείων. Αίκατερίνη δέ ή Α' (1725)
εξηκολούθησεν εργαζομένη κατά τας
ιδέας του Μεγάλου Πέτρου, επί δέ
τής Αικατερίνης τής Β' περιήλθεν
οριστικώς πλέον ή διαχείρισις των
εκκλησιαστικών κτημάτων είς χείρας
τής πολιτικής εξουσίας, ίδρύθησαν
φιλανθρωπικά καταστήματα πρός πε¬
ρίθαλψιν των ασθενών και έν γένει
εισήχθησαν πολλαί μεταρρυθμίσεις.
Περί μορφώσεως τοΰ κλήρου πρου-
νόησαν και οί μετά τόν Μέγαν Πέ-
τρον Τσάροι. Υπάρχουσι νυν έν 'Ρω¬
σία 50 περίπου εκκλησιαστικά! σχο¬
λαί και τέσσαρες άνώτεραι Θεολο¬
γικοί Άκαδημίαι έν Πετρουπόλει,
Μόσχα, Κιέβψ κα'ι Καζάν. Έκ των
Ιερωμένων συντηρούνται υπό τής Κυ¬
βερνήσεως οί Επίσκοποι και οί ιερείς
των καθεδρικών ναών, οί δέ λοιποί
ιερείς ζώσιν έκ των συνεισφορών των
πιστών. Ό έγγαμος κλήρος αποτελεί
έν 'Ρωσία σχεδόν ιδίαν κ?.άσιν. Αί
έκκλησίαι έν 'Ρωσία συντηρούνται
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΙΙΙ
καλώς. Πολλαί των εκκλησιών είναι
μεγαλοπρεπέστατα κτίρια (εκκλησία
του αγίου Ισαάκ εν Πετρουπόλει). ΟΙ
ρωσικοί ναοί κοσμούνται διά θαυ-
μασίων εικόνων, χοροί δέ μουσικοί
ψάλλουσι μεγαλοπρεπέστατα την λει¬
τουργίαν έν τετραφώνω μουσική. Μο¬
ναχών και μοναζουσών μοναστήρια
■ύπάρχουσιν έν 'Ρωσία περί τα 500,
δ δέ αριθμός των μοναχών φθάνει
είς 30 χιλιάδας. "Αξιον μνείας μονα-
στήριον είναι τό έν Κιεβω τοΰ Σπή¬
λαιον, έν ώ ζώσιν 600 μοναχοί. Τό
μοναστήριον τουτο προσελκύει κατ'
έτος περί τό εν έκατομμΰριον ρώσων
προσκυνητών. "Αλλοι προσκυνηταί
άποδημοϋσι κατ' έτος είς Ιεροσόλυμα
και είς Άγιον "Ορος χάριν επισκέ¬
ψεως των ρωσικών μοναστηριών.
"Οτε τφ
1G66
ό Πατριάρχης Νίκων
επεχείρησε την διόρθωσιν των λει¬
τουργικών βιβλίων, μερίς τις των
'Ρώσων φανατικών σκανδαλισθεΐσα
εκ τούτου και νομίσασα τό πράγμα
νεωτερισμόν, άπεσχίσθη τής 'Ρωσι¬
κής Εκκλησίας. Οί σχισματικοί οδτοι
υπό μέν των 'Ρώσων καλούνται 'Ρα-
σκολνΪΗθΐ (σχισματικοί), αυτοί δέ κα-
λοϋσιν εαυτούς Σταροβέρτζους (πα-
λαιοπίστους). Οί 'Ρασκολνϊκοι άποδο-
κιμάζουσι προσέτι και τον συνήθη
τρόπον του ποιεΐν τον σταυρόν, τη-
ροϋσιν αυστηράς νηστείας, άποφεΰ-
γουσι την συμπροσευχήν μετ' ανθρώ¬
πων γνωστών, ώς περιπεσοντων είς
αμαρτήματα, άπέχουσι τοϋ οίνου, ζύ¬
θου, καπνοΰ, τεΐου και καφέ και
προσδοκώσιν ώς έγγίζουσαν την συν¬
τελειαν τοΰ κόσμου. Άποφεύγουσι
πάσαν μίτά των ορθοδόξων 'Ρώσων
συνεπαφήν, τους δέ προσερχομένους
είς τό σχίσμα των άναβαπτίζουσιν. Ό
Μέγας Πέτρος προσηνεχθη άπηνώς
πρός αυτούς και αυτή δέ ή Αίκατε¬
ρίνη ή Β' δέν παρέσχεν είς αυτούς
την αίτηθεϊσαν ελευθερίαν τής συνει¬
δήσεως. Και παρά πάσας όμως ταύ¬
τας τάς καταδιώξεις οί 'Ρασκολνϊκοι
έμειναν σταθεροί είς τάς αρχάς των.
ΟΊ πλεΐστοι παρά τόν Δόν και οί έν
τχί 'Ασία Κοζάκοι είναι'Ρασκολνϊκοι,
και πάσα δέ ή Σιβηρία είναι πλήρης
οπαδών τής αιρέσεως ταύτης. Οί 'Ρα¬
σκολνϊκοι δι^ρεθησαν συν τφ χρόνω-
είς πολλάς αιρέσεις, ών επισημότερα
είναι ή των Φιλιππόνων. — 'Εκτός
των ανωτέρω υπάρχουσι και οί Δου-
χοβόρτξοι, οίτινες απορρίπτοντες την
περί Τριάδος διδασκαλίαν, νομίζουσι
τόν Χριστόν ώς προφήτην απλώς, δέν
έχουσι δέ οΰτε ιερείς οΰτε εκκλησίας.
— Άλλη αΐρεσις είναι ή των 'Ρώ¬
σων Ίονδαίων ή ανεν ιερέων, οΐτι¬
νες είναι έξηπλωμένοι είς τα βορειό¬
τερα τής 'Ρωσίας. 'Αποκρούουσι και
ούτοι τό δόγμα τής Τριάδος και οΰτε
Χριστόν οΰτε άγιον τίνα Οεωροΰσιν
αντικείμενον λατρείας· άπορρίπτουσι
δέ και τό βάπτισμα και δέν έχουσιν
εκκλησίας.—Τελευταία κατά τάς ημέ¬
ρας ή μών άναφανεΐσα είναι ή μυστική
θρησκευτική αΐρεσις των Στουνδι-
οτων, οΐτινες άπό του 1835 εκηρύ¬
χθησαν κατά των θρησκευτικών κα¬
θεστώτων τής 'Ρωσίας, άρκοΰμενοι
δέ είς τό Ευαγγέλιον και τους ψαλ¬
μούς, φρονοϋσιν ότι δέν χρ^ξουσιν
Ιερέων, τελετών και εικόνων. Παρά
τοίς Στουνδισταϊς άνεφάνησαν δύο-
ψευδομεσσίαι, οΐτινες συλληφθέντες,
έφυλακίσθησαν (1889). Στουνδισταί
ώνομάσθησαν έκ τοΰ ότι οφείλουσι
καθ' ωρισμένας ώρας να προσέρ¬
χωνται.
Αι πρώται αρχαί τής θεολογικής
παιδείας έν Ριοσία εγένοντο δια.
154
— ΕΓΚνΚΛΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
μεταφράσεων ελληνικών εκκλησιαστι¬
κών συγγραμμάτων. Έκ τής αρχαιό¬
τατης εποχής μνημονεύονται ί>ς πε¬
παιδευμένοι 'Ρώσοι κληρικοί ό Νέ-
στωρ, ό Ίλαρίων, ό Επίσκοπος Του-
ρόφ Κύριλλος, ό Βλαδιμήρας Σίμων
και ό έν Κιέβω μοναχός Πολύκαρπος.
Νέα ζωή επιστημονική αναφαίνεται
μόλις κατά τον ΙΕ ' αιώνα. Κατά τον
ΙΣΤ' αιώνα τα μέγιστα συνετέλεσαν
είς την προαγωγήν τής θεολογικής
παιδείας ό έλλην Μάξιμος ό 'Αγιορεί¬
της. Κατά τόν αυτόν αιώνα έγραψε
κατά των Ιουδαϊζόντων χριστιανών ό
"Ρώσος Ίωάσαφ (4- 1515). Κατά τόν
ΙΖ' αιώνα ήλθον είς 'Ρωσίαν διδά¬
σκαλοι τής φιλοσοφίας, φιλολογίας
«αι θεολογίας
ol
έκ Κεφαλληνίας ίε-
ρεΐς Αειχονδαι, οί διδάξαντες έν τή
έν Μόσχα Ακαδημία
(1G85).
Κατά την
αυτήν εποχήν προσήλθεν εις την
'Ρωσικήν εκκλησίαν έκ του λουθη¬
ρανισμού ό Ζοιρνικάβιος, οδ τό σπου¬
δαιότερον σύγγραμμα είναι τό «περί
Έκπορεΰσεως του αγίου Πνεύματος».
Κατά των έν 'Ρωσία σχισματικών
έγραψεν ό Πατριάρχης 'Αδριανός και
ό Δημήτριος 'Ροστάβακης (+ 1709).
Ό Πατριάρχης Νίκων έδωκε σπου-
δαίαν ώθησιν είς τάς θεολογικός
σπουδάς. Επί του Μεγάλου Πέτρου
σπουδαίοι υπήρξαν ό Στέφανος Ία·
βόρακης (+ 1722), ό Ποοχοηοβίχιος
(+ 1736) και ό Πλάτων (+ 1812) Μη¬
τροπολίτης Μόσχας, ό συγγράψας την
'Ορθόδοξον διδασκαλίαν» και πολλά
άλλα. Κατά τον λήξαντα αιώνα ή θεο¬
λογική παιδεία υψώθη έτι μάλλον έν
'Ρωσία. Οί επισημότεροι έκ των νεω¬
τέρων 'Ρώσων θεολόγων είναι ό
Μακάριος, ου τα σπουδαιότερα έργα
είναι ή «Δογματική -θεολογία» και ή
«Εισαγωγή είς την ορθόδοξον θεολο-
γίαν». Ό Φιλάρετος, Μόσχας Μητρο¬
πολίτης, συγγράψας Δογματικήν θεο-
λογίαν». «Δογματικήν» συνέγραψε και
ό 'Αντώνιος, Πολεμικήν δέ θεολο-
γίαν» ό πρΰτανις τής έν Καζάν 'Ακα¬
δημίας Ίννοχέντιος. Ό Μητροπολί¬
της Τσερνίκωφ Φιλάρετος εξέδωκεν
άξιολογωτάτην «'Ιστορίαν τής 'Ρω¬
σικής εκκλησίας» και τρίτο μόν «Πα-
τρολογίαν». Κατά τας ημέρας ημών
εγένοντο γνωστοί δια των έργων αυτών
ό ΒασίΧειεφ, εφημέριος των 'Ρώσων
έν Παρισίοις, ό Μάλταεφ έν Βερολί-
νιρ, οί έν τοίς συνεδρύης των Παλαιο-
καθολικών παραστάντες Ίάννιτσεφ,
Όσσινιν και Κνρέεφ, ό Σοχόλωφ,
Βαλάϊεφ, Σβέτλωφ καί ΙΓλατόνωφ.
Έν Πετρουπόλει έκτος πολλών άλ¬
λων θρησκευτικών φύλλων εκδίδεται
Βνζαντιναν Περιοδικόν και τό Τμήμα
των χρονικών τής -Ιατοριχης
xal
Φιλολογικής εταιρίας. Την προαγω-
γήν των βυζαντινών μελετών σκοπεί
και ή ϊδρυσι; του 'Ρωσικού Αρχαιο¬
λογικού 'Ινστιτούτου έν Κωνσταντι-
νουπόλει, ού διευθυντής τυγχάνει δ
Ουσπένσκης.
Ο ΦΑΡΟΣ
TUS
ΑΝΑΤΟΛΗΣ
155
ΟΡΘΟΔΟ-ΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΑΙ
Ή Α. Θ. Παναγιοτης ό Ο;χουμενιχος
Πατριάρχης ΚΠΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο Ε' Ο ΒΑΑΛΙΛ-
ΔΗΣ, εγεννήθη τώ 1833 έν Β:σση της νή¬
σου Χίου- μετά την αποφοίτησαν του έ
του νυανατ'Όυ Χίου. είσή/βη τω 1852
(τότε Άμασείας), παρ' ου διωρίσθη διευ¬
θυντής τής έν Σινώπη Έλληνιχής Σχο¬
λής, αλλ' ασθενήσας επέστρεψεν είς Κων-
σταντινοίπολιν. οπόθεν τω 1857 μετέδη
εις Άήηνας, 'ένθα δι^χουσεν επί τριετίοιν
Ή Λ θ Παναγιοτης ό Οιχαυμινιχος Πατ^ιάοχης
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο Ε'
υπό του γέροντος αυτού, τότε μητροπολί¬
του Χίου Σωφρονίου (του προ "έτους
πρός Κύριον έχδημ.ήσαντος Πατριάρ/ου
Αλεξανδρείας), είς την έν Χάλχη Θ*ο-
λογιχήν Σχολή"! όπο'θεν άποφοιτήσας μ.ε-
τέδη είς Άμ-ΐσόν παρά τω γέρθ/τί
toj
μ-ίθήμ-ατα έν τώ Έθνιχώ Πανεπιστημίω-
■cm
1802 επιστρέψας πάλιν είς Άμισόν
διωρίσθη γραμματεύς του γέροντο'ς
tou-
εκλεγέντος δε τούτου τω 1863 Οίχουμε-
V/.0J
Πατριάρ/ου, ηκολούθησεν αυτώ είς
Κωνσ:αντινούπο)ιν, Ινθα χειροτονηθείς
Γ
156
- ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ -
διάκονος χατά Φεβρουάριον τοΰ 1864,
διετέλεσε καθ' όλον τό διάστημα τής πα-
τριαρ^είας του Σωφρονίου ίδ-αίτερος
γραμματεύς αϋτοΰ Μετά την αποχώρη¬
σιν τοΰ Σωφρονίου από του Οικουμενικού*
θρόνου εστάλη κατά τό 4868 υπ' αυτού
είς Στρασβουργον προς συμπλήρωσιν των
σπουδών του, ε'νθα διαμείνας μέχρι τοΰ
1870, ήκροάσατο των διασημότερων Γάλ¬
λων καθηγητών τής Θϊθλογιας. Κατόπιν
μεταβάς είς Έ)βετίαν, Χαϊδελβέργη'/,
Παρισίους και Λονδίνον επέστρεψεν είς
Κωνστ/πολιν κατά τό 4872, οπότε συνε¬
κροτήθη ή Μεγάλη λεγομένη Συνοδός,
τής οποίας διωρίσθη μέλος και γραμμα¬
τεύς. Μετά την λήξιν τής Συνοδού ταύτης
μετέβη είς 'Αλεξάνδρειαν παρά τω γέροντι
του, έχλεγέντι ή'δη Πατριάρ/η Ά)εξαν-
δρείας, επανελθών δ'εκείθεν διωρίσθη επί
'Ιωακείμ του Β' ιδιαίτερος αυτού γραμμα¬
τεύς και αρχιγραμματεύς τής ΊεραςΣυνό¬
δου, διατελεσας άαα και μέλος πασών των
εν το'ς ΙΙατριαρ/ειοις επιτροπών. Κατάτον
'iavojapıo;
τού 1876 εξελέγη Μητροπολί¬
της Μιτ-ιλήνης, ην επαρχίαν επί δεκαο-
κταετίαν όλην έποίμανε, κατ' 'Απρίλιον δε
το3 "1893 προή-/θη ε'ς τον μητροπολιτι¬
κόν θρόνον Έ^έσο.), ην εξηκολουθεί θεο-
φι)ώς και θεαρεστως ποιμαίνων μέ/ρι τής
2 Άπρι/'ου
Toj
1897, όποτε διατελων
μέ)οςτής Ίερας Συνόδου και τοποτηρη¬
τής τοϋ Οικουμενικού Θρόνον εξελέγη
Οικουμενικός Πατριάρχης.
Κωνσταντίνος ό Ε', εγκρατής τής
Γαλλικής και Γερμανικής τυγ/άνων, δια¬
κρίνεται επί έκτάκτω φιλομουσία χαί βα-
θβ'αις φ'λολογικαΤς γνώσεσιν, είναι δε
τετιμημένος διά των παρασήμων Όσμανιε
χαί ,Μ.οζηδιε Α' τάξεως χαί του Έλλ.
Μεγαλόσταυρου.
Ο ΦΑΡΟΣ
TUS
ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Ή Α. Μ. ό Πάπας καί Πατριάρχης
Αλεξανδρείας ΦθΤΙΟΣ ΠΕΡΟΓΛΟΤΣ εγεννήθη
κατά Νοέμβριον του 1853, έ^οίττ-,σε δε
μέχρι του 1865 έν Κων/πόλει καί είτα
μετέβη είς 'Ιεροσόλυμα παρά τω άοιδ''μω
ΙΙατριάρχη Κυρίλλω, όπως προκαταρ-
τισθη επί την κληρικήν διακονίαν. Κίσα-
χθε'ις τω 1866 είς την Θεολογική-/ Σχο¬
λήν τοθ Τιμίου Σταύρου, προεχειρίσθη
κατά Μάρτιον του 1873 είς διάκονο·/ υπο
του αειμνήστου Πα¬
τριάρχου Προ/.ο-
πίου, κατά 'Ιούλιον
δε του αύτοΰ ετοΛς
απεφοίτησε τήςσ/ο-
λής καί ευθύς απε¬
στάλη είς Κ/πολιν
■ω; γραμματεύς του
ίεροΰ Κοινού του
Π. Τάφου. Μετά
εννέα μήνας άνε-
χλήθη διορισθείς β'
γραμματεύς του Πα¬
τριαρχικού Θρόνου
'Ιεροσολύμων καί
|Αετ' ολίγον ανέ¬
λαβε την γενικήν
διεύθυνσιν των Πα¬
τριαρχικών γρα¬
φείων. Τή 14 Σε-
πτεμβρ. 1881 προ-
εχειρίσθη είς πρε- Ή Α. 31. ό
naxg-'AL·
σβύτερον καί άρχιμανδρίτην, διετέλεσε
δε αρχιγραμματεύς του Ί. Κοινού του Π.
Τάφου άχρι της τε)ευτής του αειμνή¬
στου Πατριάρχου Δωροθέου, μεθ' ην εξε¬
λέγη Πατριάρχης 'Ιεροσολύμων έν ηλικία
29 ετών. Άλλ' άχριβώς διά την ηλικίαν
ταύτην άντικειμένην εις τόν κανονισμόν
περί εκλογής Πατριάρχου 'Ιεροσολύμων.
καθ' δν ό εκλεγόμενος οφείλει νά ύπερ-
€αίνη τό 40όν έτος τής ηλικίας, ή εκλογή
δεν επεκυρώθη υπό τής 'Τψ. Πύλης.
Ά/αδειχθέντος δέ τέλος άντ' αυτού"
Πατριάρχου 'Ιεροσολύμων του 'Αρχιε¬
πισκόπου ©αβωρίου Νικόδημου, ό Φώ¬
τιος άπεμακρύνθη είς το Σίναιον όρος
μέχρι τής 1ης 'Οκτωβρίου 1890, όποτε
επανήλθεν είς 'Ιεροσόλυμα, του Πατρι¬
άρχου Νικόδημου παραιτηθέντος ή'δη.
Μετά την έ/.λογήν του Πατριάρχου Γερα¬
σίμου διωρίσθη πρόεδρος τής Οικονομικής
επιτροπής καί τω
1891 άνέλαβεν α3-
Οις την διεύθυνσιν
των Πατριαρχικών
γραφείων.
Μετϊ την τελευ-
την χοΰ άειμνήστοιι
Πατριάρχου Γερα¬
σίμου, ό διάδοχος
αύτοϋ Πατριάρχης
Λαμιανός προήγαγε
τόν Φώτιον τή 6
Δεκεμβρ. 1897 είς
Αρχιεπίσκοπον Φι¬
λαδέλφειας καί τη
30Ίανουαρ. 1898,
τή έπιμόνω αιτήσει
του λαού τής Γα-
λιλαίας, ανεδείχθη
Μητροπολίτης Να-*
ζαρέτ. Μετά τό»
θάνατον του αει¬
μνήστου Πατριάρχου Σωφρονίου εξελέγη
τή 10 'Ιανουαρίου 1900 παμψηφεί Πα¬
τριάρχης 'Αλεξανδρείας.
Έγκύψας εξόχως έν τή ελληνική φιλο¬
λογία θεωρείται ώς είς των δεινότερων
κληρικών λογογράφων, ομιλεί δε άριστα
την Γαλλικήν, την 'Ρωσικήν και την Ά-
ραβιχήν, καί είναι τετιμημένος δι' ανωτέ¬
ρων τουρκικών, ελληνικών καί γερμανικών
παρασήμων.
ΦΰΤΙΟΪ ΠΕΡΟΓΑΟΓΣ
158
- ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ό Μακαριώτατος Πατριάρχης 'Ιερο¬
σολύμων ΑλΜΙΑΝΟΣ εγεννήθη έν Μαραθο-
χάμπψ της Σάμου τώ 1848, διανύσις
τας έγχυχλίους σπουδάς έν τώ Πυθαγορειω
Γυμνασίω. Εικοσαετής την ηλικίαν
œjvî-
ζίύχθη την θυγατέρα το·3 αίδεσ. Παπα-
χάραχος Ειρήνην, έξ ης απέκτησε θυγά¬
τριον. Μετά τίνα όμως -χρόνον θανούσης
τής τε συζύγου
xai
το3 τέχνου του,άπε-
γοητεύθη 1χ των
εγχοσμίων χαί επε¬
δόθη είς την σπου-
ίήν της Θεολογίας.
Οΰτω άπότουΊ872
άφιερώσας εαυτόν
εις την διαχονίαν
τοϋ Παναγίου Τά¬
φου, απέβη συν τώ
7ρόνω εν των έπι-
λέχτων μελών της
Σκονίτιδος Έχχλη-
οίας, ήτις τα περι-
χοσμοϋντα Αυτόν
προσόντα έχτιμη1-
σασα, διώρισεν ε-
f
αρχον τού Παναγ.
Τάφου είς την έν
Καυχάσω Ίίηρίαν,
'ίνθα ϊνδιατρίψας
ίπΐ έπταετίαν όλην, έφειλχυσατο την αγά¬
πην χαί την έχτίμησιν της ανωτέρας
'Ρωσιχης χοινωνίας.
Άμα
tj
είς τόν βρο'νον των 'Ιεροσο¬
λύμων αναρρώσει τού Πατριάρχου Νιχο-
δι^μου, διωρίσθη υπ' αυτού επίτροπος του
Ή Α. Λ/, ό Πατριάρχης Ίΐηοαολί'μων ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Παναγίου Τάφου έν Κων/πόλει, £νθα δι*
των περιβαλλουσών αυτόν αρετών Ιπε-
σπάσατο επίσης τόν σεβασμόν και την
εκτίμησιν των μιετ' αύτοϋ σχετισθέντων.—
Επί Ιΐατριάρχου Γερμανού εξελέγη Μη¬
τροπολίτης Φιλαδέλφειας. Βαθύς ών γνώ¬
στης της ρωσικής χαί υπό σπανίων αρε¬
τών πεπροικΐ3(.ιένος διωρίσθη αντιπρόσω¬
πος του Παναγίου
Τάφου κατά την τε¬
λετήν τής στέψεως
του αύτοκράτορος
τής 'Ρωσίας Νιχο-
/άου του Β', όστις
μέγα) ων ήξιωσεν
αυτόν τιμών, άπο-
νειι-ιας άμα και τάν
Μεγαλόσταυροντής
'Αγ. Άννης.
Μετά τόν θάνα¬
τον του άοιδίμου
ΙΙατριάρχου 'Ιερο¬
σολύμων Γερασί¬
μου, διωρίσθη Το¬
ποτηρητής τοΰ θρο'-
voj,
κατά 'Ιούλιον
δέ του 1897 εξελέ¬
γη Πατριάρχης'Ιε¬
ροσολύμων και πά¬
σης ΙΙαλαιστίνης.
Ό τόν περίβλεπτον τοϋ Άδελφοθέου
θρόνον κοσμών ΙΙατριάρχης Δαμιανός,
διαπρέπει ού μόνον επί έκτάκτω ευθύτητι
χαρακτήρος, φιλανθρωπία και μυθώδει
άφιλοχεοδεία, άλ/ά και έπίάκλονήτω πρός
την Εκκλησίαν και τα Γένος άφοσιώσει.
'S
Α. Μ. ό Πατριάρχης Άντιοχείαζ
-3se-
ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΙ ΕΚΚΛΗ-ΙΑΙ
Ό Μητηοτοι ιιη Πετηοι -το/εως
xut
Λαδογης Ο Μητροπο) ιτης Λοψών
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ
Πρωτεύον
WtJcs
της Άγιωτατης Διοικούσης Πρόεδρος τή* 'Ιεράς Ιυιοδου τη±
'E/XaSo,
2tı
οδοί τη* Ρωσία*.
Ο Άρχιε-ιιοκο-το* Βε/ίγραδιον
HCU
Μητρο'ίο)ιιι* —ερβια*
ΙΝΝΟΚΕΝΤΙΟΣ
ΠΟΡΦΤΡΙΟΣ
Ό Μητροπολίτης Οΰγγροβ)αχιας
Kat
"Ρξαρχος -τάσης 'Ρονμανιας ΙΩΣΗΦ —Ό Άρ/ιε-τι-
ακοΐτος Α'εα* Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου .—Ό Μητρο-ιοΐιτης Μαυροβοννιον
ΜΗΤΡΟΦΑΝΗΣ — Ο 3Ιητρο·το!ιτης και Πατριάρχης Καρλοβιταιον ΓΕΩΡΓΙΟΣ — Ο Αρ-
χιεπισκοΎος Τσερνοβιτσιον και ΛΙητρο-τοΙιτης ΒονΐΌβιιη* και Λα/ματια* ΑΡΚΑ&ΙΟΣ —Ό
ΤρανσνΙβαποί
[HtimannstmW
ΙΟΑΝΝΗΣ
01 ΪΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΘΡΟΝΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ
Α Ο Κα,ααρεω,
yal
ΛίΠ
-r.W
ΙΉΝΜΙΐ; Β '°
Etfoov I»kfclVI
Γ Ο ΗραχΙιιας
xai'Pmito IEPflNrMOS
Δ Ο ΑΊ,ιχοΐ>
Ε Ο Χιχομηοεκις ΦηθθΕΟΣ ΣΤ Ό Ν,χαιας ΣΟΦΡΟΝΙΟΣ
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
161
Ζ Ο Χαλκηδόνος ΓΕΡΜΑΝΟΣ Η Ο Δερχωι
θ Ο θεσσαλονίκης Θ νΑΣΙ0Ε
j-
Q ·
AiomvovjtoXtcK
Κ)
PI
ΟΣ
ΙΑ Ό Άμαοειας ΆΝΘΙΜΟΣ
IB
Ο 'Ιωαννίνων ΓΡΗΓΟΡΙΟΕ
11
162
I I hi
Κ ΝΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟ ()| ΙΟΝ
1Γ Ό Προισης ΛΗΝΗ
ΙΛ Ο Πε/α ηπκ
AUIU'UIIOS
İL·
Ο λιοχαιπαοεια, νΕΞΝΛΡ0Σ ΙΣΤ
O'lymıov
«
ΙΖ Ό
Bfooom,-
ΚΰΝΣΤΛΝΤΙΟΣ
IB
Ό
üifimina,
ια, Ι
H
LI1OL
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΠν
163
Ιθ Ό Βοσνης ΜΚ0*01 ΜΑΝΛΙΤΣ
Α Ο Κρψη, Ι-ΐνΐεΜΟΣ
ΚΑ Ό Τρα-ιε^οϋντοί
KB"
Ό
Vı««W
χαι
TloeieC
ΚΟΣΜΕΙ
ΚΓ Ο ΦιΙΐΊ-τουιοιιω* Φίΐ Ι ΙΟΣ
ΑΊ Ο ΡοΑοι Ι!1ΚΕΙΜ
164
• ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΕ Ό Σερρών Ι ΡΗΓΟΡΙΟΣ.
ΚΣΤ Ο άοαμας
ΚΖ" Ό Σμύρνης
IHU VEIOE.
'Ο Μιτνίηνης
K1PIW0E
KB'
Ό Αιανμσ,ιίχου ΦΙΑΡΕΤΟΕ Α Ό 'Αγκύρας ΝΙΚΟΛΟΣ
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
165
ΛΑ' Ο
ΕΟΝΤΙΟΣ.

,Q mUmov AE0NTI0E.
ΑΓ Ο Αίνου ΓΕΡΜΑΝΟΣ
ΑΑ Ό Μη#υμνης ΣΤΕΦΑΝΟΣ
ΛΕ' Ό Μεσηαββΐας
APITUN
ΑΣΤ' Ό Σαμβ «αι
'Ixoquk
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

166
■ ΕΓΚϊ-ΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΙ ΙΟΝ
ΛΖ' Ό Βιζύης και Μήδειας ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΛΗ Ο 'Αγχιάλου ΒΑΣΙλΠΟΣ
Λθ' Ό Βαρνης ΠΟΓ
-1/ Ό
Maofoıeut^
Κ
ML1
ΝΤ[Ο1.
ΜΑ' Ο Σηίνβριας Δ10Μ£Ι0Ε.
MB'
Ό ΣωζααγαΟΒποΙ. ΚΰΛΣΙΑΝΤΙΝΟΣ
Ο ΦΑΙΌΣ ΤΗΣ ΑΝΑΊοΜΙ!
ib't
ΜΓ Ό Ξη&η,
IUktlVI.
ΜΔ Ό
Vata
και
Xwoa* k'iL I AM JNOE
ΜΕ Ό Χίου
k'>LTl[Oi;
Μ2.Τ Ό
Al/uroi'
ΛΙΖ Ό'ίμβρον

ÎÎH
ΌΛνρραχιου Ι1Ι1ΙΜΙΠΙ0Σ

Γ
•ΕΓΚϊ'ΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΝΑ Ό

IMS'
Ο
ÏHO-ttuuv
ΦΙΡΜΐνΐΑΝΟΕ. Λ 'Ο Καατορω,
ς ΔΙΟΝΐεΐΟΪ
f
λΒ Ο
Bolath
ΜΚΟΙΗΜΟΣ
Ό
'f
ΕΕΡΑΦΕΙΜ.
Ο Α'οριτσα; ΓΕΡΒΑΕΙΟΣ

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
1Ş9
•'V*
ΝΕ' Ό Βελίγράαων ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ. ΝΣΤ' Ό Σζρωμνίζαης ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ.
ΝΖ' Ό Γρίβενΰ* ΔϋΡΟΘΕΟΕ. ΝΒ' Ό Σιοαγια χαι 2Ίαΐοτΐ)£ΣΕΡΛΦΕΙΜ
Νθ' Ο Σβοοτιχιον ΓΡΙΙΓΟΡΙΟΣ
Ξ' Ό
Moy).cvùn IQANNIKIOE
ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
SA'
-ΟΠριο.-ιώ, κΜ-Αχ&ίΛν ΑΝΘΙΜΟΣ £73" Όάιβρ χαι Βελ,οσί ΠΟΓΚ4ΡΙ1Ο1
Ό
Kaaaaragcias
ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ
- Ι Ο
Xa/icm,
Ι 1
İ
SE'

'Elaoaûyoi
ΠΟ1·ΚΑΡΠΟΣ ΞΣΤ Ό Προ,^ο^,,οον ΙΗΙΉ
•ΕΜΟΣ
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
171
λ
LU
ΞΖ' Ό άρνινονπόλεως
OrKL.
ΞΙΙ· .q Κώου [αΑΚΕΙΜ
Ξθ Ό Λιτιιαης ΜΜΙΦΟΙΌΕ 0'
Ο Καρπάθου ΑΓΑ«ΑΓΓΕΟΣ
-
ΟΑ
' Ό Σερβίαν
KÜNETANTIOS
ΟΒ'
Ό
A'tujoxiwriou
ΝΙΚΟϋΙΜΟΣ
172
■ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ·
ΟΙ' Ο Λέρα
xai
Κίύ.ϋμνΒ ΙΩΑΝΝΗΕ. ΟΛ' Ό Κολωνίας ΠΟΑίΚΑΡΠΟΣ
Ο
■EXevVteovxoUwç
ΠΑΑΑΡΕΤΟΕ 0ΣΤ Ό Παραμνθίας ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ.
- ■ Ο
BMSt KÜNETANTINOE.
Off"
-Q
BaWoixaç «ai
Β,χατς Ε
1TENIOS.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ----------------------—-
ΑΝΤΙΠΡΟΣηΠΟΙ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
Τού Άγίσυ Τάφον : 'Αρχιεπίσκοπος
Νεαπόλεως Αρσένιος.
Τοΰ 'Αγ. Όρους : Γεράσιμος Δαν-
ριωτης, μοναχός.
Του "Ορους Σινά : 'Αρχιμανδρίτης Γαβριήλ ΜαΧαφούρης.
ΙΕΡΑ ΣΓΝΟΔΟΣ
Ή Α. θ. Π. ό Οικουμενικός Πατριάρχης ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο Ε', πρόεδρος.
Ό Δέρκων Καλλίνικος.
Ό Άδριανουπόλεως Κύριλλος.
Ό Άμασείας Άνθιμος.
Ό Βερροίας και Ναούσης Κων¬
στάντιος.
Ό Μηθύμνης Στέφανος.
ΜΕΛΗ
Ό Βάρνης Πολύκαρπος.
Ό Χίου Κωνσταντίνος.
Ό Κορυτσάς Γερβάσιος.
Ό Γρεβενών Δωρό&εος.
Ό Λιτίτσης Νικηφόρος.
Ό Λέρου και Καλύμνου Ιωάννης.
Ό Μεσημβρίας Χαρίτων.
Αρχιγραμματεύς, Φώτιος Καλπίδης.—Ύπογραμμ., Γεννάδιος Άλεξιάδης.
Νομικός σύμβουλος, Κωνσταντίνος Βοντζαλίδης.
Ή 'Ιερά Σύνοδος οννεδριάζει τακτικώς τρις τής εβδομάδος, ασχολουμένη κατά
Τρίτην μεν και Πέμπτην περί διοικητικών νποαέαεων, κατά Σάββατον δε περί
δικαστικών, ώς εφετεΐον των μητροπολιτικών και επισκοπικών δικαστηρίων και τον
έν τοίς Πατριαρχείον Πνευματικόν Δικαστήριον.
ΔΙΑΡΚΕΣ ΕΘΝΙΚΟΝ ΜΙΚΤΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΜΕΛΗ
Ό Δέρκων ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ, πρόεδρος.
Ό Μηθύμνης Στέφανος.
Ό Χίου Κωνσταντίνος.
Ό Λιτίτσης Νικηφόρος.
Ί. Βιθυνός.
'Ιωάν. Μαμμόπονλος.
'Ιπποκράτης Ζαγανιάρης.
Κωνστ. Κωνσταντινιδης.
Γεώργιος Μελαγχροινός.
'Αντώνιος Σονρλας.
'Αλέξανδρος Γάγκος.
Α' Γραμματεύς δ κα'ι Συμβολαιογράφος, Δημ. ,Ξανθάπονλος.
Β' Γραμματεύς, Άλκ. Μαυράχης.
Το Δ. Ε. Μ. Συμβούλιον συνεδριάζει τακτικώς δις τής εβδομάδος, κατά πάσαν
Τετάρτην, ώς δικαστήριον κα'ι κατά πάσαν Παρασκευήν, ώς διοικητικόν θώμα.
Έν οπουδαίαις δι νπο&έσεσι συνεδριάζει μετά τής 'Ιεράς Συνόδου, ότε λέγεται
σννεδριααις των δύο διοικητικών σωμάτων.
■Π4
■ ΚΙ'Κϊ'ΚΛΟΙΙΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ
ΜΕΛΗ
Ό Κορυτσάς ΓερΒΙΣΙΟΣ, πρόεδρος.
■Α*
Ό Μέγας Προκοσυγκελλος Χρυσό¬
Ό 'Αρχιμανδρίτης Άγαϋ·άγγελος Πα-
παναστασιάδης.
Ό 'Αρχιμανδρίτης Άντ. Άντωνίνης.
Ό Μέγας Άρχιδιάκονος Λαυρέντιος.
στομος.
Ό "Αρχιγραμματεύς τής 'Ιεράς Συνό
δον Φώτιος.
Α' Γραμματεύς, 'Ιεροδιάκονος Άνθιμος 'Ορφανίδης.
Β' Γραμματεύς, Άντ. Γαζιάδης.
Το Πνευματικόν Δικαστήριον σννεδριάζον τακτικώς κατά πάσαν Δευτέραν, δ,
χάζει πρωτοδίκως τας αυζνγικας Ι) εκ μνηατείας διαφοράς.
ΕΠΙΤΡΟΠΑΙ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΜΕΛΗ
Βερροίας ΚθΝΣΤΑΝΤΙΟΣ, πρόεδρος.
Ό Κλαυδιοΐ'πόλεος Μιχαήλ.
Ό Μεγ. Προτοσύγκ. Χρυσόστομος.
Ό 'Αρχιγραμματεύς τής 'Ιεράς Σύνο¬
δον Φώτιος.
Ό 'Αρχιμανδρίτης Γρ. Κωνσταντι-
νίδης.
Ό ΠροίίΗερεΐις Νέστωρ Σοναλίδης.
Ό Μέγας 'Αρχιδιάκονος Λαυρέντιος.
Ίεροδ. Γρηγόριος Παπαδόπουλος, ό και Γραμματεύς.
'Η Π. Κ. Έκχ/.ηπιαοτιχΙ] 'Επιτροπή
ixoxtevri
τον; ιερούς Ναονς και τον
κλήρον τής Άρχιεπιπχοπής Κονοταπινονχόλ?υ>ς, ψροΐ'τίζονοα ττερ'ι τής ανελλιπούς
και τακτικής εκτελεοκος των διαφόρων
t
κκληοιαοτικών τελετών, ϋεωρεΐ τας μεταξν
κληρικών άναφνομή'ας διαγ οράς και εζετά^ει τα πρός εκτύπωσιν &οηοχεντικα βιβλία.
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΜΕΛΗ
Ο ΜηΟΟμνί); ΣΤΕΦΑΝΟΣ, πρόεδρος.
Ό Μεγ. Πρίοτοσΰγκελ. Χρυσόστομος.
Ό Άρχιμανδρ. Μιχαήλ Κλεόβουλος.
Γεώργιος Μελαγχροινος
t(ft;'Ti]ç.
Κωνσταντίνος Ζαχαριάδης.
'Ιωάννης Βασματζίδης.
Hav.
Ιίαπαπωναταντίνου.
Γραμματεύς, 'Ιεροδιάκονος Γρηγόριος Παπαδόπουλος.
'Επόπτης των Σχολών..........
Ή Π. Κ. 'Εκπαιδευτική 'Επιτροπή επιβλέπει τας 'Ορθοδόξους Σχολάς, τάς
'Εφορίας, τοίς διδασκάλους, και πάντα τα αφορώντα την τακτικήν των Σχολών
λ(ΐτο)·ρ*;ίαν, εξετάζει τα πρός διδασκαλίαν βιβλία, εκδίδουσα κατ' έτος κατάλογον
των επιϋεωρηΰέντων
xai
ώς μη επιλήψιμων ϋεωρηθέντων βιβλίων ίπικνροΐ τα
προγράμματα των μασημάτων και τα μετά των εφοριών συμβόλαια τον διδάσκοντος
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΗΣ
173
προσωπικού, εποπτεύει την ακριβή εφαρμογήν των προγραμμάτων και την τακτικήν
λειτουργίαν των σχολών και θεωρεί τας μεταξύ διδασκάλων και εφοριών άναφυο-
μένας διαφοράς.
, ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΜΕΛΗ
Ό Μεσημβρίας
XiPITON,
πρόεδρος.
Ό Μεγ. Πριοτοσύγκελ. Χρνσόστομος.
Δημήτριος Ξαν&όπουλος.
Συμεών Παπαδάκης.
Νικ. Νικολαΐδης, γραμματεύς και
ελεγκτής.
Ή 'Εξελεγκτική 'Επιτροπή, έξελέγχονσα τους λ/αμονς των 'Εκκλησιαστικών
Επιτροπών και των 'Εφοριών των Σχολών υποβάλλει δι' εκθέσεως προς το Μ.
Συμβουλιον το πόρισμα τής εργασίας της.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ
ΜΕΛΗ
Ό Άμασείας ΑΝΘΙΜΟΣ, πρόεδρος.
Ό Βερροίας Κωνστάντιος. — Κ. Κωνστανπνίδης.
Συμ. Παπαδάκης, γραμματεύς.
Ή επι των 'Αρχιερατικών Περιουσιών 'Επιτροπή φροντίζει περί εξασφαλίσεως
των περιουσιών των άποβιοΰντων αρχιερέων και εισπράξεως των καθυστερουμένων
αυτοίς επιχορηγήσεων μετά δε την εκποίησιν τής περιουσίας και την είσπραξιν των
καθυστερουμένων, άφον προηγοΐ'/ιένως πληρωθώσιν αί προς διαφόρους οφειλαί,
τα τής κηδείας και λοιπά έξοδα, διαιρείται τα υπόλοιπον εις τρία ίσα μέρη, ων εν
μεν λαμβάνουσιν οι συγγενείς του αποβιώσαντος, έτερον δε ή επαρχία αυτόν και το
άλλο τρίτον κατατίθεται ώς αποθεματικοί' κεφάλαιον των Πατριαρχείων.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΩΝ ΤΩΝ ΒΑΠΤΙΣΕΩΝ
ΜΕΛΗ
Ό Λιτίτσης ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ, πρόεδρος. — Αλέξανδρος Γάγχος.
Κωνσταντίνος Θ. Σαραφιανός, ταμίας και γραμματεύς.
Ή Μεγάλη τον Χρίστου 'Εκκλησία εν τί] υπέρ τής ακριβούς τηρήσεως των άρ·
χαίων παραδόσεων και εθίμων πρόνοια αυτής, βλέπουσα την κατά την τέλεσιν
του Ίεροϋ Μυστηρίου τής Βαπτίαεως χρήσιν οθνείων και ξένων μαρτυρικών,
προέβη εις κατασκευήν ίδιον τύπον τοιούτων, άναθέσασα την εκκοπήν αυτών είς
ομογενή έν ' Αθήναις έργοστασιάρχην καθ' υπόδειγμα ιδίου ορθοδόξου τύπου, καθ' όν
άφ ενός μεν άποτνποϋται ή βάπιισις τον Κυρίον ημών Ίηαον Χρίστου, άφ' ετέρου
δι ή εικών τής Παμμακάριστου.
Ή διαχείρισις και ή φροντίς τής καταναλώσεως αυτών είναι ανατεθειμένη γ/; ώς
ανωτέρω Έπιτροπϋ-
■----------·■-----------
■ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΔΙΑΤΙΜΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
■Ί
î
■!r
'
ΠΡΑΞΕΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ!
ο
i
ö
5
CO
Πάσα αίτησις άφορώσα οιανδήποτε
υπόθεσιν................ γρ. 10.
Αίτησις αγοραπωλησίας διά ποσοΰ
μεγαλειτέρου των 2000 γρ.. γρ. 20.
Διαμαρτύρησις επι εκλογών και λοι¬
πών πράξεων............ γρ. 20.
Έγγραφη γεννήσεως, βαπτίσεως, γά¬
μου και θανάτου γρ. 20, 10 και 5.
Α' γάμος γρ. 1000, 600, 300,
100 και 50.
Β ' γάμος γρ. 1500, 1000, 6ΟΟ,
200 και 100.
Γ' γάμος γρ. 2500, 1500, 1000,
300 και 150.
Παρεμποδίση γάμου γρ. 500, 300,
150, 100 και 50.
Παρεμποδίση αγοραπωλησίας κτή¬
ματος ...................γρ. 50.
Κατάσχεσις ή άρσις κατασχέσεως γρ.
100, 50 και 30.
Ενδεικτικόν χειροτονίας κα'ι απο¬
λυτήριον ιερέως ,ή Ιεροδιακόνου
γρ. 100 και 50.
'Ενδεικτικόν χειροτονίας άρχιερέως
τιτουλαρίου............ γρ. 600.
Συστατικόν άρχιερέως (κατά την ένο-
ρίαν).......... γρ. 1000 κα'ι 5ΟΟ.
Σημ. Αί ενορίαι τής 'Αρχιεπισκοπής Κων¬
σταντινουπόλεως, διαιρούνται είς τρείς κατηγο¬
ρίας ώς εξής
Α' Τάξεως. Φαναρίον, Ταταοΰλων, £τανρο-
δρομωυ, Γαλατά (Άγιον Νικολάου, Παναγίας,
'Αγιον 'Ιωάννου
teal
Χρίστου), Δυτλοκιονίου,
Μεγ. 'Ρεύματος, Νεοχωριου (Παναγίας), Βλάγ-
κας, Κοντοσκαλίον (Παναγίας'Ελπίδος και'Αγ.
Κυριακής) και Ζωοδόχου Πηγής.
Β' Τάξεως. Ύψ(ομα&είων ('Αγ. Κωνσταν-
τίνον και 'Αγ. Μηνά), Τςφαλίον, ΧάοκιοΙ,
Προπόοων Ταταοΰλων (Ευαγγελιστρίας), Όρτά-
κιοί, Βαψεοχωρίον, Νεοχωρϊου ('Αγ. Νικο¬
λάου), 'Έξ Μαρμάρων, Φωτηρα, Μονχλιον,
Βαλίνου και Ξνλοποριης.
Τ' Ίάξεως. Αί μη νπαγόιιεναι είς τάς δνο
ανωτέρω τάξεις.
Συστατικόν ιερέως προϊσταμένου είς
ένορίαν (κατά την ένορίαν) γρ.
300, 2ΟΟ κα'ι 100.
Συστατικόν εφημερίου είς ένορίαν γρ.
60, 50 και 40.
Συστατικόν Ιεροδιακόνου είς ένορίαν
γρ. 150, 100 και 50.
Ση ιι. Έν περιπτώσει ανανεόίοεως εντός τον
έτους ιό τέταρτον.
Συστατικά αγιορειτών είς 'Ρωσίαν
και αλλαχού... γρ. 1ΟΟ0 και 500.
Συστατικά μεταβαινόντων είς'Ρωσίαν
πρός συλλογήν εράνων γρ. 3ΟΟΟ,
2Ο0Ο και 1000.
Συστατικά προϊσταμένων είς εύρω-
παϊκάς κοινότητας γρ. 1000, 500
κα'ι 300.
Έγκρισις πρός έκδοσιν βιβλίου μέχρι
10 τυπογραφικών φύλλων 'δι' έκα¬
στον άνα................ γρ. 20.
Δια τα περιπλέον ανά....... γρ. 10.
'Επίθεσις σφραγΐδος επί εγκριθέντος
βιβλίου................. γρ. 50.
'Εγκύκλιος πρός σύστασιν βιβλίων,
συλλογήν εράνων κτλ. γρ. 3ΟΟ, 200
κα'ι 100.
Έκδοσις σιγιλλίων και συνοδικών
επιστολών έν είδει σιγιλλίων γρ.
2000, 1500, 1ΟΟΟ και 500.
Ανανέωσις σιγιλλίων γρ. 1000, 750,
500 και 250.
'Αντίγραφα σιγιλλίων, συνοδικών επι¬
στολών και εγκυκλίων.... γρ. 2ΟΟ.
Ο ΦΑΡΟΣ
TUS
ΑΝΑΤΟΛΗΣ
177
Έπικύρωσις Κανονισμών Επαρχιών,
Κοινοτήτων, Νοσοκομείων, Εκκλη¬
σιαστικών 'Επιτροπών, Σχολών και
λοιπών.......γρ. 1000, 600, 200.
Γράμμα Εκκλησιαστικοί» βαθμοΰ (όφ-
φικίου)........γρ. 5ΟΟ, 4ΟΟ, 2ΟΟ.
'Αφοριστικά___γρ. 10ΟΟ, 500, 300.
Συγχωρητικά..............γρ. 50.
'Επιστολή συνοδευτική αφοριστικού
ή συγχωρητικοΰ..........γρ. 20.
Έκδοσις κατάστιχου ή επιστολής
περί χρημάτων, μέχρι 10 χιλιάδων
γρ. 50.
'Επιστολή περί κτημάτων... γρ. 100.
'Επιστολή συστατική ή τηλεγράφημα
έξερχόμενον............. γρ. 50.
'Επιστολή περί απαλλαγής ύπερορίου
γρ. 100.
Πάσα επιστολή άφορώσα οιανδήποτε
άλλην υπόθεσιν.......... γρ. 50.
"Αποδείξεις συστατικά!· νέων επιτρο¬
πών των εκκλησιών (κατά την ένο-
ρίαν)...........γρ. 2ΟΟ, 100, 75.
Αποδείξεις συστατικαί 'Εφοριών σχο¬
λών (κατά την ενορίαν) γρ. 70, 40, 20.
Εξέλεγξις λ/σμών εκκλησιών (κατά
την ενορίαν) ... γρ. 500, 300, 200.
'Εξέλεγξις λογαριασμών σχολών (κατά
την ενορίαν)...... γρ. 80, 60, 40.
Ένταλτήρια πνευματικών δωρεάν.
Γράμμα άποκαταστατικόν ηγουμένου
δια τα Μοναστήρια τα πληρόνοντα
ετήσιον μέχρι 1000 γρ. γρ. 1000,500.
Γράμμα άποκαταστατικόν ηγουμένου
διά τα Μοναστήρια τα πληρόνοντα
ετήσιον άπό 1000 μέχρι 3000 τό ίσό-
ποσον του ετησίου γρ. 3ΟΟΟ, 10ΟΟ.
Δια τα πληρόνοντα άνω των 3000
γρ. 3000.
Γράμμα είδήσεως νέων αρχιερέων επί
του ποσοΰ τής επιχορηγήσεως αυτών
ρ; ο/
° /ο·
Τόμος συνοδικός προαγωγής επισκο¬
πής είς αρχιεπισκοπή ν η μητρόπολιν
επί τής επιχορηγήσεως αυτής 5 °/0.
Πληροφορίαι πρός διαφόρους αρχάς
περί ιδιωτικών αντικειμένων γρ. 30.
Γράμμα Μ. Πρωτοσυγκελλίας πρός
τάς ενορίας περί ιδιωτικών υποθέ¬
σεων....................γρ. 20.
Έγγραφον αποστολής εξάρχου περί
ενοριακών υποθέσεων γρ. 100,60,40.
"Εγγραφον αποστολής έξάρχου είς
επαρχίαν περί επαρχιακής ή ιδιω¬
τικής υποθέσεως γρ. 500, 300, 2ΟΟ.
'Εκθέσεις αυτών.......... γρ. 100.
Έγγραφον καταγραφής, εξασφαλί¬
σεως και παραλαβής περιουσιών
κατωτέρων κληρικών υπέρ των κλη¬
ρονόμων των γρ. 10Ο0, 500, 300.
"Αναγνώρισις μικτάρη (κατά την ενο¬
ρίαν)...........γρ. 200, 100, 50.
Έγγραφον όρκοδοσίας......γρ. 30.
'Ρήτραι..........γρ. 300, 200, 100.
Πιστοποιητικά πρός άσυδοσίαν εκ¬
κλησιαστικών σκευών, ιερών αμ¬
φίων κτλ................ γρ. 10.
Πιστοποιητικά ζωής, ταυτότητος, θρη¬
σκείας, ύπηκοότητος, αρμοδιότητος
πρός κηδεμονίαν......... γρ. 20.
Έπιβεβαίωσις ιδιότητος εφοριών, επι¬
τροπών και λοιπών πρός παραλα¬
βήν χρημάτων........γρ. 50, 30.
Μετάφρασις ή έπικΰρωσις μεταφρά¬
σεως τουρκιστί προικοσυμφώνου
γρ. 300, 200, 1ΟΟ.
Μετάφρασις ή έπικΰρωσις μεταφρά¬
σεως τουρκιστί διαθήκης γρ. 5ΟΟ,
300, 150.
Τακρίρια πρός την Ύψ. Πύλην περί
οιωνδήποτε υποθέσεων γρόσ. 200,
100, 50.
Τακρίρια πρός έκδοσιν Υψηλών Φιρ-
μανίων εκκλησίας ή σχολής επί ττ|
βάσει των τετραγωνικών πήχεων,
μέχρι μέν 400 πήχεων... γρ. 200.
12
178
- ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Άπό 400-600 πήχ. γρ. 400 και έπέκεινα
των 600............... γρ. 800.
'Αντίγραφα αναφορών, όρκοδοσιών,
Ίλμιχαμπερίων και προσαγομένων
πρός υποστήριξιν δίκης ανά γρ. 20.
Άντίγρ. επιστολών και ρητρών γρ. 30.
ΠΡΑΞΕΙΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑΙ
Άγωγαί, εγγυητικά και αντίγραφα !
αυτών.................. γρ· 10.
Υπόμνημα, ανακοπή, Ιφεσις, άναψη-
λάφησις, προτάσεις κα'ι αντιπροτά¬
σεις διά τό πρώτον φύλλον αυτών
συνήθους μεγέθους έκ 4 σελίδων και
30 γραμμών εκάστης......γρ. 20.
Δι' έκαστον των επομένων φύλλων
των αυτών διαστάσεων και περιε-
κτικότητος άνά.......... γρ. 10.
'Αντίγραφα των άνω εγγράφων ανά
γρ. 20.
Προσαγόμενον πρός υποστήριξιν δί¬
κης......................
YO-
δ.
Κλήσις διαδίκου η μάρτυρος γρ. 10.
Διορισμός πληρεξουσίου επ' ακροα¬
τηρίου και κατάθεσις πληρεξου¬
σίου.................... γρ. 30.
Πρακτικά συνεδριάσεως και συνδια-
σκέψεως άνά............ γρ. 20.
Απόφασις εκκλησιαστικού δικαστη¬
ρίου διά τό πρώτον φύλλον προκα-
ταβαλλόμενα........ γρ. 100, 50.
Διά τα επόμενα άνά......... γρ. 10
"Απόφασις Ίερ. Συνόδου διά μέν τό
πρώτον φύλλον προκαταβαλλόμενα
γρ. 200, 100, 50.
Διά τα επόμενα άνά ...... γρ. 20.
"Απόφασις Δ. Ε. Μ. Συμβουλίου άφο-
ρώσα χρήματα ή πράγματα αξίας,
ανά 2°/0 επί τού έπιδικασθησομένου
ποσού, τό
1/t
δέ τούτου ήτοι '/, °/0
επί τοϋ διεκδικουμένου ποσού, ή γρ.
60 προκαταβαλλόμενα, εάν τό άνα-
λογικόν δικαίωμα η έλαττον τοϋ πο-
σοΰ τούτου. Πάσα όίλλη απόφασις
μή άφορώσα χρήματα ή πράγματα
αξίας, διά μέν τό πρώτον φύλλον
προκαταβαλλόμενα... γρ. 100, 50.
Δια δέ τα επόμενα άνά ... γρ. 10.
'Αντίγραφον αποφάσεως είτε αποσπά¬
σματος πρακτικού εκκλησιαστικού
δικαστηρίου διά τό πρώτον φύλλον
γρ. 20, διά τα έπόμε'α άνά γρ. 10.
'Αντίγραφον αποφάσεως είτε απο¬
σπάσματος πρακτικού 'Ιεράς Συνό¬
δου και Δ. Ε. Μ. Συμβουλίου διά
τό πρώτον φύλλον........γρ. 40.
Δια τα επόμενα
àà
.......» 20.
Διαλυτήριον άρραβώνος γρ. 5ΟΟ, 250,
100. 'Αντίγραφα αϋτοϋ άνά γρ. 40.
Άκΰρωσις γάμου..........γρ. 100.
Άναγνώρισις γάμου γρ. 2000, 500,1ΟΟ.
'Απόφασις τοπικής διαστάσεως η οια¬
δήποτε άλλη προδικαστική γρόσια
100, 50.
'Απόφασις υιοθεσίας γρ. 500, 2ΟΟ, 100.
Έκθεσις ενώπιον δικαστικής αρχής,
γνωμοδότησιν πραγματογνωμόνων
γρ. 50.
Μετάφρασις αποφάσεως ή ίλιάμιον
γρ. 100, 50, 30.
Έγγραφον καταργήσεως δίκης, πι-
στοποιητικόν εκκρεμοδικίας και
παν άλλο δικόγραφον μή προβλε¬
πόμενον................. γρ. 20.
Παρακαταθήκη χρημάτων, χρεωστι¬
κών ομολόγων, τίτλων ιδιοκτησίας
ή κινητών και απογραφή περιουσίας
επί τής αξίας ή τού ποσού 1/ι %·
Ο ΦΡΟΣ ΤΙΙΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
179
ΠΡΑΞΕΙΣ ΣΤΜΒΟΑΑΙΟΓΡΑΦΙΚΑΙ
Έπικύρωσις συμφωνητικού διδασκά¬
λου μέχρι γροσ. 500......γρ. 10.
Άπό 500—1000 γρ. 20, από 1ΟΟΟ και
άνω.....................γρ. 40.
Έπικύρωσις πτυχίων, ενδεικτικών και
λοιπών παρομοίας φύσεως σχολι¬
κών εγγράφων........... γρ. 20.
Σύνταξις ι"] έπικύρωσις εξωτερικής
πράξεως μυστικής διαθήκης παρα-
κατατεθειμένης γρ. 600, 3ΟΟ, 100.
Σύνταξις ή έπικΰρωσις διαθήκης και
προικοσυμφώνου μέχρι των 10Ο χι¬
λιάδων ................... 1 70·
άπό 100 μέχρι 3ΟΟ χιλιάδ. 3/ι 7ο"
άπό 300 μέχρι 500 χιλιάδ. >/, 7ο"
και διά τό έπέκεινα των 500 χιλιάδ,
ποσόν...................
V4
7ο·
'Επικΰρωσις διαθήκης ή προικοσυμ¬
φώνου έκ των επαρχιών τό */, των
έν τφ ανωτέρω άρθρφ τελών.
Σύνταξις ή έπικύρωσις πληρεξουσίου
γρ. 50.
Έπικΰρωσις πιστοποιητικού γάμου,
άρραβώνος, γεννήσεως, βαπτίσεως
και ελλείψεως κωλύματος πρός
σύναψιν γάμου δηλωτικού γρ. 150,
100, 50.
Έπικΰρωσις πιστοποιητικοί» συγγε¬
νείας........... γρ. 300, 100, 50.
Έπικύρωσις μαρτυρικού οιασδήποτε
υποθέσεως........... γρ. 80, 40.
Έπικύρωσις δηλωτικού θανάτου γρό¬
σια 50, 30.
'Αντίγραφον οιουδήποτε των ανωτέρω
εγγράφων............ γρ. 50, 30.
ΠΡΑΞΕΙΣ ΙΛΙΠΧΑΜΠΕΡΙΛΝ ΚΤΗΜΑΤΙΚΩΝ ΓΠΟΘΕΣΕΟΝ
'Αγορά, πώλησις και μετατροπή είς
τεφσίϊ Ιντικαλ επι τής άξιας τής
κυβερνητικής εκτιμήσεως μέχρι τού
ποσού των 1ΟΟΟΟ γρ. ανά... 5°/οο'
Δια τα έπέκεινα των 10Ο0Ο γροσ.
ποσά................ ανά 3 700·
Μεταγραφή (Ίντικάλι), ένεχειρίασις
(Ίστιλλιάλι), παραλαβή, απόδοσις
και άπολύτρωσις υποθήκης μέχρι
10000 γρ. άνά............ 570Ο.
Διά τα έπέκεινα των 10000 γροσ.
Εισπράττονται γρόσια 10, έκτος των
τής αιτήσεως, εάν τό κατά τα ανω¬
τέρω άρθρα άναλογικόν δικαίωμα
fj
έλαττον τοΰ ποσοϋ τούτου.
'Ανανέωσις Ίλμιχαμπερίων μετά παρέ¬
λευσιν δέκα πέντε (15) ημερών τό
Υ4 των πληρωθέντων δικαιωμάτων,
μετά παρέλευσιν 2 μηνών τα ή μίση.
■ΕΓΚί'ΚΛΟΙΙΑΙΛΙΚΟΧ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ' ■
SENA
ΘΡΗΣΚΕΓΜΑΤΑ
ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Ή Α.Σ. é Αρχιεπίσκοπος ΠαΧμύ-
ρας
Auguste Bonetti,
ϋατριαρχικος
Βικάριος και Αποστολικός Επίτρο¬
πος, αντιπρόσωπος του ΙΙάπα.
Άββάς
Jean Borgomanero, yevt-
κός Βικάριος
nal
γραμματεύς.
ΜΓ
François Bragiotti,
καγχελ-
λάριος.
"Εδρα : Πέραν, Παγκάλτι, οδός
Λζεδιδιέ 67. Τα γραφεία είναι ανοι¬
κτά καθ' εκάστην Δευτέραν, Τετάρ¬
την, Παρασκευήν και Σάββατον, εκ¬
τός των εορτών, άπό τάς 9—12 της
πρωίας και άπό τας 2—4 μ. μ.
ΑΡΜΕΝΟΚΑθΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Ή
A.M.
Πέτρος ΠανΙος ΙΑ' Έμ-
μανουελιάν, Κα&οΧικος τής Κιλι¬
κίας και ΙΙατριάρχης των Άρμενο-
καθολικών.
Ή Α. Σ. Άβεδις Άρπιαριάν,
'Αρχιεπίσκοπος Άναζάρβης, πρω-
τοσΰγκελλος.
' Αββάς Σαχαγχ Δζισμεδζιάν,
xay-
χελλάριος.
Οναεπ εφένδης Σεχριάν, χαπον-
Ηεχαγιας.
ΙΙατριαρχεΐον : Πέραν, οδός Σακήζ-
άγάτς, 31. Γραφείον : Γαλατά, οδός
Κουγισύ.
Ή Α. Μ. ΜαΙαχίας Όρμανιάν,
ΙΙατριάρχης των εν Τουρκία 'Αρμε¬
νίων,
'Β Α. Σ. 'Επίσκοπος Γαβριήλ
Αζεβαχιρδζιάν, πρωτοσΰγκελλος.
ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Διχραν εφένδης Δερνερσεσιάν, χα-
ποΰ- κεχαγιάς.
ΙΙατριαρχεΐον : εν Κούμ-καποΰ. Τα
γραφεία είναι ανοικτά τό θέρος άπό
τάς 3—10 και τόν χειμώνα άπό τάς
4 — 11 τουρκιστί.
Μωϋσής Αεβή, Μέγας αρχιρραβϊ-
νος τον 'Οθωμανικού Κράτους.
ΙΣΡΑΗΛΙΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΣ
Ζοζονε εφένδης Άδζιμάν, χαπον-
χεχαγιας.
Άρχιρραβινία, έν Κουσγουνδζουκίφ.
Ρ
Γ
Ι
ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΝΕΡΟ
'Επιθυμείτε υγείαν;
'Επιθυμείτε αποφυγήν προσβολής πάσης επιδημικής νόσου;
'Επιθυμείτε τέλος εύζωΐαν καί εύρωστίαν;
ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣθΗΤΕ ΑΝΕΝΔΟΙΑΣΤΟΣ
το παρά πάντων επωνομασΰεν Αθάνατο Νερό
ΚΟΝΙΑΚ ΚΟΤΡΤΕΣΗ
ΤΟΥ ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑΡΧΟΥ ΠΑΝΑΓ. Ν. ΚΟΥΡΤΕΣΗ
§
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΑΙΑΔΟΣΙΣ - ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ
Γενικός αντιπρόσωπος δι όλην την Όαωμανιχην Αντοκοατοριαν,
'Ρονμανίαν, βουλγαριαν και Σερβίαν '. ι
Έν Γαλατά Κωνσταντινουπόλεως, οδός Κιονρεκτσιλέρ, Άρ. 39.
ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΝ
ΑΔΕΛΦΩΝ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΩΝ και Σασ
430, Μεγάλη οδός Πέραν, απέναντι τήςΡωσαικής Πρεσβείας.
Τοόΐ)
iwi
ίΐ
^tifi.
—Οίνοι, ' Ηδί'ποτα
(liqueurs)
«αί
Aoî.tîİ oirumt)
ιιητίόΛη ποτά.—Εϊ&η
μνρΐψικήζ —Καρποί Ζαχχηηόπηχτοι —Σοχολάτες,κτλ —ΙΙίοκότπ
HunlleiJ, I.efèvre-Utile
καί
ΛϊΊ
-abın.
— ψήχτραι,κτλ —Κάνιοτρα και λοιπά ειΆη ηχοινοπλεκτικής
(vannerie/.

Pàtêit de
foies
İJİOS,
truffes, sauctssuïts
κτλ. — Βονινρον νωττόν, ηγγνημένον άν&όγαί.α γνήσιον των
] '
ElfifriKutv
*Λλπεο>ν, κτλ., κτλ.
ΚΑΦΕΣ παρασχεναξόμενος παρά
roC
Καταστήματος εχ τεσσάρων
ειδών πρωτίστης ποιότητος υπό τό σήμα Ο ΑΒΥΣΣΙΝΟΣ.
ΖΗΤΗΣΑΤΕ
TOS
ΚΛΤΛΛ010Χ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ 1900-1901
ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΑΕΙΟΝ, ΑΔΑΜΑΝΤΟΠΩΑΕΙΟΝ
κ νΐ
ΏΡΟΛΟΓΟΠΩΛΕΙΟΝ
Κωνσταντινούπολις, Γαλατά, οδός Βοεβόδα, 124.
Παραγγελίαι καί επιδιορθώσεις κοσμημάτων καί ωρολογίων.
Am
laflï
399, ΜΕΓΑΛΗ ΟΔΟΣ ΠΕΡΑ, 399
Είδικότης υποκαμίσων καί άσηρορρούχων γυναικείων και
ανδρικών αποκλειστικής κατασκευής τοΰ Καταστήματος.
ΦΛΑΝΕΛΛΑΙ, ΕΣΟΒΡΑΚΑ, ΠΕΡΙΚΝΗΜΙΔΕΣ:
ΡΑΒΔΟΙ, ΑΑΕΕΙΒΡΟΧΑ, ΑΝΘΗΛΙΑ, ΧΕΙΡΟΚΤΙΑ, ΜΓΡΑ ΚΑΙ ΜΑΝΔΗΑΙΑ
ΕΙΔΗ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ, ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
m
ΤΔΞΕΙΔ10Ϊ
llâtt
ΕΚ,
ΣΤΗΘΟΔΕΣΜΟΙ, ΛΑΙΜΟΔΕΤΑΙ κτλ.,κτλ.
ΤΑΧΥΤΗΣ, ΚΑΛΑΙΣΘΗΣΙΑ και ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ
ΤΙΜΑΙ ΜΕΤΡΙΑΙ
(ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ)
ΜΕΓΑΛΗ ΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΑ, ΔΙΟΔΟΣ ΓΑΛΑΤΑ-ΣΕΡΑΙ
Ξΐφ—
J-
ΥΦΑΣΜΑΤΑ ΜΑΛΛΙΝΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΩΤΑ
ΦΟΡΕΚΑΤΛ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ
ΥΠΟΚΑΜΙΣΑ, ΑΑΙΜΟΑΕΤΑΙ, ΧΕΙΡΟΚΤΙΑ,
MANİHAIA,
ΜΥΡΑ
ΕΙΔΗ ΕΚ ΜΑΡΟΚΙΝ Ο Υ
ΠΑΡΑΠΕΤΑΣΜΑΤΑ,
ΕΣΩΒΡΑΚΑ, ΦΛΑΝΕΛΛΑΙ, ΠΕΡΙΚΝΗΜΙΔΕΣ
ΕΙΔΗ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΚΤΛ., ΚΤΛ.
2Γάντα τα έν τώ Καταστήματι εμπορεύματα εισί τον τελευταίου συρμοΰ.
ΤΙΜΑΙ ΩΡΙΣΜΕΝΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΡΙΑΙ
.-.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ
ΕΣΤΕΜΜΕΝΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙ
ΟΙ ΗΓΕΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗΓΟΙ
TÜN
ΕΓΡΩΠΑΪΚΠΝ ΚΡΑΤΩΝ
ΤΟΥΡΚΙΑ
Αυτοκρατορία απόλυτος.
"Έκτασις 2,745,273. Τετραγ. Χιλιόμ. —ΙΙληθυημός
29,030,COO
κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : ΙίωνΙταντ»νοΐ™οΑις, 875,000 κάτοικοι
(συμπεριλαμβανομένων των νήσων και των προάστειον τοΰ Βοο.τόρου).
Η Α. Α. Μ. Ο ΣΟΥΛΤΑΝΟΣ ΑΒΔΟΥΛ ΧΑΜΗΤ Χ ΑΝ Ο Β'
34« Αυτοκράτωρ έκ τής οικογενείας τού 'Οσμάν
και 28°^ άπό τής αλώσεως τής Κίονσταντινουπόλεως (1453).
Εγεννήθη τί) 10 Σεπτέμβριον 1842 (16 Σάμπα* 1258).
(Ή επέτειος των Αυτοκρατορικών Γενεθλίοιν εορτάζεται κατά τό σεληνιακόν
ημερολόγιον τή 16 Σαμπάν).
"Ανήλθεν εις τόν θρόνον τή 19 Αύγουστον 1876 (12 Σαμπάν 1293).
(Ή επέτειος τής είς τόν θρόνον αναρρήσεως εορτάζεται κατά
τό ήλιακόν ημερολόγιον).
Πρεσβευτής τής 'Ελλάδος : .Νικόλαος Μαι-ροκορόατος.
.
-ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΟΛΓΑ
ΕΛΛΑΣ
Βασίλειον συταγματικόν (1829). Άναθεώρησις τοΰ συντάγματος τφ 1864.
Έκτασις 65,119 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 2,565,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: 'Αθήναι, 140,000 κάτοικοι.
Ή Α. Β. Μ.
ΓΕΒΡΠΟΣ Ο Α'
Βασιλεύς των Ελ¬
λήνων (δευτερότοκος
υίός τοΰ βασιλέως
τής Δανίας Χριστια-
νοΰ Θ'). 'Εγεννήθη
τη 12 Δεκεμβρ. 1845
Εδέχθη τό στέμμα
τή 25 Μαίου 1863.
Ή Α. Β. Μ. ΟΛΓΑ
Βασίλισσα των Ελ¬
λήνων. Εγεννήθη τή
22 Αύγουστου 1851.
Ένυμφεΰθησαν τχ 15 'Οκτωβρίου 1867.
Τέκνα : Ή Α. Β. Υ, Κωνσταντίνος, διάδοχος τοΰ 'Ελληνικού Θρόνου,
εγεννήθη τη 21 Ιουλίου 1868.—Γεώργιος, εγεννήθη τή 12 Ιουνίου 1869.—
'Αλεξάνδρα, εγεννήθη τή 18 Αύγουστου 1871, συνεζεΰχθη τή 4 'Ιουνίου 1889
τόν Μεγ. Δοΰκα Παΰλον τής 'Ρωσίας, απέθανε τή 12 Σεπτεμβρίου 1891.—
Νικόλαος, εγεννήθη τή 9 Ιανουαρίου 1872.—Μαρία, εγεννήθη τή 20 Φε¬
βρουαρίου 1876, συνεζεΰχθη τη 30 'Απριλίου 1900 τόν Μεγ. Δοΰκα Γεώργιον
τής 'Ρωσίας.—'Ανδρέας, εγεννήθη τή 20 'Ιανουαρίου 1882.—Χριστόφορος,
εγεννήθη τη 29 'Ιουλίου 1888.
OIKOS TOV
ΛΙΑΛΟΧΟν
Ή Α. Β. Υ.
Κ2ΝΣΤΑΝΤΙΝ0Σ
Διάδοχος του Έλλη-
νικοΰ Θρόνου, 'Υπο¬
στράτηγος, Γενικός
Άρχηγ. τοΰ στρατού.
Ή Α. Β. Υ. ΣΟΦΙΑ
σύζυγος τοΰ Διαδό
χου. (Θυγάτηρ Φρει¬
δερίκου Α' και αδελ¬
φή τοΰΑύτοκράτορος
τής Γερμανίας Γουλι¬
έλμου Β). Εγεννήθη
τή 2'14'Ιουνίου 1870.
Ένυμφεύθησαν

15 'Οκτωβρίου 1889.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΣΟΦΙΑ
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
183
Τέκνα
s
Γεώργιος,
trj
7 'Ιουλίου 1890.— 'Αλέξανδρος, εγεννήθη
ifj
20
'Ιουλίου 1893.—'Ελένη, εγεννήθη
Tfj
20 'Απριλίου 1896.
Πρεσβευτής της Τουρκίας : Τιφαατ Βέης.
ΑΓΓΛΙΑ
Ηνωμένον Βασίλειον της Μεγ. Βρεττανίας και Ιρλανδίας, Αυτοκρατορία
των Ινδιών.—Μοναρχία συνταγματική.
"Εκτασις 314,628. τετραγωνικά χιλιόμετρα—Πληθυσμός 40,188,927 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: Λονδινον, 4,500,000 κάτοικοι.
BIKTSPIA
'Εγεννήθη τί) 12/24 Μαΐου 1819. Ανήλθεν είς
τόν Θρόνον
tq 8/2O
'Ιουνίου 1837.
Ένυμφεύθη τί) 29/10 Φεβρουαρίου 1840 τόν
ΑΑΒΕΡΤΟΝ τοΰ Σαξ-Κοβοΰργου-Γότθα (αποβιώ¬
σαντα τω 1861).
Διάδοχος: ΑΛΒΕΡΤΟΣ Ε40ΥΑΡΑ0Σ, Πρίγκηψ τής
Ούαλλίας.
Πρεσβευτής τής Τουρκίας : Κωνοτ. 'Ανθό-
πονλος
lladüo.
'Επιτετραμμένος τής Ελλάδος :
Any.
Με¬
ταξάς.
ΒΙΚΤΟΡΙΑ
ΑΥΣΤΡΟΟΥΓΓΑΡΙΑ
Αυτοκρατορία τής Αυστρίας και Βασίλειον τής Ουγγαρίας.
Μοναρχία συνταγματική.
Έκτασις 625,337. τετραγωνικά χιλιόμετρα.—Πληθυσμός 41,384,956 κάτοικοι.
„ , ί Βιέννη, 1,400,000 κάτοικοι.
Πρωτευουσαι : ι „ » ,
cir>iw>
* Βουοαπεοτη, 510,000 κατ.
ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ Ι2ΣΗΦ Α'
Εγεννήθη τή 6/18 Αυγούστου 1830. 'Ανήλθεν είς
τόν Θρόνον χΐ 20/2 Δεκεμβρ. 1848 (Ουγγαρία 1867).
Ένυμφεύθη τφ 1854 την ΕΛΙΣΑΒΕΤ τής Βαυα¬
ρίας (άποβιώσασαν τφ 1898).
Διάδοχος : ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ-ΦΕΡ&ΙΝλΗΑΟΣ.
Πρεσβευτής τής Τουρκίας :
MajjuoÎ
/τ Νεδ»|ΐ
Βέης.
Πρεσβευτής τής Ελλάδος: Γρηγόριος Μάνος.
ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΙΩΣΗΦ Α'
184
-ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ·
ΒΑΔΙΙ (Μέγα Δοιτκάτον
xftç
Βάδης)
Μοναρχία ομοσπονδιακή τής ΓερμαΛ'ίας (1870) Σύνταγμα τοΰ 1818.
"Εκτασις 15,263 τετραγ χιλιόμ —Πληθυσμός 1,800,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα. Καρλορούη, 84,000 κάτοικοι
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ
'Ειεν |0η
Tfl
28/9
Σεπτεμβρίου 1826
'Ανήλθεν είς τόν
Θρόνον τχ| 12/24 'Α¬
πριλίου 1852.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ-ΑΟΤΔΟΒΙΚΟΣ
ΛΟΥΙΖΑ
Ένυμφεύθη τφ 1856 ττ,ν ΛΟΥΙΖίΝ της Πρωσσίας.
Διάδοχος ίΡίϋΕΡΙΚΟΣ.
ΑΟΥΙΤΠΟΑΔΟΣ
β,Άυαρια
Βασίλειον δμοσπονδιακόν τής ΓΓρ,
uviaç
(1870
Σύνταγμα του 1818.
Έκτασις 75,859 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πληθυσμός 5,818,544 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: Μόναχον, (411,000 κάτοικοι.
0Q2N
Α'
Εγεννήθη τη 15/27 'Απριλίου 1848.
'Ανήλθεν είς τόν θρόνον τή 1/13 Ιουνίου,1886
νπό την άντιβασιλείαν του θειου τοιΓ
ΛθΤΪΤΠΟΑΔΟΤ.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ
ANATOAI1S
ΒΕΛΓΙΟΝ
Βασίλειον συνταγματικόν.—Σύνταγμα τοϋ 1831.
Έκτασις 29,430 τετραγωνικοΓχιλιόμετρα. — Πληθυσμός
6,6OO,OCO
κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: Ββνζέλλαι, 560,000 κάτοιχοι.
ΛΕΟΠΟΛΔΟΣ Β'
Εγεννήθη τχι 28/9 'Α¬
πριλίου 1835.
Ανήλθεν είς τον Θρό¬
νον τή 28/10 Δεκεμ¬
βρίου 1865.
Έλυμφεΰθη τω 1833
την ΜΑΡΙΑΝ-ΕΡΡΙΕΤΗΝ τής
Αυστρίας.
Διάδοχος. ΦΙΛΙΠΠΟΣ,
κόμης τής Φλάνδρης, α¬
δελφός τοΰ βασιλέως
ΛΕΟΠΟΛΔΟΣ
Πρεσβευτής τής Τουρκίας.
Movviıp
Βίιις.
Γενικός πρόξενος τής 'Ελλάδος'
P. Mulle.
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Ηγεμονία υποτελής τής 'Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1878).
Έκτασις 96,660 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πληθυσμός
3.31O.OOO
κάτοικοι (μετά τής 'Ανατολικής 'Ρωμυλίας).
Πρωτεύουσα: Χοοία, 50,000 κάτοικοι.
ΦΕΡΔΙΝΑΝΔΟΣ Α'
'Εγεννήθη τή 14 Φεβρουαρίου 1861.
Άνηγορεΰθη τή 25 'Ιουνίου 1887.
Ένυμφεύθη τφ 1893 την
MAPtAN-AOTIZAN
των
Βουρβόνων (άποβιώσασαν τώ 1898).
Διάδοχος ΒΟΡΙΣ
ΦΕΡΑΙΝΑΝ&ΟΣ
Αυτοκρατορικός Επίτροπος: ΛεδίίΐΛ.'Κφίνοιις Μ
Διπλωματικός πράκτωρ τής 'Ελλάδος : Ευγένιος Ζαλοκώ(5τ«ς.
İ8G
•ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ---------------------·
ΒΥΡΤΕΜΒΕΡΓΙΙ
Βασίλειον όμοσηονδιακόν τής Γερμανίας (1870). Σύνταγμα τον 1819 και 1874.
"Εκτασις 19,503 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 2,100,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα Χτοΐ'τγάρδη, 158,000 κάτοικοι.
ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ Β'
'Εγεννήθη τη 13/25
Φεβρουαρίου 1848.
'Ανήλθεν είς τόν
Θρόνον τη 24/6 'Ο¬
κτωβρίου 1891.
Ένυμφεΰθη είς δεύ¬
τερον γάμον την ΚΑΡ-
ΑΟΤΤΑΗ του Σάουμ-
βουργ Λύπιε.
ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ
ΓΑΛΛΙΑ
Δημοκρατία κοινοβουλευτική (1870). Σύνταγμα του 1875, 1884, 1885.
"Εκτασις 528,600 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμόςϊ38,52Ο,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα
llaoiıfıoı,
2,512,000 κάτοικοι
ΛθΤΜπε
ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΛΟΥΜΠΕ
Πρόεδρος
τής Δημοκρατίας.
'Εγεννήθη τη 19/31
Δεκεμβρίου 1838
'Εξελέγη τή 6/18
Φεβρουαρίου 1899.
Ό Πρόεδρος τής
Γαλλικής Δημοκρα¬
τία; εκλέγεται διά
μίαν έπταετίαν, κατά
πλειονοψηφίαν των
ΚΥΡΙΑ ΛΟΥΜΠΕ
μελών τής Βουλής και τής Γερουσίας, αποτελούντων την 'Εθνικήν Συνέλευσιν.
Πρεσβευτής της Τουρκίας Μοννίιρ Βέης.
Πρεσβευτής τής Ελλάδος : Νικόλαος Δεληγιάννης.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
187
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
'Ομοσπονδιακή Αυτοκρατορία, ιδρυθείσα τφ 1871.
Εκτασις 510,521 τετραγωνικά χιλιόμετρα—Πληθυσμός 53,980,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: Βερολίνον, 1,700,000 κάτοικοι.
ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ Β'
'Εγεννήθη τΐ 15/27
Ιανουαρίου 1859.
'Ανήλθεν είς τόν
Θρόνον τη 3 15 'Ιου¬
νίου 1888.
Ένυμφεΰθη τφ
1881 την ΑΥΓΟΥΣΤΑΝ
ΒΙΚΤΟΡΙΑΝ τού Σλέ-
σβικ Όλσταιν.
Διάδοχος .
ΦΡΕΙΛΕΡΙΚΟΣ-ΓΟΤΑΙΕΑΜΟΣ
ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ γεννηθείς τφ 1882.
j^
ΑΥΓΟΤΣΤΑ-ΒΙΚΤΠΡΙΑ
Πρεσβευτής τής Τουρκίας. Τεδάίικ ΙΙαοΊΙς.
» » Ελλάδος : Κλέων 'Ραγκαβής.
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΑ ΚΡΑΤΙΛΙΑ ΤΉΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ (1870).
-Eddn
(Μέγα Δουκάτον) ΕΡΝΕΣΤΟΣ-ΛΟΤΔΟΒΙΚΟΣ. 'Εγεννήθη τφ 1868. —Άνηγο¬
ρεύθη τφ 1892.
Βρούν«ί6ικ (Δουκάτον) ΑΛΒΕΡΤΟΣ (πρίγκηψ), επίτροπος. 'Εγεννήθη τφ 1837.—
Άνηγορεύθη τφ 1885.
"Αν^αλτ (Δουκάτον) ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ 'Εγεννήθη χφ 1831.—Άνηγορεύθη τφ 1871.
Μέκλεμβθι/ργ-ϊβέρεν (Μέγα Δουκάτον). ΙΟΑΝΝΗΣ ΑΛΒΕΡΤΟΣ 'Εγεννήθη τφ
1851.—Άνηγορεύθη τω 1883.
Μέκλεμβοι/ργ-Στρέλιτς (Μέγα Λουκάτον). φΡΕΙΑΕΡΙΚΟΣ-ΓΟΤΛΙΕλΜΟΣ Α'. 'Εγεν¬
νήθη τφ 1819 —Άνηγορεύθη τφ 1860.
Όλδειιβονργ (Δουκάτον). ΦΡΕΙΛΕΡΙΚΟΣ-ΛΥΓΟΥΣΤΟΣ. 'Εγεννήθη τφ 1852.—Άνη¬
γορεύθη τφ 1900.
Σαξ-Κοβοΰργον-Γότθα (Δουκάτον). ΚΑΡΟΛΟΣ-ΕΐΟΤΑΡ&ΟΣ. 'Εγεννήθη τφ 1884.—
Άνηγορεύθΐ] τφ 1900.
Σαξ-Μάϊνιγκεν (Δουκάτον). ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β'. Εγεννήθη τφ 1826. — Άνηγορεύθη
τφ 1866.
Σάξ
-Baïuao
(Μέγα Δουκάτον). ΚίΡΟΛΟΣ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ. 'Εγεννήθη τφ 1818.—
Άνηγορεΰθη τφ 1853.
Βάλδεκ (Ηγεμονία). ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ. Εγεννήθη τφ 1865. Άνηγορεύθη τφ 1893.
Γ
488
■ ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΙΙΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ----------------------
ΑΑΝΙΜΑΡΚΙΑ
Βασίλειον συνταγματικόν.—Σύνταγμα τοΰ 1849 και
18GG.
"Εκτασις 38,302 τετραγωνικά χιλιόμετρα.—Πληθυσμός 2,300,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : Κοπεγχάγη, 385,000 κάτοικοι.
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ 0
Εγεννήθη τχι 27/8 'Απριλίου 1818.
'Ανήλθεν είς τον Θρόνον ττ 3/15 Νοεμβ. 1863.
Ένυμφεΰθη τφ 1843 την ΛΟΥΙΖΑΝ τής "Εσσης-
Κάσσελ, (άποβιώσασαν τώ 1898).
Διάδοχος: ΦΡΕΙΑΕΡΙΚΟΣ.
'Επιτετραμμένος τής Τουρκίας :
G. Rieneck.
Γενικός πρόξενος τηςΈλλάδος:
V. C.Tbalbitzer.
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ
ΕΛΒΕΤΙΑ
'Ομοσπονδία αποτελούμενη έξ 22 νομών
(cantonsl,
σχηματιζόντων 25
ανεξάρτητα κρατίδια ΐ δημοκρατίας. Σύνταγμα τοΰ 1874.
Έκτασις 41,346 τετραγ. χιλιόμ.— Πληθυσμός 3,100,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : Ιίίονιι, 56,000 κάτοικοι.
Μ.
BRENNER
Πρόεδρος τής 'Ομοσπονδίας δια τό 1901.
Πρεσβευτής τής Τουρκίας : Μοννίιρ Βέης.
Ιί.
ι
Uf
IS11ANIA
Βασίλειον συνταγματικόν.—Σύνταγμα τοΰ 1876.—"Εκτασις 5Ί 2,224 τετρ. χιλιόμ.
Πληθυσμός
18,OCO,COO
κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : Μαδρίτη, 512,300 κάτοικοι.
ΑΛΦΟΝΣΟΣ ΙΓ
Εγεννήθη τή 5/17 Μαΐου 1886.
Ανεκηρύχθη αυθημερόν Βασιλεύς υπό την
κηδεμοιίαν τής μητρός
tcv
ΙΚίΡΙΑΣ ΧΡΗΣΤΙΚΗΣ
Πρεσβευτής τής Τουρκίας:
αλφονσοσ Στρατηγός Ίζέτ Ποίας.
------------------------ Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΙΤΑΛΙΑ
Βασίλειον συνταγματικόν.—Σύνταγμα τοΰ 1861.
Έκτασις 286,589 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 31,850,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: 'Ρώ{ΐιι, 512,000 κάτοικοι.
BIKTÖP
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Γ
'Εγεννήθη
ttj
31/11
Νοεμβρίου 1869.
'Ανήλθεν είς τόν
Θρόνον τΐ 16 29 Ι¬
ουλίου 1900.
Ενυμφεύθη τΐ 12/24
'Οκτωβρίου 1896 την
Πριγκήπισ. τοΰ Μαυ¬
ροβουνίου ΕΑΕΝΗΝ.
189
ΒΙΚΤΩΡ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΕΛΕΝΗ
Πρεσβευτής τής Τουρκίας: '1*είητ Βέης.
'Επιτετραμμένο; τής Ελλάδος: Ληιι. Κουντουριώτης.
ΑΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΛ (Μέγα Δοι/κάτον)
ΜθΛαοχία αυτόνομος (Λονδίνειος συνθήκη τοΰ 1867).
Σύνταγμα τοϋ 1848, 1856, 1868.
"Έκτασις 2,597 τετραγ. χιλιόμ. — Πληθυσμός 217,600 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : Λοιτξειιβοιΐογον, 20,000 κάτοικοι.
ΑΔΟΛΦΟΣ
Εγεννήθη τη 12 24
Ιουλίου 1817.
'Ανήλθεν είς τόν
Θρόνον τη 11/23
Νοεμβρίου 1890.
Ένυμφεύθη τφ
1851 την Α&ΕΛΑΙΔΑ
τοϋ Άνχαλτ.
ΑΛΟΛΦΟΣ
Διάδοχος: ΓθΤΛΙΕΑΜΟΣ.
ΑΔΕΛΑιΣ
190
■ ΕΓΚ ΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΝ
Ηγεμονία απόλυτος (1582).
Έκτασις 9,080 τετραγ. χιλιόμ.— Πληθυσμός 228,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : Κεττίγνη, 2,900 κάτοικοι
ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Α'
'Εγεννήθη τί) 24
Σεπτεμβρίου 1841.
'Ανήλθεν είς τόν
Θρόνον ττ| 2 Αύγου¬
στου 1860.
Ένυμφεΰθη
xfj
27
'Οκτωβρίου Ί860τήν
ΜΙΑΕΝΑΝ ΒΟΥΚΟΒΙΤΣ.
Διάδοχος ΑΑΝΗΛΟΣ.
ΜΙΛΕΝΑ
Πρεσβευτής της Τουρκίας· Ά^(ΐέτ-Φί6ίή Παϋάς.
Γενικός πρόξενος τής 'Ελλάδος: Ά2»έξ- Λογοθέτης.
ΜΟΝΑ
KON
Ηγεμονία 'απόλυτος (1815).
"Έκτασις 21,6 τετραγ 'χιλιόμ.— Πληθυσμός
I5.2C0
κάτοικοι.
ΑΛΒΕΡΤΟΣ
Εγεννήθη τη 1/13
Νοεμβρίου 1848.
'Ανήλθεν είς τόν
θρόνον
tij29;
10 Σε¬
πτεμβρίου 1889.
Ενυμφεύθη είς
δεύτερον γάμον την
ΑΛΒΕΡΤΟΣ
kMm
τΟΐ
Xév-
ΑΛΙΚΗ
Διάδοχος: ΑθΤΙΟΒΙΚΟΣ (έκ τού πρώτου γάμου).

-------------------- Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΙΣ ---------------
ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Βασίλειον σιινταγματικόν—2ύνταγμα τοΰ 1814 και 1887.
"Εκτασις 33,000 τετραγ χιλιόμ —Πληθυσμός
5,COO,0OO
κάτοικοι.
Πρωτεύουσα . 'Λμοτιλόόαηον, 450,000 κάτοικοι.
ΒΙΛΕΛΜΙΝΗ
'Εγεννήθη τη 19/31 Αύγουστου 1880.
'Ανήλθεν είς τον Θρό-νον
xfj
11/23 Νοεμβρίου 1890
υπό την άντιβασιλειαν τής μητρός της
f
ΜΙΝΑΣ.
'Ανεκηρύχθη ένήλιξ
xfj
19 31 Αυγούστου 1898.
Πρεσβευτής τής Τουρκίας :
MtdtftiK 'Eèivânç.
Γενικός προξειος τής Ελλάδος:
ΒΐΛΕΛΜΐΝΗ
R.
LehmaıiD.
ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΑ
Συνταγματικών Βασίλειον.—Σύνταγμα τοϋ^1826 και 1884.
"Εκτασις 92,346 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός[5,0£Ο,(Χ)Ο κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : Λιοαθών, 250,000 κάτοικοι.
ΚΑΡΟΛΟΣ Α'
ΚΑΡΟΛΟΣ
Εγεννήθη τχ) 16/28
Σεπτεμβρίου 1863.
'Ανήλθεν είς τον
Θρόνον τη 7/19 'Ο¬
κτωβρίου 1889.
Ένυμφεΰθη τφ
1886 την ΑΜΑΑΙΑΝ
των Βουρβόνων-Όρ-
λεάνης.
Διάδοχος: Λ0Υ40ΒΙΙ0Σ-ΦΙΛΙΠΠΟΣ.
ΑΜΑΛΙΑ
Γενικός πρόξενος τής,Τουρκίας : 'Αντώνιος φόν Ζίλλερ.
> » » Ελλάδος:
J. Bleck.
Γ
----------------ΕΓΚΐΚ ΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΙΙΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ------------------
ΡΟΥΜΑΝΙΑ
Βασίλειον συνταγματικόν.—Σύνταγμα τοΰ 1866 κα'ι]1884.
Έκτασις 129,947 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 5,912,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: Βονκονρέο'τιον, 300,000 κάτοικοι.
ΚΑΡΟΛΟΣ
ΚΑΡΟΛΟΣ Α'
Εγεννήθη τΐ| 8
'Απριλίου 1839.
'Ανήλθεν είςΤ,τύν
Θρόνον
Tfj*14
Μαρ¬
τίου., 1881.
ΈνυμφΓύθη τφ
1869 την ΕΛΙΣΑΒΕΤ
τοΰ Βίεδ.
Διάδοχος : ΦΕΡϋ-
ΝΛΝ&ΟΣ, ανεψιός τοΰ
Βασιλέως.
Πρεσβευτής τής Τουρκίας : Κιαί
iıu
βέης.
Επιτετραμμένος τής'Ελλάδος: Γ. Ά
ΡΩΣΙΑ
Αυτοκρατορία απόλυτος.
Έκτασις έν Ευρώπη 5,604,740 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 129,000,000 κάτ.
Πρωτεύουσα: 1ΐ£τροί™ολις, 1,200,000 κάτοικοι.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Β'
Έγεννΐ) θη τΐ| 6
Μαΐου 1868.
'Ανήλθεν είς τόν
Θρόνον τί] 20 'Ο¬
κτωβρίου 1894.
Ένυμψεύθη τφ
1894 την ΛΑΪΚΗΝ τής
"Εσσης, ήτις βαΐττι-
σθεϊσα 'Ορθόδοξος,
(ονομασθή ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
ΘΕΟΑΟΡΟΒΝΑ.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ θ^ϋΔΩΡΟΒΝΑ
Διάδοχος : Μέγας Λούξ ΜΙΧΑΗΛ, αδελφός του Αϋτοκράτορος.
Πρεσβευτής τής Τουρκίας: Χοναεΐν
Xoi'd.n IIcjîîoî
.
•Επιτετραμμένος της 'Ελλάδος: *Αλεξανορόπ»«'λοςΓ
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
193
Βασίλειον όμοσπονδιακόν τής Γερμανίας ( 1870). Σύνταγμα τού 1831 καί 1892.
"Εκτασις 14,992 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 3,800,000.
Πρωτεύουσα · Λοί(!Γ>ιι, 336,000 κάτοικοι.
ΑΛΒΕΡΤΟΣ
'Εγεννήθη τχί Η/2.!
'Απριλίου 1828.
'Ανήλθεν είς τον
Θρόνον τί) 17/29 'Ο¬
κτωβρίου 1873.
Ένυμφεΰθη τω
1853 την ΚΑΡΟΛΙΝίΝ
του Όλστάιν-Γκότ-
τορπ Βάζα.
ΑΛΒΕΡΤΟΣ
ΚΑΡΟΛΙΝΑ
Διάδοχος : ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ανεψιός τοϋ Βασιλέως.
ΣΕΡΒΙΑ
Βασίλειον συταγματικόν (1882). Σύνταγμα τού 1878 καί 1882.
"Εκτασις 48,585 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 2,390,000 κάτοικοι-
Πρωτεύουσα' Βελιγράδιον, 56,000 κάτοικοι.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Α
t
^'Εγεννήθη τη 2
Αυγούστου 1876.
'Ανήλθεν είς τον
Θρόνον τχ) 22 Φε¬
βρουαρίου 1889, υπό
άντιβασιλείαν. 'Ανε¬
κηρύχθη ένήλιξ τη 1
'Απριλίου 1893.
Ένυμφεύθη τ] 23
'Ιουλίου
19OO
την χή¬
ραν ΔΡΑΓΙΝΑΝ ΜΑΧΗΝ. δραγινα
Πρεσβευτής τής Τουρκίας- Φετνϋ ΙΙαοΊΐς.
'Επιτετραμμένος τής Ελλάδος : Ί. 'Ρικάκης.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
_
194
■ ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΔΙΚυΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ------------------------
ΣΟΥΙΙΑΙΑ καί ΝΟΡΒΗΙΊΛ
ΣΟΥΗΙΙΛ: Βασίλειον συνταγματικόν, ηνωμένον μετά τής Νορβηγίας.—Σύν¬
ταγμα τού 1860.—Έκτασις 450,574 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 4,900,000
κάτοικοι.
Πρωτεύουσα:
İItoi:^oİ.hii,
260,000 κάτοικοι.
λΟΡΒΙΙΓΙΑ; Βασίλειον συνταγματικόν, ηνωμένον μετά τής Σουηδίας.—Σύν¬
ταγμα τοΐ51814.—Έκτασις,325,422 τετραγ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 2,000,000
κάτοικοι,
Πρωτεύουσα: ΧρκΙτιανια, 149,000 κάτοικοι.
ΟΣΚΑΡ Β
Εγεννήθη τΓ] 9 '21
'Ιανουαρίου 1829.
"Ανήλθεν είς τον
Θρόνον
TTJ
6/18 Σε¬
πτεμβρίου
d
872.
Ένυμφεύθη τφ
1857 την ΣΟΦΙΑΝ του
Νασάου.
Αιάδοχος:
ΓθΤΣΤΐνθΣ-ΑΐΟΑΦΟΣ.
ΟΣΚΑΡ
ΣΟΦΙΑ
Πρεσβευτι'ις τής Τουρκίας: Στρατηγός ΐεοΐιο ΙΙαί(ΐ;.
Γενικός πρόξενος τής Ελλάδος: Ε.
Uddemberg.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΉΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
195
ΗΓΕΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ
ΤΟΝ ΛΟΙΠΩΝ ΗΠΕΙΡΩΝ
ΑΒΥ__ΙΝΙΑ
Αυτοκρατορία απόλυτος.
Έκτασις 540,000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πληθυσμός 4,000,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : 'Λδδίς-'Αβαβά, 50,000 κάτοικοι.
ΜΕΝΕΛΙΚ Ο Β"
Νέγος τής Άβυσσινίας.
Εγεννήθη τχ 5 Αυγούστου 1844.
'Ανήλθεν είς τον Θρόνον τώ 1889. >
ΝΐεΝΕΛΐκ
ΑΙΓΥΙΊΤΟΣ
Αντιβασιλεία υποτελής τής 'Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Έκτασις 994,300 τετρ. χιλιόμ.—Πληθυσμός 9,811,000 κάτοικοι.
Πρωτεΰουσα: Κύϊοον, 577,000 κάτοικοι.
ΑΒΒΑΣ-ΧΙΛΜΗ
ΑΒΒΑΣ-ΧΙΛΜΗ Β
Χεδίβης τής Αιγυπτου.
'Εγεννήθη
TÎj
2 'Ιουλίου 1874.
[[Λιεδέχθη τον αποθανόντα πατέρα του η} 14
Μαρτίου 1892.
Άνηγορεΰθη τχ 7 'Απριλίου 1892.
Αυτοκρατορικός 'Επίτροπος :
Γαζη Ά^ι,ιϊτ Μον^ταρ ΙΙα«ίΰς.
Γενικός πρόξενος τής Ελλάδος:
Ϋ Ιωάννης Γρνπάρης.
Γ
196
■ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■
ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ (Βορειον Άμεοικης)
'Ομοσπονδιακή Δημοκρατία.
"Εκτασις 9,230,000 τετρ. χιλιόμ. — Πληθυσμός 77,395,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσαι: Βάσιγκτων, 278,700 κάτοικοι. ΓΝέα ΊΓόρκη, 3,437,200 κατ.
' " ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΜΑΚ ΚΙΝΛΕΗ
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
'Εγεννήθη τφ 1844.
'Εξελέγη
rfj
24 'Οκτωβρίου 1896 διά μίαν τε-
τραετίαν και εξελέγη έκ νέου τί) 24 'Οκτω¬
βρίου
19OO.
Πρεσβευτής τής Τουρκίας :
'Λλη Φεροί
/jj
Βέης.
Γενικός πρόξενος τής Ελλάδος :
μακ ΚΙΝΛΕΗ Λ. Ν. ΜπόταοΊις.
IAIIÜMA
Μοναρχία απόλυτος.
"Έκτασις 382,447 τετραγ. χιλιόμ. — Πληθυσμός 43,800,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: Τόκιον, 1,440,000 κάτοικοι.
ΜΟΥΤΣΟΥΧΙΤΟ
'Εγεννήθη τη 22 3
Νοεμβρίου 1852.
'Ανήλθεν είς τον
Θρόνον τώ 1867.
Ενυμφεΰθη τΐ|
28/9 Φεβρουαρ. 1869
την πριγκήπισσαν
ΧΑΡΟΥΚΟ.
Διάδοχος ·
ΜΟΥΤΣΟΥΧΙΤΟ ΓΙΟΣΙΧΙΤΟ
XiPOYNOMHt.
ΧΑΡΟΥΚΟ

197
ΜΟΤΖΑΦΕΡΕΑΔΙΝ
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ---------------
ΠΕΡΣΙΑ
Αυτοκρατορία απόλυτος.
Έκτασις 1,648,195 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πληθυσμός 9,000,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα : Τεχεράνη, 230,000 κάτοικοι.
ΜΟΥΖΑΦΕΡΕΔΔΙΝ
Σάχηςΐτής Περσίας.
'Εγεννήθη
ttj
43 Μαρτίου 1853.
'Ανήλθεν είς τόν Θρόνον τή 19 'Απριλίου 1896.
Πρεσβευτής τής Τουρκίας:
Βέης.
ΣΙΝ Ι Κ
II
Μοναρχία απόλυτος.
"Έκτασις 11,080,000 τετραγ. χιλιόμ. — Πληθυσμός 430,000,000 κάτοικοι.
Πρωτεύουσα: ΙΙεκϊνον, 1,500,000 περίπου κάτοικοι.
ΚΟΥΑΓΚ-ΣΗ
Εγεννήθη τί) 21/2
Αύγουστου 1872.
Διεδέχθη τόν θείον
του τχ) 31/12 'Ιανου¬
αρίου 1875 υπό την
άντιβασιλείαν τής
χήρας ΤΣΟΥ-ΧΣΗ, συ¬
ζύγου τοΰ θείου του.
Ένυμφεΰθη τη
14/26 Φεβρουαρίου
1889 την πριγκήπισ-
κουαγκ-ση σαν ΓΕΗ
-XÛ-NA-AA.
γεη-χο-να-αα
198
-ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ανναμ : ΤΑμ-Ταϊ............... Βασιλεύς
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ: Ι. ·Ρό*«............... Πρόεδρος
ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ; Άβδούλ- 'Ρ«χμάν-Χ4ν ... Εμίρης
ΒΕΑΟΥΙΙΣΤΑΝ : ΜΙρ-Κοβαδ&λ.......... Χάν
ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ : "Ανδραδ (Στρατηγός).... Πρόεδρος
ΒΟΛΙΒΙΑΣ : Άλόνσο................. »
ΒθΡΝΕΟΥ : ·Ακαμαλδέν-Χχαήμ.-Ααγ-
λ*λ- Άλαμ............ Σουλτάνος
ΒΟΤΙ»Ρ»Σ: ϊαίδ-'Αβδούλ-'Αχάδ-ΧΑν 'Εμίρης
Βραζιλίας : κ&μπο
s
»λ
t
ο........... Πρόεδρος
Γουατεμάλας : καβρίρα............... »
ΖΑΝΖΙΒΑΡΗΣ: Χαμούδ................ Σουλτάνος
ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΥ: Άλφάρο (Στρατηγός)____ Πρόεδρος
ΚλΝΒΟΙΓΗΣ : Χοροδόμ............... Βασιλεύς
ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ : Μαροκέν............... Πρόεδρος
ΚΟΡΕΑΣ : Γχΐ)-Χόγχ............... Βασιλεύς
ΚΟΣΤΑ-ΡΙΚΑΣ : Ίγγλΐζιας............. Πρόεδρος
ΛΙΒΕΡΙΑΣ : Χίέζειμαν.............. »
ΜΑΡΟΚΟΥ: ·Αβδοί,λ-·Αζίζ......... Σουλτάνος
ΜΕΞΙΚΟΥ: ΙΙορφύριος Λιάζ........ Πρόεδρος
ΝΙΚΑΡΑΓΟΥΑΣ: /.ελίϊα................. »
ΟΡΑΝΖΗΣ : ϊτάϊν................. »
ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗΣ : Κοβέστα............... »
ΠΑΡΑΓΟΥΑΗΣ:
AoJttÇ-
'Ρομάνα......... »
ΠΕΡΟΥ: "Ρεγγαλάτο (Στρατηγός). »
ΣΙΑΜ : Χουλαλουγκρόν......... Βασιλεύς
ΤΡΑΝΣΒΑΑΑΗΣ : Κροΰγερ............... Πρόεδρος
ΤΥΝΗΣΙΑΣ : ϊιβη- Άλη............. Βέης
ΧΙΑΗΙ : ·Κρμαςο>ρίζ........... Πρόεδρος
ΧθΚΑΟΥΡΑΣ :
Siipa
(Στρατηγός)...... »
Γέννησίς
τφ 1879
» 1845
1839
1859
Άνάρρησις
τφ 1889
» 1898
» 1880
» 1856
» 1898
» 1899
» 1885
» »
ο 1898
» 1846
» 1896
» 1884
» 1852
» 1861
» 1845
» 1878
» 1853
ί 1857
> ____
» 1853
» 1821
» 1817
» 1850
1864
1894
1900
1894
1896
1899
β
1895
1868
1888
1882
1896
1898
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ
μετά Κεφαλαίου έκ Λιρών Στερλινών 10,000,000
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΔΡΑ ΕΝ ΓΑΛΑΤΑι
Πρακτορείον εν τή Πόλει, Πλατεία Γενή Τζαμί.
Γραφείον εν Πέραν, Μεγάλη οδός, αριθ. 206.
Κυριώτερα Πρακτορεία έν Δονδίνφ καΐ Παρισίοις.
Πόρτ-Σαΐδ
Ρουστσουχίω
Σοφ'α
Τραπεζοΰντι
ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΝ
Λτταλεία
Άμισφ
Κα'ρω
Αδάνοι?
Βαγδάττ]
Λάρνακι
Α'εδινίω
Βηρυττω
Μερσίνη
Αλεξάνδρεια
Λαμασκω
Μιτυλήνγ,
3ριανουπόλει
θπσβλονίχτ,
Ουσακίω
Αγκύρα
Ί/.ονίω
Προύσΐ)
Προκαταβολαί επί ώρισμέντ) προίτεσμία ή είς τρέχοντα
λογαριασμόν επί υποθήκη χρεωγράφων και αξιών.
Προεξοφλήση αξιών.
"Εκδοσις συναλλαγμάτων, επιταγών πιστωτικών επιστολών
διά τηλεγραφικών διαταγών, επί των κυριωτέρων πόλεων τής
Τοΐ'ρκίας και τού εξωτερικού.
"Ανοιγμα τρεχούμενων λογαριασμών, φύλαξις τίτλων και
πολυτίμων αντικειμένων.
Είσπραξις τοκομεριδίων και ειδών επί τής Τουρκίας και τού
( εξωτερικού. Εκτέλεσις διαταγών επί χρηματιστηρίων. Πώλησις
και αγορά νομισμάτων.
Ή Αυτοκρατορική "Οθωμανική Τράπεζα δέχεται καταθέ¬
σεις κεφαλαίων ωρισμένης προθεσμίας επί τόκο) ώς εξής :
3*7»% τό έτος διά καταθέσεις δύο ετών προθεσμίας.
3 % τό έτος διά καταθέσεις ετησίας προθεσμίας.
2% τό έτος διά καταθέσεις εξαμήνου προθεσμίας.
1
V2
% τό έτος διά καταθέσεις τριμήνου προθεσμίας.
ΛΤΩΝΙΚΗ ΠΙΣΤΩΣΙΣ

İTOÎIHAIS
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Φράγκα 200,000,000.
Άποϋ-εματικόν φρ. 40,000,000.
ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΓΠΟΛΕΙ
Γαλατά, Καράκιοϊ, Χαλατζιάν Χάν (Παρά την Γέφυραν).
ΥΠΟΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ
εν
xjj
Πόλει, οδός Σουλτάν Χαμάμ.
Ή Λυωνική Πίστωσις συνομολογεί πάσαν τραπεζιτικήν
πράξιν, ποιεί προκαταβολάς επί τίτλων.
Ανοίγει τρεχούμενους επί υποθήκη αξιών.
Εκδίδει συναλλάγματα επί διαφόρων πόλεων τής Γαλλίας
και του εξωτερικού.
Εκδίδει επιστολάς διά πιστώσεως.
Εκτελεί διαταγάς επί Χρηματιστήριον.
Έξαργυροΐ τοκομερίδια. Αναλαμβάνει την φύλαξιν τίτλων.
Δέχεται χρηματικός προκαταβολάς και εκδίδει εντάλματα. *

ΤΡΑΠΕΖΑ
Γ. ΠΈΐΜΑΜΜΪ & ΣΑΣ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ
TCİ!
-18 9 2
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ, 2, ΟΔΟΣ ΒΟΕΒΟΔΑ, 2.
Τραπεζιτικοί και εμπορικαί πράξεις παντός είδους. — "Εκδοσις
επιταγών επί Ευρώπης, Ελλάδος, Αιγυπτου και των διαφόρων
πόλεων τής Τουρκίας.—Είσπραξις συναλλαγματικών και γραμμα¬
τίων επιτοπίως και εν τω εξωτερικώ —Αγορά και πώλησις λαχειο¬
φόρων χρεώγραφα»' είς τιμάς τής ημέρας. — Δάνεια επί ενεχύρω
χρεωγράφων.—-Εξέλεγξις οίουδήτινος λαχείου δωρεάν.
ΠίΙΛΗΣΙΣ ΛΑΧΕΙΟΦΟΡίϊΝ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ
ΜΕ ΜΗΝΙΑΙΑΣ ΔΟΣΕΙΣ
Ή Τράπεζα Στ. Γ. Πεαμαζόγλον καΐ Σαί πρώτη εϊσήγαγεν
tv
Τουρκία το λαμπρόν σύστημα τής επί πιστώσει και διά
μηνιαίων δόσεων πωλήσεως των ασφαλέστερων ομολογιών
διαφόρων Κρατών και Ευρωπαϊκών Τραπεζών. Διά το διατιθέ-
μενον δέ κεφάλαιον τής επί πιστώσει πωλούμενης ομολογίας προ¬
ϋπολογίζει 8-9 ο/ο μόνον έτήαιον τόκον, ενώ ό αγοραστής
άπό τής στιγμής τής καταβολής τής πρώτης δόσεως, εισπράττει
αυτός τα τοκομερίδια και μετέχει όλων των κληρώσεων των λαχείων
τής αγορασθείσης ομολογίας.
{ Λεπτομερέστεροι πληροφορίαι παρέχονται παντί τφ αιτούντι.
ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΓΡΙΰΤΕΡΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΤΡΚΙΑΣ
ıSÎS.
1
ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΤΣΙΛΙΑΝΗΣ και ΑΝΔΡΙΑΣ
23, ΓΑΛΑΤΑ ΚΑΡΑΚΙΟΙ, 23
απέναντι του Χρηματιστηρίου
Το υπο τον άνω τίτλον χάι διεύθυνσιν ευφήμως
iv
τί} πόλει ημών γνωστόν διά
ι την ακρίβειαν, τιμιότητα και τ^ύτητα των συναλλαγών του τραπεζιτικά ν κατά-
γράφων τοΓς μετρητοίς αντ επωφελέστατων 5ρων χαί ανεπίδεκτων συναγο)νισμοΰ,
εκδίδει προμέασας τού Λαχείου των Αυτοκρατορικών Σιδηροδρόμων Ρωμυλία;
άντΊ των αχολούθ-ων τιμών :
Δι ολιχον κέρδος Γρ. 7 '/.2, δι ήμισυ Γρ. 5 και διά τέταρτον Γρ. 3.
Συμβληΐτεν συνάμα ά" ευθείας μετά των εκδοτών χοΰ εν Σμύρνη Ιπικεροεστάτου
Λαχείου τοΰ Λύτοκρατορΐκοϋ Πολυτεχνείου Χαμηδιε πωλεί τους αριθμούς αύτοϋ
άντ των άκολού&ων τιμών :
Τον
ôkixàv
αριΰ/ιόν γρ.8Ο,
mv
ημισυν γρ.40, το τέταρτον γρ.20, το ογδοον γρ.10.
Δ. ΔΕΛΑΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΣ
ΜΟΝΟΣ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΣ ΠΡΛΚΤΩΡ ΤΟΥ ΟΘΠΙΪΙ. ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Παραλαβή εμπορευμάτων εν Σιρκετζή και Γαλατά
ΔΓ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ
και τανάπαλιν
■--------3*ί--------
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΕΓΘΤΝΣΙΣ ΕΝ ΣΙΡΚΕΤΖΗ
ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ ΕΝ ΓΑΛΑΤΑ, ΛΟΫΔ ΧΑΝ, ΑΡ. 33, 34
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
έν Νικομήδεια, Άδα-Παζάρ, Γκέϊβε, Βίλεδζικ, Έσκή-Σεχήρ,
Αγκύρα, Κιουτάχχα, Άφιόν-Καράχισσαρ και Ίκονίω
ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΑΑΙ ΕΠΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ
ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΓΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
"Εκτασις 168.533 □ χιλιόμ. Πληθυσμός 5.(300.000 κάτοικοι.
- 1.777.700 » » » 15.430.000
799.040 » » » ».000.000
Έν Ευρώπη :
» 'Ασία :
» 'Αφρική :
Έν όλω : "Εκτασις 2.745.273 □ χιλιόμ. Πληθυσμός 29.030.000 κάτοικοι.
Ήγεμονίαι υποτελείς και αΰτοδιοίκητοι επαρχίαι.
Αίγυπτος: "Εκτασις 994.300 Q χιλιόμ. Πληθυσμός 6.848.000 κάτοικοι.
Βουλγαρία: * 96.660 » > 3.310.000
Σάμος: » 468 - » 48.000
Βοσνία και Ερ¬
ζεγοβίνη » 58.460 » » » Ι.Ί89.0Ο0
Έν δλφ : "Εκτασις 1.149.888 □ χιλιόμ. Πληθυσμός 11.695.000 κάτοικοι.
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ
των δημοσίων «αί ιδιωτικών κτημάτων, συμφώνως
zfj
απογραφή
του 1891.
Δϊαμία............... Χ,.598
Μεδρεσέδες........... 4.227
Τεκέδες............... 3.450
Έκκλησίαι και μοναι... 12.657
Σχολαί............... 27.432
Νοσοκομεία........... 216
Οικήματα............. 3.316.816
Καταστή ματα και απο¬
θήκαι.............. 1.457.746
Χάνια................ 3.032
Μόλοι................ 52.178
'Εργοστάσια........... Ι · ·>84
Κλίβανοι.............. 30.507
Λουτροί.............. 2.089
Τυπογραφεία.......... 80
Στρατώνες............ 1.076
Σταθμοί χο>ροφυλακής.. 1.078
Λεμβοστάσια.......... 669
Κρήναι............... 71.569
'Ιχθυοτροφεία......... 529
Επαύλεις............. 10.178
Άμπελοι ............. 2.223.542
Κήποι................ 1.063.341
Τμήματα γης καλλιεργή¬
σιμα ............... 21.110.143
Λάση................. 376.814
Περιττόν θεωρούμεν νά προσθέσωμεν ότι άπό του 1891 έπαισθητώς ηΰξη-
σαν οί ανωτέρω αριθμοί διά τής άνεγερσεοκ πλείστων νέων χιορίιιη·, τεμενών,
σχολών, οικιών, νοσοκομείων, εργοστασιον, κρηνών και διαφόρων άλλων
κτιρίων. , _________
1
200
■ΕΓΚΓΚΛΟΙΙΑΙΛΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ·
ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΚίΙΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤΠΟΛΙΣ!
Α ' ΙΣΤΟΡΙ» — Ή νόν Κωνσταντινού¬
πολις, ή ΒασιλΙς των Βασιλίδων πό¬
λεων, τό πάλαι
ôt
Βυζάτιον, ιδρύθη
τφ 658 π. Χ. υπό αποίκων Μεγαρέων
ή Άρι είω, ό5η·> ουμένων υπό τοΰ
Βύζαντος, επί τής Λρακικής ακτής τής
ευρισκομένης μεταξύ τοδ Κερατίου
τοποθεσίαν, έφ ής βραδύτερον ανη¬
γέρθη τό Βυξάντιον.
Κατ' αρχάς ό Βόξας εγκαθίδρυσε
την μοναρχίαν, διατελέσας ό πρώτος
βασιλεύς τής πόλεως, άλλ' εντός όλΐ-
γου ή μοναρχία μετετράπη είς αριοτο-
κρατικόν καΐ βραδύτερον είς όλιγαρ-
Ακρα
BrzAxnor
κόλ.τοο καΐ τής Προποντίδος. Κατά
ιήν παράδοσιν, ή τοποθεσία αύτη εξε¬
λέγη, κατόπιν χρησμοδοτήοεως τοΰ
Απόλλωνος, αυστήσαντος είς τους Με¬
γαρείς ή Άργείους, νά κτίσωσι την πό¬
λιν των άπέατι τής πόλεως των τυ¬
φλών ώς τοιαύτη δέ εθεωρήθη ή των
Χαλκηδονίων, οΙπες πρό 75 ετών
Ιδρόσαντες την πόλιν των δέν προε-
«•Ιμησαν την ασυγκρίτως ώραιοτέρα
χικόν πολίτευμα. Τφ 49° π· Χ- δτε
Δαρείος ό Α[' ανέλαβε .την κατά τής
'Ελλάδος εκστρατείαν, διελθών τόν
Βόσπορο (μεταξύ Κανδιλλύ καΐ Άνα-
τόλ-Χισάρ), κατέλαβε τό Βυζάντιον,
όπερ έ·) κατέλειψαν
ol
κάτοικοι αύτοδ,
μεταναστεύσαντες είς τας ακτάς τοΰ
Ευξείνου, κα'ι ίδρύσαντες εκεί την πόλιν
Μεσημβρίαν.
Τό Βυζάντιον επί ολίγα μόνον έτη
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙ1Σ
201
διετέλεαεν υπό την κατοχήν των Περ-
βών μετά την έν Πλαταιαΐς (479 «·Χ.)
καταστροφήν τού Ξέρξου, κατελήφθη
υπό τού Παυσανίου, βασιλέως τής
Σπάρτης, δατις άνεκαίνισεν έξ ερειπίων
την πόλιν. Μετά πάροδον επτά ετών
ol
'Αθηναίοι διοικούμενοι υπό τοΰ Κί¬
μωνος έκυρίευσαν αυτήν. Ή πόλις
διετέλεσεν ούτω υπό τους 'Αθηναίους
μέχρι τού
4O5f
δτε κατά την έν Αίγός
ποταμοίς μάχην, περιήλθεν είς χείρας
τού Σπαρτιάτου Λυσάνδρου. Κατά την
εποχήν ταύτην διήλθον αυτής οί μύριοι.
Οϋτως ή μεταξύ 'Αθηνών καΐ Σπάρ¬
της αντιζηλία, επέδρασε και επί τού
Βυζαντίου, ου αί διάφοροι κυ6ερ ήσεις,
νυν μέν άποκλίνουοαι πρός τούτους,
άλλοτε δέ πρός εκείνους, κατώρθωσαν
να διατηρήοωοι την ανεξαρτησίαν του
επί τίνα χρόνον* βραδύτερον ομως ή
πόλις άπέκλινεν οριστικώς πρός τους
'Αθηναίους καΐ
öre
τω 34° "■ Χ· Φίλιπ¬
πος ό Μακεδών έπολιόρκησε την πό¬
λιν,
ol
'Αθηναίοι χάρις είς τας ενερ¬
γείας και την ^ητορικήν δεινότητα τοΰ
Δημοσθένους, έπεμψαν πολυάριθμους
βοηθείας, ώστε ηναγκάσθη ό Φίλιππος
να λύση την πολιορκίαν και νά απέλ¬
θη.—
Kara
την πολιορκίαν ταύτην,
ένφ οί πολιορκηταΐ προητοιμάζο το νά
έπιχειρήσωσιν έφοδον κατά τής πό¬
λεως, κατά τίνα σκοτεινήν νύκτα, ζωη¬
ρά λάμψις ανεφάνη είς τον ουρανόν
κα'ι άπεκάλυψεν είς τους Βυζαντινούς
την παρουσίαν τοΰ έχθροΰ. Γενικώς
πιστεύεται, μετά πολλής πιθανότητος,
δτι ή ημισέληνος ής έναποτύπωμα υφί¬
σταται επί των άνακαλυφθέντων αρ¬
χαίων βυζαντινών νομισμάτων, καΐ
την όποιαν παρεδέχθησαν ώς έμβλημα
αυτών και
ol
'Οθωμανοί μετά την κατά¬
ληψιν τής Κ/πόλεως, έχρησίμευε πρός
ανάμνησιν τοΰ ανωτέρω ^ ε") ονότος.
Εξαιρέσει ενίων επιδρομών των βαρ¬
βάρων καΐ Ιδίως των Γαλατών, επί
πολύ τα Βυζάντιον άπήλαυσε πολυτι¬
μότατης αύτφ ησυχίας, ώστε, κατά την
εποχήν των 'Ρωμαϊκών πολέμων και
ότε
al
κυριώτεροι πόλεις τής 'Ελλάδος
ήρξαντο ά παρακμάζωαι, τό Βυζάν¬
τιον ήκιιαζεν. 'Ιδίως επί τής εποχής των
'Ρωμαϊκών πολέμων κατά τοΰ Άντιό-
χου, τοΰ Μιθριδάτου και Φιλίππου, οί
Βυζαντινοί συνεμάχησαν τοίς Ρωμαίοις,
ούτοι δέ πρός ανταμοιβήν εκήρυξαν
την πόλιν ελευθέραν και σύμμαχον,
έπαφήσαντες αύτζ την κυριαρχίαν των
απέραντων επί των ακτών τοϋ Εύξει¬
νου κτήσεων της, απέναντι μεριδίου
έκ των διοδίων των εισπραττομένων
υπό τώ ν Βυζαντινών άπό των διαπλεόν-
των τόν Βόσπορον πλοίων. 'Αλλά τα
προνόμια ταυτα δέν έσεβάσθησαν επί
μακρόν οί 'Ρωμαίοι ούτε επί τής δημο¬
κρατίας ούτε επί τής αυτοκρατορίας των
και επί τέλους τό Βυζάντιον περιέστη
επί τοΰ Βεσπεσιανοΰ είς την θέσιν 'Ρω¬
μαϊκής επαρχίας.
Τα) 196 μ. Χ. συνεπείς των έγερθει-
σών διαφωνιών μεταξύ τοΰ Σεπτίμου
Σεβήρου και Πιακινίου Νικάτορος, κατά
τάς όποιας τό Βυζάντιον συνεμάχησε
μετά τοΰ Ι τελευταίου, εκυριεύθη υπό
τοΰ αύτοκράτορος Σεβήρου, όστις πρός
τιμωρίαν αύτοΰ κατηδάφισε τα τείχη
και έθανάτωσε τους αρχηγούς και στρα¬
τιώτας, οΐτινες επολέμησαν κατ' αυτού,
κατήργησε πάντα τα προνόμια τής πό¬
λεως [και υπέβαλεν αυτήν υπό την
διοίκησιν έπαρχου, διαμένοντος έν
Σηλυβρία. Έν τούτοις ή τοσαύτη αύ-
στηρότης τοΰ Σεβήρου κατηυνάσθη βαθ¬
μηδόν κα αυτός ό Ιδιος ό καταστρέψας
την πόλιν ανέλαβε να την ανακαίνιση
διακόσμων αυτήν διά πλείστων μνη¬
μείων, στοών, λουτρώνων και Ιδίως
202
ΕΓΚΓΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ"
δια του 'Ιπποδρόμου. Κατά τους εμφυ¬
λίους πολέμους τους έπακολουθήσαν-
τας την παραίτησιν τοΰ Διοκλητιανοΰ,
τα τείχη τής πόλεως άνεκτίσθησαν, ότε
δέ ό Λικίνιος ενικήθη υπό τοΰ Κων·
οταντίνου παρά την Άδρ/πολιν, ώχυ-
ρώθη είς Βυξάντιον, άλλα κατεδιώχθη
υπό τοΰ Κωνσταντίνου, όστις έπολιόρ-
κησε την πόλιν κα'ιτήν έκυρίευσε Ι324)·
Tip
3*5
V"
Χ· Κωνσταντίνος ό Μέ¬
γας, άποφαοίσας να Ιδρύση νέαν πρω¬
τεύουσαν τοΰ απέραντου κράτους του,
εξέλεξε το Βυζάντιον, τό οποίον ώς
έκ τής οαυμαοίας καΐ μοναδικής έν τψ
κόσμω τοποθεσίας του άνεδεικνύετο
προωρισμένον, Ινα χρησιμεύση ώς πρω¬
τεύουσα μεγάλου κράτους. Ό Αυτο¬
κράτωρ έκτισε την πόλιν έπ'ι των έν
οχήματι τριγώνου επτά λόφων, των
μεταξύ τής ακτής του Μαρμαρά και
τής τοΰ Κερατίου κόλπου υπερκειμένων,
χαράξας ίδίαις χερσί δι' ακοντίου τα
νέα όρια τής πόλεως είς απόστασιν 15
σταδίων άπό των παλαιών τειχών.
Ταυτοχρόνως ανέλαβε τόν καλλωπι-
σμον και την διακόσμησιν τής πόλεως
δια των αριστουργημάτων τής Ελλη¬
νικής καΐ 'Ασιατικής καλλιτεχνίας και
έπωνόμαβεν αυτήν Νέαν 'Ρώμην, βρα¬
δύτερον δέ μετωνομάσθη Κωνϋταν-
νΐνονπολις έκ τοΰ ονόματος τοΰ
Ιδρυτού αύτής.Ή νέα πρωτεύουσα έε-
καινίσθη τη 11 Μαΐου 33° διά με¬
γαλοπρεπών εορτών, αΐτινες διήρκε¬
σαν επί 4° ημέρας, άλλ' ή άνακαί-
νισις τής πόλεως μόλις επερατώθη
επί τής βασιλείας τοΰ Κωνσταντίου
(337—361).—
Ή Κων/πολις διετέλεσε πρωτεύουσα
τοδ όλου 'Ρωμαϊκού κράτους μέχρι τοΰ
395ι δτε διαιρεθέντος τού κράτους
μεταξύ των δύο υιών τοΰ Αύτοκράτο-
ρος Θεοδοσίου τοΰ Μεγάλου, κατέστη
πρωτεύουσα τοΰ 'Ανατολικού 'Ρωμαϊ¬
κού κράτους υπό τόν Άρκάδιον, πρώ¬
τον αυτοκράτορα.
"Εκτοτε διήλθε μακράν περίοδον πε¬
ριπετειών ότε μέν δόξης κα'ι ευτυχίας,
ότε δέ αθλιότητος κα'ι δυστυχίας, συνε¬
πεία ού μόνον λιμών, λοιμών, σεισμών,
πυρκαϊών, αλλά κα'ι εμφυλίων πολέ¬
μων καΐ φονικωτάτων πολιορκιών. Έν
τούτοις, παρά τάς πολλάς ταύτας περι¬
πετείας καΐ καταδρομάς, ή Κωνσταντι¬
νούπολις διετήρει κατά τόν μεσαίωνα
όλον τό μεγαλείον της, ένω απασα ή
λοιπή Ευρώπη ήτο βεβυθισμένη είς την
άμάθειαν καΐ την βαρβαρότητα. Βε¬
βαίως, ή Ιστορία αυτής δεν είναι αμίαν¬
τος, άλλ' άφ' ετέρου οί έν τη Δύσει,
^ηλοτυποΰντες και διπκρόρως άνεχόμε-
νοι την δόξαν αυτής, παροξυνόμενοι
δέ υπό των εκκλησιαστικών ερίδων κα
ραδιουργιών, προσήψαν τοσαύτα αίσχη
και κατηγορίας κατά τοΰ Βυζαντίου,
ώστρ απεχ&ή τοίς πλειοτέροις είναι
μέχρι τής σήμερον των Βυζαντινών
τα ίστορήματα. Δια τουτο δικαίως
.τάνυ ό Πασπάτης λέγει: ουδέποτε εξύ¬
μνησα τας άρετάς των Βνζαντίων
ουδέποτε όμως παρεδέχ&ην τας το-
σαΰτας των ξένων και ημετέρων άδι¬
κους χαχολογίας. Φρίττομεν τή αλή¬
θεια άναγινώσκοντες έν
zfj
Βνζαν-
τινή Ιστορία τας εχτομας και έκτυ-
φλώσεις χαχονργούντων και τής
πολιτείας την αναστάτωσιν όρεγομέ-
νων. Άλλα, τί να είπωμεν ουχί περϊ
κακούργων, άλλα περί αλλοφρονονν-
των εν Ενρώπη, επι πασσάλων 8ε-
δεμένων
xai
χαιομίνων νπ' άσπλάγ-
χνων οπαδών τοΰ Αριστου, τοΰ
Θεόν τον ελέονς
xai
τής αγάπης ! *
Ι. Λ. Γ.
II
ασιάτη. Βυζαντινά ανά¬
κτορα, σίΧ. 15.
Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
2ίβ
Ευτυχώς ό περικαλύπτων την επο¬
χήν εκείνην πυκνός πέπλος άνεσύρθη
επι τέλους, και ήδη ό κόομος αναγνω¬
ρίζει ότι τό Βυζάντιον βιετήρησεν ήμϊν
ού μόνον περίλαμπρα φιλολογικά κα'ι
καλλιτεχνικά κειμήλια τής αρχαιότη¬
τος και παρέσχεν ούτω τή Ευρώπη τα
πρώτα στοιχεία τού πολιτισμού κα'ι τής
αναγεννήσεως κατά τόν Η', ΙΑ' κα'ι
ΙΕ' αιώνα, αλλά καΐ έχρηοίμευοε ταύ¬
τη ώς κύριος προμαχών κατά των επι¬
δρομών των ξένων λαών, δεχόμενον
αυτό τας πρώτας προσβολάς κα'ι απω¬
θούν ταύτας νικηφόρως.
Ούτω, ώς ανωτέρω είρηται, ή Κων¬
σταντινούπολις διέπρεπε διά τής λαμ-
πρότητός της· οί αυτοκράτορες αυτής
μετά ζήλου έπελαμβάνοντο τής δια-
κοσμήσεώς της δι' απαραμίλλου μεγα¬
λοπρέπειας. Ναοί, ανάκτορα, μνημεία
πολυτελή, άγοραΐ και απέραντοι πλα¬
τείαι, πλουσίως κεκοσμημέναι διά κιό¬
νων καΐ αγαλμάτων, εύρείαι καΐ ώ-
ραιόταται οδοί, κοσμούμεναι ίκατέ-
ρωθεν υπό στοών υποβασταζόμενων
υπό περιστύλων,
eg
ού κα'ι ώνομά-
ζοντο Άμφο&οι, προστατεύουσαι
toùc
διαβάτας από του ηλίου κα'ι τής βρο¬
χής, θαυμάσια καλλιτεχνικά κτίρια,
κτισθέντα υπό τού 'Αδριανού, Κων¬
σταντίνου, Βαλεντιανού κα'ι 'Ιουστι¬
νιανού, ών τα πλείστα περισώζονται
εΐσέτι, πολυάριθμοι λουτρώνες, έξ ών
οκτώ Αέρμαι μαρμάρινοι, κεκοσμημέ¬
ναι δι' αγαλμάτων μετά τοσαύτης πο¬
λυτελείας, ώστε τινές έξ αυτών ώς ή
τού Ζευξίππου, ήτις εθεωρείτο έξ Ισου
διάσημος, όσον και τα λαμπρότερα
μνημεία, κατέστησαν την Κωνσταντι-
νούπολιν τό σπουδαιότερον καλλι¬
τεχνικόν κέντρον.
'Εκάστη εποχή τής Βυζαντινής πε¬
ριόδου άνέδειξεν επισήμους στρατη¬
γούς, πολιτικούς επιδέξιους, ιεράρχας
τιμώντας την'Εκκλησίαν και άνυψούν-
τας την αρετήν, λογίους επί τέλους,
είς τους όποιους, άν μή τι άλλο, τούτο
όμως αναντιρρήτως οφείλομεν, ότι
έξησφάλιβαν διά τόν 'Ελληνισμόν την
εξαιρετικήν τιμήν τού να κατέχη είς
την γλώσσαν αυτού άδιάκοπον την
σειράν τής Ιστορίας του επί πλέον ή
είκοσιν αιώνας. (Δ. Βικέλα. Περί Βυ¬
ζαντινών, σελ. 281.
Αλλά σκοπός ημών
ôtv
είναι να
διαγράψωμεν την γενικήν Ιστορίαν
τοΰ Βυζαντίου, διό έπανερχόμεθα
είς τα γεγονότα τα αφορώντα ιδιαι¬
τέρως αυτήν την Κωνσταντινοΰπολιν,
σημειοΰντες τα κυριώτερα.
Τω 476—477, πυρκαϊά εκραγεί¬
σα σπετέφρωσεν εκτός πολλών άλ¬
λων οικοδομημάτων κα'ι την βιβλιο¬
θήκην μετ' εκατόν είκοσι χιλιάδων
χειρογράφων, μεταξύ των οποίων συγ¬
κατελέγετο ό μοναδικός κα'ι ανεκτί¬
μητος κώδηξ των ομηρικών επών,
γεγραμμένος διά χρυσών γραμμάτων
έπΐ εντέρων οφεως κα'ι κοσμούμενος
δι' εικόνων.
Τω 532, κατά τό 5ον έτος τής βα¬
σιλείας τού 'Ιουστινιανού εγένετο ή
ή φοβερά στάσις τον Νίκα, προκλη¬
θείσα έκ των αμοιβαίων έρίδιυν τού
Έπαρχου τής Αυλής 'Ιωάννου Καππα-
δόκου και τοΰ παρέδρου Τριβωνιανού.
ΟΙ οτασιασταϊ κατηρξαντο άπελευθε-
ροΰντες τους είς θάνατον καταδεδικα-
σμένους κατάδικους και φονεύοντες
τους κυβερνητικούς υπαλλήλους, είτα
δ' επεδόθησαν είς την λεηλασίαν έθε¬
σαν πΰρ είς διάφορα μέρη τής πόλεως
κα'ι επι τέλους προεκήρυξαν αυτοκρά¬
τορα τόν Ύπάτιον, άνεψιόν τού βαοι-
λεύσαντος 'Αναστασίου. Ό Ίουστινια-
ός, βλέπων τόν έξερεθισμόν τού δ-
204
■ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
χλου, ηναγκάσθη να παραδώση αύτφ
'Ιωάννην τόν Καππαδόκην καΐ τόν
Τριβωνιανόν, πλήν δέν έξήρκεσεν ή
θυσία αύτη πρός κατευνασμόν τής
εξεγέρσεως τού όχλου. Ο αυτοκράτωρ
έντρομος κα'ι περικεκλεισμένος είς τα
ανάκτορα, ένφ ή πόλις έπυρπολείτο
καί έλεηλατεΐτο, συνεσκέπτετο περί
■των ασφαλέστερων μέσων φυγής, ότε
ή σύζυγος του Θεοδώρα δια τής εύ-
οταθείας της εξήγειρε το θάρρος αυτού
και τον έσωσεν έκ τής φοβεράς καΐ
αμήχανου θέσεώς του. Ό 'Ιουστινιανός
«υνελθών προσεκάλεσε τους διακε¬
κριμένους οτρατηγούς του Βελιοάριον
και Μοΰνδον καί άνέθηκεν αυτοίς την
καταστολήν τής στάσεως. Ούτοι έφώρ-
μησαν μετά των ανδρών των είς τόν
Ίππόδρομον, οπού ήσαν συνηθροισμέ-
νοι οί οταοιαοταί, έτοιμαζόμενοι να
φέρωσι τόν Ύπάτιον έν θριάμοω, έ¬
κλεισαν τας παρόδους καΐ έπέπεσον
κατά τού όχλου πρΐν ούτος προφθάση
να προετοιμασθζ είς άμυναν. Ούτω
κατεοτάλη ή άνταροία, άλλ' έστοίχισεν
ακριβά, διότι κατά τον Κωδινόν 35,000
άνθρωποι εφονεύθησαν κατ' εκείνην
την ημέραν, μέγα μέρος τής πόλεως
μετά πλείοτων έκ των μεγαλειτέρων
μνημείων μετεβλήθησαν είς τέφραν
καΐ ίρείπια, μεταξύ άλλων δέ ό ναός
τής "Αγίας Σοφίας, κτισθείς υπό Κων-
βταντίνου τού Μεγάλου, μέρος των
ανακτόρων, αί περίφημοι θέρμαι τοΰ
ΖευξίΛπου και μετά τούτων πλείοτα
έργα τής ελληνικής τέχνης, διότι έν
»αίς ^έρμαις ταύταις υπήρχον 75 ελ¬
ληνικά αγάλματα, έν οίς τα τοΰ 'Ομή¬
ρου, ΑΙοχίνου, Δημοοθένους, Άριοτο-
τέλους, 'Ησιόδου, ΙΙύρρου, τής Σαπ¬
φούς, τού 'Απόλλωνος, τής 'Αφροδί¬
της, τού 'Ιουλίου Καίσαρος, τού Πλά¬
τωνος, τού Μενάνδρου, τού 'Ισοκρά¬
τους, τού Ξενοφώντος, τού Βιργιλίου,
καΐ αλλά.
Έν τούτοις ό 'Ιουστινιανός δέν άπε-
θαρρύνθη έκ τής τοιαύτης καταστροφής
καΐ άνεκαίνισε την πρωτεύουσαν μετά
πλειοτέρας μεγαλοπρέπειας, κτίσας
Ιδίως τόν Ναόν τής 'Αγίας Σοφίας, τό
καλλιτέχνημα εκείνο του χριστιανικού
'Ελληνισμού.
Τφ 554, 556 και 558, αλλε¬
πάλληλοι σφοδροί οεισμο'ι έπήνεγκον
δεινάς καταστροφάς έν Κωνοταντινου-
πόλει. Κατέρρευσαν τότε άπειροι οΐκίαι,
έκκλησίαι, ό μέγας θόλος τού Ναού
τής 'Αγίας Σοφίας (558), λουτρώνες
καΐ μέγα μέρος των τειχών.
Τω 559, ό ΖαΘεργάν, ήγεμών των
Οδννων, έπολιόρκησε την πρωτεύου¬
σαν, δηών καΐ πορθών τα περίχωρα,
αλλ' ό Βελισάριος, μετά μικρού ιππικού
σώματος καί τίνων κατοίκων τρέψας
είς φυγήν, κατετρόπωσεν αυτόν.
Τφ 626, ή πόλις έπολιορκήθη υπό
τού Χαγάνου των Ά6άρων, κατά προ-
τροπήν κα'ι τή συμπράξει του Χοσρόη,
βασιλέως τής Περσίας, μεθ' ου είχε
συνομολόγηση ούτος συμμαχίαν πρός
διανομήν του κράτους. 'Αλλ' αί αλλε¬
πάλληλοι επιθέσεις των Άβάρων άπε-
κρούσθησαν ερρωμένως υπό των κα¬
τοίκων, ό δέ Χαγάνος έννοήσας δτι
ουδέν δύναται νά κατορθώση, διέλυσε
την πολιορκίαν καί επέστρεψεν είς τα
Ιδια. Τότε ό βασιλεύς "Ηράκλειος,
ίτροτάσει τού Πατριάρχου Σεργίου, α¬
ναλογιζόμενος τόν έσχατον κίνδυνον
έκ τοΰ οποίου απηλλάγη τό έθνος, ενέ¬
κρινε την καθιέρωσιν τής 'Ακολουθίας
τοΰ 'Ακάθιστου Ύμνου, ήτις μέχρι σή¬
μερον ολόκληρος ψάλλεται παρ' ημίν
την Παρασκευήν τής Ε' εβδομάδος τής
Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Τφ 672, ό Μωαβίας, καλίφης των
ϋ ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
205
'Αράδων, απέστειλεν ισχυρόν στόλον
καΐ έπολιόρκησε την Κωνσταντινού-
πολιν. Ή πολιορκία αύτη διήρκεβεν
επί επτά ολα έτη, άλλ' άνευ αποτελέ¬
σματος, ώστε
ol
"Αραβες ηναγκάσθη¬
σαν να έπιστρέψωαιν άπρακτοι είς τα
Ιδια.
Τψ 718, νέα πολιορκία τάιν 'Αρά¬
βων, υπο τον Μωσλεμάν, ήτις καΐ πά¬
λιν απεκρούσθη, οιαρκέοαοα επί
êv
ακριβώς έτος.
Τω 740, 126 Οκτωβρίου), οφοδρό-
τατος σεισμός, επαναληφθείς πολλάκις,
έν διαστήματι ολοκλήρου σχεδόν έτους,
προυξένηαε δεινός συμφοράς είς τε
την βασιλεύουσαν κα'ι τάς πέριξ χώρας.
Τα χερσαία τείχη τής πόλεως εντελώς
κατέπεσον, πλείστα δέ μνημεία, μονα¬
στήρια, εκκλησίαν καΐ οΐκίαι κατηρει-
πώθησαν καΐ ούκ ολίγοι άνθρωποι
εΰρον τον θάνατον υπό τα ερείπια.
Τω 748, ή Κων/πολις προσεβλήθη
υπο τού λοιμοϋ τοϋ μαστί^οντος πρό
έτους ήδη τό κράτος. Ή οξύτης τοδ
κακού έν
Tfj
πόλει απέβη τοιαύτη, ώστε
πλείσται οικίαι ήρημώθησαν, πάντων
των ένοικων θανόντων ότε δέ έξέλι-
πεν ή νόσος, ό βασιλεύς Κωνσταντί¬
νος ό Ε' ηναγκάσθη νά μεταφέρη είς
την πόλιν νέους κατοίκους έκ των Ευ¬
ρωπαϊκών και, 'Ασιατικών επαρχιών.
Τω 865, έπολιορκήθη υπό των
*Ρώσων.
Τψ 906—907, ό ήγεμων των
Ρώσων Όλέγ, νέαν επεχείρησε πο-
λιορκίαν τής Κωνσταντινουπόλεως. Ό
τότε δέ βασιλεύων Λέων ΣΤ' ό Σοφός,
τοσούτον ήτο αδρανής, ώστε άφοΰ επί
μακρόν άφηκεν ανενόχλητους τους πο¬
λεμίους να διαπράττωσι περί την πρω¬
τεύουσαν παντοίας δηώσεις και σφα-
γάς, ένόμισε κατόπιν ότι δέν ηδύνατο
άλλως ν' απαλλαγή αυτών ειμή διά
τής παροχής μεγάλου χρηματικού πο¬
σού καί δια συνομολογήσεως έμπορι-
κής£καΙ πολιτικής συνθήκης.
Ή έξ Ισου αδράνεια των μετέπειτα
βασιλευσάντων επέφερε την υπό των
σταυροφόρων συντελεσθείσαν κατα¬
στροφήν.
Τψ 1195, οί του τότε βασιλεύοντος
Ίσαακίου στρατηγοί Γεώργιος Παλαιο¬
λόγος, Μιχαήλ Κατακουζηνός, Θεό¬
δωρος Βρανάς, 'Ιωάννης Πετραλείφας,
Κωνσταντΐ ος 'Ραούλ καί πολλοί
άλλοι, βλέποντες την τελείαν άδρά-
νειαν, την αδεξιότητα κα'ι την έκθή-
λυνσιν του αύτοκράτορος, κατώρθωσαν
δι' ϋποαχέσεων χρηματικής αμοιβής να
προσοικειωθώσι τον στρατόν καί απε¬
φάσισαν ν' άναβιβάσωσιν είς τόν θρό¬
νον, αντί τού Ίσαακίου, τόν αδελφόν
αυτού Άλέξιον, ουδέν ήττον εκείνου
άνάξιον δντα τής αρχής. 'Εξελθόντος
λοιπόν είς κυνηγέσιον περί τα Κύψελα
(νυν Ύψαλα) τού βασιλέως Ίσαακίου,
οί συνωμόται είσάγουσιν είς την βασί¬
λειον σκηνήν τόν Άλέξιον καί άνα-
γορεύουσιν αυτόν αυτοκράτορα. Ό
Ίσαάκιος, άμα άκουσας τα γενόμενα
ετράπη ανάνδρως είς φυγήν, άλλα
συνελήφθη υπό των οπαδών τοϋ νέου
αύτοκράτορος καί τυφλωθείς έφυλακί-
σθη είς Διπλοκιόνιον μετά τού ανηλί¬
κου υΐοΰ αύτοΰ 'Αλεξίου.
Πρώτη πράξις 'Αλεξίου τού Γ', υ¬
πήρξε να διανείμη είς ιούς συνωμότας
και είς τόν στρατόν όλα τα χρήματα
του στρατιωτικού ταμείου κα'ι μετά την
εξάντλησιν τούτου γαίας καρποφόρους
καί είτα _άξιώματα, ούχι ίεραρχικώς,
άλλ' όπως έτυχε κατά την εκάστου
άπαίτησιν. Οδτως ή εσωτερική παρα¬
λυσία εκορυφώθη, οί δέ εξωτερικοί
κίνδυνοι απέβησαν υπέρ ποτέ φοβεροί,
ένφ άφ' ετέρου
ö
τε στρατός καί στό-
ΒΓΚΓΚΛΟΗΑΙΔΙΚΟΝ
HMEPOAOl'ION
λος περιήλθον είς αθλίαν κατάστασιν.
Τψ 1198 προεχειρίσθη πάπας 'Ρώ¬
μης ό δραστηριώτατος και μεγαλουρ¬
γός Ίννοκέντιος ό Γ'. Συγχρόνως
οχεδόν, Φίλιππος ό βασιλεύς τής Γερ¬
μανίας συνεξεύχθη την Ειρήνην, θυγα¬
τέρα τού εκπτώτου αύτοκράτορος τής
Κωνσταντινουπόλεως Ίοαακίου. Κατά
τους αύτοός επίσης χρόνους, προήχθη
«Ις τό ϋπατον τής ενετικής πολιτείας
αξίωμα ό δόγης Ερρίκος Δάνδολος,
Οστις εί
kuI
ένενηκοντούτης και σχεδόν
τυφλός, ήν λίαν φιλόδοξος και πα-
νοϋργος. Ούτος, γινώσκων κάλλιστα
την άθ/.ίαν του ανατολικού κράτους
κατάστασιν, έοουΛεύθη πρό καιροϋ την
κατάλυσιν αύτοΰ, έχων άλλως τε και
προσωπικήν αφορμήν μίσους κατά τής
έν ΚωναταντινουπόΛει αυλής. "Αμα
tQ
είς τον παπικόν θρόνον άναρρήσει
Ίννοκεντίου του Γ', ό 'Αλέξιος Γ'
συνεχάρη αυτόν δια πρεσβείας, πέιιψας
συγχρόνως πλούσια δώρα. Ό Ίννο¬
κέντιος απήντησεν αμέσως, άπαιτών
συνάμα όπως ή ανατολική εκκλησία
αυνενωθή μετά τού αποστολικού θρό¬
νου, απειλών
ön
άλλως θέλει αναγ¬
κασθη να μεταχειρισθή την υπερτάτην
-αυτού εξουσίαν. Ό 'Αλέξιος άνταπήν-
τησε μετριοπαθώς και έπιτηδείως, απο¬
κρούων ομως κατ' θυσίαν τας απότο¬
μους αξιώσεις τού ποντίφηκος τής 'Ρώ¬
μης δια τοΰ λόγου, ότι πάσαι αί χρι¬
στιανικαί έκκλησίαι ένα μόνον ανα¬
γνωρίζουσι ποιμένα και μίαν κεφαλήν,
τόν Κύριον ημών Ίησοΰν
XptOTOv.
*Η τοιαύτη αλληλογραφία έξακολου-
θήσασα επί τίνα χρόνον παρώξυνε την
μεταξύ 'Ρώμης κα'ι Κωνσταντινουπό¬
λεως έχθροπάθειαν.
'Επί τούτοις ό ΊνΌκέντιος έθεώρησε
Λρόσφορον να προκηρύξω σταυροφο-
ρίαν |τήν τετάρτην) πρός ανάκτησιν
δήθεν των όλως σχεδόν απολεσθέντων
'Αγίων Τόπων τής Παλαιστίνης. "Οθεν
περί τα μέσα τού Ι2θΐ αφίκετο είς
'Ενετίαν πρεσβεία των σταυροφόρων,
ής προΐστατο ό Βιλλεαρδουϊνος κα'ι
συνωμολόγησε πρός τόν δόγην Έρρί-
κον Λάνδολον συνθήκην πρός συνεκ-
στρατείαν.
Ένψ παρεσκευάζετο ή τετάρτη σταυ¬
ροφορία, ό υιός τοΰ Ισαακίου 'ΛΛέ-
ξιος κατώρθωσε νά δραπέτευση έκ
Κωνσταντινουπόλεως και προσελθών
τω πάπα εζήτησε την προστασίαν του
κατά τού σφετερισθέντος την βασιλείαν
θείου του. Ό πάπας διαπραγματευό¬
μενος εισέτι περί ενώσεως των εκκλη¬
σιών μετά
too
'Αλεξίου Γ', εδέχθη μέν
ψυχρ&ς πως τόν όμώνυμον αϋτοΰ
ανεψιάν, έπέτρεψεν όμως αύτω να με¬
ταβή πρός τόν επ' άδελφη γαμορόν
του βασιλέα τής Γερμανίας Φίλιππον,
όστις και έπόθει την άναγόρευσιν αύ¬
τοΰ ώς αύτοκράτορος. Ό Φίλιππος ήν
στενός φίλος τού Βονιφατίου, άρχηγοΰ
των σταυροφόρων καΐ τοΰ Ίννοκεν¬
τίου Γ'. Ούτως έπήλθον διαπραγματεύ¬
σεις, καθ' άς ό νέος 'Αλέξιος υπεσχέθη
την τε ένωσιν των έκκ/.ησιών άνευ
όρων κα'ι την απόλυτον συνδρομήν του
πρός ανάκτησιν των 'Αγίων Τόπων, ώς
καΐ να πληρώση ιοο,οοο μάρκας είς
τους 'Ενετούς κα'ι άλλας τόσας είς τους
σταυροφόρους, να συντηρώ δ' επί έν
μέν έτος ιο,οοο μαχητας κα'ι έφ' δρου
δέ ί^ωής 500 προς άμυναν τής Πα¬
λαιστίνης.
Tfj
1 'Οκτώβριον 1202, άποπλεύ-
σας έξ 'Ενετίας ισχυρός στόλος τής τε¬
τάρτης σταυροφορίας, συγκείμενος έξ
72 γαλέρων και 140 φορτηγών πλοίων,
φέρων δέ μεθ' έαυτοΰ υπέρ τάς 3°°
πολιορκητικός μηχανας κα'ι τα αναγ¬
καία τρόφιμα, υπό την ήγεσίαν τοΰ
υ ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΑΙΙΣ
21)7
ένενηκονταετοϋς καΐ σχεδόν τυφλοδ
Λανδόλου, ήγκυροβόλησε ιζ 23η 'Ιου¬
νίου τού Ι2Ο3 πρό τού 'Αγίου Στεφά¬
νου κα'ι
Tfj
27η κατέλαβον οί σταυρο-
φόροι διά ξηράς καΐ διά θαλάσσης
to
έναντι τού Βυζαντίου κείμενον Σκού¬
ταρι. Τότε ό δειλός και άνίκα ος αυτο¬
κράτωρ τής Κωνσταντινουπόλεως 'Αλέ¬
ξιος ό Γ' έπεμψε
tq
ι η 'Ιουλίου τον
Λομβαρδόν φίλον αυτού Νικόλαον
'Ρώοοην πρός τους ηγεμόνας των σταυ¬
ροφόρων, προτείνων να τοίς δώση
χρήματα, ΐν' άπέλθωσιν αλλ.' ούτοι
απέκρουσαν την πρότασιν, απαίτησαν -
τες την αναγνώρισιν ώς αύτοκράτορος
τοΰ ανεψιού 'Αλεξίου του Γ','Αλεξίου
τού Δ', συνεκστρατεύοντος μετά των
σταυροφόρων.
eÏI
άπαίτησις αύτη δέν
ήτο δυνατόν να γείνη δεκτή, διότι θα
ήτο σύγχρονα ς και άναγνώρισις τής
παπικής κυριαρχίας. Δι' δ απεφασίσθη
οπό των σταυροφόρων ή έκπόρθησις
τής πρωτευούσης καΐ
Trj
5Ώ 'Ιουλίου ό
στόλος κατέλαβε την εύρωπαϊκήν πα¬
ραλίαν τοϋ Βοσπόρου άμαχητεί.
Tfj
11
και 12η Ιουλίου προήλασεν άκωλύτως
ό αποβιβασθείς στρατός πρός την κοι¬
λάδα τοϋ Κεατχανέ, και διελθών τόν
Κύδαριν έστρατοπέδευσεν είς Κοσμί-
διο' ι'Εγιούπ), ό δέ στόλος έναυλό-
χησε πρό τού ανακτόρου των Βλαχερ-
νών. Τότε προσεβλήθησαν ισχυρώς
υπό τοϋ γενναιότατου Θεοδώρου τοΰ
Λασκάρεως, γαμβροϋ τοϋ βασιλέως,
αλλά δυστυχώς μή έχων ούτος, οίτε
στόλον οοτε αναλόγως προπαρεακευα-
αμένον στρατόν, δέν ηδυνήθη να δια¬
λύση την πολιορκίαν.
Ttj
1713 μόλις
απεφάσισεν ό 'Αλέξιος ό Γ' να άντε-
πεξέλθη μετά πολλών δυνάμεων κατά
των πολιορκητών, άλλ' αμα εξήλθε διά
των πυλών Σηλυβρίας και Άδριανου-
πόλεως και επροχώρησεν ολίγον πρός
τα δεξιά, ίδών την πυκνήν φάλαγ-
γα των πολεμίων δέν ετόλμησε να
την προσοάλη, είς μάτην τοΰ Αασκά-
ρεως προτρέποντος αυτόν ν' άγωνισθή
άπαξ τουλάχιστον υπέρ τής τιμής τοϋ
κράτους, Εχων άλλως τε μεγ