9735 – ΝΙΚΗ

Αριθμός τεύχους

117

Χρονική Περίοδος

Β

Ημερομηνία Έκδοσης

13/3/1945
i

Αριθμός Σελίδων

2

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.  

Κείμενο Εφημερίδας

Μεταβείτε στη σελίδα που επιθυμείτε πατώντας στο αντίστοιχο κουμπί.
Σύνολο σελίδων:
Πληροφορούμεθα εξ έγκύρου πηγής ότι τό Πανεπισΐή-
μισν Αθηνών άνοίγει οριστικώς την ίην "Απριλί¬
ου τ. ε Εϊσαγωγικαί έξετάσεις διά την εισαγωγήν
νέων φοιτητών δέν θαδιενεργηθοϋν κα'ι δέν θά προσ-
λ,ηφθοΰν νέοι λόγφ τοΰ φοιτητικοΰ πληθωρισμοΰ.
"Ηδη γίνονται ενέργειαι διά την ταχείαν διεξαγωγήν
των τμηματικών έξετάσεων.
Ά: ΠΑ. ΑΓ. ΜΗΝΑ ΓΡΑΦΕΙΩΝ άρ. 4-55
ΤπΛ€ΦΩΜΑ: ΤΥΠΟγραφ. » 2-06
Ε6ΜΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΔΙΪΥΘΥΝΤΗΪ
ΓΙΑΝΝΗ» ΜΠΊΖΑΚΒΧ
ΕΤΟΣ Β'ΠΕΡΙΟΑΟΣΒ' ΡΡ. ΦΥΛΛΟΥ 117
ΤΡ Ι Τ Η 13 ΜαρτΙου 1945
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 2ο
διευθυντησ
ΕΜΜΑΝ.
Ο ΛΜΕΛΠΙΣΤΟΣ ΣΥΜΜΗ^ΟΣ
Οί λησταί πού έξεκίνησαν πά
νοπλοι πρό πέντε καί * ήμίσεος
έτ&ν άπό τό κέντρον τής Εύ
ρώιτης διά νά ύποτάξουν τόν
ύπσλ«ιτρο κόσμο στήν κλίκα
των γκαουλάϊτερ τοθ ΧΙτλερ
καί νά τόν έκμεταλλεύωνται
ΰστερα κατά τάς όρέξεις καί
τάς επιθυμίας των έπ'άόριστον,
έχασαν ώς γνωστόν τόν πόλε
μόν. Κτυπώνται τώρα άπό παν
τοθ, μέ κοντάρια σάν τόν άρ
καλο πού ηναγκάσθη νά χωθή
στό καταφύγιό τού, άπό τούς
κυνηγούς.
Καί δμως ανθίσταται άκόμη
καί άμύνεται μέ λύσσα καί ά
γωνίζεται μέ τό ΐδιο περίπου
μένος καί την άποφασιστικότη-
τα μέ την όποιαν έμάχετο καί
8τα:ν έττετσθσεν άπό τόν Μέ-
λόίνα Δρυμών στή Λυβικήν "Ε
ρϊτμο κι' άπσ τό Βιστούλα στόν
Κύίύκασο. Παρά πάντα κανό
να στρατηγικήίς κα{ πολιτικής
λογικής. Καί δμως μάχεται.
Διότι παρεφρόνησε μήπως;
Τα σχέδια δμως τής αμύνης
τού καίσΐ κινήσεις τής ΰποχω-
ρήσεώςτου δέν δείχνουν τέτοιο
πραγμα. Άλλά μάχεται διότι
προτιμδ νά αυτοκτονήση παρά
νά ζήση ήττημένος; Καί δμως
δέν είναι πρώτη τού φορά πού
ήττήθη καί είναι βεβαιωμένον
άπό την πείραν δτι δέν έχει
τόσο φιλότιμο, δσον θά έχρειά-
ζετο γιά νά προβή είς τό άπο-
νενοημένον βιάβημα, πού τοθ
ύπέβαλλε καί άλλοτε ή άξιο-
πρέπειά τού, άν εΐχε.
Άλλά μήπως μάχεται διότι
δέν μπορεΐ νά 'κάμη άλλοιώτι
κα, δεμένος δπως είναι χειρο-
πόοαρα άπό τό άποκτηνωτικό
κοτθβστώς τοθ Χίτλερ καί ,τών
Νατζήδων τού;
"Ισως περισσότερον άπό τα
παραπάνω νά συμβαίνη αύτό.
Περισσότερον δμως άπό κάθε
άλλο έλατήριο τή σημερινή
στάσιτών Γερμανών έξηγεΐ ή
έλπίδα των, οτ1 μπορεΐ νά συμ
βή έστω καί την δωδεκάτην
ώραν έκεΐνο πού περιμένουν τώ
ρα καί δυό χρόνια: Ή διαφωνΐα
καί ό διχβσμός των Συμμαχων.
Καί παρατείνουν των άγώνα
μέχρις αύτοκτονίας. Ίσως την
τελευταία στιγμή...
Μέ μικράς μόνον διαφοράς
«ίς τάς λεπτομερείας, τελείως
άνάλογη είναι ή στάσις των
κομμουνιστήν τής Ελλάδος
ϋστερ' άπό την άποτυχία τής
ληστρικής άποστασίας τοΰ Δε¬
κεμβριού κσί τής πανωλεθρίας
τοΟ σχεδίου των ί,,περί καταλή-
ψεως των Αθηνών καί τής έ-
ξουσίας επί τής Ελλάδος.
Γήν -στιγμήν πού μαίνεται ή
αγανάκτησις τοθ λαοθ έναντΐο
των καί λυντσάρονται κυριολε¬
κτικώς είς τούς δρόμθυς τής
πρωτευούσης δσοι τολμήσουν
νά φανερωθοΰν πώς είναι κου-
κουέδες, οί έπιτελεΐς τοΰ κόμ
μστος—οίΣιάντοι καίοί Παρτσα
λίδηδες—δχι μόνον δέν κατα
θέτουν τα δπλα γιά νά άποδε
χθοΰν νομιμοφρόνως την κατά¬
στασιν δπως εδημιουργήθη, άλ¬
λά καί έντείνουν τάς προσπα¬
θείας των καί πυκνώσουν τάς
τάξεις των «καθοδηγητάδων»
καί τονώνουν μέ ήρωϊκάς ένέ-
σεις τόν οργανισμόν τοθ κόμ-
ματος γιά νά κινηθή καί νά
δράση. "Οχι γιά νά κερδίση τό
άπωλεσθέν έδαφος, άλλά γιά
νά κερδίση τή μάχη. Σάν νά
μην εΐχε δοθή καί σάν νά μην
εΐχν χαθή.
Καί τουτο γιατΐ ξέρουν, δτι
ό άντίπαλός των κόσμος — τά85
έκατοστά των Έλλήνων, πού
θέλουν έν πάση περιπτώσει νά
είναι Έλληνες καί δχι Ινα πρα
μα μέ τούς Βουλγάρους — ξέ¬
ρουν δτι ό κόσμος αύτάς στε-
ρεΐται άνταξίων άρχηγών, καί
κινδυνεύει ϊσως νά διχασθή καί
νά σχισθή σέ μύρια κομμάτια.
Ό πολιτευόμενος κόσμος τής
Ελλάδος—εξαιρέσει των κομ-
μουνιστών—άφοθκατάτά 95έκα
τοστά του,ελαμψε διά τής απού
σΐας τού άπό τόν στίβον, δπου
έπαίζετο ή τύχη τής Ελλάδος
κατά την διάρκειαν τής ξενικής
κατοχής, έρχεται τώρα άκατα-
τόπιστος καί άπροσάρμοστος
είς τή»- πραγματικότητα καί
νομίζει αποστολήν τού την ϊδια
πού εΐχε καί πρό τού πολέμου:
Τό κόμμα καί τα συμφέροντα
τοθ κόμματος.
"Άν ό πόλεμος τοθ ΚΚΕ, μέ
τό ΕΑΜ καί τόν ΕΛΑΣ καΐ την
ΕΠΟΝ καΐ τα λοιπά ξεφυσίδια
τού, διήρεσε τούς Έλληνας σα·
φώς καί άμετακλήτως είς δύο
κατηγορΐας: Τούς έθνικόφρονας
καί τούς διεθνιστάς, τούς Έλ
ληνας καί τούς Κομμουνιστάς
οί πολιτικοί ηγέται τοθ έθνικώς
σκεπτομένου κόσμου είς την
μεγΐστην πλειοψηφίαν των δέν
φαίνβνται νά τό έχουν άντιλη
φθή. ΚαΙ έπιμένουν στόν παλιό
σκοπό. «Κόμμα καΐ Κομματάκι
μου». Καΐ κάθονται καί συζη-
τοΰν γιά βασιλευομένη καί άβά
σίλευτη δημοκρατία, ένώ πρό-
κείται γιά τ* Έθνος, γιά την
Έλλάδα. Νά σώσωμεν πρώτα
την Έλλάδα άπό τούς θανα-
σΐμους ρχθρούς της, άπό τή δι-
κτατορία τοϋ διεθνιστικοΰ κόμ¬
ματος, δπως μέ τό άλάθητον
αίσθητήριόν τού διαβλέπει ό
λαός, καί ϋστερα βλέπομε σέ
ποία μόδα θά ράψωμε τό φόρε
μά της. "Αν μέ τάς διαιρέσεις
μας αφήσωμε την Έλλάδα νά
,τήν πνίξη μέ τούς πλοκάμους
τού τό κομμουνιστικό χταπόδι
τί θά τό κάμωμε τό φόρεμά
της, σ' δποιο μοντέλο κι' άν εί¬
ναι ραμμένο;
Την διαίρεσιν αυτή τοθ πολι-
τευομένου κόσμου τής έθνικιστι
κης Ελλάδος, τόν άνέλπιστον
αυτόν σύμμαχον τού βλέπει ό
κομμουνισμός καί έπιμενει στόν
άγώνα καί] μέτά την Δεκεμβρι
ανή συντριβή τού.
ΗΠΟ ΗΜΕΡΗΣ
ΕΙΣ ΗΜΕΡΑΝ
ΤΡ Ι ΤΗ 31 Μαρτίου
ΔΙΑ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗΝ
4πό προχθές άσκεΐ τα καθήκον
Λνα τοΰΓενικοί) Διοικητοϋ Κρή
της, ό *Κρης ΰπουργός ΜανοΟ
σος Βολουδάκης. Ή Κρήτη άπ'
άκρου είς άκρον γνωρίζει καλώς
τόν άνδρα καί δέχεται τόν διορι¬
σμόν τού μετά είλικρινοϋς χαράς
καί ικανοποιήσεως. Γνωρίζομεν ό¬
τι ό κ. ύπουργός έπανέρχεταΛ
κατόπιν μακροχρονίου άπουσίας
λόγφ έξορίας έκ τής νήσου, ό δέ
μεσολαβήσας άπό τής αναχωρή¬
σεως τού χρόνος ήτο περίοδος
φοβεράς δοκιμασίας ή όποία με·
τέβαλεν πολλά πράγματα καί πρό-
σωπα έν τω τόπφ. Δέν ομιλού¬
μεν διά τάς υλικάς καταστροφάς
διά τάς οποίας είμεθα βεβαιοί
ότι θέλει άναπτύξει πάσαν την
δραστ-ηριότητά τού ό κ. ύπουργός,
άλλά έπιθυμοΰμεν νά θέσωμεν
ύπ' όψιν τού τάς μεταβολάς αΐτι¬
νες Ιπήλθον καί τα πρόσωπα δι-
αρκούσης τής δουλείας. Ή πολε
μική περίοδος άπλούστατα έδημι
ούργησεν ήρωας, ήρωας μεγά'
λους, ήρωας πολλούς, ήρωας σε-
μούς καί μετριοπαθεΐς οί όπυΐοι
δέν θά τρέξουν νά περικυκλώ-
σουν τό γραφείον σας. Κύριε °Υ
πουργέ εάν δέν τό άπειλεΐ κα-
νείς εχθράς, όπως εδημιούργησεν
καί προδότας καί μαυοαγορίτας
των οποίων πολλοί περιφέρονται
έλεύθεροι καί θά είναι έκεϊνοι οί
όποΐοι έρποιιν γυρω σας, κόλα·
κες καί πρόθυμοι είς έξυπηρε·
τήσεις', διά νά σώσουν οί μέν
τό σαρκίον των οί δέ τα πλούτη
των. Έπειδή ή μακρά σας απού
σία δέν σάς έδωκεν την εύκαιρί·
ρν νά έ'χετε προσωπικήν γνώμην
επί πάντων ημών καί μέχρις ό¬
του κατατοπισθήτε πλήρως μή
δώσετε τό δικαίωμα είς τα δηλη
τηριώδη ερπεΐά νά σάς πλησιά-,
σουν, διότι όσον μικρά καί ά'ν εί
ναι τό δηλητήριον των καί σας
καί τόν τόπον είναι Ικανόν νά
θανατώση..
Η
Άπό προχθές ενεφανίσθη¬
σαν είς διάφυρε καταστήματα
τής πόλεώς μας νέαι προσωπι
κότητες ξεχασμένες έξόριστοι
καί αύτοι κατά τόν καιρόν
τής κατοχής άπό τάς δημοσίας
έμφανίσεις. Είναι αί προσωπι-
κότητες άνευ κεφαλής καί σώ·
ματος, αί κοιναΐ, μάσκες. "Ο¬
σον καί άν μας ένθυμίζουν πε-
ρασμένα νίΐάτα, καί μέρες γλεν
τιοθ, δέν εγένοντο δεκταί μέ. εν¬
θουσιασμόν οϋτε
ζουν κατανάλωσιν*
παρουσιά
Ποίος θά
φορέσπ τώρα μάσκα γιά νά μα·
σκαρευτή, άφοΰ έλάχ-ιστοι εί¬
ναι οί άμασκάρευτοι; Καί μόνο
άπόμάσκα έδώύπάρχει|πληθορι·
σμός τώρα καί θά μείνας έσύ
στό φάφι γιά χρόνια φαίνεται
πολλά. Ώς πού νά ξεμασκαρω
θοΰμε ημείς καί νά έπιθυμήσω-
μωμεν την φάτσα σου νά μας
προστατεύση ποιόο ξέρει άν
είμεθα ζωντανοί. "Οπως καί
άπ' αυτήν ζή £ΐΓ.ύτ(κπαΐ(ίψ.ενος
κα,ί προ,σπ,αθ,ών νά , παρασύ¬
ρη καΐ τούς άλλους είς την
άπάτη αυτή.
Βλέπειςμιά κα,ΐηγορί,α νεα-
ρών πού πήραν, γιά , μάσκα
την Ιδέαν των λαϊκ,ών ίλ,ϊυθ^ε-
ριώ.ν την φόρ^σαν καί νομί-
ζουν δτι προχωροϋν άπαρα-
τήρητοι διά μέσο,υ των άλλ«ν
γιά νά άνεβαί,νουν μερικά ρκα
λρπάτι,α πΐό ψηλά. Αύτφ πρώ¬
τα δέν τό ςκα,ναν,, τώρα, εΐγαι
ή έποχή τής μάσκα,ς καί περ-
νοΰν στήν γενική, σύγ,χυσι.
"Αλλος φέρει την μάσκα ,τ,οΰ
έθνικοΰ ί}ρο>α καί ύπερπαΐ,οιφ-
τη νομίζοντας πώς μ',, αμτή
μπορεΐ νά κρύψη τό. άμαρτω-
λ,όν τοα παρελθόν. Γιά τώρα
περνα καί αύτό τό μασκά,ρε,μα,
βΐνα,ι γενικά- "Αλλος φςρ^ϊ
τή μάσκα τοΟ έθν'Κ;θΡ συμφέ-
ροντος καί κινεΐται καί δρά
μέ αύτην καί μόνον τό εθνι¬
κόν συμφέρον πού δέν σκέ¬
πτεται ή άκέφαλη μάσκα τού,
διότι έπιδιώκει πίοων άπ' αύ·
ού ή ϊδια θά άγτελήφθης καί|τήν νά>- ίκανοποιήστ) τίς προαω
κατά την κβτοχή άλλά ίδ(α|πικέιί τού επΛδιώξεις σύμφ«να
τώρα πού λευτερωθηκσμεν κα|Μέ τ0 δικό τού τό κεφάλι. Τα
θένας μας επήρε μία ίδέα, την κέρδη πού έπεδίωκεν δέν θά.-
έκαμε μάσκα τού καί πίσω
ΑΠΟΧΑΡΔΐαΝΕΙ ΤΟΠ ΠΑΝΤΑΣ
δίκη των δοσιλόγων είς
Η
- τας
Αθήνας διακόπτεται καί έ-
παναλαμβάνεται χωρίς νά προχω-
Ρίΐ πραγμα τό οποίον άποκαρδιώ-
νει τοθς πάντας. Ή σωρεία των
δικηγόρων εδημιούργησεν σωρεί¬
αν ένστάσεων αί οποίαι προημών
ται^άπό έκδίκασιν τής κυρίας υπο
σέσεως καί έτσι τό δικαστήριον
μετεβλήθη σέ ενστασιοδικεΐον. Λέ¬
γουν ότι οί δικιν/όροι ύπερβαί-
νουν τούς 100, Άπό δύο ένστά
σεις, δικαζομένας,Ιπί δύο ώρας ε¬
κάστην έχομεν 80 δικαστικάς ή
μέρας*μόνον διά τάς ενστάσεις.
"Ετσι ή δίκη φαντάζομαι ότι θά
διαρκέση μέχρι τοΰ προσεχούς
παγκοσμίου πολέμου όποτε καί τό
ζήτημα θά λυθή διά των δπλων
τής εποχής έκείνης. Καί όμως
πρόκειται περί Ινόχων καταδικα-
σμένων είς τό πανεθνικόν κα
κουργιοδικεΐον, την κοινήν έθνι-
νε είς δφελος, άλλά είς ζημί¬
ο "ΕΘ
αν τοο "ΕΘνους.
"Αλλος έμασκαρεύτηκε.μέ την
ιδέαν τοϋ ένόπλου κα( πΐσω,
άπ' αυτήν άπειλεϊ 6χ>ι κα,νένα
εχθρόν άλλά τούς προρωπι-
κούς τού άντιπάλους, μεταθέ-
τοντας είς την ιδέαν αυτήν, την
ευθύνην των πράξεών τού. Άλ
λως μέ την μασκαν ττς ελευθε¬
ρίας, κυνηγφ πάντο: μή ύπα-
κούοντα μέχρι Θο;νάτου διότι
μόνον διά τοθ θανάτου τοθ άλ·
λου θαυρή αύτός την έλι»υ.θε·
ρίαν πού τοθ χρειάζετσι. "Λλ-
λος έφόρεσεν μιά μάσκα οιαν¬
δήποτε διότι γεννηθεΐς μασκα-
ράς δέν μποροθσε νά μείνη ά·
μασκάρευτος,καί νομίζ/ει δτι, έ¬
τσι κρύβει την γυμνότητ,ώ; τον.
Τώρα νομίζω πώς -δέν πρέπει
νά συνεχίσω γιατί τό χαρτί τής
εφημερίδος ώς έλεγεν κάποιος
προχθές κρύπτεται πίσ«ϊ άπό
την μάσκα τής ελλείψεως καί
δέν πρέπει νά τό ξεμασκαρώσω
μέν. Έκεΐνσ τό οποίον βγάνο-
μέν συμπέρασμα άπό δλα αύτά
κήν συνείδησιν άπό πολλοϋ ήδη. είναι δτι τόσα μασκαραλίίΐκα
Εάν ή καταδίκη ή τυπική των δέν ξανογενήκανε ποτ4 στόν
προδοτών αυτών εγίνετο μέ δ.Ιτόπο μας. Κιφ
λιγότερον διχηγορικόν ·θόρυβον|·—
καί μέ μεγαλυτέραν ταχύτητα ού
δείς θά διεμαρτύρετο, διότι τό
έθνος θά άπηλάσσετο άπό τό αι-
σχος τής υποθέσεως αυτής διά "νά
επιδοθή είς την άνασυγκρότησίν
τού. Τό αύτό θά Ιλέγαμε καί διά
τούς ενταύθα κρατουμένους, οί
όποΐοι επί τέλους δέν είναι καί
προσωπικότητες διά νά γεννάται
τό άνάρμοστον τοΰ δικαστηρίου
καί των νόμων.
Η Ο1ΚΟΝΟΜ1ΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ
, ΑΘΗΝΑΙ 12 Μσρτίου,—Ό, 'Υ
πουργόςτώνθιΐκονομικών συνειρ
τοθ
η μ ^
βυύλου καί έμπορικοθ άκολού·
Θου τής Άγγλικής Πρεσβείας,
οί όποΐοι ηθέλησαν νά κατατο-
πισθοΰν έναντι τί)ς οίκονομικί^ς
κσί δη.μοσιονομιΚΓ]ς καταστάσε¬
ως τής "Ελλάδος.
ΕΤμ' ύπέρήφανη γιά σας. Σάν
δλα τα παιδία μου πού πέντ'
νιλιάδΕΓ νοόνια τώοα. υέΙ
κΤ"^1 τή χαρά μ'ας, ξεχ'νοθμε 'της'"&κΧαβιάς τόνηόνο.
Δυά λευτεριές μπροστά στόν "Αγγελο μέ σέ σταθήκανε.
""ΓΤω
Ι ντηττ
)ν_ ■ ■■■' ," ■ ' ■"........■!■—..■ κΐ)ί. ι-ιιοινυυιιιυ*
Ημέραι παρουσιάσεως τώνΐκά καί έμπορικά
ΓΤΠΓίΓ.ιιένΓΛ« 4κ· τηιΐ ΝΛ,ι Λ," Ή Ι πΛ-ΛΛτη, ιι,/ϊ- ·γΛ«
των
συμπο
ων
Μέγεθος Γραμματοσειράς