186363
Αριθμός τεύχους
1190
Χρονική Περίοδος
ΚΣΤ'
Ημερομηνία Έκδοσης
15/11/1953
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΉρΛΗλβιΓου Κρήτης 5
ΙΚΟΣΚΟΣ Μ
ΑΝΕ-ΑΡΤΗΤΟΙ ΕΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ., ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟ ΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤίΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚίΜ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΒΝ
ΕΤΟΣ ΠΓ. ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1190 | ΑΘΗΝΑ. ΚΥΡΙΑΚΗ !5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ,953 ί Δ.ΕΥΘΥΝΤΗΣ , ΣΩΚΡ. Σ,ΝΑΝ.ΔΗΣ ' }
ΠΟΛΠΊΚΟΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΛΟΣ ΤΣΩΡΤΣΙΛ (Σταδίου) 65 — ΤΗΛΕΦ. 27-708
ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ
; . μ
λεμικι«1 ΈλληνικαΙ Κνβερ-
* Έλληνοτουρχικη φ,λία *«β-
Ι «*ν ί»ι
β δ τ ε β'
ν,ί ίρ τβδ δτι β » Τ ο δ ρ κ ο ι ο υ τ ε
λ λ α ξ β υ ν η ο τ έ, δσα χρβνιο, «,· «?
«ν ««Ρ«β·»ν. Είναι καί 8« μ&ο»" οί ϊδιοι,
Ήμηβρεϊ ν* ί(3γ«λ«ν τβ φέσι χ«, ν* έφβρβσαν καπέλλο, ημπορεί
-*,τ»βί·βΜβ«ν τούς άραβιχβυς μέ τούς λατινιχούς χαρβχτΙ,ρας είς
Ι ν χΦίιν τβς γλώΜΠί τ«ν, ημπορεί νά κ«τήργηΟ«ν τό χ«ρέμι κ«|
ίϊν. &* **&**«* 6μ»ζ νοοτροπίαν καί κατα συνέπειαν δέν
ν« «Τν«ι «Ι ΤβδρΗβι των σχβτβ,νΰν ΧΡ6ν»ν, τής λεπλασι"ς. τής
ϊή;, τΐ{ ββυλίίκ καί τοδ αίμβτβς, τβν σςραγ&ν καί τβθ έξκν-
'ίβ)>'
ί κΓ
*>
V
ν
ρξ
δν
κ ι'
γυναικοπα-ίδΝν .
&λλαξβ τό μ «λλί
ν κ β-
Ι γ η ρ α σ ε
τ· β δ λ λ « ξ ε, ο 6 τβ'τ'ίΐ
μχς χ«1 έχει απολύτως δίκαιον.
υ, ,..,„.. ------- ««» σογχρΜΤίζβντα» μέ πολιτ:ο-βνβ«.
Α«β»?, ίμφ«νΙζ©ν-«* μχλιατβι καΐ οί ϊδιοι ώ; πβλιτισμένβι καΐ συγχρο-
««/«.. Κ«τ* βάθβς *μ«5.β1ν^· «* «κέγονοι τδν Γενιτσάρων καΐ τβν
Β*ηΚ·*>·*ν Λβύ. &ν Τβί>5-^Τ*Υ δυνατόν, θά περνοΰααν 4 ν σ τ ό
μ« π ρ β μ β « Ι « ς *«»« ΡΠ Τβϋρχβν χΜΐ χυρίος ημ«ς τβδς
πν*{,
4ίν χρβιαζεται να χ«Γ«β*λο χανεΐς μΐγάλην ττροβποτβεικν δια να
ί»5ΐ(ί!ΐ, «ι *« γρ*βοντ«» αν»τίρ« βΤναι πολύ ολιγώτερα
έττοί
ΑΠΟ ΤΑΣ ΧΑΜΕΝΑΖ ΠΑΤΡΙΑΑΣ ΜΑΖ
ΕΜΠΟΡΙΟΚ ΚΑΙ Η Β10ΜΗΙΑΠΙΔ ΪΤΟ ΟΤΒΟΜ ΠΡΟ ΤΟΥ ΒΜΗΟΪ
Είς τάς Κυβωνίας (Άΐ,Βηλή) τό
εμπόριον καΐ ή βιομηχανία ήιαν πρό
τοΰ ξβρριζώμα (ό; μα , β'ις τόν κολο-
φώνα τής δόξης των καί άλματώδους
άναπτύξβώς των.
Καί πρό τής καταστροφήν τής πό
λβως τό 1821, οί Ιστοριχοΐ τής ηόλβως
μάς πληροφοοοθν, δτι τό εμπόριον τό-
τβ ήτο άκμαιότατον Ή μετά 84 την
καταστροφήν βαθμιαία κατώκηοις τής
,,ΛΙ „,..,- 1.~Χ. ·Β»1»^----- —--- «-»'--
πόλβως
Έλλήνιον τοϋ έλβυθέρου
τβκμέ) καί πολλαπλασιασμόν αυτή: : τα έναντι φορτωτικάς.
διά συνβχον πό ισμίΐΜν χη βΐδ'κοθ · 'Α,ΐιόΐτλοια προσήγγιζεν
κοκρίσματος χαί Ηλαδεύματος, δ τού ~ - - - -
ή ίνδελβχής παρακολούθησιν τής ά-
ναπτύξβως «ου δβνδρου βφβρε καί τόν
καρπΐν αυτής βίς πβ^ιω-τήν, τής παρα
γωγής έλαίοαν έξαισια ποιότητος χαί
γ ξ ηος κ
τού έκ τούτων ελαίου είς ποιότητα έκ
τής πρώΐης τού κόσμου Ι Δέ ν θά αρ¬
νηθώμεν δ τι καΐ τό χώμα καί ό τόπος
ουντβλοΰν άνίκαθβν «Ι; την βύδοκή
ή έλί δό ά ό δ
Βασιλβίου, περισσότβρον Αϊβαλιωτώ»,) μησιν τής έλαίας, διότι κατά τό δή
έίωσβ είς τό εμπόριον μικράν μέν. λεγόμενον βΐνε λαδότοπος φύσει χαί
Οέσει* ουδόλως δμως ή αΐτιολογία
αύτη θά Ιφβρβ τό παθούμβνο άΐτοτέ·
λβσμα ά*βυ τή; πρυσπαθβίας των κα
τοίκων ή;ις ήτο άοχνο; καί άκρως
άποδοτική.
κατ' αρχήν, βαθμιαίαν δμως συν τώ
χρόνφ κ αί άλματώδη κατόπιν, είς
διάστημα ενός αιώνος ζωήν, ή όποία
τιμα την γβνεάν αυτήν, ήτις έκ θβμβ-
λία>ν εθβσβ τάς βάσβις τής Βιομηχα-
νίας καί έδυνάμωσβ τόσον τό εμπό¬
ριον, ώστβ τα προΐόντα των Κυδω-
νιών νά καθέξουν πβίίλαμπρον θέσιν
άνά τό εσωτερικόν μέ σπουδαίον κέν¬
τρον καταναλώσβως «ήν Κωνσταντι·
νουπολιν μεθ' δλης τής Τουρκικής
αύτοκρατορίας καΐ τα Βαλκάνια, μέ-
χ?ι τάς 5 "Ηπβίροος τής ύφηλίου, ώς
πρός τό έξ,οτρρικόν.
"όσον άξιέπαινοι ήσαν αύτοι οί
άνθρωποι, καί πόσον 4ργατι*οί κατα-
φαίνβται έκ τοθ γβγονότος δτι κατά
τό 1821 ή πόλις κατεστράφη δλοτβ-
λώς, Λιότι είναι γνωστόν δτι οί Τοθρ-
χοι επέρασαν διά ππρόις καί σιδήρου
δλον τόν πληθυσμόν, εθβσαν πΰρ κα
έν τέλει ή πόλις κατά την 3ην Ίου-
νίου 1821, παρβδόθη βΐς την ολοσχβ
ί* μά
μτ
μά: 2υ»
ί
Μ ν β ι,
ΑύΐθΙ
'! ίΊλίαί,
ν *'{ την
. ϊί φ
τούτου, ΑΣΤΕΙΟΝ νά γίνεται σοβαρός λόγος περΐ
., τιλί*{. Κ«Ι ·Τν«Λ άπολώ««ς βέβχιον χ«» μ α¬
ί (δικκιαη,μ*νον, δτι οί Τοϋρκοι, είς πρώτην ευκαιρίαν,
'""ν, ί/τβα; μ«ς ΐγκατέλειψχν κατά τόν τελευταίον
χ βύμφανχ κ«1 τάς φιλικάς, πρός τ/ό 8 ε α·
τμι' «πέναντί μας.
'9«ν περισσοτέραν ανάγκην τής Ιδικής
τή; γειτνιάοεώς τ«ν μέ την Σοβιετικήν *Έν«·
μΐγαλείτΐρον χαΐ α μ ε σ ώ-
είς τούς Τούρκους δτι Ι χ ε ι
ά τ π ς κ«1 δτι, αν έξ«κολουβοΰν
-„...,.„,, δπ«ς ουμπερΐφέρονται σήμερον, Θά
προ-χτέου. Δέν πρόκειται, έν τοικύτΐ) περιπτώσει,
*«ο την αγρίαν ανθελληνικήν έκστρκτείκν των.
ΜΙΧΑΗΛ ΕΑΛΟΓΕΡΟΠΟΪΛΟ-
ΚΑΡΥΣΤΟ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ χ· ΔΗΜ. Κ· ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
Λ Ά
ι κ-«ια ι
κατήφορο
Ρουνό &η'
ά ζ
ς, στά
"ώ ϊί κό
ί«"Ι«> δχλολόϊ,
""-««ττηΐα,μπασ·
Κνιιιάϊα νΰχια,
που
ββς' πλένουν
μαασυλάνβ
Ι ιλαγιά και σα-
Ιαλλα καί πβζή.
«όδια της καί
:<' ,£ ): »·»·. Τοίπβ'ΜΪ-1 ^«φωνος Μολλάς. ™ τους πλένονται Μιά κοπελίτσα λιγβρή, τοΰ έπιστάτη ή κόρη, μ' Ινα γλυκό χαμόγβλο μας καλοαπανταίνβι Άνάμβσα άπό φυλωο· σιές μά; δδηγεΐ στό χτήμα, σέ μιά βε- ράντα άπλωτερή, σάν βενετσιάνα λό τζα. Άρχέγονη, μέ τρείς στοές καί στέρβες κολόνβς. Καθίαματα, σαίζ λόγκ, φατέΐγ καί ξάπλβς μυθικές. Βα· σιλΐΗΐά ΰποδοχή. Λόγια γλυχά, καλή καρδιά καί φλογβρές ματιές. Μόλις καλοκαθήσαμβ σβςβίραν τό γλυκό. "£- θιμο έλληνικό. Άπ' τίς καμάρας τή ματιά ρίχνω γύρω τριγύρω... Πανόρα- μα μοναδικό, όνειρο... Παραμύθι... "Ολο τό Πβλαγος μπροστά μέ τό νησί Ι τής >Τζιά;,
Ή Πβλαγία κάτασπρη καΐ Πάναγνη
παρθένα.
Κάτω δλη ή Κάρυστο, τα χτίρια, τα
πβρβόλια, τό Μπούρτζι, δ Γιαλός.
Τριγύρω λόφοι καΐ βουνά. Κατάντικρυ
ή Άκανθωνιά κ' δ Μάκςωναι, πιό πά-
νω. Πέτρινοι λόφοι, άπότομοι, συνοι
κιομοΐ πολλοί, καινουργιοι καΐ παληοί.
Ή Μβκουνίδα ή ξακονθίή, κοντά της
τό Νικάσι... Ή Λάλα παρακβΐ. ΟΙ Μΰ·
λοι άπ' «ήν Ανατολή, μβσημβρινά οί
Κοκάλοι, ή Παληοχώρα, δ 'Αεΐός, Με-
τόχι, Πηγαδάκια. Άπό τή Δύση δρ
θώνονται, Καμάρι καΐ Χαρζάνι, δπου-
χε τό παλάτι της κάποια βασιλοποΰ-
λα. Κόσμος πολύς καΐ βΰπορος ζοβσβ
εύτυχισμένος, σία χρόνια τα Βυζαν-
τινά, τα δοξασμένα χρόνια. Καΐ χω-
αΰχ6
»· «λββς τοΰ
ν
0
ζήισι
Κα*8
στό
υρίγρβτιχέτητοί.
Δεν «ιρν»; ήμέρ« «ού να μην «ναγγελβίί μίβτ τουλάχιστον ανανδρο;
'ΐίιαστχπ ίπίββσις τβορχιχοΰ κχτβτδΐΜχτικοδ ττλοίου, εναντίον
Ε «λιέ«ν, ίντος των Έλληνικών χ«ριχβν υδάτων. ΟΙ πβιλλη
χ«ρ»ίΐ; Τοθρκοι νχυτιχοΐ—γνήβιοι άιτόγβνοι τβν ποντοπόρων!
»9»γένων τ«ν τού «Ν ά λ τα γ ι ό χ»—βάλλβον έκ τοδ άοφχλοθ;
ΙηντΙον ά έ π λ «ι ν Έλλήν&ίν βιοηχλχιστΰν, οί οποΐοι θχλκβσοδέρ-
νβνται 4ι« νά βγάλβυν τό ψ»μ1 των οΐχογενειών τ«ν, τούς συλλαμ-
ίηονν, τούς δέρνουν, τούς χαχοποιοδν χαί τού; φυλαχίζουν ά ν α ι-
τ Ι ν { χαί άδικαΐολογήτως.
4ίν χιρνα ΰρ» πού νά μή μά; ύβρίαουν, να μη μ«; αυκβφχντή-
Μ«ν, ν* μή μά; εΐρυνΐυβοΰν χ«1 νά μή μάς άηειλήαουν, ή περιφημος
■Χονριέτ» χαί τα άλλα κίτρινα οργχνα τοΰ έ ξ ά λ λ ο υ Τουρκικοΰ - - - „ -
Τίκβιι, 3ν)μπϊριλ*αβχνομένων χιχΐ κυβερνήτι κων έφημερίδοιν Είναι "^ καταατροφην, κ* ίγινβ παοανάλω-
ί»χνέ«τβν τό βέχμα Τούρχ«ν «ολιτικδν χ«1 διανοουμέν«ν !.. ©Μ μ"_!οβ πυ^ό«· 'Ε™]ο1ς °1 φ^όν.β! κ?
ίίβΐβι (ΐλαίτονραφοΰν την Ιστορίαν, διαστρέφουν τα γεγβνέτα χαί
ίαιιίχίδν έβνικά μα; ίδάφπ, τάς νήίβυς τού ΑΙγχίου καΐ την Κύΐιρον.
ΟΙ Τοΰρχοι έμοχνίζοντχι έΐτι πλέον ώς... προβτάται χαί χηδεμόνες
Ι» χ«Ι ί««ν«λ«μβάνο»ν βτερεοτύπβις δτι, χνρίς αύτούς, είμεθα χα-
μινοι τ..
Ό Τουρχιχό; Τύηβς χαί Τοΰρχοι πολιτιχοί, οΊτ»ς & πρώην υπβυρ-
Κ τβν ΈχΝΐΐρικ&ν £βυχρη Καγιά—έν γνώβει δτι φεύδονται άσυ
βτ*λ»ς—έιχιρρΐιττουν είς βχρβς μας την κατηγορίαν, δτι πΐέζομεν
ΜΙ «κομϊταχϊΐρ ζόμββχ τούς Τβύρκους τΓίς ©ράκης, οί οποίαι άντιβέ-
»! οχι μόνον άαολαύουν ολαιν των αγαθών τής Έλλιν ιχής Ιοοπολι-
««{, «Αλα χ*1 τογχβνουν Ιδιαιτέρας κραηχης μβρίμνης. ϊυνβχΐζουν
«τβ Ιδιον τροιιάριον, «αρά τας κατηγορηματικάς διαψβυ-
«ί τ«ν_ββ»λιυτδν χαί των βρπσχευπχθν άρχηγδν τΠβ έν Ελλάδι
«υρκικπς μειονότπτβ;. Έκ τβότβυ άποδεικνυεται δτι ή συχοφοιντιχη
««ρκτιιοι των βΝρΊνιατιχ&ν Τουρκικών κύκλων εναντίον μας, είναι
«τμ?Μ ημινη κβ1 ώρ γα ν«μ έ ν η.
β*7 , βι δΜτ»χδς μόνον αύτά τα παραδβίγματα τδν λχβρι-
ι 2 <ντ( μα{ 4ΐίΐί"«»»ν των Τούρκ»ν. ΟΙ έν Τουρκία ομόφυλοί Ρ*ν >χβτ' «««ναλπψιν βύματα τή; τουρχιχής βχρ-
1 ·»««λλβδο$ι«δ. Κατά την διάρκειαν Ιδί»ς τοΰ τελευ-
?υ »"*βτπο*ν αγρίαν χαί άδυσώ«ητβ ν-μέχρι
τ4>ν,.«Ρ>β»<"δν τβ»ν-οΙκονβμικην αφαίμαξιν. Όσβι δέ δέν ι *ηληρώίβυν Τβ «Ρίφπΐιβν «β α ρ λ Ι χ ι», διότι φυσικά ντβΙοτέλλοντβ άγεληδόν αίς τα τάγματα χαταναγκα- λ 1 τ* Ρ*9 τήί 'Ασι"" τέφαγον καΐ τα πέριξ των Κυδωνιών χωρία, πόλεις καΐ δλα τα κτήματα τής πβριοχής. Λοιπήν αύτοι οί άνθρω ποι έκαμαν θαύματα άξια παραδβιγ- μοτιαμυβ γιά μάς τούς σημβρινούς 1 Λιτοδίαιτοι, έργατικοί, χωρ'ις άπο- λαυσβις καΐ άπβίραχΐοι άτό τα μικρό- βιο τ.ιΰ σημβρινοί' πολιτισμοΰ καί τή. καταστρβπτικής έξβλίξβως, άφοσιώθη· καν είς ττιν γβωργίαν, ίίς «ην μηΐέ- ραν γήν, ήΐις ώς φιλόατοργος μήτηρ τούς ίθρβψβν, τοΰς έγαλυύχησβ και τούς παρέδωσε δλα τα όώρα της, καί δλην την εύλογίαν της, εστίν οτβ χαι δλα τα καλά της ! Ώ εάν έτρβΐτβτο πρΊς την μητέοαν γήν δ κόσμος καΐ σήμβρα, όπως καΐ τότβ στοργικώς επραττβ ! Ι Καΐ κατά πρώτον άφοσιώθησαν συ¬ στηματικώς βίς την περιποίησιν τής έλαίας, διά μεταφυτβύσβως (τουρκιστί ή Τό εύλογημένο αύτό ποοΐόν έφβρβν είς τοΰς Άΐβτλιώτας δλην την κίνη σιν καί είς αϋτό όφβίλουν την βύβ «ι ιονίαν των. Τό σχβοόν μοναδικό αύτό προΐόν τούς άνέδβιξβ, τοΰς άπβκατέ' στησβ εμπορικώ;, τοΰς εσημιούργησ όλον; τούς άλλους κλάδους τοθ έμΐτο- ρίου των, τούς έπλούτιοβ πάντοτβ καί τούς ίδωσβ την εμπορικήν των φήμην, έ.ξω των συνόρων των καΐ πολύ μακράν. 'Εσφυζβ ή κίνησις πάντοτβ βΐς τό μέρος Ικβΐνο. 'Εκτός τή; άγοράς τοθ ελαίου παρά των Ιδίων βύρωπαίων ερχομένην αυ¬ τών των Ιδίων βίς την πόλιν μας, χαΐ οί έμποροι Κυ5ωνιαται έκαμνον ά- θρόις αποστολάς τοθ προΐόν τος ά- πανταχοδ : Πλήθος άποθηκών, έμπορικών κσ- ταστημάταν μέ ύπηρβτικόν προσωπι¬ κόν χιλιλάδων άτομον μέ λογισΐάς, μέ άλληλογράφους ξένων γλωσσΐιν, ήαχολεΐτο μέ την φόρτωσιν τοθ έλαιο- λάθου. Τότβ δ κόσμος έτρεπβτο βίς το έμπόριο' οί νέοι τβλβιώνοντβς τό Γυμνασιο προθ'λα,Λβάνοντο ώ. λογι¬ σται βίς Γραφεϊα έμπορίας ελαίου. 'Εχβΐ βΐβικβύοντο καΐ βαθμιαίως συνβ ;αιρίζοντο μέ τού; ποοϊαταμβνους των, λαμβάνοντες κέρδη βίς ποαοστά, διαδβχόμβνοι άργότβρον την επιχείρη¬ σιν, οίαν οί προϊστάμβνοί των ήσαν άνίκανοι πρός εργασίαν. 'Ελάχιστοι νβοι άκολουθοϋσαν πανβπιιτημιακάς σπουδάς καΐοΐ έπιστήιιονβς ίμβτοωντο β'.ς.τά δακτυλα. Ή γβνική ροπή των νέον ήτο τό ίμπόριο καΐ πλεΐστοι νέοι έδημιουργοΰντο ίκ τοΰ μηδβνός, χωρίς κβφάλαια, αγοράζοντες τα ε¬ λαια επί πιστώσβι καΐ πωλούνιβς αύ· ^ηγζ άνβλλβι ηδη; καθ1 έκαστην, Τοαπβζικά Γρα Φβΐα, χαί Τραπβζιτικοί ανταποκριταί ύχήρχον άρ»βτοΐ βΐε Κυ5ων(ας τότβ, ίΐχβ ?έ Πουτ>ή καΐ Τοάπβζα' άσφαλι-
στικαΐ έτιπρβίαι πολλαί ξέναι καί
Έλληνικαί ήβφάλιζον τό {μπόρβυμα
εναντίον κινΛύνων ροής, βλ^βης, πυ^·
καϊας καί άκόμη έναντι κινδύνων
πολέμου. Τό λάθι ήτο χοηαατιστήριο'
τό προϊ4ν τό έπιιιβλοΰντο Ιταλοί,
ε'βικοΐ διά τό κλάδβυμα, τό μάζβμα,
π >ύ τελβοταίως τώρα τάς έλαίας έ
πιμβλως μίαν πρός μίαν, χαί έπεφταν
χάμω δχι στό χώμα, άλλά επάνω σέ
πάκα βΐδιπά Ίταλική; κατασκβυής
πάντα ι>έ βΐβικό χονδρό πανί, ή ψά-
θινα, ή άλλα.
Μόλις 8έ συνβκβντρώνβτο ελάχιστον
ποσ6ν έκ των ούτω συναγομόνοβν έ¬
λαιων, τ ν εστβλλον βίς τό έΑαιοτπ-
3βΙο, τό βέ παραγόμβνον ελαιον ήτο
εξτρα καθ* διον αί ελαίαι ήσαν φοέ
σκαι. Τό λάδι άΊτό φρέσκβς εληές έ
γβνβτο άνάρπαστο, «αί έηληρώνβνο
άδρά διότι Βέν βίχε όξβα. Υπήρχον
οιΰλισΐήρια πάμπολα μέ την τβλβυ-
ταίαν λέξιν τής βΰρωπαϊχή; τελβιο-
ποιήσβως διά τό φιλτράρισμα τοΰ λα-
βιοϋ διά την κατανάλωσιν των μβρών
ηοΰ έπρατιμονσαν 8ιΰλιαμέ>α ελαια,
διότι τα διά την Ευρώπην καΐ Άμερι-
ρικήν προοριζόμβνα εφβυγον άφιλτρά
ριστα βίς τόν προορισμόν των, καΐ ί
κβϊ ίιιαιθΐβιζοντο και έφιλτρίρονιο
κατά τό Εΰριηπαϊκίι σύστημα, διά νά
άποβάλουν την άγουρον όσμήν. Είς
τάς Κυίοονίας «γκατβστάθη τότβ μο·
νίμως Ιταλός ιιέ βίπλοχια Ίταλικής
έλαιοχομικής Σχολής όσιις μάς έδί·
δαακε τό έπιοτημονΐίόν κλάδβμα, μά-
ζευμα καΐ κόποιαμα, ώ; καί την •Ιδι¬
κήν μβίαφύτβυσιν, καταρτίζων πρα-
κτιειώς Κυ3ωνβΐς βλαιοποραγωγούς
διά τάς άνω εργασίας, ώθίβ νά πολ-
λαΐτλασΐυ,ζβται συατημαΐικώς ή έιτι-
Οΐημονική καλλιέργβια καΐ έν γίνβι
περιποίησις τής ί'.αίας κατά την βύ
ρωιαΐκήν πρόοδον καί διβθνβ εξέλι¬
ξιν. Ιταλός δέ έτίαης Ιμπορος βΐχβν
άποκατισταθβΐ είς τή» παΐρίδα μας
άγοράσας αποθήκας καί καταοτήματα
και έμπορβυόμβνος τό ποοΐόν δι" Ιξα-
γωγής τού άνά την Ιταλίαν καΐ την
Ευρώπην. Ταϋνα ώς πρός τό ίλαιον
καΐ «ήν έλαίαν.
("Η σονέχβια β'ς τό Ιπόμβνην)
Τ1Μ. Π. ΚΑΖΑΔΕΔΛΗΣ
Η ΚΑΤΑΠΟΑΕΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΓΚΑΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ
Φίλβ κ. Διβυθυντά,
•Εξ άφορμής τοθ χρονικοθ σας, τό
οποίον εδημοσιεύθη είς τόν ήμβρή-
οίον Τύπον, επί ενός νέον άπο-
«οοπαίου έγκλήματος, τό οποίον έλα¬
βε χώραν βίς την Έουθραίαν διά λό·
γους δήθβν τιιιί)ς χαΐ έναντι τοϋ κύ-
ματος τής άνθρωποκτόνου ίγκληματι·
κότητος, τό οποίον εχβι λάββι έοχά
ριουδάκια άγροτικά α ολιζουν τα βου-
νά. Κατσίγρι, τό '
πουρατόνι, ή Τρύη
Βαθύρβμα, Κρυφή
Τό χτήμα ποΰ στβκόμαστβ είνε ή "Δ-
γία Μαρίνα. "Εδώ πάντα θρονιάστη-
κβ δόξα καΐ άρχΐντιά.
'Εδωταν ή Άκρόπολι ατοΰ Πβριχλή
τα χρόνια.
'Εδώ Ιμονομάχησαν σκλαβιά κ' |·
[λευθβριά.
Όλο ή σκαπάνη γκάπ καΐ γκούπ ξβ·
[θάββι ξβσκβπάζβι,
άσπρα χιονάΐα μάρμαρα σκέτα καί
[σκαλιατά.
Άγάλματα, άνάγλυφα, κολόνβς, σκβ-
[λβ-ά.
Ή "Όχη ή διπτέρυγη, κιό χαμηλή
άπ' τή Δίρφη. Μ' Ινα ναό πανάρχαιο
χαΐ τό Προφήτη Ήλία. Σάν άνεβής
στή κορυφή θεέ μου, τί μαγεία. Ή
Εΰβοια καΐ τα νησιά, δ 'Αθωνας, ή
Χίος, ή Βοιωτία, ή Άττική, ν* άπλώ
σης νά τα πιάσης. Δβντρα καΐ θάμνοι,
καστανιές, μ' όλη τή μοσχοβόλια, χα-
ράδρβς, φάραγγες, σπηλιές, λαγούμια,
άβτοράχες καΐ τα νβρά κρυστάλλινα
άπό πολλές μβριές...
Ό ποταμός τοΰ Μάκρωνα τής Βρύ-
σης καί τής Λάλας καΐ κεΐνος τοϋ
Πλατανιστοΰ μέ τό γεφύρι τοΰ Δρά-
κου. Ρουκλβίων κ' δ Καλλιανός, Άλ-
λόκαμπος χαΐ άλλοι, άσήμαντοι καΐ
πιό μικροι, ποΰ τή δροσιά σκορπίζουν
καί δίνουν δύναμι στή γή , στάμπέλια,
στά χωράφια, στοΰς κήπους, στά γεν-
νήματα νά γείνουν καρπερά.
Βόσχουν τα γιδοπρόβατα στοΰς χά-
μπους στά φαράγγια, σάπρόσιτβς βου-
νοπλαγιές σέ ριζιμιά, σέ ράχβς, Φλο-
γέρες κουδουνίσματα βελάσματα πσλ-
λά καΐ τύ τραγί τό ξακουστό καΐ τό
παχύ μανάρι, θρεφτάρια γλύκα ζάχα-
ρι, μοναδικά στό κόσμο. Κεφσλοτύρια
αφθαστα, δλοβουτυρωμένα. Νά τρώς
νά νοιώθης χουαμεριοβ πώς Ιχουν νθ-
στιμάδα.
(Συνβχίζεται)
τως τΒραστίαν ίκτασιν, "ωστβ ή αν¬
θρωπίνη ζωή νά μην δχη μεγαλυτέ¬
ραν αξίαν βΐς τα όμματα των πάσης
φΰσβως καΐ προβλβύσβως ΰποψηφίων
στυγβρών δολοφόνων, άπό την ζωήν
μιάς κόττας, θβωρώ σκόπιμον να έπι-
στήσω την προσοχήν δλων των δια-
πρβπών οημοσιογράφων τής Ελλάδος,
όπως 'Υμβϊς, επί τής άνάγκης δποος
έν συνεργασία μβτά των νομικών δ-
πως ήμβΐς, διεξαχθή συστηματικήν
καίάμβιλικτος έκστρατβίαν κατά τής
μου, την
. ... . ι ένθυμοΰ-
μαι τάς παραμονάς τοΰ Πάσχα πβριβ-
φεροντο άνά τάς δδοΰς διάφοροι πλα-
νόδιοι χασάπηδβς, μ' 2να μαχαΐρι στό
χέρι, τό οποίον έκράβαινον επιδεικτι¬
κώς, δι* άγραν πβλατβίας καί έφώνα-
ζον στεντορεία τή φωνή, την ίιτωδόν
τής διαφημίσβ ις τοΰ δργου των «άρ-
νιά γιά σφάξιμο Ι»
'Εδώ κατήντησβ^ οί διάφοροι αΐμο-
βόροι καχοΰργοι άλλοτε δήθβν διότι
έξήφθησαν άπό προσβολήν τής ανύ¬
παρκτον τιμής των «αί διετέλουν έν
βρασμώ -ψοχικής δρμής άλλοτε διότι
προσββλήθη ή τιμή των,έν ονόματι τής
δήθβν άτιμασθβίσης τιμής τής αδελ¬
φής των, άλλοτε διά νά Ιχανοποιή·
σουν τα σαβιστικά καΐ αΐμοχαςή έν-
στικτά των ώς μπανιστηρτζήδβς, δπως
δ άπαίσιος δολοφόνος τής Βουλιαγμέ-
νης, νά φαντάζωνται ότι ή ζωή τοΰ
ΣΤΪ.ΙΙ ΚΑΤΑΑΛΒΑΟΐΓθΗΓη
Είναι γνοιβτή ή οεμνότη; τοθ χα¬
ρακτήρος τοθ λάμπρου -ιολιτβυο-
μένβυ καΐ έπανειλημμέν-ος έκλΐ-
γέντος βουλευτού 'Αττιχοβοι»τ(*<ς κ. Κονίτσο*. Οδτνς ΰβτβ ν' άποτε- λή εύτύχημκ ή τοποβέτηβίς τού είς την θέσιν τοδ γενικόν γραμματεύς τοδ υπουργείον Βιομηχανίαν Δύ¬ ναται τις νά εΤπα δτι είναι 6 κα· τάλληλος ανβρωπος διά την κα¬ τάλληλον θέσιν. Ελπίζομεν δέ καί προσδοκ&μεν, δτι θ' αποδώση δίκαιον είς τοί>&
ταλαιπΜρουμένους έλληνας πολίτας
άπό τάς αύθαιρεαΐας γνωοτοΰ άλ-
λοδκποδ έργολάβου λατομεΐ-αν, κ«1
θά καταβιβάβη τάς σκανδάλους
χείρα; τού, «πό την καταττάτηοιν
των ΈθνιΜ&ν μ«{ γαι&ν.
άλλον βΐναι κτήμα των, τό οποίον
θά ηδύναντο νά βιαθέσουν κατά την
εγκληματικήν των βούληοιν «αί πρός
Ικανοποίησιν ταύτης. Καΐ μόνον πού
δέν φωνάζουν οί δνθοωποι «άνθρω-
ποι γιά σφάξιμο» έν ώ μέσα βΐς την
μαύρην καΐ αΐμοχαρή ψυχήν των, τό
ακέπτονται απολύτως. Καΐ διατί νά
μή τό ακέπτωνται οί άπάνθρωποι;
Ποίος τού; έμποδίζςι;
"Ισω; μοΰ παρατηρήσβτβ—αν καί
μέ την πείραν πού Ιχβτβ μάλλον δέν
θά μοΰ τό πήτβ—πώς δέν τούς έμπο-
δίζβι κανβίς ; Μήπως δέν γνωρίζουν
ότι διατρέχουν τόν κίνδυνον νά φυ-
λακισθοΰν. 'Αστβιότης Ρ1αΐ3&ηΐ6ΐιε
όΐΐως λέγουν οί Γάλλοι. Άπό την μα¬
κράν μου δικηγορικήν σταδιοδρομίαν
καΐ άπό την έν γένει πείραν μου τό¬
σον είς τό εξωτερικόν δ τού διήλθον
πολλά δ τη τής ζωής μου, δσον καΐ
β ν Ελλάδι, δχοο πβισθεΐ απολύτως
ότι ή φυλακή δέν τρομάζβι άνθρώ-
πουςτοΰ φυράματος αύΐοΰ ή μάλλον
τα άνθρωπόμορφα αύτά τέρατα, διά
νά τα άποτρέψη άπό την διάπραξιν
των στυγβρών έγκλημάτων των. Μό¬
νον ή ποινή τοθ θανάτου αμείλικτος
άπαγγελομένη καΐ άμβιλίκτως έπίοης
έκτβλουμένη, θά ήτο δυνατόν νά τού,
άποτρέψη, όπως γίνβται άνευ καΐ τής
ελαχίστης έξ αρέοβως έν Αγγλία., ά-
κάμη καΐ δι* εκείνον ποΰ θά εσκότω-
νβ άνακαλύπτων την σύζυγον τού ά·
πιστοΰσαν καΐ μοιχευομένην.
"Οτι δέ οί Βολοφόνοι καΐ οί ύπο-
ψήφιοι ύπολογίζουν κσΐ τρέμουν την
θανατικήν ποινήν, θά Σας άναφβρω
δύυ παραδείγματα. Όΐαν διέμβνον
στό Παρίσι, βνθυμοΰμαι Ινα πεοιστα-
οιχό πού άνεγραψαν αί έφημβρίδες
καΐ πού μοθ έκαμεν εξαιρετικήν εντύ¬
πωσιν, σχετικώς μέ την θρασύλειλον
νοοτροπίαν των αΙ;ιοβόρων αυτών κα
κούργων.
"Οταν Ιπρόκβιτο νά εκτελεσθή διά
τής λαιμητόμου, τής Αουΐζβτ, όπως
άποκαλβΐται υπό τοΰ λαοΰ, άπό τό
δνομα τοβ εφευρέτου αυτής Οοοΐεατ
Ι_οαΪ5 κατά την Γαλλικήν έπαναστα
σιν, τβθεΐσα είς εφαρμογήν την 25
Απριλίου 1792 διά πρώτην φοράν, §
ν άς αίμοβόρος κακοΰργος ποΰ ·Ιχε αίς
ληστής καθαρίσει καμμιά δβκαριά άν-
θρώηους, την ώρα πού ώδηγβϊτο «πό
τοϋ δημίου παρουοία τοΰ εισαγγελέως,
όστις ύποχρβωτικώς παρίσταται κατά
την εκτέλεσιν, δ δικηγόρος τού δέ,
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΓΗ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΟΝ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΛΣ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ κ. ΙΡΑΚΕΙΜ Ι. ΖΑΜΠΙΔΗ
(Συνέχβια έκ τοΰ προηγουμίνου)
Στόν άληθινόν αυτόν λβιτουργδ τοΰ υψίστου ποο,
...--------ν -όλη Α Έλληνική Κοινότης
λουτρό τής Τουρκικής συνοικίας· , _ »—«Λ« *«.« Λ^Αΐ.,τπ
•Οταν ώρίμασβ πιά ή Ιδέα πώ; τδ χτίσιμο το(5 ΛοοτροΟ ήταν^ ά«ολυιη
άνάγκη, σύσσωμη ή Έλληνική Κοινότης ώοθώθηκβ γιά_ τ-,ν «Χ««ρη άπο-
και
ι·«β.
ίμύριοβ
οΰτβ
έλβυ-
,τοποθεσία Οψηλή κι' βΰάβρη, μβγαλοπρβπής και < Ι πού παρίστανβ την Ευα, στόλιζβ τδ ύπέρθυρο κι * άνομήματα μή μόνον δ"1·ιν», συνίβββ τδ κτίσμα μ· «ς ηαραβόσβις, θυμίζοντας πάς πρέπβι σέ σώμα καθαρ* *β*ς τοθ μέ τόν καιρό, άρχισαν νά προσέρχωνται Τουρκικές οίκογένβιες. "Ετοι ώραΐα όργανομένη ή "Ελλη" μο τής Προόδου καί τοΰ Πολιτισμοΰ, Νΐψον έλληνικές _ καί ν«χή αυτοβ κτιριου πού, άπό τίς καλύτβρβς Κοινότης προχωροβσβ στδ βρό- ήρθε ή άπίστβυτη έκείνη Άν- ταλλαγή, ποΰ Ι.ρρίζα,αβ, άπό τίς προαιωνιε,; ^^ ^■^ΓΙατ^ φλόγα κι' άν κρα- πους, καί τούς σκόρπισβ κι' Ισπασβ τους ββσμους Βαδίζουν μέσα σέ νέα πβριβάλλοντα, πρός νέα, κι' ασφαλώς διαφορε- τικά, πεπρωμίνα Ι ΤΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕ ΤΟΡΑ Καί τώρα, άς δοΰμε τί άπόμεινε άπό την Έλληνική συνοικία. Άπό τα δύο χιλιάδες διώροφα καΐ τριώροφα πότρινα σπίτια, είναι ζήτημα αν άπό- μβιναν έπαΐό. Ποϋ καΐ ποΰ όρθώνονται μβρικά άρχοντόσπιτα άκέραια κι' ίπιβλητικά, μέ τίς κομψάς καμάρες καΐ τίς λιγβρές κολόνβς των έξεοστών, κατά τόν συνηθισμένο ρυθμό των Νεαπολίτικων σπιτιών. Ό Λουτρός δέν είναι πιά παρά Ινας σωρός άπό έρβίπια. Μόνον ό σκελετός τοΰ θόλου ίχβι άπομείνβι κι' αύΐός φοββρά άκρωτηριασμένος, άρκετός γιά νά δβίχντ) πόσο γερά ήταν χτισμένος. Τα τριγύρω είναι εντελώς γυμνά άπό σπίτια βως τό Μπογιούκ-Καγιά. Πλάγι στό λουτρό, δρθώνεται άκέραιο κι' Ιπιβλητικό, τό σπίτι τοΰ Θεοφάνογλου Αναστασίου (θιοφανήν Άναστάς). Τα σπίτια τοΰ θοδοσάκη, τού 'Δριστόβουλου, τα θεοορούμενα άπό τα καλυτέρα, βΐναι άνύ· παρκτα. Ό χώρος, όπου άναπαύονται τα κόκκαλα των προγόναν, δ στο- λισμένος άλλοτε μέ μαρμάρινα έπιβλητικά μνήματα, είναι σήμβρα μιά πλα- τειά ίχταση, δπου λικνίζουν τα λιγβρά τους άναστήματα πανύγηλβς λβθ· χβς, σά νά κουνάν, μ' άπορημένη συμπόνια, τα κβφάλια τους μπρός στή τραγική κι' άνβζήγητη Μοΐρα των Άνθρώπων. Ή έκκληοία τοβ Άγίου Γεοοργίου βΐναι σχβδόν άνυπαρκτη. 'Ελάχιστα άπομβινάρια τοίχοαν ββΐχνουν άκόμη τή θέση τοΰ Άγίου Βήματος. Ώς μό- νη τοιχογραφία μπόρβσα καΐ διέκρινα την όλοσώματη χαΐ μισοκατβοτραμμέ- νη μορφή τοθ Άγίου Χαραλάμπους, μέ «ά άπομβίναντα γράμμαια : α α λαμπος. Άπό τα γραφβΐα τής Έφορβίας, δυτικά, πρός τόν ανήφορο, τίποτβ δέν 2χβι άπομβίνβι. ΟΙ ουνοβεύονΐές μβ καλόγνοομοι Τοΰρχοι άνακα- λύ-ψανβ, μέσα στά χαλάσματα, άκριβδς άνάμβσα στήν βΐσοδο τοβ Ναοβ καΐ τα γραφβΐα τής Έφορβίας, μιά πέτρα μέ γράμματα. Μέ φβναξαν, μέ πβ- ριέργβια, κοντά τους καί βάλθηκαν νά καθαρίζουν τα γράμματα γιά νά κα- ταστοθν άναγνώοιμα. Βεχώρισα μόνον τίς λέξβις : «Ισπου μεζάρ» πού ση- μαίνβι «αϋτός δ τάφος», γραμμένβς τούρκικα μέ έλληνικους χαρακτήρες, όπως συνηθιζόταν έκβΐ, κι' ίγινε φανβρό πώ: επρόκειτο γιά ταφόπβτρα, άπό τοΰς τάφους, ποΰ ήσαν στήν αυλή τής Έκκλησίας. Όρθιο κι' έπιβλη- τιχό σιβκόταν τό Κοοδωνοστάσιο, μέ τίς κομψές κιονοστοιχίβς των τριών αλλεπαλλήλων έξοοστών, αύτό που ή δμηρίζουσα Ιπιγραφή, γιά την όποία άνέφερα προηγουμένως, τό βχαρ»κιήριζκ ώ; Πύργο. Τό Καμπαναριό Ιμβινβ άπβίραχτο, καθώς μ' έπληροφόρησαν, γιατί ή κατεβάφισή τον θά Ιβλαπτβ τα θβμέλια τοβ Δημοτικοΰ Σχολείου, έπ' ονόματι τοθ Ίπραχΐμ Πασά, ποΰ Β Φικιάτης, ενόμισεν επί τρείς δεκαετίας μίτρψ τό ίηέτυχεν. κόσμον, 6 φό- Άφ' ή; τό Υπουργικον Κοινωνικήν Προνοίας ΙπΙήβη ψά ίηοπτίύηη βίς την άποΗατάβταοΐΎ τ&ν ποοσφνγα» ή αρμοδία επί χον προκειμένον ύ· πηοεσία αυτόν ή Διεύ^ννσις Αποκατασταθείς πςοσφνγοον ΙηωμΙοΦη έργον μέγα ΗαΙ ευθύνας άννπολογίστον σημασίας. Διότι δέν επρόκειτο πλέον ετερί τής έκ τό>ν ένονταΐν ίξαβφαΐίσβως μιας ατέγης άλλά ίΐερϊ τής όριοτιπής ά-
πθΜαταστάσιως ίκατοντάίων χιλιάδοαν ιπροσφυγικόϊν οίκογενειοϊν. Καΐ άπο-
Ματάστασις σημαίνει εξασφάλισις τό5ν δραιν &προοχ6πτον κοινωνικαί έξ«-
λίζεοις, σημΐίνει /ξασφάΐισις οίκογενειακής ήσνχίας καΐ τάξεοος. καί 8-
ρων άσφαλοϋς ίπαγγελμαπκής δρασΓί/ριότητοί.
Διά την επιτυχίαν ίνάς τοιούτον εργου άπαραίτντος προϋπόθσσις ήτο
ΗαΙ έξακολουθ'ΐ νά *1ναι ή θέσι; επί κεφαλής τής υπηρεσίας ταύτης προ·
οώπβαψ ΑμίζπΧήητοΛν έμφορονμένων νη' <5γοθά5ν προθέσεοον καί σνγκεν- τροΰντων άδιαμφΐσβηΓήτον κνρονς Ιπιστημογικά προσόντα. Εΐμί&α νΐτοχριοομίνοι ώς ηρόαφνγΐς, νά εξάρωμεν την πολιτείαν των δύο προχατόχιον τοΰ σημερινον διευθυντού αυτής, 6ηΚ. τοϋ άιιμνήοτου Δ. ΦραγΗθηονΙον καί τού διακεκριμένον φίλον τβΐν προσφύγων κ. Μ. ΠαοχΦ- αούΐον. "Ονζας ή μεγάλη αΰτό3ν κοινων.κή πεϊρα άλλα καί ή ίπιστημονική ανι&ν εΰρνμάθβιε είχον θέσει την αφραγϋα είς δλα τα τομοθβτήματα καί τάς ά'λΐας διοικηπκά.- ηράξβις τής υπηρεσίας ής ηραΐαταντο. Καΐ ό προ· αφνγιπάς χάαμος ησθάνετο ίν άσφαλεία καί ΙπιδΙ&ιχο &προοχ4πτα>ς είς τα
καθημερινα εργα το* καί έξελίσσετο κοινα>νικόϊς καί ήνδροΰτο έπα)>ν·λμα-
πκόάς.
Δνοτνχ&ς δμ<ος ό νυν διενθνντής αυτής, £ η. Δ ότι ήίύψΛτο νά διασαλεύση τα θεμέλια Ιφ' ώ» είχεν στηριχθή ή προσφνγική αποκατάσταοΊς καί έν τινι 'Αλλ' εντέυθεν πρβίκνψβν ή αναστάτωσις τον προσφυγικόν βος όΊά την αυριον καΐ ή δλεθρία άβεβαιότης. ΙΙΙηροφο^ονμι&α 8ιι 6 κ. Δ. Φιχιώεης χαταΧαμβανίμενος νπύ τοΰ ό¬ ριον ήΐικίας πρόχειται νά απέλθη συντόμως τής υπηρεσίας τον. Καΐ β*· βαίως ημέραν τίνα θά άπέλ#ρ. Άλλά *ά άίτέλθ»; άνευ ουδενός τίτλον ·«- γνωμοσννης έκ μέρονς τοΰ προσφυγικόν η6αμόν. ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΕΙΖΑΓΓΕΑεΤτοΪΓεΗ ΜΜί ΠΑΗΜΜΕΛΕΙΟΑΙΚΡΐΐ Δέν φθάνουν αί τόσον συχνά γενόμεναι άφ3ΐμάξ«ις τοΰ λαΐκοθ χρήμα- τος υπό των πολλών λαχείων τα όκοΐα κυκλοφοροΰν είς την 'Ελλάβα, τβ- λευταίως έψευρβθη «Υιό πολύ βξύηνων βλλήνων καΐ 8'βρος τρόπος. Είναι ή λβγομένη μέθοδος τής άλασαίδας. "Ας ακούση Α κ. Εισαγγελεύς πρώτος τό σύατημα. Είς δνα άφελή ίλληνα παραβίδβται βνα βακτυλογραφημένον φύλ¬ λον χάρτου μέ όδηγίας καΐ μέ μίαν ϋπογριφήν ενός κυρίου πού δίδει τόν λόγον τής τιμής τού ότι θά εκπληρώση τό περιεχόμενον την δ^ηγιών. Είς τό κβίμενον περιλαμβάνονται καΐ πέντβ δ 'όμαια μέ τάς διβυθόναιις τ*ων. Επίσης δήλωσις τοθ ύπογράφοντο; ότι ενββασβ διά ταχυδρομική; έπιταγής 60.000 δραχμάς είς δνα πριηγ >ύμβνον κύριον άπό τόν οποίον έ>λα3εν τό έν¬
τυπον. Οί πέντε πού άναγράφονται είς τό κείμενον καλοΰνται νά βμβίαΐ)
έκαστος έξ αυτών άνά 60.000 δραχμών δι* ίκιταγής είς β ν πρόσωπον ίιασΐος
τής έκλογής των. 'Έπ,αστον των προσώπων αυτών πρέπει νά έξβύοη δςερα
ρέντβ άτομα—θύματα τα οποίαι θά κραοφιρθοόν νά βώσουν άνά 60.000
δραχμών πάντοτβ διά ταχυδρομικής έπιταγή; καΐ ο0(ω καθιξή;. "Ειιαιατος
των *πβντε ευρίσκει άλλους πόνιβ έκαστος αυτών των άλλαν πέντβ βΐναι
ΰποχρεωμένος νά εδρΐ] άλλους πβντβ καΐ τό πρά/μα βυούνβται κατά γεοομι-
τρΐκόν πρόοδον διά νά κυκλοφορούν μβτά τίνα χρόνον έκατομμύρια έπιτα-
γα'ι μέ 60.000 δροχμαί βπάστη. Τό σύσιημα άνάγβται βίς τα λβ^όμινα «μπούλ-
ντέ νέζ» τα δποΐα προπολεμικώς είχον τβθϋ έν έφαρμογή μέ ωρολόγια καΐ
άλλα ειδή καΐ τελικώς απηγορεύθησαν υπό των ΕΙσαγγελικών καί "Αστυνο¬
μικάς 'Αρχών. Δέν νομιζβι ό μ. ΕΙσαγγιλβΰς ότι ποίιβι νά θέσι] τίρμα β'ις
την άτέρμονα αυτήν απάτην άααγορβύων τό «ΠαιγνΙδι τής άλυοαίδας» έν
Ελλάδι ; Διά πβρισσοτίρας πληοιφορία; τόν παραιτέμπομεν είς αύτό τό Προ-
τοδικεΐον Αθηνών τοΰ όποίου πολλοί ύπάλληλοι παίζαυν ήϊη τό παιγνίδι
τής άλυοσίδας καΐ δχο. ,αν πολλαί έξ αυτών άνά 60.000 δραχμάς.
01 ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΟΥ «ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΒΕΡ Ρ ΟΙ ΑΣ
ΤΟΥ ΑΠΕΖΤΑΛΜΕΝΟΥ ΙνΙΑΓ *· Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ
"Αν ή Ββρροια άριθμή σήμερον πε-
ρ'ι τάς εΐκοσιπέντβ χιλιάδας κατοί-
κους, αναμφισβητήτως, οί 17—18 χι-
λιάδες είναι πρόσφυγβς. 'Εκτός βέ
τούτου καί τα πέριξ χωρία άριθμοΰν,
κατά τό μβγαλυτβρον ποοοστόν τοθ
πληθυσ{ΐοΰ των, πολλούς πρόσφυγας.
Τα χωρία αύΐά είναι τό Μακροχώρι,
ή 'Αγία Ηαρίνα, τό Άγγελοχώρι κλπ.
Πολλά καΐ ποικίλα είναι τα προ-
βλήματα πού άπασχολοβν τούς πρόσ¬
φυγας τής περιοχής Βερροίας. 'Εκτός
τοΰ πα,οβλήματος τής άποκαταστά-
σεώς των άπό στεγαστικής απόψεως—
προαιρετικώς δι* αυτόν, ύποχρεωτικώ;
δέ διά τάς Αρχάς, εάν τό ζητήιη, ήρ
χισβ νά τρέμτι σάν τό ψάριΐ νΌγοπΒ
νογοπ3. Κύτταξβ κύτταξε τοθ βΐπε ό
εΐσαγγελεύ;, τί δειλία είναι Λύτή, γιά
ενα παλληκάρι σάν καί αένα καΐ δ
κακ ιθργος τοθ απήντησε: «ΑρΓ65 ίοηί
1α νΐβ βΒϊτοεΙΙεΙ» Παρ' δλα αΰτά ή
ζωή βΐναι γλυκβιά. Γλυκειά δι' αυτόν
καί δχι διά τα θύματά τού !!Ι
Δεύτερον παράδε γμα. Μετά την λη·
στβίαν των άδελφών Χριστοφιλία, είς
την ό «οίαν ώς θά ενθυμείσθε παρέ¬
στην ώς συνήγορος τής Κούλας, καΐ
συνετέλεσα κατά μέγα μέρος είς τό
να άποφύγουν την ποινήν τοδ θανά¬
του δταν οί δεύτβροι πού βμιμήθησαν
τό παράδειγμάτων (Νίκογλου καΐ Σία)
κατεδικάσθησαν είς θάνατον καί εξε¬
τελέσθησαν, επί μίαν δεκαετίαν καί
πλέον, δέν εσημειώθη καμμία ληστεία
μβτά φόνου, έν τή προουβυούστ].
Μετά τιιιής
ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ Ν. ΔΟΥΡΜΟΥΣΗΣ
Δικηγόρος παρ' Άρβίφ Πάγφ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Τα μόλη τοΰ ΟίκοΒομικοΘ Σονεται-
ρισμοΰ Ν. ΑΙολ δος εύχιριστοΰν Δη·
μοσίο: τόν πρώην Υπουργόν κ. Δημή-
τριον Βαυρδουμπάν διά τάς άόκνους
προσπαθείας τού υπέρ τοθ ΟΙκοδομι-
κου Συνβταιρισμοΰ Ν. ΔΙολίδος.
βλέπβτβ είναι γενικό τό κακό β(ς ό¬
λην την 'Ελλάδα—προέχουν σήμερον
άλλα τα δποΐα είναι Ιδιαίτατα σΐτου-
δαΐα. Οΰΐω ή καταπάτησις χώροον-οΐ-
κοπέδων, πού άποκλειστικώςκαί μόνον
άνήκουν βίς τούς πρόσφυγας, διότι
είναι άπό τάς ανταλλαξίμους περιου¬
σίας, δέν είναι σπανία. Τόσον οί Ιδιώ¬
ται, εντόπιοι, όσον καΐ αί δημόσιαι
υπηρεσίαι »αταπατοΰν προσφυγιχά
οΐκόχεδα διά νά οίκοδομήοουν σχο-
λεΐα ή νά στεγάσουν διαφόρους υπη¬
ρεσίας. Ή τοιαύτη, έν προκβιμένφ
αΰθαίρβτος καταπάτησις άχι μόνον
είναι αδικαιολόγητος, άλλά καΐ πά-
ράνομος.
Τό ότι, βεβαίως, πολλοί Ισχυρίζον-
ΐαι ότι δέν ύπάρχει προσφυγικόν ζή-
τημα τριάντα καί πλέον ε τη μβτά τόν
έρχομό των προσφύγων είναι δχι μό¬
νον γελοΐον άλλά αύτό καθ* αΰτό ά-
στήοικτον. Διότι έφ' δσον δέν συνετε¬
λέσθη καί δέν συντελεϊται ή αποκα¬
τάστασις των παοσφύγων τό ζή τημα
θά υφίσταται έοαβί.
'Από τα χοοριά, τής πβριοχής Βερ¬
ροίας, τό Μα ροχώρι στβρεΐται έπαρ-
κοΰς δικτύου ΰδρεύαεα;. "Αν κανβίς
λάβχ) ΰπ' όψιν τού ότι σέ άπόστααι
λίγων μίτρων ύπάρχει άφθονον καΐ
υγιεινόν θά κακίαν τούς άρμοδίους
πού δέν διαθβτουν λίγα μέτρα σωλή-
νων διά νά νίνβται κατ' οίκον ή πα·
ροχή τ»ΰ ύδατος. 'Επίσης, ένφ είναι
δονατή ή παροχή ήλβκτρικοΰ ρβύμα-
τος είς τό Μακροχώρι, δέν γίνβται
τούτο, διότι οΐ' διάφοραι κυρίαι πού
προΐστανται τής ήλβκτροπαραγωγής,
φοβούμενοι πώ; πιθανή π^ροχή ή-
λεκτρικοϋ ρεύματος βίς Μακροχώρι
θά βχη ώ; άποτέλβσμα Ιδρυσιν έργο-
σταοίων μαρμελάδας, ξυλουργβίων
κλπ.—πράγματα πού ααραβΛάπτουν
τα συμφέραντα ωρισμένων—δέν παρέ·
χούν ρεΰμα είς τό Μακροχώρι...
"Ομως θά επανέλθωμεν επί των
ζητημάΐων Βερροίας προσεχώς.
Π. Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
'Αναρριχή&ηκα, μέ δυσκολία, στήν άνηφοριά, όπου ήταν τδ Έπιτρο·
πιηΟ κι' Ιρριψα μιά ματιά στά έρείπια τοθ Ναοΰ, τό μελαγχολικό κι' ίρημο
Καμπαναριό καί πέρα στό Βουνό τής Παναγίας, πού Ικλειβ τόν δρίζοντα,
κατάφυτο άπό άμπβλια. Ή καρδιά μου ράγισε μπρός τό θεαμα καί τα μά-
τια μου πλημμυρίοανβ άπό δάκρυα. Σάν άστραπή πέρασαν, μπροστά άπό τα
μάτια τής φαντασίας μου, δλα τα βύχάριστα καί δασάρειτα περιστατιχά τής
ζωής των άνθρώπων, πού διαδραματισθήκανβ οίον χώρο βκβΐνο, πού ήταν
τώρα πέτρα καΐ χώμα, δίχοος μορφή, δίχως προοριαμό. Έκβΐ θά παντούτη-
καν οί γονβΐς μου, έκβΐ θά βαφΐίστικαν τ' άδέλφια μου 1... Κάτι μέ μαγνη·
τιζε, μέ καθήλανε σ' ίκεΐνα τα έρβίπια, κάιι τό ζβστό καί οΐκβΐο, ή Ι'ξη
των πραγμάτων, πού άνάδιναν άκόμη την άκτινοβολία των πβρασμένοαν Ι
Ό Ναός τής Παναγίας στέκει όρθιος, άλλ' κχβι μεταβληθή αέ Φυλα-
χή. Στό δυτικό τμήμα, υψηλάς τοϊχος φράσσει εντελώς τή θέα τοΰ ΝαοΘ.
Στΐς νότιες γωνίβς, αχοποΐ φυλάγουν σέ παρατηρητήρια. "Οταν πβρνούσαμε
άπό τό 'Ανατολιχό μέρος τοΰ Ναού, βΐοαμε τα Γραφβΐα των Φυλακών καΐ
ζητήσαμβ νά μάς επιτραπή νά βπιακεφτοθμε τό βσατβρικό τοΰ ΝαοΘ. Μάς
εδήλωσαν, μέ την μβγαλύτβρη βύγένβια, ότι δέν θά μΐτοροβσαν νά μας βύχα-
ριστήσουν, γιά τόν λόγο διι χρβιαζόταν πρός τουτο αδεία άπδ τόν ΕΙσαγ-
γβλβα (Ταουμχουριέτ μουττάΐ Οϋμουμισί). Μάς παρακαλέσανβ νά καθήσω-
μβ, αίσω ακριβώς άπό την άψιδα τοθ 'Ιβροθ, σέ μιά ταράτσα βύτρβπιομβνη
καί μέ πολλή πρασινάδιι, μάς προσφέρανβ καφέ καΐ μας άτοζημιώσανβ μβ
τα γλυκά τους λόγια. Μάς βπληροφόρησαν πώς τδ έσωτβρικδ ίχβι διαχαρι-
σθϋ σέ διάφορα διαμβρίσματα, γιά ν' ανταποκριθή στό νέο τού προορισμό,
πάς δλβς οί λαμπρβς, άλλοτε, τοιχογραφίβς {χούν καλυθτή μ' άσβέστη, οέ
βαθμδ πού ή έπίσκβψή μας στό ίσωτερικό δέν θά βΐχβ τίποτβ νά μάς δβ(·
ξΒ καί θά μποροθαο νά ήταν καΐ δυσάρβστη, έπβιδή στβγάζβι τοΰς έγκλβί--
στους έγκληματίβς.
Άπό τδ Σχολειό, πού ήταν άμεσος κάτω άπό την άψίδα τοθ ΝαοΟ,
καθώς κι' άπό τα άλλα Σχολειό τής Κοινότητος, τί πό τα δέν σώζβται. Άπδ
τό πατρΐΗΟ μου σπίΐι σώζβται μιά πόρτα μ' Ινας τοΐχος! Κάθηαα καΐ τό
φωτογράφισα. Μιά θλιββρή άνάμνηση, άλλά κι' αύτό τ' άπομβινάρι σέ λίγο
θά χαθή .. Μέσα α' έκβΐνα τα γκρβμίσματα βΐχβ την έοτία της ή Προγονι-
κή ψυχή 1 Τό σπ,τι τοθ πάππου μόν Χατζή Θεόφιλου Μοοπαγιατζή, άμέ-
σως απάνω άπό την Παναγία, είναι Ινα σωστό χωράφι, Ιτοι σχβδόν καΐ
τό Σύνολο.
ΙΚΟΣΚΟΣ Μ
ΑΝΕ-ΑΡΤΗΤΟΙ ΕΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ., ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟ ΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤίΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚίΜ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΒΝ
ΕΤΟΣ ΠΓ. ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1190 | ΑΘΗΝΑ. ΚΥΡΙΑΚΗ !5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ,953 ί Δ.ΕΥΘΥΝΤΗΣ , ΣΩΚΡ. Σ,ΝΑΝ.ΔΗΣ ' }
ΠΟΛΠΊΚΟΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΛΟΣ ΤΣΩΡΤΣΙΛ (Σταδίου) 65 — ΤΗΛΕΦ. 27-708
ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ
; . μ
λεμικι«1 ΈλληνικαΙ Κνβερ-
* Έλληνοτουρχικη φ,λία *«β-
Ι «*ν ί»ι
β δ τ ε β'
ν,ί ίρ τβδ δτι β » Τ ο δ ρ κ ο ι ο υ τ ε
λ λ α ξ β υ ν η ο τ έ, δσα χρβνιο, «,· «?
«ν ««Ρ«β·»ν. Είναι καί 8« μ&ο»" οί ϊδιοι,
Ήμηβρεϊ ν* ί(3γ«λ«ν τβ φέσι χ«, ν* έφβρβσαν καπέλλο, ημπορεί
-*,τ»βί·βΜβ«ν τούς άραβιχβυς μέ τούς λατινιχούς χαρβχτΙ,ρας είς
Ι ν χΦίιν τβς γλώΜΠί τ«ν, ημπορεί νά κ«τήργηΟ«ν τό χ«ρέμι κ«|
ίϊν. &* **&**«* 6μ»ζ νοοτροπίαν καί κατα συνέπειαν δέν
ν« «Τν«ι «Ι ΤβδρΗβι των σχβτβ,νΰν ΧΡ6ν»ν, τής λεπλασι"ς. τής
ϊή;, τΐ{ ββυλίίκ καί τοδ αίμβτβς, τβν σςραγ&ν καί τβθ έξκν-
'ίβ)>'
ί κΓ
*>
V
ν
ρξ
δν
κ ι'
γυναικοπα-ίδΝν .
&λλαξβ τό μ «λλί
ν κ β-
Ι γ η ρ α σ ε
τ· β δ λ λ « ξ ε, ο 6 τβ'τ'ίΐ
μχς χ«1 έχει απολύτως δίκαιον.
υ, ,..,„.. ------- ««» σογχρΜΤίζβντα» μέ πολιτ:ο-βνβ«.
Α«β»?, ίμφ«νΙζ©ν-«* μχλιατβι καΐ οί ϊδιοι ώ; πβλιτισμένβι καΐ συγχρο-
««/«.. Κ«τ* βάθβς *μ«5.β1ν^· «* «κέγονοι τδν Γενιτσάρων καΐ τβν
Β*ηΚ·*>·*ν Λβύ. &ν Τβί>5-^Τ*Υ δυνατόν, θά περνοΰααν 4 ν σ τ ό
μ« π ρ β μ β « Ι « ς *«»« ΡΠ Τβϋρχβν χΜΐ χυρίος ημ«ς τβδς
πν*{,
4ίν χρβιαζεται να χ«Γ«β*λο χανεΐς μΐγάλην ττροβποτβεικν δια να
ί»5ΐ(ί!ΐ, «ι *« γρ*βοντ«» αν»τίρ« βΤναι πολύ ολιγώτερα
έττοί
ΑΠΟ ΤΑΣ ΧΑΜΕΝΑΖ ΠΑΤΡΙΑΑΣ ΜΑΖ
ΕΜΠΟΡΙΟΚ ΚΑΙ Η Β10ΜΗΙΑΠΙΔ ΪΤΟ ΟΤΒΟΜ ΠΡΟ ΤΟΥ ΒΜΗΟΪ
Είς τάς Κυβωνίας (Άΐ,Βηλή) τό
εμπόριον καΐ ή βιομηχανία ήιαν πρό
τοΰ ξβρριζώμα (ό; μα , β'ις τόν κολο-
φώνα τής δόξης των καί άλματώδους
άναπτύξβώς των.
Καί πρό τής καταστροφήν τής πό
λβως τό 1821, οί Ιστοριχοΐ τής ηόλβως
μάς πληροφοοοθν, δτι τό εμπόριον τό-
τβ ήτο άκμαιότατον Ή μετά 84 την
καταστροφήν βαθμιαία κατώκηοις τής
,,ΛΙ „,..,- 1.~Χ. ·Β»1»^----- —--- «-»'--
πόλβως
Έλλήνιον τοϋ έλβυθέρου
τβκμέ) καί πολλαπλασιασμόν αυτή: : τα έναντι φορτωτικάς.
διά συνβχον πό ισμίΐΜν χη βΐδ'κοθ · 'Α,ΐιόΐτλοια προσήγγιζεν
κοκρίσματος χαί Ηλαδεύματος, δ τού ~ - - - -
ή ίνδελβχής παρακολούθησιν τής ά-
ναπτύξβως «ου δβνδρου βφβρε καί τόν
καρπΐν αυτής βίς πβ^ιω-τήν, τής παρα
γωγής έλαίοαν έξαισια ποιότητος χαί
γ ξ ηος κ
τού έκ τούτων ελαίου είς ποιότητα έκ
τής πρώΐης τού κόσμου Ι Δέ ν θά αρ¬
νηθώμεν δ τι καΐ τό χώμα καί ό τόπος
ουντβλοΰν άνίκαθβν «Ι; την βύδοκή
ή έλί δό ά ό δ
Βασιλβίου, περισσότβρον Αϊβαλιωτώ»,) μησιν τής έλαίας, διότι κατά τό δή
έίωσβ είς τό εμπόριον μικράν μέν. λεγόμενον βΐνε λαδότοπος φύσει χαί
Οέσει* ουδόλως δμως ή αΐτιολογία
αύτη θά Ιφβρβ τό παθούμβνο άΐτοτέ·
λβσμα ά*βυ τή; πρυσπαθβίας των κα
τοίκων ή;ις ήτο άοχνο; καί άκρως
άποδοτική.
κατ' αρχήν, βαθμιαίαν δμως συν τώ
χρόνφ κ αί άλματώδη κατόπιν, είς
διάστημα ενός αιώνος ζωήν, ή όποία
τιμα την γβνεάν αυτήν, ήτις έκ θβμβ-
λία>ν εθβσβ τάς βάσβις τής Βιομηχα-
νίας καί έδυνάμωσβ τόσον τό εμπό¬
ριον, ώστβ τα προΐόντα των Κυδω-
νιών νά καθέξουν πβίίλαμπρον θέσιν
άνά τό εσωτερικόν μέ σπουδαίον κέν¬
τρον καταναλώσβως «ήν Κωνσταντι·
νουπολιν μεθ' δλης τής Τουρκικής
αύτοκρατορίας καΐ τα Βαλκάνια, μέ-
χ?ι τάς 5 "Ηπβίροος τής ύφηλίου, ώς
πρός τό έξ,οτρρικόν.
"όσον άξιέπαινοι ήσαν αύτοι οί
άνθρωποι, καί πόσον 4ργατι*οί κατα-
φαίνβται έκ τοθ γβγονότος δτι κατά
τό 1821 ή πόλις κατεστράφη δλοτβ-
λώς, Λιότι είναι γνωστόν δτι οί Τοθρ-
χοι επέρασαν διά ππρόις καί σιδήρου
δλον τόν πληθυσμόν, εθβσαν πΰρ κα
έν τέλει ή πόλις κατά την 3ην Ίου-
νίου 1821, παρβδόθη βΐς την ολοσχβ
ί* μά
μτ
μά: 2υ»
ί
Μ ν β ι,
ΑύΐθΙ
'! ίΊλίαί,
ν *'{ την
. ϊί φ
τούτου, ΑΣΤΕΙΟΝ νά γίνεται σοβαρός λόγος περΐ
., τιλί*{. Κ«Ι ·Τν«Λ άπολώ««ς βέβχιον χ«» μ α¬
ί (δικκιαη,μ*νον, δτι οί Τοϋρκοι, είς πρώτην ευκαιρίαν,
'""ν, ί/τβα; μ«ς ΐγκατέλειψχν κατά τόν τελευταίον
χ βύμφανχ κ«1 τάς φιλικάς, πρός τ/ό 8 ε α·
τμι' «πέναντί μας.
'9«ν περισσοτέραν ανάγκην τής Ιδικής
τή; γειτνιάοεώς τ«ν μέ την Σοβιετικήν *Έν«·
μΐγαλείτΐρον χαΐ α μ ε σ ώ-
είς τούς Τούρκους δτι Ι χ ε ι
ά τ π ς κ«1 δτι, αν έξ«κολουβοΰν
-„...,.„,, δπ«ς ουμπερΐφέρονται σήμερον, Θά
προ-χτέου. Δέν πρόκειται, έν τοικύτΐ) περιπτώσει,
*«ο την αγρίαν ανθελληνικήν έκστρκτείκν των.
ΜΙΧΑΗΛ ΕΑΛΟΓΕΡΟΠΟΪΛΟ-
ΚΑΡΥΣΤΟ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ χ· ΔΗΜ. Κ· ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
Λ Ά
ι κ-«ια ι
κατήφορο
Ρουνό &η'
ά ζ
ς, στά
"ώ ϊί κό
ί«"Ι«> δχλολόϊ,
""-««ττηΐα,μπασ·
Κνιιιάϊα νΰχια,
που
ββς' πλένουν
μαασυλάνβ
Ι ιλαγιά και σα-
Ιαλλα καί πβζή.
«όδια της καί
:<' ,£ ): »·»·. Τοίπβ'ΜΪ-1 ^«φωνος Μολλάς. ™ τους πλένονται Μιά κοπελίτσα λιγβρή, τοΰ έπιστάτη ή κόρη, μ' Ινα γλυκό χαμόγβλο μας καλοαπανταίνβι Άνάμβσα άπό φυλωο· σιές μά; δδηγεΐ στό χτήμα, σέ μιά βε- ράντα άπλωτερή, σάν βενετσιάνα λό τζα. Άρχέγονη, μέ τρείς στοές καί στέρβες κολόνβς. Καθίαματα, σαίζ λόγκ, φατέΐγ καί ξάπλβς μυθικές. Βα· σιλΐΗΐά ΰποδοχή. Λόγια γλυχά, καλή καρδιά καί φλογβρές ματιές. Μόλις καλοκαθήσαμβ σβςβίραν τό γλυκό. "£- θιμο έλληνικό. Άπ' τίς καμάρας τή ματιά ρίχνω γύρω τριγύρω... Πανόρα- μα μοναδικό, όνειρο... Παραμύθι... "Ολο τό Πβλαγος μπροστά μέ τό νησί Ι τής >Τζιά;,
Ή Πβλαγία κάτασπρη καΐ Πάναγνη
παρθένα.
Κάτω δλη ή Κάρυστο, τα χτίρια, τα
πβρβόλια, τό Μπούρτζι, δ Γιαλός.
Τριγύρω λόφοι καΐ βουνά. Κατάντικρυ
ή Άκανθωνιά κ' δ Μάκςωναι, πιό πά-
νω. Πέτρινοι λόφοι, άπότομοι, συνοι
κιομοΐ πολλοί, καινουργιοι καΐ παληοί.
Ή Μβκουνίδα ή ξακονθίή, κοντά της
τό Νικάσι... Ή Λάλα παρακβΐ. ΟΙ Μΰ·
λοι άπ' «ήν Ανατολή, μβσημβρινά οί
Κοκάλοι, ή Παληοχώρα, δ 'Αεΐός, Με-
τόχι, Πηγαδάκια. Άπό τή Δύση δρ
θώνονται, Καμάρι καΐ Χαρζάνι, δπου-
χε τό παλάτι της κάποια βασιλοποΰ-
λα. Κόσμος πολύς καΐ βΰπορος ζοβσβ
εύτυχισμένος, σία χρόνια τα Βυζαν-
τινά, τα δοξασμένα χρόνια. Καΐ χω-
αΰχ6
»· «λββς τοΰ
ν
0
ζήισι
Κα*8
στό
υρίγρβτιχέτητοί.
Δεν «ιρν»; ήμέρ« «ού να μην «ναγγελβίί μίβτ τουλάχιστον ανανδρο;
'ΐίιαστχπ ίπίββσις τβορχιχοΰ κχτβτδΐΜχτικοδ ττλοίου, εναντίον
Ε «λιέ«ν, ίντος των Έλληνικών χ«ριχβν υδάτων. ΟΙ πβιλλη
χ«ρ»ίΐ; Τοθρκοι νχυτιχοΐ—γνήβιοι άιτόγβνοι τβν ποντοπόρων!
»9»γένων τ«ν τού «Ν ά λ τα γ ι ό χ»—βάλλβον έκ τοδ άοφχλοθ;
ΙηντΙον ά έ π λ «ι ν Έλλήν&ίν βιοηχλχιστΰν, οί οποΐοι θχλκβσοδέρ-
νβνται 4ι« νά βγάλβυν τό ψ»μ1 των οΐχογενειών τ«ν, τούς συλλαμ-
ίηονν, τούς δέρνουν, τούς χαχοποιοδν χαί τού; φυλαχίζουν ά ν α ι-
τ Ι ν { χαί άδικαΐολογήτως.
4ίν χιρνα ΰρ» πού νά μή μά; ύβρίαουν, να μη μ«; αυκβφχντή-
Μ«ν, ν* μή μά; εΐρυνΐυβοΰν χ«1 νά μή μάς άηειλήαουν, ή περιφημος
■Χονριέτ» χαί τα άλλα κίτρινα οργχνα τοΰ έ ξ ά λ λ ο υ Τουρκικοΰ - - - „ -
Τίκβιι, 3ν)μπϊριλ*αβχνομένων χιχΐ κυβερνήτι κων έφημερίδοιν Είναι "^ καταατροφην, κ* ίγινβ παοανάλω-
ί»χνέ«τβν τό βέχμα Τούρχ«ν «ολιτικδν χ«1 διανοουμέν«ν !.. ©Μ μ"_!οβ πυ^ό«· 'Ε™]ο1ς °1 φ^όν.β! κ?
ίίβΐβι (ΐλαίτονραφοΰν την Ιστορίαν, διαστρέφουν τα γεγβνέτα χαί
ίαιιίχίδν έβνικά μα; ίδάφπ, τάς νήίβυς τού ΑΙγχίου καΐ την Κύΐιρον.
ΟΙ Τοΰρχοι έμοχνίζοντχι έΐτι πλέον ώς... προβτάται χαί χηδεμόνες
Ι» χ«Ι ί««ν«λ«μβάνο»ν βτερεοτύπβις δτι, χνρίς αύτούς, είμεθα χα-
μινοι τ..
Ό Τουρχιχό; Τύηβς χαί Τοΰρχοι πολιτιχοί, οΊτ»ς & πρώην υπβυρ-
Κ τβν ΈχΝΐΐρικ&ν £βυχρη Καγιά—έν γνώβει δτι φεύδονται άσυ
βτ*λ»ς—έιχιρρΐιττουν είς βχρβς μας την κατηγορίαν, δτι πΐέζομεν
ΜΙ «κομϊταχϊΐρ ζόμββχ τούς Τβύρκους τΓίς ©ράκης, οί οποίαι άντιβέ-
»! οχι μόνον άαολαύουν ολαιν των αγαθών τής Έλλιν ιχής Ιοοπολι-
««{, «Αλα χ*1 τογχβνουν Ιδιαιτέρας κραηχης μβρίμνης. ϊυνβχΐζουν
«τβ Ιδιον τροιιάριον, «αρά τας κατηγορηματικάς διαψβυ-
«ί τ«ν_ββ»λιυτδν χαί των βρπσχευπχθν άρχηγδν τΠβ έν Ελλάδι
«υρκικπς μειονότπτβ;. Έκ τβότβυ άποδεικνυεται δτι ή συχοφοιντιχη
««ρκτιιοι των βΝρΊνιατιχ&ν Τουρκικών κύκλων εναντίον μας, είναι
«τμ?Μ ημινη κβ1 ώρ γα ν«μ έ ν η.
β*7 , βι δΜτ»χδς μόνον αύτά τα παραδβίγματα τδν λχβρι-
ι 2 <ντ( μα{ 4ΐίΐί"«»»ν των Τούρκ»ν. ΟΙ έν Τουρκία ομόφυλοί Ρ*ν >χβτ' «««ναλπψιν βύματα τή; τουρχιχής βχρ-
1 ·»««λλβδο$ι«δ. Κατά την διάρκειαν Ιδί»ς τοΰ τελευ-
?υ »"*βτπο*ν αγρίαν χαί άδυσώ«ητβ ν-μέχρι
τ4>ν,.«Ρ>β»<"δν τβ»ν-οΙκονβμικην αφαίμαξιν. Όσβι δέ δέν ι *ηληρώίβυν Τβ «Ρίφπΐιβν «β α ρ λ Ι χ ι», διότι φυσικά ντβΙοτέλλοντβ άγεληδόν αίς τα τάγματα χαταναγκα- λ 1 τ* Ρ*9 τήί 'Ασι"" τέφαγον καΐ τα πέριξ των Κυδωνιών χωρία, πόλεις καΐ δλα τα κτήματα τής πβριοχής. Λοιπήν αύτοι οί άνθρω ποι έκαμαν θαύματα άξια παραδβιγ- μοτιαμυβ γιά μάς τούς σημβρινούς 1 Λιτοδίαιτοι, έργατικοί, χωρ'ις άπο- λαυσβις καΐ άπβίραχΐοι άτό τα μικρό- βιο τ.ιΰ σημβρινοί' πολιτισμοΰ καί τή. καταστρβπτικής έξβλίξβως, άφοσιώθη· καν είς ττιν γβωργίαν, ίίς «ην μηΐέ- ραν γήν, ήΐις ώς φιλόατοργος μήτηρ τούς ίθρβψβν, τοΰς έγαλυύχησβ και τούς παρέδωσε δλα τα όώρα της, καί δλην την εύλογίαν της, εστίν οτβ χαι δλα τα καλά της ! Ώ εάν έτρβΐτβτο πρΊς την μητέοαν γήν δ κόσμος καΐ σήμβρα, όπως καΐ τότβ στοργικώς επραττβ ! Ι Καΐ κατά πρώτον άφοσιώθησαν συ¬ στηματικώς βίς την περιποίησιν τής έλαίας, διά μεταφυτβύσβως (τουρκιστί ή Τό εύλογημένο αύτό ποοΐόν έφβρβν είς τοΰς Άΐβτλιώτας δλην την κίνη σιν καί είς αϋτό όφβίλουν την βύβ «ι ιονίαν των. Τό σχβοόν μοναδικό αύτό προΐόν τούς άνέδβιξβ, τοΰς άπβκατέ' στησβ εμπορικώ;, τοΰς εσημιούργησ όλον; τούς άλλους κλάδους τοθ έμΐτο- ρίου των, τούς έπλούτιοβ πάντοτβ καί τούς ίδωσβ την εμπορικήν των φήμην, έ.ξω των συνόρων των καΐ πολύ μακράν. 'Εσφυζβ ή κίνησις πάντοτβ βΐς τό μέρος Ικβΐνο. 'Εκτός τή; άγοράς τοθ ελαίου παρά των Ιδίων βύρωπαίων ερχομένην αυ¬ τών των Ιδίων βίς την πόλιν μας, χαΐ οί έμποροι Κυ5ωνιαται έκαμνον ά- θρόις αποστολάς τοθ προΐόν τος ά- πανταχοδ : Πλήθος άποθηκών, έμπορικών κσ- ταστημάταν μέ ύπηρβτικόν προσωπι¬ κόν χιλιλάδων άτομον μέ λογισΐάς, μέ άλληλογράφους ξένων γλωσσΐιν, ήαχολεΐτο μέ την φόρτωσιν τοθ έλαιο- λάθου. Τότβ δ κόσμος έτρεπβτο βίς το έμπόριο' οί νέοι τβλβιώνοντβς τό Γυμνασιο προθ'λα,Λβάνοντο ώ. λογι¬ σται βίς Γραφεϊα έμπορίας ελαίου. 'Εχβΐ βΐβικβύοντο καΐ βαθμιαίως συνβ ;αιρίζοντο μέ τού; ποοϊαταμβνους των, λαμβάνοντες κέρδη βίς ποαοστά, διαδβχόμβνοι άργότβρον την επιχείρη¬ σιν, οίαν οί προϊστάμβνοί των ήσαν άνίκανοι πρός εργασίαν. 'Ελάχιστοι νβοι άκολουθοϋσαν πανβπιιτημιακάς σπουδάς καΐοΐ έπιστήιιονβς ίμβτοωντο β'.ς.τά δακτυλα. Ή γβνική ροπή των νέον ήτο τό ίμπόριο καΐ πλεΐστοι νέοι έδημιουργοΰντο ίκ τοΰ μηδβνός, χωρίς κβφάλαια, αγοράζοντες τα ε¬ λαια επί πιστώσβι καΐ πωλούνιβς αύ· ^ηγζ άνβλλβι ηδη; καθ1 έκαστην, Τοαπβζικά Γρα Φβΐα, χαί Τραπβζιτικοί ανταποκριταί ύχήρχον άρ»βτοΐ βΐε Κυ5ων(ας τότβ, ίΐχβ ?έ Πουτ>ή καΐ Τοάπβζα' άσφαλι-
στικαΐ έτιπρβίαι πολλαί ξέναι καί
Έλληνικαί ήβφάλιζον τό {μπόρβυμα
εναντίον κινΛύνων ροής, βλ^βης, πυ^·
καϊας καί άκόμη έναντι κινδύνων
πολέμου. Τό λάθι ήτο χοηαατιστήριο'
τό προϊ4ν τό έπιιιβλοΰντο Ιταλοί,
ε'βικοΐ διά τό κλάδβυμα, τό μάζβμα,
π >ύ τελβοταίως τώρα τάς έλαίας έ
πιμβλως μίαν πρός μίαν, χαί έπεφταν
χάμω δχι στό χώμα, άλλά επάνω σέ
πάκα βΐδιπά Ίταλική; κατασκβυής
πάντα ι>έ βΐβικό χονδρό πανί, ή ψά-
θινα, ή άλλα.
Μόλις 8έ συνβκβντρώνβτο ελάχιστον
ποσ6ν έκ των ούτω συναγομόνοβν έ¬
λαιων, τ ν εστβλλον βίς τό έΑαιοτπ-
3βΙο, τό βέ παραγόμβνον ελαιον ήτο
εξτρα καθ* διον αί ελαίαι ήσαν φοέ
σκαι. Τό λάδι άΊτό φρέσκβς εληές έ
γβνβτο άνάρπαστο, «αί έηληρώνβνο
άδρά διότι Βέν βίχε όξβα. Υπήρχον
οιΰλισΐήρια πάμπολα μέ την τβλβυ-
ταίαν λέξιν τής βΰρωπαϊχή; τελβιο-
ποιήσβως διά τό φιλτράρισμα τοΰ λα-
βιοϋ διά την κατανάλωσιν των μβρών
ηοΰ έπρατιμονσαν 8ιΰλιαμέ>α ελαια,
διότι τα διά την Ευρώπην καΐ Άμερι-
ρικήν προοριζόμβνα εφβυγον άφιλτρά
ριστα βίς τόν προορισμόν των, καΐ ί
κβϊ ίιιαιθΐβιζοντο και έφιλτρίρονιο
κατά τό Εΰριηπαϊκίι σύστημα, διά νά
άποβάλουν την άγουρον όσμήν. Είς
τάς Κυίοονίας «γκατβστάθη τότβ μο·
νίμως Ιταλός ιιέ βίπλοχια Ίταλικής
έλαιοχομικής Σχολής όσιις μάς έδί·
δαακε τό έπιοτημονΐίόν κλάδβμα, μά-
ζευμα καΐ κόποιαμα, ώ; καί την •Ιδι¬
κήν μβίαφύτβυσιν, καταρτίζων πρα-
κτιειώς Κυ3ωνβΐς βλαιοποραγωγούς
διά τάς άνω εργασίας, ώθίβ νά πολ-
λαΐτλασΐυ,ζβται συατημαΐικώς ή έιτι-
Οΐημονική καλλιέργβια καΐ έν γίνβι
περιποίησις τής ί'.αίας κατά την βύ
ρωιαΐκήν πρόοδον καί διβθνβ εξέλι¬
ξιν. Ιταλός δέ έτίαης Ιμπορος βΐχβν
άποκατισταθβΐ είς τή» παΐρίδα μας
άγοράσας αποθήκας καί καταοτήματα
και έμπορβυόμβνος τό ποοΐόν δι" Ιξα-
γωγής τού άνά την Ιταλίαν καΐ την
Ευρώπην. Ταϋνα ώς πρός τό ίλαιον
καΐ «ήν έλαίαν.
("Η σονέχβια β'ς τό Ιπόμβνην)
Τ1Μ. Π. ΚΑΖΑΔΕΔΛΗΣ
Η ΚΑΤΑΠΟΑΕΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΓΚΑΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ
Φίλβ κ. Διβυθυντά,
•Εξ άφορμής τοθ χρονικοθ σας, τό
οποίον εδημοσιεύθη είς τόν ήμβρή-
οίον Τύπον, επί ενός νέον άπο-
«οοπαίου έγκλήματος, τό οποίον έλα¬
βε χώραν βίς την Έουθραίαν διά λό·
γους δήθβν τιιιί)ς χαΐ έναντι τοϋ κύ-
ματος τής άνθρωποκτόνου ίγκληματι·
κότητος, τό οποίον εχβι λάββι έοχά
ριουδάκια άγροτικά α ολιζουν τα βου-
νά. Κατσίγρι, τό '
πουρατόνι, ή Τρύη
Βαθύρβμα, Κρυφή
Τό χτήμα ποΰ στβκόμαστβ είνε ή "Δ-
γία Μαρίνα. "Εδώ πάντα θρονιάστη-
κβ δόξα καΐ άρχΐντιά.
'Εδωταν ή Άκρόπολι ατοΰ Πβριχλή
τα χρόνια.
'Εδώ Ιμονομάχησαν σκλαβιά κ' |·
[λευθβριά.
Όλο ή σκαπάνη γκάπ καΐ γκούπ ξβ·
[θάββι ξβσκβπάζβι,
άσπρα χιονάΐα μάρμαρα σκέτα καί
[σκαλιατά.
Άγάλματα, άνάγλυφα, κολόνβς, σκβ-
[λβ-ά.
Ή "Όχη ή διπτέρυγη, κιό χαμηλή
άπ' τή Δίρφη. Μ' Ινα ναό πανάρχαιο
χαΐ τό Προφήτη Ήλία. Σάν άνεβής
στή κορυφή θεέ μου, τί μαγεία. Ή
Εΰβοια καΐ τα νησιά, δ 'Αθωνας, ή
Χίος, ή Βοιωτία, ή Άττική, ν* άπλώ
σης νά τα πιάσης. Δβντρα καΐ θάμνοι,
καστανιές, μ' όλη τή μοσχοβόλια, χα-
ράδρβς, φάραγγες, σπηλιές, λαγούμια,
άβτοράχες καΐ τα νβρά κρυστάλλινα
άπό πολλές μβριές...
Ό ποταμός τοΰ Μάκρωνα τής Βρύ-
σης καί τής Λάλας καΐ κεΐνος τοϋ
Πλατανιστοΰ μέ τό γεφύρι τοΰ Δρά-
κου. Ρουκλβίων κ' δ Καλλιανός, Άλ-
λόκαμπος χαΐ άλλοι, άσήμαντοι καΐ
πιό μικροι, ποΰ τή δροσιά σκορπίζουν
καί δίνουν δύναμι στή γή , στάμπέλια,
στά χωράφια, στοΰς κήπους, στά γεν-
νήματα νά γείνουν καρπερά.
Βόσχουν τα γιδοπρόβατα στοΰς χά-
μπους στά φαράγγια, σάπρόσιτβς βου-
νοπλαγιές σέ ριζιμιά, σέ ράχβς, Φλο-
γέρες κουδουνίσματα βελάσματα πσλ-
λά καΐ τύ τραγί τό ξακουστό καΐ τό
παχύ μανάρι, θρεφτάρια γλύκα ζάχα-
ρι, μοναδικά στό κόσμο. Κεφσλοτύρια
αφθαστα, δλοβουτυρωμένα. Νά τρώς
νά νοιώθης χουαμεριοβ πώς Ιχουν νθ-
στιμάδα.
(Συνβχίζεται)
τως τΒραστίαν ίκτασιν, "ωστβ ή αν¬
θρωπίνη ζωή νά μην δχη μεγαλυτέ¬
ραν αξίαν βΐς τα όμματα των πάσης
φΰσβως καΐ προβλβύσβως ΰποψηφίων
στυγβρών δολοφόνων, άπό την ζωήν
μιάς κόττας, θβωρώ σκόπιμον να έπι-
στήσω την προσοχήν δλων των δια-
πρβπών οημοσιογράφων τής Ελλάδος,
όπως 'Υμβϊς, επί τής άνάγκης δποος
έν συνεργασία μβτά των νομικών δ-
πως ήμβΐς, διεξαχθή συστηματικήν
καίάμβιλικτος έκστρατβίαν κατά τής
μου, την
. ... . ι ένθυμοΰ-
μαι τάς παραμονάς τοΰ Πάσχα πβριβ-
φεροντο άνά τάς δδοΰς διάφοροι πλα-
νόδιοι χασάπηδβς, μ' 2να μαχαΐρι στό
χέρι, τό οποίον έκράβαινον επιδεικτι¬
κώς, δι* άγραν πβλατβίας καί έφώνα-
ζον στεντορεία τή φωνή, την ίιτωδόν
τής διαφημίσβ ις τοΰ δργου των «άρ-
νιά γιά σφάξιμο Ι»
'Εδώ κατήντησβ^ οί διάφοροι αΐμο-
βόροι καχοΰργοι άλλοτε δήθβν διότι
έξήφθησαν άπό προσβολήν τής ανύ¬
παρκτον τιμής των «αί διετέλουν έν
βρασμώ -ψοχικής δρμής άλλοτε διότι
προσββλήθη ή τιμή των,έν ονόματι τής
δήθβν άτιμασθβίσης τιμής τής αδελ¬
φής των, άλλοτε διά νά Ιχανοποιή·
σουν τα σαβιστικά καΐ αΐμοχαςή έν-
στικτά των ώς μπανιστηρτζήδβς, δπως
δ άπαίσιος δολοφόνος τής Βουλιαγμέ-
νης, νά φαντάζωνται ότι ή ζωή τοΰ
ΣΤΪ.ΙΙ ΚΑΤΑΑΛΒΑΟΐΓθΗΓη
Είναι γνοιβτή ή οεμνότη; τοθ χα¬
ρακτήρος τοθ λάμπρου -ιολιτβυο-
μένβυ καΐ έπανειλημμέν-ος έκλΐ-
γέντος βουλευτού 'Αττιχοβοι»τ(*<ς κ. Κονίτσο*. Οδτνς ΰβτβ ν' άποτε- λή εύτύχημκ ή τοποβέτηβίς τού είς την θέσιν τοδ γενικόν γραμματεύς τοδ υπουργείον Βιομηχανίαν Δύ¬ ναται τις νά εΤπα δτι είναι 6 κα· τάλληλος ανβρωπος διά την κα¬ τάλληλον θέσιν. Ελπίζομεν δέ καί προσδοκ&μεν, δτι θ' αποδώση δίκαιον είς τοί>&
ταλαιπΜρουμένους έλληνας πολίτας
άπό τάς αύθαιρεαΐας γνωοτοΰ άλ-
λοδκποδ έργολάβου λατομεΐ-αν, κ«1
θά καταβιβάβη τάς σκανδάλους
χείρα; τού, «πό την καταττάτηοιν
των ΈθνιΜ&ν μ«{ γαι&ν.
άλλον βΐναι κτήμα των, τό οποίον
θά ηδύναντο νά βιαθέσουν κατά την
εγκληματικήν των βούληοιν «αί πρός
Ικανοποίησιν ταύτης. Καΐ μόνον πού
δέν φωνάζουν οί δνθοωποι «άνθρω-
ποι γιά σφάξιμο» έν ώ μέσα βΐς την
μαύρην καΐ αΐμοχαρή ψυχήν των, τό
ακέπτονται απολύτως. Καΐ διατί νά
μή τό ακέπτωνται οί άπάνθρωποι;
Ποίος τού; έμποδίζςι;
"Ισω; μοΰ παρατηρήσβτβ—αν καί
μέ την πείραν πού Ιχβτβ μάλλον δέν
θά μοΰ τό πήτβ—πώς δέν τούς έμπο-
δίζβι κανβίς ; Μήπως δέν γνωρίζουν
ότι διατρέχουν τόν κίνδυνον νά φυ-
λακισθοΰν. 'Αστβιότης Ρ1αΐ3&ηΐ6ΐιε
όΐΐως λέγουν οί Γάλλοι. Άπό την μα¬
κράν μου δικηγορικήν σταδιοδρομίαν
καΐ άπό την έν γένει πείραν μου τό¬
σον είς τό εξωτερικόν δ τού διήλθον
πολλά δ τη τής ζωής μου, δσον καΐ
β ν Ελλάδι, δχοο πβισθεΐ απολύτως
ότι ή φυλακή δέν τρομάζβι άνθρώ-
πουςτοΰ φυράματος αύΐοΰ ή μάλλον
τα άνθρωπόμορφα αύτά τέρατα, διά
νά τα άποτρέψη άπό την διάπραξιν
των στυγβρών έγκλημάτων των. Μό¬
νον ή ποινή τοθ θανάτου αμείλικτος
άπαγγελομένη καΐ άμβιλίκτως έπίοης
έκτβλουμένη, θά ήτο δυνατόν νά τού,
άποτρέψη, όπως γίνβται άνευ καΐ τής
ελαχίστης έξ αρέοβως έν Αγγλία., ά-
κάμη καΐ δι* εκείνον ποΰ θά εσκότω-
νβ άνακαλύπτων την σύζυγον τού ά·
πιστοΰσαν καΐ μοιχευομένην.
"Οτι δέ οί Βολοφόνοι καΐ οί ύπο-
ψήφιοι ύπολογίζουν κσΐ τρέμουν την
θανατικήν ποινήν, θά Σας άναφβρω
δύυ παραδείγματα. Όΐαν διέμβνον
στό Παρίσι, βνθυμοΰμαι Ινα πεοιστα-
οιχό πού άνεγραψαν αί έφημβρίδες
καΐ πού μοθ έκαμεν εξαιρετικήν εντύ¬
πωσιν, σχετικώς μέ την θρασύλειλον
νοοτροπίαν των αΙ;ιοβόρων αυτών κα
κούργων.
"Οταν Ιπρόκβιτο νά εκτελεσθή διά
τής λαιμητόμου, τής Αουΐζβτ, όπως
άποκαλβΐται υπό τοΰ λαοΰ, άπό τό
δνομα τοβ εφευρέτου αυτής Οοοΐεατ
Ι_οαΪ5 κατά την Γαλλικήν έπαναστα
σιν, τβθεΐσα είς εφαρμογήν την 25
Απριλίου 1792 διά πρώτην φοράν, §
ν άς αίμοβόρος κακοΰργος ποΰ ·Ιχε αίς
ληστής καθαρίσει καμμιά δβκαριά άν-
θρώηους, την ώρα πού ώδηγβϊτο «πό
τοϋ δημίου παρουοία τοΰ εισαγγελέως,
όστις ύποχρβωτικώς παρίσταται κατά
την εκτέλεσιν, δ δικηγόρος τού δέ,
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΓΗ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΟΝ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΛΣ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ κ. ΙΡΑΚΕΙΜ Ι. ΖΑΜΠΙΔΗ
(Συνέχβια έκ τοΰ προηγουμίνου)
Στόν άληθινόν αυτόν λβιτουργδ τοΰ υψίστου ποο,
...--------ν -όλη Α Έλληνική Κοινότης
λουτρό τής Τουρκικής συνοικίας· , _ »—«Λ« *«.« Λ^Αΐ.,τπ
•Οταν ώρίμασβ πιά ή Ιδέα πώ; τδ χτίσιμο το(5 ΛοοτροΟ ήταν^ ά«ολυιη
άνάγκη, σύσσωμη ή Έλληνική Κοινότης ώοθώθηκβ γιά_ τ-,ν «Χ««ρη άπο-
και
ι·«β.
ίμύριοβ
οΰτβ
έλβυ-
,τοποθεσία Οψηλή κι' βΰάβρη, μβγαλοπρβπής και < Ι πού παρίστανβ την Ευα, στόλιζβ τδ ύπέρθυρο κι * άνομήματα μή μόνον δ"1·ιν», συνίβββ τδ κτίσμα μ· «ς ηαραβόσβις, θυμίζοντας πάς πρέπβι σέ σώμα καθαρ* *β*ς τοθ μέ τόν καιρό, άρχισαν νά προσέρχωνται Τουρκικές οίκογένβιες. "Ετοι ώραΐα όργανομένη ή "Ελλη" μο τής Προόδου καί τοΰ Πολιτισμοΰ, Νΐψον έλληνικές _ καί ν«χή αυτοβ κτιριου πού, άπό τίς καλύτβρβς Κοινότης προχωροβσβ στδ βρό- ήρθε ή άπίστβυτη έκείνη Άν- ταλλαγή, ποΰ Ι.ρρίζα,αβ, άπό τίς προαιωνιε,; ^^ ^■^ΓΙατ^ φλόγα κι' άν κρα- πους, καί τούς σκόρπισβ κι' Ισπασβ τους ββσμους Βαδίζουν μέσα σέ νέα πβριβάλλοντα, πρός νέα, κι' ασφαλώς διαφορε- τικά, πεπρωμίνα Ι ΤΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕ ΤΟΡΑ Καί τώρα, άς δοΰμε τί άπόμεινε άπό την Έλληνική συνοικία. Άπό τα δύο χιλιάδες διώροφα καΐ τριώροφα πότρινα σπίτια, είναι ζήτημα αν άπό- μβιναν έπαΐό. Ποϋ καΐ ποΰ όρθώνονται μβρικά άρχοντόσπιτα άκέραια κι' ίπιβλητικά, μέ τίς κομψάς καμάρες καΐ τίς λιγβρές κολόνβς των έξεοστών, κατά τόν συνηθισμένο ρυθμό των Νεαπολίτικων σπιτιών. Ό Λουτρός δέν είναι πιά παρά Ινας σωρός άπό έρβίπια. Μόνον ό σκελετός τοΰ θόλου ίχβι άπομείνβι κι' αύΐός φοββρά άκρωτηριασμένος, άρκετός γιά νά δβίχντ) πόσο γερά ήταν χτισμένος. Τα τριγύρω είναι εντελώς γυμνά άπό σπίτια βως τό Μπογιούκ-Καγιά. Πλάγι στό λουτρό, δρθώνεται άκέραιο κι' Ιπιβλητικό, τό σπίτι τοΰ Θεοφάνογλου Αναστασίου (θιοφανήν Άναστάς). Τα σπίτια τοΰ θοδοσάκη, τού 'Δριστόβουλου, τα θεοορούμενα άπό τα καλυτέρα, βΐναι άνύ· παρκτα. Ό χώρος, όπου άναπαύονται τα κόκκαλα των προγόναν, δ στο- λισμένος άλλοτε μέ μαρμάρινα έπιβλητικά μνήματα, είναι σήμβρα μιά πλα- τειά ίχταση, δπου λικνίζουν τα λιγβρά τους άναστήματα πανύγηλβς λβθ· χβς, σά νά κουνάν, μ' άπορημένη συμπόνια, τα κβφάλια τους μπρός στή τραγική κι' άνβζήγητη Μοΐρα των Άνθρώπων. Ή έκκληοία τοβ Άγίου Γεοοργίου βΐναι σχβδόν άνυπαρκτη. 'Ελάχιστα άπομβινάρια τοίχοαν ββΐχνουν άκόμη τή θέση τοΰ Άγίου Βήματος. Ώς μό- νη τοιχογραφία μπόρβσα καΐ διέκρινα την όλοσώματη χαΐ μισοκατβοτραμμέ- νη μορφή τοθ Άγίου Χαραλάμπους, μέ «ά άπομβίναντα γράμμαια : α α λαμπος. Άπό τα γραφβΐα τής Έφορβίας, δυτικά, πρός τόν ανήφορο, τίποτβ δέν 2χβι άπομβίνβι. ΟΙ ουνοβεύονΐές μβ καλόγνοομοι Τοΰρχοι άνακα- λύ-ψανβ, μέσα στά χαλάσματα, άκριβδς άνάμβσα στήν βΐσοδο τοβ Ναοβ καΐ τα γραφβΐα τής Έφορβίας, μιά πέτρα μέ γράμματα. Μέ φβναξαν, μέ πβ- ριέργβια, κοντά τους καί βάλθηκαν νά καθαρίζουν τα γράμματα γιά νά κα- ταστοθν άναγνώοιμα. Βεχώρισα μόνον τίς λέξβις : «Ισπου μεζάρ» πού ση- μαίνβι «αϋτός δ τάφος», γραμμένβς τούρκικα μέ έλληνικους χαρακτήρες, όπως συνηθιζόταν έκβΐ, κι' ίγινε φανβρό πώ: επρόκειτο γιά ταφόπβτρα, άπό τοΰς τάφους, ποΰ ήσαν στήν αυλή τής Έκκλησίας. Όρθιο κι' έπιβλη- τιχό σιβκόταν τό Κοοδωνοστάσιο, μέ τίς κομψές κιονοστοιχίβς των τριών αλλεπαλλήλων έξοοστών, αύτό που ή δμηρίζουσα Ιπιγραφή, γιά την όποία άνέφερα προηγουμένως, τό βχαρ»κιήριζκ ώ; Πύργο. Τό Καμπαναριό Ιμβινβ άπβίραχτο, καθώς μ' έπληροφόρησαν, γιατί ή κατεβάφισή τον θά Ιβλαπτβ τα θβμέλια τοβ Δημοτικοΰ Σχολείου, έπ' ονόματι τοθ Ίπραχΐμ Πασά, ποΰ Β Φικιάτης, ενόμισεν επί τρείς δεκαετίας μίτρψ τό ίηέτυχεν. κόσμον, 6 φό- Άφ' ή; τό Υπουργικον Κοινωνικήν Προνοίας ΙπΙήβη ψά ίηοπτίύηη βίς την άποΗατάβταοΐΎ τ&ν ποοσφνγα» ή αρμοδία επί χον προκειμένον ύ· πηοεσία αυτόν ή Διεύ^ννσις Αποκατασταθείς πςοσφνγοον ΙηωμΙοΦη έργον μέγα ΗαΙ ευθύνας άννπολογίστον σημασίας. Διότι δέν επρόκειτο πλέον ετερί τής έκ τό>ν ένονταΐν ίξαβφαΐίσβως μιας ατέγης άλλά ίΐερϊ τής όριοτιπής ά-
πθΜαταστάσιως ίκατοντάίων χιλιάδοαν ιπροσφυγικόϊν οίκογενειοϊν. Καΐ άπο-
Ματάστασις σημαίνει εξασφάλισις τό5ν δραιν &προοχ6πτον κοινωνικαί έξ«-
λίζεοις, σημΐίνει /ξασφάΐισις οίκογενειακής ήσνχίας καΐ τάξεοος. καί 8-
ρων άσφαλοϋς ίπαγγελμαπκής δρασΓί/ριότητοί.
Διά την επιτυχίαν ίνάς τοιούτον εργου άπαραίτντος προϋπόθσσις ήτο
ΗαΙ έξακολουθ'ΐ νά *1ναι ή θέσι; επί κεφαλής τής υπηρεσίας ταύτης προ·
οώπβαψ ΑμίζπΧήητοΛν έμφορονμένων νη' <5γοθά5ν προθέσεοον καί σνγκεν- τροΰντων άδιαμφΐσβηΓήτον κνρονς Ιπιστημογικά προσόντα. Εΐμί&α νΐτοχριοομίνοι ώς ηρόαφνγΐς, νά εξάρωμεν την πολιτείαν των δύο προχατόχιον τοΰ σημερινον διευθυντού αυτής, 6ηΚ. τοϋ άιιμνήοτου Δ. ΦραγΗθηονΙον καί τού διακεκριμένον φίλον τβΐν προσφύγων κ. Μ. ΠαοχΦ- αούΐον. "Ονζας ή μεγάλη αΰτό3ν κοινων.κή πεϊρα άλλα καί ή ίπιστημονική ανι&ν εΰρνμάθβιε είχον θέσει την αφραγϋα είς δλα τα τομοθβτήματα καί τάς ά'λΐας διοικηπκά.- ηράξβις τής υπηρεσίας ής ηραΐαταντο. Καΐ ό προ· αφνγιπάς χάαμος ησθάνετο ίν άσφαλεία καί ΙπιδΙ&ιχο &προοχ4πτα>ς είς τα
καθημερινα εργα το* καί έξελίσσετο κοινα>νικόϊς καί ήνδροΰτο έπα)>ν·λμα-
πκόάς.
Δνοτνχ&ς δμ<ος ό νυν διενθνντής αυτής, £ η. Δ ότι ήίύψΛτο νά διασαλεύση τα θεμέλια Ιφ' ώ» είχεν στηριχθή ή προσφνγική αποκατάσταοΊς καί έν τινι 'Αλλ' εντέυθεν πρβίκνψβν ή αναστάτωσις τον προσφυγικόν βος όΊά την αυριον καΐ ή δλεθρία άβεβαιότης. ΙΙΙηροφο^ονμι&α 8ιι 6 κ. Δ. Φιχιώεης χαταΧαμβανίμενος νπύ τοΰ ό¬ ριον ήΐικίας πρόχειται νά απέλθη συντόμως τής υπηρεσίας τον. Καΐ β*· βαίως ημέραν τίνα θά άπέλ#ρ. Άλλά *ά άίτέλθ»; άνευ ουδενός τίτλον ·«- γνωμοσννης έκ μέρονς τοΰ προσφυγικόν η6αμόν. ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΕΙΖΑΓΓΕΑεΤτοΪΓεΗ ΜΜί ΠΑΗΜΜΕΛΕΙΟΑΙΚΡΐΐ Δέν φθάνουν αί τόσον συχνά γενόμεναι άφ3ΐμάξ«ις τοΰ λαΐκοθ χρήμα- τος υπό των πολλών λαχείων τα όκοΐα κυκλοφοροΰν είς την 'Ελλάβα, τβ- λευταίως έψευρβθη «Υιό πολύ βξύηνων βλλήνων καΐ 8'βρος τρόπος. Είναι ή λβγομένη μέθοδος τής άλασαίδας. "Ας ακούση Α κ. Εισαγγελεύς πρώτος τό σύατημα. Είς δνα άφελή ίλληνα παραβίδβται βνα βακτυλογραφημένον φύλ¬ λον χάρτου μέ όδηγίας καΐ μέ μίαν ϋπογριφήν ενός κυρίου πού δίδει τόν λόγον τής τιμής τού ότι θά εκπληρώση τό περιεχόμενον την δ^ηγιών. Είς τό κβίμενον περιλαμβάνονται καΐ πέντβ δ 'όμαια μέ τάς διβυθόναιις τ*ων. Επίσης δήλωσις τοθ ύπογράφοντο; ότι ενββασβ διά ταχυδρομική; έπιταγής 60.000 δραχμάς είς δνα πριηγ >ύμβνον κύριον άπό τόν οποίον έ>λα3εν τό έν¬
τυπον. Οί πέντε πού άναγράφονται είς τό κείμενον καλοΰνται νά βμβίαΐ)
έκαστος έξ αυτών άνά 60.000 δραχμών δι* ίκιταγής είς β ν πρόσωπον ίιασΐος
τής έκλογής των. 'Έπ,αστον των προσώπων αυτών πρέπει νά έξβύοη δςερα
ρέντβ άτομα—θύματα τα οποίαι θά κραοφιρθοόν νά βώσουν άνά 60.000
δραχμών πάντοτβ διά ταχυδρομικής έπιταγή; καΐ ο0(ω καθιξή;. "Ειιαιατος
των *πβντε ευρίσκει άλλους πόνιβ έκαστος αυτών των άλλαν πέντβ βΐναι
ΰποχρεωμένος νά εδρΐ] άλλους πβντβ καΐ τό πρά/μα βυούνβται κατά γεοομι-
τρΐκόν πρόοδον διά νά κυκλοφορούν μβτά τίνα χρόνον έκατομμύρια έπιτα-
γα'ι μέ 60.000 δροχμαί βπάστη. Τό σύσιημα άνάγβται βίς τα λβ^όμινα «μπούλ-
ντέ νέζ» τα δποΐα προπολεμικώς είχον τβθϋ έν έφαρμογή μέ ωρολόγια καΐ
άλλα ειδή καΐ τελικώς απηγορεύθησαν υπό των ΕΙσαγγελικών καί "Αστυνο¬
μικάς 'Αρχών. Δέν νομιζβι ό μ. ΕΙσαγγιλβΰς ότι ποίιβι νά θέσι] τίρμα β'ις
την άτέρμονα αυτήν απάτην άααγορβύων τό «ΠαιγνΙδι τής άλυοαίδας» έν
Ελλάδι ; Διά πβρισσοτίρας πληοιφορία; τόν παραιτέμπομεν είς αύτό τό Προ-
τοδικεΐον Αθηνών τοΰ όποίου πολλοί ύπάλληλοι παίζαυν ήϊη τό παιγνίδι
τής άλυοσίδας καΐ δχο. ,αν πολλαί έξ αυτών άνά 60.000 δραχμάς.
01 ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΟΥ «ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΒΕΡ Ρ ΟΙ ΑΣ
ΤΟΥ ΑΠΕΖΤΑΛΜΕΝΟΥ ΙνΙΑΓ *· Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ
"Αν ή Ββρροια άριθμή σήμερον πε-
ρ'ι τάς εΐκοσιπέντβ χιλιάδας κατοί-
κους, αναμφισβητήτως, οί 17—18 χι-
λιάδες είναι πρόσφυγβς. 'Εκτός βέ
τούτου καί τα πέριξ χωρία άριθμοΰν,
κατά τό μβγαλυτβρον ποοοστόν τοθ
πληθυσ{ΐοΰ των, πολλούς πρόσφυγας.
Τα χωρία αύΐά είναι τό Μακροχώρι,
ή 'Αγία Ηαρίνα, τό Άγγελοχώρι κλπ.
Πολλά καΐ ποικίλα είναι τα προ-
βλήματα πού άπασχολοβν τούς πρόσ¬
φυγας τής περιοχής Βερροίας. 'Εκτός
τοΰ πα,οβλήματος τής άποκαταστά-
σεώς των άπό στεγαστικής απόψεως—
προαιρετικώς δι* αυτόν, ύποχρεωτικώ;
δέ διά τάς Αρχάς, εάν τό ζητήιη, ήρ
χισβ νά τρέμτι σάν τό ψάριΐ νΌγοπΒ
νογοπ3. Κύτταξβ κύτταξε τοθ βΐπε ό
εΐσαγγελεύ;, τί δειλία είναι Λύτή, γιά
ενα παλληκάρι σάν καί αένα καΐ δ
κακ ιθργος τοθ απήντησε: «ΑρΓ65 ίοηί
1α νΐβ βΒϊτοεΙΙεΙ» Παρ' δλα αΰτά ή
ζωή βΐναι γλυκβιά. Γλυκειά δι' αυτόν
καί δχι διά τα θύματά τού !!Ι
Δεύτερον παράδε γμα. Μετά την λη·
στβίαν των άδελφών Χριστοφιλία, είς
την ό «οίαν ώς θά ενθυμείσθε παρέ¬
στην ώς συνήγορος τής Κούλας, καΐ
συνετέλεσα κατά μέγα μέρος είς τό
να άποφύγουν την ποινήν τοδ θανά¬
του δταν οί δεύτβροι πού βμιμήθησαν
τό παράδειγμάτων (Νίκογλου καΐ Σία)
κατεδικάσθησαν είς θάνατον καί εξε¬
τελέσθησαν, επί μίαν δεκαετίαν καί
πλέον, δέν εσημειώθη καμμία ληστεία
μβτά φόνου, έν τή προουβυούστ].
Μετά τιιιής
ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ Ν. ΔΟΥΡΜΟΥΣΗΣ
Δικηγόρος παρ' Άρβίφ Πάγφ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Τα μόλη τοΰ ΟίκοΒομικοΘ Σονεται-
ρισμοΰ Ν. ΑΙολ δος εύχιριστοΰν Δη·
μοσίο: τόν πρώην Υπουργόν κ. Δημή-
τριον Βαυρδουμπάν διά τάς άόκνους
προσπαθείας τού υπέρ τοθ ΟΙκοδομι-
κου Συνβταιρισμοΰ Ν. ΔΙολίδος.
βλέπβτβ είναι γενικό τό κακό β(ς ό¬
λην την 'Ελλάδα—προέχουν σήμερον
άλλα τα δποΐα είναι Ιδιαίτατα σΐτου-
δαΐα. Οΰΐω ή καταπάτησις χώροον-οΐ-
κοπέδων, πού άποκλειστικώςκαί μόνον
άνήκουν βίς τούς πρόσφυγας, διότι
είναι άπό τάς ανταλλαξίμους περιου¬
σίας, δέν είναι σπανία. Τόσον οί Ιδιώ¬
ται, εντόπιοι, όσον καΐ αί δημόσιαι
υπηρεσίαι »αταπατοΰν προσφυγιχά
οΐκόχεδα διά νά οίκοδομήοουν σχο-
λεΐα ή νά στεγάσουν διαφόρους υπη¬
ρεσίας. Ή τοιαύτη, έν προκβιμένφ
αΰθαίρβτος καταπάτησις άχι μόνον
είναι αδικαιολόγητος, άλλά καΐ πά-
ράνομος.
Τό ότι, βεβαίως, πολλοί Ισχυρίζον-
ΐαι ότι δέν ύπάρχει προσφυγικόν ζή-
τημα τριάντα καί πλέον ε τη μβτά τόν
έρχομό των προσφύγων είναι δχι μό¬
νον γελοΐον άλλά αύτό καθ* αΰτό ά-
στήοικτον. Διότι έφ' δσον δέν συνετε¬
λέσθη καί δέν συντελεϊται ή αποκα¬
τάστασις των παοσφύγων τό ζή τημα
θά υφίσταται έοαβί.
'Από τα χοοριά, τής πβριοχής Βερ¬
ροίας, τό Μα ροχώρι στβρεΐται έπαρ-
κοΰς δικτύου ΰδρεύαεα;. "Αν κανβίς
λάβχ) ΰπ' όψιν τού ότι σέ άπόστααι
λίγων μίτρων ύπάρχει άφθονον καΐ
υγιεινόν θά κακίαν τούς άρμοδίους
πού δέν διαθβτουν λίγα μέτρα σωλή-
νων διά νά νίνβται κατ' οίκον ή πα·
ροχή τ»ΰ ύδατος. 'Επίσης, ένφ είναι
δονατή ή παροχή ήλβκτρικοΰ ρβύμα-
τος είς τό Μακροχώρι, δέν γίνβται
τούτο, διότι οΐ' διάφοραι κυρίαι πού
προΐστανται τής ήλβκτροπαραγωγής,
φοβούμενοι πώ; πιθανή π^ροχή ή-
λεκτρικοϋ ρεύματος βίς Μακροχώρι
θά βχη ώ; άποτέλβσμα Ιδρυσιν έργο-
σταοίων μαρμελάδας, ξυλουργβίων
κλπ.—πράγματα πού ααραβΛάπτουν
τα συμφέραντα ωρισμένων—δέν παρέ·
χούν ρεΰμα είς τό Μακροχώρι...
"Ομως θά επανέλθωμεν επί των
ζητημάΐων Βερροίας προσεχώς.
Π. Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
'Αναρριχή&ηκα, μέ δυσκολία, στήν άνηφοριά, όπου ήταν τδ Έπιτρο·
πιηΟ κι' Ιρριψα μιά ματιά στά έρείπια τοθ Ναοΰ, τό μελαγχολικό κι' ίρημο
Καμπαναριό καί πέρα στό Βουνό τής Παναγίας, πού Ικλειβ τόν δρίζοντα,
κατάφυτο άπό άμπβλια. Ή καρδιά μου ράγισε μπρός τό θεαμα καί τα μά-
τια μου πλημμυρίοανβ άπό δάκρυα. Σάν άστραπή πέρασαν, μπροστά άπό τα
μάτια τής φαντασίας μου, δλα τα βύχάριστα καί δασάρειτα περιστατιχά τής
ζωής των άνθρώπων, πού διαδραματισθήκανβ οίον χώρο βκβΐνο, πού ήταν
τώρα πέτρα καΐ χώμα, δίχοος μορφή, δίχως προοριαμό. Έκβΐ θά παντούτη-
καν οί γονβΐς μου, έκβΐ θά βαφΐίστικαν τ' άδέλφια μου 1... Κάτι μέ μαγνη·
τιζε, μέ καθήλανε σ' ίκεΐνα τα έρβίπια, κάιι τό ζβστό καί οΐκβΐο, ή Ι'ξη
των πραγμάτων, πού άνάδιναν άκόμη την άκτινοβολία των πβρασμένοαν Ι
Ό Ναός τής Παναγίας στέκει όρθιος, άλλ' κχβι μεταβληθή αέ Φυλα-
χή. Στό δυτικό τμήμα, υψηλάς τοϊχος φράσσει εντελώς τή θέα τοΰ ΝαοΘ.
Στΐς νότιες γωνίβς, αχοποΐ φυλάγουν σέ παρατηρητήρια. "Οταν πβρνούσαμε
άπό τό 'Ανατολιχό μέρος τοΰ Ναού, βΐοαμε τα Γραφβΐα των Φυλακών καΐ
ζητήσαμβ νά μάς επιτραπή νά βπιακεφτοθμε τό βσατβρικό τοΰ ΝαοΘ. Μάς
εδήλωσαν, μέ την μβγαλύτβρη βύγένβια, ότι δέν θά μΐτοροβσαν νά μας βύχα-
ριστήσουν, γιά τόν λόγο διι χρβιαζόταν πρός τουτο αδεία άπδ τόν ΕΙσαγ-
γβλβα (Ταουμχουριέτ μουττάΐ Οϋμουμισί). Μάς παρακαλέσανβ νά καθήσω-
μβ, αίσω ακριβώς άπό την άψιδα τοθ 'Ιβροθ, σέ μιά ταράτσα βύτρβπιομβνη
καί μέ πολλή πρασινάδιι, μάς προσφέρανβ καφέ καΐ μας άτοζημιώσανβ μβ
τα γλυκά τους λόγια. Μάς βπληροφόρησαν πώς τδ έσωτβρικδ ίχβι διαχαρι-
σθϋ σέ διάφορα διαμβρίσματα, γιά ν' ανταποκριθή στό νέο τού προορισμό,
πάς δλβς οί λαμπρβς, άλλοτε, τοιχογραφίβς {χούν καλυθτή μ' άσβέστη, οέ
βαθμδ πού ή έπίσκβψή μας στό ίσωτερικό δέν θά βΐχβ τίποτβ νά μάς δβ(·
ξΒ καί θά μποροθαο νά ήταν καΐ δυσάρβστη, έπβιδή στβγάζβι τοΰς έγκλβί--
στους έγκληματίβς.
Άπό τδ Σχολειό, πού ήταν άμεσος κάτω άπό την άψίδα τοθ ΝαοΟ,
καθώς κι' άπό τα άλλα Σχολειό τής Κοινότητος, τί πό τα δέν σώζβται. Άπδ
τό πατρΐΗΟ μου σπίΐι σώζβται μιά πόρτα μ' Ινας τοΐχος! Κάθηαα καΐ τό
φωτογράφισα. Μιά θλιββρή άνάμνηση, άλλά κι' αύτό τ' άπομβινάρι σέ λίγο
θά χαθή .. Μέσα α' έκβΐνα τα γκρβμίσματα βΐχβ την έοτία της ή Προγονι-
κή ψυχή 1 Τό σπ,τι τοθ πάππου μόν Χατζή Θεόφιλου Μοοπαγιατζή, άμέ-
σως απάνω άπό την Παναγία, είναι Ινα σωστό χωράφι, Ιτοι σχβδόν καΐ
τό Σύνολο.
ΧΙΛΙ- -α
ΠΙΌΙΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΧ
ΗΥΡΥΝΘΗ ΤΟ ΚΕΝΟΝ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕΝ Ο ΘΑΝΑΤύΣ ΤΟΥ Κ, ΚΟΤΖΙΑ
Πόσον μεγάλο εΤνβη τό κενόν άκό τόν θανατον τβθ Ικλεχτοδ τβν
•ΑβηναίΜν χαί τβν Άτθίδο>ν αημνήβτουΛημαρχοα Κώβτα Κοτζιά «πό
οηκνύεται τέ-οον «πό την αθλίαν καταστασιν τής ηολευς τ&ν Άβην&ν
δοβν χ«1 *κβ τού; ό{οντ«ς φκχέλους, οί βποίοι ίδημιβ«ργπβπο*ν «πό
άπο διαφόρους κακάς πραξεις τής Δημοτικής Αρχάς. Εάν β έξβίρίτος
χαΐ ένΐργητικος Ύπουργος τ&ν Δημοσίαν "Εργων χ. Καραμανλης δέν
ανελάμβανεν β ΐδιος προο»κικβ{ τίιν άναχαταοχεντΐν τ&ν δυο μβγάλων
αρτηριβν τής πρωτευούσης π«τηοΙ«ν χ«1 Βααιλίοης Σοφίας, β Δήμχρ-
χος ΆθηναΙνν βα εξηκολουθεί ν« άβχολεΐται μέ έχείνην Την δονχιχν-
τικην επιχείρησιν «την μάχην τ&ν λαχχων» Ό Δήμος δέν Ιχβι Δήμαρ¬
χον αντάςΊον πρός την σημασίαν τής πόλε»{, την έκτασιν αυτής χαΐ
τας σημερινάς ανάγκας της. Ό ελέω Κβτζιόι εκλεγείς ώ; Δημοτικάς
Σόμββυλβς σημερινός Δήμαρχος, εις τβν οποίον εδόθησαν ε{.*.ρετ.χαΙ
εύχαιρΐαι ν* άναδειχβξ) χκΐ ν* καλύψη το κενόν πού ααηβεν ο θαν«·
τος τοθ Κοτζιά δέν έκαμε τίποτε αλλο άπό τβδ νά τό εύρύνη περισ-
οότερον. Είς ουδέν» τομέα τής Δημοτικάς προσπαθείας τοπάρχαι ηνοή,
δραστηριότης, πρέγραμμα, συοτημα χαΐ δημιουργική προσπαθεία. Είς
•λας τας έχδπλώβΐις προβαλλει π προχειρότης, το μπαλλΝμα ή έχ τ&ν
ενονταιν άντιμετύπιοις τ&ν βναγχ&ν τοδ Δήμον. Ή διοΐχηαις δμ»ς τοδ
πρώτον Δήμου τής Ελλάδος δέν βΤνκι υπόθεσις Λ βποΐκ δέν ενδιαφέρει
την Κυβέρνησιν χαΐ πέραν τ&ν διοΐχητιχ&ν άνακρΙοεΝν καΐ πέραν τ&ν
εί; τόν κ. ΕΙααγγελέα διαβιβαοοίντων φχχέλλνν, επί ωρισμένην προ¬
σπάθειαν πρός οΙχοπεδοποίηΗν δημοηχ&ν χώραν, ταίς (ύλογίαις τού
Κ. Δήμαρχον, άναχύπτΐι δια την πόλιν ζήτημα ήγϊσΐβς, πρόβλημκ Δή¬
μαρχον. Καΐ έφ' δαον ή Κυβέρνησις εξέτεινε δια Διατάγματος την
ισχύν τοθ νόμον ιτκρΐ αντιχατκστασεοίς τ&ν χοινβτιχ&ν χαΐ Δημοτι-
κ&ν Συμβουλίω ν χαΐ τ&ν Δήμαρχον τ&ν σειαμοπ«Β&ν περιοχ&ν χαΐ είς
την λοιπήν Έλλάδα, Ιχιι τό μέσον, το νόμιμον πλέον, να αντιμετω¬
πίση θαρραλέως το πρόβλημα χαΐ νά ·υρη την λόαιν τβν. Διότι βΐ
πλεΐστοι τ&ν ' Αθηνκία»ν αΐοβανβνται χαθε ημέραν χά» περισσότερον τβ
μέν» κενόν χαΐ την έλλειψιν δια την πρωτεύουσαν Δήμαρχον αντ»
ξΐβν αυτής.
ΕΠΙ ΤΗΣ -ΙΚΗΣ ΤΟΝ ΕΝΑΕΚΑ ΑΞΙΟΜΑΤΪΚΟΝ ΑΕΡΟΠΟΡΟΝ
Όσον προχώρει ή μβγάλη δίκη των βΎδοκα άβροπόρων, ή δποία άπό
μιάς «αί πλέον εβδομάδος συγκινεΐ τό πανελλήνιον, επί τοσούτον ή περί
αυτήν άτμόαφαιρα καθίσταται περισσότερον καταθλιιττική «αί βαρεία. ΟΙ
κατηγορονμενοι μέ σταθβράν φωνήν, μέ πλήρη συνειρμόν Ιδεών, μέ άλλη
λονχίαν σκέψεων περιγράφονν τα Ιεροξεταατικά μαρτύοια είς τα όποΐα ύπβ
βλήθησαν διά νά ύπογράψουν δμολογίας προηγουμένως καταρτισθβίσας υπό
άνθρωπον οί όποΐοι συνέλαβον τα σχέδιον νά δημιονργήοουν μίαν μεγάλην
υπόθεσιν δήθβν σννταρακτικήν επάνω βΐς πολΰ μικρά γιγονότα. Καί δβκα-
δ·ς χιλιάδων ίλλήνων αξιωματικών δλων των δπλων καί δλων των βΐδικο
τήτωτ, μονίμων, άποστράτων καί ίφέδρων μβτά βββλλογμίας, μετά μή συγ
κρατονμένης άγανακτήσβας παραβολονθοθν τάς γινομένας βΐς τό Άναθεω-
οητικόν Δικαστήριον αποκάλυψις έκ των οποίων προκύπτβι δτι "Ελληνας
αξιωματικοί ββασάνισαν κτηνοιδώς συναδέλφους των, δτι πλήν των μαρτν-
ρίων ιΐς τα όποϊα αύτοι τούς υπέβαλον, τοΰς παρέδιοον επί ολοκλήρους νύκτας
■Ις ύπαξιωματικοΰς καί σμηνίτας, οί όποΐοι τοΰς έβασάνιζαν διττώς. Καί τό
σ&μα των τό εκιύπων μέχρις ότου έλυιτοθύμβι «αί ώ; άξιαματικοΰς τούςκατε
ξευτίλιζαν δέροντβς αύτούς προπηλακίζοντέ; τους,αϋτοΐ οί ύηαξιαιματιποί «αί
στρατιώται 1 Ή Βίκη «ού έξήγβιρβν την 4θνι*ήν συνβιδησιν, ή δ(«η «ού «α-
τεσννβ«ίνησεν την κοινήν γνώμην, ή δίκη πού ύπβρέβολβ την δίκην τοί
Ντρέϋφους είς άΐτοκαλύψβις «αί είς σαθράς κατηγορίας, 8έν πρβπβι να προ-
χοοήση πρίν ή τό θέμα των βαοανιαΐηρίοον ίρβυνηθή άπό πάσης πλβυράί,
δχι πλέον υπό δικα·ΐικών Σύμβουλον προβρχομίνων ή ανηκόντων ·1ς την
'Αβροπορίαν, άφο6 βίς έξ αυτών, ενεργήσας την τ·«τι«ην ανάκρισιν, ό καί
«αθηγητής τής στρατιωτ-ική; δικαστικής ών βΐς την Σχολήν των Άεροπόρων,
«αταγγέλλΐται δτι ΰπήςξβν καί αύτός ίνβργός βασανιστής.'Η Αικαστική έ"ρευ-
να διά τάς κα«ώσβις, διά τάς ούλάς, διά τα μαοτύςια, διά τα βασανιοτήρια,
διά την μέθοδον τοβ άορτήρος, διά τα σημβιωτά βήματα επί μακράς ώρας,
διά «ούς χορούς Ιπάνοο άπό μυτβρά χαλίκια, διά τό φοβερόν μαρτύριον τή;
δίψης πρέπει νά προηγηθή πάσης έΉδόσκος άποφάσιαις ά πό τό Άναθβωρη
τικόν Δικαστήριον. Τουτο διότι «ό πλείστον τής κοινής γνώμης παραθιχβται
άνβνβοιάστως δτι τα βασανιστήοια δλαβον χώραν «αί δτι αί όμολογίαι των
■ατηγορουμιναν ίγένοντο κατόπιν αυτών. Χρέος τής σΐαθβράς καί δυνατής
Κ«β*ννήσ·α)ς τής Χώρας είναι νά λάβη θέσιν έν τ-β φοββρ^ ταύτη ύποΦέσει.
"Ολοι οί "Ελληνβς ποΰ μέ ουγκρ,ατημβνην άναπνοήν διαβαζουν, ίπΐ μίαν τώ-
οα έβδομάδα τος φοβεράς «αταθέσεις τ&ν κατηγορουμένων Έλλήνων Αξιω¬
ματικών, στρέφουν την σκέψιν των πρός «όν Στρατάρχην «αι πιριμένουν
άπό αυτόν νά δώση την λύσιν. Καί περισσότερον δλων οί Έλληνας 'Αξιτομα-
τικρί, οί όποΐοι αίσθάνονται εαυτούς έξβυτβλιζομίνους δνοντι τής κοινής
γνώμης «αί την στολήν των ρυπανθβισαν άπό Ιπονβιδβίσιους ποάξβις άννα
βέλφων των.
ΑΙλ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΙΟΑΝΝΙΝΟΝ
Ελάβομεν πληθώραν Ιπιστολών
προσφύγων Ιωαννίνων παραπονσυμέ-
νων διά την πλήρη εγκατάλειψιν αύ-
τΛν υπό τοθ 'Υπουργβίου Προνοίας.
Ποοβάλλοντβς τό παράπονον τουτο
συνιστώμεν εις τό "Υπουργείον Προ
νσίας δηος ρίψυ βλβμμα τι είς τοΰς
πρόσφυγας "Ιωαννίνων διά την. οτέγα
σιν ταν.
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ
ΛΙΚΑΙΟΣΙΣ ΤΟΙΠΓΟΝΟΝ ΜΑΣ
'Αξιότιμβ κ. Διβυθυντά,
Δεχθήτε οάς παρακαλω, τα θβρμά
συγχαρητήρια έμοθ καί των άγροτών
προσφύγων τοθ σννοικισμοθ μας, διά
τα άρθρα δπου ίδημοαίβυαβ ό άγαπη
τές «Προσφυγικός Κόσμος» είς τό υπό
χρονολογίαν τής 25 παρελθόντος μη¬
νός φύλλον τού υπό τούς τίτλονς :
«Πρόσφογβς καί Γηγβνβίς» καί «Τό
Νομ. Διάταγμα 2586 τοθ 1958 καί οί
Προσφυγβς» υπό τοθ κ. Επαμ. Σωτη-
ριάδη πράην βουλβυτοθ.
'Εκβϊνο πού ζητοθμεν κ. Διβυθυν¬
τά, οί προσφυγβς άγρότες τοβ 1922
άπό τό Κράτος μας βκφράζβται μέ
βύο μόνον λέξιις : Ίσην μβταχείρι-
σιν άπό αύτό καί τίποτβ περισσότε¬
ρον. Δηλ. την κατάργησιν των βιακρί-
σβων μβτσξύ νηγβνων χαί προσφύγων.
Δυστυχώς δμως Ιρχονται τα γβγο-
νότα έν μέσω 1953, νά διαψβύσουν
καί Ικβίνους άκόμη, δπου διβκήρυξαν
προβπλογικως, την ΊαΛτητα πρός πάν¬
τας άνβξαιρέτως τούς έλληνας.
Τούς παραπέμπομβν ν' άνοΐξουν
τουλάχιστον την Ι. Βίβλον πού {γρά¬
φη πολλοΰς αΐωνας πρό Χριστοθ καί
νά πληροφορηθοβν : «Τόν αυτόν Νό¬
μον—λέγει ο Μοοθαής είς τό Δβυτερο-
νόμιον—θέλετε ίχει διά τόν ξένον
καί βιά τόν βύτόχθονα».
"Ας σημειωθή, ότι έκβΐ επρόκειτο
πβρί άλλοφύλων άλλ' ί8ώ πβ^Ι όμο-
θρήσκων καί όμοβθνών Ι
Άς κινηθϋ λοιπόν ό πολιτικάς προ-
σφυγικβς κόσμος τής Ελλάδος 4ν προ-
κβιμένφ καί ζητήσβι την κατάργησιν
δλων αυτών των Νομοθβτημάτων ό-
πό τό Κράτος.
Μβτά τιμής
ΑΝΤ. Ε. ΨΗΛΟΠΑΤΗΣ
(Πρόσφυξ άγρότης)
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΒΟΣΤΟΝΗ
Ή Βοστώνη είναι μία πόλις ή ό-
ποία βρίθει μνημβίων, πού «πβνθυ-
μίζουν τούς πόθους καί τάς έπιτβύ-
ξεις τοθ άμβρικανικοθ λαοθ. Είς την
Βοστώνην ήρχισεν ό αγών των Ήν.
Πολιτβιων διά την ανεξαρτησίαν των.
Μία έκ των πβριφημοιέρων τοποθβ-
οίον τής Βοστώνης βΐναι δ λόφος
Μπάνκβρ, δπου οί ίνοπλοι δ,ποικοι
άντεμβτώπισαν τοΰς έξ έπαγγέλματος
στρατιώτας τής Εύραπης καί άπβδει-
ξαν δτι δύνανται δχι μόνον νά τούς
άντιμετωπίσουν. άλλά καί νά «ούς
τικήσουν. Διασώζεται άκόμη τό πα¬
λαιόν κωδωνοστάσιον μιάς έκκλησίας,
βίς την κορνφήν τοθ οποίον βίς Άμ·-
ρικανός πατριεετης έκρέμασβ φανούς
διά νά βΐδοποιήση τόν ήρωα «ής Ά-
μβρικανικής 'Επαναστάσβως Πώλ Ρη-
βήαρ δτι πλησιάζονν τα βρβταννικά
ατρατβύματα. Ό Ρηβήαρ ϊππευσβ τόν
ΐπον τον καί περιήλθε βρομέως την
πέριξ περιοχήν, διά νά δώση τό συν-
θημα τοθ σνναγερμοθ βίς τους αγρό¬
τας, «ούς τεχνίτας καί τούς Ιπαγγβλ-
ματίας οί όποΐοι απετέλουν «άς απόϊ·
κιακάς δυνάμεις. Τα άποικιακά στρα-
«βύματα άντβμβτώηιοαν «ούς ι προβ-
Χαύνοντας Βρβταννούς βίς «6 πλη-
οίον «ής Βοστώνης κείμενον χωρίον
Λέξινγκτον, τό 1775. Ή μάχη αύτη
ήτο ή πρωτη τοϋ Αγώνος «ής 'Ανβ-
ξαρτησίας,
ΠΟΑΡΙΤΙΊ 51*6»·00» γα»νιβϊ,ον, ββν
ΙΙΙεΙΛΙ.ΙΙΙΙΙ δρόφυτον, πβριφραγμέ-
!£> ^λ·"9ι*®νΠάουβρ, ■·* «ής
οδοθ Μαραθδνος - Παλαιό Ππο,ιά-
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΙΝ
Φίλβ μ. Διρβθυντά,
Είναι όμολογουμ ένως κατά πάντα
άξιέπαινος ή φιλοπρόοβος προαπάθβια
την όποιαν ίκαμβ ή «Ραδιοφοονική
Ένωσις τής Ελλάδος» κατ' αύτάς μέ
την οργάνωσιν πανελληνίου συνβδρίου
των άντιπροσώιταν της καί την ταο-
τόχρονον επίδειξιν πομποθ τηλβορά-
σβως, ένσυρμάτου χνκλώματος.
"Επί τβ βύκαιρΐα ίπιθυμώ νά ση¬
μειωθή διά την Ιστορίαν διι βέν είναι
ή πρώτη άλλά ή δευτέρα φορά κατά
την όποιαν γίνβται Ιηίδβιξις πραγμα-
τικής τηλβοράσβως αίς την Έλλάδα.
Ή πρώτη επίδβιξις ίγένβτο ήδη κα¬
τά την διάρκβιαν τή; «Πρώτης Εκθέ¬
σεως Ραδιοφωνίας καί Τηλβοράσβως
έν Ελλάδι» (1-28 Αύγούστου 1953)
ή όποία 8λαβ· χώραν ·1ς τάς αΐθού-
σας τής Όογανώοβως «Ράδιο Καρά-
γιάννη» υπό την αΐγΐδα τοθ Έθνικου
Ίδρβματος Ραδιοφωνίας».
Τό ούστημα ηομποβ - δεκτόν πραγ-
ματικής τηλιοράοβως, τό οποίον Ιπβ-
δείχθη τότβ ήτο δμοιον μέ τό προα-
ναφβρθέν, ίπροκάλβσβ δέ Ιδαιτέρτπς
τό ενδιαφέρον ιφν 30.000 πβρίπου έ-
πιοκεπτών τής "Εκθέοίω:, διότι βΐχβ
ταοκβυασθο |ν Ελλάδι υπό τοθ
ΡαδιομηχανικοΟ κ. Έμμ. Κόγκον.
Ευχαριστών διά την φιλοξβνίαν
Διατβλώ μβτά τιμής
ΚΟΣΤΑΣ ΚΑΡΑ ΓΙΑΝΝΗΣ
Σύμβουλος τοβ Έθν. Ίδ. Ραδιοφωνίας
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΙΤΑΛΙΑ ΒΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΘΟΥΝ ΣΤΕΝΒΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ^ ΚΟΙΝΙΙΣ ΑΥΤΟΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΔΕΝ ΒΑ ΕΠΕΜΒΗ Η ΑΥΣΤΡΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΕΝΕΕΙΝ ΤΕΡΓΕΣΤΗΣ
ΚΟ1Ν-ΝΙΚΑ
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Την Ιην τοέχοντος ετελέσθησαν έν
τφ Ιβρφ Ναφ Κοιμήαετος θεοτόκου
χοροστατουντος τού Σιβασμιωιάτου
Μητροπολίιου Ρωγών οί γάμοι τοβ
Δημάαρχου Καιοαριανής χ. Πβτμβζά
μβτά τής δβσποινίίος Χάιδος Φραγ
κοπούλου. Ό ναός ήτο κατάμβστος
κόσμον, παρευρέθησαν άνω των 2000
προαώπαν μβταξΰ των οποίων οί
βουλβυταί κ. ν. Νικ. Μανούσης, Κ.
Γιαβάσογλου, Μ. Κοταώνης, & πρώην
ΰΐτουργός κ. Άπ. "Ορφανίδης, ή Κα
'Αδαμοπούλον καί πλείστα Συμβοΰ-
λια Όργανώσβων.
Ή εφημερίς μας ουγχαίρη Θβρμδς
τό βθτνχές ζίΰγος.
πληροφορίας Ι£ '
δ Ικεΐ ευρισκόμενος Ιταλός
πονργός κ. ΓκΙονζέττε ΠέλΙ* ίδήλβ-
βεν ότι ή Ιταλία Θά «"-εργασθή με·
«ά τής Τουρκίας διά την ΙνίσχνοΊν
τής κοινής τβν ασφαλείας καί την
διατήρησιν τής εΐρήνης.
Όμιλο» είς τό γεΰμα, τό όΉοϊο»
παρετέθι; πρό; τιμήν τον άπό νόν
πρωθνίτοβρτόν τής Τονρκίας κ. Μεν¬
τερές επί τό ενάρξει τής τριήμερον
επισκέψεως τβ«* **·" την "Αγκυραν δ
Ν. ίΓέλλα Αηέφυγι νά κάμη είς τόν
λόγον τον οιουδήποτε υπαινιγμόν έν
σχέσει πρός τι&ν Αγρίαν διαμάχην τής
χώρας τον μετ· τής Γιονγκοσλββίβς
ΙηΙ τοΰ ζητήματος τής Τεργέστης.
θεωρεϊται, έν τούτοις, βέβαιον δτι
τό θέμα τουτο ♦· ίλθη πρός συζή¬
τησιν κατά τάς ιδιαιτέρας ουνομιλίας
ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΛΙΟΝΤΖΗΣ
Την παριλθοθααν Κυριακήν έτε-
λβοθη υπό τοϋ Σωματείον των
Καλλιπολιτων πολιτικόν μνημόσυ¬
νον είς μνήμην τοθ επί μακρά 8τη
διατελέσαντος Προεϊροο καί επι-
τίμου προέδου αύτοθ άβιμνήστου
Κωνσταντίνον Καλλιαντζΰ· Τό
μνημόσυνον βτβλέσθη είς την αί
θουσαν των «Τριών Ίβραρχών»,
κατ' αύτό δέ ωμίλησεν ό σνμπολί-
«ης αύτοθ δικηγόρος κ. Ιωάν. Κ.
Φίλανδρος, βΐπών τα εξής :
Τόν Ιανουάριον τοθ 1953 Ισταμά-
τηαβ ή δραστηριότης τοθ Κωνσταντί¬
νου Καλλιοντζή, δχι άπό κόπωσιν, δχι
διότι απεφάσισεν νά θέση τό εαυτόν
τού βίς τό περιθώριον λόγω όρίου ή-
λικίας. Άλλά διότι τόν βδρβ δ Θά·»α
τος. Διότι μόνον δ θάνατος ήτο δυ¬
νατόν νά άνακόψπ την δραατηριότητα
τοθ Κωνσταντίνου Καλλιοντζή.
ΕΙχβ γβννηθή στό Γεννίκιοϊ τής
Καλλιπόλβως, χαί έοπούδααβ είς τό
Ζωγράφειον Λύκβιον τής Κων)πόλβως
Ό Καλλιοντζής βίς ηλικίαν 18 βτών,
μόλις έτβλβίωσβ το Γνμνάσιον, Τδρν
σεν είς την Κων)πολιν Σωματείον, τόν
πρώτον Σύλλογον των Καλλιπολιτων,
υπό τόν τίτλον «Λνσιμάχβια» τοθ ο¬
ποίον καί εξελέγη Πρόβδρος.
Ή δράσις τοθ Συλλόγου αυτόν, ύ-
πήρξβ πλουσιωτάτη. Ευρισκόμενος είς
συνβχή βπαφήν μέ τα Πατυιαρχεΐα,
βφρόντιζβ διά τόν διορισμόν οιδασκά-
λων είς τα χωρία τής Καλλιπόλβως.
Άναμιγνυόμενος καί εις γβνικώτβρα
κοινονικά καί έκκλησιαστικά ζητή-
ματα, ανέλαβε καί την πρωτοβουλίαν
τής πληρώσβως τής χηρβνούση; τότβ
Μητροπόλεως Καλλιπόλβως, δπου καί
ετοποθετήθη ό Μητροπολίτης Κων¬
σταντίνος Κοϊδάκης.
Στήν Κων)πολιν Ιβρύβι καί άλλο
Σωματείον, τόν Φιλανθρωπικόν Σύλ¬
λογον ΝτεμΙρ - ΚαποΟ, τοϋ οποίον
διβτβλβσβν βπί ΙΟβτίαν Πρόβδρος,
Ιδρύοας μάλιοτα καί Νυκτερινήν Σχο¬
λήν τοθ Σύλλογον αύτοθ διά τα άπο·
ρα παιδία.
"Οταν δμως ή κατάστασις ώξόνθη
καΐ ήτο αδύνατον νά διαφύγη τας
διώξβις των Τούρκων λόγφ ακριβώς
αυτής τής πατοιωτικής δράσεώς τού,
ηναγκάσθη πλέον τό 1918 νά δλθη
καί νά έγχατασταθή είς Άθήνα», το-
ποθβτηθείς αρχικώς μέν είς την Λαϊ
κήν Τράπεζαν καί ακολούθως άπό
τού 1920 είς την Εθνικήν Τράπεζαν
καί 4ν σννβχβία είς την Τράπεζαν «ής
Ελλάδος μβχρι «οθ 1946, δπότβ συν
ταξιοδοτηθβΐς απεχώρησε τής ύπηρβ
οίας λόγφ όρίου ηλικίας ώ; τμημα-
τάρχης αυτής.
Καθ1 δλον αύτό τό 40βτές χρονικόν
διάοτημα τής έν Αθήναις έγκαταστά
σβώς δέν Ιπαναπαύθη βίς την
Ικανοποίησιν μιας επιτυχούς έπαγγβλ
ματικής αταδιοδρομίας ώς άνωτέρου
τραπβζιτικοθ ύπαλλήλου. Συνέχισβ
καί έβώ άχούραοτος «ήν κοινοφβλή
καί πατριωτικήν δρασιν τού..
Ό Κ. Καλλιοτζής άπό το« 1914 ά
ναμιγνύβται ίνβργως βίς «ήν διοίκη¬
σιν «οθ πρώτου προσφυγικόν συλλό¬
γου πού ιδρύθη τότβ βν Αθήναις,
«Τής Καρτβρίας». Άπό τοθ 1918 μβ-
τβχβι βίς την κοινήν των Άλυτρώτων
Έλλήνων 'Επιτροπβΐαν. 'ΕπΙ δλόκλη
ρον 12βτ(αν Ικλέγεται Ιφορος καί τα¬
μίας τοθ Πειραματικοθ Σχολείου τοθ
Πανεπιστημίου Αθηνών. Επί έξαε-
τίαν έπίσης ταμίας καί σύμβονλος τής
Εταιρίας Θρακικών Μελετών, υπό
την προβδρίαν τοθ βιακβκριμένον Θρα
κός λογοτέχνον καί καθηγητοθ χ.
Παπαχριστοδούλον. Επί έπταβΐίαν
Γεν. Γραμματεύς καί ταμίας τοθ σω¬
ματείον των Βορείαν Έλλήνων μέ
πρόεδρον «όν καθηγητήν τοθ Πανε¬
πιστημίου κ. Κβραμόπουλον.
Κατά την κατοχήν μβτέχβι ένβργώ-
«ατα βίς τόν άγώνα τής έπιβιώσβως
άναλαμβάνβι την γενικήν γραμματβί-
αν «ών συσσιτίων τής περιοχής Ίππο·
κράτους- Γκύζη καί βέν άφήνβι άβοή
θητον κάθβ άνθρωπον εχοντα άνά
γκην βοηθείας.
Μβτέχβι επί Ιδβτίαν ολόκληρον είς
την τβκτονικήν κίνησιν κα'ι άναδβι
κνύεΐαι Γεν. Γραμματβύς καί ταμίας
τής Τβχτονικής Στοας «Βυζάντιον»
τής Μβγάλης Άνα«ολής «ής Ελλά¬
δος.
Δι* ημάς δμως «ούς Καλλιπολίτας
τάς 6η·1ας 4 ν. ΠέΧΙα Θά Ιχηί
τόν »τρα»<*-υπε*ργάν καί τόν υπουργόν τό5ν 'ίίωτερικών τής Τοβρκίας Ν. κ. Μεντερές καί Κιοηρονλον. Ό Ιταλός πρ»θ»«ο»ργός εδήλωσε «τι ή ΤβψρκΙα καί ή Ιταλία (χονν κοινήν κλν/ρονομία» «ίς την Μιαό- γειον, 4 ΑηοΙα Λά «τνμβάλη άσφολίς είς την επίτευξιν σΓενωτέρας κατα- νοή·εως μεταξν των δύο ίθνό5ν. Άπαντβν Λ κ. Μεντερές είπεν δτι ή γεοογραφική θέσις τε»ν δύο χωρ·» διακηρννσει, ίτράγματι, την κοινότη- τα γ β ν πεπρωμένων τεεν. • · ____πληροφορίας έκ Βιένης ό Γιουγκοσλαίος υπονργός των 'ΙΓξα»τε· ρικβν κ. Πόποβιτς, τοΰ δποίον 4 έ- πίσημος έπίοκενΊΚ ·ίί -ΰοτρίαν έτ·ο ματίσθη, καιενόησε ηΐήρας την επι· Τλ ΚΑΤΑΑΗΦΘΕΝΤΑ ΑΥΟΑΙΡΕΤΟΣ ΑΚΙΝΗΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΝ! Τό Ύπουργβϊον Κοινωνικής Προ¬ νοίας άνοκοίνωσβ τα εξής : «Συμφώνως τφ Νομώ, ή προθβσμία ύποβολής αΐτήσεως καί διχαιολογητι κων διά την παραχώρησιν καταλη φθέντων αύθαιρετω; άκινήτων των προσφυγικόν Σ«ν)σμών λήγει «ήν 81-12 53. Γ> ωστοποιβΤ,ται είς τοός Ινδιαφερο-
νους δτι έκ τοθ Νόμου δέν προβλέπβ-
ται παράτασις τής προθβσμίας ταύτης.
Κατά συνέπειαν των ανωτέρω, παρκρ-
χομένης άπράκτου τής τασσομενης
προθβσμίας, τό Ύπουργεϊον, κατ' έ
φαργογήν ττ)ς κειμένης Νομοθβσ'ας
θέλει προέλθη βίς την ανάληψιν των
άνβγβρθβντων ή κατεχομένων αύθαι-
ρέτω; άκινήτων χαί τή* έξ αυτών διβι-
χητικήν αποβολήν των κατεχόντων
ταθτα». ________^^_
ΝΕΟΝ &. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗΣΟΡΓΑΝΟΣΕΟΣ
Τό νέον Δ. Συμβούλιον «ής Ενώ¬
σεως Άτταλβιωτών καί Άλαϊωτών,
παράρτημα Συν. Ασύρματον, τό προ-
βλθόν έκ των έκλογών τή; 8ης Νοβμ-
Βρίον 1963 κατηρτίσθη βίς σδμα ώ;
εξής :
Πρόβδρος 'Επιόγλου Ιωάννης τοθ
Αντώνιον. 'Ανΐιπο,όεδρος Καραπιπβ-
ρης Φίλιππος. Γραμματεύς Ζουμπουρί-
ζης Άριστοτέλης τοθ Νικολάου. Τα¬
μίας ΆλεξανδρΟπονλος Νικόλαος τοϋ
Βασιλβίον καί Σύμβουλοι Τρακοσσά-
ρης Δημοσθένης, Νιγδέλης ' Σταύρος
καί Χατζηνικολάου Γεώργιος.
Ο ΔΗΜΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΕΟΡΤΑΣΕΝ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ
ΦΙΜΠΠΟΥ ΚΑΙ ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ
Παρά τοθ, Δήμον Νιχαίας διοργα¬
νώθη τβλετή βΐς μνήμην των 'Αγίων
Έλιαάββτ καί Φίλιππον βίς «όν άνβ-
γβρθεντα επί τοθ λόφου Δβξαμενής
ΰιό τοθ Δήμον Ιερόν Ναόν.
Τό εσπέρας τής Παρασκβυής άπό ώ¬
ραν 4 μ.μ. έψάλη ό Μέγας Έσπβρινός,
τό δέ Σάββατον άπό ώραν 8—10.30
π. μ. έψάλη 6 "Ορθρος μβτά τής θείας
Λβιτουργίας.
ΜΟΡΦ-ΤΪΚΗ "ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΤΟΥ ΙΟΝΙΚΟΥ ΙΥΝΑΕΣΜΟΥ Ν. ΙΟΝΙΑΣ
Την ερχομένην Κυριακήν 221 ν τρέ¬
χοντος καί ώραν 11 π. μ. δ Ίωνικός
Σύνδβσμος όργανώνβι την 3ην μορφω-
τικήν συγκέντρωσιν τής περίοδον, έν
τβ αΐθούστ) αύΐοθ (Βασ. Γεώργιον 59
Ν. Ίωνία). Κατ' αυτήν ό γνωστβς λο-
γοτίχνης καί σννεργάτης,μας χ. Δημητ.
Γ. Άργνρόπουλος (Τάχης Μώμος) θά
δώση χιουμοριστικήν διάλεξιν μέ τί
ιλον ή «Λαγγβμένη Ανατολή».
ή δρααις τού είναι 2α σημαντικωτό-
ρα. Άπό τοδ 1921 είναι είς έκ των
πρώτων Ιδρυτών τοθ Σωματείον μας,
τοθ οποίον διβτέλβοβν έκτοτε £π'ι μα¬
κράν σειράν έτων καί κατ' λπανάλη-
ψιν πρόβδρος, άνακηρυχθιίς άκολού
θως διά τάς πολλαπλάς πρός αυτόν
ΰηηρβαίας τού καί έπίτιμος πρόβδρος
αΰΐοΰ
Υπήρξεν δμως δ Καλλιοντζής καί
πρότυπον οίκογβνβιάρχον. Εντυχήσας
τβ1ς τόν γάμον τού μέ έκλβκτήν σύν-
ρροφον τής ζσοής, κόρην τής έκ Σα-
νβάντα 'Εκκλ σιών λαμπςάς οΐκογε-
χίαίας Κοντοποΰλου, βΐχβν την εύτυ-
τικ ν νά αποκτήση 3 νίονς, ή ίξαιρβ-
πο ή άνατροφή καί μόρφωσις των δ
(ών τοΰς ίκαμε νά χατακτήσουν
μπράν επαγγελματικήν καΐ κοινω-
νική ν θέσιν, δ πρωτος ώς Λογιστής
ή ς Τραπέζης τής Ελλάδος, δ δβύτβ
ρο ς ώς Πλσ,τάρχης' τού Βασιλικόν
Ναυτι κου καί έκ των πλέον διακβχρι
μένων μοχίμων στβλβκών αύτοθ μέ έ-
ξαιρε τικήν πολεμικήν δράσιν καί δ
τρίτος ώς Πλοίαρχος τοθ Έμπορικοθ
Ναυτικόν.
Αύτός υπήρξεν δ άνθρωπος την ά .
ηώλβιαν τοθ οποίον πβνθεΐ τό Σωμα '„
τβΧον μας.
ΚΥΠΡΟΣ
Θνμίαν τής Αυστρίας όπεες Μή Ιικίμ-
βη είς την διένεξιν διά την Τεογέστην.
Τα βνωΓέρΐ» έ)ήλοβθΌ κνβερνητικός
Ικπρόσωηος είς Βιέννη*.
— Ό κ. Πάηοβίτί — εΓπεν 6 ώς &να>
ίκπρόσ»πος — δεν κατέβαλεν ίβτοκαί
η ά άθειαν δπβς
β
παραμικράν προσπάθειαν
πείσσ την ΑΟστρίαν νά «ταοαιτη-
θ§ τής οΰδετεροτητός χης καί νά υ
ποστηρίξη την νιονγκοβλανί'κήν 5πο-
ψιν. Ή αυ«τριακή Κυβέρνησις «ξετί-
μηοε μεγάλως την στΐσιν αυτήν τοβ
κ. Πόκοβι,τς, Ιδιαιτέρως διότι ή Ιτα¬
λία προσεπάθησε νά προσεταιρισθή
την Υποστήριξιν τής Αυστρίας, μέ
αντικειμενικόν σκοπόν νά λ
φθοΰν αί αΰστρογιονγκοσλανϊκαΐ
νομιλίαι.
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΑΘΑΗΤΙΣΜΟΣ
Η ΑΡΓΩ ΝΙΚΑ
ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΟΥΜΑΣ χ. Π,ΑΚ-
ΤρβΧς ωραίας νίκας βπέτνχβν ή Άρ·
γώ κατά την π. έβδομάδα.
Ούτω την προπαρελθούσαν Τετάρ¬
την επεβλήθη τής ομάδος τοθ 'Εσπε-
ρου μ·τά άπό Ινα βΰκολον, σχετικώς
διά την Άργώ, άγώνα. Την Παρα¬
σκευήν ένίκησβ την όμάδα τής Άγιας
Παρασκβυής, την δέ π. Δευτέραν υπό
αυνεχή βροχήν ένίκησβ την Δάφνη.
ΑΙ έμφανίαιις τής Άργοβς είς τούς
βν λόγφ αγώνας υπήρξαν κατώτβραι
προηγουμένων έμφανίσβων τής ομάδος.
Βι-βαίως διά την μειωμένην απόδοσιν
των παικτών είς δλονς τούς αγώνας
ουνέτβιναν καί αί άνώμαλοι καιρικαί
σννθήκαι αί δποΤαι έπβκράτηααν κατά
την διβξαγωγήν τούτων.
— Διεξήχθη την π. Κυριακήν αγων
μπάσχβτ μπώλ είς τό γήπεδον «Άργώ»
μβταξύ τής γηπβδούχον ομάδος καί
τοθ ΠαναθηναΐκοΘ. Νικήτρια κατ'
αυτόν ανεδείχθη ή γυναικεία δμάς
τοθ ΠΑΟ.
Ή γυναικβία δμάς τής Άργοΰς ή
γωνίσθη ώς εξής:
Πουμπονρίδου, Λιβανίου, Μολδο
βάνη, Μακρίδου, Τριανταφυλλίδου,
Μβταξοπούλου καί Σβλήνη.
Π.Α.Κ.
λβιολόγον >.. «^»Λ». ... .
οΐκονομικής καταστάσβως τής
Ελλάδος.
— Μβταξύ των άλλον θβμάτων 6
κ. Μαρκβζίνης θά εξετάση 1ν Γβρμα-
νία τό ζήτημα τής Ιπβνδύσβως 2)0
έκατομμυ ιίοίν δαλλαρίων διά την ά-
άνοικοδόμηην 4ν Ελλάδι.
— ΕΙ; «ό Βερολίνον ό "Ελλην Ύ-
π.ιυργός θά διεξαγάγη συνβνν.ιήσβις
μέ τάς βταιρβιας Α.Ε.Γ. καί Τβλβ-
φοθνγκβν.
— Μέχρι 15 ΌιτοοβριΌυ ίξήχθησαν
Ικ Καλύμνου 74.500 οκάδες οπόγγων
άξίας ενός έΊατομμνρίον δολλαρίων.
— Είς την Θεσσαλίαν κατόπιν μβ·
κυκλο'ρο-
κνκλο
δισβκατομ-
&ΙΠΑΟΜΑΤΟΥΧΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ
νικός τοθ Πολυτβχνβίου γνωρίζων άρι-
σΐα την Γερμανικήν καί άρκβτά την
Αγγλικήν ζητβΐ ανάλογον θέσιν, άνα
λαμβάνβι Ιπ'σης νά προγομνάση βίς
την ΧημιΙαν καί Φυσικήν μαθητάς
Γυμνασίου καί δι* βΐσαγωγικάς έξβΐά-
σβις τοθ Πανεπιστημίου.
Γράφατβ Ιωάννην Γβράκην, Άρι-
στίππον 4.
ιατροσ ΐΒΜΗΤΡΙΟΣ ΟΙΚΟΗΟΝΟΤ
ΦΥΜΔΤΙΟΑΟΓΟΣ—
ΜΝΕΥΜΟΝΟΑΟΓΟΣ
ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΡΙΣΙΩΝ
ΟβρκπεΙκ Νβίημ«τ»ν Πνευμβ>ν«ν -
Βρογχκν δι' ΑεΓθ5οΐ8- Άκτΐνες Χ
Δέχ·ται Όμήοον 45 Τηλέφ. 23.227-
ΟΙκίας 68-628 - Ήρ. 10-13 καί 6-8
ΔΡ ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΒΛΟΥΜΙΔΗΣ
ΧβιροΘργος — Όφθαλμίατοος
Βησααρίωνος 6 (Άκαδημία)
Ώραι ίπιακέψβων:
10— π. μ. καί 6-7 μ.μ. Τηλ. 96 2*
οκάν.
— Την 81 Δεκέμβριον τό ----
ροθν χαρτονόμισμα Ιφθασβ τα 3136
δισβκατομμύρια δραχμών.
— Έντό; τοθ τελευταίον τβτραμή-
νου άπό τοθ Ιουλίου Ι. 8. ή
φορία ηυξήθη κατά 808
μύρια.
— Ή ανωτέρω αύξησις άναλογεΐ
βίς εν ποσοστόν 35,1 ο)ο.
— Κατά την αντίστοιχον περίοδον
«ϋθ 1952 ή κυκλοςρορία ηυξήθη μό¬
νον κατά 271 δίς τό δέ 1951 κατά 218.
— Κατά τόν Σεπτέμβριον 1953 εση-
μβιώθη νία αύξησις είς τάς καταθβ-
σβις των Τραπβζών των Ιδιωτ&ν.
— Κατά τό τβλβυταΐον εξάμηνον τό
σύνολον των καταθέσβων ηυξήθη κα¬
τά 501 βισβκατομμύρια δραχμάς έξ
ώ» των ΙΛιωτών είναι 478 βίς.
— Ή άνοο αύξησις άναλογβΐ βίς πο¬
σοστόν 42 ο]ο.
ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΟΣΙΣΜΑΓΑΡΕΜΙΟΤΟΗ
Επί τχ) έπβτβίφ τής εορτής των
Ταξιαρχών φροντίδι τής 4ν Πειραιεί
καί Αθήναις Άδβλφότητος ο «Τα·
χιάρχης Μεγάλον Ρβύματος Κωνσχαν-
τινονπόλβως» ίωρτάσθη μβτά πάσης
έπισημότητος την 8ην τρέχοντος βίς
τόν Ιερόν Ναόν τοθ 'Αγίον Κωνσταν¬
τίνον παρά την Πλατείαν Όμονοίας
ή κατ' 8τος άπό εΐκοσαετίας καθιβ-
οωθβΐσα πανηγυρική βοξολονία μβτ*
αρτοκλασίας προσβλθόντων απάντων
των μβλων τοθ Συνδέσμου άναπβμ-
φθβισης δβησβως υπέρ των άπανταχοθ
Μβγαρβμιωτών.
Μβτά την θβίαν λειτονργίαν τό
Διοικ. Συμβούλιον, τα μόλη τής Ά¬
δβλφότητος καί άιταντβς οί προακβχλη
μένοι συνεκεντρώθησαν βίς τό έκβΐ
πλησίον Κέντρον Κου τσούρη δπου προ
σβφβρθησαν άναψνκτικά καί άηηγ-
γόλθησαιν λόγοι υπό τοθ Πρόεδρον
τοθ Συνδέσμον καί των λοιπών όμι-
λητών σχετικώς μέ την δράσιν τοθ Σω¬
ματείον καί τό αλησμόνητον Μέγα
Ρβθμα τοβ Βασπόρου.
Την τβλβτήν βτί^ιησαν διά τής πα-
ρουσίας αυτών βουλβυταί, πολιτβυται,
δημοσιογράφοι, έκπρόσωποι των γοαμ-
μάτων καί τβχνών ίν οΧς καί ό βκ
Μεγάλον Ρβύματος κ. Νικόλαος Πα-
ρασκβυας έκ την πρωταγωνιστάιν τοΰ
ΈθνικοΟ Θεατρον, 6 γνωστής
Σμυρναϊος δημοαιογράφος καί βουλβυ
τής κ. Χςιήστος Σολομωνίδης, προ
σφωνήσας διά αυγκινητικωτάτης προσ
λαλιάς την ·Αδβλφότητα, τα μβλη αΰ
τής τονίσας την Ιστορικήν δρασιν τού
Μεγάλον^ Ρβύμαιος. Υπό τό αύτό
πνβΰμα ωμίλησεν κα'ι ή έκ των παρι
σταμένων γνωστή Πολίτισα λογοτέχ·
νις Ήώ Λαμπίρη καταχε ροκροτηθβΐ
σα υπό τοθ πολυπληθοθς ά».ροατηρίου
Πρός τό Διοικητικόν Συμβούλιον|τή< Αββλφότητος Ιδιαιτέρως δέ βίς τόν φιλοπρόοδ »ν, δραστήριον κα'ι άκάμα τον Πρόεδρον αυτής κύριον Παναγιώ την Χανδρίβην άπευθύνομβν τα βΐλι κρίνη ήμΛν αυγχαρητήρια μαζί μβ τάι βύχάς μας πβρί βΰοδόσβως των έπιδιω κομένων υπό τοθ Σωματβίου αύτοθ βκπολΐτιατικων σχοπών Ε. Μ. >— Οΰ:ω τό σύνολον τ4ν «,,, ^
οεων ήτο την 80 Σβπτεμβοίου {ι ?
μέν Ιδιωτών 1.680 δίς των βε νό^?
προαώπων Δημοσίου δικαίου ιηβ!"
ήτοι δν συνόλω 2670 βίς. !
— Ό τήννος των 1016 χιλιο,
μη>ν τοβ καασιτβο^ν έφθασεν ι»
Όκτωβρίου είς 625 λίρας Ινανΐ;.
τής 2ας Όκτωβρίου.
— Ανατίμησις έοημβιώθη {,
βίς τδν ψβνδάργυριιν, δστις ?φ^
«άς 76 λίρας κσΐ τόν μόλυβδον ι
σαντα νάς 961)2 λίρας. '
— Τα άποθέματα καφί άνήο,ΜΙ
βίς τάς "Ηνοιιι. Πολιτ·ίηΛ .Λ-'Χί1"!!
κτωβρίου. ......, (1
1.300.000 «ήςάνϊΐστοίχου τιμβοοιιι
1952.
— Ή εφβτβινη παραγάγη
σβως βίς την Κούβαν ά»αβ "
5,3 έκατομμύρια τόννων
τοϋ προηγούμενον ίτονς.
— Ή «φβτεινή Άμβρικανι»ή
θεια διά την Έλλάία ώοίαθη ,
έκαταμμύρια δολλάρια.
— Έν τω πλαισίφ τής βράο·»
Οΰνρα ή άμβρικανική βοήθβια «1
την Έλλάδα άνήνθβν βίς 282 1Κ,Λ
μύρια δολλάρια.
— Πρίν ή αρχίση ή
σχβδΐου Μάρσαλλ οί
Ιβωσαν βιά στρατιωτικόν; _,
νσμικούς ακοπούς 537.000,000
λάρια.
— 'Αηδ «ής έφαρμογής τοβ
Λάρσαλ καί Ιντεϋθβν αί άμ< :αί χορηγησβις άνήλθον βΐι 00 δολλάρια. — Άπ9 τοθ 1949 μέχρι το (ου 1953 οί άμβρικανοί φίλοι ωκαν βίς την χώραν μας εν ιυμμύριον δολλάρια. — Ή Νομισματική ,ρινβ «ήν χρηματοδότησιν βϊ ., καπνών έφβτβινής Ισοδβίας μΐ ιτόν 85 ο)ο δναντι 80 ο)ο «οβ κ θόντος δτονς. — Τα 500.000 δέματα ποία θά μάς στβίλουν οί οί θά στοιχίσονν είς τόν αι. κόν Λαόν 1 1)2 ίϋατομμύοια ια.| — Τα 6ξοβα τής διανομής θά βαρύνουν τό Ελληνικόν '·ον· — Τα δέματα θά ν "Ελλάδι μέ δλληνας — Ή τιμή «οθ νωποθ αυξηθή λόγφ αύξήσβως τουλά^ κατά 10 ο)ο των κιηνοτροφΦν, — Προβλέιτβται δίΐ ή τιμή ι»| λακτος δέν θά ύπβρβή τάς 3800 «ατ' οκάν. — Κατά τόν "Οκτώβριον Αξ των Λιμένων ό μ ^ Καβάλλας 7.176 000 χιλιόγοαμμα πν&ν Ιναντι 4.321.000 έξαχθέ ά τόν αντίστοιχον μήνα τοβ — ΟΙ επί συμβάσει ύπάλληΜ ών "Υπουργείων των δποίοτ ϋ( θητβϊα θά διατηρώνται είς —ήν βσίαν μόνον κατόπιν Ιγκοΐνΐ ΥπουργοΟ ΟΊκονομικών. — Ή ίγκρισις θί παοέχεηιι πιν αίτήσβως τής αρμοδίας νΐιι» ιΐς ήν θ' άναφβρωνται οί λ6|« διατηρήαβω; τοθ ΰπαλλήλου, — Ό δικηγόρος κ. Χομ^ ^ρκιαθβίς άνβλαββ τα καθή«Μ ώς Γβνιχοθ Γραμμβτέω; το« Τ*| ■ίου ΟΙκονομικών. — ΟΙ Γβρμανοί άναπτύασΜι λ ην οικονομικήν βρασ;ηριό την Πβροίαν καί πρασφβρονν κο«; δβους δι* αγοράν Γβρ — Σνγκβκοιμμ6·νιος οί προστρέρουν κατ' αρχήν πΙθΐΜΐ βκατομμυρίων δολλαρίων. — Ή πίοτωσις αύτη ο«νιι» αυξηθή βίς 200 βκατομμύρια !ι ρια μέ πληρωμάς τμημα«ι»4( τριβτίαν καί εξόφλησιν βντός ι βτίας καί μέ πολΰ χαμηλόν ιόι| — Τό Ελληνικόν Πνροβολιώ διάαθη μέ Αμερικανικόν Χόβιτζβρ των 8 Ιντζών. — ΤαΟτα ζνγίζουν πβ} τόννους δκασιον καί ρυι υπό αυτοκίνητον Ιλκυσιήβος 18 τόννων αέ ανωτάτην —70 χιλιόμετρον ώριαίας. ΛΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΠΝ Ό άριθμός ΠΕΝΤΕ είναι εφέτος τό κλβιδί τής τύχης ΔΙΟΤΙ : ΑΙ κυκλοφοροθοαι ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΤΑΙ ΣΕΙΡΑΙ ΤΟΥ ΛΛΧΕΙΟΥ ΣΥΝΤΛΚΤΩΗ ύπόσχονται τό Εκτακτον δωρον των ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΟΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΝ Καί επί πλέον ΕΝΑ ΔΙΣΕΚΟΤΟΜΜΥΡΙΟΝ ΕΠΤΑΚΟΣΙΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΡΑΧΜΩΝ 'Όσα είναι τα εΐδικά κέρδη των πέντβ σειρων. Καί δπως κάθε χρόνο : ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΡΔΗ ΕΙΣ ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΤΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΥΟΝΤΑ ΠΟΛΛΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ααχειονΙϋντακτον (Ήπαροθοα διαφήμισις βημοοιβώ··α| ^ «ατόπιν Ιγγράφου Ιντολής «ή! ΚΛ'"
ΠΙΌΙΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΧ
ΗΥΡΥΝΘΗ ΤΟ ΚΕΝΟΝ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕΝ Ο ΘΑΝΑΤύΣ ΤΟΥ Κ, ΚΟΤΖΙΑ
Πόσον μεγάλο εΤνβη τό κενόν άκό τόν θανατον τβθ Ικλεχτοδ τβν
•ΑβηναίΜν χαί τβν Άτθίδο>ν αημνήβτουΛημαρχοα Κώβτα Κοτζιά «πό
οηκνύεται τέ-οον «πό την αθλίαν καταστασιν τής ηολευς τ&ν Άβην&ν
δοβν χ«1 *κβ τού; ό{οντ«ς φκχέλους, οί βποίοι ίδημιβ«ργπβπο*ν «πό
άπο διαφόρους κακάς πραξεις τής Δημοτικής Αρχάς. Εάν β έξβίρίτος
χαΐ ένΐργητικος Ύπουργος τ&ν Δημοσίαν "Εργων χ. Καραμανλης δέν
ανελάμβανεν β ΐδιος προο»κικβ{ τίιν άναχαταοχεντΐν τ&ν δυο μβγάλων
αρτηριβν τής πρωτευούσης π«τηοΙ«ν χ«1 Βααιλίοης Σοφίας, β Δήμχρ-
χος ΆθηναΙνν βα εξηκολουθεί ν« άβχολεΐται μέ έχείνην Την δονχιχν-
τικην επιχείρησιν «την μάχην τ&ν λαχχων» Ό Δήμος δέν Ιχβι Δήμαρ¬
χον αντάςΊον πρός την σημασίαν τής πόλε»{, την έκτασιν αυτής χαΐ
τας σημερινάς ανάγκας της. Ό ελέω Κβτζιόι εκλεγείς ώ; Δημοτικάς
Σόμββυλβς σημερινός Δήμαρχος, εις τβν οποίον εδόθησαν ε{.*.ρετ.χαΙ
εύχαιρΐαι ν* άναδειχβξ) χκΐ ν* καλύψη το κενόν πού ααηβεν ο θαν«·
τος τοθ Κοτζιά δέν έκαμε τίποτε αλλο άπό τβδ νά τό εύρύνη περισ-
οότερον. Είς ουδέν» τομέα τής Δημοτικάς προσπαθείας τοπάρχαι ηνοή,
δραστηριότης, πρέγραμμα, συοτημα χαΐ δημιουργική προσπαθεία. Είς
•λας τας έχδπλώβΐις προβαλλει π προχειρότης, το μπαλλΝμα ή έχ τ&ν
ενονταιν άντιμετύπιοις τ&ν βναγχ&ν τοδ Δήμον. Ή διοΐχηαις δμ»ς τοδ
πρώτον Δήμου τής Ελλάδος δέν βΤνκι υπόθεσις Λ βποΐκ δέν ενδιαφέρει
την Κυβέρνησιν χαΐ πέραν τ&ν διοΐχητιχ&ν άνακρΙοεΝν καΐ πέραν τ&ν
εί; τόν κ. ΕΙααγγελέα διαβιβαοοίντων φχχέλλνν, επί ωρισμένην προ¬
σπάθειαν πρός οΙχοπεδοποίηΗν δημοηχ&ν χώραν, ταίς (ύλογίαις τού
Κ. Δήμαρχον, άναχύπτΐι δια την πόλιν ζήτημα ήγϊσΐβς, πρόβλημκ Δή¬
μαρχον. Καΐ έφ' δαον ή Κυβέρνησις εξέτεινε δια Διατάγματος την
ισχύν τοθ νόμον ιτκρΐ αντιχατκστασεοίς τ&ν χοινβτιχ&ν χαΐ Δημοτι-
κ&ν Συμβουλίω ν χαΐ τ&ν Δήμαρχον τ&ν σειαμοπ«Β&ν περιοχ&ν χαΐ είς
την λοιπήν Έλλάδα, Ιχιι τό μέσον, το νόμιμον πλέον, να αντιμετω¬
πίση θαρραλέως το πρόβλημα χαΐ νά ·υρη την λόαιν τβν. Διότι βΐ
πλεΐστοι τ&ν ' Αθηνκία»ν αΐοβανβνται χαθε ημέραν χά» περισσότερον τβ
μέν» κενόν χαΐ την έλλειψιν δια την πρωτεύουσαν Δήμαρχον αντ»
ξΐβν αυτής.
ΕΠΙ ΤΗΣ -ΙΚΗΣ ΤΟΝ ΕΝΑΕΚΑ ΑΞΙΟΜΑΤΪΚΟΝ ΑΕΡΟΠΟΡΟΝ
Όσον προχώρει ή μβγάλη δίκη των βΎδοκα άβροπόρων, ή δποία άπό
μιάς «αί πλέον εβδομάδος συγκινεΐ τό πανελλήνιον, επί τοσούτον ή περί
αυτήν άτμόαφαιρα καθίσταται περισσότερον καταθλιιττική «αί βαρεία. ΟΙ
κατηγορονμενοι μέ σταθβράν φωνήν, μέ πλήρη συνειρμόν Ιδεών, μέ άλλη
λονχίαν σκέψεων περιγράφονν τα Ιεροξεταατικά μαρτύοια είς τα όποΐα ύπβ
βλήθησαν διά νά ύπογράψουν δμολογίας προηγουμένως καταρτισθβίσας υπό
άνθρωπον οί όποΐοι συνέλαβον τα σχέδιον νά δημιονργήοουν μίαν μεγάλην
υπόθεσιν δήθβν σννταρακτικήν επάνω βΐς πολΰ μικρά γιγονότα. Καί δβκα-
δ·ς χιλιάδων ίλλήνων αξιωματικών δλων των δπλων καί δλων των βΐδικο
τήτωτ, μονίμων, άποστράτων καί ίφέδρων μβτά βββλλογμίας, μετά μή συγ
κρατονμένης άγανακτήσβας παραβολονθοθν τάς γινομένας βΐς τό Άναθεω-
οητικόν Δικαστήριον αποκάλυψις έκ των οποίων προκύπτβι δτι "Ελληνας
αξιωματικοί ββασάνισαν κτηνοιδώς συναδέλφους των, δτι πλήν των μαρτν-
ρίων ιΐς τα όποϊα αύτοι τούς υπέβαλον, τοΰς παρέδιοον επί ολοκλήρους νύκτας
■Ις ύπαξιωματικοΰς καί σμηνίτας, οί όποΐοι τοΰς έβασάνιζαν διττώς. Καί τό
σ&μα των τό εκιύπων μέχρις ότου έλυιτοθύμβι «αί ώ; άξιαματικοΰς τούςκατε
ξευτίλιζαν δέροντβς αύτούς προπηλακίζοντέ; τους,αϋτοΐ οί ύηαξιαιματιποί «αί
στρατιώται 1 Ή Βίκη «ού έξήγβιρβν την 4θνι*ήν συνβιδησιν, ή δ(«η «ού «α-
τεσννβ«ίνησεν την κοινήν γνώμην, ή δίκη πού ύπβρέβολβ την δίκην τοί
Ντρέϋφους είς άΐτοκαλύψβις «αί είς σαθράς κατηγορίας, 8έν πρβπβι να προ-
χοοήση πρίν ή τό θέμα των βαοανιαΐηρίοον ίρβυνηθή άπό πάσης πλβυράί,
δχι πλέον υπό δικα·ΐικών Σύμβουλον προβρχομίνων ή ανηκόντων ·1ς την
'Αβροπορίαν, άφο6 βίς έξ αυτών, ενεργήσας την τ·«τι«ην ανάκρισιν, ό καί
«αθηγητής τής στρατιωτ-ική; δικαστικής ών βΐς την Σχολήν των Άεροπόρων,
«αταγγέλλΐται δτι ΰπήςξβν καί αύτός ίνβργός βασανιστής.'Η Αικαστική έ"ρευ-
να διά τάς κα«ώσβις, διά τάς ούλάς, διά τα μαοτύςια, διά τα βασανιοτήρια,
διά την μέθοδον τοβ άορτήρος, διά τα σημβιωτά βήματα επί μακράς ώρας,
διά «ούς χορούς Ιπάνοο άπό μυτβρά χαλίκια, διά τό φοβερόν μαρτύριον τή;
δίψης πρέπει νά προηγηθή πάσης έΉδόσκος άποφάσιαις ά πό τό Άναθβωρη
τικόν Δικαστήριον. Τουτο διότι «ό πλείστον τής κοινής γνώμης παραθιχβται
άνβνβοιάστως δτι τα βασανιστήοια δλαβον χώραν «αί δτι αί όμολογίαι των
■ατηγορουμιναν ίγένοντο κατόπιν αυτών. Χρέος τής σΐαθβράς καί δυνατής
Κ«β*ννήσ·α)ς τής Χώρας είναι νά λάβη θέσιν έν τ-β φοββρ^ ταύτη ύποΦέσει.
"Ολοι οί "Ελληνβς ποΰ μέ ουγκρ,ατημβνην άναπνοήν διαβαζουν, ίπΐ μίαν τώ-
οα έβδομάδα τος φοβεράς «αταθέσεις τ&ν κατηγορουμένων Έλλήνων Αξιω¬
ματικών, στρέφουν την σκέψιν των πρός «όν Στρατάρχην «αι πιριμένουν
άπό αυτόν νά δώση την λύσιν. Καί περισσότερον δλων οί Έλληνας 'Αξιτομα-
τικρί, οί όποΐοι αίσθάνονται εαυτούς έξβυτβλιζομίνους δνοντι τής κοινής
γνώμης «αί την στολήν των ρυπανθβισαν άπό Ιπονβιδβίσιους ποάξβις άννα
βέλφων των.
ΑΙλ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΙΟΑΝΝΙΝΟΝ
Ελάβομεν πληθώραν Ιπιστολών
προσφύγων Ιωαννίνων παραπονσυμέ-
νων διά την πλήρη εγκατάλειψιν αύ-
τΛν υπό τοθ 'Υπουργβίου Προνοίας.
Ποοβάλλοντβς τό παράπονον τουτο
συνιστώμεν εις τό "Υπουργείον Προ
νσίας δηος ρίψυ βλβμμα τι είς τοΰς
πρόσφυγας "Ιωαννίνων διά την. οτέγα
σιν ταν.
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ
ΛΙΚΑΙΟΣΙΣ ΤΟΙΠΓΟΝΟΝ ΜΑΣ
'Αξιότιμβ κ. Διβυθυντά,
Δεχθήτε οάς παρακαλω, τα θβρμά
συγχαρητήρια έμοθ καί των άγροτών
προσφύγων τοθ σννοικισμοθ μας, διά
τα άρθρα δπου ίδημοαίβυαβ ό άγαπη
τές «Προσφυγικός Κόσμος» είς τό υπό
χρονολογίαν τής 25 παρελθόντος μη¬
νός φύλλον τού υπό τούς τίτλονς :
«Πρόσφογβς καί Γηγβνβίς» καί «Τό
Νομ. Διάταγμα 2586 τοθ 1958 καί οί
Προσφυγβς» υπό τοθ κ. Επαμ. Σωτη-
ριάδη πράην βουλβυτοθ.
'Εκβϊνο πού ζητοθμεν κ. Διβυθυν¬
τά, οί προσφυγβς άγρότες τοβ 1922
άπό τό Κράτος μας βκφράζβται μέ
βύο μόνον λέξιις : Ίσην μβταχείρι-
σιν άπό αύτό καί τίποτβ περισσότε¬
ρον. Δηλ. την κατάργησιν των βιακρί-
σβων μβτσξύ νηγβνων χαί προσφύγων.
Δυστυχώς δμως Ιρχονται τα γβγο-
νότα έν μέσω 1953, νά διαψβύσουν
καί Ικβίνους άκόμη, δπου διβκήρυξαν
προβπλογικως, την ΊαΛτητα πρός πάν¬
τας άνβξαιρέτως τούς έλληνας.
Τούς παραπέμπομβν ν' άνοΐξουν
τουλάχιστον την Ι. Βίβλον πού {γρά¬
φη πολλοΰς αΐωνας πρό Χριστοθ καί
νά πληροφορηθοβν : «Τόν αυτόν Νό¬
μον—λέγει ο Μοοθαής είς τό Δβυτερο-
νόμιον—θέλετε ίχει διά τόν ξένον
καί βιά τόν βύτόχθονα».
"Ας σημειωθή, ότι έκβΐ επρόκειτο
πβρί άλλοφύλων άλλ' ί8ώ πβ^Ι όμο-
θρήσκων καί όμοβθνών Ι
Άς κινηθϋ λοιπόν ό πολιτικάς προ-
σφυγικβς κόσμος τής Ελλάδος 4ν προ-
κβιμένφ καί ζητήσβι την κατάργησιν
δλων αυτών των Νομοθβτημάτων ό-
πό τό Κράτος.
Μβτά τιμής
ΑΝΤ. Ε. ΨΗΛΟΠΑΤΗΣ
(Πρόσφυξ άγρότης)
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΒΟΣΤΟΝΗ
Ή Βοστώνη είναι μία πόλις ή ό-
ποία βρίθει μνημβίων, πού «πβνθυ-
μίζουν τούς πόθους καί τάς έπιτβύ-
ξεις τοθ άμβρικανικοθ λαοθ. Είς την
Βοστώνην ήρχισεν ό αγών των Ήν.
Πολιτβιων διά την ανεξαρτησίαν των.
Μία έκ των πβριφημοιέρων τοποθβ-
οίον τής Βοστώνης βΐναι δ λόφος
Μπάνκβρ, δπου οί ίνοπλοι δ,ποικοι
άντεμβτώπισαν τοΰς έξ έπαγγέλματος
στρατιώτας τής Εύραπης καί άπβδει-
ξαν δτι δύνανται δχι μόνον νά τούς
άντιμετωπίσουν. άλλά καί νά «ούς
τικήσουν. Διασώζεται άκόμη τό πα¬
λαιόν κωδωνοστάσιον μιάς έκκλησίας,
βίς την κορνφήν τοθ οποίον βίς Άμ·-
ρικανός πατριεετης έκρέμασβ φανούς
διά νά βΐδοποιήση τόν ήρωα «ής Ά-
μβρικανικής 'Επαναστάσβως Πώλ Ρη-
βήαρ δτι πλησιάζονν τα βρβταννικά
ατρατβύματα. Ό Ρηβήαρ ϊππευσβ τόν
ΐπον τον καί περιήλθε βρομέως την
πέριξ περιοχήν, διά νά δώση τό συν-
θημα τοθ σνναγερμοθ βίς τους αγρό¬
τας, «ούς τεχνίτας καί τούς Ιπαγγβλ-
ματίας οί όποΐοι απετέλουν «άς απόϊ·
κιακάς δυνάμεις. Τα άποικιακά στρα-
«βύματα άντβμβτώηιοαν «ούς ι προβ-
Χαύνοντας Βρβταννούς βίς «6 πλη-
οίον «ής Βοστώνης κείμενον χωρίον
Λέξινγκτον, τό 1775. Ή μάχη αύτη
ήτο ή πρωτη τοϋ Αγώνος «ής 'Ανβ-
ξαρτησίας,
ΠΟΑΡΙΤΙΊ 51*6»·00» γα»νιβϊ,ον, ββν
ΙΙΙεΙΛΙ.ΙΙΙΙΙ δρόφυτον, πβριφραγμέ-
!£> ^λ·"9ι*®νΠάουβρ, ■·* «ής
οδοθ Μαραθδνος - Παλαιό Ππο,ιά-
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΙΝ
Φίλβ μ. Διρβθυντά,
Είναι όμολογουμ ένως κατά πάντα
άξιέπαινος ή φιλοπρόοβος προαπάθβια
την όποιαν ίκαμβ ή «Ραδιοφοονική
Ένωσις τής Ελλάδος» κατ' αύτάς μέ
την οργάνωσιν πανελληνίου συνβδρίου
των άντιπροσώιταν της καί την ταο-
τόχρονον επίδειξιν πομποθ τηλβορά-
σβως, ένσυρμάτου χνκλώματος.
"Επί τβ βύκαιρΐα ίπιθυμώ νά ση¬
μειωθή διά την Ιστορίαν διι βέν είναι
ή πρώτη άλλά ή δευτέρα φορά κατά
την όποιαν γίνβται Ιηίδβιξις πραγμα-
τικής τηλβοράσβως αίς την Έλλάδα.
Ή πρώτη επίδβιξις ίγένβτο ήδη κα¬
τά την διάρκβιαν τή; «Πρώτης Εκθέ¬
σεως Ραδιοφωνίας καί Τηλβοράσβως
έν Ελλάδι» (1-28 Αύγούστου 1953)
ή όποία 8λαβ· χώραν ·1ς τάς αΐθού-
σας τής Όογανώοβως «Ράδιο Καρά-
γιάννη» υπό την αΐγΐδα τοθ Έθνικου
Ίδρβματος Ραδιοφωνίας».
Τό ούστημα ηομποβ - δεκτόν πραγ-
ματικής τηλιοράοβως, τό οποίον Ιπβ-
δείχθη τότβ ήτο δμοιον μέ τό προα-
ναφβρθέν, ίπροκάλβσβ δέ Ιδαιτέρτπς
τό ενδιαφέρον ιφν 30.000 πβρίπου έ-
πιοκεπτών τής "Εκθέοίω:, διότι βΐχβ
ταοκβυασθο |ν Ελλάδι υπό τοθ
ΡαδιομηχανικοΟ κ. Έμμ. Κόγκον.
Ευχαριστών διά την φιλοξβνίαν
Διατβλώ μβτά τιμής
ΚΟΣΤΑΣ ΚΑΡΑ ΓΙΑΝΝΗΣ
Σύμβουλος τοβ Έθν. Ίδ. Ραδιοφωνίας
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΙΤΑΛΙΑ ΒΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΘΟΥΝ ΣΤΕΝΒΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ^ ΚΟΙΝΙΙΣ ΑΥΤΟΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΔΕΝ ΒΑ ΕΠΕΜΒΗ Η ΑΥΣΤΡΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΕΝΕΕΙΝ ΤΕΡΓΕΣΤΗΣ
ΚΟ1Ν-ΝΙΚΑ
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Την Ιην τοέχοντος ετελέσθησαν έν
τφ Ιβρφ Ναφ Κοιμήαετος θεοτόκου
χοροστατουντος τού Σιβασμιωιάτου
Μητροπολίιου Ρωγών οί γάμοι τοβ
Δημάαρχου Καιοαριανής χ. Πβτμβζά
μβτά τής δβσποινίίος Χάιδος Φραγ
κοπούλου. Ό ναός ήτο κατάμβστος
κόσμον, παρευρέθησαν άνω των 2000
προαώπαν μβταξΰ των οποίων οί
βουλβυταί κ. ν. Νικ. Μανούσης, Κ.
Γιαβάσογλου, Μ. Κοταώνης, & πρώην
ΰΐτουργός κ. Άπ. "Ορφανίδης, ή Κα
'Αδαμοπούλον καί πλείστα Συμβοΰ-
λια Όργανώσβων.
Ή εφημερίς μας ουγχαίρη Θβρμδς
τό βθτνχές ζίΰγος.
πληροφορίας Ι£ '
δ Ικεΐ ευρισκόμενος Ιταλός
πονργός κ. ΓκΙονζέττε ΠέλΙ* ίδήλβ-
βεν ότι ή Ιταλία Θά «"-εργασθή με·
«ά τής Τουρκίας διά την ΙνίσχνοΊν
τής κοινής τβν ασφαλείας καί την
διατήρησιν τής εΐρήνης.
Όμιλο» είς τό γεΰμα, τό όΉοϊο»
παρετέθι; πρό; τιμήν τον άπό νόν
πρωθνίτοβρτόν τής Τονρκίας κ. Μεν¬
τερές επί τό ενάρξει τής τριήμερον
επισκέψεως τβ«* **·" την "Αγκυραν δ
Ν. ίΓέλλα Αηέφυγι νά κάμη είς τόν
λόγον τον οιουδήποτε υπαινιγμόν έν
σχέσει πρός τι&ν Αγρίαν διαμάχην τής
χώρας τον μετ· τής Γιονγκοσλββίβς
ΙηΙ τοΰ ζητήματος τής Τεργέστης.
θεωρεϊται, έν τούτοις, βέβαιον δτι
τό θέμα τουτο ♦· ίλθη πρός συζή¬
τησιν κατά τάς ιδιαιτέρας ουνομιλίας
ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΛΙΟΝΤΖΗΣ
Την παριλθοθααν Κυριακήν έτε-
λβοθη υπό τοϋ Σωματείον των
Καλλιπολιτων πολιτικόν μνημόσυ¬
νον είς μνήμην τοθ επί μακρά 8τη
διατελέσαντος Προεϊροο καί επι-
τίμου προέδου αύτοθ άβιμνήστου
Κωνσταντίνον Καλλιαντζΰ· Τό
μνημόσυνον βτβλέσθη είς την αί
θουσαν των «Τριών Ίβραρχών»,
κατ' αύτό δέ ωμίλησεν ό σνμπολί-
«ης αύτοθ δικηγόρος κ. Ιωάν. Κ.
Φίλανδρος, βΐπών τα εξής :
Τόν Ιανουάριον τοθ 1953 Ισταμά-
τηαβ ή δραστηριότης τοθ Κωνσταντί¬
νου Καλλιοντζή, δχι άπό κόπωσιν, δχι
διότι απεφάσισεν νά θέση τό εαυτόν
τού βίς τό περιθώριον λόγω όρίου ή-
λικίας. Άλλά διότι τόν βδρβ δ Θά·»α
τος. Διότι μόνον δ θάνατος ήτο δυ¬
νατόν νά άνακόψπ την δραατηριότητα
τοθ Κωνσταντίνου Καλλιοντζή.
ΕΙχβ γβννηθή στό Γεννίκιοϊ τής
Καλλιπόλβως, χαί έοπούδααβ είς τό
Ζωγράφειον Λύκβιον τής Κων)πόλβως
Ό Καλλιοντζής βίς ηλικίαν 18 βτών,
μόλις έτβλβίωσβ το Γνμνάσιον, Τδρν
σεν είς την Κων)πολιν Σωματείον, τόν
πρώτον Σύλλογον των Καλλιπολιτων,
υπό τόν τίτλον «Λνσιμάχβια» τοθ ο¬
ποίον καί εξελέγη Πρόβδρος.
Ή δράσις τοθ Συλλόγου αυτόν, ύ-
πήρξβ πλουσιωτάτη. Ευρισκόμενος είς
συνβχή βπαφήν μέ τα Πατυιαρχεΐα,
βφρόντιζβ διά τόν διορισμόν οιδασκά-
λων είς τα χωρία τής Καλλιπόλβως.
Άναμιγνυόμενος καί εις γβνικώτβρα
κοινονικά καί έκκλησιαστικά ζητή-
ματα, ανέλαβε καί την πρωτοβουλίαν
τής πληρώσβως τής χηρβνούση; τότβ
Μητροπόλεως Καλλιπόλβως, δπου καί
ετοποθετήθη ό Μητροπολίτης Κων¬
σταντίνος Κοϊδάκης.
Στήν Κων)πολιν Ιβρύβι καί άλλο
Σωματείον, τόν Φιλανθρωπικόν Σύλ¬
λογον ΝτεμΙρ - ΚαποΟ, τοϋ οποίον
διβτβλβσβν βπί ΙΟβτίαν Πρόβδρος,
Ιδρύοας μάλιοτα καί Νυκτερινήν Σχο¬
λήν τοθ Σύλλογον αύτοθ διά τα άπο·
ρα παιδία.
"Οταν δμως ή κατάστασις ώξόνθη
καΐ ήτο αδύνατον νά διαφύγη τας
διώξβις των Τούρκων λόγφ ακριβώς
αυτής τής πατοιωτικής δράσεώς τού,
ηναγκάσθη πλέον τό 1918 νά δλθη
καί νά έγχατασταθή είς Άθήνα», το-
ποθβτηθείς αρχικώς μέν είς την Λαϊ
κήν Τράπεζαν καί ακολούθως άπό
τού 1920 είς την Εθνικήν Τράπεζαν
καί 4ν σννβχβία είς την Τράπεζαν «ής
Ελλάδος μβχρι «οθ 1946, δπότβ συν
ταξιοδοτηθβΐς απεχώρησε τής ύπηρβ
οίας λόγφ όρίου ηλικίας ώ; τμημα-
τάρχης αυτής.
Καθ1 δλον αύτό τό 40βτές χρονικόν
διάοτημα τής έν Αθήναις έγκαταστά
σβώς δέν Ιπαναπαύθη βίς την
Ικανοποίησιν μιας επιτυχούς έπαγγβλ
ματικής αταδιοδρομίας ώς άνωτέρου
τραπβζιτικοθ ύπαλλήλου. Συνέχισβ
καί έβώ άχούραοτος «ήν κοινοφβλή
καί πατριωτικήν δρασιν τού..
Ό Κ. Καλλιοτζής άπό το« 1914 ά
ναμιγνύβται ίνβργως βίς «ήν διοίκη¬
σιν «οθ πρώτου προσφυγικόν συλλό¬
γου πού ιδρύθη τότβ βν Αθήναις,
«Τής Καρτβρίας». Άπό τοθ 1918 μβ-
τβχβι βίς την κοινήν των Άλυτρώτων
Έλλήνων 'Επιτροπβΐαν. 'ΕπΙ δλόκλη
ρον 12βτ(αν Ικλέγεται Ιφορος καί τα¬
μίας τοθ Πειραματικοθ Σχολείου τοθ
Πανεπιστημίου Αθηνών. Επί έξαε-
τίαν έπίσης ταμίας καί σύμβονλος τής
Εταιρίας Θρακικών Μελετών, υπό
την προβδρίαν τοθ βιακβκριμένον Θρα
κός λογοτέχνον καί καθηγητοθ χ.
Παπαχριστοδούλον. Επί έπταβΐίαν
Γεν. Γραμματεύς καί ταμίας τοθ σω¬
ματείον των Βορείαν Έλλήνων μέ
πρόεδρον «όν καθηγητήν τοθ Πανε¬
πιστημίου κ. Κβραμόπουλον.
Κατά την κατοχήν μβτέχβι ένβργώ-
«ατα βίς τόν άγώνα τής έπιβιώσβως
άναλαμβάνβι την γενικήν γραμματβί-
αν «ών συσσιτίων τής περιοχής Ίππο·
κράτους- Γκύζη καί βέν άφήνβι άβοή
θητον κάθβ άνθρωπον εχοντα άνά
γκην βοηθείας.
Μβτέχβι επί Ιδβτίαν ολόκληρον είς
την τβκτονικήν κίνησιν κα'ι άναδβι
κνύεΐαι Γεν. Γραμματβύς καί ταμίας
τής Τβχτονικής Στοας «Βυζάντιον»
τής Μβγάλης Άνα«ολής «ής Ελλά¬
δος.
Δι* ημάς δμως «ούς Καλλιπολίτας
τάς 6η·1ας 4 ν. ΠέΧΙα Θά Ιχηί
τόν »τρα»<*-υπε*ργάν καί τόν υπουργόν τό5ν 'ίίωτερικών τής Τοβρκίας Ν. κ. Μεντερές καί Κιοηρονλον. Ό Ιταλός πρ»θ»«ο»ργός εδήλωσε «τι ή ΤβψρκΙα καί ή Ιταλία (χονν κοινήν κλν/ρονομία» «ίς την Μιαό- γειον, 4 ΑηοΙα Λά «τνμβάλη άσφολίς είς την επίτευξιν σΓενωτέρας κατα- νοή·εως μεταξν των δύο ίθνό5ν. Άπαντβν Λ κ. Μεντερές είπεν δτι ή γεοογραφική θέσις τε»ν δύο χωρ·» διακηρννσει, ίτράγματι, την κοινότη- τα γ β ν πεπρωμένων τεεν. • · ____πληροφορίας έκ Βιένης ό Γιουγκοσλαίος υπονργός των 'ΙΓξα»τε· ρικβν κ. Πόποβιτς, τοΰ δποίον 4 έ- πίσημος έπίοκενΊΚ ·ίί -ΰοτρίαν έτ·ο ματίσθη, καιενόησε ηΐήρας την επι· Τλ ΚΑΤΑΑΗΦΘΕΝΤΑ ΑΥΟΑΙΡΕΤΟΣ ΑΚΙΝΗΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΝ! Τό Ύπουργβϊον Κοινωνικής Προ¬ νοίας άνοκοίνωσβ τα εξής : «Συμφώνως τφ Νομώ, ή προθβσμία ύποβολής αΐτήσεως καί διχαιολογητι κων διά την παραχώρησιν καταλη φθέντων αύθαιρετω; άκινήτων των προσφυγικόν Σ«ν)σμών λήγει «ήν 81-12 53. Γ> ωστοποιβΤ,ται είς τοός Ινδιαφερο-
νους δτι έκ τοθ Νόμου δέν προβλέπβ-
ται παράτασις τής προθβσμίας ταύτης.
Κατά συνέπειαν των ανωτέρω, παρκρ-
χομένης άπράκτου τής τασσομενης
προθβσμίας, τό Ύπουργεϊον, κατ' έ
φαργογήν ττ)ς κειμένης Νομοθβσ'ας
θέλει προέλθη βίς την ανάληψιν των
άνβγβρθβντων ή κατεχομένων αύθαι-
ρέτω; άκινήτων χαί τή* έξ αυτών διβι-
χητικήν αποβολήν των κατεχόντων
ταθτα». ________^^_
ΝΕΟΝ &. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗΣΟΡΓΑΝΟΣΕΟΣ
Τό νέον Δ. Συμβούλιον «ής Ενώ¬
σεως Άτταλβιωτών καί Άλαϊωτών,
παράρτημα Συν. Ασύρματον, τό προ-
βλθόν έκ των έκλογών τή; 8ης Νοβμ-
Βρίον 1963 κατηρτίσθη βίς σδμα ώ;
εξής :
Πρόβδρος 'Επιόγλου Ιωάννης τοθ
Αντώνιον. 'Ανΐιπο,όεδρος Καραπιπβ-
ρης Φίλιππος. Γραμματεύς Ζουμπουρί-
ζης Άριστοτέλης τοθ Νικολάου. Τα¬
μίας ΆλεξανδρΟπονλος Νικόλαος τοϋ
Βασιλβίον καί Σύμβουλοι Τρακοσσά-
ρης Δημοσθένης, Νιγδέλης ' Σταύρος
καί Χατζηνικολάου Γεώργιος.
Ο ΔΗΜΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΕΟΡΤΑΣΕΝ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ
ΦΙΜΠΠΟΥ ΚΑΙ ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ
Παρά τοθ, Δήμον Νιχαίας διοργα¬
νώθη τβλετή βΐς μνήμην των 'Αγίων
Έλιαάββτ καί Φίλιππον βίς «όν άνβ-
γβρθεντα επί τοθ λόφου Δβξαμενής
ΰιό τοθ Δήμον Ιερόν Ναόν.
Τό εσπέρας τής Παρασκβυής άπό ώ¬
ραν 4 μ.μ. έψάλη ό Μέγας Έσπβρινός,
τό δέ Σάββατον άπό ώραν 8—10.30
π. μ. έψάλη 6 "Ορθρος μβτά τής θείας
Λβιτουργίας.
ΜΟΡΦ-ΤΪΚΗ "ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΤΟΥ ΙΟΝΙΚΟΥ ΙΥΝΑΕΣΜΟΥ Ν. ΙΟΝΙΑΣ
Την ερχομένην Κυριακήν 221 ν τρέ¬
χοντος καί ώραν 11 π. μ. δ Ίωνικός
Σύνδβσμος όργανώνβι την 3ην μορφω-
τικήν συγκέντρωσιν τής περίοδον, έν
τβ αΐθούστ) αύΐοθ (Βασ. Γεώργιον 59
Ν. Ίωνία). Κατ' αυτήν ό γνωστβς λο-
γοτίχνης καί σννεργάτης,μας χ. Δημητ.
Γ. Άργνρόπουλος (Τάχης Μώμος) θά
δώση χιουμοριστικήν διάλεξιν μέ τί
ιλον ή «Λαγγβμένη Ανατολή».
ή δρααις τού είναι 2α σημαντικωτό-
ρα. Άπό τοδ 1921 είναι είς έκ των
πρώτων Ιδρυτών τοθ Σωματείον μας,
τοθ οποίον διβτέλβοβν έκτοτε £π'ι μα¬
κράν σειράν έτων καί κατ' λπανάλη-
ψιν πρόβδρος, άνακηρυχθιίς άκολού
θως διά τάς πολλαπλάς πρός αυτόν
ΰηηρβαίας τού καί έπίτιμος πρόβδρος
αΰΐοΰ
Υπήρξεν δμως δ Καλλιοντζής καί
πρότυπον οίκογβνβιάρχον. Εντυχήσας
τβ1ς τόν γάμον τού μέ έκλβκτήν σύν-
ρροφον τής ζσοής, κόρην τής έκ Σα-
νβάντα 'Εκκλ σιών λαμπςάς οΐκογε-
χίαίας Κοντοποΰλου, βΐχβν την εύτυ-
τικ ν νά αποκτήση 3 νίονς, ή ίξαιρβ-
πο ή άνατροφή καί μόρφωσις των δ
(ών τοΰς ίκαμε νά χατακτήσουν
μπράν επαγγελματικήν καΐ κοινω-
νική ν θέσιν, δ πρωτος ώς Λογιστής
ή ς Τραπέζης τής Ελλάδος, δ δβύτβ
ρο ς ώς Πλσ,τάρχης' τού Βασιλικόν
Ναυτι κου καί έκ των πλέον διακβχρι
μένων μοχίμων στβλβκών αύτοθ μέ έ-
ξαιρε τικήν πολεμικήν δράσιν καί δ
τρίτος ώς Πλοίαρχος τοθ Έμπορικοθ
Ναυτικόν.
Αύτός υπήρξεν δ άνθρωπος την ά .
ηώλβιαν τοθ οποίον πβνθεΐ τό Σωμα '„
τβΧον μας.
ΚΥΠΡΟΣ
Θνμίαν τής Αυστρίας όπεες Μή Ιικίμ-
βη είς την διένεξιν διά την Τεογέστην.
Τα βνωΓέρΐ» έ)ήλοβθΌ κνβερνητικός
Ικπρόσωηος είς Βιέννη*.
— Ό κ. Πάηοβίτί — εΓπεν 6 ώς &να>
ίκπρόσ»πος — δεν κατέβαλεν ίβτοκαί
η ά άθειαν δπβς
β
παραμικράν προσπάθειαν
πείσσ την ΑΟστρίαν νά «ταοαιτη-
θ§ τής οΰδετεροτητός χης καί νά υ
ποστηρίξη την νιονγκοβλανί'κήν 5πο-
ψιν. Ή αυ«τριακή Κυβέρνησις «ξετί-
μηοε μεγάλως την στΐσιν αυτήν τοβ
κ. Πόκοβι,τς, Ιδιαιτέρως διότι ή Ιτα¬
λία προσεπάθησε νά προσεταιρισθή
την Υποστήριξιν τής Αυστρίας, μέ
αντικειμενικόν σκοπόν νά λ
φθοΰν αί αΰστρογιονγκοσλανϊκαΐ
νομιλίαι.
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΑΘΑΗΤΙΣΜΟΣ
Η ΑΡΓΩ ΝΙΚΑ
ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΟΥΜΑΣ χ. Π,ΑΚ-
ΤρβΧς ωραίας νίκας βπέτνχβν ή Άρ·
γώ κατά την π. έβδομάδα.
Ούτω την προπαρελθούσαν Τετάρ¬
την επεβλήθη τής ομάδος τοθ 'Εσπε-
ρου μ·τά άπό Ινα βΰκολον, σχετικώς
διά την Άργώ, άγώνα. Την Παρα¬
σκευήν ένίκησβ την όμάδα τής Άγιας
Παρασκβυής, την δέ π. Δευτέραν υπό
αυνεχή βροχήν ένίκησβ την Δάφνη.
ΑΙ έμφανίαιις τής Άργοβς είς τούς
βν λόγφ αγώνας υπήρξαν κατώτβραι
προηγουμένων έμφανίσβων τής ομάδος.
Βι-βαίως διά την μειωμένην απόδοσιν
των παικτών είς δλονς τούς αγώνας
ουνέτβιναν καί αί άνώμαλοι καιρικαί
σννθήκαι αί δποΤαι έπβκράτηααν κατά
την διβξαγωγήν τούτων.
— Διεξήχθη την π. Κυριακήν αγων
μπάσχβτ μπώλ είς τό γήπεδον «Άργώ»
μβταξύ τής γηπβδούχον ομάδος καί
τοθ ΠαναθηναΐκοΘ. Νικήτρια κατ'
αυτόν ανεδείχθη ή γυναικεία δμάς
τοθ ΠΑΟ.
Ή γυναικβία δμάς τής Άργοΰς ή
γωνίσθη ώς εξής:
Πουμπονρίδου, Λιβανίου, Μολδο
βάνη, Μακρίδου, Τριανταφυλλίδου,
Μβταξοπούλου καί Σβλήνη.
Π.Α.Κ.
λβιολόγον >.. «^»Λ». ... .
οΐκονομικής καταστάσβως τής
Ελλάδος.
— Μβταξύ των άλλον θβμάτων 6
κ. Μαρκβζίνης θά εξετάση 1ν Γβρμα-
νία τό ζήτημα τής Ιπβνδύσβως 2)0
έκατομμυ ιίοίν δαλλαρίων διά την ά-
άνοικοδόμηην 4ν Ελλάδι.
— ΕΙ; «ό Βερολίνον ό "Ελλην Ύ-
π.ιυργός θά διεξαγάγη συνβνν.ιήσβις
μέ τάς βταιρβιας Α.Ε.Γ. καί Τβλβ-
φοθνγκβν.
— Μέχρι 15 ΌιτοοβριΌυ ίξήχθησαν
Ικ Καλύμνου 74.500 οκάδες οπόγγων
άξίας ενός έΊατομμνρίον δολλαρίων.
— Είς την Θεσσαλίαν κατόπιν μβ·
κυκλο'ρο-
κνκλο
δισβκατομ-
&ΙΠΑΟΜΑΤΟΥΧΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ
νικός τοθ Πολυτβχνβίου γνωρίζων άρι-
σΐα την Γερμανικήν καί άρκβτά την
Αγγλικήν ζητβΐ ανάλογον θέσιν, άνα
λαμβάνβι Ιπ'σης νά προγομνάση βίς
την ΧημιΙαν καί Φυσικήν μαθητάς
Γυμνασίου καί δι* βΐσαγωγικάς έξβΐά-
σβις τοθ Πανεπιστημίου.
Γράφατβ Ιωάννην Γβράκην, Άρι-
στίππον 4.
ιατροσ ΐΒΜΗΤΡΙΟΣ ΟΙΚΟΗΟΝΟΤ
ΦΥΜΔΤΙΟΑΟΓΟΣ—
ΜΝΕΥΜΟΝΟΑΟΓΟΣ
ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΡΙΣΙΩΝ
ΟβρκπεΙκ Νβίημ«τ»ν Πνευμβ>ν«ν -
Βρογχκν δι' ΑεΓθ5οΐ8- Άκτΐνες Χ
Δέχ·ται Όμήοον 45 Τηλέφ. 23.227-
ΟΙκίας 68-628 - Ήρ. 10-13 καί 6-8
ΔΡ ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΒΛΟΥΜΙΔΗΣ
ΧβιροΘργος — Όφθαλμίατοος
Βησααρίωνος 6 (Άκαδημία)
Ώραι ίπιακέψβων:
10— π. μ. καί 6-7 μ.μ. Τηλ. 96 2*
οκάν.
— Την 81 Δεκέμβριον τό ----
ροθν χαρτονόμισμα Ιφθασβ τα 3136
δισβκατομμύρια δραχμών.
— Έντό; τοθ τελευταίον τβτραμή-
νου άπό τοθ Ιουλίου Ι. 8. ή
φορία ηυξήθη κατά 808
μύρια.
— Ή ανωτέρω αύξησις άναλογεΐ
βίς εν ποσοστόν 35,1 ο)ο.
— Κατά την αντίστοιχον περίοδον
«ϋθ 1952 ή κυκλοςρορία ηυξήθη μό¬
νον κατά 271 δίς τό δέ 1951 κατά 218.
— Κατά τόν Σεπτέμβριον 1953 εση-
μβιώθη νία αύξησις είς τάς καταθβ-
σβις των Τραπβζών των Ιδιωτ&ν.
— Κατά τό τβλβυταΐον εξάμηνον τό
σύνολον των καταθέσβων ηυξήθη κα¬
τά 501 βισβκατομμύρια δραχμάς έξ
ώ» των ΙΛιωτών είναι 478 βίς.
— Ή άνοο αύξησις άναλογβΐ βίς πο¬
σοστόν 42 ο]ο.
ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΟΣΙΣΜΑΓΑΡΕΜΙΟΤΟΗ
Επί τχ) έπβτβίφ τής εορτής των
Ταξιαρχών φροντίδι τής 4ν Πειραιεί
καί Αθήναις Άδβλφότητος ο «Τα·
χιάρχης Μεγάλον Ρβύματος Κωνσχαν-
τινονπόλβως» ίωρτάσθη μβτά πάσης
έπισημότητος την 8ην τρέχοντος βίς
τόν Ιερόν Ναόν τοθ 'Αγίον Κωνσταν¬
τίνον παρά την Πλατείαν Όμονοίας
ή κατ' 8τος άπό εΐκοσαετίας καθιβ-
οωθβΐσα πανηγυρική βοξολονία μβτ*
αρτοκλασίας προσβλθόντων απάντων
των μβλων τοθ Συνδέσμου άναπβμ-
φθβισης δβησβως υπέρ των άπανταχοθ
Μβγαρβμιωτών.
Μβτά την θβίαν λειτονργίαν τό
Διοικ. Συμβούλιον, τα μόλη τής Ά¬
δβλφότητος καί άιταντβς οί προακβχλη
μένοι συνεκεντρώθησαν βίς τό έκβΐ
πλησίον Κέντρον Κου τσούρη δπου προ
σβφβρθησαν άναψνκτικά καί άηηγ-
γόλθησαιν λόγοι υπό τοθ Πρόεδρον
τοθ Συνδέσμον καί των λοιπών όμι-
λητών σχετικώς μέ την δράσιν τοθ Σω¬
ματείον καί τό αλησμόνητον Μέγα
Ρβθμα τοβ Βασπόρου.
Την τβλβτήν βτί^ιησαν διά τής πα-
ρουσίας αυτών βουλβυταί, πολιτβυται,
δημοσιογράφοι, έκπρόσωποι των γοαμ-
μάτων καί τβχνών ίν οΧς καί ό βκ
Μεγάλον Ρβύματος κ. Νικόλαος Πα-
ρασκβυας έκ την πρωταγωνιστάιν τοΰ
ΈθνικοΟ Θεατρον, 6 γνωστής
Σμυρναϊος δημοαιογράφος καί βουλβυ
τής κ. Χςιήστος Σολομωνίδης, προ
σφωνήσας διά αυγκινητικωτάτης προσ
λαλιάς την ·Αδβλφότητα, τα μβλη αΰ
τής τονίσας την Ιστορικήν δρασιν τού
Μεγάλον^ Ρβύμαιος. Υπό τό αύτό
πνβΰμα ωμίλησεν κα'ι ή έκ των παρι
σταμένων γνωστή Πολίτισα λογοτέχ·
νις Ήώ Λαμπίρη καταχε ροκροτηθβΐ
σα υπό τοθ πολυπληθοθς ά».ροατηρίου
Πρός τό Διοικητικόν Συμβούλιον|τή< Αββλφότητος Ιδιαιτέρως δέ βίς τόν φιλοπρόοδ »ν, δραστήριον κα'ι άκάμα τον Πρόεδρον αυτής κύριον Παναγιώ την Χανδρίβην άπευθύνομβν τα βΐλι κρίνη ήμΛν αυγχαρητήρια μαζί μβ τάι βύχάς μας πβρί βΰοδόσβως των έπιδιω κομένων υπό τοθ Σωματβίου αύτοθ βκπολΐτιατικων σχοπών Ε. Μ. >— Οΰ:ω τό σύνολον τ4ν «,,, ^
οεων ήτο την 80 Σβπτεμβοίου {ι ?
μέν Ιδιωτών 1.680 δίς των βε νό^?
προαώπων Δημοσίου δικαίου ιηβ!"
ήτοι δν συνόλω 2670 βίς. !
— Ό τήννος των 1016 χιλιο,
μη>ν τοβ καασιτβο^ν έφθασεν ι»
Όκτωβρίου είς 625 λίρας Ινανΐ;.
τής 2ας Όκτωβρίου.
— Ανατίμησις έοημβιώθη {,
βίς τδν ψβνδάργυριιν, δστις ?φ^
«άς 76 λίρας κσΐ τόν μόλυβδον ι
σαντα νάς 961)2 λίρας. '
— Τα άποθέματα καφί άνήο,ΜΙ
βίς τάς "Ηνοιιι. Πολιτ·ίηΛ .Λ-'Χί1"!!
κτωβρίου. ......, (1
1.300.000 «ήςάνϊΐστοίχου τιμβοοιιι
1952.
— Ή εφβτβινη παραγάγη
σβως βίς την Κούβαν ά»αβ "
5,3 έκατομμύρια τόννων
τοϋ προηγούμενον ίτονς.
— Ή «φβτεινή Άμβρικανι»ή
θεια διά την Έλλάία ώοίαθη ,
έκαταμμύρια δολλάρια.
— Έν τω πλαισίφ τής βράο·»
Οΰνρα ή άμβρικανική βοήθβια «1
την Έλλάδα άνήνθβν βίς 282 1Κ,Λ
μύρια δολλάρια.
— Πρίν ή αρχίση ή
σχβδΐου Μάρσαλλ οί
Ιβωσαν βιά στρατιωτικόν; _,
νσμικούς ακοπούς 537.000,000
λάρια.
— 'Αηδ «ής έφαρμογής τοβ
Λάρσαλ καί Ιντεϋθβν αί άμ< :αί χορηγησβις άνήλθον βΐι 00 δολλάρια. — Άπ9 τοθ 1949 μέχρι το (ου 1953 οί άμβρικανοί φίλοι ωκαν βίς την χώραν μας εν ιυμμύριον δολλάρια. — Ή Νομισματική ,ρινβ «ήν χρηματοδότησιν βϊ ., καπνών έφβτβινής Ισοδβίας μΐ ιτόν 85 ο)ο δναντι 80 ο)ο «οβ κ θόντος δτονς. — Τα 500.000 δέματα ποία θά μάς στβίλουν οί οί θά στοιχίσονν είς τόν αι. κόν Λαόν 1 1)2 ίϋατομμύοια ια.| — Τα 6ξοβα τής διανομής θά βαρύνουν τό Ελληνικόν '·ον· — Τα δέματα θά ν "Ελλάδι μέ δλληνας — Ή τιμή «οθ νωποθ αυξηθή λόγφ αύξήσβως τουλά^ κατά 10 ο)ο των κιηνοτροφΦν, — Προβλέιτβται δίΐ ή τιμή ι»| λακτος δέν θά ύπβρβή τάς 3800 «ατ' οκάν. — Κατά τόν "Οκτώβριον Αξ των Λιμένων ό μ ^ Καβάλλας 7.176 000 χιλιόγοαμμα πν&ν Ιναντι 4.321.000 έξαχθέ ά τόν αντίστοιχον μήνα τοβ — ΟΙ επί συμβάσει ύπάλληΜ ών "Υπουργείων των δποίοτ ϋ( θητβϊα θά διατηρώνται είς —ήν βσίαν μόνον κατόπιν Ιγκοΐνΐ ΥπουργοΟ ΟΊκονομικών. — Ή ίγκρισις θί παοέχεηιι πιν αίτήσβως τής αρμοδίας νΐιι» ιΐς ήν θ' άναφβρωνται οί λ6|« διατηρήαβω; τοθ ΰπαλλήλου, — Ό δικηγόρος κ. Χομ^ ^ρκιαθβίς άνβλαββ τα καθή«Μ ώς Γβνιχοθ Γραμμβτέω; το« Τ*| ■ίου ΟΙκονομικών. — ΟΙ Γβρμανοί άναπτύασΜι λ ην οικονομικήν βρασ;ηριό την Πβροίαν καί πρασφβρονν κο«; δβους δι* αγοράν Γβρ — Σνγκβκοιμμ6·νιος οί προστρέρουν κατ' αρχήν πΙθΐΜΐ βκατομμυρίων δολλαρίων. — Ή πίοτωσις αύτη ο«νιι» αυξηθή βίς 200 βκατομμύρια !ι ρια μέ πληρωμάς τμημα«ι»4( τριβτίαν καί εξόφλησιν βντός ι βτίας καί μέ πολΰ χαμηλόν ιόι| — Τό Ελληνικόν Πνροβολιώ διάαθη μέ Αμερικανικόν Χόβιτζβρ των 8 Ιντζών. — ΤαΟτα ζνγίζουν πβ} τόννους δκασιον καί ρυι υπό αυτοκίνητον Ιλκυσιήβος 18 τόννων αέ ανωτάτην —70 χιλιόμετρον ώριαίας. ΛΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΠΝ Ό άριθμός ΠΕΝΤΕ είναι εφέτος τό κλβιδί τής τύχης ΔΙΟΤΙ : ΑΙ κυκλοφοροθοαι ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΤΑΙ ΣΕΙΡΑΙ ΤΟΥ ΛΛΧΕΙΟΥ ΣΥΝΤΛΚΤΩΗ ύπόσχονται τό Εκτακτον δωρον των ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΟΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΝ Καί επί πλέον ΕΝΑ ΔΙΣΕΚΟΤΟΜΜΥΡΙΟΝ ΕΠΤΑΚΟΣΙΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΡΑΧΜΩΝ 'Όσα είναι τα εΐδικά κέρδη των πέντβ σειρων. Καί δπως κάθε χρόνο : ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΡΔΗ ΕΙΣ ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΤΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΥΟΝΤΑ ΠΟΛΛΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ααχειονΙϋντακτον (Ήπαροθοα διαφήμισις βημοοιβώ··α| ^ «ατόπιν Ιγγράφου Ιντολής «ή! ΚΛ'"