167363

Αριθμός τεύχους

43

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ 1

Ημερομηνία Έκδοσης

6/3/1961

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΙΠΑΡΧΙΑΚΗ
    ΙΔΙΟΚΤΗΙΙΑ · ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ
    6Μ,ρτΙου 1961
    Γραφεΐα-
    ·»*■
    Χάνδακος 20
    ΑΤΙΜΟΣ ΦΕΟΥΑΑΡΧΗΣ
    χωρις
    4 ^
    , αν καΐ α
    των
    εν*
    ρ;
    την ά-ονέκρωβι τής
    «°λή ϋ
    «ο έχ
    *1"*6 «* **Ρ'* το* «ο
    απαιαέονι τίρατος των υλικών καΐ πν*^
    βΜγκροτημάτων τής Αθήνας. Αυτό
    • Χ*' Ρ'^'- χάμω την βπαρ/ία μιβοΐών
    τ«νη. κόβει μ* τή μαχαιρα τού τις βάρκες τη,
    «θμματι-κθμμάτι καί τίς κατ*βρ./.θΓζ*ι ώ!
    μ*<. Κάπθτε, βεβαία,, τό τίρας Οά'βκάαη, α. πό την *-ληβτί», το -ολυ αέμα την ώ κα «οο καταπινει. Άλλά τέ τό οφελος; _.το . * 'Κ'λληνική «επαρχίαι θά έχη φαγωθή ολοκληιρο. Δέν θά μείνη ουδέ κ*ν ή τιφρ» --..—- *φου ολοζώντανη τρώγϊ-αι — γιά νά α ναγβννηθή ά-' αύτην, Οπως, εί,χή των Θ*ών, γινόταν βτήν 'ΚλλάΙϊα τοϋς -βραβμίνους αίώ ν·ς. $.γή;ς καΐ ηιαυκρινίακις γι« τή βύνθεβι το$ ϋλικου καΐ «νιυματικου τβρατος βτό ό-οΐο οφβίλομβ την καταβτροφή μας, οί έ η-ρχιώτες, δϋν Είναι εΰκολο νά Γ.οϋουν. Τ(ι ΐέρας είναι κάπως άνώνυμο, χωρΐς βυγκεκρι μένη μ«>ρψή, χωρΐς καθωρισμένας όρατες δια
    βτάβεις, μια φρικιαατική δύναμις άκατάλυτη
    ααΐ βκοτβινή βκθρπιβμένη «αντου. Παντού, ά
    «ο τδν Ηειραα ώς την 'Κλβυβίνα, άπό τήν Έ
    λ€>βίν» ώς την ΙΙάρνηΟα, ώς τόν Ύμηττό,
    ατην ΙΙιντίλη, βτά ^^άληιρα. Τό βυνθ&τουν
    Οί κορυφαΐοι τών άπιοτημονων — Πηλαδή εκεϊ"
    νοι «ου νομίζονται ώς κορυφαΐοι — οί κορυ·
    φαίοι τής διανοήσεως — 1>ηλαοή ίκεΐ'νο» πού
    νομίζηντ«ι ώς κορυφαΙΌι — οί κορυφαΐοι τού
    πλούτον, μέ, -εομένους βτ* ττοδάρια ολων αυ
    των πιβτούς λακέΠχς και άθόρυβους εχτελε-
    τών ατίμων έθώ
    ^? ηής οκηα
    ως. Αεν είναι ή πρώτηι φορα που τό "Κθνος
    Βιαισβανόμενο ότι «φηγειται βτήν καταβτροφή
    καΐ βτήν έξουθένωσι, έξ αίτίας τού άτϊοπνι·
    γμου τής Έλληνικής επαρχίας, σκέπτεται
    και αποφααίζει νά κάμη κάτι, ξεφεύγοντας
    Υ'ά μιά βτιγμή άπό τό μαιγνη,τΐκό πεδίο τού τί
    ρατθς. Βίά μόλις Οά βάλη. τή βκίψι τού βε 4-
    νίργεια, χίλια φίΠια Οά πεταχτουν άπό χίλιεβ
    τρΰπβς, νά δαγκώβουν τή βκέψι καΐ τήν άν*ρ·
    γβια, νά τή ζηλητηριάβουν, νά τή νοθεύβουν.
    Κάποτ* «ακέφθηκε τό κράτος νά δώση προνό
    μια ατήν έπαρχιακή «ιομηχανία. Βγήκαν τα
    ψίϊΐια -/αι Ώάγκωααν καΐ άχρήβτευααν τήν προ
    απάθειά τού. Κάποτε έβκίφθηκβ νά διώςη ά.
    πό τήν πρωτεύουαα τίς Σχολές καί τούς 'Ορ-
    γ·ανισμους πού δβν ίχουν καμμιά δουλιιά βτήν
    Αθηνά. Βρυχήθηκε τό τέρας χωρίς Οόρυβυ
    άπό τή βπη,λιά τού καί ή μετα-βόπιβις σταμάτη
    «. Ιέάποτε έακέφθηκε τό κράτος νά κάμη κθΐ
    >ό κτήμα ί,λων τών 'Ήλλήνων τήν ήλεκτρική
    ενεργεια, τό βύγχρονο δώρ», τοΰ Θβου πρός
    :όν άνθρωπο. ΛΙπΐροΌύκλοιαε τό τίρας τή Δ.
    -..II.
    βτήν ΆΟήνα, ϋποδούλωα* τή βκίψι της,
    ;η βτελνει πότβ πότβ ώς τα άκρα — ίτβι γιά
    >ά φαίνεται πώς κάτι γίνβται, «ώς κάτι μέλ¬
    λει νά γίνη — μά πάλ< τή γυρίζει βτήν Ά0η· /α. Αύτό τό άπαίβιο υλικό καί πνευματικό τέ ρας, αύτός ό άτιμος καί βκληρός φεόυδάρχης έν μ£σω βίκοβτφ α4ώνι, ζυμώνβτ, καθημζρινά *Χ τα ϊργα τού £να τεράατιο άβπρο ψωμί, τό ;οποθβτβι βτήν κορυφή τής Ηεντ4ληξΗ εύχερώΐ ιρατό άπ' δλη την 'ΙΚλλάδα καί φωνάζει >τούς "Ιϋλληνες: «'Κλάτε, χακομοίρηδες, πά
    ναβμίνθι έπαρχιώτες νά κόψ*τ* φίτβς νά φάτε
    νά /ορτοψωμίαετβ». Καί, καθώς 4κεΐνο« ίρ·
    χονται άνύποπτοι - χωριάτβς βίμαβτβ ολοι
    «ου νά καταλάβωμε — βουτάει τα βρωμβρά
    τού χίρια βτίς τβίπβς τ*·υ5 καί τίς άδβιάζει.
    ΙΚιτάμια τό αίμα, ποτάμια τόν ίΠρώτα, οουνά
    τό άγχος, γιά ίνα κομμάτι ψωμί.Ι Άδυβώπη-
    τος πιαμφάγος ό φβουδάρχης. Καΐ γύρω τού
    πάντοτβ, λαχ4δβς αυλθκόλακες, οί κορυφαΐθι
    μανϋαρίνοι τής 'Έλληνικής διοικήαεως.
    ΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ
    ΤΑ ΜΕΤΡΑ
    ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
    ΥΠΕΡ ΤΠΝ ΔΗΜΟΝ
    ΣΐΛίβργασία τού ΎττοοργοΟ Έ
    οκπΐρικών κ. Δ. Μακρή μετά Τοΰ
    κ. Χβτζηγιάννη
    ΑΟΗΝΑΙι 5.— Ό υττουργος
    ΊΕσχοττιριίκώιν κ. Δημ. Μοκρης έ
    δέχβη «ϋς βννερ-γοχτίαν τόν πρό
    έβρον ττ>- κεντρικης ενώσεως
    βτ»μ*>ν κβΐ κβινοτήτων κ. Χατζη
    γιάννην. ι >
    Καβ' α έγνώοιβη άπό τής προ
    ο-εχοΰς έ&οομόΰος 9" Αρ«ί~) ή
    έψαρμογή των ύττΐρ των δή»ί«ν
    καί κοινβτηιτων τής χώρας έξαγ
    λβέ κυβερντ»τΐίΐών μέτρων.
    ΥΠΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
    ΤΟ ~0ΕΜΑ
    ΤΟΥ ΕΑΑΙΟΛΑΔΟΥ
    ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ
    ΑΘΜΝΑΙ 5— Ό άρχηγός
    τού Δ,Κ. κ. Γ. Πό—ανδρέον έδη
    λωσεν δτι ο! έλαιοιτοιρειγ»γο!
    είς τηλβγραψηιμΐατά των δισμορ
    τύρθντσι διά την άλλοιτράσαλ-
    λον Κυβερνηττιΐκήν —ολιτικήν επί
    τοΰ ελαίου, ότι τό Δ.Κ. ο«μ4ΐε
    ρίζίται την δικα Όν άγανάκττ-
    ο-ιν των και δτι 6& έττιβ ώξη
    την το&υτέραν ο-υζήτηβΊν τοΰ
    βέψ,ο-ος είς την Βουλήν διά νά
    τοθή τέριμα είς ττιολιτ.κτ|ν ά-
    ΐΓοιβοίνουθ'αν β[ς βάρος των ττα·
    ραγ«ιγ·"ν καΐ των κατοινβλωτών.
    ♦♦♦♦♦♦♦»♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦♦ ♦♦♦♦·♦».
    ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΕΚΒΑΣΕΩΣ
    Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΚΑΛΕΙΤΟΥΣΕΚΠΛίΔΕΥΤΙΚΟΥΣ
    ΝΑ ΜΑΤΑΙΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΝ ΤΩΝ
    ΤΗΝ ΧαΡΟΚΤΗΡΙΖΕΙ ηαΐΚΟΙΟΠΟΓΗΤΟΝ
    ΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΔΥΣΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΛ ΣΥΛΛΟΓΩΝ
    ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
    ΑΘΗΝΑ1, 5.— Ή Κυβέρνησις
    είς χ)8εσινήν ανακοίνωσιν της έν
    σχέσει μέ τήν άττειλονμένην όπερ
    γίαν διαρκείας των έιαταιδβοτι
    κων λειτοΜργών τονίζει δτι έκ
    τών δημοθΊενθέντων κα! είς άλ
    λας τΐΐριτΓτώοχις οτοιχείων ττρο
    κύτττει δτι δόν διχαιολογεΐται ττα
    ράττονον ττερι άνίσοκ μίταχειρί
    σεώς των έναντι των λοιπών δή
    μοσίων ύπαλλήλων Ή ύπηρεσια
    κή θέσις τών ύπαλλήλων, ττροστί
    ετται, δέν ΤΓροοοΊορίζεται μόνον
    άπό τόν μισθόν «αί τα κλαδικα
    εττιδόμαΐσ άλλα άπό τό σύνο¬
    λον τών συνθηκών εΐσόδου κοί
    εξελίξεως είς τόν κλάδον ώς
    καϊ των σννθηικών σννταξιοδοτή
    σί«ς. ΟΟτω, ένώ είς άλλας δή
    μ^σ!αις Οττηρεσίσχ; διορίζονται μέ
    τόν βαθμόν γραμοττέως 6' τττυχι
    σθχοι ανωτάτω-ν σχολών,, μετά
    τ*τιρσιετή εκπαίδευσιν καϊ κοττά
    κοι.ιόνοί, κατόπιν είδικής δοκιμα
    σιας, οί λειτονργοί στοιχειώδους
    £.κτΓσιδεύσ>ΐως διορίζονται ε'ς τόν
    ίδιον βαθμόν κατόττιν μ€ταΥΊ>μνα
    σιακής έκττσιδεύσεως καΐ άνεα
    δ
    νάλοι» τών δστΓοονών, ώστί νά μή Ι μαρίαν της διά τήν απόφασιν
    δννοπ·ή ή άνάληψις
    νέον ύττΌχρεώσεων.
    Κατόπιν αυτών, καταλήγει ή
    ανακοίνωσις, ή Κυβέρνησις κοαλεΐ
    τοϋς έκτταιδευτικούς λειτΐχιργους
    δτ^ωςτ^αραμ^ίνο^ν άττερίσπαστοι
    είς τό έργον των, ά,ρνούμενοι
    τάς ττροτροττάς της συνδικαΛιστι
    κης ήγεσίας τωγ πρός ενεργείας
    αί ότποϊαι αντίκεινται είς τό Συν
    ταγμα καί τούς νόμους και εΐνσι
    άσυμβίδαστοι πρός τήν υψηλήν
    άτΓοστολην των.
    Έξ «λλοκ, ή άνωτάτη συνομο
    στΓονδία σνλλόγων γσνέων μάθη
    τών "ΕΞλλάδος, δι1 ώνοκοινώσ€ώς
    της έκφράζει την λύπην και δι/σ
    των έκ,παιδβι/τικών δπως κατέλ
    θαυν είς απεργίαν διότι αύτη
    θά ττλΓΐξη περισσότερον δλων
    την μαθητιώσαν νεολαίαν καϊ τάς
    οικογενείας της Περαιτέρ έκ
    ς»ραζει την έλπίδα δτι, έστω καί
    την τελευτοιίαν στιγμήν, θά γί
    νη άντιλητ—ός 6 έκ τής άττίργί
    άς αυτής σάλος είς τήν τταιδείαν
    καί ή τΓροκαλουμένη είς την νεο
    λαΐαν βλάβη, και προειδοττοιεϊ
    ότι ή ΑΣΓΜΕ θά αναγκασθη νά
    άμκνθη διά τό σνμ<ρ<&ρσν των μα θητών. Πρός τούτο συνοκάλεσε τό γενΐικόν ονμβοθλιόν της την Τετάρτην.. Η ΔΙΑ0ΗΚΗ ΤΟΥ ΦΥΡΕΡ ΔΙΑΤΙ Ο ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ ΣΚΕΦΕΙΙ ΚΑΙΣΥΜΠΕΡΑΕΜΑΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ Περαιτέρω άναφέρονται δλαι αί «ϋνοικιαΐ βαθμολογικοίΐ έξελί ξεις δλων των έκπαιδευτικών λει τοΐκθγών κα' των δύο κλάδων έν σι/γκρίσει μέ τούς άλλους Δ.Υ. καθώς «αί άλλα στοιχεϊα, άνα -ρέποντα ώς ϋπογραμμίζεται τούς ίσχωρ'σμΐΧ/ς τής συνδικολι στικής ήγεσίοος τών έκπαιδευτι- κών ττερΐ άνίοο^ καϊ άδίκου με τοίχειρίσεώς των τονίζεται δέ, ώς κατ' επανάληψιν Ιχει άνακοι νωθή, δτι ή έκ μισθών καΐ συντά Ι ξεων έπιβάρυνσις τοΰ τφουτΓθλό| Ίστορίας τοθ Πανεπιστημίου γΐσμού ύπερβαίνιει τό ¥ι τοΰ σν Ι τής ΌξΦορ'δ'ης κ. Τρέβορ Ρόπερ ΛΟΝΔΙΝιΟιΝ Μάρτιος.— Βρετ τανός Ιστοροώς άνοΐλύων την «•διαθήκην)» τοΰ Αδόλφου Χί¬ τλερ, ■τταροιτη'Ρ'εϊ ότι, ώς δι επι στω,σε, τό τελικόν α-υιμπτέρασμα τοϋ έν λόγω ναζιστού ηγέτου ή το δτι απώλεσε τόν πόλεμον λό γω τού δτι «ίστηρίχιΒη είς τόν μυνο'λΰτϊρον κα! πλέον θσι^μά- στόν φίλον τού Μιηενίτο Μουσ¬ σολίνι». 'Ό καβτϊγητής τής συγχρόνου V ομως, άκατανίκηιτο τό τίρας; *ν μ νά τό τβαλαπατήβουμε, νά τό άχρη βτβύβουμε έμβις οί πολλοί; ' Αναμφιβοήτητα μ«ορουμβ. Μ& γιΑ νά μπορέβουμβ, πρέπ«Ε αυτό νά μας γίνη πίστις, έπιΠίωξις, βκοπός. Καί, δυστυχώς, δεν εΐμαστε άκόμη, ώριμοι. Ιυΐμαβτ* χωριατες. Τόσο χωριϊ.τες, τόβο ά- νώριμοι, ώβτ* νά αρκή έίνα ψεύτικο, φευγα- λίο, υποκριτικό, τού τίρατος χαμόγιλο, γιά νά βάλουμε βτή θήκη, τα μαχαίρια, νά γίνωμε καί πάλι βκλάβοι τού καί υτίοτακτικοί τού. Τό υλικό καί πνευματικό τίρας τής Αθήνας γνωρίζει νά βιαιρή. ΚΑΙ Π' Α|ί·ΤΟ »Α ΣΙΑΙ^ΥΙ^ Α. Ι£. Γ. ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΠΙΜΑΧΟ ©ΕΜΑ Η ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΗ ΑΔΙΚΙΑ (ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΑΝΑΑΗΦΟΗ ΒΝΤΟΝΟΤΕΡΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ) Τίς τςλκτταΐες μέρες ενα πε λώριο κϋμσ άτ/ανουιτήσεως κο>
    έλ τ|ς ψνχές των Ήροκλο
    «οί των «ατοίκων τού γει
    δι&μερίσμ(ΛΤος Λο,σ.θί-
    <Η» γιά τήν ά~ροσι&όκητη ιΐς 63 ρος των ά'δ.«·ια··ηιον χαλκιύετα ώς 4"ίΜ£ται τύρο καΐ ττολύ κα. ρό μ« Ιδια.τιρΐ) έ—γέλεια ο-τά έργοΚττήρια των μανδαρινων τ^ς ττρωτενούσης. Δέν είναι ά- νϊίγκι δμως νά δώση κανεΐς ττε Ριασότΐρες έξη/Μσει ζ γΛ να κα ιΐλύ&ζνν οί αναγνώστες τής στ»?λης οίύτής δτι πιρόιιειται γιά τ4 γοωσττό θίφα το.) Φορολογι- κ«ΐ» Δικαστήριον, τής Διευυυν ονως Δηιμοσίων "Εργων κα'ι τοΰ Άντικαρκινικον Ίνστιτοντοι; Κρτττης, των ότΐΓθίων οί εδρες ττρίν λίγβνς άκάμη μ'ήν.ες χαμο- γιλοι^ο-αν ο τή ν ττόλι μας καΐ τώρβ μάς γ*.ρί<ουν τα μούτρα . ιΚαί ά.τι 6ί6α<α οτΛμβαίνει ί ά-' «ντά το θέιμ'α ττοΰ ε Ιί τιβρβίδιΐ τελευταία τό φώς ■πκ *φ)ο*ιότΐ)τος άιτό τίς στή λες το-ικών κλϊ Άβηναικών έψη μ«ρ18ων είναι «5—ι —)ΰ τα γνω ρίζουν «αί τό κα»ταλα>6βίνοι/ν
    καΐ ·<τύτοί |τα, έν τούτοις, ο~ό την
    βι«—ίστΜβι <«>τή έμ*ίς βέν ©ά
    έτολμούσαμ* «όν νά διεκδι*η-
    σΐΜ,μί κανενός έϊδο·υς ιτρωτε·α
    στήν 6χι όινιύβυνΐ) δουλειά -ού
    ό— αιτεί ή ανάλι/σι τού τόσο α
    ^ιανβώβο■^ς θίμβΤβς άττό την^ &
    —Οφι κριτηριων. Κοΐ τούτο οχι
    όηνό Ιλλκιψι βάρρους — τούτο
    μβνο —»ύ δίν σιιμιβαίνίΐ — αλ
    λα ά*ί> ε'λλειψι άρμοβιότητος.
    "ΑλΙλοι ιϊναι όιρμόδιοι νά ί-τι
    (Γ^εάνονν τα κ!ριτήρια επάνω
    ΟΤΟ όιτοϊοι ίστή>ιξαν την ό«ο·Ρ«
    «ηήρ,οτη άνοικβΐλουβία το«/ς ο.
    έτσιθί>ι«οί μαίίδβρίνβι Των Α-
    βτ»νών |Κ τούς ύς έγκεψ»
    καί τίς
    κατ^ρμ νά
    »>έ 5ο- 4ύνα»»ί| μβς Μ
    ώ εναντίον των «νοττο
    ρΎ
    ·ι«μ€ρι«μάτ»ν της ΡΉ
    ά άνακολουβια
    τι»ς ό<κατβ»άμοιστη κα} νά μτΐΌρέσουμε νά 8»σοΜμε στονς τοττ.«<υς αρο<Κ>ντ«:ς να κλ
    ταΧΑΟουκ δτι μ* τα ύττο.μνι>μο>·
    τα «αί τό λογής —*>°ΐή* ν^,
    •βισμένα διοιβήματά τους δενγι
    νβτοι. βουλε,β! Γιατί κο-ι _τε-
    Τβιο οί άΛκνιίβ—ο· μανδσρινοι
    τα βλέ—υν ά^' ύψηλού κα. τα
    β.ε{*ρχ«ντα, μί άδ
    Οοα.α 8έ
    η ** «ή Υ·'« Την
    βί
    τω
    τ.ού *
    κ-ί Ηΐ μίΡ«ς ο-τήν
    δέν «>τάνιι
    άι^τα. έντοκ ρ
    έη4 *λο*/ς -ού ίχουν «—οια μ;
    «Μ «, μ«γ6λι» σγκτ, μέ
    -« αύτο καί »6.«ίτίρα
    «ι, 6ενλεντ*ς
    . Γιατί τό θέμα είναι
    άρκετά σοβαρά καί είναι άνάγ-
    η νά ττΐΐσΰούν μέ κάθε τρό~ο
    >! άρμώδιοι νά τό ρνθμίσουν
    αι/μφωνα μ £ τή λογική καϊ τ ό
    ϋκαιο.
    Νομίζοι;με, λοιττόν, δτι τό
    πάν στήν ύηό'9«τη αυτή θά ή-
    ταν οΊ ά— οτελοθντες τήν έττι-
    τροατή τών Ηρακλειωτών νά ά
    γωνισθοΰν ώστποκ νά προκαλέ-
    τουν μιά κοινή ουνάντησι στήν
    Αθηνά μέ τούς άρμοδιους κρα
    τικούς παράγοντες καΐ τούς έκ
    τροσώιπους τής ιτοιλε.ως των Χά
    /ίων, ττού θαρροών δτι μιττοροΰν
    μέ άοριστολογΓίις κα'ι σοθρό έ-
    ΐτιΐχΐειρήΐμτχτα νά κάμουν την Κ κ
    θέρνη,σι νά μάς αδικήση. Κι' έ
    κίϊ, μ>Βσα σί άτμάσφαιρα καλο
    ττιστι'ας και ιοατανοήιΐχεως νά σν
    ζητήίτο'υν τό θέιμα άίπ' δλες τίς
    τΓ(λε.ρές τού, νά τΓθϋν κα'ι ο!
    μέν καί οί δέ τίς άπόψεις τους,
    νά άρο)δ'ειάσουν τα έ—:χ>ε>ρή'μα
    τό) τους καΐ ί/στερα δμορ4>« «αί
    καλά νά κ.αταο-το3λάξουν στά ά
    νάλογα σι»μίπτράσματα σιχετυ<ά μέ τό ττού θά ιτρέττει νά έγκο>
    τοκττείδΌϋν τό ΦορΌΙλογικο Δικα
    στήριΐθ, ή Διεύβυνσις Δηιμοσίων
    "Εργων Κρήτης καΐ τό Άντι-
    καρκινι«ο 'Ίνβ—ιτοϋττο την άνάγ
    κη τού ό—οίον πρώτος έ—εσήμβ
    νέ ό Ίατρικός Σύλιλογος Ήρα
    κλειου.
    Μά θά μιον ττήτε- Είναι ά;μφί
    βολον κατά —όσον οί Χανιώτες
    θά άτκ>δ«£βούν μιά τέτοια 'Τιρό
    τασι άφβύ δέν έ'χοι/ν κανένβ σο
    βορό έιτιχείρτ»μα νά στηρίξονν
    την έττίΐμονη άξίωΐσι τους νά
    Τοΰ κ. Α.Ι.ΣΑΑΤΣΑΚΗ
    ττρστιιμηΘή ή πόλις των. Σύμ-
    φωνοι! Εμείς δχι απλώς ά,μφι
    &άλλοι/με μά εΤμαστε 6έ&αιοι 6
    τι δέν θ' άπο'δεχθονν. Άλλ' αι)
    τό δέν σηιμαίνει ότι θά κιρδί-
    οουν καί τή μάχη. Άπεναντίας
    εϊιμαστε άπόλντα πεπεισμένοι 6
    τι τουτο θά βοηθήση πάρα πο-
    λύ νά χάσουν μιά ώρα άρ,χήτε
    ρα κάτι ποΰ δέν ήταν πι.οτέ δικό
    τους κα! ποΰ άνηΙΚει σ' έμάς φΰ
    σει καΐ θέ!σει. Πιράγιμα φυσικά
    τοϋ γνω,ρίζουν οί φίλοι μας οί
    Χανιώτες καί γιά τούτο νΜΧ'8'η
    μιρόν εϋχονται νά κολυιμπάιμε δ
    σο θΐλεν,με στά ΰπειμνήιματο:
    καΐ τίς διΜμαρτυρ'ίες άλλά —
    γιά δνομα τοΰ ©εού — νά μή
    μάς κόψει ττΌτέ νά ζη|τή:ο^ιμ*
    ώττιό τήν Κι,'βέρνηισι την σύγκλη
    σι τρΐιμΐ-ροΰς διαοΐχέψεως... μέ
    α«.ιμίμετοχή καΐ τών 6ο>ιΑιντών
    τών δΐο διθ)μ£ριθΐμάττιων τής Κρη
    της. Γιο—ϊ, οπ«ς είναι έπώμε-
    ιτο, σέ μιά τέτοια. . διάσκεψι
    θά ό—οίκαλυψΕίή ττέρα γιά ττέρα
    ή γυμνότης των έπιΐχειρημιάτων
    τους καΐ θά κατ«δειχ9ή ,πό'σο Ι
    ^ουμε δίκηο 4μ£Ϊς οί πάντα φι-
    λήσνχοι· καΐ ταπεινόφρονες Κα
    στρινόϊ.
    Α. Ι. Σ.
    ΝΕΑ ΕΡΓΟΣΤΑΓΙΑ
    ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ ΕΙΣ ΡΩΣΙΑΝ
    ΛΟΝΔΙΝΟΝ 5 (Ίδ. ύπ).—
    Κατά τό Σοβιετ ι κόν Πακταρεΐ
    όν Είδήσΐεων «Τάς» ή Σοβιετική
    Κυβέρνησις άτπεφάσισε τήν άνέ-
    /ερσιν 26 νέων έργοστασίων πά
    ροκηκενής τσιμέντου
    ΘΑ ΑΠΑΑΛΑΓΟΥΝ
    ΟΙ ΚΡΗΤΕΣ ΙΠΟτΑΑΣΤΑΙ
    ΕΚ ΤΟΝ ΤΕΑΩΝ ΕΓΓΡΛΦΗΣ
    ΑΟΗΜΑΙ 5.— 'Εννώσ«η
    ΐοΰ υπουργείον Παιδείας, δτι, μζ
    λετάται άπό κοινού μετά τοθ υ
    ττυργείου Προνοίας, ή απαλλαγή
    εκ τών τελών έγγραφήις είς Άνω
    ΓΟτας σιχολάς των έκ Κρήτης προ
    ορχαμένων αττουδαστών, λόγω
    τής έκτεταμένης κατταστροφής
    τής τταραγωγής τής μεγαλονήσου
    κατά τό παρελθόν έτος.
    ΜΙΑ ΕΥΟΙΩΝΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ
    Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ
    ΕΚΔΗΛΩΝΕΙ ΖΩΗΡΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
    ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ
    ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΕΞΑΙΡΕΤΑΙ Η ΑΛΜΑΤΠΔΗΣΙΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΗΣ ΧΠΡΑΣ
    ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΩΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΜΕΝΗ ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΣ ΤΗΣ.-ΣΤΑΘΕΡΑ
    Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗ* ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΤΠΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΠΝ ΝΑΥΤΙΚΟΝ
    ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΑΥΝΑΜΕΩΝ ίΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
    Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ ΠΕΡΙΗΓΗΤΟΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΕΤΟΣ ΠΟΑΥ ΜΕΓΑΑΟΣ
    Ο ΝΙΚΗΤΑ ΚΡΟΥΣΠΕΦ
    ΙΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΝ
    ΤΟΝ "ΥΠΕΥΘΥΝΟΝ,,
    ΛΟΝΔΙΝΟΝ 5 (Μδ. Ύττ ) —
    Ανεκοινώθη είς τήν Μόσχαν ή
    ώττοτΓομττή τοΰ α' γρβμματέως
    τού Κ.Κ., τής περιοχής τού Χαρ
    μΙ)6, Βιτάλι Τιτώφ.
    Πρόιοειται ττερΐ τοθ 14ου ση
    μιαίνοντσς στελεχους καϊ τοθ
    10ου ττρώτου γραμμβτέως «ομ-
    μιθυνιστιικού κόμμοττος, ό οποίος,
    ά.'τρκοβθίσταται άψ' ής έξαπέλυ-
    σεν ό κ.. Κροΰστσεφ, τήν έκστρα
    τείαν τού εναντίον τών «ύττευθύ
    νων» τής άττοτΐκχίας τού Σοβιετι
    κου γεωργ ι κου προγράμματος
    τού 1960.
    Τό Χάρκωβ είναι μία άπό τάς
    σημακτικωτέραις πόλεις τής Σο
    {Ίετικής ΔημθΜρατίας τής Ούκρα
    ν'κχζ, κεφαλαιώδθυς σημασίαν γε
    ωργικής ττεριοχής, γνωστής άλλο
    τε ώς «σιτοβολώνος τής Ρωσί-
    τχς».
    Ό Τιτώφ ήσικίι τα καθήκοντοβ
    τού, άπό τού 1953 τό δέ 1957
    εϊχε λάβει τό παράσημον τοϋ Λέ
    νιν διά τάς έτπτυχίας τάς όττοί-
    ας εΤχει σημειώση ίίς τόν τομέα
    της γεωργ ί«ς.
    ΝΕΑ ΥΟΡ/ΚΗ 5 (ΊΒ. ύπ).—
    Τό ζωηρόν ενδιαφέρον τής Ά
    μ«ρικανι«ής κοινής γνώμης δ*ά
    τήν 'Ελλάδβ, τό οποίον άηο-
    οεικνθΐται καί έκ* τών στατιστι·
    κων, αί οποίαι άναφέρουν ώς
    μβγαλύτ*ρον παντός άλλον τό
    ποσοστόν τών έξ Ήνωμένων Πό
    λιτ*ιών περιητηττώιν πρός την
    χώραν ταύτην, ύποχρεώνβι τόν
    Τύπον νά άοιχολήτται σνχνα μέ
    την ελληνικήν σημερινήν πρα·
    γ^ατικότητα ουχ^ΐ μόν-ον είς
    τόν τοιμέα τοθ τοορίΐσμού, άλ¬
    λά καί γενιΐκώτερον. Ή ά^βτγκη
    τής Ικανοατοιήσίως τού ένδια-
    φέροντος τής κοινής άμκρικανι·
    κης γνώμεΐς άπατιλίί αφορμήν
    παρο«ης παντός εΐβους πληρο¬
    φοριών άφορωσών Είς την 'Ρ-λ-
    λόίδα.
    Ιδιαιτέρας τονίζΐται ί»ηΛ
    τών έφημειρίΐδω,ν δτι μετά την
    όλοκλήρωσιν τής «βιομηχανίας
    τοΰ τοι*·ιο-μο'0» ή Ελλάς προ¬
    χώρει άλμστωβώς είς Την γ&-
    νικωτέραν £?κ6ιθιμτνχήνισ·ίν της,
    ή όποία θά προσιδώο- στεριά
    βιψέλια ειΐς τήν εθνικήν οϊχανϊ-
    μίαν.
    Έν ιτρο«ιμέ,νω ή «Διιθνής
    "Έμπορική Επιθεώρησις» ύ-
    τ—.γραμιμ ί^ει είς τό τελενταΐον
    τβΰχος της τάς στ,μ.ειωθε!σαι;
    προόδους όπό τών ελληνικόν
    ναι—ιΓτγιίων, β(ς τα όιτοΐα κατε-
    σΐκιενάσθη σκάφος 25.000 τόν¬
    νων.
    Ή 65 ί α επ ιβτώρησις τονίζει
    την όλοκλήρωσΐ'ν τού προγρώμ-
    ματος τονριστικής άναπτύξιβες
    τής χώρας κα} τάς προσπαβίί-
    ας έκβιθιμηχανίσεώς της (έργο-
    οτάο-ια ζακχάρεως, ύδροηλ*κ-
    Τρικά έργοστάσια, χηιμιικών λι-
    ίΐιοβσιμάτων, άλουμινίον κ.λ.π.).
    ιΓιεγονός, έξ αλλου, όπερ σχο-
    Ο κ. ΚΕΝΝΕΝΤΥ ΕΛΑΒΕ
    200 ΧΙΛΙΑΔΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΟΝ!
    ΟΥΑΓιΙΓΚΤΏΝ 5 (Ί6. «^π)^
    ΈιοττρόσωτΓθς τού Λ«υ«οΰ Οί¬
    κον άνβο©ίν«σβν, δτι ό Πρόε-
    6ρος Κέννεν—ι, άΦ' ής ανέλαβε
    τα καθήκοντά τού, την 20ήν
    I-
    ανουα,ρίου, ίχει λόιβνι 200.000
    ί—ισ-Γθλάς, αί πβρισσότεραι
    των οποίων «Ίναι ίτταινετικαί.
    λιάζεται ένταθβα ευρύτατα εΤ-
    ναι ή εξέλιξις τής Ελλάδος είς
    μίαν των μογαλυτέρον ναντικών
    έμπορικών δννάιμεων τοϋ κό-
    σιμου. Έξαίρεταιι δλως ΐδιοιτέ.
    ρως ό αθβόος έπαναπατρισμός
    των οΐΜθφών καΐ ή στχετιχή κυ¬
    βερνήτι κή πολιτική, ής άιτοτέ-
    λΐβ;μα υπήρξεν ή αύξησις τοθ
    έλληνικο-ΰ έμπσρικοΰ στόλου.
    Είς ωρισμένα —■ Προγνωστι-
    κ,ής ύφής δτ»μο<Γΐεύμοπ·α — ση- μβιώνεται ή πρόβλεψις ότι κατά την προσεχί) εφετεινήν θερινήν τκ,ρίοδον θά είναι ηύξημένοο κβτά πολΰ ό άριθμός τών Άμ£ ριΐκανών. τονριστών πρός την '£λλά*α. ΊΕπΐ τοθ σημείου τούτου σνμ ιτίπτουν καΐ αί άνακοινώσεις τοΰ πρόεδρον της μεγάλης τα- ξίιδιωτικής Έταιρείας Κου* "ιΕντ — Χον οντις ετόνισεν δτι άνοιμένεται νά εΤνοΐι υπέρ ποτι μεγαλϋτερος εφέτος ό άριθμός τών Άμεριικανών περιηγητών πρός την ΊΕλλάδα καΐ τάς ελ¬ ληνικάς νήΊσους. γράψει -ράγιματι είς νέον 6ι- 6<λίον τού δτι αί τ^λικαϊ άπό ψεις τού Χίτλερ καθ" όν ,χρόνον οί σήμιμαιχιοι έιττλιτίσίΌίζαν ινα ντα χόθεν ττρός τό Βερολίνον, ήσ—ν ότι τό ,μονιθδικόν σφάλμα τοιι ύ ττή|ρ·ξε μιά «ο>9υστέρηισις πέντΐ
    μόλις έβδοιμάδων. "Η καθυστέ-
    ρησις αθτη αφεώρα την τκρί'ο
    δόν μεταξύ 16ης Μάϊον καΐ
    21ης Ιουλίου 1941, κατά την
    οποίαν άνέ&αλε την είσοολήν
    τού είς την ΡωσίΙαν διά νά 6οη
    θήΐση τάς Ίτοΐλικάς δννά<μεις είς τήν 'ΕλΙλάΙδα. Ό κ. Τρέβορ Ρόπερ είναι εϊδικός έ~ί των θε μάτων τής ναζιοτιιοής Γερμ<ανί άς κΛΪ είς £Μδοβέν εσχάτως 6ι βλίον τού άναλύει την «διαθή¬ κην τού Άΐδόλφον Χίτλερ», Ιίτοι τάς παρατηρήΐθ'εις τοΰ ναζιστοι) ηγέτου ττρος τόν γραμίματέα τού τάς οποίας είχεν ΰπαγορβύοτι ό Χίτλτρ είς αυτόν κατά τήν πε¬ ρίοδον Φίβρουαρίθΐί — Άπριλί ου 1945. 'Υ)πχ]|μΐ{μνήσ<κει έπτίο~ς είς τήν άνάλΐΛΠν τού ότι ό Μουσσο ίνι άντίψιετώατιζε κατά τήν ε¬ ποχήν εκείνην τό διπλούν βάρος τών νίκων τού Χίτλερ καΐ -των ίδιικών τοιι τα—εινώατεων. Ό ΝτούΤσε ήτο ύ~οιχρεω;μένος «νά διαταγάς, νά μΐή γίνε άκηΜστός κβί σχεβόν νά ύ προο-βληττιικιάς ται Διά τούτο άπεφάοΊσε νά άπο- δείξη την άνεξτΐρ~)σίαν τον μέ τήν επίθεσιν κατά τ|ής Ί3λλά- 0ος». «ΐΠτω,χιέ Μουβισολίνι»... ττιροσβέ- τει ό καθητνητής Τρέβορ Ρόπερ, ή έλΐλ νίκη περιιττίτεια ότπίοτι μία όλοσιχιβριής καταιστροψή. Ο Χίτλβρ τόν έβοήβηισ* 6ε&αίως, άλλά διά νά τό πράξιν έ—ήλβε τκλήρης όνατροπτ| είς τό Ι'βικόν νού ττρόγραμιμα». ΙΚΑ ΚΑΙ ΗΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ ΠΑΡΟΧΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ Τον η. ΜΙΧΑΗΛ ΠΕΡΑΚΗ ΎπαΧΧήλον Ι.Κ.Α. Δ' Διά τοΰ α,οθρου 6 τοΰ Ν. Δ 4104)60 καθιεροΰται νέον ού- στημα ύττολογισμοΰ τής συντά¬ ξεως τό ΰψος τής οποίας άπο τελίΤ συνάρτησιν τοΰ μισθοΰ καϊ τού χρόνον» τού διανυθέντος είς την άσφάλισιν Ούτω τό βασι¬ κάς ποσόν αυτής όρίζεται είς ιγο σοστόν επ! τοΰ μισθοΰ, μεγαλύ¬ τερον διά τούς λαμβάνοντας χα.- μηλάς άποδθχάς καΐ μειωμένον ίπτί ϋψηλοτέρων εΐσοδημάτων Όσον άφορά τάς ·π■ροσ^^- ξήσΐΕΐς λόγω οΓκογενειακών 6α ρών, ο Νόμο« ττεριορίζει τό έ- ττίδςιμα συζύγοκ «ίς τό 5% τού κατωτάτου όρίθιι σιιντάξ'εων (574 δρχ.) ήτοι είς δραχμάς 287. Τα έπιδόματα των τέκνων διατηροΰνται καΐ ύττολογίζονται έ,ίς τα Ί'διοο ττοσοστά επί τοΰ ου- νολικοΰ ποσοΰ τής συντάξεως Τό βασικόν ποσόν τής συντά¬ ξεως όρίζεται είς ποσοστόν τοΰ τεΜμιαρτού ήμιερομισθίου τής μι- σβοΛογικής ικλάσίως *ε.ϊς την ό ποίον άνήΊκει ό ήσφαλισμένος ττολλαττλασιαζόμενον έττΐ 25 ώς ό πίναξ Α' οσάκις διά τό" υπο λογισμόν τής σν·'τάξ«ύς λαμβά νεται ύπ' όψιν χρονική περίοδος. Πρό τής ενάρξεως τού ΝΔ ό η οψαλισιμένος κατοττάσσεται συμ¬ φώνως τώ άρ&ρω 7 πορ. 1 τού Ν.Δ. είς μίαν τών ©ριζομένων νέ «ν κλάσεων βάσει τής άντιστοί- χου τταλαιάς. Ή βασική σύνταξις π.χ ήσφα λισμέ.Όυ κατοπαγέντος είς τήν VI άσφαλιστικήν κλάσιν (ΥΙΙΙ ταλαιά δρχ 50) 9ά ανέλθη είς 700δρχ. ήτοι 56X50X25:100 = 700 Αί προσαυξήσεις λόγω ημερών ίργοκτίας ύΐΓθλογίζονται άνά 300 ημέρας, πέραν τών 300 βάσει πό σοστών «αθοριζομένον διά σχε- τι·κοΰ πίνακος ώς ό τπναξ Β' είς τό τέλος τοΰ παρόντος. Εάν π χ. ό ά>*ηέρ.ο ήσφαλισμένος
    £»ει πραγματοττΌιήσει 6300 ημε
    ρομίσθια τό δασικόν ττοσόν τής
    ουι/τάξεως τού 6ά προσαυξηθή
    κατα 162,50 δρχ. ήτοι θα άνέλ
    θη είς δρχ 862,50 (700+162,
    50)
    Εάν ό ήσψαλισμένος είναι έγ
    γαμος τό ποσόν τής συντάξεως
    (βαισικώς μΐτά προσαυξήσ«ος λό
    γω ημερών εργασίας) προσαυξά
    κεται κατά 50% τής προσαυξη
    σεχος ταύτης ΰπολογιζομϊνης επί
    τού τμήμοΓτος συντάξεως μέχρι
    δραχμών 574 δηλ μέχρι 287
    δ,ραχιμών. Τα έπιδόματα των τέ
    κνων ύπολογίζονται είς ττοσοστά
    20%, 15% «αί 10% έπϊ τού ττο-
    σοΰ τής συντάξΐως.
    Είς τήν περίπτωσιν τού άνω
    τέρω ήσφαλισμένου εάν έχη σύ
    ζαγον καΐ τρ! α τέκνα τό ποσόν
    τής μηνιαίας συντάξεως τού θά
    ά/έλθη είς δρχ. 1537,60 ήτοι
    862,50+287 (συζ.)+172,50 (α"
    τέκν.) + 129,35 (6' τέ,κν ) +86,
    ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΗΘΟΓΡΑΦΙΕ-
    ΤΟΝ ΠΑΛΗΟ'ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ
    Ό χρρός κυριολεκτικά &να.(&.
    Γι άσικοΐμα^τοθρα τού Στανρού·
    λη εΤχε λιχτσάξβι, ή λόρα τού Ά
    χψΐ,ου γανγιζχ καΐ τό νταοθλι
    τού ΚοττομιχιελΓν σννεπλήρωνε τα
    κ€νά σάν μιά μσικρκνή, άπόκοσμτΐ,
    παρατεταμένή δροντή ποΰ έρχό-
    ταν άπό άλλοος κόσμους, 6α-
    ρτιά, ρ^θμική,άδυσώττηττί, νά 6α
    λη τόν δικό μας κόσμο σέ τάξι.
    Οί κοπέλλες ψιλο-ατοϋσαν, γορ
    γοττατούσαν καίστρατάριζαν στη
    τές, όρθόκορμες, πλτχχτιόστηθες,
    μαρμαροτροίχήλες, φέρνοντας κυ
    κλοος, πότί χαμιτλοβλέποντας
    γιά ττρβττειό, πότε άνεντρανίζον-
    τας γιά πειρηφάνεια. Τα ποολλη
    κάρια πηδούσιαν ώς τα άττομέο-α
    κλώνια τής μβγάλης καρυδιας,
    κατω άπό την όποία γινόταν το
    ττσνηγΰρι, έκοδαν τα κλαοακιοί
    τού δεινδρού ιμέ τα δόντια των,
    '*" κι' έκχί σάν τον
    ΐ*ΰύ ίπιασΐΕ τζιτζιγκα
    καΐ τόν τινάζει πρίν τόν καταπιή.
    Καθώς πηδοθσαν λυνόντουσαιν τα
    «οφαλσμάντηλα τους, τάπιαναν
    οτόν άέ^χί 'κχχΐ πάλι έ/ττά'-ω στό
    οάλτο τα εδβναν έλευβερώνοντας
    μιά άστρατή τό άριστερό άπό
    τό διπλανό )<ρρευτή. Κι' ό Κα- τσαμπρόκος δλο καΐ τραγουδού σε έπαναλαμβάνοντας τήν ίδια μαντινάδα ΰστερα άπό μερικες άλλεις,σάν την Κυριακή πού ερχε ται στεριεότυττα πάντα άφού πε ράσόυν οί έπτά μέρες τήί έβδο υάδος. ΒασιλΐΜί κι' άρισμαρΐ δε^ βάζω μπλειό στ' αύτι μου γιατΐ ιμού την έπήρανβ την άγατπητική ιμου. Μιά ικοπιλλα πού κροιτούσε στη μέση τοΰ χοροΰ, έστριψβ τό κι-φάλι άριστερά ικαΐ εΐπ« μουρ μουρητά στό σώτΐ τής διπλανής ΤΟΥ κ. ΤΕΛΗ ΑΛΚΗ της: —"Ετοί τό τραγονδεί, μά £- τσι €Ϊναι κΓ όλας. Όπου κι' δ Γτου τρώει τίς χμλόπιττες, ό μακ Ρ3σικότ«ιν«ις. Ή χοπέλλα ποθ άκουσε τό μουρμουρητό άναταράυβτηκε, πα- ραπάτησ*, λίγο άκόμα καΐ θα- >ανε τόν βηματιοιμό της. ^Εσκυ
    ψε τώρα καΐ κείνη μέ τή σειρά
    ρά της «αί ρώτησε
    —Γιατΐ μωρή Δοξανιά; Τί ξέ
    ρεις,'Τί έμαθες; Αιΐτος την "Ε
    λέγκω εΤχ« στό μάτι.
    —Αυτή σοΰ λέ« ικι' έγώ, Κ α
    τίνα μοί;, €:Τπε πάλι ή Δοξανιά.
    Γιά την 'Ελέγκω σοΰ μιλώ. Παν
    τρεύεται μού είπαν καί παίρνπ
    τάν Χαρκιαδέλθί.
    Λ
    Ό χορ&ς ζωήρευε δσο περνοΰ
    σε ή ώρα, δσο άγρίβυβ ή άκτκο
    θ δσο τα παλληκάρια ά
    Ι δειοοζαν τα κρασοπότηρα. Ή Κ α
    Ι τίνα ξέκοψε άπό τή μέση, πήγε
    στήν όμπρός μεριά, δπου κραί-
    τοΰο— τώρα ή 'Ελέγκω. ΟΊ δυό
    κοπέλλες πιαστήχ<» άπό τα χέ ρια καΐ στριφογύριζαν στή μέ ση ρυθμικά, δλο σείσμα καΐ λύ γισιμα ι<ιητώνταΐς τις μΰτες των παποντσιών τονς, μή δίδοντας ττροσοχή «αί σομοκτία στΐς τοσες ίπϊΐυφημίες, στά τόσα «γεια καΐ χαρά σ—ς νεράϊδες» πού έδιδον κι έτηαιρναΐν άπό «άθε ττλευρά, όπό κάθε άνθρώπινο τίΤχος τής χαρούμβνης συγΊ«εντρ6σβως. —Μωρέ χορευταρούδες, μωρέ Μολώνβς! Δώσε μου ©έ μου δέ κα μάτια νά τίς κνττάζω Στό μάλε βράσε τού χοροΰ ή Κατίνα έσφιξέ διη<ατώτερα τα Ιθέριο! τής 'Ελέγκως καΐ τής πέ τσξε χαμηλόφωνα, χωρίς νά ση κώση τα μάτια της άπά Τίς μθ τες τών πο~ουτσιών της, πού ■πότε τηετιόντουσαν έμτηρός, πότε ΐφυβοντουσιαν μές στούς φαρμπα λάδες, πότβ ττατοΰσοί/ στή, γή, πότε £μ.εναν μετέωρα οτόν άγί ρα ίνα μόλις έκατοστό πάν» ά πό τό Εδαφος. —Άληθευει, 'Ελέγκα, τού £μαθα; —Τι είναι έκείνο πού —'Παντρεύεσαι τόν Χαλκιαδέ- λα έχουν νά ττούνε. —"Ε κι άν τόν παντρει/τώ; —"Αν τόν παντρευτής θά σ*α ση ό κοικομοίρης ό Κατσαμπρό- κος. Σ"άγαπά ηάραί πολύ κι' κύτό τό ξέρεις. Ή 'Ελέγικω πήγε να στραβο- μουτσιουνιάση γιά μιά στιγμή, σή κωσε τα μάτια της καΐ κύτταξε στό προσωτο τή ονγχρρβύτρια της, μά μίτάνοιωϊβ καΐ τδρριζε στήν άδιόρατη εΐρωνείαι. —Δέν πά νά μ' άγβπά; 4ΐπ« άδιάφορα. Δικός τού λογαρια- Γίμός. Έμένα δέν μού κάνει —ΕΤναι καλυτέρα σου, εΐπί μέ ξθφνικύό πιεΤσ·μα ή Κατίνα Ή άλλη άγρί€φ€: —Δέν σ' έβαλα κριτή Καΐ νά μ;ύ κάνης τή χαρή, άν θέλης νά σοΰ λέω τό «ώρα καλή», νά μή φιπΐρωνης 6που δέν <τέ σπέρνου '<ε. Δέν θά σέ βάλω διαφεντβυ- τ»να στΐς δουλειές μου. 'Ακούς το; Μιά λάμψι όργής ίσχισε τα μάτια τής Κατίνας. Δάγκωσε τα χείλη της, ίσφΐξε τα δοντιαι. —-©ά ψιηρώνω, μωρή, εΤπε μέ άσυγκράτητη ίχβρότητά. Άξάβερ ΐί>ός μου πρώτος είναι ό Κατσαμ
    ττρόκος, πσνώ τονε, δέν ϊττρετ—
    κι τόν ξεμυαλίσης κι' ύστερα νά
    κάνης τής κεφαλής σου Αύτά τα
    καμώματα δέν είναι τής τιμής
    ,^αΐ τής άνθρωπιάς.
    Α
    Τα δυό κορίτσια έξακολουθού
    ςταν, νά χορεύουν χειροπιασμένες
    •^λάϊ στούς λυράρτδβς, πότε μιχ
    κραίνοντοίς, πότε πλησιαζοντας
    υαθώς £παιρναν τούς κύκλους
    των, πάντα χαιμηλοβλεποντας και
    Φΐλρμχιδιώντας καΐ κανένας δέν
    μττορούσί νά μαντεύση δτι τό
    ξάναμιμα >καΐ τό ξεκθιθ(ΐν«σμο(
    -ούς δέν ήταν συνέπειαι τού χο
    ρού, άλλά τοΰ γερού σιωπηλοϋ
    καυγά πού εΤχε ξεσπάσει άνάμβ
    αά τονς. Συνέχιζαν τό χορό, πά
    ρακολουβοΰσαν πάντα τα προσ-
    μιούρια τών παπουτσιών τους πού
    έτταιζαν ρυθμικά μέ το έδαψθΓ
    καϊ τούς Φαρμπαβλάδες Τών ψου
    στανιών τους, τίττΌτΐϊ στό φέρσι
    μό τους δέν πρόδι&ΐ τόν πόλεμο
    ττού εΤχιε κηρυχθή μεταξύ τοος.
    Η κατάστασις, &μως, δέν ξέψι/γι.
    άττό τό σικληρό παντεποπτΐ'κό μ ά
    τι τής Στερεΐνας, πού, άκουμ-
    πώντας τή ράχη της στή χρντρή
    *------------ΣΥΝΕΧΕΙΑ
    ΕΙΣ ΤΗΝ 3αν ΣΕΛΙΔΑ
    25 (γ' τέκιν).
    ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΤΥ
    ΧΗΜΑΤΟΣ. Προιοειμένου περϊ ά
    ΐΌπηρΓοις οφειλομένης είς έργα
    τυκιόν άτύχημα τό τΛκτόν τής ά
    ίτονεμητέας βασικής συντάξεως
    δέν δύ'Όται νά είναι κατώτερον
    τού 60% τοϋ γινομένου τού τεκ
    μαρτοΰ ήμερομισθίου τής οΐκεί-
    ας άσφαλιστικ.ής κλάσεως επι
    25. "Επ! ήμιερομισθίου π. χ.
    100 δραχ. ή βασική μηνιαία συν
    τάξις άνέρχΕ.ται είς δρχ. 1500
    Διά τοΰ νέοιι Ν. Δ)τος όρίζεται
    ότι τό θεσπιζόμενον κατώτατον
    δριον συντάξεως δέν δύναται νά
    ι/περβαίνη τό 25πλάσιοκ τού τε*
    μοιρτού ήμερομισθίου τής Χ (δέ
    κάτης) άσφαλιστικής κλάοιεως ή
    γοι τάς 2.5ΟΟ δραχμάς.
    Σννέχεια είς τό έπό,μενσν
    ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
    ΘΑ ΛΑΜΒΑΝΩΝΤΑ! ΚΑΤΑ
    ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΕΓΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
    ΑΘΗΝΑΙ 5.— Τό ιΓϊνικών Λα
    γιστήιριον ϊδωστ,ν άδηγίας πρός
    τοΰς οικονομ ικοϋς έττιθεωρητάς
    μοί διευθυντάς των Ταιμείων
    τού Κράτους, όπως παραικϊοΛου»
    βούν συστηματΓκώς την σιιμμόε»
    φωσιν πρός τάς ύποιχρεώσΐις
    των των όφειλετών τοΰ Δηιμο-
    σίίοκ, πρός τούς όποίονς ναρ£·
    χονται διβνκολύνσεις κοπ—6ο-
    λής τών όψειλών των ττιρός τό
    Διημ/άσιον* παρά τής 'Έ.τητρο-
    ττής τού νόμου 5940)1933. Ε¬
    ναντίον τών μή σ«μιμοθφοι»μέ-
    νων πρός τάς ύποχρίώσεις των
    όφΐιλε,τών, ί—αγθοιμΐμίζεται είς
    την σχετικήν εγκύκλιον, δέον
    νά ττραδΛίνοιιν «ίς την ΐΐμοσοιν λή
    ψιν τών έπιβαλλομένων άναγιτα
    στ ι κών μέτρων, ευθύς μετά την
    έκπνοήν των τοροδλεποψενΐίν
    ττροθεσιμιών.
    ΡΑΔΙΟΣΤΛΘΜΟΝ 2ΗΤ0ΥΝ
    ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ
    Λτ-ΥΚΠΣΙΑ 5 (Ί6. ίπτ).—
    Μέλη τής ΤουρκιΙκΙής τοπικής
    Βοι/λής έζήιτηΐσαν άπό ■την Κυ¬
    βέρνησιν την ίδρυσιν Ιδιαιτέ·"
    ρου δίκτυον ροίδιοφωνίας Καΐ
    τηλοψίας είς την Κύττρον. ΟΙ
    Τούρχοι ίσχ,υρίζοντοτι, ότι ό ρα'
    διοΐσ-ταθΐμός τής Κύπρου έ/πβμ-
    6α ί νέ ι καΐ έπι&άλλει άδίκως λο
    γοκιριο-ίαν επί των Τουρκικών
    ροΐδιοφωνικών καΐ τηλεοπτικών
    ττρογ ροιμιμάτων.
    Τό ΎπονιογιΐΜΟν Σνμδούλιό^
    ο>ως, ό~έρρ·ιψε την Τουρκικήν-
    ϊ
    Σ^ΚΦΕΙΤ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ
    ΗΛΘΕ Η ΑΝΟΙΖΙ.
    Ο,ΤΙ θά μ' άπασχολήση σήμε
    ρα, άνοοφέρ'εται στήν περασιμένη
    Τετάρτη. Ήτσν τότε καλοσυνά-
    τη καΐ λιοττερύχητη ή μερά κι'
    έγώ σκέφτηκα νά 6γώ γιά λί-
    γο £ξω άπό την πόλι, γιά νά
    χαρώ τή νέα «ττοχή, τΓθύ μέ τό¬
    σο καλές φθΜΟταν νά έρχεται δι
    σβέσεις. Πηγά λοιπόν, μακριά
    άττό τα π>ολύβουο ττονηγύρι τοΰ
    κόσμον, στήιν έξοχή. 'Εκεΐ πού
    δέ μιλσ τταρά μονώχα ή φύσι.Μο
    ναλόγεΐ μάλλον, ψιθυρίζει κι ά
    ποκαλύπτει σ' δποιον στέση αϋ
    τι καί την ακούση, τα μυστικά
    τού ΔημκνργοΟ... Άλλ' άς έλ
    θωμ>ε ·οτά πράγματα. •"Ενα άγριο
    κρΐνο, μισάνοιχτο άκόμα άνθάκι,
    6ρίσΊοεται τούτη την ώοσ στά
    χέρια μιου. Τώκοψα γιά νά τό
    μυριστώ ικαΐ νά άπολαύσω τό ό
    ρωμά τού. Είδα δμως κι άπό-
    λαυσα στό έλάχιστο αύτό, στό
    έκ ττρώτης δψεως τίποτε, τό πάν
    της ττερ ι πτώσεως. Δέ χρειάζεται
    νά ψήνωνται τα πράσσα ή τό
    ο-τιφάδο στό «αζάνι, γιά ν' α¬
    κούση κοινείς τή μυρωδιά τους.
    Πολύ δέ περισσότερο, δέν είναι
    άτταρσίτητο νά σταλισθη ή "Α-
    νοιξι μέ τριανταφυλλένια φορέμα
    τα, καΐ νά φορέση λεμονανθών
    διαδήματα, γιά νά τή δοΰμ€, νά
    τή νιώσοιιμε, νά την αίσθανθοΰ
    με. Δέ θέλει ή κορδιά γιά νά
    6Γ| τή νέα κατάστασι ζ«ής πού
    ώρχίζει άλαλαγμοθς «αί κωδονο-
    ηρουσίες. Άρκεΐ γιά νά τη δο-
    νή—) ό μίσχος ενός μικροΰ συμ
    υαλικού λουλοι,διού της.
    Α
    ΕΡΧΕΤΑΙ λοιπόν ή άνοιξι
    μάς λέει τό μικρό λουλουδάκι.
    "Ερχεται μάς λέγει καΐ τό πρά
    σινο φύτρο, ττοΰ περήφανο γιατί
    ξέφκγε ά—ό τή μοη/ία τού Βο-
    Γηά, ύψώνει σήμ<ερα τό άνάστη μά τού. "Ενα μαμουνάκι, ένα το ιτοδούλικο μαμουνάκι, τής πρώ- της Μαρτιάπκης μέρας γέννημα, τροστ,αθεϊ τούτη την ώρα νά σκ,ορφαλώση στή κορυφή τοθ χορταριού, νά χωθή μεσα στά λε ιττά 'κι άδύνατα φνλλαρακια τού •κα'ι νά ζήση, ρουφώντας μιά στα λοματιά άττό τό χυμό τού. Κάμ πτεται ικάπως, ανοχττενάζει τό ίύτρο άπό τό δάρος τού μαιμου νιού, μά δέν παραπονιέται, ού δέ δείχνει «άν νά τού κοχοφαίνε τ αι. Ρωτάει απλώς: —©έλεις νά ζήσης καΐ σ6; —Θέλω κι έγώ νά ζήσω Καΐ οτρώνει τραττέζι στό ττλα σιματάκι τού ©εοϋ ποΰ ζήτησε ο τίς σάρκες τού βοηθεία, άσυλο, τ.ρο<—ασία .. Ξέ,ρει ττώς «ι αύτό δλλοι τό ζοΰν, ιτώς χαίρεται τον κ,οσιμο χι ά^τιμιετωπίζει τούς α ιτμοΐίς τού μέχτα στής γής την άγιοαλιά κα. κιότω άπό των ήλια χτίδων τή σκέττη. Δέν εχει φυσι κά 'μυαλό, δέ γνωρίζει άπό συν είδησι κι ήθκκούς νόμονς. Δέ σκΐ πτεται, δέ νιώθα, δέ μιλεΐ.Είναι, στήν έππτόλαιη ματιά, κάτι ά- ττλό, άσήμαντο μηδαμινό Σάν ό μ«ς δούμε κατά δάθος τα ττράγ ματα, θ' άνακαλύψωμε έκεΐ, στο κίντρο τού χορταριού, στή μέση τής ώς άνω εικόνος ζοοδότρα κι οδηγήτρα της, μιά δύναμι ύττέρ τερη,ιοαμμάτι,μάλλον άκτινοβολία Έκείνης ττού κινεΐ καΐ κατευθυ- νει τή ζωή μας. Αυτή δίδει τό μεγαλεΤο στήν άψαχη φύσι ποΰ Ευπνά κι άνθίζει «αί τή μεγαλω σύνη στίτν Άνοιξι. Όχι δέ μό νο αύτό. Φωτίζει κι άνοίγει καΐ τα ψυλλακάρδια μας, για νά δοΰν τό μεγαλεΐο, άλλά καΐ νά αίσθαι/ 8ούν την ικάττοις άχοωμη άκόμα, μά άχι γιά τούτο ατονη μι/ρω- διά της δμορφης έττοχής πού όρ χίζει. Λ ΤΟ εύωδιαοτό άγριολούλουδο, τό φύτρο, τό μαμουνάκι, ή πρώ τη τού Μάρτη Όλα γιά "Ανοι¬ ξι μιλοΰν, έκ,είνη τραγοοδσύν. Χά ρά σ' έκείνους ττού θά κ,ρατοϋν το Τσο σ' αύτό τό τραγουδι... ΑΘΗΝΟΥΛΑ* πλπΑΔΟΠ ΑΝΝΗ ΤΟΝ ΠΑΛΗΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ Α--------------ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ 1ης ΣΕΛΙΔΟΣ ρίζα της καρυδιάς καΐ έχοντος τα χέρια της κάτω άττό τή μαν τήλα της μουρμούριζε άχίνητη: —Ό ©εός νά μέ βγάλη ψεΰ τρα, μά θαρρω ττώς ή Κατίνα καΐ ή 'Ελέγικ,ω δπου «ι* δττου θά βγάλουν ή μιά τα μάτια τής άλλης. Δέν μ' άρέσει καθόλου τ' βττοσφόνισισμα τού φουστανιού των. Σάϊκια ό μαντές τού Κα- τσοιμττρόκου είναι στή μέση. Στό ιμεταξύ ό έρωτευμένος ντε λη ικανής έξοκολουθεΰσε νά ρα γίζη( τίς ττέτιρες μέ τό θλιμμένο ιραγοθδι τού: "£τσι 'ναι άγοπτημένο μου όττ' άγαπά ικαΐ χάσει τοΰρ)θεται νά ικουζουλαθή καΐ τα 6ο»/νά νά πιάοη Κάττοτε έττρεπΐ νά τελειώση τό χ«3ρευτικό ντουέτο άκάμεκτα ιτήν 'Ελέγκω κ«ΐ στήί» Κατίνα, γκχτΐ «αί άλλες κιοττέλλες «Τχαν οΐΐρά νά μττούνε στή μέση, νά δείξουν τό ττειρδικοστρ<—άρισμά τους, νά άποθανμαισθοΰν καί κεΐ νες άττό τούς νέους. Ή Κατίνα κβΐ ή 'Ελεγκω ττέροκταν ττιςτο: άττό τούς λυράρηδες καΐ πάντα χίΊρστπασμένες εφταζαν στήν κουντοΰρα, £6γαλαντ τα μαντήλισ τους νά σκοιπτίσουν τόν Ιδρώτα τπού £τρεχε άττό τα μάγουλσ τονς καΐ τέλος γαλήνεψαν ή μιά •τΑάί στήι; όλλη. "Υστερα άττο την τρικυιμία, ή γαλήντ) φέρνει στό «οεψαλι την δμορφη, τηιν ήρε μη σκίψι. —"Αν θές καί νά μάθης κερά μου, εΤτπε ή 'Ελέγκω στήν Κατί ικϊ, ήττ ια τώρα ήρεμα καλόκαρδα, ίτσι σάν έκδήλωσι με,ταιμελείας, έγώ δέν σοθ τόν κατηγορώ τόν σξάδερφό σου. Καλός κι άξιος ό άνθρωττος καϊ τιμή μοιο νά λέη πώς μ' άγοπχα, Μά τί άγάττες «■Τναι αύτές, ττοΰ μοι>ταν£ προ-
    χ0ές ττώς ξεινύχτησε στό ,Μαρμο
    κέτο ινα κάνη δλη ννχτα; χαντά-
    δίΐς σττν Πΐνταιμάτα τού Φαρσα
    ρογιώργη; Δουλειές είι^η αύτές;
    Ή Κατίνα φοτίστηκε, τό πρό
    σωττο της έ7«ομψε αΰρα δροσιστι
    κίΐ τ« λόγια της 'Ελέγκως σήχω
    οαν άττ' έμττιρός της τό μαύρο
    σύννεφο ικι' «Τδε την κατάστασι
    ϋπως ήταν.
    —-Γιά ικεΐνο τάξε έττειράχτηκες
    κι^ άφησες νά βγή ή κουβέντα γιά
    τό Χαλκιαιδελα; "Ετσι πές μου
    το Λενιώ μοί;. Γιά νά σοΰ τιώ
    κι' έγώ ττώς ή καΜτάδα τής Πεν
    ταμάτας τού Φαρσαρογιώργη έ
    >'ίνη«ε γιά τό ιχατηρι τού άδ«.ρ-
    «■οΰ μου τού Νικολή πού την 2-
    χει στό μάτι. Άςάδερφος μας
    ϋναι ό Κ ατσοβμττρόκος καΐ τού
    στάθηκε στήν ττερίοτασι. Δέν Ι
    ττρε—ε νά τού σταθη; Ποΰ νά φαν
    τασβή, ό μαθρος, ττώς ήθελα
    ρθούν νά σού τα κάμουν χαρτΐ
    καΐ κοιλαμάρι; Ό δαιίμονας νά
    πάρη τοθς στηούνους δττοιοι κι'
    άν είναι, γή μοιι καΐ ούρανέ μου.
    Στήν ώρα έττάνω ττρόδαλε ό
    Σταιιρούληις τού Γρίνια ό κασά
    ττης, ικιρατώντας στό άριστερό £
    να φορδύ τζίγκινο ττιάτο γιομδ
    το ψρεσκοτηγοίνισμέναι ψιλοκομ
    μενά σηκωτάκια, μ' ένα κρασοττό
    τηρο καταμεσής τοθττιάτου καΐ
    ττό δεξΐ ίνα μεγάλο τσοΰκο γε
    μάτο κροοσΐ "Βκίτμε νόχμ<χ στούς λυράρηδες νά σταματήσουν για «ίνα λΕτττό, στάβηκε στή μέση, καΐ «Τπε μέ τή δυνατή χαρούμε νη φωνή τού: —Ήρθα νά κεράσω τίς κο- ιτελλιές μέ γλυκό λιάτικο ιφασΐ άπό τού «Τζιγρίλη». Μά δέν τίς κερνώ άν δέν τραγουδί<τουν καΐ κιεΐνες. Μιλημέν«, τιμημίνα. Όλα τα μάτια γύρισακ στήν Ελέγκω, γιατί αύτήι ήτα« ή ξα κοικττή τραγουδ»στρια τού χκρι ού. Ή 'ΚοττίΜα την τράδηξε αττό τό χέρι .«αί κόκκινες κι' ο! δυό σάν τίς τΓατταρού^ς ττροχώρη- σσν, ήλθον 'καντά στούς λυράρη δες. ΓΪρωτα ή Κατίνα καϊ ΰστ>.
    ρα «σέρνε με κι' άς κλαία)», ή
    Έλέγ'κω, άκούμττησε τα χέρια
    της δττάνω στήν καρέκλα δπου
    καθσταν ό ΤΓσραττονιάρης φωτευ
    μένος. Ή καρδιά της ττήγαινε νά
    σπάση. Ή τταιρέα ικράτησε την
    άνοΛτνοή της δταν ή "Ελέγχίοι ά
    νοιξε τό στόμα της. Σιγό τό τρα
    /ούδι της, μαλακό, γλυκό δλο
    χάρι καΐ δροστά, άνοοτυλισσόταν
    καί όομοΰσε καΐ αΐωροθνταν α-
    ττάνω άπό τή γη) καΐ τα άνθρώ
    π ινα, ικι' έβγαινε ψηλά στόν οθ
    ρανό νά φέρη στά ποδια τού ©ε
    ού την «ύγνωμοσύνη των νέ»ν ψυ
    χών τού άγνού Ερωτα:
    "Ως που'νά στέ»ουν τα βουνσ
    ώς —ου νά ζής καΐ νάσαι
    άγάττη μου θά σ' άγαττώ
    κα? μην κακοφοράσαι
    Τόν παληό έκεϊνο τόν καιρό,
    δταν δλα ήσαν άκάμα νέα, έδώ
    επάνω στά ψηλά βοονά ή χάρις
    τού ©τού ώδηγούσε στή δροσιά,
    στήν «αλωσύνη, μέσα στη·ν εύ
    φράσυνη άημόσφσιρατούςάγνούς
    άνβρώπους. Τόν παληό έκίϊνο τόκ
    καιρό, ή ζωή των άγνώ,/ άνθρώ-
    τιων επάνω «πά ψηλά 6ουνά ή
    ταν ίνα ικλάμμκχ δλο γλύκα κι' έ
    ι·α γέλοιο δλο χαρα,
    ΤΕΛΗΣ ΑΛΚΗΣ
    ΣΕΛΙΣ 2α
    ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΒΣ - ΚΟΙΝΟΝΙΚΗ ΖΩΗ
    ΣΤΙΓΜ1ΒΤΥΙΙΑ ΤΟΥ ΧΒΡΙΟΥ ΜΟΥ
    >»Φ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦ»ΟΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»
    ΟΙ ΑΝΘΡΟΠΟΙ
    ΚΑΙ ΤΑ ΖΟΑ
    "Ενα κάθε ίβδομάδ*
    Τό δουνό ήταν ττλατύ, μογά-
    λο, θεόρατο, μ' ίνα σορό κορ-
    ψές, ττλαγειές καΐ ραχοϋλες,
    μιά όλόχληρτ) μεραρχία στροτοΰ
    μέ τούς στρο/Γΐώτες της, μέ Τα
    μουλάριά της, |ΐέ τό ττΐΛροβο-
    λικό πνς μιτορονσε νά χαθή ά-
    νάμεσα στϊς τπνχώσεις και
    στϊς λαγκοίδιές τού χωρϊς ν'
    άγναντεύη ό ενας στ-ραττιώτης
    ικιατά ττοθ σιργιανί'ζοι/ν οί &λ-
    λοι. Πλατν βοννό, κακολάγκαδο,
    άτέλειωτο. "Οιμ«; νά ττοθ δυό
    άνβρΜ—οί, ή Πελαγία τού Καν-
    τιφέ βεκανηά χρονών κι' ό Μα-
    νυλιός τού Άιθ-τρουφιγγου εΐ-
    κοβΊ τριών η εΐκοσι τ«τσάρων,
    χαμίνοι κάβε ττρωϊνό άνάμεσα
    στά ο-Γβχτερά βράχια, μίλια
    ό 'ένας μηκρυά ά~ό τόν αλλο,
    μετακινιόντουσαν, δεξιά έκεϊ-
    νος, άριστερά έκείνη, άττό τό
    νότο ό έ'νας, ά—ό τό βαρρό ό
    δλλος, κκχΐ στά τελευταϊο ι*άν^·
    τα τα κο—άφερναν νά σμίξουν.
    Τό σύστηιμά τοος ήταν άλάθη-
    το. Ή Πελοητία ττοΰ ϊβοσκί
    καμιμιά δεκαριά οττιτίσια κ<χ- τσΐκιίχ καΐ άνάμεσα τους τό ζεν γάρι καί τόν ξέστρωτο γάϋδα- ρο ετταιρνε μαζύ της τή σκύλα τους την «Πετοΰσα» και 8λο τής φώναζε: —>Νά, Πετούσα. Νά μ»ρή.
    Ή «Πετοΰσοί» ήταν ττλάι' της,
    μά ήξερε έκείνη γιατί έφώναζε
    ξεκοικραίνοντας τα ϊδια της <α&- τιά κβΛώς άντΐϊλαλονσο ή φω- «ή της στΐς γύρω λαγκοίδιές. Άττό μίρονς τού ό Μανωλιός ττοΰ εδοσκ,ε τό κοττάδι τόΟ ττα- τέρα τού, δλο φώναζε τό σκΰλο τού τόν «Καρτσώνη». —Νά, Καρτσώνη. Νά μορέ νά, ■ '·-;· "» > —«
    Ό «Κσρτσώνιης» »1ταν άνά-
    ιμεσα στά ,-πόδια τού Μό ήξερε
    έκείνος γιατΐ έφώναζε.
    Φωνές λοιπόν ό ένας,, φωνές
    ή αλλη, νά τους στά τελευταία
    ττλάι — —λάι στή ρίζα τού ττρί-
    νου, κατακόκίκι νη ή Πελαγΐά,
    κατακόκΐκινος κι' ο Μανώλης.
    Δέν £6γαζαν μιλιά. Παροοκο-
    λουθοΰσαν μόνο τόν Καρτσώντ)
    καΐ την Πετούσα ττού καβώς ή-
    ταν άνοιξις δέν έχαναν καθόλου
    τόν καιρό τονς. Κοπτοια στι-
    γιμή ό Μ—νώλης εί—ε, χοιμηλό-
    φωνα, -ΐΓοφοητονιάριΚα, λές καί
    δέν ή'θελε νά πή έκεϊνο —ού £λε*
    γ«:
    —θαρρω —ώς είναι τα όζά
    ττΊα ϊξυ—νο άιπό μάς. Οΰτ* φόν
    σαρίχς, οϋτε ό)μ* κι' £λα. "ν
    τα γυρεύγουνε εδά ο! τταπά&ες
    »αΐ τα στεφάνια στή μέΤση; Πρώ
    τα τα στεφάνια καί ΰντεροτ...
    'Καί ή Πελβγί'α κό>τω νεύον-
    τ«ς:
    —ιΠές μου καϊ μίνσ·.
    Ο ΧηΡΙΐΑΤΗΣ
    ΑΦΙΞΕΙ Σ
    Περατώσας την μβτεκτταίδίλ,-
    σίν τού €(ς Αθήνας κα'ι έττΐ εΙ-
    ?»ικών θειμάτωυ τοΰ κύκλου τής
    όρμοδιότητος τής υπηρεσίας
    τού, έτπαντ)λθεν έξ Άθηινών καί
    ανέλαβε τα καθηκοντά τού ό ττρο
    ιστάμενος τού ενταύθα Γραΐφείου
    Εϋρέσεως Εργασίας κ. "Ανδρ,
    Άμαργ ι αν ι τάκης.
    Ή Κριτική τοϋ βιβλίου
    ηΟΙΗΤΙΚΗ ηΟΙΚΙΛΙΑ
    [Κ. ΜΟΪΆΟΓΙΑΝΝΗ: Άν^οϊαχ' άγκάθια—β. ΑΑΜΠΡΟΑΕ-
    ΣΒΙΟΥ: 'Αντϋνρα—·Α. ΚΑΜΑΡΙΝΟΥ'. Αναπήρου φαντάσματα
    -Γ. ΦΑΤΣΗ ίξολοΦβεμός].
    Τού κ. Δημήτρη Πλάκα
    Ό τΓοιητικός άρ'/αθ'^ ττάντα
    πλοθσιος σττιν 'Ελληνικη ττεριο-
    χή. Ποία δμως ή άττόδοση καΐ
    το ούσιαστικά άτΓοτελίσματα;
    Όχι πάντοτε εύχάριστα, χαθώς
    τουλάχιστον δτίχνοΐΛ οί τρείς
    τΓρώτες τκριπτώσεις τής σημερι¬
    νήν μας σαγκομιδης.
    Λ
    Ό Κώστας Π. Μουλογιάννης
    μέ μιά μιΐφή συλλογή «άνθοϊ
    στ' άγκάθια» μάς κσλεΐ νά ξσ
    ναπορΐ-υθοθμε στήν τΓΓ-ριοχή τής
    παραδόσεως. Μιά έττανάληψη δ-
    μωςκαΐ μάλιστοομιά κακήέτΓανάλη
    ψη, 6>τως στήν πςρίπτωση μβς,
    ψκσικά δέν ττιροσφέρ€ΐ τίττοτα ν3
    θετικό καϊ γόνιμο γιά την ττοΐη
    οη Μιά «έρωτική τριλογΐσ» σ'
    έλεύθερο στίχο ττού ε— ισυνάτττε
    ται στό τέλος τού βιδλίου, δεί
    χνει ότι ό τΓθΐητής άγνοεΐ ίτ»1;
    ^^ον^^ρ^α^ ττοΓπση δέν σημαίνει
    μιά άπλή πεζή άφήγηση μέ όπτι
    κό διαχωρισμο σέ οτίχους. Ή
    εκδοτική εμπνειυση τού Μουλογ»
    άννη — μήττως όφείλβται σέ ΐύ
    χερεια, ττοΰ τού ·π·ροσέφε.θ€ ή 0-
    ποιοξη κάττοιου ίδιόκτητου ή βνγ
    γιενικοΰ η/τΓογραφείου; — ύπήρ
    ξε καθ1 ολοκληρίαν άτυχής.
    *
    ·*
    Πιστώς τής φόρμας κι' ό Βαο·.
    Λαμττρολέσβιος στήί' δεκάτη τρί-
    τη τού σαλλογή «Άντίδοκχχ», δ
    τ,ου συνθλί&ει ποιήματα ττοικί-
    λω/ μετρικύν τρόττων καί έτιρο
    κλητων έμ—-εύσεων. Ό ποιητης
    ψαίνεται δτι ΐττείγεται νά μετα
    σχηματίση τίς έντυττώσεις <αί τίς τΓοβραστάσεις τού σέ στίχρκς κι' ετσι έττιφανειακά ττεριγράφα καΐ σχηματικά καταγράφει, χ«- ρΐς νά τΓροκαλή την άναμ'ενομέ ιη συγκίνηστι Ό άπλοικός, μά έττωσδτΥττοτβ άληθινός λυρισμός, τιού ·συνοντάμ€ στΐς «Πρώτες ψι χάλες», είναι μιά σττάνια ττερί- τττωση μ€σ' τα «Άντίδωρα». Λ Ό τραγικδς ιμονόλογος «Άνα τ ήροκ φαντάσιματα» τού Λυκυύρ γου Καμαιρινού μιά τετρστττΐίχη ούνθΕση, ττοθ άνσΐμφισβήτητςί ε χει συ^ετΓ^ια άλλά δέν είναι το^ τη άρκετή γιά νά συγκροτήση έργο τέχνης. Ό τταιητής δχι μό ιο δέν διαθέτει την δύναμη ν' α ξιοποιήση λι,ρικά τό βιωμα τού, άλλά άκάμα χρτνσιμοττοι ε Ι αχ τέ^οια εκφραστικά μέσα ττού άττωδούν άντ! νά έλκοιη/, Λ «Ό έξολοθρεμός» τοθ Γιάννη Φάτστ| εΐνίχι κι' αύτό ενα τγολύ- —17)00 συνθετικό ττοίημα. Τα κ* φάλαια δλα μαζΐ συνέχονται γιά νά παρουσιάσουν την φρίκη ενός ότομΐ'κεύ τγολέμου. Ό έκφροβτι κός τού τρσττος έχει ένσ δισκρι τικό, ιτού δέν είναι μία άρετή ή έλάττωμα, άλλά σττλά μιά πρόβε ση. Γιά νά δώση την έφιαλτική άτμόσφαιρα τού δέους «αί τού δγχοι/ς έτταναλαμβάνει καΐ συνε χώς έπανέιρχεται.Τάχα&μως έττέτο Χΐ. τόνσικοττό τού ή μήττως ήταικτι κή τού είχε σάν άττοτέλεσμα την ιιαρουσΓαση ενός κοοραστικοθ κβι μένου; Όμολογώ' ότι θά έτιροτι μοΰσα ίνα λιγώτερο σχηματοτιοι ημένο τρδττο. Άφθονοι δρτιοι κα δΐΛΐατοί στίχοι τού «έξολοθρε μού»δβ!χνουν δτι ό ποιητης δ.α θέτει ττλούσιο λυρικό ϋπέδαφος. Έτηομ£ντ»ς καί διαιφορετικά ή έ πιτυχία θά ήτο σίγουμη. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΛΑΚΑ1 Ο ΚΙΜ1ΜΑΊ0ΓΡΑΦΟΣ ΤΙ θά προβληθγί αυτήν την έβδομάδα Στόν «ΑΠΟΛΛΩΝΑ» καΐ την ιΗΛΕΚΤΡΑ». Άπό στμιρα καί όλάκληρη την έδδομάδα τό άγα ττημένο ζευγάρι τής έλλη^ικής Δθόνης Άλίκη Βουγισι.'κλάκη καΐ Λτ|μήτρης Ποιπβμιχαηλ τταρουσι αζει την πρώτη έγχρωμη δημι ουργία τού «Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ» Μουσική καϊ τρο>
    γούδια τού Μάνου Χατζηδάκη.
    Πρόκειται γιά την τπό όμομφη
    έλληνική ταινία πού δέν πρέΐτει
    •"ά χά·ση κκχΐίίς.
    Στήν «ΑΣΤ0ΡΙΑ>· Άγτο σή
    με,ρα συγι)ορόνως μέ την Αθηνά
    ή ττιό δυνατή, ή πιό μεγάλη έλ
    λην/ικ,ή ταινία «Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ
    ΜΑΝΑΣ» μέ τοϋς μοναδικούς
    έρμηνευτάς τού έλληνικού κινη-
    ματογράφθιο Γιώργο Φοΐίντα. "Ι
    λια Λι/δικα}, Σόνια Ζωΐδου, Κώ
    στα Κακαδά χ. ά.
    Στό^ «ΚΡΟΝΟ»: 'Αττό σήμε
    ρ<χ μέχρι την Τετάρτη ή μεγάλη ίστορική ΤΓερητέτεια «Ο ΔΗΜΙ ΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ» ιιέ τούς Ροσσάνο Μπράτσι, Πάσλα Βαρ βΐ'ρα καί Βαλεντίνα Κορτέζ. Την Πέμτττη «Ο ΖΟΡΡΟ ΚΑΙ Η ΛΕ ΓΕΩΝ ΤΟΥ». "Ενας ύπερκολοσ σός διαρκείας τριών ώρών. ΦΔΡΜΑΚΕΙΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Η «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ» ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΗΝ 5ΕΤΙΑΝ ΤΗΣ ΑΠΟΤΗΝΠΑΛΗΑ ΚΡΗΤΗ Ο ΣΤΡΑΒΟΛΑΙΜΗΣ Τοϋ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΣΑΡΙΔΑΚΗ Ό Στραδολαίμης, ϊνας αγρι- ος λιιμανιώτης ΤοΟ&κος, ήταν μεταξϋ των δεχα έφτά τταλλη- κκρό,'δων ττον οί Άγγλοι έθεχό- ρηστχν σαν ύττεύθυνους της σφα- γΐης τού 1897 κατβ την όΗτο α έσφάγησαν άττό τόν μαινόμενο Τούρκικα όίχλο- 8έκα έφτα Άγ¬ γλοι —εζοναΰτος κβί τούς κατε- δίκασαν σέ θάνατο. Μερικές μέ- ρες μετά την καταίδίκη, ό Άγ- γλος ναύαρχος ττού ίίχε «—ο- βιβασθή στό Ήράκλειο, διέτα- §ε κοίί στηθήικχχν δβκα έψτά κ,ρ«- μάλες επάνω στή νότιοΐ πλευρά τοθ Ένετικού τείιχους καί ττερί- που όπτον σήμερον ό τάψος τοΰ άεΐιμνήστου Νίκου Καζαντζάκη. Ή διτχτσιγη τη; έ,κτΐλέισΒως έ'λε- γε ότι ό Στραδολαίιμης, άχριι- βώς έπειιΐδή ήταν ό πιό οΐμοβό- ρος ά—' δλονς τούς κατοδί- κους, ι'πριπχ να «ρεμοισβή τελτυ- ταίος γιά νά δοκι;μάσΐί τό μαρ τύριο νά ΤΓαρσκολο·ιι9ή<Γη νά κρεμοΰν ϊνοβ £νο τους συνινό- χους τού. Ό1 χτροΛολαίιμης, ίί- μ»ς, ποΰ παρά την αΐμοβορία τού καί την άγριότητα τού ή¬ το, ώς φοίνεται, καλό παλλη- Ικάρι, δέν έχασε καθόλου τή ψι>
    χραΐιμία τού. Στεκότβν άπαββ-
    στοπα κό—ω όπτό #άΒζ κριιμχχλα,
    Γπ«ρθ!κολουβούσε την όλιγόλκπτη
    άγωνία τού κατοδί'κου καί τού
    ελεγε μέ σταβερη φωνή:
    —ϊΰρε στό καλό Κνττροήμ Α¬
    γ ά, σ' ίνα τβΊγκιΐρντβκιι ίρχο-
    μαι κι' έγώ. Βαλαιχϊ — μπιλα-
    χί έκάμοιμε κι' έιμ£'ς, μάς £κά-
    νουνε τώρα καί τοϋτοι. Παρά-
    ττονο δέν έ'χει.
    "Οταν τεΑενταϊος εφθαΐτε
    μ-Γϋροστά στή δική τού κρεμά-
    λα, άνέδηκε μονοο(ός τον έττάνω
    στό ξύλινο ίκρί«μοι, μοναχός
    τού πέραα* τή θηλειά στό λαι-
    μό τού καί μοναχός τού κλώτση-
    σε τό σικβμνϊ γιά νά ιμείνη μ€-
    τέωρος στον όίέρα, λέγοντας
    οτόν "Αγγλ» στρατιώτη τού
    έκ—ελούβχ χρέη δημίου:
    —Ά ντε γυιέ μου νά πάς
    στή ν«ν£ σοι» καί δέν σέ χρειά-
    ζομαι. Κι' δν 8χης άδερφή ττές
    της χαιρετίΐαιματα.
    Αύτά ήσαν τα τελευταία λό-
    γ·ιο τοϋ Τούρκ,ου πβλληικαρά.
    Ο ΜΠΙΛΙΑΝΤΕΡΗΣ
    ■♦♦♦♦•♦Φ»ΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»·ΦΦ·#ΦΦΦ·ΦΦΦΦΦΦ·Φ< ΚΡΟΝΟΣ Παραστάσεις άπό ωρα 4 μ·μ· ΑΠΟΨΕ: 'Η τελευταία λέξις βτό φΐλμ τής μεγάλης Ιή πϊριπ«τ·1ας Ο ΔΗΗΙΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ Μέ τρείς μεγάλους πρωταγωνιστάς ΡΟΣΣΑΝΟ ΜΠΡΑΤΣΙ-ΠΑΟΛΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΚΟΡΤΕΖ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗΝ "Ενας ύττβρκολοσσός διαρκϊΐας 3 ώρών! Ο ΖΟΡΡΟ ΚΑΙ Η ΛΕΓΕΩΝ ΤΟΥ Α' προβολής-Παραγωγής 1861 ΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»Φ·ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ« ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΓΟΥΡιΊΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ,, 'Εξαιρετικό είς εμφάνισιν καί Ι διαίτβρα ίπιμελημένο σϊ περιε χόμβνο, όκυκλοφορηοιε τό τεύχος Ίανιουαρίοι» τού γνωστού μηνιαί ου τκριοδικοΰ «Τοκριστική Κρή τη». Τό έν λόγφ ττεριοδικο, τό <>ποΐο συνεττλήρωσί ήδη ενός £-
    τους ζωή, κοπά τό διάστημα τής
    εκδόσεως τον τφοσέφΒρε άναμφΐ
    σ'βήτητΓΐ'ς ύπηρεσϊϊς σέ ότι άφο
    ,ρά ΐήν προβολή τής Κρήτης χαΐ
    των γενιικωτέρων ζητημάτ6)ν της
    αι ά τό πανελλήνιον. Είς τό νέ
    όν τεΰχος, μεταξύ άλλων, ΰπάρ
    χούν συνεργασίίς τού άείμινη
    -στου Θρασύβουλον Σταυράκη,
    τού έκδότου τού περιοδικόν κ.
    Γ. ιΚοττσοινϊδάικη καΐ των κ. κ.
    'Εμιμ. Λ. Πετράκη, Α. Ι. Σαατσά
    κη, Στιραττή Δούκα, Πάρι Κελα'ι
    Εη, Ζε,ρμχχΊν Μοβμαλάκτ), Ν. Αγ
    γελή Στυλ. Καλλονά Άνέστη
    λ^ακριδάκη κλπ.
    ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΝΤΑ
    ΔΕΥΤΕΡΑ
    Ίωάνν Λογιάδης (όδός 1866)
    τηλ. 2—87
    ΤΡΙΤΗ
    ©εόδ Θεοδωρίδης (όδός 1821)
    . 3—74
    ΤΕΤΑΡΤΗ
    Γεώργ Μαδαριωτάκης (Αεωφ.
    Καλοκαιρινοΰ) τηλ. 92-75.
    ΠΕΜΠΤΗ
    Λάμτπρ Κοινιοκάκης (Πλατ. 'Ελ.
    Βενιζέλου) τηλ. 2—23
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
    Κωνστ. Καναικάκης (Καλοκαιρι-
    νού) τηλ. 6-12.
    ΣΑΒΒΑΤΟΝ
    Εύαγγ. Χανιωτάκης (Καλοκαιρι-
    νού) τηλ. 7—91
    ιΚΥΡΙΑΚΗ
    ΜαττζοΛτετάκης (Πλατ.
    τηλ. 4—43
    ΔΙΗΜΕΡΕΥΟΝΤΑ
    Κυριοκής 12)3)61
    Ιωάν. Λογιάδης (όδός 1866)
    τηλ. 2—87
    Λάμτηρ. Κανακάκης (Πλατ. Ε.
    βενιζέλου) τηλ. 2—23.
    Γεωργ. Μαδσριωτάκης (Καλο-
    κΌΐρινοΰ) τηλ. 92—75
    ΚΛΙΝΙΚΑΙ Ι.Κ.Α.
    Έφημερεύουσαι καΐ διανι/κτε-
    ρακχισαι κλινικαΐ ΙΚΑ άπό 6)
    3)61—<12)3)61. ΔΕΥΤΕΡΑ «ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Παβ)κά καΐ Χει,ρΗά «ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ» Γυν) κ© «ΠΑΠΑΐηΑΝΝθΥ» Ν€υρ)κά *ΦΛΟΥΡΑΚΗ» ΩΡΛ)κά. ΤΡΙΤΜ «ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΧΗ» Παθ)κά χειρ) κά και Γυν)κά «ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ» Νεκρ)κά «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» Ω ΤΕΤΑΡΤΗ «ΕΥΑΓΓΕΑΙΣΜΟΣ» Παθ)κά καΐ Χειρ)κά «ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ» Γι/ν) κά «ΠΑΠΑ-1 ΩΑΝΝΟΥ» Νευρ)<ά «ΦΛΟΥΡΑΚΗ» ΩΡΛ)κά. ΠΕΜΠΤΗ «ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ» Παθ)κα κοί Χειρ)κά «ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ» Γυν)κά «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» ΩΡ Λ)κά«ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ» Νευρ)κα. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ <ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Παθ)κά καΐ Χειρ)κά «ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ» Γυν) κά «ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ» Νευ,ρ)κά «ΦΛΟΥΡΑΚΗ» ΩΡΛ)κά. ΣΑΒΒΑΤΟΝ «ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ» Παθ)κά, Χει ρακργικά καί Γυν)κά «ΑΓ. ΙΩΑΝ ΝΗΣ» Νευρ)κά «ΕΥΑΓΓΕΛΙ¬ ΣΜΟΣ» ΩΡΛ)κά ΚΥΡΙΑΚΗ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣϊ. Παθ)κά και Χειρ)χά «ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ» Γυν) κά «ΠΑΠΑ Ι ΩΑΝΝΟΥ» Νευρ)κά 4ΦΛ0ΥΡΑΚΗ» ΩΡΛ)κά. ίβΜΕΡΓΕΤ ΜΩΜ ΤΟ ΜΥΟΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ "ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ. ΖΩΗ ΚΑΙ ΚΟΤΑ (0ΑΚΕ5 ΑΝϋ ΜΑΙΡΗΣ ΔΡΥΑΔΕΡΑΚΙ1 41οκ Οί Ντρίφιλντ ζούσαν σ' ίνα οττίτι χρωματισμένο μουντό κόκ· κινο καΐ ή κ. Ντρίφιλντ άφθθ μ' έδαλε σ" ένα στενώ σκοτεινό χώλ άνοιξε μιά τπόρτα καϊ εΐπε: —*Πέρασ€. ©ά πώ στόν Τέντ π-ώς «ΐσαι έδώ»., Αυτή διέσχισε τό χ«λ κΐ' έγω μπηικα στό οχχλόνι. 01 Ντρίφιλντ είχον τό ύπόγ'ειο καί τό ίσόγειο τού σπιτιού, πού τό νοίκιαζαν α πό μιά χυοία πού «αθόταν στό ώνώγειο. Τό δωμάτιο πού μπή- καν φαινότοΐνι σάν νάχε έτππλω- θή άττό ξεπουλήμαΓτα δημαπρασί άς. ΕΞΤχΐ δαρειές βελούδινες κουρ τίνες ιμέ κροσΟΊθ), γεμάτα Οε^λε,ι ες καϊ γιρλάντες, καΐ έτιίχρυσα «ττιπλα ταπετσβρισμένα μέ κίτρι νο δαιμοοσικηνό. Στήν μέση τού δωμο—ίου, δρισικόταν ένα μεγάλο ν>ουσκωτό μοοξιλάρι. Υπήρχαν
    ίπίχριισβς μικρές βιτρίνες δπου
    Ρρισχόταν άφθονία μικρών άντι
    κει<μένων, κομμάτια πορσελάνης, (τιλουέττϊς άπό έλεφαντόδοντο, ζύλινα σκαλιςττά, άντικ£?μενα ώ- πό μπρούτζο των Ίνδιών. Καΐ στούς τοίχους κρεμόντουοαν μ«- νάλες *λαιογραΐφί«ς μέ όρεΐ'νές κβιλάδες καΐ έλάφΐα καί άκολου θως. Στό λετττό ή κ. Ντρίφιλ/τ έψερβ τόν άνδρα της κ ι έκείνος μΐ χαιρέτησε έγκάρδια. Φορού σί. ένοΐ τριμμένο σακκάκι άητό άλπακά χαϊ γκρΐ πανταλόνι. ΕΙ χε ξιχρΐοιει τα γένεια τού «ι εί¬ χε ιμόνο μοΐΛττάκι «ι ίνα μικρό γενάκι. Γιά τηρώτη; φορά πρόσε ξβ πόσο κοντος ήταν. Μά φ«ι- νόταν νό:χ€[ ττερισσότερη φινέ- τσα άπό παληά. Είχε κά¬ τι τα ξενικό στήν έμφάνι- ση καΐ σκέφθηκα πώς έτθΊ κυρί ως ττβρίμενε κανείς νάναι £νας συγγραφέχΐς. —«Λοιττόν, πώς σοθ ψαίνεται τό καινονριο μας σπίτι;» Μέ ρώ τησε. Δείχνει πλούσιο, £; ©αρ ρώ πώς έμπνεει έμπιστοσύνη». Κύτταξε τριγύρω τού μέ ίκα ^θποίηση. —«!Καΐ ό Τέντ Ιχΐι τό γρα 4>εϊο τού στό 6άθος δπου μπο
    ρεΤ νά γράφη κι έχομε και τρα
    πεζαρία στό ύπόγιιο», είπε ή κ.
    Ντρίφιλντ «Ή μίς Κάουλι ήταν
    Γτολλά νρόνια συνοδός μιάς κυρί
    άς μέ τίτλο εύγενείας πού σάν
    ττέθανε τής άφησε δλα ττνς τα
    έττιπλα.Μτπορ€Ϊς νά δής πώς δλα
    είναι άξίας, ε; Καταλαδαίνεις
    ιτώς ττροέρχΐΛ/ται άπό σπίτι άρ
    χοντα.»
    —'Η Ρόζυ έρ««τενβηκε τό ο^τί
    π ιμόλις τό «ίδε», είπε ό Ντρί
    ψιλντ.
    — «Μά κι £σύ Τέντ».
    -—«Ζήσαμε σέ φτωχικό ττερι
    βάλλον τόσον καιρό· είναι άλλα
    /ή τό νά σέ τριγυρίξει /τολυτέ
    λεια. Μαντάμ ντέ Πομπαδούρ
    καϊ άλλα τέτοια».
    Όταν έφι/γα εΤχα μιά έγκάρ
    δια πράσκληση νά ξαναπάω.
    Φαίνεται πώς έμεναν σπίτι κά
    θε 7ά6βατο απόγβυμα, κι Ινα
    σωρό άνθρω—οί πού θά μ' άρεσε
    να συναντήσω, συνήθιζαν νά
    τούς — ■- '—
    ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΧΙΥ
    Πηγά. Διασχέδασα. Ξαναπή-
    ϊα σάν ήλθε τό φθινόπωρο καΐ
    νύρισκχ στό Λονδϊνο γιά ττ> χει
    μωνιάτικη —ερίοδο στοϋ Σαίντ
    Λούκ, άπόκτησα την συνήθεια
    να πηγαίνω κάθε Σάββατο. Αύ
    τό ήταν τό πρώτο μου βήμα
    στόν 'κόσιμς» των γραμμάτοίν καί
    των τεχνών τό κρατούσ-α άπό-
    λυτα μυστικό δτι στο οττίτι μου
    |<ρυφά έγοαφα μέ πολύ ζήλο. Ήμουκ γεμάτος έπιθυμία νά ου ►αντώ άνθρώτιους ττού έγραφαν κι αύτοι κι ακκχιγο: μαγβμένος τίς ικουδέντες τους. Κάθε είδος άνθρωποι έρχόντουσαν σ' αύτές τίς σι;γκ£ντρώσ€ΐς, Έκ€ίνη την έποντι τα γοι/ίκ-έντ ήσαν σπά ι/ια, τό γκόλφ ήταν άκόμα άντι κχί-μενο κορο'ιδίας καΐ λίγοι άν θρωποι είχον τί νά κάνουν τό απόγευμοι τού Σαδδάτου. Δέν νσ, ίζω πώς άπ' αύτούς πού έρ χόταν ήταν κανιεΐς μέ μεγάλη ιτημακ7Ίσ. Όπωσδήποτε, άπ' δ λαυς τούς ζωγράφους, τούς συγ γραφείς καί τούς μουσικούς πού εΐχα σννα/τήσει στούς Ντρίφιλντ δέν ιμ—ορώ νά θι/μηθώ ούτε Ενα η·ού νά κράτησε ή φήμη τού. Μά ή άτμόσφαι.ρα ήταν καλλιεργημέ ι— καΐ έγκάρδια. Εΰρισκες νεα ρονς ήθοποιούς πού ζήταγαν ρό λους καϊ μεσόκοπους τραγουδι- στές πού θρηνούσαν στό γεγο- νός πώς ο! Άγγλοι δέν είναι μουσικήι ράτσα, οννθέτες πού έ παιζαν τίς συνθέσεις τους στό μιικρό τπάνο των Ντρίφιλντ καί παραπονιόντοοσαν ψιθυριστά κα τα "έτερος ττώς δέν άκουγόντσυ σαν καλά παρά,σέ πιάνο 'κονσΐρ τού μέ ούρά, ποιητές πού ΰστερα άττό πίβση δεχοταν νά διαβά- σουν «άτι μικρό ττοϋ μόλις τδ- χαν γράψει καΐ ζωγράφοι που γήρβυαν παραγγελίες. Κάττου κάπου, κάττοιο πρόσ6ϊττο μέ τίτ λ ο πρόσβετε κάποια λάμψη. Σπά νια δμως γιατί έκεΤνο τόν καιρό ή άριστακρατία δέν είχε γΐνει ά λόμα μποέμικη καί άν «ά—οιος εύγενής άνοβκατευόταν μέ την κοινωνία των κκχλλιτεχινών, ήταν γβνικά γιατϊ κάποιο διαζύγιο ή' κά—οια δυσκολία στά χαρτιά εί ΧΕ κά €ΐ την ζωή στόν κύκλο «τού» (ή1 στόν χϋκλο «της») κά ττως δύσικελη. "Ολα αύτά άλλ« ξαν. Μιά άπό τίς μεγαλύτερες ώφέλειες πού £χ£ΐ προσ-φέρει στόν ικόσιμο ή ύποχρεωτική έκ ιταίδευνη είναι καΐ δτι πολλοί άπό τούς εύγενεΤς καί τούς άρι στακράτες άρχισαν νά γράψουν. Ό Όράτιος Γουόλπόλ ίγραψε μιά ψορά ένα «Κατάλογο Βασι Αικών καΐ Εύγενικ,ής Καταγωγής Συγγραφέ«ν». 'Ενοί τέτοιο ίργο ο-ήμερα θαπιρετ- νάχη τίς δια¬ δόσεις μιάς έγκνκλοπαίδίιας. Μπορ>εΐ νά πή καθείς μέ σιγου
    ριά πώς δέν ύπάρχιει καλώτβρο
    6ια6απ·ή,ρια γιά τόν κοσμο των
    γραμμάτων, άπό την εύγενική
    κχταγωγή.
    (Συνεχίζεται)
    Καί μαζί τΐγς ό ελληνικάς
    κάσμος τού ττνεύματος, τής τέ¬
    χνης καί Τής έπιστήιμ.ης.
    Τό πρώτον τεϋΐχος τοΰ 1961
    κΊΛκλοφορεϊ, σέ λίγις μερίς. "Ε¬
    νας ΙδΗώδης συνδυασιμός^ χρωμά
    των, φωτογραφιών καί υλης. Εί
    ναι ή έφετίΐνή άρχη τοΰ περιο-
    δικοΰ ποΰ σάν εκπληξις καί τε-
    λειότης 9« έπαναλτϊψβτ} άκόμα
    πέντε φορές στή διόρκχια τοΰ
    ϊτους. Πόοες ψορές ά~ο*βλέ»α-
    με τα τεύχΐ) της ΑιΡΧΙΤΕΚΤΟ-
    ΝΙιΚΗΣ οΓταβμοΰς στά έκδοτι-
    κά μας χρονΐικά. Τώρα ό χσρα-
    κτηριθιμίός ίχει καβιερωβή, Αψού
    ϊγινε π«ν«λλήνια ττΕποί1,η>σι.
    Κι' αύτό πού μάς παρουσιάζει
    τό Περιοδικό στό 25ο τεΰχος
    τού έπιΐβ'εβαιώνΐι τήνγνώμη δ-
    λ«ν. Ή Πλοττεϊα τής ΌμονοΡβος
    άριχίζει νά όλοκλΐνρώνη την τε-
    λική της μορφή. Σ' Ινα -πρά-
    ο-τιο οίικόπβδό της σύντθιμα θά
    άντυφύσωμε ίνα πανύφηλο κτί-
    ριο Ε6ρΗ—αϊκών άναλο-γιών,
    γιά πρώττ) φορά στήν 'Ελλάδα.
    Τί ξέρετε γ*ά τα παληά άρ^ον-
    Τΐικά της πατρΓδας μας; Μέ
    Την ϋδιόμορψτ, κοί γΐιμάτα χΑ-
    ιρη άρχι,τβκτονιΐκιΊ τβυς, την Ι-
    σωτερική τους διοκόσμησι, την
    άτ,μσσφαιρατής γντΐσι,ας άρ-χον-
    τιάς. Ή ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ άρ
    ^ίζεΐ' σει,ράν τέτοιων σημοσιευ-
    σεων μΐ πρώτα τα 'Αριχοντικά
    τής Καστοριάς. Άπό τό Φάλη-
    ιρο μέχρι τό Σούνιο πάσα £γι-
    ναν τα τελβυταϊα βότα χρδνια!
    Σέ λί-γο ή προσττάβεια όλοκλη-
    ρώνεται καί μέ τα νέα Εργα δι-
    ~μορφώσε«>ς τής Άκ>της τοθ
    Σαρωνικοΰ ή δαντελένια μας
    παραλία προοιρίζεται νά γίνη
    μιά σε,ιρά άπό πλάζ δΐίβνοθς
    πιά σηιμβισΓας. Κατηγορούν πολ
    λοί: "Ολα γιά Την π·ρ«τεώοιιο·α,
    τΓιτοτί ή σχιβόν . τίποτ» γιά
    την 'ΕτΓοφιχΐία. Καί δ'μως ό Ε.Ο.
    Τ. 8έν περΐΌρίζεται στά Ξενο-
    δο<χιΐ« κβί τα μοτέλ. Αύτό ·α>
    τό μοναδι*ό τταρειο ικ>ν
    μ ιονργϊ'τβι οτιή ΑιΛαίια.
    Συμττληρώστβ τώρα τ*.τεΰ¬
    χος μέ τή*«γκοσμια κίνηα·ι κα!
    τα νέβ γιόΐ την τέχνη κ«1 την
    τεχνική. Μέ τίς κριτικίς καΐ τίς
    έλεύθε,ρες κρίσιις. Μέ την ηα-
    ρακολούβτμ— κάβε φλέγοντος
    ττροβλήψιατος καί την έ.·»τισκβιπΐ.
    σι τού δΐ4<νηινου ττού ΐΓέρασ*. Θάχιετε Ετσι μ έ τό τεθχος της ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙίΚΗΣ Ινα I- ξαίρ—ο 6οη)θό στόν οποίον βά καταφΐύγ—ε γιά 6ποι«βή»βτ· άπορια σας. Ο "ΚΡΙΚΟΣ,, ΤΟΥ ΑΠΟΑΗΜΟΥ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΥ Εξεδόθη μέ καλλιτεχνικόν έ ξώψνλλον και έκΛ^οφόρίΐι—ν Τ* μοναδικόν περιοδικόν τού Άττο- σή<μου 'Ελληνισμοϋ «ΚΡΙΚΟΣ» τού μηνός Φεβρουάριον. 'Βκιτός των σννήβιβν σννεργβ σιών βΐς τό τενχβς Φεβ-οουαρί ου πιριλαμ'βάνθ'νται: "Ακρ»ς έ* διαψέρον αρθρον διά > τό *—λ·
    λον των Κυπρίων Άποΐήμων, άρ
    θρον τοϋ Γιν. 'Ε~βΜ>ρηηΓθΟ τώ»
    Σχολείων Άλλοδο—Ιηις κ. Α. Ά
    τζαβέ. ΡοτΓορτάζ διά τό 'Ελλη¬
    ν ι κ-ό Τραγουδι, ανοιμνήβχις ότπο
    τό —αλαιό ΠΟρ,ίθΊ, ρίπορτΑζ
    διά τοϋς οΗ«*νόβιους «Ις τΛν 'Ελ
    λάδα, ίστορίΐς ά—ό την κλαΙοοΊ
    κή 'Ελλάοα, τΓθλιτΐΚη κβί οΐκο-
    νσμιική άναοπιοσπησις των γβγο
    νότων τής Ελλάδος ά*ό τον κ.
    Άν&ο. Γ. Λαιΐμόν καθώς καΐ ττ^ς
    Κύπρου όπτό τον κ. 'Αχ. ΑΙμιλι
    α ν ίδη ν. 'Εππσης είς το τεΰχος
    Φεβ0ουαρίου βηίμοο-ιχύιται ε4βι-
    κη άντο—όκρισις 8ιά Ττν έξίλι
    ξιν των σχέσεων των έλλην. Κ οί
    νοτήτων Αυοτραλίας κ—ι της έ
    κ«ΐ ΑριχιετΓΐΐσκοπης καβώς καΐ
    Όχόλια των γεγονότων πού άφο
    ρονν τόν άνά τόν κόσμον Άπό
    δήμον Ελληνισμόν.
    ►ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦ»ΦΦΦ»#
    Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
    ΑΣΤΟΡΙΑ
    ώς γνωστόν μόνον ανεγνωρισμένης άξίας
    Έλληνικές ταινίες προβάλλει
    ΣΗΜΕΡΟΝ
    Ι "Ενα κολοσοιαΐο βημιούργημα, γυρισμένο οχι μέ με-
    τριότητΐς άλλά μέ καινούρ>ι·5 4ν»λογΙεί οέ Ικταοη
    : ΠΑ ΠΡΟΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
    Ή νέα μεγάλη βφετιινή ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ίξόρμηοις
    : τοθ ΒΑΣΙΛΗ ΓΕΛΡΓΙΑΔΗ
    Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
    Καμιά Έλληνικη ταινΐα δέν <ρθάν«ι τή βύ αμή της «αί τό μ«γαλε1ο της. | Μέ τοθς μοναδικούς ίρμηνΐυτός τής Έλλην, όθόνηί ΓΙΩΡΓΟΕ ΦΟΥΝΤΑΣ - ΙΛΙΑ ΛΥΒΙΚΟΥ - ΣΟΝΙΑ ΖΩ-ΙΔΟΥ-ΤΙΤΟΕ ΒΑΝΔΗΣ - ΛΑΚΒΣ ΣΚΚΛΑΣ- ΑΝΕΣΤΗΕ ΒΛΑΧΟΣ - Ν1Κ0Σ ΤΣΑΧΙΡΙΔΗΣ-ΘΑ- ΝΑΣΗΣ ΒΒΓΓΟΣ καΐ 6 ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΚΑΒΑΣ Σήμ«ρον συγχρόνως μέ την 'ΑΟήνα. ♦♦♦ΦΦΟΦΦΦΦΦΟΦΟΦφφφφφ, »»»»ΦΦΦΦΦφφφ»φ»φ»»φφ»φ||φφ ♦ΦΦΦΦΦΦΦΦΦφφφφ π ΑΓΓΕΛΙΚΑ Κάθβ ΔΕΥΤΕΡέΙΡί1 12ην μΐσημβρινήν ΡΕΘΥΜΝΟΝ — ΣΟΥΜΑΝ—ΠΝ!ΙΡΑΙΑ- ΠΑΤΡΑΣ -ΚΕΡΚΥΡΑΝ — ΙΤΑΛΙΑΝ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ ΑφΑ* ΤΎΠΑΛΔΟΥ — ΤΗΛΙΦ. ♦♦♦♦ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦφφφφφφφφφφφφφφφφφφφΙ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΑΔ)ΦΟΙ ΕΥΤΥΧΙΔΗ εΡΓΟΧ€ΙΡΟ Ι"111".......ιιιιιιιιιιιιι'"»ιιιιιιιιιιιιιιιΐΜΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιωιιιιιιιιιιιιιιΐιιιιιπιιιιιιιιιιΐΗΐιιιιιιιυιιΐϋ Φ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ — Μαλλιά Εύρωπαϊκά — Μαλλιά Έλληνικά σέ μεγάλη ποικιλία Φ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ Όβόϊ 1821 φφφφφφφφφ >♦···
    ΛΠΟΛΛΩΝ-ΗΛΕΚΤΡΑ
    >φφφφφ»φφ< ΜΦΦΦΦΦφ ΑΠΟΛΛΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΚΜΜΜΜΜΜΙΜΜΜΜΜΜ ♦»ΦΦΦΦΦ»»ΦΦΦΦΦΜ<·Φ»Φ» ΗΛΕΚΤΡΑ
    ΚΒΛΟΜΑΑΙΑΧΑ Π0ΛΙΤ1Κ11 ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
    ΑΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΟΣΤΑ£ΤΗΣ "ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΤ,
    ΤΑ ΑΕΡθηθΡΙΚΔ~ΔΡΟΜΟΑΟΠΑ~ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ '
    'Α—ό 31ης ΌκτΜ&ρίου 1960
    Ήμίρα "Αφιξις ίξ Αθηνών
    ΔΕΥΤΕΡΑ
    ΔΕΥΤΕΡΑ
    ΤΡΙΤΗ
    ΤΕΤΑΡΤΗ
    ΠΕΜΠΤΗ
    ΠΕΜΠΤΗ
    ΠΑΡ.ΑΣΚΕΥΗ
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
    ΣΑΒΒΑΤΟΝ
    ΚΥΡΙΑΚΗ
    ΚΥΡΙΑΚΗ
    09,50
    19,35
    19,35
    19,35
    09,50
    19,35
    09,50
    19,35
    19,35
    09,50
    19,35
    31ης Μαρτίου 1961
    Άν«χΟρήσεις δι· -Αθήνας
    10,15
    20,15
    20,15
    20,15
    10,15
    20,15
    10,15
    20,15
    20,15
    10,15
    20,15
    ♦ΟΦΦΦ
    Ο ΑΘΛΗΤΪΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
    ^ε^^'^τ ^^γ^^ρ^τ^τ^Γ^Γ^ε^ε^^ε^^ε^^ε^ΡΤ^^ε^ε^ε^ε^επι^επ^ρ,^εκ^ε^^ε^^εΑ^
    δια πειραια
    (τηλ
    ΔΕΥΤΕΡΑ 12 μεσημβρ νόν ό)θν
    ΑΓΓΕΛΙΚΑ
    Πρακτορείον Ν Βαρδάκη
    7 30) μέσω Ρεθύμνης —
    ΤΡΙΤΗ 7 ,μ.μ. ά)όν %
    ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
    Πρακτορείον Τρουττοσκιάδη (τηλ
    5 06) κατ' «ύθεΐαν Πειραια
    ΤΕΤΑΡΤΗ 7μ μ. ά)υν
    ΚΑΝΑΡΗΣ
    Πρακτορείον Γεωργιαδη (τηλ.
    91 03) κατ' εύθΛχν ΓΚιραιά
    ΠΕΜΠΤΗ 12 μεσημδρινήν ά)ον
    ΦΙΛΙΠΠΟΣ
    Πρακτορείον» Τροι—οσκιάδη (τηλ
    5 06) διά Σούδαν —- Πειρα α __
    ωδά
    η.
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 μίσημβρινήν
    ΚΑΡΑ· Ι ΣΚΑΚΗΣ
    Πρακτορείον Γεωργιαδη (τηλ
    91 03) μέστο Ρβθύμνης — Σθύ-
    5ας.
    — «-■-■ -- ■ --^Γ«^^»^ι^^.
    ΙΗΑΕΦΟΝΑ ΠΡΟΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ
    Αστυνομικον Τμήμα Α'. 2.43
    » » Β'. 6.77
    » » Γ". 2.40
    » > Δ'. 3.04
    ΤμίίΗα Ασφαλείας 3.16
    Ήλ~τρο·)σμός · βλάβαι 4.14
    Πυρβσβεστική 'Υττηρ. 3.33
    ΣΑΒΒΑΤΟΝ 4 άττογευμ-ιντ,ν
    ΑΡΚΑΔΙΑ
    ν Τρουποσχ,άδη (τηλ
    εύθεΤοον Πειραια.
    3·06)
    κατ
    ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΤΑΞΙ
    Αναστασάκης Γεώργ, τηλ. 7-85
    »αμ6ακος Γεωργ. > 2-50
    Βαρδιάμπασης Μηνάς » 7-96
    Βασιλάκης Λάμττρος > 7-85
    Δτίμόττουλος Γεώργιος > 7-15
    Καψάλης Στέλιος > 5-25
    Μαλοΰπίχ; Νικολ. » 90-40
    Μανωλάκης Σιδερής > 7-00
    Πουλάκης Μηνάς > 5-25-
    Πετράκης Γ. καΐ "Ανδ. > 2-07
    Πατεράκης Γεώργιος » 95-30
    Πετράκης Νικόλαος > 4-09
    Πρακτορείον Συγγελάκη > 91-94
    Πρεβεζ&νος Νικολ. » 91-85
    Ρβυμελιώτης ΜαρΤνος > 8-21
    Σαατσάκης Ιωάν»-*; > 5-60
    Σακλαμπάνης Μιχ. > 6-08
    Σπινθάκης Έμμαν. > 4-39
    Στεφανάκης Άντ. > 90-33
    Σφακιανάκης Κων. > 94-34
    Τσακιράκη Άδ)φοί > 92-44
    Φιορέντζης Στυλιανός > 7-97
    Φουντουλάκης Γεώργιος > 91-52
    Χαλκιαδάκης Έμμ. > 2-38
    Χουσός Μιχαήλ 05-30
    Χαλκιαδάκης Άλέκος 95-30
    ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
    ΘΛΙΒΕΡΑ ΥΠΟΤΑΓΗ
    ΟΙ Δκχιττνταί τού Ηρακλείου χαίρουν τής αμέριστον εκτι¬
    μήσεως τής παρούσης στήΊλης ίσον καΐ τής αθλητικώς στήλτκ
    τής «ΜΕΣΟΠΕΙΟΥ». "Εντιμοι, έν τώ συνόλω των, |κτ*λοϋν
    εύόρκως τό καβη)κον τονς, εάν δέ ήδίκηΐσαν, «Ις ελαχίστας πε-
    ρι~τωσεις, την μίαν <{ την άλλην ό,μώδα, τούτο ούδί,ποτ* ίνι- νεν έκ -ροβέ~.ως, προήλθεν δέ, ασφαλώς, άπό άκουσια σφαλ- τ>«τ-, ψικτικά είς την ανθρωπίνην ΙδιΙοσυκ—ο-ίι»ν.
    Είμεθα &ττ«ρήφανοι διά την έντιμοΤητα των Διαι—γτων
    μβς, διά τουτο δέ καΐ ησθάνθημεν ίτι, μεγαλυτέραν θλίψιν, ιΜ
    ροφο,ρηθέντες δτι ή Διοίκησις τού το-«κοΰ Συνΰέσμου συνβτάτ
    γη μ ε την, παρά των «ττοδοσφαιροδιαιτητοπτ'ατέρων* τοθ Κέντρον
    δοθείσαν γραμμήν, σκοποώσαν είς την καταοίκιην των Διαιτητών
    Πειραιώς, δηλοιΙδΊή είς τήν π·ρογρ^μ[μοπιιθΐμένην εξόντωσιν των
    τιμίων αυτών άνβρωπων- οί ©ποΐοι ϋψωσαν βαρραλέα την ε»
    Φ*λήν κιχι άγωνίζοντα» διά την συντρ.βή». της άπό ετώνκυ6ερνώ
    ,β«ΐς τα (Τοι8οσφαιρικά ττράγματα καί κατ' επέκτασιν καί την δι¬
    αιτησιαν, 4>ο—ρίας.
    Ή καταδικάση κή, είς βάρος χών Διαντητών τοΰ Πειραι-
    ως ζήλος τής μεγαλυτέρας ιμερίιδας των ιτβιριστομένων κατά
    την ττρόσψβτην Γενικήν Συνέλευσιν των Διαιτ—ών 8λης της
    χώρας υπήρξεν ττλήγιμα καί -ηλιηγιμα έγικλιηματικόν είς 6άρος,
    ίδη νοσοΰντος σώ,ματος, τής έλληνας διαΐΓΤησίας.
    Καί ναΊ μέν οί «κβταδικοίσβέν—ς» θά προσφύγουν είς την
    δικαιοσύνην τής πατρίδος μας καί θά δικαιωβοϋν, ή ψήφος δ¬
    μως τού ήμετερου Συνοέσιμου θά μείνη ώς μία ένδειξις θλιββ-
    Ρας ύποταγής πρός τοΰς κρατούντος.
    Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗ£ ΚΥΒ)ΣΕΩΣ
    ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ
    ΧΑΜΗΛΟΤΟΚΩΝ ΔΑΝΕΙΟΝ ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ
    ΖΩΩΝ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΗΣ Ρ Α Τ Σ Α Σ
    Είς τάς γβωργικάς υπηρεσίας Κρήτης διετέ¬
    θησαν 515 έκατομ. δραχμών
    Ύττό τού Ύιτουργείον Γε»ρ-
    ν'ίας ένχκρίθηαΌν ττιστώσϊις 8.
    200.000 δραχμών διά την χορή
    7~σιν χαμηλοτόκων δανειων,
    -φός ϋιγοράν ζώων ρ*λτιωμέ-
    νης ράτοτχς ίπτό των κτηνοτρό-
    ΦΜν καί έν γίνβι των άγροτών.
    'Εμ τοθ κονβυλίου τούτου διετί-
    βησαν »Ις τάς γεωργι*άς ΰττη-
    ρ«σίας Φλωρίνης 6ρχ. 175 χιλ,
    Καοτοριάς 200, Κοζάνης 230,
    Ήμαβίας 110, Πέλλτ,ς )65, Γι-
    αννιτσών 115, Πιερρίβς 65,
    Θεσσαλονίκης 310, Κιλκίς 195,
    Χαλκιβικής 95, Σερρών 295,
    ϋράμας 235, Καβάλλας 155,
    Εάνβης 125, Ροβοτπ)ς 155. "Ε-
    βρου 205, Κερκύρας 135, Κ*-
    φαλληνίας 35, Ζακύνβου 140,
    Λευ)κ«ίδος 55, θιο—Ρ»Τ'ος 85,
    Ιωαννίνων 305, Πρεβίζης 55,
    "Αρτης 160, Τρι*όλ»ν 175,
    Καρδι—της 270, Ααρίσης 140,
    Μαγντσίας 285, Αίτ«λ)νίας
    250, Εϋβντανίας 70, Φθιώτιδος
    200 ' Φωκιβος 50, Βοι»τίας
    145, 'ΑττικΙης 240, Εΰβοίας
    290, Λέσβου 1°5, Χίου 230,
    Ι4μου Π5", 'Αχαΐας 125,
    ΆρκΛΐδίας Ι'Ο» Κορινβίας 200,
    ΤριΦυλίας 40 Μεσσΐννίας 115,
    Λβκ»νίας Π 5, Κυκλάδων 100,
    Χανίων 250, Ρεθήμνης 130 Η-
    ρβ«λ£ί'ον 60, Λ α σ ι β · ου 75
    Δ*Λι*αντΐσου 210, Άργολίδος
    ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΤΑΤΟΓΚΙΙΕηΣ
    'Εττ' εύκαιρία τής τιαροχης
    των ανωτέρω πκττώοεων, τό ύ-
    ιτουργιίον Γεωργίας α—ηύβννεν
    εγκύκλιον πρός τούς διευθυντάς
    τύν γεωργιικών ΐτττηβεισ'ΐων, είς
    την οποίαν τονίζει την ανάγ¬
    κην διαφωτίσεως .των άγροτών
    διά την αγοράν καί έκτροφήνζώ
    ών ©ελτιωμένης φυλής, ώς είναι
    αί άγελάίδες φαιάς φυλής τμι
    "Αλπεων, τής μελ—Γνης ποικι
    λοχρόου καΐ ζέρσευ, αί μοσχ'ι-
    6ες των κέντρων άναπαραγωγής
    Κέας, Χίου, τα πρόβατα Χίου,
    ΣικοπτΙελου, Κύμης, εύβήλου, Ί-
    καρίας, Ζακώνθουι, Σίρρών, χαρ
    Βηνίας κλπ., αί «Ιγες τής φυλ"
    ζάανεν, Τάγκενμρτον,ργ καί Μάλ-
    —ς κλπ.
    ΑΙ ΠΡΟΥΠΟθΕΣιΕΙΣ
    Διά την χορήγησιν των δανεί
    ών, απαραίτητον στοιχείον εί¬
    ναι ή υπογραφή μεταξύ υπηρε¬
    σίας καί άγροτών σχετικάς συμ
    βάνεως, είς την οποίαν θά άνα-
    λ«μ6άνωνται αί ύποχβεώσεις
    τοϋ δανβιοδοτονμένου διά την
    αγοράν καί εκτροφήν ζώων έ-
    κλεκτής φυλής.
    Ειδικώτερον, είς εκάστην πε¬
    ρίπτωσιν θά άναγράφωνιταιι λε¬
    πτομερώς οί δρσι, τοΰς όπο'ι-
    ους πρέττει νά πληροΰν τα άν»-
    τταραγωγά ζώα. Είς την εγκύ¬
    κλιον έφιστάται ή -ηροσοιχή των
    κτηνιάτρων διά την τταρακολού-
    θησιν τής έκτρόφής των ζώ¬
    ων κοΛ συν ίσταται ή τηρησις
    γενεαλογικών 6ι6λίων των ζώ¬
    ων, ιδίως των άγελάοων, ταύ-
    ρων, αΐγών καί προβάτων έκλε-
    κττής ρώτσας Τέλος, έφιστάται
    ή προσοχΐή των κτηνιάτρων καί
    των γεωπόνων επί τής πλήρους
    των γεωττονων ειτ· της
    καΐ άρτιας οργανώσεως
    ά λέί
    τού
    οεων.
    ΚΟΛΩΝΙΕΣ
    ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ - ΚΟΛΙΕ
    ΜΠΙΜΠΕΑΩ - ΔΩΡΑ
    "Ολα «τέ κατβητληκτικά χβμηλές
    Μόνο ιΐς τό νέον κατάστημβ Καλλυντικών
    Γ. ΦΟΥΜΗΣ — Ι. Γ.ΑΠΑΔΑΚΗΣ
    "Βββνς (ϊναντι Κοσμοιτολίτ).
    ΟΙΝΟΙ - ΠΟΤΑ
    ΒΟΤΡΥΣ
    Μ
    Μ
    ΤΟ 1ΗΜΑ ΤΗΣ ΕΜηΐϊΤΟΣΥΝΗΙ
    Γ. ΦΟΥΜΗΣ — Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
    'όβός "£βανς (έναντι Κοσμοττολίτ)
    Πώλΐ»σ.ς μονον χονδρική
    ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑβΗΚΗ
    ΊΟ ΚΑΘΗΚΟΝ
    ΤΩΝ "ΝΕΩΝ,,
    Είς τό άρξάμενον χθες -ρ«-
    τάδλημϊχ Γ' Κο—γγορίας τής Έ
    «•ώσεως Πο,δοαφαφΐικών Σωμα-
    τείων Ηρακλείου, συιμμετβχουν
    Λβΐ ττολλά νέ·α Σωματιία τα ό
    ■ποία Ελαβον χ8ές ή θά λάβουν
    βιά ΤΓρωτην φοράν <αό βάτττι- αμα τής σΐίμ,μετρχήκ;» ΐίς έτησή ς αγώνας ιτρωταθλτνματος. Τόσον οί Διοικοϋντες δσον και οί ΤΓθδοσφαιρισταί, των νέων αυτών 7«>ματείων, —ρέτΐΐι νά
    λόΐβουν σαδαρώς ΰττ* οΊ|>ιν ότι
    τό άττο.κτηβέν δικαίωμα της βνιμ
    μΐΤΕχΐίίς των είς τούς έτπσήμοιις
    αγώνο-ς τού ττρωταθλήματος
    τούς έττιβάλλΐι καί ύττοχρεώ
    σ ε ι ς. 'Υ-ποΙχρεώσεις αί όττοίαι
    άττορρέουν έκ των Κανονισμών
    κθίϊ τάς οποίας πιρείηο νά σέ-
    6ωνται ιτανταΰ κοίι ·π<άντο>τε
    Δίν άρΜεΐ μόνον ό ίνθοΐΜΤιθΜτμός
    Βιά την ττϊρόοΕΌν ενός Σωμαπεί
    ου, χρειάζεται καΐ θρησκευτινή
    ττροσήλωβ-ις είς τούς Κανονι-
    σ,μοΐις.
    ΜθΝΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΗΝ
    Τα ανωτέρω δέν ε'χουν την
    Εννοιαν τής ίχ μέρους μας όίμ
    φιβολίας δια τάς καλάς ττροθέ
    νεις των Παραγοντων καί των
    —ιθασφαιριστών των έν λόγω
    Σ<Μματείων. Πιστεύομεν ότι ώς «νιέοι» είναι άκόιμη άγνοί καΐ ό¬ τι οννεττώς ξεκινούν την «έττί- τ—μον ζωήν» των μΐέ την αγα¬ θήν τορόθεοΊν τού τιμίως άγωνι ζεσθαι καί τού σε&ασμοϋ των Κανονισμών. Ακριβώς &μως έ- -τπειδη, εΤναι νέοι είς την ττοδο- σφαΐιριΜήν κονίστρχχν φοΛούμεθα Οτι δ«.ν βά εχουν την ά—αιτ&υ- μένην φυχραΐιμίαν νά άντιΐπατ ρέλθϊυν έν «ψυχρώ» τάς «βερ· ,μάς» καταστάσεις τάς όιτοίας έ^μφαν 'ζει ουιχνά ενας ττ«5ο<Γφαι ρικός αγών. Πάντως, ο*λα τα ά νωτέρω, δέν όπτοτελοϋν, ειμή μί αν συμβουλήν καΐ μόνον συμ6ου λήν, τρΐϊγάίζουσαν άττό την φί- λοΐθλον έττιθΐιμισν νά 'Γδωιμεν τα £ν λόγω Σωμοττεΐα ττροοδεύοντα καΐ άγωνιζέιμιενα πάντοτε τόν «άγώνα τοο ωραίον καί τού κα λαϋ». ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΕΘΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛ¬ ΘΩΜΕΝ Πιθανόν νά ~ρο6ληβη άττο μία δνιιμοσιο·γραφική στήλη δέν ϊ,χζι τό δικαίΐοιμα νά έττεμοα νη είς τα έσιοτερικά ενός Σωμστεί ου. Τούτο είναι ορθόν, άλλά ττε ριορίζετσι μόνον είς τα ζητή- μοοτα ιτεριορισμένου κτχΐ 6χι γενικόν ένδιαφέροντος Τα τελειττοΐα άφο,ροθν καΐ ένδιαψέ ραυν καΐ την άπτρσσωπον μάζαν τόν φιλάθλων, την άττο αν &ττως βΤναι φυατικόν έκττΓροσω/ττεΐ ό 8η μοσιαγράψος. Σιινιττώς οθτος δ χ ι μόνον δικαίωμα άλλά καΐ ύ- ττοχρεωο-ιν ϊχει νά άσχολή|ται μ! τάς όπ~θιμένας τό γενικόν τούτο σι/,μιφέρον ενεργείας των Διοΐ'κήσεων των Σωιμ~τείων. Πρόκΐιται καΐ ττάλΐν διά τόν κ'Εργοτέλην»' Ό 'Εργοτέλης Ιί είναι ίνα Σωματείον μέ Ιστο ρ'αν καΐ βάφνοις. "Ενα Σωματεϊ όν μέ ττΐληβώραν ό—οϋΕών καϊ κυ ρίως μία ομάς ή όττοίτϊ ε'τται- ξεν καΐ βά παίξη ασφαλώς καΐ είς τό μίλλον στιουδαΐον ρόλον είς τα ποιδοσφο,ριικά πράγιματα τού τόττου. Τούτου δοθέντος έρω τλμεν δικαιωματιχώ, ώς έκττρο- σω—:»3ντες την φωνήν των φιλά βλων, την Διοίκησιν τού Σωμαι τείου: «"Εως ιτιβτε θά μένη) ό Ιστορικός Σύλλογος 6ν«ν προτττο ύ ΆΑλά θά έπανΐλθωμΐν. Ευχαριστούμεν Άπό τής Ιδίας στήλης εΤχ /μέν θίξει τπρό «αι,ροϋ, το ζήτη μα τής παραχωρήσεως αεροσκά φους διά την μετακίνη,σιν των ποιδ&σφα,ρικών όιμόΐδων, έκιφρά- οαντίς ίιμα, καί τό παράπονο-ν μας διά την άνισον έ,ν προκειιμέ νω μΐταχείιρισιν των Κρητικόν Χω,ματείων. Βε&α'ως καί ίν πνεήμοττι δι«αι)οίσύνη'ς, εϊχοιμεν £ ρωτήση, μή-ως ή μή ιταραχώ- ρησις όφείλβτο είς τό γβγθ/νός δι ι σέν έζηττήβη τοιαύτη παρά των Σωμ«τϊίων μας. Καί είχον όντως τα πράγιματα. Δέν είχεν ζττ βη, μόλις δέ έζηιτήθΐι, παρε χωρήΐθη άμέσως άεροσκάφος τό ύπτοϊ>ν κύί μετέφερεν τόν Ο.Φ.
    Η είς τάς Πάτρας. Ιννε—ώς εν
    χαριστοΐ&μεν τάς άριμββίοις, διά
    την παραχώρησιν. Αρχάς
    Δευτέρα 6 Μαρτίου
    ' Επ ι μέλε ι α
    ΑΝΔΡ. ΠΑΝΑΓΙΩΤβΜΟΥΛΘΣ
    ΟΦΕΙΛΟΜΕΝ ΠΑΝΤΕΣ ΝΑ ΑΓΟΝΙΣΘΟΜΕΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΡ.Σ
    ΜΟΝΟΝ ΜΙΑ "ΟΥΣΙΑ,, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΘΑ ΕΔΡΑ1ΩΣΗ
    ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΝ ΤΟΥ ΦΙΛΑΘΛΟΥ ΚΟΙΗΟΥ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
    Ό διαιτητής βΐναι δικσστής καΐ ή διαιτησία άπονομή δικαιοσύνης. Ή ίερότης τοϋ θεσμου.
    Ή εύθύνη των διαιτητών καί ό ρόλος των άνωτάτων ποδοσφάιρικών Άρχών. Οί έλάχιστοι
    κακοΐ διαιτηταί αϊτιοι τής άνυποληψίας των φιλάθλων διά την Ελληνικήν διαιτησίαν.
    ΑΙ συνέπειαι μιας κακής διαιτησίας είναι δυνατόν νά όδηγήσουν είς τόν άφανισμόν
    ενός Σωματείου.
    Τ0 ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "«ΙΠΑΛΛΑμ ΚΑΙ Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ "ΑΘΛΚΤΙΚΗ ΗΧ«,, ΑΡΧΙΣΑΝ ΕΝΑΝ ΩΡΑΙΟΝ ΑΓΟΝΑ
    '·ο·ο·»οοοειοο·ο·οοοε·ο
    ΓΕΩΡΓ. Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΗ!
    ΙΛΤΡΟΣ ΑΚΤΙΗΟΛ0Γ0Σ
    Δέχεται όλας τας εργα¬
    σίμους αρας είς το «αρά
    την όβον Όθοενος («αρα-;
    πλβθρως θκρινοΐ κινημστο
    γράφου ΗΛΕΚΤΡΑ) νεοεγ;
    ΜθΓτοχποΐΒεν άχΐινολογικον)
    έργαητήριόν τον.
    ΜαρινάΝη ττιλ. 99-22
    »οε>»»«»»ο
    2ΤΥΑ.ΕΜΜ.ΑΙΑΡΟΥΑΙΚΗ!
    ΕΙΔΙΚΟΣ ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ
    Δέχεται είς τό Ιατρείον
    τού επι τής όδοΰ Τριφώτσοιι
    (Κλινική Μπαλτζακη
    Βαλιδέ Τζαμί)
    Τηλέφ.: Ιατρείου 81-94
    οΐκίας 82-83
    Τό άβλητπικΐον περιοδικόν
    «ΜΐΠΑΛΛΑ» καί ή καθηιμερινη
    όιθλητικιή εφημερίς «Α©ΛΗΤΙΚΗ
    ΗΧΩ», έκδιιδόμενα έν Αθήναις,
    ίχονν άρχί'ο-ει άπό των στηλών
    τονς έ'να ώραΐο καΐ τ ί μ ι ο ά¬
    γώνα διά την εκκαθάρισιν της
    έρμαφροιδίτ&υ κατασταΐσεως είς
    την όποιαν ευρίσκεται ή κατ'
    δνομα άν«ξάρτητος(;) έλληνική
    διαιτησίθί.
    Ή άθληττικη σελίς της «Ε-
    ΠΑΡΧΙΑΚΗΣ» καί ή άβλτ,τική
    στήλη τής «ΜΐΕΣΟΓΒΙΟΥ» εύ-
    ρίΐσκονται όλόψυχο είς τό πλει>
    ράν των τιμίων αυτών άθλητι-
    κων έντύττων, θά ΰποο—ΐΐριξ-υν
    8έ τόν άγώνα τονς, μί δλας τάς
    ,μικράς των —^τοώτο τό άναγνω.
    ριζομβν — 8υνό)μεις, ευχόμεθα
    δέ δπως τό παράιδίιιγιμΐά μας α¬
    κολουθήση όλόκληρος ό έπαρχι·
    ακός Τύττος, ό οποίος, όπως καΐ
    ή,μεϊς, ϊχει γίνβι έπτανε λλη,με-
    νως μάρτυς, των ά5ι·κ·ιών τάς
    ό—οί'ας ϋφίιστανται τα Σωμα.
    τεϊο τής πβριψερείας τού, _πρ6ς
    ϋφελος, κατ' άριβην μέν των &-
    μάδων τοϋ Κέντροι», κατά δεύ¬
    τερον λόγον δέ, έκείνων, των ό-
    (ποίων οί Διοι<κοΰντ«ς εΤναι «6- ποτελεϊς» των πο/δοσφαιροπα- τίρων. ΟΙ φίλαθλοι τοθ Ηρακλείου Εχουν γίνεκ 4ττανοιλληιμένως μάρ τυρες των άδικιών τάς οποίας προεκάλεσαν, οί έκ τοθ Κέντρον διαιηνταίΐ, «Ις βάρος των Σωμα¬ τείον μας, δικαιολογηιμεντι δέ είναι ή —ικρία την οποίαν αΙ- σβάνονται διά τουτο, δπως θι- καιολογήμύνη πρόπει νά θεωρη¬ θή καΐ ή όργή την οποίαν προ- ΚΌΐλοΰν καί αί άκούσιαι, άκό,μη. άλλά είς βάρος των ΣωιμβοτεΓων ιμβς, άποφόχτεις των διαιτητών. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΝ ΑΣ ΩΣ ΘΕΣΜΟΥ Δυστυχώς, οί Διοικοϋντβ* στ|μ«ρον την Ελληνικήν Διαιτη¬ σίαν __ οί ΐδιοι αύτοι οί όττβΐ- οι «ύρίΐσκοντα» άπό έτών «ϊτε α- μίσως, βϊτβ ίιμμέισως είς τάς αύτάς διοι«ητικάς θέσεις — Ε- Μθυν κατορθώση νά δηιμιοοργή- «τονν 8ι* αυτήν «λί'μα «αί ψυχο- λογικήν θέσιν ότνυποληψίος *'? τήιν οκέψιν 6λων των ψιλάθλων βίς τούς όποίους ίχουν, συχρό- νως, ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΛΙΩΜΑ νά όμιλοΰν τκερΐ ωρισμένων δι- αιτητών, .μέ τό αύτό πνεύμα μέ τό οποίον κρΐνονν άνθρωπους ύ- ποπίσαντας είς άδΐικήματα τοΰ ΠοινΐικοΟ Νάμου. ΤΙ κρί,μα άλήιθεια καΐ παράλ- ληλα τί έγκλΐμα είς βάρος τοθ έλληνικού ποδοσφαίρου, τού ό- -οίου Α ττιρόοΐβος έξοιρτάται κα¬ τά μέγιστον ποσοστόν όίπό την ύπαρξιν τιιμί'ας, άμερολή1"»" καί χρι>σ—ης διαιτηισίας!
    Ό βασίμως τής διαιτΐ)σΓας,
    θεσμας δ ι κ α σ τ ο 0^ θά ειτρε-
    •πκ νά Λναι ίιρός και σεβαστός
    είς δλους τούς παράγοντβς τού
    ποθοσφαίροι». Διοιιοούντας, ά-
    θλητάς, ψιλάθλους. Δυστυχ&ς
    τα έπανειλλτιμένα «ββρούσιιατα»
    τον ΙχθΊΐν είς τοιοθτον βαθμόν
    κλονί<~ι, ωστβ άπό τόν υψηλόν θώΊοον είς τον οποίον Ιπτρεπε νά είναι τοποθετημί^ς* ίνα αί ό>
    ίποιφΐ&σεις τού γίνονται άσκζητεΐ
    ά—Λεκταΐ καί σββασταί. ίχει
    τώρα κρημνισθή ώς τή* λάσττην
    τής άνΜ—ολΐνψίας, μέσα άπό
    την οποίαν καΐ τηροσπαθεΐ να
    η|
    Βεβαίως αί ώς ανω κρΓσεις
    μας ΔΒΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ Ο-
    ΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΙΙΤΗΤΩΝ.
    Καβε «λλο, Α πλειονότης των
    έλλήνων διαιτττών 6ιακρίνετα>
    6ιά την τιμιόττντα καί την άιμε
    ροληψίαν της, ύπάρχρι δμως,
    δυατυχιώς ένας άρΐίΐμ,ός έξ αυ¬
    τών ό οποίος αγάμενός κα«
    ρόμενος άητό τάς έντολάς των
    «πατρωνων» τοι», άοιαφορεΐ διά
    τό λειτούργτϊμα τό «ποίον ά»
    ο κ εί, τό καταρρωκώνει καί τό
    ρίτττει είς την άνιιπολινψίαν.
    Ν ά άπο&ωσ«ιμ€ν απολύτως ζν
    θύντ>ν είς τονς άν©ρώ~ους ττοΰ
    χρατούν τ
    V
    σφιρίκταν έέν τό
    κάμνωμεν, διότι θά είμεθα αδι.
    κοι! Β εδά ί ως ή εϋδννη βαρύνει
    άμεσος τοϊιςΐ&ίοκς, έν ττνεθματι
    ομως δικαιοσύνης, θά πρέπει
    νά τού; καταλογίσωμεν τούλα·
    χιστον «μπρίαν σύγχισιν», έφ1*
    όσον απι^βεν των ϋπάριχουν οί
    «οι>3ία ήθΐ'κοί αύτουργοί», των
    θιαπραττομένων άδικιών, οί ό*
    ποϊοι είτε διά της πειθοθς, εϊ
    τε διά φορτικότητος, εΤτε διά
    πιέσεων καΐ ϋποσχέσεων άναγ
    κάζονν τούς βιαιτητάς νά ύπτο·
    ταχιθοΰν είς τάς βελήσεΐς των
    Τοι,ουτοτρόπως ό 1 ε ρ ό ς
    —>τς διαιτησίας θεσιμός, Μχει «πι
    ταχβί) πολλάς φορές στοϋς σκά-
    λους»!
    Καΐ δμως, εάν οί διαιτηταί
    στΐικόντουσαν πάντοτε είς τό ϋ·
    ψος των, εάν άνελογί'ζοντο τα
    ύπ£ρτατα δικαίω,ματα τα
    οποΐα £χονν Ικ· των Κανονισμών,
    6ιικαιώματα τα όπΌΪα ,κα3ιστο0ν
    τάς άποφάσεις των «οώσΐα α-
    νί,Μκλιγτους» (είναι γνωστόν ο-
    τι είς σπαν'ωτάτας περιπτώ-
    σε ,ς γίνονται άπσδεχταΐ αί £ν-
    στάσεις κακής διαιτησίας) έφ'
    8σον «τό Ανώτατον Δικασττν
    ριον» δέν τάς άναιρεΐ (πως €Ϊ-
    ναι 8ι>νατόν νά τάς άναΐιρέση,
    άφοΰ κατ' άρϋοήν, ή άδΊκία έ-
    γέντο κατ' εντολήν τού), θά εί¬
    χον ώς μοναδικόν σκοπόν την
    ΔΙΙΚΑιΙιΑΝ διεύθυνσιν κάβε άγώ
    νβς.
    Έκ τής θέσεώς τιβν, άτιο μί¬
    αν άπόφοιο-ϊν των, έξαρτ&ται
    ττολλες φορές ή άναγνώριο-ις
    Κ.Ο1Ϊ ή δικαίωσις πολνετών προ-
    σπαβειών καΐ προηγούμενον ό>
    γώνων οίς τους όποίους ύπεΐλή
    θτ) ενα Σωματείον. Άπτό ίνα
    σφύριγιμά των έξαρτάται ή £*·
    ττλήρωσις των δικα ολαγημένων
    έλπιΐδων πολλών χιλιάδων φιλώ
    θλων! Είναι δηλοβή ό κακός βι·
    αιττττης, ό όινθρωηΐθς έκεΐνος
    οποίος, γενόμενος έιΐτιλησμων
    τού ΙειροΟ κα6%ρντός τού, ξ
    θεμελιώνει ωραίας καϊ μο«ρο-
    (Ορονίους ιτροσποΙΟείας, προσπα¬
    θείας των άγνών έκεί'ΐ'ων άνβρώ-
    πων, ο! όττοίοι διέθεσαν χρό¬
    νον καΐ χρήμα, μέ μονοΐδικόν
    σκοπόν την ύκητλήρωσιν τής *ό-
    γινοθς φιλοδοξίας, νά Γδουν
    την άγαπτηιμενιγν ό,μάΐδα, νική-
    τριαν είς τό γή—οδονί
    Ίσ»ς ενας μεγάλος ΑριΈίμος
    των διαιτητών ιμας νά στορτϊται
    τής ευρυτέρας έκβ'ινηις μορφώ-
    σε«ς ή όποία καΐ άπαΐτΛτοη
    6 ά νά έννοήοη κανεις την 6ο>
    6ντέιραν έννοιαν καΐ την Ιερό-
    τοΰ θεσμ,οΰ της διαιτησί¬
    ς Οί άνβρωττοι αότοι οί οΐτοί
    οί δέν είναι είς θέσιν νά κατο-
    νοήσουν ΤΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ
    την ίορα ττού βΐσεΐρχοηαι είς τό
    γήττβδον διά νά κρίνουν ϊνον ά¬
    γώνα, έχονν κ«ί αύτοι «άποιο
    έλο4»ρκντι«ό. Τί ελαφρυντΐ'κο 8-
    μως νά 6ρή κανεις διά νά έλα-
    φρωση την τεραστίαν ιύθύνην
    την όποιαν φέροον οί Διοικοϋν¬
    τες την 'Ελληνιιίην Διαιτησίαν,
    αν&:ΐώποι δηλαδη οί όποϊοι γνω
    ρίψουν ότι ΔΛΑ,ΙΤΗΤΗΣ ΣΗΜΑΙ
    ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΟΤΙ Η
    ΑΝΔΡΕΑ ΛΑΜΠΙΡΗ
    ψ 1
    ΈΡΙΜΈΝΩ...
    ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
    42ον ι —■Πιάσαμε ϊναν υποπττο κΰ-
    Τό κορίτσι εσκυψε τό κεφάλι. Ι ριε Άστυνάμί. Γύρ>ιζε μέσα στό
    Δάκρυα, μουγγά τής άτπελπισί- | δάσος καΐ £πεσε επάνω στόν
    άς δάκρκα ήρχισαν νά τρόχουν
    ώττ*ά τα μάτιά τη,ς·
    10 'Αστιινόιμος την άφησ&. νά
    κλάψη, ήξερε ότι τό κλάμα θά
    την ήόάχαζε άλλά καί θά λύγι
    ζε συγχρόνως την άντί'στασή
    της. Θά τοϋ μιλούσε κβϊ θά μα
    θαινε»
    Γτττγε πρός τό παρόθυιρο καΐ
    άναψε έ'να καινούργιο τσιγάρο.
    Πέρα μακιρυά φαινόντονσαν τα
    φωτ α τής Κηφισιάς κοί των
    αλλων Προαστε'ιων τής Αθή¬
    νας.
    Εανακύτταξε την κοπτελλα καΐ
    αθελά τον σκέφθηκε τή Μαριό-
    ρα. Πόσο χαΐιρόντανε πού την
    φρ στόν καλό δράμο. "Ητανε
    ιμιά πολύτιμΐί) συνεργάτις. Χά¬
    ρις σέ αύτην εΐχε κατορθωσει
    νά έξοντώση μιά όλόκληρη σ—εΐ-
    ρα σωιματεμΠτόρων. Πολύτιμη υ¬
    πήρξε ίπισης ή σνμ&ολή της ·εΙς
    την άνακάλυψη μ ι άς μυστικάς
    Λέσιχης μέ ρουλέττα. "Εξι—νη,
    θαρραλέα καί μ* ζτΐλεντή πρω-
    τοδοιΑΓα εΤχε εξελιχθή σέ ίνα
    πολύτιιμο στέλεχος τής Ασφα¬
    λείας.
    Τίς οκέψε ς τού τίς διέκοψκ
    £να κτύπηιμα στήν πόρτα. "Ε¬
    νας όκττυφύλακας μπή>ε καί
    θ
    Άρχκφνλακα. Φαίνεται ότι εί¬
    ναι γνωστάς.
    —Φέρτον μέσα.
    Μόλις εΤδε τόν κροτούμενο
    χαΐμογελασε. "Ηταν< πράγιμνο—ι ιτσ.ληός γνύριμος, μέ βωρεία καταδίκες γιά λαθρειμπόριο ναρ κωτικών καί αλλες ποιρβάσεκ;. —Βρΐ καλώς τονε. Πώς άπό δώ Μίστο; έμπτιόριο ή αλλη έττι. χείρηση; —Τίποτε άπ« αύτά κΰριε 'Α- στυνόμε, γυναιικοιδουλειά, ραν- τεοουοακι, Λέγοντας τίς Λέξεις αύτές ϊ- πβσε τό μάτ ι τον επάνω στήν καπέλλα καΐ τότε δέν μπόρεσε νά συγκροτήση μιά κινήση εκ¬ πλήξεως άλλά κιαί άντ|σνχίας. Ό· Άστννάμος την βντβλή- φθηκϊ καΐ γνρίζοντας πρός τή Λια ρώτησε: —Τόν γνωρίιζετε διβττοινίς, Σηκωσε τό κεψάλι της καί τόν κύτταξε τραμαγιμένη. Δέν ΜΛτορέσε ίμως νά ανθέξι» στό σταθερό δλέμιμα τού καί εκανε μιά καταφατιλή κίντ|στ| μέ τό ικιεφάλι. —Καλά Μϊστο, έιμκΐς θα τα ττθΰμΐ: μετά. Πάρτον οπτό έβω Μανώλη. Σάν έμειναν μόνοι ξαναγίρι. σε πρός χή> καπέλλα.
    —Λοιπόν θά μοθ τα πής τώ-
    ΎΐΓτοΤαγιιίνο τό κο ρίτσι τβθ
    διηγήθηχε τό σι^έ&ιό τους Τα
    λεγόμενά της σννέ—ιπηαν ό—ό·
    λυτα μέ &σα τού εΤχε πή πρό ό
    λίτγου ό οννιργάζ της.
    Ό ΆχΓτυνοιμικός την κύττβ-
    ξε άρκετή ώρα άπορώντας.
    —-Μά είναι ήλίβιο τό σχίδιό
    αας, φαντάζεσαι ότι μ έ αύτά
    τόν τρό—ο θα ιμττορούσες νά φέ»
    ρης κοντά σον αύτό Το νιο;
    Τόσο 6λά·κας εΤνβι λοιττόν;
    —-Βλάκας δέν είναι καδόλοι».
    Είναι αμ»ς έτταρΜΐώτης καί ό>
    φάνταστα φιλότιμος. Άν πί-
    σ—ενε ·τι «ύτός ϊγινε αίτία νά
    έκτεθώ θά «μ« παντιρενόντανε
    κιαί ό γώμος αύτός είναι τό ό-
    νειρό μόν γιατ1! τόν άγΌπώ.
    —Τϊ νά σοθ πώ ΊταιδΓ μόν;
    Τό σχέϊθιβ δέν παύβι νά είναι
    ήλίβιο, συγχρόνως δέ καΐ έηι-
    λήψιιμο γίά νά μην πώ άξιόποη-
    νο. Έν πάσι] περιπτώσει μπβ-
    ρεϊς νά πηγαίνης, αΰριο δμως
    —ρίπτει νά ϊρθης άπό την Ά-
    σφάλεια γιά νά τα ξα/οπτοΰμε,
    νά ϋλθΐ) καί ό φίλος σον Ανα¬
    στασίου.
    θά τοϋ τό πτΊτε;
    —Σέ ιτοιόν;
    Στόν ΜαρΜκτ)# στόν τιαοο-
    ή
    ρή.
    --Δέν ξίρω άκόμη, Τσ»ς.
    —Σάς Ικετβνω μην τό κάνε-
    τε, δΐν μάβΐ) τί ϊγινε βά σκοτω-
    θώ.
    "Οιχι μεγάλα λόγια. θά 8ο0-
    μ«.
    Δ"
    Σάν γώρ«σε σπί^·4 τού ό Άν-
    τώνης γδυθηικ«, εττβπσε στό
    κρϊββάτι τού άλλά δέν μπορού-
    σε νά κοψηβή. Ή στάσις τοΰ
    Τάχη καί τής Λίας τού φαινόν-
    τανε άνεξήτγητη.
    "Οταν γύρισε τό κορίτσιμέτά
    μάτ ι α πριομιίινα, άπό την άνά-
    κιριση πού τής Μκανε ό Άστυνό-
    μος, τρόμαξε. Δέν την ρώτηα-ε
    ομως σσο ητανε μπροστά ή Μα-
    ριόρα.
    "Οτ-ν τους έπέτρεφαν νά
    φύγουν καΐ βρένηκοιν μίσα στό
    αύτοχίνητο τότε θέλησε νά μά-
    €η τί εγινε καί Υ·ά ττιό λόγ·
    ητανε κλαμμένη.
    Έκείνη τού δικαιολογήθηκι
    ότι τή ρωτηΐΒ-ε γιά τίς συντροφι
    ές ττού ήτανε στό Κίντρο, Κα-
    τάλοΐβε δτι τού ίλεγε ψβμιματα.
    Μιά τίτοια ερωτήση δέν θά
    προκολαΰσε τα δάκρυά της. "Ε¬
    πέμενε <νά μάθη, τόν οτέκοψε δ¬ μως ό Τάκης λέγοντας τού δτι δέν επτρειτε νά την ρωτάη άφοϋ ητανε ταραγιμίνη. Τουτο τοΰ έκανε έντύπωση γιοττί ήξερε πόσ» περίεργον ή- τανε ό φίλος τον κβτΐ πόσο κβυ- τσομτΓΟλης. Κάτι &λλο «ννέβαι- νε καί αύτό τό κάτι τό ήξερε καί ό Αναστασίου, Φβάσανε στό σπίτι καί οεν μττόρεσε νά μάθη. Τόν έτρωγε ή πφΐφγεια μαζύ μ έ μιά ίν- στΐΜτωβη ανηισυχΐ'α Έπρεττε νά μάθη, άλλά πώς; τότε σκέφβηκε τή Μαριόρα. θά πηηταιινε νά την βρή, άπό έκιΓνήν θά μάβαινε την όληβΐι*. ('ΑκολονΟεΐ) ΕΚ ννΛΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙ'ΚΑΣΤΟΥ ΑΠΟΜΟΙΜΗ ΔΙΚΑΙΌΙΣΥΝΗΣ Α ΠΟΤΕΛΕΙ ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟΤΑ- ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΝ ©ΕΣΜΟΝ ΙΕ- ΡιΟΝ. Δοστνχώς οί όνθρωπο· αύτοι, εΐνίχι, ακριβώς έκεΐνοι, οί ί—οϊοι χάριν Σωματειακών σ^μ φερόντων, όδηγοθν τούς διαιτη- τάς μακράν τής ϊερότητος τοΰ κα&ήκοντός των. ΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΤΗΣ ΚΑΚΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ Δυστνχώς μία κακή διαιτη¬ σία δέν ΐδτίγεϊ μόνον είς τό νά ό)£ κτί&ή ενα Σωμ'ατεϊον. "Εγ- κλΓ,ιμ>α άτΐβτελεΐ βεβαίως ή άδι-
    κία είς βάρος μιάς όμχυδος, αί
    συν-έττειαι όμως καΐ τα άποτε-
    λέαματα μίας κο,κής διαιτησίας
    δύναντοιι νά άδηιγήσουν καΐ 'ϊς
    τόν άφανισμόν ενός Σωματείον
    &μα δέ καΐ είς την άνι/ποληψι-
    αν τού άθλτίιματος είς την σκέ¬
    ψιν δλων των μή φιλάθλων, οί
    όποίοι μή γνωρίζοντες βαθύτε¬
    ρον Τα τηράγιματα, γίνοντα
    πρέθυιμοι ώτοικουσταΐ των έχ*
    θρών τοΰ τΓθδοσφαίροα
    Τό ποδάσφαιρον, αθλημα συ-
    ναρποοτ «όν, φανατιζον και έν-
    θονσκΐζον, δημιουργεΐ είς τα
    γήητεδα μίαν θερμήν ατμόσφαι¬
    ραν, ενα φλεγόμενον ενθουσια¬
    σμόν. Τούτον θέλουν νά τάν ά
    γνοοΰν μερΐιχοΐ διαιτηταΐ οί ό¬
    ποϊοι «τ.αίζοντας μέ τή φωτία»
    καίγΌνται κοιμμιά φορά καΐ ΐ-
    δ οί, άλλά κυριως καΐ πάντο¬
    τε «βάζουν φωτία καί πυρπο-
    λοΰν καταστρεπτικά» την ύπό-
    στοσιν τοΰ Σωματείου τό όττοϊ
    όν άδικΌΰν.
    "ΑΙδικοι άποφάσεις των, πολ¬
    λάκις τόσον έμΐφανεΐς καΐ έ'σκβμ
    μέναι, λαμιβανόμεναι καΐ έκτι-
    λούμενοΐ' έντός τής «θερμανθεί-
    σης» άτμοισφαίρας τού γηπε-
    &ου, προκαλοΰν την οργήν τό¬
    σον των παικτών δσον καί των
    φΛάθλων. Συνεπεία: Επίθεσις
    κατά τού διαιτητού τόσον έκ
    ιμήροιις των >)ΐ·ίν δσον καί έκ μέ-
    ροΐλς των δέ. Άποτέλεσμτχ: Πό-
    λύΐιηνος άποκλεισμός των ττΐβο-
    σφαιριστών καΐ άποκλεισμός
    τού γτ/πέβοι;. Σι-,ιμαίνει δέ ό
    μέν άποκλεισιμός των παικτών,
    όητορφάνισιν τού ΣωματεΓου, ό
    δέ άποκλεισιμίός τού γηπέδον
    ηθικόν καί οΙκονομικόν άντί-
    Δυστνχώς ή έκΒικάζουσα τάς
    παρ&βάσεις ταύτας πσδοσφαιρι
    κη 'Αρΐχιή δέν λοιμιβάνβι ύπ' δ-
    ψιν ενα ούσιώδη παράγοντα. Ι¬
    να έλαφρυντικβν τα οποίον έπι-
    καλούνται καϊ τάς εύεργετικας
    συνεπείος τού όητοίου όπτολαμ-
    6άνοι>ν οί κ&ινοϊ έγκλημορτίαι ■
    Την « σ ύ γ χ ι σ ι ν». Ασφα¬
    λώς δέ οί έμφανώς αδικούμενοι
    ττοδοσφαΐιρισταΐ καί φίλαθλοι,
    ευρίσκονται την ώραν τής άδ'ι-
    κου, είς δάρος τοΰ διαιτητοΰ
    ττράξεως, είς «πλήρη σύγχιισιν».
    Δέν θέλομεν βεβαίως μέ τα
    ανωτέρω νά είπωμεν ότι οί επι¬
    τιθεμένη κατά των διαιτητών
    παΐκται πρέττΐΐ νά μένουν άτι-
    μώρητοι, ή ότι διά τάς κακάς
    ενεργείας των φιλάθλων, αί ό-
    ττοΐαι ·λόγω τής φύσεως των δέν
    είναι εϋκολον νά τιμωρηθοΰν,
    8εν θά τιρί)πιει νά έπιβάλωντρπ
    κκρώσεις. Κάτι τέτοιο θά «εβα-
    ζε δυναμιτιβα» είς τό αβλημα.
    Τιμωρίαι πρέττει ΔΥΣΤΥΧΩΣ
    καί εις τάς ττεριτΓτώσεις τΐύτάς
    νά έπιβάλωνται, έστω καί εάν
    ό διαιτητής άδίκησε μία όμά-
    δ«, άλλά .. άλλά, αύται ακρι¬
    βώς [Ίναι αί φοβαραΐ συνέπειαι
    μιάς κακής διαιτησία»!
    ΜΟΝΟΝ ΜΙΑ «ΟΥΣΙΑ» ΑΝΕ¬
    ΞΑΡΤΗΤΟΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ©Α
    ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟ ΚΑΚΟΝ
    Ιδού ή πραγματικότης, μια
    πραγματικότης γνωστή άπό
    μακρού είς τοΐις παράγοντας,
    μία πραγματικότης ή όποία χά
    ρΐς είς την τιμίαν καΐ θαρρα-
    λέαν άρθρογραφίαν τής «ΜΠΪΑΛ
    ΛΑΣ» καΐ τής «Α&ΛΗΤΙΚΗΣ
    ΗΧΟΎΣ» £χ*ι γίνιει σήΙμ«ρον
    γνωστή £ΐς δλους, άνά την Έλ-
    λάδα, φιλάβλους.
    Ή «σωτηρία» άπό την φο¬
    βεράν ταύτην κατάστασιν ΕΙ¬
    ΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑ)|< ΜΟΝΗ, ή τελεία όπταλλαγή τής έλληνικής διαι¬ τησίας άπτό τούς ίδεολογιικά είς τα Σωματεΐα άνήκοντας τκιρά- γοντας. Μία τοιαύτη άπαλλατ γή θά κάμη καΐ ΟΥΣ ΙΑ ανεξάρ¬ τητον την διαιτησίαν κβί θα καταστήση δλους τούς έλληνας βιαιτητάς (καΐ αύτούς οί όπτοΐ- οι σήμερον γίνονται έπιλήσμο- νες τού λειτουργήματός των) τιμίους καΐ άιμερολήπτους δικα¬ στάς, ϊτιογι· όπως -ττρβπει νά εί¬ ναι καΐ δπως τους θέλει, ό Ιε- ρός θεσμός τής διαιτηισίας! ΑΝΔΡ. ΠΑΝΐΑιΓΐηΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟΎΣ ΑΓ1ΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ - ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΠΑΓΚΡΗΤ10Σ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΑΣΧΑ 1961 ΣϊΉΜΕΤΟΧΗ ΟΡΘΟαΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Μέ τό εΐδικώς ναυλωθέν καί Ι ΚΗ. Όιδος Βασιλέως Κωνσταν- Ιφέτος υπό τοΰ γραφείου τάξει δίων Αθηνών «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ» σταθερωτατον Τουριστικόν «Α- ΤΡΕΥΣ». Δωρεάν εξυπηρέτησις των προσκιυνητών είς την τακτοποί- ησιν, ιΐΊστοποιητικά, δια&ατή ρια κλπ. Προγράμιματα καΐ πληροφορί αι δ'ι'δονταιι ή ά~οστέλλον">αι δω
    ρεάν. Έγγραφεϊτε εγκαίρως, αι
    ένδιοΐφεράμενοι διά νά έξασφα-
    λίσετε την ουμμετοχήν σας είς
    την, ήγγ*η>μένως, καλντέραν έ«
    αροιμήν πού δύναται νά επιθυμί-
    ση καθε ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Χρισιια
    ιός και νο. αποφύγη περιπετεί¬
    ας. Γενική άντιπροσωπχία Κρή
    της. ΓΕΝΙΚΟΝ πρακτορείον
    Τονριοιμού κιαί ταξειδιον «ΚΡΗ
    ΤΗ» διεύθυνσις κ Γ. ΠΛΥΜΑ-
    τίνου 61 Χανιά τηλ. 82.12.
    ΕΝ ΗΡΑΚΛΕΙΩ οπτει/θύνοσβε
    δι' έγγραφάις, προγράιμιμιατα,
    πληροφορίΌς είς τόν αντιπρό¬
    σωπον Γ. Ν. ΠΑΠΑΔΙΑΝΟΙΝ
    γραφείον όδός Καγιαμπή (Πλα
    τεΐα ΆγΙιΌς Αϊικατερίνηις — Ά-
    γίου Μηνά) έναντι καταστήιμια-
    τος Λειμ—ιδάκη — Ζαφειροπού¬
    λου τηλ. 5—82.
    Πληροφορίαι, καΐ πραγραμμα-
    τα δι'δονται ικαί είς τό γραφείον
    ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕ
    ΩΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ «Ο ΑΠΟ ΣΤΟ
    ΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ» όδός Άμαλθειί1
    άς.
    ΣΗΜ. Ή ανωτέρω έκιδρομή
    μας δεν εΐχει ουδεμίαν σχέσιν
    μέ την διαφημιζομένην υπό τού
    πρακτορείου Ι Ε ΡΟΥΣΑΛΗΜ
    Κου ΠκαεράΜη.
    ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΑΕΙΠΕ ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ
    ΤΟ ΜΠΑΡ
    Μοντέρνου τύποο—δπως τα ΜΠΑΡ
    τής πολιτισμίνης Εύρώτΐης
    ΜΠΑΡ!!
    Στή ΣΤΟΑ τοθ Μ«γάρο« τβτραγώνου 50
    ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΜΕ ΠΗΤΑ-ΤΥΡΟΠΗΤΑ-ΚΡΕΑΤΟΠΗΤΑ
    ΣΠΑΝΑΚΟΠΗΤΑ-ΣΑΝΤΟΥΪΤΓ-ΖΑΜΠΟΝ Κ.Λ.Π.
    ΜΠΥΡΑ ΠΟΤΗΡΙ - ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ
    Έπισκβφβήτ€ τό Μπβρ τής ΣΤΟΑ£ τοθ τ€τραγώκ>υ 50.
    Θά μείνετε ένθουσιασμίνοι.
    &♦♦♦♦♦♦♦·♦»··»··»♦♦♦♦·♦·♦·
    ♦♦'
    δΙΜΑΟ
    ΜΟΝΟΤΙΚΗ ΚΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΠΑΣΗΣ ΥΓΡΑΣΙΑΣ
    Διά πασάν μόνιμον μόνωσκν χρησιμοποιεΐται μέ άπό-
    λυτον εμπιστοσύνην ΣΙΜΑΚ.
    Τό ΣΙΜΑΚ μονώνβι ταράτσίς είς οιανδήποτε κβτάστο>
    σιν και εάν ευρίσκονται.
    Διβ-φαλίζει μόν ί μως πασάν εΐσβοχη», ογρασίας ψύ·
    χους καΐ 3€ΐρ,μότητος.
    Πάσα μόνωση γ«νομέντ| Λν*υ τής χρτ)θΐ)ΐοΐΜΐήσ«»ΐ| τβθ
    ΣΙΜΑΚ άιτιοτελεϊ προαβιρόττΓτα,
    Το ΣΙΜΑΚ Ανήκει είς την Α' κατηγορίαν βομικΔ» υλι¬
    κων μή συναγΜ»ι{ο#«νν>ν τταρ' ούοβνος όμοκιβοΰς υλιΐοον έκ
    των ποικιλονύμως κυκλοφορούντ«ν τοιούτων.
    Γενικος Άνηιπροσβτττος Κρήτικ
    ΞΕΝΟΦΩΝ ΣΙΊΛΘΑΡΛΚΜΣ
    ΔαιΒάλου — Π·ρβι«ιάρη 8 Τι|λ.
    Α)Π
    Α ΙΙΧ Α ΤΕΟΐυΐ4
    ΑΙΚ Α Ι ΕΓΙΠΠ
    1ΡίίΗ 1 Μ. Μ.
    Κ49Ε ΠΒΜΊΓΗΙ2 Μί1ΗΜ8ΡΙΜπ1(4
    Πϋι
    Α<1ΐΑ Ι11ΙΙ»ΑΙΑ'ΔΟ-ΕΚΑΝΗΣΟΝ ,.......ι,,,,||.......ΙιΗ"........'........."'·" ■.ϋίΜΐ»ιι.Μ.ϋΜ.»ι»ι»η
    ΣΕΛΙΣ 4η
    -----' «ΕΠΑΡΧ Ι Α Κ ^ί» 6 Μαρτΐου 1961
    ι»·····ε·εε·ε·εε·εε··ε··ε········«····ε«··························εε·εεε··εεεεεεεεεε·ε·εεει··
    ««.«.««♦•••♦•••••••♦••♦ε
    ΑΠΟΚΑΡΔΙΩΤΙΚΗ ΠΡΟΒΛΕΨΙΣ
    Ένώ ευρισκόμεθα είς τα μέσα Μορτίου άναμένοντες
    μετά άττό τέσΐσερεις μήνες μίαν ~λουσιωτάτην/ κα-
    τά τούς αίσίους καιρικοΰς οίωνούς, εσοδείαν σταφίδος
    καί ένώ τό ήμισυ ττερί|ττου -της παλαιάς δέ ν έχει εισέτι δι¬
    ατεθή, μόλις σήμερον- — κατά τάς τταρεχομένας έκ τής
    Ενώσεως Γεωργ ι κων Συνεταιρισμόν πληροφορίας — πρό
    κείται νά τεθή ύττ' όψιν των σνμβουλίων της Ενώσεως αυ¬
    τής ϊνα σχέδιον περιέχον τα ύττό των συνεταιριστών πρΌ-
    τεινόμενα νομοθετικά μέτρα διά την άντιμετώτπσιν τού
    οταφιοΊκοΰ προβλήματος. Τό σχέδιον αΰτό βά τεθή, έν
    σννβχεία ύπ' όψιν των επί μέρους διοικήσεων των συνε-
    ταιρισμών ττοϋ άττοτελοΰν την "Ενωσιν, διά νά διατυττώ-
    σοι>ν τάς παρατη,ρήσεις των, ή ϊδία δέ διαδικασία θέλει
    ακολουθήση ττροφανώς προκειμένου νά ένη-μερωθοΰν επι τού
    σχεδίου καί νά ε'ίπουν την γνώμην των καί αλλοι συνενδι-
    αφερόμενοι Όργανισμοί, όπως ή ΚΣΟΣ, ή ΑΓΡΕΞ, ή
    "Ενωσις Σσυλτανοτταραγωγών, οί έξαγωγεΐς κλττ. Μόνον
    δέ ΰστερα άττό τόν κύκλον αυτόν θά έλθη ή σειρά των αρ¬
    μοδίων υπουργείων διά να ε'ίπουν την γνώμην των καί νά
    έτπφέρουν τας απαιτουμένας διορθώσεις, ττρΐν τό σχέδιον
    φθάση είς την Βουλήν — άν φυσικα φθάση ττοτέ — δττου
    βεβαίως θέλει τό αναμένη αλλη, έξ Ί'σου περίττλοκος Ό-
    δύσσεια. Σημαίνουν, δμως, δλα αύτά ότι, κατά μίαν ττι-
    θανότητα ογδοήκοντα επί τοίς εκατόν, ή νέα έσαδεία θά
    έλθη) χωρΐς έν τώ μεταξΰ νά έχη θεσττΐισθή απολύτως τί-
    ποτε, τα δέ ττράγματα θά μείνουν είς τό οικτρόν σημείον
    ττού ευρίσκονται σήμερον. "Ητοι είς κατάστασιν άδυναμί-
    ας έξαγωγής δέκα χιλιάδων τόννων σουλτανίνας κατά μί¬
    αν ολόκληρον σταφΐδικήν περίοδον.
    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΤΑΚΤΙΚΗ
    Υπό τας συνθήκας αύτάς, είναι φυσικόν νά διερωτώ-
    μεθα διατί νά άντιμετωτπξεται μέ τόσην άττελ—ιστικήν
    βραδύττγτα έκ μέρους των ενδιαφερομένων, 'έν ττρόβλη,μα τό
    σον όξύ καΐ τόσον φλέγον, δοθέντος ότι τούτο, άττό τριε-
    τίας ήδη κατέχει πρώτην έτπκαιρότητα είς τα μεγάλα
    προβλήματα τού τόττου; Διατί δ,τι θα γίνη σήμερον δέν
    έλάμβανεν χώραν ττρό τετραμήνου ή ττενταμήνου, ότε είχε
    ηδη διαπιστωθη δτι ή έξαγωγικη δραστηριοτης τού δια-
    μερίσματος περιήλθεν είς κατάστασιν άνικανότητος; Καϊ
    ττώς εΤναι δυνατόν νά έλέγξωμεν αυριον τούς μανδαρίνους
    καί τούς 6—ουργούς διά την όφευκτον, έκ μέροικ; τούτων,
    βραδυπόρησιν είς την θεσ— ισΐν των τγροταθησομένων μέ-
    τρων, δταν ημείς οί Ί'διοι, οί αμεσώτερον ένδιαφερόμενοι,
    οί έκ τής λύσεως τοΰ πρόβλήματος άναμένοντες την οικο¬
    νομικήν εττιβίωσιν τού διαμ'ερίσματος, καθυστεροΰμεν τό¬
    σον άπελπιστικά είς την σύνταξιν ενός σχεδίου καΐ δή 6-
    ταν υφίσταται ώς δεχόμενον δτι τό σχέδιον τούτο είς τάς
    γενικάς τού γραμμάς ύπέδειιξεν ί|δη ττρό ενός κα)ΐ ή-μίσε-
    ος έτους τοττική εφημερίς, ή «ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ»;
    Βεβαία, δέν εύθυνόμεθα ήμιεϊς διά νά είμβθα ύποχρε-
    ωμένοι νά δώσωμεν μίαν οιανδήποτε άττάντησιν είς τα α¬
    νωτέρω «διατί». Τούτο μόνον γνωρίζομεν: "Οτι ένώ δλοι
    συντελοΰμεν μέ την νωθρότητα καί την άβουλίαν μας είς
    τό νά άττοτελιματώνωνται τα ιτρο6λτ>μοπ·α, ύστερον θέλομεν
    νά έπιρρίτττωιμεν την πάσαν ευθύνην είς τό Κράτος.
    Δέν είναι αύτη τακτική. Καί, βεβαίως, ημείς δλοι θά
    πληρώνωμεν τα έξ αυτής δυσάρεστα έττακόλουθα.
    ΕΝΤΡΟΠΗ!
    Ιδού τί μάς ανήγγειλεν χθές — σχεδόν έν έπισήμω
    τελετή — ό αθλητικώς μας συνεργάτης:
    Σήμερον μιά ποδοσ$ αιρική ομάς Ηρακλείου ήττ-ήθη είς
    τάς Πάτρας άττό Πατρινήν άμάδαο καΐ έτερα Πατρινή ομάς
    ενίκησεν είς τό Ηράκλειον άλλην όμάδα τοθ Ηρακλείου
    Πρό δεκαττενθημέιρου μία Ποηρινή ομάς ενίκησεν είς τό
    Ηράκλειον όμάδα τού Ηρακλείου «αί έτερα Ήρακλειώτι
    κη ομάς ήττήθη είς τάς Πάτρας άπό άλλην όμάδα των
    Παττρών».
    ./ 'Ατρο τό παραττόνω «καθαρογλωσσίδι» 6γαί«ει άττλού
    βτβΓΓα τό σνμπέρασμα δτι είτε ττρό δεκαττέντε ημερών εί¬
    τε σήμερα, είτε είς τό Ηράκλειον είτε είς τάς Πάτρας, οί
    Ηρακλειώται ήττώνται συνεχώς άττό τούς Πατρινούς. Καί
    βεβαίως μέν, ημείς τουλάχιστον δέν ττρόκειται νά βάψω-
    μεν μαΰρα διά τάς ττοδοσφαιρικάς ήτττας. "Ομως, οί τόσοι
    Πρόεδροι, οί τόσοι γραμιματεΐς κα'ι Φαρινταΐοι, οί τόσοι,
    τέλος, φίλαθλοι, δέν νομίζουν ότι είναι, ΐττί τέλους, έντρο-
    ττή νά έκβέτουν την πόλιν ώς μή δνναιμένην ούδε κδν νά
    συγκριθη μέ τάς Πάτρας έστω άκόμη καί είς τό ποδοσφαι
    ρον; Έντροπή!
    ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΟΛΚΗΣ
    Μάς έ—ιτρέιτβται, λοιττόν, νά συμττεράνοίμεν -—την κατά
    στάσιν σχολιάζομεν μεταξύ σοβαροΰ καί άστείου — ότι
    είς την 'Ελλάδα δια&ιοΰν οί μεγαλύτεροι άττοττεώνιες τού
    κόσμου καΐ στι άφρόκρεμα των άττατεώνων αυτών — των
    έν πάση πβρ'ΐπτώσιοι χωρίς ύλικην ίδιοτέλοαν — άποτιε-
    λοϋν οί πολιτικοϊ κιαί οί μετ" αυτών συνεργαζόμενοι καί
    γηράσκοντες έν αμαρτίαις, δηλαδή ημείς οί... δημοσιογρά-
    φοι. Καΐ, βεβαίως, ιδού τί είναι έκείνο πού μάς ώθεϊ είς
    τάς τόσον άποθαυμοκττικάς σι«έψεις μας διά τόν πολιτικόν
    κοίί δημοσιογραφικόν κόσμον τής Ελλάδος.
    Επί διετίαν {{δή άκούομεν νά λέγ£ται, νά γράφεται,
    νά διατυιμ—ανίζεται άπό τό πρωΐ έως τό βράδυ καΐ άπό
    Γό βράδυ ώς τό πρωΐ ότι ή Κυβέρνησις Καραμανλή 'έχα.-
    σβν τό λαϊκόν της ερεισμα καί κανέναν πλέον δέν άντιπρο
    σω—εύει είς τάν τόπον αυτόν εκτϊός άπό τούς έλαχίστους
    κατεργαρέους φΐλους της πού ευρίσκονται συνδεδεμένον
    μαζύ της μέ ανο,μα σνμφέροντα. Παραλλήλως, οί φωνα-
    σκοί διιεκήριττιτον είς δλους τούς τόνους δτι τό μόνον άδι-
    άβλητον έκλογικον σύστηιμτχ είναι τό πλειοψηφικόν καί ό¬
    τι μέ τό σύστημα αΰτό θά έπρεπε νά διενεργηθοΰν αί μέλ¬
    λοντι καί εκλογαί διά νά σαρ»0ί άπό προσώπου Ελλάδος
    ή Καριαμανλική μάστιξ.
    Περίφημα έ'ως έδώ. Ιδού, ομως, δτι πιθανολογεΐται
    (|δη ή δι ενεργεια των έκλογών καΐ, ώς είναι φυσικόν, τό
    έκλογικόν σύστημα λαμβάνη θέσιν πρόβλήματος πρώτης
    έπιικαιρότητος. Τί θά ίτττερίμενεν κανείς νά ακούση άπό δ¬
    λους αυτούς τούς κυρίονς ϋστερα άπ' δλα αύτά; Τίποτεάλ
    λοάπό τό αι'τημα<<πλοιοψηφικόν διά νά σέ ξεφορτωθούμε κ. Καραμανλή επί τέλους». Νά, αμως, πού ό μέν Καραμαν- λης θέλει τό πλειοψηφικόν, οί δέ μέχρι χθές πολιτικοί Ά- χιλλείς τό όποκροΰουν διαρρήδην, απειλούντες ύη θά φβά σουν καΐ μέχρις έπαναστάσεως άκόμη. Μέ αλλα λόγια: 'Αναγνωρίξουν άνχ—«φύλοκτα 8τι ή Κυβέρνησις Καραμαν¬ λή έ'χε< άκόμη λαϊκόν έρεισμα πολύ μεγαλύτερον άπό δ,τι δλα τα αλλα Κ όμματα ομού, δεχόμενοι οϋτω ξεκάθαρα δ- τι εάν εφαρμοσθή τό πλειοψηφικόν θά σαρωθοϋν αύτοι καΐ οχι ή Κυβέρνησις. Είναι, λοιπσν, απατεώνες μεγίστης ολκής — έπαναλαμ βάνομεν ότι ή συζήτησις γίνεται μεταξύ σοβαροΰ καί ά- στείου — ίίλοι αύτοι οί θορυβοποιοί, οί μηδέποτε είπόν- τες την αλήθειαν είς τόν Ελληνικόν λαόν, τ) δχι; ΤΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΝ Ό 'Αρχηγός τού «Δημοκ,ρατικοΰ Κέντρου» κ. Γεώργι¬ ος Παπανδρέου προέβη χθές είς τάς άκολούθους δηλώσας έν σχέσει μέ την άσκουμένην υπό τής Κυβερνήσεως άνώ- μαλον πολιτικήν επι τοΰ έλαιολάδου, την οποίαν πολι¬ τικην πλειστάκις άπο τής εκδόσεως της εχει έπισηιμάνη ή «ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΝ. «Θβ ίττιίδιώξΐΜιμεν την ταχυτέραν σνζήτι>σιν τού βέμα-
    τος τοΰ ίλσιιολά&ου είς την Βουλήν, διά νά άκπκήαωμεν τόν
    πρσοτίκβντο έλεγχον κοίί ν ά ζητήισωμίν ίίττως τκ'βή τέρμα
    είς 4»ιί·ο»ν ττολιτικήν ή ό—»ία τιελικώς ο—οοβοίνει «ίς βάρος
    «αί των £λαιοτιβφοΓ/·«γών κοίί των κοτταναλωτών».
    Δοθέντος ότι καΐ είς την διατύπωσιν των άκόμη όμοιά-
    ζθυν ττάρα πολύ αί επί τού θέματος άπόψεΐς τού κ. Πα¬
    πανδρέου μέ τάς ότπόψεις τής «ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ» ώς αυται
    επετεθησαν είς προηγούμ€νον φύλλον της( Επεται δτι συμ-
    ιφωνοΰμεν άπόλυτα μέ τόν κ. Αρχηγόν τοΰ «Δημοκρατι¬
    κόν Κέντρου». Παρατηροΰ,μεν, αμως, δτι ή συζήτησις πού
    θά προκαλέση τώρα ό κ. Παπανδρέου είς την Βουλήν, εί¬
    ναι ή δεκάτη ϊκΓτη ή' δεκάτη έβδόμη άπό πίνταετίας πού
    διεξάγεται επί τοΰ ίδίου θέματος χωρΐς άποτέλβσιμα. Καΐ
    πολύ φοβούμεθα δτι καί ή συζήτησις πού θά γίνη τώρα
    ^° έχη την ιδίαν τύχην μέ τάς προηγουμένας.
    ΕΧΟΥΣΑ ΕΙΣΕΤΙ 14 ΜΗΝΩΝ ΘΗΤΕΙΑΝ
    4ΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟΥΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΗ ΤΗΝ ΠΡΟΤΟΒΟΥΛΙΑΝ
    ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΑΤΟΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΠΕΟΣ
    ΛΙΜ ΟΡΙΣΤΙΚΟΝ ΑΠΟΦΑΣΕΟΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΗΟΜΟΥ
    ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ Δ.Κ-Α.Φ.Ε κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
    ΑΘΗ^4ΑI 5.— Τα άναγραφέν
    τα κοττά τάς τελευταίας ημέρας,
    εν σχέσει μέ τόν εκλογικαι/ νό
    μόν €Τναι άνεθθυνοι ίπτοΟεσΐεις
    καϊ άττοτελοθν είκασίας. Γεγα-
    νος είναι ότι ή Κυβέρνησις δεν
    εχει μέχρι σήμερον εκδηλώσει
    συγκεκριμόνην καί οριστικήν ά-
    ΐτοψιν επί τού θέματος τού έκ
    λογικοΰ νόμον.
    Έκ τού ΔΚ—Α.Φ.Ε. άνεκοι
    .ώθησαν σχετικώς τα εξής. «Άν
    αι δημοσιευθείσα ι πληροφορίαι
    είναι ακριβείς, ή Κυβέρνησις σκέ"
    είς άοβοαιάτητα ήτις α—ετεν
    τττεται κα'ι ττάλιν νά αναβάλη
    την άττάφαίσιν περί τού έκλογι
    κου συστήματος καί την ψήφισιν
    τού νέου έκλογι κου νομου. Άλ
    λά τούτο ευρίσκεται είς άντίφα
    ην πρός τάς ιδίας έπαγγελίας
    της ότι ΐινσός τοΰ Μάρτιον θά
    £λαμ6άνοντο όριστικαϊ άττοφά-
    σεις Ένδεχομένη νέα άναδολή
    6ά άτΓεδεί'κννεν δτι εύρισκόμ.θα
    ένώττιον τακτικής τεχνασμάτων,
    εφ' όσον ή Κυβέρ.ησις δέν τη
    ρεΤ τόν λόγον της καί έπιμένει
    '/ά κρατη τόν πολιτικόν κόσμον
    Γόν μεγοιλύτερον παράγσντα τής
    πολιτικης ασταθείας της χώρας.
    ^Αναγράφηται έττίο-ης ότι κα
    ΓΟττιν της όριστικής έγκαταλει-
    τού τερατώδους έκδιαστι-
    <οΰ σικττήματος των συγγενών κομμάτων '.£ρίς τής κυβερνήτι κ.ής παρατάξεως Οττοστηρίζει την καθιέρωσιν τού τΓλειοψηφικοΰ συ ο-ΓΓ>ματος Ή Κυοέρηνσις δμως
    είχεν υποσχεθή δτι δέν θά έτπδά
    Γ.γ; μονομερώς τόν νέον έκλογικον
    ι.όμΰν, άλλά κατάττιν συνεννοήσε
    υν μέ τα κόματα τής έθνικόφρο
    <ος αντιπολιτεύσεως Καί τα κόμ ματα της αντιπολιτεύσεως ϊσως διά ττρώτην φοράν ευρέθησαν ό α σύμφωνα εις την υττοστήριξιν ι ής άναλογικής είτε άπλής είτε >'/"Ό«ί·ρώς έ-ισχυμένης. Εύλόγως,
    Γττομένως ανεμένετο ότι καϊ ή
    Κυβέρνησις Θά εμενε σάμφωνος.
    2>"Ανεγράφη έπίσης ότι κατα
    την μ€ρ!δα αυτήν τής κυδερνητι
    κης παρατάσεως, ενδεχόμενον
    ΐτροτίμησιν ύττέρ τοθ ττλειοψηφι
    (ιοϋ Θά 'ΰπηγόρευε τό εθνικόν συμ
    (ιερόν. Άλλά είναι προφανέι; ότι
    τό εθνικόν συμφέρον δέν ϋπαγο
    μεύει την ττόλωσιν «.αί τόν σχη
    μβττισμόν δύο εκλογικών μετώ-
    Γτων, ό ότΓθίος θά καταστή) άνα
    άν εφαρμοσθή τό πλει
    »ΧρησιμοποιεΤται έττίσης ώς
    ίΐπχείρημα ύττερ τοϋ πλειοψη<ρ'· κσΰ, δτι θά: 'έλαττωθή ό αριθμός των βοωλειυτών τής ΕΔΑ ΆλΛα και αθτό τό έπτιχιείρημα εΤναι έ σφαλμένον. Πρώτον διότι δέν εί ι>αι βέβαιον, δτι θά ήτΤηΟή το
    ,ναικόν μέτωπον καί δεύτερον, διό
    π αν τούτο συνέβαινε θα ήλατ
    τούτο μέν ό άριθμός των βουλεκ
    των τής ΕΔΑ είς την Βουλην, θά
    ηύξανβν δμως ό άριθμός των ψη
    ιΤΌφόρων είς τάς κάλττας Καΐ
    μόνον μωροί άνθ,ρωποι ήμττ&ροΰν
    νά προτιμοΰν την ελάττωσιν 6ου
    λευτών καί δχι την ελάττωσιν τώ,/
    ψηφοφόρων. Όττως 6ά συμβή ά
    σφαλώς αν υπάρξη άναλογική
    καί 'κατέλθη αύτονόμως είς τας
    εκλογάς τό σννεπές Δημ. Κ έν
    τρον».
    Επί τής ανωτέρω δηλώσ«ος
    τοθ Δ.Κ.—Α.Φ.Ε, τταρετηρεΤτο
    5τι ό ττρόεδρος τής Κυδερνησε
    ως κ. Κ. Κοραμανλής, ομιλών
    είς την Βουλήν την 16ην Ίαινου
    αρίου, είχεν ύττοσχεθή δτι τόν
    Μάρτιον θά ήρχιζαν αί συζητή
    οεις διά τόν έκλογικόν νόμον καί
    δτι θά έζητοΰντο αί έν τιροκειμέ
    ι/« άττόψεις των άρχηγών των
    κομμάτων. Αύτό βεβαίως δέν έ
    σήμαινβν δτι ή Κυβέρνησις άνε
    λόμβανεν ύττοχρέω'θΊιν νά αρχί¬
    ση τάς συνεννοήσεις την Ι ην
    Μαρτίοι».
    Έξ άλλου, ένώ δταν οί πολι
    πκοΐ άρχηγοί εξεδήλωσαν την
    Ικανοποίησιν των δια τας προ
    βί,σεις τού κ τηρχθι/πΌκργοϋ και
    πνες έξ αυτών διετύπωσαν ευ-
    δι/ς άμέσως την γνώμην των διά
    τό έκλογικόν σύστη,μια, ό άρχη
    /ός τού Δ Κ.— Α Φ.Ε. εδήλωσε
    μετά τινάς ημέραις δτι αί δια
    πιραγματτεύσεις τΓεριττευουν. Εις
    την άποψιν δέ αύτην έσττει/σε να.
    Ρυμφςονήοτη καί ό άρχηγός τής
    Δ Ε. κ. Τσιριμώκος, ό οποίος
    τότε διεπραγματεύετο την εΤσο
    δόν τού είς τό Δ Κ.—Α Φ Ε.
    Προσετίθετο δτι άν οί άρχηγοί
    των κομμάτων είναι άΓτρόθ.ιμοι
    6ιά' συνεννοήσεις ή Κυβέρνησις
    ουδένα λόγον έχει υά σπεύση είς
    την Ικανοποίησιν τού αίτήματος
    πόΟ οί Ί'διοι διετύττωσαν διά την
    έγκαιρον φήφισιν ενός νέου έκλβ
    ν ι κου νόμου Πρώτον διότι ό έκ
    ογικός νόμος τοθ 1958 ύπάρχει
    έν ισχύϊ καί δεύτερον διότι υπο
    λεπτονται άκόμη 14 μήνες μέ
    χρι της λήξεως τής θητείας τής
    Γ-οιρούσης Βουλής 'Επομένως, ή
    Κυβέρνησις ουδέν ειδικόν συμ-
    ί>έ.ρον εχει νά πιέση όπωσδήπο
    τε τά( κάμματα διά την έναρξιν
    σιυνεννοήσεων.
    ΠΡΟΣΔΙΑΠΙΣΤΩΣΙΝ ΤΩΝ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ
    ΑΙ Η.Π.Α. ΦΕΡΟΝΤΑΙΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑΙ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΝ
    ΕΙΣΣΗΜΑΝΤΙΚΑΣΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣΕΠΙ ΤΟΥθΕΜΑΤΟΣ
    ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΑΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΙΚΟΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΩΝ
    ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΒΡΕΤΤΑΝΟΙ ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΗΔΗ
    ΕΙΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ ΤΑΣ ΤΕΛΙΚΑΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΣΧΕΔΙΟΥ
    ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 5 ('Πδ. £—).—
    Συμφώνως —ρος —ληροφορί-
    ας δη,μοσιευοιμένας είς
    τάς έ ψ η ιμ ε Ρ'ΐδας, <χί Ήν. Πό ^ιτεΐαι είναι διατεβεΐιμίναι νά ηροιβούν είς ση)μαντι«ήν τταρσ- χκόρηισιν πρός την Σοδιετικήν "Ενωισιν κατά την επανάληψιν των συνομιλιών είς την Γενεύην1 την 21 ην Μάρτιον έττι το>ΰ θέ-
    μ«τος της κατΓαπτοιώσειος των ά-
    τοιμιικών ττειροιμόίτων.
    Λ -Κ^ τ^^ιερ«5 «;
    ίμς της Ν ΤΌρκης» και «Νι ου
    Γιόρκ Χέραλντ Τρψΐϊΐουν», ο-ι
    έ,μττειροιγνύμονες της Κυβερνή¬
    σεως Κέννεντυ -ροτί^6*ον είς την
    απόφασιν 8ττ»ς ττροτείνουν είς
    την Σο6. "Ενωσιν σημαντικήν
    ελάττωσιν τοΰ άριθμοθ των έ-
    Ίπβεωΐρηισεων έτη»ί«ς έντός της
    Σο6. Ένώσε,ως. Τούτο, κατά
    τάς έψηιμερ'ίδας θά είναι τό
    κύριον σημείον σειράς νέ«ν ~ρο
    τάσειον των Ήν. Πολιτειών, βΐ
    όττοϊαι θά ύ—οβληθονν σνμφωνον
    σης καΐ τής Βρεττανίας.
    Κατά την *ρατούο·αν ά~όψιν,
    οί Διιτικοί θε»ροΰν ότι ή τοιβυ-
    .ΤΤ| παρρφΐίάρτΐσις «Ιναι λίαν ση-
    μαντική καί 0ά ίττιτρέψη να
    δΐΕκττιστώ'σονν, κατά ττόοιον ή
    Ζοβιετική "Ενωσις έιτιβΜμ"
    Γτραγματικώς την σύναψιν συμ
    φωνίας.
    ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ 5 (Ίδ. 6-).-
    Ύττό διττλωματικών ττηγών είς
    ΟύάσιγκΓων ανεκοινώθη ότι Ά-
    ΙΛερικανοί καΐ Βρεττανοΐ έπίση
    μοί έπεξεργαζονται τάς τελικάς
    ΛΐΐΤΓΓομορείας σχ^εδίου, τό όττοϊον
    θά ύττΌβληθη πρός την Σοβιετι
    κήν "Ενωσιν είί μίαν νέαν προσ
    ττάθειαν συνάψεως συμφωνίας έττί
    τού θέματος τού τερματισμόν
    των άταμικών πβιρσμάτω,ν.
    . Ός Υ«6?στόν αί διαπρβγμσ-
    τΐΜίις μέ την Σοβιετικήν "Εν«
    σιν ποόκειται να έπαναληφθοϋν
    βίς την Γενεύην την 21 ην Μαοτί
    ου Παιρά τό γεγονός δτι αί λε
    ττταμέρειαι τού Άγγλοαμερικανι
    κου σχεδιον παραμένουν μυστι·
    κναί, Βρεττανικαϊ πηγαι άνεκίθ
    »ωσαν δτι έττετεύχθη συμφωνία
    επί τής γενικής γραμμής την ό
    τοίαν θά άκολουθήσουν αί δύο
    χώραι «ίς την Γενεύην. Άμειρ»
    κανοί έπί'σημοι έξ άλλου έδόλω
    σαν δτι αί Άμερικαινοσοβιετικαί
    συνομιλίαι διεξάγονται Ικανοττοι
    ητικώς ναί έλπίζεται νά υπάρξη
    κάπαιο άπτοτέλεσμια μέ^ρι τηις
    21 ής Μαρτίου δτε ττί>όκειται νά
    συνέλθη ή διάσκεψις. 'Πς γ.ω-
    στόν, αί δια~ραγματεύσεις με
    ιούς Ρώσους έττί τοΰ θέματοί;
    ου·εχιί<θνται επί μΓαν διετιαν. ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΧΘΕΣ1Ν0ΥΣ ΑΓΠΝΑΣ ΤΗΣ Β! ΕΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Ο ΟΦΗ ΥΠΕΚΥΨΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΥΕΛΛΑ ΜΕ 1 - Ο ΚΑΙ Ο ΗΡ0Α9Τ0Σ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΧΑΪΚΗΝ 41 ΕΙΣ ΠΑΤΡΑΣ Η ΟΜΑΣ ΤΟΥ ΟΦΗ ΗΓΩΝΙΣΘΗ ΠΛΗΡΩΣ ΕΞΟΥΘΕΝΩΜΕΝΗ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΛΟΝΥΚΤΙΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟγ ΤΗΣ Ή Πανα»αική άντιμετωττίσα- σα,. χθές, έναν «κοντσουρεμένο» στήν έπίθεση Ήρόδοτο καΐ εΰνοη ΟεΤσα άττό την κακήν τακτικήν των γηπεδούχων Μπαιξε άνετα καΐ φυσικό: κέρδισε. 'Αττεδείχθη δηλαδή γιά αλλη μιά φορά δτι τό ποδόσφαιρο δέν ττρέπει νά στηρίζεται μανάχα στήν Ίκανότητα των ττοδιών, άλ λά δτι τηρέττει ττρωταρχικά νά ΐταίζεται μέ τό μυαλό καΐ νά ά κοΛαυθεΤτοοι ή έ.δεδειγμένη στρα τηγική και τοκτική. Προηγηβείς ό Ήρόδοτος μέ ί να γκόλ μττοροΰσΐ£ νά κρατήση την ίσοτταλία εάν άχι τή νίκη, ΐΜΧττυχώς" διά την όμάδα μας δέν έψήρμοοε την τακτική ποϋ εττρβττβ Έφ' δσον κατώρθωσε έ να όλόκληρο ήμίχρονο νά κρατή ση την νίκη έπρεπε κατά την ά νατταΐλλαν τού ήμιχοόνοο νά ύττο δειχ€ή είς τοΰς, τταίικτας τού Ή ροδότου νά παιξοον μέν άμυντι κά, άλλά έφαρμόζοντας συγχρό νως τό σύστημα «μάν τοθ μάν» δηλαδή τού άτομΐικοΰ μαρκαρί- σματ,ος παικτου ττρός παίκτην. "Έττρεττε ό κάθε τταίκτης τής Παναχαικ,ής νά μαρ<άρεται συνε χώς άπό έναν καΐ τόν αυτόν άν τίπα'λΐον. Καλά τταιγμένο τό σύ στημα αύτό ττεριορίζε1 ει'ς τό ελάχιστον τίς έττιθίτικές Ικαινό τητες τοΰ αντίπαλον. Άντ1 αυτού δμως τί εγινε. Παρουσιάσθηκε ή τταράδοξη είκό να νά εύρ!<Γκωνται οί τταΐκται τής Παναχαικής &μαρ'κάριστοι καΐ νά τούς δίδεται έτ<π ή δυνατότη^, νά σουτάρευν ανέτως. Ή κακή αυτή τακτική, τό «τζαμπατζίδικο» πρώτο γκόλ είς βάρ^ς τού γηπεδούχου, ή κακή διαιττνσία ττοϋ κατελόγισε τό τρί το γκόλ ένώ ήτο όφ-σαιτ, δέν μττοροϋσαν παιρά νά άναδείξουν ι-ικήτρια τή φιλοξενοκμένη όμά¬ δα. ΤΑ ΤΕΡΜΑΤΑ 4'. Ό Κοντός κτυτταει θαυ¬ μασία φό):υλ κ,σντα άπό την γραμμή τού κορνερ καί ό Μαρ γέτας μέ έξαιρετική κεφαλιά έ στειλε τή μττάλλα στά δίχτυα Ο—1 49'. Σύγχυσις μττροστά στήν έστία τού Ήροδότου καΐ κακή συνεΛνόησις Ντανά — Καρ νή δ^δει την εύκαιρία στό Βερ γίνη νά ίσοφσρίση 1—1. 57'. Τό μοναδικό ώραΐο γκόλ τής Παναχαικής, παιρ' δλον δτι ήτο 'καί λιγύκι . .τυχ;£ΐρό Πά σα τού Πατρώνη πρός τό Ζιέμη, μεταβίδαισις τούτου ττρός τόν Γικιολφινόττουλο, σούτ δοκός καί . . ,δίχττΐΛΧ 2—1. 60' Ψεύτικο τό τρίτο γκολ, <ΐκοψε τα ττόδια» στοΰς παίκτας τού Ήροδότοιο. Ό Γιαννόπουιλος άττό θέση όφ—σάιτ (τό σημείω 016, ό Έπόιττης) επέτυχε τό 3-1. 67'. Ό ΓιαΜνόπουλος βρίθη κε τελβίως άιμιαιρκάριστος καί ώλσκλήρωσε μέ εΰκολία τό σκόρ 4—1. Η ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ Δέν χρειάζονται πολλες άδικι ες γιά νά χαντακωθή μιά όμάδα. 'ΕκεΤνο τό ψεύτικο γκόλ πού κα '<εκύρ»σε ό κ. Μένανδρος, τταρα «ήν άντίθετη ύττόδειξη τού 'Εττο πτου, τσάκισε τόν Ήρόδοτο Νά ήναψέρωμιε καΐ τα αλλα μικρο οφάλμστα; Τί άξία έχει; ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ ΠΑΝΑΧΑ Ι ΚΗ: Ντουργοθτης, Κορίκης, Κεκάτος, Γιαννιωτης, Πατρώνης^ Καικαβάς, Κουσης, Γ ιαννΟΤΓθΐΛλος, Ζιέμης, Βεργίνης ΗΡΟΔΟΤΟΣ. Καρ-νής, Χα- τζηγιάγκος, Κανταρτζής, Κοντός, Μαΐργέτας, Κοαμίδης, Πιλάτος, Κερκέζος, Τιτομιχϊλακης καΐ Κο κοτάκης. Ό ΟΦΗ άγωνισβείς χθ4ς τό ά—έ/γβιιμ,α είς Πάτρβς έναντΓον τηΐς Θυέλλης όπέκυψε με 1—Ο Κατά τάς πληροφορίας μας, ό ΟΦΗ έίδέχθΓ. τό τέρμα είς τ* -ρΐώτα λι—τα τού 6' ήμκχιρονου έν« (η,ροηιγουιμένως τίττοτε Ην Ι ττ,ρήδιβε τό κακο... Άν καί τελούιμεν έν άγνοία των ττάντωιν μένομεν μέ την έν τύττκσιν «τι μ« την έναρξιν τοΰ δ&ΐΛΤέροι/ μέρους ο! ττρί*ταθλη- τ<Λ ΚρηΙτης ίψήιριμοσαν Λμνντι- κον κατά· τό ττλείθ"τον τραιγνίδι διά «ά κρατήΊο·οι»ν την Ισοαταλί- αν. 'ΑΛλ'ά... άλλά τό γ»βο(λ ί,λβεν α-ροσ8ό!ι«ιη(το κ·»ί τούς Εκιοψε τα... —όδιαΥ ■Οί επι κ*(|ιαλ(ίνς ττ}ς έν Πο- τροτις άητοστοΛΓΪς τού ΟΦΗ είς χθεσινοβραδυνήν τηλεφωνικήν ί. —κοινωνίαν των μετά τής έν- τοιΰθα ΔιοιΐκήΊο-εω,ς τού σιίλλόγου ό)ψί»καν νά έννοηβή δτι ή ήττα καί κι*ρίιος ή δχι ίκανοίΤΓθΊητΐκιή έμ,φάνισις της όιμΐόί&ο-ς είς την όφείλεται έξ όιλο-κλήρου οτχ&$6ν είς την φοδερΛν ταλαιπτωρίαν τηού ύττειβ'λήβΐισαν οί ττοδοσ-φαιρ. σταΐ μας κοττα την δ.άρκειαν ό λϊκλτ,ροι/ ιΐη,ς ττροητγίΐιμένης ν·α κτός εως δτοιι φθάσουν είς ΓΛ4 τρείς καί τοικτοΐτοιηβοθν είς ξβ- νοδΌιχεΐον. Πράγιμοτι δ6ν μενοι κΐψμιά όψφιβολία δτι οΟτο< σα,νι—εία τής ττχλ«ι—*ρΓας αο- πής κατήΊ>βον είς τόν άγώνα
    ττΛήρως έξουβενωμίνοι κα"ι μοι¬
    ραίως
    ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΕΛΙΣ ΤΗΣ "ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ,,
    Η ΕΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΑΙΑΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΠΡΟΊΌΝΤΩΝ
    Δευτέρα 6 Μαρτίου 1961
    Καί κατά την προηγουμένην! ουδέν ύττάρχει τό αξιοσημείωτον
    έδδομάδα δέν έσημιειώθτ) άξιόλο
    γος μεταδολή είς τα τής άγο-
    ράς μοος εγχωρίων προιόντων,
    ώστε άττό τής πλευρας αυτής
    Σήμερον, έξ άλλον, ττρόκειται
    κά λάβη χώραι/ £ίς τα ενταύθα
    γραφεία τής "Ενώσεως Γεκργι
    κων Συνεταιρισμόν Ηρακλείου
    ΜΑΛΤΑ ΓΙΟΚ
    Μίαν περίεργον εϊ&π/πν ά/αγρσφουν αί χθεσιναί Α¬
    θηναϊκαί έΦη,μερίδες. "Οτ^ δΐνλαδή, τό ατμόπλοιον «ΚΑ-
    ΝΑΡΗΣ» συνήντηχτεν είς την άκιήν τού Σουνίου Τουρκι¬
    κόν σλέτπον έγκαταλελειΐμένον ά—ό τό πλήρωμα τού επί
    τού όττοίου είχον φοοτωθη δέκα όκτώ σι&ηροδρομικά'όχή-
    ματα. Τό σλέττιον έρνμουλκήθη άττό τον «ΚΑΝΑΡΗΝ» είς
    τόν Πειραια. .
    Συμ—ερασμία: Είς την ναυτικήν στήλην των Τουρκι¬
    κών εφημερίδων δέν ά—οκλϊίεται νά έχη ήδη δημοσιευθή
    ή έττομένη μικρή άγγελία: «'Α-ωλέσθτ> σλέπιον μέ φορτω
    μενά έπ' αΰτοϋ δέκα όκτώ σιδηροδρομικά βαγόνια. Παρα-
    καλεΐται ό ευρών νά προσκομήση τούτο είς τόν λιμένα
    τής Κων~ταντι/νουτίόλεως καί αμοιφθήσεται». "Οτίίος ακρι¬
    βώς, πρό ενός ττερί—ου αίώνος, εδημοσιεύθη είς την ιδίαν
    στήλην των ίδίων έφηιμ<ρίδων ή έττομένη έπίσης μικρή άγ- γελία: «'ΑτττοΛέσΘη έκ τής κεντρικήν Μεΐσογείου ή νή<τος Μάλτα. Παρακαλεϊται ό γνωρίζων ττερί τής τύχης της να ϊίδοττοιήσιι τό Τουρκικόν Ναναρχβίον καί άμθή Ι κου καΐ Έττοτττικρΰ αυτής συμ οοολίων, διά νά τεθή ϋπ' όψιν των σι/μ&ούλων καταρτισθεν υπό τής υπηρεσίας τής Ενώσεως μέ ΐήν εποπτείαν τού Πρόεδρον αύ »-ής κ. Καλοχριστιανάκη σχέδιον διά την έττίλυσιν τού σταφιδικού Τό θεμα τής εδρας τού Δευτε ροδαθμίι&ιι Φορολογικού Δικαστη | ρίου εττανεξετάζεται κατόπιν έν! τολης τού Πρΐέδρου τής Κΐίδερ νήσ«ως χ. Καραμανλή, ήτις έδό θη ύστερα άπό ανάπτυξιν των άττόψοων' των Ηρακλειωτών ύττό των 6"ουλευτών κ.κ. Κεφαλογιάν ντ καί Γαλενιανού πρός τόν κ. Πρωθι/ΓΓθυριγόν. Ή έντολη τοΰ κ Καραμανλή ττρός τούς ώρμοδί- ονς ΰπουργούς εΤναι δπως τό θε μα κριθή 6άσρει άντικειμενικών κριτΓΐρίων, γνωστόν δέ είναι δτι τα άντιικειμβνικά κριτήρια είναι ύιτέρ τού Ηρακλείου Ύττολογίζομιεν δτι, σύμφωνα μί ττληρεφοριοκ; τάς οποίας έχο μέν άττό έγκορον πηγήν ττερΐ τα μ*σ« τής εβδομάδος θέλουν άναγ Υ«λθη τα υπέρ των έπαγγελμα τιών καΐ διοτεχνών Ηρακλείου θΰο-στιζόμενοι νέα μέτρα. Δέν εί¬ ναι εισέτι γνωστόν έπακριβώς ποία ίκ των αίτημάτων των έ παγγελιματιών γίνονται δεκτά καί ττοία δχι Πάντως βέβαιον θεώ ρεΐται δτι θέλουν παρασχεθή είς τούτους Ικανςποιητικαΐ πι- στωτικαί διευκολύνσεις. ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΑΡΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΕΥΡΡ.Ν Ύττό τής Άγορανομικής Έττι Γιροττής Ήραικλείου καθωρίσθη- οκχν ώς κατωτέρω καΐ διά τό άττό 6 £»ς 12 Μαιρτίοι» χρονικόν διά στημα, αί τιμαί αλεύρων «αί άρ τού. Άλευρα τΰττου 90% δραχμαΐ 5,249 κατά «ιλόν, τύπου 78% 4,836 ,καϊ τύτ^ο■^ 70% δρ 5, 251. Άρτος λευκός δρχ. 5,10 κοττά κιλόν καί πιτι/ρούχος 3,50. Ο χ. ΕΜΜ, ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΕΙ: Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΕΔΟΣΕΝ ΕΝΤΟΛΗΝ ΟΠΩΣ ΤΟ θ Ε Μ Α ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΛΠ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΘΗ ΤΑΧΕΩΣ ΕΠΙ ΤΗ ΒΑ1ΕΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΙΤΙΚΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΕΛΙΚΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ τού καί Έρ Ό 6οϋλ€υτής Ηρακλείου κ. 'Εμμαν. Κεφαλαγιάννης μάς αττέ στειλε τό άττόγενμα τού Σαββά τού τό ακόλουθον τηλενράφημα £ν σχέσει μέ την εξέλιξιν τού >νωοτοΰ τοττικοΰ θέματος
    Φρρολβγΐ'κού Δικαστηριου
    τής Διευθύνσεως Δημοσίων
    γων Κρήτης:
    Χθές μεσημβρίαν £κλεισε «0-
    κλος ένεργειών μα,ς μετά επί τού
    τω άφιχβείσης ένταΰθαι έττιτρο-
    πής Ηρακλείου πρός αρμοδίους
    ιπτονργοΰς κα! άντιττροεθρον Κ υ
    βερνήσεως διά άττοτροτΓήν προσ
    τταθειών καθορισμού έδρας είς
    *.ανιά Δευτεροβαθμίου Φορολογι
    κου δικοοστηρίου έτηθεωρήσεος δή
    μσσίων έργων κα! άντικαρκινικοΰ
    Κέντρον στό- Χθές έοττέραν με
    τα συναβέλψαυ ΚωνσταντίΐΌυ
    Γοιλεν·ιανοι/ κατότπν αΐτήσεώς
    μας ένενόμεθα δβκ,τοΐ ύττό κ.
    Πρόεδρον τής Κυίεφντντεως και
    ι^α—:το—ίσαμΕν έττί άττόψεων μαχ;
    δι'άνωτέρω θέμ<παιστότΓΠροεδρο«; ΚΐΓβερνήσεως έττέδειξεν κατανόη την εκάλεσεν δέ ϋττουργσύς Πρβ ταιτοπΓοιδάκην κα! ΓκχτΓακωνσταν τίνου καΐ μετά διεξοδικήν ,μετ' αυτών συζήτησιν εδωττεν εντολήν έττανεε—αισθη ταχέως ζήττγμα Ι ττΐ τη βόχτει άντικειμενικών στοι χείων και στοιχρίων θυσίας. ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ Βουλευτής "Ηρακλείου ΤΑΣ ΠΡΩΪΝΑΣ ΩΡΑΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΣΦΟΑΡΟΤΑΤΗ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΕΝΕΣΚΗΨΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΩ ΜΕΣΣΑΡΑΝ Τάς ττρωινάς ώρας τού Σαββάτου σφο&ροτάτη κακο- καιρία ενέσκηψε είς την περιο χήν Κάτω Μεσσαράς καΐ Ιδιαιτέ ρως ε(ς τόν χώρον τόν εύρισκόμε κον μεταξύ τής τταραλιαχής ζώ νης Πιτσιδίων — Τυμπακίου — 'Αγίας Γαλήνης καΐ των ττρός βορράν όρεινών ττροσβασεων τού ιΙ'ηλορΕίτου. Ή αιφνιδίως έκοττά *ασα θύίλλα έσυνωδεύετο, Ιδία είς τάς τταραλιαικάς περιοχάς, ά πό τττώσιν χαλάζης μεγέθους λε τΓτακαρύου, ήτις καΐ διήρκεσεν έ ττι μίαν καΐ ήμί<τειαν περιττου ώραν. Ήτο τόσον μεγάλη ή ττο σότης τής ττεσοθσης χαλάζης, ύστε την ττρωΐαν τα ττάντα είχον καλυφθή ύττ' αυτής, ή δέ εικών την όττοίαν τταρουσίαζε τό τοπί όν ώμοίαζε μέ χιονισμένην τοι αίττην. Είς ττολλά σημ«Τα καϊ ι¬ δία είς την ττεριαχήν Τυμπακίου, γο Οψος τής σιχτσωρευθεΐσης χά λάζης ΰττερέδαινε τα 20 έκατο στά ΤΟ&. μέτρου. Έν τώ μεταξΰ αί έκ τής χά λάζης τηρακληθεΐσαι ζημίαι ύττήρ ξαν τρομακτΐικαιί καΐ ιδία είς τάς τφωϊμους ντοματοκαλλιεργεϊας τού Τιιμπακίθυ. ΟΙ ντοματάκη- γτοι τταρουσίοζον την πρωΐαν θλι δεράν ε(κόνα, ή δέ εντύπωσις των ττιρώτων στιγμών εΤ-αι ότι άττωλέσθη όλοσ-χερώς ή έφετεινή πΗΜραγωνή χαΐ είς τό σύνολον της. Μεγάλαι έπίσης ζημίαι έ- προξενήθησαν είς τα εστΓεριδοίΐ δή, τόσον είς Τυμττάκι δσον κα) είς Βόρροι/ς, καθώς κάΐ «Ις τα σιτηρά, ψυχανθή κλττ. καλλικργεΐ άς. ΟΙ Τυμττακιανοί, οί όττοΤοι, ώς γνωστόν £χα/ν ύττοβληθή είς μίγάλους «ίητους καί ϋχουν κα ταχριεω6τ| είς την 'Αγροτικήν Γρά—εζαν διά νά δημιουργήσουν ΐό ση.μιερινόν θαΰμα ττϊς ττρωΐμου ντοματοκαλλιεργείας, ευρίσκον¬ ται τίδτι είς ά—ογνωσιν, λόγω τί>ς
    αίφνιδίας ι<αταστροφτ»ς τχτις τούς £πληξε. Ήδη ύττό των κθΐνοτικβΜ άρχών άτΓεκΓτάλησ—ν τηλ) ματα πρός τον κ. Νομάρχην κα) την ΑΤΕ, διά των όττοίων καΓ'ζητεϊ ται ή αποσταλή είδικών πρός 6»β ττίστωσιν και ύττολογισμόν των ζήμιών,. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ Ο ΣΑΧΗΣ ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ ΦΑΡΑΧ ΡΩΜΗ 5 (Ίβ. ύΚτηρ"). —-Ό Σ<5(χπς τής Πβρσίας κ(ς σννίν- τενξίν τού ττρός τό ι«ερι«&ιΐκον «Τζίντι, τοΰ Μ.λάνον 08ήλ*ν σεν *ιι «μ«τβ την ττατρίοα μόν, έκείνο τό οποίον άγαττώ τρβριισσάτερον βΙς τόν Τ ή +αράχ>.
    ΑΠΟΦΥΓΗΝ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΟΜΙΣΙΝί
    Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΝΕ Ι-θ
    ΕΠΕΒΛΗΘΗ ΤΟΥ Εθ ΝΙ ΚΟΥ
    ΣΚΟΡΕΡ Ο ΜΙΜΗΣ ΣΠΑΝΟΥΑΑΚΗΣ
    'Υττερέχων είς τεχνικήν καί
    είς ομαδικότητα, ό Όλι/μτπαικός
    εττεβλήθη χθές τού 'Εθνικοΰ μέ
    ένα γκόλ πού» επέτυχε ό Μίμη;
    Σπανουδάκης ικαΐ άπέψυγεν οθ
    ιω την δοκιμοχτίαν τής διαβαθμί
    σεως!
    Ή νίκη τής σνμτταθοθς ομά¬
    δος τού Όλυμπιακού μπορούσε
    νά ήταν καΐ ευριττέρα, εάν δέν έ
    χανεν κλασσικάς ευκαιρίαν διά
    την έ—ίτβι/ξιν καί άλλων τερμά
    των.
    Ό 'Εθνικός, θά άττέδιδε ά-
    εφαλώς ικαλύτιερα, εάν ώρισμέ-
    νοι τταΐκται τοο έπαιζον έ πε
    ριασοτέραν ττοδοσφαιρικήν σι»νέ
    ττειαν κα! ιδιαιτέρα έβν ήγωνί-
    ζαντο ιμέ ολιγώτερον σκληρότη
    τα.
    Δέν λέγαμεν δτι οί ττοδοσφαι
    ρισταΐ τού Έθνικοΰ εκτι/ττησαν
    έσκεμμένως καΐ έκ ττροθέσβως
    τούς άντιττάλους των, 6χι, έπαι
    ξαν δμ«ς όττωσδή—οτί «έπικίνδυ
    να>
    Ιδιαιτέρως ό ττοδοσφαιριστής
    Πακές ττρέττει ττρώτα «νά μάθη
    νά παίζη» μττάλλα καί μετά νά
    συμΐμιετέχη σέ αγώνος, διότι έ
    ισι δπ«ς άγωνίζεται σήμιερα
    μτΓορεΤ νά τρακματίση άνεττανόρ
    ε
    ΑΘΛΗΤΙΚΑ
    Ό «μικιρός δαίμονιας» ττου
    ίιωληάζει σέ δλα τ-ά; τυττογρα-
    Φεΐα, όκανε γιά δλλη μιά φορά
    τό θονμα τού «αί μέ τρία λάβη
    άλλοίωοτε την έννοια τής Π,ρώτης
    καί τής Τετάρτης Σημειώσβως,
    των αθλητικώς «ΣΗΜΕΙΩΣΕ
    ΩΝ» ττβύ δημοσιεύονται στήν
    τρίτη σβλίδα τεΰ παρόντος ψύλ
    λον.
    Ούτω ή τρίτη ττσιράγραφος
    τής ττρώτης στ>μειώ<—ως πρεττει νά διαβσσθί) ώς ακολούθως. €Η κ—ταδικαστική είς βά¬ ρος των διαιτητών τού Πειραι ώς ψή>ος (καΐ δχι ζήλος) τής
    (μεγαλυτέρας μερίδος των ττα
    ρισταμένων, κατά την ττρόσφα
    τον Γβνικήν Σι/νέλευσιν των
    Διαιτητών δλης τής Χώρας, υ¬
    πήρξε* ττλήγμα κα; -,τλήγμα
    έγκληματικόν είς βάρος τοϋ ή
    δή νοσοΰντος σώματος τής έλ
    ληνικης θιαττηο-ίας.
    Είς δέ την Τετάρτην Σηιμίίω
    σιν ή ττρώτη γραμμή —*-,-, ^
    διαβασθη ώς εξής;
    Πιθανόν νά ττροβληθή δτι
    Διά των ανωηπέρ^ διορθώσβΕ*»
    άπσκαθίσταται το ττνεθμα καΐ Α
    εννοια των δτ)μ<χτ^ θωτα) Λανένα άντίιπαλό τού. Έ ΠΌναλαμβάνομβν καΐ τονίζομ*ν 6 π, δέν τό κάνει έκ ττροθέσίως, δέν τταύει δμως, τταρά τοΰτι, νά Γ.Τναι έττΐικίνδυνος. Τό —ρώτο ήμίχρονο ήτα^ άτΓΟ άττόψεως ΰττεροχής μάλλον άμ- {ίίρροττο, ό Όλυμπιακός δμως δημιοθργηαΐ κα! έχασιε εύκαιρί- ο.ς (είς τα 41' ό Σκαμάνκας, 4 ιμ. ττρό τού τέρματος έ"χασ* βέβοοιο γκόλ) ιενώ ό 'ΙΞΘνικος άσύνδετος -ροσ—άθησϊ νά αίφνι διάση τούς άντιτΓάλους τού χω>
    ρϊς νά τό κατορθώση.
    ιΚαττά τό δεύτερο ήμίχρονο·
    κα μέχρι τής επιτυχίας τού τε>
    ματος ό Όλνμττιακός διετήρησε
    οαψή ι>π«ροχήν καΐ ττροίχάλίσε
    σαψϊΐς κινδύνους διά τό τέρμα
    τού Έθνικοϋ.
    ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΓΚΟΛ
    Δημιουργηθή** άττό ίνα μττά
    σιμο τού Σκαμάγκα, μαρκαρι-
    σμένος δμως δέκ μπόρεσε νά ά
    ξιοτΓοιήση την τφοσπάθειά τού,
    η μττάλλα «κυλησο ττρός τον έ
    π·ερ)θόμ«νο Μίιμη Σ-ανθυδακτ).
    *Ένα ψύχραιμο καΐ εύβθβολα
    ρούτ τού νεαρού τταίκτον «βαί..
    ιό Όλομττιαικος τταρίμεινε στήν
    Α' Κατηγορία χωρις νά χρεια-
    στή νά Οττοσττ) και αλλη δοκι¬
    μασίαν (65').
    'Αττό τοθ σημείον αύτοι) ό ά
    γών γίνεται έξαιρετικά σκληρός
    έκ. μέρους των Έθνικών οί όττοΐ
    οί κχχϊ έττιτίθενται μέ μανία. Δυ
    νστή δμως ή Λμυνα τού Όλυμ
    ΤΓΐακοϋ κρο-ησε τό ά—οτέλεσμα.
    Άπό τόν Όλιιμ~ιοκό διεκρί¬
    θησαν ό Μίιμης ΣτΜ«υθοκης
    καί ό Άδαμάκης. 'Από τον Έ
    θν»κό ό Τούλης.
    Ό διαιτητής κ. Εΰαγγ. Μιχε
    Ν»να«ης τκαρ· δλον βτι είς τό 6ηί
    ίερον τΊμίχρονον ίδειξε κάττοια
    ανβκτικότητα υττέρ τού ΈθνικοΟ
    (καθ1 ημάς έπραξίν καλώς, βιό
    π οί τταΤκται τού ήττηθέντος ζή
    τούσαν αίτιον) είναι άφος σνγ
    Καρητηρίων, διότι «Αφατηθ-Ο
    καί έφερεν είς ττέρας τόν έξαιρε
    τικά δύσκολο αύτό άγώνα.
    ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ
    ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Λοιμας, Φρέ
    σκος, Άμαργιανίτης, Πατταοακης
    Βαλιρης, Νικ. Σττανουδακης
    Ικαμάγικας, Άδαμάκης ΜΙμης
    Σ-ανουδάκης Μήλ,ος καΐ Τβακα
    λακης. ,
    ΕΘΝΙΚΟΣ: Κ,ί^ο—οαβοχ;, Κα
    (Λλης, ΚοΓΤΓελλάκής, Χ»μ-άς,
    Αλεξ.ου Τούλης Π— αδτψητρί
    * Πα^ές Χρα-ο,ί γ^
    , ^ς ρα
    ΑΝ, ΠΑΝ,