169981

Αριθμός τεύχους

235

Χρονική Περίοδος

Ε

Ημερομηνία Έκδοσης

6/8/1911

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΔΙΑ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ......... Ετησίως Δραχ. Χρ. 7.
    ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΟΙΠΗΝ ΚΡΗΤΗΝ » , 8.
    ΔΙΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ ...... » Φρ. Χρ. 10.
    Πάσα αίτησις άπενχΗτντέα τχ Διευθιίνσει.
    ή φύλλον
    τϊί 1*5
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    ΑΙΕΥΘΪΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΕΡΠΑΝΝΑΚΗΣ ΥΠΕΤΘΤΙΟΙ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΑΗΣ
    ΕΤΟΧ Ε'.
    Έν ΗΡΑΚΛΕΙΩ τχι (1 Ανγούστον 1911
    ΑΡΙΘ. 235
    ΠΟΠΪΠΙΜ...
    Έχ πολλών χαΐ διαφόρων φαινόμε¬
    νον δύναται τι; ασφαλώς να προεικά-
    ση, δτι ό προσέχη; Σεπτέμβριος θά ση¬
    μειώση κρίσιμον περίοδον είς τ ό Κρη¬
    τικόν ζήτημα χαι την Κρατικήν ιστο¬
    ρίαν. Ή Τουρκία άπό τούδε παρασκευά-
    ζιται, ίνα την Κρητικήν αύτην σκιάν
    προσπαθήση πάλιν νά την συλλάβη,
    νομίζουσα έν τ-ξ μωρία της, δτι Οά γίνη
    Ισχι»ροτέρα καΐ εσωτερικώς καΐ εξωτε¬
    ρικώς με την άερώόη αύτην προσθήκην.
    Ό σπουδαιότερος λόγος, δι' όν ή
    Πύλη συνεβιβάσθη με τούς Άλβανού;
    Μαλισόρου; κα'ι απεχώρησεν είς τα αί-
    τήματά των, δπω; λέγουν τα τηλε-
    Ίοιοΰτος κακός δαίμων, τοιαύτη
    άτεγκτος είμαρμένη καταδιώ/.ει την
    Κρήτην πάντοτε, και καθ' ην στιγμήν
    νομίζει δτι τό άντισήκωμα τής ελευθε¬
    ρίας της πλήρες καΐ άρτ:ον ετέθη είς
    τόν ^υγόν τής διπλωματίας, διά τινος
    λαύροχειρίας θεωρεΓται ώς μή άρκουν
    καΐ ζητοθνται και άλλαι προσθήκαι.
    Άλλ' έως πότε Οα άντέχη ή πολυ-
    παθή; αυτή νήσος νά άντικρύζη τα δι-
    πλωματικά αύτά τεχνάσματα, και νά
    έπαρκγ) είς τόν πόλεμον κατά των πο-
    νηρευμάτων κα'ι δολιευμάτων αυτών,
    και των οποίων την επανάληψιν φο£ου-
    μεθα και κατά την προσέχη κρίσιν;
    Όπως έχουσι λοιπόν τα ημετέρα
    πράγματα, ή μονη δικαία καΐ άςΐοπρε-
    πής καΐ σύμφωνος πρός τάς έπ·.σήμους
    χής, Οά ι.ινε ή άξίωσι; τής διπλωμα¬
    τία;, ίνα 6 Κρητικός λαος εκουσίως ή
    άχουιίωι οπισθοδρομήση {χ τής νυν
    πολιτικήν τού θέσεως.
    γραφήματα, είνε τό έτοιμον καΐ παμ- τής διπλωματίας δηλώσεις Οα ήτο ή
    σκευασμένον αυτής, ο.ά νά αντιμετω¬
    πίση την νέαν περιπέτειαν, ή δποία έ-
    ξυφαίνιται είς τό πολύπλοκον Κρητι¬
    κόν %
    ΚαΊ ποίαν μέν στάσιν θά τηρήση
    διπλωματία δεν γνωρίζομεν άκόμη. θά
    έμμείνη είς τάς μέχρι τοθδε δηλώσεις
    της, δτι θά σεβασθή το κολοβόν ημών
    καθιστώς* Οά τ& προαγάγη είς τοιούτον
    βαθμόν, ώστε νά τού προσδώση νέας
    δυνάμεις καΐ περαιτέρω ζωτικότητα,
    διά νά διαρκέση επί τίνα είσέτι χρόνον,
    μέχρις ού φθάση το κατ' αύτην πλή-
    ρωμα τού χρόνου' ή Οά κρίνη δτι έπέ-
    στη τέλος πάντων ό καιρος τής έκπλη-
    ρώσεως των επισήμων αυτής διαζε-
    βαιώσεων καΐ ύποσχέσεων;
    Άλλ' ύπάρχει καΐ άλλη περίπτωσις.
    Αύτη ίίνε μέν λίαν άπίθανος καΐ άντι-
    κρυ; προσχρούουσα είς την αξιοπρέπειαν
    και την ΰποτιθεμίνην εΰθύτητα, και
    τ&ν πρός την φαινομενικήν τουλάχιστον
    δικαιοσύνην σεβασμόν των ίσχυρών,
    άλλ' όπωσδήποτε πρέπει καΐ αύτη νά
    ληφθτ^ ύπ' δψει έν ττ] άπαριθμήσει των
    δυνατών πίριπτώσεων τής λύσεως ή
    των (.ίτιπλοκών τού ήμετέρου ζητήμα-
    τος. Ή τοιαύτη δέ περίπτωσις είνε ή
    υπίσ&οδρόμησις, ό ύποβ.βασμος καΐ ή
    υποχώρησις είς την άμέσως επομένην
    βαθμίδα τής πολιτικής κλίμακος, ήτοι
    ή επάνοδος είς την άρμοστείαν, την ο¬
    ποίαν ό τόπος κατέλυσε προ τριετίας.
    Έκ των τεσσάρων τούτων δυνατών
    περιπτώσεων ή μάλλον άπίθανος, καΐ
    τής οποίας ή ύπόμνησις μονον Οά διε-
    γείρη σφοδροτάτην θυελλαν είς την
    σκληρώς δοκιμασθείσαν ψυχήν τοθ Κρη-
    •τικοθ λαοθ, είνε ή τελευταία. Αι αυτής
    ιτροβαλλομένης μόνον Οά έγερθώσι διά-
    τρορα συναισθήματα απογοητεύσεως, πι·
    κρίας, δδύνης καΐ άπελπ:σίας είς τούς
    Κρήτας. Διότι θά εξαλειφθή ούτω πάν
    Ιχνος τής τελευταίας αποπείρας, την
    όποιαν έπεχείρησεν ή Κρήτη ή περισ¬
    σότερον παντός άλλου τοπου δικαιου-
    μένη πρός την εθνικήν αυτής αποκατά¬
    στασιν, διά νά έςΊσωθ^ πρός την ολι¬
    γώτερον αυτής δικαιουμένην Βουλγα¬
    ρίαν.
    Και ή Κρήτη ουδέποτε εχονσίως,
    έν δλη αυτής τ?] άσθενεία καΐ τη άδυ-
    ναμία καΐ τη σμικρότητι, Οά αναγνω¬
    ρίση τοιαύτην υποχώρησις Είνε άλη-
    6ές δτι ή διπλωματία τα πάντα δύνα¬
    ται νά έπίχειρήση, καΐ μάλιστα τα ά-
    δικώτατα, άρκεΓ νά προάγωνται τα ύ-
    λικά των ενδιαφερομένων συμφέροντα.
    Πθλύ δέ φοβούμεθα μήπως ή είρήνευτις
    τής Άλβανίας καΐ ή υποχώρησις τής
    Πύλης είς τάς αξιώσεις των άπαιτούν-
    των έγινεν επί βλάβη τής Κρητικής
    υποθέσεως, τής Κρήτης, δπως συνή-
    Οως,' χρησιμευούσης ώς άντάλλαγμα,
    έξαγοραζούσης επί άκουσία αυτής βλά-
    βη επιτυχίας καΐ ωφελείας δι' άλλους.
    Είνε πρόχειρον είς την μνήμην των
    όριστική λύσις τοθ ήμετέρου ζητήμα-
    τος, καΐ πρός αυτήν, ώς την άπολύ-
    τρωσιν τοθ πολυπαθεστάτου των λαών,
    ατενίζομεν πάντες.
    Ί1 νέα Τουρκία, υπέρ τής δποίας ε¬
    ξακολουθούσιν οί ίσχυροΐ νά συμπαθώσι
    καΐ νά έρωτοτροπώσιν άκόμη, έχρεω-
    κόπησε καθ' ολοκληρίαν. ΊΙ πρόφασις
    δτι έπρεπε νά ύποστηρ·.χΟ·ζ τό ψευδο-
    φιλελεύθερον συνταγματ'.κον πολίτευμα
    στερεΐται πλέον ύποστάσεως. Τα πράγ¬
    ματα άπέδειςαν καΐ άποδεικνύουσι καθ"
    εκάστην, δτι την τυραννίαν τοθ ενός
    διεδέχθη ή τυραννία των πολλών καΐ ή
    όποία είνε πολύ χειροτέρα τής πρώτης.
    Καΐ απόδειξις καΐ ή έσωτερική τής αύ-
    τοκρι7τορίας κατάστασις καΐ οί συνεχεΓ;
    πόλεμοι καΐ οί δ'.ωγμοί καΐ αί π·.έσεις
    των μή καθαρώς τουρκικών πληθυσμών
    Ματαιως λθ'.πον καΐ άνωφελώς ή δ1.-
    καιοσύνη '^ς Κρ^Τ'.ΑΓ;; ύποθί^εω; χρη-
    σιμεύει ώς στήριγμα καΐ στερεωσ'.ς τής
    άνομολογήτου καταστάσεως είς τοΤουρ-
    κικον Κράτος, χαΐ μιαίνεται ούτω ή
    ύψίστη καΐ Οειοτάτη έκφανσις τοΰ ίσχυ-
    ροτέρου των Οεσμών των άνθρωπίνων
    κοινωνιών.
    Καΐ δέν θά είνε μία ήττα μεγίστη
    τής δ'.πλωματίας καΐ άκατονςμαστος
    ούχι πλέον όπισθοδρόμησις άπο τάς φ·.-
    λελευθερους αρχάς, άλλά παντελής έλ¬
    λειψις πρακτικοτητος καΐ, αύτό τουτο,
    κοινοτάτου πολιτικοθ νοος ο έξαναγχα-
    σμος λαου δ'.ατελοθ^τος υπο την προ¬
    στασίαν τετσάρων των κραταιοτάτων
    Λυνάμεων τής Εύρώπης, είς στιγμήν
    κατά την οποίαν ευρισκόμενος επί ενός
    πολιτικόν έπιπέδου, τ.ζθΊγόζον διά νά
    άναβη είςτο άρχικον τε'ρμα, έπετάσσετο
    νά όπισθοχωρήση, εναντίον ού μόνον
    των δρων τής δικαιοσύνης, άλλά κα'ι
    τ?;ς αξιοπρεπείας καΐ των δοθεισών ύπο¬
    σχέσεων καΐ τής άναγνωρίσεως τής εν¬
    νόμου θέσεως, είς ήν νυν διάκειται ή
    ρήτη ; * .
    Λ·.ά τούς λόγους τούτους φαίνεται
    είς ημάς 3ίρύ, 33ρύτατον, καΐ άπαδον
    ού μονον πρός τούς Οείους, άλλά καΐ
    αύτούς τούς άνθρωπίνους νομους ή έπί-
    ταξις, ίνα κρημνισθώμεν εκουσίως άπο
    θέσιν χεκτημένην, καθιερωθεΐσαν υπο
    τής παρελεύσεως τριετίαΓ, ή όποία
    χρησιμεύει ήμϊν ώς ύπόμνητις τού άνε-
    κτελέστου μείναντος άρχιχοθ σκοποΰ
    ώ ':^ πρός την πλήρη
    μας, καΐ ώς •αΙί':
    αυτού επιτυχίαν.
    Ή Κρήτη δέν πιστεύει ποτέ ότι ή
    εύορκος καΐ πιστή εκτέλεσις των άνα-
    λτοθεισών ύπονίεώσεων, καΐ ή τυϊλτ
    καΐ πλήρη; έμπιστοσύνης πρός τάς ζζγ>-
    στάτ'.δας ύπακοή καΐ άφοσίωτις Οα ά-
    μειφθη τόσον σκληρώς καΐ άπανθρώπως.
    Καΐ δέν είνε ύπεοβολική ή ν^τσις
    τής τελευταίας Αεςεως έν τη προκει-
    μένη περιπτώσει. Ούχι πλέον δ·.κα·.ο-
    σύνη, ούδε προσχήματα αυτής, ούδε
    άλλοι εύπρεπεΐς καΐ εύπρόσω·ποι λό^οι,
    πρεσβυτέρων Κρητών δτι ή έπανάστα- | διά των οποίων ή διπλωματία συνειθίζει
    σις τοθ 66 εχρησίμευσεν ώς γέφυρα νά περικαλύπτη καΐ καθιστα άνώδυνα
    καΐ ύπόβαθρον, δι* ού άνερριχήθησαν τα πραξικοπήματά της. Άλλ' αύτο
    βαθμΐδάς τινάς είς την πολιτικήν κλί- τουτο έλλειψις τού κοινοτάτου άνθοω-
    ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟΝ
    Η ΠΑΝΤΕΛΗΣ
    ΤΗΣ Π0ΛΙΤΕΙΑ2 ΑΜΟΙΟΣΙΣ
    Ό πολύς Μοντέσχιος είς τό «Περΐ
    τού πνεύματος των νόμων» περισπού-
    δαστον αύτοθ σύγγρβμμα λέγει, δτι
    άρ^ή καΐ θεμέλιον τή; δημοχρατουμέ-
    νης πολιτείας είνε ήάρετή. Ό μονάρ-
    γης έν ε ι τόν $ζα*/ίθΊ* χαΐ την πυγαήν
    Λ··/% ι» εν · ι»·
    του' ή όλιγαρχία καΐ άριστοκρατία τα
    συμφέροντα της* ό όέ αύτοδιοικούμενος
    λαός την συνείδησιν των πρός εαυτόν
    καϊ τούς συμπολίτας τού καθηκόντων
    τού.
    Παρ' λ,μΓν μάλιστα παρά τοΓς όποίθ'.ς
    ή πολιτική ημών κατάστασις δέν είνε τι
    ανεξάρτητον καΐ αύτοτελές σύστημα,
    άλλα προπαρασκευαστικόν καΐ προπαι-
    δευτικόν τού κυρίου ημών πολιτεύμα-
    τος, καΐ αΓτιον προσδοχωμένων σπου-
    δαίων άποτελεσμάτων, ή ύποχρέωσις
    αύτη τοθ νά πρυτανεύη είς την πολι-
    τείαν μας ^ άρετή, είνε έπιτακτικωτέρα.
    Άλλά τί έπράξαμεν διά να ανταπο¬
    κριθώμεν πρός την αρχήν ταύτην, καΐ
    καθ' δσον ανθρωπίνω; ήτο είς ημάς δυ¬
    νατόν, νά έμμείνωμεΐ είς την οδόν ταύ¬
    την, καΐ είς τό σχολείον τής πολιτείας
    νά διδαςωμεν τα άναγ^α.α έκεϊνα μα-
    Οήματα, τα όποία συγκρατουσι την ά-
    ληθή ίσοτητα καΐ την γνησίαν ελευθε¬
    ρίαν, καΐ τα ογ.οΙλ Οά έπαιδαγώγουν
    τόν λαόν είς τόν σεβασμόν ζρός τούς
    νόμου; καΐ την άτΛχήν άπό πάσης
    πλεονεζίας, ή όποία Οα άπέβαινε πάν-
    τοτε είς βάρος των συμπολιτών, ώφ£-
    λουμένου μονου τοθ πλεονεκτουντος ;
    Άπό τ:»ΰ περυσινου Μαίου ιδίως ή
    κακη τη μοίρα συστάσα Συνέλευσις εί-
    σηγουμένου καΐ πρωτοστατοθντος τού
    νυν ζρωθυπουργου τή; Ελλάδος, ή
    τέως σκολιά καΐ άπάτητος άτραπός ή
    άγουτα είς την καταστρατήγησιν των
    νόμων τή; πολ·.τείας έχαράχθη καΐ έ-
    πλατύνθη ίίς /εωφορον, είς την όποιαν
    καΐ τυφλό; θά εύρισκε τόν δρόμον τού,
    καΐ οί πάντες σχεδόν ε.; τάς πολιτεια-
    κάς αυτών σχεσε'.ς αυτόν αόνον τόν
    ϊζζαθΊ 3αδιζουσι>>.
    Τότε, ώς ενθυμούνται οί αναγνώσται
    μας, ή Συνέλευσις έμεινεν άνευ προέ-
    δρου καθ' 5λον τό διάστημα των εργα¬
    σιών της. Τοτε παρά τα ίσχύοντα καΐ
    ενταύθα >.αΐ έν Ελλάδι, απεφασίσθη
    είς ζητήματα έμπιστοσύνης νά γηφί-
    ζωσιν καΐ οί ύπουργοί. Τότε εδημιουρ¬
    γήθη ή επί τού ενός μόνον ποδός στη¬
    ριζομένη Κυβέρνησις, ή Κυβέρνησις έ-
    κείνη, ή όποία καίτοι χωλή καΐ άνά-η-
    ρο; κατα την οκτάμηνον είς την αρχήν
    διαμονήν της δ·.ήνυσεν είς -άς παρανο-
    μίας καΐ την σπατάλην δρόμον απώτε¬
    ρον κατα την ταχύτητα καΐ αυτού τοΰ
    άεροπλάνθ'-ι.
    Τότε ανετράφη τΛίλ ύπηρεσία, έδη-
    μιουργήθησαν Οέσει; περιτταΐ, έμισθο-
    δοτοΰντο ώς ύπάλλη^θΐ άνθρωποι δια-
    μένοντε; διαρκώς είς τα χωρία των καΐ
    άσχολοΰμενοι είς τάς εργασίας των.
    μειοψηφία, διότι τοτε έμαίνετο καΐ ί·-
    μυχάτο ή πολιτικτ; τρικυμία ένεκα τ^Ο
    γνωστού ζητήματος τοθ δρκου.
    Καΐ επεριμέναμεν πάντες δτι ή ά-
    σχημονήσασα έκείνη Κυβέρνησις ή ου¬
    δένα νόμον σεβασθεΐσα, τό τερατώδες
    έκγονον τοιαύτης μητρός, Οά έδιδε δί¬
    κην των πεπραγμένων, άλλ', ώς είπο¬
    μεν ανωτέρω, ή "λιω^άρο^ τής παρανο¬
    μίας έξετείνετο ενώπιον δλων των συμ-
    φεροντολόγων. Εδημιουργήθη ούτως
    ή παροδσα συμμαχική Κυβέρνησις, ή
    όιτοία καΐ έκ τοϋ παρελθόντος τοθ συμ-
    μάχου μέρους καΐ έκ τοθ παρόντος των
    έμβεβαπτισμένων είς τα κομματικά αί-
    σχη τής καταλυθείσης Κυβερνήτεω;,
    οέν ήτο δυνατόν ή νά διανύση ταχύτε¬
    ρον τόν προκειμένον δρόμον τής παρα¬
    νομίας.
    Καΐ ή άρχέγονος πηγή παντός κακοθ
    Συνέλευσις διά των άπρονοήτων χαΐ ά-
    συνέτων αυτής μέτρων προσέθηκεν είς
    τάς κομματιχάς καΐ παρανόμους διαθέ-
    σεις τής Κυβερνήσεως τα διαλυτικα
    έκίΓνα [ΐ-ίτζα, τα όποία ταχύτερον έπ-
    έφεραν την παρούσαν άποσύνθετιν καΐ
    απογοήτευσιν, καΐ «πελπισίαν, ότι καΐ
    έν τώ μέλλοντι θά δυνηθώμέν ποτε νά
    έπανεύρωμεν την απολεσθείσαν αληθή
    οδόν.
    μακα τρία Βαλκανικά Κράτη.
    πισμοθ, άνταξία άλλης βαρβάρου έπο-
    χ
    Ένομοθετήθησαν συ^άςεις, εδόθησαν
    ύποσχέσει; κατασκευή; πολυοαπάνων
    ίδιωτικών όδών, άνετράπη τό έπικρα-
    τήσαν έθιμον ινα οί πληρεξούσιοι εκά¬
    στου νοαοΰ άποοασίζωσι π::ΐ των κα-
    τατκευαστεων οοων, δια να σαγηνευθη
    έκεΐνος, ό οποίος έδάνευε τό ενα πόδι
    είς την χωλήν εκείνην Κυβέρνησιν.
    Καΐ πάσας τάς τοιαύτας τερατώοεις
    παρανομίας τάς ήνέχθη ή ίσοδύναμος
    καΐ ίσόψη^ος πρός την πλειοψηφίαν
    Καΐ ούτως έξέλιπεν άπό πάντα Κρή¬
    τα ή συγκρατοΰσα πρός την πολιτεια¬
    κήν τροχιάν πεποίθησις, διότι έκαστος
    βλέπει δτι ή πολιτεία δεν είνε κοινή είς
    πάντας, δπως ώφειλεν. Δέν φείδεται
    τοθ δημοσίου πλούτου. Δέν προστατεύιι
    τό δίκαιον. Δέν είνε άμερόληπτος. Δέν
    σέβεται κανένα νομόν. Άφηκεν έκθετον
    καΐ άπροστάτευτον την άγροτικήν πε¬
    ριουσίαν των πολιτών. Διέλυσε τό κό-
    σμημα καΐ τον φύλακα τής πολιτείας
    μας, τόν στρατόν. Παρέλυσε την δη¬
    μοσίαν ασφάλειαν, ή όποία μόνον ό-
    μοίωμα καΐ άψυχον εΓδωλον άνευ ζωής
    είνε. Τα ίζ^α.α. τής δημοσίας τάξεως
    καΐ ασφαλείας άποδιώκονται άπό τούς
    σταθμούς των. Τούς άφαιροϋνται άαό
    τας χείρας των οί κλέπται καΐ φυγόδι-
    κοι. Καΐ είς τάς επαρχίας δέ έκείνας
    ένθα ύπαρ*/ει μόνον τό πρόσχημα τής
    τάξεως, οί είς τούς σταθμούς των ευ¬
    ρισκόμενοι χωροφύλακες δέν είνε ί:γανα
    οράσεως καΐ ενεργείας, άλλ' απλώς
    μόνον ^.ά^ζίζΐζ, των τελουμένων.
    Καΐ δέν πταίει είς τουτο τό πολύτι¬
    μον τουτο καΐ πολλάς υπηρεσίας είς
    τόν τόπον παρασχόν σώμα, ούδε οί δι¬
    ευθύνοντες αύτό, άλλ' ή έν γένει δημι¬
    ουργηθείσα κατάστασις, καΐ ή πνιγηρά
    άτμόσφαιρα, είς την άσφυξ·'αν τής ο¬
    ποίας καΐ την νάρκην δηλητηριάζονται
    οί όργαν.σμοί.
    Καΐ ευρίσκονται συνάδελφοι, μέ πολ-
    λήν άλλως όξύνοιαν καΐ διορατικότητα
    πεπρθ'.κισμέναι, αί οποίαι την άπελπι-
    στικήν ταύτην κατάστασιν πανηγυρί-
    ζουσιν ώς άνθηράν καΐ σωτηριο>δη, μή
    αίσθανόμεναι τον ύπόκωφν/ μέν, άλλ
    άρχετά άντιληπτόν γογγυτμόν, ό οποίος
    έκπέμπεται άπό^τά στήθη όλων, οί ό-
    ποΤοι έξακολουθοθν νά πονοΰν τόν άτυχή
    τούτον τόπον, καΐ την δυσοσμίαν τής
    σαπρίας, ή όποία έχει καταλαβει δλα
    τα διαμερίσματα τής πολιτείας.
    Λησμονοθν αί συνάδελφον ότι ό Αί-
    θίοψ οέν σμή/εται, καΐ %* δλον τόν σά-
    πωνα τής ύφηλίου μεταχειρ·σθη τ·.ς.
    Τό περ-.ωρισμένον τού χώοου δέν έπι-
    τρέπει είς ημάς νά είσέλθωμεν είς λε-
    πτοιχε^εστέ^αν ανάλυσιν, άρκούμενοι
    μόνον είς τάς γενικωτέρας γραμμάς.
    "Αλλως τε ή γεν.κή κατάστασις είνε
    τοιαύτη, καΐ ή συνφύουσα αυτήν άπο-
    νοήτευσις καΐ άπελπισία τοσαύτη, ώ-
    στε και τόν άπλούστερον ίδ'.ώτην άν
    άνακρίνη τις, θά αντιληφθή άμέσως
    την κατάστασιν.
    Μόνον οί κάπηλοι τής πολιτικής, οί
    κατέχοντες τάς κλείδας τού ταμειου
    καΐ λαμβάνοντες όπόσα θέλουν, οί ά-
    πειλοϋντες εκάστοτε τούς ψνφοδεείς κυ-
    ^ι^τ^α^ οιά των έπιταχτικών των τη-
    λεγραφημάτων, αύτοι μόνον Ισως νά
    άρέσκωνται είς την λοιμώδη ταύτην
    πολιτειακήν ατμόσφαιραν, την άτ.ιι-
    λοθσαν νά άποπνίξη μέ τάς άναθυμιά-
    σεις της καΐ τόν ύγιέστερονοργανισμόν.
    Δέν δύνανται, πρός δικαιολογίαν
    των, οί κύριοι ούτοι εκμεταλλευταί ιή;
    πολιτικής νά προφασισθώσιν δτι μετέ-
    χουσιν απλώς των ώφελημίτων, τα 6-
    ποϊα παρέχει είς αύτούς τό κοινοβου¬
    λευτικόν πολίτευμα. Οί πρ,σωπ,κοί
    δρόμοι, αί έργολαβίαι καΐ συμμετονα.
    είς δημοσία ίργα, ή παράνομος κάρτ:ω-
    σις ^αρέων ποσοστώνέπΐ των δίδομέτων
    είς τούς ίοιοκτήτας άποζημ-.ώσεων διά
    την λόγω δημοσίας άνάγχης γινομένην
    απαλλοτριώση * ή ένοικίασι; ε!; ^ορος
    τού δημοσίου μέ πολύ βαρύτερον £%οι-
    κιον ή τέω; των άκαταλλήλων οί<η- μάτων των πλεονεκτώνπολιτευομένιυν· ο όιορισμο; ανικανων συγγενών ι;{; αν¬ τικατάστασιν ίχανών εί; Οέσει; πρ&το- οοφορους, χρησιμευούσας ώς διομετον καΐ μεσιτεία έπιβλητική υπέρ των $ιο- ρισάντων αύτούς συγνενών, είνε τα ά- Ο-'μιτα ώφελήματα τής πλειοψηφίαν. Καΐ άλλα άκόμη, των οποίων ήάπ- αρίθμησις δέν Οά χρησιμεύση είς τό νά καταστήση σκοτεινοτέραν την είχόνα. Καΐ έπανερχόμεθα εί; τ6 κύριον η¬ μών ζήτημα. Τοιαύτη πολιτιία ύπ6 την τοιαύτην α^τής σημιρινήν παρα¬ μόρφωσιν, μέ άστραπιαίαν ταχύΐητα ρ χη γ είς τό χάος, άποσυν(ίέτουσα καΐ διαφθείρουσα καΐ καταστρέ^>ουσα,
    είνε άνθρωπίνως δυνατόν νά εξακολου¬
    θήση άκόμη ίπΐ πολύ διατηροθοα την
    άρχιχήν αυτή; δργάνωσιν, χαΐ την ηθι¬
    κήν αυτής υπόστασιν, άφ' ού ντάντες
    οί συγκρατοθντι; αύτην ήθιχοί <>Ίσμοί
    διελύθησαν ;
    ΗΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ
    τοις: ζβοϊσ;
    (Σντίχηα χα'ι
    Τό πβρΐίογότερον .ττι^»αμα -καΐ τό #π·ιπ-μο-
    νιχώτερον υ>σαι<ε<ι>; --δπίρ ίγενττο βίς τ-ί» <ι6ος τούτο των έρεννών είναι το υπό τοΰ Κου 'Ιλ· λιότο όλως προσφάτιι>ς γοόμενον. Ίόού :ιώς
    οννοψίζει αύτό ή Λις Λ. Άρζε^ίνα»
    • ΓνωσιθΎ ότι έν τή μ«0όοψ τής >ί»νχι>ιής α«-
    ).ι!*οιν>ς πρόκΐΊται νά έηιτύχωμβν την άντανα-
    >Λστικήν σκ'λϋΧΗν ούχι ιί>ς ουνέπηαν ΐ>«»ς άπ'
    εύϋειας έρεθισμού τού βλ«ννο>δονς νμννος νοΰ
    στόματος άλλ' <ί»ς ηννέπειαν παντός άλλ.;>ν έοβ-
    Οιαμοΰ, τής όροισεο>ς. τής άφής κ.τΧ 'Ειιν οσά¬
    κις οίοομεν τρο<ρ?|ν βίς χΰνά τίνα, τού πα{·ον- σιάζομτν *> τριγωνον π. χ., χαταντ*/ ανύ ι ινα
    χρόνον ό κύων νά μή αιελούαιι Γ| επί ιβ #έα
    καϊ μόν" τοΰ τριγώνον* κατο'ιρΟακΗΐν οΰ.ο) ν'
    ά.τοΛείξωσιν όη ό κύυιν γνιιιριζπ νά οιακρίντ]
    Ρν τρίγίονον άπό τετράγωνον καΐ αύτό >;1πό 'τύ
    πτντάγωνον. Τα πειραματα τού κ Ζβλκτα» ί-^ί-
    νοντο κατά τόν έπομτνον τρόπον: Κρούιίΐ, :ιρό
    κνη>ς φέροντος σύριγγα σι^λωχικόν, τόν ήχίίν
    Ηοΐ αΐ€ϊ»ο ενός Λιαπαποιν ό ήχος ούτος έπανα-
    '/Μ.μ}ά·Υΐχαχ τκτράχις κατά σννέχίναν ιΐς ιΉα<ιτή· ματα όέκα δευτεϋολέπτΐιητ την τιΐίί^ηρτ φοι^άν είίκίγουσιν είς τό στάμα τού κυνός χόνιν χρι'ΐα- τος. Τα πΕΐράματα έπανα/Λμρνίνονται την ημέ¬ ραν πολ>^χχις. Μίτά οίχατέθΛαρας οοκιμ'Χς η'ρ-
    χζεν ήόη ό κύων νά οκλούται ά'μα ΐχυν€ χό
    ό*α.τίΐσόγ. πραγμα, όπερ έοειχνυεν ότι εί γΐ ί>η-
    μιουργηθή ή 'χατά συνθήκην άντανάκ'.α/τις·.
    Τα .τειράματα έξηχολοΰθονν πάντοτε και κ*.τα
    μικρόν ό κύων εμαθε νά μή σιελούται ή ι.ΐς :άν
    τεταςιτον ηχον, Λράγμα δ.τερ δεικνύει ότι >»-
    φϋοΜΐε νά 04αχ4>νχ) τον τέταρτον τούτον ή-
    υολτ χαΐ άτό τούς τρείς πρ<ότονς χαΐ >ά μΐ|ν
    άπαντα ή είς αυτόν, θά ηδύνατο τις ν' άντι :εί-
    1 έ6ώ ότι ό κύων έκτιμ4 ούχι τον αριθμόν
    των οιαδοχιχών έρεβισμών ά)Χά τον χρά όν
    Οας όιέρ/εται μτταξυ τής πρώτης καΐ τής
    τελευταίας ί^ αυτών. Ό κ. Ζελιανυ λο^ιον
    η^ηοε τα μεταξύ των οιαοοχικών ήχων ίια-
    σττ'ιματα μέχρι πέντχ λε.ττών. μ' όλα τιΐϋτιι η
    οιελωσι; οέν κατέστη άφθονος παρά άφ' οϊ· Ο
    ήχος ηκούσθη τετράκις κατά οντΥχκιαν».
    III
    Τρόπος τνς πεΐ4?αματΐ0μοΰ άκόμη εύκολώίε-
    ρος οννντταται είς τό νά λάβωμεν αίς ύποοΐιγ-
    ματα μητερας θηλαζούσας μικρά διότι φαίνων¬
    ται τότε γνωοιζουσαι αυται τόν αριθμόν αύτιΓ/ν.
    16ου ενδιαφέρον τι παράοειγμα όφεϋ.όμτρον
    είς τόν λοχαγόν Μαρριά. ΙΙροκειται πεοΐ γα-
    λής τινος είς ην είχον έμπιστενθή την θήλα'ίΐν
    δνο μικοών κνναοίοϊν άποχί»ρΐΛβέντων της ά-
    ληθοΰς μητρός των, ήτις εΐχε πολλά μικρά.
    Μετ* ού πολυ οί νεαροΐ κν·ες ήδννήθη<ιαν νά φάγωσι κοέας καΐ είς εποχήν καθ 'ήν οί τρείς αδελφοί των (άνατρεφόμτνοι υπό τής μη¬ τρός Τ(υν) ήοαν όλως άακα><οι >·ά έπορκέπαχην
    είς εαυτούς, έκεϊνοι ήόύναντο άνευ άιόπου τι¬
    νος νά μή εχ'Όΐν ανάγκην Οι,λάσεως, δι* αι'τό
    δε-ν· ί|ργΐ)οαν νά τα διίκΐιικτιν όπιοΐο είς την μη-
    τέρα χυη· Ή ~ωχή γάτα κατέστη <ί»ς έκ τού¬ του άπαρηγόοητος επί δύο ημέρας, δέν Ιίχε
    στιγμήν <κνα*α<χκως χαί δΐίτρβξβ τιγυ οικίαν άπό τού ύ.χογ·ίου είς τού άχ^ίχνα. Τίλος εύ- οοΰοα μέοον τη* ρΐοόνσυ είς τό δωμάτιον ένθα η κύ«ι>ν έθήλαζ* τα μικυά άτινα της Λ/ού άφή-
    σβι, «τνοΐΜθΓν δτι η κΰιυν ήτο έχηνη η,τις εί-/ε
    χλίφεη τα χαιΑιά της και ϊηρωο* τούς Λνν
    νας κατ' αυτής" ή Αληθής όμ*ος μήτη^ βές
    ΟΛάντηβιν την ίδάγκ «*«. Ή μάχη «ϊια; και
    ήρχισε, διεξήχθη έροα»}ΐβν«»ς πά©* αμφοτέρων
    των μ<ρών, ή ννκη ΙμΛνβ έν τούτοις μέ το μίρος τής γαλήί ή*Κ έλαβεν εν έκ τϋΤν μικράν καί τό ΐοήκωβτν έν Οριάμβω. Μό>ας «ό ένα-
    πέθηκτν εις μίρος βέβαιον και επανήλθεν
    διά νάναζητήΛϋ το «λλο δπ«ρ κατοιρθοκΐεν έ-
    πίσης νά παίαλάβ*| μ*θ* έαντής Δφ" οί· αν-
    νήν< νέαν μάχην. Τό πίρϋνΥ0* είς; αύτό τ ό συμβάν είνβ ότι ή διπλή αυτή έπιτνχία δ?ν Χ"Κ ■Λήγβ "Γ* κ«φαλ.|ν καϊ οτν εζήτησε νά χαχαβπ'α$ μεγα).ντέραν την επιτυχίαν της. Τή; «Ιχον πάοει δύο μικρά εΐ/ε πά>«ι και αί'τη
    δύο, έγν«»»θΐζε πολυ καλά χον λογαριασμόν της.
    ωσαύτως νά ^έικικη το
    Τί;» α^χήν ήμΐ'ρα· : έ»
    «Ή 'Λγγ,-./ή ΚΛι?*
    της δτ: τζιτ*.
    είς
    έ-
    χο3
    ; αί οια^α.'
    χρ·:7τατ·:$ων
    μ*
    Η
    τή; έχ τεντβχοτ.ω*
    ην
    '&ι—φίθησαν ωσαύτως νά φέροκη το ζψογ
    •ίς τό σημείον τού να όριβοχπ <τχέ<ην μ«α;ϋ τού άφθμοϋ καΐ ΐής λίςίΐ»; δι* «Ί; προφέρβται ούτος ζήτημα έν <τννο>ω πιριπλοκαν λίαν
    ούτος, ζήτημα έν <τννο>.ω πιριπλοκαν.^ λίαν
    πβρίπλοκον* κα* δέν είνι έκπλη/ίτικον τό ότι δί¬
    δη, πενιχρά ά,ΐ'ηβΐτπααχα. - Είχον οιηγεϊται ο
    Δκλμ,-ιαάρ. κννά^>ι<χν κό/ν>ί εύφυ«ς, το οποίον
    ποΐέ δέν χατώοθΐοσα να τό κάΐΜονά ι^
    Ε ό ίί
    τού τέσσαρα. "Εθετον πρό αίηυί τεμά¬
    χιον ήπατος το όιοΐον οέν κπρβπί νά έγγΐΛΐ] η
    μηά τέσσαρα χτυπήματα κρουόμτνα επί τής
    τραπέζης. _1χον άιρχιηει νά μετρώ ί»νηλι) τ»ι
    αΗΐ*ν{)
    IV,
    όνο, τρία, τέσσαρα. Έκεϊνυ άνεγνν>-
    οιλ« μζχ' ού .τολυ τον ήχυν τέσσαρα και πρό
    πάντων τον τόνον μεθ' ού έποό^ί'ρον αυτόν, είς
    τρόπον οχη* έαν εμετρων: ε*, τριο, τέσσαρα
    ή ιιάλλον εν, 6νσ, ε>, τρία, τέσσαρα, τό άιο-
    τέλεσμα ήιο πάντοτε τό αύτό. "Επειτα έμέτραιν
    IV, «V,
    ίν, έν, άλλά διατηρών τον ΐελικάν το-
    νΜτμόν, ή αυτή έπιτνχία' Οα ι'ιΛυνίίιιην νά ύ.το-
    μνΐ|θυ> επί τό αύτ»| εύ.<αιρία τ·|ν Ίστορνιν μι- χοον τινος κννός. ΊΙ μήτηρ μου ήγϊ»ρ€ΐο ε·«>-
    «ίς κα* ήνα—τ μόνΐ| την φιοτιάν της. ΗχΓ μά-
    #*α νόν Μ·ρΗΐι*Η*ν — αΰτό ήτο τό ονομά τού—
    νά τηγαινιι νιχ ζητΰ ^ύλα άιο τόν άχυρώνα' "·■
    φηλβ ύλ ζητΐ) πένίβ ξνλα, ό/> π*ρισσότ<ρα: ήτο ο κάνουν. Τό ζ<>ον έ>Λμβαν« την μεγίΐλυτέραν εύχαρί-
    •τη-άΐν «ίς τό ν4 εκτελή την εργασίαν ταύτην
    χά* σν«^οκατέβαενε την κλιμακα μέ ταχύτητα
    Ικανήν νά τό κάμη νά ο.τάση τα πόοια τοι*. Δέν
    ίπαιχ λοιπόν νά φέρΉ Χ»)λι παρά οταν ή μητέ-
    §α μόν τού έόλτγεν: «'Λρκεϊ!» 'Ημεραν τινά
    μάΧιαχί είχομεν άναχο>ρήοει άφι|<κιντ«ς τόν χΟτίι μΛνον είς την οικίαν: άμα 8.τεστρ«·ψα- ΙΜν τί «ίόομτν; Τ« δ<ομάτιον ολόκληρον ήτο κλήρβς ξνλων. Ό Μαρπήσίος Ηιά νά μή στ*·- νοχΐ'»ρήτα* είχεν ·ΰρει ευχάριστον ένασχόληηιν ν« έχτβλέοο 4πό τό προ>ί την έργ^ισναν ί|ν
    ιοΰ «λτβολον δι' ολίγας βχιγμάς καί είχεν α-
    ι*«ισίσ*_ τόν Λτνρώνα.
    Τα Αποτελεσματα ταύτα είνε ολίγον ένΡαο-
    Έν τούτοις ό ΙΌμάν ϋρΐΐαιυϊ Λτι κα-
    ν α την μ
    Ή Ι'ω?
    νήθΓ, νά τ
    ;τ;ς έχοίας
    :·α,
    τά την
    :ώ; τα;
    τώ Κ;τ,τ:*ώ ;ητήμ»ν. ώ;
    εχ
    μ
    τος τοΰ εν !!ετρο.»χ;λε: Ίταλοΰ χρ«τ6ε^τ'.ΰ.
    «Ο κ. Ίσ6:λόΤ)υ μοϋ είχεν ότι δια χά ά-
    ί^ρώντα το Κβητιχί» ζήτημ» τροετίμα να
    τη» Γαλλικήν Κ
    Κ 2 τα την γνώμην το·^ ιΝι άχΐίλητ'.χώτε-
    50-. αί ΟίϊίΓ-ίί; *>5ί Το<:χ:Λή·; χο'.ντ[; γνώ- μη; έν τ, 7:£ρ:χτώ7ί: εχίθετ' τώ?α έν. τού τάπητος το Κρητΐχόν, άχζ ό,τ: δύνανται να €·ν« λ: έ;£γ*ρ7€:ς τής χοινΐ»; γνώμη; έν Έλλάϊ: *?'· ΚρΓ,χ»,». Έν τούτοις ή Έλλ Κί υ5 αί " /.>·. ίν/ών ίτω;
    Λ:ς νά έ*·.Αη
    Χ'ϋ ζητή·_ατος, ώς έμ?*ίν€τ»'. έχ
    το ΰ^π
    :ή» β?τη>σ·.ν τα^τη» τΐ,ς 'Κλλην.χής
    τ'. αχηττηίεν ς χ. Τ:τ:νη
    την 18 Ίϊνο^ρ-νν 1909 χρος τον κ. Κ«-
    λ:τ/4.
    «Α: Χ3ο* τή; 'Κλλην.Αή: Κ^ε
    ϊ·.»τ^1^ω0ίΤ'τα'. αίτήβιι;, χιζϊ ό)* μο· ωμ'Ατ;-
    σβτε ε'* τω τηλεγρϊβήμα:*! «α; τή; ξζχίζτ,;
    190Η911
    (Σι-#2,(β χαί
    Εκλογαί νέαι ν«ό τό σημερινόν καθε-
    ώ ά έ
    στώ; σημαίνουν
    ωηράν και έμ-
    ό
    φυλίονς δήξεις. Άχοβλέ^·ατε εί; τόν τρό¬
    πον καί την ζωηρ6τητα μεθ' ή; διεξι'ιχθη-
    σατ αί εκλογαί -φν έχιτροπειών των δή-
    μων, των άιιίηθα» ιουτοον <3;ιωμάτων, καί είς τάς δυοχερβίας^ οποίαι παρουσιάσθη¬ σαν κατά τόν καταρτισμόν τής μονίμου Έπιτροπή; των Μίοντσοννοφΐών, διά νά ή ή κρίνητΛ ποΐαθά φαι τ'αποτελέσματα των έκ/.ο*,ών άντιπροβώπων διά τό σημερινόν κα-θεστώς. Τ' ά*οτ.ελεσματα ."ϊρο ^ων ο¬ ποίων σήμερον ευρισκόμεθα, καί των ο¬ ποίων ύπέοειςα τϊαΤτια καΐ τοί»; ίτβΐ'^Γ- γονζ, είπον άνωτσρω ότι κατέστησαν ήδη αϊιια διά τα ο τοΓαεΙναι αδύνατον επί πλέον ό νά λειτουργήση θεστώς. ς τό σημερινόν κα- Διά των νέων Ικλογών, διά των άλλα- γών των Κ'υββρνήσεων απλώς έπαυξάνο- μεν τα αΐτια καί «ολλαπλασιάζομεν τα όρ- γανα της άαρχίας. ΔιαβλεΛοντες οΓ·ίω τα πράγματα έ να ι σκεφθώμεν σοβαρώς πώς νά ,προλάβω μέν τί)ν άναρχίβτ καί τάς έξ αντής σοβαρά συνεπείας, διότι ή άναρχία 0ά μάς κατα φθάση μ«τά μιχρον ώς μόνη συνεπεία τή παρατάσεως τοδ οημερινοΐ' (Ό<οτ?οιχον κα- θεστώτος. Έ ς μ Ρβ νά γυμνβσο ίνα χιμπατζίΓν^ τοι» Ζ<»ο- Ι&ήπου τού Λονοίνου νά ίχπ καθα- Ιο«αν ίαι των αριθμών άπό τυύ 1 ξά άΰ ί δ τρίχςν:ο; *,ς την - ε:/α έχθϊ3ΐ·. είς τας «λλ' όλβ 3έν Οα ιών χινϊ.ν·»; μ-.^ς τη Χ2ΐ 'Κλλάίί, άλλ' ή Αγγλία τού; ϊ; έ;εγ«ρ«ω; βν Κρή- Επιτεινομενης δέ τής άναρχίας φοβθϋ μαι δτι υπό τό β-φος αυτής πλέον θά υπο κύψη ό λαός της Κήσου εις λύσιν δυσμενή ς δια νά διαψεύση οντω την ραυτοΰ ιστο¬ ρίαν. "Οφείλομεν προβλέποντες την κατεΰθυν σιν ταύτην πρός^ν διά της άδιαφορίαι ημών άφ' ενός «μ. διά της ανικανότητος τής Κυβερνήσεως άφ' ετέρου φίίρρμίθα ν αφίσωμεν τα πι^οσχήματα, καί νά πεισθώ μέν δτι ή γάγγραινα όέν θεραπευεται παρα διά τής έγχειρήσιιος. την ν χβ: ή Ρωαβία Οχ&βτηρΙζε: Ιχι 'Λ χίν α!.τθί ε-νε ολιγώτερον ίτ,'κγΛ'Λ τής έ- ήτ:ς έςεΒηλώ^η είς την Τουρ- ^ ρμ μΧ ϊ»' τβΰ ίΛίδοντο ξνλάρια άχΰοου καί δβν τα έοϊ- ;ΐ««ο »| ύταν ό «ίριϋμός ήτο «κρ*β»ις. Έν όλίγω )'.ράν<μ καϋως τραινεχαι ό πιϋηκος ήχ° ^ν ν^*- 4»ΐι χοϋ τί οννι'βαιγ». καί σ.ιανιο>ς ήπατάτο.
    νά ίδωμεν...
    ΙΤΑΛΙΚΗ ΒΙΒΛΟΣ
    ΙΪΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΜΑΣ
    τω
    έκ τού προηγουμκνου)
    ώ ή Ιταλία ι^αίνιτο δίατιθΐίμϊντ; ο-'
    »^ «ικ το»3 τ**τ;τος :β Κρηχικΐν ζή-
    »ί··«τίεως ή Γαλλία χα·. ή
    νέαν
    χ*ρ·. «κ άορι-
    ».θθ
    ό ιν |ε|οεριοίοις Ίταλβ;
    την 14 Ίανο^αρί:^ ΙΙΜΗ) τα έ
    χ. Τιτ$νι/
    «νάλογο· μ· το τοΰ Λρά πανα
    χίαν.
    Καί ή Γαλλ'*
    τώρα ή χατάλληλος ατιγμή
    ζ?:ς
    ίε» ί'.ν«
    «Νβρς-.ν
    τούτοις ή Το^ρχία ο~ως έπί:>/Γ(
    ά
    ματ3·.ω7ΐν τή; αναχλήαϊως των ?:ίθνών ντρβτ-
    τευμάτων €α Κρήτη; έμη/Λνι^το '/κ:λ 3^0
    χ;λτα. 10ν τούτων ε'νε χά: το χαιωτίρω
    τ,ο ©τες.Τί»» ι'κθίτε·. ό έν Κωνίταντ-.νουπολε Ι"
    τ>λ!:ς -ρεββυτής ε'γ τώ χατωτερω !*■—ο χρο-
    νολ'ννίβν !♦ ψ«6?^^>ρϊθν Ιί)09 ίγγρίβω χυ.
    '/θέ; μι:β τοϋ ^
    των
    ότε καρο^βιάν&η *οι»λΐντής τ:;
    ς, Κρής την χαταγωγήν.
    μ-ρο?τά
    ·ΐς
    Τμ«τίρα
    ολ Τ:5 ι?:Αη ά-
    «β»τ.γ,?ις ότι τα ΐιλυταΓα γ·γο·#:τα ίχιία-
    >ο« μίαν λύβι* χαΐ 3ια :ο Κρητικόν ζηττ,-
    ν·α άλλ' ή Γαλλία £μω; έτνοιΤ χάνχοτι ί-
    χι ί* ήτο χρήίΐμος μία χροχαταΰκτίχή μι-
    ·κί τού χροχβιμίνον ί* μέρο^ς των Λ^
    αί τιλιχι· 6μω; όριντιχα': άχοφα-
    βιις ώ^ΐίλθτ ούχι να €Χ·.βληΑν3ν, άλλά να
    /ΐ)·6θιϊν εχ «υμφώνο·* μεχα τί}; ΐυλτ};.
    Ό χ. ΙΙΐ93ΐ·>ν «ρο9<θηκεν ότι ανΛγνωρί- ζ« δτ< 3«ν ι!νΐ ή βΐ'.γμή χατάλληλος όπως των {ύ καί ίχ^μι«ω; ίιαΐίθΐ'.μινς,; ςχω; μιίνί; €Α- χριμής ό &%α*ανο«ι$μς; το5 ζηχήματος τού- τ»υ έ«ί τοϋ χαρίντος. Ηαττον ή μο»; θα ήναγχάζΐντο να τ": ί^ζητ Κωνβταντινουπ ζητών όιτως *θυργ:ν των ςρ Μή 5^γχατ*τ«0$ν;ος έμοί ΐί; την αΓτη?:ν ταύτην, ό υχο^ργος τον έϊίχθη ίϊ'.αιτϊ'ρω;. Μετ,ά τουτο μςί άνιχοϊ»ωτ{ν ότι 5 3-^λυτής οΰΐος ε·.χε λάίβί αχ'ϊ την Κρήτην, 'ζ-κ'-^ ε·-/ε (υγγενεΐς, χληροφορίας άνηυ/ητ:χά?, ϊ;. ό- χοΓα; έγιννων 9:6ους ϊφαγής των Μουσουλ¬ μάνων ί»χο «ών -/ρ^τ'.ανΐάν τή; Κρήτη;, ο·' τίνες ώργΐϊμί'νοι δια την έ*:6ραί./ν<τ:ν τής ίνώίεως 3.ατρί/0ί»ν τοθς ϊρομον; τη^ϋντε; άχι:λητ·.>ιήν
    Τό αημερινόν αυΓΟνοαον κα&εηχώς, τό
    δικαίως (ϊλλοτε «1πονομασθ»:ν Ένωτικον,
    τοϋ οποίον δλα τέ γνωρίσματα τό Ρν μετά
    το αλλο άφτ)ν)έθηοαν και ύπί'ρ τό οποίον
    έθηκαν την Σουλτανί*»;* κυριαρχίαν, εΐνα
    καιρος ν' αντιληφθώμεν ότι αποτελβΐ γάγ-
    γραιναν διά την Κρήεην.
    Ή γαγγν»αινώδης αυιη κατάστασις α¬
    πειλούσα μείζονα κακά άθεράπευτα, δέον
    νά θεραπευθή διά όιακή; αποφάσεως, τοι-
    να
    τ/ριια
    Ό ^πουργος λοιχον μέ -αρεχάλεσί νά εί-
    ϊοχοιήβω χερί το^το^ την Ί'μκτίραν έ;δ-/:·
    τητϊ, χροιθίτων ςτ: Θά άχί'ϊτίλιν άμ·τω;
    ιί; τον; Το^ρχ'^ς xρεσ6ε^:άς πλησίον των
    χρθ3τατι£ων ,^^νάμεων μίαν τηλε;ραϊ:χήν
    έγχύχλ:ον.
    '() "Ελλην χρεαβε.τής μετά το5 όχοίο^
    »^νωμ·λη32 ολίγον {ΐρα^τερον με έ6ε6α(ω-
    91 ν 6τ· α· χληοοβορία: βΰτοί ηναν τελιίως
    ά χαί νχ:χιμοι χαί ο:: οί Κρήτες
    χολΐι χαλά ςτ: τώρα ^"τ:ερ χοΐέ,
    νά έχ;$είςο.ίν την μεγαλ^τίραν έχ:-
    :τη;α άχιναντ: των ΜΑί
    νων».
    αύτη δ* είναι
    εΐζ αντ ήν.
    ΙΙρέπει έπαναλαμβάνοντες είς ταχ{> άλλ
    εύ'Οετον μέλλον τό οτυχήσαν πραξικόπημα
    τοΰ 11Κ)8, επί έντελεστ^ρων βάσβων, {·-
    ψοϋντες καί πάλιν την σημαίαν τής Ενώ¬
    σεως, νά έ-ιδιάιςίκι.ιεν την πραγμάτωσιν
    αυτής" πρός τούτοις δέ καί την ^ρ
    σιν αυτής διείΚώς δέον νά επιτύχωμεν,
    ακύμη δέ καί τίιν ισχύν της ίπά πάντας
    άδιακρίτως τονς εν τί) Χήσίρ κατοιχονντας
    ΙΟσγΕνεΤς.
    Διότι αν υποτεθή, δτι την διαμόρφοσ,ν
    θ* άναλάβωμεν ημείς αύτοι μονομερώς,
    Ιπιθέτολ-ες κε<ραλτ|ν τίνα έπίί τής σημερι- νής άκεφάλου καταστάσεως, έστω καί κε¬ φαλήν εθνικήν, έφ' δσον τό καθεστώς δέν τυχο διεθνοΰςπροσχυρώσεως, Ιφ'δσον δέν Ισχύση έξ Ισον καί όμοιομόρφίος επί τε των Μουσουλμάνων καί των Χριστιανών, τα φια τα συμφυτα π/Ιέον πρός την σημε¬ ρινήν καΐάβτασ,ι,ν, καΐ τα ^^οΐα γεΛ·ώσι καί προκαλονσι τό ναυάγιον των '^κτελε- στικών δέν θά έχλείπουν, αλλά πρός μεγί- στην ζηιιίαν τού "Εθνους ήαών θά συμ- παρασυρουν είς ΐό ναυάγιον καί τόν δλε- θρον καί την κεφαλήν εκείνην την οποίαν διά τής Συνελευσεοος ήθέλομεν άναγνωρί- σβι φυθμιστήν τοΰ σημερινοϋ Ένωτικοΰ κα{τεοτώΐος; τή οποίον ασφαλώς θά ηδύ¬ ά λάβ έ ^ή νατο νά λάβη διάρκειαν κα> νέαν
    μέχρι τής στιγμής τής Ενώσεως Άν δ1^-
    θνώς άνεγνωρίζεΐο τουτο ίσ);υρόν καί νό-
    μιμον καί έχορηγεΐτο είς την Έλλάδα τό
    δικαίωμα νά διορίση τόν ρυθμιστήν αυτού
    —τον άνεΰθυνον αρχοντα—νπό τόν τίτλον
    Βασιλικόν Έπιτρόπου -καί αν επετρέπετο
    σΰνδεσμος /<«' αυτή; οικονομικάς, διότι ανευ μεριμνης περί τονώσεως καί ανορ¬ θώσεως των οΐκονομικών μας ματαία είναι πάσα άπόπειρα θεραπείας. Έννοεΐται δτι καί τό μέσον τουτο προ- τείνεται ώς προσωρινή κατάστασις μέχρι τής Αιεθνοΰς προσκυρώσεως τής Ενώσεως. Γνωρίζω δτι ή γνώμη μου θά εχτ) τούς έναντίους· θά ελε^α δτι Τσως νά τυχΠ ^αί παρεΗηγήσεων. Διά τάς παρεξηγήσεις άδιαφορώ' θ* ά- φίσω δ'εΐς αύτάς νά άπαντήσουν τα πράγ ματα. ΈκεΤνο τό οποίον μ' ένδιαφέρει είναι δτι πρέπει νά τερματίσωμβν κατά τρόπον Εθνικόν την κατάστασιν τής σήμερον διά νά μή την τερματίση αυριον ή αναρχία. Σήμερον Τσως ύπάρχει καιρός* αυριον δμως ή άναρχία, ή ό.τοία καί πάλιν τό το- νίζω δέν προλαμβάνεται δι1 έμβαλωμάτων διότι τα έμβαλώματα εΐ'ρΰνουν τα αιτια τής άποσυνθέσεως, δεν θά μάς επιτρέψη ούδε νά σκβφθώμεν περί των δσων θά συμβώσι καί υπό τό κράτος αυτής ή συζή¬ τησις τής λύσεως τοΰ ζητήματος θά μάς εύρη έςηντλ7)μένο>ς άπογοητευμένους καί
    ανικάνους.
    Κατόπιν τοιαύτης διαρρυθμίσεως τοΰ
    σημερινον Ένωτικοΰ καθεστώτος δυνά¬
    μεθα νά σκεπτώμεθα περί έκλογών καί
    περί Κυβερνήσεων, μ' άποστολί]ν καί δυ¬
    ναμιν ν'ά.τονείμουν χρηστήν καί νόμιμον
    διοίκησιν.
    Ρέθυμνον, 4 * Ιουλίου 1911.
    ΚΜΜ. ΤΧΟΤΛΕΡΟΐ:
    ΔΙΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ
    ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗΝ
    Οί Ιν Ρωμη, Παριαίοις, Λονδίνω και
    Πετρου'ΐόλει πρεσβευταί τής Τουρχιας «τα-
    ρονσιαοιΐέντες εις τονς οίχείους υ.ιονργυνς
    των 'βς'ωτεριχαιγ έ.ιβωοαν Νόταν τής
    Ι/ι'λης διά τής ό.ιοίας αΙ'ιτη ίφιατά την
    Μεταξύ των αλί.ων ατοπημάτων τα δ-
    ποΐα ή άμαρτωλός Κυβέρνησις άπδιργα-
    σατο είς τόν δυστυχή τούτον τόπον άφ ής
    ημέρας ή διοίκησις
    ΤΑ ΔΙΔΑΙΤΙΙα ΒΙΒΑΙΑ των κοινών κατά κα¬
    κήν μοίραν και σα¬
    τανικήν όλως σύμπτωσιν περιήλθεν είς τάς
    χείρας της, είναι καί τό ζήτημα της βιβλιο-
    καπηλείας τό οποίον έςβιοβτικώς εφέτος
    έλαβε διαστάσεις καταπληκτικάς. ΟΙ δια-
    φοροι συγγραφεύς καί επιχειρηματίαι
    I-
    νήργησαν δραστηρίως παρα χοΊς τνοάννοις
    έκείνοις ών τό μόνον μέλημα είναι νά εξα-
    ναγκάζωσι την Κ»βέρνησιν νά Ινδίδτι είς
    τάς παραλόγους αυτών αξιώσεις, καΐ οτοι
    πάλιν Ικάθισαν είς τόν αβέρκον τής Ιζν-
    βιρνήαεω: κατά τό κοινολογοΰμενον, ή ό>
    των
    χώγ
    ι»),- άιογάηεα)ζ ην ΙΧαβεν 6
    ς λα·
    ιής Άρμοοιείας
    τον κ. Ζηιιιη κηρύξη διά κινήιιατος την Γ-
    ΐΎοηιν τ»]ς Κρήτης ιιετά τής Έίλάδος.
    '// ττύλη Ιν τη διακοινώοει της ζητεί
    αί Δυνάμεις λάβουν ίγπαίρίας καχάλ-
    βρή
    ποία ένδίδουσα είς τάς ^ή
    νέκρινβ κατά τό μετ1 ού πολύ
    σχολικόν ετος τόσον πολλά (ίιβλία, <δστε είναι ζήτημα ού μόνον δν τα όντως δ,υσ- τυχή μικρά δύνανται νά τα μελετώσιν άλ¬ λά καί αν δύνανται μόνον νά τα μεταςρέ- ρωσιν έκ τοΰ οίκον είς τό Σχολείον. *ί} Κυβέρνησις βεβαίως δέν έπραξε τουτο έξ άγαθής πρ<κχιρέσεως, ινα τοΰτ' έστι κατα·; στήση τοθς μικρούς φωστήρας, διότι δέγ πιστεύομεν ν'άγνοή τό αρχαίον «ούκ Ιν τώ πολλώ τό εν, αλλ' έν τφ εύ τό πολύ», αλλά διά τούτου σκοπεΐ νά πληρώση τα βαλάντια των φίλων αυτής δι* δ ·χαί κάθο- ρίζει δτι τινά μέν των έγκρινομένων 6ι- βλίων είναι ποοαιρετικα τι,νά δρ ύποχρβω- τικά. Ή Κυβέρνησις έν προκειμένον νοαί- ζομεν δα έ'πρεπε νά λάβη ύπ* δψιν βφ* ενός μέν τό μικρόν τής ήλικίας των μαθη- τών, ών ο νοΰς Ιλιγγι^ί επί χ$ &έφ μόνον ύ ββλί α'εέ ληλα μέτρα έν Κρήτη, διότι ν.ιάρχουν ψό· βοι, χατά την Πύλην, νά ττροπληΰοΰν ί.ν τη νήη(ι) ταραχαι αιματηραί ίηειδη οί Ό&ω- μα*οι τής Κρήτης αντην την <ροράν είνε νά μή Ι.Ίΐτρέφυνν εις τοΐ'ζ χυιοτιοϊούζ νά προβονν είς τοιούτον χί- νηιιπ. '£■»· τ^.ίί τής Τονρχιχής Νότας ή Πυ- λη τταρακαλεΐ τάς Μεγάλας Λνιάμεις δτως χάριν τον ανμφέροντυς τής εΐρήνης χαϊ τής ήηνχίας τής Όΰωβΐανικής Αντοχρα- τόρίας ττροβονν είς την όριπτικψ λύαιν τον Κρηιιχον ζητήιιατος κατά την όποιαν λν~ σιν νά έςΊχοφαλιοΟονν δλα τα τής Τονρχίας Ιίι τής Κρήτης. ΟΙ νπονργοΐ των Εξωτερικών :ιαρα- λαβόντες την Νόταν διεβεβαίωοαν το'νς Τονρχονς πρεσβευτάς ότι «9α λάβονν ηάν- τα τα καιάλληλα ιιέτρα πρός πρόληψιν τα- ραχων εν Κρήτη, ανξάνονααι τονς έν τη νήαω εΰριηχομένυνς οτόλονς αυτών. Όοον άφορ/ϊ την όριοτικήν λνηιν τον Ζητήιιατος έ.Ίΐφυλάασονται νά μελετήοονν τονς ίογνοιαιιοί'ς τή; Πνλης καί »'>α λάβονν
    ς· <3πο<^άο«ις τας Μΐοια; βά άια- χοινώοονν είς την Τουρκίαν μετά την λή¬ ξιν τής Άριιοστείας τον κ. Ζαίμη. Αι Μεγάλαι Δυνάμεις Ιχονν ήδη άπό- φαηιν νά έπιτρέψθνν οιωηηρώς την κατά- λνηιν τής 'Αθβΐοοχείας και την έξαχολού- Οηοιν τοΰ σημερινον καθεητώτος τής Κρή- '//,-. Ό οίγαλείτιρος χίνδννος διιως έγκειται Ις τονς Κρήτας. Εάν δηλονότι ούτοι τιει- ο»9οί5ν νά τηρήοονν πολιτικήν Αποχής ή Οά ί.ιιμείνουν νά άνα^ρύξουν την Ι'νω- οιν την πρώτην Σεπτέμβριον. τοσοΰτων βιιβλίων, αφ'ετέρου δέ τό δα- πανηρόν των βιβλίω ν καί νά μή προββ είς δ προέβη διάβημα δι'ού μόνον φίλοι της ίκανοποιοΰνται, ούδεμία δ' εύκολία είς τού$ ^υστνχβΐς γεννήτορας προσγίγνεται, ι ' ·[ ^ ·ί , . Ι. Ώς είναι |1δη γνωστόν, δ νέος πεοί ^τρατολογίας Νόμος ετέθη άπό πολλοΰ είς εφαρμογήν προσκληθέντων των νέων των δΰο κλάσεων ΤΑ ΓΥΜΝΛΣΙΑ τοΰ 20 καί 21 έτονς ΤΗΣ ΣΚ0Π0Β0ΑΗΣ πρός προάσκησιν. Έκ των προασκή- σεων δμως αί οποίαι μέχρι σήμερον έχουσι γίνει, αποκομίζει τις Ιντνπώσεις άρκετά περιέργους. Τό άνόμοιον δυστυχώς τής εξωτερικής των προασκουμένων περιβολής άφ' ενός, τ$ ποικίλον των καλυμαάτων τής κεφαλής ενός έ'κάστου' αυτών άψ* Ιτέ' ρου, πρός δέ καί τα έκ τούτων προκΰπτθντα δτοπα είναι ίκανά νά κινήσωσι την περι¬ έργειαν παντός έπισκέπτου. Οί βρακοφόροι μεταςυ των αντιθέτων όχι μόνον νά έκτελώσιν άσκήσεις δέν δύ¬ νανται άλλ' ουδέ νά βαδίσωσι τοίς είναι εΰκολον τα καλΰμματα της κεφαλής ουχί σπανίως παο,ασυρομενα ρπρ τοΰ δνέμου, δστις, ίίν μή πάντοτε το(»λάχι.ατον &ς «!πί τό πλείστον, πνέει είς τό μέρος των ποο(ΐ- σκήσεων, έγκαταλείπουσι τάς θέσεις των οί δέ Ιδιοκτήται τρέπονται είς την αναζή¬ τησιν αυτών έγκαταλείποντες καΐ την γραμ¬ μήν καί τάς άσκήσεις. Μεθ' δλα ταυτα ε¬ ξακολουθούσιν εισέτι νά ερχωνται πρός κατάταξιν καθυστερήσαντες διά διαφόρους λόγους νέοι οΐτινες έν ώ άγνοοΰσι τάς α¬ πλάς άσκήσΐίΐς, δμως συγκαταλέγονται μβ- ταξυ των ευθύς έξ άρχής προσελθόντων καί κατ' ακολουθίαν γνωριζόντων τάς τοι¬ αύτας άσκήσεις. Εΰκολον είναι νά συμπ$« ράνο τις έκ τούτου πόσον παρακωλΰει τό τοιούτον την πρόοδον των λοιπών νέων οί δποΐοι μέ δλην την καλήν διάθεσιν την οποίαν έχουν νά έκτελώσι κατά τούς κανό- νας τάς^ άσκήσεις, δέν δύνανται έμποδιζό- μενοι υπό των νεοσυλλέκτων. Νομίζομεν δτι τό τελευταίον τουτο άτοπον δύναται νά εκλείψη πρός ευκολίαν καί των γυμναζόν- των και των γυμναζομ^νων. νενβι Η Η ΘΕΣΙΣ ΑΥΤΗ! ΕΞ ΛΠ0ΤΕ2Σ Τ07 ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΤΖΑΙ07 ΚΑΤΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣ1Ν αρχιμ ΤΙΜΟΘΕΟΤ ΒΕΝΕΡΗ ω:ινώς έμ-ε-ιττυμίνη ι':ς χαι ε^ιτχ:;Α£ντ,ν ^τ.'ζ την έ- έκ ΐοό προηγονμβγου ) Ή 5ΐ:ίλΐ]7ς */.;ιτϊ^ν ττζς Κρήτης τ,τ: -ρ;7ω:ινώ ΈιτιτροίΓτ,ν Βΐϊριζομενην υπο ττ^ς Συνελί^5 «ιτ^,ρησιν των νχυΐρχων. Εμ*λλ:ν άρα γ» νΛ χ;ιν2-:·.ητωτι την έγχ^χλ·.:»· ταύτην £·.; την Πύλην. την ίχοίιν **χ5ν Λ-ζζΛΐίαχ ν' άπϊχ/.Είτωτι τ?5 Ϊυιχαν5νΐ3μ:^ τ;δ χρητιχ:^ ζητήμχτ:ς ; ΊΙ Ρωϊϊία έπεθ^με*. την χοιν:τ:ίηβχν ταϊτην ή Αγγλία έκρινεν αΐτήν ·ϊΧΛΐ;;ν· ή Γαλλία ζητεί ν άναμ-ίνωτι τα; -αρατηϊήτεις των νυ- βίρχ«·ν. Έν ζάτη -ιρ'.τττώτει τ^;χ5ων337·.ν. ίτ.ως -ρ:ίώτιν είς την ίχίτη·/.ζν Χ9νΐ?9ίη?ιν πρός τα Άναχτο5;^λΐΛ τ:^ Ηερςλίν:^ κα: τής Πι-'ννης. Ώ; πρβς την ΙΐΛην * κ:μης '. ΑοιΐΓανίείί -ρετεινε·.. ^ω;. */'·»ϊ:.ς να ^^ο5ώτ'.ν ΐ'ις Χ5ΐνοπ:ίηίην «Γτ* γνωρίτω?ι ταύτην τ,ινςϊ-τιχώς.»1 Ό λ:ρ:δς δαΙίδΙϊΙΙΓΛ' , 5*:ω; «βραΓ/ωτιν α^τή ·:!»·/{ ε^·.τ»·μ:υς £ν*είς£·.ς —«2·. τί^ γενιχ·: ηρδί των ε·.ς τοϋς ναυαρ'/ευς ίοθειτών ϊίηγιών.»· Λ·.αχ:ίν(.»?·.ς ΰ^: την βννίΐαν ταύτην έπε$ςθη τώ ^:υλτα/ω τη 5 Ι:υλίϊ^. ΰ~5 των ττρώτων Λιΐ:;Αην·ων των τισΐαρων -ρ£?ίε·.ών. ΊΙ 2ιαχ;ίνωςτ.ς αυτή ί-^ει τ':ν */αρα- ο^χΐ έητήμου χοινίποιήσεως, άλλ' ά«λ·ί|ς τλτ,ρζοζρίζς : ««-ιτί» τ.ζζν- των πιτροπήν». ή κρητιχή 2»νι)ν«««; 0<Γ/.ε·. Ζιζζπιχ έχτελεττικήν Ε¬ ?35τι?0ί; να ?-.:·.κωτι την Νΐζτον, είναι ά*?ιίώί έ/.είν:·. :· ζτ.'Λζ'. 1%%Λιμζ% την τάςιν χαί την ήτυ·/·αν έν αύτ*.»» Η Εγχ^χ/Λίς άνεχ;ινώθη |ίς τ'5 πρ:είρεϊ;ν τής χρητικής _-ίνελ·^5£ο»ς ^νωίεΰετδ V α·^τη ί»π'ο τ/ιΐίζν πεοι λίΐτ:υργί ; χα;. :ργανώσεω; τής Ε-·.- Ι. Κιτρ·νη ^ιζλο; ι. 58, ΐ;.·Λ. 86. *. Κιτ,δίνη ^ίδλβ; β. 70, «,οιβ. Ι0?. τ::-ής έτί των επιμένων ^ά ψή?5ν. * Ι Ι *— · ^ · . ****ί*ν'ι .^ ν*·*.*νη ζ*ψ (Τν(0»α **. Ζϊ* * **|— .»»»-—-- ■ η ι------------^- — —-·3' τ/ΐΐα τα ;-:ΐα 6* γίνωσι ίι/.τι ό^ο των τ:?$;ίνων ν.τ. ()χ ν.νρωθώ#ιν !)«'; των -----------~ ^ 1. Κ·.τΐίντ4 β·:·Γ).ος 3 ΓΛ, ,ς.ί, ι^^ ;2. Κ-.τ,ίντ, ^ίβλος ,. 72 Λ; 74 *4 Λ ϊ ^ι^:ντ' ^ ' Τ°· *?ι6 10? 4- Ιντν.νη ^^αο; ». ,,Τ. ί*.Λ ,^' Οαν^τητας επιτυχίας. 1ρζ πάντων Ζϊ έπέχριναν «τ*5 πολλαπλίϋν των 'Λρχών, τας 5π5·.ας εγ/.αθιορ,ει ε?τε ά?ίνει να ^ίστανται, έν μέρει άλληλομαχομένων χαι ιν μ.€5*ι ςρι^μινων ατα^ς, Τον χ^ρισμ/ον τοθ εσωτερικόν τής Νήσον απ: των ε;χπ5ρ·.χών. ^«^•/ϊν./.ών β.ν. 5·Χ5ν5·χαών κ#ντρων.ΐ| ΤίΛςς βζ^Τ9«ν £--.μ:νως κα·. δ«ν τα/^ν την αναχώρησιν τβδ στρατ53 καί των τοορχιχώί έρ¬ γων. ΙΙρ:£5η«ν 5.·/ ήττον ε-.; τον Ι,^τ^ των μελων τής έχτελεστιχής τ:ιτρ;πης ίίργ^τί^ 1 των τ:777ρο)ν ττρςς· ρήη πβλήφθη τοθ «ργου, τί) εκπονηθή Ό κανονισμος τής 23 Α«- ^ τοθ Εν Γ?ω-«; ζ?:; ίζτ,χ',-.ζτ, τΐ- -/αλήνη; είς τή» Ν^ον χαί πρϊς «.» •"■■ν "? Κ*««*μ?ϊ. ""."" ήτ= ανα"')"; " ««"χβί ή «ν^ώρ,ης τβ τ».-.·, Ε-Λ,,Βίτϊς 10 1-.·,^» ,.ρ«λάμί~, την 4,..'«— Λ ς λη;' τ:ρ?γματ: τ, _. «3 -! τί/ως Ιι ^τετα/Ο^ άπόβασιν. ί. Κιτοίνη «ι-ςλος ι. 90, άο-.θ. 18*. Ι Η':τ,ιίντ( '-ίίΟ.ο; α. 63, ά'οιθ. %. 3. Κιτι-νη ί»;ζλος β. 77, _ρ·β. 110. (Άκολονθεΐ)
    Η ΙΔΗ
    -ΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΕθΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    ΣΑΒΒΑΤΟΝ, 6 ΑύγούΟΊΟΌΐ9η
    ΗΙίΙΙϊχΐβί
    Ή εμφάνισις τού κ. Πωλογιώργη είς
    την πολιΐικην σκηνήν της ιδιαιτέρας πα¬
    τρίδος τού δεν έπρεπε νά κινήση τόσον την
    απορίαν συνάδελφον τίνων, &τραπβΐσαν
    είς αληθή εχθρότητα πρός τό πρόσωπον τού
    καΐ αποδοκιμασίαν. Ή σχετική δέ γνώμη
    τού σχβτιζβται μέ την προσωρινήν τουλά¬
    χιστον στερέωσιν τοΰ νυν λειτονργοΰντος
    •Ινωτικοΰ πολιτεΰματός μας.
    Ό κ. Πωλογιώργης δέν είνε έκ των συ-
    νήθων και κοινών μορφών των πολιτευο¬
    μένων μας. Άπό τού 1878 και εφεξής α-
    ναμιγνυόμενος και δρών είς την πολιτικήν
    τής πατρίδος, εξεδηλώθη ώς πολιτικάς
    πρώτης σειράς, πεπροικισμένος μβ δλα τα
    χαρίσματα έκεΐνα, τα όποΐα (ϊναδεικνύουν
    τονς^ άλ,ιθώς πολιηκούς <$νδρας. Ε|ίς τάς δυσκόλους δέ και .-τονηράς ήμέ- ς, αί δποΐαι διαφαίνονται εις τόν πολί¬ _ τικόν της Κρήτης όρίζοντα, δ« ταχέως θά έπέλθουν, ή συμμετοχή τού εις τόν πο- λυτάραχον πολιτικόν βίον τής πατρίδος τού είνε λίαν βύπρόσδβκτος. Είς τοιαύτας δυσ- ίφλους πι^ριςτάσβις πας Κρής, και ό ελτίχι- στος, δφείλει νά συντελέση, τό καθ* εαυ¬ τόν, ποιοΰμενος χρήσιν τού" φυσικόν τού ταλάντου, είς τό νά εξυπηρετήση την πα- τρίδα τού. Ουδέ είνε τόσον άπόβλητος ή περι τής Ιδρύσεως έν Κρήτη θέσεως Βασιλικόν" Έ- πιτρόπου Ιδέα τού, άφΌυ πάσα ίδέα, αρ- κεΐ μόνον νά μή ά*πομακρΰνεται τοϋ άρχι- κοΰ σκοποΰ των Κρητών, είνε καΐ ευπρόσ- δεκτος και συζητήσιμος. Έάνθέσωμεν ώς βάσιν δτι έπ' ουδέν! λόγω ή Κρήιη δέν Οά στέρξη είς την επα¬ ναφοράν τής καταλυθείσης ά;ΐό τριετίας (ξομοστβίας, δπως ή Συνέλευσις κατά την πβρυσινήν αυτής σύνοδον παρεοέχθη, ύπό- κεινται μόνον δΰο άπόψεις τής πολιτικής μας θέσεως πρός συζήτησιν. "Η ή άμεσος έπιδίωξις τής ενώσεως* ή ή στέρξις επί τίνα εισέτι χρόνον τοΰ λειτουργοΰντος ένωτικοϋ πολιτεΰματός. Εάν τό πρώτον θεωρηθή ώς αδύνατον .επι τοΰ παρόντος και (ϊνεκτέλβστον, μάς ύπο/είπβκχι μόνον ή δευτέρα περίπτωσις. 'Αλλ* άναγνωρίζεται υπό πάντων δτι τό πολίτβυμά μας "οί&ΐί^ ζυσαναλόγως πρρς τόν δίτελθόντα χρόνον, <$πετρίβη πολύ, καΐ ά1- νυυ επιδιορθώσεως τινος, <ϊνευ προσκαίρου παντοΓε Ιμβαλώματος, δέν θά άνθέξη είς περαιτέρω διαμονήν και χρήσιν. Τοσούτω δέ μάλλον ή Ιδέα αυτή, έκτός τού επίκαιρον αυτής, ανταποκριται και πρός την ανάγκην τοΰ πράγματος, καθ' ό¬ σον διά τής προσθήκης αυτής, αί νυν συγ κεχνμέναι, έκτελεστική και νομοθετικη, έ- ξουσ/ίαι θά δ,ιακριθώσιν, καί θά επέλθη ο#τως σπονδαιοτάτη τής πολιτείας μας βελτίωσις. Ώς Ιδέα λοιπόν, ή γνώμη τοΰ κ. Πωλο¬ γιώργη, και σνζητήσιμος είνε καί έπιτη- δεία, ινα έλκΰση την προσοχήν και τό εν¬ διαφέρον παντός Κρητός. Άφ" ου δέν μάς έπιτρέπεται νά βαδί¬ σωμεν τόν ενθυν και σΰντομον δρόμον, ό δποΐος θά μάς φέρη ασφαλώς και ταχέως είς τόν ωρισμένον σκοπόν, θά πράξωμεν τουτο δι1 έλιγμών, καί δι' αλλων μέτρων πλαγιωτέρων μέν, άλλ' έπίσης συντελεστι- κών διά τό έπίδιωκόμβνον. Είς την δύσκολον θέσιν, είς την οποίαν έντός ολίγον θά περιστή ή Κρήτη, παρ* δλας τάς ελπίδας καί τάς προσδοκίας μας, εάν πρέπη νά δώσωμεν πίστιν είς φαινό- μενά τίνα, οίονει προδρόμους τ*ς έγκυμο- νουμένης θυέλλης, πάσα πρότασις, πάσα Ιδέα, πάσα κρίσις συνεργοΰσα καί συμ- πράττουσα πρός διάσωσιν τοΰ εθνικον παλλαδίου είνε εύπρόσδεκτο;, καί θά χρη- σιμεύση ώς ΰλη καί άφετηρία, διά νά εξ¬ ευρεθή ή πατριωτική όδός, εήν όποιαν ό- φείλει νά βαδίση ό Κρητικός λαός, άν πέ πρώται εις αυτόν πάλιν νά περιπλακή είς πολιτικάς δυσχερείας άπομακρυνοΰσας αυ¬ τόν άπό τό εθνικόν ίδανικόν τού Ουδέ πρέπει νά καταλογισθΐ) είς τόν κ Πωλογιώργην ή ανάμιξις τού είς την πο¬ λιτικήν τής πατρίδος τού ώς άθέτησις τού δοθέντος λόγου τού. Νυν λήγει ή πολιτική περίοδος, διά την οποίαν και μόνην υπε- χρεώθη νά άπρακτή. Άλλά δια την ήδη παρουσιαζομένην νεώτερον περίοδον, ή ο- ίιόία ΰποπτεΰεται ώς πολύ διάφορος τής παρβρχομένης, οΰδεμία ΰποχρεωσις συγ- ΐ λέον τύν κ Πωλογιώργην. παρβρχομης, μ κρατεΐ πλέον τύν κ. Πωλογιώργην ΑΠΟΚΑΑΥΨΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΜ ΓΕΟΡΓΙΟΥ Α.ιό τάς ** Αθήνας* παραλαμβάνομεν τάς κατωτέρω άποχαλύφεΐζ, αΐτινες Ιοτά- ληοαν εις την ουνά&ελφον ΰ.ιό φίλον της Ι* Παρισίων γενόμεναι πρός τόν ίδιον υπό τοΰ Ποίγχηττος Ι'εωργίον Ινιόπιον χύχλου φιλικης ονναναατροφής. Άς μή ερωτήση κου, -ώς χαί διατ: μοί έδςθη αφορμή νά γνωρίσω χαΐ να άχούϊω 5σα ό Ηασ/.λό-α.ς Γεώργιος τρζ ολίγων μ:λ·.ς ημερών ί Πρωθυπουργόν χ. Ε. "Οταν είς ςένην γήτ 9υν»ν:ώντα· ιτι ώρ*ς μαχρΐς -ίλΤταϋ όαοεθτεΤ; χ»· 5μ;γλω3?ο:, 'ίβΰθυσι σ·/ε$ςν τί £ρ:α τώ^ χοΐνων.χών χί': ί«εων. Ή ί:β'/υ3:ς έ- , τα μ^7τ:χά έρμίρ'.α «νοίγονΐΛ'., 7.β·?*γΡ*?31 βνίχ^-τουσί κβϊ ς π:νος χ»: ή -5οσω-:κ:ττ;; ν.βτ2λϋου3:τ ότ«- λώ; την βπ:«ΰλ2;·.ν. Ό τρώτο; έν Κρήττ; Τπβτος Άρμο»τή; : έγώ—τ.2 έςΐ}; : — Μόλις ανήλθεν εις την εξουσίαν ό Βενιζέλος, τα εΐπα έγώ είς τόν Ρωμάνον, άλλά β)χπεις, ό Ρωμά"ν·ος (ό οποίος εάν ήτο παρών θά κατέφασκε) ηθέλησε νά μά; κάμη τόν πειθαρχικόν ΰπάλ>.ηλον και μέ
    παρεκάλεσε νά μή τόν βόλω είς δύσκολον
    θέσιν, ν ακούση όσας αληθείας θά ελεγα.
    Το φάσμα τ:ϋ χ. Ρωμίνου χϊχίνε^ετ ε!;
    το ίχρίθίμα των ήγίμονιχών τούτων λόγων.
    Κλ'. ό 1{27!λ:χ2(;—ήμίΤς εσυτηθ(σ2μ£τ νά
    τον λίγωμεν Ι ΙρίγχηκαΕ—Γιώρ-ν.ος ΐψΛ·
    —Έλεγα εις τόν Ρωμανον, δτι ό Βενι¬
    ζέλος πολύ ταχύτερον άπό δσον θά επί¬
    στευεν οίοσδήποτε φίλος τού, ποΰ δέν θά
    τόν εγνώριζε καλά, θ' άπεκαλνίπτειο
    πονος πρ,άγματι ήτο. Και απόδειξις είναι
    ό Ιδικάς σας, ό άντιδυναστικος, ό δημο-
    σιογράφος, ό φίλος σας, ό οποίος όπουδή-
    ποτε καΐ αν εύρισκε κανένα εχθρόν τοΰ
    πατρός μου, άμέσως τόν εθεώρει σπου¬
    δαίον υποκείμενον καί μεγάλον άνθρωπον.
    Τώρα άς καμαρώνη καί αύτός όπως καί
    οί παρασυρθέντες άπύ τούς λόγου; τού,
    τόν σπουδαίον αυτόν άνθρωπον, ποϋ μό
    τα
    « 3*1 *&
    Ότι ν.2νε·.ς άλλο;
    Βεν:ζ·λοτ νά μέ συχο
    χ»: Ι ή
    χ»ρά
    ή
    ε τα !Ζη 5:βρχώ;
    μχάίί», ή Ζη 5:βρχώ;
    είς Τί στομί τού τ'ο *εΧΐτ Ζ*»1 ίςουίίίϊς. Μέ
    τούς οίλους τού είς "Λζ Αθήνας μΐ,,-^ ^χ_
    ληλογρβϊ·2τ ιΐ/ί. Χ2· μ*»* είς χά; βχ·.5τ:-
    λάς
    Κ^ρι
    ρ =^>; έϊθύΛ**·»€ν.
    ίΐβ 6,τι τώβ'*
    ο:: χαθαίτουν οί χθΐμίυμϊ'τίί
    Μετά την 3ια*οχήν
    τού έγγράφου έςηχθΑθΰθηϊβ
    «Λίά ν' άχοίείςω €ΐς τη
    •/:τητ» τήτ αλήθειαν τώ»
    τ· **τριωτ·3μούς χαΐ
    ε χά:
    ή άνάγνω?:ς
    ε;ο-
    η
    άρχεΤ νά χληροοΐρήϊω ΰμβ», 5« οί η
    τες χροςενοι έλαβον {ΐίρος είς τάς τε¬
    λευταίας ΰχέρ το5 χ. Βενΐζίλου έχϊηλώτεις,
    ες ή λ;γο:ς, Ο'.ς ή Ι5·ότη; αυτών
    ή ά
    ι την ύχοστήριςιν των «ρίήγεμονίας ·δ«ών
    —Ύποθέτω, έξηκολοΰθησε λέγων ό
    πρώτος έν Κρήττ) "Αρμοστής. δή αν λάβη
    τις ΰπ' όψιν αύτά ποϋ άναφέρω εις τό
    έγγραφον μου, καί δσα μου ελεγεχ ό φιλε-
    λεύθερος αύτός άνθρωπος αμα εγεινε συμ¬
    βουλάς μου, θά πεισθονν δλ,οι μέ πόσην
    πονηρίαν κατώρθωσε να κάμη χον μεγά¬
    λον πατριώτην και τόν φιλελεύθερον, ξε-
    γελάσας έκείνους οί όποΐοι ήσαν έχθροι
    τής Δυναστείας, και έπίστευαν, δτι διά χοΰ
    Βενιζέλου θά έλύετο τό Κρητικόν ζήτημα.
    Ήτο φυσικόν νά έρωίήσω, τι κατ'ιδίαν
    έλεγεν ό κ. Βενιζέλος είς τόν πρώτον "Υ-
    πατον Άρμοστήν της Κρήτης.
    Καί αΰτό είνε αληθώ; άπά τα χαραχτη-
    ριστικώτερα των πραγματων. Ιδού τι εί¬
    πεν ό Βασιλόπαις, άΎοΐνγομενου πάντοτε
    τοΰ πολυτίμου ερμαρίου,ΐΐς τα οποίον ενα-
    πετέθη καί τό ήδη ά'ναγνωαθέν ξίγγραφόν
    τον.
    "Ηντλίΐ άκ'ο τάς σημείωσις χον, οσβ ίλι-
    γεν ό Νρίγχηψ, χαι -ροσϊθηχε :
    —Διατί μέ έκατηγόρουν αύτός και οί
    φίλοι τού. Μοΰ αποδίδον διαθέσεις άπο-
    λυταρχικάς. Ποίος δέ έλεγεν αύτό; Ό
    Ββνιζέλος. Άλλά είνε άνάγκη τάχα νά ά*-
    ποοείξω, δτι έγώ διεμαρτυρόμην εναντίον
    τοιούτων διαθέσεων ευθύς αμα έγκατέστην
    είς την Κρήτην ; "Αν ήκουα τόν Βενιζέλον
    δχως χαΐ σκΤς δσα συμβαίνου* εχεΤ,
    βλέχω δέ τ;ν ίδιον Ββν.ζίλον. 'Κ»^ σήμερον
    έχεΤνος χοΰ χολαχεϋε:, 6χ«; εχολάχευε χ»ΐ
    εμέ, τοϋ δώσουν διαταγήν νά χάμη μίαν
    τοΰμχαν, 6ά ε:νε χρ;Θυμο;, άρχε: μόνον νά
    μή τ:ν ίδουν χαί άλλο·. Άλλά τοΰς ίδίου;
    ανθρώχου;, άμα αίσθίνθτ, ότι χάνει την βςο»·
    βίαν, 8ά τοΰς ύ6ρίβτ, χαί θά τοΰ; συ
    ?ή
    διά ν» άχοδείςτ; ιίς τςύς χάχηδΐς ότι τ
    ή'Α-:δ·.σ»τ νά εργασθή υπέρ το5 λαοΰ χαΐ
    ΰχέρ τοΰ ΙΟνους τού.
    —Έγώ, δπως γνωρίζετε, δέν τα έχω
    καλά με κανένα άπό τούς παλαιούς άρ-
    χηγούς, διότι δλοι αύτοι μέ έπίκραναν.
    Άλλά βάλετε χάτω τα χαρτιά καί τούς ά-
    ριθμούς, διά νά Ιδητε δτι έκεΐνοι θά κα-
    ταντήσουν νά φαίνωνται αγιοι έμπρός είς
    την Άνόρθωσιν. "Αν έκαμε και κανένα
    καλόν ή Επανάστασιν, και ή άλήθεια είνε
    δτι έκαμε μερικά καλά, αύτάς τα κατε-
    στρεψε. Διότι τίποτε άλλο δέν σκέπτεται
    παρά μόνον διά τόν εαυτόν τού.
    Έτ:λμηΐα να ίιαχιψω χαΐ να ταραΐηρή
    ?*_ ότι ό χ. Βενιζίλος δειχνύιι τώρα χολΰ
    διαλλακτικάς τά«ι; χρος την Αΰλή*.
    —Αύτό νά ακούεται, άπεκρίό^ γελών
    δ πρίγκηψ. Ό εύσεβής τού πόθος είνε νά
    τόν συγχωρήσω και έγώ. Δέν μπορω δυ-
    στυχώς νά είπω πώς έςεδηλώθΗ) μάλιστα
    μέχρις άηδίας ό πόθος αύτός. Δέν είνε διό
    λου δέ παράξενον νά μοΰ έπιφυλάσσο με-
    γάλα και τρανά άξιώματα. Άλλά βλέπετε
    είμαι Ιγχατεστημένος είς την Ευρώπην και
    δέν δύναμαι νά έπισχεφθώ την άγαπηΓή
    μου. πατρίδα.
    — Πώς; Λο 6« μ<;«6ήτΐ χς,τέ «ι; την ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΛΗΡΟ^ΟΡΙΑ Ιγ· έφηιι«ι>»5ο όας «5τ» «Ις <ίιν λιακήν βέ«Ι«ν «ν γνα»κός Αγνωστον κατά «ήν 20 χαφ«.λ· Ίονλίοι·, ν«· τ*ς Θ«λ(ι4- · ό βανατος (δ»ά ~ηγιισ>1!
    ίοατ») ι[τ«
    Λ
    «Αν έν·
    βης
    έν τ
    ήλικίας 3() ?~ς 4» έτόν.
    (Μ
    Χ>
    Πέοπμα ιη 31 * Ιουλίου 1911
    Ό Είρηγοοίκης Μυλοπο«(&|Μ»ν
    Μιχαήλ Γ.
    νόν δηθεν δια την ιδέαν ειργάζετο. Εγω θα Γ'αουν άληθινος τύραννος. Έγώ μοϋ.ι-
    στα χον συνεκρατησα να χαμη καπω; αν-
    θρωπινότερον τό Συνταγμα τοΰ 1Β*Μί.
    Μοΰ ελεγε νο^ μή εχω καμμίαν πεποίθησιν
    εις την κοινήν γνώμην και είς την δημο¬
    σιογραφίαν, δα ό λαός είνε άμόρφωτός,
    καί έπρεπεν έγώ καί έκεΐνος νά συγκεντρώ-
    σωμεν είς τάς χείρας δλην την εξουσίαν.
    Μοΰ έλεγεν, δτι τό Κοινοβούλιον πρέπει
    νά είνε κατά τύτονς μόνφ καί νά κρατήσω
    ώς όικαίωμά μου τόν διορισμόν και την
    παύσιν των ύπουργών. Αύτός μέ συνεβου.-
    λευε καί τούς οημάρχους άχόμη νάδιορίζω.
    Επειτα, ^ταν τον Ιπαυσα, ήρχισε νά
    Αί άπο πολλου προχηρυχΟεΓσαι διβα-
    ς*αλι*α1 έξιτάίχεις ήρξαντο <*πο 1$; Π θ ετρώ ή Α6γθύ(χτου. Π?ο; τοθτο συνεκεντρώ¬ θησαν τ.ί?. τού; 150 διδασκάλου; χαί διδασκάλισσα; τοθ ΝοιλοΟ μα; έν τί, ημετέρα πόλει. Αί γραπτα'ι έξετασεις ί ήθησαν «λήξαν το εσπέρας αΐτινες προηγήθησαν έληξαν το τ^ς παρελθούσης Τετάρτης' αί προφο¬ ρικαί χαί πραχτ.καί Θά άρχίσωσ^ άπο ; φδειίόντος ίτοι τ^ς προ«χους ©πότε περιμένεται^ χαι ό Γενΐ- τόν έγνώρισα πολύ άργά δυστυχώς, άλλ αμα τόν έγνώρισα, τόν άπεδίωςα άπό σύμβουλον μου. Άλλά διατί νά σας όμι- λήσω έγώ. Άκοΰσατε νά σά; άναγνώσω ολόκληρον τό έγγραφον, τό οποίον ήλίγοι γνωρίζου,ν και τό οποίον εστειλα εις τα; 14 Μαΐου 1906 εις τόν τότε υπουργόν των Εξωτερικών τή; Γαλλία; κ. Δελκασσέ. Το έγγραφον τουτο, μέ χονϊρςν γρα?ικ·;ν χαραχτήρα γρατμμ-νον, επί χάρτου ταχυτα- του, τού όχοίου τα φϋλλα ιυνεχρατοΰντο δ·.ά χυανή; τΛ'.νίας, λ*γει, μεταςϋ των αλλων, χαϊ τα έ;ής: «"Ολίγον μετά τί πρώτον ταςεί5:ίν μου εί; την Κΰρώ,χην χβΐ Τίς ίυνεντεΰςεις ά'; Ιϊχον μέ τού; ΰχουργοθ; των 'Κ;ωτερ·.*ών επί τοϋ Κρητιχςΰ" ζητήματος χα·. την εχίίο- σιν λεχτομιροας ΰχομνήματος, ό χ. Βενιζίλο; Σϋμβουλος έχί τή; οιχαιοσΰνης τ:τε, έχ·. ττ, άντιλήψε; άχοτυχίας ολων των ΐϊροο-χϊθε'.ών μου χρο; έ'νωΐ'.ν τη"; Κρήτη; μετά τί|; Ελ¬ λάδος, ήτ'.ς «Νέ χαί ή μονα5:χή λύσις τοΰ Κρητικού ζητήματος, ά —"Εάν έρωχά'τε την ψυχήν μου, αυτή μοΰ λέγει δι ι θά μεταβώ, χαί πολύ ταχέως ΐσως, διότι δπως πηγαίνβι ή 'Λνόρθωσις παί τ' άποκαλυπτήρια τοΰ άνορθωτοΰ σα πολύ ταχέως θά ευρεθούν είς την θέσιν νά μέ δικαιώσουν πάντες καί ν* άναγνωρί* σουν, δτι έγώ πολεμήσας τόν άνθρωπον εκείνον Ιπραττον καλόν καί διά την Κρή¬ την καί διά τό ελεύθερον Κράτος.» Ό Βΐϊΐλόται; Γεώργιος χροβίθηχ.1 χά άλλα χολλα, τα όκοΤα μετ ά Φνγχινήνιως ή- χοοαμίνάλλα τα όιεοΤα ίςερχθνιαι τ&ϋ %>·
    χλ&υ τί,ς ?ημθϊΐ:τητος.
    Έν τούτοις βαίνεται, ότι τοί νυνόλου των
    δηλώ7εων τού
    χαΐ αύτη ή Κ
    ς Ιλαίΐ γνώσι
    διότι
    χαΐ επισήμως
    ίλί/Θηιατν ταυτα, οίαν χαΐ έχίτημα τίνα ίια
    6ήματα εγίνοντο χαρά τω χριγχηκι
    νά έργάζετα·.
    έχ·.
    τή; Αΰτθνομίας εί; Ίΐγεμονίαν. Εί; το σχέ¬
    ά έ
    οίον τού αυ;- ευρεν ατ^·/ω;, ω; 5ίν
    την γνώσιν τώ/ Κυ'ερνήςΐεων των
    χίϊων Λυνίμεων, τινάς «χ των τ;τ«
    ΙΙροςίνω* έτοίμους νά τείνωίΐν άρωγ·:ν χεΤρα
    πρςς -ραγματ.-οι'ησίν τού».
    Ενταύθα ο Βασιλ;ταις διέχοψε την ανά¬
    γνωσιν χαι ειττε :
    —Λέγω τινάς, διότι Ικρίχε να χάμω τ:ν
    διπλωμάτην. Περ'ι ενός χϋρίως έπριχειτο.
    Και ε!ν$ περιττον να σα; ει^ω, ν.:τι χαΐ ή
    στ,μερινή ίστορία τώ» χραγμάτων β
    %-ρ τινος ,χρίχειτό.
    "Ιίπειτα βςηχολουθιτ,σεν ή άνάγνωσις τοϋ
    έγγραφον, το όχοΤον ελεγε τα εξής :
    αΜαταίως ι:άστ; δυνάμει προσίπάθηΐα να
    ΐϊείσω τ:ν χ. Βενιζέλον, ότι τοιοΰτο σ-/ε$:ον
    Θα είχεν ολεθρίας συνεπείας διά τε την Κρή¬
    την χαΐ διά -.ήν Έλλάδα.
    έχεΤνο; έχ "ί£ν έ>3ε'.;%ων χρβ;
    μεινΐν εναντίον τη*ς Θελήσεως μθϋ είς 5ημο-
    σ·αν χοινοποίησιν τής πρ:τάσεώς τού. Η
    νεα αυτή τροχή χροεχάλεσεν, ώς είχον ήδη
    -ρ'-,είττει αυτώ έχτάχτως τραχεΐαν την τολε-
    μιχήν τοΰ τύχου, χαΐ έγα» ζ α,ρχιχώ,ς αντι-
    στας είς το β·/δ'3ιο.ν τςδτο ηναγκάσθην νά
    τερματίσω χΐσαν σ^αλεράν έρμηνείαν των
    προθέσεών μου, απόλλων αΰτιν τής θίσίως
    τού" ^υμ'οΰλου. 1 χοθϊτω ετι ή 1 μετ·ρα
    Έςο·/;της χατανοεΤ την δυσχίρειαν τί[; θέ¬
    σεώς μου εν ττ^ πε^ιστάσει ταΰττ,, χί-εισμα'.
    δέ ότι θά συνομολογήσητε μετ* εμού", ό:ιά?'
    ής στιγμάς θά -αρεΤχον προστασίαν είς λύσιν
    τοΰ Κρητιχοΰ ζητήματος δι* έγχαταστάσ£ως
    ήγεμονίας, εχούσας έμ* ώς 'Ηγεμ:να τ^;
    Κρή'^ς, ίχρεχε να χρ·θώ προϊ;της ά^ίναντ:
    τοΰ Έλλην.χοΰ Έθνους χαΐ σ^ετβριστής
    » τοα πατρ-ς
    ρ
    μου, τή; Α. Μ τοϋ Βχτιλίω; των Έλλή-
    νων. Ό χ. Βενιζέλος άχοχεμ^Θεΐς ε'ςηχο-
    λούθει έχων ένθάρρυνσίν τίνα των α^;ών χρο-
    ;·νων, ήτις μεταβληθεΤσα είς -ροστασίαν,
    ο^ναμαι νά βεοαιωσω ότι έςαΑθλουθ-Τ χαΐ
    σήμερον Ιτ:, όχιτε θέλων ου:ος ν.ά μ' «χδ:-
    χ>3θτ)? ά.νεχτςρυ'ςεν εαυτόν αρχηγόν των στα-
    σίαστών».
    Ό Βασιλόχαις έμειδίασε χαΐ είχεν :
    τόν φιλελεύθερον. Εάν ηχουα δλας τού
    τάς συμβουλάς. Κυριος οίοβ, τί θά ελεγε
    περί των ά.τολυταρχικών μου διαθέσεων.
    'Λλλά ό άνθρωπος ούτος είνε φιλελεύ-
    θερος μόνον δταν εύρίσχεται εςω άπό την
    εξουσίαν, αμα δέ αναλάβη αύτην, εν μό¬
    νον σκέπτεται : πώς νά την συγκροτήση.
    Έγώ, όστις έκατηγορουμην ύπ' αύτοΰ ώς
    άπολυταρ/ικός, δέν εκαμνα τίποτε άλλο,
    παρά μόνον νά έφαρμόζω τό Σΰνταγμα
    ποΰ αύτός Τδιος έπενόησε διά την Κρήτην.
    Χ*4 /Υ Ι «»/%■/%« Ιτ·Λ*·Λ< «—/.ν* ΜΓβ ν/ΛΛ Α/.^Τ<«ι *-* *-^ /■%,+^ Η ΠΡΟΚΛΗΣΙΠΗΙΤΟΎΡΚΙΑΣ έχ τοΰ Κρητιχοΰ ζητήματο; δημιουρ γουμινη χατάστασις τείν,ι; 6γ, σοβαρά; δίαστάσεις. νά λά- Ή Τουρχία ΪΑΤος τοδ τιλιίθ1-» «ςοχλισμοΰ τοϋ σ:;λου τη;, δσπς, ώ; γνωστόν, χεριχλίίΐ τάς νήσο.ς τοΰ Αίγαίου χελάγους διά νά ίχ- 6:άσ/ι χαρά των Λυνάμεων εΰμινή ΰχέρ αυτής λύσιν τοΰ Κρητιχοΰ ζητήματος. δ'.έτας* την χ:νηχοχοίησιν χρος τα Έλληνιχά σΰνορα μι γάλων μονάδων στρατοΰ. Έχ: τοΰ χαρόντος ίχε^άσ:σε νά συγχΐντρώτη χιρ» τα Τθυρχο ελληνιχα βΰνορα ΐίχοσιχενταχισχιλίου; €·έ- δρους. Τό Νεοτο^ρχιχΌν άχόφασιν άμίτάτρεχτον ^«ά χ*)θ'ί;η τΌν χόλ«μον ίναν- τίο» τϊ(; ^Κλλαδος, έν ^ χεριχϊώσει δέν ήήΐ- λον λη»Θή ΰχ' 5ψ·.ν αί συστάσεις τή; ίΐ τοιουτοτρόπως κατώρθωσεν, άφοϋ τόν έπαυσα νά αυμπαρασυρτ» καί μερικούς _.., .*. _,.,ί# άλλους κα;.ους, α>.ηθινα, «ιχριωτας οί ο- τ0- Κρ-τ.Ας.3 ζητήματος ε^ρίσχο^α
    η ρ
    ποΐοι δμως δέν ήθελον νά Ιννοήσουν, κα-
    θώς οί Φουμηδες καί ό ΙΙα)λογεώργης, δτι
    έγώ εθεώρουν πάντοτ» προσωρινήν την
    διαμονήν μου είς Κρητην, Ινψ δ συμμα-
    χός των καί συναρχηγός ιων μέ ήθελεν
    ισόβιον Ήγεμόνα, ί^ιά νά είνε καί,
    άό
    β γμ
    ίσόβιος άρχικαγ/ελλάριός
    Ό, ΙΙρίγχη'ί Γεώργιος ήρ*·β€ν έν
    το Ιρρ'.'^ζ* ίχΐ τή; τραχίζη; χαΐ ε·χε :.
    —Ιΐάρε;» το χαΐ άναγ*4»ατε. Εινβ: το
    Σΰνταγμα τού Β.νιζίλου χοδ έγώ έϊήρμοσα,
    χαΐ δια τ': όχοΤ;ν βΰ:·:; ε;ιιτα μέ χατηγ:-
    οησε. Λέν Ιχω καμμίαν αμ·Λολίαν 6τ: τ4
    χά: /ε·.ρ:τερα Θα κάμς είς
    ϋ Ο
    Τώρα /.ανε:
    Οτβν
    άχοδ:ώ-
    ξ άχ'ο την έςουσίαν Θα χάμζ χαΐ χάλιν
    τ;ν έχαν2στάχην. Έγώ δέ» ςιΰρω νά χρΰ-
    χτωμαι, χίΐ :,τ: Ξχω εί; ΐήν ψυχήν μου,
    τ'ϊ £/ω Χ2· εί; τα χείλη μ'-^. ΛΓ αΐ,τς Χ2ΐ
    όταν ηλθαν χαΐ μέ η^ραν εί; ι«ς Αθήνας οί
    ΰημοσιογράϊο: μίτά την ίχανάστασ'.ν τοΰ
    βερίσσου, τοΰς τα ε'χα χαθαρά χ2". ξάβτερα.
    Είς ϊ5» Διευθυντήν τή; «Π«ρίδος ό ςχοΤος
    ίίλο·», ί'χα χαί Ιγρα-
    Ιοειςι ϊΐβγωγήν χροδο-
    τιχήν. Λιά νά διαψ£^σω αύτ» χοΰ ε·χα. μι
    •χνιςε χυριολεχτ.χώς χαι β θε'.τ:χης χαΐ
    μεριχοΐ άχ%: τού; άντιχροσώίθυ; των Λυνά-
    μεων, δι:τι οτω; μοΰ ελεγΛ, ήσαν μΐν ά-
    χολΰτω; σ>α?ων',ι, άλλ' ϊχρβτε. νά είρηνεΰ-
    σουν τα χράνμαχα εί; την Κρήτην. Ο ϊϊίος
    'ζ Βενιζέλος μοΰ έμήνυσε μέ. τ/;* Κ»ΜνσταντΤ
    ί ό
    μοΰ εχαμν* τ:τε
    ψεν δι. ό Β·ν:^ίλ
    νόν
    σω.
    ην α2'; μέ ίλλου.;, ότι χχα :·.αψίϋ-
    είνε χρ;βυμο; νά ?4γτ4 χαΐ νά ιγ-
    ^ οοιστ'.χώ; ·ί; 'ή' Αιγυχτον, άλλά
    Ι ί
    Θά τοΰ ήτο δύσκολον ίζν.'Λ *χζ
    την δυ-?ήμτ;σίν νά εΰρη **«
    ζωης. Έγώ ποΰ δέν είμαι
    τοιαύ¬
    άχ;μη
    ηςεύρω να ανα.ρώ τας χςΧ4^«ις μου χά:
    ν' α/λάζω γνώμας. Κα· Ιτϊι δέν άντ,οεσα
    •χοτε. ΈχεΤνοι ο: δχο'οι, 26λιχο* άπο μα-
    χράν τα πράγματα χαΐ μέ ηϊίχο^ν, ίιά μ4
    διχαιώσουν χώρχ χοϋ Ι&'*** τς* μΐγάλο» αύ-
    ιτ:ν
    χρωθυχουργβν ι«ν.
    χρος
    η ηή
    τουτο αφορμήν τίνα, Ιστω χαΐ ασήμαντον.
    Μεγίστη άνησυχία έπχρατεΤ με*:α;^ των
    Μεγάλων Λυνάμιων, διςτά^β^ιαν δέ οί «ν
    νά ζητήσουν
    ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ
    Κατά τάς διεςαχθείσας δι^^ραγματιύσεις
    διά τον σιδηρόδρομον τ^ί Β.αγδάτης εδόθησαν
    μεγάλα Χβθΐ5μι« ·ίς τά;Ά·*γλιχάς έταιρίας.
    'Ο, «Χιοτουρχος» έχεςηγών ταυτα δΓ
    άρθρου γρα?ει, ότι ή Του;χία έχολ^κύ^η
    ούτω έν τω ζητήματι τοΰ σι2^ο$ρίμου τής
    Βαγδάτη; χαΐ χαρέσχε; μ^γάλ» -ρον;μ:α εί;
    τάς Άγγλιχά; ξτίΐρίβς διότι ώς άνταλλαγμα
    ϊλαίε τΐ)ν ΰχοσ/εσχν τής Αγγλίας, Ετι θα
    εργασθή τον χροσεχή -ΐχτέμβί'.ον, ότι λήγει
    ή Άρμοστεία τοΰ χ. Ζ*:'μη ΰχέρ τ^ς «χιλύ-
    σεως τοΰ Κρητιχοΰ ^τήμβτος συμφώνως
    .ι^',ς *αΐ τα δίχαια τής Τουρ-
    χρςς τάς
    ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΉΝ ΖΗΤΗΜΑ
    ΚΑΙ Η ΠΥΛΗ
    ή
    ηόντα τα αΙτΛιιατα των
    δ
    *ν &τίά*% ποός τό έκ«αιδ«ι·τικόν όι>ότη·
    αα, *άποο9·"«τον<ία αόνον τό ϊν έξ αί·· των τό αφορών βΐς την -οο«»όο?:οίη<ί»ν των θοη«ί·-ν'τ·κών άονών «αοά^τών δι%· «ιοϋίω'ν έπ»β«ωρητών, όόάκις οντοι «οό- κ*ιται νά των άο· Τόέ<«έρας τή; ^κ τελέσθησαν οίγα|ΐο* τού κ. Ιωάννου δ Τό Β/ Β/Λ<ττοΰ. Είς υ —Εάν τα στίίλης αΰτά είς τ'ον ^ίλοχ βου Ι ρομαι διά την χατρίδα μο« *»* χαραχολουθώ. μετά τής οβαπονννδος . _ντ-Λ-, ,--------------» τού; νεονυμφονς εύχόμίθα τ<τν ρίον ευτυχή χά* 4νθάσπα>^τον
    ΕΞΑΦΑΝΙΣΙΣ ΠΑΙΔΙΣΚΗΣ
    Την '29ην χαρβλ0;ντος μην^ς ή ΰχηρβτριβ
    τοϋ Όδυσσίως Κοΰρτογλου ονόματι Ειρήνη
    Λ- Ναχαδάχη έ των
    II
    έ; Έλν,ας Πεδιάδος
    • ιλονιχήβασα μέ την νύζυγο* χον Κούρτογλί,α
    ανεχώρησεν έχ τής οικίας το» χ*»;;ι; νά }*<τβ- ; εί; τούς γονεΤς της" χροσχάθε.αι ά ; γ η ρ λοντχι χρί; άναχάλυψιν αυτή; άλλά δέν χα- !(7ΐτ: νά γνωσθή τό χ*τα·ϋγ»&ν της. Ο ΤΡΥΓΗΤΟΣ ΤΗΣ ΣΤΑΦΙΔΟΣ Άχο τή; χαριλθούση; Λ»υτίρας ήρχ.σιν «ι; την χερι·ίρΐ·.ϊν τής χολεω; Ήριχλιίου Ό τρυγητες τοΰ στΛ?ιδ:χάρχου -ουλτανίνας- χαΐ την ερχομένην έ^δθμάδβ γενιχεύεται ά ρχη μ γ άχανχα τον Νομέν μας χαΐ είς την Ραζαχιάν. Ό χαιρος ιϋτυχώ; μιβ' ολα τα άττιιλη· τιχά χαΐ χάχω; συννεβώδη «νίοτι σημαΤά τού έςαχ'.λουβιΤ ιύνοϊχός, (ςάγιται δ'έχ τού* τού 5τι χα'ι έείτος ή χθιότης τής 9τβ·Τ)ος Θά ε'νι έςαιρβτιχή. ΟΕΑΤΡΙΚΑ Αληθής χοΛμοπλημμύρα ΜλρατηρΐΓτα* ρκάσττρν έσ.'τέραν «ϊς την Πλατείαν τυΐ< πος Γεώργιον* ό κοσμος δχ^Μ^ι και μετά ποοθν^ίας (ίαοίΐΐβι πρός χον ήλεκτροκίη}- τσν Κινηματογράφον ο οποίος άπό τινος ήρξατο λ&ιτουογ<^ν έν τφ παρά την ΠλαττΙαν τοΰ Πι^γ- [ος Γεώργιον νεοομήτω καί ή ίτρ<(> χοΰ κ. Πουλακαχη. Ό έν λόγω
    μαχογράφος μ< χαινϊας νέας καί έκτάκτιος ω¬ ραίας προκαλίί ώς είναι έπομΓνον τόν Οαυ|ΐα- αμ< ν πάντων χο»ν Οβατών. Κατά τα οιαλεψματα ή οΐκογένϋΐα Τζολά%ΐ| μεχά πϊριοσής χάριτος έκτιλεΐ διαφόρους χορούς και άχροβατιχά γυμνάσια, Π Ν Ι Γ ΜΟΣ Την 30 Ιουλίου χ·ρΐ ώραν 6,45 μ.μ. μ«- ταϋσα χρος άρδευσιν {χ τινος «ριατος "700 χερίχου μιτρα άπι/οντος το χωρίου της ή δεχατρκΐή; νεανις Κύαγγιλία Γ. ΙΙαχαγ^η· γορ·Όυ έχ Χουστουλιανών Καινουρίου ίχιιβι χαραβυρΘεΤσα ΟχΌ τ-.ΰ χάδου έντο; τοΰ·ρ<α·:ςς χαι εχνιγη. εί·—ι Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑΝ Αί άχ<ργί·ι ίχιχτείνονται είς χλιΓστα βη- μ,εΤα τή: 13. Αγγλίας, «ίς τ&ΰς λιμι'νας τής οχοίας οί εργάται άχισχον άπαντες χάσης ίρ,- γασίας. Ή Λίίερτουλ χατιλήεθη ήδν| »τρ3- τιωτιχώς. Οί άχεργοϊ <άν«ρχ:μ«νοι ·ίς 30 χιλιάδας χροίβησαν την χαρβλ&οδσαν Λΐυτίραν μιτά τα μεσάν^χτι ·ΐς ταραχάς χαΐ ίιαρναγόκ α»- ·; νά χ^χολήσωσι χαΐ μνίρο; τής Ό στρατός σχεύ^ας άμίσω; έχΐ τίχου ί- χαμ«ν έχΐλασιν χατά των άχλργών^ έτιιτ^ δί ούτοι δέν δ:«λύ9ησαν έχ·.ιρο4;λησ·ν είς τί» άέρα. Μ*τά τουτο διετάχθη νία ίνοδος μ« έφ' οχλοι» λογχ«}ν. χαΐ ·τραι»ματίσθη·ϊαν χο'λ- λοί. 11 υαγχοινωνία έςαχολουθιΤ 4ύρ*^χομ<»Ί{ είς χαντελή στάσιν τα δέ τρο·ιμ* χομίζονται δ:' είδιχών άμαςοστοιχΐώόλ* ίιχο σ-ιρα:ιω.;ιχτ(» χουστωδϊαν. κ. «Ιανογιώτη τ.αρά την αγοράν κ<νει οΙν 1Λ4Ι—ϋΙΜ» όκάοον τα «· -οϊα και ένοικιά/φντα» καΐ τιι/άς <<ΐ'γκατ46ατ%κάς« ύβάιιιέ γ Ιιά κΐριόόοτέρο*; α9ΐίϊ·0νντέ:ον «αοΑ τ«^» ανωτέρω «χ. γοάκη. χο>
    Ι1ΛΡΟΡΛΜΛ
    Είς τ· »π* »3·Λ.α. 405 έ. Ιτ. φύλλον, τή; έΛ-
    αν^χ έχονοοαένη; Ϊ3τ4α4.ίοος «Θβμις'* έθηχθ-
    ιΐυθη χοόγοχχαα χλε:στη3ΐ«σμοΰ αχινήτων το»
    ίζ/αοίον Έα. Ά^ου—ί/./) χβτα Γεω&γ. Ι.
    II··
    ογιβννάχη' έν τώ Ιηθέντι -οογοχααατι έχ ««-
    β&5θ;χή: ετέθη Οτι έχτελειται ή ί»*' ά*ι·. 18Λ
    τού 1910 *»ιό»*σ.; τοϋ Νοωτο?ιχε·ου '·|ςβ-
    χλείου ίντΐ νά τ»θ^ ώς 15ΐι ή «».' «ιδ.138 τού
    αυτόν Διχα^ΓΓ,οίου χβΐ χατά τούτο οιοοΦοντβε
    τό χ^όγ&βααα τούτο «ί»ς χ*ί ή «ροηγηΦλϊν· ί>«τ*
    τβγή.
    Έν ΊΐΉχλιίω τη 5 Αύγούστου 19!τ.
    Ό «ληςες. διχηγόρο;
    Μιχ. Κ.
    Ι-Ι ΙΔΗ
    ΚΥΒΕΡπΉΤΙΚΗ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ
    & χρζχν.νχιι »τ{ Κυβερνήσει τίσβτ ζητή¬
    ματι* «πθν3θΐότ>τ3 συνϊεομΐνα ί»»-*;Ί*»τϊ<ι>ς
    μέ τη·» ·,χ»ρ;:ν τής άτ^/οδ; μ»; Πατρί^,
    χιρ': ώ» ώ?€ίλι ν* μ*ριμτήίζ, αύτη »?ω5:ω-
    μενη εί; τή» εξυπηρέτησιν μ;νον των άτομ·.-
    χών ννμφβρόντων χαΐ χοταχών τ.αθύν, 2?*/ο*
    λΐΤτβ: (ί; χά; χρ'-αωχιχα; μιτα^ςλα; κατά
    το^ς ίιαβίρο^ς χλίίους των 1. χ ήρε υιώ ν, ά
    λίχ?»ς χβ^αίΐ—χ,^ναα τοϋ; ολίγους
    μιίναντας εκ των Ιχζλλήλων, &:'τ:?«; δέν
    I-
    αχΐ'.σαν νβ -<ρισώνθ:>ν τί αβρχίο» των 2:ά
    γή"; χά: άαοσ:ώ*εω; εί; τούς
    Ά
    Β:ά τάς χρςς την Πβτρίδχ μεγάλας ·1
    σία; ά; προσεφέρον ο: χληττ:μ«τθ:
    αμείλικτος, χαύει τ, μεχαθίτε: αυτού; άλλη
    λοίιαδ'ν/ως ιίς τα χίρ»χβ τη*; Κρήτης 2:ά ν
    χ ούς ίςαναγχάαν, νά χαρβιχηθώσ'.ν, θιωροϋσ;
    ί>ς μίνην υπηρεσίαν προ; τή» Πβτρίίβ χ- α
    •ήχΐΐ* είς χον άτ'ο τού" χβρελΟ;τχο; Νοεμ
    6ρίοΐν ν«ιβτάμενον σνμμαχιχ^ν σ.οί^ίσμίτ
    ιίχολοβονσα εαίνεχβ: άχΐρεγχλίχως τό χζ~«
    γραμμα το όχοΤ&ν ι;ήγγε:λβν ό τ;τ« Πρ:ε
    όρος τής Κ^βιρνήϊΐω; Σχο/α»;, χαδ' ο Θά
    ι!χρ<.τιμύντο είς τάς 2ιβφ;ροΐ»; νχηρεαίβ; ο ττροα·νεγχ:ντι; τή Πζτρί^: ΰχηρϋ·»; ! Ποίος άγνοεΓτο Ξνομϊ το3 Τσΐχρ'.τ.οή' : το5 «χΐίνου τοθ 6θ %»'. 78 το3 μαρτ^ή- μιτά τ: 8^, το5 χοτίσίντος τελο; μέ άγιον βίμβ τ:·Λ τ': 2.νίρο* τή*; Κρηΐ:χη*; χαχά την χρώτην :οδ 97 ; Τί» ήρωος Εκείνον τΌ» ;/υν, ςστι; εχο/.ε- μη«< χαρά τ'ο χλε^ρ'ον το5 χβτρος ιο;>
    ΐφονιιύθι;· Γα»4ι δέ μίρο; χά: εί;
    άλλας μάχας, κΐκτημένο* άλλως τε χβ! τα
    άχαι:ούμ«»α προσινχβ, β: προηγούμενον Κυ-
    βερνήσΐί,ς σ^νβ'^θίνςμενβ! βαθε'ω; ην τρ*
    τή* οικογένειαν ΤβΊχρ.τστ* ή Πατρίς ώφειλεν
    ευγνωμοσύνην, είχον ίιορίσε: εί; *.ή* Οίσιν
    τοδ Δημοσίου Κατηγέρον Π:ρρων. Άλλ' ήλ¬
    θεν εί; τή» διοίκησιν τώ* χοινώ* ή βθ!»λ:μ·£ρ-
    σα ββτρίβ, ήτις ίέν άνατγνωρίζε: νπηρβσίβς
    πρός τή» Πατρίδ», την οποίαν ίέν ήρχεσβ*
    αί βίιχοι άχολύσε:; τοΰ Μβστρβ*/*» το3 Γο-
    γονή, τοδ Ρωμοίνον, τοθ Κοχχίνη χβί τίσων
    άλλαν μεγάλην έν'μάτων, χά: 5ίά νά έςί-
    χάση χβ: τόν Τσιχρ:τση* να παραιτηθή,
    μιταβι'τη 8:; ίντΐίς ϊιμήνου άχο Τ^μπβ-
    <ί; ΙΙύργον Μο«ο<αχβίο^ χαί αχο Π£ρ- γου είς Σ·«χ/α. Τβ νά μα; πιριτΓθ.χίζου·· ' εςωχιριχο'. χίνϊννθ!, το νά μα; ιβωτεριχθ! χλον.αμοί, ή 2έ Κ>6ι'ρνησις νά α¬
    σχολήται μόνον ιίς σχβνϊαλώϊει;
    χβ; χροβωχιχά; μεταβολάς πρός ι
    σιν μΐ|Αθνωμέ*ων αι>μφιρό'<των, ημείς τουλά¬ χιστον ϋπιιιχώς χ»ραχχηρίζωμ·ν ώ; Κυ6ερ- νητιχήν άναλγηοίαν άν 5χι «ανλ^τητα. Φ. ^ΓΓΧΑΡΙΙΤΙΙΙΜΟΝ Τον έν Αθήναι; φίλον σϋμχατριώΐην χ. Έμμ. Μ. ΚαρχΛβάχη» συγχαίρομεν εχΐ τή ί; κχιλοχΐο» χυρετοΰ διασώιιι τής ό«ιζύγ:^ τού νχ'ο τοΰ οΐαχεχρ'.μίνο» μαιευχήρο; χ. Λ. Μι·/.»λοχούλον, Ην χά; 3·.' εΰχβριστηρίου τού ιύγιωμονιΤ δημοσία. μβγάλο· II. Ε. Μ. ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΑΣ ΝΙΤΏΚΡΙΣ (Σινιχιια ιίλος) Δ^α χν^να^χοϋντος ρλέμματος ΓνΌα ά>ιτγινιύ-
    «Τχΐνο ίκττάηι όοϋν»), δκτρε^Γν άχόμη τα διά-
    μικρά κομψοτ—τνι^ιατα άτινα άπήρτιζον
    ρος Μθλλωπιομόν αναγκαΐα χομνοχβχνΊ|ματα
    ώοβί σννούοι όνχα τίιςώραιόηιτύςτΐΐς τ[)
    άν«, ιμνΐ)σκον χά λαμπρά έ.πηπόοια τού |3ιον χΐ]ς:
    της ηαέι,κις χιΐ>ν άρ^κι^ιυνιον, χίλεχήν τήςστίγίΐας,
    {τη ρασιλίίας ίπαΛ·ήρχοντο είς την μνήμην της
    μέ ιΥ*ν ακβχοστϊφανον τής χν>υφβρότΐ|τος τού
    ηαιρΐ'λθόνγος. Έν τούτοις ή ζωή θά ήοννατο
    να ·1νβ τόσον εύχχητής..... Άλλά ποός ιι αί ά-
    ς όΛΰναι; Καί ώοαία όνς Οεά ή ςκνοο-
    {ίαοίλκκχι ίαει^^η χον οι^ον τυϋ οι»-
    π^*,, ήχυλυι'Όησί μαχ^ΟΛ' έπιχλινη Λια-
    χαν εΐθϊΛΌΓν τίς χήν μΓγιίλην αϊΟο<οαν ών ίνθα δλα ήοαν ίτοιμΛ όπ»»ς νπο- οϋτήν χαϊ χούς ιτνίν<>*ο^ ξενιην; της.
    Ι τα ά^μαχο ΪΝιε»νχονιυ άλληλα .Τ(Η> χν>ν
    ποο."ΐ;νλαιι·ν* καί σχεοόν 6ντυ οιακυ.τής νέαι ό-
    μα^Μς άνή^χονχυ βραο«4»ς καί μΓγνιλο.-ιοε-τ<ί>ς
    τάς ΐ'-Ονενον; μαϋμΐ6ας ό.τό χ6 άγε^κυχον ^λί
    τβτν έκ γρανίχον οφιγγών. Έφ' όσον 5* ύπρ
    βαινον τόν ούδον των θ>ρ«ι»ν χοϋ προδοό|ΐον,
    ΰούλοι άπίχίνα<»σον χον ίπϊ χιΤιν ένονμάτων χιον κον«νχόν, άντνβουν χά ιά^ώμαχά των καί πε- οιβσικφον αΰτοϋς δι* άνθιτιυν, ρίχα ί>' είσήγον-
    χο είς χ ήν α»Οο·σαν τοΰ θρόνον ίνα χαιοτησ<ο- Ν μαχίον Οιροι,.ον των άαχάς 5τν ήχο η χινητύν τι μιοααϊχόν ένθα αί πλέον Λιάιροοοι, ε^ι·}ΐα(τιαι σννειιτ.^^·- χο έ** <1χαχαπαι·οτ4ΐ> κινήσει· ^[Ιλεπτ τις έχεΐ τό
    ΟΜΜΚΗκιΛχον ι«υιζιυ|ΐα «χ δί^ιαχος λβοπα^όά-
    λεως καί χον Οόηανον έχ λη.·χιΐ»ν .ττΓρ*ϊνν των
    1<Ο<Ι>ν βαθμούχιιΐν, τάς έγχ(>*'>μονς χ?.αίνας χιί*ν
    «φίλΐιτν χοΛ παλατίον*> ^ια.-τοικ^λτο^; χαί κα-
    χα0χκχονς ε; ά.τααχραπτόντο»ν πολιτίμοΛ· λΐ-
    θων. τάς ζ«·'»νας έκ 6*ρματος άγρίον καί τιϊς ά-
    πα*τι:ρα.*ττοισας σπάθας τιΐτν ίττ^χιπιγών είτα δ»;
    τας ·)Μυα<ααινομένας χλαϊνας ί<φ' άς δι^-ρά φοντο εύλινγιστα πώμαχα καΐ ι'αο χον σχοχει- νον όγκον των [3αοειών καΐ χα%α»χΐέρ<»ν ^ε- νακών, ποοβοχτα μελάγχοοα κα'ι .-τε.-χλαη.'σμέ- να καΐ αχινα έ-τλάχΎτν εχι μάλλον ή ,ταοα- τ«ινο|ΐβν,| γραμμή των οφρύων βεβαϊμμέναίν δι* άντιμονίο·. Δοθλοι .τίριήοχοντο τας αίθοχνκΐς ε <τννο>-
    σηομώ χομιζοντες κύπελλα οίνου, προοχεαά-
    λαια, <ττε«;άνονς μέ νω.πόν φύλλωμα πρός αν- ΤΛκαχιίσχαοιν τιύν έκ τής ϋεομόιητος μαοαι- νομβΛΐων. Επί έβενίνου Ορόνου όιαποικίλτου έχ χρΛΝΚ·0 «αί χρυστάλλου παρά χονς πόδας τοΰ οποίου ή<ο χεχλιμένος 6 Ρανάϊ μέ χό πρόσ«>-
    έ εί ή Νίχωχρις έ-
    ίαν σςρο-
    οποίου ή<ο χεχλιμένος 6 Ρανάϊ μέ χό πον εθΎραμμέγον πρός εκείνην, ή Νίχω βακ«ίλΐΛ«ν. Τό λεΙθΎ μετωπον της ουδεμί Λραν ταραχΐ'ιν έπρόόιύεν ρφχχϊνετο είτνχης κα ηρειιος ι'κτεί έκ<τ·ν7θ£βα άπό την ύλικ»|ν ζοηι καί τλαηομιΗ-η έν άτίλητήτω ταίειόίο) δ" εκτελή έν πεποιθι,χκι· μόνον <τενγα>.«0Υ
    βϋμμα πρός τόν Ρανάϊ ρόεικννί τόν τελευ
    ταΐον πρός >^ι γηϊνα δεσμόν τΐ];.νΕ>*αμ£ νεθμά τ
    άμρσω; μίταοοθέν καί ούο σν·οο€ϊαι. μία μου-
    σικα/ν καί άί.λη άοιόών κρατούσαι 6άψνιας
    προύχοΊρησαν «ΐς όύο στοιχους μ« ρυθαικά βή
    ματ». Τότ* ίαο τϊιν δονονμένην άρμθΛ-ίαν τάη
    κιντρ·*»1 κίΐί των λυρών σΐΛ'θοευομέΛΤΓΛ' (ΐ.το
    τόν ήχον των κνμβάλων καί των χειρών αί τι
    ν*; έκτνηων έν ρχομτττ) στρο<ρό ιΉνο<» τ^ ίη"ν χο; ηκούσθη. Τό γίϋμα εϊχεν άαχίοει" μικραί τράπεζαι ρουσαι ΰλα τα χρεκόδη είχον τοποθετηθή πρό έκαστον όιιίλου κεκλημένων καί όπισθεν αυ¬ τών γνναίκίς κρατούσαι ίτοιμα λεπτά χειρόμα- κτρα καί κύπίλλα πλήρη άνέαενον χά διαταγάς των. Ή έπίσημο; έθνμοτνπία εχανε κάτι τι ίκ τί); άρχική·; τη; αι«τηρότητος· ίαό την ε¬ πήρειαν των άρ<»μάτων. τής μουσικής καί τώ ποτών άντηλλάοχκ»ντο λογοπαίγνια φα*ί)ρά καί γε'λωτες άνη'ιχονν ειΌνμοι έν μέοφ τή; νπσιαν· φόν και μονοτόνου βοί)ς τιτ»ν συνομΐΛΐΛν. Τάς αοιοον; είχον διαδεχθή άλλαι διασκεοάσεις· κατ' ά(*χάς πν7ί'0'·ΐοι νελοιχοποιοι παλαίθΛΐε; πρό; Οώας καί των ό.-ιοίίον αί ίμφοβοι κραυγαί π^οιν,άλουν σκωπτικίίς παοορμήσεις καί περι- αρονητικάς )Λ%ζνζ. είτα δέ μάγοι έπδέξιο» δη- μιουργοΰντες θαΰιιατα... καί τώρα ήτο ή σει- ρ<ίι λεγτθΛος όλης ύρχηστριοων. Τριακόοιαι ίνοοί παρθενοι προύχώρονν· αίθέ τας ί/.ουπα* οέ τίρτ κόμην άνεόβόϊμένην μέ μέ γα ιόραϊον άνθος κατ' άρ^άς άκολουθοΰσαι όμοιόμορ<ρον κίνι^ιν. έταλαπευχχΐν βααδέιος χούς εύλνΓάστους κορμοΐ«ς των. νκ, διά νά υ- ς ρμς τα ^λέμματα' ^ϊτα δέ ποικίλλονοχιι Χον ρνθμόν αναπαρέστηοαν αλληλοδιαδόχως την ία/^ίνΐευοιν τοητ φοινίκιι/ν υπό την αΓ'ραν, χ·|ν πτοΜΐιν των γυπών, την ήδυπάθειαν αίλούρ«)ν οΐτινες ερπουσιν, ώς έπίσης την κό- ποχΐιν ήτις σημειοί τό τελος των παραφορ«>ν
    χαί τ(7>ν ματαίίυν διεγέρσεο>ν. Λΐ ρνθμικαί,αί'
    χιι ταλαΛ-τενσεις παρήγον παράόοξον γοητείαν
    ήτις έκοίμιζε την Οέλη/ην καΐ μβτηρΛίου είς
    ΟΛειρα. Άπαν τό άκςκχιττ'ιριον διετέλει ουοεΐ
    έν έκοτάσει. Ήτο ί| στιγμί| ήν ή Νίτωκρις εί¬
    χεν έκλέξρι ! Κατά μτχ»τικι'|ν τΐΛ-α διαταγήν την
    οποίαν ό Ρανάϊ εϊχε ταχέως έκτελέσει αί β
    ρείαι όρειχάλκιναι θύραι είχον κλεισθή πρό ολί¬
    γον δι* όγκωδών έλασμάτων σίδηρον ένω πρό
    έκάπτου των κεκλημένων οί δοθλοι περιέφερον
    κατακϋκλιμένην έντός σαρχο«τάγου μομίαν τοϋ
    Όίδς ίνα τοΰς νπενθνμίοχικτι διά τοΰ θεά-
    ύ ό ε ά
    ρ ς μ
    ματος τούτου τόν πάντοτε επικείμενον θά·ατον
    καΐ την άνεκτίμητον τιμήν τής παρούσης ώρας*
    καΐ ώσει διά νά κατασχήσωοι μεγαλυτέραν την
    άντίθεσιν. τό $<τιια τάη· όργάνιυν ανελάμβανεν έκ νέον έχι μάλλον λικνιστικον καΐ γλυκύφθογ- ον χανόμενον είς τό άπειροΛ· έν τώ βάθει ών αίΟουθ'Γίν. Καΐ εκείνη ό>ααντο)ς εί%>ίπκετο {πεο την ε¬
    ήρειαν τού Οελγι'ιτρου' ήθελε νά ζήση άκό-
    μη' νά έμποτισθ[| άπό την χαϋνον γλυκύτητα
    οΰ αέρος, νά μειδιάση πρός τόν κνανυΰν ου¬
    ανόν καΐ τοΰς πολυ/.ρ<ι>μους κάλυκας των
    ινθβων....
    Αίφνης δμως ο»σεΐ έν ύστάτη προσπαθεία,
    άνανι'ιφουίΐα έκ των όνειροπολημάτων της καΐ
    άνακτώσα την θέλησίν της εκρουσε τόν χάλκι-
    νον δίσκον όστις έκρέματο παρ' άΰτ[| καΐ υρθία,
    μεγα>.οπρεπής ώς θίά ά~*κραΐΕεν ί^'ηλΐι τή
    ωνΐι: «Ίσχυροΐ άνδρες τή; Μεμφιόος, μεγά-
    οι ϊερεΐς. έπιοτάται χαί γοαμματεΐς, πάντβς
    οοι ειοΟγ τδο» ο.τηνΐατε νά ά-τολαΰσβτε τΰς
    ζ(»ής διότι έν ονόματι τοΰ πνεύματος τού Με-
    ένρα τό ταξείδιον οας ρίνε ί·γγι'·ς" πας χό λέ-
    <», ή έκδικησις μου πρέ.τει νά εκτελεσθή, μέλ- ετε όλοι νά άποθάνετε.» Καΐ έ» φ ή προφη- εάι αΰΐη μεταδιδομ ένη άπό οτόματος είς οτό- μα διε<τ*όρπιζί"ν επί τϋ"»ν προο<')π«>ν τόν τρό-
    ον, τί|ν αμφιβολίαν η τόν γέλιοτα, ή Νίτ«>-
    ρις έπίεσε δι* ολης τής δυνάμεώς της επί τού
    εκρυμμένου ελατήριον υπό χό καχαπέτασμα
    ου θρόνον.
    Εΰθίν; πρό αυτής, ό τοΐχος κατεκριμνισθη,
    χΟεΐς ποός τα έμπρός, έν ώ ποταμός τις
    καχέ.ΐΕοεν έκ των <ΐν*ι) συνχρίβιον τοϋς τυλους, οι«μπαρα<η''ρ<')ν ιιέ<»α είς τύν νποκί- Οΐνον αφρόν χον άνθρωπον·;. ζ«;>α κα'ι άνχι-
    είμτνα, έν ώ άγοίνκοδεις ρόγχοι, κτνπήμαχα
    καί κραι-γαΐ λιΉιοης άνίπχυροι εναντίον των
    ριιητικ**>ς κεκλειπμένΐΐίν Ονρ»^, ιόρνγαί ζ<ί>ων
    ό ' ΐ άΐ ΐ ά ίί ΰ
    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙ-ΤΙΙΡΙΑΣΜΟΓ
    Κωνσταντίνου Π. Γασιοάκη συα€ολα·.ογ:άίου
    Π
    ΠΡΟ_ΚΛΗΣΙ-
    τν/ον
    3:ιχσ;α.ώ, τί,
    γ·αννακτ4 χ
    ΐ:ου, κβ
    τ:ν αου,
    τού /ω3·.ου
    ων έντί—:Ον μο« /Οέ; έν πλβιστη
    έ Έααβνίυήλ Α. Λελη
    τοίχο» Μο:^ών Κ»!νού
    Οπ' άε·.9. 5453 εκθ
    έν τι:; ^ίβσι «Στε
    κβϊ ' ΙΙβλτ,οταβίίν»
    Καινουρίου χε:μένω
    ύέλ
    στηοιου χεο;
    Έν Μοί&αις -η 1 Αύγοϋστου 1911.
    Ό Σνιιβολαιογοάιος Μοιοών
    Ζτ· Μπιόταγιαννάκης
    ΠΡΟ.ΚΛΗΣΙΙ'
    ντβ: οί έγγεγ;αιιαένο'. δα
    νε:στ»·. χαί οί τνχον ε/όντε; δ»χαιο>αατα ή ά
    »·.ώαει; επί τον έ» οία/α. /ίυ<;<ϋν 007 έχπλει- στηοιισματος τοδ $.' έαον /0έ; τ^ έπισπεύσει τοδ Ι'εωργίου Λεβε>τάχη παντοπώλου χατοίκου
    τού
    εχ-
    ν χωρίου Μ ο/όν ΐΤεδ'.άδος άναγκαστικώς έ>
    ττο:η6έντος άκΐνήτβυ χτήαατο; τοΰ ό»ε:λέτου
    Ιωάννου Χ' Ν. Τθυτουντζάχη κατοίκου τον
    /ωδίου Αύοον Πε!»ΐοος χειμένων έν τ>) 6ε'σε
    Μεσο/ω5ίο» η ·Ντζαϋλα» τής κτηαατικής
    εδ'.φειειας τον /**ρ·ου Λύοού ΙΙεοιάοος. λεπτο-
    αεοοί; πεο:γοα©οαε—-υ έν ττ, υπό /Οετινην /οο-
    νολογίαν και αριθμόν 10772, έχ&έίε: αου πλει·
    ν. ίνα έντός τής νοα-ιχ,ου προθεσμίας
    τονς τίτλους και πά ντα τα ο:χα!-
    *»ογητ:κά των άχ··.τή?εων αυτών εγγοαιρα έ·
    ωπ:ον τον α^ιχοδίου Δΐκαστηοίου παο' <Γ> γενή·
    ετα: ή καταταξισ χαί βιανοαή τον ανωτέρω
    κπλειοτηοίασαατβς, καθ* δσον τΐϊΐα έκπρόθε-
    |χο; «οοσαγωγη έγγ&ά*ων έσεται άπα;αζ«κτος.
    Έν Χεισονήσω ΙΙεο. τ^ 1 Αΰγούστου 101 Ι
    Χεδ^ονήίου Πε^ίάοο;
    Ζ.
    λο
    Άο:β. 1034
    ΕΚΘΚΣΪΣ
    ΑΙΙΟΠΟΙΗΣΕί2Σ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ
    Ενώπιον έμοΰ τον 6πογ5αμμ.ατεως τοΰ ΙΙρω-
    οδιχείου Ήοαχλείου Άοιστείοου Άνοοουλάχη
    ωλνομένου νομίμως τον Γραμμχτέω; Σταυοου
    ντρόμων ι'>ς καί άραί καί μάταιαι ίκεσίαι ΰ-
    Ι»υ(τντο εί; τόν άέρα.
    Τό Γ·Λ(ΐ)ο άνήρχετο λεϊχσν τούς τείχους πε-
    δινοϋ».ιενον π*ρι^ των κιόνοιν καί μεταξύ των
    απειραρίθμων λείψανον· άτινα έπέπλεον ύπΰ
    τό «ϊτολόυ βλργμα των Οει*»ν. σνμπλέγματα συ-
    σ»»μάτιυν έπά?.αιον έναλτίον τού
    )ανάτου, βνθιζόμεΛη άντρχόμενα είς την έπ*-
    άντιαν, είτα ο' έξα«ι>ανιζόμεΛ'νι έν τελειταΪΓΐ
    Λν'ι ήίν|...
    Όθο»·μενοι νπό μιάς καί τής αυτής σκε-
    βο>ς. ή ΝίτωκρΤς καί ό Ι*α>·άϊ είχον ςιφθή είς
    ην; βραχίονας ιλλτ'ιλων καί ΊσταμεΛ-κι έναντι
    ής ιΙ>ρν>υμενι)ς άγέλ>ις Χων κινδν·ενόντ(·»ν Αί-
    ■υπτίιον παρεη']ρο·λ· τον Οίητχτον έοχόιιε>·ον
    εναλοκοεπώς ώς οί γ* κ γοαΛ·*του φαραω
    ς ς γρ φρ ς
    ροαηρειδοντο παρά τό ύρος είς την είσοδον
    ώΟί
    ιαογεαον.
    πιστοααι Πρός Την Ιαην"
    Άξιόχιμε κ. Διεν&υντά τής <Ί6ης·>
    ■τ*; εγχρίτο^ υμών «ημερίίος τ
    ζαραχαλώ εί; :α; στήλίς
    ος τα έϊϊ,; :
    Αι Α χον Κύριον
    επι των Έσωτεριχών *Εηίτροπον.
    Κνοιε 'Επίτροπχ
    Τ: 1ο* ίρθρο* τοϋ ΰτ' β;:θ. 69 ε. ·. νομο-
    χί|ς 'Κ-
    τάςεως ϊήμοι
    •ναι ο: Ιχοττις κληθ^τμον ανώτερον των
    000
    * τή;
    ο:-
    » ^ολΰ ανώτερον
    χρώτης τί;εως, ώς
    ς γενομένης άχςν-
    Χήϊθυ, ΐβν, βνεγν^
    ϋτο;, άλλ* ίυτιρατς ταςεω;. Λε»
    ΐί» διΐ τίτβ λ:γον ίγβνετο ή τββάλε:ψ:;
    ΰτη χλ: 5:* τΐτα λόγο» ετίτης ίέν τροήχθη
    ΐτϊτ·. ό ϊήμθς ί.·^τθς, τεϊθύτο μαλλοτ χ.ϊθ'
    3θν έΐτάλη χρδ χολλ&5 3χε::«ή ζερ· τοΰ-
    ου ο":τ;5·.ς ΰχο ττ{; Έχ:τροχε:*ς τοϋ ίήμου
    ρες τ:» οΙχεΤον 'Κχίτροχο», σχοχ:* ^χο^3α
    ή βΰτοΰ.
    ότι ήχοτράλαψ:; βΰτη ταχέως
    ?»ρμο^μέτη; τή; 5·.ϊτβ;εω;
    κίρημίνου Λ^ρϊν χ»· έχ; τού* ϊήμου
    Έν Μοχψ χ£| 1 Αίγοι>ττο1911
    Ήονιανός
    εν τώ Γί«β>ε'ο !·*·ου υήαεοον τ? ι
    1911, εαΐ^ανισθείς ό Μιχ. Λβγουδι-
    'άκης δικηγόρος *άτο·χος Ήοαχλείου ώς χλη-
    ε;ού<ΐ:ος των 1) Εύθροβύνη; τό γένο; Γεωργ, 'ωνστβντουλάχη χήοΐκς Λάμπρου Χρηοτουλ»κη εαυτήν χαί ώς ν·μ:μου Έπίτρόπου τή; α- ηλίχου Ονγβτρβς -της Ελένης Λάμπρου Χρη- τουλάχη 2) Κωνσταντ. Λ. Χρη^τουλάχη δί' αυτήν χαί .>*) Δ8?χοΙνη; Λ. Χρηστονλάχη χ«-
    θ'χων πάντων Τυαιτνχίου Πυρίωτίίφης, ί/ων
    ήν πρός τοντο β;ο:χήν εντολήν δυνάμει τονϋπ'
    οιθα. "283 πλτ(οεςοι»σ!ου τον ϊυυ.ζολα:ονρά-
    ον» Βοοΐων Φ:λ·χκου Άνδρουλαχάχη έδήλω-
    βν ότ: ςί έντολεΐ; βύτου πάντες άποποιοννται
    την έπα/Οεΐσαν αυτοίς χληρονομΐαν δ;β τον
    θανατον τον Λάμπρου Χρηβνουλάχη συζύγου
    τή; προτη; χβΐ χβτβό; των λο'.πών /.αί ού τε
    άνεαί/Οτ,ταν «"τε βελουν άνααί/0 ήεί; αύτην.
    1 ^βΐ ή
    1ν.;
    Ό
    *Λβ«ο*τ
    α:ω5·ν συνετά/βη χαί ΰπεγρί»η η
    Ό πληοεξούι-.ος των οηλ&υντων
    Μ»ν. Λαγονόιανάκης
    Άνόροΐ'λάκης
    λ κ τ α
    Ιωάννου Γ. Λραχουλάχη γβωργοΰ χετοίχου
    Κρουσωνος Μαλεβυζίου χαί ήδη χρατουμένου
    έν ταίς ε>υλαχα:; ΊΙ^ακλείου.
    Τόν καθ* ου τό παοον πρόγραααα πλειστη-
    ρ-.ασαοΰ έπέταξα διά τή; ύχό /ρονολ.7 Ιουλίου
    έν. ετ. έ«:ταγή; αου ώ; δείχνυται έχ τον άπ'
    άριθα. ό έχιδοτηρίου τον δ:χαστ. χλητήρος της
    περιφερείας τοΰ Ηρωτοδιχείου Ήοαχλείου ''
    πεοι©ερε:α; τον Ηοωτοοιχείου Ήοαχλείου Ιω.
    χ
    Διά ταυτα
    τουτο.
    Πρό; εισττραςιν τον «νω ποσόν των ορα/αών
    1030.40 των τό'.ων αυτών άπό ττ,ς /ρονολογ.
    τή; εΐρηαένη; έτϊίταγή; των γενομένων χαί γε-
    νησομένων έξόοων μέ/θίς εςοβλήσεως,
    λασοοαενος πάντων των όΊχαΐωαάτων αου κατά
    τον έγγυητον Χριστ. Ηριν.ανακη χατ. Κρου-
    σώνος Μαλεβυζίου χαί των ένυποθήχων αοι
    χτηαάτων των κειμένων έν τ^ περιο. τον /ω-
    Ο'.ου Κρουσώνο; τον όαωνύαου Δήαο'υ τή; Εϊ-
    θΤινοί'.κειακή; ττερ'δερεία; Αγ. Μύρωνο;, εκτί¬
    θημι ε·ς δημόσιον αναγκαστικόν πλείίτηρίί»^μόν
    τα έπόμενα ένυττόθηκι κτήματα τον ε'.ρημενου
    οοε:λ$του αου χείαενα εί; την περ:ρ. τον /ω·
    ρίου Γάζι τον Δήμον Γογδ'.α; τή; Ε'ιεηνοδικεια·
    κης περιο. Ηρακλείου ήτοι 1 ) ε:; θέσιν «Τζοο-
    ΐλττατζανά» άμπελον εκτάσεως εΐκοσι πέντε έρ¬
    γατών μετά συνε/ομένη; κοταμίδο; δύο μουζ.
    συνορ. τον όλου κτήματος κτήμασ: Δτιμ. Ι
    Δΐακουλείχη, 'Κμμ. Βαμβουχάχη. ποταμώ χαί
    δρόμω καί 2) εί; την Ιδίαν Οετιν «Τζορμπατζα-
    νά» άμπελον 5 έργατών συνορ. κτήαασι Νικ.
    Γ. Βαμβουχάχη, Δημ.. Γ. Δοαχουλάκη, δρόμω
    χαί ποταμώ.
    Ό πλείστηριαβμός των ανωτέρω περιγραφο-
    μένων άκ:νήτων χτημάτο>ν γενησεται την 25
    Σεπτέμβριον 1911 ημέραν Κυοιακήν χαΐ ώραν
    10—12 π. μ. ενώπιον τον Συμβολαιογράοου
    Ήοαχλείου Γεωργίου Ίωαννίδου ή τον νομίμου
    αυτόν άναπληρωτον, χαί έν τω έν τη πόλει
    ταύτη κειμένω δημοσίω γραιείω τού. ένθα καί
    τε χαλονντα: οί βουλόμενοι νά πλειοδοτήσωσι.
    Άομόδ'ο; διχαττ. κλητήο ένεργησάτω τα υ¬
    πό τού 5ρ0ρ. 360 καί έπομ. τής Πολ:τ. Διχον.
    τον 1880 όριζόμενα.
    Έν Ηρακλείω τη 3 Αύγούστου 1911
    Ό πλη;εζ. δικηγόρο;
    τον έχισπεύδοντο; χαί τιαραγγέλλοντος
    θ.
    II.
    ήαών χείμενων έν
    πε5!β4ρεϊα τοδ
    ρ
    Β·ρ·»,-
    ή μ ή
    Αγ. Μύ&ωνος τον ομωνύμου οήμου τή< νοδ:χ&:βχής «εριοβρείας Αγ. Μύρωι»ος βυζίου ήτοι 1) ε*ι; θέσιν «Σοχώρας η άμπελον 5 έργατών αέ 6 ελαιόδενδρα μβγάλβ 4 μικρά συνορ. κτήμβσι Αδαμ» Μβντ*χλ·ν«κη έχ δύο μερών Γεωργ. Κοντάχη, δρόμω αγρο- τίχω χαί Έμμ«ν. Μανουσάκη, ?) είς θέσιν «ΚαρυδΐΒ άμπελον 10 έργατών μέ 26 αθυρέλλΐ. συνορ. χτημΛσι Αίχατ. Λαμ,προπούλοκ, Νικολ. Πλερονάχη, Μιχ. Χ. Δαμουλάκη καΐ δ·ό|εΑ>
    άγροτιχω, 3) μίαιν οίχίαν οΐχίαν έτος τοΰ /ωοίοο
    Αγ. Μύρωνος συνιστβμένην έξ ενός πορτέγου
    μέ σοΐάν ενός μαγειρίου χαί μιϊς αύλής με-
    γάλης σννορ. χτήμβσιν Άντων. ΤσβτπτβροΙχηβ
    Άνδρίάννης Ο'ιχονομάχη, Γεωργ. Τσεκρβντάκη,
    χαί δρόμω δημοσίω, 4) είς θέσιν «Σό/**οα
    Άαχαδ'.ανά» άμπελον 15 έργατών μέ διεάρορβ
    όπωροοόρα δένδρα συνορ. χτήμβσΐ Ζβχβοίου
    Βαρβεράχη, Έμμαν. Ν. Χαριτακη, Μηνχ Λ«-
    ρεντζάχη Νικολ. Χαβιτάχη, Μαρίας Στ. Χβρι-
    τάχη Μύρωνος Παπαοάχη χαί δρόμω 5) εις
    θέσιν «Μπβίση» άμπελον 8 έργατών μέ μίαν
    άπηδέαν καί 5 άμυγδαλάς συνορ. κτήαασι
    Ελένη; Στ. Χβριτάκ», Ίωβίν. Πιτροιτάχη χαί
    δρόμω έχ δύο αερών, 6) είς θέσιν «ΙΙαληβμηλο»
    ελαιόφυτον 1 μουζ. μέ 25 ελαιόδενδρα σν,νβρ.
    χτήμασι Νικολ. Ίατράχη, Μοναστη&τακών ό·γ.
    Μύρωνος Κοονστ. ΚαρπαΘιωτάχη χαι ^ύαχα.
    Ό πλειστηρίβσμό; των χτημάτων γενησεται
    χατά την 25 Σ)βρίου 1911 ημέραν Κυριακήν
    χαί ώραν ΙΟ—12 χ.μ. ενώπιον τοΰ συμβολαι-
    ογράβου Αγ. Μύρωνίς Μαλεβυζίου χριστο·.
    Δαρδαντή ή τοΰ νομίαου αυτόν άναπληοωτον
    χαί έν τω δημοσίω γραφείω ούτον χειμένο*
    έντό; τον χωρίου Αγ. Μύρωνος Μαλβένζί·»
    ένθα χαλοννται οί ττλειοδοτήσοντες.
    Άρμόοίο; διχαστιχός χλ^τήρ ενεργηθεί τω τα
    νοαιαα.
    Έν Ήρβχλείωτ^ 17η Άχριλίου 1911
    Ό των έπισπευδόντων χαί παραγγελλόντων
    πληρεςούσιος διχηγόρος
    Ι*
    ΠΡΟ1ΤΛΜΜΛ ΙΙΛΚΙΣΤΙΙΡΙΛΪΜΟΓ
    Γεωργ. Λ. Γιαλιτάχη χατοίχου Χερσονήσου
    Κατά
    Γεωογίου Α. Τσαντηοάχη χατοίχου Λιμένος
    Χερσονήσου χαί Εΰσταθίου Α. Τσαντηοάχη χα¬
    τοίχου Χεβσονήσου.
    Οί χαθ'«όν τό παρόνμουπρόγραμμα πλβιστηρ.-
    ασμον καίτοι έπετάγησαν νομίμως διά των υπό
    /δονολογίαν Η Ίουνίου 1911 χαί 8 Ιουλίου
    911
    επίταγων αου, και οευτερχς συμπληοωμα-
    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙΓΠΙΡίΛΪΜθν
    Μαρα; χήρα; Ιωάννου Δασχαλάχη χατοίκου
    Ηρακλείου δ·' εαυτήν χαί ώς νομίμου έπιτρό-
    που των άνηλίχων τέχνων της Αίχατερίνης καί
    Εμμανουήλ Ι. Δατχαλάχη χατά
    Μύρωνος Παπυρχχη γεωργον χατοί^ου τον
    χωρίου Κορ*α:ς Μαλεβυζίου.
    Έπείδή καίτοι νομίμω; έπετάγη δ καθ* ου
    τό παρόν ?να δυνάμει τού ύπ' άρ·θ. 7894 συμ-
    βολα:ου τον Σνμβολαιογρά*ου 'ΙΙοαχλείου Χα-
    ραλάμπου; Καμινοπέτρου χηρυχθέντος έχτελε-
    χΑητήρος Ιωαν. Κε^αΛογιάννη
    έν τούτο:; άχέσχε νά πράςη τουτο.
    Διά ταυτα
    Πρό; είσπραξιν τβν είρημένου ποσΰ των οο.
    χύ. 986.45 των άχο "ή; έπιταγή; τόχων χαί
    έςοδωι εκτελέσεως εκτίθημι ε!; δημόσιον άνα-
    εγγισ
    «-.ωχωρα» πλησίον τοΰ /ωρ.Κθ2»αΐ;
    !α5νΤΓ' έχ τριών τε·ΐΛ/ίων χαί περ:έ/(
    ε/ουσαν ελαι-
    >τον αναπλη-
    Μυ&ωνΐ δτ,αοσίω
    503ου Δαοδαντη ί'τΟν νομίμου αύτ
    δωτον χαί έν Τ£ ίν Άγίω Μυδω
    τήν*25 Σεπτέμβριον 1911 ήχέραν
    ί ωοβν 10—12 π. μ. ΧΛλ καΐ ότε
    τού
    Κυριακήν κβ
    καλοϋντβι οί
    Άρμτίδ:ο;
    νόμ-.μβ.
    Έν
    Όπλ
    ραγγελλονστς
    ενεργησατω τα
    -γ( · Αΰγούστου 1911
    τής έπισπευδούση; καϊ πα-
    ΐδιότητά;
    Ι·
    τ-.κής, 'ινα δυνάμει καί πρός εκτέλεσιν τής ΰπ'
    αριθ. Ι ·>Ο τοΰ 1'Λ Ι Ι όριοτΐΛής καί τελεσιδΐΛθυ
    ποφάσεως τον Είρηνοδικείου Χερσονήσου νομί¬
    μως κεχηρυγμένης εκτελεστής, μοί πληρο>σωσι
    δ·.ά κεφάλαιον τόκους κβΐ ίξοοα μέ/ρι τή; δευτέ-
    α; έπιταγή; μου, (8 Ιουλίου 1911) δρα/μάς
    ν όλω 336,75, άπέσ/ον νά προίςωσ: τοντο.
    Διά ταντα
    Πρό; είσπραξιν τον ποσόν τούτου των δρα/.
    30,75, των τόκων αυτών άπό 8 Ιουλίου
    911 μέ/οι έςοβλήσεως καί των λοιπών έζόδων,
    κτίθημΐ είς δημόσιον αναγκαστικόν πλειστηοια-
    μόν τα έ;ής ένυπόβηκα άκίνητα κτήματα των
    ίειλετών μου κείμενα είς την περιφέρειαν
    [ερσονήσου τ^ν ομωνύμου δήυου κχί τέως δή-
    ου Λαγκάδος, τής Είρηνοίικεΐαχής περιφερείας
    (ερσονήσου Πεδ. ήτο: 1) εί; θέσιν «Κουαπέο
    :γρόν εκτάσεως ώσει ΙΟ μουζουρίων μέ Η0 πε
    ίπου ήμερα /αί άγρια /αρουπόδενδρα καί 2
    λαιόοενορα, συνορευόμενον κτήμασι Μαρίας
    λα/οπούλα; έ* 2 μερών, Λουκα Γιβλιτάκη,
    Γρηγορίου Βλά/ου έ/. 2 μερών, Άντωνίου Σα·
    νουδου καί ΙΙελαγίας Τζερνια, χβΐ 2) είς την
    αύτην 6έσ:ν «Κουμπέ» αγρόν εκτάσεως ώσει 4
    μουζουρίων μέ 20 πεοίπου /αρονπόδενδΰα συνο
    οευόμενον κτήμασί Φωτεινής Τραπίέρη, Λουκα
    Γιαλιτάκη, Μαρία; Βλα/οπούλα; καί Γρηγορίου
    Βλά/ου,
    Ό πλειστηο'.ασμός των κτημάτοιν τούτων
    γενήσετΐί ενώπιον τον Σ)γρά»ου Χερσονήσου
    Ζα/αρ. Πα-σ/αλίδου ή τούτου νωλυομένον ε¬
    νώπιον τού νομίμιυ άναπληρωτον τού καί έν τώ
    έν Λιμέν: Χερτονήσου δημοσίω γεαιείω τού,
    τήν"ΐ8 Σεπτέμβριον 1911 ημέραν Κυριακήν καί
    όΊοαν 10—12 π. μ. ενθχ /.αί ότε καλονντα·.
    οί πλειοδοτήσοντες.
    Άρμόδΐο; διχαστικό; χλητήρ ένεργησάτοι τα
    νόμ'.μα.
    Έν Χερσόνησος τή 1 Αΰγούστου 1911
    Ό πληρεςούσιος 2ί.κηγό&ος
    τ;ν έπισπεύδοντος κβΐ παραγγέλλοντος
    Α. >. Σκονφος
    ΕΙΛΟΙΙ. ΛΝΑΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΓΜΟΓ
    Τής έν Έρμουπόλει Σύρου τής Έλλϋθζ έ-
    δρευούσης έαποριχής έται&κίας ύκ6 την έπωνυ-
    μίαν «Τίοί Κ. Βοχοτοπούλου χαί Σία».
    Κατά
    Έμμαν. Μελισσείδου χατοίχου 'Ηρακλείου'
    2 Νιχολάου Δάβη τηλεγραφητοΰ χατοίχ>ου Ση¬
    τείας ώς ένασχοΰντος την πατρικήν &ξ«ο«ί«ν
    επί των άνηλίκων τέχνων νού Μοσχας, Μ«χαήλ
    χαί Στυλ'.ανοΰ, ώς χληρονόμων έ; άδιαΜτου
    τή; Μαρίας Μαλεουζώτου μητρός τού πρώτου
    καί μάμμης των υπό τοΰ δευτέρου έζαασιαζο-
    μένων τέκνων.
    Ε'ιδοποιώ {τι 6 διά τοΰ υχό χρονολ. 10 Ίου¬
    νίου 1911 ποογράμματός μου πλειστηριασμ,οΰ
    δημοσιευθέντος ε·ς τό ύπ' αριθ.228 φύλλον της
    ενταύθα εκδιδομένης εφημερίδος «"Ιδη» κροκη-
    ρυχθείς πλειστηοιασμός των «κινητών κτημ4-,
    των των χαθ' ών ή παροΰ>α, χειμένων έν τ?|
    περΐφ«ρε:χ τοΰ χωρίου Β ούτω ν Μαλεβυζίου, γε¬
    νησεται την 23 Αύγούστου 1911 ημέραν Κυρια¬
    κήν καί ώραν 10—12 π. μ. ενώπιον τοδ σ»μ-
    βολαιογ&άφου Άγίου Μύρωνος Χριστοφ. Δαρ-
    δαν-.ή ή τον νομίμου αύτοΰ άναπληοωτον καΐ
    έν τώ δημοσίω γραβείω τού ίνθα χαλοννται οί
    πλειοδοτήσοντες.
    Άομόδ'.ος δικ. κλητήρ ένεργησάτω τας νο·
    μίμους έπιδόσβις καΐ τοιχοκολλήσεις άντΐγρά-
    —·« τής παρούσης.
    Έν ΊΙρακλείω τη 23 Ιουλίου 1911
    Ό πληρεξ. δίκηγόρος
    τής έπισπευδούσης χαΐ παραγγ»λλού«η)ς
    Ν. Ε. Μ«τόοτ.*χκης
    βκυν
    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΙΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
    Γεωογίου Δ. Λασηθίωτάχη χατ. Ηρακλείου,
    ώς έχδοχέως των διχαΐωμάτων τοΰ άρ/ιχον πΐ-
    στωτον Άρίφ Καλιοντζάκη χατ. ωσαύτως, δυ-
    νααει τ
    ι τού ύπ' άρ:6. 16714 έχ/ωρητηρίου συμ-
    βολαίου τον Σκμβολαιογράβου Ήοαχλείου Εύ-
    στρατίου Βουρδουμπάκη
    χ α τ α
    τής έν Ηρακλείω έορευούσης 'Οθοκιανικής
    Τραπέζης Ήοαχλείου, άντιπροσωπευομένης νο¬
    μίμως υπό τοΰ Διευθυντού βΰτής Μι/ρή έ»ένοη
    Καυτανζααδέ χατ. Ήραχλείου.
    Έπειδή ή χαθ'η; τό παρόν ποόγραμμα «λβι-
    στηριασμον όιειλέτις μου ΌΘωμανιχή Τραπέζα
    ΊΙρα/.λείου άν καί έπετάγη νομίμως διά τής
    υπό χρονολ. 12 Ιουλίου έ. ί. έπιταγής μου ώς
    δείχνυται έκτον ύπ'αριθ 18384 της 12 Ιου
    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙ1ΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
    Νουρή χαί Μι/ρή Τσαλικάκη έμπόρων καί
    χατοίκων Ηρακλείου. Κατά
    Γεωιγ. Στ. Χαριτακη κατοίχου Αγ. Μύ¬
    ρωνος Μαλεβυζίου.
    Ό χαθ' ου τό παρόν ημών πρόγρααμα έπε¬
    τάγη διά τή; υπό χρονολογίας 13 Δεκεμβριού
    1910 έπιταγής ήνίών ώς δε-χνυται έχ τον ύπ'
    αριθμόν 2200 έπιδοτηοίου τον δ:καστικον κλη-
    τήοο; Ιωάν. Μ. Ίερωνυμίδου .καί 74 έπίση;
    έπιδοτηρΐου τον δ:χαστ:χον κλητήρος Ι. Χ. Χα¬
    ριτακη, οττω; χληρώση ημών διά κεφάλαιον τό-
    χου; χαΐ ε;οδχ μέχρι τής έπιταγής έν Ολω δρ.
    119,16 όοειλομένα; δυνάμει τή; ύπ' αριθ. 964
    όριστική; καί τελεσιδίχου αποφάσεως τοΰ Είρη-
    νοδικείου Ηρακλείου περ:βεβλημένης νομίμως
    τόν τύπον τή; εκτελέσεως πλήν άπέσχε μέ/ρι
    σήμερον νά πράςη τουτο.
    Διά ταυτα
    Προ; εισπραςιν τον ποσόν τούτου των δοα/.
    (119,16) άνερχομένων μετά των τόχων άπό -ήί
    χρονολογία; 5 Φεβρουαρίου 1911 έπιταγή; ή-
    εκ τον Οπ' αριθ. 18384 της 12 Ιου¬
    λίου 1911 έπ-.δοτηρίου τοδ 8;χαστ. κλητήρος
    -ής περις.ερείας τον ΠρωτοδΊκείου Ήοαχλείου
    ρακλείου νομίμως κηρυ/βείσης εκτελεστής «Έν
    "Ονόματι τον Βασιλέως των 'Κλλ^υ..ιν» ·.«;
    τον Βασιλέως των Έλλήνων», μοί
    τε οί έττιοικασθέν κεφάλαιον, τόχους
    χαί ίξοοα μέ/θί τής έπιταγής έν δλω δρ. 242,
    15, έν τούτοις άπέσ/ε νά πράζη τοδτο μ4/ρι
    Διά ταυτα
    Πρό; είσπραξιν τοΰ ρηθέντο; ποσόν των δρ·/.
    242,15 των τόκων άπό τής έπίταγής καί των
    εςοδων μέχρις έντελοΰς έξοφλήσΐως, εκτίθημι
    εις δημόσιον πλειστηριαβμον άναγχαστιχής »χ-
    αων
    123
    πρό; αναγκαστικήν εκτέλεσιν έν Ολω δραχ.
    ,26) των τόκων αυτών άπό της έπιταγής
    ειρημ
    ηρμ άναγχαστιχής »χ-
    ποιησεως τό εξής άκίνητον χτημα τής οφειλέ-
    τιοος μου Τραπέζης κείμενον έντός της πόλβως
    ΗραχΑείου τοΰ ομωνύμου Δημ ου χαί χατά την
    αγοράν «Καινούργιο Τσαρσί», ήτοι μαγαζείον
    συγχείμενον έξ ενός Ίσογείου δωματίου μ·τ* ά-
    νωγείον συνορευόμενον γύρωθεν πρός δυσμά< μέ μαγαζείον τής οβειλέτιδος, πρός νότον μέ αγο¬ ράν Καινούργιου τσαρσιοΰ προ< ανατολάς μέ α¬ γοράν Βαληδέ τζαμί χαί πρό; βορρίν μλ μαγα¬ ζείον Χ". Μουσταφά Σερμπετσάχη χαί μέ άνώ- γε:ον αρτοποιείου άδελγών Χανδάνου. Ό πλειστηριασαός τοΰ κτηαατος τούτου γ*- νησετα: την 18 Σεπτΐαβρίου 1911 ημέραν Κυ- οιακην κάί ώραν 9—11 π.μ. ένώπ.ον τοδ Σνμ- βολαιογραφου'Ηραχλείου Ευστρ. Βουρδουμπάκη και εν τω οηαοσίω γραφείω τού, ή τούτου κω- λυομένου ενώπιον τινος των νομίμων αυτόν ά- ναπΛηρωτών καί καλοΰνται οί Βουλόμενοι *λ«.- οδοτήσαι. Γ Άρμόδιος διχ. χλητηρ παραγγέλλεται «πως ενεργήση τα νόμιμα. Έν Ήραχλείω τη 31 Ιουλίου 1911. Ο πληοεζ. διχηγόρος τοΰ έπισπεύδον^ος και παραγγέλλοντος Γ. Μαρκαντων**·Κ Ο έπισπεύδων και παραγγέλλων Γ. Δ.