68565

Αριθμός τεύχους

1762

Χρονική Περίοδος

Α

Ημερομηνία Έκδοσης

21/4/1921

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΕΤΌ£110Ν Αί»! β. 1762
    Τΐμή Φύλλου Λεπ. 2Ο
    ιΝ€Α €ΦΗΜ€ΡΙ*
    ΙΙΙΜϋΛΚΙϋ, Τετάρτη 21 Απριλίου 15^1
    ΙΡ Ι Ν Η
    ΔίΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΙΩΑΝ. Δ. ΜΟΥΡΕΛΛΟΣ
    Σ ΠΟΙΟΥΣ ΑΝ
    ΛΟΣΙΟΪ ΠΡΟΔΟΤΟΥ
    Μαζύ μέ την πολιτικήν καί
    «ολεΐτιακήν μεταβολήν ήτις ε¬
    πήλθεν έν Ελλάδι διά των έ-
    κλόγών τής πρώτης Νοεμβριού
    εσημειώθη κ»ί μία. άλλη μετα»
    ατροφή είς τα πνεύματα ενίων
    έκ των όπαδών τής Κυβερνή¬
    σεως καί ιδίως μεταξύ των δη·
    μοβιογράφων τού αυμπολιτευο-
    μένου τύπου. Οί άνθρωποι «>υ-
    τοι μετεβλήθηιαν ώς διά μα-
    γείας είς τρανούς ύπ&ρπατριώ-
    τας καταγινομένου·; τελευταίως
    είς τό νά δίδουν μοτθήματχ πά
    τριωτισμού πρός ημάς τού;
    Φιλελευθέρους, οί όποίοι άπό
    τού Βενιζέλου μέχρι τού τ&-
    λ&υταίου όπαδΌΰ τού/κόμματος
    έργαζόμεθα αντιπατριωτικάς
    καί διά τούΐο πολύ δικαίως ά-
    ποκαλούμεθα προδότας! διότι
    αύτός ό τίτλος δύναται νά χα¬
    ρακτηρίση μόνον τάς πράξεις
    μας.
    Εάν αί λέξειςδεν έχασαν τε¬
    λείως την σημασίαν των, ση-
    μαίνει ότι ήλλαξαν μόνον ίοΐο
    κτήτων, φορτωθεϊσιιι επί των ώ-
    μων ημών, οί όΐτοϊοι είναι άνί-
    κανοι νά βχστάβουν τό βάρος
    μΐάς τοιαύτης κατηγορίας. Έν
    πάση περιπτώσει δεχόμεθα—έφ '
    όαον έπιμένουν, ότι ύπάρχει
    κατηγορία επί προδοαία. κατά
    τής πατρίδος καί Οά εξετάσω¬
    μεν ενταύθα κατά πόσον β*ρύ-
    νει αυτή τό κόμμα τώ·/ Φιλε-
    λευθέρων η άλλα τινά κόμ.μο»τ'χ.
    Δέν έχομεν ανάγκην νά κατα-
    φύγωμεν είς διαιτητήν, ϊνα α¬
    ποφανθή, εάν καί κατά ποσόν
    μάς βαρύνη ή κατηγορία αυ¬
    τή. Ό Κυβερνητικάς τύπος
    ίσχυρίζεται ότι προσπαθοΰμεν
    μέ Πιαβολάς καί μέ Πιαστρε·
    βλώσεις των πολεμικών γεγονό
    των νά δηλητηριάσωμεν την ψυ
    χήν τού λαού καί νά καταστρέ-
    ψωμεν τό ηθικόν τού χάριν
    κομματικής κερδοσκοπίας, Μέ
    μίαν λέξιν επιζητούμεν την
    ατρατιωτικήν ητταν τής Έλλά
    δθί διά νά πορισθώμεν έξ αυ¬
    τής κομματικά όφέλη. Οί άν·
    θρωποι άποδεικνύονται ότι έξ
    ιδίας πείρας κρίνουν τα άλλό
    τρια. Την εποχήν τού μεγά-
    λου αγώνος ηύχοντο την ήτταν
    τή; Ελλάδος καί ειργάζοντο
    δι' αύτην, σήμερον δέν φαντά-
    ζονται διαφοοετικούς τούς άν-
    τιπάλους των. Τώρα αύτοι έ¬
    γιναν Κυβερνήτι*οί καί ,,βιά νά
    διατηρηθή είς την αρχήν ή Κυ¬
    βέρνησις των ηρέπει νά έτιΐτυγ-
    χάνη είς τάς παλεμΐχάς της
    προσπαθείας, όπως Επρεπε νά
    άποτυγχάνη ό Βενιζέλος διά νά
    πέση τής άρχής.
    Την «ατρίδα καί τα έθνικά
    ζητήματα τα έχουν άρρήκτως
    αυνδεδβμένα μέ τό κόμμι. Αί
    έθνικαί έπιτυχίαι πρεπει νά ση-
    μΐοΰνται μόνον όταν αύτοι εί¬
    ναι είς την εξουσίαν. Νά'άπο-
    τυγ/άνουν δέ οίαν οί άντίπαλοί
    των ευρίσκονται είς την αρχήν.
    "Ας ίδωμεν τώρα άν τό κόμ
    μα των Φιλελεύθερον σκέπτε¬
    ται κατά τόν ίδιον τρόπον. ΙΙε-
    ρί αυτού καταλληλότεροι νά ό-
    μιλήιουν είνε τα γεγονότα.
    Αυτά λαλοΰν πάντοτε την αλη¬
    θέστερον γλώσσαν. Τί δέ λέ¬
    γουν αύτά διά τό κόμμα των
    Φιλελεοθέρων; "Οτι ευρέθη
    πάντοτε τιμίως καί ειλικρινώς
    παρά τό πλευρόν τής Κυβερ¬
    νήσεως έν τή έφαρμογή τής έ-
    ξο^τερικής καί πολεμικής πο-
    λιτι/ής. Οΰτε ό τύπος αυτού,
    οϋτε οί πληρεξούσιοι τού έν τή
    εθνοσυνελεύσει άντέδραααν είς
    τό έργον τής Κυβερνήσεως.
    'Ό^ι δέ μόνον τούτο, άλλα
    καί ύπερθεματίζουν είς την ε¬
    φαρμογήν τής έθνικής πολιτι-
    κής. Ευρέθη κανείς πληρεξού-
    αΐος η καμμιά εφημερίς τού
    κόμματος των Φιλελευθέρων
    να ψέξη την Κυβέρνησιν διά
    ι την πολεμικήν πολιτικήν της;
    1 Ειπε κανείς ότι δέν πρέπει νά
    κάμωμεν πόλεμον καί ότι ήρε-
    πει νά έγκαταλείψωμεν τα κα-
    τεχόμενα έδάφη; Ηροέτρεψε
    κανείς τούς έφεδρους νά μή
    προσέρχωνται, η υπεκίνησε στά-
    σεις έν τώ στρατεύματι; Διε¬
    μαρτυρήθη κανείς διά την πρό¬
    σκλησιν έφεδρικών ήλικιών; Ή
    απόδοσις τής έπιστρατεύσεως
    έν Κρήτη δέν υπερέβη μήπως
    τάς πλέον αίσιθδόξους προβλέ¬
    ψεως τής Κυβερνήσεως; Καί
    ποϊοι είναι οί προσελθόντε; ού¬
    τοι; Δέν είναι μήπως όλοι Βε-
    νιζελικοέ; Οί αποσταλέν τες κα¬
    τά χιλιάδας είς τό μέτωπον δέν
    άνεχώρουν έκ των διαφόρων
    λιμένων τής Κρήτης ψάλλοντες
    τόν « Γυιό τού *Ι·ηλορείτη »
    καί ζητωκραυγάζοντες υπέρ τοΰ
    Βενιζέλου; Τί αημαίνει. τ'.ύτο
    παρά ότι άνεχώρουν διά τό μέ¬
    τωπον, μέ αμείωτον τό ηθικόν
    των; Καί ποίος άλλας εδη¬
    μιούργησεν αύτό τό ηθικόν πα·
    ρά ό Βενιζελικός τύπος μέ την
    θερμήν «αί πατριωτικήν άρθρο
    γραφίαν τού καί μέ τάς ένθου-
    α'.ώδεις προτροπάς τού πρός
    κατάταξιν; "Ολοι αύτοι Πέν
    πολεμοΰν ή'ίη είς τό Μέτωπον;
    Ιΐοίοι δέ έκρατήθηιαν είς τα
    'Έμπεδα Πιά νά άπαρτίσουν
    τούς λόχους ^ ασφαλείας; Ή-
    κοΰοθη δ αύτό καμμιά δια-
    'μαρτυρία έκμέρουςμας; "Οχι.
    Διατί; Διότι δέν θέλομεν νά
    καλλΐεργώμ,εν την Πιχόνοιαν καί
    ' την διαίρεβιν μεταξύ τοΰ στρα-
    τευομένου λαοΰ.
    ' Ηοΰ ευρίσκει τότε ή έν Χα¬
    ·· ΑΠΟ ΤΗΝ Ζ2ΗΝ * ·
    Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚλΙ Η ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΙΣ ΤΗΣ
    Ό α. Σωυνάκης παρ' όλην την άΐυ-
    χίαν τού είς την διαχείρισιν τού π?ρί
    χειραφε,ήσεως τής γυναικός θέματός τού
    εΐχε τό εύτύ/ημα νά γίνη άφορμίι εύ
    ρΐιίας ουζητήσεος τού Οιγέντος ύπ' αυτού
    ζητήματος τα; συνεπεί<ις .τής οποίας η¬ σθάνθη τό ταχυδρομικόν κιβώτιον μας. Άπό παντοϋ μάςγράφουν καί μάς έκθέ- τουν τάς σκέψει; των ερχόμενοι άπό τή μούντζα ποθ μάς ζωγράφισαν προχ&ές μέχρι τής φυσιολογικής Ιξετάσεωςτοΰ ζή ΐήματο; τούτου. Ό φίλος κ. Μ. 2)υγγε λάκης άπό τόν Αγ. Νικόλαον μοϋ γρά· φ;ι τα εξής: «'ΑΓρυϋ ήνοιξες αεμινιοτικήν συζήτη¬ σιν [σέ παρακαλώ νά φιλοξενήστ]ς καί μβρικάς γραμμάς ιδικάς μου. Συΰ ύπύ- σχομαι νά ρίμαι σύντομο;. Πρό ενός ή πρό έ>ός καί ημίσυος αιώ¬
    νος τό ζήτημα τής χβιραφεΐήοεως τής
    γυναικός ήτο πολύ πίσω. Ή Γαλλική
    επανάστασις ή δποία εί<ε θέσει ώ; απο¬ στολήν της την απελευθέρωσιν δλων των άνθρωπον, παραδόξως εφάνη δύσπιοιος, άν μή Ιχθρική πρός τάς γυναίκας. Αΐ- τησίς πρό; τούς άρχηγούς τής εΐταναστά- σβοος ίκβί«ΐ|ς νά Τυΐ; χορηγηθη τό δι- καίωμα νά συναθοοίζωνται, απερρίφθη. Τα: έθεοόρουν όπισθοδρομικά πνεύματα «αί ώς άξίας νά δργανώιτουν άντεπανά- στασιν, διότι ί|σαν ηροοκολλημέναι εί; το αηοΐοη Γ6§·ΐιηε. Καί ό Ναπολέων έπειτα δέν εφάνη καθόλου εύμενής είς την γυναικείον χει- ραφέτησ.ν. Τουναντίον ηθέλησε νά <5πο· κλεί 3η τάς γυναίκας άπό κάθε πολιτικήν καί κοινωΜκήν ανάμιξιν. «Ή θέσις των είναι έ'λεγε, ν ά εδρι'σκωντια εν υποταγή, νά κάνουν παιδία καί νά φυλάιτυυν' τό σπίτι». Καί ετιέμεινε ν ά τεθή είς τόν Γαλλικόν κώδήκα διάταξις διά τή'. οποίας καθ-ιερουται καί νομοθειικώς ή υποταγή ι ών είς τόν άνδρα. "Εκτοτε τα πράγμαια μετεβλήθησαν. Σήμερον ή γυναΙΝα είς όλα τα πεπολι- τισμένα κράτη έχει έξισωθή άστικώς πρός τόν άνδρο. Καί πολιτικώς άρ^ίζει βαθμηδόν νά έξισώνεΐαι. Τό δικαίωμα της ψήφου τής εχρι δοθ{) είς πολλάς χώρας. Εί; την τελευταίαν εκλογήν τού Προέδρου των Ήνωμένων Π >λιτειών
    έλοβαν μέρος καί οί γυναΐΗες. Είς δέ
    την Γερμανικήν Εθνοσυνέλευσιν τν)ν
    συνελθονσαν έν Βαϊμάρτ) μετά τόν πό¬
    λεμον ><αί την ανακήρυξιν τής Δημοκρα τίας έλαβον μέρος ώς πληρεξούσιοι γυ· ναΐκες. Είς την Αμερικήν μετέχουν είς τα δρκωτά δικασιήρια προκειμένου περί διχών «ατά δμοφύλων των. Τα ροισσικά νίοις συνάδελφος την άντιπα- τριωτικήν μας προσπάθειαν,ήό- ποία έξεγείρει τόν αποτροπι¬ ασμόν καί την αγανάκτησιν τού λαού, καί διά την οποίαν ό χα· λινός τής λογοκρισίας είνε άνε- παρκής καί χρειάζοντα& δρα- στε-κώτερα μέτρα εναντίον μας; Ή άλ^θεια είνε ότι ή εφημε¬ ρίς μας ώς κ%ί κάθε άλλα Φι- λςλευθέρα εφημερίς, αποτελεί κάρφος είς τούς οφθαλμούς των όπαδών τής Κυβερνήσεως,διό ■ τι επιδεικνύει θάρρος καί αν¬ δρισμόν μή συγχωρούμενον υ¬ πό τής ελευθερίας των τυραν- νοκτόνων. Καί τα δραστικώτε- ρα μέτρα τά' όποία συνιστά ή συνάδελφος είνε νά μάς ξεπα-. στρέψουν καί ημάς καί τα τυπο- γραφεϊα μας, διά νά σβύση τό φώς τό οποίον ακορπίζεΐ η ε¬ φημερίς αυτή πρός τόν λαόν καί νά ήσυχάσουν οί τυραννο» μάχοι άπό την καθημερινήν ε¬ νόχλησιν μας. Αί απειλαί αυται τής συνα· δέλφου δέν μάς πτοούν και άν έτι τάς άντικρίσωμεν έν τή πραγματικότητι θά άγωνιζόμε- (α πάντοτε τόν άγιον καί ιερόν άγώνα υπέρ τού λαού καί τής πατρίδος τόν οποίον διεξάγετ, ή εφημερίς αυτή επί μίαν ενδε- καετίαν, χωρίς νά προσέχωμεν οΰτε είς τάς απειλάς, οΰτε είς τάς υβρείς των μικρών καί άσε- βών αυναδέλφων, οί όποίοι άν- τιλσμβάνονται κάθε εΐδους ά¬ γώνα μόνον μέ την άποψιν τής ίδιοτελείας καί τού κομματι- κου αυμφέροντος. "Οσον άφορά διά την κατη¬ γορίαν τού προδοτου την ο¬ ποίαν μάς άποδίδουν, άφήνο- μεν νά κρίνη τό κοινόν είς ποί- ούς άνήκει. σοβΐϊΓ συγκροτοϋνται άδιακρίτως εκ των δύο φύλων. Μβταξύ δέ των επιτροπών τοϋ Λαοδ έν Μόσχα ύπάρχουν καί γυ- ναΐκες. Τέλο; είς τό Κράτος τοΰ Κεμάλ, μία χαριτωμένη χανούμισσα είναι ΰπουρ- γός τής Παιδείας. Ή τοιαύτη άπόκιησις πολιτικών δι- καιωμάτων είς ά',λας χώρας άπ'ΐδεικνύει ότι τονλά^ισνον άλλού ή γυναΐχα θεω- ρεΐται ώ^ιμος διά την πολιτικήν ζωήν. Πράγματι είναι πλάνη άνήκουΰα είς τό παρελθόν δΐι γενικώς ή γυναΐκα εί¬ ναι κατωτέρα άπό τόν άνδρο, καί ώ; τοιαύτη πρέπει ν' αποκλεισθή άπό τάπ)· λιτικά δικαιώμ-ΐϊα. Είναι αλ',Οβς ότι τό μυαλό της κατά βιίρος είναι μικρότερον άπό τό μυαλό των άνδρών, Άλλά τουτο δέν σημαίνει. Διότι ή λεπτοφυεστέρα σωματιχή της χαΐασχευή, δέν διχαιολο- γεΐ αναλογίαν μιχροτέραν έγχεφαλικοΰ δγκου; Σημασίαν εχε.1, κατά ΐινας ή ύφή ή διάπλασις των Ιγπεφαλικών λοβών. Πράγματι ό έγκέφαλος τού Μπάϊρον ήτο κοινοϋ βάςους. Άλλ' αύ.ό δέν ΐ^ν ήμτόδισε νά είναι μεγαλοφυής. Καί ναί μέν δέν παρουσιάσθη ά'ΐόμη καμμιά μεγαλοφυής γυναΐκα,αλλά ετί τέλους δέν χρειάζεται ν ά είναι κανείς μεγαλοφυής διά νά ασκήση πολιτικά δικαιοόματα. Αντιθέτως ή κοινή παρα'ήρησις άπο- δεικνύει, ότι ύπάρχουν άνδρες ον όποίοι εχουν τα δικαιώματα αύιά, χωρίς κα¬ θόλου ν ά είναι έξυπνότεροι άπό πολλάς γυναΐκα·. Καί όίν δέ δεχθώμεν δτι έχουν ! κρίσιν μι/ροτέραν άπό τόν όίνδρα, ώς ςτρονϊΐΐαι γενικώς, καί πάλιν δέν ΰπάρ- χει λόγος νά τάς άποκλείσωμεν άπό την πολιτικήν ζωήν. Διότι ή μειονεκτικότης αυτή δέν είναι ασφαλώς έμφυτος είς την γυναΐια, διότι προέρχειαι μάλλον εκ τής παί)ητικής θέσβω; την οποίαν είχεν άνέκαθεν είς την κοινωνίαν, ήτις την κατεδίκαζβν είς πνευματικήν άδράνειαν προκαλέσασαν την έΊ-ασθένησιν τής κρί¬ σεως της, ή δποία θά φθάσ^ι την κρί¬ σιν τοϋ άνδρας, αμα ή γυναΐκα λαμβά- νουσα διά ιής χβιραφετήσεοός της ένερ- γόν θέσιν είς την κοινωνίαν, εξέλθη άπό ιήν^άδράνειαν εκείνην. "Αλλως τβ καί ά'ν ή γεναΐκα ?κΐ] μικροτέραν κρίσιν καί ασθενεστέραν διανόησιν, είς άλλας πνευ¬ ματικάς λειτουργίας είναι ανωτέρα τοϋ ιϊνδρός. Χω»ίίς νά θέλω νά θίξω την αίσθη- μαιολογίαν, (καίτοι καί αύτη δέν είναι αμέτοχ'.ς είς τόν σχηματισμόν πολιτικών πεποιϋήσεων καί την δσκησιν πολιτικών δικαιωμάτων, ώ,- άπέδειξαν οί τελευ¬ ταίαι καιροί,) είς την γυναΐχα ή δ ι α ί- σθ·ησις είναι ασφαλώς οξυτέρα παρά εί; τόν άνδρα. Καί μή λησμονείτε δτι ΰ· πάρχει δλόχληρον φιλοσοφικόν σύστη- μα, τό σύσΐημα τοϋ συγγραφέως τής «Δημιουργικής έξελίξβως», τοΰ Μπ?ο-
    ξδν κιτά ιόν οποίον ή κρίσις καί εν γέ¬
    νει τ διανόησις ώς πνευματικαί λειτουρ-
    γίαι βχρβοχόπησαν τ) τουλάχιστον είναι
    άνβΛαρκεΐί καί πρέπει νά συμπληρω
    9-ουν μ δποκατασιαθοδν άπό την διαί-
    οθησιν (ίηΐιΐΐίίοη,) ή δποία μόνη δίδει
    την αλήθειαν. Έ, λοιπόν βΐς την διαί-
    οθησ.ν αυτήν αί γυναϊχες μάς περνοϋν
    κβί δέν είναι απίθανον ή δια(συιισ£ς των
    νιά τάς οδηγή βίς καλύτερον καί ίπό η¬
    μάς δσχησιν των πολιτικών διχαιωμά
    των.
    Κατά ταϋια τό γεγονός τής άναγνω
    ρΐσεως πολιτικών διχαιωμάτων βϊς την
    γυναΐκα είς άλλας χώρας Λ^οτβλοθν αύ-
    τδ καθ" έαυτό ηρόσθβΐον άόπδβιξιν κα¬
    τά τοΰ δτι είναι κατωτέρα άπό τβν άν-
    δρα τόσον ώστε νά πρέπη νά την άπο-
    χλείσωμεν άηό τα πολιτιχά διπαιωμαΐα
    ποΰ Ιχβι αύϊός, πρβπει νά μάς πείση νά
    μή φαινώμεθ·α άδιάλλαχτοι είς τάς πο¬
    λιτικάς διβκδιχήσεις της. Έν τούτοις ύ·
    πάρχει χαί άλλη άποψις ή δποΐα δη·
    μιουργεΐ άνιιρρήσεις. Επι τής απόψεως
    αυτής θά σοΰ νριίψα' αΰριον·>
    ΕΪςπάνια τ' ανωτέρω εχομεν μόνον
    νά παρατηρήσωμεν ότι ή μή γέννησίς
    είαέτι μεγολοφυοϋς γυναικός δέν είναι
    φυσικόν οΰτβ λογικόν νά εΐγαι αληθής.
    Τό πιθανότερον είναι δτι θά Ιχουν γεν-
    νη&ή μέχρι τούδε πλείσται μεγαλοφυεϊς
    γυναίκας άλλ* αί συνθήκαι μέ τάς οποίας
    τάς περισφίγγομβν έξαναγκάζουν τό γυ¬
    ναικείον πνεΰμα είς μαρασμόν «αί πε-
    ριορΐ,ζουν την εύρύτητα των πνευματι-
    κων διαθέσβων αύϊών.
    Πόοες γυναΧΜες μβγάλης διανοίας δέν
    έξβΛΕτάχτηκαν πάνω π,αρ* όλην ϊήν έκ
    των περιορισμών άσκουμένην βαρείαν
    πίβοιν. Έ Κορίννα ή Αίγυπιία, ή Εί-
    ρήνη ή Άθηναία, ή Σαπφώ χ«ί τόσαι
    Κλλαι των άρχαίων χρόνων καί είς τούς
    νκοΐϊρους πλβΐσιαι συγγραφεΐς καί με¬
    γαλαι έπισνήμο8ς ώς ή Κουρύ ή δΐίυ-
    θύνιρια τοΒ ΐνοτιτούτου Παστέρ.
    Ή γυναΐκα άπβλβυθερουμένη «ών
    πνβυματικών χβιροπεδών της άνευ
    άμφιβολίας βντός ελάχιστον χρονικόν1
    διαστήματος θά παρουσιάση φαινόμενα
    πνενματικής ύηεροχής χαπαπληκτιχά.
    Ι. ΠΥΡΓΟΣ
    Επί τή διαδόσΒΐ ότι ή Κυβέρνησις
    τής Ιταλίας, πιστή είς την μετά
    τής Ελλάδος συμφωνίαν, σκέπτεται νά
    μάς αποδώση τα Δωδεκάνησα, ή περί-
    φημος §πι τφ μισελληνισμψ της «'Ιν
    τέα Νατσιονάλε» εξβγείρεται χαιά τής
    τοιαύτηο προθέαεως τής Ίταλικής Κυ·
    ββρνήσβως χαί τονΐζει δτι ουδέποτε ή
    Ιταλία θά επιτρέψη την παραχώρησιν
    των Δωδβχανήσων είς την Έλλ.άδα.
    Επί τη εύχαιρία δέ ταύττ) χαραχτηρί
    ζβ» τού$ Έλληνας ήττημένου; διπλωμα¬
    τικώς χαί συγχρόνως τονίζβι δτι έπαυσβ
    σήμερον ύφισταμένη απολέσασα τό χΰ
    ρύς της ή Άγγλοβενιζελιχή'πολιΐιχτι χαί
    Ιΐΐανήλθον |ν Ισχύϊ αί συνθήκαι τοϋ Λον
    δίνου καί τού Άγίου Ιωάννου τής Μω
    ρένης.
    Καί αύτά δλα τα γράφβι ή «Ίντέα
    Νατσιονάλε» «αί τα φρονεΐΐσως όλόκλη-
    ρος δ Ιταλικάς λαός, διότι αί εκλογαί
    τής 1ης Νοεμβριού έστέρησαν την 'Ελ-
    λάδα τυΰ μόν ου δυναμένου νά την οδη¬
    γήση ασφαλώς είς την πλήρη εθνικήν
    της αποκατάστασιν, και αφήκαν έλευθέ
    ραν τήν'Ιταλικήν βουλιμίαν βίς τόνάέπι·
    ζητη νά κορεσθβ ϊίς βάρος των έ&νιχών
    μας διχαίων.
    Διά τής άποχαλυφθείσης 'ΐτάλο-
    ιυυρκικής συμφωνίας απεδείχθη
    8*ι ή Ιταλία ΰπίπβσΐν είς χατ,άφωρον
    παραβπονδίαν πρός ΐούς σνμμάχους
    δή'πνός την Αγγλίαν, διόιι έν άγνοία
    αυτών ανέλαβε τΜν υποχρέωσιν νά υπο
    αιηρίξτ, την Τουρκίαν είς τό νά έπα*α-
    χΐήση την Σμύρνην καί την Θράκην.
    Κατόπιν τής αΊτοχαλυφθείσης άχαρακ
    τηρίστου ταύτης ενεργείας τής Ίταλικής
    Κνββρνήσβως, στρεφομένη; χατά'μιας
    συνθήΗης, έφ' ής εδέχθη καί ^έθεσε την
    υπογραφήν της με.ά των άλλον Συμμά-
    ή Κνβέρνησίς τ% Μεγάλης Βι
    τανίας δέν είναι δυνατόν ν' άφήσχι άπο
    μβμονωμένην καί έκτεθειμένην είς*τούς
    πέριξ αυτής κινδύνους την "Ελλάδα καθ'
    ής τόσον καιαφώρως έπββουλεύθη 'τά §-
    θνιχά της δίκαια μία ?«'των συμμάχων
    της.
    Ιδού διατί έχομεν βεβαίαν ιήν βλπίδα
    δτι ?ν τφ διεξαγωμεννφ σήμερον έν τη
    Μικρς
    20 λεπτά την οκάν ελαίου, άρα κόστος
    3,78-)-25 λεπτά άνω εξοδα έχομεν κόστο
    δρ. 4,03 ήτοι δρ. τέσσαρας ή δ*, ελαίου
    έναντι τής προσφερομίνης τιμής των
    2,50 — 2,90. Καί προβάλβι ήδη ιό έρώ
    τημα πώς συμφέρει τόν γεωργόν νά ποο
    λη τό προϊόν τού είς καιωτέραν τιμήν
    τοΰ κόστους; Ή απάντησις είνε βύ'κο-
    λος, ό γεωργός δέν δύναται ή δέν ξέρε
    νά κάνβι τοιούτου; λ)σμού, Καί εΐ^ β ίύ
    ιύ/,ημιι νομίζομβν τουτο. Διότι άλλως θά
    Ιβλέΐιαμεν έγκαταλειπομένην την καλ¬
    λιέργειαν τή; γής καί τούς γβωργού; μβ-
    τατρεπομένους είς άλλα πλέον έπικερδή
    Ιπαγγέλμα«α ΐ άναχωροΰντας εις ά'λλας
    χώρας (Άμερική.) Καί δέν εχομεν δα
    χαί ολίγων βραχιόνων άπογυμνωθβ. Ό
    γεωργός αποβλέπει είς την απόδοσιν μό¬
    νον (μαξοΰλι ώς «ό όνομάζει) καθ* δσυν
    δέν ΰπολογίζβι την προοωηιχήν τού ίρ·
    γασίαν χαί τής οΐκογενίίας τού. Τοΐι·υ·
    τοτρ^πως τύ ήμερομίοθιόν τυυ είνε ποΰ
    υφίσταται την μείωσιν. Νυν ΐσα>ς αντι¬
    ταχθή ότι διά" πλέον έπιμεμελημμένης
    αλλιβργείας δυνατόν ή παραγωγή νά
    ηύξάνετο. ΔΙν θρνούμεθα ιοΰτο, πλειο-
    δοτοΰντβς μάλιστο δυνάμεθα νά δηλώ¬
    σωμεν ότι διά μόνου τοϋ λϊλογισμένου
    κλαδρ,ύματος, χωρίς νά παραλλάξωμεν
    ουδέν δλλο σύστημα καλλιέργειαν, δυνά¬
    μεθα νά έχωμεν άποδόσεις χατά 20ο)ο
    περισσοτέρα.ς Όποιαν λοιπόν ζημίαν ΰ
    φίσταται δ γεωργός δύναται νά αντιλη¬
    φθή τις συγκρίνων την τιμήν τοΓ> χό-
    στονς μβ την τιμήν ποΰ σήμερον άγο-
    ράζονται τα ίλαια. Και έν ώ βλέπομ*ιν
    είς ά'λλας χώρας νά ππρέχωνται άμοιβαί,
    δλιι αί καί ηθικαι (Ρπιηείί) είς τού, έ-
    ξαγωγεΐς εγχωρίων προϊόντων είς ιό μα-
    κάριον αύτό Κράτος παρατηροθμβν διι
    βπιβαρύνεται τί, εξαγωγή δι' επαχθβστά-
    των φορολογιών, ίδιορρύθμων πρωτο-
    φανών νόμων όλως άβασανίστως συν-
    τασσομένων καί τέλος απαγορεύσεων τή;
    έξαγωγής. Ό Γεωργός ά"ν και ίγνοών
    τό παγματικόν χόστο; τοϋ προΐόντος
    τυυ διστάζει σήμερον νά προβή βίς πω·
    λήσεις μεγάλων παρτίδων. Μόλον δτι δέ
    στβνοχωρβΐται έξ έλ'ρ^ψεως δοχείων το¬
    ποθετήσεως ελαίου έξ αϊιίας τής έξαι-
    ρετικής άφθ·όνου εσοδείας ^τολλοί κα-
    τβσκεύασαν καί τσιμεντοκτίστους δβξα-
    μενάζ) μολονότι οτενοχωρείται οίκονομι-
    κώς 5ν τούτοις άποφεύγει νά προββ είς
    πωλήσεις ωσιε τα 95 ο)ο τής παραγω¬
    γής .νά ευρίσκωνται ρΐς χείρας των γεωρ·
    γών. Μόνον ήέσχάτω; έ/τ· σϊράιευσις δπε-
    •/ρέωσεν είς πωλήσβις μιχροπαρτίδων.
    Ηολλοί μάλισια επροτίμησαν νά πωλή-
    σωσι τό πρόβατον ή την αΐγά τ'ον οίτι-
    να θ·ά άφηνον είς τόν γέροντα πατέρα
    των ή ιό τέκνον των νά πίνοσι τό γά-
    λα καί δμως επροτίμησαν νά στερήσοα-
    σι την άπαραίτηιον ταύτην τροφήν άπύ
    τα προσφιλή των δντα παρά νά πωλή-
    σωσι Ιστω καί ολίγας 6*. ελαίου. Αυτή
    έν συνόλω ή σκληρά βίχών παρουσιάζε-
    ται έξ Ινύς άτυχοΰς νόμου τό δποΐον 8»
    χομρν την αντίληψιν ότι ή Κυβέρνησις
    θά σπεύση νά εξαφανίση πρίν ή συντβ-
    λεσθονν αί καταστροφαί των πλουτοπα·
    ραγωγικών δυνάμεων. ΔιΛιι διαφορετι-
    κά δέν γνωρίζομεν διατί ύπάρχβι ό νό·
    μος περί άπαγορεύσεαος Ιχρ.ζώσεω; καί
    έκκοπής ίλ,αιοδένδρων άφοΰ ώς άπεδρί-
    ξαμεν δ Γεωργ ιχοελαιοπαραγιογικός
    κόσμος ζημιοϋιαι. Έκτός άν δ γεωργδς
    έξ δλων των Ιπαγγελμάτων είνε ΰ«ο-
    χρεωμένο; νά καλλιεργη ί^ν εΐδος 8στω
    χαί ζημιωνόμενος άπολαμβάνων είτα ως
    έΐτιβράβευσιν των χόπων τού την πλήρη
    καταστροφήν!!!
    Έξετάσωμβν δμω; τό ζήτημα κοί ά-
    πό απόψεως μέλλοντι»^.
    (άκολουθίΐ)
    Εμμανουήλ Κ. Σαμιωτάκη*
    ΑΓΓΕΛΜΑΤΑ-ΕΙΔΗΣΕΙΣ
    ΑΘΗΝΑΙ
    19 Απριλίου 1921
    ΡΟΥΜΑΝΟΙ ΕΚΔΡΘΜζΙΣ
    Την προσέχη Παρασκευήν 23 Απρι¬
    λίου φθάνίυσιν είς Αθήνας 40 Ρουμα-
    νοι φοιτηταί έχδρομεΐς. Πρός αυτούς θέ¬
    λει διοργανωθή ύΐτοδοχή ϊκ μέρους των
    άρχων.
    ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
    Δια τηλεγραφικής άνακοινώσεως τοΰ
    Ύπουργείου τής Παιδείας πρός τόν Γε¬
    νικόν Έπιθεωρητήν των Σχολείων τής
    Μέσης Έκπαΐδίύαιω; καθ'.σταται γνω¬
    στόν 8τι τα μέν μχθήματα των Σχολείων
    λήγουσι τη 30 Απριλίου, οί δέ διβγω·
    νισμοΐ τού τρίτου τριμήνου θα ενεργηθώ¬
    σιν έντδς τοθ πρώτου δεκαημέρου τοθ
    Μαΐου.
    ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ | Ι
    Διά Β. Δ. απηγορεύθησαν μέρι τής 1
    Μα'ίου 1921 έν^τφ,Χρηματιστηρΐψ Αθη¬
    νών αί επί προθισμία ή δώρψ αγοραπω·
    ληαίαι αί αφορώσαι είς συνάλλαγμα επί
    τοθ έξωχερικοθ.
    ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
    18 Απριλίου 1921.
    —:Η τβλιτή τής Άνχστάσεως εγένετο
    χθές τό μεσονύκτιον μετα πάσης μεγα¬
    λοπρεπεία; ώ; συνήθως.
    —Παρέστησαν άπασαι αί αρχαί, καί
    άπειρον πλήθος λα&Ο.
    —Τα; τιμάς άπέδωσε ΐμήμα στρατοθ,
    έπαιάνιζεν δέ ή μουσική.
    —Σήμερον περΐ ώραν 2 μ. μ. εγένετο
    ή συνήθης λιτχνβία τοθ Πάσχα, μέ την
    συνήθη μεγαλοπρέπειαν, παρακολου¬
    θούντας των επισήμων καί απείρου πλή-
    θους.
    —Μετά την επιστροφήν τ^ς πομπής
    είςτόνΝαόν ίψάλλη ό εσπερινάς τοθ Πά¬
    σχα κατά τόν οποίον άνεγνώαθη τό Ευ¬
    αγγέλιον ε!; τάς κυριωτέρας γλώσοας
    (Γαλλικήν, Αγγλικήν, Ίταλικήν, Ρωι-
    σικήν, Αατινικήν, Άρμενικήν κλπ.).
    —Τό απόγευμα εί; τού; στρατώνας
    στολισμένου; διά μυραινών,σημαιών κλπ.
    έωρτάσθη τό Πάσχα υπό των στρατιω¬
    τών.
    20ης Απριλίου 1921
    —Σήμερον μετά την λειτουργίαν εγέ¬
    νετο ή συνήθη; τελετή βίς τό ΙΙαρθενα-
    γωγβΐον, είς ανάμνησιν τού θαύματοςτοθ
    Άγίου Μηνα τής τρίτης ημέρας τοθ
    Πάσχα.
    — Πλήθος λαοΰ παρέστη κατ' αυτήν.
    —Άπό τής Κυριακής τοθ Πάσχα
    πνέει Ινας ένοχλητικώτατος νότος.
    —Σήμερον 6 Οδρανός είνε συνεφώ-
    δϊ);, ό καιρό; £μω4 έξακολουθεΐ νά Ιχη
    την "αυτήν πνιγηρότητα.
    —Δια διαταγάς τής Γεν. Διοικήαΐοος
    άπελύθη τής θέσεώς τού έ ίατρός τοϋ Συ·
    φιλιδικοθ νοσοκομείου Ηρακλείου κ.Ζα-
    χαρίας Παπαδάκης, εί; την θέσιν δέ αύ-
    αύτοθ διωρίσθη 6 ίατρό; κ. Ιωσήφ Α¬
    ληγιζάκης.
    —Ό μικρός ναΐσκος τοθ Άγίου Δη·
    μητρίου συνεκέντρωσεν εφέτως κατα την
    πρώτην Άνάστασιν πάρα πολύ κόσμον.
    Έπίσης καί κοιτά τας άλλας ημέρας τής
    Μεγάλης εβδομάδος.
    —Ό σφ,οδρός νότιος άνεμος ό οποίος
    πνέει άπί τριημέρου ήμπόδισε τον κό¬
    σμον να εξέλθη είς τας έξοχάς «αί να
    διασκίδάσγ) τας ημέρας τοθ Πάσχα.
    —Έν αυτοκίνητον τρέχον μέ ταχύ-
    τητα είς την πλατείαν Μεϊντανίου προ-
    χθίς τό απόγευμα τής Κυριακάς, παρ*
    ολίγον να διαμελίση μικρόν παιδίον τό
    οποίον ευρέθη έν μι£ στιγμη μιταξΰ των
    δύο τροχών είς τό κενόν τοθ αυτοκινήτου.
    —Έ αίσχροκίρδεια ώργίασι κατα τας
    ημέρας αύτάς. Τό Μέγα Σάββατον έπω-
    λήθησαν λιμόνια πρός 5 δρ. Άγκινά-
    ραις πρός 3 δρ. καί πορτοκάλΐα πρό; 3
    δρ. Έ νωπή μυζήθρα πρός 12 δρ. ή δκ«
    καί τα άλλαι γαλαχτι*ρα εί; άναλόγους
    τιμάς.
    —Μετα των μελών τής άντιπροαω-
    πείας τοθ λιμένος, αφίκετο προχθές καί
    ό Νομομηχανικδς κ. Διρμιζάκης. Ό
    Νομάρχης κ. Σγουρός παραμένει εισέτι
    εί; Αθήνας
    —Οί άντιβενιζβλιχοΐ Κάτω [Βάθιιας
    απίσχον άπό την τελετήν τής περιφο-
    ρας τοΰ ίπιταφίου διότι έσήκωσαν τόν
    έπιτάφιον χαί τδν σταύρον Βινιζιλικοί.
    Μή χειρότερα.
    —Τα δημοσία καταστήματακαί Τρά¬
    πεζαι εψε καί σήμερον κλειστα λόγω
    των έορτών. Αυριον δέ Τετάρτην θά «ρ-
    χίσουν τάς εργασίας των.
    —Τό Ζυθεστιατόριον *ΑΙγλη» συνε·
    κένιρωσε ιτροχΒές είς "Ακ—Ντάμπια
    πάρα πολύ καί εκλεκτόν κόσμον. Καθ*
    δλον τό απίγευμκ έπαιάνιζί μουσιχή
    μπάντα έκλεκτά τεμάχια.
    Τολμώμεν νά συστήσωμεν είς τοΰ;
    συμπολίτας μας δτι δέον νά δποατηριχθϊ)
    τό κέντρον τουτο διά νά προοδεύση, διό¬
    τι όπως κατήντησαν τα αγώγια των α-
    μαξών καί των αύτοκινήτων, δέν θά
    μπορέσωμεν εφέτος νά κάμωμεν ουτε
    Ινα περίπατο είς τάς έξοχάς μας καί
    κατ' ανάγκην θά είμεθα κλεισμένοι τό
    θέρος έντός των τειχών τή; πόλεως. "Ε-
    ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
    ,*»*
    ΚΑΘΗΜΕΡ1ΝΗ
    ·ΑΙΑΑΥΝΑ*
    ΤΕΤΑΡΤΗ
    Ιανουαοίου Ιερ.
    21
    ΑΙ/ΛΑΤΗΡΑΙ «ΥΓΚΡΟΥΪΕΙ5
    £15 ΚΟΡΥΤΣΑΝ
    Τηλεγραφείται έξ Ιωαννίνων ότι
    την παρελθούσαν Παρασκευήν οί Άλ-
    βανοί τηςΚορυτσα; επετεθησαν κατά
    των Έλλήνων την ώραν τής περι-
    οορδς τού έ.τιταφίου καί εφόνευσαν
    ένδεκα ' ΙΊλλτ,να; καί ετραυμάτισεν
    τΐθλλούς. Μ-τα τάς σκηνάς ταύτας
    κατέλαβον τοΰς ναοΰς καί ετέλεσαν
    την λειτουργίαν Άλβανιστί. Ό Μη-
    τροπολίτης Δυρραχίου Ίάκωβος άπή-
    •/Οη υπο των Αλβανών καί άγνοεϊται
    ή τύ/η τού. Οί Έλληνες τής πό¬
    λεως διατελοθν έν μεγίστη άνησυχία
    διότι το Άλβανι/ον Λίνημχ εχ_ει λάβη
    έκτασιν · Εί; τα Ίωάννινα συνελή¬
    φθησαν έτττά Άλβανοί, ενοχοι κατα-
    σκοπϊίας στρατιωτικής φύσεω;, Αί
    αρχαί Ιωαννίνων απηγόρευσεν την
    μετάβασιν ΈλλΛ,νων καί Αλβανών
    είς Κορυτσαν. το δέ Στρατηγεΐον τοθ
    ΈλληνικοΟ Στρατοθ της Ηπείρου
    εκλεισε τα σύνοοα τής Βορείου Η¬
    πείρου καί Μακεοονία;·
    ΕΠΙ5Η/ΛΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝ9ΘΕΝ
    /Λ€Τ5ΠΟΝ ΝΙΚΟ/ΛΗΔ6ΙΑ.Ε
    Αντηλλάγησαν πυρά πυροβολι-
    χ.οΰ νΒί πεζι/.οΰ. Εις .λ λοιπά μέτω-
    πα έπικρατεϊήρεμία.
    Ο χ· ΠΡ9ΟΥΠΟΥΡΓΟ- ΕΙΪ ΟΥΣΑΚ
    Ό ΙΙρωθυπουργος ν·· Γούναρης
    μετά τοθ ΤπουργοΟ των Στρατιωτι¬
    κών κ. θεοτόχη καί των έπιτελών
    Δούαμανη χαί ΣτρατηγοΟ μετέβη
    προχθές το Μέγα Σάββατον είς Ού-
    σάκ καί παρέστη κατά την τελετήν
    τής Άναστάσεως. Ό κ. Πρωθυπουρ-
    γος κατά την άφιξιν τού ττροσεφώνη-
    σε τον στρατόν πλέξας το εγκώμιον
    αύτοθ. Την Κυριακήν τοθ Πάσχα
    δ κ. ΠρωΟυπ>υργΙς μετά τής συνο-
    δεί«ς τού μετέβη είς Τουλουμπουνάρ
    καί έπροχώρησε μέχριττοώτης γραμ-
    μής φθάτας εως τα συρματοπλέγματα
    Γό ήθ'.κΌν τοθ στρατοθ είναι άριστον
    Οί Τοθρκοι πρόκριτοι εξέφρασαν πρός
    τον κ. Πρωθυπουργόν την ευγνωμο¬
    σύνην των διά την συμπεριφοραν τοθ
    Έλληνι/οΟ στρατοθ πρός αύτοώς.
    . Πρός χάριν τού
    ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΙΣΤΗΡΙΟΥ
    με
    μ _·Η «Μέλκηα» θα πωλ.Τται παρα
    τώ ηρακλείω των εφημερίδων τού κ
    ΚνΙου Χαρωνιτάκη κ»1 τώ μιχρφ
    καταστήμα^ ««ραμίλλων σιγαρετα» κ.
    Γπ. της δίδος Ίωάννας Γ. Σπανακάκη,
    ,ί,γγενβθς τ*0 έκόότου τής «Μελίσσης.»
    ΜΠΑΛΟΪΑΖ
    ιΐΦΑΗΣΤΙΚΗ ΠΑΙΡΕΙΑ ΒΑΜΣ. ΚΙΗΔΥΗΟνΙ
    ΪΑΡΑ ΕΝ ΒλϊΙΑΒΙΔ (ΕΛΒΕΤΙΑΣ)
    Άβφάλεΐαΐ έμπορευμάτων
    γινςκή*»1 μ*ρι*ή κόλον πρός
    «όλον, επί βωμάτων ατμο-
    «Χθίων καΐ ιστιοφόρων επί ε-
    λοιίων βαρέλιον πρός δαρέλιον
    μοΛ ΙπΙ αξιών κ*1 χρημ*τοδε·
    μ.«*ων. , ,
    Πράκχορες έν π-ρητγ.
    ΑΔΕΛ. ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ
    ηι 20 Απριλίου 1921
    ΤΗΛΕΓΡΛΦΗ/ΛΑ
    ΠΡΟ« ΤΗΝ ΓΕΡ/ΛΑΝΙΑΝ
    Μεταξύ τού Γάλλου πρωθυ-
    πουργοθ κ. Μπριάν καί τού
    "Αγγλου βυναδέλφου τού κ.
    Λοΰδ—Τζώρτζ επήλθε μικρά
    διαφωνία είς τό Γερμανικόν ζή-
    τημ*. 'ΙΙ διαφων£α αυτή διευ¬
    θετηθή καί κατέληξαν είς την
    συμφωνίαν νά αποσταλή τελεσί·
    γράφον πρός την Γερμανίαν
    τάββον δονδεκαήμερθν προθε¬
    σμίαν έντός τής οποίας νά ά-
    «ανχήβη αυτή οίν δέχεται τάς1
    συμμαχικάς προτάσεις. Κατά
    την συμφωνίαν των δύοπρωθυ-
    πουργών εάν ή Γερμανία δέν
    συμμορφωθή θά διαταχθή ή
    κατάληψις τής περιφερείας τού
    Ρούρ δια να εφαρμοσθούν τα
    πιεσχικά μέτρα τα προταθέντα
    υπό τής Γαλλία,ς.
    Η εΞΕΓΕΡΧΙ- ΕΝ ΓΕΡ/ΛΑΝΙΑ
    Ή δημιουργηθείσα έν Γερ-
    μανέα εξέγερσις κατά των Συμ-
    μχχΐκών προτάβεων 'έξακολου-
    Θεί. Ό Γερμανικός λαός άπο-
    κρούει πάβοιν ύποχώρησιν |τής
    Γερμανικής Κυβερνήσεως. Συ-
    νκπεία τούτου ή Κυβέρνησις ευ¬
    ρίσκεται ύπόλίαν δυβμενεΐς συν¬
    θήκας. Ό ύπουργός τώ; εξω¬
    τερικών κ. Σίμον: παρητήθη,
    άλλά ή παραίτησις αυτού δέν
    εγένετο δεκτή υπό τού προέ-
    δρου τής Δημοκρατίας. 'Έπί-
    σης καί τα λοιπά μέλη τής Κυ¬
    βερνήσεως διετέλουν υπό πα¬
    ραίτησιν.
    Α'έγ&χαι έν τούτοις ότι ή Γερ-
    μ.*νία Θλ υποχωρήση έν τέλει
    είς τάς συμμαχικάς άξιώβειςδιά
    να αποφύγη την εφαρμογήν των
    πιεσχικών μέτρων άτινα θά κα-
    χαστήσωσι τό εμπόριον καί την
    Βιομηχανίαν αυτής ύπόδουλον
    είς τούς Συμμάχους.
    ΔΙΑ/ΛΑΡΤΥΡΙΑ
    6ΙΛ ΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ
    Ή 'Έλληνική Κυβέρνησις
    απεφάσισε ν ά διαμαρτυρηθή
    δια τα έκτροπα τής Κορυχσάς
    έκ μέρους των Αλβανών.
    Σ. Σ. ΑίσυχναΙ αυται δια
    μαρτυρίαι μάς ένθυμίζουν την
    πρό τού 19Ο9 μακαρίαν επο¬
    χήν-
    Ο ΕΡΑΝΟΝ
    Τ9Ν €ΛΛΗΝ9Ν ΤΗΣ Α/Λ£ΡΙΚΗ«
    Ό έρανος μεταξύ των 'Ελ-
    λήνων τής Άμερΐκής δια τούς
    χραυματίας καί τα όρφανά τού
    πολέμου συνεχίζεχαι μετά κα-
    ταπληκτικής επιτυχίας. Ηάνχ*
    χά ποαα των έράνων άποστέ>-
    λονται πρός χον Ναύαρχον
    Κουντουριώτην όπως τα διτ*
    νείμη. Τα μέχρι τούδε άπο-
    σχαλέντα ποσά ύπερβαίνουν ι6
    έ'ν έκατομμύριον πεντήκοντα
    χιλιάδες δραχμάς.
    ΔΙΑΤΙ ΕΤΐΓΛδΡΗΘΗ
    Ο 6ΟΥΣ/ΛΑΝΗΣ
    Τό υπουργείον των Ναυτι-
    κών δι' επισήμου άνακοΐνώσεως
    αυτού γνωστοποιεί «ούς λόγον>ί
    Ενεκα των οποίων ετιμωρήθη
    ό άρχηγός τής Θωρηκτής Μοί-
    ρας υποναύαρχος Δούσμανης
    δι' άργίας διά προσκαίρου παύ¬
    σεως.
    Οί λόγοι ούτοι είναι ότι ά¬
    νευ τής έγκρίσεως τής Κυβερ¬
    νήσεως μετεαχάθμευαε τό θω*
    ρηκτόν «Αβέρωφ» είς «1>άλη-
    ρον δαπανήσας 12Ο χιλ* αρ-χ
    ι μάς είς γαιάνθρακας διά τόν
    πλούν αυτού έκ Κωνσχαντινου-
    I
    πόλεως..
    ΘΕΪίΚΟΣ ΧΑΛΚΟΣ
    99°)Ο
    "Εφθασεν είς τό Κα-ίάβτημ*
    ΑΝΔΡΕΟΥ & ΝΙΙλΛΗΛ ΚΑΙΤΕΛΑΑΚΗ
    ΔΈΡΜΑΤ£_Π0ΡΈΙ0Ν
    Φ. ΠΟΥΛΙΑΙΙΛΙ,Η
    Παρέλαβεν άρκετήν ηοαότητα δερ-
    μάχην, ήτοι Τομάρια Μαγνησίας α¬
    ρίστης ποιότητος Βουλδούρια Άθη< νων, Άμφίααης, Σπιρτόπετσα Τρύ 10- Λας πρώτης ποιότητος όευτέρας καί τρίτης. Πατόπετοα Σάμου, Γαλλίας, ώς καί άπαντα ΐά είδη των &γχ<ορΙκν δερμάτων. ΈηΙαης παρέλαβεν δέρ- ματα διάφοραι πολυτελείας, ή*τοι Ά- διάβροχα ΓαλΧίας, Σεβρά μαΰρα καί χρωμιτιστά πΧα. Τιμαί άνβιίδεκται συναγ»νισμού. 30 —30 Ιΐαρα,καλουνται οί τυχόν μή τακτοποιήσαντες τάς συνδρομάς αυτών συνδρομηταί τής πόλεως καί των έπαρχιών επί τή λήξ&ί τής α'. τριμηνίας τού 1921 νά κανονίσωσι ταύτας έντός τής εβδομάδος. αΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΧΙ Γ. Ι. ΜΑΚΡΑΚΗ! ΑΓΟΡΑ ΓΙΑΜΑΛΙΔΙΚΑ ΕΝΑΝΤΙ ΚΑΤΑΣΤ. ΜΠΟΥΡΝΕΛΟΥ ίς χό άρτιβύβτατον Κ * χου, πλουσιωτάχη βυλλογή ν είδών, είδών ΤβΐΥ** , όλ* χά ειδή εμαγιέ. β£" *ηρ* βςβηρώμΛτος διαφόρων «δών, αχεύη κουζίνας (χβ-βάνια ύ Θήδ») *^δ?1 ΝΑΟΥΣΗΣ Είναι ή ανωτέρα βλων Δοκιμάσετε μ,πυροπόται ΕΙΣ ΧΥΜΑ ΚΑΙ ΦΙΑΛΑΣ , μήρ ής κ*1 μπαχαρΐκών ειδή γυαλικών κλπ Τςμ*1 ν 10 ΖΗΤ€ΙΤΑΙ η*ϊς διά την ύπη- ρεσίαν τού Γραφείου κ. Άνω- γειανάκη. 4—2 ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ά Φέρεται είς γνώσιν των άξιο- τίμων κυρίων τής πόλεώς μας, ότι αφίκετο έξ Αθηνών ή δε- σποΐνίς "Αννα Κουρή, κομί- __ τα νέοι ^,«>»·ι·"- #---- ,
    τής δαΐδοη τού θέρους, ως κ*ΐ
    πάν υλικόν κ·τ*ΧΧηλον δια γυ-
    ναικείους πίλους. °""°
    Όδός Άγ(«ς Αικατερίνης
    ΝΕΑ ΕΦΗ/ΛΕΡΙ2
    1; Νε,ιρέ; Μπεντροπούλας χήρ"*ς Άλή
    Φαικ βέηκατοίκου Κωνσταντινουπόλεως
    2) Μελέκης Μπεγοπούλας χήρας τοθ
    ποτέ Χακή Βραζεράκη, .'3) Μουσταφά
    βραζβράκη 4; Χουσείν Βραζεράκη 5)
    Χατιτζες Βραζίροπούλας (ϊ) Σααντέτ
    Βραζεροπούλας χαι 7) Λουτφυγές Βρα-
    ζβροπούλας λατοίκων Ηρακλείου.
    Κα τ α
    Άλή Γκαλήπ Χαμδή τδ γένος Άρίφ
    Βαιραμζαδέ ΰπαλλήλου τής Κεντρικάς
    Διευθύνσεως τή» έν Κωνσταντινουπόλει
    Γεωργΐκής Τραπέζης κατοίκου Κωνσταν
    τινουπόλεως.
    Ενώπιον τοθ Είρί,νοδικείου Ηρακλείου
    Ό Μεχμετ Άρίφ, τα γένος Άλή, κά-
    τοικο; Κωνσταντινουπόλεως ώφειλεν πρός
    τόν Άλή Φαικ }ίψ κάτοικον ωσαύτως,
    χρυσάς λίρας Τουρκίας 23 ή γρόσια χρυ-
    σά 2485 προερχόμενα έξ ΐσου ποαοθμε-
    τρητών τα όποΐα έδανείσθη καί έλαβε
    παρ' αύτοθ την 22 Όκτωβρίου 1913 υπό
    την εγγύησιν τού έναγομένου καί έντό-
    κως άπό τοΰ χρόνου τοθ δανείου μέχρις
    έξοφλήσεως πρός 9 ο)ο ετησίως, ώς δεί-
    κνυται έκ τής 6πό χρονολ. 22 Όκτωβρίου
    1913 αποδείξεως τής ύπογραφής των, έ-
    πισυναπτομένης ωδε έν έπισήμω μετα·
    φράσει έκ τοΰ Τουρκικοΰ πρωτοτύπου,
    τοθ μιταφραστικοθΓραφείου Ηρακλείου
    δπ'άριθ. 1258 τής 13 Απριλίου 1921.
    Έπιιδή τόν ανωτέρω δφειλέτην θα-
    νόντα άδιάδετον έκληρονόμησεν ό ένα-
    γόμενος, υιός αύτοθ, ώς μοναδικός έξ ά
    διαθέτου κληρονόμος τού, καί συνεπώς
    ούτος, αφ' ενός μέν υπό την ίδιότητά τού
    ταύτην, άφ' ετέρου δ' ώ; έγγυητής, υ-
    πόχριως είναι είς την πληρωμήν ολο¬
    κλήρου τής ανωτέρω όφειλής.
    Έπειδή έπίσης, τόν ανωτέρω δανει-
    στήν θανόντα άδιάθετον έκληρονομήσα
    μέν πάντες ήμϊΐς, ώ; οί μοναι έξ άδια-
    θέτου κληρονόμοι τού, ή μέν πρώτη ώς
    χήρα αύτοθ κατά τα 3)12, ή δευτέρα ώς
    μήτηρ τού κατά τα 2)12 καί πάντες οί
    λοιποί ώς γνήσιοι άμφιθαλεΐς άδελφοί
    τού οί μέν τρίτος καί τέΐαρτος κατά τα
    2)12 έκαστος καί ή πέμπτη, Ι"κτη καί
    εβδόμη κατά ιΐ 1)12 εκάστη, συμφώνως
    πρός τδ επί τής έξ άδιαθέτου διαδοχής
    των Μουσουλμάνων ίσχθον κληρονομι-
    χόν δίκαιον.
    Έπειδή κατα ταυτα δέον ο'πως υπο¬
    χρεωθή ό έναγόμενος νά πληρώση πρός
    ημάς υπό την ρηθεϊσαν ίδιότητά μαςκαϊ
    ιίς έκαστον συμφώνως πρός τό ανωτέρω
    ποσοστόν τής κληρονομικής μερίδος τού
    1) τό ώς ά/ω ποσόν των 2485 χρυσών
    γροσίων καί 2) τούς τόκους αύΐών άπό
    22 Όκτωβρίου 1913 μέχρι σήμερον γρό¬
    σια 1565 ήτοι έν δλω γρόσια 40όΟ ή
    αντΐ τούτων δραχ. 2400 καθόσον 108
    χρυαά γρόσια άντιστοιχοθσι πρός μίαν
    χρυσήν λίραν τουρκίας, άντιστοιχοΰσαν
    σήμερον πρός δραχ. 64.
    Έπειδή πασά άπαίτησις άπό τής ά-
    γωγής τίκτει τόκους.
    Έπειδή τό βάσιμον τήςοε νομίμως δεί
    κνυται έκ τής συνημένης ώς άνω έν επι
    σήμω μεταφράσει άποδείξεως καί διά
    παντός ετέρου άποδεικτιχοθ μέσου.
    Διά ταυτα
    Υπό τή/ ρητήν επιφύλαξιν των δι
    καίων μας. Αίτούμεθα
    Νά γείνη δεκτή ή παροΰσά μας.
    Νά υποχρεωθή δ έναγόμενος υπό τάς
    ρηθείσας ίδιότητάς τού νά πληρώση πρός
    ημάς διά τούς ώς άνω έ/.τεθέντας λόγους
    καίείς έκαστον ποσοστόν ίσον πρός την
    κληρονομικήν αύτοΰ μοίραν, χρυσά γρό¬
    σια Τουρκίας 4050 ή τάς εϊς ταυτα άν-
    τιατοιχούσας δραχμάς 2400 εντόνως κατ'
    αμφοτέρας τάς περιπτώσει άπό σήμε¬
    ρον μέχρις έξοφλήσεως πρός 9 ο)ο ετη¬
    σίως.
    Να εκδοθή απόφασις προσωρινώς έχ-
    τελεστή καί
    Νά καταδικασθή δ έναγόμενος είς πάν-
    τα τα κατά νόμον δικαστικά Ιξοδα, τα
    τέλη καί την αμοιβήν τοϋ πληρεξουσίου
    δικηγόρου μας.
    Δημοσιευθήτω ή παροΰσα διά τ?]ς έν
    Ηρακλείω εκδιδομένης «Νέας Εφημε¬
    ρίδος» διά τόν καθ' 8ν αυτή Άλή Γκαι
    λήπ Χαμδή τό γένος Άρήφ Βαεραμζαδέ
    ύπάλληλον τής Κεντρικής Διευθύνσεως
    τής έν Κων)πόλει Γεωργικής Τραπέζης
    κάτοικον Κων)πό)εως καλούμενον δπως
    εμφανισθή ενώπιον τού ώς άνω Δικαστη-
    ρίου καί εν τω καταστήματι αυτού δη¬
    μοσία επί πολιτικών δικών συνεδριάζον-
    τος την 28 Ίοονίου 1921 ημέραν Δευτέ¬
    ραν καί ώραν συνήθη των συνεδριών
    πρός συζήτησιν αυτής άλλως συζητηθή-
    σεται καί έρήμην «υ.
    Έν Ηρακλείω τή 17 Απριλίου 1921
    Ό των έναγ/όντων καλούντων καί πα·
    ραγγελλόντων πληρεξ. δικηγόρος
    Ιωάννης Γ. Βλαστός
    γνωστοποιησισ:
    ΘΕΙΩΤΗΡΕΣ-ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ
    Εϊ__. ΤΟ ΚΤΚΤΤΚΐεΤ-ΜΜΤ*
    ΜΙΧΑΗΛ ΠΕΤΑΣΗ
    Λιπάσματα διά Πατάτες καί Λαχανικά, ίσχυρότατα όχι νο^ευμένα.
    θ&ΐωτήρες, δι* αυτών είς έργάτης θειαφίζει, όσον δέκα διά των κοινών
    θειωτήρωΐ' καί καταναλίσκεται 50 ο)ο ολιγώτερον θειάφι.
    Τσιμέντα φρέσκα.—Οίνόπνευ;».αμετοι/ο·ίωμένον05ο(ο 15—11
    ΕΦΘΑΣΑΝ
    ΡΩΣΣΙΚΑ
    ΑΝΔΡΩΝ, ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΛΙ ΠΑΙΔΩΝ
    "Ααπρα καί Γκρί άπό 12 έως 2£5 δραχμάς τό ζεΰγος.
    Έπίσης χρωματιστα καί λουστρινένια
    ΙΙωλοΰνται Άμπάρ—Ά>τί παρά τοίς κ. κ. Τρουλΐνώ
    Μανιδάκη. Ίθ—2
    ΕΦΘΑΣΜ
    ΣΤΟΥ
    ΚΑΡΚΑΒΑΤΣΟΥ
    Λαμπαι «Πεΐρομάξ» κηρίων 150,
    300, 600 με διάφορα έξαρτή-
    ματα, καί άμΐανχα.
    Καρυδοβού-ίυρα Κοκόζ, διά γλν
    κά νηαζεΐαιμα καί φαγητά.
    Ποτά λικέρ διάφορα, Κακάο, Βε·
    νεδικζίνην κλπ
    Χαλβάδ&ς άμνγδάλου, Αουκούμια,
    Καραμέλλες.
    ι Χαβάνια μπρούτζινα.
    Φέρεται είς γνώσιν των άξιο- Θυμιατά μπρούτζινα καί
    τίμων κυρίων τής πόλεώς μας,
    ότι αφίκετο έξ Αθηνών ή δϊ-
    σποΐνίς "Αννα Κουρή, κομί-
    σασοι τα νέα μοδέλλα πίλων
    τής δαίκοη τοΰ θέρους, ώς κ·αί
    πάν υλικόν κατάλληλον διά γυ-
    ναικείους π£λους- 5—5
    Όδός Άγίας Αικατερίνης αριθ. 3
    Κολώνιες Μενούνου.
    ΤΟ ΛΕΡΙΙΛτΕΙίΠΟΡΕΙΟΠ
    ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗ
    "ΛΟΝΤΟΝ
    ■·
    "Έξωθι τής Πύλης Χανίων είς τό
    οίκημα κ. Άγαπητοϋ Φωτακη, υπό
    την διεύθυνσιν τοϋ κ. Γ. Άθανα-
    σάκη.
    Οιονδήποτε ώραν τής νυκτός καί
    τής ημέρας θά εϋρτ] ό περιπατητής.
    Μεζέδες δλα τα εϊδη.
    Οινοι πάσης ποιότητος.
    Μπύρα αρίστη καί φρεακοτάτη
    καί μόνον με 4 δρ. την φιάλην.
    Περιποίησις, καθαριότης καί λογι-
    καί τιμαί θά διακρίνουν τό νέον αύ.
    τό έξοχικόν κέντρον.
    15 — 6
    καθιστά γνωστόν δτι ανέλαβε την Γενι
    χήν άντιπροσωπίαν τοϋ Έργοστασίου
    ΓεωργίΌυ Γκρίτση Αθηνών καί θά Ιχη
    την άποκ/'ειατικήν διάθεσιν καί πώλη
    σιν των τομαριών τοθ εργοστασιον τού¬
    του διατηρεΐ δέ πά/τοτε μεγάλην παρα¬
    καταθήκην των είρημένων τομαρίων, πώ¬
    λησις λιανική καί χονδρική. Είς τό αύ¬
    τό Δερματεμπορεϊον εκομίσθησαν επί
    σης κατ' αύτάς βουβαλοδέρματα (άγνα-
    φόπετσα) δέρματα πολυτελείας ήτοι
    Γαλλικά άοιάβροχα, Σεβρά χρωματιστα
    καί μαθρα σεβρολούστρινα πρώτης ποι
    ότητος, ομοίως έτερα οευτέρας ποιότη¬
    τος σεβρά χρωματιστα κκί μαθρα, καί
    σββροπροβιές διαφόρω/ χρωμάτων οικο¬
    νομικωτέρα. Ευρίσκονται έπίσης έν τω
    αύτω Δερματεμπορεϊον κολάτες Άμβρι-
    κης, τομάρια Μαγνησίας βουλδούρια άμ
    φίσης βακέταις .βιδέλα πατόπετσαδ'Αιά-
    βροχα έγχώρια χαρτόνια καί έν γένει
    άπαντα τα εϊδη τής Δερματεμπορείας
    είς μεγάλας ποσότητας καί μέ τ.μάς ά
    συναγωνίστους.
    «5-2
    ΕΦΘΑΣΑΝ
    Κρεπόν μεταξωτά
    μονόχροα καί κλαδάτα
    τελευταίας μόδας ε^ς πολύ ώ-
    ραίους χρωματισμούς καί εύθη-
    νότατα ώς καί μεγάλην συλλογήν
    Κρέπ-ντέ-σν καί Βουαλάζ
    5ΤΟΥ ΛΟΥΒΑΡΗ
    ΠΑΡΕΛΑΒΕ ΜΕΓΑΛ. ΠΟΣΟΤΗΤΑ
    ΓΝΗΣΙΑ ΜΠΟΓΙΑ ΠΑ ΤΑ ΑΥΓΑ
    ■Γάλατα Έταιρίας «Νεστλέ».
    «ί-αρίνες, Σοκολάτες διάφσρες,
    Κνκάο, «1>οσφατίνη χονδρικώς
    χαΐ λιανικώς, Κουφέτα Γάμων,
    Βαπτιστικά, Κορ-
    Λαμπάδες, Μπύρες
    κ τ ι Αουκούμια.
    ΔΕΝ ΛΕ1Π0ΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚαΤαΣΤΗΜΑ
    3 ε: δ. έ*,
    .1άλλινα φορέματα καί μετα-
    ξωνά τής μόδας, Κάλαες βαμ-
    βακερές καί μεταξωτές γυναι-
    χ<Γ>ν καί παίδων, Ζεφύρια διά
    υποκάμισσα, υποκάμισσα άν-
    δρικά, τΐράντες καί γραβάτες
    Αγγλίας.Τιμαί ασυναγώνισται
    ΚΥΡΙΑΙ ΚΑΙ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΕΣ
    "Οσες θέλετε νά ντύνεσθε μέ
    τέλειο γοΰβτο πρέπει νά έπισκε-
    4 Οήτβ την εσχάτως άφιχθείσαν
    έξ Αθηνών μοδέσταν
    νίβα Έλϊυθερίαν Κουρή, όδός
    Αγ. Αικατερίνης άριΐ. 3.
    15—15
    ΕΠΙΦΥΛΛΙΣ <ΝΕΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ» ΟΒΟΚΟΒ8 ΤΟ ΑΓΡ1Ο ΡΟΔΟ (Κατά μετάφρασιν Μ.) — ΘεΤε μου, εφώναξεν ό Φερνάνδος δέν μιλεΐχε σοβαρά, μας πέρνετε για παιδία. "Ηρεμος καί σοβαράς δ Στέφανος απήντησε. —Σέ πέρνω Φερνάνδε γιά άντρα, καί σας Μαργαρίτα για γυναΐχα μέ κρί- σι, καί έν τούτοις σάς ξαναλέγω, δέν Ιχω δικαίωμα νά σάς άποκαλύψω αύτό τδ όλέθριο γεγονός. —Καί ποιός_ λοιπόν Ιχει δικαίωμα; ίρώτησαν κι* οί δύο συγχρόνως. —Ή Άντουανέττα μόνη. Ό Φβρνάνδος έκαμε μιά χειρονομία άδημονίας σχεδόν θυμοΰ. —Ή παραλυσία τής κάρφωσε τό στό- μα... Δέν θά ξαναμιλήση ποτέ! —Έλπίζω βτι θά ξαναμιλήση... Άν πεθάνη άπ' αυτήν την άρρώστια ποΰ την κατέχει, κι' άν πεθάνη πρίνμιλήση ϊσως θα σδ; είπω ό'τι ξέρω... —Όχι ϊσως κύριε.... —Δέν σάς ύπόσχομαι τίποτε, γιατί δέν ξέρω [άν θά έ'χω τα θάρρος να κρα- τήσω την δπόσχεσί μου! Θά φανώ ψεύ- της κι' άπατεών. Ή άδελφή κι' ό αδελφάς κοιτάχτη- καν Ικπληκτοι. —Τώρα, εξηκολούθησεν σάς άρκεΐ μό- νο νά ξέρετε δτι, άν δ πατέρας σας έρ χόνταν» έοώ, θά σας προέτρεπα νά τοϋ σφίξετε τό χέρι. Ή Μαργαρίτα άνεπήδγ^ε κατακόκ- κινη, μέ προτεταμένο τό χέρι. —Άν Ο πατέρας μου έμπαινε έδώ, έγώ θάφευγα. Ό θεΐο; δπισθοχώρησε. — Ξέρίτε τί εϊμασΐε, κι' είναι αί τία αύτός; Είμαστε καταδικασμένοι στή παντοτινή έρημιά έδώ πέρα.... Μας τα πήρε ϊλα... 'Υπόληψι, ευτυχία, στό πα- ρόν καί στό μέλλον... Ό άνθρωπος ποθ ήταν στό κάιεργο δέν έχ3ΐ πειά παιδία, κι' έκεΐνοι ποΰ τό Ιλεγαν πατέρα των ίχουν τό δικαίωμα νά τόν καταρ.. . Ό Φερνάνδος ώρμγ^σε καί μέ τό χέρι τού Ικλεισε τό στόμ« τής αδελφής τού πρίν προφθάση νά τελειώση την κατάρα της. —Ά! 3υστυχισμένη, έσΐέναξεν ό Στέ¬ φανος Άλμώ, μέ όδήνη. —Μαργαρίτα, είπεν δ Φερνάνδος δέν καταράται κανεΐς τό* πατέρα τού, κι' άν άκόμα είναι κλέπτης.... ή δολοφόνος! — θ' άκο?οο9οΰσες την συμβουλή τοΰ κυρίου 5ν τολμοΰαε νά φέρη ώς έδώ την ;χτιμία τού... Ηά τού έσφιγγες τα χέρι; —Δέν ξέρω τί θά έκανα, αλλά έκείνο ποθ^ξέρω είναι 8τι αυτή την στιγμή τόν λυπ'ίΰμαι περισσότερο άπό κάθε ίίλλο. —Φερνάνδε Ιχεις εύγενική καρδιά, είπεν δ Στέφανος. Πιστεύσατέ με, π'ρέ πει νά τόν λυπάται κανείς! Καί , σάς το βεβαιώνω αύτό! Τό μοιραίον τόν ωδήγησε στό Κάτεργο! "Αν δ πατέρας σας έσκό- τωσε.... Μια διπλή κραυγή άκούσχηκε. Ή Μαργαρίτα ξανάπεσε στή πολυ- θρόνα της. Ό Φερνάνδο; έστράφηκε άλ- λοθ, μέ τα χέριχ στά μάτια. —Τό Ικαμε... τό έκαμε γιά νά έκδι- κηθή την συζυγική τού τιμή! Μιά άλλη κραυγή άν-.ήχησε. Άλλά δέν ήταν πειά κραυγή φρίκτ,ς, αλλά άγα- νακτήσεως. —Προσβάλλετε την μητέρα, είπεν ό νέος. —Προσΐταθεΐτε ν' άπαλλάξετε τόν άδελφό σας, είπεν ή Μαργαρίτα μέ τα σκληρό γέλοιο της. Ά! Σωπάσετε. "Αν δέν μποροΰμε νά σεβασθοθμε τόν Ινα μή προσπαθήτε νά μάς κάνετε νά περιφρο- νοϋμε την άλλη! —Τό ήςεορα, έψιθύρισεν δ Στέφανος Άλμώ. τό ήξευρα δτι δέν θά μέ πίστευαν. (ΆκολουβεΙ)