6772

Αριθμός τεύχους

4

Χρονική Περίοδος

1948

Ημερομηνία Έκδοσης

15/12/1948

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΝΕΟΝ ΦΩΣ
    ΔΕΚΑΠΕΝΟΗΜΕΡΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
    ιδρυτησ ΑΝΔΡ. ΑΝΕΜΟΓΙΑΝΝΗΣ
    Φύλλον 4ον. Συνδρ. έτησία 20.000
    15
    Α) Μ ΒΡΙΟΥ
    =1948=
    Ίδιοκτητη;—ύίτεώθυνος
    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΝΤΑΞΑΚΗΣ
    ΔΙΕΥΘΥΝΤΑΙ ΥΠΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗΙ
    ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
    Όδός Μιλάτου (έναντι Δημαρχίας)
    ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ - ΚΡΗΤΗΣ
    Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗΝ
    ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ
    Άνεκινήθη
    τήθη εύρέως
    καί συνεζη-, Χανιά; Αΰτοδιοίκησις κάθε
    όιαρκοΰντος άλλο παρά θά πή αύτό. Ά-
    τοΰ λήξαντος δεκαπενθημέ- φήνομεν δτι μέ την ιδίαν
    ρου τό ζήτημα τής τοπικής καθυστέρησιν καί ταλαιπώ-
    αύτοδιοικήσεως.Ή Έπιθεώ
    ρήσις μας ή όποία άποβλέ
    πει, ώς καθώρισεν άρχικώι
    διά τάς κατευθύνσεις της
    νά έπωφελήται πάσης κινή
    σεως καί παντός γεγονότος,
    σχέσιν εχόντων μέτό γενικό
    ρίς τόν έλεγχον αυτόν αί υ¬
    πηρεσίαι όδηγοΰνται κάποτε
    είς τό γενικόν ξεχαρβάλωμα
    ώς συμβαίνει μέ την Ταχυ-
    Λαλόν καί με
    οικονομικάς
    τάς μεγάλας
    παραγωγικάς
    καί πολιτιστικάς προόδους
    τής Κρήτης, έπιλαμβάνετα
    σήμερον τοϋ σπουδαιοτά
    τού τούτου διά την πρόο¬
    δον τής Κρήτης ζητήματος.
    Ιδιαιτέρως άναφέρεται είς
    την πρότασιν περί Ιδρύσεως
    είς Ηράκλειον «Διοικήσεως
    Άνατολικής Κρήτης». Είς
    τό σημείον τούτο θά ύπεν
    θυμίσωμεν την αξίαν την
    οποίαν ένέχει διά την Α¬
    νατολικήν Κρήτην ή ίδρυ¬
    σις τής Διοικήσεως ταύτης
    ακριβώς διά τούς θεμελιώ-
    δτις σκοπούς τούς όποίους
    προώρισται νά αποδώση ή
    τοπική αΰτοδιοίκησις καί
    διά τούς όποίους συγκεκρι¬
    μένως έπιζητεΐται σήμερον
    ή έφαρμογή της παντοϋ καί
    έν Κρήτη. Τοπική αύτοδιοί-
    κησις θά πή άπλά «άποσυγ
    κέντρωσις» δηλ. διευκόλυν-
    σις τοΰ κοινοΰ είς τάς σοβα¬
    ράς ατομικάς καί γενικάς ύ-
    ποθέσεις τού—διευκόλυνσις
    έ'ξω τοϋ κλοιοΰ τής βασανι-
    στικής γραφειοκρατίας καί
    συνήθων τύπων οί όποίοι
    συχνότατα άντί νά προω-
    θοϋν τα γενικά ζητήματα
    των πολιτών καί τού τοπι-
    κού συνόλου τα άποτελμα
    τώνουν καί τα καταβαρα-
    θρώνουν είς βάρος των προ-
    όδων καί τής άναπτύξεως
    των μεγάλων έπαρχιακών δι
    αμερισμάτων.
    "Ας λάβωμεν ύπ' όψιν την
    περίπτωσιν τής Άνατολικής
    Κρήτης. Ποίον είναι τό φυ¬
    σικόν οικονομικόν καί εξα¬
    γωγικόν κέντρον της; Άσφα
    λώς ή πόλις καί ό λιμήν τοΰ
    Ηρακλείου ό οποίος άλλως
    τε καί γενικώτερον αποτε¬
    λεί τόν πρώτον συγκοινωνι¬
    ακόν κόμβον τής Κρήτης έν
    σχέσει καί μέ ολόκληρον
    την άλλην νήσον καί μέ την
    Μεσόγειον καί την Μέσην
    Ανατολήν. Διατί λοιπόν είς
    τό Ηράκλειον νά μην έ-
    δρεύη μία δευτέρα τοπική
    διοίκησις τής Κρήτης; Διατί
    νά άναγκάζεται φέρ' ειπείν
    ό κάτοικος τής Σητείας νά
    έκστρατεύη άπό έκεΐ διά
    μίαν τεραστίαν διαδρομήν
    200—300 χιλιομέτρων διά νά
    έπιτυγχάνη την λύσιν καί
    δευτερευούσης άκόμη φύσε¬
    ως ύποθέσεών τού είς τα
    ρήσιν άλλων κατοίκων τήςιδρομικήν υπηρεσίαν Ήρα
    Άνατολικής Κρήτης ένδια κλείου ή όποία πράγματι έ-
    διά ζωτικά ζη-
    φερομενων οιά ζωτικά
    τήματα, είς τα όποία τηΛ
    οΰσιαστικήν πρωτοβουλία
    τού λοιποΰ θά πρόκάται να
    ασκήση ή Γεν. Διοίκησις
    των Χανίων, θά έπέρχωντα
    καί γενικωτέρας οίκονομι
    κης φύσεως ανωμαλίαι είς
    τόν τόπον, έπιβραδύνουσα
    την παραγωγικήν κίνησιν
    τού πρός ζημίαν ολοκλήρου
    τής Κρήτης. Ιδού διατί λοι-
    πόν ή ίδρυσις τοπικής διοι¬
    κήσεως Άνατολικής Κρή¬
    της δχι μόνον δέν θά θίξη
    ουδέ κατ' ελάχιστον τα συμ
    φέροντα τής Δυτικής Κρή
    της
    άλλά τουναντίον θά τα
    ώφελήση καί θά τα προαγά-
    γη. Μ' ενα λόγο—αύτό τό
    τονίζομεν καί ημείς κατηγο-
    ρηματικά—ή Διοίκησις Άνα
    τολικής Κρήτης, ουδόλως
    έμπνέεται άπό οιονδήποτε
    τοπικισμόν. Έμπνέεται καί
    καθοδηγεΐται μόνον άπό
    πνεΰμα προόδου καί πολιτι-
    σμοϋ—άπό πνεΰμα γενικά
    «κοινοΰ συμφέροντος» δι" ο¬
    λόκληρον την Κρήτην. Οί
    Άμερικανοί εΐδικοί πού ε¬
    ξήτασαν επιτοπίως τα ζητή¬
    ματα αυτοδιοικήσεως είς ό¬
    λην την Έλλάδα βάσει τοΰ
    πνεύματος αΰτοΰ καί των
    θεμελιωδών δημοκρατικών
    άρχών, απεφάνθησαν όμο-
    θύμως υπέρ τής ιδρύσεως
    δευτέρας (τοπικής) διοική¬
    σεως είς την Κρήτην. "Υ-
    στερ' άπό δλα αύτά ύπάρ-
    χουν όλαι αί λογικαί καί δί¬
    καιαι προϋποθέσεις διά νά
    ιδρύθη είς την Ανατολικήν
    Κρήτην καί συγκεκριμένως
    είς τό Ηράκλειον δευτέρα
    Κρητική Διοίκησις.
    * *
    Λεπτομερειακώς ύπάρχει
    καί ενα άλλο σημείον των
    υπέρ τής Διοικήσεως Άνα¬
    τολικής Κρήτης άπόψεων.
    Πρόκειται έδώ διά τόν έ¬
    λεγχον των ύπηρεσιών. Διό¬
    τι είναι νοητόν ότι δπου ύ¬
    πάρχει άμεσος καί σύντονος
    έλεγχος—έ'λεγχος καθημερι-
    νός—αί διάφοροι υπηρεσίαι
    όχι μόνον περιορίζουν τάς
    συνεπείας τού άπηρχαιωμέ-
    νοτ γραφειοκρατικοΰ τύπου
    άλλά καί άποκτοΰν αυτομά¬
    τως τρόπον τίνα τό πρακτι-
    κόν έκεϊτο πνεΰμα, τόν ρε-
    αλισμόν πού χρειάζονται α¬
    ναποφεύκτως σήμερον, διά
    νά ώφελοϋν τόν πολίτην έκ-
    τελοϋντες τα καθήκοντα των
    μέ απόδοσιν ιδιαιτέραν πού
    θά είναι καί ιδικάς των έ-
    παινος καί τιμή.' Χω-
    χει ξεχαρβαλωθή. Δέν ύπάρ¬
    χει άπό την υπηρεσίαν αυ¬
    τήν δυστυχώς, καμμιά συ-
    νείδησις τής σπουδαιότητος
    τοΰ κλάδου της διά την εξυ¬
    πηρέτησιν των κοινών συμ-
    φερόντων. Είτε άπό ανεπάρ¬
    κειαν καί αδιαφορίαν των
    προϊσταμένων των,είτε άπό
    ίδικήντων άμέλειαν,ούδεμία
    φροντίς καταβάλλεται άπό
    τούς ύπαλλήλους της διά νά
    διανέμεται κανονικώς ή άλ-
    ληλογραφία είς τόν κόσμον.
    Είς τό κεφάλαιον αύτό μάλι-
    στα συμβαίνουν πράγματα
    πρωτοφανή δι* υπηρεσίας
    διότι δέν ύπάρχει πολλάκις
    έδώ ουδέ ή στοιχειώδης ά¬
    κόμη αντίληψις τής σημα-
    σίας πού έχει ή διανομή τής
    άλληλογραφίας. Πολλάκις ά-
    πωλέσθησαν γράμματα έμπι
    στευτικής φύσεως ή ήλλα-
    ξαν τρείς καί τέσσαρας κα-
    τόχους ούτως ώστε τό έκ
    τοΰ συντάγματος περιφρου-
    ρούμενον μυστικόν των έπι-
    στολών νά καταστρατηγηθη
    κατά τόν άθλιέστερον τρό¬
    πον. "Αν υπήρχεν άμεσος έ'-
    λεγχος—πράγμα πού θά έξυ
    πηρετήση ή τοπική μας αύ-
    τοδιοίκησις—αύτά τα πράγ¬
    ματα δέν θά συνέβαινον καί
    ό ρυθμός τής δημοσίας ζωής
    θά ήτο κανονικώτερος. Άλ¬
    λά περί αΰτοΰ δέν πρέπει
    νά μακρηγορώμεν περισσό-
    ΑΝ ΥΠΑΡΞΗ ΕΙΡΗΝΗ
    ΤΟΥΤΟ ΘΑ ΕΞΑΡΤΗΘΗ
    ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΤΟΝ Ο.Η.Ε.
    Πολλα ελέχθησαν καί έγρά
    φησαν δια την τερματιαθεΐοαν
    σύνοδον τ«ϋ Ο.Η.Ε. Τό μέγαρον
    Σαγιώ έκλεισε τας πύλας τού
    λευσις των Ήνωμ. Εθνών; Α
    γνωμαι διχαζβνται. Άπβ τίϊ< μιάς πλευράς είναι αίσιόδοξοι άπό της αλλης άπαιβιόδβξοι. Ή μεϊς έν . ις είς τα πεπραγ· μενά τή; , 'ΐκής Συνελεύσεωι των Ήνωμ. '.θνών διακρίνομε μίαν προ»..· ιιην ή όποία ώς «ι· στεύωμί«- - έκδηλος εΐνοτι κα άκριβπ;: < ϊ προοπτικην τή< διατηρηθή» ής είρήνης. Διότι παρα π.' " «κύμανσιν και πά ρα πάσι... ....ϊ.Λεσφορητον_συ;ή- τησιν, γεγονός είναι ότι ή γεν κη συνέλευσις τοΰ Ο. Η. Ε. έ ξύψωσε το πνεΰμα τής ειρήνη και έπύκνωσε την άτμόσφαι ραν της. τΑς μή λησμονοΰμεν ότι ι Γενική Συνέλευσις των Ήνωμ. Εθνών εψήφισεν έν απολύτω όμοφωνία την διακήρυξιν των δικαιωματων τού άνθρωπου. Και ή διακήρυξις αύτη καί μόνον των έλευθερων άνθρωπίνων δι έπαναλαμ ομοφώνως καιωματων, η οποια βανομεν εψηφίσθη Η ΝΤΟΠΙΑ ΤΕΧΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΓΡΔΦΟΥ κ. Γ. ΛΝΕΜΟΠδΝΝΗ [Μέ ίδιαίτερη ευχαριστήση δη- μοσιεύομε τό κατωτέρω πληροφο- ριακό καί αύθεντικό σέ χαραχτηρι- σμοϋς άρθρο τοΰ συμπολίτο υ σκτ νογράφου κ. Γ. "Ανεμογιάννη τού όποίου ώς γνωστόν ή φήμη ώς συ· νειδητοϋ καλλιτέχνου τής σκηνο- γραφίας έχει ξεπεράση πρό πολ- λοϋ τα δρια τού «παλαιοΰ κόσμου» δεδομένου ότι ό κ. Ανεμογιάννης ίχει γίνει ευρύτατα γνωστός στήν Άμερική όπου μάλιστα τα σχέδιά τού ήλθαν πρώτα είς τήν μεγάλην Ελληνικήν "Εκθεσιν τής Νέα; Ύ- ρκης τυχόντα τού ανωτάτου βρα- βείου καί έξαιρετικών διακρίσεων], Τήν πρωτοβουλία τήν εΐχε ή Αμάγκ: Νά έτοιμαστοΰν γιά :ήν διεθνή χγορά. ΰφάσματα μέ ιχέδια πού θά είχαν χρώμα έλ- ,ηνικό. Όχι πώς δέν υπήρχε πρωτύ- :ερα στά μαγαζιά τό έλληνικό μπριμέ. Αύτό άπό τήν ανοίξη, νωρίς—νωρίς κατέκλυζε τήν άππχεϊ ανεξαρτήτως πάσης αλ- λης ένόείξεως την βαθυτέραν την γενικωτεραν καί τήν θετι- κωτεραν σημασίαν τού Όρνανι- άλλα δέν έκλεισε άκομη τό θε- σμοϋ των Ήν. Εθνών ώς θεβμοΰ μα: Τι έκαμεν ή Γενική Συνέ-1 πανανθρωπίνης άξίας. "Ας ά- ν«·,>«,<- *,-«, ΉνΓ,,,ι ·ρ.βυώ«- Λ ναμνπσθώμεν τής μεγάλης μορ- φή5 τού αειμνήστου Προέδρβυ τών'Ην. Πβλιτειών Φραγκλίνου Ντελανο Ροϋζβελτ. Πώς ώραμα- τισβη τόν "Οργανισμόν των Ή¬ νωμ. Εθνών; Πρό παντός υπό την σημασίαν τοΰ φρβυροΰ τής πανανθρωπίνης ελευθερίας. Αύ¬ τη καί μόνη ή φρούρησις άπβ- τελει την βάσιν τής διατηρή¬ σεως τής παγκοσμίου εϊρήνης. Η βμόφωνος ψήφισις υπό τής Γενικής Συνελεύσεως τοΰ Ο.Η. Ε. της διακηρύξεως των δικαιω- μάτων τοϋ άνθρωπβυ—πβΰ ύπήρ ^ .^«^Ρ^'δ τοϋ Προέδρου Ρουζβελτ—εγγυάται ότι όι'θρ- γανιβμός Ήν. Εθνών βασιζό- μενος πλέον είς την πανανβρω- πινην ελευθερίαν—σκέψεως λό-' γου καί θρησκείας—είς την ε¬ λευθερίαν δηλαδη ώς συνόλου της ανθρωπίνης άξιβπρεπίας,κος- θιοταται πιστεύομεν ώριμος διά να προασπίση βπωσδήποτε την ειρήνην. Μέ τα συμπβράοματα ταυτα και την πίστιν πρός αΰτά, ημείς «πό τής οτήλης ταύτης χαιρετίζο μέν την λήξιν τής τελευταίας συνβδβυ τού Ο.Η.Ε. ώ; ήθικώς καρποφβρον. Ό Όργανισμός Ηνωμενων Εθνών, παρά πάσαν απαισιβδβξον καί «άμφιρεπή» σκέψιν, καθίστατοα σταθερώς «'^ργανβν Είρήνης».Καί ώς τοι¬ ούτος αποτελεί φαρβν τής αν¬ θρωπότητος — Φάρον ουχί έκ- τυφλωτικής άκομη έντάαε- ως, φωτεινόν ομως έν πάση περιπτώσει κοτί καταυγά- ζβντα τα ύποχωροΰντα όλβνέν σκότη τού μίσους καί τής έξα- θλιώσεως. «Ό ούγχρβνβς άν- θρωΐιος, έλεγεν είς τάς ιδιαιτέ¬ ρας τού συνομιλίας, β Πρβεδρος Ρβΰζβελτ διά νά άίτελευθερωθή πρέπει νά νικήβη τό πνεύμα τής πλεβνεϋας κχί τής αρνήσεως». Αυτβ τό «κακόν πνεΰμα» έν τή όλότητί τού άγωνίζεται καί βά άγωνισθή ώς λέγουν τα σημεϊα των καιρών β Ο.Η.Ε. διά νά νικήοη είς τό κρατικόν, τό ηθι¬ κόν καί τό κοινωνικόν πεδίον τής ανθρωπότητος. "Εχει πρός τουτο όλην τήν γενικήν και την ειδικήν πρωτοβουλίαν. "Αν θά υπάρξη ειρήνη είς τόν κό¬ σμον—καί θα υπάρξη—τουτο θά εξαρτηθή άπό τόν 'όργανισμόν Ήν. Εθνών καί μόνον. τερον. Κοινή αντίληψις ό λων των κατοίκων τής 'Α νατολικής Κρήτης είναι δτ χωρίς τοπικήν αΰτοδιοίκη σιν τα εΰφορα τα σημαντι κώτατα παραγωγικώς οίκο νομικώς καί έμπορικώς δια μερίσματα τής Άνατολικής Κρήτης, δέν πρόκειται νά «δοΰν στόν ήλιο μοΐρα» 6- πως λέγεται κοινώς. Καί τούτο βεβαίως ή 'Ανατολι κή Κρήτη δέ πρόκειται νά τό άνέχεται έπ' άπειρον. Θά τό διεκδικήση άποφασιστι κώς καί είμεθα βεβαιοί δτ θά τό επιτύχη συντόμως πρωτεύουσα καί τήν έπαρχία κι έ'τσι καθώς αποτελεί την προ- τίμηση τής γυναίκας γιά τούς καλοκαιρινούς μήνες, γινότανε άνάρπαστο. Όμως τό ΰφασμα πού προσφερόταν στήν κατανά- λωση, παρ' 5λο πού ήταν υφα- σμένο καί χρωματισμένο σέ έλλη- νικά έργοστάσια άπό χέρια έλλή νων τεχνικών, μέ λίγα λόγια παρ' δλο πού ήταν προϊόν τής έγχώριας βιομηχανίας, δέν ήτανε ϋφασμα έλληνικό. Κι' αύτό γιατί το εμπριμέ ένδιαφέρει τίς κυρίες περισσότερ σάν σχέδιο καί χρωμα παρά σάν ποιότητα. Το σχέδιο είναι πού δίνει τήν έθνικόΐητα στα προϊόντα τής «Χρυσαλλίθας» —άς ποΰμε—ή τής «Έριουρ- γίας» καί οχι ή στερεότητα κι' ή άντοχή τοΰ ντόπιου μεταςιοΰ. Νά 5μως πού έδω τό σχέδιο Έλβετικά παρισινά άντ-γρχ- κάποιας μ| τίς έρχόταν ετοιμο άπ' τα καί τα Ίταλικά ή τα άτελίέ—κάποτε άπλά φόταν άπ' τό φόρεμα ταξιδεμένη; κυρίας—κ μ ς περγαμηνές τοΰ Εύρωπαϊκοΰ μον- τέλου γνώριζε τίς δάφνες τής ίαταναλωτ'.κής επιτυχίας. Οϋτε που σκέφτηκε ποτέ κανείς νά χρησιμοποιήσε: τα έλληνικά μο· τίβα σ' αυτή τήν δουλειά. Τό ιόλμημα θά είχε σάν έπακόλουθο ά περιορίνζί τήν ζητήση στό λάχιστο κι' ασφαλώς τό τόπι 'ά ε;ΐΓ« άπείρακτο στό ράφι μιά καί καμμιά άγοράστρια— :αμμιάΈλληνί2α ήθελα νά πώ— ποτέ δέν θ' άποφάσιζε νά στολι- τεΐ μ' ενα μεταξωτό σταμπαρι· ^
    Σελίς 2
    ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΝ
    ΟΙ ΔΥΐΓίΪΑΤΡΙΔΕΣ ΜΟΥ
    Ό Έλλην μετανάστίΐς είναι
    τύπος εντελώς όιαφαρετικός άπό
    τΰν συνηθισμένο Έλληνα.
    Γιά ν' αποφασίση κανείς νά
    αφήση τό σπίτι τού, την υίκογέ-
    νειά τού τό χωοιό τού, την ΙΙα-
    τρίδα τού, αυτϋ σημαίνει ότι έ-
    χει κάποια ιδιαιτέρα χαρακτηοι-
    στικά, πρίν ξεκινήση '/ιά τύ μα-
    κρυνό ταςίδι κι' άπϋ την άλλη
    μεριά άποκτά νέες ίδιότητες κα-
    τά την διάρκεκ* τής διαμονής
    τού στήν Άμερική, πού τού δί¬
    δουν ιδιαιτέρα σφραγίδα.
    Πρώτα—πρώτα, πρέπει νά εί¬
    ναι ριψοκίνδυνος, αποφασίση·
    κάς, δραστήριος, οίκονομολύγος
    καί συντηρητικος. Αύτά είναι τα
    πρώτα τού κίνητρα μέ τα όποΐα
    ξεκινά. 'Έπειτα στον τόπο τής
    εγκαταστάσεως τού άφήνε,ι κάθε
    συνήθεια τεμπελιάς, παύει νά
    είναι καφενόβιος, συζητητικός,
    μικρολόγος κα'ι κουσκουσούρης.
    Άπό τή μιά μεριά φοβάται τό
    ξενο περιβάλ/.ον καί τούς νόμους
    τού τόπου, πού δέν τούς γνωρί-
    ζει καί άπό την άλλη ντρέπεται
    να μή λερώση τό ό'νομα τού Έλ·
    ληνα τό όποϊο φέρει μέ ύπερη'
    φάνεια καί άποφεύγει κάθε πρά-
    ξη έπιλ.ήψιμη, κάθε έπικοινωνία
    μέ ίίποπτα πρόσωπα καί έν γένει
    είνε πολύ προσεκτικός σέ κάθε
    Ηράκλειον—Κρήτης
    τού κοινωνική πράξη. Έδώ στόν
    τόπο τού ό κάθε Έ/Λην βρίσκει
    στενό τό στάδιο δράσεώς, ύ'χι μό
    νόν διότι ό τόπος είναι περιωρι-
    σμένος καί όχι πολύ παραγωγι-
    κός, άλλά καί διότι ευρίσκει
    άντιμετώπους πο/.λοΰς άλλους
    πιύ τολμηρυΰς, πιό πεπειραμέ-
    νους, πιό δημιουργικοΰς. Στή £ε-
    νητειά όμως, όπου τύ περιβάλ,-
    λ.ον είναι μεγάλ.υ, τό έμπόριο έκ-
    νεταμένο καί οί έργασίες καί έπι-
    χειρήσεις, μικρές καί μεγάλες,
    είναι πολλάς καί μεγάλας εκτάσε¬
    ως καί παρέχουν έπομένοκ εύρύ
    στάδιον είς τούς ρργατικούς καί
    προοοευτικούς, έκεΐ ΰπου ζοϋν
    πολλ.οί άλλοι λαοί μέ ό'χι πολαΐ-
    πράγμονα ψυχοσύνθεση όπως ό
    "Ελλην, ευρίσκει ευκαιρίαν νά
    βαδίση έμπρός, βοηθοΰμενος καί
    άπό συμπατριώτες τού καί άπό
    ξένους πού γνωρίζουν νά τόν έκ-
    τιμήσουν γιά τό πνεύμα τον καί
    γιά την ακατάσχετον όρεξι τού
    νά δημιουργήση. Τό ρητόν «ου¬
    δείς προφήτης δεκτός έν τή πα-
    τρΐ6ι αυτού» ίσχύει πάρα πολύ
    3ίς την Έλ^λάδακαί τόν Έλληνα.
    Τουτο είναι τό μεγαλύτερό τού
    τού αιωνίως. Λοιπόν τό θαΰμα
    αύτό τό βλέπομε στήν^ Άμερι¬
    κή όλοφάνερα. Έκεϊ ό Έλλην
    θαυματουργεϊ. Πηγαίνει _ έκεΐ
    χωρίς γνώσειί, χωρίς γλώσσα,
    χωρίς ίοιαίΐερη τέχνη, χωρίς
    χρήμ<(τα, χοορίς ύποστηρίξεις καί γίνεται κατ' αρχάς μικροεπιχει- ρηματίας, σιγά σιγά μεγάλος ε¬ πιχειρηματίας, ίδιοκτήτης μέγα ων ξενοδοχείων, εστιατόριον, Χΐχαροπλ.αστείων καί άνθοπω/.ει :ον" ομιλεί άπταίστως την άγγλι -.ήν, γίνκται άγαπιιτός ^ στοϋς Αμ^ρικανούς, σπι.υδάζει ό ϊδιος ;τά νυκτερινά οχολεΐα καί^ Πα- 'επιστήμια η σπουδά"ει τα παι- ιιά τού κα'ι τα βγά'Ιει επιστή¬ μονας καί καθηγητάς, σχετί·.ε- ,,αι μέ γερουσιαστές, βουλευτάς κυβερνητες, δημοσιογράφους, επι τήμονες καί μπαίνει ^ στήν κα- λή κοινωνία τού τόπον ^ σαν γτόπιος καί άνακατεΰεται είς τα κοινωνικά καί τα πολιτικά άκο- μη. , « - Είμαι εύτυχής διότι η μοιρα με προώρισε νά ζήσω στήν Άμε ρική, άλλά κα'υχώμαι γιατι ει- σμένο άς ύποθέσωμε μέ τσολιάδες. Άν δμως τό περιφρονημένο στήν Έλλάδα Έλληνικό σχέδιο εφτανε ατήν Άθήνα σταλμένο άπ' την Γαλλία, άν ό Ελληνι¬ κάς οιακοσμητικός χαρακτήρας επεβάλλετο άπ'τό ΙΙαρίσι μέ την εύλογία κάποιου Φάτ, κάποιου Ντεσέ ή Σκιαπαρέλι, τότε ή έπι- τυχία θά ήταν εξησφαλισμένη κι' ό ντόπιος κατασκευαστής δέν θά χε πιά ένδοιασαούς γιά νά λαν- αάρτ( άμέσως ή άργότερα κάτι παρόμοιο. " Τόπαμε δμως πώς αύτό οέν εί- χε ξαναγίνει ώς τα τώρα, κι' I- τσι τόέλληνικό έμπριμε δέν είναι Ιλληνικο άφοΰ ή διαφορά τού τού άπ' το εύρωπαϊκό βρίσκεται μόνον στίς.ύψομετρικες διαβαθμί- σεις τής τιμής. Ή Άμάγκ ώσ- τόσο είχε την πρωΐοβουλία! Φώ- ναξε καλλιτέχνες, κι' οί καλλιχέ- χνες άνέλαβαν να μίτατρέψουν σέ πολύχρωμο ΰφασμα τίς παροιμιές τού λαοΰ μας καί τοΰς θρύλους τής φυλής. Παρουσίασαν μιά έρ- γασία πλούσια σέ περιεχόμενο πού έκπληροθσε τίς προϋποθέσεις πού ζητήθηκαν. Βοήθησε ή άρ- χαία Έλλάδα πού δάνεισε γιά την περίσταση τα νομίσματά της, παραστάσεις άπο άγγεϊα, κεφά- λια πολεμιστών. Άντιπροσωπεύ θηκε ή Κρητική τέχνη μέ τίς «γαλάζιες κυρίες» μέ τα κταπό- δια, μέ διακοσμητικούς μαιάν- δρους. Ή μυθολογία πρόσφερε κεντ,αύρους καί γοργόνες, το Βυ- ζάντιο δικέφαλους άετοΰς καί κονταροκτυπήματα, ή σύγχρονη ζωή λα'ίκούς χορούς καί μορφές κάθε λογής'μέ έθνικές ένδυμασί- ες. Οί καλλιτέχνε;, ζωγράφοι καί διακοσμητές, δοΰλεψαν μέ κέφι, μέ δρεξι, μέ δημιουργική διαθέση. Τα θέματά τους πλάσττ,- καν μέ τίς άπαιτήσεις τής μίδας, ζυμώθηκαν στοΰς άπαρίβατους κανόνες ποΰ χαράζουν φέτο οί δικτάτορες τής παρισινής μόδας, καί τώρα οέν μένει παρά νά δοΰ- με το άποτέλεσμα κι" άπό την άλλη 5ψι: την ρίαλιστική. Τό ενδιαφέρον στήν δ'.εθνή π'.άτσα, §ά δικαιώση: την προσπαθεία; "Ας τό εδχάμαστε κι' άς τό Ιλπί- ζομε... 1 Γ. Ανεμογιάννη; Ι πλεονέκτημα. Χωρίς αύτύ μέ τό οποίον είναι προικισμένος ' Έλλην, δέν θά έξεπολίτιζε τή άνθρωπότητα ολόκληρον. Κυττά ;αε τύ χάρτη τής Μεσογείου τής Προποντίδος κα'ι τοϋ Ευ ξείνου Πόντου. "Ολες αύτές τί έκτεταμένες άκτές πού άποτέλε σαν κα'ι άποτελ.οΰν τό κέντρο τής Ύφηλάου, τίς έκυσμησε ι άθάνατος Έλλην μέ άποικίε καί πολιτισμόν καί έφώτισε τή άνίΐρωπότητα. Τώρα «ν φωτίζοντας ό 'Ελλι νισμός τής άνθρωπότητα έγιν; πολλές φορές ό ϊδιος όλοκαύτο: μα, είνε άλλ.ο ζήτημα. Τύ μεγ θαϋμα είναι ότι δ Έλληνισμό ευρίσκει τόν τρόπον ν' άνανεών την ίίλ.ιι μέ την οποίαν φωτίζε άενάως την άνθρωπότητα κα νά αναγεννάται άπό την τέφρ ΟΠ^ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙΑΡΩΜΑΤΙΚΑΦΥΤΑ ΕΝ ΚΡΗΤΗ μαι Έλλην. Οί Άμερικανοί Είς προηγούμενον μα ύπεσχέθημεν νά μέν μέ τό ζήτημα της καλλ ερ νείας ψαρμαν.ευτικων τίνων φι- των έν τή Νήσω μας έπιοεικτι- κων καλλιεργείας καί ™« οπ"ι' ων ή καλλ,έογεια θά απεβαινεν λίαν ίκανοποιητική δια τους καλ λιεργητάς. Ό -'<ριί)μός των τοι¬ ούτων φυτών είναι μεγαλος «Λ- πρριοριζομ^- όλ.οι είναι *κ φύσεως φιλέλληνες γιατί διαβά- ζουν τα συγγράμματα των αρχαί ιον Έλλήνων καί κουχώνται ότι τό πολιτικό τους σύστημα τύ πήραν άπό τα διδάγματα των άρχαίων Έ/.λήνων. Γι' αύτό δέν ξεχωρίζω την μεγάλη μου θετή πατρίδα άπό τή μικρή καί ένδοξη γενέτειρά μου την αίωνία ΕΛΛΑΔΑ, πού όπως λέγει ό Σολωμύς «την έχω κλ^εισμένη μέσα μου όλοζώντα- νη» καί έτσι αϊσθάνομαι τό με¬ γαλείον τής μιάς Πατρίδος καί τής άλλης όμως, τής ενδόξου καί εύεργέτιδος τής άνθροοπότητος, Άμερικής. Καί γιά τουτο ΐδρυ σα μαζύ μέ άλλους παλαιούς συνεργάτες μου σέ έθνικά εργα, την πατριωτική μας Όργάνω- ση, «ΕΛΛΑΜΔΡΑ» γιά νά έξυ πηριτήστ) καί τίς δυό μου πατρί- δες. Ιωάννης Α. Παναγουλοπουλοξ " πατος Ποόειδοος τής «ΕΛ¬ ΛΑΜΔΡΑ». «Έλληνο —άμερικανική δράσις>>
    ΕΦΘΑΣΕ!!
    ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΩΝ
    Ο ΝΕΟΣ ΤΥΠΟΣ 5Ο21
    ΣΥΜΦΕΡΟΝ έχετε νά επισκεφθήτε την έκθεσιν μας
    ΔΙΟΤΙ
    είμεθα
    λά πρός τό παηόν
    θα είς ολίγα φυτά επί των ο¬
    ποίων εγένοντο έκ μέρους μας
    δοκιμαστικαί καλλιέργειαι περα.ω-
    ρισμένης κλίμακος κατόπιν των
    οποίων είμεθα απολύτως βεβαιοί
    ότι ταύτα εύδοκιμοΰν είς τύν το
    πον μας. "Ας σημηωθτ^ ότι ί)έν
    πρόκειται περί πρωτοτύπου καλ¬
    λιεργείας καθ' ότι είς πολλάς
    χώρας γίνεται'συστηματικαί καλ-
    λιέργεια πλείστων όσων φαρμα-
    κευτικών καί «ρωματικών φυ¬
    τών καί άπρτελοϋν σοβαρόν οι¬
    κονομικόν παράγοντα διά τάς
    χώρας έκείνας. Πρίν όμως άπα-
    ριθμήσωμεν τα περί ών ό λόγος
    φυτά κρίνομεν ορθόν νά ασχο¬
    ληθώμεν ειδικώς περί ενός γνω-
    στοΰ είς όλους φυΐοϋ αύτοφυοΰς
    κατέχοντος προνομιακήν θέσιν
    διά τί|ν Νήσον μας καί τοΰ ό-
    ποίου ή κα/.λιέργεια ήρχισεν εις
    περιωρισμένην κλίμακα τα τελευ¬
    ταία έτη είς ωρισμένας περιοχάς
    τής Νήσου. Πρόκειται περί τοϋ
    δικτάμου Κρήτης.
    Τοΰ φυτοϋ τούτου ή ζήτησις
    είναι σταθερά άπό πεντηκονταε-
    τίας καί πλέον. Φύετία είς τα
    άπόκρημνα μέρη των Κρητικών
    βουνών ή ανεύρεσις ιδέ καί συλ,
    λογή τού είναι ιδύσκολος καί επι
    κίνδυνος. Άρκε/ί νά σημειωθή
    ότι κατάτινκ στατιστικήν τα θύ-
    ματα μεταξύ των συλλεκτών τοϋ
    φυτοϋ άτινα εύρον οικτρόν θάνα¬
    τον κατά τάς άναζητήσεις αύ-
    τοΰ είς τα άπύκρημνα μέρη άνήλ
    Οον έντός μιάς είκοσαετίας είς
    (50 καί)" όλην την Κρήτην (1900
    —1920). Ήτο ή έποχή καθ' ήν
    ένομί'ζετο άδύνατος ή καλλιέρ-
    γεια τοϋ δικτάμου κ«Ί καθ' ήν
    έπιστευετο ότι άν εκαλλιεργεϊτο
    θά έχανε την ποιοτικήν αυτού
    αξίαν. Ή διάψευσις όμοις άμφο
    τέρων των απόψεων επήλθεν
    παταγώδης διότι απεδείχθη έκ
    των πραγμάτων ότι ή καλλιέργεια
    τοϋ φυτοϋ είναι εΰκολος καί άρ-
    κετά άποδοτική, ή δέ ποιότης
    τυΰ καλλιεργημένου φυτοϋ δέν
    ύστερίΐ έκείνης τοΰ άγρίου. Έ-
    κεΐνο τό δποΐον μένει νά λεχθχί
    είναι ότι δυστΐ'χώς ή καλλιέο-
    γεΐα τοΰ πολυτίμου τούτου φυ-
    τού μένει έντοπισμένη είς ώρισμέ
    να μέρη τής Νήσου δπου ευρέ¬
    θησαν προοδευτινοί καί αξιοί
    έπαίνων καλλιεργηταί οί όποΐ-
    οι μένουν απολύτου ίκκνοποιη
    μένοι έκ τής καλλιεργείας τού.
    Έκ των υπόλοιπον καλλιερ-
    γησίμων φυτών τα όποΐα πα-
    ρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον
    την πρώτΐ|ν θέσιν κατέχει όΚρό-
    κος κοινώς Ζαφορά. Τό βολβώδρς
    τουτο φυτόν άπαντάται παρ'
    ημίν ώς αύτοφυές είς τό Άκρω
    τηρι Χανίιον είς καλνήν ποιότη
    Τ(ΐ καί είς άλλα σημεΐα τής Νή¬
    σου μάλλον έκφυλισμένον. Επι
    οέχεΤ(«ι καλλιέργειαν διά τής
    οποίας βελτιοϋται ή ποιότης τού.
    Καλλιεργηταί είς την περιφέ¬
    ρειαν Κοζάνης τής Μακεδονίας
    δπου έχη ιδρυί)ε,ΐ κιχί Συνε-
    ταιρισιιός. Τό ενδιαφέρον μέρος
    τοϋ φυτοΰ είναι οί στήμανες
    τούτου οί οποίαι έπωλοϋντο προ-
    πολεμικώς πρός 7.000, δρ.ιχ τό
    χιλ)μον καί σήμερον ξεπερνά ή
    άξία των κατα χιλ)μον τό ίνάμι
    αν έκατομμύριον. Καλλιεογεΐται
    είς μεγάλην κλίμακα είς την Ι¬
    σπανίαν κα'ι ή ζήτησις τού είναι
    πάντοτε ζωηρά. Παρ' ημίν ή
    καλλιέργειά τού εύδοκιμεΐ πολύ
    καί φθάνει την Ίσπανικήν ποιό
    τητα ή όποΐα έρχεται πρώτη
    άνά τόν κόσμον. Ύπάρχουν
    πλείστα όσα άλλα φνλά μεγάλου
    ένδιαφέροντος όπτος π.χ. η Άλ-
    θαία, ή Αγγελική, ή Βα/ίεριά-
    ΟΙ
    μόνοι άποκλειστικοί
    Ήρακλείορ τής Κ. Ο
    άντιπρόσωποι έν
    Α.
    Γίνονναι καί ε ϋ κ;ο λ ί α ι πληρωμη;.
    ΑΔΕΑΦΟΙ ΛΙΑΝΑΝΤΩΝΑΚΗ
    Όώος Μαρτύρων Τηλ. 5—20
    "ΑΔΡΙΑΣ,,
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ πρωΐ : Διά Ρέθυμνον, Σοϋδαν, Πειραιτά
    Θεσσαλονίκην.
    να. τό πολύγαλον, τύ Στςχιμ-
    μώνιον. Ή πιππερώδης Μίνδη
    κ.τ.λ., διά τα όποΐα ί)ά επανέλ¬
    θωμεν.
    Άλλ' εάν διά τα αύτοφνή
    φαρμακευ πκά καί άθίΰμ. φυτά ή
    ίδιωτική ποωνοβουλία δ«ν επαρ-
    κεΐ ώς ίσχυρίσθημεν είς προη¬
    γούμενον άρθρον διά μίαν σοβα
    ράν εκμετάλλευσιν αυτών, πολύ
    περισσότερον τα υπό καλλιέρ¬
    γειαν τοιαύτη άπαιτοϋν την μέ-
    ριμναν των άρυοδίων άρχών αί
    οποίαι θά έπρεπε νά αεριμνούν
    διά την προμήθειαν εκ τοϋ έξω·
    τερικοϋ σπόρων καί φυτών τα
    όποΐα έν άνάγκη καί έφ' όσον
    δέν θά εγίνοντο δοκιμαστικαί
    καλλιέργειαι έκ μέρους των κατά
    τύπους άγροκηπίων, νά παρα-
    χωροΐνται είς ίδιοΊτας προοδευ-
    τικοϋς καλλιεργητάς παρέχοντες
    καί τάς σχετικάς ό&ηγίας όσον ά-
    φοριΐ τόν τρόπον καλλιεργείας
    κτλ. Είναι καιρός νά εξυπνήσω¬
    μεν, νά εντείνωμεν την δράοιν
    μας κα'ι νά μή αφίνωμεν τίίΐοτε
    άνε-κμετάλλευτον.Ή χώρα μας εί¬
    ναι χώρα κατ' εξοχήν Γεωργική
    καί καλούς Γεοοργούς έχομεν.
    Έκεΐνο πού μας λε-ίπια είναι ή
    «επάρκειπ» των Κρατικόν αρμο¬
    δίων νπηρεσιών. Ό καιρός δέν
    έχάθη. Χρειάζεται περισσοτέρα
    νά δώσωμεν προσοχήν πρός την
    Μητέρα μας Γήν. Α. Δ.
    ΕΝΑΠΡΑΚΤΙΚΟ ΔΩΡΟ
    Σάς προσφέρουν τα
    Κατα στήματα
    Ε. & Γ. ΔΑΜΙΑΝΑΚΗ
    Επισκεφθήτε την εκθεσί μας.
    Φύλλον 4ον
    ΤΟ ΝΕΟΝ1ΦΩΣ
    Σελίς 3
    ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛ_ΟΥ_ΑΙΑ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΟΝ
    ΙΑΤΡΙΚΗ Κ ΑΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΛΚΗ
    ΠΕΡΙΟΑΨΙΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
    ^ Ό γεωργάς μέ τό ρυτιδωμένο
    ΪΛΜ'/ ιΤν/ν Λ'ηΛΊ ι.^ν ,—— 1 ____£ _ Α
    δέρμα σκαρφάλωσε στό κρεββά-
    Τί.«Δέν μπορώ νά αίς περιγράψω
    πόσον άςίζει γιά μενά τό κρεββά-
    τι αυτό είπε. Νά έδώ κοίτομαι
    τώρα με κήλη. Δύο χρόνια πρίν
    ή γυναΐκα μου εμενε έδώ, πάνω
    άπό έ'να μήνα δταν είχαν πριστεΐ
    τα πό5ιά της πρίν άπό τόν τοκε
    τό της. Άν είχαμε νά δανεισθοΰ-
    με γιά νά πληρώσωμεν τα λογα-
    ριασμό τοΰ νοσοκομείου, ίσως νά
    χάναμε τα κτήμά μας». Ό γέρος
    αύτός θεραπεύετοί,ι στό Κοινοτι-
    κό νοσοκομεΓο τής Έλη Σίτυ,
    στή λοτιοδυτική ΙΙολιτεία τής
    Όκλαχάμα στήν Άμερική. Έ
    Έλη Σίτυ βρίσκεται στό χείλος
    τής Ντάστ Μπόοιίλ (Αεκάνη'ς τής
    Σκόνης) ενός μεγάλου τμήματος
    γής πού έκτείνεται σέ μήκος χι·
    λίων έζακοσίων χιλιόμετρον* πε-
    ρίπου στις Δυτικές Πολιτεΐες,
    τμήματος πού βρίσκεται σήμε¬
    ρον σέ μαρασμά λόγω τής άπρο-
    νοησίας καί άπειρίας των άρχι-
    κών καλλιεργητών τού. Οί πρώ·
    τοί γεωργοί πού έγκατεστάθη-
    σαν στό Ντάστ Μπόουλ άπεγύμνω
    σαν την περιοχήν άπό τα οέν-
    2 ποΰ είχε καί δέν εφρόντισαν
    επί χρόνια δτ: οί γεωργοί είχαν
    συνεταιριστΐκώς έκκοκιστικες μη-
    χανές γιά τό βαμβάκι τους, έρ·
    γοστάσια γιά την παραγωγή βαμ-
    βακολάοου καί όργανισμούς γιά
    την-πώλησιν των γαλακτομικων
    τους προΕόντων.
    Γιατϊ λοιπόν νά μην έχουν καί
    ένα συνεταιριστικ> Νοσοκομεΐο;
    Ό Δρ. Σαντίτ είναι έ'νας κον-
    τόχοντρος ά'νθρωπος μέ ματο
    γυάλια, άλλά πέρασε τό μεγα-
    λύτερο μερος τής ζωής τού ά-
    γωνιζόμενος. Γεννήθηκε στίς ύ-
    πωρείες τοΰ ορους Λιβάνου τής
    Συρίας σέ μιά πέτρινη καλύβα
    μέ πάτωμα άπό πηλό. Δέν θυ-
    μάται την ήμερομηνία τής γεννή¬
    σεως τού. Δέν σκοτιζόταν στήν
    Συρίαν έδώ καί εξήντα χρόνια
    γιά πολυτέλειες, σάν τα πιστο-
    καί Ιττ.
    κατά προσέγγιοιν ώρισεν την
    Ιην Ίανουαρίου 1882 ώς ημέ¬
    ραν τής γεννήσεως τού.
    Στά παιοικά τού χρόνια ό
    Δρ. Σαντίντ έσπαζε πέτρες γιά
    όοοποιΐα κα'ι έξοικονόμησε άρκε-
    τά χρήματα γιά νά σπουδάση
    στό Άμερικανικό ΙΙανεπιστήμιο
    τής Β^ρνττοΟ. Άργότερα οανεί-
    νά φυτεύσουν τα κατάλληλα φυ-, σθηκε χρήματα άπό συγγενεϊς
    τα ποΰ ϋά οιατηροΰσαν στή θέση | τού γιά νά έλθη στήν Άμερική.
    της τα ανωτέρα τμήματα εδά-1 Πωλώντας ']>εότιγ.χ κοσμήματα
    φους. Έτσι υστερα άπό σειράν άπό πολιτεία σέ πολιτείας έβγαλε
    έτών ξηρασίας τα ανωτέρα στρώ- λεπτά πού τοΰ έχρειάζοντο νά
    ποιητικζ γεννήσεως.,
    ματα έγιναν σκόνη καί τα πήρε
    ό «νεμος. Έδώ καϊ [χεριγ,ά χρό-
    νΐα ή κυβέρνησις των Ήν. ίίολι-
    τειών, άρχισε νά φυτεύη έκατομ-
    μύρια δένξρα σέ πλατειες ζώνες
    τοθ Ντάστ Μπόουλ καί είδικοί
    γεωπόνοι διοάσκουν τούς γεωρ-
    •γούς πώς νά άντιμετωπίζουν τόν
    κίνδυνον των άνέμων στήν περίο-
    οο τής ςηρασιας.
    ρικοί άπό τού;
    Έν τούτοις; με-
    πέντε χιλιάοες
    κατοίκους τής 'Έλη Σίτυ άκόμη
    ύποφέρουν έξ αίτίας των λαθών
    των προγόνων των. Οί" σοδειές
    πού μέ χΐλΐα βάσανα τής δίδουν
    τα κτήματά της, δέν τής έπιτρέ-
    πουν άρκετό περιθώριο γιά τα έ-
    ξοθα ιατρικήν περιθάλψεως.
    Ή κυβέρνησις των Ένωμ. Πο-
    λιτειων, βοηθεΐ τούς πτωχοτέ-
    ροος άγρότες γιά νά πληρώσουν
    τό γιατρό τους. Μέσω τής διευ¬
    θύνσεως Άγροτικής Ασφαλείας,
    ή Όμοσπονοιακή κυβέρνησις τής
    Άμερικής διατηρεΐ μίαν υπηρε¬
    σίαν γιά την οποίαν οί πτωχές ά-
    γροτικές οΕκογένειες κάθε μήνα
    τοΰ χρόνου πληρώναν έ'να μικρά
    χρηματικό ποσό σ' έ'να ταμεΐο.
    Οί ασθενει; μποροΰν νά πανε σέ
    γιατρό τής έκλογής των, Ό για-
    τρός στέλνει τό λ)σμό στά Ταμεΐο
    καί είσπράττει μέσψ τοΰ Ίατρι-
    κοΰ Συνδέσμου τής Ενώσεως τού,
    αναλόγως μέ τα χρήματα πού
    είναι διαθέσιμα καί μέ τόν αριθ
    μό των ασθενών ποΰ κύΐταξε.
    Τό Κοινοτικό ΝοσοκομεΓο τής
    Έλη Σίτυ προορίζεται γιά £το-
    μα καί οίκογένειεο μιά βαθμίδα
    ανώτερη άπό κεΐνες πού έξυπηρε-
    τεϊ ή Διεύθυνσις τής Άγροτικής
    Ασφαλείας. Είναι τό πρ&το Συ·
    νεταιριστικά Νοσοκομεΐο στίς
    Ήν. Πολ Οί οίκογένειες ποθ εί¬
    ναι μέλη τού πληρώνουν μία έτη-
    σ!α συνδράμη ποΰ τούς οίνει τό
    οικαίωμα γιά οωρεάν ι'ατρική
    καί χειρουργική περίθαλψιν καί
    ήλαττωμένες τιμές σέ νοσοκομει
    ακή καί όδοντοϊατρική περίθαλ
    ψιν, ματογυάλια, φάρμακα, ρα
    οιογραφίες. Τό Νοσοκομεΐο τής
    Έλη Σίτυ ίδρύθηκε τό 19ί?9 άπό
    τόν Δρα Μιχαήλ Σαντίτ ποΰ είδε
    πάη στό Κολλέγιο. Άλλες Ιργα-
    σίες δπως τοΰ όοηγοΰ στήν παγ-
    γ.όσμιο έκθεσι τοΰ 1904 στό
    Σαίντ Λουίς, τόν βοήθτ]σαν καί
    έτσι πήρε οίπλωμα ίατρικής
    στό ΙΙανεπιστήμιο Ούάσιγκτω/
    τοΰ Σαίντ Λουΐς τής πολιτείας
    Μισοΰρι. Ένας γιατρός, λέγει,
    «βρίσκει πώς περνα τόν καιρόν
    τού κάνοντας χρήματα εις βάρος
    των ασθενών τού, άντί νά προ¬
    σπαθή νά προλαμβάνη τίς άσθε-
    ειες πρίν νά έλθουν. Ό γιατρός
    :νδιαφέρεται νά ίπζίρχοϋ'/ άρώ
    τειες, δέν τόν συμφέρε: νά είναι
    κόσμος ύγιής».
    Ό Δρ. Σαντίτ επεσκέφθη
    τούς -^εωρ^οος "τής περιοχής'Έλη
    Σίτυ. Δέν ύπήρχε τής είπε στόν
    τομέα έκεΐνο τής Πολιτείας οΰτε
    ενας ούρολόγος, οΰτε ενας ορθο-
    πεδιστής, οΰτε κάν ένας χζυρο-
    ,όγος. Τό πλησιέστερον άςιον
    '.όγου νοσοκομεΐο ήταν 193 χι-
    λιόμίτρα μακρυά, στήν πόλι τής
    Όκλαχάμας.
    'Ο Δρ. Σαντίντ άντιμετώπισε
    δυσκολίας. Έ διάβασις τοΰ έ-
    δάφους καί ή οϊκονομική κρίσις
    είχαν ϊλθει τα'οτοχρόνως. Οί γε-
    αν νά έ
    οολλάρια γιά
    νοσοκομείου
    β
    ομήσουν τα 50
    τίς μετοχές τοΰ μ
    Άλλά ό Δρ. Σαντίντ εβαλλε
    10.000 οολλάρια, δανείσθηκαν
    άλλα 15.000 οολλάρια. Τό κτί-
    συμπληρώθηκε
    1031.
    Είναι §να άπό τα καλλίτερα έ-
    φωδιασμένα νοσοκομεΐα σέ μι-
    κρές πόλεις των Η. Π. Έχει
    πλήρει; έργαστηριακές εγκατά¬
    στασις Εάν ή γυναΐκα ενός
    γεωργοΰ θέλει νά κάνη τόν προσ-
    οιορισμό τοΰ βασικοΰ μεταβολι-
    σμοΰ της μπορεΐ νά τάν έχη.
    Έπωαστικοΐ θάλαμο: ^κίρχο·ϋ·/
    γιά τά^ βρέφη πού γεννιοϋνται
    προώρως. Τό Νοσοκομεΐο έχει
    στήν κατοχή τού ράδιο, πού ά·
    ξίζει μιά μικρή περιουσία γιά
    έγχειρήσεις καρκίνου. Εχει
    τρείς αΐθουσες έγχειρήσεων, 3
    ραθιογραφικες μηχανες και
    θά¬
    λαμο γιά την θεραπεία προχω-
    ρημένων περιπτώσίων συφιλίοος
    καί Ινα πλήρες φαρμακεΐο. "Ι¬
    σως ή μεγαλυτέρα ύπηρεσία
    τού Νοσοκομείου είναι ή προσο-
    ψ
    ΔΙΑ ΝΑ ΕΞΥΨΩΣΩΜΕΝ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΗΝ
    ΖΟΤΙΚΑΙΑΝΑΓΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΟΝ ΜΑΣ
    Ό Παλαιός Δήμός Άγιών |Παρασκιών
    Α'
    Όπως είς τό περασμένο μας
    φύλλον ύπεσχέθημεν άρχίζομεν
    άπό σήμερον μίαν
    των τάς οποίας θά
    σειράν μελε-
    δημοσιεύομεν
    χγ) που οινει στην
    άσθενειών.
    νονται νά
    τους γιά
    γιά
    καί
    ρ
    πρόληψιν των
    Τα μέλη] παρωτρύ-
    φέρουν τα παιδία
    νά μπολιά^οντα'
    τύφο καθώς
    τίο ποΰ έκδίοει τό Νοσοκομεΐο
    τονίζει την σημασΐα τής καλής
    διατροφής, Καταπότια μέ βιτκ-
    μΐνες πουλιοϋνται στό κόστος.
    Μέ κάθε τρόπο τονίζεται στούς
    ^ς δτι
    ΰ ί
    ραμελοΰν τίς
    πρέπει νά μή πα·
    μικρές ενοχλήσεις
    γιά νά μην έςελιχθοϋν αύτές σέ
    σοβαρέ; παθήσεις. Τί Κοινοτικά
    Νοσοκομεΐο χαίρει έξαιρέτου φή-
    μης. Σέ διάστημα 7 έτών δέν ε¬
    σημειώθη οΰτε ενας θάνατος άπό
    έγχείρησί σχωληκοειδίτιδος. Πέ-
    ρυσι τό Νοσοκομεΐο είχεν 103
    τοκετού; χωρίς νά πεθάνη καμμιά
    άπο τίς μητέρες. Οί γεωργοί συμ-
    φωνοΰν μέ τάν Δρ. Σαντίντ πώς
    ή άςιόλογος λειτουργία τοϋ Νο¬
    σοκομείου μέ τό παραπάνω δικαι-
    ολογεΐ την ύπαρξιν τού
    άπό καιροΰ είς καιρόν διά νά κα-
    τατοπίζωμεν επί των μεγάλων
    άναγκών μας δλους έκείνους πού
    πράγματι ένδιαφέρονται διά την
    ευημερίαν τή; νήσου μας.
    Άρχίζομεν άπό την επαρχίαν
    τής Πεδιάδος. Τό θέμα είναι άρ-
    κετά μεγάλο καί προτιμώμεν νά
    τό εξετάσωμεν τμηματικώς άπό
    τόν παλαιόν Δήμον Άγιών Πα-
    ρασκιών καί Αρχανών έπιφυλασ-
    σόμενοι δέ ίργότερον καί διά τάς
    άλλας περιοχάς
    Ή άμαξιτή οδός πρός τα Νο-
    τιοανατολικχ τού Νομοΰ Ηρα¬
    κλείου μας φέρει είς τόν Δήμον
    τ'5ν Αγ. Παρασκιών. Ή πλου-
    σιωτάτη αυτή περιοχή έξυπηρε-
    τεϊται σήμερον άπά μίαν ήμικα-
    τεστραμμένην οδόν. Έτσι τα πο-
    λύτιμα Άρχανιώτικα σταφύλια ή
    πχραγωγή των οποίων ύπελογί-
    σθη κατά τό 1947 είς 2500 τόν.
    καί μέ την κακήν εφετεινήν έσο-
    δίαν εις 2000 τόν. μέση τιμή των
    οποίων έν Λονδίνω ήταν τό 1947
    Σελ. 30 δηλ. συνολική άξίας
    περίπου 600.000 λίραι καί τό
    1948 380.000 λίραι καταστρέ¬
    φωνται κατά την μεταφοράν των
    άπό Άρχάνες καί τάν Δήμον
    των Αγ. Παοασκιών είς τόν
    λιμένα. Ηρακλείου. Ή παρα¬
    γωγή οίνου είς Άρχάνες άνερ-
    χομένη περίπο^ είς 3.000.00.)
    οκάδας (περί τάς 2.000.000 οκά¬
    δας τοΰ οινοποιείου ΙΙεζων) μετα-
    φέρονται άπό τα Οίνοποιεΐα εις
    Ηράκλειον χωρίς τούς προζλε-
    έπιστημονικούς δρους
    καί καταστρέφωνται
    Τα θαυμασία χωρία μας τα
    όποϊα πρέπει νά άρχίσουν νά
    άποβλέπουν είς είσοοήμχτα ού-
    σιωοέστερα των αμπέλων κατά
    τοΰ Σκαλανιοΰ,
    Κάτω καί "Ανω
    οί "Ανω καί Κάτω Ά-
    οί Βαρβάροι. Περιοχή
    (τό διάστημα τοΰ χειμώνος έχουν
    άπομονωθή μέ τούς έλεεινούς αύ-
    τούς δρόμους. Μένουν νεκρά $.-
    φθονα άμπέλια
    οί ΙΙατσίδες, οί
    Άρχαναις, οί Κουνάβοι, τα ΙΙε-
    ζά, ή Καλλονή, ό Αγ. Βασί¬
    λειος, τό Χουδέτσι, οί Αγ. 11α-
    ρασκιές,
    στρακοί,
    κατοικουμένη πιρίπηυ άπά 12.
    000 άνθρώπους. Άνθρώπους φι-
    λοκροό^ους, άνθρώπους έργατι-
    κούς. Τί πρέπει ομως νά γίνη;
    Τό πρόβλημα ύπ' αριθ. 1 είναι
    τό ζήτημα των δρόμων. Οί ήδη
    ύπάρχοντες πρέπει νά έπισκευα-
    σθοΰν άλλά κατά τρόπον μόνιμον,
    ν.αΐά τρόπον πού νά μή θέλομεν
    διαρκώς νέες πιστώσεις καί μπα-
    λώματα.Άμφιβάλλομεν εάν άλλο
    κράτος είς τόν κόσμον έχει ξοδέ
    ψει είς την όδοποιίαν τόσα ποσα
    δσα έν συγκρίσει ή Ελλάς Καί
    αμφιβαλλομεν εάν υπάρχη άλλο
    χρχτος έν αυγκρίσει μέ ημάς πού
    νά μην εχει δρόμους δπως ή Έλ
    λάς. Τί γίνονται τα χρήματα
    αύτά έξοδεύονται είς έπισκευάς*,
    είς συντηρήσεις δπως λέγουν
    χωρίς νά γίνεται τίποτε τό
    μόνιμον; Μάλλον τα μόνι¬
    μον είναι ή αίώνιος μελέτη* των
    μηχανικων μέ ποσοστόν έξόδων
    δπως γρχφονν καί ΆεροΌ^ς 28
    Έ ξ
    φ ρ
    ο)ο. Έν τώ μεταξύ καλοΰνται οί
    πτωχοί χωρικοί μας νά πληρώ¬
    νουν καί νά μην άπολαμ,βάνουν
    τίποτε.
    Ύπάρχει έπίσης ή άνάγκητων
    δύο σπουοαιοτάτων άπό απόψεως
    έθνικής οίκονομίας έδδνα) Αρχα¬
    νών—-Χουδετσίου ή όποία όδός
    θά αποδώση είς την καλλιέργειαν
    χιλιάδες στρεμμάτων γής, άκαλ
    λιεργήτων μέχρι τής στιγμής
    καί θά ελαττώση την απόστασιν
    άπό Μεσσαράς εις Ήρά-κλειον.
    (Συνεχίζεται)
    ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
    Α. Π. Κ Ο Ρ Π Η Ζ & Σ'Α Τηλέφ. 5-51
    ΤΑΚΤΙΚΑΙ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ μέ τα μεγχλύτερα,
    λέστερα, εύσταθεστατα καί ταχυτατα άκτοπλοϊκα σκαφη:
    «ΕΛΕΝΗ» — «ΕΛΣΗ»
    Α)Π.
    "ΕΛΕΝΗ,,
    Έκαστην Δευτέραν μεσημβρίαν ακριβώς
    Κατ"
    ευθείαν: ΠΕΙΡΑΙΑ—ΧΑΛΚΙΔΑ—ΑΙΔΗΨΟΝ —
    ΒΟΛΟΝ—ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ.
    Α)Π.
    "ΕΛΣΗ,,
    Λόγφ έτησίας επιθεωρήσεως τα όοομολόγιά τού προσωρι¬
    νώς άνεκτέλεστα.
    ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
    ΓΑΜΟΙ-
    Πετρος Χ. Πατεράκης
    Νενοΰλα Ν. Ανδρεαδάκη
    ετέλεσαν τούς γάμους των την
    11-12-48.
    Παράνυμφος παρέστη ή κ. Στέλ-
    λα Κ. Χατζιδάκη.
    —Ό κ. Γρηγόριος Κουτάνχος δι
    κηγόρος καΐ ή Δνϊς Κατίνα Βούλγα¬
    ρη ετέλεσαν τούε γάμους των είς
    Λίμνες Μεραμβέλλου. Παράνυμφος
    παρέστη ό κ. Μ. Σιμινελάκης. Είς
    τούς νεονύμφουΐ ευχόμεθα κάθε
    ευτυχίαν.
    Μίλτος Ε. Κωνσταντινίδης
    Ριρίκα Λεμονάκη
    Ετέλεσαν τούς γάμους των την
    Κυριακήν 5—12—48 ενταύθα.
    Παράνυμφος παρέστη ό κ. Έμ.
    Γ. Γεωργιάδης.
    Είς τούς νεονύμφους ευχόμεθα
    πάσαν ευτυχίαν.
    ΕΙΣ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟΝ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΧ
    ΜΙΧΑΗΛ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗ
    "Εξωβι Χοινίων Πόρτ«ς Τηλέφ. 5—19
    Παρελήφθησαν Σοϋατες έλων των τώπων καί διαστάσεων
    καί όιατίθενται χονδρικώς καί λιανικώς είς τιμάς έκτός
    συναγωνισμοϋ. Εργασίαι ηγγυημέναι μέ ΰλικά προπολεμι-
    κά. Εξυπηρέτησις των αώτοκινπτιβτών εΐλικρινης.
    ρζ Δερμιτζάκης
    ύπάλληλος Έθν. Τραπέζης
    ©ετοϋλα Γ. Καλβχριστιανάκη
    "Ετέλεσαν τούς γάμους των εν¬
    ταύθα.
    Παράνυμφος παρέστη ό δικηγό-
    ρος κ. Ιωάν. Κρασαδάκης.
    Είς τούς νεονύμφους ευχόμεθα
    κάθε ευτυχίαν.
    Νικόλαος Παπαδάκης
    έξ "Ηρακλείου
    Χρυσάνθη Γεωργίου Τυπάδου
    έξ "Αργους 'θρεστικού
    ετέλεσαν τούς γάμους των.
    Παράνυμφος παρέστη ή ΔίςΒΡέ'
    να Χρήστου Μπαντουβά.
    ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ.-Ό [κ. Εύάγγε
    λος Τσαγκοράκης Ζαχαροπλάστης
    καϊ ή Δνίς Μασία Ν. Μανωλοϋκα
    ήρραμωνίσθησαν.
    Θερμά συγχορητήρια.
    ΠΕΝΘΗ—Την 9ην τρέχοντος μη¬
    νός απεβίωσεν είς Καστέλλιον Πε¬
    διάδος ό συνταξιούχος όημοδιδά-
    σκαλος Έμμ. Κ. Κατσουλάκης.
    3ύτος κατήγετο έκ Μαλλίων Πεδι¬
    άδος έγκαταλείψας ομως είς νεα-
    ράν ηλικίαν την γενέτειραν, εγκα¬
    τεστάθη έκτοτε μονίμως είς Κα¬
    στέλλι, ένθα διήνυσεν τό υπόλοι¬
    πον τού βίου τού, ύπηρετών ώς
    διευθυντής τοΰ έκεϊσε δημστικοΰ
    σχολείου μέχρι τού ετους 1936 ό-
    πότε καί εξήλθεν τής υπηρεσίας.
    Χαρακτηρισηκαϊ υπήρξαν ή καλω¬
    σύνη τού, ή άνεξικακία και ή χρη-
    στότης τουι ή άφιλοκέρδεια καΐ ή
    χριστιανική μακροθυμία τού, τό η-
    ρεμον καί μειλίχιον τού ή'θους τού,
    ή σταθερά έμμονή τού πρός τάς
    έθνικάς παραδόσεις καί ό άμέρι-
    στος ένθουσιασαός τού πρός την
    Ελληνικήν πατρίδα. Άπό τα έν-
    θουσιώδη νάματα τής διδασκαλίας
    τού καΐ τόν άνιδιοτελή καΐ ωραίον
    χαραχτηρα τού, έγαλουχήΰησαν
    τρείς όλόκληροι γενεαί πού θά
    φέρουν αιωνίως είς τα χείλη των
    μετά σεβασμόν τό ονομά τού. Έρ-
    γατικώτατος καί τελείως άφοσιω'
    μένος είς τδ καθήκον τού υπήρξεν
    ύπόδειγμα εύσυνειδήτου «αί τίμιον
    ύΛαλλήλου. Ώς οίκογενειάχης ά-
    πέβη άληθινόν πρότυπον καθ"
    όλην την σταδιοδρομίαν τής ζωής
    τού άγαπήσας είς βαθμόν πραγϋα-
    τικής λατρείας την οικογένειαν τού.
    Τόν άείμνηστον !.Έμμ. Κατσούλην
    ουδέποτε θή λησμονήσουν οί γνω-
    ρίσαντες αυτόν διότι υπήρξεν πο¬
    λύτιμον ύπόδειγμα τελείου άν
    θρωπου. Την άπορφανισθείσαν οι¬
    κογένειαν τού θερμώς συλλυπού¬
    μεθα εύχόμενοι την έξ ΰψους πα-
    ρηγορίαν.
    Ένοικιάζβτ«ι: δωμάτιον είς οΐ-
    κίαν κειμένην είς κεντρικήν θέσιν.
    Πληροφορίαι παρ' ημίν.
    Σελλίς 4
    Ηράκλειον—Κρήτης
    ΥΠΟ Τθ ΦΠΣ ΤΠΗ ΓΕΓΟΗΟΤΩΗ
    ΓΐΓϋγ^ΑΐυΐΕΝΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΝ
    ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ^ΙΓΙΝ^ΥβΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΗΕ
    ΑΘΗΝΑΙ 13 Δεκεμβριού, 1 παγκόσμιον πο/.ε-ιον **(ίν·«α *'
    ού μονίμου συνεργάτου Ι την Αγγλικην πολίτην *
    ας).-Τά σημειωθέντα κα-ιΕυρώτ^. και καΗ γ η 1<ν^" (τού μας). -------„------------- τα τό λήγον δεκαπενθήμε- ρον τοΰ Δεκεμβριού γεγονό- τα έ'ρχονται νά βεβαιώσουν, ότι παρά την πρός στιγμήν σημειωθείσαν έπιφυλακτι- κήν αισιοδοξίαν καί τόν πε¬ ριορισμόν τής πολεμικής ύ- στερίας, ή εντασις είς τάς σχέσεις των μεγάλων δυνά¬ μεων δέν έχαλαρώ/θη. Αντι¬ θέτως τα διεθνή ζητήματα, ώξυνθησαν έτι μάλλον, πα¬ ρά τάς καταβληθείσας προσ¬ παθείας υπό των μή μονί- μων μελών τοϋ Συμβουλίου τοΰ Ο.Η.Ε. Ούτω, τερματί- ζουσα έντός των ημερών τάς εργασίας της ή Γενική Συνέλευσις τοΰ Ο.Η.Ε. ά- φίνει την διεθνή κατάστα¬ σιν είς τό αύτό κρίσιμον άν μή χειρότερον σημείον, είς δ ευρίσκετο καθ" ήν στιγ μην ήρχιζε τάς εργασίας της Ι --------------------------------------------- Ι Είς συνέντευξιν τού κατά την προπαρελθούσαν έβδομάοα, ό στρατηγύς Κλαίϋ, ομιλών επί τής Ρωοικής πολιτικής ·';<™>-
    σε νά εννοηθή ότι
    ?>έν
    αφη
    έλπ'ι-
    ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ
    Ν Α Ε Γ ΚΑΤΑΛ^ΙΨΟ^ΤΝ_ΤΗ Ν ΕΛΛΑΔΑ
    ΧΕΑ 1ΌΡΚΗ 14.-
    ο·κρνός πρεσβευτάς εις
    ί^ν. Ι^εΐνχυ έφθασε
    νία εθεωρείτο φυσικό; προμαχών
    κατά τής Ρωσικής διειαόύσεως
    έν Εΰρώπη.
    Άφ' ετέρου ή Ρωσία, υπο-
    στηρίζουσα έν προκειμένον την
    Γαλλικήν θέσιν, δέν ένδιαφέρε-
    ται βεβαίως διά την εξασφάλι¬
    σιν της 1 αλλίας, άλλ" αποβλέπει
    είς την άναουγκρότησιν της
    Γερμανικήν ίσχύος, υπό την αί-1
    γίδα της. . Ι
    Υπό τό πρΐσμα τουτο, έξετα-, έκτός τού
    ζόμενον τό πρόβλημα τής Γερμα- ΐ δυσκολίας ΰξυνθείσας κατά τι,
    ..,'λ,' •/ίυΐτ-ΐΓ άιιέσωο άνχιληπχόν 1 λ.όγφ τής στάσεως τού Τίτο, ευ-
    νοεΐται είς την άδιαλλ.αξίαν της,
    ■;ει είς -χαλάρωσιν τής πιέσεωςΐ
    ή υπυχτίρησιν τής Ρωσίας εις
    τό ζήτημα τού Βερολίνον. 1α
    γεγονότα έπικυοοΰν την προβλε-
    ψιν τοΰ στοατηγοΰ Κλαίη. Διό¬
    τι ή Ρωσία, παρά τάς δνσχερπ-
    άντιμετωπίίΐει
    άς τάς οποίας
    19-
    Τα έκκρεμή ζητήματα, τα
    δίκην έφιάλ,του έπικρεμάμε-
    να επί τής ανθρωπότητος,
    όχι μόνον δέν έλύθησαν,
    άλλ' ούδε κάν εσημειώθη
    μικρά έστω προώθησις διά
    την εξομάλυνσιν των. Αντι¬
    θέτως τινά έξ αυτών περιε-
    πλάκησαν, λόγφ καί τής α¬
    προκαλύπτως διαπιστωθεί¬
    σης άσυμφωνίας των δυτι-
    κών δυνάμεων μεταξύ των.
    ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΡΟΥΡ
    Παρά τό ζήτημα τοΰ Βερο¬
    λίνου, προεβλήθη μέ άρκετήν ό-
    ξύτητα τό ζήτημα τοΰ Ρούρ-
    καί ή εκδηλωθείσα άντίθεσις τής
    Γαλλικής Κυβερνήσεως, πρός τα
    σχέδια των Άγγλοαμερικιχνών,
    έπιτείνει την όξύτητχ τοΰ δλου
    Γερμανικοϋ προβλήματος. Διότι
    είς την πραγματικότητα, τόσον
    τό ζήτημα τού Βερολίνου, δσον
    καί τού Ρούρ, είναι απλώς επί
    μέρους ζητήματα, τοΰ δλου Γερ¬
    μανικαί) προβλήματος, ή τοιαύτη
    ή άλλη λύσις τοϋ όποίου, δέν
    φέρει είς άντίθεσιν μόνον τάς
    Δυτικάς μέ τάς Ανατολικώς δυ¬
    νάμεις, άλλά άναδιώνει ολοέν
    έντονώτερον και τάς μεταξύ των
    Δυτικών Δυνάμεων διαφοράς.
    Ή Γαλλία, άντιτιθεμένη είς τόν
    περίφημον «νόμον 75» / των
    Κλαίϋ καί Ρόμπερτσον, τόν προ-
    βλέποντα την άνχδιοργάνωσιν
    τής βαρείας βιομηχανίας τού
    Ρούρ, πρός δφελος των Γερμα
    νών, ούσιαστικώς άντιτίθετα
    είς την άναβίωσιν τής Γερμανι
    κης βιομηχανικήν πολεμικήν
    ίσχύος, μή δυναμένη νά λη
    σμανήση, δτι δϊς υπέστη κατά
    τό πρόσφατον παρελθόν έπίθε·
    ------- ' - Τ"» Λ -ι ..
    .„-,, γίνεται άμέσως άντιληπτόν
    δτι τόσον τό λεγόμενον πρόβλη-
    μα τοΰ Βερολίνου, δσον καί τό
    πρόβλημα τοΰ Ρούρ, δέν άποτε-
    λοΰν παρά μίρος τοΰ οΰσιωδεστέ-
    ροίΐ προβλήματος τής τύχης τής
    Γερμανίας καί έπομένω; ή λύσις
    των, καθίσταται δυσχερής. Απο¬
    τελεί δέ χαρακτηριστικόν τής ό
    ξύτητος καί τής δυσχερείας τοΰ
    προβλήματος ή τελευταία δήλω¬
    σις τοΰ στρατηγοΰ Κλαίϋ τονί-
    σαντος 8τι «δέν είναι πιθανή
    καμμιά σταθερότης εις την Γερ¬
    μανίαν Ιντός των προσεχων πέν-
    τε έτών καί Τσως περισσότερον».
    Διότι σημαίνει δτι ό άπό την ε¬
    πομένην τής λ.ήςεως των έχθρο-
    πραξιών άρξάμενος πόλεμος έςα-
    σφαλίσεως έπικαίρων προκεχω-
    ρημένων θέσεων μεταξΰ των νι-
    κητών, δέν είναι εύκολον νά τερ¬
    ματισθή ί λό ή ύες
    λόγω τής φύσεως
    Άνατολικοϋ μπλοκ,
    ΰξυνθείσας κατά τι,
    νοετα ς η
    υπό των οιαφωνιών των μεγά¬
    λων δυνάμεων καί τής έμφα-
    νιζομένης καθημερινώς άντιθε-
    σεοις των κρατών τοΰ Δυτικου
    συνασπισμοΰ πρός ^τήν^Άμεοι-
    κανικήν πολιτικήν. Έξ άλλου, η
    προώθησις των κομμουνιστικαι
    πΰνάμεων είς την Κίναν, με τον
    άμεσον κίνδυνον, πλήρους καταθ"
    οεύσεως τού καθεστώτος τού
    Τσάγ—Κάί—Σέ/, καί την εκδη¬
    λουμένην ώς έκ τούτου δυσφο¬
    ρίαν τής
    V
    ------------"" νίΉντΚ
    γνωμης,
    Αμερικανικής κοινης
    έναντι τής πολιτικής
    δίδε
    ΐαϋ Σταίητ Ντηπάρτμεντ,
    ποίαν τινά ευχέρειαν είς την ρω
    σικήν διπλωματίαν νά συνεχίζτ.
    την άδιαλλαξίαν της έν Ει'ίρώηη
    προσε/νκύουσα είς αυτήν τό γενι
    κώτερον ενδιαφέρον καί μεταφέ
    ρούσα τό έ.ιίκεντρον τής κρίσε
    ---- "... " _ Ό·_
    τού, άλλά καί ένεκα των χεραστί- ως είς τό Εύρωπαϊκύν
    λλλέ φε '" — χ-"—"-"· ,·/-."»ΐ
    &^ "»£·$&%
    ;Γά την μελλοντικήν έςεΛΐ,ιν της
    λ/Υΐνκής καταστάσεως *«'■ ^
    .Γεν" 5χι ή διαφορ* τόνου των
    ^ώσεώϊ τού άπό τόν τόνον
    ■γ- προσφάχου εκθέσεως τού Προ
    ■ξρου Τρούμαν όφείλεται εις^τον
    ίβν ίτι ή έκθεσις τοΰ Προεορου
    άφορά την κατάστασιν εις τη
    Έλ^δα μχρι τέλους Σεπτεμβ
    ου, Ινώ αί Εδιχαί τού έντυπωσεις
    είναι νεώτεραι.
    Συγχρόνως δμως ό κ. 1 χρ·ι«υ
    άπέκλεισεν έμμέσως την έλπιδα
    αυξήσεως τής άριθμητικης ουνα
    μεως τοΰ έλληνικοΰ στρατου, δή
    λώσας δχι τό αμερικανικόν υλι
    την πρός
    __, ......____ „,, ^.^ .„ _.Ι!........ πρόβλη
    οιν άλληλοσυγκρουομένων συμφε- μα, ίνα δύναται μάλλον άπερί
    ιπαστος νά επιτυγχάνιι τούς άντι
    ιειμενικούς της σκοπούς είς την
    σιν. Εναντίον τής Γαλλ-κή< θέσεως, ίσταται ή Άμερικανι· ,....._βΓ_____ κή πολιτική καί παρά ταύτην: τίθεσιν έδραζομένην επί τής ύπ πλειοδοτοΰσα ή Αγγλικη, ή' ' ' " ' ' * ίποία, ώς διετυπώθη κατά τόν τελευταίον λόγον τοΰ κ. Μπέβιν, διαφωνεΐ ριζικώς, πρός την διε- θνοποίησιν τοΰ Ρούρ, κατ' ού- σίαν, διά ν' άπομακρύνη την Ρωαικήν ανάμιξιν πλησίον των Γαλλικών συνόρων, άλλά καί διότι, ύπολογίζει είς την άνα- βίωοιν τής Γερμανικής ίσχύος, έπανερχομένη είς την παλαιάν αντίληψιν, την μετά τόν πρώτον Η ΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ Άλλά τόσον τό ζήτημα τοϋ Ρούρ καί ή στάσις είς τούτο τής Άμερικής καί Αγγλίας, όσον καί τοϋ Βερολίνου, μέ την έντα¬ σιν την οποίαν προσλαμβάνει κατόπιν τής πραξικοπήματος εγκαταστάσεως υπό των Ρώσων κομμοΰνιστικής Δημοτικής Άρ- χής είς τόν Άνατολικόν τομέα καί τής διεξαγωγής εκλογών είς τόν Δυτικόν, δι'ου χωρίζεται ου¬ σιαστικώτερον πλέον, ό Άνατο- λικός άπό τόν Δυτικόν τομέα, ά- νησυχεΐ καί άλλας δυνάμεις, αί¬ τινες, έκ πρώτης ΰψεως, δέν φα'ι νεται νά έχουν άμεσα συμφέρον- τ« έκ τής τύχης τής Γερμανίας. Πράγματι, ή ανάμιξις τοΰ Αύ στραλοΰ άντιπροσώπου κ. Έβατ προσπαθοΰντος νά φέρη είς προ σέγγισιν τάς Ρωσικάς μέ τα; Άγγλοαμερικανικάς άπόψεις εί< τό ζήτημα τοΰ Βερολίνου, προ· καλοϋν κάποιαν εντύπωσιν. Δέν πρέπει ομοις νά λησμονήται, ότ ή οτάσις τοϋ κ. Έβατ, ύποκρύ πτει κάποιον φόβον, άλλ.ά καί ύ ποβόσκουσαν άντίθεσιν είς τή- Άμερικανικήν πολιτικήν έναντ τού Γερμανικοϋ ζητήματος, άν τίθεσιν έδραζομένην επί τής ύπ< ψίας καί τοΰ φόβου,' μην ή Ά μερικανική πολιτική έναντι τή άναβιώσεως τής Γερμανικής ι σχύος, έπεκταθή καί είς την Ί απωνίαν, την άναβίοισιν. τής δι νάμεως τής οποίας, οΰτε ή Νέ< Ζηλανδία ουτε ή Αύστραλία, άλ λά οΰτε καί τα άλλα κράτη, τι τόσον διατρέξαντα κίνδυνον κα τόσον δοκιμασθέντα έκ τής Ία πωνικής έπιθέσεως κατά τόν τε λευταϊον πόλεμον, έπιθυμοΰν. εμες ης Άπω Ανατολήν. ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟΝ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤ1ΚΟΥ Έν τώ μεταξΰ καί ένώ οΰτω ά ή |διεθνής κατάστα ί άθ συμφω- Ρωσίαν ύιαγ^άφεται ή |διεθνής σις έξακολουθοϋν αί προσπάθειαι 3υνάψεως τοΰ λεγομένου συμφώ- νου τοΰ ΆτλαντικοΟ, τό οποίον θά άπετέλει Ινα ή δύο Άντι- —μπλόκ, έναντι τοΰ Άνατολι¬ κοϋ Συνασπισμοΰ. Παρ' ϊλην την αίσιόδοξον αντίληψιν δτι ή συναψις ενός τοιούτου νού, θά ήνάγκαζε την νά κάμψη την άδιαλλαξίαν της, ή έξομάλυνσις των υπαρχουσών δυσχερειών, μεταξΰ των Δυτικώς Δυνάμεων, όςυνθείσαι καί εί άφορμής τής στάσεως τής Γαλ- λίας είς τό ζήτημα τού Ρούρ καί έπιταθεΐσαι λόγφ τοΰ άνα- κύψαντος ζητήματος των Ίταλι- κών άποικιών, καί τοΰ Πάλαι στινιακοΰ, δέν φαίνεται τόσο1 ·λ.ολος καί .αχεία. Είς τάς διαφωνίχς των δυτι κων δυνάμεων πρέπει νά προστε θή καί τό Ίαπανικόν ζήτημα μέ την άπροκάλυπτον υποστή ριξιν τοϋ Φράνκο υπό τής Άμε ρικανικής πολιτικής καί την άν τίθεσιν είς ταύτην τής Έργατι κης Άγγλικής Κυβερνήσεως κα; κυρίως τής Γαλλίας. ΤΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΝ Είς την άλυσον τό προβληαά των, των προβαλΛομένοον μέ όξύ τητα είς τόν διεθνή στίβσν, έξα· κολουθεΐ νά κατέχχ) πρωτεύουσα θέσιν, τό Βαλκανικόν. Αί μεσολαβητικαί προσπάθειαι τοϋ κ. Έβατ, παρά στιγμήν δημιουργηθείσαν αισιο¬ δοξίαν, μέχρι στιγμής τουλάχι¬ στον, οέν φαίνεται νά δίδωσιν την έλπίδα αϊσίας εκβάσεως των. Οϋτω, ένισχύεται ή διαπιστω- ίίεΐσα υπό τίνων κύκλων ^αντίλη¬ ψις, ότι ή προσπαθεία, ήτο, έν γνώσει των σχόντων την πρωτο¬ βουλίαν «π' άρχής, καταδικασμέ- νης, καί ότι εγένετο, αποκλειστι¬ κώς καί μόνον, διά νά άποκαλ.ύ- ψη τάς πραγματικάς διαθέσεις ών βορείων γειτόνων καί νά έκ- Ιέσχι την όπισθεν τούτων, κρυ- αομένην Ρωσικήν πολιτικήν, (αί αί μέν προσπάθειαι φαίνε- :αι ότι θά συνεχισθοϋν. Ιδιαιτέ¬ ραν όμως, καί μεγαλυτέραν ση- ιασίαν διά τό Ελληνικόν δρα- μα, έχουν, τα ό'σα ετόνισεν ο Πρόεδρος των Ήν. Πολιτειών ίς τόν τελευταίον λόγον τού ίιά την Έλλάδα καί αί σχετικαί ;υζητήσεις είς την Βουλήν των ίοινοτήτων καί τόν Αγγλικόν ,ύπον. Ό σκεπτικισμός ό ύπο- ►ιρυπτύμενος είς τόν λόγον τοΰ κ. Τρούμαν, όσον καί άν είναι συγκρατημένος, συνδυαζόμενος μέ την άπροκάλιυπτον επίθεσιν εναντίον τής πολιτικής ήγεσίας εν "Ελλάδι έκτός τής Βουλής των Κοινοτήτων καί άπό των στη- λών έγκύρων όργάνων τοΰ Άγ· γλικοΰ τύπου, θά πρέπει νά έ- πισύριη ιδιαιτέρως την προσοχήν τής Έλληνικής ήγεσίας. Τό παράδειγμα τής Κίνας, είναι άρκετά ενδεικτικόν, τής θε- σε,ίος των μεγάλων δυνάμεων έ¬ ναντι των καθεστώτων, των άπο- δειχθέντων άνικάνων, νά εκμε¬ ταλλευθούν την παρεχομένην εις αύτα βοήθειαν. Καί αί έπιθέ- σεις τάς οποίας δέχεται σήμερον όλόκληρος ό έν τή Βουλγ) πολιτι- κός κόσμος, άποτελοΰν ενδείξεις, ότι οί ςένοι φίλοι μας, παρά τα συμφέροντατά όποΐα έχουν, δέν θά είναι διατεθειμένοι νά υπο- στηρίζουν έπ' άπειρον κυβερνή¬ σεως ανικάνους καί έν «δυναμία εύρισκομένας νά άξιοιοιήσουν την ενίσχυσιν των φίλων τής Ελλάδος καί νά δημιουργήσουν τάς ουνθτίκαο έκείνας. αί οποίαι κόν τό οποίον έστάλη είς τον έλληΜκόν στρατόν είναι έςαίρε τον καί άπό πάσης απόψεως έπαρ κές. Ή δήλωσις τού κ. Ι'κρέϊντιι πρέπει νά νοηθ-^ έν συνδυασμώ ] μέ την σχετικήν περικοπήν τής εκθέσεως τοΰ κ. Τρούμαν, είς την οποίαν έπίσης έτονϊσθη 5τι άπό απόψεως άριθμοϋ καί έφοδίων δ έλλην ικός στρατός Ιχει την ίκα νοτητα νά έπιτύχτ; την έσωτερι κήν ασφάλειαν είς την Έλλάδα. Ό κ. Γκρέϊντυ ετόνισεν 8τι ή στρατιωτική κατάστασις είς την Έλλάδα είναι καλλιτέρα άπό 8,τι φαίνεται, δτι δ νέος οτρατηγός τϊού ανέλαβε την εκκαθάρισιν τής Ιΐελοποννήσου, εβεβαίωσεν δτι θά την πραγματοποίησιν) έντός διμήνου ή τριμή'^υ δτι τό προ σεχές θέρος ή ατρατιωτική κατά στάσις θά παρουσιάση άποφααι ατικήν βελτίωσιν καί δτι τό αμε¬ ρικανικόν υλικόν πού έστάλη είς τόν ελληνικόν στρατόν είναι άπό πάσης απόψεως επαρκές. Ή αίσιοδοξία τοΰ κ. Γκρέϊν- τυ στηρΐζεται, ώς είπε, κυρίως είς τάς ένεργουμένας εύρέως με¬ ταβολάς είς την διοίκησιν τοΰ Ιλληνικοϋ στρατοθ. Άναφερόμε νος ειδικώς είς την Πελοπόννη- σον είπεν δτι άποστέλλεται είς αύτην νέος διοικητής μέ 13.000 στρατοθ πού θά ενισχυθή άργό τερον καί μέ άλλας δυνάμεις. Οί άντάρται είς την Πελοπόννη. σον υπολογίζονται είς 3 χιλιά¬ δας. Ό κ. Γκρέϊντυ παρετήρησεν δτι είς την Βόρ3ΐον Έλλάδα δ στρατός άπογοητεύεται διότι οί άντάρται καταφεύγουν εκείθεν των συνόρων οί άντάρται δμ,ως τής Πελοποννήσου είνε άποκε κομμένοι άπό τα κομμουνιστιχά καταφύγια καί Οπάρχει ελπίς νά έκκαθαρισθοΰν έντός δύο ή τριών μηνών. Τό δνο^α. τοθ στρατη- γνΰ Πααάγου άνεφέρθη διά την γενικήν άρχηγί*ν τοΰ οτρατοϋ. —Ή οΐκονομικπ κατάστασις. Άναφεοόμενος είς την οικο¬ νομικήν κατάστασιν ό κ. Γκρέ- 'ίντυ είπεν ότι μολονότι ή δράσις των άνταρτών παρεμποδίζει την άνασυγκρότησιν, ώστόσον συνε- τελέσθησαν άξιόλογοι πρόοδοι είς την κατασκευήν όδών καί λιμένων, εις τό άνοιγμα τής διώρυγος τής Κορίνθου καί είς την παροχήν βοηθείας εις την γεωργίαν, άνέφερε την μεγά¬ λην αξίαν άριθμοΰ σχεδίων δι' ύδροηλεκτρικήν δύναμιν πού έ- κτελοϋνται ήδη. ΟΐΚΟΗΟΜΙΚΗ ΣτΗΑΗ Σίτος 2.300- Κριθή 1.»»- Βρώμη Ι·»5· Έλαιονμέχριί β. «2-500 Σουλτανίνα ^ Ταχτάδες 2Λ0 Ελεμέδες 2.850 Χαρούπια 800 Σάπωνες Λευκαι °·")^ > Ύπόλευκοι 7.500
    » Πράσινοι 7.000
    τάς συνθήκας έκείνας, αί οποίαι
    θά έξησφάλιζον την είσοδον τής
    Ελλάδος είς τή ν οδόν τής ομα¬
    λότητος.
    Γιάννης Β.
    ΤΟ ΚΑΦΕ - ΟΥΖΕΡΙ
    "ΖΑΠΠΕΙΟΝ.,
    ΙΙαρά τή Λεωφόρφ Γεωργίοι»
    Β. λειχουργεΐ ζ»πόχήν νέαν Διεύ¬
    θυνσιν τού κ. Ιωάννου Μπετειν»
    κη. Μπύρα μεζέδες καί Α
    έξαιρετικά. Τιμαί λογικχί.