66661

Αριθμός τεύχους

1354

Χρονική Περίοδος

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Ημερομηνία Έκδοσης

12/12/1919

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    Ν€Α €ΦΗΜ€ΡΙ*
    ΗΡΑΚΛΕΙΟ,
    Γςμ,ή Φύλλου Λμ. ΙΟ
    ΕΦΗΜΕΡΙΣ" ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
    Α
    ,,ΝΕΑ
    - Ποληυή, ηβ.ογββ
    β νή έφημβίΐς.-Γραφβϊα, Τυπογρ. Πλατίϊα
    Τηλεγραφική Δι«ΰ«υνσις : ,,ΝΕΑΝ" _ Ήράχλειον
    «ββτ,με-
    ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
    ΙΩΑΝΝΗΣ Δ,
    ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
    ΜΟΥΡΕΛΛΟΣ
    ΪΥΝ/.ΡΟΜΛΙ ΠΡΟΠΑΗΡΟΤβΛΙ
    Εσωτερικού ετησία .....-^
    ρ«χ. 36. —
    » Τρίμηνος
    » 9. —
    Εξωτερικού ετησία .....
    ► 50. —
    > Τρίμηνος
    » 15. —
    ΟΛΙΜΗΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
    Φιλολογική στήλη
    Συνεχίζοντες τάς παρατηρήσεις ή·
    αών έπι της μελέτης της κατασκευ-
    είναι ή μικρά προθεσμία των τριών
    ώ ή ζ ξ
    ποίαν ή θά γίνη α-3τη. Δοθέντος ίτι δια το
    Αθήναις έργον θά ένδιαφερθώσι πιθανώτατα
    ή | ρμ
    Είναι αρά γε πρόθεσις τοΟ Γπουρ-
    γείου δια νά εύκολύνη τάς έργ·λη-
    πτικάς εταιρείας. Το άντίθετον ϋποθέ-
    τομεν βτι θά συμβη. Διότι κάθε εται¬
    ρεία, ή δποία θά θελήση νά μειοδο-
    τήση διά την κατασκευήν τοΟ λιμέ-
    νος, θά ζητήση ασφαλώς νά άντιλη-
    ^θί) τά πράγματα) έπιτοπίως, άπο-
    στέλλουσα είδικον άντιπρόσωπον της
    ένταΟθα, διά νά μελ?τήση έ'ί. πάση
    λεπτομέρεια καί άπο πάσης απόψεως
    τί> μέγα τοΟτο έργον. Διατί λοιπόν δ
    αντιπρόσωπος οδτος της εταιρείας νά
    είναι υποχρεωμένος, νά μεταβη κα¬
    τόπιν είς Αθήνας διά νά λάβη μίροζ
    »!ς τήν μειοδοσίαν; Διατί νά στερη-
    Οί] της τιμής, καί τής ζωηρας κινή-
    υεως, ή δποία θά επακολούθηση · ά-
    ναγκαίως τήν μειοδοσίαν ή πόλις μας
    εις τήν δπο·'αν θά έκτελεσθη το έργον
    ,,ν-' < χαί ή δποία θά πλήρωση τά έξοδα," ί-άν τδ Γπουργεΐον τής Συγκοινω¬ νίας έπιθυμη νά άντιπροσωπευθη κα- τ* τήν μειοδοσίαν έχει καί ένταΟθα ϊντιπρόσωπον καί δύναται νά άπο- ϊτείλγ) οιονδήποτε είδικον ύπάλληλον *&υ πρίς τον σκοπον τοΟτον. ΤΙ προ τη; μειοδοσίας κίνησις ουδόλως εν¬ διαφέρει αυτό, έκτος έάν επιθυμεί ή ίαν ενδιαφέρεται νά βλέπη τους αντι¬ προσώπους τών διαφόρων εργοληπτι¬ κών εταιριών ανερχόμενους καί κα- Ώρχομένους τάς κλίμακας τοΟ Τ- ^([^Ργείου, ζητοΰντας πληροφορίας κ. Άλλ' ού'τε καί άλλον τι- .„■ . μηνών, ή δριζομένη μεταξΰ της ης τοΟ Λιμένο^ ηρακλείου κρίνομεν: δημοσιεύσεως τής προκηρύξεως τής ώ; παράδοξον το μέρος τής μελέτης μειοδοσίας καί τοΟ χρόνου καθ'δν είς τήν οιάταξιν κατά τήν δποίαν ' "' ' "' " " * μειοδοσία θά έκτελεσθη έν έντω Τπουργείφ της Συγκοινωνίας. Ό ορισμοί οδτος γεννά ήμϊν εύλογους απορίας. ΠροσπαθοΟμεν νά εΰρωμεν λογικήν τίνα δικαιολογίαν διά τήν δ¬ ποίαν ώρίσθη ώς τόπος τής μειοδο- (σίας, ουχί δ τόπος είς δν θά έκτελε- τ8ί) τδ έργον καί δ δποϊος θά πληρώ- ίΐ() πάντα τά έξοδα κατασκευής, άλλ' αί Αθήναι,άλλά|δέντδ κατορθώνομεν. φρ πολλαί ξέναι έταιρεΐαι, θά παραστή ανάγκη νά άποσταλώσιν εις αύτάς τά σχέδια καί τά λοιπά σχετικά της ερ¬ γολαβίας, νά μελετηθώσι ύπ' αυτών, νά άποσταλη αντιπρόσωπος, δ όποιος νά μελετήση τά πράγματα και νά ύ- πο£άλη το πόρισμα της μελέτης αΟ- τοΟ ε!ς την έταιρείαν, νά μελετηθώσι πάντα ταΟτα και νά ληφθη άπόφασις ύπ' αυτής, ήτις νά κοινοπο:ηθη εις τον άντιπρόσωπον μετά τών τελικών της εταιρείας αποφάσεων. Άλλα πάντα ταΟτα άπαιτοΟσι χρονικδν διά¬ στημα μεγαλύτερον τών τριών μη¬ νών, λαμβανομένου ύπ' όψει δτι το ταχυδρομεΐΌν χρειάζεται άπο Ευρώ¬ πης εις Ελλάδα τουλάχιστον 15-20 ημέρας, διά δέ τήν Άμερικήν ακόμη περισσότερον. Τό χρονικον τοΟτο διά¬ στημα πρέπει νά δρισθί) ε!ς πέντε τούλάχ^ιστον μήνας, διά νά είναι δυ¬ νατόν περισσότεραι έταιρεΐαι καί οχι μόνον έταιρεΐαι είδοποιηθεΐσαι έκ τών δ ρ η ύπδ ενδιαφερομένων. Ώς προς το ζήτημα δέ τοΟ χρό¬ νου κατά τον όποιον πρέπει νά γίνη ή κατασκευή τοΟ λιμένος έπιθυμοΟμεν καί πάλιν νά τονίσωμεν, δ,τι κα; εϊς το τίρογβίσηΌν άρθρον μας έγράψα- μεν. Κατά τήν γνώμην τοΟ Υπουρ¬ γείου ή κατασκευή πρέπει νά άναβλη- θη δίά μίαν τριετίαν διά νά κατέλ¬ θουν αί τιμαί είςτδ κατωτατον αυτών μεταπολεμικδν δριον, οπιρ εκτιμάται είς αύ'ξησιν τών προπολεμικών τιμών κατά 30 ο)ο καί τοΟτο διά νά μή Ιπι- βαρυνθώσιν αί μέλλουσαι γενεαί διά πληρωμής φόρων επιπλέον,ένεκενάκαί ρου σπουδής της παρούσης γενεάς" αλ¬ λά τοΟτο είναι ουδόλως ορθόν. Πρώ¬ τον διότι είναι προβληματίκον έάν αί τιμαί θά κατέλθωσι ποτέ μέχρι τοΟ προβλεπομένου κατωτάτου ορίου, άλλ έκτος τούτου, δέον νά λθ ,ί,νϊίφϊ ενδιαφέρει τοΰτο πλην τών έργο- καί τοϋτο επίσης ύπ' όψει, 6τι ή πα- '^πτικών εταιρειών, αί δποΐαι, το έ-, ροΟσα γενεά—δλόκληρος βεβαίως ή ^ναλαμβάνομεν, θά εύκολυνθώσιν^ Ελληνική, αλλά καί ή τοΟ Ήρα- «ν6 τόπος τής μειοδοσίας είναι καί δ κλείου έκ τών πρώτων—υπήρξενούχί 'όπος κατασκευής τοΟ έργου, δπου ή διά χρημάτων καί φόρων, αλλά διά ^Ι'δΐως ή άλλως είναι ύποχρεωμέναι ποταμών αιμάτων έπι£ε£αρημένης ο^Ρμεταβώσι. Έλπίζομεν "δτι ή λι-( έκ τών παλαιοτέρων, έπετέλεσε δέ ΰ'^|£νί^ έπ!τΡοπή κα' άπ' εύ9είαί κα'(τοσα0τα /άριν τών επερχομένων γε- ^ί'Ν τών βουλευτών μας θέλει· καταλ-(νεών ώστε νά τη οφείλεται έκ μέρους 1 -*1ι|ν'ν · - τε ή διάταξιςαΰ- αυτών ευγνωμοσύνη καί ούνί δυσα- >ΕΝΤ*Ί^λο)ς ενεργήσει ώστε ή
    Π νά μεταβληθη καί ή μειοδοσία νά
    ένταΟθα.
    ηχερον σημεΐον,
    έπί τοΟ δποιου
    νωμοσυνη και ουχί
    νασχέτησις, Ενεκεν τοΟ γεγονότος, ότι
    έπεβαρύνθησαν δι' δλίγων τινών φό¬
    ρων έπί πλέον διά τήν ταχυτέραν ' έ-
    ΧΩΡΙΣ ΚΟΜΠΛΙΜΕΝΤΑ
    θά Ιζηλευε ακόμη κι* αΰτόςό ^.-ίερΗ τοΓ
    Ο&ίέ άεα Είαιαπ^ει^ τοΓ' ^α£ι^^ίε^
    Πρωτόγνωρη για μένα αΰϊή ή πόλις
    που μέ τό φιίασιμό της, μοΰ θυμίζει κάτι
    τών παραλίων της Μαύρης θαλάσσης και
    μέ τήν διάπλασί της χάιι πού δκίβαβα
    κάπου, χάιοτβ ποΟ δεν ζοΰσα παρά για
    τό χαθά^ιο Ελληνικό χωρίς νά τό παρα¬
    γεμίζω μέ τάξένα λιαν^μπαλόμαΐα, παρ¬
    μένα άηο ροϋχο και άη6 ύφασμα δικό
    μας, Ελληνικό.
    Ή πέννα μου, ϊσως πολύ ενωϊστιχή,
    δχι δμω; ατομιστική άλλα γενική, συνο¬
    λική, άϊίαρνιέιαι τόν κομαλιμενταδόρο
    νεοευγενη, τόν άνθρωπο τοΰ γαντιοΰ ποΰ
    κρύβει λερά χέρια, χαί συνεννοείται θαυ¬
    μάσια μέ τη ψυχή τ*>ν έζησε και ζί) παν-
    τοΟ γιά νά Οαυμάζη τό ωραίο, πιθανόν
    νά έκπληξη τους αναγνώσιας μου γιά τό
    ατίθασο της, ας μοΰ Ιπιτραπ{) νά τό
    πώ αύιό, δμως δεν θά τήν αποΓρέψη,
    ακόμη και μέ τη θυσία νά φα>η ?ξω-|
    φρενική, ιίπό τοΰ νά χαοάξπ σέ μια Ϊ3ΐα
    γραμμή δλες έκβΐνες της αλήθειες ποΰ ή
    ψευτοανεπιυγμένε; κοινωνίες θεωροΰε
    γιά τρανές ψβυτιές. |
    "Αρχίζω άπο τη χαμηλή τάξι—γιατί
    διν ή^θα εδώ μέ συστατικά—και εΰχο-'
    μαι νά μην φθάσω οτήν αψηλή γιατί εί¬
    μαι βέβαιος πώς δεν διαφέρει από της
    ά'λλε;, άφοϋ ολα δσα καιώρθωσα νά δώ
    χωρίς νά τήν πλησιάσω μοΰ θΰμησαν μια
    πρωτρυουσιάνικη ζωή κλεισμένη μέσα σέ
    μιά ντουζίνα ή τό πολύ μια γκρόσα κομ¬
    ψών σαλονιών. ,
    '}} λάσπες, ή βροχή, δ δυνατός άέραο,
    δλα αυτά δεν μοΟ κάνουν καμμίά αΐσθη
    σι γιατί μοϋ δόθηκαν περιστάσε·; νά της
    γνωρίσω σέ μεγαλείτερη δόσι άλλου, σέ
    μύρια δσα μέρη της Ανατολής μας ποΰ
    έχει τά πρωτεία στό είδος αΰΐό.
    ΜοΟ κάνει αΐσθησι—μή με παρεξ»)-
    γή'ε—ή βράκα. Μοΰ κάνει μεγάλη αϊ
    σθησι ή ομιλία, μοΰ κάνει τρανή αΐσθησι
    τό αγέρωχο ΰφος τοϋ χάθ·ε 'νό; κοιελ·
    λιοΰ ποΰ περίφανα σόίνκριάρι διαβαίνει,
    γλεντάει, συζητάει καί σέ μαγεύει μέ τήν,
    λεβεντιά του καί σέ σκλαβώνει μέ τη κα-
    λωσΰνη του. ,
    Αύιά γιά ιήν ψηλή αύΐή τάξι ποΰ τήν
    ,Ιέμε σήμερα εμείς οΐ γραμματιζούμενοι
    χαμηλή—£>255ε οΐαδδε—κπΐ σιγά, οιγά,'
    μέ της γνωριμιέ; ελπίζω νά φθΐίσω και (
    στην ψήλη, δ ίου ψηλά χοι μέ μεγίλη
    περίσκεψι θά μοϋ επιβληθ^ νά κριτ1"!)
    τή> παράξενη μου πέννα καί ν' αφήσω!
    τον ενθουσιασμό χάθε χορδή; <ήα λύ^ας της εξωφρενικής μου ζωής γιά νά πια¬ στώ σφιχτά σι* άποκοΰμπι της σκ'ίλα; ποΰ ά»αβαίνει ψηλά γ<ά ά δή καί κα¬ τόπι νά καβαλιχίψτ) τ' άτοκοΟμπι αυτό οαν τά μικρά παιδάχια, γιά νά κκταβ^ στή ζωή του, στο επίπεδο του. II ΕΝΤΤΠίΙΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ λομεν έπίσης%ά ίπιστήσωμεν τί,ν ™έλ««»ν εργου,^τό δποϊον »οχήν της Λιμενικής Επιτροπής, τας έπιση; θχ είναι ωρέλι και εις αύ- ιμον. —Πυδ εΙααι,Ά^χο;φέρε μου μία ψητ.ί... — Τι ψητό θέλετε;κεφαλάκι ί) γιιλόχουλο; Χράπ! Ινα μάσημα στην αοριστία τής έκφράσεω; μιά; επιθυμίας μου χαΐ μιά δυσκολία γιά τήν έ«λογή. — Καλά, Άλέχο, θά σκεφθώ. —Σχίψου κι* δ^τε άΐιοφασίσης μέ ξαναχαλχ)ς. Μ" άφίνει δ καλός Αλέκος ] μ*Ινα«?φθασε»καί καιειίθιίνετβι προς ιό .άντιχουνο μου τραπέζι με δλη τή σβρλ- Ιτάδα καί τό μειδίαμα γκαρσονιοΰ ποΰ "Υστερα από λίγο δ συμπαθέστατος Αλέκος μοϋ φέρνει τά «σερβίτσια» »<ΐ τό σχετικό ψωμί. Μέ χυττα καλά μ' έ'ι α ίίφος εχφρη στιχώτάτα, σά'ν νά μέ ρωτούσε ά*· απε¬ φάσισα, περιμένει λίγο α' αύτη τή στάσι. καί κατόπιν «θά σοΰ φέρω γαλόποΐ'λι» μοο λέει—€γιατί;» γιατί άν σκεφθη; α¬ κόμη πολύ δεν θά φας ψητό. Μία γαλό- πουλυ» καί ή ί;χώ της τενοβαρυιόνου φωνής του αντιλαλεί στα ακουστικά τύμ¬ πανα ιοΰ διοπτροφόρου καί λευκοφόρου μαγείρου τοΰ οποίου ΐά παχουλά δάκιυλα εφάπτονται ιής πλουιοκραίιχής χουιάλας καί Ι/.'ελοΰν τό ηαράγελμα. Σέ λιγάκι τίθ-εται πρό τών οφθαλμών μου πελώρια μερΐς γαλοπο»')λ«υ η οποία κατά τήν κοινή φράσι <μοΰ γέμισε τό μάτι» ό'/ι χαί τό στομάχι, διότι μετά ιόν χαταβροχθισμό της εθεώρησα καλό νά ξανασιιμβουλευθώ τόν γαστροσυμβουλά- τορα Άλέκον. «^.ίγο κοκκινιστό χι* ρ να κατοσταράκι» ήτον ή συμβουλή του καί ταυτοχρόνως ή συμβουλή του προς πλή- ρωσιν τοΰ κβνοΟ στομάχου μου. "Αμ* έ'πος άμ' έργον! τό κο<<κινισ[ό καί τό κρασί έκομίοθησαν. Μετά τό φαγοπότι ό υποφαινόμενος είχε διάθεσι συζηΐή^ως και μη επιτυγ¬ χάνων συζητηΐήν ποοσχαλώ τόν Αλέκο κ<ιί γιά ν* αρχίσω τόν ερωτώ άν διάβασε τόν Κόρακα τοΟ Ηο§άτ Ρυρ — 5/ι ■> μοΰ
    λέ^ι «είναι κιλίΊ:;» «υπέροχος» τοΰ ά-
    πανιώ «δεν μοΰ ιόν δίνεις νά τόν δια¬
    βάσω;» «δεν τόν έχω μαζί μου, τόν έ'χω
    σπίπ μρσασιό μπαοΰλο μου».«Νά βγά-
    λ^ς τόν κόρακα... χαί νά τόν φέ-
    ρ τ) ς νάτόν δι αβάΌ ω> μοϋ λέει ά-
    συναισθήΐω," ό καλός Αλέκος και φεύγει
    ευχαριστημένος άφίνοντας με μέ ιό πι·
    ροΰνι κρατούμενο από ιό χέρι μου είς α-
    πόστασιν έ'ξ δακτύλων άπο ίοΰ στόματό;
    μου καί τά μάτια μου ΰπερμέτρως εξογ¬
    κωμένα.
    "Οταν συνήλθα ύπεσχέθην σ ιόν ραυιό
    μου νά μή ξανασυζητήσω φιλολογιχά μέ
    τόν Μίγαν Γασίροσυμβουλαιορα Άλέ-
    χον γιατ''·... δεν τα βγάζω πέρα μαΟ' του!
    Μ.ιά! μπα! «ηενβπηοΓβ!!·».
    — «Αλέκο, φέρε μου ρνα μανιαρίνΐ»
    —«Αμέσως όρ'στε».
    —€Μά οχι δύο, έ'να αού βίπα».
    —«Τό "ίδιο κάνει».
    —«Το ϊδιο κάνει; τιίιε λοιπόν 3βηΐ-
    ρβΓ εαάειη έ;
    —ΙΙώ; είπατε:
    —< Τίποτε, τίποτε τοϋ κϊπα καί θυ¬ μήθηκα τήν υπόσχεσί μου! Ι. Θ. Δωρίάης ΕΠΙ ΤΗ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙ ΤΟΥ ζ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Ώ; ε/νύσθη, ό Κος Βενιζέλο; άνεχώ- ρη ·6ν ιί; ΙΙαρισίους. Δεν χρειάζεται βεβαίω; χ'^[αμη μαν¬ τικής ϊνα κρίντ) τις δ-ι, το νέον ιαξεί- διον τοϋ Έλληνο; Πρίοθυπουργοΰ κχει άμ^σον πχέοινμέ τό άπαραίτϊ/ιον της πα¬ ρουσία; του εις τό ζήτημα τη; επικείμε¬ νης, ώ; άνηγγέλθΐ], συνθήκης μετά της Τουρκία. Κα1, ιΐναι ευτύχημα οτι, κατά τήν έ- πι7.υσιν τοΰ, ζωτικωτέ^ου διά τήν Ελλάδα μέρους της ειρήνης δ Ελληνισμός δέν θά δικ·οθί) έρήαην, αλλά θά παραστα- θή διά πληρεξουσίου της άγχινοίας χαί όξυδβρκβίας τοΰ Κου Βενιζέ'ου, ό ύ-
    ΜΕΑ
    ποίος Ιπί πάη τοΰίοις, <5πολαύβι χαί τη; Παγκοσμίου φήμης ώ; δεξιοΰ Πο- λιτιχοΰ. Ό Ελληνισμός προπέμπει και αύθις τον Μέγα* Πρωθυπουργόν του, μέ τάς εϋ*άς συμπάσης της Φιιλ»]:, όπως βϋδο- κήση ό Ύψιστος νά επίστεψη το μέγα και Ήράκλβιον Εργον τοΟ Έθνάρχου διά τελείας επιτυχία,- προς άποκανάσταπιν χών "Εθνικών Ίδβωδών καί επικράιησιν ϊής αληθείας κατά των φεναχ-ζομένων Ιν τη σ*οτία τοΰ ψ ύδου,. Όποιον τό μέγα έργον τοΰ αποδήμη¬ σαν ιος Πρωθυπουργού και δποίας δυ- οχερβίας θα σιηαντήση, περί αδτοϋ, ως αΰτοδήλου δβν προτιθέμβθα να ε»^ιατρί- ψωμεν, θα παρατηρήσαμεν μόνον ολίγα τίνα £πί των προβληθεισών αξιώσεων ά'μα τη πρό ήμερων ετανόδφ τοί', εκ μ^- ρου; έχείν<ον, ου; «ου έα καθεύδειν τό τοϋ Βενιζέλου τρόπαιον>, χω/ις όμως νά
    Ιχωαι και ιήν δύναμιν νά μιμηι^-ίόσι (ώς
    ό Σαλαμινομάχος Θεμιστοκλής), ιόν Κον
    Βενιζέλο ν.
    Ο! διάφοροι δηλαδή ιΐ/ιίνανίι τοΰ ΛΟ·
    λιτικοΰ αναστήματος τοϋ γίγαντος Βενι¬
    ζέλου, εσκιμφοι και γυμνοκοχλίαι, μα
    χράν τοΟ νά θαυμάσωσι διά τά μέχρι
    τοϋδε νΐ-νόμ^να, ώς έπραξαν πάντες οί μη
    νοβοΰντε,- Ελληνικοί νόες, ήρχισαν ά'μο
    τη Ιπκνόδφ τοΰ Μεγάλου Άνδρος τους
    κλαυδ·μηρισμοι>ςκαΙ τάς άστοχου; αϊτιά-
    οεις, και έζήιουν άποχα/Ιίνωσιν γίώσ·
    σης.... χαΐ έκλογάς. Ό Κο; ΙΙρωθυ-
    πουργό, ων φυσικά βίς θέσιν νά βλέπΐ|
    χαΑλίτερα τά πράγματα διεβεβαίωσεν δτι
    δέν δύνανται νά γίνουν εκλογαι τώρα και
    δι" άλλους λόγους"«αί διότι Ιπρ«πε νά
    περιμένωμεν ιήν «λικήν τύχην τών υπό
    συζήτησιν Ελληνικών τμημάτων, ίνα
    και ιαΰια πβριληφθώσιν είςτός Ιχλυγάς.
    Οί χαλοθελητοί (1) ώρι5 >ντο (δσον επέ-
    τρεπβν ή "Αγία Λογοκρισία) χατηγοροΰν-
    τες τόν Έθνάρχην επί φυγομαχία (!)
    Καί έροτώμίν ιώρα. Τίς έβλεπε τά
    Λράγμαια διαυγέστερα;
    Βββαίω; ό Μέγα; Πρωθυπουργός 2-
    βλεπεν οτι ή επάνοδος του εις ΙΙαρισί-
    οι·ς δεν θα έβράδυνε χαΐ δτι επομένως
    ή σχίψις περί εκλογών^ίΐνε ακόμη πρόω¬
    ρος Ιπ'ι τοΰ παρόντος. Τό εϊπε, τό διε
    χήρυξε τό έβροντοφώνησε»1. Άλλ' άιυ-
    χώς οί άκοϋσαντες ήσαν δύο κατηγοριών
    Λη'αδή ήχουον οί θέλοντβς και μη
    θέλονηςνά ά«ούι-οηιν. Ή δέ παροιμία
    λέγιι: «Δεν ΰπα'ρχει χειρότερος χουφό;
    ά;(' εκείνον ποΓ> δεν θέλει νά άκουση».
    Και ερωιώμεν ά/ωμη: Λεν ήτο φυοι
    κώ; τό φρονιμώτερυν νι κριθή ιό έ'ργοι
    τοΰ Μεγάλου ανδρός πλήρες χαί ά'ρτιο»;
    Διότι μόνον ενώπιον έργου αρτίου δύ¬
    ναται τις νά εποφανθή πίτρ'ι της ίκα»ό
    τΐ|τος τοΟ ποιήσαντος έαγάτου
    Σιγμάνιος
    ΠΡΟ ΠΑΝΤΟΣ Η ΚΑΛΗ ΠΙΣΤΙΣ
    Δέν είναι ή πρώτη φορά καθ* ην ή ΰ-
    πόθβσι; πβρι ής προτιθέμεθα νά κάμω-
    μεν λόγον, άλλα κατ' όίλλην σήμερον ά"-
    ποψΐ", βλέπει τό φώς της δημοσιότητος
    άπό των στηλών τοϋ εγχωρίου τύπου.
    Πρόκειται περί χής γνωστή; ενοικιά¬
    σεως κιήμαίος τοΰ Δημοσίου κειμένου ο¬
    λίγον έξωθι της Πύλης Χανίων και παρά
    τήν θέσιν «Κορώνη Μαγαρά», δπεο δυ¬
    νάμει ένοιχιαστηρ'Όυ ΰπ' αριθμ. 6441
    συνταχθένιος ενώπιον χοΰ κ. Οίχ,ονομι-
    λοΟ Ιφόρου, προχηρΰξαντυς προηγου¬
    μένως κατά τόν καθι·ρωμένον νόμιμον
    τρόπον την μίσθωσιν, εξεμισθώθη είς
    τόν τελβυταΐ >ν πλ&ιοδότην διά χρονικόν
    διάστημα τριών έιών άρξαμένων άπό της
    πρώτης παρελθόντος Σεπτεμβρίου (1919)
    αντί τοΰ |ν τφ εγγράφω τούτω άναφε
    ρομένου μισθώματος, τό τρίτον τοΰ ο¬
    ποίου κατεβλήθη ήδη υπό τοϋ μισθ-ωιου
    καιά τό ΰπ' αριθ. 1245 διπλότυπον εισ¬
    πράξεως τοΰ Δημοσίου Ταμείου Ηρα¬
    κλείου.
    ΈπΙ τη βάσει της καταρτισθείσης ιαΰ-
    της συμβάσεως ό μισθωτής ευθύς άπό
    τοΟ Σεπτεμβρίου ήρξατο έκχερσώνων τό
    μίσθιον χΐήμα μέχρις οΰ ήλθον αί πρώ
    ται βροχαί κα'ά τάς αρχάς Ό αωβρίου
    μειά τά; οποίας εκαλλιέργησε και έσπειρε
    τοΰτο όκόκληρον μέτήν πεποίθησιν δτι,
    έχων άπέναντί του συμβαλόμενον
    καλής πίστεως, ώς είναι διότι πρέ¬
    πει υπέρ πάντα άλλον νά είναι τό Δημό¬
    σιον, θά συγκομίση καΐ τόν καρπόν εκ
    της άξ'"α; τοΰ όποιου θά αντιμετώπιζε
    τάς βαρείας δαπανάς εις «; ΰπεβλή&η
    προς έκχέρσοοσιν, επιμελή καλλιέργεια ν
    χίΙ σποράν τοΰ μισθωθέντος κτήματο:.
    Άλλα μίαν ώ^αίαν πρωίαν μιτά δύο
    μήνας άπό της ενάρξεως της μισθώσεως
    και μβιά την πλήρη καλλιέργειαν των α¬
    γρών δι" τρ·, ώς μανθχίνομεν, έδαπανή-
    θησαν πβρί τάς 2500 δραχμάς, ίχοινο-
    ποιήθη «ΐ; τόν μισ^ωτήν άνακοίνωσις
    τοϋ κ. Οικονομικού Εφόρου περί μονό-
    μβροΰς διαλύσεως τή; μισθώσεως, ενώ
    συγχρόνως κατά την αυτήν ήμέραν τό
    αυτό κτήμα εξεηθβ·ο είς νέαν πλειοδο
    τικήν μίσθωσιν χωρίς νά γίνεται οΰτε
    μνεία χάν περί της τύ/ης των καρπών τής
    έφετεινής εσοδείας ην Ιν τούτοις διά τής
    κα'λιεργείας ίου Ιδημιούργησεν ό μι¬
    σθωτής καΐ άπό τήν οποίαν καλλιέργειαν
    δέν τόν ά»εχαίτισεν διά διαταγής του δ
    κ. ΟΙκονομικός "Εφορος, καίτοι έπι τό¬
    που μειαβάς και αντιληφθείς δτι προ-
    καΐαι περί καλλιεργήσιμων γαιών και
    δ/ι περί γηπέδων χρησίμων γ·ά μάνδρες.
    Και βίναι μεν αληθές δτι ή Εφορεία
    στηρίζεται εις δρον τοΰ σχετικού Ινοι-
    'ΐαστηρίου καθ" δν «τδ Δημόσι ν έπι-
    φυλάσσει ίαυτφ τό δικαίωμα τής μο¬
    νομερούς λύσεως τής μισθωτικής συμ¬
    βάσεως όποτε δήιτοτε ΰελήστ], τοϋ
    μιαΦωνοϋ μη δικαιουμένου είς όίλΐην
    ΑηοζημΙωαιν πλην τής αναλογικής
    μειώσεως τοϋ μισθώματος», άλλ' εξ
    ϊσου αληθές και άναμφισβήτηίον είναι
    δτι βΐς τό Κράτος υπέρ πάντα άλλον έ-
    πιβίλλεται ό σεβασμός προς κεκτημέ>ον
    δικαίωμα τοΰ πολίτου, ή καλή ιου πί-
    στις ώς συμβαλλομένου και ή αξιοπρέ¬
    πεια ή οποία διά τής ανωτέρω ενερ¬
    γείας ϊών αρμοδίων υπηρεσιών δύναται
    νά τεθή εν άμφιβόλφ.
    Δέν εχομεν την διάθεσιν, διά νά εί¬
    μεθα σοβαροί εις τήν συζήτησιν, νά ά
    ξιώσωμεν παρά τοΰ Δημοσίου τόν σέβα
    σμον ιή: μισθώσεως δι' δλην τήν συνο
    μολογηθεΐααν περίοδον τή; τριετίας,
    άλλα δυνάμεθα νά άξιώσωμεν παρ* αΰ-
    τοϋ νά προλάβη προφανή ά^ικί'κν εις
    βάρος ενός πολίτου ό όποιο; επί τέλους
    δεν είχε κανένα λόγον νά καλλιρργήση
    και νά δαπανήσρ περί τάς 2500 δραχμάς
    διά νά συγκομίστ)]άλλος, επι¬
    τρέπον εις αυτόν ·ά διατήρηση τά εκτή;
    μισθώσεως δικαιώματα του κατά τό τρέ¬
    χον μόνον ειος τής συγκομιδής τών καρ¬
    πών οΰ; ό ίδιο: έσπειρε.
    Μόνον διά τοΰ τρόπου τούτου τό Δη¬
    μόσιον £νώ δέν άδιχεΐ, άφ' έιέρου «ν-
    δεικνύει τήν καλήν πίστιν και τήν άξιο
    πρέπειάν του ώ; συμβαλλομένου.
    Άπό ϊής αφετηρία; ταύιης, της τοΰ
    άγαθοΰ συμβάλλομαι ου παραστάσεως
    του Κράτους, ορμώμενοι, πβρί τούτου
    διαβββαιοΰμεν τού; ενδιαφερομένους κ κ.
    Υπουργού; τών Ο1"ονομικών και τής
    Γβωργίαο, συνιστώμ^ν ένθέρμως τήν ΰπ*
    αυτών παραδοχήντών ανωτέρω αναπτυσ¬
    σομένων αντιλήψεων.
    "Εχουν καθήκον, έχουν ύποχρέωσινοί
    ". Υπουργοί νά διατηρούν τήν άξιοπρέ-
    πειαν τοΰ Κράτους εις τήν εμπρέπουσαν
    αΰτη περιωτήν, ή οποία τίθεται και
    πςέπει νά τίθεται εν άμφιβόλφ διαν τή
    μια μέρα τοΰτο συμβάλλεται και τήν
    άλλη, και δταν πλειά ό έτερος συμβάλλο¬
    με» ο; Ιδαπάνησβ σοβαρά ποσά, νά ξε
    συμβάλλεται,"διότι καθένα; έπειτα ί)ά ά
    ποφεύγη—και δικαίως—νά προέρχεται
    μέ τό Δημόσιον εις οΐαν δήιτοτε συμφω
    ν ία ν.
    ΔΥΟ ΒΗΜΑΤΑ ΙΙΡΟΠΗΝ ΠΡΟΟΑΟΝ
    Είμεθα πολύ εδιυχεΐς διότι εΰριαχό
    μεθά είς τήν ευχάριστον θέσιν νά άναγ-
    γείλωμεν σήμερον δύο νέας προοδευτι
    κάς1 αποφάσεις τής Μοναστηριακής Έ α-
    τ,ροπής Ήρα<λβίου, ή οποία πρέπει, νά τό έπαναλάβωμεν και πάλιν καιέχτησεν έξ ολοκλήρου τήν εύγνωμοσύνην όλοκλή ρου τή; κοινωνία:, ή οποία πρώτην φι· ράν άπό τού; χρόνους της Κρητικής α¬ πελευθερώσεως ευρέθη πρό τοιαύτης εύ εργετική; έντάοεω; ενός ιδρύματος, τό ό¬ ποιον οί πρόγονοι ημών μέ τόν ϊδρώτά των και μέ τό αΐμά των έκράτησαν εις τήν σημερινήν οικονομική ν ]του εύρω- στίαν. —Ύατβρα άηό τόσις μέρα ποϋ χ ουνιχως ΙπΙ τέΐονς χ^ίς «5 οί ξβχα&άρισί. Ό ήλιο; μί 'ήί διρμΗ τον λίγο ιόν χόαμο άπ6 χά ίνα κρνα. Γι' ανιό τχολΰί χόσμο; ίίρ«χ« Α 5 ζϋ λί -Λ/ά χ<*Ί ή &άλ<ιοοα ήούγαα λίγ0 «αί Ειοι ι?ά δο&α ΐΰχαιρία οτίι βαηάρια πον πΐριμίνονχαι νά ρ(*οΤν. —Ξιχαϋάρισιν ό ουρανό; μά οί ηι- ριοσόιΐροι δρόμοι και μάλισχα οΐ χιπ§<- «ο! 3έν ^«χαΰαρ/ο^^οαν από τής· λάσπε;, —Αυτό Ίναι ήααος δουλαά τοΰ Δημον χιΛ &ά μ!ριμνή"ΐ] βίβη,α — Μέ ιό πρώχο λιγάοχίμα" τής φουρ¬ τούνα: ή τράτις αιλω^α·· τά Ιβνχά τσ>»
    πανιά «αϊ βγήχαν γιά ψάριμα. "Ας πι-
    ριιιένωμι σήμερα >ά ξίηίαη χαί χανίχΐ
    ψάρι σι β φτωχιχύ μας.
    —Προχ&Ις βράδυ Ιπαίχ&ηχαν οί Μνλ-
    λων,ίδιε. Πολνς χάομος ϋάδιλι νά τονς
    δη αλλά ή χρομιρά βροχή ήμπόδιοι ιόν
    κίομοννάπάη οΐό ϋέατρο, καί δοοι (■
    πήγαν ίμιιναν χατιν&ονοιαομίνοι μϊ τό»>
    χ. Καζονρη χαί την χ. Καββίδι ώς «αί
    τήν χ. Κνριαχίδυυ' όλοι έπαιζα* πολι)
    ωιιορφα μά χρϊμα πον δε" μπύριοα* ί·
    λοι νά ιούς άΊολαύοονν σ.ό παίβο φαα-
    δρο Ιργο ανιδ τον γέλοιον.
    —ΑΙ βκρίνις τον χ. Ρβγχινάχη ϊ!»·α(
    ,δαΰμα οννϋίοΐως άλλα χαί χαλαιούη-
    *οίας. "Οιι ίπι&νμήοη χανιις Ιχι'ι τό βρί-
    Όχ(',αΙ τώρα μάλιστα πον πλησιάζονν αί
    έ^ριιιΐ (ό δι' αύιάς Ιιδιαφέρον τον χόσμον
    ',ανξάνιιηι οημ ινχιχώς.
    Κατά ιήν χθ<·σ.νήν τη; συνεδρίασιν ή Μοναστηριακή Επιτροπή λαβοΰσα ΰπ' δψει τόν εύεργειικόν και πλούτοιαραγω- γικόν ρολον τόν όποιον καλείται νά παί- ξη ή Ιν Άγίοις Δέκα ανεγειρόμενη Γε¬ ωργική Σχολή έδώρησεν ίίς αΰιήν τό μέγα προσοδοφόρον μετόχιον τής Άγ. Παρασκευής τό παρακείμβνον είς τήν ά ■ νεγειρομένην Σχολήν, ή οποία εκ των προσόδων του θά κατορθώση νά εξυπη- ρετηθη πλήρως. Καιά τήν συνεδρίασιν ΐαΰτην ελή¬ φθη ή ά-τόφασις δπως διά τής ανεγέρ¬ σεως νέου Μητροπολιτικού Μεγάρου εξυ- πηρειηθη αφ" ενός ή υπηρεσία χής Μη¬ τροπόλεως και ή άνετος και αξιοπρεπής στέγασις τοΰ Μητροπολίτου και άφ' ετέ- τέρου ό εξωραϊσμός τοΰ περιβόλου ιής Μητροπόλεως και τών παρακειμένων ο¬ δών. "Η άπόφασις αΰτη ή Ό καιρός νά ληφθη πλέον και νά μεταβληθώ τό οε- σαθρωμένον και ετοιμόρροπον οίκημα τής Μητροπόλεως είς αξιοπρεπές και σύμ φωνον προς τόν ό'γκον τοΰ παρακειμέ¬ νου ναοΰ και τήν ήθικήν έπιβολήν ην πρέπει νά εξασκή επί τοΰ πνεύματος ιοΰ λαοΰ ενφ συγχρόνως θά εξί-πηρετήοη καϊ τάς άάγκας τής Μοναστηριακής ΰ- 5- ΕΙΙΙΦΥΛΛΙΣ «ΝΕΑ2 ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣι 0 ΙΟΙ ΤΗΣ III ΥΠΟ }. ΒΕΚΚ Ή Ίαχωβίνη δε Μοράνξ πρϊ{ τόν Ιάκωβο* ί' Έστάν .(Συνέχεια έχ τοϋ χθεσινού) Εξακολουθούσαμε νά περιπατοΟμε σιωπηλοί. Άμα έφθάααμε κάτω άπό τή μεγάλη σκιάδα, έκαθίσαμε σ' έ'νχ άπό τά εκεί παγκάκια... ξέρεις, στό παγκάκι εκείνο ακριβώς πού μ' έβαλες κ' έπάθισα μια 'μέρα ποΰ κτύπησα στο πόδι. Μ' έπιασε άπό τό χέρι καϊ μούιτε: -Σ' αγαπώ Ίακωβίνη.—Τά ξέρω, Άμε- δαΐε.—Μ' αγαπάς καϊ σύ;—Νομίζω.— Μ' αγαπάς τόσο πολύ δσο σ' αγαπώ 'έ- γώ;— Η αγάπη τοΟ είπα είν' έ'να αΓ- σθημα ποΟ δέ μπορεί κανείς νά τό με- τ^ήση. Κ'έμείναμε Ι'τσι μισή ώρα απάνω κά¬ τω, χωρΐ; νά προφέρτ; λέςι οΰτ* εκείνος, εϋτ' έγώ. Και χωρίς νά θέλω ό νοΟς μου έστρά- φηκε ατά περασμένα..... (θυμήθηκα ?τι σ' αυτό ακριβώς τό μέ¬ ρος ίπεσα μΐά μέρα καϊ 'κτύπησα ατό πόδι. ΚαΙ συλλογιζόμουν μέ τι δύναμι μέ σήκωσες στά χέρια σου χαί μέ μετέ¬ φερες ατό θρανίο αυτό, μέ πόση λειτιό- τητα μέ 'περιποιήθηκες και πώς μέ κα¬ θησύχαζες, μέ παρηγορούσες, μ' άνεχού- φιζες.... Κ' αισθανόμουν τήν έπιθυμίαν νά ξαναπέσω, γιά νά 'δώ πώς θά μοΰ έ- φέρετο 6 ΆμεδαΙο:. Ταλαίπωρος νέος! Καταλαβα'νει πώς δέν τοΟ φέρομαι ώς ίπρεπε νά τοΟ φέρω- μαι.. .. Δέν κάνω όμως καλά, γιατί πράγματι είναι πολύ άφωσιωμένος και πολύ περι¬ ποιητικός σ' εμένα. Ή έξαδελφούλα σου 4 Απριλίου Αγαπητή μου Ίακωβίνη Κ' έγώ επίσης δέν έχω τίποτε τό ά¬ ξιον λόγου νά σοΰ γράψω. Ή ζωή μου είναι ακριβώς ή Ι^ια μέ τή ζωή κάθε αρραβωνιασμένοι». Τό πρωί, κλεισμένος στό δωμάτιο μου περνώ τήν ώρα μου μέ τό διάβασμα κα¬ νενός βιβλίου, ευθύς δέ μετά τό πρόγευ¬ μα πηγαίνω στης Λύδιας, δποο μένω Εως τής Ινδεκα τής νυκτός. Επειδή κάμποσες μέρες τώρα βρέχει, δέν βγαίνομεν έξω κΓ άναγκαζόμεθα νά άρχούμεθα στην τέρψι, ποΟ μδς παρέχει ή μουσική. Λέγω «μας παρέχει» δν και καθώ; ξέρεις α£ σχέσεις μ5υ πρόςτή μου- σ κή δέν υπήρξαν ποτέ πολύ θερμαί. Προχθές λοιπόν τό βράδυ, επειδή εΐ χ« βαρεθη δλη τήν ήμερα ν' ακούω Βά· γνερ, είχα τήνάπλοΐκότητα νά προτείνω μετά τό δεΐπνον στον μέλλοντα πενθερό μου νά παίξωμε μια παρίβα πΐκέτο. Δέν ήτο δά καϊ τόσο μεγάλο πράγμ' αυτό, δέν είν' Ιτσι; Και όμως τόσο πολύ πειράχθηκε ή Λύδια, ώστε άρχυε νά χλαίτρ χαί νά μοΰ εκφράζε παράπονα δτι μ' έν&χλεΐ ή μουσική της, δτι δέν αγαπώ τίποτε άπό 2,τι εκείνη άγαπόί κτλ. κτλ. Επειδή £έν είχα τΐ νά τής 'πώ γιά νά δικαιολογηθώ, τής ώρκίσθηχα πώς τήν λατρεύω καί πώς λατρεύω καΐ τάν Βίγνερ καϊ προς έπισφράγισιν τής συμ- φιλιώσεώς μας τήν έφίλησχ καϊ στά δυά μάγουλα... μέ τή συγκατάθεσι εννοείται τής μαμάς της. Κ' έτσι ή τάξις άποκατέστη καΐ γιά. ν' άπεδείξω τήν άπειρη αγάπη μου προς τήν μουσικήν έγώ πρώτος παρεκάλεσα ΐή Λύδια νά καθήσΐ0 στό πιάνο. Αύΐό τήν εύγαρίστησε πολύ <αΙ έκτινοβολοΟσα άπό εύχαρίστησιν έχάθησε % έπαιξε ΐώ «οίοιχειωμένο καράβι.» ΤΗταν έννέζ παρά τέταρτον σ:ής ϊ» δέκα άφ^χε τό πιάνο κ' ΙΊπευσε νά ζή¬ τηση τή γνώμη μου γιά τά αριστούργη¬ μα αυτό. Φρίκη! έχοιμώμουν βαθειά! Τήν έπομένην έ καιρός ήταν ευτυχώ; πολύ ωραίος καϊ βγήκαμε περίπατο. Διά /ά επανορθώσω τό άπρόοπτον παράπτω¬ μα τής προτεραίας έφάνην δλην τήν ή¬ μέραν διό είμποροΟσα περιποιητιχδί καί φιλόφρων. ΚαΙ ή Λύδια ήταν ηολύ εύθυμη καί δέν έφέρετο ώς συνήθως οάν πολυχαδευμένο ποιδί. Γιατί νά σοΟ 'πώ τήν αλήθεια, ό χαρακτήρ της δέν «!νι και τόσο ομαλός δσο υπέθεσα στην ίρ χή, καί κάποτε παραϊηρώ μερικά φαΐ- νόμενα ποδ δέν μ' άρέοουν καθόλου. Άχ! δέν είνε ώς τήν εξέλαβα ότέλιιοί τύπος καλής συζύγου!.. Άλλα επί *«" λους πιό καλά καΐεΐνε Ιτσι, γιατί άλλως ή μεταξύ ί.μοο και εκείνης διαφορά Θ4· ταν πιό πολύ καταφανής. Ό εξάδελφος σου (αΉολουΜ)
    Ν€Α
    ΐίο:· Τό εύτύχηαα είναι ότι ή άπο-
    ιιβεΐσα ανέγερσις τού Μητροπολι-
    Μεγάρου θά εξυπηρετήση μίαν
    ΙίΛουδαιοτέρων έλλείψεων τού τό-
    Λζ, διότι προβλέπει ειδικώς την κα
    ^ν ξενώνοςΙ, επισήμων ξένων Ιπι
    ;Ομένων τήν'πόλιν μας, έλλειψις ή
    ι μέχρι σήμερον παρουσίαζε τό Ή-
    ΐιον ώ; απόλιτιστον καί όπισθοδρο-
    ει νά κνταθοϋν αί δυνάμεις δλων
    §πα>? άναπληρώσωμεν διά συντόνου
    |ίτι*ότητος την μέχρι τούδε σΐασι-
    μ είς ήν είχον καταδιχάσει την πα¬
    ίδων αί δυσμενεΐς άφ* ενός συνθή
    δλλά καί ή αΐωνία όπισθοδρομικό-
    ίΐαί χαχοριζιχιά των διαφόρων προ
    ,υν τα όποϊα ήδύναντι) νά κάμωσι
    ;„ χαλά είς τόν τόπον αύιόν πλήν
    «ν τόν χρόνον—τόν μακρόν χρόνον
    ιΐχοσι έτών—νά παρέλθχι τελείως
    Ι«τος.
    ΑΗΙίΟΤΙΚΟΓΤΠΑΛΛΗΛΟΙ
    μ είναι μόνον θλιβερά άπό οΐκονο-
    ΐάπόψεως ή κατάστασις των Δημο-
    |ίπαλλήλων μας, άλΐά τραγιχώςά-
    ήξ. Παρ' όλας τάς οικονομικάς ββλ-
    κις αί οποίαι έπήλθον είς τούς δια-
    ριις ίπαλληλικούς χλάδους τόσον τού
    Οπίου δοον καί των ϊδιωτικών κατ ι-
    ιάΐοιν, οί Δημοτικοί ύπάλληλοί μας
    ι ήναγκασμένοι νά ζούν μέ ξηρόν.άρ-
    διόΐι μ« ξηρόν άρτον καταδικάζεται
    ;ϊ ενας οίχογενειάρχης την στιγμήν
    ην λαμβάνει μόνον 120 δραχ. τόν
    ι ·μέχρι ΙδΟ.Έίναι δέ 'κωμικόν αν
    ΐααγικόν νά βλέπη τις άμε βόμενον
    ίργάτην άντί ήμερομισθίου 15 δρυχ.
    δέ δημοτικόν έπόπτην τού άμριβόμε-
    μόνον μέ 6,60. Πώς θέλει ΐώρα ή
    οτιχή δπηρεοία νά έ«τελοΰν τα κα-
    »>τά των οί ύπάλληλοί της μετ' εύ-
    ιδηοίας καί στοργής την στιγμήν κ <θ' [ ΐυιάλληλοί της δέν ϋαμβά'θυν την μ σθίαν των οδοκαθαρισταί ή των ιγωγέων; Καί πάς εκπλήττεται πμό ά&ρόων παραιτήσεων αί οποίαι δν ιηφθοδν προληπακά μέτρα θ·ά σ- οιιν μιά μερά, «ό Δημαρχείον μέ τούς αρας ειοιμορρόπους τοίχους τού ; ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ (ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΙΚΗ ΥΠΗΡΕΙΙΑ ,,ΝΕΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ") ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ 0 κ. Σπύρ. Ε. Χατζιδάκης εμ.ιορος Ιορχάζιι οΰίΐ δέχιται Ιπιοχέψιις <ή- » ίοριην ιον Αγ. Σηνρΐδωνος. Ό η. Στνρ. Λνζάρδοί Ιφίδρος <5»- όέν δέχιιαί σήιικρον Ι ιι- { Έν Μυνή Μαλιβιζιον την ηαρίΧ- ι» Κυριακην ΙτέΧΐοαν τονς άρραβώ- ί χ. Μιχ ΔιαχαΧάνη; ιαιά τής «αμ.ιης δίοιιοιηδοί Μαρίας Καλ· Ι· «ΐί *ν%6μ$9α ιαχιϊαν την οτέψιν. Ε1ΚΟΜΙΚΟΠΤΑΟΜΟΣ ΚΡΗΤΗΣ | ΡΡΙΞΙΣ ΕΠΑΝ. ΛΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ «τοκιν ανωτέρας προσφορας, κατα »τοΈς εκατόν (5 ο)ο) υπό τοΰ κ,Άσμί Μ Τζεμαλάκη ίια την ενοικίασιν «ϊρώντοθ Έλαιοκομικοΰ Σταθμοΰ, 'ΡΜΐχί) Κυριακήν δεκάτην πέμπτην «ταμένου, θέλει επαναληφθή ή δη- Μα {,πο το^ς αυτούς δρους πλήν ^ρώτου καθ' δν ώ; πρώτη προσφορα Λ« δρ«χ. έπτά χιλιάδες τριάκοντα *Μ·7035). "λιιον«« πληοοοορία; εις τό Γρββεϊον Ηοαχλΐ'.ου. ΑΘΗΝΑΙ 11 Δεκέμβριον) 1919 Πρωΐα €ΛΛΗΝΙΚΑΙ.ΛΗ/νΟΤΐΚΛΙ ΑΡΧΑΙ Ή Γαλλική Διοίκησις τής Θρακης προέβη'είς τόν διορισ¬ μόν Έλλήνων Αημάρχων είς τό'Δεδεαγάτς, τό Διδυμότει- χον, τό Σουφλί καί τό Καρα- ζατςτής θράκης. ^ΕΤΛΒΟΛΑΙ ΕΚΛΟΠΚΟΥ ΝΟ/ΛΟΥ Αι» τών'νέων ύποβαλομένων νομοϊχεδίων επί τού έκλογικοΰ Νομου'έπέρχεται σπουδαιοτέ- ρα πασών ή μεταρρύθμισις τής ελαττώσεως τοΰ άριθμοΰ των βουλευτικών [έδρών όριζομέ- νων δι ^ολόκληρον την Έλλά- δα είς 25β έδρών. ΔΗΛ2ΞΕΙ5 ΛΟ ΥΔ ΤΖ9ΡΤ2 Είς την Βουλήν των Κοΐνο- τήτων ό Ηρωθυπουργός τής Αγγλίας Λοϋδ Τζώρτζ εδή¬ λωσεν ότι εκάλεσε τηλεγραφι¬ κώς τόν "Αγγλον έν θύασιγ- κτώνι πρεσβευτήν κ. Γκρέϋ ό¬ πως έλθη είς Παρισίους καί μετάσχη των συζητήσεων τοΰ Τουρκικοΰ ζητήματο; προσθε σας ότι ή Αγγλία δέν άπηλπί- σθη τελείως ότι ή Άεμρική Θά αρνηθή τελευταίως την ανάλη¬ ψιν έντολών έν Τουρκία. Επί των συζηχήσεων τοΰ Τουρκικοΰ ζητήματος είπεν ό¬ τι θέλει εκδοθή ανακοινωθέν. Θά εξετάσωμεν είς Παρισίους δύο περιπτώσεις λύσεως τοΰ Τουρκικού ζητήματος. Την πε¬ ρίπτωσιν τής λύσεως τοΰ Τουρ¬ κικού ζητήματος, μέ την απο¬ δοχήν αναλήψεως έντολών έν Τουρκία έκ μέρους τής Άμε· ρικής καί την περίπτωσιν τής υ¬ πό τής Άμερικής άποκρούσεως άναλήψεως έντολών. Τελευτών ό 'Άγγλος πρωθυπουργός δέν άπέκρυψε τάς δυσχερείας τάς παρουσιαζομένας διά την λύσιν τοΰ Τουρκικοΰ ζητήματος. ΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΜ3ΟΥΛΙΟΥ Ό Λοΰδ Τζώρτζ φθάνει είς Παρισίους την Κυριακήν. Συγχρόνως θέλει αφιχθή είς .Παρισίους καί ό πρωθυπουρ1 γός τής Ιταλίας κ. Νίττι συ νοδευόμενος υπό τού υπουρ γού των εξωτερικών κ. Σιαλό για. Τό συμβούλιον των τριών πρωθυπουργών θά συνέλθη την προσέχη έβδομάδα. Ή Ιταλία θά τηρήση «τάσιν είς τό Τουρκικόν ζήτημα έξαρ τωμένην έκ τοΰ τρόπου τής λύ- 'σεως τοΰ «1*ιοΰμε Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ρου 1919 Ό Διευθυντής Ελαιοκομιχοϋ Σταθμοϋ Κρήτης καί ά. α. Ν. ΓΑΒΛΛΛΑΣ % ^ς παραδόξως ό Γαλλι- «ός τύπος ά«οκρούειτην ιδέαν τής έκτοπίσεως των Τούρκων έκ τής Κων)πόλεως. Φήμαι δημοσιευόμεναι είς τόν Γαλλικόν τύπον άναφέρουν ότι οί Τούρκαι πληρεξούσιοι διά την υπογραφήν τής είρήνης εκλήθησαν νά ευρίσκονται έν Παρισίοις την 1ο Ίανουαρίου (ν. ή.) 6ΗΛ35ΕΙΣ ΤΟΥ ΝΙΤΤΙ Είς την προχθεσινήν συνε¬ δρίασιν τής ΊταλΐΑής Βουλής ό Ηρωθυπουργός απαντών είς ύποβληθεϊσαν σύστασιν έκ μέ¬ ρους των σοσιαλιστών όπως ή Ιταλία κηρυχθή Δημ·>κρ«τία
    εδήλωσεν ότι οιαδήποτε πολι-
    τική μεταβολή δέν μέλλει νά
    λύση την Ίταλικήν κρίσιν ου-
    σ*ν οικονομικήν. Ό κ. Νίττι
    προέβη είς εύρείας άνακοινώ-
    σεις σχετικώς μέ τάς έπερχομέ
    νας τροποποιήσεως είς τό Σύν-
    ταγμα μεταξύ των οποίων σπου
    δαιοτέρα είναι ή αφαίρεσις άπό
    τόν Βασιλεα τοΰ δικαιώματος
    τής κηρύξεως τοΰ πολέμου πε-
    ρΐερχομένου αποκλειστικώς είς
    την Βουλήν.
    ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΘΑΦΥΓΟΥΝ
    €Κ Κ9ΝΣΤΑΝΤΙΓΗΟΥΠΟΛ69Σ
    Κατά τηλεγράφημα έκ Αον·
    δίνου, τό «Νταίηλυ Μαίηλυ>
    έν κυρίω άρθρω περί τής τύχης
    τής Ύουρκίας, έξετάζων τάς
    γνωστάς δηλώσεις τοΰ Λοϋδ
    Τζώρτζ, θεωρκί την απομά¬
    κρυνσιν των Τούρκων έκ' Κων)
    πόλεως ώς γεγονός πλέον μετά
    τάς συσκέψεις τοΰ Αονδίνου.
    Ό άρθρογράφος έξηγεΐ ότι
    η απόφασις αυτή ουδαμώς έμ-
    πνέεται έκ πνεύματος έχθρότη-
    τος πρός τό Τουρκικόν έθνος.
    «Τό μέτρον τούτο γράφει, εί¬
    νε ή έπιβαλλομένη καί ή πλέον
    δικαία τιμωρία κατά τής Κυ¬
    βερνήσεως καί των άρχηγών τής
    τέως Τουρκικήν Αύτοκρατο·
    ρίας διά την προδοσίαν την ό
    «οίαν διέπραξαν κατά τώνΣυμ-
    μάχων.
    Τό μέτρον αύτό κατέστη πρός
    τούτοι» απαραίτητον λόγω τής
    άναπτύξεαις καί εξαπλώσεως
    των Βαλκανικών λαών, ή ό-
    ποία άλλως τε θά ώφελήση κατά
    πολύ τόν Ευρωπαϊκόν πολιτι¬
    σμόν.
    Ύπάρχει δέ μεταξύ των Βαλ
    κανικών κρατών έθνος τοΰ ό-
    ποίου αί νόμιμοι καί δίκεαι δι-
    εκδικήσεις επί τής Κωνσταντι-
    νουπόλιως δέν ήτο ποτέ δυνα¬
    τόν νά παροραθούν υπό τής
    Αγγλίας, έπαιδή θά τό ήθελον
    Μουσουλμάνοί τίνες ύπήκοοί
    της.»
    Ή ιδία εφημερίς εξετάζου-
    σα τάς άπόψεις τής λύσεως τοΰ
    ζητήματος τής Κωνσταντίνου
    πόλεως θεωρεϊ σοβαράς δύο
    μόνον λύσεις, την διεθνο-
    ποίησιν τής Κων)πόλεως υπό
    τόν έλεγχον τής Κοΐνωνίας των
    Εθνών καί την απόδοσιν τή:,
    Κων)πόλεως με-.ά τής περιο¬
    χήν τη? £ίί τήν Έλλάδα, τής ό·
    π »ίας τα δίκαια βινε ίσχυρότα-
    τα.
    Καί ό λοιπός Άγγλικός τύ¬
    πος έκφράζει την «ανακούφισιν
    τού έκ των δηλώσεων τού
    Αόϋδ Τζώρτζ καί φρονίΐ ότιή
    τύχη τής Τουρκίας έχεΐ ήδη α¬
    ποφασισθή τελικώ:.
    ΝΟΥΛΗΣ
    Τό Διοικητικόν Σομβούλιον τοθ Συν-
    δέσμου Καφφεπω)ών Ηρακλείου, έπΐΓζ
    )ήξει τού 1 Ίμήνου διαστήματος καθ* 8
    είχεν άναλάβει τα καθήκοντα τοθ ίατροθ
    τοΰ Συνδέσμου 4 Εατρός κ. Νικόλαος
    θιακάχης, λαβόνύπ' δψιν τάς υπό τού¬
    του μέχρι σήμερον παρααχΐθεισας είς τα
    μέλη πολυτίμους ΰΐΐηρε*σίας τού, ζιερμη-
    νεθονδέκαΐ τήνπερί τούτουζωηρανέπιθυ-
    μίαν δλων των μελών τοθ Συνδέσμου.
    ΆποφααΙζει ομοφώνως
    Έκφράζει την άναλλοίωτον ευγνωμο¬
    σύνην ολοκλήρου τοΰ Συνδέσμου είς τόν
    διαπρεπή ιατρόν τοδ Συνδέσμου κ. Νι¬
    κόλαον θιακάκην διά τό αδιάπτωτον εν¬
    διαφέρον, την ειλικρίνειάν, την στοργήν
    καί έν γένει δια την καθόλου ευσυνείδη¬
    τον καί αξιοθαύμαστον επιστημονικήν
    παρέμβασιν ήν έπεδείξατο ούτος πάντοτε
    ώς ίατρός τοθ Συνδέσμου, είς τα μέλη
    καί τάς οικογενείας των, παλλα των ο¬
    ποίων Εσωσεν έκ βεβαίου θανάτου.
    β') Διαδηλοΐ δημοσία την πρός αυτόν
    εκτίμησιν καί ευγνωμοσύνην δλων των
    μελών τοΰ Συνδέσμου των οποίων καί
    τάς πρός τοθχο εγκαρδίου; ευχαριστίας
    παρακαλεΐται να δεχθ$ μετα των θερμο-
    τάτων εύχών των υπέρ τής διαρκοθς ο*
    γείας τού έπ' άγαθω τής κοινωνίας ήν
    διά τής έπιστημονικής τού ίξίας τιμ& καί
    γ') Εντέλλεται τω Προεδρείω δπως
    αντίγραφον τοΰ παρόντος επιδώση είς τόν
    ιατρόν τοθ Συνδέσμου αξιότιμον κ. Νικό¬
    λαον Θιακάκην Ιτερον δέ αντίγραφον δη¬
    μοσιευθή είς την ενταύθα εκδιδομένης
    εφημερίδα «Νέαν Εφημερίδα»,
    Έν Ηρακλείω τ{) 4 Δ)βρίου 1919
    Ό Πρόεδρος
    ΕΜΜ ΜΕΤΑΞΑΣ Ό Γραμματεύς
    Μιλτ. Χιοκάκης
    Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
    Ειδοποιεί δτι άφίχεΐο ό νέος Μουσι-
    κοδιδάσκαλος κ·«1 Διευθυντής των Μου-
    σικών Σχολών καί Φιλαρμονικής καί έ-
    πομένωςπαρακαλοϋνται οί βουλόμενοι νά
    έγγραφώσιν εις τάς σχολας των έγ-χόρ-
    δωνόργάνων να προσέλθωσι πρός έγγρα-
    φήν.
    Έπίσης πρασκαλοθνται καί μαθηταί
    πρός έγγραφήν καί διδασκαλίαν των
    χαλκίνων όργάνων εν τή Φιλαρμονική
    (δωρεάν).
    5—2 Εκ τοΰ Γραφείου τοΰ ΣνΙΙάγον
    ΕΝΑΝΤΙΟΝ Κ1Ν4ΪΝΩΝ ΠΤΡΚΑΤΑΣ
    Καταστημάτων—'Εμπορευμάτων—ΟΙποδομών Σας
    Π1ΏΤΙΙΣ ΤΑΞΕΩΣ ΕΤΑΙΡΙΑΙΣ ΕΤΡΩΠΑΙΚΑΙΣ & ΕΑΛΗΝΙΚΑΙΣ
    ΚΑΙ ΪΠΟ ΤΟΤΣ ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΜΦΕΡΟΝΤΑΣ ΟΡΟΤΣ
    ' Απευθ·ύ νεσθε
    -■■■ΙυΐΊΚΟΙΙ ΓΓΡΑΦΕΙΟΝ '" -Απευί+ύνεσθβ
    ΡΣΤΑΝ Ε ΓΑΛΑΝΑΚΗ Είς τό Γραφείον ΑΔΕΛΦ ΩΝ ΛΙΑΝΑΝΤΩΝΑΚΙ χαϊ Σιας
    Ρι%βολαιογραφείοι)Κ.Ρασιδ(ίκη ' 15-3 Βεζίρ Τσαρσί
    ΙΟΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ίΙΜΙΤΕϋ
    Τό έν Ήρακχλβίω Ύ]χατάστημα
    τής Ίονιχης Τραπέζης ΐ/"1 φέρβί είς
    γνώσιν των πελατών χον ότι άπό
    της πρώτης Νοεμβριού έ. ε. δ τόχος
    των παρ' αΰτί] καταθέσβων είς πρώ¬
    την ζήτησιν _.>8
    είς δραχμάς^άνεβιβάσθη είς 3 "/„
    είς συν]γμα επι Λονδίνον είς 3 ','<, ° „ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΟΡΟΙ ΚΑΤΑΟΕΣΕΛΝ Είς πρώτην ζήτηςιν όψε<ι>ς 3"'ο
    Μέ προθεσμίαν Θ μηνών 3 '
    « > 1 έ'τους 4 "
    » " 2 έτών καί άνω 5 ° „
    Ταμιευτηριον μέχρι δρ. 4000 4 " '0
    ΤούΚνες κουρτίνες
    Λ ινα τραπεζομάνδυλα
    και πετσεΐες.
    ΑΡΩΜΑΤΑ, ΠΟΤΔΡΕΣ, ΚΟΛΩΝΙΑ
    ΣΙΟΥ
    ΚΑΡΒΟΥΝΑ - ΚΑΡΒΟΥΝΑ
    Ηωλοΰνται
    λιανικώς καί χονδρικώς
    είς την αυνοικίαν^'Γζιουλελίκα*
    άνω μέρος Ηλατείας Τριών
    Καμάρων.
    Ν€Α
    ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗ Μ Α
    ΓΕΩΡ. ΣΕΜΕΡΤΖΑΚΗ
    Θαύμα πλούτου
    άπό ποϊκιλίαν διαφόρων είδών
    = Χθές παρέλαβε: —
    ΑΣΤΑΚΟΪΪ
    ΓΑΡΙΔΕΪ
    τής παγκοσμίου μάρκας «ΡΗηθδβ»
    V
    Α Α Μ Ω
    V V
    *ήε περιφήμου μάρκας
    ΙΑ ΛΜ υ Ι Ι «Κβ- άβ Κίο3»
    Ρίψετε μ3ά ματίά στό κατάστη-
    μά τού.— Αδύνατον νά μή
    γαργαλΐσθή ή όρεξις σας
    12— νά άγοράσετε κάτι τι.
    ΣΥΚΑ ΜΕΤΑ ΚΑΡΥΔΙΟΥ
    ΑΜΙΑΝΤΑ
    ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ
    ΟΠΤΙΚΑ
    ΦΑ2ΘΥΛΑ
    ΣΤΟΥ
    ΖΙΙΤΟΥΝΤΑΙ δύο παιδ2ά
    γνωρίζονται καί ολίγα γράμ-
    ματα διά τα καταστήματα τού
    Ανδρ. Εύγενή. 10—13
    3 ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
    Φέρω είς γνώόιν «ών κ. κ. ίΐϊλατών
    (•ου δτι παρέλαβον ίόχάτως δίρματα
    πολι/τελΐία·, ήτοι:
    Σεβρολούσιρινα
    Σεβρά μαΰρα καί χρωματιατά
    Άδιάβροχα Γαλλίας καί Άμερικής
    μαΰρα καί χρωματιατά
    Παχόπεταα βωδινά Σάμου
    Σπιρτόπετοα Άμερικής Α'. ποιόχ.
    Τ ο μαρία. Σμύρνης, Μαγνηαίας καί
    Βονλδούρια
    Τ ο μαρία Αθηνών «αί Άμψίσης
    αχλ. κτλ. κτλ·
    'ΒπΙόΊις βΐς τ ό ενταύθα Βιτρόοδΐψεΐον
    μόν ευρίσκονται δλα τα ϊΐδη δερμά-
    -ϊων ίγχωρίον «αραγωγίκ, ΒΑΚΕΤΕΣ,
    Ι1ΑΤΟΙ1ΕΤΣΑ, ΒΙΛΕΛΑ, ΑΔΙΑΒΡΟΧΑ,
    ΤΟΜΑΡΙΑ ΚΙΤΡΙΝΑ χαΐ ΜΑΥΡΑ
    είς τιμάς ε*κτός ονναγωνισμοϋ
    Φ9ΤΙΟ2 ΠΟΥΛΙΑΝΑΚΗ^
    ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΙΙ
    Κύριε Διευ&υντά,
    Δίν είν« ριχλάρα ή λέξι; α'Αρΐότοκρα-
    ΐικόν» όπου άνήοτηβα εϊ« τδ χατάστηι*ά μου,
    διά νά Οίλεάζω τό· κοινόν, Ιπως εθεωρήθη άπί>
    μεριχοί»! χαλοθΐλητάί μου. Άλλ' είναι δι-
    χαίωμα τό δτοϊονΐάπέχτησα κατόπιν δλοκλή-
    ρου δβχκπίνταβτίας έργασθείς εί; τα χαλλι-
    τεχνιχώτερα ύιοβηαατοπο'εϊΐ των Αθηνών,
    είς τοΰ χ. Λ. Τσάμη, είς τού χ. Ν'χ. Ν.
    Βεωργάτου, τοϋ χ. Σχιαδα κ«ΐ είς τό καλλι¬
    τεχνικόν τού κ. Τηλεμάχο» Γλωσσώτη ώς α'.
    <όπτης έξ ου χαί άπέχτη<τ« τόν τίτλον τοΰ !8ιαιτέρου,ύπο8ημ«τ')τΐοιοΰ τή; ΰψηλήί Άθη ναϊχής Άριστοχρατίας. Διά νά ε?μαι δέ άχρι- βής χαί ύπευθυνο; άναφέρω ω5β όνόματα^τών έχτιμησάντων την κβλλιτεχνιχήν μου δεινί- τητ«: Ό θϊκος τΛς ν.ο}ίό(ίης Έδουόρ- δον Λώ, ό ο?χος τοϋ <. ΙΙολίτου Ί'ϊΐουρ- γοθ των 'Κξωτίμικών, 6 Οί/ΐος Δρα- γούμη, δ Οΐχος Παύλον Μελβ, ό θΓ<ος Δέλτα, Πιο"ματζόγλον, Μπενόκπ, Κύ· κλείδον Σακορράφον, τΑς'Ηγεμονίδος ΚαραθεοδωρΑ, τής χ. Χριότομάνου χαί άλλων πολλών ά^ιοτίμων όνομάτων τής Ά- βην«ί«ής Άριστοχρατίας έκτιμησάντων την λβττοτητα χαί ίό Σΐκ των όιΐοδημιάτων. ΙΙροχαλώ δντίνα ϊλ τοΰ χοινον ή6βλε μέ διαψεΰαει χαί τάς αστυνομικάς άοχάς νά με χαταδιώζουν ποινίχώς (άν έξεμεταλλεύθην τα εϊρημένα ο·'ΐ5μ«τα. ΓΕ9Ρ- /ΛΙΧΑΗΛΙόΗΣ 10 — [Ο Διευθυντάς 'Υποδηματοίτοιείου Κάτωθι οικίας χ. Γερωνυμάχη (παρά τό Καμαράχι) Αφίχθησαν είς πλουσιωάττην συλλογήν ύφάσματα μάλλινα καί βαμβ'ακερά. Καί πάντα έν γένει, χά 'εΐδη νεωτερισμοϋ Κυρίων. 5—3 ΜΠΙ2ΚΟΤΑ Ηιιητΐβγ &ηά Ραΐαιβτ'δ χαϊ — Παρέλαβε —= ΤΟ Αφίκετο είς παραλαβήν των κ. κ. ΑΚΡΑΤΟΥ & ΒΑΣΐΛΑΚΐί πλήρες φορτίον Σουηδικής Ξυλείας έκ 400 κυβιχών — 13 ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ στου ΑΛ. ΣΑΚΛΑΜΠΑΝΗ ΠΩΛ0ΥΝΤΑ1 Σ1ΔΗΡΑ ΔΙΑΦΟΡΩΝΒΙΛοΙ ΛΑΜΑΚΙλ διαφόρων είδών καί όι^ διά ίνία,[σχαπέτια κτλ. 2ΙΔΗΡΑ ατ·ρογγνλά και τετράγωνα διαφόρων είδών και διαμ$τρημάτων Λιανικώς μέχρι 1ΟΟ οκάδων Δρ. 2.5Ο Χονδρικώς άνω των 1ΟΟ όκ. Δρ, 23. — ΟΞΕΧ - ΜΕΧΕ^ Διά κονπιά λέμβων, επιπλα κλπ. Λιανικώς Δρ. Ε5ϊ>Ο — Χονδρικώς Δρ.
    Τό (κυβικόν)
    ΥΦΑΣΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟΝ
    ΙΙ-Δ0ΔΝΔΣΔΚΗ--—:
    ΕΝ ΚΟΥΝΑΒΟΙΣ
    Ό κ. Έμμ. Άθανασάκης ειδοποιεί
    την πολυπληθή πελατείαν αυτού δτι τό
    έν Κουνάβοις κατάστημά τού μετεφέρ¬
    θη είς την Συνοικίαν Χριστδς πλουτι-
    σθέν τελείως μέ δλα τα ειδή Οφαυμάτων
    καί ψιλικών. 6—5
    !Μ
    Σπεύσατε στοϋ
    ΓΕΩΡΓΙΟ Υ ΦΙΣΑΡΑΚΗ
    θά 6ρΛτ« Ίζά^ηα Βελγτκά α'
    ποιότητος, δλα τα ειδή τΑς
    Φανοποιΐας και «Ιδικόν τ«^
    νίτην δι* ίττιδιόρθωόιν όϋ-
    βρβλών, αφιχθέντα καί κοΐ_ιΙ-
    ο*αντα δλα τα ίξαρτήματα.
    Ίίπκίκεφβήτϊ τό Καχ<Ίότηία παρά τό Καλιδέ Ίζπμ» 10 καί 0ά πεισβητκ. 9 "θλα θε ηολίτ (ύθννάς τιυΊς Τ ρ νά «ο Παρελήφθησαν _του Α Ο ΥΒ ^ Ρ] Βελούδα μεταξωτά δι νωφόρια, Καρακ2θύλ ^4,™ καί μαΰρο, Βουαλάζ όλων των •/ρωμάτων Όμβρέλες άνδρών, Κολώνια Εχτχβ-Οη^βη - Ταβηιΐη. Γαζία, Γουνάκι τής «ή/εω: έλττίζ λύσιν χοθζ' ικιυρ' ιιι Ι ■ ■ · ) Τό μόνον φάρμακιν τό οποίον Α., δείχθη ώς τό πλε'ον άποτΕΐβσμπΐιχό» κατά τής νευρασθενείας, άτονίαζ άναιμίας, χλορώσεως, υ«·ρκο πώσεως καί πυρείων είναι τα ΚΑΤΑΠΟΤΙΑ ΚΟΥΡΙΕΡ συνιστώμενα παρά τοθ ίατροσυνίδρίο» των Παρισίων. ! Είναι άπαραίτητα διά τού; άναρρω· νύοντας καί εν γένει δυναμωτικά χαί χο· τάληλα δι'δλας τάς ήλιχίας. 25—10 Πωλοϋνται ίί'ς τό Φχρμαχΐϊον ϊ# ΧΑ ΝΙΟΤΑΙΜ χαί ά τήσει Έ Πρωί ίοάλι λίσει ριπτοί μριχ χροιίο ι" Ι~4=__Λ%ί«»Γ«Ε 1 ι* ~; £τ~ΒΜϊνίί.-* ~ χ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΡΕΤΤΑΙΜΗΟΥ ΕΜΠ0Ρ10Υ Εϋ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ ΚΡΗΤΗΣ ΓΕΝ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΟΙ ΕΝ ΚΡΗΤΗ ΔΙΑ: νεται την Ι τήρια Έ ΟΓΚΡ6ΞΑΜ Ι ΑΓΓΛΙΚΗ ΑΓΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΗΣ Ζ8ΗΣ ίΙΜΙΤΕΟ 1 ΙΔΡΥΘΕΙΓΑ ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΤΩ 1848 Ι ΕΔΡΑ ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ Κεφάλαια . . - /.....Αρ. 266,000,000 Ετήσιον Είσόδημα..... » 37,000.000 Άποζημιώσεις....... είς άσφαλιζομένους . . . . » 761.000,000 ίΙίΙΟΙΙΙΚΙΠ-Ρ •Πετρελαιομηχανάς χαί ΜοΙειΐΓβ άνθραχίτου συ- στήματος ΒΪ68β1. Τό γραφείον άναλαμβά- νει την εγκατάστασιν ι·β συ¬ νεργασιαι καί φροντίδι τοϋ διπλωματοΰχου μηχανικοϋ κ. Φρανσονά Μεφσοΰτ. ΑΤΙΟΪΑΤΟΙ ΗΑΕΚΤΡ04ΏΤΙΣΤΙΚΑΙ ΚΒΙΑΚΑΙ Ο ,,θνεΒ5ΕΑδ" 8Υ8ΤΕΜ ; , Ή τελειοτέρα εφεύρεσίς άπΧοποιημίηα* ' ήλεκτροφωτισΐικών μηχανών δι* ίίιωτικΐΐς 1 ' ΖΡήσεις—Τό γραφείον αναλαμβάνη την έγ- Π κατάστασιν χαί προμήθειαν δ'λων τώ» άταγ '| καιοΰντων έξαρτημάτων.—Ή πρώτη Ιγχα τάστασις εγένετο είς τό Φαρμακείον το9 μ Α. Κανακάκη έν Ηρακλείω καί οί βουλόμε¬ νοι δύνανται νά ίδουν αυτήν εργαζομένων. ποτε λαίά ή ά Ι Κων ">; τ
    ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ
    ΜΙΧΑΗΛ /ΛΕΤΑΞΑ
    (ΣΕΐΤΑΝ ΟΓΛΟΥ)
    ΠΑΡΑΚΑΊΆΘΗΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑΙ
    ΦΟΝΤΑΝ διά τάς εορτάς έγχώρια και εύρωζτα'ίκά.
    ΚΟΥΦΕΤΑ διά γάμους, βαπτίσεις, μνημόσυνα.
    ΛΙΚΕΡ ΑΙΑ.4>ΟΧ?__ ΒαΐΤΧΣίΧ-ΟΤ--
    τελευταίως παραληφθέντα φρεσκώτατα έξ Αγγλίας
    ΕΞΟΧΟΥ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΦΑΝΤΑΙΖΙ
    4 ο—29 παραληφθέντα πρό ολίγων ημερών
    (!νιιφερ<.)τέϋονς διά τόν ά γοραΛττιν όρονς την προ· μήθϊΐαν καί ίό <1»ν ΜθΐβτΐΓβ καί πετρΐλαίοι/ καί ακαθάρ«ον, έλαιοΧΜ ύλν ρ, β «αντός ίϊδονς ν των Αγγλικών Μί1ΐ8 δοη καϊ ΒΐΒΟΐοηβ. ώς καί τοί? έν Ϊτοκχ6λ!«η Ί-'ργοΛταΛίου «ΡΒΝΤΔ» ΖγΟζ Τό έν Λονδίνω Ύποκατάατημά μας έπψβλεϊται την φόρτωσιν τούτων. Εγχαταστάοεις γενόμεναι παρ' ημών έν τφ νομφ Ηρακλείου: Είς Τεκέ Χανΐαλή, Αύγενικην, Βόρρους καί ΙΜαγαρικάρΐ —65 Τ^ΔΕΑΦΟΙ Κων ,ητή 'ΐ! "ο, V (