66524
Αριθμός τεύχους
1324
Χρονική Περίοδος
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Ημερομηνία Έκδοσης
7/11/1919
Αριθμός Σελίδων
2
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
'ΓΤΟΣ
Ν€Α €ΦΗΜ€ΡΙ*
ΗΡΑΚΑΚΜ», Πέμπτη Ύ Νοεμβρίου ΙΟΙ»
,,ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ' ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
_ Πολιτική, φιλολογική και ϊϊδησΕογραφική καβημε-
*»ή έφημερ'ί·—Γραφβΐα, Τυπογρ. Πλατεία Ββνιζβλοιι
Διβϋθυνσις : ,,ΝΕΑΝ" — Ήράκλειον
Τιμή Φύλλου
ΙΟ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΜΟΥΡΕΛΛΟΣ
3ΥΝΔΡΟΜΑΙ ΠΡΟΠΔΗΡαΤΒΑΙ
Εσωτερικού ετησία .....Δραχ. 36. —
» Τρίμηνος > 9. —
Εξωτερικού ετησία ..... > 50. —
» Τρίμηνος » 15. —
ί
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
Ε3ΑΚΟΛΟΥ©ΕΙ
Εί; έκ τών διακρινομένων αντιθέ¬
των, προσωπικός φίλος τής συντά¬
ξεως τής εφημερίδος μας,είς μίαν φι-
λιχήν έπιστολήν τοίυ παραπονείται
Ιά τήν ωμότητα τών φράσεων μας
οσάκις ομι'λοΟμεν περί τών αποτε¬
λούντων'τήν άντίθετον πρόςτό κόμμα
των Φιλελευθέρων πολιτικήν μερίδα.
Είναι λυπηρόν το δτι μέχρι τής
στιγμής δέν ευρέθησαν μεταξύ τών
αντιθέτων παράγοντες τίνες, οί όποιοι
νά κατανοήσουν τήν χωρίζουσαν ή-
μας και εκείνους ίδεολογίαν και νά
παραδεχθοΟν δτι ό χωρισμό: δέν εί¬
ναι πλέον κομματικής φύσεως, δπως
ήτο μέχρι τής 8 Σεπτεμβρίου 1916,
όποτε Ιξερράγη ή έπανάσνασις.
Δεν πρόκειται πλέον,ουδέ επρόκειτο
τότε, περί πολιτικού χωρισμ,οϋ εσω¬
τερικής φύσεως,αλλά περί .αντιθέσεως
-νωμών ώς προς τήν τηρητέαν έκ
^.έρους'τοΟ Έθνους πολιτικήν είς τήν
χρισιμοτέραν τζίρίοόο^ τής παγκο-
-'.ίου ιστορίας. Άπό τής στιγμής,
χθ' ην ή άντίθεσις αυτή έξεδηλώθη,
-:αυσε πλέον νά είναι κομματική, έ-
ξελιχθεϊσα είς πάλην έσωτερικήν έ-
Ίνιχης καθαρώς φύσεως.
Οταν όμιλοΟμεν περί τών αντιθέ¬
των ημών δέν όμιλοΟμεν περί πολι-
τικών αντιπάλων δ'πως είς οίανοή-
~οτε άλλην πολιτικήν περίπτωσιν,
λλά περί εθνικών αντιπάλων, περί
ρ-ερίδος άντιτα/θείσης προς τά εθνικά
μ«; όνειρα, προς τάς έθν·κάς μας
βλέψεις, προς τό συμφέρον τής πα¬
τρίδος μας. Δέν πρόκειται σήμερον,
ού'τε επρόκειτο, είς το άπό τής 21ης
Φεβρουαρίου 1915 παρελθόν, περί φί¬
λων πολιτικών τής δείνα ή δείνα
πολιτικής μερίδος αντιθέτου προς τό
πρόγραμμα τών Φιλελευθέρων, αλλά
περί μερίδος ανθρώπων άκο^ουθούν-
των έσκεμμένως κατά το μάλλον ή
ήττον, έκ μίσους καθαρώς κατά τοϋ
προσώπου τοΰ κ. Βενιζέλου, πολιτι-
*ήν άντιτιθεμένην είς τά εθνικά μας
συμφέροντα και τείνουσαν είς τήν κα-
τ«?αράθρωσιν τής Ελλάδος.
λ έπανάστασις έκραγεϊσα άντί-
κρυσε πείσμονα έμμονήν έκ μέρους
«ύτών είς τήν αντεθνική ν των πολι-
τικήν. Ή έπανάστασις επιβληθείσα
Φ^χθη και έσυγνώρησε κατά μ.ί?ος
"Χ^έ9νοκτόνους ακρότητας τών άν-
μέχρι τής στιγμής καθ' ην
τό έργον της κινδυνεϋον είς
τοΰ έθνους ολοκλήρου έκ τής
ς έμμονης αυτών. Και τότε
ϊ έπιβαλοϋσα τό κράτος τής
'σΧυος ■χη-) τή~, οπο;ας τ'ο άποτέλε-
'^' ή σημερινή μεταξύ τών νι¬
άτων θ£σις μα,—<^ν θέλουν ίδιαιτέ- Ρ*ν τινά άνάπτυξιν άφοΟ είς πάντα να! τελείως αντιληπτά. Αλλ' ή έπανάστασις εξακολουθεί. Μωρός δε είναι εκείνος ό όποιος νομί¬ ζει δτι αυτή θά θεωρηθη παύσασα προ τής τελευταίας συνεδριάσεως τής μελλούσης νά συνέλθΐζ) Εθνικής συν¬ τακτικής Συνελεύσεως. , Μέχρι τής ημέρας εκείνης ή έπα¬ νάστασις θεωρεί καθήκον προς έαυ- τήν, καθήκον προς τά εθνικά συμφέ¬ ροντα μας, τά όποια έξεπροσώπησε καΐ εκπροσωπεί, νά κράτη ύπό τήν στιβαράν αυτής χείρα πασαν εκτρο- πον διάθεσιν και πασαν κακόβουλον κατά τοΟ έργου της πρόθεσιν, έτοί- μη, έάν παραστη ανάγκη, νά πνίξη και είς τό αϊμα ακόμα—είναι ίερίν προς τήν πατρίδα καθήκον—κάθε ά- πάπειραν έκ μέρους τών αντιθέτων προς τήν έπανάστασιν οχι μόνον δπως ανατρέψουν το έργον της-^-πρδίγμα μή ουνάμενον νά συμβη—αλλά και δπως παραστήσουν είς τόν εξω κό- σμον δτι υπάρχει μερίς τοΟ Έλληνι- κοΟ λαοΟ ισχυρά ώστε νά μή φοβή- ται νά επιδεικνύεται, μή έγκρίνουσα έκ τών υστέρων τήν υπέρ τών Συμ¬ μάχων μας εςΌδον τής Ελλάδος εις τόν πόλεμον. ΤοΟτο θά άπετέλ,ε#σκλη- ρόν κατά τοΟ έθνους ημών κτύπημα, διότι θά έκλόνιζε τήν πίστιν ην έφ' ημών έχουν αί Σύμμαχοι Δυνάμεις, ιδία ή Αγγλία και ή Γαλλία, έφ' ών στηρίζομεν σήμερον άπάσας τάς ελπίδας ημών περί τής εθνικής μας αποκαταστάσεως. Έν πράγμα μόνον δέν παρετήρη- σεν ό προσωπικός μεν φίλος, πλην πο¬ λιτικώς αντίθετος και μετ' αύτοΟ και πάντες οί λοιποί συνιδεάται του. Ιό δτι είς καμμίαν απολύτως έπανάστα¬ σιν άπό δσας αναφέρει ή ιστορία δέν παρουσιάσθη τό καταπλήσσον γεγο¬ νός τό παρουσιαζόμενον έν Ελλάδι, ώστε αΰτη ώς δύναμις πανίσχυρος, μέ στελέχη και οπαδούς τελείως άφω- σιωμένους, μέ τήν αίγλην της δια¬ σώσεως τοΟ Έθνους καί' μέ τήν ύπε- ρηφάνειαν τής εκπληρώσεως τών εθνι¬ κών αυτής σκοπών, νά έπιτρέπγ^πρό τοΟ πέρατος τοΟ έργου αϋτής^νά έλέγ- νηται είς σημεϊον μάλιστα,ώστε ό £- 'λιγ/ος οδτος νά έπιδρα όλεθρίως έπί τών "εθνικών συμφερόντων μας δ'πως θά άποδειχθη άργότερον,δτε δέν θά ύ- πίρ/π Ό έκ τών άποπαλύψεων κίνόυ- νος διασείσεως τής παρά τρις Συμμά- χοις πίστεως μας. " Ή έπανάστασις αΰτη όέν ήτο ου- νατόν ειμή νά είναι ή έπανάστασις τών κατ' εξοχήν φιλελευθέρων, τών Ελλήνων εκείνων, ποϋ τείνοντες είς τόν σκοπόν τής εθνικής σωτηρίας μας παρεΐδον πασαν άντεθνικήν ύπερβα- σίαν άρκεσθέντες μόνον είς τό νά ζη¬ τήσουν λόγον μόνον παρ' εκείνων, οί όποιοι έπραξαν κοινά αδικήματα προ¬ βλεπόμενα υπό τοϋ Ποινικοϋ Νομού /αί εκείνων οί όποιοι διά τής επιβο¬ λής των προς τόν τότε βασιλέα και τής επιδράσεως των προς τόν ά- μόρφωτον λαόν κατώρθωσαν νά πα- ρεκλίνουν τήνΥΕλλάδα άπό τον δρό- μον τής τιμής'καί τής προς τά εθνικά συμφέροντα της υποχρεώσεις αυτής. * * ΑΠΟ ΤΗΝ Ζ9ΗΝ · · Τό χ^«ΒΜίΡ απότομο κρΰο έγινε πειό αισθητό λόγω της αναθέσεως της θερ¬ μοκρασίας ιου προς τις πβρααμένρί ή- μ?ρες τής νοιιάς. Κάθε έπιδερμίς δσην δήαοτε χονδρόιητα και αν είχ?, αισθάν¬ θηκε τόν Ερχομό τοΰ χειμώνα μέ μια δρι¬ μύτητα τσουχτερή. Τοΰ κανόνος τούτ >υ
εξαιρούνται αί γυναίκες, ποΰ όσο κι' άν
τό κρϋο προχωρεί ή σάρκα των τηρεί
αυστηρώς τήν ιδιότροπη παρθενικότητα
τοϋ άπαλν-τιου. Είναι, βλέπετε, ζιμήμα-
τα αξιοπρέπειας για μια κυρία νά μή
βιαστή, νά μή βιαστή νά χρΰψτ) τά λτε
χρλιέ της, αδιάφορο άν τήν επαύριον της
κάμουν τήν πλάτη της σχεδιογράφημα
σφεριστηρίου μέ τις βεντοΰζε;.
Χθες τη νΰχτα τραβούσα βιαστι/ώς
γυρίζοντας άπό μια βεγγέρα χαριτωμέ¬
νη. "Εβρεχε κι' οί δρόμοι ήταν οδν πο¬
τάμια. "Οταν επερνοΰαα άπό τά Άκτά-
ρικα/ιαρ* ολίγον νά ναυαγήσω, ευτυχώ;
σωθείς μέ μίαν άβαρίαν ίίβρε ον ποΰ εί¬
χα εναποθηκευμένα ς τώρα και χρόνια
εναντίον της μοίρις μας, τής κα«ή; μα;
μοίρας, ποΰ έδωκε φώτισε στο Δήμο νά
κάν]] δλο καΐ προοδευτκά έργα καϊ μά¬
λιστα τη στιγμή .ιοΰ 6έν τά περιμένει
κανείς.
Δέν πρέπει νά μή σας πω διι χθες ε¬
ξαιρετικώς επειδή έβρεχε πολύ χαί ήταν
κατασχότινα, τά φανάρια έθεώρησαν κα¬
λόν νά συντελέσουν είς τήν ποιητικότητα
και ρομαντικότητα ιής βραδείας και νά
μεόουν εν τελεία ούδετερότητι. ΤΩ! πρέ¬
πει νά μή είμεθα μεμψίμοιροι. Τά πάντα
συντελούν ώστε τό. Κάστρο μας νάται
ποιητικό—ποϋ νά μή βασκαθή.
Άλλ' ας προχωρήσω λίγο. Είς τό πε¬
ζοδρόμιο τής Τραπέζης Αθηνών άπ'
εξω—ώ τι φριχτή άντίθεσις!—ένας μι-
χροσχοπικός αλήτης Ιχει αγκαλιασμένο
ενα σκυλί σφιχτά και κουλουβαριασμε-
νοι κι' οί δυο προσταθοϋν νά αμυνθούν
κατά τής μπόρας ποΟ άγρίω; έχει ειτιπέ-
σει κείνη τη στιγμή.
—Τι κάνεις αύτοϋ, ρε; τόν ρωτώ ν
ποψιαζόμενο; λωτοδυσίαν άπό ιάς συ
νήθεις τάς ημέρας αύτάς.
— Ποιος; εγώ;
—Ναΐ. Τι κάνεις;
—Δέν βλέπεις; Εξωτερική πολιτική
γιατί....... δέν εχω σπίτι.
Κι' άρχισε νά γελά μέ μια εκνευριστι¬
κή φιλοσοφικότητα, αδιαφορώντας για
τη φρίκη τής καταστάσεως ποΰ περιέβα¬
λε τό λιπόσαρκο ά'τομό μου.-
—Θά ξεπαγιάσβς, μωρέ άνθρωπε.
—Λάθος, κύριος, δέν είμαι άνθρω¬
πος μόνο! είμαι σκυλάνθρωπος. "Εχω
ενώσει την ϋ/ιαρξί μου καΐ τό σώμα μου
μέ τό σκΰ'ο, συγνώμην, τόν κ. Σκύλο,
γιατί ως ξέρετε λέγεται Φύξ και είναι
'τοϋ κ. Α. γνωστού μεγαλέμπορου. Ό
κακομοίρης εφαε μια πέρδι <α και έκη- ρύχθη ύπό δυσμένειαν. Άπό τότε ήλθβ και έζήτησε καταφΰγιον σε μας ποΰ δέν μπορούμε νά ιόν βγάλωμεν εξω άπό τά μέγαρα μας, γιατί έχει κι' αυτός ενα με¬ ρίδιο σ* αυτά. Κι' άρχισε νά γελά μ' δλη του τήν πρόστυχη αδιαφορία. Μέ ΣΤΝΤΟΜΑ — Ό Δημοτικός φόρος ώνίων 6 ιΐο- πραχϋιιι κατά τόν παρβί&όντα μήνα ύηό τοϋ Τελωνείου ΊΙρακΧιίον άνήλδιν ιΐς 18.506 δραχμάς. Τό ποοόν τοΰιο δίν είναι Από τά ουνιίϋη ηοαά ποΰ μποριΐ ένας Δήμος νά ύσπράτχγ). Είναι κρίμα ένας τέτοιος Δήμος μϊ τόαα βίοοδήματα νά μί) Ιχ·(ΐ νά ηαροναιάοη χανίν έργον μέχρι χονδι. "Ας ΙΧηίοωμιν ιΐς τό μέλ¬ λον. — Κατινδουαιασμένος 6 χόομος μί ιην δααρεΐν τής Μοναστηριακής Ιπιΐρο- ηής προς τόν Δήμόν μας. Καϊ δϊν ιΐναι δικαιολογημένος δ Ιν&ουοιαομός των αυ¬ τός χατόιιν τών μβγάλων δωριών, αϊ ό- ποΐαι Ιξηοφάλισαν κατά μέγα μέρος τό Ιξναηρΐτοΰν οχ* μόνον τήν πόλιν, αλλά ταϊ τόν Νομόν δλόχληρον Νοσοκομεία* μας; * —Προχϋε; μϊ χήν μεγάλην τρικυμίαν ποϋ ουνίχάραξβν απότομα τό Βυχολοτάρα- χχο πέλαγος μας,ό πρώτος πλοίαρχος καϊ -ΐρώίος μηχανικός τοϋ Ίοττανιχοϋ βίχαν μείνει ίξοα τοΰ πλοίου των χαϊ παρέστη ανάγκη απόλυτος νά Ιτιιβιβαο&οΰν δ.νευ άνπβ'ΐΐήζ αόιον. ΆΧλΗ. ή ΰάΧααπα νπέ- οχετΊ χαταιτον.ιομον ΐΐςχήν πρώτην λέμ β)* ηον &ά έιόίμα νά πιριφρονήηβ ήν Ιοχύν της. — Τέοοαρα ηαλληχάρια οΐ Γ. Λονχοά χη~, Έ/ιμ. Μ τεμπέλη;, 1. ψνΚΧάχης «αϊ χα χοιος άλλος Ικαβάλισαν μϊ τη βάρχα ι ους τά χύμαια ιιϊ χρη ΐιην άφοβίαν χαϊ χΊΐάιιν «ό ιων χαι κινδύνων εφιραν χους δύο 'Ιοπα' ονς ΐΐς τό πλοϊάν ΐοο» ΰπό τά ουρά τοϋ πληρώματος τοΰ πλοίοχ'. ΤΙ ώ.ιορφο πράμμα ή παί,ληκαριά! — Οί λαοΊοδϋται ΰη»ρίπληί)ύν&ηοαν είς χήν αόλιν μις Ιιιφόβως. Είς τά χρβ- ωιιωλεΐα ηρυχΰΐς εις την οννιοοτιομόν ε- χλεψαν ά.ιό μέαη ά-ιό τήν τοέ'την χον ίνός βέη τό πορτοφόλι του μϊ 180 δραχ· μάς. Τό νοϋ σας ο! ίχοντ»; πορτοφόλια χαι οί ίχονχες τήν δύοαμιν νά άγοράζειε χρίας. —Κατακλυσμός βροχής δύο μέρε;. Και οί δρόμοι μεχεβλήδησαν ΐΐς χειμάρ¬ ρου;. Καϊ οί φανοί ϊοβυσαν χους δφ&αίλ- μούς των διά νά αποφύγουν τό ΰέαμα. Καϊ οΐ ΉρΌχλειώται Ιπιπτον βί; τά ΰ- δατα ο&ν.πάπιες νμνοϋντες χόν νψιοιον διά τήν φωτοχυοίαν. — Και δ δρόμος τών Άχιάρικω* ευρί¬ σκεται, χάριτι &εία, ΰπό τό πρωτόγονον χόιτ,ανον. Και δ δδοοτρωιήρ σχφ αχά γέ· λοια μϊ φόβυν διαρρίξεως δια τήν Αη»ρ· γ'ιαν του. Και ήιιεις Ιχέχιδας τάς χ«ϊρις προς τόν ϋψιοτον χείνομεν ζηχοννχες τήν Ιξ ϋψονς ηαραμυΟίαν. Αμήν! —Διανυχχερεϋον φαρμαχεϊον απόψε χοϋ χ. Κίμωνος Δοκούμεχζ'ώου πλατεία Βενιζέλου. σένα δμως κάθομαι και θναιμάζω, ποϋ δέν πας νά ζεσταθής παρά μόνο μοϋ κά¬ νεις άνάκρισι. Τάχατε είσαι ελεήμων και δέν βαστά ή καρδιά σου νά θωρη τόν πλησίον σου—έτσι μοΰ ιώλεγαν οί καθηγηιαί μου σδν είχα τη βλαχίία νά ιηγαίνω αώ σχολειό ώς που πέθαναν δ πατέρας μου—χαϊ συμπονεϊς και υποφέ¬ ρεις, χι' δλη αυτή ή εκδήλωσις ΐοΰ πό¬ νου σου ξεσπά" είς ενα—τι κάνει; αΰτοϋ ρε;—γιάνά φύγ[)ς ΰσιερα ήσυχος, τελβίως ευχαριστημένος γιατί σύ δέν είσαι σαν έ¬ μενα. Τι εγωϊσταί πυϋ είστε Ισεϊς οί μικροί, ϊών μικρών πραγμάτων τά δρ- γανα. Διατί χι" αυτό πρέπει νά τό ξέρης δτι εμεΐ; είμαστε οί μεγάλοι, γιατί μπο¬ ρούμε «αί περιφρονούμε τήν ανυπόφορη
Ν€Α €ΦΗΜ€ΡΙ*
ΗΡΑΚΑΚΜ», Πέμπτη Ύ Νοεμβρίου ΙΟΙ»
,,ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ' ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
_ Πολιτική, φιλολογική και ϊϊδησΕογραφική καβημε-
*»ή έφημερ'ί·—Γραφβΐα, Τυπογρ. Πλατεία Ββνιζβλοιι
Διβϋθυνσις : ,,ΝΕΑΝ" — Ήράκλειον
Τιμή Φύλλου
ΙΟ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΜΟΥΡΕΛΛΟΣ
3ΥΝΔΡΟΜΑΙ ΠΡΟΠΔΗΡαΤΒΑΙ
Εσωτερικού ετησία .....Δραχ. 36. —
» Τρίμηνος > 9. —
Εξωτερικού ετησία ..... > 50. —
» Τρίμηνος » 15. —
ί
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
Ε3ΑΚΟΛΟΥ©ΕΙ
Εί; έκ τών διακρινομένων αντιθέ¬
των, προσωπικός φίλος τής συντά¬
ξεως τής εφημερίδος μας,είς μίαν φι-
λιχήν έπιστολήν τοίυ παραπονείται
Ιά τήν ωμότητα τών φράσεων μας
οσάκις ομι'λοΟμεν περί τών αποτε¬
λούντων'τήν άντίθετον πρόςτό κόμμα
των Φιλελευθέρων πολιτικήν μερίδα.
Είναι λυπηρόν το δτι μέχρι τής
στιγμής δέν ευρέθησαν μεταξύ τών
αντιθέτων παράγοντες τίνες, οί όποιοι
νά κατανοήσουν τήν χωρίζουσαν ή-
μας και εκείνους ίδεολογίαν και νά
παραδεχθοΟν δτι ό χωρισμό: δέν εί¬
ναι πλέον κομματικής φύσεως, δπως
ήτο μέχρι τής 8 Σεπτεμβρίου 1916,
όποτε Ιξερράγη ή έπανάσνασις.
Δεν πρόκειται πλέον,ουδέ επρόκειτο
τότε, περί πολιτικού χωρισμ,οϋ εσω¬
τερικής φύσεως,αλλά περί .αντιθέσεως
-νωμών ώς προς τήν τηρητέαν έκ
^.έρους'τοΟ Έθνους πολιτικήν είς τήν
χρισιμοτέραν τζίρίοόο^ τής παγκο-
-'.ίου ιστορίας. Άπό τής στιγμής,
χθ' ην ή άντίθεσις αυτή έξεδηλώθη,
-:αυσε πλέον νά είναι κομματική, έ-
ξελιχθεϊσα είς πάλην έσωτερικήν έ-
Ίνιχης καθαρώς φύσεως.
Οταν όμιλοΟμεν περί τών αντιθέ¬
των ημών δέν όμιλοΟμεν περί πολι-
τικών αντιπάλων δ'πως είς οίανοή-
~οτε άλλην πολιτικήν περίπτωσιν,
λλά περί εθνικών αντιπάλων, περί
ρ-ερίδος άντιτα/θείσης προς τά εθνικά
μ«; όνειρα, προς τάς έθν·κάς μας
βλέψεις, προς τό συμφέρον τής πα¬
τρίδος μας. Δέν πρόκειται σήμερον,
ού'τε επρόκειτο, είς το άπό τής 21ης
Φεβρουαρίου 1915 παρελθόν, περί φί¬
λων πολιτικών τής δείνα ή δείνα
πολιτικής μερίδος αντιθέτου προς τό
πρόγραμμα τών Φιλελευθέρων, αλλά
περί μερίδος ανθρώπων άκο^ουθούν-
των έσκεμμένως κατά το μάλλον ή
ήττον, έκ μίσους καθαρώς κατά τοϋ
προσώπου τοΰ κ. Βενιζέλου, πολιτι-
*ήν άντιτιθεμένην είς τά εθνικά μας
συμφέροντα και τείνουσαν είς τήν κα-
τ«?αράθρωσιν τής Ελλάδος.
λ έπανάστασις έκραγεϊσα άντί-
κρυσε πείσμονα έμμονήν έκ μέρους
«ύτών είς τήν αντεθνική ν των πολι-
τικήν. Ή έπανάστασις επιβληθείσα
Φ^χθη και έσυγνώρησε κατά μ.ί?ος
"Χ^έ9νοκτόνους ακρότητας τών άν-
μέχρι τής στιγμής καθ' ην
τό έργον της κινδυνεϋον είς
τοΰ έθνους ολοκλήρου έκ τής
ς έμμονης αυτών. Και τότε
ϊ έπιβαλοϋσα τό κράτος τής
'σΧυος ■χη-) τή~, οπο;ας τ'ο άποτέλε-
'^' ή σημερινή μεταξύ τών νι¬
άτων θ£σις μα,—<^ν θέλουν ίδιαιτέ- Ρ*ν τινά άνάπτυξιν άφοΟ είς πάντα να! τελείως αντιληπτά. Αλλ' ή έπανάστασις εξακολουθεί. Μωρός δε είναι εκείνος ό όποιος νομί¬ ζει δτι αυτή θά θεωρηθη παύσασα προ τής τελευταίας συνεδριάσεως τής μελλούσης νά συνέλθΐζ) Εθνικής συν¬ τακτικής Συνελεύσεως. , Μέχρι τής ημέρας εκείνης ή έπα¬ νάστασις θεωρεί καθήκον προς έαυ- τήν, καθήκον προς τά εθνικά συμφέ¬ ροντα μας, τά όποια έξεπροσώπησε καΐ εκπροσωπεί, νά κράτη ύπό τήν στιβαράν αυτής χείρα πασαν εκτρο- πον διάθεσιν και πασαν κακόβουλον κατά τοΟ έργου της πρόθεσιν, έτοί- μη, έάν παραστη ανάγκη, νά πνίξη και είς τό αϊμα ακόμα—είναι ίερίν προς τήν πατρίδα καθήκον—κάθε ά- πάπειραν έκ μέρους τών αντιθέτων προς τήν έπανάστασιν οχι μόνον δπως ανατρέψουν το έργον της-^-πρδίγμα μή ουνάμενον νά συμβη—αλλά και δπως παραστήσουν είς τόν εξω κό- σμον δτι υπάρχει μερίς τοΟ Έλληνι- κοΟ λαοΟ ισχυρά ώστε νά μή φοβή- ται νά επιδεικνύεται, μή έγκρίνουσα έκ τών υστέρων τήν υπέρ τών Συμ¬ μάχων μας εςΌδον τής Ελλάδος εις τόν πόλεμον. ΤοΟτο θά άπετέλ,ε#σκλη- ρόν κατά τοΟ έθνους ημών κτύπημα, διότι θά έκλόνιζε τήν πίστιν ην έφ' ημών έχουν αί Σύμμαχοι Δυνάμεις, ιδία ή Αγγλία και ή Γαλλία, έφ' ών στηρίζομεν σήμερον άπάσας τάς ελπίδας ημών περί τής εθνικής μας αποκαταστάσεως. Έν πράγμα μόνον δέν παρετήρη- σεν ό προσωπικός μεν φίλος, πλην πο¬ λιτικώς αντίθετος και μετ' αύτοΟ και πάντες οί λοιποί συνιδεάται του. Ιό δτι είς καμμίαν απολύτως έπανάστα¬ σιν άπό δσας αναφέρει ή ιστορία δέν παρουσιάσθη τό καταπλήσσον γεγο¬ νός τό παρουσιαζόμενον έν Ελλάδι, ώστε αΰτη ώς δύναμις πανίσχυρος, μέ στελέχη και οπαδούς τελείως άφω- σιωμένους, μέ τήν αίγλην της δια¬ σώσεως τοΟ Έθνους καί' μέ τήν ύπε- ρηφάνειαν τής εκπληρώσεως τών εθνι¬ κών αυτής σκοπών, νά έπιτρέπγ^πρό τοΟ πέρατος τοΟ έργου αϋτής^νά έλέγ- νηται είς σημεϊον μάλιστα,ώστε ό £- 'λιγ/ος οδτος νά έπιδρα όλεθρίως έπί τών "εθνικών συμφερόντων μας δ'πως θά άποδειχθη άργότερον,δτε δέν θά ύ- πίρ/π Ό έκ τών άποπαλύψεων κίνόυ- νος διασείσεως τής παρά τρις Συμμά- χοις πίστεως μας. " Ή έπανάστασις αΰτη όέν ήτο ου- νατόν ειμή νά είναι ή έπανάστασις τών κατ' εξοχήν φιλελευθέρων, τών Ελλήνων εκείνων, ποϋ τείνοντες είς τόν σκοπόν τής εθνικής σωτηρίας μας παρεΐδον πασαν άντεθνικήν ύπερβα- σίαν άρκεσθέντες μόνον είς τό νά ζη¬ τήσουν λόγον μόνον παρ' εκείνων, οί όποιοι έπραξαν κοινά αδικήματα προ¬ βλεπόμενα υπό τοϋ Ποινικοϋ Νομού /αί εκείνων οί όποιοι διά τής επιβο¬ λής των προς τόν τότε βασιλέα και τής επιδράσεως των προς τόν ά- μόρφωτον λαόν κατώρθωσαν νά πα- ρεκλίνουν τήνΥΕλλάδα άπό τον δρό- μον τής τιμής'καί τής προς τά εθνικά συμφέροντα της υποχρεώσεις αυτής. * * ΑΠΟ ΤΗΝ Ζ9ΗΝ · · Τό χ^«ΒΜίΡ απότομο κρΰο έγινε πειό αισθητό λόγω της αναθέσεως της θερ¬ μοκρασίας ιου προς τις πβρααμένρί ή- μ?ρες τής νοιιάς. Κάθε έπιδερμίς δσην δήαοτε χονδρόιητα και αν είχ?, αισθάν¬ θηκε τόν Ερχομό τοΰ χειμώνα μέ μια δρι¬ μύτητα τσουχτερή. Τοΰ κανόνος τούτ >υ
εξαιρούνται αί γυναίκες, ποΰ όσο κι' άν
τό κρϋο προχωρεί ή σάρκα των τηρεί
αυστηρώς τήν ιδιότροπη παρθενικότητα
τοϋ άπαλν-τιου. Είναι, βλέπετε, ζιμήμα-
τα αξιοπρέπειας για μια κυρία νά μή
βιαστή, νά μή βιαστή νά χρΰψτ) τά λτε
χρλιέ της, αδιάφορο άν τήν επαύριον της
κάμουν τήν πλάτη της σχεδιογράφημα
σφεριστηρίου μέ τις βεντοΰζε;.
Χθες τη νΰχτα τραβούσα βιαστι/ώς
γυρίζοντας άπό μια βεγγέρα χαριτωμέ¬
νη. "Εβρεχε κι' οί δρόμοι ήταν οδν πο¬
τάμια. "Οταν επερνοΰαα άπό τά Άκτά-
ρικα/ιαρ* ολίγον νά ναυαγήσω, ευτυχώ;
σωθείς μέ μίαν άβαρίαν ίίβρε ον ποΰ εί¬
χα εναποθηκευμένα ς τώρα και χρόνια
εναντίον της μοίρις μας, τής κα«ή; μα;
μοίρας, ποΰ έδωκε φώτισε στο Δήμο νά
κάν]] δλο καΐ προοδευτκά έργα καϊ μά¬
λιστα τη στιγμή .ιοΰ 6έν τά περιμένει
κανείς.
Δέν πρέπει νά μή σας πω διι χθες ε¬
ξαιρετικώς επειδή έβρεχε πολύ χαί ήταν
κατασχότινα, τά φανάρια έθεώρησαν κα¬
λόν νά συντελέσουν είς τήν ποιητικότητα
και ρομαντικότητα ιής βραδείας και νά
μεόουν εν τελεία ούδετερότητι. ΤΩ! πρέ¬
πει νά μή είμεθα μεμψίμοιροι. Τά πάντα
συντελούν ώστε τό. Κάστρο μας νάται
ποιητικό—ποϋ νά μή βασκαθή.
Άλλ' ας προχωρήσω λίγο. Είς τό πε¬
ζοδρόμιο τής Τραπέζης Αθηνών άπ'
εξω—ώ τι φριχτή άντίθεσις!—ένας μι-
χροσχοπικός αλήτης Ιχει αγκαλιασμένο
ενα σκυλί σφιχτά και κουλουβαριασμε-
νοι κι' οί δυο προσταθοϋν νά αμυνθούν
κατά τής μπόρας ποΟ άγρίω; έχει ειτιπέ-
σει κείνη τη στιγμή.
—Τι κάνεις αύτοϋ, ρε; τόν ρωτώ ν
ποψιαζόμενο; λωτοδυσίαν άπό ιάς συ
νήθεις τάς ημέρας αύτάς.
— Ποιος; εγώ;
—Ναΐ. Τι κάνεις;
—Δέν βλέπεις; Εξωτερική πολιτική
γιατί....... δέν εχω σπίτι.
Κι' άρχισε νά γελά μέ μια εκνευριστι¬
κή φιλοσοφικότητα, αδιαφορώντας για
τη φρίκη τής καταστάσεως ποΰ περιέβα¬
λε τό λιπόσαρκο ά'τομό μου.-
—Θά ξεπαγιάσβς, μωρέ άνθρωπε.
—Λάθος, κύριος, δέν είμαι άνθρω¬
πος μόνο! είμαι σκυλάνθρωπος. "Εχω
ενώσει την ϋ/ιαρξί μου καΐ τό σώμα μου
μέ τό σκΰ'ο, συγνώμην, τόν κ. Σκύλο,
γιατί ως ξέρετε λέγεται Φύξ και είναι
'τοϋ κ. Α. γνωστού μεγαλέμπορου. Ό
κακομοίρης εφαε μια πέρδι <α και έκη- ρύχθη ύπό δυσμένειαν. Άπό τότε ήλθβ και έζήτησε καταφΰγιον σε μας ποΰ δέν μπορούμε νά ιόν βγάλωμεν εξω άπό τά μέγαρα μας, γιατί έχει κι' αυτός ενα με¬ ρίδιο σ* αυτά. Κι' άρχισε νά γελά μ' δλη του τήν πρόστυχη αδιαφορία. Μέ ΣΤΝΤΟΜΑ — Ό Δημοτικός φόρος ώνίων 6 ιΐο- πραχϋιιι κατά τόν παρβί&όντα μήνα ύηό τοϋ Τελωνείου ΊΙρακΧιίον άνήλδιν ιΐς 18.506 δραχμάς. Τό ποοόν τοΰιο δίν είναι Από τά ουνιίϋη ηοαά ποΰ μποριΐ ένας Δήμος νά ύσπράτχγ). Είναι κρίμα ένας τέτοιος Δήμος μϊ τόαα βίοοδήματα νά μί) Ιχ·(ΐ νά ηαροναιάοη χανίν έργον μέχρι χονδι. "Ας ΙΧηίοωμιν ιΐς τό μέλ¬ λον. — Κατινδουαιασμένος 6 χόομος μί ιην δααρεΐν τής Μοναστηριακής Ιπιΐρο- ηής προς τόν Δήμόν μας. Καϊ δϊν ιΐναι δικαιολογημένος δ Ιν&ουοιαομός των αυ¬ τός χατόιιν τών μβγάλων δωριών, αϊ ό- ποΐαι Ιξηοφάλισαν κατά μέγα μέρος τό Ιξναηρΐτοΰν οχ* μόνον τήν πόλιν, αλλά ταϊ τόν Νομόν δλόχληρον Νοσοκομεία* μας; * —Προχϋε; μϊ χήν μεγάλην τρικυμίαν ποϋ ουνίχάραξβν απότομα τό Βυχολοτάρα- χχο πέλαγος μας,ό πρώτος πλοίαρχος καϊ -ΐρώίος μηχανικός τοϋ Ίοττανιχοϋ βίχαν μείνει ίξοα τοΰ πλοίου των χαϊ παρέστη ανάγκη απόλυτος νά Ιτιιβιβαο&οΰν δ.νευ άνπβ'ΐΐήζ αόιον. ΆΧλΗ. ή ΰάΧααπα νπέ- οχετΊ χαταιτον.ιομον ΐΐςχήν πρώτην λέμ β)* ηον &ά έιόίμα νά πιριφρονήηβ ήν Ιοχύν της. — Τέοοαρα ηαλληχάρια οΐ Γ. Λονχοά χη~, Έ/ιμ. Μ τεμπέλη;, 1. ψνΚΧάχης «αϊ χα χοιος άλλος Ικαβάλισαν μϊ τη βάρχα ι ους τά χύμαια ιιϊ χρη ΐιην άφοβίαν χαϊ χΊΐάιιν «ό ιων χαι κινδύνων εφιραν χους δύο 'Ιοπα' ονς ΐΐς τό πλοϊάν ΐοο» ΰπό τά ουρά τοϋ πληρώματος τοΰ πλοίοχ'. ΤΙ ώ.ιορφο πράμμα ή παί,ληκαριά! — Οί λαοΊοδϋται ΰη»ρίπληί)ύν&ηοαν είς χήν αόλιν μις Ιιιφόβως. Είς τά χρβ- ωιιωλεΐα ηρυχΰΐς εις την οννιοοτιομόν ε- χλεψαν ά.ιό μέαη ά-ιό τήν τοέ'την χον ίνός βέη τό πορτοφόλι του μϊ 180 δραχ· μάς. Τό νοϋ σας ο! ίχοντ»; πορτοφόλια χαι οί ίχονχες τήν δύοαμιν νά άγοράζειε χρίας. —Κατακλυσμός βροχής δύο μέρε;. Και οί δρόμοι μεχεβλήδησαν ΐΐς χειμάρ¬ ρου;. Καϊ οί φανοί ϊοβυσαν χους δφ&αίλ- μούς των διά νά αποφύγουν τό ΰέαμα. Καϊ οΐ ΉρΌχλειώται Ιπιπτον βί; τά ΰ- δατα ο&ν.πάπιες νμνοϋντες χόν νψιοιον διά τήν φωτοχυοίαν. — Και δ δρόμος τών Άχιάρικω* ευρί¬ σκεται, χάριτι &εία, ΰπό τό πρωτόγονον χόιτ,ανον. Και δ δδοοτρωιήρ σχφ αχά γέ· λοια μϊ φόβυν διαρρίξεως δια τήν Αη»ρ· γ'ιαν του. Και ήιιεις Ιχέχιδας τάς χ«ϊρις προς τόν ϋψιοτον χείνομεν ζηχοννχες τήν Ιξ ϋψονς ηαραμυΟίαν. Αμήν! —Διανυχχερεϋον φαρμαχεϊον απόψε χοϋ χ. Κίμωνος Δοκούμεχζ'ώου πλατεία Βενιζέλου. σένα δμως κάθομαι και θναιμάζω, ποϋ δέν πας νά ζεσταθής παρά μόνο μοϋ κά¬ νεις άνάκρισι. Τάχατε είσαι ελεήμων και δέν βαστά ή καρδιά σου νά θωρη τόν πλησίον σου—έτσι μοΰ ιώλεγαν οί καθηγηιαί μου σδν είχα τη βλαχίία νά ιηγαίνω αώ σχολειό ώς που πέθαναν δ πατέρας μου—χαϊ συμπονεϊς και υποφέ¬ ρεις, χι' δλη αυτή ή εκδήλωσις ΐοΰ πό¬ νου σου ξεσπά" είς ενα—τι κάνει; αΰτοϋ ρε;—γιάνά φύγ[)ς ΰσιερα ήσυχος, τελβίως ευχαριστημένος γιατί σύ δέν είσαι σαν έ¬ μενα. Τι εγωϊσταί πυϋ είστε Ισεϊς οί μικροί, ϊών μικρών πραγμάτων τά δρ- γανα. Διατί χι" αυτό πρέπει νά τό ξέρης δτι εμεΐ; είμαστε οί μεγάλοι, γιατί μπο¬ ρούμε «αί περιφρονούμε τήν ανυπόφορη
δυναμι ΐΓ]ς ζέστη; και χήν άποχρουση-
χή τοΰ βοριδ άΐιμία.
Τό χύηαξα χαλά χαλά μές στο ^μί·
ςω;, ποϋ σχορπονσε 2να φανάρι άναιι-
μένο,—χαιά λάθος —σιή γωνία τήςΤρα-
πέζης χαί προσπαθούσα να τάν ψυχολο
γήσω* αΰριο θα προσπαθ-ήσω νά σας
δώσω τήν εικόνα του.
Ι. ΠΥΡΓΟΣ
ΔΙΑΤΟΝΚβΝΤΑΜΙΑΝ
Μας γράφουν έξ 'Αρχανών δτι δ απο¬
σταλείς έκεΐ δπό τοΰ Ταμίου είσπρά
χτωρ πρό; εϊσπραξιν τοΰ φόρου διά. τού;
ιερείς, ένφ ϊπρεπε νά είαπράττη 0 δραχ-
μάς καϊ 10 λεπτά δι4 τό χαρτόσημον,
είσέπραττεν άπό δλους δραχμάς 6.60, ή
τοι επί πλέον πεντήκοντα λεπτά άπά
ιιάθε κάτοικον. Γνωρίζομεν δτι 6 νόμος
δέν προβλέπει καμμίαν τοιαύτην Ιστω
χαί πεντηκονπάλεπτον αδξησιν εις βάρος
τοΟ φορολογουμένου κόσμου καϊ είμεθα
ώς έκ τούτου περίεργοι νά μάθωμεν τίνα
διχαιολογίαν δύναται νά φέρΐβ δ είσπρά-
χτωρ τοΟ φόρου τούτου.
ΟΔΗΓΙΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΙΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΚΑΘΑΡΑΣ ΠΡΟΣΟΔΟΥ
Το 'Γπουργείον τών Οικονομικών
άνεκοίνωσεν προς τόν^,Οίκονομικόν "Ε
φορον ένταΟθαδτι ή προθεσμία προς έπί-
δοσιν δηλώσεων εισοδημάτων γεωργικών
επιχειρήσεων παρετάθη μέχρι τέλους τρέ¬
χοντος Νοεμβρίου καΐ δτι δέν θέλει γίν$
ουδεμία άλλη παρατασις προθεσμίας.
Τά δημοτικά Συμβούλια δέον νά
όρίσωσι τό ελάχιστον τής τιμή: χονδρι
χής πωλήσεως καΐ έιΐ τή βάσει αύτ/]ς
καϊ τοΰ πίνακο; συντελείτών τοΰ άπο-
σταλέντος αύτοΐς δέον νά όρίζηται εις
χρήμα τό καθαρόν φορολογητέον κέρδος
χαί νά καταβάλληται εις τους ώρισμέ
νους δημοσίους εισπράκτορας τό ήμισυ
τοΟ φόρου* οί καταβχλόντες φόρον δεκά¬
της δύνανται άντϊ νά καταβάλωσι τό ή¬
μισυ τοΰ φόρου νά έπιδείξωσιτά σχετικά
διπλότυπα εϊς τά Δημοτ. Συμβούλια και
ταΰτα έπΐ τής δηλώαεω; νά βεβαιώνωσι
τον αριθμόν τοΟ διπλοτύπου καΐ τό ποσόν
διά τής υπογραφής των. Τά διπλό¬
τυπα ταΟτα δέον νά προσαχθώσιν παρά
τών φορολογουμένων ένώπιΐν τοΰ Τα¬
μείου κατά την πληρωμήν τής δευτέρας
δόσεως τοΰ ψόρο^.
Ένετάλη ό εφοριακός Γραμματεύς κ.
Γεώρ. ΚολοντοΟρος νά μεταβή άνά τους
Δήμους Πεδιάδος καΐ Μονοφατσίου Ενα
παράσχω πάσαν σχετικήν δδηγίαν, Ιτε-
ρος δέ τοιούτους ό κ. 'Δρισί. Γραμματι¬
κάκης θέλει μεταβή διά τον αυτόν σκο-
πόν ανά τους Δήμους Τεμένους χαί Μα-
λεβυζίου.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ
(ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ,,ΝΕΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ")
ΑΘΗΝΑΙ 6 Νοεμβρίου 1919 Πρωία
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Κατόπιν ιδιαιτέρας συμφω¬
νίας μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας
και Ιταλίας η Εκρυθμος κατά-
στασις έν Τουρκ£α θέλει βελτι¬
ωθώ 8ιά τη^ς επεμβάσεως αυτών
ιίς τον £λεγχον ον θέλουσιν ου-
τοι εξασκεί έπι τ^ς εσωτερικής
διοικήσεως τη"ς Τουρκίας. Α¬
ποβάσεις Συμμαχικών δυνά¬
μεων έπαρχων προς έπιβολήν
τών αποφάσεων τοίν Χομ.μ.άχων
θέλουαςν ένεργ^θ^ εις τά βπου·
δαιότερα β^μ-εϊα τί^ς Χο>ρκς·
επικρατείας.
ΏΙΚΗ ΤΟΥ6ΟΥΣ/ΛΑΝΗ
ξης ής ης
τοΟ πρώην έχιτελείθΐ> άττοκαλύ-
ψ«ςς άγνωστοι μ-έχρί τοΟδε «ίς
τον Έλληνίχον κόαμ.ον γίνονται
υπο διαφόρων ρ.αρτύρων.
ΠΡΟΕΛΑΣΙΣ /ΛΠΟΛΣ€ΒΙΚ9Ν
Τά Μπολσββςκίκά οτρατβύ-
μ,ατα ένισχυθέντα βηουδαίως
διά τών διαθεσίμων δυνάμεων
των κατώρθωσαν νά έπιβληθώ-
βιν έηι τών αντιπάλων των βίς
ίϊλα τά μ,έτωπα. Ή προέλαβις
έξακολουθεΕ. Τά αντιμ.πολσε-
βικικά εθελοντικά αώμ.ατα προ¬
παρασκευάζουν συστημ-ανικήν α-
μ,υναν εις δευτέρας γραμμ-άς
καΐ εις έπίθεβιν αύγχρονον παν
ταχόθεν.
ΤΟ ΚΙΝΗ/ΛΑ ΤΟΥ ΦΙΟΥ/Λ6
♦Η έπέκτασις τοΰ πραξικο-
«ήματοί του ΙΊίτ' Άνοΰταιο
κρατεί εν μεγίστη ταραχή τους
διπλωματικούς κύκλους οι ό-
ποΕοι διαβλέπουν εις ταύτην
νέους κινδύνους τί^ς Ιταλικές
πολιτικές
ΠΡΟΕΛΑΣΙΣ ΕΝ /Λ ΑΣΙΑ
ΙΜεγάλαι έλληνοουμμαχικαι
δυνάμεις είναι έτοιμοι προ-
προέλασιν εις την Μικράν './%-
βίαν καΐ κατάληψιν σημεέων εις
το έσωτερικον επικαίρων διά
την πρό"».ηψιν οίαςδή/ίοτε νέας
τών επαναστατών προσβολές
κατά τών μεθορίων τη"ς Ελλη¬
νικές γραμμές.
ΝΟΥΛΗΣ
Μέχρι τής^ τελευταία^
στιγμής, καθ' ήν τί-β-ετ^
τό φύλλον μας ύπόταπίΕ.
στήρια, δέν ελήφθη ^
νυκτερινον λ
μας.
—Αΰριον δ&ν Ιορτάζβι ονιε δέχίχαι ?
πιαχέψιις 6 κ ΜιχηήΙ Μαναοάχης, βου-
λ
ΦΡΟΥΡΑΡΧΕΙΟ.Ν ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
ΠΡΟΚΗΡΥΞιΣ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗΣ ΜΕΙΟΔΟΣΙΑΣ
Ι Κριθείσης ασύμφορου της προσφερ
,θίίσης τιμής διά τήν προμήθειαν καυ-
I
σοξύλων τί)ς φρουράς, επαναλαμβάνεται
ι ή διεξαχθεΐσχ μειοδοσία τήν προσεχή
ι Κυριακήν ΙΟην τρέχ. καΐ ώράν 10—12
π. μ. έν τφ Κατίστήματι τοΟ Φρουραρ¬
χείου ύπο τού; αυτούς δρους καΐ συμ-
φων'ας της προηγουμένης.
Έν Ήρακλείψ τ^ 4 Νοεμβρίου 1919.
Ό Φρούραρχος
Π. Καλαμενόαονλος
Ταγματάρχης Πεζικού
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Πρφην Δικηγορικό* Γραφεΐον
Κ2ΝΣΤ. ΣΤΔΜΑΤΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΟΡΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
ΕΙς πρώτην ζήτηςιν όψεως 5 °/0
Με προ&εσμίαν 6 μηνών 3 '/« ο/ο
» » 2 ετών καϊ Άνω 5 °/0
Ταμιευτήριον μέχρι δρ. 4000 4 °/0
ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ-ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Γά Φαλαμηγόν καϊ ήλεκτροφώτι-
στον άτμόπλοιον «ΑΕΡΟΣ» τής Ά-
νατ ο λικής Ατμοπλοίας ταχύ-
τητος 15 μιλίων καϊ με 100 κλίνας
πρώτης ΰέσεως καϊ 50 τής δευτέρας
ήρχιοε τακτικην βυγκοινωνίαν Πει¬
ραιώς- Ηρακλείου μέ προσεγγίσεις έ-
κάστην Παραακευήν πρωΐαν διά Ρέ-
■β-υμνον Χανία καϊ Πειραιά δεχόμε¬
νο* Ιπιβάτας καϊ εμπορεύματα δι' ά-
παντας τους λιμένας Παλαιάς καϊ
Νέας Ελλάδος.
Πράκτωρ έν Ήρακλείψ
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ
ΙΟΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ίΙΜΙΤΕΟ
Το έν Ήρακκλείω Ύ]χατάαχηΗ
τής Ιονικής Τραπέζης Ινία φβ'ρβ, |(·.
γνώσιν τών πελατών τον ότι &,}
τής πρώτης Νοεμβρίου ε. β. <5 χ^ τών παρ' αυτί) καταΰέσ»ων »ίς ^ την ζήτησιν εϊς δραχμάς άνεβιβάσ&η είς 3 "/, είς συν]γ μα έπι Λονδίνου είς 3'/,' ΙΧΟΥΠ ΤΚΙΕ5ΤΙΝ0 Γό ίψόπλοων «ΒϋΟΟνίΝΑ. &έλει άναχωΓ ' -ει τήν προαιχή Τμ, την 12/25 τρέχοντος δι' Άλεσαν· δρειαν, Πόρτ-Σάΐτ, λιμένας Σν ρίας, Σμύρνην, Κωνοταντινοί. πολιν, Πειραιά, Τεργέαχην. 7—3 (Πραχτορείον Τεργεσΐαίου Παρελήφ&ηΟΜ Κεντήματα—Δαντέλες—Κάς χο(· σέ βαμβακερά καϊ μάλλινα—Μπο¬ λερά—Πούδρες - Αρώματα—Πί¬ στες οδόντων—Κουμβιά γυναι¬ κείων φορεμάτων—Σακί μάΑΑ να—Αδιάβροχα Αγγλικά. ΛΟΞΚΟΤΑ καϊ Οαρέλαβε ΤΟ ς ϊ& ΙΙλατειας Χΐρί' τας αριθ. 1 »3 (π*ρά τί> Κϊ'
μαράκι) νεοσυσταθέν *<αι«νθΛω· λεεον τοΰ ΣΤΥΛΙΑΝ- Κ. ΖΤΑΓΑΚΗ θά εΰρηται καπνά και σιγαρί«' ΠΑΝΤΟΣ ΓΟΤΣΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 5-2 στου ΑΡΩΜΑΤΑ, ΠΟΥΔΡΕΣ, ΚΟΛΟΝΙΑ πάντα τά εϊδη κωμώοεως 14— ΕΠΙΦΥΛΛΙΣ «ΝΕΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ>
Η
ΥΠΟ ^
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
(Σ«νίχ(ΐα {χ τοΰ προηγουμένου)
—Νά σδς πω τήν αλήθεια δέν έχει καϊ
πολύ άδικο. "Αμα εξαίρεσες μερικούς
νέους οί άλλοι δέν αξίζουν μιά πεν¬
τάρα.
—'Δλλά μέ δλα αυτά ό κύριος άξιω-(
ματικός θά πείνα βέβαια, δέν ε'ν' ίισι;"
—Όχι καΐ τόσο, αγαπητέ διδάσκαλε.'
θά σας ομολογήσω δμως είλικρινώς δτι
δέν βλέπω τήν ώρανά ιδώ τή Σόνια. |
—Θάνε στά δωμάτιο της. Πηγαίνομε,'
καϊ στό δρόμο θά σας διηγηθώ κάτι τι
ποΟ δέν θά σας άρέση βέβαια, άλλα πρέ
πει έν πάση περιπτώσει νά τ' ακούσετε.
Διά μέσου σκιαζομένων διαδρόμων οΕ
δύο άνδρες διηυθύνθηοαν προς τάν οί
χίσχον, εντός τοΰ οποίον διέμενεν ή Σό¬
νια χα! <5 βαρώνος ήρχισε νά διηγήται τήν [στορίαν τοΟ Βασκα. Ό αξιωματικός ίγινε 5ξω φρενών άπό τόν θυμόν του. —Πώς! αυτός 6 αχρείος το)μ£ ακόμη νά παρενοχλή τή Σόνια, άφοΰ ξέρει δτι είνβ μνηστή μοο; θά τόν σκοτώσω σδν λυσασμένο σκυλί, άνέκραξεν. -Μείνατε ήσυχος καΐ θάλθη ή <δρα του, είπε μέ χαμηλήν φωνήν δ βαρώνος. ΚαΙ επειδή δέν πρέπει κανείς ν' άντι- ληφθή τήν παρουσία σας έδώ, δέστε τή Σόνια καϊ ξχναφύγετε. Έγώ έν τψ με ταξύ θά φροντίσω νά σιΖς φέρω τίποτε τρόφιμα στο δωμάτιο τής άγαπγ(τής σχς μικρούλας. Έπλησίασαν ε?ς τόν οίκίσκον. Τό παράθυρον ήτο άνοικτόν καϊ τό δωμάτιον έφαίνετο άμυδρώς φωτιζόμε- νον. Παρά τού; πόδας τής κλίνης, είς στά- σι; ενθέρμου προσευχής Ιφαίνετο ή Σό- νι-χ γονυπετή:. —Κυττάξετε, Πέτρε' προσεύχεται γιά οάς ! Μέ μίαν ταχεΐαν άκίνησιν άφήρεσεν δ νέο; τάν μανδύαν του καϊ μ' 2να πή¬ δημα ευρέθη εντός τοΰ δωματίου. —Σόνια, λατρευτά μου ψυχή, αγα¬ πητό λευκό μου περιστέρι! Κατατρομαγμένη ή Σόνια άπό τήν αί- φνιδίαν ταύτην έμφάνισιν άνεχινάχθη άπό τήθέσι της καϊ άναγνωρίσασα τόνΠέιρον ϊπεσε στην αγκάλη του ψιθυρίζουσα: —Πέτρε μου, αγαπημένε μου Πέτρε! ΚαΙ μέ πλημμυρισμένα τά μάτια της άπό δάκρυα έστέκοντο καϊ ο£ δύο επί πολλά λεπτά σφικτά ένηγκαλισμένοι. Ό γέρων καθηγητής δέν εϊμποροΰσε νά συγκράτηση τή συγκίνησί του καϊ σκουπίζοντας 2να δάκρυ ποΟ Ιτρεξε ε¬ πάνω στή ρυτιδωμένη του παρειά, ϊφυγε διά νά ψροντίση νά φέρη τρόφιμα άπό τά μαγειρεία. Ή σελήνη μεγαλοπρεπής καϊ μεσου¬ ρανούσα έφώτιζε μέ τής ίρ-γυρ^ς της ά- χτΐνες δλόκληρον τήν έΥ;ασιν τοΟ,πάρκου. Καθισμένοι είς τό άκρον του κρεβϊ- τιοΟ τής ΣόνιαςδιηνοΟντο τής λύπες τους μέ χαμηλήν φωνήν. Ή Σόνια ανέφερε γιά τήν απερίγραπτη 'ντροπή ποΰ 'δο- κίμασε δταν τους συνέλαβε ό αφέντης τδ βράδυ εκείνο τοΟ αποχαιρετισμού, I- ηειτα τά βάσανα της, τού; πόνοος τοΰ μαρτυρίον της καϊ τή μεγάλη της θλίψι γΐά τήν Αβεβαιότητα τής τύχης τοΟ πο¬ λυαγαπημένου της Πέτρου. Εκείνος πά) ιν ώμίλησε γιά τά δνει · | ρά του στό στρατόπεδο, δνειρα ποΟ ιιχ1 πάντοτε ώς αντικείμενο τή 2όνι», ϊΐ' τή φρίκη ποΰ τοΰ έπροκαλοΟσε ή ϊ'^' τοχυσία τών μαχών καϊ γίά τή χ»Ρ« ποο έδοκίμαζε τώρ.α ποΰ επρόκειτο νέί· πιστρέψη γιά λίγες ώρες γΐά νά 11% Α1 πολυαγαπημένη του. "Επειτα ή Σόνια ώμίλησε γιά τήν*· πίσκεψι ταΰ Βάσκα. Ό Πέτρος έκαμε μϊά κίνησι &?·(ψ γ —Σέ παρακαλώ, αγάπη μου, μή Ρ1 ομιλείς γιά τό κάθαρμα αυτό.. . ( —Ό κύριος δέ Λεστούρ μοΟ δΐ»βχ·' θη δτι θά μέ ύπερασπισθή έν*ντίον ί« κακοΰ αύτοΟ άνθρωπου, είπεν ή Σόνι»· —Κι' εμένα; δέν μ' ελάμβανες Ψη 6π' δψει σου; —ΤΙ ήθελες αγαπημένε μου ν* *&»>
Σέ ήξερα τόσο μακρυά! Έπρεπε ν
πευθ-ίνθώ σέ κάποιον. "Αν μ' έξηναγ"*-
ζαν νά νυμφευθώ αυτό τό τέρας, Θ4 ^Ρ0"
τιμοΟσα ν' αυτοκτονήσω.
Ένας θόρυβος παράξενος, §ν«ς ΚΡ
βος θραυομένων κλάδων, βημάτων ΙΑ»'
φρων, Ικχμε τή Σό.ια νά τριμάξΐ
στά πνεΟμά της ενεφανίσθη ή τ
μορφή τοΰ γέροντος πρίγκηποί.
χή τοΰ βοριδ άΐιμία.
Τό χύηαξα χαλά χαλά μές στο ^μί·
ςω;, ποϋ σχορπονσε 2να φανάρι άναιι-
μένο,—χαιά λάθος —σιή γωνία τήςΤρα-
πέζης χαί προσπαθούσα να τάν ψυχολο
γήσω* αΰριο θα προσπαθ-ήσω νά σας
δώσω τήν εικόνα του.
Ι. ΠΥΡΓΟΣ
ΔΙΑΤΟΝΚβΝΤΑΜΙΑΝ
Μας γράφουν έξ 'Αρχανών δτι δ απο¬
σταλείς έκεΐ δπό τοΰ Ταμίου είσπρά
χτωρ πρό; εϊσπραξιν τοΰ φόρου διά. τού;
ιερείς, ένφ ϊπρεπε νά είαπράττη 0 δραχ-
μάς καϊ 10 λεπτά δι4 τό χαρτόσημον,
είσέπραττεν άπό δλους δραχμάς 6.60, ή
τοι επί πλέον πεντήκοντα λεπτά άπά
ιιάθε κάτοικον. Γνωρίζομεν δτι 6 νόμος
δέν προβλέπει καμμίαν τοιαύτην Ιστω
χαί πεντηκονπάλεπτον αδξησιν εις βάρος
τοΟ φορολογουμένου κόσμου καϊ είμεθα
ώς έκ τούτου περίεργοι νά μάθωμεν τίνα
διχαιολογίαν δύναται νά φέρΐβ δ είσπρά-
χτωρ τοΟ φόρου τούτου.
ΟΔΗΓΙΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΙΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΚΑΘΑΡΑΣ ΠΡΟΣΟΔΟΥ
Το 'Γπουργείον τών Οικονομικών
άνεκοίνωσεν προς τόν^,Οίκονομικόν "Ε
φορον ένταΟθαδτι ή προθεσμία προς έπί-
δοσιν δηλώσεων εισοδημάτων γεωργικών
επιχειρήσεων παρετάθη μέχρι τέλους τρέ¬
χοντος Νοεμβρίου καΐ δτι δέν θέλει γίν$
ουδεμία άλλη παρατασις προθεσμίας.
Τά δημοτικά Συμβούλια δέον νά
όρίσωσι τό ελάχιστον τής τιμή: χονδρι
χής πωλήσεως καΐ έιΐ τή βάσει αύτ/]ς
καϊ τοΰ πίνακο; συντελείτών τοΰ άπο-
σταλέντος αύτοΐς δέον νά όρίζηται εις
χρήμα τό καθαρόν φορολογητέον κέρδος
χαί νά καταβάλληται εις τους ώρισμέ
νους δημοσίους εισπράκτορας τό ήμισυ
τοΟ φόρου* οί καταβχλόντες φόρον δεκά¬
της δύνανται άντϊ νά καταβάλωσι τό ή¬
μισυ τοΰ φόρου νά έπιδείξωσιτά σχετικά
διπλότυπα εϊς τά Δημοτ. Συμβούλια και
ταΰτα έπΐ τής δηλώαεω; νά βεβαιώνωσι
τον αριθμόν τοΟ διπλοτύπου καΐ τό ποσόν
διά τής υπογραφής των. Τά διπλό¬
τυπα ταΟτα δέον νά προσαχθώσιν παρά
τών φορολογουμένων ένώπιΐν τοΰ Τα¬
μείου κατά την πληρωμήν τής δευτέρας
δόσεως τοΰ ψόρο^.
Ένετάλη ό εφοριακός Γραμματεύς κ.
Γεώρ. ΚολοντοΟρος νά μεταβή άνά τους
Δήμους Πεδιάδος καΐ Μονοφατσίου Ενα
παράσχω πάσαν σχετικήν δδηγίαν, Ιτε-
ρος δέ τοιούτους ό κ. 'Δρισί. Γραμματι¬
κάκης θέλει μεταβή διά τον αυτόν σκο-
πόν ανά τους Δήμους Τεμένους χαί Μα-
λεβυζίου.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ
(ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ,,ΝΕΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ")
ΑΘΗΝΑΙ 6 Νοεμβρίου 1919 Πρωία
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Κατόπιν ιδιαιτέρας συμφω¬
νίας μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας
και Ιταλίας η Εκρυθμος κατά-
στασις έν Τουρκ£α θέλει βελτι¬
ωθώ 8ιά τη^ς επεμβάσεως αυτών
ιίς τον £λεγχον ον θέλουσιν ου-
τοι εξασκεί έπι τ^ς εσωτερικής
διοικήσεως τη"ς Τουρκίας. Α¬
ποβάσεις Συμμαχικών δυνά¬
μεων έπαρχων προς έπιβολήν
τών αποφάσεων τοίν Χομ.μ.άχων
θέλουαςν ένεργ^θ^ εις τά βπου·
δαιότερα β^μ-εϊα τί^ς Χο>ρκς·
επικρατείας.
ΏΙΚΗ ΤΟΥ6ΟΥΣ/ΛΑΝΗ
ξης ής ης
τοΟ πρώην έχιτελείθΐ> άττοκαλύ-
ψ«ςς άγνωστοι μ-έχρί τοΟδε «ίς
τον Έλληνίχον κόαμ.ον γίνονται
υπο διαφόρων ρ.αρτύρων.
ΠΡΟΕΛΑΣΙΣ /ΛΠΟΛΣ€ΒΙΚ9Ν
Τά Μπολσββςκίκά οτρατβύ-
μ,ατα ένισχυθέντα βηουδαίως
διά τών διαθεσίμων δυνάμεων
των κατώρθωσαν νά έπιβληθώ-
βιν έηι τών αντιπάλων των βίς
ίϊλα τά μ,έτωπα. Ή προέλαβις
έξακολουθεΕ. Τά αντιμ.πολσε-
βικικά εθελοντικά αώμ.ατα προ¬
παρασκευάζουν συστημ-ανικήν α-
μ,υναν εις δευτέρας γραμμ-άς
καΐ εις έπίθεβιν αύγχρονον παν
ταχόθεν.
ΤΟ ΚΙΝΗ/ΛΑ ΤΟΥ ΦΙΟΥ/Λ6
♦Η έπέκτασις τοΰ πραξικο-
«ήματοί του ΙΊίτ' Άνοΰταιο
κρατεί εν μεγίστη ταραχή τους
διπλωματικούς κύκλους οι ό-
ποΕοι διαβλέπουν εις ταύτην
νέους κινδύνους τί^ς Ιταλικές
πολιτικές
ΠΡΟΕΛΑΣΙΣ ΕΝ /Λ ΑΣΙΑ
ΙΜεγάλαι έλληνοουμμαχικαι
δυνάμεις είναι έτοιμοι προ-
προέλασιν εις την Μικράν './%-
βίαν καΐ κατάληψιν σημεέων εις
το έσωτερικον επικαίρων διά
την πρό"».ηψιν οίαςδή/ίοτε νέας
τών επαναστατών προσβολές
κατά τών μεθορίων τη"ς Ελλη¬
νικές γραμμές.
ΝΟΥΛΗΣ
Μέχρι τής^ τελευταία^
στιγμής, καθ' ήν τί-β-ετ^
τό φύλλον μας ύπόταπίΕ.
στήρια, δέν ελήφθη ^
νυκτερινον λ
μας.
—Αΰριον δ&ν Ιορτάζβι ονιε δέχίχαι ?
πιαχέψιις 6 κ ΜιχηήΙ Μαναοάχης, βου-
λ
ΦΡΟΥΡΑΡΧΕΙΟ.Ν ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
ΠΡΟΚΗΡΥΞιΣ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗΣ ΜΕΙΟΔΟΣΙΑΣ
Ι Κριθείσης ασύμφορου της προσφερ
,θίίσης τιμής διά τήν προμήθειαν καυ-
I
σοξύλων τί)ς φρουράς, επαναλαμβάνεται
ι ή διεξαχθεΐσχ μειοδοσία τήν προσεχή
ι Κυριακήν ΙΟην τρέχ. καΐ ώράν 10—12
π. μ. έν τφ Κατίστήματι τοΟ Φρουραρ¬
χείου ύπο τού; αυτούς δρους καΐ συμ-
φων'ας της προηγουμένης.
Έν Ήρακλείψ τ^ 4 Νοεμβρίου 1919.
Ό Φρούραρχος
Π. Καλαμενόαονλος
Ταγματάρχης Πεζικού
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Πρφην Δικηγορικό* Γραφεΐον
Κ2ΝΣΤ. ΣΤΔΜΑΤΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΟΡΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
ΕΙς πρώτην ζήτηςιν όψεως 5 °/0
Με προ&εσμίαν 6 μηνών 3 '/« ο/ο
» » 2 ετών καϊ Άνω 5 °/0
Ταμιευτήριον μέχρι δρ. 4000 4 °/0
ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ-ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Γά Φαλαμηγόν καϊ ήλεκτροφώτι-
στον άτμόπλοιον «ΑΕΡΟΣ» τής Ά-
νατ ο λικής Ατμοπλοίας ταχύ-
τητος 15 μιλίων καϊ με 100 κλίνας
πρώτης ΰέσεως καϊ 50 τής δευτέρας
ήρχιοε τακτικην βυγκοινωνίαν Πει¬
ραιώς- Ηρακλείου μέ προσεγγίσεις έ-
κάστην Παραακευήν πρωΐαν διά Ρέ-
■β-υμνον Χανία καϊ Πειραιά δεχόμε¬
νο* Ιπιβάτας καϊ εμπορεύματα δι' ά-
παντας τους λιμένας Παλαιάς καϊ
Νέας Ελλάδος.
Πράκτωρ έν Ήρακλείψ
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ
ΙΟΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ίΙΜΙΤΕΟ
Το έν Ήρακκλείω Ύ]χατάαχηΗ
τής Ιονικής Τραπέζης Ινία φβ'ρβ, |(·.
γνώσιν τών πελατών τον ότι &,}
τής πρώτης Νοεμβρίου ε. β. <5 χ^ τών παρ' αυτί) καταΰέσ»ων »ίς ^ την ζήτησιν εϊς δραχμάς άνεβιβάσ&η είς 3 "/, είς συν]γ μα έπι Λονδίνου είς 3'/,' ΙΧΟΥΠ ΤΚΙΕ5ΤΙΝ0 Γό ίψόπλοων «ΒϋΟΟνίΝΑ. &έλει άναχωΓ ' -ει τήν προαιχή Τμ, την 12/25 τρέχοντος δι' Άλεσαν· δρειαν, Πόρτ-Σάΐτ, λιμένας Σν ρίας, Σμύρνην, Κωνοταντινοί. πολιν, Πειραιά, Τεργέαχην. 7—3 (Πραχτορείον Τεργεσΐαίου Παρελήφ&ηΟΜ Κεντήματα—Δαντέλες—Κάς χο(· σέ βαμβακερά καϊ μάλλινα—Μπο¬ λερά—Πούδρες - Αρώματα—Πί¬ στες οδόντων—Κουμβιά γυναι¬ κείων φορεμάτων—Σακί μάΑΑ να—Αδιάβροχα Αγγλικά. ΛΟΞΚΟΤΑ καϊ Οαρέλαβε ΤΟ ς ϊ& ΙΙλατειας Χΐρί' τας αριθ. 1 »3 (π*ρά τί> Κϊ'
μαράκι) νεοσυσταθέν *<αι«νθΛω· λεεον τοΰ ΣΤΥΛΙΑΝ- Κ. ΖΤΑΓΑΚΗ θά εΰρηται καπνά και σιγαρί«' ΠΑΝΤΟΣ ΓΟΤΣΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 5-2 στου ΑΡΩΜΑΤΑ, ΠΟΥΔΡΕΣ, ΚΟΛΟΝΙΑ πάντα τά εϊδη κωμώοεως 14— ΕΠΙΦΥΛΛΙΣ «ΝΕΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ>
Η
ΥΠΟ ^
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.
(Σ«νίχ(ΐα {χ τοΰ προηγουμένου)
—Νά σδς πω τήν αλήθεια δέν έχει καϊ
πολύ άδικο. "Αμα εξαίρεσες μερικούς
νέους οί άλλοι δέν αξίζουν μιά πεν¬
τάρα.
—'Δλλά μέ δλα αυτά ό κύριος άξιω-(
ματικός θά πείνα βέβαια, δέν ε'ν' ίισι;"
—Όχι καΐ τόσο, αγαπητέ διδάσκαλε.'
θά σας ομολογήσω δμως είλικρινώς δτι
δέν βλέπω τήν ώρανά ιδώ τή Σόνια. |
—Θάνε στά δωμάτιο της. Πηγαίνομε,'
καϊ στό δρόμο θά σας διηγηθώ κάτι τι
ποΟ δέν θά σας άρέση βέβαια, άλλα πρέ
πει έν πάση περιπτώσει νά τ' ακούσετε.
Διά μέσου σκιαζομένων διαδρόμων οΕ
δύο άνδρες διηυθύνθηοαν προς τάν οί
χίσχον, εντός τοΰ οποίον διέμενεν ή Σό¬
νια χα! <5 βαρώνος ήρχισε νά διηγήται τήν [στορίαν τοΟ Βασκα. Ό αξιωματικός ίγινε 5ξω φρενών άπό τόν θυμόν του. —Πώς! αυτός 6 αχρείος το)μ£ ακόμη νά παρενοχλή τή Σόνια, άφοΰ ξέρει δτι είνβ μνηστή μοο; θά τόν σκοτώσω σδν λυσασμένο σκυλί, άνέκραξεν. -Μείνατε ήσυχος καΐ θάλθη ή <δρα του, είπε μέ χαμηλήν φωνήν δ βαρώνος. ΚαΙ επειδή δέν πρέπει κανείς ν' άντι- ληφθή τήν παρουσία σας έδώ, δέστε τή Σόνια καϊ ξχναφύγετε. Έγώ έν τψ με ταξύ θά φροντίσω νά σιΖς φέρω τίποτε τρόφιμα στο δωμάτιο τής άγαπγ(τής σχς μικρούλας. Έπλησίασαν ε?ς τόν οίκίσκον. Τό παράθυρον ήτο άνοικτόν καϊ τό δωμάτιον έφαίνετο άμυδρώς φωτιζόμε- νον. Παρά τού; πόδας τής κλίνης, είς στά- σι; ενθέρμου προσευχής Ιφαίνετο ή Σό- νι-χ γονυπετή:. —Κυττάξετε, Πέτρε' προσεύχεται γιά οάς ! Μέ μίαν ταχεΐαν άκίνησιν άφήρεσεν δ νέο; τάν μανδύαν του καϊ μ' 2να πή¬ δημα ευρέθη εντός τοΰ δωματίου. —Σόνια, λατρευτά μου ψυχή, αγα¬ πητό λευκό μου περιστέρι! Κατατρομαγμένη ή Σόνια άπό τήν αί- φνιδίαν ταύτην έμφάνισιν άνεχινάχθη άπό τήθέσι της καϊ άναγνωρίσασα τόνΠέιρον ϊπεσε στην αγκάλη του ψιθυρίζουσα: —Πέτρε μου, αγαπημένε μου Πέτρε! ΚαΙ μέ πλημμυρισμένα τά μάτια της άπό δάκρυα έστέκοντο καϊ ο£ δύο επί πολλά λεπτά σφικτά ένηγκαλισμένοι. Ό γέρων καθηγητής δέν εϊμποροΰσε νά συγκράτηση τή συγκίνησί του καϊ σκουπίζοντας 2να δάκρυ ποΟ Ιτρεξε ε¬ πάνω στή ρυτιδωμένη του παρειά, ϊφυγε διά νά ψροντίση νά φέρη τρόφιμα άπό τά μαγειρεία. Ή σελήνη μεγαλοπρεπής καϊ μεσου¬ ρανούσα έφώτιζε μέ τής ίρ-γυρ^ς της ά- χτΐνες δλόκληρον τήν έΥ;ασιν τοΟ,πάρκου. Καθισμένοι είς τό άκρον του κρεβϊ- τιοΟ τής ΣόνιαςδιηνοΟντο τής λύπες τους μέ χαμηλήν φωνήν. Ή Σόνια ανέφερε γιά τήν απερίγραπτη 'ντροπή ποΰ 'δο- κίμασε δταν τους συνέλαβε ό αφέντης τδ βράδυ εκείνο τοΟ αποχαιρετισμού, I- ηειτα τά βάσανα της, τού; πόνοος τοΰ μαρτυρίον της καϊ τή μεγάλη της θλίψι γΐά τήν Αβεβαιότητα τής τύχης τοΟ πο¬ λυαγαπημένου της Πέτρου. Εκείνος πά) ιν ώμίλησε γιά τά δνει · | ρά του στό στρατόπεδο, δνειρα ποΟ ιιχ1 πάντοτε ώς αντικείμενο τή 2όνι», ϊΐ' τή φρίκη ποΰ τοΰ έπροκαλοΟσε ή ϊ'^' τοχυσία τών μαχών καϊ γίά τή χ»Ρ« ποο έδοκίμαζε τώρ.α ποΰ επρόκειτο νέί· πιστρέψη γιά λίγες ώρες γΐά νά 11% Α1 πολυαγαπημένη του. "Επειτα ή Σόνια ώμίλησε γιά τήν*· πίσκεψι ταΰ Βάσκα. Ό Πέτρος έκαμε μϊά κίνησι &?·(ψ γ —Σέ παρακαλώ, αγάπη μου, μή Ρ1 ομιλείς γιά τό κάθαρμα αυτό.. . ( —Ό κύριος δέ Λεστούρ μοΟ δΐ»βχ·' θη δτι θά μέ ύπερασπισθή έν*ντίον ί« κακοΰ αύτοΟ άνθρωπου, είπεν ή Σόνι»· —Κι' εμένα; δέν μ' ελάμβανες Ψη 6π' δψει σου; —ΤΙ ήθελες αγαπημένε μου ν* *&»>
Σέ ήξερα τόσο μακρυά! Έπρεπε ν
πευθ-ίνθώ σέ κάποιον. "Αν μ' έξηναγ"*-
ζαν νά νυμφευθώ αυτό τό τέρας, Θ4 ^Ρ0"
τιμοΟσα ν' αυτοκτονήσω.
Ένας θόρυβος παράξενος, §ν«ς ΚΡ
βος θραυομένων κλάδων, βημάτων ΙΑ»'
φρων, Ικχμε τή Σό.ια νά τριμάξΐ
στά πνεΟμά της ενεφανίσθη ή τ
μορφή τοΰ γέροντος πρίγκηποί.


