64308

Αριθμός τεύχους

613

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Ζ

Ημερομηνία Έκδοσης

4/7/1917

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΕΤΟΕΖ . ΑΡΙΘ. ΘΙ3
    Ν€Α€ΦΗΜ€ΡΙ*
    Ϊ5Μ Ι1Ι»;%14ΑΚΙ« Τρίνη 4 Ίονλ£ον ΙΟΙ Τ.
    Τίμή φύλλου Λβπ. 1 Ο
    ,,ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΕ"-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
    Πολιτική, φιλολογική και ίϊδησβογραφική καβημβ-
    Ιφημερίς —Γραφίϊα, Τυπογρ. Ηλακϊα Ββνιζέλου
    Χηλί-γοαφικΛ Δ««<)υν<ης : ,,ΝΕΑΝ" — 'Πράχλειον. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ Ι. Δ. ΜΟΥΡΕΛΛΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΟΝ ΣΥΜΤΑΚΤΗΣ Μ. Ε. ΚΟΥΝΑΛΑΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΑΙ ΙΙΡΟΠΔΗΡΟΤΕΛΙ Έσα>ΐεριχυΟ ετησία . . . .χ. . Δραχ. 20.
    > Τρίμηνος · 6.
    Έξω«ριχυΟ ετησία.......40.
    » Τρίμηνος · 10.
    Η ΣΥΓΚΛΗΣΙΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΗΣ 3ΓΣ ΜΑΙΟΥ
    ΕΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΕΓΓΡΑΦΟΝ
    Δια τήν ΐατυριαν 6ΐ)μοσιεόυμβν οή-
    μβρον άννϊ κυρίου άρθρου την <ίσΐ)γ?|- ιιχήν ίχθεσιν περί της. συγκλήσεως της Βουλής τή(31ης Μαΐοι 1910|ίήν δ ωίαν οιειάκωοκν ό ίπΐ ιών ΈσωιερίΗών Υ¬ πουργός χ. Ρέπονλης και άψοϋ ενεκρίθη ΰφ" ολοχλήρου τοβ Υπουργικού Συμ (Ιουλίου ύπεβλήβϊΐ προς ιόν Βαυΐ?.ία, Ίοού τό ιστορικόν τοβτο έγγραφον : Συνεπής πρίς τάς Συνταγματικά; αΰ τής υποχρεώαιις η Κυ&έρνΎ^σις υποβάλ¬ λει £ύλα|3ώς ύπό την κύρωαιν της Ύμε τέρας Μεγαλειοτητος τό Διάταγμα, δι'ού ανακαλείται τό άπό Ι'ί' "Οκτωβρίου 1915 Β. Διάταγμα περί διαλύσεως της Βουλής τής Κ' περιόδου, ως κατά ΐχαραοασιν του Συντάγματος έκοοΰεν, καλείται δε η,Βου λή εκείνη ·£ς Β' τακτικήν Σύνοδον. Ή πράξις αΰτη δέν Ιχει αληθώς πα- ρομοίαν έν τ·£ Κβινοβουλευτινί) ημών ί- ατορία. '^λλ' αν αϊ αυνθήκαι, υφ <£ς ίρ- ρυθμίσϋη ή λήςις τής προηγηθείσας πο¬ λιτειακής κρίσιως, δέν Επιτρέπουν τήν ά- μεσον από τοϋδε προσφυγών εις Έϋνοσυ νέλευοιν, ήτις εν ονομαιι της Ααι'κής κυ¬ ριαρχίας να στερέωση τό ιίολιτευμα έπΐ τών αληθινών αύτοΟ οάσεων καΐ να βέαις τήν ο,,ιστικήν αφετηριαν τής νέας περι- ύδ}« ε!ς ήν είοερχ-ομεϋα, η υποχρέωσις έξ άλλου τού σερασμοΰ προς τι Συνταγ - ματικόν καϋεσιώ, επιβάλλει τήν ϊμεσον αύτοΟ αποκαταστασιν έντ&ς των ορίων χΐ)ς λαϊκής Οε/νήοεως και των πολιτικών παραδόσβων τη, χώρας. ΤοΟτο οϊ σημαί¬ νει ή άν^κλησι; χου Διατάγματος τ*)ς5ι- αλύοεως της .1>ουλής χής Κ'^ίερίόοου.
    Ή ένοια τού άρΰρ. ϋ'ί τοΟ Συντάγμα¬
    τος, κχθ' ο ν6 Βασιλεύς έχε,ι τό δικαίω¬
    μα νά $ αλύν^ τήν Βθν>λήν>,"δεν ένυΐΐάρ-
    χ«ι *ίς' αύτην μόνον την ^ρ.ίσιν, άΐτο-
    , /.ύτως λαμβανομένης. *^υ 1ΐ*«ιλί,ίί,— δ-
    ρίζιΐ: χο ίρϋρον 44--δέν έχει άλλας ε¬
    ξουσίας είμη όσας τω αηονίμουσι ρητώς
    τό Σύνταγμα κ αϊ οί συναδοντες προς αύτο
    ιδιαίτεροι Νόμοι*,
    Έ οί νε&νοΐα τοΟδικαιώματος της δια¬
    λύσεις ι;ρο>.ύΓ. χει κατάδηλος καΐ «κ της
    χυρι»»τάτης διατάςιω^ τού Συντάγματος
    κ«β*ήν (ίρβρον 21)-«"Απαααι ζΐ έςου-
    οίαι χηγαζουσιν ίχ τοϋ "Κϋνου;, ένερ-
    γοβνται <Α κα« όν τρόπον όρίζιι τό Σύν¬ ταγμα*», αλλά καΐ ίκ τών βιδικωχιρα-ν δ»βτ*ιςεων, «ί'τινες οιαγράφουσιν ίφ'ένος μέν χα δικαιώματα τοΟ Στέμματος έν σχε οιι προς τήν ί»βι»λήν, άφ' ετέρου οέ τά &ικαιώμα.τα τί,ς Βουλής, διατάξεων τάς ίποία; 2κ6ρωσκ καΐ πολυετής λειτουργία τοί» Κοινο6ουλϊυτικοΟ Πολιτε.)μ*ςος Ιν "Ελλάδι. ΟΟτω (άρ<φ ν .^;. υ ϋααίλβυ; ί- χ·ι τό δικαίωμα ίίπαξ μόνον ν« άναστέλ- λ^ τας εργασίας ιής Βουλευτικής Συνό¬ δου, είτεάνα^άλλων τήν ίναρξι/ είτε δια- κάπτοιν ιή#ίξ-'.κολού(3ησιν αύ:ή|. Ή α¬ ναστολή τών εργασιών δέν δύναται να διαρκέσω υπέρ τάς τριάκοντα ημέρας ουδέ να ίπα/αληφθ^ κατά τήν Βουλευ- τιχήν Σύνοδον ανβυ της συνβναίσεως τής Βουλής.' ΚαΙ τό δικαίωμα τοϋτο έθε- ητίαίιτι ουχί δι' άλλον τινά λύγαν, αλλά δια περίπτωσιν προσωρινής Κυέχρνητι- κής ανάγκης, μή δυναμένη: άλλως νά ίςοικονομηϋι^. Έν περιπτώσει δΐ δια¬ λύσεως τής Βουλής, τό Σύνταγμα ωρισεν (άρθρον ^7) 2α το Διαταγμο τ^ς οιαλύ- αεως «πρέπει να διαλαμβάνε αυγ/^ρόνω; ίύγκληΐιν τών μέν ίκλ&,γέωνέν- ΐό; τεσσαράκοντα πέντε ήμερων, τής δ* Βουλής εντός τριών μηνών.» 'Η 'Δνα· ϋεωρητική Βουλή μβλισ ία, θεωροί σα τήν υπάρχουσαν πρότερον πρόθεσμίαν τών δύο μη^ών διά την ένέργβιαν τών εκλο¬ γών καΐ τών τριών διά τήν «ύγκλησιν της Βουλής «ϋπεράγαν μακράν καΐ ίπι· ϊημιον ε^ς τά συμφέροντα τής ΙΙολι· τείας», ήΒέλησ» νά περιορίσ^ τήν μέν πρώτην εις ίνα μήνα, τήν δέ δευτέραν είς δυο, βγένετο δέ δεκτή ή τοΰ ένό; καΐ ήμίσεος καΐ τών τριών μηνών ίνεκα λό¬ γων τεχνικών, διά τάς άνάγκας τής δι¬ οικήσεως προς ένέργειαν των εκλογών καΐ όιά τδν άπαιτούμενον χράνον προς έ<δίκασΗν αυτών. ΑΙ διατάξεις αύται αποδεικνύουν πόσον φειδωλή προσεπαϋησε νά είναι ή Λαϊκή κυριαρχία, προκείμενου νά καΚ^ρίση τά παρεχόμενα εις το Στέμμα δικαιώματα απέναντι τής Βουλής. ΚαΙ τό ότι ί Βασιλεύς δέν δύναται νά διάλυση τήν Βουλήν πρΙν ή αδίη καταρ- τισθή εις Σώμα, αποδεικνύει δτι δέν δύ¬ ναται νά εϊκ'2 6α δέν αποδέχεται .τήν υπό τού Λα<^ έκδ^λωΟεϊσαν Κυ^ερνητι- κήν ϋέληοιν. Ή οιάταςις περί διαλύαεοις δέν 6ε- σπΐζει, κυρίως ειπείν, Βασιλικών διχαίω- μα' ύποχρίωσιν μάλλον τοΟ Στέμματος α¬ ποτελεί βνεργοΟντος ώς Οργάνου τής 11ο- λιτείαςέντος τών τεθειμένων αυτό αρίων. Διότι δ«ν έΐέΟη ώ; ^ι,έσον ϊξουδεχερώ- αεως καΐ συντριοης της διά τών εκλογών έκδηλουμένης λαϊκής ΰελήσ*ως· έτέϋη, τουναντίον, ώς μ-ίοον βΜχλήβκως ημος τον χορ6οΐ.ρχον, όπως οΰ- τος βχφράζη την Ι£υ6·ρν?}Ήχήν τον Βίληβον, ι«.έ<ΐον, δς' ον τ^ρχ£τα( ηάντοτ» έν άρμ,Ον Κουλή προς τήν μ τοΰ Λ.αοΟ. Λ.ά ΐουτο επιτρέπεσαι νά γίνεται -χρήσις αύτοΰ ή όταν ή υπάρχου σα Βουλή έπαυσε νά είίΌνΙζή το δημό¬ σιον φρόνημα, ή ίταν δεν δύναται ναόώ- αΐβ διώσιμον Κυδέρνηοιν ή ή ένδ·δ«ιγ- μίνη Οπό της πλειονοψηφίας Κυοέρνη- οις όεωρε! £τ( οφ£ίλει νά αναβάπτισες ρ,τά τής Βουλής |ίς τήν κολυμβήϋραν τής λαϊκής εμπιστοσύνης δπως άντληση νέον κΟρος Πρ4ς τ(Ι έργα της. Αςχλύι- ταΐ δ* ή Ιίονλή ϊ»1* ·ύμ£οχ*τα& έν δς»φο>ν£οι. ουχί «ί*ος ϊήν 04-
    λ -ςοΟ Χτέμ·μ·»το?, <χ*λλα τήν «)έληβιν τοΟ Λ*θΟ· κ*1 οι>·
    κυριαρχίας. "Αφινε δέ νά ϋεωρήται 2τι
    ή κυριαρχία εδρεύει εις τήν Βασιίι-
    κήν ίξουσίαν. 14«1 ομ.ως ήρκ«α«ν
    ή αινθαιίρκτος χρ^αις τοΟ δο»«ι-
    ώμ.οιτος ιής διαιλνββως νπό τον
    τότ* Οαβιλέως κβκΐ ή κροβιτά·
    β«ι«, μ« δι * αντής *%Χ τών έχ·
    λογικών ·πβμ.βχι*ων άηορρο·
    ή τήν έ^ονβίην ϊ
    ξ ή μ^
    προς τάς ιδίας τον προοωπίκάς
    Οιλήακις—ήρκεσεν ή .τοιαύτη χρήοις
    τοΟ δικαιώματος τής διαλύσεως νά προ-
    τήν μ.«ταηολ£τ«'^βιν τον
    μ(ς ρμζ ή
    ή τών ϋοινο6ον»λ*ν>«"
    14>6«ρνήβκων. Έάν άλλω; έ-
    φηρμζιο ή περί διαλύσεως διάταξις Ιού
    Συντάγματος, θά άντέοαινεν ουχί μόνον
    προς ;άς αΆλας διατάξεις, ιάς οποίας ά-
    νεφέραμεν, άλλα προς αυτήν τήν 6άσιν
    τοΟ Πολιτεύματος ημών, ήτις είνε ή Λαϊ¬
    κή κυριαρχία.
    Τό Σύνταγμα τοΟ 1844 δέν ήτο βσον
    νΟν φιλελεύθερον. Χαρακττίρίζον τό
    πρόσωπον τοΰ Βααιλέω; *ίερόν>, οδτε
    δτι Άαηοη*ι %1 έςουα£«ι «*ιγά·
    έκ τοΰ "Εθνους » ώριζιν,
    οϋ;ε£τι «ί> η«α(λ«ΰς δέν ίχ*6
    αλλ*ς &ξο>αίας £«ίμ·ή οβας τΛ
    ς τι»
    . ς ρς
    ΐνόμ.00 » οΰτε δτι ή άναθεώρησις τοΟ
    Συντάγματος αποφασίζεται ·!»πο μό·
    ν/,ί τής Κουλή:, Ι α συμμετοχή;
    του Βασιλέω^, ώ; όρίζβι τό ίίχΟον Σύν-
    ρ χ
    τ«γμ?, τό ίδρυμίνον ΙπΙ ^ Αβΐκής
    ϊήν διαφβράν το» ισχύοντος Συντάγ¬
    ματος απ* εκείνο αποδίδει άριστα <5 δο- ϋεΐ; επιστημονικός χαρακτηρισμός, καθ" δν ή 'Κλλας κατά τό Σύνταγμα τοΰ 1814 απετέλει « ηκρια>ρισμ.ίν^ν ίΗ,ονχρ-
    χί»ν ι> ένφ κατά το Σύνταγμα τοΰ 1804
    άπΐχελεΐ Α^|Λθχρατ£χν ιτ«ρςωρς-
    αμ.ίνην »> Δημοκρατίαν μετά κλήρο*
    νομικού ανωτάτου "Αρχοντος. Διά τούτο
    καΐ ό αείμνηστος Βασιλεύς Γεώργιος,
    δίδων τόν ί>ρχον ενώπιον τής Έϋνικής
    Συνελεύσεως τήν 19ην Όκτωβρίου
    .1863, ίλεγε δια της προς αυτήν διακη-
    ρύξεως: «άναβαίνων τόν ϋρόνον, έφ'. δν
    μέ έχάλ*α*ν ή ψήφος Ομών ...»
    άναγνωρίζων δτι ΐς^λέγ^ Βασιλεύς
    κυριαρχική θελήσει τοΰ 'Βϋνους.
    ϋίς δέ τάς Βασιλευομένας Κοινοβου¬
    λευτικά; Πολιτείας, εις τάς Βασιλευο¬
    μένας τουτέστι Δημοκρατίας, έχε Ι οηον
    τό Χύνταγμ» δέν ηαρκχωρήϋν}
    ϋπο τοΟ 1ί»βςλέως, άλλ' έπο
    βλήθη νηό τον λα,ον, *ρμην*ν-
    τής τον Χνντχγμ«τος δέν «ίν*
    το Χτέμμχ,* άλλ' ό Λ,τός, του¬
    τέστιν ό κυρίαρχος ίδρυχής αύχοΟ. Οϋ;ε
    πρέπει νά παραπλανά ή1 άνάγνωσι; τών
    άρθρων τοΟ Συντάγματος, ώατ$ νά έρ-
    μηνεύωνται μεμονωμένως - <ν ϊκαστον καΐ απολύτως, καιά τήν γραμματικήν αώτων Εννοιαν, Ποία δέ ήίρμηνεία, ποία-ή Οίλησις τοΟ ΈλληνικοΟ λαοΟ, και ώς προς τήν χρήαιν τοΰ δικαιώματος τής διαλύσεως, διεκήρυξε μέν μία μεταπολίτευσ;;, άπο δεικνύει δέ ή έκτοτε πολιτική ιστορία τής χώρας. ΚαΙ δ Βασιλεύς Γεώργιος, ευρεθείς κατά τά πρώτα Ιτη τής Βασιλείας του ενώπιον ανωμάλου πολιτινής καταστά¬ σεως, ί/ΐαμε πλημμελή χρ^οιν τοΟ δικαι ύματος τής διαλύσεως, παρέχων αυτήν εις Κυβερνήσεις τής ιδίας του εκλογής. "Αλλά τό σύστημα έκεινο έξήγειρε τήν Κοινήν Γνώμη/, καίτοι μή ωριμον πο¬ λιτικώς δσον στ^μερον χ«1 μολονό¬ τι άπε,Εχ· πολν άηο τοΟ ανβτή· ματος κχθ' ο διβλνθϊ) ή. Βονλή τής βοής Αβριόδον (τής 31 ης Μαΐον 14»1« ), Βονλή έχλ«· γ·Γσ* ϊν» ΰηοατηρίξγΐ *ήν έγχρς- θλίβαν 6«ό τοβ ΛοιοΟ πολιτιχήν χα,Ι δοαλνθβΣβα »ΰθνς ώς έηαχ«&- ρη« νά έφχρμόαν) αντήν, χκτά π»ράδ»ςγμ» μον*διχόν *ίς τον ά«6 τής μι-ς»ηολςτ·ύσ*»ι)ς «·· λντιχον (ϋίον τής Ελλάδος. •Αλλ" ό Βασιλεύς Γεώργιος δέν έβρά- δυνε ν' άντιλήφθ^ ποία δρια διέγραφεν ει; τό Στέμμα ιό πολίτευμα, είςδ ώρχίσ- θή, χαΐ τά συμφέροντοί τής χώρας, τής όποία<> ί^ΐασίλευεν. ΈπΙ μακράν δέ σει¬
    ράν Ιζΰ)/, %χ!Χ δ?.ον τά; με:έτ;ειχα βίον,
    παρίσχβν εαυτόν υπόδειγμα Συνταγμα¬
    τικοί} Βασιλέως Ααοδ κυριάρχου, υπό¬
    γμ πράγματι άναπάτου ,*Αρχονιος
    Βασιλευομένη; Δημοκρατίας.
    Ή τοιαύτη έζβλιξις τοΟ κοινοβουλευ¬
    τικοί) πολιτεύματος παρέχει και τήν με-
    γαλειτέραν στερέωσιν εις τόν θρόνον,
    διατηρούσα τήν λε,ιτουργείαν τών εξου¬
    σιών ΑύτοΟ ίν πλήρει αρμονία πράς τ^ν
    έμπκιτοσύνην καΐ τήν άγάπην τοΟ ΛαοΟ.
    05τε είνε μόον καΐ κύριον ίργβν τής
    Βουλής εις τό τοιούτον πολίτευμα ή ψή -
    φισι; νόμων καΐ ή Ιγκρισις τών ίτησί-
    ων φόρων, άλλ' ή διηνεκής κατεύθυνσις
    τ;ών Κυβερνήσεων κατ * τήν έΟνικήν ίπι -
    θυμίαν καΐ θέλησιν, ήτις ρυθμίζει καΐ
    τήν προς αύτάς έμπιστοσύνην τού Στέμ¬
    ματος.
    ς, χχτά τά τ*λ·ντ»ϊα
    η βνατν)μ<χτΐχή «»■ άπό τής τοιαύτης χ»- έξ ώνήβ«α>ν δ·βο-
    μένων^,νηό τον Χτέμματος, κβ·
    ριβαλλομένον νη6 Λλ*θρ£ων
    526. Ή τοιαν?*4««ρ4χ-
    χαΐ *Σς τόν έχτρο-
    ν τής *νβ*ςρέτονχαι π*.ρά
    τό Χν^τνγμαι. - δΐϊλύσίως τής
    **ονλής τής ■*.'. πβριόδον (ιής
    Ηώς *ίχ«ν έχλιγή ή Βονλή
    έχκίνη δέν «Ζν> οίγνωστον. Αί
    βΙ £
    ρη φ
    ή προβολή του Χτέμματος ν«ό
    αναξίων ΑύτοΟ Χνμβονλων ·ΐς
    τήν έχλογεχήν χον£βτρκν ώς άν·
    τιμκτώπον τον Αρχηγού τών
    Φιλ£λανβέρων ηνάγχοιβοιν τον-
    τον νά άπόβχη τον αγώνος ηρο-
    αωπιχώ; έξ εΰλ»6ίί*ς ηρ«ις τό
    Χτέμμα. Κα-1 όμως, παρά τήν
    τοιαντην άηοχήν χχϊ πβρ' ολ«ς
    τάς έινχχολονόηαάαας Κνβίρνη-
    τιχάς έπ*μβάο»ις χαΐ τήν άν*ν-
    λΰΐβή.ίχμίτάλλίν^ΐν χ*1 αντής
    τή;. άσθιν€£*ς τον Βχβιλέως,
    χα.1 η%ρ' όλον τό δ£λημμ.α. τό ό-
    ΛΟΪον οί τοιοντοι έχμκτχλλκν·
    ταί ήγα>ν£ΐζοντο νά θέσουν ώς
    τβλιχόν ίηί·γρΛκι.% τον αγώνος,
    πα.ρ(βτάνοντ*ς τούτον ώ; μέλ¬
    λονται, νά χρ£νη χ»1 αντήν τήν
    έν Ίΐλλάδι τνχην τον Βασιλέ¬
    ως, ό Αχός δέν έδ£ατιχα« νά ά-
    «οφ*νθήπ*νηγνριχώςχαιΙβι' ογ-
    χώδονς ηλ·ιονοψηφ£«ς δτι *ιρο«
    χρ£ν«ι τήν πολοτιχήν τών «Ι»ςλ*"
    λϊνΟέρων.
    Άλλ ' ένώ τούτο ά«*φάνθη ό
    Λαός έν τώ χνρινρχιχώ τον δι·
    χκιώμκτι, χαεί έχλήΟη ή Ι4ν-
    δέρνηιις τής εκλογής αιντον διά
    νά ,έφαιρμόβη τήν έγχριθκΐαβνν
    «ολιτιχήν, χχι ένέχριν«ν ή Βου¬
    λή τήν πολιτιχήν τα.ύτην, τό
    Χτέμμ^έξχναιγχί.ς» τήνΚνβέρ-
    νηιιν έχ«£νην βΐς π«ρχ£τηιιν,
    ί'νχ φΟάοη άμέβως χαιτόηιν χ*1
    ιΐς διίλνβιν τής Βουλής. η«ρΐν-
    6ρι<ΐΟ«£της μάλιβται χ*τά τρό¬ πον έχθέβαντα. »»ΐ τόν προς τήν ' ΚΟ Ηχήν Άντςπροσωπ* £*ν όφ*ι- λομένον - νπό τον έ ρέ0γ,μ*ν ούτω χα.ΐ «νριβχό- Ιχτοτ* ενώπιον ανατροπής κΐχής χυρί*ρχ£»? ώ«τ· ρχ£»?ΐ, ώ«τ τήν *νάγχην ι χ*1 αντβιΐ τής---------, νά πβροέλΟωβι νά δι»μαρτυρηπ«ιία6 *»«■ ι*.«·ι*» α.1 ΙΙροοτάτκδις τής ['Κλλάβος Αννάμβις χαιό έγγνήτρεαιι τον 3ίνντάγμ*τος υπέρ τών χ*τ*«
    δΐκαΐωμάτων τοβ, φιλββόξους έπιθυμίεις τού, αΐτινες ασφαλώς λνσβις τής Βουλής ν πό τού
    βιατηθέντων
    Λαού.
    Την ανατροπήν ταύτην κα-
    λούμεθα ήδη, μετά τα τελευ¬
    ταία γεγονότα, να. έπανορθώ-
    σωμεν, άποκαθιατώντες τό _ΰν-
    ταγμα επί τού θεμελέου τής
    , Λ.α'ίκής κυριαρχίας. Άπαραί-
    τητος δέ πρός τού/*ο» υπό τάς
    υφισταμένας συνθήκας, ενεργεια
    είνε ή ανάκλησις τού Διατάγμα-
    τος, βι. ού διελύθη ή Βουλή έ-
    χείνη χαί ή πρόσκλησις αυτής
    είς τα έργα της.
    Μεγαλειότατε,
    Ή τοιαύτη αποκατάστασις έγ-
    χαινιάζει την νέαν υπό την *Υ-
    μ,ετέραν Βασίλειον πολιτικήν πε¬
    ρίοδον, τήν,όποίαν θά έπισφρα-
    γίαη καί,θά στερεώση ή έν τή εύ-
    θέτω ώρα χληθησομένη Εθνο¬
    συνέλευσις. Ήδέ υπογραφήτού
    Διατάγματος τούτου υπό τής
    'Υμΐτέρας Μεγαλειότητος θά
    αποτελέση την εύέλ/ιιδα άπαρ-
    χήν είς την περίοδον ταύτην,
    έπ' άγαθώ τού "Κθνους καί τού
    Θρόνου. ν
    βίν θά τοβ «γετνώντο *ν δέν ιίχον την έκ; ΚωνσταντινΐΜ»,
    των δνβιύβν ένθάρρυσιν. Ηναγκάσθη οβτ-ω νά
    χάμτ) ποάγματα άτινα τφ ήσαν έξυιρϊτικής
    δυσάρεστα χαί νά συναναστρέφεται πρόσοΜια
    «ού ά.ΐ)|χΟάνετο.
    Άλλ' ανεξαρτήτως των ένοχλήσεων αυτών
    αΐτινες είναι άναπόφευχτοι διά τούς θέλον- Ο εισ ών Βουλών.
    τας νά οιατηρήσονν την αίϊοχρατορικήν εί-
    νοιαν, ό μέλλιον Καγγελάρκ>( ηναγκάσθη προ-
    οθέτης νά ΰποτάξΐ] τάς ατομικάς τού Ιδίας
    ϊίς τάς πολιτικάς ίδέας τοθ Κάϊζερ, νά υπο·
    ΕΠΑΡΧ1ΑΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ
    ΤΑ
    Μέσα τους άνθούν τό πρωί καΐ τό
    βράδυ αί κνρίαι τής πόλεως, σάν λου-
    λούδια άναρριχητικα καί εύωοη. Κάθϊ κυ¬
    ριακού άνθβΐ σΐί] μαρμάρινη φουχτίτσα
    τού ύψηλού της εξώστου, είναι μΐά
    «πριοίνή χαρά» την αύγή κι' έ'να «φιλέ-
    οηερο» στό βοαδυνό λυκόφως.
    Έβγήχϊν,Ικίΐ άπύ τήν έπιθυμία τού
    μαλακοΰ καί ηρέμου φωτός, άπό καποια
    μυστικήν ένδόΐβρη φιλάρεσκ<|ν άνάγκη νά την δϋ( ώ! αίωνία άγάπηΐ ή άπβ^χο- μένη γαλάζια ήμέρα. Όνειρεύευται άκουμβώσα στό κομψόν καλάμινον άνάκλιντρον, ΙπκστρΆμίνον μέ ενδοιικά μαξιλαράκια, άχό θανμάσιο χβντιμένο βελοϋδο. Οί βραδυνοΐ περιπατηταί άνέρχθΏΐ καί κατέρχονται πρός την πλατείαν καΤτό ««ριγυάλι.. Έχείνη ϊχβι άχινητήσει ( λευκο ρόδο ποΰ δέεται χαΐ σιωποί. Τα Οολωτα γαλακτώδη της βλέφαρα έχουν ήμιγείρει τό φΰλλο τους πάνω άπό τα μεγάλα της μάτια. Φαίνεται συν ίερόφυτό ποϋ εύφραίνβ ται δλάνοιχτο την ήδυπάθεια τού νωχε λους θαμποβαμμένον αέρος. Τα μτταλκόνια μέ τής κυρίβς μοιάζου τής υψηλές άνάγλυφες μαρμάρννες γά στρβς. Ή ανθρωπίνη ΰηαρξις άνήλθε καί τάεφιαξε γιά νά ανοίξητόμβΐωπχρώ; ότι ηοτέ
    64ν ΐίχε ομιλήση ο&τω διά τήν Μεγαλειότηΐά
    τού. Είς διάστημα ολίγων έιών ό ΙΙπέτμαν εΐ-
    χε έννοι'ισει την αξίαν τού αεβασμοϋ κου ώ¬
    φειλε είς τύν μονάρχην, τοθ οποίον Αχι άρ-
    χίσίΐ ζωηρώς ν<* ίπιθυμί τήν ιίνοιαν. Όταν ό Μπέτμαν ήννόηοε πόσον τψ ί|τι>
    ώφέλιμος ή προστασία τοθ Αϋτοχράτυρος, ή-
    ρνάνθη έαντόν άνίχανον νά άντιστμ «Ις τάς
    πρό τ·0 Πο«σαιχ·0 μιλιταριαμοβ χαί
    μαθήμαΐα ΟΛΟ άνθρώτους οΐυι ϋ
    Φ,άλχενχαϊμ, ό ΧίνδίμΛυυργ χαί ό πρίγκηψ
    φόν Μπιίλοφ. ΠρεπϊΙ νά είπωμεν εβώ ότι χα-
    ά την νεόΐηΐά ιον ό Μαέτμαν δέν ηαρβδίχι:
    ο την στρατΐΜΐιχήν δυναμιν ώς Γί|¥ μεγαλυ¬
    τέραν δύναμιν τοθ Κράτους.
    Ό Χίνοεμπουργ είχβ κακήν Ιδέαν διά ΐον
    μαθητήν τού χαί έλεγ« ότι «δέν 2ηρεχε ποτέ
    ά αφίση τα βφλί«. 'ΕννοεΙ τα βιβλία άλλ' δ-
    ςι χαί τονς άνθρΐόηονς. Δίν έννβκΐ την χοι-
    ή-γ γνώμην καί δ,τι την άφυρα» τουτο ελέχ¬
    θη ϊφ 1902. "Ολίγον ύστερον ο Μπέτμαν ώ-
    ·μά(ετο χρόβορος τοβ Μκρβνμπονογ Ή Οβ-
    οτς αθιτ) δίν ήτο χαί πολά <~μ«ίνονσα, άλλά άπενκμετο είς πράρ«3<α προοριζόμενα διά ταχείαν χροαγα>γήν, διά τα
    άξιΛμβτα,
    Ό Χόλβεγγ είχε άηοχτήοει τήν έννοιαν ιο«
    Μαί χάρις είς αίτήν ήτο προωρι-
    ιμενος νά χαταλάβη τήν ανωτάτην έν τ^ Αύ-
    τοχρατορία θέσιν. Άνήρχετο βραδέας άλλά
    αταθερώς, βαβ'μίδα πρός βαβμίδα τούς δια
    ψόροιις βαθμούς των δημββίων ΰπηρε·ιων·
    άλλά τό ύνομά τού ήτο εντελώς Αγνωστον είς
    τό κοίνον.
    Τυϋτυ μάς δίδει νά εννοήσαμεν πόσον δ
    γερμανιχός λαός είναι ΰηουδωλωμένος χαί
    πόσον ύποτάσββται μέ παιδιχήν ιαχείνωοιν είς
    τούς χυβερνΛνταβ σύτόν. ΑΙ πολιτικαί γνωμαι"
    τού μορφώνονται έντος τής αυτής
    πό το· Λοτοχράτορος χαί μιχροθ άριβμυϋ
    άνδρών έπιρροής, τούς ό.ιΌίους'ό Αΰτοχρά
    τωρ χρατεϊ ΰποχειρίους καί ά.-ιολθει
    βούλησιν.
    Αντί κυρίου άρθου δημοσιεύομεν οή,-
    μνρον την είσηγητικην Ικθκσιν τής
    Κυβερνήσ(β>; πρός την Α. Μ. οια την
    έκδοσιν τού Β. Διαιάγματος περί ονγ-
    κλήσεως τής Βουλής τής 31 Μιιΐου 11» 15
    και άκυρώοιως έτερον ΑιαΊάγματα, περί
    διαλύσεως τής αυτής Βονλής.
    . Ή εκυεσις αυτή, αυτή καθ' εαυτήν
    είνε εν Ιστορικόν έγ,γροΚρον,, καί>* δι
    Αραγματβύεται θέμα πρώτην φοράν πά
    ρουαιαζόμε>ον είς τα Κοινοβουλεντικά,
    ιί|ς Έλ'.άδος, ά/ΐοκΐ« δμάι® με
    Βασιλέως,
    ________ εθεωρήθησαν υπό τοθ
    κομματΰς των ΦιλεΛίυί>έρων άντισυντάγ-
    μαιικαί καθ' ό γενόμεναι παρά τα αί-
    σθήματα ιοθ Έλληνικου λαοϋ όστις και
    χα;ά τάς δύο «εριστάσεις καί σύμφωνος
    πρός τό πρόγραμμα καί των δύΐί διαλυ-'
    των
    φ
    διαλυ-
    Χ
    |ΈχπεσΛένος Μεγαλιιύτατος άπό την
    'Έ/βειίαν ΰπου ευρίσκεται επροχώ¬
    ρησεν εις τό Γερμανικόν οδαφος, συνην¬
    τήθη μεΐά άπεσταλμί'νων τυδ κυριάρχου
    τού Καίζίρ και πάλιν έπισ.ρέφων · ίίς
    την Έλ(1εΐίαν.
    Φοβούμεθα δτι είς τό τέρας αυιυ έ
    5όθη μεγα/ιειτέρα έλευίτΐρία ά,τό ότι έ-
    πρεπε νά δοθή.
    Φτάνει δτι τόν επήραν «πό τα χέρια
    μας καί δέν μας τόν άφήΧαν νά ϊόν τι-
    μυ»ρήσωμεν^}υμψα>να μβ τα έργα τού καί
    τα χαχουργηματά τυυ, άς^μή γ1**1! "*
    μως καί εντελώς έλεΰϋε^ος.
    Άς μή νομισθή άπό κανένα 8τι ό
    προδότης Βασιλεύς αναχωρών, άπύ την
    Έλλάδα καί ίγκάταλείπων ^ν« θρόνον
    ό δ
    θρόνον
    έλυπήθη, ελυπήθη μόνον διότι δεν έφε¬
    ρεν εις πέρας τα άηαίσια τού σχέόια.
    Σήμερον ζή μέμίαν έήπίδα, μέ έ'να
    πάθος. Μέ τήν έλπίδα τής νίκης τής Γερ-
    μανίας, καί τής επιστροφήν τού είς τήν
    Έλλάδα, καί μέ πά9ος τής εκδικήσεως
    κατά-τοΰ Βενιζέλου καί των ΒονιζεΧι.χών.
    Εάν ευρίσκετο κανείς νά τόν βεβαι-
    ώβη ότι τίποτε άπό αύτά δέν θά γείνη,
    βεβαιούται δτι δέν θά έβαστούσΐ: άπό
    τό κακό-του καί θά αύτοκτονοϊσε.
    Έν τούτοις ανεξαρτήτως τού όϊ ι, ού'-
    τε ή ελπίς τού ούΈε τό πάθος τού ί)α
    γείνουν πραγματικότηΐες, φρονοΰμεν ότι
    τό θηρίον αύιό πρέπίΐ νά παρακολου¬
    θώσι αγρύπνως.
    Διατί άλλως τε νά τό κρυπτωμεν, τό
    ομολογούμεν κ«Ί μακράν ευρισχόμβνος
    δύναται να κάμη κακόν καί είς ημάς καί
    εις τούς Συμμάχους μας.
    8 ΕΘΓ1ΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
    ΤΩΝ ΓΑΛΛΟΝ
    διά τοΰς
    ηανηγυρίζεται Ας
    Έλληνας ή 2δϊ Μαρτίου
    μβγαλη εθνιχή ίορτή
    συμβυλιζουσα την έπέτειεν τοθ ύπΐρ άναβτη-
    λΐΛσεω^ ιυθ Γίνους αγώνος οΰ δά ό ΰ
    ζ η ρ η
    ιυθ Γίνους αγώνος οΰΐω διά τό εΰ-
    γβνές Γαλλικόν έθνος ή 14]] Ιουλίου είναι
    ήμβρα ίερά, π«ντ|γυριζυμένη ώι, έϋνική έορ-
    τή βίς ανάμνησιν της ημέρας καθ" ήν έξερ-
    ραγη ίν τη^πρωΐευονσ^ ΐής Γαλλίας ή Μβγά-
    λ Έ ή α δά
    ρ μ μ
    γαλΐιτέραν σημασίαν διότι είνε Ιργον
    τού Υπουργόν των Εσωτερικώ ν κ. Ρί
    πονλη τοθ οεξιού τούτου βραχίονυς τοβ
    Μεγάλου Κυβερνήτου. _^
    Την ανάγνωσιν τής ΙκθέσεωΓ η
    συνιστώμεν είς όλους τούς αναγνώστας
    μας, ιδιαιτέρως δ μως συνιστώμεν την α¬
    νάγνωσιν τοδμέρουςέκείνυυ όπερ κραγ-
    ματεύεται τό προνόμΐυν τον βαοιλίως
    νά διαλύση την Βουλήν.
    Τό προνόμιον τούτο ή τό δικαίωμα
    κατά τρνς δΰβ τελευταίον; χρόΎους πα-
    ρβξηγήθη «ν γνώσει καί έπίΐηόες άχό ϊόν
    παραιτηθέντα Βασιλία, δστις 2ΰωκεν είς
    τό προνόμιον τούτο την ενοιαν ηςις αν·
    νββιβίίζίτο είς τούς σΛθπυύς τού, παρε-
    ξηγήθη δμ«)ς καί άιό «όν κολνν κόσμον
    άπό άγνοιαν.
    Ουδέποτε οί συνταξαντες τόν Συ»ιαγ-
    ματικόν μας χάρτην εφαντασΰησαν νά
    δώσουν τοιαϋΐα προνόμια είς τόν εκά¬
    στοτε Βασιλία διά νά κάμνη χρήσιν αυ¬
    τού Ίατά τό δοχοΰν αΰτφ καί διά λ)σμόντου.
    Τό προνόμιον τής διαλύσεως τής β ου
    λής ϊθεσπίσθη διά τόν κυρίαχον λαόν
    δέν εδόθη δμως κατ' εΰό^βϊαν εις αύιόν,
    καθ' διι τότε θά Ιφθάναμεν βίς τό άλλο
    ά<·πον, όσάκ'ς ό λαός θά ί|θελε νά δια¬ λύση μίαν Βουλήν νά τό πράττη διά τής όχλαγωγίας, χαί δι" αύτό εδόθη είς τόν Βασιλία, νά κάμνει δμως χρήσιν ΰχι δ.ά λο)σμόν τού καρά διά λο)σμόν τού λαού, καί οσάκις ίστάμενος αύτός ύψη- λά θα ίβλβπβ, δτι δέν υπάρχει ά^μονία σχέψεων μεταξν μιάς Ιϊουλί^ς καί ΐοΰ έκ- λεξαντος α&τήν λαοΰ. Διά ανώ χαί α! δνο τελευταίαι δια- γ η^ρ^ ής ς ή βγά λη Έπανβσΐασις ήτις έθραυσε τα δβσμά τής όουλειας ύφ" α έςη μι,χον τής ημέρας βχεί- νης ό Γαλλιχός λαος, χαβαδυνασι,ευϋμενος. άαό τούς βασιλείς, τού, άπύ την τάξιν των λεγομένας εύ^ενών »αί άπό τόν κλήρον. Τ* γεγονοτα τής ημέρας ίχβίνης «εριγρά φαντα* ύηό. τοΰ «ν , ΙΙαρισίοις ζών-'τος χατά την εποχήν έχίί^ν 'Α6αμανΐ£ου Κοραή είς «πιατολήν πρώς τον φίλον τον Πρωτοψάλτην τής Σμύρνης ώς εΐήι,ι Άς βίπίβμεΐτ νΟν ολίγα καί πιρί των ένταΟσα*ολυθρυλήτπ)νσυμβάντων. Έως τώρα αυτού πρέπει νά τα ήκσύσατβ" χαί »γω ευρίβπομαι πθλλά ά^ησχολημένο; διά νά πβριγράφω τοιαϋτα πράγματα μ' όλον τούτο, διά νά μην άδημονης κατ' ίμοΰ, δια νά μή κραυγάζης καί σχί- ζης τα ίμάιιά σου ώς έπιλελησμένος και <ιτανϊά;τασιν ήμβλιιμένο.. ύπ' έμοθ, άά ί ά λή ί ήμιμ. μ γ) είνε νά μωρολογήσοο ολίγον. Έξευρε λοιπόν, πρωτοψάλΐα, δτι διά τό νά ύπέπεοεν η παροδσα βασιλεία τής Γα'λίας είς βαρύτατα χρέη, τα μέν άπό τούς «αρβλθόντας πολέμους, τα δέ πε- ρΐ|θότερα, χαθώς λεγυυσιν, άπό την διαρπαγήν καί άσωτίαν των μεγιστάνων καϊ τυ πολυδάπανον μάλιστα"αυτής τής βασιλίσσης καί των άλλων άρχονιισσών τή; αύλής, βααι την υπηρετοϋν, ύ βα¬ σιλεύς μή δυνάμενος πλέον" νά έπιφορ- ΐίοη τόν λαόν μέ νέους φόρο ^ ΐίοη τόν λαόν μέ νέους φόρους, ρ^α ρνμένον Γ)δη κατά πολλά, ηναγκάσθη να συναθροίση κοινήν τοΰ γένους συ- νέλευαιν, διά νά ίΰρη θερκπείαν είς αυτήν τήν πλή Έ λ "Ισαμε σήμερα ή «Ν. Εφημερίς» σδς προσέφερε κδμποσα ϊργα τοΰ Β»ιΐ(1εΐ3ΪΓβ Ιδιαίΐβρκγι*α&τήν μεταφρασμένα. Ώσιθ- σο, προχβιμενου, άπό αΰριο νά άρχίσου- μ< ΐαχτικώτερα τή δημοοίβυση των πώ διαλβχτών άπό τα Ιργα τού διδασκάλου τούτου, μάς φαίνβται Ιπίκαιρο νά ποΰ- με σήμβρα δύο λεξεις γιά τύν ηοιητή των «Λονλουδιών της κακίας.» Ό Ββ.αά€ΐ»ΪΓβ ΰχήρξβ ποΑύ.λίγο πα- ραγωγικος, άλλ' αύτό -π<Χ>ϊόν τόσο αύ-
    σϊ»|ρά; «ερισκέψβως, δοοκαΐ άγόνον αβχ-
    μηρό<ΐ)«ι>ς—δέτ είναι άποχρών λόγο< νά τοΰ ά^νηθοϋμβ έ« των προτέρων την έ- κτίμιισή μας. Ένας όλιγυσέλιόος τόμος μπορΐΐ νά περικλβί·η μιά δλόκλη^η ψοχή. Ινα όλόκληρο πνεΰμα και μακάριοι οί δυγάμενοι νά συμΛνκνώνουν «ντί ν' ά- κοουν^έτουν τάς σκέψί.ς των. Τό τά- λαντον τοθ Β8.υάο1αΐΓ« 'βίναι πολύ οτε¬ νό, πυλύ ηβριωρτσμένο καί σύγκαιρα κο- λυσυνθβιο. Άντιπροσωπεύει ίνα ρωμαντι- σμό ταπεινό βπιδείκτικά χυδαΐό, μακά- βρβιο, άνήθικο, 6ξ«ςητημένο,, μόνο καί μόνο γιά νά τρβμάζτ] ϊόν καλοκάγαθο φιλισταϊο. Στήν έπιδειξ»} πού κάμνει των άποτροπιαοτικών φραγμάτων, οτόν πόθο τού νά είναι καί νά φαίνεται «νο- οηρός», ο' αύτό τβν *καϊνισμό», σ' αυιά τόν «σαΐανιαμό» μέσα νοιώ&ϊΐ κανείς άρκιτή «ΛΟζα» καί άκόμα την άγων>α
    ενός ξηροϋ πνεύματος κου έκρΊάζΐι ϊήν
    Ιμιτνβυση.
    Ή αίιΐθηματικό'της τού ΚΛϋθεΙίάηί
    είναι μηδαμινή, το πνεθμα τού είναι
    κάπα^ςδυναΐώτερο, πάνΐοτβ δμω; μίιριυ.
    "Εχει περιωρισμένη την αΐσθΐ|ση τί]ς ό-
    ράσεως. Δέν είναι ζωγράφος καί οί πά-
    ρισινοί τού πίνακες, υπό έποψη ζωγρα-
    γικής είναι άνάξιι.ι λόγον. "Εχει δμως
    δύο αίσύήσεις άνεπτνγμίνες στόν ΰπατο
    βαθμό: Ή διέπουσα Ιδέα τοϋ Βϋαιΐο-
    ΙαΪΓε 4να"· ή ί°έ« ϊθϋ θανάτου, τό βα·
    θ-ύτερο αίσθημά τού, τίνα» τό αΐσθημα
    τοθ θανάτου. ΠανταχοΟ καί πάντοτβ
    σκέπτεται ΐάν θάνατο, τόν β/έπει «αν-
    ταχοϋ καί τόν βπιθυμεϊ πάντοτε καί σ'
    αύτό ακριβώς τό σημεϊο άπομαχρυνεται
    άπό τάν ρωμαντισμό. Ή άΐ|δί(» ιου γιά
    τή ζωή δέν φαίνεται νά είναι άποτέλί-
    σμα βιογραφικής συμφος.ας, άλλά παρυυ-
    σιάζεται σά μια γενικήάντίληψη ανωτέ¬
    ρα τού πνεύματος πού την σννέλαββ.
    Κά:ω άπό τόν πειρααμό καί τή δίψα
    τού θανατου, ό ΒειικΙεΙαΐΓο, δίχ»ς νά
    είχμι Χριοτιανός, μά; ένθυμίζει τόν ά·
    σκητικό Χριστιανιβμό τοθ ΧΥου αϊώ-
    νος. Γι-ϊ την άλλόκοτη. ίδιοσυγΗρασία
    τού δ 9·ίνατος πού είναι η σκέψη τόυ,
    δ &ά>ατ*ος ^ίού βΐναι ό πύί>ος τού, είναι
    ό όραιός στή σωματιχή άποσύνθβση, ί-
    κϊΐνος η υ αισθάνονταΓ επάνω στό πτώ-
    μα Γ] "^κφτι χαί ή" δσφρηπη. Ή Λοίηβή
    τού παρι>υσιάζ8ΐ έ'να πρωτοφανές μΐγμα
    φλογεροΰ ίδεαλισμοΰ καί δισώδους αί-
    σί)ηματι-<ότητος. Ώς καλλιτέχνην είναι δυνατός. Φιλό- πονος, ραφινέ, κάποτε πβζός, τές περισ- σότερες ψορέ; ίπιτηδευμένος αποβλέπει σΐό τέλβιο καί συχνά εύδοκιμεΧ στ ην προσπαθεία τού. Ή φόρμ« ποΰ προτι- μ^ είναι τό συμβολιχό, σβντομο καίσυμ- πυκν«βμένο ποίημα. Κάποτε,·. ά*ό την πιό ταπεινή Ιδέα βγάζη έ'να ποίημα πού ή τολμηρή όμορφιά τοθ συμβόλου τού δεσμευει. Μέ τή σκόπειμη καί προκλητιυή πα- ραξενία τού, άλλυ καί μέ τήν ήγεαονικό- τηια τού ΰφους τού, ό ΒααίΙβΙαίΓε έξή- σχησε τή μίγαλύτβρη Ιπίδοαση: δν μερι- κοί ά^όητοι, πού έπροσΛάθησαν νά τάν μιμηθοΰν, κατβπρόδωσαν τήν τεχνοτρο- πίαν τού, αύτύς βεβαία δέν φέρβι καμμία εύθύνη. Τέιοιος άλλως τε, βΐν>«ι ό κλή¬
    ρος δλων.τών διδασκάλων.
    ρη ρ είς
    αυτήν τήν πληγήν. Έπεμψβ λοιπύν έ-
    κάστη έπαρχία, ή μάλλον ειπείν έκάοτη
    πόλις καί κώμη, αίρετούς πρέσβεις εί,
    Βερσαλίαν, κεκλημένους άπ* αύίόν τό
    άνακτα, χιλίους διοκοσίους τόν άριθμό
    τούτέστι, τριακοσίους εκ τού κλ.ίρου
    τριακοσίους έκ των εύγΐνών, καί έξακο-
    σίους τού ίρίτου τάγμαιος. Τρίτον κάγ-
    μα δνομάζουσιν Ιδώ τούς μή ευγενεί;
    τον
    IV
    λαΐκούς,
    πρώτον
    δεύτερον των
    οθ κληρου.
    εύγενών, καί
    Αύτοι καθώ; βϊπα, συνήχί)ησαν είς
    Βερσαλίαν περί^ τάς αρχάς τοθ Μαίυι)
    μηνός. Καί δ άναξ καί οί πβ^ί τόν Ά-
    νακτα τού; ?Ισύναξαν διά ν« «ϋρωσι
    πόρον άργυρίου, μην ύπυπΓεύοντβς ά'υ.ο
    τι πβρισι,ότερυν άλλά τό τρίτον τάγμα
    ί|ί)έλησβτ οχι μόνον νά βκρα.τ.εύσ'τι την
    παρούσαν νόσον, άλλά νά εμποδίση ά-
    κόμη χα· την υΛοστροφήν τής νόσου.
    Αύτό δια νά γίν^ άνάγκη ήΓ0 νά βά-
    λω-ιν οΐωνομίαν ες ιά, όα.τάνα; τΓ|ς
    αίΐΛής, να άνατρέψωσι «ολ-ι« άδιχα προ-
    νόμοια καί τού χλήρου κα! τί.ν ρ,·.νΒ,.τ,«
    Ν ΙΤ Α Ε Φ Ή /Λ Ε Ρ ι
    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
    ΕΠΙΣ. ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ
    ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΪ
    τής 3 ΊονλΙον
    (Διά τού άσυρμάτου)
    Γερμανικόν ανακοινωθεν
    Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΤΟΥ ϋΛΡΕΤΜΑΝ
    Ό Αύτοκράτωρ εδέχθη την υπό
    τού Μηέτμαν Χόλββγγ υποβληθΐΐ-
    λαν παραίτησιν καΐ είς άντικατάστα-
    ατασίν τού διώρισδ τόνΠρώσσονΓραμ-
    ματέα* τβδ Τπουργβίου των Οίκονο-
    μικών Οοοίθϊ Μίοη^εΙΐδ δαΐ^ς μβ
    ρι το·)5ε ίξετΐλει χρέη 'Γπουργοΰ τοδ
    έλεγχον.
    Ρωσσικόν' Ανακοινωθέν
    ΑΙΧΜΑΛΟΤΟΙ ΚΑΙ ΑΑΦΥΡΑ
    Διαρκοόσης τής μάχης τής Π Ι¬
    ουλίου οί Ρώσσοι ουνέλαβον 10 άξιω-
    μβτικούς καί 850 άνδρας ών οί πλόί
    στοι Γβρμανοί, περιήλθον δέ είς τή
    κατοχήν των 5 βαρέ*. τηλε^όλα καί
    1Οπολυ,3όλα.
    ΝΕΟΝ ΛΙΑΤΑΓΜΑ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΕΝ
    ΓΕΡΝΑΜΑ
    Ό Κάϊζερ διέταξε τόνΐΐρωθ-υπου
    *γόν νά σχεδιάσ"^ Ειάταγμα τροποποι-
    οΰν τόν νόμον τής ψηφοφορίας 6στις
    θ·ά υποβληθή είς την Μοναρ/ικήν
    ίαιταν πρός έπικύρωσιν, ή τροποποί-
    ι]σις αδτη θ·« γίντ) επί τ$ βάσει Ισέ-
    τητος.
    ΑΕΡΟΝΑΥΜΑΧΙΑΙ,
    Χθ-ές έλαβον χώραν μβγάλαι άερο-
    ναυμαχίαι εκατέρωθεν αϊτινε; ήρξα¬
    ντο λίαν πρωΐ καί
    μέχρι τής 10 νυκτερινήν άποβάσαι 6-
    περ ημών. Πολλαί άεροναυμκχίαι έ¬
    λαβον χώραν εις είς έλαβον μέρος υ¬
    πέρ τα τριάκοντα £βρόπλανα# ώς άπο-
    τέλεσμα των άεροναυμαχιών τούτω*
    11 Γίρμανι .ά άεροπλάνα κατερρίφ'-
    θ-ησαν έξ ών ϋ έντός των γραμμών
    μας ετέρα δέ 16 έπεσαν έκτός αυτών,
    ωσαύτως μία έχθρική μηχανή κατερ-
    ρίφθη- υπό των άντιαβροπορικών τη¬
    λεβόλον μας. Καθ·" δν χρόνον έξε-
    τυλίσσβτο ή μάχη άερόπλανα τίνα
    έκ τώ; ήμίτέρων κατώρθ-ωσαν νά
    Φωτογραφήαβυν καί
    έχθικά άεροδρόμ'α, Αποθήκας δλικοδ. των ήμϊτέρων άδροπλάνων δέν έπέσ-
    κ'αΐ σιδιτ,ροδρομικού - σταθμοΰς. 9 έκ,'τρδψαν είς τάς βάσεις των.
    ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ
    ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΛΎΠΗΡΕΣΙΑ "Ν ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ,
    'Απ'εύθείας έξ Αθηνών.
    Ο ΕΟΡΤΑΣ ΜΟΙ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΘ
    ΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ
    Ή άιμόσφαιρα άπό πρωΐας δο-
    νεΐται υπό συντ;ρακτιχβν Ιαχών
    «Ζήίω ή Γαλλία». Τό &έαμα τής
    πόλεως, πλεούσης είς χιλιάδας ση-
    μαι&ν, χ ών ήλεκτροφωΐισμένων δ-
    δών διατρεχομένων υπό άπείρου
    πλήρους λαο·, είναι απι ρίγραπιον
    συγκινητικώταΐον καί πρωίοφα-
    νές.
    Τό απόγευμα συνεκροτήθη τε¬
    ραστία διαδήλαυις καταλήξασα είς
    τό Στάδιονδπου ή συγκέντρωσις ή¬
    το καταπληκτική' υπολογίζεΐαιαυ¬
    τή είς ] 00 χιλιάδας λαοΰ.
    3 Ιουλίου 10 μ. μ.
    λής άπε9·εώθησαν.
    Ό 'Ρενιώ έπε3·εώρησε τμήματα
    παραΐεταγμένου Γαλλικοΰ καί Άγ-
    γλικοΰ πϋζικβϋ καί Γάλλων πεζο-
    ναυτών. Προσφωνήσας τα·*τα συγ-
    κινητικώς επέδωκε παράσημα τής
    Λεγεώνος είς Γάλλους αξιωματι-
    κούς καί πρός τούς ήμετερους Μα-
    ζαράκην καί Μελαν.
    Είτα δ Μηλιώΐης έπαρασημοφό-
    ρησε Γάλλους όπλίτας, τό δέ πλη"-
    ές*εχ6θ·η πρός τ^ν Με¬
    γάλην Βρβτΐτανίαν.
    Μέγάλη διαδήλωσις δια.ρέχει ή¬
    δη τάς όδούς.
    Άπόψε χά θ-έατρα θά δώσουν πα·
    Ό Ββνιζέλος, ό 'Ρενιώ, ό Δαγκ-
    νηγυρικάς παρασΐάσεις.
    ηναγκάζοντές τ ούς νά πληρώσωσι χαί
    αύτοι έκαστος κατ' αναλογίαν ΐών ύπαρ-
    χόνΐων τού, ώς τό τρίτον τάγμα. Ό κλή¬
    ρος καί οί ίύγενεΐς Ισχυρογνώμΐ|σαν,
    καί οί αύλικοί συε|>ούλευσαν, καθώς
    λέγουσι, τόν βασιλέα νά .διαλύση την
    σύνοδον. αύτ·< δμως μή δυνάμενον νά γένϊι χωρίς νάπρυξενήση θόρυβον είς ό¬ λην την βαθείαν, καί μάλιστα ε'ς τό ΙΙαρίσιον, έκαμαν νά ελθ·η τριάκοντα χι- λιαδις στράτευμΐφείς Βερταλίαν, διά νά Γύρίσκονΐαιετοιμοι, άν ακολουθήση καμ- μίο έ.ιανάστασις, νά την πνίξωσιν εις αύΐάτάσπιίραγνα. άλλάΐόπράγμα δβν έλα¬ βεν έκβασιν την έλπιζομένηνχαί ποθού¬ μενην. Ήτον αδελο/έ μόν, δωδεχάτη τού Ί ουλίου,μηνθί, ήμέρα Κυρ;α<ή, πρός τό ισπέρας' όλος ο κόσμ.κ ήτο ν είς πβριδιά- βασιν είς τϋν βασιλικόν κήπον, δνομα- ζόμεον Κεραμεΐκόν, ίίθτις είνε είς την ά<ραν τής πο'λευΜ τού Παρισιοι*. Είς αυ¬ τόν τον κήπον ευρέθην καί εγώ με. ενα φίλον. Άκούομενέξαίφνης κτυπους πι- στρλιών καί ιουφεκιών έρωτα έκαστος τόν πλη (όν οΰιοΰ, καί ώύδιίς έξεύρέι νά είπη τί είνε. Τρέχουσιν όλος ο λαός, άνδρες, γυναίκας, παιοά, πρός χά τε! ταία δρια τοΓι κήπον μετά θορύβου, λαί τί βλ^πομκν ; πλήθος στρατιώτην | άηεοταλμένων ά.ι ό Βερσαλίαν, καί ήρ^ χετο κατΐλ τοΰ ΙΙκρισίου, διά νά εμποδί¬ ση την επανάστασιν, την οποίαν ΰπω- πτεύονΐΡ, δτι έμεΑλε νά ακυλουθήστ] την Ικαύριον, ί'ιγοιιν την δευτέραν έπηδή την δευτέραν ΐ^.ο (χαθώς τώρα στοχάζον- ιαι) δ ρκοπός των νά διαλνοωσι την αύ»Όδον, καί αν ή σύνοδος έναντιοΰτο τούς μέν να θανατώσωσι, τούς δέ νά έ- ξωρίσωα., κ. τ. λ. Ό άρχηγύς τοΰ στρα- τοϋ ήτον δ *ρ.γκηψ Γαμβέσκ ος' αύτός 5ν έ^ρθτφέρετο μί φρόνησιν, ϊσως τό πραγμα όέν έ/τίστρεφε κατά τής κεφαλής τεον. 'ΛΪΛ' ί'| πρόνοια τ) τύχη, ή δ,τι άλ- λο θέλει·; νά εϊ'πης, ή κεφκλή τού δέν ϊΐχΐν οΰΐΗ δραγιιή» εγκέφαλον. Ευθύς δίαν έμβήκε,ν κϊς τόν κΓ|.ΐον, Τρέχει ώς ένεργούμενος, ελκει ΐή« μάχαι¬ ραν του^αταχόπιει τό πρόσωιον ενός άθώοι» κ.αί αθλίοιι ΐςηκονΓαετυϋς γτρον- το{, έντίμου πολίτου, δστις ρόρέόη καί αυτόν Λίριρρχόμε- ος ό ταλαι'πωρος ομού με ΐούς ά'λί.υ; είς ιόν κήπον. Αϋτό τό ίίοπλοιχνον έργ,,ν καιά «ρώιην προσβο¬ λήν μ5ς Ικα^ίν θλου; νά πέσωμεν είς φυγήν, καί κ ?ιασ:'.ορπισθώμ£ν ι"/<αστο; «ι£ ϊθν ο .χά. τν.υ. Έφθασε «αι η νύξ, την οποίαν έ>ι«ράααμεν μέ μεγάλον φό¬
    βον, άν καί αύτός όέν Ιτολμηοι νά
    Ιμβή τίς χώραν, άλλά ϊμενεν (ξω είς τα
    προάστεια. Μόλις έξημέρωσε, φίλβ μου,
    καί άλυι οί τολϊται ιοθ Παρισίυυ, ύπυ-
    πτευόμίνοι, Ι) μά^Λον εΐπεΐν βλέποντες
    πλέον φαν έρως τούς σκοποϋς ιής αύλής,
    έξίθ #ώ ή
    έξωπλίβθηααν έκαστος κα#ώς
    μέ σκθΛθτ ν ά πολεμήσωσιν, άλκ' ή
    μερά ύλη επέρασεν είς τόν έξοπλισμόν.
    Ό δέ πρίγκηψ Λαμβέσκιος, άχούων
    αύΐά, δβν έτολμΐ]ο5 να βμβό 8^ί τήν πό·
    λιν' αυτή ή είδησις μόλις έφθανεν εις
    βερσαλίαν καί είς τάς πβριοίκθυς πό¬
    λεις, καί έξωπλίυβησαν ομοίως όλος ό
    λαος τής Βίρσαλίας καί των άλλων πό¬
    λεων.
    Ή αΰλή, ό κλήρος, χαΐ ο! ιύγενεϊς,
    β'έ «.όντες αν.ά, ήρχισαν νά συλλυγιζοον-
    ιαι' άλλ' αί τα όέν ήσαν άκόμη παρά
    αρχαί όδΐνων ιήν Τρίτην, «ρωΐ, βλέπβι
    ό λαός τοΰ Παριοίου, όιι δέν ίχει
    άρ«τά διά νά -ίξοπλίστ) δλους ιού; πο¬
    λίτας. Ύπάγουσι λοιπον χαί πατοθσι τα
    βαοιλίχά μα/αζί«, χαί ούς άρσενάδες
    χαι δχου αλλαχού εύρίαχοντιι οπλα, καί
    τα επήραν όλα, έ'ως καί α5ϊά τα κανό-
    νκ', μέ τα όιοΐα καλά έγγαστρωμένα
    έσιολισαν τάς πλατκίας χαί ρύμας τής ·
    πόλεως, μέ σκοπόν νά μεΐαχειριβθώσιν,
    άν ό Λαμ|3έ,)κι»ς εμ^αινεν είς * τό ΙΙα¬
    ρίσιον. Καί άναϋΐό συνεβαινε, φίλιμου,
    ήθελεν έ-ιείν:|ν την ημέραν ρεύσιι πο-
    ταμΐ|δόν τό αίμα' χαί ϊσως ήμην χαι
    έγώ άπόΐον αριθμόν των νεκρών, καί ή
    λυγιότης σο·1 σ<ερ))μενος την σήμερον την τοσαύτην μου μωρολογίαν. (άκολουθει) *" ΙΣΜΟΣ Τό άπόγευματής παρελθούσης Κυρια- κή; περίωραν 4])*ίέλαφράσεισμική δόνη¬ σις εσημειώθη έν τή πόλει. Κ<2 ί Ν Ω Ν ί Κ Α Την παρελθούσαν Κυριακήν άνεδέξα το ι ής κολυμβήθρας έ άγαπητός συμκο- λίτης μας 'Αριστείοης ΝΊχολουόάχης τό θ-υνάτριον τού Ιωάννου Δ&ξαστάκη, είς τό χωρίον Μελέσσαις ονομάσας αύτο Έ- λιυθέριον. Αόγφ πληθώρας επικαίρου ΰλης κατ' ανάγκην άναβάλλομεν διά τό προσεχές φύλλον ιήν όημοϋίϊυσιν τής σννεχείας καί τέλοις τής μελέτας τού διευθυντού Έ Σ Κ ί ή μα τής Έμπορικής Σχολής κ. α ξ -π»νί αδείας καλλιιργησάντων καπνόν, ίμφαί- νβντα την κατοικίαν αότών δέον νά δια- Ιιβάσητε άπ' εύθείας τώ κ. Λιβυθυντη τοΰ έν Ήρακλείφ Καπνεργοστασίου καί ϊνα ύκοστώσι καΐ τ-ήν έκ τίθ Νόμου " Τι¬ μωρίαν μετ* ιδιαιτέρας μνείοτς περΐ των τυχόν διιστροπησάντων κατά την κατασ- •τροφήν ίνα ούτοι αύστηρότερον επί τού¬ τω τιμιβρηθώσιν. Ό Άρχηγθς τής Άγροφυλακής. Ι. Άλεβυζάκης. τής Έμπορικής Σχολής κ. Κυρκβυ π»νί ΓΠ|ντη χ_ ιΐΓτηπΛΐι τής ανάγκας ανα^τύξεως τής Έμπ»βι- ΕΠΙΣΤΟΑΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟΝ έό γ κης έκπαιό«ύσε»(. Πρωτ. ΑΡΐ3>·Δ^ιπΓθ59^------------
    ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
    ΑΡΧΗΓΕΙΟΗ ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
    ΑΝΑΤΟΛΙΚβΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ
    Άρι0. Έγκ. 19. Πρός τ^ς 2 Ίουλ. 1917
    Τού; χ. χ. Άγρονόμους τοό ΝομοΟ
    ; ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ
    ΕΙΣΤΑ'ΜΗΤΡΩΑ
    Διά τοθ ολ' αριθ.
    τής 31 Λίαί
    ου Διατάγματος τής τέως Προσωριν'ής
    Κυβίρνήσεως έν Θισ)ν1χχι παρετάθη ή
    έγγραφή των έκ ιών νέων χωρών χαΐα-
    χομένων χαί δπ3ρβάντων τό 21 ετος
    τή; ·'| ΐ'ίας τον άδη'ώτοιν ιίς τα μη-
    ΐρφα αρρενων μέχρι ΐέληυς· Ιουλίου έ, ε.
    Μέτωπον 27 Μάϊον 1917
    ^ Ό πανικός των "βουλγαρ,ιαν επί τ^
    Θέα τ/Ό έθνΐκβθ στρατοΰ, '·ά τρόμ'θί "των
    κρανοφόρων τοθ Κάϊζερ σκηναί χαί ί-
    χεισόδια άφθάσιου μεγαλε(«υ
    Μεΐα την κατάληψιν τοί. Ραβινά την
    1τ4ν Μαϊοΐί ό ίθνικος στρατός συνεχίζων
    την ίνδοξον δρασιν τού κατίλαδε και ~&λ-
    λα προκεχωρημένα υημιΐχ. ΟΙ Γερμανυ-
    βούλγαροι βλέποντες ότι διαφεύγει πλέον
    των χειρών των ή Γευγίλή καί ίτι «δυ-
    νατοϋν ν» συγκραΐήσουν τούς στρατιώ¬
    τας των οΐτινες άδυνατοθσι πρό τής θυιλ-
    Έραχλείου. Καθ* γν<·»ρίζ«ι ημίν, δι* λώδους όρμής των στρατευρχτων μας ν' τού Οπ'άριΘ, 195)12 τής 3ο *1οι>ν£ου έ.! αντιστοθν αναπτύσσουν είς την διαιτ*α*ν
    ί. έ κ. ΔιευοΊιντής ϊοθ έν "Ηρακλείφ χήν ίντασιν τοθ βομ^αρδισμοθ των κατΑ
    Δημοαίβ.» ΚβπνεργοΑασίου, είς πλείσ-1 χων καταλαμ^ανοιιένων ΰφ ημών χαρα-
    τας χτηματτκας περιφερείας των χωρίων χωμάτων. Είς αληθή χόλασιν μετχ$άλ
    τοΰ ΝομοΟ ".Ηρακλείου ΟΛάρχοασιν φυ-
    τεΐαι καττνοθ άνευ τή; πρός τουτο άπαι
    τουμένης σχετιχής αδείας τώνίχασταχοθ
    Σταθμαρχ&ν τής Χωρο^υλακής πρός
    τούς καπνοκαλλιεργητάς Παρ« τόν σχε-
    τιχόν Νόμον πιρΐ χαιτνοφυτειών.
    Παραγγέλομεν ί&εν ήμ;ν,> ϊνα έκδώ-
    οητε πάραυτα καταλλήλους χαί εντόνους
    διαταγάς πρός πάντας τού; υφ' ήμα; ά-
    γροφώλακας, όπως ούτοι ζητήσωσι παρα
    των είρημένεαν ^καπνοκαλλιεργητών την
    προσαγωγήν των σχετικών αυτών άοει
    ών.
    λονται τα βομβαρδι^ΰμενα σημιΐα, άλλ'
    ή μήνις ταϋ σιδήρου, των χειροβομβίθων
    καί ή δροχή- των σφαίραν είναι άνίσχυ*
    ρα,νά κλονΐσωοι τόν στρατόν μας. Είναι
    άληθώς μεγαλειώδες τό θέαμα νά δλίπτ^
    τις άνϋρώπους μέ σάρκας καί όστι να
    μειίιοΰν έν τώ μ.σψ τής φρίκη; αυτής
    τοΰ μαινομένοιι σιδήρου τό μειοίκμα τής
    ευχαριστήσεως άνθρωπον έκτελούντος τό
    καθήκον τοι» πρός την ΙΙατρίδα. Ί'πό
    την προστασίαν τού πυροόολικοθ των οί
    έχορο. πληαιάζουν τάς καταληφθιΐσας
    θέςιεις κχί άντεπιτίθενται μεΐά λύς-σηί, έ
    Εάν δέ τυχόν τινές τούτων δέν ή-[διοιχών τώ σημείον άξινματιχός σημειοΐ
    θελον φροσαγάγη ταύτας έγχνραυς άδεί- διά φωτοβολίβων^ριπτομβνων δι' είοιχοί
    ος, δέον νά διβταχθώσιν είς την παρα-
    χρήμα οι' έκριζώσεως ή «υράς *κατα·'
    στροφήν των καπνο,φυτειών επί παρουσί-
    α αυτών ή κ«,1 των τής όργ. Χωροφυλα,
    την συνδρομήν των οποίων δύνανται έν
    άνάγκη νά επικαλεσθή πρός τουτο.
    'ϋνομαστΐΊΟ» Όϊ πίναχα των τοιού¬
    των καπνόχελλΐίργητών, ήτοι των άνευ
    πιστολίου την προσέγγισιν τοθ έχθρικοθ
    πΐζικοθ εί; τό πυροοβλικόν μας τό β-
    χοΐον διά των σφοδράν πορών τοι» θιρ(-
    ζει τούς έπιτιθ·μένου; έπζκολουθεϊ άμέ-
    σω; υπό των κατεχόντων τό χαράκωμα
    άντεπίθεσι; διά τής λόγχας και των χ«ι-
    ροβομβίδων Ιι& διάτορον χαί άτελεΙωΓθν
    αέρααααα. , . δονείτόνίέρα κβΐ οί Γ«ρ-
    μανοδούλγαροι τρέπονταΐ είς αίοχράν
    φυγήν καλύπτοντες δια πτωμάτων το πε¬
    δίον τής μάχης δπό τούς γςουχαϊσμούς
    καί τας είριονΐας των στρατιώτην μας.
    Αί φρουραί ολων των μέχρι τούδε κα
    ταληφθέντΜν χαρακωμάτων ήχμαλωτί-
    σθησαν. Πρό ημερών μιταξΰ των συ-
    ληφθέντων αίχμαλώτων ήτο καί δωδε-
    χ&ς Γερμανών, οΐτινες περιδεώς προσε¬
    φέρον είς τούς στρατιώτας μας ϊτι πο¬
    λύτιμον ϊφιρον μεθ' έαυτών διά νά τούς
    χαρίσωσι την ζωήν, οί στρατιώται μας
    ίμως τού; απήντησαν ίτι δέν ϊχουν νά
    γοδηθοθν τίποτ* άπό τόν Ελληνικόν
    στρατόν καί τα χρήματά των χαΐ τα
    ίλλα άντικείμενα τα όποΐα τοίς προσεφέ¬
    ρον νά τα κρατήσουν διά τόν εαυτόν των.
    Οί Γερμανοί προ τής γβνναιοψυχίας ταύ¬
    της ίκπλήσοονται καί παρατηροθσι μετά
    ΰαυμασμοθ καί σεβκσμοθ τούς στρατιώ¬
    τας μας. Ό τρβμος των Βουλγάρων
    αίχμαλώτων δέν ήτο μικρότερος διά νά
    χχθησυχάσωσι δέ καί τούτους οί ατρα-
    τιώταί μας τούς προσεφέρον δτι είχον
    πρόχειρον καπνών, ψωμί κ. λ. τι, Είναι
    περίεργον πόσον επιδρδ είς την ψυχήν
    τού Βουλγάρου στραχιώτου τό άέρα, αί
    συλληφθέντες μέχρι τοΰδε αίχμάλωΐοι
    χαΐ οί καθημερινώς αύτομαλοϋντες λέ¬
    γουν, τί φωνές είνε αύτές ποθ κάνετε είς
    τάς έπιθέσεις· εμείς δταν σάς ακοθμε καί
    φωνάζετε Ιτσι παγώνει τό αΐμά-μας δέν
    Ιχάμε κουράγιο νά οταμαΐήόωμε πιάνΐ-
    ται ή ΚαροΊα μας μέ αύτό το άερα., Τό
    νοστιμώτερον δέ ίλων είναι δτι καΐ οί
    Γάλλοι καί οί "Αγγλοι κατά τάς έπιθΐ-
    σεις των φωνάζουν άίρα.
    Αύτάς τάς ημέρας έχομεν σχετικώς
    ησυχίαν καθ' εκάστην νύκτα δέ άσχο ·
    λοθνται είς τα διάφορα τμήματα είς την
    άμυντιχήν οργάνωσιν των καταληφθέν-
    των χαρακωμάτων. Τοθτο είναι τό δυ-
    σκολώτερον των ζητημάτων διότι αί θέ-
    οεις μας είναι Ιγγύτατα τού Ιχθροΰ είς
    πολλά σημεΐα τί χαρακώματά μας είναι
    συνεχόμενα' 6 σκοτΐός 6 ιδικάς μας άχέ-
    χει μόλις περί τα 20 δήματα τοθ Βουλ -
    γαρικοθ σκοποϋ. Είναι άνάγκη πρός τό
    μερά; τοΟ έχθροθ να τοποθετηθή συρμα-
    τόΊτλεγμα διά νά μή καταληφθή έςαίφ·»
    νης τό χαράκωμα παρά τοθ έχσροθ, άλλ'
    ή τοποθέτησις είναι δυσχερεστάτη διότι
    ί έχθρός Ιχει .τα πολυβόλα τού οκοπευ-
    μενά επί των σημείον αυτών, οί στρα¬
    τιώται είναι είς τα χαρακώματα μέ τα
    £πλα των χαί μέ χειροβομβί§ας, μόλις
    δέ έξέλθει της έκ των χαρακωμάτων δια
    νά εργασθή ϊρχίζει τό πολορ'όλον καί
    τυφεκοδολισμός καί χειροβομέίδες έπο
    μένως ή πρώτη σκέψις είναι δτι υπό
    τοιούτοος 8ρους είναι άδύνατος ήΐργασίκ
    αυτή", άλλά πρέπει πάση θυσία να γίνη
    ουρματόπλεγμα πρέπει να έςβυρεθί τρ4-
    πος καί εξευρεθή. Οί εργαζόμεναι εχουν
    Ιχασΐο; τρείς ή τέσσαρας γεωσάχχους
    τούς ίποίους πληροθαι χώματος τοΰςτο-
    ποθετο&σι οδτως ώσιε νά χαλύπτωνται
    πρ^νεΐς, εξέρχονται των χαρακωμάτων
    μέ τ&ύς γεωσσάκους άρχίζουν τό ίργον
    των, τό εχθρικόν πολυβόλον βάλλει οί έν
    τοίς χαραχώμΛσιν έπίοης έχθροί δέν
    σταματοθν, έπωφελοθνται μικράς διαχο-
    πής τοθ εχθριχοθ κυρος καί ταχύτατα
    έργάζονται καί σταματοθν καλυπτόμενοι ι
    όπισθεν των σάκκων διαΐοχικως χαθ' δ-
    λην την νόχτα. Μόλις «ρχίζει νά χαρά-
    ίϊ ή εργασία σταματί λόγψ τής ημέρας
    δια νά επαναληφθή πάλιν την εσπέραν.
    Διαρχούσης τής ημέρας δέν φαίνεται είς
    χανέν σημείον ύπαρξις ζώσα, πάντες
    κοιμώνται άπό τόν νυκτερινόν χάματον
    διά νά ανάκτησιν δυνάμεις διά την νύ-
    χτ«. Είναι αδύνατον νά πιστεύοηΒ κανεΐς
    παρατηρών τάς ίκιάο«ις των όρυγμάτων
    την ημέραν δτι κόσμος όλόκληρο; ζή
    μέσα είς αυτά διότι ουδείς φαίνεται ού-
    δαμοϋ οί μόνοι οΐτινες λγρυπνοθσι την
    ημέραν είναι οί παρατηρήται των χαρα-
    κωμάτων, άλλά καί ούτοι δέν φαίνονται
    διότι είναι κεχαλυμμένοι. Την νύκτα ί-
    μως άντιλαμ^άνεταί τις δτι έκεϊ δπου τή«
    ημέραν δέν εφαίνετο πνοή ζώαα κετΐ κο-
    λύ φυσικόν τοθτο, διότι πάντες ζώσι 6κό
    την γήν, ύπάρχιι χόσμος ίλόχληρος ί-
    τοιμος νά άλληλοβηαραχθη
    'Ανθυπολοχαγός *ιΑ. —ετσαπάκης
    ΠΕΡΙΛΗΦΙ-:
    ΔΙΑΚΗΡΟΣ ΛΜΜΜΙ ΙΜΜΜ
    Άρι». 2(539
    Έκτίθίται «Ις έπαναληπτιχήνμΐΐοδοΐι-
    χήν δημοπρασία έν παχεία ό,μμφ καί έν
    ιω καταστήματι τοθ ίκεΐσε Άατυνομικθι
    Σταυθμοδ την 30 Ιουλίου ι. ϊ. ημέραν
    Κυοιακήν.καί ώ^αν 10 π. μ. ή μίσσωσις
    οίκήματος δι* εγκατάστασιν τού Σταύθ-
    μοΰ τής χωροφνλακής Παχβίας "Αμμου
    ύηό τοίς δροιςΐοθ ντχ,' αριθ. 2641 οημβ
    νής διακηρνξεώς μου.
    Έν Ίιραηέτοφ >Ό 23 Ίουνίου 1917
    Ό Άστυνονομ. Ύποδιευθ.
    Δ.
    ΙΟΝΙΚΗ ΤΡΑΠ62Α
    υ/ΛΙΤΕΡ
    ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΟ ΕΤΟδί
    1839
    ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
    ΔΙραι 6ΟΟ.ΟΟΟ Αγγλ.
    ΕΔΡΑ: ΛΟΝΔΙΝΟΝ
    ΚΧΦΑΛ, ΑΠ6ΘΕ:ΜΑΤΙΚβΗί
    Λίρα» 75.000 Αγγλ.
    ΓΕΝ. ΔΙΕΥΘΥ-ΝΣΙΣ. Α9ΗΝ/
    Αριθ. 2650
    ΙΗ ΔΙΟΜΑΣ
    Έχτίθετοιι είς μειοδοτικήν δημοπρα-
    αίαν έν Καλαμαύκα καί έν τψ καταστή¬
    ματι τοθ έκεί ΆστυνομιχεΟ ΐταθμοθ την
    6ην Αόγούστου έ. Ι. ημέραν Κυριακήν
    χαί ώραν 10 π.μ. ή μίσθωσις οίκήματο;
    δΓ·εγκατάστασιν τ&ΰ Στκθμου τής χωρο-
    φυλακής Καλβμαύχας υπό τούς δρους
    τής ύπ' αριαμ. ϋ649 σημερινής χρονολβ-
    γίας·δια,κηρόξ<(«; μου. Έν Ίεραπέτρφ τη 29 Ίουνίοο 1917 Ό Άστυνομικός εΓποδιΐαθυντής Δ.Τερζάκης Έ «ΝΕΛ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, έν Ρβ- μ^| πωλβΐται καθ·ημερινώς είς τό κατάοτημα τοβ Έμπορον χ. ΕΜΜΑ¬ ΝΟΥΗΛ Ν. ΓΟΒΑΤΖΙΔΑΚΗ. Πωλοΰνται περί τα 100 κρασάσ- κια καί λαδάσκια όμοϋ καί κβχω- ρισμένως πληροφορίας παρα τψ κ. Άλεξάνδρψ Σακλαμπανάκη. •ΥΠβΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΖΑΚΥΝΘΟΣ, ΗΡΑΚΛΟΟΝ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΚΕΡΚΥΡΑ, Κ€ΦΑΛΛΗΝΙΑ, ΜΙΤΥΛΗΝΗ, ΝΑΥΠΛΙΟΝ, ΠΑΤΡΑΙ.ΠΕΙΡΑΙΕΥ«, ΪΥΡΟΧ, ΤΡΙΠΟΛΙ^ ΧΙΟξ ΥΠ6ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ ΑΛΕΞΑΝώΡΕΙΑ μετα πρακτορειον καο' όλην την αιγ υπτομ " Δέχεται καταθέσεις υπό τούς κάτωθι όρανς: Είς Δραχμάς 2 1)2 ο)ο είς πρώτην ζήτησιν—3 θ)ομεχά έν έτος 4 ο)θ μετά δύο έτη—4 1 ) 2 ο)θ μετά τέσσαρα έτη Είς Αίρας ΟΗέςιιε επι Λονδίνον: 3 1(2 θ)θ είς πρώτην ζήτησιν—4 ο)ο μετά δύο έτη 4 1)2 ο)θ μετά τέσσαρα έτη Έκδίδει έπιταγάςέπί Έσωτερΐκοΰ καί Έξωχερικοΰ ταχυδρομικιβς καΐ τηλεγραφικώς. Άγοράζξΐ καί πωλεΐ Συνάλλαγμα. Άναλαμβάνει την δϊσπραξιν αξιών. Άναλαμβάνδΐ την πώλησιν καί άγορ&ν χρβοηφάφων. Παρέχει δάνεια έμπορενμάτων. (Έκ τής Διβνθύνσεως( ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (51) ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ: *Εν Πειραιεί, "Αργει, Πύργω, Πά¬ τραις, Καλάμαις, Κερκύρα, Κεφαλληνία, Σύρω, Χίφ, Νανπλίφ, ΑΙγίφ καί ' Ηρακλείω.. . ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Άγορά καί πώλησις Συν]ιοςνχρυσοδ καί χαρτονομισμάτων Ξένων Κρατών. Έκδοσις έηιιαγών καί ιηλεγραψικών ένιολώ%έπί πάσης πό- λεως'Έλλάδος «αί Έξωχερικοϋ. Έκδοβις πκττωτικώνέπιστολών. Άγορά καί πώλησις χρε»γράφωγ. £ίσπράξεις καί άντεβάσματα. Καταθέσΐΐςε/ς χρβχούμενον καί επί Δάνεια επί ίνεχύρψ χρεωγράψων. προθεσμία Προεξσφλήσεις φορτωτικών. Ταμιευτηριον: Μέχρι 4,000 δρ. πρός 4 ο)ο ' , Καταθέσεις είς Δραχμάς Έν όψει πρός 3 ρ)ά 1 έ"τσυς 4 1)2 ο]ο. 3 μηνών 3 1)2 2 έΐών 4 3]4 ο]ο 6 » 4 ο)ο 3 » 5 ο|ο. 5 έτών κάί άνω 5 1 2 ο]ο. Καταθέσεις είς Σννάλαγμα "Οψεως επί Λονδίνου 3 1)2 ο)ο "Οψεως επί Άμερικής 1 1)2 ο)α » » Παρισίων 3 ο]ο » » Όλλανδ. Ίσ. Ι ο)ο - "—- " " ' , Ίΐαλ. Ελβετίας 1 ■ —- — ^ "■-■—· — ν^ν» » » » Πετρουπόλεως 2 ο)ο » ΜΛΗΟΒΙ.Ι.Β ΤΙΝΑΥΒΕ ΕΛΛΗ 3χναθυμ£μαι τα περασμίνα, τόν καθ- μένο μοί· τό Λβυδο5ΐκο....ΆΙ "Εσκυβε τό κεφάλι, μέ μιά άγνωστη συγκίνηση, νά τρέχουν $άκρυα στα μάγουλά της καί νά πίφτουν επάνω ατό κεφαλάκι τοθ μικοοθ. Μολονότι δέ μοΰ μίλησε καθόλου, μολο¬ νότι μόλι; μέ κύτταξε, ή νιότη της καί •ή δυοτυχία της μ' έτραβοθσαν. Ήθελα νά την παρηγορήσω κχΐ δίν ήξερα τί νά τής π©. —Είρεις, Μαρία, 8τ» ή δειποινίς δέ Ριβεθράχ είναι πολύ πιρ'.ιργιι να δ^ τό " παιοάκι σου; ΙΙοτί της δέν ε!δε βοζα σταροϋδι. ΣοΟ φαίνεται παράξενο;... "Ο! δέν πρίπιι νά τής τό έμπισΐευθ|ς. θα τ' Ιφινε νά πέση χάμω". Τα χορίτσα εΐ- ν«ι τόσο άίέξια. Όχι δα, εΐτι», μέ σύκοφαντεΐτε. θά ϊίλμήσω νβ «ιάαω τδ μπεμκί» Είναι & γη ν* τόν γνωρΐίω, *φοΟ· ηρβχΐιτβι νά «όν ύδθίτήαωμε, σιΐς χ'ίγώ. μ·ο χον δίνετε, κιιρία; "£2! τι" 6«ρύς τϊοΟ είναι, μά καί τί ώραϊοςΐ —Δέν εΐν' Ιτσι Ιχαμεν Ικείνη. Καί μιά άστρακή έγωϊσμοθ Ιλαμψε σΐό ήμερο χαχ υγρό 6λέμμα της. ΜοΟ φαινόταν πϊλυ έλαφρό, τό καϋμίνο τό μιχράκι καί τελείως φρικαλέο, μέ τό βυσ- σινΐ δέρμα τού, μέ τ» πρησμένα χαρα- στηριστικά τοι», μέ την άπαλότητχ τοθ κρανίου τού. Έν τούτοις έξ ένστίχτου δρήκα τή λέξη ποθ εΰχαριστεΐ ιές μη- τέρ»ς, τό διπλό θαυμασμό στήν δημιουρ- γική τους ίκανότηΐα: *Ω! τί δαρΰ ποι» είναι καΐ'χΐ ώμορφο!« Τό κςατβθσα άδέξια επάνω στ» νίνα- τα μου κβί άπό τα σκοτεινά βάθια τής ψοχής μου άναπηδοθαε γιά πρώτη φ*·α μιά άόριστη σκέψη: «Μιά μερά Ισ»ς κ' Ιγώ...» Ποτέ μ·υ «έν εΐχα έπιθυμήσει, φβνιααθή, όνειβευθή τέτοιο πρδγΐί,β...... "Ενοιωθα μιά εσωτερική άνησυχία, μιά ταραχή, δπως ή μυατιχή έργασία μιίς -------. αύτό τό πλα- σματάχι αύτό τό Ιμβρυο ποΰ στήν άρχή μέ συνεκίνησ· άό άδί Δέξί ί , άποκρουστικό, τό λεητοφυέ; έκείνο άν- θρώπινο λουλούδι, καί ίνασηκώνοντας [ τό παιδί μέ άδεξιότητα έφίλησα τα χε- 'ράκια τού. Αυτή ή λεΛχότης μϊ (άχολουθεϊ) ΕΦΘΑΣΑΝ 5ΙΤΟΥ ! Π»ρά λίγο νά μοθ ξίφύγη κα'ι ετρό-, μαξα τόσο ώστ« δ Γενεβριέ έδιάστηκε- γιΜ—' V Π ΟΩΚΐΤΤΠ ΚΊ-1 νάιό ξανακάρη καί νά τό χβΛ&θετήοη *"Μ* Α · —.ΜΙΤϊεΐΗΙΙ «ίΓ* «τό λίχνο τού. ' Ή μητέρα, καθισμένη τό κρεβάτι, μ&ς κυτταζε λησμονώντας τούς πόνους τους. Τα μάτια της στυλωμένα επάνω 1 στάν Άντώ'/ιο έπρόδιδα άόριστες σχέψεις' ποθ έχυμαίνοντο μέ^α της, συγχατάβα- » ΠΟΥΡΑ .2 8-