50184

ΛΙΕΥΘΥΠΓΠζ.
ΝΙΚΘΣ ΚΑΤΕΧΑΚΗΣ
ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
1 Εί*ΙΜ. ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗ!
'Α·. τηλ. 780-Τιμή φύλ. 2 δρ.
ΕΤ·ΕΣΤ'. ΑΡΙΘ. ΦΥΛ. 1201
ιιιιιιιιιιιΐΗΐιιπιιιιιιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐΗ....."■■ιιιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιπιιιιιιιιιιιιι.....ι,,,
ΚΡΗΤΊΚΑΙΊΕΑ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΙΜΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
ΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙ.....ι,,,,.......ΙΙΙΜΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ......«ΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.ΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙ
Η ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ
Την πρωΐαν σήμερον]κης περιόδου τοΰ κ.
Γεωργιάδη, καί έκείνης
συνεπληρώθη μία όλό-
κληρος τετραετία άφ'
ής, είς εκτέλεσιν μιάς
πανηγυρικής ψήφου καί
θελήσεως των δημοτών
Ηρακλείου, ανέλαβε την
ανωτάτην διεύθυνσιν
των Δημοτικών μας
πραγμάτων ό κ. Μηνάς
Γεωργιάδης. Είναι άνάγ-
κη νά σημειώσωμεν έξ
άρχής ότι ό κ. Γεωργιά¬
δης ανέλαβε τόν Δήμον
μας πολυειδώς έπιβε-
βαρυμένον καί έξηντλη-
μένον καί την πόλιν μέ
τοιαύτας ανάγκας, αί
οποίαι σχεδόν τής ά-
φήρουν τό δικαίωμα νά
άποκαλείται πολιτισμέ-
νη πόλις.
Έν τούτοις ό κ. Γεωρ¬
γιάδης, μέ άκούραστον
έργατικότητα, μέ μονα-
δικήν θέλησιν καί επι¬
μονήν, μέ Πατρικήν πε¬
ρισυλλογήν καί άναζωο-
γόνησιν των Δημοτικών
πόρων, ηδυνήθη νά έμ-
φανίση κολοσσιαίον έρ¬
γον, τό οποίον συνίστα-
ται ε'ιςτήν καταπλη¬
κτικήν μεταβολήν,
την οποίαν παρου-
σιάζει ή πόλις μας.
Φυσικά είναι αδύνατον
νά άριθμήση κανεις καί
νά κατονομάση λεπτο¬
μερώς πάντα τα υπό
τοΰ κ. Γεωργιάδη έπι-
τελεσθεντα. "Οταν δμως
έχ^ κανεις πρό των ό-
φθαλμών τού—όπως την
εχομεν δλοι — την είκό-
να πού έπαρουσίαζεν ή
πόλις πρό τής Δημαρχια-
πού παρουσιάζει σήμε¬
ρον, τότε ή διαπίστωσις
τοΰ τιτανείου εργου, τό
οποίον έχει έπιτελέσει
ό νυν Δήμαρχος είναι
εΰκολος. Καί φυσικά τό
έργον αύτό οΰτε είναι
εισέτι πλήρες, οΰτε έ-
Ιήντλησε τάς φιλοδοξίας
τοΰ κ. Γεωργιάδου, ώς
πρώτου Δημάρχου τής
Μεγαλονήσου. Ή έπι-
θυμία τού είναι νά αφίση
την σφραγίδα τής διε¬
λεύσεως τού είς την £ά-
ναδημιουργίαν τής πό¬
λεώς μας καί την πραγ¬
ματοποίησιν τής επιθυ¬
μίας τού αυτής είίχονται
είς τόν κ. Δήμαρχον
πάντες οί πραγματικαί
φίλοι τού.
Ό κ. Γεωργιάδης απε¬
δείχθη ένας καλλιτέχνης
Δήμαρχος, ενας άναμορ-
φωτής τοΰ Ηρακλείου,
ενας άνώτερος ανθρω-
πος, ό οποίος θέλει νά
έμφυσήση είς τό Ηρά¬
κλειον την μορφήν μιάς
ανωτέρας, πολιτισμένης
καί Εύρωπαϊκής πόλεως.
Τοΰ ευχόμεθα τα έπό-
μενα έτη τής Δημαρχίας
τού νά τοΰ προσφέρουν
την μεγάλην πραγμα¬
τικώς ικανοποίησιν τής
έπιτεύξεως των σχεδίων
αυτών, τα όποία είναι
άντάξια μιάς πόλεως,
ώς τό Ηράκλειον, καί
ενός έξαιρετικοΰ άνθρώ-
που καί Δημάρχου,
όπως είναι ό κ. Μηνάς
Γεωργιάδης.
Ο ΜΕΓΑΣ ΑΠΕΛΘΟΝ
ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΣΤΟΝ ί ΑΝΝΟΥΝΤΖΙΟ
ΥΠΟ ΕΜΙΛ ΛΟΥΔΒΙΚ
2ον
Μέ πολύ Θέλγητρον καί
χάριν μβθ εζήτησε νέα περί
των γυναικών πού έγνωρί-
σαμεν αμφότεροι. Σάν ε"νας
άνατολίτης ήγεμών διέταξε
καΐ τοΰ έφεραν Μνα πολύτι¬
μον ϋφασμα, καμωμένο έ'λε-
γε στό σπίτι τού κατά τα
σχέδια τού, καί μέ παρεκά¬
λεσε νά τό δώσω έκ μέρους
τού είς την γυναίκα μου, ήν
δέν εγνώριζε.
Μέ φωνήν )ιτειστικήν μοϋ
ωμίλησε περί των ποιητών
καί μουσικών είς ώραιοτά-
την Ίταλικήν, ποϋ δέν ήκου¬
σα ποτέ.
Μπροστά μου έβλεπα τόν
καλλιτέχνην δστις Εμαθε νά
πραγματοποιή τα δνειρά τού
δσον κανείς άλλος τής έπο-
χής μας.
Έπειδή τοθ έλεγα δτι υ¬
πήρξεν ο πρώτος πού τό κα¬
τώρθωσε μετά τόν λόρδον
Μπάίρον, ήλλαξεν έξαφνα
τόνον καί ήρχιβε νά γελφ
είρωνικώς. «"Ο λόρδος Μπάί¬
ρον καί έγώ; Έν πρώτοις οί
στΐχοι μου είναι ώραιότεροι
των ίδικέ»ν τού, έπειτα τί έ-
πραγματοποίησε; Επήγε νά
έλευθερΑση τήνΈλλάδα, άρ-
παξεν £να συνάχι καί απέ¬
θανεν άπ' αύτό».
Στό γραφείον τού ήτο ή
εξής ώραία έπιγραφή «Πέρ
νόν ΝτομΙρε»(διά νά μή κοι
μηθΑ».
Έκεΐ πλησίον χορευτρίας
Έλληνικής τέχνης ΰπήρχε
παράστασις καμωμένη μέ
τό ίδιον χέρι τής Έλεονώ-
ρας Δοΰζε. Μοϋ έ'δειξε πε¬
λώριον φάκελλον επί τής
τραπέζης καΐ τόν ^ώνόμασε
«τό μεγάλο χειρόγραφον».
Κατά τάς 4 αύτάς |ωρας
τής επισκέψεως δέν έσιαμά-
τησε λεπτόν. Τοθ ώμίλησα
γιά τόν φασισμόν,τοθ όποΐου
υπήρξε » πνευματικάς θεμε-
λιωτής καΐ μοθ άνέφερε μιά
δωδεκάδα νέων άφορισμών
είς ούς έδωκε την ζωήν.
Κατόπιν τάν ηρώτησα: «Δι¬
ατί άφήσατε είς £να άλλον
ν« φθάση στό τέρμα πρό υ¬
μών; Δ'.ατί δέν έγίνετε ε/εΐς
ό ϊδιος ό άρχηγός;». Έστά-
9ηκε άπότσμα ϋψωσε την
χείρα καί εΐπε: «Μιστερίόζο».
Δύο εβδομάδος άργότερα
ευρίσκομην παρά τφ Μου ι
σολίνι, δστις εΐχε μάθει την ε¬
πίσκεψίν μου είς τόν Δ' Ά-
νούτζιο. «'Επήγετε στοθ Δ'
Άννούντζιο, ήρχισε, ποΐαν
εντύπωσιν σδς έκαμε ν ^—Εί¬
ναι Ινα τραγικον πρόσω¬
πον, απήντησα.
Τραγικον, διατί τραγικον;
—Διότι ύποχρεοθται νά
βλέπη ινα αλλο παρά τό
Ιδικόν τού νά πραγματο¬
ποιή την ιδέαν τού». Ό Μου¬
σολίνι άνεσηκώθη. Κατόπιν
ενός λεπτοΰ σιωπής έξηκο-
λούθησε: «Πέστε [μου λοι-
πόν περί τοθ έν ΑίθιθΓτία
ταξιδΐου σας».
Αί δύο αύται άπαντήσεις
μ' έκαμαν νά έννοήσω τάς
άληθινάς σχέσεις των δύο
τούτων άνδρών, πού στά μά-
τια τού κόσμου έ'ττλεκαν άλ-
ληλεγκώμια. Πρό τής Κοινής
γνώμης ο Δ' Άννούντζιο πα-
ρουσιάζετο υπέρ τής πολι-
τικής τοθ Δοθτσε καί δή τοθ
πολέμου κατά τής Αίθιοπίας.
Ό ϊδιος ό Μουσολίνι μοϋ
βΐπεν μίαν ημέραν δτι τρείς
άνδρϊς προύκάλεσαν την
είσοδον τής Ιταλίας είς τόν
πόλεμον. Τό τρίτον δνομα
πούμοϋ εΐπε,ήτοτοΟΔ' Άννε-ύ
τζιο; Τό έλησμόνησα. Τίνα
ιδέαν είχεν 6 Δ' Άννούτζιο
διά τόν Χίτλερ, τό γνωρίζω
άπό ■
μοΰ
χέριεχ τού ί>0 τόμους πλή-
ρεις των έργων τού, εΐχα μό-
λις φύγει άπό την Γερμα¬
νίαν. Ό Δ' Άννούντζιο έ¬
γραψεν είς έ"να έκ των βι-
βλίων αυτών μέ την μεγα-
λειώδη γραφήν τού: «Στόν
Έμίλ Λοΰντβιχ τόν ένδοξον
προγεγραμμένον».Ίδού ήγνά>-
μη την οποίαν ό ίδρυτής τοθ
ΦασισμοΟ εΐχε διά τόν ίδρυ-
τήν τοΰ ΈθνικσσοσιαλισμοΟ.
Μετάφρασις Ν. Μ.
μίαν άφ'.έρωσιν πού
έκαμε. Έπή]ρα «πό τα
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1938
ΓΡΑΦΕΙΑ Όδός 25 Α*γβύ·του
·<<■··<.....ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΚΗΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Τ6 Λαχετο.... Ιΐήρε τό κουρέλι τής καρδίας του, τό διάτρητο άπό τίς σφαΐ- ρες τής ζωής καί τράβηξε γιά την ύπέροχη λιακάδα τής ημέ¬ ρας τοθ Εύαγγελισμοΰ, γιά τή χ᧫ τοϋ Θεοϋ καΐ των άνθρώ- πων. Ήμέρα χιλιόκαλη, εύλο- γημένη, είρηνοφόρα. Μϋρα και φώς αίθέριο τής άνοιξις καί φώς άπό παντοΰ. Ή καρΐιά του μπορεΐ νάταν κουρασμένη, εσκισμένη καί διάτρητη σάν ήν έ'νΐοξη σημαία ενός πα- ίαιοΰ συντάγματος, ή ψυχή του Ίταν άρυτίδωτη, γαλήνια, ά-' 'έγγιχτη άπό κάθε άσχήμια καί πόνο, διάφανη σάν την 1)- ρεμη έκτασι τοΰ πελάγους, δ- που έτρεχε τό κρυφό τού δ- ειρο μ' άπροσδιόριστες λαχτά- ■ες ... Καί μέ την ψυχή του αύτην την γαλήνια καί άρυτί· ωτη, ζοϋσε τώρα. Όλα γύρω ου τάβλιρτε μέ καινούρια μά- ια καί τά'βλεπε λαμπρά, όλα, <αί ώραΐα. Τό θερμό φιλί τοϋ ηλίου καί τό δροσερό χάδι τοϋ μπάτη, τα αίσθανότανε, τα δε- χότανε μέ μιά νέα έπιδερμίδα <αί μ° αίσθήσεις πρωτοξύπνη- τες καί παρθένες. Τί ήταν αύ¬ τό πού τόν ου/επήρε; Κάποιος =ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι=! 1 Κρητικά άριστουργήματα Ι ΞιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΒ Ο ΠΑΤΟΥΧΑΣ =11111111111111111 ΐΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙιΙΙιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΜ^ 34 όν ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐζ Ι. ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ Ι ΕΚΕΨΕιΤ ΚΑΙ ΚΡΙ-ΕΙΣ Τα μίτρα δι" αμπέλου* Ή ίδέα τής ιδρύσεως φυτωρίων Άμερικανικών αμπέλων έν Κρήτη ήρχι¬ σεν πραγματοποιουμένη άπό τα Χανιά, οπου θά ιδρύθη τό πρώτον τοΐ' ούτον ψυτώριον επί κτή- ματος τοϋ Έψεδρικοϋ Ταμιίου, εκτάσεως 70 στρεμμάτων, τβ οποίον παρεχωρήθη ειδικώς πρός τόν σκοπόν τούτον είς τό δημόσιον. Ποχντως ελπίζο¬ μεν δτι καί1 τό φυτώριον Ηρακλείου θά ιδρύθη, διότι αί άνάγκαι τοθ Νο- μοθ Ηρακλείου είς Άμε- ρικσνικά μοσχεύματα διά την αντικατάστασιν των σημερινών αμπέλων θάεί ναι μέγισται καί δέν θά δύ¬ νανται νά έξυπηρετηθοϋν άπό μόνον το φυτώριον Χανίων. Βασιζόμεθα είς την άπεριόριστον στορ¬ γήν καί τό ενδιαφέρον πρός την Κρήτην τής Έ- θνικής Κυβερνήσεως, τα όποΐα υπήρξαν πάντοτε ανωτέρα κάβε προσδο- ς· ♦ ♦♦ Πλήρη σιτάρκειαν. ΜΙ παραδειγματικήν επι¬ μονήν καί μέθοδον ή Έθνι κή Κυβέρνησις έξακολου- θεΐ νο Ασχολεΐται μέ την ενίσχυσιν τής σιτοκεχλλιερ- γβίας έν τη χώρα, θέτουσα την προσπάθειαν της ταύ¬ την «πικεφαλής των φρον- τίδων της διά την Ελληνι¬ κήν Γεωργίαν. Ή 'Εθνική Κυβέρνησις έξαρτά Ιδία την επιτυχίαν τής προσπα'- ·δί«ς της αυτής έκ των κατά Νομους Γεωργικών Ταμείων, τα όποΐα δέν αμφιβαλλομεν δτι θά κα- ταννοοΰν βαβύτατα τό μέ- γεθος τής σημασίας τής μεγάλης αυτής σταυροφο- ρίας. Ή Ελλάς θά άνα- κύψπ οίκονομικώςώς χώρα μόνον εάν καταστή αύτάρ- κης είς τα εϊδη πρώτης άναγκης, των οποίων στε- ρεϊται σήμερον. Την αύ· τάρκειαν δέ αύτην θά την καταστήσουν πραγματικό- τητα πρωτίστως τα Γεωρ- γικά Ταμεΐα. ♦ ♦♦ Ή άναδιοργάνωσιχ των Συνεταιρισμών. Είς τα τόσα δλλα μέτρα τής Έθνικής Κυβερνήσεως διά την Άγροτικήν Τάξιν, έρχεται ήδη νά προστεθή κσί ή άναδιοργάνωσις των Συνεταιρισμών, την οποίαν ό κ. Μεταξάς έθεώρησεν απαραίτητον, διά νά δυνη¬ θούν νά έκπληρώσουν άρτίως καί είς τό ακέραιον τόν προο ρισμόν των. Διά των σχετι¬ κών μέτρων συν τοίς άλλοις προβλέπεται ή ίδρυσις Γενι- κης Συνομοσπονδίας των Γεωργικών Συνεταιρισμών, αύτό δέ αποτελεί τό έπιστέ- γασμα τής Κυβερνητικής με- ρίμνης διά τούς Συνεταιρι- σμούς, διότι έ'τσι θά αποκα¬ τασταθή ή ένότης καΐ ή άρμονία δχι μόνον είς την Διοίκησιν αυτών, άλλά καί είς την εκπλήρωσιν τής άπο στολής των. ♦ ♦♦ Εύγε τού Ό Σύλλογος των Δεσποι¬ νίδιον εδημοσίευσεν τάς ημέ¬ ρας αύτάς ίίνα άπολογισμόν τής φιλανθρωπικής δράσεώς τού κατά τό λήξαν ετος, δ¬ στις, ομολογουμένως, εΐνοη ί- κανοποιητικώτατος. Συγχαί¬ ρομεν τα έκλεκτά μέλη τοθ Συλλόγου αύτοΰ καΐ είμεθα βεβαιοί δτι ή ώραία δράσις τού δέν θά παύση νά κατέ¬ χη την τιμητικήν θέσιν είς την φιλανϋρωπικήν κίνησιν έν Ηρακλείω. Ή πόλις μας ά- πέδειξε πάντοτε δτι κατέ- χεται άπό τάς εϋγενεΤς άρε· Τό έμάντευσε καί άπότό βλέμμα τό οποίον τής έρρι-' ψε ό πατήρ τοθ Μανώλη δ- ταν εΐπε πρός τόν πατέρα της δτι ήθελε νά τοθ ομι¬ λήση. Ό Μανώλης δέν έμάν- τευε τίποτε· τόσο ν ήτο μά- λιστα πσραζαλισμένος, ώοτε καλά καλά δέν έ'βλεπε. Καί μέ τόσην ορμήν έσκόνταψεν είς μίαν πέτραν, ώστε ηναγ¬ κάσθη νά κάμη διάφορα άλ- ματα, άνάρμοστα είς την σο- βαρότητα της στιγμής διά νά άνακπ'ρΓ] την ίσορρο- πίαν. —Παναγία μου! ανεφώ¬ νησε ή Πηγή. Ό δέ Σαϊτονικολής, άκού- σας τόν θόρυβον, έστράφη καί τοθ εφώναξε: —Ξάνοιγε, μωρέ, όμπρός σου, νά μή βγάλης τα μάτια σου! Καΐ έ'τρεξε διά νά φθάσΓ) τόν Θωμάν, τού όποίου β δνος, έκταραχθείς άπό τόν θόρυβον, ετάχυνε τό βή*μα. Ή άτοπος φράσις τοθ Σχχϊτονικβλή έπηύξησε την ταραχήν τοϋ Μανώλη. Άλλ' ή Πηγή εθρεν αφορμήν νά διακόψΓ] την στενόχωρον σιωπήν. —Έβάρηκες; τον ηρώτησεν. Ό Μανώλης απήντησε άρνητικώς πλαταγΐσας την γλώσσαν. Καί τότε πρώτη φοράν συνηντήθησαν επί μίαν στιγμήν τα βλέμματα των. "Επειτα επήλθεν έκ νέου σιωπή. Άλλ' ή Πηγή εδρε πάλιν κάτι νά είπη: — Καί ποΰχεις καλλίτερα, Μανωλιό, στό χωριό γή στά ώζά; —Καλλιά 'νε στό χωριό, απήντησε. Θελήσας δέ νά πή καί αύ- τός κάτι τι, απηύθυνεν μίαν άνόητον ερώτησιν: — Καί τουλόγουσου κα- λιά 'χεις στό χωριό; Άλλ' ή Πηγή τώρα έιτρό- σεχεν είς τούς προπορευο- μένους γονεΐς των, προσπα θοθσα νά βεβαιωθή άν ορθώς είχεν μαντεύση τα αντικεί¬ μενον τής όμιλίας των. Ό Σαϊτονικολής εφαίνετο φαι- δρός, ό δέ Θωμάς ολιγώτε¬ ρον τοθ συνήθους σκυθρω- πός. Μία δέ φράσις έκ τής όμιλίας των, ήτις έφθασεν είς την άκοήν τής Πηγής,τήν έχαροποίησεν καί αυτήν. Ό πατέρας της ελεγε: «Δέν εΐπα πώς είνε καλλίτερος ό Τερε- ρές. . . ». Δέν ήκουσε περισ¬ σότερον, άλλ' δτι ήκουσε ήτο αρκετόν διά νά ένιβχυθώσιτά προαισθήματα, της, ότι όΣαί- τονικολής την στιγμήν εκεί¬ νην την έσωζε άπό τόν κίν¬ δυνον νά γείνη σύζυγος τοθ Τερερέ. "Εστρεψε τότε λαθραΐον βλέμμα πρός τόν Μανώλην καί τόν παρετήρησεν μέ σο¬ βαράν καί βαθείαν περιέρ¬ γειαν. "Επειτα τοϋ εΐπε: —Θές Μανωλιό, κουκιά! Καί σταματήσασα παρου- σίασε πρός τόν Μανώλην καλάθι μέ χλωρβκούκια τό οποίον εΐχε κρεμασμένον είς τόν βραχίονα της. Ό Μανώλης εξέτεινε την χεροθκλαν τού είς τό καλά· θι, άλλ' ένώ εκλινε πρός την κόρην καί ήλθε τό πρόσωπον τού έγγύτατα είς την πα· ξηροτοίχων. Κατόπιν τοθ δ- νου ή ρχετο μέ σπουδήν όΆστρονόμος, καταφέρων την ράβδον τού επί των ό πισ9ίων τοΰ ζώου καί άνα· φωνών: ρειάν της, τοθ οίνου μέθη τόν ώς έκείνη κατέλαβε Σέεεί. "Οταν εΐδε τόν Μανώλην τάς τής κοινωνικής άλληλεγ γύης καί τής εύποιίας. Εί¬ ναι λίαν ευχάριστον 6τι αί λαμπραί αύται άρεταί εύδο- κιμοθν τόσον πλουσίως καί είς τάς ψυχάς των λαμπρών νεανίδων μ·ς. διά μιάς καί παρ' ολίγον ή χεροΰκλα νά άλλάξη διεύ¬ θυνσιν. Ή Πηγή άνετινάχθη έλαφρά πρός τα οπίσω αίσθανθεΐσα φλογεράν, ώς λαύραν ήφαιστείου, την πνο- ήν τού είς τό πρόσωπον της Άλλά ό Μανώλης συνήλθεν άμέσως, ίδών το τουρλωτόν φέσι τοθ Θωμά, τό οποίον είς μικράν απόστασιν έοεί- ετο δεξιά καί άρ.στερά, ώς άπειλή. Την στιγμήν εκείνην η¬ κούσθη κατόπιν αυτών βια- στικός ποδοβολητός καΐ η¬ ναγκάσθησαν νά παραμερϊ- σουν διά νά διέλθη δνος φορτωμένος χαμόκλαδα, υ¬ πό τόν 8γκον των οποίων τό ζώον έχάνετο εντελώς, μ'ετα- μορφωμένο είς τεράστιον ά- κανθόχοιρον. Τό κινούμενο έκεΐνο δάσος, τό οποίον μό- λις εχώρει είς τόν στενόν δρόμον, τούς συνεπίεσεν δι ερχόμενον καί επροχώρη¬ σεν μέ θροΰν καί θόρυβον των πετρών τάς οποίας παρέ- ουρεν έκ των εκατέρωθεν καΐ την Πηγήν συμβαδίζον τας έμειδίασεν υπό τόνπαχυν μόστακατου καί τούς έκα· λήσπΓρίσε χωρίς νά σταμα τήση. Μόνον δέ άφοθ έπρο σπέρασε καί τούς δύο γέ ροντας, έσταμάτησεν επί μι αν στιγμήν καί παρατηρήσας διά τοϋ άραιώματος των δένδρων τόνπρός δυσμάς όρίζοντα εφώναξε πρός αύτοΰς: —Άέρα θάχωμε. Αύτά τα κόκκινα νεφαλάκια είναι ά σφαλτα σημάδια. Ή διάβασις τοΰ κινουμέ νού δάσους έγινεν άφορμή εύθυμίας παιδικής είς τούς δύο νέους. "Οταν τούς άπω θησαν είςτόντοΐχον καί τούς έ'κρυψαν διά μίαν στιγμήν τα κλαδιά, έγέλασαν ώς παι¬ δία παίζοντα τό κρυψτό· κα ή εύθυμία έκείνη τούς έθάρ ρυνεν είς οίκειοτητα. — Κεΐντα δουλειές έ'καμες σήμερο, Μανωλιό; ηρώτησεν ί] Πηγή διευθετοθσα επί τής κεφαλής τό τσεμπέρι της τό δποϊον εΐχαν άναρτά σει τα κλαδιά. —'Ήσκαφτα, απήντησε ό Μανώλης. Δέ θωρείς πΰς έ γενήκανε τα χέρια μου απού τό σκαπέτι; Έδειξε τα όποΐα δέ τα χέρια τού είχον φλυκταινα εΐίε: τόν —Σοϋ έ'πεσε τό λαχεΐο; Ά- νηεεορίζεις ποΰς τα πενήντα κι' όμως... —Κι' όμως μοϋ φαίνεται πώς ϊΐμαι εΐκοσι χρονών....ά- καιβώς εΐκοσι χρονών !.... ΧΑΣίίΡ έκ τή~ς πιέσεως τής σκαπά νης. —Καί πονώ, μά πονώ! Ή Πηγη τον έπαρηγόρη- σεν. ΤΗτον άσυνήθιστος καί γιαύτό πονοθσαν τα χέρια τού* άλλά μέ τόν καιρόν θά δσο κιάν πέταλα. Περιττόν νά είπωμεν δτι είς την φράσιν της δέν ϋπήρχε καμμία πρόθεσις λογοπαι- γνίου. "Εδειξεν 4λλως καί είς τάς ιδικάς της παλάμας τα «πέταλα» τής σκληραγωγίας. Ή Πηγή διηγήθη έπειτα μέ ύπερηφάνειαν δτι τόν παρελθόντα χειμώνα πολλά¬ κις δταν όάδελφός της άηου- σίαζεν είς τόκυνήγι, ώργω- νε κέσπαιρνε, διά νά ξεκου- ράση τόν γέροντα πατέρα της. Αί διηγηθείς δμως αυ¬ ται δέν έφαίνοντο άρεσταί είς τόν Μανώλην, δστις ήθε¬ λε νά λάβη ολιγώτερον σο¬ βαράν τροπήν ή όμιλΐα των. Άλλ' αύτός δέν ήξευρε πώς νά τής δώση την τοιαύτην τροπήν. Νά μή τοθ πή τίποτε ή Πηγή διά την φράσιν πού τής απηύθυνε καθ" ήν στιγ¬ μήν τής έδιδε τα μαρτυρί¬ κια; τουτο τό έφοβεΐτο κατ' αρχάς* όλλ' δσον έβλεπε την Πηγήν ,νά τοθ ομιλή περΐ άλλων πραγμάτων, ήρχιζε νά τό εΰχεται. Αύτός ν δέν εΐχε την τόλμην νά τής έν- θυμίση τό μέγα έκεΐνο γε· γονός. Επί τέλους άπελπι- σθείς ήρχισε νά σχεδιάζη μίαν φράσιν άλλ'άμα ήνοιγε τα χειλη του, ή γλώσσα του παρέλυεν. Εύκολώτίρα | θά έξέφραζε μέ τα χέρια καί μέ τα χείλη του ο,τι ήθελε νά είπη. Αί κινήσεις του πράγματι δέν έδεσμεύοντο υπό έντροπής καί μίαν στιγ¬ μήν, καθ* ήν διήρχοντο υπό θόλον δένδρων, έκτεινόντων φυλλώματα πυκνά επί τής •δοθ, οί δέ εκατέρωθεν βά- τοι τοός ηνάγκασαν νά πε- ράσουν κοντά κοντά, οί ώ- μοΐ του έκαμαν μίαν κίνησιν όρνέου έτοιμαζομένου νά πετάξη. Άλλά την Ορμήν του άνεχαίτισε ή φωνή τοΰ Σαί- τονικολή, δστις τούς έκάλει νά έπισπί.ύσουν τό βήμα διά νά τούς φθάσουν. Οί γονεΐς των είχον, φαίνεται, τελειώ- σει τάς ιδιαιτέρας των δμι- λίας καί σταματήσαντεςτούς ανέμενον, ό δέ Μανώλης η¬ ναγκάσθη νά καταπίη την φράσιν του, ώς θά κατέπιε βώλον κινίνου Ό Θωμάς ήτο τώρα σχε- δόν φαιδρός καί παράτό σύ¬ νηθες όμιλητικός. Απηύθυνε δέ πρός τόν Μανώλην λέξεις τινάς, άλλ' ένώ έλάλει, τό τουρλωτόν του φέσι άνηρ- πάγη υπό κλάδου καί Ιμει- νε κρεμάμενον, ώς κώδων, επί τής όδοΰ. Τό θέαμα εφάνη πολύ α¬ στείον είς τόν Μανώλην, δ- στις ήρχισε νά γελά. Ό δέ Σαϊτονικολής έλκύσας διά σκαπάνης του τόν κλά- έξεκρέμασε τό φέσι κσΐ ε νά τό δώση είς τόν , δστις μή δνον του εΐχε προχωρήσει μέ την κεφαλήν άσκεπή. Μετ" ολίγον άγέλη κτη· νών έπελθοΰσα τούς έχώρι· Ό Σαϊτονικολής έμει¬ νεν βήμ τα τής Πηγής, πρός την ό· ποίαν εΐπε: — Καλορίζικα κιόλας, Πη· γιό. Έμαθσ πώς παντρεύνε· •αι... μέ τόν Άναγνώστη τόν Τερερέ, ΑΥΡΙΟΝ ήσυν4χ*»«

ΙΙΙΜ....... 2 ΙΗ»ΜΙΙ||ΙΙ"ΙΙΜΚΐιΗι·«*«»Λ··Ηί|«ΜΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΗΙ ιιΐι.....ΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ "ΚΡΗΤΙΚΑ
1 'ΑΤΐρΐλί·υ ΙΙΙιΛΐΙΙ.....ΙΙ,ΙΙΙΗΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ""»11"""1"11"1"1""""
ΜΑΥΑΡΧΟΥ Σ3ΕΡ
ΙΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟΑΟΣ
ΚΑΤΛ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ
ΖΟΜ ΚΙΝΗΣΙΣ
ΙίΜΙΙΙΙΜΙΜΙΙΜΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΠΙΐΜΜΙΙΙΙΙΠ 1Ι.ΙΊ Ι Μ
52·ν
ΜετάΦρανς κ. ΜΙΧ.
■••ειεηι—!■■·—
Έπετδή το ώχυρωμένον αύ-
τά μέρος θά ήμποροθσε νά
προσβληθή άπό θαλάσ¬
σης ανετέθη ή φύλαξις των
όχυρών είς τό ναυτικόν. Ή
από ξηρδς άμυνα είς την τε¬
λευταίαν δεξιάν πτέρυγα τοθ
μετώπου ήτις εύρί·κετο είς
στενήν επαφήν μετά τής α¬
μύνης των παραλίων, είχεν
έπίσης προσωπικόν άπό τό
ναυτικό. Ή θέσις αίοτη εΐχε
αναγνωρισθή υπό των "Αγ-
ραλέα των επίθεσις ευρήκε
τούς ΰπϊρασπιστάς είς τας
θέσεις των. Δύο μικρά θω-
ρηκτσ τα
μέχρι των
όποΐα έφθασαν
έκβολών της
ρυγος κσΐ καΓεβυθ'σθησαν.
Ή παρουσία των δύο βυ-
θισμένων σκοφών πρό τής
έκ*,ολης π,ς διώρυγος ου¬
δόλως έδυσκόευσε την κυ
κλοψορίαν. "Ε/α άλλο θω-
ρηκτό, Βιντικτιβέ, γοΟ όποί-
ου ό πλοίαρχο; μέ μεγάλην
γλων ώς καλώς ώχυρωμένη τόλμην καΐ Οαο^σΛ>ήν δει-
διότι μέχρι τοθ&ε άπέφυγαν νότηια έκστωρθωϊε νά πευ-
νά χρησιμοποιήσουν τα πό- ρίσΓ| είς τόν μω?>ον διά νά
1 Κρητικά Δημώδη §
ΗΙΙΙΙΙΙΙ Ι11ΙΙΙΙΙΠΙ1ΙΙΙΙΙ ΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙ.ΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐϊ
Ό Πυργος
Γυαλινος ιΊυ,ογος εδειζε 'ς το' Ά
(νατολής την αττάντα
Πα.Οια ποίας ρήγας καθετοα γή
(.τινος πλουοιου είναι,
Λ'ιουδέ οι ρηνας κάθεται μουδέ
(και πλουσιου είναι
Μονο 'ν&ι ι ιΐ« Τΐ·>'ταμορψης μιας
-ντ,<; κορης ΠυϋΛρι τοΰ ομορ!|:ιαϊς, ^Τοι ι , υο τσή λάψαις 1 ο Ο μηλου τοΰ Β_νετικου τσή ρο- (οοκο<χιναόαις !ι·1ΙΙΐ:ΐΙ1ΐΙΐΙΙΙ!ΜιΙΠ!ΠΙ1ΙΙΙΙΙΙΗΗΙ1ΙΙΙΙΙΐη,Ι,1Πέ111ΙΙΙ1ΙΊ Δίστιχα <Ί1Ι!ΗΙΙΜΙΙΙΙΙΙΗΙΗΙΜΜΙΙΗΗΙΙΜ1Ι ΙΙ1Ι..ΜΙ Συγκοινιονίαι η :|1·«Μ ΙΙΙΙΜΙΊ Ι>
II
111111111111111111111111111
—ΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
Ληοψι τί παλυτελές βαλαμηγό
«'Έση» κατ' ευθείαν Πειραια
—ΔΙΑ ΞΗΡΑΣ
Ο Ί)2 μ. 12 1)2 μ. μ διά Ρέ
Ο Ί)2
) μ ) μ μ
θυμνον. Χανιά, καί 4 μ μ. διά
Ρεθυμνον. Πρακτορείον Έρρίκου
μ και 4 1)2 μ μ δ.ά
Νικόλαον Πρα
Σ
Συγγελακη
9 π μ 2 [
κ _ΙΣ>
αδειαν "Αμμον
Ιερατιί Τ|_ιαν Ίζ,ταιρεία Αύτυκινη
των Ίί)ϋθ.·ιεΓρί·'ς, Τηλτφ 3 34.
Ι!ΙΙ]|Ι!!ΙΙΙΙΙΙ)Ι!ΙΙΙΙ{ΐυΐ:ΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜ[·ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΐηΐΙΗ_
Ι Κ ο ι ν ω ν ι κ ά ϊ
ΙΙ1Η1 ΙΗΙ:1ΠιΙΙΙΙΙΙΙΙ
ΙΙΙΜΙΙΗΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙ
λεμικά των σκάφη διά την
επίθεσιν εναντίον των ναυ-
πηγείων καί τόν
σμόν αυτών.
βομβαρδι-
Εΐχαν κστασκευάσει δμως
είδικά πλοΐσ χαμηλά, καί
μέ βαρέα πυροβόλα, τα
οποϊα έν τούτοις δέν κα¬
τώρθωσαν νά έπιφέρουν
μεγάλας ζημίας. Ή βάσις
τοθ ναυτικοΰ μας έν Μπρΐκτ
δέν άρεσε διόλου είς τοϋς
Άγγλους, οΐτινες άπό την
αρχήν έκαμαν μεγάλας θυ¬
σίας κατά τάς
Φλανδέρν διά
μάχας είς
νά διασπά-
σουν τό μέτωπον μας τουτο.
Ή μοναδική δοκιμή, την ο¬
ποίαν έπεχείρησαν την 22αν
μέ 23ην Απριλίου 1918, διά
νά φράξουν την διώρυγα
τοθ Τσέμπρικτ καί τόν λι¬
μένα τής Όστάν·δης γιά νά
καταστήσουν δύσκολον την
κυκλοφορίαν των ύποβρυ-
χίων μας, απέτυχεν. Ή θαρ-
άποβιβάσΓ| 400 στρατ ώτας
τοϋς όποίους έφερε μαζί
τού, δέν επέτυχε. Μέ άν»ε-
μόσκαλες έπροσπάθουν νά
κατέλθουν ε'ς τόν μώλον.
Σύντομα όμω: ήννόησε την
άποτυχίαν τού καί ανεχώ¬
ρησε άφίνοντας 40 άνδρας
έκ των οποίων οί πλεΐστοι
εφονεύθησαν.
Άπέμεινεν είς αξ'ωματι-
κος και 12 άνδρες. Τα πρός
την Όστάνδην αποσταλέν τα
συγχρόνως σκάφη «Μπρίλ-
λα» καϊ «£ύριους» δέν έφθα¬
σαν εις τόν προορισμόν
των καί έσκάρωσα^ καιόμε-
να πρός ανατολάς τοϋ μώ-
λου. Ένα Αγγλικόν ύπο-
βρύχιον έκατώρθωσεν νά
φθάση μέχρι τής γεφύρας
τοθ μώλου τής Τσεμπρίκε
καί νά άνατινάξη αύτην. Ή
συγκοινωι/ία τοθ έ'ξω μώλου
καί τής ξηρας διεκόπη δι"
ολίγον.
"Αστυνομικόν ΜυΒιστόρημα
τΧΎαντια
68ον
—Είναι δυστυχώς άλήθεια
κύριε, δέν ϋπάρχει καμμιά
άμφιβολία.
—Άλλά αυτή θά έφευγε
γιά τήνΑύστραλία γιά νά παν
δρευθή ' 'Έτσι τουλάχιστον
μδς εΐπε:
Δέν έ'φυγε.
Πώς τα ξέρετε; έ'χετε κά
μει ερεύνας;
—Στήν Αΰστραλία δχι, άλ
λά ή απόδειξις είναι άσψα-
λής. Λοιπόν θά ήθελα νά
σδς κάμω μερικάς έρωτή
βεις, θα έ'χετε ασφαλώς την
καλωσύνη νά μοϋ άπαντή
σετε.
— Ναί, ναί, έμουρμούρησε
ό κ. Χάρισον, τοθ όποίου τα
χέρια έτρεμαν φανερά, φυ
σικά, άλλά δέν μπορώ νά
πιστέψω.
Έπίεσε το κουμπί τοθ
κουδουνιοϋ.
Θά καλέσω την κόρη μου
γιά νά παρευρίσκεται στή
συνομιλία μας άλλως τε αυτή
είναι πλέον ένήμερος μέ οτ
άφορδ την Μίς Γουατερ
Χάουζ.
—Όπως θέλετε κύριε, εί
πε ό Μορεσμπί, ό οποίος
έσκέπτετο δτι καλά εΐχε κα
θορίσει τούς χαρακτήρος
των στό χειρόγραψο του,ό
ό κ. Σεριγχάμ.
—Λοιπόν; εΐπε ή κόρη τού
είσερχομένη χωρίς νά άξιώ-
ση ενός βλέμματος τόν Μο¬
ρεσμπί. Τί συμβαίνει πατέ-
ρα; Εΐμαι πολΰ άπησχολη-
μένη....
—'Ενθυμεΐσαι την εύγε-
νική νεσρά κόρη τΐοϋ εΐχες
γραμματέα πέρυσι;
Την γραμματέα μου;
Ναί.:.. Μΐςς.... Μίςς.,.
— Γουατερχάουζ εΐπε ό
Μορεσμπί.
Ναί Γουατερχάουζ ενθυ¬
μείσθε;
—ΈνθυμοΟμαι, ανεχώρησε
γιά την Αυστραλιαν γιά νά
πανδρευθή, άλλά δέν έχομε
νέα της. Μήπως την άναζητδ
ή άστυνομία;
—Ή άστυνομία την βρή-
κΐ, Μίς Χάρισον, απήντησε
ό ΜορεσμπΙ. Είναι νεκρά..
δολοφονημένη.
—Αδύνατον '
■—"Ενθυμείσθε την άνακα-
λυφθεΐσαν γυναΐκα στήν οϊ-
ναποθήκη μιάς βίλλας τοΰ
Λέβισχάμ, Λοιπόν αύτη εί¬
ναι ή Μίς Γουατερχάουζ.
— Τί παραλογίες! "Εκαμε
ή "Εμυ. Δέν πιστεύω λέξι.
—Αύτό δέν έμποδίζΐι νά
< φονΐυθή ή Μίς Γουα- Άντονυ τερχάουζ εΐπε σιγά ό έπ.θεω ρητής. 'Έτσι έξηκολοόθησε τάς ερωτηθείς τού τόσο στή κόρη, ή όποια άπαντοΰσε καθαρά, δσο καϊ ογο πατέρα ό οποίος άπαντοΰσε πά.'τοτε συγκέχυμένα. ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχει» ΐνιΙΝΩΑ ΤΗΛ. 2-21 ΣΗΜΕΡΟΝ "Ενα άριστούργημα παραγωγής 1937-1938 Ο Οί Πρωταγωνιστοΰν μεσουρανοοντες καλλι- τέχναι ΚΑΙΙί ΦΡΑΝΣΙΣ ΕΡΡΟΛ ΦΛΥΝ ΚΥΚΛΩΝ στήν "Ερημο ΚΥΚΛΩΝ στίς ψυχές. ΚΥΚΛΩΝ άν·ρ«πίνων παθών. Μιά παθητικί) έρωτική Ιστορία, πού έκτυλίσσε- ται στό αίματοβαμμένο Ίράκ. Έκτός προγράμματος ΖΟΥΡΙΜΑΛ Αναμείνατε τ*ν ύπερ- κολοσσόν Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΙΜΙΑΙΟΥ ΖΟΛΑ ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ: ^Πρίγκηψ καί <Πτ(εχ·ς», «Δετίμονϊς των Κυμάττβν» 5ΗΜ — Δευτέρα, Πέμιττη, ΣάβΡατον, Κυριακη »ίς τάς ί 30 μ μ. άπ·γευμ«τινή Κυβι«κή ώ·« 1 μ μ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ τό μττει·βίιετκ·ν «Τομμυ ό Άνε έοστρόβιλοςί .1ΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙ· ΙΙο Κι Άν ι,ιιιιιιιιιιιιιΐιιί, ' ΑΦ'=.ΕΙ2. -Αφίκετο έξ 'ΛΟη μυο κ«ι φως μοο οΐ'ος ατό πλαι μου ι 1 ο ό κ -Ε- φ 'Ανδρεο-· κϋμιος τού ι,ς ι_ , ΐχθη ό η Άγγί,Λάκης κ Μπελα . , | [ ι υ: σου και γιάντα σε μαλωνει κ α 6έ θ'^ρίϊ τα καλλη υου ν^ ο' ά ΠΩΛΕΙΤΑΙ παράγκαπαρά όν Άραστά μέ δλα τα έρ- γαλβΐα τί)ς ραπτικής τέχνης. * * Γον Μάρτη β._ιχνου τ' άλογα και τη λομπρη κοηέλες και [ό μβσοααρακοστο χωμιζουν οί μαοελες. ι- * * "Αχι κα^ πώς χωοισαμε καιν'οορ/ιο μου ιτεριβόλι τόΟ δέ σοθ λρ'ιπουν οί άνθοι κα|ΐατ-ρη καί σκόλη ,ΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΗΗΙΙΙΙΙΙΐηΐ^ = Κρητικά Γνωμικά ΤπΐΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠ ΠΙΙΜΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ >/!ττ' άφρουγκαζ^το;ι καλά όμορ-
.ρο: κουβεδιάζει.
~ ιΓνΤΓ οίΤοΤΓσ
εοαηααηπτικηια1μοπρασιασ
Την Δευτέραν (2) τοθ
μηνός Άπριλίβυ 1938 η¬
μέραν Σάββατον καί ώ¬
ραν 11—12 τγ. μ. διεξα¬
χθήσεται έν τω Νομαρ¬
χιακώ Καταστήματι έπα-
ναληπτική δημοπρασία
ενοικιάσεως φόρου διο-
δίων διά τό οικονομικόν
ετος 1938-1939.
Ώς πρώτη προσψορά
ωρίσθη τό ποσόν των
δραχμών έννεακοσίων
τεσοαράκοντα πέντε χι¬
λιάδων (άρ. 945.·00)
"Αίταντατάσχβτικά εϋ-
ρηνται κατατεθειμένα έν
τί] Νομαρχία Ηρακλείου,
οπόθεν οί βουλόμενοι δύ¬
νανται να λαμβάνωσι
γνώσιν καθ' εκάστην ερ¬
γάσιμον κ αι ώραν 11—12
π. μ.
Ό
Νομάρχης Ηρακλείου
ΏςΠρόεδρος Ε.Τ.Μ.Ο.Η
Α. ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ
Διά την άνπγραψήν
Ό Γραμμ·στεΰς
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οίκία μετά βί-
κοπέδου άπαρτιζομένη έκ
δύο δωματίων, κουζίνας, αϋ-
λής, άφοδευτηρίου, παρά την
κεντρικήν λεωψόρον Ηρα¬
κλείου προαστείου Πόρου.
Πληροφορίαι παρά τώ ψω-
τογραφεΐον κ. Κσλογερίδη,
(Πλατεΐα Αγ Μηνά).
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ τα ψάρμακα
μετά των σκελετών διαλυ-
θέντος Φαρμακείου.
Πληροφορίαι παρ' ημίν.
Οί οί ■/', άφίκοντο οί κ. κ.
Ιι·ίαννι6ης εμπορος και Εύαγ Κα-
ΓΛΜΟΙ- Τό παρελθόν Σάβ
Ι ^τον έν μ^σ^ έκλεκτοΰ κόσμου
ο Λΐλος κ Δημήτριος Α Μ~α-
τζάκης και ή Δις Ελένη Κ Ά
ζη ή
λοξανδρακη ετέλεσαν
μους τον.
Πά
η
τους γά-
Παράνυμφος παρέστη ή Κα Δή-
μητρίου Γρυφίζα Καιτνεμπόρου
Στό τεριαστό ζι,υγάρι ευχόμεθα
πασάν ευτυχίαν. Π Α
= ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ =
Άπόψε διανυκτερεϋουν τα Φαρ
μακεΐα των κ. κ. θεοδ θεοδω-
ρίδου καί θεοδ Γεωργιάδου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ σωλήνες με-
ταχειρισμένοι 1 1)2 ϊντσας
καί 1 3)4 είς αρίστην κατά¬
στασιν καί είς τιμήν ευκαι¬
ρίαν "Ομοίως μοτέρ ακαθάρ¬
του ίΐετρΐλαίου καί |5ενζίνης
δυνάμεως 8 ίππων.
Πληροφορίαι παρ' ημίν.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ δακτυλογρά-
φος πεπειραμένη γνωρίζου¬
σα Γραφομηχανάς ΑΔΛΕΡ
ή' ΟΛΙΒΕΡ μισθός άρχικός
800—900 δραχμάς.
Πληροφορίαι παρ' ημίν.
Ν ΔΥΤΙΚΟΝ
Γ ΡΑΦΕ ΙΟΝ
ΤΗΛΕΦ. 551
ϊό γνωστόν
Πολυτελ»·5
ΘΑΛΑΜΗΓΟΝ
ΕΚΑΣΤΗΗ_ΠΑΡΑΣΜΕΥΗΗ 6 Μ.Μ.
ΚΑΓ' ΕΥΘΕΙΑΝ
ΠΕΙΡΑΙΑ
Ή Εηιστήμη ίι*λβυ$
Ο ΑΠΟλΟΠΣΙΙΟΣ Τ3Ν ΛΡΧΑΙΟΑΟΠΚΟΝ ΕΡΕΥΝΟΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗΝ ΚΑΤλ Τ9 ΕΤΟΣ 1937
9ο ν
Χγ». Ν. ΠΕΤΡΟΥ—ΜΕΣΟΓΕΙΤΟΥ
Ε Π ΙΜ Ε Λ Η Τ ΟΥ ΑΡΧΑΙΟΤΗ ΓΩΝ
"'ί,ΙΗΙΙΙΙΙ!»"
Τό σπήλαιον εΐχε άρχίσει νά
συχνάζεται, όπως προέκυψε
άπό τα παλαιότερα εύρη
ματα, ήδη άπό την ύπονεο-
λιθικήν εποχήν (μετσξϋ τοϋ
τέλους της νεολιθικης έπο-
χής καί της άρχής τοΰ μ'νωι-
κοϋ πολιτισμοϋ). Κατά τάς
ανασκαφάς τοθ περυσινοθ
έτους αί έρευναι έστράφη-
σαν είς τα πλησίον της Τρα-
πέζας ϋψώματα Κάστελλον
καί Σκαφίδια, δπου ευρέ¬
θησαν ύπονεολιθικοί τάφοι,
πρό παντός μέσα είς βρα-
χώδη καταφύγια καί μερικά
οίκήματα πρωτομινωικά καί
μεσομινωτκά.
Είς την θέσιν Κερασά
μεταξύ των Τζερμιάδων καί
τοϋ χωρίου ΛαγοΟ καί μέ¬
σα είς τόν χάνδακα τής ό-
δοΰ άνεσκάφησαν ολίγοι τά-
φβι έλληνιστικοϊ ή' ρωμαι'-
κοί, περιέχοντες μικρά ίδιόρ-
ρυθμα άχρωμα άγγεΐα. "Ο¬
λίγα δέ μέτρα
είς την θέσιν
δυτικώτερα
Κ ο λ ώ ν α
καί πλησίον πάλιν τη"ς όδοΰ
απεκαλύφθη οίκημα άρχαί-
κόν. Τούτου καί μόνον δύο
δωμάτια άνβσκάφησαν, τοΰ
ενός άπό τα όποΐα είναι
τό δάπεδον χαλικόστρωτον.
"Επί τού δαπέδου τού άλλου
δωματίου ύπάρχει έμπρο¬
σθεν μιδς θύρας, ή όποΐα ό-
δηγεΐ, φαίνεται, είς τρίτον
δωμάτιον, μή άνασκαφέν,
δρθιος κιονοειδής λίβος ϋ-
ψους 0,80 μ. Ό προορισμός
τού δέν είναι γνωστός. "Ισως
νά πρόκειται περί ύποστηρίγ-
ματος πλακός βωμοϋ. "Ιχνη
οίκοδομήματος ανεκαλύφθη¬
σαν έπίσης καί ολίγα μέ¬
τρα νοτιοδυτικώτΕρα έντός
ου χάνδακος τής όδοθ.
"Αλλο οίκημα παραλλη-
λόγραμμον 4νεσκάφη επί τής
κλιτύος τού γηλόφου τοϋ ύ-
ψουμένου βορειοδοτικώς
τοθ χωρίου Λ α γ ο Ο καί
είς την θέσ'ν Ντοναντί.
Περιεΐχε είς τ' ανωτέρα
στρώματα άρχαικά, καί είς
τα κατωτέρα γεωμετρικά 6-
στρακα καί άγγεΐα.
"Επειτ' άνεσκάφησαν τρείς
συλημένοι θολωτοί γεωμε-
τρικοί τάφοι, ε'νας επάνω είς
την λοφοσειράν τής Π α -
π ο υ ρ α ς , είς την θέσιν
Ά ρ μ ι, καί δύο άλλοι είς
την τοποθεσίαν Μ ν ή μ α -
τ α τής βουνοσειρδς τοϋ ύ-
ψώματος Κ α ρ φ Ι .
Τούς τελευταίους εΐχε έ-
ρευνήσει πρό πολλων έτών
καί ό "Εβανς. Κτερίσματα
δέν ευρέθησαν. Μόνον είς
τόν πρώτον εΐχε διασωθή
άπό την λεηλασίαν £νας σι¬
δηρούς δίκοπος πέλεκυς.
Ή άνασκαφή των κυρίως
άπέβλεπε είς την καλυτέ-
ραν παρακολούθησιν τοΰ
τρόπου τής κατασκευάς των,
ό οποίος καί εξηκριβώθη.
ΑΥΡΙΟΝ ή συνέχεια
ΕΚΑΣΤΗΝ
ΤΡΙΤΗΝ
ΜΕΣΗΜΒΡΙΑΝ
Διά Ρέθυμνον, Χά
νιά, Πειραια, Χαλ-
κίδα, Αίδηψόν Ββ
λον, Θεββαλβνίκη.
*.·Ο
^* —
\ ΛΕΕΙ
ΚΟΛΥΝΟΣ
Χιλιάοες όδοντοΐατροΐ συνιστοϋν
την Κολυνός λόγφ τής άντισηητικής
κα) καθαριστικής Ιδιότητος της
Μεταχειρΐζεσθε Κολυνός καί ηρο-
στατεύσατε τούς οδόντας καί τα
οΰλά σας
ΑΑΜΠίΥΝΑΤί ΤΟ ΧΑΜΟΠΑΟ ΙΑΙ
ΜΕ ΚΟΛΤΝΟΙ
Άντιτιρόσωποι
Γ. & Ν. Ι. ΠΑΝΤΟΥΒΛΛΗ
ΡΐΖίΚΗ ΚΑ! ΑΝΟΔΥΜϋΣ
ΑΠΟΤΡΙΧΩΣΙΣ
δι" είδικοϋ μηχανή-
ματος ϋπερβραχέων
κυμάτων
Δ,. Χ. Μ1ΡΙ0Δ9»™;
Δερματολόγος
Ό5ός Άρκολεών
("Οπισΰεν 1 ΙαλαιοΟ
Δημαρχείου)
ΔΕΧΕΤΛΙ ε:πί συνεν¬
τεύξει.
Αριθ. τηλ. 7—87
ΝΙΑΓΑΡΑΣ,,ΚΧ.
Τό τελειότερον είς απόδοσιν μηχάνημα 6 λυχνι*ν
κατεσκεύασεν ή Κ. Ο Α. ΥιοΙογ μέχρι σήμερον.
που
86Τ-8
Μέ τόν ΝΙΑΓΑΡΑΝ Κ Ο. Α. καί μέ 6 λυχνίας έχετε από¬
δοσιν ραδιοφώνου 8 λυχνιών.
Αγοράζοντες ραδιόφωνον ΝΙΑΓΑΡΑΝ Κ. Ο. Α. λ^ΐτι τό
πρόβλημα τής άγορδς καλοΰ καί ήγγυημένου άπό πάσης α¬
πόψεως ραδιοφώνου.
Μέ τόν ΝΙΑΓΑΡΑΝ Κ Ο.Α νϊοίθΓ θά έχητε την πλέον
ίδίώδη λήψιν τοϋ Ραδιοψωνικοϋ Σταθμοϋ τής "Ελλάδος τοϋ
όποίου ή λειτουργία ήρχισεν ήδη.
Πρίν προμηθευθήτε ραδιόί/ωνον άκοόσατι τόν ΝΙΑΓΑΡΑΝ
Κ. Ο. Α. νκ:ιοΓ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΝ*
ΑΔΕΛΦΟΙ ΛΙΑΝΑΝΤΩΝΑΚΗ