49292

ΚΡΗΤΙΚΑ
^^££^^^ | Δ Η Σ
Διευθ, "ΥληςΕ. Α. ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗΣ Ι «£!!?ΙΤΚ ΙΙΙΗΓΠΤΙΊΣ
Η Ρ Α Κ ΛΕΊ Ο Ν
Ι%ΒΒΑΤΟΙϋ
*· ΚΑΤΕΧΑΚΗΣ |1ΡΑΦΕΙΑ Οδδς> Αύγούστου| ΑΡ. ΤΗΛ. 70ο
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΡΤΒΜΙ1ΙΜ
ΜΑΪΟΤ 1937
"Ετος εκδόσεως Κ'
Αριθ. φβλλ. 7^2
άναγκα
νά πβριέλ
•Η ρύθμισις των 'Αγρο χοκογλύφων
ϊΐχών χαεών, κσιά σύμπτω σθοϋν έκ νέον
σιν βΰϊυχή ΐσοος διά τούς θουν,
καλλιεργητάς, συμπίπτει με Ή οημερινή βύκαιρία εί
μίαν γεωργικήν παραγω- ναι μοναδική. "Ας μή μάς
γήν, άγνωστον καιά τα ΐε- παρασύρη ή χαρά δΐι έρυ
ΑΒυιαΐα ετη. ι θμίσθησαν ΐά άνοοτικά
ββωροϋμεν δέ την ού' έ ί δή
Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ τ£ϊΣ ΕΥΡΟΠΗΤ
Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΕΙ ΝΑ
ΠΡΑΓΜΑΤΙ
ΘΕΛΗ ΠΟΛΕΜΟΝ
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ κ. ΦΕΡΡΕΡΟ
>η χ» -
η »< "Ι5 Ι]8Ομανία« »β1 τι χαι δ νόμος περιέχει μί η αν διάταξιν, ή όποία λέ ζόμενοι δτι οί Αγρόται δύ. σιν δι. γ«ι νανϊαι νά επιτύχουν πρό- σθβτον μείωσιν τοΰ χρέ- ους ϊοον κατά 30 ο)ο τό πρώτον διός τής ρυθμίσβ ως, καιά 25 ο)ο τό δεύΐΒ ρον, εάν έξοφλήσοοσιν δ λοτβλώς τό ρυθμιζόμβνον διά τοϋ νόμου χο?Ός. δαπάνην, κεντρι *"αι ί1· *1ΐ>ν 'Π» Εδοώπήν
πό την πβποίθη Τς ιί|ν Γαλλ1αν Ηα1 ιί>ν Ρα»°
• '"»ΐ"Ι σίαν Ηΐιτήνιηοβν «φιάλτηί. Έ-
χβοδΐζβι *Παςρος
άπό την πβποίθη
δλα θάπδνβ χαλά.
Ό Άγρότης ίσταται βίς
_ κρίσιμον σταυροδρόμι
Έόν ακολουθήση χήν
στιγμήν # αύ.ήν τόν δρόμον
τής συνέσεως καΐ καταστή
περισσότερον προσεχπχός
άπό πρίν βίς τάς δαπάνας
τού, θά γίνη πραγματικώς
μ χ ργμς
Είμεθα λοιπόν βεβαιοί έν τέλει κύριος τής γής τού
ή ί θά η λλ
δτι ή παραγωγή αυτή καί
αί έξαιρβιικαΐ τιμαί, αί δ
ποία ι προμηνύονται διά .παν
βϊδος τή; γεωργ.κής πά-
ςαγωγής δεν θά διασπα
θισθώσι είς άσχόπους σκο
πούς, άλλά θά διατβθώσιν
διά νά άπαλλαγοΰν όριστι
κώς οί αγρόται τοΰ έφιάλ
τού των 'ΑΥροτικών Χρεών.
Ή ύποχρέωσίς των αυτή
είναι τόσον μάλλον έπιβεβλη
μένη, δοον δεν άπο^λείε-
ται νά έπέλθουν κατά τα
μετέπειτ» ε"τη πενιχραΐ έ
σοδβΐαι "αί νά σημ&'ω-
θβ δυσκολία είς τόν δανει
σμόν, όιόϊΒ οί άγςότ,αι
καί τα χρεωλυσία θά δυ·
σκολευθοΰν νά πληρώσουν
καί είς τούς όνυχας των
καί θά την καλλιβργή είς
τό μέλλον βΰτνχών με τα
παιδία τού·
Εάν αποδυθή είς ά
συλογίστους δαπάνας Λάρα
συρόμενος άπό τό δραμα
μιάς βεβαία; πλίον εύτυ
χίας δεν άποκλείβται νά εύ
ρεθή πρό ανυπέρβλητων δυ
σκολιών αυριον καΐ νά μή
ήμπορέση νά έπωφβληθή
τοΰ νόμου πβρί χρεών διά
νά καταστή μόνιμος κύρι
ος τή; πβριουσίας τού.
'Επιβάλλβΐαι έαομδνω;
(νά αποβή περισσότερον
1 φΒΐδωλός καί περισσότερον
«ίσης χβοδΐζβι *Παφος «Ι; την
"Αγγλίαν, ή βιαία (Ιχβ ηαοα-
μβίν~ μάλλον η ή.ΐον αδιάφο-
ςος ηοό; τόν γεομανινόν κίνδυ¬
νον. Καί ϋιιοσς ίέν «Ινα βύΐτκο-
λον νά πβιο9η κανβίς δτι, εάν
οί δνδοβς πού κυ0«ο*οΰν »ήν
Γβοαανίαν δέν είνε Ληολύίοος
θά 1)ϊο αδύνατον
νά άπο5υΰή βΐς πόλε¬
μον ή Γίομινία. Δέν γνωοίζοο
4άν ή Γβομανία έηιθυμη τόν
πόλεμον, άλλά Μοί ά# ι6* Ιηι·
θυμβΐ, δεν θά ηδύνατο νά ην
πληοώίτ] την έπιθυμ! ιν της χα>·
θΐς νά έκίΒθή ιίς · ύπΐομβτρον
•ίνδυνον. |ζ.ϊί ΐοντι διά τού;
εξής λόγους: Όλαι ο( σΐρατιαι
τικαί άοχαί τής Εύ^ώπις ιτά-
σχουν ηά>.ιν εκ της παοαισθή-
σβοος έ'ός συντόμυυ πολέμου.
Όλαι «αοασκβυάζονται ηρ6ς
πό'ε,ιον, δ ΟΛθΓος Οά διήο«βι
όίγα: μόνον ί3^ομίίδας τί τό
πολύ Ιλίγου; μή ·α;. Αί γερμα
νικαί καΐ στοατιΦτικαΐ άοχαί
κάνουν δ,τι «α! α! ά^λυι. Άλλϊ
Ι«ά> παοαακβυάζονιαι δι* Ινα
βραχύν πόβμον, "ί ΐίιαι αρχαί
μελίΐοΰν την δυνατότητα ίνός
πολέμου μακοοτάτου, πολύ σο·
βαράτβοον άηό τού; «ιμοδίους
Ή
τό Ιογοσΐάσια πού θά ίχοειάζβ-
ιν βαράτβοον άηό τού; «μοδίους
. Ι τού 1914 Ή πβϊ?ι τοϋ ΐταγκό
ί σμίου πολέμου άπέσειξβν διι
οίκονόμος άπό πρίν δ «< , ,, . ,, ,, , , 5 λ λ , /. ' σμιου πολέμου άπέσειξβν διι γρόιης^ δια νά άπορρίψυ , 08ν α0ΗΒϊ »ά ί«ιθυμ« χαν,ί Ινα πόλεμον βραχύν. Τα γβγονό ταήιποοοϋν νά ί/ιιβίλουν την ανάγκην ενός πολίμου μιιοοτά τού. 'Ο πόλβμος τής Ί>παν(ας
δέν Ινθαρούνβι την έλπ(δα δ<ι θά ήμποροϋσβν ιΰ ιολα νά δά νά άπορρίψΒ Απαξ διά παντός έκ τής ρά χβως χου χον βαρύ ζυγόν των χρεών· ΣΚΕΨΕΙΣ & ΚΡΙ-Ε1Σ || ΙΤΑΑΙΚΗ ΕΚΚΑΗΣΙί || "Η έκκλησις τοΰ ΙΜο «αολίνι πρός τόν Πρόε¬ δρον Ρούσβελτ όπως επέμβη διά τόν περιορισμόν των Έύρωηχϊνών έξοπλισμών» εάν διαπνέεται άπό •ίκιχρινή επιθυμίαν άνακοπ^ς των έξοηλισμών καί ά πό τ ..ν Θέλησιν τού κατευνασμού τής βιαμάχης των μεγύλων δυνάμεων, αποτελεί ό'τως ·*.ία · πράξιν πού τιμά την Ιταλίαν. Διότι άφ' ενός ή σταθεροηοίη- αίς τής είρήνβς δέν είναι δυνατή έφ' όσον αύξάνονιαι καιί έντείνονται οί έξοπλισμοί. Καί διότι τό οίκονο μικόν άβιέξοοον, τό οποίον οημιουργούν βιά τού; Εΰρωποϊχούς λαούς οί έξοπλισμοί αύτοι δέν άπο· «λείεταΐ νά ώ^ήσουν ωρισμένα Κράτη ιίς την τρο μερωτέραν τρέλλανπού δύνανται νά διαπράξουν, είς έ'α νέον πόλεμο». Ά,φίνομεν ότι ένας πραγματικάς μετριασμός των ίξοηλισμών θά προκαλέση κατ' α¬ νάγκην καί την φορολογικήν ανακούφισιν των λαί «ών μαζών καί έπομένως την άμεσον βιλτίωΐιν τής ση· μερΐνής «ίνονομική; καταστάσεως των. έΥις πόλεμος Κ ιί τώ^α είς ποίαν θέσιν θά βϋΌίσχειο ή Γβομανία ϊ«ν ίνβ- πλί<εΐο άμεσαις βίς πόλ«μον δι αοκβίας έ'ός · βύο {των; "£χβι αφθονίαν στρατιώτην χαί δλα Άλλά στεοιΐΐαι άπαοαιιήΊων κοώταιν ΰλ*ν δι ι τόν πόλιμον Ναί την διαιροφή τοϋ αμάχου πληθυομοϋ τη;. Δα ήμηοροϋσι νά τάς ποομηθβυθή μόνον είν ■Ιχβν άνοικιάς άγοοάς καί ση μαντιπήν αγο^αστικΊν δύναμιν. Σημιοον ή Γιομανίο Ιχει πβαι- ωοισμέ/ην αγοραστικήν δύνα¬ μιν ή δηοία δέν άθκεϊ ού*« έν χαιοφ ί'ιοήνης, όιότε δλαι αί έξιγωγ^αί βιομηχανίαι ιης δύ¬ νανται νά έογασθοΰ' μί ηλίίοη απόδοσιν. Έά» έηήοχβιο πόλβμο; υπό «άς παοούαα; συνΰήχας δβν θά εΐχβ τή» δυνατότητα νά κάμη άγοοάς. Τό δεύιβοο» σημείον ιΓ'β τό σηουδαιοΐερβν έξ δλα>ν,
Ότα>; δχουν σήμβοον τα ποάγ
ματα ίίς ε<α γβνιχόν πόλεμον <| Γεομανία θά ι'(βν ίναντίον τη; άφ' ενός την Γ.ιλλ>'α* χαί
(ήν Αγγλίαν, άφ' βΊέοου τή*
Ρωσσίαν. "Ο.τβοατΐμιίνβι δ<ι σά άτβ<λυΐίΐο πΧήοως. Ή φιλιχή ούΒετεοόιης τ] καΐ ή συμμαχία τή; Π)λω»1ας, χώίας ύιβρ-τ.- χνοκαιωκημένηΓ, δέν θά ή^χϊΐ νά έξουδετΒθώιο αυτόν τόν α- ποχλβισαόν δ δ ποίος θά έπέφι οβ τα Πια ΗαιασΐθΕπτΐΜά διά την Γβομανίαν Αιοιελέσματα, τα δΐτ. ΐι έτέφβαε »ατά τόν παγ κόβμιον πόλβμον τού 1914—18 Ό ηαγχόσμιος πόλβμος άπέδιι ξι τιλβιαιιιχώς διι, διον Ισχυοά κ^ί &' ιί'β—«οί ιϊ'β άκόμη πολύ ϊυχυίά—ή Γϊγμινία/ δέν ή ιΐ03βΐ νά πολεμήΐΒ βπί δύο μετωπον, ποός ανατολάς εναν¬ τίον τής Ρωοσίας, π,βος δυσμάς Ινανΐίον τή; Γαλλίας χαί ιή; Αγγλία;. Εάν ή Γβομινία (Ι χι μεγάλην άγοοαστικήν δΰνα μιν ιίς τί) Ιξωτβοκόν καί βάν ή Γαλλία ΜαΙ ή Αγγλία πΐβέμβ ναν οΰδέτβοαι, ή Γβρμανία θά ή^ύνοιιό νά έπιχβιοήση, νά εΐαβιί λθ «Ι; «ήν Ρωσσίαν κατόπιν συμ ςρα>ν;αΐ με την ΠΑα^ίαν ή κα
τόπιν β.αίας διαβάτβοος ίιιχ τού
βδιίφθυςτη-, διότι θά τρύνατο
νά άγοοάΌη ύ, την Εύοώιην,
ιή' Άμβρικήν, ΐήν 'Αφοιχήν ή
τή/ Ασίαν δλας τάς ποώίπς υ
λιις πον θά ίχοδΐάζβτο. Επί »ό
ύ^οθέσβι πάντϋΐβ διι θ'< «Ιχεν αφίονα μβσα διά νά ιτύθβϋ εί; άγοράς έκ τού βζωΐεοΐΜθϋ, Οά τίνΰνατο νά πολβμήαη κκτά της Γαλλίας καί τής Άγγ*ίας, ΐσως δέ καί νά τα; νιχήοτ), £ Ίν ή Πό λωνία Μΐιί ή Ρωσσία παοέμβναν οΰδέτίααι. Ή Ρωσσία μό>η θά
εχοη1ίμβυ6ν ώ; άγοοά διά την
ή 81ων των άπαιτου
ων ύλ&ν. Ή φιλική
ς ιης Ρωσσίας θΐ έ·
ξρμη5β»ιζβ ηλήοπ; την ύπβοοχήν
της γαλλ βοβιτανιχή; συμμαχί¬
ας χατά θάλασσαν, διότι ή Γεο
μανΕα θά ηδύνατο νά εΰ^η πά»
δ,τι βχοΒΐάζ««ΰ βί; την Ρωσσίαν
χαί νά τό παραλαμβάνη .διά ξη
θά:.
Ν >μ'ζω δτι !<σι δυνάμεθα νά ίξηγήσομΐ/ τάς ανιλ'ϊΐοηνΐΗίΐί δ. οβ,βιιώίει; τάς οποίας ή Γββ- μινία Λι»ί*ώ; Βΐταναλ'ΐμβίνΗΐ. ΕΙ; πολλά βύ3ωτοί'<ά κοάτη υ πάίχβι ή τάσις νά θεοοςοδνιαι τΊ ιολιτΐ'ή χιιϊ αί διαβιβ ιιώσβΐ; πΰ αι μόνον 8ισβ ιλιχή πανουο γία διά την π »ρι*λάνη δμως δτι
ιί ι άναπόφευχτος συνεπεία
>ή θέσβω; ι'ι; την δ/ΐοίαν »ΰ·
οισκβται ή Γυομινία. Ό
»οσοσιαλιαμός δβν π
νά ειοαιώιο φιΐικάς σχίσβ»; μέ
την Γαλλίαν. ΆπβναντΙας καΐβ
«ΐόηιε την χώί·»ν ταύτην. Τιύ
τοχοό*να>ς ϊ.τβιαβ την κυβέρνησιν
τής Μόσχα; δτι ή ΓΒομβ»ίι
πιοασχβυάζβται νά ά/ΐιτθέψα
τα Σοβ έ· Μοί νά διημελίσΐ) ιο
Ρα>σσ>(όν Ιδαφο;. Οδιοβ δ πόλβ
(ΐο; ούιήν την στιγμήν θάήο
αΰίθΜτονία διά την Γερμανίαν.
Σομααχία μέ την Ιταλίαν δέν
θά ηδύνατο νά βιηθήσυ την
Γίβμανίαν δ τίος λύση τό κύοιον
ποό'βΐημα των αναγκαίων μέ
σοον δι* Ενα μαχρόν πόλεμον.
Έηαναλαμβάνβιαι άπό καιοοΰ
ιϊς καιοόν άπό τιβν σΐηλων τοϋ
«ύοθοΛονχοΰ τύπου διι ΊΐχνρΑ
πίεσις άσκβΐται επί τής ίθπκθ
σοσιαλισιικής χυββρνήικαος ΰ/ιά
τβν σιοατιοοιικών ά^χίΰ/ δηω;
χοο πολιτικήν ποοσβγγί
οεως μβ την Ρβοσοίαν. Δέ ■ γνω
ζ εάν αί φήμαι οΰιυι είνε ά
ίλλά φαίνονταιάπίθανοι.
Κατά την παροίσαν στιγμήν
ή Γβομανία εΰςιίοχΒΐαι πααγμα-
τικτός εί; χατά,ιιαοιν κυχλώσβω;
ή ί ι καθισ'ί οίονδή τοτβ
παράτολμον ίγχεΐοημβ λίαν 8πι-
κ(νδυνον δι' αυτήν.
Δυνάμεθα λοιιιόν νά εϊ ΐα»μβν
δτι ή κατάστασις τής Εύρώτη;
ίΐνβ ίν τΌ ποαγματιχόΊηια δλι-
γώτεοον σοβαρά παο'ί,όίΐ ,φαίνε
τ αι. Ή κατάστασις είνε λίαν
σοβιοά, λόγω τ&ν ιβοαταιδών
ίξοπλισμών βΙ; «ού; δ<τχίους δίιιι οί δυνάμεις παοαδίδονται μέ μινίαν. (. Ι ίξοιτλισμθί Ου ,οι δημιουογοϋν κατάστασιν άνηου· χ!ας, ΰ ιβοεχνβυ^ισμοΰ κσί ί5νι· σοοοοπΐας, ή δτοία καθίσταταΐι αϊσθητή πανιοθ ^τόσο/ ι'ι, την οικονομικήν, όαον καί είς την πολί'ιήνχιί διπλ'ϋματικήν ζοο ήν. Είς την βιομηχανίαν καί τό ΙμΐΓΟριον, {»1 παοαδβίγματι, οί έζοπλισμοί ποοΜαλοϋ< εΰημβοΐαν ή δηοίσ, «αϋώ; γνα>ο ζουν δλοι,
Λά δ3ηγήιη άαφαλάς είς γβνι
«ήν βοήμαισιν. Δέν είμαι νέος,
άλλά οΰδβΛοιβ «Ιβα την Εύ,,ω
πην εί; τοιαύιην κατάοτααιν
πολιτιχή: κ αί ήθιχη; συγ^ύσβ-
α>; Χΐί αταξία;. "Ολαι ο! χδεαι
ΰΐτοφέοουν .έξ ίσον καί 'ί; &*ά
στην χώ^αν δλαι αί τάξει; ιϊνβ
θυματα. Ή κατάστασις αύιή
είνε τόσον άφ6οη»ος καϊ δβν ήμ
ποο«ΐ νά δ^αοκέοο ίηί πολύ.
Εάν Οέν δνηγήσα βί; πόλβμον,
θά όδηγήσο βΐς σοβοοά; δια
θνεΐς πολιτικάς χαίοεις. Αύΐή
ή δευτέοι ύηόθέσις φίίνβται αύ
την την στιγμήν ή π«θαωιέοα·
ΗΠΔΡΛΓΩΓΗ ΕΛ4/0Γ
Αί άνηβνχΐαί έκ τής
ττώσεω.- τοϋ έλαιοκ^οπου, ά
ΐνιαι λοιπόν άδικ-χιο
Ή πτώσις είναι φα
σιολονίχτ) καί δφεΙΙεται (/«
<ήν αδυναμίαν των έλαιοδέν- δοων νά σνγΜρατήσσυν όλον τόν καοπόν καΐ ν ι τόν Θρέ- ψονν. Οί φόβοι μβιώαεως τής Λ*ραγα>γήί έκλείπουκ τοιαυιο
τοοπως καΐ δεν αομένει πλέ
όν ηαρΑ ή άππΐή Ι9ύ δά«ον
καΐ τοϋ ρνγχίτου, την όπο αν
θά ΙξονδΒΜΐώσονν άαφαλώ;
*αϊ αύχην ή Γβωρν>κι) περ 99ε
0<(α χβί τό Ταμείον Ελαίαι ΙΐΠΡΟ2'ίί'Γ/β'β ΣίΈΓΑ Π ΣΙΣ Η. χον κ. 'ϊίΐουονόν Κρήιη , χαιϋ %ήψ χ&βαινην ημέραν, ΙηαρυνιΛο&η Έηιινοπΐ) άαΐέ χον πριοφύν^ν, ή ό ποία τόν ηαο«>'άλεα£ν ό/τως μεοΐΗν^Β
Λ* «ήν κο^ήγ^τιν πιβιώσιος
"ρός στένασίν των. Δέν άννο
ιύμβν ΐβς ^αιρετικίς προσ τα
θείας, τάς ό"ποίας έχ«ι *α*<* βίΙΙϊ έν ποοκειμΊω ό κ. Διοιχητή;. ΕΓαεθα ίΐιον βίβχιαί δτι καί ηά λιν Θά μβσίτβύαχι παοά %§ Κυ βεινήαιι διά ιί ζήεημι αϋιό, διδτι ΰαάρχου ότως έ«αιβντά δέ; άκόμη προσφυγήν, οί . άποίοι ευοίβνονται άνευ κα τσικίας. Ή λύσ<ς τού αροαφυ γιποθ (ηΐήαατσ; ιί; τό πιρβλ &6», ή τοβάπι; διατυμιτανι σθεΤσα υπό τού τύπου, ή:~>
δνσ*υχτ>! αυτή, νά ύιάοχου*
άιόμη άννηολόγΐ9τσ( χ λιάδός
η^οαφύγη* ά»«α σ<έγη . Τ Ο ΥΠ0ε.Τ^ΣΓΒ1ίέ Ι ΜΟΙΡΩν Ή Αγροιιχή Ταάαιζα, βνα γνααρίαχσα πρό μψΛν τό όρ θο» τού αΙΊήματος των Μεσ σαοιτόδν, ί)ρ'βεν νποκατάστι; μά της εί; Μοΐρες. Ήϊη δέ αυριον Κυριιχήν Γγίνονται τα ίγχαίνια τοϋ ΎηθΜαταβτή μα<ος, είς *ά όηοΪΛ θ) παρα σ ή καί ό Γβνι ός άιοιχητή; ΣνγχαΙρομχ* την Ά διά την νέαν «πηρε ΛΟΓΟΤΚΧΝΙΚΑ ΟΟ! ΚΡΙΝΟΥΜ ΕΙ! ΑΟΙΙΝΑΣ ΤΗΝ ΕΟΕΤΗΡΙΑΑ ΕΚΟίΕΒ! ΛΟΓΟΓΕΧΗΡΗ ΙΟΝΙΟΝ •Ο Καθηγητής τή; ·Α». Σχολής Καλών Τ·χΆν Ι τού Πολυτεχνείου κ. ' Δημ. Μπισ«ίνη;: ...Μού δίνβι μβγάλη Χαρά νά βλ$πα> μιά τέτοια ποοΜοπή
Ναί μέ χάνβι νά ίλπίζαι παίς ή
—θήττΐ σύνιομυ θΐ γίνη ίσιΐα
α/αλιμιή; γιά την Τβχνη δ ιω;
τ|5αν κιί στά ηβοισμένα τη;!
....Ή διατρφό τού κ. Κώ
σία Ρωμάνου γιά τόν Θ,ιοιοχό·
πουλο είναι βαθειά σΐοχΐ'κιχή
καί θίχνβι Ι α φδς γιά τή ζωή
τού χαι γιά τίς πρωτες <ου σιου δέ; καί ίνιυπώΐβι; πού Αέ* ά· φισαν καθόλου ύ: τα ύι;βονά τοι> χοόνια, στά ξίνπ.,.7 5 37
Νεοελληνΐχά γράμμα-
τα. 9 Μ>ί>υ 1»»7
€Χνο1; πολλά λόγια ή «'£<« ιηοίς» είναι Ινας σιαθμος ή; ώιαίας πόλη;, πού άδικαιολό η τα ιόοβ/ Μαιοό έμ«*β κιθυιιε θημένη στή γβνιχή ά'θηιη τη; Έλλη'ΐχη; 'Κτι^χίας, ίφ») Μ'^ί άξιολόνους ηνβυμιτιχού, έ< ποοιώτιυ; εχ«ι νά ΙτιδίΙξΐ) *11 καλΧιιέ(ν«; »30ια> της, πιύ τ* δ
νομά τού; Ιχβι γΐνβι γ.«ΗΟ κι'
εξα) αΐΓ) την Κοήτη.
-<>■' άοχη, ά··α ίδιαί««;η;
ποοίάϊσονχαι τα «Ί
σιοαικά σημβιώμϋα τοϋ 'Κτι
σκότου Κυδτονίας κϊί Ά ΐοκο
οώνου χ. 'Αγασαγγέλου Ξιοου
χάκη. Στήν ΐατο^ική ιβυ αυτή
μβλέτη δ συγααφία; έξβιάζβι δι
ά ίΐΐοαΐΜα γβγανόια τή;
Λ^ύ άνσφ 3θντ<ιι σ:ά ;0 16^υ χά ι άρχέ; ιοθ 17 ιυ αΐδνα. 'Α<ολοΐ)θοΰν οί μβλέιε:, «Θ< οτοκόιτουλο; Κοητιπή Σχοή>,
τοθ Ζ'ο/οάφου—ϊαθηγητοΰ χ.
Κώΐτα Ρσμανου, πού σχβτίζον
τα; την τέχ«η τού μβγΟΑθυ μας
Ζ υγοάφου ιιέ την Κρητική Σχο
λή, δίνβι έ'ίιαςρΐρουσβ; πληαο
φιςίβ; γιά τα ζαιγοαφικά άρι
σΐουΰγήαΐίο τ»ϊς Κίηΐιχή; Τέ
χνη , «τού βίνΐι σκο^πισμίνα
στά διάφοοα μονασιηοιι »ι* έ
ξοκκΑησισ, μέ χίνδυνο νά κατα
σιραφοϋν ά πό τΐιν ΙλΛβι
ψη χάθβ 4νδια<ρ!οοντις γι' αύ·ά, ή μβΧέΐη «Βυζ-ιν. τική Μιυσιιή» τού χαθινη ή τή; μουηχή; χ Ι οοί /. Μ ινιου δά<η, τό ώ^ιϊον λ(^)γ^^φιxί>
σηΐΛβιτοΛΊ «Η πέο^κΊ χά ή
κουν·>υνο» τη; λι/ο/οίΒ υ <αί δι·ι·3υν(ςίας τού πβ •'Λιιοΰ «Κοητι έ; Σιλίϊβς» «. Θ ί εί ι; Κι^λιγΐΊΗ. «Τι λια ί ι τί; λ6 λβα>;> «ού βηί ΐ"Ί
1ΐτθ0ΐο^φΐ ». Κ ο σ
θά<η, ή Ιΐτ>ο.χη
Ι ό: γιααλο/.χιϋ φιιν
έν Κ οήΐυ», τ >α χ. Ν. 1
δά«η, ή «Σοιί)ιλη α:ή
γ3 ιφ(α τής Κ )ήτη » τ ιϋ
ΕΝΑΙΑΦΕΡΟΜΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΤΟ
ί<ος άχοιβιο; 8:ους, αί στηλχι αυται ι ίχ )ν άσχοληθ'ζ διά μακοΑν, τονίζουστι την μβ , γάλην σηίΑΐσίαν, την οποίαν ϊ χούν χίΊ τή» πολύτιμον συμβο λήν την ότο'αν θά βίσφίοουν εί; τή/ Ίσιου'αν τί)ς Νήϊου μα;, τα διάςεοσα βγγοαςρα τού τίοο; Μίΐαφοαστιχοϋ Γααφβίου τιθ Ήικλβίου. Εϋΐ((*μβν τότβ ΰτογίαμμίσβι δτι ή ο τί.τόλυτος <5νάγχη νά διοοισθΰ > ι. Λ θαω
πό; κατάλληλον ά^θααιπος μέ
βίθείιι; ί'ΐο.κά; γ ώ?βι;, Ίλλά
χ ιί υέ γνώσρις φυοχΐ δίων
των 1>ιωμίιω' τή; ΐουο«ι«τ),
γλιό ι 'ης, ό δ τοΐ ς θ' άναλ'ίβο
την συιιημιικήν |
την διασοθένταιν Τόμαιν
Άαχείου των
«'Ίίτί

II
ιτ
οάι η— Β'ασσοιΐούΙου, Ί Γ.
Μ ι ω .κιίκη, Νίτσυ; Μ. Παια
ίί.ιν ισ.ου, μ <θώ; χ ΐί έ «λρχτ ι Λ ).ή ι < ι ΐ'~ΐ' Κ;ητών πθ'ηΐΕΟν κ. Γ. .Μ Μ λθ'ΐ/ΐίννη "Αγγβ λ)υ Κ ιλ ιη παιν ΰ, Άναύ η Η! (Κα Κΰιυχδ; α! ΰποδβΐξεις μας αύιαί ιΐσηχούσθησαν * Χϋί ιί; την κατάλληλον θέσιν δια>ρ(οθη
ό χατάλληλυ; ά θοωΐτος κ. Ν.
Σταυοινίδη;, δ άποϊο; μέ δ;β
ξιν πθ'ΐγμαιιιήν ή ιχισβν ι ήν βι
ρυιάτην έαγασίαν, ή 'δποία τοθ
ανετέθη.
Τή» βογασίαν αύιήν δέν τ|4ΐισ
οεΐ κανεϊς νά δκτιμήση παοά
μό'ον ίπισοίπΐόμενος τό Γρα
φ ΐον, δ πό) συντβλίΐ.'ιΐι οΰ<Τ| χ >1 ίναιΐνώαχων τάς σχετικάς
μϊΐαφοάα ι-, αί δποΐαι ε" χου ν
γ·η αέχοι της ώ^ας.
Είναι δυσιΰχημα διότι τό
Άοκεΐον τβν Ίβοοδι ών ίξακο
λουθεϊ νά σιεγπζίΤ'η εί; τί
Ύποθηχοφυλιχεΐον Ήοακλεί
ου. Κατ' ούτον τόν τρόπον, έν
μιοφ Ινοςπίθιβίλλοντος έξ ανά
ν«ης λίαν θοου@ά)5ους καί πε
ζον, δέ< «Ιναι δυνατόν νά γ(*0 ιϋ φιό ιί Ν. Κ <»ζ >υ >οΰ.
'
Ι γροτ
Ι σίαν
τη;
πρός έι>α πιοαγοογι
*ώια*ον ιμήμν "3 ΝιμοΟ
καΐ είμεθα βεβαιοί δτι διά τής
αύιή; συν ασί
καΐ
άς
μώ αι α άξιομνημονεντους γε
ς ηιοάδβυ; ό τόπ<ς Άηιβάλλεται μό'ον νά γ καΐ οί ανρβιαι τάς ύηηριοΐας αύτάς ηής'Αγρο ππήί ΤραπΙζηζ π^ός α$$ού; ανν ιι/νν καί νά μή γίνονιαι κιτά και Αγροτικάς ρο«, όρνανβ Ιΐιθέαιαις κατ' α· Θ^ βι»ν«Ο |1 λο'συ κ Γ. Β ιλίτ ι, οί λίΐιγ,ιΐ | ' φι έ; αενέυς «Οϊ ΊίΓ3;αΐ)ΐ εί; τή» Κοηηχην λιογοαρα > τού
«αθηγητή χαί λο^ογοάφ>υ μ.
Γ. Κ. Σπυοιδίειη χαί <Λ ϊ«^; καιοοσκοπικέ; παοατηοτΐσε.ς» τού Διιυθ. Α. Σχολείων χ. Μ ά. Βίβουλί. Έχτό; άπ' αύτά, ά;ια Ηιαί- εβοης μνείας είναι καΐ τα ί))αι6 χαχά διηγήματα μέ Κοη'ΐκή υ πόθβση τα πβοισσότεοι, των μ. Μιρίας Τζβ .ΐ ,υ 1 ιι<ιι ι <; ιή;Ένώ3·:α); ιι 9 Μ 937. . '.ϊ 'ΚπηηοΙ; ; δαφ ινίσε ς το τ τβά/ματ "Ο ι ή "ίδ'θΜιβ ίι^άιθη μί χ;ι σήμϊθ <ν ά;ιεπΐΐνω , οιι συν τβλεϊ μίαν σοβοοάν ίογ <σ αν, ή δτο>α μέλλει νά ίνοηβραιτώΐυ
άοχβτού: καο/ιού; καί διι χαί
χ ίθβ 3λ'ψ * χλΙ χίθβ νέ)* σ«ο
πιν τη; θά ποαγμαιοπο·ί| η
νοοοΐς.
φ
γ^οια. ΚιΊ δμαι;, παοά την
σηια»τιχί|ν αύιή' δυσχέ^βιαν,
ή ογαιία ή δτο'υ μέχοι σή-ιβοπν
ϊχει έ ΐιΐβλβσθΰ — έττός μόνον
τοι5ν μηναϊν — .[/αι ποαγματι
κώς ίξ'α λόγ υ.
ΕΙ, δνκον ποό παντΰς. Άλλ'
άχόμη χαί ιίς πβΐ/ΐβχόμβνον. Διό
Τι δ» τώ* με (σφαζομένων έγ·
γοάφω' ποοκύηΐουν γεγονότα
χαί πληοοφοοΐ'ΐι ·<ολυτιχώταιο1 6>ά την έαί Τουοχοκοαιίας Ί·
στοοίαν της Νήσου μας.
(ή βυνίχιικ είς την
4τ,ν Ιΐ)

Π Ρ β Τ Ν Α Ι Ε ΙΔΗ_ ΕΙ 2 ΐ
ΚΑΙ Τ Η Λ Ε,Γ Ρ|Α Φ Η Μ Α Τ Α ^
"ΚΡΗΤΙΚΑ ΝΕΑ..
2ΠΡΩΊΝΗ
ΝΗ ΑΝΤΙΣΙΓΜΑ
ΙΚΗ
ΑΘΗΝΑΙ 29—5—37 (τού άντ.«ποχριτοΟ
μχ().—Ώς αναφίρουν τα αημερινά έκ ΐίκιο
τηλιγραφήματα τί «πό πολλοθ έχχρΐμοθν χυ
βιρνητιχόν ζήτημα ιίσίρχεται είς νέαν έξύ
τητα.
ΟΙ άρχηγοΐ των αντιπολιτευομένων χομμα
των Σεγιοθχα χ αί Μιαεΐτο απεφάσισαν δκως &
νατρέψβυν την νΟν Κυβέρνησιν τοθ 'Ατιάσΐ, την
•ποίαν θιωροθν ώ; ανιιαυνταγματικήν.
ΜΑΚΡλΙ
ΛΙΤΒΙΝΩΦ ΚΑΙ
ΗΜ.ΑΝΤΑΝΗΑΙΗ
ΑΘΗΝΑΙ 29—5—37 (τοδ ανταποκρπον
μα^.— Καιά τάς έκ Γενέυης ποαϊνάς πληοο
φορΐα; !π* βνκαιθ''ί? της Ικεϊ ποοαμονή; των,
οί 'Υ-ουογοί κ. μ. Λπβίνακρ τής Ρωσσίας-καί
'ΑντονέσΜθ τής Ρουμανίας οτ'νηντήθησαν είς
πολύωρον συνομιλ/αν. Οί δ«ο 'Υπουογοί (ίπη
οχολήθησαν με τάς σχέσβις «ή; Μικράς Άν
χάντ μι «ήν Πολωνίαν., Αί συνομιλίαι των δνο
ΎπουογΛν θά συνβχισθοΰν. θά εκδοθή δέ μβτά
τό πέοας αυτήν ανακοινωθέν.
ΑΙ ΧΘΕΣΙΝΑΙ
ΑΤπιυιιιι
οί τησ βααεντσιλ;
ΑΙΜΑΤΗΡΟΤΑΤΑΙ Μ ΑΧΙ
ΝΕΑ ΠΡΟΕΛΛΣΙΣ ΕΘΝΙΚΩΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟΝ ΤΟΥ ΜΠΙΛ/\ΠΑΟ
Η ΧΟΕΣ
ΗΝΤΕΝ Λ
ΕΞΕΤΑΣΙΣ
ΝΗ ΣΥΗΑΗ
ΑΣΚΑΙ ΛΙΤ
ΙΣ
ΙλΛΚΑΝ.ΖΗΤΗΜΑΤ
Φ
ι»
ΑΘΗΝΑΙ 29—5-37 (τοϋ ά*τατοκο·τοΰ
^ Καιά ιά σημοοινά ί« ^.αλιμάγιιας τηλβγο'ϊ
φηματα τού βΜεΐ άπειταλμόνη.υ τού Ποακτο·
ΟΒίου «:Σ«ίφανι» τό Έθνιχ^ν σ-οατηγβϊον έξί
?ω<εν χθβ; ανοκοινωθέν ηβοι «ής «οθβία; των πολβμικώ/ Βηιχβιοήσίΐον είς τίιν Βισκίϊαν, ιί; τί) οποίον ίΐίαφέθΕται δ:ι χ< 'Εθνιιά σϊοατίύαιτα ηοοήλασαν είς σημαντικόν βίθος ποός τ ο Μ «ιλ μπάο συγκοουσθέντα είς οίματηρά; μάχας μβτά των Βάοχων. Ό αίματηοδς ίγάν δΐϊξήχθη κυρίωί νοτίως τή; Πλέντίκας «αί # γ γ ί*; «τίς «ΐιΐη^άϊ 5 ιυντικής γοαμμίκ>, έ»θα ίβ[α οί απώλειαι των Βασ ών
υπήρξαν σημαντικαί.
Έπίσης, Ιν συν?χ?!α τό ανακοινωθέν άαφέ
ΟΒΐ δτ» βξ ϊσου αιματηραί μαχαι Ι'.οβον χώοιν
χαίείςτού, άλλον; τομεΐς τονμειτώτου τηιΒ α*άί
άς πλησίον τού Ν:οι>οάγχο Ινθα οί Βίσκοι ύπε
χώοηοαν §γχαταλείψαντβ; 300 ν?*ο. ύς,ΙΟΟΟ τουυ
μοτιας καί 55 ηίχμαλώτους.
ΒΟΜΒ^ΡΔΙΣΜΟΣ ΒΛΛ1ΝΘΙΣ
Κατά τάς έκ Βιτόοιας, ίξ άΐλον, πλτιοοφό-
ςιΐας ιού άνταηοκοι^οΰ τού ποακτσρςίου «Ρώϋ
τερ», στθλΐσκος Έθνικδν β ιμβ,ιοδιστιχών άβοο-
«λ'ίναιν ενήργησεν χθές Ισχυρόν βομβτς'ίισμόν
κατά >ή Β ιλβντ)ίας, μέ βόμϋας μ3γάλου 6ιαα?·
τοήμαΐος. Αί ζημίαι 8 μ τού β .μβαοδισμοθ ΰιτηο
ταύ. β >αΰ ΐο
ξιν τιοάατΐ'Ί, ΙσηαΒΐώ^ησιν ?έ κ ιί πολλά θύ-
ματα
'Κηί(ηί, κατ' άλλας
τι*ά 'ί 0'ΐτΛιίνα
δισμού. τ<ό ξβνήσιντιι ιί; αύιάΐβ κ είις ζημίας, ΣΥΛΔΗΨΙΣ ΦΟΡΓΗΓΟΥ Τα ίί Άγίου Σεβαστιανοΰ τηλβγοαψτίματα (ών ξβνων άνιαπθΝθΐτών άναφεοου* δή άνοικτά τού λιμένος «ου Μπιλμπάο συνελήφθη χβές υπό των δνΐονούνταον τόν Βΐβγχον πολβμιχάν σκοφών, ε* Ία/ιονικό» αλοϊον, »ό όποΐ'ον μ«τβ νβΟΒν 50 Ίκΐπα»ού; έθβλοντάς μβιαξύ ϊοί ολοι ών καί Ινα βυ»ταγματάοχην. ΤΑ ΠΕΡΙ ΑΝΑΚΩΧΗΣ Καιά πληρ.οφο<2ις έ« Βαλβνθΐας ό συντη ςητιχός 'ύαος δσχολούμδνος μέ «άς ξένας ένκρ γΐίας πβοί συνάψ'ως άναν-ωιιής μβτοξύ των ?ύ ) ϊμπολέμων, γρίφ;ι δ ι 'εϊναι δυνατόν νά γίνη δεχτή αία απόφασις τή; Κ. Τ. Β. ή όππία βμο»ς νά μή ίφοιά ζήιημα αναχωχης άλλά μόνον δια κοπήν τΐόν έπιχριθήυβτον πρός τόν σιηπόν τής άνιαλλΐγπ; «Τ>ν αίχιιοιλώΐων. ΟΙιδήτοΐΕ δνλη
απόφασις—τονίζει δ Συντηοτ)Τι*ός ΈθνΐΜΟς
τ-ύιτο;—θά ά'ηοκοουσθη' άηό ή' Κιβέρνηοιν
Βιλβνθίας.
ΑΘΗΝΑΙ 29—5— 37 (τοϋ ηνταποκ0ιτοΰ
μας). —Καθ' ά άναφέοουν τα 8χ ΓενΓύη: τηλβ
γςαφήματα χίτές συνηντήθησαν είς ηολύωοον
ουνομιλίαν εί Ρουσδή 'Λράς 'Υβόν Νιελμκός
Μοί Λκβίνωφ, οί όποΐοι καί ή χιλήΌησαν μέ
«ήν εξέτασιν των Βαλκανικών έν γένει ζητη
μάτων.
Βραδύτερον β χ. Ρουσδή Άοάς ποο/βη είς
δηλώσβι;, τονίσας 8τι ή ιϊσοδος τής Αιγυπτου
>(; την Κ. Τ- Ε. άπστιλεϊ ενα ίξαιοβτιχόν γεγιι
νός διά τάς Βαλχανικάς χώρας.
II
ΣΧΕΣΕΙΣ Μ. ΑΝΤΑΝΤ
ΤΗΣ ΓΕΡΜΛΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΛΗΛΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΟΤΖΑ
ΑΘΗΝΑΙ 89—5-37 (τού άν«οποχοιτοϋ
μας) Σημεοιν.ιί «ΐληοοφοοίαι Ικ Ποάγυς άναφέ
οουν διι δ υηουογός των Ιξοτιοικών τίϊς Τσβχο
ολοβΐΜΐας ποοέβη χθέ; εί;μακοάς δτΐλώσεις τονΐ
σας μίταΕ,ύ άλλων ο<ι ή Μικρά Άντάντ θά ?κτε λέοη ιού; σχοηού: τη; κσί δτι θά εΛθ^ είς συν εν νοήσϋς μ·τά τήςΓβοαανίας καί Ίιολ'ιας πρός ββλ τΐωοιν των μετα των χωοών ού των σχέσιών της. ΕΓΕΗ ΠΕΡΙΠ ΕΙΣ ΔΙ ΙΤΟ ΕΡΟΝΒ Α ΑΠΟΥ- ΛΛΝΙΛΣ :1Η ΕΚΘΕΣΙΝ ΠΑΡΙΣΙΟΝ ΑΘΗΝΑΙ 29-5—37 (τού δνταποχοιτοϋ μα;(—Έμ Παοισίων αγγέλλεται δτ· έγιναν χθές μιτά πάσης έπισημότητος τα ίγκαίνια των «ΒΟΐΓτιίοοον Βίλγίου καί Δανίΐς εί; την Διβθνή "Εκθεσιν, ιηί παςουσ'^ των πβίσββυτών των δύο κραΐΑν. Μιχα την τελετήν των έγκαινίαιν ηυο«τέθτ] βαν γβύματα ιί; την ΒελγΐΜήνκαί Δανιχήν ποε οβ()αν. Ιί ΠΡ0ΣΓ4 ΓΕΩΡΓ Κ Ε ΥΠΕΡ ΕΒΝΙΚ1 ΒΡΑ ΤΟ ΜΕΛΗΤΗ Σ ΑΕΡΟΠ Υ 10Υ 1ΡΙΑΣ 10 ΜΐΜ__ΑΡΧΕΙΟΗ (αυνεχε.α έχ τής 1ης σελίδας) Δέν ιΐναι υποβάλη εάν ϊϊ-ιω μίν δτι τό Άρχεΐον τ&ν Ίίρο δικών τοΰ Ηρακλείου εχει «ήν αύιήν σημασίαν δ>ά την Ί·ι«ο
ΐίιντί); Κοήτη;·, «ήν οποίαν
καί τό Άοχάον των Ένετών
Δουκών της; Κυήιη:, τό σο&ζώ
μβνον Είς Ενετίαν.
Καί τα δύο τοϋια ΆςχεΙυ ά
ποτελοθν θησαυοού; άνβχ«ιμή
τού; διά δύο μβγάλα; πεμιόδοις
ιτ)ς Κοητικης Ιατοοίας, κ«ΐ^ πβ
οιτχηυν σιοιχεΐ·, τα ύποΐυ οίαν
άπλετον φώς επί σκοτεινών χοΐ
άγνωστον πτυχών μιάς Ιστοςί ις
μβγάλης καί ένδι ιφβοούσης·
Ι Ιδού διατί αποδίδομεν τόσην
σημΐϊοίαν είς την "βτάφ^ασιν
τοΰ σωζοομένου ΆρχΗίου των
Ίβοοδι*ών Ηρακλείου κι,ί Πού
διατί «οό έ/ος ϊ:ους <ϊ·θ'β ·ϊς διά μακαάιν χιιϊ άηεοιφρίίσ.ιυς Ιτονίσαμβν όσοένομ'σπμεν άναγ ν-πΐιι νά «Θνισθι;ίν ηι ός τοντο Επαναλαμβάνομεν δα θκωβυν μ«ν τόν εαυτόν μπς ίχκνοποιη μένον διότι επετεύχθη έν μέρβι έκβΐνο τό οποίον ήιιεΐς εί'χομβν ύποδείξει. Ύπολείπεται άκόμη νά λη« φθ"ό μέριμνα υπο «ού Δήαου Ήοακλείου 8/τοος στεγασθΉ είς ίδίαίιεοον διαμέρισμα τό Άο· χειον των Ίεροδΐ'ών καί απαι- τίΐται άχόμη δηοας ό επαξίως κατέχων οήυεοον «ήν θέσιν τού μΒΐαφοαστοΰ καί μόνος κατάλ- ληλος ποός τουτο κ. Ν. Σ«αυ· >
ΟινΙδη-, τυγχάνει ε«άστ·)τβ τής
επιβαλλυμένης ι) ίίικτϊς ύ/τοσ«Τ)·
θίξβως είς τό Ραού εογον τού, τό
οποίον οίαν άχθό «Ις πέοας
ίποτ'λέσο ίναν άί)λον σηα
νιώτατον χαί έναν θησιΐυοόν ά
νβκτίμτιτον διά την ΊαιοοΙαν
ιης Κρήτης.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΗΜΕΡΑ
ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
Η ΑΠΟΠΕΡΑΤΩΣΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
Η ΟΛΟΣ Γ0.ΝΙΩΝ - ΛΑΣΗΘΙΟΥ
νικό;
την ιοωΐ «ν ι'ις «ό Νσμιοχιακό/ κ ιτάίτημα δ Γβ-
Διοιχτιιης Κοήιης μ Μιότης Σφ ΐκιανάκης εδέχθη Έ->ι
ο των Κχηνοτοόφων Νημοΰ Ήουκλείου, πτδς την οποίαν
παςβσχκ «ήν δκι^εβηίωιιν ό ι θά παοάσχυ διαφόουυς δ>ιυχ 'λύν-
σεις δΌον δφο. § τή ζήττιμ'ΐ της κοκόλης των καθϋστεοπυ
μέ>ων χοηιιάνπν λόγΐρ άγοοζτιμιίόν,
♦Επίση; ό χ. 'Υπουογός εδέχθη επιτροπήν φυΧίυιάν ή
όηοία έζήΐησβ δπιης πιιβαοχιθοΰν αύ-Ό διάφ ιραι οικονομικαί διβυ
Ρίς τόν Γβνιιιι'.ν Διοικητήν παρουσιάσθη Ηπ/σης βπιτοοπή
τοΰ Γ' Δημοικοΰ σχολρίου, <Ί ΟΛθία τού εζήτησεν την διάθεσιν πιθιώσβω; ποός άποπεοάιΐοσιν ττύ ανβγειοομένου σχολείου. Ό κ Σφακιανάκης ΰπΒσχέθη ότι τό ζήιημα θά κανονισθή μ^λις έ«ιστοίψυ ιίς Χ'ΐνιά 'Επισης β ν. Γε*ικός Διοιχητής Ιίέϊθη ίτιτςιοτιήν Λτσηθ.ω «ών, πθ"ζ την όπ·ι(αν ύτριγέσθη διι συντόμως θά καια ( κειιοοθή ή Λίίός Άβδον Α ■σηΛίου. (?ίς ϊήν Έπιΐθ"ηήν Μ ««π'ίιΐνομάχων 1912—13, ή ις σιάοθη σήμ6<,ον ιίς τόν ν. Ύ,τουργόν πυςιεσχέθη ή οι'β-β 8 ι συντόμως Οά δΐ6ΐθε/·η ^ο ν ιά λ ισχολοΰντιι αυτού, διάφοο'ΐ ζηιήμι τι. ΑΠΟΗΕΙΡΑ ΑΥΤΟΧΤΟΝΙΑΣ Τάς >1τ ινευαΐίΐνά. ώ; τ; τής
σχχ 1ιβι3«ι7ΰ 1η<ί» )1ιν ή 17«ιής Άθη»ά Δηιάίΐ. Οί λ(5|Όΐ διά «ούς ό.τοίους ή αύτό χβιθ ποοέΰη ιί; τό νόν διάβπμά «η; ώ, ηβ θη δρ9ίλο»«ο εί; ίτΙπλη;ιν των οί^είοον τη; δι' χνάομισταν συμ πεοιφο^άν της. ΤΙ ΙΙΙΙΗ ίΐί ΙΒΙ«Ι Ποοχθΐ; «ό εσ,ι«ο>ς
οησεν εί; Άθτίνης { μιθητοί
τής ΤΒΑευτοία; τάξρως τού Γυ
μνασίου Άορέναιν Χανίων, συ
νοδοιόμενοι ύ-τό τού Γιμνα
ά των.
τοθ Προίδρου τής χυβιρνήαιω; χ.
Ι. Μεταξ* 4π·οτάλη χθίς ή κάτωθι έπιστολή
ο(ς τόν πρόεδρον τοθ ΓιωργικοΟ μ«ί 'Επιμελη
τηρίου;
Πρόεδρος Κυβερνήσεως
ΑβΗΝΑΙ .(20-5-37)
Φ [ λ « χ. 11 ρ ί ε δ ρ ε ,
"Ελβ^ον χδ &π· αριθ 464 καί «πό τή; 10
— 5—37 δμίτιρον Ιγγραφον δι' ού μοί) γνω
ρϊζτε· δ π Ιψηφισατε τό ποσόν των
ϊραχ. 100.000 οηέρ τή; Βαοιλιχής αεροπορί
άς χαί σβς συγχαίρω Ρερμότατα διά την ά
ξίαν πάοης έξάρσηβς πατριωτικήν οας χειρο
Διά μέοκυ 'Υμ&ν Ιιαβιόάζω τα θερμά μ·υ συγ
χαρητήρια εί; δπαντα τα μέλη τοΰ Γιωργι
»οΟ Επιμελητηρίω υ Ήρεινλείου.
Τό Ιγγρκγέν α <ς διεβιβάσθη εί; τέ 'ΥπουργεΙ «ν 'Αεροπορίας διά ν» ί*·ργήση την εί οί.ρ«{*ν· • Γ μ έ τ ι ρ ο ς Ιωάννης Μεταξάς ΠΡΩΤΑΘΑΗΜΑ ΤΕΝΝΙΣ Αυριον Κυοιακήν ώ")<^«ν 3 ι* μ. θά γίνουν αί τελιχαί συναν τήοε ς τοϋ άιλοΰ «αί τοϋ δι* πλοϋ άνδβών τοΰ ίφβτεινοϋ ποω ταθλίίματος τέννΐς τής Όογι»· ώΆ φιιρίσειος ΕΓΟΗ Νκ Τεχίριης σΐαθινιω/ σμοΐ τ'όν ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΑΑΣΗΒΙΟΥ Κ^ λφορίας ί= 'Αγίου ττΐ; πα?ελΘού3Τ}ς διτό των ου αυνεργιίων οί ψ χά Ιλ·χί'>δένδριον είς τα
ια μί?η ,οζί Λ
Α.οηθίου. ϋρίαεχώς
α-.υν ώ ψ [ ί
τμτμιτ,α τ&
ρ
Διά τύντελικόν ιχτλπϋ
Ιχουν ποηκριθή δ κ. Νικ. Παν
«βλάκης νιχήσις εί; τυύς ήμιτρλι
χούς τόν κ. Τιτ Πβρδικογιάν·
νην λιΓι δ ν. Γβώογ. Σ»»φ·νί
δης νικητάς τ'ον χ- Γκί»;;. ΒΛ·
λάν.
Είς «όν διπλούν άνδαών οί
Χ. κ. Παντελάκη; καί Πβροι-ο-
γιάννης θά άντιμβπηαίσουν ΐίύ;
μ.κ. Βιΐ^αν καί Στεφανίδη·.
Διά νά πποακολουθήσουν
τού; κγώνας, Ιχουν
ΛΙΛΛΕΙΙΣ
'ΥπΒνθυμίζομίν
Βιδομίνην διάλβξιν
ΕΒΑΝΙΑΡΥϋΣ
ΤΑΜΕΙΟΝ ΕΝ ΤΗ ΚΡΗΤΗ
Το υπουργείον Οί^υνομιχων
παρεκάλεσεν την Ιβν. Λιοί·η
σιν δπως έπικβιμβνη τής βπανι
δρύσεω- των καςαονηθβντων Τα
μβίων Ίεραπέιοας Μβοομβέλλου
χαί Σφακίων τού γνωοίση διά
πο^ϊ βξ πύτών ποοσφβοειαι
δωοεάν οί«ημ·ΐ, ποΓς σιέγαοΐν
τοον, καί ποΐων έ; αυτών θβωο«ΐ
άνακγαιοΐέοαν τή"ν Ιπανίδουσιν
διά την έξυπηοέιηην των α"γοο
τικβν πληθυσ^ών.
την Λί
τ ιΰ α
«Π
τί ν
,ϊ,
μέ
ιοία Λΐ'ΐ μ«σο>>
«ί όμιίητίιν την
Κιΐσάηην.
ΑΙΑΤΙΜΗίΕΙΣ
ΑΡΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕΥΡΟΝ
ϊ.
Ο ιτή Δι
χθές ω;ια3* τος ε
ίΐς δια» μηοεις.
Άλευοα λευ>ά χαι' οκάν δο,
12.89 1)2, πιτυροΰχα 11,36.
ηιτυ-
ΝΕΩΤΕΡΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ |
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ «9 ΜΑ Ι ΟΥ
|
Ε—
ΩΡΑ 2 Μ.Μ
II
ΑΓΓΛΟΙ ΕΥΡ
:«ΓΝΩΣΕΙ ΕΝΙ
1ΡΟΣ
:ΐί ι»
ΙΥΣ Ε
1ΗΙΧ0Υ
ΣΚΟΝΤΟ
ΧΥ
ΕΙ
ΝΙΚΟ
Ι1ΑΕΜΘΥ
II
Σ
ΑΘΗΝΑΙ 29— 5-37 (
μα<) Ό Άγγλικός %ύηο<, λαμβάνη* &φο μην έκ ττ){ καταθέσ«ως τη; <Αίυ*τ]ς ΒίβΙαν» είς την Κοί αινίαν των ΈθκΐΜώ», λένιι ότι ή ξ(*ν ανάμιξις είς τό* {μφνΐιον άνώνα *ήί '/σπανίας ήτο έν ννώσ«ι τής Αγγλίας, Ή ανάμιξις δ μως αϋιη δέν ή~το δυνατόν νά άποαββηϋβ ίφ' δα όν δέν έ/ΐιΐνγχβίνετο συμφοονΐα ηΐφΐ ούδ»** ρόΊττος Γνανιι τού Ίπιταν,κοϋ. _υνεχΐζαον υ 'ΑγρΧ.χύς χύηος θεαιρεϊ άβιή οικτον την γνώμην τού α%ραιηψοΟ Φράν α διι δ έμτρύλισς ηόλβμος Θά λτίδθ την 10η» Ί συλίσν Δι' αύτό ζη%ΐϊ την άνάκλησιν «ών θλ Ιί 1ΕΤΥΙΕΝ ΠΡΟΣΠΑ ΟΣΣΥΝΑΨΙΝΑΝΑΚΟ ΑΙ ΙΗΘΚΙί ΤΗΝ ΕΜΠΘΑΕΜ Χ Α Η ΑΘΗΝΑΙ 29—5—37 («οίϊ άνταποκο.τοΰ μας). Κοτά ποωίνά τηλβγοτφή ιατα έκ Γβνεύ- ης ποός τάς Κύι}οο»τιί<άς ^φημτοί^ις, α όργα νισμος τής Κ. Τ. Ε. ηΐχολήθη χθέ; διά μα- «θών με τό ΊσπανΐΜθν ζήτημα Ηΐί Ί5ίο την ανά ίιν τι»ν ξενων έθελοντών ΑΙ γενόμβνίΐ συζητήι?ις δμοο; ούέν άΐτο· είχον διότι τόσον ή" χυβέοτηαι; τίϊς Β ιλενθίης δσον «αί τοΰ Μιουίγκό; άηα- κλβίουν Λπολύτα»; τή* Μνη·' βπίμβασιν Αί βνδιαφβοόμ^νιη Κνβίΐνήιβις, χαί Ιιία ιή< ΆγγλΙαΓ, καί ΓυλΧίας δέ' θΐ ηαύαουν 8ν ττύ τοις <ινα£ητοϋσαι τόν τοόιΐον, διά τοΰ διταου Λά ή^ύ»ατο νά άΐτοκα«>ισ»α^·ό ή ήοφί ι »ί, τή*
χρασόνησον.
ΙΑ .
ΑΑΑΙΑΣ
II
ΝΕΑΙΔΗΛΟ2
ΓΕΡΜΑΗΙΑΣ
ίΙ! ΤΟΥΣΑΙΤ
Α«ΗΝΑΙ 29-5-37 (τοϋ άνταποκοιτοϋ μας)
Κατά τηλενθαφιχάς πληρτ φοςίο; έκ ΙΙαοισίιον
ό κ. Μπλούμ «αοίθεσβ ν?έ; τό Ληόγίνμα γβΰμα
ποός τιμήν τοΰ κ. Σοχτ, ιί; τό δποΐον ά
θησεν ο ΓεομηινΓς ύπουονοΝς μβΐά τ6ς ος
τον. Ποοίΐνονμένσος 6 ». Σάχ» βΐνβν συναντηθτ]
επανειλημμένας μετά ·ών κυοίων Σωτάν. 'Υβον
ΝτελμπΓΐ;, Μπλούμ, μετά των όιοΐων συνεζήτηαε
διά μανρ^ν Λ»ά τάς σχίσρ ς κό« Λύο χα>οδ>ν. *()
κ. Σάχτ είς δηλώσεις «ου ήτβν διι ή οί^ονοιιι
χή σννεογαχΐα μβταξύ των κοι(ί»ν οδηγή καί ίϊ;
την πολιτικήν χαί δ«ι έλ-.ίζ^ι < ά επιτευχθή 4ν «έ λει μίο έαπυοική συιιφ ονί>ι τής χώοιις »ου μιτά
«τίς Γιιλλίί/ς, Ό κ Σάχτ. βθ,ξβν «αί τό 'ζη ηικι
των σποοιών ΐΐηώ» διι καίτοι ΙστΒρήθη μβιά
τόν πόλβμον αυτών ή Γΐομίγια κακώίθθοσβν νά
αναλάβη εΐκονομικΐς.
II
Π
II
Α
Ι ΣΥΜΜΕ
Γλ ΙΗΚΚΥΘΕ
ι
ΕΧ
1»
ΔΘΥ ΜΟ1ΑΤ
ΥΝ
ΙΝ
ΑΘΗΝΑΙ 29—5—37 ( οθ άνιαηοκοιτοΰ
)·— Κατά τιϊ; δ* Λ >νδίνου σημβοινάς πληοο
ιί; την σχημ ιτισθεΐσΐν νέαν 'Αγγλι ήν
κυββον·ΐσιν ΰιότοϋ χ. Νε'βίλ Τπάιιπβολαιν συμ-
μετέχουν καί ο! κ. κ. Ση'ΐ,ιον, Ήνιβν καί Μάκ
Δόνολ^.
Ό χ. Μϋα'λτονίν ίλαββν, ίποχαιρήσας τής
πολιτικίίς, τόν τίτλ ν τοθ κόμητος χίι την ί
τάτην Βΐσιλκήν δι ίκοισ.ν. Έξ δ λ αι ν των
τώ» τής Εύοώττης άπβστηϋησιν συγχαοητήοια
τηλβγοιφήμ(ΐτα ποός »ό* άποχωοήσαντα "Αγ
γλον Πθ
»οον
"- α 7 1)2 |3πε-οινήν—Εϊσο 'ι 'Άρτος λ?υ»ός δ0." ΐί,80
δο; ίλευθέρα. οονχο; 9,70.
κλϊ ποοβάτου δρ. 9
"* δο. 8. ·Η
οί Άρχ-ιί Ήαΐϊ*λβίου χαί οί τβ
τά;βις των Γυμνασίων
τής λ
ΑΕΥΣΜΕΤΑΒΑΙΗΕ
Ι ΑΓΙΟΝ ΟΡΟ
1ΣΕ ΧΟΕΣ ΝΥΚ
Ι
κατ' β αν
Α&ΗΝ Μ 29-5-37
Μαϊ(·—Χθές την νύκτα
χιον Όρος ο Β.οιλ ύ.
το
Ι Ιδία.
τίς γιαούςτπς καραμένε. ή ' Ό Βασιλείς θά «άραΜίίκ,, ,/, α«εβ |»ί ιι

ΖΤΙΧΟΙ
ΘΑΡΘ-Ϊ1Γ
Μην κλαΐςΐ Άπ'τήνχαρ
(διά βου
Ν ΚΑΙΑΣΤΛ1Κ ίίί Μηιι.
μή
Τ(ϊ χιόνια «ρΐν νά λυώσονν
'Φ δμοΟΦτι «ατρίδα.
Όλα θά ιΐβοεις ιδία πα"λι
}4 Οαν« τίηοΤΒ αλλαγμένο,
„„> «τή αυλί μαβ τό δβ»τοάκι
Λδ»αι μ« τΐνθια σιολισμίνο.
ΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑΙ Α101ΚΟΥΗΤΑΙΑΟΟΤΡΙΜΕΛΙΣΙΜΘΟΥΑΙΑΤΟΥΣΤΡΑΤΟΥ
Καί τό μι»00 μας καμυοάχι
—χό οημοχλήσι τοϋ εοιητά μ α;
■ιΐλι ιοαγουδίΐ θβ νανοΰαβι
0& θά βίΐ τα δάχουά μα;.
2ώ«α· Μην κλαϊο·, «»· δΊαν
(γο
(ίίΐ «ι Χ<»θά μας/ συλλογήΌου ! βδβαεις ιήν πλάσι άνθισμένη, κι'Ιμένιπιό κολύ δική Μ. Π. Μάϊος.—Ό ά των Τροτσκιστδν εναντίον τδν Σταλινΐκάν χαΐ διταοών τής Ι " Διεθνοΰς φαίνεται δτι £>■
«αθΐ) επικινδύνως ΐΙ; την Σο
Ρωσσίαν ίσχάια;.'Κκ
,λου αί βιώ^εις καί τα
φύσεως τοομοχοατικά μέ
τοα έκ μίρου; των πιστήν τού
Σ άλιν εναντίον νών πάσης φύ
σιω; άνϊΐφοονούντοον καί Ιδίως
κατά ΐών Τοοτακιστικών π<»Οα φυάδων κατέστησαν ή^η ίξονι<«>
««ά. Καθημιοινώ; λαμβώουν
, χώραν θανατικαί βκκβλέσβις, «χ
| τοηιαμοΐ »αί συλλήψ3ΐς. Κατά
την τελευταίαν σύνοδον τοϋ Κεν
τοιχοΰ Πανσοβΐ;τικοϋ Συμβον
Ο ΒΟΡΟΣΙΑΟΦ ΚΥΒΕΡΗΑ ΚΑΤ' ΕΝΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΣΙΙΑΙΙΙ
λίου των επαγγελματικήν δίγα
νώσειογ ό είσηγητής Σβέοντα έν
αοχΰ ανήγγειλε την σύλληψιν
διαφόςω» σημαινόντων Τροτ
σ<ιστων οί όΊτοϊη έχιοακτηοί σθησαν ώς Ιχθοοί τσΰ λαοϋ «αί ΕΚΤΟΣ ΤΡΑΣΤ ΑΤΜΟΠΛρ'Ι'ΚΟΣ ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΤΟ ΒΠΞΤΡΕΛΑΙΟΚΙΝΗΤΟΝ . - . ---- σαμ ποτάζ. Μεταξύ ίώ < συλληφθέντων άν|φ«οβ τούί Γιαοΐκωφ ποώην Αοχηγον τού γοαφ«(ου των ξέ· νων εογατών; Κότωςε ποώην ηρόβδοον τοϋ σνμβουλίου των κοινωνικήν άοφαλίσια)*, Άντώ νιν ποώην μέλος τοθ Ίνοτιτού τού βπιστηιιονιχβν Ιοβυνών καί Μιλίτην ποώην συντάκτην της ετιθκορησεοος «Ζητήματα άσ· φαλ(βκων>.
Όμιλδν περαιτέοα) διά τα
μέτρα τα δ/ιοΪΊ δέον νά λη·
φθοΰν ΙναντΙον των Τοοτσκι-
στών Ιχθρβν τοϋ «αβιετικοϋ
καθβστώτος χαΐ τοΰ λαοϋ Ιιό-
νισβν δτι ταθτα δέον νά είναι
σκληςείτατα. Μέ την ιίσήγησιν
τοΰ Σβέοντα συνβφώντισαν καί
ύπιςθιμάτισαν καΐ οί ίλλοι
δμιληταί. Είς τό ψηφισμα πού
{ξβδόθη υπό τοΰ έν λόγω συμ
βουλίου ποοφανώ; διάνά δικαιο
λογηθϋ ή ποωτοφανής σκληοό· Ι
της ταν λαμβανομένων μίτοαον
ίναντίον παντός αντιφοονούν
τος αναφίοεται βτι τεραστία πό
σά ?ιβΓίθηοαν διά την άναιοο
«ήν τοϋ σοβιβτικοϋ καθιστδ-
τος. Έν συνβχβ'* το»1ζ·«αι ί|
άνάγκη τή; πάοα θυσί« έξουδβ
τεοώσίοος τής δςάσβω; των Τρο
τκιοτικών στοιχείον ιϊ; την
Ρεοσσ.αν.
Έξ Αλλον γίνιται δεκτόν εν
τφ ψηςρίσματι, δ «ι μεταξύ των
έκαγγελματιχβν δργανώσεβ» Α
Τοοτσκισμός άοιθμΕΪ πολλού; έ
παδούς, δι* οθ; λέγει, δα ποό
πβι νά άναΗΐλυφθοϋν καί νά
σνλληφβοϋν πάσχι θυοία.
Έξ άλλου, διά διατάγματος
έκδοθέντος προσφάτως υπό τής
αοβιετικτΐς κυββονήιτβωί, ποο
βλέπβται ή λήψις αύστηοοταΐταν
μέτοων εναντίον τής κατασκο
πεία« «αί ή ύπαγοογή της σοβιβ
τικης ζωής είς την στοατιητικήν
κυς,ιαοχΐαν.
Τό Διάταγμί ποοβλέιτει την
ίδρυσιν στοατιοοτικών συμβον
λ(α>ν είς πάσας τάς περιφερείας
τη; Χώοας, μέ δικαιώματα Ανευ ί
ποοηγουμένου δι* ρίοηνικάς πι-
ριόδους. Εί: την δικαιοδοσίαν
των συμβουλΐοον τούτον θά ύπά
ΤΡΙΤΗΝ βοάδ»
Χ4ΡΤ0ΠΕΤΣΕΤΕΣ
Έξ «ίδικοθ Χάοιου. "Αριστες, εύθννές, είς διάφο
ρα μβγίϋη χ< ί χρώματα, καΐάλλη^ες διά Ρεστωοάν, οί· κιακήν χρήσιν, Γηύμαζα, Άρο,αβώνας Γάμονς, άπο«« λούσαι την τελευταίαν λέίιν το» Πολιτισμόν, «αί γενό μεναι άπσδεκταί ώς ιΓδος πρώτικ άνάγκη; δπό όλους «ούς προηγμένους λαούς παρελήφθησαν Ι* Ή γωνται τα στοατιωτικά ζητήμα- «α έκάστης περιφβθβΙΐΓ, α! ό;- γανώοβΐί έ»αϊρ(ου καί χημινοΰ πολέμου, όϊ σιίηρόδοομοι καί πά ντα Ιν γένει τα συγκοινω νιανά μέσα. ΑΙ βιομηχπνίαι, ΐτολιμικαί κγ. ί μη, θά τβθονν έπΐοης υπό τόν Ιλ«γχον την αΐοατιαιικών συμβουλίω», * "βκαστον συμβυΰλιον θά απο τβλ^ τοιανδο'ίν, τί); οποίας θά ποι/ιοιαται 6 στοατιωτικός δι οί κητής, θά τελ-ζ Βέ υπό τάς ά μίσους διαταγάς τοΰ Κςρμλΐ νού. Τα μέλιι τόν συμβουλίων θά δίδουν την υπόσχεσιν "τι θά δισικοΰ* τόν στρατόν υπό τό πνιΰμαι τού σοβιβτικου καθβ ατόοτο; καί δτι θά διεξαγάγουν άγονα κατά των <4χ ν τοΰ λαοϋ, κατασκόπων, καί δυναμιΤιστΑν» ΟΙ στοαιια)τικο1 χύχλοι τής Μόσχας, διειχοινίζουν δτι τό σΰστημα τουτο της παντοδυνα μία; τ4ν στοατιωτκών συμβου λ£ων κατέστη Απαραίτητον, διά την άμυναν τοΰ σοβιετικοΰ κ α θεστώτος κατά των Τροτσκι σιών. Ανεκοινώθη Ιπίσης δτι πάντες οί στρατιωτικαί Ιιοικη ται θά είνε «πεύθυνοι Ιναντι τοΰ στοατάρχυυ Βιροσίλωφ, κομισσαρίου των στρατιωτικών· ΑΝΕΚλθΤΑ ΧΑΡΙΝ ΤΩΝ |ΞΒΚ«·Ν.—Χι λιάδβς ζητήματα καί ζητηματά- κια κχουν ν' άντιμρτσοπίσουν ο! άομόδιοι γαλλιχαί αοχαί χαΐ 4 κυβέρνησις, ?ί άφοομτΐς της Διβθνοϋ; 'Κιιθέσειος Παρισίων, Ου τω μβτά πολλάς σχέψπς, άπεφασίσθτ) ή βνΐσχνσ·; της ασιυνομίβί διά τής ποοβλή 1>>ως μεγάλου αοιθμοΰ νέα>ν {χ
άκτων πολιτοφυλάκων, οί όποϊ
οί, Ινδβδνμίτοι πολιτικήν πεο>
βολήν θά ίνβογοΰν κατά τοόπον
διαχοιτικόν ν-αί αβόριβον τάς
συνήθης <άο«υνομιχάς χαθό· δαυ;» είς τα Οτοπτα νυκτβρινά Ι κέννοα.Καί τοίτο, διότι ποοχθέ,· Ιναε σημαίνων Άμ«οικ(1νός, δια σκβδάζων εί; παοόμοιο* κέν¬ τρον μέ όλόκληοον την οίκογέ- νειάν το«, 6ξωργ(σθη κιί ποοβ- διά την θοουβώθη άστυνιμικήν κάθοδον ή δποία άνεοταταΐσε τούς πάντας καί τα κάντα. ΗΤΕΡΜΙΝΙΑ ΥΠΟΧΟΡΕΙ ΕΙΣΤΟΖΙΤΗΜΑΙίΗΣΚΕΙΑΣ ΑΘΗΝΑΙ 28-5-37 (τοΰ άνταποκο'τοϋ μας) Κατά τηλβ γοαφήμοιτα ίκ Ρωμη; ήοχισαν οιαποαγματβύσβις μεταξύ Βατι κανοΰ καί Γίρμανίας διά την ού ναψιν συμφωνίας επί τοΰ ζητή ματος τοΰ καθολικισμοΰ έκ ΐανία. τό ηθΛΥΑΟΡΟΒΟΥΑΟΥ Με ΐ ν τ άν ι ΑΕΥΚΟΥ! ΚΡΙΝΟΥΣ Διά γάμου:, οι' έ ορτάο. ΘΑ ΒΡΗΤΕ Παραπλεύρως οΐκί άς Μπετεινάκη Χε{ χαν Όγλοθ. ΚΑΠΝΙΖΕΤΕ ΣΙΓΑΡΕΤΤΑ ΚΑΠΕΡΝΑΡΟΥ Είναι τβΐνάρο «Ογευστο, σταθίοό ταομάνι, καί αί αρίστην συσκευασίαν Λευχό ηουτΐ πολυτβλίας Δραχ. 14 Κόκκινβ » «Έλενα» » 13 Ώράβινο > Β' ετέρπχο » 12
Νιάμβς 14
Εοϋχβς 'Ελένη κασετίνις. Μικρά κιτύα «ίς άναλόγους τιμάς.
Ζητήσατέ «α άπ' ί λ α τ ά καπνοπωλ'ία.
Χ θνδρ ΙΗή Π ώλησΐς Όδός Φαιστού (Γενί
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ
ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ - ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ
ι ·
Στήν Ταβέρνα «ή από¬
λαυσις» τοϋ Μην ά Κανδιρά
χη στί μαγευτιχό Μαστα¬
μπά έναντι έ ρ γ β ο τ. χ.
Τουπογιάννης
Άπολαμβάνιτι Δροοιά, "Αν
Θτ), Ρωμάντζα Όρεκτιχους Μΐ
ζΐίες, έχλεκτά Κρασιΐι καί μέ
τιμάς'ΑπολύτιοςΛαΐ
κάς δλοι τί] Ρέγουλα σας ΣτοΟ
' Μ ην α στό Μασταμπά.
ΖΗΤΕΙ Γ/αΙ Τυοθκόμος
ΕΙοιχός τρχνίτη^ διά φέτες
καί κασέοια..
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Λόγψ άναχωρήσιως ποιείται
Παντοπωλείίν είς Κεντρική α υ
νβιχία μέ *;κειή Πελατεία.
Πληροφορίαι παρ' ημίν.
ΕΙΔΟΠΟΙΗ-ΙΣ
ΠοολΒΪται μία δμπελος σουλ-
τονί δίκα δογατών εί; θεσ.ν
«Κοκκίνι Χάνι» πεοιέχπυβα ι! ·
κ(αν Ισόγριον μέ φθέαρ με
| Πληοοφοο'αι παρά τφ χο
σοχίφ Μιχαήλ Φα>ουοά»η,
'ΒΕΚΑ
ΠΑΓΟΤΑ ΓΛΥΚΑ
ΣΤΟΥ
ΟΡΟΒΑΤΙΔΙ
ΤΟ ΙΚΟΣΤΟΝ ΑΦΟΑΣΤΟΥ ΟΟΑΥΤΕΑΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΧΥΤΗΤΟΣ !Ε ΟΑΟΥΣ ΤΟΥ! ΤΑΞΕΙΑΕΥΟΝΤΑΣ
ΘΑΛΑΜΗΓΟΝ ΑΐΠ __
Ευθείαν ΠΚΙΡΑΤΑ ΧΑΛ&ΙΑΑ1 ΑΙΑΗΨΟΝ ΒΟΛΟΝ
ΘΕΣ)ΝΙΚΗΝ
ΙΡ1.Ι0ΡΕΙΟΙ Α. Κ ΟΡΠΗ
ΕΚΑΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ ωραι. μ μ
ΚΑΤ ΕΤΘΕΙΑΝ Π Ε Ι Ρ Α ΙΑ
^ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ Λ ΚΟΡΠΗ Τ"ίίΦίΙΙ°11 Η>

φιλολοπκα ΚΡΗΤΙΚΑ ΝΕΑ
ΣιηβργαοΙα έπια;ολές χ.λ η,
πρός χον κ. Μην5 Δημάχη
Ήράχλκιυχ «Κρτμης
Μ1ΑΙΚΛΕΚΤΙ1 ΔΙΑΛΕΗΗ
1.1. ΙΑ11ΦΗΣ
ΤΟΥ χ. ΛΕΥΤΚΡΗ ΑΛΕΞΙΟΥ
(Συιέχεια έκ «ού πςοπγουμένου)
*Η παααδοξότητΊ αυτή δέν
είναι τβχνητί) «ατά την γνώμη
μου» «αί ηιστεοω π ώς «Ιναι
ποαγμαιικά βίλιχοινέί άηοτέλε
βμα μιί; Ιδιότυπη; ποιη'ΐΊη
Ιδιβσνγ»οασΙας, π ού οέ θά μπο
Ο ου·· νά εκδηλωθή υ,ε χανένα
Ιλλο τοόαο παοά μέ »όν τρόπον
«ο* Ιχοηλώθηκ·.
Κι' βμας τ) παοαδοξότητα
οιή» Καβαφιχή ποίηοη μίνβι
κάντα παοαδοξότητα »α' τα
ανναιατήματα πσύ ποοχαλίϊ ή
Καβαφική »έχ*η. δέ μποοιϊ νά
*£ κανείς πώς κοοχβλονντα.
«υσιολογιχά χαΐ άνετα μέσα
οιήν ψυχή: Είναι κιό πολύ
διανοητικβ; χαθβς, καρά ί/νΐς
χαί αυθορμήτως συγχινήσυις τού
ουταιοβομαηκού.
Θά μόν βπ.τοέψβτε, γιά νά
νιώοετι τί έννοά) λέγονιας π»;
4 ποίησις ϊθδ Καβάφη είναι πά
θάδοίη, νά οάς διοβάσ» (Ι > νά
οάς άπαγνείλα)!) Ιια χαααχτηοι-
•««ό ιιοίημά ι ου χαί νά σά; έ
ξηγήοα κου στηοΐζα) ι ούς ίσχυ·
οισιιού; μου.
ΛαβΙου Γραμμα-ικσ· Τάφος
1) Πλησιίατατο, διξιά «ού
μπαίνιις ατή βιβλιοθή«η «ής
Βτΐθυττον, θάψαμε τόν σοφό
Λυσία, γραμματείαν. Ό χ#ςος
χάλλιατα ποοιήκει. Τόν θέσομε
χόντα ο* αύτά τού ηού θυμβται,
ίσα>; κι' *μϊ—-οχόλια, κβίμε
να, τΐχνολογΐα; γοαφίς, ύ$ τβύ
χη ελληνισμόν πολλή ίομηνεία.
Κι' ΙαΙοη; ίται άαό μάς β ι 0λ< εκται χαί 01 τνμαπΐι ό ιάφος το», λ«αν πυύ πκονονμι σία β: βλΐα. Γλαεοσιχά τό αοίημ4 δέν ε χει «αμμΐα φυοί,κότηΐυ. Λίξιις καί φοάσεις παίήνονται άπ' δ λε; ιΐς Ιηοχές τού βΐου %ής γλώσσιις μας, «αί χωρΐς «ανένα Ινδοιασμό βάζονται ή μιά πλάί θτήν 4λλη : Δίπλα οέ ).έ ξεις β'αος.' «μκαίνεις» <9άψ ι μι> « ονιά» «γραορις» ηηονοΰ
μι», («ού ιίναι τί]ς ζιβνιανή;
γλ«εσ·ι*ϋ( μβίφής) διαβ-ίζομε
«ιεληοιέσιατα> «ιή; Βηαυτΐοΰ»
«β ΐδςβ(» €Λ0θθΓ)Χ8Ι» «ίϊύχη
ελληνισμόν > πού άνήχουν στή
λογία παοάδοση.
Δέ β' άονησή κινιί; πώς ή
τέτοια άνάμεφς παΜοδαπ,ών
σ«οΐ|ΐίο)ν γλ-σσικάϊν, δέν ίΐναι
φυοική σΐή νεολληνιχή ποαγμα
τιχόκητ', τόσο σ«ή ζωί) δσο καί
οτήν νέχνη. αδιάφορο β» κατοο
β«ό>υ δ Καβαφη; μέ ιύ μέσο
■ής νά δάσϊ ΰποβληΐιχά την
Ιντύπσιση μιας παλιιΐ<ή; μυ¬ στικοπαθεία; «αί στό ποίημα αύ ΐό διιως χα( σέ πολλά Ιλα. "Αΐλο τόσο μ* ικφρασιινά τό κοίηΐια σιιο«{*αιλογοτβ|νΐχήςΊρ *ιό«-τας καί αχοιβολογίας «Δ« (ιά παν μπαΐνει; στή βιβλιοθή ειΐ|» δέ λ/ει ηοτέ »ανϊΙς, ηαοά λέΐι «διξιά καθώ; μποίνβις στή Ιιβλιοθήκη. «Ό ν,&ρος «άλλιατα ποοσή- χει» ΐαρίς νά δςισι^ οέ ποίον προσή««ι δ χά)0θ(· είναι Ιπίοτις μιά Λτελής Ιπφρασι;, Κοντά ο* α υ τ ά τού «ού θυμάιαο «Ι «αι μιά φθάση πού μόν ο Ινας πού άτελό&ς ξέμΒΐ τή γλώσσα μπο ριΐ νά την άοθβώθα κατ' αύιό (όν τςίπο. 'Αχόμα ή φςάση «είς τεύχη ίλληνισμώ ' ηολλή ίο μηνε(ο> είναι τόσο σχοτιινή,
Νού δέν Ηατώοθοσα ηού νά χά Ι
Ταλάβω τί άχ-,ιβώς ε νοιΐ μ' ]
«υΧήν δ «οιητής. !
2τιχουθγικά τό ηοημιι δέν (Ι
ναι λυγώτ»ρο άτβλές. Δεν £χο·
μι σ' αύιό «ανένα σαφή ου·
βμό, δΛθθ; τόν Ιχομΐ ο* έ τα οί
ονδήηοτι πΩίημα, άπό τόν και-
ρό τής Σαπφά; κοί τοΰ Άλναί
ου Ϊ9αμ« τόν «αιοό τού Σολο-
μόν «ι>2 ιθύ Παλαμά. Οί σ>ίχοι
Μ*, Ιχιι^ς (5πό τό γ»γο*ός πάς
είναι λ ιοπ, «αί φτάνβυν στόν
«ροιΐλενιαΐο σιίχο «ίς δίκαιφτά
βυλλοβέί, ιίναι νβμάιοι χασμα)
βΙ*ς καί δοθυθμους πό*ες. ΕΙ
παν γ»ά τό σιίχο τού Καβάφη
η·ς ΐι ίιαερίοβι άπό τόν πεζό
λόγο. Πώ( ποόχιαα* γιά πεζό
κείμοο χα>6»σμέ<ο στίς κροτά· οεις τού, ·«« 4 «άθι μιά νά οχτιμαιιζϋ «ι' ϊ*α οτίχο χαί Νραγμαιικά στά πεο>σσότερα
«οιήματα άληθιΰιι λ ίβχυοι-
ομθς αίιιός.
Τίλος ίηό ιή» ατιοψη τοϋ
«•ριιχομένου ιό ποίημα δέν
Ιχιι χανένα έξιιθϊ'.κθ ποοσόν.
Είναι «ιλονετατα μιά ξκρή έπα
ναληψη μιάς παλιδ;
ρ(αί, ηώ: «μα πίθονβ χάι»οΐ(»ς
γοαμμστκιός τή; Βηανιτού, ·*>
Λυοίας, οί μαθηταί τού τόν ϊ
θαψιν μίσι σιή βιβλιοθηηη
τής πό)«ως, γιά νά τιμ^ου^
τή μνήμη »ου.
Κ/ 5μα)ς Ιυσϊβοα ίπο δίη αύ
τί) τή θανάσιμη ά*ά1υοη χαί
την δίοκΛηΰβοικτί Λπογιίμνεοίη
«ού ίκαμι στούζ δ χίω αυτού;
σιίχονς, μ' δλο πού ξίοαο πώ;
δλα σΰτά πού σδς βίπα «ίναι
ιςαγματικά γεγονότα καί οχι
φαντσσιικά αποτβλέσματα προ·
κατάληψιν, έ'άντια στ ήν τίχνη
τού Καβάφη άστ.ύ'σο δέν πα^Λ
νά πιστεύω π*·; οί οχτώ αύτοι
σιίχοι Αηοτιλαΰν ίνα σωστό χα{
άξιόλογο ποίημα.
Είς πεΐσμα κάθι ίπιχβι-
θηματολό/ίας, πού σεηοιγμένη
στά ποαγμίΐΐΗ'· τοΰτ'ΐ γβγο-
νέια θά ; γύοιυυ ν* &$·
νηθή σιού; στίχους αύιού;
«ό δκαίφμα νά ίμφα» ζτ)»τΐι
σάν ποίηιια, ίνάντια σέ κάθι
•χολαστιχή λογική «αί σέ κάβι
πεζη λβιτολογία, ο! σιίχο τοΰ
τοι Ίποτελοΰν, Επαναλ ιμβά»α),
«τοίημα, α« τουτο α»ο'βώς πιό
άξιοσηιΐίίιο«ο ,ίηό ΐτλήθσς &1α,
ϋαη Ρ* θυμ'>''»ι Λνλου; ποιητέ:
άλλίς τεχνοτ,οο.πίβι. Σβ ιοθιο
ό αξιοοσημιί ότι) δσυ ή συγχί
νη·η ηίν δϊνβι, ή διανοητιχή
αυτή μι' ίγχεφαλιχή συ/χίνηση
•Ιναι πθ'ΐγματικά πρωτοδοχί-
μαστη Κι' ί ψ
τα «1««ι β ίΐΉιά χαί
!ν τούτοις μό·ο 6 β
τΛ μηνοηώλΐ') τοϋ νά τή»
μέ την τρχνη τον.
Αΰίό όμα>; ΐβ άποοη^ό^ητο
γβγονό; νά άναγντοο ίο κινβίς
<ι«ο τή μιά ιΐίοθ δλες τής κλα σικέ- έλλβ ψ!,ς πού σηχώνουν τα ποιήαατα ιυΰ Κιβίφη κσί νά παρπδέχετιιι άπό τίιν άλλη ηώ, μ' 8τ «ύΐ ι δέν ηαίουν νά είνιι ποιήαα;α κιΐ μάλιστ ι έ- ξαιοιι.»Γί ποιόιητο-, όφβίλ^ιαι σιό γβγονός πώί πλαϊ σία κα· τάφα>οα έ'.'ϊΤΐώματο, ΰπάϋχουν
χουμμένα ποοτβοήϋ^τα πολύ
σπουδαιότβο , «ού β'χουν τόση
δΰνομη « ΐΐε νά κάνουν «βλι-ά
την πλάσιιγγιι νά γέονη πό ς
τό μίοος τού θοιάμβου καί της
II
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΑΙΟΥ
ΝΙΙΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ. Η ΙΣΠΑΝΙΑ
ΤΟΥ κ ΜΝΝΑ ΑΗΜΑΚΗ
Σΐτάνια πολύ στάνιοι στήν
τ (Μσ<η κ ινβΐ; την εύ- νά Λιαβ ίσκι τβτοια β>-
βλία σάν τή» €'1<3πινία» τού Καζαντζάκη. Έίώ δ ί/αοΗ^α; λόγος ΛποκτΓι δλο τό θοςαμβ *ό μεγαλίΐο τού, γεμ ίτος χλαλαγ μό χ·ΐί χαν>, γ μ'ίτ·1; δδο; καί
τοκΐγική φ,?ιΉη. Οί λίξ?ις δέ»
είναι βϋω κότι τό σ"νη3πμέ*ο
κου αέ τόν η"χο τ υς ίχ' «ν σκ>
λο νά ξυπ/ήσουν χάττιι «'ΐθα
σταση νά ΰποδηλώσουν κά»ι τό
συγκειίθιμίνο τί τό άφηαημένο,
βΐναι γεμάτβ; ψυχή, πά^λονται
άπό χΓΐοδιά, άπό αΐσ^ημα, τίς
νιώθεις ν' άνασαίνουν, νά »θιυ
γάζου', νά σιγοψοθιοίζουν. Δι ι
βάζιντας τόν Κ ιζιντζάκπ, >«ώ·
θ«ι; τί μβγάλο ποάγμι ιΪλιι ή
Τέχνη.
Λογαοιάζω πώ; οί ^αληθι^ι Ι
δημνουργοΐ δπιν γφάφιυν βοί
σ<ον;π αί μιά 4<σται·Ηήν «ιιί σταση πού τού; έτιτοέττει νά συλαμβάνουν καί νά πιοουσιά· σ υν σιό ν/ιΐοτΐ δλί 8«βΐνα π ν (ί δνλοι άνθοωιοι ή δέ/ κατόο θωσαν νά δόν* «οτ>, ή ϋίλις-
μόλι; πού (ά 8ιαισθάνθη<αν. Αυτή τή' βκστατκή δ.άίόση ου ναντά χανκί; πέοα γιά πέοΐ ι στό βιβλΐο τοΰ Καζαντζάκη. Τα ξιδιωτιιέ; πβοιγύαφ ς; Πολβμι χέ; πβοιγοαφέί; Τνποτε &η' δία αύτά, "Η μάλλον ααζί μ' αύτά ύπάοχίΐ τό ανθ.ώ/ιινο δράμα, ΰπάοχ«· ή ζοοη ή τωρινή κι' η πβοασμδνη κι' ή μθλλού^ιβνη, ΰ πάθχβι ή ζωή ηεύ αι μιά τάντα, μέ τί; ένολνασσόμβνβ; λαχτά^βς της, μέ τίς τβοάσιιρ; καιααιθθ- φβ; τη;, μέ τί; αφ ίνιασιε; ίηι τεύζβις της Πι'σιβ άπό τα γιρ ισαί- α μνη μεΐα κ αί τίς γο«·ί>ι*όΊητΐς χαί
γενικά κάθβ τι τό ίξοοτε-ςι-ό π υ
θάτβυπκ στό μάτι χά)6 &Χ~>υ
χαί θ' Ίιτοΐιλοϋαβ τί σιόχτ της
Ύθαφίδο·; τού, δ Καζ>ιντζά·η;
κατωοθώ.βι ν' (ίνασηκώσει 5π
πιό βαθύ μΐτοριΊ νά «ούββΐ'ΐι
Κοτωρθώ»ει ν ι κάνβι τ* άψ^'ΐ
νά μιλήσουν χΐϊ ν α μις π;ΰ»
τή πβοισμένη δόξΐ τους, τή ση
μκοινή η'*?α τους, νά μά, πβ
β',γράψ ιυ» την ίγ«(ΐτάΙ·ίΐψί1 καί
την «Ό^φανπ πιοΐκμτί τους.
Κι' νί<ί]ΐ ε^χ^αι το δ ύ« π μβοος γβμά«ο αΤ ^ατα χαί τρ/ «τι. ΣΐΊ <Β.(5ι λά μυΐ'έοτρ!» νι-όθις 5ο τό οΐγι , δλη τή φ ί η «αί την ά.ρά»ιαστ·) τρέλ λ» ί'ιΝς λ'>οΓ' «ού χυριβυμένο;
'»«!> τις «ιό Βάρβ (0*: ΐι' ά·το
τίς π.!·) ίοώιΐϊκς ποογονΐΗες
τού ιπ ν (β , 5 «ό τόν ενθοιυια
σαό τού 'ιφ ινιπμοό «αί «ή;
β;όνιιηιη·, ά^ιά' τό πιβιόλι
«ι* άλληΐασχβ'ώ'βται. Τοδλ-ί·
χισ«3νΙίοι βΠβ τόν Ίί«ανι«·ι
άλληλ "τι Γθ'ΐγμδ δ Κιζ'ΐντζΓί
κης ,(θύ τισΐβύβι ώ; €ι»τό βά·
θος »1ι1β μβνάλη; «αί Μθίσιμη;
άνθϋώτι η; ίνβργΒΐα; δέ» «τάυ
χει τό οί<ονομιχϊ ή ήθ.κό συμ τό πί9)ς· Δ τ ΤΗΣ Δ'οος ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΡΠΗ Ι· *3ς δ Μινίόνι «Ι·αι η μεσα 0Ίΐ:ύ. πιό λααπ^ού; κοί γόνιμου; δηαιουί/ού; τη; Λι κης μας φιλολογίας, ιιον ι^.Λΐς ά*όμ Χ'· ««ή δή ι »υθΥ α '" τ.θέίΐεσΐν. "Ετσι κοντά α 6· &^ χονΐι Ροδρϊγο κί»»5· άτό ό|ΐτβ ροψνία καί άαζΐ'εία δυν ' ό'ά Ι" «ινος, πέοκ άιτό τή λογική κιί τό συμφ'ρο». Κανείς αλλο; δέν θά μιτοοού σ« νά μα; δώσβι μίαν (Ί όνα τού όλληλοσπαοαγμού τή; Ί· σιτπ*(«; μέ τέτοιπ πλη^ότητ ι. Γιατΐ δ Καζιντζίχΐις ?έ' είναι μονίχ'ΐ δ/ας μβγάλο; καλ^ι«έ· . χνης άλλά κι" ί'θ; μβγάλος [στοχασιή, πού ξβοβι νά βλέηει καί να ουατ ί/»ίνβι ΜαΙ νϊ το- ποθβιεΐ. Κι' διτοιος 'δέ νά συμφωνήση μέ τί; ψ τού δέ θ* μτοοοθσβ πάλι ν' άίτοφύγβι τή μαγιία τοϋ λόγον τον. Σέ κα-ένα βλλο "Έλληνα συγγοαφΐα δέ» Βχυον ου/κβν· τό )βς χαΐ'ίτίη <ΐιχέϊ δυ ς δημιουςιγία;. Σέ χάθϊ Φθάση τον, στήν π«οιγοαφ?ι των πιό άσή Αυντων γεγ^νότων νιώιίβις τή θέομτι καί την δομή ] τού μεγάλου. τού πολύ μεγά- 1 λου.Κϊβίνοντα: τό β βλίο τοδ Κα ζ<νι.ζάιη νιώ^ε ς χό< ί υτό ! σ^υ γβμδιο χνο<Ί «πί ύ.τίθηφά νβια κου βίσιι "Ίίλληνις χι' ε χβις υΛ διαβίζπί τ,έιοιαββΜα σ·'«ν $% *Ί ιη ινία». ΜΗΝΑΣ ΔΗΜΚΗΣ μ Άνώ/υμο—, χ;ΐοί»ί»η3'« <ϊ«ίθα ι σο μά γβννΐϊΐο, •ί.τό τή μοχθη^ία »ήί μά ξαναβΰ.ίσχο*τα: τόν Ι ιυτί τού ατό μνά ξΐφ*ι«ή σ>>γ^ίνηιη
πού τοΰ ξυπνά τίς καλέί δυνά-
μβις, οί σ-τοΐβς Ιμβνα/ ναοκΒ
μένβς.
Κοντά στόν άββά , μιτο*τ[ο,
έντιμη και ίΐοηνική μά
κυΐίΐευομίνη άιτό φόβο,
'ί| μβγάλη μορφί) τοΰ 45>λφ>ΰ
Χουτοφόιθ,οι', τού όιοίου ή
ζοεή γεμίτπ <ίπό ΐύιγ β»χή εύ σιλαχ εί/, άγάιη, ταΐίΐνότηκι είναι μ'.ά μικρά βξνλέ:ι)ση τίϊς άνθ^ωιο^τονίας χον γί·η χβ, μιά νίκη τής θ&λ^ιεαις πά νω σέ χααίΐχτήοα παρΐφο^ο. Ό καρπινάλιο; Μηο^ϋόμβη τέ λο; ·3φή έξι3,ι»(««Εϋ ιη τή: εύ ο^ικής εί ό α; Κ .'< τ.Ί κύθια »ρ03ΐι>τ ι
ίί<αι 'έ'ΐΛ πληθος άηό δβυΐεο. ύ ουσβς μοοφές 8«τς ή *Αγνή. ή μητβφα τή"; Λιυιίι;, ά ιλή, ί Υθίχπ» παλή νά Λίδη τόσβς κα λέ; καί «άχι; συ^βουλέ, δή ο; π. χ. ίκβίνη ιοΰ περίφημον κυοίου τ αι ν χα.ΐ)*ιών παός τόν χ καί βχίίνη τοϋ νά κάμουν τόν γά>ιο ξαφνικά. Καί ή Π.*οαίι<)· να δούλα τοϋ Ιίΰί·ι ή δ)ΰλι Καί π'ί<ι κανεΊς νά οχ θ$ πά» · Λφ ιϋ τβλιχά τα ποιήμα τα μίνουν δ θιι κι' άπυόοβΧηια, δ μόνος %<. ι άιίΐστος τοόπος νά διατυϊΤίθθοίν ήταν έκβΐνος πού ποο'ίμηιβ δ δτιαιονργός τυυς, κι' άν τραν τόσο παράδοξης ό τοόηος αύτ,ός, τόσο άντιφαιιχτς ίξωτβρικά «αί βκ τςώτης δψ'0)ς άτιλης. «ΆομονΕι δφιΐνής φανερή; χοβίττων» ϊ'.εγε Λ Έφέτιος §ρη μίιης κι' ό λόγο; τού Εχη την πιό βαθ.ίϊ ίφαρμογή στό κυβα ίργο. Ή Πκτ (ΐνάλυση καί ο( ΐ5ιες παοατηοήσιιις θΐ μποοοϊσα^ νά γίνουν γιά δλα τα ποιήματα τού Καβάφη, μι' αΐτόΐί'.α μπο- οούσαν νά βγοϋ/ τα ιδία συμηβ θάσματα, πού τα αυν<:ψ ζα> στήν
εξής πρόΐ'ΐοη.
Ή ποίησις τοΰ Καβάφη είναι
μιά ποίησις παράβοξη πού ένάι
άρνιίιαι τή οΐιχουογι»ή «αί την
έΚλη οίσθηιι>ή παοάόοαη, »α-
τοοθώνβι μέ τοόπα ύποβλητιχό*
«αί μέ γλώσσ ι όπόλυτα ποοσω
πιχτ) νά ίώθμ νέβ; καί ποτοτο-
οικίμασΐβ; 8ια,οηιι>ιέ; συγχινη-
Γ
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ
ΝΙΚΟΥ Κ νΖ %ΝΤΖΑΚΗ
ΤΔΞΙΔΕΥΟΝΤΔΣ
ΑΙ ΙΣΠΑΝΙΑ
"Εκδοση Πυρσού. "β^τος 1937
' ^θ ή ν α ι Τιμή Δραχ. Κ Ο
1. Μ. ΠΑΐΙεΆΓΙΩΓΟΗΟΥΑΟΥ
Μ Ο Ρ Φ Ε. Σ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ
"Εκδοοη Γρ«φε£ου Πνευμο.τκών ' Υ-
ηηρεσιών Αθήναι 1937
Τιμή δρ*χ. ΚΟ
,
1) Τ) ΐΓιοάιΐο ποίηιιι πού θ*
άκούσβτβ άπηγγιλλό'αβνον Λπο
την κυρΐα Ηλιάδου ίχβι τόν
ιί<λ : «Ή πόλις». Πθό'ειτ <ι Π'-οί ενός φ ιντιΐστικθΰ δ.αλό γου πού διιΕάγίΤΐη μβταξύ τοϋ ΐΐ.ου ιοΰ ποιητή χαί >ά/τοιου
£Λλσυ άφανοΰ; ποοοώ .ου, πού
ό ποιηττις »ΐν ιό φανβοώνβι
μά ηού είναι ποοφανάις ή Μοί
οα.
Ό πηητή; ϊχ*ι κουρασιή
άπό νό ηκοιβίλλον χοο. Θέλει
νά φύγη πιά άηό κκ ποΰ ζή
'Αλλοϋ θά ζήση ίσίος χαλύιερα.
Κάποια έιιτυχία ΐβϋ; β^θτ] νά
στεφπνώσα τίς προσπάθβιέ; τον,
μά καπού άλλού, δπουδήιοιε
άλλοΰ, έχτ"); άπό την καιαοιι·
μένη πολιτείσ, πού -.όν έφαιγι
χαί τώαα θε λ* ι με κάί)κ θυοίο
νά ιί,ν
ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
ΓΟ ΚΑΣΤΡΟ— 'Ιϊκ.
ρησε τό 5Ω τεύχος τής πΐρισ
δικής Ιπδοαηί βιΐχου καί -ς,ι
τική; πού έχΜδα ατήψ πΛΙη
μαι ό κ. ΔιυηΙοη. Άλιξίον
Ν6Α Κ2ΓΙΑ-χίΰχο: Ιδη;
Μ*Χ>ν Συ εβγάζονται: "λκ·
κης θ^ύΐο;, Πέ*ρος Χάοψ,
Ιωάν. Μ. Πά αγιωτόπουΐος
Κώυτας Ούράνη:, Κ. Πα<ιά οχβς, "ΕΐΙη Δαμηοίδη, Μ. Καραγάτση; κλπ. Ή Νέα Έ •τία είναι τό μοναδικό οεήν Έλλάδα περιοδιχό πού στέ«ει στόν Λοανματιπό «Κψαςτού προ ορισμσύ τον καί έίαγ.άίίΐ τρό πον τινά τή μεγάλη κατάπιω «ι μιά; μερίδος τσΰ πεσιοδιιοβ μας τύπου παν ξβ τέρασε τίς ποοΐκλονΐΜέ; φνλλαδες παν έ χούν οκοπό τή* ψ;υ:ιά καί τή ν ΚΡΗΓΙΐΕΣ αριθ. 1 —2 Σκνιρνί ζονιαι: Γ. ΤαονΜιχΧΛ , Π. Β^ισιιιιζά κης, Α. ΤωμαδΛηηι, θίλε.α / ις, ΜΑΚν.Δ0ΝΙΚΚΣ Η Ε ρι#. 3-4 Σν^βΥά ζο·τοι: ΑΙμ άάφ*η. Γ. Αί ίιος,,Άβο. Πβηηζονλου κλπ Ν Ο&ΑΔΗΝΙΖΑ. ΓΡΑΙΐ ΜΑΤ—Μί *άθε φορά ,αϊ έ *ίεκτάτε< η ονιργαα'ια πν-.υη^τικη ζαΐΐ — άρ. 8 Σννεινάζονιιι: ΝίποΙαΐδη:, ΣοφΙα. υ δή-Πα-χαδάΗη, Γιάννη; Χ9 τζΐνης, Ήν*: Ζιβνας κλπ Μ1Α ΕΠΙΗΟΑΗ ΙΊζψίι ?ο3 δημοΐιο/ρίφου κ. Γοοαχαλ* έίαβΐμεν τή* έηΐ] τολήν την οποίαν χ σιιύίμεν, Κάριι Διιυθυντχ, Άΐτο 8 ε ίχς ΗηιιιζΙι ,χ εί*; την ίφημερίϊα Άνεξίρΐη«ος γι» αιχεΐον ιρονογράφηαα μέ τί ψίυ ίώνυμον ΜΧΙΡΗ. "Οτα^ έξεδίθη τό πιριοϊ.κ^ν ( <ίίχρ«αα)ό;» αυΊχιβχ την δή ι ί τ&< ^ ί μέαο; »οϋ Ή Πβοΐτέτονα μέ τή μα*οά γλΛσσι* |Γιΐ νά τή χιοαχτηοι ση χανιί; ιίναι άρχιιό Ικιϊνο τό μίίλΐίτα ,5ηω; δταν. .. τοΰ αββά 'Αμποναο, δ,αν ή Πβα πέισνα ποβοϋσε νά μάθη τό τοομεοό μυστιχό διαμαρτύοβται γιά την βχβμύθίΐί νη; «,ίί,βις καλά πάβ; κάθβ φΐθά πυύ μοί λέ; ιμπιστβυτικ.} μβοικά πΐ,ά^α τα ίγώ δέν 8χαι ποτέ... Καί 8ισι δ άββά; Άμποντίο δέν μποοοϋαβ νά κάμη Λιαφο· θετικά ηαθά νά φανιοώβα «ό ΤΓνθμβΟό μυστικό ύιότι ή άνάγ κη καί ή συνήθβια πού αΐσθάνβ- ται νά ανακούφισιν ιί ο/ται μιά σιιγμή, πιό Ιτχυϋά άπό τό ςρόβο τού. Είναι άπό έχβΐνες τίς βα ; άντιθέσβι; τής άνθ^ώ τι· νη;ψυχή; πού μονάχα οί άλη θινοί τεχνίίϊ; ξέοουν νά ά»ιι· ζητΓ.ΰ» χαί νά δηαιουογοΰν. Ή ΙΐΕΟΐιέιον'» πού τό)ε: φ>
οές μά. διααχβδάζει καί χ^/«ι
νί γιλάμβ μέ υ^ϊη. Θ/μηθη·
τι τό Ρίντζο ο αν γ,ά >ά φ:ά
ση τό ακοπό τού πιίζη με ύα<« ροβουλία άφοΰ καί ό ίτιο; ιΐχε ΰιοστεΐ την πονη^ίυ τού 1«ι>«α.
ΤΊ] άνυσσίδα αλήθ«κ* ή £α>ή
«αί ατό χαλό χαί στό κικό.
'Εχεΐνο; την χολακ ύβι πάνω
στόν Ιγωϊσμό τη; μέ ΰ.τοτυγή
χαί πεοιίκληοη, την χι Π»ΰ«
μέιίΐΓ.όιηχα »αί φΐλία καί ξί·
Οβι να φυλαχ'χί καλά,^ δ τα>; £
«ϋβπε·, άπό ιοΰ νά την άπομα
κου υ λένοντας πύσ.η'θά λόγιχ
γιά τόν ίϊρέΊ.1. £ύχάοΐ7ΐ«: Ι ί
ση; οί μικ^έ; χηλίδβς τού Γ«ι,ί
ζο ιίρχηγοϋ των μπο'·βον τη
άίϊθττος Ρ)δο(νο. Ό ά χ·>ντα,
Φ·01«»τ^ καί ή χυρί»
ΙΙρασσέλη φ.λοξίνού·Ί«ς «<ιί ίδιογέται τής Αιυ«(ιΐ-,ό αί λ ιρός Εο ΰχιο;, δ διβΐ'^υντή; οΓ ΤΟΥ Μ Λ Τ Ζ <> Ν Ι
αός Γι«αλμιτι<η, ο Τόνι<ι ά,ω γιάιτς τού όΛη/ίΐ σϊή Μόντζα τί; κνγίβί, ό £8*αΛόχος τής παν αβΐήνου κ ά πάβι λέγο*της 6α θύ; ίξΐ.εννητή; ψιιχών ί Μιν Λ χαομ (ΐίζ-Ί μέ βΊιπληχτΐχή ό τό ή%»6 Λθοτραϊ«3 τόόν ποσ3α)τπ)ν τού καί (πιτυ ι νά τα ζα)γο<'φίζυ τόαο η! ώ»τ» πύτά νά μβνουν ίν τυίτμί«α στό μυαλό σο·1 νά συνΑϊθηχαμι μιζΐ τού; χαί ιά" χυυμ* συνηθίσιι Όλ'η οί τυ ηοι 11 «αι κιΐκοΐ π' άσθ^νιΐς, 5υ νατοί ή <*,|Ίοι μ<) έκε'ινη ή ιαξι νόαηση είνιι άνόμα πού χαλ·« οή. ΚικοΙ μετιιοταέφονϋΐ Ι πϋος ό 'Αννομινάιο, καλοί γΐνον ται «ακοΐ 5 ταίς ή αδβλφή Γερ τοούδη, ΑΊλοι ιΙ"ΐι καλυί μά ά «αί5«υται δι ως δ Ρ<νιζο μιιΙ ή 'Αγνή κιΐ τέλις άλλαι ιΝα· Ακό φυσικύ τους κάλι! 8τ<β:ή Α ιυ κΐα, Ή ατάΐη, δι «ου Μ ι·τζόνι ίίαι πάντα ή εξής. 'Β«ιδν«ιμι σία ή άποδοκ.μαιΐα, κωμική Ι πΐϊίχΗΐο, ένδο.ιχότητ ι γιά τού; άΐύ^πτου;.. Δέ/ χε·. πίί·π σ«ή ζ'οή, ^ χ ίΙ ιΟγμί κ )ύ νά μή/ να&αοά οΐους «μελ σ' αΰίό τό βιβλίο «ού σ ή' Ί ι·»λι ή φΧοΙιμΛ 1^ χεται ϊ'ΐτβρ'ΐ ί τό ΐή βίίοι ΐν.ιο μοοδϊα. Διιβάζ)/τα: τό ίο στού^γημιι τ ΰ Μ ινιζόνι όφι.λουμ* νά πά μ δτι εί«αι άλτ)θι»ό. αΰο ι νΐο χαί άνακαινιστι- κή έμ.τνίει σ' αύιόν έπίσης τό συναίσθημ ι τής μηιρόιηιθς. Σιού; <αΊλθνύμΐ)ΐυ(» ύιάϋχει ή πιό βαθ ιι χαί συγπινηιιπή ποι&ουσίαιη τή; μηι^όιητα; σ' ΰή αΰίή τή σκηνή πού μιά /υοαδίτϊΐ σιήν δ3η/ό τή; φόοου <ή μ.χρή τη; χόρη 'ΐιτό πινώλη. Άς Ουμηθοϋμι. Κά*ε μοο- φή ιή; Ίιπκής ζποή, (Ινα* δια λυμίνη. Ή ΐ5ια ή άνθοαιπότη τ χ {(«ι ανατοαιΐ»! ά^ό τίς χατ · στοοφέ; τής άςοώ^τιιις. Κι' Ι μιο; μιά αιιγαή ίμίϋΊζβτπι, σ«ό ύοόμυ, πού δνιτ^ίχιυι ά,τό τίς νεκύοφό^·; μόνο, μιά γιιναι χιία μοοφή πυύ σ»έχιι πολύ ψο λά. Είναι ή μηιέοα πού χομ ^βι 0X3 χέρια ιό η<0^μέ·οτη; «υ.δι «σιυλισμ!*ο λέιι βχβΐνο; - δ/τα>;
γιά μιχ βοοτή» € (ενΐάμοοφη»
έιΐπιστεύιΐαι σιό ν δδηγό τί; νέ
κοοφόϋου τό πολύπμυ πτώμι
μό τόσο ή Ημο μ°γιί,·!Ϊ ) λύτης
Αστε δ άξίίτο; αύιός άν&οσιτος
κέρνβι στά χίρια τού τή μιιμή
ν«χοή μέ μι« λβηΐέτηια δμοια
μό (κιίνη μέ ιήνότοίιν ΐ')0 τή*
ιίχε φί^βι ή μηιέαι. 14 «υμμάτι
τ ά» ν μβλΑθνύιιφ ι)» Λέ'ιί*ϊι ιιί
νο μιά σβλ-Λυ >Ίη ι την πιό ύψι]
Χη ποίη ϊη μά άκόμα μιά οελίΛα
ε&γΊιοττίας κοί χ α τι άλλο μ ά εύ
χ ιϋΐ"ί·λ ποός ιόν »ύρο* ο δ
ποΐ'-ς πάνα άπδ την φ·ώχ»ια
τή, ανΑοώΐτιη; φόο.ω; {χκι
ποκαΐασ«ήσ·ι την κ·ιοιαβ(ί ·ν
ιή; αη:οό(η<<ις. Γι' αύτδ 3ΐι έ τί οης δ.η ή ζνθή Ιχ ι 8«εϊ ·, κου μτοο··» νά χιΐ νά μβιοήαη τή λύΐτη «ίναιή μέ ηινΒ δνος η.έ, χαί των μ^υ μέ ιδ Ιδιον ψ ιί. αΰ όν, Άπί τριώ/ τριώ/ έ^ομί τή^/ τού περ.οίιχΐΰ δμιβ; ή Λ)σ;ς τοθ έ» 9ιχο3 έξλΘΙ τΧς διαμχριυρ α; μου, ν* βημ?αιεύη χρ^νογρχφήμχτα μϊ το ψευ5ώνυμίν μου. Έπχφί» μιι εί; τό αναγνωιιικ^ν κοινόν γιχ ν! χαρχχιηρίση τί;ν ηρωιο φα/ή ι(; τα δημίβΐβγρΐφιχά πλΜβΐΌγραφ'.χ» αυτήν. 'ΑΘ/)ναι 25)4)37 Μετα τιμής Γ. Τβοαχ«λ«ί "Λίΐσι ■Ί.τό ή π<ι»;:ική ,ϊ σθηιη τής μη<ΰθτηιας ή ήθι·ή Ιννοια ;?ού 19 ιυ υίιόνα Ινιλά μτβι οτή' ϊύγ «μοβύνη ηυύς τη μηίίθ'ΐ—?τήν έαοί'» χριο σ ά 6 κα^έ'υ; δυό ψ >οί» τή
Οη<—. Ά ιό τίτοια μητοική ιν ιη ή φιλο'Όγια <ίναπη6ά σιή "•ιορή χ<Ί Λ ιισ > γνώση δ.ωτ
ιω» γΰ ιινείιο» λυπιον. "Ολΐ;
ί^Τ'ϊ 11 λύτ>=< β<υυ< ΊφήΐΜ ίιή(·|οΐι σΐσίις « ιβ1ο*ύαφου,» χιΐί π·ού, «ι ς) ιΰ; δΛνοΐ'ς» "δ 1 ιν ζ-ίνι Ή λύτη »ή; μπ'έοος τή; σκλάβι-, ίχοίνη πΐ'ύ{>ι χΊοκι
«όν β·Ό<ι τη:, *η. ά'ίη; ηι υ μ »ο (ίνρτίΐι οί ολΐ) τη; τή ζιοη, ΟΑΟ<λπθτ1 Λ γυ»ιιϊ«ΐι τρλος «α>ν, όλόιιληοη ή
τητα.
"Ο αν δ Μ τν ζ-ίνι μάς 8«(χ ιι
την Κι*ιχ·λίι οιολι ιμίνη ά-ο
τή μηιέο* της γιά τό τίλευτ ίο
τη; ταξίδι ίκΒΪνο; ξ>ναζε( έ«βί
νη τί) λεπτή σπγμή ιραγουδηιι»
νη σιήν «Άνά3ΐαση> έχβΐ πού
»ΐ μητέρα ΐΰτυχισμένη γονατιβιή
μτοοστά σ.ά ταιδάχια της νά
ντύνει μέ ουφβοό χέοι κι»Ί τι
χαλλαπΐζοι γ»ά τή θοησκ3υ»ι.η
γιοριή.
ΔΚΧΠΟ1ΝΑ ΠΟΥΛΗ