41212

Μ
Πηβ
!
ί
ΝΕΑ ΧΡ ΟΝΙΚΑ
-ΒΔΟΜΑΔΙΑΙ4 ΑΝΕΞλΡΤγΙΤΟΙ ΔΗΜΟΚΗμΤ.Κη -ΦπΜΕΡΙΣ
Τΐμη φύλλου δρΓ,χμο) 500
Περίοδος Β.' Αριθ. Φύλλου 190—139
Ι
Ίδιοκιη ιΐα—Διει σονσις
ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΜΥι^ΩΝΙΑΤΗΣ
ΓρΓψεΐα Τυπογραψεΐα
Όδδς Θεσσαλονίκης 2—Τηλέφ 6—25
Κ ΥΡΝ 1Η
15
Αύνούστου 1950
Η Ρ Α Κ Λ Ε Ι Ο Ν—Κ Ρ Η Τ Η Σ
ΣΥΝΟΗΙΛΙΑΙ ΤΟΥ κ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΥ
ΕΙΣ ΓΑΛΛ]ΚΗΗ_ ΠΡΒΤΕΥΟΥΣΛΗ
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΠ ΚΑΠΒΟΗ ΚΑ1 ΟΪΝΩΝ
•-μεταβή είς την Αμερικήν
ΠΑΡΙΣΙΟΙ 12.—Ό
ύηουργός τοΰ Συντονι
σμού ». Τσουδερός α¬
φιχθείς ηροχθές ένχαΰ
θα θά παραμείνη είς την
γαλλικήν πρωτεύουσαν
επί δεκαήμερον μέ βα
βΐκόν σκοπόν νά χειρι*
αθή τό ζήτημα των κα¬
πνών μ«ς, καθώς χαΐ τάς
έξαγωγάς των κυριωτέ¬
ρων έλληνιχών προΐ-
όντων.
Ακολούθως θά μετα¬
βή είς την Αμερικήν,
όηου θά συνεχίση τάς
(οίας προσπαθείας.
Ό κ. Τσουδερός συ¬
νηντήθη μέ τόν άναπλη-
ρωτήν τού κ. Χάρρι
μαν, μ ε τόν οποίον συ¬
νεζήτησεν ομοίως τα
θέματα τής- έξαγωγής
των έλληνικών προΕον-
των.
Έι»1 τή εύκαιρ'α εγέ¬
νετο καί άνασκόπηαις γε
νικώτερον τής δλης οί
κθνομικής καταστάσεως
των συν εργαζομένων χω
ρών καί ιδιαιτέρως τής
•Ελλάδος, ή όηοία α¬
κριβώς τώρα έχει ανάγ¬
κην μεγαλυτέρας βοη
θείας διά την εφαρμο¬
γήν τού ηρογράμματος
ανασυγκροτήσεως.
Ό Έλλην ύηουργός
τού Συντονισμοΰ θά ου
νεχίση τάς έπαφάς τού
μέ γαλλικάς καί άλλας
ξένας προαωπικότητας,
έπιδιώκων την δημιουρ
γίαν καταλλήλων πρου-
ποθέσεων πρός τόν ώσιν
των έξαγωγών μας.
~βές την πρωΐαν καΐ
τό άπόγευμα ό χ. Ταου
δερός μετέσχε πολυώ
ρω» αυσκέψεων, τή συμ·
μετοχή όλων των προϊ
στνμένων τής ενταύθα
άντιπαοσωηείας μας κα-
θώς καί τού χ. Άνδρε-
άδη, είδιχού άηεσταλμέ-
νου διά τα χαπνά.
"Οσον άφορά τό ζήτη¬
μα των άτελωνίατων έλ¬
ληνικών οΐνων, οί όηοί-
οι άπό τού περυσινοϋ
Όχτωβρίου παραμέ·
νούν είς τάς γαλλικάς
αποθήκας, ευρίσκεται
ήδη είς οδόν οιευθετή-
σεως.
Κατά τάς υπαρχούσας
πληροφορίας οί έλληνι-
κοΐ οΐνοι θά διατεθούν
■ίς την γαλλικήν αγοράν
δχι είς την καθορτζομέ-
νην τιμήν, άλλά κατόπιν
δημοπρασίαν. Καταβάλ
λονται προσπάθειαι ό
πως έίΐιτευχθούν όσον
τό δυνατόν καλύτεραι
τιιαί. Πάντως τό όλον
ζήτημα φαίνεται ότι θά
κανονισθή έντός ήμε
ρών.
Τό φεστιβάλ της Βρεττανίας τού 1951
* Από την ζωήν
ΠΡΟΔΟΣΙΑ
' Αναδηφώνταο την Ίοτορΐα
Ή ώραι α Φαναριώτισσα
πού κατέκτησετήν Εύρώπη
Στά 1789 δ άκόλοιθοςτής
γαλλικής πρεσβείας οτήν
Κωνστσντινοόπολι κόμης
Ντουμτταρρύ ηερνώντας ό¬
τι ό μιά λαϊκή συνοικΐα πά
νω στδ δλογο τού, στσμά
τηοε μπροστά σέ μιά τταρέα
άπό κοριτσάκια πού τοθ Ε
Φραζαν τό στενό Βρόμο. Έ
να άπό τα κοριτσάκια αύτά
ή Φωληά των έρώτων των
86ο συζύγων. *Ί£πειτα 6 Ν έ
Βίιτε, κουρασμένος άπό τή
μοναξιά τοθ κάστρου κοΙ
περισσότερο σπρωγμένος
άπό τή γυνοΐ<α τού παραι¬ τήση* β καί βρχισε νά τοξι δεύη στΐς διάφορες Βύρωνα- ΐ'κές πρωιεύουοες δπου ή όμορφιά κι' έξυπνάδσ τής Σο τρόβηξε την προσοχή τουΐήίας τήνΕκανε νά θριαμβεύη γΐά την όμορφιά κσΐ τσακιιι- Άτιό τη Βιέννη τιέρασαν στό Βερολΐνο δπου ευγενώς νιά τού. Ήταν κόρη ενός φτωχοθ Έλληνα φούρναρη. Ό Ντουμπσρύ τιηγε στόν τΐατέρα της καί τιέτυχε νά «οθ τή δώση νά τή μεγολώ οττ καί νά τή μορφώση Ή Σόφια ήταν τδτε δέκα τριών χρόνον. Την Ιβαλε στίς Γαλ λίδες καλογρηές καί ο! δυό χρόνια μετεβλήΐη οέ στολΙΒι της άριστοκρστΐσς τοθ Πέ ραν μ4 την όμορφιά καί την Ιζυτΐναδα της. "Ο τα ν άν α κληθή «β άπό τή γαλλική κυ βέρνηση στό ΠαρΙσι, δ Ντου μτιαρρύ την τΐί,ρε μοζί «ου κοΙ τρόβηξε άτΐό τή στερηά Υ"Λ τό μακρυνδ τοξΐδι, μή ηλιωντας ν ά τιάπ άΊΙό τή Μεοόγειο μΙ κσρόβι άπό τό φόβο των ττειρστών. Έφτο σαν Ιτσι Οτό ΚομβνΙκ Πό οόλσκυ, πρώτο ρωσσικό βροόριο στά τούρκικα σθνο ρα, οπου κυβερνήτης τού κόμης Ντέ Βΐττε το&ς δέχ¬ τηκεν μέ τίς τιμές τίς δ- Φειλδμενες σ' εαβιι«λ»μάτη. Όευγενής φρούρορχος μόλις ή"ταν τριάντα χρόνων καί μέ την δμσρφιά τού κατώρθωσε νά κατακτήστ» άμέσως την Καρβιά της βμορφης Φονα- ριώτισσας καί μιά μερά πού 6 Ντουμπαρο τιηγε η 6 Ντέ Βΐττε πή-ρε βιαστικά τή Σόφια καί σ«ήν έκκλήσΐα τοβ κάστροϋ έκαμαν τό γά αο τίον, *Όταν γ6ρισε 6 Ντουμ«αρό βρηκ8 την τιόρ _■ τα τοθ κάστρου κλεισΐή κι' Ινας στρστιώτης τοθ Εδωσε Ινα γράμμα της Σοφίας· στό όποίο,άφοθ τοθ έξέφραζε την εΰγνωμοσύνη της γιά 8- θα γι' αυτήν είχε κάμει, τοθ Ιξωμολογείτο §τι τή νΐκησε 6 Ιρωτας κι' βτι ήταν τιιά νόμιμη γυναϊκα τοθ Ντέ Ε3Ιτ· *ε. Στό γράμμα μέσα εΤχε ΚλιΙσει καί Ινα σημαντικό χρηματικό ιιοσόν, γιά τα Ιξο- 5α πού εΐχβ κάμει 6 Ντουμ- ιιαρό γιά την άνατροφή Σ' Ινα χρόνο ή Σοφ(α ά· ·*έ«.ησι γυιό. Γιά βυο χρό- τέ) κβστρο <κι(νο γίνηκ· οπου ποιηταί κοΐ καλλπέχναι την τριγόριζαν κοΙ Ε«αναν λιβα- νωτό μέ ποιήματα κσΐ ζω- γραψ ές στήν βμορφη Φανα ριώτιοσσ Πήγαν κοΙ στό Άμβοθργο βιά νά έπιβιβαοθοθν σιόβα- τΐόρι νά τι ά νέ στό Λονοΐνο. Πά κακή βμως τϋχη την ΐδια έποχή πήγε στό λιμάνι σύτό τής Γερμανίας 6 ττλου- σιώτερσς δνθρωπος τής ί- ποχηο, 6 Πολωνός κόμης Στανίολσος Φέλιξ Ποτότσκι, 6 οποίος μόλις εΐδβ τή Σο φΐα τρελλάθηκβ κοΙ πρθσηά βησβ νά τή>-κατακ'ή )[) Μο
λονόιι οέ γ| αν τριάντα χρό
νια μεγαλύτβρός της ή Σο-
φΐα άνταποκρΐθηκε στόν
I-
ρωτά τού σηρω-γμένη ασφα¬
λώς άπό τή με,γάλη τού πε
ριουσΐσ, τι ού θά τίς έπέτρίτιε
νά προγμαιοτιοιθ βλες ί
τρέλλβς της, Κι'
πραΐ ό Ποτότσκι
στηκε στόν Ν &
χωρΐς προοΐμια
Βήλωσε:
Ιδ
ς
ίτσι ε να
παρουσιά
Β! ι τε κοί
ώμά τοθ
—Ιδού, κόριε κάμη, Ινα
πρακτικό οιαζυγΐου Οπογρσμ
μένο άπό τή γυναΐκα σας
καί επ.κυρωμένο άπό την
ίκκλησία της Βαρσοβΐας.
"Ολα εΐνε έν τάξει. Κοί
τώρσ, παρακολώ νά δεχθήτε
γιά άποζημΐωση οόο έκατομ
μύρια Φ.ορΙνια. "Αν άρνη
θήτε, τότε λάββτε πσρακα-
λώ τόν κόπο νά δεχθήτε
(ούς μάρτυράς μου γιά τόν
κανονισμό των λεπτομερβι-
ών τής μονομσχΐας.
Ό ΓΪτέ ΒΙττε, άκοόγοντας
τα λόγια αύτά, θά θυμήθηκε
χωρΐς αλλο δτι τιαρομοιο
παιγνΐβι εΐχε κι' αότός ηαΐ-
ξει στό Γάλλο βιπλωμάτη
Νΐουμπαρρύ καί βτι τώρα ή
θβΐα ΒΙκη τόν πλήρωνε με
τό ϊ&ιο νόμισμσ. Σκέφτηκε
βτι δέ ν ήΐαν δυνατόν νά
κρατήση βική τού την ώραΐα
ΣοφΙα διά τής βίας. Καί σάν
ιιρακτικός ανθρωπος, «ήρε
τό σημαντικό ποσόν των &ΰο
έκατομμυρίαν φΐορινιών κοΙ
(Σννέχιια *1| την 2αν οιλίοα)
"Αν δή κανείς άπό άεροπλάνο την τοποθεσία πού θά γίν- τό Φβστιβάλ τής Βρβΐτανίας, νομ£-
ζβι πώ, βλέπβι μία βσμβαοδισμένη περιοχή. Τό κυκλικο οίκοδόμημα πού φαίνεται διξιά είναι
δ Ναος αών "ΑνακαΗψεων. Όιαν ΤΓλειώση θα 8χη 98 ποδ. ϋψος, διάμετρο 365 ποδ. καί
θά είναι χατασκευασμένο άπό αλουμίνιο—χαρακτηρισθή ίκθεσις πού θα Ιξιστορή την συμ-
βολήν τής Μεγόλης Βρεττανίας είς τάς ανακαλύψεως χαί την έξκοεύνησιν ιώναΐθέβων.
ΙτρατηγοΟ κ Ι. Σ. Άλεξάκη
Τό πανηγθρι της 'Αγ. Μαρίνας
Αί πανηγύρεις άνέκαθεν.—Τα Χριστιανικά πανηγύρια σήμερον.—Τό
πανηγύρι Αγ. Μαρίνας Βώνης εφέτος.—Ή διαδρομή άπό Ηράκλει¬
ον είς Αγ. Μαρίναν.—Ή Βωνη.—Ό τόπος καΐ τό θέαμα τού πανη-
««πιπβ.—*Μ ε*ΛίΐϊΐΐΜ.Ε ΐίτιθ ΊΙΙαοΏ.—Ή Μάθχυα Άν£* Μπηίνη.—*Η μ»
γυριοθ.
τού Ναού.
ριότης
Ή
τού
Ναού.
Άγία
Ή χυ
Θήναισ, τελούμενα είς τάς
Αθήνας (βιαρκεΐας 9 ημε¬
ρών), τα Κάρνεια (επί 9 ημέ¬
ρας καί αύτοι) καί τα ΎακΙν
θισ, τελούμενα είς την Σπάρ
τη«, κ. α Ι άλλαι είς Αλλας πό¬
λεις άν ά την Έλλα&α.
ή αν Ολαι οί πυνηγύ·
Ό παοεπιδημών είς την πό
λιν μας στοατηγος χ. Ι, Σ.
Αλεξάκης διατυπώνει είς τα
κατωτέρω λίαν Ινδιαο,έροντα
σημβιώματά τού τάς Ιννυπώ
σβις τού άπό την πανήγυοιν
τής Αγ Μακίνης εί; Βώνην,
είς την Οποίαν παρέστη χά ό
τόν εφετεινόν εορτασμόν (17 ρεις αυιαί Εθιμον θρησκευτι-
'Ιουλίου). Ό χ.
ποοεισαγωγικώς
Αλεξάκης κθν καί κοινωνικόν συγχρό
άσχολεΐιαι
μέ τάς ομοίας πανηγύρεις των
κοογόνων μας.
Αί ηανηγύρεις άνέκα
θεν
Τα οημερινά «πανεγύρισ»
άποτελοθν συνέχειαν των έ
ορτών κοί πανηγθρεων (πά
νήγυρις, έκ τοθ *&*■ άγεΐρω,
οημ ίνει συνάθροισις), οί ό-
ποΐοι έ/Ινοντο άνέκαθεν.
Διότι, άτιό των άρχαιοτά·
των έποχών τής ζωής τοθ
άνθρώπου, καί δή άφ βτου
οί ανθρωποι απετέλεσαν κοι
νωνΐας κοί είχον θρησκείαν,
λατρεόοντβι. θεούς, εγίνοντο
δεήσεις πρός τούς θεούς (β
ροχελεοτεαι, έορΐοΐ κοί πά-
ηγύρειτ. Εκτοτε, διόιι είναι
ηολύ χρήσιμοι είς τάς άν
θρωπίνους κοινωνΐας.
Ή άρχή γΐνεται μέ βεή-
σεις πρός τόν θεόν, διότι πρέ
πειείς τα Εργα μας «άπό
θεοθ αρχεοθαι». ώς Ελεγα>
οί άρχαίοΐ Άλλά βπηκολού
θουν καί έπακολουβοθν κοΐ
σήμερον βλλα ώφέλιμσ. ώ,
μνημονεύω κατωτέρω.
Είς την αρχαίαν 'ίιλλάβα
σημαντικώ-εροΐ τιανελλήνΐοι
«ανηγόρεκ, Εχουσαι βάσιν
θρηοκευτικήν, ή ;α ι τα Δή
λια γινόμενα &ΐς την νήαον
Δήλον, άλλά κα( είς το Δή
λιον (σημερινό Δή βσι) τη^
ί άλί καί
είς
ρ ή
καί άλλαχοί,
τα 'ττλευσΐνισ, γινόμενα
Ά
γμ
την Έλευσΐνα τής Άττικής
*?χ υσοι 64 βάσιν τόν α
θλη ιομόν, ή^αν: ιά 'Ολύμ·
πισ, τα Νέμεσ, ιά "Ιοθμια
τα Π6θιο, ώς καί αλλα οευ.
τερεΰοντα.
Σημαντικαί τοπικαί πανη-
γύρεις ήσαν ιό;β; τα Πανα.
νως.
ΈγίνΒτο δμα&ική Χατρεία,
τουτέστι δοξολογΐα είς
ή πολλούς Θίθύς υπο
Ινα
ό ΐτοΐαι εγένοντο τό·ε καί ι-
ξετελοθντο επισήμως υπό
των Άρχθν (βασιλέων, στρα
τηγων, Διοικητών) έπηκολού
θουν πάντοτε εύωχίαι, δηλα·
δή γεύματα διασκεδαστικά.
Γιατί βεβαία τα θύματο, δή
λαδή τα θυσιαζόμενα (οφα-
ζόμενα) ζώα (άρνιά, βώδια,
χοΐροι κλπ.) έσψόζοντο μέν
πρός τιμήν τοθ θεοϋ καί προ
σεφέρονιο επί τοθ βωμοθ
(θυσιαστηρΐου), ολίγον αΐμα
τοθ κοί έκαΐοντο ολίγα έντόσθια
λαοθ δμαδΐκως, διότι ούτως διά νά αίσθανθβ δήθεν ό
έτιιρρωνθειαι ηολύ τό θρη¬
σκευτικόν οΐοθημα τοθ λαοϋ
άλλά συγχρόνως οί συγκεν-
τρώσεις αύται καί πανηγύ·
ρεις εγίνοντο κυρΐως διά νά
έπικοινωνοθν οί ά.θμωποι
κοί οί λαοΙ, χάριν κοινωνι¬
κήν ωφελείας, ήιοι: άλληλο-
γνωριμΐαν, συνάντησιν Φΐ·
λων κα( συναλλασσομένων,
έπΐδειξις άρετών καί Ικανο-
τήτων, ανταλλαγήν αγαθών
κοί αντικείμενον (Εμπόριον),
διασκεδάσεις καί τα τοι-
αθτα.
"Όθεν, κατά την άρχαιότη
ισ, τάς Ιεροτελεστίας καί τάς
ιότε άπαραιιήιους θυσίας,
επηκολούθουν συνήθως: πομ
παΐ (λιτανεΐαι), μουσικαΐ, ά-
γώνβς άθλητικοΐ ή καί άρ·
ματοδρομΐαι, άγοραπω/η
οιαι {έμηοροπανηγυρεις, πα-
ζάρια;, εύωχίαι, χοροΐ καί
έν γένει διοσκεδάοεις.
*Γΐσαν ηάντα ταθτα έπιδεΐ-
ξεις των Κυβερνώντων, των
κατά τόπους Διοΐκητων καί
των χαρηγοόντων τάς δαπά¬
νας πλούσιον, άλλ' Ιδίως ή
σαν ώρελιμοι εηιδείξεις των
καί νεανΐών είς Ικα-
νότηιας (ιητιευιικην δεινόιη-
τα, ά^ματοδρομΐας, δαλθμα-
χη ΐκήν κλπ.) καί έν γένει
είς λεβενι6ν κοί αρετήν,
και
θεύςτήν (κνίσαν καπνόν καί
μυρωδιάν, τσίκναν), άλλά
6λο τό υπόλοιπον κρέας τοθ
ζφιυ έμοιροζετο είς τόν
λαόν, έψήνειο καί έτρώγε ο
είς την διασκέ' α ην. (Ήσαν.
ώς βλέπομεν, πρακτικοί δν-
θρωποι' Ι πρόγονοί μας έ-
κεΐνοι). "Ωσΐ ή ο πολύ πρα
κτικό καί ώραΐο τό Εθιμον
αύΐό.
Είχον 6θεν καί Εχουν οί
πανηγύρεις ωφέλειαν: άν,
θρωπιστικην. θρησκευτικήν
έθνωφελή καί κοινωφελή.
Τέ Χριστιανικά ηανη-
γύρια σήμερον
Ό Χριστιανισμός, άφ' 8·
τού Ιδρύθη (πρό 1950 έτών)
καί επεκράτησε, πσρέλοβεν
άπό τα μέχρι τόιε Εθιμα μό¬
νον βσα ?)7αν καλά, ή9ικά
καί χρήσιμα. Έτσι κοίοΐ πα¬
νηγύρεις έσυνεχΐσθησαν κ αί
θά γίνωνται.
Κατά τάς συγκεντρώοεις
των πρώτων χριστιανών, τάς
λεγομένας έκκλησίας διε έ
μοντο μετά τάς ττροσευχος
καί τρόφιμσ, υπό των εχόν¬
των, και επηκολούθουν κοι-
νά γεύμαισ, ιά οποίαι έλέ-
γοντο άγάπες (διότι την αγά¬
πην επιζή.εί ή θρησκεία μας,
ώς θρηακεΐα τής άγάπη-, έ
"Εξω άΐτ,ά τό ιταλαιοπωλεΐο
Ιξετέθη σήμερα τό παληό παι
δικό άμοξάκι. Άναχαινισμένο
μέ θύραν, καί χουσά χρώματα,
μέ νίκελ χαί μβταξωτά, περι-
μένει τό νέο άγγελουδι, πού θά
άντιχατασν ήσο κιΐνο, πού Ι'φυ
γε στόν ούρανό.
Μάνες «ερνοΓν χαί στενά
ζουν, ηατέρβς όιοβαίνουν κι'
σποστρέφουν τό βλέμμα, ηαι-
δαχια ξαφνιαζονιαι καί δα
χρυζυυν χαί μόνο μιά μάνα
ιτροδότρα .. Σαν άκαρδη μά-
γισσα, κλεισμένη σιη μαύρη
σπηλιά της, μβτρά καί χαηδ^ύ
εί τα άογύρια τής προδοσίυς
της.
Δέν πάει ένας μήνας, πού
δυο φωτεινά ματάκια φώτιζαν
τό άμαξάκι αύΐό, δυο γλυκά
χβιλάκΐα τό στόλιζαν μέ ούοά-
νια χαμόγελα, δυό λαξευτά
χεράκια το χόρταιναν μέ πα-
ραδιίσια χάδια. "Αν ηλησιάσ|]ς
άκόμη Χ' ι σήμερα θα νοιώοτ}ς
νά μυριζμ τό θυμίαμα &πό τα
φτεοα τού άγγέλυυ.
Κρΐχος άτσαλινος, πού έδενε
μέ χουοές τΐλυσοίόες την στορ
γή οΟ άντρογύνου, χάρμα των
ματιών, πού Ιτερ,πε χι' εύλο-
γοϊσε την Ινωσι δύο ψυχών,ά-
πτή Ιξωτερίκιυσις ενός θειυυ
όνείρου, γλυκο παιγνίδι στά
χέρια των με,γαλων, ή κοίτη τοΓ
μωρυύ γ*μυζβ όλθκλιιοο το
σπίτι μέ χυ^ύμενους παλμούς
άνασταβεως. Σκυμμένος δ πα-
τέρας στό λατρευτό λίκνο, ρου
φουσε άχόοταγα ϊήν ήδονή τού
κόσμου Σκυμμένη ήμηιέοα δΐ-
ηλα τού, χαιοόταν χι' έχείνη ά«1
κράτητη τον έγωΐομό ιοϋ γεν- |
νητορος, πού είναι ό ιιιο συγ·
γνωοιος εγουίομο^ σιη γή
Σκυμμένος χαι δ Δημιουργός
άπο τα βαθη τού Ούοανοΰ κα-
μάοωνε κι' εύλογοίσε τό μβ-
γάλο μυστήριο τής ζωής.
Ξάφνου το πνευμα τής ανε-
ξερβυνήτου βουλή; ψύοησε δρΐ-
μύ χαί γχοέμισε το γλυκύ δοα-
μα τής εΰτυχισμένης τριάδος.
[Ο %ά(}ος μπήχε χι' Ιφυγε βια-
στιχός χαί ντροπιασμένος με
τή λεία τού χρυμμένη στά χα-
το'βιθα το<5 χόλπου τού. Ό πά τέρις έπεσε συντετοιμμένος στή γωνιά τού β τρειοχτυπημένου σπιτιοίϊ τού. Καί ή Μάνα . ά, ή Μάνα Ό Διάβολος ΤΟ& Μιμουνά ξεπετάχτη*ε άπό τό καπνίζον τέλμα ιή; Κολάσεως κοί χυρ(- ευσε την ψυχή της. Ό σπαραγ- μός τοί) θηοίου τοΰ Κέοδους μ«σ' στή λάσπη, ποϋ τό τοέςρει, πέταξε βύπος χαί χατασπίλωσε την χαβδιά της. Καί τό φτω- χό τ' άμαξάκι τού πεθαμένου μικροϋ άντ ι νά φυλαχθϋ κει- μήλιο ίββάς άναμνήσεως μαζύ μέ τα είκονίσματα τοθ σπιτοΓ, άντί νά τσακΐστΉ σέ χίλια χομ- μάτια καί νά χά β §ηί τέλους, άν τα μάτια τής μάννας δέν θά[μποροΓσαν νά τ" άντιχού- ζου», ώδηγήθηκβ στόν παλαιο- ηώλη άντί τριάκοντα αργ·"θ[ων χαί Ιξετέθη στά όμματα τής ά- διαφορίας. Δέν λείπουν πιά παρά τα χονδροδάχτυλα τού άγοοοβτοΓ1, που θά τό ψάχνουν οΰίΐο χαί θά τό βββηλώνουν, τα νέα άρ- γύρια τού παζαοεύματος, πού θά τό βξευτιλίσουν, χοί τό νέο μωρ,ιι π ΰ θ ι το ϊππκτ'ήου Άλλά αύτό καλώς να Ελθη Λα ξβυτά χεοάχια θ' άρχίσουν «άλι νά τό χαίδοίουν, φωτεινά μα· τάχια νά τό φωτίζουν, ούράνια χαμόγβλα νάτό λαμπρύνουν. Κι' άν ΐσως δυό Αλλα λα¬ ξευτά χβοάκια άΐτλώνονται με πόθο άηό τόν οϋαανό, δυό <5λ- λ< φωτεινά ματάχια βλέηουν δ^χρυομένα, όυο Αλλα τρυφβ- οά χειλάκια χο μογελοίν πικρά, δμως ίνα άγγβλούδι θά παίζ- πάντα τα χουσά φτερά τού «ά- νω οτή μαύρη σκιά τής ηοοδο- οίας. Ν. ΣΥΓΚΕΛΑΛΚΗΣ '£πιστημογικά Η11ΡΥ1Υ1ΙΙ ΚΑΤ& ΙΙΛΥΗΙΕΩΗ Άμερικανοί έπιστήμονες άνεκοΐνωσαν δτι ή χρυσομυ· κήνη, φάρμακον παραγδμε- νον έκ μυκήτων άναπτυσσο- μένων επί τοθ ίδάφους, είνε άποτελεσματικωτάτη κατά των μολύνσεων των ττροκα- λουμένων κατά την διάρκει αν τοθ τοκετοθ. Τα γενόμε¬ να πειράματα υπέδειξαν διι ή χρυσομυκήνη δχι μόνον προλομβάνει, άλλά καί Θε- ραπεύει μολύνσεις βπως ή κορ- κανιστροφόροι) είς μοσιασιάν, ωραίαν μμ σιν κοί ενδυμασίαν και τα τοιαθτσ, Τάς θυσίας (σφαγή ζώου προσφοραί καρπάν, κλπ.), οί νεανΐδων (ώ, λβγοντο δέ Ος»τε< Ον καί άνι- ομνήσισ, έπειοή εγίνοντο είς μνήμην ΆγΙου, έξ άφορμτ £Μαθη<βυόμενοι ιταραχολουθουν τόν τρόπον διδασχαλίας των Α βΐς τό Γκαλονιέι Κνλιιζ, τον Ίνοτιτούτον Κώ μήμη γ τί)ς 4ορ»ή; τού. Καθ" όμοιον περΐπου τρό¬ πον γΐνονται καί σήμερον τα πανηγόρισ, λεγόμενα] έν Κρήτη πανηγύργια καί 6λο· μήςιια (παραφθορά τοθ άγι- ομνήσιο). Σήμερον έν Κρή»η. β(ς την ύπαιθρον, εάν τό ττανεγθρι γΐνεται είς ναόν έορτάζοντος ΆγΙου ευρισκόμενον έντός χωρίου τ) πολύ πλησίον αύ· τοθ, δλοι οί κάτοικοι έκτός των πολύ τιτωχων παρα- σκευάζουν φαγητά διά τούς αναμενομένους νά Ελθουν είς τό πανεγθρι άπό αλλα χωρία συγγενεΐς καί φΐλους (συντέκνους κλπ.), άλλά καί δι* άπροόπτως παρουσιαζο· μένους ξένους. ΚοΙ οθΐω, με¬ τά την λειτουργίαν είς τόν ναόν, «στένουν τρακέζι» είς την οΐκΐαν τού έκαστος και οργανουνται βιασκεδάσεις. ΟΙ προσκεκλημένοι κσΐ ξένοι μετοβαΐνουν δια&οχικως είς περισσότερα σπΐτια. Όταν δέ τό πανεγύρι γΙ· νεται είς ναόν έξοχικδν, ε6· ρισκόμενον μακράν χωρίου, οί μετοβαΐνοντες έκεΐ πανη· γυριωτΐς κρατοθν μαζύ των φά ύα βΙΟαια (κρΐας περιτονΐι'ις κοί δ έηιλόχιος πυρετός. ΟΙ ΙατροΙ τοθ Πανεπιστη μΐου Τζών Χόπκινς τής Βαλ- τιμδρης (ΜαΙρυλαντ), λέγουν βτι τό φάρμακον αύιδ ένερ- γέΐ ταχύτατα. Είς τό νοσο¬ κομείον τοθ Πανεπιστημίου έθεραπεύθησαν δ.ά χρυσο- μυκήνης Ιντός 48 ώρών 24 γυνοΤκες οί οποίαι Επέφε¬ ρον άπό έπιλόχιον πυρετόν, περιτονΐτιδα χοί αλλσς μο¬ λύνσεις. Έντός των 48 αυ¬ τών ώρων ή επικινδύνως ύ ψηλή θερμοκρασΐα των γυ- ναικω ούιών επανήλθεν (.[<, τό φυσιολογικόν της Οψος. θεραπεΐα διά χρυσομυ» ή»ης πρό τοθ τοκετοΓ, ήίάττωσε σημαντικώτατα τύν αριθμόν μικροβΐων (ευρισκομένων ου νή9ως κατά μεγάλας ποσό- ψητό, τυρΐ, ούγά, κλπ.) καί τα γεύματα λομβάνουν χώ¬ ραν έν ΰπαΐθρω καθ* ομά¬ δος μικράς ή μεγάλαί·, υπό τα Βένδρα ή είς καλύβας ή καί είς εντελώς άνοικτούς χώρους, οίαν δ καιρδς είναι καλάς. "Εισί γΐνεται είς την Αγίαν Μαρίναν της Βώνης, ώς κατωτέρω περιγράφω. (ΣυνεχΙζβται) τητας είς την κοιλιακήν χώ¬ ραν) 24 επί πλέον γυναικων αί οποίαι είχον τελείως φυ· σιολογικούς τοκετούς. Οί ίατροί θεωροθν την χρυσομυκήνην ώς χρηθιμο- τάτην κατα των διαφόρων άσθενειών των προκαλουμέ- νων κατά τόν τοκετόν διότι έπιφέρει ελαχίστην τοξικήν αντίδρασιν, δίδεται εσωτερι¬ κώς καί προκαλεΐ την εξόν¬ τωσιν διαφόρων μικροοργα· νισμών. 'Επιστήμονες Ό μιχοοβιολόγος Δρ; ΟύώκσμανΙφβυρέιη; τήςοτρβ ίΐτομυκίνης, φάρμακον· μέ τ6 οποίον θεοαπεύονταΐ διάφο¬ ραι μορφαί τή; μηνιγγί»ιδος χαί άλλων άσθβνβιών αΐτινβς πρό τής αναχαλύψβώς τού β· θβωοουντο άθβοάπβυτοι. Ο Ελληνικάς ΣτΙχος Μ* δλη μου την καρδισ "Ελεγες π «ντα καί τό πΙστΕυες τώ; Θά εΤχες έφ' βρου ζωης έβω στόν πόρτ—μονέ σου τή μικρή—Εξη επί έννέα—φωτογροφΐα —τό ένσταντανέ εύτυχΐας στιγμές βιαιων(ζει««| Μά, νά πού νέος άκόμη έσύ άψαιρεΐς τό ένθόμιο—άς μή έξετάσουμε ποίος φτσίει— καί σ' αλλα άνάμεσα έπουσιώ&η ή μή θά πάρει θέση τώρα. Ώστόσο, πρίν τδ έγκαταλεΐψβις, μίαν άφιέρωση κοιτάς —ΐ.,,μ' βλη μου την καρβιά...»—μέ πικρδ νέλΐο... ΑΡΗΧ ΧΛΤΖ1ΔΛΚΗΧ Ι^ί_

Οεκοδομικοί Κολοσσοί
ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
ΟΙ κΐνδυνοι έκ των ατομικόν έ«ρήξεων
Ή γή χάνει την ίσορροπίαν της
Μεγάλα Γυμνάοιαείς'Ην. ΤΤοΑιτε.ας
Μετατοττίζεται ό αζωντοϋ πλανήτου
Μία δποψ.ς τού Ούέσλεϋ Μεμόρΐηλ, είς Σιχάγον ενός εκ
των ώριιοτέοων καί μβγαλυτέρων νοσοκομείον των Ήνω-
μένων Πολιτειών. Αί ιέσσαρες πτέρυγβς τού κτιςίου σχημα
τίζουν ίνα τεράστιον «Χ», σχήμα τό οποίον παρέχει την ου-
νατότητα είς δλα τα δωμάτια χαΐ τούς θαλάμους τού νά έ-
χουν άπλετον φώς. Τό νοσοκομείον τούτο ?χει 20 δρόφους
καί διαθέτει 535 κλίνας, κατά δέ τό πηοελθόν 8τος εισή¬
χθησαν είς τούτο πρός θεραπείαν 15,000 άσθενεϊς,
'Αποτήν μυθολογίαν μας
Οί δεοί τού Όλύμπου
Ζεύς-Ποσειδών-^Αφροδίτη
Α'
Ό ΉσΙοδος'μας ?χει δώσει
ής λεπτομερέστερες πληρο
φορΐες γιά την ζωην των
©εών τοθ Όλύμπου, ι*| δπο'α
8ά μδς άπασχολήση έν συν
τομία σέ μερικά σημειώματσ.
Πρώτα—κατά την Θεογο
νίαν—υπήρξε τδ Χ^ος "Επει
τα ή εΰρύστε-ρνος Πή"—ή γητ-
νη δλη—μαζύ μέ τα σκότει
νά Τόρταρσ, επάνω είς ι ό δ
ποία στηρΐζεται. Τέλος, δ Έ
ρωζ—ή έλξις των σωμάτων.
"Απδ τδ Χόος εγεννήθησαν
τδ "Ερεβος καΐ ή μελανη Νυξ
ΚαΤ όπδ τη Νύχτα «αί 'δ "Ε¬
ρεβος, δ Α'θήρ κο) ή Ήμέοσ
Άπδ τ?ν Γήν πόλι^ έγεν^ή'ΐη
δ Οΰοανόι:, τ* βουνά «ο Λ
Πόνος (ή θόλοοπΓ ) Α
τδνΟύρα ι*ν «αί ιΊν Γη ϊ ν
νί*8πσην ί δϋ δ* κο Τι α ες
—ο! ?ζ 6, ρενε καΐ όϊ 2ξ δή
λεις—ο! Κύκλωπες—μέ ?να
στρογγυλδ μάτι—καΐ οί φοβε-
ροΐ 'Εκατόγχειρες—Κότος
Βρυόρεως καΐ Γύνης. Ό Οΰ-
ρονύς δμως, άπεστρόφο τα
τέκνα τού. Τοί/ς Κύκλωπας
καΐ τοίις Έκατόγχειρας κατε
κρήμνισε είς τα Τόρτορα
Καΐ τοίις Τιτάνας τοϋς Εκρυ
ψεν ε?ς την Γήν καΐ δέν τοϋς
έ,πέτρεπε νά ίδουν τ6 φώς
της ημέρας. Άλλδ ή Γή δέν
ήνέχθη την συμπερκροράν
τού. Καΐ ώπλισε τδ τολμηρό
τερο όπδ τα τέκνα της —τί-ν
Κρόνον—μέ ίνα σιδ> ρένιο
δρεπάνι. Καΐ δ Κρόνος ά<ρω τηρίασε τδν πατέρα τού καΐ έπέταξε τδ σημεΐα τής αν δρικότητδς τού είς την θά¬ λασσαν. "Ενός άφρός έΌχη ματίσθη. Καΐ άπδ τδν άφρδν θυτδν έβγήκε ή ΆφροδΙτη. Ήλθε τότε *, σειρά των Τιτάνων νό βασιλεύσουν. Κι' εγέννησαν κ' αύτοΐ απογό νους. Ό Κρόνος ήνώθη μέ την Ρέαν—Τί*)ν Ρέουσαν—ποίι συγγενεύει ,μέ την Κυβέλην τής ΦρυγΙας καΐ συμβολΐζει την κίνησιν, την διάρκειαν, την διάδοχον. Καΐ Εφερεν είς τδν Κόσμον τδν Δία, τδν Ποσειδών, την Ήραν, την Δήμητραν. Ή Ίστορία ίηαναΧαμβάνε ται. Ό Κρόνος δΐν έκρήμνΐζε τά τέκνα τού. Τδ κατεβρά χδιζε. Εσώθη μόνον δ Ζεϋς Ι άπδ τΓ^ν μητέρα τού την Ρέαν *ι*Ι δποΐα Εδω«εν (ίς τ£>ν Κρό¬
νον νδ κατοπιή άντ" αυτού1
έσπαργανωμένον λΐθον κα?
παρέοω<ε τδ πσιδΙ της είς 'ους Κουρή" τας νά τδ <ρυλό ξουν επί τής *Ί9τ)ς είς την Κρήτην. Κοΐ έ«εΤ ανετράφη έντδς χρυσοθ λίκνου. Τδν πε· ριτριγυρΐζουν οί νύμφαι, ή Άδράστεια, που συμβολίζει την άνεξιλέωτον Μοίραν, τδ αναπόφευκτον. Ο! Κουρήτες χορεύουν κρατοθντες τάς χαλκίνας άσπίδσς των καΐ προκολοθν τοιουτοτρόπως έκ- • α.φαντικδ" Βόρυβον, διά νά υ^ιν άχουοΡ*(!) ι (δ κλ-^μμα τού. Α! μ^λ'ασαι τγΠ 'Ρ'"'·φ<'ρουν »' ι τ_Ί> *' Ί αί Τ γ· ι τ<ν χ ' ών Πν ό ό ιότε δ Αί/ 6χ ό "Ολη ή φύσ ς τίθεται είς την ύ ηρεσιαν τού ΠΙνει κατά προτίμησιν άπδ τδ κέρας τής οίγδς ΆμαλθεΙας τδ γόλα τού, ποϋ συμβολίζει την γονι μότητα κοΐ την αφθονίαν καΐ τέλος τδ σπάζει καΐ σκορπίζει τΛ δώρα τού είς τάς νύμφας. Αύτλ είνε μίη άπδ τάς πα· ραλλαγός τοθ ι ερ! τής γεννή οεως τού Δι6σ μύ8 >
Ό Ζευς διον ίμεγ λωσε
ϊδεσε τόν πατέρα το «π! τδ·-
υπεχρέωσε νά έπανψερη τά
παιδία τού—νά τά έμ'ση
"6τσι δρχισε δ εναντίον των
Τιτάνων φοβερδς αγών, δ δ-
ποίος παρετάθη επί δέκα δ"
λόκληρα χρόνια· Είνε ή άγω·
νιώδης πάλη των στοιχεΐων
τής Φύσεως, μέχρις δτου
φθάσουν είς την Τσορροπ(αν(
μονιμό·ητα τ?)ν τάξιν.
Προ ϊΐκοσαετίας Ινας Γάλλος
μηχανικάς, δ Ίππόλυτος Ντό-
σολιέ, είς διάλεξιν τού γενομέ
νην πρός συμπατοιώτας τού ά
ποιχιακούς μηχανικούς είς τό
'Αλγέοι, ανέπτυξε μίαν θεωρίαν
ή όποία, μολονότι παραχ νδυ-
νενμένη διά την εποχήν εκείνην
— το 1930—, έπεσεν Ινα πρό
| βλημα, τό όποιαν μέ την παςιέ
λβυσιν τοϋ χρόνου προσέλοβ&
παγκοσμίους διαστάσεις.
Ή Γή βαθμηδ ν άποξηρηί-
νετοι—είπεν ό ξ'άλλος μηχ«η-
κός—-χωοίς νά τό άντιλημβα
νωνται οί^άνθρωποι. ΚηΙ πρός
έπίρρωσνν τοϋ ίσχυοισμοϋ τού ό
Ίππόλυτος Ντκσσολιέ άνέφερε
τάς εξής παρατηρήσεις:
Είνε αναμφισβήτητον δτι κα
τα την προϊστορικήν εποχήν ύ·
πήρχβ μία μεγάλη έσωτΒ(ΐχή
θάλασσα είς την Ασίαν, Πρό
σαράντα αΐώνων (ί Κι έζοι τή^
άπεκάλουν αρχικώς «Σέο Χά*ι »
(Δυτικήν Θ ίλασσαν) καΐ κατό¬
πιν «Χαν ΧιχΊ'> (Άποξηραινο-
μένην θάλασσαν). Ή πελωρία
αύτη λίμνη ΙΊ-βτείνβτο άπό άνπ
τολών πρός δυσμάς, επί μήκηυς
3,700 καΐ πλέον χιλιομέΐρων.
"Ο,«ι άπέμβινβν άπο ούττ)ν α¬
ποτελεί σήμερον τας λίμνας τής
Σιβηρίας (Β ι'ι'κάλην κ. δ.) καί
την Κασπίιΐν θάλασσαν, τή, δ
ποίας ή στάθμη εύρισκε· αι 25
μέτρη χάτω 'τπό την τής Μβ
σογείου, ή δέ έπκράνβια πβριλομ
βιίνει 200.000 τετραγωνιχά χι-
λιόμ,β-ριι, δηλ. σχβ*όν την ήμί-
σβΐαν επιφάνειαν τής Ίσπ<<( ■;. "Η Τσαντ, ή μεγ<λη φυικα νίκη λίμνη, αποτελεί μίαν άκό μη άπιδβιξιν τής β ιτ»μιαίπς ά Λθξηρ<ίνσρως τοϋ πλ ■ νή'ου μπς, δ.οτι ή έπιφάνειά της εμειώθη χπτά 60 έκ ιτομμύαια έκταρίων. Αί νοΐιοαφρικανιχαί λίμναι Νέ άμι χοί Μακαυΐκάρι, αί όΐτι ι ι κατά τόν παρβλθόντα οίώνα, δπως διεπίστωσβν ό "Αγγλος έ ξβρευνητής Λίβινγκστον, κητε- λομβιιναν έπτά κοί πλέον έκα τομμΰςιια εκταρίων, σήμερον έ- χούν Αποξηρανθϋ εντελώς, ή δέ Κυβέρνησις τής Νοτίου Ά φρικής σχεδιάζβι νά τάς άν«- δημιουργήσχ] διά τεχνιχών μ έ σων. Κάτι ανάλογον συνέβη καΐ • ί; την περιοχήν τού πρτκμοϋ Νίγηρος, δπου ή «τεριοχή τού Γκουρέ προ όνδοήνπι Ιτών, ό πό τε την ανεκάλυψεν δ έξβρευ- νητής Μπάρτ, κατωκεΐτο άπό 9 000 άνθρώπους χαί άπενέλβι άληί)ινόν παράδειπον, μέ ώρ»(- ους κήπΓ'υς καί θ"νμάσια πε- Οΐβόλιά. Τώρα τό Γκουοέ ?χει μόλις 100Ο χατοίκους, οί δποΐοι ^ΐαθέτουν μεριχά αθλια πηγά- δι« διά νά σβύνουν την <Μψ ιν των. Τέλος βΐς την Αυστραλιαν χατά τό διάστημη Ικός ι>ίόϊ
νος, Ιξηφ «νίσθη ή λίμνη Ί-ύ
Ο», πού είχεν Ι-αα-ΐν 900 00υ
Ικταρίω ·.
Τα , ι ια τοΓι φιινουμένου
τής βιθμιαί'ΐς Ιξ φανίσεπις τοϋ
νβροϋ πού άπειλεΐ σοβα(ιώτατα
την Άνθρωπότητπ, έ δβχετπι
νπ είνε ή προ ι ούσα ψύξι. τοϋ
πλιΐνήτου μ«ς η »ά γρρ ίματα
τού, λόγφ τής συνεχιζομένης
διιιβςιώσ8ω^, ή όποία έκβ ·θύ-
νουσκ δλονέν την χοίτην των
Ηθτιιμώ» κηί των χειμάρροϊν,
μκιώ^βι τ* ν δι ΐπό ισιν τοϋ ί-
δαφους, χ·»θώ; κ Ι «ήν 'ροφο
δό'ησιν πηγών κ· Ι λιμνών.
Άπό τριών ή τεσσάρων ί
«ών, 8ν συνεκβ α τής ,ί»>ρτ)ξ«
ως τής άτομικής βόμβ ·ς, ποϋ
χατέστορψί την Χιραπίμ' χαί
χα'έστησε τόν ά"νθρ(οπ3ν 1«α-
νόν νά έξαπολύη τάς τεραστίας
ποσότητος ενεργείας, τάς παρο-
γομένας διά τής διαθΛάσεως τοθ
άτόμου, ή άποξηρανβις τής Γής
προάγεται όλονέν σοβ ΐρώτερα.
Έοωτατπι ήδη: Ή περίοδος
τής απολύτου ξηοασίας, πού
παρητηρεΐται τώρα είς μερικάς
περιοχάς τϊίς Εύρώπης, έν άν-
τιπηραβολϋ πρός την απέραν¬
τον χιονισμένην έ χ τάσιν βορείως
των Ήνωμένων Πολιτειών ττίς
'Αμβοιχή:, δφείλεται αρά γε
εί. μετατόπισιν τού δξονος τής
περισ'οοφής τής Γή ; Μόπως
με<ετοηίσθη χοΐ δ γεωγρ'«ριχός πόλος τής πφ'άρας μας. όπως εΙ%ε β·β ηον δΐιεκει συμβή μέ τόν μαγνητι«ό·ν; Μήπως ή μβ- τπτόπισις αύτη, πού θά εχιει άζβτο δέχα 1<ατομμύρια χρό- νια διά π'ΐρέχχλησιν 15 μοί ρών, βπεππεύσθη <Ίηο τάς άτο- μι>ι»ς έκςιήξβις χαθ' όμοιον
τοόπον, χατά τόν δποΐον πα-
οεκκλίνει άπό τόν δξονά «ής
μία πρριστρεφομέη οβοι'ο" —
ΠΟ;'ς τ'ην οποίαν άς Π· Ο β''ω
αεν την Γή —·Όν την πυροβο-
λήσομβν μέ σ-άγΐ"; Όσον ά-
σήμπντος χαι άν εΐν ι ή πρόσ·
χρουσις ·ών σχαγιών επί τής
οβούθ' ς (δηλ. των <ζΌμι»ών έχρτίξεων, δσ'»ν άφοςά »ήν χί νησιν τής Γή.)< άρκεΐ διά νά άλλοιώσχ), εΌτω κ ,1 ίλοφρως, την δμολό η<α τί)ς πεοισΌθ- φής καΐ νά προκιι/έ υ πορέκ- κλισιν τοΓ' άξο^ ος. "Εάν πυμΓΐϋ τέοιο ποάΎμ« ή Ίβηο·1·^ Χ 0Π0·>ησος θ' άηθ-
«τήπη τό ν),·ι ιή; Βουε.'ου Ά
φοικής, διό ι ή Ίσπ· νί>« χαΐ ή
Ποοΐογαλία Θά ππρεκκλί->ουν
πρός νότον, έν ώ ή Βόρειος Ά
με·ρΐκή θά πορεκχλίνη βορβιό
τρρα χαί συνεπώς θά αιτοκτή*
σ~ ψυχοότερον χλϊμα.
^
60 000 άνδρας των άμβρικπνικών Ινόΐτΐίον μ», ϊΟα
τού, Ναυ ιχων καΐ Άεοοπορίας χ >ί 600 άεροπλάνα 8λ βον
ποοσφάτως υ-έρος είς νυμνάσια νέ ·ς στρατηγΐκής διβξ 'χτ»βν
τα είς την πολιτεί· ν Νοτίας Καρολ^ας. Χιλιάδας άλεξιπτω-
τιστών ΙροίφΛησαν Ιξ άεροπλάνοιν Ιπτομέ ών υπεράνω μιάς
κβθΐοχής ή δποΐα ΰπβίίθετο δτι εΙ^ καταλκιφ»5 ύτό «βχ&οι·
κων δυναμϋων» Σύμφωνα μέ τα διδάγματα των Λμβρι-
χΐΜχών πληοοιμάτων χατ'ΐ την διάο»βΚϊν τοΓ' άτσκλβι-
σμοΰ τοΓι Βε-ρολίνου, οί «φίλιαι δυνάμεις» <5νεσ;ωδΐΓ<ζοντο χαί ενίσχυον ο ίποχλειστικώζ χαί μόνον άπό τόν άέρα. Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ Τ&Η πΑΧ! ΕΙΣ ΤΑ ΗΕΤΟΠΑ ΤΗΣ ΚΟ Ν >ΕΑΣ
Ή Έπιστήμη
Τί είνε άνοσία;
Β.
2Τ0ΜΑΤ0Λ0Γ0Σ
Χειροδργος — Όδοντίατρος
ΤΙίΗΜΑ
ΆκΐΐνοβίραΛϊίας — Άκχι*
νοδιαγνιοβτική);, 'ϊπίρ'.ώ-
δεις καΐ όίΐΐρυθρΐς άχτίνις
ΠΔΑΤΕΙΑ ΑΓ, ΜΗΝΑ
Τηλεφ, ί.ίθ
ΟΑΣΙΣ
ΣΗΜΕΡΟΝ
Δική σδυ στ,ή ζωή ; Νεκρή δΊκή μου,
"Ενα Ιργο της Ίσπανικήί &π6ρπασαγωγήί πού γιά
πρώτη φορά βλέπει τό Ήράκλειον< "Ενα μΤσο; πού γβννΛ τή δίψα τί)ς ίκδικήσβως Μιά άγάπη πού δέν άναγνωρίζβι φρ&γμούς, κ«1 δη· μιουργεΐ δικούς της κόσμου;. ΤΑ Νοσταλγικές καντάδες μέ Μεξικανικές όρχήστρες. Μέ την ώραιότερη -ζΌνχΧχα τοθ κόσμου ΜΑΡΙΑ ΦΕΛΙ3 >ωι την βελούδινη φωνή τοθ ΜίξικανοΟ Τενόρου
ΧΟΡΧΕ ΝΕΓΚΡΕΤΕ
ΑΥΡΙΟΝ
Ή ΒΙΒΙΑΝ ΡΟΜΑΝΣ βτδ άθάνβτο Ιργο
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΝΥΚΤΑΣ
II
ΆφοΟ ώμιλήσαμεν περί ?μ·
, δ. ϊ^'^μεν τί εΤ^ε
τέλπ'- πόντω^ ή Αν σίπ| ^ι11
Γ) ό^οΐα δμ λεΐ ι σον μυ
<ΐτη^ιω''ώ( κ<ι) θυγ'εχυμ*1 νως δ πολύς κόσμ ^ έξ άψορμής τού έμβολιασμοθ κατά τής εΰλογίας. η Διά την πρόκλησιν λοιμώ- δους νοσήυατος άπορα τη τος είνε δχι μόνον δ μικρά 6ιακδς παράγων, άλλά καΐ ή προδιάθεσις τοθ δργανισμοθ, ιΊ άντίστασις την δποίαν θά δυνηθή εδτθς ν6 προβάλη κατά τοθ μικροβ ου, καΐ ή δποία πολλάκις εΤ^ε δ ά- ποφασιστκδς ποράγων, δ ν άτουα έκτεθειμένα είς τόν αΰτδν κίνδυνον λοιμώξεως θά άσθενήσουν ή δι<ι. Αώγγ) δμως ή φυσΐκή άν- τ/στασις, πού κάμνει τά 6γο μα δυσπαθή, δέν εΤνε άπο· τέλεσμα φυσικής άνοσίαο, άλλ' δφείλεται είς την εΒ· ρυθμόν λειτουργίαν τοθ άμυν- τΐκοθ μηχανισμοθ των ατό- μων, δ δποΐος κατ' άνάγ κην θά ΰπόκειται είς διακυ μάνσεκ, δυνάμενος είτε νά Ασθενωθή (άπδ οπερκόπωσιν λ· χ δποσιτισμδν, ψύξιν, άλ· κοολισμδν κτλ), εϊτε νά έπιρ- ρωσθή (5ιά καλής διατροφής, δισβιώσεως ΰπδ ύγιεινοϋς β ρους κτλ). Ι Έν αντιθέσει Πρδς Την πε¬ ριωρισμένην οίτήν φυσι*^ άντίσ'σσιν, άνοσία εΤνε ι*| ? διΛτητ, κα·ά την δποίαν βτο· μο Γ) ζώα δέν είνε ίπιδεκτι , κά προοβολής ΰπδ ώρισμέ νης λοιμώξεως. -Είνε- ίνδια· φέρον νά τονίσωμεν β π τά έπιδημιολογικά καΐ άνοσθλο γικά φαινόμενα, θεαματικά έν πολλοΐς κα? τόσον χαοακτη ρισ'ΐκά, 1*(νΓθαν άπο των άρχαΐΊτΛΊ^ν χρό ών την προ σ'χή/ 'ώ 4 βρώπ όν. "Εόι, άνε.οθεν > ίχον ππρτηοή
ν ι, δ>ι κατ·1) την διάρκειαν
καΐ τΐΐς βαρυτέρσς άκόμη
έπιδημΐας δέν ποοσβάλλον
ται ποτέ δλοι οί βνθρωπο'.
"Εκαμε δέ τεραστίαν έντύ*
πωσιν τδ γεγονός, δτι ωρι¬
σμένα δτομα δέν νοσοθν
Εοτω καΐ δν ί*ίσαν έκτεθει-
μενά είς τδν ίδιον κίνδυνον
λοιμώζεως δπως καΐ οί άσθε
νήσαντες. Ήτο ^έ πρσψανές,
Οτι ηθέλησαν νά έξηγήΌουν
τδ περίεργον τοΟγ-ο φαινό*
μενον καΐ νά τ6 άποδώσοον
είς τάς διαφοράς περΐ την
σωματικήν διασ<ευήν ? ί· διοσυσ τασίαν των άτόμων (Γαληνός). 'Αλλά καΐ επί τής έπικτήτου άνοσίας άνευρί- σκομεν καϊ Θαυμάζομεν τάς παρατήρησις, ποϋ 6<αμαν οί άρχαϊοι "ελληνες. Ό Θουκυδίδης Ιστορών άριστοτεχνΐκώς τά κατά τδν «.λοιμδν των Άβηνάίν»ι κατά τάν Πελοποννησιακδν πόλε μόν (6 οποίος,1., ώς άνεψέρα μέν, δέν ^το τΐποτε δλλο πα· ρά εόλογία καΐ δχι πανώ λης, ώς έπιστεύετο), ανθφέ ρει έπιγρσμματκώς, δπως θά έδΐδασκε «αί σήμερον ή Έ πιστήμη: €^ νόσος δέν προ σέβαλλε τ6ν αώτδν β.θρω πον Λύο φοράς» («δ)ς γάρ τδν οίτδν, &πε καΐ κτεί νειν ούκ έπελάμβανεν»). Κα· τά τδν Μεσολ ωνα, διαρκοώ- Οης τής έπιδημίας τοθ «Μέ λανος 0ανάτου>, δπυς άπε
κληθή ή πσνώλης κατά τδν
14ον αίώνα, εχρησιμοποιήθη¬
σαν διά την νοσηλείαν των
ΗΛΕΚΤΡΑ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ίΐιά θεαματίκή καΐ ίγρΐα
περικέΐεια τής Ζο6γκλα(
ΜΑΓΙΚΗ ΠΗΓΗ
ΤΟΥ ΤΑΡΖΑΗ
ΑΥΡΙΟΝ
Χορίς τραγο&οι ΚΐριπέτειαΙ
ΣΑΜΠΑ
ΣΤΟ ΡΙΟ
ΜΠίΓΚ ΚΡθίϋΠΙ1
ΝΤΟΡΟΘΓ ΛΑΜΟΓΡ
ΜΠΟΜΠ ΧΟ1Ι
ϊ.& ιό έδωφρενικο1 Τρίο
ΔΝΤΡΙ0Γ2 .2Ι2ΤΕΡ2
©εΡινΟ-
ΑΠΟΛΛΩΜ
ΣΗΜΕΡΟΝ
'βνα Λρκ)τοψΛνί{ βέ μεγα'
λεΐο καΐ αΐγλη Ιγ^ρωμο
άριοτοώρ^ημιχ
ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ
ΠΑΡΕΛΑΣΙΣ
Μέ ί κολοββοΰς τής τέχνην
ΤΖΟΓΝΤΤ ΓΚΑΡΛΑΝΤ
ΦΡΕΝΤ Α2ΤΔΙΡ
Ή
ΑΥΡΙΟΝ
ΤΑ
ΤΗΣΦαΚΗΖ
ΑΐΐΠΟΤ καΐ Κ02ΤΕΛΑ0
ΜΠΒΡΙ2 ΚΑΡΑ8Φ
Η ΙΡΒΙί ΦΒΗΒΡΙΒΤΙΙΣΑ
(Σννέχεια εχ τής 1ης σβλίδος)
6φυγε άπό τή μέση. "Ετ^ι ή
κόρη τοθ Φούρνσρη τής Πό-
λης γΐνηχε κόμησσα ΣοφΙα
Ποτότσκι, ή πλουσιώιερη κι'
δαορφότερη γυναΐκα ιήςΕό-
ρώ»ης
Ό γίρος δντρας »ης την
λάιμβυβ. Κάθε έπιθυμΐα της
έηρσνματοτιοιεΪΓο άμέσως.
Καΐ οί τρελ>ές έπιθυμίες της
δέν εΐχαν ΰρια. Ή μανία
τής πολυτελείας καΐ επιδεί¬
ξεως την Ισπρωχνε οέ τρελ-
λέ; δατιάνες. Ό κόμης Πό-
τόισκι δαπάνησ» Ικατοντά-
δβς βχατομμύρια γιά νά
πλουτΐση τό ττσλάτι τού μέ
κάθβ εΐάους καλλιιεχνικό
θησαυρό.
Κι' βίαν τέλος δ θβός εύ·
8ό<ησε νά καλέση, στός ού- ρανό τόν κόμητσ, ή χήρα τού εμεινβ γεγική κληρονό μος τού. κάτοχος μυθωδους ηεριουσΐσς,' μσζΙ μέ τά δυό παιδία πού εΐχε άποκτήσει άπό αυτόν. 'Αλλά ή ευτυχία 8έν μπο- ρεΐ ν' άκοΚουθή σ' δλη τή ζωή τόν α'θρωπο. Ή Πολω- Ια ήΊαν τό μήλο τής Ερι δος μεταξό ΡωσσΙας, Αυ¬ στρίας καΐ Γερμανίαν, στό τέλος δέ συμφώνηοαν οί τρείς δυνάμεις κοί τή μοΐρα- σαν μβταζυ των. Έτσι ή πβ- ριουσΐα τής κομήσσης Πθ- τότσκι δημεύτηχε άπό τούς κατακτη έ<. καΐ ή ώραία χή· οα κατέφυγε σΐό Ββρολΐνο, βτου ζο1 σε μέ τά ύτιόλοιπα τής γιγάντιας περιουσίας τοθ ουζύγου της, Κως δτου τ6 καλοκαίρι τοθ 1823 τιέθανε στή γερμανική πρωτεύουσσ σ' ήλικΐα σαράντα Ιξη μόλις χρόνον, αγνωσιο άπό ποία άρρώσΐεια. Την ύπέροχη ό· μορφιά της μάς τή οεΐχνει μιά άριστοτεχνική πρόσω- πογραφΐα της, ποό βρίσκε- ται στήν ΠινοΚοθήκη τοθ Βε· ρολΐνου. Κ. ίτανωλιώντων καδώς καΐ διά την άπολώμανσιν των οί<ι- ©ν, ίτομα τά δποΤα υπέστη σαν την νόσον καΐ ίόθησαν καΐ εθεώρουνγο συνεπώς β νοσα. Άφάνταστος δμως ηρόοδος επί τοθ πεδίον τής έπικτήτθυ άνοσίας προέκυψεν 'κ τής είσογωγ^ς, απδ ό0 1721 είς τί)ν Ευρώπην όπδ την Ασίαν τής μεθόδου προφυ- λάξεως άπδ τής εΰλογίας. Γ. Χ. Ο ΕΙΔΙΚΟΣ 4ΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟ2ΙΑΤΡ02 χ Αοός Γιαμποοδτ] πλησίον Άγίοο Μάρκου (ΣεΙταν ΟγλοΟ) 9—12 π. μ. 4—8 μ, μ. Φαρμακείον Ματζαπεχάκη 12—1 μ. μ, καΐ επί οανεντεύξει. ΝΕΑ ΓΟΡΚΗΙ». —Ή πολεμική κατάστα¬ σις είς τά μέτωπα τής Κορέας έμφανίζβι με¬ γάλην έντασιν άπό διη μέρου. Έκπρόσωηος τού Ά μερικανικού ύπουργεί- ου Αμύνης εδήλωσεν ότι επί τή βάσει των μεχρι τούδε ληφθεισών έκθέαεων» ή κατάστασις είς τό Ποχάγκ παρου σιάζεται συγκεχυμένη. Ώς πιστεύεται, τό αερο¬ δρόμιον, τό οποίον ά- πέχει περί τά 1Ο χιλιό μ* ρα άπό τόν λιμένα τού Ποχάγκ, ευρίσκεται ά*όμη είς χείρας των βτρατευμάτων -των Ή¬ νωμένων Εθνών. Ό έ* ηρόαωπος τού υπουρ γείου Αμύνης χατέλη ξεν ότι δέν είναι είς θε σιν νά διευκρινίση ποί ος έλέγχει τώρα την πό¬ λιν τού Ποχαγκ καΐ πε¬ ριωρίσθη νά βΐίΐη'δτι εί¬ ναι βέβαιον ότι οί Βο- ρειοκορεάται είσέδυσαν είς την πόλιν. Πάντως τα Άμερικανικά άερο πλάνα έγκατέλειψαν τό αεροδρόμιον τού Πό Χ*γκ. Άργά την νύκτα ε¬ γνώσθη δτι τό άεροδρό μιον ευρίσκεται είς χεί¬ ρας των Άμερικανών «αί ότι είδικαΐ δυνά¬ μεις έλαβαν εντολήν νά τό κρατήσουν πάση θυ Τμήυιατα τής οννάμε ως των Άμερικα* ών «ε- ζοναυτών κατέλοβαν σή μερον τό Κοσόγκ την μεγαλυτέραν πόλιν έξ δσων έπεσαν είς χείρας των Άμεριχανών αηό τής ενάρξεως τής έηιθέ' σεως των κατα τής νο¬ τίας πτέρυγος τού Κο· ρεατικού μετώπου. Τηλεγραφήματα ·Μ τθζν μετώπου άναφέρουν ότι τά αμερικανικα άε· ροπλάνα έγκατέλειψβχν τό πλησίον τού λιμένος αεροδρόμιον καΐ ότι ·αΙ μεγάλαι πυρκα'ι'αί αί ο· ποΐαι έξερράγηιαν είς την πόλιν τού Ποχάγ* είναι πιθανόν να σημαΐ νούν ότι οί ΆμερικανοΙ αφήκαν μερικά έφόοι» είς την περιοχήν αυτήν. Πρω'ι'νόν ανακοινω¬ θέν τού στρατηγού Μ»κ "Αρθουρ άναφϊρει δ τι τα κομμουνιστικά *ιρο' γεφυρώματα περί τόΤα εγχού έξεκαθαρίσθησαν» Έν τούτοις ισχυραί δυ¬ νάμεις των Βορείων έξ* χολο>θούν νά πιέζουν
την 24ηνΆμιρικανικήν
μεραρχίαν, ή όποία προ-
σπαθεΐ νά άναχαιτήσγ,
την προώθησίν τωνηρός
τό Μααάν,
Είς τόν Τομέα ΤαΙν·
τζοΰ τά άμεριχανιχά
στρατεύματα έξεηλήρω
σαν τόν αντικειμενικόν
των σκοπόν χαΐαλαβόν
τα όλα τα πρό *ύτής ύ'
ψώματα.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Την 20ήν Αύγούσχου έ. 2.
ημέραν Κυριακήν καί &^α.ν
10 π. μ., επέτειον τής υπό
των Γερμανών όμαδικής έ-
κτε-λέσεω, τριάκοντα έπιλέ-
κτων κατοίκων τοΰ γωρίο^
Δαμ,άσχας γεήσον;αι τα ά-
τϊοκαλυπτήρια τού δαπάναις
των Θυμάτων των πεσόντων
άνεγερϋέντος ένχ^ς τοθ χω¬
ρίου ήρώου.
Την πρωΐαν τής αύ-,ής
ημέρας καί είς Θέσιν «Κερα-
τίδι»—τόπον εκτελέσεως—
ϊνθα^ ανηγέρθη ή έκκλησία
ΐοθ Έσταυρωμένου τελεσθή-
ίεται 6εία λειτουργία καΐ έ-
πΐμνημόΐυνος δέησις.
Παρακαλοϋ^ται <5£ πάσαι αί Διοικητικαί, Στρατιωτικαί, Δικαατικαί, θρησκευτικαί Αρχαί τής Νήσου καΐ πάντες οί τιμώντες την μνήμην των πεσόντων δπως ευαρεστούμε¬ νοι τιμήσωσι διά τής παρου- οίας των την τελετήν ταύτην. Δαμάστα τη 8 ΑΟγούστου 1950, Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ή άμερκ. ΝβολαΙσ Κέ'ι'θ Μπήυν,18 έιών, γν· μνασιόπας τού Νιένββο, 6 ποίος ωρίσθη τελευταίως δπως άντιπροσω-τεύση την άμβρικανικην Νβολυίαν ύς τήο Εθνικήν "Επιτροπήν των Ήν. ΠολιτιιΛν διί την ΟΥΝΕΣΚΟ, 'ΑΤΑ Τ9Ν ΚΕΦΑΛΟΠθΝθιΜ - ΗΜΙΚΡΑΝΙΟΝ - ΝΕΥ- ^ΑΑΓΙΟΝ -ΟΔΟΝΤΟΠΟΝΟΝ- ΓΡΙΠΠΗΣ^ ΚΡΥΌΛ0ΓΗΜΑ7Ρ1 ΡΠΙΔΡΑΓΙΙ ΑΜΕΓΟΓ κ ΑΣΦΑΛΜΣ