33271

ΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΛΟΣ ΧΆΝΔΑΚΟΣ 50
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΧ.
Κ οί νο>νι /ά ' ι
■■" ι νιι ευ-
μι^ιι ι 2Ο.000
ΤΤΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΚΑΘΗΜΕΡίΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΛΙΕΥβΥΝΤΗΣ-ΙΑΙθΚΤΗΤΗ^
ΠΕΤΡΟΧ5 ΒΑΡΒΟΓΔΗΣ
Έτος 3ον. Αριθ. φύλλον 667
'Λριβμός τηλέφωνον 2 — 56
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ—ΚΡΗΤΗί
βδβί Χάνδακο;
ΣΥΝΔΡΟΜΔΪ 1Τ. ΔΡ. 120.000
ΝΟΜ. ΡΓΟίΟΡΟΝ &¥, 1+3.000
ΠΕΜΠΓΗ
2ΙΟΚΤΩΒΡ10Υ Ι9/+3
Σκληνη 22 Αμβρνν
Άν. Ηλίου 6.42. Δΰοις 5 37.
Ίλκρίωνας μεγάλου
•«ΒΣΙΕϊΣΕΒ ΕΙ ΓΙΚΙ ΑΡΙΙΜΙ1500 ι,τΐ
'ΝΙΕΖΙΙ. ΟΡΓΗΙΙΚΗ Ην. ίίΙ,ΙΟΐ 1600 ΙΑΤΑ ΙΤΙ|Ο»
0Ι-1ΙΣΙ0Ι-
Η ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ &ΗΥΠΕΡΤΙΜΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ
Τοΰ ΓερμανΌΰ άντισυνταγματάρχου κ. Μ π ε ν ά ρ υ
Ή πριότιι σκέψις ενός διοικητοΰ στρατιοηικής όιιάδος, οίαν
λαμβάνη την εντολήν μιάς στρατιωτικάς ρτιχειοήσεω- αδιά¬
φορον άν διοικϋ ολόκληρον στρατιάν η ιιόνο, :ι ιιι ,ιι
σμα κρούσεως, πρέπει νά είναι: «Ποΰ εύρι'σκι τι/ι μ /.ΐ'ρος,
Ποία είρ ή δύναμις τού; Είς π'ΐΐαν εν/ ιγιπ'ν Γνδ-/-ται νά
προβή;»
Αί πληροφορίαι ττροΙ τοΰ Γχθροΰ ιί,τ >τελοΰν τάς (Ίάσεις τής
απαφάσεο)ς ενός διοικητοΰ μονάδος καΐ τού Γ/ ταύτης προκΰ-
πτοντος μαχητικοΰ σχεδίου τού Αί διαταγαί, τας ό τοίας Οά έκ.-
δωσχ), βασίζονται, κατά κύριον /.ιΊγ ιν, έτΐ των τ/ηριΐφοριών
τούτων. Κ'*ϊ όμως δέν πρόκειται πάντοτε· .τι οί στερι-ών βά-
σεων. Διότι αί. περί τοϋ έχθροΰ πληροφ )ρί·ιι σπανιώπιτα μόνον
είνε πλήρεις καί δύνανται π'κόλως νά παραπλανήσουν Γν« υτεΰ
θ/ννον διοικητήν μονάδος Αυτύ παρετηρήθη πολλάκις είς την
Ιστορίαν των πολέμων.
Φρειδερΐκος ό Μέγας έγραφε, φιλ,οσοφικώτατα, εις τάς «Γε
νίκας αρχάς περί τοϋ πολέμου» τα εξής: «Εάν εγνώριζε· κανείς
πάντοτε έκ των προτέρων τάς ποοθέσεις τοϋ εχθρόν, θά ηδύνατο
νά τόν κατανικά καΐ μέ υποδεέστερον άκόμη στρατόν.» Ό ΐτό-
λεμος είνε κ«Ί θά είναι πάντοτε κάτι τό άβέβαιον. Μόνον τό ό-
ίυδερκές βλέμμα ίνός άληθοϋς στρατιο)τικοΰ αρχηγόν ημπορεί
νά διαπεράσΓΐ τύν σκοτεινόν πέπλον πού περιβάλ/,Ρΐ τάς σκέψεις
καί προθεσεις τοΰ αντίπαλον. Αναλόγως τής ϊδιοσΐ'γκρασίας
τού ώς άνθρο>πον, τόν καθοδηγοΰν είς τάς κρίσεις καί άποφά-
σεις τον ή αϊσιοδυξία ή ή άπαισιοδοξία καί δύνανται νά τόν ό-
δηγήσουν είς την επιτυχίαν, άλλά καί είς την πλήρη άπυτυχίαν.
Όλαι οί πραγματικοί στρατιωτικοί άρχηγοί τής παγκοσμίου
ιστυρίας υπήρξαν πάντοτε αίσιόδοξοι. Είνε πεπεισμένοι περί τοϋ
δίκαιον τοϋάγώνος των,περί τής ίερότητος τής αποστόλη; των,πε-
ρί τής δννάμεως τής προσωπικύτητός το>ν καί περ'ι τής τελαό-
τητος τοϋ στρατόν καί των όπλων των. Ή θέλησις τής νίκης
παρέχει είς αύτοί'ς τό συνοάσθημα τής ήθικής άνωτι-ρυτητος
έναντι παντός αντίπαλον. Καί ή θέλησις αύτη είνε ή καλλι
τέρα εγγύησις διά την τελικήν επιτυχίαν.
Παρά ταύτα όμως, ή τοιαύτη αΐσιοδοΕία τοΰ στρατιωτικοΰ
άρχηγοΰ δέν πρέπει ποτέ νά παρασύρη εις μίαν έπιπολαίαν υπο
τίμησιν τον αντίπαλον,. Πολλάκις ή ύπεοβολική «ΐσιυδοςία εΐ-
χ?ν ώς συνέπειαν τό ναυάγιον καί τόν. ολεβ-ρον ενός διοικητοΰ
καί μιάς στρατιάς Ό έλπιζόμενος «περίπατος μεχρι τοΰ Βερο¬
λίνον» ευρεν άδοξον τέλος, τό μέν 1870, διά τούς Γάλλυυς είς
τό Σεδάν, τό δέ 1989, διά τούς Πολοονούς μέσα είς τονς κλοιούς
τοϋ Κυϋτνα καί τοΰ Ραντόμ.
Καί πάλιν θ' αναφέρωμεν τόν Μεγάλ,ον Φρειδερΐκον. «Δέν
πρεπει, έγραψεν ό έξαιρετικός αύτός στρατηλάτης, νά περκρρονή-
ται ποτέ ό έχθρός άπό τής πρασίνης τραπέζης. Τουναντίον,
πρέπει νά σκέπτεται κανείς τι θά έποαττεν, εάν εύρισκε
το, πρός στιγμήν, είς την θέσιν τον. Όσον περισσότερΰΡμπόδια
προβλέπει ένας στρατιωτικός οιοικητής εις τα ί'δια τού σχέδια
τόσον ολιγώτερα θά συναντησισ μετέπειτα κατά την ε¬
φαρμογήν των. Έν συντομία, πρέπει νά προβλέπη κανείς τα
πόντα, ν" άναγνωρίζη εγκαίρως όλας τάς δνσχερείας καί νά γνω¬
ρίζη νά τάς νπερνικα.»
Ό πεσσιμισμός, δηλαδή ή άπαισιοδοςία, έν τούτοις, απο¬
τελεί άκόμη χειρότερον σύμβουλον ή ό όπτιμισμός, ή αίσιοδυξία.
Πολλοί στρατιωτικοί διοικήται είνε έ; ϊδιοσυγκρασίας ύπερβολι-
κά σκεπτικισταί καί άπαισιόδοίοι. Ό Κλάουζεβιτς, άναφερύμε-
νος είς τάς άτνχεΐς εκστρατείας τής Ίένας καί τοϋ "Αουερστεττ,
γράφει εις τό <>ον κεφάλαιον τού έργον τον «ΊΙεοί τυΰ πόλεμον»:
«Κατά κανόνα, κάθε άνθρωπος κλίνει έκ φύσεως είς τό νά πι-
στε-ιηι μάλλον τύ κακόν παρά τό καλόν Καΐ ό καθείς συνηθιζει
νά μιγκλοΛοιή άκόμη περισσότερον καιι τό δυσάρεστο . ιά
τουτο ακριβώς, οί κίνδννοι, οί όποϊοι ιιέ ύλίγην αισιοδο'Ξίαν
καί θιίρρος θά ηδύναντο ευκόλως ίσως νά παραμερισθοϋν, ί-
—■ ιι ιιιι 11 ιι 11 «ι !■■ 11»111 ιΐ' ί» > »πτητι ιϊίιτγγιτ—ι—π-------
Τα κέντρα τοΰ Νομοϋ Λασηθίου
! πανε'ρχονται ά/ί(')μη μεγίΐλείτεροι, τουτο δέ χωρΐς άποχρώντα λό¬
γον Ή υπερτίμησις τής έχθρικής ίσχύης δύιαΐαι νά :
ιίιπι/ν βιίσκανιις ό (,θαλμος, την ιδίαν θέλ»|ΐιν κ<<1 ά.το<( τ)|τα. Κατε'ναντι ενός Ναπολέοντος, δέν ετόλμησαν αί μικραι δι άνοιαι, αί οποίαι ευρίσκοντο, τύ φθινόπωρον τοϋ Ι*ΟΓ>, επί κε
φαλής τοΰ πρωσσικον στρατοϋ, νά προβώσιν εις ιιίαν αποφασι¬
στικήν ενέργειαν καί εισήλθον άποτνΓρλ.ωμέναι μέσα εις τό δίκτυ¬
ον πού είχρ πλέ;ει δι' αύτάς 6 Βοναπάρτης, παρέσυραν δέ ούτω
τ-.'ιν στρατόν των είς την καταστροφήν. «Έπίση;, τάς αρχάς τοΰ
Σκπτίβ^οΐ' Ι'.ιΝ, ε.ναυάγησεν ή γκρμανική έπίθ-'σΐς παρά τόν
Μάονην, μόνον καί μόνον λόγιι> τής άταισιυδο'ίίας ο/.ίγιον στοα-
τηγών καί άςκοματικών τοϋ έπιτελείου, ι,ί ό τοΐοι Γ|Ίί πον νά
λαμβάνη σάοκα καί όττά τό φάντασμα μιά, διασ,τάσειος των γερ
μανικών γραμμών υπό των Γάλλον.
ι ν είνε πάντοτε ενκολον δι° ρ'να στρατιωτικόν αρχηγόν να
είναι ρεαλισΐής >:αί νά βαδίζη την μέσην οδόν μεταξύ αισιοδο-
ξί«ς καί άπαισιοδοΐςίας, «δηλαδή νά ϊστίΐται σταθ' ούς οιοις ι νας
βράχας, έπιίνω είς τόν οποίον ίΐραΰυνται τα κυ[ΐατα, τοε'φίον ά-
κ/όνητον εμπιστοσύνην πρός την δύνααιν καί ίκανότητά τού,» ό¬
πως ζητεί «πό αυτόν ^ό Κλάονζεβιτς. έν άρκεΐ ά'λλη)στι η υ-
πεοβ.ιλική αυτο;ιεποίί)ησις, πρέπει νά λαμβιίνιονται ί'π όψιι
καί αί δυνατότητες τοϋ εχθρόν καθώς κα'ι τα <δκίΐ| οο ι άπρόοπτα ενός πόλεμον. ΓΟ στρατάρχης φόν ντέρ Γκόλτς, εις τύ βιβλίον «Λαύς εν οπλιθΐς», γοάφει: «Πόσον συχνά συμβαίνουν, κατά τόν πόλεμον άπρόοπτα! Δεν πρέπη νά λησμονή κανείς τούτο ποτέ, έστω καί αν δέν υφίσταται αμφιβολίαι ώς πρόςΐήνεκβασιν μιάς έ.πιχρι- ρήσεως. Άφ' ενός μέν άπαιτεΐται σταθερά («ποφασιστικότης, άφ" ετέρου όμοις καΐ έλαστικότης εις τάς άποφάσεις, αναλόγως των άπροόπτο)ν γεγοντΐτοον καί έξελίξεων πού ήΐ'ποροϋν νά εμφανι¬ σθούν αίφνιδίίος», Είς έ'να σύγχρονον όλοκληρωτικύν πι'ιλεμον, δέν παίζει ρό¬ λον μόνον ή εκάστοτε δύναμις τοϋ έχίτρικοΰ μετώπου, άλλά και όλύκληοος ή πολρμική δυναμικότης τού άντι.τάλου. Ιίίνε πολϋ δύ¬ σκολον σήμερον νά διαγνωσθΓ) "καλώς ή πραγιιαπκή ίσχΰς τού ε- χθροΰ, λόγυ.) πολλών άγνώπτίΰν παραγοντων ποΐ' .τροε'ρχον- ται άπύ τάς καταπληκτικάς προόδους τή; τεχνικής ΙΙοσάκις π ή ιιία ίιηον καί ή η χ κατά τόν παρΓ)ντα πόλεαον ήπιιτήθη τ/>συν
έτερα παράτασις ώς πρός την πραγματικήν άποδοτικότητα τής ε-
έξοπλιστικής βιομηχανίας τοΰ άντιπά?ιθυ ! Καί σήμερον άκόμη
δέν ύπάρχρι βεβαιότης ώς πρός τάς παραγωγικάς δννατότη-
τας των δύο έμιπολ.έμιον παρατάξεων.
Είνε ευνόητον ότι, είς όλας τάς εποχάς, οί έμπόλεμοι προ-
σεπάΰιισαν πάντοτε νά παραπλανήσουν τόν εχθρόν ως πρϋς την
δυναμιν καί τάς προθέσεις τοον. Φρειδερΐκος ό Μέγας, ολίγον
πρό τής μάχης τοϋ Αώϋτεν, διά τής διαδόσεοος έσφαλμένων φη-
μών περί τοΰ ότι διέθετε δήθεν έλάχιστα μόνον στραΐεΰματα,
ένίσχνσε τονς άντιπάλους τού είς την πεποίί^ησίν των πρρί τής
μργά?.Τ]ς ύπεροχής των, αϊφνιδιάσας αύτούς, κατά την άιοφα-
σιστικήν ημέραν τής μάχης, μέ τα τρομερά πλήγματα τής στρα¬
τιάς τον. Τό αντίθετον έπραξεν έναντι των Ρώσσων, πρό τής
μάχης τοΰ Τσόοντορφ, έπιτυχών την νίκην μέ πολύ υποδεεστέ-
ρας δυνάμεις.
Σήμερον, όπότε, μέ τύν όλοκληροκικόν πύλε,αον, οί λαοί
συμμι-τέχουν έ£ ολοκλήρου είς την ενεργόν πολειιικήν προσπά¬
θειαν, ο κάθε έμπό"λεμος προσποΗεΐ βεβαίως —ιδίως μέ τό σπου¬
δαίον προπαγανδιστικόν μέσον τοϋ ραδιοφώνυυ—νά εξαπατήση
ολόκληρον τόν εχθρικόν λαόν ώς πρός την πραγματικήν τού ι¬
σχύν, υπό Ηίτικήν εϊτε άρνηιικήν έννοιαν. έν πρέπει υμως
νά είναι κανεις οϋτε'υπερβολικά αίσιόδοξος, οΊτ, υπι ρβολ ινα ά-
παισιόδο|ος, άλλά νά μή άπομακρύνρται ποτέ τής λογικής μέ-
σης όδοϋ, παρπιιένιπν πάντοτκ ψύχραιιιος οεαλιστής.
"Αντισυνταγματαοχης ΜΠΕΧΑΡΥ
ΝΕΑΠΟΛΙΣ
Ή κωμόπολις τής εξελίξεως καί τοΰ μέλλοντος
Ή Νετίπολι; τοϋ γείτονος Νοιιοΰ Λασηθίου βαίνει συνεχώς
εξελισσομένη, συνηληύντων εις τουτο διαΐ'Γιριον .ταραγόντων ή
εύεργρ»ική έτίδρασις των οτοίων κ<(θίσΓαπ(ΐ αι^'(<·ής εις κιίίΐε ρ.τ,ισκέπτην. ΙΙαοά την πολεμικήν περίυύο /αι τάς αναποΐ|!·ΰ- κτονς συνεπρι'πς της, ή Νεάπολις έχει σιιμεκοσ.ι κατά τα τελευ¬ ταία δύο έτη, ίκανσς προόδους καί ρςΊ-'λίϊεις επί τοΰ πολιτιστιν.οΰ πεδίου. Ίδιαίτατα ή κιοιιόπολις αυτή είσηλίτεν ούσιαστικώς ίϊς στάδιον 6-ετικής προυδ'ΐυ και Γςι ).ι£ειος, (<ΐ| ή; μετι τράτΐ) είς ή- αον καί άτέκτησε διοίκησιν ϊ; έ τιλεκΐων τοοσιοπιον, παρρχοντων λόγιο τής κοινωνικήν αυτών θέσεως καί τής ήθικής τιον ύποσπίσε οος όλα τα έχέγγυι» διά την μελλοντικήν προοδον τή; (ίιοαίας κιο- μοπόλεως. "Αςιον Ιδιαιτέρας μνείας είναι το γεγονός, υπ επί κε<|αλής τής νέας Λημοτικής άρχής τής Νεαπο/.εως ετέι')|) ό έγκριτος ια- τρός χ. Λουκάκης, άριστος επιστήικον καί ϊδρώδης ανίΐριοπης, ού¬ τινος ή Γ«Γ(ΐσίωσις ιΐ; τό καθήκον κι/ί ή (ί/(ίτη πρός την κωμιί.ΐο- λιν είναι αί'πίχρηιια .ταροιμκόδεις Χραστήριο;, νιιιι ι ιιι ι«| ροον καί -ιοοοδεντικός ύ Λή(ΐαρχος κ. Λουκάκης,παοέ/ε.ι δια τή; τοοσωπι- άφοσιωθή εξ ^ ιργαΐ,ομενος απο βαθει«, .τ των συνδημοτων τον και αάτοον της κωμοπόλεως. , Ίδιαιτέρο); άξίζει νά ,«ισθβ *«* -ιην τού , Χ,,,ιαρχον ός, Γ,ΐ. οίτος διαπνεόμενος άπό χ«τ ,;ο/:,ν ναααιοφοο- , προσέφερε σημαντικήν ύ,.,ρεσίαν ε,ς ,,.οκΛηρον τον Τής περιφερείας τής Νεάπολης -τα τ,,ν προοφ - - τής διοικήσεως τοϋ Νομοΰ Λ.,οη.>ιο, υπο των Ι εο
τό
μανικών στρατευμάτων.
Είς γενικήν συγκέντρωσιν όλων των Κοινοτι/ρχών τής περι-
(ρερείας Νεαπόλεως, ήτις έλαβε χώραν τ Π προσωπινή .-Γοιοτοβου-
λί(^ τού κ. Λουκάκη, άνέπτυίεν οι'τος έν ίκκίσει τ"ί'ς λόγους
ν>ν ένεκεν ό πληθυσμός τού Νομού ΛαοηίΙί ιυ δ; όν ν Γ» «Μ'νπ^Γ^^η-
ται άρμονικώς μετά των Γερμανικών άρχιών κ·/ι ν»; συμμορΐ) οϋ-
ται πρός τάς. διαταγάς Τ03ν χωρίς νά δίδιι και την παρ(<μικραν αφορμήν είς παρείηγήσεις. Ή ί'πηρεσία αυτή τού Δήμαρχον, έίετιμήί)η δεόντίος ουχί ιιόνον παρά τοϋ πληϋυσμοΰ τής περιφ:- ρείας, τοΰ άνέκαίΐιν νομοταγοΰς καί φιλησι'ν.ου, άλλι/ καί παρά των Γερμανικήν άρχών, αι'πνρς ανταμείβουσαι την αρετήν, περι- βάλλουν τόν άρχοντα τής ν.'ομοπ.ίλεοις ταύτης, μέ εκτίμησιν έ'κδη- λον, διά την ηθικήν τού άνωτε.ροτ!)τα κ ιί διά την πιστήν έκτέλι - σιν των κΐίθηκόντον τον Ή κωμόπολις τής Νεαπόλεως πεςηλαμβά .οΐ"Τα είς τοί'ς κόλ- :ιους τής κοινίονία; .της στελέχη άνεπτυγμένα και ΐ|,ιλ')τ<ιιίοδα, δύ- νατ<ΐι άσ'ΐαλώς να .-ΐροβλέιη πρός έν καλλίτερον μέλλον, τό ό ποίον εγγυώνται, ΐ'φ' ίνός μέν ή πολύπμος συνδρομή των Γε,ρ- ιιανικών άοχων είς κάί>ε έργον κοινης ι'χρελείας καί άφ' ετέρου αί
μιγιίλαι διει·κολ<·νσί ι ς (ίϊτινε; παρεσχέθησ'ΐν παρά τού Φρούριον Κρήτης εν τή κινήσει τιιΰ τ/.η&υσμον καί τή ελευΐΐέρα ιιεταφο- οα των προιόντων ό/.οκλήροΐ' τοΰ Νομοΰ, ΓΪς τα κε,ντρα κατΐ(ναλ(ό- σεως. Την δημιουργίαν τοΰ /.«ιιτοοϋ ιιύτοϋ μέλλοντος εγγυατιιι ι ιί πλέον καί ή ώρ<(ία ((ΐλοδοίία τής νέας ημοτικής άρχής νά δημιουργήσιι πολ.λά, χωοίς αίσί)ητήν Γπιΐ'χίουνσιν τ< ο ν δηιιοηόν της. ' ' ' ~ II Ρ. ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ "ΕθίΙΙΚΟΠ,, --ΧΑΓ11Α Είς Τι1 Κ''ί τί ίί. γ ιιι ι μ Έιιααν Βαθβε. αι ΣιΡΑΙ.ν ι> Μ(ιι(-ς,
κόσκινα κ λ. π
ΑΙ ί!1»Ι.ίϊί1ί:!,
ιΐ' ΐοιιι·ΐ|
η-
Κροατικόν αεροπ/.ανυν είς άνατολικόν έτοιμον πρός α¬
πόϊ1 ιίωσιν.
ΣΥΣΚΟΤΙΣΜΟΣ 115
Διά την έβδομάδα άπό 19 Όκτω
βρίου μέχρι 26 Όκτωβρίου άπό ώρας
17ης μέχρι 5ης προ)ϊνής.
Διά νά γνωρίσωμεν την πατρίδα μας
ΕΝΤΥΠ&ΣΕΙΣ ΑΠ) ΤΗ» ΣΗΤΕΙΑΝ
Υπό τοΰ κ. Ι. Ριανοΰ
τίς βουνοκορυφές περιπλανήί))], καί πόσες φοοές δέν
ίε τ' ιύχρό λυκαυγές απάνω άπό τους λόφους κι' είδε
Έδώ στ ι
θά ίκαμάρωσε τ= «ύχρό λυκαυγές απάνω «πό τού; λόφους
'πάνω άπό τίς ψιλές των δένδρων κορυφές τίς χρνσαφένιες τοϋ
ήλιον άκτΐνες, κι' εθαύμασε τύ ώραιόμορφο θέαμα, την έκτα-
κτη είκόνα, αυτή πού καμαρώνω σήμερο στή Σητεία, νά βγαίνη
άπό τα σκοτεινά καί έρεβώδη σενδόνια τής νύκτας. Τα μαγενΐι-
κά τοπία τοΰ θελκτικοΰ βουνοΰ τής Σητείας κι' όλη η πολυποί-
κιλη καλιλονή τής ροδοδάκτυλης Άνατολής μέ τίς πέντε δακτυλω-
τές δέσμες τοΰ πυρφύρον Απόλλωνος, έπέδρασαν στήν εύφάν-
τακτο φαντασίαν τον, Πόσες φορές άκόμη είδε τόν Έωσφόρο νά
?;άμπχι καί τύ ά'χρου φώς τού νά χΰνεται έ,πάνω στίς ξηρές πλα-
γιές τοΰ Μόδι και στά Άνάλευ/.α.
Εΐδε άκόμη τα κράσπεδα των νεφελών άπό τίς άκτΐνες τοΰ
αόρατον πρωϊνοϋ Ήλιον πυροφλεγόμενα νά φωτίζουν τούς ά-
γρούς καί τίς πεδιάδες μέ άμνδρές άντανακλάσεις. Πόσες φορές
έκαμάροισε τα χρυσά κυμαΐα άπό την ανατολήν τοΰ μακρυνοΰ ό-
ρίζοντα νά εξέρχονται κι' ή στέλβη των σιγά-σιγά ν' αύςάνεται.
Τα στιλπνά κι° ίίσυχα τού Κρητικού πελάγου; κΰματα απο τόν
ζέφυρο νά γίνωνται άργυρόλε.υκα. Την προκην άναλαμπή τής
πρωίας νά σκορπίζχ) πλούσια τή χρυσή καί περίλαμπρο λάμψι
της. Τόν "Ηλιο φρεσκολουσμένο ν' άρχίζη εύθυμον, μέ νέες
δυνάμεις πού έλαβε άπύ την νυκτερινή τού άνάπαυσι, τό ταξίδι
τού, χαρωπό νά προβάλλΐΐ τή χρυσή κεφ.ίλή τού άπό τα γαλανό-
λευκα νερά τοϋ Κρητικού Πελάγου καί μέ ροδοχρύσους δέσμες
φωτός νά καταφιλή τα κΰματα καί ν' άγκαλιάζϊ] τόν χαλαζένι-
ον ούρανο πού τόν ΰποδέχεται μέ «νυτυκριτη χαρά.
Κΰματα χρνσοροδίνου φωτός, κΰμματα πορφνρά όλόλεν-
κα, άφρώδη τής ανοίξεως, πόσες φορές δέν τα έκαμάρωσεν ό ποι
ητής άγκαλιασμένα σ" ενα πΰοινον έναγκ(ίλισμα ήνωμένα σ° έ'να
άτελεΰτΐιτο φίλημα νά στροβιλίζονται κνλιόμινα στήν άβυσσον...
Κρτά τύ 1942 έ'γινρ μία πλημμύρα φοβερή, ίδώ στή Σητεία
πού την θυμοϋνται μέ άνατριχίλα, τοϋ ποταμον Παντέλη κι= έ-
ίεοοίζ(θσρ χιλιών χρόνων δένδρα καί συμπαοέσυρε σπίτια έκρέ-
ανισε τή σιμεντένια γέφυρα, πού ενα μέρος της στέκεται γιά
πίστιοσι των δυσπίστων, έκάλυψεν όλην την ε^ΐασιν ιιέ ^ώματα
κι' άμμο. Μιά τέτοια βεβαία πληιιμύοα, σύγκλΐ'7!, όποις λέγει ό
ποιητής θά έγνώρισει ποΰ τόσο ζιοηρά τή περιγοάφει στύ τέ-
ταρτο μέρος τοϋ Έρωτοκρίτου:
Ότου λαχε νά δή ποτέ σΰγκ.λνσι νά φουσκώσιι
νά πνίξ' άνθρίόποΐ'ς καί θεοιά, δεντρά ν(< ;ερριζώσ{) νά μονγκρίζ, οί ποταμοί, κι' ό κόσμος ν' αγριέψη κι' άστροπελέκια ούρανύς χα.μαι στή γής νά πέψη. (Αύριον τό τέλος) Μ:ΕΚΙ£ΙΙΙ... — Γό 165^ αίς έλοκλπρον την Κύρώπην ύιήρχαν οιδηρούρομι ιί γραμμίΐΐ αυολιχ<.-υ μτίχα-*; Ι μονον χιλιομΐτρ^ν. Χιΐαε- ', τό μηχας τ&ιν Βΰρωηαϊιϋν ..δηροδρΓμικϊιν νρχμμύν φ9χ- ει τ* «ΉΙ.ΙΟ χιλιοιιετρα. — "ΰΓαν τα αχαουίοια ο«; εί νί μουακίμίνα άηο την βροχήν μή τα βτεγνώνετε εί; την φ·Α τια. Γεμίζβτέ τα μέ παλαιές έ φημΐρίοες ή οπ£ϊϊ5 άηορροφοΰν τη ν' ΰγραβίαν. ΔΗν ΒΟΥΡ£ΞΑΚΙ1Σ Δ'ΚΗΓΟΡΟΣ ΠΟΙΝΙΚΛ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ - ΠΟΛΙΠΚΑ Γύποις «Κρητικού Κηρυκος» οοφοριιΤιν ιΞ "ΔίΙηνιιιν Λ μ > ι ■ -
στονται όΐι, ή φρεήρη_ άα-
ιιμησις «> /. < ι > ν ι<Τ>ν ιΐδιπν ι ίς
την αγοράν τής Κοήΐη, ε'ε
εντελώς ((διν.ακ'λόγηιο; ()ϊτε
ή λίρ(( ευρίσκεται είς τα ι'ιιμι
εις τα όποΐα οί κερί οικι'ι ιι>ι δι-
αδοσίαι σνο.'ΐίικος την ΐ'να|ίιβ'(-
ι!(ΐΐ'ν, ι ύιε )'(ο; ιπΗ ιμ α κ μ ηοε (ι) Μ
έ τεχχιμΐ'^ :<·'ί ι υ'ιμίαν ■·/' σιν εχι ι μ: ι ήν -ιι_αγματικοιΐ|- ί(ΐ, διοιι καί ά.-τιιί'ι ιιατα ίίδιον («πάρχουν καί κα(Ιΐ|μ. 1.1 ι"ι» ι , σάγονται μεγκλιπ μΐ'πι'ΐΓηΐις. Συντόμοις α/ιΊιιοκ , ήις άνικοί- νοισιν ι τισήμιιις ή Κυβέρνησις, θά πεισθοΰν οί πάντε, εκ των λη(μθέντων αυστΐ)θών (ΐέτροη' κατά των κεροοσκόπίον, οί ι ου¬ δείς πανικος επί των τιμών των διαφόρίον εϊδών ιΐνε δικαιολο- γημένος «αί ότι οί άποκρύπτον- τρς σήμερον τιτϋτα ί)ά έξαναγ- κασθοΰν σχ'ντόμως ρκ των π ο α ν μάτων νά τα προσφέοονν άθρό ως καί είς χαμηλάς τιμάς. Ά ΡίΤϋί ΕΙί Τίϋ ΚΙΐΊίΜ ΣΑΓΚΑΗ II. —Ιίαβ' α υετα- δίδβται έκ Ταουγ*—Κίγκ, ή βτρατηγιχή; αημασία; πόλις ιΐιέννα, κειμενο επί των ίυτι- κϊιν όχβών τβΰ ποταμίϋ Σάλ- βιν, πβρίπου '4 · χ<λιομϊτρχ βο· ρείω; τ«ΰ Λουκλίνγχ, καί πολ¬ λαί αλλα κέντρα επί τοϋ όρους Καολιχου· γ*, σιμπε. ιλ«μβιν<: >
μένου καΐ τού Τατχνγκτβέ, πε¬
ριήλθον εί; χείρας των κρός
βορράν προβλαυνόντων ίχπωχι·
ΗΪιν στραΓ6υμ*τυν. 'ΐΐνώ οί !ά·
«ωε$ υ
έαΐ τής οε{ιά5 έχβης τβ
βν, τα οτρατηγικιι; οημασί^ς
κ>ντρα τής άριστεράς οχθης
βάλλονται ί'ΐά των πυρ^ν τβο
ιαπωνικοϋ πυρί βίλικοϋ. Τό χ-
νακβινωβεν τού Τββύγχ— Ιίΐ χ
βμολβγβΐ, βτι οί ΐαηωνίς έιτρβ-
λχβον προφανιϋς τάς Συυμβχι-
κάς ίπιχ£ΐί.ήσίΐί, αί όηοϊ*ι ανδ-
μενβντβ εί; τ* Ίν οβιρμ<»νΐΗ« ουνβρα, κοιΐ βπ το γβγΐνός τοθ- Γβ, έν συνίοασμφ με τόν κίν¬ δυνον, των όίτβϊον ίιατρέχει β νέο$ ώρβμος ά>εφοώιαομβΐ·, λό¬
γω των έκ βορείου Βιρμανιας ί-
«Βωνικϊιν επιχειρήαβωι·, πρεβ-
χάλεαε νευρικ'χητα βϊς Ισούν
-Κίγκ.
ΣΓΟΚΧΟΛΜΗ 20.- Κατ' Ι-
δι«ιτίρ«ν ΐτλπ?οφΒρίαν της
«Στοκχβλμς Τινιν«β«» έκ
Τσβυγκ-Κίγκ, μεσιι Βίσινκτων
διά Νέας "Υόρκης, τα Σβέ
«γκατ«λείπβυν την ί
ϊικιαγκ, λύβντα και άηΟκ
ζ«νν» καί τάς ύ-ι' αΰτίιν <ιργ νω9είσ«5 βιομηχχνικάς έγκ«τα· οταοϊΐς, έργβστ«οια κατβιθΗίυής ίερβηλάιων και οιΰλισ:ήρι« πετρελ«ίου. Ανιμεο! Οί κ. ΣτΛϋρος Κωνοταντινί- όπς η«Ι Γ. Φλϋρος κατεθοκαν ΰιτερ τβθ Νοοοκομείου, είς μνη μην της έν Αθήναις απο&ιωο*- απ; Σμ«ρ«ί Μβλλ δου το πββόν των ΐαθ.ΌΟ δρ«χμω. . ( Ε* τού Γρχςρειου τοο κομβίον. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ ' Πάντας τούς όίτωοδήΓτοτβ συμ- μιρισββντοτς τ* βχ^υ πβνββς μας βπΐ τώ θανάτω τού άλπαμοιιι- του μιχ; ουζύγου κ*1 πατρός Άν τω· ίΐυ ββρμυ; εΰχαριατοϋμϊν. Ή Οίκογΐνβιιχ Α. ΝΕΡΑΙΖΟΥΛΗ ΛΙΙ<}ΑΕΣΗ1Ι Ίί<οα την οδόν Νει>ΐ| ιτοΐ' Ιΐιδιΐ'ΐτη βκια ι/ή·
/ίουο ί, εις το ;πΐ( ηιιι >,>ι δ ι.κηΐ.ι\'
\νδ_)έαν Μι/οτρ'ΐγιαννην Ή
|)ι οα έι(.εοε το ό'νιιιι < ΛοτιιΐΜϊΐα Τζιιιοποΰ/."!1 Ι Ι'/ιι