248836

Αριθμός τεύχους

113

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Γ

Ημερομηνία Έκδοσης

28/3/1909

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    4)
    *Εψ τ$ ηόλΒΐ Ηρακλειον ετησίως Δρ. Χρ. Τ
    · Φρ. *Υρ. 1θ
    Έ* τω Έίωτεριχώ
    Η ΙΔΗ
    ΔΙΕΥβΥΝΤΗΖ
    ΙΛΑΜ. ΚΑΤΚΡΓΙΑΝΝΑΚΗΪ
    ΤΠΕΥΘΤΝΟΣ
    ΑΡΙΧΤΟΔ. ΠΑΧΧΑΛΙΔΗΧ
    «Ι»- ΓΟ*>·Β
    Τα
    δέ*
    ΟύδβνΜγγραφον δημο<η*ύηοι άνευ ΙΡΑΦΕΙΑ: Παρά χά ΠΡΑΓΜΑΤΕΤΟΜΕΝΗ Ι10ΛΙΉΚΑ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΣ ΠΑΪΛΛΓΩΠΚΑ ΚΑΙ ΠΑΟΥΤΟΑΟΠΚΑ ΖΗΤΗΜΑΎΑ Αβ«:* ΜΑΡΙΑ ΔΕ ΕΙ2ΤΗΚΕΙ ΠΡΟΣ! ΤΩ ΜΝΗΜΕΙΩ ΚΛΑΙΟΥΣΑ Διά των λέξεων τούτων άρχεται ό Ιερος Εύαγγελιστής 'Ιωάννης άφηγονμενος τάς έμφανίσεις χον Άναοτάντος *Ιησοϋ. Ό Κνριος Άνέστη. Ό Τάφος δέν ήτο δυνατήν νά κρατήση τον Οόντα την ζωήν εις χον κόσμον. Την θριαμβευ- τιχήν Αυτόν έχ τον μνημείου εξοόον αγγέλλει σεισμος μέγας' *Η γή μετά των έχατομμνρίων αυτής τάφων συνταράσσηται αΐσθανομένη τον π<*δα τού νιχητοϋ τον θανατον, ό 'Οποΐος χο απέραντον νεκροταφείον τον ημέτερον πλανήτον μετέβαλεν εις ωραίον πεδίον ζωής. *Ο Σωτήρ έν θρΐάμβω χαχέλιπε τον σχο- χεινόν τάφον χαϊ δμως Μαρία ή Μαγδαληνή ισχαμένη παρ' ούτον εχλαιε.... Μαρία δέ είστήκει πρός τω μνημ,ειίω/λαίουσα υπο τα δένδρα χον κήπον χαϊ παρά τον βράχον εκείνον, έν τω οποίω ήτο λελατομημένον το μνημεΐον * Ιωσήφ τον άπο Άρι- μαθαίας. Ό άνατέλλων ήλιος εξέπεμπε τάς φωτοβόλονς τον άχτϊ- νας, αι οποίαι δέν έβράδνναν νά φυγαδενσονν το ζοφερον σκό- τος, άλλ' Ιέν τί} ψνχή τής Μαρίας βαρύ έπεκάθητο το σκό- χος τής θλίψεως. Είχεν άπολέσει αυτή ΐήν μόνην έν τω κό¬ σμω παραμνθίαν. ΨΗτο μόνη έν τφ κήπω χαί δμως δεν ηδύ¬ νατο νά φανχασθη, δτι δ 'Ιησούς δεν ήτο πλέον έχεΐ. "Οπως δέ χάλλιον βεβαιωθή προνχώρησ$ πρός το μνημεΧον χαϊ παρα- χνψασα είς τον νεκρικον θάλαμον Φββφβί δύο άγγέλονς έν λευ» κοϊς χαθεζομένους, Μνα πρός τ# κεφαλβ καΧ ίνα κρός τοίς ηοσίν, ΰηον ξχειτο τό σώμα τον Ίησοϋ, οί όποϊοι λέγουσιν ανττ): "" Γύναι, τί κλαίεις ; Οί λόγοι έχεΐνοι τής σνμπαϋείας άνεχονφισαν την βα- ρναλγονσαν Μαρίαν χαϊ ένέβαλον αυτή την πεποίθησιν, δτι Εμελλον νά άχονσονν τον πόνον τής ψνχής της ήραν χον Κύριον μόν μοΧ νΟΗ οϊδα ηοϋ £&η*αν αυτόν». >Επειδή δέ έχεΐνοι ουδέν
    απήντησαν διεν&ννεται αυτή πρός το έτερον μερος χαϊ στρε-
    φονσα τα νώτα πρός το μνημεΐον &$ωρεϊ χον Ίησονν έστώτα,
    άλλά δεν διέχρινεν δτι Έχεϊνος ήτο ό πα&ηχος αυτής Διδάσχα-
    *
    λος χαί ιύεργέχης. Τα δάηρυα σννεχίνησαν την θείαν Αυτόν
    ψυχήν χαί μβχά συμπαθείας Ιρωτα αύτην :
    Γύναί, τί κλαίεις: τίνα ζητεΐς;
    Ή Μαρία εϊ%9 τονς οφθαλμούς πλήρεις όαχρύων. Μή
    Οί....... '" ' *Ύελώς νά διακρίνη την πραγματικότητα έκλαμ-
    β' >ν Ίησονν ώς τόν κηπουρον χοϋ Ιωσήφ. Άοθε-
    νης ελπίς άφνπΦ(ζιίαΛ έν αύτη; 'Εχεϊνος, ό δηοΐος ά,έμενεν έν
    τω κήπω πάντως θά έγίνωσκε χον ήτο τό σεπχον χον Ίησοϋ
    θώμα. Η φωνή τοϋ άγνωστον εκείνον ένεΐχέ τι, δκερ άφυ-
    πνίζει την έλπίδα δώ και τω άπενθννει αυτή την εξής παρά-
    κληοιν:
    Κύριε, εί σύ έβάστασας αυτόν,
    είπέ μοί πού εθηκας αυτόν.
    Καϊ Ιδού, άκονει την γλυκείαν τον *Ιησον φωνήν χα~
    λονσαν αυτήν Μαρία!
    ΤΗτο ή φ&νή τον Ίηαυν, ή φωνή 11) ν όποιαν ενωπ-
    σθη είς στιγμάς αλησμονήτους, ι|το ό τόνος τής φωνήςΡ ή δπθία
    διέχυσε το φώς είς τόν κόσμον. Ή βεβαρνμένη χαρδία της
    άναχουφίζεται. Μετά σνγχινήοεως δέ χαί χαράς προσφωνεϊ τον
    πεφιλημένον Διδάσκαλον. Ραββον+ί! Ιδού ιο άλληλούϊα, το
    όποϊθΊ πληροϊ την καρδίαν της, ένφ γονυκλινής θεο>ρεΐ τον
    Ήγεμόνα τής ζωής. ^Εκεΐνος με ούράνιον μειδίαμα άπομα-
    κρυνόμενος τή λέγει: Μή &πτον οϋπω γάρ Αναβέβηχα· πρός τόν
    πατέρα μον' πορεύου δέ πρός τονς Αδελφούς μόν καϊ εΐπέ αύτοΐς'
    άνα^αίκο» πρός τόν πατέρα μόν χαϊ πατέρα υμών, χαί Θεόν μόν
    καΐ θεόν υμών.
    Και ήδη έκείνη, ή όποία πλήρης θλίψεως έθρήνει χον
    Κύριον ώς νεκρόν εξαλλος έχ χαράς άπέρχεται όπως εκπλη¬
    ρώση την ανατεθείσαν αύτ% εντολήν. Ούτω Μαρία ή Μάγδα*
    ληνή εγένετο ό πρώτος άγγελος τοϋ θρίαμβον χοϋ Ίησοϋ πρός
    τονς τεθλιμμένονς Αυτόν μαθητάς .·
    ^ χ φ. -4ι.. Ηγέρθη δ Κύριος.
    *_.
    Ι
    ΣΤΟΑΙΣΑ
    Α ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΣΑΣ
    ΕΙ! ΤΙ 251ΜΔΡΤΙ07
    Ό Έλλην,τμο; άγωνισάμενο; επι χί-
    >αα καΐ πλέον 2τη υπέρ τοθ κ,νδυνευοντος
    πολιτ.σροϋ χα'ι τί;ς Ορησκεία; τοθ Ίητοθ
    χατά πολυωνύ{χων καϊ ?σχυοοτάτων έχθρών
    και έξαντληθει; έκ τή; μακ:*; Ικείνη; και
    άνίτου πάλ*/;·; κατέπεσεν επί τέλονς κ: τα
    την άποφράοα ημέραν τ^ς 29η; Μαΐου τοθ
    1453 Οθαα των εύγενών αύτοθ άγώνων
    Ιγκαταλελε'.μ^ένος παρά πάντων εί; την
    διάθεσιν τοθ γαυριώντο; ν.κητοθ.
    Κατέπεσεν ό Έλ>ηνισμος τότε, άλλά
    καϊ 5έν άπ&ανι. Το ημέτερον ΈΟνο;, άφ'
    βτου άπέβαλε την ελευθερίαν αύτοθ, οέν
    έπαύσατο 6νεφοπολοΟν την ανάκτησιν
    ταύτη;, οέν έπαάΐατο παρασχευαζόμε·Λν
    προ; τουτο καϊ καραοοκοθν την κατάλλη¬
    λον στιγμήν, ινα οείξτι £?; τού; κατακτη-
    τα; καϊ σύμπαντα τον πεπολιτισμένον κό¬
    σμον οτ: τα έθνη, όσον μικρά καϊ άν είναι,
    οταν έαπνεωντα'. υπο τοϋ οιαπύρου προ;
    την ελευθερίαν ερωτο; 8έν άποθνήσκουσι
    μικρόν κατά μικρόν άπομαραινόμενα έν ττ]
    οονλεία, άλλ' είναι προωρισμένα εί; την
    ζωήν άνακτώμενα έν τέλει την πολυφίλη-
    τον αυτών ανεξαρτησίαν.
    Ούτω; άνέτειλεν ή ευλογημένη ήμέρα
    τί*; 25η; Μαρτίου τοθ 1821, ή περίδο-
    ξο; έκείνη ήμέρα, καβ' ήν το δουλεθον η¬
    μών Γένος θραθσαν 5ιά τοΛ ΙσχυροΟ αυτού
    ^ραχιονο; τό" "
    V;
    τ^ς ϊουλοσύντ
    α?τιν£; επι τέσσαρα; περίπου -
    αύτοθ δυνάμεις καϊ την αντίληψιν τοθ με-
    γάλου θεοθ τής Ελλάδος, τοθ θεοθ εκεί¬
    νον, δστις τοσάκις κατά τον μακρότατον
    αύτοθ ^ίον ϊσωσεν άπο ττ]; καταστροοη;.
    Ούτως ήρξατο ή μεγάλη έκείνη και φοβερά
    πάλη τοθ νάνου 4αυι? προ; τον γίγαντα
    ΓολιάΟ έπεκταθείϊα άπο των παρά τον
    "Ιστοον ψυνρών γωρών μέχρι τ(ϊ>ν Οίρμών
    άκτών τί;; βασιλίόος τί)ς Μεσογείου Κρή¬
    της των βρεχομένων υπο τοθ Λ'.βυκοΟ πε-
    λάγου;, καϊ άπο των περικαλλών Ίονίων
    νήσων μέχρι των πολυσχιοών παραλίαν
    τή; Μικρά; Άσία;, ήάγρία έκείνη πάλΓ1?
    ήτις παρετάθη επι έπτά δλα Ιτη.
    Κατά το γρονικ6ν τοθτο διάστημα ό
    μέν άγέρωχος κολοσσος πληγεϊς επανει¬
    λημμένας καϊ καιρίως 6πο τοϋ μικροΰ
    πλήν γενναίοι» και ένθουσιώντο; Οπερ τή;
    -αρηγόροι» Ορησκεία; των πατέρων τού καϊ
    τξ; γλυκεία; πατρική; γϊ|ς λαοθ ηναγ¬
    κάσθη υπο των ίσχυρών τού κόσμου νά
    /.αταλίπη καττ^σχυμμένος το πεδίον τή;
    1**7 Τ.ί> ή δέ Έλλά; απολέσασα έν τη
    ~ά/"η ταύτη τα κάλλ'.στα των λεθντοθύ-
    μων αυτή; τέκων καϊ μεταβληθεϊτα σχε-
    δον εί; έρείπια κατώρθωσεν έν τέλει διά
    ποταμών ολων αίμάτων και 8ι' ήρωίσμοθ,
    δττις /.ατέπληξε τον τε παλαιά χαΐ νέον
    κόσμον, νά Ιδρύση μίαν γωνίαν Ο^υθέραν
    έκ τή; μεγάλης έλληνικής γής. &% δεδο-
    ξασμένον τ ο βνοαα των τιτάνων έχείνων,
    οΐτινες τα -άντα ^σιάσαντες καϊ αύτην
    την ζωην των ξ||ρ»ν %ά βεμέλια τής
    -άλης ι
    έφ' οί; δικαίως σεμνυνομεθα ημείς οί νεώ-
    τερο·., εάν ή τρισένδοξο; αυτή ήμέρα πλη-
    ροΐ μέχρι των μυχιαιτάτων τα στή^η
    πάντων ημών βαθυτάτης εύγνωμοσύνη;
    προ; τού; αειμνήστου; έκιίνου; άνδρας,
    δέν πρέπει καϊ νά λησμονώμεν δτι το Ιν-
    δοξον έκεΐνο παρελθόν έκληρο5ττητεν ημίν
    τοίς έπιγόνοις και ^αρείας υποχρεώσεως
    προ; τ6 "Εθνος ημών.
    Το άρξάμενο·. τότ« έργον των πατέρων
    ημών δέν ετελείωσαν. Ικανόν αύτοθ μέρος
    κατελείφθη είς ήμϊς, όπερ οφείλομεν νά
    έπιτελέσωμεν, εάν μή θέλωμεν νά καυχώ-
    μεθα μόνον έπϊ πατραγαθίαι; έπαναπαυό-
    μενοι έπϊ τώ; δας>νών έκείνων, άλλ' έγω-
    μέν την ευγενή φιλοοο;·.αν να προσθέσωμεν
    καϊ ήμεΐ; λίθου; τινά; είς το μέγα τής
    Πατρίδος οΐκοδόμημα. Οί άοίίιμοι έκεϊ-
    νοι άνδρε; λαμβάοντε; τχ δπλα κατά, των
    τυράννων ήλπιζον δτι Οά κατώρθουν διά
    τοθ ήρωϊσμοθ των νά περισνναγάγωσι τούς
    διεσπαρμένου; ίδώ καϊ έκεΐ "Ελληνας είς
    έν μέγα καϊ ισχυρόν Ελληνικόν Κράτος.
    Ό πρωτομάρτυ; τοθ Έθνου; ημών Ρήγα;
    ό ΦεραΤο; έν τω συνταχθέντι ΰπ' αύτοθ
    διά τού; έλληνόπαιδα; χάρτη δέν έφαντά-
    ζετο την Έλλάδα μας^^όσον στενά τα
    ορια! Έφαντάζετο ^ίΛ&ϊάδα «έρείδου-
    σαν την χεφαλτ;/ τη; εί; τα; χιονας τοθ
    Αίμου, στηρίζουσαν την 8εξ».άν τη; είς τάς
    κορυφάςτων Άκροκεραυνίω; :γ/ αριστε¬
    ράν τη; εί; τού; άφρού; των κυμάτων τοθ
    Εύξείνου %<χ λν>· -— τού-; πόδας είς την
    1λ
    θάλασσαν ττ); Κ.
    πον ημών των νεωτέρων είναι βαρύ'
    νειρον των πατέρων ημών δεν έξεηρη
    καθ1 ολοκληρίαν. Το Εργον ίκείνων Ιμεινεν
    ήμιτελέ;. Οφείλομεν λο^πον ημείς, εάν
    είμεθα γνήσια έκείνων τέκνα, το όνειρον
    τοθτο, δπερ είναι το γλυκύ δνειρον καϊ η¬
    μών πάντοιν, νά προσπαθήσωμεν δση ημίν
    ούναα'.ς νά πραγματοτςοιήσωμεν.
    Εί; τα; πέραν τοθ Ολύμπου και τοθ
    'ΑράχΟου χώρα;, είς την περιμάχητον
    Μακεοονίαν καϊ την καλλιτέχνην "Ηπειρον
    τφο; βορράν χαϊ δυσμάς, πί^αΊ τώνστενών
    όρίων τοϋ Βασιλείου πρός ανατολάς, πο-
    σοι των άδελφών ημών δέν στρέφθυσι σή¬
    μερον ίμπλεων Οαλερών δακρύων το ^λέμ-
    μα πρός την έλευθερωθεΐσαν γωνίαν ττ^ς
    μεγάλης ελληνικάς Πατρίδος, ού; μοϊρα
    σκληρά κρατεΓ μακράν ττ]; Οερμή; τί];
    Μητρο; άγκάλης Ι Καϊ εφάνη μέν εσχά¬
    τως άνατέλλουσα διά τού; άϊελφούς ημών
    έκείνους ήήώς ημερών εύτυχεστέρων πως,
    άλλά δυστιιχώ; μέλανα πάλιν νέφη έπι-
    σωρευθέντα κατεκάλυ^αν τον προσμεΐδιά-
    σαντα πρός στιγμήν ουρανόν και κατέστη¬
    σαν την δψιν αύτοθ σκυθρω-ήν καϊ άπαί-
    <τι»ϊ¥ΐ?'ΈκεΙ πέραν λοιπον πρός τούς στενά- ζθντα; άδελφθύ; ημών υπό ξένον ζυγόν δ- φείλομεν νά ίχωαεν διαρκώς ίστραμμένα τα βλέμματα καί τού; πο^ους ημών. Μνήμονε; των ίερών τούτων προ; την Πατρίδα ημών καθηκόντων 6φε(λομεν νά σάκκον/ίδωμεν. 'Αφέντ:- *- ταυλα καϊ τα τατ:ειν»-να η~ιΐι,>*^ί ι, „ _ο
    ατισθο ^ωντε
    να
    ά
    και να
    ΐά ?δ·.α
    λιιτα ταήαατα τη; Ελληνικάς γη; είναι
    έγχαταλελε·ααένα είς τα; ?5ία; αυτών δυ¬
    νάμεις πολεαού|χενα λυστωϊώ; πανταχό-
    θεν και κ'.νδυνευοντα νά ατ:ολεσ0ώ7'.ν έταει
    επί άνυπολογίττω βλάβη τού ΈλληρΑ*
    σμοθ. Πάντες οί -ερι ήαά;
    Ι Γ * ·
    αγών α. Μ'.|ΑηΟω|Λεν λο'.πόν >
    αεΐ; το τΐαράοε'.γμα των άντ'.πάλων ήαών!
    Έν Πβριαίοι; διαμίνων έ;έ3ωχε μ μέγα αύτοθ
    έχ 30 τίμων Ιργο- ύχ& τού τίτλον: Υοχ&^β
    τέ^ίοηβ 6φΐΐιιοχί_ΐ€3, άιι Νοιινε-ΐιοοη-
    Ιργον των έςΐριιινήσιων «ν Άμερ.χ.^
    ησαν διάφοροι ερευνηταί:
    Ό δρίχ χαί Μ-ΐϋηδ (18Ι7-182Ο). ό Ο.'
    ΟτΙϊί^ηγ (1826-1833)0 Ρ-ηΙΙ-ΐιά (1856—
    1828) ί *ιμης -β Οωΐβΐηαα (1843-1847)
    ό Οκναιιχ (1876—1882), ό Ηαηδ Μ
    Γ
    Πάτα ή φροντίς ήαών, τΐασα ήρ^
    της ήαών, άς στραφή είς την ίσον οίον
    τε πληρεστέραν τ:αρασ·χεϊΐήν τοθ Έθνθνς,
    ίνα, δταν έπιστη τό τΐλήρωαα τοθ χρόνον,
    ιιή με·'νω|Αΐν ήμ£Ϊς μόνοι έξ δλων των άλ·
    λων αε χ*νάς τάς χ«φ«ς, *λλ' #£
    στα σΐ/γχεχ^οτημένοι κατέλθωσιν *1ς
    «γώνα συν«χ{ζοντΐς τρυς ήρωΐκούς άθλου;
    των γιγαντο(λάχων τού 51 καί άπωθοϋν-
    τες μακράν <ϊς τάς φω/εάς αυτών τα άρ- Τϊαχτιν,ά δρνεα τα -εριπετΰαενα ττ,οε χά- κεΤσε άτ.ο των γνητίω; Έλλην.κών χω- ρών 'ίυνηθώαεν ούτω νά συνεορτασωαεν πάντες, οί νυν έν οιασπορα, έλευθεροι χαι συνηνωιιένοι, την άληθτ) δλου τού Ι έ νού; ήαών άνάστατ.ν. Κ5 ΟΣΟΝ Ε3ΗΡΙ-ΥΝΗΦΗΣ.ΑΝ Ο ΑΗ.ΡΩΗίϊ ΕΑ! ΙΠ ΔΕΚΑΤΟΣ ΕΝΝΑΤΟΣ ΑΙΩΝ Χαρακτήρ καϊ σημασία των έξερεννή- αεων χατά τόν ΙΘ' αΐώνα.—Άμε· ριχή, —Άλέξανδρος Ούμβόλδος. Τα ταςείοια, τα όχοΤα, έπ'.&ανςΐ; έ,ϊ,ρ*υνη- τα: έπεχείρησαν χατά τον α ιωνά τούτον είχον χαλυτέραν των χροηγθϋμΐνων οργάνωσιν συμ¬ φώνως χρος τας επιστημονικάς μεθςδοθς. Έν τούτοις δέν Ιλειψαν χα·. αί χολιτιχα'ι βλίψε'.ς, αί όχο7α*. υπηγόρευσαν ταυτα είς διαφόρους χώ¬ ρας, ώς επι παραδείγματι είς την Ασίαν -/.α· την ΆφριχΓ,ν. 'Λο' ετέροι έδΐησε χατα τ- Ιιί>
    τερον ημ^ί> ιο5 αιώνος τούτου ζ,ατοχιν της μ*γά
    λης άχοιχιαχή*ς ανατχτ^ςεως των
    λαών ν» μ.«λ€τηθώσιν έχ το·3» πλησίον αί
    μιχαΐ συνθήχαι των ν«ωστί χαταχτηθίΐσών χΐΛ-
    ρών, τ'ο όχοΤον ήτο απαραίτητον |3<ά Τα τα;ε".δια δέ ε/.βΤνα χροσήνεγχον ά;η/.ρ·.6ωμέ- Κατα τα τ*λη τού Βίχάτθ» δγδίου αιώνος υπάρχον εισέτι είς τούς χάρτβς «ολυάριθμα λενχά μίρη> σπουδαΤα ^««μβΓβ έν τή
    /αι ττ, ' ^ ' 'Ι Αύστραλία ήτο «ς ολοκλήρου
    γ ) ή ρ
    είς την Άςρτ/.ην μίλις είχον ·ΐ9&9ει, αί δέ Πό-
    λ'.χαϊ χώραι χαρέμενον χά? ::ώδεί
    Μεθ' όλους τούς χςχους, ο - * ,. ^./^·* άλ-&-
    δληθη χα;α τοΰς *φ9ΐτ<^)ν^~ αίωνας (!►»- λείχετο άςίίλογον έργον, τ ο όχοΐον έμελλε «_ σ^ντελεσθ7:ι 7.ατα τίν Ιθ.' &ίώνα. Α; άναχβλύ- ψει: χατά τΐν αΐώνα τούτον οέν δ^ναντα: νά γί- νωσιν άντί/.είμενον μελετης ειμή χάτά.τήν γβω- γραφ·./.ήν τίςιν των δ:α«ορων ήπείρων ·η 7.ωρών. Οί τρος τάς ε;ε?ε-»νή7£ΐ; τραπέντες λα:1 έχϊ μάλλον χαι μάλλον -..:Β'κε.»σαν τάς μελε'τας αυ¬ ( (1903) ώς καί 4 ν«ακ5α«*υ*« Γαλλιχη αποστόλη Η αή (190%). ΚΙΣ ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ Β' Άαία —Σιβηρία — Κέντρω α ΆσίΛ — Δντ. Τουρκεστάν — Των — σχάψ. — Παμίρ. Η 25 ΜΑΡΤΙΟΥ Μεγάλαι —οοετο»|ΐα<<%α% γινοννα» διά τ6ν 6άσν οίον τε |ίίγαλοι?ο«πέ^τ«οον έορτο<$(Α6ν τΛς _ό Μαιιτίοΐ', 6<1«%ς άνββλΑβη &ιά την Γι»ίτην της 4%ειι«α«νιι·ϋ^·ν· Συμφώνως ποός τό χοόγοαιιηα ιΙ·ς Νομαρνίας, οί μαθηταί τοΰ Γνςιναίίίον αιια τί) Ήώ Θ»Ί πεο«έλΟω<$ι την χόλιν Μΐτιι «ίίΐλπίγγων αδοντες τό έω- Οϊνί^ν «αί άλλα ίθνικά αΟΗατα. Την οέ Ιϋϋ'ν π· ι/· χάντες οί μαθηταί έν ι3ώ«ιατ% Οά μεταβ«-ΐίιν έκ της χλατεία*; ΚΙοίγκηπος «Ις τόν ναόν το# "Αγ· Μην«3 ηετά των τΐ'απάνων ιίαλπίγγων και ϋητιαιών αυτών· Δνο λό^ςοι ότοατοΰ και οί όιαθέιίιμο» _ν· δοες τη; Χωοοόνλακης θα λάβωσι |·έ^ος «Ίς την τελετήν. Ι ην 1θ1)*2 τελεθθήο'εται ή έηί«$η*έ/ος δο- ξολογία9 καβ'ην τόν πανηγνοικον τΛς ήψέ- οας Οά έκφωνήόη 6 Γναναόιά^ης κ· Ν· Π«· λ%εςκ'ικης κατ είς ην Οά παραότ&όι αί έν τΛ πόλει ααςΊΐολ·τικαί καΐ Στρατιω· τικαί ά£>ναΙ έν έπτ«»ή|Α(«> περιβολτι οί κ- κ.
    Βονλειτταί καί οί ΙΙοόεοοοι των Σνλλόγων
    καί Σνντεχνιών Οά ποο«ίκληΟώίΙιν έπί<ΐη< κ. Πούξενο» κα· ό "Αγγλος Σννταγ· δηως έάν2<ΰαφβύ'τηθΰόι οί κ ι3τώόι κατο την δοξολογίαν. Ι ό ίιίπέοας βα ψ«*ναγ««γηβο<Γν «άντα τα δηΐλόοΊα, δημοτικά καί Ιότ*>τικα
    Ματα, λα»?ςαΓ»ηφοοία
    «αθητών τοί* Γνανα(ί»ον καΐ
    ν·«ό ΜονϋΐκΙίς Οά
    εορτήν·
    Η ΕΙΣΠΡΑΞΙΣ
    ΤΟΗ ΔΗΜΟ,ΤΙΚΟΙΙ Φ0Ρ2Η
    Ό Συντάχτης ττ]ς οΈ0νιχ·?|ς» έζήτΐί·ε εις τί
    φύλλον τή; 14 Μάρτιον χαρ ά τού £ιτ>χαχτου τής
    «"Ιδής· γν·*μην-ί«ΐ το3 ίιλήμμ*τος, ώ< λέγει, ι: 2) «ν#Ι«Αετα( ή Δημοτ. Άρχή ΉρακλέΝου, ν α π'.ίστ, δηλονότι τους όβειλέτας Βημθτ. ε^όρων με τοιαύτην οικονομικήν χαχεςίαν ή νάά^ήσ^ το Κοΐ- νω^ελές Ταμείον νά πωλήση ττνχεριουσία·» αύτοΰ σημερον πρός εΓστραςι* τής ςφειλί[ς τού. Έχ ς οψεως είς τον άδαη των -ραγμάτων άνα- γνώστην τίίς εφημερίδος ταύτης Οά ήτο ά > άπ-ίντη-'.ς, βλλ' ΟΤΛν
    .. ές Ϊ
    τών.
    χερ-.ορΐ!
    Ινταΰ'θ»
    ·^ τα
    α: λμερικη
    Περ·. πολλών τί|; Άμεραής μερών είχον
    είσέτ: άτελεΤς γνώσεις. Αί Ήνωμένα: ΠολίΐεΤαϊ
    ήρ τα·/?ως τα υπάρχον:* κεν» και
    τας επηκολούθησεν ό Καναδβς- Ή ΐύριΤα
    */ώρα τΫ^ς Β. Άμερ:/.γ|ς άνα/.αλυ?6&ϊ?α ύχ'ο »ί»5
    (1497) χβ'ι έςίρ«·#νη4«Τσ(» το τρώτον
    το:» ΥβΓαζζαπο χα'; το·ί 5· Ο&ΓΤΪβΓ (1524-
    1543) εγένετο άν-:Λ*ίμενον ά/.ρ·.6ίστέρας μελέ-
    της χατά τζ 3*ύτερον ήμισυ του ΙΖ.' »ίώνςς.
    Έν τούτοις χατά τον ΙΘ.' αίώνα έςηρε^νήθη
    ζτ,ρώ; /.αί
    άχ
    ιβώς
    αΰ-η έπ·.στηαον:/.ώ;,
    Οθτω? ό ^* ΒθΠθΗβΗ^ έςηρε^νησε την χώραν
    ραύτην ώς χαί τα άλλα Ηρετανιχά τμήματα τονί
    /.ολπου το^ Αγ. Λα^ρεντίο·/ (1850 —1827).
    Καίτοι δέ μετά μεγάλης δραστηριότητος έ;ηχο-
    λοθθησαν τάς έςερευνήσεις έν Καναδα, έν τού¬
    τοις πλεΤον το5 έ^ς; τέταρτον τΨ,ς όλι/.ής αΰτοΰ
    εκτάσεως μ?χει
    άνεςερε^νητον.
    ςρη
    Κατα το πρώτον ήμισυ τοθ ΙΘ' αιώνος 3ιά«ο-
    έν
    εςερεννησεις
    ^.,, Κ-"·-γ ,·'·£Ρ·ΧΤ». 'Κπιβανή δέ θέσιν
    των έ;·ρε^ητών τούτων χβτέ/ει ό Άλέξανδρος
    Οΰμβόλάος. Ό διά- 7ο*ς φασιοδί^ης έγεν
    η έν Βερολίνω (1 .-- Γας-------------- -' —:
    "Οδερ μς
    δοθη /-α: ν.ς την μελέτην τή; &οτ·νιχϊ|.. Τας
    τβχνικάς αϋτοδ γώσεις συνεπ/.Γ,ρωσεν ^ τ^ με-
    το γς ^ με
    ξ Αχσδημίί» τίί; Φρ«ίι>γης. Τω
    ά ίί 5ί Βοηρΐ1
    την μεγάλην" έχιστημονιχήν άνά την Ν. 'Αμε-
    . ». - ' >. _ι. α..- Τ«Λί'»ί τΜβΐοοειαν.
    6άνας χαί ·-ίε/.φ·ιας
    (είς Βορδω -/«τ1 Αυγουστον τού 1804) Π ϋυμ-
    ι τ 7 ■»'' * ~*
    τα τοΰ Λήμου» έφθασε το Κθΐν*»}. ΤβμβΤον είς
    τη» άνάγΑην να μετέρ·/ηται χατά τοδ Λτμου χα-
    τς . χ τουτο χαί να $ώττΛ την αχαιτουμέννν
    α—ανττ;:ϊ·,ν. ±2$ γνιαβτον ο Δη*μος ονν^|ψ« 9X6 τα
    Κοιν<ι>£. Ταμ*Τον δάνειον '/ραΔ'κυχιχϊι δραχμάς
    156,006 χληρωτίον £-ς μίαν ς20ετίαν διά χατα-
    ετος 3ρ
    3006
    «ρος βσφβ-
    λειαν |
    φς^ον των
    όρον βΫ«οφέρΕί δρβχ.
    χαϊ ένψ Ι$ει
    υ/.ω>, οστ*ς χ*τ« μ$
    ί5 χιλιάδας Λατ* Ιτος,
    ;ς τού <ΰζρ(^^ τούτου να χαρ έχη άχοχλειστιιιιές κρός ές£?λησιν τού άνω- δανείοι»· Βι#9τρθν{·Τ έ«* τοσούτον χατ' Ιτος ώστε άναγχάζει το Κοΐνωφ. Ταμείον νά μειέρ- χηταί νίμιμα χαταναγχβστι/.α μετρα χατ' αυτού ςς είσπραξιν έχάστοτε Των είς αΰτο ο^ίΐλομέ- , άναγκβζΐταΐ Βέ ο&τ*_ς ο Δη*μος να νχοβάλ γζ ληται είς διχαστιχάς δαχάνβς χβτ* Ιτ^ς αίτινες Ιέει νά έζιβαρΰνωσιν ουχί τούτον αλλά τοΰς ίθύ- νοντας τ:ν Λήμον τοθτον Οχαχτίου^, Οίτινες εάν ρχώρο^ν τα χαρά τοθ άχεγγύο» |όρου χατ' ετος εΐσκραττόμενα -ρΌς εξόφλησιν τΙ|ς οφειλής τοΰ Δ^μ-ου, ?έ* θά χεριήρχοντο είς ζν&γ%ψ νά έρωτώσι διά τού τύ»ου σήμερον κώς θά λύσωσι τζ ελειμμα, όπερ παρουσιάσθη χρο αυτών αύτ,ο έα^τ^ λελν/μένο», δ;ον μάλλιστανά λάβωσιν ύ·.ν οί ιθύνοντες ούτοι ότι το Κθΐνωφ. Τ«- μ*ΐον ί>ελει διαθέση χροσφορώτερον το εϊσιτρα-
    χθησςμενον χαρά τού Λήμου χοσιν χρςς άναχού-
    φισιν χασχέντων τινών γεωργ·1*^ οί ιθύνοντες
    ούτοι, οΓτινες ένεργοΰσι την ΐ?*κ·α1ΐν των ·5ρων
    / τρος πληρωμήν τη*ς όφΐιλής τού Δήμο»
    άλ/.α .τρ:ς πληρωμήν διαφόρων άργομίσθων.
    "Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΛΔΟΣ««
    ΔΙΚΑΙΑ ΣΥΣΤΑΣΙΣ
    Μανθάνομεν ότι ο έπίχτης Μβλεδ^ζίου ώς
    κρ'βς τον δτ]μον Ρογδίδς χαί 3ί* έλβ τα χωρία
    τοΰ δήμον ώρισε ώς Ιδραν χρ$ς ίχδίχασιν των
    άγροζημιών το χωρίον Ρογδιβ Ινθα* μάλιστα
    Λβί έδίχβσε·ν ήδη.Άλλ'ώς γνωστόν ό Δ*9{μος Ρς-
    γδιβς «ριλαμοανε. 14 χωρία, ή Ρογδιά χιΤτλι
    είς το άχρον τού Αήμου χαϊ μολκς 4 χωρία ή
    Ρογδια. *Αχλάδα, Φώίελε χαι Μάραθος δύναν¬
    ται εύχερώς νά διχάζωνται έν Ρογδιβ άχίχοντα
    πιρΐ τάς 2 ώρ«ς το μβχρινςτιρον, τέ δέ λοιπά
    δίχα άχέχουν ά>λα 4 χαι άλλα 5 ώρας χαϊ είνε
    άδύνατος ή εμφάνισις είς την έδραν τοϋ Δήμου
    χατά τάς διχαβίμοι/ς των άγρ:ζημ:ών, διότι δέν
    εϊνεδννατον έν μι^ΐ ήμίρα νά μεταβή ό ένδιαφερΐ-
    μενος,δίχασθζ χαι ίχΐστρί'ψτ) ίν·χα τ%ζ χληθώ-
    ρα'ς των εργασιών *ρός μεγίβτην ζημίαν των
    γεωργιχών τ«;·«ν,άχομαχρϋνομίν«ν των έργων
    των. "Ενεχα το·ύτο·> τα χωρία Τύλιβσο;, Ι'ωνιές
    ΚερβμοΟτνι, Κ«τ6ρ^^ρ«, Μονή, Καμάρι, Καμα-
    ράχι, Άστυράχ», Δαμάστα ύχίβαλον χρος την
    Έχτ=λεστιχήι» Έχιτροχήν αναφοράν έςαιτούμενα
    ινα ορισθή χαί Ιεοτέρα ϋ3ρα χρΗ εχδίχασιν των
    αγροζημιών ώς «ρβς αύτά τΰ χωρίον Τύλισσος,
    αχο το5 όχοίου τα χωρία ταυτα άχέχουσιν άλλα
    10 λεπτά, «λλα 20 χαι άλλα χερΐ την μίαν %
    56ο ώρας.Τουτο είνε ΐυχολον νά σ^ντελεσθ^ διέτι
    Γνα ό έχίχτης μεταβή εις Ρογδιάν κατ' άναγχην
    διέρχεται έχ Τϋλίσσο·) χαι δύναυί: την μίαν έχ
    των 2 ημερών άς £χε·. ΌρΪ9τ4 διά ϊιχάσιμον νά
    χρησιμοτοΐτ, έν Τϋλίσσω διά τάς άγροζημ-ας των
    «ερϊ ταύτην χωρίων, την δ* έχομΐνιρ διά τα έν
    Ρογ^ια χαι τα ταρ' αυτήν χωρία.
    Την αναφοράν ταύτην ύχ»ρ«ςβχοσίων δημο-
    ?ών διχαιοτάτην οΰσαν «ννιντωμεν θερμώς χαί
    ελπίζομεν ότι ή '_ΛΤ·λεστιχή Έχιτροχή έν τ?,
    ϊ:αχρινούβη βτύτήν *·τ£:'ζ μερίμν^ της θέλει
    άίί ττρ'ίς ε·>/ίρεσίέραν ε^χτ,ρίτησιν των
    των γεωργιχών τάςεων άς τρ&ώρισται
    *ρωτίστως νά ές-νχηρετήατ^ ό χΐρ· αγριφλ
    ν^μος.
    ΑΦΙΞΙΣ ΪΟΤ Κ. ΝΟΜΑΡΧΟΤ ΣΦΑΚΙΟΝ
    χαρελθοίίσαν ίίΖορ&α ίφίχετο έ»
    Σφαχίων χ. Μ»ΐ-οδσος Ξ
    .ΙΤΦΑΟΠα ΕΜ ΑαΣΗΒΙΟ
    Δί* Ιγγράφοο ύιιο χρονολογ. 24 φθίνοντος ή
    Νομαρχία Λασηθίου γνωρίζει είς την ενταύθα
    Νομαρχίαν ότι έν τω χωρίω Ψιιχιΐβ Λασηθίου
    εσημειώθησαν 9 χροΰτματα εύφλογίας, ταφι%ά-
    λει δέ οχως εΐδοχοιηθωσιν οί ό'μοροι τί^ Δήίίω
    Ψι*χρο3 έν τξ ίχαρχία Πεδιάδος Δ^μοι οχως
    λάβωσι τα μέτροι των. Ή Νομαρχία Ηραχλείθΰ
    απέστειλεν ευθύς 300 σωλ^νάρια δαμαλΤ^ος χρΌς
    την ΝομΛρχίαν Λασηθίου. Το χωρίον άχεμο
    ΤΤΧΑΙΟΝ ΔΤΣΤΤΧΗΜΑ
    ·; ' ν< ( κ 32 ο Ίΐρν ό έςηχοντούτης γέρων Νιχΐλ, Χαχ- λίθύτης συνέλεγε χορτα χατά την θέσιν «Σ»αφ:· ο-ζρά» τού χωρίου Κεραμοϋτ«ί Μ«λ·6νζίου· την 15 τρέχοντος, ώλί«θησεν, έ» των τραυμάχων δέ τα όχοΐα ούτος χατ« την τχώαιψ έλαβεν άχέθανε μετ* ολίγας στιγμάς. ΔΙΟΡΙ2ΜΟ2 ΠΛΟΗΓΟΤ Διωρίσθη αχί τινος διά Διατάγματκ τοδ Έχτελεστιχοϋ πλοηγος δια τΐν λιμένα Ήρα- ν-λείου» ό χ. Ιωάννης Σταυρι—>£ς.
    ΤΙΙίΗ ΕΙΣ ΣΓΜΠΟΑΙΤΉΝ ΗΜΟΝ
    Μετα χαρας άνέγνωμεν είς την Έχίσημον
    Εφημερίδα το3 Κράτους £τι, ή Έλληνιχή Κυ¬
    βέρνησις έχτιμΑσα τάς υπηρεσίας τού συμπολίτου
    ημών» Π«τνοσιολογιωτάτου Άρχιμανδρίτου χ.
    Άγαθαγγέλον Ξηρουχάχη, ίερατιχως χροϊστ·-
    μένου %ϊ έν Βενετία 'Ελληνιχής Κοινότητος,
    άχένεΐμιν αύτω τ^ν Άργυροΰν Σταύρον τυδ
    Τάγματος τοΰ σωχ-ί}ρ5ς.
    Αν *Ηρ*Αι(>· <| -6 Μβρτίβυ 1909 Έπτρέφατέ μΜ χαραχίλώ, νά έχε»ράσω διά τί|ς ά=ιοτίμ^» υμών έ·ημ4ρί^ί τη* βαθεΤαν ευ¬ γνωμοσύνην μου χρος χάντας, δσοι ^ετέλεσαν &κζ τοΰ 1902 μέχρι τν|ς σήμερον «ροϊστάμενοί μου, χαί χρος τούς ίχάστοτε συναδέλβους μου διά την συνδρομήν, ής «τυχόν χαρ' αυτών χατά την έν Κρήτ/; δημοσίαν ϋ*ηρεσία» μ%». 'Αλλά χολλάς χάριτας οφείλω χαί χρςς 7ήν Κοινωνίαν καθ* δλου τού Ήραχλείου, ττ5ς όχοίας χολλά μιλη χαρέσχον μοί τρ·»* 8·£γματ* αγ -ής χ«ρμ4τά «λλίίς ευμενίίβς ίςετίμησα ά μου δυνάμεις. Διατύω μ**ά ΛθΗ^ς ΦηοΙήψ 9 « αν τάς ή> χαρελθονσαν έβδομβδ- ό Ρισ'άν Ρισδα-
    ς *Ρ«ω-ώλης έχων «ρ^ΥΟ^μέντΐς αφορμάς
    έ τοΰ Σαντιχ Καχετα-
    Τό τραγικον δυστύχημα των Χανίων τό
    οποίον έν άλλη στήλγΐ βλέπει ό άνΐγνώοτης
    χαϊ τό έτερον έν Αθήναις κατά τό οιοϊον
    δύο νεάνώες 18 καϊ 20
    ΒΧΡΡΧΠΤΙί έτών*Φ°νΕύί>Ψαν ονν*-
    ΑΑ«Γ£ΐεΙε>υ *>Λ -βί^έκρήξεω;βαρελότων
    V."
    - καταοκευαζομένων υπο
    τούτων, ίόωκεν ίνα χα)*όν μάδημα είς εχεί-
    νους, οΐτινες τό ατομικόν συμφέρον εθεοαν
    πάντοτε υπεράνω και αυτής τής ζωής των
    πολιτών, οΐτινες ομως καϊ εάν δίν ουναίο&ά-
    νονται τό κακόν τού διοώυ γίνω>ται πρόξενοι
    πρέπει νά τό μά&ονν δι9 άλλλου τρόπον. Ή
    Χωροφνλακη δφείλει κατά τάς ημέρας αν ι άς
    ότε τό βάρβαρον έθιμον λαμβάνει την μεγα¬
    λιτέραν τού ίπίτασιν^ νά μή άρκεϊται εις μό¬
    νην την σύλληψιν των ριπτόντων βαρεΐόια
    καϊ την δί * εΐκοσιτετραώρου κρατήσεως τιμω¬
    ρίαν αυτών, άλλά νά φροντίζη νά συλλαμ-
    βάνη χαϊ τιμωοή άμειλίκτως τονς κατασκευα-
    ατας, τονς πωλητάς αυτών, έκείνθνς δηλαση οί
    όποΐοι είναι πραγματικοΐ νπεύ&ννοι τής τοι¬
    αύτης καταστάσεως, εάν &έλη ποάγματι νά
    καταπολεμήση τό κακόν. ΕΙ <5' &λλω; δεν ίχει πασά νά Ιξακολουθήση λαμβάνουαα τα στερεότν.Ία ήμίμετρα. Νέαν άναζνμωοιν ώς διαδίόεται ΰά εχω¬ μεν πάλιν κατ* αύτάς τής έταιρείας, τής άνα~ λαβούοης τήνάκτο- Η ΑΚΤΟΠΑΟΪΑ πλοιαν τής Νήσον. Αέγεται διι ΰάάπο- χωρήση «5 Η. Κατράκης* δ καΧ σπουδαιότερον ^-ο$άγων τής εταιοείας, ίκέίνος δηλ. ά οποίος Ιμινίε* χϊποιανΙμπιατοοννην είς ημάς. Τουτο ν-ιοΰέτομεν ίπ' ονδενι Ιάγφ &ά δεχ&% τό Εκτελεστικόν, είναι άλλως κ πλέον χαιρό: νά τελειώση αύτό τό ζήτημα 1} μάλλον να άφεδγι είς την ήουχίαν, την όιοίαν κατόπιν τόοης τρικυμίας ενρεν. θά Ιπε^νμοΰμεν νά μη επανέλθωμεν Ιπϊ τοΰ ζψήμαιος τούτον. ΤΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ς γνωστόν ^»«τά τάς πρό των *_νοκτ6· όκνινάς κατά τ^ ίτίεό τοίτ *Ε|«ποο· κόσ¬ μον Αθηνών <5«ο<>γαν»-4>έν όντλλαλητήοιον
    9 6 κ·
    *κα
    ό 5έ
    τ*ς |ΐ«ίζ··
    νος
    ^ ^φ έν τλ
    ΗονλΛ ό κ* Ράλλης «}«η5τκά ί>έν η1>ννα«ο
    νά αναλάβη τδν όχηιιατιόμδν Κν·)<ον4· νά λάβη καλ την διάλυσιν ήτις διιως Ης τας τταρονόας βλ |ς ρς έ<(>ήθη έ
    τα τη, δι' 6 ηναγκάσθη οϊττος νά
    την εντολήν, 6 δέ κ. θεοτόκου
    «Ις τα 'Λνάκτοοα Λπέ^ιτιοε την {τ«ο6λι%-
    β1ί (ϋ τον.
    είσερχί'
    ΤΡΑΠΚΟΗ ΑΏΠΎΧΗΜΑ ΕΝ ΧΑΝΙΟΙΣ
    (ί* τής ονναΜλφον Έλ*νΦ- Βήμα)
    Το «αρελΰΌν ϋά66ατον έλίγ* λεχ<ά χρε τι,ς μεσημβρίας συνέβη τρομερά 1%ρι&:ς εις τΌ χ*ρ« τα Σχαλάχΐα μαγαζείον τοδ Άντ. 'Ιωαννίδ^ έργοιηβΝτ(άρχοο έχρηχτ!χ«_ν ύλών χά: νυρίτίδος. Έχ ττ]ς έχρήςεως, ήτις αγνοστον «ώς χρο- Ί{λ^, χατ«τρά·/η όλοσχερΰς τ^ μαγαζ$Τον τοντ^ χαι τδ χαραχλεύρως αυτού άχιάοιχο τού Χ Χο«σ·1ν Αδδ&λάχη, ύχέστηιαν δέ μιγάλας ζη¬ μίας το χαντοχωλεΤον Παυλονούλον. το ξενοδο¬ χείον Μ ιστράχη χαί Ιν *Οθωμ. χα^φενεϊον. Κ«- τΐμελίσθησαν δέ οΐχτρώς ό χαταστηματάρχη; Άντ. Ιωαννίδης, ό υχηρέτης αυτού Μιχ. Βο»- ράχης χα· ό *ατ* «χΐίνην την στιγμήν εί μενος είς το μαγαζείον Δημήτριος ρ ή Παχας, τ^δ οχοίου τΌ σώμα έμελίσθη είς Τ* 04 άν«α ηι/ιβιι έ*έσφε0ονήθη εντος το·3 αχέναντΐ Οθωμ. χα·Φίνιίοι>. Ό χαταστηματάρχης τοδ
    ταρΛχλΐύρως αχτάριχΰ» Χ' Χουσει* χαί ό γ»*
    ♦*»*«$·λφος αύτοδ *Αχμέτ Μχΐκτασάχης ««*"
    βηταν έχ Οαθματος, ε^ρεΦίντε; χάτνθεν μιγάλΐ)ς
    ντοΐίλάχας (μοστρας) ήτις χ^τβ την ίχρη,ΐ' *Α*"
    *&9* «Ις τ'δν τοϊχον εσχημάτισε χενον, ο«Ρ
    έχροστάτευσεν αύτούς έ;αχ6έντας έχεΤθεν ύχο
    τ-^ς ΧωροΦυλαχΐίς χατίχιν άνασχαφής, ·έρον-
    τας μόνον έλα^ρά τραύματα. Έχτος τούταν
    ετραυματίσθησαν σοβαράς μία γ»νή έχα7ιις *^1
    ό Γ. Καριίλος ύχηρέτης έν τώ χαντοχ4»»λει«
    Παϋλοχούλο» εύρεθέντες χατ' έχείνην την στιγ¬
    μήν χλησίοο το3 τίχου τής έχρήςεως.
    *Βλα^ρώς έτρανματίσθτησαν χαί χάντε;
    εΰρίσιιοντο είς το έναντι χαφφεΤον χαι τΌ Ι
    ίοχεΐον ί4 ευρέθησαν έν τη όΐ>ώ ^ιερ^έμενοι
    σννίβη ή ίχρηςις. ΐιναι θε οί ε;ής: 'Λβραάμ
    ζος, Βήτα Μη-Αωνής, Γΐουτούας Ίσχαχή*ς»
    χοροι Βενετσανόχονλος τηλεγραφητή;, Π.
    ληγΐαννάχης όχάλληλος Κοιν. Ταμείον,
    Μιστράχης Εενοϊίχος, Β. Φανουράχης· **ϊ
    Καλογριοάχης Οχάλληλοί το^, Νιχολ.
    ά*^ χαί Κ. Παχοώάχης ίμχοροι έχ
    Εάν |χτο? των έχρητιχών όλϋν φ
    ί ή χνρΤτις ή έντος το3 μαγαζείον εθρεθί»»11
    ΐς απήρχετο είς 100 χβρίχθυ οχάίας, $ά «^*
    όλόχληρος ή σ^νοΐχία έχκίνη χαι *>ι
    ηνοΰμεν χάμχολλα» Ούματα. 'Κχ:τ*,ς τα ·»
    ότι
    ι
    Η ΙΔΗ
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΖ
    ΖΤΝΔΡΟΜΗ ΠΡΟΠΛΗΡΩΤΚΑ
    τφ 'Εξο>τ*(ρχο>
    Χς. 7.—
    Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ
    της: εν τοίτρκια
    ΕΛΕΥ/ΦΕΡΟΊΎΠΙΑΣ
    Δυστυχώς αί έλτε(£ες, μεθ' ών πάντες
    απέβλεψεν είς την ανακήρυξιν τοθ Σνν-
    τάγματος έν Τουρχία, άφίτττανται ή μία
    [λετά την άλλην, τεένι». οε *) έιαγωγη των
    κυβερνώντων το Κράτος φιλελευθέρωνΙ;)
    νά έχιχηοίνίστ^ τ&ν συνταγματιχον χάρτην
    τί}; χώρας μ.«τα€λιτ/)έντα ο·ά των φανε-
    ρών αυτών ύπερβασιών είς ράχος αυτό-
    χρημα.
    Όλίγον χρόνον μετά το αΐσιον έχεΐνο
    γιγονός, έφ ψ ό πεπολιτισμέν^ς χόσιχς»ς
    έπεχρότιγκν, άφοθ παρήλθεν ή ·χέ^/) τί);
    νίχης %α ή χαρά τϊ)ς επιτευχθείσης με¬
    ταβολάς, άποδαλόντις το προτωπεΐον οί
    έξεγερθέντες χατά τ^ς άπολυταρχίας καΐ
    καταλύσαντε; αύτην ήρξαντο χαταπιέ-
    ζοντες τάς 3ιαοόρ&#* παρ' αθτοϋς έθνότη-
    τας, ι?ία 5ΐ εκήρυξαν άμιίλικτ>ν καΐ άϊν
    χον δλως χαΐ άτυαφορον πόλεμον κατά
    τού πολυπληθεστάτου χαΐ άχμαιοτάτου
    ΈλληνιχοΟ ατοιχείου, το οποίον έν τού¬
    τοις πρώτΐστα πάντων ένθουσιωοώ; έχαι-
    ρέτκτε την πολιτικήν μεταβολήν χαΐ είλι-
    κρινεστάτην προσήνεγχι την συνεργασίαν
    αυτού είς παγίωσιν τοθ ν£ου πολ.τΐΛθΟ
    καθεττώτος, το εν οε τίλίΐγμα οιεοέχετο
    το άλλο είς έαπαιγμον τής χηρυχθείσης
    τόσον πομπωοώς ίτότητος κα'ι ελευθερίας.
    Μετά τάς κατατϊΐέτεις, άς ύ-έττη ό
    Έλ7.ηνισμό; παντα·/οθ έν ταίς οιεξαχθ'ί-
    σαις ^ουλευτικαΐς έκλογαΐς, έλαφρα τ^
    συνειοήσει προβαίνουσι οί πρωτοφανεϊς
    ούτοι φιλελεΰθερθ1. ε?.ς τον περιορισμόν τοθ
    Οεμελιώοους παντός ελεύθερον λαου προ-
    νομίου τοθ συνέρχεσθαι, εσχάτως 8ε οιά
    το Οάρρθί χαΐ την παρρησίαν, μεθ' ών δ
    έν Τουρκία Ελληνικάς ίίία τύπος έψεγε
    τάς άντισυνταγματικάς δλως τάσεις τής
    Όθωμανιχής Κυβερνήσεως, νέον καί φο¬
    βεράν χατήνεγχθν ράπισμα χατά τοθ άτυ-
    χοθς συντάγματος π*ρ·.ορίσαντες σφόορα
    την έλευθεροτυπίαν οιά τής άνακλήσεως
    είς Ισχύν τοθ παλαιοθ περΐ τυπου νόμου
    τοθ λειτουργοθντος επί ττ}ς άπολνταρ-
    χίας! ί >.
    Ή έν τί Βουλτ} "γενομένη συζήτησις
    περΐ τοθ ζητήματος τούτου υπήρξε Ουελ-
    λω8εστάτη. ΓΙάντες οί "Ελληνες βουλευ-
    τα'ι καΐ οί φιλελεύθερον Αρμένιοι βαθέω;
    συναισθανόμενοι την σημασίαν τοθ ζι-,τή-
    ματος τούτου ήγόρευσαν κατά τού περιο-
    ρισμοθ ττ]ς στοιχ&ιώοους ταύτη; ελευθε¬
    ρίας, άλλά δυστυχώς ουδέν κατώρθωσαν.
    Έν τέλει εψηφίσθη διά μεγάλης πλειο-
    ψηφίας ή πρότασις τοθ Μ. Βεζύρου περι
    πεοιορισμθθ τοθ Τύπου, ούτω οέ θά ύτ:,-
    βάλλωντα*. πάλιν υπό την γνωστήν τουρ¬
    κικήν λογοκρισίαν αί ΈλληνιχαΙ μάλ-.ττα
    έφημερίοες. Έννοεϊτα» δτι ή έχ της απο¬
    φάσεως ταύτης ττ;ς Τουρκικ^ς Βουλης
    προκληθείσα γενική εντύπωσις είναι ο?κ-
    τροτάτη. Διά τί)ς διαγωγής αυτού το χυ-
    βερνων νεοτουρχιχον κομιτάτον άποοει-
    κνύει τρανώς, 6τι ή τότον ζωηρώς χα·.-
    Τ βλή
    νύει τρς, ή ηρ χ
    ρετισθεΓσα πολιτιχή έν Τουρκία μεταβολή
    είς ού?έν άλλο άπέβλεπεν ή είς την αλλα¬
    γήν μόνον των προσώπων, τής πρώην άζο-
    λυταρχίας έξακολουθούσης νά εύρίσκετα·
    έν πλήρει ?σχύ'..
    ΑΘΗΝΑΪΚΟΝ ΦΕΡΕΤΡΟΠΟΙΕΙΟΝ
    ΗΡΑΚΔ. ΠΔΤΕΑΑΡΟΥ * Σ
    ΕΝ ΗΡΑΚΛΕΙΩ
    Αε
    γ
    τ*ο ίϊ,&'όην ^υμβολαιιογραφΐίω Δηατ,τ^. Ηλα'/ΛΧη).
    *Εν τώ ανωτέρω Φ$ρ%τροχ<Ηείφ πωΐοννται ηάί ά.ιαπα τα , ^ ΠΑΟΓΣΙΟΤΑΤΗΝ ΣΪΑΑϋΓΗ Ο ΕΝ ΊΌΪΡΚΙΑ ΕΑΑΗΝΙΚΟΣ ΤΓΠΟΣ τή·· δι* τη·» ιίς γμ ^ λατχτίσμβτα τώ» τουρχιχώ» ί·ημ«ρί3%ιι, σ π α Ο 7) ν *}γ«.ρΐτυ·τ«ροτν ί αν τα ««ντα τοδ 4*1 άχςΧϋτ»ρ7.'·*ί λογοκρ. «2>8ι<; τερατουργςΰσιν έκ' ο ς έ» βΰ Ώ; ΐί μή ήρχου'ν 3* ανται αί έκ των ανω /.α* ίχ -ώ·* κολυωνύμων *β?αλώ·« τής Λίρταία; "Υ- 3ρα; 7αλχΐυ:μιγα'. ιεέδα. Βια τον έν 'Τουρ/.ία ΈλλητΓΑ:ν Τιλο·*, έ3ί·/6η ούτος εσχάτως καΐ €Χ των χάτω χαίριον κλ^γμΐ έν Σμύρντ,, Ινθα οί εργάται τυτογράφοι χροέβησα*» άχο τ^ς 4η; λήγοντο; είς γενιχήν άτεργίοτν» ήτις χ«6« μί; γρά»ο^τ·.ν έχ£Ϊ裫, ΐχ ττ{; ίχ μίρους των ίιι^Ο^ντών ίλλην.χών »*/ςλτ)ς «ρςς άθρίαν των έν ενεργεια τοιούτων, έξ οί» μέτρον εθεώρη¬ σαν ούτοι εχιΒβΐνουμΙνην την θέιιν των. Σ^νε- *ίί« ττ]; ««ργίβς ταύτης, αί τέσ&Λρες έλλην·.- Χ2;. έφηαερίθις ττ}; Σμύρνης, ή;οι βΑμάλθεια», «Άρμονία»· «Ν. Σμ-ίρνη», «Ήμιρησία», έχδί- ίοντβι ήδη χοϊνώς είς εν χα'ν το αύτΌ φύλλον χβί τουτο χλημμελές, ενεχα τΐ]ς άπε'.ρίας των νεο- τεύχτων στοι/ειο^ετών τού. "Λς έλχίσωμεν ότι ίως άρθήιετα·. ή τοιαΰτα οίχτρα φ λυχηρα αυτή δ·.Λστ_β·.ς ς χαι έργατών των έν Σμύρνη άςιοτί- ά ργ «ονα^ίλοων, αίτινες, ττΐν άνάγχην μίαν «οιοϋμινβι, δέον νά τροσλάδωσΐτ αυθ:ς τού; τίώ; εργάτας των κρός την χανον.χήν Ιχοοσι» των, ινα μή ίι* έχοικτιωίιις λόγους αναχό-κτωσιν το εύρύ έχχολιτιβτιχ&ν Ιργον των έν τη ΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΙΣ ■ ΕΝ ΤΩΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ Προ χρΐνοα τολλοΰ ή φήμη, χατ' αρχάς μι- χρά χβΐ χβρ'.ίίής χαι χρυχτομένη, διέδύεν ανά τΐν δήμον Ίεραχέτρο» την ΰχαρςιν χαταχρήσεων σοβαράν. Προ 7Ρ-*0ϊί ·*·<~€ «ΰλλοδ» ήρςβντο δημοσιεύομεν, είς τα; εφημερίδας τής αντιπολι¬ τεύσεως, ίίάοορα, ών ή συνήθης έχφ&ς {το «ό ρέχτης δήμαρχος Ίεραπίτρου θά χάμν, τουτο χαι έχεΤνο, ο δρβυτήρ.ος Δήμαρχος θά έχχληρώιχϋ τάς χρος τούς έχλςγεΐς Οκοχρεώσεις τού, θά μ·- ληθί; τής καθαριότητος χαΐ τής ϋγιεικη*;, θά προστατεύση την γεωργίαν, θά χε<ραβετή»/; τον Δη>',ν άπ© τής χολιτιχής χαι λοιπά».
    Προί:ντος το5 χρ^νοο όμω; ή φήμη ήνδρώθη,
    δενέφοδεϊτο μηδέν* χά: δημοσία τάςχαταχρήσϊϊς
    τάς γινομένας εν τω Δήμω Ξχήρυσσεν. Έφ' οσο»
    δ* ή φήμη χερϊ των χατατ/ρήσβων ήνδρουτο χαι
    έχήρυσσε την αλήθειαν, μονονουχΐ βοώσα οτ: Βίον
    νά γίν/, ε;ελεγ;ις, ότι δέον νά τιμωρηθή ό Ινοχος,
    ϊτι Βίον νά ληφθτ} Φροντίς περ'ί προ^τασίας τώ»
    καταθλιπτιχώτατα φορολογο^μ.£νων δημοτών, επ:
    τοσούτον αί πρός τοας έχλογΐΤ: ΰποσχέσεις τοΰ
    κ. Λημίρχςυ χα· τα έν τω άντι^ολ'.τε^ομίνω τύ-
    χω δημοσιεύματα, «εριοριζομενχ ήδη εί; έτίραν
    :ωΒιν «έν τω/ωρίφ τά?ε έγ?νοτ»το αί εχλογαΐ
    τώ» *·νορ:ακ.ών ή χοινοτικών έχιτριζων χά: έπε-
    χον οί άντιι:ολιτε.ίόμενοΐο, άζ£55·.χνΰοντο λ;-
    γο: χενο": εί; ουδέ*/ έτερον ή δημιουργίαν ψυίοθς
    περ: τα δημοτϊ*ά ατμοσφβίρα; σκοποΰΐίτα. Οί έ*
    ικδιώχοντβς την «ς4λ6γς·.ν, ήθ£λίν ταύτην διχα-
    -τ;/.ή». Κλ': ή γενομένη έ* τούτοις διοιχητιχή ά-
    λ-': το-» Γραμματίωςχαι Ταμίο^ τοΰ Δήμου Ίϊ-
    ρχπέτρου διαχραχθεισών. Αί χατα-χρήσεις ήσαν
    τοσοΰτον 7.ονδροε:3εΤ; χ«1 €Αβμ6ανον χώραν ά-ς
    τοσούτον χρένοι>, ώστε διχαίως δύναται τι; νά έ-
    γΐύττ^^ περΐ τίνα ήιχολεΤτο ό *. Λήμ-ϊρχος, -λοε·
    5-.3Ε τίνα λόγον έχεδείςατο τοσαύ-ην ά$ράνε:αν,
    άμ,έλειχν *αοτϊ άνιχανςτητα.
    Λχοτίλεσμα των χαταχρήσεων ην ή εςςο έ-
    ςωτερ.χίν άναχώρησις τοίί Τβμίο^ τοϋ Λήμου,
    λϊζ-.ντος ?σω; χαι πιβτοχο'.ητιχον χαλή; διαγω-
    νής. Ό δέ άνίχανος, άδρανή; χά:^ άμελέστατος
    -ήμχρ/ος. ιςαχολουθεΐ άτίαωρητε· 2».αχ^ερνών
    τον Λήμον* άλλ'έςαχολουθίΤ έν τωμετα;: ς νί$ς
    τίω; Ταμίου χα'ι έντάλματα
    Κ α: / έν£τ2; μ^ £τι ό τοσαύτην ά
    δε-.ςά^ίν;; Λήμαργος άχοφεύγει τή» τιμωρίαν,
    χροτε·:>ω> λ;γο;>ς ΰγείί;» ο*«Ρ ήμΛ.δ^ *&-
    «εΰομεν διά την σΛ^ττ^ χα· τΛ βΑ^γον τοΰ
    εΗηχΐίρήματο:, γνωίτοΰ Οντος ότι οί οί»τ·>*οσο5»
    τβς, δέον ν' ά-οσύρωνται είς τ^ν ιδιώται!») βίον,
    Α ςι + μ*αμ* .^.. α_ .__-..^^ί^αΛ» Α 1 1 / «*·ΑΔΡεν . ΑΛΛ*
    Χ. Λ
    ρα
    εω; ότου ο
    •υτ*^ ντ' *~Γ-
    ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΟΤΕΡΑ
    ΤΑ ΑΝΟ©ΕΥΤΑ
    ΑΓΡΙΝΙΟΥ·, ΒΟΛΟΥ, ΚΑΒΑΛΛΑΣ
    ΕΥΡΙΣΚΕΤΕ ΠΛΝΤΟΤΕ
    ΕΐΣΤΟΚΑΠϋΕΜΠΟΡΕΙΟΚ
    ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΔΙΑ ΧΟΝΔΡΙΚΗΝ ΠΩΛΗΣΙΝ
    "Ά; ι,'/
    ίίοτ έτϊ',λη.
    σεις τοθ Δ
    : ο-ως χά-, ή δΐχ.2στιχή Ιςθυ-
    ρως τής ζιρ/: τας χαταχρή-
    ΐντ.
    Εκ—-Ο_-ει:σ:
    Είς Λθμψ^τατον τ^μον λινεμήθι, "-ροχθίς
    ή «Κ?ητ:·Αή Στοα» «3 χ. *Ιωί*#. Μουρίλλ^^.
    Το έν λίγω σ^γγραμμαάχοτελεΤται Ιχ 300 σε-
    λί?ων, χε:...... '"-*ρ τάς χε»τή*ο*τα «χό·«ς,
    χ.-*ϊ ε'να'. ωμ»νο*# («ι χάρτου αρίστης
    Ό.
    τ, τς Οο
    τΐί»; Βιονάλης τοΰ χ.
    τβ έ?9ί:
    χαι «_-/ολε"'ον. —
    / ^ς
    '.χί ·/.»'· μεταλλϊΐογΐΑα—^Ιναλον άν-
    θρώτεω γυναΐχςς μή *-τεσθα'.ϊ>—Περ· τής στα-
    σϊμότΐίτθς τού χληθυσμο'ΐ εν Ι^αλλία — Έλλην.-
    χοϊ Γαιάνθραχες — Ο :; —
    Άχι την -------τ·./.ή> ων ^,^^*,^. -Νερ:
    τοΰ «ολιτε , - τής *Κλ6ετίας—Ή ύφαντοαρ-
    γιχή χίνησις Ιψ Ίταλίί—*Η ϊιά τής ο;/.ογε-
    νεία; τού σχολείου χαϊ τοίί χ«ρι6άλλοντος άνά-
    "τ^;ί;.—Οί φοροΐ οϊχοίομών τ&ϋ ΙΙεί^Λ'ώ: /.αι
    τς Ρωμαίΐχο—Το έμχοριχ^ν ναιηιχ'ον τής Μίλ-
    λάδος—Αί άρ-/α·.6τητες έν τή «λουτολογία. Τί;
    έν Κνωσσω άνάχτορον τοΰ Μίνωος— Η Κοιτ»^-
    νιολογΐλή 'Κταιρεία χ. τ. λ.
    ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑΙ
    ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΣΤΡΑΤΟΝ
    Προσφοραί γίνονται δεχταϊ εί; τ; χάτωθι μνη-
    ενον Γραφείον μί'/Ρ'- τή; μεσημβρίας τής
    Λεντέρας 20)3 Μΰτ'ου 1909. Λιά χβθαρισμον
    τώι» άχοχάτων χά» —τρατώ^ων τοϋ *Αγγλιχ;ϊί
    Στρατοΰ έν Χανίοις χαΐ Σούία έντ';ς '/ροιι-Ανΰ
    ίιαστήματος §ώ3εχα (1*2) μηνών άρ-/ομίνου άχς
    5)Ι5Μαίου 1909.
    "Κντ-Λχα β'/έίια κροσ^^ρα;, οροι δημοχρα-
    σιας %λ χεραιτίρω έτι δύνανται νά ζητηθώσιν
    είς το αύτο γραφείον δι* έτ:·<ττολής, ατνΑννο- μένης χρες τον χ. Ο. Ο. Α. δ. Ο ή χά*: χρο- σωχιχώς άχο τής Ι Οης χ. μ. μέχρ'. τή; 4ης μ. μ. ώρας χαθ' έχάστην. Γραφείον το€ Διο«κητο0 Έν ΊΙοακλίίηι τ/, ?3)5 ^ Ε. Μοσ Ό τϊ, ;; ίβ; εν Κί.*ίτι,. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Ή άχαρηγίρητος οΐ/.ογένε** 'Α^τωνίο^ Γιιαν- ναχοχούλου, ή σχληρώς -χληγεΤσα ίχ τής άχω· λείας τοϋ φιλτάτοι» αυτής συζύγου χ αί χοττρ&ς 'Αντωνίου, σχΐύΒει χαΐ δημοσία νά εκφράση τάς θερμάς αυτής ευχαριστίας χρος τον ά;:ίτιμςν χ. Β. Θιαχάχην ιατρόν διά τάς χατα^ληθείοβς χρο σχαθ^ίας χρος διάσωσιν τοΰ ασθενούς, τούς άχο- στείλας στεοάνους, τούς «.αραχολουθήναντας την χαι χρος τούς χαντοιοτρέχως σ»με- ς έχ< τ^ άν|τ«<·>:μθώτω
    ρ
    Χρονιι**»
    ^ **ϊίϊι£ϊϊ£> ι^> <*■ ■**" Τί ΟίΓΪ^ςΓΤν ίι.»..ι.».«Ι».»».».«ΙΙ»>«Μ.«>ΙΙΙΙΜΙ
    Φ0Τ0ΓΡΑΦ1ΑΙ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ
    & ΟΛΓΛ
    τό
    Ι0ΑΙΙΙΙ07 ΧΜΤΡΗΑΚΗ
    0ΟΟΤ
    ΤΠΟΚΑΜΙΣΑ
    ηιινικέτια,
    κο% έν
    γένει Ολα τα «ΐοη τα
    ΧΤΟΤ
    ΤΟ! ΪΡΙ11Ϊ
    ΑΓιΝΟ & ΕΤΘΗΝΟ
    βΑ ΕΥΡΗΤΕ
    ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΒΙΒΑ10ΧΑΡΤ0ΠΙ1ΛΕΙ0Ν
    ΙΩΑΝΝΟΥ ΚβΚΚΙΝΑΚΗ
    __Κ
    -VI·
    Λ Χ12
    V
    ΓΣΚΙ ^
    απαντησισ; γ .
    ΕΙ3- ΤΟΝ ΕΚ
    ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
    ΤΟΤ ,,ΧΓΝΤΑ ΓΜ ΑΤΟΣ'
    Έ
    !""
    ό;; α;
    των Ουο ηαων
    να αντα-
    -τ>] αέ την συ¬
    ν ^Οη :5οδον τα; α Γ,γορίας χαΐ εύ-
    θΐίν*ς άλλων εναντίον αου.
    'ΙιΙν δβ τώ υπο ήαβοθΑηνίαν 13 Μαοτί&υ 1000
    ούλλω τής Λτΐτϊί; έοηαερίδος «σηνε
    οχς Σητβίας». Καί
    Αον) ΙΙοθΛε:υ.ένου -$οι τής άντ2
    /υτα ε/ου»ν νά ιΐπω^ε,ν, καθόσον
    των
    δ?
    <ος έλά- - Λή έπα- ?ων τι&οηγουαένως >7'.ν ού/' ήττον στη,αβία τίνα, επί των ο-
    -ον οπω; λ
    /^
    Κ·Τ* 4ρ/,ά; δηλούται δτι ό χ. Ά-ϊσαο'ώττ,ς ά-
    ναλαα&κντΚ " " Λ >νην ολων των ?γ ·'·'-·* Όαί-
    νων, άφαιοων ./.ως δόξαν, ήτ* /.αί
    κϊς τοϊ*ςλ*«·**ς ί.Λ·οοι>ς, άο' ί,τέοου ύ& ο,
    τα δηαοιιευόμεν·; έν τψ «_υντάγματ·.» δέ ν ,
    αόνον ·**, αλλα χά» τοΰ; άοα.οδ:ους, καίτοι παοα-
    οοςως έπιγοάφιι £λατου τ^ " ενα, ότε αέν
    άίτυΐΛτίΐκά δργι*, ότε ο^ ι τκάνοαλα.
    'Λλλά καί αί διίο αυται δι^ώσΐ'.. .; αετα-
    τάς ποοθέ<ί*:ς των θΜΐΐ&,νν,ν«γ-ν καθ* , εάν, ώς λέγει, Ε:ά των 6Λ^οααυαατων έπι- ζητεί ευθύνας άκό τοΰ; άο^οο'ίοος, μετ«|ί> 1#ν '°'
    κοίων κχί ό τότ* Λήχαρ/ος χ. ά $
    άχ' *ο/ή; Η«/.?'· τίλους 6;χ.ιλΐί χ*οί
    «'.χώς πάντίτϊ, είτε πΐοί άποφάσβων φ
    χον Συ^ουλίου ποίχειται, είτε χβρί ΐνεογείβΚ
    *Οταν χ. ΆσΦβθΜΟτη, (δ-.ότι <πί τέλονς «νβ- λααβάνιτ* {ΐόνος «τας τ-/·ν ευθύνην) άναλααβάνεΐ τις νά χατηγοοή<~, εχτός τοΰ δτι ό^είλει νά είνε ά- α>εα«τος, ο»«ίλ·ι νά λέγ·^ πρό παντο; αληθείας,
    χαι 2/ι διά αοβίβαάτων νά ΐπίροίπτη ευθύνας έαεΐ.
    δπςυ δεν ύχάο/ουν. Σϊς άπέδκζα άοχούντως διά
    * έτ· "ι τ
    των ούο μου χχαντησιων ο?ι δέν οΰνασθε νά στη-
    οίζητε εναντίον μου χατηνορίαν.
    Μόν χαπιγορήσοτΐ;, ότι χ»0Λ·/όυ.«*ς εξετέλουν
    χαθήχοντα τ^αοτιχ·! «αί άστονομ.ιχοδ ίατοον ·ν
    Σητεί*. Τάϊγγοαββ τΰν δ.α^όο«*)ν «ο/ών χαι το
    έομνευτΐχον εγγοβΦθν τή; Νομ«ο/ιας Α·)εη>)θίου
    υπο ήαερομηνίαν 18 Φεβοοναοίοο 1908, ««ίδειξαν,
    {τι νου-ίαακ εξετέλουν τα άναιτέο·· χαε)τμ·οντα. Ύ-
    αεί; εύοίσχετε «αοάνοαον την ένέογιιαν τον χ* Νο-
    αάο/ου χλχ εο^αλ^ενην την ίοαηνιίαν τοΰ Νίαον.
    ΙΙιθανον τοδτο. "Ιφΐος (Μίλιστα ή αθίτή Νομαρ/ίαι.
    νά δώση αντίθετον εο^ιρηίαν έιτι τοΰ ζητήαατος
    τούτο», προ πάντων βταν άνααι/θώσι χαί τίνες
    πρόθοαοΐ περί ών βραδύτερον θ' ά<τ/οληθα>αεν. Ν ου
    6:ΛΜ>ζ ηκούσθη άφού όποίο/β! άα©ι<τζήτησις επί τοϋ πνβύαατος α.χς νοαοθετιχής διατάξεως, να ΧΛτηγο- ΰ(;τα: ό ύπάλληλος ; Διότι ή ΝοααοΓ/α, δηλαδή αύτη ή Πολιτειαι εραηνεύει χαχώς 2να Νόμον, «θέ- π« εγώ διά τουτο να τιαωοηθώ; Μόν χβτηγοοήτατ* έχίσης, {τι παρανόμως δι«τέ* λουν Λτναοτΐλος Σΰαβοϋλο; χαι ίηαοτΐϊθς ίβτρός. Σί'ς παρέθηχα τό άνα>τέο_ Ιγγρα^ον τον Νομάρχου
    το οποίον οαιλεί χαι περί τη; «ερίπτώσε*·ς.ώ*-
    της, έν τούτοις χ<χϊ έν τ^ άνταχαντήσει βα< .11»- χολουθείτ* ν· κβτηγορ-ήτε, *$τι κειρανόμως έξ ετέ¬ λουν χαι τας δύο υπηρεσίας. ΙΙεοιαένω νά Τδω αέ- /οΐ τέλους, εάν θά έπιαενητε ανοήτως. Μοΰ χατηγορήσατε έ«ί«η(, δτι /πίκσοψα ολα τα εγγεαοα τοΰ δηαοσίου •/ηα»ί»>« Χανίων καί δτ: οΰ-
    : τού; εαπορου; ο οίλος
    /ος, λβγοντε; ότι το Ιγ·
    '/οίι δέν ήτο συνεπεία τοδ
    :«Μ ένου ττεοί σ ο υ / λ ιω ν
    να
    αο/ου λ«γβ:έπ'. λεςεΐ «Συνε~·ία τοδ βπό 23 Ά-
    οιλ'ίου 1907 έ·";5α»ου τοδ *Α«τυ:άτρου Σητείας
    * #μ " ί '' ' · ·* ·
    Γνοϊθ'.ζοΐλεν Ο > ίν» οτ: απαγοβε$υ·ται Τ| τίοΛησις ΐϊσ.ν-'
    ηι»ν τΛν ^λ;^ρων εχτος τ«Τ>ν -^αβς^ομένων έ χ Βοα·
    αναστεί-
    τε:τε νχ παραστησητε, ότι «παρεποιησα το πνενμα
    αυτών». *Ιί ςίθασ-ς είνε ΊοΐΛή σα;, καί την άντι-
    γράφω άπλώ;, άφού" τόσην ε/βϊ σ/έσιν μ* τέ χνεύ-
    ματα, τα όίτοίχ συ/νά δια τή; ·πνευματι<ΓΓ.κή< «άς δυνάμεως συναθροίζετβ έν τώ οΐχω ββς* θέλοντες οέ νά άποοείξητε την παραποίηβη* προσπαθεΐτε να ©ανήτε ίςυπνος* ούτω λέγετε, ότι καταγγείλας τέσσαρα; έαπόρου;, βνω τα αποσταλέντος είς τί) δη¬ μόσιον /ηαείον δείγαατα αλεύρων ήσαν μόνον τρία. κατήγγε:λα ψβϋδώ;" »||εΚΐ τα 'θία δείγματα δύ- ναντα: τ 6 π ο λ υ νέ άντη&οσωπεΰουν τρείς έμ- πορους». Έπ·.ση; τόν αυτόν συλλογΐβμθν χάμνετε και δ·ά τ- - ;.ην. Τ Μαΐου 1907 Ιγγοα·ον τού Χη^ε----- --- - ,Αβδή, έν ώ το δεΐγμα ήτο εν, δέν ηδύνατο ν* αντιπροσωπείαι καοά Ινα Ιμπορον. Τού; -ε&ιεργοβς. Τούτους συλλογισμους είνε άνάγχη νά σας τού; /«?!*«* Χ. Άσσαοιώτη* διότι άφθν δ έννοειτε, βτϊ, ί~.ν ουχί τρείς, άλλέ /ίλιοι ίμπο- ροκ έχουσι πάντες μιας καί τής αυτής ποιότητος άλευρον, τουτο δ* άναλυόμενον άποδεΕ/θτ^ μή χα- ταναλώσιιιον, *©4*·ι να καταγγελθή μόνον είς παρ'ού έΛήφθη τ» δείγμα, ού/ΐ οε χαί οί λοιποί, δέν αξίζει τόν κόπον νέ συζητ^ κανείςμαζί σας. Προκειμένον έπίσης περί το> ενός των άνωτέρω
    έγγράοων, ήτοι τον 7ης Μαΐου 1907. διά τον αυ¬
    τού γελοίου τοόπου προσπα&εϊτε νά έπιβεοητε σύγ-
    /υσ:ν, λέγοντβς δτι κατήγγειλα τού; - ; 'Λ-
    δαμαχην καΐ Γαλανάκη1/ δια τού υπό ή __._/, ν. 23
    Απριλίου 1907 έγγοάφου, ένω ουδα-Αθν έν ταίς ά
    - ',σεσί μου χνέ&ερα τοιούτον '&ΙφΦν $ε
    _ :ν, ο:ι καταγγείλας τού; ανωτ: 'ΟΟΜΚ τη·»
    23 Απριλίου 1907, δέν ηδυνάμην νά τοίκ χ*τ«γ-
    γςίλω «>: οευτέρου δ'.ά το άποτέλεσμα τής αναλύ¬
    σεως τής 7 Μαΐου, καθ1 όσον προηγουμένως, ήτοι
    την 23 Απριλίου, εΐ/ον κ^ταγγελΐεχ" οί αύτοι εα-
    -οεοι δ:ά τέ αύ-.ά άλεοβα, των οποίων την α*αγό-
    ρευσιν, εάν ό τότε Δημαοχος διέτασσε, δέν Οέ ήτο
    άνάγκη δευτϊρας αναλύσεως.
    Μοϋ κχτηγορήσατε έχίσης, %τ «αοανόμως έχε-
    σκεπτόμην -τάς κοΐνέκ γυναίκας καί παρανόμως ει¬
    ρ' αυτών οίκαιώματα. Σα; *εφέθηχα
    τ. ___-ι . ' μου, δί* ου άττοδεικνΰεται ή φίευϊής
    κατηγορί». Την άνχσ<·υάζετβ κα! τβύτην μέ την συνήθη σα; αέ$0Μν. " " :γετε τίποτε, διότι δέν συ;φίρει ^ -τε αόνον εν¬ ταύθα άοον <ΐα; απεδε:ςα ότ: ψευδεσθε, ό*τι δέν έ- ν/,ργουν την επιθεώρησιν προ-----*" ·ενο; υπο τ*ής Άστυν3ΐ..ίας. Σά; προκαλ<Τ> ν^ τ,τε εάν έστω
    καί μ.ίαν φοοαν. έπε' τας /.οινά; γυναίκας
    άνευ προσκλτ4σεω; τ;,,------^ο·α.:ας.
    Βον) Έρ/οαεθα νυν εις τα έν τα* υπό ήαεοοαη-
    νίαν 13 Μαρ;·.ου 1909 δη'Λοσ'.ευθεντα.
    Όλόχληρος ή άνταπόκρισις αυτή, άοορα τό εγ-
    γρο*.^ον τής 13ης Ίανουαρίου 1908 τού* Δημοσίου
    Χταείου καΐ τί-,ν «παοασΕο'ίπησιν καί αλλοίωσιν τού
    πν.υαατος αυτού». Τό έγγραφον τοίί Χηαείου Χα¬
    νίων ε/ει επί λέςει ώς έξη; :
    Ί2ν Χανίοις τή 23 Ίανουαρίοα 1908
    ΚρΙνπχή Πολ'.τεία — Ληαοσιον Χτ,αείον
    )
    )
    τόν κ. 'Λίΐτυιατρον Σητείας
    Κυριε Άστΰιατρε,
    Τέ ΰ»* ημών πρός εξέτασιν άποσταλέντα άλευρα
    υπό τα /αραχτηριοτικέ σακ/.·.διον 3 σ*ημεΐον
    II
    πα-
    ρέ<Γ/ον : Γλουτίνης Ογρας ί3 ο)ο, Όςιίτητος 0.385 Μίτΰρων 4.Ί0 ο)ο. Των Λλεΐοων τούτων έιζ^τρέπζται Α κα· Των άλλαι ν αλεύρων των υπό τέ /φ) Σα/.. 1 και 2 κ αί σηαεΐαι Η καΐ Ι ή έξέταβΚ οΐν έπετεύ/θη, χνεποιοκού; οϋσης Ή|ς 18—^τγτο; τού ά-οσταλέντο; άλευρου. Ίϊ άναγκαιουία ή ι.ΐν πο¬ σότης άλεύοων δέν πρεπει νά είνε κατωτέρα των 50 δρααίων. Μεθ' υπολήψεως Ιωαν. Βαμέακϊ; Τό έγγραφον τούτο ελήφθη ενταύθα την 28 Ία- νουαρίου 19()8 την 30 δέ Ίδίοα αηνός. άπέστειλα άντίγδβφον τούτου μετά δΰο άλλων άντιγρά^ων τω τότε κ. Λη^άρ/ω Σητεία;. συνοδεάσας ταδτα δια τού έποαένου έγγίΐΦου' Κρητική Ιολιτεία—Ό -ην.. Ίατρός Σητείας Έν Σητείατ-7, 30 'ίανουαρίου 1908 Πρό; τόν κ. Λήααρ/ον Σητεία;. Κΰοιε Λη'ααρ/ε, Απαντών είς τό ύπ* άρ·.θ. 89)46 καΐ /οονολο- γίαν 27 *Ια'·ουαρίου 1^08 ^έτερον έγγραφον, δια- βιβαζω υμίν συνημαεν·Κ *·!* ττρία άντίγραφα των είς /εΐρας μου ευρισκομένων έκθέσεων τού Δημο¬ σίου Χηαείου Χανίων πεοΐ τής ποιότητος των α¬ λεύρων. Εί; τα δύο άντίγοαφα τή; 18 Απριλίου καΐ 7 Μαιου 19<>" -χι τα άλευρα ατίνα έ-
    στείλα^εν ά-:ό κο: ,. .. / ε;ς τό Δημόσιον Χη-
    μεϊον καϊ τον οποίων ή είσαγωγή δέν &ίιϊ·;ζ:-χ'.
    <τ<ίμ.ερον. Εί; τό έτερον αντίγραφον άναφέρονται ά- λευρα Μάλτας, άτινα εισαγε: και ό κ. Γ. Βατσά- χης. καΐ ών ή κατανάλωσις έπιτ^έπεταί συμφώνως τ?ι γίνο·αένη υπό τού Δημοσίου Χημείου άν«- λύσει. Των λο^πών εισαγομένων αλεύρων ε/ω στείλε: δείγμα πρό; ΐνίλυσιν και περιμίνω απάντησιν, ό- ποτε άχέσω; θελω καταστήση όμ:; γνωστόν τό πό- οισμα τύ^; αναλύσεως. Μεθ' ΟπολΛ^ειο; ό Δημ. ίατρό; Σητεία: Ιωσήφ Βατσάκη:. τη; το^ν δύο ανωτέρω εγγράφων, Ιυ/ερο>; τι; νά αντιληφθή μετά ποση; εύ-
    γενομένη
    υπό τού Λτμοσίς _.,„..<,,, '»-(—έπεται'ή κατανά¬ λωσιςτΒν αλεύρων Μάλτες, άτινα είσάγει ό Χ. Γ. Βατσάχης* ήτο. έ ' 11(-(ν -ων άναλνθέντω ..,,._../ Π, ερ- /εταΐ ό Χ. Άσββριωτης και «Α-ϊηγοοΐΐ. 6τ% επε¬ τρέψαμεν την κατανάλωσιν άλεύοων' μή ϊνα/υθεν- των. Λϊά νά φθάση δέ εις τό έπ·σης ·1.%^ε; -,.χ-*- ρασμα ότι δ*λά τα δίίγ-χατα ί ρα πωλούμϊνα παοά το·4 κατα , - - . *>Λ.Π/.
    ζ.η. μετά τή; αυτής εύχερείας ονοαάζει τ* 1ν .ώ
    ζίζ,ω τού Χηνε:ου αναφερομΐνα οειγματα «ν^.
    *.·-, ον'ί σημείον Β σαχκίδίον 2 σημείον Ι» »;.
    σαχχ·.ο:ον ΙΒ. χον σακ/.·.δίον ΙΒ2. Αγνοούμεν -ου
    - την μέθοδον ταύτην, ητίς ***·<** εί/ε *..,,...,· διότι δέν επίτρεπετβ^ έν ούδεαι£ περι¬ πτώσει νά παύαα.ορφώνν) κανεί; ο/: πλέον το πνευ- μα, ?λλ* ΐ<ίίωΛβ|^«άαμα ενός έγγραφον·^ ©έρον της άγοοας άπό υγΐεινής απόψεως, καΐ. δια τό συμφέρον τον έμ.πορίου, άφού ώς απεδείχθη έπανε:- ληαμένως εισάγονται έν Χανίοις χαί τιλωνίζονταί αλενοα άτινα μεταφερόμενα ενταύθα αποδεικνύοντα: μ.ή χατανα)«ώσιμ«. Τούτου ενεχεν άπέστελλον δεί- γματα πρός ανάλυσιν είς Χανιά. Άλλ' ώς άποδει- χνύενται έκ των μέ/ρι «τήαεοον δημοσιευθέντα^ υπό τοΰ κ.Άσσαριώτου, δ άνθρωπος στενο/ωριΐτβϊΜ,διότι συνέπεσε νέ ε/ω άδελφούς έμπόροος* χαΐ έν τοιαύ¬ τη ομως περιπτώσει δείξατέ μοί ποία διάταξις τοΰ Νόαου άπαγορεύει τουτο. Εΐνε δέ λυπηρόν ο*τι, δτε ποτέ σϊς απέστειλαν δια νέ ν·(ΐοθετήτε, ελησμο- νήσατε νέ τροποποιήσητε την δ'άταζιν ταύτην. "Ωστε έπίΦυλα/θήτ» δια τό μέλλο ν, αν χαΐ }>οΰ
    ^«ίνεται δλ:γον απίθανον. Άφήσατε λοιπόν χατα
    μέρος χαί τας απάτας τον Δημοσίου Χημείου Χα¬
    ί ΐ ζ ί ί
    μρ η
    νίων χαΐ την ζημίαν τοίί Αη
    άξ
    αι»νίι>».
    ημ
    -Είνε
    σοφί-
    η η η φ
    σματα ανάξια σοβαοας β^ζητησεως.
    Ιδού καΐ πάλιν είς τί «νίστατο ή Γ'. καί Δ'.
    άνταπόχοισίς σας. Έπανελάβετε είς την Γ'. άντα-
    πόχρ.σιν, &«α προηγου^νως έδηαοσιεύσατε, προς-
    θέσαντες μόνον τόσα 6σα ήοχουν δια νέ σας χατα-
    στήσοιιν γελοίους. Εις δέ την Δ'. έδημιουργήσατε
    ά χβτηγοοίαν συαπληρουντε; χατα βού-
    Ιγγοβφα χαΐ μεταθέτοντες χαί λέζεις αυτών.
    Τουτο άποδ«ιχνύει άλλην μίαν φοράν τοί»; δολίους
    Ά άέδξ δ* έά 5
    η μ φρ
    σβς. Ά φόν σας άπέδειξα δι* έγγοάφων, 5τι
    συ/.οφαντείτε, ωφείλετε νέ παραθέσητε Ιγγοαφα χαϊ
    έπισήΐΑθος κοάζεις, άλλέ τοιούτων μή όιιν^/τίντων,
    νομίζετε οτ·. σας επετρέπετο ή π~«^ίιΐεριιεΐς των
    ύχαο/όντων; Προσεξετε καλώς. Ό
    χόσ;.ος θε σας συγχ.ρήν^ ίββκ, εέν έξ
    τητος άνελάβετε νέ χαττ,γ^ρήβητ«. Δεν θε σχς συγ-
    ί ά λ ά
    /ωρήστ]
    θ
    γρ
    ποτέ, εάν τυφλούμενοι υπο τοΰ
    /ρή μ φμ
    θους τής έχδ'.χησεω;, $έλητε νά παοτφορφώβητε το
    ί δί (ά δ έ δή
    δια νέ
    η η
    κείμενον δηαοσίνν (γγράφων,
    σητε κατηγοοίας.
    Ένά|ΤΤ4 ττ-21 Μαριου 1909.
    ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΣΑΚΗΣ
    ΑΝΤΏΝΙΟΣ ΠΑΝΝΑΚΟΠΟΥΑΟΙ
    'Κν τ τ, &'.μτΛ τής ήλιχίας αύτοΰ χαΐ δράσεώς
    έτελεΰτησε τςν βίον Τί παρελθόν 22α66ατςν
    ς φίλος Ό Αντώνιος Γιανναχ^ουλος,
    έχ Σμύρνης έλχων την χαταγωγήν.
    Την 7.η5«'·α'» την έχομένην γενεμένην χςσμος
    πολύς -αρηχολο-^Οησε μ^'/ρ: τί|; τελε'-ιταίβς Χ4·
    Η «ΙΔΗ» είς την τε&λιμμέττ;* γ
    τοΰ μεταστάντος δια6ι6άζ«ι τα Οερμότατα βνλ-
    της.
    ΠΛΟΥΤΟΣ
    ΕΤΟΗΝΙΑ
    τ* Σεβ. κοινόν ττς
    ΊΙοακλείοΓ κα. των Ί;-αμνιών
    ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
    τα
    Χ.
    II.
    ΒΤΘΟΤΑΚΑ
    κείιιενα έν τΑ όδφ Ηείνμ Ύόαρόϊ
    ρον 'Κφκαδίον) κα% Πλατΐ<Ις (~α(>ατί^.ε»'οως τοΰ κουρείον Λ. 'Αντω·
    νακάκη) έίτλθ^ΐέββ^β^,'
    δέ * ολων των είΠών τ^ς
    χχ η μ. & ρ Ι ω ν
    έτοέμ,ων
    Μία ν.α! ιιόνη έπίο*ΚΕΐ^τς Οά
    αληθείας.
    <ίθς ΤΡΕΞΑΤΕ! ΤΡΕΞΑΤΕ! ΤΡΕΞΑΤΕ! ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΑΕΡΙΟΎΧΩΝ ΠΟΤΩΝ ΛΕΜΟΝΑΔΩΝ ΓΚΑΖΟΖ Γεωργιογ Σπτ^ΙΛΑΚΗ 'Κν ' την ό καΐ άπέναντι τον· Μεγάλον £τοητώνος Λαμβάνω την τ:μήν να γνωτοσχοΐήσω είς τί —εδ. Κ&ινςν ττ)ς πόλεως χαι των έπαρχιών ότι έν τφ έργοστασίω μου τω βρ»6ει>0£ντι δΓ αρ-
    γυρ&Ο μεταλλίθί) έν ττ; ΰχο την προστασίαν τής
    Α.Κ.Τ. τής ΙΙρ.γ/.ίπίσση; Σο«ίίζς γενομίν/; έν
    Έέσι,· /.ατασ/.ε^Λζ&νταί 3:ά τ«λείων
    άτινα έκίμισα εσχάτως έχ Παρι¬
    σίων κ λ ι αρίσζων και ΰγίείνών ^λώ
    σίφων
    Η τελε;:της των χροϊ;>;ων τύ
    μ -Γ:σ&ν περιφανώ; δΓ άργνροθ Ρρβΐείου τιμη-
    Ο έ ντ« ν έν τ^ εχθέσίΐ Αθηνών βϊμαι βε6«ςς οτ·.
    δείντως χαρ* τοΰ Σε6. Κο-.νοΰ Νλεί έχτίμη^,
    εύελχιστώ οέ ό τ, ι αμέριστον Οέ μο: *«ρ«ςτ) την
    το» ΐ
    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣπΥΡΙΑΑΚΗΧ
    Είς τβ 13ιον Κβτάστημα ύχάρ^ει μία μτ,-χανη
    τρϊζ χατασχιυήν την λεμονάτίων 'Λγγλιχής χα-
    τασ/.ε^ής είς αρίστην κατάστασιν κρός χώλησ.ν.
    Έχίσης 8β χα χαραχαταθήχη ανβρβχιχοθ ό;.ος
    είς σι3ηρθ·ωλήνβς χρί-ς [χώλησιν.
    ΠΡΟΙΤΑΜΜΑ ΠΛΚΙΣΤΗΡΪΑΣΜΟΓ
    Άγαπητοΰ Φωτακη δερ-χατεμπόοου, χαΐ χατοίχ.
    Ήοαχλείοο
    Κατά
    Ιωάννου Κ. Μαβχάχη ώς πρωτοφείλέτου χαΐ 2)
    Μαρίαο το γένος Μανωλιτσάχη μετά τον συζύγου
    της ώς τοιούτου Ιωάννου Κ. Μαρχάχη ώς έγγυη-
    τρία; χατοίχων Κ ά τω Ασιτών Μαλεβυζίου.
    Δυνάμει χαί πρός εκτέλεσιν τού ύπ' αριθμόν
    17791 δα νέ ε στ*, κ ού ένυποθήχου συμβολαίου τού
    τέως συμβοκαιογράφο» Ηρακλείου 'Βδε/έμ Σερήφ
    Έφένδη *Ογλοΰ νομίμως κηρυ/θέντος έχτολεστοΰ
    χαΐ έχ/ωρηθέντος μο: δυνάμει τοΰ ύπ' αριθ. 1832
    ρόν μου πρόγοαμμα διά τής άπό -χρονολογίαν 15
    Αεκεαδρίου π. ε. έπιτβγη; μου ώς δείχνυται έχ
    των ύπ'άριθμούς 14000 χαί 14001 έ*>δοτηοίων
    τού δΐχαστιχον κλητήρος 'Εαμ. Μανουσάκη όπως
    μοί πληρώσωσιν 6 μέν πρώτος τούτων ώς ποωτο-
    φειλέτης, ή δ« δευτέρα ώς έγγυήτρια διά άλ
    αυτόν έχτίθημ: είς δημόσιον αναγκαστικόν πλε·-
    στηριασμόν τέ έπόμενα άκίνητα κτήματα άνήκοντ»
    κατέ κυρίότητα είς τόν οφβιλέτην μου Δήμον
    Ηρακλείου καί κείμενα έντός ττς πόλεως Ίΐςβ-
    χλείου ήτοι 1) εις συνοιχίαν «Τεφτερ&άρ» παίρά
    την τέως Λημαρ/ίαν εν μαγαζείον συνορ. κτημΐ-
    ΧουσεΝ Βεξέτ καΐ μέ καταστήματα της τέως ΛτΓ
    ψ αυτήν
    -ημαρ/ίας,
    μαρ/ίβς χαϊ μέ δημοσίαν οδόν. 2) εις
    συνοιχίαν παοά την οδόν της τέως
    τρία ετέρα μαγαζεΐα, συνορ. μβ την σκάλαν
    *6θωμανικής Αεσ/ης, μέ μαγαζείον Γεώρ. Άγγέ-
    λίδου χαΐ ρ έ δημοσίαν οδόν 3) ενα (1) καφφενείον
    υ έ εξώστην κείμενον ίξωθεν τής ΙΙύλη; τον Λίαί-
    νος Ηρακλείου χαί άπέναντι τή; Νυλη; ταύτης,
    συνορ. μέ τό Τεΐ/ος τοΰ Λιμένος καί μέ την «οο-
    χυααίαν τον Λιμένος Ηρακλείου. 4; "Ενα (||
    καφφενείον κείμενον πλησίον τή; Βρΰσεως τής
    παρα · τής προκυμαίαν τοΰ Λιμένος * Ηρακλείου,
    συνορ. μέ τό Τεϊ/ος τον Λιμένος καί δημοσία
    οδώ, καί 5) "Ενα μεγάλον καφφενείον, εν ομοιον
    μικρόν καφφενείον, έτερον μαγαζείον, τέσσαρα άνώ-
    γεια δωμάτια ευρισκόμενα άνωθεν τον υ.(
    τοχους χαΐ εξοδα μέ/ρι
    .. επιταγής όο. 1655.85
    Έχειδή οί δβειλέται μου οντοϊ άπεσ/ον με/ρι
    σημερον να έζθφλήσωσι την προκειμένην οφειλήν
    :ων
    Λ:ά ταύτα
    ■ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
    &ΕΥθΗΝΟ
    *-» Α. Ε Τ Ρ τι τ ι-
    Πρός είσπραξιν τον άνω ποσόν των δρα/μών
    1655.85 των τόχων των ίπό τή; επιταγής χαί των
    συμβησομενων έξόδων έκτ·λεσεο>ς εκτίθημι είς
    δημόσιον αναγκαστικόν πλειστηριασμόν έχποεήσεως
    τα έπόμενα ένυπόθηχά μοί άκίνητα κτήματατον ποώ-
    του των οφειλετών μου κιίμενα χατα την περιφε-
    οειαν τον /ωρίου Κάτω 'Ασίταις τον Δήαου Κροο-
    σώνος τής εΐρηνοδικειαχής περιφερείας Αγ. Μύρω¬
    νος ήτοι 1) είς Θέσιν «Νησΐ» αγρόν ·»« έγγιστα
    Ιξ μουζ. μετά των έν αύτω πεντήκοντα Ιξ μεγά-
    λων έλαιοδένορων χαί ογδοήχοντα μουοελλών συ·
    νορευόμε-νον κτήμασι Γεωογίοο Μαρχακη, Ιωάννου
    Ληστάχη καί Ιωάννου βεο'/αοάχη, και 2) είς θέ¬
    σιν «Κ«μήν)«» άμπελον δωδεκα έργατών περιοοι-
    ζομένην ΰπύ χτημάτχετν Ιωάννου
    II
    εοογαμβράχη
    Γρηγορίου Σ*ο»ιο«χη καί Γεωργ. Μαρχάκη.
    *Ο Πλείστηριασμος των χτημάτων τούτων γε-
    νήσετα'. την 31 Μαίου έ. Ι. ημέραν Κυριακήν χαί
    ώραν 10-12 «.μ. ενώπιον τον Συμβουλαϊογράφον
    φενείου χαί τον μαγαζείου άπαντα συνε/όμενα χαί
    κείμενα άπέναντι τον Τελωνείον Ηρακλείου παρά.
    την προκυμαίαν τον Λιμένος * Ηρακλείου, συνορ,
    άπαντα μέ Θάλασσαν καί μέ δημοσίαν οδόν.
    Ό πλείστηριασμός των χτημάτων τούτων γενη¬
    σεται την ΙΟην Μαίου 1909 ημέραν Κυριακήν χαί
    ώραν 10-12 π. μ. ενώπιον τον Συμβολαιογράοου
    1 Ηρακλείου Κωνστ. Ρασσιδάχη ή τον νομίυου άύ>-
    τον άναπληοωτον καί εξωθυ τον γραφείον τοϋ
    ένθα χαλοΰντα: οί πλειοδοτήσοντες.
    Κλητήρ άρμόδ(θς ένεργησάτω τα νόμ:μα έπίτςϋ
    προκειμένου.
    Έν ·Ηδβ*λϊίω τη 26η Μαρτίου 1909
    Οί πληρεξ. δικηγόροι τον έπισπεύδοντος κβί
    παραγγέλλοντος. *Ιωάν· Γ· Βογιατϊάκης
    Λογιά5ης
    τα νό-
    τεα ο! πλειοδοτησοντες.
    ΆβμοΙιβς δικαστ. κλητηο ένεογη^ά
    μίμα.
    Έν *Ηραχλ·ίω τη 17 Μαρτίου 1909
    Ό ΙΙληρεξουσιος δοςηγόρος τον έπ:σπεύοοντος
    χαί παραγγέλλοντος.
    ΠΡΟΙΤΑΜΜΑ ΙΙΛΕ1ΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
    Έ«·άν. Ν. Μανδαλενακη πρώην χατθί*. 1Η*ο-
    γοΰς Μαλεβυζίου χαί ήδη Ηρακλείου, δικαστικον
    κλητήρος. Κατά
    1) Πέτρου,^ 2) Μαρίας 3) Είρήνης άοελφων
    Μανιουοάχη, χατ. Καλεσσών Μαλεβυζίου.
    Οί χαθ' ών το χορόν έχετάγησαν νομίμως ώς
    χληρονόμοί κατ' Ισθμοιρίαν έξ άδιαθέτου τον ποω-
    τοφε'.λετου πατοός των Σά&βα Μανιουοάχη, διά
    ? 20 Μαρτίου 1908 επιταγής μόν, ώς δεί-
    έχ των »>«*άρΛ. 3915, 3916, 3917 ·λκ-
    δοτηρίων τον οΊκ. χλητήρο»; Δημ. Μιγάδη, ίνα δυ¬
    νάμει χαί πρός έχτελεσίν τον υ** αρλ. 67)79
    τής 27 Φεέρουαρίθΰ 1901 πρακταον συμβΐβασμου
    τοΰ Εΐρηνοδίχου Αγ. Μύρωνος νομίμως χηρυ/θέν
    το; έκτελεστον μοί πληρώσωσι χατα την χληρο-
    νομιχήν τού μοίραν έκαστος διά κεφάλαιον, τόχους
    χαι λοιΐϊά ίςΌδα δρα/μάς έν 4α« 57,03.
    Έπειίή παρήλθεν άπραχτος ή «ρος καταβολήν
    άπό
    χνυται
    Διά ταυτα
    ΙΙ&ός εΤσπρ^ιν των £νω δοα/μων 57,03 των
    τόχων χαί λο·πών έξόδων αυτών άπό τής άνω
    έπίταγής με/^ρις άποπληοωμής εκτίθημι εις δημό¬
    σιον αναγκαστικόν πλειστηριασμόν το επόμενον
    άχίνητον κείμενον έν ^ κτηματιχ$ περιφεοεί* τοδ
    /ωρίου "Άνω Καλέσσα Μαλεβυζίον τον Δήμον καί
    ϋρην^ιχειαχής περ·.φεοείας Άγίου Μύρωνος Μα-
    λεβοζίβυ, άνήκον ·ξ ,Λο χαι έξ άδιανεμήτου εις
    τους χαθ' 6ν Η παρ·ν ήτοι εις θέσιν Άστε-ίτσι
    άμβελον έργατών 7 μετά των έν αύτη έμπεριε/ο-
    μίνων ελαιόδενδρα συνοο. χτημασίΧ'' Δημητρίου
    Παπαδάκη, Άντ»ν. Κουγιοναουτζή, 'Οοφανων
    Στρατηγβ,χη καΐ δρόμω δηαοσίω.
    Ό πλειστηριασμός τού ανωτέρω κτήματος γε·
    νήσετα: την 31 Μαίου 1909 ήμέοαν Κηριακήν χαί
    ώραν 10—12 π. μ. ενώπιον τον ϊυμβολαιογράφου
    ιΑγ. Μύρωνος Μαλεβυζίου Χρ,στοφ. Δαροαντή η
    τούτου κωλυομένου τον νομίμου άναπληοωτοίί τού
    καί έν τώ δημοσίω γραφείω τού χειμένω έντός
    τον είοηαένου /ωρίου 'λγ. ΒΙυβω»·*, Ιν·· χαλονν-
    ται οί πλε-οδοτήσοντες,
    Άρμοδίος δικαατικός χλ-^τηρ ένεογησάτω «άντ»
    τα νόμίμα επί τον προκειμένον χατά την Παλ»
    ΙΙολ. Δικονομίαν.
    Έν "Ηρακλείω τ| ί3 Μ«···»ο *909
    Ό έπισπεύδων καΐ παραγγέλλων
    *Ι«*άν· Μανδαλβνάκης·
    καί ό πληο. διχηγορβς ούτον
    ΠΡΟΙΤΑΜΜΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
    Κωνστ. Άλεξάχη ή Ροϊδου ξενοδό/ου χατοίχ.
    * Ηοαχλείοο. Κατά]
    Νΐχολάου Ν. Κριτσωτά/.η γεωργοΰ χατοίχοο
    τον χωρίου Κοουσώνος Μαλεβυζίου.
    *Ο χαθ* τό ου παρόν πρόγοαμμα πλειστηριασαοδ
    καίτοι έπετάγη νομίμως διά 1% υπό /ρονολ. 7
    Όχτωβρίου π. ε επιταγής μου «*ς έμα>α·νετα: έχ
    τού ΰπ' αριθ. 12907 έπϊδοτηρίου το» οΐχαστιχοϋ
    χλητήρος Έμμ. Μανουσάκη όπως δυνάμει χαΐ
    «(ος έχτέλεσίν τον 0*' αριθ. 29380 συμβόλαιον
    τού συμβολα:ογράοου Ήοαχλείου Δημ. Βλαχάχΐ[
    νομίμως χεχηρυγμένου έχτελεστου έχ/ωοηθέντος
    μοί παρά τού άρ/ιχον διχαιούχου Σπύρ. Χατζι¬
    δάκη δια τον υχ' αριθ. 5,090 έχ/ωρητηρίου συμ-
    βολά·ου τοΰ συαβολαιογρά^ου Ήοαχλείου Κ. Ρα¬
    σιδάκη μοί πληρώση διά κεφάλαιον τόχους χ»
    εξοδα μέ/ρι τής '/.οον. τής έτιταγής έν όλω δρ«/.
    197,65 απέσ/ε να ποάξη τουτο μέ/ρι σημερον.
    Διά ταυτα
    Πρός είσπραξιν τον άνοιτερω «όσον των ^μγ/.
    197, 65 των τόχων αυτών ά«ο τής επιταγής με-
    /ρις έξοφλήσεως χαί των νομίμων έξόδων εκτελέ¬
    σεως εκτίθημι είς δημόσιον αναγκαστικόν «λει-
    στηριασμόν τό επόμενον άχίνητον χτήμα τον
    «ρειλέτου μου κείμενον έν τ?) «ερΐΦερεία τον /«*>
    οίον Καλεσα τον Δήμου χαΐ Ειρηνοδιχειαχής «·-
    ί Αγ. Μύοωνος Μαλεβυζίου χαί εις θέσιν
    Κάμπον ή Άμμοντσα» ήτοι άγοον
    έχτάβ·«»ς τριών μουζουρίων συνοο. χτηαασι Ιωάν.
    Κ. Γεοωνυμίδου, Βασάείου Τζουλίαδάκη δρόαω
    χαΐ «οταμώ.
    "Ο «λίΐστηριασμος τον χτή;χατος τούτου
    $ Γ ί ηέ
    σετ« τ^> 31 Μ·*ου 1909 ημέραν Κυριαχήν χ«ΐ
    ώραν 10= 1ί π.α. ενώπιον τον Συμβολαιογρά&·ο
    €Αγ. Μύθωνος Χοιστοφ. Δαροαντή ή τον νομίμο»
    αντον άναπληοωτον χά: έν τω έν Άγίω Μύρβνι
    γραφείω τού ίν#α χαλοννται οί πλε.οοΌτήσοντες.
    Άρμόδ(θς διχαστ. κλητήρ ένιφγησάτω τάς νβ-
    μίμους έπϊδόσεις καί τοι/οχολλήσεις τ·ν «αρόντβς
    χαι την κροσήκουσαν έκθεσιν χαταμετρήσεως.
    Έν* Ηρακλείω τή 15 Μαρτίου 1909
    *Ο πληρεξ. διχηγόρος τον έχισιτούδοντος *»
    πβραγγίλλοντος.
    11ΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΚΙΣΤΗΡΙΑ5Μ0Γ
    » Ί«ση? Πβτπαδάκη, »ϊί Κωνσταντ. Γ.
    κατοίχων Καστααονίτσας Πεδιάδος.
    Κατα
    το γεν·; ·Αντ»νίο» ΙΙαρ·ολβμ«««ύΑ·ς
    τον ποτέ Γεώργιον Μανουσάκη χβτοί/Λ**
    Κασταμονίτσας ΙΙεοιαδος.
    Ή χ«#' ίς τό χορόν έπετάγη διά της **1 χ»»>
    10 Ίανουαρίου 1909 έ«ιταγ^ς μας ώς δείχνυται
    έχ τον ύπ* αριθ. 454 έπιόΌτηρίον τον διχαστΐκβδ
    χλητήρος τής περιφερείας τον Ιΐρωτοίιχείου Ήρ«»·
    λείου Κωνστ. Μακρή ίνα δυνάμει χ«ί ιτοός έχτέλε-
    σιν τον 6χό άοιθμ.' 6?7θ Δβνειστιχ&ν Συμββλαίον
    τον ΣυμβολαιογράΦου Καστελλίου Πεδιάδος Γ-·»"
    λου Σνγχβλλάχη μας πληρώση διά χεφάλ·»©* ^*
    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΚΙ—:ΤΗΡΪΑ2ΜΟΤ
    Το« έν 'Ηρακλείω 'Τποχαταστήματος τον Κοι-
    λίς Ταμείον Κρήττ)ς έχβββσωΐϊουμένου νομί
    ό τού Διευθυτττον ούτον Σ«υρ Βαρδινογιά
    μγρο Κασελλίου
    λου Σνγχβλλάχη μας πληρώση διά φ
    Χβ Ιξς*α έν δλω δοβχ. 65,45 μέ/β:
    γ
    Βπειίή «αοήλβεν άχοαχτος ή νόαΐμος
    μία πρός πληρωμήν. , Δια τβδτα ^
    Ν«>βς εΤσποαξιν τβν' ανωτέρω «όσον των οοβ/.·
    65,45 των τόχων χαΐ λοιπών έξόδων α/,ρ*ς *πβ«-
    ληρωμής εκτίθημι είς δημόσιον
    ξ άί
    ημ ημ
    ηοίβσμόν τα εξής άκίνητα χτηαατα τή·
    * *ίς τό παρόν /είμενά είς την «ερι·ερείαν τ·»
    χωρίου ΚασταμονίτΜ( Ι) είς θέσιν «Ββωμονε··»
    τον ενός Ιχτου έξ άίιανεμγιτου ώσει τεβ·"*·*
    ζ έλ
    φ μ ρή) μί
    μως ί»7ΐό τού Διευθυτττον ούτον Σ«υρ. Βαρδινογιάννη
    ν/«* * 1.1 -._,»^*« _ί ^.^ Ι β^Λ
    κατ. Ήοαχλείου
    Τβ« Δ4μ·υ ·Ηρβχλείβι> έχβοοσωπουμίνου νο-
    _ _ ρμυ νο
    «αοα' τοδ Δηαάοχου αύτοδ Μ&υσταφα Δελη
    χη χλτ. Ηρακλείου.
    'Έπείδή δ καβ' Ον τό παρβν πρόγραμμα Οπο
    την ίδιοτητά τού καίτοι έπετάγη νομίμως ζια τ^,
    υπό /ρονολ. 20 Φεδροοαρίοο 1909^ έπ·ταγής μΟυ
    Τνα δυνά<'-δΐ καί πρός εκτέλεσιν τής υπ· £0ιι).10ν 988)93 τού 1909 οριστικής αποφάσεως Τ05 Ί|'?ω. τοδιχείου Ηρακλείου νομίμωί β τγ, ρ Υ τής ιιητβγής ίν εκτε- ι τό- αά; ς Ιχτου έξ άίιανεμγιτου ώσει * μουζουρ. σποραός χαι των έν αυτώ διαχοσίων έλ*η- οδένίοων, δεκα άπιβεω» σννορ. κτηαασι Χ?ή*** Καρποψάκη, Φραγχιβοαχη Μανούσου, Κωνστ ΙΙαπαδάχη, Γεωογ. Δετοοάχη, δοόμω χαΐ *«»τ^ χαΐ 2} είς θέσιν «Μπορμπου» τον ενός (χτου « άδιανεμήτου άγοοδ οχτωμουζουδ. χαι των έν &¥ ό ή έλδέδ ή γ μ εκατόν πεντήκοντα έλα.οδένδρων. συνορ. χτήΜ** Με/.αηλ Ι. Φβαγχαδάχη, Μιχαήλ Άλεξανδράχ'ί» Κορνάριδων, Σταυροολιανώ-» χ«1 δρόαω. *Ο πΧει—ηοιβσμός των χτημάτων τούτων σεται τ^. 5ην Μα(ου 1903 ήάέραν Κυθΐβχή ώραν 10-12 *. μ. ένωκιον τον'ευμβολβι^ Καστελλίου Πεδιάδος Γεωεγ. Δραχοπούλοο " οηαοί υ Ι* λ Ι * οημοσ·.ί.) δοτ γ ρ αυτού" Ιν*α χαλοίνται «Ι οις απέσ/ε '*·· πράξη τουτο $Λθυ- Λ.