248719

Αριθμός τεύχους

92

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Β

Ημερομηνία Έκδοσης

23/10/1908

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    •ΡΟΙ
    *£* τη πόλει Ηρακλειον έτηαίως Λο. Χρ, Τ
    Έν τή λοιπή Κρψη » » » &
    *Εν τω * Εξωτερικώ » φρ. Λ'ο. 1Ο
    Η ΙΔΗ
    ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ
    ΙΠΑΝ. ΚΑΤΕΡΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
    ΎΠΕΥΘΥΝΟΣ
    ΑΡΙΧΤΟΔ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
    Τ- χ
    Οΰόετ (γγ^αψον δημοοιεύεχαι άνευ ηροηληρωμής
    _____ ΠΡΑΓΜΑΤΕΤΟΜΕΝΗ
    ΙΡΑΦΕΙΑ: Ωαοά τα Αε^λεαχζίδικα. ΤΙ0ΑΙΤικ^ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΣ ΠΑΙΛΑΓΩΠΚΑ ΚΑΙ ΠΑΟΥΤΟΛΟΓΪΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΛ
    ΑΙ ΕΔΠΙΔΕ2 ϊίϊ
    Πάσαι αί χρίσεις τοθ τε έγχωρίου χαΐ
    τοϋ άλλου έλληνιχοΰ τύπου περΐ τής τε¬
    λευταίας απαντήσεως των ΙΙροστατίδων
    Λυνάμεων είς τό κήρυγμα τής ενώσεως
    τής Νήσου ημών μετά τής Ελλάδος είναι
    εύνοϊκα! καταλήγουσαι είς τό ευχάριστον
    ?υμπέρασμα, ότι δεν φαίνεται νά είναι
    μακράν ήήμέραέκείνη, καθ' ήν οί Ύψηλοΐ
    Προστάται ημών Οά επιτρέψωσιν επί τέ¬
    λους έν τ*ΐ εύμενεία καΐ δ.καιοσύνΤ| αυτών
    κατόπιν τόσων άγώνων καί τόσων Ουσιών
    νά προσέλθΐβ είς την θερμήν τής ποθητής
    μήτρος άγκάλην ή προσφιλής Ουγάτηρ,
    τοθτο δέ βεβαιοθται καΐ υπο των τελευ-
    ταίων ε'.οήσεων των προερχομένας/ έ χ. των
    διαφόρων Εύρωπαϊκών κέντρων.
    Κατά τάς εϊδττεις ταύτας το ζήτημα
    ημών περιελήφθτ έν τφ Αονδινείω προ-
    γράμματι, Οά πραγματευθώσ*. δέ τουτο αί
    Προστάτιδες τής Νήτου Δυνάμεις μετά
    τής Τουρχίας χα'ι Οά λύτωσι μΐτα τόν δι¬
    ακανονισμόν των λοΐΓ.ών άναχινηθέντων
    ζητημάτων. ,
    Είμεθα βεβαιοί δτι αί Μεγάλαι Δυνά¬
    μεις οιανδήποτε καΐ άν λάβωσιν άποφά-
    σεις περΐ των άλλων έχχρεμών ζητημά-
    αων των συζητηθησομένων εν ττ4 Διεθνει
    Συνδιασχέψει ή έτυμηγορία αυτών περΐ
    τής Κρητιχής υποθέσεως Οά είναι αναμ¬
    φισβητήτως συαφωνοτστΓ, /.αι πρός το δί¬
    καιον καΐ πρός τας επισήμου; ύποσχέσεις
    αυτών καΐ βτι επί τέλους Οά ίκανοποιηθτ,
    πλήρως ό λαός έκεΐνος, όστις επανειλημ¬
    μένας έΐίΐ τοθ βωμοθ τής ελευθερίας εθυ¬
    σίασε πάν δ,τι πολύτιμον είχεν καΐ όστις
    χάριν τοθ ίίεώοους αύτοθ πλέον ή άπαξ
    ήγωνίσατο αγώνας κινήσαντας είς θαυμα¬
    σμόν σύμπαντα τον πεπολιτισμένον κό¬
    σμον χαΐ προκαλέσαντας την συμπάθειαν
    χαΐ την εύμένειαν των Ισχυρών τής γής,
    παρ' ών ήδη άπεκδέχεται την οριστικήν
    αυτών απόφασιν περΐ τής ποθητής άποκα-
    ταστάσεώς τού. Ούδε είναι δυνατόν ποτε
    νά φαντασθώμεν, ότι αί Μεγάλαι Δυνά¬
    μεις, άί?ου Οά έπιτρέψωσι κατά πασάν πι-
    Οανότητα είς άλλους έδαφικάς έπεκτάσεις
    είς χώρας, είς τάς οποίας ή τι ή ουδέν οι-
    καίωμα έχουσιν ουδαμώς περιορίζουσα»
    τάσεις άρπακτικάς καΐ φιλοδόξους, Οά άρ-
    νηθώτιν είς τούς Κρήτας νά καρπωθώσ'.ν
    β,τι διά των μεγάλων αυτών Ουσιών τί}
    εύμενεία των Προστατών των έχουσιν ήδη
    έν ταίς γερσΐν, ούδε τολμώμεν νά υποθέ¬
    σωμεν δτ'. /.ατά τάς προσεχώς ληφθη-
    σομενας υπ'αυτων αποφάσεως οεν Οά πρυ-
    τανεύση ή ίοέα τή; ίσότητο; κα'ι τοθ δι-
    χαίου, άλλά Οά αετανε'.ιισθώσι δυο μέτρα
    καΐ δύο σταθμά.
    Ό Κρητικος λαος προβάς, ώς γνωστόν,
    είς τα οιαβήματα, είς τα ό-οΐα προέβη,
    πρός πραγμάτωσιν των έθν.κών αυτού ϊδε
    ωδών, έστηρίχ,Οη άφ ενός μέν εί; την εΰ-
    μένειαν των Δυνάμεων, ής τρανά δείγ-
    ματα ουνϊ άπαξ !λα€ε μέχρι τουοε, άφ'
    ετέρου οέ καΐ είς το δίκαιον τής υποθέ¬
    σεώς τού, έχων σταθεράν καΐ άμετάτρε-
    πτον απόφασιν προ μηδενος νά υποχω¬
    ρήση, άλλά νά μεταχειρισθή πά ντα τα
    δυνατά μέσα μέχρι τής όριστική; πλέον
    έθν.κή; άποκαταστάσεώς τού. Έπομένως
    έλπίζει ότι ή συνεννόησις των Προστατίοων
    Δυνάμεων μετά τή; Τουρχίας διά το Κρη-
    τιχον ζήτημα Οά έπιτευχθτ, ταχέως καΐ
    εΰχερώ;, καΐ τρέφει την πεποίθησιν δτι ή
    μετά άγωνία; αναμένομενγ( ΰ~ο σύμπαν-
    τος τοθ ΈλληνισμοΟ άριστιχή απόφασις
    αυτών Οά ανταποκριται πληρέστατα
    πρός τόν διαχαέστατον πόθον αύτοθ, όν
    τοσάχις εθλαβώς πρός αυτάς υπέβαλε,
    χαΐ δτι Οά κριθώσι χαθ' ολοκληρίαν ούτω
    τα διαβήματα, είς ά εσχάτως προέβη πρός
    πραγμάτωσιν αυτών. Πάντες λοιπον άπο-
    βλέπομεν είς την άν&μενομένην ταύτην
    απόφασιν μιτά ι^εβαίων χαΐ χρηστών έλ-
    πίδων.
    Α/νλ' έκεΐνο, δπερ γεννα εύλόγως ανη¬
    συχίας τινάς καΐ όπερ δύναται νά δημι¬
    ουργήση δυσχερείας, είναι ή παρέλχυσις
    τοθ ζητήματος χαΐ ή βραδύτης τοθ όρι-
    στικοθ αύτοθ διακανονισμοθ. Βεβαίως οί
    'ΐψηλοΐ ημών Προστάται, οί άναλαβόν-
    τες έν τψ ε'.λικρινεϊ περΐ τής Νήσου ημών
    οιαφέροντι αυτών την τελικήν αυτού διευ¬
    θέτησιν, συναισθάνονται κάλλιστα τάς δυ¬
    σχερείας τοθ Τόπου καΐ τα χαχά μιάς τοι¬
    αύτης έχχρεμότητος, επομένας ελπίζομεν
    ό,τι άποκρούοντες ούτοι χάριν αυτής τής
    ειρήνη; τάς καταχθονίους ενεργείας έκεί-
    νων, οΐτινες προσπαθούσι παντί τροπω νά
    άναβάλωσι την οριστικήν λύσιν τοθ ζητή-
    ματος καΐ νά ύπεκφύγωσι την μετ* αυ¬
    τών διαπραγμάτευσιν τούτου επι τ?ι προ-
    φανεΐ έλπίδι ναυαγίου αύτοθ, Οά εύδοκή-
    σωσι κηοόμενοι τώ·/ άληθών συμφερόντων
    τής Νήσου, ήτις διατελεί υπο την προ¬
    στασίαν αυτών, νά συντάμωσιν δσον είναι
    δυνατόν περισσότερον τον χρόνον τής προ·
    σοοκίας ημών καΐ νά δώσωσι πλέον πέρας
    είς τάς τόσας δοκιμασίας τοθ Τόπου.
    ΛΝΤΙ ΧΡΟΝΟΓΡΛ4»ΗΜΛΤ6£
    ΧΚΙΜΟΝΟΜηΡΕΛΛΑ
    Οϊ ί5>'#ρ«);τοί δεί· άοχοϋνταχ μόνον εις το
    παρον άλλά συγχρόνως Ιρευνονν κάί το μέλ-
    λον. Το παρελθόν είναι, δι* αντ όν ς χαμένον,
    διά τουτο καΐ δεν ένδιαφέρονται πολν δι*
    αντό. Τονς ένδιαφέρει προ πάντων ϊό μέλ-
    λοι·, ιο οποίον ίίά τονς δεχ&Γ) καΐ ϊ)ά παρον-
    ηιάαη εις αδτονς χαράζ ή λνπας, την εΰιν-
    χίαν ί) κα* την δυατνχίαν, Λιά τον λόγον τον-
    χον ο αι·*)ρωτος, ί»· ώ άκόμη τον ηεοιλονει
    ό κανοτικός τον 1)έρους ήλιος, άρχίζει νά οκέ-
    πτειαι διά τον ψνχρον χειμώνα. *Ο γεωργος
    έν ώ λαμβάνη τό ορέιανον διά νά #ερί«# τα
    ο·7«ρτά τον ηκειτεχαι διά την εποδείαν τον
    μέλλοντας. Ό π οί μην ντο τό γλνκν φώς
    τής πελήνης και τον ναοκωτικόν ηγον ιον λε-
    ρίον ζψεΐ νά προΐδη τάς βροχάς και το ψν-
    χος τοϋ χειμώνος, ό δέ άοιος μι τον καζα¬
    μίαν άνά χείρας προοιαίΐεΐ νά ίδη τον ε.ιερ-
    νόιιενον γειιιώια. *Αλλά το ^οαγμα δεν είνε
    *' - -. * - - ι ψ * ' «ι ι '
    ρΐ'κολ,ον και δια τοντο εν ο> τοοοι οτριΐαλ.μοι
    άτενίζονν εις τον αΐί)οιον θύραι όν δεν κατορ-
    ϋώνονν νά διακρίνονν τόν (ΐέλλοντα νά έμγα-
    νιαϊϊη χειμώνα, και Ινώ τόν βλέιονν μαύρον
    και οκν^ρωτόν τταρά προηδοκίαν παρονοιά-
    ζεται πολν φαιδρός, άλλοτε δέ πάλιν ό η αι-
    δρός καί γελαοτός μας Ιιιακέιτεται άταίηιος
    και πκοτεινός. "Εν τοιοντον αΊροηδόκητον
    ήρχισεν ό κόομος νά φοβηται και ίψέτος. "Ο¬
    λαι αι ΐιροψητεϊαι και αί παρατηρήαεις μάς
    ιλεγον, οϊι όΐψετεινός χειμόα' ι)ά είνε γειιάτος
    Λίο βροχάς και ομως μόλις ^ροχί>ες ίδρο-
    οίπβη/ιεν ολίγον. Μάς εγαγε κυριολεκτικώς
    τό καλοκαΐρι κα» οί γεωργοί μας ήοχιοαν νά
    άτελτίζωνται. Ή ποοχθεοινη βροχη τονς
    ενεΰάορννεν ολίγον.
    Χάρις εις την βροχεράν μεταβολήν τον
    καιρ€>Τ> ηρχιοε και ή δμβρέλλα να'κάμνη την
    ίιι<ΐάνωίν της, ό ατενός αντός ονντρογος τον άιϋρώ.τον κατά τόν χειμώνα, τόν όμοιον τό- <ΐοι· αί/ΐγκτά κοατοϋν αι οτιβαραι τοΰ πολνα ο/υλοϊ' άνδροςοαον και αί άβοαι ιής γνναικός & 7 ' χέϊρεζ. ΟΡγο» «έ ψ χψ Ζ/ όειαι και τό ζήτημα της δμβρέλλας. Ιΐότε άοά γε ϊφ*Τ>ρεν ό ανδρ(θΛος τό χομψόν ιοντο
    και χρήσιμον Ιργαλέϊον; Οί προιάιορες η¬
    μών, ώς φαίνεται δεν τό εγνώριζον. Τα τέχνα
    τής ωραίας Ελλάδος δεν εφοβονντο την δρυ-
    οον τον ουρανόν χαΐ τάς άλλας τής άτμοοφαί-1
    ρας έ.τηρείας. Ήοχονντο χαΐ είχον τδ θώμα
    ενοταλες καϊ ωραίον, άτρωτον καϊ χαλνβδινο%.
    Και κατά τόν Μεσαίωνα ήτο άγνωστον το
    άλεξίβροχον καϊ τα ενεογετήματά τον, μόλις
    δέ ίχϊ Αονδοβίκοι* Ι ί */« νά έμφανίζε-
    ται. Τό τ οίον τ όν μαρτνροϋν οί εΐκονογραφίαι
    τής Ιαοχής Ιχείνηζ. Ή δμβρέλλα ξχε ταπει¬
    νήν την χαχαγωγήν' μετεχειρίζοντο αύτην
    οί χωρικοϊ /ιειαβαίνοντες Ιλϊ όναρίων είς τάς
    άγοράς είτε τάς Ινεπήγννον εις την γήν καϊ
    καθήμενοι ν λ* αυτάς Ιττώλονν ανγά ή λαχα-
    νικά. ΑΙ δίφρέλλαι Ικεϊναι τ)σαν φνσικά Ιχα-
    νών διαοτάοεων, στερεαϊ και δεν έοτοίχιζον
    δλίγον, *Η χρήοις τής δμβρέλλας έβράδννΒ
    νά διαδυ&ή και μάλιοτα μεταξν των κατοίκων
    των ,ΊΟλείνν. Τέλος ή χρήοις αυτής Ιγενικενΰη
    καϊ έλαβε με τόν καιρόν την εξέλιξιν χαΧ τε¬
    λειοποίησιν της. Εγένετο λειτη χαΐ ώοαΐα,
    ό άηαραίτητος δέ σνντροφος δλων των τα-
    ζεων. Τα κομψά χαι μεταξωτά άλεζίβροχα
    των αηιιερινών χρόνων Ματάγονται άιό (ΐίαν
    χονδροειδή όμβρέλλαν τής χρώτης άνάγχης.
    Την τελειοποίησιν χαΐ διάδοαιν τοΰ Λλεξιβοό-
    χον ηκολούθησεν ή ΐδρνοις πολνΛλιφών έο-
    γαοτηρίων, τάόιοΐα άντιχατέοΐησαν τάςτρώ-
    γλας, δχον κατεοκενάζοντο τα πρώτα άχομψα
    άλεξίβροχα, τα ότιοϊα Ιπώλονν ττλανόδιοξ, άφ·
    ληταί. 'Η βιομηχανία τον άλεξιβρόχου είναι
    .τολν άνειτνγιιένη έν Γαλλία καϊ Ιταλία. *Εν
    τή τελενταία ταύτη κατασκενάζονται κάλλιοτα
    α τάς δμβρέλλας αηρικά νφάοματα.
    Τό νοοτιμώτερον είναι ότι ή όμβρέλλα άρ¬
    χίζει νά γίνεται όργανον πρός μάχην. Καΰά
    αί Ενρωηαϊκάί έφημερίδες άναφέρονν πολ¬
    λαί άριστοκράτιδες κνρίαι των ίΐαριοίων ά.τε-
    ψάοιοαν ι ά Ιπιδυ9ονν είς την δμβρελλομα-
    χίαν καϊ νά μάΰονν αντ ην όπως οί δ,νδρες
    την ξιφομαχίαν. 'ίΐ όμβρελλομαχία δεν &ά
    είναι κάί άκίνδυνος, διότι και αί μάλλον κομ-
    ψαι όμβρέλλαι των κνριών είναι πολυ ίττικίν-
    δννα 8ργανα, άρκεϊ νά χρηοι^ιο.ιοιώνται κα-
    ταλλήλως. *Εν άρχή τής δμβρελλομαγ^ίας ?»»
    κτνχημα εις την κεφαλήν τής Αντίπαλον #α
    χαλάση τό κτένισμά της και ϊτειδη αί κνρίαι
    είναι ψιλάρεσκοι και δταν άκόμη μονομαχονν,
    ή Τίροσβαλλομένη &ά Λυοα.ιαΰήαβ νά διορ-
    &ώοη τα μαλλιά της ;:αί είναι πολν πιθανόν
    νά αφήση και τό οτλον της. Τό τοιοντο είναι
    μία ενκαιρία διά την έιιτιΰειιένην ώστε νά
    την καιατροπώση. "Αλλο σημείον βολήζ είναι
    6 λαιμός. 'ΪΙ δμβρέλλα ώ&εΤται ιύ δύναμιν
    πρός τα έμπρός, με τό οονβλερόν δέ αύιής
    *ίκρον καταφέρεται κτύ.ιημα είς τον λαιμόν
    τής άντπάλοι*, δ ό.ιο'ος είναι δννατόν νά ζε
    οχισ$ή. Τοιοντοτρόπως δεν &ά δπάρχουν έν
    Ενρώπη μόνον κλονμη ξιφομάχων κνρίων
    άλλά καϊ δμβρελλομάχων κνριών.
    ΙΔΑΙΟΣ
    ΕΠΕ1Γ0Υ2ΔΙΑΙΑΓΕΔΙ
    Β'.
    Έν προηγουμένω ϋύλλω ημών ύπε-
    ξαμεν είς τοΰς χ.χ. οημοτικούς άρχον-
    τας τής πόλεώς μας ανάγκας τινάς αυτής
    έκ των πολλών, περΐ τής Οεραπείας των
    οποίων οφείλουσιν ούτοι να λάβωσιν επι
    τέλους την προσήκουσαν μέριμναν, χαΐ
    νά δείζωσιν ότι αισθάνονται καΐ αύτοι εν¬
    διαφέρον τι διά την άτυχή ταύτην πόλιν.
    Τα πράγματα, τα ό-οΐα ζητοθμεν καΐ των
    οποίων ή έκτέλετις έπείγει χάριν τής ύ-
    γείας καΐ τής ζωής αυτής των φορολο-
    γθυμένων δημοτών, είναι τόσον μικρά,
    ώττε νωρΐς οί* δλου νά επιβαρυνθή τό Τα-
    »τί Ι Ι *·
    μεϊον τού Δήμου είναι εύκολώτατον νά
    εκτελεσθώσιν, άρκεΐ νάύπάρζϊ) μιχράχαλή
    θέλησις έκ μέρους των αρμοδίων.
    Ίΐίη έρχόμεθα νά υποδείξωμεν αυτοίς
    ετέρας τινάς ανάγκας, ών ή πλήρωτις επί-
    ση; ίπιβάλλεται καΐ δια λόγους ύγείας
    χαι διά λόγους εύπρεπείας, έχτ^ς εάν αμ¬
    φότεροι οί λόγοι ούτοι διά τούς δημοτι-
    χούς μας βφχοντας δεν 'νωτι καμμίαν
    σημασίαν.
    "Ολοι παρέφτημεν εσχάτως χατά τάς
    ιφώτας τοθ χε.μ6νος βροχάς είς το άηδέ-
    στατον Οίαμα, τ6 οποίον έπαρουσίασαν
    χαΐ «6ταΐ άκόμη αί κεντρικώτεραι δυστυ-
    χώς όοοΐ τής πόλεώς μας—οέν όμιλοθμεν
    πιρΐ των οευτερευουσών, διότι τοθτο Οά ήτο
    πολύ διά τους άρχοντάς μας—καταστά-
    σαι είς τθΐοθτθν βαθμόν ξΐορβορώοεις, ώστε
    έχτ6ς τοθ άηδοθς τοθ Οεάματος πάντες
    ησθάνθησαν ικανήν άγανάχτησιν κατά
    των αΐτίων τής οίκτρας ταύτης κατα-
    στάσεως, οσοι μεταβαίνοντος είς τάς ερ¬
    γασίας των ήναγχάζοντο νά ^αδ'ζωσιν
    είς άτελεύτητα τέλματα έχ βαρβάρου καΐ
    παντοειδών άλλων άχαθαρσιών σπουοαίως
    παρακωλύοντα την συγκοινωνίαν χαΐ χα-
    ταρρυπαίνοντα υποδήματα χαΐ ένούματα.
    Δέν έχομεν βεβαίως την αξίωσιν παρά των
    οημοτιχών μας άρχόντων νά στρώσωσι τάς
    όοούς τής πό/ εως διά χυβολίθων ή άσφάλ-
    του χαΐ ξύλων, άλλά νομίζοαεν δτι στει-
    χειώδες καθήκον αυτών πρός τονς συμπο¬
    λίτας των είναι νά λαμβάνηται τουλάχι¬
    στον εκάστοτε ή προσήκουσα τιρόνοια, ίνα
    άμα τ^ παρόδω τής βροχής δλος έκίίνος 6
    σχηματιζόμενος βόρβορος συσσωρεύηται
    χαΐ άπάγηται χάριν τής εύπρεπείας χαΐ
    χάριν τής συγχοινωνίας των πολιτών,
    άφ' ού αύτη τελεΐται αποκλειστικώς διά
    των.... ποδών μας.
    Έφ* δσον ώς έχ τής έποχής τοϋ έτους
    δεν είχομεν βροχάς, διά τής άποφράξεως
    των όπών των υπο νομώ ν, χατάτήν βννήθη
    μέθοδον μέ λίθους χζί πηλόν, ίνα μή έξέρ-
    χωνται έξ αυτών αί δηλητηριώδεις άνα-
    Ουμιάσεις, ωχονομεΐτο όπως δήποτε τ6
    πραγμα. Αλλά νυν, δπότε άπειλητιχώς
    προβάλλει ό χειμών, άποβαίνει απαραίτη¬
    τον νά τοποθετηθώσιν οί χατάλληλοι σίφω-
    νες, ώς άλλοτε υπεδείχθη, οΐτινες ένφ δέν
    έμποδίζουσι την ροήν των έν ταίς ό?οϊς
    υδάτων είς τούς ύπονόμους, χωλύουσι τα
    έν αυτοίς άναπτυσσόμενα δηλητηριώδη
    άέρια νά οιαχύνωνται είς την ατμόσφαιραν
    επί προφανεΤ βλάβη, τής ύγείας τ*5ιν πο,λι-
    τών, τό ποσόν δέ, τό οποίον πρός τ&ν **>>-
    πόν τούτον θά άπαιτηθτ^, βεβαίως {έν είναι
    τοσοθτον, ώστε νά μή είναι δυνατόν νά
    εξευρεθή υπό των αρμοδίων, άφοθ μάλι-
    στα πρόκειται περΐ τής ΰγείας συμπάσης
    τής πό>εως. Την χρησΐμότητα καΐ σχο-
    πιμότητα των σιφώ/ων τούτων ούνανται
    νά όμολογήσωσιν οί ύπάλληλοι τοδ Δη¬
    μοσίου Ταμείου χαΐ οί περι αύτό Κατα¬
    στηματάρχαι, οίτινες, ένφ πρότ,ερρν ?1ν
    ηδύναντο νά ΰποφέρωσι την δυσοσμίαν
    την έξερχομένην Ι* τινος τοιαύτης ιΐαρά
    τό Ταμείον 6πής, άφ' ότου χάριν δείγμα-
    τος είς έκ των φανοποιών τής ιτ*$λεως
    κατεσχεύασε χαΐ έτοποθέτησεν έχεΐ Ινα
    τοιοθτον σίφωνα, τό κακόν έξέλητεν εντε¬
    λώς, δέ ν άγνοοθσι δέ (σως οί δημοτικοί
    μας άρχοντες δτι ό τεχν(της ούτος άνα-
    λαμβάνει την κατασκευήν χαΐ τοποθέτη-
    σιν των άναγκαίων ζιά τί^ πΛιν σιφώ-
    νων άντ ι 8—10 οραχ., ώς πληροφορού¬
    μεθα, Εκαστον. Άλλ, 2ως δταυ οί χύριοι
    ούτοι εύδοχήσωσι νά προμηθευθώσ*. τον
    απαιτούμενον αριθμόν τούτων, άς ληφθή,
    παρ' αυτών φροντίς νά τοποθετηθώσιν είς
    τα χεντριχώτερα τούλάχστον μέρη οί
    δλίγοΐ Ιχ τοθ έξωτερικου ώς δεϊγμα κο¬
    μισθέντα πήλινοι τοιούτοι, οΐτινες ύπο-
    θίτοαεν ότι 2έν νΐϊθλείπονται των έκ. σι-
    οήρου σιφώνων.
    Εάν άφεθώσι τα τ:ράγ{χατα, ώς νθν
    έχουσι, τοτε έν μέτα»; ό2οϊ; Οά Ιχωμιν
    είς έβαινον κσι εθλογίαν τφν Ιθυν4ντων
    τα τού ϊήμου μας τάσας μολι*ΐμ.ατικάζ
    έστίας, δια είναι τα χαίνοντα στόμια των
    ύπονόαων, ^ερευγόιχενα ι.νριάζας μυρ.ά-
    2ων έχθρών χατά της ύγείας ημών.
    Περιοριζόμεθα κα'ι έν τώ παρόντ». είς τα
    ανωτέρω, σκοπεύοντ€ς <1ς το προσεχές φύλλον νά υποδείξωμεν τοίς χ. άρμοδίοις καί άλλας πληγάς ττ;ς πόλεως, περί τ^ς Οεραπείας των οποίων έχουσι καθήκον επι¬ τακτικόν νά φροντίσωσιν ούτοι, άφ' ού ή ψί)φος τοθ λαοθ ΐΏηχεν αυτού; έκεί, δπου ευρίσκονται,ακριβώς πρός τοιοθτον σκοπόν. ΕΠΙΧΤΗΜΟΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ_ ΠΩΣ ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΝΑ ΜΟΡΦΩΣΩΜΕΝ ΤΩΝ ΑΕΘΕΜΝ ΤΟΝ ΝΟΥΝ ΠΑΙΛίΙΝ Έχ τί^ος διαλέςεως γενομένης έν Παρισίοις εσχάτως ύ*Λ τοδ δ&ίά3·τορος Τοιχίοιΐ5€ — ερΐ τοΰ σπουδαιότατον θέματος τής διανοητιχης άναπτύ- ξεως των μή άρτίων χνευματιχώς χα&ων χα- ραλαμβάνομεν χάριν των ήμετέρων αναγνωστών τα έπόμενα: Εάν είναι άληθές, έλεγεν* β Δίδάχτωρ Τοα- Ιοαβέ, χαθως χροσεχάθησα νά το άχοδείςω έν τω τώγγράμματί μο»: /7«Κ δυνάμεθα νά ΐ*θ£>-
    φώοωμίτ το χηΰμα9 ότι ό χύριος σχοχ'ος τής
    έχχα·.?εύσεως εν γένει ι ίνα ι ούχι ή άχόχτησις
    γνώσεων, άλλ' ή μόρφωσις τοδ τνεύματος, ήτο.
    ή διάκλασις τοδ όργανον τούτου Ή£ς γνώσεως,
    τή; δημ'.ουργίας χαΐ τής δράσεώς, νά δίδάξωμεν
    «ύτο νά παρατ*)ρ^, νά νρίνν;, νά βούλητα:, τουτο
    είναι ετισης άληθές, χροχειμένθυ *αΐ περΐ τής
    έχΧϊΐδεύσεως τώ* μή άρτίων πνευματικώς. Μαρα
    τούτοις μάλιστα ή μέθοΒος αί5ττ4 φαίνετα: άναγ-
    χαιοτάτη.
    Τν>-ι';ν;ν2ί ν^ν τινά πνευματικώς άνάχη-
    ρον, ς-ϊΐς λ,ιο άνίχανος νά άνεΰρ/, τάς στοιχειω-
    δεστάτας σχ*σε.ς μ*τα;ύ 3ύο γεγονότων, καίτοι
    ε:χε μνήμην ΐνομάτων ί/,ανώ,· άνεχτυγμένην.
    ΚατεΤχε ττλήθος γνώσεων παντοειδών, ό θρίαμ-
    6ος δέ αύτοΰ1 ήτο έν ταΤ; χόονολογίαις των βασι¬
    λέων τής Γαλλίας χαί των διαφόρων μαχών.
    Ουδεμίαν- " *ν χρονολογίαν έλησμόνει, ουδέ
    ήπατατο τ:, ϊ^ν. 'Κφήρμοζε λίαν ορθώς τύ-
    χους είς λύσιν προβλημάτων .χον*}; χολ(*·,*ν-
    θέντων, άλλά προβαρμοζθμένων χρβς αυτοίς
    άχρ·.£ώς. Κ αί ομ«#ς τίς βλέχων αυτόν κάτοχον
    τ:?ων γνώΐεων χ*ΐ τΟΛν άχρ:6ί, ί» τη
    σει αυτών Οά ή8^ν«το νά χκττιύστ, χιρί (ή
    μ2χ;/.ή'; αύτοα άδ^ναμί»; ; Δ·/ 6 Ις*_ τού
    νισμοϊί τ&άτθω ούίέν τ,δνν^το άφ* έαυτ«.ΰ. Οί
    λογισμοί το.» ήσαν χβιΒιχοΐ χ«· «χιΐνος, όστις
    Ιλυεν ςρΟϊΓις τα άριΦμητ'.χά χροίλήμβτβ των
    χρο^νών χαΐ των ορομίων, ήτο άνίχανος νά €·βρ-
    μ:σ·Γ( την μί5(3ον των τριών ι·ς αν-γχΐχριμίνην
    χΐρίχτωσΐν χαρ€υ?ΐ3ζομςνν;ν έν τω βίω ?;ω των
    στ#¥ή·ίιΐ·« τυχών. Τί λέγω; 5έν ήδύνβτο νά βίχήβη
    ή έχάγγιλμβ όλως μηχαναί*. ΤΗτο ιιθος βύ-
    τομάτοα μηχανή;.
    Έν τίτ άσχήσει οίο^ϊήποτΐ έκαγγΐλμαιος·
    όσον κβΐ άν ε:να:τοΰτο ολίγον υψηλήν, ως *οε· έν
    ~ύλ χο'.νων'χτ, ζωτ,, χβσα χραςις είναι κροσχάβκα
    χρος δημΐο-.-ργίαν, ούΒεμία 3έ χαροαιιάζιται χβτά
    τίν βΰτςν τ;ίπον χαϊ 6χς τάς αύτάς χερισ.τά-
    σν.ς. 'ΟΟεν ή -/.ρίσϊς είναι ή βνθνδαιοτάτις λ«ι-
    τουργίβ. /(ς «νέ*.» ι'να: άδθνατος ή έρθη εφαρ-
    μογή των νγω«ων ημών ΐχι τής χραγ^ματιχί-
    τητος. Πρός χί &ν»τ*ι νά χ^ΐ}«ιμΐ6«ΐ3 είς χνο-
    ματιχώς ασΐενή τ* νά Ιχ^ μνήμη*· »ά είναι τλή-
    ρης γνώσϊων τι/νιχών, εάν ή χρίίίς το» μέν**, ά-
    σβενής; βώμεν λοιχον το άςίωμα τοδτο Ετι, ή
    «χαιδδυβις των «νΐυματιχώς άναχήρων είναι
    έπιϊ^ρθωϊίς τι*; *$6 χ«»ματι*οδ ςργάνου. βά
    έ;€ΐ.θ-:αεθα είς ββφεβ ««άλματα. Ιάν ήΐ)<λομεν ίνη νά ά^ε^0^>ώμεΟα είς την μν^μιρ, ήτις
    : νά Οποκρύχτ»;, βαθείαν χνευματικνη» ά
    νειαν. Ή έλχβίδδ^σίς λοιχίν αίίτη οφείλεί νά
    είναι χιιρίως μ',ρ^ωτίς τις τού «νυύματος.
    Άλλ' ενταύθα χροσχρούομεν είς μεγάλας
    χερβίας. 'Κάν 'ζ ζαιοαγωγος γινώσχν; χατά τάς
    ίίίας αΰτοΰ χαρβτηρήτε'.ς τ^ν μηχβν«μΙν ττ]ς
    ΰγιοΰς νοή«£ω;, ευρίσκεται εν μεγάλ/, άμηχανία
    άχευθ^νΐ,μενο; χρ^ς ττνε^ματα άνισίρροχα, ύστ*-
    ροϋντα. χαρ" οί; αί έλλείψε:; ε:να( ζοικίλα: χά:
    χαθορίζουνιν αυται διά τοΰ συνΒυΛσμοϋ των χά*
    ταστάσε·.ς ψυχιχάς ολω^ άχροίΒο/.ήτους.
    Προσ^αθήσωμεν >ά γνωρισθώμεν έν τω χε){ω
    των χνενματιχώς άναχήρων. Διότι Ιχ τής γ»ώ-
    σεω; των χαραχτήρων χα· των ελλείψεων */.ά-
    στής ομάδος Οά δκνηθώμεν νά έ;αγαγωμεν χρβ-
    χτιχούς χανίνας. ^
    Το δυσχολώτερον νρίβλημα, ο·/ή λύσις τα
    μάλί-τα €«είγβΐ» εινβ! νά άχοφαινώμεθα, ίν χρο-
    σω*ίν τ. ΙγτΛ ασθένειαν διανοητ·.Αήν ί
    τ* 5ν χρέχειται χερί χαθήσεως
    δέ 36σχολον νά εννοήσωμεν την στ:ου9α·.ό-
    τητα τοΰ χρούλήματος τούτου.
    ΈχεΤνο οχερ έχχλήττει τα μάλιστα τον πα¬
    ρατηρητήν τον βθρισχϊμενον ενώπιον χαραφρί-
    νων εν έςάψε: δια?ελούντων είναι το άσυνάρτητςν
    λέγων αυτών. Διά τούς χολλοΰς το χαρα-
    ηΐττι/.ον τήςμανίβς ίίναι ή κατάστασις έκείνη
    τοΰ άτΐμου^οΰ λίγοντος άλλ' ά#τ' άλλων, τοδ
    χε'.ρονομοΰντος μετζ σφοδρότητος. Καϊ δέν Ιχου-
    σιν αδιχον, 8·.:τϊ τοδτο είναι το χΰριον χαραχτη-
    ρίστιχΌν τής χαραβροσύνης. Ερωτώμεν τίνα
    χερ· τής ήλιχΐας τον χά: άπαντα χατά τύχην 50
    ε των, ΙΟέτών,χαΐ όρμαται εντεύθεν» Γναάχαγ-
    γιίλτι σειράν λί;ΐων σχέσιν εχουσών χατά το
    μάλλον χαϊ ήττον -«τρος την ερώτησιν ταύτην.
    Ή άχάντησις είναι άναχριβής. 'Αλλά διατ·
    είναι τοιαύτη; Δύο χεριχτώσεις δύνανται νά πα-
    ρουσιασθωσΐν. Ιδού νεανίας μέ άχμαίαν διάνοιαν
    ίστις μετά σοβαράν ΰζερ/.;'ω7;ΐί χεριήλθεν είς
    χαραφροσύνην. Το ϊίαχον δ'.αρχεΤ μήνας τίνα:,
    συνή^ως τρείς μίχρΐ έ'; μηνών. "Κχειτα αίφνης
    χαΐ λίαν ταχέως ή θεραχεία έπ-:ρ·/ετΛί /Λ: ^
    νεανίας άναχταται ολίχληρον το πρότερον λο-
    γιχϊν το«. Έχομίνως έν τή κερ:πτώσει τ αύτη
    ύχήρχΐν άχλή δϊατάρα;::.
    Ιδού τουναντίον γίρων, όστις έρωτώμΐνος
    χάμνει άχαντήσεις άναλόγο^ς. Φίρει όλα τα
    στίγματα τής γεροντ:χής άδνναμίας· ή δέ Λατα-
    στασίς τού μίνει στάσιμος μετά μει'ζονος ή έλάσ-
    σονος έςάψεως. Μετ ι θάνατον χαρατηροϋνται έν
    τω έγχα«άλω βαθεΐαι άλλοιώσεις έχιβεβαιοθσαι
    ότι το χνεΰμα αυτού είχεν έ;ασθενήσει ^αρί*.
    *Αχεχρίνετο χαχώς, οχΐ ί'.ίτι ήτο τΐταραγμί-
    νος, άλλά διότι ή διάνοια άύτοθ είχεν άρχίσει
    ήδη νά άχοσνντίθηται. Ό φρενολόγος λέγει ότι
    ό μέν νιανι'ας ειχε χροσίληθή ύχ'ο μανι'ας, ό δέ
    γέρων έχαροοσίαζε γαινόμενα άνοίας.
    ΠΟΛΛΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝ
    *Αναμ»ι6όλως αύτην την απάντησιν Οά μας
    δώσοιιν οί αναγνώσται μας, άναγινώσχοντες την
    σύστασιν την όχοίαν σήμερον κάμνομεν ευθύς
    Λζτωτίρι» χαΐ «ρος χάντας μέν τούς Δήμαρχον
    Βίως £μ**ς «ρος τον ίδιχόν μας. όστις άφθονό-
    τερα τα μέσα διαθέτει.
    Ό Δήμος Χανιών είχεν αναγράψε*. είς τ&ν
    νρουχολογισμον τοΰ χαρελθόντος ίτο^ς χίστωσιν
    έχ Δραχμ. 200 χρος απονομήν 6ρα6είων είς
    τούς είς την περιφέρειαν αυτόν έχιμελίστερον χαΐ
    έχιστημονιχώτερον χαλλιεργοΐίνιας τα χτήματά
    των, χρο ολίγων δέ ημερών Έχιτροχή απο¬
    τελούμενη έχ τοΰ Δημαρχιαχοΰ ΙΙαριδρου, τού
    έν Χανίοις Έχιθεωρητοδ τής Γεωργίας χα· των
    Κίϊιχών Παρίδρων των χωρίων δι* άχοφάσιώς
    της «αμψη^εΐάπένΐιμε τρίαμέν 6ρα6ε?α χρηματιχά
    £; Κ «χαίνονς. Κ αι αί έν Χανίςι; σννάδελφοΐ
    ενχοντα: £χως ό Δήμός των διαθέτει είς τι μελ-
    λςν μεγαλειτέρον χοοον διά τον σχοχον τούτον.
    ΉμεΤς 6ά ηύχΓμεθα οχως ψη^ιιθζ έστω χαΐ
    μιχρότερον χοσον, νά γίνιι δμως ή άρχή. ' Γχο-
    θίτομεν ότι δέν έχομεν άδιχον.
    Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΟΥ ΕΚΤΕΑΕΣΤΙΚΟΥ
    ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΙΑΚΟΙΝΟΣΙΝ
    Ή γενομένη ημίν άναχοίνωσις ύχο των χ«
    χ. Άντιχροοώχων των Ιΐροστατίδων Δννάμεων
    όρίζουσα δτι αί Προστάτιδες Δυνάμεις μετ*
    εύμενείας θέλουσιν ανάλαβε: την δ:αχραγμάτει>-
    σιν τ^Ο ημέτερον ζητήματος χαρέχει είς ημάς
    την ελκίδα ότι το ημέτερον ζήτημα θέλει τύχει
    τέλος τής δικαίας χαί έθνιχής αύτοί λύσεως την
    ςχοίαν άχο τόσο» χρόνο» χά; οί χατέρες ημών
    χαΐ ημείς διά «όσων μεγάλων Θ^σιών χαΐ χινδύ-
    νων έχείιώςαμεν. 'Αλλά την αγαθήν ταύτην
    λύσιν ΙέτοΐΜΐν ύνο τςν όρον εάν ή τάξις διατηρη¬
    θή έν ή ^ήσω χαΐ εάν ή χροστασία τοΰ μόν-
    σουλμανιχοΰ χληθνσμοθ έςασφαλ:σθ^.
    'Αδελ^οΐ ! Τής τηρήσεως τής ήσχ/ίας χαΐ
    τάςεως χαί τή; χρος τούς συμπολίτας ημών
    μονσθυλμάνθυς νομιμόφρονος χαΐ άμέμχτον ημών
    σ^μχερι^ορας μέχρι τοδδε έδείςαπ δπ ίχετε ί-
    χανην συναίσθησιν. Διά τουτο δέν αμφιβαλλομεν
    ότι χαί είς το μέλλον ά»' ού έχ τοΐί επισήμου
    στόματος των χ. χ. Άντιχροσώτων των ΪΙρο-
    στατίδων Δυνάμεων εμάθετε ίτι τόσον π&λυτί-
    μως θ* άμεΐφθδμεν διά τής έπιτχ/ίας τέλος
    των έθνιχών ημών χόθων, ή χρώτη χαΐ μόνη
    υμών φροντίς θά είναι χώς οί δύο ούτοι οροι θά
    υγχάνωβιν έχ μέρο*>ς ημών θρησχευτιχής εύ-
    λαβείας. Ού μόνον 3' ύμεΤς χαθ* έ*να εχαστον
    θά άπέχετι, άπο τού νά διαταράττητε την ησυ¬
    χίαν χαΐ ασφάλειαν ιών σνμχ«λιτι_ν σας, χατβ-
    στίλλοντες έν υμίν χον αΐσθημα είτε χλεονεςίας
    •Γτε εΐχδιχήσεως, «λλά χαΐ ώς μίλη χθτνοτήτ«Λν
    θά άσχήτε την άγαθοχο·Λν χαΐ εΐρηνιχήν υμών
    έχίδρασιν είς το νά έχαναφέρετε είς την τά;·.ν
    τούς Τοΐχον άπομΛχρνινομένους αυτής συμπολίτας
    9«ς· θά είσθε οί χροστάται χαΐ βοηθοΐ έν π*ρι-
    χτώσει χαχής χατά των συνοίχων μο^σονλμάνων
    τροθίσεως χαχοχοιών στοΓ/είων, χα'ι θά συντρέ -
    χετε μετά χροθυμίας χαί είλιχρινείας την δη¬
    μοσίαν δύναμίν, όσάχΐς αυτή ήθελεν ευρεθή είς
    την άνάγχην νά προστατεύση την ζωήν, τιμήν
    χαΐ χεριο^σίαν των Κρητών πολιτών.
    ΆδελΦθί ! Το άιια.τούμενον τουτο τίμημα
    τής διά τής τηρήσεως τής τάς«ως χαΐ προστΛ-
    σίας των μουσουλμάνων συμπολίτην μας έςχγο-
    ράσεως τ&υ άνεx1ιμήτο·^ άγαθοθ, διά τ: όχοιον
    τόσον αιγ,α έχςτισε τ« Κρητικόν Ιδαφος, τής
    έχιτυχίας των έθνΐχών μας πόθων, είναι τόσον
    εΰχολον χαΐ άδάπανον χαΐ Φυσιχώ: σύμφωνον πρ^
    τάς νομίμους το5 Κρητικού λαοΰ ςιαίϊέσεις ·/.*·.
    πρός την πολιτικήν αΰτιΰ ώριμότητα ώστε δέν
    πιστεύομεν ότι θά ευρεθή Κρής, ό όποΤος ν' ασε-
    6ήίτι τόσο*» χρ'ος έα^τ;ν, χρος την χατρίδα τθΰ
    χαΐ πρες την αγίαν μνήμην των υπέρ αυτής θυ-
    σιασθϊντων, ώστε χάριν εύτελών όλως πραγμά-
    των χαΐ έχπληρώσεως άγενών παθών ν* πωλήσΓ,
    την πατρίδα τού χαί νά φ«ργ, είς το μάλλον χά:
    «ύ?Λ; χαΐ οί άπόγονοί τού τοάναςάλειπτον στϊγμα
    Λ»ΐ την χατάραν το3 "Εθνο^ς ζχι αύτος δ:ά τής
    άντ:πατρίωτιχής διαγωγής τού Ιγινεν ή αϊτία
    ίνα ή πολυπαθής Κρήτη έ;α·/-θλουΟήσΓ4 χαΐ είς
    τΌ μέλλον νά σφαδάζτ, είς τοΰς σπασμούς τής
    ά6εβα:ότητος χαΐ προσωρινότητος.
    Έν Χανίοις τί» Η> 'Οχτ^ζιίον Ι1Κ»8
    Διατελούμεν μεΐ* άδελφική.; άγάπης
    II
    ΚΚΤΚΛΚΧΊΊΚΙΙ ΚΙΙΙΤΡθΙΙΙΙ
    Ό Πρόεόρος Γ« ιιίλιι
    ΑΝΤαΝΙΟΣ ΜίΧΕΛΙΛΔΚΗΣ Έλενΰ. Βενιζέλος
    *Κμμ. Λογιάδης
    Χ. Πωλογεώργης
    Μ, ΙΙετνχάχης
    Η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΚΤΕΑΕΣΤΙΚΟΥ
    ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΙΝΩΣΙΝ
    Ή Έχτελεστ'χή έν Κρήτη Έχιτροπή έσχε την
    τιμήν νά λάβγ; την άναχοίνωσ;ν την οποίαν εύηρε
    στήθησαν νά χάμωσ: πρός αυτήν υπο ήμερομην.
    Ι5)?8 τρέχ. χ»ΐ χατ* εντολήν των χυβερνήσΐων
    αυτών, οί χύριοι Γενιχοΐ Νρόςενοι τής Μ. Βρετ¬
    τανίας, τής Γαλλίας, τής Ιταλίας, χαί τής
    Ρωσσίας. Έ Έτιτρφχή σχεύίει νά χαραχαλίσ/ι
    τούς χ. χ. Γενιχούς ΙΙροςίνονς οχως εύαρεστη-
    θώσι νά έρμηνεύσωσι πρός τάς Δυνάμεις την βα¬
    θυτάτην αυτής ευγνωμοσύνην, ότι ηύδόχησαν νά
    τή ά*αχοινώσωσιν ότι δέν ««ίστανται τής άχοφά
    σεως νά αχοβλέψωσι μετ* εύμενείας πρός την
    μετά τής Το^ρχίας συζήτησιν τής ενώσεως τής
    Κρήτης χρ&ς την Έλλάοα· εάν ή τάςις διατηρη¬
    θή έχ: τής νήσθ'^, άφ* ετέρου ο' ή χροστασία τοΰ
    ΜουσοΆμανιχού πληθασμοΐϊ έςασψαλισθή.
    Ή 'Κπιτροπή θεωρεΐ χαθήχον αυτής νά βε-
    6αιώσ^ ότι ή διατήρησις τήςτάςεως χαΐ ή άσ·ά-
    λεια τοΰ Μο,>σουλμανιχοΙί πληθυσμόν δέν θά
    χαύσωσι ν1 άχοτελώσιν, ώς χαΐ μέχρι τοίίε. το
    διαρχές αυτής μίλημα,
    Ό Κρητιχ^ς Λαος, χροσηλωμένος σήμερον
    ειπερ χοτέ χαΐ άλλοτε είς τάς χαραδόσε.ς χαΐ
    τούς χόθο^ς αύτοΰ, τούς τοσάχις άναγνωρισθέν-
    τας ώς νομίμους, χεχοιθώς δέ είς το αχ&$&-
    γραχτον των ίιχαιωμάτων το», ύχβ βαθντάτης
    χαταλαμοάνεται εύγνωμοσύνης, μανθάνων δτι
    αί ίΐροστάπίες Δυνάμεις είς χείρας αυτών άνί-
    λα€θν την υπόθεσιν τού. Καί χενεισμένος ζ
    Κρητιχος Λαος, ότι αί Δ^νάμ:ις έν τή ύψηλή
    αθ»4ν εύμενεία θά εύ$οχήσ»σι νά έχισφραγίσωσι
    το ίργον τής ελευθερίας, το όχοΤον ανέλαβον,
    άναθέτει τάς τ/χας τού είς αύτάς μετά πλήρους
    έμχιστοσύνης. μετά τής βεβαιότητος Ετι ή χρος
    την 'ΰλλάδα ίνωσίς τον, η έςαγορασθεΤσα δΓ
    άναρνθμήτων θυσιών, θέλει τέλος οριστικώς έπι-
    διχασθή είς ούτον.
    Τα μέλη τής Έχτελεστιχής Έχιτροχής
    δράττονται τής εύχαιρίας όπως διαβεβαιώσωσι
    τούς Κι»ρίους Γενιχούς ΙΙρς;ένους χερΐ τής εςο-
    χου αυτών υπολήψεως.
    Χανία, 18 Όκτωβρίον 1908»
    Η ΑΟΑΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΤΛΑΚΑ
    Και χάλιν τα χατηραμένα χαρτο^αίγνια ήλ¬
    θον νά χροσθέσωσι 3 εισέτι νεχρούς χαΐ 4 τραυ-
    ματίας είς τα τοσαϋτα θίματά των, την παρελ-
    Θοϋσαν έβδομάδα έν μίσαις Αθήναις, τ^ν Καχε-
    τάν Πούλαχαν, τον όχοΤον επί πενταετίαν αί
    Βουλγαριχαΐ χαΐ Τονρχιχαί έν Μαχεδονία σφαΐ
    ραι ε:^ον σεβασθή χαΐ δύο άλλοις τον Χαρ,
    Κασωτάχην χαΐ τςν ψουράχην χάντας Κρήτας.
    Ό «όνος τού Ιΐούλαχα ίιιπρίχθη έν τος χαρ-
    τοχαιγνίου ίνθα εϊχε μεταβή £χως χαί;^ μιχά
    τινος σνντρ:·θυ τον,χατόπιν μικράς λογομαχίας
    μετά τοδ διευθυντού το5 χαρτοπαιγνίου καΐ »αθ'
    ήν στιγμήν άνεχώρει ανάνδρως Τ'^ροβοληθεΐς έχ
    των οχισθεν έπανείλημμίνως υπό τέσσαρα
    νιατών.
    Ό νεχρος μετεφέρθη είς Χανίβ χ«ΐ έτ«·ΐ|
    τώ έν Βαρυχέτρ<ι> τά·ω τής οίχογενιίας
    'ίί _£(ία<<ι*ιώτατος Μητοοπολίτης καΐοί λεστιχοί» τ;:ν ορκον πίστεως είς τ^ν ;^, Έλλήνων,€Τ57τρ5ψΛν δέ $·.ά τοί> Λ3·στρ.·*νϊ ;τ-
    Τετάρτηί-
    Τα Ατ|ΐ6«λοιον τΛς άκτοπλοΐας
    Καΐ ^πο τής Λαταρτ{σί)=:σης υπο τοί Ίν/.:£-
    λεστίχοΰ Ί'ίπιτροχής έχ μηχαν./.ών, *ρ· :,,.
    θεώρησιν τοΰ ατμοπλοίου τής άχτοπλοι'ας «Κά;-
    οΰτον χρΐς εναρ;·ν τής άχτοχλο:ας άπο τής 4ης
    προσεχούς μην':ς Νοέμβριον.
    Ό κ.Μάνε,όης «?Ις Ί'αγιιατάρ^ην»
    Ό τέως δϊθ'.χητής τοΰ έν τ/, πόλει μας
    γματος τοΰ ΙΙεζιχοΰ χ. Κύστάθΐος
    προήχθη είς Ταγματάρχην.
    Διιΐ την ΙίΗ τΛς κατατάξ»;<ε>ς
    Μεγάλην προσοχήν όφείλε: νά χατα^άλτ τ
    έντεταλμίνη την κατάταξιν των έπ.τηδε^ματίώ»
    Έπιτροπή, όπως μή έγερθώ?: παράπονα έχ μ*-
    ρους των ^ορολογο-νμένων δ:2 τυχ:ν άν:σον χι-
    τάταςιν τούτων χατά χλάσεις, φανώσ; 3έ χαΐ
    χατά τΌ δυνατόν έπ:ειχεΐς, λαμβάνοντες ·ά*'
    όψιν ότι ό Νόμος ούτος πρώτην φοράν εφέτος
    έφαρμόζεται.
    «.νγκαλοννται αί κληρωτοί
    Διά δ:αταγή; τοΰ 'Λρχηγείου τής χωρο^
    χαί Ι Ιολιτθφυλαχής,χαλοΰνται οί ήμίσείς χλτ,ρω-
    τοί τοΰ «ΐθυ; τούτου,ίχω; προσέλθωσιν ι:; τα;
    τάςεις τής Πολιτοφυλαχής την πρώτην Ν)δρίου,
    οί δέ λοιποί μετά τρείς μήνας ήτοι την χρώττ,ν
    χροσεχοΰς Φεδρο·>3τρ{ο,». Συμ-ρώνω; πρςς τϊίτϊθΐ
    ήμίσεις τής έν ενεργεια Νολ,το^νλαχής Οί ά«-
    θώσι την 1 Νοεβρίου, μετά τρείς δέ μήν*ς ότε ί-
    χολογίζετα·. ότι θά έχωσιν έχγνμνβσθη οί νέο: θά
    άφεθώσι /.αί οί λοιποί όπως προσέλθωσιν οί ·}«-
    λειπόμενοι χληρωτοί.
    Κατ' ίΐ3ήσείς εχ Χανίων διετάχθησαν α: 3,-
    οιχήσεις των Ρωσσιχών χαΐ Ίταλιχών στρβτε»-
    μάτων όπως ώσιν ετοιμοι δι* αναχώρησιν οί μέν
    χρωτοι έντος μηνός οί δέ δεύτεροι έντ'ίς 3ίο.
    *Α-ντ%«3το<Ι%ς «ατα Έν Μχιστα-^ξ Άμαρίου εφονεύθη υπο «Χ5- σπάσματος Χωροφυλαχής ο Κ. Κουμάντος χ>!
    έτρα^ματίσθη ό Στέφανος Χατζηράχης, όίίί;
    μετ* άλλων απεπειράθη την απελευθέρωσιν
    ύχο τοΰ άχοσχάσματος όδηγουμένου ί
    Μχβνταλοΰ η Κάτη.
    Την 10'ην τρέχοντος εις Η^ροβρύσι άγί*
    ου Κωνσταντίνον τής Επαρχίας Ρεθύμνης **
    πόσπασμα χωροφ/λαχής συνεχλάχη μετά ?»*
    γοδίχων άχςτέλεσμα τής όχοίας ήτο ό φόνος «3
    έχ τούτ-ν*Κμ. Καμνιονή χαΐ ό τραματίσμος τ»
    Εμμ. *Αλε6;*ζάχη έχ δέ τ&δ αχοσπάμβτος β
    τραματισμος τοδ χωροφύλαχος Γ. Παντελάχη·
    Ευθύς ώς ό φόνος τοδ φυγοδίχο» εγνώσθη *ίς
    Ασηγωνιβν άγνωστος χιροβολήσας χατά χωρο-
    •ύλαχος την στιγμήν έχείνην είσερχομέϊθ» ι«
    τβν σταθμόν, τον άφήχεν αχνουν.
    Ή χροθεσμία χρςς πληρωμήν τοΰ άντισΐ[«*-
    ματος διά τούς χληρωτούς τής ένεστώσης «*°*
    ής χαρετάθη μέχρι τή; 31 τρέχοντος.
    Μ ΔΗΜΟΣΙΑ
    ΚΑΙ Η ΤΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ(Η) ΕΠΙΤΡΟΠΗ
    Είναι χαράδοςος ή μαλλςν έχχλήσσίϊ *«*
    ό τρόχος χβθ' δν χύριοί τίνες, είς ούς ένεχυ·*^
    ·; Ιΐολιτΐία την Δημοσίαν Τγείαν, άντ:λαι*
    δανονται τοδ βέ θή άνετ·*Ι
    ήλθεν ομως ή Ύγιεινομιχή (!) Έχιτροχή *»*
    αχλούστατα επέτρεψε την εισαγωγήν αυτής» τι"
    λεί«ς άδιαβοροδσα διά τάς ενεργείας τ©3 *'
    Αβτΰάτρθυ, χα· την υγείαν τής πόλεως ?,ς «*·"
    φρουρός.
    '·>
    Η ΙΔΗ
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΚβΝΐΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    ΖΤΚΔΡΟΗΙΙ ΠΡΟΠΛΜΗ1ΤΕΛ
    Ε* τβ χόλβί Ήραχλ**ον ίτηοία>ς Αρ. Χρ. 7.—
    Εψ *0 ϊο*χ$ Κ&ητγι » > » £.—
    Εψ τφ '&»τ*&κφ > #ρ. Χρ. 10.-
    ΑΞΙΕΠΑΙΝΟΣ ΔΡΑΣΙΣ
    Τάς στ,ΐλειωθείσβς παρεκτροπαί ττ]ς
    παρελθούσης εβδομάδος διαδεχθή κατόπιν
    συντόνου ενεργείας των 'Αρχών πλήρη;
    χαΉυνασμος των πνευμάτων. Επί τούτω
    οιν δυνάμεθα ή νά συγχαρωμεν τον *.
    Μοίραρχον καί καθόλου τού; έντεταλμέ-
    νους την τήρησιν τί); τάξεως διά την 8ρα-
    στηριο^ητα,ήν έπεδείξαντο κατά την πε¬
    ρίστασιν ταύτην χαι νά εξάρωμεν την νο-
    α.αό^ρονα χαι πατριωτικήν συνπεριφοράν
    τοθ ΧριστιανιχοΟ πληθυσμοθ. 41 ήσαχία
    είς την πόλιν μας καί τα λοιπά μέρη τή;
    νήσου είναι, ώς χαι άλλοτε είπομεν, αύτό-
    νρημα παραδειγματιχή. Είναι £πάναγκε;
    νά μή διαταραχθή αύτη άλλά νά εξακο¬
    λουθήση ύφ·.σταμένη χαι προαγομένη. Εί;
    την Ορασύτητα των ταραχοποιών στοι-
    χιίων Ιπρεπε ή εξουσίαι νά τρίξη τού;
    δοόντας της καί το έπραξεν. Ή έπιεικεια
    δεν ίχει θέσιν άπέναντι των ταραχοποιών,
    δπου καί άν άνήκουν ούτοι χαι όποθενοή-
    «οτε καί άν προέρχωνται. Ή άνεκτική
    στάσις των 'Αρχών, υφ' ά; συνθήκας δια¬
    τελεί ο τόπος θά ήτο τα μάλιστα καταοι-
    χαστέα. Ή άχριβή; χαι άνευ διακοπής
    έκπλήρωσι; τοθ καθήκθντος Οέτουν πολύ
    ύψηλά την εξουσίαν καί χαθιστοθν αΐσθη-
    την την δύναμίν της, έν ώ τα ήμίμετρα
    καΐ ή χατά ϊιαλείμματα αύττηρότης δεν
    ούνανται νά Ιχουν άγαθά άποτελέσματα.
    Επι ττ} εύχαιρία ταύτη ύπομιμνήσκο-
    μεν εί; τα άστυνομικά δργανα αυστηράν
    επαγρυπνήση διά τίνα μιχροχαφενεΤα τή;
    πόλεώς μας, τα ©ποία άπό τινος χρόνου
    έχουν μεταβληθή είς άλτ/π} χαρτοπαι-
    κτεΐα. Είναι γνωστά τα τελευταία Ολι-
    βερά γεγονότα των Αθηνών. Μία τοιαύτη
    σύρραξις δύναται νά έχη Θλι6ερώτερα άπο¬
    τελέσματα διά την πόλιν μας, καθότι είς
    τα τοιαθτα παρ' ήμΤν χέντρα συχνάζουν ού
    μόνον Χριστιανοι άλλά χαι Μουσουλμάνοι
    χαι Ισραηλιται πολλάκις.Τούτου; το πά-
    4ο; τοθ χαρτοπαιγνίου ούχι άπαξ Ιχει φέ-
    μι μέχρι συρράξεως. ΆπαιτεΤται λοιπον,
    όπως καί δΓ αύτά εφαρμοσθούν σύντονα
    μέτρα διά νά άπαλλαγώμεν άπο την πλη-
    γήν ταύτηνκαι λείψη δ έκ τούτων ένδεχό-
    μενος κίνδυνος.
    Η ΘΕΠ2Τ0Υ ΑΚΤΕΙ2ΑΓΓΕΛΕ0Σ
    ταΝ
    θά έπεφέρωμεν τάς κρίσεις μας ως έν
    προηγονμένψ ημών φύλλω ύπεσχέθη-
    μ«ν, επί των γραφέντων υπό τίνων συνα-
    δέλφων επί τής προτάσεως τοθ Συμβουλιον
    τή; Δικαιοσύνην διά την πληρώσιν τής
    κενής θέσεως τοθ Άντεισαγγελέως των
    Έφετών Χανίων, εάν δεν ετίθετο τέρμα
    είς την συζήτησιν ταύτην ύπ' αύτοθ τοθ
    άμέσω; ενδιαφερομένους διά τή; μή άπο-
    ^Χή^ υπο τοθ χ. Καψάλη τής προσφερο-
    μένης αύτω θέσεως. Δεν δυνάμεθα εντού¬
    τοις παρά νά παρατηρήσωμεν τούτοις δτι
    6 χ. Καψάλης είναι έχ των Διχαστιχων
    εκείνον, οΐτινες διά τε την έπιμέλειαν καί
    τον ακέραιον τοθ χαρακτήρος τού, μεγά¬
    λως τιμώτι τ όν κλάδον είς όν άνή/ουσι,
    πρός τούτοις δέ δτι 6 κ. Καψάλης διά μό¬
    νον των έφοδίων τούτων ανήλθεν άπό Εΐ-
    ρηνοδίκης είς την υψηλήν θέσιν τοθ Προέ
    δρου των Πρωτοδικών Λασηθίου.
    Τί καρελθ&ν Σάββατον Ιτελε*»θηι« οί γβμοι
    χον $ίλοι> Μιχαήλ Αναστάσα**; δ.£υθ^>τοΰ ·οδ
    ενταύθα Γραφείον τοΰ Μονοχωλίου τού άλατος
    μετά τή; διά τολλών «ροχερημάτων χο.οσμημί-
    τςς δ·9«οινί3ο; "Ολγας Ηοολαχάχη.
    —Τή* «αρελΦοΰϊαν Κυρ:οτχήτ ίτ»ιλίσθησα^ εν
    'Λ γάμοι χον φΓλο^ Γεώργιον Ρολαχη,
    γρβμματίω; χ&€ Κοι*»ωφΐλοΐ>;Ταμείον Αγ. Ν·.~
    κολάου,μεχα τής καλλ:μ&ρφου Εΐϊχοοίίος Μα¬
    ρίας Γελαβάχη.
    —Έν μίσω χολλοΰ χλι ·χ*€Τ&ΰ κίσμον ετε¬
    λέσθησαν έν Κα66ουσίψ Ίεραχίχρα;· την χ»ρβλ-
    Κυριακήν οί γάμοι τού φίλον Έμμ. Χ".
    Μ. ΙΐΑ&ή* Τελωνοσταθμάρ'/ον μιτα τ^ς διά
    τολλών αρετών χεχρο.χισμϊνης δεσχοινίίο; Έλ-
    χίδος Κΰατ. Μκθυμάχ.^.
    —Την χαριλ^οΰσοτν Κνριαχήν άντήλλαςε δα-
    χτθλιο*» άρρα6ώνα έν Πανίρμω Μνλοχοχάμον
    ό χ. ΜατΟαΤος Τζιμχ:σχάχη; ίατρος μεχα τής
    χαριτοβρνχον δεσποινίδος Μαρίας _χονλα.
    —Την χαριλθοΰσαν Κνριαχήν έτελεσθησαι»
    ό Σήμιτ, Βιάννου οί γάμοι χον φίλον χ. Δημήτρ.
    Παχ3μαστοράκη ίαχροθ μ«χά τής χαριτοβρνχον
    και εναρίχον Δίδος Μαρίας Ν. Χαχζάχη.
    Κίς χούς μνηιχτ'.νβ-ένχας χά: νεοννμφονς ή
    β "Ιδη» ενχεχα*. ^ν άγαθίν.
    —Την παρ«λθοΰσαν Κνριαχήν 19 χρί/.οντος
    6 κάλλιστος χαρ* ήμΤν ν$ος Ιωάννης Παναγιω¬
    τάκης, άντήλλαςε δαΑτύλιον αρραβώνα, μετα
    χίίς βΐμνής χαΐ έναρέτον δεσχοινίίος Εναγγβλίας
    Μ. Ανγον?χάχη.
    Εί; -ούς μνηστενθένχας ενχίμεθα ταχείαν την
    σχ»ψιν.
    ΙΝ· καΐ Β· Ζ·
    Άφίχεχο έ; Αθηνών άχΌ τής παρελθούσης
    ΪΙέμχτης ό ·ίλος χ. Μίνως Ήσνχάχης.
    — Έχίσης έχ Χανίων ό Νομάρχη; Σφαχίων
    χ. Μανίθσο; Ξανθονδίδης, ίαχρςς.
    οί
    μ.
    μη μ,ας» όπως **θ*βτ·5Μκν
    έγχαίρως γνιαβτήν κ&ααν αλλαγήν
    των
    ΕΞΩΤΕΡΙΚΩ ΕΙΛΗΣΕΙΣ
    ΑΘΗΝΑΙ 16 '0%τ««ρίον.— Ό *
    ς εδέχθη μετ* ευχαριστήσεως την δ.αχοίν*·-
    σιν των Δυνάμεων.
    Το «Έμχρος» λέγει £χι χαρ* όλας τας λε-
    χτίτητας τής διχλωματιχτίς γλώσσης διαχρίιιι
    τις δτι κατ' ο*ίαν ή διαχοίνωσις είναι Οχόσχε-
    «ις -τής Ένωσ«ως.
    Ή «Άχ(5χολις» λέγει 6τι οί Κρήτες δεν
    ίχονσιν ανάγκην χαραινέσεων δχως τηρήβωνιν
    ήρβμον 9Τβ«ην άναμένοντες τψ «ριστιχήν έχχλή-
    ρωσιν των ενμενών άχοφάσεων των Δννάμεων.
    Τδ «Νέον "Ασ-νβ^ χον(ζει ^ γεγονος ίχι ή
    δ.αχοίνωσις έχείί^η άχ* ενθείας χρςς την Έχι-
    τροχήν «.5 Έχτελεσχίχοβ. *Ομιλε? (ή διαχοίνω-
    σις) ατροχβλνχχως χιρί τής Ένώ^ιως Οέτονσα
    δια χήν χραγματοχοίησίν της χονς »ύτούς έρονς
    ούς χαι διά την χατά το ημ·.συ ήδη «νντελβνθεΤ-
    9>ν άχοχώρηνιν των διιθνών στρατενμάτων.
    Ή «Πατρίς» λέγει 'ότι οί χροαιώνιοι χέ·οι
    των Κρη·ών χροσείλχησαν την εΰμένι:αν των
    Δννάμεων αΓτινες δεν Οά {ϊραδΰνωσι νά έγχρίνωσ',
    την μετά τής Ελλάδος "Ενωσιν τής Κρήτης.
    Ή «Έβχία» εν τφ αύτω χνενματι μετά των
    λοιχών εφημερίδων λέγει, δχι ή διακοίνωσις ά-
    χοτελεΐ χ'ςν χρωχο·* χρος την αναγνώρισιν τής
    ένωαίΐ^κ σταθμίν. Οί Κρήτις δύνανται μετ* έμ-
    χ:?το<τύτης ν* άναμείνωσ: τάς άχοοάσεις των Δυνάμεων ών χροσεχτήσαντο την εύμένειαν. —Ή Βονλή σνγχληθήσεται την 12 Νοέμβριον. ΑΘΗΝΑΙ, 18 Όχτωίρίου.-Οί Πρ<σ6ε»ταΙ των Ιΐροστατίδων Δννάμεων τής Κρήτης άνε- χ,οίνωσαν χρος «ν 'ΤχονργΌν έχϊ των Έξωτε- χών χ. Μχαλτατζ·»*ν δ:' έγγρά·ςν την δ·«χοίνω- σιν ήν οί έν Χανίοις Πρέςενοι των Δννάμεων τούτων εχέδωχαν είς την Εκτελεστικήν *Εχι- τροχήν. — Έν Πετρουχίλει αί έθημερίδες δημοσιεύονσιν χληρςβορίας έχ Κεττίγνης, χα0*ας το χνροβολ:- χον χατέλαβεν αιφνιδίως χά έχ». των βοβνιβχών σννίρων νψώματα. Ή χατάστασις ΟΐωρεΤται χρί- σιμο;. — Έν Κωνσταντινονχόλει σννεχεία σννφωνίας. έχί δέχα βονλεντών τρείς Οά ώσ»ν "Ελληνΐς. ΑΘΗΝΑΙ 21 Όχτω6ρίον Ό Βασιλεύς τής Ελλάδος άφιχνιΤται αυριον έχισήμως είς Βιέννη ν. Ό Διάδοχος τής Σερβίας ανεχώρησεν €* Πετρονχ^λεως έχαναχάμχτων εΐς Βελιγρά¬ διον. Ό ΡωτιχΌς τύχος δημοσιεΰει ανακοινωθέν βεβαιούν τάς σνμχαθείας τής Ρωσίας χρος την Σερβίαν χαϊ την χρέθεσιν οχως καράσχη είς τούς Σερβιχονς χίθ^υς την ηθικήν αυτής νχοστήριςιν χον όρον ν' Λτϊαχ^ ή 2ερ6ία χάσης χροκλή* σεως. ΒΙΕΝΝΗ Ό άντιπρ:σωχος τής ιχίδωχεν «ίς -ςν ^αρώνον ΛΓρενταλ χβ μα τής Σννδιασχέψ£ως. "Η « Άλγχεμάϊνε ΤσάϊτονγΛ» τής Βιέννης $3Ι*—1·6ε3* -ρθον φιλιχον ζρος τςν Βα?:λέα Γε* ωργΐον χ*! χον χςθονς των Κρητών. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Γ. ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ Την 16ην τρέχοντος έςεμέτρησε το ζήν εν ΌρΗ Μνλοχ^τάμον χά: είς ήλ'.χίαν 78 έχων σεβάσμιος καί άγαΦος γέρων δ Έμμαν. Γ. 11α- λιεράχης. Ό μεχαστάς εγεννήθη έν Όρθδ Μν- λοχοχάμουέν ετει 1830 έχρησίμευ· χ^ χρίτυ¬ χόν χρησχοθ καΐ Ιναρέτον άνδρας δΓ ο καί ήγα- χατο 6χο χάνχων των Ομοχωρίων χον. Κατα χήν μεγάλην έχανάΰΐασ'.ν χον 1866 ανεκηρύχθη ά- ρχηγ^ς (χεντ^χοσίαρχος) μεχέΓχε δ« χασών των ίχαναστάβεων μίχρις έσχάταιν,δΐς δέ έχλη- γώθη έν χβΐς _ΐδίο·ς των μα/ών. Την χ*, δ«{αν αυτόν χήν αύτην ημέραν γενομέ¬ νην χλεΤσχί'ι 8Ά των χέρ:ς χωρίων χαρηχολον- τιμώ'ίΧΐς χήν μνήμην τού" μεταβάντος, * η μ ή λέγονϊ* έχιχήδε:ον «ςεφώ^ηιεν ό δ'δάϊχαλος τοϋ χωρίον Στυλιανός Λραγάττης. Είς τοθς τεθλιμμένονς σνγγενεΤς χον μετα- σχάνχος € Η 13Η »ϊ>/βταί άχο καρδίας την έ;
    υψονς χαρηγορίαν.
    ΕΓΧΑΡΙ2ΤΗΡΙΟΝ
    Ημέτερον χαΐιήχον θεωρούμεν οχως εκφρά¬
    σωμεν χαι δημοσία χά α~«;ρα εύχαριστήριά μας
    χρος χούς χ. χ. Μιχαήλ Μανασσάχιν χαι Εμμα¬
    νουήλ Κωνιωτάχιν διά χον χόχον '&ν χατέ6αλον
    χρος σύστασιν Σχολείον καΐ έν τω ήμετέρω χω-
    ρίω χρις δέ χαϊ διά την ωραίαν έχλεγήν ή'ν Ιχα-
    μον χαϊ μας Ιστειλον άχο^ρασιθν χαϊ δραστήριον
    Διδάσ/.αλθν. *
    ή ρη
    τής Σχολής Φανεοωμίτης Ποργίαηίασης
    Γεώργιος Κ. Στε^ανοΐΓδάκης
    Αντώνιος >%κολ«ί>άκης
    ΠΑΡΟΡΑΜΛ
    Έν Χω «ρογ&ϊααατ: πλεί'ϊτηρ'.ασα.ον Στυλιανοΰ
    άχη χατά Γ. Λαυϊδ Εενχχη χαί λοιπών, τω
    δηαοσιΐνομένω εν τν^ Δ.' Σελ-δ: ετέθη &λ π«ρα-
    δοοαή; άς νχοΥΜφή τοϋ «ληρίςουσίου διχηγόρου,
    Έ;χμ. Κ. Λεβέντης άντί Έ;χα. Ι. Λεβέντης -α-
    οελείφθη $ε χ«ί ή όπογραΊ>ή τού έτΐΐτχκύδοντο;
    χαί χαβαγγέλλονχοχ Στυλ. Κονχάχη, χαι κατά
    τουτο οιορθοΰχαϊ τρ είοΐ|αιένον πρόγοαααα.
    ΧΡΪΣΟΧΟΕΙΟΝ & ΩΡΟΛΟΓΟΠΟΙΕΙΟΝ
    ΕΝ ΗΡΑΚΛΕΙΩ
    νβωτόχων «ίυ-ίίχημό των—τα ΐΜριφκφα ΙΝΒΑΡ «Δ «αλλ4«εΤ9«ι «1>|ΐ*λ«>για «οΦ
    £4 ήτη ρόνον βς το κατάότηφ» χ·$χο—Ηβ4<Ιικ ΙΝΒΙΚΤΑ καΙ «άνχα όνλλογη καΐ ίί·0ηνα% *Ι-;π%όκ<νάζονται ώοολογ%α καΐ Αλλα ΟΛΑ. ΤΑΑΝ^ΤΕΡ^ ΕΙΔΗ ΕΙΣ ΤΙΜΑΣ ΕΚΟΣ ΠΑΝΤΟΣ ΣΤΝΑΓΟΝΙΣΜΟΤ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ έχ τού ΰπ' αριθ. 69 φύλλον) Μαχράν τοθ νά 4ψητε την λύσιν τούτων άνααιγνύα ίΐ; Οψηλά διδάγίχατβ σοβαράς καΐ πολυαρίθαου; πλά¬ νας* άλλά θά ήτο άδικον νά παρ«γνωρίσωμεν τάς προ¬ σπαθείας, άς οδτος κατέβαλε, και τάς επιτυχίας, αί οποίαι ούχι άπαξ εστεψαν την επιμονήν τού. Κατά τους χρόνους τοθ Αύγούστου οί ήθικολόγοι φιλόσο^οί, οίτινες συ^/ράφουν, είναι σπάνιοι. Ο Σενί- κας, 6 Έπίκτητος καί ό Μάρκος Αΰρήλιος άναφαίνον- τ_ι βραδύτερον οί νόες ούτοι, οίτινες μεταξυ δλων των ίθνιχών παρέσ/ον την αρίστην περι καθηκόντων διδα¬ σκαλίαν, έφαίνοντο οίονει περιμένοντες, δπως διαπτυχ- Οώσι,τάς πρώτας άκτΐνας τοθ φωτός τοθ Εύαγγελίου. Άλλ' εάν οί συγγραφεΐς είναι σπάνιοι, οί έποτγγελλό- μενοι την ηθικήν καί πρακτικήν φιλοσοφίαν είναι πο- λυάριθμοι. Ή πράξις ε/εί μεγαλητέραν αξίαν τοθ λό- γου' ουδέποτε λοιπον άλλοτε, κατά τάς μαρτυρίας των συγχρόνων συγγραφέων, ή φιλοσοφί» Υπήρξε ;χαλλον ένεργος είσερχομένη είς την περίοδον αυτής τοθ προ- σηλυτισαοθ καί της οργανώσεως* ή Ελλάς ετ/ε την δόξαν, ότι εδημιούργησε την φιλοσοφίαν, ή 'Ρώμη δτι ώργάνωσεν αύτην καί προσήρμοσεν εις την βελτίωσιν τοθ ριου. < Πόθεν κατά τον αΐώνα τοθτον ό νέος οδτος χαρακτήρ της φιλοσοφίας; Διατί συνήθως τόσον προσωπική και 'Ρώμης δύναται νά εξηγήση την πρακτικήν αυτής τάσιν, άλλά δέν άρκε? νά δώστ4 τον λόγον της κατα- κτητικής ταύτης πορείας, της άποστολικής, τής σχεδον θρησκευτικής' 6πάρ/ε'. έν τούτω σπουδαίον τεκμήριον τής παρακμής των ΐθνικών θρησκειών καί τής ήθικής άνεπαρκείας των ίερέων αυτών. Οί ίερεΐς, πράγματι, είναι άφωνοι* δέν άποκρίνονται είς το μέγα πρόβλημα τοθ 3ίου, ούδε έπιχύνουν ^άλσαμον εΐς τάς πληγάς των πασνόντων* ζώσιν ίκανοποιούμενοι είς τάς άγόνους πα- ρατηοήσεις των θρησκειών αυτών καί των πομπωοών τελετών έκμεταλλευόμενοι την δεισιδαιμονίαν τοθ λαοθ, κακώς κρύπτοντες τον σκεπτικισμον αυτών βσον άφορ^ είς τα νομιζόμενα αυτών μυστήρια. Οί σοφοί έλαβον την θέσιν των αρχιερέων καί ή φι- λοσοφία απεπειράθη νά λάβη την θέσιν, δι' ήν ή θρη- σκεία ήτο άνεπαρκής. Οί σοφοί έπαγγέλλονται την φιλοσοφίαν ώς οί ίερεΐς την θρησκείαν, χωρίζοντες 4αυτοι#ς άπο τοθ λαοθ διά τοθ ένδύματος* εβλεπέ τις αύτους πορευομένους άνά τάς όδούς περιβεβλημένους μανδύαν, Ιχοντας μακρον πώ- γωνα καί φέροντας ράβθον. Ποιητής τις εγραψε περί αυτών: «Φαίνεται βτι ή κεφαλή αυτών δεσπόζει άψ* ύψηλοθ των κακιών καί των αερών, δπου ταράττονται οί άνθρωποι.» Ποιοθνται δέ καθ* ημέραν Ου λ έξεις, κηρύγματα οίκο- γενειακχ* ήθικελογοθν καί παραμυθοθν νοΐί^ετοθν καί έπιτιμοθν. Αί σπουθαΐαι πόλεις εχουν διδβσκάλους τής οιλοσοφίας δαψιλώς άμειβομένους έκ τοθ δημοσίου Τα- μείου καί οΐτινες ήσαν προσκεκολλημένοι ώς ίοιαίτεροι ίερεϊς είς τάς οικίας των μεγάλων. Οί υπο άτυ/ίας προσβληθέντος καλοθν πρός χαραμυθίαν σοφόν. Ό Αύ¬ γουστος εχει τον φιλόσοφόν τού, "Αρειον, ·;.ς όν παρέ» δωκε την Αυβίαν ίνα παραμυθήττ( αύτην επί τώ θα¬ νάτω τοθ Αρούσου.
    — - — - -ΤΙ
    ΠΙΜΜΊ 'ΛΜΜΛ 11ΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜ0Υ
    Τού ένορίακοΰ Ιερόν Ναόν τον /ωρίου Μεγά-
    λης ΙΛούσεοις Μονοφατσίου τ©5 επ* ονοαατ·. τού
    'Λγίου Κωνσταντίνου τιρφένου καί -έχπροσ«»που-
    ιχένου υπό ένοοΐεΚΧ'^ς ειη<·φ·>**ία; άκοτελουαένη;
    υπο τού αόνου έφηαερ(ου Παπι Γεωργίου ΙΙολε-
    ααρ/αχΐ| άς ι»ο«οοβο χαι των επιτροπών αυτόν
    Άντωνίβυ Πα?αν*>/ιανάχη χαΐ ϊταύρςυ Δουλγε-
    οάχη Λΐτοίχων τ·ϊ αυτού /ωρίου Μΐγάλη; Η?0
    Κατά
    Ζαχαριουδάκη χατ. τού αυτόν /ι
    οί ου Μεγάλη; Βρύσεω; Μονοφατσίου.
    Ό χαθ* ου τό παρόν ίπιτάγη διά τή; άπό 16
    Σ*?:τε;Αβρίοι> 1003 νόιχ·;χως κοινοιεοίτ,θείσης αυτώ
    έπιταγή; μου, ίνα δυνάμει καί πρό; έχτεΑεσιν τον
    «π* αριθ. 3060 εχτβλεστοϋ κηρυ/Οέντος βυαβο-
    λαίου τον σνχβολαιογράφοα Ηρακλείου Δηαητρ.
    Βλα/άχη ιχοΐ πληρώσ7) διά /ενέλβιον γραχαατίου
    τόχοΰ; άπό τή; πτώσεως ούτον χαί λοιπά Ιξο&α
    κ 134,80. .
    (ιδή παρήλθεν α*ραχ;ος ή νόαιαος πρός «λη-
    !
    Δια ταυτα
    οολ ε!<ητραξιν των άνω *>ρα/#. 134,80 των τό
    χαΐ λθΐ*&ν έξέ&βν αυτών ά*© της ά·/«ο επιτα
    ^ έξθΦλή'ϊϋΚ» 1λα»«·ν των έναντι χατα
    νκδ τβί οχ*ιλίτου έντόχω; άπό τή
    χαταβολΊ^ *■» χβτα τάς είς /.«?*; **» άποδεί
    ξνϊ«, έχτίΦιιαι εί; δηαόφΐον αναγκαστικόν πλικττν)
    οι»ϊ*&ν ϊοΐξής «χίνητον τού χαβ* ου τό πα&ον
    /.εί ι ε·/β·# είς «ι* περιφέρειαν το·3 /ωοίο» Μεγάλην
    ϋρΰφΐα»; Μονοφατσίου τού Οαωνύαον Λή;χο» τή
    Κ<οηνοοιχ»;αΐΛής *ε»·?εςε·ας Πύργου Μονοφατσίου {(τθι έφή/Μθον χν.·χβνον έν Φέοετ «Λάχχο» έ*"·^ —Ε«·«*ς τοίων ιχοοζουθίων έαπ€θ(Ι/ον 25 αουοβλλα •Α'θτν άκιζέΌν χ«ί ούο άανγδαλϊ; χαί βννοο. αέ χτή αατα Άναγνώίΐτου Ζα/αριβοδάχη, Ί_άνν. Χαχα- λάχη, δοό»©·* Χ« δοό;λθν άγοοτιχόν. •Ο χΑ·ι*τηρι«η«Ας τοδ ανωτέρω χτηαατος γ·- νήΛτ*. την 21 Δ·χ·αβοίοο 1908 ημέραν Κυβια- χήν χ« ώραν 10—12 *, μ. ενώπιον τοί Σβ λαιογράφθ» Πύργου Μονοφατσίου Νικολ. φμ /ελάχη η τού" νοαίαου ανακληθή** το» χ«* εν τώ δαοφίω γραφείω τού χβιαέν*· έντος τ©» «ι ωρίοο Πΰργοχ>. ΙνΙα χβλονντοΐ! οί πλε·ο䀫ί^
    Άρχόδιος ·*«ΜΤ!κο: /.λητήο κνε&γη^Φη»
    τβ *&%%$& Ιχϊ τού ~;ο/£ί;Α6ν09,70 έν τούτοις δεν μοί έπληρώαατε
    ~αεά ιιονον ορ. 160 την 29 Ίοολίου 1908 ϊναντι
    της έπιταγή;.
    Δια ταντα
    Κ αί «ι>·ς ·?<νκραξιν τον ύ»ολοιπο;χέν*α των δΜ/· ^49,70 ρ*τ« των τόχ*»ν τον £λου πο- «•ν ρ*/·ί Ή^ς χαταβολής χαΐ των τόχων τον «*ο- λ**·» Ιχτοτ» μέ/οι« έξοφλή«·»ί χαί των έξό&ον άναγχα-—ι*ής έχτεΐίΐεως, έχτ:6η;χι εί; 8η*ό<ϊίον *λει<χτη·Μΐ^«.ον άναγζαιτιχή; έχ«ο«ή«εως τα ίςής αχίνητα χτΓ(;χατα σ«ς χείαενα έν τ^ «εριββριία τον /ωρ'θυ Μαγαθ!κ?9'. τού Λήαου Τα;χ««Χ(·ο χαΐ τού Κιοηνοοί/.είου Βοοο*·ν χ·ί 4ν ·Λΐς %<««<η ) «ΙΙεΰ- χον» άγοό/ έΐογωρον έ/τάτεως Ινος μ#«ζο«ρ* μ,ίαν συ,'.ή» χ« ά;χυγδαλϊ; συνοο. χτηι«κη ά Λ Ρ&ά Γ έ λ δάφ μρ ί) Βττος τ·3 /«οίου ΙΙαγαοιχάρι χ« «ί χίαν «ΙΙ«ΐθ/*ε>ρ£βο Ιν μαγαζείον <π*νοβ. χτηα_τι •Ανδρέοο Ρ&οοίχχάχη, Αικατερίνης Ροδοοσοτούλας Ι. Έ;χα. Μαο&άχη χαι 3ρόαω. *Ο «λειστηρια^αος των χτϊ|αάτων τούτων γ*- νήσεταΐ ενώπιον τού συαβολαιογράφοο Βόρρον Φι- λίππου Ά νοοοαλσαάχη η τον νοιχίαου άναπληρωτου αύτοΰ χαϊ έν τψ τη»:*6ολαι©γρα»ε·ω τού χενχένω έντός τον γ*Μβη Τβ*»βχίοο ΙΙαργΐ4ε»τί<της χατά τή ν 14 Λ·χε·χώίθ·> 1908 ή^χέραν Κνριαχήν καΐ
    ώραν 10—12 ιί. μ. Ιν&α χαΐ δπότε χα)»οίίνταί οί
    ρ
    τα «Οοα .ΙΓ,ιι
    κ χλητηρ ένιργηβάτω
    ;νβ τής Παλ. ΪΙ·λ. Δΐχονο
    ας όοίζ&υσ:.
    *Βν *Ηραχλε:ο> τ/} 10 Όχτωβρίοιι 1908.
    Ό πληρεξ. διχηγόό·; τοδ έ«Μΐτ·ύδβντος.
    Ί'«μ Κ
    ΙΙΡΟΓΡΑΜΜΛ ΠΛΗΙ-ΤΜΡΙΑ2ΜΟΓ
    Τού Ένορ'.αΛον 'Ιϊ^οΰ Ναόν τόΰ /ωρίοο Μεγά-
    λη; Βοΰσιω; Μονο&ατπ'ου τού επ* όν^;χατι τον
    Άγίου Κωνσταντίνου τ·.νΛΐν;.ενου /.αί έχνοθΦωπου-
    Άγί
    αένου υπο Ίν/ο5·α/.ή: έπιτ&οπδ;α; άη
    Οπο τού ΙΙακα ' ■> ΙΙολεααο/άχη αόνου έ^η-
    ιχεοίθθ ώς κροννννι. /.α: των ϊπ:τοόττ(ον αυτόν
    ιχεοίθθ ώς κροννννι. /.α: των ϊπ:τοόττ(ον αυτόν
    Άντων. ΙΙαραννχιανά^η καΐ _-:«ΰρου Λουλγεράχη
    χατοίχων τον αύτβν χωοιου.
    Κατά
    Ιωάννου ΙΙίολάχη »ατο· , αυτόν /ωρίοο.
    €Ο χαθ' οί τό παοόν έπβτΐγ/; υ.ετά τοϋ άλλη-
    »;ΤΛΚ>*ΐΐλε-ου αυτόν Ζα/αρίοο Άοβανίτάχη διά
    ήςαπί; 10 Σδπτίχβρίθυ 1903 ι^ίαω: χοίνοπο»-
    Τρτειστ); αυτώ επ*.ταγής αου ινα ουνχαεΐ χχ·. προ;
    εκτέλεσιν τον ΰπ* αριθ. 4867 έκτελεττοΐί κηρυ/·-
    Ιεντος συαβολαίου τον Συα€ολ«·.ογρά&ου ΊΙ&α-
    χλείου Δη'χητρ. Ιϊλα/άχη αοί πληρώσωσι ν άλλη-
    λεγγύω; διά κεφάλαιον γραααατίου, τόχου; άπό
    τής πτώσεως αυτόν ;χε/5ί τή; έπ:ταγή; καί λο·.πά
    εςΌδαδρ. 197.87.
    Έπειοή παρήλθεν εχτοτε άπραχτος ή πρό; χατα-
    βολήν -5ο0β<7υ.·α. Διά ταυτα Πρός είσπραξιν των άνω ορα/(χών 197,ίΙ7 των τό/.ων χαί λοιπών έςοοων αυτών από τής άνω έπ(- ταγής *χέ/ρ·. πληρο»;χής ελασσον των έναντι τή; άπαιτήσεω; ταύτης χαταβληθεντων ιίπό των ειρ·^- μένων άλληλεγγυοοε:λετων χατά τας είς χείρα; των σ/ετιχάς αποδείξει; χαΐ έντύχω; 9Φ* εχάστη; χαταβολής, εχτίθηαι είς δηαόσιον αναγ/αιτΐχον πλεισττιρΐαΦχόν τα εξής αχίνητα τον χαθ' ου το παρόν χείαενα εν τ^ περΐΦερεία τον /ωρίου Μεγά- λης Βούσεως τον ο^χωνΰαου Δή;χου, τή; Ρ/ιρηνο- δίχειαχή; περιφερείας Πύργου Μονοφατσίου, ήτοι Ιον) έν Οεσει «Άνθρωπόλιθο» ααπ&λον έ/.τά«ΐΐ(ο; ώσει ες μιουζουρίων, ιχέ εΐχοσι περίπου αηλεα; /.&·■ συνορ. (ΐΐ χηί'ΐατα Γεωργ. ΙΙαρανυ/κανίκη, Γε<·)5. Φανύυράχη χαί ιχέ δρό;χον *2) έν 6έιε·. «'Αγίβ Άνε- στασΐά» αγρόν ο.ιϊ; αουζουοϊ; υ.έ III περίπου αου- ρέλλα χαί ού ο αωρέας συνοο. λ-^ί<χί: ^πυρίοωνος ΆΟανασάχη, χληρονόαων 'Καιχ. Γαργεράχη χαί ;χέ γ Ό ιτλε·.στηίΐα·;'χός των ανωτέρω χτηαάτων γε¬ ν Γ(·;ετα·. την "21 Λε/.ε;χ6ρίοο 1908 ημέραν Κυρια¬ κήν χαί ώραν 10— ■ 2 π μ., ενώπιον τον Συ;χίο- λαΐ&γραίφου Πύργου Μονοφατσίου Νιχολ. Πετρο;χ!- /ελ%χη ή τον νοαίαου άνιπληρωτον τού χαί έν τω δηυ.ο?ίω γραφείω τού χενχένω έντος τον ε'οηαένου /ωρίου Πύργου ένθα χαλθννται οί πλεϊοδοτήτοντες. Άρ;χόδ(ος διχαατίχος χλητήρ ένεργητάτω πάντα τα νόαΐαα επί τον προχειαένου χατά την Παλ. Πολ. Λιχονοαίαν τού ΙΚ80. Έν *Ηοάχλ·ίω τ?ί 20 Όχτωβρίοα 1908. *Ο πληρεξ. Διχηγόρος τον βπκτπεύδοντο; χαί παραγγέλλοντος. ΙΙΡΟΓΡΑΜΜΑ ΪΙΛΚΪ-ΤΗΡΙΑΣΜΟΓ ΚΙΝΗΤΩΝ *Ο ιτβρχ τ^ πιρΐΦερεία τον Πρωτοδ'.χείου Λαοη- ♦ίου (ιχαττιχό; χλητηρ Ιωάννης Μαρκόπουλος. Δηλοπθίώ ότι Δυνάαει χαί πρό; έχτέλετιν τής νχ' αριθ. 179 χά: /ρονολ. 18 Ιούνιον 1908 αποφάσεως επί μ:- χροδιαφθθων τον Ρίρηνοδικείου Τζεραιάδων νοαί- αως χεχηρυγμένης έχτελειτής χαί επί τ^ ρά ταύτης «τηριζομένης υπό /ρονολ. 29 'Ιουλίου 1908 έπιταγή; τον έπ·.σπεύδοντος Τ*ύθ, Ν. Σαυ- ρνάχη χατε·Γ/έΟη<ταν ύπ* έαον τον χλητήρος χατά την απ* αριθ. 1096 ϊχδισίν αου τα ίποαενα χΐνητά ήτοι ού ο Τσιχάλια μπακίρβ'νΐα /ωρκτηχότητος δέ/.α όχίδων ίχαστον άνήχθντα είς τόν δβειλίτην Ιωάν. Χ" Γ. 1Ιι6αρούλην χάτοιχον Μαρυιαχέτου Λασηθίου πβεο; εΤ«ητραξιν τή; έχ δρα/. 6,75 τόχων χαΐ έξό- δ«*ν έχτε/.έφ&ω; άπό τής έπιταγής ά/ρις έχτελέ- σε&κ άπαιτησεως τον ειρηαενου έπιοπεύδοντος. Καί 6 πλεκττηρίανχος των κινητών γενησεται την 26 *Οχτω€ρ·ου 1908 ήαέραν Κυριακήν καί ώραν 10—12 π. α. ενώπιον Ι'χον ή τον νοαίαου άναπληρωτον ιχου καί είς τόν συνήθη τόπον των &η·Αβχρασΐων τον /ωρίου Μαρ/ακέτου ένθα χαλονν- ται οί βουλόμενοι πλειοδοτήσα» Άοαοθ'.ος δ.καστ.χος χλητήρ ένεργηιάτω τα νό- μ>(;χα.
    Έν Τζερ;χιάδων τ?ί 12 #Οχτίο»>ρίου 1908.
    Ό δηλοκοιών δτχαττ. κλητήρ χαί επί πλειστη-
    ύπάλληλο:.
    Ι· Α
    ΙΙΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΚΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
    Μι/αήλβ. Γαλεν!αν«νδι«ηγβρου χατοίχου Αγ.
    Μύρωνος.
    Κατά
    Νιχολάου Δ. Καλλ(γ|χννάχη χατοίχου Κρουπώ-
    νο; ·κ έγγυητοθ των "Ιωάν. Ν. ΙΙαχατουνάχη χαί
    Χαρΐδήαου Γ. Λουαπάχη χατ. ώ<τβύτ*α;. Δυνάμει χαί προ; έχτέλετιν τή; υπ* αριθ. 126) 100 χαί /οονολ. 26 7)€οίου 1908οριβτιχής χαί τε- λεσιδίχου άποφχαεως τον β'ιρηνοδ'.χείου Αγ. Μύ¬ ρωνος, περιη;χαένης τόν έν ονόματι της Α. Μ. τον Βασιλέως των "βλλήνων έχτελεττήριον τύπον έπετάγη β χαθ' όν το παςόν μου πρόγρααμα διά τή; υπό /ρονολ. 28 7)χβρίου έ. ε. έπΐταγή; ιχου ώ; δεικνύει τό ΰπ* αριθ. 12758 χαί /ρονολ. 6 8)6ρίου 1908 έιτιδοτήριον τού" δ^«?τ. χλητήρο; τή; περιοερεία; τον ΙΙοωτοδΐΑετο» Ήραχλείον Έ;χιχ. ΜανουΦάχη, ίπω; αοΐ πληρω<τ/^ κεφάλαιον τόχου; χαί ίξοδα μέ/ρι τή; έπΐταγής έν 6λω δρα/αό Έπε-δή παρήλθεν αχρακτος ή νομιαος «-ροθε- ααία. Διά ταυτα. Πρό; εΤσπραξιν τον ποαον των δρα/α. 303,85 των τόκων χαΐ έξόδων μέ/ρι έζθφλήτεω;. •Κχτίθημί εί; δηαόσιον άναγχαττιχόν πλειστη- ριατχόν τα έξη; αχίνητα χτήαατα τον δφειλετο» αου χείμενα, Ιον) εις την περι»έ6ε:αν τον /ωοίον ΚορΜΐς τον Δήμου Κρουφώνος Μαλεβυζίοι» εί; θϊ«ιν «Μπουλονχοι» ααπιλον 15 έργατών μέ 20 μοα- ρελλα, χαί 1 ιβόγειον οί χ: «ν συνορ. χ τή «αι Δη^λ, Καλλιγίαννάχη, Γεωρ. Κοαατβουλάχη χαί Ιωάν. Καλλιγίαννάχη. 2ον) εις την περκρέρειαν τοΰ /«· οίου Βουτών τον Δήαου Άγίου Μύρωνος Μαλεέ»· ζίοο είς θέ«ν «Μπελεγοίνοικ» 5;χπ»λον 6 έργα- τών <τυνορ. χτήαββι Γεωρ. Γεωργουλάχη, Ιωάν. >Χγ?*ννάκη &·χ«χγ χαί δρόαω.
    Ό χλειΐΓΓηρι«β|Λς των χτη·χάτων τούτ«ε»ν γ·νή-
    <τετα'. ανυπερθέτως την 7 Δεχεχβρίου 1906 ήαέρα Κ^ ύρω 10—-12 π.;χ. ενώπιον τον _υαβο- Άγ'. Μύρωνος Χρί^τοφ. Γ. Δαρδαντή, χωλ·#)ε»ίνοο ενώπιον τον νο;χίαου ανα- πληριοτού τού, εί; το έν Αγ. Μύρων: δημόσιον γραφειον τού ένθα χαλουνται οί πλείθδοτΓ(σοντες. Άρμόδιος δι/., χλητήρ ένεργηιάτω τα νόν.·, ι ν α. "Λγιος Μύρων 22 'Ο/.τωβρίου 1ί>08
    Ό έπισπεύδων χαί παραγγέλλων.
    ΠΡΟΓΡΛΜΜΛ ΠΛΚΙ^ΤΙΠΊΛΙ.ΜΟΓ
    Στυλΐανον Κοντάχη κατοίκ. Ηρακλείου.
    Κατά
    1) Γεωργ. Δαυίδ Ξενάχ'. ή Νεογειόργη 2) Καλ¬
    λιόπη;, τό γένο; Νταντουτη μετα τοθ ζύγου
    τη; «ο; τοιούτου Γ. Λ. ΐενακΐ, χατοίχων επάνω
    Καλίτα Μαλδ€υζίου άλληλοεγγυοφυλετών και ·ί>
    Γε<ύργ. Μαρκάκη -ανδο/έω; /.αΐ;θίκου* ΙΙραχλείου. έγγυητον. Οί /.αθ' ών το παρόν πρόγρχχαα πλε·.στηρ·.α';;χοΰ ορειλέτα: αου έπετάγησαν διά τή; υπό /ρονολογ. 8 ΛΰγούκΤτου 1'.ίΟ8 έπιταγή; μου κατ' αυτών (·»; δΐ·/.νυτα! έχ των ΰτ* άριθ(χοΰ; 1*2ιΓ»ι, 1 "2 Λ Γ».» έπιδοτηοίων τθυ ο;κα<ΐτ. κλητήρος τού Ι1ρω:οδί- χείου Ηρακλείου Ίίμμ. Μανουσάκη και -% Γ>ί> τού"
    ζϊ.κα<ίτ. χλητήρος τού αυτόν 1Ιρωτοδί/.είου Ματ6. Ζα/αο;άοου ινα δυνάμει καί πρό; εκτελεί·.·/ τού ύπ* αριθ. ?*~%% δχνειττιχον Φ>μ€ολαίου τον _υμ-
    6ολα:ογράφου "Ηρακλείου Άνδρέου ΙΙαρασυράκημοί
    πληρώφωβι έντο; τή; νου.ίμου π&οθε^χία; διά κε¬
    φάλαιον τό/,θυ; καί εςοοα μέ/ο: τϊ;; /ρονθλογίας
    τή: ειρημένη; έπιταγϊί; μου δρα/. έν όλω ?8Γ>,,ΙΟ.
    Ίίπειδή παρήλθεν άπρακτο; ή νόμιαο; προθε-
    χαλούντα: οί βουλόμενοι νά πλ£ίοδοτ-#·«τωβινρ
    ιΛρμόδ·ο; δ·.καστ:/.ό; κλητήρ ένεδγ·ί(%τω -
    τα αρθρα 300 καί επομενα τ γ,; ΐϊολιτ. Δίχβνο .χ-
    ό&ίζουσιν.
    ΊΙράχλε:ον 22 8^βίου 1908.
    Ό κληρες. δ·χηγόρος
    τού έπιο—ευδοντος "/.αι πχρ2γγβΧλβν.6
    Κ· Κ· Λεβέντης
    ΙΙΡΟΓΡΛΜΜΛ ΠΛΚΙΣΤΙΙΡΙΑϊΜθν
    ΚΙΜΙΤϋΧ
    '(> Λ ^αστ'.ΛΟ; χλητήο τ?4; πΐΰ^ερείας τού ||,
    τοοί/είου *ΙΙρα/λείου *Κ;χ;χ. Μ.
    Ληλοπο'.ε* ότι
    σμία.
    μ
    Λ·.ά ταύτα
    Καί πρό; ε*<ϊ^ρα;·-'' τού ποαον τούτου των δρα/. 285,00 τόν τό/ο>ν αυτών ΐπό τή; /ρονολ. τή; 8!-
    ρηαένη; έττίταγ^ς μου αέ/&· έςο^λ/|<7£ω; και των ουμβη<ϊο;λένων ε;οδων έ/.τϊλέσδο»;. έκτΐθι;μι ε».; δη¬ μόσιον αναγκαστικόν πλε:στηριασαόν έχποιήσεω; τα έ;ή; ένυποθηκα άκίνητα κτήυατα τή; έχ των θ'ύΐΐλενών μου Καλλιόπη; τό γένο; Νταντούτη κβίμενα ε;; την περιφέρειαν τον /ωρίου Επάνω Καλέττα τοΰ δή;χου Αγ. Μύρωνος Μαλεβυζίου ήτο! 1) ε·; θεσ'.ν «*δχ·*'γεώργη» αγρόν τριών αουζουοίων μέ ϋ ελαίθόινδρα χαί δύο άγρΐελαία; αυνορ. χτημασΐ Σπύρ. Μεσαρ:τάχη, Σπύρ. Πθ'.ω- ράνη χαί ΙΙαρασχευής Νταντοπούλα; 2) εί; Οέ^'.ν «Ζωτιχίνα;», άμπελον πέντε έργατών μέ μίαν κε- ρασέαν .χαί τρεί; μηλέα; συνορ. κτή·χασϊ Σπυοιδ. Άϊθωμιανάχη. Σπύρ. ΙΙρ'.ωρά/η καί δη·;ο<ίία οδώ. "Ο ιυλειστηριασμό; των χτη·ι.άτων τουτοιν γε¬ νησεται ενώπιον τού ΣυμβολαΕογράοου "Αγ. Μύ- ρωνο; Μαλεζυζίοο ΧρΐστοΦ. Λαοδαντή ή τούτου κωλυομβνου τον νονίμου αυτόν άναπληρωτον την 14 Δεκεμβριού 1908 ημέραν Κυριακήν καί ώραν 10—12 π. μ. χαί είς τό Βημοαιώτ&ρον αέρος τον /ωρίου 'Κπάνω Καλέσσα Μαλεβοζίου ένθα χαί ότε δία; 3) τρ εί; πί 0ου; χενοΰ; /ωρΐτηκότητο; ί/.ϊ5τ5- 200 οκάδων ) δίο ^ίθου; χενοΰ; /ω5·τγ(χότττβς εκάστου 100 οκάδων καί 5) 80 οχχζχ; ^κόαης (ταγή) πρό; εξόφλησιν της έκ ορα/. Ι»0,9θ'ο}β άπαιτήσε<·>; τού είρημενοο έπίσπδύδοντο; αετά των
    τόχων καί έςοδων άπό τή; /ρονολογία; τή; ςμ.
    τ·.χής, έπ'.ταγή; ά/ρι έςοΐλήσεο); πλήν των τ«/ο?
    χαταβολών τού.
    Ό πλΐ'.στηρία'χμό; των κινητών τούτων Φέλίι
    γίνη την ϊ Νθ3;χοθίου 1 *.Ι08 ήι,έραν Ινυθ'.ακήν χΐι
    <'·'>οαν "—ί Ι-1·*!-1·· ενώπιον μου έν τώ συν/θει τβ^ιο
    των δίγΛθχρασιών τού /ωρίου Ιϊ»ν»ρετου Ινθα χβ-
    λουντα* οί πλειοδοτήσοντε;.
    Κ λητήο άρμόδ'.ο; έν*ργησάτω τα νό;^.;ια.
    Έν Αγ. Μύρων: τγ, 20 ΌΛτωβρίου 1908.
    *Ο επί τον πλε·.στ
    ηή|
    'Κιιιι. Μ. Μανουσάκης.
    ΙΙΛΡΟΡΛΜΑ
    Έν τώ -5ογρά;χ;;.ατι πλει-ττ/,ρια^χοΰ Πελβγίχ
    Άργυραχη κατά Ιωάν. Ηεοδωράχη τώ οτ,χοτιϊι)-
    Οεντι έν τώ ΰπ* άρ·.Ο. ΟΙ φύλλοι τής έοτ(αεο·ο«ί
    «"Ιδη» χατά λάθο; ετέθη ν;ι τό ύπ' άρΛ. χτήιβ
    κείται είς θέσιν «Βρυσίδχ» άντί «Κλυσίοτ,» κβϊ ο-
    τόνπ1 αριθ. 6 χτή·χα κείται εί; Θέσιν «Ξερά;χ«ελα>
    άντί «Ξοριζάαπελαη καί κατά ταύτα ο'.ορόωτίον τί
    Κίρη;χένον πρόγρααυα πλε:στηριασαον.
    ΜΕΙΑ ΕΟΤϋΓΠΣΤΕΣ
    ΠΟΛΟΊΓΝΤΑΙ
    ΕΙΣ ΤΟ ΒΙΒΑΙΟΧΑΡΤΟπΟΑΕΙΟΝ
    ΙΩΑΝ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗ
    ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ
    ΚΑΙ
    ΦΑΝΟΠΟΙΕΙΟΝ
    ,,ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ44
    Γεορποτ Μ.Τζενακη
    'Κβκίΐφίοΐ' ΛοιΟ. 7
    ν*ων έργαλείων %%ι
    μάτων.
    Ε ΙΔΟΠΟΙ ΗΣΙΣ
    τώ κ. Γ»ωργ4ω Σ«·/ε>ι5άκη Ιν *Η·
    κατα«Ικ<νΊιν λ«|ΐονά<>«_ν Γ κ ο ζ λ ζ άγ·
    Ό πωλητιις άνα3.α·*6άν<· τ»ιν έγκατά· <Ιχα«Ιιν κοΐ δ%ί»_» Λδηγίας διά την αί'τΛς <Ις τόν Λγο^κι«_ϊτ*ιν. Δ%ά ίκις κληρονομίας άτβνθνντέον τώ κ £—ιτρ«δάκη· ΤΙ ·Δ·ΙΤεΐΙΤΙ>ΕΙΟΙ
    ΤΗΑΕΗ. ΑΝΔΡΟΤΛΑΚΗ
    «ΑοοεΙτΑ
    Επλουτίσθη εσχάτως Οι' είδιχών
    έργαλείωγ χά* φαρμάχωγ
    Χ5ΐν:η;τχ; γ
    ζβντΐ; ζΧϊζυς ως καί
    2.000 ΐχή^ων. μ.πάνΐ'Χ, εφάμιλλα των ι>
    ( /.λ. ;χή. £
    οίν.ίας χαΐ ε$5·/ας.
    ΕΚΤΕΛΕΙ
    ς χ Ζά σωλήνων Ε'ίρ«-
    αΐχών. Εργαιίι χανίνιχή χχι ΐ,γ'/υημίνη.
    Τί 2Ϊσυνίί$ητ2ν τή; έργ-χνΐα; μαρτ«ρί3» *
    ύοραυλιχαί ίγχατΐττάσεις ις τα; χιλιτίρΐ; !»
    Κή ΐ2ά
    Τό Κεντςιχόν Κβτίαττ,μ* τ?;; ΤΙ'ΛΙΙΕΖΙΙΣ
    ♦Κν (
    χ. 'Λντηινίο^ Ί. Χβτίίδά
    Κχλοχαιρ·.νο3
    δςίου
    Άδελ^ιϊΐν ΚΐΊΐαάτι
    Κωνσταντίνον ^,τ(φ«χ*ϊ
    >.
    όι
    ρ η
    • 'Καμανουτ,Α Λογιάδου
    Κ·Ι «λκϊιΐτοι Αλλαι νοοανλ.κα·
    ΟαΛΟΤΜΤΑΙ δ^ λ
    ΕΙΣ ΤΡ ΚΜΠ0ΡθρρΆφΕ10Ν
    π. πΐΞ-^^^κΗ
    ΕΚΟΜΙΣβΗΣΑΝ ΕΓΧΑΤΟ2;
    ΕΙΣ
    ] ΡΛΑΊΈΙΑ ΣΤΡΑΤΑ
    ί ΣΥΛΛΟΓΗΝ
    ΑΙ.ΛΗ
    1ΙΒΙ-,Τ