200434

ΓιάΤδ
γΤσ την ΕοΊτνονίΕή ανσπλσση
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΑΑ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΑ1ΠΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΑΜ
ηοΛΐτικοχ
ΧοότοςΓ-Π.ρ,οδος Β' ·Αρι·. φύλ. εοτ . ΓραφεΤα Έρμού 21-Τιμπ Αρ. 100
ΤΟ ΕΑΜ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ
ΤΗΝ ΜΕΣΑΙΩΝ ΤΑΞΕΩΝ
Ήκυβέρνιηισπ τις χτυπά μέ μανία
ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ «ΛΑΟΠΡΟΒΛΗΤΟΣ» ΤΟΝΙΖΕΙ:
«Μην έχετε πλέον εμπιστοσύνην είς ημάς!..»
ΜΙΧ.Κ.ΚΥΡΚΟΣ
ΤΗΛΕΦΩΝΑ
. Διευθύνσεως 27.565, Συντάξεως 20.711 Ι
■ Διαχειρίσεως 35.622, Τυπογρ. 21.600-29.337 Ι
'Αδήνα, Τρίτη 6 ΜαΤου 1?47
ΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ
"Η ττλειοψττφία ττού συγεκέντρωσβ & Σεβ. ΜητροττολΙ-
της Πάφου καΐ μέγρι τώρα Τοποτηρητής τοΰ Αργιεπι-
σκοπικου θρόνου στήν Κύπρο, κ. Λεόντιος κατά τίς γθε-
σινές έκλογές Γενικων Άντιπροσώπων γιά τήν άνάδειζο
Αργ,ιεπισκόπου, δικαίως πανηγυρίζεται σέ δλο τό νητί.
Σάν άργ,ηγός τής Κυττριακής Έθνικής Πρεισβείας ό
Σεβ. Λεόντιος άπέβη σύμβολο τής ένότητος τοϋ Κυπρι-
ακου Λαου στόν άγώνα τού γιά την άπελενθέρωση. Καί
άπό την δποψη αυτή ή πανηγυρική έικλογή τού, παρά τίς
•προσπάθειες τόν φίλων τών Αγγλων, παρά τίς ένέργειες
τ3ζ έλληνικής Κυβερνήσεως, αποτελεί μιά έπΐκύρωση
της ένότητος τοΰ Κυπριακοΰ Λαοΰ, μιά νίκη έθνική.
Η ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΕΠΕΧΕΙΡΗΣΕ
ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΩΣ ΕΛΛΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΠΙΧ-ΑΠΟΤσ'ΣΙΙΔΗ
ΟΥΝ
ΕΜΠΟ ΡΟΙ, έπαγγελιιατΐ.
ες, βιοτέγνες, όλόκλποος
σγ,ε&όν ό κόσμος των μ.Ε
0οίων καί μικροαστικων στρ:ο-
μάτων, τό ΐρίτο σέ δγκο κομ
μάτι τοϋ έργαζόμενου έλληνι-
κοΰ Λαοΰ, δίπλσ άπό την ά-
γροτιά, την έργσπιά κσΐ τόν
ικόσμο Των μισθοσυντήρητων.
συγκεντρώθηκαν γθές καί θα
συνέλθουν ξανά την Παρασκέυή
.γιά νά συζητήσουν καΐ νά
ιτάρουν άποψάσεις πάνω στά
ίΓ)τήιματα, άπό τα όποΐα έξ
ταται ή ύπόσταση καΐ
ί)ήμ, α ξρ
ταται ή ύπόσταση καΐ τ*ι ζωή
των.
Βεβαία τό τχιό Λμεσο κ αί τθ
πιό έπεϊγον άπό τα ζητήυ.ατα
αθτά είνε ,· τό ένοικιοστάσιο.
ττού άπειλεΐ τό μισό άπό την
ικόσμο αύτό μέ ϊξωση καΐ άπω
λεια τής έπαγελματικής τού
ρ! *οντά
Βήσουμ
ρα™ α «ίΛ - - "Ρακολου Ι γουν άποκου,ίσει άπό τή στάσιν
Βήσουμε μέ δληι μας τή συμ- που ϊδειζαν άπέναντί τους τό'
?^?"?^ν^.ε5.το3 κ«1 σο ή προκάτονη κυβέρνηση,
ια τους άγωνες τους καί
9α τους συντρέξουμε, δσο απο
οουμε, γιατΐ η έπιτυγία τΟυς
θά είνε μιά λαΐκή κατάκτηυη.
£έ την Εννοια δτι θά σηιμαίνει
απαλλαγή τους άπό την εκμε¬
ταλλευθή της οΐκονομικης δλι
ναργίας. "Οτι άκόαη θά ση-
ασινρι ενα κτύπημσ της κυδ'εο
νηΤικης εΰνοίας καί τής κυδερ
νητικης άσυδοσίας πρός τού;
εκμεταλλευτές τοϋ Λαοΰ.
Αύτη την έπιτυγια μποροΰμε
νά την προεξοψλήσουμε κιό-
λας, δταν άνάμεσό των θά 0-
πάρξει ένότητα καΐ άποφασι-
στικοτητα στήν πάλη. Πιστ<:ύ ουμε δέ δτι θά ύπάρζουν καί τα δύο, άφοϋ τόσο πικρή ης πγμης στέγης καΐ τόν άλλο μισό μέ ρα, τέτοια καταθλιπτική έπιδάρυν- ση, πού νά γ'ινετσι δλότελα ττροδληματική ή συνεχίση της δουλειδς των καΐ άσφαλής ή κάμψη των κσΐ τελικά π οΐκθ- νομική συντριδή των. Έκτός &μως άπό τό Λμρ,σο ούτό ζήτημσ, έπεΐγουσα είνε χαΐ ή δλη κοττάσταση, ττού δή μιούργησε στά στρώματα αύ τα ή τΐολιτική των κυδερνήσε ών, άττό τόν τΐερασμένο Μάοτιο «αί δώθε, μέ τίς φορολογΐες πού επεβλήθησαν καΐ έκεινεζ ιτού βρίσκονται υπό μελέτην νέ τόν τρόπο πού σγεδιάζουν τόσο άπογοητρυτική είνε ή πεΐ ρα πού πρόσφατα άκάμη 6- δσον καΐ ή σημερινή. "Οσο περισσότερο ττυκνώ σουν τίς γραμ,μές των. "Οοο στενότερη άποκαταστήσουν την ένότητά τους. "Οσο άποφαοι- στΐ'κότερα άποδυθοΰν στήν πά¬ λη. Καί, τέλος, δσο μεγαλότε ρη_ καΐ εΐλικρινέοαρρπ αίσθαν- θοϋν την- άλληγεγγύη τους πρός τα ύπόλοιπα στρώμαΓα τοΰ έργαζόμενου Λαοΰ καί τήν κοινότητα τών συμφερόντΛν τους, τ6σο πληρέστερη, στερε- ότερη καί διαρκέστερη θά είν<=. ή έπιτυγία τους. Τό ΕΑΜ τό τΐιστεύει καί εΐλικρινά τό εΰγε- ται, γιά τό δικο τους κάλι. πού είνε καΐ καλό τής γώρας ΜΙΧ. Κ. ΚΥΡΚΟΣ την άντικατάσταση των διαπυ- λίων, μέ τή νομοθετική ρύθαι- οι^ πού ίκαμαν των μισθολογι- κων ~/έσεων καΐ αέ τα γενικά μέτρα, πού πηραν μέγρι ο"ή μερά. *Όλα αύτά εΤνε έμπνευσμέ να άπό τα ττνρθμα: της εύνοίας ττρός τα μεγαλα κεφαλαιοκοα τικά συγκροτήιματα καΐ Ιδιαί τερα τίς διομηγανικές έττιγε ρήσεις. "Ολα κατατείνουν κα ταφάνερα νά έλαφρώσουν τό μεγάλο χαΐ έκμεταλλευΤικό κγ φάλαιο καΐ άπό αύτές άκόμ^, τίς γρλοΐες φορολογικές ϋπο- γρεώσεις τού καΐ νά έττιδαοϋ νούν άντίστοιγα τούς διοτέ- γνες, τούς έμπόρους, τούς έ- τταγγελματίες. "Ολα άποδλέ- ιτουν στό νά μεταφέρουν και άλλο άκόμη φορολογικό 6ά- ρος άπό Τούί ώμους των Ισγυ- ρων. οτούς ώμους των οΐκβν'θ μικά άδυνατων. Έπομένως, είνε ιταραττάΐ'ω άπό δικαιολογτναένη Λ άγανά- κτηι— καΐ ή έξέγερση ιτού Λη- μιουργήθηκε μέσα οτις ταξεις σύτές τοΰ έργαίόμενου Λαου καί εθλογη ή άπόφασή των νά τΐαλαίψουν, γιά νά πρρισωσουν τή δουλειά και τό ψωμΐ τους. Αυτή την -άλη ό εργαζομένων Αβός γενικά Την βλεπει με ττΓ μεγαλύτερη συμπάθεια. Γιατ' °" λες ακτές οί τάςεις βασικα άττο- ζούν άπό την προσιοτπκή τους ερ γασία. "Οπου δέ χρησιμοπο·οι<ν κοί μισθωτό προσωττικό όχι αο νο στενά και συναδελφΐκά συνΐ γάζονται μαζί τού, άλλα και γ χθυν άληθινη κατανοήση των α- ναγκών τού καϊ προθι/μίο να τις Ικανοποιησουν. 8σο οί έργασϋί Τους έττιτρέπουν, ΟΙ κυβερνηο-εις -ού ήλβαν μϊ· τα τίς έκλογές τού Μαριου τις τάξεις αύτές τίς χτύττησαν μι την ιδία »ανα μέ την οττθια »τυ- ιΐησαν την έργατιά καΐ τόν κο· ομο τών μισθοσυντηρητων καθως καϊ την άγροτιά. Γιατΐ κα» «ν- τές τίς θεώρησαν σά» μ«^α έκμε- ταλλεύρ-ιμη άπό τή διτίλη πλειι- (.ά. Της πλουτοκρατικής όλιγαί>-
χϊσς άπό τή μιά, στήν όποια τ^ς
ύποοΌύλωσαν, της ψορολογικης
όττομυζήο-εως άπό την άλλη. νΚσι
ούτό ήΤαν ττθλύ λογικό, Υιατ' ■'"
1-^ μέσα στά ττλοιο-'α, της ολ^ς
Ίτρλιτικής των κυβερνησεων αυ¬
τών ττοΐι την χσρακΤηρίζει σκσν-
δαλώδης και ά-οκλειστική ευνοια
των έπιχειρησεων τοΰ μεγαλου κε
•αλσίου.^ είς βάρος ολοκλήρου
τοΰ Λαοΰ.
Όμιος μεγάλο μέρος τού
κδ·
ΐ πά
ομού αυτού, παρασυρμένο κο
ίθπτλανημενο, στήριξε μέ τ^ν ψη
Φο τού τίς κυβερνήσει* της οι-
ημο, ήρξ ^
Φο τού τίς κυβερνήσει* της
ή όλί γα ν*
Φ τού τς ρ
κονομικής όλιγαρχίσς,
βΐ έ άάλλ
ς
ν* ο*
ονομικής όλιγαρχίσς, γ
χβεΐ. σέ άντάλλογμα, τόν συνεχη
ίμιταιγμό, τήν εγκατάλειψη και
άκόμη τή δίιοξη. Αντ» τού μάνα
Χθλη !
Δέν μπθρεί νά ίχουν λησμθνη-
«ι οί τάξεις αύτές την έπισημη
«αί κοττηγορημοτική δηλωση που
εΐχι κάμει ό κ. Τσαλδαρ";,
ί θ
οΰς εΐχι κάμει ό κ.
οτον ίταν πρωθυπουργόν : * Α'
ναγνωριζω ιτέρα, πέρσ το δικσιο
ν
ιτέρα, πέρσ το
ΰό βτ
ναγνωριζω ιτέρα, πέρσ ο δικσ
βας Σας ΰττόσχομαι βτι θα το
4ποκαταστηο·ω κάμνοντας τις <- ναγκαϊες τροποπ-οιησεις^ στό ενοι κιά Δέ ει »« ϊχουν ς ροη^ κιοστάσιο». Δέν μπορει ^ ά ϊχουν Δέν μπρ 8τι καταχράσθηκε της νομιμοφροσΰνης των καί τίς ίξα; τΊΛησε, λησμονώντας, την έπομε όλ ή άθφισμενη η, ησμώς, η κιόλας, οταν ή άττθφασισμενη *"εογία τους εΐχε μστβιωβει. Τις ησνηγυρικές ύποσχέσεις τού. Άπό τίς στήλες αύτές, σέ θε ττερΐοταση, ττροαοττΐσαμε "ί δλες μας τίς δυνάμεις τα οίκαια των τΐολυπληθών αυ¬ τών στρωμάτων τοΰ έργαζομέ- ιου Λαοΰ. ΧωρΙς καμμιά ιοιο· τελίΐ σκέψη, γωρΐς ικαμμιά υ- στεροβουλία. Παρακολουθήσα- "ε πάντοτε μέ τό ζωηρότερο Ενδιαφέρον τα ζητήματά της. Τα έρευνήσαμε. Τα ζεσηκωσα- »ε· Τα φέραμε στό ττροσκηνιο. Φθοντίσαμε νά τα καταστήσου- ^ε γνωστά καΐ νά έπισύρουαε τΐάνω σ' αύτά τήν προσογή τού ΛαοΟ. ■"ιατί. βποχ; εϊπαμρ. τα ώ οιτα αύτά τα θεωοοϋμρ, εΤνε πραγυατικά, τό τοίτο σειοά, άπό άποψη αριθ- "ΐτικοϋ βγκου, κομμάτι τού «θγαζόαενου Λαοϋ. Καΐ άκ6μη νΐαη ύ ώ έ ή Καΐ ά6μ αη ττι—εύουμε πώς μέ τή οουλειά τους προοφέρουν ττοα- ^4 στήν οΐκονομΐα τής γώρας ·«! συντελοΰν σηιμοτντικά στήν νομικί» πρόοδο. 1 τώρα. πού ζοτνοΐγοντσι ττσλη γ,ά τή δΐρκδίκηση δίκαιον τους, θά σταθοΰ· Απάτην χδεσινή μεγάλη συγκεντρώση των 6ιοτεχνών ΑΓΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΡΗΘΗΚΕ ΆΠ ΕΤΑΣΝΑ Στη Γιουγκοσλαβία άνοικοβομοθν. Άριστερά: Τα κορίτσΐσ τού Ζάγκρεμπ ξϊκινοθν ττρωΤ.πρωΤ γι* τΛ» ίργασίβ. • ζονται, 6 τοξιδιώτης άντικρύζει σύτΑ τ( Δ«ξιά: Σί δλη την Κρθατια, «ατά <ΐί|κθς των «ύτοκινητοδρίμων ιτού ίττισκίυ», ββαμα. Χθίς οί ριο'ΐχναι. ΟΙ πωλήοαντες ττροχθκ;. Αβριο οί έτΐαγγελματιαι. ΟΙ ϊ.μποροι... Παραγωγικές τάί,Εΐς, χτη. ρίγματα τοθ τοίΐου. Στρώματα λαοϋ από τα τΐιό ττολύτιμα, διαρκώς καΐ πιό τιυκνά μΓΤ,αΤοηίζονται πρός την ι σΐνή συγκεντρώση τών ής άγωνιστικίις διεκδικήσεως Ι μέ την Ιστορική συγκέντωση τής ήσυχα-ήσυχα άναβίτο'Λ'ας σ την παρουσιάση στή Βουλή. ιε Αν συγκρίνει κανένας ττι χθΐ ΖΦΑΓΗ: 7 νεεσ εκτελεσεισ ΔΟΔΕΚΑ ΝΕΕΣ ΚΑΤΑΑΙΚΕΣ ΣΕ 0ΑΝΑΤΟ! . ΕΠΤΑ ΝΕΕΣ ΕΚΤΕΛΡΣΕΙΣ πθλιτών οΠη Θεσσκχλονίκη μέ άποφάσεις τών έκτακτον κθμ- μβτιΚΗν στρστοδικειΐον τής κυβερνήσεως, είνε ενα άκόμη τερατώδες εγκλημα καΐ άττά την ατιοψη τού ότι ΗΘΙΚΑ. ΝΟΜΙΚΑ κσΐ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, έκτελέσε,ς πολιτών άπό μιά Κυβέρνηση πού κατέ)υ- σε το νόμο, εχουν τό χαρακτήρα δολοφονίας και άπό τήν γενικότερη άποψη δτι οί όμαδικές ρΰ- τες έκτελέσεις εϋρύνουν τό %άιμα τού α'ιματος καΐ συντελοΰν στή διαιώνση τοΰ έμφυλίου ττο- λεμου% Αν μαλιστα οτημειωθει ότι αλλθι δώδεκα προσετέθησαν ττρθγθές μέ άπόφαση τοΰ Στρα- τοδικειου Λσμίας. στΐς δςκάδες ποΰ έ'χουν καταδικασθεϊ σέ θάνατο κα! ττεριμένουν ν' άντι- κ,.υσουν τα ίκτελεστικά άποσιτασματα.— ή Οπόθεση τΜν όμαδ·κώ< έκτελέσεων παίρνει τήν εκτα- ση και τη σημασια ΣΦΑΓΗΣ των πολιτικών άνΐιπάλων τής κυβερνήσεως. Τα 'Ανάκτθρα άποί- ριπτοντβς αίτήσεις χάριτος πού ύπίβληθησαν, συμμερίζοντοι βεβαία τίς ήθ κές καΐ τίς γενικότε- ρες ευθυνες της κυβερνήσεως γι' αύτη τή σφαγή. Η ΔΕΥ/ΤΊΕΡΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ τουΣ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΡΑΓΑ, Μ4Ϊ0Γ •Λητδ τή χθΐσινη ίπιβληηκη συγκεντρώση τ<3ν Ριοτϊχνών; Έτιάνω, τό Προεδρεΐο. Κάτω, μια άποψη τής συγκεντρώσεως. τών Βικαίων —«αί 8χι της μοιρολα^ άναμονΐ|ς τών ιταρακλήσίων ΰπθσχίο-ιων, τιού ττοτΐ 8εν και τΐραγματοποιοϋνται. ΔΙν «βυσσοδομοθ ■». Δέν μττοροθν να κοοτηγορηβοϋν στι... «ώιτεργαζον. ται τήν εθνικήν καταστροφήν». Πρό¬ κειται για γνησίως ίβ.ικόφρονα στρωματα. Πρόκειται γιά νοικοκυ- ραΐους. είνε Ισως αύτοι πού χρησι- μοττοιηθηκαν οαν άναβαθιμός για την έτιιβφαση στήν ίξουσια αυτών τιού 6 λαϊκάς σαρκασμός άτιεκάλεσΐ «λαο. ρή Καί δμως... 'Λ/ιτό τ4 στ6ματα αυτών των Αν. θρώπων βγί)καν χθές λεζεΐς καΐ φρα. σεις, πού βόΐπρε^τε νά τίς Λκούοουν αύτοί πού ίμπορεύονΤαι -—πού κοπτη- λεύοντα}— τή λα^κή δυβτυχία. "Ο- λοι ιους: άπό τόν μειλίχιο κ. Λεο. νάρδο ώς τόν χειμαρρώδη κ. Τερμεν- τζή και τ*ν Λρβολογιστή κ. Ματζώ. ρο. Άπό τόν λοκωνικό κ. Μέντζο ώς τόν ορμητικό κ. ΚοντοροΟ^η καί άπό τόν ψυχρό καί θετικό κ. Καραμίρ. τζάνη (ος τόν έιβουσιαστικό καΐ ί- πιθετικ4 κ. Παπσ&ογιοτννη... "Ολοι τους πήραν ιήν ηέτρα γι4 να τή ρί- ξο»ν σ-τό άναθεμα εναντίον της Κυ¬ ς ήρ ή ρ γ4 ξο»ν σ-τό άναθεμα εναντίον της βή εί τβ ορ ξ μ βερνήσεως εναντίον υώ λ ης μοιραίων Ε βρής μρ αυτών ιτλασματων, ποϋ 8ν καΐ Εχουν ίλληνικότ όιόματα, δμως Λνίλαβαν τό ανίπιτευκτο |ργ0 τής έζοντώσΓως_ με κάβε τροπο, τοθ ελληνικοθ λαού. Τί σλλη *πόβειξη β* μ—ρθθσί κοτ. ίνας νά έπιβυιμήσει. δταν οί ϊδιοι, ■οοότοΐ πού έστάλησαν γιά να φρεν*. ρουν την Λγωνιστική όργή των άδι- χουμί'.ον την άνα γνωρΐζουν; ΤΙ νά προσθέο'ΐ κανεΐς στά λόγια τοθ — κοκη τΠ ζεως Κ . Μπέλλα, ,— βουλευτού τής τά- ά τή θεσαοολονΐ. ζεως Κ. ----- _, ... ... κη, πού. ένδιδοντας στήν *τ»ό μέσ0[ καΐ 4π· 'ϊξω πίεση εΐπε αυτή τή με- γαλη αλήθίΐα: «ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΠΙΛ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ «ΑΣ»; Ηταν άκριρώς αοτό πού ίπιβυ. μοθσαν οί βιοτέχναι: Μά λυθοθν άπό τήν άμοιβαια δίσμευση πρβς τούς α_ ναξιους ίκπροσώπους των. Καΐ γι' αυτό ή Λπίρσντη αϊθουσβ τοθ «ΙΚεν. τρικοθ» σείσΒηκε 4πό τίς φωνίς «αί τα χειροκρτ>τήματα.
Πρίπει νά μείνει στήν Ιστορία αύ-
ή ή φράση- «Μην £χετι πιά ίμπι-
στοσύνη σ' ίμδς»Ι Ενε ή όμολογία
τίς χρΓωκ<»πια^ ενός ολοκλήρου κό. ομού. ΕΤνε τό θάψιμο ίνός πτώματος που εΐχε ορχίσει ήδη νσ δζει. Φδβερός είνε 6 Λαός δτον μάχεται για το δικηο τού γιά τή ζωή τού. Μικ ψωνή άκουγόταν χθές μεσα στό «Κεντρικό»: «θά τα κλείσουμεΙ.» «'ΛηίργίαΙ .» Καΐ 6>αν κάποιος άλ-
λος βουλευτής —δη»ιοκοπώντας—
πρότεινε σΐους συγκεντρωμΐ ούς νά
πά ε 6λοι μαζί στή Βουλή χαΐ
ΰ είνε άφανταστο
τό τί έπαικολουβησε. Ή πρότοτση βε
βαισ δέν ή'αν ·:1λικρινής "Εγινε για
ά δρέψει 6 όμιλητης χειοοκρθτήμα.
α —μιά χαρά. δηλαδή. που τόσο το
ήοιο Φειδωλευθηκε νά την προσ
ρΧ Καί ίπριηε κάη νά γινει..
Παρ' 6λα αύτά οί βιοτέχναι. μή
θέλοντας ν* σπρωξουν στά *<ρο !* πράγ,ιατα. 8ίν ϊκαναν Χ"^·^ ,ροτασίως -Αξιίπσινα ή 4τ μζ σ διαμαρτυρηβοΰν ό τί έπαικολουβησε 1λ «Τιτάνισ» τής 3 Ίανουαρίου 1947. στίν οποίαι ττηραν μέρος καΐ οί επαγγελματιαι καΐ οί ϊμ ποροι, ίνα συμπέρασμα πρέπει ιάβγάλει: δΤ| Λ άγωνιστΐχή δια θέση τών στρωμάτων αυτών, δχι μόνο δέν μειώθηκε, παρά αύξή- &ηκε. Ό'λισμένοι μέ τήν πεΐρα των άγώνων τοο Ίανουαρίου, τ.ού τόσο κεραιΛΌβόλο άποΤέλε- σμα Γΐχαν—την άναστολή τοΰ ενοικιοστασίου—είνε τώρα άπο- ς-ασισμένο, περισσότερο μεθοδι· •Η σννίχιιβ στήν 3η σϊλ,ίβα Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ Ή στάση τής Δεξιάς: ΐένοι κα! άφα- νεϊς χρηματοδότες μετροϋν τα τριάν- τα άργύρια τής προδοσίας της... ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΟΣΙΑΑΙΣΤΟΝ ΠΑΡΙΧΙ. 6 ΜΑΊΌΥ Τ Ίδιαίτερη ΰπηρεσία Α ΓΡΑΦΕΙΑ < τής εφημερί¬ δος «Ούμανιτέ» ττολιορκοΰν ται άπό τοΰς δημοσιογρά- φους, καΐ οί ήγέτες τού Κομμου νιστ κου κόμμοττος είνε ύποχρεω- μένοι νά άπαντούν στό έρώτημα: — Γιατ'ι τό μεγαλύτερο κομμα —οί 186 κομμουνισταί βουλευται —απεφάσισαν ν« όίρουν τή» έμ- πιστοσύνη τους άπό την κυβέρ¬ νηση τοΰ Ραμαντιέ ; |Η απαντήση είνε σαφής. Ή διαφωνίοτ των κομιιουνκττώι/ δέν είνε ού'τε άπλή οΰτε χρονολο- γεΐται άπό χθές. "Όλο τα διά- στ»υα τής συνεργοσίσς μέ ^ήν κυβέρνηση συνσσπισμοϋ, οί κομ¬ μουνισταί κατέβαλον μεγάλις ποροττάθειες γιά την οΐκονομ'κή άνορθωση της, χώρας. Τόν περ"- σμένο Ίανουάριο, μέ Οττεράκθοω- τες θυσίες άσκώντβς δλη τους την έπ.βολή συνεκρατησαν τό ά- περγιακό κΰμα. ΟΙ έργάτες πει- σβηκαν τότε καΐ τούς ακολουθή¬ σαν προσφέρθντας νέες θυσΪΓΓ : στά άνθρακωρυχΕΪα, στά έργοσ"[ά σία, στά έ'ργα ανοικοδομήσεως, κλπ. ΟΙ θυσίες δμως δέν μποροϋ/ -•δναι διαρκώς μονόπλευρες. 'Η ντατιστική είνε πολύ γλαφυρή Μάς πληροφθρεΐ, 8τι ή ελαττώση ΐών τ·μών συμποσοϋνται έν ό'λω σέ 3 %, ίνω τα ήμερθμίσθια βρί- σκονται (κατά 30 % χαμηλότερα άπό τα προπολεμικά έπίπεδα. "Αλλως τε οί θυσίες πού ίητήθη καν τότε άπό τούς έργάτες, δέν άπέβλεπαν στή διαιώνιση των μο ΐ'όπλευρων οΐκονομικών στεοήσεων. Καΐ ό κθμμουνιστής ήγέτης Το ρέζ παοουσίασε προχθές ίνα γραμμάτΐη ήθικών υποχρεώσεων : Ή συνίχεια στήν 3η σελΐδο Ο ΤΟΡΕΖ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ Η ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΣ ΘΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙ, ΜΟΝΟΝ ΟΤΑΝ ΠΑΥΣΕΙ Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ «ΚΡΑΤΟΥΣ ΔΙΚ ΑΙΟ Υ » •^ Τοθ άπεστοΑμένου τής «'£Λ. ΈΑλάδας » ΧΡ.ΓδΙΟΥ ΧΑΝΙΑ. 4 ΜΑ-Ι'ΟΥ (Τού άπεσταλμένου μβς) Τ.ΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ πυγμή τής δυναμικής πθλιΤικής τού «Κράτους Δι καί ου» έμ (►νίσθηκε στήν Κρήτη καΐ Ιδιαι¬ τέρα στήν περιφέρειαι των Χα/ι- ων, γιά πρώτη φορά έδω και δυο μήνες. λίγες μέρες μετά τήλήξη τής άγροτικής άπεργίας, με την καθοδο τοΰ κ. Π. Γύπαρη ως στρατιωτικόν Διοικητοΰ Χανίων.^ Η πρώτη πηγη καΐ μονσδικη σΐτία των γεγονότων—νομιζ» το- νίσθηκε άρκετά— είνε τα ιικτρα. πού έλαβε, έυθαρρυνομενος _<ττγο την παρουσία τής μοίρσς τού ά- μερικαν.κοΰ στόλθυ στη Σθυδα κσϊ άπό σν,ετικές έντολες τού κ. Ιοφ. Βενιζέλου. Οί έπίσημες άρχές βεβαιοί Ην τό παρσδέχονται καθόλου. αλλο η βεβαιότητα αυτή είνε έμπιδωμένη στήν κρητκή συνείδηση. Ακομη καΐ γιά κάθε άμερόληπτο ιιελετη· τή τής έδώ καταστάσεως δέν μπο- ρεΐ νά ΰπάρξει. έστω καί ή παοα- μικρή αμφιβολία. ΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΓΕΝΙ- ΚΟΥ ΑΙΟΙΚΗΤΟΥ ΚΡΗΤΗΣ Ό ύπουργός — Γενικάς Διο;- κητής Κρήτης κ. Χρ. Τζιφάκης, σέ δυό συΜθντήσεις μας μοϋ το- ■ισε μέ μεγάλη χαρά : <Ή διοίκησις μου κσΐ τωοσ κά θε αλλο παρά δυνομικάς λύσ::ς έπιδιώκει. "Εχομε» ώς παράδειγ- μα τήν ενοπλον απεργίαν Των ά- γρθτών. πού ελύθη κστά τόν τΐλέ- ον ένδεδ^'γμένον τρόπον κβ? ίπϊ- δοκΐιιάτβη άπό βλους». — Τότε, γιατ'ι άφοθ εϊδατε ττό στικά έπέδρβσαν,τά πολιτικά μέ σα έφαρμοζετε τώρα δυναμ'.κή πό λιτικη ; — Μά δίν έφαρμόζουμε δυνο μικήν πολιτικην, μας άπαντα ό κ. Τζιφάκης. — Ό δ ορισμος τοθ κ. Γύπα¬ ρη, ώς στρατιωτικόν διοικητοΰ, ή στρατολογι'α καΐ 6 έξοπλ'.σμος όπαδών τού κλπ. αύτά δέν άποτε- λοΰν δυναμικήν πολιτικην ; — "Οχι, μός άπαντα. Ό κ. Γύπαρη^ δέν είνε Στρατιωτικός Διοικητης, άλλά ετέθη στήν διά θέση τής Στρατιωτικής Διοικήσε ως. Καΐ οί ανδρες πού έ'χει, στρατολογοΰνται ώς χωροφύλακις άνευ θητείας. "Εχουν προσληφθεΐ 150 καΐ προβλέπεται νά φθάσουν τούς 300. Παίζουμε, δπως βλέπρτε, μέ τις λέξεις ΟΙ έφημερίδες δλες καΐ ττό έττίσημο ό'ργανο τού κ. Σοφ. Βενιζέλου, «Κηρυξ» όπως καΐ ό κόσμος. όνομάζουν τόν κ. Π Γύπαρΐϊ ΣτραΤ'ωτικό Αιοικητή Χανίων. Καΐ είνε αυτή τή σΤιγμή ήμόνη δύναμη πού Ο πάρχει. Αύτός κινεϊ τα πάντα. Καί έπιστρατζύει συνεχώς δυστυ χεΐς κσΐ ένδεεΐς ΚρηΤικθύς. κυρί ως άπό τό Ρέθυμνο, άνάμεσα στούς όποίους είνε άρκετοί 6π?- ρήλικες. πού προκαλοΰ» £να αϊ- σθημο ο'κτου. Καθιεοωθηκε πιά έδώ οί όίνθρωπθι τού Γύπαρη, νά άνθμάζονται οί Γυπαρσίοι Δέν πρόκειται νά έπεκταθώ σΐ λεπτομερείς. Τό πριοταρχικό ^· λίσθημα τού Γύτταρη_εΙνε οί σιιλ- λήθιεκ των "Εαμ_·κών _στελΐ·νών στά Χανιά πού ε'χθυν δλοι^τερά οτιο πολιτικό κσι κθινωνικδ κΰ- ρος. σάν έκττρόσωποι της μεγαλύ όνΐΓθτελεσμβτικβ -—1 κατευνβ- τερης δημοκρατικής παρσταξΐως κοϊ σά,, έπιστήμονες άναμφισβή- τητης άξίας. ^ Οί άντιπαλθι τής δημοκρατι¬ κής παρατάξεως καΐ μερικοί στοα τιωτικοί και πολιτικοΐ παράγο>
τες βρέθηκαν μπρός στό διλημ'ΐσ,
καί διχάσθηκαν καΐ μένθυν ττερισ
σότερο διχασμένο; μετά τα χθί-
σινά καννιβαλικά γεγονότα ίκαν-
Συνέχεια στήν 4η σελΐδα
«Βούλγαροι»ν
ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΤΟΥκΦ.ΑΡΑΓθΥΜΗ
Παΐρνθι,με άττο Τή χβεσινή «Έ.
στιο» — χωρις κανέ«ΐ σχόλιο,
γιβτι δέν χρίΐαζεται — την ττα.
ρσκατω έττιστολη τού Μακεδό^ο;
πρωην ΟπουργοΟ Φ. Δραγθύμη:
Φίλε κ, Λιευθυντά,
ΕΙχα στείλει τό ΥΡάμμα μου πρός*
την «Καθτ,μ€ρι»ήν», έν σχέσει μί το
έτητηδειοτστα ττροκλητικόν σχολιον τής
Βουλιαρικής εφημερίδος τού Κακοοα,
οτον εΐδα τό σχολιον τής «"Εστίας»,
€1 δέ μή θά ττροθΕβετα κα'ι άλλα έττι-
χειρηματα. Θα ίλίγα ^τ. χ. ότι &
"Ανδρ. ΤΖΗΜΑΣ, ττθθ συντ,θως άπο.
καλ€Ϊται άπο ττολλους «Τζημωψ», ώς
τάχα Βοί.λγαροςΐ όναμάζεται ίτθ! 1».
τελώς δδικΐ, γισΤ] είνε Καστοριανός.
κσΐ, ώς γνωστόν, ή Κοστοριά είνε ά.
γνά έλληνοψωνθς όσον καί τα Ίωαν-
νινα και ή Τριπολις. Είνε υΐός Τ*0
μακαρίτου δικηγόρου καϊ γ€ρουσια-
στου Τζημα, όπαδοθ τοΰ κόμματος
τών *Ελευθ^ροφρόνων, τού έπίσης μα.
καρίτου Ιωάννου Μεταξά Φερει χό
ψευδώΐνμον «ΣαμοιρινιώΤης», διότι ή
«αταγωνή τής οκογεν«ιας αυτής, ττού
μέλη της Ε*δρασ<τν καϊ δρούν έθνικώ- τατσ, €ινε ή Έλληνβολοτχική Σοΐμσρΐ- νσ, έττομενως δΐν εχει καμμίοτν σχέσιν μέ τήν βουλγοιρικήν γλώσσοτν καΐ υί Την Βουλγαρίον. Έπίσης 6 γνωστάς άδοντιατρθς ΧΑΤΖΗΣ άπό Τό Άμι/ν- "Η συνίνεια στήν 3η σελΙΒο ΟΝΕΑΡΟΣ Γερμανός οΐχ- μάλωτος, πού όδηγούσε το τζιπ πρός τό Σεραγεβο έμεινεν αποσδολωμένος σάν -'αα θε πώς ήμουνα άπό τήν Ελλαδι Μέ κυττουοε πλάγια καΐ οταν βρή κε τήν εύκαιρισ, μού εΐπε πώς θαυμαζε· τούς σημερινούς "Ελλη- νες καΐ λυπαται ττού ή'τανε στόν νιτλερικό στρατό. Ό Ιταλός παρ τιζάνθς πού συμπολέμησε μέ τούς Γιουγκοσλάβους στήν Δαλματία δέν χόρια-.νε νά μεθαινει νέα άπο την Έλλάδα. 'Η νεαρή κυρία πού συνταξιδεύαμε στό ώτομοΤρΐς άπό Σεραγεβο — Βελιγράδι άντάρτισ σα στήν κατοχη μέ τόν Τΐτο, έν- θουσιάσθηκε μέ τήν γνωρ.μία κι' άρχισε νά ψιθυρίζε, τραγούδα παρΐιζάνων. Οί νεολαΐθι τοΰ Τ.£ ράγεβο_ δέν ξίοανε τί να κάνουι». Μοΰ λέγανε δλο γιά την ΕΠΟΝ καί τόν Μάρκο. "Ενα ϊνδαλμοί ε>
χει γινει οτό έξωτερικό η αγων..
ζόμενη Έλλάδα, θαρρεΐς και ε'.'μιχ
στε ξανά στά 1821 πού ή φΐλε-
λεύθερη καΐ προοδευτική Εύρώττη
τής έποχή(; αίσθανότανε ρίγη σάι*
ακουε τό όνομά της. Καί είνε αϋ·
■>ό τα μεγαλύτερο κεφάλαιό μας,
ή άσφαλέστερη έγγύηση γιά την
άνεξαρτησία καί τό μέλλον μας.
Προχθές άκόμα έδώ στήν Πραγα*
παρουσιάσθηκε # στόν 'Ελληνοτσΐ-
χοσλοδακικό σύνδεσμο ϊνας νεα:-*
ρός Τσεχοσλοβάκος καΐ ρωτοΰιτί
νά μάθει πώς_ θά μπθροϋσε νά
κατεβί-ΐ σ' έμας νά πολεμήσει γ.ό:
τήν Ελευθερία στΐς τάξεις τού"
Δημοκρατΐκοΰ Στρατοΰ. Τέτοιοι
νέο; καί τέτοιες καρδιές είνε ά-
μέτρητες στή γειτονιά μας καΐ
άλλοΰ, ψυχές ποΰ φλθγίζονται 4-
ττρ τό έλλην κό λαικό εττος, πίύ
ζ^λίζονΓαι αμα τούς πεΐς γ«α
ΕΑΜ, γιά "Ελληνες άντάρτες.
"Ενας μόνο πόεμ"ος : ό τής προόδου
ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ άτμόσφαιρα ύ
γάττης ικαί αλληλεγγύης κυρι-
αργεΐ βσθεΐά μέσα στήν ψυγή
των δημοκρατικών λαών γιό
αδς, >ια τόν λαό τόν έλληνικό
πού είνε ταΰτόγρονα κι' £νας
φόρος τιμης πρός τούς άμέτριι
τους νεκροός μας, τους δη.^ο·
κρατικούς ιτού έκτελοΰντοκ,
τοΰς ο.οτνητές ττού ττέφτουν, τούς
ήγέτες πού δολοφονοΰνται. Πο'
πει νσ ύπολογίζουμε σ' αυτή
την άλληλεγγύη. Αποτελεί Ι
να ανεκτίμητο ήθικό στήρινϋο·
Νά λοιπόν μιά δεύτεοη άντ!
θέση άνάιμεσα στήν έπ^σηικη.
τήν υεααδεκεμ,δριανή Έλλάδα
καΐ στά Βολκάνια, μιά άντιθε
ση κτυπητή άνάμεσα στήν άτιιό
σφαιοα τοΰ ιαίσους πού καλλι-
ερνεΐται σέ μάς καί στήν άτμό
σφαιρα τής συναδελφοσύνη'".
ττού βασιλεύει άλλοΰ, άττένοτντΐ
μας. Καί, άς μή νσμίοει κανείς
πώς αύτά είνε λόνια τιού τα ζ-
πανορεύει ή σκοττΐ'θ.ότπτα, τ ίί-
τι άπηγοϋνε πολιτικές άνάγκες,
δτι είνε ττολιτιική. Είνε τού λα¬
οϋ αίσθήματα,^ κουδέντες τώ^
άπλών άνθρώπων, σέ μιά τυ-
χαία άπροπαράσκευ στιγ|ιτ%
Δέν έγουνε κανένα λόγο τα;
Βαλκανια, σάν κράτη να κοια-
πλι^εντάρουνε τήν Έλλάδα. Μο:
μήτε_καί στό ύβρεολόγιο τής
Δρζιάς μας άπαντοϋνε καν. Εί
νέ οί δεσμοΐ των κοινών άνώ-
νων ττού μιλοθν έδώ. Των ανό>
νων κατά τοΰ φασισμοΰ, γιια
τήν άνεζαρτησία, τήν αΰτοτ£.
λεια.
Καί κάτι άλλο άκ6μ.σ:' 'Ο
ναρακτήρας των καθεστώτ&>^',
ΟΊ λαΐκές δημοκρατίες της
Βαλκανικής, τής Μέσης καΐ 'Α-
νατολικής Εΰρωπης. είνε κοινω
νίες τής εργασίας καί τής =1·
ρήνης. Δέν είνε καθεστωτα ιιι
σαλλόδοζα.Άγαποΰν καίτιμοΰν
τούς λαούς τιού ττολέμησαν καΐ
πολεμ,οΰν γιά τα Ιδεώδη της ά-
νεζαρτησίας καϊ τής έλευθερΐ
άς, πού είνε κα). δικά τους ίδεώ
δή. ΟΊ τΐόλευ.01 γιά έδάφη άγι'ι
κουν ττιά στό παρελθόν γιά τίς
γώρες αύτές, ιτού δέν γνωρί·
ίΖουν τώρα -παρά ϊναν τΐόλειιο:|
Τόν πόλεμο γιά την κατάκτη·
ση τοΰ ττολιτισμοΰ, της ποοο
δου.
Έδώ τιμοϋν την Άντΐστασπ
"Εξη μέρες
μετά τό εγκλημα
ΕΞΗ ΜΕΡΕΣ μΐτά τό φοβερό ϊγκλημα τής θεσσαλονίκης,
δέν ύπάρχει καμμ ά προοδος στΐς άνακρισεις. Ή πρόθεση
τής κυβερνήσεως νά θάψει καί αυτήν τήν ύποθεση, γίνεται
φ3νερή. Όσα ή άσ'ΐννομική προανακρΐση προσπαθεϊ νά χαλκεύ-
,/ει είς βάρος τής Αριστερας γ;ά νά τής αποδώσει το εγκλημα,
δέν είνε καΡόλου εϋκθλο νά γίνουν άληθοφανή καί γι' αύτό άνη.-
*ΐιί>όλλ«.Γβ: δ αρκώς ή έξαγγελισ των «μεγάλων» καΐ «κσταπληκΤ'-
Γκών» άποκαλύψεων, πού ή Κυβέρνηση προεξόφλησε 8Τι θα ΰπάρ-
^,ουν. 'Εκεϊϊ/γ, μόνο τα Θγτικο διδθμένο πού ύπαρχει μέχρι της
"'τιγμής, είνε ότι τα ήγετικά σΤθιχεΐα τής Αρ'στεράς πού συνελή-
ψβησ'αν μετά _ τό έ'γκλημα στή ©εσσαλονίκη πρόκειται τώρα νά
έκτθπιαθοϋν μέ άττόφαση τής Έπιτροπής "Ασφαλείας. Κα! αύτό
δι σημαίνει μόνο ότι είνε δλοι ΑΝΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΟΙ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ Σημ-ίνε, καΐ κάτι άλλο πού, οσο πεο-
νιϋν οί μέρες καΐ ή Κυβέρνηση σιωπά. γίνεται συνείδηση σέ 'ίλο
τα λαό: ' Οτι δηλαδή τα ϊγκληαα πού δέν εΐχε κανένα λόγο νά τό
διαττράξε ή 'Αρ στερά ϋπήρξς γιά την Κιβίρνηση μιά ττρώτης
τάξεως εϋκσιρία γιά δαφόρους σκοπούς, ?νας άπά τούς όποίθυς
άποδίίχνι,ται δτ· ήταν Η_ ΣΥΛΛΗΨΗ ΚΑΙ ΕΚΤΟΠΙΣΗ τών Ά-
ριστί·ο/ον/ λ^Ί ΛηιιοκρσΤικών ήγ'τικών στο'χείων τής Θεσσαλονί¬
κης. Άλλά καί ΟΙ ΑΛΛΟ Ι ΘΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΝ. αν ύπήρχρ
μ ά άμτροληπτη άνσκρ·τική άρχή πού θά έ'παιρνε στά χέρια της
τή,, ΰπόθεση, μέ τή θελήση νά τήν διαλευκάνε:.
'ΝΑ προχωρήσουμε τώρα
άλλες δ'οκρισεις; 11.ό βαθειές ά
κομα, πιο εκόηλες; Ν' αφίσουμκ
την πραγματικοτηΐα — όλη τη^
πραγμ<χτικοτητα — νά^ μιλησουν τήν γλώσοα τους, γιά νά Φανεϊ ε- τσι ποσο τραγικη είνε ή δική «.χ; ή πραγματικότητα ; Σ' δλες αύτες τίς λαΐκές δημο κρατίες τιμούν τήν Άναισταση. Καί τοϋς άνθρωπους της. Τούς Κ ττλούς άνθρώττους πού πηρανε το όπλο νά πολεμήσουνε γιά την ά¬ νεξαρτησία τής πατρίδος τους, Τους έχθυνε ύψώσε-. στήν κορυφή, τούς θεωροϋνε πρόσωπα 'κ-ρά. Ε χουνε άνακηούξει έθνικούς ηρωΐ'., δσους άπ' αύτούς άνδραγαθήσν ^ε, είτε πέσανε στό πεδίο τήςτιμήι,, ι,ϊτε ζοΰν. θά ίδητε γυναΐκες,— κοπέλλες--μέ Μνα πόδι. στρατιωιι κή σΤολή καί παράσημα άνορρισ·.· Θά Ιδητε νέθυς μέ διχως χέρ<α, Φορτωμένους μέ διακριτ.κά. ΕΤν^ δλοι άνθρωπο; τής Άντιστάσ^ως, μαχητές τής Άνεξαρτησίας "Ολη Λ κοινωνία στέκεται δόθια άπέναν τί τους καί τό πέρασμά τους ν- νετοτι παντοΰ αϊσθητό. Πόσο διαφορετική είνε ή ετκό- να σ' έμάς ! Εξόρ'στοι στά νη- σιά τοΰ ΑΊγαίου οί πολεμιστΐς τού ΕΛΑΣ καταδικσσμένοι σέ 9ά νστο Α σε πολυετη φυλακίση ε4 άλλοι, στά βουνά οί τρίτοι, κατσ δ ώκονται, διασύρονται μπροστά σέ μ ά δικαιοσύνη έ'νοχη άπό ίνα κράτος άρχιένοχο. Κρύβουντα στά κατάβαθα τής γής ολα τα γ< γονότα που δόξασαν τό όνομρ ιύ ελληνικό' άνά τα πέρατα τοΰ κό; σμου, δλες οί πράξεις τής άνδρ^ ο"ς. Σκυλεύουν τούς νεκρούς τοΐ ΕΛΑΣ. Καϊ άνακηρύσσουν ί χρονα καΐ άνιαδεικνύουν καΐ μ έκείνοι - πού συμπολεμήσανε μί τούς Γερμανούς, μέ τούς Ιτσλουί ή τούς Βουλγάρους φασΐστρς, τούς διαφόρους «αγάδες» κα) «-τσαούσηδΓς» ειδους Άνΐών κ.ΐΙ λθιττούς, η τούς ύποκινητές κσΐ έαπνευστές τους. "Ολη ή έθνική καί κοινωνΐκή σαβουρα εΤνε σΐήν ίττ Φάνεια καί διοικεΐ. Θά ποΰμε Ιδιαιτέρα για την κά θε μιά χώοα, τί γίνεται σΤό κε- φάλαιο αύτό Εδώ παρουσιάζου· με μόνο τα δακριτικάι γνωρίσμα· τα. Τίς μεγάλες καί αίσθητές 8ι·ι φορές Μ'ά άπό τίς οποίες—ί κ -ιότερη—είνε κ.' βύτοΓ: δτι στά μέν Βαλκανια κυβερνά ή Έ¬ θνική Άντίσταση στήν δέ 'Ελλά ?;<» ό δθσιλογ'σμός. Σ' 8λ?ς τίς όψ-ις καί σ' δλη τού την εκταση, Στό Μουσείο τοϋ Καλέ Μεϊντάν Ο,ΤΙ σγετιζεται, δ,τι άναίέ- ρεται, δ,τι άφορά τόν άγώνα τής Έθνικής Άντιστάοεως ουλ λέγεται, χαξινομεΐται καί ·πσ- οουσιάζεται μέ έπιμέλεια. !Λζ ίγχ στόν περίδολο τοϋ παλιοϋ τουρκικοΰ φρουρίου, τού Καλ* Μεϊντάν, στό Βελιγράδι, έ'νο: α πό τα κονάκια τών πασσάδων τής έττογής, ίίγει μετατραπεϊ οέ άνάλογο μουοεΐο. Μιά σειρά δ πλα κάθε είδους καί κάθε κσ· τασκευής πού γρησιμοτΐοιήθη καν στόν άγώνα, σάς άφήνι ι κατάπλη,κτο. Κτυποθσαν τούς γιτλερικούς Μέ δλοΐ τα μέτια, άκ6μα καϊ μέ τα ιτιό άπίθανα. τα πιό ττρωτόγονα. Τό πανάο ναιο ξύλινο «δοκράνι> πού γοη
σιμοποιοϋσε 6 γωρικός γιά νά
ξργωρίοει τ' Λγυρο άττό τό Οί
ι-άρι Μρτά τό άλώνισμα. £γινε
ρνα δπλο Ίκανό νά ί,εκοιλιασΓ.·
Κναν γιτλρρικό. Μιά παληά κάν
νη άπό Ενα παλαιότερο κουμ-
πούρι, ενσφηνοϋένη καΐ δεαέ
νη σφρ'τά σ' Ενα οντδόν άπελΐ
ξΰλο, κατέληξε σ' ίνα επι
κίνδυνο φονικό ίΐέσο. Γιστοτνά·
νια τής έπογής προσαρμοσμί
να κάττως στις εύκαιρίες καΐ
κάμες καί μαγαΐρες καί έγγ'ΐ
ρίδια, ττού στολίζανε τα σττί-
τια τοΰ παλιοΰ κοΐιροϋ. δοήκίχ
νέ τα "νερά γέρια πού τα σί>'-
ξανε στήν παλάμη τους καΐ πιί
ρανε ξανά τή θέση τους, κον-
τά ο' ί'να ύπερτέλειο πολυδόλο.
Όλιαοβόλα γοντροκομμένα ττοι'»
δουλεύανε ιοί ίταλικούς δλμουζ
κατΛ των Φασιστών. Χειροβου
δίδες πρωτόγονες ττλάΐ στίς ττιό
τέλριες, τίς ττιό αοντέρνες. Δυ
ναμΐτης κα'ι έκρηκτικά μέ κα-
ιιιούλια, φυτίλια νια την ανατί-
να£η γεφυρών. Κοντά δέ σ' αύ
τα κανόνια άπό πυοοβολαργίε'·;
γιτλρρικές πού εΐγανε κυριειι-
θεΐ καΐ γρησιμοτΐοιηθεΐ, τάνκς
καΐ κάθε ούγγρονο βαρύ καϊ
ι'λαφρό δπλο.
ιΜέοα οέ γυάλινες διτρΐνες ?Γ
λ. ^σακκακια διάτρητα άττο
σφαϊρες τάίν ήρώον τήο Άντ.·
στάσεως πού τα κατορθώματά
Η συνεγιια στήν 3η σιΛΙβα
3.
V
Ζ
V

~"
ε—ι
ΑΘΗΝΑ
γπΕΥβνϋθΐ συντασεβϊ » Β. Μ. ΕΦΡΑΙΜΙΑΗΣ
Έλεύδερες πεννιές^
•Ο Τοθρκθς δημθσιθγράφθς Χ'λαλή
ΧιΤμά* έφέντης γράφε.ι στήν «'Αζάμ»
«ώς β* βρήκε ο* καμμιά χώρα Την, ί.
λ€υθεί>(α τι>π·ου Μβ| λογθυ, ιτθθ (ιπάρ.
ει στήν Ελλάία.
— Πήγ* στή χώρα·*!;.,. Χαλιμας ;.
Α 7 200 χβές τα κεράσιοΙ
—-«ΠάρτιΙ Πίρτιΐ Ανωτέρα κι' αττό
«4... ναυλονΐ»
— Τβ έπιχ*!ρη 'ΐα ·1ν« άκαΤαγονι.
•«α, μί τή διβφορά «ως Α κοσμσκης
οθτι λΐρες, ο(Χ« όολλάρια.. νάϋλθν δια
Ιέτ«ι.
Λ Πανηγύριζαν χθές τά χιτ&ττουλα οΤό
βησΛο
— *Ητβν Τής ΕΙρήνης Τής...
ιιάρη—ς,
— Κι' 6... Π—ολέξοτνβρβς
τίς ττομτιής,
— Τό δισχοπότηρο »τά χέρια τού
I-
μοιαζι χιιρθβομδΐδα.
Α Ά«εφ—Ισθη νά τηρηθεΐ άπαλυτη
μυστικοτητα γύρω στΐς άνάκρΐσεις γιά
τί δολοφθνία των άβροπίρων
—- Ή σιγή.., ασφαλείας πάντοτε..
—- «Τα έν σΤκω μή έν δήμω».
λ Άπό κυριαχάτικθ δρθρο τού κ. Ντι
ψου Τ—λδάρη:
— «Τώρα ή δημθκρατΐα ευρίσκεται
είς πλήρη λειτουργίαν έ* "ΕλλΑδι, όπως
ευρίσκεται καΐ έν 'Α,μιριιφΙ
— "Εχϊτι άντΐρρηση ;
Α Τό ύπουργεΓο 'ΕφθδιασμοΟ ανΚκθΙ
«ωσι 8τι το δέμοΤα ποθ μοίρασϊ ή κ,
Ναντίνα στά βαφτισίιμιβ Της δέ, ιτοοέρ.
χσνται άπό κρατικίς άπθθήκίς, άλλά
«Τνε... προσωπική δωρϊά τοθ ΚαναδοΟ
—«τβιυτβθ.
— Δηλαδή β κ, Λά Φλίς χάρισι τά
Βέματα προσωπικά ο+ήν κ. Ναντίνα ;
— "Οστι οί βυ6 Ιρσνοι —δ |γΐναν
στ*, Καναδα γιά τούς «Αναξιοπαθούντας
καΙ άσβτνϊϊς "Ελληνας; καΐ * τ**^·
ιτβο άοχΐζϊι τώοα, γιά χατήρι τής κυρίας
Τσβ&δαοη γίνοντβι ;
— Άξια κθυμττάοα λοιπόν ή ΝσντΓ»
■Ο) ν* τά χιλιάσει.
Α ΒΤίαη τΛ νία ββιοα «γραμμβΤοσή.
μων τής νίκης» ;
— Τορπι*ιΑΐσιμός «'ΕΧλης», Πίνδος,
νηοπομττή έν πλφ, ρυμουλκησις αΓχμοΑω
τιββέντος έχθρικοϋ ύποδραχιου, Ρ ί μινι
καΐ... ΛαθπροδληΤΙα.
— 'Αιτ' την Πίνβο σΤο ΡΙμινι και
στ©,... ψηΤό.
—· Αντισταθή μηδέν.
— Τουλάχιστον γ'ά τούς Ταγματασφο
λίτίς χάβηκε ϊνα άναμνηστικό χαρτάκι ;
— Τ! άχαριστία ε!νι αυτή ;
Α Ό «'Εβνικός Κηρυξ» άναδημοσΐευ.
σι χάριν των.., αναγνωστών τού τη» ε.
πιστολή τοθ Άδρααμ, εχωρΐς σχολια
επ) τοθ «αρόντος», άλλά «α μί την προ
ίιδοποίηση πώς άν δίν σπ£ύσο 6 φΐλό.
στοργθς —ίτήρ νά δώσίι... ίξηγήόίις,
βά νροβεί ί.1ς &ποκαλύψΙις καΙ μάλισΤα
έιτΐ... 7 —μϊίων τής έττκττβννήι;.
— Σέ ττθιά γλώσσβ τίς β<λ«'τΐς.,. ίξΐτγήο«ις αρα γ· ; — Στήν αγγλικη ή την... άμίρικα. νικη ι — Φτωχ* Ά6ρο«4μ, τί Ιτταθΐς, μ* Τό νά θίλιις «ά άττοκτήσεις τοθ... Ά6(«. ά|ΐ τά αγαβά ττανω οτήν,,, άγρβνάτηΐυ. σή οουΙ Λ «Νίοι δνδρες, νέα ήθη»Ι.. — Ό.,, νέος άνήρ κ. Πσττονδρέου 4ν« κώλυψΐ... νέα ττθλιτικη ήθ'κή. -- ΚαΙ βόφι τούς... ώποτακτικούο τού νά ίπτοοτηρΐζουν τίς άναί<η(υντ€ς ψϊιττιές τού. — «Μελέτης "Λθσνάσιθς $ίν δρά «α ροκρβΤικώς. Νομ<4ρχηί Ζαούσης»* —- «Άπο (ξαμήνου ούδεμΐα συμμβ. ριβκή δράσις εξεδηλώθη Οιτΐ Γρηγορΐου Σούρλσ περιοχήν μας. Νθμάρχης Καρά. πιστολάκης»... — Ταύτα καΙ μένσμΐν... ε(ς τάς β*. σΐις μας. Α Ή Άσφάλίιβ Ικαν( Ιρίοτσ (ΐιταίί) τώ» έργατών τής *ΕΤσιρΙβς.., "Υτιονο. μων. Ι __ 'ΜφβλΔς βύτοΐ ΐτν» ττβίι... (—». Ι ιβμιύβυν τ6 κα9ε<—6ς. ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ ΑΛΙΚΗΙ: Φιίρ. τοθ Λεβαντ*. Α»·. ΓΎΡΟΠΟΥΛΟΥ: ΚορΙτσι γ·ά βλ«ς Τ1ς δουλειές. ΕΘΝΙΚΟΝ ι Άνβρω—ς κα] ^ΥτκρόΛβρωπΟς. ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ (Ρέί) » ΟΙ τιλο/τβίοι 'Ελλτ(νΐς. ΛΥΡΙΚΟΝ: Νά τί θέλει 6 λαος (αθριο ττρώτη) ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: 7 μ.μ. Κα βαΛλερΙα — ΠοτΛηάτσοι. ΠΑΠΑ· ΙΩ. ΑΝΝΟΥ: ·ΕιτιΤυχι£<; τοθ 1947. ΣΑ. ΜΑΡΤΖΗ (Έλίύθ. Καλλιτ. Όργ—.)! "Ενβοξις ττροοΐγίίΕ. ΟΑΣΙΐ! Βαριίτί. ΚΗΠΟΣ ΜΟΥΣΕΙΟΥ: Βο*τιετ* (Κανΐλ. λΐδης). Κ ΐνΠΙΜΤΤθνΟβΓφθΙΙ Α' ΠΡΟΒΟΛΗΖι ΑΣΤΥι "Αγό— τοθ Γκάγ—Πρ. ΑΤΤΙ ΚΟΝ: *Υ—ρ»υσικτ μττβμττέ—. ΕΣΠΕ. ΡΟΣ: Άίροτο—(Αλη 48. ΙΝΤΕΑΛ! Μαΰρος Ίπττότης. ΚΡΟΝΟΣ: Δάφνις και Χλόη. ΜΟΝΤΙΑΛ: ΠάνΤα στήν καρ. Ειά μου (8η Ιβδθ'μάς). ΟΡΦΕΥΣ: 'Αό. ρατθς ττράκτωρ. ΠΑΛΛΑΣ: Κσντά οτβν ιτόνο ΠΑΝΘΕΟΝ: Στόν Τσκιο τού βα. νάτου. ΡΕΞ: Μ·ά ζωή ίατναρχίζει (έλλη νίκη τβινία). ΣΙΝΕ ΝΟΙΥΣ: Λευκοΐ βράχοι τοθ Ντέβερ. ΣΙΝΕΑΚ: 'ΕττΙκαι ρα γίγα»6τβ, ΣΤΑΡ! Ό «ύλοκβς τής φλογας. ΤΙΤΑΝΙΑι Πέρβν τοθ Ίσημΐ. ρινοθ. Β' ΠΡΟΒΟΛΗΙι ΑθΗΝΑ-Ι-ΚΟΝ: β 4ρ*»β. ΑΚΡΟΝΐ Σαντού —6 μαγικΑ νησΐ ΑΛΑΣΚΑ: 6»ον ούνταγμα. ΑΡΗΣ (Άχαρνών): 7 άμαρτολοΙ. ΑΣΤΗΡ (Ν. Ίωνίας): Μιά νύχτβ στ» Ρίο, ΑΤΘΙΣ (Πατηοΐων): Γι' «Λτήν ττβο αγ—ώ. ΓΡΑΝΑΔΑ: 'Α». οέν Λοιητέν. ΓΚΡΕΚΑ (Ν. Φαλήρβυ): ΤραΧλή &γ6— ΔΕΑΦΟΙ ('Αχαρνών): Γυνβϊχβ τής ταβέρνας. ΕΤΟΥΑΑ (ΚαΧ. λιθέας)! Μαντάμ ΚιουρΙ. ΗΡΩΛΕΙΟΝ (Ν ΦιΛβδιλφΐΙσς): Ν<νη«·ί| βντβρβΐα. ΘΗΣΕΥΣ: Μάτια στβ ονοτάδι. ΙΡ1Σ: Κ6- τού Βούδσ. ΚΡΟΝΟΣ (Ν Ί». νίοςί: 'Αλήτης τής {ωής. ΚΡΥΣΤΑΛ (Χαρ5κ4—υ): ΧΑνγκυ Τ«νγκ. ΚΟΣΜΟΣ (τΛβτ Αγ. Άσωμίπων): 2 κορΐτσ™ Ινας «βθτης. ΜΟΝ ΣΙΝΕ (Βύρονθς): ΓΐΛβΙκα τΛιροσμδς. Ν. ΕΛΛΑΣ: Ρ(β Ριτβ Ν. ΡΟΖΙΚΛΑΙΡ: Μβρίνα. ΟΡ. ΦΕΥί (Β<χΑιαγμένης): Μττώ ΖισΓ. ΡΑΛΛΑΤ (ΠβγτίόαίΓΐβυ): Πάντα στην ικϊρβιΛ μβυ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ: Στή μί. *η τής ·μβυσικής ΡΕΟ ('Αμιτϊλθκήτίων) Γκβυ~—«—» . ΣΠΟΡΤΙΓΚ (Ν. Σμύρ »ης)! Τ' άνήλικα στ4 Μπρσντγουβίη. ί"ΙΤΑΝΙΑ (ΠΙ)ΦΕ1* ΝΕΟΝ ΦΛΕΡΥ (Άμττελο. κήπον): Έζομολογήσεΐς ενός κατα—ό. ττου ΝαξΙ. ΠΕΙΡΑΐηΖ ΑΛΚΛΖΛΡ (Νικα(ας): Ζαχάρα. Α. ΠΟΛΛΩΝ (Νικα'ας): Μσνταμ ΚιουρΙ. ΒΑΛΚΑΝΙΑ: Τέξας ΕΚΛΑΙΡ (Νΐκαί. βς): Πορφυροθν τέρας ΚΑΠΙΤΟΛΐ Α¬ γ*— τοθ γκάγκ—ερ, ΚΡΥΣΤΑΛ (Νι. καΐας): Ό Ταρζάν στή Νέβ 'Υβρκη. ΟΡΦΕΥΣ (Νικαΐας): Αύτοι πού δίν ν . «ήβ—» ΠΑΛΛΑΣ: Ό Ταρζάν στή Ν "Υ6ρκη. ΠΑΛΛΑΣ (ΤαμπθυρΙων): Κ6ρη 1*0 Δράκου. ΡΕ2: Δαΐμσνες τής Δύ. εβως ΣΠΛΕΝΤΙΤ! Πυργος άγωνΐας. ΚΑ·Ι· ΛΑΊ-Φ: Άνοιξιάτΐκα σκανοοΛα. »♦ ΕΡΑΝΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ Ή Κανββικη ΠρβίηΜα τ&* 'Λβη- " 4ν— οινώνϊι βτι αύτΐς τίς μέρβς τρΐτος (ρανος στόν ΚανοΛδ γιά *©? α«α£ι—σθουντΐς και άσθε. νεΐς ττ>ς "Ελλάδος.
ΟΙ ΥΠΑΑΛΗΛΟΙ
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ -
ΙΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
Τρΐτη, 6
1,2 'Ελαφρά μουσική. 1240 ΔΙ.
σχοι στην Τύχη. 13.25 Μουσικδ β1*·
λειμμα. 13 40 Μουσκίς σελΐίες.
14.40 ΔΙ—οί κατ' εκλογήν των ά-
κροχχτθν. 13 Μουσυχη γιά: τδν καβί.
να. 17 Χρηματιστήριον. 17.19 Γαλ.
λική έκμ«ομ«ή. 17.30 ΚλασοΊκά τρα
γούβια. 17.50 ΠερΙηατοι *νά την
'Ελλάβα: «Στή χλοερή Βέροια». 18
Έλαφρα Μουσική. 18.30 Ή ΰρα
«ου ναντιλλομίνου. 18.40 ·Λιμ*ρικα.
νικά λαχκά τραγούδιβ. 1,9 Κβναδική
ίκιικ»μττή. 19 15 'Η δρα τ&ν φΐλοτε.
λιστων. 19.25 -Εργβ γι* βιολί. 20.
30 Μουσική βωματίου. 20.30 Μελω.
61ες καΐ ρυθμοί. 21.30 'Λ——α.
οιματα ά«ό 'θττϊρέ·—-ς. 22.10 Δ»λ.
τίθν Ραδιοφωνικών ΔιαφημΙσεων. 22
V
Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΓΓΛΙΚΗ ΤΕΧΝΗ
Τ3οΙ)8οη
Δημοσιογραφια
και λογοτεχνια
ΑΙΩΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ
ΟΓΔΟΝΤΑ ΔΥΟ ύπσΛ-
ληλοι τοθ Πανεπιστη¬
μίου καΐ τοϋ Πολυτε-
γνεΐου καλοΰνται σϊ «άπο).ο·
νία» βάσει τού ψηφίσιο.ατος
ττερΐ «έξυγιάνσεως»: Μέ την
κατηνορία δηλαδη 8τι κΐινβ
δημοκρατικόν/ άογών νά αιτο
λογηθοΰν αν τιράγαατι είνε
δημοκρατικόν άργ,ών καΐ ν*
άτΐολυθοϋνε' καΐ άνάιιεσα
στους καλοόμενους άπό τό
δοσίλογο καΐ ξενόδουλο 'χρά
τος νά «άπολογηθοΰν» γιά
την άκεραιότητα καΐ τήν ά-
νεξαρτησία τοϋ Φοονήιματός
τους, συγκαταλέγονται κοι
διαπρεττεις έπιστήιαονες_ τού
διδακτικου προσωπικού υέ
λαιμττρές ό καθένας στούς
κλάδους τού επιδοθείς. Τό
I-
διο γίνετπι καΐ στά κοολλιτε
γνικά Ιδρύματα πάλι. Αύττ< η κατά μέτωπο έττίθεση τού νεοφασιστικοϋ έλλτννικοΰ χρά τους εναντίον των επΐστηιμονι κων χαί ιταράλληλα των καλ. λιΤεγνιχων Ιδρυμ,άτων, προ άττό τταλαιότερΕς «έξυγιάν- σεις» εΤγαν ολα ττεριπέσει σέ κης άλλοφροσυνης, πού νεται πρός δλες τίς κατβυ- θόνσεις. Ξαναζοθν οί σκότει νές ήιμέρες πού Λ πνευματτκή χουφοτητα καΐ ή ήβ»κή άναι σθησΐα τοϋ φασιστικσθ όλο- κληρωτκτμοθ εΐσορνιοθσαν στα ά-αρα*1αστβ ώς τότβ ττεδΐο: της· έπιστήιαης καΐ τηΛ τέγ,νης, ανασκολ6τΐιζθ)ν τούς έπιφανέστερους έκττροσώπους τους, ϊκαιγαν στίς δττμ.όσιες( ττλατεΐες τά βιβλΐα τους, κι άνατίναζοον τά Ιδούι>ιατα τοθ
διαφωτισαοϋ καΐ της τταιδεί-
ης. Γιατί, κατά τό δόνιια
χαί τή σκοιτοθεσία των φα·π
όνων, τά τΓνευμοίτικά Ιδούμαι
τα όφείλουν νά παΐίουν τό
ράλο σκοτεινών θαλάμων: νά
κατοτ—ρίζουν άνεστροομιυ.ένα
τά εΐδωλα της πρστγιματικ6-
τητας, γιά νά δημιουργοΰν
στή θέοτι των διαφωτισμένων
ουνειδΛσεων, τίς γνωσΤ·έο.
στροηιες των διεΦθσρμένων
τους, 6 ύπ' αριθ. 1 δηιμόσιος
χίνδυνος' καΐ στη θέση τού
πρέττβι απαραιτήτως νά το-
ποθετηθεΐ το 6τι' αριθ. 1 δή
μοσιο κέρίβς—τό
κό άνοραττοδο, τό καταλληλο
νιά τήν πθΕραγαχγή^ πνευματι
κόν σνδρατΐόδων. "Αν δΊΐΜς
ή συντηρητική δία μποροΰ-
σβ μέ τούς διωγμούς νά άνα
κάψει τόν έπιστημονικο δια-
Φωτι~ΐό χαί νά σταμοητισει
τή συναρτττμένη κοινωνική α
νέλιζη, ή έτπστήμη χαί ή
πρόσδος των χοινωνιων θά
εΐγαν σταμοΓτήσει στίς Φω-
ΐιές τοΰ μεσαιώνος. Δέν στα
ματηοαν οιμ&>ς· καΐ ζαναοζοθν
τώρ« κάττου—κάττου οί Φω·
τιές, άλλά μόνο σέ κάπσία
έτοιιιόρρο—α σττήλαια — φω-
τΐζοντας τα Φρικιαστικά ιτρ6
τοθ σκοτεινοΰ παρελθόντος
πού τΐροσ-αθοθν νά συν—ρη
θοΰν στή ζωή πΐνοντσς αν¬
θ ρώπινο αΐμ.α.
.,Η
ΑΟΓΟΙ^ΝΙΓ (1947)
Α. Εοαγγελάτου. 23.30 Σχ
ΣυναυλΙας. 23.4Ϊ Τραγούβια τθν
-♦♦-
θέατρο « Β ρετάνια»
ίργον τού "ΟνηΤς «Χαμένος
—Ό 91—βς β-.τα *!& την
^ Χ^μ^^
την έν£(τν6 6—ρν3ία ιοθ θϊατοου,
βιαΛύΕΤσι.
—.'ΕηΐΙ—ς 8ίν ηρ6«ιιτβι ν* βυν». Ι
χίσει τίς «σραοτάσικ τού τ* καλ,. ^
8ΓΛ ^^
5*Γ«Λ τ^^^
ρβοτό^ιις στο θίοτρ» «Άλΐκης» ν4
«Τ6 Φι6ρο τοθ ΛεΒβντΐ» τοθ *Ακ«
βημοτίκοθ Γ. ΕΕνοιτοΟλβυ.
5^ηρΛρ
Οί—ρο «Κβτίρΐνας» της «λβτειβς ',
Κβ !
-—■Ο νέος βΐαοος «ού ίνομΛστηκ*
βίασος €;Κατερίνα<: — ΛογοθΒΤΐβτ,» β· «ρχΐσει τίς «αροχ^άσεις τού, μ». οχ» στ* Μάϊο μί τό γβλλικί χωρίς σΓ αήτ* νβ *&ρίι ΛογοθετΙοης. ρ εβγο 6ρΙο·—ι ή ν*β κ» μ τδν Δ. Ψβθά «αί Γ. Ροοσοοο εΝ' άλλΑί<χ*μϊ ζωή»—«ού εγΐν« *. ΛΛ4 Λογοθ«.τίβη. —ΐ(ΐ4 θ(—ο αοτό βίωβίίτβι Βε¬ βαία Λ σΜμιμβτο^ή τ&ν ήβοποιΰν Αν νας Λωρη Νίτσβς Τσαγανίβ, "Ιλας ΛυρυκοΟ, Τίτου Φαρμάκη. Δ. Μικολα. Ιδη, Δίληγιάννη Πρωτοτκ—β. καθώς και τοθ Χρ. Τσαγανεα «ού άτΐοχώ. ρησι άηό τό μουσικό συγχράτηιια τού θεάτρου «Λκροττόλ». —ΑΟριο άρχΐςιι τίς «αραστάο«ις ΕΙΝΕ, νομΐζω. γνωστό πώς άνάμεσα στούς δημοσιογρά Φους καί στοϊις λογοτέχνες ϊχβι ύπογραφεΐ σκμβόλαΐο άμοι- βαίας δυσπιστίας ττοΰ τηρεΐται μέ εύλαββια σχεδόν Θρησκει/Πκή. ΟΙ λογοτέχνες θεωρθθν τούς δη· μοσιθγράφους σψετεριστές ενός πί.δίθυ—τής κοινωνικήν ψυχθλθ· ; γίος—ττοθ ή θεία οΐκονομία τό ι προόριζβ γιά δικό τους φέουδο' καί οί δημοσΐογράφοΐ άπό την άλλη, ϊχ μέ τόν παλμό καί αή ροϊκότητα τής ζωης, καί καλπά ζοντας πάνω στίς μεγάλεΓ κσθη μερινές κυκλθφορίες, ρλέπουν τούς λογοτέχνες, ντυμένους τίς τταρδαλές ττανοπλίες ττόν όνεΙ- ρων τους νά λαχανιάζοι/ν πάνω Δόν Κΐχώτη νά ταξιδεύει καβάλ λα στό Ροσινάντε. "Άν ήθελε μά· λιστα «ανεΐζ νά όρίσει άκριβέ στερσ την άμοιβαία ί,κτίμηση, 9α 3ρισκε ττώς οί λογοτέχνες, θεω- ροΰν τούρ δημοσιογ^ψους ά- γροίκθυς καΐ άζεοτους, έττβιδή δέν έπιτηδεύοντοιΐ λυρικούς λα¬ ρυγγισμούς, κο) οί δημοσΐογρά- Φοι τούς λογοτέχνες βΛαμμένόυζ —για ττολλούς λόγους. ΚαΙ βΤνε βεβαία ή έκτίμηση τούτη παρά- λθγτΓ-ή διάσταση δμως όλότελα διχαιολογημένη. Γιβτΐ εξω άπό •βην παρένθετη στήν εφημερίδα λο Υθτβχνιχή 6ν·η. Α κυρίως δημο- σιογραφία (βΐδησεβγραφΐα. καμ- πάνιο, άρθρογραφΐα) καΐ ή λο- γοτεχνία εΤνβ ττεδία εντελώς δι- διαφορετικήν ττορα- ς της. ΛΟΓΟΤΕΞΧΝΙΑ, δττοχ: Κθί » τέ^1· ^ν άν*τταρασταίνει "τέ ΦΜΤογραφΐκά την πραγματι «ότηΤα, άλλά ττάντα θεωρημένη μέ ότττΐκΛ Υωνία πού προσδιορΐ- ζει £νας άθΓΤάθμητθς κόσμθς έν- — !κτων κα1 ^ορμήσεων χαί «άν δηλαδή ό ββς ς ρ Άκόμη καί ό ώμότερθς ρεαλ^· σμός καί ό ττιό άποκρονστικός νατουρσλισμός, βρίσκονται μέσα ϊ ή λ Ή -Ενωση Ύι—λλήλων Έ«——ο. ρίο>ν, ΓυββστιατορΙων κ«1 ΟΊνομαγιι.
' »ν Άβηνδν καΐ. «ΐριχώρων καλ»1
μέλη της σί γινική συνίλευση σή·
καΐ <5ρα 4 μ.μ. στήν αΐθουσα: «ΤρικβΟ«ης» Τζώρτζ β. «λατετα Κά. «•■Υνος Υΐ* ίικλογη Αφορευτικής έτιι. τροττής και την λήψη άποφ<νσεως γιά τη δημιουργίά Ταιμείου Άλληλτ>βοη.
Μας.
—-»>♦------
ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΝΤΑ
ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ ---
Γκ—αο—ύρου Έμ. ΕθαγγϊλιστρΙας 1.
Ζβγια—Δαττόντε Μαρία ΣκθυφΑ—Πιν64
ρου. Κων—ταντΐνβυ Άριστ. Πλατ. *0μθ
*ο(ας, Τζαμαλή Γεωργ, Μάρνη 48, Ζπνι
ροκούλου Ιω, Χαρ. Τρικουπη—Μεθώ.
»ης, Τσάντη Χαριλ. Άχιλλέως 22, Α*ι-
βαΜ Β. 2» ΌκταβρΙου 97, Πουρνάρα
Αγ. ΚυφΑλης 60, Ντάνεση Ιω. Λια-
βΐων 230. Κοβαβίιθυ Μαρίας Άν. Μ*,
λετΐου 202. Τσιτσώνη Άλϊξ, ΦιλοΧάου
123, Άργυροποθλου Άναστ ΠΙσσα^
βαβΐπττου, ΌρφανοΟ *ωτ*ινής όδάς Βο«
λιαγμίνης.
συμμβΡίχει καί ή σουιμιΐρίττβ τοθ
μοκσιχοίΤ βίάρθυ Καλή Καλό.
—Ό βίασος ιιοο χβταρτΙβτη«·
6π* τή «αλλιτίχνιχή βΐίύβι^ση τοθ
γνωστοθ ή»ο—ιοθ κ. Αβ. ΛεμοΟ μ»
^ τ^
λιθέας Παλλάδιον».
—Γτ6 Θ1α3ο συμμιτέχουν ή
ρ ΛεμοΟ Β*σω ΜβτβξΛΙ. ΚβΙτη,,
Φο<»λΛ>υς καί Σ. ΒΛσστ,ς.
^-Ενβρξη των ιηχΜκπΑσιων 96;
γίνβι —Ις 16 Μαίου μί τ6 νέο ίλλη. < ΐ τοθκ. Μανθου Κέτ~ €'Α_;: -ρ-μίίί> 4ΓΓ^ρ
βσις» μι «οΐλλιτιχνι«β τΐρ6γρ~ιμα
τοθ Φατσίβ.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΕΣΧΗ
♦ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ» «■ -
Στίς 7 μ.μ. σήμΚρα στήν______
τής τήλιτικής λέβγης ·Τρικθι>κης» θά |
γίνΐι συζητήθη μί θέμα Τό» «τχηματισΐμό ,
των πολιτικών κομμάτων, θά μιλήσουν '
γρα'φία. Ιδίως στά δυό τγκ: σκέλη
ττν είδησεογρβφία καΐ την χαμ·
πάνια, ίίνβ φωτογραφίχή πβρσ-
ττοση τής πραγματικότητος δ-
ττως ίχε^ 'Εδώ δέν χρειάζεται
ττλέον τό δνειρβ, άλχό: ή αΤσθηση
τής· πραγματικότητος* τή θέση
τοΰ ζωγραφΐκοϋ ττίνχκα την πθ(!ρ
νει δικαΐωματικο Λ φωτογραφ"
Χοραχτηριστΐχή μαλιστα εΐνβ .
Θέση χαί ή σημοσία της άνεν.τί-
μητπ* συνδρομης τού φβκθθ στή
δημοσιογραφία· κ«1 ή γελοιθγρα
φίο σκόμη, δέν είνε παρά
κατά την έσωτερικότερ ρ
—ικόττγτα τθΟ άτομον». "Ετ·σΐ τή
θέση ΤΟ5 όράματθς τής Τέχνης
^^ ττροκύτττει άπό ενοτν άστάδ-
νι'" ύττονειμενΐκό κόσμο ψυχθ-
ττνευμα.τΐν.ών κι;μ*νσεων. στή Δή
μοσρ*γραφία την παίρνει ή ά·
κριβής (άδ,αφθρο &ν άληθΐνή ή
{χι) κα) οταθμισμένη παράστα-
«~ τής- ττρ»Υματικότητ«ς. ρασι-
ά
τητσ ένόο όρδολογΐζόμϊνθι; &ρατι
κου δέκτη. ΚαΙ χρειάζετα, βε¬
βαία ειδιχή Ικανότητα γιά την
-αράσταση αύτη, στήν σύνθεση
τής εΐκόνας μέ τά στοιχεΐ* τού
λόγου κα( ΙδιαΙτεραι στίς ττερι-
γραφές — άλλά δέν ττρίττει νά
λησμονοθμε πώς έδώ ϊχθυμβ νά
ττάντα μέ τεχνική δχι
ό
Κολυ6οις, Δ. ,^^..^«,ΐ|<1ι, πουλος κα) οί κ Άλ. ΛΙποβατς καΙ « Δ. ΓκιουράνοβιΤς. ΕΤσοδθς ελευθέρα. } ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ / οριζοντιωχ 1) Ή 1Γ19 άγα—. μένη ίφημΐρΐδα τοθ Ααού. 2) Έκπόρβη. ση- Πρυτεύουσα ά· ΜΜκανικοΰ κράτους (δοτ.). 3) Τέτοια βί λβυν τήν 'Ελλάδα οί Άγγλοσάζονες γιά τίς στραΤιωΤικ έ ς Α τους δυνάμεις. Αγ. ' γλικός τΙτΑθς. Πολ. Λά τρωμί Τό Πάσχα, 4) ΣυμτΐιροσμαΤικός βύνδίσμος Ό Λάν. τε τήν π«ριέγραψ£ καλά. 5) Νότα μου. σική, Γάλλος στρα. τάρχής τού προηγου. _ μένου πολέμου. 6> Η
Διάθημος σύγχρονος **
Άλΐξανδρινός «οιη. Λ
«τής. 7) Νότα μου. 7
σική. Σύνδεσμθς 8) .^
Ή Άλβανΐβ και Ί /Ο
Άντίσταση μιτέβαλι
ττολλοΰς σί τέτοιους. / /
Γαλλικά ή αΤθουσα. ' '
β) Φωνήεν, σύμφω.
«ο. "Υπάρχεις «Τοθ τταΤίοα .-,______
οΐκους». 10) Πρωτεύβυσα ενός βαλτικοΰ
κράτους. Τό άκοϋμΐ στό δικαστήριο,
στ* στρατό κα) οτά σχολ€ΐα. 11) Τέ.
τοια υπήρξε Ι νέβ νι»ηά μας.
ΚΑβΕΤΠΣ
1) "Ιταλός άξιωμαΤικός πθυ Ιδραστ
—' φλώρινα κατά την κατοχή. 'Η γυ.
α τοθ Άβρβάμ. 2) Άρρωσταίνου»
αυτή κυρίως τά τταιδιά. 'Υφαβμα
—Ο χρησιμοποκϊται κυρίως για Φ6δρ«ς.
3) Ζωντσνή. Ένα ίΐδβς κάρβθυνβυ. Δυό
σύμφωνα. 4) Άντωνυμΐα. Γείτονος κα!
συνάδελφθς τοθ Φράνκο 5) Προσωπική
άντωνυμ'α. Μακρόθεν (άρχ ) 6) Άν.
Τιβετο τοθ έπιπθλσΐα (γεν.)_ 7) ΤΑ
ττρωτοπόρο κυπριακό κόμμα, Γαλλική
«6λη. 8) Μιά άπ' τίς ένδοξότΐρίς ν».
€>ληνικές φυβΊθγνωμίΐς. Μόνο μί την
'ϊσβδβ τού στήν κυβερνήτη θά ΧυθεΤ τό
ίλληνικό «ρόδλημβ 9) "Ερωτηματική
6 7 8 9 10
II
άντωνυμΐα. Σήμα κίνδυνον. Γνωστάς ά.
πό τό ϊργο τού: «ΟΙ μεγάλοι
μθσται». 10) Τέτοια ήτο* ή Γκΐ.
νη. Συνήβως ινι στραΤιωΤικές, άλ,
λά ίιπάρχουν καΐ πθλιτικίς (γεν. πλ ).
Π) Τέτοι€ς πρέπΐι νδχει κανεΐς «Τάς
φρένας». Ή βασίλισσα τής νύχτβς,
ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 34
ΙΤΑΥΡΟΛΕΞΞΟΥ
ΌριίθνΤΐωΐ: 1) Άρρα. Άννα.
2) Άκρατα. 3) >Ες Τιμή. ΟΤ. 4)
Ξενητί,μένα. 5) 'Πμά. *Ων 6) Τό. Ά-
ρα. 7) Άνάφης 8) Ής. Όρας. Έκ.
9) Ένωσις. 10) Άήρ. Α(Λν.
Καθέτως: 1) Άνεξαρτησία. 2)
Σέ. 3 "Ια Νώ-α. Έο. 4) ΆκτημΑ.
'«:ν 5) Ρϊτσ Άοω 6) "Αυί Άφίτς.
7) Άτιμωοησία. 8) Νά. Ένας. Σ(.
9) 'Ον. 10) Άνταρτικο·,.
κάνει τέχνη θά κινδύνευε νά
οόσει Υΐά κωμικό ττρόσωπο,
μιά εφημερίδα άπό την άλλη ττού
θά γραφόταν άπό λογοΐέχνες
Θατ*ν Οϊγουρα μιά τρσγβλαφΐνί"
γελοΐογραφία.
ΑΛΛΑ μέ ενα άπό τά κύρια
στοιχεΐα της ή Δημοσιθγραφΐσ
περνά μ' άνοΐχτά τά ττανιά στήν
ττεριθχί) τής Τέχνης. Ποώτος καΐ
κύρΐος σκοπός της Τέχνη; βΤνε
νά όργανώσει γύρω άπά όρΐσμέ-
να διαφέροντχ καί ττρόί όρισμέ·
νοιις .[δεολογικοθς θκοπ-ούζ τήν
κοινωνική ψυχολογία' καϊ τόν
πραγματοποιεί μέ τά αΐσθητικά
μέαο της καί την εΐδ^κή συγκρό
τηση τοϋ ΙδβολογΐκοΟ καΐ συναι-
οθηματικο3 περιεχθμένου της. Ώ-
οτόσο στόν Τδιο «ύτό σκθπό σνγ
κλίνεΐ καί Α κορυφή τής δημοσία
•νρσφΐκης Ολης. ό σχολιασμός
των γεγονότων και ζητημάτων,
ήάρθρογρσφία—πού κατ' ανάγ*η
ϊτσι ξεττερνά την ττϊριοχή τής φω
τογραφίσς καί μπσίνει στήν πε-
ριοχή Της λογοτεχν άς. Σΐήν άρ-
θοογραφίβ ττραγμ&ιτιΧα δΐν ί
νουμβ μίαν απεικόνιτι. άλ>α
μίαν άνασύνθεση, των στοιχείον
τής πραγματικότητος στ^,ν ττρο-
έκτασή τους στο ΙδΓ.ολογικίι πε-
δ!ο. 'Η άνασύνθεση αυτή καί προ
έκταση, εχσντα^ σάν κύριο σκο
ττο νά όργανώσει πρός ΐρΜμένη
χοττεύθυνση τΛυ χθ,νωνι·/·^ νυχθ/0
γίβ καΐ Ιδεολογία. είνε ύποχρε-
ωμένη νά χρησιμοποιήσει πολλά
άπό τά έσωτβρικά «οί ίςωτε,'νκά
στοιχεΐα πού χρησΐμθποιεϊ γιά
τόν σκοττό τουτο ή τέχνη. Κζί
πρχγματΐκά Λ σύγχρονη άρθρο-
γραφία ?χει οημερα τή Θέση τής
ρητρρ;κήΓ των παλσιοτέρων έπο
ν*>ν—ενός κλάδου τή^ λογοτεχν·-
α: τ;ϋ ττερηφανεύεται γιά ΤΓερ|
λαμπραί άριστουργήματα τοΰ )ό
γου. Έννοείται δμως δτ, ούσιώ-
δες στοιχεΐσ ττού ύτταγορεθίι στή
.. .. , ή ίπτοκατ4στ<χση αοτή, εΤνε τό μέτρο της αληθείας χαΐ τοϋ ηθΐκθθ λόγου πού την έμ- ττνέοι/ν· γιατί αύτά μόνον μττο- ροΰν νά δώσοι/ν κοι παθος καί Οψοο στό λόγο κ«1 νά δεμιλίω- σουν σάν τέχνη τή ρητορική καί την άρθρογραφία, Αλλοιώς I- χουμβ τόν «ιψυχρόν λόγον»—την άσχημοσύνη δηλαδή τού ρήτορα ί τοο άρθρογράφου ιτού έκβακ· χεύεται σά μεθυσμένθρ μπροστά σέ νηφάλιους άνθρώπθυς. ΚΑΤΙ περισσότερο: Στίς ττερι όδους των μεγά5Λ)ν κοινωνικο- πθλιτΐκών κλυδωνισμών ή Τέχνη γενΐχά, καΐ κατά συνεπεία και ή Λογοτεχνίο. ξεπέφτει, γιά λό- γθυς ττολλοΰς ττοθ δέν θ* άνχλύ· σουμε τώρα. Στίς έϊτθχές σύτες Α ττολιτικός λάγος, άλλοτε ή ρη- τορΐκ^ καΐ σ^ιερα ή δημοσιο- γρο^ιία, είνε ό μόνος πού παρα- κθλουθεί τή γιγαντιαία άνέλιζη- τοϋ άντίϊγωνισμοθ των κΉν<ον·.- Κών δυνάμεων—τήν κθρύφωση αυ¬ τή των δυνάμεων τής ζτοήζ—Χαί ατ' άνάγκη ά—ομένει κ«1 ό κορυ φαΐος κλάδος τής λογοτεχνίας. ττραγματικά δέν Θά άλλαζε ■►ρη τή «μέση» και «νεότε- ρη» κωμωδία Τής άρχοιότητχζ μέ τόν «τι«ρι στβφάνου> λόγβ τού
Δημοσθένη ; Τά ττίρίλαμττρα ηη
τορικά μνημεία της Γαλλΐνής Έ
·π·ανάστα<της δέν Ισοψαρίζοντβΐ μέ τριών δεκαΕτηρίδων συγχ«ιρι- νή λογοτεχνία. Καΐ γ^ά νά ττρο- σαράξουμε στή μοίρα των συγ¬ χρόνων καιρών ττοίι χαρακτπρ!- ζει οΐκουμενΐκ^ άψορία το<5 λό- γου—έλττΐζο ττολνοί νά συμφο)- νούν ιτώς τά άζιολονότερα λο- νοτβχνΐγά κομματια Θά τά συναν τήσουμβ <τήν ιτολιτική άρθρο- γρϊφΐα. Έραοτέ« της άληθινης τέχνης τοθ λόγου, Ιχθυν άνθολβ- γήσει άρχρτα, ©εωρώντας τα δχι ιΐόνο ετ*ν τά -ιο άξ|6λβγα λογο τεχνιχά κουμάτια των ναιοών ιια«, άλλά σάν τΓΡαγματικα άρΐ- οτουργήμηττα της νεοελλττνικής λογοτεχνίας. ΩΣΤΟΣΟ, οί τπό άκβτάλληλοι , Α τό κθουφχΐο τοθτβ σ" όρισυέ- νες τχεριδδους λογοτεχν,,κό «Τδος ττοί) κρατβΐ σήμερα ή Δημοσιο- γραφ'α, είνε φυσικά οί Λθγθτέ- γνες—οί 6νθρο>ττοι τού όνείρου.
τοθ λσγου τούτου <Τνε οί Τδιθι οί φορεΐί των άνταγτονι- ζόμενων δυνάμεοον η οί κύριοι δ[ίρμηνε*ς τβυς—οί ανθρωττοι —ού μβτατρίττουν βμεσα την ττράξη όϊ λόγο κάνοντας Ετσι κ«ι τόν Τδιο τό λδγο δμεση ττράξη. Ζώντο(ς την Κ(γηση των μβγάλοϊν αΐτημα- των τίΪΓ ζωής στήν νορύφω'ϊή τονς μέσα στούς άγώνες τής ττραγματοτΓθίησης, α·)Το1 μόνο μττοροθν νά τά μβτοικϊΐώνονν άμεσα σέ Ιδέε« καΐ νά τούς δί- νθυν τή μνημειακή Ρκφββσή τους: την ϊκφραση -ού μέ τή σειρά της άττοβαίνιι κΐ' αύτίι πρωτεύθυσσ δύναμτι των άγών»ν. ΠΑΝΑΓΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ Ο ΛΑΤΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΣΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ Τό Βοετανικό Ίνστιτοΰτο έγκαινίασε αύτές τίς μέρες μια εκθέση έργων τού μεγάλον λβικού ζωγρσφθυ ©εόφΐλου. Τό ΪΡΥΟ τοΰ θεοφιλου μττορεΐ άκόμα νά μην αξιοττθιήθηκε δσο ϊιτρεπε—Ινα ση μαντικό μέρος άπ' αΰτό κι' Ιδιαί- τερα οί τοιχογραφίες τού βρ'ισκον Ται έγκαταλε:μμέν€ς στά χωρία τού Πηλίου μέ αμεσο κίνδυνΌ νά κβταοτρβφθϋν — ώστόσο ή φημη τού ϋχει ξεπεράσει τά έλληνικά σύνορα. Ό Θεόφΐλος κατάγιτα·. άιτβ τη Μυτιλήνη καί τό 1884 πού τόν κυνηγηοΌν οί Τοΰρκοι άνβγκάσση] κε νά φύγει καί να έγκαταστατθα ο-τό Πήλιο. 'Εκεΐ, γιά νά ζήσε·.. Ικβνε Την ζωγραφΐκη ίου έπάγ- Υϊλμβ. κι' «άντι πΐνακίοι» φακήί» στόλιζε τά μικρομάγοζα των χ·* ριών μέ τοιχογροφίες πού ίι»ελ)« νά μείνουν γνήσια δείγματο λσϊ· κης τίγνης. Ό θεόφίλθς;, Γ. Χατζημ.χαήλ —Ιτσι όνομαζοταν, — ήταν ·να< ανβρωπος τοϋ λαοθ, κν' οί χρο» νθγράφοι της έποχής τού τόν π*· ρουσιάζουν εϋθυμθ, χωρατατζή, θυμόσοφο. χωρίς πολλές γραμμα· τικές γνώσεις πού τριγυρνοΰοηΐ Φορώντας πάντα μιά φονστανίλ- Αα καΐ τοΰ (ίραη. νά διηγεΐται ή· ρωΐκές Ιστοοίες μέ ίίρωα τόν έσυ τό Τού. Τά πιό χαρακτηριστικό; εργβ τθυ είνε: «Ό θεόφΐλος ζω¬ γράφος καΐ άλλοτε όπλαρχηγος καί θυροφύλαξ έν Σμύονη», «Ό Παΰλος Μελάς πέσων ένδόξωβ πά ρά την Στάτπσαν», «Ό Μέγβζ Άλίξανδρος». «Ή ήρωΐ^ "Ελένη κατά τό 1821», «Ό άγωνιστής θ. Γρ!6ας>, «Ό Μάρκος Βότσα-
ρης», «Ό Άθανάο-ιος Κανακάρης
έλευθερώνει τάς Πάτρας», «Κων¬
σταντίνος Σμολέσχης», €*Ο Ρή-
γας Φερρβϊος», «'Η σύλληφη τού
Άθανσσίου Αιά-χθν», «Ό Κοητε-
τάν Άνδροθτσος», «Άντάμωσις
'Ερωτόκριτου1 καΐ Ά/ρττούθΊΚ»,
«ΠηλΐΗρήτες νεόνυμφοι» κ. α.
Ό θεόφΐλος γύρ'σε^ο-τήν πατρι
κή τού γή τήι, Μι/Τιλήνη. βταν έ-
λευθερώθηκε άττ' τούς Τούρκους.
ο-ακβτειιένος από1 ϊνα δυστύχημσ
πού τοϋ σ-ιινέβπ στβ Πήλιο. Πέβα-
νχ τό 1934.
ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΐ «ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ»
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΕΕΝΟΤΤΟΥΛΟΥ
«ΤΟ ΦΙΟΡΟΤΟΥΛΕΒΑΝΤΕ"
©ΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΖ
Ό ΙΥΓΧΡΟΜΟ ΙλΧηνικό Αγ
ττοθ οηοσχίθηκι 6 θίαοος Χούν
* η Ι4 ή τνής
χ
την
θίας
τής ψ*τεινής
ί λ
η Ιρ4η ής ψ
φ αντικατάστησ· ίνα πβλοιο
Ιργο τοθ κ. 8ινο—ύλου· μ» —λλή
ευχαρ'οτηση τ6 ιϊΒσμ» —βλλ4 βίν
μτόριο» ή ιθχαρίστηση σίι'ή ν' άττο.
ζημιά-σιι γιά την *τκ>γοήτ«ύ«τή ιιας.
Κ αί 6έν ίχουμι ΧΛγους
V
*μψι*4λ,
λουμΐ γιίΐ την άκριβοβΐκαιη κρΐση
τής «ττπρτ>ττίς «ού αποφάνθηκ« ι»ώς
έ 4 ά ύ έλλά
ής ρς «ού φη»ς
κσνένβ 4τΐ6 τά σύγχρονον έλληνικά:
ϊ υ ύΊΐλήθ β θι
ς«—βνοθοε το μίτρο, κβΐ μ· «-
α ϊόοήμ—α τεχνινής. κατορβω.
ό ό 6 ΐάτήσει 6λ6-
άναβ«[;ιι τίς
Τ
6 γχρ
ϊρνα «ου ύ—Ίΐλήθηκατν βίν μ
ν άνθίζιι στή σκηνΐχή 6ο«-ι.μαισΙα· 4λ.
λά κβΐ Βίν νθμΐζοομε «ώς ή 6«6βΐι,
ξη τοθ «σλβι6ΐ£ρου Ιργου ««Ο βά τά
άντικβθκττΛθσι εγγυαται «αί Υ'ά τήν
«εριωΐτή τής κρίσις της,
Τβ (ργο αοτ6 οβν μ— ριΤ ν*
ράχηι, ούθΊαστικα κσί κλλ
την «ίρίο6ο «ού γρ<ΐφΤΓΤΚί —ττριν τΡι άντβ χρβνια. Ή τοτινή Λστΐκή «λ)ο- νκή ζωή νΛυράζει οήμ<ρ<χ Γ κά μ» την ψιΐΛΐα ι~1 τά της· άλλά και τά κωμικά ·ης στοιχεΐβ. Ιδίως τα ντ€μοντι, άζ ή ά λβ ς α μ, ρ σήμ<ρα σάν βλιβερές «(- ί * ί ΘΕΟΦΙΛΟΥ: ΛεΐΓΓθμίί>ίΐΕ< Άττο ιτίν— α «ΠΗΛ1ΟΡΕ1ΤΒΙ» ζ ήμρ ρισσδτ€ρτ> «αρά κωμικίς νς γ
είνε θαμμένα κά'ου 4π6 τ6 βάρος τί.
ράστιων ί&νικών και χοινωνικ&ν <η>μ.
φορών, Απού όβήγησι άκρφΰς τής
τοτινής χενάτητσς ή κωμωΒΙα. Κ1
δίν λεΐπουνε βερακχ τά εύχΛρκττα
ατΐό Τ6 έλαφρ6 τουτο ϊργο στοιχεϊα
—<*λλά δέν είνε «αρο: έτιιπλέοντσ κομ,μα-τισ ίν6ς θλιβΐροο σέ τρικυμι. σμένη θαλαονα ναυοτγΐου. Άη6 τήν ίρμηνείσ τού Ιργοο ά(1. ζϊΐ νά οπογροιμμισθεϊ ή λβν«ρή * τυχίβ τοθ κ. Διοιμαντοιΐοόλου —*ν «ρωταγωνιοτιχ* ρόλο ΤβΟ τύιιϋυ. Μί θαυμασία οτ6ν κωμι« λβ «ρ—αρμογη. μ« 4σηΙβιυτβ ιμί ηληβωρΐ/κοτητοι, «ού «ολλές ξρ ήμχ σε. αοτός μόνος ν6 «ληρο το (ργο και νά ά; σκορκιις ττοθ και "°0 αρεΤες τού Α ΚβΙ τώββ ικ>6 6 «βΐοββς χις
χλίΐνιι την φίτιινη ηιρΐοβο, 6υ6 λο.
για «ητΐ ηλίον ιΐν» κι' Αττ' (βώ αναγ-
καΐα: Ό δρονος ηού άκολουθησΐ 6-
βηγιΐ συνήθως σι τυτχοβιωκτκτμούς·
καί στον απολτ?γισιμ.& τοθ θιάσου, ©Ι
τυχοβιοϊκτισμοι θά Βρεβοϋν «ερισσότ».
ρο; άηο τίς σοβαρίς ηροοπάβιιές "
Γι—Ι 8»ν ϋκάρχΕΐ «καθαρή» τ
άλλά μονον άξια κι' ανάζια ΪΡΎ*
«6 τη *ιιά. καί σοβαρίς καί ίηι«6-
λαιις προβίσιις 4ττ6 τήν Αλλη. ΚαΙ
6* θπάρχει «αλλιτ«χνι,κΙι
κι* 4ν κβτ«ραλ
χ αν βέν στηρΙζετοΛ βτο
ίνος Λϊιου ϊργου καα μιάς ο«-
Ρ<ής τιρό*ε<ήις. "Ετσι. οστιρα *ιι6 {ναν τίτοιον αήολογισμο, ή (οκιμα. σία τού «θιόχτου Τέχνης* στ6ν ίρχ6μ«- νο χρό.Ο βάν» —λύ βαρόπρη ά* "ΙΙΪΧ1Β ΧΩΡΙΣ ΦΕΓΙΑΡΙ,, •Εί «ΛτΙας της —Χλης β. λης ή συνέχιια τοθ μυβι. στορήματος μας άναΒάλλε. ται γΐήι αθριο. -Ενβ ετ/ο γ ,,^, —όρη^ια ηο« νβ κ———Ιίχ στην ι. στορία καί στά χοινωνιολαγικα κ4 αΐσβητικά «ρο&λήμαοΐα τοθ «Κους, [. λιΐΛτε βλοτιλα α«6 τήν ίλληνική ^ Βλιθθήκη. Το ΚΙν6 τούτο πού θά μττο ,ροθσΐ να μαρτορήσιι τ:6 άρχίγονα χβος «ού Λιικρατεί σΠς σχβΐΜθς *,. |τιλήψβις κβΐ βναγνωοτών κ^ ,^, •γραοφίων, (ρχκται νά ν«μΙσει μ4 ,;, λαμιήρο τοθτο βιβλίο τού 6 κ. ΕίΛλ. ττΐδης —-<ξαίριτι,κός ποΚυΙστορος, >.
καΕνότατος συγγραφίας στ6 «ιβίο τ&»
κ>ινωνι.κών έηισΤτνμΔν, μΑ κ«1 μ( αί.
γοι·ρη δτΐως φαΐνεται. Ιίΐίοο— οτ6
"λοδαΙδ<χλο ποδί-θ τών τΐροβλημάτων Ίής λογοτεχνίας, καί κρητικος μ" 4. σθνηβη ώριυοτητα «είρας. ΙΤ6 «οδ. το μίρος τοθ βιρλίου τού ίΐνιι μιά ου νοπτική (γιατΐ Ιχιι άσχοληφχΐ μ» £|. (ικό «αλαιότ«ρα ίργο τού) ιΐκάνα τής Ιστορικής ίζίλι^ης τοθ μυβιοτα. ρή,ματος· στ6 δεθτερο μίρος την κοι. νωνιολογική ίρμηνιία τ&γ "Ίοσινν τί|ς εξέλιξις αυτής και τή σχεση τοθ ιΤ, δούς μ* την κοινωνική ψι,χολογΐορ «αι στό τρΐτο τήν άναλυστι τής οί. σβητικής τού ονγκροτησης καί τή οχ* ση τού με τ^, συγγινή λογοτιχνικα «Ιδη. Άσφβλώς δέν ίΐνε λίγα τά ζν τήματα. γινικό: καί ιΐδικά, «ού μί. νούν ίπΐμαχα κι' 4λλα «ού ή 6—ρα, τΐλούστιυσή τους ζημιώνιι τή σύνβίοΐ) τοθ Ιβγου- άλλά τό ϊργο 6ΐν εΐνι βο. γιμακικδ —ώπι,νσντΐας; ϊνα *Π6 ι« κυριώτοτα χαρίσμοπά τού ε!ν« 6 γο. τνκυτικός ουνΛι-βσμος τής ίιι1ιστημ9ν^ κης κριτυκής μί την <4—.ραΐτητη γιά ιήιι γνώση ενός φαινομέυθυ δημιοιρ. γίσς, δηλαδί) ζωής, [ΰρύτητα πνευ. ύ καί νηφάλιθτηΤα ήθους. Δικ>.
ς ή στήλη ανπή, δέν μι»»ϊί μί.
σα στά «ιριορισμένο της βρια, ν4
μελετήσει στό «λάτος «ου θα ήθιλ»
τόν *ζιο το&το μοχθο- άλλα καί 84»
βΛ ττεραλίΐψει νά ζανατονίσιι την ϊ·
ξαιρετιχή σΐή βιβλιογραφία μας οη. '
μασία της. Μιά τΐλατ«ιά καί (ναθΐιά
γνώπη τοθ μιΛιστορηματθς 6ινει σιό< συγγραφία τήν άνεση νά κινεΓΌι ί. λεύθερα καί μ' ακρφεια (Οοτοχη μ4 σα στ6 |ΐ«γάλο χαί Αργιαστικό «'+(* ττολυτΐοίκιλη ρλαστησή τού λογοτι. /νΐκό Τουτο δάσος. 'π Ιπιστημονικί] ιθυ αττό την άλλη μέθοδος καί πρ*. θϊση μοτκρυά άπό τίς τοοο σννήβΐις παραπλανήσίΐς των ρέμβαστικΔγ (14 θεσεων, όΐκριβολογεϊ και σ'αβμΐζιν τα ποικΐλα σιοιχεϊα καί τούς οίιι. ρους οννδυασμους, άίΐοκσθισ^ώ τας τταντοθ τ0 ιΐδος καί τήν άξία 'οθ τι. λικοθ λόγου. 'Η άπόρριψη τέλος τοθ ιτεριττοθ, ή Ιλλειψη καθϊ μικρολο. γίιΐς. ή σνιμττυκνωμίνη, άλλά 4. τΐλουίττίυμίντι βΐήν ώριμδ—τά της γνθκιη, ή «νχνότητα άλΛά Χ<Λ Βνοώ. γιι« τοθ στοιχασμοθ. οί αφθονις κ(Κ τ«ές «αραβίσεΐς και «αρατηρήσιις «αί ή *ίτέρι—η, άλλά «ανια κσΐριβ. Βιατύτΐω~|, χαραχτηρίζουν τ0 {ργο «Κ) τταρ· βλο τ6 βαρθς τοθ βίματος δίν χάνιι ττοιΛενά τή δρΒσι* τής κη- γαίας άφίλειας χαί κρατοθν σταθίρβ γοητει>μίνο τόν άναγνώ~η. Είναι
άηο τά τόσο —άνια στοϋς καιροΰς
μας Ρψλΐα πού θέλγουν 'λλά «αί
«ροοΦίρβιη' τβυτόχρονα «ορ— ολλ^
οτον άναγνώκΓτα.
ΕΛΑΒΑΜΕ
~Λα*Ιας Χβτζηναχου ΛΛΥΣιΙ.
ΛΕΣ, εχβ. «ΟΙ ΦΙΛΟ1 ΤΟΥ Β Ι.
ΒΛΙΟΥ» Άβήνα 1947.
—Τ*—υ Μιχαλακεα ΔΙΓΕΜΗΪ
ΑΚΡ1ΤΑΣ ■Ηρ»ιχή ΤραγωβΙα. 'Α.
θήνα 1947.
—Άλκη Τρβ—τ ιΑτ»,, ΠΑΡΛΜΥβΙ
ΤΗΙ ΚΑΤΟΧΗΣ. 'Εκβ. «ΔΙΟΜΥ.
:ΣΙΟΣ» Άθήνα 1947.
Η ΜΟΥΧΙΚΗ
ΝΕΟΤΕΡΕΖ Ιρίυνΐς ««Οκαλΰφαν·
κοντά στ' &λλα κα| Τ6 δρηματι.
κό τβλος τής ττνΐυμΐηικης γτρο.
δοσίας τού ΕΙ«οσιίνα. ΠρωτβστάΤτ)σα»
οί ΧογιώταΤθι μί τούς κοραΐκθύς. Γιατι
ύττήρχθγ κα) τότε κεντρώοι λόγιθι καί
τέτοιοι ήτο» οί κοραΐκοΐ. Αύτοι Ικανόν
πλατή στούς λογιώτβΤους καί βτά στερ.
νά ϊγιναν Ινα 'μαζί τους. ΟΙ λθγιίΛα.
τοι 6χι μόνο Ιττνιξσν τό τρβντιΰδι, δή.
λοδή την λθγοτίχνική δημιβυργϊα κι' α-
ττομνπμάνευθη τού Ε[κοσιίνα, Αλλά «»1
τού λσοθ Τ4 στόμα «παφερ» νά *Χ·1.
σουν ή «ιό σωστά ίξαφάνιοχ» τό τρα.
γού5ι τού λαοθ και (^ τη» καταφθόνΐϊ
τους το βφησβν νά ττάβι χβμίνθ καί β.
ετΛ'ΕχισΤο. Άναγνωρίσαμε τρανούδια ά.
δούλευΓα τού ΕΙκοσιένα, 6λα λα·[κά. ·
Άλλά άτΐλιιωτα, λειψά. "Αλλα ττορα>.
λογμένσ καί χσΛοχτμένα άττό 6σχ~άλβυς.
Δέν ϊφταναν δμως οί λθνιώτατοι μβνά.
χθι Τους νά κάνουν Ινα τίτοιβ «κό
Τά γετιικότερα ττολιτικά τΛττρομίνα τοθ
Άγώνα κα) κατά ττρώτο Χ6γο ή τίβλι
νάρθωση τής φεουδοτ<>χ1ας και ή βαυαρθ.
κρατΐβ σκόρτπσον Ινα χάος άίνήκουστο
ττού βάσΤοτξί χρονια κα) κούρασΐ τβ
ληό "β) ϊριξε τοΰς άγωνιστές στήν Αν.
τβοσΐα Πολλοΐ ίφυγσν στά βοονά κβΐ
τίλίιοοαν το στ<46ι6 τους σ4» έπικη. ρυγμένοι ληστίς, ίλλοι άνθγκάσθηκβν νά π-εράσουν τά σύνορα καί νά γυρΐσθνν στήν Τουρκιά. Μίσα στ6 αΤμα, στον κστβτρϊγνο καί —ήν ξενοκρβτΐβ ή ψυχή τοθ λαοθ λίς κι' Ιχαοΐ τό κίε>ι της. Τά θρυλικά πρό.
(τωττα τών λαΤκών αγωνισΤόίιν, ττόΟ την
εΐχβν συγκινήστι κ«1 τά (βλητϊ σάν Ιν.
δαλμβτβ, ίΐχα τΛραιτϊι ο-τήν τταρανομΐα
καί ο-τή ζητιανιά. Ή βαυαροκρατΐα, μέ
τήν Ιΐνόδουλη φαναριώΤικη κ?ίκα της Λ-
πί κολαμοράο*ς κσί λθγιώτο-τους, ΙφΤβ
«τί κ<τ! τόν Κολοκοτρώνη άκόμα νά τονέ σύρει στά κάτεργα ϋα) νά τόν δΐκάσει οί θάναΤΟ, κι' δλθυς τοίις δοξασμενους λβΐκούς αγωνιστές τοθς κυνηγθθσε σάν κοινούς έγκλημβτΐες καί ληστίς. ΚαΙ τά χρβνιβ «κρνοθσβ» μίσα σΤή βΐβ, στό βΤ- μα κα] στόν κατατρεγμό <α) οί θρϋ. λοι Ισβυναν κβ) οί βνθρωιτοι ττθθ Τοΰς Εφκιαοβν ή τούς Ιζησαν ττίθΐίΐνσν ή οκο- τωνόνταν. Καί ή ψυχή τταγωΛ μέσα σΤή φτώχΐια «βί στήν αγρια καταηΐεση. Έτθ! τό λσΐκό τραγβϋει Τού ΕΙκθσ', ένα σταμάτησε ττάυω στό ζεκίνημσ τού. -θττως «τί οτ' 6λλα, βλειττί κι' εδώ ή μσκρινή ΤΓροθττΤική κι' ή κριτική καθο. δήγηοτι. Δέν άξιοττΟιΐΊθηκ* τό τρβγοΰοι τού Εΐκοσιένα κι' ΙμεΐΛ στ' άννπή. δτ,μά Τού, ανΑμΐσΐα στόν ττθιητή κσι στό λαό, χωρίς νά δουλευτε{, νβ Τρο. γοιβηθεΐ, νά τΐάοίι την κλασσική δημο. τική χθυ φ6ρμα κσί νά γ1«ι κτήμα τοθ λαοθ. ΧΤυττητό τταρα6«ιγμβ χά τραγοθ. 6ισ τοΰ Καροίσχάκη κι' άκομΐα τκρινση. τερο τά Τβαγθύδια τού ττροδβμίνου Άν. δρούτοτχι, αυτού τού λοίκθϋ «ρωτολά- τη, ττοΰ ιΐνε τύμβολο μίσα σ' βλο τό ΕΙκοσιένα, μεγάλος νοΰς καΐ μεγάλο Α. νάσιημα σέ λΐΓκή έθ'ΐκή κΜμαχα και δμως ής τα σήμιρα οί έιτίσηιιβι Ιστο. ρικοΐ τόν θεωοο&ν ττροδίτη. Τά τραγού. δια τού Καροτσκάκη ΙμΙιναν δπως βΑ «αν άτ?6 τβ οτόμβ τού τν«Α·ΰ λ ΦΙΛΟΛΟΠΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛ1ΔΕΣ ΤΟ ΤΡΑΓΟΫΔΙ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑΕΝΑ Παλιόκαρφα μαζώνανε τά ψέματά τους νά μπαλώσουν •ρακιχή παροιμΐα τη τής άντιστασιακής μας ίπθποιτας, τ6 μάζεμα τοθ θλικοθ της καί τό «ώσι. μθ τού μνημειακού θηοβυροθ της, εΤτ*. ϊντυπο ιϊνι εΤΤι ιΐκσνα €ΪΤι τραγθύδι, «Ο γύριζε κα( τ* τραγβϋίοθσιε Ήτβν «■ρωΐβτ—λλήκβρβ τού Κβραΐσκβ—. "Ε. χαο··. τα μάτια τού στή μάχη τού Φα. λί Κλά άββ μ ή μχη Κουριλιάρης, άβοήβητθς, φρονΐμινα; γύριζΐ ώς τά 1860 καΐ Τά τραγθυδοΰσε—τραγικό σύμβολο τής ττρβ δομένης μ*γάλης μας ΈτπΐνΑστασης. "Η λησΤοκΡατίβ στά όθωνικά χρονια ΐττ4 βαθύτερο «εριεχόμ(ν6 της *Τνι μ ά μορφή άνβργάνωΤης κι' «καθοίήγητης αντίστασης τής άγροτΐας οτό οάυαρέ. ζικο χωρθφυλακίσΤικο κρατος, ττου ξανα γυρισε τόν τόττο σί μιά δευτκρη τουρ. κοκρατία. Γι' οώτό ξαναζωντάνίψε στ*ι στόμα τού λοοΰ τό κλέφΤικο τραγοϋδι καί τά Ιΐβτιδα τοθ Ντα<έλη. Κα! ή θε. ματική τής πθΐησης τών 'Αβηνΰν αϋτά τά χρνια, ώς τά 1870, *Τ* τιΛημμυρι. σμίνη άπό ώβίς κα'ι Ιπη γιά τούς άρ. μστωλούς καΐ κλίφτϊς. Πολλθ) νέθι τκ» ητίς τταιρνουν τά «λίψτικα βέματσ άττό «ηΰμα άντιττολΙΤϊυσης κοΐ φιλελευθερι. σμοθ, ΟΙ τΛρισσότιροι δμως γιατί οί μορφίς τ*0 ΕΚΛσιένα το&ς ήτο» άτΐοξι. νωμένες καΐ χωρίς άκτινοβολια. Καΐ οί πα«ττισττ|μιακβ1 κριτές στούς ποιηΤι. κβύς βιαγωνιβμούς ίπιδθκΐιμάζουν τά βυ. ζοντινά ή αΧλα Ιστορικά κλπ. θίμβπα. Τό ΕΐΜθσιένα, δπως σήμιρα στοΰς νΐβλο γιώτατους λθγοτέχνε)· μβς ή 'ΑνΤΐστα. ση, τούς φαινοταν σνάζιο νά ικρααο στό κοντύλι τους κι' ϊολίπαν μί καΤα. ΦΡόνια Τούς κουρελήδες άγωνιστίς, «Ου γύριζαν μέ τή φθυστοτνίλλα τους σάν •αυάγιβ μέσα στούς δρόμονς, Τό δραμα τής ττνϊυμ«— ι κης ΤΓΡΟβοσΤβς Γοΰ ΕΙκοσιένα είνε μεγάλο βέμα, άλλά έγώ, βν καΐ τό Ιχω <ί«άσιι πβλύττλϊν». ρα στό δοκψιό μου «Τό ττροδομέυο Ε^ κοσιένα», ττεριορΐζαμαι νά τονίσω μβ. ρικά μόνο σημεΐα, γιά νά βγεΐ Τό μΐ. άλ δί ^ έ Σ μ ημ, γάλ» δίδαγμα γιά έ ύ έ «οιητές τού Σα. ύ Τ γμ γ τί ης ρβντοένα, τούς νέους, πού ιΤνε «ροορι. σμίνοι νά γίνουν οί θε.μίλιωτές μιάς μί- γαλης λογοτεχνΐος, βγαλμίνης άπό την έθνικη άνΤισΤσσιακή μας έιιοττοιΐα. Τό τραγοθδι τθϋ Σαρανταενα μέσα στή μί. τβδεκΐμβρκτνη κόλσση Ιφΐ/γί στά 6ουνβ ή κΐλείσθηκε βββιιβ στήν ψυχή τοθ λοβΰ μας κα) δέν άκοθνιτσι «ιά όλότελα οτά άστικά κέντρα, αϋτό πού Ιττο*τΐ€ νά γΐ. πΐνβκος, δ ά ρ θύμημβ, βρθλος, Κΐ ς , μημ, βρθλος, τταρ^. δοση, άφήνηση κλπ. Καΐ πανω αττ' δλα χρειάζεται έμπνοή καΐ δούλβμα Τοΰ ύλι. κοθ αύτοθ. Παράλληλα χρϊιΑζεται ή αιτολθγία τής άγωνιστικής μας λογο—χν(ας, θέλω να ■πά ή κριΤική κβΐ Ιστορική Της Βιαφώ. τιση κσ, δικαΐωση, μαζί μί την ύττερά. ο-ΐτισή της έναντια σί κάβε συκθφαντία. Γιατί σνκθφονΤία καΐ κακόδουλη άτι. δρασΤική πράξη ττρέπει νά λογιέται κά. θε χτύπημα τής λογοτεχνίας τοθ Σα. ρανταένα, ττίσω άπό ψευτοβισβητικά κρι Τήρια, ΟΙ ΠΓτροχαρηοες κάθε μορφής καΐ άπόχρωοης παΐζουν σημίρα τόν προ. δοτικό ρολο των λογιωΤατων τού ΕΙκθσι. έ»β. Κατηγοροϋν τή λθνοτΐχνΐα τής Άν Τίστοχτης γιά άνεπάρκεια κα! φτώχίΐΛ. Τή θεωροΰν άντ ιτΐοιητ ι«ή( μί πολιτικΛ σκοπιμόΤητα, λένε ττώς χρ*ιάζεται νά ττερήσει καφός. νά δημιθυργηθεϊ άποσ'α ση γιά νά γίνει Τέχνη κα| δμως »' αύτά δείχνουν πώς φοβοΰνται τ' άψεν, Τικά τους, μισβόβιθι κα! μιοβόδθυλοι καβώς ΐΤνε δλθι τους, φοδβθνται, άλλά καί δέ θέλουιι γισΤί Εμαθον νά είνε 6ο·";. λοι κα! πβρασιτοι, V*- τόν ώχβ6ερφΐ<Ίμ6 ύ ό ίό ! ρ, V τόν την άγρομματωσύνη κβ) τόν μρ^ τους στά γράμματα «ού «τέ κάνει μ*, λΐτώντας τά Ιθγα «α τήν πθλιτεΐβ τους νά άνβρωτιέσαι, αΛρωποι Τοθ ττνίθμα- Τθς ιΤλ αύτοι ή κομπβγιανίτϊς, ττθύ βοέ Βηκα» μί μιά πενα στό χέκ», χωρίς νά ξίρουν αναγνώση «αί γράφη ; Χτυπθθν κι' άττοφεύγουν τή λθγο—. χν(α τής Άντΐστασης, γιοπΐ εΤνί ξένο·. πρός τό λαό »α) ξένοι πρός την έπο. πβιΤα τοθ 41. "ό ρολθς τους στήν κα. τονή ε^ν*. πθλύ γνωστάς κα! κβλύτίρ^ΐ πού μένουν μακρυά ά«* τή νέα μας έττο. ποιΐα, γιστϊ ύπορχ»ι κ!νδιΜ)ς νά τήν άμαυρώσουν οί άνίίοοι θά Ιπρίπε β. μως κανϊίς τους νά δοκΐμσξϊ νβ κατα. πιασβίί μέ τό βέμβ τής Αντίστασης, νά δεί σί τί φωτία δάζει τό χέρι τού κα! νά ξ€σκίπβτσθεΙ σ' δλη τού την άττραγιά κτ! τή ψιλάοεσκη μηδσυινόΤητα. Κσί δ. σοι μίν άπθφεθγουν τό βέμα τής Άν. μίζει τή ζωή μας η γιορτές κβ! πονή } τιστασης, ικ»λά κάνουν κι' δξιος Α μι. γύρα κα! χθροστάσια κβ! ά γΐνετσι ή *" ' γύρια καΐ χθροστάσια κβ'ι νβ γΐνετσι Ί πνοή κσί τό κίνητρο κάθε 6-ιμιουΡγΙαι;. Τό ίιδαγμσ τού ΕΙκΟβιένσ ώς ιιρός 6 ό γμ προδομένο τραγοϋδι τθυ ^ !Α βτι «τήμε. ρομ ργ ρα χρτια^ται ι»!σ—, Αφβοιω— «αι ί. ύ ββ ίίέ μ*λί. σΡ6ς τους, δέν περιμένει ή ΆνΤΐστα. ή δόξ ά ς ση τή ή της αττ' τά ττνϊυυβττικά ττε. ρμ ^ γίής άδο στικής λθγιοτατωσύνης. Όσβι βμως τή χτι—υν, τί διίχνουν 4λλβ άπό τό βτι •Ύι ι—Αηαένα 6ρυομοι τής αντΐ&ρα. σης ; Γνβτΐ ποίος β{ιος τβΟ όνομο—>ς
**γβτέχ1>ης ·> Ιο™ πατρι&της ττοθ ο*.
**ται τόν ίαυτό τού κι' ϊχ€ι κουκοθτο-ι
λογικής στό καύκαλό τού, θ' άποκοτήσγι
τΓοτί νά χτυπήσΐι θέματα τταρμένα άπ'
τοΰς ήρωΤνμούς καΐ Τά όλθκαυτώματα
τού λαοϋ τού, ττού τά θαυμάζΐι δλος
6 κοσμθτ κι' δσο ατεχνβ κι' αν τραγον
βηθοϋν, ΙχοΐΛΐ τό προνόμιθ τής έθνικής
βτιμιουργΐας καΙ άπό την πλίυρά τή λο.
γβτ«χνικη δέ,ν δείχνουν αλλο άττό πατρι
ωτισμό, Ιβεολογική άνατβση κα) Βψιστο
καλλιτίχνικό πάβος γιά τούς λογοτί.
γνΐς πού τα γράφθυν ; Αύτά τά βέματα
νβΐ σάν ύλικό νά τά π<4ρ*ις, ιΤν« άρι. σΤουργήματα ά«ό μονάχα τους. Μαζευουν δμως δλοι τσυς παλιΑκβρφα, γιά νά μπαλώσουν τίς ψιυτιές κα( τίς συκβφοντίες τους, ΟΙ λθγιώτατοι τοθ 21 ξανάζησοο/ κβ'ι πολΛμΟϋν νά π»(ξουν τό νέο μας τραγοθδι, τοθ 41. θ' άνοΐ. ξβυκ δμως μιά τρύπα σΤό νερό Γιατί 6,τι Ιγινΐ στό 21 δίγ ύπάρχιι φόβος "ά γίνει κβ! σήμιρα. ΟΙ δροι «1ν€ πολύ δισφορίΤικοΓ. ΟΙ δρόμοι πθλΰ άνθιχτοί. Κα! οί στρατθκοποι άπθφασισ·μένοι νά τοϋς φέρουν ώς πέρβ μί τή σιμαία Τής πΙσΤης ψηλά, τής «Ιστης γιά Τή νίκη τής Αναγέννησης, γιά τή νίκη τής νέας λογοτΐχνίας. Αύτοΐ ποΰ τή» άττοφεινγου» ή την ττθλεμοϋν τί Ιχουν ν' άνΤιπαροττα ξου. σί πνίυματΐκή δημιθυργία ; Νέ. κρο; ιΐνϊ κα! θά τούς αφήσουμ· νά θά. φΤουν τούς νΐκρούς τους, άφοοΊωμέν·ι ίμεΐς Αλόψυχσ, νέβι καϊ πβλιοΐ, στό μ«. γβλο (ργο τής άιτομνημόνϊυσης κα! τής κ,σιλλιτίχνΐκής άπαθανάΤισης τού μεγά- λου Άγώνα.. "Οσοι βέλουν νίνε λβγο. τέχνες μόνο μέσα στόν κύκλβ τή,, άντι. στβσιακής δομιθυργΐας, «Ιτΐ λογοτεχνι. κης ιΤτι κριτικής εΤτ* ττνΐι/μαΤικής, βά δείξουν δτ, εΤνβ άληθινο! δτιμιουργικο) λ»γοτέχν«ς κα) δκΛΌητίς Ό κύκλθς 4. Τοΰτος ίΤνΐ τό μέτρο καί ή λύδια λ(. θος τόσο τοθ τοΐλέντου δσο καΐ Τής ήβι. κης τΛριωττής τοθ γνήσιθυ λογοτέχνη. "Εξω άπ' βύτό» δροϋν ιμόνο οί άποχιι. ροβίωτοι και οί ουτιδανοί. Βαρεία ή κρΐση τής Ιστορΐβς γιά τεύς λογιώτβΤους τού ΕΙκσοιένα. Άλλά αύτοι είχον καΐ μϊρικά ίλαφρυντικά μί τό έ *Η ώ Η Ι.ΜΦΟΜΗ 1ΥΝΥι1λ "Ο κ. Άχιλλίας Κολά— ς «αροο. σιάζβται γιά «ρώτη φορ* σΗς σ»>ν-
φθνι,κίς ονναυλΐες τής Κρατικής 6».
χ*σ*ρας μί τό 2ο Κοντσέρτβ Υιβ
ηιάνο τοθ ΛΙστ.
Άκολβυθώντας την κ—ή βννήβειβ
πού ϊχ»ι γίνει «ιά «αράβοση γι4
τούς νέους καλλιτέχνίς μβς Εδωσ«
§ν<ΐ Ιργο μί «ολλα δείςιοτεχνικσ !«■ φ* «αί λιγώτερο μουσικό ράβοςί -Οσβ «ι* «ν απατελεΐ βεΐγμα της με γάλης «ροστιάθε ιας ΤοΟ ΛΙοτ γιά τηΜ ανανέωση τής πΐανιστικής τεχΜκής, ή σημερινη μουσική μας ά—ιτηοτ) καταβικάζει τό ρωμανΤισμό τού 8. ιιως καΐ τήν Τ€χνική τού έηΐοειξη. Τ4 β ιο βά μποροθθε ν« «τί κβνεΐς «η γιά τό ιο κοντσέρτο, «ού οπωσδή- «οτι ϊχΐι κατακι'ησει μιά καλιηιρτ| β*— βτά μουσικά «ρογράμματβ· ΤΑ —.ραττάνω χαροτκ—ριπτιιτο "™ οιτοιχεϊα — ρωμα τνκή μεγσλορρημβ. σίινη και, τόσο έιτιψανειακά λσμκι,τΙΙ βεξιοτίχνική κατσσκευή — κ αι ««ί¬ να «ού τελιχα ά«οφοσΙζουν για τψ •ΛΐτυχΙα τοθ κοντσέρτου άνάλσγσ μ! τόν τρόττο «ού βά άνΤιμιτωιησΒοΟ» *π4 τ*ν ίκτιλε—ή. , •Ο κ. Α. Κολάοης μ* μουβικο'ιτΜ «βτάφερ£ νβ Ι—ρροπήσει σ* Ινα 6·· μίν<> ■σύνολο τά τόσο δύσκολα τϊχΛ-
κά μίρη μί τή μουσική διάθεοη «β
ίργου, χωρίς ά κα'αφθγίι σί **··
«€ς ου*αισθτ>ματι.κές διαχύσεις ™
καλή τ*χνι«ή κατάρτιοη κρατη'Ι'"
β' Ινα ίβμηνίυΤικό έτιΐττεδο «ολυ «
νητικό γιά ϊνβ νέο κοΛλιτέχ/η. βε< λουμ« ν* ίλιτίζουμι στίς (Λθσχ£«« ηου μΑς δίνίΐ ή «ρώτη τού εμφ**»· ση. λοτό έξαρτβτβι «ιά ««6 '*» <" Λιο. Όλβ το Λλλο «ρόγραμμβ χτι>κ« <Λά «Νυχτερΐνά» τοΟ Ν σΰ καΐ στή Σι>μψωνία τοθ «Ν )
σμου» τοθ Μτβόρζα». Τβ π»ώΌ, Χ*
ροχτηρι—ικ6 Ιργο τής «μβρϊί'*»1·
στικης οχολής κλεΐϊΐι δλη 'ην *^
μσσφαγχτ Φ υ γ ή ς «ου άρχΐζ" *■
Λκ-νλουθεί ή τέχνη στη Γαλλία μί
«Ινημα των βυμΒολι—ών. ^
•όνΐας μ,β Ιδιαίτερη γρβμμή
«νορχή—ροχτη άρμονική καΐ
«ή γλώσσα δπως καΐ σττ(ν
κτον*ή ψόρμας — άηι^ΐ Λ
ίρμηνίνηική άντΐλη^ στήν ί
το». Τδ φΑ»τβ ή «ιάν» - «
«ότΓβα δλες οί χρωματικΐς
ί-ις—«ίν μ«οροδν νά βχθϋν β Τ
ψωνικό Ράρος ίής ^^^^Κ,Ά
στρας γιατί άπλούστατα «Ρ"'νι™
τ· ΟΦος «Λ ϊργου. ΟΟ'ε καΐ 1 ·„
ψραση της ΙδιοτΐΛΐκ μελωίιχης ™"
γρα^ιής μ—(*ί ν' άκολο-βεί Τ* Γ
οτό δΛόμο μιδς ρωμανΐικής **"*"
ΛΙβς. Ό κ. ΟικονομΙβηΐ}--™* ",
οτεύουμε «ώς ή μουσική οτΛτη «
«εω 4ηό τό ψυχικ* τού «"1"^
«λώς προ—άθησε. θά εϊμοκηαν
κβι <«ν άγνοούσαμε καΐ 'ήν '»^ «ου ·χει ή ορχήστρα γίνι«* "^ εκτελέση τέτοιας μουοικής· — ν «^ τβέπίΤθΛ βμως κάτω άιτ' τ'<; καΙΒ" , ιττ,κίί- συνβτμιες που ίργαζοται ε αουσικοί της νβ ζητ^>ύμε σήμεββ Ι1*"
γαλύτιρη «ροσπάβεια.
χ
τό μέορς τους,
Ζϋ
φ μί
ττατριώτες, πολέ.
ή δή ά
ς , ^ ρες, πλέ.
μησαν, Ζοϋσαν σέ έποχή προδρομΐκή. ά,
διαφώτιστη. "Εσιερναν ξθπίσω τους δ/ες
τίς άμαρτίες τής τουΡκΟκρατίας. Δέν εί
χον όδηγοΰς, δίν ίΤχαν παράδθση, Και
στό τ^λθζ-Τέλος είχον ίνα Ιδσνικ6 πού
τούς συνέπαιρνε, τήν άρχαιοβλληνική
ίδέα. ΟΙ —ιμερινοι νεολβγια,τατοι μέ
ποία Ιδανικά πβρουσιάζθντ^ι; Π^ΐα ε'-
νι τά δικά τθυ^ έλαψρυνΤικά, στή στά-
ΰ δί
τ^ ψρυνκά, στή στά-
ση κα! την έχθροτητα ττοΰ δίίχνβυν μπί>0
στά σέ μιά άπ' τίς μίγίΛυΤΐρες δημιουρ
γΐες τού λαοθ μβς ; Γιατί αυτή ΕΤνι ή
άλήθεια, έδω δέν «ρόκειτσι πιά γιά άν.
τι&ραση σί μιά μοτφή λβγοτενί ά
ή, έ
τι&ραση σί μιά
λά ά β
γ .
λβγοτεχνίας ά*
έ ώ ώ
λά γιά προοθσϊα τής |6έβς, των ονοπών
καΐ τού ϊογβυ της λογοτιχνΐας γΐνικά
Κοϊ σ' αώτΑ τό σημεχο πρέτιΐι νά στα.
θούμ€ περισσότερ5 προκίιμένου νά κρ'.
νουμι κηΐ νά κριθοΰμί μτροστά σΤΙς
τεραστιες πνευμαΤικές εύβΰνες τής »ηβ
χής Μβς.
Γ, ΒΑΛΙΤΑΧ
ρη τ)ταν ή '«τί?
Σκμφοινίας τοθ ΜτΒδρζα*.
Χμάτο ζωΛβνΐα κι' αΐσιβδοΐΐα
κατοκτήπει μΐσ μονιμη «σπ
ικ»γκο<Γμιη μουσικ» ^ ριγμένο σί λαχκ* βμ^ »1>«ι νέγρικα — μιλεί κατ
βτ6 βυνσισβηματικσ μβς «Οθ|_β
* κ. ΟΙκονβμίδης κατόρβωνε νβ Κ°Ρ
ροπήσίι μί λιγότερα φόρτε <Κ ν^ ματικίς κοΛ ριΛμικίς ««ιβί<"ι^μ ίργου, βά ,ΤχαμΓάσεΛλβς Ι» «* τεοο άτΛχτίλεσμα. •ΟΙΒΟΣ ΑΝΟΓΕΙΑΓΙΛΚΗί Η ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΜ ^η ΓΙΙΗ ΚΑΙ Ο κ. ΣΚΛΑΒΟΙ ΣτΙς -λίυταπς Ιχλογίς τής νώσεως Έλλήνων Μουβουργω* τρίβ μίλη «ού «*»»»«' Γκλάβος μίλος ίοθ Δ £.« νείελεγη «. και διχττεκε την ότά τού. ΟΙ Έλλην* τόν κ. ^" ούσισστικΑ τή π· λιτιχννκή καΐ άντισυνίιικτλιθ'ΐ1" λιτική τβυ στή Αυρική Σκί|"1 βεοτ τού ίξρλέγη με μεγάλη « Φΐσ ό κ. Γ Π—η »*Τ>"
6—νε??λέγηββν ό «
βπως καΐ ό κ. Ζώρας
ΐιέ ή ί

ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΜ
Αυά χράνια
ΚΛΕΙΜΟΥΜ αϋριο δυό γρό
νια άπό τότε πού Λ φασι
'στική Γερμανία, νικηιμένη *-
πό τα γτυπή'ματα των Συμ
Ιΐάγων καΐ τόν ήρωΐκό ώγώνα
των θττοοουλων λαων, ύπέ-
γραφε την συνθηκολόνηση.
Ή στρατιωτ.κή συντριδή τής
γιτλερικης ΓεριιανΙας δέν τί¬
τον ωστόσο άρκετή καΐ νια
την πολιτική καΐ κοινωνική
έκμηδένιση των ύπολειμμα-
των τού φασισμοθ, οθτε μχσα
β-τή ΓερμανΙα, οθτε διεθνώς.
ΟΙ κοινές συμααγικές άποφά
σεις νιά την ούσιαστική άτιο
ΐναζικοποίηση της Γερμανίας,
δυό γρόνια μετά την συνθη-
ικολάγηση, δέν εγουν γίνει
τίραναατικοτητα. ΚαΙ α' δλο
τόν κόβνο οί δυνάμεις της
αντιδράσεως, ένθαρρυμένες
ά—ό την ένΐσγυση πού ύπό-
σγβται δ κ. Τροθμαν, άπει-
λοϋν την ειρήνη καΐ τή ζωή
των λαών. Άποφασιστική όο
θώνεται εναντίον της θανάσι-
μης άπειλής ήν θελήση δλων
των λαων, ττού άγωνίσθηκαν
χατά τοϋ Φα<σισυ.οϋ καΐ ττο- θοθν σήμερα τήν ειρήνη καΐ την άνοικοδάμη—ι. Καί άτιο τέλει αυτή την βασιαότεοη εγγύηοη νιά τό μέλλον. Περιττάς κόπος Οάργιλαοπρόβλητος άνέλα 6ε νά υποστή ρίξει καί δή μοσιογραφικώς τήν ύποδού- λοση τής Ελλάδος γιά νά μην την άφήσει... εριισιον στούς ξένους καί στούς ντό- ταους Ιπικριτίς της. Καί <5{νέ- λαδϊ αύτό τό έγγεΐρημα—πού Βά κατα—λήξει ασφαλώς τόν κόσμοΙ—«ως άρχτνγός ενός χόμματος τό οποίον ταστεύει είς την πολιτικήν αυτήν». Άλ- λά ή πολιτική στήν οποίαν τΐι στεύει τό «όμιμα τοθ Τσαλδά· ΡΠ καί την άσκεΐ άπό τής Ι¬ δρύσεως τού, είνε γνωστή. ό¬ πως είνε γνωσΤοΙ οί νεκροθάφ τες των νεκροταφείον. ΚαΙ εί- V* αυτή ή ττολιτική ή έκποΐη- ση της Ελλάδος καΐ τϊ ύτΐοδού λωσή της στόν πρδτο τυχόν¬ τα· ξένον -λειοδότη. Σταθ>μούς
τέτοιας άγοραπωληοήας άπο-
τίλοΰυ τό Ροθπελ στά 16, τί
κατογή, δ Δεκέαδρης τοθ 44
καί ή 12 Μαρτίου 1947. Προ:·
ματα τόσο γνωστά οτδν κα
θένα, ώστε "περιττεύει νά τα 6
-ενθυμΐζει ό οΐκτρός λαοπρό-
βλητος μέ τα ττ.ολύστηλα &ο
θρα τού.
Π<ρΙγ€λοι «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» συνα- γωνίζεται τελευταία επι κινδύνως τόν «Πολιτικό». Κα λεϊ την κυβέρνηση ν' άντιιιε· τωτΐΐσει την κατάσταση €θΐά ΐαιδς δραστηρίας ττολιτικής πράξεως είς τό εξωτερικόν «αί διά μιάς χεραυνοβόλου ενεργείας είς τό εσωτερικόν, Ενεργείας διά την οποίαν καμμιά ζένη γνώμη, κανενός συμβούλου δέν πρέττει ν' α¬ κουσθή. Διότι η" είμεθα κρά¬ τος ελεύθερον, άσκοθν εξου¬ σίαν έντός των δρίων τού έ£ Ιδίου δικαίου. η είμεθα ττεοι ίνελως των φΐλων μας δσον ικαΐ των έγθρών μας». *Ό κ. Μάκ Βή όμολογουμένως θά νελάσει πολύ..., Ακζιότερο... Ιτάλιν Ι ΟΓΑΒ λθιπόν, δέν πιάνεται »..κορόϊδο άττό τόν Στά- λιν, ό όιτοϊοο ετόνισε δτι ή χώ ρα τού ίπιθυμεΐ, δττως δλ-Λ οί λαοι, την εΐρήνη. ΚαΙ τοθ ιά βΤττ· -ροχθές τού στοατάρχη Ινα χεράκι. ΆλλοΟ—τού βΤπε —να πάο νά τα βΐττεΐς αώτά τώ -ερΐ εΐρήνης... Τώρα πού ό βείθο ΤροΟμθΛ' Εχει τΛ μττό- μττα δέν'πρόκειται νά ο άφή- σει νά χαρεΐς την βΐρηνη σου, δν δέν φροντισπς εγκαίρως νά -δς... δεξιώτερα. Γ^ατϊ δέν τού έττιτρέποι/με εμείς οί ττολ« ϊ έθό Η χρο Ι "Ενσς -ροκάτοχόο τού βΤχβ γράψει τό άμίμητο : «Δεξιώ- «ρα Κουροπάτκιν...». Τώ¬ ρα ό ΓΑΒ, ανέλαβε νά... νού ©ίτήσει τόν Στάλιν *πό τοθ Οψους της ραλίτσας διά την •Αργεντινήν... Αύτό θά πεϊ νά εΤσσι ραμολιμέντο και μά- λιστβ €έθνΐκόΦΡον» ρομολι- Τ6 100 ο)ο των Τροχιοΰρομικών λιστβ μέντσ. Η·ΧΑΘΗΜΕΡΙΜΗ» μεταξθ 4 λ«*ν γι4 την ά—ργίσ της Πββ». Τβμανιβς. νρόφκ θτι οί τρθχιθ. ΒρομικοΙ, «ειθαρχοθντβς σττ)ν 4«ο. »α— τη* Γ.Σ.Ε.Ε. 8ίν άηήργησαν 100%. Σύμφωνοι. ΟΙ τροχιοδρομΐ. κοι ίβγάσβηκσν πράναατι κατ* 100% τ6 μεσημίρι Ακριβώς 6τ«ν οί διορκτμίνθι £Ιχαν €διατ(ϊξίΐ» να **.«5υν —ά— ενός Τέταρτον. Κ αί «Μργηοαν κβτα 100% τ* πρωΐ. Λιτο τίς β—8 σύμφωνα μί την ίν. τολή πού τοος ίδωσι ή έ-κλεγμένη βιοΐκησή τοος. "Ολος 6 κόσμος ΐβ άντεληψβη ο*τβ, βτβν ζεκΙνηβ€ ·»>
ιτρωΐ *ι»6 τό <τ«ίτι «>ο. Ό <***— «της της «Κβ«ημβρινης» *μως. «βίνίτβ! Οτι την Αοβ ού'ή... *κοι. «*το τ4ν εθιτνο τοθ ΒικβΙου», μια κοΐ ιβΛ 6 ίβιος άλ.λωστ«, *τερ- αοτή την ήμίρα. Φαρ,σοΓοι ΤΑ ΚΟΧΚΑΑΛ «Λ ΈλιιΛερΙοο Βινι^έλου τρίξονι ιτάλι προ- χβίς ·Ο κ. Γονοττάς... γον*ιισ« ιΐιίνω —6ν Τιίφο τού στδ Άκρωτη. ρι. ΟΙ βιβψοροι «αρισαϊθι κου ί- Βχολευσ» ι* κβμμα τού κοΐ εηρο. ίωσαν την Ιο-ϊορία '»". β*ν ίννο. 9ΰν νσ τον άφήσουν νβ ήβυχασει. ΚοΛ ηρ<&τος 6 ανεκδιήγητος γυιός Ιοο Κλικλής. Ενω τό Παλαιστινιακά ζήτημα συίητεΐται άπό ττ Γενική Συνέλευση τού Ο.Η.Ε., οί συμτιλο-" κές μεταί,υ Αγγλων καί έδραικων όμάδων στήν ΠοΛαισιίνη συνεχίζοντοι με νέσ ένταση Στή φωτογραφία, μιά γαρακτηριστΐ/κή σκηνή άπό την τελευααία άνατίναξη των πετρελαιο- άποθηκων οτή Χά'φα. Ή άνο-ίνοτξη £γινε άπο έδραΐκές όμάδες Ο ΠΕΡΟΝ ΘΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΝΑΕΧΕΙΑΤΟΜΙΚΕΣΒΟΜΒΕΣ; Γερμανοί έπιστήμονες έργάζονται γιά λογαριασρό τού στήν Άργεντινή ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ ΣΤΗ ΝΟΤΙΟ ΑΙΜΕΡΙΚΗ τής Άργεντινής χοχθόρισε οί δαπάνες για έθνική &■ Μέ την πρόσκληση τοθ ___ χοσμίου φήμης Γερμανοϋ καθη γητοϋ τής πυρηνικης ψυσικής. Βέρνερ Χάΐζεμπεργκ καΐ τά ά νακαλυφθέντα κοιτάσματα ού¬ ρανίου, ό Περόν της Άργεντι νης καταβάλει ολες τίς προο ττάθειές τού, γιά ν' άνοίζει κουτ^ της Πανδώρας μέ τήν ά- τσμική ενεργεια. 'Η άπό< τού γιά τή γρησιμοποίηση σέ καθαρώς στρατιωτικούς σκο πούς της άτομικής ενεργείας δέν πρέπει νά θεωρηθεΐ ότι Α¬ ποτελεί άπραγματοποίητο δνει- ρο μικροΰ εθνους. Ή ΆργενΤι κή διαθέτει καΐ τίς πρώτες ο- λες καΐ τ' άπαιτοΰμενα γρήμα- τα καΐ Εγει μετακαλέσει τούς εΐδικούς έπιστήιμονες καί τδ τρ γνικδ προσωπικό πού γρειάζα- ται γιά την έργασΐα αυτή. ΟΙ σημερινές προθποθέσεις γιά την έτατυγΐα τής προσπαθείας είνε. οί έπόμενες;) 1) Ή Άργεντινή διαβίτει ού ράνιο καΐ θόριο. 2) 'Ο καθηγη τής Βέρνερ Χάΐζειμπεργκ, πσι>
εγ,ει τιμηθεΐ στά 1931 μέ
βραδεϊο Νόμπελ, είνε ό
πος πού ζέρε,, περισσότερσ νι»
τή διάσπαση τοϋ άτ6μου άτιό
κάθε άλλον, μ' έξαίρεση της μι
κρής όμάδας των έπιστημόνων,
ττοΰ έπρωτοστάτησαν στήν άνα
καλύψη τής άτομυκής βσμδας.
3) '0 δρ Γκουΐντο Μπέκ, Τα*
γος τής θεωρητικής φυσυκής
καί τΐρωην δοηθός τοθ Χάΐζεμ-
περγκ, έργάζεται άπό τό
1943 επί κεφαλής διμάδος εΐδν
κων στήν Κόρδοδα τής Άργεν
τινής. Ό ϊδιος 6γει όργανώσε'
την "Ένωση των φυσικών τής
Άρνεντινης της οποίας τά μί
λη Ιφθασαν τούς 110. 4) Ή ϋ-
πυρεσια τοΰ ττενταετοθς σγεδ'
ου
ότι . . . .
μυνα είνε άπεριόριστες καΐ μυ
στικές ικϊΐΐ άνάλογα γαρακτπ-
ρίζει, τό σγέδιο νιά την διάσπα
σπ τοΰ άτόμου. 5) "θλα τά ά-
ττοθέματα σέ ούράνιο καΐ Θλ
ριο της Άργεντινής θά τεβοθν
6πά τόν Ελεγγο τής κυβερνήοϋ
ως νιά την εθνική σίμυνα. Έ-
πίσης θά έλεγγθεΐ Λ γρησιμο-
ποίηση νιά στρατιωτικούς σκο
πούς δλων των ραδιενεργών ύ
λικών πού πρόκειται ν' άνακα
λυφθοϋν.
ΠολλοΙ έπιστήμονες προβλϊ-
ψαν άργικά 8τι ή πρόοοος στή
διάσπαση τοΰ άτόμου θά είνε
περιορισμένη στήν Άργεντννή,
γιατΐ λεΐπει ή άπαραίτητη
πεΐρα στούς τεγννκούς της. Ή
πρόσκληση #μως τοΰ Χάΐζεμ-
•περγκ, που ανεκάλυψε την μη-
γανική των «κουάντων» καΐ ί·
ταν ίνας άπό τούς κυριωτέρου^
άνταγωνιστάς στήν αμ,ιλλα τής
ανακαλύψεως τής άτοιμικής ε¬
νεργείας, αποτελεί την ά-άντη
ση στό τελευταίο πρόβλημα. Ο
Χάΐζεμττεργκ δέγθηκε νά άνσ:·
λάβει τό Ίνστιτοΰτο των τηλε
ττικοινωνιων καΐ πιστεύεται στό
Μττουένος "ΑΟρες δτι δλες οί
προσπάθειές τού θ* άφιερωθουν
στήν Ιρευνα τής άτομΐικής ένερ
γείας. Ό Γκουΐντο Μπέκν Τσέ-
γος την κατανωγή, έτΐίσημα
κατίγει την θέση τοΰ άστροφυ
σικου σττιν έθνικη 'Ακαδημία
των φυσικών επιστήμων της
Κόρδοδας καΐ έργάσθηκβ με
τούς μεγαλύτερους έπιστήμο¬
νες τής πυρηνικης φυσικης, Χά
ΐζεμπεργκ στή ΓερμανΙσ, τδν
λορδο Ρούδερφοο στδ Καιμ-
ττριτί: καΐ Ν'ιλς Μπδο στήν Κο·
ιτίννάγη. "Ολοι οί ΐσγύοντες
μέγρι σήμερα στήν Αργεντινή
νδμοι γιά τήν άτοιιική ένέρ-
νεια ϊγουν τεθεΐ ύπ" βψη τού
Μτίέχ, ττού επέφερε καΐ τίς τρο
τΐοποιήσεις ττού επρεπε νά γί¬
νουν. Ενα άπό τά άρθρα της
νομοθεσΐας αυτής
την συνεργασία δλων των έργα
στηρίων πού άσγολοϋνται μέ
την άταμικΐι ενεργεια καί στρα
τικοιΐοιεϊ την όργάνωσή τους.
Έιτίσης προδλέπει δτι κάθε Φυ
σικός μπορεΐ νά έπιστρατευθεί
γιά την προαγωγή των σγετι
κών έρευνών Ο Μπέκ είνε πε
γ η ρ
κών έρευνών.
πεισμένος δτι
έ
γή ν γ
Ο Μπέκ είνε. πε-
τό σημειρινό
ό έ
μς ι τό σημεριό τ»;
ννικο καί έ—στηϋθνικό έπίπε-
δο τής Άργεντινής έπΐτρέτΐει
νά τΓραγματοποιηθεϊ διπλασία
τιμοοδος στό δύσδατο μονοπά-
τι ιτού όδηγεΐ στήν άνακάλυ-
Ψη τής άτομικής βόμβας.
2.τή Μεντόζα ανεκαλύφθη
τόν περασμένο Νοέμδριο πλού-
σιο μεταλλεΐο ούρανίου. Ή
άνάλυση τού έγινε απεκάλυψε
ότι στό νέο μεταλλεΐο τό όζεΐ-
διο τοΰ ούρανίου βρίσκεται σέ
μιά αναλογία 1.55 μέγρι 2.37%
δηλ. τό όρυγεϊο της Μεντόζΐχς
είνε τό σπουδαιότερο μεταζύ
των γνωστών όρυγείων ούρα¬
νίου τοΰ 'κόσμου. ΚαΙ ττρ,Ιν οτ^α
καλυφθεΐ τό ούράνιο της Μεν-
τόζας ύπηργαν πρός εκμεταλ¬
λευθή καί άλλα πτωγότερα μβ
ταλλεΐα ούρανίου, των οποίων
τα σπουδοαότερα ήσαν στήν έ-
παργία τής Κόρδοβας. Μέ την
άνακάλυψη των νέων κοιτασμά
των ούρανίου, ή Γερουσία τής
Άργεντινής εψήφισε τό σγέδιο
νόμου τοϋ Μίγκουελ Τάνκο δισ
τοΰ δποίου έθνικοποισΰνται 8-
λα τα μεταλλεΐα των ραδιενερ
γών σωμάτων >καΙ Ιδρΰονται
τέσσερες σγολές γιά την έκτταί
δευση τεγνικοΰ ττροσωπικοΰ.
ΟΙ νόμοι ττού ϊχουν ψη<ρισθεΐ μέγρι σήιμερα για τίιν ττρόοδο τής ερεύνης καί άναπτ6ζε«Γ τής άτομικής ιένεργεΐας είνε τρείς. Μέ τόν τΐρώτο συστηθή- κε τό «έθνικό Ινστιτοΰτο των φυσικογημυκών έρευνών>, τό ό-
■ποΐο άργικά ττροικοδοτήθηκε
μέ κεφάλαια εΐκοσι έκστομμυ
ρ(ων πέζος. Ό δεύτερος ποο-
δλέπει δαπάνη 200 έκατομμυρί
ών ττέζος (50 έκατομμύρια δολ
λάρια) γιά την Ιδρύση τοΰ «.Ά
νωτέρου Ίνστιτούτου Έπιστη-
μονικών Έρευνών». Καί μέ τίν
τρίτο νόμο συσπτμστοτΓθΐοΟν
ται οί σγετικές ίρευνες καί κα
θορίζεται λεπτομερέ—τερα ή δι
εζαγωγή των. ΊΗ ίτίΐρα άπδ τή
ΧιροσΙμα καΐ τό Ναγκασάχι
ύπογρέωσε τόν 'Αρνεντινδ νο·
μοθέτη νά ικαθορίσει. δτι «τα
εργαστήρια νιά τήν Ερευνα της
άτομικής ενεργείας δέν πρέπε.
νά βρίσκονται σέ άκτΐνα μικρά
τερη άττό 50 νιλιόμετρα άττο
την πρωτεύουσα. Ο άργηγός
τοΰ σώματος των τεγ,ννκών της
Άργεντινής Τεόφιλο Ταμπανέ-
ρα μέ ύπόμνημά τού υπέδειξε
ότι οί οττηρεσίες των Ίνστιτου-
των ττρέπει νά σκορττκΛοΟν σ'
δλη τή γ,ώρα. «Ή Πάμπα πα-
ρουσιάζει Ιδεώδη ττεριογή νιά
την Ιρίυνα*, Ιγραφε δ Τααπα-
νέρα.
Θά έπιτύγει στήν προσπαθεία
τού δ Περόν; Είνε ννωστό ότι
ή Ρωμη δέν κτΕσθη'κε σέ μιά
μερά, ή δέ βόμβα ιτού κατέ-
στρεψε τήν ΧιροσΙμα δέν χατα
σκευασθηκε σέ ίνα εΐκοσιτετοά
ωρο. Συνεπώς καΐ ό ρυθμός
πού θά άκολουθήσει ή Αργεν
τινή στήν ίρευνά της άνοτγκα-
στικά θά εΤνε βραδύς. Ώστόσο
δέν ττροδλέπεται δτι θά ιτερά-
σουν ττερισσότερα άπδ δυό γρό
νια καΐ ό Περόν θά ϊγει τήν ά-
τσμική βόμδα γιά τήν ιτροΕγμα
τοποίηση των φιλοδοζιών τού.
Ό Περόν Ιγει, δπως ολοι ο!
δικτάτορες τά μεγαλόττνοα σ*έ
διά τού. Ό Περδν διδάγθηκε
άπό τόν Μουσολίνι καΐ τόν Χίτ
λερ στά στρατηγεΐα των δ-
ττοίων ττέρασε ττολλούς μήν»ς
στίς άργές τοΰ δευτέρου παγ¬
κοσμίου πολέμου, την πολιτικαί
τής βίας την δποία αργισε νά
έφαρμόζει. Ορειδάτες τοΰ Πε
ρόν παρενογλοΰν καΐ δημιουρ
γοΰν κοοθημερινά έπεισόδια στά
ΑΓΩΝ
ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ
_ _ «6 την 1.. , .
χά, έπίμονα, αδιάλλακτα να συνε
χίσοι/ν τόν άγώνο τους ώσότου
Λ κυβέρνηση πίΐσθίΐ ότι πρίττιι
νά πάρει ριζικά μέτρα γιά τήν
προστασία των συμφεροντων
τουο, Ό γενΐχός γραμματεύς χ'Λ)
Βιοτεχνΐκοϋ Επΐμελητηρίου καΐ
της 'Ομθσπονδίας Βιοτεχνών Ά
θηνών κ. Κοντορούσης, άναλύον
ταΓ όρισμένα αρθρχ τού ένοικιο
οττασίθϋ, άγέφερε μερικές χαρκ
κτηριστικές περιπτώσεΐς σκανδα
λωδών μεροληψιών. Καΐ άκόμη
κατέδειξε τόσο άσύμφορο είνε τό
τερατώδεο αύτό <νομθθέτημα» γιά τόν βιοτεχν^κό κόσμο. Ό Κ. Μαντζώρος, πρόεδρος τής Όμό- σπονδίας Βιοτεχνών Μετάλλου, χρησΐμοποιώνταί σνντριπτΐκό: έ- πιχειρήματα, φανέροσβ τήν άν- χιλαϊχότητα. τού ενοικιοστασίου -/.αί ίττεκτείνοντας τγΐς όμιλία τού Ι στό Θέμα των δι*πυλί«ν τελών, απέδειξε πώς μέ τή σχεδιαζόμε •.τι φορολογική «μανοϋβρα> τό
βάρος των φόρον αυτών μςτατο
πίζεται άπό τούς βιομηχάνους
στούς βιοτέχνες. Δεκατεσσαρα
καινούργια δΐκ»στήρια έξώσεων
άττεκάλυψε ότι Ιδρύθηχαν 6 κ.
Τερμετζής, πρόεδρος τοΰ σωμα
τείου ποτοττοιών Αθηνών καΙ
ί τήο διοικήσεως τού Βιοτε-
'Επιμελητηρίθυ, δικαστή-
ποΰ δΐκάζουν καθη,μερινα
εκατόν πενήντα ύποθέσεις καϊ 4κ
δίδουν Ισάριθμες έξωστικές άπο
■—— · ·■ ■ ειι» · ^^ εν ν ν ν ^ · ν^εε^ Λ^ε3αΒΒειει^ν^ρ ν ιιι ,^η* εί εί εί
V
τ^—1 9 β «Ιεν εί ^^ν τ^ ■ ·Τ*ε>νΤΙν*νΐ ειβ
ΑίΐΟ ΤΗΝ^ΙρΐΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
«Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΕ ΟΠΩΣ
ΤΗΝ ΠΕΡ1ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΑΕΣ1...»
Ή δυστυχία καΐ ή φτώχεια στά*χωριά είνε χωρΐς προηγούμε-
νο. — «Κατά στίφη» οί αντάρτες «περιφέρονται γύρω&εν, μέ
ύπερτέραν δύναμιν».—Δυναμικώς τό Κράτος δέν δα έπιβληβεΓ.
8η.
ί
Ιτον σΐ>μ€ΐκν* εΡιΤβ— άντη»
μ—ΐίθττβι Ικι—3λή «ρΑς —ος βΐί.
ο*>ς τού τ*ο άνβυκομοιράοχου της χω.
)ς Κ. Γ. Άν. Π—ι«6ο—ύλοο.
6—ιρ€τεϊ στήν "Αμψισσα στ6 βο
Τ*/μβ Χωροφυλβκης. Την αναβημο-
^ΐ δχι μο*ο γι* τίς χρήσψ,ς
πληροφορίας, ηο6 «α |ΐ—"κΛσσν να
φωτίοουν μΐρνκα *ςην4»ένα μυαλ*
ήν 'Αβήνο, «4λλ4 κβΐ «άν «ΙλΜίίΜνη
*ΐ(ρο«(ΐ4Αι>ΐΐτη κ<η ονεΒ&ν βυγκι. γοΰ ημρ σύνορα τής Χιλής καί ό ς τού τταραδιάζει τα γωρικά ϋ δατα τής δυτικής νείτονος_ τού. 'Επίσης τΐολεμεφόδια τού Πε¬ ρόν φθάνουν στόν δνκτάτορα τής Παραγουάης, Μυρινϊγκο. Ό Περόν Εγει δλέψει; γιά την κυριαργία δλης της Νοτίου Άιμερικης κα ακριβώς νι* αύτό συγκροΰεται μέ τόν βορειοαμερικανικό Ιμπερίαλι· σμό. θά νικήοει τελικά ό Τροϋ μόν η ό Περόν; "Ετσι μτΐαίνει σήμερα τα πρόδληιμα. ο νιλιάδες έζώσεις Ιχθυν διατχχθεΐ ώς σήμερα» ψώναξε I- νας αττό τδ άχροατήρΐο. Καΐ ό τεράστιος αντόο άρΐθμός εΤνε μιά μικρή μόνο {νφειξη τοθ τί ττρόκειται νά άκολουθήσει. ΤΙ περιμένει τίς τετρακόσιες χιλιά δες των μΐκροκαταστηματαρχών, &ν δέν ματβΐωθεΐ ή έγκληματική άπόπειρα κατά τής έπαγγελμα τοβιοτεχν[Κής στέγης. «Κοινόν ψεύστη» άπεκάλεσΐ |νας άπ6 τούς όμιλητές τδν ύ- πουργό Δΐκαιοσύνης. πού μέ τίς άλλοπρόσαλλες κΐΐ άλληλογρανθο κοπούμενες δηλώσεις τού γιά τό Ινοικΐοστάσιο, έχει προκοίλέισει βχ, μόνο τή δυσπιστΐσ, παρά κχΐ την διχαιότατη άγανάκτηση των έπαγγελ ματοβ ιοτεχνών. Γενΐχά, δλοι οί όμιλητές, άχό μη καΐ ο! πΐό μετριοπαθεΐς, αύ¬ τά τά σννθήματα ϊρριχν*ν; «Ά γώνα» καΐ «'Ενότητο». Ό (*αι ρό^ των διαβημάτων. των υπο- μνημάτων καΐ των επιτροπών πέ ρασε. «Τό μβχαϊρι—δπως εΤπε κάποιος—έφθασε στό κόχκαΧο», οί έζώσβΐο άρχΐσαν νά ίκδίδον- ται όμαδιχά. Άχόμη χαΐ ο! τρείς - >τε<ϊσαρες βθυθ,ευταΐ πού μΐλησαν, μή μττθρώντας νά άν- τιταχβίΰν στήν απόφαση γιά ά; γώνα. πού £χει πιά καταστεί συνείδηση στούσ βΐοτέχνες, άναγ νάσθηκσν καΐ αύτοι, νά παρα- δεχθοον δτι μόνο ϊτσι μπορεΐ νά προγματοττθιηθεΐ ό έπιδιωκόμε- νος σκθπός : ή άπόρριψη τού ε¬ νοικιοστασίου καΐ ή σύνταξη νέου, μέ τή συμμετοχη τους, ποΰ νΑ έξυπηρετεί τά δίκαια συμφί- ροντά τους. Άνεξάρτητβ. βμως, Λπδ δλα αύτά, ανεξάρτητα άπό τβ τί Θά γίνει, ϊπορεΐ χανένβ(· τώρα άδί- στακΤ'χ νά πετ : τό ένοιχΐοστάσιο Εφθβΐρε άνεπανόρθωτα την κυ- Βέρνηση. Καΐ Θά την χαντακώσβΐ δν επΐιιείνβι στίς άντιλαΤκές της άπόψεις. Ν. ΑΝΔΡ. ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ. Φ. ΔΡΑΓΟΥΜΗ Ζυνέχιια *πβ την 1η σΐλΐδα ταιον Ανήκΐι ιΐς οικογένειαν «ού Ι. Βρασν, έλληνικωτατα κατά Τόν μα- ΗΕβονικον άγώνα καί ίδωσβ θύματα τίς τήτ εθνικήν Ιδέαν. Όσον διά ούς λοι. ττοϋς άρχηγούς τοΰ Κ.Κ.Ε. ιιακβρίτην ΓΛΗΝΟΝ, ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΝ, ΣΙΑΝ. ΤΟΝ ΠΑΡΤΣΑΛΙΔΗΝ κλιτ ΚΑΙ ΤΟΥ! ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΝ Ηί-ΕΤΑΙ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΣΑΡΑΦΗΝ, ΜΑΝΤΑΚΑΝ κλπ δέν ύττοβέτω νά κρΐνωνται καί ού. τοΐ Βούλγαρθι την κοπαγωγήν, διατί ΤβΤ€ βά ·—ραδε,ϊθώμίν τή» γνωστήν βουλγαρικήν βεοιρί»1 *Τ' «ίτίβηκβν οί Ιλίΐύοι Ιως την Κρήτην καΙ ττώς «α. νένβς σημερινάς Έλλην δίν ΙχΙι 'Ελ. Χηνικόν «Τμβ. "Άλλως, τό Ιγκλημα β. λών αυτών των κυρίαι» *!ν€ ττολϋ βσ. ρί/Χιροκ, διότι ώς Έλληνες ύποβοη. βοΰν τα σχ£δια τβϋ ΠανσλαυΧσμβΟ ιΐς βαρος τής Ελλάδος. ΜΙ ψιλικβύς χβιρετισμβυς καί πολΛήν έκτίιμ«τ<»ιν Φ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ II ΜΕΓΛΛΗ Η01 ΚλΤΛ 1ΡΪ1! Τό πολύκροτο βΐβλίο τδν Μιχαήλ ΣΕΓ1ΕΡΣ καί "Αλμπ€ρτ ΚΑΝ Τ' 22° ΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ νύκτα, ό Ρέΐλυ την π«ρασε στο θΊτίτι ενός σοσΐαλβπανα- στάτη τρομοκρατή ττού λέ- γονταν Σέργιος Ντορνόνσκυ. Τό προ!, έΌ-τειλβ ϊξω τόν Ντορ νόσκυ. γ,ά αναγνωρίση καΐ γιά πληρθφθρίες. 'Ο Ντορνόσχυ ε¬ πέστρεψε μέ ίνα φύλλο της έπί- σημης χθμμουνιστΐκής ς μμ ο «Πρά6ντ*>.
«Θά χι/θεϊ ττολίι
Κό
αΐμα στούς
βό
«Θά χι μ
δρόμους εΤττε. Κόττοιος ττνροβό-
λησε τόν Λένιν στ* Μόσχα. Δι.·-
στυχώς δέν τόν πίταχε». ' Εδωσε
την εφημερίδα στόν Ρέϊλυ. "Ενσ;
«τι—ητόο τίτλος ανήγγειλε την
ά ά τής ζωής τοϋ
άττσττειρα κατά
Λένιν.
νήγγ
τής ζωής τοϋ
νιν.
Την παραμονή τό &ράδυ, έν*
ό Λένιν ίφευγε από τό έργοστα
σιο Μίτσελσον, δπθυ εΐχε μιλή-
σει σέ μιά συγκεντρώση, μ·.ά
σοσιαλετταν*στάτρια τρομοκρά-
τρια, ή Φάνΐα Καπλάν, εΤχε ρίξει
δυό πι/ρθβθλισμοΰς έκ τοΰ,συστά
δην κοττά τοΰ σοβιετικοϋ ήγέτη.
ί ή δλτροοσμέ
ΟΙ σφαίρες ήταν
Λκνκ- ν,-, νες. Μιά 0-" αύτέ? είχε μπει α
τΐροδλίτιει έναν πνεύμον» τού Λενιν ττάνω
ΑΝΤΑΙΟΣ
τού ΜοίΤου Τοθ
η. ■** στ*
τΛΡιοβικοΟ εΑΝΤΑΙΟΣ»
τής βή
5
σίως τής
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Α Μ ! ΠρωΤομαγια κβΐ 4ι«ικο56μη—.
Α. ΑΜΠΑΤΖΗ: θίκονομθλογικί» άοριστβλογΐα (Η βιίνιζη Διομήβι —
α'α γιά τδ οΐκσνομικο βρομα τής χώ<>σς (έπ.ττολίΐ ΤβΟ κ.
ιτρίις τ4ν κ. Μεπμττεν).
Π : ΣΟντβμη άναβχΑτηση της πορ*(ας Τίΐςγΐωρκνικης
Α. Α.: ΟΙ «σαβολές τής ΤρστΓΐζης τής 'Ελλαβος «ρος τά
Κ ΣΩΤΗΡίΟΥ: Το α·θρωττιοτικ4 βανι«4 κβ| ή Παιίβΐβ.
Ζ-' ΒΕΡΝΑΛ: Όργανώσΐις ΈιτισΤημίνων 'Εργατβ».
Κ ΣΑΚΑΝΤΑΝΗ: Το πρΑ6λΓ»μο των γίωργικών
11 · ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ: Κριτικ , των βημοσιονομικών καΤίιΛΐΛ^ΐων κα! 6μ««ς
βημθσιονομικίς ίυιδιώξιις.
Α ΚΡΙΑΡΗ: "Η Ιντα— τής «ΛΧιιργίΙας
Γ' ΡΟΥΛΙΑ: Ή έβνι«οτΓθ!η»η τώ» Τρ<—«ζών «τή ΓοΛλΙα. •Η κθιλόβα τοθ Τίνεσι: (Το μΐγαλύτιρο ονγκρότημα ύ6ροηλε*τρι«4· Ιρ. ΈτΗσης ίημοσιίΰετβιΐ Έ>τΐΓβι8€υτ·κο.— Σττουβα—ικο 8ίλτίο.
ς._ Παγκέσμια νέα.— — - ·
βιδλΐου κλττ.
Πολίΐτβι —ντοθ—Τιμή βρχ, 1.500.
άπ' τή χαρδιά. Ή αλλη εΐχβ μττεί
στδν αύχένα τού χοντά στήν
καρωτίδα. Ό Λένιν δέν εΤχβ σκο
τωθεΐ, βλλά ή ζωή τού χρέμθνταν
άπό μιά κλςοστή.
Τό πΐστόλι πού χρησιμοποιη-
σε ή Φάνια Καπλάν κατά τού Λέ
νιν· τήρ τό εΤχε δώσει ό συνένο-
χος τού Ρέϊλυ, Βόρις Σταβίνκοφ.
Άργότερ» ό Σταβίνχωφ^ό άπε
κάλυψε στ© β[6λ!ο τού «Άπομνη
μονεύματα ενός τρομοκρατή». Μέ
ένα μΐκρό αύτόμχτο πιστόλι κρομ
μένο χάτω άπό τό χέρι τού, γιά
κάθε ένδεχόμενο, ό ΡίΊΧ.) ϊφυγε
άμεσος σιδηροδρομικώς γιά τή
Μόσχα. Τήν ίπθμένη κατά Τή
διαδρομή, άγόρασε μίαν εφημε¬
ρίδα στή διασταύροση τοϋ Κλ!ν.
Τά νέχ ήταν ιτάρα ττολύ άσχημβ.
Δτιμοσιεύονταν λεπτομέρε-ες ό·
λόκληρης τή; συνωμοσίβο τοΰ Ρέ
ιλυ, άκόμη καΐ τό σχέδιο γιά τή
δολοφονία τοο Λένΐν καΐ τόν άλ¬
λον σοβιετικήν ήγετών. γιά τήν
κατάληψη της Μόσχας χαΐ τού
Πέτρογχραντ χαΐ γιά τήνέγΚαΘι
δρυση στρατΐωτικής δικτατορΐας
άπό τόν Σταβίνκοφ κοΐ τόν Γι-
ούντενιτς. Ό Ρέΐλυ τά διάβαζε
δλο καΐ περισσότβρο φοβισμε-
νος. Ό Ρενέ Μαρσάν, ό ΓάλΧος
δημόσιογράφος, που ήταν παρών
στή σύο-χεψη τοΰ Άμερικανΐχθυ
γενικοΰ προξενείοι», εΤχε πληρο
φορησει τούς Μπολσεβίκους γιά
δλα δσα εΤχαν λεχθεΐ έκεΐ. Τό
τελευταίο δμο; χτύπημα δέν εΤχε
άνόμα καταφερΘεΓ. Ο συνταγμα
ταρχης Μπέρζιν, διοικητήε τής
Λεττονικής φρουρδς εΤχε κατονο
ιιάσει τδν Σίντεΰ Ρέΐλυ σάν τόν
Βρετανό πράκτοροτ πού ττροσπά
Θησε νά τόν έξβγοράσει ττροσφέ
οσντάς τού δυό ίχατομμύρια ρού
&λια νιά νά λάβει μέρος στή σι/-
νωμοσία κβτά τής -Τωης τόν σο-
6ιετιν.ών ήγετόν. Ό σοβιετ0κός
τύττος δημοσίευσβ έπίσης τό
γράμμα πού ό Μπριοΰς Λόκχαρτ
εΤχε δώσει στόν Μπέρζιν γιά ν*
τ-βράσει στΐο βρετανικές άρχές
στόν Άρχάγγελο. Ό Λόκχβρχ
εΤχε συλληφθεΐ οτίι Μόσχα άπό
την Τσέκα. Άγγλοι συμμαχΐκοι
έπίσημοι πράκτορες εΤχαν περ,ο-
ρισθεΐ καΐ βρίσκθντσν υπό φροο
ρηση. Σ' όλόχληρ.ι τή Μόσχα κυ
κλοφοροΰσε ή περιγραφή τοι
Ρέϊλυ. Τά διάφορα ψευδώνυυά
τού—Μασίνο, Κωνσταντίν, Ρελίν
βνο_οηαοσιεύβνταν μαζΐ αέ τγιν
έπικήρύξή τβυ. Τό χυνηνητό εΤχ»
άρχίσίΐ. Π«ββ τόν φβνερ*
τού ττρός τΛ Μόσχα. Βοηκβ *η
χορεύτρια τοο μτταλέτοι; Νταγ-
κμάρα, στό οττίτι μιάε γυναίκας
ττού λέγονταν Βέρρα Πϊτρόβνβ,
συνένοχο τής Φάνια Κχττλάν, ττού
εΤχε άττοττεΐραθεΐ νά δσλοφθνήσ^ι
τόν Λένιν. 'Η Νταγκμάρα εΤπβ
στόν Ρέϊλυ 8τ, τό διβμέρΐσμά της
εΤχ« έρευνηθεϊ άρκετές μέρεςττρΐν
σττδ την Τσίκα. ΕΤχε κατορθώ-
σβι νά κρύψει δυό έκατομμύρια
ροΰβλια, οέ χαρτονομίσμχτα των
χΐλίων ροιΛλίων, σ ενα μέρος
τοΰ συνωμοτΐχθΰ χρήματος τοΰ
Ρέϊλυ. ΟΙ ττράκτορες τηο Τσέκα
δέν την εΤχοτν συλλάβει. Δέν ήζε-
ρε γΐοττί. Ισοο ττίοτευϊν δτι θά
5 ό Σί^
όδηγουσβ <5ς τόν ν ΡίϊΧυ., Άλλά μέ τα δύο έκοττομ- μύρια ρούβλΐα τς Νταγκμάρα ή ίΧ έ ή . ρ ι γνεά πόΟ &λέ— ι ύη6 χοντα τ* βράτμα τοθ Λτελείωτου αλληλοο—χραγμοθ: . «"Αμφΐσσα Η Σάλωνα τβ 1β Μαΐου 1947 Σεβαστοί μομ βιί", καΐ βεία, Άγαττημέντ μοί) έξάδελφι θανάση, Είμαι καλά επι τού τ—ρόντο^: Την άιτό 26—4—47 επιστολήν σας έλαβον καΐ σάς εύχαρισ-τώ δλους διά την έττίσκεψίν σος είς το σπίτι μου επί τή όνομαστικη μόν ίορτβ. ευχόμεθα ~ώς τού χρόνον α ίλ ζύ Ά« υχόμθα ώς τού βά εορτασ» μέν ίλοι μαζύ. 'Εγώ. καβώς θά έμάθατκ ί δέ ηέ άπο Γεωργίαν, διέρχθμαι ήμίρας ττι- κρ.ών καΐ στενοχωριώνι δ ότι εό- ρίσκοιιαι έν 6φει τού έχθροΰ χαΐ καθ' εκάστην μάς βασανίζει 1*1 ά- γωνίβ. "Ελαβο,, μέρος ιΐς τΡ*ίς τίει- νματώδεις μάχας κβί είχαμεν ε¬ λαχίστας απωλείας, μαλιστο δέ μοί υπέβαλον καΐ πρότασιν προ- αγωγής μοιι έπ' άνδραγαθίο ίλ- λά τίποτε άπό αύτά δέν λαμβσνω ύπ' 6φιν μόν, δσον λαιιβάνω τήν επάνοδον είς το οττίτι μου. πλη¬ σίον των ποιδ:ών μου. "Η κατάστασις δέν είναι ώς την περιγράφουν α) εφημερίδας κα) κατά τήν γνώμην μόν δυναμικώς τό κράτος δέν είναι είς Θέσιν νά επιβληθή, έκτός εάν πολιτ κώς ρυθμισθϋ το ζήτημα^ Κοτά στίφη περιφέρονται έδώ γύρωθεν οί άν¬ ι γρ τάρται κοΐ ή ύπάρχθυσα ΰαν μας ελαχίστη, μέ μέσα κατωτέρα V Ο ΠΟΑΙΤΙΚΟΣ ΑΟΓΟΙ ΤΟΥ κ. ΗΡ. ΠΕΤΙΜΕΖΑ (Συνέχεια άπό τό χθεοινό) Καΐ αλλοΰ πάλιν ; «Ό κοσμος 6λ6κληρθς μτκ>ρι£
νβ είναι βέβσιος βτι οτύτάς Α δλο.
«ληρωτιχος πόλΐμος δίν διεζά
ται μ4 τήν Ιστω Λΐτομεμαηφυσμ
νην ύο—ροβουλΐοτν νά διατηρηβοθν
€1ς την ώ»*χί|ν οπ&>σβή>οΤ£ οί
ΚοιΛσλιγκς ί| οί Λο^Λλ... Δέν δι.
στάζω ν<ϊ ΐΐπω βτι εάν συμμιτα;. χον €ΐς ΤοΟς τΐολιτικους αγώνας είς ίλλας χώρας θά συμμεριζα. μην καΐ βα ώΐτεστη ριζα τάς άνησιι. χίβς καΐ Θ4 κοττηγοροΰσο τάς •Η¬ έν ΠλΙ ή Αή μς ς ής μρή^ δι· ΙμΛΐεριαλιστιχάς τάσεις 4ιη, προ. Βλέψει ίγω(στιχής *π«τάσεως •Εάν |)μην πολίτης μι&ς άλλης δι>
μοκραιΐας θά έπΐστευα δυοκάλως
ΐ δ *λό !Κ λ
μρς
ιΐς τδγ <*λτροι>ϊσμόν Κ
τέρας δημοκρατίας, τής Άμΐρικα-
νικής».
Καΐ έν σιτνεχεία :
«'Λ«6 μίαν ίμιτερκ—οτΤωμίνην
μίλίτην 4πΙ τΟΟ ονγκεντρωτισμοθ
των £ιτιχεφήο«ων ίν ΗΠΛ ρύ
ιττιι 6*ι ί| οΐικονομική £ωή μας
κυριαρχεϊται 4π6 600 ηιρίηου με¬
γάλας μοναβας αί οποίαι έλίγ.
χούν Τβ 2)3 της άμίρικσνικτΐς Βιο.
Ι,ιηχβ.Ιας. Δίκα έχατομμύρια μΐ-
κρών επιχειρήσεων διβνεμονται τ6
Οΐτόλοιτίθν. Όδεύαμΐν κατ' εύθί
«ηρ4ς μίαν· οικονομικήν ολιγαρχίαν
•Αν δέν ίφθασαμεν ήδη. Δέν πρέ-
ιιιι ν4 —ύσωμ*ν να σχετΓτώμεθα
χοινωνικ'α κ«1 οΐκονομικα προ.
τ δ ί ί β
τ* 6—γ.ογ. ιΐνβι αί βα-
βτϊαι οίτίσι τής κ°ινωνιχή<; 4~, ναστόχτεως ήτις σήμερον εί·« Ινοχ, άηό τούς ίτπΟφασκΤΊκοός ττορά- γοντας σΤ6ν κόσμον. ΑΙ Βάσεις μιβς 6γιο5ς καΐ Ισχνρβς 8η μο- κρβτίβς. αύτΛ ιτοθ Α λαος ίλττίζει ώς Βάσιν τής πολιτικάς κσί οΐκο. νομιχης τού ζωής Είναι· •ΕξΙσωσις ΒΐΛσνοΤτ>των τόχι>ς
εια τούς νΐους κατί δι' βλους.
Έργασία βι' βσους βέλουν νά
πολιτικήν «.
•Λσφαλισις βι· βσους (χούν α.
ναγκην.
Τό τέλος τΰγ τιρονομίων τ&ν 6.
λΐνων.
"Η «ροφύλβξις τδ
λευθεριων δι* δλους.
Ή Λττάλσυσΐς τής *πκτττγμονικί|ς
κροοδου χάρις είς τήν βιαβκή α-
νοβον τοθ βιοτικοθ ίττΐΛεδΟυ.
ΑώταΙ είναι αί ΑηλαΤ βασεις.
"Η Ασωτεριχή κα) στσθερά δύνα-
4'ΐς των οΐκονομιχών χαι
ω ά
4ς ομ ι
κων συστη μά'ων μας ίζαρτάται
*ηώ τ» πόοον *ντ<—οκρΐνεται είς αότας τάς ίλπΐδας. Ή «ίνΓιιτοράθεσις μιδν; άντιδρα. —ικής ττολιτυιής είς τάν χΐνδονον τής ίπαναστάσεως θά εξώθει είς ή καταστροφήν, θ^ ήτο μία 6- καΐ μία τίροκλησις». Σάς έδιάββσα μερικάς παρΐ- γράφονς άπο τους λόγους. αρ- Θρα η έπισήμθυς δηλώσεις τοθ μιεγάλου Ροϋζβελτ, δπως περ,ε χ^ στά βιβλια^ «Κομπο ■ποΐιρ Ντεμαϊν» καΐ «Λούκιγκ Φόργίϋ; ορδ». Αύτά λέγομεν κα) μεϊς, π ποτε περισσότερον, καΐ δι* αύτά χαροκτηριζόμεθα ώς^ κακθ'^ "Ρλ- ληνες άπό τούς_προδότΐς καΐ^τούς δοσλόγους τού μοναρχισμού. Είνε Αδύνατον νά μην γν»ρί- ΐ,ουν ο) έπίσημοι άμεοικαν κθ! κυ κλοι ποία είνε ή προγμοτικη *α· τάστασις ίν Ελλάδι. Διά νά 'ήν μρ ρ στή διαθέση τού ό λ λί γμ δέν σή δση ν τσν ε£}κθλη λβία. Μεταμφΐεσμέ- νο; άλλοτε σέ 'Εΐλληνσ ϊμττορο, δλλοτε σέ τσορΐκό άξιωματικί. άλλοτε σέ σθβΐϊΤΐν.6 έττίσημο, αλ λοτε σί άττλό κθμμουνιστή έργα τη. άρχισε τό ταξίδι τουνάττοφεύ- γθντας την Τσίνα. Μ»ά μίιρα συ- νάντησρ τόν ττ-ρώην βοηθΑ τού ■στ* Μόσχα, τόν λοχΐγό Τζώρτζ Χίλλ, της Βρετανΐν.τκ μυστικής ύττηρϊσίβς, «ού «Τγ, β έττΐσης κα- τορθώσϊΐ νά διαφύγη άττό τ4 Μπολσββικικό δίχτυ. ΟΙ ίϊυό ττρβ ες ϊνανσν τόν άττολονΐσμ* Ανοαάτον κσΐ των τώυ Αο ων όν. "Ο Ρέϊλιτ δΐΕπίστοισ» δτι ?να σηιιαντΐν.ό μέρος τού <4ντισοβ,.ϊτ« θ ^ άΛ σην μρς κου τθυ ιιηγβνΐσμθθ ακίιιη νά ίλπίζει. ΑΥΡΙΟ : 'Η σννέχίΐα δπ μττοροΟσ? ΔΙΑ ΠΡΟΓΑΗΙΡΙΝ ΡΡΓΑΤΟΝ ΦίοίΤβι »1ΐ γνώσιν των φρ κων βΤι βυνΐτΓληοώθη * Αριίιιδς των έ9. νβτδν 8ι4 τίς γωιιβτβυογικιΐκ έογασΐβ: ■όΟ ΆογβιθλθγικοΟ χώοβ», θί ΐ κβττβ ίτνΛίπειβτν τταβκτ έπίσκειΐΜΰ σι« βέλ«ι μ*!ν«ι ΜΕ 500.000 ΑΡΧ. ώ? ττρθΗθΤββολή κοΐ 150 000 μηνιαΐος έττΐ 10 μήνας ο6ς μΐταβιβαζεται βμέ. σως ενα οικόπεδον στήν ΓΛΥΦΑΔΑ. Άττδοτασις θαλάσσης 7 λετττβ. ΠληΡΟ» 5—7 μ.μ, Τ Κρασσας, φιλελλήνων 1 Λ. Ο. Ό. Τ· βύτούβΊον άγορσζϊ- τβι ίΐί βΐανδηττοτϊ ττο·'ότητβ Πανεττΐστ»|ϋ'θϋ — ΔΙ Α _πάτ»μα Τ. Α. Ε. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ Διά τής ύπ' αριθ. 6526)47 ά ποφάσεως τοΰ κ.Προέδρου των έν Αθήναις Πρωτοδικών άπηγ- γέλθη προσωρινώς ή άκυρότης των έκδοθέντων την 12 Μαοτί- ου 1947 (υπό γρονολογίαν 1) 9)46) δυό γιλιάδων (2.ΟΟΟ) προσωρινων τίτλων μετογώντής έν Αθήναις έδρευούσης Άνω- νύμου Έταιρίας υπό τήν έπωνυ μίαν «ΤεγνικαΙ καΐ Άεροπορι- καΐ Έκμεταλλεύσεις», φ&οδν- των την υττογραφήν Ιωάννου Μπράβου ώς δήθεν Διευθύνον- τος Συμδούλου της Έταιρίας ταύτης καΐ ύπ' αυξονταςάοιθ- μούς 35001— 37ΟΟΟ. ΌμοΙοχ^ απηγορεύθη ή συιι- μετογή των κομιστών αυτών είς τάς Γενικάς Συνελεύσεις τής Έταιρίας. Των ιχροσωρι- νών τίτλων τούτον κομίστρια είναι ή ΤΚΑΝ500ΝΤΙΝΕΜ- ΤΑ1, ΑΝΌ νΥΕΒΤΕΚΝ ΑΙΗ ΙΝΟ. Προβαίνομεν είς την παρού¬ σαν ανακοίνωσιν, πρός ττροφύλα ξιν οιουδήποτε καλοπίστου τρί τού, «ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΟ ΡΙΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕ1Σ>
Α. Ε.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
πρός τούς χ. χ. Μετόγ,ους της
Α. Ε. «ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΚΑΙ ΑΕ-
ΡΟΠΟΡΙΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛ¬
Σ
Φέρεται «Ις γνώσιν των κ.κ.
Μετόγων τής Α. Ε. «ΤεγνικαΙ
καί Άεροπορικαι Έκμεταλλευ·
σεις» ότι κηρυγθεΐσης άκύρου
της συνκροτήσεως τοθ τέως Δ.
Συυδουλίου διά τής ύπ' αριθ.
6526)47 αποφάσεως τοΰ ΓΙροέ-
ε^~,. π«.«»λ».^,~,. Αθηνών, τ
Συνέλευσις
ά~οσιωποϋν καϊ διά νά την κάλι)
πτοΐΛί. διά νά βατττίίουν Δημο¬
κρατίαν τό μοναοχ'.κόν κοθεστώς
των Φασ στϋν καί των δοσιλό-
γων, σημαίνει δτι δέν ίχθιιν περι
θώρια, οεν εχουκ πολιτικην άνΐο-
χήν διά νά κάμουν μίαν καλιιτέ-
ραν πολιτικήν έν Έλλάδ..
Καί. να! μέν, έν Αμΐ,'.κη.
I-
χουν _ κεφαλαοκρστικό1 σύστημα.
Αλλά τό ελληνικόν καθεστώς δέν
έττιδέχεται καμμίαν σύγκρισιν μέ
τα Δυτικά κροττη. Είς την Άιιερι
κήιι είνε ή άκμή τού κεφαλοιοκρα
τισμοΰ. μέ δλα τα βασικά έλατ-
τώματ,α καΐ τάς κρίσεις τοΰ συ·
στήματθς, άλλ' όπωσδηποτε εΐνβ
ή άκμή τού σι/στήματος. 'Ενώ, έ-
δώ. είνε ή σήψις καΐ ή άποσύνθε-
σις τού συστήμοττος.
Είς άλλας άνατολικάς χώρσς
(«-ι μάλιστα *Ις χώρας άποιχια-
κών σχέσεων τα μεγάλα Δυτικά
κράτη ακολουθήσαν την τακα»Λι'
τοθ προσεταιρισμθθ μελων των
τοπικώ» δυναστειών—καΐ τής *·.-
αιρέσεως αυτών εναντίον αλλή¬
λων.— καΐ έν γέν*ι στελεχΊν
τωνάνοτίρων τά£εων. Άλλά »ίς
αύτάς τάς 'χώρας Οί μέν Ιθύνον¬
τες διαθέτουν Ισχύν καΐ Ιχονότη-
τας, οί δέ λαοΐ εΙν% έν λη&σργική
καταστάσει. Είς την 'Ελλάδα αί
συνθήκαι είνε ακριβώς άντίστοο-
φοι. 'Ο λαός £χει άνυψωθεί—καί
αί άνώτεραι τάςεις^ {χούν νοεωκο
πήσει. Η όλιγαρχία δέν έκποο-
σωπεΐ εθνικήν δύναμιν. "Ολη Α
ίπίσημος Ελλάς ΰπάρχει μόνον
κατ' έπίφασιν. Αυτήν την 'Ελλάδα
κατέκτησεν Α ξένη επέμβασις, άλ
λά δέν κοττέχει τίποτε. "Ολη ηύ·
τή ή έπίσημος έπΐφάνεια τής Δί
ξιάς Ελλάδος είνε μιά εΐκονική
καΐ άνύπαρκτος δύναμις. Ή άμε
ρικανική _πολιτικη δέν μποοιΐ νά
τό άγνοεϊ αύιό. Άλλ' Τσως δέν
μπορεΐ νά^ λύση τό ελληνικόν πρό
6λημ<χ υπέρ των άπόφεών της πά ρα μόνον δα τής οοσιαστικης κα.αργησεως^ Της Ελλάδος. Αύ- τος είνε ό κίνδυνος. Είς την Σοβιετικήν "Ενωσιν λ. ?:. ,Θά ίΐτο αρκετόν τό καθεοτώς ν Ελλάδι να μην είνε φασισΊκον κοΐ Αντισοβιετικόν. Άντιθιέτως. τού εχθρόν, δστις πολεμά μέ «μ λύ ύπερτέραν δύναμιν μέ όλμοιις, πίατ καΐ μυδράλλια. Καίτοι την 15)5)47 συμπληρώ να συντάξιμον χρόνον υπηρεσίας, ίν τούτοις δέν δύναμαι νομίμως νά Φύγω, διότι ϋχουν Φηφίσει νο¬ μόν δπθυ επί εξάμηνον άπό 1)3) 47 δεν έπιτρέπουν τάς άττολύσεις* Τάς νύκτας σχεδόν δεν κοιμούμε- Θα, διότι φυλάσσθμεν τή» πόλιν γύρωθεν μέ φυλάκια καΐ κ ι νού μ &ι Θα( αναλόγως τής εμφανίσεως των. Αναμένομεν ένισχύσεις πρός γενικήν έξορμησιν άνβ τα βρή Παρνασσός καί Γκιώνα τα οποίαι εγύρισα μαζύ μέ τα ορη Καλλί- δρομον Καί Βαρδούσΐα έντός μι- άς εβδομάδος κατά τήν πρώτην Φάσιν των έπιχβιρησεων. 'Ελπίί εί τό Ελπίί,ω θεόν πώς ό είς δέν ων. τόν παντοδύναμον Θά σάς πικράνεΐ ό υό ϊ ς ς ικράνεΐ περισσότερον^ καί πρός αυτόν καϊ μόνον ε'χω τάς ελπίδας μθυ. Ε* δώ ό κόσμος διέρχεται ημέρας χειροτέρας τής κατοχης καΐ άπο της 7ης εσπερινάς ατταγορϊύεται ή κι/κλοφορία. ή δέ δι/στυχία καΐ φτώχεια είς τα χωρία είναι ανευ προηγουμένου, οθτε, τό 1941 ϊτσκ Ή αΐσιοδοξΐα τοΰ λαοθ των Αθηνών μάς κάνει κατάπληξιν, πλήν δμως άς ελπίζομεν καλυτέ- ρας ημέρας. Λίγΐ τοΰ Θεΐου Χρΐστου άπο κοινοΰ μήπως καΐ επιτύχητε τήν αύτόθι άνάκλησίν μοιι, μέσω Το0 ύποιιργοθ ή τοθ "Αγγλου διευθυΐ'" τοΰ των Σχολών Κοκ. διότι τα Σχολεΐα Χωροφι/λακής Θά λειτουβ γήσουν ήδη καΐ οί ϋχοντες τα μέ¬ σα Θά άνακληθώσΐυ ώς έκπαιδευ- τα! είς τάς Σχολάς. Μάς είπον ο>τ, προσωρινώς^ Θβ
παρβμείνωμεν έδώ διά δύο μήνας
κα) ήδη έγώ Ουμπληρώνω δίμηνον
ιήν 10)5)47. άλλά ή πρθσωρ νβ< ιης οΰτή δυνατόν νά διαρκέση καΐ χρόνον, εάν δέν ενεργήση ς νά ά- νακληθής είς την οριστικήν σοι; θέσιν. Πάντως δ,τι δύνασθε πβά« ξβτε. διότι ή κατάστασ'ς μάλλον Θά χειροτερεύση καΐ μην βλέπετ· τα των εφημερίδων, δπου δέν δηΧ μοσιεύουν οίίτε τα (ίμισυ. ■ Τα _σέβη μου είς Θείον, θείαν καΐ Θείον Χρϊστον. φΐλιά δέ είς Ο¬ λαι τα κορίτσια καί Τάκη. Πάντα νά Εχητε ύπ' όφιν την οικογένειαν μου διά κάθε δυσκο- λίαν καΐ ανάγκην, ί-ως δτου δώση ό ©εός καΐ έπιστρέψω. Σ&ς φιλώ δλους σα« Γιώργος» Η ΓΑΑΑΙΚΗ ΚΡΙ2Π Ζι/νίχεια 4ιτ6 την 1η 4Συνάδελφοι, — εΐπε στους αλ· λους ύπουργούς, — τήν 21 Ία* νουαρίου^ 1947 άναλάβαμε άπί< ναντι της Γεν. Συναμοσπονδίαε, Εργασίας όρισμένες άποχρεώαεις βελτιώσεως των ήμερθμισθίων γιά τό μέλλον. Τους δωσαμε τότε ίνα «ραντέ-δοϋ» γιά τόν Μάίο.'Η «ρο θεσμία τού γραμμοπίοιι ϋληξε 1, Πρέπΐι νά τιμήσουμε την ύιτογραχ φή μας 1» Γιά νά έζασφαλισθεϊ άττόλυτα 4 δημοκρατικάς χαροκτήρας, ζητή* Θηκε άπό τοΰς άπεργοϋς των ερ¬ γοστασιον αϋτοκινήτων «Ρενώ»ί νά ύποβαλουν τή« άπόφαση της άπεργίας στήν ψήφο δλων των ϊρ γατών τού Ρενώ. Καΐ τήν ιτειΚΜ σμένη Παρασκευή ή άπεργία έγ·< κρίθηκε σχεδόν όμόφωνο.Αύτό κα θόρισε όριστικά τή στάση Τού διά τάς κυβερντίσε'.ς των Λυτικών : Κομμουνιστικοΰ κόμματθς, ποίι ά· κοατώ» αΐτινες «ύοίσκοντηι υπό —"*■■-------■-' -------~*— ~Λ τή« κυριαρχίαν τού μενάλου κεφα λαίοιι. δέ» άρκεΐ οί "Ελληνες νά μην είνε κομμουνισταί καΐ νά μην είνε υπό την Ρωσικήν επιρ¬ ροήν, αλλά -((ρειάζοντα, καΐ ζη- τοϋν άττό ημάς νά ε'ι'μεθα Αντικομ μουνισταί κα! έχθοθί μέ τήν ΡΟ¬ σιον. Δι* αύτό δέν υπεστηοίνθη πί {—' αυτών μία πολιτική κέν τρου, καΐ δι* σύτό δέ" ϊχουν πΐ- Ρ'.Θώρια νά κάμουν ίίλλην πθλ1- τικήν πλήν της άποικιακης.Άλλ' ίξ βλλου ππομΐν προηγουμένως, διατί μίβ ΑπΟ'κιιτκΑ πολιτική τϊϊγ Ανγλο-πμεηικσνικΓΪς έπεμβΑσρως είνε καταδ κσσμέντ» έν Ελλάδι είς οποτυχίαν. ΑΥΡΙΟ : Ή συνέχειαν ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΑΜΩΝ Γνωβττβιιβΐίΐτβι συμφώνως τθ 1369 «Ο ·ΑσΤι«>0 Κώδικος δτΐ:
Ό Πανοτγιώτηζ Λιββίλης τοθ Μι-
*οά<χι κ«1 τής Άνβής τβ γένος Ζ*- βασίλη γεννηθείς εν ΜΐΛΊλήνη κά'οι. «ος Αθηνά»,, κσΐ ή Πολυξίνη χήρα τοθ Σάββα Πσγώνη θυγάτηρ τοθ Ά. λεξάνβρου Άνορκσζή κβί τής "Ανδρθ- νΐκης τ6 γενος ΚαστρΐιοΟ γεννηβίϊ- σα ίν Μυτιλήνπ κΛτοικος Αθηνών μίλλουοι ν* ίλθωσΐν Ο μέν είς ττρώ. "Ον ή δέ είς δεύτερον γ4μον, τελε- σβησόμενον εν Άβήναις. πέ>άσισε καΐ κατεψήφΐσε την κυ
βέρνηση μέ 186 ψήφθιις, Καΐ ή
διαφωνία δέν περιθρίζεται μόνο
σ' αύτό τό έργοστάσιο, 'Αλλο»
500,000 έργάτες τής βιομηχαιΊ*
κης περιφερείας των Παρισίων δι
εκδικοΰν τήν δίκαιη, μερική ΐσΤΜ^
βελτιώση των ήμερομισθίων. ι
Τό σοσιαλιστικό κομμα ταλαν·
τεθεται, καΐ ένώ Τά μαζικα στε*
λέχη τού είνε κηρυγμένα υπέρ
τής αλληλεγγύης μέ τό κομμου*
νισΤ'.κό κόμμα, πολλοΐ κοινθβου*
λευτ;κοί τού παράγοντες ϊχουί
διαφορετικές άπόψεις. Π' αυτο τί
λόγο εκλήθη νά άττθφασίσει τελι
κά τό 'ΕΘνικό Συμβούλιο τού ϋ<Μ σιαλιστ.κοΰ κόμματος πού δέν 4' πιθυμεΐ νά άποσπασθεϊ άπό τί συνασπισμό μέ τούς κομμουνι¬ στάς. Συνασπισμος μέ τό ΚένΤρθ καΐ μέ ίνα ίχλλο μέρος τής δεξιας Θά εξέθετε τούς σοσιάλ ιστάς κα·< τά_ τρόπο ανεπανόρθωτο. | 'Η &κρα δεξιά, τόσο στδ Κοινβ' βούλιο, δσο καΐ στήν έξωκοινβ» βουλευτική παρασυναγωγή τοθ στβατηγοΟ ντέ Γκώλ δέ ΘλΙβεΤαΐ καθόλου άπό την πολιτική έ ή όί ί ό η πιή ερ πέτεια στήν όποία μπαίνει σημϊ- ρα ή Γαλλία. Τουναντίον, δλοι αθ τοι τρίβου« τα χέρια τους ίτττό χβοα. ι ΟΙ ξένοι καΐ άφανεΐς χρηματοίό τες μετροβν τά τριάντα Αογΰβια* της προδοσίας τονις. Άλλίι ή Λη μοκρατία άγρυπνεΐ. ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ «ΣΙΔΗΡΟΥΝ ΠΑΡΑΠΕΤΑΣΜΑ» Ζυνέχεΐα Αιιβ την 1η σελίοα τους άπεικονίζοντας στους τοΐ γους καΐ άναγράφονται συνοπτι κά. Πλάΐ σ' αύτές τίς άπεικο- νΐσεις, σειρά άπό άλλες πού δεΐγνουνε τούς ττρώτους σγηιμα τισ^ιούς τόν τχαρτιζάνων, τίς πρωτες μάγες, τΐ€ πρώτες συγ κεντρώσεις στίς απόλευθερωμέ νες περιογές, τήν πρώτη Έθνο- συνέλευση. Ό στρατάργης Τίτο στίς άργικές έμφανίσεις τού, στό έτΐιτελεΐο, στίς μεγάλες μά γε_ς. Δέν είνε Ιργα ζωγράφων αύτά πού βλέπετρ, είνε νεγο- νότα ττού τά πήοε ό Φωτονρα Φικός φακός. Μιά πρώτη κροα Τυκή ττρολεταριακή πυροβολπρ γΐα σέ παράταί,η βάλλει κατά των Ούστασήδων τού Πάβελιτς. "Ενα σύνταγμα τής Βοσνίας έμπλέκεται σέ αιά λυσσαλεα μάγη μέ τούς Γερμανούς. ζί έβ ί τόσο οί άογικοΐ γίνονται μάγες ί δρου Πρωτοδικών "ΕκΤακτος Γενική των Μετόγων διά την 19ην •η συγκληθεΐσα Απριλίου 1947 καΐ άναβληθεΐσα διά την 17ην Μαίου 1947 δέν θά λάβη Υ»· ραν, της αποφάσεως τοθ Δ. Σβί ΐ λ της ουλ ρ, ης πφσς θ Δ Συμβουλίου ττερΐ συγκλήσεως οοσης άκύρου. (Έκ τής Διευθύνσεως τί*"" Έταιρίας). ΑΤΜΟΛΕΒΗΣ ζητεϊται πρός αγοράν περίπου 10 άτμθσφαιρόν Θερμαΐνομένης επιφανείας περΐ τα 6 μέτρί·, Α άν^αλλόσσεται μέ μικρότερον. Πληρβφορίβι τ-*>ί«.
22-731 ώρα 9—-10 πμ. 4- ■
μγη μέ ς ρμς. «ία
ταζιαργία σέρβικη έπιτίθεΤαι
μέ όρμή κατά των Τσέτνικων,
εΤδος ταγιμάτο5ν ασφαλείας.
ΚαΙ οσο τΐρογωρεΐτε, τόσο γι-
γαντώνεται 6 ά—ελευθεοωτικος
σΤρατός καΐ ό ί άΐ
αΐφνιδιαισμοΐ γονται μάγε
«έκ παρατάξεως», πού ημπορεί
τε νά Ιδεϊτε τήν έξέλιξή τους
στούς διπλανούς γάρτρς. Στρα-
τιές όλόκληρες συγκεντρώνον
ται στά τέλος υπό τά διτλα-τε-
τρακόσιες γιλιάδες άνδρες—
καΐ άττοκορυφώνεται ό άγώνα<" ά τιτάνειος μέ τήν νίκη πού σά; την δίνουν οί τελευταίας ρ,Ικό· νες δταν αττελευθερώνεται τό Βελιγράδι. Έκεΐ ϊγετβ νά κά- νετε μ' £να σύγγρονο στρατό αέ άτέλειωτη σειρά άπό τάνκς αέ άεροττορία, >μέ τΐοτσΛΑΐους πό
λεαικούς στολΐσκους. Κοντά
στίς τελευταΐες αύτές έπιδλητι
κές άπεικονίσεις, μιά εΐδική 6.
τρίνα, κατάιυεστη άττό παρ*·ΐΓ,
μα γιτλερικη κάθε χατηνορίας
καΐ κάθε βαθμοθ, πού κοσιΐού
σαν£ τά στήβη στρατηνών, συν
Ταγματαργών-καί αλλοχτοθ
γιτλερικοθ στρατοΰ, Εργεται νό
έττιστεγάσει τό χλέος.
"Αλλες αιθούσας είνε άφιερωμί
νες στίς καταστροφές, τις δηω-
σεις, τούς έμπρησμούς, τίς Θη·< ριωοίες των έπι&ρομέων καί τώ» συνεργατών τους. "ιιιιας άγωνι- στής τού λαοϋ, ήρωας τής 'ΕΘνι- κης Άντιστάσεως, άνεβασμένος στό Ικοιωμα. με τήν Θηλιά σαό λαιμό ύφωνΕΐ τά χερια, σφίγγε» τις γροθιές και μιλά γιά την Ε« λευθερία. Μιά παρέα άπό Ίτα·< λούς φασίστες και ταγματαλητες τσέτνικους χορεύει γύρω άπό πτώ ματα παρτιίάνων. Πάνω άπό έχα το άπαγχονισμένοι, δεξιά κι' ο- οιστερά ενός δρόμου, έμφανίζουν ενα Φοβερό δσο καί μακάβοιο Θέα μα. Η τόλμη ποίος ξέρει πιβνοΰ Φωτοο-πορτερ, ουνελαβε ίναν χ*· τλερικο δήμιο τήν ώρα ττθυ έκτελοΰσε τα Θΰμα τού μέ τόν πέ- λεκυν, χαχανίζοντας. ΠρόκειταΟ για άφάνταστες Θηριοδίες σέ <κ- ταση άπίστευτη. Πρόκειται γιά ά< συλληπτη αύτοθυσία καί άδάυα- στη Θελήση λαών πού τούς άξί* ζΜ κάθε Θαυ;ιασμός Βγβίι^τε ά¬ πο τό Μθυσεΐπ αύτό μέ την μ*· γαλύτερη άγανάκτηση πού μπ·ο- ρει να αΐσθανθεϊ ποτέ όίνθοωπος μέ τό μεγαλύτερο μϊσος. Καί δι. καιωνετε μέσα σας κάθε Τ'.μωρία, δς είνε κ ι* ή πιό σκληρή. "Ενας Φωτοστέφανος περιβάλλί, τότε, τ* νέο καθεστώς της Γιουγκρσλαβί- άς καί κυοώνετσι βαθειά μέσα στή συνείδησή σας ή δημοκρατική με- ταβολή. Σάν φυσιολογικό καΐ έ- πάξ ο έ'παθλο. Αύτά γίνουντα, .στήν Γιουνκβ- σλαβ^α μέ την 'ΕΘνική Άντ·στβ ση. Ό κσθένας μας μπορεΐ νΑ σκεφθεΐ μόνος τού καί νά βγάλει τά συμπεράτυστά τού. άναφορι- κά μέ τήν 'Ελλάδα. Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ ΑΥΡΙΟ : Άνοικοδόμηση. —Βουλ γαρία καΐ Γιθυγκοσλαβία. __ Τί είνε ή «βαλκανικίΐ σντιπβ- - λιτευστ.».

ΕΝΤΟΝΕΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΧ
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΡΟΥΜΑΝ
ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝΑΝΤΙΠΡΟΖΩΠΩΝ
"Η άπήχηση των δηλώσεων τού Στάσσεν
ΒΑΣΙΓΚΤΩΝ, 6. ΛΊδ. ότι.).
— Ή άμερικανική Βουλή των
Αντιπρόσωπον άργίζει σήαερα
την συζητήση γιά τό νομοσν,έ-
διο τοϋ κ. Τροϋμαν «περΐ πά
ρογής βοηθείας οτήν ΈϊΛλάδα
/κσΐ την Τουρκίοο. Κατά την ό-
Μόφωνη γνώμη των πολιτικών
κύκλων καΐ την άρθρογραφία
τοΰ αμερικανικόν τύπου, ίι συ¬
ζητήση ττρομηνύεται έξαιρετικά
ΐωηρή κσΐ άναμένεται δτι Κά
έκδηλωθοΰν έντονώτερα οί δια
Φωνίες των Άμερικανών δου
λευτών άπέναντι
Τρούμαν».
στό <δόγμα Η ΛΠΟΨΗ ΣΤΑΣΣΕΝ Γήν αττοψη αυτή ενίσχυον» άκόμη ττΐ. όερο οί χθεσινοοραδυνές δηλώσιις τού κ. Στάσσεν, ύττοψηφίου των Ρεττουιι. ττ>ικάνων γιά τό ττροεδιρκό άξίωμα, ττου
εξέφρασε ορισμένας έττΐφυλάξεις γιά την
ΑξωΤερική τιολιτική τού ττροέδρθυ Τρθι).
|1αν κα) ίίδικότερα γιά τό νομθσχέδιθ
βοηθείας στήν 'Ελλάδα κα) την Τουρ.
κΙα. Ό κ, Στάσσεν χαρακτηρίση ώς
«ορνητική» τή σημερινή ττολιτιι^ των
'Ηκωμένων Πολιτειών κσ] τάνισε *"
χροάζετσι »' αντικατασΤοβεΐ μέ μιά βε.
τική ττολιτική. "Ο κ. Στάσβιν, ίνψ συμ
ίωνιί οτήν -πσροχή βοηθείας πρός την
Ελλάδα κβ) την Τουρκία, ζητεί «ή 6ο.
ήθεια »' ίπτοβεί πρός βφελθς τού έλλη.
νικοθ λσοθ κο-1 «α μή —αταληθεϊ άβί.
κος Λ άΐϊβμακρυνθΡΐ σ.ττδ τοΰς ούσια.
στικούς σκοττούς Της». "Ο κ. Στάσ.
βε» ετόνισε δτι «οί "Ηνωμένες Πολι.
τεϊϊς δέν ττρέττει μί κσνένα λ6γο να Ι.
νισχύσουν οΐκονομικώς ή «ο ίξθπλίσθι/ν
Ι) να 0-υστιΊσΟιΛ γ^νική στρσΤιωΤική ί-
ιτιχεΐρηση στήν Έλλόδα ίνβντίσν τώ"
Έλλήνων ττοΰ βρίσκσντα, στά ορη, γμτΓΪ
βν πρόξουμΓ σύτό, θά ττεριττλακοΰμΈ.
κστά τή γνώμη μθυ, σέ μιά τραγ'κή
ασκοιτη αΙμαΤοχυσία Έλλήνων ένβντΐο»
'Ελλήνων»,
ΟΙ δηλώσεΐς τοθ κ. Στάσσιν, κατ6
«;ή γνώμη τί>ν ττολιτικών κύκλων, θά
I-
χοιιν σημσντική ίττΐδραση στή συζητήση,
ιτού 4τό σήμερα ώρχίζει νά διίξίτγεται
€ττΛ Βοΐ'^Α των Άντιττροσώτϊων. Πρσν.
ματικά, οί οηλώσιΐς τού πρός νόν τθ.
τκ>, κσ| κυρίυς ή διαβεβαιώση τθθ Στά.
λιν δτι μττοροΰ* να σΐΜ/ιτάρξουν Τα διο
συστήματα, 1γιναν «ύνοχκά δεκτις.
ινου
ΟΙ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΙ
ΟΙ Άμερικανθΐ βθυλεντές €Ϊνε τώρα
ττίρισσότερο νκεπτικο) γιά Τό προτϊι.
νάμΐνθ νθμοσχίδιο τού κ. Τρούμαν, ένφ
τή ρεΰμα των 6ουλ€υτών (κείνων ττοθ ι>α
ΐτροτείναΛ τρσΐτολογίες, (νιθχύεται
"Αν, τελι«ώς, οί τρθττολογίΐς αύτές ίγ.
κριθούν, θ' αλλοιώσουν σημιαντικά τούς
δρους τθθ νομοσχεδιον. Ή σημαντικό.
τερη άττό Τίς ΤρΟττολογΙΐς ττροέρχετβι
άττό τή μερίοα έκεινη των 6θιΑει/τών,
ρεττομττλικάνων κ«| δημθκρατΐκών, ττού
έζΛί φόβους γιά τίς διεθνεΐς ου.
ι ιτβΰ θά Ιχει ή ίφαρμογή τοθ οη.
μερινου *ομθσχεδίου κα| άφοοά τή δια.
γράφη τής στρατιωτικής βοηθείθς, ΟΙ
6ουλ€υτές αύτοι θεοιροϋν δτι ή χορηγή,
ση οττλων και πολεμικήν ειδών, θά «ν-
τείνει τόν ίμψύλιο Πόλεμο στήν Έλλά.
δο, μί άττοτέλεσμα νά δημιουργηθούν γε.
ΐΊκώτερίς ττερητλβκίς καΐ νά κατ—έσει
τό. άμερικοτνικό γόητρο, Μιά αλλη άρ.
«τα Ισχυρή μϊρίδσ βουλεΐπών, θά ι.
ττοστηρΐξει βττως τό δλο ζήτημσ άνβτε.
θε; στόν ΟΗΕ. πρσγμα ττού άττοτελεϊ
ϊμμεοο καΐ άπθφβσιστικο ιΐλήγμα κστό
Τού «δογμστος Τροϋμαν». "Η τρίτη τρο
ΐτολογΐα άφθρθί την Τθυρκίσ κβ! οννι.
στδ νά μή δοθεί ο' αυτήν «ονενός «ϊ.
δούς βοηθεία. Εναντίον τής τροττολο-
γίσς αυτής, ίκττροσωπος τού άμερικα.
νιικθθ ίπτθυργίΐου 'ΕξοΤφικών, 6 κ. Βίλ.
λβρντ, δήλωσΐ βτι ή άμερικσνική κυ-
βέρνηση θεωθΕϊ δτι ή Τουρκία ίνΐσχυσί
►<"βτά τόν πόλεμο τούς συμμάχους μέ το »ά πϊριθάλπει κ»; νά βοηθε" βνδρες Τίόν συμμαχικον στρβτ«υ^.άΤ(«>ν. Ό κ. ΒΙλ.
λοουτ δικαιολόγησϊ τόν ρόλο τής Τουο.
κίσς, Ισχυριίόμενος δτι δέν 6γήκ€ στόν
πόλεμο, γκ*Τ! οί σύμμσχθι δέν τής Ι.
δωσοτν την άναγκαία σΤροΓΤΐ«τική βοη¬
θεία. "Ο κ. ΒΙλλαρντ, ιΤπε δτ> δ» τό
ζήτημα άνθΤϊθεΐ στόν ΟΗΕ, βά βροβθ-
νει νά πρβγματοποιηθεί γιοτΐ Ρά δΐΛ.
τι^τοιίΚ'ϋ» αντιροήσεις καΐ θά γίνουν μσ
κρότβτες συϊητήσος. «"Αν — προσέθίσΐ
— τό ζήτημβ εΤχί άναΤϊθεΐ στό Σκυν.
βούλιβ Ασφαλείας, θά κατέληγί αί 4.
διίξοδβ υί την ασκήση τοθ βέτο». Λ^ο
αλλΐς τροπολογΐΐς ο*οροΰν τή μΐΐωση
τοθ τίροτιινόμίνθυ — σοθ «α! τή χορή.
γηση βοηθείας δχι πρός τή — μ*ρινή
έλληνική κυβίρνηση, άλλα γιά την β-
Όκοίιφιση τού έλληνικθΰ λαοό,
ΪΥΣΚΕΨΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ
ΒΑΣΙΓΚΤΩΝ, 6. (Ίδ. υπηρ.). —
Ο ίδώ άνΤοπτοκριτής τοθ ΓοτλλικθΟ Προ
κΐορεΐου ΕΙδήσεων τηλεγραφεΐ: Πρϊν ά.
;όμη άρχίσει ή συζητήση στήν Αΐμερικα.
ική Βουλή γιά τό νομθσχέδιθ βοηθείας
ΐτρός την 'Ελλάδα καϊ την Τουρκία, τιο.
λυάριθμοι βθυλευτές, έχθροΐ τοθ «δόγ.
ματος Τροθμβν», συνήλθον γιά νά συν.
τονίσουν χΐς προσττάθειίς τους, "Η άν.
Τ'πθλίτευση αυτή άπστελεΐται άπό τοΰς
ΟΊΓαδούς.φίλους τού κ. Χίνρυ θύάλλσς,
τούς τταληούς άττομθνωτιστές, πού θεώ.
ροθν μσΓαιη Την Λντίσταση πρός τόν
κομμουνιθ-μό με 400 έκατομμύρια δολ..
λάρια, τούς ρεπουμπλικσνους βουλει/τές
πού δέν θέλθυν νά ίπίάρχουν στραττιωτ!·
κθ| δροι στό νομοτχέδιο καϊ έκεΐνους
ΐτοθ δέν ύποστηρίζουν δτι ή Τουρκίο
πρέπει νά ένισχυθεΐ. Προβλίττεται δτι
άκόμη κο·1 αύτο! οί Αποδοΐ τοθ «δόγμ».
Τος Τροΰμαν» θσ διατυπώσονΛΐ άντιρρή.
σϊις. Ό ρΕπθυυττλικάνος βουλειΛής κ.
Τζέϊδιτς θά ζητήσει νά διαιΐθτί βοήθϊιβ
ττρός τό συμφέρον τού έλληνικοΰ λοτβθ.
'Ο Γάλλος σνταττθκριτήί; ίκφράζει τή»
ννώμη δτι τταρά την όξεΐα άντιπθλίτευ.
βτ,, τό ν^μοσχέδιο τοΰ κ. Τροθμαν θί
(πιψηφΐσθεί Τελικά. ,
ΟΊ συνομιλίες
ΜακΒή-Κυβερνήοεως
Δέν ΰπήρχοΐν καί σημερα νε·
ώτερες συγχεν,ριμένες πληροψο-
ρίες ττχετικό μέ τό περιεχόμενο
των σκζητησεων, πού διεξάγει έ-
δώ ιιέ ύττεύθυνους κυδερνητΐκούς
τταράγοντες ό πρεσβει/τήο των
Ήνωμένων Πολιτειών κ. Μάκ Βή
οϋτε άκόμη εάν έφερε έντολε:
άπό Την κυδέρνησή Χον κχϊ τό
εΐδος των έντολών αυτών.
Άπό τούς κύκλους τοθ δημο-
κρατΐκθϋ Κέντρθυ τονίζονταν δ-
τι «οί κοινοδουλευτΐκοί παράγον
τες άνηουχθν διότι Α κ. Μάκ Βη
είνε έξαιρετικά έπΐφυλακτικός
οτίς συνομιλίεο τού μαζί τθυς>.
Έπίσης οί ΐδιοι κύκλοι τονίζουν
δτι δέν πρόκειται νσ ϋπάρξουν
θυγκεκριμένεο έντολές τής άμε-
ρικοτνΐχης κυβερνήσεως προτού
θ τρ νομθσχέδιθ γ^ά την
ρχίι βοηθείας στήν Έλλάδσ
χαί τίιν Τουρκία.
Άττό τούο ΐδιους κύκλον; ύ-
ττηρχε άκόμιτι ή πληρθφθρ'ισ δτι ή
κυ6έρντ»ση δέν βΐνε άττολύτως ϊ-
έ ά6 ό όζ
κανοποιημένη άπό τό
δτι ή άμερικχνΐκή βοηθεία θα
συνοδευθεΐ άπό την έπ·,6ολή #·
ιυ στίς εΐσαγωγές, έξαγω-
,-« καΐ γενικά στήν οΐκονομία
τοθ τόπου, πράγμα, πού είνε άν-
τίθετο πρός την πολιτική, πού
όκολουθήθηχε ώς σήμβρα καΐ πού
αψήνει τελείως ανεςελεγκτη την
άτομΐκή πρωτοδουλία.
Άντίθετα πρό: τίς πληροφορ'ι
*> αΰτές τοο δημοκρατΐκοθ Κέν·
τρου ο ν.υδερνητΐχοι παράγοντες
έεακολουθοΰσαν νά εΤνβ αίσιόδο
ξοι άπό τίς έπαφές τους μέ τόν
ν.. Μάκ Βή.
Χαρακτηοιστικα κυβερνητικόν
■τταοάνων δήλωσε χά εξής : «"Αν
ο κ. Μάκ Βή δέν μας γελάε:,
«αίνεται δτι δέν -ρόκειτ'αι νά
έπέλθει καμμιά κυδερνητική με
ταδολή καί θά συνεχισθεί ή ιδία
πολιτική, Ένδεχθμένως νά έπέ».-
θουν ωρισμέναι «εταδολαΐ μετά
την δφΐξη των άποστολών. αί ό-
ττοΐα, πιθσνώςννά ύποδείξουν ό-
ρισμένσ μέτρα».
Χαρακτηριστικός τήο αΐσιοδο-
ζίας των χυδερνητικών κύκλων
γιά τή στώση των Ήνωμένων Πό
λιτειών είνε και. ό άντίκτυττος,
πού εΐχοτν ο| σημερινές δηλώσεις
τοΰ ύποψηφίου πρόεδρον των Ρε
ποιπτλικάνων κ. Στάσσεν, σύμψω
να μέ 14- οποίες Λ Άμερ,,κή δέν
πρέπει «νά ουστησει γΐνική
στρχτιωτικήν επιχείρησιν εν Έλ
λάδι έναΛ/τίον των είς τα δρη
Ελλήν»ν».
Μία άπό τ)ς ίγκυρότερβς κυ-
πρόσω·—.κότητες δή-
έξή *Νί
έΓ ρωης ή
λωσβ σχετΐκά τα έξήι; : *Νθμίζω
δτ, αύτά, τα ότοία λέγει ό κ.
Στάσσεν, δέν ίχθυν καμμίαν ση
μασίαν, διόΐι ή πολιτΐν,η ή όττο'β
άττεφασίσθη νά άκολουοηβεΐ είς
την 'Ελλάδα, δέν έφαρμόζετχι μό
νόν έδώ, άλλ' είς ολόκληρον τόν
κόσμον. ΕΤνε γεγονός δτι μετά
την Διάσκεψιν τής Μόσχαο έχο¬
μεν μίαν γενικήν δξι/νσιν τής; κα
ταστάσεως, άττόδειξη δέ τούτου
εΤνε δσ-α στ/νέδησαν ττρό μηνός
είς τό Βέλγιον, δσο συμδαίνοιιν
τώρ« είς την Γαλλίχν μέ την α¬
ποχώρησιν των κομμουνιστήν ά¬
πό την κυβέρνησιν καί δσα θά
συμδθθν εΙγ τό άμέσως προσε¬
χές μέλλον Ε!ς την Ιταλίαν. Πρό
κείται περΐ δύο έκ διαμέτρου αν
τιθέτων Ιδεολογΐών, έν.άστη των
οποίων άν.ολθυβεΐ ίδίοτν πολιτικην
•/αί Λ μόνη δυνατίι λύσις είνε νά
καμφθϊΐ τ ιιίχ τ π &λ.λη>.
ΠΑΡΑΤΕΙΝΟΝΤΑΙ
ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΚΑΘΑΡΑΣ ΠΡΟΙΟΔΟΥ
Μέ ά— όφαση χοΰ ΰττουργοθ των
ΟΙκονομΐκών πσρατάθιτκε μέχρι
15 Μχΐθυ 1947 ή ττροθεσμίο ύ·
ττοβολήί δηλ.ώσεων Δ, και 2 ν.ατη
ιγορϊας καθαρών προσόδων δλωγ
των τριμήνων τοθ διαχειριστ,κού
Ετους 1946 καθώς καΐ ή προθε-
ΰμία γιά την ύποδολή τηο όρι-
τττικής δηλώσεως τοο οΐκίνομι-
κου ετους 1947—48.
Έπίσης παροττσθηκε μέχρι την
ιδία ήμερομηνία. ή ιτροθεσμία ϋ-
τιθδολής δηλώσεων κατηγοριών
Λ καί Ζ φορολογίας ν,αθαρών
ττροσόδων τού α' τΡιμήνου το1)
διαχειριστικοθ ίϊτους 1947. Τέ·
λος πσρατείνεται Λ προθεσμία
γιά τί/ν ύττοδολή δηλώσεων ψο-
Οολογίας έκμΐσθουμένων γαιών
Καί συλλογΐκης καθαράς ττροσό-
δθυ τού οΐκονομΐκοο ϋτουο 1947
—1948.______________________
ΠΡΟΣ ΑΝΔΑ.ΟΡΓΑΝΩΙΗ
ΤΩΝ ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟΝ
ΑΝΑΧΩΡΕΙ ΕΙΔΙΚΟΣ
Μί βιαταγή
ύ Ο
ΓίνικοΟ ·Ειτιτ(λ*1«υ
ή
κα] τού Οτπθυργιΐου Στρατιωτικών, ο
ταξίαρχος μίλος τού άνοθεωρητικ-χι
οτραΤθδικείθυ κ. Μουντάκης, άηοατέλ.
λεται νά ίνεργήσει έπιθεώρηση 6λο>ν των
ίκτάκτων στρατοδικεΐων τής χώρας, «τα
όποια θά άναδιοργσνώσει*.
Στή διεύθυνση στρατιωτικής βικαιο.
σύνης τού ύπθυργεΐοκ τοττοβετή|βηκ( 6
ταξίαρχος κ. Δασκθλιάς. 'Από χθϊς Α.
νεΛαδε τα κσθήκοντά τού ώς βοηθος άο.
χηγός τού Γενικοϋ Έπιτελείθυ 0 ί
σιράτηγβς κ. Τσακαλώτος.
ΤΟ ΑΝΟΤΑΤΟ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ίϊ/ΗΙΕΙΙΜ
ΙΗΜΕΡλ Π [ΦΕΙΗ
ΤΗΠΙ10Ν
Στό 'Εφετεϊο Αθηνών έκδικό··
ζεΤσι σιίμερο ή ϊφεστι ~οΰ ύττίΛσ-
>ζ τΊ ΕΠΟΝ γά τή γνωστή άττό·
φανή τού ττρωτοδικείοιι.
Ο Κ. ΦΙΛΙΝΗΣ
ΕΧΕ1 ΠΑΡΕΙ ΔΝΑΙΤΟΑΗ
ΠΑ ΛΟΓΟΥΙ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΤΑ «ΕΥΔΗ ΤΗΧ ΑΖΦΑΑΕΙΑΖ
Ή ύποδιεύθυνση τής Γεν.κης
Ασφαλείας άνακοίνωσε δτι ό συ
ναγ. Κ. Φιλίνης μέλος τού Κ.31.
τής ΕΠΟΝ. δέν συνελήφθη έπειδή
ίιτέδωσε ΰπόμνημα στήν Άμεοικα
νίκη πρεσδίία εναντίον τής διαλύ
σεως τής ΕΠΟΝ άλλ' έπειδή διώ;
κεται ώς άνυπότακτος δυνάμει τού
ΰπ' αριθ. 08)6546 άπό 8-7 46
έγγράφθυ τού Ναυτολογικοΰ Γρα
φείου Πειραιώς.
Πληροφορούμεθα σχετικσ. ότι ό
συν. Κ. Φιλίνης έ'χει λάβει όναβο-
λή κατατάξειος μέχρι τίς 31 Δέ
κεμβρίου 1948 δυνάμει τής ΰπ' α¬
ριθ. 665)46 αποφάσεως τοΰιΔ.
Σ. Σ. γιά λόγους ο—ουδών (είνε
σπουδαστής τού Πολυτεχνιίου).
'Επθμ-.ως δίν εύσταθεΐ ό Ισχυ
ρ:σμάς τής Ασφαλείας και παρα-
μένει όλόκληρη ή κατηγορία δα
συνελήφθη έπειδή κατήγγειλε '
αύθαίρετους δ.ωγμούς έναντίο,,
ΕΠΟΝ. στην 'Επιτροπή
ΙΚΙΡΙΕ1Ι ΡΙΜΙΙΙΙί
ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΑΗΦΟΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ (ίθΝΙΚΟΥ ΙΥΜΒϋΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟί
ΠΑΡΙΣΙ, 6. Πδ. ύττηρ.).—
Ή γαλλική κοινη ·γνώ·μη μέ ζω
ηρό ενδιαφέρον περιμενει την
σηιμερινή άπόφαση τοΰ Έθν».-
κοΰ Συαδουλίου τοϋ Σοσιοιλι
στικοΰ κ6μμστος, άπό την ό-
ποία έιξαρτάται ή παραιτήση
τοθ πρωβυπουργοϋ Ραμαντιέ
κα'ι ή μελλοντική έξέλιξη π:,ς
κυβερνητικάς κρίσεως. Σάν £ν-
δειξη τής αναμενόμενος άποφά
σεως καί γενικά τοΰ πνεύμα-
τος, ττού έπικρατεΐ, γαρακτηρί
ζεΤαι ή γθεσινοβραδυνή προκα
ταρκτική άπόφαση τοθ Συϋ_-
βουλίου τού Σ οσιαλισΤικοό
κόμματος τής περιογής τού
Σηκουάνα, ττθΰ ψήφισε αέ 7.
367 ψήφους εναντίον 3.814 πρό
ταση τού γενικοϋ νρα·ο.Ματίσ:
Μαοσώ Πιβέρ νά παραιτηθρί
άμέσως ό ΡσμανΤιέ και τό Σο
σιαλιστικό κόιαμα νά τηρήσϊΐ
σαφη δημοκρατική στάση, τασ-
σ6υ.ενο άλληλέγγυο μέ το-ός
κομμουνιστές σέ ττεοίπτωση κυ
βερνήσεως συνασπιου.οϋ. 'Η ά¬
πόφαση υϊοθετεΐ έτΚστις τα συν
θήιαατα των κομαουνιστών νΐά
την βελτιώση των ήαεροιΐισθτ-
ων, την εΐρηνευση οτίς άποικί
ες καί την άνεξαρτησία τής έ·
ξωτερικης πολιτικης τής Γαν
λίας.
"Αν καί τα Έθνικό Συαδού-
λιο Τοΰ Σοσιαλιστικοϋ κόιααα
τος πάρει άναλογη άττόΦσση
στή σημεβινη τού συνεδρίαση,
6 Ραμαντιέ θά ύποδάλει την
παραιτήση τού.
Βενσάν 'Ωριόλ
Ο πρόρ,δρος
θά ύττοδείξει
τότε τό νέο ττρόσωπο, ττού θά
άναλάβει τόν σγη'Κατισμό κυ¬
βερνήσεως. Κυβέρνηση άποκλει
προδληματική, έπειδή οί δυσχο
λΐες τοΰ έργατικοϋ καί νοιαι-
σματικοΰ ζητή ματος είνε τερά
στιες καί δύσκολα θά τολμήσει
νά τίς άναλάδει Μνα καί μόνο
κόμμα. Κυβέρνηση συνασπι
σμοΰ, δίγως κομμουνιστές καί
σοσιαλιοτές μέ μόνο τό Κέν-
τρο καΐ την συμμαχία μερικων
μικρών όμάδων της Άριστερ5ς
καί Δεξιας, κρίνεται Ιπίσης
σάν προδληματική. λόγτρ τής
οξύτητος των έργατικών ζητη-
μάτων.
Η ΙΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤηΝ
'Η Γενική Συνομοσπονδία Έο·
γασίος κηρύχθηκε υπέρ τής 6;.λ·
τιώσετος όλων των ήμεροιι.σθ>'ί>ιν
καί, όπως φανετσι ,ή ύπομθνή -ών
έργατών έ'χει έξαντληθεϊ. Σήιιεοα
ό ΡαμανΤιέ θά δεχθεϊ τό Συμ5ού-
λ·.η τής Γενικής Ζυνομθσπονδσς.
Παρά την έκκρεμόΐητα τής γι>-
χης της ή Κυδέρνηση Ραμανΐιέ
θά έμ<^ονΐσθεΐ σήμερσ στή ΒΧη δπου θά γίνει ζωηοη συζητήση γιά την καταστήση οτή Μαγαδσ σκάρη. Λέγεται δτ στή σημερ.νή συνε ορία τού 'Εθνικοϋ Συμβουλίου ή κοινοβουλευτική όαάδα τού σοσια λιστ'κθΰ κόμμστος θά προσπαθή σει νά πείσει την πλειθψηφία νά έγκαΤαλειΦθεϊ ή άλλπλΓγγΰη έ τοΰς κομμουνιστάς. Πολλοΐ ά τούς σοσολσΐές ήγέτες. όττοδοί τής πολιτικης αυτής, τονίίουν οά·. άπαραίτητη την άυερικσιίική βοηθεία καί ίσκεμμένα δ_βτυυπανί ζουν τή διομαρτυρία τού ΜπινΤώ γιά την αΰστηρή κοιτική τοΰ κβ(ΐ- ιΐρυνστή ήγέτη Ζάκ Ντυκλό εναν¬ τίον των προθέσεων ορισμένην ___4 τδ πρωΐ τής χθεσινής Δευτέρας, συγκρότημα 150 άν- ταρτών προσέβαλε τ·}> δύναμη
χωροφυλακής τήο κοινότητος
Γιάννιτσα. πού βρίσκεται κοντά
στήν πόλη τών Καλαμών. 'Επα-
κθλούθησε σύγκρουση, κατά την
όιτοία «ή φρουρά ηναγκάσθη» νά
συμπτυχθεΐ, έγκαταλείποντας τή
Γιάννιτσα τί,ν οποίαν καί κατε-
λαδαν οί άντάρτες. Πέντε χω-
ρθφύλακες έτραυματίσθηχαν. Οί
άντάρτες έκαμαν ερει/νεο στό ά-
σΤυνομΐκό κατάστημα κα'ι σέ ό-
ρισμένα σπίτια, κατέσχεσαν δσα
δπλα καΐ πολεμικό ύλιν.ό ύπήρχχν
έκεΐ κα! σι/νε·/.έντρωσαν 7 φορ-
τία τρθφίμων. Μετά τή λήξη τής
των, ά-
στικά σοσιαλιστική θεωρεϊται άμερικανικών κύκλων.
Ό Λιεδνής Έρυδρος Σταύρος
άναλαμβάνει την περίδαλφη
των έξορίστων καί αιχμαλώτων
ΛΟΝΔΙΝΟ. 6. (Ίδ. οπηρ.).
— Τό Ρώυτερ πληροφορεϊτοίΐ
άπό την Άθήνα δτι οί άντιπρό
σωπθι τοθ Διεθνοΰς Έρυθοοΰ
Σταυροΰ θά μποροϋν στό εξής
νά έττεκτείνουν τα ίργο τους
καί στούς 15—20.000 ιτθλ'τι-
κοΰς έξοοίστου^ καί αΐγμαλώ-
τουο; άντάρτες. Η σγετυκή συυ.
φωνΐα £γινε μεταξθ τοθ κ. Ντ*
Τράζ, άντιπροσώττου τοϋ Δ. Ε.
Σ., καί τού κ. Τοαλδάρη, 6-
πουργοΰ των "Εξωτερικών.
'Η έλληνική κυβέρνηση άπέ
ί άέ τ άή
ηή
συρε τίς άρχικές
ά έ
ηη
άντιρρή-
ύ
Ο. ή τρή ρς
τού ΟΗΕ και στίς ξένες ττρε-
σβεΐες.
Πάντος ιφ δσον κατί;)ρευσε κσΐ
ή τυπική δ'.κσιθλθγία 'ήΓ 'Ασφά·
λεισς, ή κρατήση τού εΤνε^τταοά·
υθμη κοι ττρέπει «' άφεθεΐ άμέ¬
σως ελευθέρας.
συρε τίς άρχικές η άντρρή
σεις σχετικά μέ τό ζητημα αύ
τό, £πειτα άπό πίεση τοΰ Δ. Ε.
Σ. ΟΙ διαπραγματεύσεΐς κοά
τησαν τΐερισσότερο άπό £να μίί
να. Ή βασική άντίρρηση της
κυβερνήσεως ηταν δτι τό αΐτη-
υα γιά την εττέμδαση τοθ Δ. Ε.
Σ. στόν έμφύλιο πόλεμο δέν ή-
ταν βάσιμο καί νόμιμο. Ό Δ
Ε. Σ. άντέταξε τό έπιγεΐρημα
δ ί ή άη τοΰ άτοκλει
δτι καΐ ή άρση τοϋ άττοκλει
σμοΰ κατά την διάρκεια το
πολέμου, δέν εΐγε νόμιμη, ά-
λά άνθρωπιστική 6άση.
"Επειτα άτι* αύτό ή έλλην»
κή κυδέρνηση άυαγκάσθηικε να
δεγθεί την παρέμδαση τοθ Δ
Ε. Σ., μέ τόν δρο δτι αυτή δέν
θά εσήμαινε αναγνωρίση τοϋ
δικαιώματος τοΰ έμπολέμου
στούς άντάρτες.
Ή αιμασία τής τιαρεμβάσε·
ως συνΐσταται στό γεγονός δτι
άπό δώ κα'ι πέρα γιά την τύγη
τών πολιτικών έξορίστων καΐ
τών αίχμαλώτων θά ένδιαφέρε-
ται καΐ ό Δ. Ε. Σ., δ οποίος
θά μπορεΐ νά καταγγέλλει κά·
θε τταρέκδαση τής έλληνκής
•κυδίρνήσεως άπό τα διεθνή δί¬
καια καΐ νόμιμα.
Η ΔΡΑΙΗ ΤΩΝ ΔΝΤΑΡΤΩΝ
ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑ
αιχμαλωσιαΓλοχου στρατου
ΣΤΟ ΜΕΤΣΟΒΟ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Η ΕΙΙΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΟΑΗ ΤΗΣ ΚΔΤΕΡΙΝΗΖ
Μετ« την Κυνουρία καί την
ΟϊΤυλθ, Λ δράση τού Δημοκρχτι-
κοϋ Στρατοΰ Πελοποννήσου έπ-ε-
κτείνεται στό κέντρο τής Μεσ
ί
σηνίας:
ί
«βυλος, 3 ίςοπλισμίνοι μονσρχικοΐ
καί έτββυματΐσθησοτν βλλοι 9.
Γιά ν* «ολοοσβεϊ τό ίΐράγμο: «Ι -
κόμα γισ. νά χρΐ>σιμοιτοιηθεί ή ίττιθε.
— των άντσρτών ώς πρόοχημσ Υ'α
τή δΐΕνέργεια συλλήψεων δημοκρβτι.
κων οί άρχές Ισχυρίξονται ότι η °-
μώθα κρούσεως »έροηβή&η ιΐροφανως
καί υπό έντοπίο>ν κομμουνΐστων».
Γ6 Ιδιο συγκρόΐημσ σνταρ-των,
πως οί άρχίς 0—σιηρΐζου/, άνετίνα-
ζί μετ* την άποχώρησή τού απ6 "1ν
Κατΐρίνη τ6 Οδροηλ&κ'ρΐκβ ίργοο-τα.
σι0 Λιτοχώρου. τΐού βρίσκετοι ϊξω α-
πό την κωμότιολη αυτή.
δ.
ΜΑΧΗ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
Όπως μεταδίδει τηλεγράψημα άττο
τή» Άρναία (Χαλκιδικής) σχηματισμίς
άντβρτών έγκατέστησε χθές έλ^γχο αύ-
τοκινήτων στή 66ο χιλιόμετρο τής 6&5ν
Θεσσαλονίκης — Άρνοίστ καί έλαΑυ.
ραγώγησε όοισμένα υΟτοκινηΤα, κυριως
κοατικά, Ό Ιδιος οχημπτισμός έλαβ'-
έτΐσφή μί δύναμη χωρο^^λσκής, τή» ό-
ττοία και ΐΓροσά6σλε, έπακολοόθηοε *νι
ή 6πβίσ συνεχιζ6τον ώς χθές
ατρατόπεδό τους.
ΕΠΙ6ΈΣΗ
ΚΑΑ ΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ
Νέα έττίθεση κατά τών Ισχυρο
τάτων δυνάμεων τήΓ Νεαπόλίως
(Κοζάνης) εσημειώθη τα μεσά·
νύκτα τής Κυρια-/ής. Βχρύτατα
έξοπλισμένα συγκροτήματα άν
ξμ συγροήμ ν
ταρτών, ένεργώνταΓ μέ 0άση λς·
τττοιιερές καταρτ,.σμένο έπιτελι·
κό σχέδιο προσέβαλαν την Νεα
ττολη άττό τέσσαρα διαφορετΐν,σ
σημεϊα, βάλλονταο εναντίον τήί
ορουρδς της μέ αντιαρματΐκά
Π·'ατ. όττλ.οπολυδόλα καί χειρο-
3θμ6ί6ες. Ή χρησιμθποίηση
ο-,6ομ6ίδων ττείθει δτι οί ά
τες κατά τή διάρκεια της μχ
Λ όποία συνεχίσθηκε δυόμιθυ £.
ρες, έπέτυχχν νά Γ.ροσεγγίσουν
σέ όρισμένες τουλ.άχιστον άτό
τ1γ θέσεΐς τ»ν ',ϊντΐπάλων τού;.
Φα'νεται' δέ δή τοΰς άνέτ(»εψ'τν
>.αί τούς έξετόττΐσαν. διότι, δττοΐΓ,
άναφέρεται στσ σχετΐν.α μέ την
έτιίθεση αυτή τηλεγραφήαατα, "
κυβερνητικές δυνάμεις άναγκά·
οθηκαν—ν.αί φυσικά άττο σημαν
τική άτΓΟσταση—νά ζητήσουν την
ίέβ ύ δΰ Γά
ΪΤΗ ΡΟΥΜΕΛΗ
Ιδιαιτέρως ένταΤική ίμψανϊζεται ή
δμάση τοΰ ΔημοκραΤικοΰ Στρβτοΰ κστά
ό τελεμταϊο 48ωρθ στήν «έκκαθαρι.
σα» Ρούμίλη καϊ μέχρις ενός ση.
είου κσ| στή θεσσβλίσ.
"Ετσι, δττως μεταδίβετβι σττό τ<ν («σρσαλα, σχηματισμος άνιαρΤών ττρο. σέβαλε στό ΠετρωΤό ετ°ύς ίπτερασιτι. τσς(!) τού χωρίου» ληστοσυμμορίας. )Ι άρχές δμως Τού «ΚράΤους Δικαίοιη» αραίΐιιοτΓθύν τα άληθινά άπθτ€λέσ·μστ^ ής έττιθέοεως. Έξ άλλον δλόκλη,ρη τή νίικτα τοθ ϊββάτθυ κα'ι την ήμέρσ τής Κυρισκής 'υνήφθη νέα σψοδρή μάχη στ6 Γαρδίκι θμιλσίω», ποϋ γισ ττολλοοτή φορτ στά τ6 τελειΛαϊο δεκαττενίήμερο, γί. τι θέοτρο σνγκρούσεως. Έττΐ κΐψα. τών σνταρτών βρισκόΤαν ό δυό φθ- μέχρι τώρα φονευθείς κσττετσνιθζ 'αττα'ϊωάννου, ό 6ττθίος μέ τό συγκρό- ημά τού τΓρθΓχ£6αλε Ισχυρές δυνάμεις ωρθφυλακής. Φαίνεται $έ δτι ί(τοτν τό. ο σφοδρή η ίπίθεση των σνταοτών, ΰ. ■τε οί κυδερνηΤικο] άνοτγκάσθηκσν να Ιητήσθυν την έττέμδ^οτι πυροβολικοΰ κπ'· ϊ^ροττορίας. Μϊνβρχικές ττηγίς άνσφέ. >ουν ότι γιά τρίτΐ »ορά «εφονεύθη ό
ηζηή η
η τού πυροδολικοΰ. Γ'ά
τ^ν £·/6αση τπγ μάχης δέν ^ύ—α(.
νθι/ν άκόμη πληρθφθρίες. Άνΐ-
βέοεται μόνο ίτι «κατά την συα-
Γ.λονήν» δηλαδή άττό άδ?στητι·:
ΐ εφονεύθησαν δ ίδιώτης,
ΆδόΛ ) ή
φρς εφη
Ζαχαρίαο ΆνδρεόποιΛος κα)
Σοφία ΚαλοΟ.
Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΤΕΡΙΝΗΣ
Πολΰ σοβαρότερη άιτ· 8 τι γρ
έΐ συντεταγμίνο χθισι.
θ ύΐ Δ
ΟΙ ΕΒΡΑΪΟΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ
ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΑ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ
ΠΑ ΔΡΔΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ
Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΙΥΝΕΑΕΥΣΗ ΤΟΥ Ο.Η.Ε.
ν6 τη.εγρόχ(ιημσ ττ>0 ύττουργείσυ Δη¬
μοσίας Τάξεως την έ·εφάνιζε. ο«ο.
βείχνεΤσι όηο τίς συμπληρωματΐκές
πληροφορίες τΐού ελήφθησαν σήμερα,
ή έπιχείρηση τού Δημοκρα'ικού Στρα
τοθ στήν Κοττερίνη. Σύμφωνα μέ τίς
πληροφορίες σϋτές, ή έτκχίίρηση Βίν
περιορίσθηκε στά στάβιο της αττλής
«Ληοπείρσς». διτως την ένεφάνΐζε χθές
Τ6 ύηουργεϊο. ■Αντιθέτως, ένφ ή κύ.
ρισ δύναμη τών άνταρτών, πού εΐχε
άναλάβεΐ την έπιχείρηση όκβοΒολι.
ζόταν σ'ήν εΐσοδο τής μϊγσλης αύ.
τής πόλεως μέ τίς 20.000 κατοίκους,
«αί προσέβαλλι τα σττίτια τοθ πρώην
δήμαρχον Λεμονοπουλου και τριών
όίλλων «έθακοφρόνων» Ισχυρή 6μά6α
κρούσεως είσχωροΰσε σ^ο έσωτερικο
τής πόλεως, ϊφβανε οτήν κεντρική
ηλατ«ϊο: της και κατΐλάμβανε τί 6η
μσρχΐϊο τής πόλεως. Τό Τολμηρό ίΥ
χείρημα των άντοφτων προεκάλεσε
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 6. ('|·δ. ύττηρ.)
— Τηλέγραφον άπό την Ίερου
σαλήμ ότι, 3ρετανική άνακοίνω
ση άναφέρει δτι στήν έπΐχβίρηυη
εναντίον των φυλακών τής άρα-
βΐν.ήΓ πόλεως"Ακρα σκοτωθηκαν
15 Εβραϊοι καί ϊνας ά-ό τούς
"Αραδες. Ή ανακοινώση δέν ά-
νσφέρει τίς άπώλε;εε των "Αγ
γλων, άλλσ ττρθσθέτει δτι έλά-
(χΐστοι άπό τοΰς δροητετεύσαντες
Έ6ραίθυί καί "Αραδες συνελή¬
φθησαν. Οί Εβραϊοι στήν έπΐχεί
ρηση αυτή χρησιμθποίησαν πυρο-
6όλ*, δλμους, πολυδόλα και χεΐ
ροβομδίδες. Ό ραδιοσταθμός
τής Ίργκούν άνέφερε στ^ νυκτε
ρινή εκττθμπή τού δτι παρόμο·.ες
έπι9έσεις ένοτντίον των αγγλικών
στρατευμάτων'καΤοχήο θά συν»
χΐσθοΰν καί δτι στήν ΓΑμερική
συνεχίζονται οί ϊρανθΐγΐά να
όργανωθοΰν σώματ* Έδραίων
άλεξιπτωτ·στών πού Θά ρίπτον-
ται σ' έπΐκαιρα σημεϊα τής Πα-
λαιστίνης σέ συνδυασμό μέ την
εκτελέση τοΰ προγράμματος
δράσεώς.
ΣΤΟΝ Ο.Η.Ε.
η χθεσινή συνεδρίαση τής
έκτάκτου γενικήο συνελεύσεως
τού ΟΗΕ απεφασίσθη μέ ψήφθι·ς
44 Εναντι 7 ν" άκοικτθοί,ν άντι-
'Εδραϊκοΰ Πρα-
Πλή
πρόσωποι
ί
ρόποι τ ρ ρ
χτορείθυ. ΣημϊΡα ή Πολιτική
'Επ,τροπή Θ' άποφασίσει 6ν θ'
Αίίριο σι/νέρχετοι υπό την
δρίο τού κ. Ιτράτου τό Άν
Στροττιωτικό Σιιμδούλιο γισ νά
έξετάσει τταράττονα τταραλειφθΓν-
.τ^,ν άπό τίς τίλευταϊες πρθβγοι
γές αξιωματικών.
ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ
Συνέχεια άπό την 1η σελΐδα
τίον των Γραφείων τοϋ ΕΑΜ, τής
ΕΠΟΝ καί τής «Δημοκρατίας*.
(Δυαμική πολιτική η μίσβ ττθ-
λιτικά κοι κατευναο-μός;»
'Η άγροΤική άπεργία λύθηκε
μέ μέσα πολιτ'.κά. Καί αν δέν
ακολουθούσα ή δυνομικη πθλιτι-
κή, ό ΚρηΤικός λαός δέυ θά £;
Ίταιρνε μέρος στό δράμα τού
έμφυλίου ο-παρογμοΰ, κβ'ι Θά πβ
ρέμεοε μιά έλπιδα νά ήγηθεΐ άρ·
ό ή δλ ή
ρμ μ
γότερα τής δλης
προσπαθείας
έόδ
καΤευνασΠκής
. , 'Ελλάδα. Τα
έπεισόδια πθίι άναφέραμε π:ό
■πάνιο είνε τα έπακόλουθα τής δυ
νομικής πολιτικης. τό έπαναλσμ-
βάνουμε.
ΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΕΧΕΙ
ΓΟ ΑΝΤ ΑΡΤΙ ΚΟ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ
Καΐ επειδη μιλάμε περΐ άν-
Ταρτών καΐ χρησΐμοποιεϊτα, ό δ-
ρος άντάρτης, πρέπει νά τονι-
οθεΐ δτι έδώ στήν Κρήτη είνε δ-
λα Ιδιότυπ». Αποτελεί κοινό πιά
μυστικό δτι δ λεπτός στά αΐσθή
ματα χαϊ εύέξαπτο; καΐ εύερέθι
στος κρητΐκός λαός £χε( μιά η·
ρωική παράδοση. Δέν ύπάρχει
οίκογένεια καΐ σκίτι πού νά μην
£χει £να χαΐ δυό -καΐ τρία ? κοϊ
Γτόρισσότερα ντουφέκια. 'ο κ.
ΤίΐφάκηΓ μθϋ άνέφερε δπως κα!
αλλοι παράγοντες, δτι έκεΐ τού
•ηαραδίνουν τό ίνα δπλο. κροι-
τοθν ιτίσω δλλα δυό. Κατά συνε¬
πεία δέν μπορεΐ νά ύποστηρ;
δτι ϋπάρχθυν έδω ότνθρωπθΐ
ρχ ω
μΓ όπλοφοροθντες.
Άπό ?να γεγονός, ποΰ θίγε·
τιγ έλευθερίες τού. σχηματίίον
ται άμέσωί κσί αύθόρμητα δμά
δες Κοητικων. Γι' αύτό δλοι τρ*
ιιθυν έδώ νά μην Λρχΐσει τό κα·
>ό. Κατόπιν τΐποτα δέν μττορεΐ
νά τό σταμαΐήσει.
'Εδώ Θεωρώ άναγκαΐθ νά σημίΐ-
ώσω ιαΐά Φράση άπό την πρόποση
τθί Άμερΐκανοΰ ναυάρχου <· Μπιέρυ, πού έκανε στό γεΰμσ πού παρέθεσαν πρός Τιμήν τού οί «ΰπουργθί» μας στό Ήοά- κλειο στΐο 19 "Απριλίου. 'Ο "Α- αβρικανός ναύαρχος τόνισε : <Έλπίζωμεν νά εχωμεν την ΔΥ- ΝΑΤΟΤΗΤΑ νά σάς έπισκεπτώ- μεθα συχνά». («Κηρυξ» Χανίων 20)4)47). ΕΤΥΦΕΚ1ΙΘΗΙΗΜΕΡΑ Η ΚΟΥΜ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ&ΟΥ ΚΑΙ ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ ΘΕΣ ΣΑΛΟΝ ΙΚΗ, 6. !(ΤοΟ άντατιοκοιτοϋ μας).—Τό ποωΐ £γιν6 Λ εκτελέση τής Κυριακού λας 'Ελευθεριάδου, έτών 22, άκουσουν άντιπροσώπους αλλων 'Εδραϊκών όργανώσεων καί τοϋ Παναρχδικού Σι/νδέσμου. Ο αλ- λοτβ πρόεδρος τοΰ αμερικανικόν τμήματος τοϋ 'Εδραίκοϋ Πρακτο ρείθυ κ. Σίλδερ εδήλωσε δτι ή Άμερΐκή Θά ϋποχρεωθεΐ ν* άνα- λάδει πρωτοδουλία ρυθμίσεως ~τοϋ Π'οΛαιστινΐχκθΰ καί δτι έναν τίιν τοο σχηματισμοΰ "Εβραϊκοΰ κράτους είνε οί "Λραδε; φεου- δόρχες γΐατί φοβοΰνται δτι Θά χάσουν τα τσΐφλίκια τους. ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. 6 (Ίδ. ϋπηρ.) — Τό πρακτορεΐο 'Ασσοσ,,έϊτετ ΠρέΓ μεταδίδει δτι, οί Ήνωμέ- νες Πολιτεϊες είνε ϊτοιμες νά προτείνουν νσ αυσταθεί ίπιτροπή γιά την εξετάση τής κχταστάσε- «γ στήν Παλάιστίνη καί την ϋ· ποβολή 4κθέσ?ω:. Ή άμερΐκοτ.'ι- κή τ.ρόταση Θά προβλέπει νά μή Μετάσχουν στήν έπιτροπή άντι- πρόσωπθι των πέντε μεγάλων δυνάμεων. *Η πρόταση αναμένε- Ται δτι Θά ύποστηρΐχθεϊ καί άπό ιήν Σοδιετική 'Ενωση ή όποίχ δυως θά ύποστηρίξει νά πάρουν μέρος στήν έττιτρθπίι καίτοι πέν τε μεγάλες δυνάμεις. Έπίσης τα άραβικά κράτη πιστεύεται δτι θά συιιφωνήσθυν μέ τή σοβ·.ε άττοψη. Ο! ΚΡΗΤΓΙ ΑΙΐΓΐλΟΥΚ ΝΑ ΙΥΝΤ)ΑΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΑΟΤΕ) ΤΩΝ ΒΗΚΑΝΙΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟ, 6. (Τού άπεσταλ· μίνου μας).— Πληροφοροΰμαι δ- Τι πρθ^Θές τό βράδυ έ'φυγσν μ,έ τό πλοΐο τής γραμμής άπό τα Χανιά 200 περίπου Σέρβοι, Άλ- 6ανοί καί Βούλγαροι έγκληματί- πολέμου. 'Η πιθανότερη ίκδο- τής έσττευσμένης άπομακρύν- ί δ δΰ ά χη ^ ής ο·εώς των είνε ης μρ κινδυνεΰθυν νά πού δημιουργηθη/ε καί ποθ δσο περνοΰν οί μέρες γ!νετ*ι πολύ έπΐκίνδυνη, μιο λύση ύπάρχε;. Νά φύγει άμέσωί άπό την Κοή τη τό «κράτος δΐκαίθυ» μέ τη μαύρη σν.ιά τού. Νά άπθμακρυν- θρΐ δ Γύπαρης. Νά διαλυθεΐ τό σώμα των ένόπλων του._ Καί νά λύσουν τό ζήτημα τοΰ λαδιού κ-σί τα άλλα βασικά προβλημ*τα τής νήσου, 'η έκμετάλλευση τθ3 κοητικοΰ λαοϋ, πρό παντΟΓ στό λάδι. είνε άφάνταστη. Χειρότερη ν.αί άπή έκείνη πού γίνεται σέ λύ ά ς ^ν.ύς. "Αν γίνουν δλα αύτά αύτόυατα ά σδύσει καϊ Λ Ινοπλη άν.τί- δραση τοΰ λαοΠ. Τα δπλα θά ττανε στά «κοτέτσια νιά νάθον ται πάνω ο| κόττες» και οί λρ· ^εντίικορμοι Κρητικοΐ Θά Βό- οκουν τα γίδΐα τους ή Θά τσαπί τΌιιμ τό γωθάιι τους. Τό γεγονΟΓ αύτό θά σημάν«ι την άπαρχήν τής αΐθρίας στόν σκοτεινό τώρα οθρανό τής Κρή¬ της. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΓΑΊΌΣ ών 28. Καί οί ταν κάτοΓκοι τής θεσσαλονίκης Ι Ο ΑΜΙ-ΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΠΑ ΤΗΝ ΔΗΛΠΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΑΡΧΟΥ ΣΤΑΛΙΝ ΒΑΣΙΓΚΤΩΝ, 6. (Ίδ. ύττ.·). — Ό άμερικανικός τύπος ίκ- φράζεται ειόνοΐκά νιά τή δή.αι ση τοΰ Στάλιν πρός τόν κ. Στάσσεν δτι ή συνεργασία !ΐε· ταξύ τών δύο γωρών είνε δυνα τή καί δτι νιά ζητήματα, δπ'^ος ή άτομική ενεργεια, μπορεΐ ^ά έπέλθει συμφωνια. ΟΙ έφημερΐ- δες τονίζουν ταύτόγρονα τίς διαφοοές άπόψεων μεταξύ Ά- μερικής καί Σοδιετικής Ένώ σεως. Ή εφημερίδα «ΣαΙ»τ Λούΐς Πόστ Ντισπάτς» γρά·ρε; δτι τό άποτέλεσμα τής δηλώ·· σεως τοΰ Στάλιν είνε ένθαρρυν τικό. "Η «Νιού Γυόρκ Χέραλνν Τρίαπιουν» τιαρατηρεΐ 8τι δέν πρέπει νά ύπάργει καμμιά άιμ- φιδολίο ,γιά την έπιθυμία τόϋ'λωση πού ϊγινε ·ποτέ>-
[.καΐ εΐγαν καταδικασθεϊ την πε
ρασμένη ΓΓαρασκευή σέ θάνατο
άπό τό ίΌακτο Στρατοδικκΐο
τής πόλεώς μας. Έπίσης έζετε . - ,- .
λέσθη στήν' Κοαοτινπ δ ·κατα- , εξθντωβουν άπο το δημοκρατικο
- " ' -' ~ " — λσο τής περιφερείας Χανίων, γιά
τή^ άντιδημοκρατική καή άνΤικρη
τική τους στάση.
"Ολοι βύτοί, ώς γνωστό, €Ϊχ<»ν μεταφερθεΐ άπό ; τή ΣΟρο στήν Κρήτη και προορίζονταν νάβθη τ-1 γελίδης. · Σερ ΦΡΙΞΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΙΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΙ ΙΥΗΕΡΓ ΑΣ1ΕΣ "Ο ίπτουργός των Στρβτιωτικών κ. Χτράτος εδέχθη σημερα τό ■πρωΐ τό« Γάλλο στρατιιοτικό άκό λουθο. Ό κ. Στράτος επεσκέφθη στήν πρεσβεία τόν Τοθρ- στρατιωτικό άκόλουθο. ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΔ Χθές τό άπόγευμα αύτοκτόνησϊ μέ πιστόλι μέσα στό σπίτι της, ΥψηλάνΤη 26, ή γυναίκα τού ών- τστρατήγου έ.α. Κ. Διαλέττίυ, Αίκατερίνη, ίτών 48. 'Η αύτόχίιρ Ι'παο-χε άπό νευρασθένεια. Στάλιν νά συνεργασθεϊ. Η «Βά σιγκτων Πόστ» νράφει: «Ή δή λωση τού άργιστροττήγου Στά¬ λιν είνε τ) πιό διαλλακτική δή- Θήσουν στό κτύπημα τοθ δημθ- κρατ'.κοθ ΛαοΟ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΓΑΊΌΣ ΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥ? ΛΑΪ<ΟΥΣ Από ΰπεύθυνους παριχγοντες ~οΰ κόμματος των Φιλελεύθερον δεψΓύο-θη κατηγορηματικά ή είδιι ση δτι σημερα 8ήθεν πρόκεΠά: νά γίνει διάβημα στόν κ. Σοφούλη οπό όρισμένβ στελέχη τοθ κάμιια τος, τγοΟ θά ζητήσουν νά διεξα- χθοΰν συνεννθήσεις μέ τους Λαϊ- κους γιά Τό νσχηματισμό «ιιβερ- νήσευς Λαΐκών — Φιλελεύθερον. "Ενας άπό τους παοάγοντες τού κόμματος εδήλωσε χαρακτηρίση- κό : «Είμεθα 48 βουλευτα) καΐ δ λοι είμεθα έναντίο» τής εΐσόδου είς την κυβέρνησιν και κβτά τής ς-υνΐργασίαί ιιί τοΰς Λοίκθνς». ρ στή ή 4ν. ε μ ή φρρ. ή ρΐ της οποίας, <5ν Βέν ητσν εν¬ τελώς Λνύπσρκτη τουλάχιστο Ρά 6νε ολ έ6λβ Εί ς 6υνε πολυ Ρρ Είνε ίνδει. α η; Είνε κτικ6 <5πτ6 ιήν βπθψη αύτη δτι, δπως μ'ταδίδεται «Α συμμορία εξεδιώχθη ΜΕΤΑ ΔΙίΙΡΟΝ ΠΑΡΑΜΟΜΗΝ» και 4κ6μη δτι την άνοκοίνωοη τοΰ γεγο. νότος βέν συνοδεύουν κατΛ τρότίθ' 6μολογουμ<νως προ>τοφ<χνή οί συνη θισμίνες «Βαρεϊο:ι ί—ώλειαι των συμ μοριτών Γή δ ίλΐβ μοριτών». Γιή· δσο( εί,ετυλΐχβησαν στ δημαρχεΐο δέν ανσφέρετσι έπίσης τ παραμικρό. Σΐιμειώ.ετσι μόνο 9Γι χά. τα την έπίθεση τοθ κυρίου σώματος των άντορτών «κατ* των οΐκιθν των έβνικθφρόνων» έφονεύΦηοον 6 Λεμονο- ΖΗΤΗΘΕΙ Π ΑΠΟΒΟΑΗ (ΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΛΠΟ1ΊΙΛΤΒ0ΥΑΗ; Υπήρχαν σημερα πληροφορίας δτι μεταξύ διαφόρων βουλευτών τω; κομμάτων τής Βουλής διεξήχθη σα» συνενοήσεις γύρω άπό τ» *ίΐ τημα» "Αβραάμ πού δημιουργήση κε μέ τή δημοσίευση τής γνοστή" ίπΐστολής πρός τό γυιό τού. Κατά τίς συνεννοήσεως άποφα σίσθηκε νά ϊλθει τό ζήτημα στή Βουλη καί νά ζητηθεϊ ή αποβολη τοΰ Άβρσάμ άπό τό Σώμα. Κατά_ τίς Τδιες πληροφορίες ή συμφωνία αύτη μετβξυ των βου λευτών είνε ένδεχόμενο νά άνο τραπεΐ, υστερα άπό όρισμένες κι νήσεις άρχηγών των κομμάτων πού πρθσπαθούν νά καλύψουν τό Άβραάμ. ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑίΙΚΟΙ ΦλΝΤ ΑΡΟ! ΤΟΥ ΛΑΙΗΟΙΟ ΠΑΡΑ^Ν]ΥΙΠΤλ ΒΟΥΝΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ, 6. (Τοθ άπε σταλμένου μας). — Ό νομάΓ γης Λασηθίου ανεκοίνωσε δτ δννωστος έττυροδάλησε γθ* εναντίον ενός γωροφύλσκα έν τος τοϋ αστυνομικον οταθμοι τού γωριοΰ Κρητσά. 'Ο γωρο φυλακάς άντεπυροδόλησε κα ερριξε καΐ μιά γειροδομδίδα Δέν εξακριδώθηκε ότν Ο θύματα. Ό ϊδιος νομάργ,ης, άνεκοίνω σε δτι όγδόντα περιπου δημο κρατικοΐ φσντάροι έξακολου θοΰν νά παραμένουν στά βουνά τοϋ Λασηθίου μέ τα δπλα τους ΟΙ φανταροι αύτοΐ μετέβησαν στό γωριό Καλαμάκια καΐ ου~ι κέντρωσαν τούς κατοίκους πρός τούς όποίους μίλησε }■ ττέρ τής συμφιλιώσεως Βνσ" στρατιώτηο καί ό καπετάν Π>
διας, Φευγοντας πήραν μοτζ
τους τα κλινοσκεττάσματο: τώ'
άνδρών τοΰ οταθμοϋ της γρ
φυλακής, ττού εΤγαν συμπτυ
γθεΐ πρό ημερών. Οί τιροσπό:
θειες, ποΰ Εγιναν, γιά νά έτα;
νέλθουν στή βάση τους, άπέ
τυγαν.
Στό νομό Ηρακλείου ή κσ
τάσταση παρουσιάζει πολλά ση
μεϊα ανησυχίας. Ή συμφιλιωτ
κή προσπαθεία προσκροόε
στήν άρνηση τής Δεξιας κο:
των κρατικών όργάνων νά &
ρουν τίς δασικές άφορμές άνα
ταραγης στίνν' Κοήτη, δηλσδή
νά απομακρύνουν τούς ένό
πλους τής Δεξιας άπό τίς πό
λεις. νά άντικοτταστήσουν τύ
Γύπαρη καΐ ν* <*οουν τα «υέ· τρα τάξεως». 4ΡΤΣΑΝΘ0Σ ΓΑ'ΡΟΣ ήι; άναφ^ρεται, ή άϊθοπθρία, νίτ ίιτρόκειτο περίττου γιά τό μί. τής Νορματνόίας. γ τρή φρ «φη ιαττα"(ωάννου κβ} ττολλοί Λλλθι συμμο. ΐται, συνελήφθησαν δέ ττεντήκσντσ». Έξ ά>λου συγκΓΛύσπς μετοξΰ άν.
ώ ! βώ δά
βρτών κα!
ς μξ
δυνάμεων ση.
Σύ
ΐ
η στό Κούρνοβο, στο φ
στήν περιφέρειαι τής Ξυνιάδος, Έ-
Γ'σης στό Μουίόκι. "Αλλες δυό β"Υ_
:ρούσεΐς σηυειώθηκην στόν «ττλήρως ίκ.
οβσοιοΐέντσ» Κόζιτκα.
Όττως μεταδίδεται έπίσης. Γ
ό έώ ίλδ
βοηβώντας τούς άντάρτις, 6πως βοηβοθ.
σσν τόν ΕΛΑΣ κατά την πρώτη «αΤβχή,
μί την πατροιιαραύοτη «ζαλίγκα».
Τίλος, όμάδα άνορτών μττήκ* πά τρΐ.
τη φορά στήν κοινοΤηΤα Μυίοτίς
ΤΟΥ ΛΟΧΟΥ ΜΕΤΣΟΒΟΥ
Σημαντικόταΐες πληροφορΐίς μΕτι.
βόβησοτν, εξ ίίλλου *πο ίκιβάίες τΐου
ίφθασσν άηό τώ Γιάν^ενα, γι0 την
καταπληκτική δράση των Λνιαριών
σ'ήν 'Ήιτίΐρο κσί Ιδισίτερα σΐο Με.
τσοβο διτου αΐχμαλώτιασν όλόλ
λόχο ' στρατοθ. Τ» ίγχείρημο ύ6
πρ<τγματοποιή&ηκε τίς πρωτες άκόμτι ήμέρίς τής τκρίφημης «κστροτΐΐ ή 9 Αλ Ο ήμρς ής ρφημη ρΐτς τής 9ης Απριλίου. ΟΙ άντάρτες, ίκ. μεταλλευόμε.οι Ιδεωδώς τό στοιχί,ο τοθ σίφνιδιασμοθ, κατελαβαν '.ους στρστώνες Όθ λοχου άκινηΤοποίηπαΐ' γρήγορσ τή δύνσμή τού χαί Ιφβασαν Ε'ξω άττ6 τό γρσφεϊο τοθ διοικητοθ τού, λοχστγοθ κ. Ρούση. Ό λοχογ6ς Ρριπ«ότσν βνύποΐπος στ6 γρσφεϊο '&« 6'βν ήκουσε ϊνον στρστιώτη νο τ6» κοτλίϊ «νά Ργεϊ *ξω ηού τβν ζητοίιν». Κβθώς «Ργαινε βρέθηκε μηροσίά στβ προτετσμέ ο δπλο: των Λντσρτών. ·Λ. ττοττειρσθεΐς νσ Ργ*λει τ6 περίστρο^ά τού ηυροΡολήδηκε άιΐο τους Λντάρΐες τίθ« ΚΑ τ μη ν ου. ρ κσί Τ6ν οβήγησαν στο "Αρ. χηγείο τονς. βτΐου έπίσης μιτίφερα» την συλληφθέντα ταγμβταρχη κ· Νέ. οοθτση κσί ολόκληρη την ούνοτμη τοθ λόχου, —ο σφσπλισσν. 'Αφοΰ περι. ~>ιήθηκαν το τρσ&μσ τοθ λοχσγοΰ,
τβν ίπσεφερσν μετά: λίγες ήμίρες
ώς τ. Λΐέτσοβο. μί τή δηλώ— Οτι
«δεν ϊχουν πΕρισσότερο κσιρό νά ββ.
ρ~τεύουν φασίστες». Τθν 'αγμστάρχη
δμως έζσκολουθοΟ νά Τ6 κρβθ
ρ ς
δμως έζσκολ.ουθοΟν νά
ρχη
κρβΐοθν.
εΜΕΓΑΛΑΙ ΣΥΓΚΕΜΤΡΟΙΕΙΙ,
ΣΤΑ ΧΑΣ1Λ
"Οπως μεταδίδουν δημοσιβγροφι«4
τηλεγρβφήμοττσ άη6 ■ Τα Τρίκ'βλα.
«έπίκίΐνται εκκσθαριστικσΙ έττιχειρηΐ
σπς είς ·>4 Χάσΐη καΐ 'ΑνΤιχάσισ. 6.
τΐοΐ) οννΓκεντρώθησαν 1500 συμμο.
0ϊται». Καί στή/ περιοχή αύτη φαί.
νετσι δτι οί κά·οικοι προσχωρόθν Ί·
μαΕικως στούς σντότρτες, διτως απο.
Βί-ίχν^ι τηλεγράφημσ μονσρχικης ί.
Φη μερίδας πού μετοτδίδει στι «μόνον
είς το χωρίον Ζοθλια η ίστρ(ττολογ(|.
βησσν (δηλαδή προσχώρησαν οΐκειο.
θελ'ος στούς άντάρτες) ίκστόν χωρι.
κοί».
Προ<τν«γγίλλεται(!) ίηΐσης βτι «ίντος τής ημέρας θ' *ρχίσουν ευρεί, άς εκτάσεως επιχείρησις ίί<; την ηε. ριαχήν Λεονταρίου ΔομοκοΟ άπ6 Τμή, ματα των Α' καΐ Β' Σωμάτων Στρβ τοθ. Προηγουμίνως θα ρΐφθοθν 1ΙΡΟ. κηρθξεις. καλοϋσαι τούς αυμμορίτσς Β ι έ... τελευταίαν Φοράν νπ ηαροίο. θοΰν». 'Ενδεικτικό τής ά™ΐελεσματικ6τη. τας των διαφόρων ίπιχειβήσίων εΤν· τβ γίγονός δτι τβ Β' Σώμα Ιτρα- τού γιά ν^ ττίριστάσει την ή τοθ λαοΟ. ανανχάζετα ή λί σμ6ς άνΤαρτόν κατίλσβ* την Μενζε»!. στα τής Λοκρίδος, δττου ττυριτόλησε ττέν- τε σττίτια έξοττΧισμίνΐ^ν μοναρχικών, συνκίνΤρωσϊ στ,μπντι«ί.ρ ποσότητες ί- τσ Αττθϊα φθρτί;θηκβν κσί μ«τβ. ρε;ς καί... εσ'αύροσαν τον Ιερέα Μ& βΐ Τδιες οί γνιβΤκΕς τού χωρίου, γάρχην»! χή ζ νσ ιΐροσφεό. γει στήν —ωμα'ολογία. «ΙτΛ'σκοινώνο··. τας δτι οί αντάρτες «εφόνευσαν 9 Ιε. Φασιστική κραιπάλη Αώδεκα νεες βανατικές καταδίκες Νυκτερινό δη'μοσιογραΦικό τηλεγράφημα άπο τή Λαμία ά- νέφερε δτι γθές άρνά τό άπό· γευμο: τό έκεΐ έκτακτο Στρα- τόδικεΐο επέδωκε την άπόφαση τού γιά τους 31 δημοκροττικούς πού «συνελήφθησαν τιαρά τό Καρπενήσιον> κσί κατηγοροϋν-
ταν δτι «μετεΐγον ένότιλου δαό.
δος». Καταδικάσθηκαν δυό Φο-
οές σέ θάνατο οί: δοτσκάλα
Ελευθερία Κοτσάγκα, Βα^ϊ-
λης Τσιρώνης (άπό την ΚαρδΙ-
τσα) καΐ Α. Δαλανίκας, φοιτη
τής. Σέ θάνατο άλλοι 7, σέ Ισό
6ια δεσμά 16 καΐ σέ 20 γρόνια
πρόσκαιρα δεσμά 3. Ό 306ς
κατηγορού'μενος, ένώ δικαζό-
τόπ/ πέθανε άπό κ ουοτιαγή μα¬
τα. Πά τόν 31ο, «άσθενοΰνα
βαρέως», άτιοφασίσθηκε ή ά
βολή τής δίκης.
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ
Πληροφορούμεθα^ ο"Τι τό 2κ-
τακτο Στρατοδικεΐο Κορίνθου
κατεδίκασε σέ θάνατο «επί πά
ραδάσει των βρθοων 2 καί 3
τοΰ ψηφίσματος Γ'» τούς Π. Δ.
Κάππο άπό τόν Πύργο τής Τηι·
Φυλίας καΐ Δ. Β. θωμόιτουλο
άττό τό Κρυονέρι τής Γορτυ·
νίας.
Οί Μοναρχικοι δυσφοροΰν
γιά την έκλογή τού Λεοντίου
Έπειδή θέλει την "Ενωση!
ΟΙ κυβερνητικο) κύκλθι έ,ξέφρα
ζαν σημερα τή βαθειά δυσφοου
τους γιά τα άποτελέσματα τών
έκλογών ,στήν Κύπρο γιά την ά
νάδειξη Άρχιεπισκόπου.
Ύπεΰθυνος^ κυβερνητικάς τιαρό·
γ^ν, πού άνήκει στό Λαϊκό κόμ¬
μα τόνιζε δτι τό άποτέλεσμα «θά
εχει δυσαρέστους πολιτικάς συνε
πείας, δεδομένθυ δ;ι ό Λεόντιος
εχΕΐ έκδηλωθεϊ_ υπέρ τής _έπιδιώ·
ξεως διά παντός μέσου τής ενώ¬
σεως, άδιοφορών διά την δυσφο¬
ρίαν, την οποίαν προκαλεϊ το αϊ-
τημα τούτο είς τούς Συμμσχθυς
μας».
ΟΙ άνησυχίες τής κυβερνήσεως
γιά την έπιτυχία τοΰ Λεοντίου
φαίνονΐαι κα'ι άπό την άκόλουθη δή
λωση κυβερνητικής προσωπικότη-
τας, ποΰ ειπε τα εξής: «Δέν πι-
στεύω τελικά νά έκλεγεΐ ό Λεόν-
τιος, ό οποίος άλλωστε εδήλωσε
κατηγορηματικά, δτ·. καί αν έκλε
γεϊ, δέν πρόκειται νά άποδεχθίΐ
την εκλογήν».
ΟΙ ϊδιοι κυβερνηΤικοι κϋκλθι τό
νιζσν 8τι ή Κυβέρνηση «βν καϊ
δέν έλαβε επισήμως Θέσιν είς τό
Αρχιεπίσκοπον ζήτημσ τής Κύ¬
πρου, έν τούτοις ΰπεστήριζεν ίκ-
βύμως τόν Σιναίου Πορφύοιον, ό
οποίος ετύγχανε καϊ τής έμπιστο
σύνης των συμμάχων μας».
'Η τελευταία αυτή δήλωση άττο-
κ^.λύπτει δτι ή έλληνική κυβίονη
ση στήν προσπαθεία της νά κα-
ταπνίξει τή Θελήση τού Κυπρια-
κοϋ Λαοΰ γιά§ την ενωση τής Κύ
πρου μέ την 'Ελλάδα. είχε αετά
σχει μέ τόν πρόξενο καΐ τοΰς α>·
λους πράκτορες στήν Κύπρο ένίρ
γώς στόν προεκλογ κό άγώνα 4*
πέπ τού Πορφυρΐου.
ΥΠΟΠΤΗ
ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΗ
Μέ τό ττετρελαιοκίνητο
σος» μεταφερθή καν άπό τίς ίϋ
λακές τής Αίγινας 83 άηό τούς
κρατούμενους έκεΐ λαΐκοϋς &·
γωνιστές κα{ κλείσθηκαν στΐζ
ουλακές Αβέρωφ. Έκφράζον·
ται φόβοι δτι ή άποσυμφόοπση
στίς φυλακές Αϊγινας γίνεται
μέ σκοπό ν' άργίσου·ν έκτελί-
λαΐκών άγωνιστών.
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΔ
Σημερα
ί
ϊγινε
ιίι·
Σημερα ήν βΟγΛ ϊγινε ϊξΜ
πό τίς φυλακές τής" Αιγινας Α < κτέλεση τού Δ. Φλέσα, έτών 49, γεωργ ού ποΰ εΤχε κοτταδικσσθε· σέ Θάνατο γ·.ά ληστεία τό "·**· Ό Φλέσας εΤχε κατηγοοηθπ δ" εΐχε σκλλάβει τόν κτηματίσ *· Μπολτάν έτών 50, στό χμριο Κσ; Οιι τής Εϋρυτανίας και άφοϋ ψο» άπέσπασε 35 όκ. κσλσμπόκι κο· 5 οκάδες κοκκάρι. τόν ϊρριξί σί ιι ;ά χαρόδρα κσΐ τόν σκότώσε. Οί Κομμουνισται της Κίνας ανέλαβον έπιθετικηπρωτοβουλία Σημειώνουν σοβαρες επιτυχίας ΠΑΡΙΠ 6. ("18. Ο—ρ.)— Τό Γαλλικό Πρακτορεϊο Είδήσεων μετα. δίδει άτιό. τό Ναγκ'ιν δτι οί επΐσημοι κινεζικοί κύκλοι ίπιβεραιώνουν 'ήν πληρθφορία ΟΊ οί Κινέζοι κομμουνι¬ ί λβ ό "ΑΙλ ηρφ σταί κατέλαβον έ όλ μμ "ΑττρΙλιο δ?«α. ή β ρο δ. πέντί πόλεις κατά μήκος τών σιδη. ροδρομικών γραμμών Πουτσέου— Τάτουγκ σ'ό νοτιοΒυτΐκό Σανσΐ καΐ Πεκινου—Χσγκέου στό βόρειο Χονά^. Τα καταληφθέντα έδάφη στή διάρκεια της ετΐιθέσεως τού κομμουνιστικοθ στραϋοθ τόν 'Απρίλιο στίς 8υ6 ε-παρ. χίες Σανσί καΐ Χονόν ξειΐερνοΰ» σε ίκτο,ση τα 25.000 τετραγωνικά χΐΜ. όμιτρα. ΟΙ έπίσημοι κύκλοι έτΐιβεραι. Γ0ν έπίσης την πληροφορίσ ότι ή ΐΓρωτΊύουσα τή^ έπαργίσς Σανσι, Τά(-Γιονα'' ϊχει ' κυ.κλω««ί αττδ τόν στρατή των κομμοιινιστών και δτι 8ι. εταχθησαν μεγάλες στραΐιωτικίς με» " τακΐνήσεις για τήν 4νο:χσΙΤιση προελάσεως των κομμουΛβτβν. νοι άνταποχριΐαΐ ίζαιρονν τις χΐες τοϋ κομμουνιστικαι στρα1 τονίζουν δτι είνε καταπληκτικήν ή^ τικότης καί ή τακτική «>0 ' ~
ζει. ΠρΊν άηό ϊ»α μην Ί ~ ^/λ*
τοΰ στρατοθ τοθ ΚουόμινταΥ« ^°~1
σιό κενό γιατΐ 6 κομμοιιν
«ν ϊδοσε μ*χη ««ι
τού
Με τή. τσκτική αυτή κατεπόνησε
αντίιταλο καΐ.ή σηιιερινή έιιΙβεΓ*
στέφεται μ' ίπιτυχί«ς μίγαλης
οίας. Πολλί, ζωιικά κίντρσ Τ1
βΓθνήσεως Κου6μινταγχ ««"
σαν «αι αλλσ άπειλοθνται κσί
οί κ*>ιιιι
Ίθνιστ(ΤΙ ρςηΟφϋ
ς ν ποταμο Χοβ-/κ.Χί>, Λ
ηοϋ ιΤνε τώρα σέ βέση να **
σουν Ιυιθεσεις σ· εύρθταιιη άκ