199575
Αριθμός τεύχους
619
Χρονική Περίοδος
Β
Ημερομηνία Έκδοσης
26/9/1946
Αριθμός Σελίδων
4
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΤΕΤΡΑΣΕΛΙΔΗ
Για τό σρΊαμβο τής Αημοκρστίος, γία την κοινωνική άνάττλοση
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΑΑ
ΑΠΟΓΙΥΜΑΤΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΙΥΝΑΙΠΙΓΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΔΜ
χ,όνοςΒ'-ΠερίαδβςβνΑριο. ΦυΑ. οί». Γραφεΐα Έρμου 21-Τιμί) Δρχ. 200
ΜΙΧ. Κ. ΚΥΡΚΟΣ
ΤΗΑΕΦΩΝΑ : Α>θ(«ς 27.565, Συντάξεως 20.711, Τυπογρ. 21.608-29.537
Ά9ήνα, Πέμπτη 26* Σεπτεμβρίου 1946
ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ
•Η ΛΐίΛντηση τοθ τίρωθυποοργοϋ κ. Τσσλδορη «την 4πιοτολή διαμαρ¬
τυρίας, «ού ή Κ.Ε. τοθ ΕΑΜ το5 (£ι— ύθ«Ί γιά την οπύθαίρβτη απα¬
γορεύση τοθ "ΕαμικοΟ Συνεδρίου καΐ τό γΛ>ρτασμό τών Πεντάχρονων
τοό ΕΑΜ, άφίνιι νά «οηβεΐ δτι ή Κυβίρνηση θά έιτανεξετάσει τό ζήτη.
μ.α στό σημερινό ίπτουργικό συμβούλιο. Έλιτίζου.με πώς, Εστω κσΐ την
■κλβυταία: στνγιμή, ή μοναριχική Κυβέρνηση θά βντιληφθεϊ τόν κατήφορο
της αυθαιρεσίας στόν δποϊο Εχει κατρακυλήσει, σύροντας μαζί της καΐ
την ύπόληψη δλου τοθ ϊθν&υς Ότι ΘΛ σκεψβεϊ πώοο έκ θέτει στά μάτισ
δλου τοθ κόσμου την "Ελλάδβ, ιιτιμενοντας γά μειώνει, νά άιμαυρώνιι
τόν ίνδοξο άγώνα τής Άντιστάσεως, πού τΐμδ τό δνομα τό έλληνικδ
κο* τιροκαλε; τό γενικό θανμασμό. Είνε ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, τβ
Συνίδριο ·Λ>ΰ ΕΑΜ κσΐ ό γιορτασμός της 'Επετείου τού >£ γίνουν μέ
δσο τό δυνατόν μεγαλύτερη λαμχρότητα κα' μέ δσο τ6 δυνατόν πλα.
τύτερη αντιπροσωπεύση των δημ οκρατικων λαών.
9 ΕΜΠΡΗΣΤΗΣ
Τόνά εΤνε κανείς δοθλος, είνε κατάσταση
κα. τής παραφροσύνης χειρότερη...
Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΤΣΑΛΑΑΡΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΑΟΝΙΚΗ
Ο Κ. ΤΣΑΛ-ΑΡΗ£ μίλη-
ο« στπ ©εασαλβνίκπ. Δέν
είνε τυχα» ότι
την «ρωτίΰουαχ τής _______
νίας κχί τόν μακεύονικό λαό.
νιά ν' άπευθϋν«ι. μέσον «ύτων
τβΐκ άφβριομβύς τβυ.
Οντε οφειλεται το γεγονός
«ϋτό οτβύς ( «οτενβύς πρβαωπι
κβύς ίίαμούς», πού επικαλεσθή
μ γιατι είνε πχαίγνωατο ©τ.
«Οτε κ«ν ίβομούς
ε εΐχε πβτβ μέ τη
κχΐ τβ λ«β της β κ
Ταχλίάρης.
Απλώς, ουνένοχβ τής άντ»
Ονικής και άντιλαικπς π»λιτι·
κης τού θέληοε νά καταοτήααι
τβν ΰπερήφανο μχκείβνικόλαό,
4 εγκάθετβς των δρετανικών
Ιμπεριχλίστικών κύκλων, φβ··
ρώντας τβ ίτροοωπεϊβ τοϋ ύ«ε-
ρχοκΐοτβΰ των &ορείων έπαρ-
χιών μας, άπό άνύπ;
χρχγματικα χινΰύνους.
ν}υ{ δμωο πού μπβρει νά 5η
μιβυργήβει ή έμπρηατική πολ·
τικπ πβύ τβν δάνβυν νά κάνϊ'
οί αυίέντες τβυ!
ΓιχτΙ πραγματικά β λόγο;
τβϋ κ. Ταχλδαρη δέν εΐνβ τΐ-
«τβτε ΐίλλβ παρχ μιχ άπροκχλυ
1 κχί οκαιά πρόκληαη κατα
; ϊβδιετικπς Ενώσεως, β-
«ί τη μ»Χ, της Γιοι>ν>νθ<3λ<χ6ι- — άπό τίιν αλλη. Οντε τίς παραμονάς ενός 6ε ΙαΙου πολέμου, ενας πρ.ωδυ- ηουργό; μικροΰ κράτους. «χ«ν τα; λίγη αυναίσθηση τών εΰθυ νών τβυ. λ|γπ δεξιότητχ χει- ριομβΰ των πολιτικών ζητημά- των, λΐγη έπίγνωαη τού μέ¬ τρον, οτην άμοι&αίοτ σχέαη τής ρ, Χβΐΐΐτικής Ενώσεως κ«Ί λά& δέν θά μιλοΰοε μέ ϋ ίλ 6 Τ ής Ελ λ&ς μ μ τόν τρόπβ ηοϋ μίληαβ 6 κ Τοκλόά ρης γιατ'ι θά στεκοτανε περι- ι5ίή< μπροοτχ οτβν παγκόσμιβ κχγχχομό πβύ θά προκχλοΰοβ- Μέν© ϊνχς πουλημένος πρχ κτβρχς. Μόν© ϊνας δχλτβς προ 4άρ»ς μποροΰσε νά μ«τα· χειρΐίθεί αυτΓΐ τη γλώασα. πρβ Κίΐμένου γιά τή Σβδιετική Κ τή ίύναμη δηλχδή πβύ. ούμφωνα μέ τίς διακηρύξη; τβΰ χ. Ταώρταιλ συνέτριψί την1 λή ή ΰ ϋ . ρ «ολεμική μηχχνή τβΰ φχσυμϋ καί τβΰ νχταισμβϋ, ποϋ χωρ»<-, «ύτπν βδτε τριχτχ χ^ονιχ δέ Η ίτχν χρχετά νι' αυτώ τβ^χ «βτέλϊίαχ. πβϋ Ϊσ»χΐ6 τ*»ν άν- πβϋ τής χάρισϊ τη* υρ της και μχζί μ' *» τή χ*1 την Έλλάδα! Τέτβιβς δέ πρχγμχτικχ ύπήρ ?ι 6 χ. Τοχλδχρπς. 3ένβς εν¬ τελώς κ*1 πρός τβ μχκβδονικβ Λ«Α χ*1 ιτοΐς τβ ούνβλβ τβυ έλληνικβΰ Λαβΰ. Μή άππχών- τχς, κχτχ χχνένχ τρβπο. ουτΓ τίς άντιλήψεις τβυ, ββτε τα αΐ- οίηματχ τβυ Κχί μόνβ άπη- χώντχο τή φωνή των κυρίων τβυ. πβύ είνε οί κχινβύργιβι κυ ρίαρχοι χχί ίυνάοτες τού λχ- *0 μχς. Άλλχ κχι ο κ. Το«λδάρης χχί κεΐνβι πβϋ τβν πρβατχξχν νά πϊΐ, βοχ εΐπε. Λείχνβυν μί τα μέσα χύτά πβϋ Μετέρχβνται. & είνε περιδεείς. Ό ενας γ ιχ την τύχη τβΰ φχύλβυ κβ- σμου. πβΰ έκπρβοωΐΐεϊ. Τβΰ κό ομού τής τυρχννίχς, τής προδο σΐχς, τής οτυγνής έκμετχλλεύ- οεως τ»ϋ Λχβύ. Οί αλλβι γιά την τυχη των ίμπεριχλιατικων. καπιτχλιοτικών κχί έχμβτοιλ· λευτικών οι>μφερβντων. πβύ »»*
τχια άγωνίςβντχι νά περιοώ
σβι>ν, έπιοείβντας πάνω στβύς
λχούς την άπειλη τής ©λβκλη
ρωτικής κχτχοτρβφής τής άν-
θρωπότητας πβυ θά σημχνει χ
νά περιοώ-
πάνω στβύς
λ
σφχλώς Ινας
λειιος!
κχινβύργιος πό-
Έ/.6ιχσμβςΓ χληβινχ φαβιατι
κης, χιτλερικής εμπνεύσεως
«"Η πχρ«δίδεο©ε ο& μχς, ή έ-
ζαιτ«λύου·με τβν καινούργιβ πβ
λεμο ποϋ θά κχτχστρέψει ύλο
χληρη την χνθρωπβτητα»,
Ο Χίτλερ ίΐέθχνε. Άλλά τβ
πνεύμ* τβυ έπιζεϊ Κχΐ πήρε
έντβλή β μωρβς χνθρωπβς, πβύ
μέ τίς λβγχες των δρετχνών
χχΐ των βρετχνοαυντήρητων
ληβτών χ«ΐ χλλων τρμοχρα
και άλλων τρομοκρα-
τών, τα -πιοτβλιχ κχί τα
ριχ, άνέδηκε στό ... .
γικό άζίωμα. νά τό έμφανίαει
απ' αύτη τή γωνιά, πβύ υπήρ¬
ξε κβιτίδα κοά διδχσκαλος τής
αληθινής Δπμοκρχτίχς και τής
Ελευθερίας κχί δχι τού ύπβ-
κρΐτνκβϋ καΐ φαριοαΐκβΰ άγγλβ
οαξωνικβΰ δημοκρατιομοϋ. μόν
τέλβ/Ελλχίχς 19461
Αύτά. πρός τό παρβν. σέ βτι
άφβρδ τό κύριο μέρος τοΰ λό
γβυ τχΰ κ. Τσχλδάρη. τβν
οποΐβ εξεφώνησε κχΐ μχλι-
στχ χπβ τη Μχκεδβνίχ. <8ά έ- πανέλδουμε γιά νά ποϋμε εύ- εύτερα τίς οκέψεις μας 'ίΐς τέ αβ διχτυπώννυμε άπό τωρα μιχ εύχή: «Νά φυλάίΐ ό Θεβ; την Έλλάύα κχΐ τό χό της άπό τούς κχκβποιούς πβύ την κυδερνβΰν. χωρΐς τή θελήση τού 6; ότου φθάοει τό πλήρω χχ τβϋ χρόνβυ κ«ι άπχλλχγει «π' αύτβυς». Κχΐ τώρχ. λΐγχ λβγι« γιχ τβ χυριβτχτο άπ* τα έοωτεριχά πρβδλήματχ. τβ ζήτημχ τής δή ιιβθιχς τάσεως, πβύ β κ. Τοαλ δχρη; πίοτεψε πώς μπ'ίθβΰοιε νά τό πετάξει άπό πάνω τβυ μέ ίυό λέξεις, πετώντχς έτοι κχΐ τίς τεράστιες εύβΰνες πβύ έχει γιχτΐ ιιέ την πβλιτική τβο 6ύ- βιβε την 'Κλλάία βτο χϊμχ κ«ί 23ηβ»ρε την άγωνίχ ατήν ψυχίι ολβυ τβϋ ελληνικόν Λκβΰ. Έ&εδχίωαε λβιπόν β κ. «ρω πβυργόο «ότι ή κυβέρνησις ϊλα 4ε κχΐ λαμδάνιι κχΐ &ά έξακβ λίυθήοει λχιμδάνουαα βλχ έ- κείνα τα μέτρχ. . .» Κχΐ χαφν- λώς έκεΐνοι πβϋ τόν χκ«υοχν 8ά βν.ΐ·^ρί^η>*»ν! < θέλει άρχνε νά &γάλει βλβ τόν κέ'ΐιο στβ ββυνέ: Νά μην άφίαει ιχνδβω πό ατίς πόλεις, γιχ νά πεισβεί, επί τέλβυς. πβΰ ©Λήγηοαν δσχ καΐ λχμδάνει μέτρα κχί χσψχλωε ?ά 6δην«Ίοβι>ν και
ίιτχγγέλλεται νχ λ*6ε>
στίι ιιέλλβν!»
ΓιχτΙ είνε εΰκβλβ νά «ίτβοι
5ει βπβιβοίήπβτΕ, κχΐ β κ.
Τβχλδάρηί την οταννχ των ηβ
λιτων κχτά τής όργχνωμένηί
άιτό τό Κράτβς δολοφβνΐας κχΐ
έξβντώσεώς των. σέ οκβτεινές
ξενικέ^ έπεμ£>χοεις καί έπιρρο
ές, κχι ίέτχν άκόμη άπό τα ϊ-
διχ τα πράγματα. βπως οτην
ηροκειμβνη π«ρίπτ«ση, διαψεύ
δοντχι ,
Σέ τί νχ χρ-ηοιμεύοουν οί ξε
νικές έπιρρβες στη ©εοααλία π
στήν Πελοπόννησο β άκόμη
καΐ στή μαρτυρικη περιβχή τού
"Εδρβυ!
Άλλά δέν είνε απλώς «5ύ-
ακολο, είνε άδύνιχτο οσες έκ
κχθχριοτικές καΐ άλλες συνδυ
ασμένε; ατρατιωτικές έπΐχειρή
οεις κι* αν γίνβνν. νά πεισδβύν
β! πβλΐτες νά δεχθβΰν νά τού;
αφάζουν άτιμώρητα τιμημένϋΐ
συμπχρχστάτες των όργάνων
ασφαλείας, εί Σβύρληδες, βί
Καλαμηαλίκηόες βί ββυρλάκη
δες κχΐ ή άλλη ήρωΐκη χορεί»
τών μβνχρχικών ληστχρχων
κχΐ νά τ«ύς 6χσχνίζβυν μέχρι
θχνάτβυ κχΐ νχ τβύϊ έζαφχνι-
ζουν μχζΐ μέ τίς βΐκβγένειές
των. τχ "ϋργανα τής τάξεως!
"Ο κ. Τσαλδάρης ώ9εϊ στην
κχΐ γενικευθή τοΰ
έμφυλίου πολέμου Είνε χαθχ
ρο. ©ά ίχει χκέραιες κχί τίς
ενθϋνες τβυ
Τελειώνβντχς πχρχτηροΰμΐ
βτι τό κβινο αΐίθημα β'λων των
Ελλήνων. «βύ δ« διχδχοχν τ*
λβγο τβΰ κ Τοχλδ'χρη θά εΐν*
κχτχπληξπ χνχμικτη μέ δέβς
Άληβινχ. μόν© πα,ρχφρβνεν
μπορεΐ νά χοιρχκτηρισθβΰν β»
"Ελληγες. πβύ θά εΰχβνταν
τόν πόλεμο καί άκόμη περιβ-
σβτερβ βταν θά πρβκχλβϋοαν
Γΐχτί, άνεξάρτητχ άπβ τό 6
ποιβύήποτε πέρας τβυ ή συντ*
λειχ τής Ελλχδχς βά ήτχν
δευτερολέπτων ΰποθεση.
"Ομως φαίνεται πώς τό ν».
είνε κχνείς δβΰλβς είνε κχτά-
:τχαη κχί τής «χρχφροούνης
χειρότερη. Μβνο έ"τσι μπορει
νά έξηγη9εϊ καί β τένβς κχ'
τβ περτεχόμενβ τβΰ λόγου τβΰ
κ. Τσαλδχρη.
Εύτύχημα μεγ&λο ότι β έλ
ληνικβς Λαός δεν εχει κ«μμιχ
οχέθ] μ' «Οτχ κχί χκόμη με
νχλύτερβ βτι β! άγώνες τβυ τό
ίκχμχν χώτό γνωστβ α' βλβν
τόν κβσμβ!
Οί "Αγγλοι προαναγγέλλουν
ένα νέοΑΕΚΕΜΒΡΙΟ!
ΑΦΟΥ ΕΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ Γ>ΟΛΕΜΟ, ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ
ΠΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΝΟΠΛΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΠΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟΜΙ"
ΣΗΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΟΥΣ
Ή απαντήση τού δημοκρατικόν Έλληνικοΰ Λαοΰ
Οηί
ΣΓΗΡΙΞ
ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ
μέ τό συμμαχικό
Στρατηγείο τής
Μέσης 'Ανατολής
Τ
ΛΟΓΟΣ ΕΙΡΗΝΗ!
ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ
Τί εΐπε ό Στάλιν
καΐτί είπαν οί &λλοι...
V
1
Ι Ι
λό
ΙΥΝΕΝΤΕΥΞΗ τοθ άρχιστρστηγου Στάλιν
άπό τόν άγγλΐκό. άμερ.κάνικο καί γαλλ.κό 7
ττο'-σφορά ατό τταγκόσμ,ο εΐρηνΐκό, εργο και £
ττολτώ άνδρών πού ε.χαν άμεσως προηγηθει.
Γ'.
Α ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ττοΰ επη¬
κολούθησαν ήταν περιττοι
μυθι<Π0ΡΓ»ματι-/.ά. Ή μέί< και ή ώ?α τής αναχωρήσεως είχεν όρισθεΐ Ό άρχηγός ^ο·^) «Έμ—Ο Φόρ» λόρδος Γκλύνκόνορ εΤχε μια τελρι/ταία άποχαιρετιστήρΐχ συ- νάντηση μέ τοΰς άντιττ;οσωττους τής Άντιστάσεως. οί όπθίοι δέ τταρέλε'ψαν να τοο τονισουν τή δυσμενέστατη έντύττωση ποϋ θα ττροκαλοθσε στί,ν Έλλάδα ή άναγ καστική δια/οπή της αποστόλη Των καί ή άναοπη έττιστροφη τους. εθ λόρδο; Γκλύνκόνορ άρχισε το τ« νά έρωτά σέ τί θά άσχολοίϊντο Οί άντ>προσωπεί>ς αν παρετείνε-
το ή διθΉθνή τους στό Κάίίθ. Ό¬
ταν τοΰ έπεξηγήθη τό πρόγραμμα
·»«« Λντιττροσώπων· ό ίκπ;όσω
πό; τού Σ ίτυ αφήκε νά έννοηθεϊ δ
Τ| Μόνον αν ή έλληυΐκή -/υ6έρν>^
τη ίητοοσε άπό τόν Βρετανό πρέ
σ6υ την παραταθή τής δ'αμονής
τή; άντιπροσωπείαα θσ ίταν ϊσως
Ρυνατόν νά ματαιωθή ιΊ αναχωρή¬
ση. Ήταν ποοφανές δτι ο| Βρε-
τανοΐ είχον άντιληφθρΐ τό λάδοι,
τους καΐ α λόρδθς Γκλύνκόνοί ύ-
ιτρδε!ν.νυεν Γΰσχηιαα ι όν τρόπο ε-
νεογείσς πρός δόρθωθη τής κ~
Συνίχπα στήν 4η σίλίδσ
Ι Ι ττο-σφορά ατό τταγκόσμ,ο ρη, ργ
λόγουτ; ττολιτικών άνδρών πού ε.χαν άμεσως
τσιλ Ντέ Γκώλ καϊ Τρούμαν. Αύτό όφε.λετα, κυριως στο νεγοος
δτι ό Στάλιν είνε άρχηγόο τπ€ μεγόλης Δυνάμεως των δυο 1;
πείρων Εύρώπης κο1 Άσίας. άρχηγος ενός συστηματος γ·.α το
όττοΐο ένδιαφέροντσ. έκατομμύρ:α λαών καΐ στις, πεντε ήπειρους
τού ττλανητη καΐ τέλο γιστϊ διάλεξε τη στιγμα ττου βρ.σκετίχι
οί ε-
πεντε
τοϋ ττλανητη καϊ τέλοΓ γιστ! 'διάλεξε τή στιγμή; ττού 6ρ>
στό χρονΐκό σταυροδρόμ, σημαν.Τικών ήμερομηνιων Οπως:
κλογές σ^η Γαλλία καί στϊς "Η-
νιομένες Πολιτεΐες καϊ τό
πμο χπό τήν πρώτη φάση χί
ρήνης σχή δϊύτερη. άπό τη
των συνθηκών των ι
στή συζητήση
γερμανΐκής συνθήκης.
Μέ τίς άτταντήσεις τού.
δίν ϋπάρχει κίνδυνος πολέμου
"01 δχι ή άτομική 6όμ6α κάθε άλ
'·ο παρά άποφασισχικό ρόλο τται
ζε, στήν τύχη των λαών. Ινα
τρέπει δλο τό σατσνικό παΐχνίδ
"αι άπαλ/άσσει τοΰς λσούς άπό
Τόν κακό έφιάλτη ωστε νά μττορέ
οουν να φροντίοουν άνεπρ,ρέα-
ΙΙΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΑΟΓΙΕΣ
δτι
°το,
τους
ζητήμαΊα
καΐ γ:ά την
ηρ
ηΓ τιολι
άνο<ο- κα! νά έψεύρουν πόλεμο μέ 8·ο- κιμαστΐκέΓ τους ρουκέτες ή' τού- λάχ·στον «άργοπορώντας την α- ποστράτευση νά έμττοδίζουν την αυξήση τ^ΰ άΡ'θμοϋ των άνερ- Στό άλ όγο σύτό. που νια την η τού δέ θά ήταν άρκεχές πολλές στήλες. ξεχωρίζουν και ΐρ!α αλλα σημεϊσ: α) ή,συνεργα σία καϊ συμδίωση των δύο οίκονο μικών συστημάτων που τη 6ρ!· καΐ έ'μμεσα_ έτταινε! τίς σχετκάς γνώμες τού θοολ- λας. 6) τό γερμανικό ζήτημα και υ) ή έσ μέ τή'' 'αυυ';:1 σκει δυνατή τίς σχετικάς ) ό Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΝΤΕ ΓΚΩΛ, ~6ν τελευτα.ο λόγο τού, οθτε λιγο Οθτε πολύ. εΐπε (Κι ή Γαλλια Ρρι· "κεΐσι στ6 χεΐλος τής κοηαστρο- ΦΠς. καΐ μέ τή ψάσμα τού άμεσον βέλησε νά ηαραισύρει τΑ λαό οέ Συνταγμα προσω¬ πικών Βικτατυριών. "Ο κ. ΤΣΩΡ¬ ΤΣΙΛ, μέ τό λ,όγο της Ζυρίχης. θέ- Μ)'ε να αθξησει την ιταγκόβμια ί καί ένφ ΐύβγγελίζετο δή· είρηκχά οχεδισ «ενωμένων» ώ τής Εύρώπης. κάτι ποόοθε· Τί <τή γενική λαχτάρσ, λέγοντσς ικρίπου: «,,.ναΊ. άλλά κάντε γρή- νορα. ένοοφ ή άτομική βόμ-Ρα Βέν 'Λΐ-.,ΐϊθεϊ καί άπό κάποιον (ϊλλο .·» Ό ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΡΟΥΜΛΝ, στόν "ρογθεοινί, ηροεκλογικό τού λόγο, νια νβ ίπηρεάοει τούς έκλογεϊς, ϊ-ΈΐσΕ και αύτάς τό φάσμα τοθ πθ. λίμου κοτά τ6ν πιό προκλητιχο τρό *°· « ■ ΕύρισχόμεΕα —κΐπε— σ'ήν ιδία ακριβώς κατάστσ^τι κινδύνοιι — »*Ι ΧΕ'ρότεοη άπό τοθ τέλους το —λιμου— στην οποία βρισκομα <"ην «τσν συνέβη τΑ Πέρλ Χάρ- μιτ&ρ»! Ό ΣΤΑΛΙΝ Απήντησε σέ 5λα αύτά: *··."ιά τό 4-νέο ττόλεμο» θ-.ρι;- κυρίως ο! σΤρατιωτικο—πό ϊ άνιν/ευτές» τα λαγων'κά ο «ού πάνε νά εετουττώσουν ττροσέγγιση μέ τή'' Γιά τί> γερμανικό ζήτημ« ο
ΓΚΩΛ προοιωνίζει τόν άκρωτηρ'σ.
σμό τής Γερμοτνίας, 6 ΤΣΩΡΤΣΙΛ,
τό ίνβντΐο, μιά μεγάλη Γερμανίο,
καΐ 6 κ. ΜΠΕΡΝΣ χίλισ·δυ6 προ-
ΥΓάμμστα μέχρι Τού λόγου τής
Στουτγάρδης, γιά νά κσταλήξει
μια μερά στή δημιουργή μισς δυ-
νχττής συντηοητΐ.χής Γερμσνίας, που
θΐι άπτιλεί κοΐ θάτσράζει καΐ. πάλι
ττ|ν ΟΙκουμένη.
Ό ΣΤΑΛΙΝ ττεριορίζεται με
κοταπληκτική συνεπεία λογικής
άονών καϊ έργων σέ δυό—τρε'ς
/.έξεις «Πότσδαμ — άποσΐρα^ -
κοποίηση — έκδημοκραΤισμος '·»
Λ
Κάνει έντύπωση δτι 6 Στάλιν μΐ-
λεϊ θερμά γιά τή δυνστότητα άγγλο
σοβιετικής σΐ)ντ?γσσίας -τ-κσΐ ή ά
Τ Α
ά-
εΐνε βσθθτατη στήν Αγγλία
"Εχει βεβαία ύττ' δψη τού δχι μόνί
τόι ττολύ ΟιαφορΓΤΐχο *π6 τοθ Τσωρ-
τ*τΛ λόγο τοθ ΉντΓν της 23 Γ
Βρίου, &Χά καί τίς σχετικές .
σπς ιτού γίνοντσι αυτή τή στιγμη
στήν ·Λγγλίσ. 4*6 τίς εργατικάς συγ
κεντρώσεις τού Χάιντ Πά,'ίκ μεχρι των
συΓ,ΓΤήθΕων τού Σίτυ ΟΙ οΐκονομι-κοί
χύκ'οι τής -Αγγλίσς βζοοά σιιζητοΒν
τούς τελΓυτσίοιυς μήνες, τήν οΐκονομι-
χή τιροσίγνιση μί τί| Σηβιΐτική "Ε·
»ωση Ή τιώληση 20 000 κνβ μέτρων
σαρ.ετικής (υλίίσς. ήτσν δ τιρώτος
στήν 3η 0«λ1δα
Ι ΧΘΕΣΙΝΕΣ άνακοινώσεις τοϋ ΒρετοτνικοΟ ύπουργείου των Εξωτερικών δέν άφή-
νουν καμμιά άμψιβολία δτι οί Άγγλοι ΕΧΟΥΜ ΗΔΗ ΑΠΟΦΑΣ1ΣΕΙ ΝΑ Ρ1ΞΟΥΝ
ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΟΓΚΟ ΚΑΙ Τ.Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥΣ ΠΑ ΝΑ
ΟΥΝ ΤΗ ΜΟΝΑΡΧΙΚΗ ΔΕΞΙΑ.
Μέ τίς ννησιώτατα φασισπκές συκοφτχντίεο ί5τι οί δημοκοοαικοΐ ττολΤτεα πού έξτχναγκά
χι στήν άνταρσίσ.έξοτιλίζονται άπό γεΛονιχώ κμάτη έπιχ>·ιροΰν νά έμφανισουν σάν μέ-
ρος τοϋ διεθνοΰς διπλωματικοΰ παιγν.&ιοΰ. ΕΝΑ ΖΗΓΗΜΑ ΚΑΘΑΡΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ, ΕΝΑ
ΖΗΤΗΜΑ ΕθΝΙΚΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ· ΕΛΛΑΔΑ: Τό ζήτημα τοΰ δτι μέ τήν £νοπλιι
ητπη τοθ Δο-.εμδρίοο ^ν^τ^ίίστάθηκε οτην Ελλάδσ ή κατογή τών "Αγγλων καί αυτή έγ
κατέστησε Μνσ καθεστώς φασΐατικό, ένοτντίον Τοϋ ότιοίου μάχεται τό σύνολο τοΰ λαοϋ μας
καΐ ογι μόνο οί δημοκρατικαί ττολϊτες πού άιτό τό καθεστώς τηο 6ίας καί την αγγλικη κα-
τογή άναγκάσθηκαν νά προοφύγουν στά οττλα. Αύ^ ό άκατάδλητος ΕΘΝΙΚΟΣ 6λου τού
λαοΰ μας αγώνας ματαιώνει τα
σγέδισ τών "Αγγλων κατακτη-
τών καί τΐαραλύει τό φασ'στι
κό καθεστώς τών έγκαθέτων
τους. Αύτό είνε ή ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ
ΝΕΑΣ ΕΝΟΠΛΗΣ ΕΠΕΜΒΑ¬
ΣΕΩΣ, πού προαναγγέλλουν
οί "Αγγλοι: Νά στηρίξουν τήν
κθΓτογή τους καί τό λαομ,ίσητο
καθεστώς τους. Κ αί δσο καί άν
θρλήσουν νά καλύψουν την νέα
αυτή έπέμ&ασή του^ ττίσω άπό
τα διεθνή 6ι·πλωαθ£τικά καΐ ττο-
λιτινά ζητήματα, ίνα —ρέτΐει
νά ξέρουν: "Οτι 6 έλλτΐνΐκός
λαός είνε άττοφασισμιένος νά
ττροασττίσει μέ τή συνδρομή ο
λί^ν των δη(ΐοκρατικών λαών—
καΐ π.ρώτα ποωτα τοϋ άγγλΐκοΰ
—την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ καΐ τα
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού
ΤΟ ΤΡΙΣΑΠΟ
ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
"Εττει,τα άπό σνετ»κή αίτη-
ση δόθηκε ή αδεία νά νίνει
τρισίύεγιο και κοττάθεση στέφα¬
νον στό θυσιαστήριο τηί Λευ
τεριάς (Κα·σαριθΛηπΐ σΰριθ
Παρασκευή. ώρα 5 τό άπό-
νευμίχ.
Προοδευτικοι και Φαϋλοι
«Προδότες» καί Προδότες
ΚΥΤΤΡΟΣ Καΐ άλλη
άποκάλυψη
ΤΗΣ ΜΟΝΑΡΧΙΚΗΣ ΠΡΟΑΟΣΙΑΣ
Οί δηλώσεις τού έκ-
προοώπου τού ΑΚίΛ
ΤΟ ΕΑΜ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ
ΠΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ
κ. ΜΑΡΚΟΥΛΗΙ
γμ# ΐτντιπρ/Λθΐπθς τοθ
Κόμμοττος Γΐμγαζομένοι/
Λο'οΰ (Α-Κ.Ε Λ ) τής ΚΟττρου ό ίατρος
κ. Μ Μηρκουλής, δέχθηκε -.Όύς ώντι.
ττροσώιιους τού άθηναϊκού καϊ ξένου
τύττ'Λΐ. Ό κ. Μαρκοι/λή'·., ποΰ Οττηρέτη.
<τε αάν λοχαγός τ'οΰ Βρετανΐκοΰ Στρα- τοθ κατσ τή διάρκεια τοΰ -πολέμου, £- 8:οοε μια ζωηρή εΐκόνα Τή- κρτταστά οτως ποϋ ίπικρα'εϊ <ττί| Μεγαλό»ησο κί'.τω άπό την αγγλικη κατοχη. "Υπε_ γράμμΐσε δτι πόθος τοΰ Κι/πρΐακού Λί*οΰ σ' ότ:οια6ήποΤ€ ττολιτική τταρά- Τίξι-) ^ κοινωνική τάξη κΐ' αν άνήκει, Γ.ΤνΓ ή "Ενωση μέ την 'ΠλλάΛοϊ. Έτ6νι_ σε δτι 6 ττόΒος οώτός δέν όψείλεταΐ σί ώντιίρίτανΐκά αίσθημοτο, άλλά στά |γ_ ρό δικαίωμα τής αύ-οδιητ&Γ-'εως των λΐ'ών, δσοΐ δέ προσπαίΌΰν ίΤό σημεΐο ούτο να περηΐλιζΟνΛ' τα ΐ.ράγματα, ίΐαπραττουν ένα εγκλημα κ^τα τοΰ Έλ- ληνικοΰ καΐ Κι/πριακοΰ Λίοσ. Ό κ. Μαρκουλής καΤήγγ€ιΛί την πο_ λ:Τΐκή τής κυδεριηΐεως <ττό κυττριακο ζήτημα και άττεκάλυψε δτι ό κ. Τοαλ. δάρης μέ τηλεγραφήμοιά του τ.ρός τον Εθνάρχη -,Γρθσπάθη!/ε νά ματαιώση την (ί,-ποστολή κι/ττριορκής άντ-'τροσΐοττί ίας στο συνέδριθ τής εΐρήνης Επίσης 6 "Ελλην ττρο^νος στή ΛεϋκωοΙα, έ«τε_ λώντας δΐΰίταγή τβΰ κ. Τίταλ^'Ρη, έττί— δ!ωξ€ μέ σειρά ένεργε·όν, ν« έιχάσε' τόν Κιπΐρΐακώ Λαό_ ψτανο'Τας ώς τ6 σημεΐο να ΐπΐοδείξε, ττώς τρ^πει μόνο (ί.ι·τΐπρόσωπος τής Δϋξισς Μ τγΑι στ6 έζωτερικο. Τό χ«ιρότ£ρο είνε ότι ή ίλ_ ληνική κυβίρνηση Βέληκ νΐ Ικμεταλ- >ίυθ?ϊ άκόμη καΐ τα ττο.τοιωτ^ι ι? αίσθά-
μο-.Τα των Κυπρίων γιά νά ^να:·.όψει τον
Λγώνα τους. "Ετσι ιτλη,ιοΐιύρησί Τ6ν
'Εθνάρχη δτι «άν τεθεϊ ζήτηαα Κύπρου,
ή Άγγλίο 0ά στραψεΐ ίι!·νΤιον μας κα_
τ4 την κατάρτΐση των συνθτικών εϊρή-
ν
V.».
Ο κ Μαρκουλής καΤαλήι'θντας τό-
νιυε ότι όποΐΕιτδήτΓθτε ττροο-τ'5ειες κι'
αι/ καταβληθοΰν άπό όττοιο^Γ,ιΊποτε, 6
έ?ληνΐκός λαός τή- ΚΟττρου 0«ΐ συνε_
νίο«ι ένωμένος τόν ώγώ»α Τηυ γιά τήν
άπελευθέρωσή τού καΐ την Ινωση' μέ
την Έλλάδα.
Α'.
ΗΠΕΙΝΑ ττίΰ ττέρασε ό λα-
ος τής Αθήνας σ7ά χρό-
νισ τής κατοχηΓ είνε ένα
φο6ερά οράμΐΐ πού δυσκολα μπο¬
ρεΐ κανεις να τό ξεχασει. Σοβα¬
ραι κι' ήλ,κιωμένοι ανθρωποι κά-
ναν£ σάν μωρά παιδία γιά μιά
μπουκιά ψωμί. άπό κεινο τό ψωμι
τής κατοχής μέ τό ατταραίτπ.ο
τσιγαρόχαρτο. Πολλά σπίτια εϊ-
χανε ττρομηθευθετ ζυγαριά γιά νά
υοιράζεται άκριβοδίκαια σ' δλ.α
τά_ μέλη τής οικογενείας Λ μερίδα
Χ'Λ δελτίου. "Ηρθανε ώσιόσο μέ-
ρες. πού δέν μοιραζότανε καθό-
λου ψωμί, πού δέν ύττήρχε ττι.''.οόι
μονάχα νερό στά περισσότερτ
σπίχια. νερό κρύο. χε;μώνα και-
ρό. γιατί ή καΰσιμη ϋλη ήταν με
νάλη πολυτέ'λεια. Όλη αυτή γ
κατάσΤοση δέν έμεινβ φκσικά χ»
ρϊο ιηινέττειες. Πολλοϊ μας λε;
πουν άττ' την Άθήνα κι' άπό αύ-
τούς είνε πάρα πολλο! ποϋ ττέθα-
ναν άπό πε'να. Άπό τούς έπιζών
τες οί ττερισσόΤεροι. ιδίως οί νέ
οί. ζ)(.'μί ύττοστ.εϊ μικρές ίΐ αε-
γάλες ζημίες στήν ύγίία τους,
ηού τούς θυμίζουν την άξέχασ'η
έκείνη έποχή. "Αν δέν δΐνόταν
ή μάχη γ:σ τη ζωή. οί φθορϊς
στήν 'Αθήνο: θά ήταν άφάνταττο
μεγάλες. 'Αντίσταση δέν θά γι-
νόταν κι' ό λαός θ' ά
καί θάσβΐΛ'ε σιγά—σι
Α
Η Άθή»α βρέθηκε Λ σημαντΐκό 4_
τόθεμα τροφίμων οταν μπήκαν μέσα οί
Γίομανοϊ. ΟΙ άττοβήκες κα! τα μιτα_
κήλικα ήταν γΐμάτκ, Ιδίως γεμάτίι; ^
•^«ν οί άποθήκες τού στ,·ατού νιέ τρό.,
φΐμα κάθε λογης. "Ομω,; ή έλλειψη άρ_
χισε νά τταρουσιάζ^αΐ δυά τρείς μέ_
ρες πρΐν μποθν οί Γερμανοΐ στήν 'Κ.
Οπν«. Από τίς 24 — 25 "Απριλίου
τ«ΰ 1941 είχον άρχίσει νά έξαφανί-
ζοντσι όλα τα €ΐδη Γιατΐ; Γιατΐ οί
έΊ'μεταλλευτές τής δυστυχίας τού λαοΰ
€Ϊχανε άρχίσει να έψσρμόζθυνε σχέδΐο
ττού είχανε μελε-ϊήσει ά^ό καιρό, Κο^.
τα οτό χρηματιστήριο των αξιών φτιά-
χνβνε τό χρημαΤιστήριο τμχρίμων. "Ε-
Τσι 8α κρβτοϋσαν πιό καλά την κατά.
α-ταση. "Αρχισαν ν' άγοραζουν δ,τί 6ρί
ΐ·κο:νε καΐ σέ δ,τι τιμές τό βρίσκονί.
Τα μικρομπακάλικα <ί.δειάζανε καΐ τ« τοόφΐμα κατεβαίνανε υΤά ύττόγεια, που ήταν Ιδΐοκτηοία μιάς χούφιας άνθρ&ΐ- τ.ων^ Ή κυβίρνηση έφυγί γ·ά τήν Κρή τη χωρίς νά μοιράσει οϋτί Ινα δράμι «)εϋρι. ΟΙ άττθθήκες .γεμάΤί^ τρ6φιμα, ττοςραδόθηκαν κανονΐκά στοϋς Γερμανους «Γ ό λαός Εμϊΐνί χωρίς τίΓθΐβ. Τ« συμφίραντη τόν Γερι <χ·ών κοττα κτητώκ ίταν άητόλυτο συιι6ι6ασμένα μ? Τα συμφέροντα των ττλθυτοκρατών τής Ελλάδος. ΓΐαΤΪ α) τα τρόφΐμα ιΐού 8λ ϊκρυβαν οί πλουτοκράτες θα Τα άγή- οαζαν ο) Γερμανοΐ μέ εϋκολία άφθΰ θα τα £6ρισκοτ^ συγκενΓοωμέ"α, 6) μέ τή" άττόκρυψη έξυπηρετοΰσαν τα γερμανικά σνίδια γιά ίξόνΤοιση καΐ άφανισμό τού λσοΰ μας. ΟΙ ττλουτοκράτες παλι α'ι ττρανματοποιοΰσαν τ^ρί,Ίστι^ κέρδη μέ τώ έμπόρΐβ ποϋ Εκονσν ΐίέ τοϋς Γερ ιιηνοΰς κβΐ 6) γινόνΤαν κυ.τίσρχθι τήΓ>
οίκονομικής ίοιής τα" τόττί;
Τό κοινδ οτι'Λό μέτοπο πϊοιιτοκροττών
ιηι κατβκΤητών ϊπρεπε νά τολεμήο-ε( ό
πΓινασμέΐΌς λαάς γ.ά νά ζήσΕΙ. ΚΛ
δίνοντας αυτή τη μαχη »ι1ρδιζ< τα ψωμΐ, έιζι σύγχροΐα χτυτωΰ^χ καΐ τόν εχθρά* Νς. γιατΐ ό αγώνας γΐά την έιπέιυ < ση ήταν αγώνας ίθνΐκουιτε^ι-ίερωΤικος, Π,αγματικά μπροστά στό 'αά των Ά. Οηΐ'ών ςμπαινιε τα ΡίΛηιιμα ή νά πεθα. ί-ΐ τής πείνας ή ν' άγωνισβε; γιά νά ζήσει. Προτίμησε τό δευτερι κ&Ί σώβη. >*/". μέ τίς μικρότερ: ς Ουσίες.
Αυτόν τόν αγών,* πολύ σωστά
τόν τοττοθέΤησε καΐ τόν έξήγησ*
τόν όργανωσε καΐ χον κατηύθυ··<ε; μέ ύπέροχη χέχνη καΐ έξαιρετ^ά ήρω;σμό τό ΕΑΜ. Αυτή τή τέχνη καΐ τόν ήρωισαό θά προσπαθήτ σουμε έδώ μέ λίΥα λόγιβ νά έ- ^ιστορήσουμε. Ή διαθέση τού έχθροϋ έκδηλ.Μ νόταν αέ τρείς χροπους α) Μέ α^όκρυΨη των ιροψίμων ττού ί>η"1
ουθγούσε τή μαύρη άγορά κα» *β
τρελλό άνέδασμα των τιμών 6^
Μέ τόν πληθωρισμό πού κάθε με¬
ρά έλάχτωνε τήν άγορασ"ΐική 60-
ναμη χοΰ λαού καΐ ν) μέ περ'θ-
ρισμοΰς στή μεταφορά έμρά
των κσΐ ιδίως τροφίμων άπό
τόττου>ς τής. παραγωγήν.
Άνάλογη μέ χήν έπίθεση ε
ττε νά είνε καΐ ή άμυνα καΐ ή άν-
τεττίβεση χοϋ λαοΰ. "Εττρεπί ί
λαός των "Αθηνών ν' αγωνΐ'ϊβεΐ
α) Γιά νά φέρΕι στήν έττΐφάνε (χ
δσο τό δι/ΐ'ατό περισσότερα τρό-
φιμια. Αύτό θά τό ττετύχαινε μέ
Την καθιέρωση συσσι,χίων, γ|ά δ-
λους τούς έργαζόμενους καΐ νά
χά τταιδιά. "Ετσ; μπηκε σ' έφαο
μογή τό πρόγραμμα γιά τίθ έ-
στίες, ή Πανεστ'ακή, τα παΐ-
δΐκά συσσίτιο:. οί λαΐκές ίτνι'ρο
ττές. 6) Γιά την συγκράτηση μι-
σθών καΐ ήμερομισθίων έ'πρεπε ν*
άγωνισθοΰν οί έργαζόμινοι μέ
σχέδιο την καθημερ·.νή άναπροσαρ
μογή των άττοδοχών τους ο~ι!ε
καΐνούργ'.ες τιμές. Κι' ετσ, αοχι
οί μεγάλο, συνδικαλ'στ'κ-ίΐ
Συνέχεια στήν 3η σελΙΒοί
Βο (τελευταίο)
ΙΔΑΜΕ χθές τί καταηλη-
κχ'κές άναλογίες παρουαιά
, ζε,' ή έξέλιξη τής έσωτεοΐ
μας καταστάσεως στή διάρ-
κε'Γα τού πρώτου παγκοσμίου πο¬
λέμου 1915—1920 μέ την κατά
3-τ.θΌ-η τη σημερινη. _
Και τότε ό Κωνσταντίνος, η
αύλόδουλη κλίκα καΐ ό Φαΰλος σα
λαιοκομματισμός. μέ τη διαψθο-
ρά καΐ τή 6ία. θέλησαν νά στοαν
γαλίσουν τή θελήση τοΰ λαο,, και
τόν ύττοδουλώσουν. Καΐ τώρα
χό Τδο. ....
Ή δαφορά είνε ττως τότε. ο-
ατερα άττό μακρόχρονη άντίστα-
ση τόν έκαμψαν. ένώ τώρα άγω-
νι'ζεται χύνει τό αΐμα τ.ου'. συντρι
6ε, τό ένπ πάνω στο αλλο τα
Γτχέ'δ.α των έχθρών τού. Τους ξε-
γυμνώνει καΐ "Όΰς παοοδιν«ι
αΤην περιφρόνηση όλόκληρηθ
τ·ήΓ δημοκρατικής καί προοδευτι
κης άνθρωττότητας.
Γιατί; Γιατϊ τότε Α έλληνικη
ττρ-οδευτική μάζα δέν ηταν συ-
νε·δητοπο'ημένη. Κατεχότανε απο
τόν άόριστο πόθο τής τιροόδου,
χωρΐς σαφή άντίληΨη τού τί ή-
ταν ι-υ ό ποϋ ποθοΰθ€. *"' -""-
ταν ιΐ/ό ττού οθ.
φραση ούτού τΠΡ τού πόθου εΤχΓ
τό Βενιζέλο στόν όττοΐο πιστευε.
Σήμερα οί προοδευτ·.κές μάζες
τού ΛαοΟ μαΓ δέν κατεχουνταΐ
υόνο άπό άόθισν,υς ττέθους ποο
όδου. Σήυερα ?γουν συ»ειδητο-
ποιηβεϊ Σήμερα ξέρουν καλα ιιε
νο, καΐ την τελευταΪΓΓ λεπτομ^
"ε·α. τί είνε αύιο πού θέλουν κτ
ί-ττιδώκουν. καΐ άγωνί^νται γι
αι'»τό.
Σήμϊρη· η "δ1 α ή \αΙα είνε δ
Φθρέας αυτού γιά τό όποΌ άγω
_> Ιυνίχΐια
3η σ(λΙ$α
V
Η ΕΠΟΠΟΙΊΑΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ
Τό βιβλίο
τοΰ στρατηγοΰ ΣΑΡΛΦΗ
«Ο ΕΛΔΣ»
ΘΕΩΡΙΑ
. — Άνίγνώρισα χθές, πθΓΐΙφίΧΤοΤοΙ,
Ι.ας «Τπε ό Κλεοβουλος, τ6 στρατΐωτι.
κέν δαιμόνιον τής 4ης Αύγοι'χττουΐ
— Τί θίλεις νά πεϊς, Κ?;ό6ουλί;
τόν ρωτήσαμε.
— Χθές σ
ίναν
ν ρ,
ό οποίος άπήστραπτΐν
άπο την χ>~ράν Τού.
— Κλεόΰουλε, μού
εΐπ-ε, ι!5ε- πώς κα¬
τήντησαν τόν Έλλη-
νικό' Στοιεον;
— Πο'ιοι, παμφίλ
τατ«; τον ηρώτησα.
—■ Αΰτο. ποΰ τόν
ΰιοικοϋν σήμερον μέ
ίιηκείίΐλί[< τόν Μαυ. ρ^ιχ'Λέα *£ν ! λ'ιο > .Αν
(Συνέχεια άπό τό χβίσνό)
ΕΤΣ Ι ΦΤΑΣΑΜΕ στόν Ίού-
λιο τ,οθ 1941, όταν μιά ιιέ-
Ρα ,ένας γνωστάς μου άνώ
ιερος ύιτάλληλος μέ συνάνΤηΐΛ
καί μέ ρώτησε άν θά ήθελα νό
συναντηέώ ιιέ άντιττρόσωττο τού
ΚομμουνισΤ'Κθΰ κρμματος ποΰ ή-
εΑε ιγ συζητήσουμε πάνω
κατάσταση. ΆπάνΤησα
τικά. μέ την έπΐφύλαξιη μονάχο
ττώς τ ό πρόσωπο έττρεπε νά είνΐ
/νωοτό γιατ! ή συζητήση θά γι-
',όταν καλυτέρα. Πράγμοηι. >
στερα ίπό λίγες μέρες. ίσως
σχίς άοχές Αϋγοΰστου, συναντη-
θηκα σέ ένα σπ!τ·. στή Νεάττολη
μέ χό Λευτέρη Άττοστόλου. ποΐι
/νώριζα άπό τό 1935 άπό τίς φ'-'
ακές χής ΑΤγ,νας. Μοΰ εΤττε.
ΓτώΓ εΤ>;ε δεί καΐ τό συνταγματτΐρ
χη Μπακιρχζη μοΰ εξέθεσε πώς
τό Κομμουνιστικό κόμμα άντι-
λσμβάνεται την κατάσταση, πώς
ν:Τνε άνάγκη ι ά όργανωθεΐ ό άγώ-
βΓ κατά τοΰ κατακΤητή γιά ττα
θητΐκή αντισταθή σΤήν άρχή. σαμ
ΐτοτάϋ κλπ., πού θά δοηθοΰσρ. πό
ϋ τόν άγώνα των συιιμάχων <αί ('ϊγ ποέπε, νά γίνει μρά όογάνω ση άπό δλα τα κόμμαΤα. ττοΰ νά "λέξη μά έκτελεστική έπιτρο- -ή γ'ά νά διευθύνει τόν άγώνα Μί πςΐρεκέλΐΡΈ νά βοπθήσω ςτ' αύ Α'. ΠΡΩΤΕΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ το, μΐλώντας σχετικά στούς 5η- αοκρατικούς πολιτικούΓ καΐ στρα- ;ιωτιΐΌύς μέ τους όποίους συν- •εόιιουνα. Πράγιιπτι ιιίλησ<τ σΐόν κ. Σοφούλη καί σ' άλλους πολιτ;- κοΰς καΐ στρατιωτικούς, άλλά άπό δλουΓ πί.ρα την απαντήση πώς ήταν ττρόωρη κάθε ένέργευι τού 6ά είνε σάν συνεπεία συλλή '^'ίιζ. φόνους καΐ καταστροφάς. Άρχές ΓεττεμΡ,ρΙου. μιά νύχτα, Ι)ρθοτν σπίτι μόν 'Ιταλοί καΐ μέ συνέ- λαβσ'., Οστερα μ' ωδήγησαν στό ψρου ραρχ. Ό Κατόπιν έφερον ίκεϊ χαι τΑν άοελφό μου Εύριιτι&η. ταγϋ<ττά<χ- χη χωροφυλακής σέ ΛτΓθσΓρατεία^ "Υ- στε$ν ιρτό ττρόχειρη ίξέταση, ή μάλλον ζήτηοπ πληροφοριών γιά την τοητό- τητβ ,ιας, μεταφερθήκαμε μέ αύτο_ κίνητ. , ατΊς φυλακές Αβέρωφ, οπου μάς ΰτομόνωσαν σέ χωριστά χελλιά. Άφα'^· σαν δλα τα πρότνματσ χαρ. τια, ηορτοφόλι, ρολόι χρήματα λαι_ μοδετη, ζουνάρι, κορδόΗο: παττουτσι. ών. ρι'ιμφω α μέ τούς κανονσμθύς τού- ' Καμμιο έιτικοινωνΐα. 'Από Ενα παραβυράκι μονάχα ϊβλειτο: Τ6ν ού- ρανό. Στο δωματιο ίνα στρώιια ά· χι>ρίιο μέ ϊ α Ακάθαρτο μαΕιλάρι
χωρΐς μαξιλαρ-θηκη. Τίποτ' 4λλο·
Ε μεσημέρι, άνοιξε ίνα ιαρα.
τ»|ς πδρτβς κσΐ μας Ιβοοαν.
μιβ καραβότνα γυφτοφάσθυλα «αί ίνα
κομμάτΐ ψωμί χωρις κουτάλι Δέν ή¬
ταν δυατο νά φάω καΐ χρησιμοπθίη-
σα γι' αύτΑ ίνα κομμάτι κοροτ ψωμι.
Περασα ολη τή μερά προοτταθώντας"
νά βρώ γιατι μάς συνέλαβαν. Το ·
σουρούπωμα ή ιδία σκηνή μέ τ6
φ&, άλλά τή φορα αυτή ηται 'το-
ματοοαλατα καΐ ϊνα κ&ΐιμκΓι οτοφύ.
λι Τό« ό:6ελφ6 μου -όν ε!"('ν βά«ιΐ
στδ διπλσνό δωμάτιο. Κτυποθσα τόν
τοφο Λ Βώ ιϊν ήταν έκεϊ. 'ΑπαντοΟ.
σε μί τόν Ιδιο τρότΐο Τδ άντιλήφβη-
καν κα'ι τ6ν Εβαλον σέ άλλο κελλι'ι
μακρθτερα για νά μή ξαίρονμε ό ϊ-
ιας γιά τόν άλλον. Προσπάθησα να
βρώ σέ ποιό κελλι ηταν περνώντας
τό διάδρομο και πηγαι οντας στό
ττλυντήριο. Τό βράδι άναψαν τα Φώτα
κ<χι £μεναν διαρκώς άναμέ^α για ν« παραχολου€θυν τίς κΓήσεΐς μας Ό ΰπνος ήταν *δ0νατος γιατί Οπήρχε άπειρία κοριών κα! δλη λύχτα πέρ«- σε μί βόλτες στό μικρό δωμάτιο Τό πρωΐ δνοιξε ή πόρτσ καΐ ϊνας—Ενας πηγαι'ε στό ττλυντήριο Δέν <ττέτρε. παν ταυτόχρονα νά βρίσκονται έκεϊ δυό. Καθάριζαν κα*·ά τ0 δωμάτιο με ρικά Έλληνάπουλα ποό ήτσν κροτοθ- μενα και άπ' αύτά μαθαίναμί κα ενα νέΛ>. Αύΐά τα Λσθγκριτα άλητάχια
μδς ίφερναν κρυφα κανένσ τσιγαρο
ο'κονομώ.τας μί χιλίους τρόπους *"°
λ Ε «μαθο; πώ<ς ιηά «λλα κελλιά κ<«τϊοΟντοΓν 6 πρώην ίκτουργδ»^ Σταιι Μ-ρκούρης ο συνταγμοττ^οχης Λνπουρδό^>ας. οί Λντισννταγμττάρ/^ς
■Ανδροβιτσανίσς χωροψυλακής και
Σαραντακο< -ζικοθ, 6 λοχαγός Κ α ταόγισννος με τον 4δελς>6 τού, 6 ύ·
ττολοχαγός Λουκίδης, ό χασάττης Ν
Τρυττισς καΐ άίλλοι. δλο ι σέ άπομό.
·. <οση. Σιγά—-σιγο μερίκοΐ, βιτως δ Λου κΐδης, Μερκούρης, έπισναν κουβέντσ μέ τούς Ίταλούς στρατιώιες τής φρθΊοάς καΐ μέσον αυτών έττιχοινω. νοϋσαν μέ τα σιτίτισ τους καΐ τούς ϊ· φερναν οί στρατιώτες λετιτά καΐ τσι. >άρα ΜερικοΙ μάλιστα τούς ϊλεγαν
πώς !|ταν φίλοι των Ίταλών, βτν εί.
χαν παρασημοφορηθε; άηδ τό ΝτοΟ-
τσε γιά νΠ Εχ<ν>ν εϋκολίες, Δέν ήθελα
καμμιά κουβέ.τα μαζί τους. "Υπτερα
άιτή την τρίτη μερά δρχιζαν νά μάς
βγάζουν τΐΕρίιΐατο ίνα τέταρτο στό
ττροαύλιο τ<ον φΐ>λακών. Καΐ δ ιτερί.
τατος γινότον σέ ά,πομό'ωση Χωο'-
στά ϊνας—ϊνας μέ συνοδιία σκοιτοΰ
κοΐ ά,τταγορεύονταν κάθε κσυβέντα
Μιά μέρσ πέρασί *πό τα κελλΐά
ϊνας Λξιωματικός δικαστικός, γθμΐζω
είσαγγελέας καΐ ρωΐ&Οσε 'γ^τΐ κρα.
το6μαοτε Άτιάντησο: πώς δέν £αΦω.
Κατόπι ρώτησε 4ν «ρατούμαστε σάν
κομμουνιστές, άντιφασίστες κλπ. Ό
αΐκτιφύλακας τοθ εΐτϊε πώς ήμουνα *-
ξιωματικός καΐ ΐ$υγ? ·'Υστερα «πό
κΐι;—σΓς μερίς ηοθε δ νοσηκδμος τοθ Ι - · .
α^ρρωτηρίοί; ϊν«ς δεκανίας φασι- ^ °^,όλ^(^γΐ1 ή Τιμή
———·—>►. ϊυνίχειο οττίν 3η σελ16«1 ;-"
σΤοατόν μαι; μέ καΐ-
νθυργ:ίς ώ^'νλικ ά ς
:ιύτοτη ι''- ιαΤα, «ψ· Ι5ί>τσν τςτ τ»β
■»α γ ^^κυι ι.ιν**" ^ττΐΊκ^τέραν τρτ>
„! τ ι λτοΤγ ■ -., τόν. διέψ& **
γ ' <αΐ ΓΟν ,.ς'-, ιΛ. λϊ-' κΐαν! Καϊ Ιδού, Νλ*.ν>.ςυλε, 16 αττοτί,λεαμα: Αέν ηδυνή¬
θη μέχρι τοθδρ ό στραΤος αύτος νά 4-
ζοντώσει μερικάς όμό&σς (νόπλων. Μ'
«ννοίΤε;
— Χ' έννοώ. παιιφίλτατε.· τοθ άπήν_
— Ό "Ελλην στραΤΐώΓης, συνίχΐ.
σεν δ τεΤαρτοαυγουατιαναιος είδΐκόζ,
βαΐ'ματπυργεϊ μοΐο» όταν δίν ίχει αύτάς
το,ς ά^έσεις.
.— Ηννόησα πλήοως καΐ άδυσ'0ΤΓτ-
ΤΓ,ΐς τήν θεωρίαν σου, τού ώττήνΤησα.
"Ωστε δι" ούτον τόν λόγον σΐϊς ά^εγ.
ηοΤΐΐ τόν στρατόν μας εις (ήν Αλ6θ-
νίαν... γυμνόν καΐ άνιητϋηΐον, πεΐνα_
λϊον καΐ αοττλον 1
— Βίδαίως, μοί άττήντ·?ι·ν ζο'ηρώς
κγγι ασυστόλως δ τεταρΤοα'ίΎθυσΤιανα.
τος. Καί δι' €ώτό ένίκησε ..
— 'Λποκαλύπτοασι ττρο τού σΤρστΐ-
α.τι.κΌΰ σας δαΐμονίου, τού ά-ιήνΤηο-α
καϊ πρό τή- ϋπερόχου σας ξετσΐπόΤη.-
τοι.Ι Δηλαδή, άγαπητέ μου, μόπως θε.
λΠς νά εϊπεις 6τι οί ϊιοπ'οι 'ά βγά.
ίουν ττερα, διότι ευρίσκοντο· είς τήν
Ιδ'.ώόη θέσιν τής λιΐόΤΓ,ΐυς, τίιν άποίοΛΐ
ϋκυ^αζεις έο'ύ καΐ οί διιοιοί αου;
—· Άναι-»ι6όλως, μοί ά-ήνΤητ<ν. Καί είνε ώττοκαρδιωΐικάν, Κλεοβουλε νο μΛ δύναται νά καταγάγε; τοχ€ίον έ. ττιτυχίαν 6 τακτικάς μας στοατός. δ δ- ΐΓθΐος ττάντοτ£ έθαυμ^τούργησεν. — Μή λησμονεΐς δμως, ηα',ιφίλτατί Τού απήντησα, 6τι αυτήν την φοράν Ε χη αντιττάλοιις... Έλλρνας' Ωστε κα αν τελικός άτΓθτύν1, &έν 84 ?χει μει Ι ή έλληιΐίπ βνδοτίβ κο) Γί» ΘΑ 1 ■ών Η ΠΕΝΝΑ ΗΡ.·
Για τό σρΊαμβο τής Αημοκρστίος, γία την κοινωνική άνάττλοση
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΑΑ
ΑΠΟΓΙΥΜΑΤΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΙΥΝΑΙΠΙΓΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΔΜ
χ,όνοςΒ'-ΠερίαδβςβνΑριο. ΦυΑ. οί». Γραφεΐα Έρμου 21-Τιμί) Δρχ. 200
ΜΙΧ. Κ. ΚΥΡΚΟΣ
ΤΗΑΕΦΩΝΑ : Α>θ(«ς 27.565, Συντάξεως 20.711, Τυπογρ. 21.608-29.537
Ά9ήνα, Πέμπτη 26* Σεπτεμβρίου 1946
ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ
•Η ΛΐίΛντηση τοθ τίρωθυποοργοϋ κ. Τσσλδορη «την 4πιοτολή διαμαρ¬
τυρίας, «ού ή Κ.Ε. τοθ ΕΑΜ το5 (£ι— ύθ«Ί γιά την οπύθαίρβτη απα¬
γορεύση τοθ "ΕαμικοΟ Συνεδρίου καΐ τό γΛ>ρτασμό τών Πεντάχρονων
τοό ΕΑΜ, άφίνιι νά «οηβεΐ δτι ή Κυβίρνηση θά έιτανεξετάσει τό ζήτη.
μ.α στό σημερινό ίπτουργικό συμβούλιο. Έλιτίζου.με πώς, Εστω κσΐ την
■κλβυταία: στνγιμή, ή μοναριχική Κυβέρνηση θά βντιληφθεϊ τόν κατήφορο
της αυθαιρεσίας στόν δποϊο Εχει κατρακυλήσει, σύροντας μαζί της καΐ
την ύπόληψη δλου τοθ ϊθν&υς Ότι ΘΛ σκεψβεϊ πώοο έκ θέτει στά μάτισ
δλου τοθ κόσμου την "Ελλάδβ, ιιτιμενοντας γά μειώνει, νά άιμαυρώνιι
τόν ίνδοξο άγώνα τής Άντιστάσεως, πού τΐμδ τό δνομα τό έλληνικδ
κο* τιροκαλε; τό γενικό θανμασμό. Είνε ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, τβ
Συνίδριο ·Λ>ΰ ΕΑΜ κσΐ ό γιορτασμός της 'Επετείου τού >£ γίνουν μέ
δσο τό δυνατόν μεγαλύτερη λαμχρότητα κα' μέ δσο τ6 δυνατόν πλα.
τύτερη αντιπροσωπεύση των δημ οκρατικων λαών.
9 ΕΜΠΡΗΣΤΗΣ
Τόνά εΤνε κανείς δοθλος, είνε κατάσταση
κα. τής παραφροσύνης χειρότερη...
Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΤΣΑΛΑΑΡΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΑΟΝΙΚΗ
Ο Κ. ΤΣΑΛ-ΑΡΗ£ μίλη-
ο« στπ ©εασαλβνίκπ. Δέν
είνε τυχα» ότι
την «ρωτίΰουαχ τής _______
νίας κχί τόν μακεύονικό λαό.
νιά ν' άπευθϋν«ι. μέσον «ύτων
τβΐκ άφβριομβύς τβυ.
Οντε οφειλεται το γεγονός
«ϋτό οτβύς ( «οτενβύς πρβαωπι
κβύς ίίαμούς», πού επικαλεσθή
μ γιατι είνε πχαίγνωατο ©τ.
«Οτε κ«ν ίβομούς
ε εΐχε πβτβ μέ τη
κχΐ τβ λ«β της β κ
Ταχλίάρης.
Απλώς, ουνένοχβ τής άντ»
Ονικής και άντιλαικπς π»λιτι·
κης τού θέληοε νά καταοτήααι
τβν ΰπερήφανο μχκείβνικόλαό,
4 εγκάθετβς των δρετανικών
Ιμπεριχλίστικών κύκλων, φβ··
ρώντας τβ ίτροοωπεϊβ τοϋ ύ«ε-
ρχοκΐοτβΰ των &ορείων έπαρ-
χιών μας, άπό άνύπ;
χρχγματικα χινΰύνους.
ν}υ{ δμωο πού μπβρει νά 5η
μιβυργήβει ή έμπρηατική πολ·
τικπ πβύ τβν δάνβυν νά κάνϊ'
οί αυίέντες τβυ!
ΓιχτΙ πραγματικά β λόγο;
τβϋ κ. Ταχλδαρη δέν εΐνβ τΐ-
«τβτε ΐίλλβ παρχ μιχ άπροκχλυ
1 κχί οκαιά πρόκληαη κατα
; ϊβδιετικπς Ενώσεως, β-
«ί τη μ»Χ, της Γιοι>ν>νθ<3λ<χ6ι- — άπό τίιν αλλη. Οντε τίς παραμονάς ενός 6ε ΙαΙου πολέμου, ενας πρ.ωδυ- ηουργό; μικροΰ κράτους. «χ«ν τα; λίγη αυναίσθηση τών εΰθυ νών τβυ. λ|γπ δεξιότητχ χει- ριομβΰ των πολιτικών ζητημά- των, λΐγη έπίγνωαη τού μέ¬ τρον, οτην άμοι&αίοτ σχέαη τής ρ, Χβΐΐΐτικής Ενώσεως κ«Ί λά& δέν θά μιλοΰοε μέ ϋ ίλ 6 Τ ής Ελ λ&ς μ μ τόν τρόπβ ηοϋ μίληαβ 6 κ Τοκλόά ρης γιατ'ι θά στεκοτανε περι- ι5ίή< μπροοτχ οτβν παγκόσμιβ κχγχχομό πβύ θά προκχλοΰοβ- Μέν© ϊνχς πουλημένος πρχ κτβρχς. Μόν© ϊνας δχλτβς προ 4άρ»ς μποροΰσε νά μ«τα· χειρΐίθεί αυτΓΐ τη γλώασα. πρβ Κίΐμένου γιά τή Σβδιετική Κ τή ίύναμη δηλχδή πβύ. ούμφωνα μέ τίς διακηρύξη; τβΰ χ. Ταώρταιλ συνέτριψί την1 λή ή ΰ ϋ . ρ «ολεμική μηχχνή τβΰ φχσυμϋ καί τβΰ νχταισμβϋ, ποϋ χωρ»<-, «ύτπν βδτε τριχτχ χ^ονιχ δέ Η ίτχν χρχετά νι' αυτώ τβ^χ «βτέλϊίαχ. πβϋ Ϊσ»χΐ6 τ*»ν άν- πβϋ τής χάρισϊ τη* υρ της και μχζί μ' *» τή χ*1 την Έλλάδα! Τέτβιβς δέ πρχγμχτικχ ύπήρ ?ι 6 χ. Τοχλδχρπς. 3ένβς εν¬ τελώς κ*1 πρός τβ μχκβδονικβ Λ«Α χ*1 ιτοΐς τβ ούνβλβ τβυ έλληνικβΰ Λαβΰ. Μή άππχών- τχς, κχτχ χχνένχ τρβπο. ουτΓ τίς άντιλήψεις τβυ, ββτε τα αΐ- οίηματχ τβυ Κχί μόνβ άπη- χώντχο τή φωνή των κυρίων τβυ. πβύ είνε οί κχινβύργιβι κυ ρίαρχοι χχί ίυνάοτες τού λχ- *0 μχς. Άλλχ κχι ο κ. Το«λδάρης χχί κεΐνβι πβϋ τβν πρβατχξχν νά πϊΐ, βοχ εΐπε. Λείχνβυν μί τα μέσα χύτά πβϋ Μετέρχβνται. & είνε περιδεείς. Ό ενας γ ιχ την τύχη τβΰ φχύλβυ κβ- σμου. πβΰ έκπρβοωΐΐεϊ. Τβΰ κό ομού τής τυρχννίχς, τής προδο σΐχς, τής οτυγνής έκμετχλλεύ- οεως τ»ϋ Λχβύ. Οί αλλβι γιά την τυχη των ίμπεριχλιατικων. καπιτχλιοτικών κχί έχμβτοιλ· λευτικών οι>μφερβντων. πβύ »»*
τχια άγωνίςβντχι νά περιοώ
σβι>ν, έπιοείβντας πάνω στβύς
λχούς την άπειλη τής ©λβκλη
ρωτικής κχτχοτρβφής τής άν-
θρωπότητας πβυ θά σημχνει χ
νά περιοώ-
πάνω στβύς
λ
σφχλώς Ινας
λειιος!
κχινβύργιος πό-
Έ/.6ιχσμβςΓ χληβινχ φαβιατι
κης, χιτλερικής εμπνεύσεως
«"Η πχρ«δίδεο©ε ο& μχς, ή έ-
ζαιτ«λύου·με τβν καινούργιβ πβ
λεμο ποϋ θά κχτχστρέψει ύλο
χληρη την χνθρωπβτητα»,
Ο Χίτλερ ίΐέθχνε. Άλλά τβ
πνεύμ* τβυ έπιζεϊ Κχΐ πήρε
έντβλή β μωρβς χνθρωπβς, πβύ
μέ τίς λβγχες των δρετχνών
χχΐ των βρετχνοαυντήρητων
ληβτών χ«ΐ χλλων τρμοχρα
και άλλων τρομοκρα-
τών, τα -πιοτβλιχ κχί τα
ριχ, άνέδηκε στό ... .
γικό άζίωμα. νά τό έμφανίαει
απ' αύτη τή γωνιά, πβύ υπήρ¬
ξε κβιτίδα κοά διδχσκαλος τής
αληθινής Δπμοκρχτίχς και τής
Ελευθερίας κχί δχι τού ύπβ-
κρΐτνκβϋ καΐ φαριοαΐκβΰ άγγλβ
οαξωνικβΰ δημοκρατιομοϋ. μόν
τέλβ/Ελλχίχς 19461
Αύτά. πρός τό παρβν. σέ βτι
άφβρδ τό κύριο μέρος τοΰ λό
γβυ τχΰ κ. Τσχλδάρη. τβν
οποΐβ εξεφώνησε κχΐ μχλι-
στχ χπβ τη Μχκεδβνίχ. <8ά έ- πανέλδουμε γιά νά ποϋμε εύ- εύτερα τίς οκέψεις μας 'ίΐς τέ αβ διχτυπώννυμε άπό τωρα μιχ εύχή: «Νά φυλάίΐ ό Θεβ; την Έλλάύα κχΐ τό χό της άπό τούς κχκβποιούς πβύ την κυδερνβΰν. χωρΐς τή θελήση τού 6; ότου φθάοει τό πλήρω χχ τβϋ χρόνβυ κ«ι άπχλλχγει «π' αύτβυς». Κχΐ τώρχ. λΐγχ λβγι« γιχ τβ χυριβτχτο άπ* τα έοωτεριχά πρβδλήματχ. τβ ζήτημχ τής δή ιιβθιχς τάσεως, πβύ β κ. Τοαλ δχρη; πίοτεψε πώς μπ'ίθβΰοιε νά τό πετάξει άπό πάνω τβυ μέ ίυό λέξεις, πετώντχς έτοι κχΐ τίς τεράστιες εύβΰνες πβύ έχει γιχτΐ ιιέ την πβλιτική τβο 6ύ- βιβε την 'Κλλάία βτο χϊμχ κ«ί 23ηβ»ρε την άγωνίχ ατήν ψυχίι ολβυ τβϋ ελληνικόν Λκβΰ. Έ&εδχίωαε λβιπόν β κ. «ρω πβυργόο «ότι ή κυβέρνησις ϊλα 4ε κχΐ λαμδάνιι κχΐ &ά έξακβ λίυθήοει λχιμδάνουαα βλχ έ- κείνα τα μέτρχ. . .» Κχΐ χαφν- λώς έκεΐνοι πβϋ τόν χκ«υοχν 8ά βν.ΐ·^ρί^η>*»ν! < θέλει άρχνε νά &γάλει βλβ τόν κέ'ΐιο στβ ββυνέ: Νά μην άφίαει ιχνδβω πό ατίς πόλεις, γιχ νά πεισβεί, επί τέλβυς. πβΰ ©Λήγηοαν δσχ καΐ λχμδάνει μέτρα κχί χσψχλωε ?ά 6δην«Ίοβι>ν και
ίιτχγγέλλεται νχ λ*6ε>
στίι ιιέλλβν!»
ΓιχτΙ είνε εΰκβλβ νά «ίτβοι
5ει βπβιβοίήπβτΕ, κχΐ β κ.
Τβχλδάρηί την οταννχ των ηβ
λιτων κχτά τής όργχνωμένηί
άιτό τό Κράτβς δολοφβνΐας κχΐ
έξβντώσεώς των. σέ οκβτεινές
ξενικέ^ έπεμ£>χοεις καί έπιρρο
ές, κχι ίέτχν άκόμη άπό τα ϊ-
διχ τα πράγματα. βπως οτην
ηροκειμβνη π«ρίπτ«ση, διαψεύ
δοντχι ,
Σέ τί νχ χρ-ηοιμεύοουν οί ξε
νικές έπιρρβες στη ©εοααλία π
στήν Πελοπόννησο β άκόμη
καΐ στή μαρτυρικη περιβχή τού
"Εδρβυ!
Άλλά δέν είνε απλώς «5ύ-
ακολο, είνε άδύνιχτο οσες έκ
κχθχριοτικές καΐ άλλες συνδυ
ασμένε; ατρατιωτικές έπΐχειρή
οεις κι* αν γίνβνν. νά πεισδβύν
β! πβλΐτες νά δεχθβΰν νά τού;
αφάζουν άτιμώρητα τιμημένϋΐ
συμπχρχστάτες των όργάνων
ασφαλείας, εί Σβύρληδες, βί
Καλαμηαλίκηόες βί ββυρλάκη
δες κχΐ ή άλλη ήρωΐκη χορεί»
τών μβνχρχικών ληστχρχων
κχΐ νά τ«ύς 6χσχνίζβυν μέχρι
θχνάτβυ κχΐ νχ τβύϊ έζαφχνι-
ζουν μχζΐ μέ τίς βΐκβγένειές
των. τχ "ϋργανα τής τάξεως!
"Ο κ. Τσαλδάρης ώ9εϊ στην
κχΐ γενικευθή τοΰ
έμφυλίου πολέμου Είνε χαθχ
ρο. ©ά ίχει χκέραιες κχί τίς
ενθϋνες τβυ
Τελειώνβντχς πχρχτηροΰμΐ
βτι τό κβινο αΐίθημα β'λων των
Ελλήνων. «βύ δ« διχδχοχν τ*
λβγο τβΰ κ Τοχλδ'χρη θά εΐν*
κχτχπληξπ χνχμικτη μέ δέβς
Άληβινχ. μόν© πα,ρχφρβνεν
μπορεΐ νά χοιρχκτηρισθβΰν β»
"Ελληγες. πβύ θά εΰχβνταν
τόν πόλεμο καί άκόμη περιβ-
σβτερβ βταν θά πρβκχλβϋοαν
Γΐχτί, άνεξάρτητχ άπβ τό 6
ποιβύήποτε πέρας τβυ ή συντ*
λειχ τής Ελλχδχς βά ήτχν
δευτερολέπτων ΰποθεση.
"Ομως φαίνεται πώς τό ν».
είνε κχνείς δβΰλβς είνε κχτά-
:τχαη κχί τής «χρχφροούνης
χειρότερη. Μβνο έ"τσι μπορει
νά έξηγη9εϊ καί β τένβς κχ'
τβ περτεχόμενβ τβΰ λόγου τβΰ
κ. Τσαλδχρη.
Εύτύχημα μεγ&λο ότι β έλ
ληνικβς Λαός δεν εχει κ«μμιχ
οχέθ] μ' «Οτχ κχί χκόμη με
νχλύτερβ βτι β! άγώνες τβυ τό
ίκχμχν χώτό γνωστβ α' βλβν
τόν κβσμβ!
Οί "Αγγλοι προαναγγέλλουν
ένα νέοΑΕΚΕΜΒΡΙΟ!
ΑΦΟΥ ΕΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ Γ>ΟΛΕΜΟ, ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ
ΠΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΝΟΠΛΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΠΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟΜΙ"
ΣΗΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΟΥΣ
Ή απαντήση τού δημοκρατικόν Έλληνικοΰ Λαοΰ
Οηί
ΣΓΗΡΙΞ
ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ
μέ τό συμμαχικό
Στρατηγείο τής
Μέσης 'Ανατολής
Τ
ΛΟΓΟΣ ΕΙΡΗΝΗ!
ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ
Τί εΐπε ό Στάλιν
καΐτί είπαν οί &λλοι...
V
1
Ι Ι
λό
ΙΥΝΕΝΤΕΥΞΗ τοθ άρχιστρστηγου Στάλιν
άπό τόν άγγλΐκό. άμερ.κάνικο καί γαλλ.κό 7
ττο'-σφορά ατό τταγκόσμ,ο εΐρηνΐκό, εργο και £
ττολτώ άνδρών πού ε.χαν άμεσως προηγηθει.
Γ'.
Α ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ττοΰ επη¬
κολούθησαν ήταν περιττοι
μυθι<Π0ΡΓ»ματι-/.ά. Ή μέί< και ή ώ?α τής αναχωρήσεως είχεν όρισθεΐ Ό άρχηγός ^ο·^) «Έμ—Ο Φόρ» λόρδος Γκλύνκόνορ εΤχε μια τελρι/ταία άποχαιρετιστήρΐχ συ- νάντηση μέ τοΰς άντιττ;οσωττους τής Άντιστάσεως. οί όπθίοι δέ τταρέλε'ψαν να τοο τονισουν τή δυσμενέστατη έντύττωση ποϋ θα ττροκαλοθσε στί,ν Έλλάδα ή άναγ καστική δια/οπή της αποστόλη Των καί ή άναοπη έττιστροφη τους. εθ λόρδο; Γκλύνκόνορ άρχισε το τ« νά έρωτά σέ τί θά άσχολοίϊντο Οί άντ>προσωπεί>ς αν παρετείνε-
το ή διθΉθνή τους στό Κάίίθ. Ό¬
ταν τοΰ έπεξηγήθη τό πρόγραμμα
·»«« Λντιττροσώπων· ό ίκπ;όσω
πό; τού Σ ίτυ αφήκε νά έννοηθεϊ δ
Τ| Μόνον αν ή έλληυΐκή -/υ6έρν>^
τη ίητοοσε άπό τόν Βρετανό πρέ
σ6υ την παραταθή τής δ'αμονής
τή; άντιπροσωπείαα θσ ίταν ϊσως
Ρυνατόν νά ματαιωθή ιΊ αναχωρή¬
ση. Ήταν ποοφανές δτι ο| Βρε-
τανοΐ είχον άντιληφθρΐ τό λάδοι,
τους καΐ α λόρδθς Γκλύνκόνοί ύ-
ιτρδε!ν.νυεν Γΰσχηιαα ι όν τρόπο ε-
νεογείσς πρός δόρθωθη τής κ~
Συνίχπα στήν 4η σίλίδσ
Ι Ι ττο-σφορά ατό τταγκόσμ,ο ρη, ργ
λόγουτ; ττολιτικών άνδρών πού ε.χαν άμεσως
τσιλ Ντέ Γκώλ καϊ Τρούμαν. Αύτό όφε.λετα, κυριως στο νεγοος
δτι ό Στάλιν είνε άρχηγόο τπ€ μεγόλης Δυνάμεως των δυο 1;
πείρων Εύρώπης κο1 Άσίας. άρχηγος ενός συστηματος γ·.α το
όττοΐο ένδιαφέροντσ. έκατομμύρ:α λαών καΐ στις, πεντε ήπειρους
τού ττλανητη καΐ τέλο γιστϊ διάλεξε τη στιγμα ττου βρ.σκετίχι
οί ε-
πεντε
τοϋ ττλανητη καϊ τέλοΓ γιστ! 'διάλεξε τή στιγμή; ττού 6ρ>
στό χρονΐκό σταυροδρόμ, σημαν.Τικών ήμερομηνιων Οπως:
κλογές σ^η Γαλλία καί στϊς "Η-
νιομένες Πολιτεΐες καϊ τό
πμο χπό τήν πρώτη φάση χί
ρήνης σχή δϊύτερη. άπό τη
των συνθηκών των ι
στή συζητήση
γερμανΐκής συνθήκης.
Μέ τίς άτταντήσεις τού.
δίν ϋπάρχει κίνδυνος πολέμου
"01 δχι ή άτομική 6όμ6α κάθε άλ
'·ο παρά άποφασισχικό ρόλο τται
ζε, στήν τύχη των λαών. Ινα
τρέπει δλο τό σατσνικό παΐχνίδ
"αι άπαλ/άσσει τοΰς λσούς άπό
Τόν κακό έφιάλτη ωστε νά μττορέ
οουν να φροντίοουν άνεπρ,ρέα-
ΙΙΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΑΟΓΙΕΣ
δτι
°το,
τους
ζητήμαΊα
καΐ γ:ά την
ηρ
ηΓ τιολι
άνο<ο- κα! νά έψεύρουν πόλεμο μέ 8·ο- κιμαστΐκέΓ τους ρουκέτες ή' τού- λάχ·στον «άργοπορώντας την α- ποστράτευση νά έμττοδίζουν την αυξήση τ^ΰ άΡ'θμοϋ των άνερ- Στό άλ όγο σύτό. που νια την η τού δέ θά ήταν άρκεχές πολλές στήλες. ξεχωρίζουν και ΐρ!α αλλα σημεϊσ: α) ή,συνεργα σία καϊ συμδίωση των δύο οίκονο μικών συστημάτων που τη 6ρ!· καΐ έ'μμεσα_ έτταινε! τίς σχετκάς γνώμες τού θοολ- λας. 6) τό γερμανικό ζήτημα και υ) ή έσ μέ τή'' 'αυυ';:1 σκει δυνατή τίς σχετικάς ) ό Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΝΤΕ ΓΚΩΛ, ~6ν τελευτα.ο λόγο τού, οθτε λιγο Οθτε πολύ. εΐπε (Κι ή Γαλλια Ρρι· "κεΐσι στ6 χεΐλος τής κοηαστρο- ΦΠς. καΐ μέ τή ψάσμα τού άμεσον βέλησε νά ηαραισύρει τΑ λαό οέ Συνταγμα προσω¬ πικών Βικτατυριών. "Ο κ. ΤΣΩΡ¬ ΤΣΙΛ, μέ τό λ,όγο της Ζυρίχης. θέ- Μ)'ε να αθξησει την ιταγκόβμια ί καί ένφ ΐύβγγελίζετο δή· είρηκχά οχεδισ «ενωμένων» ώ τής Εύρώπης. κάτι ποόοθε· Τί <τή γενική λαχτάρσ, λέγοντσς ικρίπου: «,,.ναΊ. άλλά κάντε γρή- νορα. ένοοφ ή άτομική βόμ-Ρα Βέν 'Λΐ-.,ΐϊθεϊ καί άπό κάποιον (ϊλλο .·» Ό ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΡΟΥΜΛΝ, στόν "ρογθεοινί, ηροεκλογικό τού λόγο, νια νβ ίπηρεάοει τούς έκλογεϊς, ϊ-ΈΐσΕ και αύτάς τό φάσμα τοθ πθ. λίμου κοτά τ6ν πιό προκλητιχο τρό *°· « ■ ΕύρισχόμεΕα —κΐπε— σ'ήν ιδία ακριβώς κατάστσ^τι κινδύνοιι — »*Ι ΧΕ'ρότεοη άπό τοθ τέλους το —λιμου— στην οποία βρισκομα <"ην «τσν συνέβη τΑ Πέρλ Χάρ- μιτ&ρ»! Ό ΣΤΑΛΙΝ Απήντησε σέ 5λα αύτά: *··."ιά τό 4-νέο ττόλεμο» θ-.ρι;- κυρίως ο! σΤρατιωτικο—πό ϊ άνιν/ευτές» τα λαγων'κά ο «ού πάνε νά εετουττώσουν ττροσέγγιση μέ τή'' Γιά τί> γερμανικό ζήτημ« ο
ΓΚΩΛ προοιωνίζει τόν άκρωτηρ'σ.
σμό τής Γερμοτνίας, 6 ΤΣΩΡΤΣΙΛ,
τό ίνβντΐο, μιά μεγάλη Γερμανίο,
καΐ 6 κ. ΜΠΕΡΝΣ χίλισ·δυ6 προ-
ΥΓάμμστα μέχρι Τού λόγου τής
Στουτγάρδης, γιά νά κσταλήξει
μια μερά στή δημιουργή μισς δυ-
νχττής συντηοητΐ.χής Γερμσνίας, που
θΐι άπτιλεί κοΐ θάτσράζει καΐ. πάλι
ττ|ν ΟΙκουμένη.
Ό ΣΤΑΛΙΝ ττεριορίζεται με
κοταπληκτική συνεπεία λογικής
άονών καϊ έργων σέ δυό—τρε'ς
/.έξεις «Πότσδαμ — άποσΐρα^ -
κοποίηση — έκδημοκραΤισμος '·»
Λ
Κάνει έντύπωση δτι 6 Στάλιν μΐ-
λεϊ θερμά γιά τή δυνστότητα άγγλο
σοβιετικής σΐ)ντ?γσσίας -τ-κσΐ ή ά
Τ Α
ά-
εΐνε βσθθτατη στήν Αγγλία
"Εχει βεβαία ύττ' δψη τού δχι μόνί
τόι ττολύ ΟιαφορΓΤΐχο *π6 τοθ Τσωρ-
τ*τΛ λόγο τοθ ΉντΓν της 23 Γ
Βρίου, &Χά καί τίς σχετικές .
σπς ιτού γίνοντσι αυτή τή στιγμη
στήν ·Λγγλίσ. 4*6 τίς εργατικάς συγ
κεντρώσεις τού Χάιντ Πά,'ίκ μεχρι των
συΓ,ΓΤήθΕων τού Σίτυ ΟΙ οΐκονομι-κοί
χύκ'οι τής -Αγγλίσς βζοοά σιιζητοΒν
τούς τελΓυτσίοιυς μήνες, τήν οΐκονομι-
χή τιροσίγνιση μί τί| Σηβιΐτική "Ε·
»ωση Ή τιώληση 20 000 κνβ μέτρων
σαρ.ετικής (υλίίσς. ήτσν δ τιρώτος
στήν 3η 0«λ1δα
Ι ΧΘΕΣΙΝΕΣ άνακοινώσεις τοϋ ΒρετοτνικοΟ ύπουργείου των Εξωτερικών δέν άφή-
νουν καμμιά άμψιβολία δτι οί Άγγλοι ΕΧΟΥΜ ΗΔΗ ΑΠΟΦΑΣ1ΣΕΙ ΝΑ Ρ1ΞΟΥΝ
ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΟΓΚΟ ΚΑΙ Τ.Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥΣ ΠΑ ΝΑ
ΟΥΝ ΤΗ ΜΟΝΑΡΧΙΚΗ ΔΕΞΙΑ.
Μέ τίς ννησιώτατα φασισπκές συκοφτχντίεο ί5τι οί δημοκοοαικοΐ ττολΤτεα πού έξτχναγκά
χι στήν άνταρσίσ.έξοτιλίζονται άπό γεΛονιχώ κμάτη έπιχ>·ιροΰν νά έμφανισουν σάν μέ-
ρος τοϋ διεθνοΰς διπλωματικοΰ παιγν.&ιοΰ. ΕΝΑ ΖΗΓΗΜΑ ΚΑΘΑΡΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ, ΕΝΑ
ΖΗΤΗΜΑ ΕθΝΙΚΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ· ΕΛΛΑΔΑ: Τό ζήτημα τοΰ δτι μέ τήν £νοπλιι
ητπη τοθ Δο-.εμδρίοο ^ν^τ^ίίστάθηκε οτην Ελλάδσ ή κατογή τών "Αγγλων καί αυτή έγ
κατέστησε Μνσ καθεστώς φασΐατικό, ένοτντίον Τοϋ ότιοίου μάχεται τό σύνολο τοΰ λαοϋ μας
καΐ ογι μόνο οί δημοκρατικαί ττολϊτες πού άιτό τό καθεστώς τηο 6ίας καί την αγγλικη κα-
τογή άναγκάσθηκαν νά προοφύγουν στά οττλα. Αύ^ ό άκατάδλητος ΕΘΝΙΚΟΣ 6λου τού
λαοΰ μας αγώνας ματαιώνει τα
σγέδισ τών "Αγγλων κατακτη-
τών καί τΐαραλύει τό φασ'στι
κό καθεστώς τών έγκαθέτων
τους. Αύτό είνε ή ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ
ΝΕΑΣ ΕΝΟΠΛΗΣ ΕΠΕΜΒΑ¬
ΣΕΩΣ, πού προαναγγέλλουν
οί "Αγγλοι: Νά στηρίξουν τήν
κθΓτογή τους καί τό λαομ,ίσητο
καθεστώς τους. Κ αί δσο καί άν
θρλήσουν νά καλύψουν την νέα
αυτή έπέμ&ασή του^ ττίσω άπό
τα διεθνή 6ι·πλωαθ£τικά καΐ ττο-
λιτινά ζητήματα, ίνα —ρέτΐει
νά ξέρουν: "Οτι 6 έλλτΐνΐκός
λαός είνε άττοφασισμιένος νά
ττροασττίσει μέ τή συνδρομή ο
λί^ν των δη(ΐοκρατικών λαών—
καΐ π.ρώτα ποωτα τοϋ άγγλΐκοΰ
—την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ καΐ τα
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού
ΤΟ ΤΡΙΣΑΠΟ
ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
"Εττει,τα άπό σνετ»κή αίτη-
ση δόθηκε ή αδεία νά νίνει
τρισίύεγιο και κοττάθεση στέφα¬
νον στό θυσιαστήριο τηί Λευ
τεριάς (Κα·σαριθΛηπΐ σΰριθ
Παρασκευή. ώρα 5 τό άπό-
νευμίχ.
Προοδευτικοι και Φαϋλοι
«Προδότες» καί Προδότες
ΚΥΤΤΡΟΣ Καΐ άλλη
άποκάλυψη
ΤΗΣ ΜΟΝΑΡΧΙΚΗΣ ΠΡΟΑΟΣΙΑΣ
Οί δηλώσεις τού έκ-
προοώπου τού ΑΚίΛ
ΤΟ ΕΑΜ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ
ΠΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ
κ. ΜΑΡΚΟΥΛΗΙ
γμ# ΐτντιπρ/Λθΐπθς τοθ
Κόμμοττος Γΐμγαζομένοι/
Λο'οΰ (Α-Κ.Ε Λ ) τής ΚΟττρου ό ίατρος
κ. Μ Μηρκουλής, δέχθηκε -.Όύς ώντι.
ττροσώιιους τού άθηναϊκού καϊ ξένου
τύττ'Λΐ. Ό κ. Μαρκοι/λή'·., ποΰ Οττηρέτη.
<τε αάν λοχαγός τ'οΰ Βρετανΐκοΰ Στρα- τοθ κατσ τή διάρκεια τοΰ -πολέμου, £- 8:οοε μια ζωηρή εΐκόνα Τή- κρτταστά οτως ποϋ ίπικρα'εϊ <ττί| Μεγαλό»ησο κί'.τω άπό την αγγλικη κατοχη. "Υπε_ γράμμΐσε δτι πόθος τοΰ Κι/πρΐακού Λί*οΰ σ' ότ:οια6ήποΤ€ ττολιτική τταρά- Τίξι-) ^ κοινωνική τάξη κΐ' αν άνήκει, Γ.ΤνΓ ή "Ενωση μέ την 'ΠλλάΛοϊ. Έτ6νι_ σε δτι 6 ττόΒος οώτός δέν όψείλεταΐ σί ώντιίρίτανΐκά αίσθημοτο, άλλά στά |γ_ ρό δικαίωμα τής αύ-οδιητ&Γ-'εως των λΐ'ών, δσοΐ δέ προσπαίΌΰν ίΤό σημεΐο ούτο να περηΐλιζΟνΛ' τα ΐ.ράγματα, ίΐαπραττουν ένα εγκλημα κ^τα τοΰ Έλ- ληνικοΰ καΐ Κι/πριακοΰ Λίοσ. Ό κ. Μαρκουλής καΤήγγ€ιΛί την πο_ λ:Τΐκή τής κυδεριηΐεως <ττό κυττριακο ζήτημα και άττεκάλυψε δτι ό κ. Τοαλ. δάρης μέ τηλεγραφήμοιά του τ.ρός τον Εθνάρχη -,Γρθσπάθη!/ε νά ματαιώση την (ί,-ποστολή κι/ττριορκής άντ-'τροσΐοττί ίας στο συνέδριθ τής εΐρήνης Επίσης 6 "Ελλην ττρο^νος στή ΛεϋκωοΙα, έ«τε_ λώντας δΐΰίταγή τβΰ κ. Τίταλ^'Ρη, έττί— δ!ωξ€ μέ σειρά ένεργε·όν, ν« έιχάσε' τόν Κιπΐρΐακώ Λαό_ ψτανο'Τας ώς τ6 σημεΐο να ΐπΐοδείξε, ττώς τρ^πει μόνο (ί.ι·τΐπρόσωπος τής Δϋξισς Μ τγΑι στ6 έζωτερικο. Τό χ«ιρότ£ρο είνε ότι ή ίλ_ ληνική κυβίρνηση Βέληκ νΐ Ικμεταλ- >ίυθ?ϊ άκόμη καΐ τα ττο.τοιωτ^ι ι? αίσθά-
μο-.Τα των Κυπρίων γιά νά ^να:·.όψει τον
Λγώνα τους. "Ετσι ιτλη,ιοΐιύρησί Τ6ν
'Εθνάρχη δτι «άν τεθεϊ ζήτηαα Κύπρου,
ή Άγγλίο 0ά στραψεΐ ίι!·νΤιον μας κα_
τ4 την κατάρτΐση των συνθτικών εϊρή-
ν
V.».
Ο κ Μαρκουλής καΤαλήι'θντας τό-
νιυε ότι όποΐΕιτδήτΓθτε ττροο-τ'5ειες κι'
αι/ καταβληθοΰν άπό όττοιο^Γ,ιΊποτε, 6
έ?ληνΐκός λαός τή- ΚΟττρου 0«ΐ συνε_
νίο«ι ένωμένος τόν ώγώ»α Τηυ γιά τήν
άπελευθέρωσή τού καΐ την Ινωση' μέ
την Έλλάδα.
Α'.
ΗΠΕΙΝΑ ττίΰ ττέρασε ό λα-
ος τής Αθήνας σ7ά χρό-
νισ τής κατοχηΓ είνε ένα
φο6ερά οράμΐΐ πού δυσκολα μπο¬
ρεΐ κανεις να τό ξεχασει. Σοβα¬
ραι κι' ήλ,κιωμένοι ανθρωποι κά-
ναν£ σάν μωρά παιδία γιά μιά
μπουκιά ψωμί. άπό κεινο τό ψωμι
τής κατοχής μέ τό ατταραίτπ.ο
τσιγαρόχαρτο. Πολλά σπίτια εϊ-
χανε ττρομηθευθετ ζυγαριά γιά νά
υοιράζεται άκριβοδίκαια σ' δλ.α
τά_ μέλη τής οικογενείας Λ μερίδα
Χ'Λ δελτίου. "Ηρθανε ώσιόσο μέ-
ρες. πού δέν μοιραζότανε καθό-
λου ψωμί, πού δέν ύττήρχε ττι.''.οόι
μονάχα νερό στά περισσότερτ
σπίχια. νερό κρύο. χε;μώνα και-
ρό. γιατί ή καΰσιμη ϋλη ήταν με
νάλη πολυτέ'λεια. Όλη αυτή γ
κατάσΤοση δέν έμεινβ φκσικά χ»
ρϊο ιηινέττειες. Πολλοϊ μας λε;
πουν άττ' την Άθήνα κι' άπό αύ-
τούς είνε πάρα πολλο! ποϋ ττέθα-
ναν άπό πε'να. Άπό τούς έπιζών
τες οί ττερισσόΤεροι. ιδίως οί νέ
οί. ζ)(.'μί ύττοστ.εϊ μικρές ίΐ αε-
γάλες ζημίες στήν ύγίία τους,
ηού τούς θυμίζουν την άξέχασ'η
έκείνη έποχή. "Αν δέν δΐνόταν
ή μάχη γ:σ τη ζωή. οί φθορϊς
στήν 'Αθήνο: θά ήταν άφάνταττο
μεγάλες. 'Αντίσταση δέν θά γι-
νόταν κι' ό λαός θ' ά
καί θάσβΐΛ'ε σιγά—σι
Α
Η Άθή»α βρέθηκε Λ σημαντΐκό 4_
τόθεμα τροφίμων οταν μπήκαν μέσα οί
Γίομανοϊ. ΟΙ άττοβήκες κα! τα μιτα_
κήλικα ήταν γΐμάτκ, Ιδίως γεμάτίι; ^
•^«ν οί άποθήκες τού στ,·ατού νιέ τρό.,
φΐμα κάθε λογης. "Ομω,; ή έλλειψη άρ_
χισε νά τταρουσιάζ^αΐ δυά τρείς μέ_
ρες πρΐν μποθν οί Γερμανοΐ στήν 'Κ.
Οπν«. Από τίς 24 — 25 "Απριλίου
τ«ΰ 1941 είχον άρχίσει νά έξαφανί-
ζοντσι όλα τα €ΐδη Γιατΐ; Γιατΐ οί
έΊ'μεταλλευτές τής δυστυχίας τού λαοΰ
€Ϊχανε άρχίσει να έψσρμόζθυνε σχέδΐο
ττού είχανε μελε-ϊήσει ά^ό καιρό, Κο^.
τα οτό χρηματιστήριο των αξιών φτιά-
χνβνε τό χρημαΤιστήριο τμχρίμων. "Ε-
Τσι 8α κρβτοϋσαν πιό καλά την κατά.
α-ταση. "Αρχισαν ν' άγοραζουν δ,τί 6ρί
ΐ·κο:νε καΐ σέ δ,τι τιμές τό βρίσκονί.
Τα μικρομπακάλικα <ί.δειάζανε καΐ τ« τοόφΐμα κατεβαίνανε υΤά ύττόγεια, που ήταν Ιδΐοκτηοία μιάς χούφιας άνθρ&ΐ- τ.ων^ Ή κυβίρνηση έφυγί γ·ά τήν Κρή τη χωρίς νά μοιράσει οϋτί Ινα δράμι «)εϋρι. ΟΙ άττθθήκες .γεμάΤί^ τρ6φιμα, ττοςραδόθηκαν κανονΐκά στοϋς Γερμανους «Γ ό λαός Εμϊΐνί χωρίς τίΓθΐβ. Τ« συμφίραντη τόν Γερι <χ·ών κοττα κτητώκ ίταν άητόλυτο συιι6ι6ασμένα μ? Τα συμφέροντα των ττλθυτοκρατών τής Ελλάδος. ΓΐαΤΪ α) τα τρόφΐμα ιΐού 8λ ϊκρυβαν οί πλουτοκράτες θα Τα άγή- οαζαν ο) Γερμανοΐ μέ εϋκολία άφθΰ θα τα £6ρισκοτ^ συγκενΓοωμέ"α, 6) μέ τή" άττόκρυψη έξυπηρετοΰσαν τα γερμανικά σνίδια γιά ίξόνΤοιση καΐ άφανισμό τού λσοΰ μας. ΟΙ ττλουτοκράτες παλι α'ι ττρανματοποιοΰσαν τ^ρί,Ίστι^ κέρδη μέ τώ έμπόρΐβ ποϋ Εκονσν ΐίέ τοϋς Γερ ιιηνοΰς κβΐ 6) γινόνΤαν κυ.τίσρχθι τήΓ>
οίκονομικής ίοιής τα" τόττί;
Τό κοινδ οτι'Λό μέτοπο πϊοιιτοκροττών
ιηι κατβκΤητών ϊπρεπε νά τολεμήο-ε( ό
πΓινασμέΐΌς λαάς γ.ά νά ζήσΕΙ. ΚΛ
δίνοντας αυτή τη μαχη »ι1ρδιζ< τα ψωμΐ, έιζι σύγχροΐα χτυτωΰ^χ καΐ τόν εχθρά* Νς. γιατΐ ό αγώνας γΐά την έιπέιυ < ση ήταν αγώνας ίθνΐκουιτε^ι-ίερωΤικος, Π,αγματικά μπροστά στό 'αά των Ά. Οηΐ'ών ςμπαινιε τα ΡίΛηιιμα ή νά πεθα. ί-ΐ τής πείνας ή ν' άγωνισβε; γιά νά ζήσει. Προτίμησε τό δευτερι κ&Ί σώβη. >*/". μέ τίς μικρότερ: ς Ουσίες.
Αυτόν τόν αγών,* πολύ σωστά
τόν τοττοθέΤησε καΐ τόν έξήγησ*
τόν όργανωσε καΐ χον κατηύθυ··<ε; μέ ύπέροχη χέχνη καΐ έξαιρετ^ά ήρω;σμό τό ΕΑΜ. Αυτή τή τέχνη καΐ τόν ήρωισαό θά προσπαθήτ σουμε έδώ μέ λίΥα λόγιβ νά έ- ^ιστορήσουμε. Ή διαθέση τού έχθροϋ έκδηλ.Μ νόταν αέ τρείς χροπους α) Μέ α^όκρυΨη των ιροψίμων ττού ί>η"1
ουθγούσε τή μαύρη άγορά κα» *β
τρελλό άνέδασμα των τιμών 6^
Μέ τόν πληθωρισμό πού κάθε με¬
ρά έλάχτωνε τήν άγορασ"ΐική 60-
ναμη χοΰ λαού καΐ ν) μέ περ'θ-
ρισμοΰς στή μεταφορά έμρά
των κσΐ ιδίως τροφίμων άπό
τόττου>ς τής. παραγωγήν.
Άνάλογη μέ χήν έπίθεση ε
ττε νά είνε καΐ ή άμυνα καΐ ή άν-
τεττίβεση χοϋ λαοΰ. "Εττρεπί ί
λαός των "Αθηνών ν' αγωνΐ'ϊβεΐ
α) Γιά νά φέρΕι στήν έττΐφάνε (χ
δσο τό δι/ΐ'ατό περισσότερα τρό-
φιμια. Αύτό θά τό ττετύχαινε μέ
Την καθιέρωση συσσι,χίων, γ|ά δ-
λους τούς έργαζόμενους καΐ νά
χά τταιδιά. "Ετσ; μπηκε σ' έφαο
μογή τό πρόγραμμα γιά τίθ έ-
στίες, ή Πανεστ'ακή, τα παΐ-
δΐκά συσσίτιο:. οί λαΐκές ίτνι'ρο
ττές. 6) Γιά την συγκράτηση μι-
σθών καΐ ήμερομισθίων έ'πρεπε ν*
άγωνισθοΰν οί έργαζόμινοι μέ
σχέδιο την καθημερ·.νή άναπροσαρ
μογή των άττοδοχών τους ο~ι!ε
καΐνούργ'.ες τιμές. Κι' ετσ, αοχι
οί μεγάλο, συνδικαλ'στ'κ-ίΐ
Συνέχεια στήν 3η σελΙΒοί
Βο (τελευταίο)
ΙΔΑΜΕ χθές τί καταηλη-
κχ'κές άναλογίες παρουαιά
, ζε,' ή έξέλιξη τής έσωτεοΐ
μας καταστάσεως στή διάρ-
κε'Γα τού πρώτου παγκοσμίου πο¬
λέμου 1915—1920 μέ την κατά
3-τ.θΌ-η τη σημερινη. _
Και τότε ό Κωνσταντίνος, η
αύλόδουλη κλίκα καΐ ό Φαΰλος σα
λαιοκομματισμός. μέ τη διαψθο-
ρά καΐ τή 6ία. θέλησαν νά στοαν
γαλίσουν τή θελήση τοΰ λαο,, και
τόν ύττοδουλώσουν. Καΐ τώρα
χό Τδο. ....
Ή δαφορά είνε ττως τότε. ο-
ατερα άττό μακρόχρονη άντίστα-
ση τόν έκαμψαν. ένώ τώρα άγω-
νι'ζεται χύνει τό αΐμα τ.ου'. συντρι
6ε, τό ένπ πάνω στο αλλο τα
Γτχέ'δ.α των έχθρών τού. Τους ξε-
γυμνώνει καΐ "Όΰς παοοδιν«ι
αΤην περιφρόνηση όλόκληρηθ
τ·ήΓ δημοκρατικής καί προοδευτι
κης άνθρωττότητας.
Γιατί; Γιατϊ τότε Α έλληνικη
ττρ-οδευτική μάζα δέν ηταν συ-
νε·δητοπο'ημένη. Κατεχότανε απο
τόν άόριστο πόθο τής τιροόδου,
χωρΐς σαφή άντίληΨη τού τί ή-
ταν ι-υ ό ποϋ ποθοΰθ€. *"' -""-
ταν ιΐ/ό ττού οθ.
φραση ούτού τΠΡ τού πόθου εΤχΓ
τό Βενιζέλο στόν όττοΐο πιστευε.
Σήμερα οί προοδευτ·.κές μάζες
τού ΛαοΟ μαΓ δέν κατεχουνταΐ
υόνο άπό άόθισν,υς ττέθους ποο
όδου. Σήυερα ?γουν συ»ειδητο-
ποιηβεϊ Σήμερα ξέρουν καλα ιιε
νο, καΐ την τελευταΪΓΓ λεπτομ^
"ε·α. τί είνε αύιο πού θέλουν κτ
ί-ττιδώκουν. καΐ άγωνί^νται γι
αι'»τό.
Σήμϊρη· η "δ1 α ή \αΙα είνε δ
Φθρέας αυτού γιά τό όποΌ άγω
_> Ιυνίχΐια
3η σ(λΙ$α
V
Η ΕΠΟΠΟΙΊΑΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ
Τό βιβλίο
τοΰ στρατηγοΰ ΣΑΡΛΦΗ
«Ο ΕΛΔΣ»
ΘΕΩΡΙΑ
. — Άνίγνώρισα χθές, πθΓΐΙφίΧΤοΤοΙ,
Ι.ας «Τπε ό Κλεοβουλος, τ6 στρατΐωτι.
κέν δαιμόνιον τής 4ης Αύγοι'χττουΐ
— Τί θίλεις νά πεϊς, Κ?;ό6ουλί;
τόν ρωτήσαμε.
— Χθές σ
ίναν
ν ρ,
ό οποίος άπήστραπτΐν
άπο την χ>~ράν Τού.
— Κλεόΰουλε, μού
εΐπ-ε, ι!5ε- πώς κα¬
τήντησαν τόν Έλλη-
νικό' Στοιεον;
— Πο'ιοι, παμφίλ
τατ«; τον ηρώτησα.
—■ Αΰτο. ποΰ τόν
ΰιοικοϋν σήμερον μέ
ίιηκείίΐλί[< τόν Μαυ. ρ^ιχ'Λέα *£ν ! λ'ιο > .Αν
(Συνέχεια άπό τό χβίσνό)
ΕΤΣ Ι ΦΤΑΣΑΜΕ στόν Ίού-
λιο τ,οθ 1941, όταν μιά ιιέ-
Ρα ,ένας γνωστάς μου άνώ
ιερος ύιτάλληλος μέ συνάνΤηΐΛ
καί μέ ρώτησε άν θά ήθελα νό
συναντηέώ ιιέ άντιττρόσωττο τού
ΚομμουνισΤ'Κθΰ κρμματος ποΰ ή-
εΑε ιγ συζητήσουμε πάνω
κατάσταση. ΆπάνΤησα
τικά. μέ την έπΐφύλαξιη μονάχο
ττώς τ ό πρόσωπο έττρεπε νά είνΐ
/νωοτό γιατ! ή συζητήση θά γι-
',όταν καλυτέρα. Πράγμοηι. >
στερα ίπό λίγες μέρες. ίσως
σχίς άοχές Αϋγοΰστου, συναντη-
θηκα σέ ένα σπ!τ·. στή Νεάττολη
μέ χό Λευτέρη Άττοστόλου. ποΐι
/νώριζα άπό τό 1935 άπό τίς φ'-'
ακές χής ΑΤγ,νας. Μοΰ εΤττε.
ΓτώΓ εΤ>;ε δεί καΐ τό συνταγματτΐρ
χη Μπακιρχζη μοΰ εξέθεσε πώς
τό Κομμουνιστικό κόμμα άντι-
λσμβάνεται την κατάσταση, πώς
ν:Τνε άνάγκη ι ά όργανωθεΐ ό άγώ-
βΓ κατά τοΰ κατακΤητή γιά ττα
θητΐκή αντισταθή σΤήν άρχή. σαμ
ΐτοτάϋ κλπ., πού θά δοηθοΰσρ. πό
ϋ τόν άγώνα των συιιμάχων <αί ('ϊγ ποέπε, νά γίνει μρά όογάνω ση άπό δλα τα κόμμαΤα. ττοΰ νά "λέξη μά έκτελεστική έπιτρο- -ή γ'ά νά διευθύνει τόν άγώνα Μί πςΐρεκέλΐΡΈ νά βοπθήσω ςτ' αύ Α'. ΠΡΩΤΕΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ το, μΐλώντας σχετικά στούς 5η- αοκρατικούς πολιτικούΓ καΐ στρα- ;ιωτιΐΌύς μέ τους όποίους συν- •εόιιουνα. Πράγιιπτι ιιίλησ<τ σΐόν κ. Σοφούλη καί σ' άλλους πολιτ;- κοΰς καΐ στρατιωτικούς, άλλά άπό δλουΓ πί.ρα την απαντήση πώς ήταν ττρόωρη κάθε ένέργευι τού 6ά είνε σάν συνεπεία συλλή '^'ίιζ. φόνους καΐ καταστροφάς. Άρχές ΓεττεμΡ,ρΙου. μιά νύχτα, Ι)ρθοτν σπίτι μόν 'Ιταλοί καΐ μέ συνέ- λαβσ'., Οστερα μ' ωδήγησαν στό ψρου ραρχ. Ό Κατόπιν έφερον ίκεϊ χαι τΑν άοελφό μου Εύριιτι&η. ταγϋ<ττά<χ- χη χωροφυλακής σέ ΛτΓθσΓρατεία^ "Υ- στε$ν ιρτό ττρόχειρη ίξέταση, ή μάλλον ζήτηοπ πληροφοριών γιά την τοητό- τητβ ,ιας, μεταφερθήκαμε μέ αύτο_ κίνητ. , ατΊς φυλακές Αβέρωφ, οπου μάς ΰτομόνωσαν σέ χωριστά χελλιά. Άφα'^· σαν δλα τα πρότνματσ χαρ. τια, ηορτοφόλι, ρολόι χρήματα λαι_ μοδετη, ζουνάρι, κορδόΗο: παττουτσι. ών. ρι'ιμφω α μέ τούς κανονσμθύς τού- ' Καμμιο έιτικοινωνΐα. 'Από Ενα παραβυράκι μονάχα ϊβλειτο: Τ6ν ού- ρανό. Στο δωματιο ίνα στρώιια ά· χι>ρίιο μέ ϊ α Ακάθαρτο μαΕιλάρι
χωρΐς μαξιλαρ-θηκη. Τίποτ' 4λλο·
Ε μεσημέρι, άνοιξε ίνα ιαρα.
τ»|ς πδρτβς κσΐ μας Ιβοοαν.
μιβ καραβότνα γυφτοφάσθυλα «αί ίνα
κομμάτΐ ψωμί χωρις κουτάλι Δέν ή¬
ταν δυατο νά φάω καΐ χρησιμοπθίη-
σα γι' αύτΑ ίνα κομμάτι κοροτ ψωμι.
Περασα ολη τή μερά προοτταθώντας"
νά βρώ γιατι μάς συνέλαβαν. Το ·
σουρούπωμα ή ιδία σκηνή μέ τ6
φ&, άλλά τή φορα αυτή ηται 'το-
ματοοαλατα καΐ ϊνα κ&ΐιμκΓι οτοφύ.
λι Τό« ό:6ελφ6 μου -όν ε!"('ν βά«ιΐ
στδ διπλσνό δωμάτιο. Κτυποθσα τόν
τοφο Λ Βώ ιϊν ήταν έκεϊ. 'ΑπαντοΟ.
σε μί τόν Ιδιο τρότΐο Τδ άντιλήφβη-
καν κα'ι τ6ν Εβαλον σέ άλλο κελλι'ι
μακρθτερα για νά μή ξαίρονμε ό ϊ-
ιας γιά τόν άλλον. Προσπάθησα να
βρώ σέ ποιό κελλι ηταν περνώντας
τό διάδρομο και πηγαι οντας στό
ττλυντήριο. Τό βράδι άναψαν τα Φώτα
κ<χι £μεναν διαρκώς άναμέ^α για ν« παραχολου€θυν τίς κΓήσεΐς μας Ό ΰπνος ήταν *δ0νατος γιατί Οπήρχε άπειρία κοριών κα! δλη λύχτα πέρ«- σε μί βόλτες στό μικρό δωμάτιο Τό πρωΐ δνοιξε ή πόρτσ καΐ ϊνας—Ενας πηγαι'ε στό ττλυντήριο Δέν <ττέτρε. παν ταυτόχρονα νά βρίσκονται έκεϊ δυό. Καθάριζαν κα*·ά τ0 δωμάτιο με ρικά Έλληνάπουλα ποό ήτσν κροτοθ- μενα και άπ' αύτά μαθαίναμί κα ενα νέΛ>. Αύΐά τα Λσθγκριτα άλητάχια
μδς ίφερναν κρυφα κανένσ τσιγαρο
ο'κονομώ.τας μί χιλίους τρόπους *"°
λ Ε «μαθο; πώ<ς ιηά «λλα κελλιά κ<«τϊοΟντοΓν 6 πρώην ίκτουργδ»^ Σταιι Μ-ρκούρης ο συνταγμοττ^οχης Λνπουρδό^>ας. οί Λντισννταγμττάρ/^ς
■Ανδροβιτσανίσς χωροψυλακής και
Σαραντακο< -ζικοθ, 6 λοχαγός Κ α ταόγισννος με τον 4δελς>6 τού, 6 ύ·
ττολοχαγός Λουκίδης, ό χασάττης Ν
Τρυττισς καΐ άίλλοι. δλο ι σέ άπομό.
·. <οση. Σιγά—-σιγο μερίκοΐ, βιτως δ Λου κΐδης, Μερκούρης, έπισναν κουβέντσ μέ τούς Ίταλούς στρατιώιες τής φρθΊοάς καΐ μέσον αυτών έττιχοινω. νοϋσαν μέ τα σιτίτισ τους καΐ τούς ϊ· φερναν οί στρατιώτες λετιτά καΐ τσι. >άρα ΜερικοΙ μάλιστα τούς ϊλεγαν
πώς !|ταν φίλοι των Ίταλών, βτν εί.
χαν παρασημοφορηθε; άηδ τό ΝτοΟ-
τσε γιά νΠ Εχ<ν>ν εϋκολίες, Δέν ήθελα
καμμιά κουβέ.τα μαζί τους. "Υπτερα
άιτή την τρίτη μερά δρχιζαν νά μάς
βγάζουν τΐΕρίιΐατο ίνα τέταρτο στό
ττροαύλιο τ<ον φΐ>λακών. Καΐ δ ιτερί.
τατος γινότον σέ ά,πομό'ωση Χωο'-
στά ϊνας—ϊνας μέ συνοδιία σκοιτοΰ
κοΐ ά,τταγορεύονταν κάθε κσυβέντα
Μιά μέρσ πέρασί *πό τα κελλΐά
ϊνας Λξιωματικός δικαστικός, γθμΐζω
είσαγγελέας καΐ ρωΐ&Οσε 'γ^τΐ κρα.
το6μαοτε Άτιάντησο: πώς δέν £αΦω.
Κατόπι ρώτησε 4ν «ρατούμαστε σάν
κομμουνιστές, άντιφασίστες κλπ. Ό
αΐκτιφύλακας τοθ εΐτϊε πώς ήμουνα *-
ξιωματικός καΐ ΐ$υγ? ·'Υστερα «πό
κΐι;—σΓς μερίς ηοθε δ νοσηκδμος τοθ Ι - · .
α^ρρωτηρίοί; ϊν«ς δεκανίας φασι- ^ °^,όλ^(^γΐ1 ή Τιμή
———·—>►. ϊυνίχειο οττίν 3η σελ16«1 ;-"
σΤοατόν μαι; μέ καΐ-
νθυργ:ίς ώ^'νλικ ά ς
:ιύτοτη ι''- ιαΤα, «ψ· Ι5ί>τσν τςτ τ»β
■»α γ ^^κυι ι.ιν**" ^ττΐΊκ^τέραν τρτ>
„! τ ι λτοΤγ ■ -., τόν. διέψ& **
γ ' <αΐ ΓΟν ,.ς'-, ιΛ. λϊ-' κΐαν! Καϊ Ιδού, Νλ*.ν>.ςυλε, 16 αττοτί,λεαμα: Αέν ηδυνή¬
θη μέχρι τοθδρ ό στραΤος αύτος νά 4-
ζοντώσει μερικάς όμό&σς (νόπλων. Μ'
«ννοίΤε;
— Χ' έννοώ. παιιφίλτατε.· τοθ άπήν_
— Ό "Ελλην στραΤΐώΓης, συνίχΐ.
σεν δ τεΤαρτοαυγουατιαναιος είδΐκόζ,
βαΐ'ματπυργεϊ μοΐο» όταν δίν ίχει αύτάς
το,ς ά^έσεις.
.— Ηννόησα πλήοως καΐ άδυσ'0ΤΓτ-
ΤΓ,ΐς τήν θεωρίαν σου, τού ώττήνΤησα.
"Ωστε δι" ούτον τόν λόγον σΐϊς ά^εγ.
ηοΤΐΐ τόν στρατόν μας εις (ήν Αλ6θ-
νίαν... γυμνόν καΐ άνιητϋηΐον, πεΐνα_
λϊον καΐ αοττλον 1
— Βίδαίως, μοί άττήντ·?ι·ν ζο'ηρώς
κγγι ασυστόλως δ τεταρΤοα'ίΎθυσΤιανα.
τος. Καί δι' €ώτό ένίκησε ..
— 'Λποκαλύπτοασι ττρο τού σΤρστΐ-
α.τι.κΌΰ σας δαΐμονίου, τού ά-ιήνΤηο-α
καϊ πρό τή- ϋπερόχου σας ξετσΐπόΤη.-
τοι.Ι Δηλαδή, άγαπητέ μου, μόπως θε.
λΠς νά εϊπεις 6τι οί ϊιοπ'οι 'ά βγά.
ίουν ττερα, διότι ευρίσκοντο· είς τήν
Ιδ'.ώόη θέσιν τής λιΐόΤΓ,ΐυς, τίιν άποίοΛΐ
ϋκυ^αζεις έο'ύ καΐ οί διιοιοί αου;
—· Άναι-»ι6όλως, μοί ά-ήνΤητ<ν. Καί είνε ώττοκαρδιωΐικάν, Κλεοβουλε νο μΛ δύναται νά καταγάγε; τοχ€ίον έ. ττιτυχίαν 6 τακτικάς μας στοατός. δ δ- ΐΓθΐος ττάντοτ£ έθαυμ^τούργησεν. — Μή λησμονεΐς δμως, ηα',ιφίλτατί Τού απήντησα, 6τι αυτήν την φοράν Ε χη αντιττάλοιις... Έλλρνας' Ωστε κα αν τελικός άτΓθτύν1, &έν 84 ?χει μει Ι ή έλληιΐίπ βνδοτίβ κο) Γί» ΘΑ 1 ■ών Η ΠΕΝΝΑ ΗΡ.·
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ
υπευθυνο* ίνΝΐΑ=ΕΩΣ , ΓίΗΡΜΟΣ ΕΜΜ. ΡΟΒιβΗΣ
Ή ΖΩΗΣΤΗΝ ΑΘΉΉΑ
Έλεύδερες πεννιές^,
ΟΙ δρόμθι Τής Αθήνας άντ·1Χ°ϋν άπό
?ά χαρθύμ£να τραγούδισ. των παιδιών
ττού έπιστρέψουν καβημΐρινά άπό τίς
τταιδικές κστασκηνώσεις.
— Είνε δύσκολο δμως νά ξεχωρίσίΐ
κανείς ποία παΐδάκια τραγ^υδοϋν άπό
•πραγματική χαρά γιά Την ώμοία περί_
ο&ο ιτού πέρασαν οτ!ς έργατΐκές Ιδίως
καί υπσλληλΐκές κατασκηνώσεις.
— Κσΐ ποία τραγθυδοϋν ΐ·ιά νά ίκ.
δηλώσουν την άνακούφιοτ) ιτού δοκίμα-
σαν με την άλλαγή τους άπό τή νη_
στ*ζία καΐ την κΤηνωδη ζωή στην όποίσ
Τα είχον ύποδάλει οί χίτες παιδονόμοι
«αί παΐδονόμΐσσες μερικήν κατασκη-
νώσεων.
Α ΟΙ ϋττοψήφιοι ψοιτητίς ■'πτθχ0ΐο&ν.
ται εφέτος νά καταβάλουν 50 000 δρσ_
χμές γιά έξέταστρα, προκειμένον νά
γίνουν δεκΤοι στ;ς εΐσιτήριες έξετάσεις
τού Πανεπιστημίου.
— "Ετσι ττροστάζουν οί ψυτοσδέστες
τοθ Πανεπιστημίου καΐ ό ΰπουργός τους
Κ Πσπαδήμος.
— "Ετο-ι £νας ♦τωχός φοιτητής γιά
νά Ττληρώσίι ίξέΤαστρα μόνο καί έγ_
γραφές ττρίπει νά πουλήσίι όλοκληρα Τα
ύπάρχοντα τού πατέρα τού
— Κσΐ οϋτ€ λόνθς γιά την ύποχρε_
ωτΐκή άγορά των συγγραμμάτων τα ό-
ιτοΤα οί φωτοσδέστες συγγραφεύς τους
(χούν διστΙμήσ€ι 6σο περίπου καΐ τ6
μαϋρο χαβιάρι, κΐ' άς Ιχουν τ« πιό
ττολλά τή γεύση πού εΤχβ τό σκθυπό-
ψωμο Τής κατοχής...
Λ Ή ' Αθηνά γέμΐσε αύτές τίς μερίς
άπό "Αγγλους στρατιώτες, τοΰς γνω.
στοΰς «κοκκΐνοσκοΰφηδες»
— Καΐ ό κόσμος πού θυ»ΐάΤαι τοϋς
δλλθυς «κοκκινοσκούφη&ες» τού Σκόμ-
πυ, ιτού ίδρασαν τόσο «ήρ ^ ι κά» έναν_
τίον τοΰ δημοκρστΐκοΰ λαοΰ των 'Λ-
βηνών «ατά τή σύγκρουση τού Δεκϊμ_
βρίου, βλέττε, δλους αύτοθς τους νβο.
φερμένους μέ τό δυσάρεστο τυναίσθημα
πθϋ είνε φυσικό νά τοϋ προκαλούν.
Λ Τ6 δεξιά μέρος τής όδού Τοσίτσα,
σ' δλο τό μήκθς Τού, δέν μπορεχ νά δ
διασχίσει κανεϊς χυρϊς νά κριτά τή μύ-
τη τού, γιά ν* άττοφύγει -οΐς άναθυμΐά-
σεις των άπορρΐμμάτων, έκείνων που
ίχουν οτενΐς σχέσΐις μέ τοΰς τοίχθυς,
πάνω στούς όποίους δέν ΰπάρχουν σταυ-
ρθί.
— Δέν ΰπάρχει κανένας άρμόδιος
γιά νά απαλλάξη την κεντρΐκή αυτή
ττάροδο τής όδοΰ Πατησίων, ττού όδη-
γεϊ στό ύπουογεϊα Εργασίαν; καΐ 'Ε-
θνΐκής Οικονομίας, άπό Τό ιακό αύτό;
— Τα αΰτοκίνηΤα τοΰ Δήμου άρκε_
τα χρησιμοττοιήθηκον γιά τίς μεταφορές
μθναρχικών ψηφθφόρων καΐ δΐαδηλωτών.
— Άς χρησιμοττθιηθούν μΐο φορα
καί γιά τή
V-
ι· <λ,1-. > των αλλων
σκοιπτιδιών...
ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ
ΑΚ.ΡΟΠΟΛ (Τηλ. 22.332):
έν 6ψίι».
ΑΠΟΛΛΩΝ «Χορός τής τύχης»
ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛϋΥ (όδός Νΐκοδήμου
9.30 μ.μ.: «ΝυμφΙος άνύμψευτος».
ΒΕΡΑ ('Ελ, Κωμωοία): «Άρραβωνιά.·
σματο»
6ΝΩΜ!;Ν0Ι ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΙ (Τηλ.84
269, θέατρον Μθυσούρη όδώς Μσυρο.
μαΓαιων στάσις Άγνελοττοθλοιρ):
«Άν δουλεψεις θά φός»
ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ (Τηλ. ^Ι·4ν2—Μέγαοο
«Ρέξ») 9 μ.μ.: «Ο κ Ντ' φαλεν.
τόρ».
ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: Βαφτιστικός
ΛΥΡΙΚΟΝ (Τηλ. 55 400): «Ι κρίμΐσμί
νη φωληά».
ΪΑΜΑΡΤΖΗ (Τηλ. 54.755): Νέα Μθυ
σικΛ ΣκηνΛ ώρο 9·15' «Δΐαβολοπαι.
δο».
Κινηματογράφβι
(Σήμερον αί εΐσττρσξεΐς δλυν των κινη
νατογραφων θά διατόθθμν διά την άνέ
>ι.ρσΐν Μνημείθυ των έν ΈλΛθδι πεσό»,
^ων ΒρεΤανών, ΑυσΓραλών χαί Νεοξη.
λανδών).
ΡΕ=: Ματωμένος βάλτος.
%.· ΚΊΟΥΣ: Βασίλΐσσα ϋποκόσμου.
ΣΙΝΕΑΚ: Επίκαιρα γεγονότο.
ΑΕΛΛΩ: Γιάνκη-ΝτουνΤούλ Ντάντΐί
ΑΘΗΝΑ: Άξέχαστα χρόνΐα.
ΑΘΗΝΑΙ Α: Φανταοοα τής δττερας.
ΑΘΗΝΑΙΟΝ: Παναμερικάνα
/,&ΗΝΑΊΚΟΝ: Τόσκα.
ΑΙΓΛΗ: Νέον έργον.
ΑΚΡΟΝ: 7 άγοροκόριτσα.
ΑΛΑΣΚΑ: 'Εττΐ τα ϊχνη λαδρεμττόρων.
ΑΛΕΞ: Χιλιες καί μιά νύχτες
ΑΛΚΑΖΑΡ; Κοπάοκθπθι τής νύχτας.
ΑΝΕΣΙΣ: Αδικαιολόγητος έποκαία.
ΑΝΤΙΝΕΑ: "ΑστεγοΙ έρωτίινιένοι
Μ1ΑΡΥΛΛΙΣ (Αγ Παρασκ.); 'ΑλΛ.
τρωτοι λοοί.
ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ (Π.Φ.): Γάμος μί έΐτΐφυλ
Α=ΕΛ: 'Αρσέν ΛοιΛΐΐν.
ΑΠΟΛΛΩΝ: Χαμενο ό^^οο
ΑΣΤΟΡΙΑ: Ή άναίόεια θριαμβεύιΛ.
ΑΤΤΙΚΟΝ: Καινούριο ψεγγκρΐ.
ΑΤΛΑΣ: Μιά νύχτα άγωνίας.
ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ: Περιπέτεισ εττόν ώκεανό
ΕΕΡΝΤΕΝ: Νησί τοΰ ττειρασμοϋ.
ΒΙΚΤΩΡΙΑ: Νεκρός ίκδικεΐτοι
ΒΟΞ: Καλαμανζού
ΒΟΣΠΟΡΟΣ: Κσταο-κοχτοι ο-τίς »λ6γ«ς
ΒΥΡΩΝ: Τυχερός.
ΓΡΑΝΑ: Ή άναίδεΐα θρΐαμβΕύει.
ΓΚΛΟΡΙΑ; Γκάγκ—Χ6.
ΓΚΡ6ΚΑ (Ν. Φσλ.): Δυό δρφσνίς.
ΔΕΛΦΟΙ: Γκρεμισμένα δνεΐρα
ΔΑΙϋΑ (Π.φ.): ΜιχΛΐκό Φλάνδρας.
ΕΛΛΗΝΙΣ: Γκρεμισμένα είδκλα.
ΕΡΜΗΣ: Εκτελεστικόν άποσττασ'μα.
ΕΤΟΥΑΛ: Έττικίνδυνη διάίαση.
ΗΛΕΚΤΡΑ: 'ΑπρόσκλητΟτ διάβολος
ΗΡΑΙΟΝ: "Ανθοπώλις των 'ΑβηνΔν.
ΗΡΩΔΕΙΟΝ (Ν. φιλαδ.): ΚουρσάρΟ< ψάντασμα. ©ΗΣΕΙΟΝ: Ήρωες της μάχης ©ΗΣΕΥΣ: Μυστήρΐα των Τ ΙΛΙΟΝ: ("Αγ. Π.): Φλογισμένη γή. ΚΑΜΕΛΙΑ: Φρουρά επί Τού Ρήνου ΚΑΠΙΤΟΛ: 3 Τρελλθί αστυνάαοι. ΚΑΡΜΕΝ: Δραπί.τες Τού ·ΑΛκαπράζ. ΚΟΛΩΝΑΚΙ: Καταδότης. ΚΡΥΣΤΑΛ: Μεγάλο ψέαμα ΛΑΟΥ: Χέρι ποϋ σκοΤώνΓ:. ΛΙΝΤΟ: Πρ6σωπα λησμονηαίνβ ΛΟΥΞ: Παντρεύτηκα μιά μάγΐσσο). ΜΑΚΕΔΟ: Λίλιοη/ Ρώσσελ ΜΑΣΚΩΤ: Μορφή μιάς γυνο,ίκας. ΛΛ. ΛΟΥΖ: Μιά γυναίκα μέ τιαρελβδν. ΜΕΤΡΟΠΟΛ: "Ανβιξιάτΐκη σερενάτα ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ (Κηφΐσιάς): Κλίφτης Βαγδάτης. ΜΥΡΙΑΜ: Καλογρηά οοτανάς. Ν ΑΝ Α: "Εχασα την καρδιά μου. ΝΕΑΠΟΛΙΣ: ΚατπσκοτΓθζ Τού Βορρα· ΝΙΡΒΑΝΑ: Παραστρατημενη ΝΙ ΝΟΝ: Κατηγορω ΟΡΦΕΥΣ (Βουλ.): Νίον ϊργον. ΟΡΦΕΥΣ(Λ.): "Οίαν σμίγουν τάηδδν. ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ:Στ6ν ΐσκΐο τής Φυλακής ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ: Πυργος τοΰ μίσθυς. ΠΑΛΛΑΣ (Παγκ.): Νόθος. ΓΑΛΛΑΣ (Κηψισΐάς): Νόθος. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ: ΜΚφή μας ΠΑΡΙ: Άνοιξιόπΐκες τρέλλες. ΓΕΡΟΥΖΕ: Κυρία μέ τάς Καμελίος ΠΕΥΚΑ(Σαλ.): Βασιλ. κινΐζουπόλεως ΓΡΟΤΕΥΣ: 13 Ίππότϊς ΡΕΑ (ΠαγκραΤίου): ' Ξονανθίζουν »4 Οόδα ΡΕΞ ('Αμ ): Σκλάίοι τΛ; Στβμτρθύλ ΡΕΈ ΙΝ.φσλ.): Χαμένη ζούγκλα Σ.ΦΙΛΟΘΕΗ: Νύκτε; τ' 'ΑπρΙλη. Ϊ.ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ: Βάλς Δουνά6ί»ς. ΪΠΟΡΤΙΓΚ: Λίνα Βαρσθβίνα- ΣΤΑΔΙΟΝ: ΚορίΤσι τθθ καμπαρέ. ΣΤΑΘΜΟΥ (Ν. ΦαλΟ:Ούρανής δόξης ΤΙΤΑΝ (ΠυοιΤ): Τό νησϊ τής ΛδθνΛί ΤΙΤΑΝΙΑ (Άμ·): ΔραττίτίΓ κολάσεως ΤΙΤΑΝΙΑ (Παγκρ.) Δθξασμένα φτερ4. ΤΙΤΑΝΙΑ (Χαλ.): Ναπολπάνικες «ρα δυές. ΓΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΩΝ ΑΙΓΛΗ: Δρβμάκι παρα$ε(σου. ΑΝΝΩ: Τ6μ 'Εδΐσσων. ΑΠΟΛΛΩΝ: 'ΑνΤβρσία. ΑΥΡΑ (Κουτσ.): Βαρΐετί. ΓΙΑΛΤΑ: Μ!στ€ρ Ζορντάν. ΓΡΑΝΑΔΑ: 3 τρελλ,οΊ χρυσοθ?1ρ*<;. ΚΑΠΙΤΟΛ: ΛιποτάκΤης. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ: "Αγάπη στόν πόλεμο ΛΟΥΞ: Κουρσάροι Μαλαΐσίας ΟΑΣΙΣ: Κίτρινη κόλασις. ΟΡΦΕΥΣ: Ό δνθρωπθς μί Τα νκρϊζα ΠΑΝΘΕΟΝ: ΔΙλημμα ΠΑΛΛΑΣ: Σειοήνες Μπροντγουαΐη 7ΠΛΡΝΤΙΤ: Δραττίτες κολόσεως. *ΡΥΝΗ· Καίημττλάνκο. ΑΛΑΜΠΡΑ (Πατρών): Βασΐλισσα Έλι- σάβετ. 2ΕΝΙ3 (Πατρών): ΜαΤωμένος δόλιος. ΟΥΦΑ (ΠαΓρών): ΚλίφΤης τής Βαγδά Της ΟΙ ΑΠΟΛΥΘΕΝΤΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ Ή 'Ενω— 'Αιτολυβέντων υμ κων 'Υτταλλήλων κολ€{ δλθυς τοθς άπο. λυθέντες άστυνομικούς νά πΐράσθϋν ά- ττο τα γραψεϊα της (όδός Λυκούργθυ 10 Α' βροφος άρ. γρα» 2) γ'ά ένδιαφί. ρονΓα ζητήμαΤα. Ή Όμοοττονδία ΠωλησάνΤων ΑκίνηΤα Επί Κατοχής καλεϊ δ¬ λους Τοϋς πωληΤάς "Αθηνών καϊ Πειραιώς δπως περόσουν άν'υπίρ θέτως άπό τά γραφεΐσ τής Έτ. Πληροφοριών ΤΗΛΕΞ, ΦΕΙΔΙΟγ 7 (8—2 καΐ 5—7) διά νά λά_ 6->υν όδηγίας κσΐ ένισχύίθυν οί
κονομικώς Τόν άγώνα, γιοττ'ι τδ
ζήτημά μας κινδυνεύει νά χαθς
ελλείψει οΐκθνομικών τόρων Δέν
τρέιπει νά μείνη κανιϊς πωλητής
ποϋ δέν θά εκτελέση τό καθήκον
τού δίδοντας την ένίσχυτ ίν τού
ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ
ΠΥΓΜΑΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
Ό Άντονόπουλος κσΐ 6
Γρίσπος στήν Αίγυτπο.
Σημερα τό βράδυ στο γήπεδο τού
ΠαναθηναΓκοΟ θά συνεχΐσθοθν οί πυγ_
μσχικοί άγώνες γΐα τό ΤΓρωΤάθλημα
Ή σημΐρινή όργάνωση παρουσιάζει 4.
ξαιρετΐκό ενδιαφέρον γιατΐ ο" αυτή θο
ττάρουν μέρος καί οί ττρωταθλητές τής
Νοτίου Ελλάδος (Πατρών). "Ηδη ο'
ττρωταθλητές τ£ν Πατρών έφθασαν ηρο_
χέές τό 6ράδυ. Αύτοι ίΐνε ό ττρωτοττυ-
γμάχθς σΓά μέσα δάρη Τσ€.μττερλίδης,
6 'Αλεξόπουλθς, ό Γιαννιτσόττουλος καί
ό ΟΙκονόμου. Τούς Πατρΐνούς ττνγμά-
χθυς συνοδεύει 6 ττρθπονηΤής το«ς Μ.
Μευρόπουλος.
Τό ττρόγραμμα των σημερινών αγώ-
νων, τΐ€ρΐλαμ6άνει τίς £ξής συ"αντΓν.
σ£ις:
Μυλοττοταμ,τάκης — Τσεμττερλίδ η ς,
Γΰαίννιτσόπουλος — Σουλόπουλος, Ά_
λεξόττθυΛος — Μυκωνιάτης/ 'Αναγνω-
σ-άκης — ΟΝονόμου. 'Επίσης θά γίνίΐ
τό μάτς Κακλαμάνου — 'Ανδρΐκοττοώ-
λου.
— Σημερα έξ δλλου οναχωροθν γιά
την Αϊγυιιτο οί πρωΤοττυγμάχοι 'Αντο3_
νόπουλος καί Γρίσττος προκ€ιμένου νά
άγωνισθοΰν στήν Αλεξάνδρεΐα μέ Αί
γύτττιους ττρωταθλητές.
ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
ρ 12 Μουσικές σϊλΐδες 14.10
•Εμείς κι' ό κόσμθς 14.15 *Η ώρα
τι&ν ακροστών 14.4!) Μουσικός προ·
Βολέας. 17 Χρημστιστήριο 17.05 Ρω
σικα τραγχ56δι« 17.15 Γαλλι,κή ώρο.
17.30 ΜοοΙική γιά τάν κοθίνσ 18 10
Ή £ρβ τοΟ παιβιβθ. 18-30 Τό προ.
γρα-μμά σας. 20.15 Εμείς κι' 6 κ6-
σμος. 20.29 "ΕλοοφρΑ μονοική. 21.13
ΆτΛ)στ«5:σμστοτ *ΐτό β~ρ«;. 22.15 Ή
όρχήοτρα τού σταθμοθ. 25 "Εμείς κι'
Λ κ.,ομος 23.05 Μονσική χοροθ 23
40 Ρεσιτάλ βιολιοθ ττΐς κ. "Ηλ "Αρ-
γυροπούλου. 24 Έλοα»ρο- )
00.30 Τσιννχχνικιι μουοική.
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙ-
ΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ
Τό ερχόμενο ΣάββαΤο κσ! την Κυ_
ρΐακή τό ττρωΐ στό 'Εντευκτήρΐο ΤοΟ
ΕλληνοσοβιεικοΟ Συνδέσμθυ (Σόλωνος
46) θά γίνει ή τρίτρ έβδομαδιαία κΐ.
νΓνμαΤογραφΐκή ττροβολή. Ή εϊσθβθς μέ
προσκλήσεΐς.
ΔΓΑΛΕΞΗ ΠΑ ΤΟΝ ΡΟΥΣΩ
Αϋριο Παρασκευή 27 τρ. μ. κα) ώρα
7.30 μ. μ. θά δοθεϊ στή Γαλλΐκή "Α-
κοδημία (Σίνα 29) οιάλίξη τού κ. Ν(-
κου Γαζέττη (γσλλΐστί) μέ 9έμα: «Τό
Κοινωνικό Συμβόλαιον τοΰ Ρουσώ.
ΧΑΘΗΚΕ
Στήν όδο Μελιδώνη (πάροδθς 'ΕΡ-
μού) χάθηκ* ίνα πορΤθφόλι μέ φωΤο.
γραφίίς κσΐ ταυτότητα. "Οποίας τό
βρήκε παρσκαλεϊται νά
γραφεΐα μσς.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ
ΑΟριο Παρασκευή γϊνεπβι στί|ν ίι*-
κλησία "Αγΐοι 'Ααργυροι ψυρρή (ωρο:
8 μ. μ.) τεσσαρακονθήμερο μνημόσ^ν^
τοΰ Μέμου Φοή, ττού δολοφονήθηκε στή»
Εκάλη άττό Τρομοκράτίς.
ΥΠΟΛΟΙΠΑϋ!
Στήτν 'Αποθήκη Έμμ Γ. ΜαλακοΟ
Χρυσοσττηλαιωτίσης 1 καΐ Πραξιτέλουι
Τηλ. 32809 (πλησίον 'Αγ. Μάρκου)
Γυναΐκεϊες 'Αράχνης δρχ. 4900
ΓΐΛ'αικίϊες φΐλέ μεταξωτές » 5600
Γυναιιοεΐες Μπαρολέ » 2500
Κυλόττίς > 1600
Κομτΐιναιζο» » 6500
Φανέλλες > 1501;
Προσόψια » 2400
Κάλτσες άνδρών » 1200
Κώλτσες ά.'δρών ριγί » 1500
Κάλτσες άν&ρών Ντέρμπιι
ίξτρα » 190Ρ
'Υττθκαμισα » 9500
Υποκάμισα κσρρώ » 12500
Υποκάμισα μακρύ μανίκι > 14.900
"Υποκάμισα ποπλίν ίξΤρα » 22500
Καΐ πολλά άλλσ εϊδη μέ μΐφό ίλάττω.
μα στή μΐσή Τιμή
(Πώλησις λιανική καΐ χοθβρική)
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ
-
ΒΡΑΒΕΙΟ
ΕΘΝΙΚΗΣ
ΑΝΤΙΙΤΑΣΕΩΣ
Έθνικτ>ς
ΐ^υ προ-
ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ
Άντιστάσεος
κηρι'.σσει ή ρη
Διοτγωνισμοΰ πού ουστήθηκε
κοττά τταράκλησ- τ-Γ,γ Κεντρι
κήί 'Επιτροττης τοΓ' ΕΛΜ ά-
ττο6λέ-ει άποκλειστικά στήν
ήθική ένίσγυση της ζων
τοτνής τέγνη-ς — δέν έ'γει
κσνένα στο<γείο ττολιτικθΰ γαρακτηρα. Τό γεγονός δτι άνωνοθετεϊται άπό ένοο πθλιτΐκό όρ-γ<χνισαό δέν δγει άλλο νόημα παρά 8τι ό πο-- λΐτικός αϋτόο όργανισμός έκ τιμά σ' ύψτ>λότο:το δοτθμό την
Τέγνη σάν πσράγοντα τής
πολιτιστικης άνόδου καΐ τττχ-
ρέγει στοι^ αχλου/; πολιτι-
κούς όργανισμθύς £να 4ξαί-
σιθ ττθίράΐδρΐγμα γιά μίμηση,
'έί,'ύ άπό κάθε πολιτική οΐα-
ττάλη. Γι' αύτό καί τα έργα
πού θά ύποβληθοθν θά κρΐτ
θοΰν υ.6νο κατά την άντικει-
ϋενική άί.Ία του^ κι' δγι κα¬
τά τό στο'.γεϊο τού γρώμσαός
τουΐί. Κάθρ προσπαθεία, ά^'
δττου κι' ό:ν προέργεται κι'
δπθιθ κι' ότν εΐνρ τό ττνεΰμα
της—ίξω άττό τίΊν ττερίτττω-
ση ττοό ή Τέννπ θά γρΐισιαο-
ττοιηθεϊ συνειδπτά γιά τή δια
στροφή τίϊο αληθείας — θά
προσεγτεϊ μέ την "δα στθ/ρ-
γή καί φροντίδα: Ή έτΐιτοο
τπτ. δκτ/ων.σο,οϋ δέν ϊγει άλ-
)ο γνώμονα γιά τό ίρνο της
άπό την άγάττη τπγ ζοός την
Τέγνη καί πρός τό "Εθνος.
Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΣΤΟΥΣ 200
ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΠΑΣ
Στήν κορυφή της άρεττκ φτα-
(σμένοι
τόν θάνατο νικήσαμρ. Καΐ τώρα
υ,έ λοόλουδα τού Μόιη, στεφα-
έ
(ωμι.
πάνω άπό γρόνο καΐ φυλή καΐ
(,γώρα.
μέ την Έλλαδα αέσα μας άκέ-
(
(ρια.
γορό Ζοβλόγγου σέρνουιιε στην
(πλάση
κι* άπλώνουμε στόν ανθρωττο τα
(νέρια
σττΐν κορυφή της άρεττκ νά
(φτάσει.
ΣΟΦΙΑ Μ,ΑΥΡΟΕΙΔΗ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ
ΤΟ ΠΡϋΓΟ ΙΥΛΛΑΛΗΓΗΡιΟ ΤΟΥ
("Ερνο τοΰ ζωγρ«4>ου ·. Ζαχαρίου 1943)
ΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΟΣ
Τ
Ο ΠΡΩΤΟ απ-ρώμα τής λο-
γοτεχνίας της Άντιστάσε-
ως άποτελοθν τα οτ^θόρμΐ
Τα έκ€ϊνα τραγούδΐα ποΰ άνα3ό-
θι>καν άπό τα ϊδια τά χείλη τού
μεγάλου ϊνωνύμου ττρωταγωνιοτή.
τοΰ Λαΐΰ. ΣυνεχίζονΤαο την πά
ληά ποιητική τταράδοση τής φυ-
/ής ττού ποτέ δέν διακόττηκε. χά
τρσγούδια τοθτα παρουσιάζονται
σάν μιά άνοτνέωση το0 δημοτικαί)
Τραγουδιοΰ, τής άτμόσφαιρας
τοΰ 21, Είνε ττλίγμένα πανω
σχούς Τδιους έσωχερικοΰο κι' έ-
ξωτεριικούς ρυθμούς. εχουν άνάλο
γο πάθος — ΰπο/.είπονται δμως
ττιά σέ εύοωστία καΐ μυθοπλαστι
κή δύνσμη, γιατΐ ή «άφελής» (μέ
Την παρθενική σημασία πήζ λέξε¬
ως) ποιητική φανΤασία τού λα-.Ο
δ ίττοκομμένη άπό ΓΪζ
Κ*ΛΔΒΡΥΤΑ
Ξυλογρβφίσ 4ττό τ{, θβυμάσιο λεώ κωμα ττού έξέδωσαν οί
'οΰ ΕΑΜ «Γιά τή χι λιάκριβη τη λειηεριά»
Η ΜΝΗΜΗ
ΤΩΝ ΝΕΚΡΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟΝ
Τή μνήμη άπ' τοϋς σκντόφους μας πού πέσαν στόν άγώνσ
την έ,χουμε όλοι μ,έσα μας, Φώς άσβυστο στάν αίώνα.
Άστρο-νβ ττοΰ μάς όδηγά Φωτ·ά- νέ πού μάς καίει
Φωνή - νέ άπ' τα βο*θειά τής γής πού διαλαλεΐ καί λέεί ι
'Οσό-χει σάλΐο ή γλώσσα σας σκντρόφοι πολεμάτε.
τό 3'ός νά συμχζέψρ,τβ. τό τέρας νά χτυπάτε.
<Μή δισταγμό ^ κθντόσταμα, γΐ άνάσα χσσοιιέρια μόνο χτυττάτε δλο1 μαζι καΐ με τα δυό σας χέρια. Κ ι δταν ψοφησει τό ΰστείο τς,ΰ φα<ΤισμοΟ κεφάλι άαέσως νά ιιολώσετε 'ττό μ1 ά σϊεριά στήν δίλλη μέ γίλΐρο στράτες λέφτερες νά ζώσετε τΐι σφαΐρα νά τρέχει τό Τ(;«γοΰδι σας παντοΰ σάν τόν άγέρα, ν' άντιλαλεϊ χαρούμενο σ' άνατολ ή καΐ δύση νάρθεϊ κι' έασς στά μνή^οα νά μάς λκοξ χρμο να νάρθεϊ κι' έασς στά μνή^οαα νά ή η μ,άς γλυκοξιπτνησει. ΒΑΣΙΛΗΣ Ρί?(ΑΣ ΤΟ ΤΡΔΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΝΤιΣΤΑΣΕΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ σΤΙγ-μή τού ά¬ γώνα ό ελληνικάς λαος τραγθά- δησε τή λαχτάρα τού γΐά τή λευ_ ΤΈριη. Η μάχη, ό καθημερινώς σκληρός αγώνας, οί ήρωες κι' οί νεκροι τθυ βρή καν την καλλιτεχνική τους εκφράση σέ μιά σειρά από τραγούδια πού άπό στό- μα σέ στόμα άγκάλΐασαν των ίλληνικό λαά δημιουργώντας μιά καινούργια πα_ ράδοση λαίκού τραγουδιοΰ Γνωστο! κι' άγνωστοι συνθέτες, δπως κι' ΟΒΐλοί λαΤκο! άγωνιστές πού δέν ξέ_ ρα;μ€ τά όνόμστά τους, ϊΐνε οί δημΐ- ουργοί τού. Πολλά χαρακτηριστικά Τού δημοτΐκού Τραγθυδιού τού 11 συναν. κα! στά τραγούδιβ τής 'Αντι- στάσεως. Η μ&λωδΐκή γρο-μμη. ('Βραοεοο (Συνέχειο *πό τό ττροηγούμενο) — Ακου. θ^ τρελλαθώ Μά τί μβ; —'Υττηρχε κάτι, —ύ Βέν Τό ή· ν^Ρ0,·. ----Τί ήτον ΟΟΤ6; —Μ* δτι... »τι... —Πρός θεοΰ, Μαρία, ηέσ* μου επί τέλονς τί συμβαίνειί Έκείνη κύτταξε την τΐόρτα τιάνω 4ττ0 τόν Βοροντσόφ Πήρε Ραθϊΐά Ονατινοή χαί: —Νά, 6τι. *γο~ώ τόν ΐΓρηγορη. "Ορμησε πρός Τ6 μέρος της —ΤΙ λές, Μαρία; Τάτε ή γαλήνη ξοτναγύρισβ στη Μαρία "Ενοιωο·Ε την καρδιά Της νά φλέγεται «πό εύτι>χΙα.
—θά μεΐνεις μαζί τού;
—Ναί 9σ μείνω μαζΐ τοιι, ζανα_
εϊττε έκείνη σά νά έπαναλάμ.ρΌνε το
κ:ίμενο είς «ρκθν.
—Μια τέτοια βυσία, ΜαρΙσ...
Τόν διέκοψε:
—Γελιέοα,, ΒΙκτορ Δ*ν «Ινα»
θυσία.
—Μσ τότε τί είναι;
——'ΑγάΛτη... μόνο άγΛΐη... *·
Γλούστατα. εΐιΐϊ έκείνη σιγανά,
«οθαρά.
Ξ<χφνικα άκούΐτβηκε ·υνατη ή φωνη τοθ Γρτιγόρη: —Γρή γορα. Μαρία 1 "Εφυγε τρέχοντας τιρΐν Λ Ββ. ροντσόψ κλείτει την τΐόρτα πίσω τού —ΠοΟ εΤσαι, λοΐίΐόν; Μδ ή ιτρώ ΤΒ !«ϊ καΐ 9λβ τα Β'Βλία Χ,ηνικσ χαί ΐ.ίνα στ6 «ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ, Λ Ε Κορα», 5. Τηλ. 22 5«· τη κανονιά. Στηρίχθηχε στό χέρι Τής τκ>λι>.
θρόνας καί άγκάλιασΕ άπό τόν λαι
μό τόν Γρηγώρη. Ό κεραυνός.ςέσχι
σε τόν <*έρ«. Καπου μακρυα μ ά κοκΜνη λίμψη φάνηκε. ΟΙ φωτο- βολίδες ϊσκαζαν καΐ ό ούρανός γέ μιζε μέ άστέρια κόκκινα πρασινα, ττοΟ σκορπίζονταν ϋστερα μέσα στο σκοτάδι. Οί βοό τοι άκούγονταν αραιοί. Ή γή ά αστέναζε, τ· άστέ· ρια Βπεφταν άφίνοντας τΐίσω τους μιά χτρο>ματισμένη αύλοπχΐά φαι.
νόταν ακάμη στό &έρα £να τ«λευ.
ταϊο κάκκινο λααττ,ιονι, τιού καθυστε
ρημένο, κατέβαινε σάν Ινα Φύλλο,
ποθ τό κουνοθσε ό αέρος Ή ήχώ
τού κεραυνοθ σβΐΛ-όταν πίσω άτΐό
τό τκτραβυρο. Κβα Οστςρα £γινε
σκοτάβι.
—Δί»!.._ μετροθσε & Γρηγόρη.
Κ αί ττόλι ή έκτυφλωΤιχή λάμψη
Φά'.ηκε Τβ τείχη τοθ Κρεμλίνου
βγτ>καν άπό τό σκοτάδι Όλο τό
διάστημα χρωμοηίσθηκε ϊντονα γα.
λ,άζιο, Τά κανόνια άντηχοϋοχΐν και
εΐχϊ φώς σά νά ?|ταν μερά
—Κύττα, κθττα, έκεϊ κάτωΐ
ΟΙ φωιτθρρλίδες (τρέχον σάν 4ιτδ
μιά ιτράσινη —γή. "Εμειναν γιά
λίγο μετέωρίς καϊ δταν 6σΒυ<ΐαν, ο-τόν ούρανό Ιμεινε ίνα ούννεφο άπό χρυο-δσκονη, ίνα μικρό σύννεψο, ττού Λκτιβολοθσβ στή 7κοτεινή ίτμόσφαΐρα. Ναί, ναί, ιΐχε δΐκιο. ή κοπίλλα ου Βασσια "Ας δοϋν, είς δεί δ. νος ό κόσμος τόν Γρηγόρη της, τόν "ρηγόρη τκώ στό βνομα της ιτατρΐ «ΐς Μόσχας χαιρετάει μ· αύτές τίς ιμητικές κανονιές... Ή άγάπτ), μόνο ή άγάπη, ϊλε- ναι οί φο>τοβολίδες. Μονο ή άγά.
—. Ρρθντοϋοαν τά κανόνια Μόνο
τ> άγάπη, αθτές ήταν ή λέξεΐς πού
-γράφον στόν ούρανό μέ μυστηρι.
ώδη ςτημΡϊα οί γαλάζΐίς,
καΐ κρυσες ται'-ίες..,,
•ΕΛΐν
οί διάφορες παραλλαγές πού ίχουμ* σ
ίνα τραγούδι, δπως καΐ ή όμαδικόΤχν-
τα στή σύλληψη, δημιουργία καί κατο.
ττινή έπεξεργασία τους, εΤνς βασΐκά χά
ρακτηρισΤικά λ*κής μουσΐκής.
Γιά πολλά άπά αύτά, ένφ ίχουν δη-
μΐθυργηθί; οτά δυό τελευταία χρό'ια τής
"ατοχής, δέν ξ-ροι/μ£ τίττοτβ γιά τό σι»ν_
Οίτη τους Ή φΐλοδοξία τού — αν μπο
ρούμϊ νά μιλάμε γΐά τέτοια — ττεριθ-
ρίστηκε στή χαρά πού £νοιωσε φΤιά-
νοντας μιά μελωδία πού ϊκλεινε ίνα
κομμάτΐ, μιά πλευρά τοΰ Άγώνα. Τό
βνε-μά τθυ γρήγορα ξεχάσΤηκί. "Εμ«1ν*
τό ϊδιο τό τραγούδι πού ή λαΓκή £ύ-
αισθησία Αλλοτε προσθέτοντας κι' όίλ-
λοτε άψαιρώντας τό ϊκαμ€ κ'ίήμα της.
*Ενα άπ' αύτά τά τραγούδιε εΤν€ τό
*Τσαρούχΐ/>. Τραγουδήθηκε ττολύ σΤή
θΓσσαλία, Ιφθασε ως γήν 'Αθηνα, κΓ
άγσιτηθηκε πανΤοΰ Η μ€λ<οδία τού εΤν€ Μ'σ δεΐγμα έλληνικής μθυσΐκής. "Εχθυ_ με καϊ παραλλαγές Τού, κι' δμ»^ γιά τό συνθέτη τού δέν ξέρουμΐ' Τΐποτο. "Αλλο χσρακτηρΐστικό τταράίειγμσ ττού μάς έειχνει πόσο τά Τραγούδια αΓίΤά είνε μιά άπο τίς τηό ζωντανές έκ_ ϋΓ,λώσίις τού έθνικθαττίλίυθιρωτΐκοθ 6- γώνσ, είνε τό τραγούδι «Στ' αρματα! οτ' αρματα!.·», πθίηση Καρίούνη, μου αΐκή 'Αστραπόγιαννου Γι' α^τό τό τοα γουδι ά ϊδιος ό συν3έτης τθυ μάς λέγει πώς ή μίλωδίσ τού άπό στόμα σέ 0^6. μα δέχθηκε χωρϊς νά άλλοιωθεΐ σΤή 6ά- ση της άρκετές πσραλλαγές. Σόμερα, κατασταλαγμένθ πιά στήν Τελΐκή τού μορφή, τραγουδιέται μέ τίς άλλαγές πού ή λαΐκή εύαισθησία τού χάρισί· "Αλλα τραγούδια ττθθ ίεχωρίζουν γιά τή δύνα-μη μαζϊ κΐ" εθαισθησία Τούς νιρ τό ί.λληνικό τους χρώμα δπως καΐ γενικότερα γιά την άηλή μά ίκφρσ_ στΐκή μελωδική τους γραμμή, είνε ή ιτειρά τραγουδιών γιά Τά μικρά 'Αΐ- Τόττουλα. Γιά πρώτη φθρά, μέσα σ' Ινα τέτοιο σκληρόν άγώνα δέν ξεννΐοϋνται καϊ οί Ανάγκ€ς τού τταΐδιοθ. Γραμμένα πάνω σ' έλληνικές κλίμακες τραγουδουν μ£. τό δικό τους τοότίο τή λ€υτεοιά κσι τίιν πόθο νά βοηθήσουν κι' σι'<τά τον Αγώνα μί τα μέσα πού διαθέτθυν. "Οπως είνε ψυσΐκό στό σύνολό τους, τί τραγούδια ποΰ μάς δφησΕ ό έθνικοα_ πελευ9€ρωτικός αγώνας (χούν δεχθή ττοΐκιλόμθρφες έτηδράσ€ις. Μαζί μέ Τίς άλλες πνίϋματικίς καϊ «ηλλιτεχνικές {χδηλώσεις κΐ' ή μουσΐχή άκθλούθησε τόν "διο δρόμο μετά τό 21. Τό ϊδιο πνεθμα τού λονιωτατισμοΰ 6_ πως καί Λ Μεγάλη Ίδέα, είχβί *λέ.. βρια έπίδραση στή δημιουργία τοΰ νε~ πρλληνικοΰ μουσικοΰ πολιτΐσμού. Η παράδοση τού δημοΤικοΰ τραγθυδι·ΰ *ού ο* Λλλες χώρ€ς σταβτ,κε ή πηγή καΐ τό ξεκΐνημα γιά τό δικό Τους μουσικό πςλιτισμό. άγνοήθηκε καΐ περιθρίσθηκί ττί χωρΐό πού Εκτοτε δέχεται χαρΐς «βμμιά προτΐαίδεια δλες τί-, δσχημ«ς -λευρές ενός φΤασμένου έξελικΤΐκά δυ_ ηκοϋ μηυσικοΰ ττολιτΐσμοΰ. νΕτσι ο <- θνικοαπΐλευθεοωτΐκός άγώναο βρίοκΐι πηγές της εμπνεύσεως της. άπό τόν πρωτόγονο χαυτισμό τού άν- 3ρώπου μέ τή φύστ). "Ενας δαρύς. χωρίς συναισθηματισμό, χω3ις οάκρυ καί χωρϊς χσμόγελο. μη¬ χανικάς ττολιΤισμός ττού έ'χει επι στροττεύσει δλα τα μέσα τού όλέ θρου. ίχει άποσπάσει τή συνα-.- σθηματικότπΤα άπό τή ψύση κι' έχει στειρώσει τίς μυθοπλαστι- κές δονάμεΐο τής /.αΐκής φαντα- σίας. Οί ττηγές πλέον τής Εμ¬ πνεύσεως δέν βρίσκοντα, σχή ίύ ση άλλά ατίς Ιδέες. κι' έτσι δέν μπαρέ! ν* άντλήσει άττ' αθτές ή λαΐκή συναισθηματ.κότητοι. αλλα ή όργανωμένη ττιά καλλιτεχνκή σονείδηση. ή ττροσωπικότητ,οι τού καλλΐτέχνη πού ί.ντι κατέστησε τόν μεγάλο άνώνυμο καλλιτέχνην Τό δεύτερο—στή χρονικη. δχι 'μωΓ ττάνΤα καϊ την ποιθΤικ,'-, ά- στρώμα άττοτελοθν θούρια. οί παιάνες, τα έμβα- τήρια. χά άγωνιστΐκά καϊ ϊδεο- λογικά τρογούδια τά συνθεμένα καί τονισμένο άττό τεχνίτες τού λόγου καϊ τής μουσικής ττοΟ γνώ ρισσν πραγματικαί μίαν άτπ'θανη δόξα. Σά λογοτεχνήμαχα δέν εί¬ νε άνώτερης ποιότητος" κι' δμως συγκίνησαν βαθύταχα τόν άγωνι- ζόμενο λαό. εδωσαν χά φτερά • ών τθνΐκών κβϊ μ€λωδικών ρυθ- μών σχούΓ πσλμούς, στά σι/νθή- ματά χου. σΐϊς Ισχές τού. σχονί .τόθους τού, τόν συνόδεψαν σ' δ- λες τίς νίκες κοί σ' δλεΓ τίς ήτ- ες χοΐΛ-γιατϊ ακριβώς ήσαν έμ- ττνευσμένο άττό τό άγωνΐστικό ττά Θος τού καΐ μίλησοτν την όπτλή χαΐ τίμια γλώσσα τής καρδίας Τού, Τί /ΐιθγοχεχνική άζία έχει μ·.ά Μασσαλιώτιδα; Κ ι* δμως, σχάθη κχ ό παιάνας πού ύψωνόχαν κοττα .όρυφα στό κέντρο τού έττανοοτΐ' τικοΰ πνεύμαχος τής Γαλλίας. Τί λογοχεχνΐκή άξία εΤχαν τά θούρΐοι τοΰ Ρήγα ττού άναττχέρωναν τίς ψυχέο τού 6~όδθυνου Ιθνους; 'Υ- Γτάρχει σ' δλα αύτό: τά μαγικά τραγούδισ έ"νβ σχοιχεΐο άντληιιέ· να όλόΐο·[(χ άττό την ούσία «αί χήν άττ'χ—ολή χής Τέχνης—*ττό την κβινωνική δινλαδή λε,τουργία τηζι ττοΰ ύπολΛίπεται, σ' ένταση άνάμεσα σχά στοιχεΐα των άνώ- χιρων βαθμίδων. Σ' έττοχές μς- γάλων άγώνων. ή λαΐκή συνεΐδη- ση κοουφώνετβι σ' όρισμένους κοινούς σκοπούς καΐ ττόθους. καΐ χό άττλό έκεΐνο τραγούδι ττού θά συμττέσϊι νά έκφράσει τούς πό- θούς «ύτούς. γίνετβι μονομιδς τό τάνθημα, ή κοινή έ'κφραση, ό κοι- νός διερμηνέας δλων χών παθών ·—τό ένιαίο τρογοΰδι χοθ μυριο- -'-όσοϊττου χοροο πού τό ψάλλεΐ. Ο! σταφίς τού Ρήγα. ΰστερο 4- πό Τόσες γενεές άκόμη συγκΐ- νούν, ό 'Εθνικός "Υμνος ττβρ' δλιΐ την καττηλική εκμετάλλευσή τού άττό χοΰς άνάξιουο μιλάει όλόΐ· σ·α ττάνχα στήν ψυχή μας. κι' ω¬ ρισμένα άττό τά θούρια ττκ Άν Τισχάσεως, θά συγκινούν γ:ά τολ λές γενεές Τϊγ καρδιέΓ των Έλ- ληνον πού θά γ>ονΐμοποιεΤ τό
■τνεΰμα των Αγώνων τής 'ΑιΤΐ-
&*τγ "-«'ω'* μ^ς.
Τό τρίτο σ' άκθλου&ίσ στρώ-
μα της λογοτεχνίας τής Άντιστά
σβως άττ&τελεϊ ή πρώτη ττεζθγρο-
Φία τής Άντιστάσεως, διηγηματα
καΐ χ;ονικά~όλσ δμως άκόμη (--'
βαθειά τοττωϋένη στή μορφή και
στήν ΰλη τοι>£ τή θφραγίδα τού
χρονΗ-.οΰ. ΕΤνε ό καρός των ά
γώνων' ή τής πρώτης συστηματι·
κης ταξινομήσεως των έντυττώσκ,Μν
κα'. των άναμνησεων. ή ττέννα λυ-
γά κάτ« αττό τί) βάθθς των γε·
γονότων, λ Λόγθς στέκβται άσκε-
πής ιιττροστά στό μεγαλεΐ0 τής
φβνερωμένης Πράξεως, ή Τέχνη α¬
δυνατεί νά αορφοττοιήσει καΐ νά
συνθέοει στό διν.ό της ττρδίο τό
ττοοσφερόμενο ΰλι·/6· κΐ' άρκεΐτα1
νά τό παραθέσει. Είνε έ"να όργα-
νικό στάδιο τό στοώμα το,ιτο ττοΰ
σηκώνει πιά τή μρλέτη τήε ψιλο-
λογΐκήο κ,ρ'τΐκής. "Οσο ύττολείπϊ
ται οττΊ σύνβεση. στήν ούσία δτε-
λσδή τής τέχνης, άλλο τόσο κερ-
δίζει στή δύναμη τής ττβοαστάσε-
ως κι' ύπάρχουν έδώ σελίδεΓ νραμ
μένες άπό «άττλότητο κηρδιάί»
ττού «ιένουνε τίτλοι τιμιάιτ γιά τούς
ι ώς Τά νβές ογνω-
συγγρσφεΐς τους. Τίς γνω
ρίίε1 κανείς άπό τή βοίθριά καΐ
σκληρή γ,α'ακιά καϊ θυμ'ζουν στα
9εοά την ξυλογραφία—"τή θαυμα-
στΛ αυτή τέχντι ττού άγωνίσθΓνκε
στήν πρώτη γοαμμ-τ, των άγώνων
Τ',ΰ λαοτ υέ θαυιιαστές άττοδό-
σεις. Άλλά τό ούσιαθ"Τ|κότερο.
τό στοΛ'ΐα τθ'*το άπητρλ·>ΐ τό
ττΓώτο βήοα γιΛ τή ά-/όλθυθο τέ
τσ'το στοώμο.
Τό τέτοιΐτο ττραγματικά στρώ-
αα τής λογθτρχν'ας τής Άντιστό
σρως άττοτελεΐται άττδ τα Εργα
ττού άζιώνουν νά μεταφέρουν τό
Ολι/.ό και τό ττνβθμχ τόπ άγώνα
τΛν ίλληνΐκό λαό στό σύνολό τού χ».
ρΐς 8 ι κ ό Τού μουσικό πολΙΤισμό,
άδιάφορο αν τόν χωρίζουν τόσα χρόνΐα
άπό τήιν άπελιυθέρωση Τού 21. Ν<λ γ'ατϊ τα τραγούδια τής 'ΑνΤιστάσεως Ιχουν βεχτίϊ τόσ«ς ίπιδράσεΐς. "Ομως ΐιίσα αττ' δλΐς αύτές τίς έπιδράσεΐί- ξεττεΤιίταΙ μιά γνήσια έλληνΐκή φωνή πού γιο μιά άκόμη φορά προσπαθεί νά ονμβάλίι στή δημιουργία τού συγχρό¬ νου νεοελληνΐκοθ ποληΐσμθύ, ξικινών. Τας άπδ τίς ρίζες μας, πού εΤνί ή πα. ρέ·εοση τοΰ δημοτΐκοΰ Τραγουδιού μας. Τό Τραγούδι τοΰ ΕΑΜ, ττοίηση καΐ μθυσΐκη τού Β. Ρώτα, στέκϊι ίνα μΐ- κρο μά χαρακΤηριστικό δεϊγμα ούτής τής προσπάθειας. Τό έλληνικ* χρώμα τής μελωδίας Τού, ό χορευτάς ρυδμός πού συνταιρΐάζ€ται τόσο μέ τό περΐ€_ χόμενο Τού λόγου, βττως καΐ ή κραυγή: ΕΑΜ, ΕΑΜ, ΕΑΜ, ΕΑΜ, ♦ωνή λαοθ πού φτάνί, ώς τ· βσΤρα τοΰρανοΰ... Ττ? κατατσσΐΚι άναμεσα στά πιό κατλά Τραγούδια ττού μάς αφησν ή 'Λντίσταστ). «0ΙΒΟΖ ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΙ ΘΕΑΤΡΟ ΓΤΗΝ ΥΠΗΡΕΓΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΝΥΚΤΕΡΙΝΗΠΟΡΕΙΑ 0ΙΑΣΟΥ (Άπό την περιοδεία τού βεατρικοθ όμίλου ΕΠΟΝ ΘεσααΚας, τό καλοκαΤρι τοϋ 1944) Ο στό πεδίο τής τέχνης. Λαμπρές προσπαθειες έγιναν καΐ γι.νονται. Οί όητοόόσει« είνε μΕΤρημενες- άλλά σταθερες. τό: άτοττημαιτβ ώ Φ&ονοθν^—τό γεγονός δμως εΤν« δτι τό _π·νεϋ«α τής Άντιστάσεω',. τό ττνεΰμα δηλαδή τής προόδοι» κ*ί τος άνθοώπ'νης άξίας άνατ ραξε π ά τά Βαλτωμένα νερά τής νόθαί καί παραλυμένης [ίεαοττ λεμικής λογΟτΕχνίας χΐ' άξιώνει άπό τό Λόγο · νά κρατήση ι ιό χρέος τού στό μεγάλο άγώνα τού άνθρωπον. Άπό την αητοψη τούιτ| στή λογθτεχνα ^^)^ Άντιστάσεως δέν περιλαβαίνονται αόνο τά έργα ττού βντλοΰ-ν άττό τούς άγωνει; της τό θρματικό ΰλικό τους. Περιλαμδάνονται καΐ δλα τά £; γα ττθύ έκφίάζουν τρ ττνρ,ομα της σ' δττο α σχθλή κι' αν άνηκουνε κι' δττοΐο θέμα κι' αν έχουν. "Ε τσι άν είνε άλήθεΐχ πώο ή τέχνη πεθαινει άπό έ'λλειψη περιεχόμε¬ νον, δτοτν ή ζωή στραγγίζεται ά¬ πό τίς /.οινωνικές δυνάμεις κι άττθμένουν οί άδειες φόρ'ΐρς τούς; άλλο τόσο άλήθε'ϊ πρέττει νά βίν πώς ό αγώνας § τής Άντιστάσεως άφυττνίζοντας σ' δλους τού£ ΐο- μεΐο τίς δυνάμρς τού εθνουΐ. δί- νβι μέ το ττνεΰμα τού ττού άνανε- ώνεται άδιάκθπα μέ τά νέα ν,αΰε φορά ττροβλή'ΐατα. Ινα άττέραυΐο στ-ί,ν τέχνη ΰλικό· παλλόμενο άτΐΛ ζωντάνια κι' άληθε,ια. .** Ή λογοτεχνία £τσ( της Άντ1- στάσεως δέν έχει στό λογαριασμύ της μόνο τόν ύττέροχο τίτλθ δ1· συμπαρασταθηκε τα Χαό ιαας στούς ττρόσφατοος μιγαλειώδεις άγώνες τού, άλλά καΐ τό γργονόο δτι σαν εκφράση ενός οίγάλ&υ Ιδϊθλογ1- κοΰ και έθνικοΰ άφυττνΐσυοΓι απο¬ τελεί μ ά γνήσια άφετηοία τιΐς λθνοτεχνίας τής χώροοο Μας. πού ξρ.κινώντας άπό τό Σολωμό άττο- τβ·λματώθη-/.ε σ=τό λογΐωτατισ,ιό καΐ ξεν.ινώγτας ττάλι μέ τό δηαο- τικισμό εαναποτελαατώθηκϊ μέσα στήν Ιδεσλογικη παροκιιΛ τού άντιδοαστΐκοη ν.όσμου. Τό Βασι/.ο άξίωμα τής^ πχρακμτνο αυτής. «Α τέννρ γιά την τέχνη» θάδεται κα- τω άττό τό νέθ τουτο Εεκίνηυα ιτίς λογθτρ.χνίας μας. Ή τέχνη δέν ε(- νΐ ττολυτέΧβιθΓ~άλλά άνάλογα μ» τοθί καιρούς καΐ τίς πεΡπτέτε'εΐ. των άνθΓχόπιντον όιιάδων καΐ δπλο καΐ μάλιστϊ' χά;η στή δύναμίι Της ττού άττοτελεΐ κα'ι την οιΐσιβ της. νά όργανώνει δηλαδή τή συν- αισθηματικότπτα καΐ νά την κβ- τριΛΟνβι στούς σκθττούς της, έ'νΐί βττό τα σττοι^δαιότρρα δπλα τώι Ιδεολογ'-/ών, κοΐνωνικών ν.αΐ έθν< ■ κων άγώνων. Μέ ττ> σειοό- τη£ πά-
λι κι' αυτή. δσο στενότερα 6ρ,'·
σκεται συνδεμένη· κατά τό πνϊθ-
ΐασ καΐ τούο σκοτκύς της μέ τούς
άγώνρ,ς αύτούα, τόσο ττερισσότεΡ^
άνταττοκρίνετσι στήν ά—οστολή
της καί ιιεγαλών?ι οττθντώνταθ
Αλ-οένα καΐ ττερισσότερο βά9ος κΐ
άνανεώνοντβο καΐ -Γτλουτίζοντας
τά έκφϊαστ'κά μέσα της, να' άντί
νρται τόσο κουφωνεται άττό ζωη
κα! άττοστεώνεται — τσόφλι ώ-
ρ«ΐο κάποτε. άλλά ττάντα χωρΐς
όργανισαό μέσα το<>. κολλημένθ
στήν νοίτη τογ, αεγάλου ποτουιου
τής (Γωής ττού τό ρέμπα τού δισΰ-
κ£>· άνοτνεώνεται κσί ποτέ δέν
θταματάεΊ...
ΠΑΝΑΓΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ
ΗΛΙΟΣ έβασίλίιΛ πί«ω άπ' ,
τόν "Ιταμο, δταν ά»ή»αμε τά
ριζώματα καί πιασαμε τόν κάμ_
ύστερνό μελιχρο «ώς τής ήμέ-
ρες άχνθΦώτιζί μπροστά μας και τό
καμπίσιο κομ.μάτι ποϋ ε'ίχαμ* νά περ_
ποΓήσουμε καί τά ρΐζοχώρΐα των 6ου»ών
τού θα πιαιαμε, αψού περνούσαμε τή
οιδηροδρομική γραμμη. Αυτή ή σιδηρο_
{ρομική γραμμή εΤχε καρφωθΐϊ α' ίλα
τά κεφάλια κα! τα βασάνιζε μέ άνησυ-
χία. ΠαΤί έκε£ άγρυιινοΰσβν τά γερμβ-
νικά ψυλάκια, κΐ' ό θίασος Επρίπι νά
ττεράσει άνάμεσά τους
Ή κούραση άπό την όλοήμίρη πορϊία
ιμέ<τ· σΤό ήλιόκαμ,μα κι' ή ξίλιγωνμάρα όητ' τή νήστϊια ύποχωρθύσβν κι' αύτές άπ" τά κορμιά νά καμουνε θέση στό έ- λαφρό φρικίασμσ Τού κΐνδύνου, άπαράλ- λοκτα όπως ή κάψα καΐ τό φώς ύπθχω- ροΰσαν άπ' τό κόμπθ νά κάμθι/νΐ θί_ ση στή δροσΐα καί οτό σκοτάδι. Τι- καρδιές των ήρώων τής σκηνής, ποΰ δ¬ λοι τους κΓ ολες τους ήταν νεαροϊ, παιδία τής ΕΠΟΝ, κΓ δλοι τους ττρω. ταγωνιστές καί πρωταγωνίστριες, τίς ττϊρόνιαζαν φαντασΤικές ρΐπίς θανάτου κα! τίς ικανόν νά «άλλβνταΐ μέ γοργό- τερο ρυθμά. Τό ϊδιο κα! τά ποδάριβ, πού δλη την άτελίίωτη καλοκαιρινή ή- μίρα Ισερναν τα Ε>εχαρβολ«μέ*α τους
άρβυλοτσάρουχα στή σκόνη, σαλ€υαν
τώρα μέ βιάση, οί γλώσσης «Τχαν δε_
Βεΐ κι' ό θίασος, τό μα«ρόσυρτο καρβ-
βάνι μέ τούς πείοπόρους καΐ τά δυό
μουλάρια ψορτωμένα Τα ουμπράγκθΐλα
τής σκηνής, πθρευάτρνί άσιΛΐίθιστα
βούβός. θΰτ£ τραγθύδΐα, ουτ* γέλισ
πιί Ώς κΐ' ό συν£ΐθισιμίνος καυγάς
τοΓ "Αλέξη τού μουσικού, μέ την "Αν¬
να την καρατερίστο;, κι' σύτός είχε. κά_
νίΐ τόπο στή βουβαμάρά.
Η πορε'ια προχωρούσε πρός Την Τσό.
μπα, χωριό κοντά ·τό σΐδηροδρονικό
σταθμό, νδπου τό καραβάνι θαβρισκε ό.
δηγό γιά νά περόσίι τή σΐδρρθδρομΐκή
γραμμή τή νύχτα καί ν' άνέβει στά
ψηλώμαΤα. Τά ψηλώμοττα δλο σήκωνχ*
τό σκοΤεινό τους 6γκο δσο ττλησιάζα—
μί κοί τά άνήσυχα ιμάτΐα τοθ βιάσου
τγ ψάχνανε χωρίς νά μποροΰν« νά ·μαν_
Τίψουνί ττού νά πέφΤΙει ή γή τής έ-
παγ>*λί(ΐς γιά κε'ινο Τό βράδυ, το χω_
ριό Τσατιμβς ή Πετρωτό, μέ τή σχαλική
όνομασία, δττου τέλθς Οα μπορούσαν τά
κοηάκοτϊα κορμιά νά ξοτττλωθούν καί νά
γευχοϋν ΰπνο άσφαλιυμέ^'ο.
Ή Τσόμπα μάς ύποδεχΤη'* »άν κα_
λή νθικοκυρά πού ξέρει τή δουλΐιά της.
νάς έψιλϋψε ντομάτες κα! ψωμί καΐ νε_
ρό άρτεσιανά άπ' τά ίγκατα Τής γής.
ΨυχοπιάσΤηκε ό θίαοθς. Άντάμα 6ρέ_
Θγκε άνάμεσα σέ δλλσ καραβάνια μέ
ζ&α, χωριάτες, άντάρτες, τλήβθς συ_
νϊγωνιστές πού μαζ*υότανε έκεϊ άπ' τόν
κάμπο κ ι" άπό τα δυτικά γιά νά τηε_
ράσΐι πέρα "Η Τσόμπα €Τχε τούς Φύ-
λοχες, τούς συνδέσμους, τούς ύπΐύθυ-
νους. "Ηξΐρί πότε θά περνούσανε τά
τραινα μέ Τούς Γερμανοΰς, πότ€ βγσί_
ναν^ οί περιπολίες Τους. ννώρΐζε Τά
φοτεινά σήματα ποΰ κάνχτνε μέ τις Φ(α_
τοβολίδες άπ' τά φΑάχιά Τους. Πλη.
σίαζαν μεσάνυχτα οΤαν ξε<ινήσαμε σέ πυκνή τάξη πορείας. Στά 6αι/βά κι' ό_ λοσκότΐικα ΟϋτΕ τσΐγάρο νά σπΐθίσιι, οθτε φωνή ν' άκουστεΤ. Ός καί τά μουλάρΐα κοντοκρατημένσ άττ' Τά κοπτί-. στρια, πρθχωρούσοτν» μέ 4ήμΟ χ^νΐο, ββστώντα, καί τβ τους. 'θ θίασος άνΤίκρυσε κΐ' ο»1 ός μαλΙσμέ>α ο_
τγο κάθε κίνδυνο βουνά τής Νίβροιτο
λης, πώς ("τονε σκοττειΛης φθβςρ^ς'
Τώρα λοιπόν, στίιν κρίσιμη «ώρβ^ ό β,^
σίίης ό άνταρτης, ό έραστης ·,<,() 9^ σου, πού ϊτταιζε τόν Πρίγκηιΐα οτόν «Ρήγα», ϊδωσε τό πιστολι τού οτον Αλέξη, μιά κι' ε'χε δηλώσίι τΟσο κα_ λός σκοπευτής, κι' ό ϊδιος έκράϊ Τίς χ£ΐροβομ6!δ€ς, Ινα ίθλΐο 6όρος μέοη τού τή λιανή, πού νά έππίλο^ ήρθε ή ώρα Τους νά δΐκαιθλογήσουν τόν ΙβρωΤβ πθύ τθύχανε 6νάλ»ι ί,τ,· γΐν πλατή· Ό Βασίλης ο άντάρτης, δτβν |παι ζε τον Πρίγκηπα, ντυμένος μί τη» Κς,^ κινη μπλοθζα, μέ άαπρους ίρβμιταλίχ. δί,Γ βΓο λαΐμό κα! στά μανίκιο, ^ μπλού παντ«λοΛΊ κολλητό «αί μο^ρ. κάλτοβ, πού κρατοΰσ* την ίζΐοπρέτι,^ Την., μόνο ώς τά ξίχαρβαλωμήα Τ^, Ορ. βυλα, ίκοινε κάτι μεγαλόττρειιΐς, α»Γ χτές κι' άργές χεΐρονθτμίες, ττοΟ μάΐ βύμΐζαν τό άργό γύριοιμβ στό* κινημ,^ τογράψο. "Ε. μέ τέτοια χεΐρβνομίβ τ,ο. ράδωαΐ καΐ τώρα Τό πΐστόλι τού <π4 χέρια Τού "Αλέξη, κι· ό 'Αλέξης νθιώ. θονΤας την κρισΐμότητα τής στιγιμής, τό πήρε καΐ τό χού»Τωοϊ μί άνάλεγ,, κι' αύτός χειρονομία Κσ) χώρισ—. ο ίΐας μπρός κΐ' ά αλλος ττίιτω βη6 τ« Βσό κραβάΐ βΙ ς μρς Βιασικό καραβάνΐ. Ή Κατούκα κι' ή Σσυσάν», ταγωνίστρΐες, έκαμαν τοΤε νά λιγω. θβΰν ο-τά γέλια, άλλά σνϊ€παρμίνες «ι' αύτές άπό τό φόβο, τό άναίαλοτ» γι* άλλοτε, φαντάζομαι άκόμα θά γελάντ δτσν τό θυμούνται Τέλος ό ϊνας κβντά στόν 6λλον, ι6. σο πού άλληλοπατθυσαμί τίς ψΤίρκ^ μας, μέ μόνο θόρυβο τό κβύφΐο σούρ. σιμο τ»ν 6τ>|ΐάτο>ν στό Τρο^ών,, τπρά.
σαμί κα! τή γραμμή κα! τή δημοσία,
χωρΐς νά Φ<Λ<ε; ρουθούνι Γερμ^οθ. Στόν πρώτο σταβμό π·* κάναμε ν4 πάρουμε άνόσβ, ό όβηγός μάς βίίαί». σβ πώς οί Γΐρμανο! Τή νΰχτσ δέν τοχ_ μοΰσβν νσ ξίμυτίσουν αττ' Τά φυλ4_ κια. — Τώρα μας τό λές, «αϋμένΐ; ιΐ— ή ·Άν»α ή καρατϊρίστα άγαναχτΐφμ(νη καΐ ξοτνάηιασε τόν καυγά μέ τον Α¬ λέξη· Η πορεία συνεχίσθηκί δλη τή «ί. χΤ«, μέ κουτρουδάλες στό χαλικωτν^ γλυστερό δουνησΐο μονοηάτι Βγαίνον, τας ό ήλιος μπήκομε στό βλαχοχώρι, τόν Τσατμά ή ΠίΤρωτό. Μέ τό τούρ«ι_ κο κα) μέ τό νβακλασσικό τού βνομα, ήταν μαντρότοττος, μ' ίνα μοναχό δεν. τρο στή μέση. φτάσαμΐ κι' ώς που >ά
ξεψορΤωσουμί τα δυό μουλάρια μέ τά
σκηνΐκά, κα! νά ξαναπαραβώσεΐ, οΤά
γρήγθροτ τώρα, ό Άλ^ξης ό μουσικός
τό πιστόλι στόν Βασίλη τόν άντάρτη,
τόν ΠρΙγκηττα, εϊχανί δλοι πέσει «α.
Τάχαμα σάν σκοτυμένοι κα! κοΐμόντο«.
σαν. Είκοσηίσσαρες δρες πορϊία εΐ-
χαν£ κάνει μονοκοπανΐά. Γιά νά πέ-
ξουνε θέαΤρο στά χωρία ττοΰ κθτι (έν
ε"χα»ε ξαναΐδεΐ
ΑΝΤΑΡΤΕΣ
Τρώει την· Έλλάδα μαθρο άκριδομάντ
Βούλγαρθι κ' * Ιταλία νοι κι' Άλαμάνοι
Μά τοθ ξολοθρεμοϋ τους ή ώρα φτάνβι.
Τήί Έρινύας τόν ττέλρκα στά σκότη
Τρογάει γιά τόν Αγτρο καΐ τόν ττ;ροδότι>
Μιά έλληνική τυροτννθ μάχα νιότη
'Αντ<5{ρτρ£ κλεφτουργ,ά·. τό άρμοττολίκι Κοττηφοροθν ττς Λιόΐκουρας οί λύκοι Τοϋ γαύρου τού δυνάστη κοποΛΙκη. Στ* αρμοπα, άδέρΦιθί! Α Φ«σισυ.ός τ* θά σβόσει άπό τό πρόσωπο της αέρας Πνέει στά. βουνά μοί» λευτβρι&ς άγέρσς, ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΓΕΡΗ2 Ο Δ]ΩΓΜΟΣ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ Μ Ε ΚΑΤΑΠΛΗΞΗ κ«! *ρ(κη ό •πινευματικός κόσμος τοΰ τόττου _ . _ μας ΛληροφορεΊΤαι «ώς τό Κα κουργιοδΐκειο "Μεσολογγίου ^ο^τεδίκβσε πάνω άπό δυό χρόν'α φυλακή τό γνω.. στά λογοτέχνη Θέμο Κορνάρο. "Η ύ_ πόθεση τής δίκης ε^ γνωστή: Ό βαυ- μάσιθς αύτάς μαχητής τής αληθείας ξε_ σκέπασε μ' ένα τού φυλλάδιο «ΚλίφΧες καΐ άγύρτες στήν έξουσία» την ττροκβ. τοχική, κατοχΐκή καΐ καΤοπΐνη πολιΤείβ τοθ μητροπολίτη Μεσολογγίου «κ.» *|- εροθέου Παρασκευοπούλβυ. Ό βΤηλι. Τευόμενος ΪΕρωμένος άνσγκάσθηκε 0στ»_ ρα άπό πολλοϋς ένδοιβσμούς «ά υπο. ΠΕΡΝΑΕΙ Η ΕΠΟΝ ('Αφιερωμένο στοΰς ΑπσνΙτΐς καΐ έπονίτισσες ττ>ς Καισαριανης)
"Απόψε τ' άστρα λάμπουνε, γρυσό τό νιό φεγγάρι
Τ(ΐ τταραβύρια κι' οί καρδιές στή γειτονιά άνοιγτά
Περνάει ή ΕΠΟΝ, στις ροϋγες της χοβρούμενο ένο: σμάρι
νιά τη ζωή. γιά λευτεριά την πάλπ τραγοοοά.
δλοι άφουγκράζοντ«ι κοττά τό λόφο τυέρα:1
—Πάλι ή ΕΠΟΝ μέ τό χούν! μ.αντόπα θό: μας πεΐ
τί πρέττει γιά νά κάνουμε. . . κι' οβθριο άγώνα μέρβ.
στήν ττόρτα μα< τό μυστΐκό νά ρίξει τό ν«ρτί. Ποωΐ (δι,α6άζουμε τί ψές στούς τοίγου»: £γει γράψει. τά σπιτ^α Ιγιναν φλάμπουιρα γτυπανε τή σκλαδιά, είνε τα γράιαυ,ατα φω-κές κάθε ψυγη θ' άνάψει, γιά τούς όγτρούς μας μαχαι ριέο πθύ μπήγονται βαβιά. Κ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (©εσσοίλός) ΕάλΜ μήνυση έττ; δνσφημήστι. Ύστενΐ άπό τό* πρώτο γύρο ή δικη άνΒβλήβτ>-
κι γιά νά έτβιμαστίϊ ή σκηνοβισίο.
ΟΙ ιμάρΤυρίς διωχτηκαν, σιΑΚλήφβησαν,
άπειλήθηκαν —- χά σχίΤικά στοΐχίία
βα τά δώσουμε μόλΐς σνγκοπρυθούν —
κα! τό Κακουργιοδικκίο τταρά τ4 4τί_
ραντο, τό έξελεγμένο, τό άδκάοεισΤο υ,
λΐκά τής κατηγορΐας, δικσΐώνΐι την τί*-
λιτ*ία τοΰ άνέκαθΐν ηελατη των 6ικο-
στηρίων Ίεροβέου Παρασκευθπουλον
κοιΐ καΤαβικάήει τόν κατήγθΜ συγγρο-
«έα. Ο θέμθς Κορνάρος στάβηκε <νας άπό τούς άγωνισΤές γιά την ώποκάδαρ- ση τού κληρου άπό κάθε παρααιτικό κα! διίφθαρμέΌ κ«1 άνΤ-νριστιανικ4 στοΐχΕΪο — μ' Ινα παλαΐότίρο 6ι6λΙ· τού, τό «"Αγιον Ορος», ξεσκίπασί δ¬ λο Τό βοΰρκο τής μοναστηριακής οιύτής ττολιτείας. Ή Έκκιλησία ίυσΐκά τής ίκ,μϊταλλευΤικής Ιεραρχίσς Μν μπορού- σβ νά τού τό συγχωρήτε! Άλλά οίτ* κα! Τό δοσίλογο κρατος μπβροΰσε νά τοΰ συγχωρήσ€ΐ ττώς αγ&ί'νίθ'τΐικ* ένβν- τίο-ν τού «ατακΤητθή, ττώς μαρτύρηο» άπό τά "Ες—*Ες, καΐ πώς κλείση* μίλλοβάνοπος στ ό Χαΐδαρι. Κοί Έκ- «λησία καΐ ΚράΤος, σέ ίγκλημ<χτι«η άλληλεγγύη, συνασπίσβηιο— τ-άνω σΓτ|» ώρα τιού πρόβαλλε καΤήγορος τοϋ έκκλτμ σιαστΐκού δοσιλογισμοϋ, γιά νά τόν έ- ξοντ,ώσουν. Πώς τό Μητολόγγι, ή ΙϊΡΠ αυτή ιΐόλη *ής ελευθερίας, ανεχθή1* — να τέτοιο Ιγκλτ>μ«; Άλλά βυσΐκά »1
υπεύθυνοι βς μή νομίσουν πώς τίλε'ω-
οαμε. ΟΙ ττνευματικοΐ ανβοωττοι ΘΑ
ΚΙΝΗΘΟΥΝ ΠΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗ-
ΙΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ. Ή ύττάβΕ— νά μ*-
ταφΐρθεΐ στά δΐιββτήριβ Τής 'Αβήνας—
βέν άψορα τόν κ. Ίερόθεο, άλλά Φ
'Εκκλησία, οθη τό θέμβ Κορνβρο, «λ-
λά Τή βέση των πνευματικήν βνβρώττω»
καί κάθί τίμΐας συνειδήο*ϊς "
στή Δικαιοσύνη.
ΜεΛΛΟΘΑΝΑΤΟΙ
ΑΛΒΑΝΙΛ
Δυό _ξυλογρθφίες άπό χό λευκώ -. ττού έξέδωσοτν κατά τή διάρ κίια ττ,ο Κατοχίΐο ο»
χαρακτιχη με τούς κ.λύτερους "Ελληνις καλλιτέχνες. σχαδηκε σέ *'" "^
νις Κατοχής. £νο ττοαγυατΐκό *—λβ »τ^ν άνώνα ί«Α "Εβνους.
ξγ
ΕΕΑΜ.
υπευθυνο* ίνΝΐΑ=ΕΩΣ , ΓίΗΡΜΟΣ ΕΜΜ. ΡΟΒιβΗΣ
Ή ΖΩΗΣΤΗΝ ΑΘΉΉΑ
Έλεύδερες πεννιές^,
ΟΙ δρόμθι Τής Αθήνας άντ·1Χ°ϋν άπό
?ά χαρθύμ£να τραγούδισ. των παιδιών
ττού έπιστρέψουν καβημΐρινά άπό τίς
τταιδικές κστασκηνώσεις.
— Είνε δύσκολο δμως νά ξεχωρίσίΐ
κανείς ποία παΐδάκια τραγ^υδοϋν άπό
•πραγματική χαρά γιά Την ώμοία περί_
ο&ο ιτού πέρασαν οτ!ς έργατΐκές Ιδίως
καί υπσλληλΐκές κατασκηνώσεις.
— Κσΐ ποία τραγθυδοϋν ΐ·ιά νά ίκ.
δηλώσουν την άνακούφιοτ) ιτού δοκίμα-
σαν με την άλλαγή τους άπό τή νη_
στ*ζία καΐ την κΤηνωδη ζωή στην όποίσ
Τα είχον ύποδάλει οί χίτες παιδονόμοι
«αί παΐδονόμΐσσες μερικήν κατασκη-
νώσεων.
Α ΟΙ ϋττοψήφιοι ψοιτητίς ■'πτθχ0ΐο&ν.
ται εφέτος νά καταβάλουν 50 000 δρσ_
χμές γιά έξέταστρα, προκειμένον νά
γίνουν δεκΤοι στ;ς εΐσιτήριες έξετάσεις
τού Πανεπιστημίου.
— "Ετσι ττροστάζουν οί ψυτοσδέστες
τοθ Πανεπιστημίου καΐ ό ΰπουργός τους
Κ Πσπαδήμος.
— "Ετο-ι £νας ♦τωχός φοιτητής γιά
νά Ττληρώσίι ίξέΤαστρα μόνο καί έγ_
γραφές ττρίπει νά πουλήσίι όλοκληρα Τα
ύπάρχοντα τού πατέρα τού
— Κσΐ οϋτ€ λόνθς γιά την ύποχρε_
ωτΐκή άγορά των συγγραμμάτων τα ό-
ιτοΤα οί φωτοσδέστες συγγραφεύς τους
(χούν διστΙμήσ€ι 6σο περίπου καΐ τ6
μαϋρο χαβιάρι, κΐ' άς Ιχουν τ« πιό
ττολλά τή γεύση πού εΤχβ τό σκθυπό-
ψωμο Τής κατοχής...
Λ Ή ' Αθηνά γέμΐσε αύτές τίς μερίς
άπό "Αγγλους στρατιώτες, τοΰς γνω.
στοΰς «κοκκΐνοσκοΰφηδες»
— Καΐ ό κόσμος πού θυ»ΐάΤαι τοϋς
δλλθυς «κοκκινοσκούφη&ες» τού Σκόμ-
πυ, ιτού ίδρασαν τόσο «ήρ ^ ι κά» έναν_
τίον τοΰ δημοκρστΐκοΰ λαοΰ των 'Λ-
βηνών «ατά τή σύγκρουση τού Δεκϊμ_
βρίου, βλέττε, δλους αύτοθς τους νβο.
φερμένους μέ τό δυσάρεστο τυναίσθημα
πθϋ είνε φυσικό νά τοϋ προκαλούν.
Λ Τ6 δεξιά μέρος τής όδού Τοσίτσα,
σ' δλο τό μήκθς Τού, δέν μπορεχ νά δ
διασχίσει κανεϊς χυρϊς νά κριτά τή μύ-
τη τού, γιά ν* άττοφύγει -οΐς άναθυμΐά-
σεις των άπορρΐμμάτων, έκείνων που
ίχουν οτενΐς σχέσΐις μέ τοΰς τοίχθυς,
πάνω στούς όποίους δέν ΰπάρχουν σταυ-
ρθί.
— Δέν ΰπάρχει κανένας άρμόδιος
γιά νά απαλλάξη την κεντρΐκή αυτή
ττάροδο τής όδοΰ Πατησίων, ττού όδη-
γεϊ στό ύπουογεϊα Εργασίαν; καΐ 'Ε-
θνΐκής Οικονομίας, άπό Τό ιακό αύτό;
— Τα αΰτοκίνηΤα τοΰ Δήμου άρκε_
τα χρησιμοττοιήθηκον γιά τίς μεταφορές
μθναρχικών ψηφθφόρων καΐ δΐαδηλωτών.
— Άς χρησιμοττθιηθούν μΐο φορα
καί γιά τή
V-
ι· <λ,1-. > των αλλων
σκοιπτιδιών...
ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ
ΑΚ.ΡΟΠΟΛ (Τηλ. 22.332):
έν 6ψίι».
ΑΠΟΛΛΩΝ «Χορός τής τύχης»
ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛϋΥ (όδός Νΐκοδήμου
9.30 μ.μ.: «ΝυμφΙος άνύμψευτος».
ΒΕΡΑ ('Ελ, Κωμωοία): «Άρραβωνιά.·
σματο»
6ΝΩΜ!;Ν0Ι ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΙ (Τηλ.84
269, θέατρον Μθυσούρη όδώς Μσυρο.
μαΓαιων στάσις Άγνελοττοθλοιρ):
«Άν δουλεψεις θά φός»
ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ (Τηλ. ^Ι·4ν2—Μέγαοο
«Ρέξ») 9 μ.μ.: «Ο κ Ντ' φαλεν.
τόρ».
ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: Βαφτιστικός
ΛΥΡΙΚΟΝ (Τηλ. 55 400): «Ι κρίμΐσμί
νη φωληά».
ΪΑΜΑΡΤΖΗ (Τηλ. 54.755): Νέα Μθυ
σικΛ ΣκηνΛ ώρο 9·15' «Δΐαβολοπαι.
δο».
Κινηματογράφβι
(Σήμερον αί εΐσττρσξεΐς δλυν των κινη
νατογραφων θά διατόθθμν διά την άνέ
>ι.ρσΐν Μνημείθυ των έν ΈλΛθδι πεσό»,
^ων ΒρεΤανών, ΑυσΓραλών χαί Νεοξη.
λανδών).
ΡΕ=: Ματωμένος βάλτος.
%.· ΚΊΟΥΣ: Βασίλΐσσα ϋποκόσμου.
ΣΙΝΕΑΚ: Επίκαιρα γεγονότο.
ΑΕΛΛΩ: Γιάνκη-ΝτουνΤούλ Ντάντΐί
ΑΘΗΝΑ: Άξέχαστα χρόνΐα.
ΑΘΗΝΑΙ Α: Φανταοοα τής δττερας.
ΑΘΗΝΑΙΟΝ: Παναμερικάνα
/,&ΗΝΑΊΚΟΝ: Τόσκα.
ΑΙΓΛΗ: Νέον έργον.
ΑΚΡΟΝ: 7 άγοροκόριτσα.
ΑΛΑΣΚΑ: 'Εττΐ τα ϊχνη λαδρεμττόρων.
ΑΛΕΞ: Χιλιες καί μιά νύχτες
ΑΛΚΑΖΑΡ; Κοπάοκθπθι τής νύχτας.
ΑΝΕΣΙΣ: Αδικαιολόγητος έποκαία.
ΑΝΤΙΝΕΑ: "ΑστεγοΙ έρωτίινιένοι
Μ1ΑΡΥΛΛΙΣ (Αγ Παρασκ.); 'ΑλΛ.
τρωτοι λοοί.
ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ (Π.Φ.): Γάμος μί έΐτΐφυλ
Α=ΕΛ: 'Αρσέν ΛοιΛΐΐν.
ΑΠΟΛΛΩΝ: Χαμενο ό^^οο
ΑΣΤΟΡΙΑ: Ή άναίόεια θριαμβεύιΛ.
ΑΤΤΙΚΟΝ: Καινούριο ψεγγκρΐ.
ΑΤΛΑΣ: Μιά νύχτα άγωνίας.
ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ: Περιπέτεισ εττόν ώκεανό
ΕΕΡΝΤΕΝ: Νησί τοΰ ττειρασμοϋ.
ΒΙΚΤΩΡΙΑ: Νεκρός ίκδικεΐτοι
ΒΟΞ: Καλαμανζού
ΒΟΣΠΟΡΟΣ: Κσταο-κοχτοι ο-τίς »λ6γ«ς
ΒΥΡΩΝ: Τυχερός.
ΓΡΑΝΑ: Ή άναίδεΐα θρΐαμβΕύει.
ΓΚΛΟΡΙΑ; Γκάγκ—Χ6.
ΓΚΡ6ΚΑ (Ν. Φσλ.): Δυό δρφσνίς.
ΔΕΛΦΟΙ: Γκρεμισμένα δνεΐρα
ΔΑΙϋΑ (Π.φ.): ΜιχΛΐκό Φλάνδρας.
ΕΛΛΗΝΙΣ: Γκρεμισμένα είδκλα.
ΕΡΜΗΣ: Εκτελεστικόν άποσττασ'μα.
ΕΤΟΥΑΛ: Έττικίνδυνη διάίαση.
ΗΛΕΚΤΡΑ: 'ΑπρόσκλητΟτ διάβολος
ΗΡΑΙΟΝ: "Ανθοπώλις των 'ΑβηνΔν.
ΗΡΩΔΕΙΟΝ (Ν. φιλαδ.): ΚουρσάρΟ< ψάντασμα. ©ΗΣΕΙΟΝ: Ήρωες της μάχης ©ΗΣΕΥΣ: Μυστήρΐα των Τ ΙΛΙΟΝ: ("Αγ. Π.): Φλογισμένη γή. ΚΑΜΕΛΙΑ: Φρουρά επί Τού Ρήνου ΚΑΠΙΤΟΛ: 3 Τρελλθί αστυνάαοι. ΚΑΡΜΕΝ: Δραπί.τες Τού ·ΑΛκαπράζ. ΚΟΛΩΝΑΚΙ: Καταδότης. ΚΡΥΣΤΑΛ: Μεγάλο ψέαμα ΛΑΟΥ: Χέρι ποϋ σκοΤώνΓ:. ΛΙΝΤΟ: Πρ6σωπα λησμονηαίνβ ΛΟΥΞ: Παντρεύτηκα μιά μάγΐσσο). ΜΑΚΕΔΟ: Λίλιοη/ Ρώσσελ ΜΑΣΚΩΤ: Μορφή μιάς γυνο,ίκας. ΛΛ. ΛΟΥΖ: Μιά γυναίκα μέ τιαρελβδν. ΜΕΤΡΟΠΟΛ: "Ανβιξιάτΐκη σερενάτα ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ (Κηφΐσιάς): Κλίφτης Βαγδάτης. ΜΥΡΙΑΜ: Καλογρηά οοτανάς. Ν ΑΝ Α: "Εχασα την καρδιά μου. ΝΕΑΠΟΛΙΣ: ΚατπσκοτΓθζ Τού Βορρα· ΝΙΡΒΑΝΑ: Παραστρατημενη ΝΙ ΝΟΝ: Κατηγορω ΟΡΦΕΥΣ (Βουλ.): Νίον ϊργον. ΟΡΦΕΥΣ(Λ.): "Οίαν σμίγουν τάηδδν. ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ:Στ6ν ΐσκΐο τής Φυλακής ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ: Πυργος τοΰ μίσθυς. ΠΑΛΛΑΣ (Παγκ.): Νόθος. ΓΑΛΛΑΣ (Κηψισΐάς): Νόθος. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ: ΜΚφή μας ΠΑΡΙ: Άνοιξιόπΐκες τρέλλες. ΓΕΡΟΥΖΕ: Κυρία μέ τάς Καμελίος ΠΕΥΚΑ(Σαλ.): Βασιλ. κινΐζουπόλεως ΓΡΟΤΕΥΣ: 13 Ίππότϊς ΡΕΑ (ΠαγκραΤίου): ' Ξονανθίζουν »4 Οόδα ΡΕΞ ('Αμ ): Σκλάίοι τΛ; Στβμτρθύλ ΡΕΈ ΙΝ.φσλ.): Χαμένη ζούγκλα Σ.ΦΙΛΟΘΕΗ: Νύκτε; τ' 'ΑπρΙλη. Ϊ.ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ: Βάλς Δουνά6ί»ς. ΪΠΟΡΤΙΓΚ: Λίνα Βαρσθβίνα- ΣΤΑΔΙΟΝ: ΚορίΤσι τθθ καμπαρέ. ΣΤΑΘΜΟΥ (Ν. ΦαλΟ:Ούρανής δόξης ΤΙΤΑΝ (ΠυοιΤ): Τό νησϊ τής ΛδθνΛί ΤΙΤΑΝΙΑ (Άμ·): ΔραττίτίΓ κολάσεως ΤΙΤΑΝΙΑ (Παγκρ.) Δθξασμένα φτερ4. ΤΙΤΑΝΙΑ (Χαλ.): Ναπολπάνικες «ρα δυές. ΓΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΩΝ ΑΙΓΛΗ: Δρβμάκι παρα$ε(σου. ΑΝΝΩ: Τ6μ 'Εδΐσσων. ΑΠΟΛΛΩΝ: 'ΑνΤβρσία. ΑΥΡΑ (Κουτσ.): Βαρΐετί. ΓΙΑΛΤΑ: Μ!στ€ρ Ζορντάν. ΓΡΑΝΑΔΑ: 3 τρελλ,οΊ χρυσοθ?1ρ*<;. ΚΑΠΙΤΟΛ: ΛιποτάκΤης. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ: "Αγάπη στόν πόλεμο ΛΟΥΞ: Κουρσάροι Μαλαΐσίας ΟΑΣΙΣ: Κίτρινη κόλασις. ΟΡΦΕΥΣ: Ό δνθρωπθς μί Τα νκρϊζα ΠΑΝΘΕΟΝ: ΔΙλημμα ΠΑΛΛΑΣ: Σειοήνες Μπροντγουαΐη 7ΠΛΡΝΤΙΤ: Δραττίτες κολόσεως. *ΡΥΝΗ· Καίημττλάνκο. ΑΛΑΜΠΡΑ (Πατρών): Βασΐλισσα Έλι- σάβετ. 2ΕΝΙ3 (Πατρών): ΜαΤωμένος δόλιος. ΟΥΦΑ (ΠαΓρών): ΚλίφΤης τής Βαγδά Της ΟΙ ΑΠΟΛΥΘΕΝΤΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ Ή 'Ενω— 'Αιτολυβέντων υμ κων 'Υτταλλήλων κολ€{ δλθυς τοθς άπο. λυθέντες άστυνομικούς νά πΐράσθϋν ά- ττο τα γραψεϊα της (όδός Λυκούργθυ 10 Α' βροφος άρ. γρα» 2) γ'ά ένδιαφί. ρονΓα ζητήμαΤα. Ή Όμοοττονδία ΠωλησάνΤων ΑκίνηΤα Επί Κατοχής καλεϊ δ¬ λους Τοϋς πωληΤάς "Αθηνών καϊ Πειραιώς δπως περόσουν άν'υπίρ θέτως άπό τά γραφεΐσ τής Έτ. Πληροφοριών ΤΗΛΕΞ, ΦΕΙΔΙΟγ 7 (8—2 καΐ 5—7) διά νά λά_ 6->υν όδηγίας κσΐ ένισχύίθυν οί
κονομικώς Τόν άγώνα, γιοττ'ι τδ
ζήτημά μας κινδυνεύει νά χαθς
ελλείψει οΐκθνομικών τόρων Δέν
τρέιπει νά μείνη κανιϊς πωλητής
ποϋ δέν θά εκτελέση τό καθήκον
τού δίδοντας την ένίσχυτ ίν τού
ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ
ΠΥΓΜΑΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
Ό Άντονόπουλος κσΐ 6
Γρίσπος στήν Αίγυτπο.
Σημερα τό βράδυ στο γήπεδο τού
ΠαναθηναΓκοΟ θά συνεχΐσθοθν οί πυγ_
μσχικοί άγώνες γΐα τό ΤΓρωΤάθλημα
Ή σημΐρινή όργάνωση παρουσιάζει 4.
ξαιρετΐκό ενδιαφέρον γιατΐ ο" αυτή θο
ττάρουν μέρος καί οί ττρωταθλητές τής
Νοτίου Ελλάδος (Πατρών). "Ηδη ο'
ττρωταθλητές τ£ν Πατρών έφθασαν ηρο_
χέές τό 6ράδυ. Αύτοι ίΐνε ό ττρωτοττυ-
γμάχθς σΓά μέσα δάρη Τσ€.μττερλίδης,
6 'Αλεξόπουλθς, ό Γιαννιτσόττουλος καί
ό ΟΙκονόμου. Τούς Πατρΐνούς ττνγμά-
χθυς συνοδεύει 6 ττρθπονηΤής το«ς Μ.
Μευρόπουλος.
Τό ττρόγραμμα των σημερινών αγώ-
νων, τΐ€ρΐλαμ6άνει τίς £ξής συ"αντΓν.
σ£ις:
Μυλοττοταμ,τάκης — Τσεμττερλίδ η ς,
Γΰαίννιτσόπουλος — Σουλόπουλος, Ά_
λεξόττθυΛος — Μυκωνιάτης/ 'Αναγνω-
σ-άκης — ΟΝονόμου. 'Επίσης θά γίνίΐ
τό μάτς Κακλαμάνου — 'Ανδρΐκοττοώ-
λου.
— Σημερα έξ δλλου οναχωροθν γιά
την Αϊγυιιτο οί πρωΤοττυγμάχοι 'Αντο3_
νόπουλος καί Γρίσττος προκ€ιμένου νά
άγωνισθοΰν στήν Αλεξάνδρεΐα μέ Αί
γύτττιους ττρωταθλητές.
ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
ρ 12 Μουσικές σϊλΐδες 14.10
•Εμείς κι' ό κόσμθς 14.15 *Η ώρα
τι&ν ακροστών 14.4!) Μουσικός προ·
Βολέας. 17 Χρημστιστήριο 17.05 Ρω
σικα τραγχ56δι« 17.15 Γαλλι,κή ώρο.
17.30 ΜοοΙική γιά τάν κοθίνσ 18 10
Ή £ρβ τοΟ παιβιβθ. 18-30 Τό προ.
γρα-μμά σας. 20.15 Εμείς κι' 6 κ6-
σμος. 20.29 "ΕλοοφρΑ μονοική. 21.13
ΆτΛ)στ«5:σμστοτ *ΐτό β~ρ«;. 22.15 Ή
όρχήοτρα τού σταθμοθ. 25 "Εμείς κι'
Λ κ.,ομος 23.05 Μονσική χοροθ 23
40 Ρεσιτάλ βιολιοθ ττΐς κ. "Ηλ "Αρ-
γυροπούλου. 24 Έλοα»ρο- )
00.30 Τσιννχχνικιι μουοική.
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙ-
ΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ
Τό ερχόμενο ΣάββαΤο κσ! την Κυ_
ρΐακή τό ττρωΐ στό 'Εντευκτήρΐο ΤοΟ
ΕλληνοσοβιεικοΟ Συνδέσμθυ (Σόλωνος
46) θά γίνει ή τρίτρ έβδομαδιαία κΐ.
νΓνμαΤογραφΐκή ττροβολή. Ή εϊσθβθς μέ
προσκλήσεΐς.
ΔΓΑΛΕΞΗ ΠΑ ΤΟΝ ΡΟΥΣΩ
Αϋριο Παρασκευή 27 τρ. μ. κα) ώρα
7.30 μ. μ. θά δοθεϊ στή Γαλλΐκή "Α-
κοδημία (Σίνα 29) οιάλίξη τού κ. Ν(-
κου Γαζέττη (γσλλΐστί) μέ 9έμα: «Τό
Κοινωνικό Συμβόλαιον τοΰ Ρουσώ.
ΧΑΘΗΚΕ
Στήν όδο Μελιδώνη (πάροδθς 'ΕΡ-
μού) χάθηκ* ίνα πορΤθφόλι μέ φωΤο.
γραφίίς κσΐ ταυτότητα. "Οποίας τό
βρήκε παρσκαλεϊται νά
γραφεΐα μσς.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ
ΑΟριο Παρασκευή γϊνεπβι στί|ν ίι*-
κλησία "Αγΐοι 'Ααργυροι ψυρρή (ωρο:
8 μ. μ.) τεσσαρακονθήμερο μνημόσ^ν^
τοΰ Μέμου Φοή, ττού δολοφονήθηκε στή»
Εκάλη άττό Τρομοκράτίς.
ΥΠΟΛΟΙΠΑϋ!
Στήτν 'Αποθήκη Έμμ Γ. ΜαλακοΟ
Χρυσοσττηλαιωτίσης 1 καΐ Πραξιτέλουι
Τηλ. 32809 (πλησίον 'Αγ. Μάρκου)
Γυναΐκεϊες 'Αράχνης δρχ. 4900
ΓΐΛ'αικίϊες φΐλέ μεταξωτές » 5600
Γυναιιοεΐες Μπαρολέ » 2500
Κυλόττίς > 1600
Κομτΐιναιζο» » 6500
Φανέλλες > 1501;
Προσόψια » 2400
Κάλτσες άνδρών » 1200
Κώλτσες ά.'δρών ριγί » 1500
Κάλτσες άν&ρών Ντέρμπιι
ίξτρα » 190Ρ
'Υττθκαμισα » 9500
Υποκάμισα κσρρώ » 12500
Υποκάμισα μακρύ μανίκι > 14.900
"Υποκάμισα ποπλίν ίξΤρα » 22500
Καΐ πολλά άλλσ εϊδη μέ μΐφό ίλάττω.
μα στή μΐσή Τιμή
(Πώλησις λιανική καΐ χοθβρική)
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ
-
ΒΡΑΒΕΙΟ
ΕΘΝΙΚΗΣ
ΑΝΤΙΙΤΑΣΕΩΣ
Έθνικτ>ς
ΐ^υ προ-
ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ
Άντιστάσεος
κηρι'.σσει ή ρη
Διοτγωνισμοΰ πού ουστήθηκε
κοττά τταράκλησ- τ-Γ,γ Κεντρι
κήί 'Επιτροττης τοΓ' ΕΛΜ ά-
ττο6λέ-ει άποκλειστικά στήν
ήθική ένίσγυση της ζων
τοτνής τέγνη-ς — δέν έ'γει
κσνένα στο<γείο ττολιτικθΰ γαρακτηρα. Τό γεγονός δτι άνωνοθετεϊται άπό ένοο πθλιτΐκό όρ-γ<χνισαό δέν δγει άλλο νόημα παρά 8τι ό πο-- λΐτικός αϋτόο όργανισμός έκ τιμά σ' ύψτ>λότο:το δοτθμό την
Τέγνη σάν πσράγοντα τής
πολιτιστικης άνόδου καΐ τττχ-
ρέγει στοι^ αχλου/; πολιτι-
κούς όργανισμθύς £να 4ξαί-
σιθ ττθίράΐδρΐγμα γιά μίμηση,
'έί,'ύ άπό κάθε πολιτική οΐα-
ττάλη. Γι' αύτό καί τα έργα
πού θά ύποβληθοθν θά κρΐτ
θοΰν υ.6νο κατά την άντικει-
ϋενική άί.Ία του^ κι' δγι κα¬
τά τό στο'.γεϊο τού γρώμσαός
τουΐί. Κάθρ προσπαθεία, ά^'
δττου κι' ό:ν προέργεται κι'
δπθιθ κι' ότν εΐνρ τό ττνεΰμα
της—ίξω άττό τίΊν ττερίτττω-
ση ττοό ή Τέννπ θά γρΐισιαο-
ττοιηθεϊ συνειδπτά γιά τή δια
στροφή τίϊο αληθείας — θά
προσεγτεϊ μέ την "δα στθ/ρ-
γή καί φροντίδα: Ή έτΐιτοο
τπτ. δκτ/ων.σο,οϋ δέν ϊγει άλ-
)ο γνώμονα γιά τό ίρνο της
άπό την άγάττη τπγ ζοός την
Τέγνη καί πρός τό "Εθνος.
Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΣΤΟΥΣ 200
ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΠΑΣ
Στήν κορυφή της άρεττκ φτα-
(σμένοι
τόν θάνατο νικήσαμρ. Καΐ τώρα
υ,έ λοόλουδα τού Μόιη, στεφα-
έ
(ωμι.
πάνω άπό γρόνο καΐ φυλή καΐ
(,γώρα.
μέ την Έλλαδα αέσα μας άκέ-
(
(ρια.
γορό Ζοβλόγγου σέρνουιιε στην
(πλάση
κι* άπλώνουμε στόν ανθρωττο τα
(νέρια
σττΐν κορυφή της άρεττκ νά
(φτάσει.
ΣΟΦΙΑ Μ,ΑΥΡΟΕΙΔΗ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ
ΤΟ ΠΡϋΓΟ ΙΥΛΛΑΛΗΓΗΡιΟ ΤΟΥ
("Ερνο τοΰ ζωγρ«4>ου ·. Ζαχαρίου 1943)
ΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΟΣ
Τ
Ο ΠΡΩΤΟ απ-ρώμα τής λο-
γοτεχνίας της Άντιστάσε-
ως άποτελοθν τα οτ^θόρμΐ
Τα έκ€ϊνα τραγούδΐα ποΰ άνα3ό-
θι>καν άπό τα ϊδια τά χείλη τού
μεγάλου ϊνωνύμου ττρωταγωνιοτή.
τοΰ Λαΐΰ. ΣυνεχίζονΤαο την πά
ληά ποιητική τταράδοση τής φυ-
/ής ττού ποτέ δέν διακόττηκε. χά
τρσγούδια τοθτα παρουσιάζονται
σάν μιά άνοτνέωση το0 δημοτικαί)
Τραγουδιοΰ, τής άτμόσφαιρας
τοΰ 21, Είνε ττλίγμένα πανω
σχούς Τδιους έσωχερικοΰο κι' έ-
ξωτεριικούς ρυθμούς. εχουν άνάλο
γο πάθος — ΰπο/.είπονται δμως
ττιά σέ εύοωστία καΐ μυθοπλαστι
κή δύνσμη, γιατΐ ή «άφελής» (μέ
Την παρθενική σημασία πήζ λέξε¬
ως) ποιητική φανΤασία τού λα-.Ο
δ ίττοκομμένη άπό ΓΪζ
Κ*ΛΔΒΡΥΤΑ
Ξυλογρβφίσ 4ττό τ{, θβυμάσιο λεώ κωμα ττού έξέδωσαν οί
'οΰ ΕΑΜ «Γιά τή χι λιάκριβη τη λειηεριά»
Η ΜΝΗΜΗ
ΤΩΝ ΝΕΚΡΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟΝ
Τή μνήμη άπ' τοϋς σκντόφους μας πού πέσαν στόν άγώνσ
την έ,χουμε όλοι μ,έσα μας, Φώς άσβυστο στάν αίώνα.
Άστρο-νβ ττοΰ μάς όδηγά Φωτ·ά- νέ πού μάς καίει
Φωνή - νέ άπ' τα βο*θειά τής γής πού διαλαλεΐ καί λέεί ι
'Οσό-χει σάλΐο ή γλώσσα σας σκντρόφοι πολεμάτε.
τό 3'ός νά συμχζέψρ,τβ. τό τέρας νά χτυπάτε.
<Μή δισταγμό ^ κθντόσταμα, γΐ άνάσα χσσοιιέρια μόνο χτυττάτε δλο1 μαζι καΐ με τα δυό σας χέρια. Κ ι δταν ψοφησει τό ΰστείο τς,ΰ φα<ΤισμοΟ κεφάλι άαέσως νά ιιολώσετε 'ττό μ1 ά σϊεριά στήν δίλλη μέ γίλΐρο στράτες λέφτερες νά ζώσετε τΐι σφαΐρα νά τρέχει τό Τ(;«γοΰδι σας παντοΰ σάν τόν άγέρα, ν' άντιλαλεϊ χαρούμενο σ' άνατολ ή καΐ δύση νάρθεϊ κι' έασς στά μνή^οα νά μάς λκοξ χρμο να νάρθεϊ κι' έασς στά μνή^οαα νά ή η μ,άς γλυκοξιπτνησει. ΒΑΣΙΛΗΣ Ρί?(ΑΣ ΤΟ ΤΡΔΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΝΤιΣΤΑΣΕΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ σΤΙγ-μή τού ά¬ γώνα ό ελληνικάς λαος τραγθά- δησε τή λαχτάρα τού γΐά τή λευ_ ΤΈριη. Η μάχη, ό καθημερινώς σκληρός αγώνας, οί ήρωες κι' οί νεκροι τθυ βρή καν την καλλιτεχνική τους εκφράση σέ μιά σειρά από τραγούδια πού άπό στό- μα σέ στόμα άγκάλΐασαν των ίλληνικό λαά δημιουργώντας μιά καινούργια πα_ ράδοση λαίκού τραγουδιοΰ Γνωστο! κι' άγνωστοι συνθέτες, δπως κι' ΟΒΐλοί λαΤκο! άγωνιστές πού δέν ξέ_ ρα;μ€ τά όνόμστά τους, ϊΐνε οί δημΐ- ουργοί τού. Πολλά χαρακτηριστικά Τού δημοτΐκού Τραγθυδιού τού 11 συναν. κα! στά τραγούδιβ τής 'Αντι- στάσεως. Η μ&λωδΐκή γρο-μμη. ('Βραοεοο (Συνέχειο *πό τό ττροηγούμενο) — Ακου. θ^ τρελλαθώ Μά τί μβ; —'Υττηρχε κάτι, —ύ Βέν Τό ή· ν^Ρ0,·. ----Τί ήτον ΟΟΤ6; —Μ* δτι... »τι... —Πρός θεοΰ, Μαρία, ηέσ* μου επί τέλονς τί συμβαίνειί Έκείνη κύτταξε την τΐόρτα τιάνω 4ττ0 τόν Βοροντσόφ Πήρε Ραθϊΐά Ονατινοή χαί: —Νά, 6τι. *γο~ώ τόν ΐΓρηγορη. "Ορμησε πρός Τ6 μέρος της —ΤΙ λές, Μαρία; Τάτε ή γαλήνη ξοτναγύρισβ στη Μαρία "Ενοιωο·Ε την καρδιά Της νά φλέγεται «πό εύτι>χΙα.
—θά μεΐνεις μαζί τού;
—Ναί 9σ μείνω μαζΐ τοιι, ζανα_
εϊττε έκείνη σά νά έπαναλάμ.ρΌνε το
κ:ίμενο είς «ρκθν.
—Μια τέτοια βυσία, ΜαρΙσ...
Τόν διέκοψε:
—Γελιέοα,, ΒΙκτορ Δ*ν «Ινα»
θυσία.
—Μσ τότε τί είναι;
——'ΑγάΛτη... μόνο άγΛΐη... *·
Γλούστατα. εΐιΐϊ έκείνη σιγανά,
«οθαρά.
Ξ<χφνικα άκούΐτβηκε ·υνατη ή φωνη τοθ Γρτιγόρη: —Γρή γορα. Μαρία 1 "Εφυγε τρέχοντας τιρΐν Λ Ββ. ροντσόψ κλείτει την τΐόρτα πίσω τού —ΠοΟ εΤσαι, λοΐίΐόν; Μδ ή ιτρώ ΤΒ !«ϊ καΐ 9λβ τα Β'Βλία Χ,ηνικσ χαί ΐ.ίνα στ6 «ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ, Λ Ε Κορα», 5. Τηλ. 22 5«· τη κανονιά. Στηρίχθηχε στό χέρι Τής τκ>λι>.
θρόνας καί άγκάλιασΕ άπό τόν λαι
μό τόν Γρηγώρη. Ό κεραυνός.ςέσχι
σε τόν <*έρ«. Καπου μακρυα μ ά κοκΜνη λίμψη φάνηκε. ΟΙ φωτο- βολίδες ϊσκαζαν καΐ ό ούρανός γέ μιζε μέ άστέρια κόκκινα πρασινα, ττοΟ σκορπίζονταν ϋστερα μέσα στο σκοτάδι. Οί βοό τοι άκούγονταν αραιοί. Ή γή ά αστέναζε, τ· άστέ· ρια Βπεφταν άφίνοντας τΐίσω τους μιά χτρο>ματισμένη αύλοπχΐά φαι.
νόταν ακάμη στό &έρα £να τ«λευ.
ταϊο κάκκινο λααττ,ιονι, τιού καθυστε
ρημένο, κατέβαινε σάν Ινα Φύλλο,
ποθ τό κουνοθσε ό αέρος Ή ήχώ
τού κεραυνοθ σβΐΛ-όταν πίσω άτΐό
τό τκτραβυρο. Κβα Οστςρα £γινε
σκοτάβι.
—Δί»!.._ μετροθσε & Γρηγόρη.
Κ αί ττόλι ή έκτυφλωΤιχή λάμψη
Φά'.ηκε Τβ τείχη τοθ Κρεμλίνου
βγτ>καν άπό τό σκοτάδι Όλο τό
διάστημα χρωμοηίσθηκε ϊντονα γα.
λ,άζιο, Τά κανόνια άντηχοϋοχΐν και
εΐχϊ φώς σά νά ?|ταν μερά
—Κύττα, κθττα, έκεϊ κάτωΐ
ΟΙ φωιτθρρλίδες (τρέχον σάν 4ιτδ
μιά ιτράσινη —γή. "Εμειναν γιά
λίγο μετέωρίς καϊ δταν 6σΒυ<ΐαν, ο-τόν ούρανό Ιμεινε ίνα ούννεφο άπό χρυο-δσκονη, ίνα μικρό σύννεψο, ττού Λκτιβολοθσβ στή 7κοτεινή ίτμόσφαΐρα. Ναί, ναί, ιΐχε δΐκιο. ή κοπίλλα ου Βασσια "Ας δοϋν, είς δεί δ. νος ό κόσμος τόν Γρηγόρη της, τόν "ρηγόρη τκώ στό βνομα της ιτατρΐ «ΐς Μόσχας χαιρετάει μ· αύτές τίς ιμητικές κανονιές... Ή άγάπτ), μόνο ή άγάπη, ϊλε- ναι οί φο>τοβολίδες. Μονο ή άγά.
—. Ρρθντοϋοαν τά κανόνια Μόνο
τ> άγάπη, αθτές ήταν ή λέξεΐς πού
-γράφον στόν ούρανό μέ μυστηρι.
ώδη ςτημΡϊα οί γαλάζΐίς,
καΐ κρυσες ται'-ίες..,,
•ΕΛΐν
οί διάφορες παραλλαγές πού ίχουμ* σ
ίνα τραγούδι, δπως καΐ ή όμαδικόΤχν-
τα στή σύλληψη, δημιουργία καί κατο.
ττινή έπεξεργασία τους, εΤνς βασΐκά χά
ρακτηρισΤικά λ*κής μουσΐκής.
Γιά πολλά άπά αύτά, ένφ ίχουν δη-
μΐθυργηθί; οτά δυό τελευταία χρό'ια τής
"ατοχής, δέν ξ-ροι/μ£ τίττοτβ γιά τό σι»ν_
Οίτη τους Ή φΐλοδοξία τού — αν μπο
ρούμϊ νά μιλάμε γΐά τέτοια — ττεριθ-
ρίστηκε στή χαρά πού £νοιωσε φΤιά-
νοντας μιά μελωδία πού ϊκλεινε ίνα
κομμάτΐ, μιά πλευρά τοΰ Άγώνα. Τό
βνε-μά τθυ γρήγορα ξεχάσΤηκί. "Εμ«1ν*
τό ϊδιο τό τραγούδι πού ή λαΓκή £ύ-
αισθησία Αλλοτε προσθέτοντας κι' όίλ-
λοτε άψαιρώντας τό ϊκαμ€ κ'ίήμα της.
*Ενα άπ' αύτά τά τραγούδιε εΤν€ τό
*Τσαρούχΐ/>. Τραγουδήθηκε ττολύ σΤή
θΓσσαλία, Ιφθασε ως γήν 'Αθηνα, κΓ
άγσιτηθηκε πανΤοΰ Η μ€λ<οδία τού εΤν€ Μ'σ δεΐγμα έλληνικής μθυσΐκής. "Εχθυ_ με καϊ παραλλαγές Τού, κι' δμ»^ γιά τό συνθέτη τού δέν ξέρουμΐ' Τΐποτο. "Αλλο χσρακτηρΐστικό τταράίειγμσ ττού μάς έειχνει πόσο τά Τραγούδια αΓίΤά είνε μιά άπο τίς τηό ζωντανές έκ_ ϋΓ,λώσίις τού έθνικθαττίλίυθιρωτΐκοθ 6- γώνσ, είνε τό τραγούδι «Στ' αρματα! οτ' αρματα!.·», πθίηση Καρίούνη, μου αΐκή 'Αστραπόγιαννου Γι' α^τό τό τοα γουδι ά ϊδιος ό συν3έτης τθυ μάς λέγει πώς ή μίλωδίσ τού άπό στόμα σέ 0^6. μα δέχθηκε χωρϊς νά άλλοιωθεΐ σΤή 6ά- ση της άρκετές πσραλλαγές. Σόμερα, κατασταλαγμένθ πιά στήν Τελΐκή τού μορφή, τραγουδιέται μέ τίς άλλαγές πού ή λαΐκή εύαισθησία τού χάρισί· "Αλλα τραγούδια ττθθ ίεχωρίζουν γιά τή δύνα-μη μαζϊ κΐ" εθαισθησία Τούς νιρ τό ί.λληνικό τους χρώμα δπως καΐ γενικότερα γιά την άηλή μά ίκφρσ_ στΐκή μελωδική τους γραμμή, είνε ή ιτειρά τραγουδιών γιά Τά μικρά 'Αΐ- Τόττουλα. Γιά πρώτη φθρά, μέσα σ' Ινα τέτοιο σκληρόν άγώνα δέν ξεννΐοϋνται καϊ οί Ανάγκ€ς τού τταΐδιοθ. Γραμμένα πάνω σ' έλληνικές κλίμακες τραγουδουν μ£. τό δικό τους τοότίο τή λ€υτεοιά κσι τίιν πόθο νά βοηθήσουν κι' σι'<τά τον Αγώνα μί τα μέσα πού διαθέτθυν. "Οπως είνε ψυσΐκό στό σύνολό τους, τί τραγούδια ποΰ μάς δφησΕ ό έθνικοα_ πελευ9€ρωτικός αγώνας (χούν δεχθή ττοΐκιλόμθρφες έτηδράσ€ις. Μαζί μέ Τίς άλλες πνίϋματικίς καϊ «ηλλιτεχνικές {χδηλώσεις κΐ' ή μουσΐχή άκθλούθησε τόν "διο δρόμο μετά τό 21. Τό ϊδιο πνεθμα τού λονιωτατισμοΰ 6_ πως καί Λ Μεγάλη Ίδέα, είχβί *λέ.. βρια έπίδραση στή δημιουργία τοΰ νε~ πρλληνικοΰ μουσικοΰ πολιτΐσμού. Η παράδοση τού δημοΤικοΰ τραγθυδι·ΰ *ού ο* Λλλες χώρ€ς σταβτ,κε ή πηγή καΐ τό ξεκΐνημα γιά τό δικό Τους μουσικό πςλιτισμό. άγνοήθηκε καΐ περιθρίσθηκί ττί χωρΐό πού Εκτοτε δέχεται χαρΐς «βμμιά προτΐαίδεια δλες τί-, δσχημ«ς -λευρές ενός φΤασμένου έξελικΤΐκά δυ_ ηκοϋ μηυσικοΰ ττολιτΐσμοΰ. νΕτσι ο <- θνικοαπΐλευθεοωτΐκός άγώναο βρίοκΐι πηγές της εμπνεύσεως της. άπό τόν πρωτόγονο χαυτισμό τού άν- 3ρώπου μέ τή φύστ). "Ενας δαρύς. χωρίς συναισθηματισμό, χω3ις οάκρυ καί χωρϊς χσμόγελο. μη¬ χανικάς ττολιΤισμός ττού έ'χει επι στροττεύσει δλα τα μέσα τού όλέ θρου. ίχει άποσπάσει τή συνα-.- σθηματικότπΤα άπό τή ψύση κι' έχει στειρώσει τίς μυθοπλαστι- κές δονάμεΐο τής /.αΐκής φαντα- σίας. Οί ττηγές πλέον τής Εμ¬ πνεύσεως δέν βρίσκοντα, σχή ίύ ση άλλά ατίς Ιδέες. κι' έτσι δέν μπαρέ! ν* άντλήσει άττ' αθτές ή λαΐκή συναισθηματ.κότητοι. αλλα ή όργανωμένη ττιά καλλιτεχνκή σονείδηση. ή ττροσωπικότητ,οι τού καλλΐτέχνη πού ί.ντι κατέστησε τόν μεγάλο άνώνυμο καλλιτέχνην Τό δεύτερο—στή χρονικη. δχι 'μωΓ ττάνΤα καϊ την ποιθΤικ,'-, ά- στρώμα άττοτελοθν θούρια. οί παιάνες, τα έμβα- τήρια. χά άγωνιστΐκά καϊ ϊδεο- λογικά τρογούδια τά συνθεμένα καί τονισμένο άττό τεχνίτες τού λόγου καϊ τής μουσικής ττοΟ γνώ ρισσν πραγματικαί μίαν άτπ'θανη δόξα. Σά λογοτεχνήμαχα δέν εί¬ νε άνώτερης ποιότητος" κι' δμως συγκίνησαν βαθύταχα τόν άγωνι- ζόμενο λαό. εδωσαν χά φτερά • ών τθνΐκών κβϊ μ€λωδικών ρυθ- μών σχούΓ πσλμούς, στά σι/νθή- ματά χου. σΐϊς Ισχές τού. σχονί .τόθους τού, τόν συνόδεψαν σ' δ- λες τίς νίκες κοί σ' δλεΓ τίς ήτ- ες χοΐΛ-γιατϊ ακριβώς ήσαν έμ- ττνευσμένο άττό τό άγωνΐστικό ττά Θος τού καΐ μίλησοτν την όπτλή χαΐ τίμια γλώσσα τής καρδίας Τού, Τί /ΐιθγοχεχνική άζία έχει μ·.ά Μασσαλιώτιδα; Κ ι* δμως, σχάθη κχ ό παιάνας πού ύψωνόχαν κοττα .όρυφα στό κέντρο τού έττανοοτΐ' τικοΰ πνεύμαχος τής Γαλλίας. Τί λογοχεχνΐκή άξία εΤχαν τά θούρΐοι τοΰ Ρήγα ττού άναττχέρωναν τίς ψυχέο τού 6~όδθυνου Ιθνους; 'Υ- Γτάρχει σ' δλα αύτό: τά μαγικά τραγούδισ έ"νβ σχοιχεΐο άντληιιέ· να όλόΐο·[(χ άττό την ούσία «αί χήν άττ'χ—ολή χής Τέχνης—*ττό την κβινωνική δινλαδή λε,τουργία τηζι ττοΰ ύπολΛίπεται, σ' ένταση άνάμεσα σχά στοιχεΐα των άνώ- χιρων βαθμίδων. Σ' έττοχές μς- γάλων άγώνων. ή λαΐκή συνεΐδη- ση κοουφώνετβι σ' όρισμένους κοινούς σκοπούς καΐ ττόθους. καΐ χό άττλό έκεΐνο τραγούδι ττού θά συμττέσϊι νά έκφράσει τούς πό- θούς «ύτούς. γίνετβι μονομιδς τό τάνθημα, ή κοινή έ'κφραση, ό κοι- νός διερμηνέας δλων χών παθών ·—τό ένιαίο τρογοΰδι χοθ μυριο- -'-όσοϊττου χοροο πού τό ψάλλεΐ. Ο! σταφίς τού Ρήγα. ΰστερο 4- πό Τόσες γενεές άκόμη συγκΐ- νούν, ό 'Εθνικός "Υμνος ττβρ' δλιΐ την καττηλική εκμετάλλευσή τού άττό χοΰς άνάξιουο μιλάει όλόΐ· σ·α ττάνχα στήν ψυχή μας. κι' ω¬ ρισμένα άττό τά θούρια ττκ Άν Τισχάσεως, θά συγκινούν γ:ά τολ λές γενεές Τϊγ καρδιέΓ των Έλ- ληνον πού θά γ>ονΐμοποιεΤ τό
■τνεΰμα των Αγώνων τής 'ΑιΤΐ-
&*τγ "-«'ω'* μ^ς.
Τό τρίτο σ' άκθλου&ίσ στρώ-
μα της λογοτεχνίας τής Άντιστά
σβως άττ&τελεϊ ή πρώτη ττεζθγρο-
Φία τής Άντιστάσεως, διηγηματα
καΐ χ;ονικά~όλσ δμως άκόμη (--'
βαθειά τοττωϋένη στή μορφή και
στήν ΰλη τοι>£ τή θφραγίδα τού
χρονΗ-.οΰ. ΕΤνε ό καρός των ά
γώνων' ή τής πρώτης συστηματι·
κης ταξινομήσεως των έντυττώσκ,Μν
κα'. των άναμνησεων. ή ττέννα λυ-
γά κάτ« αττό τί) βάθθς των γε·
γονότων, λ Λόγθς στέκβται άσκε-
πής ιιττροστά στό μεγαλεΐ0 τής
φβνερωμένης Πράξεως, ή Τέχνη α¬
δυνατεί νά αορφοττοιήσει καΐ νά
συνθέοει στό διν.ό της ττρδίο τό
ττοοσφερόμενο ΰλι·/6· κΐ' άρκεΐτα1
νά τό παραθέσει. Είνε έ"να όργα-
νικό στάδιο τό στοώμα το,ιτο ττοΰ
σηκώνει πιά τή μρλέτη τήε ψιλο-
λογΐκήο κ,ρ'τΐκής. "Οσο ύττολείπϊ
ται οττΊ σύνβεση. στήν ούσία δτε-
λσδή τής τέχνης, άλλο τόσο κερ-
δίζει στή δύναμη τής ττβοαστάσε-
ως κι' ύπάρχουν έδώ σελίδεΓ νραμ
μένες άπό «άττλότητο κηρδιάί»
ττού «ιένουνε τίτλοι τιμιάιτ γιά τούς
ι ώς Τά νβές ογνω-
συγγρσφεΐς τους. Τίς γνω
ρίίε1 κανείς άπό τή βοίθριά καΐ
σκληρή γ,α'ακιά καϊ θυμ'ζουν στα
9εοά την ξυλογραφία—"τή θαυμα-
στΛ αυτή τέχντι ττού άγωνίσθΓνκε
στήν πρώτη γοαμμ-τ, των άγώνων
Τ',ΰ λαοτ υέ θαυιιαστές άττοδό-
σεις. Άλλά τό ούσιαθ"Τ|κότερο.
τό στοΛ'ΐα τθ'*το άπητρλ·>ΐ τό
ττΓώτο βήοα γιΛ τή ά-/όλθυθο τέ
τσ'το στοώμο.
Τό τέτοιΐτο ττραγματικά στρώ-
αα τής λογθτρχν'ας τής Άντιστό
σρως άττοτελεΐται άττδ τα Εργα
ττού άζιώνουν νά μεταφέρουν τό
Ολι/.ό και τό ττνβθμχ τόπ άγώνα
τΛν ίλληνΐκό λαό στό σύνολό τού χ».
ρΐς 8 ι κ ό Τού μουσικό πολΙΤισμό,
άδιάφορο αν τόν χωρίζουν τόσα χρόνΐα
άπό τήιν άπελιυθέρωση Τού 21. Ν<λ γ'ατϊ τα τραγούδια τής 'ΑνΤιστάσεως Ιχουν βεχτίϊ τόσ«ς ίπιδράσεΐς. "Ομως ΐιίσα αττ' δλΐς αύτές τίς έπιδράσεΐί- ξεττεΤιίταΙ μιά γνήσια έλληνΐκή φωνή πού γιο μιά άκόμη φορά προσπαθεί νά ονμβάλίι στή δημιουργία τού συγχρό¬ νου νεοελληνΐκοθ ποληΐσμθύ, ξικινών. Τας άπδ τίς ρίζες μας, πού εΤνί ή πα. ρέ·εοση τοΰ δημοτΐκοΰ Τραγουδιού μας. Τό Τραγούδι τοΰ ΕΑΜ, ττοίηση καΐ μθυσΐκη τού Β. Ρώτα, στέκϊι ίνα μΐ- κρο μά χαρακΤηριστικό δεϊγμα ούτής τής προσπάθειας. Τό έλληνικ* χρώμα τής μελωδίας Τού, ό χορευτάς ρυδμός πού συνταιρΐάζ€ται τόσο μέ τό περΐ€_ χόμενο Τού λόγου, βττως καΐ ή κραυγή: ΕΑΜ, ΕΑΜ, ΕΑΜ, ΕΑΜ, ♦ωνή λαοθ πού φτάνί, ώς τ· βσΤρα τοΰρανοΰ... Ττ? κατατσσΐΚι άναμεσα στά πιό κατλά Τραγούδια ττού μάς αφησν ή 'Λντίσταστ). «0ΙΒΟΖ ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΙ ΘΕΑΤΡΟ ΓΤΗΝ ΥΠΗΡΕΓΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΝΥΚΤΕΡΙΝΗΠΟΡΕΙΑ 0ΙΑΣΟΥ (Άπό την περιοδεία τού βεατρικοθ όμίλου ΕΠΟΝ ΘεσααΚας, τό καλοκαΤρι τοϋ 1944) Ο στό πεδίο τής τέχνης. Λαμπρές προσπαθειες έγιναν καΐ γι.νονται. Οί όητοόόσει« είνε μΕΤρημενες- άλλά σταθερες. τό: άτοττημαιτβ ώ Φ&ονοθν^—τό γεγονός δμως εΤν« δτι τό _π·νεϋ«α τής Άντιστάσεω',. τό ττνεΰμα δηλαδή τής προόδοι» κ*ί τος άνθοώπ'νης άξίας άνατ ραξε π ά τά Βαλτωμένα νερά τής νόθαί καί παραλυμένης [ίεαοττ λεμικής λογΟτΕχνίας χΐ' άξιώνει άπό τό Λόγο · νά κρατήση ι ιό χρέος τού στό μεγάλο άγώνα τού άνθρωπον. Άπό την αητοψη τούιτ| στή λογθτεχνα ^^)^ Άντιστάσεως δέν περιλαβαίνονται αόνο τά έργα ττού βντλοΰ-ν άττό τούς άγωνει; της τό θρματικό ΰλικό τους. Περιλαμδάνονται καΐ δλα τά £; γα ττθύ έκφίάζουν τρ ττνρ,ομα της σ' δττο α σχθλή κι' αν άνηκουνε κι' δττοΐο θέμα κι' αν έχουν. "Ε τσι άν είνε άλήθεΐχ πώο ή τέχνη πεθαινει άπό έ'λλειψη περιεχόμε¬ νον, δτοτν ή ζωή στραγγίζεται ά¬ πό τίς /.οινωνικές δυνάμεις κι άττθμένουν οί άδειες φόρ'ΐρς τούς; άλλο τόσο άλήθε'ϊ πρέττει νά βίν πώς ό αγώνας § τής Άντιστάσεως άφυττνίζοντας σ' δλους τού£ ΐο- μεΐο τίς δυνάμρς τού εθνουΐ. δί- νβι μέ το ττνεΰμα τού ττού άνανε- ώνεται άδιάκθπα μέ τά νέα ν,αΰε φορά ττροβλή'ΐατα. Ινα άττέραυΐο στ-ί,ν τέχνη ΰλικό· παλλόμενο άτΐΛ ζωντάνια κι' άληθε,ια. .** Ή λογοτεχνία £τσ( της Άντ1- στάσεως δέν έχει στό λογαριασμύ της μόνο τόν ύττέροχο τίτλθ δ1· συμπαρασταθηκε τα Χαό ιαας στούς ττρόσφατοος μιγαλειώδεις άγώνες τού, άλλά καΐ τό γργονόο δτι σαν εκφράση ενός οίγάλ&υ Ιδϊθλογ1- κοΰ και έθνικοΰ άφυττνΐσυοΓι απο¬ τελεί μ ά γνήσια άφετηοία τιΐς λθνοτεχνίας τής χώροοο Μας. πού ξρ.κινώντας άπό τό Σολωμό άττο- τβ·λματώθη-/.ε σ=τό λογΐωτατισ,ιό καΐ ξεν.ινώγτας ττάλι μέ τό δηαο- τικισμό εαναποτελαατώθηκϊ μέσα στήν Ιδεσλογικη παροκιιΛ τού άντιδοαστΐκοη ν.όσμου. Τό Βασι/.ο άξίωμα τής^ πχρακμτνο αυτής. «Α τέννρ γιά την τέχνη» θάδεται κα- τω άττό τό νέθ τουτο Εεκίνηυα ιτίς λογθτρ.χνίας μας. Ή τέχνη δέν ε(- νΐ ττολυτέΧβιθΓ~άλλά άνάλογα μ» τοθί καιρούς καΐ τίς πεΡπτέτε'εΐ. των άνθΓχόπιντον όιιάδων καΐ δπλο καΐ μάλιστϊ' χά;η στή δύναμίι Της ττού άττοτελεΐ κα'ι την οιΐσιβ της. νά όργανώνει δηλαδή τή συν- αισθηματικότπτα καΐ νά την κβ- τριΛΟνβι στούς σκθττούς της, έ'νΐί βττό τα σττοι^δαιότρρα δπλα τώι Ιδεολογ'-/ών, κοΐνωνικών ν.αΐ έθν< ■ κων άγώνων. Μέ ττ> σειοό- τη£ πά-
λι κι' αυτή. δσο στενότερα 6ρ,'·
σκεται συνδεμένη· κατά τό πνϊθ-
ΐασ καΐ τούο σκοτκύς της μέ τούς
άγώνρ,ς αύτούα, τόσο ττερισσότεΡ^
άνταττοκρίνετσι στήν ά—οστολή
της καί ιιεγαλών?ι οττθντώνταθ
Αλ-οένα καΐ ττερισσότερο βά9ος κΐ
άνανεώνοντβο καΐ -Γτλουτίζοντας
τά έκφϊαστ'κά μέσα της, να' άντί
νρται τόσο κουφωνεται άττό ζωη
κα! άττοστεώνεται — τσόφλι ώ-
ρ«ΐο κάποτε. άλλά ττάντα χωρΐς
όργανισαό μέσα το<>. κολλημένθ
στήν νοίτη τογ, αεγάλου ποτουιου
τής (Γωής ττού τό ρέμπα τού δισΰ-
κ£>· άνοτνεώνεται κσί ποτέ δέν
θταματάεΊ...
ΠΑΝΑΓΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ
ΗΛΙΟΣ έβασίλίιΛ πί«ω άπ' ,
τόν "Ιταμο, δταν ά»ή»αμε τά
ριζώματα καί πιασαμε τόν κάμ_
ύστερνό μελιχρο «ώς τής ήμέ-
ρες άχνθΦώτιζί μπροστά μας και τό
καμπίσιο κομ.μάτι ποϋ ε'ίχαμ* νά περ_
ποΓήσουμε καί τά ρΐζοχώρΐα των 6ου»ών
τού θα πιαιαμε, αψού περνούσαμε τή
οιδηροδρομική γραμμη. Αυτή ή σιδηρο_
{ρομική γραμμή εΤχε καρφωθΐϊ α' ίλα
τά κεφάλια κα! τα βασάνιζε μέ άνησυ-
χία. ΠαΤί έκε£ άγρυιινοΰσβν τά γερμβ-
νικά ψυλάκια, κΐ' ό θίασος Επρίπι νά
ττεράσει άνάμεσά τους
Ή κούραση άπό την όλοήμίρη πορϊία
ιμέ<τ· σΤό ήλιόκαμ,μα κι' ή ξίλιγωνμάρα όητ' τή νήστϊια ύποχωρθύσβν κι' αύτές άπ" τά κορμιά νά καμουνε θέση στό έ- λαφρό φρικίασμσ Τού κΐνδύνου, άπαράλ- λοκτα όπως ή κάψα καΐ τό φώς ύπθχω- ροΰσαν άπ' τό κόμπθ νά κάμθι/νΐ θί_ ση στή δροσΐα καί οτό σκοτάδι. Τι- καρδιές των ήρώων τής σκηνής, ποΰ δ¬ λοι τους κΓ ολες τους ήταν νεαροϊ, παιδία τής ΕΠΟΝ, κΓ δλοι τους ττρω. ταγωνιστές καί πρωταγωνίστριες, τίς ττϊρόνιαζαν φαντασΤικές ρΐπίς θανάτου κα! τίς ικανόν νά «άλλβνταΐ μέ γοργό- τερο ρυθμά. Τό ϊδιο κα! τά ποδάριβ, πού δλη την άτελίίωτη καλοκαιρινή ή- μίρα Ισερναν τα Ε>εχαρβολ«μέ*α τους
άρβυλοτσάρουχα στή σκόνη, σαλ€υαν
τώρα μέ βιάση, οί γλώσσης «Τχαν δε_
Βεΐ κι' ό θίασος, τό μα«ρόσυρτο καρβ-
βάνι μέ τούς πείοπόρους καΐ τά δυό
μουλάρια ψορτωμένα Τα ουμπράγκθΐλα
τής σκηνής, πθρευάτρνί άσιΛΐίθιστα
βούβός. θΰτ£ τραγθύδΐα, ουτ* γέλισ
πιί Ώς κΐ' ό συν£ΐθισιμίνος καυγάς
τοΓ "Αλέξη τού μουσικού, μέ την "Αν¬
να την καρατερίστο;, κι' σύτός είχε. κά_
νίΐ τόπο στή βουβαμάρά.
Η πορε'ια προχωρούσε πρός Την Τσό.
μπα, χωριό κοντά ·τό σΐδηροδρονικό
σταθμό, νδπου τό καραβάνι θαβρισκε ό.
δηγό γιά νά περόσίι τή σΐδρρθδρομΐκή
γραμμή τή νύχτα καί ν' άνέβει στά
ψηλώμαΤα. Τά ψηλώμοττα δλο σήκωνχ*
τό σκοΤεινό τους 6γκο δσο ττλησιάζα—
μί κοί τά άνήσυχα ιμάτΐα τοθ βιάσου
τγ ψάχνανε χωρίς νά μποροΰν« νά ·μαν_
Τίψουνί ττού νά πέφΤΙει ή γή τής έ-
παγ>*λί(ΐς γιά κε'ινο Τό βράδυ, το χω_
ριό Τσατιμβς ή Πετρωτό, μέ τή σχαλική
όνομασία, δττου τέλθς Οα μπορούσαν τά
κοηάκοτϊα κορμιά νά ξοτττλωθούν καί νά
γευχοϋν ΰπνο άσφαλιυμέ^'ο.
Ή Τσόμπα μάς ύποδεχΤη'* »άν κα_
λή νθικοκυρά πού ξέρει τή δουλΐιά της.
νάς έψιλϋψε ντομάτες κα! ψωμί καΐ νε_
ρό άρτεσιανά άπ' τά ίγκατα Τής γής.
ΨυχοπιάσΤηκε ό θίαοθς. Άντάμα 6ρέ_
Θγκε άνάμεσα σέ δλλσ καραβάνια μέ
ζ&α, χωριάτες, άντάρτες, τλήβθς συ_
νϊγωνιστές πού μαζ*υότανε έκεϊ άπ' τόν
κάμπο κ ι" άπό τα δυτικά γιά νά τηε_
ράσΐι πέρα "Η Τσόμπα €Τχε τούς Φύ-
λοχες, τούς συνδέσμους, τούς ύπΐύθυ-
νους. "Ηξΐρί πότε θά περνούσανε τά
τραινα μέ Τούς Γερμανοΰς, πότ€ βγσί_
ναν^ οί περιπολίες Τους. ννώρΐζε Τά
φοτεινά σήματα ποΰ κάνχτνε μέ τις Φ(α_
τοβολίδες άπ' τά φΑάχιά Τους. Πλη.
σίαζαν μεσάνυχτα οΤαν ξε<ινήσαμε σέ πυκνή τάξη πορείας. Στά 6αι/βά κι' ό_ λοσκότΐικα ΟϋτΕ τσΐγάρο νά σπΐθίσιι, οθτε φωνή ν' άκουστεΤ. Ός καί τά μουλάρΐα κοντοκρατημένσ άττ' Τά κοπτί-. στρια, πρθχωρούσοτν» μέ 4ήμΟ χ^νΐο, ββστώντα, καί τβ τους. 'θ θίασος άνΤίκρυσε κΐ' ο»1 ός μαλΙσμέ>α ο_
τγο κάθε κίνδυνο βουνά τής Νίβροιτο
λης, πώς ("τονε σκοττειΛης φθβςρ^ς'
Τώρα λοιπόν, στίιν κρίσιμη «ώρβ^ ό β,^
σίίης ό άνταρτης, ό έραστης ·,<,() 9^ σου, πού ϊτταιζε τόν Πρίγκηιΐα οτόν «Ρήγα», ϊδωσε τό πιστολι τού οτον Αλέξη, μιά κι' ε'χε δηλώσίι τΟσο κα_ λός σκοπευτής, κι' ό ϊδιος έκράϊ Τίς χ£ΐροβομ6!δ€ς, Ινα ίθλΐο 6όρος μέοη τού τή λιανή, πού νά έππίλο^ ήρθε ή ώρα Τους νά δΐκαιθλογήσουν τόν ΙβρωΤβ πθύ τθύχανε 6νάλ»ι ί,τ,· γΐν πλατή· Ό Βασίλης ο άντάρτης, δτβν |παι ζε τον Πρίγκηπα, ντυμένος μί τη» Κς,^ κινη μπλοθζα, μέ άαπρους ίρβμιταλίχ. δί,Γ βΓο λαΐμό κα! στά μανίκιο, ^ μπλού παντ«λοΛΊ κολλητό «αί μο^ρ. κάλτοβ, πού κρατοΰσ* την ίζΐοπρέτι,^ Την., μόνο ώς τά ξίχαρβαλωμήα Τ^, Ορ. βυλα, ίκοινε κάτι μεγαλόττρειιΐς, α»Γ χτές κι' άργές χεΐρονθτμίες, ττοΟ μάΐ βύμΐζαν τό άργό γύριοιμβ στό* κινημ,^ τογράψο. "Ε. μέ τέτοια χεΐρβνομίβ τ,ο. ράδωαΐ καΐ τώρα Τό πΐστόλι τού <π4 χέρια Τού "Αλέξη, κι· ό 'Αλέξης νθιώ. θονΤας την κρισΐμότητα τής στιγιμής, τό πήρε καΐ τό χού»Τωοϊ μί άνάλεγ,, κι' αύτός χειρονομία Κσ) χώρισ—. ο ίΐας μπρός κΐ' ά αλλος ττίιτω βη6 τ« Βσό κραβάΐ βΙ ς μρς Βιασικό καραβάνΐ. Ή Κατούκα κι' ή Σσυσάν», ταγωνίστρΐες, έκαμαν τοΤε νά λιγω. θβΰν ο-τά γέλια, άλλά σνϊ€παρμίνες «ι' αύτές άπό τό φόβο, τό άναίαλοτ» γι* άλλοτε, φαντάζομαι άκόμα θά γελάντ δτσν τό θυμούνται Τέλος ό ϊνας κβντά στόν 6λλον, ι6. σο πού άλληλοπατθυσαμί τίς ψΤίρκ^ μας, μέ μόνο θόρυβο τό κβύφΐο σούρ. σιμο τ»ν 6τ>|ΐάτο>ν στό Τρο^ών,, τπρά.
σαμί κα! τή γραμμή κα! τή δημοσία,
χωρΐς νά Φ<Λ<ε; ρουθούνι Γερμ^οθ. Στόν πρώτο σταβμό π·* κάναμε ν4 πάρουμε άνόσβ, ό όβηγός μάς βίίαί». σβ πώς οί Γΐρμανο! Τή νΰχτσ δέν τοχ_ μοΰσβν νσ ξίμυτίσουν αττ' Τά φυλ4_ κια. — Τώρα μας τό λές, «αϋμένΐ; ιΐ— ή ·Άν»α ή καρατϊρίστα άγαναχτΐφμ(νη καΐ ξοτνάηιασε τόν καυγά μέ τον Α¬ λέξη· Η πορεία συνεχίσθηκί δλη τή «ί. χΤ«, μέ κουτρουδάλες στό χαλικωτν^ γλυστερό δουνησΐο μονοηάτι Βγαίνον, τας ό ήλιος μπήκομε στό βλαχοχώρι, τόν Τσατμά ή ΠίΤρωτό. Μέ τό τούρ«ι_ κο κα) μέ τό νβακλασσικό τού βνομα, ήταν μαντρότοττος, μ' ίνα μοναχό δεν. τρο στή μέση. φτάσαμΐ κι' ώς που >ά
ξεψορΤωσουμί τα δυό μουλάρια μέ τά
σκηνΐκά, κα! νά ξαναπαραβώσεΐ, οΤά
γρήγθροτ τώρα, ό Άλ^ξης ό μουσικός
τό πιστόλι στόν Βασίλη τόν άντάρτη,
τόν ΠρΙγκηττα, εϊχανί δλοι πέσει «α.
Τάχαμα σάν σκοτυμένοι κα! κοΐμόντο«.
σαν. Είκοσηίσσαρες δρες πορϊία εΐ-
χαν£ κάνει μονοκοπανΐά. Γιά νά πέ-
ξουνε θέαΤρο στά χωρία ττοΰ κθτι (έν
ε"χα»ε ξαναΐδεΐ
ΑΝΤΑΡΤΕΣ
Τρώει την· Έλλάδα μαθρο άκριδομάντ
Βούλγαρθι κ' * Ιταλία νοι κι' Άλαμάνοι
Μά τοθ ξολοθρεμοϋ τους ή ώρα φτάνβι.
Τήί Έρινύας τόν ττέλρκα στά σκότη
Τρογάει γιά τόν Αγτρο καΐ τόν ττ;ροδότι>
Μιά έλληνική τυροτννθ μάχα νιότη
'Αντ<5{ρτρ£ κλεφτουργ,ά·. τό άρμοττολίκι Κοττηφοροθν ττς Λιόΐκουρας οί λύκοι Τοϋ γαύρου τού δυνάστη κοποΛΙκη. Στ* αρμοπα, άδέρΦιθί! Α Φ«σισυ.ός τ* θά σβόσει άπό τό πρόσωπο της αέρας Πνέει στά. βουνά μοί» λευτβρι&ς άγέρσς, ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΓΕΡΗ2 Ο Δ]ΩΓΜΟΣ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ Μ Ε ΚΑΤΑΠΛΗΞΗ κ«! *ρ(κη ό •πινευματικός κόσμος τοΰ τόττου _ . _ μας ΛληροφορεΊΤαι «ώς τό Κα κουργιοδΐκειο "Μεσολογγίου ^ο^τεδίκβσε πάνω άπό δυό χρόν'α φυλακή τό γνω.. στά λογοτέχνη Θέμο Κορνάρο. "Η ύ_ πόθεση τής δίκης ε^ γνωστή: Ό βαυ- μάσιθς αύτάς μαχητής τής αληθείας ξε_ σκέπασε μ' ένα τού φυλλάδιο «ΚλίφΧες καΐ άγύρτες στήν έξουσία» την ττροκβ. τοχική, κατοχΐκή καΐ καΤοπΐνη πολιΤείβ τοθ μητροπολίτη Μεσολογγίου «κ.» *|- εροθέου Παρασκευοπούλβυ. Ό βΤηλι. Τευόμενος ΪΕρωμένος άνσγκάσθηκε 0στ»_ ρα άπό πολλοϋς ένδοιβσμούς «ά υπο. ΠΕΡΝΑΕΙ Η ΕΠΟΝ ('Αφιερωμένο στοΰς ΑπσνΙτΐς καΐ έπονίτισσες ττ>ς Καισαριανης)
"Απόψε τ' άστρα λάμπουνε, γρυσό τό νιό φεγγάρι
Τ(ΐ τταραβύρια κι' οί καρδιές στή γειτονιά άνοιγτά
Περνάει ή ΕΠΟΝ, στις ροϋγες της χοβρούμενο ένο: σμάρι
νιά τη ζωή. γιά λευτεριά την πάλπ τραγοοοά.
δλοι άφουγκράζοντ«ι κοττά τό λόφο τυέρα:1
—Πάλι ή ΕΠΟΝ μέ τό χούν! μ.αντόπα θό: μας πεΐ
τί πρέττει γιά νά κάνουμε. . . κι' οβθριο άγώνα μέρβ.
στήν ττόρτα μα< τό μυστΐκό νά ρίξει τό ν«ρτί. Ποωΐ (δι,α6άζουμε τί ψές στούς τοίγου»: £γει γράψει. τά σπιτ^α Ιγιναν φλάμπουιρα γτυπανε τή σκλαδιά, είνε τα γράιαυ,ατα φω-κές κάθε ψυγη θ' άνάψει, γιά τούς όγτρούς μας μαχαι ριέο πθύ μπήγονται βαβιά. Κ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (©εσσοίλός) ΕάλΜ μήνυση έττ; δνσφημήστι. Ύστενΐ άπό τό* πρώτο γύρο ή δικη άνΒβλήβτ>-
κι γιά νά έτβιμαστίϊ ή σκηνοβισίο.
ΟΙ ιμάρΤυρίς διωχτηκαν, σιΑΚλήφβησαν,
άπειλήθηκαν —- χά σχίΤικά στοΐχίία
βα τά δώσουμε μόλΐς σνγκοπρυθούν —
κα! τό Κακουργιοδικκίο τταρά τ4 4τί_
ραντο, τό έξελεγμένο, τό άδκάοεισΤο υ,
λΐκά τής κατηγορΐας, δικσΐώνΐι την τί*-
λιτ*ία τοΰ άνέκαθΐν ηελατη των 6ικο-
στηρίων Ίεροβέου Παρασκευθπουλον
κοιΐ καΤαβικάήει τόν κατήγθΜ συγγρο-
«έα. Ο θέμθς Κορνάρος στάβηκε <νας άπό τούς άγωνισΤές γιά την ώποκάδαρ- ση τού κληρου άπό κάθε παρααιτικό κα! διίφθαρμέΌ κ«1 άνΤ-νριστιανικ4 στοΐχΕΪο — μ' Ινα παλαΐότίρο 6ι6λΙ· τού, τό «"Αγιον Ορος», ξεσκίπασί δ¬ λο Τό βοΰρκο τής μοναστηριακής οιύτής ττολιτείας. Ή Έκκιλησία ίυσΐκά τής ίκ,μϊταλλευΤικής Ιεραρχίσς Μν μπορού- σβ νά τού τό συγχωρήτε! Άλλά οίτ* κα! Τό δοσίλογο κρατος μπβροΰσε νά τοΰ συγχωρήσ€ΐ ττώς αγ&ί'νίθ'τΐικ* ένβν- τίο-ν τού «ατακΤητθή, ττώς μαρτύρηο» άπό τά "Ες—*Ες, καΐ πώς κλείση* μίλλοβάνοπος στ ό Χαΐδαρι. Κοί Έκ- «λησία καΐ ΚράΤος, σέ ίγκλημ<χτι«η άλληλεγγύη, συνασπίσβηιο— τ-άνω σΓτ|» ώρα τιού πρόβαλλε καΤήγορος τοϋ έκκλτμ σιαστΐκού δοσιλογισμοϋ, γιά νά τόν έ- ξοντ,ώσουν. Πώς τό Μητολόγγι, ή ΙϊΡΠ αυτή ιΐόλη *ής ελευθερίας, ανεχθή1* — να τέτοιο Ιγκλτ>μ«; Άλλά βυσΐκά »1
υπεύθυνοι βς μή νομίσουν πώς τίλε'ω-
οαμε. ΟΙ ττνευματικοΐ ανβοωττοι ΘΑ
ΚΙΝΗΘΟΥΝ ΠΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗ-
ΙΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ. Ή ύττάβΕ— νά μ*-
ταφΐρθεΐ στά δΐιββτήριβ Τής 'Αβήνας—
βέν άψορα τόν κ. Ίερόθεο, άλλά Φ
'Εκκλησία, οθη τό θέμβ Κορνβρο, «λ-
λά Τή βέση των πνευματικήν βνβρώττω»
καί κάθί τίμΐας συνειδήο*ϊς "
στή Δικαιοσύνη.
ΜεΛΛΟΘΑΝΑΤΟΙ
ΑΛΒΑΝΙΛ
Δυό _ξυλογρθφίες άπό χό λευκώ -. ττού έξέδωσοτν κατά τή διάρ κίια ττ,ο Κατοχίΐο ο»
χαρακτιχη με τούς κ.λύτερους "Ελληνις καλλιτέχνες. σχαδηκε σέ *'" "^
νις Κατοχής. £νο ττοαγυατΐκό *—λβ »τ^ν άνώνα ί«Α "Εβνους.
ξγ
ΕΕΑΜ.
Γ"
Ο' εθΐλθντ»
~ ΜΟΝΑΡΧΙΚυλ ιυπυι α
() νηΥΥ'ιλε μέ κτυττηχούς ττ·
τλους χήν εϊδηση δή χό Γενικο
'Ετιΐελεϊο ζηχεΤ έθελοντές άξ'ω
μαϊικούς καΐ ύτταξιωματικούς
γ.α χό σΤρατό. Δέν χρεια£Λ-
Την Λ τυμττανοκρουσια των μο-
ναρχ'κών εφημερίδων, γιά νό
καταλάδει κανεις τό σκοπέ
τού μέτρου. Σέ μιά περιθδο
ττού άσκε'ται εύρεϊα_ στρατοΛ.Γ
για Των κλάσεων των στροίτει.
σιμων καΐ των ίφΐδρων. ίνα πό
ρόμοιο μέτρο Θά Ιττρειτε .ό
ττροκσλεί τουλάχιστον έ'κπλιι-
ξη δταν μάλιστα είνε γνωσ·. ς
δτι ό σΤΡθΐτό<ς συγκροτείχαι μέ βάση χούς νόΜους πού προ6*ί τηυν τή γενική στρατολογ,α 'Εξηγ-ϊται δμως εΰκολα δτα* ξέρει κανεις δχι άττό δλες τίς κλάσεις των στρατευσιμων κσί των έοέδρων ττοΰ καλοΰνχα·, οί μονορχΐκοΐ κραΤοΟν μόνον Λ- σοιχ: εχουν μτηλιετάκια της Χ τΓ'.ύ δέν είνε περισσοτεροι ατΐό ί ,χ 10 5% Τούς αλλους ττ-ύ είνε δημοκρατικοΐ. τούε χαρα κτ.ηρίίΌυν «πλεο"άζοντεςν και τους τταραχωροθν «αδεία επ άόριστον» Ή ττοόσκληση λο>·
ττόν έθελοντών σ' Ινα στοα**
δττου δ ώχνουν τούς.. «πλίονά-
ζοντχς» Εέν έχει ά) λο λκοτγο ττα
ρβ νά σιιγκεντρώσίΐ δσοΚ τι»
χδν --αγ|ΐατοκτφ-»ντες καΐ χί
τες δέν εχουν άκόμη ττλαΐσΊΓθ-
στε ό ΣΑΝ νά μττοοί» νά βασι
σθεϊ σέ ?ιιττιστουΓ κοτΐ δοκ'.μοι
σμένους διώκτε<- τού λαοϋ, ιτοοκε.μρνου νά συνεχίση νά ΐντείνει χόν> έμφύλιο
μο. Είνε κι' αΰχό υιά άκόμο
ίνδί.ιΡη των ττΒθθ/σεων χής κυ¬
βερνήσεως νά συνεχίσει την
ί,ώφελη αΐμοροαγίίτ τού έλλιι
ν.κοΰ λαοΰ, ττού μόνον τα έ
(■- τ·α κ"Ί τΐ^ συμφοοές το"
τόττου πρόκ€|Ται «ό αΰςήσει
Ή «διβψευοο»1
Τ ό Γ. 'ΕπιΤελειο λτοαιου ε
ϊέδωσε χθές ανακοινώση οι·
σψευδονταο τΐς^ ττληροφθριει
τγοΟ έγραψι: η «Έλεύθερη Ελ.
λάδα> γιά την άΜηχανία και
τη» νευρικότητα πού έπικοα-
τιϊ ιιεταξύ των επιτελικόν πα·
οαγόνΤ(ον ϋστε-Ρα άπό την ά-
πθτυχ'α τών έττιχε'οήοεων.
Δαψεύδκι έττίσης (μολθνοτ'
«θϊωιεΐ άνάξια ττάσης διαιι»ευ·
οεως») την πληροφορία μας δ-
Τι ό κ. Σπηλ ωτόττουλος έττι-
χίίρησε νά έπιροίψει τΙγ εύ-
βΰνες τήε άττοτυχ.ας στουτ
Άγγλθυς πού σν.όττιμα έττιδι·
ώχθυν την παραταθή ττκ στ»
μίρινης άνωμαλίας.
Άν τό Γενικό Έπιτρλείο τη-
ροθσε σιγί έττάνω σ' αύτά ττο*.·
όπωο·δήττοτβ βΤττ£ ό κ. Σπηλιω¬
τόττουλος, Θά βΤχε ττροσφερει
κάττο'β ύπη&ρσία στόν Τόττο
Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΔΥΟ ΣΚΟΠΙΕΣ
Τό Έμερολόγιο
] Τό γαλλόνοΛΌ περισδικό τοΓ
Ι Καΐρου «ΙυΛζ» δημοοιεύει τού'
Ι δύο αύτούς νάρτες ιιέ τόν τΐτλο
πό τό Λθνδίντ καί τή Μόσγοτ»
"Ο τϋοωτθί ί>ριγνε< παχ βλέπουν την Εύοώπιΐ ο! "Αγγλοι: "Ενο «σιδηοοΰν ττθΓραττέτασιια» διαι ρεϊ την Εΰοώττη Ό δεύτερθΓ νάρτης δείνν*! πώς δλέπουν τΛ ποάγυστα -*-τΛ τή Μόσγα Στί- ■"εοαανία τΛ έονοστάσια ποι' στόν Χ_'τλΡΓ έργάίονται άκό ιι(ΐ. ένω ή (ΤΐυΦΜνία τοΠ ΠΛτο δαμ ποο6λ^-ΐ;ΐ.| τόν βιουηγανι κό άφθττλ'σϋΓ τής ΓείΗΐανί^ Η σθμφωνίιτ τοΓ) Πό'τσ'^θίια τγογι δ'τπει την '^^οστοατι^.1τικοτIΟ'' ση τής Γεηυανίας "Αλλά οί |στ'χΐτιωτεΓ ττν ,Βέουαγτ όπλ' ι ίονται καΐ γοιανάίονται στήν Ι άγνλΐκή ζώνπ κατογης Ό ατοο ' τος τοΰ "ΑνΤΡθΓ δέν ^ιαλύετα, Ι Οί τρείς μρ-> άες βάσεκ στη
Ι Μεπόνειο Ιπιποούκ
ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
«Ο πρωταργικόο σκοπός κσΐ ό γνώμονας για την ά
σκηση δλων των έξουσιον, είνε ό άπρλευθερωτικος αγώνας
τοΰ ίβνουε Τό Έθνικό Συμδούλιο η ΠΕΕΑ. οί άοιτλθι καΐ
ένοτλθι ττολίτες ύττηοί.τοΰν ττρίν άττ* δλα τό σκοτιό αύτό. Ό
Έθνικόο Στρατός ΕΛΑΣ είνε τό ένοπλο ταήΜ,α τοΰ "Εθνου^
ΐτού αάγετα( γ,ά την άττελευθέρωση της Ποπρίδος καί τίς έ-
θί τοϋ λαοΰ»
Δ
(τελευταϊο)
ν ό μίγΑλος
ό ν
ς β~.
ρ οντΐφααιστι.
κάς πόλεμος των 'Ενωμέ-
νων 'Εθνών νά βκιλεΐνε μέοα τού
την τΐισωδρόμηση κι' οί λσοί νά χύ·
■ανε τό αίμα τους γιά νά έγκαθιδρύ.
σουν καινούργιες φασιστικές τυοαννΐ·
ίες ή 'ΕλεΓιΊ'οη 'Ελλάδα. ό ζωντα-
νός πυρήνας τίς νεοελληνικής άνσγε».
νήσεως. τροκάλεσε περισοότερο κι"
*ιτο τόν ϊδιο τόν κατοκτητή, αιρροίκ:
υανιας καί μίσους των άοτικών κομ-
υΑ*τα>ν ττού στο λαικό κοογτγκ τής Έ-
ΤΟ ΕΑΜ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΙΗ
τής
ς 'ΑντισΤασεως βλέπανε τό τίλος
κοριαρχιας τους "Εδω-ϊαν £τσι
ΈτΓθθίαησε &<ύε $ ιΐιά διάιθίυση. πού δεν βάλλει. οϋτε ττθοσθέΤΕΐ^ ^, θδτρ με ώνει τίποτβ. Ό λαόι. ίέοίι τί γράφουμε και ττώί τή γςκΐφθυμε έηεΐς. ΕΙδ'κώτεθβ γιά δ.τ1 αφορό τή διαψεύση αύ¬ τη, ό λαάς αττορεΐ νά %5ίν»' αν Θά πιστέφρι τίο ττλπροβθ- ρ!ε« "ΐιάο έφημεΐίδσς ττού ίχει 49 έκδόθρΐζ κάτω ά—ό τί Γεριαανική κατοχή, ί τή διβ- «Ιιειιση ενόο ΓενΐκθΟ ΈττΠβ λϊίου πού το?ΐο «οοέο άνακοι- νωσβ διι άνβκατέλσβε και δέν άνακθΓτέλαββ τή.. Δίσκάττϊ! Τ6 μιιρτ^ριόδη άεροηλάνα Τα Κυβερνητικαί όργανο ρ σχου/ άπό καιροθ σέ καιρώ την Ιστορια ι&ν μυστηριωδών άιρθιτλά *ον εάγνώστου εθνικότητος» «ού ύπιρΐΛΤανται τοθ έδό«ρους μος, κο τβ.... μυστηριώδη κατεύθυνσιν ι Κ>1 τα ιζοιιν κατά κόρον τις τρο.
αύτΐς παροφιααεις ιά νά
ΰ σε διίγεροτη την ε^ημμενη
φα 'ών οφι'οών ΛναννΜστώ^
τους, ηού ι ινουνέυΐ
V"
Λτονηαει
μετβ την άίιοξη.. «^ΟτΊΐυη *ων
πυρβύλων. Άνίξόΐρτηίΐα βμως 4π6
την κωμικτ) διμη τοθ ηράγματος, οί
Μοναρχικοΐ πθί> ιτ<χρίδο«ΐο;ν άλόκλη ρη τή χωρσ σέ μιά ξένη Κατοχή, που τ' άεροηλά'α της δχι μόνον οργώνουγ τ6ν ο0ρβν6 μας. 4λλβ κσι ένεργοϋν επί τοϋ έδάψους μσς Ασκήσεις εναντίον ξένων σκα ψών—-δπως σονέβη μ* Τ6 ΓΛΧΛ1*»- ?ιόσ»ως τού έλληνι*οΟ έναιριου χώρου. Πολυ δέ ττερισσότερο α- νορμάδιοι να μιλοθι περΐ παρα. Ιΐιάσεως τοθ έλληνι,κοθ έναεροίυ χώρου. οΠλλο) δέ ταρισσδτερο ά- να(>μ66ιοι είναι έκΐίνθι ποθ ένώ ϊ-
}ίαλαν τούς Μοναρχΐκους νά κατα.
πιοθν «την Κάμηλον», τους ωθθθν
4ιτ6 και<>οΟ σί καιρώ νά διυλίζουν
«τ6ν Κωνωπβ». γιά »α κεντρΐζουν
την ανύπαρκτη έθνιχή τους φΐλοτι.
μία»...
Συνεχεια α»1 τήν Ιη σελιδα , χο άκθλουθήσει δλος ό λαός καί
! 6) Ν' άγωνισθεΐ σκληρά γιά την
έψαρμογή τού. Δηλαδή χρειαζό-
Ταν τταλλαΐκή όργάνωση καϊ 7·;η
τροφίμων άπό Τ'ς έτταρχίες έττοε
ττε νά συσττειρωθεϊ ό λαός σέ συ
ύ ά έξ
ρ ς
νεταιρισμούς πού θά τού έξασφά
λ'ζαν την έτταφή καΐ έπικοινωνία
μέ την ΰπσιθρο. "Εχσι άρχίζει ή
δρά^.ι των καταναλωτικών συνε-
ταιρισμών. Τό σγέδιο γιά την έ-
πιχυχία' χρειαζόχαν δύο πράγμα-
τα: α) Νά τό υΐοθετήσει καί νά
ν η ργη η
ρον άγώνα πού θά πεϊ: ΕΑΜ γε
οό καϊ μαζικό.
Είνε μεγάλοι. σέ ήρωισμό οί
άγώνες τού λαοϋ των Αθηνών
γιά την έττιβίωσή χου. Κι' εχουν
οί άγώνες ούτοι βαθύτατο
νικό μαζΐ άλθ
ρακτηρα.
άττελιίυθερωΤικό
ρρχς
τα κομμιχτα ΐήν έί,ήγηαη τής μιγΛλης
άικΛσίας τους ατι' Ίό ηροσκλητήριο
της Π<χτρίδας καΐ της άντιθέσεώς τους οτον άπελευθερωτικόν άγώνα. Είνε ή απόφαοή τους νά κρβτηοουν τ^ν έλ· ληνικό λαώ σε καθεστώς οίκονομικηι, καΐ πολιτικής κσταπιέσεως. Πολέμιθι των λαικων ελευθεριών, δέν μιτορού· σβν ν4 είνε έχθρο'ι τοθ φασιομοθ, νά στερξουν σέ έθνικό αιτελευθερωτικόν αγώνα "Οταν ή κατοχή έκστρατεύει (τό Μαΐο τοϋ 1943 καΐ τόν Όκτωβριο τοϋ 1943) ίναντια στήν -Ελεΰθερη •Ελ άδα, ή <*στι«ή αντιδράση ανοίγη ά της, Μά ή διασώση τοϋ λα. αίΛου καθεστώτος άπ' τίς ίπιχΊρήσεις αυτές τής κσποχής, έ· δειξ- τρανά πώς στσ βουνά τής Έ- λευθερης 'Ελλαδας οργανωθή κε καθί· στώς λαικών ελευθεριών και λαοκρα_ τικών θεαμών, Μονάχα σέ στηθη έλεύ- θεμου λαοθ μπορεϊ ό ιτατ|>ιωτισμός νά
όγκώ*εται, και μήνο ίνα καθεστώς
τέτοιο μπορούσε νίτ δυναμώσει τίς α.
μυντικές Ιχανότητες τοΰ λαοΰ καί νά
τόν κρατησει όρθιο στ6 ξέσπασμα τής
ψασιοτικής θύελλας
«
Την πρώτη Δεκεμβριού τι:ΰ
1943 τό στρατηγεΐ0 τού ΕΛΑΣ
μέ βάση τόν όργανισμό τής συ'-
διασκέΨεως τησ Ρούμελης έβγαλε
τόν πρώιο κώδ:κα γιά την
δί ϊ λΐή
ρ : γά την ούτο
διοίκηση καϊ για τη λσΐκή δΐκαιθ
σύνη. βάζοντάς χον σέ έφαρμογη
άπό την ίη Ίανουαρίου τοϋ1944.
Σή Βί της Εϋρυτανίας
10 Μί ύ
η η
Στήν Βίνν,ανη
ίδρύεται στΐς
1944 ή Πλ
ης ρτς
10 Μσρτίου τού
' '
1944 ή ΠολΠική "Επιτροπή 'ΕΘνι-
,ής Άττελ.ευθερώσεως. Συγκροτή-
θηκε άττό τούΓ ήγέτες τής 'ΕΘνι-
κής Άντιστάσεως: Εύριπίδη Α/πα
κΐ,ρτζή Έμμ, Μάνχακα( Γ Σ·άν
το, 'Ηλ. Τσιρΐμώκο και Κώστα
Γαδριηλιδη πού όνομάσθηκαν
Γραμμαΐεΐς ΟΙ όργανισμοϊ των
Γραμματειών. ττού συντάχθη<αν άργότερα συμπληρώσανε τή Θεμ£ λίωση τού Λαΐκού Κράχους. Ή ΓιΕΕΑ σάν κεντρικό δργανο κυ· δερνητΐκής έξουσίας έρχεται ι"ττε οα άπό 120 χοόνια ν' άνοίξει τό δρόμο τού 1821 πρός την Λαο- κοαχία. ΟΙ τοπικοΐ Θεσμοϊ πε,ο- νοΰνε κάχω άττό την ΠΕΕΑ σέ σχάδιο μεγάλης άναττχύξεως. Ά- νάμεσο στά καθήκοντα ττού χαρά- ζει, ή ιδρυτ,κή πράξη τής ΠΕΕΑ οοζει; «Δεύτερον: Τήν ύπεύθιονη άνώχερη διοίκηση των έλίυθέρων περιοχών σ' δλους χούς τομε?ς ναμη της πηγάζει 4πό τό λαό ια' άπ' τό λαό άντλουνΐαι δλες ο! έξουσίες. Θά συγκαλέσει στό .τιο σύντομο χρονΐκό διαστημα ΕΘνΐκό Συμ6ούΛ|.ο πού Θ' άποτε- Λ,είται λπά άντΐτΓροσίητους τοίι Λαού. έκ/>χγόμενους έλεύΘερο.».Ή
1 ιΕΕΑ άττ' την ττρώτη ττράξη της
αυγκαλεΤ 'ΕΘν,κό Συμδούλιο ττού
^1 έκλογές χου όρισθήκανε χ^λικά
σχίς 30 Απριλίου τοϋ 1944. Στό
άναμεταξύ ή 'Επιτροπή απελευ¬
θερώσεως «νασχηματ'ισθηκε κάτω
αττό Την προεδρία τοΰ καθηγηχή
τού Πανεπ.στημιου τών Αθηνών
Αλ Σβώλου Στΐς 19 "Απριλίου
στό μικρά σχολειό τής Βίννια-
/ης πρώτη πρωτεύουσα Χής Λοκ>-
κροτΐΐκής Ελλάδας, μέσα σέ 4-
ΐμόσφαιρα'1 τταχριωτικής κατανύ-
ςεως έγινε ή Ίστορική τελετή χής
ίρκωυοσίαο τής νέας ΠΕΕΑ ιιέ
ήν ττΓ3θυσ!α τρΰ Μηχροπολίτη
Κοζάνης Ίωακείμ. Στούς τταλη-
ούς Γραμματε·ς προσχεθήκανε οί:
Ν. Άσκούτσης άλλοτε ύπουογός
τού κόαματος των Φιλελευθέρων,
Π Κόκκαληρ καθηγηχής ττις Χε< ρουργ:κήΓ στό Πανεττισχήμιο τόν Αθηνών. "Αγγελος Άγγελόπου- λος καθηγητής στό Πανεπιστήμιθ των Αθηνών καί Σταμάτης Κα- ιζήμττεης, άλλοτε 6ουλευχής τού κόμμστθΓ των Φιλελευθέρων Χωρίς νά παραλειψει τό κεντρι κό ττρόδλημα αυτόν τόν καιρό. τόν άγώνα καί την 'Ενόχηχα. ή ΠΕΕΑ ρίχνει σύγκαιρα όλο Τό αη χαν.σμό τής τοπΐκής αυτοδιοική¬ σεως στά άμεσα ποακτικά καθή- κοντά χης: Τό κύριο νομοθεχικό έργο της, αρχίζει, ΰστερα άπό τή σύνοδο τοΓ, 'ΕΘν'.κοΰ Συαβοαλίοι». Οί έκλογές στήν Έλεύθερη όσο καΐ στήν κατεχομένη Έλλά¬ δα, γιά την άνάδειξη ΈΘνοσυμ- βούλων άποχέλεσαν μιά έξόρμηση Των δυνάμεων τού Λσοκθατικοΰ Κινήματος. Η συμμετοχή τού λα- ού στΐς έκλογές μέσα σέ σι/νθή κες ττολέμου κα! κατοχής στάθηκε μεγάλη καί εδειξε τήν χρανή έμ- τού όγδνος 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1942 Στΐς 25 Μαρτιου ό λαώς τής Ά '*ηνας ξεχύδηκε κατά χιλιαδες 7'Λθς δρόμους γιά τόν έορτααμό «ής έβνικής έπετίίον. 'Αιτ4 τούς τό τους τών προσυγκεντρώσεων οί διαδηλωτές μέ έλλη ικές οτ|μα{ες καΐ ψελνοντας τόν έ&νικό Ομνο κοι. τηυθύνθη>καν κρός τό Μνημεΐο τού
Αγνώστου Στρατΐώτου, 'ΕπΙ κε.
;σλής τώ> διαδηλωτών είναι οί ά
νατηροι. Σ τσ τΐαράθυρα καί τα
ιιιαλκόνια οί γ-Λαϊκες κλαϊνε βπο
'ή συγκίνησή τους. 'Ααό κολλά πά
Ά ρίχνουν έλληνικές σημαίες
διαδηλωτές Σ την Πλατεϊα
ς ης η
Συ.τάγμαΤος, μπροστσ στά Πά.
Κσ<α 'Ανάκτορα οί καραμπινιέρθι ίπιτίβΕνται εναντίον των διαδηλω. τδν Στήν 4ρχή χτυ™>0ν τό πλή-
θος μέ κλομπς χσι μέ τούς υιιοκο-
πανους των 6πλων ΟΙ διαδηλω.
τίς 5έν διαλύονται. ΟΙ σημσιοφό-
ροι κρατοϋν ψηλά τίς σημαϊες ΟΙ
καραμπινιέρθι χρησίμθποιοθ' κατό.
«ι τα δπλα τους Ριχνουν στόν *έ.
ρα γιά έκφοβισμό. Το πλήθος τΐαλι
δέν διαλύεται ΟΙ φαοίστες λυσ-
σοΰν μπροστα στην άδάμαστη θε.
ληση τοϋ πλήθους Καΐ βαρανε στό
ψαχ ό, Πολλο'ι τραυματίζονται ΟΙ
σϋγχρόυσεις βασταΤε 4κόμα ΐκ>λλίι
ύρα.
Ό λσδς τής "Αθήνας γιόρταισε
την 'Εθνικη τού 'Επέτειθ Είνε ή
ττρώτη έ&νική εκδηλώση πού στρέ.
ψεται Λττ' εώθεΐας κατά των κατο:·
κτητών
16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1942
ΟΙ δημόσιοι ύιάληλοι καΐ όρι.
σμενοι έργαΐικο'ι κλαδοι κατεβαι.
/ουν σί άπεργια. ·Η εκΤαιση αώτης
τής άπεργίας δέν είνε μεγάλη καί
ή έπιτυχία της είνε περιορισμένη
Πάντως είνε Λ πρώτη μαζική κινη¬
τοποιήση στό διάστηιμα τής κοΛο
χϊ)<;, ή πρώτη ωργανωμένη έκδήλω ση. Καί σάν τέτθια Βχει σημασία τεράστκχ Ό δρόμος των αγώνων νι την 'έτηβίωο-η εχει χαραχβεϊ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1942 "ΕκδΙδεται τό πρώτο φύλλο τής εφημερίδας «'Ελεύβερη 'Ελλάδα», όργάνου τής Κ.Ε τοθ 'ΕθνιχοΟ "Α- ικλευβερωτικοθ Μετώπου Ύπεθβυ. Λ>ς γιά την ϋλη είνε δ δημοσιογρά-
ίκχ; Κώστας Βιδότλης. Στί, κύριο
ίρβρο της μέ τόν τίτλο «Φύγε«
άπ' τή μέση, λαχεδες», καταφερί¬
τσι εναντίον τής Κυβερνήσεως Τσθ-
λιοκογλου καί χαιρετιζει τήν άηερ.
γίο; τής 17 Απριλίου. Στό ϊδιο
φυλλο δη,μοσιευεται καΐ ή πρώτη
πολιτική καί όργανωτΐοιή απόψσση
τής Κ,Ε. τοΰ ΕΑΜ Ή έκδοση τής
«'Ελεύβερης 'Ελλάδαςι, αποτελεί
<Γ»αθμό στόν έ6Κικοαπελευβερωτι Λγώνα Το κίνημα άιποκτό £να α- ά δττλο. ΑΜΟ1ΞΗ ΤΟΥ 1942 Ό "Αρης Βελου·χιτώης σχημοπί ζει την τρώτη άντάρτικη 6μάδα (ττην Εύρυτανία. «Η όμάδα σύτί| άρχίζει τή δραση της, τψωρίί τοΰς ττ^όδότες. άναπτερώνει τό ήθικό τού κόσμου, ρίχνει τό σΰνβη·μα τής δρά σεως. Τα»ίτ6χρονα χτυβτάει τίς λη- αΤοσυ4ΐ·μορίες πού πολυαριθμες ί- χθυν βγεΐ στό βουνό καί λυμαΐνον. τλι τήν ί>παι6|ρο Στόν ΕΛΑΣ προσ.
χωροθν Οί όμάδες τοθ ΚαραλΙβα
νού (Γραβιά) καϊ τοϋ Μπελή (Δο·
μοκός) κσί ή δύνοομη τής πρώτης
*τογ»τι,κής «μάβας μεγαλώνει,
Στα χωρία της 'Λττικης, τα Δερ·
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Μάθημο τού Ι. ΜΑΞΙΜΟΥ
Β' τταρά μιά συλλογή άπό κατορ
ΤΑΝ ΛΕΜΕ Οίκονομική θωμοπα μεγάλων ώνόρών, πού
Ιστορία δέν έννοουμε
_ Ιαια την ίστορία τών θε
__ριων πού κατα καιρους 6ιατυ
πώ&ηκαν. πάνω στά συστήματα
της οΚονομικης ζωης, στούς νό
μους της. στά γαραικτη.θιστικά
στοιγεϊα ττν: καί στΐς μέλλοντι
κές έξελίξεις. Ή ίστορία των
θεωριων αυτών είνε ενα κθμ,μά
τι άπό την Πολιτική Ο'ικονομια
καϊ διδάσκεται μαζί της Ένόρ
ή οίκονομική Ιστορία καιατΐια
νεται μέ τόν άνθρώττινο οίκονο
μικό 6ίο. Καλλιεργήθηκε δέ
καΐ καλλιεργηταί σάν τέτοια,
αν καί δρίσκεται άΐκόμα σέ νεα
ρή ήλικία Ό λόγος πού δέν
άνδρώθηικε είνε γεν,κός Σνετ.
μέτήν δλη κατεύθυνση.
. ςτυντηρητΐκή κοινχονία ί
δωσε στΐς Ίστορικές έπιστίΐαε-.
ό.απρέπανε στά πεδια των υα*
γών ή είγαν νά μάς δείξουν &
λες άνδραγαθιε« "Ετσι ή 6υ-
ίαντινή να πουι^ε Ιστορία τΐα-
Ριστάνεται συγνά σάν Ίστορίο:
των Αύτοκρατόρων, πού άλλοιί
τους μέν «ήταν καλοί». αλλοι
τους δέ «μογθη,ροί» αερικοΐ σ;
ριέρωναν τή ζωή τους στό κρά¬
τος καί στίί ύτιοθέσεΐο τού. έ¬
νω άλλους τούς άπασγ,ολοΰσε
πολύ ή έξόντα-ση τών άντι-ά·
λων τους. ΟΊ άδυναμίες και οί
προτΐμήσεΐς τους έπιδροθσαν
καταστρετττικά ϋ εύεργετικά, 6-
τσι πού στό τέλος μένανε πάν-
τα στή σκηνή καί εΐγαν πάντα
Γόν ττρώτο κα'ι τελευταϊο λόγο.
"Άπέγουμε φυσικά πολύ άπό
Την έπογή δπου αύτοΰ τοϋ εί-
ε ε ρ,ς
στήν ιστορική έρευνα Η
θυνση αυτή Τίτον στραδή Σκό-
τ.ενε νά μδο αποδείξει, τκος 8,-
τι έΎινε ώς τα τώρα δέν τίτανε
ρΐνοχώρια, ό Όρέστης κ«ι στόν
Παρνασσό ό ιλαρχος ΔημητρΙου
(Γ. ικηψόρος) ξισηκωνουν τόν κά.
σμν οτόν Ιερόν άγώνα.
Στή θεσσαλία οί Ξυνός και Κλα
ή ίζ ί ώ
σχηματίζουν τίς πρώτςς θεο.
σαλικές ανΤαρΤοομάΒίς καί στη Μα
κε&ονία 6 Κερασίδης γίνετσι 6
«(.ωτοπτορος 6ργανωτής τών μακε6ο-
νικών άρχηγείων τοϋ ΕΛΑΣ. Στίς
πόλεις καΐ στήν ϋπαιβρο τό ΕΑΜ
κατακτάει ολο κσί μεγαλτύρα
σιρώματα λαοΰ Σ-τήν "Αθή'α, στή
Στερεά Έλλάδα. στή θεσααλΐα,
^ακεδονια, "Ηπειρο κοη, Πελοπόν-
νηοο, Ιδρύονται ίσχυρές έαμικές
οργανώσεις. ΟΙ μόνες πού καθυστε-
ρουν είνε ή 'Ανατ Μακε&ονια και
ή θράκη, τΛύ στενάζουν κάτω Λπ'
τώ βουλγάρικο φασιστικό ζυγδ, τα
Ετΐτσνησα, πού εχουν προσαρτηθεϊ
στήν Ιταλία, και τα ντισιβ τοθ Αί_
γαίου.
Στήν Κρήτη ό αγώνας δέ στα.
ιιάτησε οϋτε ώοα
16 ΙΟΥΝΙΟΥ 1942
Μεγάλη κινητοιτοιηση των μισθω-
τών τής Αθήνας που οργανωνουν ή
ΓΚχνεστιακτι Έτιιτροκίι και ή "Επι-
τροΐτή συνεργαζομένων έ>γ<ΐ~ϋπαλ ληλικών Συνεταιρισμών, Χιλιαδες λαοθ διαδηλώνουν στούς δρόμους και —γαίνθυν στό Πολιτικό Γρα. φεϊο γιά να ζητήσουν τή λειτουρ- για των Λσικών 'Εστιών Τό ττλή- θος όρμάει στά Παλαιά Άνακτορα κι' άναγκάζει τόν Τσολάκογλου νά δεχθε; μιά έττιτροπή. Ε1νε παρών κι' ο Κοτζαμάνης Ό Τσολάκο- "γλου, κάτω απ' την πίεση τοϋ λαοΰ, δίνει έντολή νά χαρηγηθοθν στά Λαικά μπλουγοθρι. ή χηγη ΣυσσιΤια 500 τόννοι ξ ή χρή μ ιη τού Λαοΰ σχήν ΠΕΕΑ Το Έθνικό Συμ6ούλ[θ ή ποώ- τη Λ~οχρατικη Συνέλευση τίΰ άγώνα καΐ τής Ελευθερίας σανήλ θε στΐς ΚορυσχάδεΓ xή^ Εύρυτα- νίας σχΐς 14 Μαΐου 1944. 'Αττο- τελεσθηκε ίττδ 204 Έθηκούς Συμ δούλους, άπτό διάφορες πολι,Τικές ττσρστάξειΓ καϊ έπαγγέλματα και άττό παληούς βουλευτές τής Βου- λής τού 1936. "Ετσ, ττεριδάλλί- χαι μέ Πανελλήνιο Λαΐκδ κϋοος καΐ έμτπστοσύνη. "Εδο:σε χήν εν κρισή τού σ^ΐς είσηγήσεο γιά τί /■ομοθετικό εργο πού θ' άκολουθή- ή ΠΕΕΑ κ:' έ'βγαλε τό ϊστο- ΙΣΤΟΡηΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ μέ σεδασμό των Θεσμών τής τοτπ οικς) ψήψισμα τής 27 Μαΐου 1941 κης αυτοδιοικήσεως καϊ τόν συν- ζ----- --------.......'· — —4 Λ-'ν----- —-"· ό ϊλεγχο κα! κατεύθυνση ι Των όργανον της». Μέσα σχά πρώτα νομοθετήματα τής ΠΕΕΑ κυρώνεται ό κώδικας Τού Γενικοΰ Στρατηγείοϋ1 τοΰ ΕΛΑΣ. Μά τήν πλήρη νομοθετική άποκρυστάλ- '.ωσή τού. ό Θεσμός τής αυτοδιοι¬ κήσεως βρίσκει σέ δυό Ίστορικούς νόμουζ τής ΠΕΕΑ στήν ποάξη (Νόμο) 55 (15—8—1944) «Κώ- δ'κας Τοπικής Αυτοδιοικήσεως» καΐ στήν πράξη 57 (25—8—44) «Κώδικας Λαΐκής Δ'.καιοσύνης». Το Λαΐκό Κράτος τής Έλεύθ^ρης 'Ρλλάδας, ττροχωρεΐ σταθερά άπό την ιδρύση χήζ ΠΕΕΑ στήν όλο- κλήρωση Της συντάξεωΓ τού «Ή Έττιτ Ν ττΐστεύοντας πώς ή δύ ι .Τ - -· · ; - - , ... „ ι/- (οτκ)υ.ΐτυμΤΓυ*;νων«ι τη Θελήση χου τη ι ΕλληνικοΟ Λαοϋ νά παλαίψει γιά «Ο ΕΛΑΣ» Ηκοντοττονηρία καΐ 6 στρουβο. καμηλισμος της κυβερνήσεως τώ" «Λαοιΐροβλήτων» δέ.' έχουν τα σρια τους Πρΐν Βυό μή»εςό κ, Μεημ •εν τής όβνρα κατήγγειλε στην «>{Ιερ·.η~ τόν νομάρχτ) ^λ
Κοράιΐοπτολάτη ττο< μο τροφιμβ τής ΟΟνρα στους ^ Φρονΐι, κατοικθυς τής περιφερείας τού. άποκλειοντας τους δημοκατι- κουςάηό χάβε διανομή .Την (τκάντη. ~ τής *ΐίρ"ερνησεως σΐήν αηίστευτη πύΐή καταγγελίσ τή διοφάζουμε οτό 6π' 4ριθ. 218 φύλλο τής «Έ. ίημεριδος τής Κυβερνήσεως»: Ό ιομάρχης Πέλλης Κ οφθπτοστολά· «ής αηολύεται τής θέσεώς τού. Πορακατω, ίίμως, στό Ιδω φύλλο Τί)ς «Εφημερίδος Της Κυβερνή. σ ως» &ι<χΒά<7οι;με {να αλλο δ'α. τσγμα: "Ο κ^ Καρατκχπολακης, «ρώην νομαρχης" ΠέΧλης, διοριζε- Ται ν<νμαρχης Λαρισηςΐ "Ετσι, όητό τή μιά μεριά «ν^λάσαμΐ τους κου. τΛςρβγκους», δηλαδή τόν κ. Μεη,μ "εν, «ι· 4τΐ6 την αλλη «ροβιρώσσμε τό; «ημέτερον» κ Κ αραποστολάκην ου μεγαλύτεριο τΐόστο &π' *ΚΗ) θά ουνεχίσει τό «έθνικό» τού εργο, συμ κνάστούμενος μαλιστα «οί *ιο τον ίντιμότβτον κ. ΣούρλΛΐ - Παροκροϋοεις Πόοη είναι ή συγχύση των Μο. ναρχικών που παραπαίουν τόν ϊ κοιρό μετα^ύ της πΐο — ήλιβι6τητας κοί τοθ «ιό ικοθ πανικοΰ, τό φανέοωνε Χθές μιά ματια στόν τύτκ> τους.
Η ΙΒραβυνή» ττ.χ., ίνώ στό κύριο
*Ρ*ρο της άφριζι'άηό |ναν ίιλΐθιο
ΟΜ κσι γελθιο σωβι'. ισμό ζητωντας
11ΡοκλητΜ(ώτατα π6λεμο κατά τής
ΓιουγκοσλαΒίας γι^ την άπόσικχοη
τοθ Μοναστηρίου καΐ βλλω'. ίιτοτρ-
χι«ν, στήν τελευταία σε>Ιδα της
'ΙΤ'ίν οον άφν φΐλειρηνικώτατη
""ι διεκήρυσσε σέ πηιχυαίους τί·
τλους: «Τό ταξίδι τοϋ κ. Πρωβυ.
"ΐιργοθ εις θεσσαλονίκην, αψορ.
μή ίιαβηλώοεως τής θελήσεως Τοθ
λαοθ Β.ο Τήν ειρηνικήν διαβΐωσιν
1«τά των γΕΐτόνων μας "Η * Ελλάς
βίν τοΐφϊΐ έηεκτατικας βλίψεις
•Μ"* ούδίνός»! Παράλληλα, ένω 6
«'τιπρήαω,,ος τής "Ελλάδος στόν
ΟΗΕ κ. Αενδραιμής διακηρύσσει
**ΐν έηομένη τοΰ.. βρΐΛμβου τού,
6τι τίηοτα δ«ν ττρέΐΐίΐ νά τπ,ριμίνεα
ή "Ελλάς, έαν δεν εθοει τρόιτο νά
ΐα-κΐρόλει τη Σοβιετική στάση
*ηίν<»ντ1 της, ό Ραδιοσταβιμός Ά- βΊ^ών, σ· ίναν από «>ΰς αηδεΐς χυ.
"Οΐους καθημερινοΰς βχε.τους τού
νιλοϋσι για βτην ίτσΐρεία των κ
*. Μονουήλσκυ-—Πιγιάντε — Χό.
τ<θί», μι την ό—ία τό ΚΓ.υ·κλοθ..α- '»ν» τοθ χ ΣΜ>·α'ο«ι (Βην. ή Έ#·
λας) ίκοψε κάβε δεσμό. Είναι βέ.
ροιο γνωστός ό ν.κνιυμί'ς 7ις Α>.
λγικτίς μΛΓθκέττας ή όιτοΐα «ττευ.
•ονει δλη οτώτή τΛν ησράχθοδη ου-
νουλία των 'Ελλήνων Μοναρχικών,
Κανείς βμως 6έν φαντίΐςότοτν. 6τΕ
0 "Αγγλικός Κυνισμός
λακεδες τόόης αντεβνιχής
«Ιας κβΐ τ*οης φαυλοτητας.
μΓαραχ δ.οοο ~
ΕΣΩΒΡΑΚΑ
52 Κολοκοτρώνη 5!
άπό τή Ιη σελ-ίδα ττού είνε Οί Τδιοι χήο ττροτγγούμε-
στσς, κυριολβκτικά καβαρμα, μέ ρώ-
τησε άν ννωριζω τόν "Αλεξ κβί μοθ
ίοοοε ίνα σημειωμα τθΰ ταγματάρχη
Τσι>άντε. Δέν εΐχα καμμιά έμπιστο-
σύνη καΐ τοθ άϋΐαντηΐτα πώς δέν γνω_
ριζω τόν "Αλεξ, δπως καί ήταν σω.
στό, ούτβ τό σημείωμα αθτό ήταν γιά
αίνα. "Επέμενε νά τό κραΐήσω και £·
φυγε, άφοΰ μοθ εΐπε νά τ4ν ζητήσω
δταν βέλω τίποτα.
Στό σημειωμα αύτό μέ ιτληροφορου-
σε ό Τσιγάντες πώς, έκτός άηό κεί-
νους «ού εΐχαν σολληφβί', καιοοζη-
τούνταν ό συνταγματάρχης Καΐσώτας,
αι τος, ό συνταγματάρχης "Αλκ. Μπουρ
δάρ<χς, οί στρατηγοί Β Βραχνός καϊ Α. Λάβδας μέ την κατηγορια οργα¬ νώσεως ίπανο-στάσρως κατά τοθ "Α· ξονα καί πώς προσπαθούσαν ν' άπο_ δείζου ό ψεύτικο τ^ς κατηγορίας τό ψεύτικο λΐ κατηγορίας. ή * δείζουν τό ψύιο ^ς ηγρς. 'Ετσι ιτροσσνατολΐσβηκα γιά τήν *· πολογία μου άν θά μοΰ τή ζητοΰσαν. ■Ο Γ. Μπουρδάρας, πού εΐχε χάΐΐει Τίλείως τό θάρρος τού, ά*ολύθη«ε, γιατΐ αύτοι ήθελον τόν άδελφό τού, 6 δέ Μερχούρης μεταφερβηκε στό ά. ναρρωτήριο. Στά δυο-τρία αδεία κελ- λια φιρσνε Λλλους κρατουμενους. 'Α. πένανπ οτό δικό μβυ βίίλανε έψητά, μΓταξύ των 6ποίων οί αδελφοΐ Καλχ>·
γε,ρόιτονλοι, Λι>ιιιτερόποι>λος, «^^νο-
ροονενοι γιά άπόκρυψη "Αγγλων καί
οτλλόι κομμουνιστίς, δπως ό δικηγό-
ρος Γ Ζωιτόηθυλος καί ό κουρίας ϊτ.
Καραγικούνης. Άπό τή μέρσ αότή
σχεδόν τελειωσε ή μονωσή μσς, γιατΐ
τήν έσωτερική υπη,ρεσία της αχτΐνας
μας ανέλαβε δ μηχαν,κός Β. Οίκονο.
μου, κρατούμενος, πού γνώριξε Ιταλι-
κά και συνεπώς βρίσκαμε τρόπο νά
ίπικοινωνήσουμε σχετικα καί οί «λ.
λοι ιφατούμενοι μδς ττρομήθευαν τσι-
γάρα, τ·*φιμα. έφημερίδες καΐ μβς
λέγανε τα νέα. Σ' 6λα αύτά έννθεί-
τοι ι^>οΛοστατοΟσαν οί κ
"Ετσι ψτάσαμε στά τέλη τού
Σεπτέμβριον, δταν εναν-ένα μ«ί
ά άά έ
νης καταστάσεως καΐ Θέλουν νά
παρουσιάζονται ττροσφέροντας ίε-
ιτηρεσ'ίες γιά νά έξασψαλίσουν χή
δέση τουζ. "Εχουν άλλως τε την
ίττοκχημένη ταχύτηχα άττό ττρΐν
νά παοακολοΐ'έοΰν καΐ συκοβαν-
τοΰν κα·α ι ρ< τ'μηβ'η τους ?ημο- κοατικοΰς καΐ άντιμεχαξικούς. Τε λοΓ τού έξήγησα, ττώς καΐ αν ΰ- ττήοχαν ττρουττοθέσεις όργανώαΐ- ως έπαναστάσεως. δέν ηταν δυνα τό νά γίνει μέ πρόσωπα Τόσο ά- νομθιθγενή. ττοϋ δέν εϊχαν μάλι- στο καμμιά έποφή μεχαξύ τους. ήχοι δημοκράχες καΐ βασιλόφρο- νες. Μαΰ ιτοότεινε άν Θ^έλω νά συνεργασθώ μέ τούς Ίταλούς. Άττάντησα πώ^ άττοκλείεται κάθε συνεργασία έφ' δσον έγώ είμαι δοϋλος καΐ αύτοι κατακτητές "αί ττοόσθεσσ πώς. δταν ή ττατρ!6ρι μου έλευθερωθεΐ καί χά συμφέ- ρσνχσ της έπ·6άλουν συνεργτ- σία μέ την Ιταλία, τότε ασφα¬ λώς Θά εΐχα ύττοχρέωση νά έργα- σθώ γι' αϋτδ τό σκοπό. Μέ ρώίη- σε £ν άγαπω τό βασιληά Γεώο· γιο. Άπάντηο·α πώς εΐμαι δη^ο- κοατΐκόο και έεακολουθώ νά Θεω- Αϋύ Σεπτέμβριον, δταν ενανένα μί καλούσε γ'ά άνάκριση ένας Ι¬ ταλός λοχαγός Με ρώτησε ο·« η ξερα ή ((Κϊνταεόμουνα γιατι ι οα χιόμουνα. Άποίντησα πώς ποοσ πάθησα ςττή μόνωση μου νά το 6ρώ άλ^νά δέ μπόρεσα να 6ρ« τίποτβ πού νά δικαιολο^γεΐ την κρόΤησή μοκ· Τότε 6°ϋ ε»πε ·_ως καχηγοριόμουνα δτι αέ τοΰς σλ- λους καΐ τοΰς Τσιγάνχε, Κατσώ- τα. Βραχνό Λά6δα κλπ. έχοιυα- ζούμε έττανάσταση κατά τοθ "Α- ξονα. Γέλασα καΐ τοθ εΤπα ιτώς μόνο τρελλάς μποροΰσε νά σκε· Φθεΐ τέχοιβ πρσγμα καΐ έγώ ώς τόχί δέν εΐχα δώσε, δείγματ-' χρέλλας Δέν ήταν δυνατο ενας άξιωματίκός ττοϋ ξέρε, την κστά- σταση καΐ χΐς συνέττειες^ ν απο Φασίσευ ίνα -τέτοιο ττραγμα δ- χαν ό "Αξονας ττροχωρε·; νικ ρα στή Ρωσία και πλησιάζει Μόσχα καΐ δταν αθχοι είνε νοπλοι. ένώ εμείς δέν £χουμε ου τε ενα δπλο. "ΑλλΓ, «έβαΐα Θά ήχαν ή κατάσταση δν ό "Αξονας ίγταν σέ ύττοχώρηση Τοθ έξηγησα ότι εΤνε δουλειά των χαφιεδων, οό χό καθεπτ-ος της ύ ύ Αϋγού· οό χό ς ης ^ στου σον κύθΐο ύττεύθυνο γιά τή δικτατοοία κα? χό κακό τρόπο ττού εκανε τόν πόλεμο. Σ* έρώτη» σή χου δν πήρα ιιέοος στόν πόλε άάα Ό δυστνχώς μο άτ-άντησα: «Όχι. δυστυχώς Θεστώς δέν €*χε ^· Αν δμως μέ καλοΰ- Υ·ατ'ι τπστοσυνη. σαν Θά ϊκανα δσο μπ&οοΰσα <α- λύτερα τό καθήκον μου πρός την τταχρίδσ. δπως εΐχα χρέος καΐ δ- ττως αΰτός έκανε γιά τή 5ική τού.», Μέ τόν ϊδιο ττερίπου χρόττο άπάντησε καΐ ό αδελφάς μου. "Επει,τα *τγο μιά βδομάδα ττε- ρίττου μδς κάλεσαν δλους μαζί, μάς εΤπαν ότι είμαστε έλεύθεροι γιστΐ μάς ε'κρΐναν μέ έπιείκΐια καϊ συνέσχησαν ν* άποφεύγου^ιε κάθε άφορμή. Τίς τελευΤα'εο αύ. χέΓ μέρες εΤχαν έπιτρέφει νά μδς Φέοουν ρούχα καΐ τρόφιμ« ογτο τα σττίτια μας καΐ ή άλήθεισ είνε- ώ δλα έρχονταν χωρϊς νά λεί- πε, τιττοτε. 'Οχαν γιά πρώτη φορά εΤδα τόν άδελφό χ^υ, καΐ τούς άλλουζ κόνχεψα νά μην τούο γνωρίσω μέ τα γένια καΐ τα μακρυά μαλλ.ιά τους. Δέν εΤχα δεί καθρέφτη. Μ3ς έττέστρεψαν τα πράγμαχα πού μδς είχον πάρει στήν άρχή τής φυλακίσεώς μας, πήραμε τα πράγ μαχά μας άττό τα κελλιά κα! στΐς 5 ή 6 Όκχωβρίου βγήκαυε άπό χ!γ φυλακές. Στό τέρμα Ίττ- ποκράτους. πού ττήραμε τό τράι, 6 κόσμος μ&χ κύχταζε μέ φόβο καϊ γνωστοί άξΐωμαχικοϊ δέ μέ άναγνώρισσν. "Οταν στό σττίτι μου γιά ττρώτη φορά είδα χό ττρό σωπό μου σέ καθρέφτη δικαιολο γοϋσα τούς ότλλους ττού μέ κύΧ- ταζοτν τταράξενα ! ΑΥΡΙΟ : Ή σννέγεια ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ •Υττουργεϊον 'Εφοδΐησιμοΰ προκη ρύσσΐι Δημόσιον μειοδοτικόν διογωνι σμδ» διεν£ργηβησόμενον δι· *νεψραγί <των ττροσφθρών διά την ΐτρθμήθειαν μέχρις 100.000 τόννων σίτου την Ιην ΌκΤωβρίου Τρέχοντος ίτους Ημέραν Τρι τιγν καϊ ώρβν 9ην τι, μ έν τοΤς Γραφϊ!- οις 'Υττουργείου Έφοδΐοομού όδός Τσώρτσιλ αριθ. 38 (όροψθν 4θν δωμ II) ενώπιον ΕΙδικής ίπΐ τούΤιρ συσΤα- Ιείσης Έτη.τροπής ΟΙ ενδιβφερ&μενοι δύνανται να λα. βωσι γνώσιν καθ" ίκάσΤην κ«1 ώραν 12 __ 114 μ.μ , ττερΐ των ίρων τής διθκη ρύξεως της Δημοπρασίας (4ος δρθψος δωμ. Π'. ΑΙ προσφοραί δέον νά συνοδεύωνται διά των πρωτοτθπων εγγράφων (ί τηλε γραψΐχιάτων των θ'ίκων ΈξωΤΓρΐκθΰ εί: πλήρη Τα στοιχβϊι. γραψΐχιά α νά περιέχωνΤαι τή< ττροσφθρας. ΤΑ ΣΙΟΛΙΚΑ ΣΑΣ 111Α όπως καϊ δλα »ά βιβλ'α, ίλληνι κά καΐ ξένα, στό 0ιβλιοττωλείον «ΤΑ ΝΕΑ 8IΒΛIΑ^ Α.Ε· Κθραη 5 Τηλ 22 369 ΕΙΣΛΓΩΠΚΛΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ — = ΠΟΛΥΤΕΧΜΕΙΟΥ — — Την 30ήν Σεπτεμβρίου, ή,μέ. ραν Δευτέραν καΐ ώραν 4 μ μ. άρχίζει νέον ΕΙΔΙΚΟΝ τμημα διά τάς έξετάσεΐς το0 1947 ΕΙΣ ΤΑ ΦΡΟΝΤΙΧΤΗΡΙΑ Ν. ΛΙΑΚΑΚΟΥ ΦΕΙΔΙΟΥ 5 β Λριθμός σπουδοκττων περιορι. ίνος (25). — Πληροφορίαι: 9—12 π.μ 3—7 μ,μ. ΕΚΤΕΛΩ πάσης φύσεωο δακτυλθ- ■γραφήσϊΐς, ττθλνιγραφήσίΐς, ΜΕΤΑΦΡΑ- ΣΕΙΣ 'Αγγλικής καΐ Γαλλικής, 4τιι_ σκευάς «αί καβαρΐσμοΰς γραψοιηχσνών. Γραψϊία^—οννεργεΐο ΑΓΓΕΛΟΥ ΠΑΠΑ. ΓΙΑΝΝΗ, όδός 'Ακαδημίας 61α (Πα. ραττλεύρως θεάτρου «Όλύμιτιαχ.). ΖΕΛΑΤΙΝΕΣ ττλάκες καΐ κομ- μώτια σττασμένα. πάχους 3 χιλιο στών καΐ 6νω άγοράζουμε σέ οΐ ανδήποτε ττοο-όττντα. ποιότηχ καΐ νΡ^μ^'σμό· «Κασσΐμος» Αίό λου 90 ΑοΓ δροψος. αριθ, τηλε Φανού 33678. χήν &ιτελευθέρωση τής Πατρίδος καΐ γιά την Λαοκρατική της άνα- γέννΓση. ΓΗ νομοθετική έργασία Της ΠΕΕΑ είρην,κή καΐ άναδημ·- ουργική ττού έ'λυσε μέ 50 ό ιά περισσόχερα δασικά κΕη νικά προβλή,ματα, Θεμελιώνουν καΐ άνατττύσσουν ττιν λαΐκή κυρι- αρχία. ΟΙ πράξε,ς τής ΠΕΕΑ που έ. δαλαν τα Θεμέλια χοΰ Ααΐκοΰ Κράτους είνε: Η ττράξη γιά τή συλλογιική άποσυγικεντρωτι- κή περιφερειακή κΡαχική διο'κη ση' ή πράξη γιά χή σύσταση τ'- Άκυρωτΐκοϋ, ή πράξη γιά την ϊ- δρυση χής 'ΕΘνικηΓ Πολ,τοφυλο. κης ή πράξη γιά την δημοτική γλώσσα σάν έττίσημη γλώσσα τής Παιδείας, τής διοικήσεως καΐ χής δικαιοσύνπς. οί ττράξεις γιά τα Οη ιιόσια ο'κονομικά (ιτρίθδευτΐκές φορολογίίς) καϊ οί όργανισμοΐ τών Γραμματείαν (υπουργείων). ΟΙ ίσχορΐκές αύτές πολιτικές κστακτήσείς. πού χρωστιοΰνχαι πτόν ττολυαίμακτο άγώνα χοΰ έλ- ληνικοθ λαοΰ καΐ στήν λαΐκή συν ταίττ.κή έξουσία χοΰ 'ΕΘνικοΟ Συιιδουλίου περιορίσθηκαν μονά- να στό λαό τής 'Ελχύθερης 'Ελ- λάδας. Τό ΛαΓικό ΚράΤοβ της ΠΕΕΑ. όλοκλήρωσε χό 1921 μα άτύχησε περισσότερό τού. Στήν ττορεία τής άττελευθερώ- ό Βρετανικόΰ ίμπεριαλισμός ί τό ανέτρεψε ενοπλα καί άναση- κωσε ο-χή Θέση τού φασιστικό Κράτος νέας. ώαότερης 4ης Αι)· γουστου. Γ * γΌτο 6 έλληνΐκόΓ λσός, ·;ά τω άπό χήν ήγεσία τού ΕΑΜ έξα- κολουθεϊ τόν άγώνα γ,ά τα κυριαρ »ικά δ'καιώματά τού. παλεύει γιά χό βασικό τού πρωχαρχικό ο-κο- πό τής ΠΕΕΑ. ίδιον κι' άτταράλ λοκτο, γιά Ελλάδο- έλεύθερη ά- νεξάρτητη άπό κάθε κατοχή <αί λσοκραΤούμενη, Χ. Κ. ΛΟΓΟί ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣυνέχΕια άπό τή 1η σΐλίδα άρίκφώνοος της έιμηορικής άγγλοσο. βι£Τικής συιμφωνίας, πού δέν έγινε ά- κόμα άλλά καΐ πού δέν άργει. Τ λοΐ είνε στήν Αγγλία πού δέ βέλουν νά γίνει ή χώρα τους ίνα *τκ>ικΐαικό
οΐκονομικό έξάρτημα τοϋ άμερικανι-
κοΰ μονοπωλιαχοΰ κεφάλαιον. Καΐ
έν<5 ό κ Τσώρτσιλ, στό λόγο της ρίχης, βάζ" Τ0 ζή-ιμβ ιης «-βιε κης ιΐ,ροσχωρτισεως στήν ΒσχαΤη θέση, ό Στάλιν βάζει στήν πρώτη θίση την άγγλοοοβιετική συνεργασία. •Η άμεση συνεργασία μέ τίς Ήν Πολιτεϊες δέν άποτελοθν, στή συνίν- τευζη τοΰ Στάλιν, θέμα εΐδικής α- παντήσε&)ς Τουναντίον γίνεται μνεία αυτών στό έρώτηιμα τής άνάγκης τα· χϋτατης άποχωρήσεως των άμερικΛ νίκων στρατευμόΐΓων άπό την Κ Ινα ΟΔ ΒΑΡΚΑΣ ΙΑΤΡΟΙ Ο φυμστιολόγος Γ. ΧΑΡΙΣΗ! δέχετοι έν τώ Ιατρείφ τού όδόζ ΛιοσΙ- ων 24 4—6 μ.μ. καΐ επί ουν£ντίύ§ει Τηλ 55.949 ΑΦΡΟΔΙΣΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ Ειδικώς Ίατρόι ΑΝ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται 9—2 κσί 5—7» Όδόι Βηλαρά 7 (πλστεΐα Αγ. Κων)νου) Τηλέφ. 55 387. Μοτθόο Κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΦΙΛΙΔΟΛΟΓΟΣ ΣΕΞΟΛΟΓΟΣ Δέχετατ έν Τρ κλινΐκή τού Μάγερ 23< (Πλατίίο Βάθπς) 9—2 & 5--7 -·* *- ονν«ντ«0ξ«ι. Τηλ. 53.708. Συνεχεια απύ την ιη οελΐδα >ιίζεΤαι καί δέ» τό έμττιστεύετα[
σέ κανένα. Και γι' αύτό ενώ οτο
1915—20 ό Βεν,ζέλος ήχαν τα
ιταν. σήμερα μέσα στόν 'Εαμι-
κόν άγώνα καϊ * γενικωχερα μι,σα
πτχόν άριοτερόν άγώνσ τα ττρο-
τωπα είνε καλά και αξια καί ά-
/απητά καΐ σεδαστά. δσο άγω-
ι/ίζουντα!. κάτω ά17* τιζ απμαΐει·
τού Λαοΰ καΐ. ϊχσι ττοϋ Θέλει 6
Λαός. χάνουνχαι καΐ έινμηδενΐ-
►χαι, δμα βγούν άπό ΐά ττλαί
σΐβ αΰτά.
Ό Λαός μας σήμερα «Τνε ττο
λύ ττροχωρημένοΓ σχεχικά μέ τό
/15 καΐ τόσο πολύ. τού στέκι.-
ται κανεις κατάπληκχος. Π' αύ¬
τό έχει αύτό τό 4γων·σχικό ττνρΰ
μα. γι* αύτό χύνει ττρόθυμα τό αΤ-
αα χου. Γι* αύτό καταπλήσσει
ούς έχθρούς τού. Γι* αύτό άνα-
χρέπει τα σχέδιά Τους, τό ίνα με
τα Ίό άλλο Ι
"Ας δοΰμε τώρα τΐ0 έξωχερι-
<ές άντιδράσεις. πού πρρουσιά- 'Θηκον την έττοχή έκείνη. Άιτό ήν πλευρά των έχθρών καΐ άπό την ττλευρά των φίλων. Αύχές τίς έξωτερικές αντιδράσει πρέπει I- π'ιίερα νά τίς προσέξει σήμερα 6 Λαός μας γιατΐ άπ· αύτές 9ά δγάλει συμπεράσματα και γιά 'ς σημερινέο άντιδράσεις. ιΟ συναοτπΐσμός ό γερμανικός τότε έκπροσωποΰσε την όπισθο- δρόμηση χήν πίεση. τό στραγγα λ·σμό τών δ,.καίων καϊ των 5·- καΐωμάτων τών Λαών. Μ* αυτόν συνεμάχησε ό Κων σχαντΤνος καΐ δλη ή ατντιδρβσχΐ- κή μερίδα τής έποχίκ. 'θ συναοττισμόΓ ό Άγγλο—■ γαΛλικός έκπροσωττοϋσε τόχε τό ττνεΰμα τής έ)χυθερ!ας καΐ των δΐκαιωμάχων τών μικρών Λαών καί μ' βύχόν συνεμάχησαν οί π-ροοδευτικές δυνάμεις τού Λαοϋ Τί ττροσπάθησε ή άνχίδραση τόχε ; Νά ύποχάξη τή χώρα καΐ τό Λαό στό γερμανικό συνασπΊ- σμό κατο—νίγονταΓ τή θελήση χής ττλειοψηφίας τού έλληνικοϋ Λαοΰ. Ή παράδοση χής Άνατο λ.κης Μακεδονίας στούς Βουλγά οοκς. Ή τταράδοση των όχυρών. Ή τταράδοση ενός Σώματος Στοατοΰ στούς Γερμανούς εΤνι ανβντίθοητες ίττοδ€ίξεις. Τί έκαμε ό φιλικάς ϋας συνα^ «Γττισμός των Μ. Δυνάμεων. γιο νά βοηθησε, χον έλλην ικο Λαή νά ίπαλλαγεΐ άττό χην τυραννία τού Κωνοτβντίνου και των Γερμονών. ττού έσχεκαν πίσω τού καί ΐοί ϊδιναν τίς έντολές ; Έττενέβη. Καϊ δσο μεγαλύτερη ^χαν ή αντιδράση τού Κωνσταν 'ίνου. τόσο βιαιότερη γίνουνταν κ«ΐ Α έπέμβαοτη. "Ας ύπενθυμίσουμε μερικά . γονόχα Μέ νότο: Χους οί Δυνά¬ μεις άςίωσαν τό 1916 νά παροι τηθε? ή κυδέρνηση καΐ νά σχημα Τ|σ0εΤ αλλη σύμφωνα μέ ύττοδεί- Ρεις τ(.Λ>. Νά άποσχρατευθεΐ (
*λληνΊκός σΤρατός. Νά γίνουν νέ
ες έκλογές.· Κατίλαβαν χον "
νικό οττόλο. "Εδγαλαν άγή. -
—ήν ΆΘήνα καΐ χτυττήθηκαν μέ
τ* στροτχό. Βοήθησαν την 'Επα
νάοταση. ττού έκαμε ό Βενΐζέλτ
στό 1916 καΐ σχό 1917 έξεδί»
£αν Τόν Κωνσχαντΐνο καΐ ϊφερσι
γ» Βενιζέλο πρωθυττουργό. <3τττο τή θεσσαλονίκη στήν ΆΘήνα ίντοσατν χά δυό έλληνικά κράτη τ»ς Μακεδονίας καΐ των νησ>ών
μέ ττρωχεύουσα τή Θεσσαλονΐκη
«αί τής Παλ, Ελλάδας μέ ττρω
χεύουσα την ΆΘήνα. σέ ^ £να
Όλ« αύτά ίίταν έχθρ,κές ττρά-
ίεις Άλλά ποίον εΤχαν οτόχο
Γήν" Έλλάδα καϊ τόν έλληνικό
Λαό 1 τόν στραγγαλΐστή τής
λήσεως χοΰ Λαοθ Μονάρχη
'αΐοκομματική κλίκα καθοις
καϊ τή σπεΐρα τών προδοτών πού
εΤχαν συγκεντρώσεΐ γύρω των;
'Ολο» αύτοι φώναζαν: «Είνε έ¬
χθροΐ τής Ελλάδος. ΕΙνΐ έχθοοϊ
τοίθ έλλην ι κου Λαοΰ». Αι>το! β·
ιιως οί έχθροΐ τής 'Ελλάδας καΐ
τού έλληνικοθ Λαοϋ ύ
δυόμιση χρόνια παραχωροϋσαν
ττΑν ΕλλάΒα τή Β "ΗτΓειρο.
Λωδεκάνησα. την ΆνατολΐκΛ ©οά
κη. πού δλα λίγο άογότερα τα
ϊνασε ό μοναρχισμός. μέ τη Μι
τική κατοστροφή.
έλθοι/με τώρα καΐ στΐς ση
μερινές έξωτερυκές άινΤιδράσεις.
Ποίος Οποόαυλιζει καΐ ύττοστηρι-
^.ε, τό ττνεϋμο τής άντΐοράσ-ως
καί ποίος τήν όρμητική προοδευ-
τική χάση χών Λαών; Ή Αγγλο
σαξωνική πολιΤική τό πρώτο. οί
λαοΐ τήο Σοβιετικής Ενώσεως
χή δεύτερη. Ποίος στηρίζει τό φ
μό σχήν Ισττανία καΐ χήν Ποθ
τογαΛία ; Ή Άγγλοσαξων'.κή
πολιτική Πθ[ός μάχεται ένάνΓια
α' αυτόν ; ΟΊ λαοι τής Σοβιετι·
κης Ενώσεως. Ποίος συνθλι**
την τάση χών Λαών γιά ττολιΧική
καϊ κοΐνωνική άνοδο; Οί Άγγλο-
σάξωνες. Ποίος χήν ύποβοηθεΐ ή
θικά; Ή Σο6. "Ενωση. Ποίος ύττο
δύλ την Έλλάδα. σύμμαχο
Των δυσχερεστέρων στιγμών τοΰ
ττολέμου· Ή Μεγάλη Βρετανια.
Ποίος άσκεΐ άττόλυτη κυριαοχ'οι
πάν» σ' αυτή καΐ μέ χίλια μέσα
καΐ χιλίους τρόττους στραγγαλι-
ζει και καταττνίγεί σχό αιμ;» τή
θελήση τής χεράστιας ττροοδευχι ■
κης πλειοψηφίας τού Λαοθ ; Ή
Μεγάλη Βρεχανία. Ποίας, κάτω
άττό δημοκρατικά προσχιίματα.
έγκατέστησε άγριο φασ,σμό στην
Έλλάδα ; Πάλι ή Μεγάλη Βρε¬
χανία. Ποίος ττροοπταθεΐ ν' άπαλ-
γΐ ή Έλλάδα άττ" αυτή χήν
Οποδούλωση. ν' άττοδοθεΐ έλεύθε-
ρη στό Λαό της καΐ ν* άττοφασ!·
σει αύχόο δ.χι έξυπηρετεί τό συμ
φέρο τού ; Ή Σοδιετική 'Ενωσα.
Ποίος στηρίζεχα, πάνω σχήν
τταλσ.οκομματική φαυλότητα- Ποι
ός έ'φερε τούς τεχαρτοαυγουστια
νοΓ/ς φασίστες, χούς δοσίλογους.
τ<;ύς συνεργάχες τοΰ κατακτητή. τούς ττροδόχες. στό προσκήνιο . ο ύ εκανε στηρίγμαχα τοΓι Ποίος χούς παρέδωσε ό ό £ άς ήταν «ή κοπά προτίμηοη» &ι δασκαλία δμοοί τό πνεΰιια της καί τό σώιΐα της μένουν σέ πολ λά άναννωρισμένα ίστορικά έγ Υ,ειρίδισ κα'ι συσκοτίζουνε τή» νεότητα. Τόν καιρό τή* Τετάρ- της Αύγθύστου ή έλληνική Ι¬ στορία παραποιήθηκε συστημθί τικά καί δλη ή <θεα>ρία»—άς
ποϋαε θεορία—γιά τόν τρίτο
πολιτισμό {πηρίγθηκε πάνω σέ
υ.ιά τέτοια Ίοτορική παραμόρ-
Ώ ό ή ϊ
φωση
ώ
ρή ρμρ
τόσο ή ϊοευνα προ
λύ ό άί
φη ε ή οα ρ
γώρησε πολύ και τό άντικείμε-
ό έ ά ά ί
νό
μ
έπαυσε πιά νά είνε τα:
ί ί άδθί
ό πγ έπαυσε πιά νά είνε τα:
ποόσωπσ καί οί άνδρσγαθίες
τους Έπη,ρεάσθηκε δέ σ' αύτο
ή Ίοτορική έρευνα άτ-.ό την ίδια
την πρόοδο άπό τούί κοινωνι-
κούς άγώνεί καΐ τα νέα κοινω-
κά ίδεω&η. Τό ττεδίο πλάτσΐνε
πολΰ καί ή ιιέθοδος αλλαξε δα
σικα. Άπό την διαπλάτννση αι>
τή, τΐοΰ τίτανε ταύτόγρονα κα'ι
μιά διαίρεση βγηκε ή Οίκονο¬
μική Ιστορία ν ι* αύτό δέ λέμε
πώς είνε νέα
Τό ιόλικό της περ«ένεται ά-·
ττοσπασματικό σέ αύτούσια κεί
ιαενα άργαίων συγγραψέων καΐ
άλλων πιό νέων ίί >αέ ιτράξεις,
σέ γεγθνότα τής Ιδίας Ίστορίας
πού πρέπει νά απθυονωθοΰν καΐ
νά συσγρτισθοθν μέ άλλα πά¬
λαι ότερα καΐ νεώτερα: Προκει
μένου νΐά τούί τελευταίους αί
ώνες τό ύλικό αύτό είνε καί ά-
φθονο καί στΐο περισσότερε^ πε
Ριπτώσεΐς συνκεντρωμένο ρτοι
μο ττρόο έπεΕεργασία Ή καλτ»
σγ,ετικά κατάσταση στήν όποία
δρίσκονται τα κέίμενα καΐ νέ-
νΐκά τα γρατττά μνημεϊα. ττού
άναφέρονται σέ πράξεις ή ένέ.ρ
γειες Ϋ ττερΐγραφέ.£ γεγονότων
τής οΐκονθμικης ζωης. άποτε
λοϋνε μιά άνεέ,άντλητη ττηγτ)
γιά την έ'ρευγα. "Ομως τα ττλού
σία οώτά γραιιτά μνημεϊα δέν
έ'γουν άκόμα ΰττοβληθεΐ σέ μιά
συστηματική δσο καΐ λεπτομε-
ρειακή έπ?ξεργασία γι' αύτό
δέ καΐ τα συγγράμματα ποί)
ττραγματεύονται τό 5λο θέμ.(Χ
της θίκονομικήο Ίστορίαί σέ
παγκόσμΐο κλίρ,ακα είνε ιτεριω
Ρισμένα ΟΊ δυσκολίες παλλα-
ττλασΐάζονται έττειδή μεσολα-
6οϋνε κενά ττού καλύτττουνε αί
ώνες ή παρεμδαίνουνε έττιδρο-
μές ποϋ έέ,αφανίζουν κώθε ά-
πο&εικτικό στοιγεΐο. Ξέρουμβ
πολλά ιτοάγματα άπό ττΐν οίκο-
νου.·κή και δημοσιονομική ζωή)
τοΰ κράτους τών Φαραώ στήν
ΑΤγυπτο, γιά την παρέμδασηι
τοθ κράτους των στήν Ιδιοκτη-
ρία ττϊί γης. στήν καλλιέργεια,
τήν κρατική συγκεντρώση καΐ
την κρατική διανομή τών προΐ-
όντων της. η στήν νει ροτεχνίβ^
στό έμπόριο κτλ.., ένω άγνοοθ-
μ,ε ή μ,δς μένουνε πολλά κενά:
προκειμένου γιά τούς Φοίγικες.
τοϋς Έδραίους. "Ενουμε στα:
γέρια μας ττρότυπα έμπορΐκή5
συναλλαγματικτκ τού καιρου
των Άσσυρίων καΐ Βαβυλωνίων
καί νοϋθθετήματα τταρόμθια. ε
νώ ή έλληνική Άργαι6τητα
μάς άχρήνει πολλά κενά. Άιτο
τό ρωμαΐκό δίκαιο καΐ τούς
Ρωμαίου€ συγγραφεϊς άντλοΰ-
ιαε πολλά στοιγεΐα γ,ά τήν οί-
ί τής εποχήν τΐού έτΐιδέ
τική έρΜηεία μδ &ι
τ
Ποίος τ
Κράχους;
ό
κνμ τής χήν
γονται θετικ-ή έρΜηνεία
δ ίώ
&ι
ρχς; ς χς ρ
τόν κοατικό μηχανισμό; Ποίος £-
θεσε επί κεφαλής χό Γεώργιο ■
Η Μεγάλη Βρετανια.
Ποίος άντίθετα προοτταθεΐ ν'
ατταλλάξει τόν έλληνικό λαό άπ'
αυτόν τό στραγγαλισμό. άπ'
αυτή χήν ήθική άσφυξίπ νά τόν
' υτώσίι άττό φασίστες καΐ προ.
δό Ή πολιτική χήο Σδ
ώ
κής Ενώσεως
"Ας ττάρε, ύττ' δΨη τού ό έλ-
>ηνΐκός Λαός τίς έξωτερικέΓ άν
^οάσα 5 χοΰ 1915—20 καΐ τ>
ημρς
Οί έχθροΐ τοο Λοιοϋ κραύγαζοτν
καΐ τότε δχι στρέφουνταν κατα
ής Ελλάδας. Τα πράγματ(γ 4
δτι σχρέφουνταν ό
ώ άβ
ν δτι χρφαν μό
αυτών καΐ άπέβλεπαν στδ
καλό τής Ελλάδος.
Οί έχθροϊ χοθ Λαοθ κραόγα-
ζαν ότι οί προοδευτικάς δυνάμίκς
τής χώρας έττρόδιδαν. ένώ έττρο-
ίιδαν μόνον αΰχοΐ καϊ έξαργύρω
.αν την ττροδοσία Ττυς μέ τό χρυ
σάΦί τ°ΰ Βαρώνου Σένκ
Οί εχθρο! τού Λαοΰ κραυγα-
ζουν και σήμερα—είνε άλλως τ«"
ή ιδία παράταξη οί κληρονόμ^ι
έκείων — δχι οί έξωτερικές άν·
χιδράσεις στρέφονται ένανχίον
χήΓ Ελλάδας. ένώ απλούστατον
στρέφονχαι εναντίον της άγγλι-
κήΓ κατοχής καϊ ένανχίον αυτών
ού είνε δοΰλοι τής άγγλικής πο-
Μτικης.
Οϊ έχθροΐ τοϋ Λαοΰ κραυγσ
ζουν καΐ σήμερα 5χ, ^οΐ προοδευ
τικές δυνάμεις, πού έχυσαν τό
αίμα τους γιά την ίττελευθέρωση
τίς πατρίδάο και έξακολουθοΰν
καΐ χό χύνουν. προδίδουν την,ττι.;
■ρ'ιδα. 'Ενώ την έπρόδωσαν οτντοΐ
οτούς Γερμανοΰς καϊ την ττςιοδυ
τία τους έξαργύρωσαν μέ άφθο
νο χρυσάφι. 'Ενώ καΐ τώρη ^ τή»
ττροδίδου». ττροάγοντας χήν ύπο-
δούλωσή της καΐ χήν προδοσία
τους τ·Ίν έξαργυοών^ο',' μέ άφθο-
ι/ο τόν άγγλικό χρυσό !
Αύτό είνε χό 6άθοΓ των πρσγ-
αάτων. Αύτό ττρέττει νά έρευνά ό
έλληνικός Λαός.
θί προοδΉ/ηκέί έλληνικές δυ
νάμεις τό ξέρουν αύτό Καΐ Ψυ-
χρά καΐ νηφάλια καΐ άδιατάρα-
κτα ένατενίζουν χά πράγματα
Όσα γράϋίίκιιρ χά ^ γράψαϋε
Ν''ά νά φωτίσουμε χούς αλλους.
Τούς ε'λίκρινεΐς καΐ χίμιους Άλ
λά ' -λοΐκούς καΐ άγαθούς. ττού
'οπτατ'Ον "' ΛαΟλοι οί δοσίλο-
νο, και ττροδότες.
ΑΓ ξαναθυμηθοθν την Ιστορία
->ι την έ'ίΊτσαν "Αγ χήν δΐαβά
όουν οί νεώτερο·. Θά φωτισθοΰν
καΐ Θά γίνουν πραγματικά χρη·
Ο4.μοι σχήν Πατρίδθί. Σχό Λαό!
γ θή ρΜη μο
αφευγουν δμως αίώνες οΐκονο-
μικής ζθϊηικ ολόκληρον ττεριθ-
γών της 'Ασίας ή της Άμερι,ι
κης. Τέλος. στΐς εύρωπαΐκές έ-
κεϊνες περιογέ<; πού ζήσανε ύ πό άσιατιακό ζυγό, δτκος ό Ό- θωμανικός. πρέπει νά άναζητήι σοαυ,ε έμμεσα ενδείξεις γιά την οΐκθνομία^οος ένω άλλες ζω- νες τίϊί Εύρώπης, πού δι·ατΠιρή^ σανε μιά συνέγεια ττολιτικοο 6ίου δίνουν μιά καθαοότερτΐ' εϊκόνα. Είνε άπύ την αττοψτϊ αύτη υεγάλο εύτύγημα δτι οη τελευταϊες αύτές γώρες, δπως ίι "Ισπανία, οί βορειοΐταλΐκές πόλεις (Βενετία. Γένοβα Φλω¬ ρεντία κτλ.), ή Γαλλία^ή Όλ- λανδία. ή Αγγλία, οί Άνσεα- τικέι: πόλεις της Γερμανίαν (Βρέμη. Λυδέκη, Άμδοΰργθ κτλ.) πού σταθήκανε επί αΐω- νες τό κέντρο μιάς σχετικό: ιταγκόσμιας οικονομικήν δρά¬ σεώς, πάνω στήν όποία οΐκοδο- ήθ δ ή ύ ζ ς. μήθηκε δλη ή ούγγ,ρονη ζη^ διαθέτουνε δλα τα γρατττά έ¬ κ εί να στοιγεϊα άπό τα δποΐθϊ μποροθμε νά πληροφορηθοΰμε δγι μόν© τή δική τους έθν>κή'
οκονθαική ζωή, άλλά καΐ τόν,
οίκθνθμΐκό δίο τών ιτιό μακ.ρυ-
νών περιογών στις οποίες άπλώί
νάνε τή δράοπ τους τ) κατακττί
σανε "Ετσι τα Ίστΐανικά άρ-
γρϊα μδς δίνουνε ^να σωρό εΝ
δήσεις καΐ ντοκουμέντα γιά τήν
οίκονθμΐική κατάσταση των τι6
ριογών έκείνων ττϊς Νότιας 'Α-
υιερι κης. πθύ πρωτοκατακτήσο:
νέ (Περού κτλ.), τα μεταλλεΐα
γρυσοϋ ή άλλων όρυκτων καΐ
τίς αυνθήκρς εργασίας μ.εσα σ
αύτά. τα πρώτα ίσπανικά δ>ια< τάγματα γιά την οίκονομική τους όργάνωση κα'ι αλα "Ο¬ πως άπό τα γαλλικά Άργεΐβ μαθσίνουμε γιά την γεωργία. την κτηνοτρόφία. την γειροτε- γνία καΐ τό έαπόριθ τών δικών υ,ας έδώ πεοιογών. >κατά τα
γρόνια ττκ Όθο^μανικτιο δου-
λρίας.
Ό καθέναί τώρα καταλαβαι
νρι γχά ττοιοογ λόνους ή άττοκα
τάσταση της συνέγειας τοΰ
ΰ δ' ώ ά
η ης
οΐκονθιαΐκοΰ δ'ου
ιτων και κατά
γς
τών άνθρώ--
συνεπεία ή
ί
ΟΙκονθμική Ίστοιήα οέ παν
κόσμ,ια έκταση Εγει καθυστε
ρήσει ένφ άπό τό άλλο μέρος
Εγουν προγωρήσει πάρα πολύ
ί Ίδέ ί ί
γ ργρή
οί Ίστοριοδιφΐκέο
ί
ολ
καί
οί Ίσοροφκέο ρς
οί «ονογραφίες. πού άποτκλοθ
νέ πολύτιμα δοηθήματα. Πέρα
διααν άττ" αύτό Ιγουνε έκταθεΐ
πολύ οί έργασίεΓ γιά τίς έθνι-
κέο οΐκονομΐκές Ιστορίες, δπ&χ
τής Αγγλίας της Γαλλίας χσ'
δημοσιευθήκανε συγγράμμοττί
πού ττρριέγουνε £να παγκόσμι'
διάγοαιαιια της οίκονθμΐκης Γ
ής στ'^ οΊάφοοες έττονέΓ ττκ '
ξελίξεώς ιπγ Στό αύθ'ΐανό τ
ς ^
ξελίξεώς
ΐ
ς κ
Στό αύθ'ΐανό τ
ξξ
το καΐ τελευταϊο μάθηαα
ποΰμε νιά τό θέμα της έλλτν
κτΐί οικονομικήν Ιστοοίας, γ"
κώτερα δέ τίκ νεώτερης.
Ο' εθΐλθντ»
~ ΜΟΝΑΡΧΙΚυλ ιυπυι α
() νηΥΥ'ιλε μέ κτυττηχούς ττ·
τλους χήν εϊδηση δή χό Γενικο
'Ετιΐελεϊο ζηχεΤ έθελοντές άξ'ω
μαϊικούς καΐ ύτταξιωματικούς
γ.α χό σΤρατό. Δέν χρεια£Λ-
Την Λ τυμττανοκρουσια των μο-
ναρχ'κών εφημερίδων, γιά νό
καταλάδει κανεις τό σκοπέ
τού μέτρου. Σέ μιά περιθδο
ττού άσκε'ται εύρεϊα_ στρατοΛ.Γ
για Των κλάσεων των στροίτει.
σιμων καΐ των ίφΐδρων. ίνα πό
ρόμοιο μέτρο Θά Ιττρειτε .ό
ττροκσλεί τουλάχιστον έ'κπλιι-
ξη δταν μάλιστα είνε γνωσ·. ς
δτι ό σΤΡθΐτό<ς συγκροτείχαι μέ βάση χούς νόΜους πού προ6*ί τηυν τή γενική στρατολογ,α 'Εξηγ-ϊται δμως εΰκολα δτα* ξέρει κανεις δχι άττό δλες τίς κλάσεις των στρατευσιμων κσί των έοέδρων ττοΰ καλοΰνχα·, οί μονορχΐκοΐ κραΤοΟν μόνον Λ- σοιχ: εχουν μτηλιετάκια της Χ τΓ'.ύ δέν είνε περισσοτεροι ατΐό ί ,χ 10 5% Τούς αλλους ττ-ύ είνε δημοκρατικοΐ. τούε χαρα κτ.ηρίίΌυν «πλεο"άζοντεςν και τους τταραχωροθν «αδεία επ άόριστον» Ή ττοόσκληση λο>·
ττόν έθελοντών σ' Ινα στοα**
δττου δ ώχνουν τούς.. «πλίονά-
ζοντχς» Εέν έχει ά) λο λκοτγο ττα
ρβ νά σιιγκεντρώσίΐ δσοΚ τι»
χδν --αγ|ΐατοκτφ-»ντες καΐ χί
τες δέν εχουν άκόμη ττλαΐσΊΓθ-
στε ό ΣΑΝ νά μττοοί» νά βασι
σθεϊ σέ ?ιιττιστουΓ κοτΐ δοκ'.μοι
σμένους διώκτε<- τού λαοϋ, ιτοοκε.μρνου νά συνεχίση νά ΐντείνει χόν> έμφύλιο
μο. Είνε κι' αΰχό υιά άκόμο
ίνδί.ιΡη των ττΒθθ/σεων χής κυ¬
βερνήσεως νά συνεχίσει την
ί,ώφελη αΐμοροαγίίτ τού έλλιι
ν.κοΰ λαοΰ, ττού μόνον τα έ
(■- τ·α κ"Ί τΐ^ συμφοοές το"
τόττου πρόκ€|Ται «ό αΰςήσει
Ή «διβψευοο»1
Τ ό Γ. 'ΕπιΤελειο λτοαιου ε
ϊέδωσε χθές ανακοινώση οι·
σψευδονταο τΐς^ ττληροφθριει
τγοΟ έγραψι: η «Έλεύθερη Ελ.
λάδα> γιά την άΜηχανία και
τη» νευρικότητα πού έπικοα-
τιϊ ιιεταξύ των επιτελικόν πα·
οαγόνΤ(ον ϋστε-Ρα άπό την ά-
πθτυχ'α τών έττιχε'οήοεων.
Δαψεύδκι έττίσης (μολθνοτ'
«θϊωιεΐ άνάξια ττάσης διαιι»ευ·
οεως») την πληροφορία μας δ-
Τι ό κ. Σπηλ ωτόττουλος έττι-
χίίρησε νά έπιροίψει τΙγ εύ-
βΰνες τήε άττοτυχ.ας στουτ
Άγγλθυς πού σν.όττιμα έττιδι·
ώχθυν την παραταθή ττκ στ»
μίρινης άνωμαλίας.
Άν τό Γενικό Έπιτρλείο τη-
ροθσε σιγί έττάνω σ' αύτά ττο*.·
όπωο·δήττοτβ βΤττ£ ό κ. Σπηλιω¬
τόττουλος, Θά βΤχε ττροσφερει
κάττο'β ύπη&ρσία στόν Τόττο
Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΔΥΟ ΣΚΟΠΙΕΣ
Τό Έμερολόγιο
] Τό γαλλόνοΛΌ περισδικό τοΓ
Ι Καΐρου «ΙυΛζ» δημοοιεύει τού'
Ι δύο αύτούς νάρτες ιιέ τόν τΐτλο
πό τό Λθνδίντ καί τή Μόσγοτ»
"Ο τϋοωτθί ί>ριγνε< παχ βλέπουν την Εύοώπιΐ ο! "Αγγλοι: "Ενο «σιδηοοΰν ττθΓραττέτασιια» διαι ρεϊ την Εΰοώττη Ό δεύτερθΓ νάρτης δείνν*! πώς δλέπουν τΛ ποάγυστα -*-τΛ τή Μόσγα Στί- ■"εοαανία τΛ έονοστάσια ποι' στόν Χ_'τλΡΓ έργάίονται άκό ιι(ΐ. ένω ή (ΤΐυΦΜνία τοΠ ΠΛτο δαμ ποο6λ^-ΐ;ΐ.| τόν βιουηγανι κό άφθττλ'σϋΓ τής ΓείΗΐανί^ Η σθμφωνίιτ τοΓ) Πό'τσ'^θίια τγογι δ'τπει την '^^οστοατι^.1τικοτIΟ'' ση τής Γεηυανίας "Αλλά οί |στ'χΐτιωτεΓ ττν ,Βέουαγτ όπλ' ι ίονται καΐ γοιανάίονται στήν Ι άγνλΐκή ζώνπ κατογης Ό ατοο ' τος τοΰ "ΑνΤΡθΓ δέν ^ιαλύετα, Ι Οί τρείς μρ-> άες βάσεκ στη
Ι Μεπόνειο Ιπιποούκ
ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
«Ο πρωταργικόο σκοπός κσΐ ό γνώμονας για την ά
σκηση δλων των έξουσιον, είνε ό άπρλευθερωτικος αγώνας
τοΰ ίβνουε Τό Έθνικό Συμδούλιο η ΠΕΕΑ. οί άοιτλθι καΐ
ένοτλθι ττολίτες ύττηοί.τοΰν ττρίν άττ* δλα τό σκοτιό αύτό. Ό
Έθνικόο Στρατός ΕΛΑΣ είνε τό ένοπλο ταήΜ,α τοΰ "Εθνου^
ΐτού αάγετα( γ,ά την άττελευθέρωση της Ποπρίδος καί τίς έ-
θί τοϋ λαοΰ»
Δ
(τελευταϊο)
ν ό μίγΑλος
ό ν
ς β~.
ρ οντΐφααιστι.
κάς πόλεμος των 'Ενωμέ-
νων 'Εθνών νά βκιλεΐνε μέοα τού
την τΐισωδρόμηση κι' οί λσοί νά χύ·
■ανε τό αίμα τους γιά νά έγκαθιδρύ.
σουν καινούργιες φασιστικές τυοαννΐ·
ίες ή 'ΕλεΓιΊ'οη 'Ελλάδα. ό ζωντα-
νός πυρήνας τίς νεοελληνικής άνσγε».
νήσεως. τροκάλεσε περισοότερο κι"
*ιτο τόν ϊδιο τόν κατοκτητή, αιρροίκ:
υανιας καί μίσους των άοτικών κομ-
υΑ*τα>ν ττού στο λαικό κοογτγκ τής Έ-
ΤΟ ΕΑΜ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΙΗ
τής
ς 'ΑντισΤασεως βλέπανε τό τίλος
κοριαρχιας τους "Εδω-ϊαν £τσι
ΈτΓθθίαησε &<ύε $ ιΐιά διάιθίυση. πού δεν βάλλει. οϋτε ττθοσθέΤΕΐ^ ^, θδτρ με ώνει τίποτβ. Ό λαόι. ίέοίι τί γράφουμε και ττώί τή γςκΐφθυμε έηεΐς. ΕΙδ'κώτεθβ γιά δ.τ1 αφορό τή διαψεύση αύ¬ τη, ό λαάς αττορεΐ νά %5ίν»' αν Θά πιστέφρι τίο ττλπροβθ- ρ!ε« "ΐιάο έφημεΐίδσς ττού ίχει 49 έκδόθρΐζ κάτω ά—ό τί Γεριαανική κατοχή, ί τή διβ- «Ιιειιση ενόο ΓενΐκθΟ ΈττΠβ λϊίου πού το?ΐο «οοέο άνακοι- νωσβ διι άνβκατέλσβε και δέν άνακθΓτέλαββ τή.. Δίσκάττϊ! Τ6 μιιρτ^ριόδη άεροηλάνα Τα Κυβερνητικαί όργανο ρ σχου/ άπό καιροθ σέ καιρώ την Ιστορια ι&ν μυστηριωδών άιρθιτλά *ον εάγνώστου εθνικότητος» «ού ύπιρΐΛΤανται τοθ έδό«ρους μος, κο τβ.... μυστηριώδη κατεύθυνσιν ι Κ>1 τα ιζοιιν κατά κόρον τις τρο.
αύτΐς παροφιααεις ιά νά
ΰ σε διίγεροτη την ε^ημμενη
φα 'ών οφι'οών ΛναννΜστώ^
τους, ηού ι ινουνέυΐ
V"
Λτονηαει
μετβ την άίιοξη.. «^ΟτΊΐυη *ων
πυρβύλων. Άνίξόΐρτηίΐα βμως 4π6
την κωμικτ) διμη τοθ ηράγματος, οί
Μοναρχικοΐ πθί> ιτ<χρίδο«ΐο;ν άλόκλη ρη τή χωρσ σέ μιά ξένη Κατοχή, που τ' άεροηλά'α της δχι μόνον οργώνουγ τ6ν ο0ρβν6 μας. 4λλβ κσι ένεργοϋν επί τοϋ έδάψους μσς Ασκήσεις εναντίον ξένων σκα ψών—-δπως σονέβη μ* Τ6 ΓΛΧΛ1*»- ?ιόσ»ως τού έλληνι*οΟ έναιριου χώρου. Πολυ δέ ττερισσότερο α- νορμάδιοι να μιλοθι περΐ παρα. Ιΐιάσεως τοθ έλληνι,κοθ έναεροίυ χώρου. οΠλλο) δέ ταρισσδτερο ά- να(>μ66ιοι είναι έκΐίνθι ποθ ένώ ϊ-
}ίαλαν τούς Μοναρχΐκους νά κατα.
πιοθν «την Κάμηλον», τους ωθθθν
4ιτ6 και<>οΟ σί καιρώ νά διυλίζουν
«τ6ν Κωνωπβ». γιά »α κεντρΐζουν
την ανύπαρκτη έθνιχή τους φΐλοτι.
μία»...
Συνεχεια α»1 τήν Ιη σελιδα , χο άκθλουθήσει δλος ό λαός καί
! 6) Ν' άγωνισθεΐ σκληρά γιά την
έψαρμογή τού. Δηλαδή χρειαζό-
Ταν τταλλαΐκή όργάνωση καϊ 7·;η
τροφίμων άπό Τ'ς έτταρχίες έττοε
ττε νά συσττειρωθεϊ ό λαός σέ συ
ύ ά έξ
ρ ς
νεταιρισμούς πού θά τού έξασφά
λ'ζαν την έτταφή καΐ έπικοινωνία
μέ την ΰπσιθρο. "Εχσι άρχίζει ή
δρά^.ι των καταναλωτικών συνε-
ταιρισμών. Τό σγέδιο γιά την έ-
πιχυχία' χρειαζόχαν δύο πράγμα-
τα: α) Νά τό υΐοθετήσει καί νά
ν η ργη η
ρον άγώνα πού θά πεϊ: ΕΑΜ γε
οό καϊ μαζικό.
Είνε μεγάλοι. σέ ήρωισμό οί
άγώνες τού λαοϋ των Αθηνών
γιά την έττιβίωσή χου. Κι' εχουν
οί άγώνες ούτοι βαθύτατο
νικό μαζΐ άλθ
ρακτηρα.
άττελιίυθερωΤικό
ρρχς
τα κομμιχτα ΐήν έί,ήγηαη τής μιγΛλης
άικΛσίας τους ατι' Ίό ηροσκλητήριο
της Π<χτρίδας καΐ της άντιθέσεώς τους οτον άπελευθερωτικόν άγώνα. Είνε ή απόφαοή τους νά κρβτηοουν τ^ν έλ· ληνικό λαώ σε καθεστώς οίκονομικηι, καΐ πολιτικής κσταπιέσεως. Πολέμιθι των λαικων ελευθεριών, δέν μιτορού· σβν ν4 είνε έχθρο'ι τοθ φασιομοθ, νά στερξουν σέ έθνικό αιτελευθερωτικόν αγώνα "Οταν ή κατοχή έκστρατεύει (τό Μαΐο τοϋ 1943 καΐ τόν Όκτωβριο τοϋ 1943) ίναντια στήν -Ελεΰθερη •Ελ άδα, ή <*στι«ή αντιδράση ανοίγη ά της, Μά ή διασώση τοϋ λα. αίΛου καθεστώτος άπ' τίς ίπιχΊρήσεις αυτές τής κσποχής, έ· δειξ- τρανά πώς στσ βουνά τής Έ- λευθερης 'Ελλαδας οργανωθή κε καθί· στώς λαικών ελευθεριών και λαοκρα_ τικών θεαμών, Μονάχα σέ στηθη έλεύ- θεμου λαοθ μπορεϊ ό ιτατ|>ιωτισμός νά
όγκώ*εται, και μήνο ίνα καθεστώς
τέτοιο μπορούσε νίτ δυναμώσει τίς α.
μυντικές Ιχανότητες τοΰ λαοΰ καί νά
τόν κρατησει όρθιο στ6 ξέσπασμα τής
ψασιοτικής θύελλας
«
Την πρώτη Δεκεμβριού τι:ΰ
1943 τό στρατηγεΐ0 τού ΕΛΑΣ
μέ βάση τόν όργανισμό τής συ'-
διασκέΨεως τησ Ρούμελης έβγαλε
τόν πρώιο κώδ:κα γιά την
δί ϊ λΐή
ρ : γά την ούτο
διοίκηση καϊ για τη λσΐκή δΐκαιθ
σύνη. βάζοντάς χον σέ έφαρμογη
άπό την ίη Ίανουαρίου τοϋ1944.
Σή Βί της Εϋρυτανίας
10 Μί ύ
η η
Στήν Βίνν,ανη
ίδρύεται στΐς
1944 ή Πλ
ης ρτς
10 Μσρτίου τού
' '
1944 ή ΠολΠική "Επιτροπή 'ΕΘνι-
,ής Άττελ.ευθερώσεως. Συγκροτή-
θηκε άττό τούΓ ήγέτες τής 'ΕΘνι-
κής Άντιστάσεως: Εύριπίδη Α/πα
κΐ,ρτζή Έμμ, Μάνχακα( Γ Σ·άν
το, 'Ηλ. Τσιρΐμώκο και Κώστα
Γαδριηλιδη πού όνομάσθηκαν
Γραμμαΐεΐς ΟΙ όργανισμοϊ των
Γραμματειών. ττού συντάχθη<αν άργότερα συμπληρώσανε τή Θεμ£ λίωση τού Λαΐκού Κράχους. Ή ΓιΕΕΑ σάν κεντρικό δργανο κυ· δερνητΐκής έξουσίας έρχεται ι"ττε οα άπό 120 χοόνια ν' άνοίξει τό δρόμο τού 1821 πρός την Λαο- κοαχία. ΟΙ τοπικοΐ Θεσμοϊ πε,ο- νοΰνε κάχω άττό την ΠΕΕΑ σέ σχάδιο μεγάλης άναττχύξεως. Ά- νάμεσο στά καθήκοντα ττού χαρά- ζει, ή ιδρυτ,κή πράξη τής ΠΕΕΑ οοζει; «Δεύτερον: Τήν ύπεύθιονη άνώχερη διοίκηση των έλίυθέρων περιοχών σ' δλους χούς τομε?ς ναμη της πηγάζει 4πό τό λαό ια' άπ' τό λαό άντλουνΐαι δλες ο! έξουσίες. Θά συγκαλέσει στό .τιο σύντομο χρονΐκό διαστημα ΕΘνΐκό Συμ6ούΛ|.ο πού Θ' άποτε- Λ,είται λπά άντΐτΓροσίητους τοίι Λαού. έκ/>χγόμενους έλεύΘερο.».Ή
1 ιΕΕΑ άττ' την ττρώτη ττράξη της
αυγκαλεΤ 'ΕΘν,κό Συμδούλιο ττού
^1 έκλογές χου όρισθήκανε χ^λικά
σχίς 30 Απριλίου τοϋ 1944. Στό
άναμεταξύ ή 'Επιτροπή απελευ¬
θερώσεως «νασχηματ'ισθηκε κάτω
αττό Την προεδρία τοΰ καθηγηχή
τού Πανεπ.στημιου τών Αθηνών
Αλ Σβώλου Στΐς 19 "Απριλίου
στό μικρά σχολειό τής Βίννια-
/ης πρώτη πρωτεύουσα Χής Λοκ>-
κροτΐΐκής Ελλάδας, μέσα σέ 4-
ΐμόσφαιρα'1 τταχριωτικής κατανύ-
ςεως έγινε ή Ίστορική τελετή χής
ίρκωυοσίαο τής νέας ΠΕΕΑ ιιέ
ήν ττΓ3θυσ!α τρΰ Μηχροπολίτη
Κοζάνης Ίωακείμ. Στούς τταλη-
ούς Γραμματε·ς προσχεθήκανε οί:
Ν. Άσκούτσης άλλοτε ύπουογός
τού κόαματος των Φιλελευθέρων,
Π Κόκκαληρ καθηγηχής ττις Χε< ρουργ:κήΓ στό Πανεττισχήμιο τόν Αθηνών. "Αγγελος Άγγελόπου- λος καθηγητής στό Πανεπιστήμιθ των Αθηνών καί Σταμάτης Κα- ιζήμττεης, άλλοτε 6ουλευχής τού κόμμστθΓ των Φιλελευθέρων Χωρίς νά παραλειψει τό κεντρι κό ττρόδλημα αυτόν τόν καιρό. τόν άγώνα καί την 'Ενόχηχα. ή ΠΕΕΑ ρίχνει σύγκαιρα όλο Τό αη χαν.σμό τής τοπΐκής αυτοδιοική¬ σεως στά άμεσα ποακτικά καθή- κοντά χης: Τό κύριο νομοθεχικό έργο της, αρχίζει, ΰστερα άπό τή σύνοδο τοΓ, 'ΕΘν'.κοΰ Συαβοαλίοι». Οί έκλογές στήν Έλεύθερη όσο καΐ στήν κατεχομένη Έλλά¬ δα, γιά την άνάδειξη ΈΘνοσυμ- βούλων άποχέλεσαν μιά έξόρμηση Των δυνάμεων τού Λσοκθατικοΰ Κινήματος. Η συμμετοχή τού λα- ού στΐς έκλογές μέσα σέ σι/νθή κες ττολέμου κα! κατοχής στάθηκε μεγάλη καί εδειξε τήν χρανή έμ- τού όγδνος 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1942 Στΐς 25 Μαρτιου ό λαώς τής Ά '*ηνας ξεχύδηκε κατά χιλιαδες 7'Λθς δρόμους γιά τόν έορτααμό «ής έβνικής έπετίίον. 'Αιτ4 τούς τό τους τών προσυγκεντρώσεων οί διαδηλωτές μέ έλλη ικές οτ|μα{ες καΐ ψελνοντας τόν έ&νικό Ομνο κοι. τηυθύνθη>καν κρός τό Μνημεΐο τού
Αγνώστου Στρατΐώτου, 'ΕπΙ κε.
;σλής τώ> διαδηλωτών είναι οί ά
νατηροι. Σ τσ τΐαράθυρα καί τα
ιιιαλκόνια οί γ-Λαϊκες κλαϊνε βπο
'ή συγκίνησή τους. 'Ααό κολλά πά
Ά ρίχνουν έλληνικές σημαίες
διαδηλωτές Σ την Πλατεϊα
ς ης η
Συ.τάγμαΤος, μπροστσ στά Πά.
Κσ<α 'Ανάκτορα οί καραμπινιέρθι ίπιτίβΕνται εναντίον των διαδηλω. τδν Στήν 4ρχή χτυ™>0ν τό πλή-
θος μέ κλομπς χσι μέ τούς υιιοκο-
πανους των 6πλων ΟΙ διαδηλω.
τίς 5έν διαλύονται. ΟΙ σημσιοφό-
ροι κρατοϋν ψηλά τίς σημαϊες ΟΙ
καραμπινιέρθι χρησίμθποιοθ' κατό.
«ι τα δπλα τους Ριχνουν στόν *έ.
ρα γιά έκφοβισμό. Το πλήθος τΐαλι
δέν διαλύεται ΟΙ φαοίστες λυσ-
σοΰν μπροστα στην άδάμαστη θε.
ληση τοϋ πλήθους Καΐ βαρανε στό
ψαχ ό, Πολλο'ι τραυματίζονται ΟΙ
σϋγχρόυσεις βασταΤε 4κόμα ΐκ>λλίι
ύρα.
Ό λσδς τής "Αθήνας γιόρταισε
την 'Εθνικη τού 'Επέτειθ Είνε ή
ττρώτη έ&νική εκδηλώση πού στρέ.
ψεται Λττ' εώθεΐας κατά των κατο:·
κτητών
16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1942
ΟΙ δημόσιοι ύιάληλοι καΐ όρι.
σμενοι έργαΐικο'ι κλαδοι κατεβαι.
/ουν σί άπεργια. ·Η εκΤαιση αώτης
τής άπεργίας δέν είνε μεγάλη καί
ή έπιτυχία της είνε περιορισμένη
Πάντως είνε Λ πρώτη μαζική κινη¬
τοποιήση στό διάστηιμα τής κοΛο
χϊ)<;, ή πρώτη ωργανωμένη έκδήλω ση. Καί σάν τέτθια Βχει σημασία τεράστκχ Ό δρόμος των αγώνων νι την 'έτηβίωο-η εχει χαραχβεϊ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1942 "ΕκδΙδεται τό πρώτο φύλλο τής εφημερίδας «'Ελεύβερη 'Ελλάδα», όργάνου τής Κ.Ε τοθ 'ΕθνιχοΟ "Α- ικλευβερωτικοθ Μετώπου Ύπεθβυ. Λ>ς γιά την ϋλη είνε δ δημοσιογρά-
ίκχ; Κώστας Βιδότλης. Στί, κύριο
ίρβρο της μέ τόν τίτλο «Φύγε«
άπ' τή μέση, λαχεδες», καταφερί¬
τσι εναντίον τής Κυβερνήσεως Τσθ-
λιοκογλου καί χαιρετιζει τήν άηερ.
γίο; τής 17 Απριλίου. Στό ϊδιο
φυλλο δη,μοσιευεται καΐ ή πρώτη
πολιτική καί όργανωτΐοιή απόψσση
τής Κ,Ε. τοΰ ΕΑΜ Ή έκδοση τής
«'Ελεύβερης 'Ελλάδαςι, αποτελεί
<Γ»αθμό στόν έ6Κικοαπελευβερωτι Λγώνα Το κίνημα άιποκτό £να α- ά δττλο. ΑΜΟ1ΞΗ ΤΟΥ 1942 Ό "Αρης Βελου·χιτώης σχημοπί ζει την τρώτη άντάρτικη 6μάδα (ττην Εύρυτανία. «Η όμάδα σύτί| άρχίζει τή δραση της, τψωρίί τοΰς ττ^όδότες. άναπτερώνει τό ήθικό τού κόσμου, ρίχνει τό σΰνβη·μα τής δρά σεως. Τα»ίτ6χρονα χτυβτάει τίς λη- αΤοσυ4ΐ·μορίες πού πολυαριθμες ί- χθυν βγεΐ στό βουνό καί λυμαΐνον. τλι τήν ί>παι6|ρο Στόν ΕΛΑΣ προσ.
χωροθν Οί όμάδες τοθ ΚαραλΙβα
νού (Γραβιά) καϊ τοϋ Μπελή (Δο·
μοκός) κσί ή δύνοομη τής πρώτης
*τογ»τι,κής «μάβας μεγαλώνει,
Στα χωρία της 'Λττικης, τα Δερ·
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Μάθημο τού Ι. ΜΑΞΙΜΟΥ
Β' τταρά μιά συλλογή άπό κατορ
ΤΑΝ ΛΕΜΕ Οίκονομική θωμοπα μεγάλων ώνόρών, πού
Ιστορία δέν έννοουμε
_ Ιαια την ίστορία τών θε
__ριων πού κατα καιρους 6ιατυ
πώ&ηκαν. πάνω στά συστήματα
της οΚονομικης ζωης, στούς νό
μους της. στά γαραικτη.θιστικά
στοιγεϊα ττν: καί στΐς μέλλοντι
κές έξελίξεις. Ή ίστορία των
θεωριων αυτών είνε ενα κθμ,μά
τι άπό την Πολιτική Ο'ικονομια
καϊ διδάσκεται μαζί της Ένόρ
ή οίκονομική Ιστορία καιατΐια
νεται μέ τόν άνθρώττινο οίκονο
μικό 6ίο. Καλλιεργήθηκε δέ
καΐ καλλιεργηταί σάν τέτοια,
αν καί δρίσκεται άΐκόμα σέ νεα
ρή ήλικία Ό λόγος πού δέν
άνδρώθηικε είνε γεν,κός Σνετ.
μέτήν δλη κατεύθυνση.
. ςτυντηρητΐκή κοινχονία ί
δωσε στΐς Ίστορικές έπιστίΐαε-.
ό.απρέπανε στά πεδια των υα*
γών ή είγαν νά μάς δείξουν &
λες άνδραγαθιε« "Ετσι ή 6υ-
ίαντινή να πουι^ε Ιστορία τΐα-
Ριστάνεται συγνά σάν Ίστορίο:
των Αύτοκρατόρων, πού άλλοιί
τους μέν «ήταν καλοί». αλλοι
τους δέ «μογθη,ροί» αερικοΐ σ;
ριέρωναν τή ζωή τους στό κρά¬
τος καί στίί ύτιοθέσεΐο τού. έ¬
νω άλλους τούς άπασγ,ολοΰσε
πολύ ή έξόντα-ση τών άντι-ά·
λων τους. ΟΊ άδυναμίες και οί
προτΐμήσεΐς τους έπιδροθσαν
καταστρετττικά ϋ εύεργετικά, 6-
τσι πού στό τέλος μένανε πάν-
τα στή σκηνή καί εΐγαν πάντα
Γόν ττρώτο κα'ι τελευταϊο λόγο.
"Άπέγουμε φυσικά πολύ άπό
Την έπογή δπου αύτοΰ τοϋ εί-
ε ε ρ,ς
στήν ιστορική έρευνα Η
θυνση αυτή Τίτον στραδή Σκό-
τ.ενε νά μδο αποδείξει, τκος 8,-
τι έΎινε ώς τα τώρα δέν τίτανε
ρΐνοχώρια, ό Όρέστης κ«ι στόν
Παρνασσό ό ιλαρχος ΔημητρΙου
(Γ. ικηψόρος) ξισηκωνουν τόν κά.
σμν οτόν Ιερόν άγώνα.
Στή θεσσαλία οί Ξυνός και Κλα
ή ίζ ί ώ
σχηματίζουν τίς πρώτςς θεο.
σαλικές ανΤαρΤοομάΒίς καί στη Μα
κε&ονία 6 Κερασίδης γίνετσι 6
«(.ωτοπτορος 6ργανωτής τών μακε6ο-
νικών άρχηγείων τοϋ ΕΛΑΣ. Στίς
πόλεις καΐ στήν ϋπαιβρο τό ΕΑΜ
κατακτάει ολο κσί μεγαλτύρα
σιρώματα λαοΰ Σ-τήν "Αθή'α, στή
Στερεά Έλλάδα. στή θεσααλΐα,
^ακεδονια, "Ηπειρο κοη, Πελοπόν-
νηοο, Ιδρύονται ίσχυρές έαμικές
οργανώσεις. ΟΙ μόνες πού καθυστε-
ρουν είνε ή 'Ανατ Μακε&ονια και
ή θράκη, τΛύ στενάζουν κάτω Λπ'
τώ βουλγάρικο φασιστικό ζυγδ, τα
Ετΐτσνησα, πού εχουν προσαρτηθεϊ
στήν Ιταλία, και τα ντισιβ τοθ Αί_
γαίου.
Στήν Κρήτη ό αγώνας δέ στα.
ιιάτησε οϋτε ώοα
16 ΙΟΥΝΙΟΥ 1942
Μεγάλη κινητοιτοιηση των μισθω-
τών τής Αθήνας που οργανωνουν ή
ΓΚχνεστιακτι Έτιιτροκίι και ή "Επι-
τροΐτή συνεργαζομένων έ>γ<ΐ~ϋπαλ ληλικών Συνεταιρισμών, Χιλιαδες λαοθ διαδηλώνουν στούς δρόμους και —γαίνθυν στό Πολιτικό Γρα. φεϊο γιά να ζητήσουν τή λειτουρ- για των Λσικών 'Εστιών Τό ττλή- θος όρμάει στά Παλαιά Άνακτορα κι' άναγκάζει τόν Τσολάκογλου νά δεχθε; μιά έττιτροπή. Ε1νε παρών κι' ο Κοτζαμάνης Ό Τσολάκο- "γλου, κάτω απ' την πίεση τοϋ λαοΰ, δίνει έντολή νά χαρηγηθοθν στά Λαικά μπλουγοθρι. ή χηγη ΣυσσιΤια 500 τόννοι ξ ή χρή μ ιη τού Λαοΰ σχήν ΠΕΕΑ Το Έθνικό Συμ6ούλ[θ ή ποώ- τη Λ~οχρατικη Συνέλευση τίΰ άγώνα καΐ τής Ελευθερίας σανήλ θε στΐς ΚορυσχάδεΓ xή^ Εύρυτα- νίας σχΐς 14 Μαΐου 1944. 'Αττο- τελεσθηκε ίττδ 204 Έθηκούς Συμ δούλους, άπτό διάφορες πολι,Τικές ττσρστάξειΓ καϊ έπαγγέλματα και άττό παληούς βουλευτές τής Βου- λής τού 1936. "Ετσ, ττεριδάλλί- χαι μέ Πανελλήνιο Λαΐκδ κϋοος καΐ έμτπστοσύνη. "Εδο:σε χήν εν κρισή τού σ^ΐς είσηγήσεο γιά τί /■ομοθετικό εργο πού θ' άκολουθή- ή ΠΕΕΑ κ:' έ'βγαλε τό ϊστο- ΙΣΤΟΡηΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ μέ σεδασμό των Θεσμών τής τοτπ οικς) ψήψισμα τής 27 Μαΐου 1941 κης αυτοδιοικήσεως καϊ τόν συν- ζ----- --------.......'· — —4 Λ-'ν----- —-"· ό ϊλεγχο κα! κατεύθυνση ι Των όργανον της». Μέσα σχά πρώτα νομοθετήματα τής ΠΕΕΑ κυρώνεται ό κώδικας Τού Γενικοΰ Στρατηγείοϋ1 τοΰ ΕΛΑΣ. Μά τήν πλήρη νομοθετική άποκρυστάλ- '.ωσή τού. ό Θεσμός τής αυτοδιοι¬ κήσεως βρίσκει σέ δυό Ίστορικούς νόμουζ τής ΠΕΕΑ στήν ποάξη (Νόμο) 55 (15—8—1944) «Κώ- δ'κας Τοπικής Αυτοδιοικήσεως» καΐ στήν πράξη 57 (25—8—44) «Κώδικας Λαΐκής Δ'.καιοσύνης». Το Λαΐκό Κράτος τής Έλεύθ^ρης 'Ρλλάδας, ττροχωρεΐ σταθερά άπό την ιδρύση χήζ ΠΕΕΑ στήν όλο- κλήρωση Της συντάξεωΓ τού «Ή Έττιτ Ν ττΐστεύοντας πώς ή δύ ι .Τ - -· · ; - - , ... „ ι/- (οτκ)υ.ΐτυμΤΓυ*;νων«ι τη Θελήση χου τη ι ΕλληνικοΟ Λαοϋ νά παλαίψει γιά «Ο ΕΛΑΣ» Ηκοντοττονηρία καΐ 6 στρουβο. καμηλισμος της κυβερνήσεως τώ" «Λαοιΐροβλήτων» δέ.' έχουν τα σρια τους Πρΐν Βυό μή»εςό κ, Μεημ •εν τής όβνρα κατήγγειλε στην «>{Ιερ·.η~ τόν νομάρχτ) ^λ
Κοράιΐοπτολάτη ττο< μο τροφιμβ τής ΟΟνρα στους ^ Φρονΐι, κατοικθυς τής περιφερείας τού. άποκλειοντας τους δημοκατι- κουςάηό χάβε διανομή .Την (τκάντη. ~ τής *ΐίρ"ερνησεως σΐήν αηίστευτη πύΐή καταγγελίσ τή διοφάζουμε οτό 6π' 4ριθ. 218 φύλλο τής «Έ. ίημεριδος τής Κυβερνήσεως»: Ό ιομάρχης Πέλλης Κ οφθπτοστολά· «ής αηολύεται τής θέσεώς τού. Πορακατω, ίίμως, στό Ιδω φύλλο Τί)ς «Εφημερίδος Της Κυβερνή. σ ως» &ι<χΒά<7οι;με {να αλλο δ'α. τσγμα: "Ο κ^ Καρατκχπολακης, «ρώην νομαρχης" ΠέΧλης, διοριζε- Ται ν<νμαρχης Λαρισηςΐ "Ετσι, όητό τή μιά μεριά «ν^λάσαμΐ τους κου. τΛςρβγκους», δηλαδή τόν κ. Μεη,μ "εν, «ι· 4τΐ6 την αλλη «ροβιρώσσμε τό; «ημέτερον» κ Κ αραποστολάκην ου μεγαλύτεριο τΐόστο &π' *ΚΗ) θά ουνεχίσει τό «έθνικό» τού εργο, συμ κνάστούμενος μαλιστα «οί *ιο τον ίντιμότβτον κ. ΣούρλΛΐ - Παροκροϋοεις Πόοη είναι ή συγχύση των Μο. ναρχικών που παραπαίουν τόν ϊ κοιρό μετα^ύ της πΐο — ήλιβι6τητας κοί τοθ «ιό ικοθ πανικοΰ, τό φανέοωνε Χθές μιά ματια στόν τύτκ> τους.
Η ΙΒραβυνή» ττ.χ., ίνώ στό κύριο
*Ρ*ρο της άφριζι'άηό |ναν ίιλΐθιο
ΟΜ κσι γελθιο σωβι'. ισμό ζητωντας
11ΡοκλητΜ(ώτατα π6λεμο κατά τής
ΓιουγκοσλαΒίας γι^ την άπόσικχοη
τοθ Μοναστηρίου καΐ βλλω'. ίιτοτρ-
χι«ν, στήν τελευταία σε>Ιδα της
'ΙΤ'ίν οον άφν φΐλειρηνικώτατη
""ι διεκήρυσσε σέ πηιχυαίους τί·
τλους: «Τό ταξίδι τοϋ κ. Πρωβυ.
"ΐιργοθ εις θεσσαλονίκην, αψορ.
μή ίιαβηλώοεως τής θελήσεως Τοθ
λαοθ Β.ο Τήν ειρηνικήν διαβΐωσιν
1«τά των γΕΐτόνων μας "Η * Ελλάς
βίν τοΐφϊΐ έηεκτατικας βλίψεις
•Μ"* ούδίνός»! Παράλληλα, ένω 6
«'τιπρήαω,,ος τής "Ελλάδος στόν
ΟΗΕ κ. Αενδραιμής διακηρύσσει
**ΐν έηομένη τοΰ.. βρΐΛμβου τού,
6τι τίηοτα δ«ν ττρέΐΐίΐ νά τπ,ριμίνεα
ή "Ελλάς, έαν δεν εθοει τρόιτο νά
ΐα-κΐρόλει τη Σοβιετική στάση
*ηίν<»ντ1 της, ό Ραδιοσταβιμός Ά- βΊ^ών, σ· ίναν από «>ΰς αηδεΐς χυ.
"Οΐους καθημερινοΰς βχε.τους τού
νιλοϋσι για βτην ίτσΐρεία των κ
*. Μονουήλσκυ-—Πιγιάντε — Χό.
τ<θί», μι την ό—ία τό ΚΓ.υ·κλοθ..α- '»ν» τοθ χ ΣΜ>·α'ο«ι (Βην. ή Έ#·
λας) ίκοψε κάβε δεσμό. Είναι βέ.
ροιο γνωστός ό ν.κνιυμί'ς 7ις Α>.
λγικτίς μΛΓθκέττας ή όιτοΐα «ττευ.
•ονει δλη οτώτή τΛν ησράχθοδη ου-
νουλία των 'Ελλήνων Μοναρχικών,
Κανείς βμως 6έν φαντίΐςότοτν. 6τΕ
0 "Αγγλικός Κυνισμός
λακεδες τόόης αντεβνιχής
«Ιας κβΐ τ*οης φαυλοτητας.
μΓαραχ δ.οοο ~
ΕΣΩΒΡΑΚΑ
52 Κολοκοτρώνη 5!
άπό τή Ιη σελ-ίδα ττού είνε Οί Τδιοι χήο ττροτγγούμε-
στσς, κυριολβκτικά καβαρμα, μέ ρώ-
τησε άν ννωριζω τόν "Αλεξ κβί μοθ
ίοοοε ίνα σημειωμα τθΰ ταγματάρχη
Τσι>άντε. Δέν εΐχα καμμιά έμπιστο-
σύνη καΐ τοθ άϋΐαντηΐτα πώς δέν γνω_
ριζω τόν "Αλεξ, δπως καί ήταν σω.
στό, ούτβ τό σημείωμα αθτό ήταν γιά
αίνα. "Επέμενε νά τό κραΐήσω και £·
φυγε, άφοΰ μοθ εΐπε νά τ4ν ζητήσω
δταν βέλω τίποτα.
Στό σημειωμα αύτό μέ ιτληροφορου-
σε ό Τσιγάντες πώς, έκτός άηό κεί-
νους «ού εΐχαν σολληφβί', καιοοζη-
τούνταν ό συνταγματάρχης Καΐσώτας,
αι τος, ό συνταγματάρχης "Αλκ. Μπουρ
δάρ<χς, οί στρατηγοί Β Βραχνός καϊ Α. Λάβδας μέ την κατηγορια οργα¬ νώσεως ίπανο-στάσρως κατά τοθ "Α· ξονα καί πώς προσπαθούσαν ν' άπο_ δείζου ό ψεύτικο τ^ς κατηγορίας τό ψεύτικο λΐ κατηγορίας. ή * δείζουν τό ψύιο ^ς ηγρς. 'Ετσι ιτροσσνατολΐσβηκα γιά τήν *· πολογία μου άν θά μοΰ τή ζητοΰσαν. ■Ο Γ. Μπουρδάρας, πού εΐχε χάΐΐει Τίλείως τό θάρρος τού, ά*ολύθη«ε, γιατΐ αύτοι ήθελον τόν άδελφό τού, 6 δέ Μερχούρης μεταφερβηκε στό ά. ναρρωτήριο. Στά δυο-τρία αδεία κελ- λια φιρσνε Λλλους κρατουμενους. 'Α. πένανπ οτό δικό μβυ βίίλανε έψητά, μΓταξύ των 6ποίων οί αδελφοΐ Καλχ>·
γε,ρόιτονλοι, Λι>ιιιτερόποι>λος, «^^νο-
ροονενοι γιά άπόκρυψη "Αγγλων καί
οτλλόι κομμουνιστίς, δπως ό δικηγό-
ρος Γ Ζωιτόηθυλος καί ό κουρίας ϊτ.
Καραγικούνης. Άπό τή μέρσ αότή
σχεδόν τελειωσε ή μονωσή μσς, γιατΐ
τήν έσωτερική υπη,ρεσία της αχτΐνας
μας ανέλαβε δ μηχαν,κός Β. Οίκονο.
μου, κρατούμενος, πού γνώριξε Ιταλι-
κά και συνεπώς βρίσκαμε τρόπο νά
ίπικοινωνήσουμε σχετικα καί οί «λ.
λοι ιφατούμενοι μδς ττρομήθευαν τσι-
γάρα, τ·*φιμα. έφημερίδες καΐ μβς
λέγανε τα νέα. Σ' 6λα αύτά έννθεί-
τοι ι^>οΛοστατοΟσαν οί κ
"Ετσι ψτάσαμε στά τέλη τού
Σεπτέμβριον, δταν εναν-ένα μ«ί
ά άά έ
νης καταστάσεως καΐ Θέλουν νά
παρουσιάζονται ττροσφέροντας ίε-
ιτηρεσ'ίες γιά νά έξασψαλίσουν χή
δέση τουζ. "Εχουν άλλως τε την
ίττοκχημένη ταχύτηχα άττό ττρΐν
νά παοακολοΐ'έοΰν καΐ συκοβαν-
τοΰν κα·α ι ρ< τ'μηβ'η τους ?ημο- κοατικοΰς καΐ άντιμεχαξικούς. Τε λοΓ τού έξήγησα, ττώς καΐ αν ΰ- ττήοχαν ττρουττοθέσεις όργανώαΐ- ως έπαναστάσεως. δέν ηταν δυνα τό νά γίνει μέ πρόσωπα Τόσο ά- νομθιθγενή. ττοϋ δέν εϊχαν μάλι- στο καμμιά έποφή μεχαξύ τους. ήχοι δημοκράχες καΐ βασιλόφρο- νες. Μαΰ ιτοότεινε άν Θ^έλω νά συνεργασθώ μέ τούς Ίταλούς. Άττάντησα πώ^ άττοκλείεται κάθε συνεργασία έφ' δσον έγώ είμαι δοϋλος καΐ αύτοι κατακτητές "αί ττοόσθεσσ πώς. δταν ή ττατρ!6ρι μου έλευθερωθεΐ καί χά συμφέ- ρσνχσ της έπ·6άλουν συνεργτ- σία μέ την Ιταλία, τότε ασφα¬ λώς Θά εΐχα ύττοχρέωση νά έργα- σθώ γι' αϋτδ τό σκοπό. Μέ ρώίη- σε £ν άγαπω τό βασιληά Γεώο· γιο. Άπάντηο·α πώς εΐμαι δη^ο- κοατΐκόο και έεακολουθώ νά Θεω- Αϋύ Σεπτέμβριον, δταν ενανένα μί καλούσε γ'ά άνάκριση ένας Ι¬ ταλός λοχαγός Με ρώτησε ο·« η ξερα ή ((Κϊνταεόμουνα γιατι ι οα χιόμουνα. Άποίντησα πώς ποοσ πάθησα ςττή μόνωση μου νά το 6ρώ άλ^νά δέ μπόρεσα να 6ρ« τίποτβ πού νά δικαιολο^γεΐ την κρόΤησή μοκ· Τότε 6°ϋ ε»πε ·_ως καχηγοριόμουνα δτι αέ τοΰς σλ- λους καΐ τοΰς Τσιγάνχε, Κατσώ- τα. Βραχνό Λά6δα κλπ. έχοιυα- ζούμε έττανάσταση κατά τοθ "Α- ξονα. Γέλασα καΐ τοθ εΤπα ιτώς μόνο τρελλάς μποροΰσε νά σκε· Φθεΐ τέχοιβ πρσγμα καΐ έγώ ώς τόχί δέν εΐχα δώσε, δείγματ-' χρέλλας Δέν ήταν δυνατο ενας άξιωματίκός ττοϋ ξέρε, την κστά- σταση καΐ χΐς συνέττειες^ ν απο Φασίσευ ίνα -τέτοιο ττραγμα δ- χαν ό "Αξονας ττροχωρε·; νικ ρα στή Ρωσία και πλησιάζει Μόσχα καΐ δταν αθχοι είνε νοπλοι. ένώ εμείς δέν £χουμε ου τε ενα δπλο. "ΑλλΓ, «έβαΐα Θά ήχαν ή κατάσταση δν ό "Αξονας ίγταν σέ ύττοχώρηση Τοθ έξηγησα ότι εΤνε δουλειά των χαφιεδων, οό χό καθεπτ-ος της ύ ύ Αϋγού· οό χό ς ης ^ στου σον κύθΐο ύττεύθυνο γιά τή δικτατοοία κα? χό κακό τρόπο ττού εκανε τόν πόλεμο. Σ* έρώτη» σή χου δν πήρα ιιέοος στόν πόλε άάα Ό δυστνχώς μο άτ-άντησα: «Όχι. δυστυχώς Θεστώς δέν €*χε ^· Αν δμως μέ καλοΰ- Υ·ατ'ι τπστοσυνη. σαν Θά ϊκανα δσο μπ&οοΰσα <α- λύτερα τό καθήκον μου πρός την τταχρίδσ. δπως εΐχα χρέος καΐ δ- ττως αΰτός έκανε γιά τή 5ική τού.», Μέ τόν ϊδιο ττερίπου χρόττο άπάντησε καΐ ό αδελφάς μου. "Επει,τα *τγο μιά βδομάδα ττε- ρίττου μδς κάλεσαν δλους μαζί, μάς εΤπαν ότι είμαστε έλεύθεροι γιστΐ μάς ε'κρΐναν μέ έπιείκΐια καϊ συνέσχησαν ν* άποφεύγου^ιε κάθε άφορμή. Τίς τελευΤα'εο αύ. χέΓ μέρες εΤχαν έπιτρέφει νά μδς Φέοουν ρούχα καΐ τρόφιμ« ογτο τα σττίτια μας καΐ ή άλήθεισ είνε- ώ δλα έρχονταν χωρϊς νά λεί- πε, τιττοτε. 'Οχαν γιά πρώτη φορά εΤδα τόν άδελφό χ^υ, καΐ τούς άλλουζ κόνχεψα νά μην τούο γνωρίσω μέ τα γένια καΐ τα μακρυά μαλλ.ιά τους. Δέν εΤχα δεί καθρέφτη. Μ3ς έττέστρεψαν τα πράγμαχα πού μδς είχον πάρει στήν άρχή τής φυλακίσεώς μας, πήραμε τα πράγ μαχά μας άττό τα κελλιά κα! στΐς 5 ή 6 Όκχωβρίου βγήκαυε άπό χ!γ φυλακές. Στό τέρμα Ίττ- ποκράτους. πού ττήραμε τό τράι, 6 κόσμος μ&χ κύχταζε μέ φόβο καϊ γνωστοί άξΐωμαχικοϊ δέ μέ άναγνώρισσν. "Οταν στό σττίτι μου γιά ττρώτη φορά είδα χό ττρό σωπό μου σέ καθρέφτη δικαιολο γοϋσα τούς ότλλους ττού μέ κύΧ- ταζοτν τταράξενα ! ΑΥΡΙΟ : Ή σννέγεια ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ •Υττουργεϊον 'Εφοδΐησιμοΰ προκη ρύσσΐι Δημόσιον μειοδοτικόν διογωνι σμδ» διεν£ργηβησόμενον δι· *νεψραγί <των ττροσφθρών διά την ΐτρθμήθειαν μέχρις 100.000 τόννων σίτου την Ιην ΌκΤωβρίου Τρέχοντος ίτους Ημέραν Τρι τιγν καϊ ώρβν 9ην τι, μ έν τοΤς Γραφϊ!- οις 'Υττουργείου Έφοδΐοομού όδός Τσώρτσιλ αριθ. 38 (όροψθν 4θν δωμ II) ενώπιον ΕΙδικής ίπΐ τούΤιρ συσΤα- Ιείσης Έτη.τροπής ΟΙ ενδιβφερ&μενοι δύνανται να λα. βωσι γνώσιν καθ" ίκάσΤην κ«1 ώραν 12 __ 114 μ.μ , ττερΐ των ίρων τής διθκη ρύξεως της Δημοπρασίας (4ος δρθψος δωμ. Π'. ΑΙ προσφοραί δέον νά συνοδεύωνται διά των πρωτοτθπων εγγράφων (ί τηλε γραψΐχιάτων των θ'ίκων ΈξωΤΓρΐκθΰ εί: πλήρη Τα στοιχβϊι. γραψΐχιά α νά περιέχωνΤαι τή< ττροσφθρας. ΤΑ ΣΙΟΛΙΚΑ ΣΑΣ 111Α όπως καϊ δλα »ά βιβλ'α, ίλληνι κά καΐ ξένα, στό 0ιβλιοττωλείον «ΤΑ ΝΕΑ 8IΒΛIΑ^ Α.Ε· Κθραη 5 Τηλ 22 369 ΕΙΣΛΓΩΠΚΛΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ — = ΠΟΛΥΤΕΧΜΕΙΟΥ — — Την 30ήν Σεπτεμβρίου, ή,μέ. ραν Δευτέραν καΐ ώραν 4 μ μ. άρχίζει νέον ΕΙΔΙΚΟΝ τμημα διά τάς έξετάσεΐς το0 1947 ΕΙΣ ΤΑ ΦΡΟΝΤΙΧΤΗΡΙΑ Ν. ΛΙΑΚΑΚΟΥ ΦΕΙΔΙΟΥ 5 β Λριθμός σπουδοκττων περιορι. ίνος (25). — Πληροφορίαι: 9—12 π.μ 3—7 μ,μ. ΕΚΤΕΛΩ πάσης φύσεωο δακτυλθ- ■γραφήσϊΐς, ττθλνιγραφήσίΐς, ΜΕΤΑΦΡΑ- ΣΕΙΣ 'Αγγλικής καΐ Γαλλικής, 4τιι_ σκευάς «αί καβαρΐσμοΰς γραψοιηχσνών. Γραψϊία^—οννεργεΐο ΑΓΓΕΛΟΥ ΠΑΠΑ. ΓΙΑΝΝΗ, όδός 'Ακαδημίας 61α (Πα. ραττλεύρως θεάτρου «Όλύμιτιαχ.). ΖΕΛΑΤΙΝΕΣ ττλάκες καΐ κομ- μώτια σττασμένα. πάχους 3 χιλιο στών καΐ 6νω άγοράζουμε σέ οΐ ανδήποτε ττοο-όττντα. ποιότηχ καΐ νΡ^μ^'σμό· «Κασσΐμος» Αίό λου 90 ΑοΓ δροψος. αριθ, τηλε Φανού 33678. χήν &ιτελευθέρωση τής Πατρίδος καΐ γιά την Λαοκρατική της άνα- γέννΓση. ΓΗ νομοθετική έργασία Της ΠΕΕΑ είρην,κή καΐ άναδημ·- ουργική ττού έ'λυσε μέ 50 ό ιά περισσόχερα δασικά κΕη νικά προβλή,ματα, Θεμελιώνουν καΐ άνατττύσσουν ττιν λαΐκή κυρι- αρχία. ΟΙ πράξε,ς τής ΠΕΕΑ που έ. δαλαν τα Θεμέλια χοΰ Ααΐκοΰ Κράτους είνε: Η ττράξη γιά τή συλλογιική άποσυγικεντρωτι- κή περιφερειακή κΡαχική διο'κη ση' ή πράξη γιά χή σύσταση τ'- Άκυρωτΐκοϋ, ή πράξη γιά την ϊ- δρυση χής 'ΕΘνικηΓ Πολ,τοφυλο. κης ή πράξη γιά την δημοτική γλώσσα σάν έττίσημη γλώσσα τής Παιδείας, τής διοικήσεως καΐ χής δικαιοσύνπς. οί ττράξεις γιά τα Οη ιιόσια ο'κονομικά (ιτρίθδευτΐκές φορολογίίς) καϊ οί όργανισμοΐ τών Γραμματείαν (υπουργείων). ΟΙ ίσχορΐκές αύτές πολιτικές κστακτήσείς. πού χρωστιοΰνχαι πτόν ττολυαίμακτο άγώνα χοΰ έλ- ληνικοθ λαοΰ καΐ στήν λαΐκή συν ταίττ.κή έξουσία χοΰ 'ΕΘνικοΟ Συιιδουλίου περιορίσθηκαν μονά- να στό λαό τής 'Ελχύθερης 'Ελ- λάδας. Τό ΛαΓικό ΚράΤοβ της ΠΕΕΑ. όλοκλήρωσε χό 1921 μα άτύχησε περισσότερό τού. Στήν ττορεία τής άττελευθερώ- ό Βρετανικόΰ ίμπεριαλισμός ί τό ανέτρεψε ενοπλα καί άναση- κωσε ο-χή Θέση τού φασιστικό Κράτος νέας. ώαότερης 4ης Αι)· γουστου. Γ * γΌτο 6 έλληνΐκόΓ λσός, ·;ά τω άπό χήν ήγεσία τού ΕΑΜ έξα- κολουθεϊ τόν άγώνα γ,ά τα κυριαρ »ικά δ'καιώματά τού. παλεύει γιά χό βασικό τού πρωχαρχικό ο-κο- πό τής ΠΕΕΑ. ίδιον κι' άτταράλ λοκτο, γιά Ελλάδο- έλεύθερη ά- νεξάρτητη άπό κάθε κατοχή <αί λσοκραΤούμενη, Χ. Κ. ΛΟΓΟί ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣυνέχΕια άπό τή 1η σΐλίδα άρίκφώνοος της έιμηορικής άγγλοσο. βι£Τικής συιμφωνίας, πού δέν έγινε ά- κόμα άλλά καΐ πού δέν άργει. Τ λοΐ είνε στήν Αγγλία πού δέ βέλουν νά γίνει ή χώρα τους ίνα *τκ>ικΐαικό
οΐκονομικό έξάρτημα τοϋ άμερικανι-
κοΰ μονοπωλιαχοΰ κεφάλαιον. Καΐ
έν<5 ό κ Τσώρτσιλ, στό λόγο της ρίχης, βάζ" Τ0 ζή-ιμβ ιης «-βιε κης ιΐ,ροσχωρτισεως στήν ΒσχαΤη θέση, ό Στάλιν βάζει στήν πρώτη θίση την άγγλοοοβιετική συνεργασία. •Η άμεση συνεργασία μέ τίς Ήν Πολιτεϊες δέν άποτελοθν, στή συνίν- τευζη τοΰ Στάλιν, θέμα εΐδικής α- παντήσε&)ς Τουναντίον γίνεται μνεία αυτών στό έρώτηιμα τής άνάγκης τα· χϋτατης άποχωρήσεως των άμερικΛ νίκων στρατευμόΐΓων άπό την Κ Ινα ΟΔ ΒΑΡΚΑΣ ΙΑΤΡΟΙ Ο φυμστιολόγος Γ. ΧΑΡΙΣΗ! δέχετοι έν τώ Ιατρείφ τού όδόζ ΛιοσΙ- ων 24 4—6 μ.μ. καΐ επί ουν£ντίύ§ει Τηλ 55.949 ΑΦΡΟΔΙΣΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ Ειδικώς Ίατρόι ΑΝ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται 9—2 κσί 5—7» Όδόι Βηλαρά 7 (πλστεΐα Αγ. Κων)νου) Τηλέφ. 55 387. Μοτθόο Κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΦΙΛΙΔΟΛΟΓΟΣ ΣΕΞΟΛΟΓΟΣ Δέχετατ έν Τρ κλινΐκή τού Μάγερ 23< (Πλατίίο Βάθπς) 9—2 & 5--7 -·* *- ονν«ντ«0ξ«ι. Τηλ. 53.708. Συνεχεια απύ την ιη οελΐδα >ιίζεΤαι καί δέ» τό έμττιστεύετα[
σέ κανένα. Και γι' αύτό ενώ οτο
1915—20 ό Βεν,ζέλος ήχαν τα
ιταν. σήμερα μέσα στόν 'Εαμι-
κόν άγώνα καϊ * γενικωχερα μι,σα
πτχόν άριοτερόν άγώνσ τα ττρο-
τωπα είνε καλά και αξια καί ά-
/απητά καΐ σεδαστά. δσο άγω-
ι/ίζουντα!. κάτω ά17* τιζ απμαΐει·
τού Λαοΰ καΐ. ϊχσι ττοϋ Θέλει 6
Λαός. χάνουνχαι καΐ έινμηδενΐ-
►χαι, δμα βγούν άπό ΐά ττλαί
σΐβ αΰτά.
Ό Λαός μας σήμερα «Τνε ττο
λύ ττροχωρημένοΓ σχεχικά μέ τό
/15 καΐ τόσο πολύ. τού στέκι.-
ται κανεις κατάπληκχος. Π' αύ¬
τό έχει αύτό τό 4γων·σχικό ττνρΰ
μα. γι* αύτό χύνει ττρόθυμα τό αΤ-
αα χου. Γι* αύτό καταπλήσσει
ούς έχθρούς τού. Γι* αύτό άνα-
χρέπει τα σχέδιά Τους, τό ίνα με
τα Ίό άλλο Ι
"Ας δοΰμε τώρα τΐ0 έξωχερι-
<ές άντιδράσεις. πού πρρουσιά- 'Θηκον την έττοχή έκείνη. Άιτό ήν πλευρά των έχθρών καΐ άπό την ττλευρά των φίλων. Αύχές τίς έξωτερικές αντιδράσει πρέπει I- π'ιίερα νά τίς προσέξει σήμερα 6 Λαός μας γιατΐ άπ· αύτές 9ά δγάλει συμπεράσματα και γιά 'ς σημερινέο άντιδράσεις. ιΟ συναοτπΐσμός ό γερμανικός τότε έκπροσωποΰσε την όπισθο- δρόμηση χήν πίεση. τό στραγγα λ·σμό τών δ,.καίων καϊ των 5·- καΐωμάτων τών Λαών. Μ* αυτόν συνεμάχησε ό Κων σχαντΤνος καΐ δλη ή ατντιδρβσχΐ- κή μερίδα τής έποχίκ. 'θ συναοττισμόΓ ό Άγγλο—■ γαΛλικός έκπροσωττοϋσε τόχε τό ττνεΰμα τής έ)χυθερ!ας καΐ των δΐκαιωμάχων τών μικρών Λαών καί μ' βύχόν συνεμάχησαν οί π-ροοδευτικές δυνάμεις τού Λαοϋ Τί ττροσπάθησε ή άνχίδραση τόχε ; Νά ύποχάξη τή χώρα καΐ τό Λαό στό γερμανικό συνασπΊ- σμό κατο—νίγονταΓ τή θελήση χής ττλειοψηφίας τού έλληνικοϋ Λαοΰ. Ή παράδοση χής Άνατο λ.κης Μακεδονίας στούς Βουλγά οοκς. Ή τταράδοση των όχυρών. Ή τταράδοση ενός Σώματος Στοατοΰ στούς Γερμανούς εΤνι ανβντίθοητες ίττοδ€ίξεις. Τί έκαμε ό φιλικάς ϋας συνα^ «Γττισμός των Μ. Δυνάμεων. γιο νά βοηθησε, χον έλλην ικο Λαή νά ίπαλλαγεΐ άττό χην τυραννία τού Κωνοτβντίνου και των Γερμονών. ττού έσχεκαν πίσω τού καί ΐοί ϊδιναν τίς έντολές ; Έττενέβη. Καϊ δσο μεγαλύτερη ^χαν ή αντιδράση τού Κωνσταν 'ίνου. τόσο βιαιότερη γίνουνταν κ«ΐ Α έπέμβαοτη. "Ας ύπενθυμίσουμε μερικά . γονόχα Μέ νότο: Χους οί Δυνά¬ μεις άςίωσαν τό 1916 νά παροι τηθε? ή κυδέρνηση καΐ νά σχημα Τ|σ0εΤ αλλη σύμφωνα μέ ύττοδεί- Ρεις τ(.Λ>. Νά άποσχρατευθεΐ (
*λληνΊκός σΤρατός. Νά γίνουν νέ
ες έκλογές.· Κατίλαβαν χον "
νικό οττόλο. "Εδγαλαν άγή. -
—ήν ΆΘήνα καΐ χτυττήθηκαν μέ
τ* στροτχό. Βοήθησαν την 'Επα
νάοταση. ττού έκαμε ό Βενΐζέλτ
στό 1916 καΐ σχό 1917 έξεδί»
£αν Τόν Κωνσχαντΐνο καΐ ϊφερσι
γ» Βενιζέλο πρωθυττουργό. <3τττο τή θεσσαλονίκη στήν ΆΘήνα ίντοσατν χά δυό έλληνικά κράτη τ»ς Μακεδονίας καΐ των νησ>ών
μέ ττρωχεύουσα τή Θεσσαλονΐκη
«αί τής Παλ, Ελλάδας μέ ττρω
χεύουσα την ΆΘήνα. σέ ^ £να
Όλ« αύτά ίίταν έχθρ,κές ττρά-
ίεις Άλλά ποίον εΤχαν οτόχο
Γήν" Έλλάδα καϊ τόν έλληνικό
Λαό 1 τόν στραγγαλΐστή τής
λήσεως χοΰ Λαοθ Μονάρχη
'αΐοκομματική κλίκα καθοις
καϊ τή σπεΐρα τών προδοτών πού
εΤχαν συγκεντρώσεΐ γύρω των;
'Ολο» αύτοι φώναζαν: «Είνε έ¬
χθροΐ τής Ελλάδος. ΕΙνΐ έχθοοϊ
τοίθ έλλην ι κου Λαοΰ». Αι>το! β·
ιιως οί έχθροΐ τής 'Ελλάδας καΐ
τού έλληνικοθ Λαοϋ ύ
δυόμιση χρόνια παραχωροϋσαν
ττΑν ΕλλάΒα τή Β "ΗτΓειρο.
Λωδεκάνησα. την ΆνατολΐκΛ ©οά
κη. πού δλα λίγο άογότερα τα
ϊνασε ό μοναρχισμός. μέ τη Μι
τική κατοστροφή.
έλθοι/με τώρα καΐ στΐς ση
μερινές έξωτερυκές άινΤιδράσεις.
Ποίος Οποόαυλιζει καΐ ύττοστηρι-
^.ε, τό ττνεϋμο τής άντΐοράσ-ως
καί ποίος τήν όρμητική προοδευ-
τική χάση χών Λαών; Ή Αγγλο
σαξωνική πολιΤική τό πρώτο. οί
λαοΐ τήο Σοβιετικής Ενώσεως
χή δεύτερη. Ποίος στηρίζει τό φ
μό σχήν Ισττανία καΐ χήν Ποθ
τογαΛία ; Ή Άγγλοσαξων'.κή
πολιτική Πθ[ός μάχεται ένάνΓια
α' αυτόν ; ΟΊ λαοι τής Σοβιετι·
κης Ενώσεως. Ποίος συνθλι**
την τάση χών Λαών γιά ττολιΧική
καϊ κοΐνωνική άνοδο; Οί Άγγλο-
σάξωνες. Ποίος χήν ύποβοηθεΐ ή
θικά; Ή Σο6. "Ενωση. Ποίος ύττο
δύλ την Έλλάδα. σύμμαχο
Των δυσχερεστέρων στιγμών τοΰ
ττολέμου· Ή Μεγάλη Βρετανια.
Ποίος άσκεΐ άττόλυτη κυριαοχ'οι
πάν» σ' αυτή καΐ μέ χίλια μέσα
καΐ χιλίους τρόττους στραγγαλι-
ζει και καταττνίγεί σχό αιμ;» τή
θελήση τής χεράστιας ττροοδευχι ■
κης πλειοψηφίας τού Λαοθ ; Ή
Μεγάλη Βρεχανία. Ποίας, κάτω
άττό δημοκρατικά προσχιίματα.
έγκατέστησε άγριο φασ,σμό στην
Έλλάδα ; Πάλι ή Μεγάλη Βρε¬
χανία. Ποίος ττροοπταθεΐ ν' άπαλ-
γΐ ή Έλλάδα άττ" αυτή χήν
Οποδούλωση. ν' άττοδοθεΐ έλεύθε-
ρη στό Λαό της καΐ ν* άττοφασ!·
σει αύχόο δ.χι έξυπηρετεί τό συμ
φέρο τού ; Ή Σοδιετική 'Ενωσα.
Ποίος στηρίζεχα, πάνω σχήν
τταλσ.οκομματική φαυλότητα- Ποι
ός έ'φερε τούς τεχαρτοαυγουστια
νοΓ/ς φασίστες, χούς δοσίλογους.
τ<;ύς συνεργάχες τοΰ κατακτητή. τούς ττροδόχες. στό προσκήνιο . ο ύ εκανε στηρίγμαχα τοΓι Ποίος χούς παρέδωσε ό ό £ άς ήταν «ή κοπά προτίμηοη» &ι δασκαλία δμοοί τό πνεΰιια της καί τό σώιΐα της μένουν σέ πολ λά άναννωρισμένα ίστορικά έγ Υ,ειρίδισ κα'ι συσκοτίζουνε τή» νεότητα. Τόν καιρό τή* Τετάρ- της Αύγθύστου ή έλληνική Ι¬ στορία παραποιήθηκε συστημθί τικά καί δλη ή <θεα>ρία»—άς
ποϋαε θεορία—γιά τόν τρίτο
πολιτισμό {πηρίγθηκε πάνω σέ
υ.ιά τέτοια Ίοτορική παραμόρ-
Ώ ό ή ϊ
φωση
ώ
ρή ρμρ
τόσο ή ϊοευνα προ
λύ ό άί
φη ε ή οα ρ
γώρησε πολύ και τό άντικείμε-
ό έ ά ά ί
νό
μ
έπαυσε πιά νά είνε τα:
ί ί άδθί
ό πγ έπαυσε πιά νά είνε τα:
ποόσωπσ καί οί άνδρσγαθίες
τους Έπη,ρεάσθηκε δέ σ' αύτο
ή Ίοτορική έρευνα άτ-.ό την ίδια
την πρόοδο άπό τούί κοινωνι-
κούς άγώνεί καΐ τα νέα κοινω-
κά ίδεω&η. Τό ττεδίο πλάτσΐνε
πολΰ καί ή ιιέθοδος αλλαξε δα
σικα. Άπό την διαπλάτννση αι>
τή, τΐοΰ τίτανε ταύτόγρονα κα'ι
μιά διαίρεση βγηκε ή Οίκονο¬
μική Ιστορία ν ι* αύτό δέ λέμε
πώς είνε νέα
Τό ιόλικό της περ«ένεται ά-·
ττοσπασματικό σέ αύτούσια κεί
ιαενα άργαίων συγγραψέων καΐ
άλλων πιό νέων ίί >αέ ιτράξεις,
σέ γεγθνότα τής Ιδίας Ίστορίας
πού πρέπει νά απθυονωθοΰν καΐ
νά συσγρτισθοθν μέ άλλα πά¬
λαι ότερα καΐ νεώτερα: Προκει
μένου νΐά τούί τελευταίους αί
ώνες τό ύλικό αύτό είνε καί ά-
φθονο καί στΐο περισσότερε^ πε
Ριπτώσεΐς συνκεντρωμένο ρτοι
μο ττρόο έπεΕεργασία Ή καλτ»
σγ,ετικά κατάσταση στήν όποία
δρίσκονται τα κέίμενα καΐ νέ-
νΐκά τα γρατττά μνημεϊα. ττού
άναφέρονται σέ πράξεις ή ένέ.ρ
γειες Ϋ ττερΐγραφέ.£ γεγονότων
τής οΐκονθμικης ζωης. άποτε
λοϋνε μιά άνεέ,άντλητη ττηγτ)
γιά την έ'ρευγα. "Ομως τα ττλού
σία οώτά γραιιτά μνημεϊα δέν
έ'γουν άκόμα ΰττοβληθεΐ σέ μιά
συστηματική δσο καΐ λεπτομε-
ρειακή έπ?ξεργασία γι' αύτό
δέ καΐ τα συγγράμματα ποί)
ττραγματεύονται τό 5λο θέμ.(Χ
της θίκονομικήο Ίστορίαί σέ
παγκόσμΐο κλίρ,ακα είνε ιτεριω
Ρισμένα ΟΊ δυσκολίες παλλα-
ττλασΐάζονται έττειδή μεσολα-
6οϋνε κενά ττού καλύτττουνε αί
ώνες ή παρεμδαίνουνε έττιδρο-
μές ποϋ έέ,αφανίζουν κώθε ά-
πο&εικτικό στοιγεΐο. Ξέρουμβ
πολλά ιτοάγματα άπό ττΐν οίκο-
νου.·κή και δημοσιονομική ζωή)
τοΰ κράτους τών Φαραώ στήν
ΑΤγυπτο, γιά την παρέμδασηι
τοθ κράτους των στήν Ιδιοκτη-
ρία ττϊί γης. στήν καλλιέργεια,
τήν κρατική συγκεντρώση καΐ
την κρατική διανομή τών προΐ-
όντων της. η στήν νει ροτεχνίβ^
στό έμπόριο κτλ.., ένω άγνοοθ-
μ,ε ή μ,δς μένουνε πολλά κενά:
προκειμένου γιά τούς Φοίγικες.
τοϋς Έδραίους. "Ενουμε στα:
γέρια μας ττρότυπα έμπορΐκή5
συναλλαγματικτκ τού καιρου
των Άσσυρίων καΐ Βαβυλωνίων
καί νοϋθθετήματα τταρόμθια. ε
νώ ή έλληνική Άργαι6τητα
μάς άχρήνει πολλά κενά. Άιτο
τό ρωμαΐκό δίκαιο καΐ τούς
Ρωμαίου€ συγγραφεϊς άντλοΰ-
ιαε πολλά στοιγεΐα γ,ά τήν οί-
ί τής εποχήν τΐού έτΐιδέ
τική έρΜηεία μδ &ι
τ
Ποίος τ
Κράχους;
ό
κνμ τής χήν
γονται θετικ-ή έρΜηνεία
δ ίώ
&ι
ρχς; ς χς ρ
τόν κοατικό μηχανισμό; Ποίος £-
θεσε επί κεφαλής χό Γεώργιο ■
Η Μεγάλη Βρετανια.
Ποίος άντίθετα προοτταθεΐ ν'
ατταλλάξει τόν έλληνικό λαό άπ'
αυτόν τό στραγγαλισμό. άπ'
αυτή χήν ήθική άσφυξίπ νά τόν
' υτώσίι άττό φασίστες καΐ προ.
δό Ή πολιτική χήο Σδ
ώ
κής Ενώσεως
"Ας ττάρε, ύττ' δΨη τού ό έλ-
>ηνΐκός Λαός τίς έξωτερικέΓ άν
^οάσα 5 χοΰ 1915—20 καΐ τ>
ημρς
Οί έχθροΐ τοο Λοιοϋ κραύγαζοτν
καΐ τότε δχι στρέφουνταν κατα
ής Ελλάδας. Τα πράγματ(γ 4
δτι σχρέφουνταν ό
ώ άβ
ν δτι χρφαν μό
αυτών καΐ άπέβλεπαν στδ
καλό τής Ελλάδος.
Οί έχθροϊ χοθ Λαοθ κραόγα-
ζαν ότι οί προοδευτικάς δυνάμίκς
τής χώρας έττρόδιδαν. ένώ έττρο-
ίιδαν μόνον αΰχοΐ καϊ έξαργύρω
.αν την ττροδοσία Ττυς μέ τό χρυ
σάΦί τ°ΰ Βαρώνου Σένκ
Οί εχθρο! τού Λαοΰ κραυγα-
ζουν και σήμερα—είνε άλλως τ«"
ή ιδία παράταξη οί κληρονόμ^ι
έκείων — δχι οί έξωτερικές άν·
χιδράσεις στρέφονται ένανχίον
χήΓ Ελλάδας. ένώ απλούστατον
στρέφονχαι εναντίον της άγγλι-
κήΓ κατοχής καϊ ένανχίον αυτών
ού είνε δοΰλοι τής άγγλικής πο-
Μτικης.
Οϊ έχθροΐ τοϋ Λαοΰ κραυγσ
ζουν καΐ σήμερα 5χ, ^οΐ προοδευ
τικές δυνάμεις, πού έχυσαν τό
αίμα τους γιά την ίττελευθέρωση
τίς πατρίδάο και έξακολουθοΰν
καΐ χό χύνουν. προδίδουν την,ττι.;
■ρ'ιδα. 'Ενώ την έπρόδωσαν οτντοΐ
οτούς Γερμανοΰς καϊ την ττςιοδυ
τία τους έξαργύρωσαν μέ άφθο
νο χρυσάφι. 'Ενώ καΐ τώρη ^ τή»
ττροδίδου». ττροάγοντας χήν ύπο-
δούλωσή της καΐ χήν προδοσία
τους τ·Ίν έξαργυοών^ο',' μέ άφθο-
ι/ο τόν άγγλικό χρυσό !
Αύτό είνε χό 6άθοΓ των πρσγ-
αάτων. Αύτό ττρέττει νά έρευνά ό
έλληνικός Λαός.
θί προοδΉ/ηκέί έλληνικές δυ
νάμεις τό ξέρουν αύτό Καΐ Ψυ-
χρά καΐ νηφάλια καΐ άδιατάρα-
κτα ένατενίζουν χά πράγματα
Όσα γράϋίίκιιρ χά ^ γράψαϋε
Ν''ά νά φωτίσουμε χούς αλλους.
Τούς ε'λίκρινεΐς καΐ χίμιους Άλ
λά ' -λοΐκούς καΐ άγαθούς. ττού
'οπτατ'Ον "' ΛαΟλοι οί δοσίλο-
νο, και ττροδότες.
ΑΓ ξαναθυμηθοθν την Ιστορία
->ι την έ'ίΊτσαν "Αγ χήν δΐαβά
όουν οί νεώτερο·. Θά φωτισθοΰν
καΐ Θά γίνουν πραγματικά χρη·
Ο4.μοι σχήν Πατρίδθί. Σχό Λαό!
γ θή ρΜη μο
αφευγουν δμως αίώνες οΐκονο-
μικής ζθϊηικ ολόκληρον ττεριθ-
γών της 'Ασίας ή της Άμερι,ι
κης. Τέλος. στΐς εύρωπαΐκές έ-
κεϊνες περιογέ<; πού ζήσανε ύ πό άσιατιακό ζυγό, δτκος ό Ό- θωμανικός. πρέπει νά άναζητήι σοαυ,ε έμμεσα ενδείξεις γιά την οΐκθνομία^οος ένω άλλες ζω- νες τίϊί Εύρώπης, πού δι·ατΠιρή^ σανε μιά συνέγεια ττολιτικοο 6ίου δίνουν μιά καθαοότερτΐ' εϊκόνα. Είνε άπύ την αττοψτϊ αύτη υεγάλο εύτύγημα δτι οη τελευταϊες αύτές γώρες, δπως ίι "Ισπανία, οί βορειοΐταλΐκές πόλεις (Βενετία. Γένοβα Φλω¬ ρεντία κτλ.), ή Γαλλία^ή Όλ- λανδία. ή Αγγλία, οί Άνσεα- τικέι: πόλεις της Γερμανίαν (Βρέμη. Λυδέκη, Άμδοΰργθ κτλ.) πού σταθήκανε επί αΐω- νες τό κέντρο μιάς σχετικό: ιταγκόσμιας οικονομικήν δρά¬ σεώς, πάνω στήν όποία οΐκοδο- ήθ δ ή ύ ζ ς. μήθηκε δλη ή ούγγ,ρονη ζη^ διαθέτουνε δλα τα γρατττά έ¬ κ εί να στοιγεϊα άπό τα δποΐθϊ μποροθμε νά πληροφορηθοΰμε δγι μόν© τή δική τους έθν>κή'
οκονθαική ζωή, άλλά καΐ τόν,
οίκθνθμΐκό δίο τών ιτιό μακ.ρυ-
νών περιογών στις οποίες άπλώί
νάνε τή δράοπ τους τ) κατακττί
σανε "Ετσι τα Ίστΐανικά άρ-
γρϊα μδς δίνουνε ^να σωρό εΝ
δήσεις καΐ ντοκουμέντα γιά τήν
οίκονθμΐική κατάσταση των τι6
ριογών έκείνων ττϊς Νότιας 'Α-
υιερι κης. πθύ πρωτοκατακτήσο:
νέ (Περού κτλ.), τα μεταλλεΐα
γρυσοϋ ή άλλων όρυκτων καΐ
τίς αυνθήκρς εργασίας μ.εσα σ
αύτά. τα πρώτα ίσπανικά δ>ια< τάγματα γιά την οίκονομική τους όργάνωση κα'ι αλα "Ο¬ πως άπό τα γαλλικά Άργεΐβ μαθσίνουμε γιά την γεωργία. την κτηνοτρόφία. την γειροτε- γνία καΐ τό έαπόριθ τών δικών υ,ας έδώ πεοιογών. >κατά τα
γρόνια ττκ Όθο^μανικτιο δου-
λρίας.
Ό καθέναί τώρα καταλαβαι
νρι γχά ττοιοογ λόνους ή άττοκα
τάσταση της συνέγειας τοΰ
ΰ δ' ώ ά
η ης
οΐκονθιαΐκοΰ δ'ου
ιτων και κατά
γς
τών άνθρώ--
συνεπεία ή
ί
ΟΙκονθμική Ίστοιήα οέ παν
κόσμ,ια έκταση Εγει καθυστε
ρήσει ένφ άπό τό άλλο μέρος
Εγουν προγωρήσει πάρα πολύ
ί Ίδέ ί ί
γ ργρή
οί Ίστοριοδιφΐκέο
ί
ολ
καί
οί Ίσοροφκέο ρς
οί «ονογραφίες. πού άποτκλοθ
νέ πολύτιμα δοηθήματα. Πέρα
διααν άττ" αύτό Ιγουνε έκταθεΐ
πολύ οί έργασίεΓ γιά τίς έθνι-
κέο οΐκονομΐκές Ιστορίες, δπ&χ
τής Αγγλίας της Γαλλίας χσ'
δημοσιευθήκανε συγγράμμοττί
πού ττρριέγουνε £να παγκόσμι'
διάγοαιαιια της οίκονθμΐκης Γ
ής στ'^ οΊάφοοες έττονέΓ ττκ '
ξελίξεώς ιπγ Στό αύθ'ΐανό τ
ς ^
ξελίξεώς
ΐ
ς κ
Στό αύθ'ΐανό τ
ξξ
το καΐ τελευταϊο μάθηαα
ποΰμε νιά τό θέμα της έλλτν
κτΐί οικονομικήν Ιστοοίας, γ"
κώτερα δέ τίκ νεώτερης.
■"'.,.,..
—ν——
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΑΑ
ΠέμπΓη, 26 >£ΓΠΕμβριθυ 1946
ΟΙΕΙβΙΕΙΕΙΙΥ
ΧΙΙΡΕΜίΧΙΙΤΙΥϋΙ
Πρός την Κεντρΐκή τή
τού ΕΑΜ έστάλη τό άκόλουθτ
τηλεγρσφημα άπό τό Γι,οχάννεσ-
μπουργκ :
«'Η Πανδημοκρατική σνγκέν·
τρωσπ των Έλλήνων τής Νοτ.ίοκ
"Αφρικής. ττοθ έΎινε σΤις 22 Σε-
•πτεμβρίου στ6 Ποχάννεσμπουργκ
«τέλνε. σέ σάς Θέρρους χαιρετι-
σμούς κα! συγχαρητήρια γ:ά τ^ν
5η έπέτεΐο τοΰ ΕΑΜ Τό ΕΑΜ *
■ποτελεΐ τίς ζωντανές ποοοδευτι
κές δυνάμεις τήΓ 'Ελλάδας κσϊ
κΤνε ποοορισιιένο νά όδηγήσει τΛν
'Ελλάδα. μαζΐ μέ τούς δλλους 1·
ληθινούς δημοκράχες. οτήν τελ·.
κή νίκη ένοτντί'.ν Τ'ον ασήμαντον
δυνάμεων τής άντιδοάσεακ Βναλ
μένο άπό την καοδιά τού λχ.Ο
δπ<χ- ή Άθηνδ 4ττό τό κεφάλι τού Δία. τό ΕΑΜ θά διευθύνει Τ"ν άγώνο εναντίον τής έπειιβα Τ·κής δυνάμεως, γιατί πραγμα-- τΐκά ϊχει τόν άμείωτο σεδασυό καΐ τύ Θαυμασμό δλου τοθ κό- σμοΐ' Πιστεύουμε δτι θά —αθη Τε άκλόνητο, στίς ΰπεοάνθρωπεΓ ττροσπάθεΐές σαΓ γιά την άποκτ.- τάσταση της Δημοκρατίας στήν 'Ελλάδσ. Τότε. θά γιορτάσοι,·_ε την 27 Σεπτέμβριον σάν μιά υ/· λη έθνική ήμέοα ϊσηο σττουδ-τ"*. ΤηΤας καΐ σημασίας μέ την ή,ίί- ρα της 25ης Μαρτίου. Ώς ό αγώνας θά συνεχίζεται. Ζήτω Τό ΕΛΜ. ή μόνη έλπίδα τήθ "Ελ¬ λάδος. Ή έπιτοοπή τ.ηΓ συγκεντρώσεος;» ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. 25. (Ίδ. τηλ.) —Διεμαρτυρήθημεν ϊντονα πρός την ελληνικήν κυβέρνηση γιά την άτταγόρευση τού Συνεδρίου τ,οθ ΕΑΜ ώς έτπ'θεση τού Φασισυΐΰ ίνα«τ!ον τού *λληνικοΰ λαοΰ. Τό 'Ελληνοαμερικαν'ΚΟν Συμβούλιον μέ την εύκαιρία τής πέμπτης έ- ττετείου τοθ Κινήματος 'Εθνικής Άντιστάσεως στέλνει οτό ΕΑΜ τούς θερμότερους χα·ρετισυοΰς των Έλλήνων τής 'Αμερικής καϊ δίδει την ύπόσχεση δτι θά πα..>5
σχει ακέραια την υποστηρίξη τού
ττόν δημοκρατίαν ελληνικόν λα¬
όν. ΌΝ δημοκρατικάς λαός τής
Άμερικής δέν μπορεΐ νά έπΐτρέ-
ΨΕι την βίσιη εγκαθιδρύθη τοθ 4>α
σισμοθ στόν λαόν πού εΤχε τόσο
',ιεγαλε'.ώδη συμμετ,οχή στή νίκη
εναντίον των δυνάμεων τοθ φσ-
σισμοΰ.
ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙ-
ΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ»
■€Η νέα Ίβρά Σύνοδος
Άναστάτοση στην Έκκλησία
"Υστερα άττό πολλές ττροσττά-
>ί.ιεΓ ό κ. Δσμσσκηνός επέτυχε
νά γίνουν δεκχές άπό τόν κ.
Τσαλδάρη οί άττόψεις τού σχετι-
κά πρός τή σύνθεση τής νέας Συ
νόδου. Οί έκκλησ·αστΐκοΐ. δμως
κύκλοι είνε άνάστατοι από 'όν
Τρόττο μέ τόν οποίον κατηρτίσθη
ή νέα Σύνοδος. Γιατΐ ο! νέοι 5ιο
ριθμοϊ δεν έγιναν μέ 6άση ιό'1
παληό κατάλογο. Τα όνόματα
Των νέων Συνοδικών εΙνε:'Φλω-
ρίνηΓ Βασίλειος; Δρυΐνουπόλ?ως
Δημήτριος. Πρεδέζης "Ανδρέας.
Καστορίας Νικηφόρος. 'Εδέσσης
Παντελεήμων κοΐ Μαρωνείας Βσ
σίλειος. άπό μέοους τής νέας
"Ελλάδος. Κα! : Θήρας Σπυρί¬
δων. Κερκύρας Μεθόδιος. Ύδρας
Προκόπΐος. "Αρτης Σπυρίδων.
Φθ;ώτιδθο Άμβρόσιος καΐ Α'.τω-
λοακορνανίας Ίερόθεος. άπό την
παληό 'Ελλάδα. Άπό τούς «νέ-
ους» Συνοδικούς οί : Φλωρίνης,
Δρυΐνουττόλεως. Πρεδέζης. 'Εδέσ
σης, "Ύδρας καΐ "Αρτης εΤνε υ έ
>η καΐ .τής παλαιάς καΐ τό γεγ<3 νός αύτό έχει έπιτείνει την ίνα- στάτωση. Στό μεταξΰ έτοιμάζεται «σ"ά γρήγορα» ό διορισμός τού πρώ τιν Καρυστίσς κ. ΠΌντελεήμονος σάν μητροπολίτη Χίου. μετά Τη« εκτττωση τοΰ κ. Ίωακείμ. "Ισως ό δορισμός νά πραγυατοιτοι>ι6ι::
σήμερσ. χωρΐς νά έκδοθεΤ τό διά
ταγμε της έκπτώσεωο τ°ΰ κ. Ιω
ακείμ.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑΞΕΩΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΕΘΑΥΡΙΑΝΗ ΥΠΟΔΟΧΗ
ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Ή Δκύβι/νση τής Άιπννομΐας έξί_
8ωσϊ άνακθίνΐοση, σχ€Τική μί τ4 μί_
ΤΓιθι τάξίως κατά την ήμέρα της υπο.
δοχης τού Γιωργίου. Σιήν ανακοινώση
δΐσλαμβάνονταΐ Χά άκόλουθα:
ϊ, "Συνιστδτται είς τό κοινόν δττως
κατ(χλά6η εγκαίρως 9ί«ις είς τα έπΐ-
τρειιόμενα σημεία καΐ μή μετοκινηβή έκ
ιούτων καΐ μετά την διέλευσιν τής Βα_
σιλικής ττομπης κα) μέκ.υιτ ΛροΓοις των
μετρκν τής άστυνομίας, ιταραμένον ϊίς
* θέίΐ ύ:σετσΐ
ς ς ιρ
2 Νά μην όπλθφορή. Πρ6ς έφσριιθ-
γήν τής άπσγοιΐεύσεως ταύτης θίλθυ-
σι, ενεργηθή αύστηραΐ σωματικαΐ ίρία.
νσι, τιάς δι όπλοψορών ή πυροβόλων θά
υφίσταται τάς σννεττείας τοΰ ν6μθυ.
3. ΆησσαΙ άνίξθιρέτως αί μίχρΐ
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΟΕΝΟ
ΚΛ1 ΟΙ ΑΥ6ΑΙΡΕΣΙΕΣΤ0Υ ΑΒΡΑΑΜ
ΟΙ ΔΙΑΙΤΗ1ΕΣ ]ΠίΤΡΟΠΕΣ
"Εχοι>με την ττληροφορίσ δτι 6 κ.
'Α^ραάμ, κατα τή συγκρότηαη των
δυό θκχιτητικών επιτροπών τιοθ προ-
Ρλεπνντσι Λπί> τή συλλογική σύμ|1αση
μετοςύ ναυτεργατών καί έφοη'Ίστών
γιά τή λύση των διαφόρων μετοξυ
των συμβαλλομένων, Απέκλεισε τελεί¬
ως τοίις άντιποοοώαους τής ΟΕΝΟ,
αν καΐ ή σύμΡαιση εΐχε ΰπογραφεΐ με-
ταξύ της 6ργανώσεως αήτής κσΐ τ£>ν
φοΐ'λιστων
Σχετικά.' απή τή διοίκηση τής ΟΕ-
υ δηλώθηκε δτι θά γΐνει διάΡημβ
«τι6 ύττουρ^ό. θά κσταγγελ^οθν οί έ-
πιτροττές ώς πσράνομες «αί έφ' δ3Ον
6εν βσ ί—ίργει γιά την ΟΕΝθ_νομΐ-
μο βογανο είρηνικής λύσεως των δ'-
αφοοων. θ^ κατσφεύνει σε λύσε'ς 6ιΐ_
νοτμικές, γι* νο περ'Φρουρήσει τώ
σΐ'μφόροντη: τοΓι ντυτερνατκοΰ κόσμου.
ΠΡΟΓΡΑΦΕΣ ΕΚΠΑΙΑΕΥΤΙΚΟΝ
Σέ διάταγμα ποϋ διτιθσ'εύεται
στό ϋττ' αριθ. 250 φΰλλο τήε *£-
φημερ·'δ·χς τής Κυ^εθνησεωε ττε-
Γΐλ«ιι6άνονται 40 άπολύσεΐο δη-
ΐιοδιδασκάλων καί νηπ-ΐαγωγών.
τούδε χορηγηθεΐσαι «δειαι οπλοψορΐας
ΟΛοκαλοϋνται άττ6 τούδε σΐρομένης τής
Ισχΰος Των.
4. ΆπαγορεύΕται απολύτως ή παρα_
μΐονή οιουδήποτε άτόμθυ επί τ»ν οτε._
γών καΐ τών ταραΓσών των ο(κΙών των
κειμένων επί των 66ών Συγγ4οΰι Άμα_
λίας, Γεωργίοι; Α', Πλατείας ΣιΛΤάγ.
μοττος, "θθωνος, Φιλελλήνων Έρμού,
Εύαγγελιστρίας, όδοΰ Μητροπόλεως,
π-λαΤϊίας Μητροπόλεως Βασ. Σοφίας
κοί Ήρώδου τού Άττικού κοί εκατέ¬
ρωθεν αυτών είς βάθος 100 μέτρων.
Έκτ4ς των παραβαΤών, ιυθύνην θά
Οτίχωσι καί οί Ιδιοκτήται ή Ενοικιασταί
ιών οίκιών οΐτινες θά ύποστώσι τάς νο_
μίμους συνεπείας.
ΟΙ Ιδιοκτήται ή' ενοικιασταί των οΐ.
κιώ» των όθών Τούτων εύθύνονται διά
τα έν Τή Οικία των ΙΙροσίληθησόμενβ
άτομα,
5. Μετά την κατάβεσιν στεφάνου ύ-
ττ0 τού Βασιλέως είς τό Μ«γμ*ϊον Τού
Αγνώστου ΣτραΤΐώτου καϊ την ανοδον
εί- τόν έξώστη» των Παλαιών Άνακτό-
ρων, θά επακολουθήση παρέλασις Τοθ
λαοΰ διά τής λεωφόρου Ά.ια/.!ας. ΟΙ
Ιοιάμενθι είς σημεϊα τής ττεριθχής τής
Πλατείας Συντάγματος, τής όδοϋ Έρ-
μοΰ καί πλκτείας Μητροπόλεως θά κα-
τευθυνθώσΐν διά τής όδοϋ Φιλελλίνων
πρός την λ€ωφόρον Αμαλίας (παρά τή^
είσοδον Ζαττιτ€ίου^, Τνσ μετάσχωσι τής
παρελάσεως».
Άπό τδ δπουργεΐο ,Εσωτερΐκων άνι_
κοινώθη δτι τό Σά66σ.το τό ίπάγευμα
τα «σταστήματα βά είνε άνοικτά Τό
ττρωΐ θά είνε κλΐιστά έ*' δσονδιαρκιί
ή Τ€λετή τής ύποδοχής 'Τοϋ Βασιλέως.
Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ
'Απδ τό Α' Ιώμα Στρβτθϋ κατηρΤ(_
οί>η τό ιτρόγρσμμα τής στραΤιωΤικής
πορατάξεως καΐ παρελύσεως τό Σάδ_
6στο μέ την δφΐξη Τού Γεωργίθυ. Σύμ-
φωνα μέ τό πρόγραμμα στΐς λεωφόρους
Βασ. Σοφίας, 'Αμσλίσς, στήν 65ό Μη¬
τροπόλεως καΐ στήν πλοττεΐα Συντάγ
ματος θά εΤνε παρο-Τ€Ταγ,χ^να τμήμστα
στροτοΰ τής φρουρσς 'Α07νών. Στήν
Μητρόπολη θά παρατο-χθοΰν δλες οί
στρατιωτΐκές, ναι/Τικές κσΐ (*ΓρΟττορΐκές
σγολές Τό γενικό πρόστσγμσ θά ίχθυν
6 άντισΤράτηγος κ. Γιστζής, ό 6ι^υθυν_
τίς των ίπιχειρήσεων τού Έπιτελείου
συνταγματαρχης κ. Κόκκινος καί ό
άχτκ: κ. ΡηγόπουΛο,ς.
Τι βλλβιψη
τροφίμων
στήν Άμερική
έξελίσοεται
σέ πεϊνα
ΒΑΣΙΓΚΤΩΝ. ?6. (Ίδ. ύπ.)
—Τό πρα^.ιθρεΐο Ηνωμένος
Τύττοι: μεταίϊ·5ί.ι όχ 6 πθόεδρθς
τή^ "Ενώσεως τ^ν·βρσκωρύ>;ων
τής ΆμερικτΊ; Λ·ο01ς δήλωσε δ-
τι ή Ελλειψη κρέοίτθΓ στΐς Η·
νωαένεΓ Πολ.τέ'ρς έέελίσσεται
οέ πρΐνα. Ό /νιού"<- δήλωσε δι· οί άνΒρακανύγοι £ϊν θά ιιτγορ* σουν νά έυγο:σί>ο0ν μέ σιτηρσ
κσΐ γόρτα κίτΐ 0ά δισκόψουν
ιϊς έρνσσίες τους. Ήδη — <4νέ- Φεοε—Εκλεισο:.· τα άνθρακωρυ- γεΐα στή δυτν.ή Βιοτζίνια. Ή υθνη λιόστ) εινν νά 5οθεϊ κρέας στούς άνθοακωρύγους. Έξ άλ- λου κσί ό ΰττουονός της Γεωο- νί^ κ. Κλ!ν-ον "Ατρρσον, δή λωσε δτι ή κατόο-αση είνε κα κή καΐ δτι Ογτ νε.ηοτεοεύσει ά κόμη κατά τα 1Ο47 ΤΔ ΓΕΓΟΝΟΤΔ 2ΤΗΝ ΠΕΡΙ'Δ ΥΠΟΚΙΝΟΥΗ ΚΑΝΤΑ ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΞΕΝΟΙ ΠΑΡΙΣΙ. 26 (Ίδ. ύπ.).—Τη- λεγραφήματα άττά την ΤεχείάνΓι παραδέχονται τή σοδαρότητσ τήο καταστάσρως στή Νότιο Πεο σία. Οί έπίσπΊθι κύκλοι 6ε6αιω νούν δτ' μεοινές φοουρές, ττθύ ττε- ρικυκλώθηκαν άττό τούς. στσσια- στές ςίνΤιτάσσουν άττ )φασιστΐ''ή αντισταθή Ό ύπουργόο των Πλη ροφο^ιών ττρίγκηψ Φερούί σέ νέρς δηλώσεις τού ν.σό"έκρινε τί φυλη των Κζσκάϊ. ή όττθία υπήρξε πά'' τα πιστή στήν Πρρσίο; ν.α'ι σήΐ^ε- 'Μ στασιάζει άκολουθών-τας ξένες ε 'ιση γ ήσεΐί.____________ ΟΙ ΙΪΜιΗΙ ΒΑ ΥΠαΓΡΑΦ!ιΤβ_ΖΤΗ ΗΕΑ ΥΟΡ.ΙΗ ΤΟ ΓιΡΜΛΈΜΡΟΒΛΝΙϋ ΠΑΡΙΣΙ. 26 (Τοΰ άντοητο- κριτοϋ ασς)— Πληροφορίες ά πό θετική ττηγή βεδπτιοθν δτι οί ουνθήκες εΐρήντ|^ υ.? τούς πΓίώ ην δορυφόρους τοΰ αξονθο θά ύττογραφθθν σιήν Νέα Ύ6οκη μεταξύ τής 14 καί 20 Νοεμδοί ου καΐ δτι ευθύς άιαέσως οί 4 ύπουργοί των ΈΕ,ωτρρΐκών θσ άργίσουν τη συζητήση πάν,-) στό γερμανΐκό Οίτηαα 5".τίιν αύριοτνή όλομέλεισ τής δ;αοκέ- ψεωί ό γεν νρ^μιιθΐτεϋς θά πά ρουσ<άσει τα συμ,τιληΌω^έντσ κείαενσ των συνοηκών έκτος τοΰ ζητηματθΓ της, Τρργέστης ποΰ δέ ρυθμίσθηκε άκόμη. Ο κ. ΑΒΡΑΑΜ ΠΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΠΛΟΙΩΝ «ΛΙΝΙΠΕΡΤΥ» ΛΟΝΔΙΝΟ, 26 (Τού ΛνταποκριΤοΟ (Ισς). — Ό "Ελληνας ύ^ουργός τής Εμπορικής ΝσυΤιλίας κ. 'Αδρααμ δή. λωσε 6τι προσποθεί νά Ελθ:ι σέ συμ- φωνία μέ τοΰς 'Αμίρ'κοβνούς, δσον άφο ρά τα πλοϊα «Λίμπερτυ», άλλά δέν γνω οίζει άκόμη πόσα πλοία θά 'Τν- δυνα¬ τόν νά άγθρασθούν καί σέ ττοιο τΐμή Ό κ. Ά&ραάμ εΐττε 6τι τα πλοϊα θσ ταξιδέψουν μέ ίλληνική σ,ι>·«1α. "Ο¬
σον άφορά τά γ€ρμανικά πλοΐα πού πά
ρεχωρήθησαν στήν 'Ελλάδα '^άν έπανορ^
Ρώσεις, εΐτκ δτι σκοττεύει νά τά πθυ-
λι'ισΐΐ σέ "Ελληκες ίφοπ-λιστέΓ- ποΰ 6ρί-
σκονΤαι σΤΐ'ιν Άγγλίο· ή στήν 'Ελλάδα
Ο κ. Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
ΔΕΝ ΑΝΑΧΩΡΕΙ__ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Ό κ. Σ. Βενιζέλος δήλοοσε σή
μερά δτι δέν πρόκεΐται νά αναχω
ρήσει μαζϊ μέ τόν κ. πρωθυττουρ
γό Υιά τό Παρίσι άλλά ότι 6-
πωοδήττοτε έίχει τάξε, τόν έαυτό
τ»υ στήν εξυπηρετήση των έθνι-
κών δικαίων τής Έλλάδθο κα! έ-
ττομένως θά μετάσχε, και ττάλ|ν
τής άντ,ιπροσωττείας. έφόσο τοΰ
ζητηθνΰν οί ύττηρεσίες τού.
Σχετΐκά πρόΓ την πληροφορϊα
δτι ττρόκειτα: νά πσρ·: μέ,-^ς
στήν κυδίρνηση »όήλ·οσε 5τ·. τό
Γ^ήτημα αύτό δέ»· τόν άπασχόλ^αε
άκόμη καΐ θά σκεφθίΤ δταν μετά
την έπάνοδο τοθ 6ασ·.λέωΓ τού
γίνουν Τυχόν σχετικές προτά-
ς
Στή δήλωση αυτή ό κ. Β=νι-
ζέλοΓ ττροέδη. έττειδή άπό τό Ινα
μέρος πιέζεται άπό τοΰς μοναρχι
κούζ νά παράσχει την βοηθεία
τού στήν υκδέρνηση καΐ άπό γο
άλλ.ο μέρος ττιέί-τα·. άττό Τούς
δουλευτές τού νά υείνει άμέτοχοι-
λ> κυβίρνητ,κών εύθυνών.
ΖΥΛΛΚΨ.ΙΖ
Η 'Αστυνί>μ1α συνέλαβε στδ Χολαρ-
γό τί>ν Γ. Τομαδόιτθυλο, πού τΟν κα·
τηγορεχ γιά την εκτελέση τοθ *δελ_
<ρο0 τού προίδροιι Ήλιουπόλεως Πά. λαμίδα, τού 'μοιράρχου Γρίβα καΐ τοθ δημΐ'σιογραφθυ Μαλαβίτα. Ό Τομα· δόπονλος άονεΐται τήν ίνοχή τού. ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΚΥΚΛΩΝ ΠΑ ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ κ. ΤΣΑΛΔΔΡΗ ΣΧΕΑΙΑΣΜΕΝΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΥΠΑΓΟΡΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ Π0ΙΌΥ1 ΪΚΟΜΟΥΙ ΙΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕΐ ΟΙ τΐολΐν'ικοι κύκλοι συνθψίζουν τά συμπεραομα-ια άπό τό χβυΐνό λόγο τού <ι, ΓοΌλδαρη ώς εξής: Κατ' αρχήν ό λογος τού κ. πρωθυ- ιτουμγου ηιαν &ίμπ-ί-υομ*.νος ε^ωβεν» και έκφωνηθηκϊ ύσΤερα άπό ΰποκινηση έζωελληνικών πσραγόντων Αι!πό εΐνί τόσο 6έ6αιο, ώστε υπο πολυ ενωρίς χθές οί κύκλοι Τής έδώ Βρετονικής πρε¬ σβείας και άλλοϊ ερΊΤΓτνοΐ τκχ,·χτγθντ€ς άναφέρονΤαν σέ ταυτόχρονη σημαντική «ί'κηήλωση» τού Φόρεΐν "Οφ·)ιγ μέ εί. δικό σκθπό νά ένισχύϋ-ει τίς «θέσεΐς» που θα άνέπτυσσε στό λόγ" τού ό κ. Τσαλδάρης. "Ιοως — τονίζουν — και Α τοξιδι σιήν Αθηνά τοΰ Αμερικανόν δ κ. Πάτερσθν, πού τόν ου κσι ό στρατιωτικάς- ιου άκόλου. Βο<;, νά μην ήταν άσχετο μέ τόν διο. 6α·χκανικό λόγο τού κ. Τσα^Οάρη. ©ά ήταν άλλωστ^ περιεργο νά έκφω- νήσει ο κ Τσαλ3άρης ποιομοΐο λόγο, ιωοίς νά ίχουν γνώση οί «σσμμαχΐκθϊ» ίι-.ηνοι παρ(;(γονΤ£ς, πού κρατύΰν τό νιΊμαΤα τής ττολιΤ;κής ίωής τού τόπου, κηϊ τά κινούν ούμφωνο μέ *ΐς δΐκες τους πάντοτε άπόψεις. ΟΙ έΛληνΙκοΐ π'·λιτΙκοί κθκλοι, ίξηγοΰν σήμερα τήν ττραγματΐκή σημασία τής · ^σνΐησίωϊ, τοθ κ. Νόρτον μέ τόν κ. Τσοτλόινρη, ποΰ Εγινε πρό ημερών. Πΐστ€ύ">υν δηλαίϊη
δΤι ό κ Νήρτον έδωσί τίς »ιατΡιθ».'ν
τήριες» γραμμές στόν κ. τ,χιβυπουργ*
σ?τικά μέ τό περΐενΛμενο τού λόγου
τού.
ΑΚΗΡΥΚΤΟΣ
Σχετικά ιιέ τΛν ί£απ6λνση "άκηρύ-
κτθυ πολέμου» έναντ'ισν τή,, Γιθυγκο.
τλαδιας, τής 'Αλβανίας καΐ £μι εσα τής
ϊ.οδκτικής ΈνώσίΜς, οί πολιτ·κοί και
ίΐπλωματΐκοί κύκλοι κάνουν τίς άκό.
/ουθίς διαπιστώσεΐς:
Τ6 Φορείν "Οψφις γιά να 6γε{ από
Τη θέση τού διαρκώς άμυν>μένου πανω
<ΐτρ έ,λληνικό ζήτημα, παρεκι^ηαε τ©ν κ. Τσαλδάρη νά έκφωνήσει Τόν λόγθ και νά συγκεντρώση «στοιχεΐα» γιά νά αποδείξει στό Συμβούλΐο Αθφαλ€ίας τού ΟΗΕ, δτι τήν ειρήνη στά Βαλκάνιο ττιν άπειλοΰν οί τού «σλαδ κου συνα.. οττισμοΰ», δηλαδή οί Γΐουγκοσλε·6οι, οί Αλδανοί κοΐ ^μμίσα — κατά ϊ-υνέπεΐα — καί ή Σοδιετική "Ενωση Πρόκειται δηλαδή γιά μΐά δΐπλωμα- τική άντεπίθεση, τος οποίας δμως Γθϋς πλέον άπώτϊρους σκοιτούς, άλλα κθ' τίς πολιτικοδιπλωματικέ.- συνέττειες *ΐΙε άδύνατο κανείς νά προδιςΎράψΕι- ΔΙΕΘΝΕΣ ΖΗΤΗΜΑ "Ετσι τό καθαρώς εσωτερικόν ζήτη_ μο τής έμπίδωσΐως τής τάίΓωι ( ό κ· Τοαλδάρης τό άνήγσγε σέ δΐαβαλκανΐ κώ. Καί φυσιι·ά κσΐ σέ παγΐ'όσμιο ζή- τημα, άφοΰ κατηγορεΐ τίς κυδερνήσεΐς αλλων βαλκανικών χωρών, δ'ίι ύποθάλ- ΐτουν Τόν ίνονιίον μαι, πόλίμο. 'Από την έξωτερική πλευρά ή δποψη ούτή ένισχύει τούς άγγλο^αξωνικούς τκοττούς, γ·ατ) υπό τό πρότνημσ τής «ττασφαλ ίσεως Των δσρ^ί'ΐν σι/νόρων υας κσΐ τήΰ εμπεοώσΗθζ τή^ τί'ξίως στσ Βσλνάχια, βά ΕβρΙσκστν τήν «ύ>σΐρ!Γ> νά
(πέμβουν καί να βημιονργήοοι/ν {τσι
γενικότερΐς περΐπλοκές Άπύ έσωτερι
κί» δέ πλευρά, ό κ. Τσοίλ,θίφης, επι.
κοΛ.ούμενος μιά τέτοια άποψΓ). πιστιύ€ΐ
ότι έπιτυγχάνίΐ τ^ εξής:
Π ΣυκΟφονΤ€ί Τούς καταδιωκομέ-
νους Εημθκρατ:κΌΰς πολίτες ΐΓθύ έχουν
καταφύγει στό δουνό, σάν ^-συνεργαζα.
ιιένους μέ ξένους ύπηκόους»! "Οτι κο_
τά συνεπεία κάνουν «ιτόλεμο» ή «έπίθ£_
ση» ξένων συμφερόνΤων καΐ δέν άμύ.
νονταΐ 2) "Οτι έπΐτυγχάνει νά συνα_
σττίσει όλον χον *άε~τΐκό» κόσμο γύρω
άπό τήν κυβέρνησή τού, παρουσΐάζθν^
τες τόν μπαμπούλα «κΐνδύνων άπό
ά
ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ
Σοβαροΐ ττολιτικοί ποράγοντ€ς δηλώ
ι»υν ότι οί προσττάθειες α"τές τού κ.
Γσαλδάρη δέν πρόκΕΐΤαι νά 6(.*ϋν άπή
χηση στήν κοινή γνώμη ΑνΤίθεΤα μά_
λιστα ό λοός Εχει πεΐσθεϊ δτι οί μο
ναρχΐκοί άποτελούν τόν μεγσλύτερο ε
θνικό κίκδυνο, άφοΰ καΐ τώρα τόσο ά-
πίρίσκεπΤο όδηγοΰν τή χώρα στήν πιό
άπρθκάλυπτη έχθρότητο μέ τοϋς βορει.
νοΰς Ισχυρούς συμμάχους. ΐα'· δτι τό
ί/,τημα τής συμφιλιώσεως Τού λαοΰ δέν
αντιμετωπίζεται μέ νέα Δεκέμβριον*) ί
ττμβαση — δπως την έπΐθυμοϋν οί μο~
νσρχικο! — άλλά μέ κοινή συμφωνί<· των κομμάτων πάνιο σέ ?να πρόγραμμο κεθαρώς έλληνΐκό καΐ δχι μονόπλευρο Πάντω^ κσταληγουν οί πθλιτ.κθΐ κύ κλοι «Α κατάστσσκ εΤν* σοΛσρά καΐ ή πσραμονή τού κ. Τσαλδάρη είς τήν Α. {θυσίαν την καθιστά πλέον έπικίνδι/νον». ΑΝ ΤΑ ΑΓΓΛΕΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΔΤΑ ΕΠΕΜΒΟΥΝΚΑΙΠΑΛΙΣΤΗΝ ΕΛΛΑΑΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΥ Λ ΑΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΠΛΗΞΕΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥΣ Ο κ. ίΟΛΑΕΫ ΑΠΑΝΤΑ ϊΤΟ ΦΟΡΕΪΝ ΛΟΝΔΙΝΟ. 26 (Το<5 άντατιο- ν.ριτοΰ μας).—Ό δουλϊυτήο κ. Λ Σόλλεϋ. πού επεσκέφθη τελευταία τήν 'Ελλάδα, μο-3 έκσ^ιε την άκό- λουθη δήλωση σχετικά μέ τίς δη¬ λώσεις τοΰ έκττροσώπου τΟ5 φο ρεΐν Οφφΐς γιά την Ινταση τού έαφυλίου ττολέμθυ στήν Έλλάόα. ττέσρεψα μΐοθ ρ άπό τ^ Γιουγκοσλαδία, δττου μί· λησα Μέ τόν Τίτο χαί μέ έξέχον- τες Γιουγκοσλά6θυς πολιτΐκθϋπ καΐ έργστΐκους ήγέτες. ΔιατΠ- ίώντας στή μνήμη αου 8,Τ| μοΐ' εΤτταν καΐ δ,τι εΐδα στίι Γ'ουγκο σλαδία ναϊ γνωρίζοντας τ'ις συν* θήκες, πού έτΓ|7.ρατοον στήν ΈΛ_ λάδα. ιιττορώ νά ττώ δτι αποτελεί άνσίσνυντο ώεΰδθ; ό ΰτταιν<γ(ΐόί δτ' ή Γιουγκοσλαβία· ϊμμεσα ί άμεσα,· συιιμετέχει στι,ς^μάχκί ττού συνάτττονται στήν ΕζλλάΙ>α
Γνωρίίω δτι τό Φόορΐν ΟφΦΚ
άκολουθεϊ ευχαρίστως τή φασιοι
κη προπαγάνδα. πού διαδιδε' π
ιιθναρχιν.ή ν.υ6έ;νηση των Αθη¬
νών καΐ έπομένω; δέν έκπλησσο-
μαι ν' ά/θύω δτι έκπρόσωπο;
τοθ Φόρεΐν ΌφΦΐς έ/αυε τόσο &·
π-ίστευτες δηλώσπς ν ά τπ Γι-
ουγ/οσλαδία. Αλλά είια' 6ί-
δαι^ δτι ό βρετανικός λαός θα
τίς άποδθκΐαάσει μέ άηδία. Λ
οί δρετανικές στρστωτικές ου-
χές στί,ν 'Ελλάδα τολμήσουν να
χρησιμοποιήσουν 6ρετσνι/.ά στρο
Τίόυατα στόν έυφύλιο πόλεαο γιά
νά ΰττ',στη'-ίξθυν τή μονχρχΐνίι «υ
δέρνηση εναντίον τοθ δημοκραΤϊ
κΟΓ) λαοθ. ττρολέγω ότι θά εΐνα·
τόση ή κατα-Λοαυγή διαμαρτυρίας
άπό μέρους τού βρετανικοΰ λαοθ.
ττ'/ϋ θά καταττλήξε1 την έργατική
κυδέρνηση καΐ ταυτόχρονα θά £»
Θαρρύνει τό προοδευτικό κίντν,ια
στί,ν 'Ελλάδα καΐ σέ δλο τόν /.ό-
συ.ο. Δι,καιώθηκα στΐς δ απιστ&>-
σβις μθυ γ"ά την έλληνικη_ κατα¬
στήση πού δημοσία πρριέγραψο
ΐαβτά τήν έτπστοοφιί μου άπό την
'Ελλάδα. Τώρα προλέγω δτι *α
ή ττρόδλεφή Μ'Λ) γιά· δ,τι συυδκΤ
<5ν τά 6:ετανικά ο-τθατΕυμοτα χρη σμοποιηθοΰν, θά άποδεΐχθεϊ έτ ή &. ΔΟΓΑΝΗΣ Ό πρωϊνός τύπθς γράφει μέ 6άση τίς κυδερνητικές πληροφο- ρίες, ότι ,δύνα'ΐη στίστοο και χω- ρθφυλακή: μπήχ.ε μόλις χθές στή Δρ,σκάτη. ΟΙ περιγραφές γιά τ^γ ΰποδοχή πού εγινε προχθες στό νομάΐχη Κοζάνης άπό τούς κατ'.ί κους τής άνακοττχληφθείσης Δε- σκάτης καϊ πού άνεγ'Χίνησχν στόν χθεσινόν ΐΓ^ι*ννο>' τύπο /,τον
φανταστι /.ές.
Τό «'Εμπρός», σέ ανταποκρι¬
θή τού άττό τή Λάοισα, άναφέρεΐ
σήμρρα δτι «;ιετά την κομμουνι¬
στικήν επίθεσιν εναντίον τής Δέ
σκάτης, την πρωΐαν τής Κυρια-
κής- τα στρατιωτΐκά τιιήματα έ-
κΐνήθησαν έκ διαφόρων κατρυθύν-
σβων πρός εκδίωξιν τής συμμο-
?ίας ν.αΐ άνακατάληψιν τής κωμθ
ττόλίωϊ. Καΐ σήμερον (χθές) '^ν
10.30' πρωϊνήν, στρατιωτ'κό
τμήιιατα. κατόττιν σφοδράς συμ-
ττλοκής. άνακατέλαδον τ0 χωοίο^
Κρανιά. άλλα δέ τμήαατα, την
Π ην π.μ. ρίσήλθον είς την Δί.-
σ-/.άτην. Χθές ν.αΐ ττροχθές- ή ά·-
ροποοία καΐ τό πυροβολικόν έβα
λον κατά συγκεντοώσβων ουΊμο-
Οιτών. Είς τήν περιοχήν τής Κ Γ-α
ν'άς συνήφθη, καΐ έξακολουθει.,
σκληρά συιαπλοκγΊ υέ δ'αφό^ους
σχηματισαθύς συυμοριτών. Κατο
τάς συηπλοκάς ταύτας, ώς έΕηκρι
6ώθη επισήμως, ο! συιαυορϊται ί
σχον 5 νεκοούί και 15 τραυνια-
τίαο.
Τό «Βήμο». σέ άντσπόκριση
τού άπό τό Βόλο- άναφέρει δτ'
«σήμερον (χθές) ιιεγάλαι στρα¬
τιωτικαι δννάιαεΐς άνακστελαβον
τήν Δεσκάτην ν.ατόττιν πολυώί-ο"
μαχης. ή όπθία έγινεν είς τό χω¬
ρίον Κραν'ά. ... Είς τα Τρίκκαλσ
έφθασαν μετά μακράν ττεριττΛάνη
σιν ανά τάς όρεινάε πρριοχας της
Καλαμττάκας έξ έκ των διάσωσεν
των χωΡοΦυλάκων, κατά τον κα¬
τάληψιν τής Δεσκάτης υπο των
σκυ,μοριών. Οΰτο1 έπροσποιοΰνΐο
τούο άντά^τας. διά νά λαυιδάνοιιν
τρόΦΐμα άπό τοΰς χωρΐκούς. Εις
χ»ροφύλα£ έξ αυτών, τοΰ όττοιθυ
εγένετο άντιληπτή ή ταυτότης,
συνελήφθη καΐ άπεν.εφαλίσθη διά
πελέκρως υπό των χωρικών ενός
χωρίου».
Τό ϋπθυΐγεϊο Δηυ. Τάξεως ε
δωσε πρός δημοσιευθή τα ακόλου
Θα τηλεγ ραφήΐϋχτα:
ΚΙΛΚΙΣ· 25.— Ποοχθές στΐς
12 τό μεσηαέρ1. 1 δπελής ομάς β-
γνόστων ένόπλων άπήγαγρ άπό
τό Φανάΐι τούς Κυρ. Μπρατσιω-
τη. Δημ. Μπαξεδανίδη, Άπόστ.
Μτταεεβανίδη. Χρ. Μπρατσιώτη
/.αί Παν. Άκαντζαλιώτη, γρωο-
γού:. 'Από τούς άπαχθέντας βρέ¬
θηκαν χθές τό πρωΐ ό πρώτος έ-
ξω άττό τό χ&>ρ!ο, καΐ σοβαρά
τραυματισΜένος. και σήμερα τό
υρσημέρι· ό δεύτροθς, τρίτθί /.-
τέταρτος σκοτωαένο1 υέ αύτ6 ισ>
το «Τόιασον» τού πέαπτου άγνοεϊ
ται ή τύχη.
«Κ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΟΔΗΓΕΙ
ΤΟΛΑΟΣΤΗΝΕιΤΑΝΑΣΤΑΣΗ»
ΔΗΛΟΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΕΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΥ
Ό κ Τσο·-δεο1ς δ'έψευσε τό
ττρωΐ την εί^ηση ττθύ δημοσιεό-
εττχι σϊτμερσ στά μοναργικά
φ6λλα. σύμφωνα μ Ι την όποία
εδήλωσε δηθεν όϊ Άμερικςχνό
(άνταττθκριτή δτι «αν ή κυδέρντν-
ση συνεγίσει τα κατασταλτικά
υέτρα ένοτντίθν δ> α·ν των δημθ
κρατικών τό κά',.ιμσ τού θά
γρησιμιοποιήσει εττοτνσιστατικάί
μεθό6ους>.
Ό κ ΤσουδεοΛς εΐ-ε στόν
'Ααρ.Ρΐκανό άνταποκριτή δτι «ή
κυβέρνησις, -πολιτευομένη δπως
πολιτεύεται, όδηγό την γωρσν
είς τήν έτΓθτνάστασιν. ένω θά ώ¬
φειλε νά τήν δδηγήσει εΙ£ τήν
όΐΛαλότητα».
Πσρόμοιε<: διοτψιύσεις §κσ- καί οί συναγ. Σδώλος καΐ Ισιριμώκος πού στΐο δηλώσεις τους πρός τόν Άμερικανό ήν- "τποκριτη είπαν δτι «άντ'ι ή κυ δέρνηση ν' άκθλοοθεΐ πολιτικήν κατευνασμοϋ. μδς δδηνεΐ δι«Ρ κώς σέ όξύτερο ίμφύλιο πό λ Ίδιαίτερο:. ό σ-ιναγ. ιρ Γ εΤττε δτι ή αγγλοαυΐεΡ1- κανική ιτολιτική 5έ θά κοττορ θώσει νά στηριγθεϊ στήν προθ πόθεση δτι εΤνε δυνατόν νά Οΐτο ταγθεΐ ή Άριστρ,οα. νιστί ό έλ ληνικός Λαός είνε άπθφασισμέ νος ν* άνατρέψει όδ τόν φασισαό». 5τητα». τον φσσισαο». Τό ύπουργβΤο διατάοσει νά πυκνωθοθν τα σχολεΤά, χωρις νά ύπάρχουν δασκάλοι Μέ διοττανή τού ττρός τούς 'Ε πΐθεωρητάκ Μέσης 'Εκπαιδεύοε- ως τό ϋπουργρϊον Παιδείας τούς έξουσιοδοτρί νά διατηροθν ή κα' νά Ί&ρύουν παρσ;τήματα Γυμνα σίων ιαέ ττροθωπ'κό πού νά τό ά ποθπθΰν άττ' άλλα γυ>ινάθια. ΕΙ
ναι δμως γνωστό δτι τ6 ύπά;χον
έκπαιδευτι/ό προσωπικό ούτε νιο
τά ήδη λειτουργοΰντα γυμνάσιο
έπαΡν.εΐ.
Μέ όλλη διαταγή ^ον τό υπουρ
γεϊον Παιδεία: στούς έπιθεωρη-
τές Δημ. Σχθλίίων συνιστά νσ
«μρριμνήσουν ώστε νά λεΐτουΐγή-
σουν δλα τά σγθλεΐα τής ττεριφε-
ρείας τού καθ" ενός. "Αν αερ'κό
σχολεϊα δέν έχουν δασκάλουε ττοί
πει οί έπιθεωρητές νά άποσποΰν
άττό πολυτάξια σχθλρΐα γ.αΐ αττό
διτάξια άκόαη καΐ νά τούς τοπΰ
Θετοον στά χωρΐς δάσκαλο γιά νά
δημιουΡγεΐτα1 ή £ντύπωση· δττω(
καί επί Γερμανών. δτι. λειτουρ-
γθθν τά σχολεΐα.
ΤΟ ΕΛΜ-ΕΛΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ
Συνέχεια άπ' την Ιη σελίδο
ταστάσεως. Έν τώ μεταξύ δμωΓ
έφθασαν τά αΰτθκνητα πού Θά με
τέφεραν τούς αντιπροσώποις σΐο
άεροδρόμιο. '9 Βίετανός εϋγενή",
τοΰς άπεχαιρέτησε, λέγθντας ό-
Μως ενα έμφαντικό «ώρεδουαρ»
Καϊ πραγματικά οί άντιπροσω
ττεΐεζ έπεδιδάσθησαν τών αύτο-
κινητων, παρεκάλεσαν δμω; τόν
ξεναγό τους Βρετανό άξιω;αατ>χυ
νά περάσουν πρώτα άπό τα γρο-
Φρΐα τοΰ πρωθυπουιγού κ. Ιοθο
δερού γιά νά τόν άπθχαιρετή
αουν. Μέ την εΰκαιοί* οΐΰχ-ίι &1 άν-
τιττρόσωπθι άφηγήθηκαν τά τή<·. συνομ'λίας τους ϋέ τόν λόρδο Γκλύνκόνορ καί ό κ. Τσουδερός πράγματι άνέλαδε νά συνεννοη θεΐ σχετικά μέ τόν πρρ,σβευτή τ^ Μεγάλης Βοετανίας κ. Λή περ. Ό Βρετανός δμως άξ ωμα" ν.όο πού δυνόδευε τούς άντ!πί-ο- σώπους δέν ήταν έξθυσιοδοτημε νοο νά πρρΐιαένει τό άποτέλεσμ* των συνεννοήσεων ν.ι' ετσ1 τ αίι τοκίνητο συνέχισαν τό δρόμο του<, κ1" έφθασαν στό άρροδρόμιο τοο Καΐρου δπ·υ τούς ττεοίμενε τό ά- εθθπλάνο πού ΘΊ τού··; μίτέφρ.;^. ΟΊ άντιπρόσωποι Βρέθηκαν σέ ά ιαηχανία γιατ'ι ή ϋπηρεσία τού ά,Γ οοδρουίου δέν εΤχε καμμιά άκόμΐ ειδοποιηθη γιά τή ματαιώση τή; άνονωρήοεως. Τότρ ό έκ των συ- νοδών τής άνΤ|πθοσωπείαςάν/Θυπ^. λοχαγός~/.σ! ήδη βθυλ?υτής κ Φοάνσις Νόελ Μπσΐκερ αφήκε νο έννοηθΓΪ δτι ο' άγτιπΐόσωποι 6Λ υποροϋσαν ίσως νά δηλώσου^ στήν ϋποορσ'α τοθ άροοδρομίου δτι δέν Θά έφευναν δν δέν προη- γρΐτο συνεννοήθη · μέ τή βρετανι ■/.■}< πκσβείϊ. Αύτό και εΎινε ποό: κατάττ'ηξη των άεροττόοων Π-ον"ττΐκά. ΰσΤΓθ' άπό άο-/.ετΓ ώοο εΦθασρ σγρτ'κί' αήνομα καΐ ο! Ά"Τιποόσΐ,ιπθι τήο Άντιστά- σ(·ως ίανογύοιϊαν στό Κάϊοο : Έν τώ μετ7.£ύ ή είδηθη τή; £ιαι ςτς άνανωεήσεως τη- άντιττ'.οοω τ'-'αΓ ΡΪνρ ννωθθρΐ οτοϋς έλλην.- κούς κύν.λους το") Καΐοου πτού' όποίους ττοοΓ-'άλρσ- όΡιΛ'ηθη έν η'^Όθη κσ1 ίΕεγεοση Γι' ογΊτο >'
τοή
ϋνιντ ^«κτή υέ υενάλη Ικανοπο'η
ση. Όμ«ς άπό τοτε Λ ά
ρα των σχέσρων ιιεταξύ των άν-
τιπροσώπων τής Άντιστάσεω;
/αί τών Βρετανών άλλάζει—-ψυ-
χραίνβται ψανερά. Οί συζητήσεως
γιά τόν έφοδ'αθμό των άνταρτώ
άποτελιιατώνονται. Καϊ αντ-/, ή κι
βέρνηση Τσουδερου δείχνεται έ
φεκτική. "Ολθι φαίνοντο^ κάτι νά
περιμένουν. Καί αύτό τί, κατ'
δέν άργει νά ελθει. Ό Τσώρτσιλ
καϊ ό Ροΰζβελτ—ηού ήταν
στό Κεμπέκ—έρχονται σ' ενισχύ¬
ση τοθ βασιλέως Γρωργίου καί
τηλεγραφοον ότι Θά ήθελον νό
τόν έβλεπον νά έπ;στρΐφει στήν
'Ελλάδα έπνκεφαλΓ,ς τοϋ έλληνι
κου στοατοϋ. Ή επικρατήση τής
πολιτική: των Τόρρυς είνε
ρης. Μετά την στιγμιαία ταλάν-
τρυση που σημειώθηκε στή Μέσι
Ανατολή ιχέ χήν εό/.αΐρία τής πά
ρουσίας τής πρώτης άντιπροσω
ττείαΰ τής έλλην'κής Άντιστάσε¬
ως. ή άντιδραστική γραμμή -τήί
Βρετανΐν-ής πθλ|Τΐκής σταθεροπο
ΕΪταΐ. Ήταν φανερό δτι ή άντ1
ττροσωπεΐα τού ΕΑΜ—ΕΛΑΣ δέν
ρΐχε πιά νά περιμένει τίττοτε τ< Γύνάοιστο. Καΐ πραγματικά τη( δηλώθηκε δτι αθτή τ·? φορά έ'ληξ, όρισΤ|·/ά ή αποστόλη τη-. Τό σχε τικό αήνυμα—τής έξηγήθηκε—έρχθ ταν «άπό πολϋ ψηλά καΐ πολϋ ιια κρυά»—δηλαδή άπό τόν ϊδιο τό' κ. Τσώοτσιλ. Ό ταξίαρχος " ~"6 οποίος καθώς εΐπώθη/.ε τούλα χιστον τότε. ύπρστήΡιξε τ'.£ άιτιίτ ψεΐς τής Άντιστάσεως—άπομα κρύνθηκε άπό την άοχηγία τής 6^1 τανικής Στ;ατ'ωτινής Άποστο- λής στήν 'Ελλάδα. Διάδοχος τού όρίσθηκε_ό συντ)χης Κρίς (Γούνι- χάουί). Ό ταξ'οίθχο- "Εντυ (Μό γερθρ άττθχαιρρτώντας τοΰς όντι ττοοσώπους τής Άντιστάσρ,ω; τοΰς συνέστησΐ' νά μην άπθγοη Τευθοθν^ άπό την άποτυχία τής ά ττοστολής τού;, νά συνεχίσουν τ.1>ν
άγώνα δπω^ καΐ πρίν καΐ νά έλιτ
ζθυν πάντα σε μ1 ά καλύτερη ιοο
ττ^ τής καταστάσεως.
Ή άντιποθσωπεία γύοισε άεοι
ποο'^Γτ στήν 'Ελλάδα υέσω Τρι-
πολ'τιΡας στί; άονές Σεπτεμ6ί"ί
ου! 943 "Ετσι εκλεισ" ε"νας άπϊ
κι'νλοκς τών σχέσεων τή
'νή- Άν*ΓΐστΑΓ·κ^- υ»
ΠΙΙΠ1ΙΙΙΙ1ΙΙ
ΟΝΔΙΝΟ 26. (Ίδ. ύττηρ.' —
Τηλεγραφθϋν άπό ττ,ν % Άλεξαν-
ορεια ότι ύστερα άπό τίς κι,δερνη
τικές δηλώσας περί ένάεχθμέντνς
ττροσφυγής στό Συμϋουλιο Α¬
σφαλείας, ό γερουσιαοιης Άυ.ττ-
ντελ Χαιιΐντ "Αμπιτιιλ Χάγκ, ττρω
ην ύπουργός. δήλωσρ δτ, 9ά 6ο-
Οει όρισμένη γιονιχή προί>Γ-'τμία,
Τσως 15 ημερών, στουο ΰρετα-
νθύς γιά νά δεχθοον τίς αΓγυτττια
κέο προτάσεις δσον άφορά την ά-
ναθρώρηση τής Άγγλοαιγι/πιια-
κής συνθήκης τού 1936. «Άν 0!
προτάσει: ηας δέν γίνουν δε-/τές.
εΤττρ. ή Αίγυπτιακή άνΤ'ττροσω-
πεία Θά διακόιρει τίς διαπίαγμο
τεύσεΐς καΐ Θά καταφύγει στά
μ Ασφαλρίας. Στήν —
ρίτττωσει ττού τό Συμβοΰλΐο ίγχρΐ
νει την βρετανική κατοχή (τή;
Αιγυπτου) · ή Α'ίγυπτος θ* ό,-πο-
χωρήσει άττό τόν ΟΗΕ. Ό κ, Ού
άλλας απεκάλυψε τή βρρ,τανιχη πη
λιτικ·Λ δταν εΤπε δτι 6 βρβτσν'κος
Ιαπεριβλισμόί στή Μ. Ανατολή
ττρέπρι, νά καταττολεμηθεΐ. 'Υπο-
στηρίζου:ιβ —τόνισε ό ΑΙγύτηιβς
πολιτι·/ός— την πολιτικίι τοθ κ.
Οΰάλλας πού έξυπηρϊτεΐ τα μι-
κοά ΐθνη σάν τήν Αϊγυπτο ττοθ ι>
ττοφέρουν άπό τόν Ιμττεριαλισιιο»,
Τέλος. ό γεροθσιαστήρ (:!■—. {τ',
ή Αίγυπτιακή βουλή πρέπει νά
κληθεΤ σέ £κτχκτη συν«δ:ίαση γή
νά μιελετήσρ1 την κατάσταση.
Ε= ΑΜΤ10ΓΊ Τ
ΣΤίίΚ ΐηΑΟΠΗΣίΑ
ΠΑΡΙΣΙ. 26. (Ίδ ϋττη,ρ.)-·
'Αννέλλεται άπό ιή Χάγη δτι
ζέσπασαν έκεϊ άπεργίες τών άν
θοακ«ρύ-χων. Σημειώθηκαν έπε,
σόδια μέ άττοτέΐρσμα τό φόν ο
ένόί τΐολίτου. Στό "Αμστερντα;ΐ
έγιναν διαμαρτυιρίεΓ εναντίον
τής τσκτικηΓ πού όκολουθεΐ ή
κυδέρνηση σγ,ετιχά μέ τίς δια-
πραγματεύσεΐς της μέ τούς Ίν
δονηοίο'.;ς Λένετα· δτι ή κυβέρ
νπση θαρυ'βημένη πθόκπτα, γά
δώσει ένα τέρμα στά άδιέξοδο
των διαττρανκατε'χΐίων καΐ νά
στείλει έΓ.ιτροττή στι'ι Μπατόϋδια
μέ ττλήρή δ'καιοίοοία. Τό Κοα
αουνιστικό Κόμμα τής Όλλαν-
δίας ζητεί νά 5οθεΐ ηλήρης ε¬
λευθερία στοΰί Ίνδονησίιχος
καί νά στσο.οπήσρ.1 ή αποστόλη
ατρατευαάτων. ΣΑ ανακοινώση
τοο κάιλεσε τούο Όλλπνδούζ
στρατιώτρο νά αή πολεμιήσουν
καΐ νά μή ττέσουν' σ' £ναν Λτγοι
κιακό πόλεμο.
Ο κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΑΤΙΣ ΑΛΛΗΛΟΣΥΓΚΡΟΥΟιΥΕΝΕΣ
ΠΛΗΡ0Φ3ΡΙΕΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ
ΣΕ ΤΡΛΓΙΚΟ ΛΑΙΕΞΟΔΟ
ΟΙ ΕΟΝΙΚΕΣΜΑΣΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ
ΤΙ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ
Έττέστρίψαν γθές καΐ αλλα
μέλη τής αντιπροσωπείαι μος
άπό τό Παρίσι ποϋ μετεΐχαγ σέ
ο'ικονομΐκέ< έπιτροπές. ΟΙ πληροφορίες πού μεταδί- δουν γιά τή θέση τών ζητη μά¬ των μας είνε πράγματι τραγι¬ κάς. "Ογι μ.όνον τά πολιτικης ούσεως έθνικά ζητήματά μας, δρίσκοντσι σέ τραγικότατη θέ¬ ση άλλά κθ(1 τά οίκονομικης Φύσεως, δπως οί έπανορθώσενς κλπ. βρίσκονται στό Ιδιο κρίσι- μθ σημεΐο Κατά τίς πληροφοοίρς αύτές Ό κ. Στρφανόπουλος σέ τήσεις τών δημοσιογράφων χ κά ιο,έ τίς άλληλοσυγκρο·υόμενρ.ς πληροφορίεο άπό τό Λονδϊνο γιά τό ρόλο των βθΕτανικών στρατευ μάτων στήν 'Ελλάδα ή την προ· οτχή αναχωρήση τους, εδήλωσε δτι δλχ αϋτά είναι δη'ΐοσιργοαφ'- κές πληροφορΐβς καΐ δτ, ή Κυδερ νηση δέν Ιχει καμμιά έπίσημη πλη.ροφθρία. ΔΙΑΝΟΜΗ ΣΙΤΟΥ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤ€Σ ΑΤΤΐκΗΣ Μ4 άπ6φ<χστ 'Όΰ όττουργοθ τοθ 'Ιϊ- ■^οδιασμοθ, βλθι οί κάτοικοι τοθ νο. μοθ Άττιικής θα πσρουν γιά τ6 μήνσ Σεττέμ^ριο από 5 ίκάίδες σιτάρΐ, νιοτ',. ή ττεριφέρεκΐ Άττιχής κρίθηκε ώς <4μή στοιΐαρσγωγός,, 'Από τη δια- ιομ*) Ούτή έξσιροΟνΤΛΐ' οί κοινότητες Λ'αρσθωνος, ν'βρωηο0 κσ! Κ κίου ΠΙΣΤΟΣΕΙΣ ΠΑ ΝΕΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΝΕΣ Ό κ. Μαυροιιιχάλης μί νομο- σχέδιο πού κατέθεσε στήν έπι- τροττή έξουσιοδθτήσεως. ζητεί την ττοιροχή πιστώσρων γιά την άνέ- γεοθη καΐ έπισκευή νέων στοατώ' νων, πού παρουσ άζεται σάν έττ1· σ/.τική μέ τί,ν αναπτύξη των νέων μονάδων καΐ μέ τήν αθλπ, επως τονίζρ,ται στήν εκθέση, κα- τάσταση των παλαιών στρστώ· νων. ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΣΟΜΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ Στήν ίτηΤροττή έξουσιοδοτήσίως ΤΓτέθη νομοσχέδιο ττού προβλέττει τή» συγκροτήση τού ΰγειονομικοθ σώμοτος στήν 'ΑεροτΓορία. Μέ Τώ νομοσχέδιο κα_ Οορίζεται 8τι ΐ6 μόνΐμο ύγ<:ιθνθμικό ττροσωττΐκό της Άερβττορίβς συγκροτε!_ τκι άττ6 γιατροϋς, φσριιακοττοΐοϋς, 6- 5ί-ντοΓθΓΤρούς, άδελφές νοσοι<4μ€ς κα νοσοκόμους ΰτταξιωμστι/οθς. Η κστηγορίβ Ιατρών ιτεριλαμβάνϊι 2 σ-μηνάρχου!-, 3 άντισμην«4ρχους, 12 ί πΐσμηνσγθι/ς, 12 σμηνΓτγθΰς, 18 ύττθ- σμΓ)νσγ<3ΰς. ΟΙ όργανΐκές Οίσεις ψσρ_ μσκοττοιών 6ρίζθνΤαΙ οί Εν,3 ί·ντΐσμή_ νορνο, 1 ίιιΐιτμηντΓ^6 2 σμ-ινσγοϋς, 1 ύιτοσμηνσγή κοΐ 1 άν(ΚπΓοσμ->,ναγό 'Α_
νέ>ογσ άρίζοντσι κσΐ ΟΙ ίργσνικές θέ_
σΓις τών 6δονΤοΤ«τρών κβι νοσοκομων
Ή κστάτοξη τί>ν άξιωμττικδν στά
μόνιμο στελίχη τοθ νέου σώμσΤος θσ
γίνει μί διοτγωνισμβ, ή δέ οεΐρά ίπΐ_
τυχίας εΤνε καϊ σειρί αρχαιότητος των
ΔΙΑΝΟΜΗ ΤΥΡΙΟΥ
■Αιτ6 σήμερα ΛρχΙζει ή Βιανομή
150 δραμιών τοριοθ στόν ιτληθυσμό
τής περιφερείας τής Διοικήσεως Πρω¬
τευούσης πρός 1880 δρχ. τή μερίδα.
αάλιστα οί οΐκονομ,ικές μ.«ς οι
ε,κδικήσεις σημείωσαν πλήρη ^
ποτυνία. 'Αναφέρεται γαρακτΐ]
ριστικό: ή πεοίτττωση τών έττα-
νορθώσεών <ϊ?ς άτΐίναντι τής Ί ταλίαο άπό την δττοία λόγω τής άμ.ερικανικήο έπεμδάαεως, δέν θά πάρουμε τίποτε. Γιά τούο τεγνικούς καΐ οΐκο- νοιιικού'ί Συμέούλους στήν Άν τιπροσωττείο:. δπως ό κ. Φιλά- ΡΡ.τος κλπ. οί ■πλη'Γ.οφθρίες ά- ναφέρουν δτι άσγ,ολοΰντοΛ μέ τή σύνταξη σγρδί^ον «πού μένουν ανυποστήρικτρ». Ο Κ Υ ί ΤΙ ΕΙΜ ΠΑ ΤΙΣ ΐι7£νΤ0Ι:ΚΑ0ΓΕΙ ΚΑΙ ΤΗΗ ΑΜΜΗΣΤΙΑ ©ΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. 26. (Τηλε- Φων,κώς τοθ άνταποκρΐτοΰ μας-) —Σήμερα τό πρωΐ ό κ. Τσαλδά ρης δέχθηκε τούς δημοσιογρά φους.Μεταξύ τών άλλων. δταν ί- ρωτήθη άν μετά την έπάνοδο τΚ' Γεωργίου πρόκε,.τα. να σχηματι- σθεΐ οϊκουμενική κυ'ι-,ρνηση καΐ δν Θά προκύψει ζήτημα διαλύυτ ωο τής Ε3ουλής καΐ ηοζ κηρύξεως νέων έκλογών. άπάντησε: «Έγώ ϊΐμαι ένοτντίον τής ο.κουμενικήι, κυβερνήσεως, ή όποία υπό τάς ση μερινάς συνθήκας δέν σημαίνε; τίττοτε αλλ0 παρά τήν εξασθενή σιν Τής κρατικήΓ μηχανής, ΑΙ ε¬ κλογαί τής 31 Μαρτίου 4ττοΐ£- λοϋν ενα τεράστιο δπλον είς χει¬ ρός των φίλων μας. ίνα δττλον αεγίστηζ έθν;κής σημϊ'σΐας. το" λάχιστον Υιά τρείς Κως τέσσαρα1, μήνας άκόμη. Άλλοίμονο δν ?να Τέτοιο δίπλωμα Θελήσωμε νά τό χαλάσωμε», ίχετ:κί- μέ %?, χοοηνηση γήν. κης άμνηστείας. ό κ. πρωθυπουρ γίς είπε δτι «αϋτό ε'νί ίητημπ λαΐκής Θελήσεως εκδηλουμένη!; διά τής Βουλής κατόπιν είσηγή ο-εως της ύττευβύνου κυβε,ρνή'Μ. ως». Σέ άλλη έρώτηο·η έπανέλα· 6ε ότι ζήτημα τάξεως δέν ύφίσιβ ται καΐ οΰΓρ. Θέλει ν' άκούει τί¬ ποτε γι' αύ'ό. Σχετ'κό μέ ιη·ι «Φόρητη κατάιττα»η καϊ τί-ν ίδ· ωγμό τού δημοκρατικοΰ λ«οΰ τ?€ ΜακεδονίαΓ καϊ τό αγριθ κυνηγη τό των δημοσίων ύπαλλήλων καΐ ιδιαιτέρως των διδασκαλιών, άπϊ Φυγε ν' απαντήσει. ΕΤπι μονόχα δτι : «Δέν χάλασε ό κόσμος αν άπό τίς χιλιάδες των ύπαλλήλω» κβϊ των δασκάλων αττολυθετ ίνα μικρό ποσοστό. Τά αλλα. ό διωγ μός τού λαοΰ κλπ, δέν είνε δΐυ- λειά τής κυβερνήσεως. Θά χά έ- ζετάσουν τά δΐκαστήρτοι». Ό κ. Τσαλδάρης άναμένετα* νά έπιστρέΨει στήν Άθήνα τίς πρώτες ότπογευματινές ώρες, Στΐς 5.30 μ.μ. θά συνέλβει τό υπουργικό Συμδούλιο. στό όττοϊο ό κ, πρω&οττουργός Θά εκθέσει τίς προσωπικάς τού έντυπώσεις άττό τή Βόρειο 'ζλλάία ΣΤ6 ύ· πουργικό Συμδούλιο δα νίνει συ ζητήση καί γιά αλλα θέματα. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥκ.ΣΟΦΙ ΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑ ΤΟ ΛΟΓΟ^_κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ ΕΠΙΤΕΙΝΕΙ ΤΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ Ό κ Σοφιανό·τουλθς ρόμενος στό λόγο τού κ. οάοη είπε ότι είνε κατάπληκτος διότι: "Η ϊγει ττ'θιγεΐα ττροτγ- μστικά είς δαρος των γειτόνων ιαας. άπό τά ό ποία νά προκύ πτει αναμφισβητήτως δτι αύτοί εζθΛΤλίζουν καΐ ύποΕ*άλπο>υν τας
ένόπλους όμάδας καί έν τοιαό-
τη περιπτώσρι, γω;οΊς περΐιπρο
φός καΐ φαμφαρονισμοθς. όφεί
λει άνευ ούδΕμιαί άναδολή^ δ-
νι μονο νά τά φέοει είς τήν δή
μοσιότητα, άλλά νά καταγγϊί-
λρ,ι ΰτΐευθύνως τό πραγιΐα είς
τόν ΟΗΕ, {ι δέν ϊγει πρανμοτι
κα στοιγεΐα καί έν τοιαύτη τ.ε
ριπτώσει δημιουργεΐ σοδαροτέ
ραν άκόμη έμπλοκήν,άρκετα τιε
ριττεπλεγυ.έην. 6ακανικήν καΐ
διεθνη κατάστασιν, ΓΗ τραγΐκή
θέσις είς Γήν οποίαν περιήλθεν
ό τόπος καΐ διά την όποιαν θε
σιν άκεοαισν ττιν ευθύνην φέρε>
ή κυδέονηα^ δέν ρΤνε δυνοττόν
νά, συγκαλυφθεΐ ιιέ τούς άτέ-
γνους γειρισμθύς τοθ κ. Τσαλ¬
δάρη. ό οποίος καλά θά 2καμνε
νά ιαήν έκφοάίεται ν,έ τόσην αό
ταρέσκειαν διά τό Εργον της
ελληνικήν άντιπροσ^ττείαί είς
την διάσκεψιν των Παρισίων.
Δ,.ότ! δν ί—άρχει κάχι. διά το
οποίον ημπορεί και πρέπει, νά κα
Τηγορηθεΐ ή σημερινή κυοέρντ,αη
είνε τούτο : Ότι διά τής όλπς
πο-λιτ,είας της έξεμσίευσε χήν ά-
προκάλυπτον έχθρότητα τήο Σο6.
Ενώσεως χωρίς νά συλλογίζεται
είς ποίον κρημνόν όδηγεΐ τόν 'ό
πον. Ό χθεσινός λόγος τού κ,
•τρωθνπ',υργοθ είς την ©εσσαί.3
νίκην έπιτείνει τάρ ■ υφισταμένας
δαθυτάτας ανησυχίας δι' αύτό
καΐ πιστεύω άκράδαντα δή υόνον
ή άμεσος άνχικατάσταις Τής "
μερινής κυβερνήσεως, ή όποίτ ί
χει κυριολεκτικώς άφηνιάσει. &'
αλλτκ κυβερνήσεως ή όποία νά '■
νει όλιγωτέραν άμετροέττε'.αν κ«Ι
βαθυτέραν συναίσθησιν τής άτ"
στολής τηο άττέναντι τοΟ'έθνΛ'ς.
θά εΤνε διτ^ατόν νά σώσίι τήν '??·
λάδα έστω κσΐ τήν τελευταίαν
ή
ΚΛΤΛΙΤΡΕΓΤΠΚΟΙΙ
Πρώην ιτρωβυΐΐουργός προέβη *τ1μ»>
{χ* στήν άκόλουβη δήλωση: «Ό χβι-
θινός λ.όγος τοθ κ. Τ—λδάρη είνε *·
τυχής «ν 6χι κατσστρεπτικός καί σττ.
ρεΐτσι κάβε διιτλωματικότητος. Είνε (|
πρώτη Φορ& υοθ "Ελλην πρωθΐΛΐοΐ'Ρ-
γός κηρθσσετσι απροκαλύπτως πλέο»
κστά τής Σοβΐίτικής Ενώσεως»
ΣΕ ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΤΙΓΜΗ
Ο ΣΤΡΑ1ΑΡΧΗΣ ΣΤΑΛΙΝ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ
ΥΨΙΣΤΗ ΫΠΗΡΕΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΔΓΚΟΣΜΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΖΗ ΚΔΙ ΑΝΑΚΟΥΦΙΙΗ
ΛΟΜΔ1ΝΟ, 26 (Τοθ 4ν»ΐο—»κριτο0
μβς).— *Η συνέντευξη τοθ στρατά»χη
ΣτύΛιν χαιρετΐσβηκε κσί σχΰλιάσθηκ^
άττ' δλο τόν βρετσνικό τύπο καΐ δλα
Τβ οτρώμΓχτοΐ τής άγγλικής κοινής
^<νώμης. Γενική είνε ή ΛντΙληψη &τι ί Σοβιετικάς άρχηγός ϋροσέφερε ίιψΐ- οτη 6ττηρεσία στήν εΐρήνη κοΐ στήν ανθρωπότητσ σέ μιά κρίσιμη κσΐ κα- ταλληλάτατη στιγμή ΟΊ έφημερίδες παρατηροθν δτι ή συνέντευςη τοθ Στάλιν έμονοιτώλησε τήν παγκόσμιο προοοχή κσι έκοηοαμύριο οινβρώπων, μέ άλτνβινή άνοτκούφιση κσί μέ Ικανο- ■ποίηση τή 6ιόβο:σσν στή Μ. ΒρεΤα. νΐσ, τή Σοβ, "Ενθ)ση, την μερι.κη καΐ ο" δλο τόν κόσμο. Τό «Μτοίηλυ Γονώιρ.κερ» -γράφΐι δτι οί άτΐόψεις τοΰ Στάλιν άπότελοθν μήναμα εΐρήνης, ττοθ (Ιηΐευθύνετσι σέ ταραγμένο καΐ άνήσυχο κόσμο Ή συνέντευξη τοΰ 4ρχηγοΟ Τής Σοβ. Ενώσεως άπο&εί. χνει άΤράντοτχτη ίμπιστοσύνη στήν πολπική κσ'ι οίκον'ΐμική Ισχϋ τοθ σο- βιετικοθ κοθεστώτος Τά «Ντσίηλυ Γουώρκερ» συνεχίζοντας τονίζει 6τι Το βασικό πρόβλημα πού ρυθμίζετσι αιτΛ τό Στάλιν είνε 8τι ή περαιτέρω πρόοδος τής Σοβ. "Ενώσεως πρός τόν κομμουνισμό δχι μόνο δέν πίριορίζει τίς δυνατότητες εΐρηνικής συνεογασί- ας μέ τόν £ζω κόσμο, Αλλαι, άντ'βε· τσ; τίς αύξάνει. Ό στροττάρχης Στ<1_ λιν δέν βλέπει κανένο: πρσγματικό κΐνδυνο νέοκ, πολέμου ν' ΛπειλεΤ 4πΙ Ιοΰ παρόντος τόν κόαμο Τουτο απο¬ τελεί έπίσης την πεποίθηση κάθε βλη- βινΡΟ δημοχρότη πολιτικοθ στ'κ κσ- πιτσλκττικές χώρες κσΐ δλων των «I- ρτιν6Φΐλων λοών. Την Ιδία επΐοης γνώμη υπεστήριζε καΐ δ κ Ούάλλσς, τοΠ όποίου ή γενναίο κσΐ είλικρινής ίπίβεση έναντίον τθν μανιοτκών τής «άτομικής» πολιτικης μπορεϊ νά ϊχει σάν Λποτελεσμα μεγάλη πολιτική με. τχχβολή στΐς Ήνωμ. Πολιτεϊες. ΔΕ ΦΟΒΑΤΑ1 ΤΗ ΒΟΜΒΛ Άπό έκεϊία ποϋ είπε 6 στροααρχης Γτάλιν βγαίνει κσβαρά δτι δ σοβιε. τικός λσός δέν φοβδται την άτομική βόμβα, γιατί, σέ ίελευταίσ άνάλυση, δ πόλεμος έξαρτδται Ληό τή δράαη κον λσίκΰν μαζων καί δχ, «πό τα τρομακτικά δπλα. "Ο Στάλιν πολύ έπικαιρα ύπενθύμΐσε δτι τό μονοιΐώ- λιο τής κατοχής τής άτομικής βόμβας Βέν μπορε; νά διαιηρη&εϊ επ) πολύ Φυσικά Ο1 Λπαντήσεις τού Στάλιν δέν θά λύσουν αύτόιιατα τά δύσκολα παγκόσμισ προβλήμστα "Ομως οη- μαντικίΐ συντελοθν στή βελτίωση .ής καταστάσεως κσΐ στήν έε,ομάλυνση τών διαφόρων μεταζθ τών ΔϋνΛμεων. Τό πρόίλημσ είνε τώρα «ν ή λογική καΐ ή Λλήθεια 9ά ύπερισχύαουν 'Η άπαν. τησπ στό πρόβλημα σύτό έξσρτάται *ΐό τούς λαούς, γιατί αν στιμίρα δέν υπάρχει ή απειλή τοθ πολέμου, αύτό δφείθεται κυρίως οτό δτ( οί πολεμο- χσρεΐς παράφρονες φοβοθντσι ν" *ντι· κρυσουν τή δύναμη τβν εΐρηνόψιλων λαων καΐ τής Σν>βιετικής -Ενώσεως.
Τής Ιδιος ένθουσιοτστικΐις ύποδοχής
ϊτυχε ή σννέντευξη τού Στάλιν κσΐ
οτήν Άμερική. ΕΙνε πολύ χαρακτηρι-
στικ' δτι πολλοΐ ΛρθΟογρΑφοι σι>νι.
στοΰν στόν πρόεδρο Τροθμαν νά έ1"-
ί'ΐ!"0*-1 ονν*ντηση μέ τί Στόλΐν, καθ1
δσον Οστερα *πό τίς απαντήσει; τ°ι)
ύπάρχουν οήμερα ιύ^οικες συνθϊ"1;
γιά τή διενθετηση των διαφόρων τω*
Μεγάλων μέ προσωπική έηαΦή των
&ι>ό Μεγάλην
θ. ΔΟΓΛΝΗΣ
ΟΙ ΔΗΛΛΣΕ1Σ ΤΟΥ Λ·Ι·ΖΕΝΧΛΟΥΙ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 26. (Ίδ. £«.).—
ΟΙ δηλώσεις τού στροπηγοθ %Αι^ενΓ
χάουερ, πού βρισκεται κσβ' οδόν Υ'*
«ήν Εύρώπη γι^ νά έπιθεωρήσει τις
άμερ^κσνικές οτραχιωτικές δι<νάμΕΙί· ιτροκάλεσαν ζωηροτάτη σΐσβηοη 3Τήν αμερικανική κοινή γνώμη Ίδιαι'εμη έντυιτωση προί,ενηοε ή δήλωση τ°" στοατηι,οθ ·Αιζενχσουερ δτι συμφω- ·εϊ μέ τό Στάλιν δσον αίορδ την «- τ»μ·κή βόμβα, πού κσί κατά τή °ΐΚ»Ι του ννώμη βέν μπορεί νά Είνε ι"0· φοηαιστικός παράγοντος α' 'νσν " · ληιο. Ό στρατηγός 'ΑιζΕνχόουερ Ι καμΓ 6χ,κληση π<>ός τούς πολιτικους
των Μεγάλων Δ'Γνάμίων νά ησί?Ζ
μέ άνοικτά χαρτιά προκειμένου ν' °~
τιμι'.ωπίσουν χα'ι νά έπιλύσουν τ* »ι·
β λ
μ
.-βνή προβήματα
ΟΙ αμερικανικές έφημερΐδες ξ
Κουθοθν να σχολιάζουν τίς δηλωσισ
τού Στάλιν «Τό «ΜτθΓίηλυ "'"«»
γράφει »π μετά τή συνένΤΕΐξη τ
Στάλιν δίνετσι νεα εύκαιρία στους 1-
^έτί- των «λλων χωρών ΟΙ ίφΠ^
ρ(6^ ■ τής Αριστεράν πσροτηΡθ^ ·'
οί Εηλώαεις Τοθ Στάλ.ν ένιοχύο»ν «
θ^σ-, τοϋ κ. θύάλλας, τού *™*'ί!
τελ» ηα;ο τήν πολιτική τη« Αμρ
Λπέναντ» οτή Σοβιετ**! "Ενωοη.
—ν——
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΑΑ
ΠέμπΓη, 26 >£ΓΠΕμβριθυ 1946
ΟΙΕΙβΙΕΙΕΙΙΥ
ΧΙΙΡΕΜίΧΙΙΤΙΥϋΙ
Πρός την Κεντρΐκή τή
τού ΕΑΜ έστάλη τό άκόλουθτ
τηλεγρσφημα άπό τό Γι,οχάννεσ-
μπουργκ :
«'Η Πανδημοκρατική σνγκέν·
τρωσπ των Έλλήνων τής Νοτ.ίοκ
"Αφρικής. ττοθ έΎινε σΤις 22 Σε-
•πτεμβρίου στ6 Ποχάννεσμπουργκ
«τέλνε. σέ σάς Θέρρους χαιρετι-
σμούς κα! συγχαρητήρια γ:ά τ^ν
5η έπέτεΐο τοΰ ΕΑΜ Τό ΕΑΜ *
■ποτελεΐ τίς ζωντανές ποοοδευτι
κές δυνάμεις τήΓ 'Ελλάδας κσϊ
κΤνε ποοορισιιένο νά όδηγήσει τΛν
'Ελλάδα. μαζΐ μέ τούς δλλους 1·
ληθινούς δημοκράχες. οτήν τελ·.
κή νίκη ένοτντί'.ν Τ'ον ασήμαντον
δυνάμεων τής άντιδοάσεακ Βναλ
μένο άπό την καοδιά τού λχ.Ο
δπ<χ- ή Άθηνδ 4ττό τό κεφάλι τού Δία. τό ΕΑΜ θά διευθύνει Τ"ν άγώνο εναντίον τής έπειιβα Τ·κής δυνάμεως, γιατί πραγμα-- τΐκά ϊχει τόν άμείωτο σεδασυό καΐ τύ Θαυμασμό δλου τοθ κό- σμοΐ' Πιστεύουμε δτι θά —αθη Τε άκλόνητο, στίς ΰπεοάνθρωπεΓ ττροσπάθεΐές σαΓ γιά την άποκτ.- τάσταση της Δημοκρατίας στήν 'Ελλάδσ. Τότε. θά γιορτάσοι,·_ε την 27 Σεπτέμβριον σάν μιά υ/· λη έθνική ήμέοα ϊσηο σττουδ-τ"*. ΤηΤας καΐ σημασίας μέ την ή,ίί- ρα της 25ης Μαρτίου. Ώς ό αγώνας θά συνεχίζεται. Ζήτω Τό ΕΛΜ. ή μόνη έλπίδα τήθ "Ελ¬ λάδος. Ή έπιτοοπή τ.ηΓ συγκεντρώσεος;» ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. 25. (Ίδ. τηλ.) —Διεμαρτυρήθημεν ϊντονα πρός την ελληνικήν κυβέρνηση γιά την άτταγόρευση τού Συνεδρίου τ,οθ ΕΑΜ ώς έτπ'θεση τού Φασισυΐΰ ίνα«τ!ον τού *λληνικοΰ λαοΰ. Τό 'Ελληνοαμερικαν'ΚΟν Συμβούλιον μέ την εύκαιρία τής πέμπτης έ- ττετείου τοθ Κινήματος 'Εθνικής Άντιστάσεως στέλνει οτό ΕΑΜ τούς θερμότερους χα·ρετισυοΰς των Έλλήνων τής 'Αμερικής καϊ δίδει την ύπόσχεση δτι θά πα..>5
σχει ακέραια την υποστηρίξη τού
ττόν δημοκρατίαν ελληνικόν λα¬
όν. ΌΝ δημοκρατικάς λαός τής
Άμερικής δέν μπορεΐ νά έπΐτρέ-
ΨΕι την βίσιη εγκαθιδρύθη τοθ 4>α
σισμοθ στόν λαόν πού εΤχε τόσο
',ιεγαλε'.ώδη συμμετ,οχή στή νίκη
εναντίον των δυνάμεων τοθ φσ-
σισμοΰ.
ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙ-
ΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ»
■€Η νέα Ίβρά Σύνοδος
Άναστάτοση στην Έκκλησία
"Υστερα άττό πολλές ττροσττά-
>ί.ιεΓ ό κ. Δσμσσκηνός επέτυχε
νά γίνουν δεκχές άπό τόν κ.
Τσαλδάρη οί άττόψεις τού σχετι-
κά πρός τή σύνθεση τής νέας Συ
νόδου. Οί έκκλησ·αστΐκοΐ. δμως
κύκλοι είνε άνάστατοι από 'όν
Τρόττο μέ τόν οποίον κατηρτίσθη
ή νέα Σύνοδος. Γιατΐ ο! νέοι 5ιο
ριθμοϊ δεν έγιναν μέ 6άση ιό'1
παληό κατάλογο. Τα όνόματα
Των νέων Συνοδικών εΙνε:'Φλω-
ρίνηΓ Βασίλειος; Δρυΐνουπόλ?ως
Δημήτριος. Πρεδέζης "Ανδρέας.
Καστορίας Νικηφόρος. 'Εδέσσης
Παντελεήμων κοΐ Μαρωνείας Βσ
σίλειος. άπό μέοους τής νέας
"Ελλάδος. Κα! : Θήρας Σπυρί¬
δων. Κερκύρας Μεθόδιος. Ύδρας
Προκόπΐος. "Αρτης Σπυρίδων.
Φθ;ώτιδθο Άμβρόσιος καΐ Α'.τω-
λοακορνανίας Ίερόθεος. άπό την
παληό 'Ελλάδα. Άπό τούς «νέ-
ους» Συνοδικούς οί : Φλωρίνης,
Δρυΐνουττόλεως. Πρεδέζης. 'Εδέσ
σης, "Ύδρας καΐ "Αρτης εΤνε υ έ
>η καΐ .τής παλαιάς καΐ τό γεγ<3 νός αύτό έχει έπιτείνει την ίνα- στάτωση. Στό μεταξΰ έτοιμάζεται «σ"ά γρήγορα» ό διορισμός τού πρώ τιν Καρυστίσς κ. ΠΌντελεήμονος σάν μητροπολίτη Χίου. μετά Τη« εκτττωση τοΰ κ. Ίωακείμ. "Ισως ό δορισμός νά πραγυατοιτοι>ι6ι::
σήμερσ. χωρΐς νά έκδοθεΤ τό διά
ταγμε της έκπτώσεωο τ°ΰ κ. Ιω
ακείμ.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑΞΕΩΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΕΘΑΥΡΙΑΝΗ ΥΠΟΔΟΧΗ
ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Ή Δκύβι/νση τής Άιπννομΐας έξί_
8ωσϊ άνακθίνΐοση, σχ€Τική μί τ4 μί_
ΤΓιθι τάξίως κατά την ήμέρα της υπο.
δοχης τού Γιωργίου. Σιήν ανακοινώση
δΐσλαμβάνονταΐ Χά άκόλουθα:
ϊ, "Συνιστδτται είς τό κοινόν δττως
κατ(χλά6η εγκαίρως 9ί«ις είς τα έπΐ-
τρειιόμενα σημεία καΐ μή μετοκινηβή έκ
ιούτων καΐ μετά την διέλευσιν τής Βα_
σιλικής ττομπης κα) μέκ.υιτ ΛροΓοις των
μετρκν τής άστυνομίας, ιταραμένον ϊίς
* θέίΐ ύ:σετσΐ
ς ς ιρ
2 Νά μην όπλθφορή. Πρ6ς έφσριιθ-
γήν τής άπσγοιΐεύσεως ταύτης θίλθυ-
σι, ενεργηθή αύστηραΐ σωματικαΐ ίρία.
νσι, τιάς δι όπλοψορών ή πυροβόλων θά
υφίσταται τάς σννεττείας τοΰ ν6μθυ.
3. ΆησσαΙ άνίξθιρέτως αί μίχρΐ
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΟΕΝΟ
ΚΛ1 ΟΙ ΑΥ6ΑΙΡΕΣΙΕΣΤ0Υ ΑΒΡΑΑΜ
ΟΙ ΔΙΑΙΤΗ1ΕΣ ]ΠίΤΡΟΠΕΣ
"Εχοι>με την ττληροφορίσ δτι 6 κ.
'Α^ραάμ, κατα τή συγκρότηαη των
δυό θκχιτητικών επιτροπών τιοθ προ-
Ρλεπνντσι Λπί> τή συλλογική σύμ|1αση
μετοςύ ναυτεργατών καί έφοη'Ίστών
γιά τή λύση των διαφόρων μετοξυ
των συμβαλλομένων, Απέκλεισε τελεί¬
ως τοίις άντιποοοώαους τής ΟΕΝΟ,
αν καΐ ή σύμΡαιση εΐχε ΰπογραφεΐ με-
ταξύ της 6ργανώσεως αήτής κσΐ τ£>ν
φοΐ'λιστων
Σχετικά.' απή τή διοίκηση τής ΟΕ-
υ δηλώθηκε δτι θά γΐνει διάΡημβ
«τι6 ύττουρ^ό. θά κσταγγελ^οθν οί έ-
πιτροττές ώς πσράνομες «αί έφ' δ3Ον
6εν βσ ί—ίργει γιά την ΟΕΝθ_νομΐ-
μο βογανο είρηνικής λύσεως των δ'-
αφοοων. θ^ κατσφεύνει σε λύσε'ς 6ιΐ_
νοτμικές, γι* νο περ'Φρουρήσει τώ
σΐ'μφόροντη: τοΓι ντυτερνατκοΰ κόσμου.
ΠΡΟΓΡΑΦΕΣ ΕΚΠΑΙΑΕΥΤΙΚΟΝ
Σέ διάταγμα ποϋ διτιθσ'εύεται
στό ϋττ' αριθ. 250 φΰλλο τήε *£-
φημερ·'δ·χς τής Κυ^εθνησεωε ττε-
Γΐλ«ιι6άνονται 40 άπολύσεΐο δη-
ΐιοδιδασκάλων καί νηπ-ΐαγωγών.
τούδε χορηγηθεΐσαι «δειαι οπλοψορΐας
ΟΛοκαλοϋνται άττ6 τούδε σΐρομένης τής
Ισχΰος Των.
4. ΆπαγορεύΕται απολύτως ή παρα_
μΐονή οιουδήποτε άτόμθυ επί τ»ν οτε._
γών καΐ τών ταραΓσών των ο(κΙών των
κειμένων επί των 66ών Συγγ4οΰι Άμα_
λίας, Γεωργίοι; Α', Πλατείας ΣιΛΤάγ.
μοττος, "θθωνος, Φιλελλήνων Έρμού,
Εύαγγελιστρίας, όδοΰ Μητροπόλεως,
π-λαΤϊίας Μητροπόλεως Βασ. Σοφίας
κοί Ήρώδου τού Άττικού κοί εκατέ¬
ρωθεν αυτών είς βάθος 100 μέτρων.
Έκτ4ς των παραβαΤών, ιυθύνην θά
Οτίχωσι καί οί Ιδιοκτήται ή Ενοικιασταί
ιών οίκιών οΐτινες θά ύποστώσι τάς νο_
μίμους συνεπείας.
ΟΙ Ιδιοκτήται ή' ενοικιασταί των οΐ.
κιώ» των όθών Τούτων εύθύνονται διά
τα έν Τή Οικία των ΙΙροσίληθησόμενβ
άτομα,
5. Μετά την κατάβεσιν στεφάνου ύ-
ττ0 τού Βασιλέως είς τό Μ«γμ*ϊον Τού
Αγνώστου ΣτραΤΐώτου καϊ την ανοδον
εί- τόν έξώστη» των Παλαιών Άνακτό-
ρων, θά επακολουθήση παρέλασις Τοθ
λαοΰ διά τής λεωφόρου Ά.ια/.!ας. ΟΙ
Ιοιάμενθι είς σημεϊα τής ττεριθχής τής
Πλατείας Συντάγματος, τής όδοϋ Έρ-
μοΰ καί πλκτείας Μητροπόλεως θά κα-
τευθυνθώσΐν διά τής όδοϋ Φιλελλίνων
πρός την λ€ωφόρον Αμαλίας (παρά τή^
είσοδον Ζαττιτ€ίου^, Τνσ μετάσχωσι τής
παρελάσεως».
Άπό τδ δπουργεΐο ,Εσωτερΐκων άνι_
κοινώθη δτι τό Σά66σ.το τό ίπάγευμα
τα «σταστήματα βά είνε άνοικτά Τό
ττρωΐ θά είνε κλΐιστά έ*' δσονδιαρκιί
ή Τ€λετή τής ύποδοχής 'Τοϋ Βασιλέως.
Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ
'Απδ τό Α' Ιώμα Στρβτθϋ κατηρΤ(_
οί>η τό ιτρόγρσμμα τής στραΤιωΤικής
πορατάξεως καΐ παρελύσεως τό Σάδ_
6στο μέ την δφΐξη Τού Γεωργίθυ. Σύμ-
φωνα μέ τό πρόγραμμα στΐς λεωφόρους
Βασ. Σοφίας, 'Αμσλίσς, στήν 65ό Μη¬
τροπόλεως καΐ στήν πλοττεΐα Συντάγ
ματος θά εΤνε παρο-Τ€Ταγ,χ^να τμήμστα
στροτοΰ τής φρουρσς 'Α07νών. Στήν
Μητρόπολη θά παρατο-χθοΰν δλες οί
στρατιωτΐκές, ναι/Τικές κσΐ (*ΓρΟττορΐκές
σγολές Τό γενικό πρόστσγμσ θά ίχθυν
6 άντισΤράτηγος κ. Γιστζής, ό 6ι^υθυν_
τίς των ίπιχειρήσεων τού Έπιτελείου
συνταγματαρχης κ. Κόκκινος καί ό
άχτκ: κ. ΡηγόπουΛο,ς.
Τι βλλβιψη
τροφίμων
στήν Άμερική
έξελίσοεται
σέ πεϊνα
ΒΑΣΙΓΚΤΩΝ. ?6. (Ίδ. ύπ.)
—Τό πρα^.ιθρεΐο Ηνωμένος
Τύττοι: μεταίϊ·5ί.ι όχ 6 πθόεδρθς
τή^ "Ενώσεως τ^ν·βρσκωρύ>;ων
τής ΆμερικτΊ; Λ·ο01ς δήλωσε δ-
τι ή Ελλειψη κρέοίτθΓ στΐς Η·
νωαένεΓ Πολ.τέ'ρς έέελίσσεται
οέ πρΐνα. Ό /νιού"<- δήλωσε δι· οί άνΒρακανύγοι £ϊν θά ιιτγορ* σουν νά έυγο:σί>ο0ν μέ σιτηρσ
κσΐ γόρτα κίτΐ 0ά δισκόψουν
ιϊς έρνσσίες τους. Ήδη — <4νέ- Φεοε—Εκλεισο:.· τα άνθρακωρυ- γεΐα στή δυτν.ή Βιοτζίνια. Ή υθνη λιόστ) εινν νά 5οθεϊ κρέας στούς άνθοακωρύγους. Έξ άλ- λου κσί ό ΰττουονός της Γεωο- νί^ κ. Κλ!ν-ον "Ατρρσον, δή λωσε δτι ή κατόο-αση είνε κα κή καΐ δτι Ογτ νε.ηοτεοεύσει ά κόμη κατά τα 1Ο47 ΤΔ ΓΕΓΟΝΟΤΔ 2ΤΗΝ ΠΕΡΙ'Δ ΥΠΟΚΙΝΟΥΗ ΚΑΝΤΑ ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΞΕΝΟΙ ΠΑΡΙΣΙ. 26 (Ίδ. ύπ.).—Τη- λεγραφήματα άττά την ΤεχείάνΓι παραδέχονται τή σοδαρότητσ τήο καταστάσρως στή Νότιο Πεο σία. Οί έπίσπΊθι κύκλοι 6ε6αιω νούν δτ' μεοινές φοουρές, ττθύ ττε- ρικυκλώθηκαν άττό τούς. στσσια- στές ςίνΤιτάσσουν άττ )φασιστΐ''ή αντισταθή Ό ύπουργόο των Πλη ροφο^ιών ττρίγκηψ Φερούί σέ νέρς δηλώσεις τού ν.σό"έκρινε τί φυλη των Κζσκάϊ. ή όττθία υπήρξε πά'' τα πιστή στήν Πρρσίο; ν.α'ι σήΐ^ε- 'Μ στασιάζει άκολουθών-τας ξένες ε 'ιση γ ήσεΐί.____________ ΟΙ ΙΪΜιΗΙ ΒΑ ΥΠαΓΡΑΦ!ιΤβ_ΖΤΗ ΗΕΑ ΥΟΡ.ΙΗ ΤΟ ΓιΡΜΛΈΜΡΟΒΛΝΙϋ ΠΑΡΙΣΙ. 26 (Τοΰ άντοητο- κριτοϋ ασς)— Πληροφορίες ά πό θετική ττηγή βεδπτιοθν δτι οί ουνθήκες εΐρήντ|^ υ.? τούς πΓίώ ην δορυφόρους τοΰ αξονθο θά ύττογραφθθν σιήν Νέα Ύ6οκη μεταξύ τής 14 καί 20 Νοεμδοί ου καΐ δτι ευθύς άιαέσως οί 4 ύπουργοί των ΈΕ,ωτρρΐκών θσ άργίσουν τη συζητήση πάν,-) στό γερμανΐκό Οίτηαα 5".τίιν αύριοτνή όλομέλεισ τής δ;αοκέ- ψεωί ό γεν νρ^μιιθΐτεϋς θά πά ρουσ<άσει τα συμ,τιληΌω^έντσ κείαενσ των συνοηκών έκτος τοΰ ζητηματθΓ της, Τρργέστης ποΰ δέ ρυθμίσθηκε άκόμη. Ο κ. ΑΒΡΑΑΜ ΠΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΠΛΟΙΩΝ «ΛΙΝΙΠΕΡΤΥ» ΛΟΝΔΙΝΟ, 26 (Τού ΛνταποκριΤοΟ (Ισς). — Ό "Ελληνας ύ^ουργός τής Εμπορικής ΝσυΤιλίας κ. 'Αδρααμ δή. λωσε 6τι προσποθεί νά Ελθ:ι σέ συμ- φωνία μέ τοΰς 'Αμίρ'κοβνούς, δσον άφο ρά τα πλοϊα «Λίμπερτυ», άλλά δέν γνω οίζει άκόμη πόσα πλοία θά 'Τν- δυνα¬ τόν νά άγθρασθούν καί σέ ττοιο τΐμή Ό κ. Ά&ραάμ εΐττε 6τι τα πλοϊα θσ ταξιδέψουν μέ ίλληνική σ,ι>·«1α. "Ο¬
σον άφορά τά γ€ρμανικά πλοΐα πού πά
ρεχωρήθησαν στήν 'Ελλάδα '^άν έπανορ^
Ρώσεις, εΐτκ δτι σκοττεύει νά τά πθυ-
λι'ισΐΐ σέ "Ελληκες ίφοπ-λιστέΓ- ποΰ 6ρί-
σκονΤαι σΤΐ'ιν Άγγλίο· ή στήν 'Ελλάδα
Ο κ. Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
ΔΕΝ ΑΝΑΧΩΡΕΙ__ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Ό κ. Σ. Βενιζέλος δήλοοσε σή
μερά δτι δέν πρόκεΐται νά αναχω
ρήσει μαζϊ μέ τόν κ. πρωθυττουρ
γό Υιά τό Παρίσι άλλά ότι 6-
πωοδήττοτε έίχει τάξε, τόν έαυτό
τ»υ στήν εξυπηρετήση των έθνι-
κών δικαίων τής Έλλάδθο κα! έ-
ττομένως θά μετάσχε, και ττάλ|ν
τής άντ,ιπροσωττείας. έφόσο τοΰ
ζητηθνΰν οί ύττηρεσίες τού.
Σχετΐκά πρόΓ την πληροφορϊα
δτι ττρόκειτα: νά πσρ·: μέ,-^ς
στήν κυδίρνηση »όήλ·οσε 5τ·. τό
Γ^ήτημα αύτό δέ»· τόν άπασχόλ^αε
άκόμη καΐ θά σκεφθίΤ δταν μετά
την έπάνοδο τοθ 6ασ·.λέωΓ τού
γίνουν Τυχόν σχετικές προτά-
ς
Στή δήλωση αυτή ό κ. Β=νι-
ζέλοΓ ττροέδη. έττειδή άπό τό Ινα
μέρος πιέζεται άπό τοΰς μοναρχι
κούζ νά παράσχει την βοηθεία
τού στήν υκδέρνηση καΐ άπό γο
άλλ.ο μέρος ττιέί-τα·. άττό Τούς
δουλευτές τού νά υείνει άμέτοχοι-
λ> κυβίρνητ,κών εύθυνών.
ΖΥΛΛΚΨ.ΙΖ
Η 'Αστυνί>μ1α συνέλαβε στδ Χολαρ-
γό τί>ν Γ. Τομαδόιτθυλο, πού τΟν κα·
τηγορεχ γιά την εκτελέση τοθ *δελ_
<ρο0 τού προίδροιι Ήλιουπόλεως Πά. λαμίδα, τού 'μοιράρχου Γρίβα καΐ τοθ δημΐ'σιογραφθυ Μαλαβίτα. Ό Τομα· δόπονλος άονεΐται τήν ίνοχή τού. ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΚΥΚΛΩΝ ΠΑ ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ κ. ΤΣΑΛΔΔΡΗ ΣΧΕΑΙΑΣΜΕΝΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΥΠΑΓΟΡΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ Π0ΙΌΥ1 ΪΚΟΜΟΥΙ ΙΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕΐ ΟΙ τΐολΐν'ικοι κύκλοι συνθψίζουν τά συμπεραομα-ια άπό τό χβυΐνό λόγο τού <ι, ΓοΌλδαρη ώς εξής: Κατ' αρχήν ό λογος τού κ. πρωθυ- ιτουμγου ηιαν &ίμπ-ί-υομ*.νος ε^ωβεν» και έκφωνηθηκϊ ύσΤερα άπό ΰποκινηση έζωελληνικών πσραγόντων Αι!πό εΐνί τόσο 6έ6αιο, ώστε υπο πολυ ενωρίς χθές οί κύκλοι Τής έδώ Βρετονικής πρε¬ σβείας και άλλοϊ ερΊΤΓτνοΐ τκχ,·χτγθντ€ς άναφέρονΤαν σέ ταυτόχρονη σημαντική «ί'κηήλωση» τού Φόρεΐν "Οφ·)ιγ μέ εί. δικό σκθπό νά ένισχύϋ-ει τίς «θέσεΐς» που θα άνέπτυσσε στό λόγ" τού ό κ. Τσαλδάρης. "Ιοως — τονίζουν — και Α τοξιδι σιήν Αθηνά τοΰ Αμερικανόν δ κ. Πάτερσθν, πού τόν ου κσι ό στρατιωτικάς- ιου άκόλου. Βο<;, νά μην ήταν άσχετο μέ τόν διο. 6α·χκανικό λόγο τού κ. Τσα^Οάρη. ©ά ήταν άλλωστ^ περιεργο νά έκφω- νήσει ο κ Τσαλ3άρης ποιομοΐο λόγο, ιωοίς νά ίχουν γνώση οί «σσμμαχΐκθϊ» ίι-.ηνοι παρ(;(γονΤ£ς, πού κρατύΰν τό νιΊμαΤα τής ττολιΤ;κής ίωής τού τόπου, κηϊ τά κινούν ούμφωνο μέ *ΐς δΐκες τους πάντοτε άπόψεις. ΟΙ έΛληνΙκοΐ π'·λιτΙκοί κθκλοι, ίξηγοΰν σήμερα τήν ττραγματΐκή σημασία τής · ^σνΐησίωϊ, τοθ κ. Νόρτον μέ τόν κ. Τσοτλόινρη, ποΰ Εγινε πρό ημερών. Πΐστ€ύ">υν δηλαίϊη
δΤι ό κ Νήρτον έδωσί τίς »ιατΡιθ».'ν
τήριες» γραμμές στόν κ. τ,χιβυπουργ*
σ?τικά μέ τό περΐενΛμενο τού λόγου
τού.
ΑΚΗΡΥΚΤΟΣ
Σχετικά ιιέ τΛν ί£απ6λνση "άκηρύ-
κτθυ πολέμου» έναντ'ισν τή,, Γιθυγκο.
τλαδιας, τής 'Αλβανίας καΐ £μι εσα τής
ϊ.οδκτικής ΈνώσίΜς, οί πολιτ·κοί και
ίΐπλωματΐκοί κύκλοι κάνουν τίς άκό.
/ουθίς διαπιστώσεΐς:
Τ6 Φορείν "Οψφις γιά να 6γε{ από
Τη θέση τού διαρκώς άμυν>μένου πανω
<ΐτρ έ,λληνικό ζήτημα, παρεκι^ηαε τ©ν κ. Τσαλδάρη νά έκφωνήσει Τόν λόγθ και νά συγκεντρώση «στοιχεΐα» γιά νά αποδείξει στό Συμβούλΐο Αθφαλ€ίας τού ΟΗΕ, δτι τήν ειρήνη στά Βαλκάνιο ττιν άπειλοΰν οί τού «σλαδ κου συνα.. οττισμοΰ», δηλαδή οί Γΐουγκοσλε·6οι, οί Αλδανοί κοΐ ^μμίσα — κατά ϊ-υνέπεΐα — καί ή Σοδιετική "Ενωση Πρόκειται δηλαδή γιά μΐά δΐπλωμα- τική άντεπίθεση, τος οποίας δμως Γθϋς πλέον άπώτϊρους σκοιτούς, άλλα κθ' τίς πολιτικοδιπλωματικέ.- συνέττειες *ΐΙε άδύνατο κανείς νά προδιςΎράψΕι- ΔΙΕΘΝΕΣ ΖΗΤΗΜΑ "Ετσι τό καθαρώς εσωτερικόν ζήτη_ μο τής έμπίδωσΐως τής τάίΓωι ( ό κ· Τοαλδάρης τό άνήγσγε σέ δΐαβαλκανΐ κώ. Καί φυσιι·ά κσΐ σέ παγΐ'όσμιο ζή- τημα, άφοΰ κατηγορεΐ τίς κυδερνήσεΐς αλλων βαλκανικών χωρών, δ'ίι ύποθάλ- ΐτουν Τόν ίνονιίον μαι, πόλίμο. 'Από την έξωτερική πλευρά ή δποψη ούτή ένισχύει τούς άγγλο^αξωνικούς τκοττούς, γ·ατ) υπό τό πρότνημσ τής «ττασφαλ ίσεως Των δσρ^ί'ΐν σι/νόρων υας κσΐ τήΰ εμπεοώσΗθζ τή^ τί'ξίως στσ Βσλνάχια, βά ΕβρΙσκστν τήν «ύ>σΐρ!Γ> νά
(πέμβουν καί να βημιονργήοοι/ν {τσι
γενικότερΐς περΐπλοκές Άπύ έσωτερι
κί» δέ πλευρά, ό κ. Τσοίλ,θίφης, επι.
κοΛ.ούμενος μιά τέτοια άποψΓ). πιστιύ€ΐ
ότι έπιτυγχάνίΐ τ^ εξής:
Π ΣυκΟφονΤ€ί Τούς καταδιωκομέ-
νους Εημθκρατ:κΌΰς πολίτες ΐΓθύ έχουν
καταφύγει στό δουνό, σάν ^-συνεργαζα.
ιιένους μέ ξένους ύπηκόους»! "Οτι κο_
τά συνεπεία κάνουν «ιτόλεμο» ή «έπίθ£_
ση» ξένων συμφερόνΤων καΐ δέν άμύ.
νονταΐ 2) "Οτι έπΐτυγχάνει νά συνα_
σττίσει όλον χον *άε~τΐκό» κόσμο γύρω
άπό τήν κυβέρνησή τού, παρουσΐάζθν^
τες τόν μπαμπούλα «κΐνδύνων άπό
ά
ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ
Σοβαροΐ ττολιτικοί ποράγοντ€ς δηλώ
ι»υν ότι οί προσττάθειες α"τές τού κ.
Γσαλδάρη δέν πρόκΕΐΤαι νά 6(.*ϋν άπή
χηση στήν κοινή γνώμη ΑνΤίθεΤα μά_
λιστα ό λοός Εχει πεΐσθεϊ δτι οί μο
ναρχΐκοί άποτελούν τόν μεγσλύτερο ε
θνικό κίκδυνο, άφοΰ καΐ τώρα τόσο ά-
πίρίσκεπΤο όδηγοΰν τή χώρα στήν πιό
άπρθκάλυπτη έχθρότητο μέ τοϋς βορει.
νοΰς Ισχυρούς συμμάχους. ΐα'· δτι τό
ί/,τημα τής συμφιλιώσεως Τού λαοΰ δέν
αντιμετωπίζεται μέ νέα Δεκέμβριον*) ί
ττμβαση — δπως την έπΐθυμοϋν οί μο~
νσρχικο! — άλλά μέ κοινή συμφωνί<· των κομμάτων πάνιο σέ ?να πρόγραμμο κεθαρώς έλληνΐκό καΐ δχι μονόπλευρο Πάντω^ κσταληγουν οί πθλιτ.κθΐ κύ κλοι «Α κατάστσσκ εΤν* σοΛσρά καΐ ή πσραμονή τού κ. Τσαλδάρη είς τήν Α. {θυσίαν την καθιστά πλέον έπικίνδι/νον». ΑΝ ΤΑ ΑΓΓΛΕΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΔΤΑ ΕΠΕΜΒΟΥΝΚΑΙΠΑΛΙΣΤΗΝ ΕΛΛΑΑΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΥ Λ ΑΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΠΛΗΞΕΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥΣ Ο κ. ίΟΛΑΕΫ ΑΠΑΝΤΑ ϊΤΟ ΦΟΡΕΪΝ ΛΟΝΔΙΝΟ. 26 (Το<5 άντατιο- ν.ριτοΰ μας).—Ό δουλϊυτήο κ. Λ Σόλλεϋ. πού επεσκέφθη τελευταία τήν 'Ελλάδα, μο-3 έκσ^ιε την άκό- λουθη δήλωση σχετικά μέ τίς δη¬ λώσεις τοΰ έκττροσώπου τΟ5 φο ρεΐν Οφφΐς γιά την Ινταση τού έαφυλίου ττολέμθυ στήν Έλλάόα. ττέσρεψα μΐοθ ρ άπό τ^ Γιουγκοσλαδία, δττου μί· λησα Μέ τόν Τίτο χαί μέ έξέχον- τες Γιουγκοσλά6θυς πολιτΐκθϋπ καΐ έργστΐκους ήγέτες. ΔιατΠ- ίώντας στή μνήμη αου 8,Τ| μοΐ' εΤτταν καΐ δ,τι εΐδα στίι Γ'ουγκο σλαδία ναϊ γνωρίζοντας τ'ις συν* θήκες, πού έτΓ|7.ρατοον στήν ΈΛ_ λάδα. ιιττορώ νά ττώ δτι αποτελεί άνσίσνυντο ώεΰδθ; ό ΰτταιν<γ(ΐόί δτ' ή Γιουγκοσλαβία· ϊμμεσα ί άμεσα,· συιιμετέχει στι,ς^μάχκί ττού συνάτττονται στήν ΕζλλάΙ>α
Γνωρίίω δτι τό Φόορΐν ΟφΦΚ
άκολουθεϊ ευχαρίστως τή φασιοι
κη προπαγάνδα. πού διαδιδε' π
ιιθναρχιν.ή ν.υ6έ;νηση των Αθη¬
νών καΐ έπομένω; δέν έκπλησσο-
μαι ν' ά/θύω δτι έκπρόσωπο;
τοθ Φόρεΐν ΌφΦΐς έ/αυε τόσο &·
π-ίστευτες δηλώσπς ν ά τπ Γι-
ουγ/οσλαδία. Αλλά είια' 6ί-
δαι^ δτι ό βρετανικός λαός θα
τίς άποδθκΐαάσει μέ άηδία. Λ
οί δρετανικές στρστωτικές ου-
χές στί,ν 'Ελλάδα τολμήσουν να
χρησιμοποιήσουν 6ρετσνι/.ά στρο
Τίόυατα στόν έυφύλιο πόλεαο γιά
νά ΰττ',στη'-ίξθυν τή μονχρχΐνίι «υ
δέρνηση εναντίον τοθ δημοκραΤϊ
κΟΓ) λαοθ. ττρολέγω ότι θά εΐνα·
τόση ή κατα-Λοαυγή διαμαρτυρίας
άπό μέρους τού βρετανικοΰ λαοθ.
ττ'/ϋ θά καταττλήξε1 την έργατική
κυδέρνηση καΐ ταυτόχρονα θά £»
Θαρρύνει τό προοδευτικό κίντν,ια
στί,ν 'Ελλάδα καΐ σέ δλο τόν /.ό-
συ.ο. Δι,καιώθηκα στΐς δ απιστ&>-
σβις μθυ γ"ά την έλληνικη_ κατα¬
στήση πού δημοσία πρριέγραψο
ΐαβτά τήν έτπστοοφιί μου άπό την
'Ελλάδα. Τώρα προλέγω δτι *α
ή ττρόδλεφή Μ'Λ) γιά· δ,τι συυδκΤ
<5ν τά 6:ετανικά ο-τθατΕυμοτα χρη σμοποιηθοΰν, θά άποδεΐχθεϊ έτ ή &. ΔΟΓΑΝΗΣ Ό πρωϊνός τύπθς γράφει μέ 6άση τίς κυδερνητικές πληροφο- ρίες, ότι ,δύνα'ΐη στίστοο και χω- ρθφυλακή: μπήχ.ε μόλις χθές στή Δρ,σκάτη. ΟΙ περιγραφές γιά τ^γ ΰποδοχή πού εγινε προχθες στό νομάΐχη Κοζάνης άπό τούς κατ'.ί κους τής άνακοττχληφθείσης Δε- σκάτης καϊ πού άνεγ'Χίνησχν στόν χθεσινόν ΐΓ^ι*ννο>' τύπο /,τον
φανταστι /.ές.
Τό «'Εμπρός», σέ ανταποκρι¬
θή τού άττό τή Λάοισα, άναφέρεΐ
σήμρρα δτι «;ιετά την κομμουνι¬
στικήν επίθεσιν εναντίον τής Δέ
σκάτης, την πρωΐαν τής Κυρια-
κής- τα στρατιωτΐκά τιιήματα έ-
κΐνήθησαν έκ διαφόρων κατρυθύν-
σβων πρός εκδίωξιν τής συμμο-
?ίας ν.αΐ άνακατάληψιν τής κωμθ
ττόλίωϊ. Καΐ σήμερον (χθές) '^ν
10.30' πρωϊνήν, στρατιωτ'κό
τμήιιατα. κατόττιν σφοδράς συμ-
ττλοκής. άνακατέλαδον τ0 χωοίο^
Κρανιά. άλλα δέ τμήαατα, την
Π ην π.μ. ρίσήλθον είς την Δί.-
σ-/.άτην. Χθές ν.αΐ ττροχθές- ή ά·-
ροποοία καΐ τό πυροβολικόν έβα
λον κατά συγκεντοώσβων ουΊμο-
Οιτών. Είς τήν περιοχήν τής Κ Γ-α
ν'άς συνήφθη, καΐ έξακολουθει.,
σκληρά συιαπλοκγΊ υέ δ'αφό^ους
σχηματισαθύς συυμοριτών. Κατο
τάς συηπλοκάς ταύτας, ώς έΕηκρι
6ώθη επισήμως, ο! συιαυορϊται ί
σχον 5 νεκοούί και 15 τραυνια-
τίαο.
Τό «Βήμο». σέ άντσπόκριση
τού άπό τό Βόλο- άναφέρει δτ'
«σήμερον (χθές) ιιεγάλαι στρα¬
τιωτικαι δννάιαεΐς άνακστελαβον
τήν Δεσκάτην ν.ατόττιν πολυώί-ο"
μαχης. ή όπθία έγινεν είς τό χω¬
ρίον Κραν'ά. ... Είς τα Τρίκκαλσ
έφθασαν μετά μακράν ττεριττΛάνη
σιν ανά τάς όρεινάε πρριοχας της
Καλαμττάκας έξ έκ των διάσωσεν
των χωΡοΦυλάκων, κατά τον κα¬
τάληψιν τής Δεσκάτης υπο των
σκυ,μοριών. Οΰτο1 έπροσποιοΰνΐο
τούο άντά^τας. διά νά λαυιδάνοιιν
τρόΦΐμα άπό τοΰς χωρΐκούς. Εις
χ»ροφύλα£ έξ αυτών, τοΰ όττοιθυ
εγένετο άντιληπτή ή ταυτότης,
συνελήφθη καΐ άπεν.εφαλίσθη διά
πελέκρως υπό των χωρικών ενός
χωρίου».
Τό ϋπθυΐγεϊο Δηυ. Τάξεως ε
δωσε πρός δημοσιευθή τα ακόλου
Θα τηλεγ ραφήΐϋχτα:
ΚΙΛΚΙΣ· 25.— Ποοχθές στΐς
12 τό μεσηαέρ1. 1 δπελής ομάς β-
γνόστων ένόπλων άπήγαγρ άπό
τό Φανάΐι τούς Κυρ. Μπρατσιω-
τη. Δημ. Μπαξεδανίδη, Άπόστ.
Μτταεεβανίδη. Χρ. Μπρατσιώτη
/.αί Παν. Άκαντζαλιώτη, γρωο-
γού:. 'Από τούς άπαχθέντας βρέ¬
θηκαν χθές τό πρωΐ ό πρώτος έ-
ξω άττό τό χ&>ρ!ο, καΐ σοβαρά
τραυματισΜένος. και σήμερα τό
υρσημέρι· ό δεύτροθς, τρίτθί /.-
τέταρτος σκοτωαένο1 υέ αύτ6 ισ>
το «Τόιασον» τού πέαπτου άγνοεϊ
ται ή τύχη.
«Κ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΟΔΗΓΕΙ
ΤΟΛΑΟΣΤΗΝΕιΤΑΝΑΣΤΑΣΗ»
ΔΗΛΟΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΕΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΥ
Ό κ Τσο·-δεο1ς δ'έψευσε τό
ττρωΐ την εί^ηση ττθύ δημοσιεό-
εττχι σϊτμερσ στά μοναργικά
φ6λλα. σύμφωνα μ Ι την όποία
εδήλωσε δηθεν όϊ Άμερικςχνό
(άνταττθκριτή δτι «αν ή κυδέρντν-
ση συνεγίσει τα κατασταλτικά
υέτρα ένοτντίθν δ> α·ν των δημθ
κρατικών τό κά',.ιμσ τού θά
γρησιμιοποιήσει εττοτνσιστατικάί
μεθό6ους>.
Ό κ ΤσουδεοΛς εΐ-ε στόν
'Ααρ.Ρΐκανό άνταποκριτή δτι «ή
κυβέρνησις, -πολιτευομένη δπως
πολιτεύεται, όδηγό την γωρσν
είς τήν έτΓθτνάστασιν. ένω θά ώ¬
φειλε νά τήν δδηγήσει εΙ£ τήν
όΐΛαλότητα».
Πσρόμοιε<: διοτψιύσεις §κσ- καί οί συναγ. Σδώλος καΐ Ισιριμώκος πού στΐο δηλώσεις τους πρός τόν Άμερικανό ήν- "τποκριτη είπαν δτι «άντ'ι ή κυ δέρνηση ν' άκθλοοθεΐ πολιτικήν κατευνασμοϋ. μδς δδηνεΐ δι«Ρ κώς σέ όξύτερο ίμφύλιο πό λ Ίδιαίτερο:. ό σ-ιναγ. ιρ Γ εΤττε δτι ή αγγλοαυΐεΡ1- κανική ιτολιτική 5έ θά κοττορ θώσει νά στηριγθεϊ στήν προθ πόθεση δτι εΤνε δυνατόν νά Οΐτο ταγθεΐ ή Άριστρ,οα. νιστί ό έλ ληνικός Λαός είνε άπθφασισμέ νος ν* άνατρέψει όδ τόν φασισαό». 5τητα». τον φσσισαο». Τό ύπουργβΤο διατάοσει νά πυκνωθοθν τα σχολεΤά, χωρις νά ύπάρχουν δασκάλοι Μέ διοττανή τού ττρός τούς 'Ε πΐθεωρητάκ Μέσης 'Εκπαιδεύοε- ως τό ϋπουργρϊον Παιδείας τούς έξουσιοδοτρί νά διατηροθν ή κα' νά Ί&ρύουν παρσ;τήματα Γυμνα σίων ιαέ ττροθωπ'κό πού νά τό ά ποθπθΰν άττ' άλλα γυ>ινάθια. ΕΙ
ναι δμως γνωστό δτι τ6 ύπά;χον
έκπαιδευτι/ό προσωπικό ούτε νιο
τά ήδη λειτουργοΰντα γυμνάσιο
έπαΡν.εΐ.
Μέ όλλη διαταγή ^ον τό υπουρ
γεϊον Παιδεία: στούς έπιθεωρη-
τές Δημ. Σχθλίίων συνιστά νσ
«μρριμνήσουν ώστε νά λεΐτουΐγή-
σουν δλα τά σγθλεΐα τής ττεριφε-
ρείας τού καθ" ενός. "Αν αερ'κό
σχολεϊα δέν έχουν δασκάλουε ττοί
πει οί έπιθεωρητές νά άποσποΰν
άττό πολυτάξια σχθλρΐα γ.αΐ αττό
διτάξια άκόαη καΐ νά τούς τοπΰ
Θετοον στά χωρΐς δάσκαλο γιά νά
δημιουΡγεΐτα1 ή £ντύπωση· δττω(
καί επί Γερμανών. δτι. λειτουρ-
γθθν τά σχολεΐα.
ΤΟ ΕΛΜ-ΕΛΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ
Συνέχεια άπ' την Ιη σελίδο
ταστάσεως. Έν τώ μεταξύ δμωΓ
έφθασαν τά αΰτθκνητα πού Θά με
τέφεραν τούς αντιπροσώποις σΐο
άεροδρόμιο. '9 Βίετανός εϋγενή",
τοΰς άπεχαιρέτησε, λέγθντας ό-
Μως ενα έμφαντικό «ώρεδουαρ»
Καϊ πραγματικά οί άντιπροσω
ττεΐεζ έπεδιδάσθησαν τών αύτο-
κινητων, παρεκάλεσαν δμω; τόν
ξεναγό τους Βρετανό άξιω;αατ>χυ
νά περάσουν πρώτα άπό τα γρο-
Φρΐα τοΰ πρωθυπουιγού κ. Ιοθο
δερού γιά νά τόν άπθχαιρετή
αουν. Μέ την εΰκαιοί* οΐΰχ-ίι &1 άν-
τιττρόσωπθι άφηγήθηκαν τά τή<·. συνομ'λίας τους ϋέ τόν λόρδο Γκλύνκόνορ καί ό κ. Τσουδερός πράγματι άνέλαδε νά συνεννοη θεΐ σχετικά μέ τόν πρρ,σβευτή τ^ Μεγάλης Βοετανίας κ. Λή περ. Ό Βρετανός δμως άξ ωμα" ν.όο πού δυνόδευε τούς άντ!πί-ο- σώπους δέν ήταν έξθυσιοδοτημε νοο νά πρρΐιαένει τό άποτέλεσμ* των συνεννοήσεων ν.ι' ετσ1 τ αίι τοκίνητο συνέχισαν τό δρόμο του<, κ1" έφθασαν στό άρροδρόμιο τοο Καΐρου δπ·υ τούς ττεοίμενε τό ά- εθθπλάνο πού ΘΊ τού··; μίτέφρ.;^. ΟΊ άντιπρόσωποι Βρέθηκαν σέ ά ιαηχανία γιατ'ι ή ϋπηρεσία τού ά,Γ οοδρουίου δέν εΤχε καμμιά άκόμΐ ειδοποιηθη γιά τή ματαιώση τή; άνονωρήοεως. Τότρ ό έκ των συ- νοδών τής άνΤ|πθοσωπείαςάν/Θυπ^. λοχαγός~/.σ! ήδη βθυλ?υτής κ Φοάνσις Νόελ Μπσΐκερ αφήκε νο έννοηθΓΪ δτι ο' άγτιπΐόσωποι 6Λ υποροϋσαν ίσως νά δηλώσου^ στήν ϋποορσ'α τοθ άροοδρομίου δτι δέν Θά έφευναν δν δέν προη- γρΐτο συνεννοήθη · μέ τή βρετανι ■/.■}< πκσβείϊ. Αύτό και εΎινε ποό: κατάττ'ηξη των άεροττόοων Π-ον"ττΐκά. ΰσΤΓθ' άπό άο-/.ετΓ ώοο εΦθασρ σγρτ'κί' αήνομα καΐ ο! Ά"Τιποόσΐ,ιπθι τήο Άντιστά- σ(·ως ίανογύοιϊαν στό Κάϊοο : Έν τώ μετ7.£ύ ή είδηθη τή; £ιαι ςτς άνανωεήσεως τη- άντιττ'.οοω τ'-'αΓ ΡΪνρ ννωθθρΐ οτοϋς έλλην.- κούς κύν.λους το") Καΐοου πτού' όποίους ττοοΓ-'άλρσ- όΡιΛ'ηθη έν η'^Όθη κσ1 ίΕεγεοση Γι' ογΊτο >'
τοή
ϋνιντ ^«κτή υέ υενάλη Ικανοπο'η
ση. Όμ«ς άπό τοτε Λ ά
ρα των σχέσρων ιιεταξύ των άν-
τιπροσώπων τής Άντιστάσεω;
/αί τών Βρετανών άλλάζει—-ψυ-
χραίνβται ψανερά. Οί συζητήσεως
γιά τόν έφοδ'αθμό των άνταρτώ
άποτελιιατώνονται. Καϊ αντ-/, ή κι
βέρνηση Τσουδερου δείχνεται έ
φεκτική. "Ολθι φαίνοντο^ κάτι νά
περιμένουν. Καί αύτό τί, κατ'
δέν άργει νά ελθει. Ό Τσώρτσιλ
καϊ ό Ροΰζβελτ—ηού ήταν
στό Κεμπέκ—έρχονται σ' ενισχύ¬
ση τοθ βασιλέως Γρωργίου καί
τηλεγραφοον ότι Θά ήθελον νό
τόν έβλεπον νά έπ;στρΐφει στήν
'Ελλάδα έπνκεφαλΓ,ς τοϋ έλληνι
κου στοατοϋ. Ή επικρατήση τής
πολιτική: των Τόρρυς είνε
ρης. Μετά την στιγμιαία ταλάν-
τρυση που σημειώθηκε στή Μέσι
Ανατολή ιχέ χήν εό/.αΐρία τής πά
ρουσίας τής πρώτης άντιπροσω
ττείαΰ τής έλλην'κής Άντιστάσε¬
ως. ή άντιδραστική γραμμή -τήί
Βρετανΐν-ής πθλ|Τΐκής σταθεροπο
ΕΪταΐ. Ήταν φανερό δτι ή άντ1
ττροσωπεΐα τού ΕΑΜ—ΕΛΑΣ δέν
ρΐχε πιά νά περιμένει τίττοτε τ< Γύνάοιστο. Καΐ πραγματικά τη( δηλώθηκε δτι αθτή τ·? φορά έ'ληξ, όρισΤ|·/ά ή αποστόλη τη-. Τό σχε τικό αήνυμα—τής έξηγήθηκε—έρχθ ταν «άπό πολϋ ψηλά καΐ πολϋ ιια κρυά»—δηλαδή άπό τόν ϊδιο τό' κ. Τσώοτσιλ. Ό ταξίαρχος " ~"6 οποίος καθώς εΐπώθη/.ε τούλα χιστον τότε. ύπρστήΡιξε τ'.£ άιτιίτ ψεΐς τής Άντιστάσεως—άπομα κρύνθηκε άπό την άοχηγία τής 6^1 τανικής Στ;ατ'ωτινής Άποστο- λής στήν 'Ελλάδα. Διάδοχος τού όρίσθηκε_ό συντ)χης Κρίς (Γούνι- χάουί). Ό ταξ'οίθχο- "Εντυ (Μό γερθρ άττθχαιρρτώντας τοΰς όντι ττοοσώπους τής Άντιστάσρ,ω; τοΰς συνέστησΐ' νά μην άπθγοη Τευθοθν^ άπό την άποτυχία τής ά ττοστολής τού;, νά συνεχίσουν τ.1>ν
άγώνα δπω^ καΐ πρίν καΐ νά έλιτ
ζθυν πάντα σε μ1 ά καλύτερη ιοο
ττ^ τής καταστάσεως.
Ή άντιποθσωπεία γύοισε άεοι
ποο'^Γτ στήν 'Ελλάδα υέσω Τρι-
πολ'τιΡας στί; άονές Σεπτεμ6ί"ί
ου! 943 "Ετσι εκλεισ" ε"νας άπϊ
κι'νλοκς τών σχέσεων τή
'νή- Άν*ΓΐστΑΓ·κ^- υ»
ΠΙΙΠ1ΙΙΙΙ1ΙΙ
ΟΝΔΙΝΟ 26. (Ίδ. ύττηρ.' —
Τηλεγραφθϋν άπό ττ,ν % Άλεξαν-
ορεια ότι ύστερα άπό τίς κι,δερνη
τικές δηλώσας περί ένάεχθμέντνς
ττροσφυγής στό Συμϋουλιο Α¬
σφαλείας, ό γερουσιαοιης Άυ.ττ-
ντελ Χαιιΐντ "Αμπιτιιλ Χάγκ, ττρω
ην ύπουργός. δήλωσρ δτ, 9ά 6ο-
Οει όρισμένη γιονιχή προί>Γ-'τμία,
Τσως 15 ημερών, στουο ΰρετα-
νθύς γιά νά δεχθοον τίς αΓγυτττια
κέο προτάσεις δσον άφορά την ά-
ναθρώρηση τής Άγγλοαιγι/πιια-
κής συνθήκης τού 1936. «Άν 0!
προτάσει: ηας δέν γίνουν δε-/τές.
εΤττρ. ή Αίγυπτιακή άνΤ'ττροσω-
πεία Θά διακόιρει τίς διαπίαγμο
τεύσεΐς καΐ Θά καταφύγει στά
μ Ασφαλρίας. Στήν —
ρίτττωσει ττού τό Συμβοΰλΐο ίγχρΐ
νει την βρετανική κατοχή (τή;
Αιγυπτου) · ή Α'ίγυπτος θ* ό,-πο-
χωρήσει άττό τόν ΟΗΕ. Ό κ, Ού
άλλας απεκάλυψε τή βρρ,τανιχη πη
λιτικ·Λ δταν εΤπε δτι 6 βρβτσν'κος
Ιαπεριβλισμόί στή Μ. Ανατολή
ττρέπρι, νά καταττολεμηθεΐ. 'Υπο-
στηρίζου:ιβ —τόνισε ό ΑΙγύτηιβς
πολιτι·/ός— την πολιτικίι τοθ κ.
Οΰάλλας πού έξυπηρϊτεΐ τα μι-
κοά ΐθνη σάν τήν Αϊγυπτο ττοθ ι>
ττοφέρουν άπό τόν Ιμττεριαλισιιο»,
Τέλος. ό γεροθσιαστήρ (:!■—. {τ',
ή Αίγυπτιακή βουλή πρέπει νά
κληθεΤ σέ £κτχκτη συν«δ:ίαση γή
νά μιελετήσρ1 την κατάσταση.
Ε= ΑΜΤ10ΓΊ Τ
ΣΤίίΚ ΐηΑΟΠΗΣίΑ
ΠΑΡΙΣΙ. 26. (Ίδ ϋττη,ρ.)-·
'Αννέλλεται άπό ιή Χάγη δτι
ζέσπασαν έκεϊ άπεργίες τών άν
θοακ«ρύ-χων. Σημειώθηκαν έπε,
σόδια μέ άττοτέΐρσμα τό φόν ο
ένόί τΐολίτου. Στό "Αμστερντα;ΐ
έγιναν διαμαρτυιρίεΓ εναντίον
τής τσκτικηΓ πού όκολουθεΐ ή
κυδέρνηση σγ,ετιχά μέ τίς δια-
πραγματεύσεΐς της μέ τούς Ίν
δονηοίο'.;ς Λένετα· δτι ή κυβέρ
νπση θαρυ'βημένη πθόκπτα, γά
δώσει ένα τέρμα στά άδιέξοδο
των διαττρανκατε'χΐίων καΐ νά
στείλει έΓ.ιτροττή στι'ι Μπατόϋδια
μέ ττλήρή δ'καιοίοοία. Τό Κοα
αουνιστικό Κόμμα τής Όλλαν-
δίας ζητεί νά 5οθεΐ ηλήρης ε¬
λευθερία στοΰί Ίνδονησίιχος
καί νά στσο.οπήσρ.1 ή αποστόλη
ατρατευαάτων. ΣΑ ανακοινώση
τοο κάιλεσε τούο Όλλπνδούζ
στρατιώτρο νά αή πολεμιήσουν
καΐ νά μή ττέσουν' σ' £ναν Λτγοι
κιακό πόλεμο.
Ο κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΑΤΙΣ ΑΛΛΗΛΟΣΥΓΚΡΟΥΟιΥΕΝΕΣ
ΠΛΗΡ0Φ3ΡΙΕΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ
ΣΕ ΤΡΛΓΙΚΟ ΛΑΙΕΞΟΔΟ
ΟΙ ΕΟΝΙΚΕΣΜΑΣΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ
ΤΙ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ
Έττέστρίψαν γθές καΐ αλλα
μέλη τής αντιπροσωπείαι μος
άπό τό Παρίσι ποϋ μετεΐχαγ σέ
ο'ικονομΐκέ< έπιτροπές. ΟΙ πληροφορίες πού μεταδί- δουν γιά τή θέση τών ζητη μά¬ των μας είνε πράγματι τραγι¬ κάς. "Ογι μ.όνον τά πολιτικης ούσεως έθνικά ζητήματά μας, δρίσκοντσι σέ τραγικότατη θέ¬ ση άλλά κθ(1 τά οίκονομικης Φύσεως, δπως οί έπανορθώσενς κλπ. βρίσκονται στό Ιδιο κρίσι- μθ σημεΐο Κατά τίς πληροφοοίρς αύτές Ό κ. Στρφανόπουλος σέ τήσεις τών δημοσιογράφων χ κά ιο,έ τίς άλληλοσυγκρο·υόμενρ.ς πληροφορίεο άπό τό Λονδϊνο γιά τό ρόλο των βθΕτανικών στρατευ μάτων στήν 'Ελλάδα ή την προ· οτχή αναχωρήση τους, εδήλωσε δτι δλχ αϋτά είναι δη'ΐοσιργοαφ'- κές πληροφορΐβς καΐ δτ, ή Κυδερ νηση δέν Ιχει καμμιά έπίσημη πλη.ροφθρία. ΔΙΑΝΟΜΗ ΣΙΤΟΥ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤ€Σ ΑΤΤΐκΗΣ Μ4 άπ6φ<χστ 'Όΰ όττουργοθ τοθ 'Ιϊ- ■^οδιασμοθ, βλθι οί κάτοικοι τοθ νο. μοθ Άττιικής θα πσρουν γιά τ6 μήνσ Σεττέμ^ριο από 5 ίκάίδες σιτάρΐ, νιοτ',. ή ττεριφέρεκΐ Άττιχής κρίθηκε ώς <4μή στοιΐαρσγωγός,, 'Από τη δια- ιομ*) Ούτή έξσιροΟνΤΛΐ' οί κοινότητες Λ'αρσθωνος, ν'βρωηο0 κσ! Κ κίου ΠΙΣΤΟΣΕΙΣ ΠΑ ΝΕΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΝΕΣ Ό κ. Μαυροιιιχάλης μί νομο- σχέδιο πού κατέθεσε στήν έπι- τροττή έξουσιοδθτήσεως. ζητεί την ττοιροχή πιστώσρων γιά την άνέ- γεοθη καΐ έπισκευή νέων στοατώ' νων, πού παρουσ άζεται σάν έττ1· σ/.τική μέ τί,ν αναπτύξη των νέων μονάδων καΐ μέ τήν αθλπ, επως τονίζρ,ται στήν εκθέση, κα- τάσταση των παλαιών στρστώ· νων. ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΣΟΜΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ Στήν ίτηΤροττή έξουσιοδοτήσίως ΤΓτέθη νομοσχέδιο ττού προβλέττει τή» συγκροτήση τού ΰγειονομικοθ σώμοτος στήν 'ΑεροτΓορία. Μέ Τώ νομοσχέδιο κα_ Οορίζεται 8τι ΐ6 μόνΐμο ύγ<:ιθνθμικό ττροσωττΐκό της Άερβττορίβς συγκροτε!_ τκι άττ6 γιατροϋς, φσριιακοττοΐοϋς, 6- 5ί-ντοΓθΓΤρούς, άδελφές νοσοι<4μ€ς κα νοσοκόμους ΰτταξιωμστι/οθς. Η κστηγορίβ Ιατρών ιτεριλαμβάνϊι 2 σ-μηνάρχου!-, 3 άντισμην«4ρχους, 12 ί πΐσμηνσγθι/ς, 12 σμηνΓτγθΰς, 18 ύττθ- σμΓ)νσγ<3ΰς. ΟΙ όργανΐκές Οίσεις ψσρ_ μσκοττοιών 6ρίζθνΤαΙ οί Εν,3 ί·ντΐσμή_ νορνο, 1 ίιιΐιτμηντΓ^6 2 σμ-ινσγοϋς, 1 ύιτοσμηνσγή κοΐ 1 άν(ΚπΓοσμ->,ναγό 'Α_
νέ>ογσ άρίζοντσι κσΐ ΟΙ ίργσνικές θέ_
σΓις τών 6δονΤοΤ«τρών κβι νοσοκομων
Ή κστάτοξη τί>ν άξιωμττικδν στά
μόνιμο στελίχη τοθ νέου σώμσΤος θσ
γίνει μί διοτγωνισμβ, ή δέ οεΐρά ίπΐ_
τυχίας εΤνε καϊ σειρί αρχαιότητος των
ΔΙΑΝΟΜΗ ΤΥΡΙΟΥ
■Αιτ6 σήμερα ΛρχΙζει ή Βιανομή
150 δραμιών τοριοθ στόν ιτληθυσμό
τής περιφερείας τής Διοικήσεως Πρω¬
τευούσης πρός 1880 δρχ. τή μερίδα.
αάλιστα οί οΐκονομ,ικές μ.«ς οι
ε,κδικήσεις σημείωσαν πλήρη ^
ποτυνία. 'Αναφέρεται γαρακτΐ]
ριστικό: ή πεοίτττωση τών έττα-
νορθώσεών <ϊ?ς άτΐίναντι τής Ί ταλίαο άπό την δττοία λόγω τής άμ.ερικανικήο έπεμδάαεως, δέν θά πάρουμε τίποτε. Γιά τούο τεγνικούς καΐ οΐκο- νοιιικού'ί Συμέούλους στήν Άν τιπροσωττείο:. δπως ό κ. Φιλά- ΡΡ.τος κλπ. οί ■πλη'Γ.οφθρίες ά- ναφέρουν δτι άσγ,ολοΰντοΛ μέ τή σύνταξη σγρδί^ον «πού μένουν ανυποστήρικτρ». Ο Κ Υ ί ΤΙ ΕΙΜ ΠΑ ΤΙΣ ΐι7£νΤ0Ι:ΚΑ0ΓΕΙ ΚΑΙ ΤΗΗ ΑΜΜΗΣΤΙΑ ©ΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. 26. (Τηλε- Φων,κώς τοθ άνταποκρΐτοΰ μας-) —Σήμερα τό πρωΐ ό κ. Τσαλδά ρης δέχθηκε τούς δημοσιογρά φους.Μεταξύ τών άλλων. δταν ί- ρωτήθη άν μετά την έπάνοδο τΚ' Γεωργίου πρόκε,.τα. να σχηματι- σθεΐ οϊκουμενική κυ'ι-,ρνηση καΐ δν Θά προκύψει ζήτημα διαλύυτ ωο τής Ε3ουλής καΐ ηοζ κηρύξεως νέων έκλογών. άπάντησε: «Έγώ ϊΐμαι ένοτντίον τής ο.κουμενικήι, κυβερνήσεως, ή όποία υπό τάς ση μερινάς συνθήκας δέν σημαίνε; τίττοτε αλλ0 παρά τήν εξασθενή σιν Τής κρατικήΓ μηχανής, ΑΙ ε¬ κλογαί τής 31 Μαρτίου 4ττοΐ£- λοϋν ενα τεράστιο δπλον είς χει¬ ρός των φίλων μας. ίνα δττλον αεγίστηζ έθν;κής σημϊ'σΐας. το" λάχιστον Υιά τρείς Κως τέσσαρα1, μήνας άκόμη. Άλλοίμονο δν ?να Τέτοιο δίπλωμα Θελήσωμε νά τό χαλάσωμε», ίχετ:κί- μέ %?, χοοηνηση γήν. κης άμνηστείας. ό κ. πρωθυπουρ γίς είπε δτι «αϋτό ε'νί ίητημπ λαΐκής Θελήσεως εκδηλουμένη!; διά τής Βουλής κατόπιν είσηγή ο-εως της ύττευβύνου κυβε,ρνή'Μ. ως». Σέ άλλη έρώτηο·η έπανέλα· 6ε ότι ζήτημα τάξεως δέν ύφίσιβ ται καΐ οΰΓρ. Θέλει ν' άκούει τί¬ ποτε γι' αύ'ό. Σχετ'κό μέ ιη·ι «Φόρητη κατάιττα»η καϊ τί-ν ίδ· ωγμό τού δημοκρατικοΰ λ«οΰ τ?€ ΜακεδονίαΓ καϊ τό αγριθ κυνηγη τό των δημοσίων ύπαλλήλων καΐ ιδιαιτέρως των διδασκαλιών, άπϊ Φυγε ν' απαντήσει. ΕΤπι μονόχα δτι : «Δέν χάλασε ό κόσμος αν άπό τίς χιλιάδες των ύπαλλήλω» κβϊ των δασκάλων αττολυθετ ίνα μικρό ποσοστό. Τά αλλα. ό διωγ μός τού λαοΰ κλπ, δέν είνε δΐυ- λειά τής κυβερνήσεως. Θά χά έ- ζετάσουν τά δΐκαστήρτοι». Ό κ. Τσαλδάρης άναμένετα* νά έπιστρέΨει στήν Άθήνα τίς πρώτες ότπογευματινές ώρες, Στΐς 5.30 μ.μ. θά συνέλβει τό υπουργικό Συμδούλιο. στό όττοϊο ό κ, πρω&οττουργός Θά εκθέσει τίς προσωπικάς τού έντυπώσεις άττό τή Βόρειο 'ζλλάία ΣΤ6 ύ· πουργικό Συμδούλιο δα νίνει συ ζητήση καί γιά αλλα θέματα. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥκ.ΣΟΦΙ ΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑ ΤΟ ΛΟΓΟ^_κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ ΕΠΙΤΕΙΝΕΙ ΤΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ Ό κ Σοφιανό·τουλθς ρόμενος στό λόγο τού κ. οάοη είπε ότι είνε κατάπληκτος διότι: "Η ϊγει ττ'θιγεΐα ττροτγ- μστικά είς δαρος των γειτόνων ιαας. άπό τά ό ποία νά προκύ πτει αναμφισβητήτως δτι αύτοί εζθΛΤλίζουν καΐ ύποΕ*άλπο>υν τας
ένόπλους όμάδας καί έν τοιαό-
τη περιπτώσρι, γω;οΊς περΐιπρο
φός καΐ φαμφαρονισμοθς. όφεί
λει άνευ ούδΕμιαί άναδολή^ δ-
νι μονο νά τά φέοει είς τήν δή
μοσιότητα, άλλά νά καταγγϊί-
λρ,ι ΰτΐευθύνως τό πραγιΐα είς
τόν ΟΗΕ, {ι δέν ϊγει πρανμοτι
κα στοιγεΐα καί έν τοιαύτη τ.ε
ριπτώσει δημιουργεΐ σοδαροτέ
ραν άκόμη έμπλοκήν,άρκετα τιε
ριττεπλεγυ.έην. 6ακανικήν καΐ
διεθνη κατάστασιν, ΓΗ τραγΐκή
θέσις είς Γήν οποίαν περιήλθεν
ό τόπος καΐ διά την όποιαν θε
σιν άκεοαισν ττιν ευθύνην φέρε>
ή κυδέονηα^ δέν ρΤνε δυνοττόν
νά, συγκαλυφθεΐ ιιέ τούς άτέ-
γνους γειρισμθύς τοθ κ. Τσαλ¬
δάρη. ό οποίος καλά θά 2καμνε
νά ιαήν έκφοάίεται ν,έ τόσην αό
ταρέσκειαν διά τό Εργον της
ελληνικήν άντιπροσ^ττείαί είς
την διάσκεψιν των Παρισίων.
Δ,.ότ! δν ί—άρχει κάχι. διά το
οποίον ημπορεί και πρέπει, νά κα
Τηγορηθεΐ ή σημερινή κυοέρντ,αη
είνε τούτο : Ότι διά τής όλπς
πο-λιτ,είας της έξεμσίευσε χήν ά-
προκάλυπτον έχθρότητα τήο Σο6.
Ενώσεως χωρίς νά συλλογίζεται
είς ποίον κρημνόν όδηγεΐ τόν 'ό
πον. Ό χθεσινός λόγος τού κ,
•τρωθνπ',υργοθ είς την ©εσσαί.3
νίκην έπιτείνει τάρ ■ υφισταμένας
δαθυτάτας ανησυχίας δι' αύτό
καΐ πιστεύω άκράδαντα δή υόνον
ή άμεσος άνχικατάσταις Τής "
μερινής κυβερνήσεως, ή όποίτ ί
χει κυριολεκτικώς άφηνιάσει. &'
αλλτκ κυβερνήσεως ή όποία νά '■
νει όλιγωτέραν άμετροέττε'.αν κ«Ι
βαθυτέραν συναίσθησιν τής άτ"
στολής τηο άττέναντι τοΟ'έθνΛ'ς.
θά εΤνε διτ^ατόν νά σώσίι τήν '??·
λάδα έστω κσΐ τήν τελευταίαν
ή
ΚΛΤΛΙΤΡΕΓΤΠΚΟΙΙ
Πρώην ιτρωβυΐΐουργός προέβη *τ1μ»>
{χ* στήν άκόλουβη δήλωση: «Ό χβι-
θινός λ.όγος τοθ κ. Τ—λδάρη είνε *·
τυχής «ν 6χι κατσστρεπτικός καί σττ.
ρεΐτσι κάβε διιτλωματικότητος. Είνε (|
πρώτη Φορ& υοθ "Ελλην πρωθΐΛΐοΐ'Ρ-
γός κηρθσσετσι απροκαλύπτως πλέο»
κστά τής Σοβΐίτικής Ενώσεως»
ΣΕ ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΤΙΓΜΗ
Ο ΣΤΡΑ1ΑΡΧΗΣ ΣΤΑΛΙΝ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ
ΥΨΙΣΤΗ ΫΠΗΡΕΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΔΓΚΟΣΜΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΖΗ ΚΔΙ ΑΝΑΚΟΥΦΙΙΗ
ΛΟΜΔ1ΝΟ, 26 (Τοθ 4ν»ΐο—»κριτο0
μβς).— *Η συνέντευξη τοθ στρατά»χη
ΣτύΛιν χαιρετΐσβηκε κσί σχΰλιάσθηκ^
άττ' δλο τόν βρετσνικό τύπο καΐ δλα
Τβ οτρώμΓχτοΐ τής άγγλικής κοινής
^<νώμης. Γενική είνε ή ΛντΙληψη &τι ί Σοβιετικάς άρχηγός ϋροσέφερε ίιψΐ- οτη 6ττηρεσία στήν εΐρήνη κοΐ στήν ανθρωπότητσ σέ μιά κρίσιμη κσΐ κα- ταλληλάτατη στιγμή ΟΊ έφημερίδες παρατηροθν δτι ή συνέντευςη τοθ Στάλιν έμονοιτώλησε τήν παγκόσμιο προοοχή κσι έκοηοαμύριο οινβρώπων, μέ άλτνβινή άνοτκούφιση κσί μέ Ικανο- ■ποίηση τή 6ιόβο:σσν στή Μ. ΒρεΤα. νΐσ, τή Σοβ, "Ενθ)ση, την μερι.κη καΐ ο" δλο τόν κόσμο. Τό «Μτοίηλυ Γονώιρ.κερ» -γράφΐι δτι οί άτΐόψεις τοΰ Στάλιν άπότελοθν μήναμα εΐρήνης, ττοθ (Ιηΐευθύνετσι σέ ταραγμένο καΐ άνήσυχο κόσμο Ή συνέντευξη τοΰ 4ρχηγοΟ Τής Σοβ. Ενώσεως άπο&εί. χνει άΤράντοτχτη ίμπιστοσύνη στήν πολπική κσ'ι οίκον'ΐμική Ισχϋ τοθ σο- βιετικοθ κοθεστώτος Τά «Ντσίηλυ Γουώρκερ» συνεχίζοντας τονίζει 6τι Το βασικό πρόβλημα πού ρυθμίζετσι αιτΛ τό Στάλιν είνε 8τι ή περαιτέρω πρόοδος τής Σοβ. "Ενώσεως πρός τόν κομμουνισμό δχι μόνο δέν πίριορίζει τίς δυνατότητες εΐρηνικής συνεογασί- ας μέ τόν £ζω κόσμο, Αλλαι, άντ'βε· τσ; τίς αύξάνει. Ό στροττάρχης Στ<1_ λιν δέν βλέπει κανένο: πρσγματικό κΐνδυνο νέοκ, πολέμου ν' ΛπειλεΤ 4πΙ Ιοΰ παρόντος τόν κόαμο Τουτο απο¬ τελεί έπίσης την πεποίθηση κάθε βλη- βινΡΟ δημοχρότη πολιτικοθ στ'κ κσ- πιτσλκττικές χώρες κσΐ δλων των «I- ρτιν6Φΐλων λοών. Την Ιδία επΐοης γνώμη υπεστήριζε καΐ δ κ Ούάλλσς, τοΠ όποίου ή γενναίο κσΐ είλικρινής ίπίβεση έναντίον τθν μανιοτκών τής «άτομικής» πολιτικης μπορεϊ νά ϊχει σάν Λποτελεσμα μεγάλη πολιτική με. τχχβολή στΐς Ήνωμ. Πολιτεϊες. ΔΕ ΦΟΒΑΤΑ1 ΤΗ ΒΟΜΒΛ Άπό έκεϊία ποϋ είπε 6 στροααρχης Γτάλιν βγαίνει κσβαρά δτι δ σοβιε. τικός λσός δέν φοβδται την άτομική βόμβα, γιατί, σέ ίελευταίσ άνάλυση, δ πόλεμος έξαρτδται Ληό τή δράαη κον λσίκΰν μαζων καί δχ, «πό τα τρομακτικά δπλα. "Ο Στάλιν πολύ έπικαιρα ύπενθύμΐσε δτι τό μονοιΐώ- λιο τής κατοχής τής άτομικής βόμβας Βέν μπορε; νά διαιηρη&εϊ επ) πολύ Φυσικά Ο1 Λπαντήσεις τού Στάλιν δέν θά λύσουν αύτόιιατα τά δύσκολα παγκόσμισ προβλήμστα "Ομως οη- μαντικίΐ συντελοθν στή βελτίωση .ής καταστάσεως κσΐ στήν έε,ομάλυνση τών διαφόρων μεταζθ τών ΔϋνΛμεων. Τό πρόίλημσ είνε τώρα «ν ή λογική καΐ ή Λλήθεια 9ά ύπερισχύαουν 'Η άπαν. τησπ στό πρόβλημα σύτό έξσρτάται *ΐό τούς λαούς, γιατί αν στιμίρα δέν υπάρχει ή απειλή τοθ πολέμου, αύτό δφείθεται κυρίως οτό δτ( οί πολεμο- χσρεΐς παράφρονες φοβοθντσι ν" *ντι· κρυσουν τή δύναμη τβν εΐρηνόψιλων λαων καΐ τής Σν>βιετικής -Ενώσεως.
Τής Ιδιος ένθουσιοτστικΐις ύποδοχής
ϊτυχε ή σννέντευξη τού Στάλιν κσΐ
οτήν Άμερική. ΕΙνε πολύ χαρακτηρι-
στικ' δτι πολλοΐ ΛρθΟογρΑφοι σι>νι.
στοΰν στόν πρόεδρο Τροθμαν νά έ1"-
ί'ΐ!"0*-1 ονν*ντηση μέ τί Στόλΐν, καθ1
δσον Οστερα *πό τίς απαντήσει; τ°ι)
ύπάρχουν οήμερα ιύ^οικες συνθϊ"1;
γιά τή διενθετηση των διαφόρων τω*
Μεγάλων μέ προσωπική έηαΦή των
&ι>ό Μεγάλην
θ. ΔΟΓΛΝΗΣ
ΟΙ ΔΗΛΛΣΕ1Σ ΤΟΥ Λ·Ι·ΖΕΝΧΛΟΥΙ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 26. (Ίδ. £«.).—
ΟΙ δηλώσεις τού στροπηγοθ %Αι^ενΓ
χάουερ, πού βρισκεται κσβ' οδόν Υ'*
«ήν Εύρώπη γι^ νά έπιθεωρήσει τις
άμερ^κσνικές οτραχιωτικές δι<νάμΕΙί· ιτροκάλεσαν ζωηροτάτη σΐσβηοη 3Τήν αμερικανική κοινή γνώμη Ίδιαι'εμη έντυιτωση προί,ενηοε ή δήλωση τ°" στοατηι,οθ ·Αιζενχσουερ δτι συμφω- ·εϊ μέ τό Στάλιν δσον αίορδ την «- τ»μ·κή βόμβα, πού κσί κατά τή °ΐΚ»Ι του ννώμη βέν μπορεί νά Είνε ι"0· φοηαιστικός παράγοντος α' 'νσν " · ληιο. Ό στρατηγός 'ΑιζΕνχόουερ Ι καμΓ 6χ,κληση π<>ός τούς πολιτικους
των Μεγάλων Δ'Γνάμίων νά ησί?Ζ
μέ άνοικτά χαρτιά προκειμένου ν' °~
τιμι'.ωπίσουν χα'ι νά έπιλύσουν τ* »ι·
β λ
μ
.-βνή προβήματα
ΟΙ αμερικανικές έφημερΐδες ξ
Κουθοθν να σχολιάζουν τίς δηλωσισ
τού Στάλιν «Τό «ΜτθΓίηλυ "'"«»
γράφει »π μετά τή συνένΤΕΐξη τ
Στάλιν δίνετσι νεα εύκαιρία στους 1-
^έτί- των «λλων χωρών ΟΙ ίφΠ^
ρ(6^ ■ τής Αριστεράν πσροτηΡθ^ ·'
οί Εηλώαεις Τοθ Στάλ.ν ένιοχύο»ν «
θ^σ-, τοϋ κ. θύάλλας, τού *™*'ί!
τελ» ηα;ο τήν πολιτική τη« Αμρ
Λπέναντ» οτή Σοβιετ**! "Ενωοη.