198137

Ηρακλ
ηην
ειον Κ0τίτης
ΙΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
>.ΑΟΛΟΠΚΗ.
Παρασκευη 1β Σ)ι6ρίαυ 1964
II
Δι«υθυνττ>ς - Ίβιοκτ,γ-ς.· ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑιΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙιΑ: Πλοοτείο "Λνίου Γεοργίου Καρύτ—» 12 Τ εε>. 229.
Ι ΕΚΚΑβΑΡΙΙΙΙ Ι »8ϊ ΤΟΥ ΑΥΤΕΙΟΥ...
«'ΛλλοΟ «ά κακκαρίον,αια, κι' άλλοϋ γεννοΰν οί κότ-
·»*.·»' «-^™«ί> · »· 'Δ'ν,ναν χαί είς τό χραχίδιον αύτό
,ής Κεντρικής Αμερικής, έδώ χαί ό κ τώ δεχαετηρίδας, κάτι
ηαιαχαήσγ: παί άπάχες περί «ν τεχνικόν Ιργον-μέψα,
είναι ή άληϊεια-----τήν διώρνγα, τήν «κλιμακω»ην», πού
«,,δέει τόν Ειρηνικόν Ωκεανόν μέ τήν θάλασσαν των Άν
ιιλλών, διά ν αναδειχΦϋ »β «νομά τού και νά ασβλαγίζβ-
■»ι» ώς πανκόίμιον σύμβολον πάσης «ρεμούλας»
«Χ*βας τό πράμμα!...», Ένα μόνον περιστατιχόν, καϊ
χάση «φασαρία»... 2ινάλεχϊ>ϋ, έν %οιαύτΏ περιπτώσει διά
φ «Λ'λλάόα τής όκταετίας Ααα,αμανλήι», είς την οποίαν,
ώς τα πράγμαια καχαδειχνύουν, χά&ε ίργον ήτο καί ενός
«//αναμάϊ» χαί *α»ε σύμβασις χαί πολλοί «Παναμΐδες»...
Άς αφήσωμεν δμως τάς γενιχότητας χαί Ας άσχολη.
Λθμβν — «πβτώνΐι καλαμω» μέ τρείς μόνον περιπτώσει:
αιτσ τόν πλούσιον «άμητχόν» ολίγων, μόνον ημερών, άρχί-
ζοντες άπό τάς μικροτέρας και προχωροϋνχες πρός χά ση-
μαντικωτέρας, ώς προβάλΛονται αυται είς τόν ήμερήοιον
Αθηναϊκον χυπονι
Α) _α»ά την διαπίστωσιν τοϋ οίκονομιχοΰ έπι&εωρη
ΐοθ κ. Χρ. Ααγοϋ, είς τήν όποιαν κατέληξεν ούτος κατό¬
πιν έμπερισίαΐ«μένης ερεύνης, πού διεξήγαγε μέ εντολήν
%1ς κυβερνήσεως, δεκάδεςέκατομμυρίων δραχμών έ σ παχ α-
ΙήΦησαν άακόπως ή περιήλθον άΦεμίτως είς Ιδιώτας καί
σβματεϊα, έκ τής διαχειρίσεως τοβ Όργανισμοϋ Ακινήτου
Περιουσίας χοϋ Δημοσίου είς Δωδεκάνησον κατά τήν πβ-
ρ,ίοδον των έτΛν 1953-63. Η οχετική έΉ&εσις παρέχει
μίαν είκόνα άνευ προηγουμένου σπατάλης τοϋ δημοσίου
χΐήματος άπό τήν Διοίκησιν τοϋ Όργανισμοϋ, ή όποία φέ-
β«ιαι μεριμνώοα μόνον διά τήν εξυπηρέτησιν άλλοτρίων
ημφεοόντων, συχνά ιδιωτικήν χαί δχι διά τό συμφέρον
τον ΔωδεκανησΐΛκοϋ λαοϋ, είς τόν οποίον άνήκει ή είς
ίχαιονιάδας έκατομμυρίων άνερχομένη περιουσία τοΰ Όρ·
γανισμοϋ.
β') Νέον τεραστίας εκτάσεως σκάνδαλον, αναφερόμε¬
νον είς τή»» νέαν Λαχαναγοραν Αθηνών άπεκαλύφϋ-η, τό
ίηοίον έγάέχεται νά οδηγήση μέχρις άξιώοεως έπιατροφής
κεφαλαίων (100 έκατ. δρχ.) τής Άμερικανικής βοηθείας.
Ή άντιχειμενική υπόστασις τοϋ νέου σκανδάλου σκι
αγραφβΖται είς έκθεσιν τοΰ περιφερειαχού έλεγχτοΰ τής
έν 'ϋίλλάδι Άμερικανικής Άποατολής διά τήν Νέαν Αγο¬
ράν, ύαοβληϋ·εϊσαν είς τόν υπουργόν Αναπληροί τήν Συν-
χονιομοϋ Η. Ανδρ. Παπανδρέου. Τα χύρια αημεΐα της συ-
νίστανται είς τα εξής *
1) Ό σκοπάς τής Νέας Άγοράς δέν είναι δυνατόν
πλέον νά έηιτευχ θ#, συνεπεία σωρείας σωαλμάτων δια-
«βαχθένΐων ύπ* τής Έλληνιχής Κυβερνήσεως (Σημ., Έν
ψοεϊ τάς Κυβερνήαεις τής Ε.Ρ.Ε.).
2) Λόγω τοϋ αυστήμαχος των ένοιχίων χαί των ύψη-
λών δαπανών λειτουργίας τοΰ αυγκροτήματος τής Άγοράς,
δέν πρόκειΐαι νά προκύψη ούδεμία αύξησις τοϋ εΐσοδήμα-
τος των παραγωγών, οΰτε θά μειωΰ·οϋν αί καχαβαλλόμεναι
τιμαί υπό τοβ τελικοΰ καταναλωτού.
€>('_" συνολιχήδαπάνη Ι κ τοϋ προ ϋ·
ηολογισμοϋ υπερέβη χατά 900 ο)ο τ ο
ά ρ χ ι χ ό ν προνπολογια&έν ϋ ψ ο ς.
4) Μέ τήν επέκτασιν τής συνολιχής δαπάνης δ άρχι-
τέκτων μηχανικάς ίλαβεν αμοιβήν διπλασίαν τής προϋπο-
Ιογια&είσης, παρά τό γεγονός, δτι απεδείχθη άκατάλληλος
διά μίαν τοιαύτην μελέτην ώς μηδέποχε είδικευϋεϊζ».
5) Ό ϊδιος μηχανικάς χαχεΐχε παραλλήλως καί την
θέοΊν χοϋ Διευ&νντοϋ τής Πολεοδομίας, παρά τώ Υπουρ¬
γείω Δημοαίων "Εργων, άγνωστον δέ πότε εύρισκε τόν
χρόνον νά παρακολουθή τό έκτελούμενον ε'ργον είς τήν
Αγοράν.
6) ΚανεΙς ίλεγχος δέν διενηργήθη άπό τό Υπουρ¬
γείον Οίχονομιχών.
7) Ή βααική έργολαβία ανετέθη «είς νέαν καΐ άπει¬
ρον έΐαιρίαν», τήν Τ.Ε. «Παπαδόπουλος, Παπα&ανααά-
ηονλος, Παραοχευόπουλος». (Πολύ... «μωραϊτίλα» μυρίζει).
Γ) Εκατόν Κως τριακόαια έχατομμύρια ετησίως καΐ
ίπΐ πενήνχα χρόνια θά ζημιώνεται ή Δ.Ε.Η. συνεπεία τής
ακανδαλώδους χαριστιχής συμβάσεως ή όποία υπεγράφη
επί Μ.Ρ.Ε. υπό τοϋ τόχε Γενικοϋ Διευθυντού της χ. Γ.
Πεζοπούλου, χαί διά τής οποίας παρέχεται πάμφ&ηνον
"ηλεκτρικόν ρεϋμα (3,1 χαί 3,6 χιλιοοτά τοϋ δολλαρίου
κατά ΧΒΩ) είς τήν εταιρείαν αΠεαοινέ», πού ανέλαβε τήν
βιομηχανίαν τοϋ άλουμινίου.
2'ά ανωτέρω άποτβλοΰν δ·απιθτώαεις τριών άνωτάτων
δικαστικών, οί όποϊοι είχον άναλόβ-ι, βααει τοΰ άρθρον
2 τοϋ νόμου 4*30)62, πρό διετίας, τόν έλεγχον είς τήν
Δ.Ε.Η. χαί οί όποϊοι υπέβαλον #δη τήν έκθεσίν των είς
•όν υπουργόν τής Βιομηχανίας.
Πολλαπλαΐ πολιτικαί εύθθνα
ίεωρεϊται βέβαιον, δτι θά προχύψουν — ώς συν«4;·εται
Ιχτών σχετικών δηλώσεων τοϋ ύπουργοϋ Βιομηχανίας
η. Ζιγδη - διά τάς Κυβέρνησις τής Ε.Ρ.Ε. συνεπεία των
4.9-φερομένων χαί άλλων σκανδάλων τής Δ.Ε.Η. χατά τό
χρονικόν διάατημα τής όκταετίας.
Έν τώ μεταξύ τό περί ου πρόκειται πόρισμα τής Εί-
•δικής Έπιχροπής Έχταχτου Έλέγχου - ή όποία επί 22
Ολοκλήρους μήνας διενήργησε διεξοδικήν Βρβυναν — θα
ίηοβληϋα είς την Δικαιοσύνην διά τόν χαταλογιβμόν των
ηοινικών εύϋ'υνών, ώς έκ τής εκτάσεως των. Ώς διευκρί-
νηαεν δ χ. Ζίγδης, ίργον τής έξ άνωτάτων διηαατικών έπι-
οπής ήτο νά διερευνήαχι τήν πολιτείαν των διοικησάντων
ν Δ.Ε.Η. χαί των ύπαλλήλων της μέχρι τοϋ 1902, μέ
ς ανακριτικήν άομοδιότητα, χωρΐς νά έπεκτείνεχαι
είς τήν διερεύνησιν καί διαπίστωσιν πολιτικών ευθυ-
Μία μεγαλειώδης καί πρωτοφανής προσπαθεία
Η ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ ΝΟΜΟΟΕΤΙΚΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΠΕΡΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ,,
Έκ τής έχϊέαεως δμως, είς την όποιαν άναφέρεται
Ηνσσίδα σκανδάλων χαί άνωμαλιών - πέραν έκείνου τον
«βνοσΐασίου - είς τάς οποίας έηρωταγωνίαχηααν η διε-
*9αμάτιοαν σοβαρόν ρόλον δ τέως γενικάς διευθυντάς κ
Γ. Πεζόπουλος, δ πρόεδρος κ. Π. Γουναράχτ,ς χαί ό νομι
«*ς συμβουλάς χ. θ. Μαχρής - παρασυρθή υπό τού κ
Γ. Πεζοπούλου - π ρ οχύ πτ ου ν α οβ αρωτ α
«α. εύθύναι διά την πολι τ ι χ ήν ηγ«
« ί α ν τοθ τόπου καθ' δλον τό »^υνη&έν χρο-
*«όν διάσίημα των άνωμαλίών χαί σχανδάλων. Θ ά πά-
β α σ τ ϋ, χατά α υ ν έ π ε ι α ν, Λ ν ά γ χ η, ν ά
•Ίν,#β δνόμος περί ευθυνής υπουρ¬
γόν.
*
Έκ παράλληλον, ό αύτάς*νόμος *'β1*££%™ ^^
Υ&ν Έσωχερικών επί κυβερνήσεων τής ΕΡ·Ε *ν °*έαε
Μέ τήν διαχε,ρισιν των μυστικών κονδύλην, δοθέντος, Λ
ο Είοαγνελεύς διαπιοτώνει σχετικώς την ΰπαβ*ιΙ*°™ν,®*
Η έκθεσις, τήν οποίαν, ώς γνωστόν, συνέταξεν δ Αν
«εισαγγελεύς τοό Άρείου Πάγου κ. Β. Σακελλαρίου εϊχε
*αραπίμφ&« β4·ς τήν τακτικήν δικαιοσύνην.
Μετά τήν γενομένην ύπ' αυτής εξέτασιν, ή έκθεσις
<«εστράφη, ήδ, βί(| τήν βουλήν μέ τήν παρατήρησιν τοϋ Εισαγγελέως, ό» διαπιστοΰνται έξ αυτής εϋν)ϋναι χαί δια τελεσάντων ύφυπουργών των Έσωτεριπών. Εφ δαον δέ δέν απεφασίσθε υπό τής Βουλής - μόνης αρμοδίας πρός «ούτο - ή ηοινικη δίωξις %ών ύπευ&ύνων πρώην υπουρ ΥΛν, καθίσταται άδύνατος μονομερηί «πό τής ταχτιχής δι- «αιοσύνης δίωξις των ύπευύ^ύνων Ιδιωτών. Άπόκειται, τώρα, τό δυοχερές, άλλά επιτακτικόν, κα¬ θήκον - ίθλος είς τήν Διχαιοσύνην , Λ 'Β «κι,β*»«|ΐ#ΐί »«ί Κ *ηβο* τοθ 4 # Μ Ι § ν,,, Β' 9. Τοιαύτην έχων την πηγαΙ- αΐν αφετηρίαν τό —όρον Νομο¬ σχέδιον πρό.<ειται βασικώς νά άνταττακρ^η είς τόν Κί,ριαρχρΰν ταΐ σκοπόν τοΰ ταιχέως προγραίμ 4.'απ-ιοιμοΰ άποκαταστάσεως 35. 000 τουλάχιστον οίκογεινιειών καί τής ανεγέρσεως 35 000 τού λάχιστον κατοικ'ών. Τό σημεί¬ ον τουτο είναι ττροάχον καί καί¬ ριον. Εάν ό άριθ,μός αύτάς δέν είναι πραγματικάς, δέν υφίστα¬ ται πράολημα ή ιμάλλον δέν υ¬ φίσταται σπουδαίον ττρόβληιμα καί σανεττώς ματαία ή έγκατ/ια ζρμένη τηροσττάΐ9εια. Πιβανώτατα ή Ύττ,ηρεσία τοΰ Ύττοιυργείου κατά τταράδο- σϋν έκ τής ττ,ροσι^άτου όκταετί¬ ας νά έμιφανιση ιάρ6|μούς σμι- κρύνοντας τό θέμα είς διαστά- ας ασημάντους, ώστε νά έξοο- φανίζεται αυτή αύτη ή εννο.α τού -ττραδλήιματος. ΊΕητΐευδή δέ συναφές μέ τό τοιοΰτον ή τοιού¬ τον ιμιέγεβος τοΰ ττροβλήματος είναι καί τό μέγεθος καϊ ή πη- Ί ΤΠ? χρηιματοίδοτήσεως άνάγ- ι νά θειμελιούθή ήτιολογηιμιένως ή θε;μελιώδης αυτή! έττιΐδίωξις τοΰ Νομοσιχεδίου. Δέν ύττάρ,χιει σήιμερον μία έ- ττίσηιμος καί άκρ,οής στατιστι- κή ττερϊ τοΰ άριβμοΰ των άστι- «ών προσφυγικών οίκογενειών, των Ιδεομένων στεγάσεως. "Εάν έξαιιριέση τις την ιμάνηιν Στα- στι,κήτν, ή άττοία έττεχειρήθη υπό τής το(τε ΈτΓΐτροττης Ά- τΓοκαταστάσεως ιΠροσφυγων καί "τγμοσΐιεύΒη κατά τό 1929, είς τάς τότε τρΐιμηνιαίας έκθέσεις, τάς ύττοδαλλομένας είς την τό¬ τε Κοινωνίαν των ΊΕΘνώνι, ού- δειμία άλλη έττηκολουΙθτ>σε έ<το- τε. Δέν επηκολούθησε δέ τοιαύ¬ τη ουτε και ιμετα τόν Νόμον 2797)1954 — ερί ύττοχρεωτικής άττογραΐΦής των προσφύγων. Είναι τούτο τό βασικόν «αί άρ- 'χήθεν μειονέκτημα, τό οποίον ιφανίζει 'άπό τής γενέσεώς τού τό ττιρόι&λημα τής άποχατα- <α.ί άπό ΐάττόψεως άνετταρκείας στάσεως των αστυν ττροσφύγ&ίν χρηΐματείδοτή'σεως (περίπου 1. 000.000 δραχμών έκ τοΰ ττρο- σφυγικοΰ δανείου καϊ τηερίπου 1.000 000 δραχμών έκ τοΰ προ- ύτΓθλογιιιτμοΰ, σύνολον δύο πε- ρίττου δισεκατομιμυρίων δραχ. άνεγερ9εισών έν συνόλφ 60. 000 περιττον κατθϋκιών έναντι άναΐγκώι/ 165.000 οί<ογενειών) καί άπό Ιάπόψεως ττρογραμμα- τ.σ,μού καί άκ,ριιβοϋς άπογρα- φής. Ένώ διά τούς αγρότας πρόσφυγας, υπήρξε καί άκρϋδε- στάτη και έγκα,ρος άττσγραφή (145.000 οικογένειαι1) καί όν κρι)6ής ττρογρςυμματιχτμός καί εγκαιρος καί ττλήιρη,ς χρηματο- δότησις (13 έκαταμμύρια χρυ- σών λ ρών "Αγγιλίας έκ των δύο πρ:σί>υγΐικών Βανείων) —ρός ά-
ποκατόιοτσσυν όλω»/ ιάνεξαιρέ-
τως των άποκαταοτατέων οί-
κογενειών, ούιδέν τοιούτον εγέ¬
νετο διά τούς άστούς πρόσ<]>ΐλ.
γας. ΠοΤα ήδη τα επί τούτου
στουεΐ
ΤΟΥ ΑΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. ΝΙΚ. ΜΑΝΟΥΣΗ
ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΫ ΑΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΑΡ' ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ,
Ό.— Ώς πρώτον 6ασι<ον μετατΓολειμικόν στοϋχεΤον είναι ή άττό 19 Ίουνίοι; 1952 έ.<θε- σις τοΰ Ύττουργείου Κοιν. Προ- '/οίας ή ύποβληθεΐσα είς τό Γε¬ νικόν Λογιστηριον. Έν αύτη μεταιξύ άλλων ιέκτίιθεται, δτι κα¬ τά τάς γενομένας τταρά τοΰ Ύ- πουργείου διαδαχικάς άττογρα¬ φάς των υπό άθλίας συνθήκας στεγαζόμενον ττρςχοΐφνγ,κώΐ' οί- καγενειάν είς τα ιάνά τό Κράτος άστ.κά Κέντρα ό άρ.Θ,μός αυτών άνέρχεται είς 35 000 περίττου, χωρίς δμως νά διευκρινίζεται έν αυτή εάν είς τον άρυθ,μάν τούτον ττερ:λαμι6άνωνται καϊ αί επί έ- ι«ο«ίω είς μεμισθωμιένα υπό των ι'5ίων οϊκήματα στεγαζάμεναι οί κσγένειαι. Έπίσης διαπιστού- ται έν τή εκθέσει ότι ττρόκιειταί περϊ μυκροαστ κων έργατικών κατά τό ττΐλεΐστον και άττόρων έν γένει οίκογενειών, αΐτινες δέν έχουν την δυνατότηιτα τής 6>ά
των ϊΰίων αυτών δυνάιμεων 6ελ-
τιώσεως των στεγαστικών σι,ν-
θηκών των. Περαιτέρω έκτίθεται
δτι διά την στέΐγασ^ν των ανω¬
τέρα οίκογενε ών θά άπαιτηθή
ή ανέγερσις 35 000 νέων κατοι-
κιών έξ ενός, δύο ή τριών δωμα-
τίων (Α, Β, Γ τύπου), ένσυ-ζε-
'χεία δέ προσΐ5ιορίζεται ό ά-
ρ.θμός των κατοικιών, αί οποίαι
δέον ινα άνεγερθώσιν είς την πε¬
ριοχήν των ΊΑΘηνών (11.000
ΤΓερίττου), είς την περιοχήν Πε.-
ραιώς (7.000 ττερίπου) είς την
ττεριαχήν θεσσαλονίκης (7.000
τΓΐερίττου) καί είς άλλας κ<χτ·ο- ναμαζομένας —όλεις (10 000 πε ρίπου. Τό στοιχείον το>το, τό
όττοΐον δύναται νά χρησ ιμεύση
ώς βασ ς εκτιμήσεως, προσετΓ,-
βεδαϋθύται έμμέσως καί έξ ά^>-
λκν μεταγενέστερον στοιιχείων.
Είΐμΐα. ή είστ|ΐγητική ύττουργική
έκιδεσις άπό 26 Ίουν^ο^ 1952
επί τού Νομοσχεδιον - Νόμου
2883)1952 «περί δ.ατχειρίσεως
τής Άναλλαξίιμου ττ&ριουσίας»
έν τή όποία οί τρείς τότε άρ,μά-
δ οί Ύπουργοί, Γεωργίας, Κο>-
νωνικής Προνοίας καί Οάκσναμ'-
κών τανίζουν τα εξής: «Τό μέγα
πρόδληιμια τής στεγάσεως των
άστών -προσφύγων τταραιμένει ά¬
πό 'ΤΓθλλών ίτών άλυτον, καίτοι
κατεδλήθηκταν ττρές τούτο κατά
τό απώτερον παρελθόν ττολύτι-
μοι ττροσπάθειαι. ΕΤνα. γεγονός
ότι 24.000 καί πλέον οικογέ¬
νειαι (άπορον πώς αί 35.000
τής άνω ταυτοχρόνου σιχεδον ύ-
τΓθΐ>ργικής εκθέσεως ιδγιναν α¬
ποτόμως 24 000) των παλαιών
προσφύγων, δέ» ηύτύχησαν εί-
σέτι νά άτΓοκτήισοΐΛ/ ιδίαν στέ-
γη·ν καΐ δαιτώνται υπό συ.θη-
κας άποτελοΰσας άλη)θΐ'νην πρό¬
κλησιν τοΰ πολ.τισιμού».
Έττακολου9εΐ μετά ταύτα έ¬
τερα εΐσηγητυκή έκθεσις έττϊ
τού ΝομοσιχεδίοίΗΝάμου 2967)
1954 «ττερϊ διαιχειρίσεως τής
Ανταλλαξίμου Περιουσίας», είς
τήν οποίαν έμφαντικώτερον το-
νίζονται τα έίξής: «Ή υπό σον-
θτ^κοος άπαδούσας είς τήν εΛΌ'-
αν της άνΘρωττίνιηις αξιοπρεπεί¬
ας βιαίδίωσις έττί τρείς καϊ
πλέον δεκαετηρίδας 35000 οί¬
κογενειών (άττορον πώς αί 24.
000 τής προηγουμένης εκθέσε¬
ως έγιναν και αθθις, ώς ήσαν
καί είναι ττράγματι 35.000)
προερχομένων έκ τού έκριζωθεν-
τος των έστιών τοΰ Έλληνισίμοΰ
τής Μ. Άσίας, Πόντου κα θρά-
κης έφείλκυσε την ττροσσχήν
τής Κυβερνήσεως, ήτις και συμ-
ττεριιόλαΐοεν είς τό ττρόγραμιμά
της την στέγασιν των έν λόγω
οίκογενειών δ.ά της διαθέσεως
πρός τούτο των άναγκαίων πι-
στώσεων ώς καί των έσάοων τής
Μουσουλμανικής Περιουσίας».
Περαιτέρω ώς στουχιεΐον 6α-
ρυσημαντον είναι καί ή
Συνέγεια είς ττν 4ην «τελίδσ
·ε>··οο·οοοο···ο·ο·····οο·
ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ
ΕΙΣ ΑΚΕΡΑΙΟΝ
Διακατέιχεται Ιάπό την έλττί-
5α —^ή ιμάλλον είναι 6έι6αιος—
ό ιΠροσφυγιικός ΐΚόσιμος, δτι ή
Κυβέρνησις, τής οποίας ό Πρό-
εΐ'ρος κ. Γ. Παπανδρέου περιέ-
λαδεν είς τό επίσημον ττρο&κλο-
γϋκόν τοο πρόγραιμιμα την όλο-
κλήιρωσιν τής πρα-σιφυγυκής ά-
ττο<αταστάσεως, θά υιοθετήση είς τό ακέραιον την βίσηγητυκήν ^έκβεσν καί τό σιχιέδιον νόμου «ττερί άποκαταστάσεως άστών ττροισφύγων», ττού τταιραΐκληθείς υπό ένΐδιαφε,ρομίνης ττροσφυγι- κής όργαινώσεως ικατήρτισεν, έξ ύττααχής, ό διακιεκριιμένος >τυ-
νεργάτης ιμας καϊ πρώην ύπουρ-
γός κ. Ν- Μανούσης καϊ πού
'δημοσ^ευεται, άπό τού προ·η-
γο,-ιμένου φύιλλου ιμας, όλόκλη-
ρος είς τάς στήλας μας. Πεό-
κεΐται, ώς θά ά/τιληφΐ9ή ή Κυ-
βέρνησυς, οί άναιγνώσται μας
καί πάς ένδΛοφερόιμβνος διά τό
αναφερόμενον ζωτυκόν θέ,μα, πε¬
ρί έργου άληθώς ττολυτίμου καϊ
έμτΓεριστατωμιένου, τό οποίον
μόνον ενιας άττο τούς έίλαχίστους
πολιτευιτάς ,μας ττού βχουν εί5ι-
κευ!3ήι, ώς ό έτπλεκτος σιυνεργάμ
της ,μας, είς τα -ροσφι>η/ικά ζη-
τήματα:, ήτο δυνατόν νά τό συλ-
λά&η έν τώ σονόλω τού καί νά
δ ατυπώση νο,μστειχ/ικώς, κατά
τρότΓον αρτ ι όν καί διά τού ό-
ττοίου όλο<ληρώνεται ή έπίλι». σις τού άκκρειμοΰντος έπ-ϊ τέσσα ρας καϊ ττλέοιν δεκαετηρίδας πρειθλήματος τής στεγάσεως των άστών προσφύγων, κατά τρόπον όρ9ολογ.στιικον καί αάμ φοΰΛ»ον καϊ ττρός τό δικαον. Δέν είναι τωρινή, δέν είναι έφήμερη... Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΙΗΝΕΚΩΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΗ ΦΥΛΗ ΣΤΗ ΠΟΛΗ (Ή άγωνία καί τό μαρτύριον ενός άναιαζομένου λαοΰ επί αίώνες) Ή θιχτία αύτη τού τρόμου, τού ττόνου, τής συμφοράς, της άνειίττοτης σιιμφοράς, ττού συ/>
τελεΐταΐι σέ ιμιά εύγενική ψυλή
ττού ικατά κοινήν όμολογίαν,
ττιροσέψερε τα φώτα «αί την
ττρόοΐδο στό κόσμο και ττραμ'η^
θικά έκεΐ στό α'ώνιο 6ο>μό τής
Έστίας τηις, στό ττολιτικό <αϊ γεωγραφικο έ<εϊνο ττρομσιχώυα;, στό ιττιό ώμορφο καί τό έττίκα1- ιρο σηιμεϊο τής γης, όττοι/ επι χι¬ λ ΐιετηρίδες ακτϋνοοολοϋσε κιί Η ΚΑΕΙΙΑ ΕΠΙΧΡΥΣΗ ΣΤΗΑΗ Ό ττάνος καί ό τρόμος των Πολιτών δέν είναι τωρινός δέν εΤναΐ' έψήμιερος. Είναι διαρκής μέ έιναλλασόΐμιενες τττυχές καί αύξομειώσεις Τόν ιδζησε ό λα- ός αύτός έκεΐ διηνεκώς κατά τές 23 ιάνεπιτΜχεΐς ττολιορκίιες καί τές 2 ιέτΓΐτυχιεΐς έξ ών ή τελευ¬ ταία όλέθρια. Ή μιά τού 1204 ττού ήτο ιμοιραϊα γιατΐ ώ,ιεφά- νη ή ιάπασάθρωση, τό ράΐγ ισμα 6χι των στερεών τειχών της Πό- λης άλιλά τής ψι»χικής συστάσε- ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Τσεμπερλή Τάς) *ΙΙ μοιρολατρεία καί ή σνμφορά ποΰ έπηχολοΰθηβε μετά τήν "Άλ·>-
σιν ώδηγοισι τό άλλόφρον πλήθος στή στήλη τον 'Αγίου Κωνσταν-
τίνου οπου πίρίμιναν πώς βά έλθη δγγελος μέ πύρινη ρομφαία καί
θα παΰση τή σφαγή πού έξακολουθοΰσε. Όντως μβτα τριήμερον ε-
πανσε ή γενική σφαγη και εδόθη υποσχεσις σεβασμου ζωης και ανε-
κηρυχθή Πατριήρχης ό Άνθβνωτικός Γενάβιος γιά νά μή ζητηθΉ
ποτέ βοηθεία άπό τή Δύσι, άλλά ή μερική σφαγή έξακολουθοθσε
ε/εϊ έκάυτκτε σέ κάϋε έθνική άνάτασι, ηού άλλον έξεδηλοΰτο μέχρι
καί των ήμεών μας πού άντεκατεστάϋη μέ τήν Ιξωβι καί άηογύμνωσι.
δπου «ατεκλύσθη άπό τα σιμή- ( ως τοΰ λαοΰ, τοΰ λαοΰ τοΰ ό-
ινη των γυπών έπιδρ3μέων, ττρο
6 αίώνων ,μάς φέρει μέσα σιήν
ψυχή την συντρυδή, άλλά καί
τό ισυναίσΐ9ηιμα τής άναλγησίας
ΤΓού έπικρατεΐ, γιά ό,τι προδεν-
τ κό συντελεΐται στό κόσ,μο, ττού
κστακιλύζεται ά<άμη άττό ήμ καί όπιοιθοδραμικούς ττοίου την ή.ρωϊκήν τταρόΙδοσΛ/ τής πραοττΓαθείας, εΐίχε κάμψει τό φεούδαρχικόν καθεστώς τής έκιμετάλλ'ευσης καί ή κακώς έν- νοουμένη έφαρμογή των θρησκο ληπτών τύπον, ή άπολυτότης τής οποίας ή σύλληψις, γςτ/- νούσε φανατυκές διαφορίς καϊ άντιθέσεις άλλά καΐ ττροσήλωσι νοσηρή σέ σοφ^στικές έννο ις άπόκοσμες, ττού τταρέλυαν την άτομΐική άνάταση, καϊ την δρά- ση τοΰ συνόλου. Ή έίννο α τής Κιρατικής ίσχύος, της κολϊογι κης εϋημερίας καί της διαρκούς τπροάδου τής έπιΐδολής τού ττο- λ τ.σιμοϋ, όπως την συνέλαδαν οί "ΐΕλλιηνες καϊ οί έλληνιστές »α:ί ήθέληισαν νά 'συνεχίισουν οί ρωμαΐοι, ιέξησθένησε καϊ έξε- τράπη ,μέ τό άττολυταριχΐικόν ττνεύ,μα στό λΛεσαίω,να καϊ ιμέ την ΐΤΓνοην ιδίως της θρησκσλη- ψίας, ττού έδάσιζε σέ ώρισμέ- ννους ώνεφαρμόστους καί άνετιι- τυιχεΤς τύττους, τήιν δύναιμη τής ήθικής καί της εύνρμίας, καθώς καϊ της ικρατικης ιϊτπόοτοΐσης. Όταν 6έ, σ' αϋτά προστεθή ότι ή ίδιοτέλεια ή άδικία, ή φι>
λοορχία, ό ττλουτισμός, πού ά-
νέβαζαν στην Ιάρχη έτΓαήδει-
ους *ιαϊ άχι ττάντα έναρέτοος
καϊ ίκιανούς ΟΜδρες, ττού χρη-
σι,μοττοιοΰσαν καί την θρησκεία
άκόμη ητιρός κάλι.ψι τής άνο,μίας
των ιμαζύ ,μέ την γυμνότητά των
άττό κάθε πολιτικόίτητα καϊ ά-
ξία, θά καταλήΐξου.με στό συμ-
~έ]ρασμα, ττώς ή έλληνορω,μαϊ-
κή αύτοκιρατορία διαρκώς έτρί>-
κλ'ζε καί έξασθενούσε, ένώ ιιε-
ρΐΰηφύγγετο άπό έπιδραμ.χές
όρδές ΤΓού άντέγιραφον δμως
τα καλά ιμόνον συστήματά της
καί Ιεπερναν σφρΤγος. Πάνη^
κατά τόν Ντηλ ή έσωτερ·.-
κή διαρκής θρησχολητττική κοί-
ση καί ή έξωτερΐική φθορά έκ
των ιβαροαρϋκών έττιδρο,μών, 6~|-
ιμιοοργοϋσαν διακυ,μάνσεις καί
Ιάντϋδράσας άναλόγους πού συ-
ΊνεκλόνιΙζσΐν την αύτοκρατορ>αν
,μέχρι τής Β. "Αλωσης 1453
]άπό τούς Τού,ρκους. Καϊ γ ι" αύ¬
την την "Λλωση καθώς και τό
δράμα καί τόν στταραγιμό ΐών
Ι'κατοίικων, των Πολιτών, πού δ-
ΐεφυγαν την σφαγή καί ττού έ'-
ξακολουθεΐ ό ψυχικός τους σπα-
ραγΐμός μόχρι τώρα ιμέ την αίώ-
άγωνία τής ττροσμονής, θά
λησωμε λίγο τώρα.
Γιαττί ή κρυΦή ώλττίδα πή^
ιΐάς ηλθε καί άνέτειλε ή
ήτο έκικλειψη δυστυιχώς.
Τό βυζαντινό δράμα τής άκμής
καί παρακιμής, πού καταλογί-
ζεται στήν ίικανότητα ώρισμέ-
ινων αύτοκρατόρων ττού έθειμε-
λίωναν ή γΐκρέμιΐζαν καταστά-
σεις προάδου ή αΤσιχους τές 6-
ττοΐες κληροναμούσαν άλλοι α< τυρες βασιλείς δυστυχώς β;τι- κατοτΓτρίσθηκε ιμετά την Έλλη- νική Άτρελευθέρωσηι, στήν Πα- λιγγανεσία, ιτΓού έγινε μέ 'Γό- σες θυσίες καί έκληρονάμ'ησαν άνίικ,ανοι Ξενοττάτριοες έστειμμέ· νοι 'μέ ήρω'ίκά καί ιμαρτυρικά όνάματα, ιμόνηι δέ ιβδελυρή Ικα- ■νόττττα ΐτΓαρουσίασιαν, νά δια- (Συνήχιεια είς την 4ην σβλίόα) ΔΗΛΩΣΙΣ Ή εφημερίς μας προκειμένου νά συμβάλη διά την οτέγασιν των αναγνωστών της, κατόπιν άγοράς νέων έκτάσεων είς τήν περιοχήν Έκάλης καί Σουνίου καί έν συνεχεία των έκεΐ οίκισμών μας, ευρίσκεται είς τήν ευχάριστον θέσιν νά δηλώστ] δτι δέχεται αίτήσεις αυ¬ τών διά τήν συμμετοχήν είς τήν κλήρωσιν, ή όποία θά πραγματοποιηθή προσεχώς. Ή Ικτασίς μας τής Έκάλης ευρίσκεται είς τό ώ· ραιώτερον σημείον τής περιοχής καί δεσπόζει αυτής. Είναι πευκόφυτος καί πλησίον τοθ ήλεκτρικού βικτύου ώς καί ύδατος, αί δέ οδοί μέχρι τοθ ΟΙκισμοΟ είναι άσφαλτοστρωμένοι. Έπίσης ό Οίκισμός τοθ Σουνίου ευρίσκεται είς τό 52ον χιλιόμ. τής όδοθ Σουνίου διά των Μεσογείων. Πε· ριβρέχεται διά θαλάσσης καί Ιχει ήλεκρικό καί νερό ώς έπίσης καί τακτικήν συγκοινωνίαν. Αί αίτήσεις δέον νά άπευθύνωνται είς τήν εφημερίδα μας. Έκ τής Διευθύνσεως ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΝΣΤΟΝΤΙΝΟΝ ΕΝ Α ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΑΑΜΑ Τοθ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ©ά γυρίσιω,με οτ)μερα γιά λί¬ γο, έξήντα άχτώ χρόναΐ ττίσω. Ό τότε διάδοχος Κωνσταντί¬ νος ένηλΐιχιούται. Ή 'Αθηνα κι' όλος ό Έλληνισιμός —έλεΰθε- ρος κιι' ύτΓΟδουλος— ττανηγυρί- ζει τάεύτυχές γεγονός. Ή Με- γάλη Ίδέα εΤναι όλόζώντσΛη στίς καρδ'ές των Πανελλήνων· —«Καί στήν Πόλη .» είναι ή εώχή κι' ή ττροσευχή τους. Είναι ό ίμύχιος, ό ά<οίμητος, ό άνύ- στακτος πό|3ος, πού φλογίζει τα στηθη τους. Είναι τό πρόσ- ταγ,μα έκεϊνο, πού ττέρασε σάν είιμαιρμένη άπό στόμα σέ στό- μα, άπό κοορδιά σέ καρ5ιά, στό αΐμα μέσα τής Φυλής «ι' ξμίΐ- ι/ε ζω,ιτανό καί στά ττό ιμαϋρα άκόμη χρόνια τής σκλαδιάς. Στό πρόσω πό τού διαδάχου Κωνσταντίνου ό έλληνυχός λαός όραματίζεται τήν εκπληρώση τοϋ μεγάλου τού πόθου. Στό σπαθί τού στηρίζει δλες τίς ροδόχρωμες έλττίδες τού. Οί ττανηγυρΐισμοί γιά τόν Κωνσταντϊνο οΛδέχονται ό ένας τόν άλλον. Δοξολογίιες, στρα- τιωτΐικές παρατάξεις, σημαΛ- στολχημοί, αύλκκές δεξιώσεις, λαϊκές συγκεντιρώσεις, διαδηλώ- σε.ς, έθν,κοί ιχοροί. Στίς πανηγυρικές αύτές έκ- δηλώσε ς δέν ήταν δυνοαό νά λείψη καί ή ττο'ηση. Ό έθν,κός 6άρ(5ος ιΚωστης Παλαμάς θ' ά- φ.ερώσει πολύστμχο ττοίιη,μα «είς τόν ιΚωνσταντΐνον». Βεβαία ό στίχος δέν είναι τεχνικάς ούτε ιμεγαλόττνοος δ- πως στά <μεταγενέστερα τρα- γούοια τού Ό ποιητής δέν έχει άνοίξει άκό,μη τα φτερά τού τα μιεγάλα γιά τα ύψτ)λά ττετά- γματα. 'ΕΞκιδηλώνει δμως στό ττο!τ>μά τού αύτό δλα τα ττα-
τρ,ωτικά τού συναισθήματα κι'
όραματίζεται τόν Κωνστ<χντΤνο νά ξΐτπνά τήν «Κόρη την ττεν- τάμορφη* άττ' τόν πολύχρονο ύττνο τής σκλοβδιάς Τό ττοίηιμα αύτό τού Πάλα¬ ιμα είναι δτ,μοσιεαμένο σέ άθην ναϊκό ττεριοδικά τό Νοέμβριο τού 1886. "Οσο τουλάχιστον ξαίρομε δέν περ λαμ6άνεται σέ καμμιά άττ' τί; έκδοθεΐσες ττοιη- τ:κές σχιιλλογές τού. Σ ήιμερα, <μέ τούς εύτυχεΤς γά- μους τού όμώνυ,μου έγγονού βασιλέως, τό ορίσκο,με έπίκαΐ'- ρο, γιατί ταιριάζει πολύ καί σ*' αυτόν. Άν ατυχώς, τούς τελαηαί- ους καιρούς, δέν είναι τόσο έν- τονη ή Μεγάλη, Ίδέα, ττού γ' αΰτήιν άνατράφηικαν καί μεγά- λωσαν γενεές καί γενεές "Ελ- λήινων, κάπο α σττίθα της δέν τταύει ν" άνάδη σέ ιμιά γωνια τής ψυχής των, ττού ιμττορεΐ κά- ατοτε νά προκοιλέση τή ,μεγάλη πι»ρκιαϊά γιά την έκτηλήρωση των Ίστορικών ττεπρωμένων τού Γένους. "Άς έλττίσω,μιε κυ* άς εϋχηθού- με δττως ό νεαρός βασιλεύς, πού τίς ιμέρες αύτές στεφανώ- νεται ιμέ τού ύμεναίου αά άνθη, στεφανωθή γρήγορα καί μέ ~ής Δάξας τόν στέφιανΌ έκεΐ στοι/ μεγάλο ναό τής Θεάς Σοφίας, ττού πάντα περΐιμέινει δνα Κων¬ σταντϊνο. . . ■ Ιδού τώρα μερυκές στροφές άπό τό τΓθίημα τού Πάλαιμα μέ τίτλο «Είς τόν Κωνοτταντΐνο»: Στήν όψι Σου νεσγέννητη γλυκοχαράζει πλάσι καί κοσμός άνασταίινεται νεΛίρόζ νά σ' άγκαλιάση, κ' ή Ίστορία μας γιά Σέ τίς δάφνες της μαζώνει κι' ένα στεφάνι Σοΰ φορεΐ καί μ' ενα φώς Σέ ζώνει, καί γύρω στό κεφάλι Σου ττετούν σαν άγγελούδια τ' άπό<ρι,φα μηνύ,ματα καί τα γλυ<ά τιραγούδια, πού τόσα χρόνια έπρό|3ΐμεναν, τραγούδαγαν Έισόνα, Έσένα,, ιμεγαλάχαρητο τού βασιλιά ιμας γέννα! Κ / ιάττ' άκρη σ' άκρη, οττου Ελλάς έλεύθερη καί δουλα, <ίό3ε ψυιχή άντρειώνεται, χτνπά καθε καρδούλα γιά Σέ τό ττρωτογέννητο τού θράνου μας ολαστάρι, καμόιρ' εΐσαι στή ιμάνα Σου, σ' έμάς ττροσκίΛηττάρι! ΟΊ τταλαιοϊ Αύτοκ,ράτορες όπώχεις τΓ όνομά τους, ιάνάμεσα σέ χιλίους δυό τού τταλοοτοΰ νομάτους οτςχν καμμιά γιορτή στήν Πόλη φάρναν 'γύρα, άστράφταν ιμεσ' στό ιμάλαμα καί ιμέσα στήν ττορφύρα' ,μά λάμπεις πλουσιώτερος έμπ'ρός μας, ιΚωνσταντΐνε, γιατ' ή άγάπη ενός λοοού δικός Σου πλοΰτος είναι! ιΚαθώς ή θύρα ή φανταστή, των άντρειωμένων ένοια, που κλεΤ ρουμπύνια όνεΐιρευτά καί πλούτη διαμαντένια καί στέκε» αίώνες χαί καιρούς. κλευστή καί στοΐιχειω,μένη κ ι* άνημπορος ό γίγαντας αύτός ιμτηροστά της ιμένει, ττου σειούνταμ άπό τα χέρια τού σάν τάδεντρόκιαο'ι 6ράχο , >μά ,μ' Ινα λόγο ιμαγικό άνοίγει ευθύς μονάτχη,
ετσι κατΓάκΛε'σττι γιά ιμάς της Μοίρας στέχ' ή πυλη...
Μά τό δΐικό Σου τ" όνομα φτάνει νά είπουν τα χείλη,
κι' ώνοίγει ευθύς, καί βλέπουμε κα>ρούς οττου θαρθοθνε,
κι' άναγαλλιάζουν οί καρδιές κ' οί φαντασίες ,μεθούνε
.μπρός σέ —ατρίδα όλόφωτη, κι' άνθίζθΜν σάν καί πρώτα
στόν Κολωνός ο νάρκΐ'σσος κ' ή δάφνη στόν ιΕύρώτα!
Την £»ρα πού ιχιλιάκριι&η ιμεσ' στην τΓλαπιειά της κλίνη
τή Ιθάλασσα 'ξαγνάντεψαν οί «Μύρ.οΛ- ΙέκεΤνοι
μεσ' οττών έ·χθρών τό κίινδυνο καί ιμέσ' στά έρμα ξένα,
δέν ενοιωσαν τόση χαρά σέ στή'9η ώπελττισμένα,
σάν τή δχή μας τή χαρά ττού Σέ θωροΰ,με τώρα.
Των τραμερών Σαρακινών τα πλήθη τα α'ιμοοόρα
την πιρώτη έκείνη τή φορά ττού ώρμήσανε στήν Πόλη
κιΓ ιάττΓ την Χρυσόπορτα βαθειά τήν ΐαγνατέψα,ν, όλη
νά ζωγραφίζεται όλόλαμπρη, ,μέσ' στού οϋρανοΰ τα πλάτια,
μέ τίς ψηλές τίς έκκλησυές, τ' ώπέραντα παλάτια,
ποτέ δέν θά φα/τάσθη<αιν τή δόξα μας τήν ΤΓρώτη τόσον ώραία, καθώς εμείς τήν 'ίδική σου νιότη! Κ»' ό άσπραμάλλης ό σοφός,πού ψάχινει γιά τ' άστέρι τό ιμακρυνό κι' ά3ώρητο μ' 3^α γυαλί στό ιχέρι, όταν στά μάτια τού ιμττροστά προβάλη άπ' τα ουράν ια, χρύοει λιγώτερη άττό ιμάς έκεΐνος περηφάνεια! Γέροι, ττού νοιώθετε σΐιμά τοΰ μ/νηματος την ώρα, γιά ιέδέστε Τον, 'κι' όλότχαρα κλεΐστε τα ιμάτια τώρα! Λεΐοέντες, ττού δέν τρέμετε τό σκιάχτρο τού θανάτου, γιά ιδέστε Τον καί νο.ώσετε διπλή ζωή ιμπροστά Τού! "Αντρες, καρφώστέ τα σ' Αυτόν τα μάτια σας· ποίος ξαίρε. σέ ποιόνε δρόμο τ* άστρο τού έγράφη νά ιμάς φέρη! Γυνακες, ττώχετε καρδιά καί καλωσύνη τόση, παρακαλεϊτε τό Θεό στά νιάτα νά δώση όλες τίς 'χάρες τ' ούρανοΰ κιι' δλεο τίς κοολοσύνες Παρ&ένες, στεφανώστε Τον μέ ρό5α ικαί μυρσ'μνες. Μέ τό δΐικό Τοι» τ' όνομα τίς νύχτες, τίς ήμέρες, στήν κούνια νανουρίζετε τα δρέφη σας, μητέρες! Κ' έσεΐς, παιδάκια, ττιό τρελλά χορεύετε, γελάτε. Έλάτε άχι ν' άκούσετε, ,μά γιά νά ίδήτ' έλάτε τό τταραμύθι ττώχετε τόσες φορές γροικίσει: Νά! νά τό ιδασιλόπουλο πού ήρθε νά ξι/πνήση μεσ' στή σικλαΐ6ιά τού δάκοντα 'βαρειοκοΐιμισιμένη μέσ' στή σικλαδιά τού δραίοντα καυρούς καί χρόν»ΐ;α μένει· ·. Άς εϋ,χηθοΰμε καϊ ττάλι ατό νεαρό βασιλέα ιμας γιά τή με¬ γάλη ιμέρα της ζωής. «Όλες τίς χαρές τ' ούρανοΰ κιι' άλί,ς τίς καλοσύνες» κι* άς χαιρετί- σοοιμε ιμέ ττίοτη -πρός τή ρη*ή έπιταγή ιτοΰ Γένους, τόν ύοτίρ- νό(ν ιμας καϊ μαζϊ τόν Νέον Κων- σταντινο! ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ Η ΑΝΝΑ - ΜΑΡΙΑ ΕΤναιΐ' ΟΜ^μΦισ6τ)τη[τον ότι ττερ νχ>ΰ|με ιμία νάα έτταχή στήν ο¬
ποίαν οί φανερές χαρές έχουν
π·ερΐισσότερη στ,μασία άττό δ,τι
είχον ττοτέ.
"Άν ή "(Αννα - Μαρία εΐχε ο-
λους τούς τίτΐλους ττού Ιχει καί
περισσοτέρους άκό,μη και ήταν
άν άχι άσιχημη, τουλάχιστον δ¬
χι ώ,ραία, Ιδλο τό κλΐμα τής ύ-
ποοοχής, όλη, ή άτιμόσφαιρα
χαράς καί ένθουσιασ,μοΰ θά ί-Τ-
χε άλλη ποιότηρτα άλΐλη ένταση.
Αΰτό όφείλεται στό γεγονός ό¬
τι ττερνου,με ιμιά έττοχή ιδιαιτέ¬
ρα εϋαίσθητηι στό κ.εφάλα.0
της όμορΦΐας, δπου οί έ
χορ^ς .,
σία άττό δ,τι εΤχαν άλλοτε.
Σήμερα την άμορφιά τήν θέ-
λου,με τελεία, την κοιτάμε μέ
τό ιμικροσκόπιον καί την κρί¬
νομεν μέ αΰστηρότητα.
Ή 'Λννα - Μαρία μέ σιγου-
ρ.ά, μέ άπλότητα, ιμέ άφέιλεια,
μέ γαλήνη, έλαφιροτΓερπάτητη
γλυστράει στή ζωή, άναιμφΐσβή
τητα ώραία, χωρίς καιμμιά ά-
νηριυχία, ώραία και λετπή ττρο-
στατευρμέινην άπτό την αΤγλη(ν
την δική της, την άτρμικήν.
Π,ρωταγωνίστρια οτήν ζωή ή
άμορφη δασιλοττοΰλα "Αννα -

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Λ ΟΥΤ Ρ Α Κ Ι
"'Εως
Β'
αύτη τη
στιιγιμή π ου
γράΐφω, περάσανε ακριβώς 18
μέρες ώττό τότε Καί πΐρ.-
μένω άχό(μηι άπάντησι!
Ό κύριος «οσυνάδελφος» δέ^
έθ;ώρηισε ΰτΓοχρέωσί τού ν' α¬
παντήση σ' &να συνόβελιφό τού
πρζσιδύτερο καί ττιό τηειττεΐιρα-
μένο ποΰ τού1 βκα,με την τυμή
ινα τοϋ γράψη, γ'ΐά νά τοΰ υπο
δείιξη ένα καθήκον τού άλλά καί
γιά νά τόν ττροψυλά)ξηι άπό άλ-
λες έττκρίσεις
Ό κύριος άρ,μοδιώτατος κυ¬
βερνητικάς τταιράιγων ιέττί τοθ
Τ ουρισμοί), ιάμειιβόιμενος γιά την
έξάοΐκηισι τούτη των καιθηκόν-
των τού, ιδιαβέτων καί αύτοκί-
νηιτο καί τηλέφωνα καί αοηθούς,
εθεώρησα πιεριττό ινα επιληφθή
τής οιαρ9ώσεως τοΰ καικοΰ.
Μήττως δέν έλαβε το γράα
,μα μου; θά πήτε. Άδύνατο.
Έιτει(5ή τ' άνεπ'ιδατα γράμματα
έττ στρέφονται στόν αποστολαί
τους, κιι' έγώ δέν τό πήρα π'ι-
σω. Μήττως οί ττιερί τόν κύριον
«Γενικόν» 6αη|θοΐ καί γραμιμα-
τεΐς καί φαριισαΐοι τταραπΐ:-
τάξανε στό καλάθι των άτχμή-
στων τό ιγράμμα ιμου; Άλλα
μπορεΐ νά ίκανοποιή στήν ρ
3αλασσ.α τίς νύιχτες την Πάν-
οη,μο Άί-ροδίτηι, ττού προκαλεΐ
δ,μως καί άη|5ία γ ά την χ;ι '-
ή άντίιθίεσι ποΰ θι/μίζει ιό
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
σύ5οτα στίς άττέραντες ό5 κές ,
άρτηρίες τής Εύρώπης, ιμ' ί*τ
γι/λιό στήν πλατή καί π£5ιλα ή
ξυττολησ.ά καί ιμιτταλω,μ'ένα τται/- ι
τ ε λάν α; ψαράβ.κα . Τί συνάλ-
λαιγμα μττορεΐ ν' αφίνον αϋ-οί
οί ά%>ωττοί, Ι
Πάντως βλέποντά; τους έ-'
σχπμάτισα την όντύπωση πώς
άνθρώττυνο κτηνος!
Οΰτε μιά ΊΕλληινίβαι, έστω καί
ή πιό ττλα|δαρόσ|αρ<η ή ττερα- σμένης ήλυκίας ιδέν καταδέχτη- κε νά σταθή στήν πλαζ ή νά παρελάση, στόν τταιράλληλό της κεντρίκό δρόμο, χεΐιρο<ραιτούμε- νη ή έστω καί άπλή τταρέα μέ τέτο'ουι εϊδο^,ς συντροφιά, ούτε καί οί αλλες Εύροοιτταΐες κα3ώς διαπίστωσα. Τί τού βρήκε ή "Αρτειμις τοΰ Βορρά; Έκείνη 9ά ξέοη άν κρίνω άπό μερι- κούς ινερόδραστους σι>μττοο-
τρ^ώτες της πού δέν εχουν οΰτε
<εΤκο τό γλυκό γέλ ο ττού συχνά έμψυχώνει τό προσωτΓάχ.1 των γυναικών "Αν άφίινουν ή δ(χι συνάίλλα- γμα οί ξένοι τουρίστες δέν ξέ- ροο Άιμ(ρι6άλλω μάλ στα ^άν τα τρ ι α τέταρτα άπό αύτοϋς 6ά ιεχουν τ' ιάτταΐιτούμενα έξούα τού γυρ σμοΰ στόν τόπο τους ΦτωχαΙοάκ α οί ττιό ττολλοί. Θό δουλεύει ττούλμαν σαρδελληδον καί ώτοστόπ ποΰ θά πάη *α- τιινος! 'Υττάρχει καί ό κόσμος των ό κ.έ];τμος ττειλύ στήν έ- ττοχή ττού ζοΰμε και, παρσλ- >ηλα, πώς οί κίνδυνο·ι μετα5ό
σεως «άνωτέρου ττολιτισμοΰν
καί άσκήσεως κατασ^οττείο.ς
ττολλαπιλαισ ασβήκα'νιε Πώς η
κλοπή, ή άπάτη, ή άτιμια τταίρ-
νοιιν ετσ. ιμ ά ραιφινορ^μένη,
έπικίνιδυνη τελειοποίησ"!
Καλό ν' άλλΓιΐλογνωρίζωνται.
οί άνθραπτοι τής γής μέ τον εύ-
κ&λο τουρσμό' Καιλό νά συνα-
λ
ται. Καλο καί Υ'ά ταν ρ
ττολογιοιμό ιμας. Εΐνοα όμως
έδ λθό
μς μ
ό 'ττληΐθωρ.κός του-
ρ^3Γμός, γ ατί νοβίύει τ?,ν όμορ-
φη λοίική μας παράηοαα καί νοο
τροττία, νοθεύει τήιν ότγ-^ή καί
τόσο γραφιική έιλληνϋ<ή ζωή 6 τώι/ <οοϊ των μας Νθιμ'ιζω πώς ό τουριθΐμός γενκά στήν Ελλάοα, ττρέπει νά κ,α- τευ36*εται καί να έλέγιχεται με- ά £ο!5 κά, γιαιτί τόιν δριακω νά II ΕΦΕΤΕΙΗΑΙ ΚΑΙ ΑίΚΗΗΟΙΕΙΙ ΤΟΗ 21ΗΑ2ΙΤ011ΑΙΑΙΙΝ Μέσα είς την δασώδη, έ"κτα-, δΰτράιπελα Ιάττό την κατασχη- σιν τοΰ Κρυονεριου (ΜπαΦΐ) νωτκην ζωήν των παιςκών μέ <αί είς ιάτιμοσψ-α.ραν έξόιχως υ- την ανάγνωσιν αύτοσιχεόΐασμέ- τΓοολητ κην έγινε καί εφέτος ή νης έφηιμερίΐοος κλπ, καθιερωμενη τελετή επί τή Λη-1 Ή τβλετη έ<λεισε μέ την ά. ξει των Παιΐδικών Καταοκηινω- σεων τοΰ έιν Ι Ιειραιεΐ Φιλανβρω- ττκού Σωμα:τείου «ΝΕΑ Σ ΙΝΑ- ΣΟ1». ιΕττί ενα ιμήνα καί ττλεσν τα Σ ^νασ τόττουΛα προερχόμενα κυ ριως; άπό τούς Σ υνο κισμούς τοϋ Πειρα,ιώς τους Γΐροσφ-υιγκ κους, έφαγαν, ήτΓυαν, ψ^ιχαιγω- ά κατά τον προοψθιρωτε- ρθν τρΟΤΓθν. Με αφ^ονη καί ύγιεινή τροφή (5αι< ς τής ημέρας) μέ οροσ- στικό και χίωνευτικό νερό άπό πηγά3ι ,μέσα στον ίο-χκτητον άττο 20 στρέμ,ματα ^ατασκηινω- τ <ον χώρον σχεδον έξ ολοκλή¬ έ άδ έ πονομήν τω/ 6ραι6είων είς 6ι- 6λία έκλεκτά 6 ά τούς έτηδ:ί- ξ κατοοσ<ηινωτιικήν σΐΛ^ι- ξ καί κατα- τότε 5έν τΓταίουν αύτοι! .. Φταίο ό πιροιατάμενός τους τΓου δέν γνκ>ρίζει νά διοική; <αί νά κάνη σε6αστή την τταρουσίσ θηλϋκών, ττόύ κυκλοφορούν ά-1 ΙΩΑΝ Α. ΒΕΡΝΛΡΔΟΣ καί την έττ 6ολή τού σέ ιμ;ά ΰ-' πεύθυνη θέσι. Τέλος πάντων, ιάττό τίς 6 τοΰ Ιουλίου πού πρωταντίικρυσα τα ττεριγραΦέντα τουρυστϋκά χάλ α στό ΛθΛτροχι έως τίς 20 τοΰ ή Λατάστασι δέν εΐχε 6.- Άπο τίς 20 άρχ σε -ιό σκέπαοσμα των χαντακιων στσ πεζαδρ&;μια καί εως τίς 31 τού δεν εϊχαινε τοποθΐτήσει ττλόΚ'ες επάνω στό χώ- μα ττού σκέπαζε τα χαντάκια Κι' έτσι οί διαοάτες περττατού- σαινε ταλαιιπωρούμεινοι καί 6ρι- ζοντας Θά ,μού πήτ£ τώρα ό Δήιμαρ- χος τί έκανε; <«Καί πώς δεί/ σχεφθήΊκατε νά ττατε νά τοΰ τα ψάλετε ό Ί'δ.ος;». Νά σάς —ω. 'Ο Δήιμαρχος πρίν άττό τίς 6 Ιουλίου ήταν απαισχολημιένος μέ τα προεκΛο- γκα. Ποϋ καιρόςίγιά τουριστ^- *ες άσχολίες . . Υστερ' άττό τίς έκλογές, έ- ττε6ή 6γή|κε πάλι ό Τδιος, εϋχε τα ιέπινικευα ιΠοΰ χαιρός γιά τουρυστικές σκοτοΰρες,.. ιΠροσωπΐικά δέν τόν ξέρω τόν ανθρωττο Οΰτε καί ττήρα ύπεύ- θυ^α τό Λσυτρόχι υπο την. . . ττροστασία ιμου! "Αν ενας βρυαμσειηής οηιμοτικός άρχο/- τας, ττού ιμόνο συτγϊχαρτγιιρ.α θα είναι διατεΐ3ιεΐιμένος νά οεχ^ή, μ' έπιείκεια . . δή καί ακούση κάποαν τταραττονϋύμενοι, θά εί¬ ναι ιττολύ δύσΐκολο νά τταραδε- χθή τίς εύθΰνες τού τέως Δη- μάρχου γιά τα χάλια τού μο- νοβικοΰ οράμου. 'Έψ' όσον μά λ^στα ό Λαος ό κυρί αρχάς Λοχ>ς
■>ής λουτροπάλεως άνανέωσε τή/
Ιμττϋστοσύνη τού στόν τέως Δή-
μαρχο καί έττυβρά6ευσε την ..
άδιαΐΦορία τού γιά τόν δράμο!
Μιά ίτπισικεψι ιμου στόν άίξιόλύ-
γον αυτόν κύριον, ττού έχομε
ττολλά <εργα στό Λουτράκι όμο- λαγουμένως, ιμττορεΐ «αί νά έ- ξελα)μ6άνετο σάν αϊτησι προ- σωττκκοΰ ρουσψετιοΰ!,. καβώς συ,μδαίινει, 6υστΜχώς, σ' δλη την ΊΕλλάδα ιμέ όλους τούς "Ελ, Λητνιες καί σ' δλους τούς αίώ- νες . Φ Από χρό,νο σέ χρόνο ττρο&-- δεύει ή «τουρυστΛκή κίνησι» στό Λθϋττ,ράκί. Καί λβγσντας: τΐιροο- δεύει, έννοώ τίς άφθοινες έπι- σκόψεις κ,αί τή διαμονη έκεΐ ξέ- ρ χ ρου πευ'κοι^υτον μέ άϋλοπανδ ές (κούνες, τραιμποολλες κλπ.) κ,αι τταινω άττ' ΟΛα μέ ϋρησκευτικιή καί έθ/ική άγωγη τα παιδία τής Σινασοϋ ττέρασαιν ένα εύχαιοι- στο καί χαρούμενο κοτλοκαί,ρι Ή τελετή τής 6ης Σετττι,μ- δρίου ηρχ.σεν από πιρωίας δ ά της έτταρσεως τής σηιμαίας, τής προσευχης, τής ττρωινής γΜμ'-Ό- στικης και έανινεχισθηι οιά τής οκηνωτας μέ χορούς κυκλκούς ίδ οτύττΟοζ, που έιχαρεύοντο εις την Καππαΐδοκ^κήν Σινασόν κα- τα τάς πανηγύρειζ καί τέλος ρέ την ύττοστοΛην τής Σημαιοα; πού έσήμανε καί την λήξιν τής έφετεινης καταισκηνωτικης πε- ρ οδου. Παρεστηισαη/ κατΐ' αύτην οί έκπροσωττοι των έν Μπογ ατ ω στρο]τ ^ύ κων έγκαταστ:λσ:ων, ό Δ οικ-ητής χωροφϋλαικής Κ,ρυο νεριοο, ό Δήμαρχος Χαιοαριου κ. Δηιμ. Γ υαιχνης μετά τής συζύ- γου τού και ό δχκεκριιμένος όουλευτής τής Β' ττερΐιΦεριιας Πειραώς κ. Χρ. ΧοΜδρθιματίδης όστΐις και ττροσεψώνησεν, ώς συ νηβως, τούς Κατασκηνωτας μέ θερμοτάτας καί όμπνιυισμιενας σοΐμβουλάς ευρών την εΰΛα ρ.- ον να συγχαιρη θερμώς καί την Διοίι<ησ ιν τοϋ Σωμ'ατείου των Ιινασ των δ,ά τή ι/ υπο5ειγιμ^χ- τοΰ τού σκετΓ εις το ΣυνασΊΤυ<ο αποιγιγελιας, κ ατασκη νωτικων σκέψεως των σκηινων καί τής τ κήιν όργό^α,ισ ν των Κατασκη- γι^πΊί-ΓΓΓ.ι,ί- ιιιΑ<- Λ ι Λ ^πΓί^ρ ί ου «.ντΡί^νί καί την ώ,ραίαν τ&λετήν Τό ττυκνόν ττλήθος των γενεών, συγγε- εύσεοος μιάς διά 6ρα6είου καλαιοΐΒηισιας καί κομψότητος. Τό πρωϊνόν ρόφηιμα καί τό πρό- γευ,μα ηκολούθησε πλο-σιώτα- τον γεΰμα καί περΐ την 5 καί 30 μ.ιμ. έξετελέσβη τό ττρόγραμ μσ. τής τελετής ιμέ άμιλίαν τού των νών των κατασκηινωτών ,τών ττα- τρωτών κ αί των έ/θέρμων Φί- λων των Σινασ^τών ά»εχώρησ":ν ίκανοποιηιμενον άπό το συντε- λεσβέν ίερόν έργον τοϋ Σωμαί- τείου μέ τή/ εώχήν «καί τού ιχιρόνου». ΙΚΑΠΠΑΛΟΚΗΣ νω* τουρΐιστών, ιδίως ρ ,ρωπαίων, ττού ή μορφή, τό χρω- μα, ή γυμνασιμενηι ικορμοστασι.ά άρσενικων και θηλυκών μαρτυ- ρεΐ τή·ν ΤΓροέλευσί τού. Αιιγαμί- ληιτοι καί σεμνοί την ι&μφάν σί τους Άκόιμη καί αί γυ,μνότιητες των γυναιικών τους δέν σο<ά- ρουν τόν Έλληνα θεατήι, έπε ι¬ δή τό κιαλογυμινασ'μένο κορμί τους δέν εχει τίς προκλητικές καί ισυνήΊθως πλαδαρές καιμπυ- λότητες μερικών δικώιν (μας άντ.- ττροοώττων τού «ώραίου φύλου» 'Εκιεϊνο ττού μ' έκανε ν' άγανα- κτήσω ικάττοιο ιδράδυ, ήταν ή έμφάνκχι ενός άταίιραστο1; ζευ- γαρ ού §άνηις |ανθοροδοκόκκ.ΐνη; κοττέλας στό πΐλευιρο νεαροΰ "ιΕλληνα μέ χυδαία έμφάνισι. Χτυ—ητή άνορθογιραιφία, πού "Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ,, Υπό ΔΗΜ. Σ. ΒΕΖΑΝΗ, καθηγητοθ Πανεπι στημίου κοί 17αντείου Σχολής ιχίλια πού οί τί ή 'Ελλάύα θάταιτ ό Φυσικάς Είναι ιχίλια 'χρόνια πού οί τί ή Ελλάύα άα ό Φράγκοΐι τταισχίζουιν νά ιμάς πνί-! άντΐιπαιλος τής Ρωσίας. "" ■ Ή μ^ετη τού κ Α ξουν °ΊΕνα άνεξήγΓγτο ιμΐσος ώφάνταστη έιχθρότηιτα τρέ- γιά τή δική μας φυλή, πού έίδωσε τα <$>ώτα στόν κόσμο. Εί¬
ναι γιατί, δταν έιμεΐς χτίζαμε
τόν Παρ9ενώνα, έκεΐνοι ήταν
Είναι γιατ'
πώς δέν μπόρεσαν νά
Φτάσουν τό άρχαΐο πνεΰμα καί
δ'5άσ<{>νται άκόμα καί σήμε-
ρα, άπο τό ά^αστο μεγαλεΐο
τοο, "Οσο κι° άν ψάξει κανέ-
νας τήιν Ίστορί-α, ρίτο κι' αν
μελετήισει, 5έ Θά τό μόθτ.ι ττο-
τέ'
Ώστόςτο, ά>/ τό Κάστρο τής
Άνατολής, μέ κορώνα τη δο-
ξασμέν,η Πόλη, βρισκοτανε καί
σήιμερα, οί Φράγκοι θά μπορού-
σα^ε νάναι ήσυχοι κϋ* άττε,ρί-
σττασται καί δέ 3ά ττονο<εφάι- λιαιζαν ιμέ τόν κομμουνισμό γΐα- ς ής ς Ή μ^ετη τού κ Α. Βεζαινή, «Ή σημερΐνη θεσ.ς τοΰ Κυττριθί κου ζητήματος», άναφέρεται τή σι>νΐ3Γ(<-η τής Ζορίιχης, αύτό ό «Ιγκλημα» πού έγνε σέ δά- τό «εγκλημα» πού έγ,νε σέ 6ά- ρος τού Κυπβιακοΰ λαοΰ κι' έ¬ θεσε μ' άλι,σίοες τα πίρφ ιοΰ ιάφοΰ, στηιν ούσία, την Κύττρο ή Τολο- ι μ§ · ' ΰ Ο.Η πί- Ε. Είς την ε<Θεσιΐν τοΰ Φάριμποοω Θά εκτεθή καί τό ιάνωτόρω ινον Μττάκ 221, ττού προοιριζεται γιά δοκ μαστικές ότήισες ηχητκές. ^*ε···«οο··ε·ι·««ε·ει·ε«··εεεεε···ι···ιε··ει ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ 1 δελτοεδές άερ ωθοέμε¬ διηΐχητ κές κοαί ΰττ.ρ- ■·■■■··>' α*ο·οοοβοοοβ«ε>ο«·βοοο·β·«
Ίντερμέτσο γιά τη^ Άντιγόνη ΡαδινοΟ
Ο Ε_Υ_Μ_Α Ι Ο Σ
( Απόσπασμα άττό τό μικραοιαπκό μυθιστόρημα πού έτ_3ψόζ(τσι γιά έ^δοοη :
«Στόν ΐσκιο τής Ροδιάς — Χιμένη Πστρίδσ Ίωνία». — Απο να τιτυαοια τοΰ
Πέτρου ΡαδινοΟ)
Β'
— Αυτάς ολο μέ τ' άμττέλια
καϊ τή σταψίδα τού. και τό
άζαλίικι τςν. σ.-ίλλογίζεται ή
Άντγά,η Πόσο διαφορετικοί
είναι οί Σιμυονιοί άΐι/τρες: Κα-
ό
3·ό, τίς
άγαπεΰν τό
εχουν
χε-
ρμ» Ό Πο,'τελής, μέ τό νά αυ-
^ο/αστιράψετα όληιμερϊς έπσρ
χ.ώτες καί ά/αλ^όι^ηιτους ρε-
σπέρηΐΐες, €Λει μ:ν.ιχνωιτιάσει.
Καί είναι μόλ ς τριακτα·ττ6ντε
ρ
Σέ ιλίιγες ή/μέρες θά κατεδεί
ή Στέλ,α, ή φιλό>οξη, νεορή
ράρτρα γιά νά ράψΐι στά τται-
5 ά ,<ανο^ργια άσπιρό,οουιχα. Όλοένα μεγάλωςουν, Ή Ά^τ - γόνη ι<οιτάζει πέρα κατά κ»*1 όρΐζοιντα πού μόλις τόν ά|χ.θ- γράφευ/ οί κα,μπύλες γροιμμές των νησιών στό λ ιγοστό φώς το3 πιρώτου τετάρτο- τοΰ φεγ- γοτριοΰ Άττ5ΐ/ιω σέ μ ά τέτο α τού Νά τή καί νά τή απάνω λ ιγγος. "ιΒνα σ^γκοίο τή 5 α- πιςρασε 6λό<·λιτριη καί άιναστέ- ναι^ε, — ΕΤπες τίποτα, Κυρία; ΕΤταν ή φωνή τοΰ τγ στεΰ 6ο^ικάλου ττού άρμεγε την αιγε- λαΐ5α καί τήιν κατσίκα στά/ '<ιό- ιτο» καί που φνλαγε, δραιγάτττ,ς^ρας— τοσα παθ.α!— "·α;ί ςα- Τ' άμπελαι τού Φά- σκόταν τώρα π-?εΐ νά 6ρ'-' Μιμιο Κοκκινομαΐγοι.Λά 'δα&αιι/ε πα^τα σιωπηλός σάν τί θοτλεγϊς δόν η- μ, μαστε τώρα δα σέ στ ου Γιαηροΰ τό Νηαί, Δέ ©ά εϊταιν καλυτέρα άπό έδώ, Σ ώττή. 'Επε τα άττό λίγο· —■ Εΐττες τί^οτα, κυρία; — Νά, ήλεγα ττώς ή3ελα νά ορίσκο,μαι τέτοια νύχτα σ' εϋνα νητί. Στήν Άγ!α Μαρ<έλα Γ.ά στοΰ Γιοίτιρο} τό Νησί . — Χμ, τί νά κάνε ς, '<αλέ ινυ- ρια, στ γ,ιν έρ·ημ ά, — "Ισα 'σα την έρηιμιά άττο- τό ττχεΰμα τής άλΛης οψης τ ττραι>ιμάτων.
Ό Κλαιρας άιλλοιώς θά άΰρα-
χνε τή γυ^α'κα, όχι σάν τόν
Παιντελή ττού ιμόνο ο,μα την πο-
σαρ<ικά τή/ ξαναθυμό- τον έαι-τό της νά στριφοιγυρί- ( στή φλογε,ρή φα«ιτασία μ άς ό- ζει στούς 6α/λι<τμεύς μιάς συ- ► αρποστκής μελωοίας τοΰ Γιό- χαν Στραους μέ τόν νέο 5 £ν ς <οπβας ττού ά^λα χρό ν^ όό είχε γί^ει π,:ν!σ ρα ή ά: 'ίός— ή καί ζωγράφος, γ ά νά δώσει τροφή στή φ·ΛΟ'/α της, Η μουτ <ή της τώρα είτ.ι/ τό έττ μσνο τιλαταούιρίσμα τοΰ <ύ- ^ύ μαιτ;ς ατταιν^ο στό/ στη τού ,μο^,ρά1/ ου. Ι ιήι/αι/ε έ- λσ τό κ.ιμαιτ^<ι, κοθώς ρί στο- χααμοί τή; Ά/τιγό, ηςς, ώς ττου άπο<-ΐμωη^ιν, κοιΐιροσμέ.η ό.ττό τό σω,ματ κό μόχθο τής ήμέ- λ ιοιμΐ/η άττό τς> στροο λ ζ·μα
τΛ'ν φ..νταιςτ'ΐώο-εών της Ό ϊ-ϋ-
μαΐος άιγναι/τεύθή.τΜ-ς ιο; Απο-
ινα σκαρφαιλώ.νει στό
τοτε νά
λαιγε κςχί τ^ν άσφάΛεια τής Ρα-
ο ινούοαΐ/νας, γιά νά μπ·ορεΐ /
α^ή,εται ά<ίνΐδ-να στή νι,ιχτε- ρ^νη ρωμάντσα της ('*Ακιν<θυι,α ,άπ' εξω. ΆλιΛα άπό τούς ρε,μ- τή ζυγώσει καϊ σκύοοντας άπό '-'ζ ΤΓΐς/')· "ϋιμως ώραι*α- τταινυθ της δ ακιρ Τικά, τής ψι- τη απου^ω στούς κρυφούς στο- οχύρ ζε σ αυτί χασμους καί τις φαντασιώσεις — Κυρία, νύχτωσε. θές νά της τίς άγρι/ΓΓνες δέν τον εΐχε κάτσεις άκ^μα, γιά νά ττηγαί- οαΛει ο Παντελης Ραβινοσ, τό νομε; —-Άχ, καη,μΐνε Τρόμοξα; Η Άντιγο^η ειχο ξ^τπνησει ισα ίσα άΐτανω στο φιληιμα Κλάρα. Καί άιντί τα μεγάλα γαΙλοΛζ α μάτιια τού νέου διευ- θ^νιτή τής Ά.'αξαγορείου, άντ'ι- κρυζε τη μαλ άρη Φάτσα τού ώραγόΐτη πού μυριζε φτώχεια ταν καί έιχωνε τό τΓιρόσωττό τού καί κατπνό. στόν κόρ^ο της γαργαλώνιας —"Λιχ, ,καηιμένε Μιιμίκο. Κ' τηιν μέ το μουστόκι τού· Καί υ-' έβλεττα τί ώραΐο ρνειρο. Νάξε- η μ μ στερα μόνο γιά τ' άμττέλια καί ιά «χιρεη» τού στις τράττεζες ζε, τα ι ΐα καί τα ι¬ ζ, δία. ΠοΧλές Φορές ή μθι-ομανία ζητώ, Μϋμ κο Μά νάχα μαζί ιά ' το ι ή μονοτονια των ένδο α- παιΰιά μου | σιμών 'καίί των ψροι/τίδων τού ζΐ- Ό Εύ^αΐος δέν άπα<ρ 8η<ε Έκανε μό,ο ένα «χιμ» *αί ξα- ύξ ό ά μ ούφηιξε τό τού. Με ταν «ά ντοριμίρ ντιεμττοϋ». (Ή ΆνΤιγάνη λ τού¬ ( γη ρψρ τη τή γαλιλκή εκφράση άρβρώ- ναρου4>η|ς£ το τσιγαρο τού. /ννε: τη τη γαΛΐΛΐ,Λ,η υχ,'φιμυιυΐ[ «αιρν/μΐΑΐ-
τίς παραξει/ ές τής ά^έΐντρας εί- νειντάς την μέ ςμφοοση, έτσι σάν
ταν ο!<ειομμβνος. ' νά τής έδϋνε ι'κα/οποίηιση). "Ω, — Ποσες Σμυιρνές έχ;υν τί θά είιτοοι/ τό ΦΑί τοΰ Κλάρα! πάει στό Παρίσι. συΐλλογιζό1- Τότοια καί τότοια γέιμ.ζαιν έ- ταΐι/ ή Αντ,ιγόνη. Δέν μποροΰσε κεΐνο τό ττελώριο κουτί τής Πα,-- νά μέ ττάει κ' έμένα; 'Ή στήν δωρας πού εΐταν ό σκοτειι/ογά- Αίιγυτττο νά δ« τις Πυραιμίδες, λανος βόλος άπό ττάινω της. 'Ή στήιν Αθηνά; Μπορεΐς νά δάλεις χαλινάρι Στην Άθήνα. Έκεϊ εΐιχε σπου 5άσει ό Άγησίλαος Κλάρας, ο και ι/ούργιος διεϋθυντής τής Ά- ναΐξαγορείου, Είιχε έρθει ευθύς ΰστερα άπό τό διορισμό τού νά τούς κάνει έπίσκΐψη τόν Άττρΐ- λη Τό Σϊτττϋμδρη Όχτώ&ρη πού θ' άνοιξο.ιν τό σχολεΐα, 6ά ιόν καλέσει γ ά 6εγγέρα. Ξα- φνικά τής καιτέ&ηι<ε μιά ϊδέα. ρες! — "Ξιμ κυρία νά ξέιρω £γώ, Νά μέ συ>μπαθήσε'ς.
ΐ
Πού νά ήξαιρε ό τιύμαΐος τί
εΐχε όνειΐρευιΐεΐ ή Ραδ Λ>ύ5αι,ν^[.
Σ ιμώνο/τας ρμως τίγν όψη τού
στη δ <.η της γιά νά μην την τραμάΐζΑ εΐχε δεχτεΤ -ήιν ευω 6 ά της φιροντισιμ-ινης, ά.χο^Γ- κής σαρχας. Καί τωρα ή_Οε ή σεΐρά τού ν' άναστε/άξει κι' άύ- τος, γι,ατί εΐχε ά/ανοηβεΐ τή μυ· τής Σοψης το^, τή ι/ κα- αιπό βρασμέινο λό|χο/ο καί ττροδαιτιλα. ΠΑΥΑΟΣ ΦΛΩΡΟΣ φ ή η Θά όργάνωνε στό σπ'ιτι μ ά «χαροεθττερίΐδο.», έτσι τις λέ Ά&ή ό ή νέ στήιν Ά&ήνα, όπως τής δ γότανε ό Κλάρας καί δ οιδ ή ϊδια στό ττεριοδικό Π ναα» κικη με ο^ότητα Μιλα«.ι κρα για τς> στρατό τοΰ
ττού κιατάντησε θεατής σ' αύτό
τό ιμεγαλο οράμα Κ ι ο κ, Δ, Γ,Γ"1"
■ Κλόιρας, τί ώραίο, εΰηιχο
δνομα: ίλεγε άττό μεισα της ή
Άντυγόνη) καί άνατταράσιτα νέ
έμπρός στά μάτια της τήιν κα-
τατοιμή τού τταληικαριοΰ, σωστή
ται
&ρε. ,μ α λυ^ για να
σή ό δ,,στΜχισμενος λαος,
την ςεαη1τςνθτϊ<ε για δευτερη το δ,^ο τού. καί ίορά ζη ^ Κι ή ,μονη- λύση, που ρ>.σ<ει εΤναι ή σω^τή. η Ει,ωαη μί την Ελλάδα. ΜΙΧ. ιΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ . Τωόντι ·Αντ α ζ σ1ο νθΰ ή παραστά¬ οεΛττ';^νε). Θά τ;ν . ξε πίσω τα μπράτσα της καί άγκάλιασε τα δ»ό σκέ- λη τής ξαπλώστρας. Καί εΐδε οβ···οο·οοοοοοοοοοοοο·οο·οοο·οοοο· •••••·οοοο·οο·ο···οβο·····οο····οο······«ο···ο·ο····*οοοοοο·9·· σ χ ο η η ηΥΚΙΠΡΔΟΠΟΥΑΟΥ Π. ΨΥΧΙΚΟ - ΒΑΣΙΛΕΩΣ Π Α Υ Λ Ο Υ 16 - Τ Η Λ. 673.244 ΙΗΗΤ.1ΑΓ0ΓΕ10Η ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ "Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΡΩΣ 3 (Τέρμαί Γ·ατησίων) - Τηλ. 881.228 /νΜΧ.'ΒΟΔΑ 8 (Πλατεΐα Βάθης) — Τηλ 8Π 372 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΪΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ Προοόντα εΙοα>ωγ^ς :
Ί'Ενδεικπκόν 3 Έξατοξίου Γυμναοίου και ανω
Μέσαι ΤεχνιχαΙ Σχολαί
Μέση Σχολή Έργοδηγών —
Τεχηκών Βοηθών Μηχανολόγων
Μέση Σχολή Έργο&ηγών —
Τεχνικών Βοηθών Ήλρκτρολόγων
Γροσόντα ειοβνωΊής ;
Τν5εικτικόν 3ης Έξαταξί'υ Ρυμναοίτυ και ά ^
Σχολαί
Σ-χρλή Ή
Σχολή Μηχανοτεχ* ιτ<2ν Προσ νττ εΐσαγωγής . Άπτλυτηριον ΔημοτικίΟ ΣχΓλε.ίτυ Άνευ Εισαγωγικόν Έξετάσεων ΑΙ Σχτλαί διοθετουν πλήρη και υποδει>ματ κά Μηχανο
λογικά και ΉλεκτρολΓγ κ6 ιρ/αοτηρια διφ την αρτίαν {χ.
τιοιδευσιν τώ» σπουδαστώι'
Ο χρονος έκττοι^εύσεως ε"ν τώ Μηχανουογειω ά^α νω
ρίζετσι ί-πά Μόμ·υ ώς ΰ-πηρεσια ίρ>οοταο ου.
Οί 6ποροι μαθητΐι άπαλλαοοοντα μερικάς ή όλικώς
τΐν ίτηοιων όιοάκτρων.
Αί ΕΓΓΡΑΦΑΙ ήρχισαν. Πληροφορίαι καί κσνονισμοι :
καθ" έκόονην 9 20 π μ. — 12,30 μ μ. καί 5 — 8 μ.μ. ·
ΤΟ ΤΛΟΣΣΙΚΟ ΙΔΙΠΜΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Κύρ ε Δ.:Μ3ι,ντά,
Θά μο3 επ τρίψη ό φ[λος !-
ατρος καί τοΛαντοΰχος ζωγρά¬
φος < Δημ. Άρχιγένης, ό Ά- ςα ροτ κός» <αί «έκλε<τός» σ^ν- εργοτ ς σας, νά δι·αΐίω»ήο-ω, ίκτάς ά/λωι/, σέ 5ύο· ·6αισϋκά ση- μ;ϊα, στά δτα άπό πολύν και. 30 τ-ώοα γρόΦει στό.' «Πρ=-~ί»^ γ 6 Κόσιμο». Λυποΰμα πολύ ττού, ποο' δλη την έίτίιμτ,ση πού τρέφω στήν βασκή τοι» τεοσιττίβεα ιγ ά την άττοθηισαύ- ρ σηι ^λκοΰ λαογραί^ίας, δέν μττοοί: νά παροικ·'.λο.8ήο:'ω όλα τα γροφόμενά τού Άπό τα λίγα ομως ττού μιτό οζοα. νά διαιβάσω, εΐμαι ύΓτο χρΐϋ-μένος, ιγ ά λόγοις γεν.κώ- τεοης εό^-νιης οτήι1 Ίσταρία καί την λαοιγοοφία τής ττατρίΰας .αίς, να μή μΐί^ω άί5ιόιψορ.ς 'αί εύΐέως νά έ<ιφέρω τίς τταρ-τ- Λάτ» γ^ώμες ,μου. 1 Στό ζήτηιμα των «Βουρ γώτη5>/.',» (γιόί τό ονομα τοΰ
Θοοΰ ), των σχ5σ:ω^ δηλ.
Σμυρ/ώ^ καί Βο-ρλιωτώ/, εϊ-
μαι ύΓοχρεοι,μέ/ος νά 5η.>ώσ<^ ττώς, οσοί, άττό κα<ές πληρο^ο- ρίος, μάς εξέθεσε σιχετ,κά μέ τό 'ζήτ ιμα αϋτό, είναι άτταρα- Ξε<τα. Οί Σμν-ρνιοί, ιμέ δλους τούς γ;'τοιι>ές τους (Βο^ρλ ώ-
τ;ς, ΝιΦ ώτες, Φω<ια·Όύς, //:- .ΐ;μεΑήΐ5:ς κλπ., γ ά νά μή ττΐ- ςι ορ σθόό μόι/ο στούς Μττοι,ιρΛ,- ϋλβ ΜζλήΐΒς,, Κορ- , ή αΰτούς ελο^ς τούς βλέπω τον Ϊ5ιο τόν πρόσχαοο I- ων <ό [χσρα<τήρα τους, σέ σχέ 3ΐ ς άγαϋ'ές, σέ οχέ^ε ς ά!5ελ- φ κ.ς, ΐ5έν εΐχαν 5έ ποτέ είαιχω ρήισει, άχι μίισος, άλλ' οΰτε κσν ά^τιπόιΒε'ες μετοξύ αύτω/ καί ~€.; γε τΟΛθιν τοι/;. Άτο^κά έ¬ γώ, και.ώς ά^^α^ώς καί οί ιτε- , σ3"6τεροι άπό τούς Σμυρνιούς, α,ΐσ9άνΘΓ,ικα άνα<ού|>ηση, ά ιό
τα τόσο σωστά άπαντητ κά σχό
λ α των κ <. Ν Μηλιώρη <αί Α. Μκρέλλη (Προσφ. Κόσμος 23. 8-1964) στίς άνακρ ιβ:ΐς αΰτές πληοοΐφορί'ες καικών ττληιροφο- ρ οδοτών, πού δυσ|;η|μίζουν *·ο- 3:ύςνος ά;επαινόρθωτα την Ί- ατοο!α καί τή μνήμη των ττατρί 5ων μοτς. 2 Τα δσα λέγει ό κ. Άριχ γ£- νης στό/ «Ατογραφ κο Θησαυ¬ ρόν τού, 6έν εΐνα. ναμίζω, λαο γροοψίθν. Τί είναι, δέν ξέρω, άλ¬ λά λααγραφία δεν είναι—'εί.μαι 6έδα ος Άναγκάζομαι, γυά νά 8εωρηΞοΰν οί γνώμες μου έγκυ- ρες, νά δηλώσω, πώς άττό πολ- λά χρόν α ττρίν, «ϊοιχαλοΰ,μαι γιά νά συτγκεντρώσω, τγαροψί- ες, λέξι ς, έκΐψράσεις, λαικές 5ιηιγήισεις, λαικά δίστιχα, κλττ. <αί έλέγιχω συνΒχώς, δ ρώιΛο/τας κάθε ττληιροιφορία φτ^ινε1 σέ μενά, κάθε λέξηι ποθ ώ-ευ^, κάΐε εκφράση, κάθε. δί- στ χο, κάΐε παραιμύθι. Πσρ' 6- Γη α:ΰτή τη 6ασανιστκή ττρο σπά?ε ατ, 6έν τόλμησα ά<άμη -ά τα «))·3θω στή δηιμσσ ότητα, ^οεΐς όλσ<ληρες δε«αετΐ£ς τώ- ροο Ότι ύπήριχιε ση,μοντικό γλωσ σ.·<6 σμυρναϊνό ί5ί«·μα, εί. α μεγάλη ά^ή^ε.α. "Ομως οί Σιμυρ ν οί ι5έν χρηισιιματτοιοΰσαν 6α-- 6οορισμούς, ούτε φραγκολιβαν- τ,,ν οιμούς στήι/ 6μιλία το.ς. Άν σέ όρυσ-μόνα ισττίτια χρη- σιιμοτΓθ>.οΟσΌ3,/ 'φραγικ,ισμούς, τα
σττίτ α αύτά δέν τΊταν έιλλην κά
καί η, γλώσσα πού ιμάς παραυ-
σΐ'άζετε ισήιμερα όιπφ, τής, — ΐτί-
λες σας, μήνες ιςαί μή*&ς τώ;α,
δέν ήταν ή σ·μι.ιρναί, >.ή λαική έ.Λ-
ληινική γλώσσα των συ^οικιών
τής ποτρίΐ5ας μας Βρισκω τ;-
λεί>Λς περιττο τή στιιγμή 3ν»τή
νά ψέοω παιραδείιγιματα «αί νά
μπώ σέ λετττοιμέρε ες, γ ατί α
βασ <ός μου σημερα σχοπός εΐ..'ςΓλ Αλλος γεν κώτφας; ή έττι- σΓιμοιινιση, τοΰ κ ινδι/νου δ.αστρ.- βλώ τής ώ,λΓ,θειας, παρασυ άπό ύττο<ειμεν..κές ά'- πάνω στό γλωσσικό μας Ιδίωμα Πρέττε. τουτο νό. ■ισνσβή. δσοι γράψου,με γ^ τή Σ>μύ:νη, πού τώρα Ι5έν ύττάρ.
χει ττ ά γ,ά νά είιμαστε σέ θέση
νά έλ&γχο^ιμε τα γραφόμενα
μσς, είτε ίσταρια κά/ουμε, |;αί
λαογροιφία, έχουμε μ'ά
στια εύθύνη γιά τα γρα4
μας αύτά. "Οτου θα λει
ίμ:ϊς <αί 3ά διαιδάΓο^ οί λετηττ'ές τού ιμέλοντος τό % θ'γραΐφ κό ©Γΐσαυ'ρό» τοό» κ. ' χ.γ5/Γ| στόν «,Προσφωγικό Κς. σμο», θά βρίσκοντσ.1 ατην πρς^γματτ.κότηίτα τού οΐ-οθ καί γνήσου γλωσσυκοΰ ίδώμα-ος, λώς δχι, τπρός Θεοΰ, Σμυρνιοί δέν ιμιλοΰσαν έτοί* &ασκά μ'λοθοα/ έ>λτ^ιΆ 4
λίγες τούρκικες καί
λ;ξε ς καιί κορόιοευον
τούς φ,ραιγκολεδι
πέραν τοΰ αληΐθϋνοΰ καί τοθ
ττ,ρατγματ.κοΰ, ττροσωττική
σι,μοποίηση ικαί
φ.ραγκυσιμών, είναι
νς-θεια τού σμορναϊκοΰ ελλητ^
,<οΰ ίδ ώματος — εντελώς αττο. ράΐ5ε <τος. Αυτού ά<ρ βώς δρίσκεταιι αή. μερα ή τεραστία εύθύνη. μας__ καί σ' ατΰτόν ακριβώς τό σ*αιτό άποβλέιπει ή παροΰσα ιμου— 4. πέναΛΊτι σττγν ίστορία τής μ^. τίνδαμένης άτυ'χης τηατριδος ^ας. Καμιχχ ττρ>οσωπική άντιβε-
ση δέν μέ κατέχει έναντι οτον
< Άρχινέινΐη, τού όττοίου μάΑ;. στα πρεπει, καττά τεκιμήριον, ^ όκτ μησο.ιμε τήι/ ττροθεση. Οί ττλη,ροΐιοριες τού ό,μως 6έν εΤ. ναι όρίΒες, ούτε και ή μέθοβςς πού άκοΛοι^Ξιεΐ, καθώς καΐ οί σιΑλθΥΊσμαί κ-αί τβ σκμπερά. σματά τού ττολλές φορές. Πρέ- πε. νά ιπιροσεΐχουμ-, ττολύ. Ή λαο/ρα'φία δέν &γαίνιει δττω!; — οτΓϋώΓ, άπό >μ ά άδασά-
νιστη τηλΓρα^ορία ή ττροιχεψο
λογια. Βγαίνιει άττο τη λαιχ^
σο^ια των μνηιμείων τοΰ ιλόγου
(τρα/ούο-.α, λαϊΛές διηιγήσεις,
ττοιροιιμίες, ήοη και έθ μα, 6>
ξασίιες, λατρευτικες εκδήλωσις
κλττ.) τταιρμένα καί σ^κεντρβ.
μενά άπό πεπειραμένο λαογρα·
φο, άττό τό λαό, με έττισττ»,κ>νι·
κή σοΐνείΐ5ηση καί μέ συναίσθτι·
ση τής ευθυνής <αι ΰστερα άπό δασαινϋστικό εΛβγχο, ιχωρις την παρεμιβολή) ιματα άδοι|ωι/ ττραο·. παΐάε ών εμφανίσεως θησαυρών. Άς λείπουν οί θησαυροι —-άρ· κεΐ τό έπιστηιμονυκο λαογρθίι· Ί<0 ΟλΐιΚΌ. Αϋτά θά ήβελα νά τονίσ» δαφωΛάντας ριζικά καί ιμάλι- στα δ.ΧΛμιθιρτυιρομενος εντόνως γ«' αύτά ττοΰ φο την εΰ9ύνη έέδαοα τού συγγρα· φέως— στη^ έγΛριττ^ έφη,μερδσ σας, Ιδιαίτατα γ Λ την απο· ροίϊεκ,τηι γλώσσα πού χεφίζε· ται ό άρ9ρ:ιγράΦος σας καί ττοί ■Όντολο<γης εεΐναι μία έξτνίτιη· μί^ηι, ττρ-σωπ κου κ.ατσσ<ευά- σμοΐτος, λεβαντίνακη γλαασ^ή τ>α.ραλΛΛΐγη, ττού καί οί ίδιο.
οί λε'δαντΐκοι δϋα6αζοντας τη*
τ^ιχ£)ν, δέν θά μπορούν νά 6γ*
Λουν νόηιμα, μέ τό ίΐδιόρρικίμο
αύτό, εντελώς δ <ό τού, κατσ- σκεύασιμα. Καί έτταΐή, έκτος ςχττό τόν ιάρΒρογράψο σας, έχου- με Λΐ' εμείς οί άλλοι Χμυρναϊοι Οιλληλέγγΐίες ιμ' αυτέν εΰ30νες, άν δέι/ οιαστειλουμε έτνχαίρως τίς ιάνπλήιψεις ιμας, νθμίζω δτ. , £σο< άσχολοΰνται μέ τό ίερο Ι ο£μα ττής Έλλην ικής Μικρασι- άς καί τή μνημη της, ττρεττε. /σ μην άρκο-ΰνται μόνο σέ ΤΤ|Λ>·
Φορκες «α! —λιατωνΐικές διαιμ<ΪΡ' ηρίιες, ττού άπό ττολιλές ττλαι- Α<ούγοντ<3ΐι, άλλά εύθαρσώί 'λάδο^ν κι' αύτοι θέση δημο¬ σία καϊ νά τακτοποήσΛί^ τίς εΰ^Ονιετ; το-ς, ιδίως στό δευτέ¬ ρα ο<έμαι, τό τόσο σοβαρά, γ_ί» την πλήρη άττο«ϊτάατσιση της άήβειας — τΓερισσότερο όμως γ ά τήιν ίστορία καί τή νηνΠ τής ττατρθΐος ιμας. Μέ μεγάλη έ<τίιμηστ ΦΙΛΙΠΠΟΣ Κ. ΦΑΛΜΠ0Σ ΤΡ (,Ζ τη τί <0 επ 1Γ| Τί το ν£ ι« VII Τι ά Β Τί λ τ< οί Ρ1 ιμ< δ ι. Η Ο Τ Κ Ο Η — ΐΟ.ΚΟΤΡΟΦΕϊΟΜ. ΜΕλΕΤΗΣ: προσωπικού ΟΙ..- δ(, Γαλλ,κά, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ -ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ Χ. ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΒΙΛΗ Π, 11ΑΤΗΣΙΑ Τηλ. 880.181 και 886.143 ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ - ΕΞΑΤΑΞΙΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΓΝ - ΞΕΝΑΙ ΓΑΩΣΪΑΙ Τό νέον διδακτήριον μέ ήλιολούστους αΙΟουσας καί κεντρι¬ κήν ίϊίρμΓ,ναιν, οίκοδομηϋέν βάσει σχβίίοτ·, εγκεκριμένου υπο τοί 'Υπουργείου Παιδείας, αποτελεί την τελευταίαν λέξιν τής σχολικής άρχιτεκτονικής ~ Μετοφορά μοθητών δι" οΰτοκινήτων — Εγγραφαί ήρχισαν ΕΚΠ ΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ Α ΖεΡΒΟϊ - ΑΑΖΑΡ8Π0ΥΑ0Υ "Εχος Ίδαύαεως 1920 ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ - ΕΞΑΤΑΞΙΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΠΛΗΡ.· Σ ΗΜΕΡΗΣΙΟΝ 8, ΝΥΚΤΕΡ1ΓΗ0Μ ΓΥΜΝ ΑΣΙθΝ ΗΕΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΑΗΕΤΟΗ ΠΙίΑΚΤΒΡΙΟΙΙ Σκόπα 8, Νέα Σμύρνη (Χρυσάχη—Άγιοι Άνάργυίβ' Α1ΤΗΣΕ1Σ δι" εισιτήρ ούς, ίγγροφαί και -πληρΓφΓρίσ' καθ" εκάστην 8 1)2 τι μ. - Ι μ μ καί 7 - 10 μ.μ Τηλέφωνα 962.321*, 960.190, 960 643 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΗΕΙΤΟΡΙΔΟΥ ΨΥΧΙΚΟΝ ΧΑΑΑΝΔΡΙ Στάσις Φαρός Φωοκόλου 1" Τηλ 672 041 Τηλ. 682 151 -682:* ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ - ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ—ΓΥΜΝΑΣΙθΝ Έγγροφοι—Πληροφορίαι ώπό 1ης Σετττεμβριε0 καθ1 εκάστην ΨΥΧΙΚΟΝ: 9—1? κο. 5-8 μ Μ ΧΑΛΑΝΔΡ1 8-12 πρωι ^ % 7ον 1 ΥΚΤΞΡ1ΝΟΝ ΓΥΜΓ ΑΙΙΟΝ ΟΕΜΙΣΤ. Κ. ΠΑΠΑΊ Κστακουζη1 οΟ 2 κσΓ θεμιστο^λέους 17 (Οίκημα οχολών ΠαρνασσοΟ) Τηλ. 621.502 ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΗΡΧΙΣΑΝ Ι Πληροφορίαι καί εγγραφαί : 9-2 μ.μ. κσΐ 5-

ΟΙΚΟΝΟΜ Ο ΛΟΠΚΗ
ΦΡΑΓΚΟΛΕΒΑΝΤΙΝΙΚΑ
επιστήμων καϊ
άν^ρωττος, ό κ.
ττού γράφει
γ Κόσιμο» λαο-
Σμύρνης, εΐχε την
α!ότηι καί νά ΐσχυρι-
ά,άμβσα σέ Σμυρνα:-
Βουιρλιώτες ύπήρχε
άττάρχει άκάμα ,μΐσος.
έ,ς-
των Βο-ιρλων: ό
ής κ Ν. Μηλιώρη,ς
. ^.-οΐκπΊκής Έτπτραπής
Τ ^κρασιατικών Χρονικόν»
Τόδικηγόρος κ. Άλέχος Μι-
ης
α.τικ«ς εχω να παρατηρη-
I
·τι ή ττληροίορία δέν όφ-ί-
αί χ,ακοδοι.λία, άλλά σέ
,,ν.-·■!■· τΠν ώ ποία 9ά
Γνά'έλόγξη ό κ. Άριχι-
ένης· ,
©α ,μοΰ επιτρέψη ομως να α-
οταν κ. 'Αρχιγένη μ--
εύθύνη γ ά την φρα/-
ν <τ) σαλάτα πίύ , στούς ιό^οΐγνώστ^ς ,μέ το ευηιχο ονο,μα της Μ - |φυσΛΤΐκής Ααογραφίας. Κα¬ τά την ταπιινή μου γ-νώμη έπ3- Πσράλληλες Ί·τορΙες κ ι" τό μλαμΰάνεαι ρη γοάμενο λάδος Μ« μερικό η- 4 δηλ. την ά«ε6άζο^ιμ£ σέ γε- κκότητα, την έξαίρεση σέ <σ- , -,-,. . ■ "-»<*; ά.γ,ράμμ:χ- ΐτος καί ά,.όρψωτος ττέταιξε κά- : τή λέΐξη Βουρλιώτιδοι. Καί ), μέ τή βοηθεία τού Φρο,γ- 3-μοΰ, τούς κάνσμί κν-,·-■--«>, Ύ'ά συ.ντροφιά
Τούς δώσαμε *αϊ Άΐβαλιώτιδοι,
καί ,Στταρτιάτιδοι καί Μανησα-
λίτιδοι και ΊΕλλοβίιτιδοι. Γ ι ά
τούς τελει.'ταίους αΰτούς ομως
οί φραγκαλε&αντΐνοι διαμαρτύ-
Ιρονται διότι οΊ ΊΕΞλληινοί το^ς
μουίΐχρευτήιοαΜε σέ Ελλαδι τι-
δοι. λ ί
"Ολθι αϋτοϊ προσκαλοΰντα
£ττό ττανεΐρ πού τούς έτοίιμα-
σαν καί στό ττλούσιο τραπτέζ
ττού γι' αύτους είναι στρωμέινο.
Γιά καλό καί γιά κακό, άς Γτά-
ρουν ματζί καί τα γιαιγιά τους,
γιά νά μτταροΰν νά βλότουν τί
τούς -ερδίιρεται. Τρώγοντας ά-
ΦιδοναΕ σταψυγια, ττού ε,στειλαον
άττ' τ* άμπέγ,α τους οί φιλό-
ξενοι Βουργιώτδοι, θά μάθουν
κα) διάψορες να& τές. "Οτι ττ.χ
ή 'Ελενίτσα· ήπίρ' τό./ Κώστα
καί ττοΛΛό: άλλα κουιρ^όζκα. Ό¬
τι οί Σμυρνιές ττού ήπλέκανε τό
φιλέ τον Ιέγαρνένανε, σάν μεγά¬
λες τειχνίτρες τού κεντηιμάτου
που ήτανιε. Ότι «ήοάζανε 'ΐή
νύχται στό κρεΐβάτι (όκουσαν!
άκουσον!) κάρτσες νυτχτικές,
γι,ατί δεν ή3ελαιν οί άντροι τος
νά ιδοθνε τα δάχτυίλα τού ττοδα-
ρ ου τως που είχαμε κάλοι καί
τσί συχαθοΰ^». Ίσως έκεΐ /ά
μάΒουμε καί τό 1άίξ.έραστο τσου
λί ττού «ίδωσι την άξυρμνηιμό-
ει/τηι νοδιτά.
ΊΕΞιχοι/μιε ιγράψααμε καί όχαυ-
με ττοάμε πιολλές ψορές δτι οί
ττρόοιφιυγοι ιεχοι,ν μεγάληι κχχπσ
τσιτά, δόν μποροΰμε δμως ν"
■χρνηθοϋιμε καί τό κοικτούρί τιθύ
"/χούν νά ιμήν εΐινιαι ττοτέ στήν
ώρα τού ανταιμωμάιτου.
ιΚαί κάτι άλλο. Ό καιρός ί.-
ψίιχρανε. Άς μή φο6η|θοΰιν 6-
μως ιΐορυοιλόγηιμα, γιατίς 3ά
<λείσΌυμ€ καλά τα ττανάβυρα των κιοιμάρωνε. Λαογροοφικά ιέγραψΐχν κι' αλ- λοι: ό Σύλιβιος, ό Ρωνάς, ό Προ οττίου π·σιλαιώτιερα ό Συρά- <ος, κα' δλοι χρηι^ημιατ^οΊ^1σ^xν <αί φραγ<αλε)6αιντίνοκα, μοιλλον ομως γιά νά σατυρίσουν, δχι μέ την άξίωση ότι μάς έΐδωσαν σμυρναϊ<ή διόιλεκτο. Ό ϊδ^ς αλλωστε ο κ. "Αμχιγιένης τό δια- >αλεΤ μέ καμάιρι, δτι μόνος έ-
κεΤνος Γγιράκ|>ει ισ' αΰτήιν τή γλώσ
ο α Μόνος! Εύτυχώς!
ΝΤΟΣ - ΚΥΠΡΟΣ
Οί έκρήξεις όργής, πού συ/-
ι<Λονίζο^ν την Κύιτρο γιά τήι/ ά- 5ικη στάυηι ιών «Μεγάλ&ον Συμ μάχων μας» καί οί εκδηλώσει ς έΛουσιαοιμαύ τού ΚυιπρακοΟ λαοΐι γιά τή δήΐλωσηΐ συιμτταρά- στουης τής Ρωσίας, συγκινούν ό Πλλή Το» συνεργάτου μας χ. ΚϋΣΙΑ ΚΑΛΛΙΛΗ ν α οί Τοΰρ,κο 'Ξξερίζωο-α,; επνιγον οί λυγμοί Κιι' όλάκλη- τ:ύς ττ>::λ.,'όιρ£ΐμοις έλλην κούς Ρ3 τ° έκκλησίασμα ττολύ ώρα
■"*·"3 -■·-'- τής Μ'κρασίας, τοΰ τ,ρανταΐζότανε άπό
πΛΓροΐα-ιμους τής Μ'κρασιας, τοΰ τ>ρα·ντο3ι,οτανε άττό λυγμούς.
Πό/τοο καϊ της Θ,:όχης καί ά- ^λαίγανε γιά τίς έλπϋΐες τους
Φάνσαν τό.> τροςτγιλχΥοον&ν &. ττού διαψεύατηκοιν. Θαηνούσσνε
Ίρς οιμως σγί
έμάς τοίς Πο/τίους, γ ατί
ή δί ύ λ
τή
μς ς ς, γ ή
σημεσινή τραιγωδία τού λαοΰ
τή; Κύπρου τήι/ έΤζησε πριν άπά
σαρανταΐπέντε χιρόνια καί ό Π όν
τιοκός λαός καί πλήρωτε άκρι-
65: τή ιμεγάλη εύττυστία τού
απιαιτηλές διοικηιρύξεις ω
πό-
κιμαιο πολιτκσιμο τους,
Στό δεύτερο τταγκόοιμοθ
λεμο, όταν ό φασΐισιμός χύιμηξε
νάτύποδουλώσει άλ=<υς τούς λα- οάς, έμεΐς πολεμήσαιμε πάλι στό πλ:υ,ρό των Μεγάλον Δυ- νόΐμε^ντής Δύσης. Ποτάμι έ- Τ|Ρεξε τό αΐμα ιμας καί έγραψε τό έπος τής "Αλιβανί'ας. Δι3ύ- οαμ&ςχς ιμετέΒιΐΒαν οί ραδιο- υτιν, υκιιυίΐΊ|ΐ/κ.ι, υιΐίκιιιμυι^οΛ, ιΐλίν ι ΦΜν>.ΚθΙ σταί^μοί Των Μεγάλων
Μεγάλον ιΔυνόιμεων τής ΔύσΓς, Ι Σύμμαχον μας, υμνους γιά τόν
γιά την αύτο5ιά3εση των λαώ/, άντρΞΐχιμέ^ο έλληνκό λαό. __
μέ τό όλσχληρωτΐικό τού ξερΐζω-, Άττό δώ κ,αί ιμπρός θά λέμε __
μα άπό τα ίερά χόματαΐ των ττα δ αλοιλοΰθΌΐν άνά τόν κόσμο__
τέρων τού, πού ττάνω άπό τρ:'ις οί ήρ^ες ττολειμοθν σάν "ΕΞλλη-
χιλιόβες χράν.α έπότισε μέ τόν' νες! —Κι>' ομως έληιξε ό τγάλε-
ς ης ά γ γ ς
ρϋςτχιλχχρο/ον ά- ™ διαψευ-Γηι<ον. Θρηνουασν ό γ α τα χαμενα τους ονειρα. Κη ^εύοονε τον άγαττηιμε^ το·>ς
χιλιόβ^ς χράν.α έπότισε μέ χονς ομως έληιξε ό
Ϊ5ρω τού καί μέ τό αΐμα τού Ι 'μος καί οί «μεγάλοι (μας
καί άξ'θποίησ·ε μέ την
τού.
Ό "Ελευθέριος Παυλίδης, ό
σε&αστός ττολιτευτής καϊ «ττσ-
τρ άρχης ,μας» στό 6 6λίο τού
ΠΩΣ ΚΑΙ ΔΙΛΤΙ ΕΜΑΤΑΙΩ-
ΘΗ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ
ΠΟΝΤΟΥ — Αθήναι 1956,
παραλληΐλίζοντας τό
ιμςχΐχοι» οί «φίλο.» μας, γ.ά '/ά
μάς ά^τσμείψουιν, θέληισαν νά
τταραιχωρήσο τα Δω5ε<άν/η- Γ. Ι. ΑΝΛΣΤΑΙΣΙΑΔΗΣ 'ΛΑέλος τής Έτπτροπής Μώ Χρονκών» ΙΧΟΛΗ ΚΑΛΠΑΚΑ ΓΩΝΙλ ΤΙΜΟΘΕΟΥ — ΔΑΜΑΡΕΩΣ ΝΗΠΙϋΓίΙΓΕΙΟΙΙ - Ι1ΗΗ0ΤΙΚ0Ν - ΓΥΗΝΑΣΙΟΝ ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ - ΡΥθ,νΙΚ4 - ΜΟΥΣΙΚΗ Ιδρυθείσα πρό τρΐακονΐαηενταετίας - Αριθ. τηλ. 710.122 καί 711.459 - ΑΙ ΈγγοαφαΙ οννεχίζονται ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡ1Α Πεύκη » ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ έν ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ » ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ"θΗΛΕΩΝ λ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ είς Κυψέλην ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΑΡΡΕΝΩΝ παρά τώ Άστεροσκοπείφ Έλληνοχρισΐιανική Μόρφωσις "Αριστον Επιστημονικαί Προσωπικόν "Αγρυπνος πσρακολούθησις καί επίβλεψις ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΑΠΟ 1ης ΣΕΠΤγϊΜΒΡΙΟΥ Γραφεϊα Β υκουρεστίου 18-ΆΘήναι-Ι ηλ. 614 119-629.567 Κι/πιριακό ζήιτηιμα μέ τό Ποντ- α<ό. — Τό Κυττριακόν εθνικόν ζήτημα, διά τό οποίον έρρίφθη- σαιν είς άνισαν άλλά δίκαιον ά- γώνα οί Κύπΐρ οί πατριώται, υ¬ φίσταται την αυτήν αδικίαν, την αύτην άνειλ. κρίνε αν καί τό σπουδαιότερον την αύτην πα¬ ράβασιν των 6ασιικών άρχών τής αύταδιαθέσεως των λαόν, έκ μέρους των δήθεν φίλον καϊ σύμμαχον Μεγάλων ιμας Δυνά¬ μεων, όττούς καί τό Ποντια<όν ζήτημα κατά τόν πρώτον παγ¬ κόσμιαι ττόλειμαν. ιΚι' άλήθεια οί ΜΒγάλες Δυ¬ νάμεις τής Δύσης σέ καΐμμχτ. καιμττή τής ίστορίας δέν στάθη- καν ουτε φίλοα μας κι' οΰτε συ,μ- μιαχοί μας. Στάθη<αν πάντα ψυχρές ύττολοιγίστιριες Δυνάμεις άπένοίντι στήν 'ΕΞιλλάδα. Οί ρίζες αυτής τής «άνειλι- κΐρινους» τής δίιοουλης πολιτι- κής τους άπένατί μας χάνονται 6α)3ειά στά χρ^ν α των θρησκευ τκών ιδρϋδων, στά χράνυα τον σταυρο^ορ.ών καί τόν Φραγ- κοκ,ρθΓΓΐών. Αίωνες ιόλόκληρους ή Καθο- λική έκικλησία έπολέμησε ινα κα3υτΓθτάςει την Όιρ3ό5οξη —ού τούς τελευταίους αΐώνες άπό- κτησε έναν ίοΐχιυρό ύπειραστπ- στή, τή Ροσία. Πολλά Ιχουν ύποφέρει οί "Ελληνες άπό τούς Δυτμκούς. "Ισως περισσότερα άττ' 6θ"α έίχοιυν ύττεφέρει άττό τούς Τούρκους. ιΠάνω στό Βυ- ζάνιτ ο δέν έττεσαν ιμόνο οί Τοΰρ λοι άττ' την Άσίια;. Χύμηξαν πά νω της κιι»' αττ" την Εύρώπη οί Δυτικοί. Κι' όταν τό Βυζάντιο γονάτισε, οϋτε τό βοήβησαν, ού τε τοΰ έπέτρεψαν νά " θεΐ. Όταν στό τιέλος τού δεκά- του έιβΐδόιμου αίόνα τελ.κώς έ- πνευαε έτταιναιστατ.κός άνομος στή Γαλλία καί ξεχύθηκε σ' ό- λάκερη την Εύρώττη κι' ή «μαρ σεΐλ όζα» συγΐΛλό|ν ζε τούς λα ούς καί τούς καλοΰσε νά ρίξουι τίς ·αραννίιες τους καϊ νά έ- λευτειροθουν ξ8σηικώθη<αν κ ι οί "ΐΕΞλληινες, τΓθλειμησαν σά λιο>
»ια, 35 ωξαν άπό ιμιά γων ά
σα στούς Τούρκους.
ιΕύτυχώς ή Ροσία ήτανε ττα-
ροΰσα τότες, παρηύσα καϊ πα-
νίσιχυρη και χάλασε τα σχέδια
τους. Κιι' κτσΐ τα Δοδε<ά;ησα ένώθη<·αν μέ τή >μητέρα τους
άττό τότε σαραντα-
πόντε χιρόν α.
Στό μ>/η|μεώι5ες έογο τού,
«Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝ
Λ
ΤΟΣ» ττού έδραβεύθη άπό τήι·/
Ά<αΙδηιμία Αθηνών κ,' άπό τό Σύλλογο πρός ενίσχυσιν έλλη¬ ν <ών σπουδόν, των Παρ σ ών, ττού έξεί5ό3η στήν Αθηνά στά 1933 ό 'μητροττολίτης μας Χρύ σαν:3ος γ,ράφε · —"Υπό την ένοχον άδ.αφαρίαν τής χριστιανΐϋκής Δύτεως έν έ- 1 ί Γ"^ ^ τει 1453 έττεσεν ή ι%ω»υια.Ί'- νούπολις καϊ έν ετει 1961 ήΤρα πεζοΰς καί καταστράφη όλόχι>η
ρος άκιμαΐος ττολιτισμός Τή έ-
νόχω συνειργεία δύο μεγάλων
χριστιανικόν Δυνάμεων της Δύ
σεος τής Γερμανίας καί της
Αυστρίας καττά τα ετη 1914—
1918 έσφάγη υπό των Τούρκων
όλό<ληρον έτ)ν>ς, τό άρμενικόν
καϊ έκαντοντάδες χιλιάδων 'Ελ-
λήνοαν διιαίως άττεσττάσθησαν
άπό των έστιών αυτών καί α¬
πέθανον έν τή έξερία. Τή έ»ό-
...,— ..., .^^^ ^, «ν -^^Χω συνεργεία των Συμμό>χον
προεΐι5οττο.οϋσε νά καθίσουν1 Χρ•στιανικων Δυνάμεων_της Δύ
ιΕΞλλοΙδα.
ΐΚαί άν δε
πριακόφλογίζεΐ όλον των 'Ελ.
λήινων τίς καρδοές κι' ά
,,-----------.. __νν-ν ^ ι>α ιχΑν/ι^ υυκ
φράνιιμα τούς Τούρκους γιατϊ
έν ένοοντία ττεριτττώσει δέ θά
κομίσουν μέ τα χέρια σταυρω-
μιένα καί οί Τδιοι, θά κλαιγαμε
κι' άλλους σκΌτομένους άδ^ρ-
Φθύς μας 'Κύπρυους καϊ ο'ι «Με-
γάλοι ιμας οί Σύμμαχοι» υττου-
λα καί μεθοδικά θά φέρνι^νε
στήν Κύπιρο μας τούς Τούρκους.
Άλήθειια ττόσο ιμοιάζει ή Ί-
στορία τοΰ Κυττριακοϋ λαοΰ μέ
τού δικοΰ μας τοΰ Ποντιακοΰ
Σήιμειρα ή Κύπρος εχει τόν άρ-
χι,επίσχοττό της καϊ κυβερνήτη
Μακάριο. Πιρίν σαρανταττέντε
χράνια ό Πό/τος εΐχε τό ,μητρο-
πολίιτη της Χρύσανθο. 'Υττάρχει
6ά6αια καπτοια διαφορά. Σήμε-
— ή Κύπρος βρίσκεται σέ σχε
ά κοντι,νή άπόσταση άττ' τήιν
Ελλά5α, κι' έχει σύασωμο τό
λαό τής 'ΕΞλλάδος συ,μπαραστά
τη της "Υστερα ύπαρχει άπό
Ε
ΠΗΠΙΑΓ3ΓΕ10Ν - ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΣΧΟΑΕΙΟΝ
ΓΥΜΝΑΣΙΑ: ΗΜΕΡΗΙΙΟΝ ΚΑΙ ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ
ΑΙΕΥΘΥΝΣΙΣ Β. ΠΕΙΡΟΥΝΙΑ - Κ. ΚΙΤΡΙΝΙΔΡΗ
ΚρησΙλα 37 Παγκράτι (Τ 502) Τηλέφ. 7:3.771
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ
9 π.μ. - 12 μ. κοΐ 5—9 μ μ. Τρλ 713.771
σεως
τα έτη 1919
Έντός τοΰ πλασίου τού 6ου «Δεκαττενθηιμέρου της δ^^εθν^ύς φοιτηττιχής νεολα!ας> τού Λον-
δίνοι/, γίνεται έπίδευξις είς τούς (|>οιττττάς διαφόρων έθνοτήτων τού πολυττλόχου μτνχανήματος
πού διατηρεΐ τή ανθρωπίνην ζωην είς βαθείαν ύττερθε,μίαν.
ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ
Γπό ΜΙΧΑΛΗ Κ0ΥΡΜ0ΥΑΗ
ττάνω κι
σμοΰ
τ»
«ί*···ο··οο·οο·····οοοοο«
ΣΧΟΛΗ ΠΑΠΑΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ _;ΝΗΠ!ΑΓΩΓΕΙΟΝ
ΠΡΟΤΥ.1ΟΝ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟΝ
Σοοτπματικη ,αρακολοθθηοκ Άρμ
Λειτουργεϊ σέ ϊτιαυλι οτην τικαλη ■;ντ
ριοΧήςΗ1οε τιεριβάλλον οίκογενε.ακόν.
έγκαταοτάοεις, κεντρικήν θερμσνσιν
ξέναι νλώασαι-Ρυθμική-Γυμναστική.
.Μεταφορώ δι" αυτοκίνητον
Δεκτο, μαθηταί ^
35
5^
'«Ι^^---, -.- -- .,---
τής σικλαβομέινης χώρας τους
τόν τύραννα καί ζητοΰσαν άττ'
τίς Μεγάλες Δυνάμεις νά άνα-
γνωρίςτουν την άνεξαρτιησια
τους. Τό κατά ττόσο οί Δυτ κοί
μάς έ6οή&ηισαν σάν κράτη φαί-
νεται άττ' όσα γράφει ό ίστο-
ρκός .μας Καρολ.Ί6ης οττην ΐ-
στορία τού 19 άίώαινα τάμο β'
σελ. 87. —Ή Ελλάς, έ<τός των ίΐδίων έοουτής δυνάμεων (κ<χϊ είς τάς δυνάμεις αύτάς σνναρι- θιμοΰιμεν και τόν φιλελλην σιμόν τής Δύσεος) είς μόνην την Ρω- σιαν, ώς κράτος καϊ εΒνος καί κυβέρνησιν, όφείλεϋ την ττολι- τυκήν αυτής παλινόρθωσιν. ι "Οτοον εληξε ό πρώτος τταγ- κόσιμιιος πόλειμος, οί Μεγάλες Δυνάμεις τής Αύσης, μέ τίς ό- ττοΐες συμπολεμήσαμε καί χύ- ■ σαΐμε τό αΐιμα ιμας άκάμα καϊ [ στϊς στέπες τής Οΰ<ιραν'ιας, σέ μιά στυγμή άττοι,'σίας άττό τό τΓθλ^τι<.ό ττρασκήν.ο τής Ρωσί- ας, λόγω έμφυλ'ιου σπαραγιμοΰ, πού τό δαυλό τού τόν σφεντό- ν σαν οί ΐδιες οί Μεγάλες Δυνά¬ μεις τής Δύσης, ττοδοπαντών- τας όλες τις δια<ηρύξεις τους γιά αύτοΐδ,άΐθεστι των λαών <αί υποκινούντες και συνδα!υλίζον- τες τόν τουρκικόν έθνισιμάν, κα- τό|ρθωσαν νά κάνουν ότι δέν έ- τόλιμηισαν νά κάνουν τόσα χρό- .' ή Ρωσία. Πριν σαραν- ταΓΓτέντε χρόνια ομως οί Πάντι- οι δέν μτΓΌροΰσαν νά τΓερ ιΐμένουν συμτταράσταση άττ' τή Ρωσία, πού πελ&μοΰσε, όπως άναφέ- ραιμε πιό πάνω, μέ την ψυχή στόν δάκΐ α τούς; Τσοζρικουις τους σηρατηιγούς και τούς στοα τούς τούς έπ&μβατκούς τής Δύσης. Μά ουτε κι' άττ' τό; 'ΕΛληνκό λαό, πού άγνοοΰσε, όπως σχειδόν κι' οί κυβερνήσει τού άκάμα καί την υπάρξη τοι», έτσ^ ξειμακιρυσιμιένος όπως βρί- σκονταιν, στήν τελευταία έσχα- τιά τής Μικιρασίας >μποροΰσε
νά προσμένει συ'μπαράσταση
ό Παντός.
Κ' έτσι «οί Μειγάλοι ιμας οί
Σύμμοοχοι» «οί φίλοι ιμας» πα-
ζάρεψοον τόν Πάντο άνενάχλητα
καί τόν ποιΑήσαινε στούς Τούρ-
■ --„--,--- ό άρχιεπισκοττος
_.ί κυ6ειρνήτης τής Κύττρου Μα
κάρΐιος μπορεΐ νά ιμένει άπτόη-
τος άττ' τίς φοβέρες των «Με¬
γάλων ιμας Σύμμαχον», ομως
πριν σοορανταττέιντε >χρόνια ό
μητροτρολίτης ,μας Χρύσανβος
άναγ<άστη<ε νά έγκατταλείψϊΐ τόι/ Πόντο γιατί τα κεμαλικά κους. Σήιμειρα 1922 τό εθνικόν κίνηιμα των Γούρκον τοΰ Μεχχτταφά Κεμάλ τταΐσά, συνεπλήρωσε τό έργον των Νεοτούρκων καί κατά έκα- ηαν,τάδες άττηιγχονίζοντο οί "Ελ ληνες τού Πόντου, ένώ χιλιάδες άλλαιι στ,ρατευσίιμον νέων κ<χτε δικάζοντο είς τόν διά της ττείνης καϊ των άλλον τάλαιιπωριών θάναΐτον έν τή έξο,ρία. Καί έπήλ θε κατά τόν Αύγουστον τού 1923 ή άνταλλαγή των πλη9υ- σμών καί ή εντέυθεν έρήμωσις Πόντου Μικράς Άσίας καί Θράκιης καί ή καταστροφή ο¬ λοκλήρου χρυστιανικοΰ τΓολιη·'.- ιοΰ. Καί ό ιμέν ιμηιτροτΓθλίτης αας ΧιρύσαΜΒος ττέθαινε, άφοΰ τού έλαχε ή μοΐρα νά ιμοιραλογήσει τό ξερίζομα τοΰ Ποντιακοΰ λα¬ οΰ άπ' τίς τρισχιλιόιχρονες έ- στίες τού καί νά δεΐ μέ τα ιμά- τια τού των διασκορπισμό δ- σων άπόζησαν άνά τέσσερα ση μεΐα τής ΊΕλλάδας. Όσα έγρα¬ ψε γ.ά τούς αίτ.ους τής άσύιΝλη τη-ής Τιραγοδίας μας ζοΰν, ό¬ πως τό ϊδιο ζοΰν κι' οσα γιά τό ϊδιο ζήτημα έγραψε ό κ. Έλευ- 8έρ ες Παυλίδης καί μάς ύπο- χΐρεώνοι»ν, ό,χι μόνον έμάς τούς Ποντιους, άλλβ όλους τούς "Ελ ληινες, νά 6υθιΐστοΰμε σέ τκέ ψεις 6αθειές καί νά σκεφτοΰιμε. νά σκεφτού,με. "Ισως τότες θά μτΓορέισουμε νά δοΰμε τό δράμο ττού πιρόπει ν' άκολοο θήσουμε γιά νά ιμπορέσουμε νά περισωσουμε ότι ,μάς δχει άττο- μείνει άπ' τη μειγάλη κληρονΌ- μιά των παττιέρων >μας, γιά νά
μή μάς άποκλείσουν οί «Μεγά-
λοι Σύμμαχον οί «φίλοι» μας
στή «Μικρή καί "Εντκμη ^Ελλά
δα» άποσπώντας άπό τίς άγ·
κάλες της Ελλάδος την Κύ-
(Συνέχ έκ τοΰ προηιγουμένου)
ΈκεΤνοι την ώραν ό άγέρας
στέναζε καί τα κύματα χτυ-
ΤΓθΰσαν μέ θόρυβο την δχθηι, σά
νά ήττανιε τοΰτος ό ττοταιμός,
ΦουρτΓουνυασιμιενη θάλασσα. ΟΊ
πΕρατές γίνανε καπνός, λές
«αι τούς <πή|ραν τ' άφρισμένα κύματα στή ράχη τους. Τότες μάζεψαν άνθρώπους τοΰ σκοΐι- νιοΰ καί τοΰ τταλουκιοΰ. Τους δώσανε βάρχες ιμτταρουτόβ^λα κι* δπλα. 'Εκΐεΐνοι -ηράβηξαν τίς δάρκες στϊς κάλαιμιές, <ρύ φτηικαιν καίλά καί ρίχτηκαν στούς δαίιμονες. Όιμως, τοΰτοι >ί σκΰλοι, άνεβαοναν κολυμτκον
.-άς στίς βάρκες τους και τούς
τρυτΓθύσανε ιμέ τα μαχαίρ α.
"Ετσι, τό ττοτάμι γέμισε πτώ
ματα κι' οί άντρες, ττού φύλαγαν
τίς δχτες τοΰ Δούναβη, φύγα-
νε.
Τώρα πιά οί τΓεϋρατές κυριαρ
χούσανε σ' δλο τό ττλατυ ποτά-
μι κιι' ό Στταθάρ.ος άτΐΌφάσισε
ά τούς —άρει ιμθζ'ι τού γιά ά
δικαστήρια τής άνεξαρτησίας
τόν καταδίικασαν σέ θάνατο, έ-
ρήμην
Τόν θυμαιμαι σά νάταν χ3ες.
ΕΤχε ττεράσει άπ' τό Βατούμ.
Κμου^ νέος τότε κι' ή μνήι,ιη
ιμου τόν συγκιράτΓηισε όλοζωντα)·
νο. Υψηλάς, ώραΐος ιμέσα ο τή
3ίλ ιμένη μΒγαλοττρέπειά τού τιά
νω στήν 'Ωραία Πύλη τού "Αη
Νικόλα, μλοΰσε —^Τέ<να μου τα δέ ινα μο;ς δέν σωθηκαν ά- κόμα. Δέν ή^ρθε ά<άμα γιά μάς τό ττλήιρωμο: τοΰ χράνου. Οί συμ μαχοι μάς έξατπάτησαν. Ποοζα- ρεύουν ιμέ τούς Τούρκους την έλει,θερίαν μας. Την ελευθερία, πού τόσο λίγο χαρήκαμε - — ικαοι τα χείλη τού τρεμούλιαζαι' ένώ τα δάκιρυα κυλοΰσαν άπ' τα μάτια τζυ. — Όμως δέν ττρέττει νά λειττοψυχήσοομε, τέ¬ κνα μου Οί χαλεττές ήμί.ρες θά περάσουνε και θάρθοΐΛ'ε μέρες ης ς η προ... καί τρώγα/τας έρχετα ή δρεξΐΊ. Ύττάρχουν τα Δωδε- κάνησα κιι' άλλα ιμας νησιά. "ΑλΙλωστε μεγάλες έκτάσει< στά νησιά μας καί στ' άκιρογιά λια μας, εχουν κιόλας άγοράσε ξένοϋ Κ' ισως αΰριο θά ζή τή σουν καί σ' αύτά νά δωσουν λύ σε.ς της άρεσκείας τους. Έλλιηνες γρηγορεΐτε! .. «α σκΰψτε πάνω άπ' την ίστορ σας ιμέ άγάπη. ΚΩΣΤΑΣ ΚΛΛΑΙΔΗΣ χτυττησουν τό Πιιζάν. "Εστειλε τόν Μπίμπαση καί τούς 6ρή<ε. Έκιείνοι θέχτηκαν καί, τότε, μά- ζεψε τόν ατιράμητο στιρατό τού ιοαί τιράβηξε γιά τή Ροδ — Τούρυ Ό στραΐτάριχης Ντέ Φαμττρί εμαθε ττως έρχότανε, κα,ταπά- νω τού, σωστό μιλεοϋνι κι' ά- ναγκάστη<ε νά ύποχωρησει. 'Ωστόσο 6έν κάθησε ιμέ σταν- ρωμένα; τα 'χφια Τις νΰ,χτες, άποσιπάσιματά τού ιχτυττοΰσαν τό στρατό τού τηρίγκπτα. "'Ε- χαιγαν λίγα σττίτια ώητ' τα χο· ριά κιΙ' Βφευγαν βΐιαστικά. Πά σπίτια λαμτταδιαζαν, όμοια μέ τφάστιιες 5άδες. Ό καπνός τρα6ούσεν ΐσια, ιοατά τόν γα- λάζιο ούρανό κι' εκανε τόν κό- σ,μο νά «ολαίει καϊ νά ούρλ α- ζει. ΟΊ στρατιότες, πυστοί σ' ίνα θΜδβρένιο καθήκον, έσδηναν τίς φωτιές κι' έ35.ναν στούς πιοόσφυγες ψωμί καϊ κουδέρτες. Μέσοο σ' οούτές τίς, άλλόκο- τες σέ τραγ κή μεγαλοττρέτΓε'α, ΣΧΟΛΑΙ ΕΣΤΙΑΣ ΝΕ ΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Κεντρική Πλατεΐο Μ. Σμύρνης — όδός 25ης Μαρτίου αριθ. 5 τηλέφωνον Γραμματειας Σχολων 969.967 ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΛΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑιΣΚΕΥΗ ΑΝΤΛΙΟΣΤΑΣΙΟΥ ΕΙΣ ΠΕΡΑΜΑ καλές. Ή 'Ελλάς θά μάς αττο- λευτερωσει καί θά ένωθοΰμε γιά ττάντα μαζί της. Στωμεν καλώς τέκνα ιμου! Μή χάνετε τίς έλττίΐδες σας! ΤεΙκνα μου, τςκνα ιμου- .— Καί Ιδέν μπο- ρούσε άλιλο νά συνεχίισει. Γόν Κατόπιν ένεργειών τού Βου¬ λευτού Χρ- Χονδρομιματίδη έι/ε- κρίθη Δάνειο δραχμών 2.000. 000 άπό τό Ταμείον Παρα.<α- ταθηκών καί Δανείων 6ιά ττν κατασκευήν 2 ΆΛτλιοστασίων καί 2 δεξαμενων ττρός Οδρειχυν των υψηλόν ση,μείον της περιο- χής Περάματος Πειραιώς. Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρδ 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταστίνοι; (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ Ττκ. 525.3Β7 ······· ε>ο····ο·ο···οο···ο·ο···ο···ο········οοο········«···«
ΧΑΤΖΗΚΩΝΠΑΝΤΙΝΟΥ
ΠΑΛ. ΦΑΛΗΡΟΝ - ΚΑΛΑΜΑΚΙ
ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ (Κλ7σΪ^Ο"ν - ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ)
ΠΛΗΡΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ - ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟΝ (ΑΡΡΕΝΟΝ-ΘΗΛΕΟΝ)
ΠληροφορΙσ.ι:
ΠΑΛ. ΦΑΛΗΡΟΝ Όδός Τερψιχόρης 20 τηλ. 99.237
ΚΑΛΑΜΑΚΙ Όδός 'Υψηλάντου 8 » 980.839
ΓΟΥΝΑΡΑΚΗ
ΣΧΟΛΗ πρ
ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΕΝΟΜ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΟΝ
ΠΑΤΜΟΥ & Μ. ΝΟΜΙΚΟΥ ΤΗΛ. 875.81Α - 87 5.819
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ: Μέ όλα τα σύγχρονα μέσα
(είς τμήματα) & νηπιαγωγούς έκπαιδευβείσος
είς τό εξωτερικόν.
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ: Πρότυπον έξατάξιον
(είς τμήματα) μέθοδος ϋΕΟΚΟίΥ.
ΓΥΜΝΑΖΙΟΝ : ΚΛΑΣΣΙΚΟΗ - ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ
ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟΝ
ΚΟΛΑΕΠΑΚΟΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ ξίΥΛΙΥ |[λ·λ)66ί5ν
ΠΡΟΤΥΠΟΣ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ
Γινοντσι δεκτοί μαθηταί είς τάς κάτωθι Σχολάς :
1. Νανιικήν Σχολήν Μηχανιπών Έμποοικοϋ Ναυζι-
κοϋ «Η ΣΜΥΡΝΗ» (Ώνάσειος) Τηλ. 967.319
Προσόντα εΐσαγωγής "Ενδεικτικόν 3ης έζαταξίου Γυμνασΐι. υ
καί άνω (Δημοσίου, ίδιωτικοθ ή,'Εμπορικής Σχ λής)
Οί άπόφοιτοι προολαμβάνονται άμέσως άπό 'Εταιρίας τ^Ο
κ. Άρ, 'Ωνάση
2. Τεχνικάς Έηαγγελμαιικάς Σχολάς ι «Θαλής ό Μι-
λήσιος» Τηλ. 968.512.
.ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝ1ΤΩΝ»
• ΣΧΟΛΗ ΗΛΕΚΤΡΟΓΕΧΝ1ΤΩΝ»
«ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΑΥΤΟΚ ΝΗΤΩΝ·
Προσόντα είσαγωγ) ς : Απολυτήριον ΔημοτικοΟ Σχολείου
άνευ είσαγωγικών έξετάσεων
3. Ημερησίαν ΟΐΗθπυρικήν Σχολήν Τηλ. 987.239
Προοόντα εΐσαγωγής Απολυτήριον ΔημοτικοΟ Σχολείου
άνευ είσαγωγικών έξετάσεων
4. Έσπερινδν Οικονομικόν Γνμνάοιον
Προσόντα είσαγωγής : Απολυτήριον Δημοτικοϋ Σχολείου
άνευ είσαγωγικών έξετάσεεεν
— Αί Σχολαί διαθέτουν πλήρη ΰποδειγματικά, Μηχανολογικά
καΐ 'Ηλεκτρολογικά έργαστήρια διά την αρτίαν έκκαιδευ
σιν των σττουδαστών
— ΟΙ δποροι μαθηταί άπαλλάσσονται μερικδς ή όλικως των
ίτησίων διδάκτρων
—ΟΙ άριστ.ύοντες μαθηταί τυγχάνουν 'Υποτροφιων
Αί εγγραφαί ήρχισαν—Πληροφορίαι και κανονισμοι καθ"
εκάστην 9—1 π.μ. και 6—9 μ.μ.
ΜΟΝΟΤΑΞΙΟΣ ΣΧΟΛΗ ΑΟΓΙΣΤΩΝ
Ό ΠΥΡΣΟΣ,,
ΑΝΕΓΝΩΡ1ΣΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Όδό'· Πολυτεχνείου αριθ 10 (Στάσις Μουοειου) Τηλ. 533 369 |
Διδασκαλια δλων των μαθημάτων, συμφώνως τω προγράμματι
τοθ Ύτΐουργείου. Ή Λογιστική διδάσκεται ευρύτατα και καβ'
ύΐίέρβαοιν, βάσει των νέων τάσεων και κατευθυσεων, ΜΕ ΑΜΕ
ΣΟΥ.> ΕΦΑΡΜΟΓΑΣ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΛΟΠΣΤ1ΚΩΝ
ΚΑΤΑΣΤ1ΧΩΝ κατά τό σύστημα διδασκαλιας τοΰ καθηγητού κ.
Τ. ΒλΛΣΑΜΑΚΗ, όστις και προσωηικως διδάσκει. Χορηγοθνται
τίτλοι έπίσημοι, συμφώνως τω Νομώ.
Εγγραφαί καί ιτλςροφορίαι :
ΣΧΟΛΗ ΑΟΓΙΣΤΩΝ "Ο Π Υ Ρ Σ Ο Σ,,
ΑΝΕΓΝΩΡ1ΣΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Όδός Πολυτεχνείου 10-Στάσις Μουοειου. Τηλ. 533.369
"Ομοίως λειτουργοθν : α) Τμήμα Λογιστικών Σπουδών,
β) Τμήμα Άρχιλογιστών γ) Τμήμα Μετεκπαιδεύσεως
Έπιστημόνων.
νύχτες, ό Μαυρογένης,
νος στό 'μανδύα τού, σίιμωνε
τις φωτιές. Στεκότοβν άκίνηττος,
σά την σφίγγα, καδάλλα στ'
άλογό τού κι' οί στρατ.ώτες,
πού τόν ββλετταν, τσακιζάντΌυ-
σαν στή δαυλειά. Κουδαλούσαν
γλήγορα χόματα, νερά καί, μέ¬
σα σέ λίγες ώρες, οί φωτιές
σδήνανε. Μονόιχα οί μαυρ^μέ-
νοι τοΤχοι άπάμεναν σάν ταφό-
ττετρες. Τότες ό άρχοντος ά-
φην€ τ' άλογό τού νά τόν σύρει
ϊσαμε την τέντα τού. Ξεκαοαλ-
λήκευε κ' έπιεφτε ξερός πάνω
στό στ,ρωσίδι τού.
Κάποτε, πού τόν επνιγϊ. ό
δίκαιος θυμός, κάλτταζε μ νό>
χος ιμέσα στή νύχτα. Σίμωνε
τίς άχτες το ττοταμοΰ καί μ -
λοΰσε μέ τούς σκοπούς. Τούς
εστρωνε μττροστά καί οιάταζε
νά καλέσουν τούς ώξιωματι-
κούς. 'Εκεΐινοι άκο^γαν, μέ πρ>
1 σοχή, τίς ττροσταγές τού Γ<ι' | ετρεχαν νά ξυττνησουν τό στρα- ! τό. Τότες ττυκ,νά άποοττάσματα Ι κινούσα-νε μέσα στή νύχτα καί, Ι ττολλές φορές, ι«ου6θ9λουσαν έ- , να πλήθος έχτρούς. "Ετσο ό ' στρατός ττροχωροΰσεν άδιάκο- ττα. Χάλικευε την ψυχή τού μέ τή δύναιμη, ττού τούδινε ιμονάχα έκεΐνος καί δέ νοιαζότανε γιά τούς κόπους καϊ τίς θυσ'ιες. Τώρα οί Ρωμιοί τής Πόλης πφνούσανε μέ ψηλά τό κεΛά- λι. Στέκονταν αντιμέτΌττθι στάν καδή κι* άς εΤχαν ς λΛι- σια θρησκεία κέρδιζαν τίς δί- κες γιατί 'μιλούσανε θαρρετά! — Κυ' έμεΐς άταστοι, ιμά κ/ ό μεγάλος στιρατηγός σας άπ.- στος! Όμως σάς γειμίζει ν- κες!.. Οί Τοΰρκοι καλότΓΐαναν τούς Ρωμιούς καί κοιταζαν νά μή κσκακαρδίσουν. Οί φάροι λιγό- στευαν κι' οί σταιρωτήδες οεν τολμούσανε νά τούς τγ άοου;. Τό ττρωϊ τα μαγαζιά άναιγα>
κι" οί ρωμέικοι κοοφενέδες γ_-
,μιζαν. Τα κλαρίνα καί τα σαν-
τούρια 6αροΰσαν τα κλέφι κα
ιοΐί' όλοι ευχότανε νά νικήσει ό
λ€6όντης στρατηγός. Οί Τοΰρ-
κοι μπαίνανε, φο6υσμεινοιι μέ¬
σα, ττίνανε κι' αϋτοί τα διπλο-
τσίτΓουρο: κι' εφευγαν, σάν τίς
ορεμώνες γάτες!
Τόν ϊδιο καιρό, ό Μαυρογένης
ξεκινούσε γιά τη Μολδαβία
Βιαζότανε νά τελειιώςτει μέ τούς
Αυστριακούς ικαϊ νά ττάρει πί*
σω τα ιμέρη, ττού έχασεν ό
Μπραΐμης. Μαζί τού εΐχε πλή¬
θος πασάδες καί τουρκοτάτα-
ρους.
"Βιοανε ζεστη κι' ό ήλιος έ-
ψηνε τούς στρατιώτες, ττού προ
χωροΰσαν άδιάκοπα. Ό κά^-
ττος ήτοονε ξερός, τα χωράφια
χέρσα, τα στπτια λιγοστά κι'
ό κόσιμος σκ'οαΐζότανε ιμττροστό
σ' αύτό τό λεφούσι. 'Ωστόσ.)
έΐδγαυναΐν γιά νά καμαρόοΧ'-ν
τό στρατηγό κα&αλλάρη. Τ έν
κοίταζαν ιμέ γθΜρλωμένα μάτ α
και τόν θαύμαζαν.
Έτσι, ό Μαυρογένης, πέιρ^
σε χωρία καί κάμπους κι' έ'-
φτασε όξω άπ' τή Ρασούδα,
ττού ήτα»> μαζε.μένοι κάμποσον
Αύστριαικο!. Ό άρχοντας κου-
6έντιιασε ιμέ τό σερασικερη Χα¬
σάν Πασά καί τόν Μωχο:,—τ.
' Μείνανε «ο^ οί τρείς συμ «ινοι
νά μή δωσουν, ούτε μιά στιγμή,
καιρό στόν έχτρό ινα ξοπτοστο-
1 οιει.
ΗίΥΤΙΚΗ ΙΧΟΑΗ ΡΑ&10ΤΗΑΕΓΡΑΦΗΤ0Η
"Ο ΘΑΛΗΣ,,
ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1946
— Είσιτήριοι έξετάσεις την Ιην Όκτωβρίου 1964
— Δεκτοί Άπόφοιτοι Γυμνασίου και Μ. 'Εμπορικής Σχο·
λής.
— Πληρης θεωρητική καί δι' έφαρμογών κατάρτισις Ρα
διοτηλεγραφητών και Ραδιοτηλεφωνητθν.
— Πλήρες Ραδιολεκτρονικόν "Εργαοτηριον και ΚΑϋΙΟ
ΚΟΟΜ μέ συγχρόνους Πομτιοϋς καί Δέκτας.
— Επί πλέον Γυροττυξις καί Ραδιογωνιήμετρον διά την
πλήρη εκπαίδευσιν των σπουδαστών.
— Είς τάς έξετάσεις τοθ "Υπ Έμπορικής Ναυτιλιας καί
Συγκοινωνιων ή Σχολή μας Εχει πάντοτε, επιτυχίαν
100 ο)ο.
— Προκαταρκτικαί τμήματα ήρχισαν ΔΩΡΕΑΝ,
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΚΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ
Καθ" εκάστην είς τα Γραφεΐα τής Σχολής 8 30 - 1.30
καί 4.30 - 9.30 Άριστοτέλους 31α - ΑΘΗΝΑΙ
Τηλ. 815.755
—· Είναι σούρουττο κι* αύτς,ί
θά πιχττέψουν ττώς αϋριο θ' άρ-
χίσειι ή ιμάχη. Έμεΐς θά τούς
χτυττησουμε τώρα! τούς εΐπε
ό Μαυρογένης.
| Ό Χασάν Πασάς, πού ήταν:
πραγίματικά γβνναίϊος, ττηρε,
χωρίς ττολλά λόγια, ενιο: σώμι
τουρκΌτάταιραυς καί ττιραχώριν
σε. Όϊ ΑϋστιρΛθκο'ι, ττού δέ/
τηράσμεναν αύτό τό κακό, τα
σάστισαν! Οϊ Τάταρου χώθ. ,-
καν ο-τϊς γραιμμές τους κυ' άρ-
χΐισαν νά τούς σιφάζουν· μέ τα
ιμεγάλα γΜριστά τους σποΐθιά.
Μέσα σέ λίγη ώ,ρα! το στρατό-
ττΒδά! τους εΐχε γίνει «εικροτα-
ιφεΐο! Τα τττώματα ήταν άμέ-
τρητα καί τό αΤμα εβαψε τό
σκληρό ιτΓετρωμένο ΐχώμοο. ΟΊ
Αΰστιριακοί ύττοχώρησαν αφή¬
νοντας τη Ρασούδα καί τό με-
; γάλο χοοιριό, τίς Σουφάδες.
Στά χέρια τού Χασάν Πασά
Ι ττέσανε τα τΓφΐσσότερα κανό-
νια κι' δνα σωρό αίχμάλωτοι.
Ι 'Ητοιν όλοι σέ κιοχά οχάλια, μέ
σττασμέινα χέρια καϊ δεμενα κιε-
Ιφάλια!

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ'ΚΟΣΜΟΣ
Ν 6 ΛΑΝΟΥΣΗ
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ 11 ΟΕΡΙ ΜΜΜΙ ΑΙΙΟΝ ΠΡ0ΙΦΪ1
(Σννέχβια έκ τής 5ης <—χ.) γησις ή έττί τοθ Νόμου τούτου (σχεδίου Ν-Δ.) ή γενομένη, υ¬ πό τού Οσηγητοΰ τής ττλειοψη φίας τότε Βουλευτού καί —ρώην 'Υπ:'Λργοΰ κ. Νιικολάου Μανού- ση, ένδιατρίψαντϋς είδικώς είς ττληθύν Ιδημοσυευθεισών ιμελε- τών τού είς τό όλον πρασφυγΐι- κόν ζήτημα ικαί γνωσταΰ παγ- κοίυως διά την ειδικάτητα αύ- τοΰ (ίδέ καί την τελευταίαν κα- τά τό 1963 (μελέτην τού ττΕρίτής Συμ€ολης Προσφύγων είς την Οικονομικήν Ανάπτυξιν τής χώ ρσς, δημοσιευθείσαν είς αύτο¬ ι :λές άνατυττσν των Μικρασιατι¬ κήν Χρσνιικών καί την σειράν των άρθρων τού (πλέον των 100) είς την εφημερίδα ιΠρασφυγικός Κάσμος). Είς την είσήγησιν ταύτην πφΐληφΦεΐσαν είς τα Πρακτιικά ττής 14ης Ιουλίου 1954, τονίΐζανται τα εξής: «Πά ρά τό γεγονός δτ< ά~ό τοΰ ό¬ του; 1947 έκ των πιστώσεων τού Σιχεβίσυ Τρσύμαν καί έπε - τα τού Σχεδίου Μαρσάλ θά ή¬ το δΐΛΌΤΓΐόν ιμέ διάβεσιν ττοσοΰ κατά μέγιστον όρον μέιχρι 30 έκαττ3μμυρί^ν δολλαρίων νά ά- νοίνιερθοΰιν 36.00Ό ητερίττου *.α- τουκίαι πρός στέγασιν των προσφύγων, δέν εγένετο τουτο, δέν διετέθη ούτε ό&ολός καί ούτω σημερον καί μετα μίοον πενταετίαν ττακτωλού δαηθϊίσς 35.000 οικογένειαι φθείρονται. καί στοιιβάζονται είς άνηλια καί δυκτώδη παραττηγματα —αρά τα ρεΐθρα των οχετάν των πόλεων, Πλειστάκις άνά 10 καί 15 άτο- μα έντός τταραττΓηγματος. ΑΙ οι¬ κογένειαι αύταυ κοτταινέμονται ττερίττου ώς έιξης: Είς "Αθήνας καί Πειραια είς 27 ττερίττου πά¬ τρα—γγιματυκούς συνοικισμούς, οικογένειαι 14 000, εις Πελο- ττΟΜνησον είς τάς ττάλευς Κόριν θαν, ιΝαύττλιαν, "ίΑργος, Τριπο- λιν, Πάτρας, Αΐγιον, Πύργον, Καλάμας, οικογένειαι 11Ί5, είς Στερεάν ΐΕλλά5α καί Εΰοοιαν είς τας πόλεις Χαλκίοά, Λαμί¬ αν, Στυλίιδα, "Αμΐφϋσσαν Με- σαλάγγιαν, Άγρί^αν οικογέ¬ νειαι] 575, είς "Ηττψιρον, είς τάς ττφεις Άρτον, Πρέισεζαν, Ιωάν νίνα αίκογένειαι >415, βίς Θεσ¬
σαλίαν είς τας πόλεις Βόλον,
Λάρισαν, Καρδίτσαν, Τρίκσλα,
οικογένειαι 1380, είς τάς νή-
σους Κέρκυραν, ιΚύκλάδας, Λέ-
σιδον, Χίον καί Σά)μον σίκογέ-
νειαιι 1ι7Ο0|, είς την Κ,ρήτην είς
τάς ττόλεις Χανίων, ιΡεθύμνου,
Ηρακλείου οικογένειαι 585, είς
την Μα«εσονίαν, είς τάς πόλεις
Θεσσαλονίκην, Βέρροαν, Κιλ¬
κίς, "ΈΕ3δεσσαν, Γιανιτσά, Φλώ-
ριναν, Σέρρας, Δράμαν, Κα-
βάλλαν οικογένειαι 16.130, είς
την Δυτικήν θράκην, ειίς τάς
—όλεις ιΚαμοτυνην,' Ξάνθην, Δι-
δυμότειιχον, Άλεξανδρούττολιν,
οικογένειαι 1.Ι100».
Ό ττίναίξ ούτος ©έν ημφεσδη-
τηθη τότε τκιρ ουδενός των άο-
μοδίων Ύττουργών^ Είς την έ-
ττακολαϋθήΊθΧχισαν' βέ κατα τό
1957 εΐσηγητικήν- έκθεσιν τού
ΎττουργοΟ των Οίκαναμυκών έ-
ττΐ τού νέου Νρμοσχεΐδίου Ν.Δ.
3713)1957 «ττερί μέτρων άφο-
ρώντων είς την έ^ιιτάχυνσιν τής
ρευστοττοιήσιεως τής Ανταλλα¬
ξίμου Περιουσίας καί την όλο-
κλήρωσιν τής άττΌ<αταστάσ-ως των προσφύγων» έτΓανατονίζε- ται άττΐλώς ά»«ευ άιριΐθμηΓΓΛών δε- δομένων <<)δτί ύπολείττεται εισέ¬ τι ττ,ρός εκτέλεσιν σημσΐντικον μέρος τού προγράιμμοΓΓος τής στεγάσεως των άστών — ροσφύ- γων, υπο τό ττΜεΰιμα δέ τούτο ή Κθδέριιηκτις προήλθεν είς την απόφασιν, αττως ληφθώσι άλα τα ών)5εοειιγ.μένα ιμέτρα διά τή^ οριστικήν έτΓίλυσιν τού τόσον; χρανίσαντος ιζηττήιμιατοϊ, κατά' τρόπον, ώστε νά δύναταί τς με- τά 6ε6αιότητος νά άνα,μένη 3τι έντός εύλόγου χ,ρφου... θά δ.α τίβώσ,ν υπέρ τής ώλακληρώσε- ως της στεγαστΐικής ιοτΓΓθκατα- στάσεως των προσιψύγων». Λί μετα ταυτα γενόμεναι ά- νεττίσηιμοι δημοσυευσΕΐς είς διά-1 φοραο ιέντυπα τοΰ Ύπουργείου Προνοίας αί τείνουσαι νά έμφα-' νίσουν» μΐ'ΐςράτερσν φΛμόν των σ~εγαστέιων, οι^δαμ^ς κλανίζουν τό (έκ των ανωτέρω συναγά,με- νον ττόρκτμα Διά την άχ,ριδειαν ' των βηιμοσιευμστιων τούτων, τα όττοΤα έν τΓΟση ΤΓεριτΓτώσει ά- ■ναδϋδόΐζουν τόν (αριθμόν των μέν —αραοτ—γματούχων είς 10.000, των έν τρώγλαις διαιτω,μέ"ων είς 5.000 καί των επί ένοικίω είς 15.000 ήτοι ττύνολον 30 000 οικογένειαν, Λρκεΐ νά ση>-
ψιειχοθη ότι έν σελί'δι 24 τού δη>
μοσΐ'εύματος τοΰ ι^τους 1960,
αναγραφεται ό τερατώδης ύΐρι-
θμός των 33 647 οίκηιμάτων, τα
οποίαι ανηγέρθησαν βήθεν υπό
τοΰ Ταμείου Περιθάλψεως Προσ
φύγων, ένώ είναι ττασιγνωστον
ότι τό Ταμείον τουτο λειτουρ-
γήσαν κυρίως κατά τό πρώτον
έτος μετά την Μικρασιατικήν
Καταστροφιήν διά την τταντο^ι-
6ή ττερίθαλψΛ' τότε των ττροσ-
φύγαν καί οιαχειρσθέν έν συνό¬
λω ^στωσεις —ερίττου 350.000
000 ανήγειρε μόνον 10 000 ττε-
ριττου οίκήιματα τφν Συνοικι-
σμών Βύρωνος, ·Καιισαρ.ανής,
Ν. Ίωνίας, Ν Κοκκινιάς οθς
καί τΓαρόδωκεν είς την ΕΛ.Π
Τό ώς άνω ττόρυσιμα έμττεδοϋ-
ται καί έκ τού γεγονότος ότι
τό σύνολον των άστικων προσ-
φυγυκών οίκογενειών ανέρχεται.
είς 165 000, τό σύνολον δέ των
στεγασβέντών είς κραττΐικά οί-
κήματα, είς οίκήματα τής Ε.Α.
Π. είς οΐκτ,ματα Άνταλλάΐξΐιμα
ές<^ορασθέντα καί είς οίκήιμα- τα έττί οίκοττέΊδων τοΰ Ύπουρ- γείου ιΠρονοίας δέν άτπερβα'νει τάς 100000. "Ατταλείπεται ά- ριθμος 65.000 -ερίττου οίκογε- νευών, ·μή τυχουσών άττοκατον «Γτάσσως «ντος τού οποίον 6 ά- ριθμός των 35.000 είναι ττρα- γματικός. 11 ·— "Εκ των ανωτέρω ττρο- κ.ύηττεί δτι αψ' ενός μέν είναι μεγάλη ή έκτασις τοΰ πραδλή- ,ματος, Λφοΰ πρόκε^ται ττερί ά- νάγκης ανοικαδαμήεσεως 35 000 τουλάχιστον κατοικίαν, αφ' ε¬ τέρου δέ καί έ—είγουσα, δό|π άναγνωρίζεται ττανταχόθεν ότι ή δαβίωσις ίσαρίθμων οικογέ¬ νειαν υπό τάς σημερινάς συνθη- καά άτταΐθλιώσεως άττοτελεΐ πρόκλΓ|σίν κατά τοΰ πολιτισιμοΰ καί άπάΊδει είς την βνν^ιαν τής άνθρωτττίνηκ; όΐξιοτΓρετΓείας. 'ΕΕιγ πυδάλλεται συνεπώς άντίιστοι- ιχος πρός τό μέγεθος, τή·ν όξύ- τητα καί τό έττεΐγον τοΰ ττρο- ιδλήιματας προγραμματισιμός, ώστε να όδεύσωμεν έντός εύλό- γου χρόνου είς τόν τερματισμόν αύτοΰ» ώς τουτο έτονίζετο καί είς τή'ν' είσηιγτγπκήν Βκ.3εσιν επί τού Ν 2044) 1952 υπό τοΰ τα τε Ύττουργοΰ τής ιΠρονοίας. 12 Ποίος ό —ρογραμματι- σμός ούτος καί ττοία ή χρηιματο δότηκτις είναι ή ετέρα δασική έττιδίωξις τοΰ Νομοσχεδιον. "Αλλοτε 'κατά την τετ,ραετί- αν τού Μεγάλου Βενιΐζέλου ^ί- χσν διατεθή έκ ιμέν τοΰ Β. Γρ<>·
σφυγϋκοΰ Δανείου υπό τής Ε.
Α Π. 1.000 000 λφών Αγγλί¬
ας ή βροοχιμαί 400.000.000 έκ
δέ τοΰ Κιρατυιοοΰ Πραυττολογ -
σμού δραίχμαί 600.000 000 καί
ανηγέλθησαν όντος τετραετ'ας
20.000 κατουκίαΐ/ συΛ>λικί>ς
ιχρηματοδστήσεως δρχ. 1 000.
000.000 ττερίτΓου, άνα^γαΛτων
5 000 'κοπο.κιών κα3" έκιαστον
των έτών 1928, 1929, 1930,
1931. ΆνόΙλσγον καί γενικωτέ-
ραν χιρΓΐματοδότηκτιν· έκ τού
'Κρατυκοΰ Προυττολαγισμοΰ ζτν
τοΰμεν καί <τημιερον. Οί καταρτισβέντες ττενιιχροί ττραγ,ραμιματισιμοί οί χιρηματο- δοτούμενοι έκ πηγών κυρίως £κτός τοΰ Προυπολογισμόν «αί όλως —αρειμπΐΓπτόντως έκ τοΰ ΠρουτΓθλσγιοιμοΰ, άπτοκρούσναχΐι ως βιασττώντες καί την τταγ;- αν ΰττοχ,ρέωσιν ττρός άνατγραφή^ είς τόν πιροι/τταλογισμόν πιστώ¬ σεων διά την δοητανην τής στε- γασεως,, ώς; δαπάνην ΰ— αχρεω τΐικήν τοΰ Κρατυκοΰ ίΐρουττολ,ο- γισμοΰ, ώς τουτο έθεσπίσθτ) είς τόν Νόμον» 3714)1928 «ττε- ρί όργανισιμοΰ τοΰ Ύ-ττουιργείου Προνοίας» ικαί έτηρήθη ιάτταρΐΐγ- κλίιτως είς όλους τοϋς ττρουιτο- λογυσιμούς αττό τοΰ έτους 1923 ■μέχρι «αί τοΰ 1940, — καί ώς μή προοιωνιΐζάμενου ταχύν τερμαΐτισιμόν τής: στεγάσεως ,Ή —αραθεώρησις της θειμελιώ- δο^ ταύτηις αρχής καί ή έττι- ■κράτηισις τής έκδοχης δτι ή προσφυγική στέγασις θά έδει να ιάντι μετωττισθή οίονεί δι' αύ- ταχρηιματαδοτήσεως έκ των εϊ- σπιράξεων των χρεών των προ¬ σφύγων καί έν συνεχεία έκ των έσόδων της 'Αντολιλαξιιμου ττε- ρ ουχτίας υπήρξε καταοτραφ κήι. Αί πιρόσοΐδοι έκ των δυο τούτων ττΐηιγών υπήρξαν ιμεταπολε,μικως άσήιμαντοι 6ιΓ δ καί ούδε,μία προ ώθη,σις εσημειώθη Την μόνην όρθήν ταύτην αρ¬ χήν υίοθετεΤ ή ανωτέρω ιμνημο- νευβεΐσα κκΒεσις τού Ύπουο- γοΰ Προνοίας από 19.6.1952 τονίζουσα δτι ό Κρατικάς Προ- υτταλογισμός δέον νά αντιμετω¬ πίση, ώποτελεσιματικώς την δα- ττάνην καί νά κλμακώση αύτην κατά έτη συνολικοΰ ΰψους έν 6- ψε^ των τότε συνθτγκών· κόστθ'οτ; κατοικίας, 700 000.000 δραχ. Την ύτΓαχρεωσΛ' ταύτηιν έτόνι- σαι* καί δλοι οί βουλεϋταί λα¬ βόντες .μέρος κατά την συζήτη¬ σιν τοΰ Ν.Δ. 3713)1957 «περί (ανταλλαξίμου περιουσίας» καί ολοκληρώσεως τής άποκαταστά σεως» μετοίξυ των οποίων <αί ό σηιμερινός ώξιότϋμος Άρχη- γός της 'Αντΐ'ττολιτεύσεως, ττρο τείνοντες την άνάγκ,Γτν τής έχ τού νάμου ύττοχρεωτικής έτ·/"ρα- Φής άναλόγου τπστώσεως έν τώ προύτΓθλογ.,σιμιφ. ΐΕίς τό μέγα τοΰ*ο αΐτη,αα ιάνταϊτΓοιφίνεται τό Ν-αμοοτχέδ'- ον. ,Καθυεροΰται καί ΰτΓοχρέωσις έγιγραφής καί ΰποχρέωσις έγ- γραφής ττασοΰ ούχι κάτω των δρχ. 500.000 000, δοθέντος ό τι ό τηρογραμιματισμό; δέον· /ά είναι π'ενταετής άπό σημερον ώς είναι αλοι οί ύγυεΐς καί ποα1- γματ.κοί προγρσιμματισιμοί. Ή σιιγή των ττρουπολογυσμών ή έγκαινιασθεΤσα όπτό τού 1952 — 1953 καί συνεχιζομένη μέ¬ χρι καί σημερον 1964 καί ή ύπο<αταστασις τής τταγίας ττα- ρα15ό'τεως δ ά τοΰ άττχχρύφου είδ κου λαγαρ ασμοΰ τταρά τή Τραπέζη της Ελλάδος, δστις ούδοιμοΰ δημοσιεύεται έττιστ'ν- ιμως καί τροφοΐδοτεΐται έκ —η,γών καί ασηιμάντων καί ότπ'αραδέ- «των καί όλως άνε—αρκών ττρο- καλεΐ την εΰλογον άττοδοκιιμασί- αν τοΰ τίΐροσφυγΐικοΰ κόσμουι1» «Σικοττός τοΰ Ύττοιριγείου Προ¬ νοίας, τσνίζει ό Νέμος 3714) 1928 είναι· ή άνέγερσι.ς μοί- μων «ατθϋκιών τπρός στέγασιν των ιάιστών ττροσφύγων καί ή διάθεσις των *5)ναιγκαιουσών π - στώσεων έντός των δια τού προ- υττολογισμοΰ χορηιγουμένων τθιτ ούτων». «Είς τόν προυττολογι- σμόν έξόδων τοΰ 'Υπουργείου Κοιν. ΙΠρονοίας άνΌϋγραφονται κατ1" ετος (πρεφα/ώς ύποχρ:ω- τϋκ,ώς) ύττό ΐδιοΐ' κεφάλαιον αί άναγκαίαι τηστώσεις διά την άνεγειρσιν ττροσφοτ/υκών οί<η- ιμάτων είτε έπ' εύΒείας τταρά τού Δημοσίου είτε διά τοΰ συ- στήματος τής αύτοστεγάσεω;», τονίζει, έπίσης ό Α.Ν. 1822) 1951». Την ιταραγνωρ σθεΐσαν ταύ¬ την υποχρέωσιν, την όποιαν έ¬ ττ εΰίωξαν νά άλλοιώσς>υν οί ά-
ττό τοΰ 1952 συναφεΐς νάμοι
2044)52, Κώδηξ 1953, Κώδηξ
1960, έρχεται νά ατΓθ<αταστή- σΓ), νά αναδείξη καί νά θεμε- λιωση τό ΝομοσχέβΛ^ χαί δή είς τό ΰψος δρχ. 500.000 000 τουλάχιστον ετησίως, δ ότι ιμέ ανέγερσιν 5.000 κατοικιών του¬ λάχιστον ετησίως, ώς τούτο έ- γ.νε κατά την τετ,ραετίαν τοΰ Μ. Βεν^έλου, είναι νοητη καί έφ κτή ή ταχεΤα λύσις τοΰ προ- 6λτ>ματος. Καί έπειβή ή παρέκ
βάσις έκ τής Ιάρχής ταύτης ά·
γει είς ιάτΓθτελμάτωσιν, πρήδη-
λος ή όλως ίδιάζουσα σημασία
τής 'δυατάξεως ταύτης τοΰ Νο-
,μοσιχε5ιου *αί ή άνίΜ5οτος είς
αυτήν έπιμονή
13. Πραι))ανώς θά συμδάλη
είς την αντ.μετώττσν τής δαττά
νης καί ή έκ τής διαχειρίσεως
τής "Ανταλλαξίμου ττερ θυσίας
ττρόσοδος. Είναι αμως γνωστή
ή μέχρ^ το06ε άττό τοΰ Νομου
1909)1939, άίφ" ής ή ττεριου-
σία ύπηχΐθη ύττό την δυαχείρι·
σιν τού Γενΐ'κοΰ Λογιστηρίου,
άνεττοιρκής καί μή —ροσήκουσα
διαχείρ σις·
Άπό απόψεως τρεχούσης δια
χε 'ρίσεως ού5έν ιάτρέδωκε. Έπ'
συνόλου 90 000 ττερίπου όστι
κων καί αγ,ροτικών κτημάτων,
δσα έφέροντο έτηιθημως μέχρι
καί τού 1956, δέν έτιτραγματο-
ττοιήθη ττιρόσοδος έκ μισθω,μάτων
ή άποζημΐώσεως χρήσεως οί3τε
καν τό εύτελές ττοσόν των δρχ.
2 000.000, τό ανοτ/,ραφάμενον
παγίως είς ταύς ιογττό τοΰ 1951
— 1952 ττιρουτΓθλσγυσιμούς τής
καλο'ϋΐμένης Υπηρεσίας Δια¬
χειρίσεως Ανταλλαξίμων Μοιλ
σούλμαν κων Κτημάτων (Υ.Δ
Α^Μ^Κ.) ουτε οηλαδή δραχμών
30 κατά κτήιμα ετησίως Έτπ>
γραμιματικώς καί είς ττειρίοπτον
θέσιν ό «Οίκονομικός Ταιχθδρό·
μος» συνοψίζων τα έκ τής ανα¬
λύσεως των άρ3ρων τού τέως
'Υττουργοΰ κ. Ν ><· Μανούση ττο- ρίσματα έοημοσίευσε κατά τό 1956 ταυτα «Συμφώνως πρός τα στοιχεΐα τοΰ 'Προυττολογι- σιμοΰ έκαστον κτημα άττοφέρε περ! τάς 5 δρσιχμάς κατά μέσον όρον μηνιαίον είσάϊημα, αλλά καί αΰτό τό εύτελές ποσόν δέν φιέρετα' είστΓραττόμενον. Κατά τούς μετριωτέρσυς ύττολογι- σμοϋς ύπερδαίνουν τα 100 έ<α ταμμύρ.α δραχμών αί έτήσ αι άττωλειαι έ< τής ιάστόργουι δια¬ χειρίσεως τής ττροσφυγικής ττε- στέγασιν των προσφύγων έδει νά έίχη και την φρμαβιστητα τής διαχε ρίσεως ττερ θυσίας ττρο- σφίΐγικήις σκοττούσης καί ταύ¬ της νά συμΐδάλη καί ύττο6οηθή- ση τό έργον της στεγάσεως. Τό Νομοσιχιέοιον τέμνον »«3ί έν τούτφ την όρθην Οδόν άπο- κο&{ίστφ την παλαάν ταύτην άρμο5ιότητα καί έΓταναΐφέρει την δαχείρσιν τής ττ;ρ θυσίας είς τόν Φυσικόν αυτής Διαχει- ρ στήιν, τόν Ύττουιργον τής Προ νοίας ιΠοΐαι αί έκ τής μϊταρ- ρϋθμίσεως ταύτης, ήτ ς κατα λύει τό σύστημα τής μέχρι τοΰ- δε δ αχειρίσεως, τού ότΓθίο·; τα τφάστυα μιειον5κτήματα έπετά- Βησαν έτι μάλλον Ιδι« τού γνω- στοΰ ΙΝΛ. 3713)1957, ττροσδο κώ,μεναι ώφέλειαι καί άπό α¬ πόψεως ττερ.σι-ιλλογής «αί ά- παγραίής, μή ύτταρχούσης μέ¬ χρι σήμερον μιάς έιτσημου άττο γρο-'φή;, καί άπό άττόψεως τρε¬ χούσης διαχε ρίσεως, καί άπό απόψεως έκ>ταθαρίσεως, έν όψει
και των έκ τοΰ τταρελθάντος έκ-
κρεμών λογαριασμών και ίιδιαί-
τατα τοΰ κονδυλίου των 300 με-
γάλων Άνταλλαΐξίμων Τσυφλικί
ών, είναι ΤΓρόδηλον. Ή έττιδίω-
ξις και αυτή τοΰ Νομοσχεβίου
είναι θειμελιώδης. 'Ανταττοχρίινε-
ται ττρός αΐτημα τής ττροσφυ-
ττερηφάνως καί εντόνως είς
γιικής όλότητος διαβηλωθέν ύ-
ττάσαν περίστασιν.
(Σ υνβγίζτται)
Ν ΜΑΝΟΥΣΗΣ
ττρώην ΎττοΗργός
Άττό απόψεως εκκαθαρίσεως
τό μέγιστον ,μέρες αυτής, πλέ¬
ον των 4 000 000 στρεμμάτων
διετέθησαν καί διατίθενται δω-
ρεάν πρός αποκατάστασιν ά-
κτημόνων καλλεργητών Μέγας
άρ Θμός οίκοττέδΛν δ ετέΒη καί
δ ατίθεται δωρεάν διά την έ
'ξΐΊττηρέτησ ν κο ινωνυκών σκο-
ττώΐΜ. Πρόκειται ττερί διαστταθί-
σεως.
ιΕύτυχώς άττομένει υπόλοιπον
42.000 ττερίπου κτημάτων κατά
τον επίσημον ττίνακα τοΰ 1959,
εκτάσεως των μέν άστκών 7.
000 Ο'ΟΟ περίττου τετραγων.κών
μέτρων, των δέ άγροτ^ών 1.
000 000 ττερίττου στρεμμάτων.
Ή δ.αχείρισις τού σ—ουδα'θτά-
του τούτου ακινήτου κεφαλαί-
ου είναι κια',ρός νά ττεριέλθη
υπό την δ.σιχείρισ^ν τοΰ Υπουρ
γείου Προνοίας, ώς ττροσφυγι-
<ής ττεοιουσίας, δα νά εύρη ύττ*' αύτό την ήν ττροσδθκώμεν ττροσηΛθυσαν διοιχείρισιν. Του¬ το άλλως τε εΐχε θ:σττ σθή διά τοΰ Νό|μου 6354)1934, δυνά¬ μει τού όττοίου τό Ύ-Γτουργεΐον Προνοίας ώς αρμόδιον δ ά την ΜΙΑ λΚΟΜΗ ΕΠΙΤΥΧΙΛ £ί< τάζ άηοΚυτηρΐουζ έζετά- όεΐζ τού ηαρελθόντοζ Ίουνίου ενώπιον τήζ αρμοδίας έηιτρο- ϊΐήζ τού Ύπουργείου Παιόείαζ, ή ΙΧΟΛΗ ΓΑΛΙΑΤΙΑΤθν η^θε πρώτη είς επιτυχίαν, μεταΐύ των Δημοόίων καί Ίόιωτικών ϊυ· μναόίων των * Αθηνών και τού Πειραιώς. ΑΗΑΚΡΕ0ΗΤ01 50 ΚΑΛΛΙΘΕΑ ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ Την 27ητν Σετττϊ,μΐδρίου θά γίνη ή έτησία άνα,μνηστιική έορ- τή των Ιάλησμονήτων ττο—ρίδ&ιν είς την ΙΕστίαν Ν. Σμύρνης θά ωμιλήσουν διά τήιν Σμύρ,ηιν ό λογστέχνηις ικ ΆτΓΟλλων Λεον- ταρίιτης, διά την Θράκην, ό ά- ικαδηιμαι,κός κ. Γ. Μέγας, διά την Κων)πόλιν ό λογοτέχνης κ. Δ Οικονομ ίΙ5ης καί διά τόν Πόντον ό πρώην βουλευτής κ. Σταύρος Πηλείδης. Την 4ην Όκτω&ρίου θά γί¬ νη τό —νευιματΐικόν ,μνημόσυΛ>ν
Γθΰ άε μνήστοι; συνεργάτου μας
καί 'Υττουργοΰ ΆντωνΙου Άθη-
ναγένη ,μέ όμιληπ-άς τους κ κ.
Σολομωνίβηιν, ΚαμπουρότΓουλον
<αί Σττνρομήλιον. ΣΥΙΠΚΒΝΤΡΩΣΙ,Σ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ μί |άφάσ£ ως τής 'Εκτάκτοιυ Γ©ν>χής Συ¬
νελεύσεως των 22 ΠροσΐΦυγυκών
'Οργανώσεων *!Αθη/ώι/ - Πειραι¬
ώς τής παρελθούσης 6ης Σε-
Γττεμΐβρίου ή προατγγελθ'εϊσα με
γάλη Παμττροσ;4)ΐυ>Ί'κή συγκέν-
τρωσις διαμαρτυρίας διά την
έττίλυσιν μέχρι σημερον των ά-
μέσ&.ν πρσβλημάτων τ«ν προσ
φύγων τού 1922, ττραγματοπσι-
εΐταϋ την ιΚυρ α<ήν 27ην Σε- πτεμΐδριου 1964 καί ώραν 10 ττ.μ. είς τό θέατρον «ΐΚ'ΕΝΤΡΙ- ΚΟΝ» Είς την συγκέντρωσιν θά λά- δουν μέρος όλαι αί ττροσΦυγικαί όργαινώσεις Ά3ηνών - Πειρα.- ώς - Πεοιιχώρων καθως καί άν¬ τ ττροσωπεΤαι ·άττό βόρε,ον 'Ελ- λά3α καί άλλας έ—αριχια<ας τόΐλεις Έπίσης θά κληθαύν νά τταρα- στο^ν ή Κυβέρνησις, οί άρμό- διο^ 'Υττοιυργοί, Δήμαρχοι καί Δημοτι<ά Συμιδθιύλια τώνπροσ- Φ^γιικων Συ.οικιών, δουλευταί, 61 έκττρόσωποι τού Γ)ιτου *<λπ. ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΒΛΕΨΙΑ ιΣτό άρθρο μου γιά τόν Ά- οαμάντιο ΐΚοραή, πού δημοσιεύ- τ^<ε στό ττροηιγού,μενο φύλλο, ττσρελείφΒη άπό τυπαγραψ κή άβλεψία, μία τταράγραφος, πού κάνει στό σημεΤο αύτό τό κεί- μ'ενο ά<αταληπτο "Εγραφα, ττώς ό μεγάλος Έλεάτής φ λό- σφος Ζήνων, ττρΐν ά^χίσει τό φ λθ3Όρκόι τού στάδιο άισκοΰ- σε τό ιέμπορ κό έττάγγελιμα, πού κο)3όλου δέν ήταν τής άρΓ- σκείας τού. Έμττορευότσν πορ- φύ,ρες άπό τή Φο,νίικη. Σ' ί,α τοο ταΐξίδι ττρός την Άθη/α το <.αροΊ6ι τοί.ναυά)γησε στίς Φλέ- βες (ή τελευταία παράγραφος παρελείΐφθη). ΐΚαί συνέχζα: Αϋτό διόλο" Ιδέν τόν στενοχώ- χώρησε, άττ' (έναΐντίας, λέγεται, ττώς άνεψώνησ'ε — Νυν εύπλόη- κα ότι νεναυάιγημα1. ΧΡ ΣΟΛΟΜΩΝΙΑΗΣ ΕΝ Α ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΛΕΥιΚΩννΧ μ ημς ς οοςς βω μέρος είς την υπό τόν ώς άλιλά καί τούς λαούς άλλων δο- Ά..,* _.'-Λ____.ί>-^_____.....____ΐΛ.....-
Έθνικοθρησκευτΐκά θέμ<χτα ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ (Ού πάς ό λέγων μοί Κύριε, Κύριε εΐσιλεύσεται είς την Βασίλειον των Ού- ρσνών άλλ' ό ΠΟΙΩΝ τό θέλη α τοθ Πατρός μου τοθ έν Ούρανοΐς (ΊησοΓς Χριστός) Τοθ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΌΥ "Άς ιμοί επιτρέψη ή φίλη Δι.- θη των αίώνων. Και δεν ώφορά έ?εωρη3η μάλλον ώς άλλαγή Γΐ'Λι«ι—ί- τού «ΠΚ.» όπως λά-' μόνον ημάς τούς όοθοδάςοι,ς, προσώπων λατρΐίας καί άχι ί- δεολογίας. Δέν ήσαν είς θέσιν ν' άντϋληρ3ούν ότι όλος όσκοττός της νέας θρησκείας ήτο συγκεν- τροομένος είς την αγάπην τού θεού άξ'θποχυμένων ττρωτί στοος δα τής έμπράκτου, δηλα- δή δι' έργων αγαθών, εκδηλώ¬ σεως τής πρός τόν πλησίον ώ- γάττης, όπότε καί μόνον έχανν αξίαν αί πρός τόν Θέαν έκδη- λώσε ς λατρείας. Ή μόνη ττρα- γματ.κή εκδήλωσις άγάπης σδητητως εύσεβεΐς άνθρωποι ά- τό επραττον κοτοτγλ' τής ττλή- ττρός ένα φίλον σου ή άτηλώς σχέτως τοΰ ενός ή άλλου τρό- ροι,ς κατανοησεως τοΰ μεγαλε'ι- ( συνάν9ρωπόν σου είναι ή ττροσ "..... "' ~ " " τασία ήν παρέχεις είς τα τιαι διά τού. Όταν κανείς ττροσεύ- χετα μετά την εκτελέση μάς ατγαθοεργίας, αίσθάν^τα. ότι έ- πικοΛΌονεΐ μέ τόν Θεόν, εύχα- ρ'στών Αυτόν διότι τόν ηξίωσε άνω τίτλον συζήτησιν μεταςύ των άξυοτίμων κ ικ. Εΰαγγ. Λα- γούδη καί Π. Λ. Γιιαννικοττού- γματων. Άπό τής εμφανίσεως τοΰ χρι- στ'ανϋσιμοΰ είς τόν Κόσμον μέ- λου, προέδρου θρησΐκευτικής όρ- | χρι της έποχής κ,αθ' ήν ό αΰτο- γανώσεως των Πατρώνΐ, δεΰ> κράτωρ Μέγας Κωνσταντίνος
μένου μάλιστα τού ενδιαφέρον κατά μίμησιν τής μητρός τού
τος όττερ τταρου.σ άζει άπό έ- τής Άγίας Ελένης ήσπσσθη
θνοκοθρησ<ευτικής πλευρας ή την νέαν θρησκείαν, οί χρ στια- ώς άνω συζήτησις. { νοί ευρίσκοντο ύττό άττηνη διω- Οί έντασσάμβνοι είς θρησκευ- γμόν Δι' αύτό καί όσο> ήσττά-
τ^κσς όργανώσεις είναι άναμφι- ζοντο την νέαν αύτην θρησκείαν
™β__^,. ,.·.—.£_?_ Χ..α_______ Λ -ι α__________ ----ί-------------- -^Λ
ττου 'κα)3' όν άντιλσιμδάνεται ?- ου της καί τής δεδαιιότητος δτι
καστος έξ αυτών τό πνεύμα καί ήξιιζε νά θυσ.ασθή κανείς
δι'
τόν σκοττόν τής θρησκείας. Καί Αυτήν. τΗσαν αύτοι οί έκλε<τοί ή τυχόν δ αφωνία -πρός τιινας καί άγνοί Χριστια/οί οί άλλη- σχετικάς «δίπόψεις των δέν δύ- λοσιτιζόμενοι καί όλληλσβοη- ναται νά θεωρηθή ώς ΰποτιμώ- θούμενοι υπό τό έμδλημα «'*- σα την πρός αύτούς εκτίμησιν γαττάτε άλληλου;». Άττ' αύτούς λόγω τής εύσειβείας των. προέρχονται όλοι σχεδόν οί α- 'Μέ τάς προυττοθέσεις αύτάς γιοι μάρτυρες τής χριστιανω- είσέρχομαι €ΐς τό θέμα μου, σύνης. στηριζόμβνιον κιυρίως επί των ά- "Επε.τα, όταν ό χριστια·/) πόψεων άρμοδ.ωτάτου παρά- σμός εγένετο ή έπίσημος βρη- γοντος. σκεία τής Αύτοκρατορίας, ΰ- "Εζη μέχρΐι πρό είκοσαετίας λοι οί —οικιλάμαρφο·· λαοί^της, ενταύθα, εν·ας διαττρεπής δημο- άλλο^ πολιτ.σμένοι πολύ ή^ λί- σιογράφος, ό Βασίλειος Βεκ- γο, όπως οί "Έλληνες καί οί κιαρϊλης όστις έγραφεν ένίοτε Ρωμαΐοι, άλλοι δάρδαρο. ή V καί θρησκευτιικά άρθιρα μαρτυ- μιάγριοι ώς οί Ίδηρες, Γαλά- ροϋντα ττλήρη κατανό)ησιν τού τσι, Σάξωνες, Τεύτονες, Σκαν- διναυοί κλπ. ήσπάσθησαν, άλ¬ λοι άμέσως καί άλλοι κατά διά- δή έ χριστιαΐΊΐκοϋ ττνείίματος. ιΚάποτε έγραψε καί τα εξής: Σύζητώντας ττρο έτών μέ έ¬ ναν έκ των τΓαραγόντων της Άρ χυε-πυσκοττής (άνίιφερε ττοΐο^) ττερί τής έσφαλ'μένης κατευθύν- σεως ήν δλαδβν ιάπτό τίνων ά- ττόψεων τό (Πινεΰιμα τής Θρη- σιοειας, εξής: ήκουσα τταρ' αύτοΰ τα «Τόσον ττολυ άττεμακρύνθη- μεν άττό τό νόημα καί τόν σκο¬ πόν τής Χρυστ^ανΐικης Θρησκεί¬ ας, ώστε εάν θελήσωμεν νά ε¬ πανέλθωμεν έτι/ αύτώιν, θά χα- ρακτηρυσθωμεν ώς αιΐρετικοί». Όμολογία δγαλμένη άπό άρ ιμόδια ιχείλη καί μαρτυ.ροΰσα την αδυναμίαν τής έ<κλησίας δττως έτταναφιέρη το ττοίμνιόν της είς την Οδόν έξ ής έξετράπτη. Καί μέ την έμφυτον είς τόν 'Έλ- ληνα διάθεσν τού κ.ρίνειν και έττΊΐκρίνειν, γεννάται τό εξής έ- ρώτημα: Οί άΜθρωττοι της έκ.- κλησίας μας ττολλά^ις άντ(λθον άτΓτόητοι ειίς τό ίκρίω,μα. Γιατί τώρα φο&οΰνται μιά άττ'λή «ρε- τσιν^ο ευκόλως έξαλειφομένη; Οί κληριικσί ιμας δταν είχον τόν ήρωϊσιμόν ν' άνέλθουν είς τό ίκρίωμα, τό εττραττον μέ την Φορα χρονικά διαστήμσΐτα, τάχθησαν έκόντες άκοντες, είς την Νέαν Θρησικείαν. Τί εΐΐους δμως Χρχτπανοί εγένοντο δλοι αύτοι καί τί μποροΰσοίν νά κα- ταλάδουν άπό τα ΰψηλά ό δά- γματα τοΰ Εύαγγελίου ελλεί¬ ψει μάλϋστα των πρός τούτο έτταρ-κών είς αριθμόν καί γνώ- σεις δϋδασκάλων; 'Υττήρξαν 6ε- 6αί^>ς μεγάλοι το ούτοι β δα¬
σκάλοι, όπως οί τρείς Ίεράρχαι
~αρ' ήμΐν έξ ών ό Μέγας Βα¬
σίλειος 85ωσε (μεγάλην ώθηση
είς τόν κυρ.ον Σκοπόν τού χρ-
στονιοιμού, τήιν φ λανΒρωπιαν,
τπραορίισας τα μοναστήο α ώ;
φιλανθρωττικά Ιδρύματα καί Ί-
πρός τουτο·
Αύτό ε'ναι τό Πνεόμα τής
χριστ θρηισ<είας τελείως διά- ί>ορον ιοΖ των πτρισσοτέρων
)ρησκειών τής αρχαιότητος. Οί
ανδρ,οτΓθΊ τάτε έφαντάζοντο
τευς θεεύς των κατ' είκό^α καί
άΐμο ωσ ν τώ; άριχ^ντων των οί
όττοΐοι ώς έττΐ τό πλείστον ή¬
σαν σ<ληροί αύτσρχικοί καί πλεσ^έ<ταϋ, θεωρούντες κα^ον πολίιτην άχι τόν ώπηρίτούιντα ττ ιστώς τήιν πατρίδα άλλά τόν κάθε αΰτοκ,ράτορα. Το αύτάς ί- δ ότητας άττέΐδώο^ καί είς τούς 9ύ ΊΕμττοτ σμένοι άττό αίώνων μέ αύτάς τάς άντιλήψεις, δέν μττοροΰσαν νά χωνεύσοΐΛ' πώς ό Θ:ός ό τταντοδυνκΐμος ήτο καί πανάγ2ΐθο·ς κ,αί στοργικός ττα- τέρας καί ότι εθεώρει την πρός τόν ά.θρωπον λατρείαν, ώς λα- τοε'α' πρ!>ς; Αυτόν τόν Τδιον.
Εθεώρησαν λοιττόν ώς δυο
χαιρ στά καί άσχετα ττρός άλ
ληλα τα ττ&ρί άγάπης τού θεοθ
καί τοΰ «Πλησίον» παραγγέλ-
ματα καί ύττό την έπ!'5ρασι<ν τής πσιλαιάς νοττραπίας έθεώ- ρησον ότ. έπρωτευ: ή ήρκει μό¬ νον ή πρός τόν Θεόν λατρεία 6ά νά άξιοπο'ηΐαή. ή Πίστις. δρύσας άλλα το αΰτα νσσοο Καί έκτίζοντο ο'ι γιγαντιώβ>εις
μεΐα, γηροκομεΐα κλ—. έν τή Καί πολυτελέστατοι ναοί τής
πατρίδι τού ιΚαισαρεία. Τάπρώ Άγίας Σοφίας έν Ανατολή,
τα ΐσως έξ δλων.Οί λθοττοΐ Ίεράρ των Άγίων Πέτρου καί Παύλου
χαι, ώς »αΐ άλλοι( διά των ομι¬
λών των καί των συγραμμάτων
των —ροσετπάΞουν νά κατευθύ-
νουν την Πίστν τού Κόσμου
ττρός τό πραγματικόν Πνεύμα
τής Θρησκείας. Άνάλογοι δι-
δάσκαλοι υπήρξαν καί είς τόν
ολίγον ή ττολύ ττολιτισμεΛ>ν
πεποίθησιν ή έστω την έλπίδα Λατινικόν Κόσιμον. Βρα5ύτερο>/
ότι ή θυσία των θά συνετέλιει σ^}ν τή πο3ρό)5ω των αίώνων υ-
εΐς την επιτυχίαν τού Σκ.οττν>ΰ -ή,ρξαν τοιοΰτοι. καί είς τάς
δι' όν ήγωνθζοντο Είς τήιν έν δαθμφόν έ<πολιτιζομένας >οι-
προκε,μένω όμως ττε,ρίΓΐΓτωσίν οί πας χώρας τής Δύσεως Όλοι
πρός στυγμήν σκε~τό,μενοι ν' όμως αύτοι οί πνειυματκοί τγο-
άντδράσουν καττά της έν προ- μενες (Κα·ί διδάσκ-αλο. ήσαν έ-
κεμένω σ<)>αλεράς ιε> τσι χά- λάχιστοι έναντι τού τε αγ>.ου
■πευθύνισεω; τού θρησκευτιικού των ττΐιστών οΰς επρόκειτο νά
αίσθηματος, καταλήιγουν είς την , διδάξουν καί της τεραστίας
6ε6αιότητα ότι θά ευρεθούν ά/-
τιμέτωττοι ττρός τό αϊσθημα
μιάς συντριπτικής ττλειοψηφιας
τοΰ λαοΰ μέ άποτιέΐλεσιμα μίαν
άνωψελή αναστάτωσιν των συ-
νειβήσεων καί τόν χαρακτηρι-
σμόν των ώς αΐρετκών!
ιΚαί ή άπο,μάκρυνσ ς αύ(Τ|
άπό τό νόημα καί τόν Σκοττόν
τής Θρησκείσς, ώς την έχαρα-
κτηρΐισεν ό ώς είπον έκκλιησια-
στιικός τταράγων, δέν είναι έρ¬
γον τοΰ αιώνος μας ή καί τοΰ
πκχρελθέιντος ώς φρονούν τινές.
Ή άρχή της χάνεται είς τα δά-
προστταθείας ήτ.ς άτταιτεΤτο δ-
ττως έμφυσήσοκν τάς χριστιαΐνι-
κάς άρετάς είς τάς ψυχάς άν-
θρωττων μή δυναμένων ν' άττο-
6άλο>-ν ευκόλως άττό τής μ άς
γενεάς είς την άλλην θρησκευ-
τ κάς άντιλήψεις δι" ών έγαλου-
χήσβησαν επί απείρους αίώχας
Καί έ5ίχ|8ησαν μέν ττολύ ή ολί¬
γοι την χριστιανικήν θρησκείαν
άλλ' ώς Ιστορίαν μάλλον ικαί ώς
υποχρέωσιν άγόπτης καί Λατρεί-
ας πρός την νέαν θεότητα. Δ ά
τούς άνβρώπους αύτούς ή προσ
έλευσις είς την νέαν θρησκείαν
ικαί Μάρκου καί Στεφάνου καί
Παναγίας των Παρισίων έν ιή
Δύσει, εάν δέ έττερίσισενοίν με-
ρ <ά τοΰδλα καί κεραμίδια έ- ικτΡζετο ιμέ αΰτά κανένα νοσο- κομεΐο ή γηροκαμεΐο. ΠροεΤχεν ή πρός τόν Θεόν λαιτρεία έστω καί ςεκάρφωτη, έστω καοί «άνευ καλών έργων νε«ρά έστί» κα¬ τά τό ρήμα τοΰ ίδίου τοΰ Χρι- στοο. Καί όταν έκτίΐζο/το αί 3α.μόισιαι αύται καιτΒντράλαι έσφοΐζοντο μ:ρ. «αι χλιάδες Γάλλων Ούγενότων (Προτεστ<χν των) ΰττό Γάλλων Καθολ'κών κατά την νύκτα τοΰ Άγίευ Βαρ (ΒολαμαίοΐΛ Καί οί χσμπάνες τής έκκιλησίας τού Άγίου Γερ- μανοΰ τοΰ 'Ωξερουά οί ττροο^ι σμένες νά καλο3ν τούς ττιιστν,ύς είς ττροσεΐΛχήν, έκάλεσαν έ<;ι- νη τρν νύκτα τούς «εύσε6Γϊς>·>
σφαιγιεΤς επί τό έργον των!
Βραδύτερον έξερράγηισαν καί
0ρησ<ευτικοί ττόλεμο^ μεταξύ Ϊ<α3ελ ΐκΓ2ν καί Προτεστοοντών. Κα3' ιδλον δέ τόν Μεσαίωνα καί μέχρι τής ιΓαλλΐΐκής ΈτΓαναστά- σεως έκαίοντο ώνθρώττϋνα ττν- ροτεχνήματα ύττό ρασοφόρων δα μόνων. ΥΠΕΡ 200 ΟΙ ΞΕιΊ Α.Μ.ΤΟΥΒΑΣΙΛΕ0! ΐ1 καί πλέον ξ, πρασκΗκλΐ-,ιμένοι ευρίσκονται μερον είς "Αθήνας διά τούς <^ μερνούς γάμθΛς τού Βασ^Ι ως. Δέχα τρείς έστεμμένοι Τ πτά δά5αχοι, 114 ' «αί πρυγκήπισσες, ύττουργοί, κ.α. Μέσα είς τό πλήθος των τΓροσ<εκλημένων 6τιχ. <αί ώρ σμένοι οί οποίοι νόν νά μή προκαλέση ■ιυσΛ Γτολύ την προσοχήν τού κουνοΛ!ί& <ατσ την σημερυνήν γα "" ΓΓομττήιν, άλλά κατέχουν τικάς θέσε ς είς τό ΝΑΤ0 και *< οέν επ θυμοΰν νά χάσουν Ί^* «ευκαιρίαν» διά «π,ροκτικάς Γχί παφάς» ,μέ την Κυβέρνησις ρίως έττί τού Κυπριακού δέ αύτοι οί εξής: . Στρατηγός τατος δ ο κητής των τού ΝΑΤΟ είς Ευρώπην. ψι Ναύαρχος Τζέΐμς ΡύσσΛ^χ άρχηγός των δυνάμεων ΝΑΤΟ ά :σογείου. * Στρατηγός Μ«αέλ ς, γός των συμμαχικον τοΰ κλιμακίου Σμύρνης. 'Στρατηγός Γουέμπστερ ά» 4" χηγός των άεροττοριχών 6ιλι ών τής Ν.Α. τττέρυγος τού Μαύαρχος ΜαοΐΛτμπ(3ίΓΓ5,ί φ* άρχη/ός τού Βρεττανικοΰ ΝβΙ ^ αριχιείου Ιτέραρχος Φουρκιέ, γο,^ γρσ,μματεύς τού υπουργείον '& λ Α/.χης Αμύνης τής Γαλλίας. ' Οί ανωτέρω, καί κι/ρίως ο| ™ τζσσσρες ττρώτοι — οί σττοϋκ Λί ρ-'ναι Άμερικανοί — θα συναμ λίας μέ τόν Εδν κης Αμύνης κ. Γαρουΐ» ' λάν καΐ την στρατ ωτικήν ί|γί· σΐαν έττί των έττιτττώσευ» τή ίς Κυπρια<ού είς τάς σχέσις '& %ο ^-------' --- ' [δ καί Τουρκίας. Εί5 χώτερον, Ασκησ ς ττιέσεως διά την β—■, 5οιν τώ^ Έλλήνων ιάίξι <ων είς τό συμιμαχ κο γεΐον της Σμύρνης. Χιροναγράφημα Η ΑΝΝΑ — ΜΑ.ΡΙΑ (II (Έπεται τό τέλος) Βυζάντ ος, Τοσίτσα 10 εεεεεεεεεε^οεβι ο········· «·οο··ο·ο···οο·ο·οοοοοοο·ο··οοοε)ο···οο··οοο··ο·· ___ Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΙΗΝΕΚΩΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΗ ΦΥΛΗ ΣΤΗΝ ΠΟΑΚ Ή Έστία ιΝέας Σμύρνης, ή μονοβική Κυδωτός των Μικ,ρα- σιατΊ<ών άναιμνησεων, άττέκτη- σε, χαρ ς είς τόν άκάματσν Πρό¬ εδρον της κ. Π. Χαλβέζον καί την μεσολάβησίν τού <κ. Χ. Σο- λο,μωνίβη, έ/α ττολύτι,μοιν χρΐΛ σόδετον λεύ<ω"μα τής Σμύρνης τοΰ 1864 Εξεδόθη έτπ τή ε¬ νάρξει, άκρ.δώς ττ,ρό εκατόν έ¬ τών, τής σιδηρα5ρομ ,ΐκής γραμ- μής Σμύρνης - Άΐδινίου καί πε- λσ,μδάνει σπανίας, μεγάλου σχήματος φωτογροφ'ας Σμύρ¬ νης, Έφέσου, Μαγνησίας, Άί- δινίου κ·ά. (Ευνέχβιβ έκ τής 1ης σβλ.) στρέψουν τα γεγο.ότα καί νά τπαρουσιάσουν το^ς ίκαΐ/θύς κοτί ττατριώτες σάν ττιρο!5ότες, δ ά νά έξούϊετερώσθι,ιν τόν ένοχο σκοττό τους. Καί Ιέτ^ι, τό χά- σμα, την ττροσμονη διά την α- ττελει.θερωση τής Έθνικής Έ στίας, τού 'μόλις την γνωρίο·α- με, την νοιώσαμε, την ιχαρήκα- με ιμέ την άδημονΐα ότι πάλι ένα νέο ιΚέντρο Πολιτικόν κσί Ονευματ κόν στην Πόλη στήν Ανατολή θά ιφωτίση μέ τόν τνο- λ.τισμό το^ τόν 'Κόοιμο, έχάθη γ.ατί τό τιτάνειο ιέργο τής Έ- θν»ϋκής μεγαΐλουργίας ήοέληισαν και επέτυχον νά σίΐνειχίθΌ-'/ ά νεπντιυχώς >καί όλεθρΐως οί λι,σ- < σαλέοι ττολέμ ο! τού τό 1920. ι Έττ^σημως άττο τούς -νικ.—τές σΜμμόιχους μάς εΤχε καταστή την ιΠολ νό[3ΐθωση. 'Αλλά &ς ελ- των δυτικών χΐςχι ή ττροσ3ο*ία θουμε τώρα, στήν ΠολΛρκ,ία! ιτώς οί Τοθρκο,. 3ά έξσ<ελου τής ιΠίιλτ-,ις καί στήν "Άλωσι {ι?οθσαν νά δείχ^ευν την ά εξ.- (1453). ιΚαιί άντιγράφουμε α- τγο τον ίστορικό Γ. Φραντζή ττού ,?;>-„,—. τ^ βρόΐμα. ΊΕττί 57 ήιμέ-
ρμ
ρας έσυνΞΐχιίζοντο οί ς
ικαί ιάττοκρούον~ο έττιτα,ιχώς Άλ
λά μέσα στή Πόλη ύττήρχε τό
μΐσςς τώ,/ άνθενωτΐικών κατά
χ ή ά εξ^
δρησκεία πού σ<οπίμως άπρό ιξ.οΛ"1 αι/ καί έκ.α'λλ εργοΰσον μέ- χρυς ό-ο^ πάρουν την Πόλη καί κατά τό ιΚοράιν ςν γ!ν;υ^ *ύρ οί τοΰ Κόσμου. Πράξει δέ ό Φραν- τιζής: (Συνεχίζεται) Έντυίτώσεις άτιό την αγγλικήν πρωτεύουσαν Η ΖΩΗ ΕΙΣ ΊΟ ΛΟΝΔΙΝΟΝ Τοΰ συνεργάτου μας κ Ν ΚΕΧΑΓ1Α _-,Γ1Γ._.Λ._, ΙΡ._, ..,Λ. -------------, Ρ' ληές συσκευές λειτΓχργούν μέ γνωστόν ότι ιτταρόμο α έναλλα- ν —-»_>ν«Θχ ε< τού προηγούμενον) τεσσαρες πέννες, οί καυνκ>ύχ>ν^
._ι &>_ ί,ε-----__ ^_^ __- .... Αέν ύπάρχουν στιλβωτή,ρια, ' μέ τρείς
μ.ικροπωληταί καΐ ύ-1 Άτταραίτητο άντικείμενο γώ
φωταγράφο^. Ο έτι ι-. το» κ-Λ-ηηι,ι^Λ ^·Λ.-. α_.λ?.-. ■.
ρ
γή θά άδηγοΰσε άπό τού ού-
ρανού τα ύψη νς τα βίθη τοΰ
Ταρτόιρου Αύτό όμως δέν συνε-
ί ύ ξδύ
Ταρόιρου Αύτό όμως δέν συνε ; γρ
κίνησεν τούς ξιενοδούλους έττ ι- σ»ετπης τοΰ Λονδίνου δέν θά
βήτορες τής Άρχής ττού την 'δη φουρνο. Το ψωμί καλοψημέ-
β<ράιτησαν μίΐρι της Συφάς ν° και έττι·μολως διττιλωμένο σέ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΩΔΕΙΟΝ 19 19 ΟΛΟΣ ΦΕΙΔΙΟΥ 3 - Τηλ. 620.098 ΑΙ εγγραφαί κσ.1 τα μαθήματα συνεχΐζονται Πληροφορίαι 9-1 καΐ 5 —8 κράπτκταν ,μδχρ. της Συμφοράς, νο κα, εττι,μεΛως δ.ττλωμενο σέ Ό έττιφανής Γάλλος ίστ,^.- καθαΡ0 Χ00^1 πωΛε'τ«ι <^τ« «ός Μττλανσέ τΓεριγράφων την μττακαΛιικα. στάσι τοΰ Νίκα στόν Ίττττόδρο- Τα τρία Τ στεγάζονται στό μο της ιΠάλης (532) γράφει ό- ϊβιο κτίριο. Τα γρά,μ,μαται δέν τι εάν ή επικρατήσασα επί ώ- ζυγίζονται. Δέν ΰπάρχει διά- ρας μόνον Δημοκρατία, έθεμε- κρ~υς γραμματοσήιμων. Ό ύ- λιοΰτο τότε καί 6έν άνετρέττε- ΤΓΟλληλος πιροσέχει μόνον τή το Ιάπό την όλ,ιγαρχία, άλιλη θά διευθυνσι τής έπιστολής καί δί- ήτο ή όψη τού ιΚόσμου έτσι καί δεί τό γραμιματόσημο. Τρείς ό άτταίσιος Νοέμΐδρυος τοΰ πέννες γιά την Αγγλία —μία 1920 ιξανάφειρε την συμφαρά μέ, δραχμή καί τΓέντ^ λετττάι— έξη πέννες γ ά την Εύρώπη καί 15 ττρννες γιά την Άμερκή καί τα άλλα μφη της Γής. Όλιγόλογες οί τηλεφαχΛκές συνδιαλέξεις γίνονταΐϋ μόνον ά¬ πό θαλάμους οί όποΐοι άφθο- νοΰν στούς σταθμούς τού ύττο- γείορ, σέ διάφορα σηΐμεΤα της τΓΟΛβως καί στά μβγάλα κατα- στήματα. "Η ερώτησις «μττορώ νά κάνω ενα τηλεφώνημα» είναι αγνωστη. Ή συνδιάλεξις στοι- χίίει τρ€ΐς ή τεσσαρες —έννες, οτη συσκεαή. Οί νυν κάτοοκο τοΰ Λονβίνου είναι ή όμτπρέλλα. Όττοιος δέν ε.χπ θά δ αβιραχή αν τόν ττιάση ή 6ραχή, έ<τός άν τπρολάδη καΐ μ πή σέ κανένα σταθιμό τοΰ ύ· πογείαυ. Σκάδες, στοές, μτΓαλ- κόν.α καί μαρκίζες γιά νά προ- φ'υλοτχθή ό διαδάτης δέν ύττάρ ν* ί",Ι « ■ χούν Γιά τα καί τούς μνημεΐα, τα πάρκα Έλληνας τού Λο-νθί- .·» .Ο." .- Ι« — ^α,,ρ Ν ΚΕΧΑΠΑΣ (Ιυνέχβια βκ αής 1ης σβλ.) Μαρία δέ ζή ττλέο^ σ' ένα τόιτο] δέν ττροσφέρει χαρά σ' ένα δι κό της ττεριωριισμένσν κόσμοΙ είναι λίγο πολύ κάτοι«ος όλοι κ,λήιρο-' τής γής. "ΕΞιχει σύγχρονη κσΐ Γή ττσ,ρο^σί·! σέ II 5ες σημείο:, χομο/ελα άπο <5. λες τής έφη,μερίδες, λήμ—ι ττο-1^1 λυχρωμη σέ δλα τα ττεριώικά, ^' ευρίσκεται σέ ά,μέτ.ρητες σκο- τενές αΐ3ουσες σιι/ε,μά, ττρο- έ<αταμμύρΐα ικαρ τσόατουλα ΚατοικεΤ ττλέον τταντοΰ, «τι.^1 3ά γίνη ή ττρώτη άλη9Β'/ή οαυι-1τ< λ.σσα τής τηλεοράσεως, Ί ιΚανείς 6έν ιά5 αίορ:ϊ στό ιο ^ ρασμά της, οΰτε έκεϊνος που 1 γγ στεύει είς την δικαία ,μορα· - σ ά των αγαθών Υ Κανείς δέν φέρεται μέ ιο» τ 5 όν τ,ράίπ,ο που φέρετοι είς τφ τ 3"υμτΓ0ΐ3ΐητι<ή, την νοστμούλα, * τΐΓ,ν άσημη. ' τ Καί έπει δή στήι' όμορφΑ ττροστίθεται καΐ ή ράτσα ή "Αν να - Μαρία εΤι-αι πλάϊμα μο- ναδ.κό, άστέρι διεθνοθς γορίας. Μαΐζί της, γλάστρα τυχερη Γτοτιζεται καί κάθε έλληνικόιο| Ί πίο ττού θά την φΛοξενεί, κ πλαίσιο έπικαρότητος πού την παροΐΛΤ'άζη. Τί τα θέλετε, μεγάλη 6πό9ί| σις ή όμορφιά. ΡΥΜΟΥΛΚΕΙΤΑΙ ΤΟ «ΕΒΡΟΣ» Είς τό υπουργείον ΝαντιλίαΙ άνεφέρθη τηλεγραίικιός, ότι ναυαγοσωστικόν «"Ατλσς» ττροΙ σέδεσε τό άκι;6έρνητον μιχρό| φορτηγόν «έΈ6ρος» καί "Κ, μο^ιλκεΐ είς τό Ηράκλειον ττ| Κρήτης. Τό «Έδρος» εΐχ£ κ«| ραιμεί'νει ά<υ6έρνητον άττο 1 χθές την νύκ,τα 40 μίλια νοτί^ τοΰ Ίταλιχού άκρωηηρκ Σ τταρτ.ιδέντο. ΔΙΕΤΥΠΩΘΗ ΤΕΛΙΚΩΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ ΑΡΤΟΠΟΙΙ-ΑΣ Επερατώθη υπό τής παρασκει,χΐστ.κής ή έττεξεργασ.α τοΰ _^ τος υπό τοΰ ΰφιητουργοΰ ^ ττορίοι; κ Ν. Κουντούρη ^ σχεδίου πεο! γχρ τής άρτοπο ΐας κτλ. Τό νόν τοΰ νομοσχεοίευ, ώς διετνπώ9η τελ χώς, θά θή δα την κατά νόμον τού είς χά ΰπουργεΐα σιμού και Οικονομικόν. ΕΘΝΙΚΟΝ ΩΔΕΙΟΝ Ίδρκτής· Μ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ! ΓενικήΔιευθύντρια: ΚΡΙΜΩ ΚΑΛΟΜΟΙΡ.Ϊ Όδός ΣολωμοΟ 67 και Άριστοτέλους γωνία - (Τηλ.5'3.175 ΑΙ εγγραφαί καί τα μαθήματα ήρχισαν 67 γωνίο