197629
Αριθμός τεύχους
1606
Χρονική Περίοδος
32
Ημερομηνία Έκδοσης
12/11/1961
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΟΟνΐΤΙΚΛΗ ΒίΦΙΙΛΙΚΡΙ—,
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΙΚΟΣΗ
ν Άριβ. Φύλ. 1606 Τψ*ι ςρνλλ— ·>ο—^ 1#50
ΤΟ ΦΑΕΓΟΝ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΟΝ ΤΩΝ Η.Π.Α.
Αθήναι
'Κιυριακή 12 ιΝθΈΐμβρίου 1961
- Ίβ,οκττΥ-ς : ΣΩΚΡΑΊΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΛΝΙΔΜΣ
3·-70·
ΕΜΘΡΟΝΙΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΚΑΙ
ΑΜΕΡΙΚΑΝ1ΚΑ ΓΥΜΝΑΪΙΑ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ
^ «οί ό «Έβνικός Κή- διάζουν δέ οί ικυ&ερνώνΤε,ς νά κτί-
Α Το οπτοτίλίαμα ήτο συγκινητι (σουν καΐ αλλο Πιαρεκικλήσιο €ΐς τή.ν
0 ΕιτΑν»·* ** Άμειρικβνΐικό δή- περιφέρεια τοθ
ίδιδάοτκϊοντο εκατοντάδας | Ή κοριώτερη
,οΐιο «σι
εκατοντάδας | Ή κοριώτερη δέ αΐτία «Τι εοηαμά-
δ«ο δεκά&ες Ττ{,σον ή διδβσικαιλία τής νεοελληνι-
ρρφ κης είς τό ο—ουδαϊο "ΩσΤιν Χά»
, ,ταΰ ΐΓθΧι'ισμβϋ, | Σκούλ, «ίνα, ή άποκαρδιωτική άδια-
Ομος διά ιτό σχολικό £τος 1961 ( φορία των αμογεινών, πρό τπσντός των
.1942 ή νίκλληνική "Εδρα καΤίδι- ύπευβύνων τού Σικάγου, κιαΐ γενικώς
η ιΐς &λ*ιψιν διότι, επι ττληβν- <τών έκεϊ ύπευβύνων άρχόνΤων, καθώς ίίθ Μο χιλιάδων όμογενών μαις ' καί των Αρχόμενον. 7,000) εδήλωσαν μόνον 4ι~ώ | 10 δέ σπουδαϊος Καθηγητής κ. ρ 8) ιταιδόιτοαλα μέ ορεξη ·νά Δρόσος, μέ εύρβϊοΐν Πΐανεττιστημιαιχήν Ιαΐβούν ΐφ γλώσσαν των γονέων μόρφωσιν, ίίοτεοια άπό την Ανβελ,λη- τό Φιλελληνικό Άμερικανικό Δημόσιο καί τ.ά "Ελληνοαμερικανόπουλα, δωρεάν, την -γλώσσα τοΰ ΙιΐιομοΟ. - Αύθεντικές πληροφορίας διά την όδυνηρΑν κατάρ- μν τής γλώσσης τοΰ Εύαγγελίου, ελλείψει Έλλήνων μαθη- Γ,Ι- Π συνέβη καί μας επήρε καί έκεϊ ή όργή τοθ θεοϋ ; ΌΟ έν Ν. 'Υόρκη συνεργάτου μας Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ έ65εμάδων Εχω άσχο- Τα είς την περιψέρεια τής ,μ€γαλειτέ οΜκορδιωτικό Ιφ&μσ, ρας έν Σικάγω κα ΐτής σπουδαιοτέ- μί ι,ν έλλιτνική γλώσσα, ρας έν Άμερική Ελληνικάς 'Κο,νό- ,αλλιίργεια «αί την διάδο- τητος τής «Κοι.μή—ως τής ©εοτό Α»οίας μοί ίξορκίζει αυτή κου». Κατά τά τελευταία δεκαπέντε ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑΙ«ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΑΥΠΕΣ ΤΟΥ ΨΑΡΑ» "ΠΫΡΟΦΑΝΙ,, «••••·ο·οο··οοοοοοοοοοοοοοο·οο·ο9οο··οοοο··ο·ο»··»···ο· οο·οο·οοο·οοοοοοο·οοοοοοο·οο·οοοαοοοοοοο·ο·οο·····οε>ο«ο
,'? Α«?' ονιι<ί| Κυβέρνησις. χρόνια αύτη ή μίγάλτ ,καΐ τ' )940 ή νίοολληνική γλώ(~α εί- Κοινότης ΐτρά«τιξε χιλιάδες ί ΐΐς τ° 'ΑμβρΜ—ν·ι«ό δών κόοιμο. "Εχει δέ «α! τίς άλ ή τ ίάξ ξϋ Τοΰ σννεργάτον μας κ. ΑΘ. Ι. ΓΡΗΓ0Ρ1ΑΔΗ κι καί σπρώχνω «αί τό τρνπάω καίλύ- («?ασΐ καΐ κοντά σ' αύτά καί... καΐ ,*»ιο «V ρι»ι*βς Δια "Γ ς χ ς ττλουσιώ π*λί«ς Λάουελλ τής τ£ρ€ς είσ-ράξεις μεταξϋ <ίλων των αύτην ύπόθεισιν £. ;, ο έι»εΐ ϊνθεριμος όμογε τής , τιιρόεδρος Έ>ληνι*ίΙς Κοι-
Τριάδος. 'Ο κ.
κηρύξει
τής
'Ελληινορβροδόξων
Άμεριχή*;. Πρώτη είς ημ
Πρώτη καϊ είς «πτράζΐις. Πράχειται
ιτερϊ χρυσωροχίίου. ιΠΐλουσιωτάτηι δ-
τκος €ίναιι( άττί«τησε τώρα κοΐ τό
Παρεκ'κλήθΊθ τής «Άτγίας ΑΐΙκατερ!^
νης». 'Ολίγον δέ τταρειοεϊ ίκττισχν ή
Χό «αί Τ(>ν 'Άιγιο 'ΐώάννη. Σχε
τί—,τε. Κούοσε ή καρδιά ,μας.
&ς κάνωμε τό χατήρ, το0 Τα-
, ρς
θω -το χταττόδι νά ιλασχάρη. Τραβώ σι Ι νή
γά σ,γά «αί 6γαίν£1. Βγτ>»ε, ιμά $λέ Ιννά
ττω... ττώς είναι ,μόνο τα μ·σό «αϊ πιό Ο"». Ε'ναι 6Λί-:ις οκ'ω ψκχομίτρα
ιλιγο. Ή κουκούλα μέ τα λιγώτερα ττό- ('^' ινρέ—εί νά δΛύ ά ά
δια τού έμειναν ιμέσα στήν τρύττα. ' το Ίκ*μι
Ώς τγο ννά ιτάρουμε τό μισό έ-π'άνω ' Σέ λί
ς ρμ μ ( γ
μδς τταρέτΐ'ρε πάλιν τό άεράκι. Γν Ρ·άξίται, νά πί?νζι φό.οα καϊ σ6ν
Πδώ ά έ5ίζ ή ί
Εϊκοσι πέντε το ΰΓεννάρη καΐ ο¬
που νάναι θά φθάση καί ό Φλεδάρης.
Παρηγοριές. Τί νά γίνη. 'Κσλές εΐ-
■ναι κι' αύτές, κ,αλές κι' ή αύταΐΓτά-
Τες. Άφού τα λέγει «ι' ή παροΐιμία,
επί τέιλους κιθΤι θά είναι. «Ό Φλοβό-
ρης κι' αν φλεβί'ση καλοκαΐρι θά μυ-
ρίση». Καί μάλιστα γιά τά ψαρά
"Οισο καί ζέστη νά κάνη, &σ$ κι' ο
ήλιος τοϋ Άλωνάοη νά κάνη τής ττέ-
τιρες νά βγάζουν ψλόγες καί κεϊνος
ξΐίπάλκτος νά πατδ επάνω τους καί
ή γυμνή ώμοπλάτη τού νά γίνεται
ιμαύρη ο-αν τα κάρδουνο, πάλιν προτι-
μότε,ρο είναι, Πρώτα —πρώτα τό κα-
λοικαΐρι γιά ιτήν κοιλιά οσο νό>/αι κά-
γίνεται άπό ψάρια καί επί τέλους
αν παραζεο-ταθή, πέψτει «αί μεσ' στη
θάλασσα καί δροο-ίζεται.
ΕΊΊιοοσι πέντε τού ΙΓενάρη «αί χιο
ν'ιζει άπό τό πιρω'ι, ε>α χιόνι πηχιτό
πού πέφτΐει αίχν «πατσαδοθιρες», 6πως
τής λένε χαρακτηρίση κά, κι' άσπιρΐ-
ζει δλη τή γή κΓ άφίινει μόνο τούς
μαύρους 'άνθρώπους νά μαυρίζοι/ν ά-1 Προχωρούμε
πό πάνω της. Μιά δδομάδα τώρα, δ- χΤυποδμε καιμμιά σουτπά, πότε κανέ-
λο'καΐ τό ρίχνει. μά σήμερα πιό πτολύ | να ιχαλαιμάοι, πότε κανένα κοκ«;6ιό,
111 ΙΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ
ΠΓΝΜΗΙιΊ ΚΑΙ Ε.Ο.Τ.
Φίλε κ. Διευθυντα,
Είς τό φύλλον τής 2 Ιουλίου 1961
τής εγκρίτου εφημερίδος ο-ας έδημο-
σίευσα ιτοράκ,λησιιν οττως ο! αύτο-
εάν δέν δύνανται νά ί-
ψ αΐθούσσς «αί σταθμούς
έναμονής (οίίς δισθέτουιν αί ονγκοι-
νωνίαι άέοος, ξπίάς καί θαλάσσης)
νά 'καταοκιευάσου/ τουλάχιστον κατάλ
Κάνω νά τό στρίψω, ,μα σπάζε. τίυς χα.ρετ,σμους της Π^αγ.ας. χ λ<χ ύπόο.τεγα {^ δ τό χβμιμάκι. Εύτυχώς ιτολύ ψΠλά. Τό | Προχοοήσαμΐ καμμιά ττ«ντ-οσαρ,ά ^ ών Τ,νο' μί|7 ά ξα-αιτ.άνω -παρο,κάτω καί στρί6:ι«τας μέτρα καϊ σέ δάθος άπό .κάτω ,μας κα ^^ ύη6 6ρ:)χην θ1', ά™ δώ, <Γτρ!6ο.;τ.ας άπό «:ϊ, νο,ώ- δι/ο ιμέτρα καϊ λ,γώτ.ιρο χωρίς νά «α. ' Ι ή ί Κύ ή δά έν ύ οικληρά γιά λίγ» βλέΐτω ιτό Τόσο V ά ρ·ζοα.νε μισο '.ά... 'Κιοΐ 6λέπ:νιμε τ* £λλο Ποσειδώνας νά έκοφ.νϊονίζη τή Τρ!- φεύγη σιγά -ο-ιγά σερνά- "ίνα τού, τ^ «αμμόκ^ χωρΐς νά μού .μ·ενο πάνω στήν άμ,μοΐΛδιά. Τού δίνω τή τίποΤε. Γρρρρορρ .. ακούεται. Τρέ άκόμα μιά κ,α ϊτό πέρνο καΐ τούτο, μει δλο τό καμμά,α ηχ ό Τάσος πιό ολο μαζΐπένΤΐ οκάδες τιρακό- , πβλώ. > —Τί είναι τάσο;
λέγει 4 Τάσος '—ιΜίυ'γρϊ ή χέλι. Θάναι έπτά ώς
μουστάντα Τού. όκτώ οκάδες. Θά μοΰ σπάση τό κον-
φορολογού-μενοι
τοκινή'ων τω·/. Και τουτο
φυγήν κατολογισμών έκ μέρους των
'Προισταμέινων αυτών· λόγω καθυστε
ήσεως κατά την τπροσέλε^σι/ των ΐ1< τάς εργασίας των, ώς κ,αί ασθεν¬ ών έκ των βροχών αί όττοϊαι ψαν Τελευταίως. Έπειδή ιμέχρι σήμεαοιν δέν έλή- (,π' όψει τά ώς ανω παροκα- σία δράμια. —'Καλός οΐωνός. γελοθν «αί τα ψ λΐϊται ό Κύριος ΔΗΜ. ΒΡΑιΝΟΠΟΥ- ΛΟΣ, όστις δΐΕΚιρίθτ) διά τή» δρασ- <Γτηριότητα τού ώς Διευθυντάς Ά(- Πόλΐων, ώς Βουλευτής καί ΰ Σβλι Μέσα στ© μυαλό τού τώρα γίνεται μ·*1"· Κύτταξε πώς τολίγεται καί απσυδαία έ.ργασία. Τόχει κι' όλας ά- τωλίγ;τα( στό κ,υμιμόπι .καί πώς ποτιμή·σει σέ ψωμιά, <|κ>σόλια «αί λά δώ Πύλξ Γ 6
[»,(' "Ετσι ϊχει σίύσει αύτό τό με-
(,οΐο ο/ειρο ΐίζ βάρος τής Άμβρικο-
^ Ιομιτολιτίίας ιοαϊ όλοκ,λτνρου
ι(; όμογί«εσίας τού Νεου Κόσμον.
αύτό τό όδυνηρο δράμα
,·. βνκχισβή καί είς τό ιμεγοολώνυμο
,<ηο μέ όμογενή ΤΓληβιχτμό ί-κα άβ 00) άπ' 'δλες τής ήμέρες. "Επαυσε καί ό Παραψύλαξε «Γ οίαν σοΰ Ελ9η βολικά δόστου κα! σύ μιά άπαν σιγά -σιγά «αί πότε νω «"ό κεψάλι κο>Λά <τΐό στϊέρχο. "Αν δέν κάνουμε £τσι θά μάς φύγη. "ΕτσΊ καΐ εγιν* κΓ άφΐϋ τό κου ρασαμε λιγάχι άκόμα τό πήραμε ε¬ πάνω Δράκοντας τής θαλάσσας. Γιά τσιπούρπ, ιμουρμού^α, «ί<|>αιλόιτοι»λθι
άέρας. Φύλιλο δέν κουνιέται «αί ή θα- μοοτχιούς «αί κανένα μπαυμπούνι μέ
λαοΌΧΧ ήιμέ,ρεψε κι' αυτή. "Εγινε, δ- τά χαρσχτηριστ.κό τού γρρρρρ ποΰ διύτερη φορά δλέπω τ£ΤΟιο πράγμα.
πως Αέ«ε, λάδι, ιμά κιρϋο φαρμοκερό
ρ γρρρρρ
τό τρ^πάει τό καιμμάκι.' Ήταν Αίνα ο»άδ·ε ςκαί κ&*ι. Δέν
έ ά 4 ά ά
πως Αέ«ε, λάδι, μά κιρϋο φαρμοερό , ρ μμ
καί τό χιόνο £πηξε καί τή 9άασσα Πάν« πάλιν άιτό κάτι πέτρες έ· ωμέ- «ί»τιέται ττιά 4 Τάσος. Γελάει ό-
στό «ατάγιαλο, την δκαναν νά φαίνε- νος μέ <τχι<τμά5ες άνάμεσά τους ποίι (λό^ληρος, αύτός «αί τα μουστάκια ται συν ζαχαρωτή. τής σκέπαζαιν βεώρατα φύΐίΐα κι" ά-, τ<*. θδτοτ/ «Γ ή ώ.οα ~ερασμένη. θά ..£..*·.»·_ —> ».^^« ^»-~ Λν»ίν...Μ-Λ ΚθντεθΕ πένΤίΐ τό ττηΐΛΪ ~ηιΠΜΜΐη1η
■^Καιρός γιά πυροφάνι, μοΰ λέ¬
σ' αύτές, στά άνοίγιματά
γει ό Τάσος, γιατί τώρα ιμπορεΐ νά τους^ καί κάτω άπό τα φύκια
βρή κανείς «αμιμιά αφυρίδα μεγάλη βλέπω ιμιά λαπίνα -χειλοΰ. άρκιετά
(αριθ. 100.000).
Και ιΐ— μέσα μου: Τί συιμβαί-
ι ιαι ινίσκηψεν αυτή ή έλληνιική κα
ψι, Τί ονμτϊαίνει καΐ «μάς επήρεν
οργή τού θεοϋ,·»
Ι)» ΐϊκοσι πέντε ετών είχεν όρ-
ι<υβή είς τό Σικάγο μία 'ΕπιΤρο- ύμογενών/ είς την όποιαν ό κ. Πώλ Δήμος, Κορίνβιος νομικός. Μέ την φλογοφό Μ σύμπραξιν τού «Εθνικον 'Κήρυ ρ, ώργσ/ώθη ή «υπέρ ιΒωμών Σταυ |ίοφορι<χ» ιμέ πρόγραιμμα όπως είσα ι) νεοελληνική γλώσσα είς μερι- Άμεοικβνικά Γυ,μινόκτια διά νά , δωρέαν, <τά παιδία τής μας, ή οπο'ια άνέρχεται είς εκατόν χιλιάδας (αριθ. νίκην «αί άντιοομεριικανικήιν νίικρωσιν τής γλώσσης τού Εύαγγϊλίου άπό τό ΊΑμερικιανικό Γυμνάσ-ια διβάσΐκει, κα- τά τα Τιελευταϊα τρία χρόνια την Ί- οτγαινική. Καί την ιλατινι«ή, ίφ' (τ σον «αί είς τό Σικάγο των εκατόν χιλιάδων ομογενών «μάς επήρεν ή όργή τού θεού»! 2ον. Είς τό "Ινγκλιγουντ Χάΐ Σκούλ, τό οποίον 6ρίσ«εται είς την συνοικία "Ινγικ,λι,γουντ, εΐσήχθη ή δι- δασκαλία τής ινεθίΐλληνΐίκής γλώσσης τρ 1938. Χειρο«ιροτοΰσαν δέ καΐ οί θερμοί φιλέλληνες Άμί,ρικανοί. 'Εκεϊ έδίδαξΐ'ν ό έμπνευσμένος ποιητής καί λογοτέχνης κ. Νικόλαο ςΛαιμπρυνίδης επ! πέντε χρόνια. Έσταμάτησε δέ ή διδασχαλία τής νεοελληνικής, διότι άΧλαξεν ή μορφή το0 έκεΐ Ίτληθυσμον. Είσεχώρησαιν οί Μαθροι καΐ £ψυγαν οί Λεκκοί, φυσι.κά «αί οί δικοί μας. Βπο,μένως, είναι διικαιατλογηιμένη ή κατάργησις τής ιΝεοελληνικής άπό τό σκασμένη, Λένε πώς τα χιόνι μπαί- ιμέσια στ' αύτιά της καί σπάζη, η ζαλισμένΓ) από τό χιόνι καί ιμκτο- παγωμένη χάνει τα νερά της καί πέφ- τει £ξω στό κατάγιαλο. —Πομιε! λέγω κι" έγώ. —Πάμε, λέγει^ γιαιτί είναι καί μιά βδομάδα τώρα αύτό τό κακό καί καθώς «ατάλαβα, ό ιμπαικάλης καΐ ό φούρναρης, θά ιμας κόψη την πόστα κ,Ί ειιμαστε, καθώς ξέρεις ά,κτώ ψυχόμε- τρα. Πάμε κΓ ©εος δοηθός. Κ&τι έλ- πίζω νά ικάνωμε. Μόνο νά προσέξουμΐ ιμήν πουντιάσουμε. γάλη, ξαπλωμένη σ&ν μιτοκοιμισμέ- δηΑαδή. Άλλά καΐ τό κυριώτερο Εϊ πρόδλεψι γιά ψυμά φασόλια λάδι καί γιά ·μιά άλλη έβδομά γάλη, ξαπλωμένη σ&ν μιτοκοιμισμέ Υ μ η μ ■νη. Κτυπάο μέ τό καμμόκι καΐ νοι-1 δα· Τόσο έΜτιμήταμε τα ψάρια πού ώθω ,ά τραντάζεται γερά, νά τρι,πάη ] είχαμε πιάσει. "Εχει ό Θεός! 'ΑΑλά παλΰ ψαχινό. Ναναι &φα-γζ χειλοΰ ή ξέχασα. Καΐ ττοοοπτιχή γιά αφθονο κανένα μεγαλύτερο ψάοι; Σπρώχνω τά καμμάκι, πιέζω καλυτέρα καΐ τό τρατ>άο έττάνω... Τρείς χειλοΰδες ττο-
λύχρωμες, ιμέ τά χρώματα τού αύρα-
νίου τόξου. Μοναδική καί ττρωτοφα-
νής έπιτυχία. Μέ ίνα σμπάρο τρεΤς...
αύτό ϊνας μεγάλος
λόγος, Καί
ιτρεΤς χειλοΰδες.
ιΚαί
προχωρούμε.
'Εδώ
χέλι
^αί κεϊ στό κατάγιαιλο ν ά'ή δέρνΐι
τό 'κύμα μιά μικοή
ώς ιμιά
όχδ. Σκέπτομαι πώς θαναι ψόφια
Πήραμε βενζίνα, γβμίσσ,με και τό , Μά φαίνεται γιά φρέσκια
* την μαύρη δέ εΰκαιρία τής τρα
τής πόλεως Λόουελλ, οπου,
(«φεΐ ιμαθητών^ ϊχει καταργηθή
ΐίοα τής νεοειλληνικής γλώσσης ό>
β τό εκεΐ Γυμνάσιο έζήτησα νά λά-
Ι·αύθκναι«ές πληροφορίες «τχετικές
1 διδασικαλία των έλλην ι κων είς
!Ί Γυμνάσια τής μεγαλοπόλεως των
(ι>τρι«ών Οολιτειών, τού Σικάγου.
Πρό καιρού εΐχα άκοΰσει άπό φί-
ι*ς μου, ϋπευθύνους, οΤι ή ιέλιληνι-
η γλώοχτα τριεμοσβύνει καί είς ιμερι-
« 'Αίμερικαν ι«ά Γυμνάσια τού Σ ικά-
I*,
τής πόλεως των εκατόν χιλιάδων
•ροοδαίΤικών όμογενών μας.
ΤίλοΛαίως έζήτησα άπό λογίους
♦'λονς ιμου τού Σ ικάγου νά μέ πλητ
Ρβνορήσουν, μέ χρο,νοιλογίες ιμέ άρι-
Ίηΐι ς«αΐ μέ τα όνόματα των όμο-
Κΐύν μας &σοι έδίοαξαιν κα! διδά
"ίι· την νεοελληινικήν γλώσσαν είς
'ό 'λμερικανικά Γυ,μνάσια τής πόλε¬
ι; "Ομως Ελσδα πληιροφορίες μή
*~ΜΪς. Φαίνεται 6τι ή ολη ύπόθετ
5ις είναι σχεδόν λησμονηιμένη.
ΙΚατόττιιν προσεπάθησε 'νά ίίΐτι«οι-
ν»νήο« μέ τόν φίλον μου καί συμ-
τόν εκ βράκης Καθηγητήν
Αρόσον ό οποίος διδά-
·*ι «ίς Ινα Γυμ'νάσιο τού ιΣ ικάγου.
*· το ίπέτυχα, διότι, λόγω ιτών δι-
"""ώ*1, ο κ. 'Καθηγητής Ελειπε άπό
ιΓυμνάσιο, έφ' «ίσον
φυγαν καί οί 'Ελληνικές ο!κογέ>νειες,
3ον. Είς τα 'Λμού'/τσεν Χά'ί Σικούλ
εΐσήχθη ή *εο·ελληνική τόν ϊδιο χρό
νο 1938. Καί χειροκιροτοΰσαν καΐ οί
Άμερι.κανοί, οί θα,ιτμασταί ενός πο-
λιΤιισιμοΰ άθοτνάτιου, τού πολιΤισ,μοϋ
των 'Ελλήνων.
Είς αύτιό τό Γυμνάπιο, Ίδρυμένο
στήιν περιοχή χιλιάδων έλληνικών οΐ-
κογενε ών, έδίδαξαν άρκετοί όμογε
νΐεΐς έλληινισΠο;!. Πρώτος καΐτέλαδε
την ΐδρα « κ. (Καψάλης. "ΕπειΤα ή
Δεσποινϊς Μάνοι/. ^Κατόπιν ό κ. Νι¬
κόλαος Λαμπρόν ί δης, εως ότου πα¬
ρητήθη καΐ επέστρεψεν 41ς την 'Βλλά-
5σ. ιΜ;τά ίνα χρόνο εδίδαξεν ό κ. Π.
Άινΐι^ίου_ Εΐ.αι ώ συγγραφεύς τής
Αγγλ ο έλλην ι κης Μεθόδ:υ. Άΐτυχώς
νΤεπόζιτο τής λάμπας, άλλάξαιμε
μπέκ, τή Τρομπάραμε, καϊ τή δοκιμά¬
σατέ "Εκαιε καλά. Τροχίσαμε «αί λί
γο τής μϋτες των καμμακιών ικαί πό
ρΐιμέναιμε ινα νΐίκτώση καλά γιά νά γι-
αλώσουν τά ψά,ρια.
τής 8 μέ άκτώμιση ή ώρα
μπήκαμε ο-τή βέιρχα «ι' άβαιράραμε—
μέ τά καμμάχια ό ενας ά¬
πό δ ώκι' αλλος άπό κεϊ καμμιά ε'ικο
σαριά μέτρα άνοιχτά. "'σως καΐ πιά
πολύ, Εΐχί καιλμάοει άρκετά ο χιοντ
άς ιμά αρχισε νά σουρώνει ίνα άερά-
κροσί. Είναι κι'
κοί χαροποιός
λοίμαργα τό μάτι τού Τάσου επάνω
στή μπουκάλα μέ τό ύπόλοιπο κο-
νιάκ.
—"Ε! τώρα ψέρ' τά ρέστο τα κο-
| νιάκ, Εΐδαμε τά πετεινό τού ούρα
νοί>...
Ι—Στήν ύγειά σου Τάσο κι' αφι
σ; τά πετεινά τοΰ θύραν ου στήν ήσυ-
χια τους, άφισε τόν Ίίζεκιήλ ίϊ δέν
ξέγω γώ ποίον άλλον προφήτην στήν
ήσυχία τού Ίκ,ι' έλα νά πηγαίνουιμε
Η ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑ
Ή όμιλία τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ είς την αΐθοη-
οαν τής «Έ σ τ ί α ς Νέας Σμύρνης» την τΐρωΐ.·
αν τής Κυριακής 5ης Νοεμβριού 1961.
Σέ μίαν έπίσημη καί πάλιν μερά, πού την άφιερώνει εύλα-
6ικά στοΰς τόπους τής γεννήσρώς μας καί τής πρώτην ζο^ής
μας καί στά σεπτά πρόσωπα τών γονιών μας καί τών προγό-
νων μας, σ' δσους έ'ζησαν καί έ'ορασαν καί έμαρτύρησαν έκ?ΐ,
μάς καλεΐ καί πάλιν ή «Έστία Νέας Σμύρνης» νά άναζωπυ-
ρώσουμε, σάν τίς ίέρεΐΗς τοΰ άρχαίου θρΰλου, μέσα στό νοΰ
καί 'μέσα στήν καρδιά μας, τό χρέος μας πρός τή μνήαη ναί
τών τ(')πων έκείνων καί των προσώπων έκείνων.
Χάοΐτες όφείλομε, Ιδπως καί άλλοτε τό ϊδιο καί εφέτος, στδ
κάλλιστο αύτό Σωματεΐο τής Νέας Σμύρνης, αέ τή γνωατή
■τοικίλη καί πλοΰσια ως σήμερα δράση τού, γιατί κοντά -ττ'
άλλα, τά σοβαρά καί άξιόλογα πού έπιτελεΐ στούς διαφόρους
τοιιεΐς "Ρων σκοπών τού, δέν παραλείπει, «λλά άπ' εναντίας, μέ
Λ ί ' .
τοιιεις
ώς Πρόεδρος Δηιμίτικ,οΰ Συμβουλι¬
ον Άθηναίων, όπως επιληφθή, ώς
Υπουργάς Συγκοινωνιών. διά την ά-
ποτελεσματικήι/ έπιλυσιΐν των ανωτέ¬
ρων.
Έν Αθηναι τή 6η Νοεμβριού 1961
Μετά τιμής
Δ. Α. ΚΛΝ)ΝΙιΑΗΙΣ
έπ.ιιονή συΛ-εχίζει, την παράδοση, που χρσνια
«* "ίνλΓ ίτΛσ,οι, πνευματικοϋ μνημοσυνου των παΑΐοη ι
ραν τοΰ Αίγαίου, πατρίδων,
τρίοων μας.
Συμπΐ
τρομερέ
νισμοϋ τη
μημ
τών μαρτυρικών «χααενων» πα-
άπό
κλείνει μιά όλόκληρη τεσσαρακονταετία.
τηρττο. νοαίίΐω. -νά 'ΐιά; δημιουργήση κά
πρέπει, νομίζω, να
Ένα γεγονός ποΰ
δημιουργήση κάποιους στοχασμούς, ΐ-
ΑΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ
ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΕΡΓΟΝ κ. ΓΚΙΚΑΝ
"ΕψισΤώμεν τή>ν προσοχήν τοϋ κ.
'Υπουργοϋ Δημςσϊωιν "Εογων κ. Γκί-
σιος βηίθίπ;ερους, καί άνάλογους όπωσδήποτε πρός αυτήν την
ούτως έμφανυζομένην ειδικήν περίσταση.
Σαοάντα χρόνια πέρασαν άπό τότε. Μιά περίοδος χρόνον,
..«λ ^«-ν,η,ι,-- Λν τήν κρίνοΐΛΐε μέ τά μέτρα τίγ: Ιστορίαζ §-
" ...Λ- ..λ _Λ. ,,ί^
ς
έκδο'&είσης ύττ" αριθ. 970)1961 τής
16 Μαΐον 1961 αποφάσεως τού Συμ-
βεωλίιου 'ΕπιιχραΤείας επί προσφυγής
τής κ. Σοφίας Αιίμ, Σκιλίτη κατά
αποφάσεως Παλεοδομικοΰ Γραφείου
Άβηνών οΐθέντος 6τι ή ίητόψαο-ις
τοί Συιμ)λ'ίου 'ΕπικιραΤίίας £πί προσ
ψυγικών Συνοικισμόν άτονή εάν δέν
εκτελεσθή έντός εξαμήνου άΐτό τής
δημοσιιεύσεως της.
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
ΕΊ ΦΙΛΙΚΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΝ
στοι-
Ξύπνησε άπό τόν Οπι,/ο της. Τή να-1
νούριζε .τή χαΐδευε τό κύμα. Τή χτύ-
πησα, Τραντάχτηκε. 'Εκεϊ επάνω στά | —'Κσλά. Καλά' στί1ν ύΥεία «^
χά5ια καΐ στά ινανουρίσμοτα τού για-, λοιτόν κι' αΰριο νά δής έσύ ποΰ δέ'
λού τής ήλθ: ό θάνατος. Εύθανασία βέλ«,ς
V
αχούσης καί λίγο προφη
δηλαδή τι'· ΆΒριο θά σοΰ πώ καϊ προφητά
νακτα Λαυίδ <*«α! οΤνος «ύφραΐνεΓ Κανά Μά ·ίά χέρια κο.χκάλωταν. Δέ/ .μπο ροϋν νά όδηγήσουν τό «α,μμάκι επάνω' κσοδίον άνβρώπου» καΐ τό έν στό στόχο τού ,Τρέιμουλιάζουν. "Ας | τΠς Γαλλ,λαίας θαΰιμα. Νά δής κάνου,με ικαί μιά άνάτταυλα. "Ας Τρί- ( θά σοΰ άρεσουν. Λοιπόν δέν θά τό ψουμε καΐ λίγο τά χέρια μας γιά νά { ζεσΤαθοΰν κι' δς τινάξο'^με τό χιό¬ νι άπό πάνω μας. Άς πιοΰιμε και κ. άπό τα 6ορειοδυτι*ά. θά μδς χά κανένα θερμαντικό. ιλοϋσε τα σχέδια. ψο^όσαι. λέγει ό Τάσος, γι¬ ά 6μ*»ς πρΐν 4πό χρόνια έστα μάτηαεν ή διδηισχαλίο: τής γλώσσης τού Εύαγγελίου. ελλείψει ιμαθητών! Τό τραγι<ό δέ ΐΤναι ότι αύτό τό Άμούντσεν Χάι 'Σιχοίιλ Λρίσκεται στό Βόρειο μέρος τού Σικάγου, κοντά στ'ις «.οινότητες Τ'θΰ Άγίου Δημήτρ! ου καί τού Άγίου Άινδρέ:υ Είναι καΐ οί δύο μεγάλες καΐ πλούσιες Κοι νότητες μέ πληβυοιμόν πολ,λών χιλιά¬ δων "Ελληνικόν οϊκογε'/ειών. Τό σπα ραξικάρδιο είναι δτι μέ την άντια μειρικανική «αί άινθελληνιχή όδιαφο- ρί<χ ιτους ίγιναν ή α Κια 'νά σβύση ή νεοελληνιική γλώσσα άπά τό έκιεϊ Ά- μερΐιχιανικό Γι/μνάσιο! Δέν νταπήικσ- με οίίτι τούς Άμερικανούς φιλέλλη- νας! ΤδΤί έπεκαλέσθην τα πρόσθετα ψώ- * τής βαΐ λογίας 'Ελληνίδος. τής Ί««ρΐιμίνης δι ηγηιματογράι|κκ< κυ- ί«ς θαχνώς, Μάργαρη, τής οποίας 'ό λογοτιχνήματα σΤολίζουν καΐ τά περιοδικά των Άβη- χήμ 'ϊουδοιότβρα ιΤ·Κ μετέδοκα τίς πληιροψορίες ποΰ ΐ ίχονιοβ ώέν φίλο μου λό ς Ι»ΐ ίχονιοβν ώριοιμένοι φίλοι ιμου λό ϊιβι τού Σικάγου. Η Κυρία Μάργαρη εφρόντισε κιαΐ Ι»ι έχάρι«τε ουμπλήρωμα, σχετικώς ίίβλ ά τών πΐνγών αύθεν- Ί ηρφρ. 'Η διοαχΓκαλία τής νεοελληινΐικής τά ρ Ίίοΰ α) έξ ϊ εΐοήχθη έν είς τέοχτα- « ήχθη έ 6Αω ες Κ 'Αμερικανικά Γυμνάσια( Ιοπου ί- °1ι*^οϊ τά 'Ελληνοαμερικανόπου ς δωρέαν, "ρώτο εΐοήχθι» τό 11936, εις ίνα γ*Ί««γιο, "Β—ιτα τό 1938 είς αλλο ^νό. Τό ϊδιο ίτος 193« ή νεο- <νεβρονίσ8ΐ| είς τρίτο ΆΙμε- κέ, ιΓυμνάσιο. Τό 1939 ίστή- *1 «βί αλλος βρόνος τής -γλώσσης Τι* ΒΜγγελίου κα ίεΐς τέταρτο Ά- ^ Γυμνάσιο. ιΚαί χειροκρο- 1. Ι»<Ί ιμέ την όμογένεια, καί ό ^ός «όσιμος, ό οποίος δα- **' ττν 'Ελλάδα, 6τι έκ,λτ»ροδότη. "* Ε'ί την 'Ανθρωπότητα τόν τέλει ό ς 4ον. Είς τβ Μακ ιΚίινλυ Χ&ΐ Σκούλ ρν ίαθη ή έλλην ι κή γλώσσα τό 1939. Εδίδαξεν ό κ Ξεν. Πανόπου λος επί τρία χρόνια. ΆΙλλά ο-τήν ττε- ριοχή αυτή —πού είναι κοντά στήν παλαιά Έλληνι*ή παροικία (Χώλ- σΤβνιτ κιαΐ ΧάρριοΌν) εΐσεχώρηααν πολλαί Νοτιααμεριικανοί, κατόπιν δέ καΐ Μαΰροι. "Ε|τσι ίφυγαν ικαί οί "Ελληνίς άπό την περιφέρεια. 'Εττο- μένως είναι δι«ιαΊθλογηιμένη ή έξάλει ψις τής νεοελληνικής γλώσσης άπό τό Άιμερικανικό ιΓυμνάσιο Μακ Κίιν λυ άφ' ου είς την περιοχήν δέν υπήρ¬ χαν Έλληνοαμερικανόπουλα, 'Όμως είναι τροιμερά ενώπιον θε- ού καΐ τού ΆμερικανΓκοΰ καΐ τού 'Ελ- ληνικού κόσμου ή εύθύνιη αναριθμήτων όμογενών οΐκογενειών ιμας ότι ονκε- τέλεσιοον είς την θανάτωσιν τής έλληι- νικής γλώσσης. Διότι κοντά είς τίς σπουδαιότερες κα! πλουσιώτερες κοι- νότηΤες τοΰ ιΣιικάγου ύπάρχουιν τα κατάλαδε τή σκέψη ιμου, θά σπά¬ ση σέ ιλίγο, μά κι' δν δέν οττάσει καΐ δέν βά δυνοιμώση κΓ άλλως τ£ άπ* τό χωριό κόβουν τή φό ρα τού άέ[«χ τά πεθκα. "Εκεΐ δέν φυ- σά διόλου. ΙΚαί κΐϊΐ πΌΰ μάλλον μας τταρίσν>ρΐ.
τό άεράκι παοά τό άβαράρισ'μα τό
δικό μας «ι' ήμαστε πάνω άπό μιά
ξέρα, ϊνας τε,ροτόμορφος ογικος μέσ'
άπό ιμιά τρύπα μιάς πέτρας, μαιιρο-
κοκικινωπος «ι' άπαίσισς έγούρλωνε
δυό ιμάτια άινατριχιαιστικά. "ΑΙλλο νά
τό βιλάπη κιανεϊς κι' αλλο νά τό λέ¬
γει. ιΝά βλέτπΕΐς χταπόδ» ιμεγάλο νά
γοι»ρλώνη τά μάτια ιτου κάτω άπά
ά ξίρα κιαΐ νά άλλάζη τό χρώμα τΟυ
πότ£ στο μεΰρο, πότε στό κοκκινωπό
πότε στό άοττριδεοό κσΐ πότε στό
σταχτί. 'Η άλλαγές τού χρώματός
τού γιά άσφάλεια, γιά νά εξαπατή¬
ση τόν έχθιρό.
Σημαδεύω. τού δίνω μιά μέ τό καμ
μάκ ι. Τό πέτιιχα Άλλά ή βάρκα πά
ρασύρεται άττο τό άεράκι. Χτυπημένο
χΤαπόδι, νοιώθω πώς τραβαει τό
καμιμάκι μέσα στήν Τρύπα τού. Νά
τραβήξω; Ύπάρχει κίνδυνος νά ξαγ-
κιστρωβή άπό τα δόντισ τού καιμιμα-
κιοΰ καί νά φύγη τό χταπόδι 'καΐ
—Τάσο, φέρε τα
—Πιό κονιάκ;!
—'Εκ,εϊνο ποΰ πήρα άπ' τή ταβέρ
να, μιά μποικάλα τροκοσάρα, δέν τό
πήρες μέσα: Τό εΤχα άφίσει επάνω
στή σκάλα^ οταν λύναμε τή βάρκα
«αί σοΰ τα είπα, καυμέν>ε Τάσο. Τώ¬
ρα πάμε πίσω γιατί κοχκάλωσα, δέν
ντέχω πιά.
—"Οχι, δέν θά π«μ« πίισω, θά άρ-
ράξωμε έδω καΐ βά ττετα,χιτώ ώς έκεϊ
νά τό πάρω. Νά μάς τό πήρσν είναι
άδύνατο γιατί, ίίταν φιύγαμε βλοι
εΐχα πέσει στόν ίίπνο.
'Πήγε ό Τάσος, τό βρήκε τά πηρε,
ηπιαμε τό ιμισό ιμονοοοθφι καί ν"οΐμα-
πάλι ζωντατ/οί κα! κεφάτοι. Λέ-
γαμε «αι άστεϊα. Τά πιό πθλλά ό
Τςοσος γιατί ή άττοτίμ·ησις τοΰ κν
νηγιοΰ μας σέ ψωμιά, φασόλια, λάδι
καί.. κρασί ήταν πολύ ΊκανοποιηΤι-
κή. Πιϊράσαμε τή παραλία τοΰ Πεύ-
κου κι' άφού μαζέψαμε &ρκιετά..ν καΐ
γιά κρασί άκόμα,
πιο άνοιχτά, λέγει ό Τά
«τος, μήπως βροϋμε. καΐ κιανένα
λύτερο ψάρι.
δλο τό ιμουγικοί. ©ά κόψω
δύο 3ακτυλίδΐα κανά δύο οκάδες. Θά
«οψουιμε ψιλές -ψιλές φέτες θά τό
ψήνουμε στή αχάρα ή σέ σουδλάχια
ιμέ ρηγανίτσ'α καΐ θά τα βαφτίζουμε
ξέρεις ποϋ... καταιλαβαίνεις... καΐ
οΐνος εύφιραϊνει καρδίαν άνθρώπου..
"Α! ξέχασα, θά φωνάξουμε κα! κεϊ-
ν3 τό τέρας, το πρόεδρο. . τή μεγά-
λη ρουφήχτρα.
—'Ναί ξέρεις κι' άν δέν τόν φω
νάξονμε, νομίζεις πώς δέ/ θά
πάρη μυρωδιά. ΜπορΜΓες ποτέ νά ξε-
αύτόν; "Η τόν φωνάξης η
ιιικρή άοψιΐΛΐυ,, «ν ι,|, ..^^______Γ__
νός εθνουί' άρκετά μεγάλης Ιν τούτοις, 6ταν κρυθη μέ τά
τρα τής άτομικής μας ζωή;. Τό πιό χαρακτηριστικό ΐσω;
χεΐο, τοϋ σημαντικοϋ αυτού γιά μάς ΐστορικοΰ γεγονότοΓ, τ(>υ
κλεισίματος τής τεσσαρακονταετίας, Ινα στοιχεΐο πού άςίζρι
ϊοιαίτερα νά τό προσέξουμε, είναι πώ; ετσι, κατά μίαν έννοιαν,
ρ'κλεισε καί ό κύκλθί μιας 'όλόκληρης γενεάς, τής πρώτηο με-
ταπροσφυγικής γενεάς.
τα, μέσα στην αν
τούς προηγούαενους υω .ιο^Λν«. ,.ν_.. Τ ,
" ^τιφατική άτμόσφαιρα τής ζωής μας έκείνη:,
τήν άλλοτε κατα'θλιπτική άπό τόν πάνο τοΰ ιξερριζω,μοΰ μας κοι
ν άνάμνηση των χαμένων μας καί τήν δ,λλοτε άσ'θενικά η
"· ----- Λ_λ ^^ Χ.ηίπηιινΛιΐρνη αιίσιοδοξία α,ιέτί"
την
εν
Παριί τοϋ έν Θεσσα/.ονί-/ίϊΐ δια-
,τοετοΰς 1λ. Θράκη; δικηγόρον κ.
Α»ίΛ. Ταιλιαδούροΐ' ιέιλάδοαεν .-τοός
οηαοσίενσιν βπιστολήν ά.τενβννοιιέ-
νην πρό; τόν έκ Σκι>-τοϋ σι>α.-τατ|ΐι-
ίπην τού κ. Ν. Κωνσταντο,τουλον,
ιο. υπουργόν -/αί τέως βοΐ'λρι>τή·ν
' η^ών.Έν τη ιέπιπτολνή ό γράφων
'ΐέλ1 τόν άιπερ,άριστον σε
ΐ,.τονώτερα φωτιΐζόμενη, άπό τή διαφαινόμενη αΐίσιοδοξί
καινούργιας ζωής, ενός καινούργιου ριίζώαατος, δλοι τους αν-
τοί, τά παιδία μας, είναι σήμερα ανδρες «δριμοι καί ύργα'νο'!-
ιιένοι, μέ δράση καί ίοτορία, μέ κΰριο ε'ργο, καί τή σοβαρότίηη
αποστόλη, τήν άνατροφή πλέον των δικών τους τώρα παιδιώΛ·
τών έγγονιών ιήιιώΛ' τ(ΐη· παλαιοτέρων, αυτών πού 6α
δέ" τόν φωνάξης πρώτος καΐ καλύ-
θά εΐ/αι, Γιά «αλό ομως κα!
γιά «ακό πάοε καΐ κανένα χταποδά-
κι καί τίπατ'ε αλλα γιατί καθώς κα-
τοΛαδαίνω θαχουμε... «α! γαλαρία
τό κοοπετάν Καρύδα καί τό καπετάν
Κοκικοβιό.
Τό κσνιάκΐ «ι" ή 6άρΊ«χ ττού ό Τά¬
σος την ϊ6λεπε ιμέ την φαντασία τού
γεμάτη οχι ιμέ ψάρια άλλά μέ καρ-
δέλια, ζεστές φασ^υλάδες, λάδι
ικαί.., κρασί, ανοιξε τό στόμα τού.
πού οτήν ττολυλογία τού επάνω παρά
λίγο νά χάσουμε ιμιά σψα*ρίδα μΐσο-
παγωμένη. Πιό... ξ·ύπνιο«; έγώ, τή
«αμάχωσα. ι
"Ηταινε δύο οκάδες ττοιρά ικάτι.
Άράξαμε στή σκάλα μας. σ<6ύσα· τό χάσω. "Επιασε έκεϊνο μέ τής 6υιζάσΤρες τού ιμέσα στή φωληά τού καί δέν δγαί'νει. Ποέπει νά παραλΰ- ση μπροστά. ιΚαί ΐΤναι κα! μεγάλο. Σιγάρει ο Τάσος πρός τα πίσω μέ τά καμμάκιτου κι' έοιχόμαστε άπό πάνω άπό τή ξέρα Βάζω δλη μου τή δύναμη κα! πέφτω απάνω στά καμιμά- Παμε ττάιμε. όπως θέλεις. Μ' αύτά | με τή λάμπα, γεμισαιμε μιά κασέλα ποΰ ϊχοκμε πιάσει ώς τώρα καΐ 6 " "~ Ε-·^-- — ■ ~- 'ί·~ »~" μπακάλης »αί ό φούρναρης θά πλη- ρωΐοΰν. . καί γιά κρασί περιο-σεύου'ν. Τά μεγάλα θάναι παραπαντίσια. —Τόν δότρυν τόν πέπειρον ή γεωρ γήσασαιν τόν τάς ψυχάς εύφραίνο/-1 είναι ό Βά*χος. Πετύχα,με στά «|ιά- τα. . "Αρχισε νά σιγοψάλη ξαφνικά! Ρ'α καί πρέπει νά τού προσφέρουμε ό Τάσος. Τόν κτύπητε λίγο τό κο- ' κάΐτοια θυσία_ νιόοκ, μά πορισσότερο ήι έπιΤυχία σ<τό Ι ™" " ' ψάρια κα ϊδρόμο σ»τήν άγκαλιά... τοϋ "Υπνου. —Αΰριο έχεΐ πού εϊπαμε, ψωνάζει & Τάσος άπό μακρυά. 'Να! γιατΐ ό πιό καλός θεός Τόν Βότρυν τόν πέτκιρον ή γεωργή ίσο«σα... τόν τάς ψυχάς εύφραίνον- -ιΒρέ Τάσο, τί ϊπαβες; 1τα...» σιγοψέιλνε, ό Τάσος καί χάνε- —^Νά ένθουσιάστηκα. Θυμήθηκα τό τα, μέσα σιτό σπήτι τού... ψαρεμμα .μας. 6ασιτόν τού »τρος τό ,τρόσο>πον τοΰ
κ. ιΚ(ι>νστα"τοπούλοι ό>; καί τή
εΰγϋ>αοπύντιν τού ώς αέλοΐ'ςύργανω
τΐκης ιέκιτροπής, διά την άνεπιςτΐ-
λαχτον ιάρωγήν τοΰ Ιογο» τη; έκ
ιιέριου; τοΰ τελευταίον, άλλα καί δι-
αιιαρτΰρρται συγχρόνως διόιι τάχα
ό κ. Κωναταντότουλος δέν -όν ΰ-
πεστήριξε δεόντως ε·!; τό ξήτηαα
τού ιέ"/ΐδοθέντος ήδη καί όσονούπω
κυκλοφοροΐητος ΐε.τιανηιιοβύνοι Λεΐ'
κώιατο; των υπέρ Πατρίδος θνσισ-
σθέντων Σχοπιανων (σςραγέντα)ν··καΙ
,·τ?σόντω).
Λησαονεΐ βαως ό κ. Ταλιαδοϋρος
δτι ό καθ·1 ου ή διαμαοτυοία δέν
Λύι γνο'ϊΐιην Ιθύνουσαν η καί άπ/.ω;
κατά την έν Θεσσαλονΐκη
γενομένην συνεδρίαν τής όργανυ τι-
κής έτιτρο.τής, είς την όποιαν πνιο-
ΓΤεκλήβη άτλώ;. τιιιή; ένεκεν ά .τί;
ηαστή —γεγοΛ'ό; δτερ «ποκρελήϊη ό
κ.χ ΚωνσταντόπΌΐ'λος διά νά διατυ¬
πώση τα; 'άοθοτε'ρας (κατ' αυτόν)
γνώμας τόσον διά την τέλεσιν τοΰ
ϊΐ^η γΕνοιιέΛΌΐ' αΛίηιιοσύνου(24 9.61)
όσον καί διά την άρτιαντέραν κατά
τό δυτατόν ιέιιφόνισΐΛ' τοΰ Λευκωιια-
τος. Πέραν τούτου οΰδεαίαν ά'λλην
θέσιν ή ανάμιξιν είχεν ό κ. Κων·
σταντότουλος, πλήν τή; αΛ'αληφθρί
σης ΰτό τοΰ Ιδι'ου καί κατά τήν αν¬
τίληψίν τού ιέπΛαλ.λομένη; ΰποχρε-
ώπεω; τα δεχθή νά γίνη δ ΐ;τίση-
ιιο; όιιιλητή; τής ιήωέρα; τοϋ ιινη-
Ίΐθίτύνου (ρίς τό·ν Ν. Σκοπόν) καί
ά προλογίση τό πατριωτικόν Λίύ-
/ωιια — άτινα καί ιΐ.τραγιιατοποϊη-
σεν ώαφιηερα. Τά -τεραιτίρω ήσαν
καί είναι ιάποκλειπτικον δι/.αίωαα
τή; έ.τιτροοτής, ή όποία καί Ε/ανό-
νιπε κατίι .πλειοψηφίαν (δλλος τρό-
πο; δημοκρατικώτερο; δέν ύπάρχει)
τά; λενττοιιερπ'ιας των ζητηαάτων
τοΰ τε Λευ/ώωατο; καί τοΰ ιινηιιο-
σύνου.
ς τό παράπονον τοΰ κα¬
τά τά δλλα Παν άξιοτίαου καί α¬
γαπητόν κ. Ταλιαδούρου, Λοιιίζαιιεν,
δέ· εύσταθεΐ-
λουν υιάν αλλη στάση, στοχαστικώτερη, ίδιότυπη άρκετά, κατα
? ι----- .,„! Τ^Γ «ΓΙτηηιν^; σηαασία;; καί των μεταγενε-
τήν ένατίΛ'ΐση καί τής ιστορικη; σημασια
στέοων συνεπειών τής Καταστροφής τοΰ 1922.
Είναι Ινας στα6μός τό έπικείαενο κλείσιμο τήΐ τεσσαρακον-
'·-'"·:, «π' «που γυρίζοντας πρός τά πίσω τά μάτια τοΰ νο'.
νά άναλογισθοΐίμε δλα τα διατρ·έ|αντα, άπό τά τότε Ιω: .-
../ ..χ _α. ,.οΊίπ-λππιηΐε· καί υστερα άπό ηιοι τέτοια βι-
πολλών συλ'ταρα-
τήν άτοαική καί τήν κα'θθλου ιυ;, κυν^ ^, ^..^..,.......
φοϋ προχωρήσουμρ άκόαη βαθύτερα, τότε, σύαφωνα μέ τά
συμπεράσματά μας αύτά, μέ τά διδάγματα άπό τή μελέτη μας,
νά ην/θιιίσσυμε καί τόν βηματισμό τής περαιτέρω πορείας ιιας.
έν θά είναι σκόπιμο οηλαδή σ' αύτην τήν είδικώτερη περί-
πτωοη τής συιιπ'ληρώσεως τής πρώτης τεσσαρακονταετίας άπό
τί» ιΜκνάλη Καταστροφή, νά περιοοιστοϋαε απλώς σέ 'μιά η
η
τή 'Μεγάλη Καταστροφή, νά
ό Ί?Ιλ!
τή 'Μεγάλη Καταστροφή, νά περιοριστ
ουό έπιιινημόσυΛ'ες Ίκ?Ιτ>λ(!)σεις ίιπέρ των τ3υιιάτ(ΰν τη;" έκδηλο'ι-
σεις; μάλιστα οί ·όποΐες, ιδπως άπό άρκετούς Ι'χει ηΛη παρατηρη-
'θή καί τονισθή, πήρανε τελευταίως τόν χαρακτήρα ιιιδς ψυ-
χρή; μάλλον καί ατονης τυπικότητα;. μέ τή συαμετοχή ένό;
πΓριωοισμένου κύκλου προσώπων. Βεβαία καί αύτά τά μνημό-
ύ ά
ΤΤΡρΐΙΟθΙΟ'ΙΛΪ-νΐ,υ Λ.υ/ν,ί.ν/^ .ΐξ/υΜ^...____ ______
συνα δέν θά πρέπει νά λείψουν. 'Απεναντίας είναι απολύτως ά-
παραίτητα' καί μάλιστα κατά τόν ερχόμενο χρόνο, γιά τθύς εϊ-
δικούς καί σοβαροτάτου; λόγους πού άναφέραμε, έπιθά'λλεται
~'ιοουν τόν χαρακτήοα μιάς ιδοον τό δυνατόν πάνδηαης συμ-
ής καί ευρύτατα έθνικής 'έπιβ'λητικότητας' νά γίνουν ά-
ή αιάς πραγματικής έϊςάρσεως ·ψυχής, οχι μονάχα ήαων
ι/εν.ννιεΊύνπιΐί: ιί.χρΤ. και 'δσων τι οίζα κοατάει από Ικεΐ, άλ-
ΔΙΗΓ2ΝΤΑ2: ΤΑ Τ' ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΑ ΝΑ ΚΛΑΙ5:
νά πάοουν τόν χαρακτήοα μιάς όσον
ιιετογής
Φθρμή ι
δσων γεννηθήκαιιε έκεϊ καί 'δσων ή
ΐλ (Μον.λΫιοοιι τοϋ Έλλΐΐνικοΰ Λαοΰ
λά ολοκλήρου τοϋ
Μά δέν είναι αύτό μονάχα δ,τι χρειάζεται' ΐσως μάλιστα νά
έλθη μόνον τού αΰτό, οταν ένεργήσουμε πρός κάτι αλλο, πού
'θά πρέπει νά προηγηθή' νά θεωρηθή ένδεχομένως ως τό ση-
μαντικώτερο και τό ούσιαστικώτερο.
Νά έμβαθννονμε σττι σπουδαιότητα πού εΤχε γιά την
Ιστορικη έΉέλιξη τοΰ Έλληνισιιοϋ, αέ την παγκόσμια άνά
αϊώνες άκτινο6ολία τού
δλν,ν
άνά τούς
ς 'έκεΐνο τοΰ Ελληνισμόν,
υιπι .=.ιιι /—ι«_ ι γ— ■ ---—,. .__..__......
ΠΑΠΑ ΕΦΤΥΜ ΚΑΙ ΕΤθνΜΟΙ ιΊΑΗΡΟΦβΠΑΙ
ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
(Σκίτσα —Στιχόκριτα)
θά τεθή υπό κηδεμονίαν ό βρωμόπαπας ;
Είναι άνβκ&ιήγητος ό Παπά έφΤύιμ,
σΤις καίτοι «αθηρημένος, παρονσι-
καΐ ώς ΊΑιρχιερεύς. ΕΤναι δέ
νότηΤες τού ιΣιικάγου ύπάρχουιν τα' άζεΤο καΐ ώς "Αιρ<χιερ>ει>ς. ϋΐνα
Άμερι«αΐΊκά Γυμνάσια οπου λειαουρ ι γν<ο<ττά τά κατά τής έικκλησίας νοωσαν "Βδρες πρός διδαισκαλίαν | των όμογεινών άντιχιριστιανιιχά γοΰσαν και «αί ,σμό. Λΐηουργούσαν δέ αϋτά τά Λιδα- Ίΐα είς τέσσαρας περιφερείας τής ά Χά! ιτάλεως. ύ €|9 τό λεγόμενο "Ωστιν ς €9 τό λεγόμενο ϊ<βυλ. "ΕπειΤα είς τό "Ινγκλι- Χ Σκούλ. -Ακολούθως είς τό χάι Σ,κούλ Καΐ ϊττειΤα Μβκ ιΚίινλεϋ Χάϊ' Σκούλ. Έν ί τέσσαρα Γυμνάσια. ΐρα ολα εΤνσι *ου6ά! Δέν ϊ- |[* τί—)τ4 πρός παρηγορίαν! *ού ή άνάλ,ικτ,ς τού φυλετικεύ ** «Ράματος: '«ν. Στό -Ο ;ιβΐ>
Χά» ,Σιχούλ ένε-
διδασκαλία τής Νεοελληνι-
Υλώο—ης τ0 ]93ό ιμέ πρώτο καΐ
Καθηγητή τόν κ Γεώργ ιο
Έφ' δσον ομως, βαθμηδόν.
^Χ'θι ι/ά νεκ,ρώνιται τό ενδιαφέρον
** ~3ιδιών μας διά την γλώσσσ»
^ Υονέυν τους/ κ—Γ,ργήθη ή Ϊδρα.
^ ** « Δρόσος, κατά τά τΐιλευΤαϊα
^* Χ.'όνιβ διδάοικει ϊστορία. κα-
*< *«ΐ δύο γιλώσσες, τήν λατινική 1 ΐφ ίοπανική. ^ό τό Ιΐατιν Χάι ιΣκούλ 6ρί~ε τής ■ Ελληνικής γιλώσσης. Δωρεάν μα θήματα. 'Εμττνευστιικά μαθτίιματα. "Ετσι χωρίς εντροπήν μας οί κύ- ριοι 'Κοινοτάρχαι καΐ οί συν αυτοίς ύύθΐ. Ιπίσηιμοι καΐ 4νεπί<π>μοι
άφη νά καταργη9η άτπό τα φιλελ-
ληνικά 'Αμερικανικά 'Εκΐπαιδευτικά
'Ί'δρύματα ή ϊερά Έλληνική Πλώσσα,
έλλιείψει μαθητών, όπως οννέδη καί
είς την Κοινότητα τοϋ Λόουελλ. Καί
είς ιμέν τΑν Λόουελλ ό όμογενής πλη-
θυσμός ανέρχιεται είς ϊπτά χιλιάδες.
Άλλά είς τό ιΣικάιγο οί ομογεινεΤς
μας ύπολογίζονται είς έκ,ατάν καί
πλέον χιλιάδας. Πράκειται περΐ τρα-
γωδίας.
ιΚαϊ 6μως έπι€όίλλεται ιμιά ιΝέα
Σίταωροφορία. *Η νέα ΊΗγιεσία τής
Άρχιεπισκοπής ημών, ή οποία τε¬
λευταίως επέτυχε την έϊθρόνκπν τής
γλώσσης τού Εύαγγελίου είς τό πε-
ριώνυιμον «Σιτυ Κοιλλετζ» τής Νέας
Υόρκης, μέ την σννιεργασίαιν δέ των
ώ 'Ελλώ
άνθϊλληινιικά έγκλήματά του.'Εγήρασε
πιλέοιν ττολύ, καΐ είναι ζήτη,μα, αν,
«αί πόσον, θά ζήση, άκόμη,. Κατέχει,
μέχρι σήμερον τόν έν Γαλιατά τής
Κωνο-τσντιινονττόλΐως Ιερόν ναόν τής
Παναγίας τής Καψατιανής, διά την
οποίαν ελέγετο, πρό καιρού, δτι
φροιντιζει ό υίός τού. 'Εφίΐμερίδες,
λοιπόν, τής ιΚωνσταιντινουιτόλεως ε-
γραι|>οιν, τελευταίως, τάς εξής ινεωτέ
ρας πληροφορίας.
'Ο διχηγόρος Νβμπουλλάχ ιΚου-
στσόγλςυ, ό οποίος άλλοτε ήτο συ-
.ήγοιρος τού Παπά 'Εφτύμ, τόν ένηγα
! άθΐ ί
γεν είς δίικην/ «α! άποΤαθεΐς
τα εκτελεστικόν, εζήτησε την
ξιν
είς
δικαιωμάτων
το'ΐι, άνΐΓιοχαμέι.ων είς 30 χιλιάδας
λιρας. Τό Έ«ΐΘλε3·τικόν, ομως, άνέ-
6αλε την εκτέλεσιν, 2;εκια ένσΤάσεως
τήν όποιαν υπέβαλε; ό υΐός τού Πα¬
πά έφτύμ. 'Αλλ' ό δικηγόρος προσέ-
φιιγεν είς τό ΠρωΤοδικεϊον. Κιαΐ εζή¬
τησεν, άφ' ενός μέν την ίΐοττραξιιν
τού χρέους τού έφτύμ, άψ' ετέρου δέ
νά τ,;8ή ούτος υπο κηδ:ιμονί<»ν, καθ" όσον. μάλιστα, τήν Ιθηιν Ό'κτωδρί- αυ, έπέστη κιαΐ ήμιπληγίαν. Τό δικα¬ στήριον, λαβό/ ύπ' όψιν την εΐσήγη- σιν τοΰ δικηγόρου, απεφάσισε νά έξε τασβή ό Ιαττροδικαστικώς. Πρός τούτοις, κα'θώς όϋναγράφουν <χ! έ(?ηιμειρίδες, κα ίτό Δημόσιον θά έγεί- ρη άγωγήιν ικατά τού υιού τού1, διότι ^χρησιμοποίησιν αΐτησΐ'ν είς την οποίαν έττλαστογράιρησε την ύπογρα1- ψην τοΰ πατρός τού. Ό άντάξιος υ'ιΟΓ τοΰ άναξίου πα¬ τρός ό/ομάζεται ιΣελΤισιιοΰκ 'Ε6ρε- νόζ! Πότε, καΐ διατί, έλσβ·; τό ά/ο- ματεπώνυιμοιν τουτο, τό όποΤον μάς ύπενθυμίζει τούς παλαιούς Σελτσι- οιιχίδας καΐ τόν τρομερόν έξωμότην Μέ τεντωμένα νεϋρα Άρχίζουν τόν καυγά, γιατί καί πώς συνέβη καί χάσανε τ' αϋγά. Κανόνας εΐν' γιά δαύτους πώς δλα τά στραβά τά φταϊνε άλλοι πάντα. Ξεχνούνε τα ζαβά... Α. ΝιΑΜ-ΠΗΣ 'Βλληνα ,Ε6ρενός πασά; "Ηθε.λεν, ΐ¬ σως, ινα φανή τικφικικώτε'ρος των Τούρχων, καί νά 6 άψη την έκικιληισίαν κα ϊτό έθνος ιμας περισσότερον τοΰ πατρός τού! 'Καΐ ήδη. καταρρέει, ίνΐικα γήρα- τος κ,αί ασθενείας «αί δικαστικών (Σικέχεια ·Ις την 2«ν ««λ.) Έλληισμοϋ εκείνον, 'έπιδιώκου-ν καί οί 'έτήσιες κές ήαερίδε; ποΰ, στόν ζεστό αΰτό χώρο όργανώνει καί ή «Έ- στία Νέας ΣμύρΛ'ης». Σέ μενά εύμενώ; άνατ&θηκε καί πάλιν ή δλω; τιιιητική αποστόλη, νά έκπροσωπήσω παΛ'ω στό 'βήαα αύτό τόν Μικρα- σιατικόν Έλληνισμό. Συμβολική βέθαια είναι αυτή ή κατά πε- δσων 'Ελλη·νοαμερι«ανών ζ τοΰ Σικάγου ιοαί ιμέ την σύμπραξιν τού 'Ελληνιικού Τύπου ικαί ωρισμέ¬ νων Όργανώσεων καί μέ την δημιουρ για ν όιμαδικοΰ 'Μετώατου υπέρ Των 'Ελληνικών Γραμμάτων, μήπως είναι δυνατόν νά ένθο·:ινι<τθή καΐ πάλιν εϊς Ωρισμένα Άμερικανιικά Γυμνάσια τοΰ Σικάγου ή γλώσσα τού παγκοοιμίοιι πολιτισμοϋ; Δ ιΚΑΙΛΛΙΐΜΑΙΧΟΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ ΜΑΣ 'Η εφημερίς μας προκειμένον διά νά ουμβάλχ) θετίκώτερον δία την οτέγαοιν τών αναγνωστών μας προέβη είς την αγοράν έχτάσεων είς την Έχάλην κ αί πληαίον τοϋ Μεγάλον Πεύκου. Αμφότεραι αί έκτάσεις είναι πενκόφντοι. Ή μέν τής Έχάλης κείται είς τό νψηλότερον οημεϊον αυτής καϊ γειτνιάζει μέ τόν οίκιθμόν ή «Νέα Πολιτειαι» τών Βουλεντών. Εύρίοκεται είς κατωκημένην περιοχήν καϊ επί άσφαλτοοτρωμένης όδοϋ. Έπίοης μέχρι τών όρίων ύπάρχει παροχέτευοις ΰδατος, ηλεκτρικόν, τηλέ φωνον κλπ. 'Η Εκτασις τοϋ Μεγάλον Πεύκου κεΐαι δ'πιβ&εν τοΰ έργοθτααίον τής Πειραϊκής Πατραϊκής καΐ υπέχει 400 μέτρα άπό την καταβκεναζομένην νέαν οδόν Ά- θηνών—Κορίν&ον χαΐ 2,5 χιλιόμετρα έκ τής παρβ- λίας. Καΐ αυτή ευρίσκεται είς τό ύψηλότερον σημείον τής περιοχής και δεσπόζει αυτής. Λεπτομερείας περΐ τών ό'ρων παραχωρήσεως θ« δημοσιεύσωμεν προσεχώς. Αΐτήβεις γίνονται δεκταί άπό τοϋδε είς τά γραφεΐα τής εφημερίδος μας καθ' εκάστην κατά τάς εργασίμους ώρας. Οί αναγνώο'ταί τών επαρχίαν δέον ν' άπβτα&ώοιν ίι' έπιατολών. ποτελεΐ μίαν ένότητα, Ιστορικη, πνευματική, πολιτιστική' μίαν ένότητα πού διαμορφώθηκε μέ την κοινή όίμεση ρίζα τού άπό τό Βυΐάντιο, μέ τί; σκληρότητες, οοκιμασίες, ήθικής χαλυΓΪδώ- σρίος, τώλ' άπερίγραπτων 'μαρτυρίων κατά τίς πέντε έκατοντα- ρτίε; τή; Τουρκακρατίας, >μέ την ποικιλόμορφη άΛ'τίσταση ε¬
ναντίον τοΰ κατακτητή κατά τό τρομερό αύτό καΐ μακηότατ.Ί
γηονικό οιάστημα, με τοΰ; όγίϊη'ε; τού, νά οιατηρήση την έ-
θνική τού υπόσταση, τά Ιερά καί τά δσια της έ'θνική; καί τή"
θρησκευτικάς τού παραοόσεοι;. Παντοϋ σ' 6λα τά μέρη έκε^
να, οί, Έλληνε; στά'θηκαν οί πρώτοι, οί βασικοί ν.αί συνηθέ-
στιιτα, οί άποκλειστι,κοί κοινωνικοί παράγοντες, ή προποποοία
κυριολεκτικά, κάθε προοοευτική; καί ^άναιμορφωτικής κινήπε-
ίος. Οί ίπιστήμες καί τό έμπόριο κατ' εξοχήν στά χέρια τών
Έλλήνων είύρίσκοντο. Τά σχολεΐα τά έλληνικά, υέ τή γνωστ.)
λαιιπηή φή·μη των, ΐδπω; άναφέρουν τά χρονικά τής έλληνινής
παιίΐρίας κατά την περίοδο τή; τουρκοκρατία; — καί μιά σχρ-
τική έπι<)λητική μαρτΐ'ρία, αποτελεί τό πρόσφατο πολνσέλιδο καί έμπεριστατωμένο βιβλίο τοΰ άγαπητοΰ μας καί ■εξαίρετον Σιιυρναιογράφου κ. Χρήστου Σολομωνίδη «Ή παιδρία στή Σαύονη» — τά σχολρΐα αύτά τά Ιλληνικά, έκτό; άπό τή' Ϊ3ι- αίτρρη συμθολή των στή υόρφωση των ΰποοοΰλων Έλλήνίον, στήν τόνίοση καί ?Ηύτ|κοαη τοΰ εθνικοΰ των φροΛ'ήματος (Ίπε- τέλεσαν «κόμη καί τα .πρότυπα γιά την 'έκπαίδευση καί τών αλ- λοη1 πννοίκων Ιτ.εΐ λαών. Άλλά καί ίνοότερα χροτιχά νατά την κατόπτευση πρός τα ιέκεΐ τοΰ Ιστορικοΰ ·χ(!)ραυ, 'οιιυιιστώνουμρ δτι ή Μικρά Άσία, ί)πως εγραφεν Ιό άειμνηστος άκαδημαΐχό; καΐ καθηγητής τοΰ Πανεπιστημίου Κωνσταντίνος "Αμαντος,
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΙΚΟΣΗ
ν Άριβ. Φύλ. 1606 Τψ*ι ςρνλλ— ·>ο—^ 1#50
ΤΟ ΦΑΕΓΟΝ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΟΝ ΤΩΝ Η.Π.Α.
Αθήναι
'Κιυριακή 12 ιΝθΈΐμβρίου 1961
- Ίβ,οκττΥ-ς : ΣΩΚΡΑΊΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΛΝΙΔΜΣ
3·-70·
ΕΜΘΡΟΝΙΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΚΑΙ
ΑΜΕΡΙΚΑΝ1ΚΑ ΓΥΜΝΑΪΙΑ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ
^ «οί ό «Έβνικός Κή- διάζουν δέ οί ικυ&ερνώνΤε,ς νά κτί-
Α Το οπτοτίλίαμα ήτο συγκινητι (σουν καΐ αλλο Πιαρεκικλήσιο €ΐς τή.ν
0 ΕιτΑν»·* ** Άμειρικβνΐικό δή- περιφέρεια τοθ
ίδιδάοτκϊοντο εκατοντάδας | Ή κοριώτερη
,οΐιο «σι
εκατοντάδας | Ή κοριώτερη δέ αΐτία «Τι εοηαμά-
δ«ο δεκά&ες Ττ{,σον ή διδβσικαιλία τής νεοελληνι-
ρρφ κης είς τό ο—ουδαϊο "ΩσΤιν Χά»
, ,ταΰ ΐΓθΧι'ισμβϋ, | Σκούλ, «ίνα, ή άποκαρδιωτική άδια-
Ομος διά ιτό σχολικό £τος 1961 ( φορία των αμογεινών, πρό τπσντός των
.1942 ή νίκλληνική "Εδρα καΤίδι- ύπευβύνων τού Σικάγου, κιαΐ γενικώς
η ιΐς &λ*ιψιν διότι, επι ττληβν- <τών έκεϊ ύπευβύνων άρχόνΤων, καθώς ίίθ Μο χιλιάδων όμογενών μαις ' καί των Αρχόμενον. 7,000) εδήλωσαν μόνον 4ι~ώ | 10 δέ σπουδαϊος Καθηγητής κ. ρ 8) ιταιδόιτοαλα μέ ορεξη ·νά Δρόσος, μέ εύρβϊοΐν Πΐανεττιστημιαιχήν Ιαΐβούν ΐφ γλώσσαν των γονέων μόρφωσιν, ίίοτεοια άπό την Ανβελ,λη- τό Φιλελληνικό Άμερικανικό Δημόσιο καί τ.ά "Ελληνοαμερικανόπουλα, δωρεάν, την -γλώσσα τοΰ ΙιΐιομοΟ. - Αύθεντικές πληροφορίας διά την όδυνηρΑν κατάρ- μν τής γλώσσης τοΰ Εύαγγελίου, ελλείψει Έλλήνων μαθη- Γ,Ι- Π συνέβη καί μας επήρε καί έκεϊ ή όργή τοθ θεοϋ ; ΌΟ έν Ν. 'Υόρκη συνεργάτου μας Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ έ65εμάδων Εχω άσχο- Τα είς την περιψέρεια τής ,μ€γαλειτέ οΜκορδιωτικό Ιφ&μσ, ρας έν Σικάγω κα ΐτής σπουδαιοτέ- μί ι,ν έλλιτνική γλώσσα, ρας έν Άμερική Ελληνικάς 'Κο,νό- ,αλλιίργεια «αί την διάδο- τητος τής «Κοι.μή—ως τής ©εοτό Α»οίας μοί ίξορκίζει αυτή κου». Κατά τά τελευταία δεκαπέντε ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑΙ«ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΑΥΠΕΣ ΤΟΥ ΨΑΡΑ» "ΠΫΡΟΦΑΝΙ,, «••••·ο·οο··οοοοοοοοοοοοοοο·οο·ο9οο··οοοο··ο·ο»··»···ο· οο·οο·οοο·οοοοοοο·οοοοοοο·οο·οοοαοοοοοοο·ο·οο·····οε>ο«ο
,'? Α«?' ονιι<ί| Κυβέρνησις. χρόνια αύτη ή μίγάλτ ,καΐ τ' )940 ή νίοολληνική γλώ(~α εί- Κοινότης ΐτρά«τιξε χιλιάδες ί ΐΐς τ° 'ΑμβρΜ—ν·ι«ό δών κόοιμο. "Εχει δέ «α! τίς άλ ή τ ίάξ ξϋ Τοΰ σννεργάτον μας κ. ΑΘ. Ι. ΓΡΗΓ0Ρ1ΑΔΗ κι καί σπρώχνω «αί τό τρνπάω καίλύ- («?ασΐ καΐ κοντά σ' αύτά καί... καΐ ,*»ιο «V ρι»ι*βς Δια "Γ ς χ ς ττλουσιώ π*λί«ς Λάουελλ τής τ£ρ€ς είσ-ράξεις μεταξϋ <ίλων των αύτην ύπόθεισιν £. ;, ο έι»εΐ ϊνθεριμος όμογε τής , τιιρόεδρος Έ>ληνι*ίΙς Κοι-
Τριάδος. 'Ο κ.
κηρύξει
τής
'Ελληινορβροδόξων
Άμεριχή*;. Πρώτη είς ημ
Πρώτη καϊ είς «πτράζΐις. Πράχειται
ιτερϊ χρυσωροχίίου. ιΠΐλουσιωτάτηι δ-
τκος €ίναιι( άττί«τησε τώρα κοΐ τό
Παρεκ'κλήθΊθ τής «Άτγίας ΑΐΙκατερ!^
νης». 'Ολίγον δέ τταρειοεϊ ίκττισχν ή
Χό «αί Τ(>ν 'Άιγιο 'ΐώάννη. Σχε
τί—,τε. Κούοσε ή καρδιά ,μας.
&ς κάνωμε τό χατήρ, το0 Τα-
, ρς
θω -το χταττόδι νά ιλασχάρη. Τραβώ σι Ι νή
γά σ,γά «αί 6γαίν£1. Βγτ>»ε, ιμά $λέ Ιννά
ττω... ττώς είναι ,μόνο τα μ·σό «αϊ πιό Ο"». Ε'ναι 6Λί-:ις οκ'ω ψκχομίτρα
ιλιγο. Ή κουκούλα μέ τα λιγώτερα ττό- ('^' ινρέ—εί νά δΛύ ά ά
δια τού έμειναν ιμέσα στήν τρύττα. ' το Ίκ*μι
Ώς τγο ννά ιτάρουμε τό μισό έ-π'άνω ' Σέ λί
ς ρμ μ ( γ
μδς τταρέτΐ'ρε πάλιν τό άεράκι. Γν Ρ·άξίται, νά πί?νζι φό.οα καϊ σ6ν
Πδώ ά έ5ίζ ή ί
Εϊκοσι πέντε το ΰΓεννάρη καΐ ο¬
που νάναι θά φθάση καί ό Φλεδάρης.
Παρηγοριές. Τί νά γίνη. 'Κσλές εΐ-
■ναι κι' αύτές, κ,αλές κι' ή αύταΐΓτά-
Τες. Άφού τα λέγει «ι' ή παροΐιμία,
επί τέιλους κιθΤι θά είναι. «Ό Φλοβό-
ρης κι' αν φλεβί'ση καλοκαΐρι θά μυ-
ρίση». Καί μάλιστα γιά τά ψαρά
"Οισο καί ζέστη νά κάνη, &σ$ κι' ο
ήλιος τοϋ Άλωνάοη νά κάνη τής ττέ-
τιρες νά βγάζουν ψλόγες καί κεϊνος
ξΐίπάλκτος νά πατδ επάνω τους καί
ή γυμνή ώμοπλάτη τού νά γίνεται
ιμαύρη ο-αν τα κάρδουνο, πάλιν προτι-
μότε,ρο είναι, Πρώτα —πρώτα τό κα-
λοικαΐρι γιά ιτήν κοιλιά οσο νό>/αι κά-
γίνεται άπό ψάρια καί επί τέλους
αν παραζεο-ταθή, πέψτει «αί μεσ' στη
θάλασσα καί δροο-ίζεται.
ΕΊΊιοοσι πέντε τού ΙΓενάρη «αί χιο
ν'ιζει άπό τό πιρω'ι, ε>α χιόνι πηχιτό
πού πέφτΐει αίχν «πατσαδοθιρες», 6πως
τής λένε χαρακτηρίση κά, κι' άσπιρΐ-
ζει δλη τή γή κΓ άφίινει μόνο τούς
μαύρους 'άνθρώπους νά μαυρίζοι/ν ά-1 Προχωρούμε
πό πάνω της. Μιά δδομάδα τώρα, δ- χΤυποδμε καιμμιά σουτπά, πότε κανέ-
λο'καΐ τό ρίχνει. μά σήμερα πιό πτολύ | να ιχαλαιμάοι, πότε κανένα κοκ«;6ιό,
111 ΙΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ
ΠΓΝΜΗΙιΊ ΚΑΙ Ε.Ο.Τ.
Φίλε κ. Διευθυντα,
Είς τό φύλλον τής 2 Ιουλίου 1961
τής εγκρίτου εφημερίδος ο-ας έδημο-
σίευσα ιτοράκ,λησιιν οττως ο! αύτο-
εάν δέν δύνανται νά ί-
ψ αΐθούσσς «αί σταθμούς
έναμονής (οίίς δισθέτουιν αί ονγκοι-
νωνίαι άέοος, ξπίάς καί θαλάσσης)
νά 'καταοκιευάσου/ τουλάχιστον κατάλ
Κάνω νά τό στρίψω, ,μα σπάζε. τίυς χα.ρετ,σμους της Π^αγ.ας. χ λ<χ ύπόο.τεγα {^ δ τό χβμιμάκι. Εύτυχώς ιτολύ ψΠλά. Τό | Προχοοήσαμΐ καμμιά ττ«ντ-οσαρ,ά ^ ών Τ,νο' μί|7 ά ξα-αιτ.άνω -παρο,κάτω καί στρί6:ι«τας μέτρα καϊ σέ δάθος άπό .κάτω ,μας κα ^^ ύη6 6ρ:)χην θ1', ά™ δώ, <Γτρ!6ο.;τ.ας άπό «:ϊ, νο,ώ- δι/ο ιμέτρα καϊ λ,γώτ.ιρο χωρίς νά «α. ' Ι ή ί Κύ ή δά έν ύ οικληρά γιά λίγ» βλέΐτω ιτό Τόσο V ά ρ·ζοα.νε μισο '.ά... 'Κιοΐ 6λέπ:νιμε τ* £λλο Ποσειδώνας νά έκοφ.νϊονίζη τή Τρ!- φεύγη σιγά -ο-ιγά σερνά- "ίνα τού, τ^ «αμμόκ^ χωρΐς νά μού .μ·ενο πάνω στήν άμ,μοΐΛδιά. Τού δίνω τή τίποΤε. Γρρρρορρ .. ακούεται. Τρέ άκόμα μιά κ,α ϊτό πέρνο καΐ τούτο, μει δλο τό καμμά,α ηχ ό Τάσος πιό ολο μαζΐπένΤΐ οκάδες τιρακό- , πβλώ. > —Τί είναι τάσο;
λέγει 4 Τάσος '—ιΜίυ'γρϊ ή χέλι. Θάναι έπτά ώς
μουστάντα Τού. όκτώ οκάδες. Θά μοΰ σπάση τό κον-
φορολογού-μενοι
τοκινή'ων τω·/. Και τουτο
φυγήν κατολογισμών έκ μέρους των
'Προισταμέινων αυτών· λόγω καθυστε
ήσεως κατά την τπροσέλε^σι/ των ΐ1< τάς εργασίας των, ώς κ,αί ασθεν¬ ών έκ των βροχών αί όττοϊαι ψαν Τελευταίως. Έπειδή ιμέχρι σήμεαοιν δέν έλή- (,π' όψει τά ώς ανω παροκα- σία δράμια. —'Καλός οΐωνός. γελοθν «αί τα ψ λΐϊται ό Κύριος ΔΗΜ. ΒΡΑιΝΟΠΟΥ- ΛΟΣ, όστις δΐΕΚιρίθτ) διά τή» δρασ- <Γτηριότητα τού ώς Διευθυντάς Ά(- Πόλΐων, ώς Βουλευτής καί ΰ Σβλι Μέσα στ© μυαλό τού τώρα γίνεται μ·*1"· Κύτταξε πώς τολίγεται καί απσυδαία έ.ργασία. Τόχει κι' όλας ά- τωλίγ;τα( στό κ,υμιμόπι .καί πώς ποτιμή·σει σέ ψωμιά, <|κ>σόλια «αί λά δώ Πύλξ Γ 6
[»,(' "Ετσι ϊχει σίύσει αύτό τό με-
(,οΐο ο/ειρο ΐίζ βάρος τής Άμβρικο-
^ Ιομιτολιτίίας ιοαϊ όλοκ,λτνρου
ι(; όμογί«εσίας τού Νεου Κόσμον.
αύτό τό όδυνηρο δράμα
,·. βνκχισβή καί είς τό ιμεγοολώνυμο
,<ηο μέ όμογενή ΤΓληβιχτμό ί-κα άβ 00) άπ' 'δλες τής ήμέρες. "Επαυσε καί ό Παραψύλαξε «Γ οίαν σοΰ Ελ9η βολικά δόστου κα! σύ μιά άπαν σιγά -σιγά «αί πότε νω «"ό κεψάλι κο>Λά <τΐό στϊέρχο. "Αν δέν κάνουμε £τσι θά μάς φύγη. "ΕτσΊ καΐ εγιν* κΓ άφΐϋ τό κου ρασαμε λιγάχι άκόμα τό πήραμε ε¬ πάνω Δράκοντας τής θαλάσσας. Γιά τσιπούρπ, ιμουρμού^α, «ί<|>αιλόιτοι»λθι
άέρας. Φύλιλο δέν κουνιέται «αί ή θα- μοοτχιούς «αί κανένα μπαυμπούνι μέ
λαοΌΧΧ ήιμέ,ρεψε κι' αυτή. "Εγινε, δ- τά χαρσχτηριστ.κό τού γρρρρρ ποΰ διύτερη φορά δλέπω τ£ΤΟιο πράγμα.
πως Αέ«ε, λάδι, ιμά κιρϋο φαρμοκερό
ρ γρρρρρ
τό τρ^πάει τό καιμμάκι.' Ήταν Αίνα ο»άδ·ε ςκαί κ&*ι. Δέν
έ ά 4 ά ά
πως Αέ«ε, λάδι, μά κιρϋο φαρμοερό , ρ μμ
καί τό χιόνο £πηξε καί τή 9άασσα Πάν« πάλιν άιτό κάτι πέτρες έ· ωμέ- «ί»τιέται ττιά 4 Τάσος. Γελάει ό-
στό «ατάγιαλο, την δκαναν νά φαίνε- νος μέ <τχι<τμά5ες άνάμεσά τους ποίι (λό^ληρος, αύτός «αί τα μουστάκια ται συν ζαχαρωτή. τής σκέπαζαιν βεώρατα φύΐίΐα κι" ά-, τ<*. θδτοτ/ «Γ ή ώ.οα ~ερασμένη. θά ..£..*·.»·_ —> ».^^« ^»-~ Λν»ίν...Μ-Λ ΚθντεθΕ πένΤίΐ τό ττηΐΛΪ ~ηιΠΜΜΐη1η
■^Καιρός γιά πυροφάνι, μοΰ λέ¬
σ' αύτές, στά άνοίγιματά
γει ό Τάσος, γιατί τώρα ιμπορεΐ νά τους^ καί κάτω άπό τα φύκια
βρή κανείς «αμιμιά αφυρίδα μεγάλη βλέπω ιμιά λαπίνα -χειλοΰ. άρκιετά
(αριθ. 100.000).
Και ιΐ— μέσα μου: Τί συιμβαί-
ι ιαι ινίσκηψεν αυτή ή έλληνιική κα
ψι, Τί ονμτϊαίνει καΐ «μάς επήρεν
οργή τού θεοϋ,·»
Ι)» ΐϊκοσι πέντε ετών είχεν όρ-
ι<υβή είς τό Σικάγο μία 'ΕπιΤρο- ύμογενών/ είς την όποιαν ό κ. Πώλ Δήμος, Κορίνβιος νομικός. Μέ την φλογοφό Μ σύμπραξιν τού «Εθνικον 'Κήρυ ρ, ώργσ/ώθη ή «υπέρ ιΒωμών Σταυ |ίοφορι<χ» ιμέ πρόγραιμμα όπως είσα ι) νεοελληνική γλώσσα είς μερι- Άμεοικβνικά Γυ,μινόκτια διά νά , δωρέαν, <τά παιδία τής μας, ή οπο'ια άνέρχεται είς εκατόν χιλιάδας (αριθ. νίκην «αί άντιοομεριικανικήιν νίικρωσιν τής γλώσσης τού Εύαγγϊλίου άπό τό ΊΑμερικιανικό Γυμνάσ-ια διβάσΐκει, κα- τά τα Τιελευταϊα τρία χρόνια την Ί- οτγαινική. Καί την ιλατινι«ή, ίφ' (τ σον «αί είς τό Σικάγο των εκατόν χιλιάδων ομογενών «μάς επήρεν ή όργή τού θεού»! 2ον. Είς τό "Ινγκλιγουντ Χάΐ Σκούλ, τό οποίον 6ρίσ«εται είς την συνοικία "Ινγικ,λι,γουντ, εΐσήχθη ή δι- δασκαλία τής ινεθίΐλληνΐίκής γλώσσης τρ 1938. Χειρο«ιροτοΰσαν δέ καΐ οί θερμοί φιλέλληνες Άμί,ρικανοί. 'Εκεϊ έδίδαξΐ'ν ό έμπνευσμένος ποιητής καί λογοτέχνης κ. Νικόλαο ςΛαιμπρυνίδης επ! πέντε χρόνια. Έσταμάτησε δέ ή διδασχαλία τής νεοελληνικής, διότι άΧλαξεν ή μορφή το0 έκεΐ Ίτληθυσμον. Είσεχώρησαιν οί Μαθροι καΐ £ψυγαν οί Λεκκοί, φυσι.κά «αί οί δικοί μας. Βπο,μένως, είναι διικαιατλογηιμένη ή κατάργησις τής ιΝεοελληνικής άπό τό σκασμένη, Λένε πώς τα χιόνι μπαί- ιμέσια στ' αύτιά της καί σπάζη, η ζαλισμένΓ) από τό χιόνι καί ιμκτο- παγωμένη χάνει τα νερά της καί πέφ- τει £ξω στό κατάγιαλο. —Πομιε! λέγω κι" έγώ. —Πάμε, λέγει^ γιαιτί είναι καί μιά βδομάδα τώρα αύτό τό κακό καί καθώς «ατάλαβα, ό ιμπαικάλης καΐ ό φούρναρης, θά ιμας κόψη την πόστα κ,Ί ειιμαστε, καθώς ξέρεις ά,κτώ ψυχόμε- τρα. Πάμε κΓ ©εος δοηθός. Κ&τι έλ- πίζω νά ικάνωμε. Μόνο νά προσέξουμΐ ιμήν πουντιάσουμε. γάλη, ξαπλωμένη σ&ν μιτοκοιμισμέ- δηΑαδή. Άλλά καΐ τό κυριώτερο Εϊ πρόδλεψι γιά ψυμά φασόλια λάδι καί γιά ·μιά άλλη έβδομά γάλη, ξαπλωμένη σ&ν μιτοκοιμισμέ Υ μ η μ ■νη. Κτυπάο μέ τό καμμόκι καΐ νοι-1 δα· Τόσο έΜτιμήταμε τα ψάρια πού ώθω ,ά τραντάζεται γερά, νά τρι,πάη ] είχαμε πιάσει. "Εχει ό Θεός! 'ΑΑλά παλΰ ψαχινό. Ναναι &φα-γζ χειλοΰ ή ξέχασα. Καΐ ττοοοπτιχή γιά αφθονο κανένα μεγαλύτερο ψάοι; Σπρώχνω τά καμμάκι, πιέζω καλυτέρα καΐ τό τρατ>άο έττάνω... Τρείς χειλοΰδες ττο-
λύχρωμες, ιμέ τά χρώματα τού αύρα-
νίου τόξου. Μοναδική καί ττρωτοφα-
νής έπιτυχία. Μέ ίνα σμπάρο τρεΤς...
αύτό ϊνας μεγάλος
λόγος, Καί
ιτρεΤς χειλοΰδες.
ιΚαί
προχωρούμε.
'Εδώ
χέλι
^αί κεϊ στό κατάγιαιλο ν ά'ή δέρνΐι
τό 'κύμα μιά μικοή
ώς ιμιά
όχδ. Σκέπτομαι πώς θαναι ψόφια
Πήραμε βενζίνα, γβμίσσ,με και τό , Μά φαίνεται γιά φρέσκια
* την μαύρη δέ εΰκαιρία τής τρα
τής πόλεως Λόουελλ, οπου,
(«φεΐ ιμαθητών^ ϊχει καταργηθή
ΐίοα τής νεοειλληνικής γλώσσης ό>
β τό εκεΐ Γυμνάσιο έζήτησα νά λά-
Ι·αύθκναι«ές πληροφορίες «τχετικές
1 διδασικαλία των έλλην ι κων είς
!Ί Γυμνάσια τής μεγαλοπόλεως των
(ι>τρι«ών Οολιτειών, τού Σικάγου.
Πρό καιρού εΐχα άκοΰσει άπό φί-
ι*ς μου, ϋπευθύνους, οΤι ή ιέλιληνι-
η γλώοχτα τριεμοσβύνει καί είς ιμερι-
« 'Αίμερικαν ι«ά Γυμνάσια τού Σ ικά-
I*,
τής πόλεως των εκατόν χιλιάδων
•ροοδαίΤικών όμογενών μας.
ΤίλοΛαίως έζήτησα άπό λογίους
♦'λονς ιμου τού Σ ικάγου νά μέ πλητ
Ρβνορήσουν, μέ χρο,νοιλογίες ιμέ άρι-
Ίηΐι ς«αΐ μέ τα όνόματα των όμο-
Κΐύν μας &σοι έδίοαξαιν κα! διδά
"ίι· την νεοελληινικήν γλώσσαν είς
'ό 'λμερικανικά Γυ,μνάσια τής πόλε¬
ι; "Ομως Ελσδα πληιροφορίες μή
*~ΜΪς. Φαίνεται 6τι ή ολη ύπόθετ
5ις είναι σχεδόν λησμονηιμένη.
ΙΚατόττιιν προσεπάθησε 'νά ίίΐτι«οι-
ν»νήο« μέ τόν φίλον μου καί συμ-
τόν εκ βράκης Καθηγητήν
Αρόσον ό οποίος διδά-
·*ι «ίς Ινα Γυμ'νάσιο τού ιΣ ικάγου.
*· το ίπέτυχα, διότι, λόγω ιτών δι-
"""ώ*1, ο κ. 'Καθηγητής Ελειπε άπό
ιΓυμνάσιο, έφ' «ίσον
φυγαν καί οί 'Ελληνικές ο!κογέ>νειες,
3ον. Είς τα 'Λμού'/τσεν Χά'ί Σικούλ
εΐσήχθη ή *εο·ελληνική τόν ϊδιο χρό
νο 1938. Καί χειροκιροτοΰσαν καΐ οί
Άμερι.κανοί, οί θα,ιτμασταί ενός πο-
λιΤιισιμοΰ άθοτνάτιου, τού πολιΤισ,μοϋ
των 'Ελλήνων.
Είς αύτιό τό Γυμνάπιο, Ίδρυμένο
στήιν περιοχή χιλιάδων έλληνικών οΐ-
κογενε ών, έδίδαξαν άρκετοί όμογε
νΐεΐς έλληινισΠο;!. Πρώτος καΐτέλαδε
την ΐδρα « κ. (Καψάλης. "ΕπειΤα ή
Δεσποινϊς Μάνοι/. ^Κατόπιν ό κ. Νι¬
κόλαος Λαμπρόν ί δης, εως ότου πα¬
ρητήθη καΐ επέστρεψεν 41ς την 'Βλλά-
5σ. ιΜ;τά ίνα χρόνο εδίδαξεν ό κ. Π.
Άινΐι^ίου_ Εΐ.αι ώ συγγραφεύς τής
Αγγλ ο έλλην ι κης Μεθόδ:υ. Άΐτυχώς
νΤεπόζιτο τής λάμπας, άλλάξαιμε
μπέκ, τή Τρομπάραμε, καϊ τή δοκιμά¬
σατέ "Εκαιε καλά. Τροχίσαμε «αί λί
γο τής μϋτες των καμμακιών ικαί πό
ρΐιμέναιμε ινα νΐίκτώση καλά γιά νά γι-
αλώσουν τά ψά,ρια.
τής 8 μέ άκτώμιση ή ώρα
μπήκαμε ο-τή βέιρχα «ι' άβαιράραμε—
μέ τά καμμάχια ό ενας ά¬
πό δ ώκι' αλλος άπό κεϊ καμμιά ε'ικο
σαριά μέτρα άνοιχτά. "'σως καΐ πιά
πολύ, Εΐχί καιλμάοει άρκετά ο χιοντ
άς ιμά αρχισε νά σουρώνει ίνα άερά-
κροσί. Είναι κι'
κοί χαροποιός
λοίμαργα τό μάτι τού Τάσου επάνω
στή μπουκάλα μέ τό ύπόλοιπο κο-
νιάκ.
—"Ε! τώρα ψέρ' τά ρέστο τα κο-
| νιάκ, Εΐδαμε τά πετεινό τού ούρα
νοί>...
Ι—Στήν ύγειά σου Τάσο κι' αφι
σ; τά πετεινά τοΰ θύραν ου στήν ήσυ-
χια τους, άφισε τόν Ίίζεκιήλ ίϊ δέν
ξέγω γώ ποίον άλλον προφήτην στήν
ήσυχία τού Ίκ,ι' έλα νά πηγαίνουιμε
Η ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑ
Ή όμιλία τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ είς την αΐθοη-
οαν τής «Έ σ τ ί α ς Νέας Σμύρνης» την τΐρωΐ.·
αν τής Κυριακής 5ης Νοεμβριού 1961.
Σέ μίαν έπίσημη καί πάλιν μερά, πού την άφιερώνει εύλα-
6ικά στοΰς τόπους τής γεννήσρώς μας καί τής πρώτην ζο^ής
μας καί στά σεπτά πρόσωπα τών γονιών μας καί τών προγό-
νων μας, σ' δσους έ'ζησαν καί έ'ορασαν καί έμαρτύρησαν έκ?ΐ,
μάς καλεΐ καί πάλιν ή «Έστία Νέας Σμύρνης» νά άναζωπυ-
ρώσουμε, σάν τίς ίέρεΐΗς τοΰ άρχαίου θρΰλου, μέσα στό νοΰ
καί 'μέσα στήν καρδιά μας, τό χρέος μας πρός τή μνήαη ναί
τών τ(')πων έκείνων καί των προσώπων έκείνων.
Χάοΐτες όφείλομε, Ιδπως καί άλλοτε τό ϊδιο καί εφέτος, στδ
κάλλιστο αύτό Σωματεΐο τής Νέας Σμύρνης, αέ τή γνωατή
■τοικίλη καί πλοΰσια ως σήμερα δράση τού, γιατί κοντά -ττ'
άλλα, τά σοβαρά καί άξιόλογα πού έπιτελεΐ στούς διαφόρους
τοιιεΐς "Ρων σκοπών τού, δέν παραλείπει, «λλά άπ' εναντίας, μέ
Λ ί ' .
τοιιεις
ώς Πρόεδρος Δηιμίτικ,οΰ Συμβουλι¬
ον Άθηναίων, όπως επιληφθή, ώς
Υπουργάς Συγκοινωνιών. διά την ά-
ποτελεσματικήι/ έπιλυσιΐν των ανωτέ¬
ρων.
Έν Αθηναι τή 6η Νοεμβριού 1961
Μετά τιμής
Δ. Α. ΚΛΝ)ΝΙιΑΗΙΣ
έπ.ιιονή συΛ-εχίζει, την παράδοση, που χρσνια
«* "ίνλΓ ίτΛσ,οι, πνευματικοϋ μνημοσυνου των παΑΐοη ι
ραν τοΰ Αίγαίου, πατρίδων,
τρίοων μας.
Συμπΐ
τρομερέ
νισμοϋ τη
μημ
τών μαρτυρικών «χααενων» πα-
άπό
κλείνει μιά όλόκληρη τεσσαρακονταετία.
τηρττο. νοαίίΐω. -νά 'ΐιά; δημιουργήση κά
πρέπει, νομίζω, να
Ένα γεγονός ποΰ
δημιουργήση κάποιους στοχασμούς, ΐ-
ΑΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ
ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΕΡΓΟΝ κ. ΓΚΙΚΑΝ
"ΕψισΤώμεν τή>ν προσοχήν τοϋ κ.
'Υπουργοϋ Δημςσϊωιν "Εογων κ. Γκί-
σιος βηίθίπ;ερους, καί άνάλογους όπωσδήποτε πρός αυτήν την
ούτως έμφανυζομένην ειδικήν περίσταση.
Σαοάντα χρόνια πέρασαν άπό τότε. Μιά περίοδος χρόνον,
..«λ ^«-ν,η,ι,-- Λν τήν κρίνοΐΛΐε μέ τά μέτρα τίγ: Ιστορίαζ §-
" ...Λ- ..λ _Λ. ,,ί^
ς
έκδο'&είσης ύττ" αριθ. 970)1961 τής
16 Μαΐον 1961 αποφάσεως τού Συμ-
βεωλίιου 'ΕπιιχραΤείας επί προσφυγής
τής κ. Σοφίας Αιίμ, Σκιλίτη κατά
αποφάσεως Παλεοδομικοΰ Γραφείου
Άβηνών οΐθέντος 6τι ή ίητόψαο-ις
τοί Συιμ)λ'ίου 'ΕπικιραΤίίας £πί προσ
ψυγικών Συνοικισμόν άτονή εάν δέν
εκτελεσθή έντός εξαμήνου άΐτό τής
δημοσιιεύσεως της.
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
ΕΊ ΦΙΛΙΚΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΝ
στοι-
Ξύπνησε άπό τόν Οπι,/ο της. Τή να-1
νούριζε .τή χαΐδευε τό κύμα. Τή χτύ-
πησα, Τραντάχτηκε. 'Εκεϊ επάνω στά | —'Κσλά. Καλά' στί1ν ύΥεία «^
χά5ια καΐ στά ινανουρίσμοτα τού για-, λοιτόν κι' αΰριο νά δής έσύ ποΰ δέ'
λού τής ήλθ: ό θάνατος. Εύθανασία βέλ«,ς
V
αχούσης καί λίγο προφη
δηλαδή τι'· ΆΒριο θά σοΰ πώ καϊ προφητά
νακτα Λαυίδ <*«α! οΤνος «ύφραΐνεΓ Κανά Μά ·ίά χέρια κο.χκάλωταν. Δέ/ .μπο ροϋν νά όδηγήσουν τό «α,μμάκι επάνω' κσοδίον άνβρώπου» καΐ τό έν στό στόχο τού ,Τρέιμουλιάζουν. "Ας | τΠς Γαλλ,λαίας θαΰιμα. Νά δής κάνου,με ικαί μιά άνάτταυλα. "Ας Τρί- ( θά σοΰ άρεσουν. Λοιπόν δέν θά τό ψουμε καΐ λίγο τά χέρια μας γιά νά { ζεσΤαθοΰν κι' δς τινάξο'^με τό χιό¬ νι άπό πάνω μας. Άς πιοΰιμε και κ. άπό τα 6ορειοδυτι*ά. θά μδς χά κανένα θερμαντικό. ιλοϋσε τα σχέδια. ψο^όσαι. λέγει ό Τάσος, γι¬ ά 6μ*»ς πρΐν 4πό χρόνια έστα μάτηαεν ή διδηισχαλίο: τής γλώσσης τού Εύαγγελίου. ελλείψει ιμαθητών! Τό τραγι<ό δέ ΐΤναι ότι αύτό τό Άμούντσεν Χάι 'Σιχοίιλ Λρίσκεται στό Βόρειο μέρος τού Σικάγου, κοντά στ'ις «.οινότητες Τ'θΰ Άγίου Δημήτρ! ου καί τού Άγίου Άινδρέ:υ Είναι καΐ οί δύο μεγάλες καΐ πλούσιες Κοι νότητες μέ πληβυοιμόν πολ,λών χιλιά¬ δων "Ελληνικόν οϊκογε'/ειών. Τό σπα ραξικάρδιο είναι δτι μέ την άντια μειρικανική «αί άινθελληνιχή όδιαφο- ρί<χ ιτους ίγιναν ή α Κια 'νά σβύση ή νεοελληνιική γλώσσα άπά τό έκιεϊ Ά- μερΐιχιανικό Γι/μνάσιο! Δέν νταπήικσ- με οίίτι τούς Άμερικανούς φιλέλλη- νας! ΤδΤί έπεκαλέσθην τα πρόσθετα ψώ- * τής βαΐ λογίας 'Ελληνίδος. τής Ί««ρΐιμίνης δι ηγηιματογράι|κκ< κυ- ί«ς θαχνώς, Μάργαρη, τής οποίας 'ό λογοτιχνήματα σΤολίζουν καΐ τά περιοδικά των Άβη- χήμ 'ϊουδοιότβρα ιΤ·Κ μετέδοκα τίς πληιροψορίες ποΰ ΐ ίχονιοβ ώέν φίλο μου λό ς Ι»ΐ ίχονιοβν ώριοιμένοι φίλοι ιμου λό ϊιβι τού Σικάγου. Η Κυρία Μάργαρη εφρόντισε κιαΐ Ι»ι έχάρι«τε ουμπλήρωμα, σχετικώς ίίβλ ά τών πΐνγών αύθεν- Ί ηρφρ. 'Η διοαχΓκαλία τής νεοελληινΐικής τά ρ Ίίοΰ α) έξ ϊ εΐοήχθη έν είς τέοχτα- « ήχθη έ 6Αω ες Κ 'Αμερικανικά Γυμνάσια( Ιοπου ί- °1ι*^οϊ τά 'Ελληνοαμερικανόπου ς δωρέαν, "ρώτο εΐοήχθι» τό 11936, εις ίνα γ*Ί««γιο, "Β—ιτα τό 1938 είς αλλο ^νό. Τό ϊδιο ίτος 193« ή νεο- <νεβρονίσ8ΐ| είς τρίτο ΆΙμε- κέ, ιΓυμνάσιο. Τό 1939 ίστή- *1 «βί αλλος βρόνος τής -γλώσσης Τι* ΒΜγγελίου κα ίεΐς τέταρτο Ά- ^ Γυμνάσιο. ιΚαί χειροκρο- 1. Ι»<Ί ιμέ την όμογένεια, καί ό ^ός «όσιμος, ό οποίος δα- **' ττν 'Ελλάδα, 6τι έκ,λτ»ροδότη. "* Ε'ί την 'Ανθρωπότητα τόν τέλει ό ς 4ον. Είς τβ Μακ ιΚίινλυ Χ&ΐ Σκούλ ρν ίαθη ή έλλην ι κή γλώσσα τό 1939. Εδίδαξεν ό κ Ξεν. Πανόπου λος επί τρία χρόνια. ΆΙλλά ο-τήν ττε- ριοχή αυτή —πού είναι κοντά στήν παλαιά Έλληνι*ή παροικία (Χώλ- σΤβνιτ κιαΐ ΧάρριοΌν) εΐσεχώρηααν πολλαί Νοτιααμεριικανοί, κατόπιν δέ καΐ Μαΰροι. "Ε|τσι ίφυγαν ικαί οί "Ελληνίς άπό την περιφέρεια. 'Εττο- μένως είναι δι«ιαΊθλογηιμένη ή έξάλει ψις τής νεοελληνικής γλώσσης άπό τό Άιμερικανικό ιΓυμνάσιο Μακ Κίιν λυ άφ' ου είς την περιοχήν δέν υπήρ¬ χαν Έλληνοαμερικανόπουλα, 'Όμως είναι τροιμερά ενώπιον θε- ού καΐ τού ΆμερικανΓκοΰ καΐ τού 'Ελ- ληνικού κόσμου ή εύθύνιη αναριθμήτων όμογενών οΐκογενειών ιμας ότι ονκε- τέλεσιοον είς την θανάτωσιν τής έλληι- νικής γλώσσης. Διότι κοντά είς τίς σπουδαιότερες κα! πλουσιώτερες κοι- νότηΤες τοΰ ιΣιικάγου ύπάρχουιν τα κατάλαδε τή σκέψη ιμου, θά σπά¬ ση σέ ιλίγο, μά κι' δν δέν οττάσει καΐ δέν βά δυνοιμώση κΓ άλλως τ£ άπ* τό χωριό κόβουν τή φό ρα τού άέ[«χ τά πεθκα. "Εκεΐ δέν φυ- σά διόλου. ΙΚαί κΐϊΐ πΌΰ μάλλον μας τταρίσν>ρΐ.
τό άεράκι παοά τό άβαράρισ'μα τό
δικό μας «ι' ήμαστε πάνω άπό μιά
ξέρα, ϊνας τε,ροτόμορφος ογικος μέσ'
άπό ιμιά τρύπα μιάς πέτρας, μαιιρο-
κοκικινωπος «ι' άπαίσισς έγούρλωνε
δυό ιμάτια άινατριχιαιστικά. "ΑΙλλο νά
τό βιλάπη κιανεϊς κι' αλλο νά τό λέ¬
γει. ιΝά βλέτπΕΐς χταπόδ» ιμεγάλο νά
γοι»ρλώνη τά μάτια ιτου κάτω άπά
ά ξίρα κιαΐ νά άλλάζη τό χρώμα τΟυ
πότ£ στο μεΰρο, πότε στό κοκκινωπό
πότε στό άοττριδεοό κσΐ πότε στό
σταχτί. 'Η άλλαγές τού χρώματός
τού γιά άσφάλεια, γιά νά εξαπατή¬
ση τόν έχθιρό.
Σημαδεύω. τού δίνω μιά μέ τό καμ
μάκ ι. Τό πέτιιχα Άλλά ή βάρκα πά
ρασύρεται άττο τό άεράκι. Χτυπημένο
χΤαπόδι, νοιώθω πώς τραβαει τό
καμιμάκι μέσα στήν Τρύπα τού. Νά
τραβήξω; Ύπάρχει κίνδυνος νά ξαγ-
κιστρωβή άπό τα δόντισ τού καιμιμα-
κιοΰ καί νά φύγη τό χταπόδι 'καΐ
—Τάσο, φέρε τα
—Πιό κονιάκ;!
—'Εκ,εϊνο ποΰ πήρα άπ' τή ταβέρ
να, μιά μποικάλα τροκοσάρα, δέν τό
πήρες μέσα: Τό εΤχα άφίσει επάνω
στή σκάλα^ οταν λύναμε τή βάρκα
«αί σοΰ τα είπα, καυμέν>ε Τάσο. Τώ¬
ρα πάμε πίσω γιατί κοχκάλωσα, δέν
ντέχω πιά.
—"Οχι, δέν θά π«μ« πίισω, θά άρ-
ράξωμε έδω καΐ βά ττετα,χιτώ ώς έκεϊ
νά τό πάρω. Νά μάς τό πήρσν είναι
άδύνατο γιατί, ίίταν φιύγαμε βλοι
εΐχα πέσει στόν ίίπνο.
'Πήγε ό Τάσος, τό βρήκε τά πηρε,
ηπιαμε τό ιμισό ιμονοοοθφι καί ν"οΐμα-
πάλι ζωντατ/οί κα! κεφάτοι. Λέ-
γαμε «αι άστεϊα. Τά πιό πθλλά ό
Τςοσος γιατί ή άττοτίμ·ησις τοΰ κν
νηγιοΰ μας σέ ψωμιά, φασόλια, λάδι
καί.. κρασί ήταν πολύ ΊκανοποιηΤι-
κή. Πιϊράσαμε τή παραλία τοΰ Πεύ-
κου κι' άφού μαζέψαμε &ρκιετά..ν καΐ
γιά κρασί άκόμα,
πιο άνοιχτά, λέγει ό Τά
«τος, μήπως βροϋμε. καΐ κιανένα
λύτερο ψάρι.
δλο τό ιμουγικοί. ©ά κόψω
δύο 3ακτυλίδΐα κανά δύο οκάδες. Θά
«οψουιμε ψιλές -ψιλές φέτες θά τό
ψήνουμε στή αχάρα ή σέ σουδλάχια
ιμέ ρηγανίτσ'α καΐ θά τα βαφτίζουμε
ξέρεις ποϋ... καταιλαβαίνεις... καΐ
οΐνος εύφιραϊνει καρδίαν άνθρώπου..
"Α! ξέχασα, θά φωνάξουμε κα! κεϊ-
ν3 τό τέρας, το πρόεδρο. . τή μεγά-
λη ρουφήχτρα.
—'Ναί ξέρεις κι' άν δέν τόν φω
νάξονμε, νομίζεις πώς δέ/ θά
πάρη μυρωδιά. ΜπορΜΓες ποτέ νά ξε-
αύτόν; "Η τόν φωνάξης η
ιιικρή άοψιΐΛΐυ,, «ν ι,|, ..^^______Γ__
νός εθνουί' άρκετά μεγάλης Ιν τούτοις, 6ταν κρυθη μέ τά
τρα τής άτομικής μας ζωή;. Τό πιό χαρακτηριστικό ΐσω;
χεΐο, τοϋ σημαντικοϋ αυτού γιά μάς ΐστορικοΰ γεγονότοΓ, τ(>υ
κλεισίματος τής τεσσαρακονταετίας, Ινα στοιχεΐο πού άςίζρι
ϊοιαίτερα νά τό προσέξουμε, είναι πώ; ετσι, κατά μίαν έννοιαν,
ρ'κλεισε καί ό κύκλθί μιας 'όλόκληρης γενεάς, τής πρώτηο με-
ταπροσφυγικής γενεάς.
τα, μέσα στην αν
τούς προηγούαενους υω .ιο^Λν«. ,.ν_.. Τ ,
" ^τιφατική άτμόσφαιρα τής ζωής μας έκείνη:,
τήν άλλοτε κατα'θλιπτική άπό τόν πάνο τοΰ ιξερριζω,μοΰ μας κοι
ν άνάμνηση των χαμένων μας καί τήν δ,λλοτε άσ'θενικά η
"· ----- Λ_λ ^^ Χ.ηίπηιινΛιΐρνη αιίσιοδοξία α,ιέτί"
την
εν
Παριί τοϋ έν Θεσσα/.ονί-/ίϊΐ δια-
,τοετοΰς 1λ. Θράκη; δικηγόρον κ.
Α»ίΛ. Ταιλιαδούροΐ' ιέιλάδοαεν .-τοός
οηαοσίενσιν βπιστολήν ά.τενβννοιιέ-
νην πρό; τόν έκ Σκι>-τοϋ σι>α.-τατ|ΐι-
ίπην τού κ. Ν. Κωνσταντο,τουλον,
ιο. υπουργόν -/αί τέως βοΐ'λρι>τή·ν
' η^ών.Έν τη ιέπιπτολνή ό γράφων
'ΐέλ1 τόν άιπερ,άριστον σε
ΐ,.τονώτερα φωτιΐζόμενη, άπό τή διαφαινόμενη αΐίσιοδοξί
καινούργιας ζωής, ενός καινούργιου ριίζώαατος, δλοι τους αν-
τοί, τά παιδία μας, είναι σήμερα ανδρες «δριμοι καί ύργα'νο'!-
ιιένοι, μέ δράση καί ίοτορία, μέ κΰριο ε'ργο, καί τή σοβαρότίηη
αποστόλη, τήν άνατροφή πλέον των δικών τους τώρα παιδιώΛ·
τών έγγονιών ιήιιώΛ' τ(ΐη· παλαιοτέρων, αυτών πού 6α
δέ" τόν φωνάξης πρώτος καΐ καλύ-
θά εΐ/αι, Γιά «αλό ομως κα!
γιά «ακό πάοε καΐ κανένα χταποδά-
κι καί τίπατ'ε αλλα γιατί καθώς κα-
τοΛαδαίνω θαχουμε... «α! γαλαρία
τό κοοπετάν Καρύδα καί τό καπετάν
Κοκικοβιό.
Τό κσνιάκΐ «ι" ή 6άρΊ«χ ττού ό Τά¬
σος την ϊ6λεπε ιμέ την φαντασία τού
γεμάτη οχι ιμέ ψάρια άλλά μέ καρ-
δέλια, ζεστές φασ^υλάδες, λάδι
ικαί.., κρασί, ανοιξε τό στόμα τού.
πού οτήν ττολυλογία τού επάνω παρά
λίγο νά χάσουμε ιμιά σψα*ρίδα μΐσο-
παγωμένη. Πιό... ξ·ύπνιο«; έγώ, τή
«αμάχωσα. ι
"Ηταινε δύο οκάδες ττοιρά ικάτι.
Άράξαμε στή σκάλα μας. σ<6ύσα· τό χάσω. "Επιασε έκεϊνο μέ τής 6υιζάσΤρες τού ιμέσα στή φωληά τού καί δέν δγαί'νει. Ποέπει νά παραλΰ- ση μπροστά. ιΚαί ΐΤναι κα! μεγάλο. Σιγάρει ο Τάσος πρός τα πίσω μέ τά καμμάκιτου κι' έοιχόμαστε άπό πάνω άπό τή ξέρα Βάζω δλη μου τή δύναμη κα! πέφτω απάνω στά καμιμά- Παμε ττάιμε. όπως θέλεις. Μ' αύτά | με τή λάμπα, γεμισαιμε μιά κασέλα ποΰ ϊχοκμε πιάσει ώς τώρα καΐ 6 " "~ Ε-·^-- — ■ ~- 'ί·~ »~" μπακάλης »αί ό φούρναρης θά πλη- ρωΐοΰν. . καί γιά κρασί περιο-σεύου'ν. Τά μεγάλα θάναι παραπαντίσια. —Τόν δότρυν τόν πέπειρον ή γεωρ γήσασαιν τόν τάς ψυχάς εύφραίνο/-1 είναι ό Βά*χος. Πετύχα,με στά «|ιά- τα. . "Αρχισε νά σιγοψάλη ξαφνικά! Ρ'α καί πρέπει νά τού προσφέρουμε ό Τάσος. Τόν κτύπητε λίγο τό κο- ' κάΐτοια θυσία_ νιόοκ, μά πορισσότερο ήι έπιΤυχία σ<τό Ι ™" " ' ψάρια κα ϊδρόμο σ»τήν άγκαλιά... τοϋ "Υπνου. —Αΰριο έχεΐ πού εϊπαμε, ψωνάζει & Τάσος άπό μακρυά. 'Να! γιατΐ ό πιό καλός θεός Τόν Βότρυν τόν πέτκιρον ή γεωργή ίσο«σα... τόν τάς ψυχάς εύφραίνον- -ιΒρέ Τάσο, τί ϊπαβες; 1τα...» σιγοψέιλνε, ό Τάσος καί χάνε- —^Νά ένθουσιάστηκα. Θυμήθηκα τό τα, μέσα σιτό σπήτι τού... ψαρεμμα .μας. 6ασιτόν τού »τρος τό ,τρόσο>πον τοΰ
κ. ιΚ(ι>νστα"τοπούλοι ό>; καί τή
εΰγϋ>αοπύντιν τού ώς αέλοΐ'ςύργανω
τΐκης ιέκιτροπής, διά την άνεπιςτΐ-
λαχτον ιάρωγήν τοΰ Ιογο» τη; έκ
ιιέριου; τοΰ τελευταίον, άλλα καί δι-
αιιαρτΰρρται συγχρόνως διόιι τάχα
ό κ. Κωναταντότουλος δέν -όν ΰ-
πεστήριξε δεόντως ε·!; τό ξήτηαα
τού ιέ"/ΐδοθέντος ήδη καί όσονούπω
κυκλοφοροΐητος ΐε.τιανηιιοβύνοι Λεΐ'
κώιατο; των υπέρ Πατρίδος θνσισ-
σθέντων Σχοπιανων (σςραγέντα)ν··καΙ
,·τ?σόντω).
Λησαονεΐ βαως ό κ. Ταλιαδοϋρος
δτι ό καθ·1 ου ή διαμαοτυοία δέν
Λύι γνο'ϊΐιην Ιθύνουσαν η καί άπ/.ω;
κατά την έν Θεσσαλονΐκη
γενομένην συνεδρίαν τής όργανυ τι-
κής έτιτρο.τής, είς την όποιαν πνιο-
ΓΤεκλήβη άτλώ;. τιιιή; ένεκεν ά .τί;
ηαστή —γεγοΛ'ό; δτερ «ποκρελήϊη ό
κ.χ ΚωνσταντόπΌΐ'λος διά νά διατυ¬
πώση τα; 'άοθοτε'ρας (κατ' αυτόν)
γνώμας τόσον διά την τέλεσιν τοΰ
ϊΐ^η γΕνοιιέΛΌΐ' αΛίηιιοσύνου(24 9.61)
όσον καί διά την άρτιαντέραν κατά
τό δυτατόν ιέιιφόνισΐΛ' τοΰ Λευκωιια-
τος. Πέραν τούτου οΰδεαίαν ά'λλην
θέσιν ή ανάμιξιν είχεν ό κ. Κων·
σταντότουλος, πλήν τή; αΛ'αληφθρί
σης ΰτό τοΰ Ιδι'ου καί κατά τήν αν¬
τίληψίν τού ιέπΛαλ.λομένη; ΰποχρε-
ώπεω; τα δεχθή νά γίνη δ ΐ;τίση-
ιιο; όιιιλητή; τής ιήωέρα; τοϋ ιινη-
Ίΐθίτύνου (ρίς τό·ν Ν. Σκοπόν) καί
ά προλογίση τό πατριωτικόν Λίύ-
/ωιια — άτινα καί ιΐ.τραγιιατοποϊη-
σεν ώαφιηερα. Τά -τεραιτίρω ήσαν
καί είναι ιάποκλειπτικον δι/.αίωαα
τή; έ.τιτροοτής, ή όποία καί Ε/ανό-
νιπε κατίι .πλειοψηφίαν (δλλος τρό-
πο; δημοκρατικώτερο; δέν ύπάρχει)
τά; λενττοιιερπ'ιας των ζητηαάτων
τοΰ τε Λευ/ώωατο; καί τοΰ ιινηιιο-
σύνου.
ς τό παράπονον τοΰ κα¬
τά τά δλλα Παν άξιοτίαου καί α¬
γαπητόν κ. Ταλιαδούρου, Λοιιίζαιιεν,
δέ· εύσταθεΐ-
λουν υιάν αλλη στάση, στοχαστικώτερη, ίδιότυπη άρκετά, κατα
? ι----- .,„! Τ^Γ «ΓΙτηηιν^; σηαασία;; καί των μεταγενε-
τήν ένατίΛ'ΐση καί τής ιστορικη; σημασια
στέοων συνεπειών τής Καταστροφής τοΰ 1922.
Είναι Ινας στα6μός τό έπικείαενο κλείσιμο τήΐ τεσσαρακον-
'·-'"·:, «π' «που γυρίζοντας πρός τά πίσω τά μάτια τοΰ νο'.
νά άναλογισθοΐίμε δλα τα διατρ·έ|αντα, άπό τά τότε Ιω: .-
../ ..χ _α. ,.οΊίπ-λππιηΐε· καί υστερα άπό ηιοι τέτοια βι-
πολλών συλ'ταρα-
τήν άτοαική καί τήν κα'θθλου ιυ;, κυν^ ^, ^..^..,.......
φοϋ προχωρήσουμρ άκόαη βαθύτερα, τότε, σύαφωνα μέ τά
συμπεράσματά μας αύτά, μέ τά διδάγματα άπό τή μελέτη μας,
νά ην/θιιίσσυμε καί τόν βηματισμό τής περαιτέρω πορείας ιιας.
έν θά είναι σκόπιμο οηλαδή σ' αύτην τήν είδικώτερη περί-
πτωοη τής συιιπ'ληρώσεως τής πρώτης τεσσαρακονταετίας άπό
τί» ιΜκνάλη Καταστροφή, νά περιοοιστοϋαε απλώς σέ 'μιά η
η
τή 'Μεγάλη Καταστροφή, νά
ό Ί?Ιλ!
τή 'Μεγάλη Καταστροφή, νά περιοριστ
ουό έπιιινημόσυΛ'ες Ίκ?Ιτ>λ(!)σεις ίιπέρ των τ3υιιάτ(ΰν τη;" έκδηλο'ι-
σεις; μάλιστα οί ·όποΐες, ιδπως άπό άρκετούς Ι'χει ηΛη παρατηρη-
'θή καί τονισθή, πήρανε τελευταίως τόν χαρακτήρα ιιιδς ψυ-
χρή; μάλλον καί ατονης τυπικότητα;. μέ τή συαμετοχή ένό;
πΓριωοισμένου κύκλου προσώπων. Βεβαία καί αύτά τά μνημό-
ύ ά
ΤΤΡρΐΙΟθΙΟ'ΙΛΪ-νΐ,υ Λ.υ/ν,ί.ν/^ .ΐξ/υΜ^...____ ______
συνα δέν θά πρέπει νά λείψουν. 'Απεναντίας είναι απολύτως ά-
παραίτητα' καί μάλιστα κατά τόν ερχόμενο χρόνο, γιά τθύς εϊ-
δικούς καί σοβαροτάτου; λόγους πού άναφέραμε, έπιθά'λλεται
~'ιοουν τόν χαρακτήοα μιάς ιδοον τό δυνατόν πάνδηαης συμ-
ής καί ευρύτατα έθνικής 'έπιβ'λητικότητας' νά γίνουν ά-
ή αιάς πραγματικής έϊςάρσεως ·ψυχής, οχι μονάχα ήαων
ι/εν.ννιεΊύνπιΐί: ιί.χρΤ. και 'δσων τι οίζα κοατάει από Ικεΐ, άλ-
ΔΙΗΓ2ΝΤΑ2: ΤΑ Τ' ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΑ ΝΑ ΚΛΑΙ5:
νά πάοουν τόν χαρακτήοα μιάς όσον
ιιετογής
Φθρμή ι
δσων γεννηθήκαιιε έκεϊ καί 'δσων ή
ΐλ (Μον.λΫιοοιι τοϋ Έλλΐΐνικοΰ Λαοΰ
λά ολοκλήρου τοϋ
Μά δέν είναι αύτό μονάχα δ,τι χρειάζεται' ΐσως μάλιστα νά
έλθη μόνον τού αΰτό, οταν ένεργήσουμε πρός κάτι αλλο, πού
'θά πρέπει νά προηγηθή' νά θεωρηθή ένδεχομένως ως τό ση-
μαντικώτερο και τό ούσιαστικώτερο.
Νά έμβαθννονμε σττι σπουδαιότητα πού εΤχε γιά την
Ιστορικη έΉέλιξη τοΰ Έλληνισιιοϋ, αέ την παγκόσμια άνά
αϊώνες άκτινο6ολία τού
δλν,ν
άνά τούς
ς 'έκεΐνο τοΰ Ελληνισμόν,
υιπι .=.ιιι /—ι«_ ι γ— ■ ---—,. .__..__......
ΠΑΠΑ ΕΦΤΥΜ ΚΑΙ ΕΤθνΜΟΙ ιΊΑΗΡΟΦβΠΑΙ
ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
(Σκίτσα —Στιχόκριτα)
θά τεθή υπό κηδεμονίαν ό βρωμόπαπας ;
Είναι άνβκ&ιήγητος ό Παπά έφΤύιμ,
σΤις καίτοι «αθηρημένος, παρονσι-
καΐ ώς ΊΑιρχιερεύς. ΕΤναι δέ
νότηΤες τού ιΣιικάγου ύπάρχουιν τα' άζεΤο καΐ ώς "Αιρ<χιερ>ει>ς. ϋΐνα
Άμερι«αΐΊκά Γυμνάσια οπου λειαουρ ι γν<ο<ττά τά κατά τής έικκλησίας νοωσαν "Βδρες πρός διδαισκαλίαν | των όμογεινών άντιχιριστιανιιχά γοΰσαν και «αί ,σμό. Λΐηουργούσαν δέ αϋτά τά Λιδα- Ίΐα είς τέσσαρας περιφερείας τής ά Χά! ιτάλεως. ύ €|9 τό λεγόμενο "Ωστιν ς €9 τό λεγόμενο ϊ<βυλ. "ΕπειΤα είς τό "Ινγκλι- Χ Σκούλ. -Ακολούθως είς τό χάι Σ,κούλ Καΐ ϊττειΤα Μβκ ιΚίινλεϋ Χάϊ' Σκούλ. Έν ί τέσσαρα Γυμνάσια. ΐρα ολα εΤνσι *ου6ά! Δέν ϊ- |[* τί—)τ4 πρός παρηγορίαν! *ού ή άνάλ,ικτ,ς τού φυλετικεύ ** «Ράματος: '«ν. Στό -Ο ;ιβΐ>
Χά» ,Σιχούλ ένε-
διδασκαλία τής Νεοελληνι-
Υλώο—ης τ0 ]93ό ιμέ πρώτο καΐ
Καθηγητή τόν κ Γεώργ ιο
Έφ' δσον ομως, βαθμηδόν.
^Χ'θι ι/ά νεκ,ρώνιται τό ενδιαφέρον
** ~3ιδιών μας διά την γλώσσσ»
^ Υονέυν τους/ κ—Γ,ργήθη ή Ϊδρα.
^ ** « Δρόσος, κατά τά τΐιλευΤαϊα
^* Χ.'όνιβ διδάοικει ϊστορία. κα-
*< *«ΐ δύο γιλώσσες, τήν λατινική 1 ΐφ ίοπανική. ^ό τό Ιΐατιν Χάι ιΣκούλ 6ρί~ε τής ■ Ελληνικής γιλώσσης. Δωρεάν μα θήματα. 'Εμττνευστιικά μαθτίιματα. "Ετσι χωρίς εντροπήν μας οί κύ- ριοι 'Κοινοτάρχαι καΐ οί συν αυτοίς ύύθΐ. Ιπίσηιμοι καΐ 4νεπί<π>μοι
άφη νά καταργη9η άτπό τα φιλελ-
ληνικά 'Αμερικανικά 'Εκΐπαιδευτικά
'Ί'δρύματα ή ϊερά Έλληνική Πλώσσα,
έλλιείψει μαθητών, όπως οννέδη καί
είς την Κοινότητα τοϋ Λόουελλ. Καί
είς ιμέν τΑν Λόουελλ ό όμογενής πλη-
θυσμός ανέρχιεται είς ϊπτά χιλιάδες.
Άλλά είς τό ιΣικάιγο οί ομογεινεΤς
μας ύπολογίζονται είς έκ,ατάν καί
πλέον χιλιάδας. Πράκειται περΐ τρα-
γωδίας.
ιΚαϊ 6μως έπι€όίλλεται ιμιά ιΝέα
Σίταωροφορία. *Η νέα ΊΗγιεσία τής
Άρχιεπισκοπής ημών, ή οποία τε¬
λευταίως επέτυχε την έϊθρόνκπν τής
γλώσσης τού Εύαγγελίου είς τό πε-
ριώνυιμον «Σιτυ Κοιλλετζ» τής Νέας
Υόρκης, μέ την σννιεργασίαιν δέ των
ώ 'Ελλώ
άνθϊλληινιικά έγκλήματά του.'Εγήρασε
πιλέοιν ττολύ, καΐ είναι ζήτη,μα, αν,
«αί πόσον, θά ζήση, άκόμη,. Κατέχει,
μέχρι σήμερον τόν έν Γαλιατά τής
Κωνο-τσντιινονττόλΐως Ιερόν ναόν τής
Παναγίας τής Καψατιανής, διά την
οποίαν ελέγετο, πρό καιρού, δτι
φροιντιζει ό υίός τού. 'Εφίΐμερίδες,
λοιπόν, τής ιΚωνσταιντινουιτόλεως ε-
γραι|>οιν, τελευταίως, τάς εξής ινεωτέ
ρας πληροφορίας.
'Ο διχηγόρος Νβμπουλλάχ ιΚου-
στσόγλςυ, ό οποίος άλλοτε ήτο συ-
.ήγοιρος τού Παπά 'Εφτύμ, τόν ένηγα
! άθΐ ί
γεν είς δίικην/ «α! άποΤαθεΐς
τα εκτελεστικόν, εζήτησε την
ξιν
είς
δικαιωμάτων
το'ΐι, άνΐΓιοχαμέι.ων είς 30 χιλιάδας
λιρας. Τό Έ«ΐΘλε3·τικόν, ομως, άνέ-
6αλε την εκτέλεσιν, 2;εκια ένσΤάσεως
τήν όποιαν υπέβαλε; ό υΐός τού Πα¬
πά έφτύμ. 'Αλλ' ό δικηγόρος προσέ-
φιιγεν είς τό ΠρωΤοδικεϊον. Κιαΐ εζή¬
τησεν, άφ' ενός μέν την ίΐοττραξιιν
τού χρέους τού έφτύμ, άψ' ετέρου δέ
νά τ,;8ή ούτος υπο κηδ:ιμονί<»ν, καθ" όσον. μάλιστα, τήν Ιθηιν Ό'κτωδρί- αυ, έπέστη κιαΐ ήμιπληγίαν. Τό δικα¬ στήριον, λαβό/ ύπ' όψιν την εΐσήγη- σιν τοΰ δικηγόρου, απεφάσισε νά έξε τασβή ό Ιαττροδικαστικώς. Πρός τούτοις, κα'θώς όϋναγράφουν <χ! έ(?ηιμειρίδες, κα ίτό Δημόσιον θά έγεί- ρη άγωγήιν ικατά τού υιού τού1, διότι ^χρησιμοποίησιν αΐτησΐ'ν είς την οποίαν έττλαστογράιρησε την ύπογρα1- ψην τοΰ πατρός τού. Ό άντάξιος υ'ιΟΓ τοΰ άναξίου πα¬ τρός ό/ομάζεται ιΣελΤισιιοΰκ 'Ε6ρε- νόζ! Πότε, καΐ διατί, έλσβ·; τό ά/ο- ματεπώνυιμοιν τουτο, τό όποΤον μάς ύπενθυμίζει τούς παλαιούς Σελτσι- οιιχίδας καΐ τόν τρομερόν έξωμότην Μέ τεντωμένα νεϋρα Άρχίζουν τόν καυγά, γιατί καί πώς συνέβη καί χάσανε τ' αϋγά. Κανόνας εΐν' γιά δαύτους πώς δλα τά στραβά τά φταϊνε άλλοι πάντα. Ξεχνούνε τα ζαβά... Α. ΝιΑΜ-ΠΗΣ 'Βλληνα ,Ε6ρενός πασά; "Ηθε.λεν, ΐ¬ σως, ινα φανή τικφικικώτε'ρος των Τούρχων, καί νά 6 άψη την έκικιληισίαν κα ϊτό έθνος ιμας περισσότερον τοΰ πατρός τού! 'Καΐ ήδη. καταρρέει, ίνΐικα γήρα- τος κ,αί ασθενείας «αί δικαστικών (Σικέχεια ·Ις την 2«ν ««λ.) Έλληισμοϋ εκείνον, 'έπιδιώκου-ν καί οί 'έτήσιες κές ήαερίδε; ποΰ, στόν ζεστό αΰτό χώρο όργανώνει καί ή «Έ- στία Νέας ΣμύρΛ'ης». Σέ μενά εύμενώ; άνατ&θηκε καί πάλιν ή δλω; τιιιητική αποστόλη, νά έκπροσωπήσω παΛ'ω στό 'βήαα αύτό τόν Μικρα- σιατικόν Έλληνισμό. Συμβολική βέθαια είναι αυτή ή κατά πε- δσων 'Ελλη·νοαμερι«ανών ζ τοΰ Σικάγου ιοαί ιμέ την σύμπραξιν τού 'Ελληνιικού Τύπου ικαί ωρισμέ¬ νων Όργανώσεων καί μέ την δημιουρ για ν όιμαδικοΰ 'Μετώατου υπέρ Των 'Ελληνικών Γραμμάτων, μήπως είναι δυνατόν νά ένθο·:ινι<τθή καΐ πάλιν εϊς Ωρισμένα Άμερικανιικά Γυμνάσια τοΰ Σικάγου ή γλώσσα τού παγκοοιμίοιι πολιτισμοϋ; Δ ιΚΑΙΛΛΙΐΜΑΙΧΟΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ ΜΑΣ 'Η εφημερίς μας προκειμένον διά νά ουμβάλχ) θετίκώτερον δία την οτέγαοιν τών αναγνωστών μας προέβη είς την αγοράν έχτάσεων είς την Έχάλην κ αί πληαίον τοϋ Μεγάλον Πεύκου. Αμφότεραι αί έκτάσεις είναι πενκόφντοι. Ή μέν τής Έχάλης κείται είς τό νψηλότερον οημεϊον αυτής καϊ γειτνιάζει μέ τόν οίκιθμόν ή «Νέα Πολιτειαι» τών Βουλεντών. Εύρίοκεται είς κατωκημένην περιοχήν καϊ επί άσφαλτοοτρωμένης όδοϋ. Έπίοης μέχρι τών όρίων ύπάρχει παροχέτευοις ΰδατος, ηλεκτρικόν, τηλέ φωνον κλπ. 'Η Εκτασις τοϋ Μεγάλον Πεύκου κεΐαι δ'πιβ&εν τοΰ έργοθτααίον τής Πειραϊκής Πατραϊκής καΐ υπέχει 400 μέτρα άπό την καταβκεναζομένην νέαν οδόν Ά- θηνών—Κορίν&ον χαΐ 2,5 χιλιόμετρα έκ τής παρβ- λίας. Καΐ αυτή ευρίσκεται είς τό ύψηλότερον σημείον τής περιοχής και δεσπόζει αυτής. Λεπτομερείας περΐ τών ό'ρων παραχωρήσεως θ« δημοσιεύσωμεν προσεχώς. Αΐτήβεις γίνονται δεκταί άπό τοϋδε είς τά γραφεΐα τής εφημερίδος μας καθ' εκάστην κατά τάς εργασίμους ώρας. Οί αναγνώο'ταί τών επαρχίαν δέον ν' άπβτα&ώοιν ίι' έπιατολών. ποτελεΐ μίαν ένότητα, Ιστορικη, πνευματική, πολιτιστική' μίαν ένότητα πού διαμορφώθηκε μέ την κοινή όίμεση ρίζα τού άπό τό Βυΐάντιο, μέ τί; σκληρότητες, οοκιμασίες, ήθικής χαλυΓΪδώ- σρίος, τώλ' άπερίγραπτων 'μαρτυρίων κατά τίς πέντε έκατοντα- ρτίε; τή; Τουρκακρατίας, >μέ την ποικιλόμορφη άΛ'τίσταση ε¬
ναντίον τοΰ κατακτητή κατά τό τρομερό αύτό καΐ μακηότατ.Ί
γηονικό οιάστημα, με τοΰ; όγίϊη'ε; τού, νά οιατηρήση την έ-
θνική τού υπόσταση, τά Ιερά καί τά δσια της έ'θνική; καί τή"
θρησκευτικάς τού παραοόσεοι;. Παντοϋ σ' 6λα τά μέρη έκε^
να, οί, Έλληνε; στά'θηκαν οί πρώτοι, οί βασικοί ν.αί συνηθέ-
στιιτα, οί άποκλειστι,κοί κοινωνικοί παράγοντες, ή προποποοία
κυριολεκτικά, κάθε προοοευτική; καί ^άναιμορφωτικής κινήπε-
ίος. Οί ίπιστήμες καί τό έμπόριο κατ' εξοχήν στά χέρια τών
Έλλήνων είύρίσκοντο. Τά σχολεΐα τά έλληνικά, υέ τή γνωστ.)
λαιιπηή φή·μη των, ΐδπω; άναφέρουν τά χρονικά τής έλληνινής
παιίΐρίας κατά την περίοδο τή; τουρκοκρατία; — καί μιά σχρ-
τική έπι<)λητική μαρτΐ'ρία, αποτελεί τό πρόσφατο πολνσέλιδο καί έμπεριστατωμένο βιβλίο τοΰ άγαπητοΰ μας καί ■εξαίρετον Σιιυρναιογράφου κ. Χρήστου Σολομωνίδη «Ή παιδρία στή Σαύονη» — τά σχολρΐα αύτά τά Ιλληνικά, έκτό; άπό τή' Ϊ3ι- αίτρρη συμθολή των στή υόρφωση των ΰποοοΰλων Έλλήνίον, στήν τόνίοση καί ?Ηύτ|κοαη τοΰ εθνικοΰ των φροΛ'ήματος (Ίπε- τέλεσαν «κόμη καί τα .πρότυπα γιά την 'έκπαίδευση καί τών αλ- λοη1 πννοίκων Ιτ.εΐ λαών. Άλλά καί ίνοότερα χροτιχά νατά την κατόπτευση πρός τα ιέκεΐ τοΰ Ιστορικοΰ ·χ(!)ραυ, 'οιιυιιστώνουμρ δτι ή Μικρά Άσία, ί)πως εγραφεν Ιό άειμνηστος άκαδημαΐχό; καΐ καθηγητής τοΰ Πανεπιστημίου Κωνσταντίνος "Αμαντος,
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΠΑΡΑΠΟΝΟΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ
Φίλί λ. Διβυβυντά,
Την Κυριακή <—άς >5 τρ. τιό άπό
γευ,μα τμυου<τα άιτ' τόν Κ«ν. Ραδ. Στσβμων των ΊΕνόττίλων Δυνόιμεων τής ιμ—αδοο-,ν τής τελιτής τής ίνάρξϊως τώ/ διαλέξεω,ν τής 'Ε,στίας Ν. Σμύρ- '.ης ήτο άφιερωμένη <ττήν ανάμνησι Τί τ ιν διά την ττρωτ«·6οι;λ ί αν *ϊϊ δα την άνοιμνηστιικήν ά στήν άν—τόληθΊΐν των νο- μας τταΤΓρίδων, οΧοι αί Μι«,ζυ''ηίζι Αφϋίιλομον νά έκψράσω ^'ΐν εΐλι>ορινή σ>υγχαρητήρια μσζί καΐ
ιμύχισ ΐΰχαιρι'σΤηριοτ.
"Ηχουβχΐ δκχδοχ κια τούς νοσταλ
γ;ύς ρήτορας κι' οπ/αψ' ή κ3ρδιά κα'ι
ψλογίΐϊτ^ΐε μίσ' τή ϋίρμη των λόγων
τοκς κ'αΐ 5Γ οώτό ττΰέττει κι' βύτοΰς
νά Τ:άο εύχΙαιρΊστή'ΐΓω δΓ.ιμοο-ία.
'Όμως ιμέ** «ττό νοϊΤεΛγικό ττσρα-
λήρτμα ττοΰ σν.'αιρττάσΦηκα στό ακου-
ομ'Π τ:0 πόν,ο^ άττ' τ©; οποΐπν ίιττολ-
λϊΐα τού ικαβενός 6 λόγος ώταιχ/θύ-
ΟΤΓ,Ι3 άττ' τοΰς ήλί(τρισιμένους αί-
ίί;:ς τ:ύς τόΐτους «αί τίς —ττρίδες
τιχι γιά τό χαμό τςυς γινόται/ε ή ά-
νοιμ/Γ3Τική τ:ιλετή νά άχούσω τή δική
*μζν χΊχμένη ττοττρίδα ά/όομειτα στϊς
μικιραίιάιιστ^ς άΣελψές της, Ιτότι-
>μη κα'ι ίσαξία μ' αύτίς. χι' οί αιθέ¬
ρα ΐέν. μοϋφίοαν γλυκά τ" διν:'μοι
της! Κ——αδοκίια!
'Ανάμεσσ στ'ις χα'μ·έ·'^ς ΤΓ3ΙΤ|>δ€ς
,χι' αυτή κιι' <ϋλ.λιες ήταν λησμο<νηιμέ Μι! Χβμέν,ες ήιταν ιμόινον (ή Σύρνηι, ή •©οόκιη κιι' Α Παντός! ΟιΙ δλλες; Ή Πισιδί'α ή ΙΚοααμεινία Κιλικία Κο τταδοκία; <χιν^ δέ; είναι μόνον χα- μέν'Ες, ιεΐνιαι λησμονή μόνες' ΐΐναι ττα- ραπϊτοιμέν€ς ιστήν πκχΐ'δόχο Μ_ Ά σία! Και τίς Απσιυονοθιν ττοιοί; Έ- κείνοι ττ:ϋ 'μνΐη,μονΐύορυιν τις χαιμένες τταιτ^ίδΐς1 κισι σΈ,μνήνουν τίς μνη-μο- <τύν:<; τους στ'ις ττιό <τνγιχινιητιικιές τβ- λ.τές ' ΙΜΐ ιόΑιΐτ μου τή/ εΐλικρίνεια φωνάτ ζω ττώς ό ττόνοο μου γιά την &νίι:ρη οτΰτή ληοιμ ο ~Λ/η γέ.<τ»κ: ττι,ό σφοδράς «ι' άτκ' την νχ>στΐαιλγί<» μου γιά την χσμένη μου ττα^οίδα' Την ττατρί&ο των Βαιτιλίίωκ «αί Γρηιγορίων των κοί ένδόξωΐί ιΒι»ζαντιινών Αι>-
την Πατρί'δα των Δι-
γενήδων, Άιν5οοινίι«ίν κ,αΐ αλλων ο<- κ;ιΤικώ,» ^οώ«ν ιτ;0 γί τ,ιχ'αν τό τ^ σνμβΌλον τής άνδρ:ίος καί τού ήρω'- σμοθ τής 'Βλλπ/ικηΓ ((νλρ,ς <ττοΰς ' ϋέτ:ι/ς καί ι^ετ.έπειΐα χρό■ο^ς | ιΔέν βίλω νά διατοράξω τή.ν 'ίιζρό- τη'ο τής τελεΐής ιαιΐτής ττοΰ ήτο ά- φιχρωμ'ένη ιστΐς χαμέ/ες πΓΠ'ΤρίΕες, άλ.λά >ομιζ» ττώς, ή ττ;ρέμ6α3-ις ν**·1
ηταίρνιει τήι/ Τβλ^τή «.αί την άττλώιει
ττιό ττΐοΐχ ά<ι6μτ| ιστΐτ λη^μονημέν^ς ττατρίδες ατού ιή <ττενότης τής ά/τιΐλή- ψεως τώ/ όογο/ωτών δέκ τίς ύττοΑό γυε σαν ίσόΐιμες όιδ.ιλψές <4λλό τίς ΤΓ05?ΌΓμέριια>: οκχν φτχχές κα'ι
| μητες τϋιαθτίς.
Στήν Νιέα Σμύο γ δέν
μόν:·/ Σιμι/ρ'νιοί καΐ τή,/ Έβπτία της
ήα^^'λΐος βα την ένισιχύο-3υιν κοτϊ οόλ-
λοι Μικιρίΐοιατες καΐ ττ:0ς 5ω:·ηιτσς
ΤΓς είναι χαΐβγιμίι.α 'ά όιόματα ττολ
λών ΚαπΐΓ3δ;κ>ί>ν κΐί ιίί"11>ωι/· ΜικρασΊ'-
σ'ών ικ/31 εάν 5ετ/ £χουν ίτΐτ' όψιν τίς
Διά την στέγασιν παραπηγματούχων Αθηνών, Πειραιώς, Θεσσαλονίκης
Κ Ω ΑΙΚ Ο Π ΟΙ Η ΣΙΣ ΤΩΝ ΔΙΛΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ Ν.Α. 4176)1961
Τό κείμενον τοϋ σχετικοθ Β. Διατάγματος ύπ' αριθ. 692
ΤΑ ΚΕΙΜΗΜΑ ΤΩΝ Α'ΗΙΜΟΝΗΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΟΝ
« ΑΡΧΕΙΟΗ »
ΤΟΥ ΘΡλΚΙΚΟΥ ΛΛΟΓΡΛΦΙΚΟΥ
ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ
τή"
Μι. Ά
σίας δ
ουίρεμητών καί
>αμιά φ:ρ3 συνέρχονται σέ ,ινηιμθισύ
νες τ£τ»ΐίς, ΤόΤιε ι*οΐ ιμόινΐν τότε οί
έχο/ν τή/ 6:ιρύτΓΤα «Ί»ΐ σο
ττού άρμόίει στή 6λη χαιμέ-
νη Μ 'Αίϊ-ίβ.
Ίΐο:ί»ς θ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Εύχορισ-ώ βεοιμότατιαο τ:ϊιγ 7.500
ψηφορόρ:υς τής Β' Περ.φιερίίας Ά-
Αττοϊοι μί έτίμησα/ διά 'ο3
ίττϊθτιιμήσιεώς τκ·/ κατά τάς,
βευλεκτικας εκλογάς
. ΐΣιθλπμοονίδης
είναι ή μόνη χώρα την οποίαν οί Έλληνες κατώρθωσαν νά έ-
ξελληνίσουν είς τόσον 'βοτθμόν, ώστε νά ά"τοτελέση «ργότερα
την βάσιν τού Βυζαντινοί Κράτους επί ιμίαν περίπου.χιλιετη-
ρίδα (ΕΙσαγωγή είς την Βυζαντινήν Ιστορίαν σελ. 31). Κα-
τά τή Ρα>μαιοκρατία οί έλληνικές πόλεις κα'ι παροικίες τής
Κιλικία;, τής Πισι&είας, τής Φρυγίας, τής Καππαδοκίας, τής
Βιθυνίας, τής Γαλατίας, τής Ίωνίας κ.λ.π. δέχονται άσμένως
τ') κήρυγμα τής νέας θρησκείαε τού Έσταυρωμένου Θεανθρώ-
που καί άπό αύτές έξορμ^ ό Παΰλος, ό Απόστολος των Ε¬
θνών, γιά νά διαδόση μέ τή γλώσσα την έλληνική, πού γενικά
μιλιώνταν στά μέρη έκεΐνα, καί νά έπτβάλη τή Νέα 'Αλήθεια.
Καί πρίν τρείς χιλιάδες σχεδόν χρόνια, κατά τίς^απαοχές
τοϋ συγχρόνου πολιτισμόν, αύτοϋ πού άποκαλοϋμε εύρωπαϊκό
ή έλληνοχριστιανικό πολιτισμό, μέ την παγκόσμια επικρατήση,
οί Θαλής, Άναξίμανορος καί Άναξιμένης οί Μιλήσιοι, ό Ή-
ράκλειτος δ Έφέσιος, ό Ά-ναξαγόρας ό ΚλαΙζσμενιος. ό Ξενο-
φάνης ό Κολοφώνιος,' αύτοι θεμελιώνουν καί στά σταθερώτερα
έκτοτε βάθρα τή σημερινή έπιστήμη, τή φιλοσοφία καί τίς τέ-
χνες. Καί τό τόξο τοΰ φωτεινού ίστορικοΰ μετεώρου πού οίναψε
πρίν τρείς χιλιάδες χρόνια ιμέ τούς "Ιαχνες σοφοϋο καί τό Με-
λησιγενή "Ομηρο, Ι'σΰυσε στίς μέρες 'μας μέ την ·υστατη τρα-
γική λάμψη τοΰ Ιόλοκαυτώματος τοΰ 19'22. Σιίθέιιελα κατακρη-
μνίοτηκε ό Έλληνισμός αύτός καί 'έξολοθρεύτηκε ή 2ν5οξη θα-
λερότητά τού, ή ποικιλόμορφη πολιτιστική γονιμότητά τού.
Κατεκάησαν οί έστίες τού καί οί, βωμοί τού, μυριάδες 'μαρτΰρη-
σαν ή Ισφάγησαν καί ιφθάνουν τό ενα καί ήμισυ έκατομμιόριο,
δσοι ίκέτες καί ,τρόσφυγες, καταδιωκόμενοι άπό τίς φλόγες τοΰ
πρωτοφανοϋς ιέκείνου ολέθρου, καταφΰγαμε έδώ, άναζητώντας
σωτηρία στή φιλσξενη γή τής 'Ελεύθερης 'Ελληνικής Πατρί¬
δος. '
Τό γεγονός τό καταλαβαίνομε 6λοι μας, τό αιισιθανόμαστε δ-
λοι μας, προξενεΐ φρικίαση καί δέος άφ" έα'υτοϋ. 'Ανάλογα λοι-
πόν μ' αύτό τό δέος, άς σταιθοΰμε επί τέλους δλοι ·μας, καί Κρά-
τος καί Λαός, συνεπώς καί πολιτική καί πνευματική ήγεσία καί
<ΐς άτενίσουμε πρός τό σημαντικώτερο γεγονός σέ αυνέπειες τής νεώτερης ίστορίας τοΰ Έλληνισαοΰ, με σοβαρότητα, μέ εύλά- 6ίια, μέ στοχαστικότητα, μέ ύπευθυνη πρό πάντων συναίσθηση χρέους δχι μονάχα πρός τό παρελθόν, άλλά καί πρός τό μέλλον τοΰ "Βθνους. Δέν υπήρξε μονάχα καταλυτική ή έπίδρασή τού" υπήρξε καί δημιουργική" ϊσως ίσοδΰναμα. 'Ένας καινούργιος Έλληνισμός «ναμορ'φώθηκε καί άναφτερώθηκε, ίτυ-νατός καί ά- κίχαΐος, σάν τό θρυλικό Άνταΐο μετά την πτώση, σάν τόν φοί- νίκα, τό πουλί τής ΈλληΛ'ΐκής Μυθολογίας άπό τα αποκαΐδια τού. Κι' αύτη μιά 'βασική πλευρά τοΰ τρομερόν καί κρίσιμου έ- κεινου περιστατικοΰ, πού κι' αύτην κατά τή μεγίστη σημασία της, έπυβάλλεται νά την φωτίσουμε καί νά την μελετήσουμε. Μ' αύτά τα δεδομένα κριί μέ τέτοιες προϋποΐθέσεις, ίάν προσ- ΰλέψουμε πρός τα γεγονότα τής περασμένης τεσσαρακονταετί- αξ άπό την τραγική άρχή της ειος τα σήμερα, χωρίς μειωτικούς συναισθηματκΐμοί'ς, χωρίς στείρους ρωμαντισμούς, άλλά μέ έ'ν- ταση αίσΐθήματος καί μέ βά'θος στοχασμοΰ, τότε θά νιώσουμε νά γιγαντώνεται, παρά τούς ίστορικοΰς κατατρεγμούς, ή πεποί- θησή μας πρός τή μοϊρα τοΰ "Έθνους μας. Μετά τα ί'τη τοΰ Κάλβου, τοΰ Παλαμά, τοΰ Παπαδιαμάντη κ.λ.π., άξίζει επί τέλους ν άφιερώσονμε καί ?να έ'τος στόΛ' Έλ- ληΛ'ΐσμό τής Άνατσλής. Αύτό άς είναι τό 1962. Τό ςεκίνημα, την όργάνωση αυτής της πρωτο6ουλίας την περιμένομε άπό την «Ένωσιν ΣμυρναίωΛ1»» ώς τοΰ κεντρικοΰ μι- κρασιατικοΰ σωματείου, κα'θώς γράφω καί στό τελευταΐο φύλλο τής «Μικρασιατικής Ήχοΰς»· ^ξυπακοΰεται. βεβαία πώς συγχρό¬ νως την περιμένομε καί 'άςτό την «Έστίαν» αύτην, μέ τόν ύπο- δλητικόν τίτλον κιιί τίς τόσες άποτελεσιματικές δραστηριότητες· καθώς έπίσης καί άπό τα ά'λλα προσφυγικά σωματεΐα. Τό καθήκον καί μέ την έννοιαν ϊσως άκόμη μιάς άποστολής, άνήκει πρωτίστως σέ υάς τούς παλαιότερους πρόσφυγες. Έϊμα- στε εμείς κατ' ίεξοχήν σί ζωντανοί «ρορεΐς τής ·μνήμης των «Χα- νοσταλγίας ενός κόσμου μακρυσμένου, άλλά πάντα καί γι' αΰτούς προσφιλοΰς' ενός κόσμου πού 'θά τόν έξιδανικεύση πιά £τσι ή «πόσταση καί θά τοΰ προσΊίέτρι μιά ιμνστική γοητεία. "Άς άποκτήσονν, άς φροντίσουμε, έπαναλαμβάνω, εμείς νά ά- ποκτήσουν τή συνείδηση δτι άποτελοΰν κι' αύτοι, ΰστερα άπό μάς, τή συνέχεια μιάς μακροτάτης σειράς γενεών προγόνων, οί οποϊοι άγωνιΐζόμενοι στοΰς Ίστορικούς χώρους τής Ασιατικήν "■Ελλάδος καί ίδρωκοπώντας στά χωράφια καί στά άμ.τέλια, στά «ργαστήρια καί στά μαγαιζιά, μαζί μέ την επιδιώξη των μέσων γιά τή συντήρηση καί 'έ-τϋβίωσή των, καλλιεργοΰσαν συγχρό¬ νως στίς ψνοχές τ(<η· καί κάποιο ίδανικό υψηλότερο' τό ίδανικό έκεϊνο πού έκφραζόνταν συγκεκριμένα στό τέλος σάν θρησκευ- τική .τίστη καί λαχτάρα έθνική. Τό ΐδιο ίδανικό, πού δέν τό ξε- χνοΰμε, συνεκλόνισε κυριολεκτικά καί τίς δικές μας ψυχές σέ άπειρες περίπτωσις τής περασμένης ζωής μας κι' έκεΐ καί έδώ. "Αλλωστε τό Ίδανικό, ή πίστη, σ' Ινα ίδανικό αυτή μονάχα στηρίζει καί δικαιώνει την υπάρξη. "ιΕτσι, κυρίες μου καί κύριοι, άγαπητσί μου φίλοι, άς τό το- νίσω αλλη μιά φορά, ΰταν ή μνήμη των «χαμένων» μας πατρί- διον θά ζή στίς ψυχές των άπογόνων μας καί ή μελέτη των θά αποτελεί κι' αύτη μίαν άπό τίς καίριες άπασχολήσεις τής 'Ίστο- ρίας; τοΰ 'Γενονς μας, τότε καί ή ίλπίδα δέν θά λείψη, καί οί πατρίδες μας έκεΐνε: δέν 'θά μπορσΰν νά θεωρτ/θοΰν χαμένες. Τα ςτιό πέρ-α «νήκονν στήν περιοχή τοΰ πεπρωμένου καί έ- ςαρτώνται άπό την Πρόνοια πού καιθορίζει τή μοΐρα καί των άτόμων καί των λαίόν. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ €' Ή τακτοττοι'ηο-ις των ίκ δροηχμών 84 000 000 ττροκστοΛολών τού Δη¬ μοσίου ιΐς τό ΤΑΠ.Α.Π. δια την ότιό τούτου χρηιματοοοτηο-ιν τού λνγ<χ ρ,ασμού ΆττοκχτΤσστάσϊθς Άστών Προσφύγων ττρός έττίσττευσιν ίκΤελέσε ως τού ιτρογράμμστος στίγάοχως των άΜΠΓθκοταστόντων €ΐ<τέτι ιτροσ-ψύγον, θέλΐι ένίργηβή δια ·—ιρακρ—ή—ως ! άττό τού οΐκονομικού ϊτους 1962 καΐ εφεξής ττοοχ)ο-τού €Ϊ«οσι ττέντ^ τοίς έ- | κ<χτόν (25%) ίττΐ τώ/ ά—διδομένων εκάστοτε ΐΓλ£ονασμοντων τής διαχβι- ρίο-ΐως τοϋ Τ.Α.Π Α.Π. μέχρις όλο- ίτχίροϋς ίξοφλήσίως τής, ττερί ής πρό «ιιτβτι^ ττροκκίΤοΛθιλής τού Δημοσίου "Αρθρον 20. — (Παρ. 1 άρθρον τέταρτον τοΰ ί"τ* <4ρι® 4176)61 Ν. Δ.). 1. Είς τοίς Ιδιο-κτήτσς χώρων ά- διά την έίαρμογή·ν -προ-γρο:μμάτ»ν δύναται δι" οπαφάσιεως τοΰ Ύττουργοΰ Κοινω- νικής Προνοίας, ινα ανατίβηϊαι ή κτ •ϋεδόφιισις των έττ' αυτών κτια-μάτωΐ' έντθς τής τασσαμένης αυτοίς ττροβε- σ.μίσς όττότΐ οϋτοι, δικαιούνται είς την άττόληψ.ν των τίάοτίς φύοτως υ¬ λικών ικ«εχιεδαφίο-ε<ος Αί έττΐ των χώρων τούτων άπτοδΐ δειγ,μένως έγ»ατϊιθ"Ττ)μί.νσί ο'κογένει- αι κατά τόν χρόνον τής δημοσιΐώσε- ως τής πράξζως ττβρ! όπταλλοτριώσε- ως, δύνβνται να ύττοοχθοσιν €ΐς τό εκάστοτε ίφ^ρμοζόμΐ^ον ττρόγρομιμα στεγάίτεως. δι" άττοφάσεως τού Ύ- ττουργού 'Κοινονικής Προ οίας. δι' ής •οαθαρίζονται αί -πραιπταθέσεις «αί αί λοιττοί δροι διά την Τοιαύτην ύτταγο- γήν τ»ν ΐ(ς τό ττρόγραμιμα "Αρθρον 21. — (Παρ. 2 άρθρβυ τε τάρτου τού Οττ' αριβ. 4Π 76) 1961 Ν Δ.). 'Λιά Β.Λ. εκδιδομένων προχάσει 'ών Ύττουργών Οικονομ ι κων καΐ Κοι- νωνικής Προνοίας, δύνανται ινα ττρο- βλεφθωσι ί,ίδΐ'Κα μ&ρα δημοσίας άν- Ίιλήψεως, ττβριθάλψεως «αί ττροο-τ<τ- σίας των μΐ.μονωμέν<ο,ν άτάμων των &- Ίτοαλειομένων τού ύττό τού τκτρόντος ττρο·6λ£τ[θμένου εί δ ι κου προγράμματος οτεγόχτεως καί μή δυοομένων έξ Ιδί»/ νά ά/Τιμΐτωιτίσωσι, τάς βιοτικάς σύ των ανάγκας, μή εχόντων δέ τΓροοτΓΤι «ήν δημιοι*ργίας οίκογβ.ίίας. "Αρβρον 22 — (Παρ. 13 &ρθρου τετάρτου τοϋ ύττ' αριθ. 4176)1961 Ν.Δ.). Είς τούς Ιδιοκτήτας οΐκιών ί) κα- ταστημάτων αΐτινΐς θά κατεδαφισθώ- σιΛκ των Συνοιχισμών 'Άγίας Φωτει¬ νής «αί Μ:γάΛου Αλεξάνδρου τταρσχώρηκτ ι ν τής υπό τούτων λαμβανομένης εκτάσεως ιίς τό τΓΐστή,μιόν θεσσαλονίκης κα'ι την Δι- εβνή "Εκθεσιν, καΤοβάλλΐται μΐτά την ιν ή άξία τού κτίσμστος (οικίας ή καταστήματος) τής άξίας καθοριζομένη ςχατά την διαδικασίαν των διοττάξεων τού Ν Δ. 3992)1959. Τό καταβΑητέον τι-οσόν τής άξϊας τού «τίσ.ματος είς τούο έκ τώ/ Ιδιοκτητ των δι^αιοομένους στεγάσϊως, συμψη φίζεται είς την αξίαν τούτου. 'Εττί- <της οχιμψιγφίζεται καΐ τό Ίτοσόν τού χοριγγηθησομίνον δανείου δι' άνοι- κοδόμησΊν ίπτό τούτο/ οικίας έττΐ Ι¬ διόκτητον οίκοττέδου. "Αρθρον 23. — (Παρ. 3 αρθρου Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ «ΧΑΜΕΝΟΝ ΠΑΤΡ|ΔΩιΝ!» Κα'ά την τκοωΐαν τής τιαρελθού <της Κωριακής 5ην Νοεμ&ρίου εγένε¬ το όργανώβεΐοτα ύττο τής Έστίας Νέ άς Σ,μύρνης( €Ϊς την αΐϊθουσαιν αυ¬ τής ή άναμνηι—ική ΤΕλεΤή των «Χά μένον Πατρίδων» Παρέστηοχτν ό Άρ- χημανδρίτης κ. ιΒασίλειος Τζαΰλάς, ό ττ. ΎτΓθυργός «. Χρ. Σολομωνίδης, ό βονλευτής κ. ΦιΛΐπτ. Μαΰιρος ό Δή- μαρχθς Ν. Σμύρνης κ. ΓΤορ Περιιμέ- νης καΐ ττλήθοό κόσμου. Μετά τή,ν σύντομοιν είοτίγησιιν τού Προίδρου τής 'Εστίας ιΗέας Σμύρνης κ. Πάνΐυ Χαλδέζον, ώμίληοχχν καταλλήλως κ.αΐ ικκχτά σειρά1/ 6 κ. Δηιμ. Μαγκριώτης ώς βράξ. ό κ. Νϋκος Καραρας ώς Σμνρναΐος, ό κ. Νΐκος Μτ)λιώρης ώς Μΐικρασιατης, ό κ. Ηλίας Θΐοφύλα «τος ώς Πόντιος καΐ ό «. ©έμ. Ά- Αιενρόττουλος ώς ιΚωναταντινοητοιλιΤης. 'Εν συνεχεία ή καλλιτέχνις Δ)ς Νί- ιια Καλαιντζοτουλου άττήγγειιλε τό ττοιηιμα «Σμύρινη» τού κ. Στέλιου Σττεράντσα καί άττόσΐΓθοσμα άιτό την "Φλογέρα τού Βασιλιδ» τού Κωστή Π3ΐλα>μά. Στήν όλην τελΐτήν έττλαι-
σιώσΐν ή χοδωδία τής «'Εστίας» ίι
ττο την διίάθυινΌΊιν τού καθηγητού κ.
©. 'Ερμηλιού. Την όμιλίαιν τού κ.
Ν ι κου Μηλιώρη δημοσιεύομεν είς άλ¬
λην στήλην τής έφηιμερίδος ιμβς.
"^ ΠΑΠΑ ΕΥΤΥΜ
τέμτττοι» Τού ύπ-' Αριθ. 4176Μ961
Ν.Δ.).
'Ε'γ ττασαν ιτιβρίττοο-ιν αυθαιρέτου
κατο^Ίς κρατΐικού ακινήτου τελούντος
υπό την διαχείρισιν τού Υπουργείον
Κοι ί^Ίικής Προνοίας, ή αρμοδία 'Υ-
ττηρ:ο·^α δύναται άντΐ τής δννάμει Τοΰ
παρόντος ακΐ τής υπο τής ττερΐ άττο-
καταττάσεως των άστών προσφύγων
"εί Μ έ 'Κ Ναμοθοσίας, προβλεπομέ¬
νης 5 αδικασίας διοικηΤικής άττοβο
λής. ά έπιδιώ<η την διά τού όρμο- δίου Πρόεδρον Πρωτοδικών, Εξωσιν τής αύθαιρέτως έγκατεσ'ημένης οΐ- κογ_ν_ίας, διικάζοντος ιιοατά την συ- νοπτική·ν δισδμκαα-ίαν τού Ν ΙΒ'ΧΗ' *περί εξώσεως τώ/ δνστροττούντον μισδο'ών» ώς ετροποποιήθη καί I- Αρθρον 24. — (Γ1αρ. 2,5 καΐ 6 ττέιμπτοκ τού ΰιτ' άρ. 4176) 61 Ν Δ ). 1. Είς άς περίπτωσις δέν >&ρίζε-
ται ρητώς έν τώ παρόντι ή έψαρμο-
στέα διάταξις, εφαριμόζονται κατ' α¬
ναλογίαν αί διαΐάξεις τής ""ερ ίά
ποκαταστάσίως τώ; άστών ττροσίύ
γων Νομοβετίας.
2. ΑΙ λεπτομέρειαι έφαρμ<τγτς τού παρόντος ρνθμίζονται δι" οδηγιών τού 'Υπουργο ΟΚοινωνικής Προνοίας παρεχομένου δι' άποφάσεων καΐ έγ- κνκλίων αυτού. Είς τούς αΰτοΰς έατ! τής (Κοινωνι- κής Προνοίας Υπουργόν καΐ 'Ύ^ν- πουργόκ άνατίθεμεν την δη·μοσίενσιν καΐ εκτέλεσιν τού παρόντος. Άρχείφ χον Οί«. . ίΒη έκ της Μονης Αγιας Αναοταοία. Φαςμακολυτρίας (Εύξ. Πόντον)," 12. Γιά «τα δέκα Μοιισεΐα Τ; Κων)πόλεως».^ 13. Γιά «τόν άγώνα τοί 182| όπως έμφανίζεται άπό πηγάς τής έποχής». 14. Γιά " " Β ΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ (Συνέχιια έκ της 1ης —λ.) πΕρ,ιπιετειών, ό άλλοτε έπιικίνδυνος ταραιξίας Παΐτά έφτύμ, δστις είχεν άττοτοιλμήο'ει νά ικιοτΤιαλάι&η διά 2—3 ημέρας, τό Πατριαρχείον, κατά την γινωστήν £κείνηιν κρίσιιμον έίΐτΐχήν τής έκκληισίας, οπότε μόλις είχεν έπιτευ- χβή ή έκείθειν έχοιωξίς του. 'Καΐ θά έπιο-τιριαφή, σπωσδήποτε, ή ΚαφαΤια- νή είς τό ττορτρ·ιαρχεϊο·ν. θά ευρεθούν^ 6μος. &ράγε. ιμοΐΜοί όπαοοΐ τιον &- νισορρό~ον κκχΐ καθιερωμένον Παταδ έψ·τύμ, διά νο τον ικιηιδεύσοΊΐ'ν, οταν θά κλείση μετ" ολίγον τονς όφθαλιμούς Ν. Β. Ή ». ,Σίφία Δ. ΛΟΥΚΑ, τό γένος Γολ- οΐτουλου, μάΓ €χει πΌορί.σιάσει £>α έ/διαφέο:/ Ίττί,ρικό 6ι6λί3# μέ
τόν τ τλο «Μχννητίια Χ:ρόσκιοι —
Μο.;Γ/τιέ» ' Εχ;· τος ίινωτερη ιμόρ-
φΜ2- <α(ί γνήιτια 'ΕΧιληνικ,ή ψι/χή, έ ΕτκρΓϊε *εθπκ:ντρς να συλλέξη π:λ- λο,πΧά οίδΐοψέοοντο: Ίστεοικά στοι- χεϊα καΐ νά μάτ παρο.αιάση ίνα 76 σελιϊί ισύγγροΐμιμα, άποίανατίζο-ντσς ί'τοι την Μαγι'τυι'α, ίίπον ίξηιτε ιμά καί άγάπΐϊσε τότοι. Μέ 5ιηγηματι,κή Ικαι,ότητα σπάνια μέ γλαψα/οο ιίίφθΓ κιαΐ σαφτχνεια μάς |έξΐ3·τ=ριζει τίς δ αίό;ιες έΐτοχΐς τής ίστορίας τής Μαγ/Γ·σίαο, Άρχίιζον- |τας άΐτ' τή Μυ9."ιλογ!α χαΐ την 'ΕλΑη ινικιή έποχή, π:ρνδ στή Βυζαντινή καΐ Ι<ρ&άνι;ι στΓΐν Τοι/ρ<οκ:ατία, δποι> μας
'περιγααφ;ι μέ άρι<£Τή δραματικ:τητα την Γ»η των 'Ελληι «*ν κάτ-ω άπό το/ Τολι;:(|'<ο ζυγό "ΥσΤεοισ μας ίστοιρί- ζει τψτ άναλαμιτή τής χαράς τής έ- λειΓε;ιας «ατά την Έλλ,ηινικ'ι Κατο- χή γιά νά καταλτιιξΐ; ιτίια στό δράμα τού ξειρρί^/οιμου. Ή μ. Σο^ία Δ. Λΐνκά είναι μΐα Ίστορικός σπονϊαίια κιαΐ σάν γι/ναΐκια ή διήγηισή Της είναι άπολή, ρ£ζυσα κα πειοτικήι· Την ισνγχαίρομυ διότι έξιετελβσιε τό πρός αήι/ τταΤρίία της «αίβήκον καί έλπιζοιμε 6τι; ιμε τίς τττλλοτπ'λές ίδιοτηιΤΐς ποϋ εΤναι προ ι κρσμένη δέν θά σταματήσηι εως αυ¬ τού τό ιστορικόν της Εργ». Εϊμεθα £ξΌρλλου €'έ6αιοι &τρ σννεχαζοιντας θά γράφη ακόιμα κκχί αλλα πολύ ώρσι- Ύπ6 ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ίατροΰ, Καρδιολόγου τής άξίζει ϊνος μ^γό>ος ειταινος.
Τέτοιες μζρψωμέ.ες κοΐ άν«τερες γυ-
ναΐκες ϊχΐΐ γεννήσει ή Μικοά Άαί·α
ττολλές, "Ας την μιμη3οΰν Κ3Ϊ οτύτές
γραψο·νΤας κάτι γιά «α άττΐθίνατί
σοι^κ την ίστοοίαν τ:υ Έλληνιτμΐΰ
τις Πατρί&σς των,
ΔΗΜ Α-ΡΧΊΓΕΝΗΣ
Ίατρός «Ίχρδιολόγος
ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΗΥΞΗΜΕΝΗΣ
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΕΩΣ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στόν Παρνασσό
Η ΕΚΘΕΣΗ ΣΩΚΡΑΤΗΡΩΝΑ
Τό εϊπαμε πέρ,νσι, θά τό ποϋ-
με καί πάλι: Ό Σωκράτης Ρωνας
— κι' «ύτό τόν συνιστά σάν αϋτο-
δι'ινιιμο καλλιτέχνη —δέν άΦέ0ηκε
στό οεϋμα τής «προοίρυτικής»
λεγομε,νης τεχνυτροπίας πού ή πα-
ρανοική καί όιεστραμμένη ΐθιοσυ-
στασία της πέφτει στό κενό. Τό
καλλιτεχνικό αΐσθητήριο πού κο-
χλάζει μέσα του έκφράζΓται μέ
νοηματικήν ένάργεια κι' άπορρέει
άπό μιά λρπταίσθητη διαθέση,
μιά μακροχρόνι» ίΐητεία «την
I-
6έα τοΰ ώραίου καί τοϋ καλοϋ.
Οί 33 ζωγραφικοί πίνακέ; του,
πού άπό ημερών κοσμοϋν τούς
τοίχους τής Ισόγειας αιθούσας
τοϋ Παρνασσοϋ, δέν προδίδοιιν
την ίιπαγωγή σέ καμμιά «σχολή»
ή «κινημα» άλλ' άναδίνουν μίαν
ύτΡΛΡργό πνοή καί ύπογραμμί-
!οιν, τόσο μέ την έπιλογή των
τ)ρμάτι»ν οσο καί μέ την έκλεπτυ
σ(ΐίΛη έ'Ερργασία, την πρωτοτΐ'-
π α οΓνυφοσμένη μέ μικν εΰγέ-
νειιχ γραμμής πού αποτελεί τό
Ιδιαίτερο (νιακριτικό τής τεχνης
τού.
Ό πολΰτιμος χ(»ρος τής εφημε¬
ρίδος δέν ρπιτρέπει μιά ίιεΐοδικήν
άνάλυση ενός έκάστοο των έκί)ε-
μάτων κοί οί κατ ανάγκην βια-
στικές σημειώσεις ΐσο>ς άδική
σουν τα προϊόντα τοϋ χαρακτήρος
τοϋ κολλιτίχνη. "Ετσι, σταματοΰ-
μρ γιά λίγο μόνο μπροστά σέ με-
ρικά άπ' τα όημιουργήματά του
όπως έκεΐνα μέ τόν τίτλο «Εύ-
χ(ίριστη φροντίδα» μ έ την έ'ντονη
άληθοφάνεια. «Ανοίξη» μέ τό
εΰστοχο χροιματικό κοντράστ πα-
παροιινών — ι'ίαλάσσης, «Θερισμόΰ»
μέ τή φυσικότητα των άποχρώ-
σεων, «Άγιο^ΕΪτης» μέ τό άχνό
άγιογραφικό φόντο, «Καφενεδάκι»
μέ την ξεκουραστικήν ύποβολή,
όπως καί σ' Ικεΐνα δπου μέ φω-
τεινή καθαρότητα προβάλλονται
τα λουλοΰδια καί τα φροϋτα του.
'Υπάρχει στήν έκτ3εση καί ό πί-
νακας μέ τόν τίτλο «Νέα άπ' τόν
άγαπημένο της». Είναι μιά προ-
σωπογραφία πού ξε^ρεΰγει άπ' την
τυπικότητα τής «στάσης» καί
προβ^έρεται γιά ευρύτερη έρμή-
νεΐα.
Ό Ρίονας είναι ζωγράφος ολ¬
κής. Ή άξία τής τέχνης του έπέ-
συρε παλοιότερα την προσοχή τοϋ
φιλοτέχνη Βασιλέως Γεωργίου Β'
ώς καί μελών τής βασιλικής οι¬
κογενείας, οί δέ πίνακές του κο¬
σμοϋν πολλές έπίσημες αϊθουσες.
Είναι ό άϊιόλογος 2μυρνοϊος δη-
μιουργός πού κάθε χρόνο ύ,πβρ-
βάλλει τόν εαττό του γιά νά μας
παρουσιάση ίί,τι (καλύτερο.
ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΣΚΙΑΔΑΣ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΑΠΗΤΩΝ ΕΔΕΣΣΗΣ
ΑΝΝΕΤΑΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
Φέρομεν είς γνώσιν τής έκλεκτής ·πελστείας μας ότι έκθέτο-
μεν τα έξαιρετικά χαλιά μας (χεροτΐοίητα) μέ τιμές 'Εργοστασίου
■ποιότητες Σ^άριας, Σελτζούκ κα'ι Σίβσς καθώς καί κουβέρτες
φλουκάτες εΐςπλπο^ίαν συλλογήν βραβευόμενα κατ' έ'τος έν τη
Διεθνεϊ Εκθέσει θεσσαλονίκης.
Ό συνδυασμός μας καί τα σχέδιά μσς ίκσν&ποιοΰν κσί τό
τιειό δύσκολο γοΰστο
Δεχόμεθα έπισκέψεις καθ" 6λην την ημέραν κσθώς καί τάς
Κυριακάς, εορτάς καί όλες τίς ώρες.
Προσωρινή "έκθεσις άπό 5 Νοεμβριού έ'ως 25 Δεκεμβριού
1961, επί τής όδοΰ Σταδίου 65 (1ος δροφος).
Μέγαρον Σαρόγλου (Πλατεϊα Όμονίας) Τηλ. 535.205
ΚΑΡΑΚΙΟΤ
,'ΛΠΟΥΓΑΤΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
•
ΜΕ ΚΡΕΜΑ, ΜΕ ΤΥΡΙ, ΣΚΕΤΗ ΜΕ ΚΥΜΑ
ΜΕ ΣΠΑΝΑΚ1 ΚΑΙ ΚΟΥΡΟΥ-ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ
Έμμ. Μπενάκη 22 καί ΦειδΙου τηλ. 623-619
ΑΙΧΟΜΕΘΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΔΙΑ ΓΕΥΜΑΤΑ & ΠΑΡΤΥ
Εξετέλεσε 2ναν σττουίαΐο αθλο καΐ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ
ΓΕΝΙΚΗΝ ΧΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
Συμφώνως τφ ίίρθρ. 17 τού Κα-
ταστατικοϋ, «αλοϋνται τα μέλη τοΰ
Συλλόγου των Περαμίων-Κιζυιιη-
νών την 12ην Νοειμβρίου 1961 η¬
μέραν Κυριακήν καί ώραν 10 π.μ.
έν τοίς γραφείοις τοϋ Συλλόγου,
πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρΰτση
12, είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευ
σιν, μέ θέματα: 1) "Έκθεσις πε-
πραγμένων παρελθούσης χρήσεως.
2) Άπολογιοτμός διαχειρίσεως Τα-
μΓΐου, προϋπολ. γενικών έσόδων,
έξόδων κ,λπ. 3)"Εκθεσις 'Εξελεγ-
κτικής 'Επιτροπής. 4) Αρχαιρε¬
σίαι. Έν περιπτώσει μή έπιτεύ-
ξεως άπαρτίας ή Γεν. Συνέλευσις
συγκαλεΐται, «ατά το Καταστατι¬
κόν, άμέσως την επομένην Κυρια¬
κήν άνευ νεωτέρας εϊοΌποιήσεως,
όπότε θεωρηθήσιεται αυτή έν άπαρ-
τία μέ οίον,δήποτε αριθμόν παρόν-
των.
ΕΚΛΕΚΤΔ ΕΙΔΗ
Μόνον είς τό
Κατάστημα :
Ε. Ε. ΕΥΙΤΑΘΙΑΑΗ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ 27 - ΠΑΤΡΟΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ
Ί-ηλίφ. 34350
968938
ΕΝΑΥΕΣΘΕ
ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΓΟΥΙΤΟ
καί μέ τάς λογικ,ωτέρας
τιμάς
είς τό Εμπορορραφειον
ΚΩΝ. ΜΛΛΛΙΛΡΙΑΗ
Όδός Εύαγγελιστρίας 20α
τηλέφωνον 35572
Διαθέτομεν
ποικιλίαν εύροιπαϊκων
καί εγχωρίων ύφασμάτων
αρίστης ποιότητος
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛ.ΟΦΑΓΑΔΕΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΊ'ΝΙΡΛΙ ,,Η ΠΗΓΗ
ΕΛΈΥΘΕΡΙΑΔΗ
ΤΗΣ ΔΡΟΣΙΑΣ
θά πε·«βι*«ε μιά άξέχαβτη ήμέοα
"ΑΑα «α ωανν/τά παρασχενάξονται μέ τα άγνέτερα ύλιχά.
Τηλέφωνον 019273
Είς ειδικήν συγκέντρωσιν των |
άνΐΐπροσώπων -τού Τύπου, ό πρό- ι
εδρος τού Παγκοσμίου Συνεδρίου
των 'Ενώσεων Σκώλ Κλάμπς, τό
οποίον συνήλθεν είς Αθήνας άπό
4—9 Νοεμβριού 1961 κ. Φόγ·χαρτ
καί οί έκπρόσωποι γραφείων τής
Γενέυης κ. Φέρτ, τής Ρώμης κ.
Σάσσο καί τού Λονδίνου κ. Σμάρκ,
άνέπτυξαν τάς δυνατότητας αί ο¬
ποίαι ϋπάρχουν διά την αύξησιν
τής τουριστικής κινήσεως πρός
την 'Ελλάδα μετά την διαπίστω-
σιν πε|Η τής επιτυχούς οργανώσε¬
ως τής ύποδοχής αυτών.
ΟΙ ξένοι άντιπρόσωποι έτόνισαν
ότι άναπτύσσεται τώρα ενα τουρι-
στικον ρεϋμα πρός την 'Ελλάδα,
διότι οί |ένοι τουρίσται εχουν ή¬
δη κουρασθή άπό τάς άλλας χώρας
ή δέ οργάνωσις των διεβνών συγ-
κοινωνιών, '.καθώς ·><αί ή έσωτερι- κή είς την 'Ελλάδα παρέχουν την ευχέρειαν διά μίαν Ικανοποιητικήν διαμονήν των ξένων είς την χώ¬ ραν μας. Τούτο προεξοφλεϊ, ώς έ- τονίσθη, περαιτέρω ανάπτυξιν τής τουριστικής κινήσεως καΐ είς τό μέλλον, διά την οποίαν θά έργα- σθοϋν καί οί ϊδιοι, διότι άναχω- ροϋν άποκομίζοντες τάς καλυτέρας έντυπώσεις. ΤΟΜΟΣ 25ος, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1960 , ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Ξ. Κ. ΑΚΟΓλβΥ ΑΚΟΥΡΑΣΤΟΣ ό Πολύδωρος Παπαχριστοδούλου, παρουσίασε, εγκαίρως, τόν 25ο καί πολύ συν- τομα θά εχει ετοιμο τόν 26ο τόμο τοΰ άξιοσπούδαστου περιοδικοΰ συγγράμματος, πού δεκαετίες^ τώ¬ ρα μέ πολλή έπιτυχία διευθυνει· 'Επιβλητικά πάντα, μέ τό^ βαρύτι- μο έπιστημονικό ύλικδ πού θτι,σαυ- ρίζουν, οί έπάλληλοι σεβαστοι σέ δγκο τόμοι τού Θρακικοϋ Άρχεί¬ ου. "Ας ρ,ίΐομε μιά ματιά στα πεοιεχόμενα τού τόμου πού έςετά- ζομε, μέ τίς 352 σελίδες του σέ μεγάλο σχήμα: 1. Φιλαλήθους Ε ύ ■ θύφρονος: «ΑΙ τρομεραί φριιιαλεδτητες τής Άγχιάλου»· «Αύτόπτης καί αύτήκοος» ό συγ· γραφέας, μάς δίνει μία συγκλονι- στική έξιστόρηση των βανδαλΐ- σμών, των άρπαγών καΐ λεηλασΐ- ών, των βεδηλώσεων καΐ κατα- στροφικών όργίων^τών Βουλγά- ρων, γιά την έξόντοιση των ίθαγε νών Έλλήνων κατοίκκων τής 'Α- νατολικής Ρωμυλίας. Παραθέτει έ¬ πίσης καί διάφορα έπίσημα έ'γ- γραφα, στατιστικά στοιχεία των πολ?ων '.ΐ,αί των χωρίων πού δο- κίμαααν τή λαίλαπα τής βουλγα- ρικής θηριωδίας, ώς καί σχετικο βιδλιογραφικίι σημείωμα. 2. Κ. Ά θ Δ ι α μ α ν τ η: «Α'. ΟΙ Θράκες είς την υπηρεσί¬ αν τής Πατρίδος» καΐ «Β'. Σωτή- ριο; Άντωνίου, εμπορος έκ Φιλιπ πουπόλεως,εύεργέτης τοΰ εθνους». Έκ9έτει την προσφορά και τίς θυ¬ σίας των Θρακών γιά την άποτί- να|η τοϋ ξενικοΰ ζυγοϋ : κληρι- κών, δασκάλων, προυχόντων, έμ- πό^ροιν, πού πολλοί κατηγ,ήθηκαν στη Φιλικη Έταιρεία, καθώς καί ένό.-ΐλων άκόμη τής ύπαίθρου καί ΗΥΞΗΘΗ ΚΑΤΑ Ι2%' ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΝ Η ΒΊΌιΜΗΐΧΑ'Ν/ΙΚΗ ΠΑΡΑιΓΩΓΗ «ΥΞΗΜΒΝΑΙ ιΚΑΙΙ Α| ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΙΣ Οί δΐϊκΤίς βιοιμηχανικής τταραγω γής τούς άττοίους κ.ατα,ρτίζει ό Σύν- δεσμος Βιομηχάνων ΐσ-ημείωσαν σνο- δον τόν -ΐκχρ'ειλβόντα Αΰγαυστοιν τόσ-οιν ϊναντι τού άμέτως ττρΌηγοιημένιΒυ ^η- νός Ιουλίου &σαν κα ίνοντι τοθ άν τιοτοίχων ιμηι.ός Αύγοϋστοκ τοθ 1960 Ειδικώτερον ό &είικ>Της τής καθαρας
βιοιμηχανικής τταοοτγωγής δκχμ^ρφω
θϋΐς μέ βάσιν τό 1939, είς τα έττϊ
ττεδον Ίαν 226 μονάδων τ«χρ.!>ΐίσιόζε
ανο&ον ιοατά ΤΌ μέν έναντι τοΰ Ι¬
ουλίου έ Ιε κα'ι «ατά 5,6% δναντι τοΰ
Αι-γ<:6ο-του 1960, ό δέ γενιχός δίί κΤης ττΣιρ-ιλαμβαινιθιμένου κα ΐτοθ ήλε- κτρικοΰ ανελθών ΐ(ο 289,5 μονάδβς [ΤΓαρουσιάζει ομοίως δνοδον κβτά 1. 5°ο «αί 7.3% άντιατοίχοος Ενοτντ, χύ,ν σΐ'τών σογικι ομένων μ ην ών Ειδικώς ό &ϊίκτης τής κλω σΤουφαντ ο«ρ γι κή ς ΐΓθΓροτγωγής άνήλβε κστά 7% ιτερίΐπο». έναντι αμφοτέρων των ώς άνω μη- νών. ι Έξ άλλου ή άττασχόληισι ς ττροσω- ττΐικο Οεί ςτάς 570 δΐομηχοονίας, τάς όττοίας ΐΓαρσκο·λο«>9εϊ άττό τού 1950
ό ΣΟνδεκημος Βιομηχάνω/ αί ιτροσλή
ψεις ίτττερέβηιορσν τάς άιτο,λύο-ΐις κα¬
τά 291 έϊτοιμα. Κατά τόν αυτόν μήνα
τοθ 1960 ή αύξησις τής άττασ-χο,λή-
σεως £Ϊς τάς έν λόγω έττιχί ι ρήσεις
άνήρχϊΤο £!ς 464 ότΓ'οιμα «αί τοθ
1959 είς 417.
ΣΥΛΑΟΠΙΙΚΙΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ιΕΡ'ΓΑΣΊ'ΑΙΣ ΔΙΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΜιΑΤΛ
ΤΩΝ ΠΟΝιΤΟΠΟΡΛΝ ΑΙΛιΙΕΥΤΙΧΟΝ'
Ώς ττληροιφορούμιεθα την τηροσεχή
έδδομάδα ττρόκιειται νά <τυγιορβτΓ»8ή σύσκεψις ιμέ ονμιμετοχήκ των ττλοιθτ κτητών των έλιληνιικώ/ οκάδων-ττον- ό άλί ηώ τω έλιληνιικώ/ οκάδων- τθττόροιι άλιιείας και έκ,ττροσώττων τώιν ναυτικών ιόργανώσϊων, ττρθικΐιμόνου νά μελετηθή τό θέμα τής ΐ»ττογιρσψή<; σνλ λογΐικής ονμβάσεως έργαατίας καΐ διά τα ΐΓλη,ρόματα των ίΐτοι. τοΊτάρων άλι- ευτικών τα ο—οϊσ στ.ε,ρούντσι ύ της· ΠΙΌΤΙΜΑΤΕ ΤΑ ΧΑ»·ΤΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ «ΕΛΕΦΑΝΤ» Γλβοβρ, Ντοοιέ, τετ#όΛι κ«ί Α*ιοματα» ποικίλα διαφόρων
που άξίζει νά μνημονευτοΰν:
1. Γιά «έλλειψιν χώρου στά
>υρκικα νεκροταφεΐα τής Πό-
ις».
2. Γιά «την έξ Έλλήνων κατα-
νωΥΐν τοΰάρχιτέ«τονος Σινάν».
3. Για τό «τί άπέμεΐνε άπό την
περιουσια καί όργάνωση τού Έλ-
ληνισμοΰ έν Κων)πόλει».
Ευξεινον»:^5 άνασΧα*ά« ** «ν
5. Γιά «Ινα Ιστορικόν έγνοα-
Φόν», π0υ άφορά την προσπαΥθ1α
για αποκατασταση στήν Έλλάδα
600 οικογενειών άπό τή Στενήμα.
χο μετα τοί., *ιωνμου? τοΰ ,^6ί
.ολογικά εύρήματα
συγγραφέα» καί «καθ1
Λ
ΣΥΝΤΟΜΟΣ πρ^όλογος,
Διεύθυνση, σημειωνει, μέ την Ίι
δοση τοΰ 25ου τόμου, τό σταθμί,
τοΰ περιοδικοϋ συγγράμματος, ,ιοΐ
τιμήθηκε μέ τό Βραβείο τής Άχα
δημίας Αθηνών τό 1939, μέ
βραβείο Ζάππα (1948) τής «Έ
ταιρείας πρός ενίσχυσιν των 'Β
ληνικών Σπουδών» χαί τής «Ακ
6νοΰς Έπιτροπής Λαϊκών Τφβι|
καί Παραδόσεων» τού Ο.Η.Ε.
Λ
ΕΚΤΑΘΗΚΑ'ΜΕ λιγάχι, μί
σκοπό νά δώσουμε μίαν άμ
είκόνα γιά την ποσότητα καί
ποιότητα τής άτίμητης ϋλης
περιέχουν καί δλες οί έχδόοί]
τού «Άρχείου» καί πού κοταξιβ|
θηκαν την πανελλήνια «αί τη ί
θνη πανηγυρική αναγνωρίση.
"Έχεις ετσι μπροστά σοτι, έι}
γνώστη, —έστω καί μέ τή ?»
τασία σου— τούς 25 όγκώδεις ι
μους. Σΐ'λλογίζεσαι καί τα 91
νάτυπα, μονογραφίες καί λοαο
μοσΐεύματα γενικά, πού καΐό ι
λιάδες εχουν διανειιηθεϊ γιά
διαφωτίση τοϋ κοινοΰ πάνω
εργο^ τού «Άρχείου» καί γιό .,.
έπιμόφρωσή του. Σκέφτεσοι τόι
πίμοχδο έργο πού πραγματοποίψ
ή «Έταιρεία Θρακικών Μβλϊτών
μέ τόν ένθεο ζήλο καί μί ΐό σνί'
δοτο πάθος τοΰ Δ)ντή τού περΐι
δικοΰ. Άναλογίζεσαι τα τίράοτι
οίκονομικά μέσα πού χρειάστηκι
οί έκδόσεις αϋτές σέ περΐστόιΐίΐ
συνηθως χαλεπές μέ γλίσχρες 4
τικές χορηγίες. Θυμάίαι τίς γη'
ναϊες ένισχύσεις τής Πολίτη
καί σέ κυνηγετικά άκόμα σωματη|
μέ έ<ατοσταριές χιλιάδες ί κοί εύλογα όναστατώνείαι. Κοντά σ' αΰτά σέ άγγίζη - ■ιάποια άπογσήτευση, Βταν διαΐ- ζεις στόν πρόλογο: «Δυστ«ΐώ{ πλούσιοί μας Θράκες άδιαφορ γιά τό έργο... Φοβοϋμοι ότι Θράχρς σχεδόν είς την όλόηι) τους θά μείνουν άδιάφοροΐ, όω πάντοτε καί τώρα». Ζ;3ταίνεοι ώστόσο καί άναφτερώνεσαι μίί μακροΒυμία καί την πίατη τού , λωτή Δ)ντή τού πΕριοδικον: «' Θεός άς βοηθήση τό έργον μ«ί _ "Ομως, ναιρός έ.τιτέλοι; ε!« ν' άνανήψ?ι καί τό Κςάτο;. Ν άπό κ ο μ μ α τ ι κ ό νσ γί* Κ ρ ά τ ο ς Έ λ λ η ν ι κ ό. συναίσ9ηση τής αποστολήν χ«ΐΐ Ιστορικής ευθυνής των Κυ3ερΊ των άπέναντι των έ3' ιών μηλίων πού κινδυνεύουν νά στοϋν μαζί μέ τούς φορεί; τ* Μά χαί οί Ώνάσηδε; ;:αί οί Ν«| χοι καί οί Λιβανοί ;:αί ο'. Ι.» μεγιστάνες τού πλούτον άς Λ τιστοίν καί άς μάθοιν νά χό» καλη χρήση τού «κοινωνΐ;.ού ί τουργήαατος» πού πρέπει ν' ά τελεϊ τό χρήμα. Καί ό λαός συνηδίσει νά ένισχύει, εαιοι "έ τό συμβολικόν όδολό τή; χί εργα πνευματικά παρόμοπ. « σ.ίοπό τους έχουν τάξει νά Λ σώσουν καί ν' άναβκόσονν τί; μιουργίες τίς δικε'ς τού, τίς Μ οοσεις των προγόνωι' τον. τόν ϊδιο τόν έλληνικό του. Ό θεός νά τούς λους!... Ξ. Κ. ΑΚΌΓΛΟΥΣ ΧΛΡΑΑ. Ν. ΚΟΣΤΑνΤΟΓΟΪ'ΟΙ ΛΙΚΗΓΟΙ' >Σ
Ίερεμίου Πητρκίρχον -< τηλ. (!(ί 7!«5 'λποθέσπς: Ά'θζηι"11 των /μήςκ,,ν των Γερμ' "οΕημιΛορον των έν Ανι'τι.ιΐ^ μ ιών έλλήνων νπηκ· ·■ ν τιιί' παγκοσμίου πολεικιΐ' Κ'«ί ΥΓ1' τρρον ύΓοΟέσπα τηι ιϊιοΐΗ'1 (*αγ«ιγών, κοινής «·,< ρίο. "''' νομιών κλπ ). ΠΩΛΕΙΤΑ! Τ·:ΐΣ γΏΛΩΝΑΜ - ^ ^ραχ. Ήροκλείτου Ι κα' ^ νος όπόγειον δισμΌΐεμ0· _, νουργοϋς καταστάι εως, Η[» λον Οπνοδωμάτιτν, πλήρΕΊ *~ τρόν, έσωτερικές Ν Υκάζι, ανευ κοιντχ μαινόμενον 6ωρε.όν ι «ράκης». Γιά δραχ. 1ΟΟΟ μηνιαίο. ϋλη ί ρίαι κοι ετησκίθΜ κο&Ί·" Μ;ι% ' Ι 6—8. τηλεφ. 6Ϊ7 09, 7- 10 Γι' -ογε'ίου δ πυρ». 11' *-ι "ι ϊ.. · Χά «εύοισκόμενα έν τφ ! Ι----------------- τού ύ- ΠΩΛΕΠΑΙ _____._. *>γοον σιάν είς έξσιρετικΐτν τψΓν
. ΚαΐθίσΓ ΓΠη,-,ΓϊΛΓ,η ί(Γ Τ*
ΠΑΡΑΠΟΝΟΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ
Φίλί λ. Διβυβυντά,
Την Κυριακή <—άς >5 τρ. τιό άπό
γευ,μα τμυου<τα άιτ' τόν Κ«ν. Ραδ. Στσβμων των ΊΕνόττίλων Δυνόιμεων τής ιμ—αδοο-,ν τής τελιτής τής ίνάρξϊως τώ/ διαλέξεω,ν τής 'Ε,στίας Ν. Σμύρ- '.ης ήτο άφιερωμένη <ττήν ανάμνησι Τί τ ιν διά την ττρωτ«·6οι;λ ί αν *ϊϊ δα την άνοιμνηστιικήν ά στήν άν—τόληθΊΐν των νο- μας τταΤΓρίδων, οΧοι αί Μι«,ζυ''ηίζι Αφϋίιλομον νά έκψράσω ^'ΐν εΐλι>ορινή σ>υγχαρητήρια μσζί καΐ
ιμύχισ ΐΰχαιρι'σΤηριοτ.
"Ηχουβχΐ δκχδοχ κια τούς νοσταλ
γ;ύς ρήτορας κι' οπ/αψ' ή κ3ρδιά κα'ι
ψλογίΐϊτ^ΐε μίσ' τή ϋίρμη των λόγων
τοκς κ'αΐ 5Γ οώτό ττΰέττει κι' βύτοΰς
νά Τ:άο εύχΙαιρΊστή'ΐΓω δΓ.ιμοο-ία.
'Όμως ιμέ** «ττό νοϊΤεΛγικό ττσρα-
λήρτμα ττοΰ σν.'αιρττάσΦηκα στό ακου-
ομ'Π τ:0 πόν,ο^ άττ' τ©; οποΐπν ίιττολ-
λϊΐα τού ικαβενός 6 λόγος ώταιχ/θύ-
ΟΤΓ,Ι3 άττ' τοΰς ήλί(τρισιμένους αί-
ίί;:ς τ:ύς τόΐτους «αί τίς —ττρίδες
τιχι γιά τό χαμό τςυς γινόται/ε ή ά-
νοιμ/Γ3Τική τ:ιλετή νά άχούσω τή δική
*μζν χΊχμένη ττοττρίδα ά/όομειτα στϊς
μικιραίιάιιστ^ς άΣελψές της, Ιτότι-
>μη κα'ι ίσαξία μ' αύτίς. χι' οί αιθέ¬
ρα ΐέν. μοϋφίοαν γλυκά τ" διν:'μοι
της! Κ——αδοκίια!
'Ανάμεσσ στ'ις χα'μ·έ·'^ς ΤΓ3ΙΤ|>δ€ς
,χι' αυτή κιι' <ϋλ.λιες ήταν λησμο<νηιμέ Μι! Χβμέν,ες ήιταν ιμόινον (ή Σύρνηι, ή •©οόκιη κιι' Α Παντός! ΟιΙ δλλες; Ή Πισιδί'α ή ΙΚοααμεινία Κιλικία Κο τταδοκία; <χιν^ δέ; είναι μόνον χα- μέν'Ες, ιεΐνιαι λησμονή μόνες' ΐΐναι ττα- ραπϊτοιμέν€ς ιστήν πκχΐ'δόχο Μ_ Ά σία! Και τίς Απσιυονοθιν ττοιοί; Έ- κείνοι ττ:ϋ 'μνΐη,μονΐύορυιν τις χαιμένες τταιτ^ίδΐς1 κισι σΈ,μνήνουν τίς μνη-μο- <τύν:<; τους στ'ις ττιό <τνγιχινιητιικιές τβ- λ.τές ' ΙΜΐ ιόΑιΐτ μου τή/ εΐλικρίνεια φωνάτ ζω ττώς ό ττόνοο μου γιά την &νίι:ρη οτΰτή ληοιμ ο ~Λ/η γέ.<τ»κ: ττι,ό σφοδράς «ι' άτκ' την νχ>στΐαιλγί<» μου γιά την χσμένη μου ττα^οίδα' Την ττατρί&ο των Βαιτιλίίωκ «αί Γρηιγορίων των κοί ένδόξωΐί ιΒι»ζαντιινών Αι>-
την Πατρί'δα των Δι-
γενήδων, Άιν5οοινίι«ίν κ,αΐ αλλων ο<- κ;ιΤικώ,» ^οώ«ν ιτ;0 γί τ,ιχ'αν τό τ^ σνμβΌλον τής άνδρ:ίος καί τού ήρω'- σμοθ τής 'Βλλπ/ικηΓ ((νλρ,ς <ττοΰς ' ϋέτ:ι/ς καί ι^ετ.έπειΐα χρό■ο^ς | ιΔέν βίλω νά διατοράξω τή.ν 'ίιζρό- τη'ο τής τελεΐής ιαιΐτής ττοΰ ήτο ά- φιχρωμ'ένη ιστΐς χαμέ/ες πΓΠ'ΤρίΕες, άλ.λά >ομιζ» ττώς, ή ττ;ρέμ6α3-ις ν**·1
ηταίρνιει τήι/ Τβλ^τή «.αί την άττλώιει
ττιό ττΐοΐχ ά<ι6μτ| ιστΐτ λη^μονημέν^ς ττατρίδες ατού ιή <ττενότης τής ά/τιΐλή- ψεως τώ/ όογο/ωτών δέκ τίς ύττοΑό γυε σαν ίσόΐιμες όιδ.ιλψές <4λλό τίς ΤΓ05?ΌΓμέριια>: οκχν φτχχές κα'ι
| μητες τϋιαθτίς.
Στήν Νιέα Σμύο γ δέν
μόν:·/ Σιμι/ρ'νιοί καΐ τή,/ Έβπτία της
ήα^^'λΐος βα την ένισιχύο-3υιν κοτϊ οόλ-
λοι Μικιρίΐοιατες καΐ ττ:0ς 5ω:·ηιτσς
ΤΓς είναι χαΐβγιμίι.α 'ά όιόματα ττολ
λών ΚαπΐΓ3δ;κ>ί>ν κΐί ιίί"11>ωι/· ΜικρασΊ'-
σ'ών ικ/31 εάν 5ετ/ £χουν ίτΐτ' όψιν τίς
Διά την στέγασιν παραπηγματούχων Αθηνών, Πειραιώς, Θεσσαλονίκης
Κ Ω ΑΙΚ Ο Π ΟΙ Η ΣΙΣ ΤΩΝ ΔΙΛΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ Ν.Α. 4176)1961
Τό κείμενον τοϋ σχετικοθ Β. Διατάγματος ύπ' αριθ. 692
ΤΑ ΚΕΙΜΗΜΑ ΤΩΝ Α'ΗΙΜΟΝΗΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΟΝ
« ΑΡΧΕΙΟΗ »
ΤΟΥ ΘΡλΚΙΚΟΥ ΛΛΟΓΡΛΦΙΚΟΥ
ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ
τή"
Μι. Ά
σίας δ
ουίρεμητών καί
>αμιά φ:ρ3 συνέρχονται σέ ,ινηιμθισύ
νες τ£τ»ΐίς, ΤόΤιε ι*οΐ ιμόινΐν τότε οί
έχο/ν τή/ 6:ιρύτΓΤα «Ί»ΐ σο
ττού άρμόίει στή 6λη χαιμέ-
νη Μ 'Αίϊ-ίβ.
Ίΐο:ί»ς θ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Εύχορισ-ώ βεοιμότατιαο τ:ϊιγ 7.500
ψηφορόρ:υς τής Β' Περ.φιερίίας Ά-
Αττοϊοι μί έτίμησα/ διά 'ο3
ίττϊθτιιμήσιεώς τκ·/ κατά τάς,
βευλεκτικας εκλογάς
. ΐΣιθλπμοονίδης
είναι ή μόνη χώρα την οποίαν οί Έλληνες κατώρθωσαν νά έ-
ξελληνίσουν είς τόσον 'βοτθμόν, ώστε νά ά"τοτελέση «ργότερα
την βάσιν τού Βυζαντινοί Κράτους επί ιμίαν περίπου.χιλιετη-
ρίδα (ΕΙσαγωγή είς την Βυζαντινήν Ιστορίαν σελ. 31). Κα-
τά τή Ρα>μαιοκρατία οί έλληνικές πόλεις κα'ι παροικίες τής
Κιλικία;, τής Πισι&είας, τής Φρυγίας, τής Καππαδοκίας, τής
Βιθυνίας, τής Γαλατίας, τής Ίωνίας κ.λ.π. δέχονται άσμένως
τ') κήρυγμα τής νέας θρησκείαε τού Έσταυρωμένου Θεανθρώ-
που καί άπό αύτές έξορμ^ ό Παΰλος, ό Απόστολος των Ε¬
θνών, γιά νά διαδόση μέ τή γλώσσα την έλληνική, πού γενικά
μιλιώνταν στά μέρη έκεΐνα, καί νά έπτβάλη τή Νέα 'Αλήθεια.
Καί πρίν τρείς χιλιάδες σχεδόν χρόνια, κατά τίς^απαοχές
τοϋ συγχρόνου πολιτισμόν, αύτοϋ πού άποκαλοϋμε εύρωπαϊκό
ή έλληνοχριστιανικό πολιτισμό, μέ την παγκόσμια επικρατήση,
οί Θαλής, Άναξίμανορος καί Άναξιμένης οί Μιλήσιοι, ό Ή-
ράκλειτος δ Έφέσιος, ό Ά-ναξαγόρας ό ΚλαΙζσμενιος. ό Ξενο-
φάνης ό Κολοφώνιος,' αύτοι θεμελιώνουν καί στά σταθερώτερα
έκτοτε βάθρα τή σημερινή έπιστήμη, τή φιλοσοφία καί τίς τέ-
χνες. Καί τό τόξο τοΰ φωτεινού ίστορικοΰ μετεώρου πού οίναψε
πρίν τρείς χιλιάδες χρόνια ιμέ τούς "Ιαχνες σοφοϋο καί τό Με-
λησιγενή "Ομηρο, Ι'σΰυσε στίς μέρες 'μας μέ την ·υστατη τρα-
γική λάμψη τοΰ Ιόλοκαυτώματος τοΰ 19'22. Σιίθέιιελα κατακρη-
μνίοτηκε ό Έλληνισμός αύτός καί 'έξολοθρεύτηκε ή 2ν5οξη θα-
λερότητά τού, ή ποικιλόμορφη πολιτιστική γονιμότητά τού.
Κατεκάησαν οί έστίες τού καί οί, βωμοί τού, μυριάδες 'μαρτΰρη-
σαν ή Ισφάγησαν καί ιφθάνουν τό ενα καί ήμισυ έκατομμιόριο,
δσοι ίκέτες καί ,τρόσφυγες, καταδιωκόμενοι άπό τίς φλόγες τοΰ
πρωτοφανοϋς ιέκείνου ολέθρου, καταφΰγαμε έδώ, άναζητώντας
σωτηρία στή φιλσξενη γή τής 'Ελεύθερης 'Ελληνικής Πατρί¬
δος. '
Τό γεγονός τό καταλαβαίνομε 6λοι μας, τό αιισιθανόμαστε δ-
λοι μας, προξενεΐ φρικίαση καί δέος άφ" έα'υτοϋ. 'Ανάλογα λοι-
πόν μ' αύτό τό δέος, άς σταιθοΰμε επί τέλους δλοι ·μας, καί Κρά-
τος καί Λαός, συνεπώς καί πολιτική καί πνευματική ήγεσία καί
<ΐς άτενίσουμε πρός τό σημαντικώτερο γεγονός σέ αυνέπειες τής νεώτερης ίστορίας τοΰ Έλληνισαοΰ, με σοβαρότητα, μέ εύλά- 6ίια, μέ στοχαστικότητα, μέ ύπευθυνη πρό πάντων συναίσθηση χρέους δχι μονάχα πρός τό παρελθόν, άλλά καί πρός τό μέλλον τοΰ "Βθνους. Δέν υπήρξε μονάχα καταλυτική ή έπίδρασή τού" υπήρξε καί δημιουργική" ϊσως ίσοδΰναμα. 'Ένας καινούργιος Έλληνισμός «ναμορ'φώθηκε καί άναφτερώθηκε, ίτυ-νατός καί ά- κίχαΐος, σάν τό θρυλικό Άνταΐο μετά την πτώση, σάν τόν φοί- νίκα, τό πουλί τής ΈλληΛ'ΐκής Μυθολογίας άπό τα αποκαΐδια τού. Κι' αύτη μιά 'βασική πλευρά τοΰ τρομερόν καί κρίσιμου έ- κεινου περιστατικοΰ, πού κι' αύτην κατά τή μεγίστη σημασία της, έπυβάλλεται νά την φωτίσουμε καί νά την μελετήσουμε. Μ' αύτά τα δεδομένα κριί μέ τέτοιες προϋποΐθέσεις, ίάν προσ- ΰλέψουμε πρός τα γεγονότα τής περασμένης τεσσαρακονταετί- αξ άπό την τραγική άρχή της ειος τα σήμερα, χωρίς μειωτικούς συναισθηματκΐμοί'ς, χωρίς στείρους ρωμαντισμούς, άλλά μέ έ'ν- ταση αίσΐθήματος καί μέ βά'θος στοχασμοΰ, τότε θά νιώσουμε νά γιγαντώνεται, παρά τούς ίστορικοΰς κατατρεγμούς, ή πεποί- θησή μας πρός τή μοϊρα τοΰ "Έθνους μας. Μετά τα ί'τη τοΰ Κάλβου, τοΰ Παλαμά, τοΰ Παπαδιαμάντη κ.λ.π., άξίζει επί τέλους ν άφιερώσονμε καί ?να έ'τος στόΛ' Έλ- ληΛ'ΐσμό τής Άνατσλής. Αύτό άς είναι τό 1962. Τό ςεκίνημα, την όργάνωση αυτής της πρωτο6ουλίας την περιμένομε άπό την «Ένωσιν ΣμυρναίωΛ1»» ώς τοΰ κεντρικοΰ μι- κρασιατικοΰ σωματείου, κα'θώς γράφω καί στό τελευταΐο φύλλο τής «Μικρασιατικής Ήχοΰς»· ^ξυπακοΰεται. βεβαία πώς συγχρό¬ νως την περιμένομε καί 'άςτό την «Έστίαν» αύτην, μέ τόν ύπο- δλητικόν τίτλον κιιί τίς τόσες άποτελεσιματικές δραστηριότητες· καθώς έπίσης καί άπό τα ά'λλα προσφυγικά σωματεΐα. Τό καθήκον καί μέ την έννοιαν ϊσως άκόμη μιάς άποστολής, άνήκει πρωτίστως σέ υάς τούς παλαιότερους πρόσφυγες. Έϊμα- στε εμείς κατ' ίεξοχήν σί ζωντανοί «ρορεΐς τής ·μνήμης των «Χα- νοσταλγίας ενός κόσμου μακρυσμένου, άλλά πάντα καί γι' αΰτούς προσφιλοΰς' ενός κόσμου πού 'θά τόν έξιδανικεύση πιά £τσι ή «πόσταση καί θά τοΰ προσΊίέτρι μιά ιμνστική γοητεία. "Άς άποκτήσονν, άς φροντίσουμε, έπαναλαμβάνω, εμείς νά ά- ποκτήσουν τή συνείδηση δτι άποτελοΰν κι' αύτοι, ΰστερα άπό μάς, τή συνέχεια μιάς μακροτάτης σειράς γενεών προγόνων, οί οποϊοι άγωνιΐζόμενοι στοΰς Ίστορικούς χώρους τής Ασιατικήν "■Ελλάδος καί ίδρωκοπώντας στά χωράφια καί στά άμ.τέλια, στά «ργαστήρια καί στά μαγαιζιά, μαζί μέ την επιδιώξη των μέσων γιά τή συντήρηση καί 'έ-τϋβίωσή των, καλλιεργοΰσαν συγχρό¬ νως στίς ψνοχές τ(<η· καί κάποιο ίδανικό υψηλότερο' τό ίδανικό έκεϊνο πού έκφραζόνταν συγκεκριμένα στό τέλος σάν θρησκευ- τική .τίστη καί λαχτάρα έθνική. Τό ΐδιο ίδανικό, πού δέν τό ξε- χνοΰμε, συνεκλόνισε κυριολεκτικά καί τίς δικές μας ψυχές σέ άπειρες περίπτωσις τής περασμένης ζωής μας κι' έκεΐ καί έδώ. "Αλλωστε τό Ίδανικό, ή πίστη, σ' Ινα ίδανικό αυτή μονάχα στηρίζει καί δικαιώνει την υπάρξη. "ιΕτσι, κυρίες μου καί κύριοι, άγαπητσί μου φίλοι, άς τό το- νίσω αλλη μιά φορά, ΰταν ή μνήμη των «χαμένων» μας πατρί- διον θά ζή στίς ψυχές των άπογόνων μας καί ή μελέτη των θά αποτελεί κι' αύτη μίαν άπό τίς καίριες άπασχολήσεις τής 'Ίστο- ρίας; τοΰ 'Γενονς μας, τότε καί ή ίλπίδα δέν θά λείψη, καί οί πατρίδες μας έκεΐνε: δέν 'θά μπορσΰν νά θεωρτ/θοΰν χαμένες. Τα ςτιό πέρ-α «νήκονν στήν περιοχή τοΰ πεπρωμένου καί έ- ςαρτώνται άπό την Πρόνοια πού καιθορίζει τή μοΐρα καί των άτόμων καί των λαίόν. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ €' Ή τακτοττοι'ηο-ις των ίκ δροηχμών 84 000 000 ττροκστοΛολών τού Δη¬ μοσίου ιΐς τό ΤΑΠ.Α.Π. δια την ότιό τούτου χρηιματοοοτηο-ιν τού λνγ<χ ρ,ασμού ΆττοκχτΤσστάσϊθς Άστών Προσφύγων ττρός έττίσττευσιν ίκΤελέσε ως τού ιτρογράμμστος στίγάοχως των άΜΠΓθκοταστόντων €ΐ<τέτι ιτροσ-ψύγον, θέλΐι ένίργηβή δια ·—ιρακρ—ή—ως ! άττό τού οΐκονομικού ϊτους 1962 καΐ εφεξής ττοοχ)ο-τού €Ϊ«οσι ττέντ^ τοίς έ- | κ<χτόν (25%) ίττΐ τώ/ ά—διδομένων εκάστοτε ΐΓλ£ονασμοντων τής διαχβι- ρίο-ΐως τοϋ Τ.Α.Π Α.Π. μέχρις όλο- ίτχίροϋς ίξοφλήσίως τής, ττερί ής πρό «ιιτβτι^ ττροκκίΤοΛθιλής τού Δημοσίου "Αρθρον 20. — (Παρ. 1 άρθρον τέταρτον τοΰ ί"τ* <4ρι® 4176)61 Ν. Δ.). 1. Είς τοίς Ιδιο-κτήτσς χώρων ά- διά την έίαρμογή·ν -προ-γρο:μμάτ»ν δύναται δι" οπαφάσιεως τοΰ Ύττουργοΰ Κοινω- νικής Προνοίας, ινα ανατίβηϊαι ή κτ •ϋεδόφιισις των έττ' αυτών κτια-μάτωΐ' έντθς τής τασσαμένης αυτοίς ττροβε- σ.μίσς όττότΐ οϋτοι, δικαιούνται είς την άττόληψ.ν των τίάοτίς φύοτως υ¬ λικών ικ«εχιεδαφίο-ε<ος Αί έττΐ των χώρων τούτων άπτοδΐ δειγ,μένως έγ»ατϊιθ"Ττ)μί.νσί ο'κογένει- αι κατά τόν χρόνον τής δημοσιΐώσε- ως τής πράξζως ττβρ! όπταλλοτριώσε- ως, δύνβνται να ύττοοχθοσιν €ΐς τό εκάστοτε ίφ^ρμοζόμΐ^ον ττρόγρομιμα στεγάίτεως. δι" άττοφάσεως τού Ύ- ττουργού 'Κοινονικής Προ οίας. δι' ής •οαθαρίζονται αί -πραιπταθέσεις «αί αί λοιττοί δροι διά την Τοιαύτην ύτταγο- γήν τ»ν ΐ(ς τό ττρόγραμιμα "Αρθρον 21. — (Παρ. 2 άρθρβυ τε τάρτου τού Οττ' αριβ. 4Π 76) 1961 Ν Δ.). 'Λιά Β.Λ. εκδιδομένων προχάσει 'ών Ύττουργών Οικονομ ι κων καΐ Κοι- νωνικής Προνοίας, δύνανται ινα ττρο- βλεφθωσι ί,ίδΐ'Κα μ&ρα δημοσίας άν- Ίιλήψεως, ττβριθάλψεως «αί ττροο-τ<τ- σίας των μΐ.μονωμέν<ο,ν άτάμων των &- Ίτοαλειομένων τού ύττό τού τκτρόντος ττρο·6λ£τ[θμένου εί δ ι κου προγράμματος οτεγόχτεως καί μή δυοομένων έξ Ιδί»/ νά ά/Τιμΐτωιτίσωσι, τάς βιοτικάς σύ των ανάγκας, μή εχόντων δέ τΓροοτΓΤι «ήν δημιοι*ργίας οίκογβ.ίίας. "Αρβρον 22 — (Παρ. 13 &ρθρου τετάρτου τοϋ ύττ' αριθ. 4176)1961 Ν.Δ.). Είς τούς Ιδιοκτήτας οΐκιών ί) κα- ταστημάτων αΐτινΐς θά κατεδαφισθώ- σιΛκ των Συνοιχισμών 'Άγίας Φωτει¬ νής «αί Μ:γάΛου Αλεξάνδρου τταρσχώρηκτ ι ν τής υπό τούτων λαμβανομένης εκτάσεως ιίς τό τΓΐστή,μιόν θεσσαλονίκης κα'ι την Δι- εβνή "Εκθεσιν, καΤοβάλλΐται μΐτά την ιν ή άξία τού κτίσμστος (οικίας ή καταστήματος) τής άξίας καθοριζομένη ςχατά την διαδικασίαν των διοττάξεων τού Ν Δ. 3992)1959. Τό καταβΑητέον τι-οσόν τής άξϊας τού «τίσ.ματος είς τούο έκ τώ/ Ιδιοκτητ των δι^αιοομένους στεγάσϊως, συμψη φίζεται είς την αξίαν τούτου. 'Εττί- <της οχιμψιγφίζεται καΐ τό Ίτοσόν τού χοριγγηθησομίνον δανείου δι' άνοι- κοδόμησΊν ίπτό τούτο/ οικίας έττΐ Ι¬ διόκτητον οίκοττέδου. "Αρθρον 23. — (Παρ. 3 αρθρου Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ «ΧΑΜΕΝΟΝ ΠΑΤΡ|ΔΩιΝ!» Κα'ά την τκοωΐαν τής τιαρελθού <της Κωριακής 5ην Νοεμ&ρίου εγένε¬ το όργανώβεΐοτα ύττο τής Έστίας Νέ άς Σ,μύρνης( €Ϊς την αΐϊθουσαιν αυ¬ τής ή άναμνηι—ική ΤΕλεΤή των «Χά μένον Πατρίδων» Παρέστηοχτν ό Άρ- χημανδρίτης κ. ιΒασίλειος Τζαΰλάς, ό ττ. ΎτΓθυργός «. Χρ. Σολομωνίδης, ό βονλευτής κ. ΦιΛΐπτ. Μαΰιρος ό Δή- μαρχθς Ν. Σμύρνης κ. ΓΤορ Περιιμέ- νης καΐ ττλήθοό κόσμου. Μετά τή,ν σύντομοιν είοτίγησιιν τού Προίδρου τής 'Εστίας ιΗέας Σμύρνης κ. Πάνΐυ Χαλδέζον, ώμίληοχχν καταλλήλως κ.αΐ ικκχτά σειρά1/ 6 κ. Δηιμ. Μαγκριώτης ώς βράξ. ό κ. Νϋκος Καραρας ώς Σμνρναΐος, ό κ. Νΐκος Μτ)λιώρης ώς Μΐικρασιατης, ό κ. Ηλίας Θΐοφύλα «τος ώς Πόντιος καΐ ό «. ©έμ. Ά- Αιενρόττουλος ώς ιΚωναταντινοητοιλιΤης. 'Εν συνεχεία ή καλλιτέχνις Δ)ς Νί- ιια Καλαιντζοτουλου άττήγγειιλε τό ττοιηιμα «Σμύρινη» τού κ. Στέλιου Σττεράντσα καί άττόσΐΓθοσμα άιτό την "Φλογέρα τού Βασιλιδ» τού Κωστή Π3ΐλα>μά. Στήν όλην τελΐτήν έττλαι-
σιώσΐν ή χοδωδία τής «'Εστίας» ίι
ττο την διίάθυινΌΊιν τού καθηγητού κ.
©. 'Ερμηλιού. Την όμιλίαιν τού κ.
Ν ι κου Μηλιώρη δημοσιεύομεν είς άλ¬
λην στήλην τής έφηιμερίδος ιμβς.
"^ ΠΑΠΑ ΕΥΤΥΜ
τέμτττοι» Τού ύπ-' Αριθ. 4176Μ961
Ν.Δ.).
'Ε'γ ττασαν ιτιβρίττοο-ιν αυθαιρέτου
κατο^Ίς κρατΐικού ακινήτου τελούντος
υπό την διαχείρισιν τού Υπουργείον
Κοι ί^Ίικής Προνοίας, ή αρμοδία 'Υ-
ττηρ:ο·^α δύναται άντΐ τής δννάμει Τοΰ
παρόντος ακΐ τής υπο τής ττερΐ άττο-
καταττάσεως των άστών προσφύγων
"εί Μ έ 'Κ Ναμοθοσίας, προβλεπομέ¬
νης 5 αδικασίας διοικηΤικής άττοβο
λής. ά έπιδιώ<η την διά τού όρμο- δίου Πρόεδρον Πρωτοδικών, Εξωσιν τής αύθαιρέτως έγκατεσ'ημένης οΐ- κογ_ν_ίας, διικάζοντος ιιοατά την συ- νοπτική·ν δισδμκαα-ίαν τού Ν ΙΒ'ΧΗ' *περί εξώσεως τώ/ δνστροττούντον μισδο'ών» ώς ετροποποιήθη καί I- Αρθρον 24. — (Γ1αρ. 2,5 καΐ 6 ττέιμπτοκ τού ΰιτ' άρ. 4176) 61 Ν Δ ). 1. Είς άς περίπτωσις δέν >&ρίζε-
ται ρητώς έν τώ παρόντι ή έψαρμο-
στέα διάταξις, εφαριμόζονται κατ' α¬
ναλογίαν αί διαΐάξεις τής ""ερ ίά
ποκαταστάσίως τώ; άστών ττροσίύ
γων Νομοβετίας.
2. ΑΙ λεπτομέρειαι έφαρμ<τγτς τού παρόντος ρνθμίζονται δι" οδηγιών τού 'Υπουργο ΟΚοινωνικής Προνοίας παρεχομένου δι' άποφάσεων καΐ έγ- κνκλίων αυτού. Είς τούς αΰτοΰς έατ! τής (Κοινωνι- κής Προνοίας Υπουργόν καΐ 'Ύ^ν- πουργόκ άνατίθεμεν την δη·μοσίενσιν καΐ εκτέλεσιν τού παρόντος. Άρχείφ χον Οί«. . ίΒη έκ της Μονης Αγιας Αναοταοία. Φαςμακολυτρίας (Εύξ. Πόντον)," 12. Γιά «τα δέκα Μοιισεΐα Τ; Κων)πόλεως».^ 13. Γιά «τόν άγώνα τοί 182| όπως έμφανίζεται άπό πηγάς τής έποχής». 14. Γιά " " Β ΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ (Συνέχιια έκ της 1ης —λ.) πΕρ,ιπιετειών, ό άλλοτε έπιικίνδυνος ταραιξίας Παΐτά έφτύμ, δστις είχεν άττοτοιλμήο'ει νά ικιοτΤιαλάι&η διά 2—3 ημέρας, τό Πατριαρχείον, κατά την γινωστήν £κείνηιν κρίσιιμον έίΐτΐχήν τής έκκληισίας, οπότε μόλις είχεν έπιτευ- χβή ή έκείθειν έχοιωξίς του. 'Καΐ θά έπιο-τιριαφή, σπωσδήποτε, ή ΚαφαΤια- νή είς τό ττορτρ·ιαρχεϊο·ν. θά ευρεθούν^ 6μος. &ράγε. ιμοΐΜοί όπαοοΐ τιον &- νισορρό~ον κκχΐ καθιερωμένον Παταδ έψ·τύμ, διά νο τον ικιηιδεύσοΊΐ'ν, οταν θά κλείση μετ" ολίγον τονς όφθαλιμούς Ν. Β. Ή ». ,Σίφία Δ. ΛΟΥΚΑ, τό γένος Γολ- οΐτουλου, μάΓ €χει πΌορί.σιάσει £>α έ/διαφέο:/ Ίττί,ρικό 6ι6λί3# μέ
τόν τ τλο «Μχννητίια Χ:ρόσκιοι —
Μο.;Γ/τιέ» ' Εχ;· τος ίινωτερη ιμόρ-
φΜ2- <α(ί γνήιτια 'ΕΧιληνικ,ή ψι/χή, έ ΕτκρΓϊε *εθπκ:ντρς να συλλέξη π:λ- λο,πΧά οίδΐοψέοοντο: Ίστεοικά στοι- χεϊα καΐ νά μάτ παρο.αιάση ίνα 76 σελιϊί ισύγγροΐμιμα, άποίανατίζο-ντσς ί'τοι την Μαγι'τυι'α, ίίπον ίξηιτε ιμά καί άγάπΐϊσε τότοι. Μέ 5ιηγηματι,κή Ικαι,ότητα σπάνια μέ γλαψα/οο ιίίφθΓ κιαΐ σαφτχνεια μάς |έξΐ3·τ=ριζει τίς δ αίό;ιες έΐτοχΐς τής ίστορίας τής Μαγ/Γ·σίαο, Άρχίιζον- |τας άΐτ' τή Μυ9."ιλογ!α χαΐ την 'ΕλΑη ινικιή έποχή, π:ρνδ στή Βυζαντινή καΐ Ι<ρ&άνι;ι στΓΐν Τοι/ρ<οκ:ατία, δποι> μας
'περιγααφ;ι μέ άρι<£Τή δραματικ:τητα την Γ»η των 'Ελληι «*ν κάτ-ω άπό το/ Τολι;:(|'<ο ζυγό "ΥσΤεοισ μας ίστοιρί- ζει τψτ άναλαμιτή τής χαράς τής έ- λειΓε;ιας «ατά την Έλλ,ηινικ'ι Κατο- χή γιά νά καταλτιιξΐ; ιτίια στό δράμα τού ξειρρί^/οιμου. Ή μ. Σο^ία Δ. Λΐνκά είναι μΐα Ίστορικός σπονϊαίια κιαΐ σάν γι/ναΐκια ή διήγηισή Της είναι άπολή, ρ£ζυσα κα πειοτικήι· Την ισνγχαίρομυ διότι έξιετελβσιε τό πρός αήι/ τταΤρίία της «αίβήκον καί έλπιζοιμε 6τι; ιμε τίς τττλλοτπ'λές ίδιοτηιΤΐς ποϋ εΤναι προ ι κρσμένη δέν θά σταματήσηι εως αυ¬ τού τό ιστορικόν της Εργ». Εϊμεθα £ξΌρλλου €'έ6αιοι &τρ σννεχαζοιντας θά γράφη ακόιμα κκχί αλλα πολύ ώρσι- Ύπ6 ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ίατροΰ, Καρδιολόγου τής άξίζει ϊνος μ^γό>ος ειταινος.
Τέτοιες μζρψωμέ.ες κοΐ άν«τερες γυ-
ναΐκες ϊχΐΐ γεννήσει ή Μικοά Άαί·α
ττολλές, "Ας την μιμη3οΰν Κ3Ϊ οτύτές
γραψο·νΤας κάτι γιά «α άττΐθίνατί
σοι^κ την ίστοοίαν τ:υ Έλληνιτμΐΰ
τις Πατρί&σς των,
ΔΗΜ Α-ΡΧΊΓΕΝΗΣ
Ίατρός «Ίχρδιολόγος
ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΗΥΞΗΜΕΝΗΣ
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΕΩΣ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στόν Παρνασσό
Η ΕΚΘΕΣΗ ΣΩΚΡΑΤΗΡΩΝΑ
Τό εϊπαμε πέρ,νσι, θά τό ποϋ-
με καί πάλι: Ό Σωκράτης Ρωνας
— κι' «ύτό τόν συνιστά σάν αϋτο-
δι'ινιιμο καλλιτέχνη —δέν άΦέ0ηκε
στό οεϋμα τής «προοίρυτικής»
λεγομε,νης τεχνυτροπίας πού ή πα-
ρανοική καί όιεστραμμένη ΐθιοσυ-
στασία της πέφτει στό κενό. Τό
καλλιτεχνικό αΐσθητήριο πού κο-
χλάζει μέσα του έκφράζΓται μέ
νοηματικήν ένάργεια κι' άπορρέει
άπό μιά λρπταίσθητη διαθέση,
μιά μακροχρόνι» ίΐητεία «την
I-
6έα τοΰ ώραίου καί τοϋ καλοϋ.
Οί 33 ζωγραφικοί πίνακέ; του,
πού άπό ημερών κοσμοϋν τούς
τοίχους τής Ισόγειας αιθούσας
τοϋ Παρνασσοϋ, δέν προδίδοιιν
την ίιπαγωγή σέ καμμιά «σχολή»
ή «κινημα» άλλ' άναδίνουν μίαν
ύτΡΛΡργό πνοή καί ύπογραμμί-
!οιν, τόσο μέ την έπιλογή των
τ)ρμάτι»ν οσο καί μέ την έκλεπτυ
σ(ΐίΛη έ'Ερργασία, την πρωτοτΐ'-
π α οΓνυφοσμένη μέ μικν εΰγέ-
νειιχ γραμμής πού αποτελεί τό
Ιδιαίτερο (νιακριτικό τής τεχνης
τού.
Ό πολΰτιμος χ(»ρος τής εφημε¬
ρίδος δέν ρπιτρέπει μιά ίιεΐοδικήν
άνάλυση ενός έκάστοο των έκί)ε-
μάτων κοί οί κατ ανάγκην βια-
στικές σημειώσεις ΐσο>ς άδική
σουν τα προϊόντα τοϋ χαρακτήρος
τοϋ κολλιτίχνη. "Ετσι, σταματοΰ-
μρ γιά λίγο μόνο μπροστά σέ με-
ρικά άπ' τα όημιουργήματά του
όπως έκεΐνα μέ τόν τίτλο «Εύ-
χ(ίριστη φροντίδα» μ έ την έ'ντονη
άληθοφάνεια. «Ανοίξη» μέ τό
εΰστοχο χροιματικό κοντράστ πα-
παροιινών — ι'ίαλάσσης, «Θερισμόΰ»
μέ τή φυσικότητα των άποχρώ-
σεων, «Άγιο^ΕΪτης» μέ τό άχνό
άγιογραφικό φόντο, «Καφενεδάκι»
μέ την ξεκουραστικήν ύποβολή,
όπως καί σ' Ικεΐνα δπου μέ φω-
τεινή καθαρότητα προβάλλονται
τα λουλοΰδια καί τα φροϋτα του.
'Υπάρχει στήν έκτ3εση καί ό πί-
νακας μέ τόν τίτλο «Νέα άπ' τόν
άγαπημένο της». Είναι μιά προ-
σωπογραφία πού ξε^ρεΰγει άπ' την
τυπικότητα τής «στάσης» καί
προβ^έρεται γιά ευρύτερη έρμή-
νεΐα.
Ό Ρίονας είναι ζωγράφος ολ¬
κής. Ή άξία τής τέχνης του έπέ-
συρε παλοιότερα την προσοχή τοϋ
φιλοτέχνη Βασιλέως Γεωργίου Β'
ώς καί μελών τής βασιλικής οι¬
κογενείας, οί δέ πίνακές του κο¬
σμοϋν πολλές έπίσημες αϊθουσες.
Είναι ό άϊιόλογος 2μυρνοϊος δη-
μιουργός πού κάθε χρόνο ύ,πβρ-
βάλλει τόν εαττό του γιά νά μας
παρουσιάση ίί,τι (καλύτερο.
ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΣΚΙΑΔΑΣ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΑΠΗΤΩΝ ΕΔΕΣΣΗΣ
ΑΝΝΕΤΑΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
Φέρομεν είς γνώσιν τής έκλεκτής ·πελστείας μας ότι έκθέτο-
μεν τα έξαιρετικά χαλιά μας (χεροτΐοίητα) μέ τιμές 'Εργοστασίου
■ποιότητες Σ^άριας, Σελτζούκ κα'ι Σίβσς καθώς καί κουβέρτες
φλουκάτες εΐςπλπο^ίαν συλλογήν βραβευόμενα κατ' έ'τος έν τη
Διεθνεϊ Εκθέσει θεσσαλονίκης.
Ό συνδυασμός μας καί τα σχέδιά μσς ίκσν&ποιοΰν κσί τό
τιειό δύσκολο γοΰστο
Δεχόμεθα έπισκέψεις καθ" 6λην την ημέραν κσθώς καί τάς
Κυριακάς, εορτάς καί όλες τίς ώρες.
Προσωρινή "έκθεσις άπό 5 Νοεμβριού έ'ως 25 Δεκεμβριού
1961, επί τής όδοΰ Σταδίου 65 (1ος δροφος).
Μέγαρον Σαρόγλου (Πλατεϊα Όμονίας) Τηλ. 535.205
ΚΑΡΑΚΙΟΤ
,'ΛΠΟΥΓΑΤΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
•
ΜΕ ΚΡΕΜΑ, ΜΕ ΤΥΡΙ, ΣΚΕΤΗ ΜΕ ΚΥΜΑ
ΜΕ ΣΠΑΝΑΚ1 ΚΑΙ ΚΟΥΡΟΥ-ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ
Έμμ. Μπενάκη 22 καί ΦειδΙου τηλ. 623-619
ΑΙΧΟΜΕΘΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΔΙΑ ΓΕΥΜΑΤΑ & ΠΑΡΤΥ
Εξετέλεσε 2ναν σττουίαΐο αθλο καΐ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ
ΓΕΝΙΚΗΝ ΧΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
Συμφώνως τφ ίίρθρ. 17 τού Κα-
ταστατικοϋ, «αλοϋνται τα μέλη τοΰ
Συλλόγου των Περαμίων-Κιζυιιη-
νών την 12ην Νοειμβρίου 1961 η¬
μέραν Κυριακήν καί ώραν 10 π.μ.
έν τοίς γραφείοις τοϋ Συλλόγου,
πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρΰτση
12, είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευ
σιν, μέ θέματα: 1) "Έκθεσις πε-
πραγμένων παρελθούσης χρήσεως.
2) Άπολογιοτμός διαχειρίσεως Τα-
μΓΐου, προϋπολ. γενικών έσόδων,
έξόδων κ,λπ. 3)"Εκθεσις 'Εξελεγ-
κτικής 'Επιτροπής. 4) Αρχαιρε¬
σίαι. Έν περιπτώσει μή έπιτεύ-
ξεως άπαρτίας ή Γεν. Συνέλευσις
συγκαλεΐται, «ατά το Καταστατι¬
κόν, άμέσως την επομένην Κυρια¬
κήν άνευ νεωτέρας εϊοΌποιήσεως,
όπότε θεωρηθήσιεται αυτή έν άπαρ-
τία μέ οίον,δήποτε αριθμόν παρόν-
των.
ΕΚΛΕΚΤΔ ΕΙΔΗ
Μόνον είς τό
Κατάστημα :
Ε. Ε. ΕΥΙΤΑΘΙΑΑΗ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ 27 - ΠΑΤΡΟΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ
Ί-ηλίφ. 34350
968938
ΕΝΑΥΕΣΘΕ
ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΓΟΥΙΤΟ
καί μέ τάς λογικ,ωτέρας
τιμάς
είς τό Εμπορορραφειον
ΚΩΝ. ΜΛΛΛΙΛΡΙΑΗ
Όδός Εύαγγελιστρίας 20α
τηλέφωνον 35572
Διαθέτομεν
ποικιλίαν εύροιπαϊκων
καί εγχωρίων ύφασμάτων
αρίστης ποιότητος
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛ.ΟΦΑΓΑΔΕΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΊ'ΝΙΡΛΙ ,,Η ΠΗΓΗ
ΕΛΈΥΘΕΡΙΑΔΗ
ΤΗΣ ΔΡΟΣΙΑΣ
θά πε·«βι*«ε μιά άξέχαβτη ήμέοα
"ΑΑα «α ωανν/τά παρασχενάξονται μέ τα άγνέτερα ύλιχά.
Τηλέφωνον 019273
Είς ειδικήν συγκέντρωσιν των |
άνΐΐπροσώπων -τού Τύπου, ό πρό- ι
εδρος τού Παγκοσμίου Συνεδρίου
των 'Ενώσεων Σκώλ Κλάμπς, τό
οποίον συνήλθεν είς Αθήνας άπό
4—9 Νοεμβριού 1961 κ. Φόγ·χαρτ
καί οί έκπρόσωποι γραφείων τής
Γενέυης κ. Φέρτ, τής Ρώμης κ.
Σάσσο καί τού Λονδίνου κ. Σμάρκ,
άνέπτυξαν τάς δυνατότητας αί ο¬
ποίαι ϋπάρχουν διά την αύξησιν
τής τουριστικής κινήσεως πρός
την 'Ελλάδα μετά την διαπίστω-
σιν πε|Η τής επιτυχούς οργανώσε¬
ως τής ύποδοχής αυτών.
ΟΙ ξένοι άντιπρόσωποι έτόνισαν
ότι άναπτύσσεται τώρα ενα τουρι-
στικον ρεϋμα πρός την 'Ελλάδα,
διότι οί |ένοι τουρίσται εχουν ή¬
δη κουρασθή άπό τάς άλλας χώρας
ή δέ οργάνωσις των διεβνών συγ-
κοινωνιών, '.καθώς ·><αί ή έσωτερι- κή είς την 'Ελλάδα παρέχουν την ευχέρειαν διά μίαν Ικανοποιητικήν διαμονήν των ξένων είς την χώ¬ ραν μας. Τούτο προεξοφλεϊ, ώς έ- τονίσθη, περαιτέρω ανάπτυξιν τής τουριστικής κινήσεως καΐ είς τό μέλλον, διά την οποίαν θά έργα- σθοϋν καί οί ϊδιοι, διότι άναχω- ροϋν άποκομίζοντες τάς καλυτέρας έντυπώσεις. ΤΟΜΟΣ 25ος, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1960 , ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Ξ. Κ. ΑΚΟΓλβΥ ΑΚΟΥΡΑΣΤΟΣ ό Πολύδωρος Παπαχριστοδούλου, παρουσίασε, εγκαίρως, τόν 25ο καί πολύ συν- τομα θά εχει ετοιμο τόν 26ο τόμο τοΰ άξιοσπούδαστου περιοδικοΰ συγγράμματος, πού δεκαετίες^ τώ¬ ρα μέ πολλή έπιτυχία διευθυνει· 'Επιβλητικά πάντα, μέ τό^ βαρύτι- μο έπιστημονικό ύλικδ πού θτι,σαυ- ρίζουν, οί έπάλληλοι σεβαστοι σέ δγκο τόμοι τού Θρακικοϋ Άρχεί¬ ου. "Ας ρ,ίΐομε μιά ματιά στα πεοιεχόμενα τού τόμου πού έςετά- ζομε, μέ τίς 352 σελίδες του σέ μεγάλο σχήμα: 1. Φιλαλήθους Ε ύ ■ θύφρονος: «ΑΙ τρομεραί φριιιαλεδτητες τής Άγχιάλου»· «Αύτόπτης καί αύτήκοος» ό συγ· γραφέας, μάς δίνει μία συγκλονι- στική έξιστόρηση των βανδαλΐ- σμών, των άρπαγών καΐ λεηλασΐ- ών, των βεδηλώσεων καΐ κατα- στροφικών όργίων^τών Βουλγά- ρων, γιά την έξόντοιση των ίθαγε νών Έλλήνων κατοίκκων τής 'Α- νατολικής Ρωμυλίας. Παραθέτει έ¬ πίσης καί διάφορα έπίσημα έ'γ- γραφα, στατιστικά στοιχεία των πολ?ων '.ΐ,αί των χωρίων πού δο- κίμαααν τή λαίλαπα τής βουλγα- ρικής θηριωδίας, ώς καί σχετικο βιδλιογραφικίι σημείωμα. 2. Κ. Ά θ Δ ι α μ α ν τ η: «Α'. ΟΙ Θράκες είς την υπηρεσί¬ αν τής Πατρίδος» καΐ «Β'. Σωτή- ριο; Άντωνίου, εμπορος έκ Φιλιπ πουπόλεως,εύεργέτης τοΰ εθνους». Έκ9έτει την προσφορά και τίς θυ¬ σίας των Θρακών γιά την άποτί- να|η τοϋ ξενικοΰ ζυγοϋ : κληρι- κών, δασκάλων, προυχόντων, έμ- πό^ροιν, πού πολλοί κατηγ,ήθηκαν στη Φιλικη Έταιρεία, καθώς καί ένό.-ΐλων άκόμη τής ύπαίθρου καί ΗΥΞΗΘΗ ΚΑΤΑ Ι2%' ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΝ Η ΒΊΌιΜΗΐΧΑ'Ν/ΙΚΗ ΠΑΡΑιΓΩΓΗ «ΥΞΗΜΒΝΑΙ ιΚΑΙΙ Α| ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΙΣ Οί δΐϊκΤίς βιοιμηχανικής τταραγω γής τούς άττοίους κ.ατα,ρτίζει ό Σύν- δεσμος Βιομηχάνων ΐσ-ημείωσαν σνο- δον τόν -ΐκχρ'ειλβόντα Αΰγαυστοιν τόσ-οιν ϊναντι τού άμέτως ττρΌηγοιημένιΒυ ^η- νός Ιουλίου &σαν κα ίνοντι τοθ άν τιοτοίχων ιμηι.ός Αύγοϋστοκ τοθ 1960 Ειδικώτερον ό &είικ>Της τής καθαρας
βιοιμηχανικής τταοοτγωγής δκχμ^ρφω
θϋΐς μέ βάσιν τό 1939, είς τα έττϊ
ττεδον Ίαν 226 μονάδων τ«χρ.!>ΐίσιόζε
ανο&ον ιοατά ΤΌ μέν έναντι τοΰ Ι¬
ουλίου έ Ιε κα'ι «ατά 5,6% δναντι τοΰ
Αι-γ<:6ο-του 1960, ό δέ γενιχός δίί κΤης ττΣιρ-ιλαμβαινιθιμένου κα ΐτοθ ήλε- κτρικοΰ ανελθών ΐ(ο 289,5 μονάδβς [ΤΓαρουσιάζει ομοίως δνοδον κβτά 1. 5°ο «αί 7.3% άντιατοίχοος Ενοτντ, χύ,ν σΐ'τών σογικι ομένων μ ην ών Ειδικώς ό &ϊίκτης τής κλω σΤουφαντ ο«ρ γι κή ς ΐΓθΓροτγωγής άνήλβε κστά 7% ιτερίΐπο». έναντι αμφοτέρων των ώς άνω μη- νών. ι Έξ άλλου ή άττασχόληισι ς ττροσω- ττΐικο Οεί ςτάς 570 δΐομηχοονίας, τάς όττοίας ΐΓαρσκο·λο«>9εϊ άττό τού 1950
ό ΣΟνδεκημος Βιομηχάνω/ αί ιτροσλή
ψεις ίτττερέβηιορσν τάς άιτο,λύο-ΐις κα¬
τά 291 έϊτοιμα. Κατά τόν αυτόν μήνα
τοθ 1960 ή αύξησις τής άττασ-χο,λή-
σεως £Ϊς τάς έν λόγω έττιχί ι ρήσεις
άνήρχϊΤο £!ς 464 ότΓ'οιμα «αί τοθ
1959 είς 417.
ΣΥΛΑΟΠΙΙΚΙΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ιΕΡ'ΓΑΣΊ'ΑΙΣ ΔΙΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΜιΑΤΛ
ΤΩΝ ΠΟΝιΤΟΠΟΡΛΝ ΑΙΛιΙΕΥΤΙΧΟΝ'
Ώς ττληροιφορούμιεθα την τηροσεχή
έδδομάδα ττρόκιειται νά <τυγιορβτΓ»8ή σύσκεψις ιμέ ονμιμετοχήκ των ττλοιθτ κτητών των έλιληνιικώ/ οκάδων-ττον- ό άλί ηώ τω έλιληνιικώ/ οκάδων- τθττόροιι άλιιείας και έκ,ττροσώττων τώιν ναυτικών ιόργανώσϊων, ττρθικΐιμόνου νά μελετηθή τό θέμα τής ΐ»ττογιρσψή<; σνλ λογΐικής ονμβάσεως έργαατίας καΐ διά τα ΐΓλη,ρόματα των ίΐτοι. τοΊτάρων άλι- ευτικών τα ο—οϊσ στ.ε,ρούντσι ύ της· ΠΙΌΤΙΜΑΤΕ ΤΑ ΧΑ»·ΤΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ «ΕΛΕΦΑΝΤ» Γλβοβρ, Ντοοιέ, τετ#όΛι κ«ί Α*ιοματα» ποικίλα διαφόρων
που άξίζει νά μνημονευτοΰν:
1. Γιά «έλλειψιν χώρου στά
>υρκικα νεκροταφεΐα τής Πό-
ις».
2. Γιά «την έξ Έλλήνων κατα-
νωΥΐν τοΰάρχιτέ«τονος Σινάν».
3. Για τό «τί άπέμεΐνε άπό την
περιουσια καί όργάνωση τού Έλ-
ληνισμοΰ έν Κων)πόλει».
Ευξεινον»:^5 άνασΧα*ά« ** «ν
5. Γιά «Ινα Ιστορικόν έγνοα-
Φόν», π0υ άφορά την προσπαΥθ1α
για αποκατασταση στήν Έλλάδα
600 οικογενειών άπό τή Στενήμα.
χο μετα τοί., *ιωνμου? τοΰ ,^6ί
.ολογικά εύρήματα
συγγραφέα» καί «καθ1
Λ
ΣΥΝΤΟΜΟΣ πρ^όλογος,
Διεύθυνση, σημειωνει, μέ την Ίι
δοση τοΰ 25ου τόμου, τό σταθμί,
τοΰ περιοδικοϋ συγγράμματος, ,ιοΐ
τιμήθηκε μέ τό Βραβείο τής Άχα
δημίας Αθηνών τό 1939, μέ
βραβείο Ζάππα (1948) τής «Έ
ταιρείας πρός ενίσχυσιν των 'Β
ληνικών Σπουδών» χαί τής «Ακ
6νοΰς Έπιτροπής Λαϊκών Τφβι|
καί Παραδόσεων» τού Ο.Η.Ε.
Λ
ΕΚΤΑΘΗΚΑ'ΜΕ λιγάχι, μί
σκοπό νά δώσουμε μίαν άμ
είκόνα γιά την ποσότητα καί
ποιότητα τής άτίμητης ϋλης
περιέχουν καί δλες οί έχδόοί]
τού «Άρχείου» καί πού κοταξιβ|
θηκαν την πανελλήνια «αί τη ί
θνη πανηγυρική αναγνωρίση.
"Έχεις ετσι μπροστά σοτι, έι}
γνώστη, —έστω καί μέ τή ?»
τασία σου— τούς 25 όγκώδεις ι
μους. Σΐ'λλογίζεσαι καί τα 91
νάτυπα, μονογραφίες καί λοαο
μοσΐεύματα γενικά, πού καΐό ι
λιάδες εχουν διανειιηθεϊ γιά
διαφωτίση τοϋ κοινοΰ πάνω
εργο^ τού «Άρχείου» καί γιό .,.
έπιμόφρωσή του. Σκέφτεσοι τόι
πίμοχδο έργο πού πραγματοποίψ
ή «Έταιρεία Θρακικών Μβλϊτών
μέ τόν ένθεο ζήλο καί μί ΐό σνί'
δοτο πάθος τοΰ Δ)ντή τού περΐι
δικοΰ. Άναλογίζεσαι τα τίράοτι
οίκονομικά μέσα πού χρειάστηκι
οί έκδόσεις αϋτές σέ περΐστόιΐίΐ
συνηθως χαλεπές μέ γλίσχρες 4
τικές χορηγίες. Θυμάίαι τίς γη'
ναϊες ένισχύσεις τής Πολίτη
καί σέ κυνηγετικά άκόμα σωματη|
μέ έ<ατοσταριές χιλιάδες ί κοί εύλογα όναστατώνείαι. Κοντά σ' αΰτά σέ άγγίζη - ■ιάποια άπογσήτευση, Βταν διαΐ- ζεις στόν πρόλογο: «Δυστ«ΐώ{ πλούσιοί μας Θράκες άδιαφορ γιά τό έργο... Φοβοϋμοι ότι Θράχρς σχεδόν είς την όλόηι) τους θά μείνουν άδιάφοροΐ, όω πάντοτε καί τώρα». Ζ;3ταίνεοι ώστόσο καί άναφτερώνεσαι μίί μακροΒυμία καί την πίατη τού , λωτή Δ)ντή τού πΕριοδικον: «' Θεός άς βοηθήση τό έργον μ«ί _ "Ομως, ναιρός έ.τιτέλοι; ε!« ν' άνανήψ?ι καί τό Κςάτο;. Ν άπό κ ο μ μ α τ ι κ ό νσ γί* Κ ρ ά τ ο ς Έ λ λ η ν ι κ ό. συναίσ9ηση τής αποστολήν χ«ΐΐ Ιστορικής ευθυνής των Κυ3ερΊ των άπέναντι των έ3' ιών μηλίων πού κινδυνεύουν νά στοϋν μαζί μέ τούς φορεί; τ* Μά χαί οί Ώνάσηδε; ;:αί οί Ν«| χοι καί οί Λιβανοί ;:αί ο'. Ι.» μεγιστάνες τού πλούτον άς Λ τιστοίν καί άς μάθοιν νά χό» καλη χρήση τού «κοινωνΐ;.ού ί τουργήαατος» πού πρέπει ν' ά τελεϊ τό χρήμα. Καί ό λαός συνηδίσει νά ένισχύει, εαιοι "έ τό συμβολικόν όδολό τή; χί εργα πνευματικά παρόμοπ. « σ.ίοπό τους έχουν τάξει νά Λ σώσουν καί ν' άναβκόσονν τί; μιουργίες τίς δικε'ς τού, τίς Μ οοσεις των προγόνωι' τον. τόν ϊδιο τόν έλληνικό του. Ό θεός νά τούς λους!... Ξ. Κ. ΑΚΌΓΛΟΥΣ ΧΛΡΑΑ. Ν. ΚΟΣΤΑνΤΟΓΟΪ'ΟΙ ΛΙΚΗΓΟΙ' >Σ
Ίερεμίου Πητρκίρχον -< τηλ. (!(ί 7!«5 'λποθέσπς: Ά'θζηι"11 των /μήςκ,,ν των Γερμ' "οΕημιΛορον των έν Ανι'τι.ιΐ^ μ ιών έλλήνων νπηκ· ·■ ν τιιί' παγκοσμίου πολεικιΐ' Κ'«ί ΥΓ1' τρρον ύΓοΟέσπα τηι ιϊιοΐΗ'1 (*αγ«ιγών, κοινής «·,< ρίο. "''' νομιών κλπ ). ΠΩΛΕΙΤΑ! Τ·:ΐΣ γΏΛΩΝΑΜ - ^ ^ραχ. Ήροκλείτου Ι κα' ^ νος όπόγειον δισμΌΐεμ0· _, νουργοϋς καταστάι εως, Η[» λον Οπνοδωμάτιτν, πλήρΕΊ *~ τρόν, έσωτερικές Ν Υκάζι, ανευ κοιντχ μαινόμενον 6ωρε.όν ι «ράκης». Γιά δραχ. 1ΟΟΟ μηνιαίο. ϋλη ί ρίαι κοι ετησκίθΜ κο&Ί·" Μ;ι% ' Ι 6—8. τηλεφ. 6Ϊ7 09, 7- 10 Γι' -ογε'ίου δ πυρ». 11' *-ι "ι ϊ.. · Χά «εύοισκόμενα έν τφ ! Ι----------------- τού ύ- ΠΩΛΕΠΑΙ _____._. *>γοον σιάν είς έξσιρετικΐτν τψΓν
. ΚαΐθίσΓ ΓΠη,-,ΓϊΛΓ,η ί(Γ Τ*