196201
Αριθμός τεύχους
1923
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 41
Ημερομηνία Έκδοσης
24/12/1967
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
*ι,κί·λαία "Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρτν*
ΤΚΌΕΗΛΤ1ΟΝ
ΙΝΤΕΒΝΛΤΙΟΝΑΙ,Ε
(,οΙλΡγ'"·"·0^1-101*·1!11"
ΛΙΙΘΝΙΠ ΟΜΟΙΠΟΝΛΙ*
ΓΙΠΟΜνΟΊ ΙΥΠΟΪ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒηθΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κυριακή 24 Δεκεμβριού 1967 Γιμή φθλλου δρχ. 1.50
"..ΟΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ, ΕΝ
ΑΙΘΡΟΠΟΙΣ Ε Υ Α Ο ΚΙΛ
Έτος 4ΐΜν - Αριθ. φύλ. 1923
Διευθυντής-Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΜΔΗΣ
Γοαφεΐα : Όδός Νίκης 25 - Αθηναι - Τηλ. 229.708
Έδπμοσιεύθησαν είς την οττΊ
λην αυτήν, κατά τό παρελθόν,
αί κατωτέρω γραμμα., αί οποί¬
αι κα'ι σήμερον είναι έπικα'ροι,
κατόπιν έλαφράς τροποποιήσε¬
ως κα'ι συμπληρώσεώς των.
Ή Χριστιανική Ανθρωπότης
έορτάζει την χιλιοοτήν ένεα<ο οΊοστην έξηκοστήν έθδόμην έ. πέτειον τής γεννήσεως 'Εκε', νού, τού όποίου π ενανθρώ-ΐι. οις ύπήρζεν ή χαραυγή καί προάγγελος τής Θρησκείας τοϋ ΝαζωραΙου καϊ π ύπόσχεσις <αί προσμονή είς την κατάλυσιν τού Κράτους τού Σκότους... Τό πλήρωμα τού χρόνου έιέ στη την εποχήν, κατά την όποι αν Λ κοσμοκράτειρα Ρωμη εύρί σκετο είς τόν κολοφώνα τής δό ξας καί τής δυνάμεώς της μέ σύμβολον τόν Ζόφον τής κτη- νώδους Δουλείας καϊ τής άδι. στάκτου Βιας καϊ παραοτάΓας τούς άγέλαστους καϊ σκληρούς θεούς, των οποίων ή λατρεια <στέτεινε είς τόν «πριαηισ- μόν» καϊ τό αΐμα... Τό γλυκύ καϊ χαρωπόν Έ<. ληνικόν φώς μέ τόν άσύλλη- πτόν τού πολιτισμόν, την άφθα. στόν τού Φιλοσοφίαν καϊ την ά νεπανάληπτόν τού Τέχνην, εΐ. χε σβύσει" ή «παγά λαλέουσα» είχε πλέον οτειρεύσει. Ό "φοϊ. 6ος» δέν εΐχε πλέον «καλύ- βην» είς τόν τόπον και ό Κό· σμος έθυθιζετο ολοέν περισαό τερον είς τόν θόρβορον τής δι αφθοράς, είς τόέρεθος τής 6αρ βαρότητος καΐ τό θάραθρον τής αθλιότητος., ι Ή ανθρωπίνη άζία είχεν έκ. μηδενισθή' ή ανθρωπίνη άξιο. πρέπεια καϊ τιμή είχον κατα¬ στή έννοιαι άνύπαρκτοι κα'ι άχρηστοι' τό σαρκίον τοϋ 'Αν. θρώπου, είτε δούλου, είτε άπε λευθέρου, είτε καϊ έλευθέρου άκόμη, έζετιμάτο εύθηνότεοον άπό έκείνο τοϋ άλόγου ζώου καί ή διάθεσις τού ώς τροιρής είς τα Ιχθυοτροφεΐα καϊ ώς β·>
ράς των άγρίων θηριων είς τα
Ιπποδρόμια κα'ι τάς παλαίστρας
εθεωρείτο πλέον συμφέρουσα
όπό εκείνην τοΰ κτήνους, τού
οποίον τό κόστος ήτο άσυγ<ρί τως ακριβώτερον... Ή χρησιμοποίησις ώς φωτ1.- σπκών σωμάτων ζώντων άνθρω πινων... σωμάτων έμβυθισμέ. νων προηγουμένως, διά τό... είφλεκτότερον, είς σκάφας πλήρεις πίσσης, διά νά φωτίζω σι τάς όργιώδεις γαστριμαργι. κάς καί άφροδΐσίους κρεπάλας των άρχόντων, χωρίς νά έκΛα μβάνεται ώς ύπερθάλλουσα ηο λυτέλεια, έκρίνετο, ούχ ήττον ώς ένδειξις λεπτεπιλέπτου αΐ. οθητικής, καϊ ή συοτοιχια έ. σταυρωμένων άνθρώπων, ώς μια άπό τάς πλέον καλαΐσθή. τους τρισδιαστάτους εΐκόνας... Ή ζωή, ή τιμή καϊ ή περΐου- σία τοΰ Άνθρώπου, είχον απο¬ βή αθυρμα είς χείρας των οΐων δήποτε Ισχυρών καϊ ή πεν!α. ή καταφρόνια καί έξαθλΐωσις -ό μόνιμον... προνόμιον των τα¬ πεινήν οί όποΐοι καθισταντο «μοριτούρι» — μελλοθάνατοι,— <αθ' οιανδήποτε στιγμήν τής ημέρας ή νυκτός, είς τό σκαι. ον πνεϋμα έξαχρειωμέ νού ΠραΙτωρος καϊ των έκφαυλισμέ νων Πραιτωριανών τού, μέ υπο¬ χρέωσιν κα'ι νά τόν ή νά τσύς χαιρετωσι... Ήτο ή άπαισια καΐ άνόσιος Λ έποχή, καθ" ήν ό άνθρωπος εθεωρείτο «ρες» — πράγμα — Λ κάτι ολιγώτερον : «νουλλι. ους ρες» - μηδενικόν πρδγμα. ■ * Α Καϊ ήλθεν έκείνος διά νά δι ακηρύζη: Δέν ύπάρχουν δου- λοι' οϋτε Εβραϊοι, ή "Ελληνες Λ Ρωμαίοι — ώς διάκρισις ιρυλε τιβΊ, κοινωνική καϊ ταζική. Ό 'Άνθρωπος δέν είναι άλογον »· κτήνος. Ό άνθρωπος, είναι Οεϊ όν Πλάσμα, θείον Δημιουργή, μα, θεια Όντότης. Ό 'Άνθρω ιος — δλοι οί "Ανθρωποι, ανε¬ ξαρτήτως φυλής, γένους καί τάξεως είναι ϊσοι κα'ι μέ ίσα δικαιώματα ενώπιον τοϋ Θεοΰ — τοθ Δημιουργοϋ Πατρός των των άρχόντων καΐ των συνα. θρώπων των, τής Κοινωνίας - αξιοί σεθασμοϋ τιμής καΐ Αντι¬ λήψεως, κατά τήν θείαν των προέλευσιν. Καΐ ήλθεν Έκείνος διά νά δι δάξη: Τήν Αγάπην, την Άλλη λεγγύην καΐ την Άγαθοεργί. αν... Ύπερεξηκόντισε τό κήρυ γμα του' τήν θεωρίαν τοϋ κο. ρυφαίου φιλοσόφου τής αρχαι¬ ότητος Σωκράτους είς πολιτι- στικήν άνθρωπιάν. Ό τελευταί ος μόνον άρνητικός: «Ό ού μι σείς ετέρω μή ποιήοης»" ένώ ό πρώτος προτρέπει καΐ θετικως: «Άγάπα τόν πλησίον σου ως Σεαυτόν·". Καί: «"Αν σέ ραπι. ση κανεΐς είς τήν δεξιάν πα- ρειάν, δχι μόνον νά μή τοϋ άν ταποδώσης τό ράπισμα άλλά καΐ νά τού στρέψης καί τήν ά. ριστεράν»... Καί : Εάν έχης δύο χιτώνας νά δώσης τόν ίνα είς τόν μή εχοντα»... Καΐ υπήρξεν ή Ζωή τού, ή Δι δασκαλία καΐ ή Θυσία τού, σε λαγίζον παράδειγμα, άπόγειος αίνος καΐ θεία προτροπή πρός την Αγάπην... (Λέγει διά τοΰ Αποστόλου τού Παύλου : «Καΐ εάν την γλώσσαν των Άγγέλων λαλω, Αγάπην δέ δέν έχω, δέν εί. μαι παρά ένα κύμβαλον άλα. λάζον»...). * * * ****** Ός ήτο φυσικόν, αί επανα¬ στατικαί αύται — διά τήν επο¬ χήν — αρχαί, κατέστησαν έ- κτός έαυτοϋ τό Ρωμαϊκόν Θη¬ ρίον, τό οποίον ορθώς διέβλε. πε, ότι δι' αυτών ύπενομεύετο ή ίσχύς τού. Καί, ώς επόμενον άπεδύθη είς άνευ προηγουμέ. νού διώξεις κατά τοϋ Χριστια νισμοϋ καί των χριστιανών: Μέ ποταμούς αϊματος, δόση σταυ ρών καί κολάσεις πυρός. "Επε σαν κατά μυριάδας οί Χριστα νοί — ένατενίζοντες την Β=οι λειαν των Ούρανών — πλήν ό Χρισπανισμός δέν έκάμφθη ώς θρησκεία. Καΐ δχι μόνον δέν έκάμφθη άλλά καΐ έθριάμθευ. σε καί έπεκράτησεν άνά τάς πέντε Ήπειρους... * Α * ****** Έθριάμθευσεν καΐ έπεκρά¬ τησεν ώς θρησκεία ό Χριστ;α. νισμός. Έθριάμβευσεν ομως καΐ επεκράτησε, κατά τόν αυ¬ τόν βαθμόν καΐ τήν αυτήν άνα λογίαν, ώς Άρχική Ίδέα, ως Βασική Ίδεολογία Άγάππς, Αλληλεγγύης καί Άγαθοεργί- ας; Ύπάρχουν οί φρονούντες —κα! ϊσως δέν έχουν άδικον — δτι μέ τήν πάροδον των αΐώνω^ ό Χριστιανισμός ένετοπίσθη ολο έν περισσότερον είς μίαν στε'ι ραν τυπολατρείαν, καΐ άπελιθώ θη είς μίαν άγονον δογματο. λογίαν, μέ άποστεωτικάς διε>>έ
ξεις καΐ άσκόπους έριδος με
άδελφών Έκκλησιών καί όμοδό
ξων — εστίν ότε — θρηοκευτΐ-
κών κλάδων, παντελώς ξένας,
άντικειμένας καΐ άσυμβιθάσ-
τους πρός τάς βασικάς Αρ¬
χάς, τό ούσιαστικόν Πνεύμσ
καΐ τάς κατευθυντηρίους Ίδέ.
ας τοϋ Ίδρυτοϋ τού, απομα¬
κρυνθείς άπό τήν γόνιμον Α
γαθοπραξίαν καΐ δτι μόνον μέ
τήν επάνοδον τού είς την πρω
ταρχικήν Ιδεολογίαν τής Ά.}
γάπης, Αλληλεγγύης καΐ Άγα
θοεργιας θά επιτευχθή: «Καϊ
επί γής ΕΙρήνη, έν Άνθρώ.
ποις Ευδοκία...».
ΜΑΚ - ΣΙΝ.
Χριστουγεννιάτικη ποίηση
Κι/ εΐπε ό Βοβκός
Τού ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ
Μέ δέρναν οί άμαρτίες 6πως ή μπόρα
τα πέλαγο. Άργοβάδιστα γιά τουτο
τα 8Λματά μου τάσερνα, την ύρα
πού τ' άστρο μέ ώδηγοϋσε μέ τόν πλοϋτο
τής λάμψης τού, σέ τούτη τή σητιλιά.
Μέ δέρναν οί άμαρτίες. Δέν έχω θέση
δώ μέσα. Είναι τα ροΰχα μου παλιά.
Μά έσένα βολετό νά σε χωρέση
πώς στάθηκε ένας στάθλος ποΰ εΐσαι άπέραντος;
Έδώ πώς ήρθες; Ποιές οϋράνιες θύρες
άνοιξανε καί οώς Έσύ άθασίλευτο
κατέβηκες στή Σπηλιά καί σάρκα έπήρες;
Κοιτάω καί δέ χορταίνω. Τόσο κλτίνω
στή φάτνη νά συρθώ πούσ' έχουν βάλει
μέσ' στό χειμώνα αυιό σάν σέ άνθογυάλι
νιόθέριστο λουλούδι όλάσηρο κρίνο.
Μά λείπει μου τό θάρρος καί ή όφοθΐά
γλυκό Παιδάκι όλόχαρο. Κι ώς τόσο
πώς ήθελα ναρθώ καί νά σοθ στρώσω
έτούτη τή σγουρόμαλλη προβια
νά ζεσταθής.........
Σπουργίτης τιτιβίζεις
στά ζωντανά, πού άπλώνεις καί τ' αγγίζεις
στή φάτνη Σου σκυμμένα. Κι ή Μαννοώλα Σου
χλωμή άπ' τούς πόνους πλά^· Σου κουρασμένη,
χαμογελά κοιτώντας Σε. Τό χέρι Σου
χα,Φεύοντας τόν ϋπνο πεμιμένει
τα μάτια νά Σοΰ κλείση. ΤΙ τα 'βρέφη
τρσνεύουν μέ τόν ϋπνο, πού τα θρέφει
καί καλληκάρια γινονται ώς άπάνου
όλόϊσα δπως τα κέδρη τοΰ λιβάνου.
Τή χαρή δός μου Κύριε νά Σέ κράζω
μιά μερά... Καί μακραίνοντας ν" άφήυω
μέ Σέ τή Βηθλεέμ τόπους ν' άλλάξω
μικρούς φτωχούς σάν τούτη τήσπηλιά,
καί στήν Ίεμουσαλήμ νά Σέ όδηγήσω
τα εύγενικά της πλήθη τα παλιά
νά Ιδής, τούς θησαυρούς των πώς σνορπάνε...
Μά ξέστοχα μιλώ... Καί πώς ό νοΰς μου
φαντάστηκε... Πολλές φορές ώς θέλος
ξεφεύγει ό λόγος... Φώτιζε. Καί κάνε
καθάρια νδναι ή σκέι,κη μου καί μέσα μου
θεμέλιωσε τό νόημα κάποιας πίστης,
τής ξήσης μου καλό νά είναι τό τέλος.
Στή ρόδινη άκοή Σου άχνό νανούρισμα
των Χερουβΐμ τό «Δόξα έν υψίστης».
Μικρούλι άργά είναι τώρα.
Άργά είναι. Κι" ή Μαννούλα Σου νυστάζει
Κι άς μή σοΰ φέρη τ' δνειρο τ' άνέκφραστα
μαρτύρια των σταυρών, πυϋ ή άμετρή σου
άγάπη γιά τόν κόσμο, Σοϋ έτοιμάζει...
Ή Άγάπη, τό ύψιστον άγαθόν
Άπό την ώμορφη νύμφη τής Ίωνίας.
ΧΡΙΣΪΟΥΓΓΕΝΙΑΤΙΚΕΣΑΝΑΜΝΗΙΕΙΣ
Τής σννεργάτιδος μας κ. ΝΙΚ.
Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Χριστούγεννα! Ή "Αγια μερά
φτάνει. πού ήρθε 6 Μεσσίας γιά
νά σώση την άνθρωττότητα!
Ποιανοΰ καρδιά ΜικρασιάτΓ, δέν
πάλλει στό πλησίασμα τής άγιας
αυτής μέρας;
Ποίος Σμυρνηός καί ττοιά Νενέ,
άν ΰπάρχει άκόμη δέν ζωντανεύει
μττροστά της τα ττερασμένα μέγα
λεΤα τής ώμορψΓκ; Πατρίδος μας;
Τσοί φούρνοι πού, ήμος[κο6ολούσα
νέ ότΓΓτά φοινίκια καί άττό τή πικάν-
τικη μυρωδιά τού διάνου ποΰ ήψη-
νούντανε μέ τσοί κοκκινιστές ττατέ-
τεζ. τή φούργια πού εϊχανε ή νοι-
κοκυρές νά παστρεύουν τα σττίτια
τους ή νά τα στολίζουν μ' δτι ττειό
ώμορφο εϊχανε, οί κομψές κυρίες
νά μπαινοδγαίνουνε στοΰ Ξενό-
πουλου. τού φραγκομαχαλά γιά
νά ψουνίσουν τσοί ρόμπες τους
ττού θά ηδάζανε την δγια αύτη,
Νύχτα. πού μέ τήν ώμορφιά τση ή
κάθε μιά καί τή φρεσκάδα τση θδ-
δινε χαρά καί σ' οδλη τση τή φα-
μίλια, κι' ό άντρας τση πόσο τή
καμάρωνε: «γκιουζελίμ, κοκκόνα
μου, είσαι τό φιόρι τοΰ σττιτιοΰ
μου». τσηλεγε κι' έκείνη μέ τα
γλυχό τση χαμόγελο τού χάριζε
τήν ευτυχία.
Κι' οθλα αύτά κα! πολλά άλλα.
άξ£χα<τΐα γιά μάς, σδύσανε. περά- σανε κα! ξεχαστήκανε ΐσως μέ τό περασμσ τοθ χρόνου.· κι' δμως άς τό όμολογήσωμε δλοι. δσοι ζήσανε έκεΐ κα! γοντάρανε τα μεγαλεΤα τως κι' δσοι δέν ζήσαμε καί δέν γον τάραμε τίς χαρές της άφοθ φύγα με παιδία άπό κεΐ. δτι νοσταλγοθ με τήν άξένοιαστη ζ«ή της. τα μπε ρικέτια τως την ώμορφιά τως -. κι' δτι ή ψνχή μας εΤναι γιά πάντα δοσμένη στή γη ποΰ γεννηθήκαμε. Θαρθοκν κι' άλλσ Χριστούγεννα κι' αΛλα, κι' εμείς θά δακρύζωμε ττάντα... θά νοσταλγοθμε τα Χρι¬ στούγεννα τής Σμύρνης μας ποΰ δέν θά τα ξαναβροΰμε πειά! !. . τα φοινίκια μας δέν θά μυρίζουνε πειά στά σοκάκια μας μέ τό ντου- σεμέ κι' ό διάνος θά μείνη άξέχα στος γιά μάς Ι Σμύρνη μας, ττόσο σ' άγαπάμε πόσο σέ νοσταλγοθμε κα! πόσο ττειό πολύ πονοΰμε δταν φτάνουν . οί άγιες μέρες τ^ς ρωμιοσύνης μας. τότε ή ψυχή μας σοϋ δίνεται | άλότελα καί ζοΰμε νοερώς μαζύ σου ώμορφες κα! άξέχαστες στιγμές | γλυκειά μας Σμύρνη, άστέρι τής Ι Ίωνίας. ζεΤς γιά μάς κα! θά ζής αίώνια γιά νά φωτίζης κα! τό δρό μο των άπογόνων μας! ΝΙΚ. Κ· ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΣΜΥΡΝΑΊΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ Τού κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ 'Έργο φιλανθρωπΐας καί συμ σμένους άδελψοΰς τα Χριστοό- πόνοιας είναι, Ιδιαιτέρα τίς π. γεννα καί τό Πάσχα». Έπίοπς δύο δημογέροντες τής Κοινότητος Σμύρνης άνέ. λαθαν την υποχρεωθή νά εηι- μέρες των Χριστουγέννων κα'ι των μεγάλων έορτών τής Χρι. στιανοσύνης. δχι μόνον ή οϊκο. νομική ενισχύση των άναξιοντα σκέπτωνται τακτικά τούς όμο. θούντων, άλλά καί ή ή&ική μας γενεΐς φυλακισμένους, νά τοος ουμπαράσταση, άκόμη καί πρός έκείνους, ποϋ λόγιρ Γών παραπτωμάτων των ευρίσκον¬ ται στίς φυλακές. ' Αιΐτός οθτος ό Κύριος ϋπο. δειιο/ύει τή φιλανθρωπική αυτή εκδηλώση τονζοντας «έν ν ο. λακή ήμην καί έπισκέψασθε με», έννοώντας ότι πρέπει νά δεικνύομε συμπάθειαν καί οΐ. κτον καί πρός αύτούς, ποϋ ό Νόμος, δίκαια, βεβαία, έτιμώ- ρησε. ' παραμυθοϋν καί νά τούς χο. ρηγοΰν βοηθήματα. Στά 1877 συοτήθηκε στή Σμύρ νη τό «Ταμείον των ΠτωχΟν», στό όποϊο εδόθη τό δικαίωμα νά περιφέρει σέ δλους τοθς σμυρναίκούς ναούς Ιδιο δίοκο ρού ώνομάσθη «δίσκος των »υ λακισμένων)). Μέ τα συγχεν. τρούμενα χρήματα άπεφυλάκι. ζε κρατουμένους διά κρέπ. ΚαΙ πολλοί Σμυρναίοι τα Χριστού- Υ<τννα καί Πάσχα έπισκεπτον. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΑΟΣ-ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ Β' Έπιστρέφων ό Θεός Άπόλ. λων οΊ'καδε, εισήλθεν έη;οή- μως είς Δελφοϋς καί Ιδρυσεν έκεϊ τό έπώνυμον Μαντείον, παρά τήν λαλέουσαν πηγήν καί τήν μάντιδα Δάφνην. Ός δέ ανωτέρω αναφέρομεν ό Πυ. θαγόρας εθεωρείτο ή ένοάρκοο οις τού Απόλλωνος. Δικαιως λοιπόν άναφέρει ό μαθητής τού Πορφύριος 6η ό Πυθαγόρας, δέν ήτο άνορω. πος, άλλά ένα δαιμόνιο μετα. ξύ θεοϋ καί άνθρώπου. Ό ήμιθεος Πυθαγόρας έδί. δασκεν δτι μετά τήν πρός τόν Θεόν αγάπην μας έρχεται ο αζ βασμός καΐ ή άγάπη πρός τους γονείς μας καΐ έν συνεχεία πρός τούς στενούς συγγενείς μας. «Νά τιμάς καΐ ν' άγαπάς τα γονικά σου καΐ αύτούς τούς συγγενεϊς σου» παραγγελλει. Ό άνθρωπος συνεχΐζει, ό Πυ θαγόρας, μή ών έλεύθερος νά έκλέξη τούς γονεϊς τού, όφε:. λει νά τούς σέθεται κα'ι νά τούς θοηθή, οιονδήποτε καί άν είναι καΐ νά μην τούς λυπή ποτέ, μά ποτέ, καί άν άκόμη υποτεθή δτι τόν ήδίκησαν, δι¬ ότι ή εύχή των γονέων θά τόν όδηγοϋν είς τόν δρόμον τής κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ Ιδίαν σχολήν είς Αϊγυπον μέ τόν Πυθαγόραν. «...Τίμα τόν πατέρα σου καΐ τήν μήτερα σου...». Ή έντολή αυτή καίτοι είναι ή 4η είς τόν δεκάλογον γοο Μωϋσέως θεωρεϊται ή σπουδαι. οτέρα έξ δλων κατά τούς Μυ. στας. Παραθέτω μερικά έκ των έν. τολών τοϋ Πυθαγόρα έμμετρα: Κοιλιόδουλος μην είσαι. Νά κρατάς τόν εαυτόν σου ατη λαννεΐα καΐ στόν ϋπνο καΐ πρό πάντων στό θυμό σου. —Τό αΐσχρόν ποτέ μην κά¬ μης, ούτε μόνος οϋτε μδΛΝον καΐ νά ντρέπεσαι στόν κόσμο, γιά τόν έαυτό σου μάλλον. Εϊθε ό Θεός νά φωτιση τόν αναγνώσται τού παρόντος άρ- θρου μου ν' ακολουθήση έστω καί ελάχιστες έντολές τού Ά_ (Συνέχεια είς τήν 6ην οελ.) Τής ημέρας ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ «ΗΐΗΐΐΗηΗΐιηιηηΗΐιιιιιΐΗΐιιι^.^ιΐιιιιιιιΐήΐΐι.ιιΐίΐιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιηιιιιιιιιηιπιιιηιιιιιιπιιιΐ)! ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Τοϋ Δικηγόρου κ. ΞΕΝ ΟΦΟΝΤΟΣ ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΥ Ό Χριστιανικός κόσμος θά α¬ κούση μέ συγκινησν σήμερον τ° οάληιομα τής επ) τής γής είρτν,νης, τό οποίον έοαλπιοεν πΡό 1967 έτών ή έν τρ φάτνρ τ«ν αλογων ζώων γέννησίς τ°ϋ Χριοοΰ. Ή ήμέρα ι ών λριστουγέννων είναι ήμέρα χά Ράς καί έλπίδων, διότι τό άνέ. σπερον φώς τό οποίον έξεηο- Ρεύθη άπό τής φάτνης τού Σπη λ^ου τής Βηθλεέμ έξακολου- θεϊ λάμπον άνά τούς αΐώνϋς. Η άθ ανθρωπότης, υπό την αν τοϋ έπιλάμψαντος Φωτός 1ης Γνώσεως, έπραγματοποιη- Οε την πρόοδον της καΐ διε. ^Ρψωοε τόν πολιτισμόν της ^ε ττιν δημιουργικήν πνοήν τής Πίστεως καΐ τής Αληθείας. Τα κηΡύγματα τοϋ Θεανθρώπου έ- *°λυβδώθησαν είς τόν Ιστορι¬ κόν ακμονα, ή άξία των άλη. Του ανεδείχθη άκίθδη- εΐς τό καθαρτήριον των δο καΐ ή διδασκαλια τού τούς αναμενομένους "-νουοιους καρπούς. ; την διδασκαλίαν τής ά χωρίς την διδασκαλίαν Ι Ανεξικακίας, ή άνθρωπό-1 της θά είχεν έκλιψει άπό προ- σώπου Γής. Τήν στιγμήν πού τό πνεϋμα τοϋ Χριστοϋ θά ηαύ οη νά εμπνέη, την στιγμήν ποϋ θά κρημνισθοΰν οί Ναοί τού καΐ Θά καταλυθοίν τώ '~- ρατεϊα του,ό πολιτισμός Θώ κρπ μνισθή καί περιοδος βαρβαρό¬ τητος θ' αρχίση, καταλυομένων όλοσχερώς των δεομών πού συ. νέχουν τάς κοινωνίας. Ή Γέν¬ νησίς τοϋ Χριστοϋ έπραγμα.-ο- ποίησεν έκεϊνο πού ώνειροπο- λησαν μεγάλοι μεταρρυθμιστα', μεγάλοι προφήται καί μεγάΛΟΐ ήρωες: την ανύψωσιν τοϋ άν¬ θρώπου άπό τόν ρϋπον των κα κιών, των παθών καΐ τοϋ ιη¬ σούς. Ή σημερινή Λμέρα είναι ή. μέρα χαράς καΐ έλπίδος, διό¬ τι Ο,ι άνέτειλε άπό τό πτωχόν Σπήλαιον δέν έδυσε οϋτε θά δύση ποτέ. Ή εΐρήνη, ή δικαι- οσύνη καί ή ελπίς είναι αί ά- σύντριπται δυνάμεις πού φωτί¬ ζουν τόν κόσμον καΐ προαναγ γέλλουν τήν νίκην τοΰ φωτός κατά τοϋ σκότους... ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΕ Δικηγόρος καΐ εύδαιμονίας. Τουτο παραγγελλει καΐ ό Μω. ϋσής, όστις έφοίτησεν είς την ΈλΙειψει χώρου σή¬ μερον .· Η αυνέχεια τοΰ άρθ^ου τοϋ έπιλέχτον συνίργάιου μας κ. Ί Μαλαϋονοα υπο τόν τί¬ τλον «Διόδεναις ίΐρές τόν Θεολογικόν δ.άλο- γ >ν» θά δημοσιευθή είς
τό προσεχές μας φύλλον.
(ΒΑΣ Ι ΔΕ Ι ΟΥ Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ)
Χριστέ, έλα καί πάλι
στό προσκεφάλι
τής μάννας ιού πονεί.
**** ** *
Ίησοϋ έλα σάν πρώτα
έλα καί ρώτα
τί κάνει τό παιδί.
■ * ·
Σωτήρα βοήθησέ μας
όδήγηοέ μας
οτό δρόμο τόν πλατύ.
* * *
******
Μικρά μωρό εύχήσου,
ζέοτη καί ή πνοή σου,
στήν παγωμένη μας φυχή.
ΛΛΛ
Χριστέ, έλα καΐ πάλι
καΐ κλείσε ο Γήν άγκάλη
τόν κόσμο πού πονεϊ.
Βασιλ. Ι. 3ερνάρδος
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ
ο
Οί τύποι τίς άξέχασιης πατρίδος μας
ΑΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΙ' Η ΑΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΑΐΝΑ
Β'
Μά ενα πρωί ό Κωσταντής
κατά τύχη ξέχασε κάτι νά πά¬
ρη, κι' άφησε τα βώδια μέ τόν
παραγυιό καί γύρισε πΐσω. Βρΐ.
σκει άνοιχτό τό οπίτι κα'ι ι ό
παιδί κοιμιομένο, καΐ ή Μαριγω
στή γειτονιά. Φωνάζει, ποϋ ν'
άκούσ' ή Μαριγώ. Είχε πάει
τέσσερα - πέντε σπίτια πιό κά-
του, είδε τήν πόρτα τοϋ Βρά.
κα άνοιχτή καΐ μπήκε ν' άρω.
τήση, λέει, τι κάνει τό πα·.δί,
πού ήταν άρρωστο.
Σάν τόν άκουσε, γύριοε τρ^
Τής συνεργάτι δός μας κ. ΕίΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ
χάτη, μάν «ποίος είδε τό Θεο
καί δέ φοθήθηκε»; Τήν έβαλε
τσοί φωνές, κι' αυτή σαστισμέ.
νη, τρομασμένη, είπε πώς δέν
θά τό ξανακάνη. Μά την άλλη
μερά πάλι τα ιδία.
Ό Κωσταντής, σάν είδε αύ-
τό πού έκανε ή Μαριγώ, κάθε
τόσο εύρισκε μίαν άφορμή καί
γύριζε πΐσω γιά νά δή ποϋ βρι.
σκεται, καΐ άμα δέν τήν εύρι¬
σκε στό σπίτι, χαλοϋσε τόν κό¬
σμο άπό τσοί φωνές. Μά τοΰ
κάκου! Τιποτα δέν έκανε!
Β'
Μετά λίγον καιρό, ό Κων.
Ή τταρέα των «Πλα'ιη Μπόϋς».
εΤχε μπεΐ στό τσακίρ κέφι.
Άχόρταγα ρουφοθσε τόν ζωμό
τής αμπέλου, άπολαμβάνοντας έ¬
τσι τό εύχάριστο έκεΤνο αΤσθημα
πού προκαλεΐ στή γεύση ή πολυ-
τραγουδΐισμένη κεχριμπαρένια ρε-
τσίνα.
Στήν όπτόλαυιση τούτη δμως έ-
μεινε όρθάνοιχτη ή δικλείδα άσφά
λειας, τό όρόσημο δηλαδή τής αν¬
θρωπίνης στό οίνόπνευμα άντοχης
καί ή σννεχής κατανάλωση εσττρω-
χνε γερά τό φράγμα πού στά φυ·
σιολογικά ττ/α!σια συγκρατεϊ την
άξιοπρέττεια στό άτομο κα! κοντά
σ' αύτη καΐ την ανθρωπίνη σκέψη.
Καί τό φράγμα δέν άνθεξε. καΐ
Τά σύννεφα ώρμησαν κι' έπνιξαν
τόν εύαίσθητο χώρο δπου ή αν¬
θρωπίνη λογική δασιλεύει.
Κι' άμέσως ή θλιβερή παράστα-
ση άρχισε- ΟΙ πρώην άνθρωποι,
ζώα τώρα, δίχως σκέψη κα! χωρΐς
λογική. δυθισμένοι στή θολοθρα
τοϋ νέφους ποΰ δημιουργεΐ τού
σπίρτου ή νάρκωση, εΤχαν κι δλας
άρχίσει νά παίζουν τό «έργο τής
καταστροφάς».
Στήν πρώτη πράξη· θύματα υ¬
πήρξαν μπουκάλια. ποτήρια. κι' δ-
σα πιάτα βρέθηκαν έκίϊ στό τραττέ
ζι.
Μεσολάβησε όλιγόλεπτο διάλειμ
μα καί ευθύς άμέσως άρχισε νά
παίζεται ή δεύτερη πράξη
Ο! σερβιτόροι δέν ττρόφθαναν
νά κουβαλοθν ττιάτα πού μέ τή σει
ρά τους έκεΐνα μετεδάλλοντο σέ δ!
σκους 'ιιττάμενοι/ς.
Καινούργιοι τώρα «καλλιτέχ-
νες» έθελοντές προστέθηκαν στην
«τταράσναση» άμιλλώμενοι σέ μιμη-
τική καί επιδείξη διαστημικών γνώ
σεων
01 γεγέδες έξ αλλου. μέ τα £-
ξαλλα ουρλιαχτά κα! τούς έτπτηδευ
μένους ύστερισμούς. φούντωναν δλο
κ«ί πιό πολΰ μέ ήλεκτρισμοϋς την
άτμόσφαιρα σέ τέτοιο μάλιστα 6α
θμό. ώοτε γιά την άρτπμέλεια καί
τήν άκεραιότητα των άλλων Τχνος
νά μην υπάρχη ασφαλείας·
Καί ή δεύτερη πράξη ιτροχωρού
σε άνάμεσα πάντσ στίς ΐδιες συνθή
κεΓ. Χωρίς καμμιά διαμαρτυρία λό !
γω κινδύνου έκ τοϋ φόδου των...
Ίουδαίων.
Φαίνεται όμως πώς τό θραΰσμα
άνωμάλως προσγειωθέντος Ίπτα-
μένου δίσκου. αΐματηρό ττροκάλεσε
τραΰμα στό πόδι κάποιου φιλήσυ-
χου ττελάτη καΐ έτσι ή τρίτη πρό
ξη τταίχτηκε έξ ολοκλήρου στήν ά-
σφάλεια μ' έ*να γερό μπερντάχι
ττού άτταραίτητο καί χριγσιμο εΤναι
σέ τέτοιες περιστάσεις γιά νά τε-
λειώνη δμορφα ή «παράσταση»,καί
νά ΐτπβραβεύωνται γιά τό βεατρικό
τους ταλέντο κα! οί σημερινοί νε-
οέλληνες.
Υπερέβη κάθε δριο καί άν-
τε τώρα έσύ νά τόν σημαζέ.
φης...
—Μά γιά ποίον μιλάτε αγα.
πητέ μου κύριε;
—Πά τό φεμινισμό, άπλού-
ποκτήσατε καΐ δλα τα άλλα άν.
σ>ανττ»ς έμαθε άπό τόν πάπου
μας, πώς είχε άποφασ'σει νά
πάη νά προσκυνήση «τ' Άγα
Χώματα» καΐ πώς θά πάρη καΐ
ί τήν Νενέ μσζί τού. Τότε ό Κω.
I
σαντής συλλογίστηκε νά πάη
κι' αύτάς μέ τή Μαριγώ, ϊσως
καί ό ©εός κάνει τό θάμα τού
καΐ άλλάξη τή γνώμη της...
'Ετοιμάστηκαν λοιπόν καΐ ωύ.
γανε στίς 18 τοΰ Γενάρη, τοϋ
Άγίου Άθανασίου τή μερά, τό
1850. Έκείνο τόν καιρό πρω-
τοβγήκανε τα παμπόρια. Πηγά.
νέ άπό τα Βουρλά οτή Σμύρνη
καΐ μπαρκάρανε στό παμπόρι
καΐ μέ μιά βδομάδα ταξίδι φτά
σανε στή Γιάφα.
Μά καΐ οτό ταξίδι, πού ήταν
καΐ ό άντρας της κοντά της. ή
καλή σου ή Μαριγώ ήκανε ι ά
Ιδία. "Ηποιρνε βόλτα τό παμ¬
πόρι κι' ήκανε κουβέντα μέ ού.
λοι, καί ό άντρας της πού
ζήλευε καΐ δέν ήθελε νά φεύ.
ΜΑΣ κ. ΒΙΣΦΟΣ
στατα, γιά τή μανία τής άνδρο
φανείας των γυναικων. Άψ ό¬
του παιχθηκε έκείνο τό πρό.
στυχο φίλμ τοϋ Μπέρκμαν πού
είχε τόν παραπειστικό ττλο
«Σιωπή», δλο καΐ καινούργα
τερτίπια μάς παρουσιάζει τό
κατ' εύφημισμόν «άσθενές ιρΰ.
λο».
Ύπσθέτω νά διαθάσατε πρό
καιροϋ τήν εϊδησι στίς έφημε.
ρίδες, σύμφωνα μέ τήν όποιαν
σ' ενα ζενοδοχείο των Πατρών
προσήλθε μία στρουμπουλή πά
ντρεμένη κυρία 21 έτών καί ά-
φοϋ έκλεισε δωμάτιο έδωοε
στό γκισσέ άνδρικό όνομα.
Βεβαία ό ξενοδόχος τηλεψ^.
νησε άμέσως στήν Άστυνομ α,
διότι ό άνθρωπος μή ννωρ ζων
καΐ πολλά περ'ι φεμινιομοϋ ν-αί
μή διαθέτων καΐ πολύ άντιλη.
ψη γιά νά είσχωρήση στό 6α.
θύτερο νόημα τής μεταβολάς
τοϋ φύλου τής κυριας, έσπευ¬
σε καί τήν κατέδωσε γιά άπα-
τη.
"Ετσι ή κυρία έντός όλΐγου
συνελήφθη καΐ προσήχθη είς
τό αύτόφωρον δικαστήριον.
—Γιατί κυρία μου έμφανιζε.
σθε άνδρας, άφοΰ είσθε γυναί-
κα, ήταν ή ερώτησις τοϋ Προ.
έδρου.
—Γιατί δέν μ' άρέσει κ. Πρό.
εδρε τό γυναικεϊο φΰλο, ένώ
αντιθέτως βρΐσκω τόσα χαρίσ.
ματα στό άνδρικό. Νά, γιαπ ά-
πεφάσισα νά είσέλθω καί ίγώ
ο" αύτό καΐ νά γίνω μέλος τού.
Βαρέθηκα νά συμφύρωμαι μ'
αύτές τίς σουρλουλοΰδες πού
δλο γιά φουοτάνια, κομμώτριες
καΐ καλλυνπκά σοϋ μιλοϋν.
—Ναί, άλλά έκάνατε νομ Γ,ω
ένα βασικό λάθος, διότι τό άν¬
δρικό φΰλο, δέν αποτελεί ουλ.
λογικό όργανο, τό καταστατΐ-
κό τοΰ όποίου έπιτρέπει τήν
ένγραφή σ' αύτό κα'ι είς τας
γυναίκας, μέ τα αύτά δπως καΐ
τα άλλα μέλη τού δικαιώματα
καΐ προπαντός μέ τάς Ιδίας ό¬
πως καί έκεΐνα... ύποχρεώσε'ς!
"Επειτα, πιστεύετε έπΕΐδή
φορέσατε άνδρικά πανταλόνιο
καΐ μαΖ,έφστε. τούς ξανθουο
σας βοστρύχους μέσα σ' αυτή
την άπάχικη τραγιάσκα, ότι ά.
(Σι/νέχεια είς την όην σελ ί δα)
Ή Κοινότης Σμύρνης, έφαρ. τον τάς φυλακάς καΐ προσέφε.
μόζουσα τή χριστιανική αυτή ρον βοηθήματα καί χρήμστα
άρχή, έρχόταν τα Χριστούγεν- εις τούς φυλακισμένους.
να καΐ τό Πάσχα, άρωγός των
φυλακισμένων. Τούς έχορήγει
χρηματικά βοηθήμαα καί αηε-
φυλάκιζε δσους έκρατοϋντο
διά μικρά χρέη.
Τό έθι-μο αύτό στή Σμύρνη,
κατά τό Σωκράη Σολομωνίδη,
ήαν παλαιά. "Ισχυρ. άπό τον
17ο αίώνα, ή δέ καθιέρωση
τού όφείλεται σέ Χιους έμιό.
ρους »:νκατεοτημένους στήν ί-
ωνική πρωτεύουσα.
Είναι γνωστό πώς πολλά ίρ.
γα φιλανθρωπίας καΐ πολτι.
σμοϋ στή Σμύρνη ώφείλοντο σέ
Χίους. Εμποροι Χϊοι εΤχαν ου
στήσει τα πρώτα έκεί έλληνικά
σχολειό, είχαν άνεγειρει τό πε
ρΐφημο Γραικικό νοσοκομείο
καΐ δέν έπαυαν νά ένισχύουν
άγαθοεργά καΐ κοινωνικά 'ίϊ
δρυματα.
Μία άπό τίς φιλανθρωπικές
των έκδηλώοεις ήτο καΐ ή πε.
ρίθαλψη των φυλακισμένων. Χϊ-
' °' τζ°χατζηεζ (έμποροι ύφαο.
Μάτων) στή Σμύρνη, συγκέν-
εορτάς, άπεφυλάκιζαν κρατου.
μένους διά χρέη. ΟΙ άποφυλα
κιζόμενο1 δμως ήσαν ολίγοι δι.
ότι καΐ τύ συγκεντροϋμενα χρή
ματα δέν ήσαν άρκετά.
Έπέκταση τοϋ φινλανθρωπι- {
κου αύοΰ έργου ανέλαβε στά
1799 ή Κοινότης Σμύρνης. Ό
Έπίσκοτ·-^ Ερυθοών Γρηνόρι.'
ος, πού άνεπλήρου τόν ΜητροΙ
πολίη Σμύρνης Προκόπιο, ό ο¬
ποίος ευρίσκετο στήν Κων) |
πολη ώς συνοδικός, συνεκάλΐ.
ουνέλευση προκρίτων Σμυρναι
ών μέ σκοπό τήν μέριμνα ;ών
Όρθοδόξων φυλακισμένων.
Πολλοί πρόκριτοι καί «ρου-
Φέτια» (συντεχνίες) προθυμο.
ποΐήθηκαν νά προσφέρουν νιά
τόν σκοπόν αύτό χρήματα. Ε.
πίσης ή Κοινότης Σμύρνης £-
δωσε εντολήν είς τούς ναούς
τής Άγίας Φωτεινής, Άγίου Γε
ωργίου καΐ ΆγΙας Παρασκευής
νά περιφέρειαι εΐδικός δίσκος,
μέ τό προσόν δέ αύτοϋ, οί έπί.
τροποι των τριών έκκλησιών
«νά έξαγοράζωσι καΐ νά εύγά-
ζωσι άπό τάς φυλακάς φυλακι.
Κοτά τόν 18ο αΐώνα ΰπήο-
χαν δύο φυλακές στή Σμύρνη:
τοϋ Μουξούρμπαση καΐ τοθ
Μουσελίμη. Ή τελευταία βρι.
σκόταν στό φρούριο τοϋ Άγ'.
ου Πέτρου, τό γνωστό ώς Κρομ
μυδόκαστρο. Ή φυλακή τού
Μουξούρμπαση χρησιμοποιώαν
κυρίως γιά φυλακισμένους γιό
χρέη.
Άργότερα άνεγέρθηκαν με.
ν/άλες συγχρονισμένες φυλα¬
κές στό δρόμο ιοϋ ΔιοικητηρΙ
ου πρός τό Γκιόζ Τεπέ. Περι.
λάμθαναν κεντρική αύλή υ.έ
γύρω, «άκτινοειδώς», πέντε με-
γάλα διώροφα διαμερίσματα.
Στήν αύλή οί φυλακισμένοι, έκ.
τος άπό τούς θαρυποινίτες, ηε
ριφέρονταν έλεύθεροι. Στό θά.
θος τής αύλής καΐ σέ ξεχωρι.
στό οίκημα ήσαν οί γυναικεί-
ες φυλακές.
"θταν έλευθερώθηκε ή Σμύρ
νη άπό τόν έλληνικό στρατό,
οί φυλακές θρισκόνταν σέ έλε.
εινή κατάσταση. Ή Έλληνική
Διοίκηση τίς άνακαίνιοε ριζικά.
Έπιοκεύασε τούς τοίχους, το.
ποθέτησε νέα δάπεδα κατα-
σκεύασε αποχωρητήρια καί λου
Ι τρά καΐ έγκατέστησε μικρό νο.
σοκομείο καΐ φαρμακείο. Επί.
οης κατασκεύααε άπολυμαντή
ριο στό όποϊο άπολυμαΐνονταν
οί νεοΦυλακιζόμενοι.
Δ'ευθυντής των σμυρνα·<χών φυλακών, δλα τα εη τής έλη- νικής κατοχής, διετέλεσε ό Στυλιανός Γλυκοφρύδης. Είχε κάνει εΐδικές σπουδές στήν Εο ρώπη καΐ μελέτησε τα έκεί I. σχύοντα συοτήματα. Ή έλληνική Διοίκηση Σμύρ. νης άποφάσισε τό 1921 νά άνε γείρει μεγάλες άγροτικές φυ· λακές στήν περκρέρεια τής 'Α. γίας "Αννης πρός τό δρ6μο τοϋ Προφήτη 'Ηλία. Πά τό σκο πό τουτο άγόρασε μεγάλη οί. κοπεδική έκταση καΐ διέθεσε κονδύλιο 3 έκατομ. δραχμές. Μεσολάβησε δμως ή Μικρασια. τική καταστροφή καΐ τό τραγικό τέλος τής έλληνικής Σμύρνης. ΧΡΗΣΤΟΣ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗΣ ΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΓΝΩΜΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΑΣ ΤΗΣ Ή έγκυρος σι/νάδελι>ος «Έκτται-
δευτικός Τύπος» άναδημοσιεύων είς
φύλλον τού τής Ι Ι ής Δεκεμβριού
τό άρδρον τοΰ έπιλέχτου συν*.ργά
τού μας κ. Δ. Άρχιγένη. υπό τόν
τίτλον «Χριστούγεννα στή Σμύρνη
— Βοηθήματα στσοί φτωχοί» τό
ττρολογίζει ώς εξής:
«... Περ! τοΰ Βασιλείου (Μητρο¬
πολίται; Σμύρνης) θά ασχοληθώ¬
μεν ευρύτερον καί διαφωτιστικώτε-
ρον είς άλλην ευκαιρίαν- Σήμερον
έπιθυμοΰμεν νά ακουσθή ή γνώμη
ενός έκ των έπιζώντων έτπφανών
Σμυοναίων. τού Δρος κ. Δ. Άρχι-
γένη, έπΊστήμονος καί σοφοΰ άν-
δρός συνεργάτου τής εγκρίτου έφττ
Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΜΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ
Είς όλον; τούς συνεργάιας, συνδρομητάς
χ αί αναγνώστας της :
Κ Α Λ Α ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
μερίδος «Προσφυγικός Κόσμος» την
όΐτοίαν διευθύνει άπό τεσσαρσχον
ταετίας ό λαμπράς καί διακεκριμέ-
νος κ. Σωκράτην Σινανίδης. Πρόε
δρος τής «Ενώσεως Ιδιόκτητον
Περιοδικοΰ Τύπου».
Ό κ· Δ. Άρχιγένης πολυγραφώ
τατος, γράφει ττολλάκις κα! είς
γλώσσαν άμέμπτου σμυρναΤκοΰ Ιδι-
ώματος, ώς τό μεταφερόμενον έκ
τού «Προσφυγικοΰ Κόσμου» ττερί
Βοοσιλείου...»
'Επίσης είς τό απογευματινόν
ΐ'Εθνος» τής 14)12)67 εδημοσι¬
εύθη τό ακόλουθον σχετικόν σχό-
λιον.
«ΣΜΥΡΝΗ. Άγάττη μου. Παν-
τοεινοί νοσταλγο! των χαμένων πά
τρίδων. ό Χρίστος ξολομωνίδης
καί ό δρ. Δημ- Άρχιγένης κατα·
γράφουν στήν έβδομαδιαΐα έφημερ!
δα των προσφύγων, τα ήθη καί
τα έθιμα, την κοινωνική καί ττνευ
ματική ζωή τής δμορφης Ιωνικής πό
λεως. Τελευταία τοιος σημειώματα:
«Ή φιλαρμονική 'Εταιρία Σμύρ
νης». «Χριστούγεννα στή Σμύρνη»
χά! «Σμκρνέΐκα ττςτιδιστΊκά τρσγου
διστά παιγνιδάκια».
γη άπό κοντά τού, δλο συχυζό
ταν. Τσή 'λεγε: «Δέ βλέπειο
τήν κυρά 'Ερηνούλα, γιατι δέν
πάει νά πιάση κουθέντα κι' ζ.
κείνη μέ κανέναν; Γιατί καί ού
δέν κάθεσαι μέ τήν παρέγισ
σου;»
Μά ή Μαριγώ είχ' ετοίμη την
άπάνησι: Έκείνη είναι βαριά,
δέν μπορεί νά οηκώνεται γι'
αύτό. ('Ενοοϋσε πώς ή Νενέ
ήταν εγκυος. Πράγματι, σέ σα.
ράντα μέρες άπό τό γυριομό,
γέννησε τόν γυιό της τό 3α-
νασό). Άπδ τίς 18 τοΰ Γενά¬
ρη, πού φύγανε, γύρισαν στίς
2 τοϋ Μάη, δηλ. τρεισήμισοι μή
νες, έκατό τέσσερις μέρες.
Καί σ' δλο αύτό τό διάστημα
ή Μαριγώ τα χαοά της, καί -ιθλ
λές φορές μέ τόν τρόπο ιής
έκανε τόν άντρα της νά συχύ
ζεται.
Γύριζε ο' άλλες παρέες προ
οκυνητων κι' ετΐιανε κουσέντα
μέ τούς άντρες. Καί άμα πή.
γαινε ό άντρας της νά ψουνί.
ση τίποτα γιά τα χατζιλιδικ,α,
πού θάπρεπε νά μοιράσουν
σούς συγγενεείς τους, πάΛΐ
έη<ε!νη ήπιανε τήν κουθέντα καΐ τα παζαρέματα μέ τούς πουλητάδες καΐ δέν άφηνε τόν άντρα της νά μιλήση... Κι' έ- κεϊνος πιά δλο καΐ θύμωνε, ό κακομοίρης. Ό Θεός δέν ειχε κάνει τό θάμα Τού... Γ' Μέ τα χρόνια ή Μαμιγώ ήκα¬ νε καΐ δικά της παιδία, τόν Νι¬ κολή καΐ τή Χρυσάνθη. Ό Νικολής, άμα μεγάλωσε λΐγο δέν μαζευόταν άπό τα σο κάκια. Άπό τό πρωί, μ'ένα κομ μάτι ψωμΐ στό χέρι, γύριζε τσοί γειτονιές κι' ήπαιζε μ' δποια παιδία ηυρισκε στό δρόμο. "Α μα τόν ήχανεήμανατου,Γΐβγαι νέ κι' ήφώναζε: «Βρέ ΝικόλαΙ Ποϋ εΤσαι, βρέ Νικόλα τοή Μα. μής!» Ό Νικόλας τσή Μαμής ή. ταν ενας μισότρελλος, πού ή μάνα τού ήταν μαμή. Κι' ή Μα- ριγώ κόλλησε οτό γυιό της τό παρατσούκλι: «Νικόλα τσή Μα- μής», πού τ' 'μεινε σ'δλη τού τή ζωή. "Αν δέν τόν Λλεγες «ό Νικολής ή Μαμή» δέν τόν ηϋ- ρισκες. Οΰλοι έτσι τόν ήζέρα- νε. Καΐ ήταν ενας ώραϊος Ον. τρας, άψηλός, μέ άθλητικό πά. ραοτημα καΐ δμορφα χαρακτη. ριστικα. Άμα τόν ηθλεπες. θα. ροϋσες πώς ηβλεπες τόν Ό- δυσσέα Άνδροΰτσο, πού τόν εϊχαιμε οτό οηίτι κάντρο, — μέ τή φουοτανέλλα καΐ τό σπαθΐ τού,— καΐ τόν είχαμε ψηλά. ο τόν τοΐχο, πού είχαμε κρεμασμένα καΐ τα διάφορα άρματα. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ηράκλειον Κρτν*
ΤΚΌΕΗΛΤ1ΟΝ
ΙΝΤΕΒΝΛΤΙΟΝΑΙ,Ε
(,οΙλΡγ'"·"·0^1-101*·1!11"
ΛΙΙΘΝΙΠ ΟΜΟΙΠΟΝΛΙ*
ΓΙΠΟΜνΟΊ ΙΥΠΟΪ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒηθΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κυριακή 24 Δεκεμβριού 1967 Γιμή φθλλου δρχ. 1.50
"..ΟΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ, ΕΝ
ΑΙΘΡΟΠΟΙΣ Ε Υ Α Ο ΚΙΛ
Έτος 4ΐΜν - Αριθ. φύλ. 1923
Διευθυντής-Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΜΔΗΣ
Γοαφεΐα : Όδός Νίκης 25 - Αθηναι - Τηλ. 229.708
Έδπμοσιεύθησαν είς την οττΊ
λην αυτήν, κατά τό παρελθόν,
αί κατωτέρω γραμμα., αί οποί¬
αι κα'ι σήμερον είναι έπικα'ροι,
κατόπιν έλαφράς τροποποιήσε¬
ως κα'ι συμπληρώσεώς των.
Ή Χριστιανική Ανθρωπότης
έορτάζει την χιλιοοτήν ένεα<ο οΊοστην έξηκοστήν έθδόμην έ. πέτειον τής γεννήσεως 'Εκε', νού, τού όποίου π ενανθρώ-ΐι. οις ύπήρζεν ή χαραυγή καί προάγγελος τής Θρησκείας τοϋ ΝαζωραΙου καϊ π ύπόσχεσις <αί προσμονή είς την κατάλυσιν τού Κράτους τού Σκότους... Τό πλήρωμα τού χρόνου έιέ στη την εποχήν, κατά την όποι αν Λ κοσμοκράτειρα Ρωμη εύρί σκετο είς τόν κολοφώνα τής δό ξας καί τής δυνάμεώς της μέ σύμβολον τόν Ζόφον τής κτη- νώδους Δουλείας καϊ τής άδι. στάκτου Βιας καϊ παραοτάΓας τούς άγέλαστους καϊ σκληρούς θεούς, των οποίων ή λατρεια <στέτεινε είς τόν «πριαηισ- μόν» καϊ τό αΐμα... Τό γλυκύ καϊ χαρωπόν Έ<. ληνικόν φώς μέ τόν άσύλλη- πτόν τού πολιτισμόν, την άφθα. στόν τού Φιλοσοφίαν καϊ την ά νεπανάληπτόν τού Τέχνην, εΐ. χε σβύσει" ή «παγά λαλέουσα» είχε πλέον οτειρεύσει. Ό "φοϊ. 6ος» δέν εΐχε πλέον «καλύ- βην» είς τόν τόπον και ό Κό· σμος έθυθιζετο ολοέν περισαό τερον είς τόν θόρβορον τής δι αφθοράς, είς τόέρεθος τής 6αρ βαρότητος καΐ τό θάραθρον τής αθλιότητος., ι Ή ανθρωπίνη άζία είχεν έκ. μηδενισθή' ή ανθρωπίνη άξιο. πρέπεια καϊ τιμή είχον κατα¬ στή έννοιαι άνύπαρκτοι κα'ι άχρηστοι' τό σαρκίον τοϋ 'Αν. θρώπου, είτε δούλου, είτε άπε λευθέρου, είτε καϊ έλευθέρου άκόμη, έζετιμάτο εύθηνότεοον άπό έκείνο τοϋ άλόγου ζώου καί ή διάθεσις τού ώς τροιρής είς τα Ιχθυοτροφεΐα καϊ ώς β·>
ράς των άγρίων θηριων είς τα
Ιπποδρόμια κα'ι τάς παλαίστρας
εθεωρείτο πλέον συμφέρουσα
όπό εκείνην τοΰ κτήνους, τού
οποίον τό κόστος ήτο άσυγ<ρί τως ακριβώτερον... Ή χρησιμοποίησις ώς φωτ1.- σπκών σωμάτων ζώντων άνθρω πινων... σωμάτων έμβυθισμέ. νων προηγουμένως, διά τό... είφλεκτότερον, είς σκάφας πλήρεις πίσσης, διά νά φωτίζω σι τάς όργιώδεις γαστριμαργι. κάς καί άφροδΐσίους κρεπάλας των άρχόντων, χωρίς νά έκΛα μβάνεται ώς ύπερθάλλουσα ηο λυτέλεια, έκρίνετο, ούχ ήττον ώς ένδειξις λεπτεπιλέπτου αΐ. οθητικής, καϊ ή συοτοιχια έ. σταυρωμένων άνθρώπων, ώς μια άπό τάς πλέον καλαΐσθή. τους τρισδιαστάτους εΐκόνας... Ή ζωή, ή τιμή καϊ ή περΐου- σία τοΰ Άνθρώπου, είχον απο¬ βή αθυρμα είς χείρας των οΐων δήποτε Ισχυρών καϊ ή πεν!α. ή καταφρόνια καί έξαθλΐωσις -ό μόνιμον... προνόμιον των τα¬ πεινήν οί όποΐοι καθισταντο «μοριτούρι» — μελλοθάνατοι,— <αθ' οιανδήποτε στιγμήν τής ημέρας ή νυκτός, είς τό σκαι. ον πνεϋμα έξαχρειωμέ νού ΠραΙτωρος καϊ των έκφαυλισμέ νων Πραιτωριανών τού, μέ υπο¬ χρέωσιν κα'ι νά τόν ή νά τσύς χαιρετωσι... Ήτο ή άπαισια καΐ άνόσιος Λ έποχή, καθ" ήν ό άνθρωπος εθεωρείτο «ρες» — πράγμα — Λ κάτι ολιγώτερον : «νουλλι. ους ρες» - μηδενικόν πρδγμα. ■ * Α Καϊ ήλθεν έκείνος διά νά δι ακηρύζη: Δέν ύπάρχουν δου- λοι' οϋτε Εβραϊοι, ή "Ελληνες Λ Ρωμαίοι — ώς διάκρισις ιρυλε τιβΊ, κοινωνική καϊ ταζική. Ό 'Άνθρωπος δέν είναι άλογον »· κτήνος. Ό άνθρωπος, είναι Οεϊ όν Πλάσμα, θείον Δημιουργή, μα, θεια Όντότης. Ό 'Άνθρω ιος — δλοι οί "Ανθρωποι, ανε¬ ξαρτήτως φυλής, γένους καί τάξεως είναι ϊσοι κα'ι μέ ίσα δικαιώματα ενώπιον τοϋ Θεοΰ — τοθ Δημιουργοϋ Πατρός των των άρχόντων καΐ των συνα. θρώπων των, τής Κοινωνίας - αξιοί σεθασμοϋ τιμής καΐ Αντι¬ λήψεως, κατά τήν θείαν των προέλευσιν. Καΐ ήλθεν Έκείνος διά νά δι δάξη: Τήν Αγάπην, την Άλλη λεγγύην καΐ την Άγαθοεργί. αν... Ύπερεξηκόντισε τό κήρυ γμα του' τήν θεωρίαν τοϋ κο. ρυφαίου φιλοσόφου τής αρχαι¬ ότητος Σωκράτους είς πολιτι- στικήν άνθρωπιάν. Ό τελευταί ος μόνον άρνητικός: «Ό ού μι σείς ετέρω μή ποιήοης»" ένώ ό πρώτος προτρέπει καΐ θετικως: «Άγάπα τόν πλησίον σου ως Σεαυτόν·". Καί: «"Αν σέ ραπι. ση κανεΐς είς τήν δεξιάν πα- ρειάν, δχι μόνον νά μή τοϋ άν ταποδώσης τό ράπισμα άλλά καΐ νά τού στρέψης καί τήν ά. ριστεράν»... Καί : Εάν έχης δύο χιτώνας νά δώσης τόν ίνα είς τόν μή εχοντα»... Καΐ υπήρξεν ή Ζωή τού, ή Δι δασκαλία καΐ ή Θυσία τού, σε λαγίζον παράδειγμα, άπόγειος αίνος καΐ θεία προτροπή πρός την Αγάπην... (Λέγει διά τοΰ Αποστόλου τού Παύλου : «Καΐ εάν την γλώσσαν των Άγγέλων λαλω, Αγάπην δέ δέν έχω, δέν εί. μαι παρά ένα κύμβαλον άλα. λάζον»...). * * * ****** Ός ήτο φυσικόν, αί επανα¬ στατικαί αύται — διά τήν επο¬ χήν — αρχαί, κατέστησαν έ- κτός έαυτοϋ τό Ρωμαϊκόν Θη¬ ρίον, τό οποίον ορθώς διέβλε. πε, ότι δι' αυτών ύπενομεύετο ή ίσχύς τού. Καί, ώς επόμενον άπεδύθη είς άνευ προηγουμέ. νού διώξεις κατά τοϋ Χριστια νισμοϋ καί των χριστιανών: Μέ ποταμούς αϊματος, δόση σταυ ρών καί κολάσεις πυρός. "Επε σαν κατά μυριάδας οί Χριστα νοί — ένατενίζοντες την Β=οι λειαν των Ούρανών — πλήν ό Χρισπανισμός δέν έκάμφθη ώς θρησκεία. Καΐ δχι μόνον δέν έκάμφθη άλλά καΐ έθριάμθευ. σε καί έπεκράτησεν άνά τάς πέντε Ήπειρους... * Α * ****** Έθριάμθευσεν καΐ έπεκρά¬ τησεν ώς θρησκεία ό Χριστ;α. νισμός. Έθριάμβευσεν ομως καΐ επεκράτησε, κατά τόν αυ¬ τόν βαθμόν καΐ τήν αυτήν άνα λογίαν, ώς Άρχική Ίδέα, ως Βασική Ίδεολογία Άγάππς, Αλληλεγγύης καί Άγαθοεργί- ας; Ύπάρχουν οί φρονούντες —κα! ϊσως δέν έχουν άδικον — δτι μέ τήν πάροδον των αΐώνω^ ό Χριστιανισμός ένετοπίσθη ολο έν περισσότερον είς μίαν στε'ι ραν τυπολατρείαν, καΐ άπελιθώ θη είς μίαν άγονον δογματο. λογίαν, μέ άποστεωτικάς διε>>έ
ξεις καΐ άσκόπους έριδος με
άδελφών Έκκλησιών καί όμοδό
ξων — εστίν ότε — θρηοκευτΐ-
κών κλάδων, παντελώς ξένας,
άντικειμένας καΐ άσυμβιθάσ-
τους πρός τάς βασικάς Αρ¬
χάς, τό ούσιαστικόν Πνεύμσ
καΐ τάς κατευθυντηρίους Ίδέ.
ας τοϋ Ίδρυτοϋ τού, απομα¬
κρυνθείς άπό τήν γόνιμον Α
γαθοπραξίαν καΐ δτι μόνον μέ
τήν επάνοδον τού είς την πρω
ταρχικήν Ιδεολογίαν τής Ά.}
γάπης, Αλληλεγγύης καΐ Άγα
θοεργιας θά επιτευχθή: «Καϊ
επί γής ΕΙρήνη, έν Άνθρώ.
ποις Ευδοκία...».
ΜΑΚ - ΣΙΝ.
Χριστουγεννιάτικη ποίηση
Κι/ εΐπε ό Βοβκός
Τού ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ
Μέ δέρναν οί άμαρτίες 6πως ή μπόρα
τα πέλαγο. Άργοβάδιστα γιά τουτο
τα 8Λματά μου τάσερνα, την ύρα
πού τ' άστρο μέ ώδηγοϋσε μέ τόν πλοϋτο
τής λάμψης τού, σέ τούτη τή σητιλιά.
Μέ δέρναν οί άμαρτίες. Δέν έχω θέση
δώ μέσα. Είναι τα ροΰχα μου παλιά.
Μά έσένα βολετό νά σε χωρέση
πώς στάθηκε ένας στάθλος ποΰ εΐσαι άπέραντος;
Έδώ πώς ήρθες; Ποιές οϋράνιες θύρες
άνοιξανε καί οώς Έσύ άθασίλευτο
κατέβηκες στή Σπηλιά καί σάρκα έπήρες;
Κοιτάω καί δέ χορταίνω. Τόσο κλτίνω
στή φάτνη νά συρθώ πούσ' έχουν βάλει
μέσ' στό χειμώνα αυιό σάν σέ άνθογυάλι
νιόθέριστο λουλούδι όλάσηρο κρίνο.
Μά λείπει μου τό θάρρος καί ή όφοθΐά
γλυκό Παιδάκι όλόχαρο. Κι ώς τόσο
πώς ήθελα ναρθώ καί νά σοθ στρώσω
έτούτη τή σγουρόμαλλη προβια
νά ζεσταθής.........
Σπουργίτης τιτιβίζεις
στά ζωντανά, πού άπλώνεις καί τ' αγγίζεις
στή φάτνη Σου σκυμμένα. Κι ή Μαννοώλα Σου
χλωμή άπ' τούς πόνους πλά^· Σου κουρασμένη,
χαμογελά κοιτώντας Σε. Τό χέρι Σου
χα,Φεύοντας τόν ϋπνο πεμιμένει
τα μάτια νά Σοΰ κλείση. ΤΙ τα 'βρέφη
τρσνεύουν μέ τόν ϋπνο, πού τα θρέφει
καί καλληκάρια γινονται ώς άπάνου
όλόϊσα δπως τα κέδρη τοΰ λιβάνου.
Τή χαρή δός μου Κύριε νά Σέ κράζω
μιά μερά... Καί μακραίνοντας ν" άφήυω
μέ Σέ τή Βηθλεέμ τόπους ν' άλλάξω
μικρούς φτωχούς σάν τούτη τήσπηλιά,
καί στήν Ίεμουσαλήμ νά Σέ όδηγήσω
τα εύγενικά της πλήθη τα παλιά
νά Ιδής, τούς θησαυρούς των πώς σνορπάνε...
Μά ξέστοχα μιλώ... Καί πώς ό νοΰς μου
φαντάστηκε... Πολλές φορές ώς θέλος
ξεφεύγει ό λόγος... Φώτιζε. Καί κάνε
καθάρια νδναι ή σκέι,κη μου καί μέσα μου
θεμέλιωσε τό νόημα κάποιας πίστης,
τής ξήσης μου καλό νά είναι τό τέλος.
Στή ρόδινη άκοή Σου άχνό νανούρισμα
των Χερουβΐμ τό «Δόξα έν υψίστης».
Μικρούλι άργά είναι τώρα.
Άργά είναι. Κι" ή Μαννούλα Σου νυστάζει
Κι άς μή σοΰ φέρη τ' δνειρο τ' άνέκφραστα
μαρτύρια των σταυρών, πυϋ ή άμετρή σου
άγάπη γιά τόν κόσμο, Σοϋ έτοιμάζει...
Ή Άγάπη, τό ύψιστον άγαθόν
Άπό την ώμορφη νύμφη τής Ίωνίας.
ΧΡΙΣΪΟΥΓΓΕΝΙΑΤΙΚΕΣΑΝΑΜΝΗΙΕΙΣ
Τής σννεργάτιδος μας κ. ΝΙΚ.
Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Χριστούγεννα! Ή "Αγια μερά
φτάνει. πού ήρθε 6 Μεσσίας γιά
νά σώση την άνθρωττότητα!
Ποιανοΰ καρδιά ΜικρασιάτΓ, δέν
πάλλει στό πλησίασμα τής άγιας
αυτής μέρας;
Ποίος Σμυρνηός καί ττοιά Νενέ,
άν ΰπάρχει άκόμη δέν ζωντανεύει
μττροστά της τα ττερασμένα μέγα
λεΤα τής ώμορψΓκ; Πατρίδος μας;
Τσοί φούρνοι πού, ήμος[κο6ολούσα
νέ ότΓΓτά φοινίκια καί άττό τή πικάν-
τικη μυρωδιά τού διάνου ποΰ ήψη-
νούντανε μέ τσοί κοκκινιστές ττατέ-
τεζ. τή φούργια πού εϊχανε ή νοι-
κοκυρές νά παστρεύουν τα σττίτια
τους ή νά τα στολίζουν μ' δτι ττειό
ώμορφο εϊχανε, οί κομψές κυρίες
νά μπαινοδγαίνουνε στοΰ Ξενό-
πουλου. τού φραγκομαχαλά γιά
νά ψουνίσουν τσοί ρόμπες τους
ττού θά ηδάζανε την δγια αύτη,
Νύχτα. πού μέ τήν ώμορφιά τση ή
κάθε μιά καί τή φρεσκάδα τση θδ-
δινε χαρά καί σ' οδλη τση τή φα-
μίλια, κι' ό άντρας τση πόσο τή
καμάρωνε: «γκιουζελίμ, κοκκόνα
μου, είσαι τό φιόρι τοΰ σττιτιοΰ
μου». τσηλεγε κι' έκείνη μέ τα
γλυχό τση χαμόγελο τού χάριζε
τήν ευτυχία.
Κι' οθλα αύτά κα! πολλά άλλα.
άξ£χα<τΐα γιά μάς, σδύσανε. περά- σανε κα! ξεχαστήκανε ΐσως μέ τό περασμσ τοθ χρόνου.· κι' δμως άς τό όμολογήσωμε δλοι. δσοι ζήσανε έκεΐ κα! γοντάρανε τα μεγαλεΤα τως κι' δσοι δέν ζήσαμε καί δέν γον τάραμε τίς χαρές της άφοθ φύγα με παιδία άπό κεΐ. δτι νοσταλγοθ με τήν άξένοιαστη ζ«ή της. τα μπε ρικέτια τως την ώμορφιά τως -. κι' δτι ή ψνχή μας εΤναι γιά πάντα δοσμένη στή γη ποΰ γεννηθήκαμε. Θαρθοκν κι' άλλσ Χριστούγεννα κι' αΛλα, κι' εμείς θά δακρύζωμε ττάντα... θά νοσταλγοθμε τα Χρι¬ στούγεννα τής Σμύρνης μας ποΰ δέν θά τα ξαναβροΰμε πειά! !. . τα φοινίκια μας δέν θά μυρίζουνε πειά στά σοκάκια μας μέ τό ντου- σεμέ κι' ό διάνος θά μείνη άξέχα στος γιά μάς Ι Σμύρνη μας, ττόσο σ' άγαπάμε πόσο σέ νοσταλγοθμε κα! πόσο ττειό πολύ πονοΰμε δταν φτάνουν . οί άγιες μέρες τ^ς ρωμιοσύνης μας. τότε ή ψυχή μας σοϋ δίνεται | άλότελα καί ζοΰμε νοερώς μαζύ σου ώμορφες κα! άξέχαστες στιγμές | γλυκειά μας Σμύρνη, άστέρι τής Ι Ίωνίας. ζεΤς γιά μάς κα! θά ζής αίώνια γιά νά φωτίζης κα! τό δρό μο των άπογόνων μας! ΝΙΚ. Κ· ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΣΜΥΡΝΑΊΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ Τού κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ 'Έργο φιλανθρωπΐας καί συμ σμένους άδελψοΰς τα Χριστοό- πόνοιας είναι, Ιδιαιτέρα τίς π. γεννα καί τό Πάσχα». Έπίοπς δύο δημογέροντες τής Κοινότητος Σμύρνης άνέ. λαθαν την υποχρεωθή νά εηι- μέρες των Χριστουγέννων κα'ι των μεγάλων έορτών τής Χρι. στιανοσύνης. δχι μόνον ή οϊκο. νομική ενισχύση των άναξιοντα σκέπτωνται τακτικά τούς όμο. θούντων, άλλά καί ή ή&ική μας γενεΐς φυλακισμένους, νά τοος ουμπαράσταση, άκόμη καί πρός έκείνους, ποϋ λόγιρ Γών παραπτωμάτων των ευρίσκον¬ ται στίς φυλακές. ' Αιΐτός οθτος ό Κύριος ϋπο. δειιο/ύει τή φιλανθρωπική αυτή εκδηλώση τονζοντας «έν ν ο. λακή ήμην καί έπισκέψασθε με», έννοώντας ότι πρέπει νά δεικνύομε συμπάθειαν καί οΐ. κτον καί πρός αύτούς, ποϋ ό Νόμος, δίκαια, βεβαία, έτιμώ- ρησε. ' παραμυθοϋν καί νά τούς χο. ρηγοΰν βοηθήματα. Στά 1877 συοτήθηκε στή Σμύρ νη τό «Ταμείον των ΠτωχΟν», στό όποϊο εδόθη τό δικαίωμα νά περιφέρει σέ δλους τοθς σμυρναίκούς ναούς Ιδιο δίοκο ρού ώνομάσθη «δίσκος των »υ λακισμένων)). Μέ τα συγχεν. τρούμενα χρήματα άπεφυλάκι. ζε κρατουμένους διά κρέπ. ΚαΙ πολλοί Σμυρναίοι τα Χριστού- Υ<τννα καί Πάσχα έπισκεπτον. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΑΟΣ-ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ Β' Έπιστρέφων ό Θεός Άπόλ. λων οΊ'καδε, εισήλθεν έη;οή- μως είς Δελφοϋς καί Ιδρυσεν έκεϊ τό έπώνυμον Μαντείον, παρά τήν λαλέουσαν πηγήν καί τήν μάντιδα Δάφνην. Ός δέ ανωτέρω αναφέρομεν ό Πυ. θαγόρας εθεωρείτο ή ένοάρκοο οις τού Απόλλωνος. Δικαιως λοιπόν άναφέρει ό μαθητής τού Πορφύριος 6η ό Πυθαγόρας, δέν ήτο άνορω. πος, άλλά ένα δαιμόνιο μετα. ξύ θεοϋ καί άνθρώπου. Ό ήμιθεος Πυθαγόρας έδί. δασκεν δτι μετά τήν πρός τόν Θεόν αγάπην μας έρχεται ο αζ βασμός καΐ ή άγάπη πρός τους γονείς μας καΐ έν συνεχεία πρός τούς στενούς συγγενείς μας. «Νά τιμάς καΐ ν' άγαπάς τα γονικά σου καΐ αύτούς τούς συγγενεϊς σου» παραγγελλει. Ό άνθρωπος συνεχΐζει, ό Πυ θαγόρας, μή ών έλεύθερος νά έκλέξη τούς γονεϊς τού, όφε:. λει νά τούς σέθεται κα'ι νά τούς θοηθή, οιονδήποτε καί άν είναι καΐ νά μην τούς λυπή ποτέ, μά ποτέ, καί άν άκόμη υποτεθή δτι τόν ήδίκησαν, δι¬ ότι ή εύχή των γονέων θά τόν όδηγοϋν είς τόν δρόμον τής κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ Ιδίαν σχολήν είς Αϊγυπον μέ τόν Πυθαγόραν. «...Τίμα τόν πατέρα σου καΐ τήν μήτερα σου...». Ή έντολή αυτή καίτοι είναι ή 4η είς τόν δεκάλογον γοο Μωϋσέως θεωρεϊται ή σπουδαι. οτέρα έξ δλων κατά τούς Μυ. στας. Παραθέτω μερικά έκ των έν. τολών τοϋ Πυθαγόρα έμμετρα: Κοιλιόδουλος μην είσαι. Νά κρατάς τόν εαυτόν σου ατη λαννεΐα καΐ στόν ϋπνο καΐ πρό πάντων στό θυμό σου. —Τό αΐσχρόν ποτέ μην κά¬ μης, ούτε μόνος οϋτε μδΛΝον καΐ νά ντρέπεσαι στόν κόσμο, γιά τόν έαυτό σου μάλλον. Εϊθε ό Θεός νά φωτιση τόν αναγνώσται τού παρόντος άρ- θρου μου ν' ακολουθήση έστω καί ελάχιστες έντολές τού Ά_ (Συνέχεια είς τήν 6ην οελ.) Τής ημέρας ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ «ΗΐΗΐΐΗηΗΐιηιηηΗΐιιιιιΐΗΐιιι^.^ιΐιιιιιιιΐήΐΐι.ιιΐίΐιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιηιιιιιιιιηιπιιιηιιιιιιπιιιΐ)! ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Τοϋ Δικηγόρου κ. ΞΕΝ ΟΦΟΝΤΟΣ ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΥ Ό Χριστιανικός κόσμος θά α¬ κούση μέ συγκινησν σήμερον τ° οάληιομα τής επ) τής γής είρτν,νης, τό οποίον έοαλπιοεν πΡό 1967 έτών ή έν τρ φάτνρ τ«ν αλογων ζώων γέννησίς τ°ϋ Χριοοΰ. Ή ήμέρα ι ών λριστουγέννων είναι ήμέρα χά Ράς καί έλπίδων, διότι τό άνέ. σπερον φώς τό οποίον έξεηο- Ρεύθη άπό τής φάτνης τού Σπη λ^ου τής Βηθλεέμ έξακολου- θεϊ λάμπον άνά τούς αΐώνϋς. Η άθ ανθρωπότης, υπό την αν τοϋ έπιλάμψαντος Φωτός 1ης Γνώσεως, έπραγματοποιη- Οε την πρόοδον της καΐ διε. ^Ρψωοε τόν πολιτισμόν της ^ε ττιν δημιουργικήν πνοήν τής Πίστεως καΐ τής Αληθείας. Τα κηΡύγματα τοϋ Θεανθρώπου έ- *°λυβδώθησαν είς τόν Ιστορι¬ κόν ακμονα, ή άξία των άλη. Του ανεδείχθη άκίθδη- εΐς τό καθαρτήριον των δο καΐ ή διδασκαλια τού τούς αναμενομένους "-νουοιους καρπούς. ; την διδασκαλίαν τής ά χωρίς την διδασκαλίαν Ι Ανεξικακίας, ή άνθρωπό-1 της θά είχεν έκλιψει άπό προ- σώπου Γής. Τήν στιγμήν πού τό πνεϋμα τοϋ Χριστοϋ θά ηαύ οη νά εμπνέη, την στιγμήν ποϋ θά κρημνισθοΰν οί Ναοί τού καΐ Θά καταλυθοίν τώ '~- ρατεϊα του,ό πολιτισμός Θώ κρπ μνισθή καί περιοδος βαρβαρό¬ τητος θ' αρχίση, καταλυομένων όλοσχερώς των δεομών πού συ. νέχουν τάς κοινωνίας. Ή Γέν¬ νησίς τοϋ Χριστοϋ έπραγμα.-ο- ποίησεν έκεϊνο πού ώνειροπο- λησαν μεγάλοι μεταρρυθμιστα', μεγάλοι προφήται καί μεγάΛΟΐ ήρωες: την ανύψωσιν τοϋ άν¬ θρώπου άπό τόν ρϋπον των κα κιών, των παθών καΐ τοϋ ιη¬ σούς. Ή σημερινή Λμέρα είναι ή. μέρα χαράς καΐ έλπίδος, διό¬ τι Ο,ι άνέτειλε άπό τό πτωχόν Σπήλαιον δέν έδυσε οϋτε θά δύση ποτέ. Ή εΐρήνη, ή δικαι- οσύνη καί ή ελπίς είναι αί ά- σύντριπται δυνάμεις πού φωτί¬ ζουν τόν κόσμον καΐ προαναγ γέλλουν τήν νίκην τοΰ φωτός κατά τοϋ σκότους... ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΕ Δικηγόρος καΐ εύδαιμονίας. Τουτο παραγγελλει καΐ ό Μω. ϋσής, όστις έφοίτησεν είς την ΈλΙειψει χώρου σή¬ μερον .· Η αυνέχεια τοΰ άρθ^ου τοϋ έπιλέχτον συνίργάιου μας κ. Ί Μαλαϋονοα υπο τόν τί¬ τλον «Διόδεναις ίΐρές τόν Θεολογικόν δ.άλο- γ >ν» θά δημοσιευθή είς
τό προσεχές μας φύλλον.
(ΒΑΣ Ι ΔΕ Ι ΟΥ Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ)
Χριστέ, έλα καί πάλι
στό προσκεφάλι
τής μάννας ιού πονεί.
**** ** *
Ίησοϋ έλα σάν πρώτα
έλα καί ρώτα
τί κάνει τό παιδί.
■ * ·
Σωτήρα βοήθησέ μας
όδήγηοέ μας
οτό δρόμο τόν πλατύ.
* * *
******
Μικρά μωρό εύχήσου,
ζέοτη καί ή πνοή σου,
στήν παγωμένη μας φυχή.
ΛΛΛ
Χριστέ, έλα καΐ πάλι
καΐ κλείσε ο Γήν άγκάλη
τόν κόσμο πού πονεϊ.
Βασιλ. Ι. 3ερνάρδος
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ
ο
Οί τύποι τίς άξέχασιης πατρίδος μας
ΑΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΙ' Η ΑΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΑΐΝΑ
Β'
Μά ενα πρωί ό Κωσταντής
κατά τύχη ξέχασε κάτι νά πά¬
ρη, κι' άφησε τα βώδια μέ τόν
παραγυιό καί γύρισε πΐσω. Βρΐ.
σκει άνοιχτό τό οπίτι κα'ι ι ό
παιδί κοιμιομένο, καΐ ή Μαριγω
στή γειτονιά. Φωνάζει, ποϋ ν'
άκούσ' ή Μαριγώ. Είχε πάει
τέσσερα - πέντε σπίτια πιό κά-
του, είδε τήν πόρτα τοϋ Βρά.
κα άνοιχτή καΐ μπήκε ν' άρω.
τήση, λέει, τι κάνει τό πα·.δί,
πού ήταν άρρωστο.
Σάν τόν άκουσε, γύριοε τρ^
Τής συνεργάτι δός μας κ. ΕίΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ
χάτη, μάν «ποίος είδε τό Θεο
καί δέ φοθήθηκε»; Τήν έβαλε
τσοί φωνές, κι' αυτή σαστισμέ.
νη, τρομασμένη, είπε πώς δέν
θά τό ξανακάνη. Μά την άλλη
μερά πάλι τα ιδία.
Ό Κωσταντής, σάν είδε αύ-
τό πού έκανε ή Μαριγώ, κάθε
τόσο εύρισκε μίαν άφορμή καί
γύριζε πΐσω γιά νά δή ποϋ βρι.
σκεται, καΐ άμα δέν τήν εύρι¬
σκε στό σπίτι, χαλοϋσε τόν κό¬
σμο άπό τσοί φωνές. Μά τοΰ
κάκου! Τιποτα δέν έκανε!
Β'
Μετά λίγον καιρό, ό Κων.
Ή τταρέα των «Πλα'ιη Μπόϋς».
εΤχε μπεΐ στό τσακίρ κέφι.
Άχόρταγα ρουφοθσε τόν ζωμό
τής αμπέλου, άπολαμβάνοντας έ¬
τσι τό εύχάριστο έκεΤνο αΤσθημα
πού προκαλεΐ στή γεύση ή πολυ-
τραγουδΐισμένη κεχριμπαρένια ρε-
τσίνα.
Στήν όπτόλαυιση τούτη δμως έ-
μεινε όρθάνοιχτη ή δικλείδα άσφά
λειας, τό όρόσημο δηλαδή τής αν¬
θρωπίνης στό οίνόπνευμα άντοχης
καί ή σννεχής κατανάλωση εσττρω-
χνε γερά τό φράγμα πού στά φυ·
σιολογικά ττ/α!σια συγκρατεϊ την
άξιοπρέττεια στό άτομο κα! κοντά
σ' αύτη καΐ την ανθρωπίνη σκέψη.
Καί τό φράγμα δέν άνθεξε. καΐ
Τά σύννεφα ώρμησαν κι' έπνιξαν
τόν εύαίσθητο χώρο δπου ή αν¬
θρωπίνη λογική δασιλεύει.
Κι' άμέσως ή θλιβερή παράστα-
ση άρχισε- ΟΙ πρώην άνθρωποι,
ζώα τώρα, δίχως σκέψη κα! χωρΐς
λογική. δυθισμένοι στή θολοθρα
τοϋ νέφους ποΰ δημιουργεΐ τού
σπίρτου ή νάρκωση, εΤχαν κι δλας
άρχίσει νά παίζουν τό «έργο τής
καταστροφάς».
Στήν πρώτη πράξη· θύματα υ¬
πήρξαν μπουκάλια. ποτήρια. κι' δ-
σα πιάτα βρέθηκαν έκίϊ στό τραττέ
ζι.
Μεσολάβησε όλιγόλεπτο διάλειμ
μα καί ευθύς άμέσως άρχισε νά
παίζεται ή δεύτερη πράξη
Ο! σερβιτόροι δέν ττρόφθαναν
νά κουβαλοθν ττιάτα πού μέ τή σει
ρά τους έκεΐνα μετεδάλλοντο σέ δ!
σκους 'ιιττάμενοι/ς.
Καινούργιοι τώρα «καλλιτέχ-
νες» έθελοντές προστέθηκαν στην
«τταράσναση» άμιλλώμενοι σέ μιμη-
τική καί επιδείξη διαστημικών γνώ
σεων
01 γεγέδες έξ αλλου. μέ τα £-
ξαλλα ουρλιαχτά κα! τούς έτπτηδευ
μένους ύστερισμούς. φούντωναν δλο
κ«ί πιό πολΰ μέ ήλεκτρισμοϋς την
άτμόσφαιρα σέ τέτοιο μάλιστα 6α
θμό. ώοτε γιά την άρτπμέλεια καί
τήν άκεραιότητα των άλλων Τχνος
νά μην υπάρχη ασφαλείας·
Καί ή δεύτερη πράξη ιτροχωρού
σε άνάμεσα πάντσ στίς ΐδιες συνθή
κεΓ. Χωρίς καμμιά διαμαρτυρία λό !
γω κινδύνου έκ τοϋ φόδου των...
Ίουδαίων.
Φαίνεται όμως πώς τό θραΰσμα
άνωμάλως προσγειωθέντος Ίπτα-
μένου δίσκου. αΐματηρό ττροκάλεσε
τραΰμα στό πόδι κάποιου φιλήσυ-
χου ττελάτη καΐ έτσι ή τρίτη πρό
ξη τταίχτηκε έξ ολοκλήρου στήν ά-
σφάλεια μ' έ*να γερό μπερντάχι
ττού άτταραίτητο καί χριγσιμο εΤναι
σέ τέτοιες περιστάσεις γιά νά τε-
λειώνη δμορφα ή «παράσταση»,καί
νά ΐτπβραβεύωνται γιά τό βεατρικό
τους ταλέντο κα! οί σημερινοί νε-
οέλληνες.
Υπερέβη κάθε δριο καί άν-
τε τώρα έσύ νά τόν σημαζέ.
φης...
—Μά γιά ποίον μιλάτε αγα.
πητέ μου κύριε;
—Πά τό φεμινισμό, άπλού-
ποκτήσατε καΐ δλα τα άλλα άν.
σ>ανττ»ς έμαθε άπό τόν πάπου
μας, πώς είχε άποφασ'σει νά
πάη νά προσκυνήση «τ' Άγα
Χώματα» καΐ πώς θά πάρη καΐ
ί τήν Νενέ μσζί τού. Τότε ό Κω.
I
σαντής συλλογίστηκε νά πάη
κι' αύτάς μέ τή Μαριγώ, ϊσως
καί ό ©εός κάνει τό θάμα τού
καΐ άλλάξη τή γνώμη της...
'Ετοιμάστηκαν λοιπόν καΐ ωύ.
γανε στίς 18 τοΰ Γενάρη, τοϋ
Άγίου Άθανασίου τή μερά, τό
1850. Έκείνο τόν καιρό πρω-
τοβγήκανε τα παμπόρια. Πηγά.
νέ άπό τα Βουρλά οτή Σμύρνη
καΐ μπαρκάρανε στό παμπόρι
καΐ μέ μιά βδομάδα ταξίδι φτά
σανε στή Γιάφα.
Μά καΐ οτό ταξίδι, πού ήταν
καΐ ό άντρας της κοντά της. ή
καλή σου ή Μαριγώ ήκανε ι ά
Ιδία. "Ηποιρνε βόλτα τό παμ¬
πόρι κι' ήκανε κουβέντα μέ ού.
λοι, καί ό άντρας της πού
ζήλευε καΐ δέν ήθελε νά φεύ.
ΜΑΣ κ. ΒΙΣΦΟΣ
στατα, γιά τή μανία τής άνδρο
φανείας των γυναικων. Άψ ό¬
του παιχθηκε έκείνο τό πρό.
στυχο φίλμ τοϋ Μπέρκμαν πού
είχε τόν παραπειστικό ττλο
«Σιωπή», δλο καΐ καινούργα
τερτίπια μάς παρουσιάζει τό
κατ' εύφημισμόν «άσθενές ιρΰ.
λο».
Ύπσθέτω νά διαθάσατε πρό
καιροϋ τήν εϊδησι στίς έφημε.
ρίδες, σύμφωνα μέ τήν όποιαν
σ' ενα ζενοδοχείο των Πατρών
προσήλθε μία στρουμπουλή πά
ντρεμένη κυρία 21 έτών καί ά-
φοϋ έκλεισε δωμάτιο έδωοε
στό γκισσέ άνδρικό όνομα.
Βεβαία ό ξενοδόχος τηλεψ^.
νησε άμέσως στήν Άστυνομ α,
διότι ό άνθρωπος μή ννωρ ζων
καΐ πολλά περ'ι φεμινιομοϋ ν-αί
μή διαθέτων καΐ πολύ άντιλη.
ψη γιά νά είσχωρήση στό 6α.
θύτερο νόημα τής μεταβολάς
τοϋ φύλου τής κυριας, έσπευ¬
σε καί τήν κατέδωσε γιά άπα-
τη.
"Ετσι ή κυρία έντός όλΐγου
συνελήφθη καΐ προσήχθη είς
τό αύτόφωρον δικαστήριον.
—Γιατί κυρία μου έμφανιζε.
σθε άνδρας, άφοΰ είσθε γυναί-
κα, ήταν ή ερώτησις τοϋ Προ.
έδρου.
—Γιατί δέν μ' άρέσει κ. Πρό.
εδρε τό γυναικεϊο φΰλο, ένώ
αντιθέτως βρΐσκω τόσα χαρίσ.
ματα στό άνδρικό. Νά, γιαπ ά-
πεφάσισα νά είσέλθω καί ίγώ
ο" αύτό καΐ νά γίνω μέλος τού.
Βαρέθηκα νά συμφύρωμαι μ'
αύτές τίς σουρλουλοΰδες πού
δλο γιά φουοτάνια, κομμώτριες
καΐ καλλυνπκά σοϋ μιλοϋν.
—Ναί, άλλά έκάνατε νομ Γ,ω
ένα βασικό λάθος, διότι τό άν¬
δρικό φΰλο, δέν αποτελεί ουλ.
λογικό όργανο, τό καταστατΐ-
κό τοΰ όποίου έπιτρέπει τήν
ένγραφή σ' αύτό κα'ι είς τας
γυναίκας, μέ τα αύτά δπως καΐ
τα άλλα μέλη τού δικαιώματα
καΐ προπαντός μέ τάς Ιδίας ό¬
πως καί έκεΐνα... ύποχρεώσε'ς!
"Επειτα, πιστεύετε έπΕΐδή
φορέσατε άνδρικά πανταλόνιο
καΐ μαΖ,έφστε. τούς ξανθουο
σας βοστρύχους μέσα σ' αυτή
την άπάχικη τραγιάσκα, ότι ά.
(Σι/νέχεια είς την όην σελ ί δα)
Ή Κοινότης Σμύρνης, έφαρ. τον τάς φυλακάς καΐ προσέφε.
μόζουσα τή χριστιανική αυτή ρον βοηθήματα καί χρήμστα
άρχή, έρχόταν τα Χριστούγεν- εις τούς φυλακισμένους.
να καΐ τό Πάσχα, άρωγός των
φυλακισμένων. Τούς έχορήγει
χρηματικά βοηθήμαα καί αηε-
φυλάκιζε δσους έκρατοϋντο
διά μικρά χρέη.
Τό έθι-μο αύτό στή Σμύρνη,
κατά τό Σωκράη Σολομωνίδη,
ήαν παλαιά. "Ισχυρ. άπό τον
17ο αίώνα, ή δέ καθιέρωση
τού όφείλεται σέ Χιους έμιό.
ρους »:νκατεοτημένους στήν ί-
ωνική πρωτεύουσα.
Είναι γνωστό πώς πολλά ίρ.
γα φιλανθρωπίας καΐ πολτι.
σμοϋ στή Σμύρνη ώφείλοντο σέ
Χίους. Εμποροι Χϊοι εΤχαν ου
στήσει τα πρώτα έκεί έλληνικά
σχολειό, είχαν άνεγειρει τό πε
ρΐφημο Γραικικό νοσοκομείο
καΐ δέν έπαυαν νά ένισχύουν
άγαθοεργά καΐ κοινωνικά 'ίϊ
δρυματα.
Μία άπό τίς φιλανθρωπικές
των έκδηλώοεις ήτο καΐ ή πε.
ρίθαλψη των φυλακισμένων. Χϊ-
' °' τζ°χατζηεζ (έμποροι ύφαο.
Μάτων) στή Σμύρνη, συγκέν-
εορτάς, άπεφυλάκιζαν κρατου.
μένους διά χρέη. ΟΙ άποφυλα
κιζόμενο1 δμως ήσαν ολίγοι δι.
ότι καΐ τύ συγκεντροϋμενα χρή
ματα δέν ήσαν άρκετά.
Έπέκταση τοϋ φινλανθρωπι- {
κου αύοΰ έργου ανέλαβε στά
1799 ή Κοινότης Σμύρνης. Ό
Έπίσκοτ·-^ Ερυθοών Γρηνόρι.'
ος, πού άνεπλήρου τόν ΜητροΙ
πολίη Σμύρνης Προκόπιο, ό ο¬
ποίος ευρίσκετο στήν Κων) |
πολη ώς συνοδικός, συνεκάλΐ.
ουνέλευση προκρίτων Σμυρναι
ών μέ σκοπό τήν μέριμνα ;ών
Όρθοδόξων φυλακισμένων.
Πολλοί πρόκριτοι καί «ρου-
Φέτια» (συντεχνίες) προθυμο.
ποΐήθηκαν νά προσφέρουν νιά
τόν σκοπόν αύτό χρήματα. Ε.
πίσης ή Κοινότης Σμύρνης £-
δωσε εντολήν είς τούς ναούς
τής Άγίας Φωτεινής, Άγίου Γε
ωργίου καΐ ΆγΙας Παρασκευής
νά περιφέρειαι εΐδικός δίσκος,
μέ τό προσόν δέ αύτοϋ, οί έπί.
τροποι των τριών έκκλησιών
«νά έξαγοράζωσι καΐ νά εύγά-
ζωσι άπό τάς φυλακάς φυλακι.
Κοτά τόν 18ο αΐώνα ΰπήο-
χαν δύο φυλακές στή Σμύρνη:
τοϋ Μουξούρμπαση καΐ τοθ
Μουσελίμη. Ή τελευταία βρι.
σκόταν στό φρούριο τοϋ Άγ'.
ου Πέτρου, τό γνωστό ώς Κρομ
μυδόκαστρο. Ή φυλακή τού
Μουξούρμπαση χρησιμοποιώαν
κυρίως γιά φυλακισμένους γιό
χρέη.
Άργότερα άνεγέρθηκαν με.
ν/άλες συγχρονισμένες φυλα¬
κές στό δρόμο ιοϋ ΔιοικητηρΙ
ου πρός τό Γκιόζ Τεπέ. Περι.
λάμθαναν κεντρική αύλή υ.έ
γύρω, «άκτινοειδώς», πέντε με-
γάλα διώροφα διαμερίσματα.
Στήν αύλή οί φυλακισμένοι, έκ.
τος άπό τούς θαρυποινίτες, ηε
ριφέρονταν έλεύθεροι. Στό θά.
θος τής αύλής καΐ σέ ξεχωρι.
στό οίκημα ήσαν οί γυναικεί-
ες φυλακές.
"θταν έλευθερώθηκε ή Σμύρ
νη άπό τόν έλληνικό στρατό,
οί φυλακές θρισκόνταν σέ έλε.
εινή κατάσταση. Ή Έλληνική
Διοίκηση τίς άνακαίνιοε ριζικά.
Έπιοκεύασε τούς τοίχους, το.
ποθέτησε νέα δάπεδα κατα-
σκεύασε αποχωρητήρια καί λου
Ι τρά καΐ έγκατέστησε μικρό νο.
σοκομείο καΐ φαρμακείο. Επί.
οης κατασκεύααε άπολυμαντή
ριο στό όποϊο άπολυμαΐνονταν
οί νεοΦυλακιζόμενοι.
Δ'ευθυντής των σμυρνα·<χών φυλακών, δλα τα εη τής έλη- νικής κατοχής, διετέλεσε ό Στυλιανός Γλυκοφρύδης. Είχε κάνει εΐδικές σπουδές στήν Εο ρώπη καΐ μελέτησε τα έκεί I. σχύοντα συοτήματα. Ή έλληνική Διοίκηση Σμύρ. νης άποφάσισε τό 1921 νά άνε γείρει μεγάλες άγροτικές φυ· λακές στήν περκρέρεια τής 'Α. γίας "Αννης πρός τό δρ6μο τοϋ Προφήτη 'Ηλία. Πά τό σκο πό τουτο άγόρασε μεγάλη οί. κοπεδική έκταση καΐ διέθεσε κονδύλιο 3 έκατομ. δραχμές. Μεσολάβησε δμως ή Μικρασια. τική καταστροφή καΐ τό τραγικό τέλος τής έλληνικής Σμύρνης. ΧΡΗΣΤΟΣ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗΣ ΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΓΝΩΜΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΑΣ ΤΗΣ Ή έγκυρος σι/νάδελι>ος «Έκτται-
δευτικός Τύπος» άναδημοσιεύων είς
φύλλον τού τής Ι Ι ής Δεκεμβριού
τό άρδρον τοΰ έπιλέχτου συν*.ργά
τού μας κ. Δ. Άρχιγένη. υπό τόν
τίτλον «Χριστούγεννα στή Σμύρνη
— Βοηθήματα στσοί φτωχοί» τό
ττρολογίζει ώς εξής:
«... Περ! τοΰ Βασιλείου (Μητρο¬
πολίται; Σμύρνης) θά ασχοληθώ¬
μεν ευρύτερον καί διαφωτιστικώτε-
ρον είς άλλην ευκαιρίαν- Σήμερον
έπιθυμοΰμεν νά ακουσθή ή γνώμη
ενός έκ των έπιζώντων έτπφανών
Σμυοναίων. τού Δρος κ. Δ. Άρχι-
γένη, έπΊστήμονος καί σοφοΰ άν-
δρός συνεργάτου τής εγκρίτου έφττ
Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΜΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ
Είς όλον; τούς συνεργάιας, συνδρομητάς
χ αί αναγνώστας της :
Κ Α Λ Α ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
μερίδος «Προσφυγικός Κόσμος» την
όΐτοίαν διευθύνει άπό τεσσαρσχον
ταετίας ό λαμπράς καί διακεκριμέ-
νος κ. Σωκράτην Σινανίδης. Πρόε
δρος τής «Ενώσεως Ιδιόκτητον
Περιοδικοΰ Τύπου».
Ό κ· Δ. Άρχιγένης πολυγραφώ
τατος, γράφει ττολλάκις κα! είς
γλώσσαν άμέμπτου σμυρναΤκοΰ Ιδι-
ώματος, ώς τό μεταφερόμενον έκ
τού «Προσφυγικοΰ Κόσμου» ττερί
Βοοσιλείου...»
'Επίσης είς τό απογευματινόν
ΐ'Εθνος» τής 14)12)67 εδημοσι¬
εύθη τό ακόλουθον σχετικόν σχό-
λιον.
«ΣΜΥΡΝΗ. Άγάττη μου. Παν-
τοεινοί νοσταλγο! των χαμένων πά
τρίδων. ό Χρίστος ξολομωνίδης
καί ό δρ. Δημ- Άρχιγένης κατα·
γράφουν στήν έβδομαδιαΐα έφημερ!
δα των προσφύγων, τα ήθη καί
τα έθιμα, την κοινωνική καί ττνευ
ματική ζωή τής δμορφης Ιωνικής πό
λεως. Τελευταία τοιος σημειώματα:
«Ή φιλαρμονική 'Εταιρία Σμύρ
νης». «Χριστούγεννα στή Σμύρνη»
χά! «Σμκρνέΐκα ττςτιδιστΊκά τρσγου
διστά παιγνιδάκια».
γη άπό κοντά τού, δλο συχυζό
ταν. Τσή 'λεγε: «Δέ βλέπειο
τήν κυρά 'Ερηνούλα, γιατι δέν
πάει νά πιάση κουθέντα κι' ζ.
κείνη μέ κανέναν; Γιατί καί ού
δέν κάθεσαι μέ τήν παρέγισ
σου;»
Μά ή Μαριγώ είχ' ετοίμη την
άπάνησι: Έκείνη είναι βαριά,
δέν μπορεί νά οηκώνεται γι'
αύτό. ('Ενοοϋσε πώς ή Νενέ
ήταν εγκυος. Πράγματι, σέ σα.
ράντα μέρες άπό τό γυριομό,
γέννησε τόν γυιό της τό 3α-
νασό). Άπδ τίς 18 τοΰ Γενά¬
ρη, πού φύγανε, γύρισαν στίς
2 τοϋ Μάη, δηλ. τρεισήμισοι μή
νες, έκατό τέσσερις μέρες.
Καί σ' δλο αύτό τό διάστημα
ή Μαριγώ τα χαοά της, καί -ιθλ
λές φορές μέ τόν τρόπο ιής
έκανε τόν άντρα της νά συχύ
ζεται.
Γύριζε ο' άλλες παρέες προ
οκυνητων κι' ετΐιανε κουσέντα
μέ τούς άντρες. Καί άμα πή.
γαινε ό άντρας της νά ψουνί.
ση τίποτα γιά τα χατζιλιδικ,α,
πού θάπρεπε νά μοιράσουν
σούς συγγενεείς τους, πάΛΐ
έη<ε!νη ήπιανε τήν κουθέντα καΐ τα παζαρέματα μέ τούς πουλητάδες καΐ δέν άφηνε τόν άντρα της νά μιλήση... Κι' έ- κεϊνος πιά δλο καΐ θύμωνε, ό κακομοίρης. Ό Θεός δέν ειχε κάνει τό θάμα Τού... Γ' Μέ τα χρόνια ή Μαμιγώ ήκα¬ νε καΐ δικά της παιδία, τόν Νι¬ κολή καΐ τή Χρυσάνθη. Ό Νικολής, άμα μεγάλωσε λΐγο δέν μαζευόταν άπό τα σο κάκια. Άπό τό πρωί, μ'ένα κομ μάτι ψωμΐ στό χέρι, γύριζε τσοί γειτονιές κι' ήπαιζε μ' δποια παιδία ηυρισκε στό δρόμο. "Α μα τόν ήχανεήμανατου,Γΐβγαι νέ κι' ήφώναζε: «Βρέ ΝικόλαΙ Ποϋ εΤσαι, βρέ Νικόλα τοή Μα. μής!» Ό Νικόλας τσή Μαμής ή. ταν ενας μισότρελλος, πού ή μάνα τού ήταν μαμή. Κι' ή Μα- ριγώ κόλλησε οτό γυιό της τό παρατσούκλι: «Νικόλα τσή Μα- μής», πού τ' 'μεινε σ'δλη τού τή ζωή. "Αν δέν τόν Λλεγες «ό Νικολής ή Μαμή» δέν τόν ηϋ- ρισκες. Οΰλοι έτσι τόν ήζέρα- νε. Καΐ ήταν ενας ώραϊος Ον. τρας, άψηλός, μέ άθλητικό πά. ραοτημα καΐ δμορφα χαρακτη. ριστικα. Άμα τόν ηθλεπες. θα. ροϋσες πώς ηβλεπες τόν Ό- δυσσέα Άνδροΰτσο, πού τόν εϊχαιμε οτό οηίτι κάντρο, — μέ τή φουοτανέλλα καΐ τό σπαθΐ τού,— καΐ τόν είχαμε ψηλά. ο τόν τοΐχο, πού είχαμε κρεμασμένα καΐ τα διάφορα άρματα. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1967
Ό έρχομός τοΰ Κυρίου καί τοϋ Άγίου Πνεύμστος επραγματο¬
ποιήθησαν
διον ίτί άμαρτίαι τού τότε κόομου πολύ έπληθύνθησαν
ήλθε διά νά ταίς σβύση άττό την ώς τότε άνθρωπότητα
κι' αύτοι τόν σταύρωσαν κσϊ πάρα πολύ ήσέβησαν
καί τότε απεφάσισε νά αναστηθή έκ των νεκρών
διά νά δείξη την ισχύν Τού καί ττώς έπέμφθη έκ των ούρανων
Πας ττιστός χριστιανός τώρα άς προσευχηθή
ό έρχομός Τού κι'έφέτος νά επιτευχθή
μέ τόν προσήκοντα σκοπόν τής άφέσεως των άμαρτιων μας
άφοΰ καί έργαζόμεθα δλοι μέ τόν άφανισμόν μας
Χριστέ μου, πού μας ήξίωσες νά δοθμε πάλι την γέννησίν Σου
εύσπλαχνίσου μας κι' ελα δός μας την ευχήν Σου
νά τΐαύσουν οί γρίνιες, τα ματοκυλίσματα κι' οί διαφορές τους
ράντισε δλους τούς επί γής μεγάλους μέ σωφροσύνη
οότως ώστε νά παύσουν οί δολοπλοκίες τους καί ή άφροσυνη
πού όδηγοϋν όλην την άνθρωπότητα 'στήν παραφροσύνη.
Δεόμεθά σου Κύριε εφέτος ποΰ θά άλθής πάλι επί τής γής
ημάς πρώτα τούς μικρούς ταλαίπωρους νά λυττηθΓ)ς
γιατί ό Πλανήτης άτιό τό πεϊσμα κοντεύει νά διαλυθή
των μεγάλον, μέ την φοβεράν τΐοΰ κρατοΰν ισχύν την πυρηνικήν.
Δώσε καί σ' αύτούς μυαλό μέ τα πυρηνικά μέσα πού διαθέιουν
νά μή τα χρησιμοποίησιν 'στήν αύτοκαταστροφήν όλων μας
άλλά γιά τοΰ κόσμου την ευημερίαν καί τό καλό νά τα μετα-
[τρέψουν.
Δέν 6χουν τό δικαίωμα νά έπιμένουν 'στό χύσιμο κιαλλου άθώου
[αΐματος
άφοΰ Σύ ό θεός ό Πανάγαθος κηρύττεις την επί γής ειρήνην την
[άναίμακτον
Γιά νά πάρουν τόσα έκατομμύρια άθώες ψυχές 'στόν λαιμότους,
Άγάπα τόν πλησίον τού κηρύττεκ καί γράφουν όλα τα ίερά
[βιβλία
καί ημείς τρω>όμαστε σάν νά είμεθα τα πλέον αϊμοβόρα θήρια
Ό Ποιήσος
ΓΕΩΡΓ. ΔΛΡΑΚΗΣ
όδός Μεσολογγίου 29—Αίγάλεο
Εί- ι ι ' " ——————^—^^—"------------------------------------------------'------■----- — —
'Από την διάλεξιν είς τόν «Τΐαρνασσόν))
ΤΡΕΙΣ ΠΟΙΗΤΑΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΟΕΜΑΤΑ
Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΚΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΑ1ΖΕ
ΪΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝ&ΣΜΑ
Μια θρησκευτική οργάνωσις παγκοσμίου σημασίας διά ττΥν έ.
νότητα πάντων των χριστιανών, όσχέτως δογμάτων. Δράσις '
τής Κοινότητος άγνωστος είς την Έλλάδα.
Τοΰ συνεργάτου μας κ. "Ιωάννου Α. Βερνάρδου
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμέ- — Πάω στόν Όρθρο.
—Ό ήγουμενος;
— Πήγε στήν 'Εκχλησ α.
Όσαύτως τό "Ορθόδοξον Πά
τριαρχικόν Κέντρον διά ι ής
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άριστοΰργημα τρν ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
- "Ο ΔΪΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΌΤΡΚΪΑ»
"Ενα άριστούργημα τής Μικρά σιατικής
Ο ΣΤΡΑΤΗΣ Ο ΑΞΑΡΛΗΣ
Τής κ. ΣΊΕΛΛΛΣ ΕΪΤΙΦΑΝΙΟΙ' - ΙΙΕΤΡΑΚΠ
Τής Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΡΑΦΕ ΝΤΙΔΟΥ
Ε'
...«Ό Γυμνός τής Νύχτας», ]
γράφει ό Μπ. Ν., τό πρώτο πθ'-
ημα, έννοώ, πού έχει έποης
αυτό τόν τιτλο καί δχι δλη ιή
συλλογή, συγκεντρώνει ολη
την έμπειρΐα, την πικρότητα, το
Γδιο όδυνηρή, καί ουνάμα υλη
τή θεωρητική ώριμότητα, όρι-
στικά όλοκληρωμένη καί άδ.ά-
λειπτα βασανιστική, τοΰ πιό ευ
συνεΐδητου καί τοϋ πιό ένσυ.
νειδητου άνθρώπου σέ μιά πλα.
τύτερη τοπικά περιοχή τής οη.
μερινής λογοτεχνιας μας. Ο
Γκοσιόπουλος, κατ εξοχήν άν.
θρωπος, μέ την πλατωνική έν-
νοια, παρατηρεί μέ θλέμμα ά-
νήσυχο, την συμβατικότητα-
τήν άσυνέπεια, την κατάπτω.
ση τής σύγχρονης ανθρωπότη¬
τος...
Άναδύθηκα γυμνάς άπό τα κύ.
(ματα τής άννοιας
κι ήρθε ή νυχτεριδα νά μέ ψι.
(λήσει
καί νά μιλήσει
παραμορφωμένο πνεύμα τής
(σύγχρονης ζωής.
Τό κριτικό σημειωμα είναι
έκτενές, κα! δέν είναι δυνα¬
τόν νά τό άκούσουμε όλοκλη.
ρο. Μεταφέρουμε μόνο μερικά
άποοπάσματά τού.
...Ή προσωπική παρέμθαοη
τού ποιητή, λέγει πιό κατω ό
Μπ. Ν., ποΰ αποτελεί καΐ την
παρουοία τού, ένδιαφέρει. Αυ¬
τή άπό τό Γκοσ. Γινεται ύπεύ.
θυνα καί εντελώς κυριαρχικά.
Είναι όλόκληρη ή ψυχή τού,
μέσα στό στΐχο. Μην παρασύ.
ρεσαι, τοϋ λέει ή νυχτεριδα, ή
φιλοσοφικά κινοΰμενη σκέψη.
...άπό την όμορφα κινούμενη
(έπιφάνεια των προγμάτων
κάτω άπό τοΰ τρυφεροϋ ροδο.
(φυλλου τό θελοθδο κοιμάται
ό πάντων κύριος, πού ποτέ δέν
(φαντάζεοαι
άλλά μέ την παρουσία τού υε-
(ταθάλλει,
ό θάνατος, τό τέλος τής όμιλι-
(ας σου ποιητή....
Είναι μιά λεπτότατα φυοιο-
κρατική καί θιβλικά μεγαλοπρε
πή παρουσιάση τοϋ φαινομέ-
νου, γνήσια ποιητική, μέ τή
σύγχρονη έννοια τοϋ δρου.
Σέ άιμεση πρός τό «Γυμνό
τής Νυχτας» σχέση... θρίσκε.
ται τό «Θαρθοϋμε κοντά σου...
'Εκφράζει δλο τό δέος τοϋ αν.
θρώπου, μπροστά στά Ιδία ι ου
τό έπιτεύγματα. "Ενα ποΐημα,
σοφά τοποθετημένο... Σέ συ¬
νέχεια σημειώνει, Μπ. Ν. ',τι
στά δυό αύτά ποιήματα, έκδη.
λη είναι ή πλησμονή άπό άνη.
συχια, τύψη άμφιθολία καί άγ-
χος, τα θασικά στοιχεΐα τού ηε
ριεχομένου τής έποχής μας.
"Εκφέροντας την κρίση τού,
ό Μπ. Ν. σέ γενικές γραμμες,
γιά τό σύνολο των τραγουδιών
τής συλλογής, λέει... Άπό όσα
άναφέρονται στόν έθνικό <αί πλατύτερα τό φυλετικό τομέα, μαρτυρείται άμεσα καί θαθειά, στά Ιδεώδη αυτά ή πιστη τοϋ ποιητή καί ή ξεχωριστή άγάπη τού στήν Γδιαίτερη πατριδα τού, τό ήρωικό Λέχοθο. ... Τό ποίημα «89 σκαλοπά. τια», άνασαίνει τό όξυγόνο τής πλημμυρισμένης άπό άνθρωπιά ψυχής τοϋ ποιητή. Καθώς α. ναρριπιζει τίς τραγικές μνήαες τοϋ σημαντικοϋ αυτοΰ Πύργου τοΰ όχυροματικοϋ περιβόλου τής Θεσσαλονίκης, πού άγέρα- στος καθρεφτιζεται στά νερά τοϋ Θερμαικοϋ, ή ψυχή τού κραδαινεται καί ματώνει, άπό τα πιό θλιβερά συναισθήματα. Αύτδ τό τραγικό ρίγος κατορ- θώνει νά μεταγγίσει καί στήν ψυχή μας. Γιά την ίστορία, ό Λευκος Πυργος κτισθηκε τό 15ο αίώνα, στή θεμελιωση προγενεστέρου βυζαντινοϋ πύργου, άπό τους Τούρκους, άλλά μέ βενετα ά. νους μαστόρους, γιά την υπο¬ στηρίξη τού παραθαλασσιου τει χους, πού ξεκινοΰσε άπό έκεί καί διέτρεχε δλη την παραλι- ακή λεωφόρο. "Αργότερα, χιτ>η-
σίμευε γιά φυλακή. "Οπως άνι-
στορεϊ, τό θσυμάοιο αυτό *ιο.
ημα, έδώ θασανίσθηκαν καί οί
πρωτεργάτες τής 'Επαναστάσε.
ως τοϋ 1821, στή Μακεδον α
'Εδώ, έκτελέσθηκαν 7.000 γε
νιτσαροι, άπό τόν Σουλτάν
Μαχμούτ. Τό αΐμα ποτάμι κύ.
λησε. Μέ τό αΐμα τής καρδίας
τού ποιητή, είναι γραμμένοι οί
στΐχοι τού, πού μάς φέρνοον
Ισχυρή δόνηση .. 89 σκαλοπά-
τια έχει ό Πυργος. Γιά τα τρα.
γικά γεγονότα πού συνέβη¬
σαν σ' αυτόν, λεγότανε, «Καν.
λϊ κόυλε», δηλ. «Πυργος τού
αίματος». Στά τέλη δμως τοϋ
π. αΐώνα, οί νεότουρ<οι γιϋ νά σβύσει ή θλιβερή άνάμνηση, τόν έβαψαν άσπρο καί τόν με. τονόμασαν σέ «Μπεγιάζ κόυ¬ λε", δηλ. «Λευκό Πύργο». Μά ό Βότσης, καθής λέει, ό ποιητής, θά φέρει την άνά. σα τής εΓρήνης. ... Καί τώρα, άς άκούσουμε τούς συγκλονιστικοΰς αύτους στίχους, πού μιλοΰν στήν καρ- διά... Άπό την Ιδία συλλογή, είναι καί τό ποίημα «Φωτισμένο κελ. λί», πού θ' άκούσουμε ευθύς άμέσως. Είναι στίχοι έπικής πνοής, πού άναφέρονται σ' έ- να Λεχοβίτη, ήρωα τής έ9νι. κης άντιστασης, πού εξετέλε¬ σαν οί κατακτητές. Μέ πατρι'ο. τική έξαρση, άλλά καί σέ άν. θρώπινο θερμό τονο, μάς δινει τίς τελευταΐες στιγμές τοϋ α- γωνιστοΰ πού συνεχιζει τους άγώνες τοϋ Μικη (Παύλου Με. λά) κα'ι των άλλων άγωνιστών τοϋ Μακεδονικοϋ Άγώνα. Τελευταϊο στή σειρά, θ' ά¬ κούσουμε ένα άπό τα νεώτεοα ποιήματα τοΰ Τ. Γκ. Φέρει τόν τίτλο «Ό δρόμος», καί δημοαι. εΰεται στό Μακεδονικό Ήμερο λόγιο τοϋ 1965. Πρίν δμως προχωρήσω στή σύντομη άνα. λύση τοΰ ώραιου αυτού ποιή. ματος, θά μέ έπιτρέψετε νά κάνω μιά μικρ"5 παρέκβααΓ., καί νά άναφερθώ στό μοναδικό αυτό έλληνικό ήμερολόγιο,που νεαρός δημοσιογράφος, το 1925, καί αργότερα διδακτωρ τής φιλολογίας, τό πρωτοθγαΛε στή γενέτειρά τού, τή Θεασα. λονικη, ό Νικόλαος Σφενδόνηο, πού άπόψε μάς τιμά μέ την ^α ρουσια τού. Άπό τή χρονιά ε κείνη, μέ διακοπή μόνο τα χρό νϊα τής κατοχής, ξεπερνώντας έμπόδια καί δυσκολιες, άγωνι- στής τού πνεύματος, έκδίδει τό ήμερολογιο αυτό, τό πιό μα κρόβιο άπό δλα τα έλληνικά ημερολόγιον πού αποτελεί ι ό χρονικό τής Θεσσαλονίκης, ά¬ πό τό 1925 ώς σήμερα. Στσ τέλη τής χρονίας, θά κυκλοφο. ρήσει ό τομος τοΰ 1968. Στίς σελίδες τού φιλοξενήθηκαν καί φιλοξενοϋνται, άρθρα, μελέτας καθηγητών τοϋ Πανεπιστηυ ου μας καθώς καί έκλεκτίόν έ-;ΐ- στημόνων. Έπισης, ποιφματα πεξογραφήματα καί δοκίμια να θιερωμένων λογοτεχνών, άλ.α καί νέων, στό ξεκινημά τους. Πολλοΐ άπ' συτούς τούς νέοος, άλλοτε, έχουν καθιερωθεί, ώς τόσο δέν ξεχνοΰν τή θερμή ουμπαράσταση πού συνήντη. σαν άπό τόν έκλεκτό αύτό 5ι. ανοούμενο στά πρώτα τους φτερουγίοματα. Ή πνευματκή Θεσσαλονικη, χρωστά πολΛά στόν άκούραοτο Ν. Σφενδόνη. ... Καί τώρα, άς ξαναγυοί- σουμε στό ποίημα «Δρόμος», γιά νά δώοουμε μιά ούντομη άνάλυση τής κεντρικής ίδέας τού, πρίν άκούσουμε τή φωνή τοΰ ποιητή. Στό πρώτο μέρος τού, μάς δινει ό Τ. Γκ. την γλ. κόνα των ψυχικών τού άντιδρά- σεων κα'ι σκέψεων, στό άντί. κρισμα ενός κοιμητηρΐου, όπο. γραμμίξοντας τή φθαρτότητα τής άτομικής ζωής άλλά καϊ την αΐωνιότητα τής ζωής σέ ο. λες της τίς έκφάνσεις. Στό δεϋ τερο μέρος μάς μιλεί γιά Γήν άθανασ α τής ανθρωπίνης ε¬ νεργείας, πού έκπορεύεται ά¬ πό τίς πνευματικές λειτουργ' ες καί άποκρυσταλλώνεται αέ διάφορα καλλιτεχνικά καί λογο τεχνικά φανερώματα. (Συνεχίζεται) τοποθετήσεως τού έντός τής οίκουμενικής μαρτυρίας κα'ι δυ ναμικότητος τού Τ&ιζέ, λαμθά. νει μίαν εντελώς νέαν άπήχη σιν καί συγχρόνως μίαν νέαν αποστολήν, ή όποια πλουτιζκι τόν οικουμενικόν χαρακτήρα αύτοϋ τοϋ τόπου. Ή πορουσία αυτή όφειλεται είς την πρω. τοβουλιαν τής Α. Θ. Παναγ;ο- τητος τού Οικουμενικού Πατρι¬ άρχου κ. Άθηναγορου, αποτε¬ λεί δ' ένα πλούτον καί διά ι ούς Όρθοδόξους καί διά τούβ Χρι. στιανούς τής Λύσεως, διότι τούς έπιτρέπει νά συναντώνται πραγματικώς καί έντός τής ά- γάπης«. Ό Δομέτιος, πού μέ κάτι βο- λόδερνε στή μικροσκοπική κου- ζινα —1X1,50 μ.— καί μπαινό- θγαινε στήν αΊθουσα ήσυχα, ή. συχα, πήγε κοντά στόν ήγού- μενο, άπησχολημένο άκό) ιη μαζί τού, καί τοϋ ψιθύρισε λ.. νσ λόγια στό αυτί. Κατάλαΰα πώς ή συζήτηοι μας εΤχε πα- ρατραβήξει καί ήταν ή ώρα τοΰ φαγητοϋ. «Ναι....» τού εΐπε ό ήγουμενος. Καί τότε συμφωνή σαμε νά τα ξαναποϋμε άλλη ωρα. Ή συντροφιά μας πεινοϋ- σε. Ό παπά-Άλέξανδρος <όο- ρασμένος μέ την πρσθυτέρα τού άπό τό ταξεϊδι, έπρεπε ν' αναπαυθή. Στρώθηκε τό τραπέ. I ζι, καθήσαμε όλόγυρά τού άνα. I παυτικά καί φάγαμε μια πολύ ι εϋγευστη καλογερίστικη σο·1]- πα μέ λιγο ψιλό τριδέ, τομώΓα, μαιντανό, τυρί ώραϊο καί ενα εϊδος οαλαμιοϋ περιφήμου, δώ. ρο τού Δομέτιου άπό την πα- τρίδα τού. "Ηπιαμε μαθρο | κρασί και ένα εϊδος οϋζου βουλγάρικου ένενήντα 6αθ. ι μών, ποϋ έπρεπε νδσαι ήρωας γιά νά πιής δυό γουλιές μαζί... . Τέλος φάγαμε άφθονα καί γευ. στικά ροδάκινα. Ι "Επειτα άπό μιά μικρή συζή. ι τησι καλονυχτηθήκαμε νά πυη , καθένας μας στό κελι τού να κοιμηθή, ένώ ό Δομέτιος τακ. τοποιοΰσε τραπεζαρια καί κου- ζίνα. Στό μικρουτσικο κεΛί μου, έ. πιπλωμένο μ' ένα άπλό ντιβάνι, ένα τραπέζι, μιά καρέκλα <Γ ενα μικρό τραπεζάκι, σάν κο- μοδϊνο δίπλα στό ντιβάνι μέ μιά πορτατίφ λάμπα, εΤδα σε μίαν άκρη, δεξιά καθώς μπαι. νουμε, ένα παραθάν πρ,ύ έσκέ παζε παληό εύρύχωρο τζάκι. "Ανοιξα τό παραβάν καί είδο ένα θαυμάσιο ξυλόγλυπτο τού Μυστικοΰ Δειπνου, ένα μικρο ξύλινο σταυρό μέ τόν 'Εσταυ. ρωμένο καί μπροστά άπ' όλα αυτά έναν μεγάλο λευκό Σταυ ρό τάφου άνεπιγραφο, άσπρο... Διασκεΐ'ή:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< Ε. λάτε, άν θέλετε. Κι' έφυγε θιαοτικά, άθορυ- 6α. Ξυπνήσαμε δλοι καί πήγαμε στή μεγάλη «'Εκκλησία τής Συ ναδελφώοεως». Στό δρόμο ου- ναντήσαμε νά πηγα.νουν, κι'; άλλοι —καθολικοί καί διαμαοτυ. ρομενοι αύτοι. Μπήκαμε αηό τή μικρή δεςιά εϊσοδο, προχω. ρήσαμε ώς τό θάθος τοϋ δια. δρόμου καί κατεθήκαμε θα¬ θειά έως πενήντα σκαλοπάτια κάτω άπό τό ίσόγειο. 'Ελικοει Ό συνεργάτης μας κ· Ί&χχν. Βερ- νάρδος μετά τής σΐίζύγου καί τής νύμφης τοιο είς τό προαύλιον τοΰ πανδοχείον τοϋ Ταιζέ δή σκαλοπάτια, τοίχοι δεξ'ά κι άριστερά. Στενό πέρασμα. Καί βρεθήκαμε στό Όρθόδοξο πα. ρεκλήσιο, άπό τό όποϊο, πρίν φθάσουμε, άκούγονταν ψαλμω. δίες. Γιατ'ι θυμήθημα έκεινη τή στιγμή τίς πρωτοχριστιανκες κατακόμβες τής Ρώμης; Άθό ρυβα πλησιάσαμε στήν εϊσοδο τοϋ παρεκκλησιου, μεγέθους 3, 50X3,50 μ. μέ μικρά θυσιαστή- ριο στό βάθος, δπου πάνω στήν Τραπέζα ήτανε δΰο κεριά χονδρά, μικρά άσπρα άναμμέ. να. Δύο είκόνες στήν εξω πλευρά —εϊκονοστάσιο— δεζια τής Παναγίας, άριστερά τού Χριστοΰ μας. Κάτω άπό την ϋ. κόνα τής Παναγίας ή είκόνα τοϋ Άγίου Ιωάννου τοΰ Προ. δρόμου. "Ολες άπλές, χε.ρο. ποιητες, βυζαντινές. Έκκλη- σίασμα καθολικών καί διαμαρ- τυρομένων. Στό μοναδικό δε- ξι φαλτήρι ένας προτεστάντης μοναχός μέ τό λευκό ράσο έ ψελνε έλληνικά. ' Αλλος μονα¬ χός προτεστάντης θοηθοΰσε κοντά. Την άκολουθια έτέλκ. σεν ό Δομέτιος σέ γλώσσα ά. νάμικτη σλαυ·[·κή καί έλληνική. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΥΠΕΒΛΗΘΗ Η ΜΕΛΕΤΗ Κοιμήθηκα συγκ,νημένος. Την ΑΙ Α ΤΗΝ ΑΝΑΔΙ ΑΡΘΡΩΣΙΝ άλλη μερά έκαμα σχετικό λόγο στόν ήγούμενο. Καί συμφωνή. σαμε πώς: «έτσι θυμάταΐ ό μο. ναχός στό κελι τού τόν θάνα¬ τον!». Ξύπνησα στίς έξι τό πρωΐ κα· άντελήφθηκα πώς είχανε κι' άλ λοι ξυπνήσει «πρω·[Λ/οί». Άνοι- γω την πορτα τού κελιοϋ μου καί θλέπω τόν Δομέτιο νά κα. τεβαίνη άθόρυθα τή σκάλσ, ν α πάη στήν αϊθουσα κι' άπό έκει στήν έξώπορτα τοϋ Μοναστη. ριοϋ. — Πά ποΰ, άδελφέ; τόν ρω. τώ. ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Υπεβλήθη ηδη ττρος τό ύποι;ρ- γεΐον Οικονομ)κων μελέτη περί ά- ναδιαρθρώσεως των κοινωνικών ά- σφαλίσεων έν "Ελλάδι. καταρτι¬ σθείσα υπό τού Αμερικανόν έμ- πειρογνώμονος κ- Καμπέλ. Διά την κατάρτησιν τής έν λόγω μελέτης ό μετακληθείς έιπτειροννώμων συνειρ γάσθη έττί τρίμηνον μετά των άρμο δίων τταραγόντων των άσφαλΐσεων εκπροσωπών των τταραγωγικών τα ξεων καί των έργατικών όργανώ- σεων. Βάσει των ττορισΐ'άτων τής μελέτης θά έττιδιωχθή ή νομοθετι- κή άναδ ι οργάνωσις των κοινωνικών άσφαλίσεων έν "Ελλάδι 132ον | Ό Βεζύρης τρέμοντας άπό τό <ροθο τού καί μέ λυμένα τα ι γόνατα σύρθηκε ώς τό σημείο ι ποϋ τού έδειξε ό Καραμπουρδά | οας, πού προχώρησε κι' αύτάς ώς τή πόρτα. Σήκωσε τό χατζά ρι καί τό έβαλε στη θέση τού. "Υστερα έστρεψε πάλι καί τίς δυό τού πιστολες κατά τοϋ Βε. ?ύρη, στάθηκε στή μέση τής κά μαρας καί τοϋ εΐπε μέ φωνη ττού μαρτυροϋσε δλο τού τό μισος: — Δαλπατάν θά σέ σκοτώσω σά σκυλ'. χωρ,ς έλεος. Θά σέ οκοτώσω γιά νά έκδικηθώ γο θάνατο τοϋ πεθεροϋ μου πού τόν κατέστρεψες καί τόν κατέ. βασες στό τάφο. Θά σέ σκοτώ¬ σω γιά νά έκδικηθώ τό θάνατο τού πατέρα μου, γιά τόν όποϊο ήσουνα έσύ ό αϊτιοο. Θά σέ σκοτώσω γιά ν άπαλλάξω τόν κόσυο άπό ένα φαρμακερό ίρ- πετό! — Τόν πατέρα σου μπρέ τζα νααπέτη, τοΰ φώναξε ό Βεζύ¬ ρης έσύ τόν έσφαξες, δπως έ σφαξες καί τή γυναϊκα μου καί τή σκλάθα μου. — Οί δυό μας μιλάμε Δαλπα. τάν καί δέν μπορεί νά γελάση ό ένας τόν άλλο. Ξέρεις λοι. πόν πώς αύτά πού λές είναι Φέματα. "Οστόσο δέν θά σέ σκο τώσω άπόψε. Σ' έχω στή διαθέ¬ ση μου κα'ι μπορώ νο σέ ξε. κάνω δποτε θέλω. "Εχω νά τα κτοποιήσω κάτι άλλες δουλειές οτό μεταξύ. Φύγε λοιπόν. Χα- σου άπό τα μάτια μου. Γυναικείες στριγγλιές καί ά μέσως ΰστερα μιά σπαρακτική φωνή τόν διακόψανε: — Βοηθεία Χριστιανοί, καιγο- μαστε, φωτία., φωτία., φωτία.. Ό Καραμπουρδάρας έμεινε άδιάφορος. Ό Βεζύρης βγήκε δσο μποροϋσε ταχυτέρα τρέχο! ντας στό διάδρομο πού εΤχε γε | μίσει άπό κόσμο. Άνάμεσα σ'ι αΰτούς πού άνεθαίνανε τή οκά λα τρέχοντας, εΤδε καί τόν Λορ δο Γκόρντων, τόν άνδρα τής Κιουλκαδΐν. Κέρωσε. Σήκωσε τό ένα φαρδΰ τού μανίκι, σκέ. πασε τό μοϋτρο τού καί κατέ- βηκε τή σκάλα. Ό Άλής τόν άχολούθησε καί βγήκανε κι' οί δυό στό δρόμο. Ό Καραμπουρδάρας έβαλε στή μέση τού τα πιστόλια, άνοι ξε τό παράθυρο τής καμάρας, σκαρφάλωσε στό λοϋκι τού νε. ροΰ καί πήδησε. Χάθηκε κι' αυ τος μέσα στή νύκτα. Πώς δμως 'πήρε τό σπίτι ψω. τιά; Θά θυμοϋνται οί άναγνώστες μας, πώς δταν ό Ψώφιος σήκωσε τύ μαγκάλι γιά νά τό πετάδη στήν Τισιφόνη πού τόν εΤχε έ. ρεθισει τό άδειασε στό δικότου τό κεφάλι. Τα κάρβουνα σκορ Πιστηκαν στό πάτωμα. Ή Σφύρ λα τα μάζεψε, μά έπειδή εΐχε μπή καί πυρωμένη στάχτη οτά μάτια τοΰ Ψώφιου ποϋ τσριζε άπό τόν πόνο, καταπιάστηκε μ' αυτόν καί δέν προσεξε πώς μερικά άπ τ' άναμμένα κάρβου να εΐχαν περάσει άπό τίς ά. ραχαμίδες των σανιδιών στό μετζοκάμαρο. Αύτά μετσδώσα- νε τή φωτία στά ξερά ξύλα. Τό ρέμα πού σχηματιζονταν έκεϊ κάτω τή θέριεψε καί σέ λίγο γο δωμάτιο γέμισε καπνό, ένώ με. ρικές πύρινες φλόγες άοχι- σαν νά γλύφουν τό πάτωμα. Ή Σφύρλα θυμήθηκε τό πτώ μα τής Κιουλκαδίν πού σάπιζε στό πατάρι τής σοφίτας. Σέ λί γο θά τό βρισκανε καί τό εγ. κλημα θ' άπεκαλύπτετο. Δέ μποροΰσε νά κάνη τιποτα γιό ν' αποφύγη τό κακό. Μόνο ή φωτία θά μποροϋσε νά τή οώ. ση άν έξαφάνιζε τό πτώμα, προ τού τό δή κανείς. Αύτό ομως δέν έξαρτιώταν άπ' αυτή μά άπό την τύχη. 'Εκείνη την ώρα δέν τής έ. μενε άλλο, παρά νά φορτωθή τα τζοθαερικά τής μακαριισ. σας κι' όσους παράδες μποροΰ σε καί νά τό βάλη στά πόδ.α. Ό Τορτολϊνος καί ό Φώφιος π- τανε σαΐνια καί δέ θά κάθουν ιαν νά καοΰνε. Ή Τισιφόνη καί ή Σκουλήκα, μακάρι νά καίγου νταν. Παρά' δέν έδινε γι' αυ. τές. Τής ε,χανε ψήσει τό ψάρι στά χείλια οί παναθεματισμέ νες. Μόνο γιά τή Μαλαματένισ της νοιάζονταν. Αυτή, Ρτανε έ¬ να άδύνατο άθώο καί άπροστά τευτο πλάσ'-ΐα. Θά την έπερνε καί μέ τό ζόρι άκόμα καί θά φεύγανε μαζ . Μ αύτές τίς σκέ ψεις, κατέθηκε σά σιφουνας τή σκάλα καί μπήκε στή κάμα. ρά της. ' Εβγαλε άπό ένα μπα. ούλο μιά μακρυά ώς τούς ά- στραγαλους καί φαρδειά καλλι πολίτικια βράκα, πού εΐχε φτιά σει στό μεταζύ καί πού εΐχε στό πλάι δυό τεράστιες τσέπες πέταξε τό φουστάνι της καί τή φόρεσε. "Υστερα άνοιξε τό <ρο ρτσέρι στό άποίο εΐχε τα πουγ γιά μέ τα γρόσα πού τής εΤχε στείλει ό Δαλπατάν, δπως θά θυμοϋνται οί άναγνώστες μας καί νέμισε μ' αύτά τίς τσέπες τής βράκας της. "Εχωσε στό κόρφο της τα τζοβαερικά .-ής Κιουλκαδίν καί θγήκε πάλι στό διάδρομο, φωνάζοντας: —Αμάν συφορά πού πού μάς βρήκε τίς δύστυχες, αμάν, ά. ι μάν. ; "Ανοιζε την πόρτα τής κάμα ρας τής Μαλαματένιας καί τή φώναξε: —"Ελα κόρη μου, έλα νά φύ γουμε, προτοΰ καοϋμε σά τα ποντίκια έδώ μέσα. Μά ή Μαλαματένια δέν ήταν πιά στή καμάρα της. Τής ήρθε άπελπισία τής Σφύρλας. «"Εχει γοΰστο σκέφθηκε, νά θρήκε την εύκαιρία κα» νά μοΰ την άρπαξε ό Βεζύρης». Τή σκέψη δμως αυτή την ά. πόρριψε άμέσως. Πρώτα γιατί δέν άκουσε τίς φωνες τής κό. ρης της κι' ϋοτερα, γιατί ό Βε ζύρης δέν θά την έπερνε μέ¬ σα σέ τόσο κόσμο, γιά νά έκτε θή. Δέν ήτανε δα καί βλάκας. Βγήκε οτό διάδρομο κι' άρχιοε νά τρωνάζη: — Μαλαματένια, Μαλαματένια πού εΤσαι; ( Μά ή Μαλαματένια δέ φαινου | νταν πουθενά. Άνεβοκατέβη κε δυό φορές τή σκάλα καί την άναζήτπσε παντοΰ μέσα στούς καπνούς καί στίς φλόγες ριψοκινδυνεύοντας τή ζωή ιτις Σάν πεστηκε πιά πώς ή Μαλα ματένια δέν ήταν στό σπίτι τό τε βγήκε κι' αύτη στό δρόμο καί πήρε τα σοκκάκια. Ή Τισιφόνη προκειμένου νά παρουσιασθή μπροστά στόν αν τρα της, εΐχε φορέσει τό καλό της φόρεμα, μά δέν έννοοϋσε νά κατεβή στό σαλονάκι, άν ή μάνα της δέν τής έδινε τό μαρ γαριταρένιο κολλιέ τής Κιουλ. καδίν πού τής εΐχε τάξει. — Μά λωλάθηκες, τής φώνα- ξε ή Σφύρλα καί θέλεις νά πά ρουσιασθής μέ τζοβαερ ι κ ά στόν άντρα σου πού τοϋ έχω πή, πώς στερούμαστε καί το ψωμί! Δέ θά εΐσαι σιγουρα οτά καλά σου κόρη μου. "Υστερα δέ συλλονάσαι πώς μπορεϊ νά βάλη κακό στό νοϋ τού; — Σάν τι κακό; — Νά, δέ τό καταλαβαινεις, Πώς στά χρόνια πού έλειπε δέ τού στάθηκες τίμια, μά είχες γισθουκλουδες, πού ένας άπ Δ' ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΣΤΡΛΤΗ ΑΕΑΡΛΗ Ειμουνα δέν εϊμουνα ένν.ά χρονώ, δταν στή Μικρασιατική καταστροφή έχασα τούς γο.' νεις μου. Θυμάμαι πώς ό ποτε:- ρας μου ήταν όπλ'.σμένος και γύριζε τίς νύχτες μ άλλους χΐυ ριανούς μας νά φυλάνε τή μι¬ κρή μας πολιτε α, τ' Άξάρι, πού νόμιζα τότε πώς ήτανε ή πιό μεγάλη χώρα τοϋ κόαυου, γιατί δέν εΤχα γνωρισει άλλη μεγαλύτερη. Μά κι' δταν γνώ- ρισα την Άθήνα καί τόν Γει- ( ραιδ, τ' άγαπημένο μου Άξάρι, πού γεννήθηκα κι' άφησα γ ά ] πάντα τοϋς γονείς μου, δέν μποροΰσα νά τό ξεχάσω. Περνούσαμε χαρούμενη ζωή μέ τόν Έλληνικό Στρατό πού εΐχε φέρει τή λευτεριά δπως' θυμάμαι νά λένε κι' εκανε τον 'Ελληνισμό εκείνον, νά χαίοε.! ταΐ καί νά πανηγυριζει. ! Μά ήρθανε κακές μέρες καί ξαφνικά άναστατώθηκε ό ευτυ! χισμένος τόπος. Ό άγαπημέ-, νος "Ελληνικάς Στρατός άρχι. σε νά φεύγει καί μαΰρες συμ φορές φαινόνταν νά φτάνουνε' —Νά φύγωμε χριστιανοί .ά| οωθοθμε!... Κατεθαίνουνε οί τσέτες καί σφάζουνε οποίον λά' χει στό δρόμο τους χριστΐανό. "Ολος ό πληθυσμός τής μ ι. κρής πολιτειας μας, εΐχε άνα- στατωθεϊ, άντρες, γυναίκες παι διά. "Ολοι τρομαγμένοι βρισκό ντανε στούς δρόμους. Ή μάννα μου ήτανε άπό τή Μαγνησια. Σκέφτηκε σάν ."ιδε τόν ζεσηκωμό νά πάμε έκεί. Μέ λύπη άφηνε τ' Άξάρι, τόν τόπο τού άντρός της, όπου δέ- κα χρόνια τώρα εΐχε περάσει χαρούμενα κι' εύτυχισμένα. Μά άφοϋ ό πατέρας μου πολε. μοΰσε μακρυά, τό καλύτερο πού εΐχε νά κάνει ήτανε νά πάει στούς δικούς της. Μέ κρατοϋσε άπό τό χέ,οι κι' άπ' τ' άλλο ένα μπογαλάκι μέ λιγα ροϋχα, τρόφιμα κγ ότι άλ¬ λο πολύτιμο εΐχε, λεφτά καί χρυσαφικά καί προχωρούσαμε γιά τό σταθμό μαζί μέ άλλους χωριανούς μας, πού είχανε <Γ αύτοι νά φύγουνε άπό τ' Ά¬ ξάρι. Φτάσαμε. Καθήσαμε δλοι πά νω στούς μπόγους μας καί πε- ριμέναμε νά περάστι κανένα τραϊνο. Κάθε μισή &ρα έφτανε κι' ένα μέ άμέτρητα βαγκόνια γεμάτα στρατιώτες. Κανένα ό. αιΐτούς, θά σοϋ χάρισε αύτό τό πανάκριθο κολλιέ. —"Ας τα αύτά παληόγρηα & τρέχα νά μοϋ φέρης τό κολλιέ. Άλλοιώς δέ κατεβαίνω νά δώ τό προκομμένο σου. — Και σάμπως θυμάμαι αύτη την ώρα ποϋ έχω κρυμμένα τα τζοβαερικά; Κατέθα νά δήα τόν άνθρωπο καί σοϋ ύπόσχο- μαι μόλις θά φύγη, νά ψάξω νά βρώ τό κολλιίέ καί νά στό δώ- σω. Τί άλλο θέλει; — Τό κολλιέ τώρα στρίγγλα. Σοϋ εΐπα. "Αν δέ τδ περάοω στό λαιμό μου δέ κατεβαίνω. — Καλά, έκανε ή Σφύρλα, θά ψάξω, μά αμα δέ τό Ορώ θά κα τεβής. — Δέ θά κατεβω, —ΚΓ άντρας σου; —"Ας τον νά πάη άπ' έκεΐ πούρθε, δέν σοϋ εΐπα έγώ νά μοΰ τόν κουβαλήσης έδώ, ού. τε έχω καμμιά ορεξη νά δώ τα ,μοθτρα τού. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ μως δ"·, στα 'ατοΖ-αε, μόνο :/0 £κο6ε τό τοέξμό τού "Υπευθυνοι συμφώνως τφ νομφ 1092)1938 Ίδιοκτήτης - Διευθυντάς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΚΣ Κατοικια Ναυάρχου Βότοη 55 ΠροΤστάυενος ΤυπογραφεΙου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙλΗΣ ΚατοικΙα Σπαρτάκου «9 Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α ΓΡΗΓΟΡιΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρδ 7 Πλατ Άγιου Κωνσταντίνου (Όυόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ ΖΗΐ Ε. Π Α1: δ,πλωματοϋχος <ραρ μακοποιος πρόοφυζ διά λει- τουρν αν έπικερδοϋς Φαρμα- κε ου εις Κπαρχια- Πληροφο¬ ρίαι είς τα Γραφεια Ησς. Βΐομηχανία Ζυμαρικών ΜΙΣΚΟ#ΓΟΕ. ΟΙ ΠΡΟΣΦϊΓΕΣ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ ΤΑ ΖΥΜΑΡΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΟΥ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΪ μ τας στό σταθμό καί τότε πολ· λοί τρέκανε σκαρφαλώνονε καί προσπαθούοανε να μποΰν- μέσα, μά λίγοι τό κατορδυ" νάνε. Τα τραϊνα φεύγανε οκνρ, ζοντας άγρ α μ' ένα άγκο^α χητό, ξερνώντας μαϋρο κππνο πού γιόμιζε τόν άγέρα καί μου τζούρωνε τα ίδρωμένα προοω πά μας. Άπελπισμένοι, λαχταρούοα με νά βροϋμε μιά θέση γιά να γλυτώσουμε τή ζωή μας. Τρε χανε οί γυναϊκες άπό θαγκονι σέ θαγκόνι, παρακαλώντας —Άφήστε μας νά μπουμε, δέ λυπούσαστε τα μικρά μας, — Ποϋ νά μπήτε χριστιανΐς μου, δέ βλέπετε; .. — Δέ μπορείτε νά μαζευτεϊτε νά γινε. τόπος καί γιά μάς, — Ποϋ νά μαζευτοϋμε και να στριμωχτοϋμε, δέν έχει τ6πο οϋτε θελόνα νά πέσει!. Κγ ο· στερα έσείς είσαστε στόν -όηο σας, εμείς πρέπει νά ψύγωμε νά πάμε στά σπΐτια μας, ηο0 λείπομε τόσα χρόνια σέ πόλε. μους. Βαρεθήκαμε πιά νά ι,ο. λεμοϋμε!.. Τι θέτε νά χαθοΰ με στήν Τουρκιά;... Αύτά φωνάζανε, χωρίς ·,ό σκέπτονται τι λένανε. — Γιά δνομα τοϋ θεοΰ, -ιοι- ός εϊπε νά μεινετε καί νά χά. θεϊτε σέ ξένο μέρος, έχετε δ κιο, δμως κι' εμείς άμα ψύγε-; σάν ξένοι θά μείνωμε στόν ίδιο μας τόν τόπο, άφοΰ θά χάσωμε τή λευτεριά μας. Ξέρομε το φαρμάκι τής ραγιαδωσύνης χρο νια τώρα. — Μπορεί νά 'χετε δικιο, .ια άλλοιώς δέν γίνεται. Κάνετε ύπομονή καί στό τέλος άλλα τραίνα θά πάρουνε καί σάς Αύτά λέγανε οί στρατιώτες κι' οί άξιωμαπκοι, πού ήτανε οτιθαγμένοι μέσα στ'ις άμοζο στοιχιες κι' άτ αύτούς οί πε ρΐσσοτεροι τραυματιες. "Ολη τή νύχτα μείνομε !:<ει έλπίζοντας. Φοβόμουνα τό ο<ο τάδι καί τή φασαρια ποϋ νιν τανε γύρω μου, μά οίγουρος μέοα στήν άγκαλιά τής μάν άς μου, δέν μποροϋσα νά καταλά βω πολλά πράματα. Μόνη υου σκέψη ήτανε νά παρακολουθή τα χελιδονάκια, πού άνηουχι. σμένα κι' αύτά τσιτσιριζαν και φεύγαν έδώ κι' έκεί άπ' τίς φί>
λιές τους, τίς χτισμένες γορ^
γύρω, οτά ύπόστεγα τού οτα
θμού καί τα κλαδιά των τζιτζι
φιών τα γεμάτα όλόχρυσους
καρπούς έκεινη την έποχή, και
θά 'θελα νά σκαρφαλώοω, νώ
κόψω τσίτζιφα, μά ό φόθος
χάσω τή μάννα μου, μέ ουγ.
κρατοϋσε.
Τό πρωΐ, άπελπισμένοι ολ
πώς δέν θά θρεθεί τραίνο νά
μάς πάρει, άποφασισανε νά
προχωρήσωμε πεζή γιά τή Μα
γνησία κι' άπό κεϊ σιγουρα θά
θρΐσκαμε κάποιο μέσον νά φε.υ
γαμε γιά τή Σμύρνη.
Ή μάννα μου σαστισμένη,
δέν ήξερε τ, νά κάνει. Στεκο
τανε στήν άκρη τοΰ δρόμου κι
έθλεπε έδώ κι' έκεί, σά χαμε
νη.
Ξαφνικά άκοϋμε μιά γνώριμτ
φωνή. Πάνω σ' ενα κάρρο έ
νας άνθρωπος φώναζε καί κου
νοϋσε τό χέρι τού στή μάννί
μου :
— Αί, "Ολγα, τ! κάνεις μονα
χη σου μέ τό παιδι!... Καρ^
ράς κανέναν;...
— Τα 'χω χαμένα, μπάρμ^'
Διαμαντή. Κανένα δέν κσρτε
ρώ, μονάχα θέλω νά πάω ■.>τπι
Μανησιά καί δέν μπορώ1 4£
θρισκω θέση οέ κανένα τοαι-
νο άπό ά χτές πού θρσκομαι
στό σταθμό. Καί παιδεύεται '.ο
μικρο μου! .. ΕΙπε δαχρυομέ-
νη λ μάννα μου.
—'Ελάτε ματζι μας, πάμε κ·
εμείς έκεί. Σέ χωράει κοΐ οί
να καί τα παιδι σου ό άραμπάί
μου. Μονάχα οί κακοΐ άνθρώ
ποι δέν οίκονομιοίντσι μέ.τ0
λίγο.
—Ό Θεός νά σάς δίνει καλό,
μπάρμπα Διαμαντή καί σένα
καί τής φαμελιάς σου. Τι *-
Φορά ήτανε τούτη πού μάς ΟΡ"
κε δλους!.. Καί δέγ ξέρω ^
βρ^σκεται ό άντρας μου1 Πορ
πολεμάει'... Είναι δραγε ζω< τανος; Μέοες έχω νί" πσρ" γράμμα τού Ό Θεός νά ,^ζ λυπηθεϊ! "Ολος ό ντουνιάς ζ£ σηκώθηκε, φαίνεται φοβερο ι* κακό πού μας ηΰρε' (Συνεχ'ζεταΟ ΣΥΣΚΕΥΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣ-!Σ Φωτ. Οϋλκέρογλου Θησέων 7 *ο:· βροψος. Τηλ. 226.024 Αθήναι ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Ε ΤΗΛΡ.ΟΡΑΣΕΩΣ. Παρ' εΐβικ» οι νϊργείου Φωτ. θύλίκέρογλου θπ σέως 7,4ος δροψος Τηλ. 2? ΑΘΗΝΑΙ ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ· ή γνοχττή σις δια την Τηλεψωνίαν Ρ νίαν κλπ. μέ τούς 5 ττνρήνοί κ0 λοφωνίου. Γεν. άντιιτρ· *"' Ούλκέρογλου Θησέως 7 <ος °' ροφοτ. Τηλ. 226.024. ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ: ή γνωσιή σις δι* όρειχαλκουργίον πρόσωττος Φωτ. ΟύΜ Θησέως 7 4ος 226*024· Αθηνά·. τηλ· γτΑ»| ΔΙΑΘΕΤΟ : 200 0Ό0 δμΧ. ί τα καί ενα οίκόπεόο 3.600 χεις μέ σπιτάκι μέσα 5 μ& 6πό τό κθμα σέ ΐη Ιδεώδη παραλία 20 βορειως ΛΟΥΤΡΟΝ Καί ΖΗΤΟ διταμέριομα 3 τίων 7ό - 80 τ.μ. οέ μεν·^" πολυκατοικία προτιμητέα. - ΤΗΛ. 521-275 Ε Λαγούδης * ΚΡΑΤΟΥΣ Η.
Ό έρχομός τοΰ Κυρίου καί τοϋ Άγίου Πνεύμστος επραγματο¬
ποιήθησαν
διον ίτί άμαρτίαι τού τότε κόομου πολύ έπληθύνθησαν
ήλθε διά νά ταίς σβύση άττό την ώς τότε άνθρωπότητα
κι' αύτοι τόν σταύρωσαν κσϊ πάρα πολύ ήσέβησαν
καί τότε απεφάσισε νά αναστηθή έκ των νεκρών
διά νά δείξη την ισχύν Τού καί ττώς έπέμφθη έκ των ούρανων
Πας ττιστός χριστιανός τώρα άς προσευχηθή
ό έρχομός Τού κι'έφέτος νά επιτευχθή
μέ τόν προσήκοντα σκοπόν τής άφέσεως των άμαρτιων μας
άφοΰ καί έργαζόμεθα δλοι μέ τόν άφανισμόν μας
Χριστέ μου, πού μας ήξίωσες νά δοθμε πάλι την γέννησίν Σου
εύσπλαχνίσου μας κι' ελα δός μας την ευχήν Σου
νά τΐαύσουν οί γρίνιες, τα ματοκυλίσματα κι' οί διαφορές τους
ράντισε δλους τούς επί γής μεγάλους μέ σωφροσύνη
οότως ώστε νά παύσουν οί δολοπλοκίες τους καί ή άφροσυνη
πού όδηγοϋν όλην την άνθρωπότητα 'στήν παραφροσύνη.
Δεόμεθά σου Κύριε εφέτος ποΰ θά άλθής πάλι επί τής γής
ημάς πρώτα τούς μικρούς ταλαίπωρους νά λυττηθΓ)ς
γιατί ό Πλανήτης άτιό τό πεϊσμα κοντεύει νά διαλυθή
των μεγάλον, μέ την φοβεράν τΐοΰ κρατοΰν ισχύν την πυρηνικήν.
Δώσε καί σ' αύτούς μυαλό μέ τα πυρηνικά μέσα πού διαθέιουν
νά μή τα χρησιμοποίησιν 'στήν αύτοκαταστροφήν όλων μας
άλλά γιά τοΰ κόσμου την ευημερίαν καί τό καλό νά τα μετα-
[τρέψουν.
Δέν 6χουν τό δικαίωμα νά έπιμένουν 'στό χύσιμο κιαλλου άθώου
[αΐματος
άφοΰ Σύ ό θεός ό Πανάγαθος κηρύττεις την επί γής ειρήνην την
[άναίμακτον
Γιά νά πάρουν τόσα έκατομμύρια άθώες ψυχές 'στόν λαιμότους,
Άγάπα τόν πλησίον τού κηρύττεκ καί γράφουν όλα τα ίερά
[βιβλία
καί ημείς τρω>όμαστε σάν νά είμεθα τα πλέον αϊμοβόρα θήρια
Ό Ποιήσος
ΓΕΩΡΓ. ΔΛΡΑΚΗΣ
όδός Μεσολογγίου 29—Αίγάλεο
Εί- ι ι ' " ——————^—^^—"------------------------------------------------'------■----- — —
'Από την διάλεξιν είς τόν «Τΐαρνασσόν))
ΤΡΕΙΣ ΠΟΙΗΤΑΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΟΕΜΑΤΑ
Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΚΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΑ1ΖΕ
ΪΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝ&ΣΜΑ
Μια θρησκευτική οργάνωσις παγκοσμίου σημασίας διά ττΥν έ.
νότητα πάντων των χριστιανών, όσχέτως δογμάτων. Δράσις '
τής Κοινότητος άγνωστος είς την Έλλάδα.
Τοΰ συνεργάτου μας κ. "Ιωάννου Α. Βερνάρδου
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμέ- — Πάω στόν Όρθρο.
—Ό ήγουμενος;
— Πήγε στήν 'Εκχλησ α.
Όσαύτως τό "Ορθόδοξον Πά
τριαρχικόν Κέντρον διά ι ής
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άριστοΰργημα τρν ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
- "Ο ΔΪΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΌΤΡΚΪΑ»
"Ενα άριστούργημα τής Μικρά σιατικής
Ο ΣΤΡΑΤΗΣ Ο ΑΞΑΡΛΗΣ
Τής κ. ΣΊΕΛΛΛΣ ΕΪΤΙΦΑΝΙΟΙ' - ΙΙΕΤΡΑΚΠ
Τής Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΡΑΦΕ ΝΤΙΔΟΥ
Ε'
...«Ό Γυμνός τής Νύχτας», ]
γράφει ό Μπ. Ν., τό πρώτο πθ'-
ημα, έννοώ, πού έχει έποης
αυτό τόν τιτλο καί δχι δλη ιή
συλλογή, συγκεντρώνει ολη
την έμπειρΐα, την πικρότητα, το
Γδιο όδυνηρή, καί ουνάμα υλη
τή θεωρητική ώριμότητα, όρι-
στικά όλοκληρωμένη καί άδ.ά-
λειπτα βασανιστική, τοΰ πιό ευ
συνεΐδητου καί τοϋ πιό ένσυ.
νειδητου άνθρώπου σέ μιά πλα.
τύτερη τοπικά περιοχή τής οη.
μερινής λογοτεχνιας μας. Ο
Γκοσιόπουλος, κατ εξοχήν άν.
θρωπος, μέ την πλατωνική έν-
νοια, παρατηρεί μέ θλέμμα ά-
νήσυχο, την συμβατικότητα-
τήν άσυνέπεια, την κατάπτω.
ση τής σύγχρονης ανθρωπότη¬
τος...
Άναδύθηκα γυμνάς άπό τα κύ.
(ματα τής άννοιας
κι ήρθε ή νυχτεριδα νά μέ ψι.
(λήσει
καί νά μιλήσει
παραμορφωμένο πνεύμα τής
(σύγχρονης ζωής.
Τό κριτικό σημειωμα είναι
έκτενές, κα! δέν είναι δυνα¬
τόν νά τό άκούσουμε όλοκλη.
ρο. Μεταφέρουμε μόνο μερικά
άποοπάσματά τού.
...Ή προσωπική παρέμθαοη
τού ποιητή, λέγει πιό κατω ό
Μπ. Ν., ποΰ αποτελεί καΐ την
παρουοία τού, ένδιαφέρει. Αυ¬
τή άπό τό Γκοσ. Γινεται ύπεύ.
θυνα καί εντελώς κυριαρχικά.
Είναι όλόκληρη ή ψυχή τού,
μέσα στό στΐχο. Μην παρασύ.
ρεσαι, τοϋ λέει ή νυχτεριδα, ή
φιλοσοφικά κινοΰμενη σκέψη.
...άπό την όμορφα κινούμενη
(έπιφάνεια των προγμάτων
κάτω άπό τοΰ τρυφεροϋ ροδο.
(φυλλου τό θελοθδο κοιμάται
ό πάντων κύριος, πού ποτέ δέν
(φαντάζεοαι
άλλά μέ την παρουσία τού υε-
(ταθάλλει,
ό θάνατος, τό τέλος τής όμιλι-
(ας σου ποιητή....
Είναι μιά λεπτότατα φυοιο-
κρατική καί θιβλικά μεγαλοπρε
πή παρουσιάση τοϋ φαινομέ-
νου, γνήσια ποιητική, μέ τή
σύγχρονη έννοια τοϋ δρου.
Σέ άιμεση πρός τό «Γυμνό
τής Νυχτας» σχέση... θρίσκε.
ται τό «Θαρθοϋμε κοντά σου...
'Εκφράζει δλο τό δέος τοϋ αν.
θρώπου, μπροστά στά Ιδία ι ου
τό έπιτεύγματα. "Ενα ποΐημα,
σοφά τοποθετημένο... Σέ συ¬
νέχεια σημειώνει, Μπ. Ν. ',τι
στά δυό αύτά ποιήματα, έκδη.
λη είναι ή πλησμονή άπό άνη.
συχια, τύψη άμφιθολία καί άγ-
χος, τα θασικά στοιχεΐα τού ηε
ριεχομένου τής έποχής μας.
"Εκφέροντας την κρίση τού,
ό Μπ. Ν. σέ γενικές γραμμες,
γιά τό σύνολο των τραγουδιών
τής συλλογής, λέει... Άπό όσα
άναφέρονται στόν έθνικό <αί πλατύτερα τό φυλετικό τομέα, μαρτυρείται άμεσα καί θαθειά, στά Ιδεώδη αυτά ή πιστη τοϋ ποιητή καί ή ξεχωριστή άγάπη τού στήν Γδιαίτερη πατριδα τού, τό ήρωικό Λέχοθο. ... Τό ποίημα «89 σκαλοπά. τια», άνασαίνει τό όξυγόνο τής πλημμυρισμένης άπό άνθρωπιά ψυχής τοϋ ποιητή. Καθώς α. ναρριπιζει τίς τραγικές μνήαες τοϋ σημαντικοϋ αυτοΰ Πύργου τοΰ όχυροματικοϋ περιβόλου τής Θεσσαλονίκης, πού άγέρα- στος καθρεφτιζεται στά νερά τοϋ Θερμαικοϋ, ή ψυχή τού κραδαινεται καί ματώνει, άπό τα πιό θλιβερά συναισθήματα. Αύτδ τό τραγικό ρίγος κατορ- θώνει νά μεταγγίσει καί στήν ψυχή μας. Γιά την ίστορία, ό Λευκος Πυργος κτισθηκε τό 15ο αίώνα, στή θεμελιωση προγενεστέρου βυζαντινοϋ πύργου, άπό τους Τούρκους, άλλά μέ βενετα ά. νους μαστόρους, γιά την υπο¬ στηρίξη τού παραθαλασσιου τει χους, πού ξεκινοΰσε άπό έκεί καί διέτρεχε δλη την παραλι- ακή λεωφόρο. "Αργότερα, χιτ>η-
σίμευε γιά φυλακή. "Οπως άνι-
στορεϊ, τό θσυμάοιο αυτό *ιο.
ημα, έδώ θασανίσθηκαν καί οί
πρωτεργάτες τής 'Επαναστάσε.
ως τοϋ 1821, στή Μακεδον α
'Εδώ, έκτελέσθηκαν 7.000 γε
νιτσαροι, άπό τόν Σουλτάν
Μαχμούτ. Τό αΐμα ποτάμι κύ.
λησε. Μέ τό αΐμα τής καρδίας
τού ποιητή, είναι γραμμένοι οί
στΐχοι τού, πού μάς φέρνοον
Ισχυρή δόνηση .. 89 σκαλοπά-
τια έχει ό Πυργος. Γιά τα τρα.
γικά γεγονότα πού συνέβη¬
σαν σ' αυτόν, λεγότανε, «Καν.
λϊ κόυλε», δηλ. «Πυργος τού
αίματος». Στά τέλη δμως τοϋ
π. αΐώνα, οί νεότουρ<οι γιϋ νά σβύσει ή θλιβερή άνάμνηση, τόν έβαψαν άσπρο καί τόν με. τονόμασαν σέ «Μπεγιάζ κόυ¬ λε", δηλ. «Λευκό Πύργο». Μά ό Βότσης, καθής λέει, ό ποιητής, θά φέρει την άνά. σα τής εΓρήνης. ... Καί τώρα, άς άκούσουμε τούς συγκλονιστικοΰς αύτους στίχους, πού μιλοΰν στήν καρ- διά... Άπό την Ιδία συλλογή, είναι καί τό ποίημα «Φωτισμένο κελ. λί», πού θ' άκούσουμε ευθύς άμέσως. Είναι στίχοι έπικής πνοής, πού άναφέρονται σ' έ- να Λεχοβίτη, ήρωα τής έ9νι. κης άντιστασης, πού εξετέλε¬ σαν οί κατακτητές. Μέ πατρι'ο. τική έξαρση, άλλά καί σέ άν. θρώπινο θερμό τονο, μάς δινει τίς τελευταΐες στιγμές τοϋ α- γωνιστοΰ πού συνεχιζει τους άγώνες τοϋ Μικη (Παύλου Με. λά) κα'ι των άλλων άγωνιστών τοϋ Μακεδονικοϋ Άγώνα. Τελευταϊο στή σειρά, θ' ά¬ κούσουμε ένα άπό τα νεώτεοα ποιήματα τοΰ Τ. Γκ. Φέρει τόν τίτλο «Ό δρόμος», καί δημοαι. εΰεται στό Μακεδονικό Ήμερο λόγιο τοϋ 1965. Πρίν δμως προχωρήσω στή σύντομη άνα. λύση τοΰ ώραιου αυτού ποιή. ματος, θά μέ έπιτρέψετε νά κάνω μιά μικρ"5 παρέκβααΓ., καί νά άναφερθώ στό μοναδικό αυτό έλληνικό ήμερολόγιο,που νεαρός δημοσιογράφος, το 1925, καί αργότερα διδακτωρ τής φιλολογίας, τό πρωτοθγαΛε στή γενέτειρά τού, τή Θεασα. λονικη, ό Νικόλαος Σφενδόνηο, πού άπόψε μάς τιμά μέ την ^α ρουσια τού. Άπό τή χρονιά ε κείνη, μέ διακοπή μόνο τα χρό νϊα τής κατοχής, ξεπερνώντας έμπόδια καί δυσκολιες, άγωνι- στής τού πνεύματος, έκδίδει τό ήμερολογιο αυτό, τό πιό μα κρόβιο άπό δλα τα έλληνικά ημερολόγιον πού αποτελεί ι ό χρονικό τής Θεσσαλονίκης, ά¬ πό τό 1925 ώς σήμερα. Στσ τέλη τής χρονίας, θά κυκλοφο. ρήσει ό τομος τοΰ 1968. Στίς σελίδες τού φιλοξενήθηκαν καί φιλοξενοϋνται, άρθρα, μελέτας καθηγητών τοϋ Πανεπιστηυ ου μας καθώς καί έκλεκτίόν έ-;ΐ- στημόνων. Έπισης, ποιφματα πεξογραφήματα καί δοκίμια να θιερωμένων λογοτεχνών, άλ.α καί νέων, στό ξεκινημά τους. Πολλοΐ άπ' συτούς τούς νέοος, άλλοτε, έχουν καθιερωθεί, ώς τόσο δέν ξεχνοΰν τή θερμή ουμπαράσταση πού συνήντη. σαν άπό τόν έκλεκτό αύτό 5ι. ανοούμενο στά πρώτα τους φτερουγίοματα. Ή πνευματκή Θεσσαλονικη, χρωστά πολΛά στόν άκούραοτο Ν. Σφενδόνη. ... Καί τώρα, άς ξαναγυοί- σουμε στό ποίημα «Δρόμος», γιά νά δώοουμε μιά ούντομη άνάλυση τής κεντρικής ίδέας τού, πρίν άκούσουμε τή φωνή τοΰ ποιητή. Στό πρώτο μέρος τού, μάς δινει ό Τ. Γκ. την γλ. κόνα των ψυχικών τού άντιδρά- σεων κα'ι σκέψεων, στό άντί. κρισμα ενός κοιμητηρΐου, όπο. γραμμίξοντας τή φθαρτότητα τής άτομικής ζωής άλλά καϊ την αΐωνιότητα τής ζωής σέ ο. λες της τίς έκφάνσεις. Στό δεϋ τερο μέρος μάς μιλεί γιά Γήν άθανασ α τής ανθρωπίνης ε¬ νεργείας, πού έκπορεύεται ά¬ πό τίς πνευματικές λειτουργ' ες καί άποκρυσταλλώνεται αέ διάφορα καλλιτεχνικά καί λογο τεχνικά φανερώματα. (Συνεχίζεται) τοποθετήσεως τού έντός τής οίκουμενικής μαρτυρίας κα'ι δυ ναμικότητος τού Τ&ιζέ, λαμθά. νει μίαν εντελώς νέαν άπήχη σιν καί συγχρόνως μίαν νέαν αποστολήν, ή όποια πλουτιζκι τόν οικουμενικόν χαρακτήρα αύτοϋ τοϋ τόπου. Ή πορουσία αυτή όφειλεται είς την πρω. τοβουλιαν τής Α. Θ. Παναγ;ο- τητος τού Οικουμενικού Πατρι¬ άρχου κ. Άθηναγορου, αποτε¬ λεί δ' ένα πλούτον καί διά ι ούς Όρθοδόξους καί διά τούβ Χρι. στιανούς τής Λύσεως, διότι τούς έπιτρέπει νά συναντώνται πραγματικώς καί έντός τής ά- γάπης«. Ό Δομέτιος, πού μέ κάτι βο- λόδερνε στή μικροσκοπική κου- ζινα —1X1,50 μ.— καί μπαινό- θγαινε στήν αΊθουσα ήσυχα, ή. συχα, πήγε κοντά στόν ήγού- μενο, άπησχολημένο άκό) ιη μαζί τού, καί τοϋ ψιθύρισε λ.. νσ λόγια στό αυτί. Κατάλαΰα πώς ή συζήτηοι μας εΤχε πα- ρατραβήξει καί ήταν ή ώρα τοΰ φαγητοϋ. «Ναι....» τού εΐπε ό ήγουμενος. Καί τότε συμφωνή σαμε νά τα ξαναποϋμε άλλη ωρα. Ή συντροφιά μας πεινοϋ- σε. Ό παπά-Άλέξανδρος <όο- ρασμένος μέ την πρσθυτέρα τού άπό τό ταξεϊδι, έπρεπε ν' αναπαυθή. Στρώθηκε τό τραπέ. I ζι, καθήσαμε όλόγυρά τού άνα. I παυτικά καί φάγαμε μια πολύ ι εϋγευστη καλογερίστικη σο·1]- πα μέ λιγο ψιλό τριδέ, τομώΓα, μαιντανό, τυρί ώραϊο καί ενα εϊδος οαλαμιοϋ περιφήμου, δώ. ρο τού Δομέτιου άπό την πα- τρίδα τού. "Ηπιαμε μαθρο | κρασί και ένα εϊδος οϋζου βουλγάρικου ένενήντα 6αθ. ι μών, ποϋ έπρεπε νδσαι ήρωας γιά νά πιής δυό γουλιές μαζί... . Τέλος φάγαμε άφθονα καί γευ. στικά ροδάκινα. Ι "Επειτα άπό μιά μικρή συζή. ι τησι καλονυχτηθήκαμε νά πυη , καθένας μας στό κελι τού να κοιμηθή, ένώ ό Δομέτιος τακ. τοποιοΰσε τραπεζαρια καί κου- ζίνα. Στό μικρουτσικο κεΛί μου, έ. πιπλωμένο μ' ένα άπλό ντιβάνι, ένα τραπέζι, μιά καρέκλα <Γ ενα μικρό τραπεζάκι, σάν κο- μοδϊνο δίπλα στό ντιβάνι μέ μιά πορτατίφ λάμπα, εΤδα σε μίαν άκρη, δεξιά καθώς μπαι. νουμε, ένα παραθάν πρ,ύ έσκέ παζε παληό εύρύχωρο τζάκι. "Ανοιξα τό παραβάν καί είδο ένα θαυμάσιο ξυλόγλυπτο τού Μυστικοΰ Δειπνου, ένα μικρο ξύλινο σταυρό μέ τόν 'Εσταυ. ρωμένο καί μπροστά άπ' όλα αυτά έναν μεγάλο λευκό Σταυ ρό τάφου άνεπιγραφο, άσπρο... Διασκεΐ'ή:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< Ε. λάτε, άν θέλετε. Κι' έφυγε θιαοτικά, άθορυ- 6α. Ξυπνήσαμε δλοι καί πήγαμε στή μεγάλη «'Εκκλησία τής Συ ναδελφώοεως». Στό δρόμο ου- ναντήσαμε νά πηγα.νουν, κι'; άλλοι —καθολικοί καί διαμαοτυ. ρομενοι αύτοι. Μπήκαμε αηό τή μικρή δεςιά εϊσοδο, προχω. ρήσαμε ώς τό θάθος τοϋ δια. δρόμου καί κατεθήκαμε θα¬ θειά έως πενήντα σκαλοπάτια κάτω άπό τό ίσόγειο. 'Ελικοει Ό συνεργάτης μας κ· Ί&χχν. Βερ- νάρδος μετά τής σΐίζύγου καί τής νύμφης τοιο είς τό προαύλιον τοΰ πανδοχείον τοϋ Ταιζέ δή σκαλοπάτια, τοίχοι δεξ'ά κι άριστερά. Στενό πέρασμα. Καί βρεθήκαμε στό Όρθόδοξο πα. ρεκλήσιο, άπό τό όποϊο, πρίν φθάσουμε, άκούγονταν ψαλμω. δίες. Γιατ'ι θυμήθημα έκεινη τή στιγμή τίς πρωτοχριστιανκες κατακόμβες τής Ρώμης; Άθό ρυβα πλησιάσαμε στήν εϊσοδο τοϋ παρεκκλησιου, μεγέθους 3, 50X3,50 μ. μέ μικρά θυσιαστή- ριο στό βάθος, δπου πάνω στήν Τραπέζα ήτανε δΰο κεριά χονδρά, μικρά άσπρα άναμμέ. να. Δύο είκόνες στήν εξω πλευρά —εϊκονοστάσιο— δεζια τής Παναγίας, άριστερά τού Χριστοΰ μας. Κάτω άπό την ϋ. κόνα τής Παναγίας ή είκόνα τοϋ Άγίου Ιωάννου τοΰ Προ. δρόμου. "Ολες άπλές, χε.ρο. ποιητες, βυζαντινές. Έκκλη- σίασμα καθολικών καί διαμαρ- τυρομένων. Στό μοναδικό δε- ξι φαλτήρι ένας προτεστάντης μοναχός μέ τό λευκό ράσο έ ψελνε έλληνικά. ' Αλλος μονα¬ χός προτεστάντης θοηθοΰσε κοντά. Την άκολουθια έτέλκ. σεν ό Δομέτιος σέ γλώσσα ά. νάμικτη σλαυ·[·κή καί έλληνική. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΥΠΕΒΛΗΘΗ Η ΜΕΛΕΤΗ Κοιμήθηκα συγκ,νημένος. Την ΑΙ Α ΤΗΝ ΑΝΑΔΙ ΑΡΘΡΩΣΙΝ άλλη μερά έκαμα σχετικό λόγο στόν ήγούμενο. Καί συμφωνή. σαμε πώς: «έτσι θυμάταΐ ό μο. ναχός στό κελι τού τόν θάνα¬ τον!». Ξύπνησα στίς έξι τό πρωΐ κα· άντελήφθηκα πώς είχανε κι' άλ λοι ξυπνήσει «πρω·[Λ/οί». Άνοι- γω την πορτα τού κελιοϋ μου καί θλέπω τόν Δομέτιο νά κα. τεβαίνη άθόρυθα τή σκάλσ, ν α πάη στήν αϊθουσα κι' άπό έκει στήν έξώπορτα τοϋ Μοναστη. ριοϋ. — Πά ποΰ, άδελφέ; τόν ρω. τώ. ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Υπεβλήθη ηδη ττρος τό ύποι;ρ- γεΐον Οικονομ)κων μελέτη περί ά- ναδιαρθρώσεως των κοινωνικών ά- σφαλίσεων έν "Ελλάδι. καταρτι¬ σθείσα υπό τού Αμερικανόν έμ- πειρογνώμονος κ- Καμπέλ. Διά την κατάρτησιν τής έν λόγω μελέτης ό μετακληθείς έιπτειροννώμων συνειρ γάσθη έττί τρίμηνον μετά των άρμο δίων τταραγόντων των άσφαλΐσεων εκπροσωπών των τταραγωγικών τα ξεων καί των έργατικών όργανώ- σεων. Βάσει των ττορισΐ'άτων τής μελέτης θά έττιδιωχθή ή νομοθετι- κή άναδ ι οργάνωσις των κοινωνικών άσφαλίσεων έν "Ελλάδι 132ον | Ό Βεζύρης τρέμοντας άπό τό <ροθο τού καί μέ λυμένα τα ι γόνατα σύρθηκε ώς τό σημείο ι ποϋ τού έδειξε ό Καραμπουρδά | οας, πού προχώρησε κι' αύτάς ώς τή πόρτα. Σήκωσε τό χατζά ρι καί τό έβαλε στη θέση τού. "Υστερα έστρεψε πάλι καί τίς δυό τού πιστολες κατά τοϋ Βε. ?ύρη, στάθηκε στή μέση τής κά μαρας καί τοϋ εΐπε μέ φωνη ττού μαρτυροϋσε δλο τού τό μισος: — Δαλπατάν θά σέ σκοτώσω σά σκυλ'. χωρ,ς έλεος. Θά σέ οκοτώσω γιά νά έκδικηθώ γο θάνατο τοϋ πεθεροϋ μου πού τόν κατέστρεψες καί τόν κατέ. βασες στό τάφο. Θά σέ σκοτώ¬ σω γιά νά έκδικηθώ τό θάνατο τού πατέρα μου, γιά τόν όποϊο ήσουνα έσύ ό αϊτιοο. Θά σέ σκοτώσω γιά ν άπαλλάξω τόν κόσυο άπό ένα φαρμακερό ίρ- πετό! — Τόν πατέρα σου μπρέ τζα νααπέτη, τοΰ φώναξε ό Βεζύ¬ ρης έσύ τόν έσφαξες, δπως έ σφαξες καί τή γυναϊκα μου καί τή σκλάθα μου. — Οί δυό μας μιλάμε Δαλπα. τάν καί δέν μπορεί νά γελάση ό ένας τόν άλλο. Ξέρεις λοι. πόν πώς αύτά πού λές είναι Φέματα. "Οστόσο δέν θά σέ σκο τώσω άπόψε. Σ' έχω στή διαθέ¬ ση μου κα'ι μπορώ νο σέ ξε. κάνω δποτε θέλω. "Εχω νά τα κτοποιήσω κάτι άλλες δουλειές οτό μεταξύ. Φύγε λοιπόν. Χα- σου άπό τα μάτια μου. Γυναικείες στριγγλιές καί ά μέσως ΰστερα μιά σπαρακτική φωνή τόν διακόψανε: — Βοηθεία Χριστιανοί, καιγο- μαστε, φωτία., φωτία., φωτία.. Ό Καραμπουρδάρας έμεινε άδιάφορος. Ό Βεζύρης βγήκε δσο μποροϋσε ταχυτέρα τρέχο! ντας στό διάδρομο πού εΤχε γε | μίσει άπό κόσμο. Άνάμεσα σ'ι αΰτούς πού άνεθαίνανε τή οκά λα τρέχοντας, εΤδε καί τόν Λορ δο Γκόρντων, τόν άνδρα τής Κιουλκαδΐν. Κέρωσε. Σήκωσε τό ένα φαρδΰ τού μανίκι, σκέ. πασε τό μοϋτρο τού καί κατέ- βηκε τή σκάλα. Ό Άλής τόν άχολούθησε καί βγήκανε κι' οί δυό στό δρόμο. Ό Καραμπουρδάρας έβαλε στή μέση τού τα πιστόλια, άνοι ξε τό παράθυρο τής καμάρας, σκαρφάλωσε στό λοϋκι τού νε. ροΰ καί πήδησε. Χάθηκε κι' αυ τος μέσα στή νύκτα. Πώς δμως 'πήρε τό σπίτι ψω. τιά; Θά θυμοϋνται οί άναγνώστες μας, πώς δταν ό Ψώφιος σήκωσε τύ μαγκάλι γιά νά τό πετάδη στήν Τισιφόνη πού τόν εΤχε έ. ρεθισει τό άδειασε στό δικότου τό κεφάλι. Τα κάρβουνα σκορ Πιστηκαν στό πάτωμα. Ή Σφύρ λα τα μάζεψε, μά έπειδή εΐχε μπή καί πυρωμένη στάχτη οτά μάτια τοΰ Ψώφιου ποϋ τσριζε άπό τόν πόνο, καταπιάστηκε μ' αυτόν καί δέν προσεξε πώς μερικά άπ τ' άναμμένα κάρβου να εΐχαν περάσει άπό τίς ά. ραχαμίδες των σανιδιών στό μετζοκάμαρο. Αύτά μετσδώσα- νε τή φωτία στά ξερά ξύλα. Τό ρέμα πού σχηματιζονταν έκεϊ κάτω τή θέριεψε καί σέ λίγο γο δωμάτιο γέμισε καπνό, ένώ με. ρικές πύρινες φλόγες άοχι- σαν νά γλύφουν τό πάτωμα. Ή Σφύρλα θυμήθηκε τό πτώ μα τής Κιουλκαδίν πού σάπιζε στό πατάρι τής σοφίτας. Σέ λί γο θά τό βρισκανε καί τό εγ. κλημα θ' άπεκαλύπτετο. Δέ μποροΰσε νά κάνη τιποτα γιό ν' αποφύγη τό κακό. Μόνο ή φωτία θά μποροϋσε νά τή οώ. ση άν έξαφάνιζε τό πτώμα, προ τού τό δή κανείς. Αύτό ομως δέν έξαρτιώταν άπ' αυτή μά άπό την τύχη. 'Εκείνη την ώρα δέν τής έ. μενε άλλο, παρά νά φορτωθή τα τζοθαερικά τής μακαριισ. σας κι' όσους παράδες μποροΰ σε καί νά τό βάλη στά πόδ.α. Ό Τορτολϊνος καί ό Φώφιος π- τανε σαΐνια καί δέ θά κάθουν ιαν νά καοΰνε. Ή Τισιφόνη καί ή Σκουλήκα, μακάρι νά καίγου νταν. Παρά' δέν έδινε γι' αυ. τές. Τής ε,χανε ψήσει τό ψάρι στά χείλια οί παναθεματισμέ νες. Μόνο γιά τή Μαλαματένισ της νοιάζονταν. Αυτή, Ρτανε έ¬ να άδύνατο άθώο καί άπροστά τευτο πλάσ'-ΐα. Θά την έπερνε καί μέ τό ζόρι άκόμα καί θά φεύγανε μαζ . Μ αύτές τίς σκέ ψεις, κατέθηκε σά σιφουνας τή σκάλα καί μπήκε στή κάμα. ρά της. ' Εβγαλε άπό ένα μπα. ούλο μιά μακρυά ώς τούς ά- στραγαλους καί φαρδειά καλλι πολίτικια βράκα, πού εΐχε φτιά σει στό μεταζύ καί πού εΐχε στό πλάι δυό τεράστιες τσέπες πέταξε τό φουστάνι της καί τή φόρεσε. "Υστερα άνοιξε τό <ρο ρτσέρι στό άποίο εΐχε τα πουγ γιά μέ τα γρόσα πού τής εΤχε στείλει ό Δαλπατάν, δπως θά θυμοϋνται οί άναγνώστες μας καί νέμισε μ' αύτά τίς τσέπες τής βράκας της. "Εχωσε στό κόρφο της τα τζοβαερικά .-ής Κιουλκαδίν καί θγήκε πάλι στό διάδρομο, φωνάζοντας: —Αμάν συφορά πού πού μάς βρήκε τίς δύστυχες, αμάν, ά. ι μάν. ; "Ανοιζε την πόρτα τής κάμα ρας τής Μαλαματένιας καί τή φώναξε: —"Ελα κόρη μου, έλα νά φύ γουμε, προτοΰ καοϋμε σά τα ποντίκια έδώ μέσα. Μά ή Μαλαματένια δέν ήταν πιά στή καμάρα της. Τής ήρθε άπελπισία τής Σφύρλας. «"Εχει γοΰστο σκέφθηκε, νά θρήκε την εύκαιρία κα» νά μοΰ την άρπαξε ό Βεζύρης». Τή σκέψη δμως αυτή την ά. πόρριψε άμέσως. Πρώτα γιατί δέν άκουσε τίς φωνες τής κό. ρης της κι' ϋοτερα, γιατί ό Βε ζύρης δέν θά την έπερνε μέ¬ σα σέ τόσο κόσμο, γιά νά έκτε θή. Δέν ήτανε δα καί βλάκας. Βγήκε οτό διάδρομο κι' άρχιοε νά τρωνάζη: — Μαλαματένια, Μαλαματένια πού εΤσαι; ( Μά ή Μαλαματένια δέ φαινου | νταν πουθενά. Άνεβοκατέβη κε δυό φορές τή σκάλα καί την άναζήτπσε παντοΰ μέσα στούς καπνούς καί στίς φλόγες ριψοκινδυνεύοντας τή ζωή ιτις Σάν πεστηκε πιά πώς ή Μαλα ματένια δέν ήταν στό σπίτι τό τε βγήκε κι' αύτη στό δρόμο καί πήρε τα σοκκάκια. Ή Τισιφόνη προκειμένου νά παρουσιασθή μπροστά στόν αν τρα της, εΐχε φορέσει τό καλό της φόρεμα, μά δέν έννοοϋσε νά κατεβή στό σαλονάκι, άν ή μάνα της δέν τής έδινε τό μαρ γαριταρένιο κολλιέ τής Κιουλ. καδίν πού τής εΐχε τάξει. — Μά λωλάθηκες, τής φώνα- ξε ή Σφύρλα καί θέλεις νά πά ρουσιασθής μέ τζοβαερ ι κ ά στόν άντρα σου πού τοϋ έχω πή, πώς στερούμαστε καί το ψωμί! Δέ θά εΐσαι σιγουρα οτά καλά σου κόρη μου. "Υστερα δέ συλλονάσαι πώς μπορεϊ νά βάλη κακό στό νοϋ τού; — Σάν τι κακό; — Νά, δέ τό καταλαβαινεις, Πώς στά χρόνια πού έλειπε δέ τού στάθηκες τίμια, μά είχες γισθουκλουδες, πού ένας άπ Δ' ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΣΤΡΛΤΗ ΑΕΑΡΛΗ Ειμουνα δέν εϊμουνα ένν.ά χρονώ, δταν στή Μικρασιατική καταστροφή έχασα τούς γο.' νεις μου. Θυμάμαι πώς ό ποτε:- ρας μου ήταν όπλ'.σμένος και γύριζε τίς νύχτες μ άλλους χΐυ ριανούς μας νά φυλάνε τή μι¬ κρή μας πολιτε α, τ' Άξάρι, πού νόμιζα τότε πώς ήτανε ή πιό μεγάλη χώρα τοϋ κόαυου, γιατί δέν εΤχα γνωρισει άλλη μεγαλύτερη. Μά κι' δταν γνώ- ρισα την Άθήνα καί τόν Γει- ( ραιδ, τ' άγαπημένο μου Άξάρι, πού γεννήθηκα κι' άφησα γ ά ] πάντα τοϋς γονείς μου, δέν μποροΰσα νά τό ξεχάσω. Περνούσαμε χαρούμενη ζωή μέ τόν Έλληνικό Στρατό πού εΐχε φέρει τή λευτεριά δπως' θυμάμαι νά λένε κι' εκανε τον 'Ελληνισμό εκείνον, νά χαίοε.! ταΐ καί νά πανηγυριζει. ! Μά ήρθανε κακές μέρες καί ξαφνικά άναστατώθηκε ό ευτυ! χισμένος τόπος. Ό άγαπημέ-, νος "Ελληνικάς Στρατός άρχι. σε νά φεύγει καί μαΰρες συμ φορές φαινόνταν νά φτάνουνε' —Νά φύγωμε χριστιανοί .ά| οωθοθμε!... Κατεθαίνουνε οί τσέτες καί σφάζουνε οποίον λά' χει στό δρόμο τους χριστΐανό. "Ολος ό πληθυσμός τής μ ι. κρής πολιτειας μας, εΐχε άνα- στατωθεϊ, άντρες, γυναίκες παι διά. "Ολοι τρομαγμένοι βρισκό ντανε στούς δρόμους. Ή μάννα μου ήτανε άπό τή Μαγνησια. Σκέφτηκε σάν ."ιδε τόν ζεσηκωμό νά πάμε έκεί. Μέ λύπη άφηνε τ' Άξάρι, τόν τόπο τού άντρός της, όπου δέ- κα χρόνια τώρα εΐχε περάσει χαρούμενα κι' εύτυχισμένα. Μά άφοϋ ό πατέρας μου πολε. μοΰσε μακρυά, τό καλύτερο πού εΐχε νά κάνει ήτανε νά πάει στούς δικούς της. Μέ κρατοϋσε άπό τό χέ,οι κι' άπ' τ' άλλο ένα μπογαλάκι μέ λιγα ροϋχα, τρόφιμα κγ ότι άλ¬ λο πολύτιμο εΐχε, λεφτά καί χρυσαφικά καί προχωρούσαμε γιά τό σταθμό μαζί μέ άλλους χωριανούς μας, πού είχανε <Γ αύτοι νά φύγουνε άπό τ' Ά¬ ξάρι. Φτάσαμε. Καθήσαμε δλοι πά νω στούς μπόγους μας καί πε- ριμέναμε νά περάστι κανένα τραϊνο. Κάθε μισή &ρα έφτανε κι' ένα μέ άμέτρητα βαγκόνια γεμάτα στρατιώτες. Κανένα ό. αιΐτούς, θά σοϋ χάρισε αύτό τό πανάκριθο κολλιέ. —"Ας τα αύτά παληόγρηα & τρέχα νά μοϋ φέρης τό κολλιέ. Άλλοιώς δέ κατεβαίνω νά δώ τό προκομμένο σου. — Και σάμπως θυμάμαι αύτη την ώρα ποϋ έχω κρυμμένα τα τζοβαερικά; Κατέθα νά δήα τόν άνθρωπο καί σοϋ ύπόσχο- μαι μόλις θά φύγη, νά ψάξω νά βρώ τό κολλιίέ καί νά στό δώ- σω. Τί άλλο θέλει; — Τό κολλιέ τώρα στρίγγλα. Σοϋ εΐπα. "Αν δέ τδ περάοω στό λαιμό μου δέ κατεβαίνω. — Καλά, έκανε ή Σφύρλα, θά ψάξω, μά αμα δέ τό Ορώ θά κα τεβής. — Δέ θά κατεβω, —ΚΓ άντρας σου; —"Ας τον νά πάη άπ' έκεΐ πούρθε, δέν σοϋ εΐπα έγώ νά μοΰ τόν κουβαλήσης έδώ, ού. τε έχω καμμιά ορεξη νά δώ τα ,μοθτρα τού. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ μως δ"·, στα 'ατοΖ-αε, μόνο :/0 £κο6ε τό τοέξμό τού "Υπευθυνοι συμφώνως τφ νομφ 1092)1938 Ίδιοκτήτης - Διευθυντάς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΚΣ Κατοικια Ναυάρχου Βότοη 55 ΠροΤστάυενος ΤυπογραφεΙου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙλΗΣ ΚατοικΙα Σπαρτάκου «9 Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α ΓΡΗΓΟΡιΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρδ 7 Πλατ Άγιου Κωνσταντίνου (Όυόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ ΖΗΐ Ε. Π Α1: δ,πλωματοϋχος <ραρ μακοποιος πρόοφυζ διά λει- τουρν αν έπικερδοϋς Φαρμα- κε ου εις Κπαρχια- Πληροφο¬ ρίαι είς τα Γραφεια Ησς. Βΐομηχανία Ζυμαρικών ΜΙΣΚΟ#ΓΟΕ. ΟΙ ΠΡΟΣΦϊΓΕΣ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ ΤΑ ΖΥΜΑΡΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΟΥ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΪ μ τας στό σταθμό καί τότε πολ· λοί τρέκανε σκαρφαλώνονε καί προσπαθούοανε να μποΰν- μέσα, μά λίγοι τό κατορδυ" νάνε. Τα τραϊνα φεύγανε οκνρ, ζοντας άγρ α μ' ένα άγκο^α χητό, ξερνώντας μαϋρο κππνο πού γιόμιζε τόν άγέρα καί μου τζούρωνε τα ίδρωμένα προοω πά μας. Άπελπισμένοι, λαχταρούοα με νά βροϋμε μιά θέση γιά να γλυτώσουμε τή ζωή μας. Τρε χανε οί γυναϊκες άπό θαγκονι σέ θαγκόνι, παρακαλώντας —Άφήστε μας νά μπουμε, δέ λυπούσαστε τα μικρά μας, — Ποϋ νά μπήτε χριστιανΐς μου, δέ βλέπετε; .. — Δέ μπορείτε νά μαζευτεϊτε νά γινε. τόπος καί γιά μάς, — Ποϋ νά μαζευτοϋμε και να στριμωχτοϋμε, δέν έχει τ6πο οϋτε θελόνα νά πέσει!. Κγ ο· στερα έσείς είσαστε στόν -όηο σας, εμείς πρέπει νά ψύγωμε νά πάμε στά σπΐτια μας, ηο0 λείπομε τόσα χρόνια σέ πόλε. μους. Βαρεθήκαμε πιά νά ι,ο. λεμοϋμε!.. Τι θέτε νά χαθοΰ με στήν Τουρκιά;... Αύτά φωνάζανε, χωρίς ·,ό σκέπτονται τι λένανε. — Γιά δνομα τοϋ θεοΰ, -ιοι- ός εϊπε νά μεινετε καί νά χά. θεϊτε σέ ξένο μέρος, έχετε δ κιο, δμως κι' εμείς άμα ψύγε-; σάν ξένοι θά μείνωμε στόν ίδιο μας τόν τόπο, άφοΰ θά χάσωμε τή λευτεριά μας. Ξέρομε το φαρμάκι τής ραγιαδωσύνης χρο νια τώρα. — Μπορεί νά 'χετε δικιο, .ια άλλοιώς δέν γίνεται. Κάνετε ύπομονή καί στό τέλος άλλα τραίνα θά πάρουνε καί σάς Αύτά λέγανε οί στρατιώτες κι' οί άξιωμαπκοι, πού ήτανε οτιθαγμένοι μέσα στ'ις άμοζο στοιχιες κι' άτ αύτούς οί πε ρΐσσοτεροι τραυματιες. "Ολη τή νύχτα μείνομε !:<ει έλπίζοντας. Φοβόμουνα τό ο<ο τάδι καί τή φασαρια ποϋ νιν τανε γύρω μου, μά οίγουρος μέοα στήν άγκαλιά τής μάν άς μου, δέν μποροϋσα νά καταλά βω πολλά πράματα. Μόνη υου σκέψη ήτανε νά παρακολουθή τα χελιδονάκια, πού άνηουχι. σμένα κι' αύτά τσιτσιριζαν και φεύγαν έδώ κι' έκεί άπ' τίς φί>
λιές τους, τίς χτισμένες γορ^
γύρω, οτά ύπόστεγα τού οτα
θμού καί τα κλαδιά των τζιτζι
φιών τα γεμάτα όλόχρυσους
καρπούς έκεινη την έποχή, και
θά 'θελα νά σκαρφαλώοω, νώ
κόψω τσίτζιφα, μά ό φόθος
χάσω τή μάννα μου, μέ ουγ.
κρατοϋσε.
Τό πρωΐ, άπελπισμένοι ολ
πώς δέν θά θρεθεί τραίνο νά
μάς πάρει, άποφασισανε νά
προχωρήσωμε πεζή γιά τή Μα
γνησία κι' άπό κεϊ σιγουρα θά
θρΐσκαμε κάποιο μέσον νά φε.υ
γαμε γιά τή Σμύρνη.
Ή μάννα μου σαστισμένη,
δέν ήξερε τ, νά κάνει. Στεκο
τανε στήν άκρη τοΰ δρόμου κι
έθλεπε έδώ κι' έκεί, σά χαμε
νη.
Ξαφνικά άκοϋμε μιά γνώριμτ
φωνή. Πάνω σ' ενα κάρρο έ
νας άνθρωπος φώναζε καί κου
νοϋσε τό χέρι τού στή μάννί
μου :
— Αί, "Ολγα, τ! κάνεις μονα
χη σου μέ τό παιδι!... Καρ^
ράς κανέναν;...
— Τα 'χω χαμένα, μπάρμ^'
Διαμαντή. Κανένα δέν κσρτε
ρώ, μονάχα θέλω νά πάω ■.>τπι
Μανησιά καί δέν μπορώ1 4£
θρισκω θέση οέ κανένα τοαι-
νο άπό ά χτές πού θρσκομαι
στό σταθμό. Καί παιδεύεται '.ο
μικρο μου! .. ΕΙπε δαχρυομέ-
νη λ μάννα μου.
—'Ελάτε ματζι μας, πάμε κ·
εμείς έκεί. Σέ χωράει κοΐ οί
να καί τα παιδι σου ό άραμπάί
μου. Μονάχα οί κακοΐ άνθρώ
ποι δέν οίκονομιοίντσι μέ.τ0
λίγο.
—Ό Θεός νά σάς δίνει καλό,
μπάρμπα Διαμαντή καί σένα
καί τής φαμελιάς σου. Τι *-
Φορά ήτανε τούτη πού μάς ΟΡ"
κε δλους!.. Καί δέγ ξέρω ^
βρ^σκεται ό άντρας μου1 Πορ
πολεμάει'... Είναι δραγε ζω< τανος; Μέοες έχω νί" πσρ" γράμμα τού Ό Θεός νά ,^ζ λυπηθεϊ! "Ολος ό ντουνιάς ζ£ σηκώθηκε, φαίνεται φοβερο ι* κακό πού μας ηΰρε' (Συνεχ'ζεταΟ ΣΥΣΚΕΥΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣ-!Σ Φωτ. Οϋλκέρογλου Θησέων 7 *ο:· βροψος. Τηλ. 226.024 Αθήναι ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Ε ΤΗΛΡ.ΟΡΑΣΕΩΣ. Παρ' εΐβικ» οι νϊργείου Φωτ. θύλίκέρογλου θπ σέως 7,4ος δροψος Τηλ. 2? ΑΘΗΝΑΙ ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ· ή γνοχττή σις δια την Τηλεψωνίαν Ρ νίαν κλπ. μέ τούς 5 ττνρήνοί κ0 λοφωνίου. Γεν. άντιιτρ· *"' Ούλκέρογλου Θησέως 7 <ος °' ροφοτ. Τηλ. 226.024. ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ: ή γνωσιή σις δι* όρειχαλκουργίον πρόσωττος Φωτ. ΟύΜ Θησέως 7 4ος 226*024· Αθηνά·. τηλ· γτΑ»| ΔΙΑΘΕΤΟ : 200 0Ό0 δμΧ. ί τα καί ενα οίκόπεόο 3.600 χεις μέ σπιτάκι μέσα 5 μ& 6πό τό κθμα σέ ΐη Ιδεώδη παραλία 20 βορειως ΛΟΥΤΡΟΝ Καί ΖΗΤΟ διταμέριομα 3 τίων 7ό - 80 τ.μ. οέ μεν·^" πολυκατοικία προτιμητέα. - ΤΗΛ. 521-275 Ε Λαγούδης * ΚΡΑΤΟΥΣ Η.
Κυριακή 24 Δεκεμβρ,ίου 1967
Άριθμός φύλλου 1923
•ΛΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΆΣ
ΣΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΤ:
Άναγντορίίαι δτ, έπιτελεΐ έν Αθήναις στιμαντικώτα τον έργον
ΑΙΕΘΝΕΪ 5ΊΉΕΔΡ10Η ΒΙΟΜΜΧΟΗίΟΣ
Ή συζήτησις επί τών είδικών θευάτων σι νεχίζεται άκόμη
ΑΓΟΡΑ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ
ι ό Διεθ»ες Συνέδριον Βιομηχα-
κι<ής Άναπτύξεως τό οποίον ήρχι¬ σε τας εργασίας τού την 29ην Νο¬ εμβριού καί θά τάς τερματίοη την |?ην Δεκεμβριού, συνέχ σε χθέι, τας κατά ^.πιτροπάς εργασίας τ:υ δ'ά τής έξετάσεως είδικών ζή ιιιμάτων έκβιομηχανίσεως καί των κσθ' εκαστα τομέ-^ν τής βιομηχο;- ι/ίας. Ή δευτέρα Έττιτροττή περα¬ τώσασα την συζήτησιν της επι των βιομηχανιών λπασμάτων καί χημι κων πρθ[όντων, ήρχ σε την έξετα- σιν τού ττρώτου σχεδίου τής εκθέ¬ σεως τό όποιαν βασίζεται επί των εκτεθεισών άπόψεων καί των συ - οτάσεων των συνέδριον έττί των ζή τημάτων τής βιομηχανιας μή σιδη ρούχων μεταλλευμάτων. Ή Τρίτη Έπιτροπή επεράτωσε την εξέτασιν τής περιφερειακής συνεργασίας καί έηελήφθη, σήμερον τού θέματος τ^ς ημερησίας διατάξεως, τού αφορών τος την διατύπωσιν καί εφαρμογήν των βιαμηχανικών ττρογραμμάτων. Έπίσης συζητεΐται τό πρώτον σχέ διον εκθέσεως τής έτπτροττής αυτής έττί των γενικών ζητημάτων βιομη- χανικής πολιτικής καί τής έφαρμο γης της. Κατά την έναρξιν των συνεδρία¬ σιν, οί Πρόεδροι των δύο συνε- δριαζουσών Έττιτροτών ανέγνω¬ σαν μήνιιαα τού Γενικού Γραμματέ ως τού ΟΗΕ κ. Θάντ έπ' εύ<αιρία τής 19ης έττετείου τής Παγκοσμίου Διακηρύξεως των Δικαιωμάτων τού 'Ανθρώττου. Τα 66ο σχέδια έκθέ- σεων ττού ύπεβλήθηςταν είς τάς 'Ε- τπτροιάς περιέχουν ττεριλήψεις των συζητήσεως επί των μή σιδηρού - χων μεταλλει»μάτων καί ·ιών γενι- κών ζητημάτων βιομηχανικής πο¬ λιτικής καθώς καί είδικάς συστά σεις ττρός ανάληψιν δραστηριότη¬ τος επί των θεμάτων αυτών έ< μέ- ρους των Κυβερνήσεων τού Όργα- νισμοΰ Βιοαηχανικής Άνατττύζεως τού ΟΗΕ καί άλλων διεθνών όρ. γανισμών. Ή έγκρισις των έ6ρά 6ΐΛ/εν έν τούτοις λόγω διαφόρων ά- πόψεων μεταξύ των συνέδριον όσον άφορά τή μορφήν καί τό ττεριεχόμε νόν των συμττερασμάτων καί συ- στάσεων. Τό ζήτημα αύτό. ώς ετόνισεν ό Πρόεδρος τγ,ς Δευτέρας Έπιτροπής κ Ρευμόν Πρόμπστ ("Ελβετία) τε λεΐ ύττό την έγκρισιν της Γενικής Έτπτροττης καί θά άτταιτήση πε¬ ραιτέρω συνεννόησις. Ή Γενική Έπιτροπή προέτεινεν. ος ιξήγησεν ό κ. Πρόμπστ. όπως αί έκθέσεις επί είδικών θεμάτων ~ης ημερησίας διατάξεως όιττοτε - /ΐοθνται άπό τρία ιαείζονα μέρη. την σύνοψιν των συζητήσεων τας προτασεις κα'ι τάς ΰποδείξεις των οινέδρων καί τα συμπεράσματα τα 6ασιζόμενα επί γενικής συμφωνίας Ή συζήτησις έττί τού ρόλου των βιομηχανιών λιπασμάτων. ι.ν- τομοκτόνων κα! φαρμάκων κατά των ζωυφίων έτερματίσθη. Όμιλη. ται τίνες ύπεγράμμισαν καί πά¬ λιν τήν< έπείγουσαν ανάγκην διά την ίδρυσιν τοιούτων βιομηχανίαν είς τάς άνατττυσσομένας χώρας πρός τόν σκοπόν δττως άρθή ή κρί¬ σις τροφίμων ττού άττειλεϊ ήδη κόσμον. Ένας όμιλητής ύττεστήρι- ξεν όπως διατεθοΰν 5.000.000.000 δολλάρια κατά την περίοδον 1968 — 1973 διά την ίδρυσιν βιομηχα- νιών λιπασμάτων είς τάς άναπτυσ σομένας χώρας πρός ικανοποίησιν των μέλλοντι κων άναγκών είς τρό- ψ.μα. Τό κίνητρον κέρδους είς εν τοιούτου εϊδους έγχείρημα. προσέθε σε θά πρέττει νά ΰττοκατασταθή ά πό ένα πραγματικόν αϊσθημα άν- θρωτίνης αλληλεγγύης. Κατά την ανταλλαγήν άπόψεων επί των προβλημάτων χρηματοδοτή σπος έτον'ισθη ότι ή χρηματοδότη σις ό/ττοτελεΐ τόν «κύριον παρακω- λυτικόν τταράγοντα» είς δ.τι άφο ρό την ίδρυσιν τοιούτων βιομηχανι- ών είς τάς άναπτυσσομένας χώ- ρσς. Έν τούτοις ένας όμιλητής έτό νισεν δτι έν καλώς ώργανωμένον γε ωργικόν σύστημα αποτελεί μίαν ά πό τάς προύποθέσεις τής άποδοτι- κης λειτουργίας των βιομηχανι¬ κώς λιπασμάτων. Τελικώς, έπεστήθη ή ττροσοχή είς την έμπειρίαν την άποκτηθεΐσαν είς τινάς χώρας είς δ τι άφορά την χρησιμοποίησιν καί παραγωγήν όρ γανικών λιπασμάτων παραγομένων έξ άττορριμμάτων των ττόλεων. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Κατά την είς δύο συνεδριάσει ^υζήτησιν τού ρόλου τής περιφε- ρειακής συνεργασίας είς την βιο¬ μηχανικήν ανάπτυξιν, οί όμιληταί "ής Τρίτης Έπιτροττ/ίς απεφάνθη¬ σαν ομοφώνως ο'τι ή τοιαύτη συνερ γασία είναι ώφέλιμος είς πλείστας ■περιοχάς δπου οί πόροι έκ τής ά'δρωπίντις εργασίας καί τής φύσε ως των διαφόρων χωρών δέν είναι είς θέσιν νά στηρίξουν είς μίαν έ¬ καστην βιομηχανίας εύρείας κλί- μσκος. Έττίσης έτον'σθη. συμφώνως ττρός σχετικήν ττρούπάρχουσαν εκ- θϊσιν — ότι τό περιωρισμένον μέ Υεθος των άγορών αποτελεί έν έκ των σοδαρωτέρων έμποδίων είς την βιομηχανικήν ανάπτυξιν. Αί έ- ξαγωγαί των άνατττυσσομένων χω- ρων άφαροϋν κατά τό πλείστον πρω τογενη προϊόντα. διά τα όποΐα ή δυνατότης τής ττληθοπαραγωγής εί. νοιι ττεριωρισμένη. Επί προσθέτως δί. είναι δυσχερής ή ύττό των άνα- τηυσσομένων χωοών αύξησις των έΓαγωγών βιομηχανικών προσόν - των £ξ αίτίας τής ίσχνότητος τής οικονομικής συγκροτήσεώς των καί των τιθέμενων ύττό των άνεπτυγμέ τος. ι ό δυσχερές_ έργον τής άκρι. ■ ί^ΰ.καιας δ.ανομής των δικαιωμά - ' των καί ύττοχοεώσεων τής περιφε- ' ρε.α<ής ςτΛεργσσίας είς τάς άνω ; χοΐρας σίχνότατα μειώνει την ά. ' ηοτελεσματ,κότητα αύτΓΪς, δυνα- ' ■αν 6- νά ταρε,αποδίση άκόμη την πραγματοποίησίν της. "Ιδαηέρως έτε·νίσθη δτι ή συ- νγ,ργοσίσ μεταξύ χωρών !_ξσρτάτ3, ' κατ' αρχήν έ< πολιτικών άττοφάσε ί:ν ενώ τα οικονομι«ά δεδομένα ά- κο>ο^9ούν Υπό τάς σημερινάς
ιρουττοθέσεις ή ττεριφερειοχή συ-
ιεργαοία. άτταιΤοΰσα συμφωνίαν έ-
τ.-ί ενός μεμονωμένου τομέως άνα-
τηύξεως^ είναι δυνατή καί έχει ήδη
ε^'τευχθή. Ή όλοκλήρωσις δμως
ή όποία ττρουποθέτει σχετικόν ά-
τ εμττολισμόν ωρισμένων κυριαρχι-
<ών στοιχείων μιάς χώρας είναι ττο λύ δυσκολώτερον νά έττιΤευχθή. Πάντως ή μερική περιφερειακή συ ργασία δύναται νά οδηγήση είς ην όλακλήρωσιν. Ένετοπίσθησαν έπίσης αί διά- φοροι μοοψαί τής περιφερειαχής συνεργασίας, περιλαμβάνουσαι τε- >^:νειακάς ένώσεις, κοινάς άγοράς !
ένσρμόνισα έθνικών σχεδ{ων καί
τχέδια κοινής εκμεταλλεύσεως ύδα-
ίω/ ττηγών.
Οϊ όμιληταί τέλος ύττεγράμμι .
ν την ανάγκην τής συνεργασίας
επί τγ,ς καταρτήσεως μακροπροθέ- ί
ομων προγρα,αμάτων έκ παράλλη¬
λον πρός στενήν συνεργασίαν επ! '
θεμάτκ,ν «μάρτετιγκ» καί δημοσιο.
ν. μ ι κης πολιτικής.
Μερικοί όμιλητα! προειδοττοίη-
σαν δτι θά ήτο δυνατόν νά ύπερ.
εΓίτιμηβοΰν τα όφέλη έκ τής περι-
Τςρειακής άναπτύξεως. ΟΊ άνθρω- '
ττοι καί φυσικοί πλουτοπαραγωγΐ- Ι
κοί ττόροι είς μερικάς χώρας έν-
δεχομένως νό προσαρμόζωνται κα- !
ι α ίδιάζοντα τρόπον πρός την ά- '
νάτττυξιν των μικράς κλίμα<ος 6ιο· ' μηχανιών. αί όττοΐαι έξυπηρετοΰν Ι μικράς άγοράς έν συναγωνΐσμώ πι | θανώς ευρισκόμενος πρός είσαγόμε ι νο: όμοιοειδή προϊόντα. 'Υττάρ - Ι χ^υν έττίσης οί κίνδυνοι. είς περί- τΐτωσιν συλλογικής προσπαθείας ώ. ψελείας μιάς χώοας είς βάρος τώ» συνεταίρων της. Μερικά συλλογικά οχέδια, τα όποΤα δέν θά έπηρεα - αβούν τόσον πολύ σχετίζονται μέ μεταφορικάς ευκολίας ερεύνας καί θ'νεργασίαν έμπειρίας κατά την συ νεχιζομένην διαδικασίαν πρός έκ βιομηχάνισιν. Άρκετοί άμιληταί ϋπεγράμμισαν τόν ρόλον των περιφερειακών οι- κονομικών επιτροπών των Ήνωμέ- νων Εθνών διά την ττεριφερειακήν σι,λλογικήν ανάπτυξιν και ύττεστή ριξαν δττΐώς ό Όργανισμός Βιομη χανικής Άνοπττύξεως (Ούνίντο) συ γκεντρώση τάς ττροοτταθείας τού ί·ιά την ένίσχυσ.ν των ΰφιστσ-ιέ- νων όργανισμών, περιλαμβανοαέ - νο:ν των Τραπεζών καί άργανισμών άνο-ΐττύξεως Έπίσης έπροτάθη δ- ττοις ό Ούνίντο άναΛάβη κσί άλλας είδικάς αποστολάς, ώς τής καθιε- ρώσεως περιφερειακών κέντρων βιο μηχανικής άναπ-τύξεως καί έρευνών. τής μεταδόσεως πληροφοριών σχετι ι· ως μέ τάς δυνατότητας βιομηχα- νικής άνατττθξεως. τού καθορισμοϋ μεθόδων καί κριτη,ρίων σχεδιασμοϋ δ'ά την ττεριφερειακήν τοττοθέτησιν τών βιομηχανιών ώς καί των δυνα. τοτήτων μελετών καί έκπαιδευσε- ν»ν περιοοισμών. ρ ρμ Ούτω σημειώνει ή έκθεσις ή ττε ^•Φερειακή συνεργασία η ή όλοκλή Ρ^σΐς ττροσφέρει την δυνατότητα υ^οττοιήσεως υπαρχουσών δυνατο- τιΊτων πληθοπαραγωγής είς ύφι- σταμένας διομηχανίας καί τής δη- μιουργίας νι(ι)ν 6,Ομηχανιών μέ 6ά °" τό «αίνιμουμ» τής ζητησεως. Αλλά τό όξύτερον έν ττροκειμένω "'οόβλημα άνακύπτει έκ τγίς έπικρα Τ()ύσης μεταξύ των χωρών έκάστης Περιφερείας οίκονομικης άνισότη - ως. Η ΧΗΜΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Ή δευτέρα έπιτροπή τερματίζου σο την συζήτησιν διά τα χημικά καί τα πετροχημικά. ήκοι,σεν όμ - λητάς εκθέτοντος την κατάστασιν είς τόν τομέα αυτόν είς τάς χώρας των καί προέβη είς παρατηρήσεις επι τής μελέτης την οποίαν ·<αΤήρ τ σεν ό Ούνίντο διά τό θέμα τού¬ το Ή μελέτη αυτή τού Ούνίντο,ση με.οθσα. δτι τ1, χημική 6ιομηχαν{ο αποτελεί ενα άπό τούς ττλέον δυνα- μ,κούς τομεΐς τής βιομηχανικώς δο- μής των άνΓπττυσσομένων χωρών. δεικνύει δτι είς πλείστας άνα- τττυσσομένας χώρας ό χημικάς το μεύς ευρίσκεται άκόμη είς τα ττρώ τα βήμαια τής άναπτύξεως. Ή κατά κεφαλήν παραγωγή είς τάς ολιγώτερον έκβιομηχανημένας χώρας είναι κατωτέρα των δέκσ όΌλλαρίων ετησίως έν σχέσει πρός διακόσισ δολλάρια περίπου είς την Βόρειον Αμερικήν καί άνω τών έ. κατό δολλαρίων είς την Δυτικήν Ευρώπην. Άρκετοί έθιξαν τό ζήτημα τγίς χρησιμοποιήσεως 'ών μ,ί σομ^.ατι κων καί συνθετικών ύλών καί υιεστή ριξαν την άποψιν δτι ή χρησιμοποί¬ ησις ουνθετικών ύλών ώς ύποκατα- στάτων φυσικών προϊό^Γ'ον π χ τ^υ έλαστικοΰ αποτελεί 9έμα τεχνολο γικής προόδου μάλλον είναι τό άπο- τέλεσμα τής κατα·ττ.', 7ί/^ς τής πά γκοσμίου άγοράς η τ"·ς ελλείψεως Φυοικών ττροιόντων. Ύπεστηρίχθη ή στενωτέρα περι- φερειακή συνεργασία των άναπτυσ μένων χωρών διά την παραγωγή; καί διανομήν τής αίσθυλίνης ή όποί α αποτελεί μίαν τών κυριωτέρων ύ- | λών είς την όργανικήν χημείαν. Έπίσης άρκετο! όμιλιγτα! υτε- I στήριξαν ότι, κατά την άν&πτυί ν Ι βιομ'ηχανιών πετροχημικών αί άνα- πτυσσόμεναι χώραι θά πρέπει νά προχωρόσουν ταχύτερον μετά ττρο- ι σοχής λόγω τών απαιτουμένων υεγάλων κεφαλαίων καί των ιτρο βλημάτων έμπορίας Έπίσης ύττεστηρ/χθη ότι ή εί σαγωγή ένδιαμέσων χημικών καί ή παραγωγή καταναλωτικών άγοθών θά πρέπει νά άποτελοϋν τα πρώ- τα βήματα πρός την κατεύθυν.'ΐν μιάς ώλοκληρομενης βιομηχανίας πε τροχημικών. "Ως πρός την εργασίαν τού Όρ γανιομοΰ Βιομηχανικης Άνοττττύξε- ως τού ΟΗΕ ύπεστηρίχθη δπως πραγματοποιοΰνται περιοδικώς δι- εθνεΐς διασκέψεις δι" είδικούς 6ιο- μηχανικούς τομεΐς πρός τόν σκο πάν τής έπισκοπήσεως τής πρα- γματοποιουμένης προόδου άλλά καί πρός εξέτασιν των προβλημάτων τώ/ έμφανιζομένων κατά την διαδι¬ κασίαν τής έκβιομηχανίσεως. Έντός τής εβδομάδος ή Δευτέ¬ ρα Έπιτροττή θά εξετάση σχέδιον εκθέσεως έ-ί των συμπερασμάτων κ'.·ί ποοτάσεων των σχετιζουιένων :-έ τάς 6'ομηχανίας χημικών καί ττετροχη'αικών Τό είς Αθήνας διεξαγόμενον Α' Δ.εανες Συνέδρ/θν Βιομηχανκής Ά- νο"τττύ?εως τού ΟΗΕ τού όποίου αΊ εογασίαι τεοματίζονται την 19ην Δεκεμβριού κατά τάς πρώτας δέκε ημέρας των εργασιών τού εξήτασεν έν όλουελεία επί τρείς ημέρας την κατάστασιν τής βιομηχανικης αντι¬ προσώποις ικ 51 χωρών καί 16 όρ γανισμών των Ήνωμένων Εθνών οί όποΐοι άσχολοΰνται μέ την έκβιομη χανισιν· Την έναρξιν των εργασιών τού Συ νεδρίου εκήρυξεν ό Βασιλεύς ό όττοϊ ος καί ωμίλησε τρός τούς συνέ- δρους. Ακολούθως άνεγνώσθη μήνυ. μα τού Γενικοϋ γοαμματέως τού Ο. Η.Ε. κ. Θάντ καί ωμίλησεν ό υπουρ γός Συντονισμού κ. Ν. Μακαρέζος. Κατά τάς συνεδριάσει τής όλομε λείας ττλεΐστοι των £<:.πλητών έξήραν την Έλλάδα διά την προσφερθεΐσαν ύπ' αυτής φιλοξενίαν τοί' Συνεδριου καί την καί την υπό τού Όργανι- σμοΰ Βιομηχαννκής Άναπτύξεως καί τού εκτελεστικόν διευθυντού τού τού κ. Άμπντελ Ραχμάν προτταρα- σκευαστικήν εργασίαν- Τό Συνέδριον κατά την πρώτην ημέραν τών εργασιών τού ομοφώ¬ νως έξέλεξεν ώς πρόεδρον αυτού τόν κ. Ι. Παρασκευόπουλον διοικητήν τής Έθνικής Τραπέζης τής "Ελλά¬ δος Κατά την έν όλομελεία συζήτη¬ σιν επ! τής καταστάσεως τής βιο. μηχανικής εξελίξεως όΐνά τόν κό¬ σμον ττολλοί όμιληταί εξέφρασαν ικανοποίησιν διά την Έττισκόττησιν Βιομηχανικης Άναπτύξεως ή όποία αποτελεί υίαν έκ τών κυριωτέρων εργασιών αί οποίαι έτοιμάσθησαν υπό τού Όργανισμοϋ Βιομηχανικης Άναπτύξεως τού ΟΗΕ ειδικώς διά τό διεξαγόμενον είς Αθήνας Συ¬ νέδριον. Κατά τάς τριημέρους συζητή- σεις υπό τής όλομελείας γενική υπ¬ ήρξεν ή διαπίστωσις τών άντιπρο- σώπων τών άνατττυσομένων καί τών άνετττυγμένων χωρών περί τής άνάγκης έπιΐαχύνσεως τής έκβιομη- χανίσεως είς τάς άνατττυσσομένας περιοχάς πρός τόν σκοπόν τής σμι- κρύκσεως τού χάσματος μεταξύ πλουσίων καί πτωχών κρατών. ΟΊ όμιληταί υπεστήριξαν δμως δτ' έ¬ χει έπιστή ή στιγμή κατά την ΟΓΓθί αν είδικά μέτρα άτταιτοθνται διά την εκπλήρωσιν τού σκοπού τούτου- Σχετικώς ύπεγραμιμίσθη ή έττείγου- σα άνάγκη ηύξημένης ροής κεφα λαίων καί μεταδόσεως τεχνολογικών γνώσεων πρός τάς άνατττυσσομέ- νας χώρας ώστε νά ύττοβοηθηθούν τα βιομηχανικά σχέδια καθώς καί ττλέον φιλελευθέρας στάσεως έκ μέ- ρους των οικονομ.κώς προηγμένων χωρών δ^ά την τοττοθέτησιν είς τάς άγοράς των ττροιόντων έκ των άνα- τττυσσομένων χωρών. "Υπεγραμμί- σθη ή άνάγκη επεκτάσεως τής διε- θνούς καί κυρίως τής περιφερειακής συνεργασίας είς τόν τομέα τής βιο μηχανικής άναπτύξεως. Έπίσης έτονίσθη ή σημασία τής δημιουργίας εύνοικών συνθηκών αί τίνες θά ίνθαρρύνουν τάς είς τάς ά¬ νατττυσσομένας χώρας έπ-ενδύσεις έ< τού έξωτερικοΰ. ΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ Άπό τγίς 4ης Δεκεμβριού τό Συ¬ νέδριον εισήλθεν είς την κοττά έπι- τροπάς φάσιν των εργασιών τού. μέ συζητήσεις σχετικώς μέ τόν άν θρώπινον παράγοντα τής βιομηχα νίας τόν διοικητικόν μηχανισμόν βιομηχανικγ,ς άναπτύξεως την προώ θησιν των έξαγωγών βιομηχανικών ττροϊόντων κα τή« ύ(ΐτοκατάστασΐ/ν τών είσαγωγών διά τΠζ έγχωρίου τταραγωγής είδών. τα προβλήματα καί την προοτττικήν των σημαντικών τομέων καί τής τυττσττοιήσεως καί τα γενικά θέματα βιομηχανικής ττο- λιτικής καί τής έφαρμογής της. την περιφερειακήν συνεργασίαν την χρηματοδότησιν τής βιομηχανίας έξ έσωτερικών κα! εξωτερικών πηγών καί την τεχνικήν συνεργασίαν. Μεχρι τούδε έχουν όλοκληρωθη αί συζητήσεις υπό τών τριών επιτρο¬ πών έττί είδικών πλευρών τ-^ς έκβιο μηχανίσεως άπό της τρεχούσης δέ εβδομάδος αί έπιτροπαί θά έξετά- σουν τα πρώτα σχέδια έκθέσεων κα! συμπερασμάτων πού κατήρτισαν εί δικοί είσηγηταί επί των καθ" έ¬ καστα θεμάτων τής ημερησίας δια¬ τάξεως. Αί έκθέσεις αυταί θά έν- σωυατωθοΰν είς την τελικήν έκθεσιν τοθ Συνεδρίου κα! θά έξετασθοΰν έν όλουελεία κατά τάς δύο τελευταί άς ημέρας των εργασιών τού, την 18τιν κα! 19ην τρέχοντος. ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΠΡΟΩΘΗΣΕΩΣ Παραλλήλως πρός τό Συνέδριον ετέθη είς λειτουργίαν είς Αθήνας κα! Ύπηρεσία Βιομηχανικης Προω θήσεως σκοπός τής οποίας εΤναι νά φέρη είς επαφήν τούς ενδιαφερομέ¬ νους έκ τών άνατττυσσομένων χω¬ ρών διά 6ιομη>»ανικά σχέδια πρός
παροχήν έξωτερικής οικονομικής καί
τεχνικής βοηθείας-
Μεταξύ των ίδιωτικών όργανι¬
σμών οί όττοίοι απέστειλαν άντιπρο
σώπους είς την έν λόγω Ύπηρεσία
περιλαμβάνονται 50 εταιρείαι μελε
των κα! τταροχής ύπηρεσιών 9 έμττο
ρικα! τράπεζαι μέ εργασίας ή έττεν
δύσεις είς τό εξωτερικόν 14 έπιχει-
ρήσεις τροφίμων κα! γεωργίας 13
εταιρείαι άσχολούμεναι μέ τό πε¬
τρέλαιον κα! τα ττετροχημικά ή άλ-
λα χημικά 18 εταιρείαι κατασκευ-
ήςή μηχανών καί έργαλείων 9 έται
ρεΐαι τροφίμων καί άγροτοβιομηχα
νίκων προ'ιόντ(ον καί 9 μεταλλουργι
κα! εταιρείαι.
Είς τό Διεθνές Συνέδριον Βιομη
χανικής Άναπτύξεως τού ΟΗΕ συμ
μετέχουν 600 περίπου έκττρόσωττοι
έξ 78 χωρών 1 6 όργανισμών κα£ ΰ-
πηρεσιών τού Ο.Η.Ε. 8 διακυβερ
ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΒΘΚΝΩΝ
(Όκτώβριος 1967)
Είς άνευ προηγουμένου υ¬
ψηλόν επίπεδον άνήλθον αί
χρηματιστηριακαί συναλλαγαί
τοΰ μηνός Όκτωβρίου, αύξη-
θε'ισαι έναντι τοϋ Σετττεμβρ ου
κατά 59% ένώ αί τιμαί τών με.
τοχών έν τώ συνόλω των διε-
τηρήθησαν οταβεραΐ είς τό ά
νώτατον ϋψος τού προηγοοιΐέ-
νού μηνός.
Έξ άλλου, έτυπωσιακή ήτο ή
σηυειωθείσα τόν παρελθόντα
μήνα έναντι τοϋ Όκτωβρ ου
1966 άνοδος. Συγκεκριμένως
ή άξια τών χρεογράφων τα ο.
ποΐα ήλλαξαν χείρας ύπερεδι-
πλασιάσθη- ό δέ γενικάς δεί-
κτης τιμών τών μετοχών ήτο ά
νώτερος κατά 16,4%.
Ζωηρά υπήρξε κατά τόν μή
να Οκτώβριον ή κίνησις τών
μεταπολεμικών κρατικών δα.
νείων καί τών δανείων τής
ΛΕΗ, έξαιρετική δέ τών θιομη
χανικών μετοχών τών όπο.ων ό
δεικτης τιμών δέν άπέχει ΐΛέ
όν πολύ τοϋ ανωτάτου έπιπέ
δου τού έτους 1961.
Μέ μοναδικήν εξαίρεσιν τα
προπολεμικά δάνεια, αί συναλ
λαγαί επί έκάστης τών γενι¬
κών κατηγοριών χρεο'/ράφων
τοΰ δεκαμήνου Ίανουαριου —
Όκτωβρίου έ.έ. ήσαν περισσό|
τεραι έναντι τής ιδίας περυσι
νής περιόδου. Είς τό σύνολον
των αί συναλλαγαί παρουσία -
σαν αύξησιν κατά 39%
Ή άναζωογόνησις τοϋ Χρη.
ματιστηρΐου Αξιών όφειλεται
κυρίως είς την άπό μακροΰ ά
ναμενομένην λήψιν μέτρων
πρός ενίσχυσιν τής άγοράς
κεφαλαίων, άλλά καί είς την έ-
πικρατοΰσαν εντύπωσιν ότι έ-
π,τυγχάνει ή προσπαθεία ε.
ξύγιάνσεως τής οίκονομιας.
Χρυσή λίρα. Την ΙΟην Ό¬
κτωβρίου ή Τραπέζα τής Έλλά
δος έμειωσε καί πάλιν κατά Ο,
50 δοαχμάς την τιμήν άγοράς
τής χρυσής λίρας, καθορισαοα
ταύτην είς 304 δραχμάς έναν¬
τι 307,50 κατά τα τέλος Ό -
κτωβριου 1966.
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ
ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΧ
"Οτι έλειπον αί προϋποθέ -
σεις διά την ένεργοτέραν συμ
μετοχήν των άποταμιεύσεων
τοϋ κοινοϋ είς την χρηματοδυ
τησιν των Ιδιωτικών έπενδύσε
ών, Ιδίως είς την βιομηχανίαν
είχεν άπό μακροΰ χρονου γ ι
νει άντ.ληπτόν. Συνεζητείτο
δέ άπό Υιολλών έτών ή λήψις
μέτρων τα όποϊα άφ' ενός μέν
θά διηυκόλυνον την προσφυ.
γήν τών έπιχειρήσεων είς την
έξωτραπεζικήν κεφαλαιαγορά
άφ' ετέρου δέ θά παρεϊχον
είς τό εύρύ κοινόν κινπτρα ΐο
ποθετήσεως σημαντικών άπο¬
ταμιεύσεων είς μετοχικάς ά-
ξιας. Ουδέν ομως είχε γίνει
μέχρι τής προσφάτου δημοσι.
εύσεως τοϋ Α.Ν. 148 «Περί μέ
τρών πρός ενίσχυσιν τής κεφα
λαιαγοράς» (ΦΕΚ 173)9.10.67,
τ. Α').
Διά τοΰ νομοθετήματος ±ξα
οφαλιζεται ή έξισορρόπησις
των συμφερόντων των έπιχει-
οήσεων τών μετόχων καί τού
Δημοσίου έπ' ωφελεία δλοκλή
ρου τής Έθνικής ΟΙκονομίας,
καί τίθενται αί βάσεις διά την
οργάνωσιν καί λειτουργίαν ύ.
γιοΰς καί δυναμικής κεφαλαια¬
γοράς. «Ή ανάπτυξις της ό-
μως», έτονίσθη είς σχετικήν
κυβερνητικήν άνακο;νωσιν,
«δέν έξαρτάται μόνον άπό νο.
μοθετικά μέτρα, άίλλά πρό
πάντων καί άπό δλλους οΐκο-
νομικούς καί ψυχολογικούς πα¬
ράγοντος, οί όποΐοι, έν τελευ¬
ταία άναλύσει, δημιουογοϋν
τούς θασικούς θεσμούς τής
οίκονομ.ας μιάς χώρας, είς έκ
τών οποίων είναι ή κεφαλαια¬
γορά" Είς τόν σχηματισμόν
τοϋ πλαισιου, έντός τού όποί-
ου θά διαμορφωθουν ευνοικαί
δ(ά την ανάπτυξιν τής κεφαλαι¬
αγοράς συνθήκαι, αποβλέπει
ή άκολουθουμένη ήδη κοινωνι.
κο . οικονομική πολιτική.
Διά τοϋ Α.Ν. 148 τροποποιοϋν-
ται φορολογικαί διατάξεις αί
οποίαι ήμπόδιζον την αναπτύ¬
ξη τής κεφαλαιαγοράς, καθ..
σταται ύποχρεωτική ή διανομή
τμηματος τών καθαρών κερδών
διευρύνεται καί συστηματοποι-
είται ή έποπτεία τών άνωνύ¬
μων έταιρειών καί τίθενται αί
βάσεις διά την οργάνωσιν <αί τόν εκσυγχρονισμόν τής κεφα. , λαιαγοράς. ! Άπό τάς διατάξεως τοϋ Α.Ν. ι 148 άξιαι Ιδιαιτέρας μνείας εί¬ ναι αί άκόλουθοι: Άναπροσαρμογή στοιχείον Ισολογισμοϋ (άρθρον 1). Πα- ρέχεται είς τάς άνωνύμους έ. ταιρείας ή εύχέρεια νά άνα- προσαρμόσουν έφ' άπαξ καί έντός πενταετΐας την έμφανι- ζομένην είς τόν Ισολογισμόν των αξίαν τών γηπέδων, τών ά κινητών καί των λθι,πών, πλήν των μηχανημάτων παγιων έ γ. καταοτάσεων Ή προκύπτου- Πθίσ άτΓοτελεσματικότητα έχουν είς την 'Ε!λλάδσ τα Ισχύοντα νητικοί όργανισμο! καί 6 μή ,κυβερ νητικο! όργανισμο!. Τό Συνέδριον συνεχίζει τάς έρ γασίας τού καί κστά την αρξαμένην έβδομάδα καί ώς εδήλωσε χαρακτη- ριστικώς ό έκτελεστικός διευθυντής τού είς Βιέννην έδρεύοντος Όργανι σμού Βιομηχανι.κης Άνατττύξίως τού ΟΗΕ δόκτωρ Άμττντέλ Ραχμάν «πιστεύομεν δτι τούτο ότπΌτελεΐ έν τεραστίας σπουδαιότητος Εργον.Δέν γνωρίζουμε πόσον έττιτυχές θά είναι τό αναληφθέν έργον, άλλά, βεβαίως προσπαθοϋμεν μέ 8λας μας τάς δυ νάμεις»" Κα{ ό πρόεδρος τού συνε δρίου κ Ι. Παρσσκευόττουλος έτόνι σεν δτι «ή προσπαθεία διά την βιο μηχανικήν άνάτττυξιν. διά νά είναι έτπτυχής ττρέττει νά βασίζεται επί ττς σταθεράς άττοφάσεως καί των έντονον προστταθειών αυτών τού των τών άναπτυσσομένων χωρών. σα ύπεραξία ώς καί τα μή ε'ιδΐ κου προορισμόν άποθεματικά, κεφαλοποιοϋνται, προσαυξανο μένου άντιστοΐχως τοϋ μετοχι¬ κοϋ κεφαλαίου. Ή κεφαλοποι. ουμένη ύπεραξία φορολογεί - ται διά χαμηλών συντελεστών άνερχομένων είς 1% προκει¬ μένου περί γηπέδων καϊ 3% προκειμένου περί κπρίων καί λοιπών παγιων έγκαΐαστάσεων ένώ ή κεφαλοπο'ησις των άπο θεματικών είς ουδεμίαν οπόκει ται επιβάρυνσιν. Διά τής εμφανίσεως των πραγματικών των μεγεθών — την οποίαν άπέκλειε μέχρι τού δέ ή έπαχθής φορολογία — αί έπιχειρήσεις ένισχύουν την έμ πιστοσύνην τοϋ εύρυτέρου κοινού πρός αύτάς. "Εναντι τών κεφαλοποιουμέ νων στοιχείων £κδίδονται υπέρ των παλαιών μί '^χων νέαι με τοχαί, έπιτυγλ ομένης οθτω τής αυξήσεως τΩν κυκλοφο - ρούντων τίτλων. Κατώτατον όριον μετοχικοϋ κεφαλαίου (άρθρον 2). Αί ά- νώνυμοι εταιρείαι τών οποίων αί μετοχαί είναι είσηγμέναι ή προκειται νά είσαχθοΰν είς τό Χρηυατιστήρ^ν Αξιών πρέπει νά έχουν μετοχικόν κεφάλαι¬ ον τουλάχιστον 10 έκατομμυ. ρ,ων δραχμών. "Αλλαι δ:ατά- ξεις καθοριζουν τάς διαδικασί άς καί τούς δρους είσαγωγής μετοχών είς τό Χρηματιστήρι όν "Αξιών καί τής διαγραφής τούτων. Τοιουτοτρόπως έξασφαλίζε- ται ηύξημένη προστασια τού εύρυτέρου κο,,νοϋ, τό οποίον έμπιστεύεται τάς άποταμιεύ σεις τού είς τάς έπιχειρήσείς. Ύποχρεωτική καταθολή με¬ ρίσματος (άρθρον 3) . Καθιε ροϋται ή υπό τών άνωνύμων έ ταιρειών διανομή κατ' έτος είς τούς μετόχους των ποσοστοΰ 30% τουλάχιστον των καθαρύν κερδών των. Διά τής ύποχρεωτ^κής κατα. βολής μερίσματος έπιδιώκεται νά καταστή έλκυστική καί ουμ φέρουσα ή μετοχή είς τό άπο- ταμιευτικόν κοινόν. Είς την έ πιτευξιν τού σκοποΰ τούτου συμθάλλει καί τό Δημόσιον διά των διατάξεων των άρθρων 10 καί Π. Προνομιακαί φορολογικαί ρυ. θμίσε^ς (άρθρον 10) . Ό φό. ρος επί τοϋ διανεμομένου με. ρίσματος καθορίζεται είς 30% ή 38% αναλόγως εάν αί μετοχαί εί¬ ναι ή δέν είναι είσηγμέναι είς τό Χρηματιστήριον, ό δέ μέτο- χος άπαλλάσοεται άπό την υ¬ ποχρέωσιν νά περιλάβη είς την φορολογικήν τού δήλωσιν τα άποκτώμενα έκ μερισμάτων εΐσοδήματα. Ή διάταξις αυτή εύνοεί την στροφήν των μεσαίων καί με. γάλων άποταμ[εύσεων πρός τάς μετοχικάς άξίας, δεδομέ. νού ότι οί είσοδηματίαι άπο φεύγονν ούτω την ύπαγωγήν τών εΐσοδημάτων των είς τούο προοδευτικώς αύξανομένους φορολογικούς συντελεστός. Άλλά καί διά τούς μικμούς εΐσοδηματιας ελήφθη προνοια. Ούτοι δικαιοϋνται νά ζητήσουν την φορολόγησιν τοϋ είσοδήμα τος των έκ μερισμάτων βάσει των Ισχυόντων ουντελεστών φορολογίας τοΰ είσοδήματος, περ,λαμβάνοντες τό εΐσόδημα τουτο είς την δήλωσιν των. Έξ άλλου προκειμένου περί μερισμάτων προερχομένων ά¬ πό μετοχάς είσηγμένας είς τό Χρηματιστήριον "Αξιών, καθιε- ρώθη πλήρης φορολογική α¬ παλλαγή, μέχρι τοΰ ποσου των 15.ΟΟΟ δραχμών ετησίως εάν τα μερίσματα πρυέρχωνται άπό μίαν επιχείρησιν, άλλ' δχι πέ¬ ραν των 3Ο.ΟΟΟ δραχμών έν συνόλω διά τα προερχόμενα ά πό περισσοτέρας; έπιχε.ρήσεις μερίσματα. Άπαλλαγαί έκ φόρων καί τε λών (άρθρον 11) . Είς την πε ρίπτωσιν τοΰ είσοδήματος έκ μερισμάτων καταργείται ό συμ πληρωματικός φόρος 3% ό ο¬ ποίος έπιβάλλεται επί είσοδή ματος μή προερχομένου έξ εργασίας. Έπίσης άπαλλάσσονται των τελών χαρτοοήμου τα κατα . στατικά των άνωνύμων έταιρει ών καί αί τροποποιήσεις των, αί πράξει αυξήσεως κεφαλαι ου καί εκδόσεως όμολογιακών δανειων, ή έξόφλησις μερισμά των καί τόκων, ή μειαβ-θασις μετοχών, ίδρυτικών τίτλων καί όμολογιών έν γένει κλπ. Συντονισμός καί έρευνα (άρθρον 12) Συνιστάται «;Ις τό υπουργείον Συντονισμου «Έπιτροπή Κεφαλαιαγοράς» ή όποία, μεταξύ άλλων, γνωμο. δοτεΐ επί τής άπορροφητικής ί- κανότητος τής άγοράς κεφα¬ λαίων καί επί θεμάτων συνδεο- μένων μέ την όργάνωθ(,ν καϊ λειτουργίαν τοϋ Χρηματιστηρ,. ου καί τής Κεφαλαιαγοράς, συγκεντρώνει πληροφορίας σχετικώς μέ την οίκονομική 8ε σιν άνωνύμων έταιριών τών οποίων τα χρεόγραφα είναι εί σηγμένα είς τό ΧρηματιθΓήριο, μελετά την θέσπισιν μηχαν^. σμοϋ παρεμβάσεως πρός άμ. βλυνσιν άποτόμων διακυμάνσε ών των τιμών των χρημαιιστη ριακών τίτλων καί την είσογω γήν τών θεσμών «Έταιρίας Έ. πενδύσεων» καί «Κοινών Κε¬ φαλαίων Έπενδύσεων» καί δια τυπώνει σχετικάς εΐσηγήσεις. Φ0Ρ0Λ0ΠΚ1. ΚΙΗΗΤΡ3 ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΙ Μία έ ξσιρετικως ένδιαφέρουσα μελέτη τού Κ.Ε.Π.Ε. Τέλος, καινοτομιας γ^ ό Α.Ν. 148 έν σχέσει πρός τάο προνομοιούχους μετοχάς (άρ θρον 5) διά τής έπιτρεπομε- νης εκδόσεως όμολογιακοϋ δανείου ήσφαλισμένου δι" υ. ποθήκης (αρθρον 8) καί διά τής καθιερώσεως διαπραγμα τευσΐμου τίτλου δυναμένου νά χορηγηθή υπό των τραπεζικών όργανισμών είς τούς καταθέ. τας επί προθεσμία δύο έτών καί άνω (άρθρον 9) Τό Κέντρον Προγραμματια μοϋ καί Οίκονομικών Έρευνών έδημοσιευσε προσφάτως ένδια φέρουσαν μελέτην υπό τόν τιτ λον «Ή αποτελεσματικότης των ψορολογικών κινήτρων έν Ελλάδι καί προτάσεις διά την μεταρρύθμισιν αυτών». Είς την μελέτην περίγράφονται συνο. ττπκώς τα Ισχύοντα σήμερον φορολογικά κίνητρα, διερευνώ μενά συστηματικώς άηό άπόψε ως α) άποτελεσματικότητος, β) άπωλειών δημοσων έσόδων καί γ) άποκλίσεως άπό τής άρ. χής τής φορολογικής Ισότητος καί τέλος διατυποΰνται έν αυ¬ τή προτάαεις μεταρρυθμΐσεως τοϋ δλου συστήματος καί προ- σαρμογής τού πρός τάς άπαι. τήσεις τής πολιτικής άναπτύξε ως. Λόγω τοϋ ένδιαφέροντος πού παρουσιάζε[, ή μελέτη, δή μοσιεύομεν έν συνεχεια συνο πτικώς τάς προτεινομένας υπο τοϋ Κέντρου μεταρρυθμισεις: ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ Α. ΑΠΟΣΒΕΣΕΙΣ. Τό Ισχύση σήίιερον σύστημα τακτικών καί προσθέτων άποσβέσεων μετά τών προσαυζήσεων αυτών εΐνσ1 πολύπλοκον καί εύνοεί, έν άν τιθέσει πρός ότι θά έπρεπε, πε ρισσότερον τάς έπενδύσεις με γαλυτέρας καί ταχείας αποδό¬ σεως, ενώ καθίσταται έν πολ. λοίς άνευ περιεχ^μένου διά τάς μακροχρονΐου αποδόσεως τοιαύτας τών νεθϊδρυομένων έ π,χειρήσεων. Άντ' αυτού αρο- τεινεται δπως: 1) Αί έπιχειρή σεις δύνανται νά χρησιμοπο'η σουν κατ, ελευθέραν εκλογήν αυτών ή την «Στραπτ — Λά^ν» μέθοδον αποσβέσεως ή Γήν «Ντηκλάιν - Μπάλανς» τοιαύ¬ την. 2) Οί συντελεσται άποσδέ σεων καθορίζωνται κατά τό δυ νατόν καθ" όμοειδείς όμάδας κεφαλαιουχικών αγαθών καί διά μίαν πενταετίαν τουλάχι¬ στον. 3) Ό κ-αθορισμός των συντελεστών, οί όποίο( θά έ. φαρμόζωνται κατά την (ΟΕτραι- ιτ — Λάΐ-ν» μέθοδον, θά πρέπει νά βασίζηται επι τού μέσου ό- ρου τής φυσικής ζωής έκάστης ομάδος, ή εκάστου εϊδους κε- φαλαιουχικοϋ άγαθοθ, μειωμέ. νου καθ' ωρισμένον ποσοστόν προοδευτικώς μεγαλύτερον διά τα μακροτέρας ζωής άγαθά πρός κάλυψιν τού κινδύνου_οΙ κονομικής άπαζιώσεως αυτών. Κστά την πρώτην εφαρμογήν τοΰ μέτρου οί έν λόγω συντε λεσταί θά ήτο σκόπιμον νά κα θορισθοϋν είς τό ϋψος τών Ί- σχυόντων σήμερον συντελε¬ στών τακτικών καί προσθέτων άποσθέσεων άθροιστικώς λαμ βανομένων. 4) Είς περίπτωσιν χρησιμοποιήσεως τής «Ντηκλα- νινγκ - Μπάλανς» μεθόδου έ- φαρμόζωνται συντελεστα! δι. πλάσιοι έκείνων τής εύθεΐας μεθόδου μέ έφ' άπαξ τελικήν άπόσβεσιν τοϋ ύπολοίπου όταν τουτο κατέλθη είς ποσοστόν ίσον ή κατώτερον τών συντελε στών τής «Στραίϊτ — Λάιν» με¬ θόδου. Β. ΕΚΠΤΟΣΙΓ ΛΟΓΟ ΕΠΕΝΔΥ ΣΕΟΝ. Ή Ισχύουσα σήμερον ά παλλαγή έκ τού φόρου εΐσοδη ματος ποσοοτοϋ 40% (80% προ κειμένου περί νησιωτικών έπι¬ χειρήσεων) τών καθαρών έτη σίων κερδών των έπαρχ,ακών θιομηχανικών καί ωρισμένων άλλων παραγωγικών έπιχειρή. σεων, πρός κάλυψιν πραγματο ποιηθεισών δαπανών έπενδύσε ών καί μέχρι συμπληρώσεωο τής άζιας αυτών αποτελεί θεώ ρητικώς Ισχυρότατον κίνητρον διά την χωροταξικήν κατανο¬ μήν των έπενδύσεων. Έν πή πράξει, έν τούτοις παρουοιά- ζε-, ώς καί τα ύψηλά ποσοστσ π-ροσθέτων άποσβέσεων, τό μει ονέκτημα δτι, λόγω άνεπαρκει άς των πρό φορολογίας καθα¬ ρών κερδών, δύνανται νά >ίχιω
φεληθοϋν πλήρως έξ αυτού μό
νόν ολίγαι έπιχειρήσεις — κα¬
τά κανόνα παλαιά! — αί οποίαι
παρουσιάζουν υψηλήν άποδοτι.
κοτητα καί θά προέβαινον, κα
τα πάσαν πιθανότητα, είς την
εκτέλεσιν τών έπενδύσεων καί
άνευ τοϋ κινήτρου. Παραλλή¬
λως, διά τάς περισσοτέρας τών
έπιχειρήσεων τό κίνητρον ε.<- λείπει ούσιαστικ.ώς, διά μακράν σειράν έτών, ευθύς ώς προ¬ βούν είς την πρώτην σοβαράν έπένδυσιν. Τα αϋτά Ισχύουν προκειμένου καί περί τής αα- ρεμφεροϋς άφορολογήτου ςρα τήσεως ποσοστοΰ 50% ή 60% ή 90% επί τών άδιανεμήτων κερ. δών, ή όποία (50%) καλύπτει και τάς έπιχειρήσεις τοΰ κέν. τρου, άλλά μόνον δι" έπενδύ¬ σεις επεκτάσεως καί έκσυγχρο νισμοϋ τοϋ παγίου κεφαλαίου τής έπιχειρήσεως. Λόγω των ανωτέρω μειονε. κτημάτων προτείνεται ή κατάρ γησις των ανωτέρω άπαλλαγών καί άντ1 αυτών ή καθΐέρωαις έκπτώσεων έπενδύοεων, υπό την ακόλουθον ειδικώτερον μορφήν: "Εκπτωσις έκ τών είς φόρον εΐσοδήματος ύπαγομέ- νων κερδών ποσοϋ ϊσου πρός ποσοστόν τής άξίας τών νεων έπενδύσεων τής έπιχειρήσεως αρχόμενον είς 25% προκειμέ νού περί μηχανημάτων καί έ- ξαρτπμάτων αυτών καί είς 50% προκειμένου περί κτισμάτων & έργων ύποδομής, άνευ ουδε¬ νός περιορισμοΰ, καθ" όσον ά¬ φορά είς τό ποσοστόν τών έτη. σίων κερδών τό οποίον άηορ ροφάται ϋπότής έκπτώσεως ταύ της. Ή έκπτωσις αυτή θά πρέ πε; νά ένεργήται προκειμένου με*ν περί άνωνύμων έταιρειών έκ ιιϊν μή διανεμομένων κερ. δών ούτών, προκειμένου δέ πε ρϊ ότομικών έπιχειρήσεων καί προοωπίκών έταιρειών έκ τών μή αναλαμβανομένων υπό τοϋ έπιχειρηματίου ή τών έταιρων τοιούτων. ΑΙ έκπτώσεις αύται θά έμφανίζωνται είς είδικους άποθεματικούς λογαριασμούς είς περίπτωσιν δέ διανομής των ή διαλύσεως τής έταιρε.ας πρό τής παρόδου 7ετιας προκει μένου περί τής έκπτώσεως πό σοστοϋ 25%, ή Ιδεττιας, προκει μένου περί τής έκπτώσεως πο¬ σοστοΰ 50%, θά φορολογοϋνται κανονικώς βάσει τών κειμένων διατάζεων τής φορολογίας εί σοδήματος. Μετα πάροδον τών προθεσμιών τούτων οιαδήποτε διανομή πρός ιούς μειόχους| ή άνάλυψΐς είς άναλογικόν φό¬ ρον μέ συντελεστήν 20% (17, 5%) υπέρ τού Δημοσίου καί 2, 5% υπέρ ΟΓΑ). Ή προτεινομένη ανωτέρω έκπτωσις έπενδύσεων δύναται νά θεσπισθή γενικώς υπέρ ε¬ νός ή περισσοτέρων τομέων παραγωγικής δραστηριότητος ή νά περιορισθή, είς ωρισμέ¬ νους μόνον κλάδους, αναλό¬ γως τώ,/ εΐδικωτέρων έπιδιώξε ών τοϋ υπό καταοτισιν προ- γράμματος οΐκονομικής άναπιυ ζεως. Όσαύτως τα προτεινόμε /α ανωτέρω ποσοατά άφορολο γήτου έκπτώσεως δύνανται νώ Ισχύσουν μόνον διά τούς πα. ραγωγικούς κλάδους, είς τούς όποίους τό πρόγραμμα θά δίδη απόλυτον προτεραιότητα καί θά καθορισθοϋν χαμηλότερα τοιαΰτα γενικωτέρας έφαρμο. γής. Γ. ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΣ ΖΗΜΙΟΝ. Κατάργησις τής υπέρ τών έπαρ χ^ακών θιομηχανιών άφορολο¬ γήτου κρατήσεως, πρός δημι¬ ουργίαν άποθεματικοϋ καλϋψε ως μελλοντικών ζημιών κα'ι άντ' αυτής καθιέρωσις γενικώς πενταετοϋς μεταφοράς τών ζή μιών είς τάς επομένας χρή- σεις. Τό μέτρον τοίτο είναι ά παραίτητον διά την ενίσχυσιν τής άποτελεσματικότητος τής έ ι ΐιτυγχανομένης αποσβέσεως, προσλαμθάνει δέ Ιδιαιτέραν σημασ.αν προκειμένου περί ε Ι πιχειρηματικών πρωτοθουλιών, αί οποίαι άναμένεται νά κατα- στοΰν κερδοφόροι μόνον μετά πάροδον άριθμοϋ έτών. Επ., σης δι" αύτοϋ καθίσταται δκαι οτερον τό φορολογικόν ούστη μα τής χώρας, καθ' όσον ούτω έζασφαλιζετα! πληρέστερον ή 'ίση φορολογική μεταχείρισις ό λων τών έπιχειρήσεων, αί όποί αι παρουσιάζουν μακροχρονίως τό αυτό ΰψος κερδών, άνεζαρ τήτως τής κατ' έτος κατανομής αυτών καί τής παρεμβολής ζή μιογόνων χρήσεων. Ή μεταρ¬ ρύθμισις αύτη δέν θά ασκήση οθοίώδη επίδρασιν επί τών έαό δών τοϋ Δημοσίου. Δ ΑΠΑΛΛΑΓΑΙ ΕΙΣΟΔΗΜΑ- ΤΟΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΟΝ ΑΞΙΟΝ. "Η Ισχύουσα σήμερον πλήρης ά- παλλπγή έκ τής φορολογίας εί σοδήματος έκ τόκων τραπεζι¬ κών καταθέσεων καί παραγωγι κων όμολογ,ακών δανειων πα. ρουσιάζει τα άκόλουθα βασικά μειονεκτΛματα: 1) Εύνοεί ιδι¬ αιτέρως τάς ανωτέρας καί άνω λόγω τής έντόκου προοδευτι. τάτας είσοδηματικάς τάζεις, κοτητος τής κλίμακος τοΰ ψό- ρου εΐσοδήματος φυσικών προ σώπων. 2) Αποτελεί άντικίνη- τρον διά την ανάληψιν έπιχει. ρηματικών κ^δύνων καί εΐδικώ τερον δι" έπενδύσεις είς με^ο χικούς τίτλους. 3) Συνεπάγε. ται απώλειαν έσόδων δυσίΐνα. λόγως μεγάλην, έν σχέσει πρός την προκύπτουσαν έκ των λοιπών φορολογικών κινήτρων. Λόγω των ανωτέρω μειονε. κτημότων θεωρείται άναγκαϊος ο θαθμιαΐος περιορισμός τής έ κτάσεως τών έν λόγω άπαλλα- γών καί ή έξομοίωσις, κατά τό δυνατόν τής φορολογικής με ταχειρισεως των εΐσοδημάτων έκ μετοχών άνωνύμων έταιρει ών πρός την τοιαύτην τών το. κων καταθέσεων καί όμολογια κων δανείων. ΤΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ Πρός τουτο προτείνονται τα κάτωθι μέτρα: 1) Περιορισμός τής πλήρους φορολογικής ά-| παλλαγής των προσοδων έκ γο κων είς τάς καταθέσεις ταμιευ τηρου παρά τή ΑΤΈ καί τοίς, Ταχυδρομικοϊς Ταμιευτηρ,οις,' ώς καί είς τα παραγωγικά 6μο. λογ,,ακά δάνεια. 2) Όλοσχε- ρής κατάργησις τοϋ άφορολο¬ γήτου των καταθέσεων δψεως. 3) Κατάργησις τής πλήρους ά παλλαγής των τόκων έ.< κατα¬ θέσεων ταμιευτηρί.ου καί προ. θεσμ,σς παρ' Έμπορικαίς Τρα. πέ^οις καί άντ' αυτής καθιέρω οις φορολογικής πιστώσεως ί. σπ'ς πρός τό 15% τών λαμβανο μένων τόκα>ν έκ καταθέσεων
ταμίευτηρίου καί πρός τό 25%
έκ -ών καταθέσεων προθεομι.
ας (τυσικών προσώπων. 4) Ά-
παλλανή έκ τής φορολογίας ε1
σοδήματος των μέχρι 15.000 —
30 000 δρχ. κατά φορολογούμε
νόν φυσικόν πρόσωπον, έτηο
ών είς Χρηματιστήριον υετο ι
χών. Έν προ<ειμένω θεωρεΐται σκόπιμον, δπως αρχικώς τό ά. παλλασσόμενον δριον ορισθή είς 15.000 δρχ. αυξηθή δέ 8ρσ δύτερον έν όψει σοθαρών μετο χικών έκδόσεων είς δημοσιαν έγγραφήν. 5) Πλήρης άπαΛλα γή έκ τής φορολογίας εΐσοδη. ματος τοϋ μέχρι 6% επί τοϋ κα ταβεβλημένου μετοχικοϋ κζφα Λαίου μερίσματος των νεο;·δρυ ομέ ών, ώς καί των συγχωνευο μένων καί αΰζσνουσών τό με. •■■οχικόν των κεφάλαιον παρα- νωγικών έπΐχειρήσεων, επι χρο νίκων διάστημα 5 έως 10 έτών. Ή απαλλαγή αύτη θά χορηγή- τα^ κατά την διαδικαοίαν καί υπό τάς προϋποθέσεις τοϋ Ν. Δ 3786) 57 καί μόνον έφ' δσον αί μετοχαί είναι είσηγμέναι είς τα Χρηματιστήριον ή πλη. ροϋν τάς πρός τούτο προϋπο. θέσεις καί έχει υποβληθή αϊτη σις είσαγωγής των είς αύτό. Πρόσθετον όριον διά την χο. ρήγησιν τής εν λόγω άηαλλα. γής πρέπει νά αποτελέση Λ έκδοσις είς δημοσίαν έγγρα¬ φήν τοΰ 25% — 50% τού μετοχι κου κεφαλαίου ή τής πραγματι κης αυξήσεως αύτοϋ. Τής αυ¬ τής ώς άνω άπαλλαγής θά τυγ χάνουν καί οί μέτοχοι — κάτο,. κοι έζωτερικοϋ, έψ' όσον ·ιά ά παλλασσόμενα μερίσματα δέν έζάγονται είς τό εξωτερικόν. Είς περίπτωσιν έξαγωγής. είς τό εξωτερικόν τα έν λόγω με ρίσματα θά ύπόκεινται είς άνα λογικόν φόρον 20% (17,5% ύ. πέρ τοΰ Δημοσίου καί 2,5% υ¬ πέρ τοΰ ΟΓΑ), υπό την προϋ. πόθεσιν ότι διά τής καταβολήν τοϋ φόρου τούτου έξαντλείται ή φορολογική ύποχρεωσις τών μετόχων καί είς την χώραν κα το^κιας αυτών δυνάμει διατάζε ών τής χώρας ταύτης ή εΐδικής συμβάσεως μεταξύ αυτής καί τής Ελλάδος. Εάν δέν πληροϋ τα ι ή προϋποθεσις αυτή τα έ- ξαγόμενα μερίσματα θά φορο- λογοΰνται κανονικώς με τοϋς προβλεπομένους υπό τών Ισχυ ουσών εκάστοτε γενικών φορο λογικών διατάξεων συντρλε. στάς. 6) Κεφαλαιοποίησις τής ύπεραζίας τών μετοχών ήτις προκύπτει έκ μή έμπορευσί. μων στοιχείων τοϋ ένεργητι. κοΰ, ώς καί τών έμφανών άπο. θεματικών (φορολογηθέντων π μή) τών έπιχειρήσεων, αί ο¬ ποίαι τυγχάνουν τής ανωτέρω άπαλλαγής, λόγω συγχωνεύσε ως ή αύζήσεως τοϋ μετοχικοϋ των κεφαλαίου δι" άναλόγου αυξήσεως τής όνομαστικής άζι άς των μετοχών των καί επί κα ταβολή άναλογικοΰ φόρου 5%, (4,5% Υπέρ Δημοσίου πλέον 0,5% υπέρ ΟΓΑ) επί τοΰ συνο λικώς κεφαλαιοποιουμένου πο- σοϋ λοιπού ώς καταβληθέν υ¬ πό τών μετόχων κεφάλαιον. 7) Καθιέρωσις υπέρ των μετόχων — φυσικών προσώπων άνωνύ¬ μων έταιρειών, αί όποία, άπο. λαμβάνουν τής ανωτέρω υπό στοιχείον 5 άπαλλαγής καί τών οποίων αί μετοχαί είναι εΐση. γμέναι είς τό Χρηματιστήριον φορολογικής πιστώσεως, ϋσης πρός τό 20% τού μερίσματος, τό οποίον οΰτοι λαμθανουν είς νέας μετοχάς άντΐ είς μετρη- τα. 8) Απαλλαγή έκ τού προ- σθέτου φόρου 3% των προσό. δών έκ τόκων καί μερισμάτων — ανεξαρτήτως συνολικοΰ 0. ϋψους αυτών — έφ' δσον αυται τυγχάνουν μιάς τών ανωτέρω υπό στοιχεϊα 3 — 6 μεριΐίών άπαλλαγών ή φορολογι,κών πι. στώσεων. Ε' ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΚ ΤΩΝ ΦΟΡΟ- ΛΟΓΗΤΕΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΩΡΙΣΜΕ ΝΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΩΝ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ ΕΞ ΕΞΑΓΩΓΩΝ. Ή άττό τού 1962 αύξησις τής έκτπώσεως έκ των ψο ρολογητέων κερδών των έξαγωγι - κων έπιχειρήσεων είς ποσοστόν μέ χρι 4% επί των άκαθαρίστων έσό¬ δων έξ έξσγωγών στερεΐται πλέον νοήματος προκειμένου περί των πλείστων άγροτικών προϊόντων έ νώ έκ παραλληλου όδηγεΐ είς ση μαντικήν απώλειαν έσόδων. Κατ' ακολουθίαν ττροτείνεται δττως τού λοιπού τό ανώτερον ποσοστόν 4% ίσχύει μόνον προκειμένου ττερ! 6ιο μηχανικών καί χειροτεχνικών προΊ- όντων, ώς καϊ διά τα εσοδα έκ κα τασκευών ή έΐτισκειιών πλοίων. Διά τα όπωροκηπευτικά. μή συμπερι - λαμβανομένων τών ξηρών καρπών τιροτείνεται δπως ορισθή είς 2>5%
κα! διά ττάντα τα λοιπά προϊόντα
είς 1%. Ειδικήν περίπτωσιν άττο-
τελούν τα μεταλλευτικά καί λατο-
μικρά προϊόντα, διά τα όποία δύ¬
ναται νά ορισθή ποσοστόν ύψτ>λό-
τιφον τού 1% μόνον έφ' δσον υπό
τού προγράμ ματος οικονομ ικής άνα
πτύξεως δέν προβλέττεται δημιουρ
γία εγχωρίων βιομηχανιών έ-
ττέξεργασίας αυτών η έφ' δσον τα
έξακριβωμένα ότΐτοθέμοπ'α ύπερκσ
λύτττουν τάς ανάγκας τής άνα -
τττυχθησομένης έγχωρίου 6ιομηχα·
νίας. Διά των ανωτέρω μεταβολήν
θά περιορισθή ή άπώλεια έσόδωτν
κατά 40 — 50 έκατ· δρχμ. ανευ οί
ασδήιοτε άξιολόγου δυσμενοΰς έτπ-
δοάσεως έττί των έξσγωγών.
ΣΤ. ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΚ ΤΟΥ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΕΚ ΜΙΣΘΩ -
ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. Αύξησις τού
Συνεχεια είς την 4πν σελ.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται ε-ς γνώσιν των Άξιοτ. Διοιχήσεων Άνω·
νύμων Έταιρεκδν και Έταιρειών 17εριωρισμέ>ης Εύ·
θυνης ό'τι Λι Αποφάα'οιζ τού κ. Ύπονογοϋ Έμηοοίου
ύπ' άβΐϋ'. 60378)4126 τϋς 16)12)65, δημοσιευ-
θ*/σης β ς τό ύη' άοιθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(ΔεΙιίον Άνωνύμων 'Εταιαειών), δρίζεται Ο'τι δύναν¬
ται νά αυνεχίσωαι δημοϊιεύουσαι εγκύρως τάς Πβθ-
«κλήσε<ς των Γεν. Σννελεύοεων καί τούς Ίσολογι- ημιινς τω· διά ι■ή^ οΐπονομικής αας εφημερίδος «ΟΙ· ΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς έγένεχο μ?χ,}ΐ τονόε Λιί. τής λΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ ΚΗΣ» πρό ιήι, ονγχωνεύοεώς της.
Άριθμός φύλλου 1923
•ΛΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΆΣ
ΣΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΤ:
Άναγντορίίαι δτ, έπιτελεΐ έν Αθήναις στιμαντικώτα τον έργον
ΑΙΕΘΝΕΪ 5ΊΉΕΔΡ10Η ΒΙΟΜΜΧΟΗίΟΣ
Ή συζήτησις επί τών είδικών θευάτων σι νεχίζεται άκόμη
ΑΓΟΡΑ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ
ι ό Διεθ»ες Συνέδριον Βιομηχα-
κι<ής Άναπτύξεως τό οποίον ήρχι¬ σε τας εργασίας τού την 29ην Νο¬ εμβριού καί θά τάς τερματίοη την |?ην Δεκεμβριού, συνέχ σε χθέι, τας κατά ^.πιτροπάς εργασίας τ:υ δ'ά τής έξετάσεως είδικών ζή ιιιμάτων έκβιομηχανίσεως καί των κσθ' εκαστα τομέ-^ν τής βιομηχο;- ι/ίας. Ή δευτέρα Έττιτροττή περα¬ τώσασα την συζήτησιν της επι των βιομηχανιών λπασμάτων καί χημι κων πρθ[όντων, ήρχ σε την έξετα- σιν τού ττρώτου σχεδίου τής εκθέ¬ σεως τό όποιαν βασίζεται επί των εκτεθεισών άπόψεων καί των συ - οτάσεων των συνέδριον έττί των ζή τημάτων τής βιομηχανιας μή σιδη ρούχων μεταλλευμάτων. Ή Τρίτη Έπιτροπή επεράτωσε την εξέτασιν τής περιφερειακής συνεργασίας καί έηελήφθη, σήμερον τού θέματος τ^ς ημερησίας διατάξεως, τού αφορών τος την διατύπωσιν καί εφαρμογήν των βιαμηχανικών ττρογραμμάτων. Έπίσης συζητεΐται τό πρώτον σχέ διον εκθέσεως τής έτπτροττής αυτής έττί των γενικών ζητημάτων βιομη- χανικής πολιτικής καί τής έφαρμο γης της. Κατά την έναρξιν των συνεδρία¬ σιν, οί Πρόεδροι των δύο συνε- δριαζουσών Έττιτροτών ανέγνω¬ σαν μήνιιαα τού Γενικού Γραμματέ ως τού ΟΗΕ κ. Θάντ έπ' εύ<αιρία τής 19ης έττετείου τής Παγκοσμίου Διακηρύξεως των Δικαιωμάτων τού 'Ανθρώττου. Τα 66ο σχέδια έκθέ- σεων ττού ύπεβλήθηςταν είς τάς 'Ε- τπτροιάς περιέχουν ττεριλήψεις των συζητήσεως επί των μή σιδηρού - χων μεταλλει»μάτων καί ·ιών γενι- κών ζητημάτων βιομηχανικής πο¬ λιτικής καθώς καί είδικάς συστά σεις ττρός ανάληψιν δραστηριότη¬ τος επί των θεμάτων αυτών έ< μέ- ρους των Κυβερνήσεων τού Όργα- νισμοΰ Βιοαηχανικής Άνατττύζεως τού ΟΗΕ καί άλλων διεθνών όρ. γανισμών. Ή έγκρισις των έ6ρά 6ΐΛ/εν έν τούτοις λόγω διαφόρων ά- πόψεων μεταξύ των συνέδριον όσον άφορά τή μορφήν καί τό ττεριεχόμε νόν των συμττερασμάτων καί συ- στάσεων. Τό ζήτημα αύτό. ώς ετόνισεν ό Πρόεδρος τγ,ς Δευτέρας Έπιτροπής κ Ρευμόν Πρόμπστ ("Ελβετία) τε λεΐ ύττό την έγκρισιν της Γενικής Έτπτροττης καί θά άτταιτήση πε¬ ραιτέρω συνεννόησις. Ή Γενική Έπιτροπή προέτεινεν. ος ιξήγησεν ό κ. Πρόμπστ. όπως αί έκθέσεις επί είδικών θεμάτων ~ης ημερησίας διατάξεως όιττοτε - /ΐοθνται άπό τρία ιαείζονα μέρη. την σύνοψιν των συζητήσεων τας προτασεις κα'ι τάς ΰποδείξεις των οινέδρων καί τα συμπεράσματα τα 6ασιζόμενα επί γενικής συμφωνίας Ή συζήτησις έττί τού ρόλου των βιομηχανιών λιπασμάτων. ι.ν- τομοκτόνων κα! φαρμάκων κατά των ζωυφίων έτερματίσθη. Όμιλη. ται τίνες ύπεγράμμισαν καί πά¬ λιν τήν< έπείγουσαν ανάγκην διά την ίδρυσιν τοιούτων βιομηχανίαν είς τάς άνατττυσσομένας χώρας πρός τόν σκοπόν δττως άρθή ή κρί¬ σις τροφίμων ττού άττειλεϊ ήδη κόσμον. Ένας όμιλητής ύττεστήρι- ξεν όπως διατεθοΰν 5.000.000.000 δολλάρια κατά την περίοδον 1968 — 1973 διά την ίδρυσιν βιομηχα- νιών λιπασμάτων είς τάς άναπτυσ σομένας χώρας πρός ικανοποίησιν των μέλλοντι κων άναγκών είς τρό- ψ.μα. Τό κίνητρον κέρδους είς εν τοιούτου εϊδους έγχείρημα. προσέθε σε θά πρέττει νά ΰττοκατασταθή ά πό ένα πραγματικόν αϊσθημα άν- θρωτίνης αλληλεγγύης. Κατά την ανταλλαγήν άπόψεων επί των προβλημάτων χρηματοδοτή σπος έτον'ισθη ότι ή χρηματοδότη σις ό/ττοτελεΐ τόν «κύριον παρακω- λυτικόν τταράγοντα» είς δ.τι άφο ρό την ίδρυσιν τοιούτων βιομηχανι- ών είς τάς άναπτυσσομένας χώ- ρσς. Έν τούτοις ένας όμιλητής έτό νισεν δτι έν καλώς ώργανωμένον γε ωργικόν σύστημα αποτελεί μίαν ά πό τάς προύποθέσεις τής άποδοτι- κης λειτουργίας των βιομηχανι¬ κώς λιπασμάτων. Τελικώς, έπεστήθη ή ττροσοχή είς την έμπειρίαν την άποκτηθεΐσαν είς τινάς χώρας είς δ τι άφορά την χρησιμοποίησιν καί παραγωγήν όρ γανικών λιπασμάτων παραγομένων έξ άττορριμμάτων των ττόλεων. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Κατά την είς δύο συνεδριάσει ^υζήτησιν τού ρόλου τής περιφε- ρειακής συνεργασίας είς την βιο¬ μηχανικήν ανάπτυξιν, οί όμιληταί "ής Τρίτης Έπιτροττ/ίς απεφάνθη¬ σαν ομοφώνως ο'τι ή τοιαύτη συνερ γασία είναι ώφέλιμος είς πλείστας ■περιοχάς δπου οί πόροι έκ τής ά'δρωπίντις εργασίας καί τής φύσε ως των διαφόρων χωρών δέν είναι είς θέσιν νά στηρίξουν είς μίαν έ¬ καστην βιομηχανίας εύρείας κλί- μσκος. Έττίσης έτον'σθη. συμφώνως ττρός σχετικήν ττρούπάρχουσαν εκ- θϊσιν — ότι τό περιωρισμένον μέ Υεθος των άγορών αποτελεί έν έκ των σοδαρωτέρων έμποδίων είς την βιομηχανικήν ανάπτυξιν. Αί έ- ξαγωγαί των άνατττυσσομένων χω- ρων άφαροϋν κατά τό πλείστον πρω τογενη προϊόντα. διά τα όποΐα ή δυνατότης τής ττληθοπαραγωγής εί. νοιι ττεριωρισμένη. Επί προσθέτως δί. είναι δυσχερής ή ύττό των άνα- τηυσσομένων χωοών αύξησις των έΓαγωγών βιομηχανικών προσόν - των £ξ αίτίας τής ίσχνότητος τής οικονομικής συγκροτήσεώς των καί των τιθέμενων ύττό των άνεπτυγμέ τος. ι ό δυσχερές_ έργον τής άκρι. ■ ί^ΰ.καιας δ.ανομής των δικαιωμά - ' των καί ύττοχοεώσεων τής περιφε- ' ρε.α<ής ςτΛεργσσίας είς τάς άνω ; χοΐρας σίχνότατα μειώνει την ά. ' ηοτελεσματ,κότητα αύτΓΪς, δυνα- ' ■αν 6- νά ταρε,αποδίση άκόμη την πραγματοποίησίν της. "Ιδαηέρως έτε·νίσθη δτι ή συ- νγ,ργοσίσ μεταξύ χωρών !_ξσρτάτ3, ' κατ' αρχήν έ< πολιτικών άττοφάσε ί:ν ενώ τα οικονομι«ά δεδομένα ά- κο>ο^9ούν Υπό τάς σημερινάς
ιρουττοθέσεις ή ττεριφερειοχή συ-
ιεργαοία. άτταιΤοΰσα συμφωνίαν έ-
τ.-ί ενός μεμονωμένου τομέως άνα-
τηύξεως^ είναι δυνατή καί έχει ήδη
ε^'τευχθή. Ή όλοκλήρωσις δμως
ή όποία ττρουποθέτει σχετικόν ά-
τ εμττολισμόν ωρισμένων κυριαρχι-
<ών στοιχείων μιάς χώρας είναι ττο λύ δυσκολώτερον νά έττιΤευχθή. Πάντως ή μερική περιφερειακή συ ργασία δύναται νά οδηγήση είς ην όλακλήρωσιν. Ένετοπίσθησαν έπίσης αί διά- φοροι μοοψαί τής περιφερειαχής συνεργασίας, περιλαμβάνουσαι τε- >^:νειακάς ένώσεις, κοινάς άγοράς !
ένσρμόνισα έθνικών σχεδ{ων καί
τχέδια κοινής εκμεταλλεύσεως ύδα-
ίω/ ττηγών.
Οϊ όμιληταί τέλος ύττεγράμμι .
ν την ανάγκην τής συνεργασίας
επί τγ,ς καταρτήσεως μακροπροθέ- ί
ομων προγρα,αμάτων έκ παράλλη¬
λον πρός στενήν συνεργασίαν επ! '
θεμάτκ,ν «μάρτετιγκ» καί δημοσιο.
ν. μ ι κης πολιτικής.
Μερικοί όμιλητα! προειδοττοίη-
σαν δτι θά ήτο δυνατόν νά ύπερ.
εΓίτιμηβοΰν τα όφέλη έκ τής περι-
Τςρειακής άναπτύξεως. ΟΊ άνθρω- '
ττοι καί φυσικοί πλουτοπαραγωγΐ- Ι
κοί ττόροι είς μερικάς χώρας έν-
δεχομένως νό προσαρμόζωνται κα- !
ι α ίδιάζοντα τρόπον πρός την ά- '
νάτττυξιν των μικράς κλίμα<ος 6ιο· ' μηχανιών. αί όττοΐαι έξυπηρετοΰν Ι μικράς άγοράς έν συναγωνΐσμώ πι | θανώς ευρισκόμενος πρός είσαγόμε ι νο: όμοιοειδή προϊόντα. 'Υττάρ - Ι χ^υν έττίσης οί κίνδυνοι. είς περί- τΐτωσιν συλλογικής προσπαθείας ώ. ψελείας μιάς χώοας είς βάρος τώ» συνεταίρων της. Μερικά συλλογικά οχέδια, τα όποΤα δέν θά έπηρεα - αβούν τόσον πολύ σχετίζονται μέ μεταφορικάς ευκολίας ερεύνας καί θ'νεργασίαν έμπειρίας κατά την συ νεχιζομένην διαδικασίαν πρός έκ βιομηχάνισιν. Άρκετοί άμιληταί ϋπεγράμμισαν τόν ρόλον των περιφερειακών οι- κονομικών επιτροπών των Ήνωμέ- νων Εθνών διά την ττεριφερειακήν σι,λλογικήν ανάπτυξιν και ύττεστή ριξαν δττΐώς ό Όργανισμός Βιομη χανικής Άνοπττύξεως (Ούνίντο) συ γκεντρώση τάς ττροοτταθείας τού ί·ιά την ένίσχυσ.ν των ΰφιστσ-ιέ- νων όργανισμών, περιλαμβανοαέ - νο:ν των Τραπεζών καί άργανισμών άνο-ΐττύξεως Έπίσης έπροτάθη δ- ττοις ό Ούνίντο άναΛάβη κσί άλλας είδικάς αποστολάς, ώς τής καθιε- ρώσεως περιφερειακών κέντρων βιο μηχανικής άναπ-τύξεως καί έρευνών. τής μεταδόσεως πληροφοριών σχετι ι· ως μέ τάς δυνατότητας βιομηχα- νικής άνατττθξεως. τού καθορισμοϋ μεθόδων καί κριτη,ρίων σχεδιασμοϋ δ'ά την ττεριφερειακήν τοττοθέτησιν τών βιομηχανιών ώς καί των δυνα. τοτήτων μελετών καί έκπαιδευσε- ν»ν περιοοισμών. ρ ρμ Ούτω σημειώνει ή έκθεσις ή ττε ^•Φερειακή συνεργασία η ή όλοκλή Ρ^σΐς ττροσφέρει την δυνατότητα υ^οττοιήσεως υπαρχουσών δυνατο- τιΊτων πληθοπαραγωγής είς ύφι- σταμένας διομηχανίας καί τής δη- μιουργίας νι(ι)ν 6,Ομηχανιών μέ 6ά °" τό «αίνιμουμ» τής ζητησεως. Αλλά τό όξύτερον έν ττροκειμένω "'οόβλημα άνακύπτει έκ τγίς έπικρα Τ()ύσης μεταξύ των χωρών έκάστης Περιφερείας οίκονομικης άνισότη - ως. Η ΧΗΜΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Ή δευτέρα έπιτροπή τερματίζου σο την συζήτησιν διά τα χημικά καί τα πετροχημικά. ήκοι,σεν όμ - λητάς εκθέτοντος την κατάστασιν είς τόν τομέα αυτόν είς τάς χώρας των καί προέβη είς παρατηρήσεις επι τής μελέτης την οποίαν ·<αΤήρ τ σεν ό Ούνίντο διά τό θέμα τού¬ το Ή μελέτη αυτή τού Ούνίντο,ση με.οθσα. δτι τ1, χημική 6ιομηχαν{ο αποτελεί ενα άπό τούς ττλέον δυνα- μ,κούς τομεΐς τής βιομηχανικώς δο- μής των άνΓπττυσσομένων χωρών. δεικνύει δτι είς πλείστας άνα- τττυσσομένας χώρας ό χημικάς το μεύς ευρίσκεται άκόμη είς τα ττρώ τα βήμαια τής άναπτύξεως. Ή κατά κεφαλήν παραγωγή είς τάς ολιγώτερον έκβιομηχανημένας χώρας είναι κατωτέρα των δέκσ όΌλλαρίων ετησίως έν σχέσει πρός διακόσισ δολλάρια περίπου είς την Βόρειον Αμερικήν καί άνω τών έ. κατό δολλαρίων είς την Δυτικήν Ευρώπην. Άρκετοί έθιξαν τό ζήτημα τγίς χρησιμοποιήσεως 'ών μ,ί σομ^.ατι κων καί συνθετικών ύλών καί υιεστή ριξαν την άποψιν δτι ή χρησιμοποί¬ ησις ουνθετικών ύλών ώς ύποκατα- στάτων φυσικών προϊό^Γ'ον π χ τ^υ έλαστικοΰ αποτελεί 9έμα τεχνολο γικής προόδου μάλλον είναι τό άπο- τέλεσμα τής κατα·ττ.', 7ί/^ς τής πά γκοσμίου άγοράς η τ"·ς ελλείψεως Φυοικών ττροιόντων. Ύπεστηρίχθη ή στενωτέρα περι- φερειακή συνεργασία των άναπτυσ μένων χωρών διά την παραγωγή; καί διανομήν τής αίσθυλίνης ή όποί α αποτελεί μίαν τών κυριωτέρων ύ- | λών είς την όργανικήν χημείαν. Έπίσης άρκετο! όμιλιγτα! υτε- I στήριξαν ότι, κατά την άν&πτυί ν Ι βιομ'ηχανιών πετροχημικών αί άνα- πτυσσόμεναι χώραι θά πρέπει νά προχωρόσουν ταχύτερον μετά ττρο- ι σοχής λόγω τών απαιτουμένων υεγάλων κεφαλαίων καί των ιτρο βλημάτων έμπορίας Έπίσης ύττεστηρ/χθη ότι ή εί σαγωγή ένδιαμέσων χημικών καί ή παραγωγή καταναλωτικών άγοθών θά πρέπει νά άποτελοϋν τα πρώ- τα βήματα πρός την κατεύθυν.'ΐν μιάς ώλοκληρομενης βιομηχανίας πε τροχημικών. "Ως πρός την εργασίαν τού Όρ γανιομοΰ Βιομηχανικης Άνοττττύξε- ως τού ΟΗΕ ύπεστηρίχθη δπως πραγματοποιοΰνται περιοδικώς δι- εθνεΐς διασκέψεις δι" είδικούς 6ιο- μηχανικούς τομεΐς πρός τόν σκο πάν τής έπισκοπήσεως τής πρα- γματοποιουμένης προόδου άλλά καί πρός εξέτασιν των προβλημάτων τώ/ έμφανιζομένων κατά την διαδι¬ κασίαν τής έκβιομηχανίσεως. Έντός τής εβδομάδος ή Δευτέ¬ ρα Έπιτροττή θά εξετάση σχέδιον εκθέσεως έ-ί των συμπερασμάτων κ'.·ί ποοτάσεων των σχετιζουιένων :-έ τάς 6'ομηχανίας χημικών καί ττετροχη'αικών Τό είς Αθήνας διεξαγόμενον Α' Δ.εανες Συνέδρ/θν Βιομηχανκής Ά- νο"τττύ?εως τού ΟΗΕ τού όποίου αΊ εογασίαι τεοματίζονται την 19ην Δεκεμβριού κατά τάς πρώτας δέκε ημέρας των εργασιών τού εξήτασεν έν όλουελεία επί τρείς ημέρας την κατάστασιν τής βιομηχανικης αντι¬ προσώποις ικ 51 χωρών καί 16 όρ γανισμών των Ήνωμένων Εθνών οί όποΐοι άσχολοΰνται μέ την έκβιομη χανισιν· Την έναρξιν των εργασιών τού Συ νεδρίου εκήρυξεν ό Βασιλεύς ό όττοϊ ος καί ωμίλησε τρός τούς συνέ- δρους. Ακολούθως άνεγνώσθη μήνυ. μα τού Γενικοϋ γοαμματέως τού Ο. Η.Ε. κ. Θάντ καί ωμίλησεν ό υπουρ γός Συντονισμού κ. Ν. Μακαρέζος. Κατά τάς συνεδριάσει τής όλομε λείας ττλεΐστοι των £<:.πλητών έξήραν την Έλλάδα διά την προσφερθεΐσαν ύπ' αυτής φιλοξενίαν τοί' Συνεδριου καί την καί την υπό τού Όργανι- σμοΰ Βιομηχαννκής Άναπτύξεως καί τού εκτελεστικόν διευθυντού τού τού κ. Άμπντελ Ραχμάν προτταρα- σκευαστικήν εργασίαν- Τό Συνέδριον κατά την πρώτην ημέραν τών εργασιών τού ομοφώ¬ νως έξέλεξεν ώς πρόεδρον αυτού τόν κ. Ι. Παρασκευόπουλον διοικητήν τής Έθνικής Τραπέζης τής "Ελλά¬ δος Κατά την έν όλομελεία συζήτη¬ σιν επ! τής καταστάσεως τής βιο. μηχανικής εξελίξεως όΐνά τόν κό¬ σμον ττολλοί όμιληταί εξέφρασαν ικανοποίησιν διά την Έττισκόττησιν Βιομηχανικης Άναπτύξεως ή όποία αποτελεί υίαν έκ τών κυριωτέρων εργασιών αί οποίαι έτοιμάσθησαν υπό τού Όργανισμοϋ Βιομηχανικης Άναπτύξεως τού ΟΗΕ ειδικώς διά τό διεξαγόμενον είς Αθήνας Συ¬ νέδριον. Κατά τάς τριημέρους συζητή- σεις υπό τής όλομελείας γενική υπ¬ ήρξεν ή διαπίστωσις τών άντιπρο- σώπων τών άνατττυσομένων καί τών άνετττυγμένων χωρών περί τής άνάγκης έπιΐαχύνσεως τής έκβιομη- χανίσεως είς τάς άνατττυσσομένας περιοχάς πρός τόν σκοπόν τής σμι- κρύκσεως τού χάσματος μεταξύ πλουσίων καί πτωχών κρατών. ΟΊ όμιληταί υπεστήριξαν δμως δτ' έ¬ χει έπιστή ή στιγμή κατά την ΟΓΓθί αν είδικά μέτρα άτταιτοθνται διά την εκπλήρωσιν τού σκοπού τούτου- Σχετικώς ύπεγραμιμίσθη ή έττείγου- σα άνάγκη ηύξημένης ροής κεφα λαίων καί μεταδόσεως τεχνολογικών γνώσεων πρός τάς άνατττυσσομέ- νας χώρας ώστε νά ύττοβοηθηθούν τα βιομηχανικά σχέδια καθώς καί ττλέον φιλελευθέρας στάσεως έκ μέ- ρους των οικονομ.κώς προηγμένων χωρών δ^ά την τοττοθέτησιν είς τάς άγοράς των ττροιόντων έκ των άνα- τττυσσομένων χωρών. "Υπεγραμμί- σθη ή άνάγκη επεκτάσεως τής διε- θνούς καί κυρίως τής περιφερειακής συνεργασίας είς τόν τομέα τής βιο μηχανικής άναπτύξεως. Έπίσης έτονίσθη ή σημασία τής δημιουργίας εύνοικών συνθηκών αί τίνες θά ίνθαρρύνουν τάς είς τάς ά¬ νατττυσσομένας χώρας έπ-ενδύσεις έ< τού έξωτερικοΰ. ΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ Άπό τγίς 4ης Δεκεμβριού τό Συ¬ νέδριον εισήλθεν είς την κοττά έπι- τροπάς φάσιν των εργασιών τού. μέ συζητήσεις σχετικώς μέ τόν άν θρώπινον παράγοντα τής βιομηχα νίας τόν διοικητικόν μηχανισμόν βιομηχανικγ,ς άναπτύξεως την προώ θησιν των έξαγωγών βιομηχανικών ττροϊόντων κα τή« ύ(ΐτοκατάστασΐ/ν τών είσαγωγών διά τΠζ έγχωρίου τταραγωγής είδών. τα προβλήματα καί την προοτττικήν των σημαντικών τομέων καί τής τυττσττοιήσεως καί τα γενικά θέματα βιομηχανικής ττο- λιτικής καί τής έφαρμογής της. την περιφερειακήν συνεργασίαν την χρηματοδότησιν τής βιομηχανίας έξ έσωτερικών κα! εξωτερικών πηγών καί την τεχνικήν συνεργασίαν. Μεχρι τούδε έχουν όλοκληρωθη αί συζητήσεις υπό τών τριών επιτρο¬ πών έττί είδικών πλευρών τ-^ς έκβιο μηχανίσεως άπό της τρεχούσης δέ εβδομάδος αί έπιτροπαί θά έξετά- σουν τα πρώτα σχέδια έκθέσεων κα! συμπερασμάτων πού κατήρτισαν εί δικοί είσηγηταί επί των καθ" έ¬ καστα θεμάτων τής ημερησίας δια¬ τάξεως. Αί έκθέσεις αυταί θά έν- σωυατωθοΰν είς την τελικήν έκθεσιν τοθ Συνεδρίου κα! θά έξετασθοΰν έν όλουελεία κατά τάς δύο τελευταί άς ημέρας των εργασιών τού, την 18τιν κα! 19ην τρέχοντος. ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΠΡΟΩΘΗΣΕΩΣ Παραλλήλως πρός τό Συνέδριον ετέθη είς λειτουργίαν είς Αθήνας κα! Ύπηρεσία Βιομηχανικης Προω θήσεως σκοπός τής οποίας εΤναι νά φέρη είς επαφήν τούς ενδιαφερομέ¬ νους έκ τών άνατττυσσομένων χω¬ ρών διά 6ιομη>»ανικά σχέδια πρός
παροχήν έξωτερικής οικονομικής καί
τεχνικής βοηθείας-
Μεταξύ των ίδιωτικών όργανι¬
σμών οί όττοίοι απέστειλαν άντιπρο
σώπους είς την έν λόγω Ύπηρεσία
περιλαμβάνονται 50 εταιρείαι μελε
των κα! τταροχής ύπηρεσιών 9 έμττο
ρικα! τράπεζαι μέ εργασίας ή έττεν
δύσεις είς τό εξωτερικόν 14 έπιχει-
ρήσεις τροφίμων κα! γεωργίας 13
εταιρείαι άσχολούμεναι μέ τό πε¬
τρέλαιον κα! τα ττετροχημικά ή άλ-
λα χημικά 18 εταιρείαι κατασκευ-
ήςή μηχανών καί έργαλείων 9 έται
ρεΐαι τροφίμων καί άγροτοβιομηχα
νίκων προ'ιόντ(ον καί 9 μεταλλουργι
κα! εταιρείαι.
Είς τό Διεθνές Συνέδριον Βιομη
χανικής Άναπτύξεως τού ΟΗΕ συμ
μετέχουν 600 περίπου έκττρόσωττοι
έξ 78 χωρών 1 6 όργανισμών κα£ ΰ-
πηρεσιών τού Ο.Η.Ε. 8 διακυβερ
ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΒΘΚΝΩΝ
(Όκτώβριος 1967)
Είς άνευ προηγουμένου υ¬
ψηλόν επίπεδον άνήλθον αί
χρηματιστηριακαί συναλλαγαί
τοΰ μηνός Όκτωβρίου, αύξη-
θε'ισαι έναντι τοϋ Σετττεμβρ ου
κατά 59% ένώ αί τιμαί τών με.
τοχών έν τώ συνόλω των διε-
τηρήθησαν οταβεραΐ είς τό ά
νώτατον ϋψος τού προηγοοιΐέ-
νού μηνός.
Έξ άλλου, έτυπωσιακή ήτο ή
σηυειωθείσα τόν παρελθόντα
μήνα έναντι τοϋ Όκτωβρ ου
1966 άνοδος. Συγκεκριμένως
ή άξια τών χρεογράφων τα ο.
ποΐα ήλλαξαν χείρας ύπερεδι-
πλασιάσθη- ό δέ γενικάς δεί-
κτης τιμών τών μετοχών ήτο ά
νώτερος κατά 16,4%.
Ζωηρά υπήρξε κατά τόν μή
να Οκτώβριον ή κίνησις τών
μεταπολεμικών κρατικών δα.
νείων καί τών δανείων τής
ΛΕΗ, έξαιρετική δέ τών θιομη
χανικών μετοχών τών όπο.ων ό
δεικτης τιμών δέν άπέχει ΐΛέ
όν πολύ τοϋ ανωτάτου έπιπέ
δου τού έτους 1961.
Μέ μοναδικήν εξαίρεσιν τα
προπολεμικά δάνεια, αί συναλ
λαγαί επί έκάστης τών γενι¬
κών κατηγοριών χρεο'/ράφων
τοΰ δεκαμήνου Ίανουαριου —
Όκτωβρίου έ.έ. ήσαν περισσό|
τεραι έναντι τής ιδίας περυσι
νής περιόδου. Είς τό σύνολον
των αί συναλλαγαί παρουσία -
σαν αύξησιν κατά 39%
Ή άναζωογόνησις τοϋ Χρη.
ματιστηρΐου Αξιών όφειλεται
κυρίως είς την άπό μακροΰ ά
ναμενομένην λήψιν μέτρων
πρός ενίσχυσιν τής άγοράς
κεφαλαίων, άλλά καί είς την έ-
πικρατοΰσαν εντύπωσιν ότι έ-
π,τυγχάνει ή προσπαθεία ε.
ξύγιάνσεως τής οίκονομιας.
Χρυσή λίρα. Την ΙΟην Ό¬
κτωβρίου ή Τραπέζα τής Έλλά
δος έμειωσε καί πάλιν κατά Ο,
50 δοαχμάς την τιμήν άγοράς
τής χρυσής λίρας, καθορισαοα
ταύτην είς 304 δραχμάς έναν¬
τι 307,50 κατά τα τέλος Ό -
κτωβριου 1966.
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ
ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΧ
"Οτι έλειπον αί προϋποθέ -
σεις διά την ένεργοτέραν συμ
μετοχήν των άποταμιεύσεων
τοϋ κοινοϋ είς την χρηματοδυ
τησιν των Ιδιωτικών έπενδύσε
ών, Ιδίως είς την βιομηχανίαν
είχεν άπό μακροΰ χρονου γ ι
νει άντ.ληπτόν. Συνεζητείτο
δέ άπό Υιολλών έτών ή λήψις
μέτρων τα όποϊα άφ' ενός μέν
θά διηυκόλυνον την προσφυ.
γήν τών έπιχειρήσεων είς την
έξωτραπεζικήν κεφαλαιαγορά
άφ' ετέρου δέ θά παρεϊχον
είς τό εύρύ κοινόν κινπτρα ΐο
ποθετήσεως σημαντικών άπο¬
ταμιεύσεων είς μετοχικάς ά-
ξιας. Ουδέν ομως είχε γίνει
μέχρι τής προσφάτου δημοσι.
εύσεως τοϋ Α.Ν. 148 «Περί μέ
τρών πρός ενίσχυσιν τής κεφα
λαιαγοράς» (ΦΕΚ 173)9.10.67,
τ. Α').
Διά τοΰ νομοθετήματος ±ξα
οφαλιζεται ή έξισορρόπησις
των συμφερόντων των έπιχει-
οήσεων τών μετόχων καί τού
Δημοσίου έπ' ωφελεία δλοκλή
ρου τής Έθνικής ΟΙκονομίας,
καί τίθενται αί βάσεις διά την
οργάνωσιν καί λειτουργίαν ύ.
γιοΰς καί δυναμικής κεφαλαια¬
γοράς. «Ή ανάπτυξις της ό-
μως», έτονίσθη είς σχετικήν
κυβερνητικήν άνακο;νωσιν,
«δέν έξαρτάται μόνον άπό νο.
μοθετικά μέτρα, άίλλά πρό
πάντων καί άπό δλλους οΐκο-
νομικούς καί ψυχολογικούς πα¬
ράγοντος, οί όποΐοι, έν τελευ¬
ταία άναλύσει, δημιουογοϋν
τούς θασικούς θεσμούς τής
οίκονομ.ας μιάς χώρας, είς έκ
τών οποίων είναι ή κεφαλαια¬
γορά" Είς τόν σχηματισμόν
τοϋ πλαισιου, έντός τού όποί-
ου θά διαμορφωθουν ευνοικαί
δ(ά την ανάπτυξιν τής κεφαλαι¬
αγοράς συνθήκαι, αποβλέπει
ή άκολουθουμένη ήδη κοινωνι.
κο . οικονομική πολιτική.
Διά τοϋ Α.Ν. 148 τροποποιοϋν-
ται φορολογικαί διατάξεις αί
οποίαι ήμπόδιζον την αναπτύ¬
ξη τής κεφαλαιαγοράς, καθ..
σταται ύποχρεωτική ή διανομή
τμηματος τών καθαρών κερδών
διευρύνεται καί συστηματοποι-
είται ή έποπτεία τών άνωνύ¬
μων έταιρειών καί τίθενται αί
βάσεις διά την οργάνωσιν <αί τόν εκσυγχρονισμόν τής κεφα. , λαιαγοράς. ! Άπό τάς διατάξεως τοϋ Α.Ν. ι 148 άξιαι Ιδιαιτέρας μνείας εί¬ ναι αί άκόλουθοι: Άναπροσαρμογή στοιχείον Ισολογισμοϋ (άρθρον 1). Πα- ρέχεται είς τάς άνωνύμους έ. ταιρείας ή εύχέρεια νά άνα- προσαρμόσουν έφ' άπαξ καί έντός πενταετΐας την έμφανι- ζομένην είς τόν Ισολογισμόν των αξίαν τών γηπέδων, τών ά κινητών καί των λθι,πών, πλήν των μηχανημάτων παγιων έ γ. καταοτάσεων Ή προκύπτου- Πθίσ άτΓοτελεσματικότητα έχουν είς την 'Ε!λλάδσ τα Ισχύοντα νητικοί όργανισμο! καί 6 μή ,κυβερ νητικο! όργανισμο!. Τό Συνέδριον συνεχίζει τάς έρ γασίας τού καί κστά την αρξαμένην έβδομάδα καί ώς εδήλωσε χαρακτη- ριστικώς ό έκτελεστικός διευθυντής τού είς Βιέννην έδρεύοντος Όργανι σμού Βιομηχανι.κης Άνατττύξίως τού ΟΗΕ δόκτωρ Άμττντέλ Ραχμάν «πιστεύομεν δτι τούτο ότπΌτελεΐ έν τεραστίας σπουδαιότητος Εργον.Δέν γνωρίζουμε πόσον έττιτυχές θά είναι τό αναληφθέν έργον, άλλά, βεβαίως προσπαθοϋμεν μέ 8λας μας τάς δυ νάμεις»" Κα{ ό πρόεδρος τού συνε δρίου κ Ι. Παρσσκευόττουλος έτόνι σεν δτι «ή προσπαθεία διά την βιο μηχανικήν άνάτττυξιν. διά νά είναι έτπτυχής ττρέττει νά βασίζεται επί ττς σταθεράς άττοφάσεως καί των έντονον προστταθειών αυτών τού των τών άναπτυσσομένων χωρών. σα ύπεραξία ώς καί τα μή ε'ιδΐ κου προορισμόν άποθεματικά, κεφαλοποιοϋνται, προσαυξανο μένου άντιστοΐχως τοϋ μετοχι¬ κοϋ κεφαλαίου. Ή κεφαλοποι. ουμένη ύπεραξία φορολογεί - ται διά χαμηλών συντελεστών άνερχομένων είς 1% προκει¬ μένου περί γηπέδων καϊ 3% προκειμένου περί κπρίων καί λοιπών παγιων έγκαΐαστάσεων ένώ ή κεφαλοπο'ησις των άπο θεματικών είς ουδεμίαν οπόκει ται επιβάρυνσιν. Διά τής εμφανίσεως των πραγματικών των μεγεθών — την οποίαν άπέκλειε μέχρι τού δέ ή έπαχθής φορολογία — αί έπιχειρήσεις ένισχύουν την έμ πιστοσύνην τοϋ εύρυτέρου κοινού πρός αύτάς. "Εναντι τών κεφαλοποιουμέ νων στοιχείων £κδίδονται υπέρ των παλαιών μί '^χων νέαι με τοχαί, έπιτυγλ ομένης οθτω τής αυξήσεως τΩν κυκλοφο - ρούντων τίτλων. Κατώτατον όριον μετοχικοϋ κεφαλαίου (άρθρον 2). Αί ά- νώνυμοι εταιρείαι τών οποίων αί μετοχαί είναι είσηγμέναι ή προκειται νά είσαχθοΰν είς τό Χρηυατιστήρ^ν Αξιών πρέπει νά έχουν μετοχικόν κεφάλαι¬ ον τουλάχιστον 10 έκατομμυ. ρ,ων δραχμών. "Αλλαι δ:ατά- ξεις καθοριζουν τάς διαδικασί άς καί τούς δρους είσαγωγής μετοχών είς τό Χρηματιστήρι όν "Αξιών καί τής διαγραφής τούτων. Τοιουτοτρόπως έξασφαλίζε- ται ηύξημένη προστασια τού εύρυτέρου κο,,νοϋ, τό οποίον έμπιστεύεται τάς άποταμιεύ σεις τού είς τάς έπιχειρήσείς. Ύποχρεωτική καταθολή με¬ ρίσματος (άρθρον 3) . Καθιε ροϋται ή υπό τών άνωνύμων έ ταιρειών διανομή κατ' έτος είς τούς μετόχους των ποσοστοΰ 30% τουλάχιστον των καθαρύν κερδών των. Διά τής ύποχρεωτ^κής κατα. βολής μερίσματος έπιδιώκεται νά καταστή έλκυστική καί ουμ φέρουσα ή μετοχή είς τό άπο- ταμιευτικόν κοινόν. Είς την έ πιτευξιν τού σκοποΰ τούτου συμθάλλει καί τό Δημόσιον διά των διατάξεων των άρθρων 10 καί Π. Προνομιακαί φορολογικαί ρυ. θμίσε^ς (άρθρον 10) . Ό φό. ρος επί τοϋ διανεμομένου με. ρίσματος καθορίζεται είς 30% ή 38% αναλόγως εάν αί μετοχαί εί¬ ναι ή δέν είναι είσηγμέναι είς τό Χρηματιστήριον, ό δέ μέτο- χος άπαλλάσοεται άπό την υ¬ ποχρέωσιν νά περιλάβη είς την φορολογικήν τού δήλωσιν τα άποκτώμενα έκ μερισμάτων εΐσοδήματα. Ή διάταξις αυτή εύνοεί την στροφήν των μεσαίων καί με. γάλων άποταμ[εύσεων πρός τάς μετοχικάς άξίας, δεδομέ. νού ότι οί είσοδηματίαι άπο φεύγονν ούτω την ύπαγωγήν τών εΐσοδημάτων των είς τούο προοδευτικώς αύξανομένους φορολογικούς συντελεστός. Άλλά καί διά τούς μικμούς εΐσοδηματιας ελήφθη προνοια. Ούτοι δικαιοϋνται νά ζητήσουν την φορολόγησιν τοϋ είσοδήμα τος των έκ μερισμάτων βάσει των Ισχυόντων ουντελεστών φορολογίας τοΰ είσοδήματος, περ,λαμβάνοντες τό εΐσόδημα τουτο είς την δήλωσιν των. Έξ άλλου προκειμένου περί μερισμάτων προερχομένων ά¬ πό μετοχάς είσηγμένας είς τό Χρηματιστήριον "Αξιών, καθιε- ρώθη πλήρης φορολογική α¬ παλλαγή, μέχρι τοΰ ποσου των 15.ΟΟΟ δραχμών ετησίως εάν τα μερίσματα πρυέρχωνται άπό μίαν επιχείρησιν, άλλ' δχι πέ¬ ραν των 3Ο.ΟΟΟ δραχμών έν συνόλω διά τα προερχόμενα ά πό περισσοτέρας; έπιχε.ρήσεις μερίσματα. Άπαλλαγαί έκ φόρων καί τε λών (άρθρον 11) . Είς την πε ρίπτωσιν τοΰ είσοδήματος έκ μερισμάτων καταργείται ό συμ πληρωματικός φόρος 3% ό ο¬ ποίος έπιβάλλεται επί είσοδή ματος μή προερχομένου έξ εργασίας. Έπίσης άπαλλάσσονται των τελών χαρτοοήμου τα κατα . στατικά των άνωνύμων έταιρει ών καί αί τροποποιήσεις των, αί πράξει αυξήσεως κεφαλαι ου καί εκδόσεως όμολογιακών δανειων, ή έξόφλησις μερισμά των καί τόκων, ή μειαβ-θασις μετοχών, ίδρυτικών τίτλων καί όμολογιών έν γένει κλπ. Συντονισμός καί έρευνα (άρθρον 12) Συνιστάται «;Ις τό υπουργείον Συντονισμου «Έπιτροπή Κεφαλαιαγοράς» ή όποία, μεταξύ άλλων, γνωμο. δοτεΐ επί τής άπορροφητικής ί- κανότητος τής άγοράς κεφα¬ λαίων καί επί θεμάτων συνδεο- μένων μέ την όργάνωθ(,ν καϊ λειτουργίαν τοϋ Χρηματιστηρ,. ου καί τής Κεφαλαιαγοράς, συγκεντρώνει πληροφορίας σχετικώς μέ την οίκονομική 8ε σιν άνωνύμων έταιριών τών οποίων τα χρεόγραφα είναι εί σηγμένα είς τό ΧρηματιθΓήριο, μελετά την θέσπισιν μηχαν^. σμοϋ παρεμβάσεως πρός άμ. βλυνσιν άποτόμων διακυμάνσε ών των τιμών των χρημαιιστη ριακών τίτλων καί την είσογω γήν τών θεσμών «Έταιρίας Έ. πενδύσεων» καί «Κοινών Κε¬ φαλαίων Έπενδύσεων» καί δια τυπώνει σχετικάς εΐσηγήσεις. Φ0Ρ0Λ0ΠΚ1. ΚΙΗΗΤΡ3 ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΙ Μία έ ξσιρετικως ένδιαφέρουσα μελέτη τού Κ.Ε.Π.Ε. Τέλος, καινοτομιας γ^ ό Α.Ν. 148 έν σχέσει πρός τάο προνομοιούχους μετοχάς (άρ θρον 5) διά τής έπιτρεπομε- νης εκδόσεως όμολογιακοϋ δανείου ήσφαλισμένου δι" υ. ποθήκης (αρθρον 8) καί διά τής καθιερώσεως διαπραγμα τευσΐμου τίτλου δυναμένου νά χορηγηθή υπό των τραπεζικών όργανισμών είς τούς καταθέ. τας επί προθεσμία δύο έτών καί άνω (άρθρον 9) Τό Κέντρον Προγραμματια μοϋ καί Οίκονομικών Έρευνών έδημοσιευσε προσφάτως ένδια φέρουσαν μελέτην υπό τόν τιτ λον «Ή αποτελεσματικότης των ψορολογικών κινήτρων έν Ελλάδι καί προτάσεις διά την μεταρρύθμισιν αυτών». Είς την μελέτην περίγράφονται συνο. ττπκώς τα Ισχύοντα σήμερον φορολογικά κίνητρα, διερευνώ μενά συστηματικώς άηό άπόψε ως α) άποτελεσματικότητος, β) άπωλειών δημοσων έσόδων καί γ) άποκλίσεως άπό τής άρ. χής τής φορολογικής Ισότητος καί τέλος διατυποΰνται έν αυ¬ τή προτάαεις μεταρρυθμΐσεως τοϋ δλου συστήματος καί προ- σαρμογής τού πρός τάς άπαι. τήσεις τής πολιτικής άναπτύξε ως. Λόγω τοϋ ένδιαφέροντος πού παρουσιάζε[, ή μελέτη, δή μοσιεύομεν έν συνεχεια συνο πτικώς τάς προτεινομένας υπο τοϋ Κέντρου μεταρρυθμισεις: ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ Α. ΑΠΟΣΒΕΣΕΙΣ. Τό Ισχύση σήίιερον σύστημα τακτικών καί προσθέτων άποσβέσεων μετά τών προσαυζήσεων αυτών εΐνσ1 πολύπλοκον καί εύνοεί, έν άν τιθέσει πρός ότι θά έπρεπε, πε ρισσότερον τάς έπενδύσεις με γαλυτέρας καί ταχείας αποδό¬ σεως, ενώ καθίσταται έν πολ. λοίς άνευ περιεχ^μένου διά τάς μακροχρονΐου αποδόσεως τοιαύτας τών νεθϊδρυομένων έ π,χειρήσεων. Άντ' αυτού αρο- τεινεται δπως: 1) Αί έπιχειρή σεις δύνανται νά χρησιμοπο'η σουν κατ, ελευθέραν εκλογήν αυτών ή την «Στραπτ — Λά^ν» μέθοδον αποσβέσεως ή Γήν «Ντηκλάιν - Μπάλανς» τοιαύ¬ την. 2) Οί συντελεσται άποσδέ σεων καθορίζωνται κατά τό δυ νατόν καθ" όμοειδείς όμάδας κεφαλαιουχικών αγαθών καί διά μίαν πενταετίαν τουλάχι¬ στον. 3) Ό κ-αθορισμός των συντελεστών, οί όποίο( θά έ. φαρμόζωνται κατά την (ΟΕτραι- ιτ — Λάΐ-ν» μέθοδον, θά πρέπει νά βασίζηται επι τού μέσου ό- ρου τής φυσικής ζωής έκάστης ομάδος, ή εκάστου εϊδους κε- φαλαιουχικοϋ άγαθοθ, μειωμέ. νου καθ' ωρισμένον ποσοστόν προοδευτικώς μεγαλύτερον διά τα μακροτέρας ζωής άγαθά πρός κάλυψιν τού κινδύνου_οΙ κονομικής άπαζιώσεως αυτών. Κστά την πρώτην εφαρμογήν τοΰ μέτρου οί έν λόγω συντε λεσταί θά ήτο σκόπιμον νά κα θορισθοϋν είς τό ϋψος τών Ί- σχυόντων σήμερον συντελε¬ στών τακτικών καί προσθέτων άποσθέσεων άθροιστικώς λαμ βανομένων. 4) Είς περίπτωσιν χρησιμοποιήσεως τής «Ντηκλα- νινγκ - Μπάλανς» μεθόδου έ- φαρμόζωνται συντελεστα! δι. πλάσιοι έκείνων τής εύθεΐας μεθόδου μέ έφ' άπαξ τελικήν άπόσβεσιν τοϋ ύπολοίπου όταν τουτο κατέλθη είς ποσοστόν ίσον ή κατώτερον τών συντελε στών τής «Στραίϊτ — Λάιν» με¬ θόδου. Β. ΕΚΠΤΟΣΙΓ ΛΟΓΟ ΕΠΕΝΔΥ ΣΕΟΝ. Ή Ισχύουσα σήμερον ά παλλαγή έκ τού φόρου εΐσοδη ματος ποσοοτοϋ 40% (80% προ κειμένου περί νησιωτικών έπι¬ χειρήσεων) τών καθαρών έτη σίων κερδών των έπαρχ,ακών θιομηχανικών καί ωρισμένων άλλων παραγωγικών έπιχειρή. σεων, πρός κάλυψιν πραγματο ποιηθεισών δαπανών έπενδύσε ών καί μέχρι συμπληρώσεωο τής άζιας αυτών αποτελεί θεώ ρητικώς Ισχυρότατον κίνητρον διά την χωροταξικήν κατανο¬ μήν των έπενδύσεων. Έν πή πράξει, έν τούτοις παρουοιά- ζε-, ώς καί τα ύψηλά ποσοστσ π-ροσθέτων άποσβέσεων, τό μει ονέκτημα δτι, λόγω άνεπαρκει άς των πρό φορολογίας καθα¬ ρών κερδών, δύνανται νά >ίχιω
φεληθοϋν πλήρως έξ αυτού μό
νόν ολίγαι έπιχειρήσεις — κα¬
τά κανόνα παλαιά! — αί οποίαι
παρουσιάζουν υψηλήν άποδοτι.
κοτητα καί θά προέβαινον, κα
τα πάσαν πιθανότητα, είς την
εκτέλεσιν τών έπενδύσεων καί
άνευ τοϋ κινήτρου. Παραλλή¬
λως, διά τάς περισσοτέρας τών
έπιχειρήσεων τό κίνητρον ε.<- λείπει ούσιαστικ.ώς, διά μακράν σειράν έτών, ευθύς ώς προ¬ βούν είς την πρώτην σοβαράν έπένδυσιν. Τα αϋτά Ισχύουν προκειμένου καί περί τής αα- ρεμφεροϋς άφορολογήτου ςρα τήσεως ποσοστοΰ 50% ή 60% ή 90% επί τών άδιανεμήτων κερ. δών, ή όποία (50%) καλύπτει και τάς έπιχειρήσεις τοΰ κέν. τρου, άλλά μόνον δι" έπενδύ¬ σεις επεκτάσεως καί έκσυγχρο νισμοϋ τοϋ παγίου κεφαλαίου τής έπιχειρήσεως. Λόγω των ανωτέρω μειονε. κτημάτων προτείνεται ή κατάρ γησις των ανωτέρω άπαλλαγών καί άντ1 αυτών ή καθΐέρωαις έκπτώσεων έπενδύοεων, υπό την ακόλουθον ειδικώτερον μορφήν: "Εκπτωσις έκ τών είς φόρον εΐσοδήματος ύπαγομέ- νων κερδών ποσοϋ ϊσου πρός ποσοστόν τής άξίας τών νεων έπενδύσεων τής έπιχειρήσεως αρχόμενον είς 25% προκειμέ νού περί μηχανημάτων καί έ- ξαρτπμάτων αυτών καί είς 50% προκειμένου περί κτισμάτων & έργων ύποδομής, άνευ ουδε¬ νός περιορισμοΰ, καθ" όσον ά¬ φορά είς τό ποσοστόν τών έτη. σίων κερδών τό οποίον άηορ ροφάται ϋπότής έκπτώσεως ταύ της. Ή έκπτωσις αυτή θά πρέ πε; νά ένεργήται προκειμένου με*ν περί άνωνύμων έταιρειών έκ ιιϊν μή διανεμομένων κερ. δών ούτών, προκειμένου δέ πε ρϊ ότομικών έπιχειρήσεων καί προοωπίκών έταιρειών έκ τών μή αναλαμβανομένων υπό τοϋ έπιχειρηματίου ή τών έταιρων τοιούτων. ΑΙ έκπτώσεις αύται θά έμφανίζωνται είς είδικους άποθεματικούς λογαριασμούς είς περίπτωσιν δέ διανομής των ή διαλύσεως τής έταιρε.ας πρό τής παρόδου 7ετιας προκει μένου περί τής έκπτώσεως πό σοστοϋ 25%, ή Ιδεττιας, προκει μένου περί τής έκπτώσεως πο¬ σοστοΰ 50%, θά φορολογοϋνται κανονικώς βάσει τών κειμένων διατάζεων τής φορολογίας εί σοδήματος. Μετα πάροδον τών προθεσμιών τούτων οιαδήποτε διανομή πρός ιούς μειόχους| ή άνάλυψΐς είς άναλογικόν φό¬ ρον μέ συντελεστήν 20% (17, 5%) υπέρ τού Δημοσίου καί 2, 5% υπέρ ΟΓΑ). Ή προτεινομένη ανωτέρω έκπτωσις έπενδύσεων δύναται νά θεσπισθή γενικώς υπέρ ε¬ νός ή περισσοτέρων τομέων παραγωγικής δραστηριότητος ή νά περιορισθή, είς ωρισμέ¬ νους μόνον κλάδους, αναλό¬ γως τώ,/ εΐδικωτέρων έπιδιώξε ών τοϋ υπό καταοτισιν προ- γράμματος οΐκονομικής άναπιυ ζεως. Όσαύτως τα προτεινόμε /α ανωτέρω ποσοατά άφορολο γήτου έκπτώσεως δύνανται νώ Ισχύσουν μόνον διά τούς πα. ραγωγικούς κλάδους, είς τούς όποίους τό πρόγραμμα θά δίδη απόλυτον προτεραιότητα καί θά καθορισθοϋν χαμηλότερα τοιαΰτα γενικωτέρας έφαρμο. γής. Γ. ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΣ ΖΗΜΙΟΝ. Κατάργησις τής υπέρ τών έπαρ χ^ακών θιομηχανιών άφορολο¬ γήτου κρατήσεως, πρός δημι¬ ουργίαν άποθεματικοϋ καλϋψε ως μελλοντικών ζημιών κα'ι άντ' αυτής καθιέρωσις γενικώς πενταετοϋς μεταφοράς τών ζή μιών είς τάς επομένας χρή- σεις. Τό μέτρον τοίτο είναι ά παραίτητον διά την ενίσχυσιν τής άποτελεσματικότητος τής έ ι ΐιτυγχανομένης αποσβέσεως, προσλαμθάνει δέ Ιδιαιτέραν σημασ.αν προκειμένου περί ε Ι πιχειρηματικών πρωτοθουλιών, αί οποίαι άναμένεται νά κατα- στοΰν κερδοφόροι μόνον μετά πάροδον άριθμοϋ έτών. Επ., σης δι" αύτοϋ καθίσταται δκαι οτερον τό φορολογικόν ούστη μα τής χώρας, καθ' όσον ούτω έζασφαλιζετα! πληρέστερον ή 'ίση φορολογική μεταχείρισις ό λων τών έπιχειρήσεων, αί όποί αι παρουσιάζουν μακροχρονίως τό αυτό ΰψος κερδών, άνεζαρ τήτως τής κατ' έτος κατανομής αυτών καί τής παρεμβολής ζή μιογόνων χρήσεων. Ή μεταρ¬ ρύθμισις αύτη δέν θά ασκήση οθοίώδη επίδρασιν επί τών έαό δών τοϋ Δημοσίου. Δ ΑΠΑΛΛΑΓΑΙ ΕΙΣΟΔΗΜΑ- ΤΟΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΟΝ ΑΞΙΟΝ. "Η Ισχύουσα σήμερον πλήρης ά- παλλπγή έκ τής φορολογίας εί σοδήματος έκ τόκων τραπεζι¬ κών καταθέσεων καί παραγωγι κων όμολογ,ακών δανειων πα. ρουσιάζει τα άκόλουθα βασικά μειονεκτΛματα: 1) Εύνοεί ιδι¬ αιτέρως τάς ανωτέρας καί άνω λόγω τής έντόκου προοδευτι. τάτας είσοδηματικάς τάζεις, κοτητος τής κλίμακος τοΰ ψό- ρου εΐσοδήματος φυσικών προ σώπων. 2) Αποτελεί άντικίνη- τρον διά την ανάληψιν έπιχει. ρηματικών κ^δύνων καί εΐδικώ τερον δι" έπενδύσεις είς με^ο χικούς τίτλους. 3) Συνεπάγε. ται απώλειαν έσόδων δυσίΐνα. λόγως μεγάλην, έν σχέσει πρός την προκύπτουσαν έκ των λοιπών φορολογικών κινήτρων. Λόγω των ανωτέρω μειονε. κτημότων θεωρείται άναγκαϊος ο θαθμιαΐος περιορισμός τής έ κτάσεως τών έν λόγω άπαλλα- γών καί ή έξομοίωσις, κατά τό δυνατόν τής φορολογικής με ταχειρισεως των εΐσοδημάτων έκ μετοχών άνωνύμων έταιρει ών πρός την τοιαύτην τών το. κων καταθέσεων καί όμολογια κων δανείων. ΤΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ Πρός τουτο προτείνονται τα κάτωθι μέτρα: 1) Περιορισμός τής πλήρους φορολογικής ά-| παλλαγής των προσοδων έκ γο κων είς τάς καταθέσεις ταμιευ τηρου παρά τή ΑΤΈ καί τοίς, Ταχυδρομικοϊς Ταμιευτηρ,οις,' ώς καί είς τα παραγωγικά 6μο. λογ,,ακά δάνεια. 2) Όλοσχε- ρής κατάργησις τοϋ άφορολο¬ γήτου των καταθέσεων δψεως. 3) Κατάργησις τής πλήρους ά παλλαγής των τόκων έ.< κατα¬ θέσεων ταμιευτηρί.ου καί προ. θεσμ,σς παρ' Έμπορικαίς Τρα. πέ^οις καί άντ' αυτής καθιέρω οις φορολογικής πιστώσεως ί. σπ'ς πρός τό 15% τών λαμβανο μένων τόκα>ν έκ καταθέσεων
ταμίευτηρίου καί πρός τό 25%
έκ -ών καταθέσεων προθεομι.
ας (τυσικών προσώπων. 4) Ά-
παλλανή έκ τής φορολογίας ε1
σοδήματος των μέχρι 15.000 —
30 000 δρχ. κατά φορολογούμε
νόν φυσικόν πρόσωπον, έτηο
ών είς Χρηματιστήριον υετο ι
χών. Έν προ<ειμένω θεωρεΐται σκόπιμον, δπως αρχικώς τό ά. παλλασσόμενον δριον ορισθή είς 15.000 δρχ. αυξηθή δέ 8ρσ δύτερον έν όψει σοθαρών μετο χικών έκδόσεων είς δημοσιαν έγγραφήν. 5) Πλήρης άπαΛλα γή έκ τής φορολογίας εΐσοδη. ματος τοϋ μέχρι 6% επί τοϋ κα ταβεβλημένου μετοχικοϋ κζφα Λαίου μερίσματος των νεο;·δρυ ομέ ών, ώς καί των συγχωνευο μένων καί αΰζσνουσών τό με. •■■οχικόν των κεφάλαιον παρα- νωγικών έπΐχειρήσεων, επι χρο νίκων διάστημα 5 έως 10 έτών. Ή απαλλαγή αύτη θά χορηγή- τα^ κατά την διαδικαοίαν καί υπό τάς προϋποθέσεις τοϋ Ν. Δ 3786) 57 καί μόνον έφ' δσον αί μετοχαί είναι είσηγμέναι είς τα Χρηματιστήριον ή πλη. ροϋν τάς πρός τούτο προϋπο. θέσεις καί έχει υποβληθή αϊτη σις είσαγωγής των είς αύτό. Πρόσθετον όριον διά την χο. ρήγησιν τής εν λόγω άηαλλα. γής πρέπει νά αποτελέση Λ έκδοσις είς δημοσίαν έγγρα¬ φήν τοΰ 25% — 50% τού μετοχι κου κεφαλαίου ή τής πραγματι κης αυξήσεως αύτοϋ. Τής αυ¬ τής ώς άνω άπαλλαγής θά τυγ χάνουν καί οί μέτοχοι — κάτο,. κοι έζωτερικοϋ, έψ' όσον ·ιά ά παλλασσόμενα μερίσματα δέν έζάγονται είς τό εξωτερικόν. Είς περίπτωσιν έξαγωγής. είς τό εξωτερικόν τα έν λόγω με ρίσματα θά ύπόκεινται είς άνα λογικόν φόρον 20% (17,5% ύ. πέρ τοΰ Δημοσίου καί 2,5% υ¬ πέρ τοΰ ΟΓΑ), υπό την προϋ. πόθεσιν ότι διά τής καταβολήν τοϋ φόρου τούτου έξαντλείται ή φορολογική ύποχρεωσις τών μετόχων καί είς την χώραν κα το^κιας αυτών δυνάμει διατάζε ών τής χώρας ταύτης ή εΐδικής συμβάσεως μεταξύ αυτής καί τής Ελλάδος. Εάν δέν πληροϋ τα ι ή προϋποθεσις αυτή τα έ- ξαγόμενα μερίσματα θά φορο- λογοΰνται κανονικώς με τοϋς προβλεπομένους υπό τών Ισχυ ουσών εκάστοτε γενικών φορο λογικών διατάξεων συντρλε. στάς. 6) Κεφαλαιοποίησις τής ύπεραζίας τών μετοχών ήτις προκύπτει έκ μή έμπορευσί. μων στοιχείων τοϋ ένεργητι. κοΰ, ώς καί τών έμφανών άπο. θεματικών (φορολογηθέντων π μή) τών έπιχειρήσεων, αί ο¬ ποίαι τυγχάνουν τής ανωτέρω άπαλλαγής, λόγω συγχωνεύσε ως ή αύζήσεως τοϋ μετοχικοϋ των κεφαλαίου δι" άναλόγου αυξήσεως τής όνομαστικής άζι άς των μετοχών των καί επί κα ταβολή άναλογικοΰ φόρου 5%, (4,5% Υπέρ Δημοσίου πλέον 0,5% υπέρ ΟΓΑ) επί τοΰ συνο λικώς κεφαλαιοποιουμένου πο- σοϋ λοιπού ώς καταβληθέν υ¬ πό τών μετόχων κεφάλαιον. 7) Καθιέρωσις υπέρ των μετόχων — φυσικών προσώπων άνωνύ¬ μων έταιρειών, αί όποία, άπο. λαμβάνουν τής ανωτέρω υπό στοιχείον 5 άπαλλαγής καί τών οποίων αί μετοχαί είναι εΐση. γμέναι είς τό Χρηματιστήριον φορολογικής πιστώσεως, ϋσης πρός τό 20% τού μερίσματος, τό οποίον οΰτοι λαμθανουν είς νέας μετοχάς άντΐ είς μετρη- τα. 8) Απαλλαγή έκ τού προ- σθέτου φόρου 3% των προσό. δών έκ τόκων καί μερισμάτων — ανεξαρτήτως συνολικοΰ 0. ϋψους αυτών — έφ' δσον αυται τυγχάνουν μιάς τών ανωτέρω υπό στοιχεϊα 3 — 6 μεριΐίών άπαλλαγών ή φορολογι,κών πι. στώσεων. Ε' ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΚ ΤΩΝ ΦΟΡΟ- ΛΟΓΗΤΕΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΩΡΙΣΜΕ ΝΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΩΝ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ ΕΞ ΕΞΑΓΩΓΩΝ. Ή άττό τού 1962 αύξησις τής έκτπώσεως έκ των ψο ρολογητέων κερδών των έξαγωγι - κων έπιχειρήσεων είς ποσοστόν μέ χρι 4% επί των άκαθαρίστων έσό¬ δων έξ έξσγωγών στερεΐται πλέον νοήματος προκειμένου περί των πλείστων άγροτικών προϊόντων έ νώ έκ παραλληλου όδηγεΐ είς ση μαντικήν απώλειαν έσόδων. Κατ' ακολουθίαν ττροτείνεται δττως τού λοιπού τό ανώτερον ποσοστόν 4% ίσχύει μόνον προκειμένου ττερ! 6ιο μηχανικών καί χειροτεχνικών προΊ- όντων, ώς καϊ διά τα εσοδα έκ κα τασκευών ή έΐτισκειιών πλοίων. Διά τα όπωροκηπευτικά. μή συμπερι - λαμβανομένων τών ξηρών καρπών τιροτείνεται δπως ορισθή είς 2>5%
κα! διά ττάντα τα λοιπά προϊόντα
είς 1%. Ειδικήν περίπτωσιν άττο-
τελούν τα μεταλλευτικά καί λατο-
μικρά προϊόντα, διά τα όποία δύ¬
ναται νά ορισθή ποσοστόν ύψτ>λό-
τιφον τού 1% μόνον έφ' δσον υπό
τού προγράμ ματος οικονομ ικής άνα
πτύξεως δέν προβλέττεται δημιουρ
γία εγχωρίων βιομηχανιών έ-
ττέξεργασίας αυτών η έφ' δσον τα
έξακριβωμένα ότΐτοθέμοπ'α ύπερκσ
λύτττουν τάς ανάγκας τής άνα -
τττυχθησομένης έγχωρίου 6ιομηχα·
νίας. Διά των ανωτέρω μεταβολήν
θά περιορισθή ή άπώλεια έσόδωτν
κατά 40 — 50 έκατ· δρχμ. ανευ οί
ασδήιοτε άξιολόγου δυσμενοΰς έτπ-
δοάσεως έττί των έξσγωγών.
ΣΤ. ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΚ ΤΟΥ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΕΚ ΜΙΣΘΩ -
ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. Αύξησις τού
Συνεχεια είς την 4πν σελ.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται ε-ς γνώσιν των Άξιοτ. Διοιχήσεων Άνω·
νύμων Έταιρεκδν και Έταιρειών 17εριωρισμέ>ης Εύ·
θυνης ό'τι Λι Αποφάα'οιζ τού κ. Ύπονογοϋ Έμηοοίου
ύπ' άβΐϋ'. 60378)4126 τϋς 16)12)65, δημοσιευ-
θ*/σης β ς τό ύη' άοιθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(ΔεΙιίον Άνωνύμων 'Εταιαειών), δρίζεται Ο'τι δύναν¬
ται νά αυνεχίσωαι δημοϊιεύουσαι εγκύρως τάς Πβθ-
«κλήσε<ς των Γεν. Σννελεύοεων καί τούς Ίσολογι- ημιινς τω· διά ι■ή^ οΐπονομικής αας εφημερίδος «ΟΙ· ΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς έγένεχο μ?χ,}ΐ τονόε Λιί. τής λΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ ΚΗΣ» πρό ιήι, ονγχωνεύοεώς της.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
Τό νέον αύτό πολυτελές τροχόσττιτο Βρεταννικής κατασκευής έκαμε την πρώτην τού εμφάνισιν είς την
Διεθνή "Εκθεσιν Αΰτοκινήτων ή όποία έ'γινε τελευταίως είς τό Λονδίνον
Ή χορήγησις γεωργικγ,ς βοηθείας άττό τόν Ο.Ο.Σ.Α.
ΕΙΣ ΤΙ! ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΟΥΪ ΧΟΡΑ2
Δέν είναι ευνοικαί αί ττροοπτικαϊ δ ιά τα άμεσως προσέχη ετη·
Είς τό εκδοθέν πρό ενός ετους
ανοκοινωθέν τού είς υπουργικον
στάθμην συνελθόντος συ-μβουλίου
τού ΟΟΣΑ ύπεγραμμίζετο ότι «ό
όγκος της βοηθείας θά τερέπει νά
αυξηθή κατά τα προσέχη έτη καί
δτι οί δροι καί αί διαδικασιαι της
θά εττρεπε νά βελτιωθοϋν». Άνάλο
γοι δηλώσεις εγένοντο κατ' έττανά
λήψιν άπό έκπροσώπους διομηχανι
κων χωρών.
Φπ'ινεται ότι ή χορήγησις βοη¬
θείας πρός ύπαναπτύκτους χώρας
κατά τό 1967 θά παρουσιάση μίαν
σημαντικήν αύξησιν άλλ' οί προ
οπτικα! διά τα άμεσως προσέχη
έτη είναι ολιγώτερον ευνοικαί καί
ό σημερινάς ρυθμός των χορηγή-
σεων δέν εΤναι δυνατόν νά διατηρη
θή εάν δέν άναθεωρηθή ή σχετική
πολιτική· Ωρισμέναι δανειοδότριαι
χώραι αύξάνουν κανονικώς την 6οή
θείαν των κα! φαίνονται διατεθεμέ
νβι νά την αύξήσουν βραχυττροθέ
σμως άλλά πρόκειται κατά τό
πλείστον διά χώρας των οποίων
τα προγράμματα βοηθείας είναι
σχετικώς μέτρια. Δι' ωρισμένας ά
πό τάς κυριωτέρας δανειοδοτρίας
χώρας αί σημεριναί προοπτικαί
είναι ολιγώτερον καλαί. Ημπορεί
κανείς έδώ νά ϊδη ώς ίνα έκ των
αίτίων τάς δυσχερείας είς τό ΊσοζΟ
γιον Πληρωμών τάς οποίας άντιμε
τωπίζοι/ν ή Βρεττανία καί αί Ηνω¬
μεναι Πολιτειαι δυσχέρειαι αί όποΐ
αι είς την δευτέραν περίπτωσιν δεν
είναι δσχ6τοι πρός τόν πόλεμον
τού Βιετνάμ. Όταν ό πόλεμος αυ¬
τάς θά τερματισθή θά ηδύνατο να
αυξηθή σημαντικώς ή βοηθεία.
ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΙΣ
Ή πεϊρα των τελευταίον έτών
δεικνύει, δτι ή βοηθεία άναπτύζε-
ως τείνςι συνήθως νά γίνεται θϋμα
των οίκονομικων. διακυμάνσεων είς
•τάς δανειστρίας χώρας ή καί άκό
μη νά έπηρεάζει άττό την απλήν
τιρόδλεψιν τοιούτων διακυμάνσεων·
ΑΙ έν λόγω χώραι των οποίων τό
Ίσοζύγιον Πληρωμών είναι έλλειμα
τικόν άπσκλίνουν υπέρ τοθ προ-
γράμματός των βοηθείας η άναβο-
λής τής αυξήσεως της. Έκειναι.
των οποίων τό Ίσοζύγιον είναι ττλε
υνασματικόν. τείνουν ένίοτε νά θεώ
ροΰν δτι τό πλεόασμα τούτο είναι
προσωρινόν. Ή ϋψωσις τού έπιτο
κίου τελευταίως είς πολλάς χώρας
έζημίωσε την εξαγωγήν κεφαλαίων
πρός τάς χώρας έν άναπτΰξει καί
κατέστησε δυσχερεστέραν καί δα-
ποτνηροτέραν την χρηματατοδότησιν
των δραστηριοτήτων της Διεθνοΰς
Τραπέζης.
"Ενα περισσότερον σημοτντικόν,
έν τούτοις γεγονός είναι δτι ή τα
χεΐα οίκονομική πρόοδος την ό*
ποίον έπραγματοποίτ>σαν κατά την
τρέχουσαν δεκαετίαν αί πλείσται
έκ των βιομηχανικήν χωρών. δέν
συνεπορεύθη μέ αντίστοιχον αύξη¬
σιν τγ)ς βοηθείας ή όποία άντιπρο
σωπεύει κατά την παρούσαν ώραν
άσθενέστερον ποσοστόν τού έθνικοΰ
είσοδήματος των δανειοδοτριών χω
ρών έν τώ συνόλω λαμβανομένων
άττό δ.τι πρό έξαετίας.
Γενικώς θά ήτο δυνατόν νά λε-
χθή δτι ή βοηθεία διά την ανά¬
πτυξιν δέν κατέστη άκόμη είς δ-
λας τάς άνε—τυγμένας χώρας έν τα
κτικόν καί αΰξανόμενον κονδύλιον
τού έθνικοΰ προυττολογισμοϋ των
τό οποίον νά προ—ατεύεται άιτό
τάς περιπετείας των διακυμάνσεων
των εξωτερικών πληρωμών καθ" δν
τρόπον προστατεΰονται αί δαπάναι
διά την παιδείαν την δημοσίαν υ¬
γείαν καί τάς κοινωνικάς υπηρε¬
σίας.
ΑΡΧΗ ΤΗΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗΣ
Ό λόγος ευρίσκεται είς τό δΤι
εάν ή άρχή τής κοινωνικής άλληλεγ
γύης μεταξύ των ανωτέρων καί των
κατωτέρων τάξεων μιάς χώρας εί
ναι άττό μακρού άνεγνωρισμένη
δέν έχει γίνει άκόμη άποδεκτή ή
άρχή τής αλληλεγγύης μεταξύ των
πλουσίων καί των ολιγώτερον εύνο-
ουμένων εθνών τού κόσμου. Τα τι-
θέμενα ενώπιον των συγχρόνων βιο
μηχανικών κοινωνιών προβλήματα
είναι συχνάκις πολυσύνθετα καί με¬
γάλαι έπενδύσεις θά πρέπει νά ά-
φιερωθοΰν είς τάς μεταφοράς την
παιδείαν, τάς υπηρεσίας ύγείας
κ.ά. Εκάστη χώρα πρέττει συνε-
πώς πρός τό νά διαφυλάττη μίαν
προτεραιότητα είς τα έσωτερικά
της προβλήματα καί μόνον μέ πο-
λύ δραδύν ρυθμόν ή άοχή τής διεθ
νούς αλληλεγγύης κερδίζει εδαφος.
Τονίζεται συνήθως δτι ή οικονομ ι
κή ανάπτυξις των πτωχών χωρών
είναι έργον, τό οποίον οαρύνει τάς
ιδίας τάς υπό ανάπτυξιν χώρας.
Τούτο είναι βεβαίως ορθόν, άλλά !
συχνά τό έπιχείρημα αύτό όεττετέ
λεσε μίαν εϋκολον πρόφασιν διά τάς
πλουσίας χώρας ώστε νά μην αϋ
ξήσουν την προσπάθειαν των διά
την έξωτερικήν βοήθειαν· - ν
ΛΥΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Ι
Δύο προβλήματα προσλαμβάνουν
σήμερον ειδικώτερον ίτημασίαν είς
ωρισμένας υπό ανάπτυξιν χώρας |
Άπό τίνων ήδη έτών τα αύξανόμε !
να βάρη τα όποία τούς έτέβαλλε '
τό εξωτερικόν των χρέος άποτελοϋν '
σοβαρόν αντικείμενον άνησυχιών.
Ή πλειονότης των υπό ανάπτυξιν
ι χωρών εϊσέρχονται ήδη είς την
φάσιν κατά την οποίαν ή αύξησις
τού πληθυσμοϋ των θά είναι άναμφι
βόλως ταχυτέρα ποσοστιαίως· Ό
Ό οικογενειακάς προγραμματισμός
κερδίζει βρεδεως εδαφος είς πολ
λάς εκ των χωρών αυτών άλλά δο
θέντος δτι τα παιδία άντιπροσω
πεύουν σήμερον μίαν ισχυράν άι/α
ι λογίαν έντός τού πληθοσ,ιοΰ των.
μόνον άπό τού 1980 καί εκείθεν
τό μέσον ποσοστόν πληθυσμιακής
αυξήσεως θά αρχίση νά μειοϋται.
1 Έξ άλλου, ένα μέγα μέρος των
καλλιεργησίμων εδαφών θά καλλι¬
εργηταί τού λοιπού, είς τρόπον ώ¬
στε κυρίως είς την αύξησιν των ά-
! ποδόσεων καί όχι είς την έπέκτα
σιν τής καλλιεργουμένης επιφανεί¬
ας είναι δυνατόν νά υπολογίζωμεν
είς τό μέλλον. Ταυτοχρόνως ή άνά
πτυξις τής παραγωγής τροφίμων
θά απαιτήση είς τό μέλλον πολύ
ι συστηματικωτέρας προστταθείας έν
συγκρίσει πρός τό παρελθόν.
Η ΖΗΤΗΣΙΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Άπό τάς σημερινάς προβλέψεις
καί προβολάς συνάγεται δτι κατά
τα προσέχη έτη άκριβέστερον κα¬
τά την διάρκειαν μακράς σειράς
! προσεχών έτών. ή ζήτησις τροφί-
ι μων θά αυξάνη πολύ ταχύτερον ά-
{ πό την παραγωγήν των είς τό σύ
νολον των υπό ανάπτυξιν χωρών.
, Είναι συνεπώς λίαν πιθανόν δτι αί
καθαραί είσαγωγα! τροφίμων είς
Ι πλείστας χώρας θά αύξηθοϋν. Έ ;
δώ ευρίσκεται έ'νας σημαντικάς λό
γος. διά τόν οποίον θά επρεπε νά !
καταβληθοϋν ηϋξημέναι προοττάθει-
αι έκ μέρους των ύπαναπτύχτων |
καί νά δοθχ; συμπληρΐοματική βοη-
θειακή στήριξις έκ μέρους τώ;
πλουσίων χωρών. ,
Αί προσπάθειαι, αύται καί ή έ-
ξωτερική βοηθεία θά επρεπε νά
συγκεντρωθουν είς τρείς τομεϊς '
"Εν πρώτον χρέος είναι ποο- '
φανώς ή ανάπτυξις τής παραγω¬
γής είδών διατροφής είς τάς πτω¬
χάς χώρας διά τής βελτιώσεως τής
γεωργίας των. Ιδιαιτέρα προσο-,
χή εχει δοθή είς τό πρόβλημα τοϋ (
το έντός τού πλαισίου των ποο-
γραμμάτων βοηθείας.
"Εν δχι ολιγώτερον σημαντικόν
έργον είναι ή ταχυτέρα δυνατή
έπιβράδυνσις τής πληθυσμιακης αύ
ξήσεως. Αύξανόμενος άριθμός υπο
αναπτύκτων χωοών ήρχισεν ήδη
νά διαμορφώνη δημογραφικήν πολι
τικήν κα! είς τόν τομέα αυτόν αί
έν λόγω χώραι εχουν ανάγκην τε
χνικής βοηθείας. ,
Ό τρίτος τομευς είναι ό τομεύς
τής βοηθείας είς τρόφιμα. Άπό τού
1954 αί έν άναπτύξει χώραι λαμ
βάνουν υπό μορφήν βοηθείας τρό
φιμα κυρίως άπό τάς Ήνωυένας
Πολιτείας ή καί άπό άλλας χώρας
είς τα πλαίσια τού Διεθνοΰς Προ
γράμματος Τροφίμων. Κατά τάς δι
απραγματεύσεις τού γύρου Κέννεν
τυ συνήφθη μία συμφωνία βάσει
της οποίας ωρισμέναι χώραι θά
προμηθεύουν σΐτον υπό μορφήν
βοηθείας επί μίαν τριετίαν |
Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΙΣ ΤΡΟΦΙΜΑ
Τό 1965 ή βοηθεία είς τρόφιμα
άντιπροσώπευε ποσοστόν πλέον ,
τού 20% της συνολιχής βοηθείας ά
πό μέρους των χωρών τού ΟΟΣΑ '
καί τής Αϋστραλίας. Ή είς τρόφ μα
βοηθεία δέν είναι βεβαίως ίδεώδης
μορφή βοηθείας, διότι δέν άνταπο
κρίνεται πάντοτε ττρός τάς πραγ
ματικάς ανάγκας των δωρεοδόχων
χωρών αί οποίαι είς ωρισμένας πε
ριτττώσεις εδωσαν δχι την πρέπου
ο αν προτεραιότητα είς την γεωρ-
γικήν των ανάπτυξιν ώς θά επρατ-
τον εάν δέν υπελόγιζον είς τήν 6ο
ήθειαν. Ώπωσδήποτε διηυκόλυνε
την λύσιν ή ήτόνησε την όξύτητα
προβλημάτων τα όποΐα έτίθεντο
είς τάς δοηθούσας χώρας· Καί θά
έξακολουθήσουν νά άσκοϋν τοιαύ
την επίδρασιν διά σειράν άκόμη έ
των δοθέντος ότι ή άκολουθουμένη
άγροτική πολιτική υπό τών βιο
μηχανικών χωρών στηριζομένη είς
την τεχνολογικήν πρόοδον τείνει
είς τό νά δημιουργήση σημαντικά
άποθέματα παραγωγής ειδικώς δέ
σιτηρών καί γαλακτομικών προ'ι-
όντων.
Άπό τής άλλης πλευράς είναι
μικρότεροι οί φόβοι δτι ή βοηθεία
είς τρόφιμα θά έχη δυσάρεστα ά-
ποτελέσματα είς τάς δωροδόχους
χώρας διά τρείς λόγους:
Πρώτον διότι ωρισμέναι χώραι
υπό ανάπτυξιν αί οποίαι έπιβάλ
λεται νά αναπτύξουν τήν γεωργίαν
των εχουν παραλλήλως ανάγκην εί
σαγωγών τροφίμων αί οποίαι νά
μην παρεμποδίζουν κατ' ανάγκην
την οτνροτικήν ανάπτυξιν. Δεύτε¬
ρον διότι ή πλειονότης τών υπό ά
νάπτυξιν χωρών ένδιαφέρεται ήδη
ζωηρώς διά την ανάπτυξιν της γε¬
ωργίας των κα! δέν θεωροϋν ώς
πρότερον την βοήθειαν είς τρόφιμα
ώς μίαν λύσιν ύποκαταστάσεως.
Καί τρίτον διότι αί παρέχουσαι
τήν βοήθειαν χώραι τήν χε ρίζονται
ήδη μέ μεγαλυτέραν σωφροσύνην
ώστε νά άποφεύγουν την δημιουρ¬
γίαν διαταραχών είτε είς τάς δω
ρεοδόχους είτε είς άλλας χώρας.
ΠΕΡΙΠΛΟΚΑΙ
Θά ήτο ένδιαφέρουσα ή σύνθε-
σις τής βοηθείας είς τρόφιμα μέ
Τήν γεωργικήν ανάπτυξιν είς τα
πλαίσια μικτών προγραμμάτων 6ο
ηθείας είς γεωργικά προϊόντα καί
λιπάσματα ή καί είς άλλους πά
ραγωγικούς συντελεστάς.
Η βοηθεία είς τρόφιμα δημιθυμ-
γεΐ περιπλοκάς άφορώσας την ά
γροτικήν πολιτικήν των άνεπτυγ
μένων χωρών διότι άφορά τάς διε
θνεΐς συναλλαγάς καί έπηρεάζει κα
τα συνέπειαν τήν κατάστασιν τής
άγοράς· Τό εμπόριον των γεωργι-
κών προΊόντων θέτει ήδη σύνθετα
ποοβλήματα τα όποΐα κινδυνεύουν
νά γίνουν ολονών δυσκολώτερα διό
ξεως τής γεωργίας έττιδρά επί
τι άκολουθουμένη πολιτική οτηρί
τγ)ς παραγωγής κατά τόπον μή έ-
ξασφαλίζοντσ τήν Ισορροπίαν ,προσ
φοράς καί ζητήσεως. Ή είς τρόφι¬
μα βοηθεία θά ήμπορή νά άπορρο
Φήση μέρος των ττλεονασμάτων Ι¬
δίως είς τόν τομέα των δημητρια-
κών καί των γαλακτομικών Ό-
πωσδήποτε ή βοηθεία αύτη θά πρέ
τ—ι νά είναι σύμφωνος πρός τάς
ανάγκας των βοηθουμένων χωρών
ανάγκας αί οποίαι δέν είναι παντο
τε έν άρμονία μέ τήν επιθυμίαν
των βιομηχανικών χωρών νά έξεύ·
ρουν άγοράς διαθέσεως τών γεωρ
γικών των προϊόντων.
ΕΤναι συνεπώς καιρός δπως αρ¬
χίσωμεν νά μελετώμεν σοβαρώτερον
αύτά τα σύνθετα προβλήματα τα
όποΐα άφορού.» ταυτοχρόνως την
πολιτικήν βοηθείας την άγροτικήν
πολιτικήν κα'ι την εμπορικήν πο¬
λιτικήν.
ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ
Ό κ. Δημήτριος Γ. Ντάγγας,
Δικηγόρος. μετέφερε τό γρα¬
φείον τού είς την οδόν Πατη-
ο ών 36 - Σολωμοϋ 58 Αθήναι
Τηλ. 636-ΟΕ1. Δέχεται πρω!
.αί άπόγεομα.
ΠΑΥΛΟΥ ΦΑΩΡΟΥ
44
ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ,
ΠΟΙΗ^ΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ
έ<·5 «ΤΟ ΕΛΛΗΝ Ι Κθ ΒΙΒΛΙΟ»- Σελ 158 .< ρ ι τ ή: (Δύο άτό τίς 6ιβλ ο<ρ,σ!ες) Έ<αμςς μίαν έξοχη 5ουλ:ιά ιμέ τή στοργή <αί τή^ προσοχή χαϊ την τ μ ότητα ττοΰ σέ χαρακ'ηρίζΞΐ. Φυσιχά, μέ ξάφ,Ίασϊς, ποιη- τής Άλλ' όχι δυ^άρ.στα. Στά3η<α σέ τολλίύς στίχους σου μέ κα,οτοίηση ■.<αϊ α^γ<ίνηση ΕΤ5;ς; "Ερχεται &βα ποΰ ή πιεζο- γραφία, ταρ' δ.η τή λυρ.χή 5 άθ.ση ΐτού χωρ:ϊ, δέν μάς άρ»·Τ. . "Οοό γιά τα μ:ταφ:άσματά σου, τί νά τώ, "Ετρεπιε νά <ατέχω όλό<ληρη τή γλωσσομά9::ά σου, όχι ένα .ομμάτι της μόνο, γιά ^ά ταρα6άλω, νά συ/<ο.^ω, ^νά έλέγξω. Έπανατταόομαι στήν έμ- ττιστοσύνη τού έχω στή γι/ώση σου <αί στή/ .<αλ3ΐσ3ησία σου. Καί τα χα'ιρομαι τα ξέ^α τα <είαε/α... Δέν μάς έ'δωσες λθιττόν ε./α ώραΐο 6 6λίο μό^ο· ιμάς έ5'.οσες <Γ ένα χρήσ.ιμο β.β^ίο...» (Γράμαα Ι Μ. Παναγιωτοτούλΐυ), 14 Μαΐου 1967). «Οί «Έστερ νοί» ά,νήκου^ στή συμιδολική ποΐηςτη, στοΰς έλάσσο- ν:ς τόν-ους. Εΰ/ει>, <ά α'ίσθήματα μέ <υρίαρχη τή θλίψη, τήιν έρη- μη θλίψη, χ^-ρίς 5ραματκές <σ'.υίώσε ς .. "Ολα αύτά μέ διά- φανη έσττίρ,νή άτιμ03·φα ρα Κοιτως δραματκό, άλλά μέσα στά δο·α τής άξ οτρέττειας <αΐ τού συγ<ρατημοϋ, είναι τό ποίημά τού «Μονόλογος ναυαγοΰ». Πά/τως δλα σοΰ δίδουν την έντύττωςτη μιάς είλκρ'κοθς αϋτο6 ογραφίας ιμέ λυρ.κούς τόνους . Στϊς μεταφρά- σεις τού ά<ολου9:ί τή^ έσωτερ «ή τού απαιτήση. ©Ίαλέγει ποιή- ματα τού συμιβολ,^ύ τώπου πού τα -ρ.άζουΐ; στή 5 άθεση των «Έ- στΐοι^ών» τού ή ττοιήματα μέ σαφή είρωΛία, κάποτε καί <οτυ- σ* <ότητα Προσω,τ <ά 5ηλώνω τώς μοΰ άρεσαν οί -πό ττολ- λές μΐταφράςτε ς τού ΦλώρθΛ » (Χ Χρυσά-θης, «Πνευματική Κ·'·τοος», '0<τώβρης 1967). ΣΤΑ ΚΕΜΤΡΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ Συνέχεια έκ τής 3ης σελιυοι. ανωτάτου όρίου τής άφορολογή- τού έκπτώσεως ποσοστοΰ 30% έκ τού είσοδήματος έκ μισθωτώ-1 ύπη- ρεσιών άπό 18-000 δρχ- είς 60. ' ΟΟΟ δρχ· προκειμένου περϊ μισθω- ' τών άπασχολουμένων μονίμως είς έγκαταστάσεις και γραφεΤα βιομη χανικών <αί μεταλλευτικών έπιχει¬ ρήσεων κείμενα είς άκτίνα μεγαλυ¬ τέραν των 100 χιλ,ομ. έκ τής πε- ριοχής πρωτευούσης ή είς τάς νή- σους πλήν Σαλαμίνος Ι Διά τού μέτρου τούτου έπιδιώ- κεται ή διευκόλυνσις των επαρχίαι κων έπιχειρήσεων διά την εξεύρε¬ σιν τού αναγκαιούντος είς αύτάς προσωπικού καί διά νεωτέρων τε- χνικών κ,αΐ διοικητικών στελεχών άνευ άνάγκης καταβολής ύψηλοτέ- ρων σμοιβών ή καί μέ σχετικώς χά μηλοτέρας τοιαύτας. Η ΦΟΡΟΛΟΠΑ ΠΛΟΙΩΝ >ον. ΦΟΡΟΣ ΠΛΟΙΩΝ. Ή
είδιχή φορολογία πλοίων εχει κατα
στή γενικώς έξαιρετικώς επιεικής
ιδία μετά τάς προσφάτους τροπο
ποιήσεις αυτής καί κατόπιν τού¬
του δυσκόλως δύναται νά ύττοστη-
ριχθή πλέον ότι αύτη αποτελεί άξι
άλογον άντικίνητρον διά τήν έγ-
γραφήν πλοίων είς τα έλληνικά νη
ολόγια. -
Ι Έν τούτοις παρά τήν μεγίστην
έντασιν των έν λόγω κινήτρων δέν
φοίνεται δτι ταύτα δύνανται νά έ-
ξοσφαλίσουν κατά μονιμώτερον τρό
πον τήν συγκέντρωσιν υπό την ελ¬
ληνικήν σημαίαν τού μεγαλυτέρου
μέρους τής έλεγχομένης υπό των
Έλλήνων χωρητικότητος, καθ' δ-
σον κατά τα τελευταία έτη παρα-
τηρεΐται εντονος τάσις διαγραφής έκ
των έλληνικών νηολογίων των πλοί
ών διά τα όποΐα έξηντλήθη τό χρο
ν κόν δριον τής άπαλλαγής.
Πρός ανακοπήν τής τάσεως ταύ¬
της άφ' ενός κα! άφ' ετέρου πρός
έτπτάχυνσιν τγ)ς μεταφοράς είς
πά έλληνικά νηολόγια των υπό ξέ¬
νας σημαίας πλοίων έλληνικής ίδιο
κ-ησίας προτείνεται δπως ληφθούν
τα κάτωθι μέτρα:
α. 'Εξαγγελθή δτι μετά πάρο¬
δον πενταετίας αί ισχύουσαι σή¬
μερον ό—αλλαγαί θά χορηγούνται
μόνον είς νεότευκτα ή νεοαγορα-
ζόμενα πλοΐα. τιθέμενα ευθύς έξ
ό-ρχής υπό ελληνικήν σημαίαν.
, β) Είς περίπτωσιν διαγραφής
έκ των έλληνικών νηολογίων μετό
την λήξιν τής περιόδου απαλλαγή;
καί πρό τής παρόδου χρονικού διο
στήμοττος ίσου πρός τό ήμισυ έ-
κείνου. κατά την διάρκειαν τού ό-
ποίου ετύγχανον τής άπαλλαγής.ο'ι
πλοιοκτήται υποχρεούνται όπως
κσταβάλουν τό ήμισυ των φόρων έκ
των οποίων είχον απαλλαγή. "Εάν
τύ διαρρεύσοΛ> χρονικόν διάστημα
είναι μικρότερον έκείνου. κατά τό
οποίον τα πλοίσ. ετύγχανον άπαλ-
λαγής, άλλά μεΐζον τού ήμίσεος
οώτοΰ ό πλοιοκτήτης ύποχρεοΰται
| είς τήν καταβολήν τού ενός τε-
ταρτου τών φόρων έκ των οποίων
είχεν απαλλαγή.
Εξ άλλου. διά ήν δημιουργίαν ί
σχυροτέρου κινήτ,ρου πρός επέκτα¬
σιν τών τακτικών γραμμών μεταξύ
έλληνικών καί ξένων λιμένων ή ό-
ττοια δύναται νά συμβάλη είς την
ανάπτυξιν των έξαγωγών έλληνικών
ττροϊόντων. προτείνεται δπως έλ¬
ληνικά πλοΐα δοομολογούμενα τό
τρώτον είς τακτικάς γραμμάς με-
ταξύ έλληνικών καί ξένων λιμένων
απαλλάσσονται πλήρως τής φορο¬
λογίας επί μίαν πενταετίαν μετά
δέ την πάροδον αυτής κατά τό η-
μ·συ. έφ' όσον έξακολουθούν νά έ-
ξυπηρετούν τακτικώς τάς έν λόγω
νραμμός.
ΟΙ ΕΜΜΕΣΟΙ ΦΟΡΟΙ
3ον. ΕΜΜΕΣΟΙ ΦΟΡΟΙ Τα πό
ρεχόμενα μέσω τής φορολογίας εί¬
σοδήματος φοραλογικά κίνητρα πά
ρουσιάζουν γενικώς τό μειονέκτημα
δι ι δι' αυτών εύνοοΰνται μόνον αι
ττραγματσποιοΰσαι κέρδη επιχειρή
σεις καί 6Ιιαιτ£ρως αί πλέον άπο-
δοτικαί έξ αυτών αί οποίαι κατά
Γτάσαν πιθανότητα θά προέβαινον
είς έπενδύσεις καί άνευ κινήτρων.
Ώς έκ τούτου ταύτα είναι άναγ
καΐον νά συμπληρούται διά κινή¬
τρων παρεχομένων έν τώ πλαισίω
τής έμμέσου φορολογίας. Πρός τόν
σκοπόν τούτον προτείνονται αί άκό
λουθοι διαρρυθμίσεις τής έμμέσου
Φορολογίας.
α. ΔΑΣΜΟΙ. (1) Γενική απαλ¬
λαγή έκ δασμών, εισφορών καί
τϋλών είσαγωγής επί καινουρ -
γών μηχανημάτων. έξαρτημάτων άν-
ταλλακτικών καί έργαλείων ■ είσα-
γΓμένων υπό βιομηχανικών βιοτε-
χνικών καί μεταλλευτικών έπιχει¬
ρήσεων. (2) . Κατάργησις των δα
σμών επί τών εισαγομένων έκ τού
έξωτεριχοΰ διά βιομηχανικήν χρή¬
σιν πρώτων ύλών καί ήμικατειργα-
σμένων προιόντων μή παραγομέ-
νων έν Ελλάδι.
3) Πλήρης απαλλαγή ί.< δα¬ σμών. εισφορών, τελών είσαγωγής καί φόρων επί τών εισαγομένων ά- γροτικών έργολείον καί μηχανημά ΐ(*.ν ώς καί των έξαρτημάτων καί άνταλλακτικών αυτών. 4) Απαλλαγή έκ των δασμών <α τού είδιικού φόρου καταναλώ σεως των ύγρών καυσίμων τών χρησιμοποιουμένων αποκλειστι¬ κώς διά βιομηχανικήν χρήσιν ή διά την λειτουργίαν άγροτικών μηχανη μότων. Τό μέτρον τούτο δύναται νά συνδυασθγ) μέ ..αύξησιν τού φό¬ ρου καταναλώσεως των ύγρών καυ οίμων τών διατιθεμένων δι' άλλας χρήσεις. Β. ΦΟΡΟΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑ¬ ΣΙΩΝ. Έν προκειμένω θεοορεΐτα: άναγκαία ή ταχυτέρα δυνατή με¬ ταρρύθμισις τής φορολογίας κύ- κλου εργασιών κατά τό πρότυπον τού γαλλικού συστήματος κσϊ τού προτεινομένου ένιαίου τοιούτοι διά τάς χώρας τής ΗΟΚ. Πέραν τούτου, ιτροτείνεται δπως) 1) Ή μείωσις των συντελι,στών τού φόρου κύκλου εργασιών όπερ -ών έπαρχιακών βιομηχαν.ών αϋ*.ι- θή. προκειμένου περϊ νεοίδρι,ομέ- νων τοιούτων καί διά χρ.^κόν δι- όστημα πέντε έτών άπό τής ένάρ ξεως λειτουργίας αυτών είς 50% ττεριοριζομένη ακολούθως καί διά μίαν εισέτι τριετίαν είς 25^. 2) Διατηρηθούν έιτί μίαν πενταετίαν αί ισχύουσαι σήμερον μειώσειι, ιών ουντελεστών διά τάς Λοιπάς πε- ριπτώσεις έηαρχιακών βιομηχανι- ών. προοριζόμεναι ακολούθως είς τό ήμισυ διά μίαν εισέτι τρ'ετ;αν. 3) Καταρ^ηθοΰν α! ίσχύουσο: σή¬ μερον άπαλλοτγαΐ έκ τού ΦΚΕ επί εισαγομένων κεφαλαιουχιΚΛ>>ι αγα¬
θών 4) Καθιερωθή ίκΓτυ;,- ικ
τού συνολικώς οφείλομεν;-./ -ιοσού
διά ΟΚΕ ποσοστοΰ "σου πρός τό
τού ποσοστού τ
ά.τητροσωττεύει ή άξί.τ των εις τ^
εξωτερικόν πωλήσεω,' τής επ χε.ρή
ί-ίως ίπί τού σν.όλου των πω'.ή-
σεων αυτής, άλλά ^Π Ει/'αμΊνου ιν
τάση περιπτώσει Λ( ι'/ΐιΓθβή Τ3
30%.
Γ" ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ
Προτείνεται δπως καταργηθούν
ή τουλάχιστον περικοποΰν δρσστι-
κώς καί περιορισθούν είς ελαχίστας
περιπτώσει άπαντα τα τέλη χαρτο
σήμου τα όποΐα βαρύνουν τάς έ-
οπορικάς συναλλαγάς καί αύξά-
νούν τό παραγωγικόν κόστος πλήν
των τελών επί των συναλλαγματι-
κών καί γραμματίων.Τό μέτρον τού
το συ^επάγεται μεγάλην απώλειαν
έσόδου δυναμένην νά υπερβή τό
εν δισεκατομμύριον δραχμών Ώς
έκ τούτου καθίσταται άναγκαΐον δ¬
πως συνδυακτθη μέ τΓ»ν μεταρρύθμι-
σιν τού φόρου κύκλου εργασιών
των συντελεστών τού τελευταίου κα
θοριζομένων είς επίπεδον καλυπτον
πλήρως κα! τή/ έκ μεταρρυθμίσεως
φορολογίας χαρτοσήμοι»
ι έσόθων.
απώλειαν
4ον ΕΙΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΚΙ¬
ΝΗΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡ¬
ΓΙΑΝ ΙΣΧΥΡΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙ¬
ΚΟΝ ΜΟΝΑΔΩΝ
α) Γενίκευσις των Ισχυουσών σή
μερον φορολογικών άπαλλαγών ΰ-
■ α./ συγχωνευομένων βιομηχανι
κων καί βιοτεχνικών έπιχειρήσεων.
ούτως ώστε νά καλύπτωνται καί αί
έπιχειρήσεις αί άνήκουσαι είς τούς
Ι υπολοίπους τομεϊς καί κλάδους. 'Ε
πίσης επέκτασις τού συνόλου των
έν λόγω φορολογικών άπαλλαγών
καί είς τάς περιπτωσεις μετατρο-
1 πής άτομικών έπιχειρήσεων κα! £.ν
Ι γένει προσωπικών έταιρειών είς ά-
νωνΰμους περιωριο-μένης ευθυνής έ-
| ταιρείας ώς καί άνωνύμων έταιρει-
ών είς τοιοντας ττεριωρισμένης ζύ-
θύνης. 6) Απαλλαγή επ! μίαν πεν
ταετίαν έκ τού Φ-Κ.Ε. των νέων
έταιρειών των συνιστωμένων δ.ιά
συγχωνεύσεως πλειόνων βιοτεχνι-
κών έπιχειρήσεων. αί οποίαι άττηλ-
λάσσοντο αυτού πρό τγ>ς συγχωνεύ-
σεως.
5ον ΛΟΙΠΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
Τα προτεινόμενα κατωτέρω κινη-
τρα δέν άνήκουν κατά κανόνα. είς
τα φορολογικά τοιαύτα. συνδέονται
δμως έν πολλοΐς πρός ςτΰτά κα!
θεωροϋνται ώς όιπαραίτητον συμπλή
τούτων πρός επίτευξιν μέγα
λυτέρου βαθμού άποτελεσματικότη
τος τού δλου συστήματος κινήτρων.
α) Κρατική έτιχορήγησις πρός
κάλυψιν μέρους των δαπανών έπεν
δυσεων νεοΐδρυομένων έπαρχιακών
βιομηχανικών έπιχειρήσεων καί κα
τα προτίμησιν τών έγκαθισταμένων
είς βιομηχανικάς ζώνας. Τού εύερ-
γετήματος τούτου 9ά δύνανται νά
τύχουν κα! αί τουριστκα! ετπχειρη
σεις αί ϊδρυόμεναι είς άνατττυσσομέ
νας τό πρώτον τουοιστικάς περιο¬
χάς καθώς καί αί νεοιδρυόμεναι με
ταλλευτικαί επιχειρήσας ώς καί
αί βιομηχανίαι π.αραγωγής προ'ίόν-
των τα όττοϊα μέχρι τούδε δέν πα-
ράγονται είς βιομηχανικήν κλίμακα
ανεξαρτήτως τού τόπου έγκαταστά
σεως αυτών. Τό ποσόν τής έν λόγω
επιχορηγήσεως θά καθορίζεται είς
ποσοστόν επί τής άξίας των έπενδύ
σεων θεωρεΐται δέ σκόπιμον δπως
κλιμακωθή ώς κατωτέρω. 1) 15%
δι' έπενδύσεις είς μηχοονήματα καί
έξαρτήματα αυτών ώς καί έν γένει
έξοπλισμόν. 2) 25% δι' έπενδύσεις
είς κτΐσματα κα! εργα ΰποδομής.
Προκειμένου περί έπ'.νδύσεων κοινω
νίκης ύποδομής έκτελουμένων δαπά-
ναις ίδιωτικών έπιχειρήσεων τό πο¬
σοστόν τής κρατικής έπιχορηγήσε
ως θά δύναται νά ανέλθη μέχρι τού
50%· Αί έπιχειρήσεις αι οποίαι θά
τυγχάνουν των ανωτέρω έπιχορηγή
σεων δέν θά δύνανται νά τύχουν
και τής προτεινομένης ανωτέρω
(Τμήμα 1. 6) άφορολογήτου κρατή
σεως έπενδύσεων.
β) Κρατική έπιχορήγησις ώς
ΰποκατάστατον δασμαλογικγις ά-
παλλαγής. Βιομηχανικαί βιοτεχνι
<αί. μεταλλευτικα! καί τουριστικαί έπιχειρήσεις προβαίνουσαι είς α¬ γοράν υηχανημάτων καί άνταλλα- <τικών αυτών, ώς και έξοπλισμοϋ καί υλικών κατασκευών παραγομέ- νων έν Ελλάδι τυγχάνουν κρατικής επιχορηγήσεως ΐσης πρός τό ποσόν τών δασμών καί φόρων. έκ των ο¬ ποίων θά άιτηλλάσσοντο εάν είσή- γον τα αύτά κεφαλαιουχικά άγαθά έκ τού έξωτερικού. Ή έν λόγω έπι¬ χορήγησις είναι άνσγκαΐα διά νά μή άποβούν έκ δοοσμών είς βάρους τής έγχωοίου παραγωγής κεΛαλαι ΙΤΑΛΙΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ — ΖΗΤΗΣΕΙΣ Διά πλείονας πληροφορίας πά ρακαλαΰνται οί ένδιαφερόμενοι δ¬ πως άπευθύνωνται πρός τήν άρμο δ^αν Υπηρεσίαν τού εν Αθήναις Ιταλικού Έμπορικού Έπιμελητηρι ου όδός Σταδίου 10 τηλ 244 51 Ι ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΕΞ ΙΤΑΛΙΑΣ Στρώματα φέροντα έλατήρια άμε- ρικανικού τύπου "Επιπλα άναψι/κτηρίων | (Είκονογραψημένα έντυπα παρ' ημίν) , Συσκευαί διηθήσεως (φιλτράρι - ! σμα) οΐνων. | Εϊδη πλεκτικής έν γένει εσωτερικάς καί έξωτερικής χρήσεως. Μικρά! ήλεκτροοικιακαί συσκευ:ΐί (Είκονογραφημένα εντυπα παρ ημίν) . Ήλεκτροοικιακαί συσκευαί. | Μηχαναί έκτυττώσεως είδων έκ πλα στικής ΰλης. (Είκονογραφημένα έντυπα παρ' , ημίν) ■ Ι Πλακίδια επί λ,θοκεράαου ή ήμιλι-' θοκεράμου έσμαλτωμένα ώς καί ' τοιαύτα καλλιτεχνικώς δ'ακεκο- σμημένα' πτερύγια σκιάσεως έ¬ σμαλτωμένα Έργαλειομηχαναί. Έπενδύσεις δαπέδων καί τοίχων έκ κεραμεικής. Γυναικεϊα άσπρόρρουχα. (Είκονογραφημένα εντυπα καί τιμοκατάλογος παρ' ημίν) . Άνδρικά κα! γυνακεΐα ένδύματα Πλέγμα έκ σύρματος φέρον επί έ- κάστης διαστσΛ^ρώσεως στοιχείον έκ κοινής όπτής γής πολυεδρι- κοϋ σχήματος. διά δομικήν χργ,- σιν. (Είκονογραφημένα εντυπα παρ' ημίν) . Ήμικίνητοι γερανοί Προϊόντα άεροσόλ ώς κα! εγκατά¬ στασις καί οργάνωσις τμήμα- τος πληρώσεως συσκευασιών ά¬ εροσόλ είς υφισταμένην άντίστοι χον επιχείρησιν. (Είκονογραφηυένα εντυπα παρ' ήμΐν) Ιταρώματα άπλσ καί έλαστικά διά μέταλλα, έπιπλάσματα (στό- κοι) μαρμάρων. λίθων κα! κε- ραμεικών προϊόντων. (Είκονογραφημένα έντυπα παρ' ήμΐν) . Χάρτης τοιχοστρωσίας. Πηνία έκ πλαστικής ύλης διά κι- νηματογραφικάς ταινίας τών 8 μμ. ΕΊδη κα! ύλικά διά βιομηχανίας άνδρικών ύποκαμίσων καί ένδυμά των Πλακίδια έκ κεραμεικής διακεκο - σμημένης διά δάπεδα. Παιδικά υποδήματα Φαρμοχευτικά ίδιοσκευάσματα, χη υικά προϊόντα διά φοφμακευτ.- κήν χρήσιν. (Είχονογραφημένα εντυπα παρ' ήμΐν) Χαλύβδινα έλατήρια (ζίγκ - ζά/κ) διά την κατασκευήν ύποβάθρων ιστρωμάτων (σωμιέδες) κσι τια- ρεμφερη. Ήδύποτα. Είδη έκ ξύλου διά έπιπλώθί,ις, εϊ- δη δώροον Γαιάνθρακες. ουχικών αγαθών. γ) Κατάργησις ή περιορισμόν είς τό ελάχιστον των πάσης φύσεως έπιβαρύνσεων υπέρ τού Δημοσίου , καί παντός τρίτου των άναφερομέ νων είς την Ίδρυσιν επέκτασιν κεφα- λαιοόότησιν καί παροχήν άσφαλει ών σνναπτομένων δανείων. βιομηχα νίκων μεταλλευτικών τουριστικών καί έξαγωγικών έτπχειρήσεων. | δ) Περαιτέρω όπτλούστευσις και συντόμευσις τής διαδικασίας χορη γήσεως άδειών ιδρύσεως λειτουργ! άς κλπ. παραγωγικών έπιχειρήσεων καί ιδία των έγκαθισταμένων είς τάς βιομηχανικώς ζώνας. ε) Κρατική έπιχορήγησις πρός κάλυψιν μέρους των δαπανών τεχνι "Ενα καταπληκτικήν ηλεκτρονικόν μουσικόν όργανον, τό οποίον είναι άρκετά μικρόν ώστε να μεταφέρεται είς την τσέπην, κατεσκευάσθη τελευτα ως άπό μίαν Βρεταννικήν Έ ταιριαν. Τό μουσ.*ίόν αύτό όργανον τό οποίον διακρίνετο.! διά την καθαρόττίτα των μουσικών τού ήχων όνομάζεται ίίΧτυλόφωνον» καί παιζεται μέ την χρησιμοποίησιν ενός στυλό ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΔΑΣΜΟΝ ΤΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ ΧΡΥΣΑ ΝΟΝΙΣΜΑΤΑ Τα χρυσά νομίσματα άπαλ- λόσσονται παντός δασμοΰ <α. τα την εισαγωγήν των, έζαι- ρέσει τών περιπτώσεων τής έκ τής άλλοδαπής άγοράς το^ού των νομισμάτων υπό έπιτηδευ. ματιών (χρυσοχόων κλπ.) όιά τάς ανάγκας τοΰ έπαγγέλμα. τός των, ήτοι πρός κατασκευή άνπκειμ'ένων έκ χρυσοΰ καΐ μεταπώλησιν κλπ. Είς πάσαν έτέραν περίπτωσιν είσαγωγής τοιούτων νομισμάτων έκ τήο άλλοδαπής (π.χ. αποστόλη είο Τράπεζαν υπό πελάτου της έ. ζωτερικοΰ ποσότητος χρυσών λιρών, μέ τήν εντολήν π,,οτώ σεώς τού μέ τό είς δραχμάς Ισόποσον, είσαγωγή χρυσών νομισμάτων υπό Ιδιωτών πρός άποθησαύρισιν κλπ.) ουδέν τέλος χαρτοσήμου όφειλεται. Αί οδηγίαι αύται διεβιβάσθη- σαν υπό τοϋ ϋπουργεου Οΐκο. νομικών πρός τήν Τράπεζαν τής "Ελλάδος καΐ τάς τελεω- νειακάς αρχάς τοϋ Κράτους. ΘΑ ΓΙΝΗ ΚΛΗΡΟΣΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ ΚΑΤΟΙΚΙΟΝ Υπό τοΰ ύπουργοϋ 'ΕργασΙ άς κ. Πουλέα θά γίνη την Κυ ριακήν ή κλήρωσις τών 1.°.ο5 έργατικών κατοικιών Ν. Φιλα - δελφειας καϊ Κουπονίων. Πα- ράλληλα, ό κ. Πουλέας έδωσε όδηγιας διά τήν έντός τοΰ δευ τέρου Ιδβημέρου τοϋ Ίανου αρίου κλήρωσιν 198 έργατικών κατοικιών είς Σέρρας, 250 είς Βόλον, 289 είς Πάτρας καί 624 είς Πειραια. ΠΓΑΝΤΙΑΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΠΛ01Α ΘΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗ Η ΜΟΝΙΜΟΣ ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑΝ Ή υπό κατασκευήν είς τα Έλληνικά Ναυπηγεία Σκαρα- μαγκά μόνΐμος δεξαμενή, θά προσλάθη έτι μεγαλυτέρας δια στάσεις, ώστε τόν Αυγουστον όπότε θά έχουν όλοκληρωθή, νά δύ. γιγαντιαΐα ς χ ^ ^ Π^α^ρηίΚ^ κης έκπαιδευσεως τού προσωπικού μέχρ, 24Ο.ΟΟΟ τόννων. Πρόκει- βιομηχανικων έπιχειρήσεων. Βιομη- ται Περ, μιάς έκ τών μεγαλυ- χανιχαί έπιχειρήσεις Ιδρύουσαι κα! τέρων μονιμων δεζαμενών της δι—ηρούσαι σχολάς διά την τεχνι- ευρωπανκής έπισκευαστικής βι η μετεκπαίδευσιν ομηχανιας. των. τυγχάνουν Η ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΒΟΛΗ κήν έκπαίδευσν τού προσωπικού ρατικής έπιχορηγήσεως_ ίσης πρός ΦΟΡΟΥ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ποσοστόν μέχρι 50% των δαπανών ρ£| ^- ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΑΣ δρύσεως καί λειτουργίας των σχο λών. 'Επίσης έκ κρατικής έ.τιχορηγήσε ως καλύτΓτετοιι καί ποσοστόν μέχρι 30% τής τυχόν καταβαλλομένας πα¬ ρά των ιν λόγω έπιχειρήσεων δαπά , , ■ νης διά τήν φοίτησιν τού προσωπι- εΙς τ0ί<: χατασκευο~τας κου των είς τεχνικάς σχολάς ώς καί ω βλ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΠΑΙΓΝΙΔΙΩΝ ι Άντιτίθεται τό Βιοτεχνικόν Επι μελητήριον Αθηνών διά τήν άνα·5ρο μικήν επιβολήν φόρου πολυτελείας παιδικών τών ά<α πσ'Τνιδιων εν κου των είς τεχνικάς σχολάς ώς καί Τ των καταβαλλοαένω-ν ήμερομισθίων θαΡ1ο~των έσοδων, προερχομένων έ< δέ π^σεων των ^^ ™ύχν Είς ω κααβαλλοαένων ήμερομισθίων είς είδικευμένους έν τή έπιχειρήσει π^σεων των ^^ ™ύχνν Είς εργάτας διά χρονικόν διάστημα μέ- υΤΓ0Μνημα υποβληθέν πρός τό χρις Ιξ μηνών. ΤΑ ΕΝ ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΓΝΟΣΤ0ΤΑΤΑ ΦΑΡΜΑ ΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΠΡΑΐΤΗ & ΚΩΝΣΤ. Γ. ΜΩΡΑΤΤΗ οί.») 1897 — 1965 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΜΩΡΑΊ ΤΗΣ Εΐδικώς έκπαιδευ&εΐς επί των Κηλεπιδέσμων καί Όρ- θοπεδικών Ζωνών είς τόν Οίκον Μπαρρέρ των Παρισίων καί τέως αντιπροσώποις τού παγκοσμιως γνωστοϋ θϊκου Μπαρρέρ έν ΑΙγύπτω, έγκατασταθεΐς έν "Αθήναις άπό το )967 συνεχίζει τάς εργασίας τού, είς τήν οδόν... ΣΟΚΡΑΤΟΥΣ 71 - ΓΟΝΙΑ ΣΑΤΟΒΡΙΑΝΔΟΥ (πρό τής Τροχαίας) 1ος δροφος — Γραφείον 2 —Τηλ. 529.432 — "Αθήναι τι. 102. Κηλεπίδεσμοι — ΊατρικαΙ - ζώναι — Πτώοεως στομά- χου — Σπλάχνων — Νε:ρρών — ΜετεγχειρητικαΙ — 'Εγκυ- μοσύνης — Δισκοπαθείας (όσφύος) — Κάλτσες φλεβίτιδος κτλ. 2ώναι βρεφϋν, παίδων — Λαοτέζ — Κοοοέδες — Στη θόδεσμοΐ κλπ. ΕΤ0ΙΜ0Ι ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ Ή πολυετής κοί μακροχρόνιοε πείρα των έργαοτηριων μας έγγυάται την πλττρη κοι άρτίειν εφαρμογήν τών νεω¬ τέρων έπιστημονικών δεδομένων δι' εκάστην περίπτω σιν. Οί κ.κ. Ίατροΐ δύνανται νά εϊναι απολύτως βεβαιοί διά τήν άψογον εκτέλεσιν οίασδήποτε υποδείξεως των. πουργεΤον Οί<ονοαικών ύπογραμμί ζεται βασικώς, τα εξής: Ό κλάδος των βιοτεχνών κατα- σκευαστών πσιδ κων παιγνιδίων ε¬ χει σημειώσει κατςπτληκτικήν πρόο¬ δον ώστε καί την ποιστικήν στά θμην τών κατασκευαζοαένων είδών νά έχη άννψώσει καί μέγαν ό.ριθμόν έργατοτεχνκοΰ προσωπικού νά ά- πασχολή καί έξαγωγάΓ των είδών έ< τής άλλοδα—ής νά Εχη έπιτύχε·. ΟΊ βιοτ-χνα! τού κλάδου τούτου εί ναι αξιοί πατής ένισχύσεως καί ϊ-ρςιστσσίας διά νά δυνηθούν νά ά- νατττύξουν ετι πλέον τήν δραστηρ'ό τητά των. την παραγωγήν των καί τάς πρασπαθείας το>ν διά νά άντι
ΕΞΗΣΦΑΛΙΣΘΗ ΝΕΟΝ
Ι ΔΑΝΕΙΟΝ ΤΉΣ ΔΕΗ
5 ΕΚΑΤ. Δ0ΛΛΑΡΙ0Ν
"Επετεύχθη υπό τής ΔΕΗ ή
συναψις νεου δανείου ϋψους 5
έκατομμυριων δολλαριων, διά
τος ανάγκας τοϋ ένεργεακοϋ
προγράμματός της. Τό νέον δα
νειον θά χορηγηθή υπό τής ά.
μερικανικής Τραπέζης «Κεμι-
καλ Μπάνκ Νιού Γιόρκ Τραστ
Κομπανυ)), υπό τούς αύτούς λί
αν εύνθΐκούς δρους τών συνα-
φθέντων υπό τή ςΔΕΗ προπγου
μένων δανειων συνολικοΰ 0.
ψους 15 έκατ. δολλαριων μετα
τών τριών άμερικανικών Τραπε.
ζών «Φέρστ Νασιοναλ ΣΙτυ Μπο
νκ« (7 έκατ. δολλ.) «Μανουψά.
κτυρες Χανόβερ Τράστ Κόμπα-
νυ» (5 έκατ. δολ.) καί «Νασιο¬
ναλ Μπάνκ δ<ρ Νόρθ Άμέοικοο) (3 έκατ. δολλ.). Ή σύναψ'ς τής νέας δανεισ. κης συμβάσεως τών 5 εκατ δολ. ενεκρίθη ήδη είς πρόαφα τον υπό την προεδρίαν τού κ. ύπουργοϋ Συντονισμοΰ, συν/ε. δρ,ασιν τής Νομιοματικής "Επι τροπής. Ούτω, τό σύνολον τών έζ έζωτερικοΰ πηγών έζασφα. λισθέντων υπό τής ΔΕΗ κεφα. λαΐων, διά τήν χρηματοδότηοιν τού προγράμματός της, άνερ- χεται είς 20 έκατ. δολλαρυν. Δέον δέ νά σημειωθή δτι >;ατά
τό παρελθόν Ιδίως έτος καί με.
χρι τής 'Επαναστασεως τής 21-
ής .Απριλίου, ή ΔΕΗ άντεμετω
πιζε σοβαράς δυσχερείας έζα.
σφαλισεως πόρων είς συνάλλα.
γμα, λόγω άπροθυμίας τών ζέ.
νων Τραπεζών νά δανειοδοττΊ
σουν οιονδήποτε πρόγραμρσ.
έπενδύσεων έν Ελλάδι, συνε¬
πεία τής επικρατούσης τότε πό
λιτικής ασταθείας καί οΐκονομι-
κης άθεθαιότητος.
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΝ ΤΙ ΜΟΝ
ΧΟΝΔΡ1ΚΗΣ ΠΟΤΗΣΕΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ
Μείωσις κατά 2,1% έναντι τού
Όκτωβρΐου !966 καί αΰζησις
κατά 0,4% έναντι τού Σεττεμ-
θρου 1967 εσημειώθη, κατά
τόν παρελθόντα "Οκτώβριον,
είς τόν μέσον όρον των μετα.
βολών των έπιπέδων τιμών χον
δρικής πωλήσεως, συμφωνως
πσός τοΰς καταρτιζομένους υ¬
πό τής 'Εθνικής Στατιστικής Ύ
πηρεσΐας δείκτας.
Κατά παραγωγικούς καί κατα
ναλωτικούς τομείς τής οίκονο.
μΐας, ή εξέλιξις τών επί μέρους
δεικτών, έμτρανίζεται ώς έζπς.
μεταζύ Σεπτεμθρ,ου καί Όκτω
βρίου έ.έ:
Ό δείκτης τοϋ τομέως Γ(Τε.
λικών προ^όντων έγχωρίοο ιρω
τογενοΰς παραγωγής δι' εσω¬
τερικήν κατανάλωσιν» έσημει.
ωσεν αύξησιν κατά 0,7%.
Ό δεικτης <~ελικών προ.όν. των έγχωρίου βιομηχανικής πσ ραγωγής δι' εσωτερικήν κατα. νάλωσιν» δέν εσημείωσε μετα θολήν. Ό δείκτης «Έξαγομένων προϊόντων έγχωρίου πρωτογε- νοθς καί θιομηχανικής παραγω γής» εσημείωσεν αύξησιν κα¬ τά 0,6% περίπου. Ό δεκτης «Τελικών προ(όν. των προελεύσεως έξωτερκοϋ» εσημείωσεν ελαχίστην αύξησιν κοτά 0,1% περίπου. Ό μέσος δρος των μετσβο. λών των έπιπέδων τών τιμών τών ώς δνω τεσσάρων τομέων, ώς έκφράζεται υπό τού Γενι. κου Δείκτου Τιμών εσημείωσεν αύξησιν κατά 0,4% περίπου. ΤΟ ΔΑΣΥΛΛΙΟΝ ΠΑΤΡΩΝ "Υπό τού ΕΟΤ μετεβιβάσθη πο¬ σόν 600 ΟΟΟ δρχ. είς τό Νουαρ μετωπίσουν επιτυχώς τα -ροβλημα χ ακόν Τσμεΐο. νομοϋ ΆχαΤας ιΐπτό τπ αυξήσεως τής παραγωγικότητος αορφήν είδικής ίνισχύσεως διά την τών διαφόοων φάσεων τής έπιχειρη ά,αοίνσιν τής όδού προσπελάσε ά λειτουργίας. ως -τεριπτέρου δασυλλίου Πατρών ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Ή έν Αθήναις -Οργάνωσις «ΕΘΝ1ΚΗ ΜΝΗΜ0ΣΥΜΙ-) παρα- ! τείνει επί έν εισέτι έτος ήτοι μέχρι τής 30)6) 1968 την πΰθ- ( κήουζιν δημοσίου διανωνισμοϋ ποός συγνραφήν αύτοιε- , λους προνματείας επί ενός τών θεμάτων 1) Έμ_πορική, βιομηχανική, θιοτεχνική καί νεωονική έπί- θοσις τού Ελληνισμοϋ θράκης. Πόντοϋ καί Μ Άσίας έχυι ' τού εκπατρΐσμοϋ τού. 2) 'Εκκληοιαστική καί έκπαιδευτική ζωή τών 'Ελλήνω Μ*Ως«ΠόΧτου καί Μ- 'ΛσΙας μέχρι τοϋ έκπατρισυοό τού πεοοοος οιαπραγματεύσεως εκάστου θέματος κατά ι ο δυνατόν συατηματική. Σνόλΐα καί Στατιστ.καί άπαραίττττοι μέ αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιβλιονραφίσς- ΣελΙδες έκ,άοτης πραγματκίας 150 - 200 γραφθμηχανή:;. •Υποβάλη τριών άντιτύπων μέχρ, τής 30)6) 1968 είς τό Γρσ- Φειον της -Οργανώσεως (όδός Νίκης 25 Αθήναι 118). Πσ- σα βραβευομένη πραγματεία περ.έρχεται είς τήν πνευμα¬ τικήν ιδιοκτησίαν τής Όργσνώσεως. Δικαίωμα κατανοΐΛ'Κ τιον 3ραβείων είς πλείονας πραγματείας (Διά τυχόν π>ε·-
ονας πληροφορίας τηλ. 229-708 καί 622 482)
Βραβε,α Α' δρ. 3Ο.ΟΟΟ, Β' δρ. 20 ΟΟΟ, Γ.' δρ 10.000
Έν ,Αθήνα,ς τή ΐο Ιουλίου 1967
Ο Α) ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΧΡ. ΣΟΛΟΜΟΝ,ΛΗΣ
Τό νέον αύτό πολυτελές τροχόσττιτο Βρεταννικής κατασκευής έκαμε την πρώτην τού εμφάνισιν είς την
Διεθνή "Εκθεσιν Αΰτοκινήτων ή όποία έ'γινε τελευταίως είς τό Λονδίνον
Ή χορήγησις γεωργικγ,ς βοηθείας άττό τόν Ο.Ο.Σ.Α.
ΕΙΣ ΤΙ! ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΟΥΪ ΧΟΡΑ2
Δέν είναι ευνοικαί αί ττροοπτικαϊ δ ιά τα άμεσως προσέχη ετη·
Είς τό εκδοθέν πρό ενός ετους
ανοκοινωθέν τού είς υπουργικον
στάθμην συνελθόντος συ-μβουλίου
τού ΟΟΣΑ ύπεγραμμίζετο ότι «ό
όγκος της βοηθείας θά τερέπει νά
αυξηθή κατά τα προσέχη έτη καί
δτι οί δροι καί αί διαδικασιαι της
θά εττρεπε νά βελτιωθοϋν». Άνάλο
γοι δηλώσεις εγένοντο κατ' έττανά
λήψιν άπό έκπροσώπους διομηχανι
κων χωρών.
Φπ'ινεται ότι ή χορήγησις βοη¬
θείας πρός ύπαναπτύκτους χώρας
κατά τό 1967 θά παρουσιάση μίαν
σημαντικήν αύξησιν άλλ' οί προ
οπτικα! διά τα άμεσως προσέχη
έτη είναι ολιγώτερον ευνοικαί καί
ό σημερινάς ρυθμός των χορηγή-
σεων δέν εΤναι δυνατόν νά διατηρη
θή εάν δέν άναθεωρηθή ή σχετική
πολιτική· Ωρισμέναι δανειοδότριαι
χώραι αύξάνουν κανονικώς την 6οή
θείαν των κα! φαίνονται διατεθεμέ
νβι νά την αύξήσουν βραχυττροθέ
σμως άλλά πρόκειται κατά τό
πλείστον διά χώρας των οποίων
τα προγράμματα βοηθείας είναι
σχετικώς μέτρια. Δι' ωρισμένας ά
πό τάς κυριωτέρας δανειοδοτρίας
χώρας αί σημεριναί προοπτικαί
είναι ολιγώτερον καλαί. Ημπορεί
κανείς έδώ νά ϊδη ώς ίνα έκ των
αίτίων τάς δυσχερείας είς τό ΊσοζΟ
γιον Πληρωμών τάς οποίας άντιμε
τωπίζοι/ν ή Βρεττανία καί αί Ηνω¬
μεναι Πολιτειαι δυσχέρειαι αί όποΐ
αι είς την δευτέραν περίπτωσιν δεν
είναι δσχ6τοι πρός τόν πόλεμον
τού Βιετνάμ. Όταν ό πόλεμος αυ¬
τάς θά τερματισθή θά ηδύνατο να
αυξηθή σημαντικώς ή βοηθεία.
ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΙΣ
Ή πεϊρα των τελευταίον έτών
δεικνύει, δτι ή βοηθεία άναπτύζε-
ως τείνςι συνήθως νά γίνεται θϋμα
των οίκονομικων. διακυμάνσεων είς
•τάς δανειστρίας χώρας ή καί άκό
μη νά έπηρεάζει άττό την απλήν
τιρόδλεψιν τοιούτων διακυμάνσεων·
ΑΙ έν λόγω χώραι των οποίων τό
Ίσοζύγιον Πληρωμών είναι έλλειμα
τικόν άπσκλίνουν υπέρ τοθ προ-
γράμματός των βοηθείας η άναβο-
λής τής αυξήσεως της. Έκειναι.
των οποίων τό Ίσοζύγιον είναι ττλε
υνασματικόν. τείνουν ένίοτε νά θεώ
ροΰν δτι τό πλεόασμα τούτο είναι
προσωρινόν. Ή ϋψωσις τού έπιτο
κίου τελευταίως είς πολλάς χώρας
έζημίωσε την εξαγωγήν κεφαλαίων
πρός τάς χώρας έν άναπτΰξει καί
κατέστησε δυσχερεστέραν καί δα-
ποτνηροτέραν την χρηματατοδότησιν
των δραστηριοτήτων της Διεθνοΰς
Τραπέζης.
"Ενα περισσότερον σημοτντικόν,
έν τούτοις γεγονός είναι δτι ή τα
χεΐα οίκονομική πρόοδος την ό*
ποίον έπραγματοποίτ>σαν κατά την
τρέχουσαν δεκαετίαν αί πλείσται
έκ των βιομηχανικήν χωρών. δέν
συνεπορεύθη μέ αντίστοιχον αύξη¬
σιν τγ)ς βοηθείας ή όποία άντιπρο
σωπεύει κατά την παρούσαν ώραν
άσθενέστερον ποσοστόν τού έθνικοΰ
είσοδήματος των δανειοδοτριών χω
ρών έν τώ συνόλω λαμβανομένων
άττό δ.τι πρό έξαετίας.
Γενικώς θά ήτο δυνατόν νά λε-
χθή δτι ή βοηθεία διά την ανά¬
πτυξιν δέν κατέστη άκόμη είς δ-
λας τάς άνε—τυγμένας χώρας έν τα
κτικόν καί αΰξανόμενον κονδύλιον
τού έθνικοΰ προυττολογισμοϋ των
τό οποίον νά προ—ατεύεται άιτό
τάς περιπετείας των διακυμάνσεων
των εξωτερικών πληρωμών καθ" δν
τρόπον προστατεΰονται αί δαπάναι
διά την παιδείαν την δημοσίαν υ¬
γείαν καί τάς κοινωνικάς υπηρε¬
σίας.
ΑΡΧΗ ΤΗΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗΣ
Ό λόγος ευρίσκεται είς τό δΤι
εάν ή άρχή τής κοινωνικής άλληλεγ
γύης μεταξύ των ανωτέρων καί των
κατωτέρων τάξεων μιάς χώρας εί
ναι άττό μακρού άνεγνωρισμένη
δέν έχει γίνει άκόμη άποδεκτή ή
άρχή τής αλληλεγγύης μεταξύ των
πλουσίων καί των ολιγώτερον εύνο-
ουμένων εθνών τού κόσμου. Τα τι-
θέμενα ενώπιον των συγχρόνων βιο
μηχανικών κοινωνιών προβλήματα
είναι συχνάκις πολυσύνθετα καί με¬
γάλαι έπενδύσεις θά πρέπει νά ά-
φιερωθοΰν είς τάς μεταφοράς την
παιδείαν, τάς υπηρεσίας ύγείας
κ.ά. Εκάστη χώρα πρέττει συνε-
πώς πρός τό νά διαφυλάττη μίαν
προτεραιότητα είς τα έσωτερικά
της προβλήματα καί μόνον μέ πο-
λύ δραδύν ρυθμόν ή άοχή τής διεθ
νούς αλληλεγγύης κερδίζει εδαφος.
Τονίζεται συνήθως δτι ή οικονομ ι
κή ανάπτυξις των πτωχών χωρών
είναι έργον, τό οποίον οαρύνει τάς
ιδίας τάς υπό ανάπτυξιν χώρας.
Τούτο είναι βεβαίως ορθόν, άλλά !
συχνά τό έπιχείρημα αύτό όεττετέ
λεσε μίαν εϋκολον πρόφασιν διά τάς
πλουσίας χώρας ώστε νά μην αϋ
ξήσουν την προσπάθειαν των διά
την έξωτερικήν βοήθειαν· - ν
ΛΥΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Ι
Δύο προβλήματα προσλαμβάνουν
σήμερον ειδικώτερον ίτημασίαν είς
ωρισμένας υπό ανάπτυξιν χώρας |
Άπό τίνων ήδη έτών τα αύξανόμε !
να βάρη τα όποία τούς έτέβαλλε '
τό εξωτερικόν των χρέος άποτελοϋν '
σοβαρόν αντικείμενον άνησυχιών.
Ή πλειονότης των υπό ανάπτυξιν
ι χωρών εϊσέρχονται ήδη είς την
φάσιν κατά την οποίαν ή αύξησις
τού πληθυσμοϋ των θά είναι άναμφι
βόλως ταχυτέρα ποσοστιαίως· Ό
Ό οικογενειακάς προγραμματισμός
κερδίζει βρεδεως εδαφος είς πολ
λάς εκ των χωρών αυτών άλλά δο
θέντος δτι τα παιδία άντιπροσω
πεύουν σήμερον μίαν ισχυράν άι/α
ι λογίαν έντός τού πληθοσ,ιοΰ των.
μόνον άπό τού 1980 καί εκείθεν
τό μέσον ποσοστόν πληθυσμιακής
αυξήσεως θά αρχίση νά μειοϋται.
1 Έξ άλλου, ένα μέγα μέρος των
καλλιεργησίμων εδαφών θά καλλι¬
εργηταί τού λοιπού, είς τρόπον ώ¬
στε κυρίως είς την αύξησιν των ά-
! ποδόσεων καί όχι είς την έπέκτα
σιν τής καλλιεργουμένης επιφανεί¬
ας είναι δυνατόν νά υπολογίζωμεν
είς τό μέλλον. Ταυτοχρόνως ή άνά
πτυξις τής παραγωγής τροφίμων
θά απαιτήση είς τό μέλλον πολύ
ι συστηματικωτέρας προστταθείας έν
συγκρίσει πρός τό παρελθόν.
Η ΖΗΤΗΣΙΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Άπό τάς σημερινάς προβλέψεις
καί προβολάς συνάγεται δτι κατά
τα προσέχη έτη άκριβέστερον κα¬
τά την διάρκειαν μακράς σειράς
! προσεχών έτών. ή ζήτησις τροφί-
ι μων θά αυξάνη πολύ ταχύτερον ά-
{ πό την παραγωγήν των είς τό σύ
νολον των υπό ανάπτυξιν χωρών.
, Είναι συνεπώς λίαν πιθανόν δτι αί
καθαραί είσαγωγα! τροφίμων είς
Ι πλείστας χώρας θά αύξηθοϋν. Έ ;
δώ ευρίσκεται έ'νας σημαντικάς λό
γος. διά τόν οποίον θά επρεπε νά !
καταβληθοϋν ηϋξημέναι προοττάθει-
αι έκ μέρους των ύπαναπτύχτων |
καί νά δοθχ; συμπληρΐοματική βοη-
θειακή στήριξις έκ μέρους τώ;
πλουσίων χωρών. ,
Αί προσπάθειαι, αύται καί ή έ-
ξωτερική βοηθεία θά επρεπε νά
συγκεντρωθουν είς τρείς τομεϊς '
"Εν πρώτον χρέος είναι ποο- '
φανώς ή ανάπτυξις τής παραγω¬
γής είδών διατροφής είς τάς πτω¬
χάς χώρας διά τής βελτιώσεως τής
γεωργίας των. Ιδιαιτέρα προσο-,
χή εχει δοθή είς τό πρόβλημα τοϋ (
το έντός τού πλαισίου των ποο-
γραμμάτων βοηθείας.
"Εν δχι ολιγώτερον σημαντικόν
έργον είναι ή ταχυτέρα δυνατή
έπιβράδυνσις τής πληθυσμιακης αύ
ξήσεως. Αύξανόμενος άριθμός υπο
αναπτύκτων χωοών ήρχισεν ήδη
νά διαμορφώνη δημογραφικήν πολι
τικήν κα! είς τόν τομέα αυτόν αί
έν λόγω χώραι εχουν ανάγκην τε
χνικής βοηθείας. ,
Ό τρίτος τομευς είναι ό τομεύς
τής βοηθείας είς τρόφιμα. Άπό τού
1954 αί έν άναπτύξει χώραι λαμ
βάνουν υπό μορφήν βοηθείας τρό
φιμα κυρίως άπό τάς Ήνωυένας
Πολιτείας ή καί άπό άλλας χώρας
είς τα πλαίσια τού Διεθνοΰς Προ
γράμματος Τροφίμων. Κατά τάς δι
απραγματεύσεις τού γύρου Κέννεν
τυ συνήφθη μία συμφωνία βάσει
της οποίας ωρισμέναι χώραι θά
προμηθεύουν σΐτον υπό μορφήν
βοηθείας επί μίαν τριετίαν |
Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΙΣ ΤΡΟΦΙΜΑ
Τό 1965 ή βοηθεία είς τρόφιμα
άντιπροσώπευε ποσοστόν πλέον ,
τού 20% της συνολιχής βοηθείας ά
πό μέρους των χωρών τού ΟΟΣΑ '
καί τής Αϋστραλίας. Ή είς τρόφ μα
βοηθεία δέν είναι βεβαίως ίδεώδης
μορφή βοηθείας, διότι δέν άνταπο
κρίνεται πάντοτε ττρός τάς πραγ
ματικάς ανάγκας των δωρεοδόχων
χωρών αί οποίαι είς ωρισμένας πε
ριτττώσεις εδωσαν δχι την πρέπου
ο αν προτεραιότητα είς την γεωρ-
γικήν των ανάπτυξιν ώς θά επρατ-
τον εάν δέν υπελόγιζον είς τήν 6ο
ήθειαν. Ώπωσδήποτε διηυκόλυνε
την λύσιν ή ήτόνησε την όξύτητα
προβλημάτων τα όποΐα έτίθεντο
είς τάς δοηθούσας χώρας· Καί θά
έξακολουθήσουν νά άσκοϋν τοιαύ
την επίδρασιν διά σειράν άκόμη έ
των δοθέντος ότι ή άκολουθουμένη
άγροτική πολιτική υπό τών βιο
μηχανικών χωρών στηριζομένη είς
την τεχνολογικήν πρόοδον τείνει
είς τό νά δημιουργήση σημαντικά
άποθέματα παραγωγής ειδικώς δέ
σιτηρών καί γαλακτομικών προ'ι-
όντων.
Άπό τής άλλης πλευράς είναι
μικρότεροι οί φόβοι δτι ή βοηθεία
είς τρόφιμα θά έχη δυσάρεστα ά-
ποτελέσματα είς τάς δωροδόχους
χώρας διά τρείς λόγους:
Πρώτον διότι ωρισμέναι χώραι
υπό ανάπτυξιν αί οποίαι έπιβάλ
λεται νά αναπτύξουν τήν γεωργίαν
των εχουν παραλλήλως ανάγκην εί
σαγωγών τροφίμων αί οποίαι νά
μην παρεμποδίζουν κατ' ανάγκην
την οτνροτικήν ανάπτυξιν. Δεύτε¬
ρον διότι ή πλειονότης τών υπό ά
νάπτυξιν χωρών ένδιαφέρεται ήδη
ζωηρώς διά την ανάπτυξιν της γε¬
ωργίας των κα! δέν θεωροϋν ώς
πρότερον την βοήθειαν είς τρόφιμα
ώς μίαν λύσιν ύποκαταστάσεως.
Καί τρίτον διότι αί παρέχουσαι
τήν βοήθειαν χώραι τήν χε ρίζονται
ήδη μέ μεγαλυτέραν σωφροσύνην
ώστε νά άποφεύγουν την δημιουρ¬
γίαν διαταραχών είτε είς τάς δω
ρεοδόχους είτε είς άλλας χώρας.
ΠΕΡΙΠΛΟΚΑΙ
Θά ήτο ένδιαφέρουσα ή σύνθε-
σις τής βοηθείας είς τρόφιμα μέ
Τήν γεωργικήν ανάπτυξιν είς τα
πλαίσια μικτών προγραμμάτων 6ο
ηθείας είς γεωργικά προϊόντα καί
λιπάσματα ή καί είς άλλους πά
ραγωγικούς συντελεστάς.
Η βοηθεία είς τρόφιμα δημιθυμ-
γεΐ περιπλοκάς άφορώσας την ά
γροτικήν πολιτικήν των άνεπτυγ
μένων χωρών διότι άφορά τάς διε
θνεΐς συναλλαγάς καί έπηρεάζει κα
τα συνέπειαν τήν κατάστασιν τής
άγοράς· Τό εμπόριον των γεωργι-
κών προΊόντων θέτει ήδη σύνθετα
ποοβλήματα τα όποΐα κινδυνεύουν
νά γίνουν ολονών δυσκολώτερα διό
ξεως τής γεωργίας έττιδρά επί
τι άκολουθουμένη πολιτική οτηρί
τγ)ς παραγωγής κατά τόπον μή έ-
ξασφαλίζοντσ τήν Ισορροπίαν ,προσ
φοράς καί ζητήσεως. Ή είς τρόφι¬
μα βοηθεία θά ήμπορή νά άπορρο
Φήση μέρος των ττλεονασμάτων Ι¬
δίως είς τόν τομέα των δημητρια-
κών καί των γαλακτομικών Ό-
πωσδήποτε ή βοηθεία αύτη θά πρέ
τ—ι νά είναι σύμφωνος πρός τάς
ανάγκας των βοηθουμένων χωρών
ανάγκας αί οποίαι δέν είναι παντο
τε έν άρμονία μέ τήν επιθυμίαν
των βιομηχανικών χωρών νά έξεύ·
ρουν άγοράς διαθέσεως τών γεωρ
γικών των προϊόντων.
ΕΤναι συνεπώς καιρός δπως αρ¬
χίσωμεν νά μελετώμεν σοβαρώτερον
αύτά τα σύνθετα προβλήματα τα
όποΐα άφορού.» ταυτοχρόνως την
πολιτικήν βοηθείας την άγροτικήν
πολιτικήν κα'ι την εμπορικήν πο¬
λιτικήν.
ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ
Ό κ. Δημήτριος Γ. Ντάγγας,
Δικηγόρος. μετέφερε τό γρα¬
φείον τού είς την οδόν Πατη-
ο ών 36 - Σολωμοϋ 58 Αθήναι
Τηλ. 636-ΟΕ1. Δέχεται πρω!
.αί άπόγεομα.
ΠΑΥΛΟΥ ΦΑΩΡΟΥ
44
ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ,
ΠΟΙΗ^ΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ
έ<·5 «ΤΟ ΕΛΛΗΝ Ι Κθ ΒΙΒΛΙΟ»- Σελ 158 .< ρ ι τ ή: (Δύο άτό τίς 6ιβλ ο<ρ,σ!ες) Έ<αμςς μίαν έξοχη 5ουλ:ιά ιμέ τή στοργή <αί τή^ προσοχή χαϊ την τ μ ότητα ττοΰ σέ χαρακ'ηρίζΞΐ. Φυσιχά, μέ ξάφ,Ίασϊς, ποιη- τής Άλλ' όχι δυ^άρ.στα. Στά3η<α σέ τολλίύς στίχους σου μέ κα,οτοίηση ■.<αϊ α^γ<ίνηση ΕΤ5;ς; "Ερχεται &βα ποΰ ή πιεζο- γραφία, ταρ' δ.η τή λυρ.χή 5 άθ.ση ΐτού χωρ:ϊ, δέν μάς άρ»·Τ. . "Οοό γιά τα μ:ταφ:άσματά σου, τί νά τώ, "Ετρεπιε νά <ατέχω όλό<ληρη τή γλωσσομά9::ά σου, όχι ένα .ομμάτι της μόνο, γιά ^ά ταρα6άλω, νά συ/<ο.^ω, ^νά έλέγξω. Έπανατταόομαι στήν έμ- ττιστοσύνη τού έχω στή γι/ώση σου <αί στή/ .<αλ3ΐσ3ησία σου. Καί τα χα'ιρομαι τα ξέ^α τα <είαε/α... Δέν μάς έ'δωσες λθιττόν ε./α ώραΐο 6 6λίο μό^ο· ιμάς έ5'.οσες <Γ ένα χρήσ.ιμο β.β^ίο...» (Γράμαα Ι Μ. Παναγιωτοτούλΐυ), 14 Μαΐου 1967). «Οί «Έστερ νοί» ά,νήκου^ στή συμιδολική ποΐηςτη, στοΰς έλάσσο- ν:ς τόν-ους. Εΰ/ει>, <ά α'ίσθήματα μέ <υρίαρχη τή θλίψη, τήιν έρη- μη θλίψη, χ^-ρίς 5ραματκές <σ'.υίώσε ς .. "Ολα αύτά μέ διά- φανη έσττίρ,νή άτιμ03·φα ρα Κοιτως δραματκό, άλλά μέσα στά δο·α τής άξ οτρέττειας <αΐ τού συγ<ρατημοϋ, είναι τό ποίημά τού «Μονόλογος ναυαγοΰ». Πά/τως δλα σοΰ δίδουν την έντύττωςτη μιάς είλκρ'κοθς αϋτο6 ογραφίας ιμέ λυρ.κούς τόνους . Στϊς μεταφρά- σεις τού ά<ολου9:ί τή^ έσωτερ «ή τού απαιτήση. ©Ίαλέγει ποιή- ματα τού συμιβολ,^ύ τώπου πού τα -ρ.άζουΐ; στή 5 άθεση των «Έ- στΐοι^ών» τού ή ττοιήματα μέ σαφή είρωΛία, κάποτε καί <οτυ- σ* <ότητα Προσω,τ <ά 5ηλώνω τώς μοΰ άρεσαν οί -πό ττολ- λές μΐταφράςτε ς τού ΦλώρθΛ » (Χ Χρυσά-θης, «Πνευματική Κ·'·τοος», '0<τώβρης 1967). ΣΤΑ ΚΕΜΤΡΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ Συνέχεια έκ τής 3ης σελιυοι. ανωτάτου όρίου τής άφορολογή- τού έκπτώσεως ποσοστοΰ 30% έκ τού είσοδήματος έκ μισθωτώ-1 ύπη- ρεσιών άπό 18-000 δρχ- είς 60. ' ΟΟΟ δρχ· προκειμένου περϊ μισθω- ' τών άπασχολουμένων μονίμως είς έγκαταστάσεις και γραφεΤα βιομη χανικών <αί μεταλλευτικών έπιχει¬ ρήσεων κείμενα είς άκτίνα μεγαλυ¬ τέραν των 100 χιλ,ομ. έκ τής πε- ριοχής πρωτευούσης ή είς τάς νή- σους πλήν Σαλαμίνος Ι Διά τού μέτρου τούτου έπιδιώ- κεται ή διευκόλυνσις των επαρχίαι κων έπιχειρήσεων διά την εξεύρε¬ σιν τού αναγκαιούντος είς αύτάς προσωπικού καί διά νεωτέρων τε- χνικών κ,αΐ διοικητικών στελεχών άνευ άνάγκης καταβολής ύψηλοτέ- ρων σμοιβών ή καί μέ σχετικώς χά μηλοτέρας τοιαύτας. Η ΦΟΡΟΛΟΠΑ ΠΛΟΙΩΝ >ον. ΦΟΡΟΣ ΠΛΟΙΩΝ. Ή
είδιχή φορολογία πλοίων εχει κατα
στή γενικώς έξαιρετικώς επιεικής
ιδία μετά τάς προσφάτους τροπο
ποιήσεις αυτής καί κατόπιν τού¬
του δυσκόλως δύναται νά ύττοστη-
ριχθή πλέον ότι αύτη αποτελεί άξι
άλογον άντικίνητρον διά τήν έγ-
γραφήν πλοίων είς τα έλληνικά νη
ολόγια. -
Ι Έν τούτοις παρά τήν μεγίστην
έντασιν των έν λόγω κινήτρων δέν
φοίνεται δτι ταύτα δύνανται νά έ-
ξοσφαλίσουν κατά μονιμώτερον τρό
πον τήν συγκέντρωσιν υπό την ελ¬
ληνικήν σημαίαν τού μεγαλυτέρου
μέρους τής έλεγχομένης υπό των
Έλλήνων χωρητικότητος, καθ' δ-
σον κατά τα τελευταία έτη παρα-
τηρεΐται εντονος τάσις διαγραφής έκ
των έλληνικών νηολογίων των πλοί
ών διά τα όποΐα έξηντλήθη τό χρο
ν κόν δριον τής άπαλλαγής.
Πρός ανακοπήν τής τάσεως ταύ¬
της άφ' ενός κα! άφ' ετέρου πρός
έτπτάχυνσιν τγ)ς μεταφοράς είς
πά έλληνικά νηολόγια των υπό ξέ¬
νας σημαίας πλοίων έλληνικής ίδιο
κ-ησίας προτείνεται δπως ληφθούν
τα κάτωθι μέτρα:
α. 'Εξαγγελθή δτι μετά πάρο¬
δον πενταετίας αί ισχύουσαι σή¬
μερον ό—αλλαγαί θά χορηγούνται
μόνον είς νεότευκτα ή νεοαγορα-
ζόμενα πλοΐα. τιθέμενα ευθύς έξ
ό-ρχής υπό ελληνικήν σημαίαν.
, β) Είς περίπτωσιν διαγραφής
έκ των έλληνικών νηολογίων μετό
την λήξιν τής περιόδου απαλλαγή;
καί πρό τής παρόδου χρονικού διο
στήμοττος ίσου πρός τό ήμισυ έ-
κείνου. κατά την διάρκειαν τού ό-
ποίου ετύγχανον τής άπαλλαγής.ο'ι
πλοιοκτήται υποχρεούνται όπως
κσταβάλουν τό ήμισυ των φόρων έκ
των οποίων είχον απαλλαγή. "Εάν
τύ διαρρεύσοΛ> χρονικόν διάστημα
είναι μικρότερον έκείνου. κατά τό
οποίον τα πλοίσ. ετύγχανον άπαλ-
λαγής, άλλά μεΐζον τού ήμίσεος
οώτοΰ ό πλοιοκτήτης ύποχρεοΰται
| είς τήν καταβολήν τού ενός τε-
ταρτου τών φόρων έκ των οποίων
είχεν απαλλαγή.
Εξ άλλου. διά ήν δημιουργίαν ί
σχυροτέρου κινήτ,ρου πρός επέκτα¬
σιν τών τακτικών γραμμών μεταξύ
έλληνικών καί ξένων λιμένων ή ό-
ττοια δύναται νά συμβάλη είς την
ανάπτυξιν των έξαγωγών έλληνικών
ττροϊόντων. προτείνεται δπως έλ¬
ληνικά πλοΐα δοομολογούμενα τό
τρώτον είς τακτικάς γραμμάς με-
ταξύ έλληνικών καί ξένων λιμένων
απαλλάσσονται πλήρως τής φορο¬
λογίας επί μίαν πενταετίαν μετά
δέ την πάροδον αυτής κατά τό η-
μ·συ. έφ' όσον έξακολουθούν νά έ-
ξυπηρετούν τακτικώς τάς έν λόγω
νραμμός.
ΟΙ ΕΜΜΕΣΟΙ ΦΟΡΟΙ
3ον. ΕΜΜΕΣΟΙ ΦΟΡΟΙ Τα πό
ρεχόμενα μέσω τής φορολογίας εί¬
σοδήματος φοραλογικά κίνητρα πά
ρουσιάζουν γενικώς τό μειονέκτημα
δι ι δι' αυτών εύνοοΰνται μόνον αι
ττραγματσποιοΰσαι κέρδη επιχειρή
σεις καί 6Ιιαιτ£ρως αί πλέον άπο-
δοτικαί έξ αυτών αί οποίαι κατά
Γτάσαν πιθανότητα θά προέβαινον
είς έπενδύσεις καί άνευ κινήτρων.
Ώς έκ τούτου ταύτα είναι άναγ
καΐον νά συμπληρούται διά κινή¬
τρων παρεχομένων έν τώ πλαισίω
τής έμμέσου φορολογίας. Πρός τόν
σκοπόν τούτον προτείνονται αί άκό
λουθοι διαρρυθμίσεις τής έμμέσου
Φορολογίας.
α. ΔΑΣΜΟΙ. (1) Γενική απαλ¬
λαγή έκ δασμών, εισφορών καί
τϋλών είσαγωγής επί καινουρ -
γών μηχανημάτων. έξαρτημάτων άν-
ταλλακτικών καί έργαλείων ■ είσα-
γΓμένων υπό βιομηχανικών βιοτε-
χνικών καί μεταλλευτικών έπιχει¬
ρήσεων. (2) . Κατάργησις των δα
σμών επί τών εισαγομένων έκ τού
έξωτεριχοΰ διά βιομηχανικήν χρή¬
σιν πρώτων ύλών καί ήμικατειργα-
σμένων προιόντων μή παραγομέ-
νων έν Ελλάδι.
3) Πλήρης απαλλαγή ί.< δα¬ σμών. εισφορών, τελών είσαγωγής καί φόρων επί τών εισαγομένων ά- γροτικών έργολείον καί μηχανημά ΐ(*.ν ώς καί των έξαρτημάτων καί άνταλλακτικών αυτών. 4) Απαλλαγή έκ των δασμών <α τού είδιικού φόρου καταναλώ σεως των ύγρών καυσίμων τών χρησιμοποιουμένων αποκλειστι¬ κώς διά βιομηχανικήν χρήσιν ή διά την λειτουργίαν άγροτικών μηχανη μότων. Τό μέτρον τούτο δύναται νά συνδυασθγ) μέ ..αύξησιν τού φό¬ ρου καταναλώσεως των ύγρών καυ οίμων τών διατιθεμένων δι' άλλας χρήσεις. Β. ΦΟΡΟΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑ¬ ΣΙΩΝ. Έν προκειμένω θεοορεΐτα: άναγκαία ή ταχυτέρα δυνατή με¬ ταρρύθμισις τής φορολογίας κύ- κλου εργασιών κατά τό πρότυπον τού γαλλικού συστήματος κσϊ τού προτεινομένου ένιαίου τοιούτοι διά τάς χώρας τής ΗΟΚ. Πέραν τούτου, ιτροτείνεται δπως) 1) Ή μείωσις των συντελι,στών τού φόρου κύκλου εργασιών όπερ -ών έπαρχιακών βιομηχαν.ών αϋ*.ι- θή. προκειμένου περϊ νεοίδρι,ομέ- νων τοιούτων καί διά χρ.^κόν δι- όστημα πέντε έτών άπό τής ένάρ ξεως λειτουργίας αυτών είς 50% ττεριοριζομένη ακολούθως καί διά μίαν εισέτι τριετίαν είς 25^. 2) Διατηρηθούν έιτί μίαν πενταετίαν αί ισχύουσαι σήμερον μειώσειι, ιών ουντελεστών διά τάς Λοιπάς πε- ριπτώσεις έηαρχιακών βιομηχανι- ών. προοριζόμεναι ακολούθως είς τό ήμισυ διά μίαν εισέτι τρ'ετ;αν. 3) Καταρ^ηθοΰν α! ίσχύουσο: σή¬ μερον άπαλλοτγαΐ έκ τού ΦΚΕ επί εισαγομένων κεφαλαιουχιΚΛ>>ι αγα¬
θών 4) Καθιερωθή ίκΓτυ;,- ικ
τού συνολικώς οφείλομεν;-./ -ιοσού
διά ΟΚΕ ποσοστοΰ "σου πρός τό
τού ποσοστού τ
ά.τητροσωττεύει ή άξί.τ των εις τ^
εξωτερικόν πωλήσεω,' τής επ χε.ρή
ί-ίως ίπί τού σν.όλου των πω'.ή-
σεων αυτής, άλλά ^Π Ει/'αμΊνου ιν
τάση περιπτώσει Λ( ι'/ΐιΓθβή Τ3
30%.
Γ" ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ
Προτείνεται δπως καταργηθούν
ή τουλάχιστον περικοποΰν δρσστι-
κώς καί περιορισθούν είς ελαχίστας
περιπτώσει άπαντα τα τέλη χαρτο
σήμου τα όποΐα βαρύνουν τάς έ-
οπορικάς συναλλαγάς καί αύξά-
νούν τό παραγωγικόν κόστος πλήν
των τελών επί των συναλλαγματι-
κών καί γραμματίων.Τό μέτρον τού
το συ^επάγεται μεγάλην απώλειαν
έσόδου δυναμένην νά υπερβή τό
εν δισεκατομμύριον δραχμών Ώς
έκ τούτου καθίσταται άναγκαΐον δ¬
πως συνδυακτθη μέ τΓ»ν μεταρρύθμι-
σιν τού φόρου κύκλου εργασιών
των συντελεστών τού τελευταίου κα
θοριζομένων είς επίπεδον καλυπτον
πλήρως κα! τή/ έκ μεταρρυθμίσεως
φορολογίας χαρτοσήμοι»
ι έσόθων.
απώλειαν
4ον ΕΙΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΚΙ¬
ΝΗΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡ¬
ΓΙΑΝ ΙΣΧΥΡΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙ¬
ΚΟΝ ΜΟΝΑΔΩΝ
α) Γενίκευσις των Ισχυουσών σή
μερον φορολογικών άπαλλαγών ΰ-
■ α./ συγχωνευομένων βιομηχανι
κων καί βιοτεχνικών έπιχειρήσεων.
ούτως ώστε νά καλύπτωνται καί αί
έπιχειρήσεις αί άνήκουσαι είς τούς
Ι υπολοίπους τομεϊς καί κλάδους. 'Ε
πίσης επέκτασις τού συνόλου των
έν λόγω φορολογικών άπαλλαγών
καί είς τάς περιπτωσεις μετατρο-
1 πής άτομικών έπιχειρήσεων κα! £.ν
Ι γένει προσωπικών έταιρειών είς ά-
νωνΰμους περιωριο-μένης ευθυνής έ-
| ταιρείας ώς καί άνωνύμων έταιρει-
ών είς τοιοντας ττεριωρισμένης ζύ-
θύνης. 6) Απαλλαγή επ! μίαν πεν
ταετίαν έκ τού Φ-Κ.Ε. των νέων
έταιρειών των συνιστωμένων δ.ιά
συγχωνεύσεως πλειόνων βιοτεχνι-
κών έπιχειρήσεων. αί οποίαι άττηλ-
λάσσοντο αυτού πρό τγ>ς συγχωνεύ-
σεως.
5ον ΛΟΙΠΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
Τα προτεινόμενα κατωτέρω κινη-
τρα δέν άνήκουν κατά κανόνα. είς
τα φορολογικά τοιαύτα. συνδέονται
δμως έν πολλοΐς πρός ςτΰτά κα!
θεωροϋνται ώς όιπαραίτητον συμπλή
τούτων πρός επίτευξιν μέγα
λυτέρου βαθμού άποτελεσματικότη
τος τού δλου συστήματος κινήτρων.
α) Κρατική έτιχορήγησις πρός
κάλυψιν μέρους των δαπανών έπεν
δυσεων νεοΐδρυομένων έπαρχιακών
βιομηχανικών έπιχειρήσεων καί κα
τα προτίμησιν τών έγκαθισταμένων
είς βιομηχανικάς ζώνας. Τού εύερ-
γετήματος τούτου 9ά δύνανται νά
τύχουν κα! αί τουριστκα! ετπχειρη
σεις αί ϊδρυόμεναι είς άνατττυσσομέ
νας τό πρώτον τουοιστικάς περιο¬
χάς καθώς καί αί νεοιδρυόμεναι με
ταλλευτικαί επιχειρήσας ώς καί
αί βιομηχανίαι π.αραγωγής προ'ίόν-
των τα όττοϊα μέχρι τούδε δέν πα-
ράγονται είς βιομηχανικήν κλίμακα
ανεξαρτήτως τού τόπου έγκαταστά
σεως αυτών. Τό ποσόν τής έν λόγω
επιχορηγήσεως θά καθορίζεται είς
ποσοστόν επί τής άξίας των έπενδύ
σεων θεωρεΐται δέ σκόπιμον δπως
κλιμακωθή ώς κατωτέρω. 1) 15%
δι' έπενδύσεις είς μηχοονήματα καί
έξαρτήματα αυτών ώς καί έν γένει
έξοπλισμόν. 2) 25% δι' έπενδύσεις
είς κτΐσματα κα! εργα ΰποδομής.
Προκειμένου περί έπ'.νδύσεων κοινω
νίκης ύποδομής έκτελουμένων δαπά-
ναις ίδιωτικών έπιχειρήσεων τό πο¬
σοστόν τής κρατικής έπιχορηγήσε
ως θά δύναται νά ανέλθη μέχρι τού
50%· Αί έπιχειρήσεις αι οποίαι θά
τυγχάνουν των ανωτέρω έπιχορηγή
σεων δέν θά δύνανται νά τύχουν
και τής προτεινομένης ανωτέρω
(Τμήμα 1. 6) άφορολογήτου κρατή
σεως έπενδύσεων.
β) Κρατική έπιχορήγησις ώς
ΰποκατάστατον δασμαλογικγις ά-
παλλαγής. Βιομηχανικαί βιοτεχνι
<αί. μεταλλευτικα! καί τουριστικαί έπιχειρήσεις προβαίνουσαι είς α¬ γοράν υηχανημάτων καί άνταλλα- <τικών αυτών, ώς και έξοπλισμοϋ καί υλικών κατασκευών παραγομέ- νων έν Ελλάδι τυγχάνουν κρατικής επιχορηγήσεως ΐσης πρός τό ποσόν τών δασμών καί φόρων. έκ των ο¬ ποίων θά άιτηλλάσσοντο εάν είσή- γον τα αύτά κεφαλαιουχικά άγαθά έκ τού έξωτερικού. Ή έν λόγω έπι¬ χορήγησις είναι άνσγκαΐα διά νά μή άποβούν έκ δοοσμών είς βάρους τής έγχωοίου παραγωγής κεΛαλαι ΙΤΑΛΙΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ — ΖΗΤΗΣΕΙΣ Διά πλείονας πληροφορίας πά ρακαλαΰνται οί ένδιαφερόμενοι δ¬ πως άπευθύνωνται πρός τήν άρμο δ^αν Υπηρεσίαν τού εν Αθήναις Ιταλικού Έμπορικού Έπιμελητηρι ου όδός Σταδίου 10 τηλ 244 51 Ι ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΕΞ ΙΤΑΛΙΑΣ Στρώματα φέροντα έλατήρια άμε- ρικανικού τύπου "Επιπλα άναψι/κτηρίων | (Είκονογραψημένα έντυπα παρ' ημίν) , Συσκευαί διηθήσεως (φιλτράρι - ! σμα) οΐνων. | Εϊδη πλεκτικής έν γένει εσωτερικάς καί έξωτερικής χρήσεως. Μικρά! ήλεκτροοικιακαί συσκευ:ΐί (Είκονογραφημένα εντυπα παρ ημίν) . Ήλεκτροοικιακαί συσκευαί. | Μηχαναί έκτυττώσεως είδων έκ πλα στικής ΰλης. (Είκονογραφημένα έντυπα παρ' , ημίν) ■ Ι Πλακίδια επί λ,θοκεράαου ή ήμιλι-' θοκεράμου έσμαλτωμένα ώς καί ' τοιαύτα καλλιτεχνικώς δ'ακεκο- σμημένα' πτερύγια σκιάσεως έ¬ σμαλτωμένα Έργαλειομηχαναί. Έπενδύσεις δαπέδων καί τοίχων έκ κεραμεικής. Γυναικεϊα άσπρόρρουχα. (Είκονογραφημένα εντυπα καί τιμοκατάλογος παρ' ημίν) . Άνδρικά κα! γυνακεΐα ένδύματα Πλέγμα έκ σύρματος φέρον επί έ- κάστης διαστσΛ^ρώσεως στοιχείον έκ κοινής όπτής γής πολυεδρι- κοϋ σχήματος. διά δομικήν χργ,- σιν. (Είκονογραφημένα εντυπα παρ' ημίν) . Ήμικίνητοι γερανοί Προϊόντα άεροσόλ ώς κα! εγκατά¬ στασις καί οργάνωσις τμήμα- τος πληρώσεως συσκευασιών ά¬ εροσόλ είς υφισταμένην άντίστοι χον επιχείρησιν. (Είκονογραφηυένα εντυπα παρ' ήμΐν) Ιταρώματα άπλσ καί έλαστικά διά μέταλλα, έπιπλάσματα (στό- κοι) μαρμάρων. λίθων κα! κε- ραμεικών προϊόντων. (Είκονογραφημένα έντυπα παρ' ήμΐν) . Χάρτης τοιχοστρωσίας. Πηνία έκ πλαστικής ύλης διά κι- νηματογραφικάς ταινίας τών 8 μμ. ΕΊδη κα! ύλικά διά βιομηχανίας άνδρικών ύποκαμίσων καί ένδυμά των Πλακίδια έκ κεραμεικής διακεκο - σμημένης διά δάπεδα. Παιδικά υποδήματα Φαρμοχευτικά ίδιοσκευάσματα, χη υικά προϊόντα διά φοφμακευτ.- κήν χρήσιν. (Είχονογραφημένα εντυπα παρ' ήμΐν) Χαλύβδινα έλατήρια (ζίγκ - ζά/κ) διά την κατασκευήν ύποβάθρων ιστρωμάτων (σωμιέδες) κσι τια- ρεμφερη. Ήδύποτα. Είδη έκ ξύλου διά έπιπλώθί,ις, εϊ- δη δώροον Γαιάνθρακες. ουχικών αγαθών. γ) Κατάργησις ή περιορισμόν είς τό ελάχιστον των πάσης φύσεως έπιβαρύνσεων υπέρ τού Δημοσίου , καί παντός τρίτου των άναφερομέ νων είς την Ίδρυσιν επέκτασιν κεφα- λαιοόότησιν καί παροχήν άσφαλει ών σνναπτομένων δανείων. βιομηχα νίκων μεταλλευτικών τουριστικών καί έξαγωγικών έτπχειρήσεων. | δ) Περαιτέρω όπτλούστευσις και συντόμευσις τής διαδικασίας χορη γήσεως άδειών ιδρύσεως λειτουργ! άς κλπ. παραγωγικών έπιχειρήσεων καί ιδία των έγκαθισταμένων είς τάς βιομηχανικώς ζώνας. ε) Κρατική έπιχορήγησις πρός κάλυψιν μέρους των δαπανών τεχνι "Ενα καταπληκτικήν ηλεκτρονικόν μουσικόν όργανον, τό οποίον είναι άρκετά μικρόν ώστε να μεταφέρεται είς την τσέπην, κατεσκευάσθη τελευτα ως άπό μίαν Βρεταννικήν Έ ταιριαν. Τό μουσ.*ίόν αύτό όργανον τό οποίον διακρίνετο.! διά την καθαρόττίτα των μουσικών τού ήχων όνομάζεται ίίΧτυλόφωνον» καί παιζεται μέ την χρησιμοποίησιν ενός στυλό ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΔΑΣΜΟΝ ΤΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ ΧΡΥΣΑ ΝΟΝΙΣΜΑΤΑ Τα χρυσά νομίσματα άπαλ- λόσσονται παντός δασμοΰ <α. τα την εισαγωγήν των, έζαι- ρέσει τών περιπτώσεων τής έκ τής άλλοδαπής άγοράς το^ού των νομισμάτων υπό έπιτηδευ. ματιών (χρυσοχόων κλπ.) όιά τάς ανάγκας τοΰ έπαγγέλμα. τός των, ήτοι πρός κατασκευή άνπκειμ'ένων έκ χρυσοΰ καΐ μεταπώλησιν κλπ. Είς πάσαν έτέραν περίπτωσιν είσαγωγής τοιούτων νομισμάτων έκ τήο άλλοδαπής (π.χ. αποστόλη είο Τράπεζαν υπό πελάτου της έ. ζωτερικοΰ ποσότητος χρυσών λιρών, μέ τήν εντολήν π,,οτώ σεώς τού μέ τό είς δραχμάς Ισόποσον, είσαγωγή χρυσών νομισμάτων υπό Ιδιωτών πρός άποθησαύρισιν κλπ.) ουδέν τέλος χαρτοσήμου όφειλεται. Αί οδηγίαι αύται διεβιβάσθη- σαν υπό τοϋ ϋπουργεου Οΐκο. νομικών πρός τήν Τράπεζαν τής "Ελλάδος καΐ τάς τελεω- νειακάς αρχάς τοϋ Κράτους. ΘΑ ΓΙΝΗ ΚΛΗΡΟΣΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ ΚΑΤΟΙΚΙΟΝ Υπό τοΰ ύπουργοϋ 'ΕργασΙ άς κ. Πουλέα θά γίνη την Κυ ριακήν ή κλήρωσις τών 1.°.ο5 έργατικών κατοικιών Ν. Φιλα - δελφειας καϊ Κουπονίων. Πα- ράλληλα, ό κ. Πουλέας έδωσε όδηγιας διά τήν έντός τοΰ δευ τέρου Ιδβημέρου τοϋ Ίανου αρίου κλήρωσιν 198 έργατικών κατοικιών είς Σέρρας, 250 είς Βόλον, 289 είς Πάτρας καί 624 είς Πειραια. ΠΓΑΝΤΙΑΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΠΛ01Α ΘΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗ Η ΜΟΝΙΜΟΣ ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑΝ Ή υπό κατασκευήν είς τα Έλληνικά Ναυπηγεία Σκαρα- μαγκά μόνΐμος δεξαμενή, θά προσλάθη έτι μεγαλυτέρας δια στάσεις, ώστε τόν Αυγουστον όπότε θά έχουν όλοκληρωθή, νά δύ. γιγαντιαΐα ς χ ^ ^ Π^α^ρηίΚ^ κης έκπαιδευσεως τού προσωπικού μέχρ, 24Ο.ΟΟΟ τόννων. Πρόκει- βιομηχανικων έπιχειρήσεων. Βιομη- ται Περ, μιάς έκ τών μεγαλυ- χανιχαί έπιχειρήσεις Ιδρύουσαι κα! τέρων μονιμων δεζαμενών της δι—ηρούσαι σχολάς διά την τεχνι- ευρωπανκής έπισκευαστικής βι η μετεκπαίδευσιν ομηχανιας. των. τυγχάνουν Η ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΒΟΛΗ κήν έκπαίδευσν τού προσωπικού ρατικής έπιχορηγήσεως_ ίσης πρός ΦΟΡΟΥ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ποσοστόν μέχρι 50% των δαπανών ρ£| ^- ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΑΣ δρύσεως καί λειτουργίας των σχο λών. 'Επίσης έκ κρατικής έ.τιχορηγήσε ως καλύτΓτετοιι καί ποσοστόν μέχρι 30% τής τυχόν καταβαλλομένας πα¬ ρά των ιν λόγω έπιχειρήσεων δαπά , , ■ νης διά τήν φοίτησιν τού προσωπι- εΙς τ0ί<: χατασκευο~τας κου των είς τεχνικάς σχολάς ώς καί ω βλ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΠΑΙΓΝΙΔΙΩΝ ι Άντιτίθεται τό Βιοτεχνικόν Επι μελητήριον Αθηνών διά τήν άνα·5ρο μικήν επιβολήν φόρου πολυτελείας παιδικών τών ά<α πσ'Τνιδιων εν κου των είς τεχνικάς σχολάς ώς καί Τ των καταβαλλοαένω-ν ήμερομισθίων θαΡ1ο~των έσοδων, προερχομένων έ< δέ π^σεων των ^^ ™ύχν Είς ω κααβαλλοαένων ήμερομισθίων είς είδικευμένους έν τή έπιχειρήσει π^σεων των ^^ ™ύχνν Είς εργάτας διά χρονικόν διάστημα μέ- υΤΓ0Μνημα υποβληθέν πρός τό χρις Ιξ μηνών. ΤΑ ΕΝ ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΓΝΟΣΤ0ΤΑΤΑ ΦΑΡΜΑ ΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΠΡΑΐΤΗ & ΚΩΝΣΤ. Γ. ΜΩΡΑΤΤΗ οί.») 1897 — 1965 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΜΩΡΑΊ ΤΗΣ Εΐδικώς έκπαιδευ&εΐς επί των Κηλεπιδέσμων καί Όρ- θοπεδικών Ζωνών είς τόν Οίκον Μπαρρέρ των Παρισίων καί τέως αντιπροσώποις τού παγκοσμιως γνωστοϋ θϊκου Μπαρρέρ έν ΑΙγύπτω, έγκατασταθεΐς έν "Αθήναις άπό το )967 συνεχίζει τάς εργασίας τού, είς τήν οδόν... ΣΟΚΡΑΤΟΥΣ 71 - ΓΟΝΙΑ ΣΑΤΟΒΡΙΑΝΔΟΥ (πρό τής Τροχαίας) 1ος δροφος — Γραφείον 2 —Τηλ. 529.432 — "Αθήναι τι. 102. Κηλεπίδεσμοι — ΊατρικαΙ - ζώναι — Πτώοεως στομά- χου — Σπλάχνων — Νε:ρρών — ΜετεγχειρητικαΙ — 'Εγκυ- μοσύνης — Δισκοπαθείας (όσφύος) — Κάλτσες φλεβίτιδος κτλ. 2ώναι βρεφϋν, παίδων — Λαοτέζ — Κοοοέδες — Στη θόδεσμοΐ κλπ. ΕΤ0ΙΜ0Ι ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ Ή πολυετής κοί μακροχρόνιοε πείρα των έργαοτηριων μας έγγυάται την πλττρη κοι άρτίειν εφαρμογήν τών νεω¬ τέρων έπιστημονικών δεδομένων δι' εκάστην περίπτω σιν. Οί κ.κ. Ίατροΐ δύνανται νά εϊναι απολύτως βεβαιοί διά τήν άψογον εκτέλεσιν οίασδήποτε υποδείξεως των. πουργεΤον Οί<ονοαικών ύπογραμμί ζεται βασικώς, τα εξής: Ό κλάδος των βιοτεχνών κατα- σκευαστών πσιδ κων παιγνιδίων ε¬ χει σημειώσει κατςπτληκτικήν πρόο¬ δον ώστε καί την ποιστικήν στά θμην τών κατασκευαζοαένων είδών νά έχη άννψώσει καί μέγαν ό.ριθμόν έργατοτεχνκοΰ προσωπικού νά ά- πασχολή καί έξαγωγάΓ των είδών έ< τής άλλοδα—ής νά Εχη έπιτύχε·. ΟΊ βιοτ-χνα! τού κλάδου τούτου εί ναι αξιοί πατής ένισχύσεως καί ϊ-ρςιστσσίας διά νά δυνηθούν νά ά- νατττύξουν ετι πλέον τήν δραστηρ'ό τητά των. την παραγωγήν των καί τάς πρασπαθείας το>ν διά νά άντι
ΕΞΗΣΦΑΛΙΣΘΗ ΝΕΟΝ
Ι ΔΑΝΕΙΟΝ ΤΉΣ ΔΕΗ
5 ΕΚΑΤ. Δ0ΛΛΑΡΙ0Ν
"Επετεύχθη υπό τής ΔΕΗ ή
συναψις νεου δανείου ϋψους 5
έκατομμυριων δολλαριων, διά
τος ανάγκας τοϋ ένεργεακοϋ
προγράμματός της. Τό νέον δα
νειον θά χορηγηθή υπό τής ά.
μερικανικής Τραπέζης «Κεμι-
καλ Μπάνκ Νιού Γιόρκ Τραστ
Κομπανυ)), υπό τούς αύτούς λί
αν εύνθΐκούς δρους τών συνα-
φθέντων υπό τή ςΔΕΗ προπγου
μένων δανειων συνολικοΰ 0.
ψους 15 έκατ. δολλαριων μετα
τών τριών άμερικανικών Τραπε.
ζών «Φέρστ Νασιοναλ ΣΙτυ Μπο
νκ« (7 έκατ. δολλ.) «Μανουψά.
κτυρες Χανόβερ Τράστ Κόμπα-
νυ» (5 έκατ. δολ.) καί «Νασιο¬
ναλ Μπάνκ δ<ρ Νόρθ Άμέοικοο) (3 έκατ. δολλ.). Ή σύναψ'ς τής νέας δανεισ. κης συμβάσεως τών 5 εκατ δολ. ενεκρίθη ήδη είς πρόαφα τον υπό την προεδρίαν τού κ. ύπουργοϋ Συντονισμοΰ, συν/ε. δρ,ασιν τής Νομιοματικής "Επι τροπής. Ούτω, τό σύνολον τών έζ έζωτερικοΰ πηγών έζασφα. λισθέντων υπό τής ΔΕΗ κεφα. λαΐων, διά τήν χρηματοδότηοιν τού προγράμματός της, άνερ- χεται είς 20 έκατ. δολλαρυν. Δέον δέ νά σημειωθή δτι >;ατά
τό παρελθόν Ιδίως έτος καί με.
χρι τής 'Επαναστασεως τής 21-
ής .Απριλίου, ή ΔΕΗ άντεμετω
πιζε σοβαράς δυσχερείας έζα.
σφαλισεως πόρων είς συνάλλα.
γμα, λόγω άπροθυμίας τών ζέ.
νων Τραπεζών νά δανειοδοττΊ
σουν οιονδήποτε πρόγραμρσ.
έπενδύσεων έν Ελλάδι, συνε¬
πεία τής επικρατούσης τότε πό
λιτικής ασταθείας καί οΐκονομι-
κης άθεθαιότητος.
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΝ ΤΙ ΜΟΝ
ΧΟΝΔΡ1ΚΗΣ ΠΟΤΗΣΕΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ
Μείωσις κατά 2,1% έναντι τού
Όκτωβρΐου !966 καί αΰζησις
κατά 0,4% έναντι τού Σεττεμ-
θρου 1967 εσημειώθη, κατά
τόν παρελθόντα "Οκτώβριον,
είς τόν μέσον όρον των μετα.
βολών των έπιπέδων τιμών χον
δρικής πωλήσεως, συμφωνως
πσός τοΰς καταρτιζομένους υ¬
πό τής 'Εθνικής Στατιστικής Ύ
πηρεσΐας δείκτας.
Κατά παραγωγικούς καί κατα
ναλωτικούς τομείς τής οίκονο.
μΐας, ή εξέλιξις τών επί μέρους
δεικτών, έμτρανίζεται ώς έζπς.
μεταζύ Σεπτεμθρ,ου καί Όκτω
βρίου έ.έ:
Ό δείκτης τοϋ τομέως Γ(Τε.
λικών προ^όντων έγχωρίοο ιρω
τογενοΰς παραγωγής δι' εσω¬
τερικήν κατανάλωσιν» έσημει.
ωσεν αύξησιν κατά 0,7%.
Ό δεικτης <~ελικών προ.όν. των έγχωρίου βιομηχανικής πσ ραγωγής δι' εσωτερικήν κατα. νάλωσιν» δέν εσημείωσε μετα θολήν. Ό δείκτης «Έξαγομένων προϊόντων έγχωρίου πρωτογε- νοθς καί θιομηχανικής παραγω γής» εσημείωσεν αύξησιν κα¬ τά 0,6% περίπου. Ό δεκτης «Τελικών προ(όν. των προελεύσεως έξωτερκοϋ» εσημείωσεν ελαχίστην αύξησιν κοτά 0,1% περίπου. Ό μέσος δρος των μετσβο. λών των έπιπέδων τών τιμών τών ώς δνω τεσσάρων τομέων, ώς έκφράζεται υπό τού Γενι. κου Δείκτου Τιμών εσημείωσεν αύξησιν κατά 0,4% περίπου. ΤΟ ΔΑΣΥΛΛΙΟΝ ΠΑΤΡΩΝ "Υπό τού ΕΟΤ μετεβιβάσθη πο¬ σόν 600 ΟΟΟ δρχ. είς τό Νουαρ μετωπίσουν επιτυχώς τα -ροβλημα χ ακόν Τσμεΐο. νομοϋ ΆχαΤας ιΐπτό τπ αυξήσεως τής παραγωγικότητος αορφήν είδικής ίνισχύσεως διά την τών διαφόοων φάσεων τής έπιχειρη ά,αοίνσιν τής όδού προσπελάσε ά λειτουργίας. ως -τεριπτέρου δασυλλίου Πατρών ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Ή έν Αθήναις -Οργάνωσις «ΕΘΝ1ΚΗ ΜΝΗΜ0ΣΥΜΙ-) παρα- ! τείνει επί έν εισέτι έτος ήτοι μέχρι τής 30)6) 1968 την πΰθ- ( κήουζιν δημοσίου διανωνισμοϋ ποός συγνραφήν αύτοιε- , λους προνματείας επί ενός τών θεμάτων 1) Έμ_πορική, βιομηχανική, θιοτεχνική καί νεωονική έπί- θοσις τού Ελληνισμοϋ θράκης. Πόντοϋ καί Μ Άσίας έχυι ' τού εκπατρΐσμοϋ τού. 2) 'Εκκληοιαστική καί έκπαιδευτική ζωή τών 'Ελλήνω Μ*Ως«ΠόΧτου καί Μ- 'ΛσΙας μέχρι τοϋ έκπατρισυοό τού πεοοοος οιαπραγματεύσεως εκάστου θέματος κατά ι ο δυνατόν συατηματική. Σνόλΐα καί Στατιστ.καί άπαραίττττοι μέ αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιβλιονραφίσς- ΣελΙδες έκ,άοτης πραγματκίας 150 - 200 γραφθμηχανή:;. •Υποβάλη τριών άντιτύπων μέχρ, τής 30)6) 1968 είς τό Γρσ- Φειον της -Οργανώσεως (όδός Νίκης 25 Αθήναι 118). Πσ- σα βραβευομένη πραγματεία περ.έρχεται είς τήν πνευμα¬ τικήν ιδιοκτησίαν τής Όργσνώσεως. Δικαίωμα κατανοΐΛ'Κ τιον 3ραβείων είς πλείονας πραγματείας (Διά τυχόν π>ε·-
ονας πληροφορίας τηλ. 229-708 καί 622 482)
Βραβε,α Α' δρ. 3Ο.ΟΟΟ, Β' δρ. 20 ΟΟΟ, Γ.' δρ 10.000
Έν ,Αθήνα,ς τή ΐο Ιουλίου 1967
Ο Α) ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΧΡ. ΣΟΛΟΜΟΝ,ΛΗΣ
Χριστουγεννιάτικο διηγη,μα
Τί ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ_ΤΟΥ ΑΦΩΡΕΣΜΕΝΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΒΑΣ. ΙΩΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
σες
Τόν άφώρισε ° ΐδιος ό Δεσπό-,
της. Βλαστημοΰσε. λέει. τα θεΐα. Ι
Κορόιδεαε την Θρησκεία. Κι' εδρι-
£ε τούς αντιπροσώποις τού Θεοΰ
[-,σνω στη γη· Αύτό τό εκανε σ' ό-
^η τού τή ζωή. Γιατί, "Αν ρωτοθ
Τδιο. ούτε θάξερε να σου
Σ' δλη τού τή ζωή 6λα
στήμαγ κορόιδευε, εδριζε. ΚαΙ
τΐττοτα δέν τούκαναν. Καί τώρα πού
5ρισκότανε στής ζωής τό δειλινό
τον άψώρισε ό ϊδιος ό Δεσπότης.
Μεσα στή Μητρόττολι. Μέ χαρτιά έ-
τπσημα κα' 6ρ°ντερή φωνή. Καί
"υεϊ>οζ καθώτανε αττ" όξω από την
£κκλησία καί γέλαγε. Τουχε λείψει
,οί σα^ίδηση καί λογικό. Θαρρείς
κ0ι τού σατανά ττοθχε άπό καιρο
στά σω&ικά τοιι· σήμερα τού
κορώνα καί σκήπτρο χρυ-
Βγήκε ό κόσμος δλος εξ« κα!
τόν κύτταζε λϊς κι' ητανε λεπρός.
Βγτκαν οί παπάδες κι' έφτυσε. Βγή
<£ κι' ό Δεσπότης καί βλαστήμηοε Άπομοκρύνθηκαγ δλοι. "Εμεινε μό- νος κι' άρχισε νά γελάη. σκύδοντας τό κεφάλι. Μόνος. Όχι. Κάποιος ϊμεινε. Πλησίασε καί στάθηκε μτρο υτά στόν άφωρισμένο. Μίλησε: «Ό ττού γεννιέται νά σέ συ- δυστυχισμένε!». Σταμάτη αι άττότομα τό γέλιο. Σήκωσε άρ¬ γά—άργά τό κεφάλι κα! τα μάτια έκττληκτα καί θυμωμένα αντικρύ¬ ση δι» γαλάζιες λίμνες πού ιον κύτταζαν καί τοϋ χαμογελού- σα'· Ήταν ό ζητιάνος. ττού ζη- τιάνευε έξω άπ' την έκκ>τ>σία. Ά
ροΰ τόν κύτταξε κάμποσο άκόμα.
αττομακρύνθηκε Στήν τσέπη τού
κοΐίδούνιζαν δεκάρες- Ό άλλος τόν
κύτταζε τού έ'φευγε καί εσκυψε ττά
λι τό κεφάλι. Μόνο. ττού δέ γελσό-
οί Μέσα στό θάμπωμα τού σάπιου
μυαλοΰ. τρείς λέξεις κτυπούσαν
αάν καμττάνες' «Χριστός πού γεν¬
νάται» ■· Ήταν παραμονή Χρι·
στοιΛ/έννων.
Λ
Τό μικρά νησια στήν 'Ελλάδα
ψηλά στήν κορφή εχουν τόν προφή-
ιγ|—Λιά.
Είναι τταντοΰ γνωστό αύτό. Τό
διχό μας τό νησί είναι μεγάλο. "Ε
)(£ΐ ττολλά 'ξωκκλησια τοθ Προφή
τη —Λιά γιατί εχει πολλές κορ-
φές. Μά τό πιό ξακουστό είναι στό
λοφο 'πάνω άπ' τή μεγάλη Πό
λιτεία. Κάτασττρο. "ΟΓτοιος άνε-
6(ΐ. δλέττει άττό τή μιά μεριά τα
αττίτια μέ τα κόκκινα κεραμίδια κΓ
όπτό την άλλη τή βαθειά κοιλάδα
ιτού στή μέση κυλάει ό χείμαρρος
καί άττό τίς δυό πλευρές ύψώνονται
ττλατάνια. μυγδαλιές. φουντουκιές
καριιδιές- Καί πέρα μακρυά ιχεΤ
ττού τ' ούρανοϋ ή άκρη άκουμπάει
«αί ψιλάει τή γή. εΤν' ή θάλασσα.
Γαλάζια μέ πράσινες άιτοχρώσεΐς
καί μικρά δσπρα κυματάκια. Ή
θάλασσα μας...
Τόξωκκλήσι είναι μικρά- Μά λένε
ττώς κάτω στό την "Αγια Τραπέζα
είναι ένα κόκκσλο άληθινό θαυμα-
τουργό. τού Προφήτη. Γι' αύτό κά
θε χρόνο στή Χαρή Τού άνεβαί-
νει ό Τδιοζ ό Δεσπότης καί τό λει-
τουρνάίι Μεγάλη τιμή τουτο κα!
τφ Γθτεινή κατοικία τοϋ Θεοϋ ..
~£χει άρ<ετές είκόνες μέσα καί δι» σειρς,ς στασίδ'α. Καί πάντοτε ίιτάρχοιιν 'κεΐ μέςτα άσττρα κεριά μ' ένα κουτ! μπροστά στό παγκά- ρι· Ι ιά ν' άνάβουν δσοι άνεδαίνουν Μά τα καντήλια είναι σβυστά. Κ Γ άττό πάνω μιά μικρή καμττάνα εχει σχοοριάσει καί κάβε χρόνο πού χτυ πάει μιά ψορά, λές και τταρα- πονιέτα' νά την καθσοίσουν μα τή φωνή της. μόνο ό Θεός ττού την ά- κούει ττραγματικά κΓ εϋφραίνεται την καταλαβαίνει. ΕΤναι τό καλύτε ρο αύτό Καί στόν έξώ-τοιχο. γύρω —γύρω εχουνε ψυτρώσει δενδρολ! 6ανα κΓ δταν άνθούνε λές κι' εί ναι ένα μώδ στεφάνι ποθχει στε- φανώσει τό ξωκκλήσι. Μά καμμιά φορά έρχονται καί τα κόβοιονε γιά νά κοθαρίσουν τα κρασοδάρελα νά βάλοΐΛΐ τα καινούργια. Αύτό γ!νε- ται τόν Όκτώδρη συνήθΐος. Α Φέτος ό χειμώνος ·ηταν έλαφρός ώς τα Χριστούγεννα· 'Εδώ καί μιά βδομάδα δμως εΤχε ττιάισει τρομε¬ ρά κρύο πού περόνιαζε τα κόκκαΓ λα κα! άν κα! σήμερα τταραμονή εΤ χε 6γγ; ίίλιος δμως εκανε μιά πα- γωνιά διαττεραστική. "Ολοι μέ¬ σα στήν πολιτεία ήταν άττασχολη μενοι. ΟΊ νοικοκυρές ζύμωναν κι' οί αντρες ψωνίζσνε στήν άγορά τροφιμα γιά τό Χριστοιιγεννιάτικο τραπέζι. Τα παιδία ψέλνανε τα κάλλαντα εως άργά τή νύχτα. Ό ίίλιος πήγε νά κοιμηθή ττίσω άπ' τα βουνά μέσα στή θάλασσα κα! μιά τελευταία άνταύγεια τού. φώ- τισε όλόκληρο τό ξωκκλήσι τού Προφήτη — Λιά ένώ τό κύτταζαν δΓκα μέτρα πιό πέρα ένα ζευγάρι μάτια· Ήταν μάτια κρύα άδιάφο ρα νεκρά στό κ,άλεσμα τής φύσης τής σκέΦης· Ό άφωρεσμένος προ- χώρησε τρία βήματα. ΕΤχε τα χέ ρια στίς τσέπες. Ό γιακάς ενός τταλτοΰ μπαλωμένου στούς άγκώ- νες σηκωμένος. Κ α! μέσα όπτό τα τταττούτσια τού κάτω άττό τό παν τελόνι. ξεχώριζε άπό μιά μεγάλη τρύττα ή δρώμικη φτέρνα τού δεξιοϋ ου ττοδιοΰ. Δέν εΤχε μπή ττοτέ σέ έκκλησία. Ποτέ! Μόνο δταν 6α- φτίστηκε· ΜττορεΤ <α! δυό>—τρείς
φορες άργότερα.
Μά δταν πέθανε ή μάννα τού
γιατ! ττατέρα ποτί δέν γνώρισε
δέν εύρισκε τόν καιρό νά ττάη στήν
έκκλησΐα. Τώρα. πού τα βήματά
τού ένστικτόδικα τόν εΤχαν οδηγή
σει μέχρι 'κεΤ πάνω κάθονταν καί
κύτταζε μπροστά τού τό σπίτι τού
ΘεοΟ. Ήταν κατάλευκο. Προχώρη
σε κΓ άλλο. κι' άλλο χωρίς νά
σ<έψτεται. "Εφτασε μπροστά στήν ττόρτα. Κύτταξε δίπλα τού τό σκο ν! τής κσμπάνας. 'Ηταν δεμένο σ' ε να χαλκά Κάθησε πέντε όλόκληρα λετττά ετσι άκίνητος μέχρι νά πά ρη την άπόφαση νά βγάλη τό χέ- ρι άττ'1 την τσέπη. Τό σή<ωσε λί- γο κα! τό κύτταξε. Κύτταξε τίς χον ρές φλέβες σκοινιά θαρρεΐς ττάνω στήΐ' πλατή τού χεριοϋ. Οί ά<ρες των δακτύλων ήταν μελανές. Καί τα νύχια μσΰρα άττό τή βρώμα. Δι στακτικά τό απλωσε κι' έπιασε τό χερούλι τής πόρτας- Τό κατέβασε Πρ!ν νά σττοώξπ γύρισε καί κύτ¬ ταξε σάν κλέφτπς γύρω τού Ψι/χή. "Εσττρωξε «α! α1 ε<ττλη.ξη ειδε πώς ή πόρτα άνοιξε. Την ττερίμενε στή. Τώρα εττρεττε νά μπή. Ό ρας τού εΤχε άνοΐξει την ιτόρτα τού σπΊΤΐοΰ τού· (Στό ερχόμενο, τό τέλος) "Ο ΕΡΟΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ, ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ Σ ΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Άτελείωτϊς εΤναι ή πνευματικάς (ΐνησιιχίες τοϋ κ. Χρήστου Σολομω νιδη. Μέ άνατττερωμένη τή λογο τεχνική τού συνε!δί>ση· πού είναι
ττφιτριγυρισμένη άττό τό φλεγό
μενο «παρών» τού, προβάλλει έναρ·
τή τή διάνοιά τού κάτω άπό και
ιούργια πάντα λογοτεχνικά πρίσμα
Τί.
Τό νέο βιβλίο «Ό ερωτας στήν
Έλλη,νική ποίηση> είναι γεμάτο ά
τό ποιητικούς σπινθηρες. πού φω
τοδολοΰν στήν άτέ,ρμονη Ίσταρία
τής ζωής. Είναι τό δνειρο πού τα
ξίδεψε. άπό γενιά οί. γενιά. μέ
"υρετό κα! σΐΎκίντκτη κι' εγινε
','θητεία. πού στερεώθη'κε ή άνθρω
<τότηττα· Γι' αυτήν την ούράνΐα ψλόγα μιλάει τώρα ό συγγραφέας *αί μέσα σ' ένα ώκεανό φωτός σκοριτάει τό έσωτερικό τού φέγ- >ος ττού δημιουργεΐ τούς δαθμούς
τής μεγαλωσύνης τού.
Στόν ττρόλογό τού λέει πώς ό
ερωτας είναι έμττνευστής τού λό
τΠζ δυό σκουλαρίκια άπό χαλκό
Είναι άκόμα πεμπτουσία όνείρων
κοί άοιΛλήπτων ΐμέρων Είναι δύ
ναμη Ιδεώδους, είναι παγκόσμια
α. είναι τό άσμα των άσμά
Αυτόν τόν ποιητικό άνθό μάς
"ροσφέρει ό συγγραφέας. Αυτόν,
"ου Εχει όλόψυχη τή συμμετοχή
τθ", τόσο στό χτεσινό. δσο καί
ό
Είναι ττεριδόλι πού χρύσωσε ό
"Χίος πάντα τό ΐδιο σ' δλους τούς
κοιρούς,
Σ' αύτοι λοιττόν τό νοηματικό
τού 6ι6λ!ου προβάλλουν
--. οί ΰμνοι τού Όμήρου
την Άφροδι'τη. «Τή χρυσο
. -τνη. γλυκειά πανώριαν Άφρο
""Π θά ψάλω. πού τ' άκρόστιχσ
°λπς τής Κύττρου όρίζει
Εκεί τ0 ύγρό τό φύσημα την τιί;
Υί τού Ζεφύρου στό κύμα της πό
Ηλοισδης τής θαλάσσας επάνω
1*ί στόν άφρό τό/ μαλακό· κι'
01 Χρυσοφόρες Ώρες την έδεχθγ,
*«" ττρόσχαρες κι' άτίμητα στολί
^"< την ένδυσαν τής εβαλαν στ' ά οακατο κεφάχι ώραΐο στεφάνι ό °ΧΡυσο καί μές στά τρύπια αύτιά ΤΙΚ' δυό σκουλορίκια άττό χαλκό Κι άττ' άκριδό χρυσάφι». 5 ο ι έξακολουθεΐ ετσι ό λυρι ι°ζ άπέραντος γιά νά περιγρά 5 τήν έμφάνιση τής μητέρας τοϋ "^ωτος —ήν Κύττρο. ΕΤναι πλού 5* τ° "λικό τοϋ 6ι6λίου καί σπον- . Μνει μέ μιά ώλοκληρωμένη συλ ττοιημάτων την άκατάλυτη δύ Ι τοθ * Τό νέον μας Ιστορι κόν άνάγνοοσμα ΜΙΑ ΠΑΛΗΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Έτοιμασίες στήν Πέργαμο για τα: Τού συνεργάτου μας (Συνέχεια εκ προηγουμένου) Η ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΣΙΣ Μετά την υπογραφήν των συνθηχών είρήνης μετοζύ Ελ¬ λάδος, Τουρκίας καί ΒουΛγα. ρίας τττν 17ην Μαρτιου είς τό Θ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ Μητέρα θέλιο νά ™ 1 μττλέκεται ό άναγνώστης σ ίνα ζωηρό παιχνίδι συν καί σέ κάβε σελίδα 6ρί 1 την εύκαιρία νά ρ<τιμήση ρ *α' ττερσσότερο τ'ής πραγματι διαστάσεις τής ττνευματικότη __το0 κ. Σολομωνίδη· ιι· στ' άλήθεια. ίνας σαγη ΤΌύ άναζητά τό σττάνιο καί Είναι τό ττολυσύνθε τό έστραμμένο πάν- ΓΠ ρομαντική νοσταλγία. Ή του έπικρατεΤ δλο καί περισ 0 κα( εΤναι φωνή μιάς ζεστής ■ύ Εχει θείας έπικοινωνίας. Σ' αυτή τή σνάγκη άναποκρίνεται όλόπλευρη ή συγγραφική τού τάση. ΛΛάς εδωσαν τα 6ι6λία τού ένα ττλήθος άπό τής λεπτές παρορμή σ«ις τής ψυχ^ς τού- Μάς παρεχώ ρησε ττλούσια τήν πολύχυμη πνευ ματικότητα τού καί ένεστάλαξε μ" σα μας τό ανώτερον δαθμό τή σκέψης τού. «'Ο "Ερωτας στήν 'Ελληνική ποίηση» είναι κι' αύτό κάτι άπι τή συνεχτι ττορεία τού ττρός τή διαρκή άνθηση τής προσωπικότη τάς τού. Μάς τταρουσιάζει τόν ρωτα σάν βασικό ότξονα τής ζωη. πού εδωσε τήν ένότητα στό Συμ τταν. Τό 6ι6λ!ο είναι πλουτισμέν; άπό τό έρωτικό θέμα. πού άρχ ζει άπό τήν έττοχή των θεών. Ά πεικονίζεται μ' αυτόν τόν τρόπο τό έρωτικό πάθος μέσα σέ χίλιου στίχους πού δείχνουν πώς ό ά1 θρωττος ουδέποτε κατώρθωσε νά κί θυποτάξη τόν ερωτα- Στόν πάρα κάτω στίχο δλέττοι με θεριεμέν^ τή φλόγα πού αίετθά 'νεται ό Λεάνδρος ττρός την Ήρώ. Τυφλωμένος ττέφτει στή θάλασσα κα! άρχίζει ό διάλογος τής καρ διός. «Είναι κι' ή άγάπη φοδερή κι' ή θάλασσα τρομάρα μά είν' ή θάλασσα νερό κι' είναι φωτία ή άγάπη. Πόιρε καρδιά μου τή φωτία κα! τό νερό μην τρέμεις...»· Ό έρως άπό καταβολάς τρα γουδήθηκε μέ δρκους. μέ θρήνους κα' μέ άδρότητα. Οΰτε ό Χριστια νισμός τόν άγνόησε. Καί ό Άγιος Θωμάς, λέγει ό συγγραφέας τόν άπεκάλε,σε «πηγή τής ανθρωπίνης ενεργείας». Σ' δλο τό διδλίο οί ΰμνοι πρός τόν ερωτα πλέκουν χρυσάχτιδα 6! χτυα κα! ή 'Ελληνική Μοΰσα άκτι νοδολεί μέ φέγγος ττρωτόθωρο στό βιβλίο. "Ενα ποίημα τού Γ. Στρα τήΥΠ χαρακτηριστι«ά ύμΐνεΐ τόν Ερωτα καί τή δύναμή τού. «Σύ άπ' τό στόμα τοϋ Θεοΰ την πρώ τη έκείνη μερά, στοΰ χάους τόν ά νάστερο αιθέρα βγηκες πρωτόπλα στη πνοή. Οϋρανογέννητη φωτία πρώτο τού Πλάστου θρέμμα ποΰ χεις τα νέφη θρόνο σου· ποΰχει τ' άστέρια στέμμα. κι' αίώνια σκλά 6ο τή ζωή». Μ' αύτό τόν τρόπο, «Ό "Ερω τας στήν 'Ελληνική ττοίηση» προ φέρεται μέ τή δύναμη της Μούσας όπτό χίλμα στόματα. Κι' άλλοϋ εί ναι άπλός. κι' άλλοϋ μεστός άττό σοφία. ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΥΤΣΟΥ ΕΥΑ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ : μαθήματο Γαλλικίϊς καί Μαθπματικών Γ υ μνασΐου καί ΛυκεΙου, κατ' οί κον τρθ μαθητου, υπό Χ. Κου θή, τηλ. 563-065. ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ: Άνσλαμβάνει μαθήματα διά μαθητάς τού Δη- μοτικοΰ Σχολείου κατ' οίκον. Πληροφορίαι τηλ|φ. 687-829 κπθ' εκάστην 5 — 7. μ·μ. ΖΗΤΕΙ ΘΕΣΙΝ ΝΕΟΣ Η/.ΙΚΊΑΣ 16 ΕΤΟΝ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΤΗ ΛΕΨΟΝΟΝ 229-708 Λονδίνον, κα! την ΙΟην Αύγοο. στου είς τό Βουκουρέοτι, η Ελλάς ήρξατο ττδν άποστράτζυ σχν. ΜεταζΟ των άποστρατευ- θέντων όπλιτών και άζιωνατί- κών, νοσοκόμων καΐ λοιπών άλ λων ύπηρεοιών, ήσαν ό Ντίνος καί Κλαίρη. Ο ΝΤΙΝΟΣ είς τάς Αθήνας Ό Ντϊνος επέστρεψεν είς τάο Αθήνας, κατευθυνθείς είς την μητέρα τού, γεμάτος άπό κα¬ ρά, ποϋ την ζαναβλέπει ϋστε. ρα άπό άρκετό καιρο. Ή μήτε ρα τού μόλις τόν εΐδε, μέ δα. κρυα στά μάτια καΐ γέλια άνκά λιασε τό παιδΙ της, διότι δέν ε. φαντάζετο ότι, υστερα άπό τό. σας μάχας σκληροϋ πολέμου, θά ζανάθλεπε τό παιδι της ν.. κητή, μέ πολλά παράοημα, κ,αΐ δάρνες πού κοσμοϋααν τό οτή θος τού. Ή πτωχή μανοΰλα τού εΥιλεε μέσα στήν χαρά, ύπερη φανή ποΰ έχει, δπως καί τόοες άλλες μάννες, υΐό τιμημένο καϊ δοζαομένο. * * * ****** 'Ο Ντίνος άφοΰ ήσύχασε ά- νεπαύθη καί έτακτοποιησεν άλ λες Ίδιωτικές τού δουλειές πά ρουσιάσθη είς τήν διεύθυνσιν τής Άσφαλιστικής 'Εταιρε άς είς ήν ειργάζετο διά ν' άναλά θη έκ νέου την εργασίαν τού. Ή Διεύθυνσις τού δχι μόνον έχάρη ποΰ τόν ζανάβλεπε, αλ λά καί τόν συνεχάρη διότι έγύ ρισε νικητής, συμβαλών κατό τό δυνατόν είς τήν δόζαν τής πατρίδος καθώς καί είς τό ν α μεγαλώση ή "Ελλάς, τοί έδω. σεν δέ τρείς ημέρας αδεία νά ήσυχάση καί νά τακτοποιήση ά τομικές ϋποθέσεις άκόμη δέ νά δή καί τούς συγγενεϊς καί φίλους. Είς τό μικρό αϋτό διάστημα τής αδείας τού εφρόντισε νά εϋρη την Κλαιρη είς τα τότε κέντρα τοϋ «Ντορέ)) καί τού «Γιαννάκη)) είς ά έσύχναζεν ή άριστοκρατ α καί είς τα όποϊσ υστερα άπό πολυήμερον ανα¬ ζήτησιν δέν κατώρθωσεν νά την συναντήση. Εσκέφθη κατόπιν άπό αύτην τήν ταλαΐπωρείαν νά πάη _ίς τόν Φυσιολατρικόν Σύλλογον τό «Πράσινον)) είς όν αυτή ώς τοϋ είχεν εϊπει ήτο μέλος. Καί πραγματι είς τόν Σύλλο¬ γον την ηΰρεν. Μέ τήν πρώτην αυτήν συνάντησιν των άφοΰ € παν πολλά σχετικά άναγόμενα είς τάς σχέσεις των, έσκέφθη. καν όπως ό Ντίνος έγγραφή είς τόν Σύλλογον διά νά 3λέ- πωνται ουχνά, καί Ιδία είς τάς έκδρσμάς. "Ετσι καί εγένετο. "Υστερα άπό μερικάς ημέρας έγινε μέλος αυτού. Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ "Υστερα άπό πολλές ήμέρες πού ήρέμησεν, ήσύχαοεν, <α! άνέλαθεν υπηρεσίαν στό γρα¬ φείον τής 'Εταιριας, επήρε τήν απόφασιν νά πή τόν πόνον ι ου στήν μητέρα τού, καί μάθη απ" αυτήν τάς σκέψεις της περΐ τοΰ ζητήματος αύτοϋ. Και πρά γματι ενα βραδάκι ήσαν μόνοι Άπό ενωρίς εΐχαν έπισκέψεις συγγενικές καί φιλικές, διά τόν γυρισμόν τού άπό τό μέτωπο. Είς τούς συγγενείς καί φιλους διηγήθη πολεμικά γεγονόια καί άλλες πολεμικές Ιστορ ες, μεταζύ των οποίων παρακλη. θεΐς ανέφερεν ολίγα τινά υπό τα άνδραγαθήματά τού, καΐ έ. πέδειζε τα πολεμικά τού παρά σημα, ώς τό τής άνδρείας, καί άλλα. Άφοϋ τόν συνεχάρησαν οί έ πισκέπται έφυγαν μέ τάς καλυ τέρας έντυπώσεις. Μόλις έφυ¬ γαν, ό Ντίνος έλαβεν την μέγα λην απόφασιν νά έζομολογη. θή τόν έρωτά τού είς την μη¬ τέρα τού: ΝΤΙΝΟΣ σοΰ πώ. ΜΗΤΕΡΑ : Σάν τί νά μοϋ ηής παιδ, μου; Καλο ή κακό; ' Οτι κι' όν είναι γυιέ μου, πές μου ΧΡΙ-ΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚβΙ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ κ. ΜΑΡΙΑ ΝΘΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΡΑΜΙΟΝ ΚΥΖΙΚΗΝΟΝ Τό έκλεγέν κατά τάς άρχαι. ρεσίας τής Γεν. Συνελεύσεως την ΙΟην Δεκεμβριού νέον Δι¬ οικητικόν Συμβούλιον τρό Σν>λ.
λόγου κατηρτίσθη είς αώμα ως
έζής;
Προεδρος, Έμμ. Παηαναστα
αΐου.
Α' Άντιπρόεδρος, Ρήγας
Παπαδόπουλος.
Β' Άντιπρόεδρος, Ν. Μπρά-
θος.
Γεν. Γραμματεύς Δαμ. Σγου
ριδης,
Ταμιας, Αλεξ Άγόρογλου,
Κοσμήτωρ, Κα Εύφρ. "Ιωαννί.
δου,
Σύμβουλον Σάββας Κυρ;α-
ζής, Σωτήριος Κρυσογονίδης,
Χρ. Παπαβαρύτης, Πόπη Του-
σιάδου, Φωτ. Κονός, Νικ. Δόμ.
βρος.
το, κι' άν μπορώ νά σέ θοηθή-
σω θά τό κάνω μέ όλη τήν <αο διά μου, γιατι σ' άγαπώ καΐ &ά ο' άγαπώ πάντοτε. 'Εσϋ μέ ζής πονώ γιά σενα. Ξέρεις πολΰ κα λά τι έτράβηζα έως ότου σέ μ£ γαλώσω καΐ σέ μορφώσω. "Ας είΐναι καλά αύτοΐ πού μέ ύπο- οτήριζαν γιά νά μάθης μερικά γράμματα, καΐ γ'ινης γιά μενά καΐ τήν Κοινωνία ένας καλός πολίτης, καΐ καλός στρατιώτηι; δ 16 τήν Πατρίδα. Πές μου λοιπόν παιδι μου, γιά νά ήσυχάσω καΐ νά φύγουν οί κακές Ιδέες πού &βαλα οτό μυαλό μου. ΝΤΙΝΟΣ : Ξέρεις μητέρα, πό λι') καλά, 6τι έτραυματίστηκα σο βαρά στά στενά τής Κρέσνας. "Εσώθηκα χάρις στούς ίατρούς καΐ στΐς νοσοκόμες. Τήν ζωήν μου δμως τήν χρεωστώ σέ μιά κοπέλλα — νοσοκόμο — ή όποια μέ περιποιήθηκε πολύ καλά, μέ χρι σημΞίου νά ξαγρυπνά ^πά. νω άπό τόπροσκέφαλό μου. "Ε κανε γο πάν διά νά σωθώ. Δο. ξάζω τόν Θεόν, άλλά εύχαρι. στώ, καΐ εύγνωμονώ τήν κοπέλ λα πού έγινα καλά. Έφρόντι. ζε, γιά δλα καΐ μέ περιποιείτο σάν αδελφ ό της. Χωρις πολά λόγια μητέρα άγαπηθήκαμε. Καΐ έτοι μέχρι τώρα ζοϋμε μέ τίς άναμνήσεις τοϋ πολέμου, καΐ τίς ώραίες ώρες πού περ- νούσαμε στό νοσοκομείο δταν δέν είχεν πολλή ύπηρεσία. ΕΤναι άπό καλή οίκογένεια — άριστοκρατική — καΐ πλου^ια. Ό πατέρας της. είναι μέτοχος των μεταλλειων τοΰ Λαυρ,ου. Μ' άγαπά καΐ τήν άγαπω. Ζή ό ενας γιά τόν άλλον. Τής εΐπα νά τό πή στούς γονείς της. ΜΗΤΕΡΑ : "Αν είναι έτσι υ. πως μοϋ τα λές, δέν φέρνω καμμιά άντιρρησι καΐ δυσκοΛία Φθάνει νά μάθης άν θέλουν καϊ οί γονείς της νά γίνη ένας τέτοιος γάμος. 'Εγώ ζέρω ότι νόν τελευταΐο λόγο τόν έχουν οί γονείς της, καΐ πολύ φοθοϋ. μαι νά μή ένδώσουν γιατί ϊ:ί- σαι ένας πτωχάς νέος, άσχετα άν εΐσαι μορφωμένος. Ή άριστοκρατΐα ζητά νέους καΐ νέες τής άριοτοκρατιας 5η λαδή τό «ΊσνάΦθ) της. Δύσκο. λα, μά πολύ δύσκολα ένας άρι στοκράτης ή άριοτοκράτισσα νά παντρευτή μια πτωχή κοπέλλα ή πτωχό νέο, όσην μόρφωσ.ν καΐ νά έχουν οί άγαπώμενοι. 'Εγώ δέν σοϋ φέρνω καμμιά δυσκολια καΐ άρνησι, άπό τώρα μάλιστα σοΰ δινω τήν εύχή μου. Φοβοϋμαι δμως πολύ μή τυχόν σοϋ άρνηθοΰν οί γονείς καΐ έχομε κακό τέλος, ό μή γένοιτο, δπως ό «Μιμήκος καΐ ή Μα Ι ρη» — ό άξιωματικός καί ή νταντά τοϋ Παλατιοΰ πού έ- πεσαν άπό την Άκρόπολι. Γους εΐχαν θγάλει μάλιστα καΐ «ίνα τραγουδάκι. "Ακουσέ το. «Στής Άκρόπολης τα μέρη οχτοκτόνησεν ή Μαίρη Ποία, ποά, ποία, τοΰ Διαδόχου ή Νταντά!)) * * * Στό σπιτάκι τού άδικως αύτοκτόνησε ό Μιμήκος ποίος, πόιός, ποίος. Ό Μιμήκος ό γιατρός. Αύτά σοΰ λέγω, πρόσεξε πό λύ, καΐ μή προχωρήσης, άν δέν πάρης πρώτα μιά σαφή καΐ κα¬ λή άπάντησι. Είμεθα παιδί μου, πτωχοι άνθρωποι, καΐ θέλω νά ζοΰμε καλά καΐ άγαπημένπ σάν παιδί καΐ μάννα. Βλέπε,ς παιδι μου, ότι φίλοι, γνωστοΐ καΐ συγγενείς μάς άγαποϋν καΐ μάς συντρέχουν στήν άρρώ. στεια μας καΐ σέ ότι δύσκολο μάς παρουσιασθή στό δια6α τής ζωής μας. Άφοϋ άλλωστε καΐ αυτή ή 'Εταιρεία πού έργά ζεσακ μέ ύποστήριζε πολΰ ο. ταν ήσουνα οτόν πόλεμο, άκο μα καΐ τώρα δέν μάς ζεχνά ό τι ζητήσης καΐ θελήσης τό έ. χεις, καΐ μάλιστα τώρα κοντά δπως σοΰ εΤπεν ή Διεύθυνσις θά σέ προαγάγη σέ ανώτερη θέσι, καΐ τόν μισθό οου θά αυ¬ ξήση. (ΣυνεχΙζεται» ΔΙ' ΑΠΑΣΧΟΑΗΣΙΝ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ Δι' αποφάσεως τού ΰττουργοΰ Εργασίας κ. Δημ. Πουλέα ένεκρί θη ή χρη·ιιατοδότη3Ίς των κάτωθι Δήμων δι" εκτέλεσιν κοινωφελών ερ γων πρός άπασχόλησιν άνέργων έκ μή άπορροφηθεισών πιστώσεων τού 'Ρργανισμοΰ Άττασχολήσεως καί Άσφαλΐσεως Άνεργίας χρήσεως 1966: 1) Δήμον Κατερίνης δρχ· 50.000 2)^ Δήμον Ξυλοκάοτρου δρχ 50 000 3) Δήμον Κώ δρχ. 50.000. Είναι παραμονές, γιά τίς γι. ορτές — Χριστούγεννα καΐ Νέο "Ετος. Σάν τίς μέλισσες οί νοικοκυ ρές καΐ μέ τίς παραδουλεύ- τρες, δσες μποροΰσαν άρχι. σαν τή δουλειά' καΐ έχουν πο. λύ δουλειά. "Άσπρισμα κουζίνας, χαγια- τιοϋ, μέ συγχωρείτε τής χοεγι. ας (άποχωρητηρίου) δπως ιό έλεγον έκεϊ κα) ό,τι άλλο νομί ζουν πώς πρέπει νά καθαριοθη ζανά, υστερα άπ' τό γενικό φθινοπωρινό καθάρισμα. "Ας άρχίσουμε άπ' τήν κου- ζίνα. "Ασπρισμα δλωντώ^/ ντου βαριών — τό ταβάνι είναι άπό ροκανισμένα σανίδια βαμμενα ή δχι — δέν έχει άνάγκη άο- πρίσματος καΐ τοϋι τζακ.ιοΰ μέ. σα—έξω. Άπ' τα ράφΐα θά κατέβουν ο λα τα μπακιρικά τεντζερέδες, κατακλίδικα, ταψιά σιν.α, καρα. βάνες καί δσα άπ' αύτά θε. λουν γάνωμα θά σταλοϋν οτόν γανωτζή. "Αμα γυρίοουν άπ' τό γανω. τζή, θ' αρχίση μ' έλσχρρόπετρα τό έζωτερικό τρίφιμο καΐ θά ίςα ναπάρουν τ' άστραφτερό κιτρι. νοχάλκινο χρώμα τους καΐ θά ξαναμποϋν στή σειρά στά ρά. φια, πού θδναι τώρα καθαρά στρωμένα μ' άσπρο θαλασσί ή καΐ κόκκινο χαρτΐ κομμένο στήν άκρη σέ νταΛκάδες, στή μέση μέ μαργαρίτα κοφτή, πού θά έξέχη άπ' τό ράφι καΐ θά κρέμεται. Θά τριφτοΰν έπίσης τό μπρού τζινο γουδΐ καΐ τό θυμιατό και θά πάρουν καΐ αύτά τή θέσι τους στό ράφι. Ή κουζίνα μοσχοβολά καΐ ά- στράφτει μέ τα στολίδια της - τα μπακιρικά — τώρα. Μέσα στή σάλα θά λάμψη άπ' τό τρίψιμο καΐ τό ύφηλό χάλκι νο μαγκάλι μέ τό τρυπητό κα πάκι τού τό κωνοειδές, ποΰ στήν κορφή τού στέκεται τό ό- ρειχάλκινο πουλάκι, πού είναι σάν λάβη καΐ εύκολήνει τό οκέ πασμα — ζεσκέπασμα. Τήν πολύ φασαρια καΐ μπε. λά έχει τό τρίψιμο τοϋ μαγκα. λιοΰ. Δίνει καί πέρνει ή λεμο νόκουπα — ήφλούδα τοΰ στιμέ. νού λεμονιοϋ βουτηγμ έ ν η στήν έλαφρόπετρα — ζυσμένη μέ οχόνι καΐ μέ στεγνό μό7λι. νο πανί, τρίψιμο, ώς πού νά λαμποκοπήση. "Ολα θά ξεσκονισθοϋν, θά σφουγγαρισθοϋν δπου παίρνει σφουγγάρισμα, πάτωμα, τζάμια παραθυρόφυλλα τζαμαριες γιά νά μοσχοβολήσουν' τ' άκάθαρ. τα ροΰχα θά πάνε στό πλυστα ριό, γιά νά πλυθοϋνε μέ τή σειρά τους καΐ νά βαστάζουν παστρικά ώς τα Φώτα. Πιό μπρός άπ' τα Φώτα — προτοϋ πέσει ό Σταύρος κα'ι φωτισθοΰν τα νερά δέν πρόκει ται νά μπή πλΰσι, οΰτε ν' άνά- ψη καΐ βράση καζάνι' δέν κάνει Τήν προπαραμονή καΐ τήν πά ραμονή άρχιζει ή έτοιμασία των γλοκών. Δέν ύπάρχουν έτοιμα στήν άγορά, πρέπει νά γίνουν στό σπιτι, στά πλούσια μά <α) στά φτωχά, διάκρισις δέν ύπάρ. χει. Όλοι μποροΰν νά κάνουν να μοσχοθολοϋν τα οπΐτια άπ' τις μυρωδιές των γλυκΰν. Τσιμπ'. οια, διπλες, φνίκια, (μελομ ικά ρουνα) κουραμπιέδες μπακλα. 6οΰ καΐ πλατσέτα. Γιά νά φτιάζουμε τήν μ-ια. κλαβοϋ, ή μητέρα έφερνε μιά είδική γιά τό γλύκισμα αύτό για τι έπρεπε νά εΤναι πολύ πετυ. χημένο, άφοΰ ήταν άπ' τό πρώ το γλύκισμα τοϋ ταψιοϋ πού θά έσέρβιραν τόν έπισκέπτη -.5 Νέον "Ετος, μετά άπ' τόν κου- ραμπιέ. Τό φνίκι ήταν, σέ δεύ- τερη γραμμή. "Ολοι έπισημοι καΐ γνωστοΐ άνδρες μόνο έπρεπε νά κά¬ νουν έπΐσκεψι γιά τόν καινούρ γιο χρόνο στά σπίτια, άσχετο άν δέν εΐχαν όνομαστική έορ. τή σπίτι Βασιληδες καΐ Βα. σιλοθδες (την Βασιλική έ¬ κεϊ τήν έλεγον Βασιλεία). ' Ο. λα τα σπίτια, ήσαν άνοιχτά καΐ έτοιμα νά δεχτοϋν τούς γνωρι μους. 'Εκτός άπ' τα γλυκά, θυ. μάμαι μικρά παιδία, μέ πάση χαρά, περιμέναμε τήν ώρα, πού ό πατέρας θάλεγε τό '<πά- με». Ποΰ πάμε; Στό τσαρσί (στήν άγορά) γιά νά γεμίση τό σπ.. τι άπό κάστανα, καρύδια, φουν τούκια, άμύγδαλα άφράτα, χου ρμάδες, κουκρυνάρια πού τά. χαμε φθηνά καΐ άφθονα καΐ τα τρώγαμε μέ μέλι μέσα στό πια ΙΊΙΙΙΙΙΙΙΚΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗ1^ ΕΝΑΥΕΣΘΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΓΟΥΣΤΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΣ ΛΟΓΙΚΩΤΕΡΑΣ ΤΙΜΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΦΕΪ0Ν ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ ΟΑΟΣ «ΟΥΛΗΣ 35, θ' ΟΡΟΦΟ,Σ - ΤΗΛ. 23547? | 4ΙΑΘΕΤΟΜΒΝ ΠΟΙΚΤΑΙΑΝ Ι 1 ΕΥΡΡΠΑΤΚΟΝ ΚΑΙ ΕΓΧΟΡΙΟΝ Ι | ΥΦΑΣΜΑΤ0Ν | | ΑΡΙΣΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ | ^ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙίίΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΐηΐΙΙΙΙΜΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙ^ τάκι μέ τό κουταλάκι, συιία, πού πολλές φορές τα τρώγαμε άφο€ τα γεμίζαιμε μέ καρύδια, σταφΐδες ξανθές καΐ μαϋρες, μήλα, πορτοκάλια, μανταρίνια, πού τάφερνε στό οπΐτι ό χαμά. λης. 'Εγέμιζε τό σπιτι άπ' δλα τα καλά, γιατί έλεγαν πώς έπρε¬ πε καΐ ό καινούργιος χρόνος νάβρη τό σπίτι γεμάτο άλλά να υπάρχη καΐ έσωτερική καϋσι πού άρχιζε βαρύς χειμώνος, μέ κρύο πολύ, καΐ χιόνια. Στό τζάκι, πού ήταν οτό κα θημερινό δωμάτιο άπ' τα πρωί ώς τό βράδυ τα κουτούκια (χον τρά ζύλα) άπό σκληρά δέν- δρα ή άπό ξηρά κλήματα καί έκαναν στερεά άναμιμένα καρ βουνα πού παίρνοντάς τα μέ τή συράνη, έγέμιζαν τό χάλκι νο ψηλό μαγκάλι τής σάλας Στό τζάκι στά κάρθουνά τού θά ψηνόνταν καΐ τα κάστανα. Τή δουλειά αυτή την ανελάμ¬ βανε ό πατέρας καΐ ημείς γυρω τού. Κοντά σ' αύτά, θ' άναφερω καΐ μιά παράδοσι έπΐκαιρο. Την παραμονή τής Πρωτοχρονιάς τό βράδυ, ή μητέρα μάς άκα. νέ μάθημα. Άκοΰστε το: ^"Α. μα θά σάς ζυπνήσω τα χαράμα τα πρΐν φέζη θά ντυθήτε όέν θά πλυθήτε θά πάρετε τό προ- σόψι μαζίσας, έσύ μεγάλη (έ. μενά) τό τσαερό τό (εμαγιέ) έσύ μικρή (στήν άδελφή μου) τό μπρίκι καΐ θά μ' άκολουθή- σετε χωρίς μιλιά. "Αμα φθάσουμε οτό σπίτι - έξω άπ' τό σπιτι — πρώτα θά πλυθήτε, θά σφουγγισθήτε, θα κάνετε τό οταυρό σας (τήν προσευχή μέσα μας), θά πάρε. τε μιά μικρή πέτρα, πού θά 3ρή τε έκεί (οτό χαλασμένο λιγο τοίχο τής βρύσης) θά τήν ηλύ. νετε, θά γεμίση ή κάθε μιά σας τό δοχείο πού θά κρατά καΐ θά γυρΐσουμε στό σπίτι χ,ό ρΐς μιλιά. "Οταν μποΰμε μέσα θά δόσε τε στόν πατέρα, πρώτα ή μέγα λη καΐ ϋστερα ή μικρή άφοΰ τοϋ φιλήσετε τό χέρι, τήν πέ. τρα, καΐ θά το€ εύχηθήτε ^ό¬ πως είναι σκληρή ή πέτρα νά- σαι γερός καί δπως βαραίνη ή πέτρα νδναι βαρεία ή σακκου- λα σου άπό χρυσό (λίρες). 'Εκείνος μάς φιλοΰσε καΐ μάς χρύσωνε άπό μιά χρυσή τούρ. κικη λιρα οτό χέρι καΐ έσκυβε καΐ ή μητέρα καΐ μάς έδινε γο δώρο της, μονάχα τό φιλί της. Φεύγοντας άπ' τή θρύση γιά νά γυρίσουμε στό σπίτι άφίνα με λιγο άνοικτό τόν κρουνο νά τρέχη. "Ετσι έπρεπε έγέ^ι ζαν τ" αύλάκια νερά. Θά σάς φανή περίεργο, άν σάς πώ ότι καΐ σήμερα άκόμα κρατώ τήν συνήθεια αυτή τής πέτρας καΐ τοϋ νεροΰ άπ' τή βρύση τού1 κήπου μου. Μιά συ¬ νήθεια πού την άπέκτησα άπο παιδί καΐ δέν μπορώ νά τήν α. ποβάλω. Μιά μερά, έδώ στό σπίτι μηή κε ό γιατρός στό δωμάτιό μου, νά μ' επισκεφθή. "Ημουνα άδιό θετη καί τόν έκάλεσα. Τό μάτι τού άθελα έπεσε στή γωνιά τοΰ δωματίου καΐ εΐδε μιά ότε ' νόμακρη, γκρΐζα σκληρή καθα ρή πέτρα, δσο είναι ή παλάμη | μου δεμένη μέ στενή κορδέλα , κόκκινη (τό χρώμα ής χαράς) τοΰ φάνηκε παράζενο καΐ μ' έ. ρώτησε. ΤΙ είναι αύτό έκεί, ού. τή ή πέτρα μέ την κορδέλλα; "Α! αύτό τοΰ εΐπα άντιπρο- σωπεύει μιά παράδοσι τοϋ τό. που πού γεννήθηκα καΐ τού ά. νέφερα αύτό πού διηγήθηκα παραπάνω. Καΐ συμπληρώνει Καΐ έως πότε θά είναι έκεί; Ός πού νάρθη καΐ μ' εϋρη γερή, ή παραμονή τού καινυύο γιου πάλι χρόνου. Μέσα οτΐς προμήθειες πού ά νέφερα, πού γινόταν τήν μονή έπρεπε νά συμπεριληφθή ή κόττα ή ό πετεινός πού ζαν, γιά τό τραπέζι των Χρι. στουγεννων καί τήν έκανον βραοτή ή βραστό μέ αύγοκομ. μένη σοΰπα καθώς καΐ ό Διάνος (γαλοποϋλα) γιά τό Νέον "Ε¬ Ι τος, ψητός, ή γεμιστός μέ κά¬ στανα καΐ κουκουνάρια καΐ κοέ άς χοιρινό πού γινόταν μέ οέ_ λινο, ή λάχανο ντολμάδες μέ χοιρινό. | Ημείς οτό σπιτι σφάζαμε π^. ι τεινό καΐ τό Νέο " Ετος πολλές ι φορές χήνα, πού τα εφερναν ι από τό κτημα μας τοΰ χωρίου Άγιάτ — ΚιοΤ τρείς ώρες μέ τα πόδια μακρυά άπ' τήν Πέρ. γαμο. Μαριάνθη Μακρυγιαννοπούλρυ Άπό Ιστορικί]ς, γεωγραφικί)ς καί έθνολογικί)ς απόψεως Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (Παψλαγόνα, Β.θυνΙα, ΚαππαδοκΐΓ· Πόντος, ΊωνΙα. ΠισιδΙα καΐ ΚιλικΙα) Τοθ συνεργάτου μας χ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΓ (Συνέχεια έκ τοΰ προηγ.) 'Κκ των Ριομαιων: >ΰλλις 88,
Λ ύκουλτνπς 83, Ιΐομττήϊ >ς 74,
Τι3 ριο 14 μ Χ , Καλιν'ύ
λ,α. ->ν.Κλαύδιος 41, Νίρω 54,
ΒεοπσσιαΐΌΓ, Άδρισνός 117-
38, Αντώνιος 1:8, Μάρκος-
γκ των Λρχ3ο^ ■Ο^ά^ 634.
Ό ?μάν 644, /νωχ <υέγ "Αλυ βοη ντ ,β,α 6^.1, ν.χ. Λ 615. Β ι •ήτ 7)1, Σ^ιΑεϊμην 71-, ' ίζ τ 7Αϋ, Αλ-Μανσηύ^ 754, Αττ,>0".
<μ"δν Α.2. Μακατή 77 < Χί ί^ύ Α- αστ,τ 8)9 Α ^α Ον. Κ< τώ·/ Σελτζοο<ιον : Σελ Γθούκ 104σ, Τηγρου Ιέζ, Γαβριυ ίέζ Άλπ 'Λρϊλάν ιθ6., Μ^λέι —Σιόχ 11)02, Κιλΐτκ—Άρολόν, ' ϊτίν. Έ» των Σταιοροφόο ν : Β η α 0νδ<χ 1098. Βυλνιυΐνίχ ι,)^) Ρρειδερϊκο Β τρβαρό,ί α Ιϋ'7 Ρ^χ ρδος 1191 Έ* τίιν Φρανκ ' Λατί ών τή Κων^πόλε&χ Βαλ^' Οίνος 1204 -1206, 'Κρμΐκο.. Ι20Ί - ΐ2ΐ6, Ρο λερτχ 12^1 — 12^8, Βαλ^5^υΐν ς Β 1228—1261. Έκ των 'νΐ,θν'νόλων : 'σεγκίς -Χάν 1^)6. ΜττατοΟ 1227. Κου πλάϊ—Χάν 1241, Καγιηύκ 1244, Χ^υλαγκοΟ 1253. Ταμερλανος ι36<-1405. Έκ των "Ελλήνων τοθ 20 0 ϋ Χ. αΐώνος Άλέξ^νδρος Α' ■419. Κωνσταντίνος Α' 1920- 1922. 'ηι των Βυζαντινών : Κων ^ταντϊνος ό Μέγας 313, Κων σΐάντιος 337. Ίουλιανός ό Ρ.α οα(5άτης, 361, Ίωβιανός 363, Ούαλεντινιανός 364, Ούάλης 376 Θεοδόσιος Α' 380. Άρκά- ^ιος 383, θεοδόσιος Β' ό κάλι .-ράφος 408. Μαρκιανός καΐ Ιουλχερια 450, Λ^ων ό Μακέλ- ης 456, Λέων ό Β' 473. Ζήνων 474. Άναστάσιος ό νίκορος 499, Τ^υστΐνης ό θράξ 418, Ίουστι νιανός ό Μένας 527 — 566, Ίου 7ΐίνος Β' 566, Τιβέριος 578, Μαυρίκιος 582, Φωκδς ό Καττ παδόκης 602, Ήράκλειος 615. ω σταντϊνος Β' ό Νέος 641, Ήρακλεώνας 041, Κωνσταντίνος Γ' 641. Κωνσταντίνος Δ' ό Πω •ωνατος 6ο8, Ίουττινιανός Β ό ττην τμυτος 693, Φιλιππικός Βαρ Ε,άνης 711, ΆνασΓάσιος _Β' 713, Θεοδόσιος Γ' ό των Κάτω 716, Λέων ό "Ισαυρος 71/, Κωνσταν τινος ό Κοπρώνυμος 741, Λέων Δ' ό Χάζαρος 775, Κωνσταντί¬ νος ό ΣΤ' 790, Νικηφόρος Λο νοθέτης 802, Σταυράκιος 811, Μιχαήλ Α' 812, Λέων ό Άρμέ νη^ς 8Π, Μιχαήλ Τραυλός 820, θεόφιλος 329. Μιχαήλ Γ' ό Μέ· ■ίυσος 842, Βασίλειος ό Μακε ρών 867, Λέων 6ος ό σοφόΓ 8ίί6, Κωνσταντίνος ό Ι ίορφυρογέννη- τ>ς 918, Ρωμανός Λακατιηνος
944, Ρωμανός Β' ό ι·.6σχημων
959, Νι<ηφ ρος ό Φωκδς 963, Ιωάννης Τσιμισκής 969. Βασί¬ λειος Βιυλγαρ κτόνος 975—1025 Κωνοταντϊνος Η" 1025, Ρα~μα· νός Άργυρός 1(·28. Μιχαήλ Δ' ό Πσψλαγών 1034, Μιχαήλ Β' ό Κιχλτφάτης 1041, Κωνπταντΐ· νη θ' 6 Μονομάχος 1042, Μι¬ χαήλ 6ος ό Στρατιωτικάς 1054, Ίσαάκιος Κομνηνός 1057, Κων¬ σταντίνος Δούκας 1059, Ρωμα- ι/όο V ό Διονένη'- 1068, Μιχα¬ ήλ Ζ' ό Παραπ άκιας 1072, Νι- κηφόρος; ΒοτΓτνιάτη 1070, 'Αλέ- ^. -ς <' ό Κομνηνός 1118, Μα- νουηλ Κομνηνός 1149—1181, Ά- λέξ ος Β' ό Κομνηνός 1181, Άν- ^ο^νι ο^ Α' ό Κοανηνός 1162, Ί ιαάκιο "Αννελος ό β' 1186, Άν^ξιος Γ' 1195, Άλέξιος Δ' " νελ"ς 1203 Άλί.ξ.ος Ε' ό Δ^υ·*ας κοί Μουοτζ'-'ύφλιοι. 1 Ό4 >Λιχ ΐή Η' 6 Παλαιοόγης 1261,
'νδρΛνικος Β' ό Παλαιολόγος
1283, Μιχαήλ θ' ά Παλ,αιολό
νος 1315, Άνδρόνικός Γ' ό Νέ-
ώτεοος 1325, Ίωά-νης Ε' ό Πα-
αιολονος 1341, Ιωάννης 6ος ό
Κατακουζηνός 1347, Μανουήλ Β'
ό ' 1όνλαιολ6νος 1373, Ιωάννης
Ζ' ό ΙΙαλαιολόγος 1423. Κων¬
στ χν τινος 11ος ό Παλαιολόγος
1443-1454.
(Είς τό προσεχές φύλλον
τό τέλος)
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Χριστοΰ ή γέννα Ερχεται
κι' ό κόσμος δλος χοτίρεται
κ' εφέτος σάν καΐ πάντα
συνάμα δμως εθχεται
ή έχθρότης νά ποτοέρχεται
νά μή χύνεται αΓμα τσάμτια.
ΕΙρήνη καϊ Όμόνοια
άγάπη πειά σίώνια
νά βασιλεύση ίπί γή"ς
δ,τι ό Μέγας Πατήρ έδίδοξε
καΐ δι' ήμδς ίφύλαξε
ώς ύποθήΛη θεϊκή.
ΣΜΥΡΝΗ
"Ημείς ποΰ ζήσοτμε έκεϊ
στά "Αγια χώματά σου
μ' έλπίδα όνειροπ^λα φαεινή
πώς βρισκόμαστε πάντα μπρο
[στά σου.
Κα'ι πώς μόνο δταν πεθάνωμβ
καί κλείσωμε τα μάτια
πάλι μαζύ μας θά πώρωμε
τής Σμύρνης μας ώμαϊακομ-
[μάτια.
'Ο πόθος μας έν δσω ζοΰμε
ένας* ν'άλληλοτταρηγορηθοΰ-
[με
πώς ή μέρσ δέν εΤνε μακρυά
πού θά μ·νς φέρη πάλι στπ"
[Σμύρνη μας την άγκαλιά.
"Ονειρο τΐρανματοποιήσιμο
τώρ τ δπως είμεθα ηνωμένοι
οί Πανέλληνες δλοι θά τρέ-
[ξωμε
'Όταν θάρθή ή ωρα ή εϋλο-
[γημένη.
'Ο τΐοιήσας
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΑΚΗΣ
κάτοικος ΑΙγάλεω
όδός Μεοολογγίου 29
ιιιιΐΗηιιιιιειιιιιιιιιπιιιιιιεπΜΐιιιιιιεΐιιιιΐΗΕΐηιιιιΐηιιι
Ημερολόγιον τοΰ Θ. Θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς ατπταδοκίαν τό 1959
ΚΒ'
είς μνΛμπν ττις συζύγου τού
ΕΙδωλολατρικοί ναοΐ δπως έ. Χουβάν Χατΐν. Σήμερον τό Τζα
σημειώοαμεν προηγουμένως π, μΐ αύτό είναι μουσείον.
σαν:
1) Τοΰ πολιούχου Διός.
2) Τής Θεάς Αθήνας.
3) Τοϋ πατρώου Απόλλωνος
καΐ
4) Τής Οεάς Τύχης.
Τό παράδοζον είναι δτι κα--
τοι στήν Καππαδοχια έζη^αν
θ) Τό Κουρσουμλού — Τζαμι
αί καΐ
4) Τό Φατιτιγιε Τζαμισί.
Τό 1814 εΤχε 100.000 κατοί-
κους τό 1898 65.000 έκ των ό
ποίων οί 40.000 ίήσαν τοΰρκοι,
οί 2.ΟΟΟ "Ελληνες, οί 12.500
Αρμένιοι καί οί ϋπόλοιποι 5ιά-
πρό τού έζελλην.σμοϋ αύττϊς φοροι. Σήμερον καθώς λένε
άλλοι λαοΐ μέ ίδ^ιτέρας Ορη έχει 1ΟΟ.ΟΟΟ κατοίκους έκ των
σκειας έν τούτοις στήν Καιοά. οποίων οί 200 οΐκογένειες είναι
οεια δέν υπήρχαν ναοί άφΐερι» "Αρμένιοι,
μένοι είς θεους των. | Ή Καισάρεια ήτο έδρα Άρχι
1 ΗΚαπποδοκΙα ώς άναγράψα επισκοπής άπό άρχαίων χοό-
με Λσπάσθη 6μα τρ άρχπ τόν νων, εΐχε Μητροπολιτικόν Να-
Χριστιανισμόν καί δι* αυτό ύ. ών τόν τοϋ Άγίου Νικολάου»
πήρχαν πάρα πολλές χριστιανι πού έκτισβη τό 1650 επί Σου.
κές έκκλησ.ες έν Καππαδοκ,σ. τάνου Άβδοΰλ Μετζιτ καΐ άνε.
Είς τήν Καιοάρειαν Χριστια. καινίσθη αργότερον επί άρχιε-
νικοί ναοί ήοαν:
πιοχόπου αυτής Πα^σίου τού 3'
1) .0 πρός τιμήν κοιμήσεως τού Φαράσαλη μέ τίς πέτρες
της Θεοτόκου τα έρείπια οέ τού Άρμενικοΰ ΝεκροταφεΌυ
Ε-, αυτού εύΡισκοντο είς τήν 9έ. Διά τό νεκροταφείον αύτό προ
σιν Τσίφ . Ίονοΰ.
2) Ή έκκλησία τοΰ Ίππου
Χριστοϋ πού άναφέρθηκε ιόπΰ
τοθ Μ. Βασιλείου έν τή Βαοι.
εκλήθη σοβαρά διένεζις την
όποιαν διευθέτησε ό άείιμνη.
στος Παΐσιος.
Εϊπαιμε δτι στήν Καισάρεια
Τό Ίστοριχ.ό Πκιδικό. βιβλίο
ΙΙΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΤΟΝ ΚΑ'ΡΟ ΪΌΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ
Μυθιστόρημα είχονογραφημένο σελ, 240,
- ΔΗΜΗΓΡΗ ΓΙΑΚΟΥ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΟΡΦΞΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
οελ, 144
Έχιικίοτόμηαιιν στίς έκδόσεις «Βιβλιοθήκης
Παιδικοΰ Κόσμου» Γ. Σ. Βλέσσα
Στά βιΡλιαπωλ"'* ΆΟηνπιν, Πειραιώς κοί Έπαρχιων
λειάδι στήν σημερινή Θέση της ήσαν καΐ 12.500 Αρμένιοι καΐ
Καισαρείας Μπαττάλ - γιαζ. εΐχαν καί έκεϊνοι τίς έκκλησι-
3) Άγίου Βασιλείου άνεγερ ές τους πού ήσαν 1) ή τοϋ
Θεΐς τό 400 μ.Χ. διηρπάγη ι ό Σούρ-ΐ - Σερκΐς καΐ ου ΆοβοΟ
1067 υπό των Σελτζούκων όπό τς έντός καΐ ή τοϋ Κιρκόρ Λου
τε άπωλέσθηκε καΐ τό αγιον σαβοριτς έ<τός τής πόλεως, λειφανό τού. Αύτη ευρίσκετο είς τήν θέ¬ σιν Τίς — ισάρα - "Εζω πόλις. Ή πόλις τής Καισαρείας εκει ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΛΟΓ Ι ΣΤΗΣ ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τα ΓοαφεΓα μας τό βιβλίον τοθ συνεργάτου μας κ. Μιχ. Κουςμούλη «ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑο "Επδοσις τής εφημερίδος «Ποοσφυνιχος Κόσμος» Γιμή δρχ. 70 το έντός τεΐχους άλλά τό τεϊ. χος της καιτεστράφη κατά τάς διαφόρους έπιδρομάς έκτίσθη δέ τό 1482 υπό τοϋ Σουλτάνου Μεχμέτ καθώς καΐ μικρό τζαμ.. Το τείχος αύτό εΐχε τάς έ- ζής πύλας: Τήν Χιβάζ — Καπισί. τήν Κι. τζΐ — Καπισι, τήν Καννί — Κα. πισΙ, την Με-^τάν — Καπισί, την "Ατ — παζάρ — Καπισι, την Ιιο- γιατζΙ — Καπισί καΐ την Φατιχ.έ Καπισί. "Εχει έπιστεγασμένην αγοράν πού κτισθηκε τό 1870 μετά την έκ πυρκαϊάς καταστροφήν τής άγοράς. ΕΤχε 28 τζαμιά, 50 Μεστζιτί καΐ 27 Μεντρεσέδες. Τα όνομαστά τζαμιά τής σαρειας είναι: 1) Τό θύλου τζαμί πού σημαί νει άρχαίο τζαμί καΐ αότό ήτο παλαιότερα Χριστιανική έκκλη σ(α. Ό μινναρές τοϋ τζαυιοΰ αύτοΰ έχει ΰψος 50 μέτρων κα είναι ό μεγαλύτερος δλων. 2) Τό Χουβάν Χστιν τζομι. οί ποΰ έκτίσθη τό 635 τής Ε. γείρας Χρονολογίας υπό τού Σουλτάνου ΆλαετΙν Χουβάν Ζ Αναλομθάνει επί ώρας τήρη¬ σιν βιβλίων, έπίσης παραδΐδει μαθήματα γαλλικής κα( Μαθτν ματιχών κατ' οίκον τοθ μάθη- τοθ. Τηλ. 560-566 5 ΔΟΜΑΤΙΑ, 5 μέτρα από τό κΰμα διαθέτω 200 χιλιάδες μετρητά καΐ άκΐνητο σέ ιδε ώδη άμμουδιά μέ οΐκόπεδο 4. 000 πήχεων στή βαρεία Ε0- θοια, ενατντι διαμερίσματος 4—5 δωματίων, ρεηρέ.. Τηλ. 521-275. ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ εύπαρουσίοοτος γραμματεύς - άλληλογράφος έλληνικής - άγγλικής - γερΐια- ικής, διπλωματοθχος ΜΙΤΧΙΓ ΚΑΝ καΐ ΠΡΟΦΙΤΣΙΕΝΣΥ ΟΦ ΚΑΙΜΠΡΙΝΊΖ, καθώς καΐ τοθ γερμανικοϋ Ίνστιτοθτου ΓΚΑΙΤΕ, φοιτΛτρια Φιλοοοφ»- κής Πανεπιστημίου Αθηνών, μέ 7εττ προϋπηρεσΐαν, ζητεί ανάλογον θέσιν μόνον διά πρωϊνάς ώρας. Τηλεφωνηοατκ κ. Γιώτα 232-024 (9—12 μ.μ.). ΠΟΛΕΙ ΤΑ Ι οικόπεδον έξ ενός οηρέμματος πευκόφοτος έντός σχεδίοο. Πληροφορίαι τηλέφω¬ νον 229-708 καί 882-339.
Τί ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ_ΤΟΥ ΑΦΩΡΕΣΜΕΝΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΒΑΣ. ΙΩΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
σες
Τόν άφώρισε ° ΐδιος ό Δεσπό-,
της. Βλαστημοΰσε. λέει. τα θεΐα. Ι
Κορόιδεαε την Θρησκεία. Κι' εδρι-
£ε τούς αντιπροσώποις τού Θεοΰ
[-,σνω στη γη· Αύτό τό εκανε σ' ό-
^η τού τή ζωή. Γιατί, "Αν ρωτοθ
Τδιο. ούτε θάξερε να σου
Σ' δλη τού τή ζωή 6λα
στήμαγ κορόιδευε, εδριζε. ΚαΙ
τΐττοτα δέν τούκαναν. Καί τώρα πού
5ρισκότανε στής ζωής τό δειλινό
τον άψώρισε ό ϊδιος ό Δεσπότης.
Μεσα στή Μητρόττολι. Μέ χαρτιά έ-
τπσημα κα' 6ρ°ντερή φωνή. Καί
"υεϊ>οζ καθώτανε αττ" όξω από την
£κκλησία καί γέλαγε. Τουχε λείψει
,οί σα^ίδηση καί λογικό. Θαρρείς
κ0ι τού σατανά ττοθχε άπό καιρο
στά σω&ικά τοιι· σήμερα τού
κορώνα καί σκήπτρο χρυ-
Βγήκε ό κόσμος δλος εξ« κα!
τόν κύτταζε λϊς κι' ητανε λεπρός.
Βγτκαν οί παπάδες κι' έφτυσε. Βγή
<£ κι' ό Δεσπότης καί βλαστήμηοε Άπομοκρύνθηκαγ δλοι. "Εμεινε μό- νος κι' άρχισε νά γελάη. σκύδοντας τό κεφάλι. Μόνος. Όχι. Κάποιος ϊμεινε. Πλησίασε καί στάθηκε μτρο υτά στόν άφωρισμένο. Μίλησε: «Ό ττού γεννιέται νά σέ συ- δυστυχισμένε!». Σταμάτη αι άττότομα τό γέλιο. Σήκωσε άρ¬ γά—άργά τό κεφάλι κα! τα μάτια έκττληκτα καί θυμωμένα αντικρύ¬ ση δι» γαλάζιες λίμνες πού ιον κύτταζαν καί τοϋ χαμογελού- σα'· Ήταν ό ζητιάνος. ττού ζη- τιάνευε έξω άπ' την έκκ>τ>σία. Ά
ροΰ τόν κύτταξε κάμποσο άκόμα.
αττομακρύνθηκε Στήν τσέπη τού
κοΐίδούνιζαν δεκάρες- Ό άλλος τόν
κύτταζε τού έ'φευγε καί εσκυψε ττά
λι τό κεφάλι. Μόνο. ττού δέ γελσό-
οί Μέσα στό θάμπωμα τού σάπιου
μυαλοΰ. τρείς λέξεις κτυπούσαν
αάν καμττάνες' «Χριστός πού γεν¬
νάται» ■· Ήταν παραμονή Χρι·
στοιΛ/έννων.
Λ
Τό μικρά νησια στήν 'Ελλάδα
ψηλά στήν κορφή εχουν τόν προφή-
ιγ|—Λιά.
Είναι τταντοΰ γνωστό αύτό. Τό
διχό μας τό νησί είναι μεγάλο. "Ε
)(£ΐ ττολλά 'ξωκκλησια τοθ Προφή
τη —Λιά γιατί εχει πολλές κορ-
φές. Μά τό πιό ξακουστό είναι στό
λοφο 'πάνω άπ' τή μεγάλη Πό
λιτεία. Κάτασττρο. "ΟΓτοιος άνε-
6(ΐ. δλέττει άττό τή μιά μεριά τα
αττίτια μέ τα κόκκινα κεραμίδια κΓ
όπτό την άλλη τή βαθειά κοιλάδα
ιτού στή μέση κυλάει ό χείμαρρος
καί άττό τίς δυό πλευρές ύψώνονται
ττλατάνια. μυγδαλιές. φουντουκιές
καριιδιές- Καί πέρα μακρυά ιχεΤ
ττού τ' ούρανοϋ ή άκρη άκουμπάει
«αί ψιλάει τή γή. εΤν' ή θάλασσα.
Γαλάζια μέ πράσινες άιτοχρώσεΐς
καί μικρά δσπρα κυματάκια. Ή
θάλασσα μας...
Τόξωκκλήσι είναι μικρά- Μά λένε
ττώς κάτω στό την "Αγια Τραπέζα
είναι ένα κόκκσλο άληθινό θαυμα-
τουργό. τού Προφήτη. Γι' αύτό κά
θε χρόνο στή Χαρή Τού άνεβαί-
νει ό Τδιοζ ό Δεσπότης καί τό λει-
τουρνάίι Μεγάλη τιμή τουτο κα!
τφ Γθτεινή κατοικία τοϋ Θεοϋ ..
~£χει άρ<ετές είκόνες μέσα καί δι» σειρς,ς στασίδ'α. Καί πάντοτε ίιτάρχοιιν 'κεΐ μέςτα άσττρα κεριά μ' ένα κουτ! μπροστά στό παγκά- ρι· Ι ιά ν' άνάβουν δσοι άνεδαίνουν Μά τα καντήλια είναι σβυστά. Κ Γ άττό πάνω μιά μικρή καμττάνα εχει σχοοριάσει καί κάβε χρόνο πού χτυ πάει μιά ψορά, λές και τταρα- πονιέτα' νά την καθσοίσουν μα τή φωνή της. μόνο ό Θεός ττού την ά- κούει ττραγματικά κΓ εϋφραίνεται την καταλαβαίνει. ΕΤναι τό καλύτε ρο αύτό Καί στόν έξώ-τοιχο. γύρω —γύρω εχουνε ψυτρώσει δενδρολ! 6ανα κΓ δταν άνθούνε λές κι' εί ναι ένα μώδ στεφάνι ποθχει στε- φανώσει τό ξωκκλήσι. Μά καμμιά φορά έρχονται καί τα κόβοιονε γιά νά κοθαρίσουν τα κρασοδάρελα νά βάλοΐΛΐ τα καινούργια. Αύτό γ!νε- ται τόν Όκτώδρη συνήθΐος. Α Φέτος ό χειμώνος ·ηταν έλαφρός ώς τα Χριστούγεννα· 'Εδώ καί μιά βδομάδα δμως εΤχε ττιάισει τρομε¬ ρά κρύο πού περόνιαζε τα κόκκαΓ λα κα! άν κα! σήμερα τταραμονή εΤ χε 6γγ; ίίλιος δμως εκανε μιά πα- γωνιά διαττεραστική. "Ολοι μέ¬ σα στήν πολιτεία ήταν άττασχολη μενοι. ΟΊ νοικοκυρές ζύμωναν κι' οί αντρες ψωνίζσνε στήν άγορά τροφιμα γιά τό Χριστοιιγεννιάτικο τραπέζι. Τα παιδία ψέλνανε τα κάλλαντα εως άργά τή νύχτα. Ό ίίλιος πήγε νά κοιμηθή ττίσω άπ' τα βουνά μέσα στή θάλασσα κα! μιά τελευταία άνταύγεια τού. φώ- τισε όλόκληρο τό ξωκκλήσι τού Προφήτη — Λιά ένώ τό κύτταζαν δΓκα μέτρα πιό πέρα ένα ζευγάρι μάτια· Ήταν μάτια κρύα άδιάφο ρα νεκρά στό κ,άλεσμα τής φύσης τής σκέΦης· Ό άφωρεσμένος προ- χώρησε τρία βήματα. ΕΤχε τα χέ ρια στίς τσέπες. Ό γιακάς ενός τταλτοΰ μπαλωμένου στούς άγκώ- νες σηκωμένος. Κ α! μέσα όπτό τα τταττούτσια τού κάτω άττό τό παν τελόνι. ξεχώριζε άπό μιά μεγάλη τρύττα ή δρώμικη φτέρνα τού δεξιοϋ ου ττοδιοΰ. Δέν εΤχε μπή ττοτέ σέ έκκλησία. Ποτέ! Μόνο δταν 6α- φτίστηκε· ΜττορεΤ <α! δυό>—τρείς
φορες άργότερα.
Μά δταν πέθανε ή μάννα τού
γιατ! ττατέρα ποτί δέν γνώρισε
δέν εύρισκε τόν καιρό νά ττάη στήν
έκκλησΐα. Τώρα. πού τα βήματά
τού ένστικτόδικα τόν εΤχαν οδηγή
σει μέχρι 'κεΤ πάνω κάθονταν καί
κύτταζε μπροστά τού τό σπίτι τού
ΘεοΟ. Ήταν κατάλευκο. Προχώρη
σε κΓ άλλο. κι' άλλο χωρίς νά
σ<έψτεται. "Εφτασε μπροστά στήν ττόρτα. Κύτταξε δίπλα τού τό σκο ν! τής κσμπάνας. 'Ηταν δεμένο σ' ε να χαλκά Κάθησε πέντε όλόκληρα λετττά ετσι άκίνητος μέχρι νά πά ρη την άπόφαση νά βγάλη τό χέ- ρι άττ'1 την τσέπη. Τό σή<ωσε λί- γο κα! τό κύτταξε. Κύτταξε τίς χον ρές φλέβες σκοινιά θαρρεΐς ττάνω στήΐ' πλατή τού χεριοϋ. Οί ά<ρες των δακτύλων ήταν μελανές. Καί τα νύχια μσΰρα άττό τή βρώμα. Δι στακτικά τό απλωσε κι' έπιασε τό χερούλι τής πόρτας- Τό κατέβασε Πρ!ν νά σττοώξπ γύρισε καί κύτ¬ ταξε σάν κλέφτπς γύρω τού Ψι/χή. "Εσττρωξε «α! α1 ε<ττλη.ξη ειδε πώς ή πόρτα άνοιξε. Την ττερίμενε στή. Τώρα εττρεττε νά μπή. Ό ρας τού εΤχε άνοΐξει την ιτόρτα τού σπΊΤΐοΰ τού· (Στό ερχόμενο, τό τέλος) "Ο ΕΡΟΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ, ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ Σ ΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Άτελείωτϊς εΤναι ή πνευματικάς (ΐνησιιχίες τοϋ κ. Χρήστου Σολομω νιδη. Μέ άνατττερωμένη τή λογο τεχνική τού συνε!δί>ση· πού είναι
ττφιτριγυρισμένη άττό τό φλεγό
μενο «παρών» τού, προβάλλει έναρ·
τή τή διάνοιά τού κάτω άπό και
ιούργια πάντα λογοτεχνικά πρίσμα
Τί.
Τό νέο βιβλίο «Ό ερωτας στήν
Έλλη,νική ποίηση> είναι γεμάτο ά
τό ποιητικούς σπινθηρες. πού φω
τοδολοΰν στήν άτέ,ρμονη Ίσταρία
τής ζωής. Είναι τό δνειρο πού τα
ξίδεψε. άπό γενιά οί. γενιά. μέ
"υρετό κα! σΐΎκίντκτη κι' εγινε
','θητεία. πού στερεώθη'κε ή άνθρω
<τότηττα· Γι' αυτήν την ούράνΐα ψλόγα μιλάει τώρα ό συγγραφέας *αί μέσα σ' ένα ώκεανό φωτός σκοριτάει τό έσωτερικό τού φέγ- >ος ττού δημιουργεΐ τούς δαθμούς
τής μεγαλωσύνης τού.
Στόν ττρόλογό τού λέει πώς ό
ερωτας είναι έμττνευστής τού λό
τΠζ δυό σκουλαρίκια άπό χαλκό
Είναι άκόμα πεμπτουσία όνείρων
κοί άοιΛλήπτων ΐμέρων Είναι δύ
ναμη Ιδεώδους, είναι παγκόσμια
α. είναι τό άσμα των άσμά
Αυτόν τόν ποιητικό άνθό μάς
"ροσφέρει ό συγγραφέας. Αυτόν,
"ου Εχει όλόψυχη τή συμμετοχή
τθ", τόσο στό χτεσινό. δσο καί
ό
Είναι ττεριδόλι πού χρύσωσε ό
"Χίος πάντα τό ΐδιο σ' δλους τούς
κοιρούς,
Σ' αύτοι λοιττόν τό νοηματικό
τού 6ι6λ!ου προβάλλουν
--. οί ΰμνοι τού Όμήρου
την Άφροδι'τη. «Τή χρυσο
. -τνη. γλυκειά πανώριαν Άφρο
""Π θά ψάλω. πού τ' άκρόστιχσ
°λπς τής Κύττρου όρίζει
Εκεί τ0 ύγρό τό φύσημα την τιί;
Υί τού Ζεφύρου στό κύμα της πό
Ηλοισδης τής θαλάσσας επάνω
1*ί στόν άφρό τό/ μαλακό· κι'
01 Χρυσοφόρες Ώρες την έδεχθγ,
*«" ττρόσχαρες κι' άτίμητα στολί
^"< την ένδυσαν τής εβαλαν στ' ά οακατο κεφάχι ώραΐο στεφάνι ό °ΧΡυσο καί μές στά τρύπια αύτιά ΤΙΚ' δυό σκουλορίκια άττό χαλκό Κι άττ' άκριδό χρυσάφι». 5 ο ι έξακολουθεΐ ετσι ό λυρι ι°ζ άπέραντος γιά νά περιγρά 5 τήν έμφάνιση τής μητέρας τοϋ "^ωτος —ήν Κύττρο. ΕΤναι πλού 5* τ° "λικό τοϋ 6ι6λίου καί σπον- . Μνει μέ μιά ώλοκληρωμένη συλ ττοιημάτων την άκατάλυτη δύ Ι τοθ * Τό νέον μας Ιστορι κόν άνάγνοοσμα ΜΙΑ ΠΑΛΗΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Έτοιμασίες στήν Πέργαμο για τα: Τού συνεργάτου μας (Συνέχεια εκ προηγουμένου) Η ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΣΙΣ Μετά την υπογραφήν των συνθηχών είρήνης μετοζύ Ελ¬ λάδος, Τουρκίας καί ΒουΛγα. ρίας τττν 17ην Μαρτιου είς τό Θ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ Μητέρα θέλιο νά ™ 1 μττλέκεται ό άναγνώστης σ ίνα ζωηρό παιχνίδι συν καί σέ κάβε σελίδα 6ρί 1 την εύκαιρία νά ρ<τιμήση ρ *α' ττερσσότερο τ'ής πραγματι διαστάσεις τής ττνευματικότη __το0 κ. Σολομωνίδη· ιι· στ' άλήθεια. ίνας σαγη ΤΌύ άναζητά τό σττάνιο καί Είναι τό ττολυσύνθε τό έστραμμένο πάν- ΓΠ ρομαντική νοσταλγία. Ή του έπικρατεΤ δλο καί περισ 0 κα( εΤναι φωνή μιάς ζεστής ■ύ Εχει θείας έπικοινωνίας. Σ' αυτή τή σνάγκη άναποκρίνεται όλόπλευρη ή συγγραφική τού τάση. ΛΛάς εδωσαν τα 6ι6λία τού ένα ττλήθος άπό τής λεπτές παρορμή σ«ις τής ψυχ^ς τού- Μάς παρεχώ ρησε ττλούσια τήν πολύχυμη πνευ ματικότητα τού καί ένεστάλαξε μ" σα μας τό ανώτερον δαθμό τή σκέψης τού. «'Ο "Ερωτας στήν 'Ελληνική ποίηση» είναι κι' αύτό κάτι άπι τή συνεχτι ττορεία τού ττρός τή διαρκή άνθηση τής προσωπικότη τάς τού. Μάς τταρουσιάζει τόν ρωτα σάν βασικό ότξονα τής ζωη. πού εδωσε τήν ένότητα στό Συμ τταν. Τό 6ι6λ!ο είναι πλουτισμέν; άπό τό έρωτικό θέμα. πού άρχ ζει άπό τήν έττοχή των θεών. Ά πεικονίζεται μ' αυτόν τόν τρόπο τό έρωτικό πάθος μέσα σέ χίλιου στίχους πού δείχνουν πώς ό ά1 θρωττος ουδέποτε κατώρθωσε νά κί θυποτάξη τόν ερωτα- Στόν πάρα κάτω στίχο δλέττοι με θεριεμέν^ τή φλόγα πού αίετθά 'νεται ό Λεάνδρος ττρός την Ήρώ. Τυφλωμένος ττέφτει στή θάλασσα κα! άρχίζει ό διάλογος τής καρ διός. «Είναι κι' ή άγάπη φοδερή κι' ή θάλασσα τρομάρα μά είν' ή θάλασσα νερό κι' είναι φωτία ή άγάπη. Πόιρε καρδιά μου τή φωτία κα! τό νερό μην τρέμεις...»· Ό έρως άπό καταβολάς τρα γουδήθηκε μέ δρκους. μέ θρήνους κα' μέ άδρότητα. Οΰτε ό Χριστια νισμός τόν άγνόησε. Καί ό Άγιος Θωμάς, λέγει ό συγγραφέας τόν άπεκάλε,σε «πηγή τής ανθρωπίνης ενεργείας». Σ' δλο τό διδλίο οί ΰμνοι πρός τόν ερωτα πλέκουν χρυσάχτιδα 6! χτυα κα! ή 'Ελληνική Μοΰσα άκτι νοδολεί μέ φέγγος ττρωτόθωρο στό βιβλίο. "Ενα ποίημα τού Γ. Στρα τήΥΠ χαρακτηριστι«ά ύμΐνεΐ τόν Ερωτα καί τή δύναμή τού. «Σύ άπ' τό στόμα τοϋ Θεοΰ την πρώ τη έκείνη μερά, στοΰ χάους τόν ά νάστερο αιθέρα βγηκες πρωτόπλα στη πνοή. Οϋρανογέννητη φωτία πρώτο τού Πλάστου θρέμμα ποΰ χεις τα νέφη θρόνο σου· ποΰχει τ' άστέρια στέμμα. κι' αίώνια σκλά 6ο τή ζωή». Μ' αύτό τόν τρόπο, «Ό "Ερω τας στήν 'Ελληνική ττοίηση» προ φέρεται μέ τή δύναμη της Μούσας όπτό χίλμα στόματα. Κι' άλλοϋ εί ναι άπλός. κι' άλλοϋ μεστός άττό σοφία. ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΥΤΣΟΥ ΕΥΑ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ : μαθήματο Γαλλικίϊς καί Μαθπματικών Γ υ μνασΐου καί ΛυκεΙου, κατ' οί κον τρθ μαθητου, υπό Χ. Κου θή, τηλ. 563-065. ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ: Άνσλαμβάνει μαθήματα διά μαθητάς τού Δη- μοτικοΰ Σχολείου κατ' οίκον. Πληροφορίαι τηλ|φ. 687-829 κπθ' εκάστην 5 — 7. μ·μ. ΖΗΤΕΙ ΘΕΣΙΝ ΝΕΟΣ Η/.ΙΚΊΑΣ 16 ΕΤΟΝ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΤΗ ΛΕΨΟΝΟΝ 229-708 Λονδίνον, κα! την ΙΟην Αύγοο. στου είς τό Βουκουρέοτι, η Ελλάς ήρξατο ττδν άποστράτζυ σχν. ΜεταζΟ των άποστρατευ- θέντων όπλιτών και άζιωνατί- κών, νοσοκόμων καΐ λοιπών άλ λων ύπηρεοιών, ήσαν ό Ντίνος καί Κλαίρη. Ο ΝΤΙΝΟΣ είς τάς Αθήνας Ό Ντϊνος επέστρεψεν είς τάο Αθήνας, κατευθυνθείς είς την μητέρα τού, γεμάτος άπό κα¬ ρά, ποϋ την ζαναβλέπει ϋστε. ρα άπό άρκετό καιρο. Ή μήτε ρα τού μόλις τόν εΐδε, μέ δα. κρυα στά μάτια καΐ γέλια άνκά λιασε τό παιδΙ της, διότι δέν ε. φαντάζετο ότι, υστερα άπό τό. σας μάχας σκληροϋ πολέμου, θά ζανάθλεπε τό παιδι της ν.. κητή, μέ πολλά παράοημα, κ,αΐ δάρνες πού κοσμοϋααν τό οτή θος τού. Ή πτωχή μανοΰλα τού εΥιλεε μέσα στήν χαρά, ύπερη φανή ποΰ έχει, δπως καί τόοες άλλες μάννες, υΐό τιμημένο καϊ δοζαομένο. * * * ****** 'Ο Ντίνος άφοΰ ήσύχασε ά- νεπαύθη καί έτακτοποιησεν άλ λες Ίδιωτικές τού δουλειές πά ρουσιάσθη είς τήν διεύθυνσιν τής Άσφαλιστικής 'Εταιρε άς είς ήν ειργάζετο διά ν' άναλά θη έκ νέου την εργασίαν τού. Ή Διεύθυνσις τού δχι μόνον έχάρη ποΰ τόν ζανάβλεπε, αλ λά καί τόν συνεχάρη διότι έγύ ρισε νικητής, συμβαλών κατό τό δυνατόν είς τήν δόζαν τής πατρίδος καθώς καί είς τό ν α μεγαλώση ή "Ελλάς, τοί έδω. σεν δέ τρείς ημέρας αδεία νά ήσυχάση καί νά τακτοποιήση ά τομικές ϋποθέσεις άκόμη δέ νά δή καί τούς συγγενεϊς καί φίλους. Είς τό μικρό αϋτό διάστημα τής αδείας τού εφρόντισε νά εϋρη την Κλαιρη είς τα τότε κέντρα τοϋ «Ντορέ)) καί τού «Γιαννάκη)) είς ά έσύχναζεν ή άριστοκρατ α καί είς τα όποϊσ υστερα άπό πολυήμερον ανα¬ ζήτησιν δέν κατώρθωσεν νά την συναντήση. Εσκέφθη κατόπιν άπό αύτην τήν ταλαΐπωρείαν νά πάη _ίς τόν Φυσιολατρικόν Σύλλογον τό «Πράσινον)) είς όν αυτή ώς τοϋ είχεν εϊπει ήτο μέλος. Καί πραγματι είς τόν Σύλλο¬ γον την ηΰρεν. Μέ τήν πρώτην αυτήν συνάντησιν των άφοΰ € παν πολλά σχετικά άναγόμενα είς τάς σχέσεις των, έσκέφθη. καν όπως ό Ντίνος έγγραφή είς τόν Σύλλογον διά νά 3λέ- πωνται ουχνά, καί Ιδία είς τάς έκδρσμάς. "Ετσι καί εγένετο. "Υστερα άπό μερικάς ημέρας έγινε μέλος αυτού. Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ "Υστερα άπό πολλές ήμέρες πού ήρέμησεν, ήσύχαοεν, <α! άνέλαθεν υπηρεσίαν στό γρα¬ φείον τής 'Εταιριας, επήρε τήν απόφασιν νά πή τόν πόνον ι ου στήν μητέρα τού, καί μάθη απ" αυτήν τάς σκέψεις της περΐ τοΰ ζητήματος αύτοϋ. Και πρά γματι ενα βραδάκι ήσαν μόνοι Άπό ενωρίς εΐχαν έπισκέψεις συγγενικές καί φιλικές, διά τόν γυρισμόν τού άπό τό μέτωπο. Είς τούς συγγενείς καί φιλους διηγήθη πολεμικά γεγονόια καί άλλες πολεμικές Ιστορ ες, μεταζύ των οποίων παρακλη. θεΐς ανέφερεν ολίγα τινά υπό τα άνδραγαθήματά τού, καΐ έ. πέδειζε τα πολεμικά τού παρά σημα, ώς τό τής άνδρείας, καί άλλα. Άφοϋ τόν συνεχάρησαν οί έ πισκέπται έφυγαν μέ τάς καλυ τέρας έντυπώσεις. Μόλις έφυ¬ γαν, ό Ντίνος έλαβεν την μέγα λην απόφασιν νά έζομολογη. θή τόν έρωτά τού είς την μη¬ τέρα τού: ΝΤΙΝΟΣ σοΰ πώ. ΜΗΤΕΡΑ : Σάν τί νά μοϋ ηής παιδ, μου; Καλο ή κακό; ' Οτι κι' όν είναι γυιέ μου, πές μου ΧΡΙ-ΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚβΙ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ κ. ΜΑΡΙΑ ΝΘΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΡΑΜΙΟΝ ΚΥΖΙΚΗΝΟΝ Τό έκλεγέν κατά τάς άρχαι. ρεσίας τής Γεν. Συνελεύσεως την ΙΟην Δεκεμβριού νέον Δι¬ οικητικόν Συμβούλιον τρό Σν>λ.
λόγου κατηρτίσθη είς αώμα ως
έζής;
Προεδρος, Έμμ. Παηαναστα
αΐου.
Α' Άντιπρόεδρος, Ρήγας
Παπαδόπουλος.
Β' Άντιπρόεδρος, Ν. Μπρά-
θος.
Γεν. Γραμματεύς Δαμ. Σγου
ριδης,
Ταμιας, Αλεξ Άγόρογλου,
Κοσμήτωρ, Κα Εύφρ. "Ιωαννί.
δου,
Σύμβουλον Σάββας Κυρ;α-
ζής, Σωτήριος Κρυσογονίδης,
Χρ. Παπαβαρύτης, Πόπη Του-
σιάδου, Φωτ. Κονός, Νικ. Δόμ.
βρος.
το, κι' άν μπορώ νά σέ θοηθή-
σω θά τό κάνω μέ όλη τήν <αο διά μου, γιατι σ' άγαπώ καΐ &ά ο' άγαπώ πάντοτε. 'Εσϋ μέ ζής πονώ γιά σενα. Ξέρεις πολΰ κα λά τι έτράβηζα έως ότου σέ μ£ γαλώσω καΐ σέ μορφώσω. "Ας είΐναι καλά αύτοΐ πού μέ ύπο- οτήριζαν γιά νά μάθης μερικά γράμματα, καΐ γ'ινης γιά μενά καΐ τήν Κοινωνία ένας καλός πολίτης, καΐ καλός στρατιώτηι; δ 16 τήν Πατρίδα. Πές μου λοιπόν παιδι μου, γιά νά ήσυχάσω καΐ νά φύγουν οί κακές Ιδέες πού &βαλα οτό μυαλό μου. ΝΤΙΝΟΣ : Ξέρεις μητέρα, πό λι') καλά, 6τι έτραυματίστηκα σο βαρά στά στενά τής Κρέσνας. "Εσώθηκα χάρις στούς ίατρούς καΐ στΐς νοσοκόμες. Τήν ζωήν μου δμως τήν χρεωστώ σέ μιά κοπέλλα — νοσοκόμο — ή όποια μέ περιποιήθηκε πολύ καλά, μέ χρι σημΞίου νά ξαγρυπνά ^πά. νω άπό τόπροσκέφαλό μου. "Ε κανε γο πάν διά νά σωθώ. Δο. ξάζω τόν Θεόν, άλλά εύχαρι. στώ, καΐ εύγνωμονώ τήν κοπέλ λα πού έγινα καλά. Έφρόντι. ζε, γιά δλα καΐ μέ περιποιείτο σάν αδελφ ό της. Χωρις πολά λόγια μητέρα άγαπηθήκαμε. Καΐ έτοι μέχρι τώρα ζοϋμε μέ τίς άναμνήσεις τοϋ πολέμου, καΐ τίς ώραίες ώρες πού περ- νούσαμε στό νοσοκομείο δταν δέν είχεν πολλή ύπηρεσία. ΕΤναι άπό καλή οίκογένεια — άριστοκρατική — καΐ πλου^ια. Ό πατέρας της. είναι μέτοχος των μεταλλειων τοΰ Λαυρ,ου. Μ' άγαπά καΐ τήν άγαπω. Ζή ό ενας γιά τόν άλλον. Τής εΐπα νά τό πή στούς γονείς της. ΜΗΤΕΡΑ : "Αν είναι έτσι υ. πως μοϋ τα λές, δέν φέρνω καμμιά άντιρρησι καΐ δυσκοΛία Φθάνει νά μάθης άν θέλουν καϊ οί γονείς της νά γίνη ένας τέτοιος γάμος. 'Εγώ ζέρω ότι νόν τελευταΐο λόγο τόν έχουν οί γονείς της, καΐ πολύ φοθοϋ. μαι νά μή ένδώσουν γιατί ϊ:ί- σαι ένας πτωχάς νέος, άσχετα άν εΐσαι μορφωμένος. Ή άριστοκρατΐα ζητά νέους καΐ νέες τής άριοτοκρατιας 5η λαδή τό «ΊσνάΦθ) της. Δύσκο. λα, μά πολύ δύσκολα ένας άρι στοκράτης ή άριοτοκράτισσα νά παντρευτή μια πτωχή κοπέλλα ή πτωχό νέο, όσην μόρφωσ.ν καΐ νά έχουν οί άγαπώμενοι. 'Εγώ δέν σοϋ φέρνω καμμιά δυσκολια καΐ άρνησι, άπό τώρα μάλιστα σοΰ δινω τήν εύχή μου. Φοβοϋμαι δμως πολύ μή τυχόν σοϋ άρνηθοΰν οί γονείς καΐ έχομε κακό τέλος, ό μή γένοιτο, δπως ό «Μιμήκος καΐ ή Μα Ι ρη» — ό άξιωματικός καί ή νταντά τοϋ Παλατιοΰ πού έ- πεσαν άπό την Άκρόπολι. Γους εΐχαν θγάλει μάλιστα καΐ «ίνα τραγουδάκι. "Ακουσέ το. «Στής Άκρόπολης τα μέρη οχτοκτόνησεν ή Μαίρη Ποία, ποά, ποία, τοΰ Διαδόχου ή Νταντά!)) * * * Στό σπιτάκι τού άδικως αύτοκτόνησε ό Μιμήκος ποίος, πόιός, ποίος. Ό Μιμήκος ό γιατρός. Αύτά σοΰ λέγω, πρόσεξε πό λύ, καΐ μή προχωρήσης, άν δέν πάρης πρώτα μιά σαφή καΐ κα¬ λή άπάντησι. Είμεθα παιδί μου, πτωχοι άνθρωποι, καΐ θέλω νά ζοΰμε καλά καΐ άγαπημένπ σάν παιδί καΐ μάννα. Βλέπε,ς παιδι μου, ότι φίλοι, γνωστοΐ καΐ συγγενείς μάς άγαποϋν καΐ μάς συντρέχουν στήν άρρώ. στεια μας καΐ σέ ότι δύσκολο μάς παρουσιασθή στό δια6α τής ζωής μας. Άφοϋ άλλωστε καΐ αυτή ή 'Εταιρεία πού έργά ζεσακ μέ ύποστήριζε πολΰ ο. ταν ήσουνα οτόν πόλεμο, άκο μα καΐ τώρα δέν μάς ζεχνά ό τι ζητήσης καΐ θελήσης τό έ. χεις, καΐ μάλιστα τώρα κοντά δπως σοΰ εΤπεν ή Διεύθυνσις θά σέ προαγάγη σέ ανώτερη θέσι, καΐ τόν μισθό οου θά αυ¬ ξήση. (ΣυνεχΙζεται» ΔΙ' ΑΠΑΣΧΟΑΗΣΙΝ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ Δι' αποφάσεως τού ΰττουργοΰ Εργασίας κ. Δημ. Πουλέα ένεκρί θη ή χρη·ιιατοδότη3Ίς των κάτωθι Δήμων δι" εκτέλεσιν κοινωφελών ερ γων πρός άπασχόλησιν άνέργων έκ μή άπορροφηθεισών πιστώσεων τού 'Ρργανισμοΰ Άττασχολήσεως καί Άσφαλΐσεως Άνεργίας χρήσεως 1966: 1) Δήμον Κατερίνης δρχ· 50.000 2)^ Δήμον Ξυλοκάοτρου δρχ 50 000 3) Δήμον Κώ δρχ. 50.000. Είναι παραμονές, γιά τίς γι. ορτές — Χριστούγεννα καΐ Νέο "Ετος. Σάν τίς μέλισσες οί νοικοκυ ρές καΐ μέ τίς παραδουλεύ- τρες, δσες μποροΰσαν άρχι. σαν τή δουλειά' καΐ έχουν πο. λύ δουλειά. "Άσπρισμα κουζίνας, χαγια- τιοϋ, μέ συγχωρείτε τής χοεγι. ας (άποχωρητηρίου) δπως ιό έλεγον έκεϊ κα) ό,τι άλλο νομί ζουν πώς πρέπει νά καθαριοθη ζανά, υστερα άπ' τό γενικό φθινοπωρινό καθάρισμα. "Ας άρχίσουμε άπ' τήν κου- ζίνα. "Ασπρισμα δλωντώ^/ ντου βαριών — τό ταβάνι είναι άπό ροκανισμένα σανίδια βαμμενα ή δχι — δέν έχει άνάγκη άο- πρίσματος καΐ τοϋι τζακ.ιοΰ μέ. σα—έξω. Άπ' τα ράφΐα θά κατέβουν ο λα τα μπακιρικά τεντζερέδες, κατακλίδικα, ταψιά σιν.α, καρα. βάνες καί δσα άπ' αύτά θε. λουν γάνωμα θά σταλοϋν οτόν γανωτζή. "Αμα γυρίοουν άπ' τό γανω. τζή, θ' αρχίση μ' έλσχρρόπετρα τό έζωτερικό τρίφιμο καΐ θά ίςα ναπάρουν τ' άστραφτερό κιτρι. νοχάλκινο χρώμα τους καΐ θά ξαναμποϋν στή σειρά στά ρά. φια, πού θδναι τώρα καθαρά στρωμένα μ' άσπρο θαλασσί ή καΐ κόκκινο χαρτΐ κομμένο στήν άκρη σέ νταΛκάδες, στή μέση μέ μαργαρίτα κοφτή, πού θά έξέχη άπ' τό ράφι καΐ θά κρέμεται. Θά τριφτοΰν έπίσης τό μπρού τζινο γουδΐ καΐ τό θυμιατό και θά πάρουν καΐ αύτά τή θέσι τους στό ράφι. Ή κουζίνα μοσχοβολά καΐ ά- στράφτει μέ τα στολίδια της - τα μπακιρικά — τώρα. Μέσα στή σάλα θά λάμψη άπ' τό τρίψιμο καΐ τό ύφηλό χάλκι νο μαγκάλι μέ τό τρυπητό κα πάκι τού τό κωνοειδές, ποΰ στήν κορφή τού στέκεται τό ό- ρειχάλκινο πουλάκι, πού είναι σάν λάβη καΐ εύκολήνει τό οκέ πασμα — ζεσκέπασμα. Τήν πολύ φασαρια καΐ μπε. λά έχει τό τρίψιμο τοϋ μαγκα. λιοΰ. Δίνει καί πέρνει ή λεμο νόκουπα — ήφλούδα τοΰ στιμέ. νού λεμονιοϋ βουτηγμ έ ν η στήν έλαφρόπετρα — ζυσμένη μέ οχόνι καΐ μέ στεγνό μό7λι. νο πανί, τρίψιμο, ώς πού νά λαμποκοπήση. "Ολα θά ξεσκονισθοϋν, θά σφουγγαρισθοϋν δπου παίρνει σφουγγάρισμα, πάτωμα, τζάμια παραθυρόφυλλα τζαμαριες γιά νά μοσχοβολήσουν' τ' άκάθαρ. τα ροΰχα θά πάνε στό πλυστα ριό, γιά νά πλυθοϋνε μέ τή σειρά τους καΐ νά βαστάζουν παστρικά ώς τα Φώτα. Πιό μπρός άπ' τα Φώτα — προτοϋ πέσει ό Σταύρος κα'ι φωτισθοΰν τα νερά δέν πρόκει ται νά μπή πλΰσι, οΰτε ν' άνά- ψη καΐ βράση καζάνι' δέν κάνει Τήν προπαραμονή καΐ τήν πά ραμονή άρχιζει ή έτοιμασία των γλοκών. Δέν ύπάρχουν έτοιμα στήν άγορά, πρέπει νά γίνουν στό σπιτι, στά πλούσια μά <α) στά φτωχά, διάκρισις δέν ύπάρ. χει. Όλοι μποροΰν νά κάνουν να μοσχοθολοϋν τα οπΐτια άπ' τις μυρωδιές των γλυκΰν. Τσιμπ'. οια, διπλες, φνίκια, (μελομ ικά ρουνα) κουραμπιέδες μπακλα. 6οΰ καΐ πλατσέτα. Γιά νά φτιάζουμε τήν μ-ια. κλαβοϋ, ή μητέρα έφερνε μιά είδική γιά τό γλύκισμα αύτό για τι έπρεπε νά εΤναι πολύ πετυ. χημένο, άφοΰ ήταν άπ' τό πρώ το γλύκισμα τοϋ ταψιοϋ πού θά έσέρβιραν τόν έπισκέπτη -.5 Νέον "Ετος, μετά άπ' τόν κου- ραμπιέ. Τό φνίκι ήταν, σέ δεύ- τερη γραμμή. "Ολοι έπισημοι καΐ γνωστοΐ άνδρες μόνο έπρεπε νά κά¬ νουν έπΐσκεψι γιά τόν καινούρ γιο χρόνο στά σπίτια, άσχετο άν δέν εΐχαν όνομαστική έορ. τή σπίτι Βασιληδες καΐ Βα. σιλοθδες (την Βασιλική έ¬ κεϊ τήν έλεγον Βασιλεία). ' Ο. λα τα σπίτια, ήσαν άνοιχτά καΐ έτοιμα νά δεχτοϋν τούς γνωρι μους. 'Εκτός άπ' τα γλυκά, θυ. μάμαι μικρά παιδία, μέ πάση χαρά, περιμέναμε τήν ώρα, πού ό πατέρας θάλεγε τό '<πά- με». Ποΰ πάμε; Στό τσαρσί (στήν άγορά) γιά νά γεμίση τό σπ.. τι άπό κάστανα, καρύδια, φουν τούκια, άμύγδαλα άφράτα, χου ρμάδες, κουκρυνάρια πού τά. χαμε φθηνά καΐ άφθονα καΐ τα τρώγαμε μέ μέλι μέσα στό πια ΙΊΙΙΙΙΙΙΙΚΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗ1^ ΕΝΑΥΕΣΘΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΓΟΥΣΤΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΣ ΛΟΓΙΚΩΤΕΡΑΣ ΤΙΜΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΦΕΪ0Ν ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ ΟΑΟΣ «ΟΥΛΗΣ 35, θ' ΟΡΟΦΟ,Σ - ΤΗΛ. 23547? | 4ΙΑΘΕΤΟΜΒΝ ΠΟΙΚΤΑΙΑΝ Ι 1 ΕΥΡΡΠΑΤΚΟΝ ΚΑΙ ΕΓΧΟΡΙΟΝ Ι | ΥΦΑΣΜΑΤ0Ν | | ΑΡΙΣΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ | ^ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙίίΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΐηΐΙΙΙΙΜΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙ^ τάκι μέ τό κουταλάκι, συιία, πού πολλές φορές τα τρώγαμε άφο€ τα γεμίζαιμε μέ καρύδια, σταφΐδες ξανθές καΐ μαϋρες, μήλα, πορτοκάλια, μανταρίνια, πού τάφερνε στό οπΐτι ό χαμά. λης. 'Εγέμιζε τό σπιτι άπ' δλα τα καλά, γιατί έλεγαν πώς έπρε¬ πε καΐ ό καινούργιος χρόνος νάβρη τό σπίτι γεμάτο άλλά να υπάρχη καΐ έσωτερική καϋσι πού άρχιζε βαρύς χειμώνος, μέ κρύο πολύ, καΐ χιόνια. Στό τζάκι, πού ήταν οτό κα θημερινό δωμάτιο άπ' τα πρωί ώς τό βράδυ τα κουτούκια (χον τρά ζύλα) άπό σκληρά δέν- δρα ή άπό ξηρά κλήματα καί έκαναν στερεά άναμιμένα καρ βουνα πού παίρνοντάς τα μέ τή συράνη, έγέμιζαν τό χάλκι νο ψηλό μαγκάλι τής σάλας Στό τζάκι στά κάρθουνά τού θά ψηνόνταν καΐ τα κάστανα. Τή δουλειά αυτή την ανελάμ¬ βανε ό πατέρας καΐ ημείς γυρω τού. Κοντά σ' αύτά, θ' άναφερω καΐ μιά παράδοσι έπΐκαιρο. Την παραμονή τής Πρωτοχρονιάς τό βράδυ, ή μητέρα μάς άκα. νέ μάθημα. Άκοΰστε το: ^"Α. μα θά σάς ζυπνήσω τα χαράμα τα πρΐν φέζη θά ντυθήτε όέν θά πλυθήτε θά πάρετε τό προ- σόψι μαζίσας, έσύ μεγάλη (έ. μενά) τό τσαερό τό (εμαγιέ) έσύ μικρή (στήν άδελφή μου) τό μπρίκι καΐ θά μ' άκολουθή- σετε χωρίς μιλιά. "Αμα φθάσουμε οτό σπίτι - έξω άπ' τό σπιτι — πρώτα θά πλυθήτε, θά σφουγγισθήτε, θα κάνετε τό οταυρό σας (τήν προσευχή μέσα μας), θά πάρε. τε μιά μικρή πέτρα, πού θά 3ρή τε έκεί (οτό χαλασμένο λιγο τοίχο τής βρύσης) θά τήν ηλύ. νετε, θά γεμίση ή κάθε μιά σας τό δοχείο πού θά κρατά καΐ θά γυρΐσουμε στό σπίτι χ,ό ρΐς μιλιά. "Οταν μποΰμε μέσα θά δόσε τε στόν πατέρα, πρώτα ή μέγα λη καΐ ϋστερα ή μικρή άφοΰ τοϋ φιλήσετε τό χέρι, τήν πέ. τρα, καΐ θά το€ εύχηθήτε ^ό¬ πως είναι σκληρή ή πέτρα νά- σαι γερός καί δπως βαραίνη ή πέτρα νδναι βαρεία ή σακκου- λα σου άπό χρυσό (λίρες). 'Εκείνος μάς φιλοΰσε καΐ μάς χρύσωνε άπό μιά χρυσή τούρ. κικη λιρα οτό χέρι καΐ έσκυβε καΐ ή μητέρα καΐ μάς έδινε γο δώρο της, μονάχα τό φιλί της. Φεύγοντας άπ' τή θρύση γιά νά γυρίσουμε στό σπίτι άφίνα με λιγο άνοικτό τόν κρουνο νά τρέχη. "Ετσι έπρεπε έγέ^ι ζαν τ" αύλάκια νερά. Θά σάς φανή περίεργο, άν σάς πώ ότι καΐ σήμερα άκόμα κρατώ τήν συνήθεια αυτή τής πέτρας καΐ τοϋ νεροΰ άπ' τή βρύση τού1 κήπου μου. Μιά συ¬ νήθεια πού την άπέκτησα άπο παιδί καΐ δέν μπορώ νά τήν α. ποβάλω. Μιά μερά, έδώ στό σπίτι μηή κε ό γιατρός στό δωμάτιό μου, νά μ' επισκεφθή. "Ημουνα άδιό θετη καί τόν έκάλεσα. Τό μάτι τού άθελα έπεσε στή γωνιά τοΰ δωματίου καΐ εΐδε μιά ότε ' νόμακρη, γκρΐζα σκληρή καθα ρή πέτρα, δσο είναι ή παλάμη | μου δεμένη μέ στενή κορδέλα , κόκκινη (τό χρώμα ής χαράς) τοΰ φάνηκε παράζενο καΐ μ' έ. ρώτησε. ΤΙ είναι αύτό έκεί, ού. τή ή πέτρα μέ την κορδέλλα; "Α! αύτό τοΰ εΐπα άντιπρο- σωπεύει μιά παράδοσι τοϋ τό. που πού γεννήθηκα καΐ τού ά. νέφερα αύτό πού διηγήθηκα παραπάνω. Καΐ συμπληρώνει Καΐ έως πότε θά είναι έκεί; Ός πού νάρθη καΐ μ' εϋρη γερή, ή παραμονή τού καινυύο γιου πάλι χρόνου. Μέσα οτΐς προμήθειες πού ά νέφερα, πού γινόταν τήν μονή έπρεπε νά συμπεριληφθή ή κόττα ή ό πετεινός πού ζαν, γιά τό τραπέζι των Χρι. στουγεννων καί τήν έκανον βραοτή ή βραστό μέ αύγοκομ. μένη σοΰπα καθώς καΐ ό Διάνος (γαλοποϋλα) γιά τό Νέον "Ε¬ Ι τος, ψητός, ή γεμιστός μέ κά¬ στανα καΐ κουκουνάρια καΐ κοέ άς χοιρινό πού γινόταν μέ οέ_ λινο, ή λάχανο ντολμάδες μέ χοιρινό. | Ημείς οτό σπιτι σφάζαμε π^. ι τεινό καΐ τό Νέο " Ετος πολλές ι φορές χήνα, πού τα εφερναν ι από τό κτημα μας τοΰ χωρίου Άγιάτ — ΚιοΤ τρείς ώρες μέ τα πόδια μακρυά άπ' τήν Πέρ. γαμο. Μαριάνθη Μακρυγιαννοπούλρυ Άπό Ιστορικί]ς, γεωγραφικί)ς καί έθνολογικί)ς απόψεως Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (Παψλαγόνα, Β.θυνΙα, ΚαππαδοκΐΓ· Πόντος, ΊωνΙα. ΠισιδΙα καΐ ΚιλικΙα) Τοθ συνεργάτου μας χ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΓ (Συνέχεια έκ τοΰ προηγ.) 'Κκ των Ριομαιων: >ΰλλις 88,
Λ ύκουλτνπς 83, Ιΐομττήϊ >ς 74,
Τι3 ριο 14 μ Χ , Καλιν'ύ
λ,α. ->ν.Κλαύδιος 41, Νίρω 54,
ΒεοπσσιαΐΌΓ, Άδρισνός 117-
38, Αντώνιος 1:8, Μάρκος-
γκ των Λρχ3ο^ ■Ο^ά^ 634.
Ό ?μάν 644, /νωχ <υέγ "Αλυ βοη ντ ,β,α 6^.1, ν.χ. Λ 615. Β ι •ήτ 7)1, Σ^ιΑεϊμην 71-, ' ίζ τ 7Αϋ, Αλ-Μανσηύ^ 754, Αττ,>0".
<μ"δν Α.2. Μακατή 77 < Χί ί^ύ Α- αστ,τ 8)9 Α ^α Ον. Κ< τώ·/ Σελτζοο<ιον : Σελ Γθούκ 104σ, Τηγρου Ιέζ, Γαβριυ ίέζ Άλπ 'Λρϊλάν ιθ6., Μ^λέι —Σιόχ 11)02, Κιλΐτκ—Άρολόν, ' ϊτίν. Έ» των Σταιοροφόο ν : Β η α 0νδ<χ 1098. Βυλνιυΐνίχ ι,)^) Ρρειδερϊκο Β τρβαρό,ί α Ιϋ'7 Ρ^χ ρδος 1191 Έ* τίιν Φρανκ ' Λατί ών τή Κων^πόλε&χ Βαλ^' Οίνος 1204 -1206, 'Κρμΐκο.. Ι20Ί - ΐ2ΐ6, Ρο λερτχ 12^1 — 12^8, Βαλ^5^υΐν ς Β 1228—1261. Έκ των 'νΐ,θν'νόλων : 'σεγκίς -Χάν 1^)6. ΜττατοΟ 1227. Κου πλάϊ—Χάν 1241, Καγιηύκ 1244, Χ^υλαγκοΟ 1253. Ταμερλανος ι36<-1405. Έκ των "Ελλήνων τοθ 20 0 ϋ Χ. αΐώνος Άλέξ^νδρος Α' ■419. Κωνσταντίνος Α' 1920- 1922. 'ηι των Βυζαντινών : Κων ^ταντϊνος ό Μέγας 313, Κων σΐάντιος 337. Ίουλιανός ό Ρ.α οα(5άτης, 361, Ίωβιανός 363, Ούαλεντινιανός 364, Ούάλης 376 Θεοδόσιος Α' 380. Άρκά- ^ιος 383, θεοδόσιος Β' ό κάλι .-ράφος 408. Μαρκιανός καΐ Ιουλχερια 450, Λ^ων ό Μακέλ- ης 456, Λέων ό Β' 473. Ζήνων 474. Άναστάσιος ό νίκορος 499, Τ^υστΐνης ό θράξ 418, Ίουστι νιανός ό Μένας 527 — 566, Ίου 7ΐίνος Β' 566, Τιβέριος 578, Μαυρίκιος 582, Φωκδς ό Καττ παδόκης 602, Ήράκλειος 615. ω σταντϊνος Β' ό Νέος 641, Ήρακλεώνας 041, Κωνσταντίνος Γ' 641. Κωνσταντίνος Δ' ό Πω •ωνατος 6ο8, Ίουττινιανός Β ό ττην τμυτος 693, Φιλιππικός Βαρ Ε,άνης 711, ΆνασΓάσιος _Β' 713, Θεοδόσιος Γ' ό των Κάτω 716, Λέων ό "Ισαυρος 71/, Κωνσταν τινος ό Κοπρώνυμος 741, Λέων Δ' ό Χάζαρος 775, Κωνσταντί¬ νος ό ΣΤ' 790, Νικηφόρος Λο νοθέτης 802, Σταυράκιος 811, Μιχαήλ Α' 812, Λέων ό Άρμέ νη^ς 8Π, Μιχαήλ Τραυλός 820, θεόφιλος 329. Μιχαήλ Γ' ό Μέ· ■ίυσος 842, Βασίλειος ό Μακε ρών 867, Λέων 6ος ό σοφόΓ 8ίί6, Κωνσταντίνος ό Ι ίορφυρογέννη- τ>ς 918, Ρωμανός Λακατιηνος
944, Ρωμανός Β' ό ι·.6σχημων
959, Νι<ηφ ρος ό Φωκδς 963, Ιωάννης Τσιμισκής 969. Βασί¬ λειος Βιυλγαρ κτόνος 975—1025 Κωνοταντϊνος Η" 1025, Ρα~μα· νός Άργυρός 1(·28. Μιχαήλ Δ' ό Πσψλαγών 1034, Μιχαήλ Β' ό Κιχλτφάτης 1041, Κωνπταντΐ· νη θ' 6 Μονομάχος 1042, Μι¬ χαήλ 6ος ό Στρατιωτικάς 1054, Ίσαάκιος Κομνηνός 1057, Κων¬ σταντίνος Δούκας 1059, Ρωμα- ι/όο V ό Διονένη'- 1068, Μιχα¬ ήλ Ζ' ό Παραπ άκιας 1072, Νι- κηφόρος; ΒοτΓτνιάτη 1070, 'Αλέ- ^. -ς <' ό Κομνηνός 1118, Μα- νουηλ Κομνηνός 1149—1181, Ά- λέξ ος Β' ό Κομνηνός 1181, Άν- ^ο^νι ο^ Α' ό Κοανηνός 1162, Ί ιαάκιο "Αννελος ό β' 1186, Άν^ξιος Γ' 1195, Άλέξιος Δ' " νελ"ς 1203 Άλί.ξ.ος Ε' ό Δ^υ·*ας κοί Μουοτζ'-'ύφλιοι. 1 Ό4 >Λιχ ΐή Η' 6 Παλαιοόγης 1261,
'νδρΛνικος Β' ό Παλαιολόγος
1283, Μιχαήλ θ' ά Παλ,αιολό
νος 1315, Άνδρόνικός Γ' ό Νέ-
ώτεοος 1325, Ίωά-νης Ε' ό Πα-
αιολονος 1341, Ιωάννης 6ος ό
Κατακουζηνός 1347, Μανουήλ Β'
ό ' 1όνλαιολ6νος 1373, Ιωάννης
Ζ' ό ΙΙαλαιολόγος 1423. Κων¬
στ χν τινος 11ος ό Παλαιολόγος
1443-1454.
(Είς τό προσεχές φύλλον
τό τέλος)
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Χριστοΰ ή γέννα Ερχεται
κι' ό κόσμος δλος χοτίρεται
κ' εφέτος σάν καΐ πάντα
συνάμα δμως εθχεται
ή έχθρότης νά ποτοέρχεται
νά μή χύνεται αΓμα τσάμτια.
ΕΙρήνη καϊ Όμόνοια
άγάπη πειά σίώνια
νά βασιλεύση ίπί γή"ς
δ,τι ό Μέγας Πατήρ έδίδοξε
καΐ δι' ήμδς ίφύλαξε
ώς ύποθήΛη θεϊκή.
ΣΜΥΡΝΗ
"Ημείς ποΰ ζήσοτμε έκεϊ
στά "Αγια χώματά σου
μ' έλπίδα όνειροπ^λα φαεινή
πώς βρισκόμαστε πάντα μπρο
[στά σου.
Κα'ι πώς μόνο δταν πεθάνωμβ
καί κλείσωμε τα μάτια
πάλι μαζύ μας θά πώρωμε
τής Σμύρνης μας ώμαϊακομ-
[μάτια.
'Ο πόθος μας έν δσω ζοΰμε
ένας* ν'άλληλοτταρηγορηθοΰ-
[με
πώς ή μέρσ δέν εΤνε μακρυά
πού θά μ·νς φέρη πάλι στπ"
[Σμύρνη μας την άγκαλιά.
"Ονειρο τΐρανματοποιήσιμο
τώρ τ δπως είμεθα ηνωμένοι
οί Πανέλληνες δλοι θά τρέ-
[ξωμε
'Όταν θάρθή ή ωρα ή εϋλο-
[γημένη.
'Ο τΐοιήσας
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΑΚΗΣ
κάτοικος ΑΙγάλεω
όδός Μεοολογγίου 29
ιιιιΐΗηιιιιιειιιιιιιιιπιιιιιιεπΜΐιιιιιιεΐιιιιΐΗΕΐηιιιιΐηιιι
Ημερολόγιον τοΰ Θ. Θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς ατπταδοκίαν τό 1959
ΚΒ'
είς μνΛμπν ττις συζύγου τού
ΕΙδωλολατρικοί ναοΐ δπως έ. Χουβάν Χατΐν. Σήμερον τό Τζα
σημειώοαμεν προηγουμένως π, μΐ αύτό είναι μουσείον.
σαν:
1) Τοΰ πολιούχου Διός.
2) Τής Θεάς Αθήνας.
3) Τοϋ πατρώου Απόλλωνος
καΐ
4) Τής Οεάς Τύχης.
Τό παράδοζον είναι δτι κα--
τοι στήν Καππαδοχια έζη^αν
θ) Τό Κουρσουμλού — Τζαμι
αί καΐ
4) Τό Φατιτιγιε Τζαμισί.
Τό 1814 εΤχε 100.000 κατοί-
κους τό 1898 65.000 έκ των ό
ποίων οί 40.000 ίήσαν τοΰρκοι,
οί 2.ΟΟΟ "Ελληνες, οί 12.500
Αρμένιοι καί οί ϋπόλοιποι 5ιά-
πρό τού έζελλην.σμοϋ αύττϊς φοροι. Σήμερον καθώς λένε
άλλοι λαοΐ μέ ίδ^ιτέρας Ορη έχει 1ΟΟ.ΟΟΟ κατοίκους έκ των
σκειας έν τούτοις στήν Καιοά. οποίων οί 200 οΐκογένειες είναι
οεια δέν υπήρχαν ναοί άφΐερι» "Αρμένιοι,
μένοι είς θεους των. | Ή Καισάρεια ήτο έδρα Άρχι
1 ΗΚαπποδοκΙα ώς άναγράψα επισκοπής άπό άρχαίων χοό-
με Λσπάσθη 6μα τρ άρχπ τόν νων, εΐχε Μητροπολιτικόν Να-
Χριστιανισμόν καί δι* αυτό ύ. ών τόν τοϋ Άγίου Νικολάου»
πήρχαν πάρα πολλές χριστιανι πού έκτισβη τό 1650 επί Σου.
κές έκκλησ.ες έν Καππαδοκ,σ. τάνου Άβδοΰλ Μετζιτ καΐ άνε.
Είς τήν Καιοάρειαν Χριστια. καινίσθη αργότερον επί άρχιε-
νικοί ναοί ήοαν:
πιοχόπου αυτής Πα^σίου τού 3'
1) .0 πρός τιμήν κοιμήσεως τού Φαράσαλη μέ τίς πέτρες
της Θεοτόκου τα έρείπια οέ τού Άρμενικοΰ ΝεκροταφεΌυ
Ε-, αυτού εύΡισκοντο είς τήν 9έ. Διά τό νεκροταφείον αύτό προ
σιν Τσίφ . Ίονοΰ.
2) Ή έκκλησία τοΰ Ίππου
Χριστοϋ πού άναφέρθηκε ιόπΰ
τοθ Μ. Βασιλείου έν τή Βαοι.
εκλήθη σοβαρά διένεζις την
όποιαν διευθέτησε ό άείιμνη.
στος Παΐσιος.
Εϊπαιμε δτι στήν Καισάρεια
Τό Ίστοριχ.ό Πκιδικό. βιβλίο
ΙΙΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΤΟΝ ΚΑ'ΡΟ ΪΌΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ
Μυθιστόρημα είχονογραφημένο σελ, 240,
- ΔΗΜΗΓΡΗ ΓΙΑΚΟΥ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΟΡΦΞΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
οελ, 144
Έχιικίοτόμηαιιν στίς έκδόσεις «Βιβλιοθήκης
Παιδικοΰ Κόσμου» Γ. Σ. Βλέσσα
Στά βιΡλιαπωλ"'* ΆΟηνπιν, Πειραιώς κοί Έπαρχιων
λειάδι στήν σημερινή Θέση της ήσαν καΐ 12.500 Αρμένιοι καΐ
Καισαρείας Μπαττάλ - γιαζ. εΐχαν καί έκεϊνοι τίς έκκλησι-
3) Άγίου Βασιλείου άνεγερ ές τους πού ήσαν 1) ή τοϋ
Θεΐς τό 400 μ.Χ. διηρπάγη ι ό Σούρ-ΐ - Σερκΐς καΐ ου ΆοβοΟ
1067 υπό των Σελτζούκων όπό τς έντός καΐ ή τοϋ Κιρκόρ Λου
τε άπωλέσθηκε καΐ τό αγιον σαβοριτς έ<τός τής πόλεως, λειφανό τού. Αύτη ευρίσκετο είς τήν θέ¬ σιν Τίς — ισάρα - "Εζω πόλις. Ή πόλις τής Καισαρείας εκει ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΛΟΓ Ι ΣΤΗΣ ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τα ΓοαφεΓα μας τό βιβλίον τοθ συνεργάτου μας κ. Μιχ. Κουςμούλη «ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑο "Επδοσις τής εφημερίδος «Ποοσφυνιχος Κόσμος» Γιμή δρχ. 70 το έντός τεΐχους άλλά τό τεϊ. χος της καιτεστράφη κατά τάς διαφόρους έπιδρομάς έκτίσθη δέ τό 1482 υπό τοϋ Σουλτάνου Μεχμέτ καθώς καΐ μικρό τζαμ.. Το τείχος αύτό εΐχε τάς έ- ζής πύλας: Τήν Χιβάζ — Καπισί. τήν Κι. τζΐ — Καπισι, τήν Καννί — Κα. πισΙ, την Με-^τάν — Καπισί, την "Ατ — παζάρ — Καπισι, την Ιιο- γιατζΙ — Καπισί καΐ την Φατιχ.έ Καπισί. "Εχει έπιστεγασμένην αγοράν πού κτισθηκε τό 1870 μετά την έκ πυρκαϊάς καταστροφήν τής άγοράς. ΕΤχε 28 τζαμιά, 50 Μεστζιτί καΐ 27 Μεντρεσέδες. Τα όνομαστά τζαμιά τής σαρειας είναι: 1) Τό θύλου τζαμί πού σημαί νει άρχαίο τζαμί καΐ αότό ήτο παλαιότερα Χριστιανική έκκλη σ(α. Ό μινναρές τοϋ τζαυιοΰ αύτοΰ έχει ΰψος 50 μέτρων κα είναι ό μεγαλύτερος δλων. 2) Τό Χουβάν Χστιν τζομι. οί ποΰ έκτίσθη τό 635 τής Ε. γείρας Χρονολογίας υπό τού Σουλτάνου ΆλαετΙν Χουβάν Ζ Αναλομθάνει επί ώρας τήρη¬ σιν βιβλίων, έπίσης παραδΐδει μαθήματα γαλλικής κα( Μαθτν ματιχών κατ' οίκον τοθ μάθη- τοθ. Τηλ. 560-566 5 ΔΟΜΑΤΙΑ, 5 μέτρα από τό κΰμα διαθέτω 200 χιλιάδες μετρητά καΐ άκΐνητο σέ ιδε ώδη άμμουδιά μέ οΐκόπεδο 4. 000 πήχεων στή βαρεία Ε0- θοια, ενατντι διαμερίσματος 4—5 δωματίων, ρεηρέ.. Τηλ. 521-275. ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ εύπαρουσίοοτος γραμματεύς - άλληλογράφος έλληνικής - άγγλικής - γερΐια- ικής, διπλωματοθχος ΜΙΤΧΙΓ ΚΑΝ καΐ ΠΡΟΦΙΤΣΙΕΝΣΥ ΟΦ ΚΑΙΜΠΡΙΝΊΖ, καθώς καΐ τοθ γερμανικοϋ Ίνστιτοθτου ΓΚΑΙΤΕ, φοιτΛτρια Φιλοοοφ»- κής Πανεπιστημίου Αθηνών, μέ 7εττ προϋπηρεσΐαν, ζητεί ανάλογον θέσιν μόνον διά πρωϊνάς ώρας. Τηλεφωνηοατκ κ. Γιώτα 232-024 (9—12 μ.μ.). ΠΟΛΕΙ ΤΑ Ι οικόπεδον έξ ενός οηρέμματος πευκόφοτος έντός σχεδίοο. Πληροφορίαι τηλέφω¬ νον 229-708 καί 882-339.
Τό νέον αύτό καταττληκτικόν φορητόν Ίτικάτ, καί μαγνητόφωνον τό
όττοΐον όνομάζεται «Ντισκασέτ» κατεσκευάσθη τελευταίως άπό μίαν
Βρεταννικήν εταιρείαν.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ - ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
(Γυνέχεια έκ ττις 1ης σελ.)
ποοτόλου Παύλου τοϋ πρυτα.
νεως αυτού έκ των Άγίων της
Χριστιανωσύνης ώς καί τού με
γαλυτέρου Μυ<~ου καΐ μεγΐ- στου έπιοτήμονος Πυθαγόρα, δοτις άντίκρυσε καί αυτόν τόν Θεόν άκόμη δύο φορές εις την ζωήν τού ώς γράφομεν α¬ νωτέρω. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΓΟΥΔΗΣ Σωκρατους 14 Υ. Γ. Ύπάρχουν δραγε άν- θρωποι στή σημερινή ύλιστική έποχη, οί όποίοι έχουν τήν ψυχική δύναμη νά τηροΰν τίς ανωτέρω έντολές τού Άποσό. λου Παύλου καϊ τοϋ Πυθαγο. ρα; ΝαΙ ύπάρχουν, τουτο άντα λήφθην έγώ ό Ιδιος. ΕΙχα α¬ γαπητόν φίλον άειμνήστον χη. μικόν συναμήλικόν μου κατά 3 έτη νεώτερον μου, όστις απέ¬ θανε μέ τό μειδίαμα στά χε'- λη. "Ήτο άριστος επιστήμων με δύο διπλώματα, ρυσικομα- θηματικός καί χημικός τοϋ Πα¬ νεπιστημίου Αθηνών. Ό πατήρ τού εΤχε μεγάλην περιουσίαν, δύο πολυκατοικίες είς την πλα τείαν Βικτωρίας.Καί τίς δυο τις εδωσε ώς προίκα στην κόρη τού άδελφήν τοϋ 6εΐιμνήστου φίλου μου. Συνειργάσθημεν έ- πΐ μίαν δετιαν, Λ μάλλον τόν εΐχα ύπάλληλον. 'Επένετο κυ. ι ριολεκτικώς. Έν τούτοις ουτε μίαν φοράν, δέν τόν ήκουσα νά παραπονείται εναντίον τοΰ πατρός τού. Τουναντίον τόν =:. παινοθσε πάντοτε. Οϋτε και τής αδελφής τού την οποίαν ^. περηγάπα. Ι "θταν τόν ήρώτουν πώς δεν ζηλεύει την άδελφήν τού, την οποίαν έκανε πλουοιιωτάτην ό πατήρ των, μοϋ άπήντα δτι ή.' σθάνετο μδίλλον οΐκτον δι' αυ¬ τήν, ή όποΐο είχεν ύπανδρευ.' θή έναν ανώτερον έπιοτήμο. · να Άκαδημα^χόν καί είχεν α.1 πακτήσει 3 έζαίρετα κορίτσια,' διότι ό σύζογός της ήτο άφο. | σιωμένος είς τα βιβλία καί 6εν έφρόνπζε διόλου διά την οικο¬ γένειαν τού. Είχον δημιουργή. σειι άπαιτήσεις, κοινωνικές γο. σες, ώστε ήσαν πάντοτε οί<ο. νομικώς στενοχωρη,μένοι. Ή μόνη βοηθεία πού τοΰ έκανεν ή πλουσιωτάτη άδελφή τού, ^ς μοί διηγείτο μέ τό παιδικό ά. θώο μειίαμα, ήτο κανένα τρα- πέζι κάθε 1.2μήνες. 'Ελυπεϊτο διότι δέν εΤχε χρήματα νά τήν' βοηθήση έκεϊνος, ό τελείως ά-' πορος καί άστεγος. ΕΤχε ού- ι ζυγόν καί 2 τέκνα. Ή σύζυγός τού ήτο μΐα Ξανθιππη τού Σω.1 κράτους νευραοθενής ή όποία τοϋ εΐχε κάνει την ζωή μαρ.' τυρική. Δέν τόν ήκουσα έν τού τοις οθτε μία φορά νά την κα.' τηγορήση. 'Εκεινη τόν ϋβριζε ! χυοαιως, τόν έσυκοφάντει καί έκείνος άτάραχος, άφωνος ι. δέχετο τάς υβρείς οάν τόν Σωκράτη. Παρουσία μου τόν εϊχε πε. ριλούσει μέ τα χειρότερα κοσ- μητικά μέσα στό καφενεϊο τό «Νέον». "Εκεϊνος έστέκετο σάν άγαλμα. Όταν έφυγεν έπιχεί- ρησα νά τόν έρωτήσω πώς ή. νειχετο την γυναίκα αυτήν, άλλ' έκείνος ήλλαζε συζηιη. σιν σάν νά μην μέ ήκουσε. Εϊχε πάντοτε ένα γαλήνιο πρόσωπο, ενα γλυκύτατο μειδ . αμα στά χελη, ουδέποτε εί¬ χεν όργισθή στή ζωή τού, ου¬ δέποτε εΤχε κατηγορήσει άν. θρωπο, δέν έμνησικάκει είς ό. σους τόν ήδικησαν, τόν ±ου κοφάντησαν τόν έκατηγόρη. σαν. Ήνείχετο τούς πάντας ομοίως έχθρούς καί φίλους. "Π¬ άν έκράτει τα κλειδιά τού Πα- ραδεισου, ό άεΐμνηστος αυτάς φιλος μου νά όφιν ε νά περά. οουν έκεί δχι μονον δλοι οί έγκληματιαι, άΛλά καί τα φε . δια άκόμη καί δλα τα γλοιώ- δη έρπετά. Μόνον ενας "Αγι. ος Φραγκϊσκος τής.Άσιζης ήτο Ισάζιΐός τού καί ό Διογένπς. 'Όταν είχεν έξασφαλίσει έ.να πακέτο τσιγάρα καί ενα μικρό χρηματικδ ποσόν διά τό λιτό. τατον φαγητό τού έλαμπε τό πρόσωπό τού άπό χαρά. "Εχω καί άλλον όμοιον τού ύπ' όψει, συνομήλικον τοΰ προ ηγουμένου, πρώην έμπορον καί ήδη συνταξιοϋχον, έναν υ¬ πέροχον τύπον άνθρώπου. Ε. χει δλα τα χαρισματα τής εο. γενεΐας, λεπτοτητος, καλωσύ¬ νης, άφαντάστου ανεξικακίας, πραοτητος, εΐλικρινειας, άνυ- ποκριοίας, ανεξικακίας. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓ. ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΩΝ "Εχει τρόπους συμπεριφο. ράς πού θά τόν έζήλευαν κα! δσοι κατάγονται άπό Βασ.λι- κόν αΐμα, ζοΰν μέσα στά πα. λάτια ή έχουν φοιτήσει σέ κολ λέγια ή έχουν παρακολουθή¬ ση παιδαγωγική, σέ ανωτέρα Εύρωπαικα ή Άμερικανικά ί. δρΰματα. Κάθε χρόνο μέ 6οη. θεϊ τελείως άσύμφερα επί 2— 3 μήνες είς τό χημειο μου. Ή έργατικότης τού είναι ι- σύγκριτος. Άρχιζει έργασΌν άπό τάς 7 π.μ. καί συνεχιζει άδιάκσπα μέ ανάπαυσιν μιά ώ. ρα τό μεσημέρΐ μέχρι τάς 9 μ.μ. Τόν σηκώνω διά τής βίας νά πάμε γιά φαγητό, στάς 5: π. μ. καί τό βράδυ διά τής β άς τόν παρακινώ νά φύγη. Ύποδέχεται τούς πελάτας πάντα πρόοχαρος καί δικαιολο. γεϊ δλα των τα έλαττώματα" δέν παρεζηγεί κανέναν, δέν εΐρωνεύεται ποτέ οϋτε τό ηλι. θιώτερο πρόοωπο. Προσπαθή μέ γλυκύτητα καί πραότητα ν α πείση τούς ήλιθιους, τούς κα. κούς τούς διεστραιμμένους, τούς φιλάργυρους, τούς γκρΐ- νιάρηδες, τούς αγραμμάτους, άτάραχος μέ "ιώβειον υπομο¬ νήν καί καρτερικότητα. Δέν λέγει ψέμματα ούτε ώς άστεϊα. Τό ψέμα τό θεωρεί α. μαρτΐα. "Οταν συζητεϊ μέ τοος χωρικούς είναι σάν νά έχη έ ναν φωτοοτέφανο τριγΰρω στο κεφάλι τού, όπως έχουν οί ' Λ. γιοι καί προσελκύει τόν κόσμο. "Εχει τό παράστημα καί την προσωπογραφιαν τοΰ ' Ι ησοΰ' ζανθός καΐ ύψηλός όπως ήτο 'Εκεϊνος κατά τα Ευαγγέλια. Ή δφις τού είναι γλυκειά και σεθάσμια. Πολύ σώφρων, ποΛύ φρόνιμος καί ταπεινός χωρις ύπερβολές έκ μέρους μου. Ή φυσιογνωμια προδίδει τόν έσω. τερικο μας κόσμο καί τόν χά. ραικτήρα μας. Οϊα ή μορφή γοι. άδε καί ή ψυχή δέν έλεγον καί οί Άρχαϊοι πρόγονοί μας, Άπό /εαράς ήλικιας άνήκε.1 στό Βασιλικόν καί έν συνεχε.ςι στό Λαϊκόν κόμμα. Τό δνομό τού είναι γνωστότατο σέ όλη την 'Επαρχία Καρυστιας, ώς ό μεγαλύτερος καί ό σοβαρότε ρος κομματάρχης. Άντιπροοώπευε τόν πρωην Υπουργόν Βογιατζή, τάν ό.ιοί όν έκληρονόμησεν άπό τό λαϊ¬ κόν κόμμα. Μέ τούς άντιποΛΐ. τευομένους ουδέποτε ήλθε υε άντιδικία. ' θλοι τόν άγαποϋν καί τόν σεβονται Είναι έξυπη. ρετικώτατος, πρός όλους φ - λους καί έχθρούς. Δέν παρα. σύρεται από ύπερβολικούς έν θουσιασμούς καί αύτούς άκομη τοϋς κομμουνιστάς οί όποίοι τόν έκυνήγησαν οτήν κατοχη τούς έξυπηρετεΐ όταν τού ζή. τοΰν βοήθειαν. Ή φιλοζενια τού εΤναι παραδειγματική. Οί. οσδήποτε περάοει άπό τό χω. οιό τού καί τοΰ πε'ι καλημέρα θεωρεϊ καθήκον νά τοΰ προσ. φέρη καψέ, δλους δέ τούς οη. μοσιους ύπαλλήλους Δικαοτι. κούς, Άστυνομικούς Γεωπό- νους τούς κάνει καί τραπέζι είς τό σπ'τι τού, έφ' όσον όέν ύπάρχει έκεϊ εστιατόριον συ. στηματικόν. Δέν είναι φανατι. κός ούτε στήν πολιτική ουτε στή θρηοκεα καίτοι ένδιαφκ. ρεται οοβαρώτατα δι1 αμφοτέ¬ ρας. Δέν άντιδικεϊ μέ κανέναν. Δέχεται τάς γνώμας καί τής ε. πικρίσεις όλων άτάραχος. Δεν έχει απολύτως κανένα άπό -.ά 7 θανάσιμα άμαρτήματα, ό<νη. ρ α, λαγνεΐα, ζήλεια, φιλαργΐϋ- ρια, άλαζονεια, όργή, λαιμαρ. γία. Ό κ Παναγιώτης Βερύκκιος ό νέος Πρεσδευτής τής 'ΕΞλλάδος είς Λονδίνον έτιτδωσε τελευταίως τα διαττιστευτόρια τού είς την Βασίλισ- σα Έλισάβετ Β' είς τα Άνάκτορα τού Μπάκιγχαμ. Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ Λ Π' ΤΟ 1922) Υπό τού έξαιρεηκοΰ ουνεργόπου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ — 152 — 6. — ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΧΡ ΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Την παραμονή μόλις ήβράδι/αζε κ' ήβγαιν' άτττή μεριά τού Τεσ'μέ (ή κωμόπουλις Κρήνη τής Έρι/- θραίας χέρσον) ό άττοσπερίτης έ- κεΐνες πού ππιστεύανε στσοί Καλ κάτζαροι. ήθαρρούσανε πώς ήακού ανε άπό μακριά τσί κα'μττάνες ττού ήχτυπούσανε· λέει. αύτοι, κα- θώς ήερχούτοστε. Γιαταυτό κ' γ'κλούσαν' εύτύς τα κανάτια (μπατ τζούρια) των τταναθιοριώνε τως Κι' αμάν ήσκοτείνιαζε πιά. τοτες ου λες οί νοικοκεράδες ήξκκρεμούσανε άτττό εΐκονοστάσι τως την είκόνα τσή Γέννησης κα! τηνέ όκου'μπού- σανε άπάν' στή γαρδαρό'μπα (σι ψονιέρα) γιά στήν κονσόλα. Κι' ά δϊ τηνέ 'χανε την είκόν' αυτή. ήξε- κρεμούσανε την Παναγιά μέ τό Χρι στό πού κάθε σπίτι ηπρεπε νά τη¬ νέ 'χη. Κ' έκεΤ πού τηνέ άκου'μττού σανε. ήδάζανε διπλα καί την Γέ>'-
νηση ζουγραφιστή πού τηνέ άγορά-
ζανε άπτόν άχτάρη (ψιλικατζή).
Μέρες πού 'τανε ήττουλο&σ' αύτάς
πολλές τέτοιες. Ήανάβανε. λοιπόν
ενα κα'ντήλι, κ' ήδάζα
νέ κο'ντά τσί φρουτσιέρες μέ τα
λογιώ —■ λογιώ φροθτα· Και μήλα
χροιχτωμένα δηλ. σκεΐτασμένα μέ
χριχτό (άσημί γιά μαλαμί) χαρτί
Ήαφήναν' εκεΤ την είκόνα κι' οΰλα
τ' αλλα ματζί ώσαμ' την παρα¬
μονή τ' "Αη ΒασιγιοΟ. Τώρα τα φώ
σία τού σπιτιοΰ ήτανε οϋλ' άναμ-
μένα. Καί τό σπιτικό, έξόν οί άν-
τροι πού ήλείπανε στή δοαγειά ή-
ττερίμενε μέ χαρά ττού θά ν' γίερ-
χού'ντοστε παιδία νά τώς ποθνε τα
Κάλαντρα.
Χρΐσ'τουγεννιά'ικο δέ.τρο ό
Σμυρνιός κόσμος δεν ήκανε γιατί
τό 'θεωροΰσε φρά'γκικο πράμα.
Ώστόσο άρκετά ττλούσια οττιτια
ήκάνανε. Τό 'στήνανε δμως τ' "Αη
Βασιγιού σάν άηβασιγιάτικο δέν-
τρο Τό ΐδιο ήκανε καί τό «Έλληνι
<ό ΌρφανοτροφεΤο Σμύρνης» πού τό 'στηνε τα Χριστούγεννα μέ παι χνίδια κα! ρηγάλα γιά τα όρφανά κ' ήκανε άνήμερα έπίσημη έορτη μέ τραγούδια καί ποί'ηματα. Τα τταιχνίδια δμως καί τα ρτγάλα ή- μοιραζού'ντοστε στά όρφανά τ' Άπ Βασιγιοΰ μέ έπίσημη πάλι έορ τή_ (1) Άτττσί πέντε ώρες (ή ώρα) κιό λας ττού ήδράδυαζε. ήξεχυνού'ντο στ' εύτύς μικρά παιδία στσί γει- τονιές καί μεγάλα στσι πιάτσες (κετρικοί δρόυιοι μέ μαγαζιά) νά ττούνε τα Κάλαντρα. Κσ.1 δέν ήαφη νάνε σπίτι γιά σπίτι καί μαγαζί γιά μαγαζί πού νά μή τα ποϋνε· Κι' αύτό ήβαστούσε ώσαμ' τσί δέ κα ώρες τό δράδιι. Ό κόσμος ήλαχ αρο&σε ν' ακούση τα χαρούμενα Κάλαντρα. εΤτες στό σπίτι τού. εί' τες στό μαγαζί τού «την παραμο νή τό βράδυ»· Είδεμής δέν ήκατα- λαδαίκε ττώς ήρχανε τα Χριοτού γεννα. "Ητανε ένα ένθιμο πού ή- δαστοΰσε άτττά ττολύ τταγηά χρό- ια. Τό ΐδιο κα! στσί παραμονές "Αη Βασιγιοΰ καί Φώτα· Καί στσί τρεΤς αΰτές σκόλες μέσ' στή Σμύρ νη, ποτές δέν ήλέανε τα παιδία 6 νήμερα τό πρωί τα Κάλαντρα. Παν "α παραμονή τό δράδυ. Έξόν τ' Άη Βασιγιοΰ πού οί φιλαρμονικές καί όρισμένα γκρούττ υοοζικάντιδοι μέ νΤρου'μττέττες κλαρΤνα καί φυ·- σαρμόνικες (άκκορντεόν) ήπαίζσνε τα πρωτοχρονιάτικα Κάλαντρ3 Καί οί Καΐσαολγίδες τσή Σμύρ νης πού ήλέανε τα Κάλαντρα τοή πατρίδας τως(2) . Στσί γειτονιές ήδουΐζανε τα ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚ/ΛΩ (Συνέχεια έκ τος 1ης σελίδος) δρικά προσόντα; Π' αυτο, άν καί λυποϋμαι, ύ ποχρεωμένος έν τούτοις είμαι νά έφαρμώσω τόν νομο καί επι εικώς νά σάς τιμωρήσω μέ ρ>-
πμερο φυλακίση.
—Τήν δέχομαι κ. Πρόεδρε, ή
ταν ή απάντησις τού νεοφωτι.
οτου μέλους τού ίοχυρού -ρύ.
Λου, άρκεί νά μοϋ ύποοχεθήτε
οτ' στό κελί πού θά μέ κλε'σε.
τε θά ύπάρχουν άνδρες καΐ ό
χι γυναϊκεο:...
Καΐ τώρα πέστε μου σάς πα-
ρακαλώ έσείς ποΰ πάμε, γ·ατΙ
εγιο τουλάχιστον σάς διαβε¬
βαιοί πώς έχω χάσει τόν μπού-
σουλα.
ΒΙΣΦΟΣ
ντου'μπελέχια καί τα τραγούδια
των τταιδιώνε Αύτά δυό-τρία ματ
ζί· τό 'να μέ τό ντου'μπελέκι άτο-
κάτ' άτττή ζερδιά άμασκάλη τ' άλ-
λο μέ τό σιδερένιο τρίγωνο σήμαν
Τρο καί τ' άλλο μέ τό πλισσεδένιο
χαρτενιο καί χρωματιστό φαναράκι
τι ού ήανάβε μέσα κεράκι, γ,χτι,τΓθύ
σανε τό μπρουτζένιο χτυττητήρι πού
κάθε ττόρτα εΤχε. κ' ήαρωτούσανε
«Νά σάς τα πούμε καλέ;»
Κ ή νοικοκερά ττού τα 'περίμενε
πιά νά 'ρχουνε τώς ήάνοιε εύχαρι-
στημένη την πόρτα νά περάσουνε
μέσα. νά τα ττοϋνε τα Κάλαντρα
γιά ν' τ' άκούσοι,.ε καί τα τέσσε-
οα ντουδάρια τού σπιτιοΰ· Καί
δόσ' τού τα παιδία μ' ένθουσια-
σμό κα! ρυθμό ήχτυπούσανε ντου'μ
"ελέκι καί σήμαντρο κ' ήτραγου-
δούσανε δυνατά:
«... Χριστός γεννάται σήμερον
έν Βη^λεέμ τή πόλει..»
Οΰλοι μέσ' στό σπιτικό τ,στε-
κού'ντοστε δρθιοι ό'μπροστά στά
παιδία καί μέ συγκινηθή τ' άκού
ςχ.ε· Καί τα μικρά τταιδιάκια τού
σπιτιοΰ, πού ή μααά δέ τα 'χε
καί τοΰ χρόνου νά 'στε καλά».
ήιτεριμένανε ντροπαλά νά τώς
δώκ' ή νοικοκυρά τό μπαξίσι. Κι'
όπως ή κάθε Σμυρνιά νοικοκυρά
Γ,τανε άνοιχτοχέρα τώς ήδιν' άνά-
λογα μέ τό που'γγίτση. μετελλίκι
τεσσαράκι όχταράκι. κι' όικόμης
καί κανένα φοινίκι νά τό φάνε ττού
τανε κουρασμένα. καί κο'ντά σ'
αύτό τώς ήγέμιζε τσί τσέπες τού
παλτοΰ τως μέ φροΰτα. Κ Γ αύτά
ί,ύχαριστημένα. ήφεύγανε νά πάνε
σ' άλλη πόρτα. Μόλις ήφεύγαν' δ¬
μως αύτά νά σου κ' ήερχού'ντοστ"
αλλα παιδία νά τα ποΰνε· Μερικά
παιδία ήτανε πιότερα άπό τρία. κεΤ
χανε δυό νου'μπελέκια δύο σήμαν
τρα κα! πολλά φαναράκια. Κι' ά-
μαν τα 'λέανε. ήτρίζαν' κα! τα
τζάμια τοΰ σπιτιοΰ. Τα πιό ψυ
χωμένα παιδία χωρίς νά δρο'ντήξου
νέ την πόρτα. ήλέαν' εύτύς τα Κά¬
λαντρα άπόξω γιά νά ξαφνιάσου
νέ τό σπιτικό καί νά τού δώκουνε
ττιότερη λαχτάρα. Καί σ' αύτα οί νοι
κοκυράδες τώς ήανοίγανε την πόρτα
κα! τώς ήλέανε νά περάσοι/ΐ'ε μέσα
νό τα ποΰνε. Κα! δέν ήτελεύανε <α- θε τόσο νά 'ρχου'νται κι' αλλα. Κι' &σο πιότερα τώς ήερχού'ντοστε. τό σο κα! ιά σπιτικά ήταν' πιότερο εύχαριστημένα· "Αμάν δμως ήταν' πιά άργά, με οικές νοικοκυράδες πού 'θέλανε νά κοιμηΡοΰνε ν(ορίς, καμμιά φορά. δέ τώς ήανοί'ανε την πόρτα καί τως ήλέανε άπό μέσα: «Νά μή μάς τα πεΤτε. εϊμαστε Φρά'γκο,». καί τα παιδία ήφεύγανε. Αμάν δμως αύτά ήτανε μπίρμττες. επει¬ δής ήξέρανε πς'ις παραμονή Ρωμέ'- κα Χριστούγεννα εϊχανε παραμονή Φώτα οί Φρά'γκοι. δέν ήφεύγανε κ' Αλεανε άπόξ' άπτή πόρτα τα Κά¬ λαντρα τώ Φωτώνε. Κι' αύτές. έπει δής δέν ήθέλανε ν' άκούσουνε τα Κάλαντρ' αύτά προτοΰ νά 6αφτι· στοΰν' τα νερά. τώς ήδίναν' μάνι- μάνι Ινα μπαξίσι γιά νά φύουνε. Στσί τπάτσες τα μαγαζιά 'τανε στολισμένα καί ζωηρά φωτισμένα μέ γκάζι (φωταέριο) γιά μέ λάμ'- ττες «Λούξ» πού ήανάδανε μέ μπεν τζίνα (δενζίνη). Τότες ή Σμύρνη, όπως καί πολλές άλλες πολιτείες δέν εΤχε μπόλικο ήλεκτρικό. Κι' οί Γπάτσες αύτές ήτανε οί μακριοί δρό μοί μέ μαγαζιά τό 'να δίπλα στ' αλλο. Ό «Φασουλάς» άγορά γιά τρόφιμα κα! συνέχεια ό «Φρά'γκο —μαχαλάς» μέ τα «καταστήματα νεωτερισμών». οί δυό δρόμοι αύτοι αατζί, μάκρος παραπάν' άπό χιλιό μετρο. Οί «Μεγάλες ταδέρνες» άλ λη άγορά γιά τοόφιμα καί μέ μέγα λες καφενο-ταδέρνες. δρόμος μέ μά κρός ένα χιλιόαετρο-Τά «Γυαγιάδι- κα» μέ μαγαζιά πού ήπουλούσανε γυαλικά τα «Κεράδικα» ττού γ^που λούσανε κεριά καί στέφανα ό «Γε- ρανιός» μέ τσα'γκαράδικα. Τα Μπε ζεστένια καί Τσαρσιά. Καί άλλες ΐτιάτσες μικράς καί μεγάλες μέσ' στσοί μαχαλΓΐδες. Καί στσί τπάτσες αύτές ήδουΐ¬ ζανε τα ντου'μπελέκια καί τα τρα γούδια των παιδιώνε· Μά κο'ντά στά μικρά αύτά παιδία πού ήλέανε τα Κάλαντρα. ήπααίνανε νά τα ποΰ νέ κα! μεγάλα. οί μάγκες. παρέες άλάκερες. πού έξόν αττό νΤου'μπε- λέκι κα! σήμαντρο, εϊχανε κ' ένα καράδ#· "Αλλη παρέα εΤχε σιδερένιο πού τό 'σηκώνανε τέσσερις άνομάτοι, κι' άλλη πα¬ ρέα χαρτενιο πού ήφέ'γγιζε κα! τό 'σηκώνανε δυό Τό 'περνούσανε. λοι- πόν, ό'μπροστά 'πτά μαγαζιά κ' ήπααίνχχνε σιγά-σιγά Τό καράδ' ό'μττρός κι' άποπίσω οί αλλοι τσή παρέας μέ ντουμπελέχια καί σή- μαντρα. Κα! άλλοι ματζί πού ή- παίρνανε Τό μπσ-ξίσι. τα φροΰτα τα γλιικά καί τα μπουκάγια τα πιοτό, πού τώς ήδίναν' οί μαγαζά τόροι γιά τό καλό. Κ' ήταν' ώ- ραΐο νά δλέπης άλλη παρέα νά 'ρ- χεται μέ τό καράδι τση πρός τα κάτω κι' άλλη ν' άνεδαίνη πρός τ' απάνω· Κι' ό κόσμος πού ήπάαινε νά ψουνίση ήστεκού'ντανε νά δή καί ν' ακούση τα χαρούμενα αύτά Κάλαντρα καί νά δώκη κι' αύτάς τό μπαξίσι τού. Πολύς κόσμος Τ)- πάαινε έΓτιτούτου γιά ν' τα δή. τού μόνε στή Σι-ύρνη ήγενού'"ταν' ενα τέτοιο πράμα Κ Γ αμάν ήκλούσανε πιά τα μα- γαζιά στσί έννιά μέ δεκα ώρες. τότες ό κόσμος ήσυμματζευού'ντα νέ στά σπίτια τού, νά κοιμηθή νωρίς. γιατίς αΰριο ξημερώματα οί άντροι ήπρεπε νά πάν' στήν :κ- μι Είς την ά^ιθΐο,ησιν τού κατά μήκος τής Λευφόρου Αθηνών χώρου καϊ την έζάλειψιν των δι οψά-των παναθλιων παραπηγμά των & τρωγλών πού εύρίακον. το μετοζυ τού κεντρικοΰ οογ. ι^ροτή^ατ^ς τού Προτύπου ΐΊαι ευτηο ου Αθηνών και τού 1. ΝαοΟ τού Αγ Ν.<ολάου Καιοα ρ,ανής, άποβλέπουν τα έργα πού άρχ'σαν νά κατασκευά. ζωνται είς την περΐοχή. Συγκε<ρ· .ιένα, είς τό σημεί¬ ον α'ΐτυ προ'<εται νά δημιουρ¬ γηθή υπό τού ύπουργε ου Δημ Εογων κσ': δεύτερος κλάδος όδοϋ, μέ παρτέρι στό μέσο, ε. νώ ένα άλλο τ^ήμα ι ου έλευ^ε ρου^ένου χώρου θίι παραχιορη θίϊ είς τόν Δήαον Αθηνά ών ό οποίος προκειται νά καταο·<ευ 6οη έκεί μ α δεξαμενή, 5ύο γήπεδα άθλοπαιδιών κο'ι ένα λπ πό Παιδικής Χαράς. Οί παραπη γματοοχοι θά έγκατασιαΒθϋν μετά την κατεδάφισ'ν των -το ραπηγ-ΐάτων είς κληρωθέντα ή δή διαμερίσματα πολυκαοχ,ών τοΰ Οίκισμοϋ Ταυρου. Ό ύπουργός Κοΐνωνικής Προ νο άς κ. Ειΐστ. Πουλατζάς, ό οποίος παρέστη μετά τού γενι κου γραμματέως τού ύπουρ- γείου τού κ. Άγγελή είς την έναρξιν των εργασιών μεταξό άλλων τα εξής: >-Δέν
θά έχωυεν έπιτύχει ώς Κυβερ
νησίς εάν έξακολουθήσουν νώ
ύπάρχουν έλληνικαι οίκογέν>εΐ-
αι διαθ;οϋσαι υπό το,αύτάς ά.
6λιας καί ανθυγιεινάς σανθή.
κ,ας είς τρώγλσς καί παραπή
γματα. Μέσα είς τό γενικώτε.
ρον κοινωνικόν πρό9λημα 'ής
πολιτικής τής 'Εθνικής Κυ(3ερ
νήσεως, ή όπο α έζεπορεόθπ
άπό την "Επανάστασιν τής 21-
ης Άπριλ ου, περιλαμβάνε αι
καϊ ή έξαφάνισς τής παράγκτς
κατ αρχήν άπό τα μεγάλα ά
στικά κέντρα τής χώρσς καί
έν συνεχε α από τάς λοιπάς
περιοχάς αυτής. Διά τής καιε.
δαφισεως των πσρσπηγ,^άιυν
τής κο της τού Ίλιοοο, τερμο.
τ!ζεται μ ά κατάστασ'ς ή όπο α
άπό δεκαετηρ δών έσάπιζΓν ^.
λοκληρους οίκογενε άς είς α
νήλια παραπήγματα ' Ηδη διδε
ται τέρμα ε^ς την κατάστοσ.ν
αυτήν διά τής κατεδεφισ£^ς
των τρωγλών, τής οριστικάς ά
ποκαταστάσεως των δ.αβιου.
σών είς ταύτας οίκογενειών εις
συγχρονα καί ύγιεινά διαμερ -
σματα καί τής παραλλήλου αξΐ-
οποιήσεως ολοκλήρου τής πε.
ριοχής.
ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΩΡΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙίΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΝ
ΑΠΟ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΜίΧΡΙ 6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΣΠΑΡΑΓΓΙΟΥ
ΠΡΟΣ ΚΟΝΣΕΡΒΟΠΟΙΗΧΙΝ
"Αφιχθη είς την χώραν μας ό
Γάλλος έμπειρογνώμων τού
Όργανιομοϋ ΟΙκονομικής Τυν-
εργασΐας κ,αί Άναπτύζεως κ.
Άνστέτ, είς τα πλαισια τού
προγράμματος τοΰ ύπουργε.ου
Γεωργίας διά την παραγωγήν
προιόντων καταλήλων πρός
κονσερθοποΐησιν. Ό έν λό/ω
ζένος θά έπιλέξη είς Κεντρι¬
κήν Μακεδονιαν κατάλληλα έ.
δάφη διά την καλλιέργειαν άσ.
παράγγου. Τό προί,όν τουτο,
παραγόμενον καί είς την χώ¬
ραν μας, θά διευρύνη τόν χρό
νόν λειτουργίας των έργοστα
σιων έπεξεργασιας των όπωρο
κηπευτικών, μέ αντικειμενικόν
σκοπόν την εξαγωγήν τού &ίς
ήν Ευρώπην, δπου καί προτι.
μάται ιδιαιτέρως.
ΣΥΣΚΕΨΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΔΟΠΟΙ υ ΑΝ
Ό ύπουργός Δημοσίων "Εργων
κ- Παπαδημητρίου προήδρευσε συ¬
σκέψεως άρμοδίου ύπηρεσιακών πά
ραγόντων σχετικής μέ τό υπό ε¬
πεξεργασίαν πρόγραμμα Όδοποιΐ-
ας
ΕΜΗΔΕΝΙΣΘΗ
Η ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ
ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
Ός ανεκοινώθη έκ τού υ.
πουργειου 'Εμπορι'ου, δι' έγ<υ. κλίου τού πρός άπαντα τα έμ. πορικά έπιμελητήρια, ή άντι- σταθμιστική είσφορά επί τοο είσαγομένου είς την Κοινήν "Α¬ γοράν φυσικοΰ έλαιολάδου διά τόν χρονικόν διάστημα άπό 16 —31 Δεκεμβριού έ. έ. ωρίσθη διά μέν τό ελληνικόν έλαιολο. δόν μηδέν, διά δέ τόέλαιόΛα. δον τριτων χωρών είς 109,70 δολλάρια κατά τόννον. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΣΥΣΚΕΥΑΣ ΙΑ ΤΩΝ ΕΞΑΓΟΜΕΝΩΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ ΕΝΤΟΣ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΑΚΚΩΝ Άτταγορεύεται ή συσκευασια τώ έξαγομενων πορτοκαλίων έντός πλα στικών σάκκων. Ή σχετική απόφα¬ σις τοΰ ΰπουργείου Γεωργίας ίσχυ εί όΐΓτό τής 15ης τρέχοντος. Τό μέ¬ τρον τούτο ελήφθη πρός διασφάλι· σιν τής ποιότητος τού προι'όντος Σχετικώς παρετηρήθη, δτ, οί έν λό γω σάκκοι προκαλοΰν φθοράς είς τούς καρπούς συνεπεία τής προκα λουμένης έντός αυτών εφιδρώσεως. <λησιά καί νά μεταλάδουνε. Τα κοά παιδία ήπρεπ' ώσαμ' τσί έννιά άψήκει νά δγούνε στή γύρα νά τα τό δράδιο νά'χουνε πέση γιά ΰπνο. ττο_νε· κι'αύτά ήχαιοού'"τοστε πιό Κι' δσες μαμάδες εϊχανε σκά'νταλα τερο Καί στο τέλος αφού ήλέανε· παιδία ττού τα ξέρανε πως δέ θά «Κ' είς έτη πολλά ν' ήκοιμού'ντοστε ήαγοραζαν' άπτό πρωΐ κάτι κουτσάκια (κουκλάκια) πού τα 'πουλούσανε οί άχτάρηδοι Αύτά τα λέανε «Καλκάτζαροι» κ' ή τανε κάτι διαολάκια μέ κορμί μαθ- ρο. όργιά, (ούρά) κάκκινη και κε ρατα κοκκινα. Κ' είχανε ποδάρια καί χέρια άπό τέλι στριφτό ^σπει ρωμα) πού ητρέμανε. Τα 'κρεμου- σανε. λοιπόν. άψηλά μέσ' στό τζά κι. την ώραν τού ϋττνου. Τώς τα 'δείχνανε στόμισοσκόταδο καί τώι, 'λέανε. πώς εΐν' Καλκάτζαροι για να φοδηθοΰνε νά πά' νά κοιμηθοΰ- νε. Κι' αύτά ήτρέχαν' εύτύς στο κρεδάτι- Καί τώς 'λέανε νά κρύψου- νε καί τα παπούτσια τως για να μή τώς τα παρουνε οί Καλκάτζαροι "Αλλες πάλι μαμάδες μέ σκα'ντα- λα παιδία. ήσδούθ"αν' εύτύς τα φώ- σια. καί τώς ήλέανε. πώς θα κατέ- δουν άπτό τζάκι οί Καλκάτζαροι. που ν' μουτζαλωμένοι οϋλοι καί μαύροι Κ' έ<εΐνα πού'χανε δεί τσοί τζακάδες (καττνοδοχοκαδαριστες) πού ήπερνούσανε τή ιιερα στή γύ¬ ρα. ήφαντσ-ζού'νταστε ττώς τέτοιοι θάν' εΤν' οί Καλκάτζαροι κι' άτττό φόβο τως ήπααίνανε νά κοιμηθού νέ. Κ' ήταν' οί τζακάδες πασαλειμ- μένοι μέ μαύρη καπνία μούτρα χέ ρια κα! ροι-·χα επειδής ήξεβουλώνα νέ κ' ήπαστρεύανε τα τζάκια. Την έΓτοχή έκείνη. στά σπίτια ό κόσμος ήάναδε φωτία μέ ξύλα κάρδουνα καί δαδί πού ήδγάζανε πολυ κα- πνό. Καί τό τζάκι. πού τονέ 'ρου φοΰσε πρός τ' απάνω ήδουλωνε συχνα μέ την καπνία. Κ' εΤχανε αύ τοί στό νώμο τως κάτι μακριά κο'ντάρια πού ή άκρηα τως ήτανε τρογύρω δρουτσωτή. Κι' άκόμης καί σκοινιά καί τσιγκέγια (γάν· τζους) . πού κι' αύτά οΰλα ήτανε ττα σαλειμμέν' άπτήν καπνία· Καί κα- θώς ήπερνούσαν' άπό ' μπρός άπτά σττίτια. ήφωνάζανε «Παστρεύομε τζάκιααα». Πώς λοιπόν νά μην άγρι ευτοΰνε τα μικρά παιδία, μέσ' στή νύχτα. κα! νά μή τρέξουνε νά πά' νά κοιμηθοΰνε; Σ' οΰλα τα σττίτια. άτττα! δέκα κ' ύστερις ήτανε ήσυχία κι' ό κό¬ σμος ήκοιυού'ντανε. Σημείωμα. 1 — Προσφυγ. Κόσμος 8.11-67 Δ. Άρχιγένης «Άναμνήσεις μια· νής τοοφί,ιου τού 'Ελληνικού Όρ- φανοτροφείου Σμύρνης». 2 Προ^φ^γ. Κόσμος 12.1-1961 καί 5.2 1961 Δ. Άρχιγένης «Πρω τοχρονιάτικα Κάλαντρα στή Μικρά Άσία» Διδάκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ Δι' αποφάσεως τού Οπουργού Γεωργίας κ. Α. Ματθαίου, ενε¬ κρίθη όπως αί είσπράξεις των Σχολείων Γεωργικής Τεχνικάς έξ εργασιών τάς οποίας ταυτα άναλαμθάνουν διά την εκπαί¬ δευσιν των άγροτοπα δών, δια τίθενται αποκλειστικώς είς τού; Ι-ΐορφωτικούς Συλλόγους άγρο. τ.<ής νεολαίας είς τάς κοινό¬ τητος των οποίων διοργανοϋν¬ τα, τα έν λόγω σχολεϊα. θΰτω, καθ ίσταται δυνατή ή ενίσχυ¬ σις των συΛλόγων είς την προο πάθειάν των διά την ανέγερ¬ σιν ή αποπεράτωσιν ιδιοκτήται, ν αίθουσών. ΣΤΑΘΕΡΟΤΗ£ ΤΙ ΜΟΝ ΚΑΙ ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΑΓΑΘΏΝ Σταθερότης τιμών καί έπάρ- κεια αγαθών διεπιστώθη κατα την συνεδρίασιν τής 'Επιτρο. πής Τιμών, ή όποια συνήλθεν είς τό ύπουρνείον 'Εμποριου, υπό την πρόεδρον τού γενι. κοϋ γραμματέως κ. Ι. Δαδιώτη. Είς την σύσκεψιν μετέσχον ό. πηρεσιακοί παράγοντες και εκ πρόσωποι των υπουργείων λυν τονισμοϋ καί Γεωργίας, τής Ε- θνικής Στατιστικής Ύπηρεο άς καϊ τής Τραπέζης τής 'ΕΛλά. δος. ΟΜΑΛΗ Η ΛΕΙΤΟΥΡΠΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ Έξ άφορμής μεταδόσεως ύττό ξένου Ραδιοφωνικοΰ ΣταθμοΟ δτι διελύθησαν τό Σώμα 'Ελλήνων Προ σκόττων καί τα Σώμα 'Ελληνίδω* Όδηγών αί Κεντρικαί Ήγεσίαι αι» φοτέρων των Σωΐ'άτων ανακοινού¬ ται δτι ή έν λόγω είδησις είναι τε¬ λείως άνυττόστατος κσί δτι άμφό τερα τα Σώματα συνεχίζουν την κανονικήν λειτουργίαν των· ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΦΟΡΤΗΓΟΝ ΑΥΤ)ΤΟΝ Δ.Χ. .Ο ϋπουργός Σογκοινωνιών κ. "Ιωάν. Τσαντίλας ύπέγρα. ψεν απόφασιν, διά τής οποίας όριζεται ότι τα μέχρι τής 31.11. 67 τεθέντα είς κυκλοφορίαν φορτηγά αύτοκίνητα δημοσ άς χρήσεως, πάσης κατηγορ'ας, δύνανται εφεξής, τή αίπΊσει των κατόχων αυτών νά άντικα θ οτανται δι' έτέρων -ιθΐούτων ο.ουδήποτε μικτου θάοους, κα τόπιν χαρακτηρισμοΰ ή άχρη. στ^ύσεώς των, έφ' δσον συντρε χούν υπέρ των κατόχων αί νό- μιμοι προύποθέσεις. Τα ούτω τεθησόμενα είς κυκλοφορίαν φορτπγά αύτοκίνητα Δ.Χ. 6εω. ροΰνται ώς νέα τοιαϋτα, διά την χορήγησιν των άδειών των οποίων έχουν εφαρμογήν· αι σχετικαί διατάξεις. Δ ευκρινιζεται δτι δεν άπα. γορεϋεται η χορήγησις έ/<μ σεως αντικαταστάσεώς ς>ορτ:ι
γοθ τι >τοκινήτου Δ.Χ. ώς ανω¬
τέρω έφ δσον ό αίτών δεν εί¬
ναι ή ήτο κατά τα οριζ,ιμενο
κυριως νομεύς ή κάτοχος ·<αι ετέρου, πλήν τού άνπκαθιστιο μένου, αύτοκινήτου, Δ.Χ. οί. ααδήπο-,ε κατηγορια;, 6Λο<Λή ρου ή Ιδανικων μεριδίων. Τέ¬ λος όρ ζεται δτι τής κα,; τώ ώ νωτέρυ χορηγουμένης έγ<ρίοε ως αντικαταστάσεώς φορτηγυϋ αύτοκ,νήτου Δ.Χ. οποκλο 3νται οί κατοχοι τοιούτων όχημ ι-ων οί ογοιοι φέρονται μέν έγνε. νραΗμένοι καί ήσφαλισμένοι είς τό ΤΣΑ ώς εκμεταλλευταί σύ-^κΐνήτων τή- ώς δνω κατη. Υ','ας αλλά δέν είναι ι άτ;. χ. > &.Γ-3ννελμοτινΓ,ς αδΓ άς ί.
κανότητος όδηγοϋ αύτοκινή.
των.
ΕΞΛΛΗΝΙΚΗ
ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ
ΤΟΥ ΟΟΣΑ
Κατόπιν ένΤολής Τού ύπουργοΰ
Εργασίας κ· Δημ. Πουλέα ανεχώ¬
ρησεν είς Παρισίους ό διευθυντης
τού ^Γραφείον ^ύοέσεω·: Εργασί¬
ας Αθηνών κ. Π. Δεμέστιχας
προκεια=·ο/ ί κοτττ.,η τας ατό
ψε.ς τής 'Ξλ/,,,,κ-Γ,ς Κ.βερ,'ύοε^ς
ενώπιον τής εκεϊ συνερχομένης συ-
νόδου των άνΓιπροΐώπων των χω
ρών μελών τού Όργανισμοΰ Οί<σ νομικής ΣΐΛ-εργασίας καΐ Άναπτύ ξεως Κατά τήι ούνοΓΓι' αΰτήι' τού ΟΟΣΑ θά άνταλλαγούν άτοψεις έ τί τού τρόπου τής ττερα τέρω κι¬ νήσεως τού εργατ,<ού δΐΛαμικοΰ. | εκ Των υπό βιομηχ-ζ,/κήν ώνάτττυ- ξιν χωρών είς χώρας πλέον προη- γμένας τής Κεντρικής ΕΟρώττης καί ιδιαιτέρως ε|ς τήν Γερμανίαν. Ειδικώτερον θά έξετασθούν παρεμ φέρη θέματα ώς προοπτικαΐ με-α- κι|νήσεως έξειδίκευσιις έπιμόοοςν σις καί έπιστροφή είς τάς χώρας έξόδου τοΰ έογαΤικού δυναναμι- κοΰ. Κατά τό χρονικόν διάστημα 20 Δεκεμβριού 1967 μέχρι 6 Ίανουα ρίου 1968 τα πάσης φύθοως κα ταστήματα τής περιοχής "Αθηνών — Πειραιώς καί προαστίων θα πά ραμείνουν ανοικταί ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΘΗΝΩΝ: Τήν 2Οήν Δεκεμβριού άπό 8 π.μ. — 1.30 μ.μ. κα! 4. 30 — 7·3Ο μ.μ. Τήν 21. 22 23 27. 28 καί 29 Δεκεμβριού άπό 8 τι·.μ. — 1 30 μ μ κα! 4 — 8 μ μ- Τήν 24 καί 31 Δεκεμβριού άπό 8 π μ· — 1 30 μ μ. κα! 4 — 9.30 μ.μ. την 30 Δεκεμβριού άπό 8 τ*. μ — 1.30 μ·μ καί 4 — 9 μ.μ. ΙΧΘΥΟΠΩΛΕΙΑ . "Ολοκλήρου τής περιοχής τέως διοικήσεως πρω τευούσης αί ώραι εργασίας κατά τάς παραμονάς των έξαιρεσίμων ημερών παρατείνεται κατά μίαν ώ ραν διά τό έσπερινόν κλείσιμον ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΑΧΑ ΝΟΠΩΛΕΙΑ περιοχής Αθηνών καί ττέθ'ξ Δήμων καί κοινοτήτων. Διά τό χρονικόν διάστημα 20 — 3) Δε<εμ6ρίου καθ' εκάστην άπό 8 γ.μ. — 2 30 μ·μ. κα! 5 — 9 μ μ. καί την 24ην καί 31 παραμονάς Χρ στουγέννων καί Νέου "Ετους συ 'εχώς άττό 8 πμ. — 10 μ μ μέ δίωρον μεσημβρινήν διακοπήν άπό 2-30 — 4.30 μ.μ. διά τό πρόσω τπκόν. Τα ανωτέρω καταστήματα τής ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ καί πέ¬ ριξ δήμων κα! συνοικισμόν τα έν¬ τός ζώνηζ άπό 8 π.μ. — 2 μ·μ καί 4 — 8 30 μ.μ. κα! έκτός ζώνης άπό 8 π·μ. — 2 μ.μ. καί 4.30 — 9 μ. μ. Τάς παραμονάς Χριστου γέννων κα! Νέου "Ετους θά παρα- μείνουν άνοικτά συνεχώς άπό 8 π μ. — 10 μ.μ. μέ δίωρον μεσημ- βρινήν διακοπήν διά τό προσωπικόν ό-τό 2-30 — 4.30 μ.μ. ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΑ — ΠΤΗΝΟΠΩΛΕΙ Α Τήν 22 28 κσί 29 Δεκεμβριού κα! 4 "Ιανουαρίου 1968 άπό 7 ττ. μ. — 2 μ.μ. καί 5 — 7.45 μ μ· την 23 καί 30 Δεκεμβριού άπτό 7 π.μ- 2 — μ.μ. κα 5 — 8 30 μ μ. τήν 24 καί 31 Δεκεμβριού καί 5 Ίανουαρίου άπό 6.30 π.μ. — 9. 30 μ μ· συνεχώς μέ μίαν ώραν δια¬ κοπήν διά τό προο-ωττικόν έκ τροπης. Γΐερ, ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΑ· Τό άνοιγμα ω κλείσιμον ώς καί ή εργασίαι ε!™' ελευθέρα. βι ΒΑΦΕΙΑ — ΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΑ Τήν 20 Δεκεμβριού 8 30 ττ μ „ 1-30 μ.μ. καί 4.30 — 7.30 μ υ την 21. 22 27. 28 καί 29 ΔεκΕ βρίου άπό 8 30 π μ. — 1.30 κα! 3-30 — 8 μοί καί 3.30 -~ { μ μ την 24 καί 31 Δεκεμβρίου άττο 8.30 π.μ - 1-30 μ μ κο;3° 30 — 9.30 μ.μ. καί τήν 30 Δεχ ' βρίου 8-30 ττ μ. — 1.30 μ μ 2 3.30 — 9 μ μ. ' ΚΟΥΡΕΙΑ — ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΑ Δήμο·υ Άθη.αίων: Έκαστην Δευτέ ρα ιρίτη Τετάρτη Πέμτττη Κ5| Παοασκευή άττό 8 π.μ. — ] „ κα! 4 —■ 8 μ μ. Τό Σάββατον και τάς παραμονάς των έξαιρεσίμων έ. ορτών άπό 8 π.μ. — 1.30 μμ κα! 4 — 9.30 μ μ. Τα ανωτέρω ^ ταστήματα των πέριξ Δήαων κο, ιοτήτοον καί συνοικισμών εκάστην Δευτέραν Τρίτην, Τετάρτην Π,^, πτην καί Παρασκευήν άπό 8 π μ. — Ι μ.α. κα! 4 — 10 μ.μ. ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΚΟΜΜΩΣΕΩΝ: "Εκάστην Δευτέ¬ ραν Τρίτην. Τετάρτην Πέμπτην ^ πό 9 π·μ — 2 μ μ. κα! 4 — 8 μ μ καί τό Σάββατον ά,πό 8.30 ιτ.μ, •—· 2 μ.μ. καί 4 — 9 30 μ.μ. ΚΟΥΡΕΙΑ — ΚΟΜΜΠΤΗΡΙΑ ΝΟΤΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη. Πέμπτη καί Πά. ρασκευή άττό 8 π μ. — 1 μ.μ. κα[ 4 — 9 μ μ. Τό Σάββατον και παρα μονάς έξαιρεσίυων ημερών ο—ό 8 π.μ. — 1-30 μ μ και 4 — 10.30 μ.μ. ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ Καθ' εκάστην άπό 8 ττ μ. — ], 30 μ.μ. καί 3.30 — 9.30 μ μ. {ξα, ρέσει των παραμονών ΧριστουγΕν- νων Νέου 'Ετους κα! Θεοφανείων 4· τε θά παραμένουν άνοικτά συνεχώς άπό 8 π μ- — 1 1 30 μ μ. μέ δίω- ρον μεσημβρινήν διακοπήν δι' άνό- τταυσιν τοΰ προσωπικού. ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ — ΦΑΡΜΑΚΑΠΟ ΘΗΚΑΙ· Άπό 8.30 π.μ. — 130 μμ. καί 4.30 — 7.30 μ μ. ΔΙ'ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟΛΥΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥΪ.Ε. Πρός τόν σκοπόν σχηματισμοΰ ύττό των βιομηχανικών έπιχειρήσεων μορφής άνωνύμου έταιρείας ειδι κου άποθεματικοΰ κεΦαλαίου έκ τού όποίου θά καταβάλλωνται αί νόμιμοι άποζημιώσεις πρός τό άπο λυόμενον προσωττικόν των. ό Σύνδε σμος Έλλήνων Βιομηχάνων ύττέδει- ξεν είς τό υπουργείον Οίκονομικών τήν διά νομοθετικής μερίμνης παρα κράτησιν άφορολογήτου ποσοστού 10% έκ των καθαρών κερδών των Τό ούτω σχηματισθησόμενσν άπο θεματικόν κεφάλαιον τό όττοΐον δεν θά ύπερβαίνη είς εκάστην περίπτω σιν τό συνολικόν ποσόν των έτησί ών άποδοχών τοΰ προσωπικόν των έν λόγω έπιχειρήσεων θά άποτελέ ση σημαντικήν ενίσχυσιν τής παρα γωγικότητος καί εύλόγου άξίας έξ ασφαλιστικόν μέτρον διά τούς έρ- γαζομένους. Άναλύων τήν ανωτέρω εΐσήγη- σίν τού. ό Σ.Ε Β· Οττογρομμίίει ότι ή δημιουργία ενός άσφαλιστι κου λογαριασμοΰ είς έκαστην επι¬ χείρησιν των άποχωρούντων έργα τουπαλλήλων αποτελεί δχι μόνον εκδηλσν υπό τάς σημερινάς συνθή κάς κοινωνικήν ανάγκην αλλά κα! ανάγκην ιδιαιτέρως παραγωγήν. Έξ άλλου. άποτρέπεται οιαδήπο¬ τε ζημία τού Δημοσίου διότι δέν χορηγεΐται φορολογική απαλλαγή άλλ' απλώς άναστολή κατοτβολης ' τού φόρου. Ό Σύνδεσμος προσβέ- τει δτι παρακράτησις διά τόν ώς άνω σκοπόν ττοσοστών έκ ί£ν κερ δών θά έχη ώς άποτέλεσμα καί τήν άκριβή εμφάνισιν είς τόν γενι¬ κόν ισολογισμόν έκάστης των επι χερήσεων καί δή των άνωνύμων ί· τα ι ρε ι ών τοΰ ά,ληθοΰς υψους τ» πραγματικών υποχρεώσεων τιι £στω καί άν δέν έχουν μέχρι τούδ αυται δημιοοργηθη- ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ Δι' αποφάσεως τοΰ ύπουργοΰ Εργασίας κ Δη.μ Πουλέα ενεκρί¬ θη η χορήγησις. είς τούς συνταξιού χους τοΰ Ταμείου Συντάξεων Προ σωπικού Εφημερίδων Αθηνών καί Θεσσαλονίκης έκτάκτου οικονομι- κής ένισχύσεως ΐσης πρός τό πο¬ σόν ήμισείας μηνιαίας συντάξεως μετά των άναλογούντων αυτή πά¬ σης φσεως έπιδομάτων. Η ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙΟΣΕΟΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΟΝ Περΐ των προϋποθέοεων ά. πολλαγής άπό τού ψόρου κλπ.' ρονομίας των άποζπμιωοεων προσφύγων έκ Ρουμανιας Γιου γκοσλαθιας τό υπουργείον ΟΙ-' κονομικών διεθίβασε πρός τούς ΟΙκονομικούς 'Εφόρους τάς κάτωθι όδπγίας: _ | Υπό τής διατάξεως της τσρ. 2 τοϋ άρθρου 12 τοΰ Ν. Δ)ι-ος ■4242) 1962 όρίζεται δτι αί ώπο. ζημιώσεις Έλλήνων προσψύ. γων έκ Γιουγκοσλαθιας κοΐ Ρου μανιας αί καταβαλλόμενον λό¬ γω τής έθνικοποιήσεως έλλην κων περιουσιών ή ζημιών τού¬ των έκ πολεμικής αίτΐας άπα. λάοοονται τού φόρου κληρονο μιας ώς καΐ των τελύν χαρτο σιΊμου. Πρός τουτο πρέπει να συντρέχουν αί εξής προυποθέ σε.ς: Νά προκειται περί αποζη μ'ώοεως καταθαλλομένπς λόγω έθνικοποιήσεως έλληνικής πε. ρ-.ουοιας έν Γιουγκοολαθια ή Ρουμανία ή λόγω προί,ενηθει. οών ζημιών είς ταύτην έκ πολε μ.κης αίτίας. Δικαιοϋχος τής ά τιοζημ.ώσεως ταύτης νά τυγχά- νη "Ελλην πρόσφυξ έκ Ι .ουγκο αλσβιας ή Ρουμανιας καΐ ή ά ποζημίωοις πρό τής καταθολής της είς τόν δικαιοϋχον νά έχη 'ο,εταθιβασθή κατά κλΓρονομι. αν είς έτερον πρόσωπον, όπό- τε καΐ συντρέχεΐ περίπτωσις έ φαρμογής τής ώς άνω διατόξε. ι,ς Κατ' άκολουθ'αν, διά να τύ χη άπαλλανής ή άποζηαιωοις αητη δέν έχει σημασίαν εάν καταβάλλεται είς κληρονόμον τοϋ άρχικοϋ δικαιούχου ή είς κΛηρονόμους έκ δευτέρας ή μεταγενεστέρας έπαγωγής τής κληρονομίας. ΟΔΗΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Τό Εμπορικόν καί Βιομηχανικόν Ετ,ιμείΜίΐτήρ,ον 'Αθττνών ανακοινοί δτι είς την βιβλιοθήκην τού ευρί¬ σκεται είς την διάθεσιν των ενδια¬ φερομένων μελών τού καί παντός ενδιαφερομένων μελών τού καί παν τος έκδιαφερομένου ό άποσταλείς οντω Εμπορικάς, καί Β,ομηχανικός Οοηγος υιτό τόν τίτλον «Τελευ ρώττΓ ετους 1967. Ό έν λόγω ϋοηγος, άττοτελούμενος έκ 2 500 σελίδων ττεριλαμδάνεΐ δ,ευθύνσε.ις επΐχει_ρήσεων έμπορ,κών καί βιομη¬ χανίαν των χωρών — μελών το0 Οργαν,σμου Οίκοκονομικής ΣΐΛ/ερ- γασιας καί 'Ανατ-ύξε«Γ. ώς καί δι ει/θυνσε,ς 3.900 περίπου έλλην,κών έπ,χε,ρησεων ασχολουμένων μέ τό έξωτερ,κόν εμπόριον. ΕΙΣ ΤΑ ΟΥΧΙΟΔΗ ΖΟΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΝ ΝΑΥΤΙΛΛΟΜΕΝΟΝ ΕΠΕΛΥΓΕΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ Κατά την ετησίαν Γενικήν Συνέλευσιν τής Πανελλην ου Ενώσεως Πλοιάρχων 'Ευπορ1· κου Ναυτικοΰ ό πρόεδρος αυ¬ τής κ. Δ. Μελέτης ανέπτυξεν έν μέσω ζωηρών έπευφημιών των παρισταμένων τάς έπιτεΛε σθεισας προόδους είς την ρο. θμιστικήν άντιμετώπισ.ν των με γάλων προθλημάτων τής ναυτι λίας καΐ των ναυττκών. Έν ου. νεχεια ενεκρίθη ένθουσιΰίες ψήφισμα άπεράντου ευγνκμο- σύνης πρός τοΰς συντελέση καΐ τούς συμπαραστάιας των προόδων αυτών, ιδιαιτέρως & είς τάς κοσμογονικάς λύοεκ τάς οποίας έδωσεν είς ζωτικώ· τατα θέματα των ναυτιλλομέ νων ή Έθνική Κυβέρνησις Μ&- τα τήν Ιστορικήν μεταπολιτευ- σιν τής 21ης "Απριλίου 1967,6. πως ή άντιμετώπισις τού κομ. μουνισμοϋ, κατά τοθ οπο ου Λ ' Ενωσις Πλοιάρχων από 25ει άς άγωνίζεται ή ελευθέρα ε«· ουνάλλαγμα κατάθεσις καί ών ο λυψις των οίκονομιών των νοι τκών καΐ είς τάς Τραπέζα τού εαωτερικοϋ, Λ απόδοσις "00 ΝοσηλευτικοΟ Ίδρϋματος Ερ γατών Θαλάσσης είς τόν φυσι¬ κόν τού φορέα τό ΝΑΤ και τοΛ Λοφαλισμένους τού, ή έν""1 Οις τής προσπαθε άς σεως των πεπαλαιωμένων ι δών τής έλληνικής ή έν σειιρά υπογράψη των ο·* λογικών συμθάσεων νοΐ"Ί<"ζ έργασ,ας των διαφόρων <λα δών κλπ. Τήν επισημον άνογνω ρ·σιν συνεχιζει τό ψήφισιν της Ενώσεως Πλοιάρχων Εμπορ, κου Ναυτικοΰ, ηκολούθησεν γ θετική άνταπόδοσις είς Μέ"Ρο ίετικά, τα όποία διευρυνθή την άκτίνα δραοτηριοιητος ι°υ ναυτιλιακοί μας δυνσμικοι- ΕΝ ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΝ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΝ Δι1 ύπερβολίκόν κέρδος & έλέγχεται έφεζής τό ώς τυπο- ποιημένον προσφερόμενον τήν κατανάλωσιν έλαιόλαδον, έντός έπωνύμων ύαλινων κα πλαστικών φιαλών, έν *^ι°1 συσκευασία Τουτο ται διά τής έκδοθείσης νομικής διατάζεως ύπ' 124)67. , η. Συγκεκριμένως, δ,ά ταύτης μετατάσσεται τό προαναφ^ θέν έλαιόλαδον είς την τν^ τέραν άγορανσμι>α'ιν κατπΥ0^
αν των ούσιωδών έν έπαρκε
είδών. έκ τής κατηγοριαζ 'α< ούσιωδών έν άνεπαρκεια ^· δών, ήτοι των διατετψημεν" ή των διατιθεμένων βάσει θορ^ζομένου άγορανον"·4"^ ,λ νωτέρου ποσοστοΰ ^Ρ^^^η διάταξις αυτή Ισχύει καβ α" σαν την έπικράτειαν ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΤΕΛ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ άναστέλλεται ή λειτουογίο: τοι;^° τέλ «Ξενία» Ήγουμίνίτσης / "^ αποπερατώσεως των έρ·{<Χ"^ τηρήσεως τούτου· ήτοι Ι ής Μαρτίου 1968.
όττοΐον όνομάζεται «Ντισκασέτ» κατεσκευάσθη τελευταίως άπό μίαν
Βρεταννικήν εταιρείαν.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ - ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
(Γυνέχεια έκ ττις 1ης σελ.)
ποοτόλου Παύλου τοϋ πρυτα.
νεως αυτού έκ των Άγίων της
Χριστιανωσύνης ώς καί τού με
γαλυτέρου Μυ<~ου καΐ μεγΐ- στου έπιοτήμονος Πυθαγόρα, δοτις άντίκρυσε καί αυτόν τόν Θεόν άκόμη δύο φορές εις την ζωήν τού ώς γράφομεν α¬ νωτέρω. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΓΟΥΔΗΣ Σωκρατους 14 Υ. Γ. Ύπάρχουν δραγε άν- θρωποι στή σημερινή ύλιστική έποχη, οί όποίοι έχουν τήν ψυχική δύναμη νά τηροΰν τίς ανωτέρω έντολές τού Άποσό. λου Παύλου καϊ τοϋ Πυθαγο. ρα; ΝαΙ ύπάρχουν, τουτο άντα λήφθην έγώ ό Ιδιος. ΕΙχα α¬ γαπητόν φίλον άειμνήστον χη. μικόν συναμήλικόν μου κατά 3 έτη νεώτερον μου, όστις απέ¬ θανε μέ τό μειδίαμα στά χε'- λη. "Ήτο άριστος επιστήμων με δύο διπλώματα, ρυσικομα- θηματικός καί χημικός τοϋ Πα¬ νεπιστημίου Αθηνών. Ό πατήρ τού εΤχε μεγάλην περιουσίαν, δύο πολυκατοικίες είς την πλα τείαν Βικτωρίας.Καί τίς δυο τις εδωσε ώς προίκα στην κόρη τού άδελφήν τοϋ 6εΐιμνήστου φίλου μου. Συνειργάσθημεν έ- πΐ μίαν δετιαν, Λ μάλλον τόν εΐχα ύπάλληλον. 'Επένετο κυ. ι ριολεκτικώς. Έν τούτοις ουτε μίαν φοράν, δέν τόν ήκουσα νά παραπονείται εναντίον τοΰ πατρός τού. Τουναντίον τόν =:. παινοθσε πάντοτε. Οϋτε και τής αδελφής τού την οποίαν ^. περηγάπα. Ι "θταν τόν ήρώτουν πώς δεν ζηλεύει την άδελφήν τού, την οποίαν έκανε πλουοιιωτάτην ό πατήρ των, μοϋ άπήντα δτι ή.' σθάνετο μδίλλον οΐκτον δι' αυ¬ τήν, ή όποΐο είχεν ύπανδρευ.' θή έναν ανώτερον έπιοτήμο. · να Άκαδημα^χόν καί είχεν α.1 πακτήσει 3 έζαίρετα κορίτσια,' διότι ό σύζογός της ήτο άφο. | σιωμένος είς τα βιβλία καί 6εν έφρόνπζε διόλου διά την οικο¬ γένειαν τού. Είχον δημιουργή. σειι άπαιτήσεις, κοινωνικές γο. σες, ώστε ήσαν πάντοτε οί<ο. νομικώς στενοχωρη,μένοι. Ή μόνη βοηθεία πού τοΰ έκανεν ή πλουσιωτάτη άδελφή τού, ^ς μοί διηγείτο μέ τό παιδικό ά. θώο μειίαμα, ήτο κανένα τρα- πέζι κάθε 1.2μήνες. 'Ελυπεϊτο διότι δέν εΤχε χρήματα νά τήν' βοηθήση έκεϊνος, ό τελείως ά-' πορος καί άστεγος. ΕΤχε ού- ι ζυγόν καί 2 τέκνα. Ή σύζυγός τού ήτο μΐα Ξανθιππη τού Σω.1 κράτους νευραοθενής ή όποία τοϋ εΐχε κάνει την ζωή μαρ.' τυρική. Δέν τόν ήκουσα έν τού τοις οθτε μία φορά νά την κα.' τηγορήση. 'Εκεινη τόν ϋβριζε ! χυοαιως, τόν έσυκοφάντει καί έκείνος άτάραχος, άφωνος ι. δέχετο τάς υβρείς οάν τόν Σωκράτη. Παρουσία μου τόν εϊχε πε. ριλούσει μέ τα χειρότερα κοσ- μητικά μέσα στό καφενεϊο τό «Νέον». "Εκεϊνος έστέκετο σάν άγαλμα. Όταν έφυγεν έπιχεί- ρησα νά τόν έρωτήσω πώς ή. νειχετο την γυναίκα αυτήν, άλλ' έκείνος ήλλαζε συζηιη. σιν σάν νά μην μέ ήκουσε. Εϊχε πάντοτε ένα γαλήνιο πρόσωπο, ενα γλυκύτατο μειδ . αμα στά χελη, ουδέποτε εί¬ χεν όργισθή στή ζωή τού, ου¬ δέποτε εΤχε κατηγορήσει άν. θρωπο, δέν έμνησικάκει είς ό. σους τόν ήδικησαν, τόν ±ου κοφάντησαν τόν έκατηγόρη. σαν. Ήνείχετο τούς πάντας ομοίως έχθρούς καί φίλους. "Π¬ άν έκράτει τα κλειδιά τού Πα- ραδεισου, ό άεΐμνηστος αυτάς φιλος μου νά όφιν ε νά περά. οουν έκεί δχι μονον δλοι οί έγκληματιαι, άΛλά καί τα φε . δια άκόμη καί δλα τα γλοιώ- δη έρπετά. Μόνον ενας "Αγι. ος Φραγκϊσκος τής.Άσιζης ήτο Ισάζιΐός τού καί ό Διογένπς. 'Όταν είχεν έξασφαλίσει έ.να πακέτο τσιγάρα καί ενα μικρό χρηματικδ ποσόν διά τό λιτό. τατον φαγητό τού έλαμπε τό πρόσωπό τού άπό χαρά. "Εχω καί άλλον όμοιον τού ύπ' όψει, συνομήλικον τοΰ προ ηγουμένου, πρώην έμπορον καί ήδη συνταξιοϋχον, έναν υ¬ πέροχον τύπον άνθρώπου. Ε. χει δλα τα χαρισματα τής εο. γενεΐας, λεπτοτητος, καλωσύ¬ νης, άφαντάστου ανεξικακίας, πραοτητος, εΐλικρινειας, άνυ- ποκριοίας, ανεξικακίας. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓ. ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΩΝ "Εχει τρόπους συμπεριφο. ράς πού θά τόν έζήλευαν κα! δσοι κατάγονται άπό Βασ.λι- κόν αΐμα, ζοΰν μέσα στά πα. λάτια ή έχουν φοιτήσει σέ κολ λέγια ή έχουν παρακολουθή¬ ση παιδαγωγική, σέ ανωτέρα Εύρωπαικα ή Άμερικανικά ί. δρΰματα. Κάθε χρόνο μέ 6οη. θεϊ τελείως άσύμφερα επί 2— 3 μήνες είς τό χημειο μου. Ή έργατικότης τού είναι ι- σύγκριτος. Άρχιζει έργασΌν άπό τάς 7 π.μ. καί συνεχιζει άδιάκσπα μέ ανάπαυσιν μιά ώ. ρα τό μεσημέρΐ μέχρι τάς 9 μ.μ. Τόν σηκώνω διά τής βίας νά πάμε γιά φαγητό, στάς 5: π. μ. καί τό βράδυ διά τής β άς τόν παρακινώ νά φύγη. Ύποδέχεται τούς πελάτας πάντα πρόοχαρος καί δικαιολο. γεϊ δλα των τα έλαττώματα" δέν παρεζηγεί κανέναν, δέν εΐρωνεύεται ποτέ οϋτε τό ηλι. θιώτερο πρόοωπο. Προσπαθή μέ γλυκύτητα καί πραότητα ν α πείση τούς ήλιθιους, τούς κα. κούς τούς διεστραιμμένους, τούς φιλάργυρους, τούς γκρΐ- νιάρηδες, τούς αγραμμάτους, άτάραχος μέ "ιώβειον υπομο¬ νήν καί καρτερικότητα. Δέν λέγει ψέμματα ούτε ώς άστεϊα. Τό ψέμα τό θεωρεί α. μαρτΐα. "Οταν συζητεϊ μέ τοος χωρικούς είναι σάν νά έχη έ ναν φωτοοτέφανο τριγΰρω στο κεφάλι τού, όπως έχουν οί ' Λ. γιοι καί προσελκύει τόν κόσμο. "Εχει τό παράστημα καί την προσωπογραφιαν τοΰ ' Ι ησοΰ' ζανθός καΐ ύψηλός όπως ήτο 'Εκεϊνος κατά τα Ευαγγέλια. Ή δφις τού είναι γλυκειά και σεθάσμια. Πολύ σώφρων, ποΛύ φρόνιμος καί ταπεινός χωρις ύπερβολές έκ μέρους μου. Ή φυσιογνωμια προδίδει τόν έσω. τερικο μας κόσμο καί τόν χά. ραικτήρα μας. Οϊα ή μορφή γοι. άδε καί ή ψυχή δέν έλεγον καί οί Άρχαϊοι πρόγονοί μας, Άπό /εαράς ήλικιας άνήκε.1 στό Βασιλικόν καί έν συνεχε.ςι στό Λαϊκόν κόμμα. Τό δνομό τού είναι γνωστότατο σέ όλη την 'Επαρχία Καρυστιας, ώς ό μεγαλύτερος καί ό σοβαρότε ρος κομματάρχης. Άντιπροοώπευε τόν πρωην Υπουργόν Βογιατζή, τάν ό.ιοί όν έκληρονόμησεν άπό τό λαϊ¬ κόν κόμμα. Μέ τούς άντιποΛΐ. τευομένους ουδέποτε ήλθε υε άντιδικία. ' θλοι τόν άγαποϋν καί τόν σεβονται Είναι έξυπη. ρετικώτατος, πρός όλους φ - λους καί έχθρούς. Δέν παρα. σύρεται από ύπερβολικούς έν θουσιασμούς καί αύτούς άκομη τοϋς κομμουνιστάς οί όποίοι τόν έκυνήγησαν οτήν κατοχη τούς έξυπηρετεΐ όταν τού ζή. τοΰν βοήθειαν. Ή φιλοζενια τού εΤναι παραδειγματική. Οί. οσδήποτε περάοει άπό τό χω. οιό τού καί τοΰ πε'ι καλημέρα θεωρεϊ καθήκον νά τοΰ προσ. φέρη καψέ, δλους δέ τούς οη. μοσιους ύπαλλήλους Δικαοτι. κούς, Άστυνομικούς Γεωπό- νους τούς κάνει καί τραπέζι είς τό σπ'τι τού, έφ' όσον όέν ύπάρχει έκεϊ εστιατόριον συ. στηματικόν. Δέν είναι φανατι. κός ούτε στήν πολιτική ουτε στή θρηοκεα καίτοι ένδιαφκ. ρεται οοβαρώτατα δι1 αμφοτέ¬ ρας. Δέν άντιδικεϊ μέ κανέναν. Δέχεται τάς γνώμας καί τής ε. πικρίσεις όλων άτάραχος. Δεν έχει απολύτως κανένα άπό -.ά 7 θανάσιμα άμαρτήματα, ό<νη. ρ α, λαγνεΐα, ζήλεια, φιλαργΐϋ- ρια, άλαζονεια, όργή, λαιμαρ. γία. Ό κ Παναγιώτης Βερύκκιος ό νέος Πρεσδευτής τής 'ΕΞλλάδος είς Λονδίνον έτιτδωσε τελευταίως τα διαττιστευτόρια τού είς την Βασίλισ- σα Έλισάβετ Β' είς τα Άνάκτορα τού Μπάκιγχαμ. Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ Λ Π' ΤΟ 1922) Υπό τού έξαιρεηκοΰ ουνεργόπου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ — 152 — 6. — ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΧΡ ΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Την παραμονή μόλις ήβράδι/αζε κ' ήβγαιν' άτττή μεριά τού Τεσ'μέ (ή κωμόπουλις Κρήνη τής Έρι/- θραίας χέρσον) ό άττοσπερίτης έ- κεΐνες πού ππιστεύανε στσοί Καλ κάτζαροι. ήθαρρούσανε πώς ήακού ανε άπό μακριά τσί κα'μττάνες ττού ήχτυπούσανε· λέει. αύτοι, κα- θώς ήερχούτοστε. Γιαταυτό κ' γ'κλούσαν' εύτύς τα κανάτια (μπατ τζούρια) των τταναθιοριώνε τως Κι' αμάν ήσκοτείνιαζε πιά. τοτες ου λες οί νοικοκεράδες ήξκκρεμούσανε άτττό εΐκονοστάσι τως την είκόνα τσή Γέννησης κα! τηνέ όκου'μπού- σανε άπάν' στή γαρδαρό'μπα (σι ψονιέρα) γιά στήν κονσόλα. Κι' ά δϊ τηνέ 'χανε την είκόν' αυτή. ήξε- κρεμούσανε την Παναγιά μέ τό Χρι στό πού κάθε σπίτι ηπρεπε νά τη¬ νέ 'χη. Κ' έκεΤ πού τηνέ άκου'μττού σανε. ήδάζανε διπλα καί την Γέ>'-
νηση ζουγραφιστή πού τηνέ άγορά-
ζανε άπτόν άχτάρη (ψιλικατζή).
Μέρες πού 'τανε ήττουλο&σ' αύτάς
πολλές τέτοιες. Ήανάβανε. λοιπόν
ενα κα'ντήλι, κ' ήδάζα
νέ κο'ντά τσί φρουτσιέρες μέ τα
λογιώ —■ λογιώ φροθτα· Και μήλα
χροιχτωμένα δηλ. σκεΐτασμένα μέ
χριχτό (άσημί γιά μαλαμί) χαρτί
Ήαφήναν' εκεΤ την είκόνα κι' οΰλα
τ' αλλα ματζί ώσαμ' την παρα¬
μονή τ' "Αη ΒασιγιοΟ. Τώρα τα φώ
σία τού σπιτιοΰ ήτανε οϋλ' άναμ-
μένα. Καί τό σπιτικό, έξόν οί άν-
τροι πού ήλείπανε στή δοαγειά ή-
ττερίμενε μέ χαρά ττού θά ν' γίερ-
χού'ντοστε παιδία νά τώς ποθνε τα
Κάλαντρα.
Χρΐσ'τουγεννιά'ικο δέ.τρο ό
Σμυρνιός κόσμος δεν ήκανε γιατί
τό 'θεωροΰσε φρά'γκικο πράμα.
Ώστόσο άρκετά ττλούσια οττιτια
ήκάνανε. Τό 'στήνανε δμως τ' "Αη
Βασιγιού σάν άηβασιγιάτικο δέν-
τρο Τό ΐδιο ήκανε καί τό «Έλληνι
<ό ΌρφανοτροφεΤο Σμύρνης» πού τό 'στηνε τα Χριστούγεννα μέ παι χνίδια κα! ρηγάλα γιά τα όρφανά κ' ήκανε άνήμερα έπίσημη έορτη μέ τραγούδια καί ποί'ηματα. Τα τταιχνίδια δμως καί τα ρτγάλα ή- μοιραζού'ντοστε στά όρφανά τ' Άπ Βασιγιοΰ μέ έπίσημη πάλι έορ τή_ (1) Άτττσί πέντε ώρες (ή ώρα) κιό λας ττού ήδράδυαζε. ήξεχυνού'ντο στ' εύτύς μικρά παιδία στσί γει- τονιές καί μεγάλα στσι πιάτσες (κετρικοί δρόυιοι μέ μαγαζιά) νά ττούνε τα Κάλαντρα. Κσ.1 δέν ήαφη νάνε σπίτι γιά σπίτι καί μαγαζί γιά μαγαζί πού νά μή τα ποϋνε· Κι' αύτό ήβαστούσε ώσαμ' τσί δέ κα ώρες τό δράδιι. Ό κόσμος ήλαχ αρο&σε ν' ακούση τα χαρούμενα Κάλαντρα. εΤτες στό σπίτι τού. εί' τες στό μαγαζί τού «την παραμο νή τό βράδυ»· Είδεμής δέν ήκατα- λαδαίκε ττώς ήρχανε τα Χριοτού γεννα. "Ητανε ένα ένθιμο πού ή- δαστοΰσε άτττά ττολύ τταγηά χρό- ια. Τό ΐδιο κα! στσί παραμονές "Αη Βασιγιοΰ καί Φώτα· Καί στσί τρεΤς αΰτές σκόλες μέσ' στή Σμύρ νη, ποτές δέν ήλέανε τα παιδία 6 νήμερα τό πρωί τα Κάλαντρα. Παν "α παραμονή τό δράδυ. Έξόν τ' Άη Βασιγιοΰ πού οί φιλαρμονικές καί όρισμένα γκρούττ υοοζικάντιδοι μέ νΤρου'μττέττες κλαρΤνα καί φυ·- σαρμόνικες (άκκορντεόν) ήπαίζσνε τα πρωτοχρονιάτικα Κάλαντρ3 Καί οί Καΐσαολγίδες τσή Σμύρ νης πού ήλέανε τα Κάλαντρα τοή πατρίδας τως(2) . Στσί γειτονιές ήδουΐζανε τα ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚ/ΛΩ (Συνέχεια έκ τος 1ης σελίδος) δρικά προσόντα; Π' αυτο, άν καί λυποϋμαι, ύ ποχρεωμένος έν τούτοις είμαι νά έφαρμώσω τόν νομο καί επι εικώς νά σάς τιμωρήσω μέ ρ>-
πμερο φυλακίση.
—Τήν δέχομαι κ. Πρόεδρε, ή
ταν ή απάντησις τού νεοφωτι.
οτου μέλους τού ίοχυρού -ρύ.
Λου, άρκεί νά μοϋ ύποοχεθήτε
οτ' στό κελί πού θά μέ κλε'σε.
τε θά ύπάρχουν άνδρες καΐ ό
χι γυναϊκεο:...
Καΐ τώρα πέστε μου σάς πα-
ρακαλώ έσείς ποΰ πάμε, γ·ατΙ
εγιο τουλάχιστον σάς διαβε¬
βαιοί πώς έχω χάσει τόν μπού-
σουλα.
ΒΙΣΦΟΣ
ντου'μπελέχια καί τα τραγούδια
των τταιδιώνε Αύτά δυό-τρία ματ
ζί· τό 'να μέ τό ντου'μπελέκι άτο-
κάτ' άτττή ζερδιά άμασκάλη τ' άλ-
λο μέ τό σιδερένιο τρίγωνο σήμαν
Τρο καί τ' άλλο μέ τό πλισσεδένιο
χαρτενιο καί χρωματιστό φαναράκι
τι ού ήανάβε μέσα κεράκι, γ,χτι,τΓθύ
σανε τό μπρουτζένιο χτυττητήρι πού
κάθε ττόρτα εΤχε. κ' ήαρωτούσανε
«Νά σάς τα πούμε καλέ;»
Κ ή νοικοκερά ττού τα 'περίμενε
πιά νά 'ρχουνε τώς ήάνοιε εύχαρι-
στημένη την πόρτα νά περάσουνε
μέσα. νά τα ττοϋνε τα Κάλαντρα
γιά ν' τ' άκούσοι,.ε καί τα τέσσε-
οα ντουδάρια τού σπιτιοΰ· Καί
δόσ' τού τα παιδία μ' ένθουσια-
σμό κα! ρυθμό ήχτυπούσανε ντου'μ
"ελέκι καί σήμαντρο κ' ήτραγου-
δούσανε δυνατά:
«... Χριστός γεννάται σήμερον
έν Βη^λεέμ τή πόλει..»
Οΰλοι μέσ' στό σπιτικό τ,στε-
κού'ντοστε δρθιοι ό'μπροστά στά
παιδία καί μέ συγκινηθή τ' άκού
ςχ.ε· Καί τα μικρά τταιδιάκια τού
σπιτιοΰ, πού ή μααά δέ τα 'χε
καί τοΰ χρόνου νά 'στε καλά».
ήιτεριμένανε ντροπαλά νά τώς
δώκ' ή νοικοκυρά τό μπαξίσι. Κι'
όπως ή κάθε Σμυρνιά νοικοκυρά
Γ,τανε άνοιχτοχέρα τώς ήδιν' άνά-
λογα μέ τό που'γγίτση. μετελλίκι
τεσσαράκι όχταράκι. κι' όικόμης
καί κανένα φοινίκι νά τό φάνε ττού
τανε κουρασμένα. καί κο'ντά σ'
αύτό τώς ήγέμιζε τσί τσέπες τού
παλτοΰ τως μέ φροΰτα. Κ Γ αύτά
ί,ύχαριστημένα. ήφεύγανε νά πάνε
σ' άλλη πόρτα. Μόλις ήφεύγαν' δ¬
μως αύτά νά σου κ' ήερχού'ντοστ"
αλλα παιδία νά τα ποΰνε· Μερικά
παιδία ήτανε πιότερα άπό τρία. κεΤ
χανε δυό νου'μπελέκια δύο σήμαν
τρα κα! πολλά φαναράκια. Κι' ά-
μαν τα 'λέανε. ήτρίζαν' κα! τα
τζάμια τοΰ σπιτιοΰ. Τα πιό ψυ
χωμένα παιδία χωρίς νά δρο'ντήξου
νέ την πόρτα. ήλέαν' εύτύς τα Κά¬
λαντρα άπόξω γιά νά ξαφνιάσου
νέ τό σπιτικό καί νά τού δώκουνε
ττιότερη λαχτάρα. Καί σ' αύτα οί νοι
κοκυράδες τώς ήανοίγανε την πόρτα
κα! τώς ήλέανε νά περάσοι/ΐ'ε μέσα
νό τα ποΰνε. Κα! δέν ήτελεύανε <α- θε τόσο νά 'ρχου'νται κι' αλλα. Κι' &σο πιότερα τώς ήερχού'ντοστε. τό σο κα! ιά σπιτικά ήταν' πιότερο εύχαριστημένα· "Αμάν δμως ήταν' πιά άργά, με οικές νοικοκυράδες πού 'θέλανε νά κοιμηΡοΰνε ν(ορίς, καμμιά φορά. δέ τώς ήανοί'ανε την πόρτα καί τως ήλέανε άπό μέσα: «Νά μή μάς τα πεΤτε. εϊμαστε Φρά'γκο,». καί τα παιδία ήφεύγανε. Αμάν δμως αύτά ήτανε μπίρμττες. επει¬ δής ήξέρανε πς'ις παραμονή Ρωμέ'- κα Χριστούγεννα εϊχανε παραμονή Φώτα οί Φρά'γκοι. δέν ήφεύγανε κ' Αλεανε άπόξ' άπτή πόρτα τα Κά¬ λαντρα τώ Φωτώνε. Κι' αύτές. έπει δής δέν ήθέλανε ν' άκούσουνε τα Κάλαντρ' αύτά προτοΰ νά 6αφτι· στοΰν' τα νερά. τώς ήδίναν' μάνι- μάνι Ινα μπαξίσι γιά νά φύουνε. Στσί τπάτσες τα μαγαζιά 'τανε στολισμένα καί ζωηρά φωτισμένα μέ γκάζι (φωταέριο) γιά μέ λάμ'- ττες «Λούξ» πού ήανάδανε μέ μπεν τζίνα (δενζίνη). Τότες ή Σμύρνη, όπως καί πολλές άλλες πολιτείες δέν εΤχε μπόλικο ήλεκτρικό. Κι' οί Γπάτσες αύτές ήτανε οί μακριοί δρό μοί μέ μαγαζιά τό 'να δίπλα στ' αλλο. Ό «Φασουλάς» άγορά γιά τρόφιμα κα! συνέχεια ό «Φρά'γκο —μαχαλάς» μέ τα «καταστήματα νεωτερισμών». οί δυό δρόμοι αύτοι αατζί, μάκρος παραπάν' άπό χιλιό μετρο. Οί «Μεγάλες ταδέρνες» άλ λη άγορά γιά τοόφιμα καί μέ μέγα λες καφενο-ταδέρνες. δρόμος μέ μά κρός ένα χιλιόαετρο-Τά «Γυαγιάδι- κα» μέ μαγαζιά πού ήπουλούσανε γυαλικά τα «Κεράδικα» ττού γ^που λούσανε κεριά καί στέφανα ό «Γε- ρανιός» μέ τσα'γκαράδικα. Τα Μπε ζεστένια καί Τσαρσιά. Καί άλλες ΐτιάτσες μικράς καί μεγάλες μέσ' στσοί μαχαλΓΐδες. Καί στσί τπάτσες αύτές ήδουΐ¬ ζανε τα ντου'μπελέκια καί τα τρα γούδια των παιδιώνε· Μά κο'ντά στά μικρά αύτά παιδία πού ήλέανε τα Κάλαντρα. ήπααίνανε νά τα ποΰ νέ κα! μεγάλα. οί μάγκες. παρέες άλάκερες. πού έξόν αττό νΤου'μπε- λέκι κα! σήμαντρο, εϊχανε κ' ένα καράδ#· "Αλλη παρέα εΤχε σιδερένιο πού τό 'σηκώνανε τέσσερις άνομάτοι, κι' άλλη πα¬ ρέα χαρτενιο πού ήφέ'γγιζε κα! τό 'σηκώνανε δυό Τό 'περνούσανε. λοι- πόν, ό'μπροστά 'πτά μαγαζιά κ' ήπααίνχχνε σιγά-σιγά Τό καράδ' ό'μττρός κι' άποπίσω οί αλλοι τσή παρέας μέ ντουμπελέχια καί σή- μαντρα. Κα! άλλοι ματζί πού ή- παίρνανε Τό μπσ-ξίσι. τα φροΰτα τα γλιικά καί τα μπουκάγια τα πιοτό, πού τώς ήδίναν' οί μαγαζά τόροι γιά τό καλό. Κ' ήταν' ώ- ραΐο νά δλέπης άλλη παρέα νά 'ρ- χεται μέ τό καράδι τση πρός τα κάτω κι' άλλη ν' άνεδαίνη πρός τ' απάνω· Κι' ό κόσμος πού ήπάαινε νά ψουνίση ήστεκού'ντανε νά δή καί ν' ακούση τα χαρούμενα αύτά Κάλαντρα καί νά δώκη κι' αύτάς τό μπαξίσι τού. Πολύς κόσμος Τ)- πάαινε έΓτιτούτου γιά ν' τα δή. τού μόνε στή Σι-ύρνη ήγενού'"ταν' ενα τέτοιο πράμα Κ Γ αμάν ήκλούσανε πιά τα μα- γαζιά στσί έννιά μέ δεκα ώρες. τότες ό κόσμος ήσυμματζευού'ντα νέ στά σπίτια τού, νά κοιμηθή νωρίς. γιατίς αΰριο ξημερώματα οί άντροι ήπρεπε νά πάν' στήν :κ- μι Είς την ά^ιθΐο,ησιν τού κατά μήκος τής Λευφόρου Αθηνών χώρου καϊ την έζάλειψιν των δι οψά-των παναθλιων παραπηγμά των & τρωγλών πού εύρίακον. το μετοζυ τού κεντρικοΰ οογ. ι^ροτή^ατ^ς τού Προτύπου ΐΊαι ευτηο ου Αθηνών και τού 1. ΝαοΟ τού Αγ Ν.<ολάου Καιοα ρ,ανής, άποβλέπουν τα έργα πού άρχ'σαν νά κατασκευά. ζωνται είς την περΐοχή. Συγκε<ρ· .ιένα, είς τό σημεί¬ ον α'ΐτυ προ'<εται νά δημιουρ¬ γηθή υπό τού ύπουργε ου Δημ Εογων κσ': δεύτερος κλάδος όδοϋ, μέ παρτέρι στό μέσο, ε. νώ ένα άλλο τ^ήμα ι ου έλευ^ε ρου^ένου χώρου θίι παραχιορη θίϊ είς τόν Δήαον Αθηνά ών ό οποίος προκειται νά καταο·<ευ 6οη έκεί μ α δεξαμενή, 5ύο γήπεδα άθλοπαιδιών κο'ι ένα λπ πό Παιδικής Χαράς. Οί παραπη γματοοχοι θά έγκατασιαΒθϋν μετά την κατεδάφισ'ν των -το ραπηγ-ΐάτων είς κληρωθέντα ή δή διαμερίσματα πολυκαοχ,ών τοΰ Οίκισμοϋ Ταυρου. Ό ύπουργός Κοΐνωνικής Προ νο άς κ. Ειΐστ. Πουλατζάς, ό οποίος παρέστη μετά τού γενι κου γραμματέως τού ύπουρ- γείου τού κ. Άγγελή είς την έναρξιν των εργασιών μεταξό άλλων τα εξής: >-Δέν
θά έχωυεν έπιτύχει ώς Κυβερ
νησίς εάν έξακολουθήσουν νώ
ύπάρχουν έλληνικαι οίκογέν>εΐ-
αι διαθ;οϋσαι υπό το,αύτάς ά.
6λιας καί ανθυγιεινάς σανθή.
κ,ας είς τρώγλσς καί παραπή
γματα. Μέσα είς τό γενικώτε.
ρον κοινωνικόν πρό9λημα 'ής
πολιτικής τής 'Εθνικής Κυ(3ερ
νήσεως, ή όπο α έζεπορεόθπ
άπό την "Επανάστασιν τής 21-
ης Άπριλ ου, περιλαμβάνε αι
καϊ ή έξαφάνισς τής παράγκτς
κατ αρχήν άπό τα μεγάλα ά
στικά κέντρα τής χώρσς καί
έν συνεχε α από τάς λοιπάς
περιοχάς αυτής. Διά τής καιε.
δαφισεως των πσρσπηγ,^άιυν
τής κο της τού Ίλιοοο, τερμο.
τ!ζεται μ ά κατάστασ'ς ή όπο α
άπό δεκαετηρ δών έσάπιζΓν ^.
λοκληρους οίκογενε άς είς α
νήλια παραπήγματα ' Ηδη διδε
ται τέρμα ε^ς την κατάστοσ.ν
αυτήν διά τής κατεδεφισ£^ς
των τρωγλών, τής οριστικάς ά
ποκαταστάσεως των δ.αβιου.
σών είς ταύτας οίκογενειών εις
συγχρονα καί ύγιεινά διαμερ -
σματα καί τής παραλλήλου αξΐ-
οποιήσεως ολοκλήρου τής πε.
ριοχής.
ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΩΡΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙίΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΝ
ΑΠΟ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΜίΧΡΙ 6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΣΠΑΡΑΓΓΙΟΥ
ΠΡΟΣ ΚΟΝΣΕΡΒΟΠΟΙΗΧΙΝ
"Αφιχθη είς την χώραν μας ό
Γάλλος έμπειρογνώμων τού
Όργανιομοϋ ΟΙκονομικής Τυν-
εργασΐας κ,αί Άναπτύζεως κ.
Άνστέτ, είς τα πλαισια τού
προγράμματος τοΰ ύπουργε.ου
Γεωργίας διά την παραγωγήν
προιόντων καταλήλων πρός
κονσερθοποΐησιν. Ό έν λό/ω
ζένος θά έπιλέξη είς Κεντρι¬
κήν Μακεδονιαν κατάλληλα έ.
δάφη διά την καλλιέργειαν άσ.
παράγγου. Τό προί,όν τουτο,
παραγόμενον καί είς την χώ¬
ραν μας, θά διευρύνη τόν χρό
νόν λειτουργίας των έργοστα
σιων έπεξεργασιας των όπωρο
κηπευτικών, μέ αντικειμενικόν
σκοπόν την εξαγωγήν τού &ίς
ήν Ευρώπην, δπου καί προτι.
μάται ιδιαιτέρως.
ΣΥΣΚΕΨΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΔΟΠΟΙ υ ΑΝ
Ό ύπουργός Δημοσίων "Εργων
κ- Παπαδημητρίου προήδρευσε συ¬
σκέψεως άρμοδίου ύπηρεσιακών πά
ραγόντων σχετικής μέ τό υπό ε¬
πεξεργασίαν πρόγραμμα Όδοποιΐ-
ας
ΕΜΗΔΕΝΙΣΘΗ
Η ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ
ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
Ός ανεκοινώθη έκ τού υ.
πουργειου 'Εμπορι'ου, δι' έγ<υ. κλίου τού πρός άπαντα τα έμ. πορικά έπιμελητήρια, ή άντι- σταθμιστική είσφορά επί τοο είσαγομένου είς την Κοινήν "Α¬ γοράν φυσικοΰ έλαιολάδου διά τόν χρονικόν διάστημα άπό 16 —31 Δεκεμβριού έ. έ. ωρίσθη διά μέν τό ελληνικόν έλαιολο. δόν μηδέν, διά δέ τόέλαιόΛα. δον τριτων χωρών είς 109,70 δολλάρια κατά τόννον. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΣΥΣΚΕΥΑΣ ΙΑ ΤΩΝ ΕΞΑΓΟΜΕΝΩΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ ΕΝΤΟΣ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΑΚΚΩΝ Άτταγορεύεται ή συσκευασια τώ έξαγομενων πορτοκαλίων έντός πλα στικών σάκκων. Ή σχετική απόφα¬ σις τοΰ ΰπουργείου Γεωργίας ίσχυ εί όΐΓτό τής 15ης τρέχοντος. Τό μέ¬ τρον τούτο ελήφθη πρός διασφάλι· σιν τής ποιότητος τού προι'όντος Σχετικώς παρετηρήθη, δτ, οί έν λό γω σάκκοι προκαλοΰν φθοράς είς τούς καρπούς συνεπεία τής προκα λουμένης έντός αυτών εφιδρώσεως. <λησιά καί νά μεταλάδουνε. Τα κοά παιδία ήπρεπ' ώσαμ' τσί έννιά άψήκει νά δγούνε στή γύρα νά τα τό δράδιο νά'χουνε πέση γιά ΰπνο. ττο_νε· κι'αύτά ήχαιοού'"τοστε πιό Κι' δσες μαμάδες εϊχανε σκά'νταλα τερο Καί στο τέλος αφού ήλέανε· παιδία ττού τα ξέρανε πως δέ θά «Κ' είς έτη πολλά ν' ήκοιμού'ντοστε ήαγοραζαν' άπτό πρωΐ κάτι κουτσάκια (κουκλάκια) πού τα 'πουλούσανε οί άχτάρηδοι Αύτά τα λέανε «Καλκάτζαροι» κ' ή τανε κάτι διαολάκια μέ κορμί μαθ- ρο. όργιά, (ούρά) κάκκινη και κε ρατα κοκκινα. Κ' είχανε ποδάρια καί χέρια άπό τέλι στριφτό ^σπει ρωμα) πού ητρέμανε. Τα 'κρεμου- σανε. λοιπόν. άψηλά μέσ' στό τζά κι. την ώραν τού ϋττνου. Τώς τα 'δείχνανε στόμισοσκόταδο καί τώι, 'λέανε. πώς εΐν' Καλκάτζαροι για να φοδηθοΰνε νά πά' νά κοιμηθοΰ- νε. Κι' αύτά ήτρέχαν' εύτύς στο κρεδάτι- Καί τώς 'λέανε νά κρύψου- νε καί τα παπούτσια τως για να μή τώς τα παρουνε οί Καλκάτζαροι "Αλλες πάλι μαμάδες μέ σκα'ντα- λα παιδία. ήσδούθ"αν' εύτύς τα φώ- σια. καί τώς ήλέανε. πώς θα κατέ- δουν άπτό τζάκι οί Καλκάτζαροι. που ν' μουτζαλωμένοι οϋλοι καί μαύροι Κ' έ<εΐνα πού'χανε δεί τσοί τζακάδες (καττνοδοχοκαδαριστες) πού ήπερνούσανε τή ιιερα στή γύ¬ ρα. ήφαντσ-ζού'νταστε ττώς τέτοιοι θάν' εΤν' οί Καλκάτζαροι κι' άτττό φόβο τως ήπααίνανε νά κοιμηθού νέ. Κ' ήταν' οί τζακάδες πασαλειμ- μένοι μέ μαύρη καπνία μούτρα χέ ρια κα! ροι-·χα επειδής ήξεβουλώνα νέ κ' ήπαστρεύανε τα τζάκια. Την έΓτοχή έκείνη. στά σπίτια ό κόσμος ήάναδε φωτία μέ ξύλα κάρδουνα καί δαδί πού ήδγάζανε πολυ κα- πνό. Καί τό τζάκι. πού τονέ 'ρου φοΰσε πρός τ' απάνω ήδουλωνε συχνα μέ την καπνία. Κ' εΤχανε αύ τοί στό νώμο τως κάτι μακριά κο'ντάρια πού ή άκρηα τως ήτανε τρογύρω δρουτσωτή. Κι' άκόμης καί σκοινιά καί τσιγκέγια (γάν· τζους) . πού κι' αύτά οΰλα ήτανε ττα σαλειμμέν' άπτήν καπνία· Καί κα- θώς ήπερνούσαν' άπό ' μπρός άπτά σττίτια. ήφωνάζανε «Παστρεύομε τζάκιααα». Πώς λοιπόν νά μην άγρι ευτοΰνε τα μικρά παιδία, μέσ' στή νύχτα. κα! νά μή τρέξουνε νά πά' νά κοιμηθοΰνε; Σ' οΰλα τα σττίτια. άτττα! δέκα κ' ύστερις ήτανε ήσυχία κι' ό κό¬ σμος ήκοιυού'ντανε. Σημείωμα. 1 — Προσφυγ. Κόσμος 8.11-67 Δ. Άρχιγένης «Άναμνήσεις μια· νής τοοφί,ιου τού 'Ελληνικού Όρ- φανοτροφείου Σμύρνης». 2 Προ^φ^γ. Κόσμος 12.1-1961 καί 5.2 1961 Δ. Άρχιγένης «Πρω τοχρονιάτικα Κάλαντρα στή Μικρά Άσία» Διδάκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ Δι' αποφάσεως τού Οπουργού Γεωργίας κ. Α. Ματθαίου, ενε¬ κρίθη όπως αί είσπράξεις των Σχολείων Γεωργικής Τεχνικάς έξ εργασιών τάς οποίας ταυτα άναλαμθάνουν διά την εκπαί¬ δευσιν των άγροτοπα δών, δια τίθενται αποκλειστικώς είς τού; Ι-ΐορφωτικούς Συλλόγους άγρο. τ.<ής νεολαίας είς τάς κοινό¬ τητος των οποίων διοργανοϋν¬ τα, τα έν λόγω σχολεϊα. θΰτω, καθ ίσταται δυνατή ή ενίσχυ¬ σις των συΛλόγων είς την προο πάθειάν των διά την ανέγερ¬ σιν ή αποπεράτωσιν ιδιοκτήται, ν αίθουσών. ΣΤΑΘΕΡΟΤΗ£ ΤΙ ΜΟΝ ΚΑΙ ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΑΓΑΘΏΝ Σταθερότης τιμών καί έπάρ- κεια αγαθών διεπιστώθη κατα την συνεδρίασιν τής 'Επιτρο. πής Τιμών, ή όποια συνήλθεν είς τό ύπουρνείον 'Εμποριου, υπό την πρόεδρον τού γενι. κοϋ γραμματέως κ. Ι. Δαδιώτη. Είς την σύσκεψιν μετέσχον ό. πηρεσιακοί παράγοντες και εκ πρόσωποι των υπουργείων λυν τονισμοϋ καί Γεωργίας, τής Ε- θνικής Στατιστικής Ύπηρεο άς καϊ τής Τραπέζης τής 'ΕΛλά. δος. ΟΜΑΛΗ Η ΛΕΙΤΟΥΡΠΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ Έξ άφορμής μεταδόσεως ύττό ξένου Ραδιοφωνικοΰ ΣταθμοΟ δτι διελύθησαν τό Σώμα 'Ελλήνων Προ σκόττων καί τα Σώμα 'Ελληνίδω* Όδηγών αί Κεντρικαί Ήγεσίαι αι» φοτέρων των Σωΐ'άτων ανακοινού¬ ται δτι ή έν λόγω είδησις είναι τε¬ λείως άνυττόστατος κσί δτι άμφό τερα τα Σώματα συνεχίζουν την κανονικήν λειτουργίαν των· ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΦΟΡΤΗΓΟΝ ΑΥΤ)ΤΟΝ Δ.Χ. .Ο ϋπουργός Σογκοινωνιών κ. "Ιωάν. Τσαντίλας ύπέγρα. ψεν απόφασιν, διά τής οποίας όριζεται ότι τα μέχρι τής 31.11. 67 τεθέντα είς κυκλοφορίαν φορτηγά αύτοκίνητα δημοσ άς χρήσεως, πάσης κατηγορ'ας, δύνανται εφεξής, τή αίπΊσει των κατόχων αυτών νά άντικα θ οτανται δι' έτέρων -ιθΐούτων ο.ουδήποτε μικτου θάοους, κα τόπιν χαρακτηρισμοΰ ή άχρη. στ^ύσεώς των, έφ' δσον συντρε χούν υπέρ των κατόχων αί νό- μιμοι προύποθέσεις. Τα ούτω τεθησόμενα είς κυκλοφορίαν φορτπγά αύτοκίνητα Δ.Χ. 6εω. ροΰνται ώς νέα τοιαϋτα, διά την χορήγησιν των άδειών των οποίων έχουν εφαρμογήν· αι σχετικαί διατάξεις. Δ ευκρινιζεται δτι δεν άπα. γορεϋεται η χορήγησις έ/<μ σεως αντικαταστάσεώς ς>ορτ:ι
γοθ τι >τοκινήτου Δ.Χ. ώς ανω¬
τέρω έφ δσον ό αίτών δεν εί¬
ναι ή ήτο κατά τα οριζ,ιμενο
κυριως νομεύς ή κάτοχος ·<αι ετέρου, πλήν τού άνπκαθιστιο μένου, αύτοκινήτου, Δ.Χ. οί. ααδήπο-,ε κατηγορια;, 6Λο<Λή ρου ή Ιδανικων μεριδίων. Τέ¬ λος όρ ζεται δτι τής κα,; τώ ώ νωτέρυ χορηγουμένης έγ<ρίοε ως αντικαταστάσεώς φορτηγυϋ αύτοκ,νήτου Δ.Χ. οποκλο 3νται οί κατοχοι τοιούτων όχημ ι-ων οί ογοιοι φέρονται μέν έγνε. νραΗμένοι καί ήσφαλισμένοι είς τό ΤΣΑ ώς εκμεταλλευταί σύ-^κΐνήτων τή- ώς δνω κατη. Υ','ας αλλά δέν είναι ι άτ;. χ. > &.Γ-3ννελμοτινΓ,ς αδΓ άς ί.
κανότητος όδηγοϋ αύτοκινή.
των.
ΕΞΛΛΗΝΙΚΗ
ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ
ΤΟΥ ΟΟΣΑ
Κατόπιν ένΤολής Τού ύπουργοΰ
Εργασίας κ· Δημ. Πουλέα ανεχώ¬
ρησεν είς Παρισίους ό διευθυντης
τού ^Γραφείον ^ύοέσεω·: Εργασί¬
ας Αθηνών κ. Π. Δεμέστιχας
προκεια=·ο/ ί κοτττ.,η τας ατό
ψε.ς τής 'Ξλ/,,,,κ-Γ,ς Κ.βερ,'ύοε^ς
ενώπιον τής εκεϊ συνερχομένης συ-
νόδου των άνΓιπροΐώπων των χω
ρών μελών τού Όργανισμοΰ Οί<σ νομικής ΣΐΛ-εργασίας καΐ Άναπτύ ξεως Κατά τήι ούνοΓΓι' αΰτήι' τού ΟΟΣΑ θά άνταλλαγούν άτοψεις έ τί τού τρόπου τής ττερα τέρω κι¬ νήσεως τού εργατ,<ού δΐΛαμικοΰ. | εκ Των υπό βιομηχ-ζ,/κήν ώνάτττυ- ξιν χωρών είς χώρας πλέον προη- γμένας τής Κεντρικής ΕΟρώττης καί ιδιαιτέρως ε|ς τήν Γερμανίαν. Ειδικώτερον θά έξετασθούν παρεμ φέρη θέματα ώς προοπτικαΐ με-α- κι|νήσεως έξειδίκευσιις έπιμόοοςν σις καί έπιστροφή είς τάς χώρας έξόδου τοΰ έογαΤικού δυναναμι- κοΰ. Κατά τό χρονικόν διάστημα 20 Δεκεμβριού 1967 μέχρι 6 Ίανουα ρίου 1968 τα πάσης φύθοως κα ταστήματα τής περιοχής "Αθηνών — Πειραιώς καί προαστίων θα πά ραμείνουν ανοικταί ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΘΗΝΩΝ: Τήν 2Οήν Δεκεμβριού άπό 8 π.μ. — 1.30 μ.μ. κα! 4. 30 — 7·3Ο μ.μ. Τήν 21. 22 23 27. 28 καί 29 Δεκεμβριού άπό 8 τι·.μ. — 1 30 μ μ κα! 4 — 8 μ μ- Τήν 24 καί 31 Δεκεμβριού άπό 8 π μ· — 1 30 μ μ. κα! 4 — 9.30 μ.μ. την 30 Δεκεμβριού άπό 8 τ*. μ — 1.30 μ·μ καί 4 — 9 μ.μ. ΙΧΘΥΟΠΩΛΕΙΑ . "Ολοκλήρου τής περιοχής τέως διοικήσεως πρω τευούσης αί ώραι εργασίας κατά τάς παραμονάς των έξαιρεσίμων ημερών παρατείνεται κατά μίαν ώ ραν διά τό έσπερινόν κλείσιμον ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΑΧΑ ΝΟΠΩΛΕΙΑ περιοχής Αθηνών καί ττέθ'ξ Δήμων καί κοινοτήτων. Διά τό χρονικόν διάστημα 20 — 3) Δε<εμ6ρίου καθ' εκάστην άπό 8 γ.μ. — 2 30 μ·μ. κα! 5 — 9 μ μ. καί την 24ην καί 31 παραμονάς Χρ στουγέννων καί Νέου "Ετους συ 'εχώς άττό 8 πμ. — 10 μ μ μέ δίωρον μεσημβρινήν διακοπήν άπό 2-30 — 4.30 μ.μ. διά τό πρόσω τπκόν. Τα ανωτέρω καταστήματα τής ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ καί πέ¬ ριξ δήμων κα! συνοικισμόν τα έν¬ τός ζώνηζ άπό 8 π.μ. — 2 μ·μ καί 4 — 8 30 μ.μ. κα! έκτός ζώνης άπό 8 π·μ. — 2 μ.μ. καί 4.30 — 9 μ. μ. Τάς παραμονάς Χριστου γέννων κα! Νέου "Ετους θά παρα- μείνουν άνοικτά συνεχώς άπό 8 π μ. — 10 μ.μ. μέ δίωρον μεσημ- βρινήν διακοπήν διά τό προσωπικόν ό-τό 2-30 — 4.30 μ.μ. ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΑ — ΠΤΗΝΟΠΩΛΕΙ Α Τήν 22 28 κσί 29 Δεκεμβριού κα! 4 "Ιανουαρίου 1968 άπό 7 ττ. μ. — 2 μ.μ. καί 5 — 7.45 μ μ· την 23 καί 30 Δεκεμβριού άπτό 7 π.μ- 2 — μ.μ. κα 5 — 8 30 μ μ. τήν 24 καί 31 Δεκεμβριού καί 5 Ίανουαρίου άπό 6.30 π.μ. — 9. 30 μ μ· συνεχώς μέ μίαν ώραν δια¬ κοπήν διά τό προο-ωττικόν έκ τροπης. Γΐερ, ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΑ· Τό άνοιγμα ω κλείσιμον ώς καί ή εργασίαι ε!™' ελευθέρα. βι ΒΑΦΕΙΑ — ΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΑ Τήν 20 Δεκεμβριού 8 30 ττ μ „ 1-30 μ.μ. καί 4.30 — 7.30 μ υ την 21. 22 27. 28 καί 29 ΔεκΕ βρίου άπό 8 30 π μ. — 1.30 κα! 3-30 — 8 μοί καί 3.30 -~ { μ μ την 24 καί 31 Δεκεμβρίου άττο 8.30 π.μ - 1-30 μ μ κο;3° 30 — 9.30 μ.μ. καί τήν 30 Δεχ ' βρίου 8-30 ττ μ. — 1.30 μ μ 2 3.30 — 9 μ μ. ' ΚΟΥΡΕΙΑ — ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΑ Δήμο·υ Άθη.αίων: Έκαστην Δευτέ ρα ιρίτη Τετάρτη Πέμτττη Κ5| Παοασκευή άττό 8 π.μ. — ] „ κα! 4 —■ 8 μ μ. Τό Σάββατον και τάς παραμονάς των έξαιρεσίμων έ. ορτών άπό 8 π.μ. — 1.30 μμ κα! 4 — 9.30 μ μ. Τα ανωτέρω ^ ταστήματα των πέριξ Δήαων κο, ιοτήτοον καί συνοικισμών εκάστην Δευτέραν Τρίτην, Τετάρτην Π,^, πτην καί Παρασκευήν άπό 8 π μ. — Ι μ.α. κα! 4 — 10 μ.μ. ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΚΟΜΜΩΣΕΩΝ: "Εκάστην Δευτέ¬ ραν Τρίτην. Τετάρτην Πέμπτην ^ πό 9 π·μ — 2 μ μ. κα! 4 — 8 μ μ καί τό Σάββατον ά,πό 8.30 ιτ.μ, •—· 2 μ.μ. καί 4 — 9 30 μ.μ. ΚΟΥΡΕΙΑ — ΚΟΜΜΠΤΗΡΙΑ ΝΟΤΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη. Πέμπτη καί Πά. ρασκευή άττό 8 π μ. — 1 μ.μ. κα[ 4 — 9 μ μ. Τό Σάββατον και παρα μονάς έξαιρεσίυων ημερών ο—ό 8 π.μ. — 1-30 μ μ και 4 — 10.30 μ.μ. ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ Καθ' εκάστην άπό 8 ττ μ. — ], 30 μ.μ. καί 3.30 — 9.30 μ μ. {ξα, ρέσει των παραμονών ΧριστουγΕν- νων Νέου 'Ετους κα! Θεοφανείων 4· τε θά παραμένουν άνοικτά συνεχώς άπό 8 π μ- — 1 1 30 μ μ. μέ δίω- ρον μεσημβρινήν διακοπήν δι' άνό- τταυσιν τοΰ προσωπικού. ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ — ΦΑΡΜΑΚΑΠΟ ΘΗΚΑΙ· Άπό 8.30 π.μ. — 130 μμ. καί 4.30 — 7.30 μ μ. ΔΙ'ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟΛΥΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥΪ.Ε. Πρός τόν σκοπόν σχηματισμοΰ ύττό των βιομηχανικών έπιχειρήσεων μορφής άνωνύμου έταιρείας ειδι κου άποθεματικοΰ κεΦαλαίου έκ τού όποίου θά καταβάλλωνται αί νόμιμοι άποζημιώσεις πρός τό άπο λυόμενον προσωττικόν των. ό Σύνδε σμος Έλλήνων Βιομηχάνων ύττέδει- ξεν είς τό υπουργείον Οίκονομικών τήν διά νομοθετικής μερίμνης παρα κράτησιν άφορολογήτου ποσοστού 10% έκ των καθαρών κερδών των Τό ούτω σχηματισθησόμενσν άπο θεματικόν κεφάλαιον τό όττοΐον δεν θά ύπερβαίνη είς εκάστην περίπτω σιν τό συνολικόν ποσόν των έτησί ών άποδοχών τοΰ προσωπικόν των έν λόγω έπιχειρήσεων θά άποτελέ ση σημαντικήν ενίσχυσιν τής παρα γωγικότητος καί εύλόγου άξίας έξ ασφαλιστικόν μέτρον διά τούς έρ- γαζομένους. Άναλύων τήν ανωτέρω εΐσήγη- σίν τού. ό Σ.Ε Β· Οττογρομμίίει ότι ή δημιουργία ενός άσφαλιστι κου λογαριασμοΰ είς έκαστην επι¬ χείρησιν των άποχωρούντων έργα τουπαλλήλων αποτελεί δχι μόνον εκδηλσν υπό τάς σημερινάς συνθή κάς κοινωνικήν ανάγκην αλλά κα! ανάγκην ιδιαιτέρως παραγωγήν. Έξ άλλου. άποτρέπεται οιαδήπο¬ τε ζημία τού Δημοσίου διότι δέν χορηγεΐται φορολογική απαλλαγή άλλ' απλώς άναστολή κατοτβολης ' τού φόρου. Ό Σύνδεσμος προσβέ- τει δτι παρακράτησις διά τόν ώς άνω σκοπόν ττοσοστών έκ ί£ν κερ δών θά έχη ώς άποτέλεσμα καί τήν άκριβή εμφάνισιν είς τόν γενι¬ κόν ισολογισμόν έκάστης των επι χερήσεων καί δή των άνωνύμων ί· τα ι ρε ι ών τοΰ ά,ληθοΰς υψους τ» πραγματικών υποχρεώσεων τιι £στω καί άν δέν έχουν μέχρι τούδ αυται δημιοοργηθη- ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ Δι' αποφάσεως τοΰ ύπουργοΰ Εργασίας κ Δη.μ Πουλέα ενεκρί¬ θη η χορήγησις. είς τούς συνταξιού χους τοΰ Ταμείου Συντάξεων Προ σωπικού Εφημερίδων Αθηνών καί Θεσσαλονίκης έκτάκτου οικονομι- κής ένισχύσεως ΐσης πρός τό πο¬ σόν ήμισείας μηνιαίας συντάξεως μετά των άναλογούντων αυτή πά¬ σης φσεως έπιδομάτων. Η ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙΟΣΕΟΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΟΝ Περΐ των προϋποθέοεων ά. πολλαγής άπό τού ψόρου κλπ.' ρονομίας των άποζπμιωοεων προσφύγων έκ Ρουμανιας Γιου γκοσλαθιας τό υπουργείον ΟΙ-' κονομικών διεθίβασε πρός τούς ΟΙκονομικούς 'Εφόρους τάς κάτωθι όδπγίας: _ | Υπό τής διατάξεως της τσρ. 2 τοϋ άρθρου 12 τοΰ Ν. Δ)ι-ος ■4242) 1962 όρίζεται δτι αί ώπο. ζημιώσεις Έλλήνων προσψύ. γων έκ Γιουγκοσλαθιας κοΐ Ρου μανιας αί καταβαλλόμενον λό¬ γω τής έθνικοποιήσεως έλλην κων περιουσιών ή ζημιών τού¬ των έκ πολεμικής αίτΐας άπα. λάοοονται τού φόρου κληρονο μιας ώς καΐ των τελύν χαρτο σιΊμου. Πρός τουτο πρέπει να συντρέχουν αί εξής προυποθέ σε.ς: Νά προκειται περί αποζη μ'ώοεως καταθαλλομένπς λόγω έθνικοποιήσεως έλληνικής πε. ρ-.ουοιας έν Γιουγκοολαθια ή Ρουμανία ή λόγω προί,ενηθει. οών ζημιών είς ταύτην έκ πολε μ.κης αίτίας. Δικαιοϋχος τής ά τιοζημ.ώσεως ταύτης νά τυγχά- νη "Ελλην πρόσφυξ έκ Ι .ουγκο αλσβιας ή Ρουμανιας καΐ ή ά ποζημίωοις πρό τής καταθολής της είς τόν δικαιοϋχον νά έχη 'ο,εταθιβασθή κατά κλΓρονομι. αν είς έτερον πρόσωπον, όπό- τε καΐ συντρέχεΐ περίπτωσις έ φαρμογής τής ώς άνω διατόξε. ι,ς Κατ' άκολουθ'αν, διά να τύ χη άπαλλανής ή άποζηαιωοις αητη δέν έχει σημασίαν εάν καταβάλλεται είς κληρονόμον τοϋ άρχικοϋ δικαιούχου ή είς κΛηρονόμους έκ δευτέρας ή μεταγενεστέρας έπαγωγής τής κληρονομίας. ΟΔΗΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Τό Εμπορικόν καί Βιομηχανικόν Ετ,ιμείΜίΐτήρ,ον 'Αθττνών ανακοινοί δτι είς την βιβλιοθήκην τού ευρί¬ σκεται είς την διάθεσιν των ενδια¬ φερομένων μελών τού καί παντός ενδιαφερομένων μελών τού καί παν τος έκδιαφερομένου ό άποσταλείς οντω Εμπορικάς, καί Β,ομηχανικός Οοηγος υιτό τόν τίτλον «Τελευ ρώττΓ ετους 1967. Ό έν λόγω ϋοηγος, άττοτελούμενος έκ 2 500 σελίδων ττεριλαμδάνεΐ δ,ευθύνσε.ις επΐχει_ρήσεων έμπορ,κών καί βιομη¬ χανίαν των χωρών — μελών το0 Οργαν,σμου Οίκοκονομικής ΣΐΛ/ερ- γασιας καί 'Ανατ-ύξε«Γ. ώς καί δι ει/θυνσε,ς 3.900 περίπου έλλην,κών έπ,χε,ρησεων ασχολουμένων μέ τό έξωτερ,κόν εμπόριον. ΕΙΣ ΤΑ ΟΥΧΙΟΔΗ ΖΟΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΝ ΝΑΥΤΙΛΛΟΜΕΝΟΝ ΕΠΕΛΥΓΕΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ Κατά την ετησίαν Γενικήν Συνέλευσιν τής Πανελλην ου Ενώσεως Πλοιάρχων 'Ευπορ1· κου Ναυτικοΰ ό πρόεδρος αυ¬ τής κ. Δ. Μελέτης ανέπτυξεν έν μέσω ζωηρών έπευφημιών των παρισταμένων τάς έπιτεΛε σθεισας προόδους είς την ρο. θμιστικήν άντιμετώπισ.ν των με γάλων προθλημάτων τής ναυτι λίας καΐ των ναυττκών. Έν ου. νεχεια ενεκρίθη ένθουσιΰίες ψήφισμα άπεράντου ευγνκμο- σύνης πρός τοΰς συντελέση καΐ τούς συμπαραστάιας των προόδων αυτών, ιδιαιτέρως & είς τάς κοσμογονικάς λύοεκ τάς οποίας έδωσεν είς ζωτικώ· τατα θέματα των ναυτιλλομέ νων ή Έθνική Κυβέρνησις Μ&- τα τήν Ιστορικήν μεταπολιτευ- σιν τής 21ης "Απριλίου 1967,6. πως ή άντιμετώπισις τού κομ. μουνισμοϋ, κατά τοθ οπο ου Λ ' Ενωσις Πλοιάρχων από 25ει άς άγωνίζεται ή ελευθέρα ε«· ουνάλλαγμα κατάθεσις καί ών ο λυψις των οίκονομιών των νοι τκών καΐ είς τάς Τραπέζα τού εαωτερικοϋ, Λ απόδοσις "00 ΝοσηλευτικοΟ Ίδρϋματος Ερ γατών Θαλάσσης είς τόν φυσι¬ κόν τού φορέα τό ΝΑΤ και τοΛ Λοφαλισμένους τού, ή έν""1 Οις τής προσπαθε άς σεως των πεπαλαιωμένων ι δών τής έλληνικής ή έν σειιρά υπογράψη των ο·* λογικών συμθάσεων νοΐ"Ί<"ζ έργασ,ας των διαφόρων <λα δών κλπ. Τήν επισημον άνογνω ρ·σιν συνεχιζει τό ψήφισιν της Ενώσεως Πλοιάρχων Εμπορ, κου Ναυτικοΰ, ηκολούθησεν γ θετική άνταπόδοσις είς Μέ"Ρο ίετικά, τα όποία διευρυνθή την άκτίνα δραοτηριοιητος ι°υ ναυτιλιακοί μας δυνσμικοι- ΕΝ ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΟ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΝ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΝ Δι1 ύπερβολίκόν κέρδος & έλέγχεται έφεζής τό ώς τυπο- ποιημένον προσφερόμενον τήν κατανάλωσιν έλαιόλαδον, έντός έπωνύμων ύαλινων κα πλαστικών φιαλών, έν *^ι°1 συσκευασία Τουτο ται διά τής έκδοθείσης νομικής διατάζεως ύπ' 124)67. , η. Συγκεκριμένως, δ,ά ταύτης μετατάσσεται τό προαναφ^ θέν έλαιόλαδον είς την τν^ τέραν άγορανσμι>α'ιν κατπΥ0^
αν των ούσιωδών έν έπαρκε
είδών. έκ τής κατηγοριαζ 'α< ούσιωδών έν άνεπαρκεια ^· δών, ήτοι των διατετψημεν" ή των διατιθεμένων βάσει θορ^ζομένου άγορανον"·4"^ ,λ νωτέρου ποσοστοΰ ^Ρ^^^η διάταξις αυτή Ισχύει καβ α" σαν την έπικράτειαν ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΤΕΛ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ άναστέλλεται ή λειτουογίο: τοι;^° τέλ «Ξενία» Ήγουμίνίτσης / "^ αποπερατώσεως των έρ·{<Χ"^ τηρήσεως τούτου· ήτοι Ι ής Μαρτίου 1968.