196033
Αριθμός τεύχους
1899
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 40
Ημερομηνία Έκδοσης
9/7/1967
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΐΚΗ, Ο1ΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9Ν
Ι»· Κυριακή 9 Ιουλίου 1967 ΓιμΤ) φόλλου δρχ. 1.
50
"Ετος 40ον - Αριθ. φύλ. 1899
Δ'.ευθυντής-Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γραφεία : Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
ΠαιδεΙα καί Τεχνικάς Πολιτισμός
ΜΕΡΙΚΛ ΑΙΪΙΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ
&ΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΑΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΟΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Β'
Μιά άττό τίς κυριώτερες αΐτίες
νώ ττροκαλεΐ τό άνβρώπινο δράμα
(ύρίσκεται στην άσυμμετρίαν ποΰ
^ίσταται στίς δυνατότητες καί τίς
ί,τιδιώξεις μας. _ _
Ό άνθρωπος διαρκώς έτηθυμει·
$ γνωρίζει δτι δέν μπορεΐ καί
διαρκώς να έ-ιτυγχάνει, χωρίς νά
κιτταιίίύγΠ Π σε Ψ°°ρόν των δυνά¬
μει τού ή σε άθέμιτα ήθικά μέσα.
«ώ όδηγούν σέ καταστάσεις ψεύτι-
Κ δυστυχίας. , . _.
'Ως τόσο, τό μυστικο της Ευτυ-
ας είναι άττλό:
"Εχεις σήμερα αύτά; Καλύπτουν
φύ ττού εχεις μέ ϋγεία καί ψυχική
ληνη τίς δασικές^ σου άνάγκες;
Άγάττησέ τα καί ττίστευε δτι
ίΐοαι εθτυχής. Χωρίς νά παύσης νά
κροοτταθης. μέ την άνεσι τού χρό-
νου καί τής σκέψεως, γιά κάτι καλύ-
τφο, νά εΤσαι εύγνώμων, έστω καί
γιά λίγο, σέ έκεΐνονποΰ εχεις.
Ό άνθρωττος πρέττει νά ττειθαρ-
τίς άνάγκες τού· στίς δυνατότη-
Τ£ς τού. Τότε θά αΐσθάνεται αύτάρ-
κης, ίητερηψανος καί εύτυχής· 'Ο
«αδείας μαζ άς άκολουθη πιστά την
ηνκγή τής σοφίας τοϋ μεγάλου,
ποιιττοό ΣΙΛΛΕΡ. 'Οταν δέν έχη
κανίίς έκεΐνο πού άγαπά, πρέπει νά
αγ—ϊ έχεΐνο ποθ έχει.(
Ό σημερινάς νευρικός 6!ος, τό
κοβτος τής υλης τείνουν στήν τρικυ-
μίο τους νά έξαφανίσΌυν κάθε ώμορ
•λο τ^ ζωής· Ό ϋπερπολλαττλα-
οιβσιιός, την περιττήν ανάγκην εχει
έκτοττίσει την αδολη χαρά τής
ζμής. Ό σημερινάς άνθρωττος εχει
ίιιτοδθϋλωθή στόν μεγάλο τύραννο
ιτοΰ λέγετσι ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ· Ή
ζ«ή τού είναι γεμάτη άγωνία κα!
ίραματικό μόχθο. Δουλεύει συχνά
κΜρβρίες καί κάττότε ξενυχτά, ύ-
ιΐοοχότττοντας ετσι την ύγεία τού,
μΟΜ μοει μόνο νά ττροσφέρη τόν ϊ-
δρύκΐ τού στόν Μολώχ τής πολυ-
ά Ό σημερινάς ανθρωπος δι-
ψά γιά πολυτέλεια γιά ττλούτη. Γιαυ
τό τα κυνηγά μέ άσυγκράτητη όρ-
μή· μέ πάθος.
Μεγάλη περιουσία, άφθονες ανέ-
σεις. πολλά χρήματα, νά ό «ςτκοττός
τής ζοής γιά πολλοθς άνθοώττούς·
Τα ΰλικά δμως πλούτη παρ' δλη
την λάμψι τους, δέν ΐκανοττοιοΰν ού-
σιαστικά τόν άνθρωττο. δέν τοΰ χα-
ρίζουν την ψυχική γαλήνη, την Ευ¬
τυχία. Πλούσιος δέν είναι ό άνθρω¬
πος ποΰ εχει άφθονο χρημα. Ούτε
καί εύτυχής αύτάς ποθ ζή μέ ττολ-
λές υλικές άττολαύσεις. Είναι πλάνη
νά έρμηνεύει κανείς τίς έννοιες
«Πλοΰτος» καί «Ευτυχία» μέ γνώμο-
νες ϋλικούς. Ή ευτυχία είναι κάτι
τ6 έσωτερικό. κάτι τό ψυχικό· Καί
δμως σήμερα κυριαρχεΐ πολύ ή
«νεοειδωλολατρία» που ττροβάλλει ή
έλκυστικά, εΤδωλά της τό δολλάριο
κα! την «Ντόλτσε 6ίτα».
Παραμερίζομε στό δρόμο, κα!
δίδομε τιμητική θέσι στόν ττλοΰσιο
ττοΰ εχει λιμουζίνα καί 5χι στόν έ-
τπστήμονα τόν πνευματικό άνθρωττο.
Ύποκλινόμεθα έμπρος στό πουγγί
μέ τό χρυσάφι, καί άδιαφοροϋμε
γ,ά τίς ττνευματικους έργάτες. ττοΰ
άττοτελοϋν τό τταλυτιμότερο κεφά-
λαιο της Κοινωνίας καί τού "Εθ-
νους, ποΰ είναι "Αξιοί κάθε Τι-
μπς·
"Ετσι έ>θάσαμε στό θλιβερό κα
τάντημα νά βασιλεύουν ή ρευστότης
της συνειδήσεως ή άνειλικρίνεια· οί
σοφιστίες ό άτσιδισμός. ή καπα-
τσωσΰνη, ή ελλειψη εύθύτηντος· ή
έλαφρά άντίληψη περί καθήκοντος,
ή πονηρία. ή ύποκρισία κα! ή έλ¬
λειψις έξάρσεως τής ψυχης καί ά-
ναστάσεως τοΰ νοθ.
Καί ή ανθρωπίνη ευτυχία, ποΰ
δέν έξασφαλίζεται μέ την άπτόλαυσι
των υλικών άττολαύσεων άπομακρύ-
νεται δλο καί περισσότερο άττό κον-
τά μας·
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Π. Φάληρον, Άμφιτρίας 33
ΝΑ.ΥΤ1ΚΗ ΕΒΔΟΜΑΣ
ΠεριίάΜεται ή 'Ελλάς καΊ είς ~ύ
τ4κ τόν ι)~.ΐιρωτικόν της κορμόν —
«αν όν μόνον είς τα ντριωτικά της
ανμΜγματα — αττό την θάλασσαν
«αί β/ς αυτήν, <5ητό αρχαιοτάτων χράων, κατά μέγα μέρος, όφοίλει τι^ ττσλιτια»τικήν καί Ολικήν της υ¬ πόστασιν Μέ τα «τΐ'λέοντα ξύλα» - - τα πλοΐα —· ?)λθ£ν είς ίτταφήν καί συγχρωτισμόν κατά την ττρο'στορι <ην έττοχήν, ιμί; τοϋς τότε όκμάταν- ΐας λαούς (Φοίνι«3ίς, Άΐτσυρίους, Χανναίους, κλττ ), μέ αΐττά, κοτο 'Λν ήρωικήν ττερί'οδον, διει>Τ|ΡΥ'"7'
τος μυθικάς της εκστρατείας, άργο
νβντικήν, κατά τής Τροίας, κλττ ,
«αί μί αύτά Τδρυσε, κατά τόν χρυ¬
σουν αίώνα, τάς σττοικίας >της πά*
ταχοθ είς (τόν τότι γνωστόν κό-
ομον, ττεριλαμβανομένης είς αντας
«αί τής ομοίας ίν ,Ιτοιλία «Μεγά-
Χης Ελλάδος». Τα «ξύλινα ττ,ίχη»
'θύ ©εμισιτοκλέους — ό τταλεαικός
"όλος τής ΆθηνοιικήΓ, Δτ)ιμοκ.σα)τίας
— συνετέλεσαν· είς μέγιστον βαθ¬
μόν, διά τής συντριβής είς την έν Σα
'αμΐνι ναυμαχίαν, τής ιαχυροτάτης
νΛπικής δυνάμεως το3 Ξόρξου, *ν
ουν5.·ασμώ «αί πρός την νικηφόρον
μάχην το3 Μαραθώνος, βίς την άττό-
«ρουοιν τής 6θ5θ6αρικής έπιδρομής
των Περσών Κάθε άλλο τταοά άση-
υαντος είναι ό ρόλος, τόν ότΓίνΐον δι-
ι5?αμάτισεν ό στόλος τής 6υζ—/Γ ■ -
»ής Αύτοκ.ρατορίας( κατό την μα
κραίωνοο της Ιστορικήν διαδοομήι».
Τα έμτταοικά κΛοάβια των Ειρηνικων
«κοπτ3ταναίων» τής "Υδρας, των
Σττεταών κοίϊ των Ψα-ρών, τγομ μετε¬
βλήθησαν οίς ιτοΙΝεμικά, κβϊ Εδρ3ΐ3αΤ
ηρω'κώς ώς τοιαΰτα, κατά τόν· άγώ-
υα τής ΠαλιγγεΜεαΐίας, ίπτήρξαυ ώττο
•Όύς καρίους «Μντειλιεστάς διά την
αίσίαν έκβασιν τού· Άλλά, καί κα-
τά την Ισύγχοονον έλλρ.νικήν· Ιστοι,ί
αν, «ίς τοΰς Βολκανικιθύς τιολέμους
<«ϊ κιατά τοΰς δύο τ:λ«υτα!ους τταγ •οσμϋοος ττολέμο-ς, η νικηψόρος, δ- τον καϊ καρποφάοος 8·»σις τού (ν- δόξου έλληνικοϋ στόλου υπήρξεν· Α¬ Ι ληθώς, άξϊα πάσης εξάραΐως καϊ έ ττοίίνου. Ιδέν ίΐτιρέττει 6γ, ΐξ αίλΛοιι 'ά τταροράται, τό παράτταν, 6τι ή μικρο πύτη χώρα διαθέτει έναν άττο τούς ιμΐγαιλυτέρους έμττοονοΰς στόλους τού κόϋμοι», άττό τόν οποίον τπςοσττο οίίεται άν;κτ!μιητα ήθικά κα! ιΊλικσ *φέλη καιϊ άττό τόν όττοιον ώΐττοίούν * κατοντάδες χιλιάδες έλληνικαί οΙ- ν--<γίν-ια ι Έχομεν, έττομένως, ύττοχιρέωσ ι ν, Λλ^λΛ κα! δικαίωμα, ά έο(ίτάα'ωυεν την καθιερωθεΐσαν. άττό έτών «Ναυτι «ήν ΈΘ5ομόβα», ήν κα! διανύομίν. «ίς την όττοίαν, εφέτος, ορθώς ττ30· "•εδόθη μεγαλιηέρα έ~ιση·μότης καί "ϊΐγλη, χω,ρ'ις νά λείττη ή άττα&αοίτη τος λα'κή σ-μμβτοχή καί αί συμττοτ- οαμαρτούται ιένθουσιώδεις «αί ττανη- νυθΊκαί ίκδηλώσει'ς. ιιι·«·,ι·»·«ιΐ'·>·' ■»>··ι»ιι·ιι·ιι· «ιιιωΐ'*»·*"·—
Άπό την δράσιν των Θεσσαλονικέων 'Λβηνων
ΜΕΓΑΛΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΤΟΥ "ΣΥΝϋΕΣΜΟΥ ΘΕΙΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ,,
Ή πρώτη Φιλολογική θραδυά Θεσσαλονικέων Λογοτεχνών
— Ποϊοι Λογοτέχναι θεσσαλον ίκης θά τιμηθοϋν καΐ θά προ-
βληθοϋν είς "Αθήνας — Μία λυπηρά παρεξήγησις — Όμιλία
τής κ. Ρούλας ΠαπαδημητρΙου διά την «Άγνωστη Μακεδό-
νισσα Δασκάλα» — Θά άνεγερθή άγαλμα διά την "Αγνωστον
Διδασκάλισσαν τής Μακεδονί άς — Διάλεξις τής κ. Ίφΐγ. Δι¬
δασκάλου διά τόν Μεγάλον Ποιητήν τής Θεσσαλονίκης κ.
Ήλίαν Κατσογιάννην — Φιλικα ί συνκεντρώσεις Θεσσαλονι·
κέων "Αθηνών.
2ον
Ό έν Αθήναις «Σύνδεσμος
Θεοοαλονικέων», Ιδρυθείς πρό
δεκαετίας, δέν έπαυσεν άπό
τής Ιδρύσεως τού νά έργάζεται
έντατικώς, διά την έπιτυχεστέ-
ραν εκπλήρωσιν των εϋγενών
έπιδιώζεών τού. ΟΙ διατελέσαν-
τεε ποόεδροί τού κ,κ. "Αγγε-
λος Σιάγας άοχιτέκτων. Χαοά-
λαμπος Τοαούοονλου, βιομήχα
νος καί ό άεΐμνηοτος οτρατη·
νός Νικ. Νικολαΐδης, ώς καί ό
σημερινάς πρόεδρος κ. Δημή¬
τριος Πιπιλιαγκόπουλος, άντι-
πτράτηγος έ.ά. Ιδιαιτέρως έπε
δΐωκον νά τηροϋν μά μέλη τοΰ
Συνδέσυου στενήν επαφήν μέ
την ωραίαν μαο Θεσσαλονί¬
κην.
Τδ νέον Διοικητικόν Χυμβού
λιον τοϋ «Συνδέσμου Θεοσαο·
νικεων έν τή ζωηοά. αύτοϋ επι
θυμΐα δπως συμβάλη είς την
καλλιτέραν έν Αθήναις —έπο·
μένως κσΐ είς τό πανελλήνι¬
ον— προβολήν των πνευυατι-
<Αν καί καλλιτεχνικών άζιών τής Θεσσαλονίκης καί δλης τήο ΜακεδονΙας. όργανώνει την 23ην ΌκτωβρΙου έ.έ. είς την υεγάλην αίθουσαν έορτών καί διαλέζεων τού Φιλολογικοΰ τηλόνου «Πηονασσός» την «Α' Φιλολογ'κήν Βοαδυά Θεσ- σαλανικέων Λονοτεχνών». Κατ' αιΊτήν μετ' είοήνηοιν τού προ- έδοου τού Συνδέσμου στρατη- νού κ. Δ. Πιπιλιαγκοπούλου καί σύντομον δμιλίαν τοϋ. ύποφαι- νομένου περί των «Συγχρόνων Λονοτεχνών τήο Θεσσαλονί¬ κης», θά γίνη υπό εΐδικοϋ όμι- λητοϋ παρουσίασις τοϋ λογο- τεχνικοϋ εργου των Θεσσαλονι κέων ποιητών» κ.κ. Γιώργου Βα· ψοπούλου, Τάκη Γκοσιοπούλου («Στεφ. Χρυσοϋ») καί τής κ. Ί· φιγενείας Διδασκάλου. Έκλε- κταί δέ ποωταγωνίστριαι τοΰ -θεβτρου θά άπαγγείλουν μερι·,, κά άπά τό ωραιοτέρα ποιήματα των ανωτέρω τιμωμένων ποιη- καΐ θά άναγνώσουν ωρισμένα ήποοπάσματα έκ των πεζών κειμένων των. Τρία άρθρα τού κ. ΤΡΙΑΝΤ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ Ή έκλογή των ώς ανω παρου σιαζομένων τριών έκλεκτών λογοτεχνών μας έγινε τυχαΐα. Ό πρώτος είναι άπό τοϋς κορυ ΦαΙου λειτουργούς τοϋ Πινδά- ρου. 'Υπάρχουν, βεβαίως είς την Θεσσαλονίκην <αί πολλοΐ όλλοι έπίσης έκλεκτοί λογοτέ¬ χναι. Θά αναφέρωμεν έδω τοΰς κυριωτέρους. Άπό τούς ποιητάς: Χρυσάνθη Ζιτσαία, Γιωργος Θέυελης, "Ηλίας Κατσόγιαννης, Ζωή Καοέλλη, Τάκης Βερβιτσι- ώτης, Χρήστος Ντάλιας (Μαλ· λάκης) Μανώλης "Αναγνωστά¬ κης, "Αλεξάνδρα Παραφεντί- δου. Σαρ&ντος Παυλέας, "Αλε· ίάνδρα ΠαραφεντΙδου, Μανώ¬ λης Αναγνωστάκης, Κλεϊτος Κύρου "Ανθος Πωγωνίτης. Καί άπό τοΰς νεωτέρους ποι- ητάς: Ν. Άργυρόπουλος, Ν. Άσλά νογλου, "Αλ. Βλαχόπουλος, Α. Εύαγγέλου, Α. Εύστρατιάδης, Κ. Ζαφειρόπουλος, Π. Θασίτης, Γ. "Ιωάννου, Χ. Καλφόπουλος, Ν. Καρανικόλας, Τ. Καρράς, Δ. Καίσης, Θ. Καρυπίδης, Νίνα Κοκκαλίδου - ΝαχμΙα , Γ. Κο· μπορέζος, Νανά Κοντοϋ, Μ Μέσκος. Ευα Μπενάκη, Χ. Σα· μουηΜδης, Θαν. Φωτιάδης, Ντ. Χριστιανόπουλος, Γ. Ψαλτόπου λος καί άλλοι. Άπό τούς πεζογράφους: Γιώργος Δέλιος (πρόεδρος τής 'Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης) Νίκος Πεντζί- κης, Τηλέμαχος Άλαβέρας, Ρούλα ΠαπαδημητρΙου, Βαοί- λης Βασιλικός, Νΐκος Μπακό- λας. Παρασκευάς Μηλιόπουλος, Χριστόφορος Μάλαμας, Λούλα "Αναγνωστάκη, πού έχει μέγα λην επιτυχίαν ώς θεατρικός συγγραφεύς, Σάκης Παπαδημη τρίου, Άλ Χατζηαθανασίου, Παντ. "Ιωαννίδης, Γ. Πιερρά κος "Ελευθερία Παπαδάκη Μα ρία Άγ"αΒθττοολοϋ, Κωθτας Λα χάς καί άλλοι. "Εδώ ημπορούμε νά προσθέ σωυε καί τούς δοκιμιογρά- (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ©ΡΑΚΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ Ο ΔΑΚΤΥΛ10Σ ΤΟΥ ΕΖΕΡΟΒΟ Πανεθνική έξόρμησις ττρός την θάλασσαν Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ Ν ΑΥΤΙΚΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Την έναρξιν τού εκήρυξεν ό στρατηγ ός ΣΠΑΝΤΙΔΑΚΗΣ Μέ την καθολικήν συμμετο¬ χήν, ώς προβλέπεται τοϋ κοι- νού άρχιοε τό Σάββατον είς ο¬ λόκληρον την χώραν ό έπΐση- μος έορταομός τής Ναυτικής Εβδομάδος. ΤΛν έναρξιν τοϋ έορταομοϋ τ6 πρόγραμμα τοϋ όποιου δημο οιεύεται έν ουνεχεία, έκήρυξε χθές ό άντιπρόεδρος τής Κυ¬ βερνήσεως καί ύπουργός "Εθνι κης Αμύνης κ. Γρ. Σπαντιδά- κης μέ ραδιοφωνικόν μήνυμα. 'Από τούς ραδιοφωνικούς σταθ- μούς μετεδόθησαν χαιρετιστή· ρια μηνύματα καί τοΰ υπουρ- Υθϋ Έμπορικής Ναυτιλίας καί των άρχηγών τοϋ Γ.Ε,Ν. καί τ°ϋ Λιμενικοΰ Σώματος. Τό μήνυμα τοΰ κ. Σπαντιδά- κη έχει ώς εξής: "ΑΙοθάνομαι συγκίνησιν καί ύπερηφάνειαν άπευθύνων τόν ούντομον τούτον χαιρετισμόν πΡός τούς άπανταχοϋ Έλλη¬ νας, επί τή ενάρξει τοϋ έορτα- ομού τής Ναυτικής "Εβδομά¬ δος· ΚαΙ τουτο διότι μοϋ δίδε¬ ται Λ εύκαιρία νά συνδέσω τάς σκέφεις μου μέ τό βαθύτερον εθνικόν νόημα τής εβδομάδος ταύτης καί νά συμβάλω είς την εζαροιν καί επιτυχίαν των σκο- πών της. Ή «Ναυτική Έβδομάς», την οποίαν έορτάζει τό Β. Ναυτι¬ κόν, ευρίσκει εφέτος την Πά- τρίδα μας είς μίαν άπό τάς εύ· τυχείς στιγμάς της. Ός διδά- ?<ει ή Ίοτορία, είς πλείστας °°ας κρισίμους στιγμάς τα οτρατευμένα τέκνα τής αίώνι- °ζ υας Πατρίδος έπενέθησαν την ύοτάτην στιγμήν καί την περιέσωσαν άπό τό χείλος τοϋ κΡηιινοϋ. άλλοτε άντιμετωπί- ςοντες τόν εξωτερικόν εχθρόν *οΐ άλλοτε έσωτερικούς κινδϋ- ν°υς, οΐτινες πολλάκις ενεφα¬ νίσθησαν ώς ίσχυρότεροι των "ιοτερικων. .Ακριβώς είς μίαν τοιαύτην στιγμήν ή "Ελλάς έ* ορτάζει εφέτος την έβδομάδα τής θαλάασης, ώς διπλήν εορ¬ τήν, άναστάαεως τοϋ Έθνους κατί ϋμναυ πρός την θάλασσαν. Διά τής «Ναυτικής Εβδομά¬ δος» ή "Ελλάς δ£ν έορτάζει ε- να συγκεκριμένον γεγονός τοϋ Ιοτορικοϋ της 61ου. 'Εορ- τάζει τό άπροαιδιόριστον σύνο¬ λον των άποφασιστικων ίστορι- κών πράξεων τής έλληνικής Φυ λής, αΐτινες σανδέονται μέ την θάλασσαν καί τοΰς ήρωικούς παλμούς τής ναυτικής ψυχής τοϋ Έθνους. "Αποτίει φόρον τι μής πρός τοΰς σκαπανεϊς τής έκπληκτικής ναυτιδιακής της προόδου, έαρτάζει την χρονο- λογικώς άπροσδίόριστον επέ¬ τειον τοϋ μεγαλείου καί τής αθανασίας της. Καί δέν αποτε¬ λεί ό τελευταίος τοϋτος συμβο- λισμός «συναισθηματικήν υπέρ- βολήν». Διότι, παράλληλα πρός την ουμθολήν τοϋ χερσαίου στοιχείου της, ή άθανασία τής Ελλάδος είναι καί καρπός τοϋ προαιωνίου δεσμοϋ της μέ την θάλασσαν. Ή θάλασσα υπήρ¬ ξεν άπό των αρχαιοτάτων χρό νων μία των μεγαλυτέρων καί άποδοτικωτέρων πηγών, των έμπνεύσεών της καί φωτεινόν πλαίσιον έντός τοϋ όποίου ανέ¬ πτυξε θετικήν καί μεγολόπνο- ον δραστηρ4ότητα. Ή μακραίων παράδοσις τοϋ Ναυτικοϋ μας κατέλιπε θαρυτά την κληρονομίαν είς ημάς τούς έπιγενομένους την οποίαν έχο μέν Ιερόν καθήκον καί ώς "Ελ- ληνες καί ώς άπόγονοι ενός ναυτικοϋ λαοϋ νά συνεχίσωμεν ν" άναπτύζωμεν καί νά λαμπρύ νωμεν. Είς την θάλασσαν εϋ· ρεν ή Ελλάς μεγάλας στιγμάς των έθνικών της επιτευγμάτων. Τό δίδυμο τείχος Μαραθών — Σαλαμίς, πρό τοϋ όποίου ή βαρ θαρότης έοταμάτησεν, άνετρά πή καί διελύθη, είναι έκείνο (Συνέχεια είς την 6ην οελ.) Ή 'ΕτΓΐγραφή ΡΟΛ1ΣΤΕΝΕΑΣΝΕΡΕΝΕΑΤΙ ΛΤΕΑΝΗΧΚΟΑΡΑΖΕΑΔΟΜΕΑ- Ν ΓΙΛΕΖΥΠΤΑΜ1ΗΕΡΑΖΗΛΤΑ — 6 — "Οπως εΐηα καί παραπάνω, άλλα ένόμιζα στήν άρχή τής ερεύνης μου καί άλλα αυτήν την στιγμήν. Κάποτε μία λέξις μπορεί νά σοϋ δώση τό νήμα, άλλά καί κάποτε μπορεΐ νά σέ χαντακώση ή νά σέ βάλη ο" έ· να λαθύρινθο, άπό τόν οποίον νά μή μπορής νά βγής. Καί αύ τό εΤναι τό χειρότερο! Καί σκέ φθηκα δτι τό δνομα Ρώλης δέν μπορεί νά είναι κύριον. Γιατί, δπως συμθαίνει καί σήμερα, νά μή συνέθαινε καί τότε, δηλα· δή νά ήταν χαϊδευτικό, δπως Σάκης, Μάκης, Τάκης, Σούλα, Κούλα, Τούλα. Τό πραγματικό δνομα κατ" εμέ, είναι Εύρύλο- χος, ένας έκ των στρατηγών τοϋ βασιλέως τής Μακεδονίας Φιλίππου. " Ισως νά πρόκειται περί τοϋ Ιδίου. "Ελαβε τόν τί- τλο Εύρυοθενής γιά νά καταν τήση Στήνη καί Στενέας. "Ό¬ πως σήμερα ό Κουγεύς έγινε Κουγέας, ή Ειρήνη, δωριστί ΕΙ- ράνα, νά καταλήξη Έρενέα. "θλα αύτά μποροϋν, έν τού¬ τοις, νά διευκολύνουν τόν έ- ρευνητή, γιά νά φθάση στόν σταθμό. Βεβαία ή έπίνοια είναι ένα άπό τα θασικά κεφάλαια γιά τόν έρευνητή, γιά νά πα¬ ρουσιάζη καταστάσεως πού γιά τόν άλλον είναι εντελώς άγνω στες. "θταν καταπιάοτηκα μ' αύτό τό θέμα, έκείνο πού μέ ένδιέ- φερε ήταν νά έχω μιά σαφή ε- δέα των χαρακτήρων τής έπι- Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡΙΤ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ γραφής. Άλλά αύτό ήταν άδύ- νατο έψ" όσον τό άντικείμενο ευρίσκεται σέ ξένο μουσεϊο, πού δέν μοϋ είναι δυνατόν νά έπισκεφθώ. "Αν καί ό πρόε¬ δρος τής έταιρίας μας μέ πα- ρέπεμψε στόν 22ο τόμο τοϋ Άρχείου Θράκης, δπου στήν σελίδα 380 ύπάρχει τό άντΐτυ- πο, δμως δέν μοϋ ήταν δυνα¬ τόν νά έρευνήσω, έπειδή ή έ- πιγραφή είναι κακέκτυπη. Οί χαρακτήρες πολύ θά μέ θοη- θοϋσαν γιά μιά παραθολή καί άκόμη νά σχηματίσω μίαν Ιδέα γιά τόν τρόπο τοϋ οκαλίσμα- τος. Κι' έτσι, κατ' άνάγκη, θά περιορισθώ στό δοθέν κείμενο. Κατά τόν Βούλγαρον αρχαί- ολόγο «ή Δομέα, κόρη τοϋ Τη- λετήπτου, λέγει ό Ρολιοτενε- άς, μ' έχει σκεπάσει μέ χώμα, δπίλαδή μ' ένταφίασε». Ποτέ δέν έφαντάσθην δτι ο" ένα δα- χτυλίδι επάνω, πού θεωρεϊται κόσμημα, ήταν δυνατόν νά γί- νεται λόγος περί ένταφΐασμοΰ, έστω καΐ άν ευρέθη ώς κτέρι- -σμα. Εναι, συνεπώς, άκατανό- ητο, £νας ζωντανός άνθρωπος ^ά φορέση μέ τέτοια έπιγραφή δακτυλίδι, Καί φθάνω στό ουμ- πέρασμα: Έφ' δσον έφυγα ά¬ πό την προτέρα μου θάσι, νά παραδεχθώ δτι αύτό τό δαχτυ- λίδι είναι δώρο ενός λαοϋ των Τιλταίων, πρός τόν βασιλέα καί στρατηγόν Εύρύλοχο. γιά τίς νίκες τού καί την άνέγερ- σι μεγάλου ναού στήν Ιεράν Άλτι κι' έτσι νά φθάσω στήν κατωτέρω λύσι: —Εύρύλοχος ό Εύρυσθενής, Ειρήνην Τιλταίοΐς κομίσας, δω· ρήσας, λαμπράν, εύρείαν ΰψω- (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) Ο ΠΥΘΒΓΟΡΑ- ΚΑΙ Ο ΕΚΚΑΗΙΙΑ2ΤΗ. Υπό τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ Τελειώνοντας μέ τόν αρχαί¬ ον σοφόν 'Έλληνα Σάμιον Πυ- θαγόραν όστι προηγήθη τοΰ ίωκράτους κατά 100 έτη, πα- ραθέτω κατωτέρω τό Έκκλησια οτικόν πεζόν κύκνειον άσμα άσμάτων τού Έθραίου άνωνύ- μου σοφοϋ, τό οποίον έγράφη 300 έτη πρό τού Πυθαγόρα. τοϋ μεγίστου αύτοϋ μύστου, ό¬ στις θεωρεϊται άνώτερος καί των έπτά σοφών τής "Ελλάδος μέ τούς όποίους υπήρξε συγ- χρόνος, Τελευταίρ ήλθον Ιείς "Αθή¬ νας δώδεκα έκπρόσωποι των Πυθαγορείων τής Γαλλίας καί εϊκοαι εξ μέλη τής Λέσχης «Λά- ονς» μέ σκοπό νά συζητηθή μέ τούς έδω Σάμιους καί άλ- λους παράγοντος τό θέμα των Ιδρύσεως στή Σάμο Πυθαγορεί- ου Άκαδημίας. Ή Ιδρυσις τοϋ κορυφαίου αύ- τοΰ πνευματικοΰ Ιδρύματος στή Σάμο, δπως πιστεύεται θά έχη εύμενείς έπιπτώσεις, δχι μόνο στό νησί, άλλά παγκοσμια οημαοία, γιατί ή ένατένιση τής ζωής σύμφωνα μέ την άποψιν τοΰ Πυθαγόρα( αποτελεί την βάσιν καί πολλών συγχρόνων Φΐλοσοφΐκών κοσμοθεωριών. Ή Πυθαγόρειοι ζυπνοϋσαν μέ την ανατολήν τού "Ηλίου, ά- φοϋ πρώτα έκαναν τό λουτρό τους καί γυμνάζονταν. Έτοι έπεδίωκαν τόν καθαρμόν σώ¬ ματος καί ψυχής Καί κάθε βρά δυ πρίν κοιμηθοΰν έκαναν αύ- οτηρό έλεγχο οτίς πράζεις των τής ημέρας: Τί έκαναν, ποίους ήθικούς κανόνας παρεβίασαν καί τί έ- πρεπε νά κάνουν καί τό παρέ- λειψαν. Οί νεοφώτιστοι ήσαν ϋποχρε- ωυένοι νά τηροϋν άπόλυτη σι· γή, διότι μόνο νά άκοϋν είχαν δικαίωμα, δχι όμως καί νά μι- λοϋν. Κανένας δέν έπιτρέπετο νά τρώγη κρέας οΰτε κουκ- κιά. "Ανδρες καί γυναϊκες ήσαν δεκτοί στή σχολή, διότι κατά τόν Πυθαγόραν οί ψυχές έν- σαρκώνονται πότε οέ σώματα άνδρών καί πότε γυναικών. Οί Πυθαγόρειοι είχαν μυστι- κά σημεία μέ τα όποία άνεγνω ρίζοντο μεταζύ των, δπως α¬ κριβώς γίνεται καί σήμερον μέ τους τέκτονας. Τό κτίριον τής ΠυθαγορεΙου ΆΚαδημίας, ώς ανωτέρω άνα· ψέρω, θά άνεγερθή οτή Σάμο σέ οίκόπεδο πού προσέψερεν ή μονή τής Πάτμου. ΤΟ ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΟΝ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΟΥ: 1) Ματαιότης ματαιοτήτων τό πάντα ματαιότης! Τί ώφελεί τόν άνθρωπο κάθε τού προσπα¬ θεία κάτω άπό τόν ήλιο Μιά γενιά έρχεται μιά γενιά ψεύ- γει κι ή γή μένει πάντα ή ιδία. Κινοΰνται δλα μέ τόν ΐδιο ρυ- θμό. Τίποτε τό νέον δέν ύ- πάρχει. ' θλη ή ζωή καταντά σέ μιά άνάμνηση. 2) "Εγινα βασιλιάς τοϋ Ί- ( σραήλ. Έφρόντισα μέ τή σκέ- ψη νά έρευνήσω δλα τα φαι- , νόμενα τής ζωής. "Εγινα σο· | φός. Όμως εΐδα, πώς ύπάρχει |πολλή λύπη μέσα οτήν πολλή σόφια, κι οποίος πολλαπλασιά- ζει τη γνώση, πολλαπλασιάζει τόν πόνο. Ι Είπα νά γευθώ τή χαρά στά άγαθά τής ζωής: στά πλούτη στά παλάτια, στούς κήπους, στά δάστΐ, στίς διασκεδάσεις, στά τραγούδια, στά φαγοπότια, στίς γυναίκες. "θλα τα χάρηκα πλουσιοπά- ραχα, δσο κανένας άλλος. Έρριξα έπειτα μιά ματιά σ' δ- λα μοΰ φάνηκαν μάταια! Κυνη- γοΰσα τόν άνεμο! Καί ζανάπεσα στή μελέτη τής σοφίας καί τής μυρίας. "Α¬ νώτερη βεβαία ή σοφία άπό τή μωρία, δσο τό φώς άπό τό σκο· τάδι. "Ομως καί ό σοφός καί ό μωρός έχουν την "ιδία μοίρα πεθαίνουν καί ο! δύο! "θλα εί¬ ναι μάταια κι' ένα άνώφελο κυ (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ΣΜΥΡΝΑΤΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ Η 1ΡΟ1&ΡΙΙΑ,, ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤοΟ χ. ΧΡΗΣΤΟΓ Σ. Σ0Λ0ΜΩΝ1ΔΠ Άπό τάς άλησμονήτο υς πόλεις τοϋ Πόντου ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΝΟΗΙ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ Κατόπιν άνασκαφών πού άρ- χισαν κατά τό 1963 καί συνεχί ζονται άπό τόν Τοΰρκον καθη¬ γητήν τής άρχαιολογίας Ίσμα ηλ - Κιλίτς · Κιουκτέν, είς την τοποθεσίαν Τζεθίζ · Ντερε τής θίνόης, είς έκτασιν 4 τετραγ. χιλμ. καί είς βάθος 3 μέτρων, άπεκαλύφθησαν εύρήματα μέ τα όποία κατέχουν τό πηδάλι- όν διά νά όδηγήσουν την σκο- τεινήν Ιστορίαν τοϋ παρελθόν- τος είς την πρέπουσαν κατεύ¬ θυνσιν. Κατά την θεωρίαν τοϋ ώς ά- νω άρχαιολόγου, έζησαν είς την θΐνόην κατά την ΙΟην π.Χ. χιλιετηρίδα συνάνθρωποί μας, ο) όποϊοι έφθασαν όμαδικώς έκ τοϋ έοωτερικοΰ τής Μικράς Άσίας άγνωστον διά ποίαν αί- τίαν καί έγκατεστάθηοαν έν¬ τός σπηλαίων παρά την παρα¬ λίαν, οί όποίοι, κατά πάσαν πι- θανότητα, ήσαν οί πρόγονοι των Τυβαρινών, τούς οποιους κατονομάζουν ό Ήρόδοτος, ό Ξενοφών καί ό Στράθων. Παρά τα σπήλαια ευρέθησαν λόφοι άπό καλύμματα σαλιγγα- ριών καί μυδιών μέ τα όποία έτρέφοντο, κόκκαλα καί κρα- νία μεγάλων ζώων, σπασμένα πήλινα οίκιακά σκεύη ώς πιά- τα, ύδρίαι, λίθινα έργαλεία καί δπλα, ώς καί μουσικα δργανα. Τό κλίμα ήτο νοσηρόν καί ή ζωή των άνθρώπων ήτο 25—30 έτη, ώς απεκαλύφθη άπό τούς σκελετούς καί τα κρα νία των, καί οί τότε άνθρωποι κατόπιν τής μεγάλης φθοράς πού ύπέ- στησαν άπό την έλονοσίαν καί πρίν έξαφανισθή τό γένος των ι έγκατέλειψαν την παραλί α ν καί έγκατεστάθησαν 200—300 1 μέτρα μακράν τής θαλάσσης, | είς ϋψος 100—200 μέτρων, έν- τός σπηλαίων κεκοσμημένων μέ σκαλιστάς εικόνος θεών καί βασιλέων, ή εϊσοδος των οποί¬ ων, ώς διεπιστώθη, εκάλυπτε- το διά μετακινουμένων λίθων. Εκατέρωθεν τής εΐσόδου, επί | των βράχων, ανεκαλύφθησαν σχεδιασμένα διάφορα ζώα. Ι Οί λαοί οΰτοι έζησαν επί πολ λάς χιλιετηρίδας άποκαταστα- , θείσης τής ύγείας τοϋ γένους ι των, έπληθύνθησαν καί προέ¬ βησαν είς άραίωσιν τοϋ πληθυ σμοϋ των ταζινομηθέντες είς τον παραλιακόν διάδρομον ά¬ πό τόν Θερμόδοντα ποταμόν μέχρι τό Ίασώνειον άκρωτή- ριον. Ό Τοΰρκος καθηγητής είς 1 (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) Μία άπό τίς λαμπρότερες ά- γαθοεργές "Αδελφότητες τής Σμύρνης, ήταν ή «Όρθοδοξίαϊ.. 'ΐδρύθηκε στά 1892 μέ σκοπό την «αρωγήν καί βοήθειαν των ένδεών» διά τής διατηρήσεως Ιατρών παρεχόντων δωρεάν περίθαλψιν είς άσθενεϊς, ώς καί την κατά τάς παραμονάς των Χριστουγέννων διανομήν θοηθημάτων είς πτωχούς». Τόν Μάίο τοϋ 1901 άριθμοΰ- σε 200 μέλη, πού κατέβαλον ετησίαν είσφοράν τρία μετζή- τια. Στά 1906 άναθεωρήθηκε ό κανονιομός της κι' «έπεξετά- θη» τό φιλανθρωπικό της έργο. Σκοπός της τώρα είναι ή «άρω· γή καί βοηθεία είς χρήματα, τρόφΐμα, ένδυμασιες σέ πτω¬ χούς Σμυρναίους έν καιρώ δυσ τυχημάτων αυτών έκ πυρκαιδς, οεισμοΰ, λιμοΰ ή θανατηφόρου έπιδημίας. ώς καί ή περίθαλ- ψις άπόρων ασθενών υπό τεσ- σάρων ιατρών έκλεγομένων ύ πό τοϋ διοικητικοΰ συμθουλίου, καί άφιλοκερδώς, έη' ονόματι ( τής "Αδελφότητος, έπισκεπτο- ! μένων αύτούς. Έπίσης ή κατά τάς παραμονάς των Χριστου- γέννων καί τοΰ Πάσχα διανομή θοηθημάτων πρός πτωχούς τής Σμύρνης, μέσω των μελών αύ- • τής». Ι Ή "Αδελφότης έδινε κατ' έ- ι τος σέ καθένα άπό τούς τέσσε- . ρες Ιατρούς 500 διπλότυπα συν ραγών (σέ περίπτωση έπιδημί- ας ή ποσότης ηύξάνετο), δπου , σημείωναν τό δνομα καί την ' κατοικία τού άσθενοΰς πού επι Ι σκεπτόνταν καθώς καί τό δνο- | μα τοΰ συμβουλίου τής "Αδελ¬ φότητος πού διέτασσε την 1α· τρική περίθαλψη. Ι Έπίσης ή "Αδελφότης χορη· γοΰσε ετησίως σέ καθένα άπό | τούς τέσσερες ίατρούς 75 ότε- λέχη χρηματικών ένταλμάτων γιά προμήθεια τροφίμων καί άλλων αγαθών πρός διανομή σέ απόρους άσθενεϊς. Την εκτελέση των ίατρικών συνταγών ή "Αδελφότης εΐχε ά ναθέσει σέ τρία φαρμακεϊα, εύ ρισκόμενα σέ τρείς διάφορες σμυρναικές συνοικίες. Τό διοικητικό της συμβούλιο ήταν έπταμελές, άνανεοΰ τ ο δέ άνά τριετΐα. Ένα άπό τα μέλη τού έπρέπε άπαραίτητα νά ϋ'ςτίΐι ίατρός. Ή "Αδελφότης γιόρταζε την Κυριακή τής Όρθοδοξίας μέ πανηγυρική λειτουργία, π ο ϋ γινόταν έκ περιτροπής στούς σμυρναικοϋς ναούς. Έπακολου θοϋοε τελετή στήν μεγάλη αί θουσα τής Σχολής τοΰ Άγίου Δημητρίου, δπου ή μουσική τοΰ έλληνικοϋ Όρφανοτροφεί ο υ «άνέκρουε διάφορα τεμάχια», ό ταμίας τής "Αδελφότητος «ε¬ ξέθετε τα πεπραγμένα» τοϋ προηγούμενου έτους κΓ ένας «ρήτωρ έξεφώνει τόν πανηγυ- ρικόν». Στά 1895 τόν πανηγυρικό «διά γλώσσης εύλήπτου καί καλ λιεποθς καί πλήρη ώραίων έν- Δ1ΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΝ ΤΗΣ ΣΜΥ ΡΝΗΣ ΥΠΟ ΤΩΝ Ε.ΛΛΗΝΩΝ Τό βημοσιευβέν είς ττίίΐσΓ>γούμΕνον
φύλλον μαζ κείμενον ιπτό τόν τί^τλου
*'Η καττάληψινς τής Σ,μΰρνης υπό
των 'Ελλήνων κα! τοτε, σνμβάντα εκ '
τα άνχϊκταΐα τού ΣοιΑτάνου» είναι
άπότττασμα άττό τα τούρκικα ώττο-
μνημονεύματα φέρα.|τα τόν τίτλον
Ι«Ό—[ εΤ5α καϊ ίίκουσα» τοϋ Άλή
ιφουατ Τουακγι^^λτί, ό όττοΐος έχρη-1
μάτιαιεν ϊδιαίτ.ι;ος γοαμματώς τοϋ
Σουΐλτάνου Μεχμέτ το3 "Εχτο- Βαχι-
ίτεντί'ν, (1862.—1926), υΐοθ τοΟ
Ά6δο0λ Μετζήτ (1823—1926). 'Ο
ννεχμέτ ό "Εκτος διεϊέχθη τόν άδελ·
φά,' τού Μεχμέτ τόν Πέμτττον τό 1918
καϊ ΐΓαΐητήθιη τό 1922 Συνεττώς ό
Άλή Φουάτ ΤουρκγκιεΙλιντϊ ώψηγεΐτα
ΐίσα συνέβησαν είς τα άνόΙΛοοα ίττ'
Μεχμυτ τού "Εκτου, δταν ή Σμύρνη
κατελαμδάνετο ϋττό των 'ΕΞΧλήνων. Τ",
άττομνημονΐύμοιτα άναφέρουν κα! ίίλ-
λαις >Ι:πτομ:ιρ:ι!ας τη^ρΐ τής ίιΐτό τώ"
'Βλλήνων κατοιλήψεως τής Μικράς Ά¬
σίας έκτός έκΒίνων, αί οποίαι έδη-
ΐμουιεΰθησαν εις προηγούμενον φύλ-
λο» τοΰ Πεο^φ.γικοΟ Κόσμου. Ση
μει^τέον ότι ά Μ^χμέτ ό "Εκτος ή¬
ταν ό τελευταΤος σουλτάνος μέ πο¬
λιτικήν εξουσίαν Τάν διε5έχθη ό Ά-
65οϋλ Μετζήτ, άλλα μόνον ώς χαλί-
φης, ε^ησιαευτικός άο·χηγός τοί μου
σουλμανισμοΰ άπό τό 1922 — 1924
όπότε εξεδιώχθη καΐ αύτός κα! ό Μου
σταψά ΚεμόΛ ίι«ήοι»ξε την Δημιοκρα-
τίαν.
Τ' άπίομνημονΐΐύματα ΙτοΟ Άλή
Φουάτ Γκ>;λντϊ (οοΚ. 318) έδημοσΐίύ-
θησαΜ μέ δαπάνας το3 εν Αγκύρα
ΤθΜρΚικοΰ Ίιδρύματος τής Ίσταρίας
νοιών καί πατρικών πρός τούς
νεωτέρους ύποθηκών», δπως
έγραφαν οί έφπμερίδες, εξε¬
φώνησε ό διευθυντάς τής «Ά·
μαλθείας» Σωκράτης Σολομωνί
δης. Περικοπές τής όμιλίας πά
ραθέτομε:
«...Άπό τής συστάσεως τής
ανθρωπίνης κοινωνίας ή άνάγ-
κη τής εύποιΐας καί τής βοη¬
θείας πρός τούς πάσχοντος κα¬
τέστη καταφανής, κατανοηθεϊ·
σα πρωτίστως υπό των εϋγενων
καρδιών, αΐτινες ήτο αδύνατον
νά μείνωσιν άπαθεϊς πρό των
παθημάτων των δυστυχούντων.
Καί Οσον ή ανθρωπότης άνε-
πτύσσετο, τοσούτον καί ή τής
εύοποιΐας έπιρροή έν ταίς άν-
θρωπίναις κοινωνίαις Ισχυροτέ
οα κατεδεικνύετο μέχρις ότου,
διά τοϋ στόματος τοΰ Θεανθρώ
που, ή ανθρωπίνη άγαθοεργία
μέχρι τοΰ θείου έξίκετο σημεί
ου.
Διότι θεία ε'ναι δντως καί ύ
περάνθρωπος η έντολή τοϋ «ά-
γαπάν τόν πλησίον ώς σευα-
ΓΟν« καί τού ύποδουλεί τδν άν
9ρώπινον εγωισμόν καί φιλαυ-
τίαν Ίνα άπεκδύεται τόν ένα
χιτώνα. ό αληθής τοΰ Θεανθρώ
που όπαδός καί δίδει αύτςν
«τώ μή έχοντι τοιοΰτον».
Ιίαί ποίον άλλον σπουδαιότε
ρον καί χριστ'ανικώτερον σκο¬
πόν ηδύνατο νά έχη αδελφό¬
της φέρουσα τδ δνομα τής έν
τοίς διδάγμασι τοΰ Θεανθρώ-
που «'ΌρθοδοξΙαςΜ, εΐμή τόν
σκοπόν όν έχει έν τφ κανονι-
σμώ αυτής άναγράψει, την α¬
ρωγήν καί την βοήθειαν πρός
τους πτωχούς, συμφώνως πρός
την ύπάτην εντολήν τού Χρι-
στιανισμοΰ τοϋ βοηθείν τούς
απόρους καί πάσχοντος;
Ποίον σκοπόν ευγενέστε¬
ρον, έπωφελέστερον καί ύψη-
λότερον ηδύνατο νά έχη σωμα
τείον έκ νέων άρίστων τής ή-
υετέρας πόλεως συγκείμενον,
ειμή τό άσκείσθαι έν τή εύοποι-
1α καί τή εϋεργεσίρ πρός τόν
πάσχοντα πλησίον;
Ό» λυκεία τής εύποιΐας μου
σική, τί πρός την σήν άρμονί-
αν δύναται νά συγκριθή; Ποί-
οί φθόγγοι δύνανται νά παρα-
β λ ηθώσι πρός τούς ήδείς ή-
χους, οίτινες την καρδίαν τοΰ
εύεργετοΰντος συγκινοϋσι καί
τέρπουσιν ώς θεία τοΰ άγαθοΰ
άυοιβή διά το άγαθοΰ; Καί τίς
τέρψις καί ποία χαρά δύναται
νά παραθληθή πρός την έκ τής
εύεργεσίας ευχαρίστησιν;
Καΐ την μεγΐστην των άρε·
των ,τήν ύπάτην των πρός τούς
άνθρώπους όδηγιών τού Θεαν-
θρώπου, άπό τριετίας ήδη άθο
ρϋβως, μετριοφρόνως, ώς άλη
θής τής εύποιίας καί τής πρός
τόν πλησίον άγάπης εικών, έ-
νασκεί ή αδελφότης αυτή, κα¬
τά μέρος τεθειμένη πάσαν έ-
γωιστικήν των άτόμων απόλαυ¬
σιν καί ένα μόνον έπιδιώκου-
σα σκοπόν τό συντελείν πρός
ανακούφισιν πασχόντων άδελ-
φών«.
ΧΡΗΣΤΟΣ Σ. ΧΟΛΟΜΟΝΙΔΗΣ
ΕΝΑ ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΕΙΣ ΤΑΣ Η.Π.Α.
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ζ'
Χαίρεσαι χαρά μεγάλη δταν
περπατώντας στό Σπίνφηλν
μπαινεις άνίδεος σέ μιά καφε-
τηρία νά πάρης τό πρωινό σου
καί άπρόσμεντα θλέπεις μπρο
στά σου ένα ζωηρό λεβέντη
Κρητΐκό τόν Καντανολέοντα.
Ό άπόγονος τοΰτος τοϋ άρχον
τα Καντανολέοντα πού τόσο
πολέμησε μέ τοϋς Ένετοϋς
γιά τή λευτεριά τής Κρήτης,
διατηρεϊ καί ύπηρετεϊ έδώ μέ
τή γυναίκα τού, μία δραστήρια
καΐ συμπαθητική Κρητικιά, αύ-
, τό τό Κέντρο_ ΕΙνοιι_ ένας τύ·
πος άμερικάνικου εστιατορίου.
Άλλά μέσα σέ τουτο τό Κέν·
, τρο πού τό συχνάζουν ντόπιοι
, καί ξένοι, δταν μιλάς μέ τόν
Κοντολέοντα ξεχνάς πώς θρί·
, σκεσαι στό Σπίνφηλντ. Ή Κρη-
' τική άτμόσφαιρα, ή Κρητική
1 δραστηριότητα, ή Κρητική άν-
θρωπιά, καλωσύνη καί καλοκαι-
ριά βασιλεύει έδώ μέσα, ό
Κανταλέων μέ τή γυναίκα τού.
Άλλοΰ ένας Ποριώτης τοΰτος,
μέ την ιδία έπιχείρηση άντι-
προσωπευει την Έλληνική δρα
στηριότητα έδώ οτήν καρδιά
τής Ηασαχουσετης.
Ειπαμε πώς στή χώρα τούτη
δέν ύπολογΐζεται ό χώρος. "Ε·
ΤΟν κ. ΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΑΚΗ
1 δωσε ό Θεός άτέλειωτες έκτά·
σε:ς δλα νά γίνωνται άνετα καί
, άπλόχωρα. Καί στήν πολιτεία
τούτη μία άνανεωτική προσπα¬
θεία κυριαρχεί. Όλα νά συγ·
χρονίζωνται, δλα νά γίνωνται
[ άπό άνετα άνετώτατα, άπό εύ-
ρύχιορα εύρυχωρότερα. Καί ό
ηήμαρχος ανθρωπος δραστή-
ριος καί προοδευτικός τό βαλε
ν" άναδημιουργήση την πόλη
Γιαντου χαλασματα, παντοθ κα
τασκευές, παντοΰ έργα γιά ν"
άνοίζουν νέοι δρόμοι, νά γί- «
νούν πάρκα, ν" ανεγερθοΰν
νέα δημ. κτίρια. Ό φιλέλλην
τοΰτος Δήμαρχος πού με ύπε- |
ρηφάνεια επιδεικνύει στίς τε- '1
λετές την οίκογενεακή τού εύ |Ι
φορία των 10 παιδιών μ' ά^λη Ί
τόση υπερηφάνεια επιδεικνύει Ι
καί τα έκπολιτιστικά δημοτικά ]
τού έργα.
Στήν Άμερική δλοι οί Ορόμοι
είναι άνοιχτοί γιά εύχάριστο
αύτοκινητιστικό ταζείδ«. Καί
ταξιδεύοντας μέ τ' αύτοκίνητο
στήν Άμερική άπολαμβάνεις
την εύρυχωρία την εύφορία, τα
νερά ποϋ κατακλύζουν καί τα
δάση καί τούς δρόμους πού
σκεπάζουν τή χώρα τούτη. "Ε-
να ταζείδι λοιπδν τρείς ώρες
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
τ. Γυμνασιάρχου τοϋ Άμερικάνικου Κολλεγίου
Θεσ) νίκης.
η Εΐι τού αηη ο .ί η ι α τού σ,!Τ,ιροε
β-
Μπορεϊ νά μή είναι χειροτο-
νημένος ίερέας, άλλά δείχνει
τόσο τελεία την συμπεριφορά
τής χαρής πού άνήκει στή θρη-
σκεία τοΰ «δευτέρου μιλίου»...
Άλλά δέ φτάνομε στήν άκρι
6ή καί πλήρη σημασία τοϋ «δεύ
τερου μιλίου« άν δέν δοΰμε
πώς είναι κάτι πιότερο κΓ άπ"
τό άνώτατο έπίπεδο τής αν¬
θρωπίνης χαρής.
"Εκείνο πού λάμπει σ' δλα
τα Εϋαγγέλια παντοϋ, σάν έ¬
νας πρωτόθγαλτος ήλιος, είναι
ή άποκάλυψη, ότι α ϋ τ ή—αυ¬
τή ή χαρή τοϋ δευτέρου μιλί-
ου— εΤναι έξ ϊσου ό ύπέρτατος
χαρακτήρος καί ή ούσία τοϋ
ϊδιου τού Θεοΰ.
Πόσο έκπληκτική καί άπροσ-
δόκητη εΤναι έκείνη ή έξαιρε-
τική άποκάλυψη τής θεικής λύ¬
σεως στήν παραθολή τοΰ Άσώ-
τού υίοϋ!
Είναι τόσο άξιοθαύμαστο, δ¬
τι ένας πού κατεοτρεψε την πε
ριουσία τού καί κατεσπατάλη·
σε την υπάρξη τού καί την ζωή
Ι τού, μπορεί άκόμα νά είναι ίκα
νός στήν άπελπισία καί δυοτυ-
χία τού νά συνέλθη καί νά θέ·
ι λη νά γυρίοη σπίτι τού...
Άλλά έκείνο πού άκτινοθο-
λεί αυτή ή ύπέροχη παραθο¬
λή, σάν μιά δόζα, είναι ή άλο-
γάριαστη άγόγγυστη άπεριό-
ριστη ά γ ά π η τοϋ πατέρα,
πού μένει άνάλλαχτη, άμετά-
βλητη άπό τοϋ γυιϋ τα οφάλμα
τα, πού ποτέ δέν έξασθένησε
κατά την άπουσία τού καί πού
ξέσπασε στήν κραυγή τής χά-
ράς: «Αύτάς είναι ό γυιός μου
ό άγαπημένος, πού ήταν νε-
κρός καί άναστήθηκε, πού ή¬
ταν χαμένος καί ξαναβρέθη-
κε!»...
Είναι καί ήταν πάντα τό κεν
τρικώτατο οημεϊο τής χριοτια-
νίκης πίσεως, ότι ή πραγματι-
κή λύση καΐ ο χαρακτήρος τοϋ
θεοϋ πληρέστατα παρουσιάζε-
ται στό πρόσωπο τοΰ ΧριστοΟ
ότι ό Θεός είναι στόν νοΰ καί
στήν καρδιά καΐ στή θελήση,
πού άποκαλύφθηκε στό πρόσω
πό πού όνομάζουμε Χριστό.
' Όστε, λοιπόν, «ή χαρή τοϋ
Κ.Η.Ι.Χ.» ποϋ μάς την θυμί-
ζ.ουν τα λόγια αύτά τής άπο-
στολικής εύλογίας, είναι μιά
άληθινή εκδηλώση τής πιό θα-
θειάς φύσεως καί τοϋ πραγμα-
τικοϋ χαρακτήρα τοϋ ϊδιου τοΰ
Θεοϋ.
Ό Σταύρος δέν είναι ένα
σχήμα τεχνητό.
Ό Σταύρος είναι ή αίώνια
χαρή, ή αύθόρμητη, άλογάρια-
στη άγάπη τοΰ Θεοΰ, πού έγι-
νέ όρατή καΐ άκουστή στόν
πρόσκαιρό μας κόσμο. Είναι ή
άποθέωση τού πνεύματος πού
έμπνέει:
«άντΐ γιά ένα, νά πηγαίνω-
με δυό μίλια».
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΡΑΡΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟΜΑ
Δίνομε παρακάτω θιογραφι-
κό σημείωμα τοΰ κ. Λάμπρου
Άνδρεου Παραρά, συνεργά¬
του μας άπό πολλά χρόνια.
1. Γεννήθηκε στά Βουρλά
τής Μικράς Άσίας, Ό προπάπ-
πος τού άπό πατέρα καταγό-
ταν άπό την Νάζο καί άπό μη-
τέρα άπό τή Μάνη.
2. Σπούδασε στήν Άναξαγο·
ρειο Σχολή Βουρλών, στό Έλ-
ληνογερμανικό Λύκειο Κυρια¬
κού Γιαννίκη, Σμύρνης, στό
Πανεπιστήμιο "Αθηνών Φιλολο
γία καί άκουσε μαθήματα στό
Καίμπριτζ τής "Αγγλίας καί στό
Πανεπιστήμιο Κολούμπια τής
Νέας Υόρκης,
3. Έργάσθηκε στήν Χριστια
νίκη 'Λδελφότητα των Νέων "Α¬
θηνών, ώς διευθυντής στό Τμή
μα των Έφήθων, δπου τού δό-
θηκε ή εύκαιρία νά εΐσαγάγη
στήν Έλλάδα μέ τούς Άμερι-
κανούς συναδέλφους τού, τόν
θεσμό των Παιδικών Κατασκη-
νώσεων, μέ πολλή έπιτυχία.
Έπίσης στήν Άναργύρειο Σχο
λή Σπετσών καΐ στό Άμερικα-
νικό Κολλέγιο «Άνατόλια» Θεσ
σαλονίκης, επί 28 χρόνια, ώς
καθηγητής καί ώς Γυμνασιάρ-
χης.
4. Συνεργάσθηκε σέ διάφο-
ρα περιοδικά καί έφημερίδες
•μέ διηγήματα, χρονογραφήμα-
τα, άρθρα, μελέτες, μεταφρά-
σεις άπό τα γαλλικά καί άγγλι-
κά. Στή Σμύρνη: «Νεότης»,
«Νέα ΖωήΜ, στά Βουρλά: «Τό
Συν ταγμα», στίς Κυδωνΐες:
«Πολικός Άστήρ», στή Θεσσα-
λ ο νίκη: «Μορφές», «Νέα Πο-
ρεία«, στήν Άθήνα: «Έκκλη-
σία«, «Νουμάς«, «Νεοελληνικά
Γράμματα», «Ήώς)). «Μικρασια-
τική "Ηχώ», «Προσφυγικός Κό-
ομος» κ.λ.π,
5. Στή Σμύρνη ΐδρυσε τόν
«Όμιλο Φιλοτεχνων», φιλολο-
γικό Σύλλογο, πού έκτός των
άλλων έδινε ανωτέρα νυκτερι-
νά μαθήματα Λογοτεχνίας, Φι-
λοσοφίας, Πολιτικής Οικονομ!·
άς, Φυχολογίας;, Φυσιολογίας'
εΐδος Λαικοϋ Πανεπιστημίου, |
πού συνέβαλε πολύ στήν πνευ
ματική κΐνηση τής Σμύρ ν η ς
(1916-1922).
6. Έλαβε βραβεϊο σέ δια-
γωνισμό Άναγνωστικοϋ τοΰ
Κράτους.
7. "Ιδιαιτέρως άσχολήθηκε
μέ τό Σχολικό Θέατρο καΐ μέ
την Νεοελληνική Λογοτεχνία
καί Ποίηση, μέ πολλή άγάπη
καί έπιτυχία, κι' έδωσε πολλές
διαλέξεις περί Παλαμά, Γρυπά
ρη, Μαβΐλη, Παπαντωνίου κ.ά.
Είναι μέλος τής Συντακτικής
Έπιτροπής των «Μικρασιατικών
Χρονικών)) τής Ενώσεως Σμυρ
ναίων.
Μ. Σ.
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΐΚΗ, Ο1ΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9Ν
Ι»· Κυριακή 9 Ιουλίου 1967 ΓιμΤ) φόλλου δρχ. 1.
50
"Ετος 40ον - Αριθ. φύλ. 1899
Δ'.ευθυντής-Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Γραφεία : Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
ΠαιδεΙα καί Τεχνικάς Πολιτισμός
ΜΕΡΙΚΛ ΑΙΪΙΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ
&ΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΑΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΟΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Β'
Μιά άττό τίς κυριώτερες αΐτίες
νώ ττροκαλεΐ τό άνβρώπινο δράμα
(ύρίσκεται στην άσυμμετρίαν ποΰ
^ίσταται στίς δυνατότητες καί τίς
ί,τιδιώξεις μας. _ _
Ό άνθρωπος διαρκώς έτηθυμει·
$ γνωρίζει δτι δέν μπορεΐ καί
διαρκώς να έ-ιτυγχάνει, χωρίς νά
κιτταιίίύγΠ Π σε Ψ°°ρόν των δυνά¬
μει τού ή σε άθέμιτα ήθικά μέσα.
«ώ όδηγούν σέ καταστάσεις ψεύτι-
Κ δυστυχίας. , . _.
'Ως τόσο, τό μυστικο της Ευτυ-
ας είναι άττλό:
"Εχεις σήμερα αύτά; Καλύπτουν
φύ ττού εχεις μέ ϋγεία καί ψυχική
ληνη τίς δασικές^ σου άνάγκες;
Άγάττησέ τα καί ττίστευε δτι
ίΐοαι εθτυχής. Χωρίς νά παύσης νά
κροοτταθης. μέ την άνεσι τού χρό-
νου καί τής σκέψεως, γιά κάτι καλύ-
τφο, νά εΤσαι εύγνώμων, έστω καί
γιά λίγο, σέ έκεΐνονποΰ εχεις.
Ό άνθρωττος πρέττει νά ττειθαρ-
τίς άνάγκες τού· στίς δυνατότη-
Τ£ς τού. Τότε θά αΐσθάνεται αύτάρ-
κης, ίητερηψανος καί εύτυχής· 'Ο
«αδείας μαζ άς άκολουθη πιστά την
ηνκγή τής σοφίας τοϋ μεγάλου,
ποιιττοό ΣΙΛΛΕΡ. 'Οταν δέν έχη
κανίίς έκεΐνο πού άγαπά, πρέπει νά
αγ—ϊ έχεΐνο ποθ έχει.(
Ό σημερινάς νευρικός 6!ος, τό
κοβτος τής υλης τείνουν στήν τρικυ-
μίο τους νά έξαφανίσΌυν κάθε ώμορ
•λο τ^ ζωής· Ό ϋπερπολλαττλα-
οιβσιιός, την περιττήν ανάγκην εχει
έκτοττίσει την αδολη χαρά τής
ζμής. Ό σημερινάς άνθρωττος εχει
ίιιτοδθϋλωθή στόν μεγάλο τύραννο
ιτοΰ λέγετσι ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ· Ή
ζ«ή τού είναι γεμάτη άγωνία κα!
ίραματικό μόχθο. Δουλεύει συχνά
κΜρβρίες καί κάττότε ξενυχτά, ύ-
ιΐοοχότττοντας ετσι την ύγεία τού,
μΟΜ μοει μόνο νά ττροσφέρη τόν ϊ-
δρύκΐ τού στόν Μολώχ τής πολυ-
ά Ό σημερινάς ανθρωπος δι-
ψά γιά πολυτέλεια γιά ττλούτη. Γιαυ
τό τα κυνηγά μέ άσυγκράτητη όρ-
μή· μέ πάθος.
Μεγάλη περιουσία, άφθονες ανέ-
σεις. πολλά χρήματα, νά ό «ςτκοττός
τής ζοής γιά πολλοθς άνθοώττούς·
Τα ΰλικά δμως πλούτη παρ' δλη
την λάμψι τους, δέν ΐκανοττοιοΰν ού-
σιαστικά τόν άνθρωττο. δέν τοΰ χα-
ρίζουν την ψυχική γαλήνη, την Ευ¬
τυχία. Πλούσιος δέν είναι ό άνθρω¬
πος ποΰ εχει άφθονο χρημα. Ούτε
καί εύτυχής αύτάς ποθ ζή μέ ττολ-
λές υλικές άττολαύσεις. Είναι πλάνη
νά έρμηνεύει κανείς τίς έννοιες
«Πλοΰτος» καί «Ευτυχία» μέ γνώμο-
νες ϋλικούς. Ή ευτυχία είναι κάτι
τ6 έσωτερικό. κάτι τό ψυχικό· Καί
δμως σήμερα κυριαρχεΐ πολύ ή
«νεοειδωλολατρία» που ττροβάλλει ή
έλκυστικά, εΤδωλά της τό δολλάριο
κα! την «Ντόλτσε 6ίτα».
Παραμερίζομε στό δρόμο, κα!
δίδομε τιμητική θέσι στόν ττλοΰσιο
ττοΰ εχει λιμουζίνα καί 5χι στόν έ-
τπστήμονα τόν πνευματικό άνθρωττο.
Ύποκλινόμεθα έμπρος στό πουγγί
μέ τό χρυσάφι, καί άδιαφοροϋμε
γ,ά τίς ττνευματικους έργάτες. ττοΰ
άττοτελοϋν τό τταλυτιμότερο κεφά-
λαιο της Κοινωνίας καί τού "Εθ-
νους, ποΰ είναι "Αξιοί κάθε Τι-
μπς·
"Ετσι έ>θάσαμε στό θλιβερό κα
τάντημα νά βασιλεύουν ή ρευστότης
της συνειδήσεως ή άνειλικρίνεια· οί
σοφιστίες ό άτσιδισμός. ή καπα-
τσωσΰνη, ή ελλειψη εύθύτηντος· ή
έλαφρά άντίληψη περί καθήκοντος,
ή πονηρία. ή ύποκρισία κα! ή έλ¬
λειψις έξάρσεως τής ψυχης καί ά-
ναστάσεως τοΰ νοθ.
Καί ή ανθρωπίνη ευτυχία, ποΰ
δέν έξασφαλίζεται μέ την άπτόλαυσι
των υλικών άττολαύσεων άπομακρύ-
νεται δλο καί περισσότερο άττό κον-
τά μας·
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Π. Φάληρον, Άμφιτρίας 33
ΝΑ.ΥΤ1ΚΗ ΕΒΔΟΜΑΣ
ΠεριίάΜεται ή 'Ελλάς καΊ είς ~ύ
τ4κ τόν ι)~.ΐιρωτικόν της κορμόν —
«αν όν μόνον είς τα ντριωτικά της
ανμΜγματα — αττό την θάλασσαν
«αί β/ς αυτήν, <5ητό αρχαιοτάτων χράων, κατά μέγα μέρος, όφοίλει τι^ ττσλιτια»τικήν καί Ολικήν της υ¬ πόστασιν Μέ τα «τΐ'λέοντα ξύλα» - - τα πλοΐα —· ?)λθ£ν είς ίτταφήν καί συγχρωτισμόν κατά την ττρο'στορι <ην έττοχήν, ιμί; τοϋς τότε όκμάταν- ΐας λαούς (Φοίνι«3ίς, Άΐτσυρίους, Χανναίους, κλττ ), μέ αΐττά, κοτο 'Λν ήρωικήν ττερί'οδον, διει>Τ|ΡΥ'"7'
τος μυθικάς της εκστρατείας, άργο
νβντικήν, κατά τής Τροίας, κλττ ,
«αί μί αύτά Τδρυσε, κατά τόν χρυ¬
σουν αίώνα, τάς σττοικίας >της πά*
ταχοθ είς (τόν τότι γνωστόν κό-
ομον, ττεριλαμβανομένης είς αντας
«αί τής ομοίας ίν ,Ιτοιλία «Μεγά-
Χης Ελλάδος». Τα «ξύλινα ττ,ίχη»
'θύ ©εμισιτοκλέους — ό τταλεαικός
"όλος τής ΆθηνοιικήΓ, Δτ)ιμοκ.σα)τίας
— συνετέλεσαν· είς μέγιστον βαθ¬
μόν, διά τής συντριβής είς την έν Σα
'αμΐνι ναυμαχίαν, τής ιαχυροτάτης
νΛπικής δυνάμεως το3 Ξόρξου, *ν
ουν5.·ασμώ «αί πρός την νικηφόρον
μάχην το3 Μαραθώνος, βίς την άττό-
«ρουοιν τής 6θ5θ6αρικής έπιδρομής
των Περσών Κάθε άλλο τταοά άση-
υαντος είναι ό ρόλος, τόν ότΓίνΐον δι-
ι5?αμάτισεν ό στόλος τής 6υζ—/Γ ■ -
»ής Αύτοκ.ρατορίας( κατό την μα
κραίωνοο της Ιστορικήν διαδοομήι».
Τα έμτταοικά κΛοάβια των Ειρηνικων
«κοπτ3ταναίων» τής "Υδρας, των
Σττεταών κοίϊ των Ψα-ρών, τγομ μετε¬
βλήθησαν οίς ιτοΙΝεμικά, κβϊ Εδρ3ΐ3αΤ
ηρω'κώς ώς τοιαΰτα, κατά τόν· άγώ-
υα τής ΠαλιγγεΜεαΐίας, ίπτήρξαυ ώττο
•Όύς καρίους «Μντειλιεστάς διά την
αίσίαν έκβασιν τού· Άλλά, καί κα-
τά την Ισύγχοονον έλλρ.νικήν· Ιστοι,ί
αν, «ίς τοΰς Βολκανικιθύς τιολέμους
<«ϊ κιατά τοΰς δύο τ:λ«υτα!ους τταγ •οσμϋοος ττολέμο-ς, η νικηψόρος, δ- τον καϊ καρποφάοος 8·»σις τού (ν- δόξου έλληνικοϋ στόλου υπήρξεν· Α¬ Ι ληθώς, άξϊα πάσης εξάραΐως καϊ έ ττοίίνου. Ιδέν ίΐτιρέττει 6γ, ΐξ αίλΛοιι 'ά τταροράται, τό παράτταν, 6τι ή μικρο πύτη χώρα διαθέτει έναν άττο τούς ιμΐγαιλυτέρους έμττοονοΰς στόλους τού κόϋμοι», άττό τόν οποίον τπςοσττο οίίεται άν;κτ!μιητα ήθικά κα! ιΊλικσ *φέλη καιϊ άττό τόν όττοιον ώΐττοίούν * κατοντάδες χιλιάδες έλληνικαί οΙ- ν--<γίν-ια ι Έχομεν, έττομένως, ύττοχιρέωσ ι ν, Λλ^λΛ κα! δικαίωμα, ά έο(ίτάα'ωυεν την καθιερωθεΐσαν. άττό έτών «Ναυτι «ήν ΈΘ5ομόβα», ήν κα! διανύομίν. «ίς την όττοίαν, εφέτος, ορθώς ττ30· "•εδόθη μεγαλιηέρα έ~ιση·μότης καί "ϊΐγλη, χω,ρ'ις νά λείττη ή άττα&αοίτη τος λα'κή σ-μμβτοχή καί αί συμττοτ- οαμαρτούται ιένθουσιώδεις «αί ττανη- νυθΊκαί ίκδηλώσει'ς. ιιι·«·,ι·»·«ιΐ'·>·' ■»>··ι»ιι·ιι·ιι· «ιιιωΐ'*»·*"·—
Άπό την δράσιν των Θεσσαλονικέων 'Λβηνων
ΜΕΓΑΛΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΤΟΥ "ΣΥΝϋΕΣΜΟΥ ΘΕΙΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ,,
Ή πρώτη Φιλολογική θραδυά Θεσσαλονικέων Λογοτεχνών
— Ποϊοι Λογοτέχναι θεσσαλον ίκης θά τιμηθοϋν καΐ θά προ-
βληθοϋν είς "Αθήνας — Μία λυπηρά παρεξήγησις — Όμιλία
τής κ. Ρούλας ΠαπαδημητρΙου διά την «Άγνωστη Μακεδό-
νισσα Δασκάλα» — Θά άνεγερθή άγαλμα διά την "Αγνωστον
Διδασκάλισσαν τής Μακεδονί άς — Διάλεξις τής κ. Ίφΐγ. Δι¬
δασκάλου διά τόν Μεγάλον Ποιητήν τής Θεσσαλονίκης κ.
Ήλίαν Κατσογιάννην — Φιλικα ί συνκεντρώσεις Θεσσαλονι·
κέων "Αθηνών.
2ον
Ό έν Αθήναις «Σύνδεσμος
Θεοοαλονικέων», Ιδρυθείς πρό
δεκαετίας, δέν έπαυσεν άπό
τής Ιδρύσεως τού νά έργάζεται
έντατικώς, διά την έπιτυχεστέ-
ραν εκπλήρωσιν των εϋγενών
έπιδιώζεών τού. ΟΙ διατελέσαν-
τεε ποόεδροί τού κ,κ. "Αγγε-
λος Σιάγας άοχιτέκτων. Χαοά-
λαμπος Τοαούοονλου, βιομήχα
νος καί ό άεΐμνηοτος οτρατη·
νός Νικ. Νικολαΐδης, ώς καί ό
σημερινάς πρόεδρος κ. Δημή¬
τριος Πιπιλιαγκόπουλος, άντι-
πτράτηγος έ.ά. Ιδιαιτέρως έπε
δΐωκον νά τηροϋν μά μέλη τοΰ
Συνδέσυου στενήν επαφήν μέ
την ωραίαν μαο Θεσσαλονί¬
κην.
Τδ νέον Διοικητικόν Χυμβού
λιον τοϋ «Συνδέσμου Θεοσαο·
νικεων έν τή ζωηοά. αύτοϋ επι
θυμΐα δπως συμβάλη είς την
καλλιτέραν έν Αθήναις —έπο·
μένως κσΐ είς τό πανελλήνι¬
ον— προβολήν των πνευυατι-
<Αν καί καλλιτεχνικών άζιών τής Θεσσαλονίκης καί δλης τήο ΜακεδονΙας. όργανώνει την 23ην ΌκτωβρΙου έ.έ. είς την υεγάλην αίθουσαν έορτών καί διαλέζεων τού Φιλολογικοΰ τηλόνου «Πηονασσός» την «Α' Φιλολογ'κήν Βοαδυά Θεσ- σαλανικέων Λονοτεχνών». Κατ' αιΊτήν μετ' είοήνηοιν τού προ- έδοου τού Συνδέσμου στρατη- νού κ. Δ. Πιπιλιαγκοπούλου καί σύντομον δμιλίαν τοϋ. ύποφαι- νομένου περί των «Συγχρόνων Λονοτεχνών τήο Θεσσαλονί¬ κης», θά γίνη υπό εΐδικοϋ όμι- λητοϋ παρουσίασις τοϋ λογο- τεχνικοϋ εργου των Θεσσαλονι κέων ποιητών» κ.κ. Γιώργου Βα· ψοπούλου, Τάκη Γκοσιοπούλου («Στεφ. Χρυσοϋ») καί τής κ. Ί· φιγενείας Διδασκάλου. Έκλε- κταί δέ ποωταγωνίστριαι τοΰ -θεβτρου θά άπαγγείλουν μερι·,, κά άπά τό ωραιοτέρα ποιήματα των ανωτέρω τιμωμένων ποιη- καΐ θά άναγνώσουν ωρισμένα ήποοπάσματα έκ των πεζών κειμένων των. Τρία άρθρα τού κ. ΤΡΙΑΝΤ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ Ή έκλογή των ώς ανω παρου σιαζομένων τριών έκλεκτών λογοτεχνών μας έγινε τυχαΐα. Ό πρώτος είναι άπό τοϋς κορυ ΦαΙου λειτουργούς τοϋ Πινδά- ρου. 'Υπάρχουν, βεβαίως είς την Θεσσαλονίκην <αί πολλοΐ όλλοι έπίσης έκλεκτοί λογοτέ¬ χναι. Θά αναφέρωμεν έδω τοΰς κυριωτέρους. Άπό τούς ποιητάς: Χρυσάνθη Ζιτσαία, Γιωργος Θέυελης, "Ηλίας Κατσόγιαννης, Ζωή Καοέλλη, Τάκης Βερβιτσι- ώτης, Χρήστος Ντάλιας (Μαλ· λάκης) Μανώλης "Αναγνωστά¬ κης, "Αλεξάνδρα Παραφεντί- δου. Σαρ&ντος Παυλέας, "Αλε· ίάνδρα ΠαραφεντΙδου, Μανώ¬ λης Αναγνωστάκης, Κλεϊτος Κύρου "Ανθος Πωγωνίτης. Καί άπό τοΰς νεωτέρους ποι- ητάς: Ν. Άργυρόπουλος, Ν. Άσλά νογλου, "Αλ. Βλαχόπουλος, Α. Εύαγγέλου, Α. Εύστρατιάδης, Κ. Ζαφειρόπουλος, Π. Θασίτης, Γ. "Ιωάννου, Χ. Καλφόπουλος, Ν. Καρανικόλας, Τ. Καρράς, Δ. Καίσης, Θ. Καρυπίδης, Νίνα Κοκκαλίδου - ΝαχμΙα , Γ. Κο· μπορέζος, Νανά Κοντοϋ, Μ Μέσκος. Ευα Μπενάκη, Χ. Σα· μουηΜδης, Θαν. Φωτιάδης, Ντ. Χριστιανόπουλος, Γ. Ψαλτόπου λος καί άλλοι. Άπό τούς πεζογράφους: Γιώργος Δέλιος (πρόεδρος τής 'Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης) Νίκος Πεντζί- κης, Τηλέμαχος Άλαβέρας, Ρούλα ΠαπαδημητρΙου, Βαοί- λης Βασιλικός, Νΐκος Μπακό- λας. Παρασκευάς Μηλιόπουλος, Χριστόφορος Μάλαμας, Λούλα "Αναγνωστάκη, πού έχει μέγα λην επιτυχίαν ώς θεατρικός συγγραφεύς, Σάκης Παπαδημη τρίου, Άλ Χατζηαθανασίου, Παντ. "Ιωαννίδης, Γ. Πιερρά κος "Ελευθερία Παπαδάκη Μα ρία Άγ"αΒθττοολοϋ, Κωθτας Λα χάς καί άλλοι. "Εδώ ημπορούμε νά προσθέ σωυε καί τούς δοκιμιογρά- (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ©ΡΑΚΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ Ο ΔΑΚΤΥΛ10Σ ΤΟΥ ΕΖΕΡΟΒΟ Πανεθνική έξόρμησις ττρός την θάλασσαν Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ Ν ΑΥΤΙΚΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Την έναρξιν τού εκήρυξεν ό στρατηγ ός ΣΠΑΝΤΙΔΑΚΗΣ Μέ την καθολικήν συμμετο¬ χήν, ώς προβλέπεται τοϋ κοι- νού άρχιοε τό Σάββατον είς ο¬ λόκληρον την χώραν ό έπΐση- μος έορταομός τής Ναυτικής Εβδομάδος. ΤΛν έναρξιν τοϋ έορταομοϋ τ6 πρόγραμμα τοϋ όποιου δημο οιεύεται έν ουνεχεία, έκήρυξε χθές ό άντιπρόεδρος τής Κυ¬ βερνήσεως καί ύπουργός "Εθνι κης Αμύνης κ. Γρ. Σπαντιδά- κης μέ ραδιοφωνικόν μήνυμα. 'Από τούς ραδιοφωνικούς σταθ- μούς μετεδόθησαν χαιρετιστή· ρια μηνύματα καί τοΰ υπουρ- Υθϋ Έμπορικής Ναυτιλίας καί των άρχηγών τοϋ Γ.Ε,Ν. καί τ°ϋ Λιμενικοΰ Σώματος. Τό μήνυμα τοΰ κ. Σπαντιδά- κη έχει ώς εξής: "ΑΙοθάνομαι συγκίνησιν καί ύπερηφάνειαν άπευθύνων τόν ούντομον τούτον χαιρετισμόν πΡός τούς άπανταχοϋ Έλλη¬ νας, επί τή ενάρξει τοϋ έορτα- ομού τής Ναυτικής "Εβδομά¬ δος· ΚαΙ τουτο διότι μοϋ δίδε¬ ται Λ εύκαιρία νά συνδέσω τάς σκέφεις μου μέ τό βαθύτερον εθνικόν νόημα τής εβδομάδος ταύτης καί νά συμβάλω είς την εζαροιν καί επιτυχίαν των σκο- πών της. Ή «Ναυτική Έβδομάς», την οποίαν έορτάζει τό Β. Ναυτι¬ κόν, ευρίσκει εφέτος την Πά- τρίδα μας είς μίαν άπό τάς εύ· τυχείς στιγμάς της. Ός διδά- ?<ει ή Ίοτορία, είς πλείστας °°ας κρισίμους στιγμάς τα οτρατευμένα τέκνα τής αίώνι- °ζ υας Πατρίδος έπενέθησαν την ύοτάτην στιγμήν καί την περιέσωσαν άπό τό χείλος τοϋ κΡηιινοϋ. άλλοτε άντιμετωπί- ςοντες τόν εξωτερικόν εχθρόν *οΐ άλλοτε έσωτερικούς κινδϋ- ν°υς, οΐτινες πολλάκις ενεφα¬ νίσθησαν ώς ίσχυρότεροι των "ιοτερικων. .Ακριβώς είς μίαν τοιαύτην στιγμήν ή "Ελλάς έ* ορτάζει εφέτος την έβδομάδα τής θαλάασης, ώς διπλήν εορ¬ τήν, άναστάαεως τοϋ Έθνους κατί ϋμναυ πρός την θάλασσαν. Διά τής «Ναυτικής Εβδομά¬ δος» ή "Ελλάς δ£ν έορτάζει ε- να συγκεκριμένον γεγονός τοϋ Ιοτορικοϋ της 61ου. 'Εορ- τάζει τό άπροαιδιόριστον σύνο¬ λον των άποφασιστικων ίστορι- κών πράξεων τής έλληνικής Φυ λής, αΐτινες σανδέονται μέ την θάλασσαν καί τοΰς ήρωικούς παλμούς τής ναυτικής ψυχής τοϋ Έθνους. "Αποτίει φόρον τι μής πρός τοΰς σκαπανεϊς τής έκπληκτικής ναυτιδιακής της προόδου, έαρτάζει την χρονο- λογικώς άπροσδίόριστον επέ¬ τειον τοϋ μεγαλείου καί τής αθανασίας της. Καί δέν αποτε¬ λεί ό τελευταίος τοϋτος συμβο- λισμός «συναισθηματικήν υπέρ- βολήν». Διότι, παράλληλα πρός την ουμθολήν τοϋ χερσαίου στοιχείου της, ή άθανασία τής Ελλάδος είναι καί καρπός τοϋ προαιωνίου δεσμοϋ της μέ την θάλασσαν. Ή θάλασσα υπήρ¬ ξεν άπό των αρχαιοτάτων χρό νων μία των μεγαλυτέρων καί άποδοτικωτέρων πηγών, των έμπνεύσεών της καί φωτεινόν πλαίσιον έντός τοϋ όποίου ανέ¬ πτυξε θετικήν καί μεγολόπνο- ον δραστηρ4ότητα. Ή μακραίων παράδοσις τοϋ Ναυτικοϋ μας κατέλιπε θαρυτά την κληρονομίαν είς ημάς τούς έπιγενομένους την οποίαν έχο μέν Ιερόν καθήκον καί ώς "Ελ- ληνες καί ώς άπόγονοι ενός ναυτικοϋ λαοϋ νά συνεχίσωμεν ν" άναπτύζωμεν καί νά λαμπρύ νωμεν. Είς την θάλασσαν εϋ· ρεν ή Ελλάς μεγάλας στιγμάς των έθνικών της επιτευγμάτων. Τό δίδυμο τείχος Μαραθών — Σαλαμίς, πρό τοϋ όποίου ή βαρ θαρότης έοταμάτησεν, άνετρά πή καί διελύθη, είναι έκείνο (Συνέχεια είς την 6ην οελ.) Ή 'ΕτΓΐγραφή ΡΟΛ1ΣΤΕΝΕΑΣΝΕΡΕΝΕΑΤΙ ΛΤΕΑΝΗΧΚΟΑΡΑΖΕΑΔΟΜΕΑ- Ν ΓΙΛΕΖΥΠΤΑΜ1ΗΕΡΑΖΗΛΤΑ — 6 — "Οπως εΐηα καί παραπάνω, άλλα ένόμιζα στήν άρχή τής ερεύνης μου καί άλλα αυτήν την στιγμήν. Κάποτε μία λέξις μπορεί νά σοϋ δώση τό νήμα, άλλά καί κάποτε μπορεΐ νά σέ χαντακώση ή νά σέ βάλη ο" έ· να λαθύρινθο, άπό τόν οποίον νά μή μπορής νά βγής. Καί αύ τό εΤναι τό χειρότερο! Καί σκέ φθηκα δτι τό δνομα Ρώλης δέν μπορεί νά είναι κύριον. Γιατί, δπως συμθαίνει καί σήμερα, νά μή συνέθαινε καί τότε, δηλα· δή νά ήταν χαϊδευτικό, δπως Σάκης, Μάκης, Τάκης, Σούλα, Κούλα, Τούλα. Τό πραγματικό δνομα κατ" εμέ, είναι Εύρύλο- χος, ένας έκ των στρατηγών τοϋ βασιλέως τής Μακεδονίας Φιλίππου. " Ισως νά πρόκειται περί τοϋ Ιδίου. "Ελαβε τόν τί- τλο Εύρυοθενής γιά νά καταν τήση Στήνη καί Στενέας. "Ό¬ πως σήμερα ό Κουγεύς έγινε Κουγέας, ή Ειρήνη, δωριστί ΕΙ- ράνα, νά καταλήξη Έρενέα. "θλα αύτά μποροϋν, έν τού¬ τοις, νά διευκολύνουν τόν έ- ρευνητή, γιά νά φθάση στόν σταθμό. Βεβαία ή έπίνοια είναι ένα άπό τα θασικά κεφάλαια γιά τόν έρευνητή, γιά νά πα¬ ρουσιάζη καταστάσεως πού γιά τόν άλλον είναι εντελώς άγνω στες. "θταν καταπιάοτηκα μ' αύτό τό θέμα, έκείνο πού μέ ένδιέ- φερε ήταν νά έχω μιά σαφή ε- δέα των χαρακτήρων τής έπι- Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡΙΤ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ γραφής. Άλλά αύτό ήταν άδύ- νατο έψ" όσον τό άντικείμενο ευρίσκεται σέ ξένο μουσεϊο, πού δέν μοϋ είναι δυνατόν νά έπισκεφθώ. "Αν καί ό πρόε¬ δρος τής έταιρίας μας μέ πα- ρέπεμψε στόν 22ο τόμο τοϋ Άρχείου Θράκης, δπου στήν σελίδα 380 ύπάρχει τό άντΐτυ- πο, δμως δέν μοϋ ήταν δυνα¬ τόν νά έρευνήσω, έπειδή ή έ- πιγραφή είναι κακέκτυπη. Οί χαρακτήρες πολύ θά μέ θοη- θοϋσαν γιά μιά παραθολή καί άκόμη νά σχηματίσω μίαν Ιδέα γιά τόν τρόπο τοϋ οκαλίσμα- τος. Κι' έτσι, κατ' άνάγκη, θά περιορισθώ στό δοθέν κείμενο. Κατά τόν Βούλγαρον αρχαί- ολόγο «ή Δομέα, κόρη τοϋ Τη- λετήπτου, λέγει ό Ρολιοτενε- άς, μ' έχει σκεπάσει μέ χώμα, δπίλαδή μ' ένταφίασε». Ποτέ δέν έφαντάσθην δτι ο" ένα δα- χτυλίδι επάνω, πού θεωρεϊται κόσμημα, ήταν δυνατόν νά γί- νεται λόγος περί ένταφΐασμοΰ, έστω καΐ άν ευρέθη ώς κτέρι- -σμα. Εναι, συνεπώς, άκατανό- ητο, £νας ζωντανός άνθρωπος ^ά φορέση μέ τέτοια έπιγραφή δακτυλίδι, Καί φθάνω στό ουμ- πέρασμα: Έφ' δσον έφυγα ά¬ πό την προτέρα μου θάσι, νά παραδεχθώ δτι αύτό τό δαχτυ- λίδι είναι δώρο ενός λαοϋ των Τιλταίων, πρός τόν βασιλέα καί στρατηγόν Εύρύλοχο. γιά τίς νίκες τού καί την άνέγερ- σι μεγάλου ναού στήν Ιεράν Άλτι κι' έτσι νά φθάσω στήν κατωτέρω λύσι: —Εύρύλοχος ό Εύρυσθενής, Ειρήνην Τιλταίοΐς κομίσας, δω· ρήσας, λαμπράν, εύρείαν ΰψω- (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) Ο ΠΥΘΒΓΟΡΑ- ΚΑΙ Ο ΕΚΚΑΗΙΙΑ2ΤΗ. Υπό τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ Τελειώνοντας μέ τόν αρχαί¬ ον σοφόν 'Έλληνα Σάμιον Πυ- θαγόραν όστι προηγήθη τοΰ ίωκράτους κατά 100 έτη, πα- ραθέτω κατωτέρω τό Έκκλησια οτικόν πεζόν κύκνειον άσμα άσμάτων τού Έθραίου άνωνύ- μου σοφοϋ, τό οποίον έγράφη 300 έτη πρό τού Πυθαγόρα. τοϋ μεγίστου αύτοϋ μύστου, ό¬ στις θεωρεϊται άνώτερος καί των έπτά σοφών τής "Ελλάδος μέ τούς όποίους υπήρξε συγ- χρόνος, Τελευταίρ ήλθον Ιείς "Αθή¬ νας δώδεκα έκπρόσωποι των Πυθαγορείων τής Γαλλίας καί εϊκοαι εξ μέλη τής Λέσχης «Λά- ονς» μέ σκοπό νά συζητηθή μέ τούς έδω Σάμιους καί άλ- λους παράγοντος τό θέμα των Ιδρύσεως στή Σάμο Πυθαγορεί- ου Άκαδημίας. Ή Ιδρυσις τοϋ κορυφαίου αύ- τοΰ πνευματικοΰ Ιδρύματος στή Σάμο, δπως πιστεύεται θά έχη εύμενείς έπιπτώσεις, δχι μόνο στό νησί, άλλά παγκοσμια οημαοία, γιατί ή ένατένιση τής ζωής σύμφωνα μέ την άποψιν τοΰ Πυθαγόρα( αποτελεί την βάσιν καί πολλών συγχρόνων Φΐλοσοφΐκών κοσμοθεωριών. Ή Πυθαγόρειοι ζυπνοϋσαν μέ την ανατολήν τού "Ηλίου, ά- φοϋ πρώτα έκαναν τό λουτρό τους καί γυμνάζονταν. Έτοι έπεδίωκαν τόν καθαρμόν σώ¬ ματος καί ψυχής Καί κάθε βρά δυ πρίν κοιμηθοΰν έκαναν αύ- οτηρό έλεγχο οτίς πράζεις των τής ημέρας: Τί έκαναν, ποίους ήθικούς κανόνας παρεβίασαν καί τί έ- πρεπε νά κάνουν καί τό παρέ- λειψαν. Οί νεοφώτιστοι ήσαν ϋποχρε- ωυένοι νά τηροϋν άπόλυτη σι· γή, διότι μόνο νά άκοϋν είχαν δικαίωμα, δχι όμως καί νά μι- λοϋν. Κανένας δέν έπιτρέπετο νά τρώγη κρέας οΰτε κουκ- κιά. "Ανδρες καί γυναϊκες ήσαν δεκτοί στή σχολή, διότι κατά τόν Πυθαγόραν οί ψυχές έν- σαρκώνονται πότε οέ σώματα άνδρών καί πότε γυναικών. Οί Πυθαγόρειοι είχαν μυστι- κά σημεία μέ τα όποία άνεγνω ρίζοντο μεταζύ των, δπως α¬ κριβώς γίνεται καί σήμερον μέ τους τέκτονας. Τό κτίριον τής ΠυθαγορεΙου ΆΚαδημίας, ώς ανωτέρω άνα· ψέρω, θά άνεγερθή οτή Σάμο σέ οίκόπεδο πού προσέψερεν ή μονή τής Πάτμου. ΤΟ ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΟΝ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΟΥ: 1) Ματαιότης ματαιοτήτων τό πάντα ματαιότης! Τί ώφελεί τόν άνθρωπο κάθε τού προσπα¬ θεία κάτω άπό τόν ήλιο Μιά γενιά έρχεται μιά γενιά ψεύ- γει κι ή γή μένει πάντα ή ιδία. Κινοΰνται δλα μέ τόν ΐδιο ρυ- θμό. Τίποτε τό νέον δέν ύ- πάρχει. ' θλη ή ζωή καταντά σέ μιά άνάμνηση. 2) "Εγινα βασιλιάς τοϋ Ί- ( σραήλ. Έφρόντισα μέ τή σκέ- ψη νά έρευνήσω δλα τα φαι- , νόμενα τής ζωής. "Εγινα σο· | φός. Όμως εΐδα, πώς ύπάρχει |πολλή λύπη μέσα οτήν πολλή σόφια, κι οποίος πολλαπλασιά- ζει τη γνώση, πολλαπλασιάζει τόν πόνο. Ι Είπα νά γευθώ τή χαρά στά άγαθά τής ζωής: στά πλούτη στά παλάτια, στούς κήπους, στά δάστΐ, στίς διασκεδάσεις, στά τραγούδια, στά φαγοπότια, στίς γυναίκες. "θλα τα χάρηκα πλουσιοπά- ραχα, δσο κανένας άλλος. Έρριξα έπειτα μιά ματιά σ' δ- λα μοΰ φάνηκαν μάταια! Κυνη- γοΰσα τόν άνεμο! Καί ζανάπεσα στή μελέτη τής σοφίας καί τής μυρίας. "Α¬ νώτερη βεβαία ή σοφία άπό τή μωρία, δσο τό φώς άπό τό σκο· τάδι. "Ομως καί ό σοφός καί ό μωρός έχουν την "ιδία μοίρα πεθαίνουν καί ο! δύο! "θλα εί¬ ναι μάταια κι' ένα άνώφελο κυ (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ΣΜΥΡΝΑΤΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ Η 1ΡΟ1&ΡΙΙΑ,, ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤοΟ χ. ΧΡΗΣΤΟΓ Σ. Σ0Λ0ΜΩΝ1ΔΠ Άπό τάς άλησμονήτο υς πόλεις τοϋ Πόντου ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΝΟΗΙ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ Κατόπιν άνασκαφών πού άρ- χισαν κατά τό 1963 καί συνεχί ζονται άπό τόν Τοΰρκον καθη¬ γητήν τής άρχαιολογίας Ίσμα ηλ - Κιλίτς · Κιουκτέν, είς την τοποθεσίαν Τζεθίζ · Ντερε τής θίνόης, είς έκτασιν 4 τετραγ. χιλμ. καί είς βάθος 3 μέτρων, άπεκαλύφθησαν εύρήματα μέ τα όποία κατέχουν τό πηδάλι- όν διά νά όδηγήσουν την σκο- τεινήν Ιστορίαν τοϋ παρελθόν- τος είς την πρέπουσαν κατεύ¬ θυνσιν. Κατά την θεωρίαν τοϋ ώς ά- νω άρχαιολόγου, έζησαν είς την θΐνόην κατά την ΙΟην π.Χ. χιλιετηρίδα συνάνθρωποί μας, ο) όποϊοι έφθασαν όμαδικώς έκ τοϋ έοωτερικοΰ τής Μικράς Άσίας άγνωστον διά ποίαν αί- τίαν καί έγκατεστάθηοαν έν¬ τός σπηλαίων παρά την παρα¬ λίαν, οί όποίοι, κατά πάσαν πι- θανότητα, ήσαν οί πρόγονοι των Τυβαρινών, τούς οποιους κατονομάζουν ό Ήρόδοτος, ό Ξενοφών καί ό Στράθων. Παρά τα σπήλαια ευρέθησαν λόφοι άπό καλύμματα σαλιγγα- ριών καί μυδιών μέ τα όποία έτρέφοντο, κόκκαλα καί κρα- νία μεγάλων ζώων, σπασμένα πήλινα οίκιακά σκεύη ώς πιά- τα, ύδρίαι, λίθινα έργαλεία καί δπλα, ώς καί μουσικα δργανα. Τό κλίμα ήτο νοσηρόν καί ή ζωή των άνθρώπων ήτο 25—30 έτη, ώς απεκαλύφθη άπό τούς σκελετούς καί τα κρα νία των, καί οί τότε άνθρωποι κατόπιν τής μεγάλης φθοράς πού ύπέ- στησαν άπό την έλονοσίαν καί πρίν έξαφανισθή τό γένος των ι έγκατέλειψαν την παραλί α ν καί έγκατεστάθησαν 200—300 1 μέτρα μακράν τής θαλάσσης, | είς ϋψος 100—200 μέτρων, έν- τός σπηλαίων κεκοσμημένων μέ σκαλιστάς εικόνος θεών καί βασιλέων, ή εϊσοδος των οποί¬ ων, ώς διεπιστώθη, εκάλυπτε- το διά μετακινουμένων λίθων. Εκατέρωθεν τής εΐσόδου, επί | των βράχων, ανεκαλύφθησαν σχεδιασμένα διάφορα ζώα. Ι Οί λαοί οΰτοι έζησαν επί πολ λάς χιλιετηρίδας άποκαταστα- , θείσης τής ύγείας τοϋ γένους ι των, έπληθύνθησαν καί προέ¬ βησαν είς άραίωσιν τοϋ πληθυ σμοϋ των ταζινομηθέντες είς τον παραλιακόν διάδρομον ά¬ πό τόν Θερμόδοντα ποταμόν μέχρι τό Ίασώνειον άκρωτή- ριον. Ό Τοΰρκος καθηγητής είς 1 (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) Μία άπό τίς λαμπρότερες ά- γαθοεργές "Αδελφότητες τής Σμύρνης, ήταν ή «Όρθοδοξίαϊ.. 'ΐδρύθηκε στά 1892 μέ σκοπό την «αρωγήν καί βοήθειαν των ένδεών» διά τής διατηρήσεως Ιατρών παρεχόντων δωρεάν περίθαλψιν είς άσθενεϊς, ώς καί την κατά τάς παραμονάς των Χριστουγέννων διανομήν θοηθημάτων είς πτωχούς». Τόν Μάίο τοϋ 1901 άριθμοΰ- σε 200 μέλη, πού κατέβαλον ετησίαν είσφοράν τρία μετζή- τια. Στά 1906 άναθεωρήθηκε ό κανονιομός της κι' «έπεξετά- θη» τό φιλανθρωπικό της έργο. Σκοπός της τώρα είναι ή «άρω· γή καί βοηθεία είς χρήματα, τρόφΐμα, ένδυμασιες σέ πτω¬ χούς Σμυρναίους έν καιρώ δυσ τυχημάτων αυτών έκ πυρκαιδς, οεισμοΰ, λιμοΰ ή θανατηφόρου έπιδημίας. ώς καί ή περίθαλ- ψις άπόρων ασθενών υπό τεσ- σάρων ιατρών έκλεγομένων ύ πό τοϋ διοικητικοΰ συμθουλίου, καί άφιλοκερδώς, έη' ονόματι ( τής "Αδελφότητος, έπισκεπτο- ! μένων αύτούς. Έπίσης ή κατά τάς παραμονάς των Χριστου- γέννων καί τοΰ Πάσχα διανομή θοηθημάτων πρός πτωχούς τής Σμύρνης, μέσω των μελών αύ- • τής». Ι Ή "Αδελφότης έδινε κατ' έ- ι τος σέ καθένα άπό τούς τέσσε- . ρες Ιατρούς 500 διπλότυπα συν ραγών (σέ περίπτωση έπιδημί- ας ή ποσότης ηύξάνετο), δπου , σημείωναν τό δνομα καί την ' κατοικία τού άσθενοΰς πού επι Ι σκεπτόνταν καθώς καί τό δνο- | μα τοΰ συμβουλίου τής "Αδελ¬ φότητος πού διέτασσε την 1α· τρική περίθαλψη. Ι Έπίσης ή "Αδελφότης χορη· γοΰσε ετησίως σέ καθένα άπό | τούς τέσσερες ίατρούς 75 ότε- λέχη χρηματικών ένταλμάτων γιά προμήθεια τροφίμων καί άλλων αγαθών πρός διανομή σέ απόρους άσθενεϊς. Την εκτελέση των ίατρικών συνταγών ή "Αδελφότης εΐχε ά ναθέσει σέ τρία φαρμακεϊα, εύ ρισκόμενα σέ τρείς διάφορες σμυρναικές συνοικίες. Τό διοικητικό της συμβούλιο ήταν έπταμελές, άνανεοΰ τ ο δέ άνά τριετΐα. Ένα άπό τα μέλη τού έπρέπε άπαραίτητα νά ϋ'ςτίΐι ίατρός. Ή "Αδελφότης γιόρταζε την Κυριακή τής Όρθοδοξίας μέ πανηγυρική λειτουργία, π ο ϋ γινόταν έκ περιτροπής στούς σμυρναικοϋς ναούς. Έπακολου θοϋοε τελετή στήν μεγάλη αί θουσα τής Σχολής τοΰ Άγίου Δημητρίου, δπου ή μουσική τοΰ έλληνικοϋ Όρφανοτροφεί ο υ «άνέκρουε διάφορα τεμάχια», ό ταμίας τής "Αδελφότητος «ε¬ ξέθετε τα πεπραγμένα» τοϋ προηγούμενου έτους κΓ ένας «ρήτωρ έξεφώνει τόν πανηγυ- ρικόν». Στά 1895 τόν πανηγυρικό «διά γλώσσης εύλήπτου καί καλ λιεποθς καί πλήρη ώραίων έν- Δ1ΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΝ ΤΗΣ ΣΜΥ ΡΝΗΣ ΥΠΟ ΤΩΝ Ε.ΛΛΗΝΩΝ Τό βημοσιευβέν είς ττίίΐσΓ>γούμΕνον
φύλλον μαζ κείμενον ιπτό τόν τί^τλου
*'Η καττάληψινς τής Σ,μΰρνης υπό
των 'Ελλήνων κα! τοτε, σνμβάντα εκ '
τα άνχϊκταΐα τού ΣοιΑτάνου» είναι
άπότττασμα άττό τα τούρκικα ώττο-
μνημονεύματα φέρα.|τα τόν τίτλον
Ι«Ό—[ εΤ5α καϊ ίίκουσα» τοϋ Άλή
ιφουατ Τουακγι^^λτί, ό όττοΐος έχρη-1
μάτιαιεν ϊδιαίτ.ι;ος γοαμματώς τοϋ
Σουΐλτάνου Μεχμέτ το3 "Εχτο- Βαχι-
ίτεντί'ν, (1862.—1926), υΐοθ τοΟ
Ά6δο0λ Μετζήτ (1823—1926). 'Ο
ννεχμέτ ό "Εκτος διεϊέχθη τόν άδελ·
φά,' τού Μεχμέτ τόν Πέμτττον τό 1918
καϊ ΐΓαΐητήθιη τό 1922 Συνεττώς ό
Άλή Φουάτ ΤουρκγκιεΙλιντϊ ώψηγεΐτα
ΐίσα συνέβησαν είς τα άνόΙΛοοα ίττ'
Μεχμυτ τού "Εκτου, δταν ή Σμύρνη
κατελαμδάνετο ϋττό των 'ΕΞΧλήνων. Τ",
άττομνημονΐύμοιτα άναφέρουν κα! ίίλ-
λαις >Ι:πτομ:ιρ:ι!ας τη^ρΐ τής ίιΐτό τώ"
'Βλλήνων κατοιλήψεως τής Μικράς Ά¬
σίας έκτός έκΒίνων, αί οποίαι έδη-
ΐμουιεΰθησαν εις προηγούμενον φύλ-
λο» τοΰ Πεο^φ.γικοΟ Κόσμου. Ση
μει^τέον ότι ά Μ^χμέτ ό "Εκτος ή¬
ταν ό τελευταΤος σουλτάνος μέ πο¬
λιτικήν εξουσίαν Τάν διε5έχθη ό Ά-
65οϋλ Μετζήτ, άλλα μόνον ώς χαλί-
φης, ε^ησιαευτικός άο·χηγός τοί μου
σουλμανισμοΰ άπό τό 1922 — 1924
όπότε εξεδιώχθη καΐ αύτός κα! ό Μου
σταψά ΚεμόΛ ίι«ήοι»ξε την Δημιοκρα-
τίαν.
Τ' άπίομνημονΐΐύματα ΙτοΟ Άλή
Φουάτ Γκ>;λντϊ (οοΚ. 318) έδημοσΐίύ-
θησαΜ μέ δαπάνας το3 εν Αγκύρα
ΤθΜρΚικοΰ Ίιδρύματος τής Ίσταρίας
νοιών καί πατρικών πρός τούς
νεωτέρους ύποθηκών», δπως
έγραφαν οί έφπμερίδες, εξε¬
φώνησε ό διευθυντάς τής «Ά·
μαλθείας» Σωκράτης Σολομωνί
δης. Περικοπές τής όμιλίας πά
ραθέτομε:
«...Άπό τής συστάσεως τής
ανθρωπίνης κοινωνίας ή άνάγ-
κη τής εύποιΐας καί τής βοη¬
θείας πρός τούς πάσχοντος κα¬
τέστη καταφανής, κατανοηθεϊ·
σα πρωτίστως υπό των εϋγενων
καρδιών, αΐτινες ήτο αδύνατον
νά μείνωσιν άπαθεϊς πρό των
παθημάτων των δυστυχούντων.
Καί Οσον ή ανθρωπότης άνε-
πτύσσετο, τοσούτον καί ή τής
εύοποιΐας έπιρροή έν ταίς άν-
θρωπίναις κοινωνίαις Ισχυροτέ
οα κατεδεικνύετο μέχρις ότου,
διά τοϋ στόματος τοΰ Θεανθρώ
που, ή ανθρωπίνη άγαθοεργία
μέχρι τοΰ θείου έξίκετο σημεί
ου.
Διότι θεία ε'ναι δντως καί ύ
περάνθρωπος η έντολή τοϋ «ά-
γαπάν τόν πλησίον ώς σευα-
ΓΟν« καί τού ύποδουλεί τδν άν
9ρώπινον εγωισμόν καί φιλαυ-
τίαν Ίνα άπεκδύεται τόν ένα
χιτώνα. ό αληθής τοΰ Θεανθρώ
που όπαδός καί δίδει αύτςν
«τώ μή έχοντι τοιοΰτον».
Ιίαί ποίον άλλον σπουδαιότε
ρον καί χριστ'ανικώτερον σκο¬
πόν ηδύνατο νά έχη αδελφό¬
της φέρουσα τδ δνομα τής έν
τοίς διδάγμασι τοΰ Θεανθρώ-
που «'ΌρθοδοξΙαςΜ, εΐμή τόν
σκοπόν όν έχει έν τφ κανονι-
σμώ αυτής άναγράψει, την α¬
ρωγήν καί την βοήθειαν πρός
τους πτωχούς, συμφώνως πρός
την ύπάτην εντολήν τού Χρι-
στιανισμοΰ τοϋ βοηθείν τούς
απόρους καί πάσχοντος;
Ποίον σκοπόν ευγενέστε¬
ρον, έπωφελέστερον καί ύψη-
λότερον ηδύνατο νά έχη σωμα
τείον έκ νέων άρίστων τής ή-
υετέρας πόλεως συγκείμενον,
ειμή τό άσκείσθαι έν τή εύοποι-
1α καί τή εϋεργεσίρ πρός τόν
πάσχοντα πλησίον;
Ό» λυκεία τής εύποιΐας μου
σική, τί πρός την σήν άρμονί-
αν δύναται νά συγκριθή; Ποί-
οί φθόγγοι δύνανται νά παρα-
β λ ηθώσι πρός τούς ήδείς ή-
χους, οίτινες την καρδίαν τοΰ
εύεργετοΰντος συγκινοϋσι καί
τέρπουσιν ώς θεία τοΰ άγαθοΰ
άυοιβή διά το άγαθοΰ; Καί τίς
τέρψις καί ποία χαρά δύναται
νά παραθληθή πρός την έκ τής
εύεργεσίας ευχαρίστησιν;
Καΐ την μεγΐστην των άρε·
των ,τήν ύπάτην των πρός τούς
άνθρώπους όδηγιών τού Θεαν-
θρώπου, άπό τριετίας ήδη άθο
ρϋβως, μετριοφρόνως, ώς άλη
θής τής εύποιίας καί τής πρός
τόν πλησίον άγάπης εικών, έ-
νασκεί ή αδελφότης αυτή, κα¬
τά μέρος τεθειμένη πάσαν έ-
γωιστικήν των άτόμων απόλαυ¬
σιν καί ένα μόνον έπιδιώκου-
σα σκοπόν τό συντελείν πρός
ανακούφισιν πασχόντων άδελ-
φών«.
ΧΡΗΣΤΟΣ Σ. ΧΟΛΟΜΟΝΙΔΗΣ
ΕΝΑ ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΕΙΣ ΤΑΣ Η.Π.Α.
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ζ'
Χαίρεσαι χαρά μεγάλη δταν
περπατώντας στό Σπίνφηλν
μπαινεις άνίδεος σέ μιά καφε-
τηρία νά πάρης τό πρωινό σου
καί άπρόσμεντα θλέπεις μπρο
στά σου ένα ζωηρό λεβέντη
Κρητΐκό τόν Καντανολέοντα.
Ό άπόγονος τοΰτος τοϋ άρχον
τα Καντανολέοντα πού τόσο
πολέμησε μέ τοϋς Ένετοϋς
γιά τή λευτεριά τής Κρήτης,
διατηρεϊ καί ύπηρετεϊ έδώ μέ
τή γυναίκα τού, μία δραστήρια
καΐ συμπαθητική Κρητικιά, αύ-
, τό τό Κέντρο_ ΕΙνοιι_ ένας τύ·
πος άμερικάνικου εστιατορίου.
Άλλά μέσα σέ τουτο τό Κέν·
, τρο πού τό συχνάζουν ντόπιοι
, καί ξένοι, δταν μιλάς μέ τόν
Κοντολέοντα ξεχνάς πώς θρί·
, σκεσαι στό Σπίνφηλντ. Ή Κρη-
' τική άτμόσφαιρα, ή Κρητική
1 δραστηριότητα, ή Κρητική άν-
θρωπιά, καλωσύνη καί καλοκαι-
ριά βασιλεύει έδώ μέσα, ό
Κανταλέων μέ τή γυναίκα τού.
Άλλοΰ ένας Ποριώτης τοΰτος,
μέ την ιδία έπιχείρηση άντι-
προσωπευει την Έλληνική δρα
στηριότητα έδώ οτήν καρδιά
τής Ηασαχουσετης.
Ειπαμε πώς στή χώρα τούτη
δέν ύπολογΐζεται ό χώρος. "Ε·
ΤΟν κ. ΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΑΚΗ
1 δωσε ό Θεός άτέλειωτες έκτά·
σε:ς δλα νά γίνωνται άνετα καί
, άπλόχωρα. Καί στήν πολιτεία
τούτη μία άνανεωτική προσπα¬
θεία κυριαρχεί. Όλα νά συγ·
χρονίζωνται, δλα νά γίνωνται
[ άπό άνετα άνετώτατα, άπό εύ-
ρύχιορα εύρυχωρότερα. Καί ό
ηήμαρχος ανθρωπος δραστή-
ριος καί προοδευτικός τό βαλε
ν" άναδημιουργήση την πόλη
Γιαντου χαλασματα, παντοθ κα
τασκευές, παντοΰ έργα γιά ν"
άνοίζουν νέοι δρόμοι, νά γί- «
νούν πάρκα, ν" ανεγερθοΰν
νέα δημ. κτίρια. Ό φιλέλλην
τοΰτος Δήμαρχος πού με ύπε- |
ρηφάνεια επιδεικνύει στίς τε- '1
λετές την οίκογενεακή τού εύ |Ι
φορία των 10 παιδιών μ' ά^λη Ί
τόση υπερηφάνεια επιδεικνύει Ι
καί τα έκπολιτιστικά δημοτικά ]
τού έργα.
Στήν Άμερική δλοι οί Ορόμοι
είναι άνοιχτοί γιά εύχάριστο
αύτοκινητιστικό ταζείδ«. Καί
ταξιδεύοντας μέ τ' αύτοκίνητο
στήν Άμερική άπολαμβάνεις
την εύρυχωρία την εύφορία, τα
νερά ποϋ κατακλύζουν καί τα
δάση καί τούς δρόμους πού
σκεπάζουν τή χώρα τούτη. "Ε-
να ταζείδι λοιπδν τρείς ώρες
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
τ. Γυμνασιάρχου τοϋ Άμερικάνικου Κολλεγίου
Θεσ) νίκης.
η Εΐι τού αηη ο .ί η ι α τού σ,!Τ,ιροε
β-
Μπορεϊ νά μή είναι χειροτο-
νημένος ίερέας, άλλά δείχνει
τόσο τελεία την συμπεριφορά
τής χαρής πού άνήκει στή θρη-
σκεία τοΰ «δευτέρου μιλίου»...
Άλλά δέ φτάνομε στήν άκρι
6ή καί πλήρη σημασία τοϋ «δεύ
τερου μιλίου« άν δέν δοΰμε
πώς είναι κάτι πιότερο κΓ άπ"
τό άνώτατο έπίπεδο τής αν¬
θρωπίνης χαρής.
"Εκείνο πού λάμπει σ' δλα
τα Εϋαγγέλια παντοϋ, σάν έ¬
νας πρωτόθγαλτος ήλιος, είναι
ή άποκάλυψη, ότι α ϋ τ ή—αυ¬
τή ή χαρή τοϋ δευτέρου μιλί-
ου— εΤναι έξ ϊσου ό ύπέρτατος
χαρακτήρος καί ή ούσία τοϋ
ϊδιου τού Θεοΰ.
Πόσο έκπληκτική καί άπροσ-
δόκητη εΤναι έκείνη ή έξαιρε-
τική άποκάλυψη τής θεικής λύ¬
σεως στήν παραθολή τοΰ Άσώ-
τού υίοϋ!
Είναι τόσο άξιοθαύμαστο, δ¬
τι ένας πού κατεοτρεψε την πε
ριουσία τού καί κατεσπατάλη·
σε την υπάρξη τού καί την ζωή
Ι τού, μπορεί άκόμα νά είναι ίκα
νός στήν άπελπισία καί δυοτυ-
χία τού νά συνέλθη καί νά θέ·
ι λη νά γυρίοη σπίτι τού...
Άλλά έκείνο πού άκτινοθο-
λεί αυτή ή ύπέροχη παραθο¬
λή, σάν μιά δόζα, είναι ή άλο-
γάριαστη άγόγγυστη άπεριό-
ριστη ά γ ά π η τοϋ πατέρα,
πού μένει άνάλλαχτη, άμετά-
βλητη άπό τοϋ γυιϋ τα οφάλμα
τα, πού ποτέ δέν έξασθένησε
κατά την άπουσία τού καί πού
ξέσπασε στήν κραυγή τής χά-
ράς: «Αύτάς είναι ό γυιός μου
ό άγαπημένος, πού ήταν νε-
κρός καί άναστήθηκε, πού ή¬
ταν χαμένος καί ξαναβρέθη-
κε!»...
Είναι καί ήταν πάντα τό κεν
τρικώτατο οημεϊο τής χριοτια-
νίκης πίσεως, ότι ή πραγματι-
κή λύση καΐ ο χαρακτήρος τοϋ
θεοϋ πληρέστατα παρουσιάζε-
ται στό πρόσωπο τοΰ ΧριστοΟ
ότι ό Θεός είναι στόν νοΰ καί
στήν καρδιά καΐ στή θελήση,
πού άποκαλύφθηκε στό πρόσω
πό πού όνομάζουμε Χριστό.
' Όστε, λοιπόν, «ή χαρή τοϋ
Κ.Η.Ι.Χ.» ποϋ μάς την θυμί-
ζ.ουν τα λόγια αύτά τής άπο-
στολικής εύλογίας, είναι μιά
άληθινή εκδηλώση τής πιό θα-
θειάς φύσεως καί τοϋ πραγμα-
τικοϋ χαρακτήρα τοϋ ϊδιου τοΰ
Θεοϋ.
Ό Σταύρος δέν είναι ένα
σχήμα τεχνητό.
Ό Σταύρος είναι ή αίώνια
χαρή, ή αύθόρμητη, άλογάρια-
στη άγάπη τοΰ Θεοΰ, πού έγι-
νέ όρατή καΐ άκουστή στόν
πρόσκαιρό μας κόσμο. Είναι ή
άποθέωση τού πνεύματος πού
έμπνέει:
«άντΐ γιά ένα, νά πηγαίνω-
με δυό μίλια».
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΡΑΡΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟΜΑ
Δίνομε παρακάτω θιογραφι-
κό σημείωμα τοΰ κ. Λάμπρου
Άνδρεου Παραρά, συνεργά¬
του μας άπό πολλά χρόνια.
1. Γεννήθηκε στά Βουρλά
τής Μικράς Άσίας, Ό προπάπ-
πος τού άπό πατέρα καταγό-
ταν άπό την Νάζο καί άπό μη-
τέρα άπό τή Μάνη.
2. Σπούδασε στήν Άναξαγο·
ρειο Σχολή Βουρλών, στό Έλ-
ληνογερμανικό Λύκειο Κυρια¬
κού Γιαννίκη, Σμύρνης, στό
Πανεπιστήμιο "Αθηνών Φιλολο
γία καί άκουσε μαθήματα στό
Καίμπριτζ τής "Αγγλίας καί στό
Πανεπιστήμιο Κολούμπια τής
Νέας Υόρκης,
3. Έργάσθηκε στήν Χριστια
νίκη 'Λδελφότητα των Νέων "Α¬
θηνών, ώς διευθυντής στό Τμή
μα των Έφήθων, δπου τού δό-
θηκε ή εύκαιρία νά εΐσαγάγη
στήν Έλλάδα μέ τούς Άμερι-
κανούς συναδέλφους τού, τόν
θεσμό των Παιδικών Κατασκη-
νώσεων, μέ πολλή έπιτυχία.
Έπίσης στήν Άναργύρειο Σχο
λή Σπετσών καΐ στό Άμερικα-
νικό Κολλέγιο «Άνατόλια» Θεσ
σαλονίκης, επί 28 χρόνια, ώς
καθηγητής καί ώς Γυμνασιάρ-
χης.
4. Συνεργάσθηκε σέ διάφο-
ρα περιοδικά καί έφημερίδες
•μέ διηγήματα, χρονογραφήμα-
τα, άρθρα, μελέτες, μεταφρά-
σεις άπό τα γαλλικά καί άγγλι-
κά. Στή Σμύρνη: «Νεότης»,
«Νέα ΖωήΜ, στά Βουρλά: «Τό
Συν ταγμα», στίς Κυδωνΐες:
«Πολικός Άστήρ», στή Θεσσα-
λ ο νίκη: «Μορφές», «Νέα Πο-
ρεία«, στήν Άθήνα: «Έκκλη-
σία«, «Νουμάς«, «Νεοελληνικά
Γράμματα», «Ήώς)). «Μικρασια-
τική "Ηχώ», «Προσφυγικός Κό-
ομος» κ.λ.π,
5. Στή Σμύρνη ΐδρυσε τόν
«Όμιλο Φιλοτεχνων», φιλολο-
γικό Σύλλογο, πού έκτός των
άλλων έδινε ανωτέρα νυκτερι-
νά μαθήματα Λογοτεχνίας, Φι-
λοσοφίας, Πολιτικής Οικονομ!·
άς, Φυχολογίας;, Φυσιολογίας'
εΐδος Λαικοϋ Πανεπιστημίου, |
πού συνέβαλε πολύ στήν πνευ
ματική κΐνηση τής Σμύρ ν η ς
(1916-1922).
6. Έλαβε βραβεϊο σέ δια-
γωνισμό Άναγνωστικοϋ τοΰ
Κράτους.
7. "Ιδιαιτέρως άσχολήθηκε
μέ τό Σχολικό Θέατρο καΐ μέ
την Νεοελληνική Λογοτεχνία
καί Ποίηση, μέ πολλή άγάπη
καί έπιτυχία, κι' έδωσε πολλές
διαλέξεις περί Παλαμά, Γρυπά
ρη, Μαβΐλη, Παπαντωνίου κ.ά.
Είναι μέλος τής Συντακτικής
Έπιτροπής των «Μικρασιατικών
Χρονικών)) τής Ενώσεως Σμυρ
ναίων.
Μ. Σ.
ΕΝΑΣ ΑΝΘΡίϊΠθΣ ΚΑ Ι ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
Ο ιΊΟΛΥΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Τό έργο τοΰ Πολύδωρου Πά
παχρηστοδούλου γιά τή Θρά
κη, πραγματικά είναι μοναδι·
κό' χωρίς ύπερβολή άνεπανά-
ληπτο γιά την ούσία τού καθ"
έαυτή, άλλά καΙ γιά τίς πολλές
πηγές τής προφορικής παραδό
σεως, πού χρησιμοποίησε καί
πού δσο περνςί ό καιρός καί
άπομακρυνόμαστε άπό τή μοι-
ραία χρονολογία τοϋ ξεθεμε-
λιώματος των Έλλήνων τής Ά
νατολής, τόσο καί περισσότε-
ρο σπανίζουν.
Μαζί δμως μέ τή σημαντικό·
τατη αυτή διαπιστωθη, έπιβάλ-
λεται νά σημειωθή, ιδιαιτέρα έ-
πίσης, καί κάτι άλλο" αύτό πού
χαρακτηρίζει πλέον την προ-
σωπικότητα τοϋ δημιουργοϋ
τοΰ έργου τούτου καί σέ ου-
νάφεια βεβαία μ' αύτό" είναι ή
πίστη καΙ ή πνευματικότητα
τοϋ άνθρώπου -ή ψυχή τού.
Τήν εΤχε γεμίσει μ" ένα Ιδανι
κό" εΤχε κλείσει τή Θράκη μέ¬
σα τού" ό λόγος τοΰ Σολωμοϋ
καί στήν περίπτωσή τού εΐχε
πλήρη έφαρμογή.
Στήν ύπηρεσία τοϋ τόπου
τού, τής χώρας δπου γεννήθη
κε καΙ δπου μεγάλωσε, πού
τόν εΐχε θρέψει μέ τίς πρώτες
καί θασικές καταβολές γιά δ¬
λες τίς μελλοντικές εύγενικό
τητες καί άνατάσεις τού, στήν
ύπηρεσία καί στό δοξασμό τής
πατρίδος τού αυτής, τής Ιστο-
ρικής καί μεγαλώνομης άφιέ-
ρωσε άπό πολύ νωρίς όλόκλη-
ρο τόν έαυτό του' δλόκληοο
τόν ένθουσιασμό τού, έναν έν
θουσιασμόν όρμητικό καί γόνι
μο" δλες τίς έμφυτες πνευμα-
τικές τού δυνατότητες, πού τίς
καλλιεργοϋσε κιόλας άκατά-
παυατα, μέ τήν πρόσφορη γιά
τίς συγκεκριμένες έπιδιώζεις
τού παιδεία.
Παραμένει άναμφισβήτητα
τό κεφάλαιο αύτό ένα παρό>
δειγμα ώραίο καί φωτεινό" εί¬
ναι δίκαιο νά τονιστή κι' αυτή
τού ή γενικώτερη πνευματική
καί ήθική προσφορά. Τό παρά-
δειγμά τού. όπωσδήποτε, έχει
έπηρρεάσει άνάλογα δλες τίς
σχετικές επί μέρους προσπά·
θειές μας, τίς άναφερόμενες
στή σπουδή τοϋ Έλληνισμοΰ
καί τής Μικράς Άσίας καί τοϋ
Πόντου. Άλλά άς τό προσέζου
με καί μέ μίαν άλλη πλατύτε-
ρη προοπτική πρός τό μέλλον.
ΕΤναΐ ένα παράδειγμα ώραίο,
πού νομίζω πώς θά πρέπει ά-
ριβώς καί γιά τήν ούσιαστική
άποτελεσματικότητά τού νά έμ
πνεύση καί άλλους καί μάλι-
στα τούς νεωτέρους μας, στίς
προσπάθειές τους γιά κάποι·
ούς σκοπούς γενικώτερους καί
ύψηλότερους.
Ό Ιδεαλισμός, ή νά τό ποϋ-
με καλυτέρα μέ μίαν άρνητι·
κή εκφράση, ή έλλειφη κάθε
στενόκαρδης, άτομικιστικά συμ
ρεροντολογικής ίδιοτέλειας,
αποτελεί τό θετικότερο παρά-
γοντα κάθε επιτυχίας. Πάνω
στό Ιδεαλιστικό αύτό ύπόστρω
μα, στήριξε τό έργο τού, χωρίς
δμως καί νά δίνη την έντύπω-
ση πώς τουτο προέρχεται άπό
μίαν άπλή, έστω συγκινητική,
συναισθηματική, ρωμαντική διά
θέση καί πώς σέ τουτο άποκλει
στικά περιορίζεται. Άπ' εναν¬
τίας, τό έργο αύτό, μέ την μο
ναδική σπουδαιότητά τού, πού
καΙ προεισαγωγικά σημειώσαΓ
με καί γιά νά φτάση ο" αυτή
τού τήν άπόδοση. όργανώθη-
κε μέ μελετημένη μεθοδικό>
τητα καί λεπτομερειακά καθο-
ρισμένο σύστημα.
. Γοητευτικά θερμόν δηλωττ-
κό μιδς υΐϊκής στοργικότητας
πρός την χαμένη πατρίδα τού,
ζωηρότατες μνήμες άπό τά
παιδικά καί νεανικά τού έκεϊ
θιώματα, είναι τό άρχικό τού
ζεκίνημα. Είναι οί τέσσερις τό
μοί μέ τίς «Θρακικές ήθογρα-
φίες» τού, πού οημειώσανε αΙ-
σιόδοξα τήν πρώτη τού έμφά-
νιση στά έλληνικά γράμματα.
Αύτός ό τρόπος —νά έκφρά'η
μέ τό μέσο τής λογοτεχνίας
τήν χαρακτηρισθή νοσταλγία
τού- συνεχΐζεται καί μεταγε-
νέστερα σέ σειρά καί άλλων
άνάλογων έκδόοεών τού. Καί
τοϋ Κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
με ποικιλοτρόπως στό έργο
τους. Τότε καί άπό πολύ νω
ρίς, ίδρυσε γιά τό σκοπό τού
τήν «Εταιρείαν των Θρακικών
Μελετών» καί άρχισε νά έκδί
δή τακτικά τό πολυσέλιδο επι
στημονικό περιοδικό «ΓΑρχεί
όν τοϋ Θρακικοϋ Λαογραφικοΰ
καί Γλωσσικοΰ Θησαυροϋ».
Τριάντα δύο τόμοι τού έχουν
ήδη κυκλοφορήσει καΙ τυπώνε
ται ό 33ος. Σέ τόμους —κι' αύ
τούς πολυσέλιδους καί έπιμε
λημένους- θγήκαν τα «Μουσι
κά Κείμενα καί Δημοτικά Τρα
γούδια τής Θράκης» καί τό «Γε
ωγραφικόν καί "Ιστορικόν Λε
ξικόν τής Θράκης» τοϋ Άχιλ
λεως Σαμοθράκη.
Πρίν έκδόση τό «Άρχείον);
διηύθυνε ό ϊδιος γιά πέντε χρό
νια τό έπιστημονικό καί τουτο
περιοδικό μελέτης τοΰ Έλλη
νισμοΰ τής Θράκης, τά «Θοα
κικά».
Τόν Ιδιο καιρό ποϋ έθγαινε
τό «Άρχεϊον», έκανε καί κάτ
άλλο, ένδεικτικό τής τόλμης
καί τής δημιουργικής φανταοί
άς τού γιά νά άπλώση καί πλα
τύτερα τό Ιδανικό πού τόν εί
χε κατακυριεύσεΓ τήν ίστορι
κή άξία άπό αίώνες παλαιότα
τους τής Έλληνικής Θράκης,
Τύπωνε έργασίες Ιστορικές,
λαογραφικές καί άλλες μέ πά
ρόμοιο περιεχόμενο καί μάλι
στα αύτές πιά τίς μοίραζε δω
ρεάν σέ πνευματικά ίδρύματα
σέ όργανΐσμούς, σέ άτομα. Τύ
πωσε έτσι καί μοίρασε περί τά
150 τέτοια προσεκτικά τυπωμέ
να καί μέ τό γοητευτικό, κα
λαίσθητο γαλάζιο έζώψυλλο,
φυλλάδια.
Πρόκειται έτσι, καί έτσι μά
λιστα πού τό κυτάζουμε σήμε
ρα συνολικά καθώς τό σφράγι
σε πιά όριστικά ό θάνατος τοϋ
δημιουργοϋ τού γιά ένα έργο
πάθους όμολογουμένως.
Σημειώσαμε κιόλας τή μεθο-
δικότητα καί την συστηματικό·
τητά τού. Είναι σωστό νά προσ
θέσουμε —ΐσως καί νά έζυπα-
κούεται— καί την άπόλυτη, τήν
εύσυνείδητη έπιστημονικότη·
τα πού τό χαρακτήριζε. Ό πει
ρασμός τής προχειρολογΐίαςΐ,',
πού μάς παρασύρει πολλές φο
ρές, πιεζομένους άπό τήν ά
νάγκη νά φτάσουμε τό ταχύτε-
ρο σέ κάποιο τέρμα, ξεπερά-
στηκε μέ γνώση, μέ έπιμονή
καί ύπομονή, άλλά καί μέ άρ-
κετές, χωρίς άλλο, θυσίες, ά¬
πό τόν Πολύδωρο Παπαχριστο
δούλου. Τουτο άφορρ καί δσα
έγραφε ό ϊδιος, άλλά καί τίς
συγγραφές των συνεργατών
τού. Πιστεύω πώς ό μελετητής
τής ζωής καί τής ίστορίας τοϋ
«Έλληνισμοΰ τής Θράκης», θά
μπορή νά τα συμβθΜλεύεται
μέ τήν μεγαλύτερη δυνατή έμ
πιστοσύνη, σέ κάθε περίσταση.
Άναμετροϋμε μ' δλα τά πά-
ραπάνω τήν πνευματική άζία
τοϋ έργου. Άλλά ύπάρχει καί
μιά συναπτομένη ύλική πλευ-
ρά. Γιά νά κυκλοφορήσουν δ¬
λα τοϋτα, οί πολυσέλιδοι τ&·
μοί καί τά πολυάριθμα φυλλά¬
δια, χρειάζονταν καί τά άνάλο-
γα σημαντικά οΐκονομικά μέ¬
σα. Καί γιά νά βρεθοΰν αύτά,
ήταν άπαραίτητσς καί ένας άλ
λος αγώνας. Συχνά κατά την
διεζαγωγή τοϋ άγώνα αύτοΰι
ό Παπαχριστοδούλου δοκίμασε
πικρΐες· αΐσθανόταν μέ πόνο
νά τραυματίζεται ή Ιδία ή άξιο
πρέπειά τού. Καί ήταν ένας άν
τρας ύπερήφανος. Άλλά κι" αϋ
τά τα ξεπεροϋσε. Καί τό έρ-
γο, παρά τίς δοκιμασίες καί τίς
πικρίες αύτές προχωροΰσε χω
ρίς άναστολές κι' έφτασε στό
σημείο πού τό παρέδωσε
"Ήταν καί σάν ανθρωπίνη πά
ρουσία μιά φυσιογνωμία μέ την
δική της, την κάπως Ιδιόρρυ-
θμη, έξωτερική έμφάνιση* τοϋ
άνθρώπου πού έδειχνε νά ζή
σέ ποιητική έζαρση. Άκόμα
σάν πνευματική προσωπικότη·
τα λογαριάζονταν ευρύτατα"
εΐχε πάρει τήν θέση πού τοϋ
άζιζε στή σύγχρονη έλληνική
γραμματεία.
Καί δσοι έτυχε καί τόν είχα¬
με δάσκαλο —μέ την μιά ή την
άλλη δννοια— προσωπικά τόν
παράλληλα καί δσο προχώρει εΐχα δάσκαλο σέ τρείς περι-
ΖΙΖ.,~~6-° ΤΟυ_' διαγΡάφεται ° πτώσεις: στήν Εύαγγελική Σχο
λΛ τή(_ Σμυρνης στΛ Στρατ
Σχολή "Αξιωματικών Έπιμελη
"Ενας περίπατος στή Σμύρνη σάν σέ δνειρο.
ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΑ ΣΟΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΥΡΩ ΧΩΡΙΟΥΔΑΚΙΑ
Βγαίνομ' άπ' τα βοστοράκια καί τρσδοθμε 'στά σοκάκια,
μπαίυομε 'στό πσραλέλι, φοθρια τα έμττορικά 'σάν μίλισσες 'στό μέλι
μεγάλη κίνησι πού μάς τρελλαίνει, τό μεγάλο σκεπαστδ τό μττεζεστένι·
Προχωρούμε καί καρσι τό μεγάλο μπαρμττέρικο τοθ γνωστοθ Γαρουφα-
(λίδη
πού ί^ταν στή Σμύρνη τό πειό ξακουστό 'στό ξουράφι κπί ψαλίδι.
Καί ευθύς ό δερχανές τοθ ώρσίου Μττόν Μαρσαί
πού ττουλοΰσε δλα τα ειδή καί φθηνά κσί δερεσέ.
Νά κι ό Φραγκομαχαλδς μέ τα πλούοια μοντέρνα μαγαζιά
τ-ού άττ' τόν κόσμο τόν πολύ, φασαρίσ πήγαιν' έ'λα
δέν θά ελειπ' ασφαλώς οΰτε ή κουτσή Μαριέλα·
Κοχι τραβώντας άπ' τή μιά πάμε γιά τόν Φασουλά
'στό μεγάλο Καρακόλι μέ πολίτσιες χιλίους δυό
καί ττίσω τού ή έκκλησιά μας πού άπό τόν αμβωνά της
έκήρι/ττε κάθε Κυριακή ό πολύς Κατσιναβάκης.
Άπ' τού Μπόν Μαρσαί την δεξιά μεριά
τα άφθονα τής μόδβς τού Φραγκομαχαλά τα μαγαζιά,
κο'ογιοιομουτζήδικα, σττετσαρίες, δερχανέδες 'στήν άράδα
τιοΓ. ξεχώριζε τής ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ τοΰ Σολομωνίδη
ή ύψηλή κορμοστασιά ή καλοσύνη καί ή άπλάδα.
Φθάνομε '—όΟ Χατζηστάμου την ώμορφη στρωτάδα
τού τρώγαμε την ξακουστή περίφημη γλασάδα.
Σ^ς δάθος ύττερεΤχε ό ψηλός ψηλός Κοιιλές
ττλάγι τού δέ τού Βιντορη ό καινούριος δερχανές
κα! οί τρουμπατζήδες δλοι, ετοιμοι γιά τις φωτιές
ττού ξεχώριζε άπ' δλους ό άρχιτρουματζής ό Τζοθρος
τρομεράς, δυνατάς- άφοδος καί ντοθρος.
Νά κι ό Τσουρτσούρας μέ τα κέρατα ττού σωρο σκυλιά ποκλοθσε
αύτά ποΰκλεδε, ταδαφε καί 'στούς 'Τδιους τα ξαναπουλοθσε·
Προχωροθμε 'στοΰ Σολάρη 'στοΰ Ξενόπουλου τής μόδας τό μεγάλο μα-
(γαζι
καί λιγάκι παραχάτω νά κ' ή μπάγκα τού Κρεντί
κσί καρά! ή ττερίφημη έκκλησιά μας ή Άγία Φωτεινή
ττού φαντοΰσε 'σάν ΚολοσσαΤο μέ τό καμπαναριό τώραΐο
καί 'στά μέσα άπό κεΐ ή μεγάλη κι' ο-ύτή τοϋ Γένους
ίσαξία 'σάν τής Χάλκης, Εύαγγελική Σχολή.
Γ'ραμμή γιά τίς Μεγάλες Ταβέρνες δπου δέν εδλεπες κοπέλλες
μπέλκκα ψάρια, φροΰτα. ότι ττοθήση ι^ καρδιά σου ροκί
ποΰ ττίναμε μέ λογιών λογιών μεζέδες 'στό !κ! καττιλί·
Τα μπακάλκια γεμάτα άττό κόσμο πού ψουνίζει
Φχσριστημένος καί κεφάτος 'στό σπίτι τα κατηφορίζει _
καμαρώνοντας τα παιδάκια ττοϋ άΐτ' τά σχολειό σχολοΰσαν
άπ' τ' Άρώνη τό Σοφιεΐον κι' ά~' τού Πασχάλη τό σχολείον.
Γιά τά Τσαρσί δέν εΤτταμε- Σαράφηδες ττολλο!
ττοθ τίς χριχτές λίρες ζυγίζανε κερδί^οντας δφθονο ψωμΐ
τά μετζήτια, τα άχταράκια, τα καρτάκια, τεσσαράκια
μετελίκια κα! μπακηρες στίδα μέ τάσακουλάκια.
Άπ' τίς μεγάλες ταδέρνες δγαίνομε 'στήν Άρμενιά περνάμε
■ηου στό τέλος 'στό ντουρσέκι την Κρυα Βρύση την τταληά θωροϋμε.
Δεξιά τό Τιλκιλίκι κι ό πολύς Μττασμσχανές
' άριστερά τ<τεμττλεμπουτζίδικα τό Τσάϊ καί ό Τά λ Άπδ Ιστορικής, γεωγραφικής καί Ιθνολογική; ίπόψίω: Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (Παφλαγόνα, ΒιβυνΙα, ΚαππαδοκΙα, Πόντος, ΊωνΙα, ΠισιδΙα καΙ ΚιλικΙα) Τού συνεργάτου μα; χ. ΛΝΕΣΤΠ ΛΑΖΑΡΙΔΟι" ποοηγ ">ΐΜί ν<~>ο) Γρ ίαν, 'Λλε^ίΊν^ρ'ιιτν, Κ οί
Γυλωνιο
Ί·.ΛΓΡΤ'-ιμεν
έκ
μιπ - Άσουρι
Β ι
χώρα τής άνττο
ής Μικράν 'ΛΟΐας μεταζύ
τ όν ποτ(ΐμ(ϊ)ν Ηύφρατου και Τι
γρητπ,, μέ τόχ Λρχοιας πόλεις
είς μέν την Μ,-.ιοποτσμ ία ν τή»
■ ιπρπεκηρ, ΟΟρφα. Οΰρ, Μπι
σ ύλ. Ράκκά. Χαρο , Λιο
νιιαν Ι ίς την Άσοιιρ αν τι ν
Άσ 3θύ" ΝινίυΓ, Κάλα<·, Άρ βηλσ. Κερκοιότ, Κ^υ^ιΊν. Ι-ίς 6έ τη Βαλυλωνίαν την Σιππάρ. Άκκοδ. Βαβυλώνσ, ΙΝυιούρ. Ό^ρχόη Ί7ο.ντ ,0, Κτηοιφών Κούναξο. Σε'οκεΐιΐ, Βαγ6άτη. Βασοό(. α. Μ υ σ ι ο ώυομάοθη παρά των άρχαιων τ ■> ΒΔ τ. ήμα τής Μι
«ράς 'Λοίας μ τσξύ Προπονπ
δοο. Αίν,οί^υ. Λυ*>ια'. Φρυνιας
καί ΒιΗυνίπς μέ τάς ττό/εις Κιον
Προισαν, Κι ζικον, Πάριον Λά ι
ψακ'ν, Σ ήψιν. Άέιρσμύπην
κ<-·ί ΠέρναμΓΐν υέ τα δρη Ι η "Ολ' μττον κοί Τι μνον, τοΰτ ττο ταμ^υς Ρύνδακον, Μάκεατον, Γρηνικόν, Καϊκ'ιν κοί Σκάυαν δρον. τάς λίμνας Άφνίτην κσί Απολλωνιάτην και μέ πλούοια μίτολλεϊα άρ^υρούχ^υ μολύ δ( υ λειτΓ υργου τα κ ι σημε¬ ρον. Τ ρ ω Λ ς, Τό ΒΔ τμήμα τής νυοιηΓ μί τής ηρ^ία^ Όμηρι κάς ττόλκς Άσοον "Αύτανδρον και Χρύ ίαν, ην. θη'Ίην, Κιλλη σην Λ υ δ ι π. "Λρχαία χ,,ρ ι τής Μ.Λ. μεταξϋ Μυοιος Φ ,ιιν'ος, Καοκΐς κ''ί ΑΙιΌΪου ρί ισο τπΐε τιολρ ς "ΑκριΤίσ^ν. Ά χ ι ι] ν Άττ λλ'.ινια. Α6.μι' όη λι . Β >
'ίθ. Βρ «^υλσ. Γόπ^'^ι . Λπλ'",
Έομπκ ιπηλεΊα, θίΛτει^ιπ Θύ
β
, νϊ ι Μαΐ'ί π. Μ ι
ννησία. Μηπτπυθα, Μπ.ιτην ,ιι,
Νηκοσιΐα. Νύ )α, Σοίττσι. όο
δεκ, Σιλανδος, Ιά"ίιλο, 1Λ
μπρ ι, ' μωλ"ς, ΤράλλεΐΓ, "Υρ
κηνΐί και Φιλη^ίλψεΐιτ. ' Ορη
τό Τήιινον ό Σίπυλ"Γ. Τμιΰλι-ι
Με σωνίο Πηκτύης. Όλυμηος,
Πάγος. Μ ιστουαι ι. Μ μτο. " ρ
νελ'νον καί Κώρυ'κ^ς. Π^τηυΓΊ
ό "ΙΊομοο μέ τόν πορστΐ'<·τ πιην Πσκτώλ ν, Μσιανίίροΐ. Καί<<χ, καί Μάκεστ^ί,. Λ μνιι: Κολόη Σαλόη. κοι Γορρη^ί-τ Κ τ ρ ί α. ΝΔ χώοα τής ΜΆ. μετσζϋ Λυίίίσς, Λυκίσο. Φρο- γίας κοί Λί πίπυ μέ τάο σρχίΐί- σ'; πόλεις 'Έφεστν, Πριηνην, η , Κνιβπν, Καούανδα, Σαλβάκη. Ένιππη. Κι ραμος. Μ'Ίλιτσα, Μίλητοι, Τίραεοα, ΓΙρ^ασα. ΊασοΓ, Άλάβανδα καί Κοΐνο Μίτοξύ τ ·*ν ίυναστων της ήτ<- καί ή ττεριφημηο ΆρΤΕιιησί'-τ (Συνδχίζεται) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙ'ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ρρ μμζ ρχ τα Ταμπάχανα πού δρωμοΰσαν γλίτσα σατπλα τομαριές· Δεξιά ή Βαγγελίστρα τοϋ Τσαϊρλη Μπαξέή άλάνα τό σχολείον τοϋ Μακλάχλαν καί τό καφενειον τοϋ Άφτάρα καί οπίσω στό ντουρσεκάκι τ'Αη Νικόλα ή έκκλησιά τό Μιλαράκι, οί ττορτάρες, ό "Αη Βούκλοτς 'στήν απάνω ττερασιά. ν.τταίνομε 'στοθ Χατζηστέλιου, Χατζασμάνη την άλάνα κι' άττό κϊλ 'στά Θεμελάκια στ' άτσ>γγαναριά Μορτάκα
πού ρίχνανε τα φρόκαλα κ' έτρέφονταν κοττάδια χοΐροι
κ' έτρώγανε άνάκατα ττολλοί μεγάλο ι σκϋλοι.
'Στήν Άρμενόκκλησα κορσί δρχιζε τ"Αη Δημήτρη τό φαρδύ
κι' δταν φθάναμε 'στούς Φρέρηδες άιι' τοϋ Γουρουνά τ' ώραίο
δρισκόμαστε κοντά 'στό τταληό ξακουστό ΠαρθεναγωγεΤον
καί λίγο πειό πέρο: αρχιζε τ"Αη Τρύψωνα τό φαρδύ
ποϋ τίς τρελλές απόκρηες γλεντουσομε ώς τό ποωΐ·
Λίγο άν στρίδαμε άριστερά τής Άγίσς Κατερίνας ή θωριά
υέ σοκάκιο: ντουρσΈκάκια δσττρα ώραΐα καθαρά φαρδυά
καί λίγο ττίσω παρακεΤ τού Βερανζίροι.1 ή Κλινική.
Τραδώντας "σία μτταίναμε 'στά Τράσι τά όνομαστά
ττού κάθονταν ή άφρόκρεμα μέ τά πολλά λεφτά
μέ καρότσες μέ λιδραΤες καί ώραΤα άλογάκια
πού σεργιάναγαν τής Σμύρνης τά ώραΐα τά σοκάκια.
Κι &ν στρίδαμε τό ντοιορσεκάκι νάτά Ίταλικά σπιτάλια
'στήν ώραία Μττέλλα Βίστα φθάναμε ττούμοιαζε 'σάν δεντάλια·
Καί πειό κεΤ άν τραβούσαμεν 'στό νταΐδικο Κερατοχώοι
τού κανενός τοθ Τούρκου ττοτέ, δέν ΐΓοτησε τό ττόδι.
Άν προχωρούσαμε πολύ ττειό πέρα άπό τοΰτα
θά δγαίναμε κατάφατσα είς την ωραίαν Πούντα
κ' έ"6λετΓες νά π^ρνοϋν τα τράμ πού σέρναν τ' άλογάκια
καί ττήγαιναν μακρυά σ' δλο τό Καί ώς καί τρανά Κονάκια.
Παίρναμε τής Πούντας την ώραία άνηφοριά
τό ξακουστό ΝεκροταφεΤο Νταραγάττι καί χαλκαμπουναριά
Μερσινλή, Μπαριακλή, "Άγια Τριάδο, Πετρωτά,
Άλάμττεϊ κα! Κορδελιό φθάναμε στόν Καρσιγιακά·
Κι' αν θά ττάς άττό την άλλην την μεριά την καθαρή
Καρατάσι, Καροντίνα, Κιοζτεπέ, ΚοκαργιαλΓ.
Τό Γεφύρι "<τάν θυμάμαι 'στόν Παράδεισο κοντά τούς κοντραμπατζήδες δλους άπ' τά γύρω τά χωρία πού άπ' τά καττνά εζούσαν τταλληκάρια φτερωτά άττ' τόν Κουκλοντζά Σιδδίκιοϊ κι άττ' τόν ώραΤο τόν Μπουτζά. Ποϋν τά χρόνια ττοϋν τά κάλη τοΰ Μποι/ρνόδα αί εύμορφιές ττοϋνε ή Γκιούρ Ίζμίρ μέ τίς σΐώνιες λεδεντιές; Καί μοθρχεται αύθόρμητο 'στό γεροντικό μου στόμα Τ(ί·€άνατο τετράστιχο πού θά τάκοΰστε τώρα Σμύρνη πατρίδα μου γλυκειά χαριτμωένη χώρα γιά νά σέ βγάλω άττό τόν νού | ποτέ 6έν θδρθη ή ώρα. Ό Σμυρνιδς Γ. ΔΑΡΑΚΗΣ Κύττρου 20 — Χαϊδάρι φαρμα- (κεΐον ΓΕΟΡΠΟΣ ΣΟΤΗΡΙΟΥ Ό άνω είκονιζόμενος Ι έκ Σάμου καταγόμενος Προσφυγικά Πένθη ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΟΣ κύριος προγραμματισμός τής πνευματικής τού δραστηριότη¬ τος: ή ίστορική ή λαογραφική, ή έθνογραφική, ή γλωσσική έ- ρευνα καΙ μελέτη καί ή άνά- λογη προβολή μέ σοβαρότα· τες συγγραφές, τοϋ 'Ελληνι- ομοΰ τής Θράκης, συγγραφές τοΰ Ιδιου, συγγραφές καί άλ¬ λων ,πού πάλι ό ϊδιος άνακά- λυψε, διήγειρε τό ενδιαφέρον τους, ένέπνευσε καί συνέδρα Ό Άθανάσιος Χατζηδήμος γεννήθηκε στό Άίδίνι τής Μικράς Άσίας άπό γονεϊς πο- ύπλουσίους, λίγα χρόνια πρίν τή καταστροφή τής Μ. Άσί άς ή οΐκονένεια Χατζηδήμου έγκαταστάθηκε στή Μυτιλίνη. Από τά έφηβικά τού χρόνια έδειζε, πώς ήταν ένα πνεϋμα πολυσύνθετο καί έρευνητι- <ό, πώς ή έπιστήμη τόν ένδιέ- φερε σάν έρευνα πιό πολύ παρά σάν έπάγγελμα, εΐχε έμ- ιυτο τό πάθος τής δημιουργίας ινεϋμα άπόλυτα συγχρονισμέ- /ο καί έξελιγμένο, έθλεπε πάντα μπροοτά τού τό δνομα τής νέας έπιστήμης, πού θάχε σάν άποτέλεσμα την έδραΐωση των ήθικών αξιών. Μ' αύτές τίς τάσεις μόλις τε- τείας καί Διαχειρ(σεως~καΤ τέ- λεΙωσε τ^ Υυμνασιακές τού λος, σάν ύπόδε.γμα καί σέ μέ- σπ°"°ές έ<ρυγε γιά τ£ Παρίσ. να πρωτοποριακό, στήν κάποι να !???υ?ά°Ί ''ατΡ,κη· Λεκεί αν προσπαθεία μόυ γ.ά την με παΟόλλ?λα μέ την .Ιατρ,κή πά λέτη τοϋ Έλλην,σμοϋ τής " Ρπκολουθησε καΙ νη. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗΣ ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Μέ Κ ωνσταντ ι νοττόλε ι Φιλο- ε ι ΕΞλληνικός Φιλο- λογικός Σύλλογος. Τό Υπουργείον Παιδείας τοϋ Άλυτρώτου Έλλ γς Παιδείας τοϋ ρ ληνι σμοΰ» ή κ· Τατιάνα Σταύρου φέρ ή φά ί άί ι- άν δέν ακούση φιλοσοφικά μα- θήυατα καί δή φυχολογία, πού διδάσκεται άπεριόριστα καί εί- δικευμένα στίς Φιλοσοφικές σχολές. Μόλις τελεΐωσε τίς σπουδές τού αύτές εργασθή- κε στίς καλύτερες ψυχαναλυτι- κές κλινικές των Παρισίων επί 16 χρόνια συνέχεια καΙ ταυτό- χοονα έκανε *:πιστηυονικές έ¬ ττανα—άσει;, πόλεμοί, άλλαξοβα- ρευνετ οτά Ίνστιτοΰτα έρεύ ΓΓΙΑΓΙΠ- ιχ«ί Λ—__ι._' Λ_ 1 ._______.-. 1-1______- ... . . ιλεΤες καί Άλυτρώτου Έλληνι- ] στατικά μιάς Ιστορι·κής ή τιάνα Σταύρου φέρ-: πού άρχίζει ότττό τό 186 νει στήν έπιφάνεια μίαν άκμαία δ- νει τό 1922· σο καί μαδή έ άδλί | τά σύνθετα ττερι- καμττης ] μς ρής κάμπης : πού άρχίζει ότττό τό 1861 καί φθά- νει τό 1922 μ μαα δ σο καί μαναδική σέ άκτινοδολία έ- | ττοχή τού έλληνισμοΰ τής Πόλ νηο τοϋ Πηριπιοϋ. Μί· την πρόΙγι αυτή Επέστρεψε στήν Έλλ(ί'δο νοιώθονταο υιά εύθύ- νη άπέναντι τής άνθρωπότη- ς γΰ Συλλόγου περνα καί γενικά τής Άνατολής. Κα! ' ή αϊγλη δλη καί ή ανθίση τοΰ έλ- εΤναι ή πρώτη φορά πού μάς δίδε- ! ληνισμοϋ καθώς καί ή ήχώ άττό την ται συγέ έ ίδί ική σέ άκτινοδολία έ- | Έτσι μέσα στην έξηντάχρονη ζωή ' τος ν-ά την Φυχική προσαρμο- έλληνισμοΰ τής Πόλης ενός Φιλολογικοΰ Συλλόγου περνα "Ρ τοϋ άτόΐ'θυ ΤτΛ ποώτο στΛ τής Άνατολής Κα! ' ή αϊγλη δλη καί ή ανθίση τοΰ έλ δ ή δ φρ μς δίδε ! ληνισμοϋ καθώς καί ή ήχώ άττό τη ται συγκεντρωμένη σέ ίδιαίτερο τό Παγκόσ Ίί μο ή έδλή Ιί ύ ττοχή τού μ ής όης ί γενικά τής Άνατολής. Κα! ή πρώτη φορά πού μάς δίδε- μ ώς υγκεντρωμένη σέ ίδιαίτερο τό Παγκόσμια Ίστορία. μο ή έτΓΐδλητική Ιστορία τού Φιλο- ] Τό 6ι6λίο ττωλεΤται στά Βιδλιο- "λογικοΰ ^Συλλόγου, τού Ύπουργεί- πωλεΤα Έλευθερουδάκη, Κολλάροο ου αυτού τής Παιδείας δπως όνο-, Γκοδόστη Σιδέρη. Δρχ. 125. μάσθηκε κα! τό όποίο Εδρασε άπ* ' δκρου είς άκρον τής άπέραντης τότε Όθωμανικης Αύτοκρατορΐας. Μέ τή χρημοττική δσο καί ήθι¬ κή μέριμνα τού ό Σύλλογος ίκτισε σχολειό Τδρυσε έκπαιδευτικά Σω- ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ Ί ματεια, -ροετοιμασε διδασκαλικό Επ! τή συμπληρώσει ετους άπό πρόσω—κο_ και ξι/ττνησε παντοθ τή τού θανάτου τοΰ αγαπημένου αας λαχταρα της μάθησης καί τής προό σνζύγου καί πατρός ΚΩΝΣΤΑΝΤ1- 330 Πολίτισσς συγγρα<|>έως παράλλη- τόν 1·
λα ττρός τά έπιτεύγματα τού Συλ- γου.
λόγου δίδεται ταυτόχρονα καί ή Ή
ιία με τά συνταρα- κνα:
σύζυγος
Σουλτάνων. έκλογές στροκωνστσντή.
διο τή€ σταδιοδρουίαο τού πε-
^'ΐορίσθηκε οε έπιστημονικές
Ίοετ'νεο καί νΡλέτΓθ κσί έκσ-
νρ Φυχανάλυση όοθόδοΕη πί-
πρ.οιωοισυε'-νο κύκλο ασθενών
ν/ι' σϋτό είναι Ρνασ άπό .
' θευρλιωτές καί ίδρυτέο τής
ι χονάλυσηο στήν Έλλάδο
| Σάν ψυχαναλυτής ήταν άφο-
"ης ,πποσπαθοϋσε νά επιβλη¬
θή στοθο ασθενει τού μέ την
·*·πιστη·οοννκρ τού άίία τήν άβ>-
θαστή τού Οπομονρ καί τή
οτοονή τού ώοτβ άφοϋ άποκτή-
ορ τήν έυπιστοσύνη τγμογ νπ
δηυιουονήοη τό ΤΡΑΝΣ*ΕΡΤ.
ποΰ είναι ό καθρέπτηο τής ασ¬
θενείας τοϋ Φυχαναλυομένου.
Ι Μέ τήν στάση τού καί συυπεοι
Ξαυθίπη. Τά τέ- ' Φορό τού προκαλοΰσε την αύ-
Γαλάτεια Ούλκέ- τόυατο πεοινραφή τοή ιΊποσυ-
καί Σόφια Μα- νΓ'δήτου καί άκολουθώντας τή
, μέθοδο των συνειρμών άνέ-
γίου "Ιωάννου Θεολό-
λυε σάν άνατόμος δλες τίς
πτυχές μέχρι τοϋ θυθοϋ, συ-
νελάμβανε δλα τα ΚΟΜΠΛΕΞ
καί φυχικά τραύματα καί άφοϋ
ζανάφερνε στή συνείδηση τήν
ύποσυνείδητη σύγκρουση συμ-
φιλίωνε τούς άσθενείς τού μέ
■Πό οίκογενειακό καί κοινωγι-
κό τους περιθάλλον καί τούς
προσήρμοζε στή ζωή. Τά πορί-
σματσ τής ψυχανάλυσις προ^
σπαθοΰσε νά μεταδώση στούς
καί στούς δικαστικούς ώστε οί
μέν έκπαιδευτικοί νά προλαμ
βάνουν τά φυχικά τραύματα ε-
φαρμόζοντες μιά όρθή άγωγή
δχι εσφαλμένη οί δέ δικαστι-
κοί νά κρίνουν έπιεικώς έκεί-
νους. πού στεροΰνται τής ε¬
λευθερίας τής βουλήσεως λό-
Π ψυχικών ταραχών.
Ό Χατζηδήμος θεράπευε τό
άτομο δχι σάν άτομο άλλά σάν
υέλος μιάς κοινωνίας, πού
θάποεπε ν' άποτελήται ή κοι-
νωνία αυτή άπό γερούς ψυχι-
κά άνθρώπους γιά
V
αποτελέ¬
ση ένα ένβραονισμένο σύνο-
λο. Στό δεύτερβ βτάδιο τής
σταδιοδοομίας τού, άρχ·ισε νά
έφαρμόζη πιό σύντομες μιέβ®-
δες θεραπείας γιά τούς άσθε·-
νείς συνδιάζοντας τήν ψυχική
θεραπεία μέ μιά πιό ύλική μέ¬
θοδο Φάρμακα κλπ. Στό στάδιο
αύτό άρχισε νά έργάζεται έ-
παγγελματικάι, περιωρίσθηκε
στήν κυρίως νευρολογία καί
διοοίοθηκε τότε διευθυντής
τοϋ νΓΐιρο*ογικοϋ συοτήιιατος
τής Πολυκλινική^ Αθηνών είς
τό οποίον "Ιδουυα προσέφερε
ε-ς ύπηοεοίες. "Εφυνε
τή Γωή την ώρα πού θά
όλοκλήρωνε τό έρνο τού. τήν
ώπο πού σΛν ποωτοπορειακό
πνεϋμα, ποΰ εϊτανε θά άκολου·
θοΰ'ΐε νέουσ προσανατολι-
σιούς πιό ουσικέο μέθοδες.
οιΊυφηνα υέ τή διερεύνηση
τήν ένκεφαλικών μηχανισυών
των ουνκηνήσεων. "Έγραψε
πολλές υρλέτες καί συγγράμα-
τα ίατρικής φύσεως, στή με·
λέτη τού π.χ. «Φυχοσωματική»
ποοσπαθεϊ νά αναπτύξη, ότι
πολλά σωματικά συμπτώματα
είναι δε«τ€ρογενή καί όφείλον
τα σέ Φυχικέο ταρεχές τοϋ
νευρικοϋ ουοτήμίΐτος ί;πίσης
"τΛ σύνγραμα τού «Τώ
ε'-πί τήο Κατοχήο)
νά αναπτύξη τούς παράγ©ν-
ταο πού συντελοΰν ώστε νά
ν^ννηθή τό άνχος. Παράλλη¬
λα υέ τίς ιατρικές έρευνες, ό
Χατζηδήι.ιο*- λόγω τής μενάλης
τού πο*υιιέρειας άοχολήθηκε
''ί". τα Έλληνικά γράυματα καί
ξεχωριστά μέ τίς Μικρασιατι-
καί
άεί-
ι μνΓστος Γεώργιος Σωτηρίου,
υπήρξε μΐα έθνική φυσιογνω-
υΐα άνήκουσα είς τήν χορείαν
των μεγάλων διδασκάλων τοϋ
Γένους, τής περιωπής τοϋ Νεο
φύτου Βάμβα, τοϋ Θεοφίλου
Καίρη, τρΰ Κων, ΟΙκονόμου
τού έξ Οίκονομών.
"Επί μίαν εϊκοσαετίαν, διετέ-
λεσε Γυμνασιάρχης είς την 6-
νΛ τό Πανελλήνιον καί έν Εΰ-
ρώπη άκόμη - ώς τό διεπιστώ-
σαμεν κατά τάς έν Γενεύη πά
νεη'οτημιακάς μας σπουδάς —
περιώνυμον Εύαγγελικήν Σχο¬
λήν τής Σμύρνης, είς μίαν ε¬
ποχήν κατά τήν οποίαν άπετέ-
λει αύτη τόν τηλαυγή πνευμα¬
τικόν ΦΑΡΟΝ τοΰ Έλληνισυοϋ
τής ΑΝΑΤΟΛΗΣ, είς μίαν επο¬
χήν καθ" ήν άπό καιροϋ ήκμα¬
ζε καί ήνθει οΰτος. ώς κληρο·
νόμος τοϋ άθανάτου έλληνι-.
κοθ πνεύματος τής ενδόξου
Βυζαντινήν μας αύτοκρατο-
ρΐαςΐ
Είχον τό βύτύχημα νά δΐατε
λέπω μαθητής βΐς τήν Εύανγε-
λικήν Σχολήν, κατά τό έτος
1907 — όπότε καί άπεφοίτησα
άριστοϋχος αυτής — τοϋ μενά·
Ι λου τούτοτ» Διδασκάλου τοϋ
Ι Γένουο. καί ή μνήμη μου, με-
ι τά σηνκινήσεως βπανέρχεται
είο τά άξέχαοτα ί-κεϊνα χρόνια
διά νό άναυοχλεύση άπό τό
παοελθόν ωρισμένας άναμνή-
σεις ι>ου. συνδεομένας μέ
τήν δ'δασκαΜαν τού, τό ήθος
τού την απέραντον καλωσύ¬
νην τού κσί την άφοσίωσίν τού
δχι τόσον είς τό νράμμα, δσον
εΐΓ τό πνεϋυα των μενάων
Έλχήνων Λΐλοσόφων καί ίστο-
ρικΓιν τήΓ άοχαιότητος.
Ή άδυνο'ΐία τού ώς καθηνη-
τηυ υαο των άοχαίων έληνι·
κων έ'-τοέσ·ετο είς δύο άνδρας
τ^ν "η·"Όον τόν κο^υφσ;ον
των πο'ητών καί τόν Θουκυδί-
^ην τΛ/ κηουφαϊον των ίστορι·
κίΤ'ν τπ"- παγκοσμίου ΙστοοίαΓ
{••"6 των' (""^χα'οτάτων χ^Λνιν
υε-ν^' των ήΊειών ααπ! Ένθη-
υοθ'αι πάση ήτο ή εκτίμησιν
τού π^ι'τ τύν Έπιτάφΐον τοϋ
Περικλέου<- Τι>ϋ όηοίου τό κε(-
ΐ'ί-νον υατ -Λ'δει ό τελευταϊος
ρΐρ τό Β' -Βιβλίον τής ίστορίας
πελοποννησια·
ΛογοτεχνικοΟ κάλλους καί φι
λοσοφικοΰ βάθους, καί ό άεί-
μνηστος Σωτηρίου, διά νά θέση
υπό δοκιμασίαν την δύναμιν
κρίσεως των μαθητών τού, καί
την ίκανότητα των, είς την έκ¬
θεσιν των Ιδεών των, μάς έδιδε
ώς θέυατα τα σχετικά κεφάλαι-
ο· τοϋ περιφήυου τούτου Λό-
γου! Ενθυμούμαι μετά συγκι-
νήσεως, 6τι δταν τό 1907 κατήλ
θεν έξ Αθηνών είς Σμύρνην
ο καθηγητής τής Λατινικής Φι-
λολογΐας, έν τώ Πανεπιστημίω
Αθηνών άείμνηστος Σακελλα-
μόπουλος Σπυρίδων καί έπβα-
κερθη διά λόγους έθνικούς
την Εύαγγελικήν Σχολήν, ό
Γρ-ωρνος ΣωτηοΙου έπέδειξεν
ρϊγ σΓτόν τά Γραπτά μου ώς
'Εκθέσεις Ίδεων, επί των έν
τώ 'Επιταφίω τοθ Περικλέβυς
οιαλαυβανομένων θεμάτων Πό
λιτικήο καί ΠολιτειολονΙας, ά<ρ θάστου μεγαλείου, διά την ά- νωτερότητά των. Πσραθέτουεν κατωτέρω βιο- νοας. <όν σηυείωμα τόν οποίον είχε την καλωσύνην νά μάς α¬ ποστείλη ό άξιος υίός τού Πλά¬ των καθηνητης των Μαθηματι· κων έν Αθήναις καί τοϋ όποίου ή δημοσίευσις αποτελεί ελάχι¬ στον φόΓον τιμήο είς υνήμην τού μεγάλου τούτου άνδρας. Ε. Δ. ΔΟΥΡΜΟΥΣΗΣ 'ϊΦηνητής τοΰ Πανεπιστημίου τής Γενέυης Ί-γεννήθη είς νέον Καρλό- Οαοι Σάμου την Ιδην Ίανουα- ρϊου 1849. Έσπούδασε φιλολογίαν είς τό Πανεπιστήμιον Αθηνών καί -;ς Γερμανίαν. διηύθυνεν επί 2Οετίαν την Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρνης ως γυμνασιάρχης. Έτιμήθη τό 1904 μέ τό παρά οηυυν τοϋ Άργυροϋ Σταυροϋ τού Σωτήρος διά τάς πολλάς υπηρεσίας τού ώς διδασκάλου τοΰ Γένους είς τόν ύπόδουλον ελληνισμόν. Ύπηρέτησεν ώς Καθηγητής και Γυμνασιάρχης είς τήν Θεσ¬ σαλονίκην, Κρήτην, Μοναστή· ρ·ον καί Ίωάννινα, άπό δέ τοϋ 191(2 μέχρι καί τοό 1926 δπότε καί παρητήθη ώς Γυμνασιαρ- χηο είς τό έν Σάμω Πυθαγό- ρε'ον Γυμνασιον. Ήτο μέλος τής Άρχαιολογι· κης Έταιοείας "Αθηνών καί άν τκπιστέλλον μέλος τής Γερ- μανικήο Άρχαιολογικήο Έταα- οεΐασ είς τήν οποίαν εΤχβ πα- ραδώσει περισπούδαστον μελέ την τού περι τής οτήλης τού ΉΓαΙου Σάμου. . ΆπεΛΐωοεν έν Σάμω τήν ;8ην Αύνούστου 1930. Τυνε~νοαφε καί εξέδωκε τά εξής Θιβ/Μα: «Λυκούργου λό- νοΓ κατά Λεωκοάτους, σχολια- ιθεΙ>" ποι^ς χρήσιν των μάθη·
των τοϋ Γυυνασΐου» καί «"Επι-
-ιτηλή φΐλολογική ποός Άλ·
'ηοέδον 'ζυεοσώνο, Λτοι έο-
ιηνεν)τικής καί κοιτικής παρα·
νο^π^'Λ'ΐοτα». Κοτ^.λιπεν είς
·ρ·'η/·"-'<-'Φα πολ^ής σηυειώ· -«•τ καί σχήνα Λ'ϊΥαΙΐύν πον- "■σ<ηέι.ιν τίδ-' λγό'ι.ιχ/ ύπήο^εν -Τγ ί-<< των καλυτέρων έρμη- <ο πβ Ό Λόνβε βδτος αποτελεί υνηυΡ'ον θΛβίαο Λητορικήα έ- ?:ήθΓΡηΓ νοί ΛΗ)Τ»*άν πολιτικίν>ν
καί πολιτειακόν Οε^ν μεοΐό^
πάν/τοτρ διό τήν
^πιυεληυένην διδασκαλ ι π ν
τού τάς άπεοάντουσ ννώσε·ς
τόπ την άνηθότητά τού. τήν
εύθύτητα τοΰ χαρακτήρος τού
κσί τήν γαλήνην τής ψυχής
τού. ή όποία ποτέ δέν τόν έγ-
κατέλειφεν μέχοι τής τελευ-
ΤΟΙΟ "·"»" '*·'■ 1ι
ΣΜΥΡΝΕΪΚΑ
ΗΩΡΟΥΔΙΣΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙΑ
,η 'ΜΗ>Α. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ι.^
ΙΛ
ι· ηιΉΛ τ ν τ^ »>/-ιιι^ 'ΐ' ιανε ι Ι μενάηι
νο ιΐι ι.'ΐίίίθ' <ονρ τΛ μ.,'ά. - Τρι , τ γιά τι μωρ6 ώ ταμ έ χρηνοΓΐ α) Π ΐι Γρπ/ηυ'ά ια Ι. - Ω, ΛΙΛΙ "Ο ώ. ώ λιλί. γτοι ^άιίι τ ν η^υΧι, ι ι οί ινανε το κ' γΊη>
"Ο λιλί, λιλΛκιη τ^υ. μήσκος οτ<Ί ικητάκια τού κ ι καρρτΜλάΛΐαι1) τ υ "Ω λιΧί. λιλ^κια τού. νΛ "β^<·υν τΛ ίίοντάκια τού καί τραηίζιτάκια τού τήν ί,ιοσ ·πού τό "τρανουΐ>ιί>-ΐες τό τρονύΊι ούτΛ οτό | ω
η<ν τ >0 '6ειχνεο τό χρρι σηυ πού τό 'κ^ονοϋσες ό μπρ·>σΐά ι,η
ιιέ αϋτό τόν τρτπο :
Τό μιρΊτοο οηυ κΛθετο μέ τή ψ.ούχτα πρός τ άττ^νυ
σκτφτη λιγιΊιΐ καί τ ι ^άχτυλ' Λνοι^τά καί γυρτο ηοΛς το μίί0
λιγά-Μ. σα νό ιτεριμ0· η νά "ΐίση άτό άψηλό ίνα μικρό τότΐι κοι
να τό τπάσηο > ούτή τή στάιη. τή φπύχτα τη έ γυρίζειο ^
δεξιό. υι ι άοΐπΓε-ρά. μέ τ') ρυ^ *Λ τού τοαν'ου'Μοϋ κπθώ; τ5 τΟ(,
γΓϋ,ΓθΓΐετ. Και ·>ό σκίρτσο ούιό τό 'δειχνες οτό μωρό γιά 4 Τ{
κάνη κι' ίκεΐνο μέ τό ένα γιά μέ τα δυό τού τά χέρα ια.
"ΑιΐΊ τ *> 'βτστοϋοες μέ τ> εντ χ4οι ο υ τό μ'ύο^, τ ιθ 'κα
νρι- τό 'κΦοττι αΰτό μέ τ' άιλ^'-» σιυ. Κι ά ι τ τ} 'βιΐ ιτοθ ιε σ..
λης, τ > ' τό 'κανες μέ τ ι δυό σου τα >(έρια(*)
Σηαεί >ιμπτ —
Ι.— Καρεφί ι ^ζ ναρύφαλο, μοπχ κάρψι.
3.— "Ρν.τ τέτοιο τρπγου'ΐότκι, μέ τό ϊ'ίο πκίρταη ΐηθ „
ριοθ, λίνε *αι >[ φρτν>έζ->ι. πού έ'χει αύτί τά
Ιυοί φ^ν, φόν. φ^ν, λέ π-τίτε υτργιι-
ΛΙνοί φόν. φόν, φόν, λέ ττρτιτρ ητ νσί φ'ιν.
Πγο 0ά ηρ :
"Ρ.ιοι κάνουν, κάνουν, κάν<-Ίο ·. < Ι αικριύλες μ "Κτσι κάνουν, κάν υν, >Λν υ>', > Ι υικρ^ύλες Ργπι κ6ν υν
ϊ, οτήν Έλ6οα τό λένε «Κου πεηέ, κοθ
ΛΗΜ ΑΡΧΙΓΚΝΙΙΣ
ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΙΕΩΣ
Τ* Ρ>·Ρ·χ'η τού «βιθλιονραφία
7".··ΐ'<-ιναικών <*-κδόσεων» εΐ- να· ρ^^ι'-τιμοο όδηγόο νά κεί "οί"- ποϋ θ^^ουν νά έντρυ- ΛΛπουν οτΙγ Μικοασιατικές με- > ΛτεΓ καί ταυτόχρονα δείγμβ
τήο πνΡυυητικήο ήνθησης καί
τΓ\ι «-Όβαοων έκδόσεων. πού
οτά τυπογραφείβ
Συ.ύρνη^. Έκτός
Γ·"·τό Λ ΧπτΓηδήυος βΐχε
πλούσια θ'βλιοθήκη άπό
τ<ν ΌυΓ. πού μιά πτέ- <-<·/(λ τπγ ήταν άφΐερωμένη σέ τ Ί-Ίναικές καί Μικρασιατικές ί·κ?>όσεις μέ άνυπολόγιστη
I-
στοοική ση.υασία.
ΚΉί πόν'Μ άπό δλα ό Χατζη-
δή1 'οο υπήρξε άνθρωπιστής
"ΐατί «'-θετ^άπευε δωοεάν δ-
»ηι·Γ ί-κ·<-;/ον)ς πού δέν είχον τΛν .ευχέρειαν νά πληρώσουν Τέλος. ,άπήρζε ένας μέγα- φωνίην, νλπ. μέ τούς 5 ην χο" οτοχαοτής. όροματιστής ■■—ι ι^τ^0φ,λόσβ<ρΟ£: β^θριρ" ή νε'τολογική και φυχιατρική έ- ηοόσωηος Φωτ -ηι~!η θό άσνοληθή είδικά μκ ]—„„,'. - γ'ό - τό έονο τού έγώ νράφω τό *α<*νι$Ί Ζ · · Λρθρο αύτό σάν άσθενής πού Τ/|λ. 2 ράν μαθήτρια (θόοο ;πμή£ στό ^5,1- βάσκαλο. 'Η Μικρά Άσία ποέ- πει νό ύπεο«<ρανεύεται άκόμα ι·ιά <ηοοά, 6τι ένας τόσο σκε- πτόυενος ανθρωπος υπήρξε δικό τησ παιδί. Οί φμχες οί ξα- ναγεννημένες ύη,ό τή δΰναμή τοό. οί φυχέε ποβ νριώα9Ϋε τήν κάθαροη μέ την έκφόρτΐΐ)η καί τήν άπόσβρ.ση μέοον τής μεταβίβασηο, γονβτΐθτέβ οτόν τάφο τού θρηνοδνε τώρα τόν χαυό τοθ μκγάλου δασκάλου. τ"0 λυτρωτή τοθ ήγχρυβ κρί τής άγωνίας. ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΤΕΡΠ01Τ Κατά τήν συνεδρίασιν τής 27.6.67 τοϋ Κεντοικοϋ Συμβου ><ου Στενάσεως υπό την προε *οίαν τοΰ νεν. γραμματέως κ. Σπ. Άγγελή. τή συμμετοχή των προσφύγων εκπροσωπών -ν των κ.κ. Άπ. "Ορφανίδη κα Τωκρ. Σινανίδη. των ύπηρεσία «ών παοαγόντων έκ των κ.κ. νΛ·τ'*'τίδη Ιωάν. Άννέλη. Θ. Θεοφΐλοπούλου Γαλάνη, Ίορΐ δάνου ΠαυλΙδη καί των έκπρο -ΐώπι.ιν τΠν υπουργείων Συντο νισμοθ. Γεωργίας καί ΟΙκονομι ■:τον. έλήφθηοαν αί κάτωθι φάσεις: Προοαρμογή τοϋ ύπ' αριθ. 6001 κτηματ. βιαγράμματος Τυνι σμοϋ ΧαλανδρΙου πρός τό Ιονϋον διάγραυμα τής πολεο- δομίας, όσον άφορςί τάς πρασι άο των 0.Τ. Δ' καί Γ'. Τηοποποίησις τοϋ ύπ' αριθ. Λ339 κτηυατ. διαγράμματ ο ς Συν) σμοϋ 'Υμηττοϋ. δσον άφο ^ο τΑ πλάτοσ τής όδοϋ τής δι ασχιζούσης τό ύπ' αριθ. 170 Ο. Τ. καΙ προσκυρώσεως οίκοπε- δικών λωρίδων είς τοϋς ώφε- λουυένους παροδίους. "Εγκρισις τοϋ ύπ' αριθ. 6. 719 κτημ. διανράμματος τοΰ 0. Τ ? Συν)σμοΰ Εϋγενείας Πει ^ο'ώς. Ένκοισις τοϋ άνασυνταχθέν -ο<- ύπ' αριθ. 4.761 κτηματ. δια γράμματος Συν)σμοΰ Καλαμα οίας Θεσ) κης. Προκύοωσις κατεχομένης οί κοπεδικής λωρίδος είς τήν έκ τογ απαλλοτριώσεως Ιδιοκτησί αν Α. Παπαθανασίου είς τό Ο. Τ. Α' Συν) σμοΰ 'Υμηττοϋ. Τοοποποίησις τοϋ ύπ' άοιθ. 5'951 κτηυατ. διαγράμματος Συν1* σμοΰ Ν. Σμύρνης, δσον ά Φθρό τό όπίσθιον όριον μετα- ξ>') των ύπ' άοιθ. 5 καί 12 οΐκο-
πέδων Ο.Τ. 314.
Τροποποίησις τοΰ όρίου δια
νωοουοϋ υεταξύ των οΐκοπέ-
δών 9 καί 10 τοϋ 0-Τ. 1 )Β Συν)
σποϋ Καλαυαριάς 0εσ) νίκης.
Παραχώαησις ρΐκοπεδικ ο ΰ
νΓόηου τοΰ Συν) σμοϋ Κοντϊτο
Θηβων δι' ανέγερσιν παρε»
κλησίου Άν. Άποστόλων Πέ¬
τρου καί Πβόλου.
Παοαχώοησις οΐκοπεδικ ο ΰ
χώρου τοθ Συν)συο0 Καλιθέ-
αΓ - Καστοοιας. οΊ' ανέγερσιν
6ου Δημ. Σχβλείου Κοστοριδς.
Παοαχώοη'-ις οίκοπεβικ ο υ
χώρου τοθ Συν)σμοΟ Λεβαδβί-
αο είς 5ον Δημ. Σχολείον.
Παράτασις ποοθεσμίας άνε-
νέ^οεως κτιρίου επί παραχω¬
ρηθέντος είς τόν Λήυον Κερα-
τσινίου χώρου, διά στέγασιν βι
θλιοθήκης, πινακοθήκης και
Μοη-ιε'ου. μέχρι 31.12.68.
Παράτασις προθεσμΐας ανε-
νέησεως κτιρίου επί παραχω¬
ρηθέντος οΐκοπεδικοΰ χώρου
είς Λήυον Καλλιθέας κ.λ.π. 31
12.1968.
Περί έγκρίσεως πιστώοεως
?>πχ. 1.5ΟΟ.ΟΟΟ διά τήν καταβο
λήν άποζημιώσεως είς Ιδιοκτή
τογ κτισμάτων κειμένων επι
χώρυυ ανήκοντος κατά κυριό
τητα ειο τήν Διεθνή "Εκθεσιν
Θεσ)νίκης, ώς καί οικονομικήν
ένισχυσεως είς μή δικαιούχους
στενάσεως οικογενείας ή με·
μονωμένα άτομα.
"Εγκρισις πιστώσεων διά την
συνέχισιν προγραμμάτων αύτο
στεγάσεως των περιφερειών.
α) Καβάλας διά ποσόν δρχ
1.4ΟΟ 000. β) Δρμας διά ποσόν
δρχ. 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ.
"Αρσις "έκ τής έπιτάξεως ά
Π) ΤΓΰ ΧΡΟΥΟΤΟ τΡιΓ ντητβ·Αη<·. τη') χρόνου της κατεδαφΐ- των παρ)των, των κάτωθι Συροποΰλρυ Ίδ'ΟΚΤΛθίβ ραρτήματα τηΥ Αδ'Ρ^τητΡ· »> 'ίδιρκτησίας
ουίρυ δ,^ ο Ααρ)τα. ?
,2 ραρ)τα. γ)
Ι9ραμη διά 1 πά-
Διενεργεια διαγωνιομοϋ δια
IV
ΑκηΑν/β^... τρρ εν Τφ 0|Κ|
ΜϋίΤΐωκΕ,
διά ττ)ν ΤηΙίφωνίον, Ραδ>ο·
Ηολοφωνίου. Γεν. Λνζι-
124,
έίπόνρριγ Τρρ εν τώ ο(κ|
^ Άν Σι^ατη κινηματονοα-
Φου κατόπιν είσ^γήσεως τής
ί' Καν^.πλ0ίϊ"μθ' °'" «-ΗΓΟ
' αν ΟΓ^61 *«Γνο μττρ6ς μου,
Γι κι* *ν γίληΟν τ6 υάτιο
°>ις υουρεο μου τ|
Κ^ί Υ-.Π πρίττμ π,ο-Μθνήκ,'
ίληι?>α νϊχω ηάνια
κσί
V.
,τΐ τ' ,ώνιο τ· οϋριο ν6
μου ίΡχήτ ,ν χτές.
ΛΜΙΙΑΛΛΗ Ι
ΊΟΓ
ζδ
ΙιΐΛ
ρντ
»
ως
ϊν
τίς
λίου Στεγάσεως.
Άναυόρφωσις γοΟ παρά τρ
Τραπέζη τής Ελλάδος τηρου
' 'ένου λογαριασμοϋ "Γ'Υπουρ·
νεον Κοιν. Προνοίας -Λ)αμός
Άποκαταστάσεως Άστών Προο
φύγων Ν 2044)52».
Τρόπος διαθέσεως μειβνε
κτούντων οΐκρπέδων περκρεΡΙΙ
άς Πειραιώς.
Περί κατασκευής τού δαπέ-
"^ου τού ίσογειου διά πλακός
ίκ · τετόν - άρμέ, υπό τής ού
τοσι εγαζομένης έν τφ Συν)
σμφ Πλυντηρίων Νικαίας, Ιτο·
ματίας Μουσά.
"Αρσις άπαλΛοτριωσεως ε*
τάσεως έμβαδοϋ 18,(50 τετο
μέτρων άποτελούσης τμΑμα
τάσεως έμβαδοϋ 18,50 τβτρ
τοϋ έκ Μ.Τ. 178 οίκοπέδου τοθ
Γεωρνίου Εύαγ. Μέγα κ.λπ
συυφώνως πρός τάς διατάζεις
τοϋ άοθο. 119 τοϋ Συντάγμα
τος τοϋ έτους 1927.
"Αρσις απαλλοτριώσεως οΐκο
πέδου έυβαδοϋ 161 τετρ. μί
τρών κειμένου έν τώ Γυνί,
συώ Εύνενείας - Πειραιώς. ί|
πέρ τής Αικατερίνης συζύγο»
Γεωρνίου "Αποστολίδη, συμβ«
νως πρός τάς διατάζεις τοϋ _
ο^ου 119 τοϋ Συντάγματος τού
έτους 1927.
"Αοσις απαλλοτριώσεως ο'
κοπε^ίου έυθαδοϋ 200 τετρ. μ
κευ 'ένου έν τώ Συν") σμΰ
•-οβουν'ων, υπέρ τής Μαρίας
χήραο Γεωργίου ΒενιοΟ, συμ ψ
φώνως πρός τάς διατάξεις τοθ Κο
άΓθοου 119 τοϋ Συντάγματος^
τοϋ έτους 1927.
"Αοσις απαλλοτριώσεως οΐκο 11^
πέδου έμβαδοϋ 196,80 τετρ. μ
κειμένου έν τφ Συν) σμώ Νέας
Καλλιπόλεως Πειραιώς, υπέρ
των Αικατερίνης συζυγυυ Πά
ναγιώτου Μπιλίνη καί Παναγ»
τού Δημητρίου Μπιλίντι, ουι>
φώνως πρός τάς διατάξεις τής
παραγρ. 5 τοΰ άρθρου 2 τοί
Α.Ν. 2ΟΟ3Μ939 κ.λπ.
Παραχώρησις συμφώνως
ποός τάο διατάξεις ττ5ς παρ
11 τοΰ άρθρου τέτάρτου τού
Ν. Δντος 4176) 1961 ,τών κάτώ
θι οίκοπέδων:
α) Τοό ύπ" αριθ. 7 έν τετρο
'ώνω 87α θίκοπέδου τβυ Συν)
ιυοό Άμφΐάληο Πειραιώς, έμ
βαδοϋ 111,52 τετρ. μ. είς την
Σοφίαν χήραν Νικολάου Πολυ
χρονΐου καΙ Αικατερίνην Βυν
Νικ. Πολυχρονίου,
(3) Τοϋ ύπ' αριθ. 9 εν τετρα
νωνω 105 οίκοπέδου τού Συν(
ομοϋ Καοαβδ Γ' Πειραιώς. &
"αδοϋ 343,77 τετρ. μ., είς την
"Αθανασίαν σύζυγον Δημήτρ!·
ου Γαβαλβ
V)
Τοϋ ύπ" άοιθ. 9 εν τετΡ<>
"ώνω Ρ οίκοπέδου τοθ Γυν)
ον.·οϋ Νέας Κολλιπόλεως Πει·
ηαιώς έμβαδοϋ 298.20 τετρ. Μ ·
είς τόν Σταύρον Παναγιώτ°°
'<οηθότσον. δ) Τοϋ ύπ" αριθ. ζα ί·ν τε· τραγώνφ 32 οίκοπέδου Συν) Τι'ίνρνείας Πειραιώς, έμβαδοθ 258.70 τετρ. μ., είς τας Ειρή¬ νην ούζ. Δημητρίου Μουρλβ καί Βασιλικήν σύζ. Κων)νού 'ίαραγκούνη. ε) Τοΰ ύπ" αριθ.. 18 έν τετρο γώνω 35 οίκοπέδου τοΰ Συν) ομοΰ Τουρκοβουνίων, έμβαδθν 150 τετρ. μ., είς τούς Μαρίο» σύζυγον Θεοδώρου Μακαρωνο κ.λ.π. στ) Τοϋ ύπ" αριθ. 22 έν τετρα γώνω 28 οίκοπέδου τοϋ Συν) σμοϋ Εύγενείας Πειραιώς, έμ βαδοϋ 120,42 τετρ. μ. .είς τ0 Άνδρέαν Γεωργίου Τρίμην· Ο ΤΡΟΠΟΣ Υ,ΠρΒΟΛΗ| ΠΡΟΣ ΑΡΧΑΣ ιΐΙΙ βως 3101 (ΟΤΙ (ΟΤΙ 0 Γ 1-ΟΤί «ν ίεί ίν ■μπι ΐΐιΊ /Χ, Ρ4 Τό ύπομργβίθν , απηύθυνε πρός τάί εγκύκλιον περί τβς .,- ποβολής αναφοράν καΙ υάτων υπό την Δήμΐι}ν ·«,· νοτήτων, τδν ΜηβΐλλήλΜν β* των καί τΦν ΚθΤά νόμον, πρβ' 3ταμένΐΑ»ν τδν βημοοίων πολΐτ' κων ύπηρεσιθν. Διά της εΥ" κλίου έπίσης, συνιστάται »*» δι" όμιλιθν πρός τούς <αΤ0' κους των Δήμων καί Κοι ι ών, έζηγηθή ή άνάγκη άπαγορεύεται ή ύποβολή ' ^ θώρας αΐτημάτων πρός τους, πουργοϋς διά θέματα τα οπ°ι δύνανται νά έπιλυθοθν υπ των τοπικών άρχων (^ Κοινοτήτων, Νομαρχιθν) Ι
Ο ιΊΟΛΥΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Τό έργο τοΰ Πολύδωρου Πά
παχρηστοδούλου γιά τή Θρά
κη, πραγματικά είναι μοναδι·
κό' χωρίς ύπερβολή άνεπανά-
ληπτο γιά την ούσία τού καθ"
έαυτή, άλλά καΙ γιά τίς πολλές
πηγές τής προφορικής παραδό
σεως, πού χρησιμοποίησε καί
πού δσο περνςί ό καιρός καί
άπομακρυνόμαστε άπό τή μοι-
ραία χρονολογία τοϋ ξεθεμε-
λιώματος των Έλλήνων τής Ά
νατολής, τόσο καί περισσότε-
ρο σπανίζουν.
Μαζί δμως μέ τή σημαντικό·
τατη αυτή διαπιστωθη, έπιβάλ-
λεται νά σημειωθή, ιδιαιτέρα έ-
πίσης, καί κάτι άλλο" αύτό πού
χαρακτηρίζει πλέον την προ-
σωπικότητα τοϋ δημιουργοϋ
τοΰ έργου τούτου καί σέ ου-
νάφεια βεβαία μ' αύτό" είναι ή
πίστη καΙ ή πνευματικότητα
τοϋ άνθρώπου -ή ψυχή τού.
Τήν εΤχε γεμίσει μ" ένα Ιδανι
κό" εΤχε κλείσει τή Θράκη μέ¬
σα τού" ό λόγος τοΰ Σολωμοϋ
καί στήν περίπτωσή τού εΐχε
πλήρη έφαρμογή.
Στήν ύπηρεσία τοϋ τόπου
τού, τής χώρας δπου γεννήθη
κε καΙ δπου μεγάλωσε, πού
τόν εΐχε θρέψει μέ τίς πρώτες
καί θασικές καταβολές γιά δ¬
λες τίς μελλοντικές εύγενικό
τητες καί άνατάσεις τού, στήν
ύπηρεσία καί στό δοξασμό τής
πατρίδος τού αυτής, τής Ιστο-
ρικής καί μεγαλώνομης άφιέ-
ρωσε άπό πολύ νωρίς όλόκλη-
ρο τόν έαυτό του' δλόκληοο
τόν ένθουσιασμό τού, έναν έν
θουσιασμόν όρμητικό καί γόνι
μο" δλες τίς έμφυτες πνευμα-
τικές τού δυνατότητες, πού τίς
καλλιεργοϋσε κιόλας άκατά-
παυατα, μέ τήν πρόσφορη γιά
τίς συγκεκριμένες έπιδιώζεις
τού παιδεία.
Παραμένει άναμφισβήτητα
τό κεφάλαιο αύτό ένα παρό>
δειγμα ώραίο καί φωτεινό" εί¬
ναι δίκαιο νά τονιστή κι' αυτή
τού ή γενικώτερη πνευματική
καί ήθική προσφορά. Τό παρά-
δειγμά τού. όπωσδήποτε, έχει
έπηρρεάσει άνάλογα δλες τίς
σχετικές επί μέρους προσπά·
θειές μας, τίς άναφερόμενες
στή σπουδή τοϋ Έλληνισμοΰ
καί τής Μικράς Άσίας καί τοϋ
Πόντου. Άλλά άς τό προσέζου
με καί μέ μίαν άλλη πλατύτε-
ρη προοπτική πρός τό μέλλον.
ΕΤναΐ ένα παράδειγμα ώραίο,
πού νομίζω πώς θά πρέπει ά-
ριβώς καί γιά τήν ούσιαστική
άποτελεσματικότητά τού νά έμ
πνεύση καί άλλους καί μάλι-
στα τούς νεωτέρους μας, στίς
προσπάθειές τους γιά κάποι·
ούς σκοπούς γενικώτερους καί
ύψηλότερους.
Ό Ιδεαλισμός, ή νά τό ποϋ-
με καλυτέρα μέ μίαν άρνητι·
κή εκφράση, ή έλλειφη κάθε
στενόκαρδης, άτομικιστικά συμ
ρεροντολογικής ίδιοτέλειας,
αποτελεί τό θετικότερο παρά-
γοντα κάθε επιτυχίας. Πάνω
στό Ιδεαλιστικό αύτό ύπόστρω
μα, στήριξε τό έργο τού, χωρίς
δμως καί νά δίνη την έντύπω-
ση πώς τουτο προέρχεται άπό
μίαν άπλή, έστω συγκινητική,
συναισθηματική, ρωμαντική διά
θέση καί πώς σέ τουτο άποκλει
στικά περιορίζεται. Άπ' εναν¬
τίας, τό έργο αύτό, μέ την μο
ναδική σπουδαιότητά τού, πού
καΙ προεισαγωγικά σημειώσαΓ
με καί γιά νά φτάση ο" αυτή
τού τήν άπόδοση. όργανώθη-
κε μέ μελετημένη μεθοδικό>
τητα καί λεπτομερειακά καθο-
ρισμένο σύστημα.
. Γοητευτικά θερμόν δηλωττ-
κό μιδς υΐϊκής στοργικότητας
πρός την χαμένη πατρίδα τού,
ζωηρότατες μνήμες άπό τά
παιδικά καί νεανικά τού έκεϊ
θιώματα, είναι τό άρχικό τού
ζεκίνημα. Είναι οί τέσσερις τό
μοί μέ τίς «Θρακικές ήθογρα-
φίες» τού, πού οημειώσανε αΙ-
σιόδοξα τήν πρώτη τού έμφά-
νιση στά έλληνικά γράμματα.
Αύτός ό τρόπος —νά έκφρά'η
μέ τό μέσο τής λογοτεχνίας
τήν χαρακτηρισθή νοσταλγία
τού- συνεχΐζεται καί μεταγε-
νέστερα σέ σειρά καί άλλων
άνάλογων έκδόοεών τού. Καί
τοϋ Κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
με ποικιλοτρόπως στό έργο
τους. Τότε καί άπό πολύ νω
ρίς, ίδρυσε γιά τό σκοπό τού
τήν «Εταιρείαν των Θρακικών
Μελετών» καί άρχισε νά έκδί
δή τακτικά τό πολυσέλιδο επι
στημονικό περιοδικό «ΓΑρχεί
όν τοϋ Θρακικοϋ Λαογραφικοΰ
καί Γλωσσικοΰ Θησαυροϋ».
Τριάντα δύο τόμοι τού έχουν
ήδη κυκλοφορήσει καΙ τυπώνε
ται ό 33ος. Σέ τόμους —κι' αύ
τούς πολυσέλιδους καί έπιμε
λημένους- θγήκαν τα «Μουσι
κά Κείμενα καί Δημοτικά Τρα
γούδια τής Θράκης» καί τό «Γε
ωγραφικόν καί "Ιστορικόν Λε
ξικόν τής Θράκης» τοϋ Άχιλ
λεως Σαμοθράκη.
Πρίν έκδόση τό «Άρχείον);
διηύθυνε ό ϊδιος γιά πέντε χρό
νια τό έπιστημονικό καί τουτο
περιοδικό μελέτης τοΰ Έλλη
νισμοΰ τής Θράκης, τά «Θοα
κικά».
Τόν Ιδιο καιρό ποϋ έθγαινε
τό «Άρχεϊον», έκανε καί κάτ
άλλο, ένδεικτικό τής τόλμης
καί τής δημιουργικής φανταοί
άς τού γιά νά άπλώση καί πλα
τύτερα τό Ιδανικό πού τόν εί
χε κατακυριεύσεΓ τήν ίστορι
κή άξία άπό αίώνες παλαιότα
τους τής Έλληνικής Θράκης,
Τύπωνε έργασίες Ιστορικές,
λαογραφικές καί άλλες μέ πά
ρόμοιο περιεχόμενο καί μάλι
στα αύτές πιά τίς μοίραζε δω
ρεάν σέ πνευματικά ίδρύματα
σέ όργανΐσμούς, σέ άτομα. Τύ
πωσε έτσι καί μοίρασε περί τά
150 τέτοια προσεκτικά τυπωμέ
να καί μέ τό γοητευτικό, κα
λαίσθητο γαλάζιο έζώψυλλο,
φυλλάδια.
Πρόκειται έτσι, καί έτσι μά
λιστα πού τό κυτάζουμε σήμε
ρα συνολικά καθώς τό σφράγι
σε πιά όριστικά ό θάνατος τοϋ
δημιουργοϋ τού γιά ένα έργο
πάθους όμολογουμένως.
Σημειώσαμε κιόλας τή μεθο-
δικότητα καί την συστηματικό·
τητά τού. Είναι σωστό νά προσ
θέσουμε —ΐσως καί νά έζυπα-
κούεται— καί την άπόλυτη, τήν
εύσυνείδητη έπιστημονικότη·
τα πού τό χαρακτήριζε. Ό πει
ρασμός τής προχειρολογΐίαςΐ,',
πού μάς παρασύρει πολλές φο
ρές, πιεζομένους άπό τήν ά
νάγκη νά φτάσουμε τό ταχύτε-
ρο σέ κάποιο τέρμα, ξεπερά-
στηκε μέ γνώση, μέ έπιμονή
καί ύπομονή, άλλά καί μέ άρ-
κετές, χωρίς άλλο, θυσίες, ά¬
πό τόν Πολύδωρο Παπαχριστο
δούλου. Τουτο άφορρ καί δσα
έγραφε ό ϊδιος, άλλά καί τίς
συγγραφές των συνεργατών
τού. Πιστεύω πώς ό μελετητής
τής ζωής καί τής ίστορίας τοϋ
«Έλληνισμοΰ τής Θράκης», θά
μπορή νά τα συμβθΜλεύεται
μέ τήν μεγαλύτερη δυνατή έμ
πιστοσύνη, σέ κάθε περίσταση.
Άναμετροϋμε μ' δλα τά πά-
ραπάνω τήν πνευματική άζία
τοϋ έργου. Άλλά ύπάρχει καί
μιά συναπτομένη ύλική πλευ-
ρά. Γιά νά κυκλοφορήσουν δ¬
λα τοϋτα, οί πολυσέλιδοι τ&·
μοί καί τά πολυάριθμα φυλλά¬
δια, χρειάζονταν καί τά άνάλο-
γα σημαντικά οΐκονομικά μέ¬
σα. Καί γιά νά βρεθοΰν αύτά,
ήταν άπαραίτητσς καί ένας άλ
λος αγώνας. Συχνά κατά την
διεζαγωγή τοϋ άγώνα αύτοΰι
ό Παπαχριστοδούλου δοκίμασε
πικρΐες· αΐσθανόταν μέ πόνο
νά τραυματίζεται ή Ιδία ή άξιο
πρέπειά τού. Καί ήταν ένας άν
τρας ύπερήφανος. Άλλά κι" αϋ
τά τα ξεπεροϋσε. Καί τό έρ-
γο, παρά τίς δοκιμασίες καί τίς
πικρίες αύτές προχωροΰσε χω
ρίς άναστολές κι' έφτασε στό
σημείο πού τό παρέδωσε
"Ήταν καί σάν ανθρωπίνη πά
ρουσία μιά φυσιογνωμία μέ την
δική της, την κάπως Ιδιόρρυ-
θμη, έξωτερική έμφάνιση* τοϋ
άνθρώπου πού έδειχνε νά ζή
σέ ποιητική έζαρση. Άκόμα
σάν πνευματική προσωπικότη·
τα λογαριάζονταν ευρύτατα"
εΐχε πάρει τήν θέση πού τοϋ
άζιζε στή σύγχρονη έλληνική
γραμματεία.
Καί δσοι έτυχε καί τόν είχα¬
με δάσκαλο —μέ την μιά ή την
άλλη δννοια— προσωπικά τόν
παράλληλα καί δσο προχώρει εΐχα δάσκαλο σέ τρείς περι-
ΖΙΖ.,~~6-° ΤΟυ_' διαγΡάφεται ° πτώσεις: στήν Εύαγγελική Σχο
λΛ τή(_ Σμυρνης στΛ Στρατ
Σχολή "Αξιωματικών Έπιμελη
"Ενας περίπατος στή Σμύρνη σάν σέ δνειρο.
ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΑ ΣΟΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΥΡΩ ΧΩΡΙΟΥΔΑΚΙΑ
Βγαίνομ' άπ' τα βοστοράκια καί τρσδοθμε 'στά σοκάκια,
μπαίυομε 'στό πσραλέλι, φοθρια τα έμττορικά 'σάν μίλισσες 'στό μέλι
μεγάλη κίνησι πού μάς τρελλαίνει, τό μεγάλο σκεπαστδ τό μττεζεστένι·
Προχωρούμε καί καρσι τό μεγάλο μπαρμττέρικο τοθ γνωστοθ Γαρουφα-
(λίδη
πού ί^ταν στή Σμύρνη τό πειό ξακουστό 'στό ξουράφι κπί ψαλίδι.
Καί ευθύς ό δερχανές τοθ ώρσίου Μττόν Μαρσαί
πού ττουλοΰσε δλα τα ειδή καί φθηνά κσί δερεσέ.
Νά κι ό Φραγκομαχαλδς μέ τα πλούοια μοντέρνα μαγαζιά
τ-ού άττ' τόν κόσμο τόν πολύ, φασαρίσ πήγαιν' έ'λα
δέν θά ελειπ' ασφαλώς οΰτε ή κουτσή Μαριέλα·
Κοχι τραβώντας άπ' τή μιά πάμε γιά τόν Φασουλά
'στό μεγάλο Καρακόλι μέ πολίτσιες χιλίους δυό
καί ττίσω τού ή έκκλησιά μας πού άπό τόν αμβωνά της
έκήρι/ττε κάθε Κυριακή ό πολύς Κατσιναβάκης.
Άπ' τού Μπόν Μαρσαί την δεξιά μεριά
τα άφθονα τής μόδβς τού Φραγκομαχαλά τα μαγαζιά,
κο'ογιοιομουτζήδικα, σττετσαρίες, δερχανέδες 'στήν άράδα
τιοΓ. ξεχώριζε τής ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ τοΰ Σολομωνίδη
ή ύψηλή κορμοστασιά ή καλοσύνη καί ή άπλάδα.
Φθάνομε '—όΟ Χατζηστάμου την ώμορφη στρωτάδα
τού τρώγαμε την ξακουστή περίφημη γλασάδα.
Σ^ς δάθος ύττερεΤχε ό ψηλός ψηλός Κοιιλές
ττλάγι τού δέ τού Βιντορη ό καινούριος δερχανές
κα! οί τρουμπατζήδες δλοι, ετοιμοι γιά τις φωτιές
ττού ξεχώριζε άπ' δλους ό άρχιτρουματζής ό Τζοθρος
τρομεράς, δυνατάς- άφοδος καί ντοθρος.
Νά κι ό Τσουρτσούρας μέ τα κέρατα ττού σωρο σκυλιά ποκλοθσε
αύτά ποΰκλεδε, ταδαφε καί 'στούς 'Τδιους τα ξαναπουλοθσε·
Προχωροθμε 'στοΰ Σολάρη 'στοΰ Ξενόπουλου τής μόδας τό μεγάλο μα-
(γαζι
καί λιγάκι παραχάτω νά κ' ή μπάγκα τού Κρεντί
κσί καρά! ή ττερίφημη έκκλησιά μας ή Άγία Φωτεινή
ττού φαντοΰσε 'σάν ΚολοσσαΤο μέ τό καμπαναριό τώραΐο
καί 'στά μέσα άπό κεΐ ή μεγάλη κι' ο-ύτή τοϋ Γένους
ίσαξία 'σάν τής Χάλκης, Εύαγγελική Σχολή.
Γ'ραμμή γιά τίς Μεγάλες Ταβέρνες δπου δέν εδλεπες κοπέλλες
μπέλκκα ψάρια, φροΰτα. ότι ττοθήση ι^ καρδιά σου ροκί
ποΰ ττίναμε μέ λογιών λογιών μεζέδες 'στό !κ! καττιλί·
Τα μπακάλκια γεμάτα άττό κόσμο πού ψουνίζει
Φχσριστημένος καί κεφάτος 'στό σπίτι τα κατηφορίζει _
καμαρώνοντας τα παιδάκια ττοϋ άΐτ' τά σχολειό σχολοΰσαν
άπ' τ' Άρώνη τό Σοφιεΐον κι' ά~' τού Πασχάλη τό σχολείον.
Γιά τά Τσαρσί δέν εΤτταμε- Σαράφηδες ττολλο!
ττοθ τίς χριχτές λίρες ζυγίζανε κερδί^οντας δφθονο ψωμΐ
τά μετζήτια, τα άχταράκια, τα καρτάκια, τεσσαράκια
μετελίκια κα! μπακηρες στίδα μέ τάσακουλάκια.
Άπ' τίς μεγάλες ταδέρνες δγαίνομε 'στήν Άρμενιά περνάμε
■ηου στό τέλος 'στό ντουρσέκι την Κρυα Βρύση την τταληά θωροϋμε.
Δεξιά τό Τιλκιλίκι κι ό πολύς Μττασμσχανές
' άριστερά τ<τεμττλεμπουτζίδικα τό Τσάϊ καί ό Τά λ Άπδ Ιστορικής, γεωγραφικής καί Ιθνολογική; ίπόψίω: Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (Παφλαγόνα, ΒιβυνΙα, ΚαππαδοκΙα, Πόντος, ΊωνΙα, ΠισιδΙα καΙ ΚιλικΙα) Τού συνεργάτου μα; χ. ΛΝΕΣΤΠ ΛΑΖΑΡΙΔΟι" ποοηγ ">ΐΜί ν<~>ο) Γρ ίαν, 'Λλε^ίΊν^ρ'ιιτν, Κ οί
Γυλωνιο
Ί·.ΛΓΡΤ'-ιμεν
έκ
μιπ - Άσουρι
Β ι
χώρα τής άνττο
ής Μικράν 'ΛΟΐας μεταζύ
τ όν ποτ(ΐμ(ϊ)ν Ηύφρατου και Τι
γρητπ,, μέ τόχ Λρχοιας πόλεις
είς μέν την Μ,-.ιοποτσμ ία ν τή»
■ ιπρπεκηρ, ΟΟρφα. Οΰρ, Μπι
σ ύλ. Ράκκά. Χαρο , Λιο
νιιαν Ι ίς την Άσοιιρ αν τι ν
Άσ 3θύ" ΝινίυΓ, Κάλα<·, Άρ βηλσ. Κερκοιότ, Κ^υ^ιΊν. Ι-ίς 6έ τη Βαλυλωνίαν την Σιππάρ. Άκκοδ. Βαβυλώνσ, ΙΝυιούρ. Ό^ρχόη Ί7ο.ντ ,0, Κτηοιφών Κούναξο. Σε'οκεΐιΐ, Βαγ6άτη. Βασοό(. α. Μ υ σ ι ο ώυομάοθη παρά των άρχαιων τ ■> ΒΔ τ. ήμα τής Μι
«ράς 'Λοίας μ τσξύ Προπονπ
δοο. Αίν,οί^υ. Λυ*>ια'. Φρυνιας
καί ΒιΗυνίπς μέ τάς ττό/εις Κιον
Προισαν, Κι ζικον, Πάριον Λά ι
ψακ'ν, Σ ήψιν. Άέιρσμύπην
κ<-·ί ΠέρναμΓΐν υέ τα δρη Ι η "Ολ' μττον κοί Τι μνον, τοΰτ ττο ταμ^υς Ρύνδακον, Μάκεατον, Γρηνικόν, Καϊκ'ιν κοί Σκάυαν δρον. τάς λίμνας Άφνίτην κσί Απολλωνιάτην και μέ πλούοια μίτολλεϊα άρ^υρούχ^υ μολύ δ( υ λειτΓ υργου τα κ ι σημε¬ ρον. Τ ρ ω Λ ς, Τό ΒΔ τμήμα τής νυοιηΓ μί τής ηρ^ία^ Όμηρι κάς ττόλκς Άσοον "Αύτανδρον και Χρύ ίαν, ην. θη'Ίην, Κιλλη σην Λ υ δ ι π. "Λρχαία χ,,ρ ι τής Μ.Λ. μεταξϋ Μυοιος Φ ,ιιν'ος, Καοκΐς κ''ί ΑΙιΌΪου ρί ισο τπΐε τιολρ ς "ΑκριΤίσ^ν. Ά χ ι ι] ν Άττ λλ'.ινια. Α6.μι' όη λι . Β >
'ίθ. Βρ «^υλσ. Γόπ^'^ι . Λπλ'",
Έομπκ ιπηλεΊα, θίΛτει^ιπ Θύ
β
, νϊ ι Μαΐ'ί π. Μ ι
ννησία. Μηπτπυθα, Μπ.ιτην ,ιι,
Νηκοσιΐα. Νύ )α, Σοίττσι. όο
δεκ, Σιλανδος, Ιά"ίιλο, 1Λ
μπρ ι, ' μωλ"ς, ΤράλλεΐΓ, "Υρ
κηνΐί και Φιλη^ίλψεΐιτ. ' Ορη
τό Τήιινον ό Σίπυλ"Γ. Τμιΰλι-ι
Με σωνίο Πηκτύης. Όλυμηος,
Πάγος. Μ ιστουαι ι. Μ μτο. " ρ
νελ'νον καί Κώρυ'κ^ς. Π^τηυΓΊ
ό "ΙΊομοο μέ τόν πορστΐ'<·τ πιην Πσκτώλ ν, Μσιανίίροΐ. Καί<<χ, καί Μάκεστ^ί,. Λ μνιι: Κολόη Σαλόη. κοι Γορρη^ί-τ Κ τ ρ ί α. ΝΔ χώοα τής ΜΆ. μετσζϋ Λυίίίσς, Λυκίσο. Φρο- γίας κοί Λί πίπυ μέ τάο σρχίΐί- σ'; πόλεις 'Έφεστν, Πριηνην, η , Κνιβπν, Καούανδα, Σαλβάκη. Ένιππη. Κι ραμος. Μ'Ίλιτσα, Μίλητοι, Τίραεοα, ΓΙρ^ασα. ΊασοΓ, Άλάβανδα καί Κοΐνο Μίτοξύ τ ·*ν ίυναστων της ήτ<- καί ή ττεριφημηο ΆρΤΕιιησί'-τ (Συνδχίζεται) ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙ'ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ρρ μμζ ρχ τα Ταμπάχανα πού δρωμοΰσαν γλίτσα σατπλα τομαριές· Δεξιά ή Βαγγελίστρα τοϋ Τσαϊρλη Μπαξέή άλάνα τό σχολείον τοϋ Μακλάχλαν καί τό καφενειον τοϋ Άφτάρα καί οπίσω στό ντουρσεκάκι τ'Αη Νικόλα ή έκκλησιά τό Μιλαράκι, οί ττορτάρες, ό "Αη Βούκλοτς 'στήν απάνω ττερασιά. ν.τταίνομε 'στοθ Χατζηστέλιου, Χατζασμάνη την άλάνα κι' άττό κϊλ 'στά Θεμελάκια στ' άτσ>γγαναριά Μορτάκα
πού ρίχνανε τα φρόκαλα κ' έτρέφονταν κοττάδια χοΐροι
κ' έτρώγανε άνάκατα ττολλοί μεγάλο ι σκϋλοι.
'Στήν Άρμενόκκλησα κορσί δρχιζε τ"Αη Δημήτρη τό φαρδύ
κι' δταν φθάναμε 'στούς Φρέρηδες άιι' τοϋ Γουρουνά τ' ώραίο
δρισκόμαστε κοντά 'στό τταληό ξακουστό ΠαρθεναγωγεΤον
καί λίγο πειό πέρο: αρχιζε τ"Αη Τρύψωνα τό φαρδύ
ποϋ τίς τρελλές απόκρηες γλεντουσομε ώς τό ποωΐ·
Λίγο άν στρίδαμε άριστερά τής Άγίσς Κατερίνας ή θωριά
υέ σοκάκιο: ντουρσΈκάκια δσττρα ώραΐα καθαρά φαρδυά
καί λίγο ττίσω παρακεΤ τού Βερανζίροι.1 ή Κλινική.
Τραδώντας "σία μτταίναμε 'στά Τράσι τά όνομαστά
ττού κάθονταν ή άφρόκρεμα μέ τά πολλά λεφτά
μέ καρότσες μέ λιδραΤες καί ώραΤα άλογάκια
πού σεργιάναγαν τής Σμύρνης τά ώραΐα τά σοκάκια.
Κι &ν στρίδαμε τό ντοιορσεκάκι νάτά Ίταλικά σπιτάλια
'στήν ώραία Μττέλλα Βίστα φθάναμε ττούμοιαζε 'σάν δεντάλια·
Καί πειό κεΤ άν τραβούσαμεν 'στό νταΐδικο Κερατοχώοι
τού κανενός τοθ Τούρκου ττοτέ, δέν ΐΓοτησε τό ττόδι.
Άν προχωρούσαμε πολύ ττειό πέρα άπό τοΰτα
θά δγαίναμε κατάφατσα είς την ωραίαν Πούντα
κ' έ"6λετΓες νά π^ρνοϋν τα τράμ πού σέρναν τ' άλογάκια
καί ττήγαιναν μακρυά σ' δλο τό Καί ώς καί τρανά Κονάκια.
Παίρναμε τής Πούντας την ώραία άνηφοριά
τό ξακουστό ΝεκροταφεΤο Νταραγάττι καί χαλκαμπουναριά
Μερσινλή, Μπαριακλή, "Άγια Τριάδο, Πετρωτά,
Άλάμττεϊ κα! Κορδελιό φθάναμε στόν Καρσιγιακά·
Κι' αν θά ττάς άττό την άλλην την μεριά την καθαρή
Καρατάσι, Καροντίνα, Κιοζτεπέ, ΚοκαργιαλΓ.
Τό Γεφύρι "<τάν θυμάμαι 'στόν Παράδεισο κοντά τούς κοντραμπατζήδες δλους άπ' τά γύρω τά χωρία πού άπ' τά καττνά εζούσαν τταλληκάρια φτερωτά άττ' τόν Κουκλοντζά Σιδδίκιοϊ κι άττ' τόν ώραΤο τόν Μπουτζά. Ποϋν τά χρόνια ττοϋν τά κάλη τοΰ Μποι/ρνόδα αί εύμορφιές ττοϋνε ή Γκιούρ Ίζμίρ μέ τίς σΐώνιες λεδεντιές; Καί μοθρχεται αύθόρμητο 'στό γεροντικό μου στόμα Τ(ί·€άνατο τετράστιχο πού θά τάκοΰστε τώρα Σμύρνη πατρίδα μου γλυκειά χαριτμωένη χώρα γιά νά σέ βγάλω άττό τόν νού | ποτέ 6έν θδρθη ή ώρα. Ό Σμυρνιδς Γ. ΔΑΡΑΚΗΣ Κύττρου 20 — Χαϊδάρι φαρμα- (κεΐον ΓΕΟΡΠΟΣ ΣΟΤΗΡΙΟΥ Ό άνω είκονιζόμενος Ι έκ Σάμου καταγόμενος Προσφυγικά Πένθη ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΟΣ κύριος προγραμματισμός τής πνευματικής τού δραστηριότη¬ τος: ή ίστορική ή λαογραφική, ή έθνογραφική, ή γλωσσική έ- ρευνα καΙ μελέτη καί ή άνά- λογη προβολή μέ σοβαρότα· τες συγγραφές, τοϋ 'Ελληνι- ομοΰ τής Θράκης, συγγραφές τοΰ Ιδιου, συγγραφές καί άλ¬ λων ,πού πάλι ό ϊδιος άνακά- λυψε, διήγειρε τό ενδιαφέρον τους, ένέπνευσε καί συνέδρα Ό Άθανάσιος Χατζηδήμος γεννήθηκε στό Άίδίνι τής Μικράς Άσίας άπό γονεϊς πο- ύπλουσίους, λίγα χρόνια πρίν τή καταστροφή τής Μ. Άσί άς ή οΐκονένεια Χατζηδήμου έγκαταστάθηκε στή Μυτιλίνη. Από τά έφηβικά τού χρόνια έδειζε, πώς ήταν ένα πνεϋμα πολυσύνθετο καί έρευνητι- <ό, πώς ή έπιστήμη τόν ένδιέ- φερε σάν έρευνα πιό πολύ παρά σάν έπάγγελμα, εΐχε έμ- ιυτο τό πάθος τής δημιουργίας ινεϋμα άπόλυτα συγχρονισμέ- /ο καί έξελιγμένο, έθλεπε πάντα μπροοτά τού τό δνομα τής νέας έπιστήμης, πού θάχε σάν άποτέλεσμα την έδραΐωση των ήθικών αξιών. Μ' αύτές τίς τάσεις μόλις τε- τείας καί Διαχειρ(σεως~καΤ τέ- λεΙωσε τ^ Υυμνασιακές τού λος, σάν ύπόδε.γμα καί σέ μέ- σπ°"°ές έ<ρυγε γιά τ£ Παρίσ. να πρωτοποριακό, στήν κάποι να !???υ?ά°Ί ''ατΡ,κη· Λεκεί αν προσπαθεία μόυ γ.ά την με παΟόλλ?λα μέ την .Ιατρ,κή πά λέτη τοϋ Έλλην,σμοϋ τής " Ρπκολουθησε καΙ νη. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗΣ ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Μέ Κ ωνσταντ ι νοττόλε ι Φιλο- ε ι ΕΞλληνικός Φιλο- λογικός Σύλλογος. Τό Υπουργείον Παιδείας τοϋ Άλυτρώτου Έλλ γς Παιδείας τοϋ ρ ληνι σμοΰ» ή κ· Τατιάνα Σταύρου φέρ ή φά ί άί ι- άν δέν ακούση φιλοσοφικά μα- θήυατα καί δή φυχολογία, πού διδάσκεται άπεριόριστα καί εί- δικευμένα στίς Φιλοσοφικές σχολές. Μόλις τελεΐωσε τίς σπουδές τού αύτές εργασθή- κε στίς καλύτερες ψυχαναλυτι- κές κλινικές των Παρισίων επί 16 χρόνια συνέχεια καΙ ταυτό- χοονα έκανε *:πιστηυονικές έ¬ ττανα—άσει;, πόλεμοί, άλλαξοβα- ρευνετ οτά Ίνστιτοΰτα έρεύ ΓΓΙΑΓΙΠ- ιχ«ί Λ—__ι._' Λ_ 1 ._______.-. 1-1______- ... . . ιλεΤες καί Άλυτρώτου Έλληνι- ] στατικά μιάς Ιστορι·κής ή τιάνα Σταύρου φέρ-: πού άρχίζει ότττό τό 186 νει στήν έπιφάνεια μίαν άκμαία δ- νει τό 1922· σο καί μαδή έ άδλί | τά σύνθετα ττερι- καμττης ] μς ρής κάμπης : πού άρχίζει ότττό τό 1861 καί φθά- νει τό 1922 μ μαα δ σο καί μαναδική σέ άκτινοδολία έ- | ττοχή τού έλληνισμοΰ τής Πόλ νηο τοϋ Πηριπιοϋ. Μί· την πρόΙγι αυτή Επέστρεψε στήν Έλλ(ί'δο νοιώθονταο υιά εύθύ- νη άπέναντι τής άνθρωπότη- ς γΰ Συλλόγου περνα καί γενικά τής Άνατολής. Κα! ' ή αϊγλη δλη καί ή ανθίση τοΰ έλ- εΤναι ή πρώτη φορά πού μάς δίδε- ! ληνισμοϋ καθώς καί ή ήχώ άττό την ται συγέ έ ίδί ική σέ άκτινοδολία έ- | Έτσι μέσα στην έξηντάχρονη ζωή ' τος ν-ά την Φυχική προσαρμο- έλληνισμοΰ τής Πόλης ενός Φιλολογικοΰ Συλλόγου περνα "Ρ τοϋ άτόΐ'θυ ΤτΛ ποώτο στΛ τής Άνατολής Κα! ' ή αϊγλη δλη καί ή ανθίση τοΰ έλ δ ή δ φρ μς δίδε ! ληνισμοϋ καθώς καί ή ήχώ άττό τη ται συγκεντρωμένη σέ ίδιαίτερο τό Παγκόσ Ίί μο ή έδλή Ιί ύ ττοχή τού μ ής όης ί γενικά τής Άνατολής. Κα! ή πρώτη φορά πού μάς δίδε- μ ώς υγκεντρωμένη σέ ίδιαίτερο τό Παγκόσμια Ίστορία. μο ή έτΓΐδλητική Ιστορία τού Φιλο- ] Τό 6ι6λίο ττωλεΤται στά Βιδλιο- "λογικοΰ ^Συλλόγου, τού Ύπουργεί- πωλεΤα Έλευθερουδάκη, Κολλάροο ου αυτού τής Παιδείας δπως όνο-, Γκοδόστη Σιδέρη. Δρχ. 125. μάσθηκε κα! τό όποίο Εδρασε άπ* ' δκρου είς άκρον τής άπέραντης τότε Όθωμανικης Αύτοκρατορΐας. Μέ τή χρημοττική δσο καί ήθι¬ κή μέριμνα τού ό Σύλλογος ίκτισε σχολειό Τδρυσε έκπαιδευτικά Σω- ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ Ί ματεια, -ροετοιμασε διδασκαλικό Επ! τή συμπληρώσει ετους άπό πρόσω—κο_ και ξι/ττνησε παντοθ τή τού θανάτου τοΰ αγαπημένου αας λαχταρα της μάθησης καί τής προό σνζύγου καί πατρός ΚΩΝΣΤΑΝΤ1- 330 Πολίτισσς συγγρα<|>έως παράλλη- τόν 1·
λα ττρός τά έπιτεύγματα τού Συλ- γου.
λόγου δίδεται ταυτόχρονα καί ή Ή
ιία με τά συνταρα- κνα:
σύζυγος
Σουλτάνων. έκλογές στροκωνστσντή.
διο τή€ σταδιοδρουίαο τού πε-
^'ΐορίσθηκε οε έπιστημονικές
Ίοετ'νεο καί νΡλέτΓθ κσί έκσ-
νρ Φυχανάλυση όοθόδοΕη πί-
πρ.οιωοισυε'-νο κύκλο ασθενών
ν/ι' σϋτό είναι Ρνασ άπό .
' θευρλιωτές καί ίδρυτέο τής
ι χονάλυσηο στήν Έλλάδο
| Σάν ψυχαναλυτής ήταν άφο-
"ης ,πποσπαθοϋσε νά επιβλη¬
θή στοθο ασθενει τού μέ την
·*·πιστη·οοννκρ τού άίία τήν άβ>-
θαστή τού Οπομονρ καί τή
οτοονή τού ώοτβ άφοϋ άποκτή-
ορ τήν έυπιστοσύνη τγμογ νπ
δηυιουονήοη τό ΤΡΑΝΣ*ΕΡΤ.
ποΰ είναι ό καθρέπτηο τής ασ¬
θενείας τοϋ Φυχαναλυομένου.
Ι Μέ τήν στάση τού καί συυπεοι
Ξαυθίπη. Τά τέ- ' Φορό τού προκαλοΰσε την αύ-
Γαλάτεια Ούλκέ- τόυατο πεοινραφή τοή ιΊποσυ-
καί Σόφια Μα- νΓ'δήτου καί άκολουθώντας τή
, μέθοδο των συνειρμών άνέ-
γίου "Ιωάννου Θεολό-
λυε σάν άνατόμος δλες τίς
πτυχές μέχρι τοϋ θυθοϋ, συ-
νελάμβανε δλα τα ΚΟΜΠΛΕΞ
καί φυχικά τραύματα καί άφοϋ
ζανάφερνε στή συνείδηση τήν
ύποσυνείδητη σύγκρουση συμ-
φιλίωνε τούς άσθενείς τού μέ
■Πό οίκογενειακό καί κοινωγι-
κό τους περιθάλλον καί τούς
προσήρμοζε στή ζωή. Τά πορί-
σματσ τής ψυχανάλυσις προ^
σπαθοΰσε νά μεταδώση στούς
καί στούς δικαστικούς ώστε οί
μέν έκπαιδευτικοί νά προλαμ
βάνουν τά φυχικά τραύματα ε-
φαρμόζοντες μιά όρθή άγωγή
δχι εσφαλμένη οί δέ δικαστι-
κοί νά κρίνουν έπιεικώς έκεί-
νους. πού στεροΰνται τής ε¬
λευθερίας τής βουλήσεως λό-
Π ψυχικών ταραχών.
Ό Χατζηδήμος θεράπευε τό
άτομο δχι σάν άτομο άλλά σάν
υέλος μιάς κοινωνίας, πού
θάποεπε ν' άποτελήται ή κοι-
νωνία αυτή άπό γερούς ψυχι-
κά άνθρώπους γιά
V
αποτελέ¬
ση ένα ένβραονισμένο σύνο-
λο. Στό δεύτερβ βτάδιο τής
σταδιοδοομίας τού, άρχ·ισε νά
έφαρμόζη πιό σύντομες μιέβ®-
δες θεραπείας γιά τούς άσθε·-
νείς συνδιάζοντας τήν ψυχική
θεραπεία μέ μιά πιό ύλική μέ¬
θοδο Φάρμακα κλπ. Στό στάδιο
αύτό άρχισε νά έργάζεται έ-
παγγελματικάι, περιωρίσθηκε
στήν κυρίως νευρολογία καί
διοοίοθηκε τότε διευθυντής
τοϋ νΓΐιρο*ογικοϋ συοτήιιατος
τής Πολυκλινική^ Αθηνών είς
τό οποίον "Ιδουυα προσέφερε
ε-ς ύπηοεοίες. "Εφυνε
τή Γωή την ώρα πού θά
όλοκλήρωνε τό έρνο τού. τήν
ώπο πού σΛν ποωτοπορειακό
πνεϋμα, ποΰ εϊτανε θά άκολου·
θοΰ'ΐε νέουσ προσανατολι-
σιούς πιό ουσικέο μέθοδες.
οιΊυφηνα υέ τή διερεύνηση
τήν ένκεφαλικών μηχανισυών
των ουνκηνήσεων. "Έγραψε
πολλές υρλέτες καί συγγράμα-
τα ίατρικής φύσεως, στή με·
λέτη τού π.χ. «Φυχοσωματική»
ποοσπαθεϊ νά αναπτύξη, ότι
πολλά σωματικά συμπτώματα
είναι δε«τ€ρογενή καί όφείλον
τα σέ Φυχικέο ταρεχές τοϋ
νευρικοϋ ουοτήμίΐτος ί;πίσης
"τΛ σύνγραμα τού «Τώ
ε'-πί τήο Κατοχήο)
νά αναπτύξη τούς παράγ©ν-
ταο πού συντελοΰν ώστε νά
ν^ννηθή τό άνχος. Παράλλη¬
λα υέ τίς ιατρικές έρευνες, ό
Χατζηδήι.ιο*- λόγω τής μενάλης
τού πο*υιιέρειας άοχολήθηκε
''ί". τα Έλληνικά γράυματα καί
ξεχωριστά μέ τίς Μικρασιατι-
καί
άεί-
ι μνΓστος Γεώργιος Σωτηρίου,
υπήρξε μΐα έθνική φυσιογνω-
υΐα άνήκουσα είς τήν χορείαν
των μεγάλων διδασκάλων τοϋ
Γένους, τής περιωπής τοϋ Νεο
φύτου Βάμβα, τοϋ Θεοφίλου
Καίρη, τρΰ Κων, ΟΙκονόμου
τού έξ Οίκονομών.
"Επί μίαν εϊκοσαετίαν, διετέ-
λεσε Γυμνασιάρχης είς την 6-
νΛ τό Πανελλήνιον καί έν Εΰ-
ρώπη άκόμη - ώς τό διεπιστώ-
σαμεν κατά τάς έν Γενεύη πά
νεη'οτημιακάς μας σπουδάς —
περιώνυμον Εύαγγελικήν Σχο¬
λήν τής Σμύρνης, είς μίαν ε¬
ποχήν κατά τήν οποίαν άπετέ-
λει αύτη τόν τηλαυγή πνευμα¬
τικόν ΦΑΡΟΝ τοΰ Έλληνισυοϋ
τής ΑΝΑΤΟΛΗΣ, είς μίαν επο¬
χήν καθ" ήν άπό καιροϋ ήκμα¬
ζε καί ήνθει οΰτος. ώς κληρο·
νόμος τοϋ άθανάτου έλληνι-.
κοθ πνεύματος τής ενδόξου
Βυζαντινήν μας αύτοκρατο-
ρΐαςΐ
Είχον τό βύτύχημα νά δΐατε
λέπω μαθητής βΐς τήν Εύανγε-
λικήν Σχολήν, κατά τό έτος
1907 — όπότε καί άπεφοίτησα
άριστοϋχος αυτής — τοϋ μενά·
Ι λου τούτοτ» Διδασκάλου τοϋ
Ι Γένουο. καί ή μνήμη μου, με-
ι τά σηνκινήσεως βπανέρχεται
είο τά άξέχαοτα ί-κεϊνα χρόνια
διά νό άναυοχλεύση άπό τό
παοελθόν ωρισμένας άναμνή-
σεις ι>ου. συνδεομένας μέ
τήν δ'δασκαΜαν τού, τό ήθος
τού την απέραντον καλωσύ¬
νην τού κσί την άφοσίωσίν τού
δχι τόσον είς τό νράμμα, δσον
εΐΓ τό πνεϋυα των μενάων
Έλχήνων Λΐλοσόφων καί ίστο-
ρικΓιν τήΓ άοχαιότητος.
Ή άδυνο'ΐία τού ώς καθηνη-
τηυ υαο των άοχαίων έληνι·
κων έ'-τοέσ·ετο είς δύο άνδρας
τ^ν "η·"Όον τόν κο^υφσ;ον
των πο'ητών καί τόν Θουκυδί-
^ην τΛ/ κηουφαϊον των ίστορι·
κίΤ'ν τπ"- παγκοσμίου ΙστοοίαΓ
{••"6 των' (""^χα'οτάτων χ^Λνιν
υε-ν^' των ήΊειών ααπ! Ένθη-
υοθ'αι πάση ήτο ή εκτίμησιν
τού π^ι'τ τύν Έπιτάφΐον τοϋ
Περικλέου<- Τι>ϋ όηοίου τό κε(-
ΐ'ί-νον υατ -Λ'δει ό τελευταϊος
ρΐρ τό Β' -Βιβλίον τής ίστορίας
πελοποννησια·
ΛογοτεχνικοΟ κάλλους καί φι
λοσοφικοΰ βάθους, καί ό άεί-
μνηστος Σωτηρίου, διά νά θέση
υπό δοκιμασίαν την δύναμιν
κρίσεως των μαθητών τού, καί
την ίκανότητα των, είς την έκ¬
θεσιν των Ιδεών των, μάς έδιδε
ώς θέυατα τα σχετικά κεφάλαι-
ο· τοϋ περιφήυου τούτου Λό-
γου! Ενθυμούμαι μετά συγκι-
νήσεως, 6τι δταν τό 1907 κατήλ
θεν έξ Αθηνών είς Σμύρνην
ο καθηγητής τής Λατινικής Φι-
λολογΐας, έν τώ Πανεπιστημίω
Αθηνών άείμνηστος Σακελλα-
μόπουλος Σπυρίδων καί έπβα-
κερθη διά λόγους έθνικούς
την Εύαγγελικήν Σχολήν, ό
Γρ-ωρνος ΣωτηοΙου έπέδειξεν
ρϊγ σΓτόν τά Γραπτά μου ώς
'Εκθέσεις Ίδεων, επί των έν
τώ 'Επιταφίω τοθ Περικλέβυς
οιαλαυβανομένων θεμάτων Πό
λιτικήο καί ΠολιτειολονΙας, ά<ρ θάστου μεγαλείου, διά την ά- νωτερότητά των. Πσραθέτουεν κατωτέρω βιο- νοας. <όν σηυείωμα τόν οποίον είχε την καλωσύνην νά μάς α¬ ποστείλη ό άξιος υίός τού Πλά¬ των καθηνητης των Μαθηματι· κων έν Αθήναις καί τοϋ όποίου ή δημοσίευσις αποτελεί ελάχι¬ στον φόΓον τιμήο είς υνήμην τού μεγάλου τούτου άνδρας. Ε. Δ. ΔΟΥΡΜΟΥΣΗΣ 'ϊΦηνητής τοΰ Πανεπιστημίου τής Γενέυης Ί-γεννήθη είς νέον Καρλό- Οαοι Σάμου την Ιδην Ίανουα- ρϊου 1849. Έσπούδασε φιλολογίαν είς τό Πανεπιστήμιον Αθηνών καί -;ς Γερμανίαν. διηύθυνεν επί 2Οετίαν την Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρνης ως γυμνασιάρχης. Έτιμήθη τό 1904 μέ τό παρά οηυυν τοϋ Άργυροϋ Σταυροϋ τού Σωτήρος διά τάς πολλάς υπηρεσίας τού ώς διδασκάλου τοΰ Γένους είς τόν ύπόδουλον ελληνισμόν. Ύπηρέτησεν ώς Καθηγητής και Γυμνασιάρχης είς τήν Θεσ¬ σαλονίκην, Κρήτην, Μοναστή· ρ·ον καί Ίωάννινα, άπό δέ τοϋ 191(2 μέχρι καί τοό 1926 δπότε καί παρητήθη ώς Γυμνασιαρ- χηο είς τό έν Σάμω Πυθαγό- ρε'ον Γυμνασιον. Ήτο μέλος τής Άρχαιολογι· κης Έταιοείας "Αθηνών καί άν τκπιστέλλον μέλος τής Γερ- μανικήο Άρχαιολογικήο Έταα- οεΐασ είς τήν οποίαν εΤχβ πα- ραδώσει περισπούδαστον μελέ την τού περι τής οτήλης τού ΉΓαΙου Σάμου. . ΆπεΛΐωοεν έν Σάμω τήν ;8ην Αύνούστου 1930. Τυνε~νοαφε καί εξέδωκε τά εξής Θιβ/Μα: «Λυκούργου λό- νοΓ κατά Λεωκοάτους, σχολια- ιθεΙ>" ποι^ς χρήσιν των μάθη·
των τοϋ Γυυνασΐου» καί «"Επι-
-ιτηλή φΐλολογική ποός Άλ·
'ηοέδον 'ζυεοσώνο, Λτοι έο-
ιηνεν)τικής καί κοιτικής παρα·
νο^π^'Λ'ΐοτα». Κοτ^.λιπεν είς
·ρ·'η/·"-'<-'Φα πολ^ής σηυειώ· -«•τ καί σχήνα Λ'ϊΥαΙΐύν πον- "■σ<ηέι.ιν τίδ-' λγό'ι.ιχ/ ύπήο^εν -Τγ ί-<< των καλυτέρων έρμη- <ο πβ Ό Λόνβε βδτος αποτελεί υνηυΡ'ον θΛβίαο Λητορικήα έ- ?:ήθΓΡηΓ νοί ΛΗ)Τ»*άν πολιτικίν>ν
καί πολιτειακόν Οε^ν μεοΐό^
πάν/τοτρ διό τήν
^πιυεληυένην διδασκαλ ι π ν
τού τάς άπεοάντουσ ννώσε·ς
τόπ την άνηθότητά τού. τήν
εύθύτητα τοΰ χαρακτήρος τού
κσί τήν γαλήνην τής ψυχής
τού. ή όποία ποτέ δέν τόν έγ-
κατέλειφεν μέχοι τής τελευ-
ΤΟΙΟ "·"»" '*·'■ 1ι
ΣΜΥΡΝΕΪΚΑ
ΗΩΡΟΥΔΙΣΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙΑ
,η 'ΜΗ>Α. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ι.^
ΙΛ
ι· ηιΉΛ τ ν τ^ »>/-ιιι^ 'ΐ' ιανε ι Ι μενάηι
νο ιΐι ι.'ΐίίίθ' <ονρ τΛ μ.,'ά. - Τρι , τ γιά τι μωρ6 ώ ταμ έ χρηνοΓΐ α) Π ΐι Γρπ/ηυ'ά ια Ι. - Ω, ΛΙΛΙ "Ο ώ. ώ λιλί. γτοι ^άιίι τ ν η^υΧι, ι ι οί ινανε το κ' γΊη>
"Ο λιλί, λιλΛκιη τ^υ. μήσκος οτ<Ί ικητάκια τού κ ι καρρτΜλάΛΐαι1) τ υ "Ω λιΧί. λιλ^κια τού. νΛ "β^<·υν τΛ ίίοντάκια τού καί τραηίζιτάκια τού τήν ί,ιοσ ·πού τό "τρανουΐ>ιί>-ΐες τό τρονύΊι ούτΛ οτό | ω
η<ν τ >0 '6ειχνεο τό χρρι σηυ πού τό 'κ^ονοϋσες ό μπρ·>σΐά ι,η
ιιέ αϋτό τόν τρτπο :
Τό μιρΊτοο οηυ κΛθετο μέ τή ψ.ούχτα πρός τ άττ^νυ
σκτφτη λιγιΊιΐ καί τ ι ^άχτυλ' Λνοι^τά καί γυρτο ηοΛς το μίί0
λιγά-Μ. σα νό ιτεριμ0· η νά "ΐίση άτό άψηλό ίνα μικρό τότΐι κοι
να τό τπάσηο > ούτή τή στάιη. τή φπύχτα τη έ γυρίζειο ^
δεξιό. υι ι άοΐπΓε-ρά. μέ τ') ρυ^ *Λ τού τοαν'ου'Μοϋ κπθώ; τ5 τΟ(,
γΓϋ,ΓθΓΐετ. Και ·>ό σκίρτσο ούιό τό 'δειχνες οτό μωρό γιά 4 Τ{
κάνη κι' ίκεΐνο μέ τό ένα γιά μέ τα δυό τού τά χέρα ια.
"ΑιΐΊ τ *> 'βτστοϋοες μέ τ> εντ χ4οι ο υ τό μ'ύο^, τ ιθ 'κα
νρι- τό 'κΦοττι αΰτό μέ τ' άιλ^'-» σιυ. Κι ά ι τ τ} 'βιΐ ιτοθ ιε σ..
λης, τ > ' τό 'κανες μέ τ ι δυό σου τα >(έρια(*)
Σηαεί >ιμπτ —
Ι.— Καρεφί ι ^ζ ναρύφαλο, μοπχ κάρψι.
3.— "Ρν.τ τέτοιο τρπγου'ΐότκι, μέ τό ϊ'ίο πκίρταη ΐηθ „
ριοθ, λίνε *αι >[ φρτν>έζ->ι. πού έ'χει αύτί τά
Ιυοί φ^ν, φόν. φ^ν, λέ π-τίτε υτργιι-
ΛΙνοί φόν. φόν, φόν, λέ ττρτιτρ ητ νσί φ'ιν.
Πγο 0ά ηρ :
"Ρ.ιοι κάνουν, κάνουν, κάν<-Ίο ·. < Ι αικριύλες μ "Κτσι κάνουν, κάν υν, >Λν υ>', > Ι υικρ^ύλες Ργπι κ6ν υν
ϊ, οτήν Έλ6οα τό λένε «Κου πεηέ, κοθ
ΛΗΜ ΑΡΧΙΓΚΝΙΙΣ
ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΙΕΩΣ
Τ* Ρ>·Ρ·χ'η τού «βιθλιονραφία
7".··ΐ'<-ιναικών <*-κδόσεων» εΐ- να· ρ^^ι'-τιμοο όδηγόο νά κεί "οί"- ποϋ θ^^ουν νά έντρυ- ΛΛπουν οτΙγ Μικοασιατικές με- > ΛτεΓ καί ταυτόχρονα δείγμβ
τήο πνΡυυητικήο ήνθησης καί
τΓ\ι «-Όβαοων έκδόσεων. πού
οτά τυπογραφείβ
Συ.ύρνη^. Έκτός
Γ·"·τό Λ ΧπτΓηδήυος βΐχε
πλούσια θ'βλιοθήκη άπό
τ<ν ΌυΓ. πού μιά πτέ- <-<·/(λ τπγ ήταν άφΐερωμένη σέ τ Ί-Ίναικές καί Μικρασιατικές ί·κ?>όσεις μέ άνυπολόγιστη
I-
στοοική ση.υασία.
ΚΉί πόν'Μ άπό δλα ό Χατζη-
δή1 'οο υπήρξε άνθρωπιστής
"ΐατί «'-θετ^άπευε δωοεάν δ-
»ηι·Γ ί-κ·<-;/ον)ς πού δέν είχον τΛν .ευχέρειαν νά πληρώσουν Τέλος. ,άπήρζε ένας μέγα- φωνίην, νλπ. μέ τούς 5 ην χο" οτοχαοτής. όροματιστής ■■—ι ι^τ^0φ,λόσβ<ρΟ£: β^θριρ" ή νε'τολογική και φυχιατρική έ- ηοόσωηος Φωτ -ηι~!η θό άσνοληθή είδικά μκ ]—„„,'. - γ'ό - τό έονο τού έγώ νράφω τό *α<*νι$Ί Ζ · · Λρθρο αύτό σάν άσθενής πού Τ/|λ. 2 ράν μαθήτρια (θόοο ;πμή£ στό ^5,1- βάσκαλο. 'Η Μικρά Άσία ποέ- πει νό ύπεο«<ρανεύεται άκόμα ι·ιά <ηοοά, 6τι ένας τόσο σκε- πτόυενος ανθρωπος υπήρξε δικό τησ παιδί. Οί φμχες οί ξα- ναγεννημένες ύη,ό τή δΰναμή τοό. οί φυχέε ποβ νριώα9Ϋε τήν κάθαροη μέ την έκφόρτΐΐ)η καί τήν άπόσβρ.ση μέοον τής μεταβίβασηο, γονβτΐθτέβ οτόν τάφο τού θρηνοδνε τώρα τόν χαυό τοθ μκγάλου δασκάλου. τ"0 λυτρωτή τοθ ήγχρυβ κρί τής άγωνίας. ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΤΕΡΠ01Τ Κατά τήν συνεδρίασιν τής 27.6.67 τοϋ Κεντοικοϋ Συμβου ><ου Στενάσεως υπό την προε *οίαν τοΰ νεν. γραμματέως κ. Σπ. Άγγελή. τή συμμετοχή των προσφύγων εκπροσωπών -ν των κ.κ. Άπ. "Ορφανίδη κα Τωκρ. Σινανίδη. των ύπηρεσία «ών παοαγόντων έκ των κ.κ. νΛ·τ'*'τίδη Ιωάν. Άννέλη. Θ. Θεοφΐλοπούλου Γαλάνη, Ίορΐ δάνου ΠαυλΙδη καί των έκπρο -ΐώπι.ιν τΠν υπουργείων Συντο νισμοθ. Γεωργίας καί ΟΙκονομι ■:τον. έλήφθηοαν αί κάτωθι φάσεις: Προοαρμογή τοϋ ύπ' αριθ. 6001 κτηματ. βιαγράμματος Τυνι σμοϋ ΧαλανδρΙου πρός τό Ιονϋον διάγραυμα τής πολεο- δομίας, όσον άφορςί τάς πρασι άο των 0.Τ. Δ' καί Γ'. Τηοποποίησις τοϋ ύπ' αριθ. Λ339 κτηυατ. διαγράμματ ο ς Συν) σμοϋ 'Υμηττοϋ. δσον άφο ^ο τΑ πλάτοσ τής όδοϋ τής δι ασχιζούσης τό ύπ' αριθ. 170 Ο. Τ. καΙ προσκυρώσεως οίκοπε- δικών λωρίδων είς τοϋς ώφε- λουυένους παροδίους. "Εγκρισις τοϋ ύπ' αριθ. 6. 719 κτημ. διανράμματος τοΰ 0. Τ ? Συν)σμοΰ Εϋγενείας Πει ^ο'ώς. Ένκοισις τοϋ άνασυνταχθέν -ο<- ύπ' αριθ. 4.761 κτηματ. δια γράμματος Συν)σμοΰ Καλαμα οίας Θεσ) κης. Προκύοωσις κατεχομένης οί κοπεδικής λωρίδος είς τήν έκ τογ απαλλοτριώσεως Ιδιοκτησί αν Α. Παπαθανασίου είς τό Ο. Τ. Α' Συν) σμοΰ 'Υμηττοϋ. Τοοποποίησις τοϋ ύπ' άοιθ. 5'951 κτηυατ. διαγράμματος Συν1* σμοΰ Ν. Σμύρνης, δσον ά Φθρό τό όπίσθιον όριον μετα- ξ>') των ύπ' άοιθ. 5 καί 12 οΐκο-
πέδων Ο.Τ. 314.
Τροποποίησις τοΰ όρίου δια
νωοουοϋ υεταξύ των οΐκοπέ-
δών 9 καί 10 τοϋ 0-Τ. 1 )Β Συν)
σποϋ Καλαυαριάς 0εσ) νίκης.
Παραχώαησις ρΐκοπεδικ ο ΰ
νΓόηου τοΰ Συν) σμοϋ Κοντϊτο
Θηβων δι' ανέγερσιν παρε»
κλησίου Άν. Άποστόλων Πέ¬
τρου καί Πβόλου.
Παοαχώοησις οΐκοπεδικ ο ΰ
χώρου τοθ Συν)συο0 Καλιθέ-
αΓ - Καστοοιας. οΊ' ανέγερσιν
6ου Δημ. Σχβλείου Κοστοριδς.
Παοαχώοη'-ις οίκοπεβικ ο υ
χώρου τοθ Συν)σμοΟ Λεβαδβί-
αο είς 5ον Δημ. Σχολείον.
Παράτασις ποοθεσμίας άνε-
νέ^οεως κτιρίου επί παραχω¬
ρηθέντος είς τόν Λήυον Κερα-
τσινίου χώρου, διά στέγασιν βι
θλιοθήκης, πινακοθήκης και
Μοη-ιε'ου. μέχρι 31.12.68.
Παράτασις προθεσμΐας ανε-
νέησεως κτιρίου επί παραχω¬
ρηθέντος οΐκοπεδικοΰ χώρου
είς Λήυον Καλλιθέας κ.λ.π. 31
12.1968.
Περί έγκρίσεως πιστώοεως
?>πχ. 1.5ΟΟ.ΟΟΟ διά τήν καταβο
λήν άποζημιώσεως είς Ιδιοκτή
τογ κτισμάτων κειμένων επι
χώρυυ ανήκοντος κατά κυριό
τητα ειο τήν Διεθνή "Εκθεσιν
Θεσ)νίκης, ώς καί οικονομικήν
ένισχυσεως είς μή δικαιούχους
στενάσεως οικογενείας ή με·
μονωμένα άτομα.
"Εγκρισις πιστώσεων διά την
συνέχισιν προγραμμάτων αύτο
στεγάσεως των περιφερειών.
α) Καβάλας διά ποσόν δρχ
1.4ΟΟ 000. β) Δρμας διά ποσόν
δρχ. 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ.
"Αρσις "έκ τής έπιτάξεως ά
Π) ΤΓΰ ΧΡΟΥΟΤΟ τΡιΓ ντητβ·Αη<·. τη') χρόνου της κατεδαφΐ- των παρ)των, των κάτωθι Συροποΰλρυ Ίδ'ΟΚΤΛθίβ ραρτήματα τηΥ Αδ'Ρ^τητΡ· »> 'ίδιρκτησίας
ουίρυ δ,^ ο Ααρ)τα. ?
,2 ραρ)τα. γ)
Ι9ραμη διά 1 πά-
Διενεργεια διαγωνιομοϋ δια
IV
ΑκηΑν/β^... τρρ εν Τφ 0|Κ|
ΜϋίΤΐωκΕ,
διά ττ)ν ΤηΙίφωνίον, Ραδ>ο·
Ηολοφωνίου. Γεν. Λνζι-
124,
έίπόνρριγ Τρρ εν τώ ο(κ|
^ Άν Σι^ατη κινηματονοα-
Φου κατόπιν είσ^γήσεως τής
ί' Καν^.πλ0ίϊ"μθ' °'" «-ΗΓΟ
' αν ΟΓ^61 *«Γνο μττρ6ς μου,
Γι κι* *ν γίληΟν τ6 υάτιο
°>ις υουρεο μου τ|
Κ^ί Υ-.Π πρίττμ π,ο-Μθνήκ,'
ίληι?>α νϊχω ηάνια
κσί
V.
,τΐ τ' ,ώνιο τ· οϋριο ν6
μου ίΡχήτ ,ν χτές.
ΛΜΙΙΑΛΛΗ Ι
ΊΟΓ
ζδ
ΙιΐΛ
ρντ
»
ως
ϊν
τίς
λίου Στεγάσεως.
Άναυόρφωσις γοΟ παρά τρ
Τραπέζη τής Ελλάδος τηρου
' 'ένου λογαριασμοϋ "Γ'Υπουρ·
νεον Κοιν. Προνοίας -Λ)αμός
Άποκαταστάσεως Άστών Προο
φύγων Ν 2044)52».
Τρόπος διαθέσεως μειβνε
κτούντων οΐκρπέδων περκρεΡΙΙ
άς Πειραιώς.
Περί κατασκευής τού δαπέ-
"^ου τού ίσογειου διά πλακός
ίκ · τετόν - άρμέ, υπό τής ού
τοσι εγαζομένης έν τφ Συν)
σμφ Πλυντηρίων Νικαίας, Ιτο·
ματίας Μουσά.
"Αρσις άπαλΛοτριωσεως ε*
τάσεως έμβαδοϋ 18,(50 τετο
μέτρων άποτελούσης τμΑμα
τάσεως έμβαδοϋ 18,50 τβτρ
τοϋ έκ Μ.Τ. 178 οίκοπέδου τοθ
Γεωρνίου Εύαγ. Μέγα κ.λπ
συυφώνως πρός τάς διατάζεις
τοϋ άοθο. 119 τοϋ Συντάγμα
τος τοϋ έτους 1927.
"Αρσις απαλλοτριώσεως οΐκο
πέδου έυβαδοϋ 161 τετρ. μί
τρών κειμένου έν τώ Γυνί,
συώ Εύνενείας - Πειραιώς. ί|
πέρ τής Αικατερίνης συζύγο»
Γεωρνίου "Αποστολίδη, συμβ«
νως πρός τάς διατάζεις τοϋ _
ο^ου 119 τοϋ Συντάγματος τού
έτους 1927.
"Αοσις απαλλοτριώσεως ο'
κοπε^ίου έυθαδοϋ 200 τετρ. μ
κευ 'ένου έν τώ Συν") σμΰ
•-οβουν'ων, υπέρ τής Μαρίας
χήραο Γεωργίου ΒενιοΟ, συμ ψ
φώνως πρός τάς διατάξεις τοθ Κο
άΓθοου 119 τοϋ Συντάγματος^
τοϋ έτους 1927.
"Αοσις απαλλοτριώσεως οΐκο 11^
πέδου έμβαδοϋ 196,80 τετρ. μ
κειμένου έν τφ Συν) σμώ Νέας
Καλλιπόλεως Πειραιώς, υπέρ
των Αικατερίνης συζυγυυ Πά
ναγιώτου Μπιλίνη καί Παναγ»
τού Δημητρίου Μπιλίντι, ουι>
φώνως πρός τάς διατάξεις τής
παραγρ. 5 τοΰ άρθρου 2 τοί
Α.Ν. 2ΟΟ3Μ939 κ.λπ.
Παραχώρησις συμφώνως
ποός τάο διατάξεις ττ5ς παρ
11 τοΰ άρθρου τέτάρτου τού
Ν. Δντος 4176) 1961 ,τών κάτώ
θι οίκοπέδων:
α) Τοό ύπ" αριθ. 7 έν τετρο
'ώνω 87α θίκοπέδου τβυ Συν)
ιυοό Άμφΐάληο Πειραιώς, έμ
βαδοϋ 111,52 τετρ. μ. είς την
Σοφίαν χήραν Νικολάου Πολυ
χρονΐου καΙ Αικατερίνην Βυν
Νικ. Πολυχρονίου,
(3) Τοϋ ύπ' αριθ. 9 εν τετρα
νωνω 105 οίκοπέδου τού Συν(
ομοϋ Καοαβδ Γ' Πειραιώς. &
"αδοϋ 343,77 τετρ. μ., είς την
"Αθανασίαν σύζυγον Δημήτρ!·
ου Γαβαλβ
V)
Τοϋ ύπ" άοιθ. 9 εν τετΡ<>
"ώνω Ρ οίκοπέδου τοθ Γυν)
ον.·οϋ Νέας Κολλιπόλεως Πει·
ηαιώς έμβαδοϋ 298.20 τετρ. Μ ·
είς τόν Σταύρον Παναγιώτ°°
'<οηθότσον. δ) Τοϋ ύπ" αριθ. ζα ί·ν τε· τραγώνφ 32 οίκοπέδου Συν) Τι'ίνρνείας Πειραιώς, έμβαδοθ 258.70 τετρ. μ., είς τας Ειρή¬ νην ούζ. Δημητρίου Μουρλβ καί Βασιλικήν σύζ. Κων)νού 'ίαραγκούνη. ε) Τοΰ ύπ" αριθ.. 18 έν τετρο γώνω 35 οίκοπέδου τοΰ Συν) ομοΰ Τουρκοβουνίων, έμβαδθν 150 τετρ. μ., είς τούς Μαρίο» σύζυγον Θεοδώρου Μακαρωνο κ.λ.π. στ) Τοϋ ύπ" αριθ. 22 έν τετρα γώνω 28 οίκοπέδου τοϋ Συν) σμοϋ Εύγενείας Πειραιώς, έμ βαδοϋ 120,42 τετρ. μ. .είς τ0 Άνδρέαν Γεωργίου Τρίμην· Ο ΤΡΟΠΟΣ Υ,ΠρΒΟΛΗ| ΠΡΟΣ ΑΡΧΑΣ ιΐΙΙ βως 3101 (ΟΤΙ (ΟΤΙ 0 Γ 1-ΟΤί «ν ίεί ίν ■μπι ΐΐιΊ /Χ, Ρ4 Τό ύπομργβίθν , απηύθυνε πρός τάί εγκύκλιον περί τβς .,- ποβολής αναφοράν καΙ υάτων υπό την Δήμΐι}ν ·«,· νοτήτων, τδν ΜηβΐλλήλΜν β* των καί τΦν ΚθΤά νόμον, πρβ' 3ταμένΐΑ»ν τδν βημοοίων πολΐτ' κων ύπηρεσιθν. Διά της εΥ" κλίου έπίσης, συνιστάται »*» δι" όμιλιθν πρός τούς <αΤ0' κους των Δήμων καί Κοι ι ών, έζηγηθή ή άνάγκη άπαγορεύεται ή ύποβολή ' ^ θώρας αΐτημάτων πρός τους, πουργοϋς διά θέματα τα οπ°ι δύνανται νά έπιλυθοθν υπ των τοπικών άρχων (^ Κοινοτήτων, Νομαρχιθν) Ι
Κυριακή 9 Ιουλίου 1967
"Αρθ· φύλ. 1899
ΐΥΝΕΧίΖ.ΤΑΪ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
ΙΔ1ΟΚΤΗΤΗΣ - Δ1ΕΥΘΥΝΤΗΣ ΓΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΣίΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ή εκδηλωθείσα άπό τών μέ·
οων κυρίως τού 1966 τάσις διο-
νετεύσεως περισσοτέρων δια-
θεσίμων καί άποταμιεύσεων
·- τ0ύς πιστωτικούς όργανι-
ομούς συνεχισθή καθ" δλον
τ0 πρώτον τρίμηνον τού δια-
νοομένου έτους. "Η άνοδος
ιτϋν καταθέσεων, άνελθοΰσα έ>
•έτος είς 1966 έκατ. δραχμών
Το διπλασία τής περυσινής έζ
928 έκατ. δραχμών.
Μ άποταμιευτικαί καταθέ-
-εις ΐδιωτών καί Ιδιωτικών επι-
χειρήσεων παρουσίασαν αϋζη-
Οιν μεγαλυτέραν άπό τό σύνο¬
λον των πάσης φύσεως καταθέ·
οεων. Συγκεκριμένως αί κατα·
θέσεις ταμιευτηρίου ηύζήθη·
οαν κατά 1.938 έκατομ. δρχ.
<α[ αί καταθέσεις προθεσμίας κατά 583 έκατ. δρχ., όμοϋ δέ κατά 2.521 έκατ. δραχμών. Έ· μεώθηοαν, δμως, — όπως ουνή ιως ουμβαίνει μεταζύ Ίανουα· ί ηιου καί Μαρτίου — αί ίδΐωτικαί καταθέσεις δψεως ώς καί αί καταθέσεις τών δημοσίων επι- χειρήσεων. Ή οημαντική αϋζησις τών ά- ποταμιευτικών καταθέσεων, έν συνδυασμώ πρός την συνεχι- οβείσαν άντιθηοαύρισιν χρυ- οών λιρών, άποδεικνύει δτι η έμπιοτοούνη τών μεγάλων μα· ζών τού έλληνικοϋ λαοϋ πρός τό εθνικόν νόμΐσμα έσταθερο- ποιήθη. 'Εζ άλλου δμως έπιβε· βαιώνει την έζής έπανειλημμέ νως διατυπωθείσαν άποψιν: ή πλειονότης τοϋ εύρυτέρου κοι- νού αποβλέπει είς τας καταθέ- οεις ώς είς την μοναδικήν σχε- δόν διέξοδον διά την τοποθέ- τηοιν τδν διαθεσίμων τού. Ή άγορά τίτλων παρά τάς υψηλάς ,' άποδόσεις πολλών τούτων, δ,εν, Ι προσελκύει τάς μάζας των ά- 1| ηοταμιευτών, δπως προκύπτει από την συγκριτικώς μικράν κί νηοιν είς τό Χρηματιστήριον Αξιβν. ■ Μέ δεδομένην την στάσιν !' αύτην τοϋ κοινοϋ. ή αυνέχια,ις '· της ουσσωρεύσεως τόσον ση· μοντικών καταθέσεων είς τούς πιστωτικούς όργανισμούς, κυ- ! ρΐως δέ είς τάς εμπορικάς τρα- πέζας, καθιστά πλέον έΐιεί- νουοον την αναζήτησιν μεθό- δών αποτελεσματικώτερος α- ζιοηοιήοεύς των. Επιβάλλει 1 ιδίως, νά έπανεζετασθοθν αί αρχαί καί οί κανόνες βάσει [ ί των οποίων λειτουργεϊ σήμε- ( ρον τδ δλον πιστωτικών κυ- ' ', κλωμα, παρεχομένης είς τα 1 πιοτωτικα ίδρύματα τής εύχε· Ι (ι ρεΐας νά ένισχύσουν τάς επι· χειρηματικάς ενεργείας αί οποίαι έζασραλίζουν την ά,- ι ηρύοκοπτον άνοδον τών συν- ' αλΛονών καί την έπιτάχυνσιν τής ί/κονομικής άναπτύζεως. Η ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΘΎ'ΠΩ· ΛΟΓΙΧΜργ 1966, ' Από τα γνωσθέντα πρόσω* Ιρινά στοιχεία διά την έκτέλε- ΒΒμοϋ τοϋ 1966 προκύπτει ότι •νονπ τοΰ 1965 επετεύχθησαν [ίίλτιώσεις τινές τής συνθέαε ί τού. Θϋτω: Πρώτον, τα έζ έλληνικών ληγΰν έσοδα εκάλυψαν πό- «οτόν 90,2% τών δαπάνην,, Ιτναντι 87,5%. Ιεύτερον, αί δαπάναι διά «ν διενέργειαν δημοσίων ε- ηενδύσεων άντεπροσώπευσαν ιοοοοτόν 18.3% των αρνρλικι^ν |5οηανων, έναντι 16,1%. Έλάχιοτα» έν τούτοίς). βή- ιοτα έπετελέσθησαν πρός κατεύθυνσιν τής θεραπεί ι,βασικάν άδυναμιών τοϋ κρβ «οδ προϋπολογισμοΰ. Συγκε- Φΐμένως τα έσοδα έκ τής έμ μΐοου φορολογίας (τελωνεια· «οί εΐοπράζεΐς φόροι κατανα- ωοεΐιΐς καί φβροι ουναλλο· ώπβτελοθν πάντοτε συν 'ΡιπτικΛν αναλογίαν τών συνο λικδν έσόδων. Τα έσοδα έζ , ομέοων φορων άντεπροσώ- "ευον περυσι τς χαμηλόν πο- ^οοτόν 18,6% τοϋ συνόλου τών εοόδων έκ φορολογίας, έναν- 11181% κατά τό 1965. Κζ αλλου, συνεπεία τής ά· «γίοτου καί άνευ ίεραρχήσε- "ί των άναγκΰν επεκτάσεως [ου προγραμματος δημοσίων ίΊενδύοεων, άνελήφθησαν τε Ραοτιαι ύποχρεώσεις, συμπο· «οομενοι είς 40 δισεκατ. δρχ. ηερΐπου. Ή εκτέλεσις μέν»· *ου αριθυοϋ έργων ησσόνός "Οοτεραιότητος πέριώριζε' την °»Μβολπν τοϋ προνράμματό^ 'ΐς την ταχείαν άζιοποίησιν ΙΒν πλοϋτοπαρανωγικών' Λη&- *ν κα(" την βελτίωσιν τής ^αθυης διαβιώσέως τοϋ έλλη· κ°0 λαοθ. "6 πλεόναομα τοϋ τακτικοϋ "Ρουπολογισμοδ. Καί τα δύοσκέλη τοϋ τακιι- "»προθπολογισμοϋ ηύζήθη· «,» Ρυσι σημαντικώτατα Έ- Χ *ς'τά έ^ έλληνικών πή- ν,,, _6οοδα ("περιλαμβανομβ- η^·ων ε|β"«6ν έσόδων έζ έ- ^νδυοεων ανήλθον κατά &. «ατ. δοχ λ 19,7%, αί δα- πολύ όλιγώ- κατά 3.65Θ έκατ. η 13%. - - -· , πραγματοποίησιν με- -Ρων τρεχούσης φύσεως >ν ουνετέλεσε πρωτίστως
!°ος των είσοδημάτων καί
π έντός τοΰ 1966,
νέων φορολογιων.
Μέτρω φαΐνεται δτι
:ν έπΐηη«· η πληρεστέ*
βορολογητί·
κόστους. Έν πάση περιπτώσει
τό εκτελεσθέν έργον ήτο πέ-
ρυσι τό συμαντικώτερον τών
παρελθόντων έτών.
"Οπως είς τό παρελθόν οϋτω
καί κατα τό 1966 ό γενικάς
κρατικάς προϋπολογισμός κα·
τελιπεν έλλειμμα Ή χρηματο-
δότησίς τού διενηργήθη ώς έ¬
ζής:
Κατ£ 1.2ΟΟ έκατ. δραχμών
διά τής υπό τοθ Δημοσίου εκ¬
δόσεως έντόκων γραμματΐων
τα όποία ανέλαβον οί πιστωτι·
κοί όργανισμοί.
Κατά 900 έκατ. δραχμών
διά τής εκδόσεως είς δημο¬
σίαν έγγραφήν λαχειοφόρου
κρατικοϋ όμολογβιακοϋ δα-
νείου.
Κατά 750 έκατ. δραχμών διά
τής συνάψεως δανεΐων είς τό
έζωτερικόν (πρόκειται κυρΐως
περΐ δανείων χορηγηθέντων
υπό των ΗΠΑ καί τοΰ Κονσόρτ-
σιουμ διά την Έλλάδα, ώς κα(
γαλλικών πιστώσεων).
Κατά 35 έκατ. δραχμήν ά¬
πό μεταβιβάσεως εκ τής άλ·
λοδαπής (πρόκειται κυρΐως πε
οί τής δωρεάν βοηθείας ' των
ΗΠΑ, ώς καί τής βοηθείας τού
ΟΗΕ διά τούς πρόσφυγας έκ
Χωρεΐ είς μέτρα ή Έθνική Κυβέρνησις ύττέρ τών εργαζομένων τάξεων
ΜΙΣ8ΟΑΟΓΙΚΗ ΙΙ
4Ϊ0 ΦΥΛΟΝ
Συγχωνευσις Άσφ. Ταμείων καί πάτρξις τών δυστροττούντων όφειλετώντοΰ ΙΚΑ·
Ή Έθνική Κυβέρνησις θά
χωρήση είς την μιοθολογικήν
έζίσωσιν τών εργαζομένων
τών δύο φύλων,προτιθεμένη νά
πραγματτοποιήση τούτο τμημα·
τικώς καί λελογισμένως καί ά-
φοΰ προηγουμένως έπικυρώση
την ϋπ' αριθμόν 100 Διεθνή
Σύμβασιν Εργασίας. Τουτο α¬
νέφερεν ό ϋπουργος Εργασί¬
ας κ, Άλεζ. Λέκκας είς άπο·
στομώτικάς δηλώσεις τού πλή·
ρεις πραγματικών άποδεικτικών
στοιχεΐων καί είς απάντησιν
είς τάς πολλάς καί ποικίλας συ¬
κοφαντικάς έπικρίσεις κατά
τής Κυβερνήσεως τάς μεταβι-
δομένας υπό τών κομμουνι-
στών ραδιθφωνικών σταθμών,
των άνατολικών χωρών έσόδω,ν
έκ πολεμικών έπανορθώσεων
κα! συμβολής τοϋ ΝΑΤΟ).
Κατά 900 έκατ. δραχμών εκ
προκαταβολών τής Τραπέζης
τής Ελλάδος.
Ό κ. Λέκκας πρίν ή προχω- | 1) Έχορηγήθησαν πράγματι
ρήση είς την άπαρίθμησιν τών αύζήσεις ήμερομισθίων (κατό-
—·---- - ■ ■ ~ " ιπν τής ϋπογραφής τής άπό
Ι εύεργετικών υπέρ τής έργατι-
κης κυρΐως τάζεως κυβερνητι-
κών μέτρων ετόνισεν δτι κού-
δεμία δήλωσις καί ούδεμία α¬
πάντησις πρόκειται νά πείση
τούς κακής πίστεως άνθρώ-
πους καί τούς άπολέσαντας ο¬
ριστικώς άπό τής 2ιης "Απριλί¬
ου 1967 την ευκαιρίαν τοΰ «τε-
λευταίου γύρου)) κομμουνιστάς
καί συνοδοιπόρους. Έν τού¬
τοις ουνέχισεν ό κ. 'Υπουργάς
"θά τούς κάμω την χάριν νά
τούς είπω τα άκόλουθα».
Είς την συνέχειαν τών δη¬
λώσεων τοϋ κ. Λέκκα α! κουμ·
μουνιστικαΙ συκοφαντΐαι άνα·
τρέπονται μΐα πρός μίαν έκ της
άπαριθμήσεως των φιλεργατι·
κων μέτρων, τα όποϊα ή Έθνι-
κή Κυβέρνησις έλαβεν είς τό
ελάχιστον διάστημα τών δύο
, μηνών ή συντόμως προτίθετοι
ι νά λάβη. Οϋτω:
τής ....
14ης Φεβρουαρίου 1967 έθνι-
κής γενικής συλλογικής συμ¬
βάσεως εργασίας) καί συγκε¬
κριμένως είς ποσοστόν 5 έως
20% είς διαφόρους κατηγορΐας
εργαζομένων.
2) Αί ανωτέρω αύζήσεις ε¬
γένοντο —σημειωτέον— παρά
τόν βασικόν έπιδιωκόμενον
σκοπόν τής Κυβερνήσεως τής
συγκρατήσεως τΟν τιμών καί
τοιϋ -πμαρθΐμου. Βεβαίως ε,ΐς
τάς αϋζήσεις ή Κυβέρνησις
προχώρει μέ περίσκεψιν καί
προσοχήν διότι δι" αύτην ή συγ
κράτησις τών τιμών δέν αποτε¬
λεί «Παλαιά παραμύθι» —ώς
I-
σχυρΐζονται οί ουκοφάνται— άλ
λά πραγματικότητα. Καί είς την
προσπάθειαν της αυτήν κατά
Ι γενικήν διαπίστωσιν επέτυχε
πλήρως, διότι αί τιμαί τών περισ
Ι σοτέρων εΐδών πρώτης άνάγ-
κης δχι μόνον συνεκροτήθη-
σαν, άλλά κατά τό πλείστον υ¬
πεχώρησαν έτι πλέον.
3) Φιλεργατική πολίτική απο¬
τελεί έπίσης, ότι τό υπουργεί¬
ον Εργασίας έχει έτοιμον
πρός ψήφισιν νομοσχέδιον διά
τοϋ όποίου θά έπιβάλλωνται βα
ρε'ιαι ποινικαί καί άστικαί κυ-
ρώσεις κατά τών πάσης κατηγο
ριας έπιχειρήματιών όφειλετών
τοϋ ΙΚΑ, έκ τών οποίων τό έλ¬
λειμμα τοϋ Ίδρύματος άνέρ-
χεται σήμερον είς 1.4ΟΟ έκα-
τομμύρια δραχ. Όσαύτως έν¬
τός ολίγων ημερών θά άνακοι-
νωθοΰν τα μέτρα διά την ριζι-
κήν αντιμετώπισιν τών ελλειμ¬
μάτων τοϋ ΙΚΑ, πράγμα τό ο¬
ποίον ούδεμία Κυβέρνησις ε¬
τόλμησε νά αντιμετωπίση, δ¬
πως καί τό ζήτημα τής συγχω-
νεύσεως των ποικιλωνύμων λα·
θραβιούντων άσφαλιστικών τα-
μεΐων.
4) Ή Έθνική Κυβέρνησις -
παρά τα λεγόμενα των δια-
στρεβλωτών τής αληθείας— θά
χωρή είς την έπικύρωσιν τής
ύπ' αριθ. 100 Διεθνοΰς Συμβά¬
σεως Εργασίας καί ή έζΐσωσις
ποιηθή άλλά κατά τρόπον τμη
ματικόν καί λελογισμένον. Ή
έζίσωσις, άλλωστε, αυτή έχει
ήδη έζασφαλισθή είς ωρισμέ¬
νας κατηγορίας ύπαλλήλων, ό
Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ Β-ΝΒΑΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. ΣΕΡΡΩΝ
"ΛΣΤΙΚΗ,. ΛΝΟΝΥΜΟΣ ΕΑΛΗΝΙΚΗ «ΣΦλΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤλΙΡΙΑ
Γενικάς Ισολογισμός τής 31 ής Δεκεμβριού 1966 - (Έτος 26ον)
ΚΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1965
Δραχμαί
137.300.-
«40.084.-
712.358.—
72 274.—
Ι'
4 γ ι <ι 1·<7.30Ο. - ίρ» Μρϊον : 1|.7Ιβ.— 21.595— Με-,ον : 'Λποορίσ^ς ««.-457.— 5.054 — 63.83Ι.— 852.8:11. — 178.796.- 114.ί>65.—
171.856.-
22Η.248.—
046.-
Κ |1 Χ λ
Ι('
1.715.!);ΐϋ— 7/21Ο.—
—Λ)αιιθί
Λ)"μ
64.891.-
Β2!Ι,43Ο.—
,4.
2Π.96.Ί.-
■Γ)Ο2.372.—
80(1.- 4.40.Ί.478.-
48.12!).- 4((.2()1ι!-
,•$4 7(!8.—
•2 (;5ΐ.(>α:!.-
ΣΗΜΡΙΩΣΙΣ
Δ ι α
Το|ΐε·Ιον
Τίξ
έ ο ι μ <> ν
Λ.218.-
.825. -
101.600.-
Πιιρός
Μκτιιφορών
Άτυχημάτων
ΆπόΠρμα έκκρεμϋιν ζημιιόν
Πυρός
Μίτατρπρπιν
Άτυχημάτων
201.034.—
7.832 -
2ί)Ο51!).-
77.-
43.83!).-.
297.850.—
841
1..Ί39.23Ο.-
1.1:14.866.—
177.253.—
27.111.-
χοις
Άντασί|αλιστ.—·Λ)σμοί τρεχ.
Φόροι
Διάφοραι Ιΐιστωτικοί Λ)σμοί
Καθαρόν Κέρδος ρ[ς Νεον
2.661.643.-
617.720.-
130,417.- 3 4Ή» 780 -
Ό καταρτιζόμενος υπό τής
Έθνικής Στατικής Υπηρεσίας
τής Ελλάδος γενικός δείκτης
πωλήσεως τοϋ παρελθόντος μη
νός ΜαΤου έ.έ., εσημείωσεν
έν συγκρίσει πρός τόν προη¬
γούμενον μήνα Απρίλιον μείω
σιν κοτά 2,2% περίπου. Ή μείω
σις όφείλεται είς την άκολου
θουμένην υπό τής Έθνικής
Κυβερνήσεως πολιτικήν οίκο
νοκομικής καί νομισματικής
σταθερότητος κκαί συμπιέσεως
τών τιμών.
ΠΑΥΟΥΝ ΙΣΧΥΟΥΣΑΙ
ΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΕΟΣ
41<.02,'! — 25'.ι.1ΐ:ΐ — 50.1(3) - 4!).475.- 217 — 1ΓΟ.!)|(ί — 87:1.844,·- 5. 29.Μ Α, - 2.651.603.- >25.ΟΟ').- δι'
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΛΑΔΩΝ
ΚΛΑΔΟΣ ΠΥΡΟΣ
5.304 ίΠ6 -
τοηοθίτησιν τοϊ; οΐκείοις βιρλίοις τοθ 'Υγτο-
ΠΟ!) Ο.!2 —
25» δ*}.-
κΡηΐοι απζημιώαης
Μεϊογ : 'Λναλογία άνιασφηλιοταιν
ς
ζημ
ρ|ς
8.Η.Η29.—
(10.153.-
1.612.175 —
1 001.945 —
23.476.—
καί Ζημίαι»
201.034.-
77.-
426.470 -
3.265 177.-
522.ί'68 —
79.224.—
199.599.—
47.053. -
24.000. -
'Λσφάλιστρα
Λικαιώματα
Άντ«ηφ«λιστικαί πρσμήθρι»;
Άπόθρμα μή ληίάντων κινδΰνων
προηγουμένης χρήσεως
Άπόθρμα έχκρρμών ζημιών προη
γουμένης χρήσεως
"Απασαι αί μέχρι τής Ι ής
Ίανουαρίου 1967 ><ορηγηθεϊ· σαι άδειαι σταθμεύσεως όχημά 8.025.— των είς την περιοχήν τής Ά στυνομικής Διευθύνσεως Αθη¬ νών παύουν Ισχύουσαι. Είς την ανακοίνωσιν ταύτην προέβη χθές ό διευθυντής τής Άστυ- νομίας πρωτευούσης κ. Τασι- γιώργος. ΑΙ μετά την Ιην Ία¬ νουαρίου χορηγηθείσαι άδειαι έζακολουθοϋν νά Ισχύουν. 2.0.Γ)·?,—
111.351.—
ί·,"ι.Ο2|.—
Γ).Η!),-
142,-
156 .114.—
2.277 802.—
84ϋ.7.'!Ο.—
150.147.—
1 505.8(14.—
1 Ι555.7Ι7.-
1ι0.187 —
ΚΊ.ΙΚ,Ο —
18(>.1ό1 —
Άντασ'ίΐΐλιητριι
1Ιθομι'ι<1ρΐ(ΐι χο Κιιτηβλΐ)')ρΐοιιι ζημς Λ1 ε ϊ ο ν ; 'Λναλογία άντπσφαλιστών ΚΛΑΔΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ 117.228.— 60.252 — μί| ληξάντων κινδι'ινικν νλμνιις χρήσρως ΆττόίΙεμα έχκρρμΐΰν ζημιών κλειομένης νρι'ιπΒΐος ρς Μεταφερόμεν ν είς «Κέρδη κκί Ζΐ)μίαι» 144.975.— 49.644.— 56.976.— 7.832 — 43.839.- 109.465—>
985.—
33.174.—
3.056.—
9.684. -
'Λντασφίίλιστοα
1 Ιρομήϋριοι /.ιιρηγηθρΐαιιι
Καπιβληϋεΐσαι ιι.-τιιϊιιμιιόσεις
Μεϊον : Άναλογία άνκισφυλιιΐτών
303.266 -' 156.314.—
ΚΛΑΔΟΣ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
4.393 343.-
3.910 814.—
'Λπ«ΊΠρμα (ΐή λΐ|:άνπον κινίιίνων
κ/.ειομίνης χρήσεοις
Ά.τι'ιίΙιμα ρκκρεμιϊιν ζη|ΐια,ν κλειο-
μένη; χοήσεΐιιε
Μεταφρρόμι νόν ρϊς ·Κέρδη καί Ζημίαι»
6 646.256.—
2.556 046. -
482.521. -
2!Μ).5Ι9.-
297 850. -
.(Ι.Τίί.—
3.666.1Κ,7.
2 528.359. -
267.182.-
76υ.3Π.-
37.355.—
72.800 —
Άσ<τάλιστρα Διχαιώμίΐτα 'Λντασφαλιστικηί προμήθειαι Άπόθεμα μή ληξάντων «ινδύνοιν προηγονμένης χοήαεως Άπόθεμα ε'·κκρεμών ζημιο,ν προη¬ γουμένης χρήσειος Μεταφερόμρνον είς «Κέρδη καί Ζημίαι» Άσφάλιστρα Δ .'!.2Κ5 .177 - ΠΙ4 5Γ.6.- 8 .4·;ι - 4!» .6!)».- 5 14!!.— «ι .82κ- 65 .576.- ί.2Ι»(χ, φ Άπόϋεμα |ΐΐ| έ προη· ΖΗΜΙΑΙ» 8ιίΙ 1 Ό. 187.- 101 0)0.- 1θ.68^8!·<.- ΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΒΑΡΗ ΕΞΑΓΟΜΕΝΟΝ ΓΕΟΜΗΛΟΝ Λόγω τοϋ δτι οί έζαγωγείς τοποθετοΰν είς τούς σάκκους των πρός έζαγωγήν γεωμήλων πρόσθετα βάρη, άσχετα πρός τό προίόν διά την κάλυψιν τών άπομειώσεων κατά την μετα¬ φοράν καί διά την αποφυγήν παρεζηγήοεων μετά των ζέ- νων είσαγωγέων έκ τών πιθα¬ νώς λιποβαρών σάκκων, απε¬ φασίσθη υπό τοϋ ΟπουργεΙου Οίκονομικών δπως μή ύπολογί- ζεται τό πρόσθετον τουτο 6>4< ρος ώς προίόν διά την β(αο· γωγήν τοΰ άντιστοίχοο ουναλ λάγματος. Τό επί. πλέον βάρος άνέρχεται είς 400 — 500 γραμ. άνά σάκκον έζαγωγίμων γεω- μήλων 25 κιλών. Ό μή ύπολογι σμός γΐνεται μεχρι ποσοστοϋ 8,8% επί τοΰ άναγραφομένου Οάρους τών συσκευασμένων γεωμήλων. Η ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ Κατ' ανακοίνωσιν έκ τοΰ ο- πουργείου Έμπορίου, ή άντι- σταθμιστική εΐσφορά επί τοΰ εΐσαγομένου έλληνικοϋ έλαιο λάδου είς τάς χώρας τής Κοι· νής Άγοράς έμηδενίσθη διά πρώτον ΐδήμερον τοΰ "Ιουλίου έναντι τοΰ έκ τρίτων χωρών είσαγομένου τοιούτου επί τοΰ όποίου ή έν λόγω είσφορά ω¬ ρίσθη είς 100,64 δολλάρια κα¬ τά τόννον. ΔΑΝΕΙΟΝ 20,2 ΕΚ. ΔΟΛΛ. ΧΟΡΗΤΈΙ Ο ΚΑΝΑΔΑΧ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΟΤΤΑΒΑ, 1. - Ό Καναδδς αυνεφώνησεν δπως χρηματοδο τήση την υπό τής Τουρκίας ά· γοράν τηλεπικοινωνιακοΰ ύλι- κοϋ, άζίας 24,5 έκατομμυρΐων δολλαρ. Ή σχετική συμφωνία ή όποία υπεγράφη ένταΰθα χθές την νύκτα προβλέπει την χορήγησιν δανείου 20,2 έκατ. δολλαρίων, ένώ τα 4,3 έκατομ υυοια δολλαρίων θά χορηγή* θούν υπό τύπον βοηθείας. Ή Τουρκία θά χρησιμοποιήση τό υλικόν αύτό διά τόν έκσυγχρο νισμόν καί την επέκτασιν των τηλεπικοινωνιακών δικτύων είς; τάς περιοχάς τής "Αγκύραςν τής Κωνσταντινουπόλεως καί τής Σμύρνης. 6 έν ιβ«ί προαωΛ^οΡ
ΙΗ*.84,«.-
19, 0,27;.-
Μι —
ψόρο^ κοι Χο<γ. είς Άσ,φ. Τημείίΐ 'Λπ°σ,βέσει^ παγι'ω,γ ςΐοι^εί(ι|γ "~§?Γθ:,Ι.- 'Λ^οτε-λέαμαΐα ίκ αυνήϋοιν έογαα. Πλέον ι 1 956.— Ίόκοι Καταθέσεων «3.616.- 62..((Κ) — Διάφοραι πρόσοδοι ('.δβδ. - Κέρδη ή Ζημία. χρι'ισΐΊυς Μίϊον : Ιΐρόβλεψις ύιά φόρον εΐαοδ. 6.385.- Καβαρόν κέρβος χρήσεως 41.353,- Ζημία παρβΛθοιΊοης χρήσεως 6.δ8δ.- Καβαράν κέρδος πορούσης χρι'ισεως (34.768.-) 1960 426.470.- 4!.» 638.-- 8 2 Κ8.- (ΙΛ.5Τιι -- 0**5.ΐ:ϊ2. — «4 Ιϊ6,— 4«.6οΊ.— Τ7Γ,.-)ί2 - 7ϋ7.919 - 306.— 106.«74.- 21..(87. - 107 Ι80.- «5.793 — 43.000.— 42.793.— 34.768.— 42.793.- Ό Πρόεδρος τοθ Διοικ. Συμβουλίου ΔΗΜ. ΣΚΟΥΖΕΣ Υπόλοιπον (ζημιών) ή κέρδους Έν "Αθήναις τή 29γ) "Απριλίου 1967 "Ο Διευθύιων Σύμβουλος ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΛΥΤΑΣ ΠΙ^ΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΡΧΟΥ Πρός τούς κ. κ. Μετόχους τής "Ανωνιμου Έλληνκής Άσφαλιστΐκής Έταιρίσς «Η ΑΣΤΙΚΗ» Ήλέγξσμεν τόν ανωτέρω Ισολογισμόν τής Άνωνύμου 'Ελληνικής Άσφαλιστικής 'Ετ,θίΐρ^ς «^ ΑΣχΐΚΗ^τής Ζ 1966 ώί· καί τα άποτελέσυατο εκ τίΰυ {ηνηηιΚιυ πΐ>τηι· τα τ,Λη»Λ.ι.»...«. .-'—χ- -■»■ %..«·-.
8,025-
Ό ΪΙβΡΪΟΐΑμίνος τοθ Λογιοτηρίου
ΜΙΧΑΗΛ. ΣΚΟΥΡΣΟΣ
1966, ώς καί τα άποτελέσματα
1966 έταιρικήν χρήσιν.
ής Άνωνύμου Ελληνικής Άσφαλιστικής Ε
τ5ν'Ρν«ο.-γ αυτής ^ ^οκώίο,ν-, κ'σ,τ,*
Ιήν 31$
κρίσιν
Οπό ΤΪς κεωέν^ς γοαοθ^σίας
αν τού έ^ν^^ρ^ορεβν
την „.-..._
ώκολουθουμένων
Καί ΒΤθΐχεϊα άτινα ετέθησαν είς την διάθεσιν
α καί έπεξηγήσεις τάς οποίας εζητήσαμεν.
οχ-έθϊΐ πρός την προηγουμένην χρήσιν.
"ν'""— ποοκΰπτουν έκ τών ο'ις ΐΐνο) βιβλί<υν χαί στοιχείιυν, ε δ ρ γ μ ε ν οί ν λ ο γ ι σ τ ι κ ώ ν ά ρ χ ώ ν, „..,,- ,.νι___■=· -■· ---------^....|. κατάστασιν τής ΰμε-τέριις Ίίταιρίας ώς ίίις «αί τή αποτε-λέσματα ΐό προκύψαντα κατά την λι'ιξασαν την ήμερομηνίαν ταήτην 'Κν Αθήναις τί) 15η Μκϊοι- 1967 Ό Όρκωτός Λογιστής ΣΤΥΛ. Μ. ------- Περί ττροσκλήο-εως τών μετόχων τής Άνωννμου Έταιρείας «Θεσσσλι- κή, Βομηχανίαι Πολτοϋ καί Χάρ¬ του ΑΕ» είς έπαναλΓρττικήν τα¬ κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν. ♦ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΠΟΛΤΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΥ Α.Ε.» Μή πρα^ΗίϊτοτΓοιηθείσης τής όρι- σθείσης βκχ την 3Οήν Ίουνίου 1967 Γΐνικής Συνελεύσεως των Μετόχων τής ήμετέρας έταιρείας καλοΰνται οί κ.κ· ΛΛέτοχοι τής Έταιρείας συμ ίκόνως τώ Νομώ καί τώ Καταστατι- κώ είς επαναληπτικήν τακτικήν Γενι κήν Συνέλευσιν την 3Ιην "Ιουλίου 1967, ημέραν Δευτέραν καί ώραν 13 μ.μ. είς τα έν Αθήναις καί έττί τής όδοΰ Βαλαωρίτου 1 8 γραφεΐα τής έταΐίρείας, πρός λήψιν όΓττσφάσε- ω', επί τών κάτωθι θεμάτων τής ήμέ ρησίας διατάξεως. | 1) 'Υποβολή καί έγκρισις Ίσολο γισμοΰ τής χρήσεως 1966, μετά τώ έττ' αυτού έκθέσχων τού Διοικη- τικοΰ Συμβουλίου καί τών Έλεγ- κτών· Ι 2) Απαλλαγή τών μελών τού Δι- οικητικοΰ Συμδουλίου καί των Έ- λεγκτών άττό ττάσης ευθυνής διά την χρήσιν 1966· 3) Έκλογή νέου Διοικητικού Συμ βουλίου. 4) "Εγκρισις άμοιδής μελών τοΰ Διοικητικόν Συμβουλίου διά τάς ύττ' αυτών τταρεχομένας τή έταιρεία υ¬ πηρεσίας. 5) Έκλογή τακτικών καί άναπλη ρωματικών 'Ελεγκτών, διά την χρή¬ σιν 1967 καί καθορισμός τής άμοι- 6ής αυτών. Οί κ.κ. Μέτοχοι, δικαιούμενοι καί επιθυμούντες νά μετάσχωσιν είς την Γενικήν Συνέλευσιν, δέον νά κα¬ ταθέσωσι τάς μετοχάς των κατά νό μόν καί τό άρθρον 14 τοΰ Καταατα- τικοΰ τής έταΐ'ρείας. είς τό Ταμείον τής 'Εταιρείας ή τό Ταμείον Παρα- καταθηκών καί Δανείων ή τταρ' ο'ια- δήττοτε τών έν "Ελλάδι καί άλλοδα- πή λειτουργουσών καί άνεγνωρισμέ νων τραττεζιτικών έταιρειών, πέντε (5) ημέρας πρό τής ορισθείσης διά την Γενικήν Συνέλευσιν ήμερομηνίας συνεδριάσεως, νά καταθέσωσι δέ είς τα γραφεΐα τής έταιρείας από¬ δειξιν τής ώς άνω καταθέσεως τών μετοχών ώς καί τα τυχόν έγγραφα έκπροσ&τττήσεως κατά την Γενικήν Σ υνέλευσιν. Έν "Αθήναις τή 1η "Ιουλίου 1967 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ΜΕΛΗ ΤΗΣ Δ.Ο.Δ. ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Την 4πν Ιουλίου άναμένον- αι είς Αθήνας τα μέλη τής Εκτελεστικής Έπιτροπης τής Διεθνοΰς Όυβσπονδίας Δημο¬ σιογραφίαν Κατά την ενταύθα παραμονήν της ή 'Επιτροπή θά ιπναντηθή υέ μέλη τής 'Εθνι- :πς Κυβερνήσεως, θά φιλοζε- 'ηθη δέ άπό την Ε.Σ.Η.Ε.Α. ΜΕΙΟΥΤΑΙ ΕΙΣ 24% Ο ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΔΑΣΜΟΣΤ ΔΙΑ ΤΑ ΚΑΠΝΑ ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, 25.— *Η Ελλάς συνεφώνησεν ένταθβα επί τοθ έπιπέδου τής μειώσεως τών δα σμών είσαγωγής καπνοΰ. ή ό¬ ποία έπροτάθη υπό τής Κοινής Άνοράς κατά την διάρκειαν των διαπραγματεύσεων τοθ «Γύρου Κέννεντυ», τής οποίας ή τελική συμψωνΐα άναμένεται νά υπογραφή είς την Γενεύ¬ ην περί τα τέλη τοϋ μηνός. Ή απόφασις ελήφθη κατά την δι¬ άρκειαν συνεδριάσεως τοθ Συμβουλίου Συνδέσεως 'Ελλάτ δος ■ Κοινής Άγοράς. "Επρεπε νά ζητηθή η γνώ- μη τής "Ελλάδος έκ μέρους των «"Εζ« όσον άφορςί τάς μει ώσεις τών δασμών επί τοΰ κα- πνοϋ είς τόν «Γϋρον Κέννεν¬ τυ)), βάσει τής συμφωνίας συν δέσεως "Ελλάδος - ΕΟΚ. Κατόπιν δισταγμοϋ επί άρκε τούς μήνας, οί "Ελληνες τελι- κώς συνεφώνησαν 6τι ή Κοινή Άγορά δέον νά μειώση τούς δασμούς επί τοϋ άκατεργάστου καπνοϋ άπό 28% είς 24%. Ή Ελλάς έπίσης συνεφώνησεν δπως ό είσαγωγικός δασμός τής Κοινότητος επί τής σταφ(- δοο μειωθή άπό 8% είς 6%. Άπό τής πλευράς των οί «'Έζ» συνεφώνησαν δπως πα- ρατείνουν επί εν έτος, άρχής γενομένης άπό 1ης "Ιουλίου, τό σύστημα διά τοϋ όποίου τα έλληνικά φροϋτα καί λαχανικά θά είσάγωνται άτελως είς τάς χώρας τής Κοινότητος. ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΑ ΔΑΣΗ ΑΙ κατά τόπους δασικαΐ αρ¬ χαί πρέπει νά καταβάλουν πά¬ σαν δυνατήν προσπάθειαν δια την ταχυτέραν καί καλύτερον εξυπηρέτησιν τών είς τα δάση άπασχολουμένων καί των με¬ τά τής υπηρεσίας συναλασσο- μένων. Είς την σύστασιν ταύ¬ την προέβη δι" έγκυκλΐου της ή Γενική Διεύθυνσις Δασών, έζ άφορμής σχετικώς παραπό νων, υποβληθέντων υπό δασερ γατών καί δασικών συνεταιρι- σμών. Ούτω, αί προσημάνσεις - δπου άπαιτοϋνται — ή δια· δικασία τής παραχωρήσεως λημμάτων, ή εγκατάστασις τών ύλοτόμων καί ό έλεγχος, δέον δπως ένεργούνται ταχέως, είς τρόπον ώστε νά καθίσταται δυ- 1 νατή ή πραγματοποίησις τών Ι καρπώσεων καί ή διάθεσις τών ' παραγωμένων προίόντων είς. την κατάλληλον εποχήν.
"Αρθ· φύλ. 1899
ΐΥΝΕΧίΖ.ΤΑΪ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
ΙΔ1ΟΚΤΗΤΗΣ - Δ1ΕΥΘΥΝΤΗΣ ΓΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΣίΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ή εκδηλωθείσα άπό τών μέ·
οων κυρίως τού 1966 τάσις διο-
νετεύσεως περισσοτέρων δια-
θεσίμων καί άποταμιεύσεων
·- τ0ύς πιστωτικούς όργανι-
ομούς συνεχισθή καθ" δλον
τ0 πρώτον τρίμηνον τού δια-
νοομένου έτους. "Η άνοδος
ιτϋν καταθέσεων, άνελθοΰσα έ>
•έτος είς 1966 έκατ. δραχμών
Το διπλασία τής περυσινής έζ
928 έκατ. δραχμών.
Μ άποταμιευτικαί καταθέ-
-εις ΐδιωτών καί Ιδιωτικών επι-
χειρήσεων παρουσίασαν αϋζη-
Οιν μεγαλυτέραν άπό τό σύνο¬
λον των πάσης φύσεως καταθέ·
οεων. Συγκεκριμένως αί κατα·
θέσεις ταμιευτηρίου ηύζήθη·
οαν κατά 1.938 έκατομ. δρχ.
<α[ αί καταθέσεις προθεσμίας κατά 583 έκατ. δρχ., όμοϋ δέ κατά 2.521 έκατ. δραχμών. Έ· μεώθηοαν, δμως, — όπως ουνή ιως ουμβαίνει μεταζύ Ίανουα· ί ηιου καί Μαρτίου — αί ίδΐωτικαί καταθέσεις δψεως ώς καί αί καταθέσεις τών δημοσίων επι- χειρήσεων. Ή οημαντική αϋζησις τών ά- ποταμιευτικών καταθέσεων, έν συνδυασμώ πρός την συνεχι- οβείσαν άντιθηοαύρισιν χρυ- οών λιρών, άποδεικνύει δτι η έμπιοτοούνη τών μεγάλων μα· ζών τού έλληνικοϋ λαοϋ πρός τό εθνικόν νόμΐσμα έσταθερο- ποιήθη. 'Εζ άλλου δμως έπιβε· βαιώνει την έζής έπανειλημμέ νως διατυπωθείσαν άποψιν: ή πλειονότης τοϋ εύρυτέρου κοι- νού αποβλέπει είς τας καταθέ- οεις ώς είς την μοναδικήν σχε- δόν διέξοδον διά την τοποθέ- τηοιν τδν διαθεσίμων τού. Ή άγορά τίτλων παρά τάς υψηλάς ,' άποδόσεις πολλών τούτων, δ,εν, Ι προσελκύει τάς μάζας των ά- 1| ηοταμιευτών, δπως προκύπτει από την συγκριτικώς μικράν κί νηοιν είς τό Χρηματιστήριον Αξιβν. ■ Μέ δεδομένην την στάσιν !' αύτην τοϋ κοινοϋ. ή αυνέχια,ις '· της ουσσωρεύσεως τόσον ση· μοντικών καταθέσεων είς τούς πιστωτικούς όργανισμούς, κυ- ! ρΐως δέ είς τάς εμπορικάς τρα- πέζας, καθιστά πλέον έΐιεί- νουοον την αναζήτησιν μεθό- δών αποτελεσματικώτερος α- ζιοηοιήοεύς των. Επιβάλλει 1 ιδίως, νά έπανεζετασθοθν αί αρχαί καί οί κανόνες βάσει [ ί των οποίων λειτουργεϊ σήμε- ( ρον τδ δλον πιστωτικών κυ- ' ', κλωμα, παρεχομένης είς τα 1 πιοτωτικα ίδρύματα τής εύχε· Ι (ι ρεΐας νά ένισχύσουν τάς επι· χειρηματικάς ενεργείας αί οποίαι έζασραλίζουν την ά,- ι ηρύοκοπτον άνοδον τών συν- ' αλΛονών καί την έπιτάχυνσιν τής ί/κονομικής άναπτύζεως. Η ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΘΎ'ΠΩ· ΛΟΓΙΧΜργ 1966, ' Από τα γνωσθέντα πρόσω* Ιρινά στοιχεία διά την έκτέλε- ΒΒμοϋ τοϋ 1966 προκύπτει ότι •νονπ τοΰ 1965 επετεύχθησαν [ίίλτιώσεις τινές τής συνθέαε ί τού. Θϋτω: Πρώτον, τα έζ έλληνικών ληγΰν έσοδα εκάλυψαν πό- «οτόν 90,2% τών δαπάνην,, Ιτναντι 87,5%. Ιεύτερον, αί δαπάναι διά «ν διενέργειαν δημοσίων ε- ηενδύσεων άντεπροσώπευσαν ιοοοοτόν 18.3% των αρνρλικι^ν |5οηανων, έναντι 16,1%. Έλάχιοτα» έν τούτοίς). βή- ιοτα έπετελέσθησαν πρός κατεύθυνσιν τής θεραπεί ι,βασικάν άδυναμιών τοϋ κρβ «οδ προϋπολογισμοΰ. Συγκε- Φΐμένως τα έσοδα έκ τής έμ μΐοου φορολογίας (τελωνεια· «οί εΐοπράζεΐς φόροι κατανα- ωοεΐιΐς καί φβροι ουναλλο· ώπβτελοθν πάντοτε συν 'ΡιπτικΛν αναλογίαν τών συνο λικδν έσόδων. Τα έσοδα έζ , ομέοων φορων άντεπροσώ- "ευον περυσι τς χαμηλόν πο- ^οοτόν 18,6% τοϋ συνόλου τών εοόδων έκ φορολογίας, έναν- 11181% κατά τό 1965. Κζ αλλου, συνεπεία τής ά· «γίοτου καί άνευ ίεραρχήσε- "ί των άναγκΰν επεκτάσεως [ου προγραμματος δημοσίων ίΊενδύοεων, άνελήφθησαν τε Ραοτιαι ύποχρεώσεις, συμπο· «οομενοι είς 40 δισεκατ. δρχ. ηερΐπου. Ή εκτέλεσις μέν»· *ου αριθυοϋ έργων ησσόνός "Οοτεραιότητος πέριώριζε' την °»Μβολπν τοϋ προνράμματό^ 'ΐς την ταχείαν άζιοποίησιν ΙΒν πλοϋτοπαρανωγικών' Λη&- *ν κα(" την βελτίωσιν τής ^αθυης διαβιώσέως τοϋ έλλη· κ°0 λαοθ. "6 πλεόναομα τοϋ τακτικοϋ "Ρουπολογισμοδ. Καί τα δύοσκέλη τοϋ τακιι- "»προθπολογισμοϋ ηύζήθη· «,» Ρυσι σημαντικώτατα Έ- Χ *ς'τά έ^ έλληνικών πή- ν,,, _6οοδα ("περιλαμβανομβ- η^·ων ε|β"«6ν έσόδων έζ έ- ^νδυοεων ανήλθον κατά &. «ατ. δοχ λ 19,7%, αί δα- πολύ όλιγώ- κατά 3.65Θ έκατ. η 13%. - - -· , πραγματοποίησιν με- -Ρων τρεχούσης φύσεως >ν ουνετέλεσε πρωτίστως
!°ος των είσοδημάτων καί
π έντός τοΰ 1966,
νέων φορολογιων.
Μέτρω φαΐνεται δτι
:ν έπΐηη«· η πληρεστέ*
βορολογητί·
κόστους. Έν πάση περιπτώσει
τό εκτελεσθέν έργον ήτο πέ-
ρυσι τό συμαντικώτερον τών
παρελθόντων έτών.
"Οπως είς τό παρελθόν οϋτω
καί κατα τό 1966 ό γενικάς
κρατικάς προϋπολογισμός κα·
τελιπεν έλλειμμα Ή χρηματο-
δότησίς τού διενηργήθη ώς έ¬
ζής:
Κατ£ 1.2ΟΟ έκατ. δραχμών
διά τής υπό τοθ Δημοσίου εκ¬
δόσεως έντόκων γραμματΐων
τα όποία ανέλαβον οί πιστωτι·
κοί όργανισμοί.
Κατά 900 έκατ. δραχμών
διά τής εκδόσεως είς δημο¬
σίαν έγγραφήν λαχειοφόρου
κρατικοϋ όμολογβιακοϋ δα-
νείου.
Κατά 750 έκατ. δραχμών διά
τής συνάψεως δανεΐων είς τό
έζωτερικόν (πρόκειται κυρΐως
περΐ δανείων χορηγηθέντων
υπό των ΗΠΑ καί τοΰ Κονσόρτ-
σιουμ διά την Έλλάδα, ώς κα(
γαλλικών πιστώσεων).
Κατά 35 έκατ. δραχμήν ά¬
πό μεταβιβάσεως εκ τής άλ·
λοδαπής (πρόκειται κυρΐως πε
οί τής δωρεάν βοηθείας ' των
ΗΠΑ, ώς καί τής βοηθείας τού
ΟΗΕ διά τούς πρόσφυγας έκ
Χωρεΐ είς μέτρα ή Έθνική Κυβέρνησις ύττέρ τών εργαζομένων τάξεων
ΜΙΣ8ΟΑΟΓΙΚΗ ΙΙ
4Ϊ0 ΦΥΛΟΝ
Συγχωνευσις Άσφ. Ταμείων καί πάτρξις τών δυστροττούντων όφειλετώντοΰ ΙΚΑ·
Ή Έθνική Κυβέρνησις θά
χωρήση είς την μιοθολογικήν
έζίσωσιν τών εργαζομένων
τών δύο φύλων,προτιθεμένη νά
πραγματτοποιήση τούτο τμημα·
τικώς καί λελογισμένως καί ά-
φοΰ προηγουμένως έπικυρώση
την ϋπ' αριθμόν 100 Διεθνή
Σύμβασιν Εργασίας. Τουτο α¬
νέφερεν ό ϋπουργος Εργασί¬
ας κ, Άλεζ. Λέκκας είς άπο·
στομώτικάς δηλώσεις τού πλή·
ρεις πραγματικών άποδεικτικών
στοιχεΐων καί είς απάντησιν
είς τάς πολλάς καί ποικίλας συ¬
κοφαντικάς έπικρίσεις κατά
τής Κυβερνήσεως τάς μεταβι-
δομένας υπό τών κομμουνι-
στών ραδιθφωνικών σταθμών,
των άνατολικών χωρών έσόδω,ν
έκ πολεμικών έπανορθώσεων
κα! συμβολής τοϋ ΝΑΤΟ).
Κατά 900 έκατ. δραχμών εκ
προκαταβολών τής Τραπέζης
τής Ελλάδος.
Ό κ. Λέκκας πρίν ή προχω- | 1) Έχορηγήθησαν πράγματι
ρήση είς την άπαρίθμησιν τών αύζήσεις ήμερομισθίων (κατό-
—·---- - ■ ■ ~ " ιπν τής ϋπογραφής τής άπό
Ι εύεργετικών υπέρ τής έργατι-
κης κυρΐως τάζεως κυβερνητι-
κών μέτρων ετόνισεν δτι κού-
δεμία δήλωσις καί ούδεμία α¬
πάντησις πρόκειται νά πείση
τούς κακής πίστεως άνθρώ-
πους καί τούς άπολέσαντας ο¬
ριστικώς άπό τής 2ιης "Απριλί¬
ου 1967 την ευκαιρίαν τοΰ «τε-
λευταίου γύρου)) κομμουνιστάς
καί συνοδοιπόρους. Έν τού¬
τοις ουνέχισεν ό κ. 'Υπουργάς
"θά τούς κάμω την χάριν νά
τούς είπω τα άκόλουθα».
Είς την συνέχειαν τών δη¬
λώσεων τοϋ κ. Λέκκα α! κουμ·
μουνιστικαΙ συκοφαντΐαι άνα·
τρέπονται μΐα πρός μίαν έκ της
άπαριθμήσεως των φιλεργατι·
κων μέτρων, τα όποϊα ή Έθνι-
κή Κυβέρνησις έλαβεν είς τό
ελάχιστον διάστημα τών δύο
, μηνών ή συντόμως προτίθετοι
ι νά λάβη. Οϋτω:
τής ....
14ης Φεβρουαρίου 1967 έθνι-
κής γενικής συλλογικής συμ¬
βάσεως εργασίας) καί συγκε¬
κριμένως είς ποσοστόν 5 έως
20% είς διαφόρους κατηγορΐας
εργαζομένων.
2) Αί ανωτέρω αύζήσεις ε¬
γένοντο —σημειωτέον— παρά
τόν βασικόν έπιδιωκόμενον
σκοπόν τής Κυβερνήσεως τής
συγκρατήσεως τΟν τιμών καί
τοιϋ -πμαρθΐμου. Βεβαίως ε,ΐς
τάς αϋζήσεις ή Κυβέρνησις
προχώρει μέ περίσκεψιν καί
προσοχήν διότι δι" αύτην ή συγ
κράτησις τών τιμών δέν αποτε¬
λεί «Παλαιά παραμύθι» —ώς
I-
σχυρΐζονται οί ουκοφάνται— άλ
λά πραγματικότητα. Καί είς την
προσπάθειαν της αυτήν κατά
Ι γενικήν διαπίστωσιν επέτυχε
πλήρως, διότι αί τιμαί τών περισ
Ι σοτέρων εΐδών πρώτης άνάγ-
κης δχι μόνον συνεκροτήθη-
σαν, άλλά κατά τό πλείστον υ¬
πεχώρησαν έτι πλέον.
3) Φιλεργατική πολίτική απο¬
τελεί έπίσης, ότι τό υπουργεί¬
ον Εργασίας έχει έτοιμον
πρός ψήφισιν νομοσχέδιον διά
τοϋ όποίου θά έπιβάλλωνται βα
ρε'ιαι ποινικαί καί άστικαί κυ-
ρώσεις κατά τών πάσης κατηγο
ριας έπιχειρήματιών όφειλετών
τοϋ ΙΚΑ, έκ τών οποίων τό έλ¬
λειμμα τοϋ Ίδρύματος άνέρ-
χεται σήμερον είς 1.4ΟΟ έκα-
τομμύρια δραχ. Όσαύτως έν¬
τός ολίγων ημερών θά άνακοι-
νωθοΰν τα μέτρα διά την ριζι-
κήν αντιμετώπισιν τών ελλειμ¬
μάτων τοϋ ΙΚΑ, πράγμα τό ο¬
ποίον ούδεμία Κυβέρνησις ε¬
τόλμησε νά αντιμετωπίση, δ¬
πως καί τό ζήτημα τής συγχω-
νεύσεως των ποικιλωνύμων λα·
θραβιούντων άσφαλιστικών τα-
μεΐων.
4) Ή Έθνική Κυβέρνησις -
παρά τα λεγόμενα των δια-
στρεβλωτών τής αληθείας— θά
χωρή είς την έπικύρωσιν τής
ύπ' αριθ. 100 Διεθνοΰς Συμβά¬
σεως Εργασίας καί ή έζΐσωσις
ποιηθή άλλά κατά τρόπον τμη
ματικόν καί λελογισμένον. Ή
έζίσωσις, άλλωστε, αυτή έχει
ήδη έζασφαλισθή είς ωρισμέ¬
νας κατηγορίας ύπαλλήλων, ό
Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ Β-ΝΒΑΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. ΣΕΡΡΩΝ
"ΛΣΤΙΚΗ,. ΛΝΟΝΥΜΟΣ ΕΑΛΗΝΙΚΗ «ΣΦλΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤλΙΡΙΑ
Γενικάς Ισολογισμός τής 31 ής Δεκεμβριού 1966 - (Έτος 26ον)
ΚΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1965
Δραχμαί
137.300.-
«40.084.-
712.358.—
72 274.—
Ι'
4 γ ι <ι 1·<7.30Ο. - ίρ» Μρϊον : 1|.7Ιβ.— 21.595— Με-,ον : 'Λποορίσ^ς ««.-457.— 5.054 — 63.83Ι.— 852.8:11. — 178.796.- 114.ί>65.—
171.856.-
22Η.248.—
046.-
Κ |1 Χ λ
Ι('
1.715.!);ΐϋ— 7/21Ο.—
—Λ)αιιθί
Λ)"μ
64.891.-
Β2!Ι,43Ο.—
,4.
2Π.96.Ί.-
■Γ)Ο2.372.—
80(1.- 4.40.Ί.478.-
48.12!).- 4((.2()1ι!-
,•$4 7(!8.—
•2 (;5ΐ.(>α:!.-
ΣΗΜΡΙΩΣΙΣ
Δ ι α
Το|ΐε·Ιον
Τίξ
έ ο ι μ <> ν
Λ.218.-
.825. -
101.600.-
Πιιρός
Μκτιιφορών
Άτυχημάτων
ΆπόΠρμα έκκρεμϋιν ζημιιόν
Πυρός
Μίτατρπρπιν
Άτυχημάτων
201.034.—
7.832 -
2ί)Ο51!).-
77.-
43.83!).-.
297.850.—
841
1..Ί39.23Ο.-
1.1:14.866.—
177.253.—
27.111.-
χοις
Άντασί|αλιστ.—·Λ)σμοί τρεχ.
Φόροι
Διάφοραι Ιΐιστωτικοί Λ)σμοί
Καθαρόν Κέρδος ρ[ς Νεον
2.661.643.-
617.720.-
130,417.- 3 4Ή» 780 -
Ό καταρτιζόμενος υπό τής
Έθνικής Στατικής Υπηρεσίας
τής Ελλάδος γενικός δείκτης
πωλήσεως τοϋ παρελθόντος μη
νός ΜαΤου έ.έ., εσημείωσεν
έν συγκρίσει πρός τόν προη¬
γούμενον μήνα Απρίλιον μείω
σιν κοτά 2,2% περίπου. Ή μείω
σις όφείλεται είς την άκολου
θουμένην υπό τής Έθνικής
Κυβερνήσεως πολιτικήν οίκο
νοκομικής καί νομισματικής
σταθερότητος κκαί συμπιέσεως
τών τιμών.
ΠΑΥΟΥΝ ΙΣΧΥΟΥΣΑΙ
ΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΕΟΣ
41<.02,'! — 25'.ι.1ΐ:ΐ — 50.1(3) - 4!).475.- 217 — 1ΓΟ.!)|(ί — 87:1.844,·- 5. 29.Μ Α, - 2.651.603.- >25.ΟΟ').- δι'
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΛΑΔΩΝ
ΚΛΑΔΟΣ ΠΥΡΟΣ
5.304 ίΠ6 -
τοηοθίτησιν τοϊ; οΐκείοις βιρλίοις τοθ 'Υγτο-
ΠΟ!) Ο.!2 —
25» δ*}.-
κΡηΐοι απζημιώαης
Μεϊογ : 'Λναλογία άνιασφηλιοταιν
ς
ζημ
ρ|ς
8.Η.Η29.—
(10.153.-
1.612.175 —
1 001.945 —
23.476.—
καί Ζημίαι»
201.034.-
77.-
426.470 -
3.265 177.-
522.ί'68 —
79.224.—
199.599.—
47.053. -
24.000. -
'Λσφάλιστρα
Λικαιώματα
Άντ«ηφ«λιστικαί πρσμήθρι»;
Άπόθρμα μή ληίάντων κινδΰνων
προηγουμένης χρήσεως
Άπόθρμα έχκρρμών ζημιών προη
γουμένης χρήσεως
"Απασαι αί μέχρι τής Ι ής
Ίανουαρίου 1967 ><ορηγηθεϊ· σαι άδειαι σταθμεύσεως όχημά 8.025.— των είς την περιοχήν τής Ά στυνομικής Διευθύνσεως Αθη¬ νών παύουν Ισχύουσαι. Είς την ανακοίνωσιν ταύτην προέβη χθές ό διευθυντής τής Άστυ- νομίας πρωτευούσης κ. Τασι- γιώργος. ΑΙ μετά την Ιην Ία¬ νουαρίου χορηγηθείσαι άδειαι έζακολουθοϋν νά Ισχύουν. 2.0.Γ)·?,—
111.351.—
ί·,"ι.Ο2|.—
Γ).Η!),-
142,-
156 .114.—
2.277 802.—
84ϋ.7.'!Ο.—
150.147.—
1 505.8(14.—
1 Ι555.7Ι7.-
1ι0.187 —
ΚΊ.ΙΚ,Ο —
18(>.1ό1 —
Άντασ'ίΐΐλιητριι
1Ιθομι'ι<1ρΐ(ΐι χο Κιιτηβλΐ)')ρΐοιιι ζημς Λ1 ε ϊ ο ν ; 'Λναλογία άντπσφαλιστών ΚΛΑΔΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ 117.228.— 60.252 — μί| ληξάντων κινδι'ινικν νλμνιις χρήσρως ΆττόίΙεμα έχκρρμΐΰν ζημιών κλειομένης νρι'ιπΒΐος ρς Μεταφερόμεν ν είς «Κέρδη κκί Ζΐ)μίαι» 144.975.— 49.644.— 56.976.— 7.832 — 43.839.- 109.465—>
985.—
33.174.—
3.056.—
9.684. -
'Λντασφίίλιστοα
1 Ιρομήϋριοι /.ιιρηγηθρΐαιιι
Καπιβληϋεΐσαι ιι.-τιιϊιιμιιόσεις
Μεϊον : Άναλογία άνκισφυλιιΐτών
303.266 -' 156.314.—
ΚΛΑΔΟΣ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
4.393 343.-
3.910 814.—
'Λπ«ΊΠρμα (ΐή λΐ|:άνπον κινίιίνων
κ/.ειομίνης χρήσεοις
Ά.τι'ιίΙιμα ρκκρεμιϊιν ζη|ΐια,ν κλειο-
μένη; χοήσεΐιιε
Μεταφρρόμι νόν ρϊς ·Κέρδη καί Ζημίαι»
6 646.256.—
2.556 046. -
482.521. -
2!Μ).5Ι9.-
297 850. -
.(Ι.Τίί.—
3.666.1Κ,7.
2 528.359. -
267.182.-
76υ.3Π.-
37.355.—
72.800 —
Άσ<τάλιστρα Διχαιώμίΐτα 'Λντασφαλιστικηί προμήθειαι Άπόθεμα μή ληξάντων «ινδύνοιν προηγονμένης χοήαεως Άπόθεμα ε'·κκρεμών ζημιο,ν προη¬ γουμένης χρήσειος Μεταφερόμρνον είς «Κέρδη καί Ζημίαι» Άσφάλιστρα Δ .'!.2Κ5 .177 - ΠΙ4 5Γ.6.- 8 .4·;ι - 4!» .6!)».- 5 14!!.— «ι .82κ- 65 .576.- ί.2Ι»(χ, φ Άπόϋεμα |ΐΐ| έ προη· ΖΗΜΙΑΙ» 8ιίΙ 1 Ό. 187.- 101 0)0.- 1θ.68^8!·<.- ΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΒΑΡΗ ΕΞΑΓΟΜΕΝΟΝ ΓΕΟΜΗΛΟΝ Λόγω τοϋ δτι οί έζαγωγείς τοποθετοΰν είς τούς σάκκους των πρός έζαγωγήν γεωμήλων πρόσθετα βάρη, άσχετα πρός τό προίόν διά την κάλυψιν τών άπομειώσεων κατά την μετα¬ φοράν καί διά την αποφυγήν παρεζηγήοεων μετά των ζέ- νων είσαγωγέων έκ τών πιθα¬ νώς λιποβαρών σάκκων, απε¬ φασίσθη υπό τοϋ ΟπουργεΙου Οίκονομικών δπως μή ύπολογί- ζεται τό πρόσθετον τουτο 6>4< ρος ώς προίόν διά την β(αο· γωγήν τοΰ άντιστοίχοο ουναλ λάγματος. Τό επί. πλέον βάρος άνέρχεται είς 400 — 500 γραμ. άνά σάκκον έζαγωγίμων γεω- μήλων 25 κιλών. Ό μή ύπολογι σμός γΐνεται μεχρι ποσοστοϋ 8,8% επί τοΰ άναγραφομένου Οάρους τών συσκευασμένων γεωμήλων. Η ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ Κατ' ανακοίνωσιν έκ τοΰ ο- πουργείου Έμπορίου, ή άντι- σταθμιστική εΐσφορά επί τοΰ εΐσαγομένου έλληνικοϋ έλαιο λάδου είς τάς χώρας τής Κοι· νής Άγοράς έμηδενίσθη διά πρώτον ΐδήμερον τοΰ "Ιουλίου έναντι τοΰ έκ τρίτων χωρών είσαγομένου τοιούτου επί τοΰ όποίου ή έν λόγω είσφορά ω¬ ρίσθη είς 100,64 δολλάρια κα¬ τά τόννον. ΔΑΝΕΙΟΝ 20,2 ΕΚ. ΔΟΛΛ. ΧΟΡΗΤΈΙ Ο ΚΑΝΑΔΑΧ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΟΤΤΑΒΑ, 1. - Ό Καναδδς αυνεφώνησεν δπως χρηματοδο τήση την υπό τής Τουρκίας ά· γοράν τηλεπικοινωνιακοΰ ύλι- κοϋ, άζίας 24,5 έκατομμυρΐων δολλαρ. Ή σχετική συμφωνία ή όποία υπεγράφη ένταΰθα χθές την νύκτα προβλέπει την χορήγησιν δανείου 20,2 έκατ. δολλαρίων, ένώ τα 4,3 έκατομ υυοια δολλαρίων θά χορηγή* θούν υπό τύπον βοηθείας. Ή Τουρκία θά χρησιμοποιήση τό υλικόν αύτό διά τόν έκσυγχρο νισμόν καί την επέκτασιν των τηλεπικοινωνιακών δικτύων είς; τάς περιοχάς τής "Αγκύραςν τής Κωνσταντινουπόλεως καί τής Σμύρνης. 6 έν ιβ«ί προαωΛ^οΡ
ΙΗ*.84,«.-
19, 0,27;.-
Μι —
ψόρο^ κοι Χο<γ. είς Άσ,φ. Τημείίΐ 'Λπ°σ,βέσει^ παγι'ω,γ ςΐοι^εί(ι|γ "~§?Γθ:,Ι.- 'Λ^οτε-λέαμαΐα ίκ αυνήϋοιν έογαα. Πλέον ι 1 956.— Ίόκοι Καταθέσεων «3.616.- 62..((Κ) — Διάφοραι πρόσοδοι ('.δβδ. - Κέρδη ή Ζημία. χρι'ισΐΊυς Μίϊον : Ιΐρόβλεψις ύιά φόρον εΐαοδ. 6.385.- Καβαρόν κέρβος χρήσεως 41.353,- Ζημία παρβΛθοιΊοης χρήσεως 6.δ8δ.- Καβαράν κέρδος πορούσης χρι'ισεως (34.768.-) 1960 426.470.- 4!.» 638.-- 8 2 Κ8.- (ΙΛ.5Τιι -- 0**5.ΐ:ϊ2. — «4 Ιϊ6,— 4«.6οΊ.— Τ7Γ,.-)ί2 - 7ϋ7.919 - 306.— 106.«74.- 21..(87. - 107 Ι80.- «5.793 — 43.000.— 42.793.— 34.768.— 42.793.- Ό Πρόεδρος τοθ Διοικ. Συμβουλίου ΔΗΜ. ΣΚΟΥΖΕΣ Υπόλοιπον (ζημιών) ή κέρδους Έν "Αθήναις τή 29γ) "Απριλίου 1967 "Ο Διευθύιων Σύμβουλος ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΛΥΤΑΣ ΠΙ^ΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΡΧΟΥ Πρός τούς κ. κ. Μετόχους τής "Ανωνιμου Έλληνκής Άσφαλιστΐκής Έταιρίσς «Η ΑΣΤΙΚΗ» Ήλέγξσμεν τόν ανωτέρω Ισολογισμόν τής Άνωνύμου 'Ελληνικής Άσφαλιστικής 'Ετ,θίΐρ^ς «^ ΑΣχΐΚΗ^τής Ζ 1966 ώί· καί τα άποτελέσυατο εκ τίΰυ {ηνηηιΚιυ πΐ>τηι· τα τ,Λη»Λ.ι.»...«. .-'—χ- -■»■ %..«·-.
8,025-
Ό ΪΙβΡΪΟΐΑμίνος τοθ Λογιοτηρίου
ΜΙΧΑΗΛ. ΣΚΟΥΡΣΟΣ
1966, ώς καί τα άποτελέσματα
1966 έταιρικήν χρήσιν.
ής Άνωνύμου Ελληνικής Άσφαλιστικής Ε
τ5ν'Ρν«ο.-γ αυτής ^ ^οκώίο,ν-, κ'σ,τ,*
Ιήν 31$
κρίσιν
Οπό ΤΪς κεωέν^ς γοαοθ^σίας
αν τού έ^ν^^ρ^ορεβν
την „.-..._
ώκολουθουμένων
Καί ΒΤθΐχεϊα άτινα ετέθησαν είς την διάθεσιν
α καί έπεξηγήσεις τάς οποίας εζητήσαμεν.
οχ-έθϊΐ πρός την προηγουμένην χρήσιν.
"ν'""— ποοκΰπτουν έκ τών ο'ις ΐΐνο) βιβλί<υν χαί στοιχείιυν, ε δ ρ γ μ ε ν οί ν λ ο γ ι σ τ ι κ ώ ν ά ρ χ ώ ν, „..,,- ,.νι___■=· -■· ---------^....|. κατάστασιν τής ΰμε-τέριις Ίίταιρίας ώς ίίις «αί τή αποτε-λέσματα ΐό προκύψαντα κατά την λι'ιξασαν την ήμερομηνίαν ταήτην 'Κν Αθήναις τί) 15η Μκϊοι- 1967 Ό Όρκωτός Λογιστής ΣΤΥΛ. Μ. ------- Περί ττροσκλήο-εως τών μετόχων τής Άνωννμου Έταιρείας «Θεσσσλι- κή, Βομηχανίαι Πολτοϋ καί Χάρ¬ του ΑΕ» είς έπαναλΓρττικήν τα¬ κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν. ♦ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΠΟΛΤΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΥ Α.Ε.» Μή πρα^ΗίϊτοτΓοιηθείσης τής όρι- σθείσης βκχ την 3Οήν Ίουνίου 1967 Γΐνικής Συνελεύσεως των Μετόχων τής ήμετέρας έταιρείας καλοΰνται οί κ.κ· ΛΛέτοχοι τής Έταιρείας συμ ίκόνως τώ Νομώ καί τώ Καταστατι- κώ είς επαναληπτικήν τακτικήν Γενι κήν Συνέλευσιν την 3Ιην "Ιουλίου 1967, ημέραν Δευτέραν καί ώραν 13 μ.μ. είς τα έν Αθήναις καί έττί τής όδοΰ Βαλαωρίτου 1 8 γραφεΐα τής έταΐίρείας, πρός λήψιν όΓττσφάσε- ω', επί τών κάτωθι θεμάτων τής ήμέ ρησίας διατάξεως. | 1) 'Υποβολή καί έγκρισις Ίσολο γισμοΰ τής χρήσεως 1966, μετά τώ έττ' αυτού έκθέσχων τού Διοικη- τικοΰ Συμβουλίου καί τών Έλεγ- κτών· Ι 2) Απαλλαγή τών μελών τού Δι- οικητικοΰ Συμδουλίου καί των Έ- λεγκτών άττό ττάσης ευθυνής διά την χρήσιν 1966· 3) Έκλογή νέου Διοικητικού Συμ βουλίου. 4) "Εγκρισις άμοιδής μελών τοΰ Διοικητικόν Συμβουλίου διά τάς ύττ' αυτών τταρεχομένας τή έταιρεία υ¬ πηρεσίας. 5) Έκλογή τακτικών καί άναπλη ρωματικών 'Ελεγκτών, διά την χρή¬ σιν 1967 καί καθορισμός τής άμοι- 6ής αυτών. Οί κ.κ. Μέτοχοι, δικαιούμενοι καί επιθυμούντες νά μετάσχωσιν είς την Γενικήν Συνέλευσιν, δέον νά κα¬ ταθέσωσι τάς μετοχάς των κατά νό μόν καί τό άρθρον 14 τοΰ Καταατα- τικοΰ τής έταΐ'ρείας. είς τό Ταμείον τής 'Εταιρείας ή τό Ταμείον Παρα- καταθηκών καί Δανείων ή τταρ' ο'ια- δήττοτε τών έν "Ελλάδι καί άλλοδα- πή λειτουργουσών καί άνεγνωρισμέ νων τραττεζιτικών έταιρειών, πέντε (5) ημέρας πρό τής ορισθείσης διά την Γενικήν Συνέλευσιν ήμερομηνίας συνεδριάσεως, νά καταθέσωσι δέ είς τα γραφεΐα τής έταιρείας από¬ δειξιν τής ώς άνω καταθέσεως τών μετοχών ώς καί τα τυχόν έγγραφα έκπροσ&τττήσεως κατά την Γενικήν Σ υνέλευσιν. Έν "Αθήναις τή 1η "Ιουλίου 1967 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ΜΕΛΗ ΤΗΣ Δ.Ο.Δ. ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Την 4πν Ιουλίου άναμένον- αι είς Αθήνας τα μέλη τής Εκτελεστικής Έπιτροπης τής Διεθνοΰς Όυβσπονδίας Δημο¬ σιογραφίαν Κατά την ενταύθα παραμονήν της ή 'Επιτροπή θά ιπναντηθή υέ μέλη τής 'Εθνι- :πς Κυβερνήσεως, θά φιλοζε- 'ηθη δέ άπό την Ε.Σ.Η.Ε.Α. ΜΕΙΟΥΤΑΙ ΕΙΣ 24% Ο ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΔΑΣΜΟΣΤ ΔΙΑ ΤΑ ΚΑΠΝΑ ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, 25.— *Η Ελλάς συνεφώνησεν ένταθβα επί τοθ έπιπέδου τής μειώσεως τών δα σμών είσαγωγής καπνοΰ. ή ό¬ ποία έπροτάθη υπό τής Κοινής Άνοράς κατά την διάρκειαν των διαπραγματεύσεων τοθ «Γύρου Κέννεντυ», τής οποίας ή τελική συμψωνΐα άναμένεται νά υπογραφή είς την Γενεύ¬ ην περί τα τέλη τοϋ μηνός. Ή απόφασις ελήφθη κατά την δι¬ άρκειαν συνεδριάσεως τοθ Συμβουλίου Συνδέσεως 'Ελλάτ δος ■ Κοινής Άγοράς. "Επρεπε νά ζητηθή η γνώ- μη τής "Ελλάδος έκ μέρους των «"Εζ« όσον άφορςί τάς μει ώσεις τών δασμών επί τοΰ κα- πνοϋ είς τόν «Γϋρον Κέννεν¬ τυ)), βάσει τής συμφωνίας συν δέσεως "Ελλάδος - ΕΟΚ. Κατόπιν δισταγμοϋ επί άρκε τούς μήνας, οί "Ελληνες τελι- κώς συνεφώνησαν 6τι ή Κοινή Άγορά δέον νά μειώση τούς δασμούς επί τοϋ άκατεργάστου καπνοϋ άπό 28% είς 24%. Ή Ελλάς έπίσης συνεφώνησεν δπως ό είσαγωγικός δασμός τής Κοινότητος επί τής σταφ(- δοο μειωθή άπό 8% είς 6%. Άπό τής πλευράς των οί «'Έζ» συνεφώνησαν δπως πα- ρατείνουν επί εν έτος, άρχής γενομένης άπό 1ης "Ιουλίου, τό σύστημα διά τοϋ όποίου τα έλληνικά φροϋτα καί λαχανικά θά είσάγωνται άτελως είς τάς χώρας τής Κοινότητος. ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΑ ΔΑΣΗ ΑΙ κατά τόπους δασικαΐ αρ¬ χαί πρέπει νά καταβάλουν πά¬ σαν δυνατήν προσπάθειαν δια την ταχυτέραν καί καλύτερον εξυπηρέτησιν τών είς τα δάση άπασχολουμένων καί των με¬ τά τής υπηρεσίας συναλασσο- μένων. Είς την σύστασιν ταύ¬ την προέβη δι" έγκυκλΐου της ή Γενική Διεύθυνσις Δασών, έζ άφορμής σχετικώς παραπό νων, υποβληθέντων υπό δασερ γατών καί δασικών συνεταιρι- σμών. Ούτω, αί προσημάνσεις - δπου άπαιτοϋνται — ή δια· δικασία τής παραχωρήσεως λημμάτων, ή εγκατάστασις τών ύλοτόμων καί ό έλεγχος, δέον δπως ένεργούνται ταχέως, είς τρόπον ώστε νά καθίσταται δυ- 1 νατή ή πραγματοποίησις τών Ι καρπώσεων καί ή διάθεσις τών ' παραγωμένων προίόντων είς. την κατάλληλον εποχήν.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΑΗΣΕΙΙ
Τό νέο μοντέλλο τοϋ αύτοκιν ήτου Φόρντ Κορτίνα Έσταίητ, διαθέτει μεγαλύτερο χώ ρ ο
γιά φορτίο, πού μπορεί ν 6 φθάοη τα 36 τετραγωνικά πό δια μαζί μέ πέντε έπιθάτες.
Διά δημοσία Ιργα ή μελέτας άττό 1.1.64 έως 31.12-65
ΑΝΑΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΤΙΜΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
Κωδικοποίησις δλων των σχετικών άττοφασεων κα! Διατσγμάτων
Κατά τούς μήνας'Απρίλιον -
Μάϊον έ.έ 47 παραγωγοί τής
ι περιφερείας Άγίου Νικολάου
ι Κρήτης ένισχύθησαν παρά τοϋ
έκεί Ύποκαταστήματος τής Ά
γροτικής Τραπέζης διά μεσο-
ποοθέσμων δανείων έκ δρχ.
| 530.ΟΟΟ έν συνόλω δι' ών προ¬
έβησαν είς την άνοράν 24 θεν
ζινοκινήτων καί 23 πετρελαιο·
κινητών άντλητικών συγκροτη-
, μάτων πρό άρδευσιν καλλιερ-
' γουρένων άνρών των.
Ι Δασικά: Ό 'ΕλεύΘερος Δα-
■ σικός Συνεταιρισμός 'Εργα-
Ι οίας Παναγίας - Θάσου έχρη-
Ι ματοδοτήθη προσφάτως υπό
τοϋ έν Καβάλα Ύποκαταοτήυα-
τος τής Άνοοτικής Τραπέζης
διά δρχ 380.ΟΟΟ διά την αντι¬
μετώπισιν δαπανών ύλοτομίας
1.ΟΟΟ μ3 Ευλώδους όνκου πεύ¬
κης έκ τοΰ Κοινοτικοΰ δάσους
ίαναγίας. "Ομοίως ό "Ελεύθε-
ος Δασικός Συνεταιρισμός
Εργασίας Λιμένος - ©άσου έ-
<οηματοδοτήθη διά δρχ. 280. )ΟΟ πρός αντιμετώπισιν δαπα¬ νών ύλοτομίας 800 μ3 ζυλώ- ούς δνκου πεύκης έκ τοΰ Κοινοτικοΰ δάσουΓ Λιμένος Άοδροτικαί βελτιώσρ'ς είς Μακοακώ1 >ην■ Μεσοποόθεσυον
*κ δρχ 460 ΠΟΟ έχο-
Λπό τής Άνοοτικής
Τοαπέζης Μακ^ακώμης πγ>Λγ
την Κοινότητα Γρουμένης διά
την κατασκευήν δικτύοη Ήι
Τϊευτικωλ/ ιύλάκων ποός άοδευ
σιν καλλιεργουμένων έκτά-
σεων.
"Υπό τού ύπουργείου Δημο-
σΐων "Εργων έκυκλοφόρησε ή
ύπ' αριθ. ΣΤ 21) 1936)5.5.67 έγ-
κύκλιος, ή όποΐα περιλαμβάνει
κωδικοποιημένας είς ενιαίον
κείμενον πάσας τάς μέχρι τού¬
δε όδηγίας άποφάσεις καί δια-
τάγματα πού άφοροϋν είς την
εφαρμογήν τοθ νόμου 4489) 65
«Περί αναθεωρήσεως των τι-
μών καί άποζημιώοεως των έρ-
γοληπτών διά τάς έκτελεσθεί-
σας άπό 1ης Ίανουαρΐου 1964
μέχρι της 31ης Δεκεμβριού
1965 εργασίας ή μελέτας».
Τδ πλήρες κείμενον τής έν
λόνω έγκυκλίου έχει ώς ακο¬
λούθως :
«Πρός διευκόλυνσιν υμών είς
την έφορμογήν τοϋ Ν. 4489) 65
καί των είς εκτέλεσιν τούτου
έκδοθέντων Διαταγμάτων καί
Άποφάσεων, κα! έχοντες ύπ'
όφιν την ύπ, αριθ. 7 της 7.4.67
γνωμοδότησιν τοΰ Συμβουλίου
Δημοσίων "Εργων, κωδικοποι-
οθμεν κατωτέρω είς ενιαίον
κείμενον πάσας μέχρι σήμε¬
ρον δοθείσας όδηγίας σχετι¬
κώς μέ την αποζημίωσιν τής πά
ραγράφου 5 τοϋ άρθοου 1 τοΰ
Ν. 4489)65 καί μέ την άναθε
ώρησιν τής παραγράφου 1 τού
αύτοϋ άρθρου,συμπληοοϋντες
τάς όδηγίας ταύτας βάσει των
δεδομένων τής μέχρι τοϋδε έ-
φαρμονής των. Άπό τής κοινο
ποιήσεως τής παρούσης παύει
Ισχύουσα πασά προνενεστέρα
ένκύκλιος ήμθν, καθ" δοον ά
Φοοδ είς Θέματα ρυθμιζόμενα
διά τής παοουσης
Ό Ν. 4489)65 Ισχύει καί έ
πί έργων των λοιπών Υπουρ
γεΐων. περιλαμβανομένων κα
τοϋ Ύπουργείου 'ΕΘνικής Αμύ¬
νης, Ισχύει έπίσης επί των έο-
γων τής Δ Ε Η , Ο Τ.Ε. Α Τ.Ε.
Ο.Ε.Κ. ΝΑ.Τ.Ο.. Ταμ. Παρακα
ταθηκών καί Δανείων ώς κα
πάντων έν νένει των Νομικων
Προσώπων Δηυοσίου Δικαίου
κα( "Οργανισμόν Κοινής "Ωφε¬
λείας
"Οθεν παοακαλουνται τα Ύ·
πουρνεία 'Εσωτερικών. Συνκοι-
νωνιών. 'ΕΘνικής Αμύνης. Ποο
νοίας, Ύγιεινής. Παιδείας, "Ερ¬
γασίας Βιομηχανίας 'Εμπορίου
κης ΝαυτιλίαΓ, Δικαιοσυνης,
Προεδρίας Κυβερνήσεως πρός
5 κοινοποιείται ή παοοϋσα δ¬
πως ένεργήσουν τα είς την άρ-
μοδιότητά των διά την έφαο-
μονήν τής παρούσης καί διά
την διάθεσιν των άνανκαΐων
πιστώσεων συμφώνως τω Νόυω
καί δπως διατάζουν τ6 υπό την
εποπτείαν των τελοΰντα Νουι-
κά Πρόσωμα Δημοσίου Δικαίου
ή Όργανισμούς Κοινής 'Ωφε-
λείας νά ένεογήσουν έκαστον
τα καθ" εαυτόν, πρός άυεσον
καθορισυήν τής άποζημιώσεως
πρός διάθεσιν των άναγκαΐων
πιστώσεων διά την πληρωμήν
τής άποζημιώσεως περαιωθει-
σών εργολαβίαν έπαγομένων
αποζημίωσιν, πρός συμπλήρω¬
σιν των πιστώσεων έν λειτουρ-
νία εργολαβίαν έπαγομένων
αποζημίωσιν διά την είς βά-
ρος αυτών πληρωυήν τής άπο¬
ζημιώσεως (Ν 4489)65 αο. 1
παράγραφος 5) καί πρός έφαρ
μονήν έν τώ συνόλω των των
περί αναθεωρήσεως τθν τιμων
σχετικών διατάζεων.
Τό υπουργείον 'Εσωτερικών
παρακαλεΐται, δπως επί πλέον
έπιστήση Ιδιατέρως την προσο
χήν των < κ Νομαρχων επί τής άνάγκης δπως τα ύπ' αύτούς Νομαρχιακώ Ταμεϊα έκκαθαρί- σουν καί καταθάλουν τάχιστα τάς άποζημιώσεις αύτάς, μερι- μνήσουν δέ διά την συμπλήρω¬ σιν των πιστώσεων των έργων διά την καταβολήν τής αναθε¬ ωρήσεως καθ" εξάμηνον Α. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΙΣ ραγράφω καί ετέρα προϋπόθε- σις (έπιβάρυνσις πλέον τοϋ 5%), πλήν ύμεϊς δέν Θά άσχο- ληθήτε μέ αυτήν, διότι εξητά¬ σθη ή ουνδρομή γενικώς τής προϋποθέσεως αυτής προκει- Μένης τής εκδόσεως τής 2516) 31 3.66 Ύπ. αποφάσεως, είς ήν δταν δέν επληρούτο ή προϋπό Θέσις αυτή ό συντελεστής άπο· ζημιώσεως ετέθη ϊσος πρός μη¬ δέν. πάσαι έκτελεσθεϊσαι —κατά τό εξάμηνον τής τελευταίας πι- στοποιήσεως τής ύπογραφεί- σης έντός τοϋ διαστήματος 1. 1.1964 έως 31.2.1965 (Β.Δ)μα 82) 66 άρ. 4 παρ. 3) καί άν έτι είναι τό εξάμηνον αύτά μετα¬ γενέστερον τοϋ εξαμήνου, έν- τός τοΰ όποίου επερατώθη τό έργον. "Αν δέ κατά την αυτήν περίπτωσιν ούδεμία πιστοποί- 1.— ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΣ Μετά την περιέλευσιν υμίν των θεβαιώσεων των δικαιού- χων (Δημοσίου, ΚΟΜΔΕ, Όργα- νισμών), περ'ι των είς αύτούς όφειλομένων υπό εκάστου έρ- γολήπτου ή μετά την παρέλα- σιν 30 ημερών άπό τής κατα- Θέοεως πρός τούς δικαιούχους αύτούς αίτήσεως μετά δηλώσε- ως εκάστου έργολήπτου. ή με¬ τά την παρέλευσιν 30 ημερών άπό τής καταθέσεως πρός τούς δικαιούχους αύτούς αίτήσεως μετά δηλώσεως εκάστου έργο- λήπτου χωρίς νά περιέλθουν η¬ μίν αί βεθαιώσεις αύται Θά έκ- δίδεται άμέσως ϊδιαίτερος κατά εργολαβίαν λογοριασμός άπο¬ ζημιώσεως, ^^,* ·,_,., , 2.- ΒΑΣΙΚΑΙ ΠΡΟΎ'ΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΣ Ή άποζημίωσις άναφέρεται είς εργασίας καί είς μελέτας όδο- ποιϊας ή τοπογραφήσεις έκτε- λεσθείσας άπό 1 1.1964 έως 31. 12.1965 ανεξαρτήτως χρόνου συνάφεως (άρθρ ι παρ 5 Ν 4489) 65 ΦΕΚ 245 Α) . Καί μνη- μονεύεται μέν έν τή αυτή πά- _'Επί έργολαβιων περατωθεΐ- σών ή διακοπεισών πρό τής 1. 1.1964 δέν χωρεΐ άποζημίωσις έστω καί άν εργασίαι των έπι- στοποιήθησαν μετά την ήμερο- μηνίαν αυτήν Περατωθεϊσα ή διακοπείσα Θεωρεϊται ή έργο- λαβία όταν οιονδήποτε επίση¬ μον καί αναμφισβήτητον, κατά την έννοιάν τού, στοιχείον τοϋ φακέλλου αυτής, άποδεικνύει πεοότωσιν ή διακοπήν πρό τής 1.1.1964 ώς λ.χ. άναφορά πε· ρατώσεως των εργασιών ή όρι- στική έπιμέτρησις αυτών ή α¬ πόφασις διαλύσεως τής έργο- λαβίας ή όριστική απόφασις έκ- πτώσεως τού έργολάβου κ.τ.τ. 'Επειδή δμως ένίοτε, είτε ή περάτωσις άναφέρεται είς τμή- μα τής εργασίας είτε γίγνεται επέκτασις τοϋ άντικειμένου τής έργολαβίας μετά την πε- ράτωσιν, είτε ή διακοπή δέν εΤ- ναι όριστική (έστω καί αν αρ¬ χικώς απεφασίσθη ώς τοιαύτη), κ τ.τ καί ούτω έπακολουθεϊ έ- πανάληψις των έρνασιών υπό τής ιδίας έργολαθίας, εφιστώ¬ μεν την προσοχήν σας επί τοϋ <Ίύ έονολαθίαι συνεχιζόμεναι δι' οιονδήποτε λόγον μετά την ώς άνω προκύπτουσαν περάτω- σιν ή διακοπήν καί κατά τό διά στημα 1.1.1964 έως 31.12.1965, έπάγονται αποζημίωσιν "Επί έογολαβιών ή έτίί μελε- των ώς άνω ών αί εργασίαι έκ- τείνονται πρό καί μετά την ή- μερομηνΐναν 1.1.1964, ή πρό καί μετά την 31.12.1964, ό δια- χωρισμός των εργασιών έφ' ών χωρεΐ ή άποζημίωσις Θά γίγνε- ται ώς ακολούθως ύπ' άοιθ. 3. 3- ΧΡΟΝΙΚΟΣ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ "Επί εργασιών (ή μελετών) συνεχιζομένων κατά τα έτη 1963 — 1964 πρός διαχωρισμόν αυτών είς υέοη έκτελεσθέντα πρό τής 1 1.1964 (καί μή έπα- γόμενα αποζημίωσιν) καί μετά την ήμερομηνίαν αυτήν (καί έπαγόμενα αποζημίωσιν), αί εργασίαι ή μελέται αί πιστοποι- ούμεναι δισ τοΰ πρώτου λογα- ηιασμοϋ τοϋ έτους 1964 (ή ή διαφορά έρνασιών ή μελετών μεταξύ τής πρώτης πιστοποιή- σεως τοΰ 1964 καί τής τελευταί¬ ας πιοτοποιήσεως τοΰ 1963 δν υπάρχη τοιαύτη) Θά Θεωροΰν- ται έκτελεσθεϊσαι άπασαι έν- τός τοΰ έτους 1964, καί δή έν¬ τός τοΰ εξαμήνου καθ" δ υπε¬ γράφη υπό τοΰ έπιβλέποντος ή πιστοποίησις έστω καί άν πρό κείται περί τής άρχής τοϋ πρω- του έξαυήνου τοϋ 1964. "Ομοίως προκειμένης τής κα- τανομής των εργασιών ή μελε¬ τών είς έζάυηνα των έτών 1964 καί 1965, αί εργασίαι οία- σδήποτε πιστοποιήσεως των έ· των αυτών ,δηλαδή ή διαφορά έρνασιών μεταξύ αυτής καί τής άμέσως προηγουμένης (άν υ¬ πάρχη τοιαύτη), θεωροϋνται ά¬ πασαι έκτελεσθείσαι κατά τό εξάμηνον καθ" ό υπεγράφη πι- στοποίησις υπό τοθ έπιβλεπον- τος, έστω καί άν ή ήμερομηνία αύτη ευρίσκεται είς την αρχήν τοϋ εξαμήνου. "Αντιθέτως επί έρνασιών (ή μεΛϋτών") συνεχιζομένων κατά τα έτη 1965 — 1966, πρός δια- χωριομθν αυτών είς μέρη γενο μεναν είς αποζημίωσιν) καί με τα την ήμερομηνίαν αυτήν, Θά λαμβάνωνται ύπ' όφιν τα συνο- δεύοντα την πρώτην μετά την 1.1 66 καί την τελευταίαν πρό της ήμερομηνίας αυτής πιοτό- ποίησιν έπισημα στοιχεΐα πά¬ σης φύσεως ή καί τό ημερολό¬ γιον τοΰ έργου (εάν έτηρείτο κανονικώς τοιούτον) ινα βάσει αυτών διαχωρισθοΰν, κατά το εφικτόν άκριβέστερον, αί έργα σίαι αΐτινες Θά τύχουν άποζη- μιώσεως καί αναθεωρήσεως. Πάντως δταν υπάρχη έν τώ φα- κέλω είτε βεβαίωσις τοϋ επι- βλέποντος διαχωρίζουσα ώς ά¬ νω τάς εργασίας, είτε πρακτΐ- κόν στάσεως των εργασιών κα¬ τά την 3Π 12) 1965, είτε Ισοδύ- ναμόν τι έτερον στοιχείον, Θά λαμβάνεται τουτο ύπ' δψιν ά¬ νευ περαιτέρω ερεύνης ποός διαχωρισμόν των εργασιών. Ό δισχωρισμός δ" αύτός Θά λαμβάνεται ύπ' όψιν καί διά την έν συνεχεία τυχόν αναθε¬ ώρησιν των εργασιών τοϋ έ¬ τους 1966. "Αν αί μέν εργασίαι τοΰ δια- στήυατος 1 1 1954 έως 31.12. 1965 επερατώθησαν έντός τοΰ διαστήματος αύτοΰ ουνεχίζε- ται δμως ή έκδοσΐς πιστοποιή- σεων δι' αύτάς υετά την 1.1. 1966 αί κατά τάς πιστοποιήσεις αύτάς εργασίαι θεωροϋνται ά- ησις έχει υπογραφή έντός τοϋ διαστήματος 1.1.1964 έως 31. 12.1965, απασαι αί εργασίαι Θε¬ ωροϋνται έκτελεσθείσαι έντός τοϋ εξαμήνου περατώσεως τοΰ έργου. Ό κατά την παροϋσαν παρά- γραφον 3 χρονικός έντοπισμός των εργασιών ή μελετών, βά σει τής ήμερομηνίας ΰπογρα φής υπό τοϋ επιβλέποντος έ- κάστης πιστοποιήσεως γίγνεται άκόμη καί δταν διά των πιοτό ποιήσεων πληρώνονται, εργα¬ σίαι (ή μελέται) , βάσει προσω- ρινών τιμων ή έπιβάλλονται πε ρικοπαί, ή άποδίδονται ποσά έκ περικοπών γενομένων είς προ- νενεστέρας πιοτοποιήσεις Ή τελευταία πιστοποίησις τοΰ έτους 1965 (μέ μοναδικήν εξαίρεσιν την κατά τό τρίτον έδάφιον τής παρούσης παρα- γράφου τυχόν, μεταφοράν έρ γασιων έκ τής πρώτης πιστοποι ήσεως τού έτους 1966 καί μό¬ νον έκ ταύτης) ώς ή πιστοποί ησις αυτή συνετάγη καί έπλη- ρώθη αποτελεί τό όρόσημον πρός διαχωρισμόν των εργασι¬ ών, άφ' ενός μέν είς τοιαύτας ΰποκειμένας είς την αποζημί¬ ωσιν τής παραγρ. 5 τού άρθρου 1 τοϋ Ν. 4489)65, άφ' ετέρου δέ είς εργασίας αΐτινες Θά ύ· πόκεινται πλέον είς την άναθε ώρησιν των παραγράφων 1 καί 2 τοΰ αύτοϋ άρθρου Τό τυπι κόν τουτο κριτήριον εκρίθη επι βεβλημένον Ινα έκκαθαρισθή κατά τό δυνατόν έφ' άπαξ (εί δικώς τουλάχιστονδιά τάς συνε- χιζομένας μετά την 31.12.1966 έργολαβίας) ή άποζημίωσις. Κατά συνέπειαν τούτων καί διά την τελευταίαν πιστοποίη- σιν τοϋ έτους 19.65 Ισχύει τό ά- μεσως προηγούμενον έδάφιον δηλαδή νοούνται ώς έμπίπτου- σαι είς την αποζημίωσιν αί έρ- νασίαι μέ προσωρινάς τιμάς (έφ' όσον ύπάρχουν τοιαύται είς την πιστοποίησιν ταύτην) ή δτι μειοΰν την αξίαν των υπο κειμένων είς αποζημίωσιν έρ¬ νασιών τυχόν περικοπαί. κλπ. αντιθέτως δέ ή είς μετανενε- στέρας (μετά την 1.1.1966) πι- στοποιήσεις, περιληφθησομένη διαφορά τιμής (επί προσωρι¬ νήν τιμών ή περικοπθν τιμής κλί.) νοεϊται ώς μέρος εργα¬ σίας εκτελεσθέν μετά την 1.1. 1966 καί συνεπώς Θά ύπόκειν ται είς αναθεώρησιν δμοΰ με¬ τά των λοιπών εργασιών τοϋ ε¬ ξαμήνου έντός τοΰ όποίου πε· ριελήφθη είς τάς πιστοποιή¬ σεις. 4- ΑΞΙΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ α) Έκ τοϋ περιεχουένου των πιστοποιήσεων δέν Θά λα- βάνωνται ύπ' όψιν διά τόν ύπο- λογισμόν τής άποζημιώσεως τα τυχόν ποσά των έξ κατηγοριών πληοωυών περί ών ή παρ. 7 τής 2516)31.3.1966 Ύπ. αποφάσε¬ ως, ώς ή παράνραφος αυτή συ· νεπληοώθη διά τής ύπ' αριθ. ΣΤ 734") 19 8 1966 αποφάσεως (ΦΕΚ 572 Β) 13 9.1966). Αί τοιαύται κατηγορίαι πλη· ρωμών είναι αί αφορώσαι είς: αα) Τάς πάσης φύσεως άπο- λογιστικάς εργασίας. αθ") Τάς εργασίας τάς πιοτό- ποιηθείσας βάσει τιμών μονά- δος έξαχθειοών έκ στοιχείων άπολονιστικής έκτελέσε ώ ς των. αγ) Άποζημιώσεις καταβλη¬ θείσας βάσει άποφάσεων των αρμοδίων ύπηρεσιών αδΊ Τό πάσης φύσεως άπο- ζηυιώσεις δι' ήμεραργίας, τό· κους κλπ προυηθείας/ έγγυη- τικών έπιστολών κλπ. ώς άνα- λυτικώς άνανράφονται είς την περίπτωσιν δ' τής παραγρ. 7 τής ύπ" αριθ. 2516)66 αποφά¬ σεως [ αε) Την αξίαν των πάσης ι φύσεως πιστοποιηθέντων καί μή ένσωματωθέντων υλικών, καί αοτ) Τάς πάσης φύσεως προ- καταβολάς "Εκ των κατηγοριών τούτων ίδιαιτέρων τινών διευκρινίσε- ων χρήζουν αί δύο τελευταίαι, αί διευκρινίσεις δ^ αυται παρέ- χονται είς τα άμέσως άκολου- Θοϋντα έδάφια β' καί γ' τής παρούσης παραγράφου 4. β) Ός ελέχθη ανωτέρω είς τό συνολικώς άνά εξάμηνον πι στοποιηθέν ποσόν, (δπερ πολ- λαπλασιαζόμενον επί τόν αν¬ τίστοιχον συντελεστήν, μάς δί¬ δει τό ΰψος τής άποζημιώσεως) δέν περιλαμβάνεται ή άζία των πάσης φύσεως πιστοποιη- Θέντων καί μή ένσωματωθέν¬ των υλικών. 'νπάοχουν *ηνατ<ντητες το- ποθετήσΓ'.>ς κλληνιχών νεωονι
ποοίόντων εΐο 'ΐήν
λπνδικήν Λγοηάν. Τουτο ,άνα-
(θέρ οχρτικήν ένκύκλι-
ον τήο ΑΤΕ ποός τογ κατά τό
πουΓ υπηρεσίας της. Είς την έν
κυκιον περιένοντσΐι εΐδικαί
νατή πηοιόν πλη"οφοοίαι. τάς
Αποίπς λόνω τοϋ ίδ'οιτέοου έν-
διασ»έοοντος, παραθέτομεν κα
τωτέοω■
ΡΟΔΑΚΙΝΑ: Τα έλληνΐκά ρο
δάκινο έρχονται τρίτα είς σει
ράν άπό απόψεως τιυών μετά
τα ναλλικά καί ίταλικά καί μά
λιστα μέ σημαντικήν διαφοράν
Τουτο <*>φείλεται είς τό δτι,
πλήν των ποωΐμων ποικιλιών
Απέτυχον καλάς τιυάς. ή ποικι-
λία "Ελμπέρτα, άφΐκνουμένη
ουνχρόνως μέ τόν όγκον των
(ταλικών οοδακΐνων'. πλημμΓ-'
ρίζει την άνοοάν καί ρίπτει τάς
τυϋάς Τα έλληνικά φοοτία έ-
χούν πτι>χά ύλικΛ συσκευασίας
καί εμφάνισιν. "Ετερος λόγος
είναι καί ή πικρά νεϋσις παρά
τόν πυρήνα ροδακίνων, τα ό-
ποία πιθανώτατα είχον συντη-
ρηθή είς ψυγεία ποό τής άπο-
στολής των είς "Ολλανδίαν.
ΒΕΡΥΚΟΚΚΑ: Ή έλληνική
ποικιλίσ «Μπρυπέκ» θά ηδύνα¬
το νά διατεθή εάν αφιχθή ώ-
ριμος μέ καλήν κατά μέγεθος
διαλονήν καί ωραίαν έμφάνιν
σιν. "Επί τοΰ παρόντος, ουδε¬
μίαν εισαγωγήν πραγματοπεΐ
ή "Ελλάς.
ΣΤΑΦΥΛΑΙ : Ή τιμή των έλ-
ληνικών οοζακί είναι ύποδεέ-
στέρα των στσουλών Βελνίου
άλλά ανωτέρα έκείνων τής Γαλ
λίας καί "Ιταλία Τό ελληνικόν
οοζακί, Κρήτης έχει πολύ κα-
λό δνουα είς την Όλλανδία, ή
Λποία είναι πρόθυμος άγορά.
Συνιστάται δμως. δπως άπο-
φεύγοντσι άποοτολαί σταα>υ-
λών, αί οποίαι ύπέοτησαν ζη-
υίας άπό βοοχάς. Νέαι μέθο-
δοι έδ άλλου συσκευασίας
σταφυλών έντός πλαστικών δο-
χείων τοΰ ενός καί ήμίσεος
χιλιογράμμου προτιμώνται είς
τα σουπερμάρκετ.
ΜΗΛΑ: Είναι έπιθυμηταί αί
ποικιλίαι ΣμίΘ καί Γκόλντεν Ντε
λίσιους. Ούδεμία είσαγωγή ε¬
πραγματοποιήθη κατά τα έτη
1965 καί 1966. Τουτο άφορά καί
την φράουλαν καί τα κεράσια
ΛΕΜΟΝΙΑ: Τα έλληνικά λε-
μόνια Θεωροϋνται έζαΐρετα μέ
καλήν κατά μένεθος διαλογήν
συσκευασίαν. Τα λεμόνια δμως
ποέπει νά εΤναι πάντοτε κηρω-
μένα ένώ τα χαρτοκιβώτια συ¬
σκευασίας των άνθεκτικώτερα.
Αί προοπτικαί αύζημένων έ-
ζαγωγών νωπών όπωρών είναι
καλαί άρκεϊ νά εφαρμοσθή
πρός τουτο μακρόπνοον πρό-
γραμμα. Άπαιτεΐται μεθόδευ-
σις πωλήσεων καί διαφήμισις.
Κατά τό 1966 ούδεμία είσαγω-
γή μανδαρινών επραγματοποι¬
ήθη. Ή Κλημεντίνη ζητεΐται
είς την Όλλανδία διότι είναι
άσπερμος καί κερδίζει έδαφος
έναντι τοΰ μανδαρινιοϋ πού εΤ-
ναι, έν τούτοις, γλυκύτερο, ά-
ρωματικώτερον καί διατηρεϊ-
ται περισσότερον. Ούδεμία εί-
σαγωγή ξηρών σύκων επραγ¬
ματοποιήθη. Οί ΌλλανδοΙ ζα-
χαροπλάσται άντιδροΰν είς τάς
υψηλάς τιμάς τής κορινθιακής
σταφίδος. Ύπάρχουν δυνατό»
τητες έζαγωγής πυρήνων θε-
ρυκόκκων καί ροδακίνων, οί ό·
ποϊοι άπορρίπτονται άπό τα έλ¬
ληνικά κονσερθοποιεία. Είναι
δυνατόν νά παραχθοΰν είς
Κρήτην πρός έξαγωνήν άμύγ-
δαλα καί κάστανα. Εύπρόσδε-
κτα Θά ήσαν μήλα Πέλλα κα¬
λώς άπεξηραμένα
ΓΕΝΕΥΗ,Ι. - Περί τάς 50
χώρας υπέγραψαν χθές την
τελικήν! πράξιν των ουνομι-
λιών τοϋ «Γύρου Κέννεντυ»,
δρου Κέννεντυ. Πάντως, ό
άρχικός σκοπός διά γενικήν
υείωσιν των δασμών κατά 50%
δέν επετεύχθη.
Αποτέλεσυα τής ύπογραφεί
σης συμφωνίας είναι ότι τα δύο
τρίτα των έξαγωγών των βιομη
νίκων χωοών, αί οποίαι μετέ-
χούν αυτής, πλήν των κρεά-
των δημητοιακών καί γαλακτο
μικών προιόντων Θά εΤναι έ-
λεύθερα δασμών ή τουλάχι¬
στον μειωμένων Ή συυφωνία
Θά εήνοήση τοής έζαγωνείς,
ένώ διά τούς έγχωρίους βιο-
μηχάνους σημαίνει σκληρότε-
ρον άντανωνισμόν
Ό τελικός συμβιθασμός έ-
ποογυατοποιήθη πρό έξ έθδο-
μάδων, κατόπιν μακροχρονίων
συνεδριάσεων, ημέραν καί νύ
κτα, είς γραφεία κα'ι ίενοδο-
χεία.
Αί χώραι, αί οποίαι υπέγρα¬
ψαν την συμφωνίαν κρατοϋν
είς χείρας των τα 4) 5 τοϋ διε-
Θνοΰς έμπορίου.
Αί μεναλύτεραι περικοπαί
δασμών Θά ποαγματοποιηθοϋν
είς τα χημικά προ'ιόντα, τόν
χάρτην μηχανάς, όχήματα καί
διαφόρους συσκευάς. Μικράτε-
ραι δέ περικοπαί Θά γίνουν είς
ί-νδυμασίας, σίδηρον καί χάλυ
βα καί είς τα τροπικά ποοϊόν-
τα.
Διά τής ύπογραφείσης συμ¬
φωνίας Θά εύνοηθοΰν κυοίως
τα μενάλα βιομηχανικά έθνη
τής Λύσεως, ένω αί υπό ανά¬
πτυξιν χώραι ήρχισαν ήδη ζη-
τοϋσαι την έναρξιν τοΰ νεου
γύρου διαπραγματεύσεων, διά
την υείωσιν δασμολογΐκών
φραγ,υών.
Αί περικοπαί των δασυών Θά
πρανματοποιηθοϋν έντός πέν¬
τε έτών, ή ποώτη δέ μείωσις
Θά νίνη τόν "Ιανουάριον
Αί ύπονράώασαι τα τελικά
κείμενα τής δασμολονικής συμ
φωνίας τοϋ «Γύρου Κέννεντυ»
χώραι είναι αί εξής: Άρνεν-
τινή, Αύστραλία Αυστρία Βέλ¬
γιον Βοαζιλία, Βρεττανία, Κα-
ναδάς, Κεϋλάνη, Χιλή, Τσεχο-
σλοθακία, Δανία, "Αγιος Δομί-
νικος, Φινλανδία Γαλλία, Δυτ.
Γερυανία, "Ελλάς, Ίσλανδία,
Ή νέα αϊθουσα Συνσυλιών και Ρεσιτάλ στήν άριστερά δχθη τοΰ Τσμέσε ως (Λονδίνον) Ιδρύθη οτό φουαγιέ
τοθ Κουην 'ΕΞλίζαμπεΘ Χώλλ καί περιλαμδάνει 1 106 θέσεις.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΠΡΟΣ ΒΕΛΓΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΟΥΣ
"Ινδία. Ίνδονησία, Ίρλανδία
Ίσραήλ» Ιταλία, Ίαμαΐική,,
'Ιαπωνία Νότιος Κορέα, Λου-
ξεμβοΰργον, Μαλάουι, Όλλαν¬
δία, Νέα Ζηλανδία, Νικαράουα,
Νιγηρία, Νορβηγία Πακιστάν,
Περοϋ, Πολωνία, Πορτογαλία,
Σιέρρα Λεόνε Νότιος Άφρική
"Ισπανία, Σουηδιά, Ελβετία,
Τρΐνινταν καί Τομπάγκο, Τουρ-
κία, "Ηνωμεναι Πολιτειαι, Ού-
ρουγουάη καί Γιουγκοσλαβία.
Τέσσαρες έξ αυτών, ή Ίρλαν¬
δία ή Ίσλανδία, ή Πολωνία καί
ή Άργεντινή δέν είναι άκόμη
πλήρη μέλη τοϋ ΓΚΑΤΤ (Γενι-
κή Συμφωνία Δασμών καί "Εμ-
ποριου) άλλά προβλέπεται δτι
Θά καταστοΰν συντόμως τοιαϋ-
τα.
Όκτώ άλλα κράτη, τα όποϊα
αρχικώς είχον έκφράσει ενδια¬
φέρον διά τάς συνομιλίας τού
«Γύρου Κέννεντυ», δέν μετέ¬
σχον είς τάς τελικάς διαπραγ-
ματεύσεις καί δέν ύπέγρρα-
ψαν την τελικήν συμφωνίαν.
Ταυτα είναι ή Κύπρος, ή Άκτή
τοϋ 'Ελεφαντόδοντος, ή Γκάνα
ή Μάλτα, ό Νίγηρ, τό Τόγκο
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, 1- Ό ευρισκό¬
μενος ενταύθα ύπουργός "Εμ-
πορίου κ. Παπαδημητρακόπου-
λος ωμίλησε χθές πρός τα μέ¬
λη τοϋ μεγάλου χρηματοδοτι-
κοΰ όργανισμοΰ τοϋ Βελγίου
«Κονφινέντις».
Ό κ Παπαδημητρακόπουλος
ετόνισε χαρακτηριστικώς:
«Εάν άλλοτε εϊχατε μίαν φο
ράν συμφέρον νά έπενδύσετε
κεφάλαια είς την 'Ελλάδα, σή¬
μερον έχετε έκατό φοράς πά-
ρόυοιον συμφέρον»
Είς την 'Ελλάδα — συνέχισε
— Ισχύει Ν.Δ. τοϋ 1933 παρέχον
έγγυήσεις των ξένων έπενδύ-
σεων καί προστασίαν των ξέ¬
νων κεφαλαίων. Νεώτερος νό-
μος, ό 4171, έπαυξάνει τα πλε-
ονεκτήματα των ξένων κεφα¬
λαίων (άντίγραφα των ανωτέ¬
ρω νόμων, εΤχε διανείμει είς
τοΰς άκροτάς τού ό κ. ύπουρ-
Υός).
Άπεφάσισα νά σάς έξηγήσω
μερικά πράγματα διά την πό
λιτικήν κατάστασιν — έξηκολού
Θησεν ό ρήτωρ — καίτοι δέν εί-
μαι πολιτικάς. Γνωρίζω δτι ό
κεφαλαιοϋχος είναι άνθρωπος
φοβούμενος τό πάν, γνωστή εΤ-
ναι ή άοριστοφοβία τοΰ κεφα
λαίου.
Είς την σύγχρονον 'Ελλάδα
υπήρχον δύο μόνον δρόμοι:
Ή μόνιμος άνωμαλία μέσω τής
^υπικής συνταγματικότητος καί
μέσω μιάς καθαρώς προσωρι-
νής συνταγματικής άνωμαλίας ι
ή όδός τής μονίμου δημοκρα- '
τικής ομαλότητος.
ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Ο ελληνικάς λαός άπηλλάγη
τής χρυσοφιλίας. Μέν την σύμ¬
βασιν Λ1ΤΤΟΝ Θά έπενδυθοϋν
900 έκατ. δολλάρια. Η γεωργι-
κη παραγωγή έξελίσσεται ομα¬
λώς, τό εθνικόν είσόόημα βαί-
νει κανονικώς. Νέαι ξέναι έ-
πενδύσεις ένεκρίθησαν. Ταυ¬
τα πάντα σημαίνουν δτι ή έ¬
πανάστασις δέν διετάραζε
τούς βασικούς οικονομικοϋς
δείκτας, έπομένως δυνάμεθα
νά αρχίσωμεν την αναγέννη¬
σιν τής Χώρας μας.
ΔΕΞΙΩΣΙΣ
Ό κ. Παπαδημητρακόπουλος
παρεκάθησε είς γεϋμα τοθ
προέδρου τής «Κόντινετ»
Φώλξ μέ συμμετοχήν 80
τής βελγικής <οινωνΙας ωι των διπλωματ,<ών άντιηροοώ πων μας. Παρέστησαν έπΐοης οί Γενικοί Διευθυνταί οίκονομι κων σχέσεων τοϋ Βελγίου κ Σοέι καί εξωτερικόν έμπορίου κ. Γενεμάντ, ώς καί οί κ κ Γκοντώ καί Λαμπέρ, αυνδιευ θυνταί τής Τραπέζης Λαμπέρ | Τό άπόγευμα ό κ. Φώλζ έδω· ι σε δεζϊωσιν πρός τιμήν τοθ "Εί Ι λονος ύπουργοΰ μυ συμμετο· ι χήν 300 έπιλέκτων οίκονομι κων παραγόντων τοϋ Βελγίου ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΕΚΤΑΣΕΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΝ ΑΚΤΗΜΟΝΟΝ Κοινόχρηστοι έκτάσεις συν- ολικοή έ^ιθαδοϋ (1.492^22 στρεμ. διετέθησαν πρός απο¬ κατάστασιν άκτημόνων καλλι- εργητών. Σχετικαί άποφάσεις ύπεγράφησαν υπό τοϋ υπουρ- γοΰ Γεωργίας κ. "Αλεξ. Ματ¬ θαίου. Αί ώς άνω έκτάσεις ευ¬ ρίσκονται είς τάς περιοχάς των νομών Κιλκίς, Σερρών καί Ήμαθίας. Ή Άγροτική Τράττεζσ τής "Ελ¬ λάδος έκοινοποίησε πρός τάς οίκεί- ας Τεχνικάς 'Εττιθεωρήσεις κσ! τα 'Υποκατσστήματο: αυτής πρός ένη- μίραχτίν των, έγγραφον τοΰ διευθυν¬ τού τού έν Μονάχω Γρα<(>είου της διά
τού όποίου παρέχονται στοιχεΐα κα!
πληροιρορίαι σχετικώς μέ την εφε¬
τεινήν Γαλλικήν παραγωγήν 6ερυ-
κόκκων. ροδακίνων, άχλαδιών καί
σταφυλών καί διατνττοΰνται προβλέ¬
ψεως ώς πρός τό ΰψος των Γαλλι-
κών έξαγωγών των έν λόγω φρούτων
πρός την Δυτικήν Γερμανίαν έν συν¬
δυασμώ μέ τό επίπεδον των τιμών
μέ τό επίπεδον τώντιμών χονδρικής
πωλήσεως των.
Περαιτέρω, δίδεται έντολή πρός
τάς Υπηρεσίας της ΛΤΒ δττως ένη-
μερώσουν σχετικώς τάς ένδιαφερο-
μένας ΣΐΛΐεταιρικάς Όργανώσεις
κα! τούς "Ιδιώτας έξαγωγεΐς τής πε¬
ριφερείας των διά την τσποθέτησιν
τής "Ελληνικάς τταραγωγής είς την
Γερμανικήν "Αγοράν.
Διάθεσις πετρελαιομηχανών καί
άντλιών: Πρός Ικανοποίησιν συνα-
φών άναγκών των παραγωγών είς
τόν τομέα των άρδευτκών βελτιώσε-
ων, ή Άγροτική Τραπέζα τής "Ελ¬
λάδος εδωσεν εντολήν είς την άρμο-
δίαν Ύττηρεσίαν της δπως ττροωβη-
ση είς παραλαβήν άριθμοθ 'Υποκα-
( ταστημάτων της 79 πετρελαιομη-
χανάς κα! 72 φυγοκέντρους άντλίας
έγχωρίου κατασκευής. ΑΊ πετρελαιο-
Ί μηχαναί κα! αί αντλίαι Θά διατε-
1 οΰν είς ενδιαφερομένους παραγω
γούς τοίς μετρητοΐς ή επί πιστώσει
διά τής χορηγήσεως είς αύτούς άνα
λόγων μεσοπροθέσμων δανείων.
| Δυνατότητες εΐσαγωγής έλληνι
κων γεωργικων ιρρο'ιόντων είς "Ολ¬
λανδίαν: Ή Άγροτική Τραπέζα τής
"Ελλάδος, δι" έγκυκλίου της πρός
απάσας τάς περιφερειακάς Τεχνι¬
κάς "Υπηρεσίας της, παρέχει λετττο-
μερή στοιχεΐα καί σχόλια αναφορι¬
κώς μέ τάς δυνατότητας είσαγωγής
έλληνικών γεωργικών προιόντων είς
"Ολλανδίαν, άρυσθέντα άπό δύο έκ-
θέσες σταλείσας υπό τού 'ΕΞλληνι-
κοΓ Τμηματος τοΰ Όλλανδικοΰ Εί-
σσγωγικοΰ κα! 'Εξαγωγικοΰ ΟΓκου
«Ν Β. "Ιμπορτ εν 'Εξπορτάντελ "Ιν
σικο Ν-Ζ. Βουρμπουργκουαλ 100 -
ι "Αμστερντάμ»! καί δίδει έντολάς δ¬
πως ένημερώσουν σχετικώς τάς Συ-
"Ελεύθερος εΤναι ό άνθρω-
πος 6 άπηλλανμένος τοΰ φό-
θου Είς την 'Ελλάδα δμως ό
λαός έφοθείτο την όργανωμέ-
νπν κομμουνιστικήν μειοψηφί-
αν. Δέν ήτο συνεπώς έλεύθε-
οος. Ιδού διατί ένινεν έπανά-
στασ^ τής 21ης Απριλίου.
Ή έπανάστασις εΤναι άντι-
κομμουνιστική δχι μόνον είς
τΛν πολιτικόν, άλλά καί είς τόν
οικονομικόν τομέα. Είναι μία
κοινωνική έπανάστασις έντος
των άοχων τής ελευθέρας οΐ-
■<ονουίας. Είς τόν οικονομικόν τουέα Γϊμεθα Εύρωπαϊοι. Εϊμε- δα συνδεδεμένοι μέ την ΕΟΚ τοί πιστεύομεν δτι συντόμως Θά κσταστώμεν Ισότιμον μέλος της. Θά καταστήσωμεν την χώ- οαν υας ποάνΜατι άνεπτυγμέ- νην Καί ποός τουτο μθς χρει- άζεται ή βοηθεία σας, ή ζένη επιχείρησις, τό ξένον κεφά¬ λαιον. ΟΊ σχετικοί κίνδυνοι άπό κά- "ε επανάστασιν, ήδη ύπερεπη- δήθησαν. Ή σχέσις δραχμής υέ δολλάριον είναι σχεδόν ά- ΜΓτάθλητος είς τό χρηματιστή¬ ριον Ζυρίχης (διαφορά 3%). ΘΑ ΚΑΤΟΧΥΡΟΘΗ Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ δασμοί. επί τοϋ διεθνοϋς έμπο- | νεταιριστικάς Όργανώσεις καί τούς ρίου, κατά 40.000 έκατομμύ- ρια δολλαρίων ετησίως. Ή τε- λική συμφωνία πραγματοποιεί- ται μετά τεσσάρων έτών σκλη- ράς διαπραγίματεύσεις αί ο¬ ποίαι ήρχισαν κατόπιν πρωτο- θουλίας τοϋ αειμνήστου Προέ Ιδιώτας έξαγωγεΐς τής περιφερείας των· Έν προκειμένω ύττογρσμμίζεται τό Ιδιαίτερον ενδιαφέρον πού παρου- σιάζουν τα έν λόγω στοιχεΐα ώς παρεχόμενα άπό Όλλανδικήν πλευ- ράν. (Συνεχίζεται» ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν των Αξιοί. Διοικήσεως Άνω- νύμων Έταιρειών καί. Έταιοειών Πεοιωρισιιένης Εϋ- θύνης ό'τι δι' άηοφάσ*ως τοϋ κ. Ύπουονοΰ Έ/ιηοοίου ύη' αριθ. 66378)4126 ττ}ς 16)12)65, Ληβοαιεν- ΰ-εΐσης είς τό ύν' άρ<θ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Εταιοειων), όρΐζεται ότι δύναν¬ ται νά συνεχίσωσι δημοσ·κύουσαι έν^ύοωα τάς Προ σχλήσεις των Γεν. Συνελεύσεων καϊ τονς Ίσοίονι- σμούς των δία τή^ οΐκονοιΐ'-χής αας ίποηα*ο·'δας «ΟΙ ΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώ« »νένε'ο μεχοι τοϋδε διά τής «0ΙΚΟΝ0ΜΟΛΟΓΙ ΚΗΣ» πρό τής σνγχωνεύαεώς της. Ό ύπουρνός των 'Εσωτερι- <ών κ Στ Παττακός ερωτηθείς υπό των άντιπροσώπων τοϋ Τύ- ποη επί τοΰ σηυείου τοϋ έκφω- νηθέντος ύπ' αύτοΰ λόγου είς την Άοχαιολονικήν Έταιρίαν, ώς πρός τό Θέμα τής τροποποι¬ ήσεως των συντανματικών δια- τάξεων «περί ίδιοκτησίας», δι- ηυκρίνησεν δτι, κατ άτήν προ¬ σωπικήν τού γνώμην, πρέπει νά ληφθή πρόνοια συνταγματι- κης ρνισχύσεως καί προστασί- ής τού Θεσμοΰ τής Ιδιοκτησίας 'όστε ούτος νά άνταποκρίνεται δ τάς άπσιτήσκις τοϋ κοι- νοΰ σηυα>έοοντος. Χυνκεκριμέ-
νως. ανέφερεν 5τι τό ύφιστά-
υενον άπό πολλιόν έτών ένοι-
κ'οστάσιον αποτελεί μίαν επι¬
βάρυνσιν τής Ιδιοκτησίας καί
δέον νά εξετασθή τουτο υπό
τό πνεϋμα τής ένισχύσεως τής
ίδ'οκτηοίας δεδομένου δτι ό
ΤΟ ΝΕΟΝ ΚΑΘΕΣΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕ¬
ΩΣ ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΩΝ,, ΠΡΑΤΗ-
ΡΙΩΝ κ λ.π.
'Εντός τής προσεχούς εβδο¬
μάδος περατοϋται ή έπεζεργα
σία, έκδοσις κα! δημοσίευσις
των διαταγμάτων διά τό καθιε
ρούμενον νέον καθεστώς ίδρύ
σεως άρτοποιείων, πρατηρίου
άρτου καί κυλινδρομύλων, έδή
λωσε χθές ό ύψυπουργός "Εμ-
πορίου κ. Γεωργακέλος.
ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ Κ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Δι' αποφάσεως τοϋ ύπουργοΰ
Προνοίας κ. Ευστ. Πουλαντζά
άπελύθησαν έκ τής υπηρεσίας
300 ήμερομίσθιοι (άρρενες καί
Θήλεις) ύπάλληλοι διότι δχι
μόνον προσελήφθησαν κατ' Ι¬
ούνιον 1966 παρανόμως, πρός
εξυπηρέτησιν πολιτικών συμ-
φρεόντων ώς εργάται ψεκαστα'ι
είς βάρος των πιστώσεων των
προοριζομένων διά τόν άνθε-
λονοσιακόν άγώνα, άλλά καί
εχρησιμοποιούντο είς Θέσεις
γραφειον, δακτυλαγράφων κλπ.
είς την κεντρικήν καί τάς λοι
πάς περιφερειακάς υπηρεσίας
τοΰ ύπουργείου.
Έκ τής απολύσεως τοΰ αριθ-
μοϋ αύτοΰ των ώς έργατών ψε·
καστών προσληφθέντων επί έν
εξάμηνον άλλά διατηρηθέντων
έκτοτε είς την υπηρεσίαν, έ-
ξοικονομήθη τό ποσόν των
δραχμών 10 5ΟΟ.ΟΟΟ ετησίως.
Τό ποσόν τουτο Θά διατεθή νυν
διά την ανάπτυξιν των έζυ-
νιαντικών προγραμμάτων κα¬
ταπολεμήσεως των οίκιακων
έντομον καί άεροψεκασμοΰ
των περιοχών Μαραθών ο ς,
Σχοινιά, Άγίου Άνδρέου, Ν.
Μάκρης, Ραφήνας, Λούτσας,
Έπιδαύρου, Λουτρων Κοάφα,
Κυλλήνης, ϊ^ατακώλου, Φράγ··
ματος Άλφειοϋ κλπ
Δι' ετέρας διαιαγής τοϋ κ.
Ε Πουλαντζά πρός τα Ύγειο-
νομικά Κέντρα, εδόθη έντολή
διά την άμμεσον απόλυσιν δ¬
λων των ήμερομισθίων πάσης
σχέσεως καί ιδιότητος των προ
σληφθέντων άπό 1ης Ίανουα-
ρίου 1966 καί εφεξής.
ΔΙΕΤΕΘΗΣΑΝ 10.475.000
ΔΡΧ. ΔΙ' ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ
Ό ύπουργός Γεωργίας κ.
Αλεξ. Ματθαίου ενέκρινε την
διάθεσιν ποσοϋ 10.475 000
δοχ. διά την διενέργειαν άνα-
ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ
ΕΙΣ ΧΑΜΗΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ
ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΤΩΝ ΑΓΑΘΟΝ
Αί τιμαί των αγαθών διατη
ροϋνται είς χαμηλά έπίπεδα
μέ τάσιν έτι περαιτέρω μειω
σεως. Τουτο διεπιστώθη κα
κατά την χθεσινήν συνεδοια
σιν τής έπιτροπής τιμών υπό
την προεδρίαν τοΰ γενικοί
γραμματεύς τοϋ υπουργείον
Έμπορίου κ. Ι. Δαδιώτη,
την όποιαν μετέσχον, έκτός
των ύπηρεσιακών παραγόντων
καί έκπρόσωποι τοϋ ύπουργει
ου Γεωργίας, τής Έθνικής Στο
τιστικής Υπηρεσίας καί τής
Τραπέζης "Ελλάδος.
750 ΔΡΑΧ. ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ
ΑΕΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΑΝΑΠΗΡ»
"Υπεγράφη καί κοινοττοιείτ α
ττρός τα Ταμεϊα τού Κράτους άπο
φασις τοΰ ύφυττουργοϋ των Οΐκονο
μικών κ. Σ· Λιζάρδου διά της 4
ποίας χορηγεΐται έττΐδομα 750 δρ
χμών έφ' άπαξ κατά την θερι
περίοδον τοΰ τρέχοντος ετοιις
τούς αναπήρους πολέμου άξιω
τικοΰς κα) όττλίτας δλων των οττ)
κα'ι των Σωμάτων Ασφαλείας
συνταξιοδοτουμΓ/'ους διά φυμστ»
σιν ή φυματιώδη νοσηματα κοΑ
και είς τούς πολιτικούς καί
τιωτικούς συνταξιουχους τοΰ Α*
μοσίου τοΰς λαμδάνοντας έπΐδο»
τοθ άρθοου 54 τοϋ Α·Ν. 18541!
ττροσηυξημένον κατά 50% ώς < ταξιοδοτουμένους λόγω φυμ<π« σεως ή μή λαμδάνοντας τοιού* έπίδομα άλλ' έξελθόντος τής ρεσίας ή τοΰ στρστεύματος λ φυματιώσεως ή νοσηματος Φ τιώδους φύσεως. Τό έπίδομα & απηλλαγμένον ττάσης κρατηθ· καΐ Θά καταβάλλεται είς τοθς' καιούχους άττό τής κοινοποιηθή τής έγκυκλίου μέχρι τής 31 βρίου έ.ε. "Εάν ό δικαιούχος εισπράξη μέχρι τής ήμερομί]»1 αυτής ή δ:ν ζητήση εγγράφως τ' καταβολήν τού, χάνει τό δικσ* τού. Ελλην, έξ Ιδιοσυγκρασιας καί δασώσεων είς τάς περιοχάς πηη^ΑπΓΙ"· Γ7ν----------*'*"·*■ Θεσσλί ΚΤ ^ παραδόσεως, είναι συνδεδεμέ- νος μέ την στέγην καί νενικώ- τερον την ΙδιοκτησΙαν Πάντως ώς ανεκοίνωσεν καί ό κ. υπουρ γός, τό θέμα τουτο λόγω τής σοθαρότητός τού, θά αποτελέ¬ ση αντικείμενον μελέτης των μτλών τοϋ μβουλΐου. ύπουργικοϋ συ· ΔΙΑ ΠΑΡΑΤΕΙΝΗ ΑΙ Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑΧΟΓΡΑΦΟΥΣ ΔΓ αποφάσεως τοϋ ύπουρ- γού Συγκοινωνιών παρετάθη μέχρι τής 30.9.67 ή προθεσμί- α έφοδιασμοΰ διά ταχογράφων απάντων των Τουριστικών καί Ύπεραστικών Λεωφορείων ώς καί των πάσης φύσεως κατηγο- ρίας φορτηγών αύτοκινήτων ό- λικοΰ μικτοϋ θάρους άπό 6.000 χιλιογράμμων συμπεριλαμβα¬ νομένων καί άνω. Θεσσαλονίκης, Καοτοριδς, τερίνης Κοζάνης, Άρΐδαίας, Σταυρουπόλεως. Δράμας, Λα- ρίσης, Καλαβρύτων, Αθηνών Πύργου, Κομοτινής Φλωρίνης Βόλου, Πρεθέζης, Αίγίου, Με- γάρων καί Πάονηθος. Ποσόν ρ-ξ άλλου 2 553.ΟΟΟ δρχ. θά διατεθή διά τάς ανάγκας των φυτωρίων. ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ Ο.Λ.Π. Ώς ανεκοίνωσεν ό πρόε- δρος τού Ο.Λ.Π. κ Π Βξ/ιος τό νέον διοικητικόν ' συμβού¬ λιον τοΰ Όργανισμοΰ άπετε- λέσθη έκ των κ.κ. π. Βέλλιον ως προέδρου κα! Δημ. Πίππα, ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΘΕΣΙΣ ΓΕΝ ΙΚ ΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ Δι' άναγκαστικοθ Νόμου, ; σιευομένου είς την Εφημερίδα ^ Κυβερνήσεως, συνιστάται ττσρ0 ' Γενική Διευθΰνσει Άρχσιοτητων* Άναστηλώσεως τού υπουργείον' [ΐ εδρίας τής Κυβερνήσεως μία Γενικοΰ 'Ε-ΓτιΘεωρητοΰ Αρχαί"·" Ίστορικών Μνημείων έττι ^ Γεν ι κου 'Εφόρου Άρχαιοτήτων ^ θήκοντα Γενικοΰ "Επιθεωρηταί χαιοτήτων καϊ Ίστορικών Μ'Ί ών άνατίθενται είς ύπηρετοθ'1" διατελέσαντα "Εφορον 'Αρχ*10 των, προτιμωμένου κσθηγητοΐ' Φιλοσοφικής Σχολής Πσνε* μίου "Αθηνών ή Θεσσαλονίκης £ Η Ε1ΣΦΟΡΑ Ε1ΣΑΓΟΜΕΝΟΥ ΕΙΣ ΕΟΚ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ Καί διά τό άπό 1ης μέχρι 15ης Ιουλίου χρονικόν διάστη μα δέν ωρίσθη άντισταθμική είσφορό επί τοΰ εΐσαγομένου είς την ΕΟΚ έλληνικοΰ έλαιολά δου, ένώ διά τό έλαιόλαδον τριτων χωρών ή είσφορά θά εΤ- ναι 100,64 δολλάρια κατά τόν¬ νον ρ Γράβαρη Ν. - Λοανασουλια, ώς Σεμπεζή Ι. ζ μελών Αυ¬ ώς μελών Αυ¬ ριον Τετάρτην Θά συνέλθη είς πρώτην συνεδρίαοιν τό νέον διοικητικόν συμβούλιον τοϋ VI- δρο5 λογη το° ΤΕΚΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΕΙΣΤΑΣΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕ1Σ Ό ύπουργός "Εργασίας κ Λέκκας ενέκρινε την δ.άθεοΓν ποοου 1.4ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. διά την αποστολήν είς τάς κατασκηνώ οθ τ."νΙΥ °^ "ΑνδΡέ°υ (Ζούμπε- ΡΟ των τέκνων των οΐκοδόμωγ ήλικίας 8—14 έτών. Η ΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Δι' άναγκαστικοΰ νόμου δ σιευθέντος είς την εφημεΡ'^0 Κυβερνήσεως καταργεΐτσι ό *' 4345)63 περί συντάξεως^ κώδικος εργασίας καΐ αί συσταθεΐσαι δι' αύτοι) τταί- Διά τού νόμου δτι ή σύνταξις τού ^ γσσίας», ώς καΐ τού «Κώδικθί'. . νωνικής "Ασφαλείας» δύνστιΛΪ( νατίθεται διά κοινής άττο*αο« τοΰ Προέδρου τής Κυί^-,- ,.(| τοΰ ύττουργοΰ Εργασίας είς Ε' η εΐδικους επιστήμονας ¥ιΚ" η άλλοδαπούς._______ ΩΡΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΙ Κατ' ανακοίνωσιν τοθ ^ ρικοϋ Συλλόγου "Αθηνών."- φώνως τρ ύπ' αριθ. 3956 Λ 84) 27.4 67 αποφάσει τού πουργοϋ 'Εργασίας,αί ωΡ° Λ γασίας των έμπορικών κα μάτων διά τό χρονικόν μα άπό 1ης "Ιουλίου 31ης Αύγούστου έ.έ. άκόλουθοι ■ ..-,(] Καθ" εκάστην: 7.45-1 μ καί 5 μ μ.-7 μ ε1· Τετάρτην καί Σάββατον 45 π.μ.-2 15 μ.μ. ΕΛΗΞΑΝ ΑΙ ΡΟΣΙ^' ΔΟΚΙΜΑΙ ΠΥΡΑΥΛ« ,- ΒΙΕΝΝΗ. 30- Η Σ^ Ένωσις ανήγγειλε ότι έτερμάτιοε την^ ράν δοκιμών ΙσχυΓ" λων είς περιοχήν ΕΙρηνικοϋ. καΐ πρός τόν καταστή την τοϋ ΟΗΕ.
Τό νέο μοντέλλο τοϋ αύτοκιν ήτου Φόρντ Κορτίνα Έσταίητ, διαθέτει μεγαλύτερο χώ ρ ο
γιά φορτίο, πού μπορεί ν 6 φθάοη τα 36 τετραγωνικά πό δια μαζί μέ πέντε έπιθάτες.
Διά δημοσία Ιργα ή μελέτας άττό 1.1.64 έως 31.12-65
ΑΝΑΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΤΙΜΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
Κωδικοποίησις δλων των σχετικών άττοφασεων κα! Διατσγμάτων
Κατά τούς μήνας'Απρίλιον -
Μάϊον έ.έ 47 παραγωγοί τής
ι περιφερείας Άγίου Νικολάου
ι Κρήτης ένισχύθησαν παρά τοϋ
έκεί Ύποκαταστήματος τής Ά
γροτικής Τραπέζης διά μεσο-
ποοθέσμων δανείων έκ δρχ.
| 530.ΟΟΟ έν συνόλω δι' ών προ¬
έβησαν είς την άνοράν 24 θεν
ζινοκινήτων καί 23 πετρελαιο·
κινητών άντλητικών συγκροτη-
, μάτων πρό άρδευσιν καλλιερ-
' γουρένων άνρών των.
Ι Δασικά: Ό 'ΕλεύΘερος Δα-
■ σικός Συνεταιρισμός 'Εργα-
Ι οίας Παναγίας - Θάσου έχρη-
Ι ματοδοτήθη προσφάτως υπό
τοϋ έν Καβάλα Ύποκαταοτήυα-
τος τής Άνοοτικής Τραπέζης
διά δρχ 380.ΟΟΟ διά την αντι¬
μετώπισιν δαπανών ύλοτομίας
1.ΟΟΟ μ3 Ευλώδους όνκου πεύ¬
κης έκ τοΰ Κοινοτικοΰ δάσους
ίαναγίας. "Ομοίως ό "Ελεύθε-
ος Δασικός Συνεταιρισμός
Εργασίας Λιμένος - ©άσου έ-
<οηματοδοτήθη διά δρχ. 280. )ΟΟ πρός αντιμετώπισιν δαπα¬ νών ύλοτομίας 800 μ3 ζυλώ- ούς δνκου πεύκης έκ τοΰ Κοινοτικοΰ δάσουΓ Λιμένος Άοδροτικαί βελτιώσρ'ς είς Μακοακώ1 >ην■ Μεσοποόθεσυον
*κ δρχ 460 ΠΟΟ έχο-
Λπό τής Άνοοτικής
Τοαπέζης Μακ^ακώμης πγ>Λγ
την Κοινότητα Γρουμένης διά
την κατασκευήν δικτύοη Ήι
Τϊευτικωλ/ ιύλάκων ποός άοδευ
σιν καλλιεργουμένων έκτά-
σεων.
"Υπό τού ύπουργείου Δημο-
σΐων "Εργων έκυκλοφόρησε ή
ύπ' αριθ. ΣΤ 21) 1936)5.5.67 έγ-
κύκλιος, ή όποΐα περιλαμβάνει
κωδικοποιημένας είς ενιαίον
κείμενον πάσας τάς μέχρι τού¬
δε όδηγίας άποφάσεις καί δια-
τάγματα πού άφοροϋν είς την
εφαρμογήν τοθ νόμου 4489) 65
«Περί αναθεωρήσεως των τι-
μών καί άποζημιώοεως των έρ-
γοληπτών διά τάς έκτελεσθεί-
σας άπό 1ης Ίανουαρΐου 1964
μέχρι της 31ης Δεκεμβριού
1965 εργασίας ή μελέτας».
Τδ πλήρες κείμενον τής έν
λόνω έγκυκλίου έχει ώς ακο¬
λούθως :
«Πρός διευκόλυνσιν υμών είς
την έφορμογήν τοϋ Ν. 4489) 65
καί των είς εκτέλεσιν τούτου
έκδοθέντων Διαταγμάτων καί
Άποφάσεων, κα! έχοντες ύπ'
όφιν την ύπ, αριθ. 7 της 7.4.67
γνωμοδότησιν τοΰ Συμβουλίου
Δημοσίων "Εργων, κωδικοποι-
οθμεν κατωτέρω είς ενιαίον
κείμενον πάσας μέχρι σήμε¬
ρον δοθείσας όδηγίας σχετι¬
κώς μέ την αποζημίωσιν τής πά
ραγράφου 5 τοϋ άρθοου 1 τοΰ
Ν. 4489)65 καί μέ την άναθε
ώρησιν τής παραγράφου 1 τού
αύτοϋ άρθρου,συμπληοοϋντες
τάς όδηγίας ταύτας βάσει των
δεδομένων τής μέχρι τοϋδε έ-
φαρμονής των. Άπό τής κοινο
ποιήσεως τής παρούσης παύει
Ισχύουσα πασά προνενεστέρα
ένκύκλιος ήμθν, καθ" δοον ά
Φοοδ είς Θέματα ρυθμιζόμενα
διά τής παοουσης
Ό Ν. 4489)65 Ισχύει καί έ
πί έργων των λοιπών Υπουρ
γεΐων. περιλαμβανομένων κα
τοϋ Ύπουργείου 'ΕΘνικής Αμύ¬
νης, Ισχύει έπίσης επί των έο-
γων τής Δ Ε Η , Ο Τ.Ε. Α Τ.Ε.
Ο.Ε.Κ. ΝΑ.Τ.Ο.. Ταμ. Παρακα
ταθηκών καί Δανείων ώς κα
πάντων έν νένει των Νομικων
Προσώπων Δηυοσίου Δικαίου
κα( "Οργανισμόν Κοινής "Ωφε¬
λείας
"Οθεν παοακαλουνται τα Ύ·
πουρνεία 'Εσωτερικών. Συνκοι-
νωνιών. 'ΕΘνικής Αμύνης. Ποο
νοίας, Ύγιεινής. Παιδείας, "Ερ¬
γασίας Βιομηχανίας 'Εμπορίου
κης ΝαυτιλίαΓ, Δικαιοσυνης,
Προεδρίας Κυβερνήσεως πρός
5 κοινοποιείται ή παοοϋσα δ¬
πως ένεργήσουν τα είς την άρ-
μοδιότητά των διά την έφαο-
μονήν τής παρούσης καί διά
την διάθεσιν των άνανκαΐων
πιστώσεων συμφώνως τω Νόυω
καί δπως διατάζουν τ6 υπό την
εποπτείαν των τελοΰντα Νουι-
κά Πρόσωμα Δημοσίου Δικαίου
ή Όργανισμούς Κοινής 'Ωφε-
λείας νά ένεογήσουν έκαστον
τα καθ" εαυτόν, πρός άυεσον
καθορισυήν τής άποζημιώσεως
πρός διάθεσιν των άναγκαΐων
πιστώσεων διά την πληρωμήν
τής άποζημιώσεως περαιωθει-
σών εργολαβίαν έπαγομένων
αποζημίωσιν, πρός συμπλήρω¬
σιν των πιστώσεων έν λειτουρ-
νία εργολαβίαν έπαγομένων
αποζημίωσιν διά την είς βά-
ρος αυτών πληρωυήν τής άπο¬
ζημιώσεως (Ν 4489)65 αο. 1
παράγραφος 5) καί πρός έφαρ
μονήν έν τώ συνόλω των των
περί αναθεωρήσεως τθν τιμων
σχετικών διατάζεων.
Τό υπουργείον 'Εσωτερικών
παρακαλεΐται, δπως επί πλέον
έπιστήση Ιδιατέρως την προσο
χήν των < κ Νομαρχων επί τής άνάγκης δπως τα ύπ' αύτούς Νομαρχιακώ Ταμεϊα έκκαθαρί- σουν καί καταθάλουν τάχιστα τάς άποζημιώσεις αύτάς, μερι- μνήσουν δέ διά την συμπλήρω¬ σιν των πιστώσεων των έργων διά την καταβολήν τής αναθε¬ ωρήσεως καθ" εξάμηνον Α. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΙΣ ραγράφω καί ετέρα προϋπόθε- σις (έπιβάρυνσις πλέον τοϋ 5%), πλήν ύμεϊς δέν Θά άσχο- ληθήτε μέ αυτήν, διότι εξητά¬ σθη ή ουνδρομή γενικώς τής προϋποθέσεως αυτής προκει- Μένης τής εκδόσεως τής 2516) 31 3.66 Ύπ. αποφάσεως, είς ήν δταν δέν επληρούτο ή προϋπό Θέσις αυτή ό συντελεστής άπο· ζημιώσεως ετέθη ϊσος πρός μη¬ δέν. πάσαι έκτελεσθεϊσαι —κατά τό εξάμηνον τής τελευταίας πι- στοποιήσεως τής ύπογραφεί- σης έντός τοϋ διαστήματος 1. 1.1964 έως 31.2.1965 (Β.Δ)μα 82) 66 άρ. 4 παρ. 3) καί άν έτι είναι τό εξάμηνον αύτά μετα¬ γενέστερον τοϋ εξαμήνου, έν- τός τοΰ όποίου επερατώθη τό έργον. "Αν δέ κατά την αυτήν περίπτωσιν ούδεμία πιστοποί- 1.— ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΣ Μετά την περιέλευσιν υμίν των θεβαιώσεων των δικαιού- χων (Δημοσίου, ΚΟΜΔΕ, Όργα- νισμών), περ'ι των είς αύτούς όφειλομένων υπό εκάστου έρ- γολήπτου ή μετά την παρέλα- σιν 30 ημερών άπό τής κατα- Θέοεως πρός τούς δικαιούχους αύτούς αίτήσεως μετά δηλώσε- ως εκάστου έργολήπτου. ή με¬ τά την παρέλευσιν 30 ημερών άπό τής καταθέσεως πρός τούς δικαιούχους αύτούς αίτήσεως μετά δηλώσεως εκάστου έργο- λήπτου χωρίς νά περιέλθουν η¬ μίν αί βεθαιώσεις αύται Θά έκ- δίδεται άμέσως ϊδιαίτερος κατά εργολαβίαν λογοριασμός άπο¬ ζημιώσεως, ^^,* ·,_,., , 2.- ΒΑΣΙΚΑΙ ΠΡΟΎ'ΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΣ Ή άποζημίωσις άναφέρεται είς εργασίας καί είς μελέτας όδο- ποιϊας ή τοπογραφήσεις έκτε- λεσθείσας άπό 1 1.1964 έως 31. 12.1965 ανεξαρτήτως χρόνου συνάφεως (άρθρ ι παρ 5 Ν 4489) 65 ΦΕΚ 245 Α) . Καί μνη- μονεύεται μέν έν τή αυτή πά- _'Επί έργολαβιων περατωθεΐ- σών ή διακοπεισών πρό τής 1. 1.1964 δέν χωρεΐ άποζημίωσις έστω καί άν εργασίαι των έπι- στοποιήθησαν μετά την ήμερο- μηνίαν αυτήν Περατωθεϊσα ή διακοπείσα Θεωρεϊται ή έργο- λαβία όταν οιονδήποτε επίση¬ μον καί αναμφισβήτητον, κατά την έννοιάν τού, στοιχείον τοϋ φακέλλου αυτής, άποδεικνύει πεοότωσιν ή διακοπήν πρό τής 1.1.1964 ώς λ.χ. άναφορά πε· ρατώσεως των εργασιών ή όρι- στική έπιμέτρησις αυτών ή α¬ πόφασις διαλύσεως τής έργο- λαβίας ή όριστική απόφασις έκ- πτώσεως τού έργολάβου κ.τ.τ. 'Επειδή δμως ένίοτε, είτε ή περάτωσις άναφέρεται είς τμή- μα τής εργασίας είτε γίγνεται επέκτασις τοϋ άντικειμένου τής έργολαβίας μετά την πε- ράτωσιν, είτε ή διακοπή δέν εΤ- ναι όριστική (έστω καί αν αρ¬ χικώς απεφασίσθη ώς τοιαύτη), κ τ.τ καί ούτω έπακολουθεϊ έ- πανάληψις των έρνασιών υπό τής ιδίας έργολαθίας, εφιστώ¬ μεν την προσοχήν σας επί τοϋ <Ίύ έονολαθίαι συνεχιζόμεναι δι' οιονδήποτε λόγον μετά την ώς άνω προκύπτουσαν περάτω- σιν ή διακοπήν καί κατά τό διά στημα 1.1.1964 έως 31.12.1965, έπάγονται αποζημίωσιν "Επί έογολαβιών ή έτίί μελε- των ώς άνω ών αί εργασίαι έκ- τείνονται πρό καί μετά την ή- μερομηνΐναν 1.1.1964, ή πρό καί μετά την 31.12.1964, ό δια- χωρισμός των εργασιών έφ' ών χωρεΐ ή άποζημίωσις Θά γίγνε- ται ώς ακολούθως ύπ' άοιθ. 3. 3- ΧΡΟΝΙΚΟΣ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ "Επί εργασιών (ή μελετών) συνεχιζομένων κατά τα έτη 1963 — 1964 πρός διαχωρισμόν αυτών είς υέοη έκτελεσθέντα πρό τής 1 1.1964 (καί μή έπα- γόμενα αποζημίωσιν) καί μετά την ήμερομηνίαν αυτήν (καί έπαγόμενα αποζημίωσιν), αί εργασίαι ή μελέται αί πιστοποι- ούμεναι δισ τοΰ πρώτου λογα- ηιασμοϋ τοϋ έτους 1964 (ή ή διαφορά έρνασιών ή μελετών μεταξύ τής πρώτης πιστοποιή- σεως τοΰ 1964 καί τής τελευταί¬ ας πιοτοποιήσεως τοΰ 1963 δν υπάρχη τοιαύτη) Θά Θεωροΰν- ται έκτελεσθεϊσαι άπασαι έν- τός τοΰ έτους 1964, καί δή έν¬ τός τοΰ εξαμήνου καθ" δ υπε¬ γράφη υπό τοΰ έπιβλέποντος ή πιστοποίησις έστω καί άν πρό κείται περί τής άρχής τοϋ πρω- του έξαυήνου τοϋ 1964. "Ομοίως προκειμένης τής κα- τανομής των εργασιών ή μελε¬ τών είς έζάυηνα των έτών 1964 καί 1965, αί εργασίαι οία- σδήποτε πιστοποιήσεως των έ· των αυτών ,δηλαδή ή διαφορά έρνασιών μεταξύ αυτής καί τής άμέσως προηγουμένης (άν υ¬ πάρχη τοιαύτη), θεωροϋνται ά¬ πασαι έκτελεσθείσαι κατά τό εξάμηνον καθ" ό υπεγράφη πι- στοποίησις υπό τοθ έπιβλεπον- τος, έστω καί άν ή ήμερομηνία αύτη ευρίσκεται είς την αρχήν τοϋ εξαμήνου. "Αντιθέτως επί έρνασιών (ή μεΛϋτών") συνεχιζομένων κατά τα έτη 1965 — 1966, πρός δια- χωριομθν αυτών είς μέρη γενο μεναν είς αποζημίωσιν) καί με τα την ήμερομηνίαν αυτήν, Θά λαμβάνωνται ύπ' όφιν τα συνο- δεύοντα την πρώτην μετά την 1.1 66 καί την τελευταίαν πρό της ήμερομηνίας αυτής πιοτό- ποίησιν έπισημα στοιχεΐα πά¬ σης φύσεως ή καί τό ημερολό¬ γιον τοΰ έργου (εάν έτηρείτο κανονικώς τοιούτον) ινα βάσει αυτών διαχωρισθοΰν, κατά το εφικτόν άκριβέστερον, αί έργα σίαι αΐτινες Θά τύχουν άποζη- μιώσεως καί αναθεωρήσεως. Πάντως δταν υπάρχη έν τώ φα- κέλω είτε βεβαίωσις τοϋ επι- βλέποντος διαχωρίζουσα ώς ά¬ νω τάς εργασίας, είτε πρακτΐ- κόν στάσεως των εργασιών κα¬ τά την 3Π 12) 1965, είτε Ισοδύ- ναμόν τι έτερον στοιχείον, Θά λαμβάνεται τουτο ύπ' δψιν ά¬ νευ περαιτέρω ερεύνης ποός διαχωρισμόν των εργασιών. Ό δισχωρισμός δ" αύτός Θά λαμβάνεται ύπ' όψιν καί διά την έν συνεχεία τυχόν αναθε¬ ώρησιν των εργασιών τοϋ έ¬ τους 1966. "Αν αί μέν εργασίαι τοΰ δια- στήυατος 1 1 1954 έως 31.12. 1965 επερατώθησαν έντός τοΰ διαστήματος αύτοΰ ουνεχίζε- ται δμως ή έκδοσΐς πιστοποιή- σεων δι' αύτάς υετά την 1.1. 1966 αί κατά τάς πιστοποιήσεις αύτάς εργασίαι θεωροϋνται ά- ησις έχει υπογραφή έντός τοϋ διαστήματος 1.1.1964 έως 31. 12.1965, απασαι αί εργασίαι Θε¬ ωροϋνται έκτελεσθείσαι έντός τοϋ εξαμήνου περατώσεως τοΰ έργου. Ό κατά την παροϋσαν παρά- γραφον 3 χρονικός έντοπισμός των εργασιών ή μελετών, βά σει τής ήμερομηνίας ΰπογρα φής υπό τοϋ επιβλέποντος έ- κάστης πιστοποιήσεως γίγνεται άκόμη καί δταν διά των πιοτό ποιήσεων πληρώνονται, εργα¬ σίαι (ή μελέται) , βάσει προσω- ρινών τιμων ή έπιβάλλονται πε ρικοπαί, ή άποδίδονται ποσά έκ περικοπών γενομένων είς προ- νενεστέρας πιοτοποιήσεις Ή τελευταία πιστοποίησις τοΰ έτους 1965 (μέ μοναδικήν εξαίρεσιν την κατά τό τρίτον έδάφιον τής παρούσης παρα- γράφου τυχόν, μεταφοράν έρ γασιων έκ τής πρώτης πιστοποι ήσεως τού έτους 1966 καί μό¬ νον έκ ταύτης) ώς ή πιστοποί ησις αυτή συνετάγη καί έπλη- ρώθη αποτελεί τό όρόσημον πρός διαχωρισμόν των εργασι¬ ών, άφ' ενός μέν είς τοιαύτας ΰποκειμένας είς την αποζημί¬ ωσιν τής παραγρ. 5 τού άρθρου 1 τοϋ Ν. 4489)65, άφ' ετέρου δέ είς εργασίας αΐτινες Θά ύ· πόκεινται πλέον είς την άναθε ώρησιν των παραγράφων 1 καί 2 τοΰ αύτοϋ άρθρου Τό τυπι κόν τουτο κριτήριον εκρίθη επι βεβλημένον Ινα έκκαθαρισθή κατά τό δυνατόν έφ' άπαξ (εί δικώς τουλάχιστονδιά τάς συνε- χιζομένας μετά την 31.12.1966 έργολαβίας) ή άποζημίωσις. Κατά συνέπειαν τούτων καί διά την τελευταίαν πιστοποίη- σιν τοϋ έτους 19.65 Ισχύει τό ά- μεσως προηγούμενον έδάφιον δηλαδή νοούνται ώς έμπίπτου- σαι είς την αποζημίωσιν αί έρ- νασίαι μέ προσωρινάς τιμάς (έφ' όσον ύπάρχουν τοιαύται είς την πιστοποίησιν ταύτην) ή δτι μειοΰν την αξίαν των υπο κειμένων είς αποζημίωσιν έρ¬ νασιών τυχόν περικοπαί. κλπ. αντιθέτως δέ ή είς μετανενε- στέρας (μετά την 1.1.1966) πι- στοποιήσεις, περιληφθησομένη διαφορά τιμής (επί προσωρι¬ νήν τιμών ή περικοπθν τιμής κλί.) νοεϊται ώς μέρος εργα¬ σίας εκτελεσθέν μετά την 1.1. 1966 καί συνεπώς Θά ύπόκειν ται είς αναθεώρησιν δμοΰ με¬ τά των λοιπών εργασιών τοϋ ε¬ ξαμήνου έντός τοΰ όποίου πε· ριελήφθη είς τάς πιστοποιή¬ σεις. 4- ΑΞΙΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ α) Έκ τοϋ περιεχουένου των πιστοποιήσεων δέν Θά λα- βάνωνται ύπ' όψιν διά τόν ύπο- λογισμόν τής άποζημιώσεως τα τυχόν ποσά των έξ κατηγοριών πληοωυών περί ών ή παρ. 7 τής 2516)31.3.1966 Ύπ. αποφάσε¬ ως, ώς ή παράνραφος αυτή συ· νεπληοώθη διά τής ύπ' αριθ. ΣΤ 734") 19 8 1966 αποφάσεως (ΦΕΚ 572 Β) 13 9.1966). Αί τοιαύται κατηγορίαι πλη· ρωμών είναι αί αφορώσαι είς: αα) Τάς πάσης φύσεως άπο- λογιστικάς εργασίας. αθ") Τάς εργασίας τάς πιοτό- ποιηθείσας βάσει τιμών μονά- δος έξαχθειοών έκ στοιχείων άπολονιστικής έκτελέσε ώ ς των. αγ) Άποζημιώσεις καταβλη¬ θείσας βάσει άποφάσεων των αρμοδίων ύπηρεσιών αδΊ Τό πάσης φύσεως άπο- ζηυιώσεις δι' ήμεραργίας, τό· κους κλπ προυηθείας/ έγγυη- τικών έπιστολών κλπ. ώς άνα- λυτικώς άνανράφονται είς την περίπτωσιν δ' τής παραγρ. 7 τής ύπ" αριθ. 2516)66 αποφά¬ σεως [ αε) Την αξίαν των πάσης ι φύσεως πιστοποιηθέντων καί μή ένσωματωθέντων υλικών, καί αοτ) Τάς πάσης φύσεως προ- καταβολάς "Εκ των κατηγοριών τούτων ίδιαιτέρων τινών διευκρινίσε- ων χρήζουν αί δύο τελευταίαι, αί διευκρινίσεις δ^ αυται παρέ- χονται είς τα άμέσως άκολου- Θοϋντα έδάφια β' καί γ' τής παρούσης παραγράφου 4. β) Ός ελέχθη ανωτέρω είς τό συνολικώς άνά εξάμηνον πι στοποιηθέν ποσόν, (δπερ πολ- λαπλασιαζόμενον επί τόν αν¬ τίστοιχον συντελεστήν, μάς δί¬ δει τό ΰψος τής άποζημιώσεως) δέν περιλαμβάνεται ή άζία των πάσης φύσεως πιστοποιη- Θέντων καί μή ένσωματωθέν¬ των υλικών. 'νπάοχουν *ηνατ<ντητες το- ποθετήσΓ'.>ς κλληνιχών νεωονι
ποοίόντων εΐο 'ΐήν
λπνδικήν Λγοηάν. Τουτο ,άνα-
(θέρ οχρτικήν ένκύκλι-
ον τήο ΑΤΕ ποός τογ κατά τό
πουΓ υπηρεσίας της. Είς την έν
κυκιον περιένοντσΐι εΐδικαί
νατή πηοιόν πλη"οφοοίαι. τάς
Αποίπς λόνω τοϋ ίδ'οιτέοου έν-
διασ»έοοντος, παραθέτομεν κα
τωτέοω■
ΡΟΔΑΚΙΝΑ: Τα έλληνΐκά ρο
δάκινο έρχονται τρίτα είς σει
ράν άπό απόψεως τιυών μετά
τα ναλλικά καί ίταλικά καί μά
λιστα μέ σημαντικήν διαφοράν
Τουτο <*>φείλεται είς τό δτι,
πλήν των ποωΐμων ποικιλιών
Απέτυχον καλάς τιυάς. ή ποικι-
λία "Ελμπέρτα, άφΐκνουμένη
ουνχρόνως μέ τόν όγκον των
(ταλικών οοδακΐνων'. πλημμΓ-'
ρίζει την άνοοάν καί ρίπτει τάς
τυϋάς Τα έλληνικά φοοτία έ-
χούν πτι>χά ύλικΛ συσκευασίας
καί εμφάνισιν. "Ετερος λόγος
είναι καί ή πικρά νεϋσις παρά
τόν πυρήνα ροδακίνων, τα ό-
ποία πιθανώτατα είχον συντη-
ρηθή είς ψυγεία ποό τής άπο-
στολής των είς "Ολλανδίαν.
ΒΕΡΥΚΟΚΚΑ: Ή έλληνική
ποικιλίσ «Μπρυπέκ» θά ηδύνα¬
το νά διατεθή εάν αφιχθή ώ-
ριμος μέ καλήν κατά μέγεθος
διαλονήν καί ωραίαν έμφάνιν
σιν. "Επί τοΰ παρόντος, ουδε¬
μίαν εισαγωγήν πραγματοπεΐ
ή "Ελλάς.
ΣΤΑΦΥΛΑΙ : Ή τιμή των έλ-
ληνικών οοζακί είναι ύποδεέ-
στέρα των στσουλών Βελνίου
άλλά ανωτέρα έκείνων τής Γαλ
λίας καί "Ιταλία Τό ελληνικόν
οοζακί, Κρήτης έχει πολύ κα-
λό δνουα είς την Όλλανδία, ή
Λποία είναι πρόθυμος άγορά.
Συνιστάται δμως. δπως άπο-
φεύγοντσι άποοτολαί σταα>υ-
λών, αί οποίαι ύπέοτησαν ζη-
υίας άπό βοοχάς. Νέαι μέθο-
δοι έδ άλλου συσκευασίας
σταφυλών έντός πλαστικών δο-
χείων τοΰ ενός καί ήμίσεος
χιλιογράμμου προτιμώνται είς
τα σουπερμάρκετ.
ΜΗΛΑ: Είναι έπιθυμηταί αί
ποικιλίαι ΣμίΘ καί Γκόλντεν Ντε
λίσιους. Ούδεμία είσαγωγή ε¬
πραγματοποιήθη κατά τα έτη
1965 καί 1966. Τουτο άφορά καί
την φράουλαν καί τα κεράσια
ΛΕΜΟΝΙΑ: Τα έλληνικά λε-
μόνια Θεωροϋνται έζαΐρετα μέ
καλήν κατά μένεθος διαλογήν
συσκευασίαν. Τα λεμόνια δμως
ποέπει νά εΤναι πάντοτε κηρω-
μένα ένώ τα χαρτοκιβώτια συ¬
σκευασίας των άνθεκτικώτερα.
Αί προοπτικαί αύζημένων έ-
ζαγωγών νωπών όπωρών είναι
καλαί άρκεϊ νά εφαρμοσθή
πρός τουτο μακρόπνοον πρό-
γραμμα. Άπαιτεΐται μεθόδευ-
σις πωλήσεων καί διαφήμισις.
Κατά τό 1966 ούδεμία είσαγω-
γή μανδαρινών επραγματοποι¬
ήθη. Ή Κλημεντίνη ζητεΐται
είς την Όλλανδία διότι είναι
άσπερμος καί κερδίζει έδαφος
έναντι τοΰ μανδαρινιοϋ πού εΤ-
ναι, έν τούτοις, γλυκύτερο, ά-
ρωματικώτερον καί διατηρεϊ-
ται περισσότερον. Ούδεμία εί-
σαγωγή ξηρών σύκων επραγ¬
ματοποιήθη. Οί ΌλλανδοΙ ζα-
χαροπλάσται άντιδροΰν είς τάς
υψηλάς τιμάς τής κορινθιακής
σταφίδος. Ύπάρχουν δυνατό»
τητες έζαγωγής πυρήνων θε-
ρυκόκκων καί ροδακίνων, οί ό·
ποϊοι άπορρίπτονται άπό τα έλ¬
ληνικά κονσερθοποιεία. Είναι
δυνατόν νά παραχθοΰν είς
Κρήτην πρός έξαγωνήν άμύγ-
δαλα καί κάστανα. Εύπρόσδε-
κτα Θά ήσαν μήλα Πέλλα κα¬
λώς άπεξηραμένα
ΓΕΝΕΥΗ,Ι. - Περί τάς 50
χώρας υπέγραψαν χθές την
τελικήν! πράξιν των ουνομι-
λιών τοϋ «Γύρου Κέννεντυ»,
δρου Κέννεντυ. Πάντως, ό
άρχικός σκοπός διά γενικήν
υείωσιν των δασμών κατά 50%
δέν επετεύχθη.
Αποτέλεσυα τής ύπογραφεί
σης συμφωνίας είναι ότι τα δύο
τρίτα των έξαγωγών των βιομη
νίκων χωοών, αί οποίαι μετέ-
χούν αυτής, πλήν των κρεά-
των δημητοιακών καί γαλακτο
μικών προιόντων Θά εΤναι έ-
λεύθερα δασμών ή τουλάχι¬
στον μειωμένων Ή συυφωνία
Θά εήνοήση τοής έζαγωνείς,
ένώ διά τούς έγχωρίους βιο-
μηχάνους σημαίνει σκληρότε-
ρον άντανωνισμόν
Ό τελικός συμβιθασμός έ-
ποογυατοποιήθη πρό έξ έθδο-
μάδων, κατόπιν μακροχρονίων
συνεδριάσεων, ημέραν καί νύ
κτα, είς γραφεία κα'ι ίενοδο-
χεία.
Αί χώραι, αί οποίαι υπέγρα¬
ψαν την συμφωνίαν κρατοϋν
είς χείρας των τα 4) 5 τοϋ διε-
Θνοΰς έμπορίου.
Αί μεναλύτεραι περικοπαί
δασμών Θά ποαγματοποιηθοϋν
είς τα χημικά προ'ιόντα, τόν
χάρτην μηχανάς, όχήματα καί
διαφόρους συσκευάς. Μικράτε-
ραι δέ περικοπαί Θά γίνουν είς
ί-νδυμασίας, σίδηρον καί χάλυ
βα καί είς τα τροπικά ποοϊόν-
τα.
Διά τής ύπογραφείσης συμ¬
φωνίας Θά εύνοηθοΰν κυοίως
τα μενάλα βιομηχανικά έθνη
τής Λύσεως, ένω αί υπό ανά¬
πτυξιν χώραι ήρχισαν ήδη ζη-
τοϋσαι την έναρξιν τοΰ νεου
γύρου διαπραγματεύσεων, διά
την υείωσιν δασμολογΐκών
φραγ,υών.
Αί περικοπαί των δασυών Θά
πρανματοποιηθοϋν έντός πέν¬
τε έτών, ή ποώτη δέ μείωσις
Θά νίνη τόν "Ιανουάριον
Αί ύπονράώασαι τα τελικά
κείμενα τής δασμολονικής συμ
φωνίας τοϋ «Γύρου Κέννεντυ»
χώραι είναι αί εξής: Άρνεν-
τινή, Αύστραλία Αυστρία Βέλ¬
γιον Βοαζιλία, Βρεττανία, Κα-
ναδάς, Κεϋλάνη, Χιλή, Τσεχο-
σλοθακία, Δανία, "Αγιος Δομί-
νικος, Φινλανδία Γαλλία, Δυτ.
Γερυανία, "Ελλάς, Ίσλανδία,
Ή νέα αϊθουσα Συνσυλιών και Ρεσιτάλ στήν άριστερά δχθη τοΰ Τσμέσε ως (Λονδίνον) Ιδρύθη οτό φουαγιέ
τοθ Κουην 'ΕΞλίζαμπεΘ Χώλλ καί περιλαμδάνει 1 106 θέσεις.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΠΡΟΣ ΒΕΛΓΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΟΥΣ
"Ινδία. Ίνδονησία, Ίρλανδία
Ίσραήλ» Ιταλία, Ίαμαΐική,,
'Ιαπωνία Νότιος Κορέα, Λου-
ξεμβοΰργον, Μαλάουι, Όλλαν¬
δία, Νέα Ζηλανδία, Νικαράουα,
Νιγηρία, Νορβηγία Πακιστάν,
Περοϋ, Πολωνία, Πορτογαλία,
Σιέρρα Λεόνε Νότιος Άφρική
"Ισπανία, Σουηδιά, Ελβετία,
Τρΐνινταν καί Τομπάγκο, Τουρ-
κία, "Ηνωμεναι Πολιτειαι, Ού-
ρουγουάη καί Γιουγκοσλαβία.
Τέσσαρες έξ αυτών, ή Ίρλαν¬
δία ή Ίσλανδία, ή Πολωνία καί
ή Άργεντινή δέν είναι άκόμη
πλήρη μέλη τοϋ ΓΚΑΤΤ (Γενι-
κή Συμφωνία Δασμών καί "Εμ-
ποριου) άλλά προβλέπεται δτι
Θά καταστοΰν συντόμως τοιαϋ-
τα.
Όκτώ άλλα κράτη, τα όποϊα
αρχικώς είχον έκφράσει ενδια¬
φέρον διά τάς συνομιλίας τού
«Γύρου Κέννεντυ», δέν μετέ¬
σχον είς τάς τελικάς διαπραγ-
ματεύσεις καί δέν ύπέγρρα-
ψαν την τελικήν συμφωνίαν.
Ταυτα είναι ή Κύπρος, ή Άκτή
τοϋ 'Ελεφαντόδοντος, ή Γκάνα
ή Μάλτα, ό Νίγηρ, τό Τόγκο
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, 1- Ό ευρισκό¬
μενος ενταύθα ύπουργός "Εμ-
πορίου κ. Παπαδημητρακόπου-
λος ωμίλησε χθές πρός τα μέ¬
λη τοϋ μεγάλου χρηματοδοτι-
κοΰ όργανισμοΰ τοϋ Βελγίου
«Κονφινέντις».
Ό κ Παπαδημητρακόπουλος
ετόνισε χαρακτηριστικώς:
«Εάν άλλοτε εϊχατε μίαν φο
ράν συμφέρον νά έπενδύσετε
κεφάλαια είς την 'Ελλάδα, σή¬
μερον έχετε έκατό φοράς πά-
ρόυοιον συμφέρον»
Είς την 'Ελλάδα — συνέχισε
— Ισχύει Ν.Δ. τοϋ 1933 παρέχον
έγγυήσεις των ξένων έπενδύ-
σεων καί προστασίαν των ξέ¬
νων κεφαλαίων. Νεώτερος νό-
μος, ό 4171, έπαυξάνει τα πλε-
ονεκτήματα των ξένων κεφα¬
λαίων (άντίγραφα των ανωτέ¬
ρω νόμων, εΤχε διανείμει είς
τοΰς άκροτάς τού ό κ. ύπουρ-
Υός).
Άπεφάσισα νά σάς έξηγήσω
μερικά πράγματα διά την πό
λιτικήν κατάστασιν — έξηκολού
Θησεν ό ρήτωρ — καίτοι δέν εί-
μαι πολιτικάς. Γνωρίζω δτι ό
κεφαλαιοϋχος είναι άνθρωπος
φοβούμενος τό πάν, γνωστή εΤ-
ναι ή άοριστοφοβία τοΰ κεφα
λαίου.
Είς την σύγχρονον 'Ελλάδα
υπήρχον δύο μόνον δρόμοι:
Ή μόνιμος άνωμαλία μέσω τής
^υπικής συνταγματικότητος καί
μέσω μιάς καθαρώς προσωρι-
νής συνταγματικής άνωμαλίας ι
ή όδός τής μονίμου δημοκρα- '
τικής ομαλότητος.
ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Ο ελληνικάς λαός άπηλλάγη
τής χρυσοφιλίας. Μέν την σύμ¬
βασιν Λ1ΤΤΟΝ Θά έπενδυθοϋν
900 έκατ. δολλάρια. Η γεωργι-
κη παραγωγή έξελίσσεται ομα¬
λώς, τό εθνικόν είσόόημα βαί-
νει κανονικώς. Νέαι ξέναι έ-
πενδύσεις ένεκρίθησαν. Ταυ¬
τα πάντα σημαίνουν δτι ή έ¬
πανάστασις δέν διετάραζε
τούς βασικούς οικονομικοϋς
δείκτας, έπομένως δυνάμεθα
νά αρχίσωμεν την αναγέννη¬
σιν τής Χώρας μας.
ΔΕΞΙΩΣΙΣ
Ό κ. Παπαδημητρακόπουλος
παρεκάθησε είς γεϋμα τοθ
προέδρου τής «Κόντινετ»
Φώλξ μέ συμμετοχήν 80
τής βελγικής <οινωνΙας ωι των διπλωματ,<ών άντιηροοώ πων μας. Παρέστησαν έπΐοης οί Γενικοί Διευθυνταί οίκονομι κων σχέσεων τοϋ Βελγίου κ Σοέι καί εξωτερικόν έμπορίου κ. Γενεμάντ, ώς καί οί κ κ Γκοντώ καί Λαμπέρ, αυνδιευ θυνταί τής Τραπέζης Λαμπέρ | Τό άπόγευμα ό κ. Φώλζ έδω· ι σε δεζϊωσιν πρός τιμήν τοθ "Εί Ι λονος ύπουργοΰ μυ συμμετο· ι χήν 300 έπιλέκτων οίκονομι κων παραγόντων τοϋ Βελγίου ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΕΚΤΑΣΕΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΝ ΑΚΤΗΜΟΝΟΝ Κοινόχρηστοι έκτάσεις συν- ολικοή έ^ιθαδοϋ (1.492^22 στρεμ. διετέθησαν πρός απο¬ κατάστασιν άκτημόνων καλλι- εργητών. Σχετικαί άποφάσεις ύπεγράφησαν υπό τοϋ υπουρ- γοΰ Γεωργίας κ. "Αλεξ. Ματ¬ θαίου. Αί ώς άνω έκτάσεις ευ¬ ρίσκονται είς τάς περιοχάς των νομών Κιλκίς, Σερρών καί Ήμαθίας. Ή Άγροτική Τράττεζσ τής "Ελ¬ λάδος έκοινοποίησε πρός τάς οίκεί- ας Τεχνικάς 'Εττιθεωρήσεις κσ! τα 'Υποκατσστήματο: αυτής πρός ένη- μίραχτίν των, έγγραφον τοΰ διευθυν¬ τού τού έν Μονάχω Γρα<(>είου της διά
τού όποίου παρέχονται στοιχεΐα κα!
πληροιρορίαι σχετικώς μέ την εφε¬
τεινήν Γαλλικήν παραγωγήν 6ερυ-
κόκκων. ροδακίνων, άχλαδιών καί
σταφυλών καί διατνττοΰνται προβλέ¬
ψεως ώς πρός τό ΰψος των Γαλλι-
κών έξαγωγών των έν λόγω φρούτων
πρός την Δυτικήν Γερμανίαν έν συν¬
δυασμώ μέ τό επίπεδον των τιμών
μέ τό επίπεδον τώντιμών χονδρικής
πωλήσεως των.
Περαιτέρω, δίδεται έντολή πρός
τάς Υπηρεσίας της ΛΤΒ δττως ένη-
μερώσουν σχετικώς τάς ένδιαφερο-
μένας ΣΐΛΐεταιρικάς Όργανώσεις
κα! τούς "Ιδιώτας έξαγωγεΐς τής πε¬
ριφερείας των διά την τσποθέτησιν
τής "Ελληνικάς τταραγωγής είς την
Γερμανικήν "Αγοράν.
Διάθεσις πετρελαιομηχανών καί
άντλιών: Πρός Ικανοποίησιν συνα-
φών άναγκών των παραγωγών είς
τόν τομέα των άρδευτκών βελτιώσε-
ων, ή Άγροτική Τραπέζα τής "Ελ¬
λάδος εδωσεν εντολήν είς την άρμο-
δίαν Ύττηρεσίαν της δπως ττροωβη-
ση είς παραλαβήν άριθμοθ 'Υποκα-
( ταστημάτων της 79 πετρελαιομη-
χανάς κα! 72 φυγοκέντρους άντλίας
έγχωρίου κατασκευής. ΑΊ πετρελαιο-
Ί μηχαναί κα! αί αντλίαι Θά διατε-
1 οΰν είς ενδιαφερομένους παραγω
γούς τοίς μετρητοΐς ή επί πιστώσει
διά τής χορηγήσεως είς αύτούς άνα
λόγων μεσοπροθέσμων δανείων.
| Δυνατότητες εΐσαγωγής έλληνι
κων γεωργικων ιρρο'ιόντων είς "Ολ¬
λανδίαν: Ή Άγροτική Τραπέζα τής
"Ελλάδος, δι" έγκυκλίου της πρός
απάσας τάς περιφερειακάς Τεχνι¬
κάς "Υπηρεσίας της, παρέχει λετττο-
μερή στοιχεΐα καί σχόλια αναφορι¬
κώς μέ τάς δυνατότητας είσαγωγής
έλληνικών γεωργικών προιόντων είς
"Ολλανδίαν, άρυσθέντα άπό δύο έκ-
θέσες σταλείσας υπό τού 'ΕΞλληνι-
κοΓ Τμηματος τοΰ Όλλανδικοΰ Εί-
σσγωγικοΰ κα! 'Εξαγωγικοΰ ΟΓκου
«Ν Β. "Ιμπορτ εν 'Εξπορτάντελ "Ιν
σικο Ν-Ζ. Βουρμπουργκουαλ 100 -
ι "Αμστερντάμ»! καί δίδει έντολάς δ¬
πως ένημερώσουν σχετικώς τάς Συ-
"Ελεύθερος εΤναι ό άνθρω-
πος 6 άπηλλανμένος τοΰ φό-
θου Είς την 'Ελλάδα δμως ό
λαός έφοθείτο την όργανωμέ-
νπν κομμουνιστικήν μειοψηφί-
αν. Δέν ήτο συνεπώς έλεύθε-
οος. Ιδού διατί ένινεν έπανά-
στασ^ τής 21ης Απριλίου.
Ή έπανάστασις εΤναι άντι-
κομμουνιστική δχι μόνον είς
τΛν πολιτικόν, άλλά καί είς τόν
οικονομικόν τομέα. Είναι μία
κοινωνική έπανάστασις έντος
των άοχων τής ελευθέρας οΐ-
■<ονουίας. Είς τόν οικονομικόν τουέα Γϊμεθα Εύρωπαϊοι. Εϊμε- δα συνδεδεμένοι μέ την ΕΟΚ τοί πιστεύομεν δτι συντόμως Θά κσταστώμεν Ισότιμον μέλος της. Θά καταστήσωμεν την χώ- οαν υας ποάνΜατι άνεπτυγμέ- νην Καί ποός τουτο μθς χρει- άζεται ή βοηθεία σας, ή ζένη επιχείρησις, τό ξένον κεφά¬ λαιον. ΟΊ σχετικοί κίνδυνοι άπό κά- "ε επανάστασιν, ήδη ύπερεπη- δήθησαν. Ή σχέσις δραχμής υέ δολλάριον είναι σχεδόν ά- ΜΓτάθλητος είς τό χρηματιστή¬ ριον Ζυρίχης (διαφορά 3%). ΘΑ ΚΑΤΟΧΥΡΟΘΗ Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ δασμοί. επί τοϋ διεθνοϋς έμπο- | νεταιριστικάς Όργανώσεις καί τούς ρίου, κατά 40.000 έκατομμύ- ρια δολλαρίων ετησίως. Ή τε- λική συμφωνία πραγματοποιεί- ται μετά τεσσάρων έτών σκλη- ράς διαπραγίματεύσεις αί ο¬ ποίαι ήρχισαν κατόπιν πρωτο- θουλίας τοϋ αειμνήστου Προέ Ιδιώτας έξαγωγεΐς τής περιφερείας των· Έν προκειμένω ύττογρσμμίζεται τό Ιδιαίτερον ενδιαφέρον πού παρου- σιάζουν τα έν λόγω στοιχεΐα ώς παρεχόμενα άπό Όλλανδικήν πλευ- ράν. (Συνεχίζεται» ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν των Αξιοί. Διοικήσεως Άνω- νύμων Έταιρειών καί. Έταιοειών Πεοιωρισιιένης Εϋ- θύνης ό'τι δι' άηοφάσ*ως τοϋ κ. Ύπουονοΰ Έ/ιηοοίου ύη' αριθ. 66378)4126 ττ}ς 16)12)65, Ληβοαιεν- ΰ-εΐσης είς τό ύν' άρ<θ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Εταιοειων), όρΐζεται ότι δύναν¬ ται νά συνεχίσωσι δημοσ·κύουσαι έν^ύοωα τάς Προ σχλήσεις των Γεν. Συνελεύσεων καϊ τονς Ίσοίονι- σμούς των δία τή^ οΐκονοιΐ'-χής αας ίποηα*ο·'δας «ΟΙ ΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώ« »νένε'ο μεχοι τοϋδε διά τής «0ΙΚΟΝ0ΜΟΛΟΓΙ ΚΗΣ» πρό τής σνγχωνεύαεώς της. Ό ύπουρνός των 'Εσωτερι- <ών κ Στ Παττακός ερωτηθείς υπό των άντιπροσώπων τοϋ Τύ- ποη επί τοΰ σηυείου τοϋ έκφω- νηθέντος ύπ' αύτοΰ λόγου είς την Άοχαιολονικήν Έταιρίαν, ώς πρός τό Θέμα τής τροποποι¬ ήσεως των συντανματικών δια- τάξεων «περί ίδιοκτησίας», δι- ηυκρίνησεν δτι, κατ άτήν προ¬ σωπικήν τού γνώμην, πρέπει νά ληφθή πρόνοια συνταγματι- κης ρνισχύσεως καί προστασί- ής τού Θεσμοΰ τής Ιδιοκτησίας 'όστε ούτος νά άνταποκρίνεται δ τάς άπσιτήσκις τοϋ κοι- νοΰ σηυα>έοοντος. Χυνκεκριμέ-
νως. ανέφερεν 5τι τό ύφιστά-
υενον άπό πολλιόν έτών ένοι-
κ'οστάσιον αποτελεί μίαν επι¬
βάρυνσιν τής Ιδιοκτησίας καί
δέον νά εξετασθή τουτο υπό
τό πνεϋμα τής ένισχύσεως τής
ίδ'οκτηοίας δεδομένου δτι ό
ΤΟ ΝΕΟΝ ΚΑΘΕΣΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕ¬
ΩΣ ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΩΝ,, ΠΡΑΤΗ-
ΡΙΩΝ κ λ.π.
'Εντός τής προσεχούς εβδο¬
μάδος περατοϋται ή έπεζεργα
σία, έκδοσις κα! δημοσίευσις
των διαταγμάτων διά τό καθιε
ρούμενον νέον καθεστώς ίδρύ
σεως άρτοποιείων, πρατηρίου
άρτου καί κυλινδρομύλων, έδή
λωσε χθές ό ύψυπουργός "Εμ-
πορίου κ. Γεωργακέλος.
ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ Κ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Δι' αποφάσεως τοϋ ύπουργοΰ
Προνοίας κ. Ευστ. Πουλαντζά
άπελύθησαν έκ τής υπηρεσίας
300 ήμερομίσθιοι (άρρενες καί
Θήλεις) ύπάλληλοι διότι δχι
μόνον προσελήφθησαν κατ' Ι¬
ούνιον 1966 παρανόμως, πρός
εξυπηρέτησιν πολιτικών συμ-
φρεόντων ώς εργάται ψεκαστα'ι
είς βάρος των πιστώσεων των
προοριζομένων διά τόν άνθε-
λονοσιακόν άγώνα, άλλά καί
εχρησιμοποιούντο είς Θέσεις
γραφειον, δακτυλαγράφων κλπ.
είς την κεντρικήν καί τάς λοι
πάς περιφερειακάς υπηρεσίας
τοΰ ύπουργείου.
Έκ τής απολύσεως τοΰ αριθ-
μοϋ αύτοΰ των ώς έργατών ψε·
καστών προσληφθέντων επί έν
εξάμηνον άλλά διατηρηθέντων
έκτοτε είς την υπηρεσίαν, έ-
ξοικονομήθη τό ποσόν των
δραχμών 10 5ΟΟ.ΟΟΟ ετησίως.
Τό ποσόν τουτο Θά διατεθή νυν
διά την ανάπτυξιν των έζυ-
νιαντικών προγραμμάτων κα¬
ταπολεμήσεως των οίκιακων
έντομον καί άεροψεκασμοΰ
των περιοχών Μαραθών ο ς,
Σχοινιά, Άγίου Άνδρέου, Ν.
Μάκρης, Ραφήνας, Λούτσας,
Έπιδαύρου, Λουτρων Κοάφα,
Κυλλήνης, ϊ^ατακώλου, Φράγ··
ματος Άλφειοϋ κλπ
Δι' ετέρας διαιαγής τοϋ κ.
Ε Πουλαντζά πρός τα Ύγειο-
νομικά Κέντρα, εδόθη έντολή
διά την άμμεσον απόλυσιν δ¬
λων των ήμερομισθίων πάσης
σχέσεως καί ιδιότητος των προ
σληφθέντων άπό 1ης Ίανουα-
ρίου 1966 καί εφεξής.
ΔΙΕΤΕΘΗΣΑΝ 10.475.000
ΔΡΧ. ΔΙ' ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ
Ό ύπουργός Γεωργίας κ.
Αλεξ. Ματθαίου ενέκρινε την
διάθεσιν ποσοϋ 10.475 000
δοχ. διά την διενέργειαν άνα-
ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ
ΕΙΣ ΧΑΜΗΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ
ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΤΩΝ ΑΓΑΘΟΝ
Αί τιμαί των αγαθών διατη
ροϋνται είς χαμηλά έπίπεδα
μέ τάσιν έτι περαιτέρω μειω
σεως. Τουτο διεπιστώθη κα
κατά την χθεσινήν συνεδοια
σιν τής έπιτροπής τιμών υπό
την προεδρίαν τοΰ γενικοί
γραμματεύς τοϋ υπουργείον
Έμπορίου κ. Ι. Δαδιώτη,
την όποιαν μετέσχον, έκτός
των ύπηρεσιακών παραγόντων
καί έκπρόσωποι τοϋ ύπουργει
ου Γεωργίας, τής Έθνικής Στο
τιστικής Υπηρεσίας καί τής
Τραπέζης "Ελλάδος.
750 ΔΡΑΧ. ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ
ΑΕΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΑΝΑΠΗΡ»
"Υπεγράφη καί κοινοττοιείτ α
ττρός τα Ταμεϊα τού Κράτους άπο
φασις τοΰ ύφυττουργοϋ των Οΐκονο
μικών κ. Σ· Λιζάρδου διά της 4
ποίας χορηγεΐται έττΐδομα 750 δρ
χμών έφ' άπαξ κατά την θερι
περίοδον τοΰ τρέχοντος ετοιις
τούς αναπήρους πολέμου άξιω
τικοΰς κα) όττλίτας δλων των οττ)
κα'ι των Σωμάτων Ασφαλείας
συνταξιοδοτουμΓ/'ους διά φυμστ»
σιν ή φυματιώδη νοσηματα κοΑ
και είς τούς πολιτικούς καί
τιωτικούς συνταξιουχους τοΰ Α*
μοσίου τοΰς λαμδάνοντας έπΐδο»
τοθ άρθοου 54 τοϋ Α·Ν. 18541!
ττροσηυξημένον κατά 50% ώς < ταξιοδοτουμένους λόγω φυμ<π« σεως ή μή λαμδάνοντας τοιού* έπίδομα άλλ' έξελθόντος τής ρεσίας ή τοΰ στρστεύματος λ φυματιώσεως ή νοσηματος Φ τιώδους φύσεως. Τό έπίδομα & απηλλαγμένον ττάσης κρατηθ· καΐ Θά καταβάλλεται είς τοθς' καιούχους άττό τής κοινοποιηθή τής έγκυκλίου μέχρι τής 31 βρίου έ.ε. "Εάν ό δικαιούχος εισπράξη μέχρι τής ήμερομί]»1 αυτής ή δ:ν ζητήση εγγράφως τ' καταβολήν τού, χάνει τό δικσ* τού. Ελλην, έξ Ιδιοσυγκρασιας καί δασώσεων είς τάς περιοχάς πηη^ΑπΓΙ"· Γ7ν----------*'*"·*■ Θεσσλί ΚΤ ^ παραδόσεως, είναι συνδεδεμέ- νος μέ την στέγην καί νενικώ- τερον την ΙδιοκτησΙαν Πάντως ώς ανεκοίνωσεν καί ό κ. υπουρ γός, τό θέμα τουτο λόγω τής σοθαρότητός τού, θά αποτελέ¬ ση αντικείμενον μελέτης των μτλών τοϋ μβουλΐου. ύπουργικοϋ συ· ΔΙΑ ΠΑΡΑΤΕΙΝΗ ΑΙ Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑΧΟΓΡΑΦΟΥΣ ΔΓ αποφάσεως τοϋ ύπουρ- γού Συγκοινωνιών παρετάθη μέχρι τής 30.9.67 ή προθεσμί- α έφοδιασμοΰ διά ταχογράφων απάντων των Τουριστικών καί Ύπεραστικών Λεωφορείων ώς καί των πάσης φύσεως κατηγο- ρίας φορτηγών αύτοκινήτων ό- λικοΰ μικτοϋ θάρους άπό 6.000 χιλιογράμμων συμπεριλαμβα¬ νομένων καί άνω. Θεσσαλονίκης, Καοτοριδς, τερίνης Κοζάνης, Άρΐδαίας, Σταυρουπόλεως. Δράμας, Λα- ρίσης, Καλαβρύτων, Αθηνών Πύργου, Κομοτινής Φλωρίνης Βόλου, Πρεθέζης, Αίγίου, Με- γάρων καί Πάονηθος. Ποσόν ρ-ξ άλλου 2 553.ΟΟΟ δρχ. θά διατεθή διά τάς ανάγκας των φυτωρίων. ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ Ο.Λ.Π. Ώς ανεκοίνωσεν ό πρόε- δρος τού Ο.Λ.Π. κ Π Βξ/ιος τό νέον διοικητικόν ' συμβού¬ λιον τοΰ Όργανισμοΰ άπετε- λέσθη έκ των κ.κ. π. Βέλλιον ως προέδρου κα! Δημ. Πίππα, ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΘΕΣΙΣ ΓΕΝ ΙΚ ΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ Δι' άναγκαστικοθ Νόμου, ; σιευομένου είς την Εφημερίδα ^ Κυβερνήσεως, συνιστάται ττσρ0 ' Γενική Διευθΰνσει Άρχσιοτητων* Άναστηλώσεως τού υπουργείον' [ΐ εδρίας τής Κυβερνήσεως μία Γενικοΰ 'Ε-ΓτιΘεωρητοΰ Αρχαί"·" Ίστορικών Μνημείων έττι ^ Γεν ι κου 'Εφόρου Άρχαιοτήτων ^ θήκοντα Γενικοΰ "Επιθεωρηταί χαιοτήτων καϊ Ίστορικών Μ'Ί ών άνατίθενται είς ύπηρετοθ'1" διατελέσαντα "Εφορον 'Αρχ*10 των, προτιμωμένου κσθηγητοΐ' Φιλοσοφικής Σχολής Πσνε* μίου "Αθηνών ή Θεσσαλονίκης £ Η Ε1ΣΦΟΡΑ Ε1ΣΑΓΟΜΕΝΟΥ ΕΙΣ ΕΟΚ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ Καί διά τό άπό 1ης μέχρι 15ης Ιουλίου χρονικόν διάστη μα δέν ωρίσθη άντισταθμική είσφορό επί τοΰ εΐσαγομένου είς την ΕΟΚ έλληνικοΰ έλαιολά δου, ένώ διά τό έλαιόλαδον τριτων χωρών ή είσφορά θά εΤ- ναι 100,64 δολλάρια κατά τόν¬ νον ρ Γράβαρη Ν. - Λοανασουλια, ώς Σεμπεζή Ι. ζ μελών Αυ¬ ώς μελών Αυ¬ ριον Τετάρτην Θά συνέλθη είς πρώτην συνεδρίαοιν τό νέον διοικητικόν συμβούλιον τοϋ VI- δρο5 λογη το° ΤΕΚΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΕΙΣΤΑΣΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕ1Σ Ό ύπουργός "Εργασίας κ Λέκκας ενέκρινε την δ.άθεοΓν ποοου 1.4ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. διά την αποστολήν είς τάς κατασκηνώ οθ τ."νΙΥ °^ "ΑνδΡέ°υ (Ζούμπε- ΡΟ των τέκνων των οΐκοδόμωγ ήλικίας 8—14 έτών. Η ΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Δι' άναγκαστικοΰ νόμου δ σιευθέντος είς την εφημεΡ'^0 Κυβερνήσεως καταργεΐτσι ό *' 4345)63 περί συντάξεως^ κώδικος εργασίας καΐ αί συσταθεΐσαι δι' αύτοι) τταί- Διά τού νόμου δτι ή σύνταξις τού ^ γσσίας», ώς καΐ τού «Κώδικθί'. . νωνικής "Ασφαλείας» δύνστιΛΪ( νατίθεται διά κοινής άττο*αο« τοΰ Προέδρου τής Κυί^-,- ,.(| τοΰ ύττουργοΰ Εργασίας είς Ε' η εΐδικους επιστήμονας ¥ιΚ" η άλλοδαπούς._______ ΩΡΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΙ Κατ' ανακοίνωσιν τοθ ^ ρικοϋ Συλλόγου "Αθηνών."- φώνως τρ ύπ' αριθ. 3956 Λ 84) 27.4 67 αποφάσει τού πουργοϋ 'Εργασίας,αί ωΡ° Λ γασίας των έμπορικών κα μάτων διά τό χρονικόν μα άπό 1ης "Ιουλίου 31ης Αύγούστου έ.έ. άκόλουθοι ■ ..-,(] Καθ" εκάστην: 7.45-1 μ καί 5 μ μ.-7 μ ε1· Τετάρτην καί Σάββατον 45 π.μ.-2 15 μ.μ. ΕΛΗΞΑΝ ΑΙ ΡΟΣΙ^' ΔΟΚΙΜΑΙ ΠΥΡΑΥΛ« ,- ΒΙΕΝΝΗ. 30- Η Σ^ Ένωσις ανήγγειλε ότι έτερμάτιοε την^ ράν δοκιμών ΙσχυΓ" λων είς περιοχήν ΕΙρηνικοϋ. καΐ πρός τόν καταστή την τοϋ ΟΗΕ.
ΙΚΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗϊ =-=-
Ι ΙΣ'ΓΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άριστοΰργημα τοΰ ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
"Ο ΔΙΛΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
— ^ Διασκευή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< Μία ένδιατρέρουσα άστυνομικη νουβέλλα ΪΕΗΕΡΙΪ ΜΕΡΕΙ ΗΝ ΚΡ9ΙΑ Τοΰ συνεργάτου μας κ ΜΠΙΛ ΜΠΕΡΝ (ΒΑΣ ΙΛΕΙ ΟΥ Ι ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ) ΝΕΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΕΠΙΝΑΥΛΟΥ ΕΞ 20% Ή Κόνψεραντς τοΰ ΛΙβερ- πουλ ανεκοίνωσεν είς τα έν Γεραει γραρεία τής Διεθνοΰς Ναυτικής Ενώσεως ότι άπό οτΊ μερον καταργ-εϊ τόν έξ 10% έ- πΐναυλόν της διά τα τρορτία τα προοριζόμενα έκ λιμένων τής Μ. Βρεττανίας διά τόν λιμένα τοΰ Πειραιώς. Η' — 109— , Δέν μπροΰμε ώστόσο νά ττροχω- ρήσουμε. ΕΤμαστε ύττοχρεωμένοι νά γυρίσουμε κάμποσες συνέχειες ττί- σω γιά νά καταπατίσουμε τούς όι- ναγνώστες μας, στό διάλογο πού ϊγινε άνάμεσα στό Βάλη της Σα- λονίκης Φασέχ Πασά καί στόν Πα¬ πά, δταν τοΰ τόν παροκσίασε γι' άνάκριση ό Ζαμπίτης (Άρχιαστυνό μος) κι' αύτός, ό Πασάς δηλαδή, ττροσπάθτ>σε νά πείση τόν άνύπο-
τιτο ίερωμένο ττώς αΤτιος δλων των
δεινών των ραγιάδων ήτανε ό Μεγά-
λος Βεζύρης παίζοντας τό παιχνίδι
τού Δαλπατάν Πασά·
Στή συνέχεια πού δημοσιεύθηκε
στό φύλλο τής 30ης "Απριλίου, ό
Φοκτέχ Πασάς, άν θιομοΰνται ο! άνα-
γνώστες μας, λέει τα παρακάτω σέ
απαντήση στά παράπονα τού πα-
ττά:
—Πολλά άττό τα παράπονα σου
ττοπτά μου, μττορώ νά τα διορθωσω
κοτί μονάχος μου κα! σοΰ δίνω τό
λόγο μου πώς θά τό κάνω- Μά είναι
κι' άλλα· ττού έγώ δεν μπορώ νά
τα θεραπτεύσω, γιατί δέν 2χω τή δύ-
ναμη· Κα! γιά νά μέ καταλάβης,
θά σοθ έμπιστευθώ ίνα μυστικό,
ττού σ' έσένα, τόν γκιαούρ παπά,
8εν θαπρεπε νά τό πώ μά γιατί δέν
θέλω νά νομίζης, ττώς γιά τα 6ά-
σονα των ραγιάβων φταίω έγώ, θά
στό ττώ. ..
Στό σημεΐο αύτό διακάτΓτεται
τό άνάγνωσμα. 'Από την έπομένη
δμως συνέχεια τού φύλλου τής 7ης
Μαΐου, παραλείφτηικε άλό^ληρη ή
συνέχεια τής άποκάλυψης τού.·, μυ
οτικοΰ τού Πασά, άπό άδλεψία.
'Πστόσο έπειβή τα βσα στή συνέ¬
χεια, εΤπε ό Φασέχ Πασάς στό πα¬
πά, είναι άτταραίτητο νά τα ξέρουν
οί άναγνώστες μας, γιά νά καταλά-
βοιιν πώς ό δύστυχος ό παπδς κα-
τηγορώντας τό Μεγάλο Βεζύρη,
πρΔτα στό Δαλπατάν Πασά κι' ΰ-
(ττερα στό Μεγάλο Μουφτή, τα εΤ-
ττε δρισκόμενος σέ καλή πίστη μά
καί γιατ! πίστευε πώς ετσι έξυπη-
ρετοθσε τα συμφέροντα των ραγιά¬
δων θά τα τταραθέσουμε έδώ.
—Ό αϊτιος των δεινών σας πά-
πά μου, εΤναι ό Μεγάλος Βεζύ¬
ρης. Αύτάς έττειδή ϊχει διαφορές μέ
τόν Πατισάχ μας, πού πασκίζει γιά
τό καλό δλων των ϋττηκόων τού καί
τφν Τούρκων καί των Ρωμηών καΐ
των άλλων Μπαλκάνιων, ένώ αύτός
ό Χειτάνης θέλει νά τούς χαλάση μέ
κάθε τρόττο γιά νά καθαρίση τό
τοΰρκικο άττό τα ξένα στοιχεΤα,
στέλνει δλο Ινα φερμάνια, δήθεν κα¬
τά διαταγή τοΰ Σουλτάνου σέ δλα
τα Βιλαγέτια κα! σέ δλα τα Σαν-
τζσκια, νά ζορίζουν δσο μποροΰνε
πιότϊρο τοΰς ραγιάδες, οί Πασάδες
καί οί Μπέηδες κι' ετσι ν' άναγκα-
στοΰνε νά ξεσηκωθοΰνε καί νά βρή
άφορμή νά τούς ξετταστρέψη· Καί
γιά νά πετύχη τό σκοπό τού αΰτό
κάνει καί κάτι άλλο, πού θά πρέ-
ττει νά τό ξέρεις. Ένώ σ' έμάς στέλ
νει τέτοια φερμάνια, ξεσηκώνει τόν
κιοτή τόν 'Αλή Πασά καί τούς Άρ-
μοττϋλούς νά δοηθήσουν, γιά νά έ-
λειτερώσουν άπό τή σκλαδιά τοΰ
Γουλτάνου δλους τούς ραγιάδες.
—Δέν τό εχω άκοόσει ώς τώρα
αύτό, εκανε ό παττάς.
—Νά ποΰ στό λέω έγώ κα! δέ
θ' άργήσης νά τό μάθης. τού άττάν-
τησε ό Πασάς.
Καί δείχνοντας τού, Ενα μάτσο μέ
γραμματα, πού δρίσκονταν απάνω
στό Γραφεΐο τού καί ήταν έκεΐνα
ττού τού εΤχε στείλει ό Δαλττατάν
Πασάς, συνεχισε
—Κι' έ"χω κα! στοιχεΤα στά χέ-
ρια μου. 'Από τα γραμματα αύτά
πού δλέττεις άποδεικνύεται ή προ-
δοσία τού καί άποκαλύττεται τό σχέ
διο τού·
Ό παπάς έρριξε μιά ματιό: στά
χοφτιά.
—Ξέρεις νά διαβάζης τούρκικα
ποατά μου; τόν έρώτησε ό Πασάς
—Όπως δλέπεις, τα μιλάω' κα-
λά πολυχρονεμένε μου Πασά, μά
§τν τάδιαβάζω παρά μώνο δταν
είναι' γβαμμένα στά ρωμέϊκά.
Κρίμα, έκανεν '6 Φασέχ
σάς· "Αν κα! είναι μυστικά τού
Δοβλϊτιού, θά στά ίδινα νά τα δια
βάσης, γιά νά πιστέψης στά λό¬
για μου. Μά δέν ττειράζει. Α'|>ιο
μεθαυριο θά τα στείλω στήν Ίσταν
πούλ καί θά βουΐξη δλος ό ντου-
νιάς.
'Εδω σταμάτησε ό Φασέχ Πα¬
σάς. Κοίτταξε μέ ψεύτικη συμπά-
θεια τό παπά άνοιξε την άσημένια
ταμπακέρα τού· πηρε μιά πρέζα τα
μπακο, τή ρούφηξε κ" εΤπε ΰστε-
—Αΰτά δμως ιτ«πά μου, δέν έ
λαφρώνουν τή θέση σου, ττού δέ
σοΰ κρύδω πώς είναι ττολύ δύσκο-
λη. Πιάστηκες νά ξεσηκώνης τούς
ραγιάδες (δίκαια ή αδικα· αύτό δέ'
εχει σημασία) καί πρέττει, εΤμαι ύ-
ποχρεωμένος νά σέ στείλω στήν ' Ι ν
στανττούλ, γιά νά δώσης έκεΐ λόγο
σΰμφωνα μέ τίς τελει/ταΐες διατί*
Υές ττού εχω· "Αν τουλάχιστον δέ1
ν°Λογοΰσες τή ττράξη σου στό
Ζαμπίτη, θά μποροΰσα νά δρώ μιά
δικαιολογία νά σέ σώσω, μά έσύ
μέ δσα τοΰ εΤπες εκαψες μόνος σου
το κεφάλι σου.
Ό παπάς κατέβασε άμίλητος τα
μάτια τού καί σκέφτηκε πώς ήταν
χαμένος.
Ό Πασάς τόν έχοψε μέ την δκρη
τοΰ ματιοΰ τον καί κατάλαδε τίς
σκέψεις τού: χ > '
—Μττορώ δμως τού εΤττΕ· τταρ·
δλα αϋτά νά σέ σώσω. αν μέ 6θη-
θήσης κι' έσύ, γιατί μά τόν Άλ-
λάχ τταπά μου, δέ θέλω νά σ' έ"χώ
βάρος στή ψυχή5 μσυ. κι' $ς έϊ-
σαι γκιαούρης. "Ύοτερα έ!χώ κι'
5Μο Χόγο' νά σέ ψυχοττΌνάω.' Πρέ-
πεί νά σου άποκαλύψω, ττώς καί <ίτίς δικές' μοι7 τίς Φλέδες τρέχει πολ'υ (5ωμέικο"αΙμα· 'Ο 'τταττβέ τ·νθί|ε ττερήφανα 79 κεφάλ| τού, νομίζοντας πως ο Φ,α- °ίχ θά τοΰ ζητοζσε ν' ίφύριξαν. λές καί πέρασε κανο- ηά πλάι τους. "Ητανε δυνατό αύτό Ι> παληότουρκος, νά νοιάζεται γιά
τη τύχη τού Ρωμέϊκου, δσο κι' άν
Ι φύτρα τού κρατοΰσε άπ' αύτό.
δπως τού εΤπε; Μήττως δέν ήταν οί
πιό φανατικοί καί οί πιό αΐμοβόροι
~οϋρκοι οί Γενήτσαροι ποΰ ήταν
■σ;
Ό Πασάς τοθ διέκοψε τούς λογι-
σμούς τού:
—Άκουσε ττοπτά μου τού* εΤπε,
'ΐατί δέν τελείωσα· Γιά νά σώσης
ό κεφάλι σου έ*νας τρόπος ύπάρχει
^ά πής σ' αυτόν πού θά σέ άνοχρί-
η θαρρετά. ττοιός ξεσηκώνει τούς
ραγιάδες. Κι' αυτόν στόν αττοκάλυ
ψσ έγώ καί τόν ξέρεις. Νά όπτοκα-
ύψεις τα σχέδια τού πού τα ξέρεις
πιά. Άν σέ ρωτήση ττώς τα ξέ-
ρεις αύτά πές ττώς στά οττοκάλυψε
"νας περοοστικός Χότζας, πού δέν
τόν ξαναείδες. Μόνο έμένα δέ θέλω
ά μττλέξης, γιατί εχω κι' έγώ λαι-
μό καί θά ήταν κρίμο γιά νά σώσω
τό δικό σου τό κεψάλι. νά χάσω τό ομο. Θά διάλεγες ένα άπόμερο
δικόμου. Κ Γ άν μέ μπερδέψης 9<4 "----- *'■ · -■· ό χάσω άττωσδήποτε. γιοττ! οποίος <αί νδναι ό Βεζύρης, είναι Ζνας Οσμανλής κοί σ' έσένα τό γκιαούρ πιότεροι έλλήνόπουλο: άρπαγμέ- καθόλου -Ό Φιλίπ έτρυγε, εΤπε ή Νέλ- λη οστερα άπό κάποιο διστα- γμό. — Έφυγε; ΚαΙ ποϋ πήγε; Προτΐμησε νά χάση τής μικρής αυτής λουτροπόλεως καί την παρέα την δική σας; Μά, είναι άσυγχώρητος. "Ηταν φανερό. δτι εΐχαν καταλάβει πώς την κορέιδευα. Μά δέν τό έδει^α —Ό Φιλίπ πήγε στην Νίκαια Φιθύρισε ή κοπέλλα. Ι —Τυχερέ Πώλ. Γύρισα καΐ φώναζα στόν φίλο μου. Κι' έ- τσι τό πεδίο εμεινε έλεύθερο γιά σένα. "Η μήπως δέν θέλεις νά έπωφεληθής; —Ζάκ μέ δουλεύεις-, μουρ- μούρισε ό Πώλ. ΤΙ έννοείς νά έπωφεληθω; Μέ ζέρεις άπό κείνους ποΰ έκμεταλλεύονται τίς περιστάσεις γιά νά έπιτε- θοϋν σέ μιά κυρΐα; —"Ασφαλώς άχι φίλε μου χα- μογέλασα. "Αλλωστε καί νά ή- θελες νά έπωφεληθής, δέν θά τό έκανες μπροστά στόν κό· παττσ, δέν εΤχα τό δικαίωμα νά σοϋ όν κστηγορήσω. "Οσο γιά τό δι¬ κό σου τό κεφάλι στό ξαναλέω θά τό γλυτώσης, αν πης αύτά ττού σοθ μέρος, πλάι στή θάλαοσα, μό¬ νος έσϋ μέ τό ατομο πού σ' έν- διαφέρει. Δέν πρόλαβα νά συνεχΐσω. Μιά φωνη πΐσω μου άκούστηκε. —Μέ συγχωρεϊτε κύριε, μοθ δΐνετε τ ήφωτιά σας, άν έχετε; —Γύρισα νά δώ ποίος ήταν ε¬ λέω, γιατ στό μετσξύ θά φτάσουν κείνος ποϋ μέ διέκοπτε. ΚαΙ στό Σεράΐ τα στοιχεΐα πού 2χω στά χέρια μου καί άττοδεικνύουν την ττροδοσία τού Βεζύρη· Ό τταπσς κούνησε μέ δυσττιστία τό κεφάλι τού: —Έγώ δπως νάχουν τα πράγμα τα δέ γλυτώνω μά οθτε έσένα θά ά- νακατέψω στίς δικές μου ένέργειες οϋτε καί γιά τούς 'Αρχηγούς τού ξεσηκωμοΰ θά μιλησω, γιατί δέν τούς ξέρω. "Ο,τι εΤπο τό εΐπα, για¬ τί ή ψυχή μου είναι άγανακτισμένη άπό τή κοκομεταχείριση πού κάνε- τε έσεΤς οί Τοΰρκοι στούς δύστυ- ξίχωρα χους τούς ραγιάδες καί στούς Ρωμηούς. —Γι' αύτη τή κακομεταχεΐριση, σοΰ εΤττα τουλάχιστον στόν καιρό μας, ττοιός είναι ό αϊτιος. ΜπορεΤς νά κάνης τα παράττονά σου κα! νά τόν άττοκαλύψης χωρίς δισταγμό αυτόν τόν αΤτιο, τώρα πού τόν ξέ¬ ρεις. Καί μή φοδάσαι. Θά σέ στεί¬ λω σ' ίνα Πασά ττού ϋχει καλή καρ- διά, πού άγαπάει τό Δοβλέτι μά καί πού ττροστατεύει τούς ραγιάδες· ©ά τού γράψω νά σέ άνακρίνη ό Τ- διος κι' δχι μόνο νά μή σέ κακομε- χειρ>στή, μά κα! νά σέ γεμίση μέ
τιμές γιά τίς ϋττηρεσίες πού μέ τή
μαρτυρία σου, θά προσφέρης στό
Δοδλέτι καί στό Πολυχρονεμένο μας
τό Πατισάχ.
"Όλα αύτά, εΤχαν παραλειφθή ά-
πο τή συνέχεια τοΰ μυθιστορήμα-
τος μας, στό φύλλο τής 7ης Μαΐ¬
ου, ττού άρχίζει δπως είπαμε πα-
ραπάνω έτσι:
«Ό παττάς σκέφθηκε τή πρότα-
ση τοΰ Φασέχ Πασά. Τ! εΤχε νά
χάση; τό πολύ - πολύ τό κεφάλι
τού, μά αύτό τό εΤχε πιά άποφασι-
σμένο. Καί ενα στά έκατό πί¬
στευε στά λόγια τού Πασά» κλπ.
Ξαναγυρίζουμε τώρα στή συνέ-
χεια τής άφήγησής μας, άπό τό
σημεΐο ττού την άφήσαμε. Ό χώ
ρος δμως δέν μάς έιτιτρέπει
κάνουμε σ' αύτό τό φύλλο.
(Συνεχίζεται)
νά τό
συνάντησα τα άσπρα μαλλιά
καί τού μουστάκι τοθ κυρίου,
πού ήταν χθές τό βράδυ οτό
νυκτερινό κέντρο.
—Ευχαρίστως, εϊπα κάπως ά·
μήχανα κι' έβαλα τό χέρι στήν
τσέπη νά βγάλω τόν άναπτηρα
μου. Τοΰ τόν έδωσα καί ένΰ έ·
κείνος άναβε τόν κύτταζα οτά
μάτια. Τό θλέμμα τού μέ κάρ-
φωνε μέ την ψυχρότητά τού.
Γύρισα νά δώ τόν Πώλ. Δέν β1·
χε δώσει σηυασία στήν διακο·
πή καί έπαιζε μέ τα δάκτυλά
τού. Ό γέρος κύριος μόλις α-
ναφε χαμογέλασε <Γ άμέαως τα μάτια τού χαμογέλασαν καί κείνα. —Εύχαριστώ πολϋ κύριε... έσυρε το κυριε σάν νά ήθελε νά μάθη τ' δνοΊά μου. —Μπονάρ. εΐπα. Ζάκ Μπο- νάρ. —Ζώρζ Ντυκέ, άντισυστήθηκε έκείνος καί γυρισε στήν θέσι τού, δυό τραπεζάκια πιό κά· τω. Γύρισα στόν Πώλ. —Λοιπόν Πώλ τί λέγαμε; — Άστο γι' άλλη φορά. Τώρα έγώ καί ή Νέλλη έχουμε μιά δουλειά. Μέ συγχωρεΐς Ζάκ, μά θά σέ δώ άργότερα. —Ναί ελευθέρα Πώλ, πρέπει άλλωστε νά συννενοηθής καί μέ τόν Πιέρ, τοΰ πέταζα είρω- νικ,ά. "Ενώ σηκωνόταν γύρισε καί μέ κύτταζε. Αυτή την στιγμή άν μποροϋσε θά μέ δάγκωνε. —Γιά σου Ζάκ. Θά τα ποΰμε πιό ύστερα. —Έντάζει Πώλ γιά σου. Τόν κύτταζα πού άπομακρυ- νόταν μέ τό κορίτσι, καί χαμο- νελο^σα, μόνος μου. Κατάλα- βα, πώς μέ τα λίγα μου λόγια εΤχα βάλει σέ δύσκολη θέσι τόν φίλο μου Πώλ, τής άντικα- τασκοπείας. —Κύριε μπορώ να καθήσω στό τραπέζι σας; Γύρισα καί ειδα τόν γέρο μέ τ' άοπρα μαλλιά, τόν Ζώρ Ντυ¬ κέ. —ΐλεύθερα κύριε, φώναξα μέ διάθεσι, καθήστε δπως βλέ- πετε εϊμαι μόνος μου. —Ναί εΐδα, πόσο άπότομα σας έγκατέλειψαν οί φίλοι σας Ετσι καί οί δικοί μου. —Οί δικοί σας; Βεβαία,εΐχα παρέα κι' έγώ, μά άπό προχθές, έφυγε καί έ- τσι έζμεινα μόνος άναζητώντας συντροφιά τίς τελευταίες μέ· ρε^ς πού θά μείνω έδώ. -Όστε φεύγετε; —Ναί. Θά πάω στό Παρίσι δ- που μέ περιμένουν οί δουλει- ές μου. —Τί δουλεια κάνετε, άν επι· τρέπεται, κύριε Ντυκέ; —ΕΙμαι διευθυντής οέ μιά ε- ταιρία μεταφορών κύριε Μπο¬ νάρ, Και έσείς είστε δημοσιογρα- φος, άστυνομικός ρέπορτερ. -Πώς τό ζέρετε; φώναζα κα- πως έκπληκτος. —Μά καί ποίος δέν σάς ζέρει :;ύριε Μπονάρ. —Εύχαριστώ κύριε Ντυκέ γιά τό κομπλιμέντο σας, έπιφυλάσ- σομαι νά σάς τό άνταποδώσω. ΚαΙ πότε σχεδιάζεται νά φύγε- τε; -Δέν ζέρω. Κανονικά ϊσως αΰριο, Ισως μεθαύριο. Πρέπει πρώτα νά λάθω μιά έπιστολή, πού περιμένω έδώ. —Όραΐα. θά θέλατε ώς τότε νά κάνουμε ουντροφιά; —Μά φυσικά άγαπητέ μου κυ· ριε Μπονάρ, άν δέν σάς ένο- χΑή ή παρουσια μου. —Νά ένοχλή; " Ι σα-ϊσα είναι συμπαθητική. —Όραία λοιπόν κύριε Μπο¬ νάρ, θά αυναντηθοΰμε τό άπό- γευμα; Ι —Τό άπόγευμα; Δέν ζέρω. Ξέρετε εχω γνωρισει... —Μιά κοπέλλα συνέχισε ό κύριος Ντυκέ. Καταλαθαίνω πό λύ καλά κύριε Μπονάρ καί έζ άλλου, άν δέν απατώμαι, σάς εΐδα μέ την κοπέλλα σας χθές στό «χρυοό ψάρι». | —Τό (ίχρυσό ψάρι»; —Μά ναί, τό νυκτερινό κέν- τρο, πού χορεύατε χθές, έσείς καί ή γοητευτική ουντροφιά σας. Π' αύτό κύριε Μπονάρ, σάς άφίνω τ' άπογεύματα καί τα βράδυα. Μοΰ άρκεί μιά εύ- χάριστη πρωινή κουθεντοΰλα. Καί έζ άλλου σέ δυό-τρεϊς μέ- ρες φεύγω. —Τότε σύμφωνοι κοριε Ντυ¬ κέ. Ι —Λοιπόν κύριε Μπονάρ, πώς σάς φαΐνεται ή έπανάληψις τΙΓιν διπλωματικών σχέσεων. Γαλλίας καί Κουμμουνιστικής Κίνας; — Νά σάς πώ κύριε Ντυκέ... ΚαΙ ή συζήτησις συνεχίσιηκε έτσι καί ή ώρα πέρασε χωρίς νέ1 τό καταλάβω. Κατά τίς 12 τό μεσημέρι ση· κώθηκε άφοΰ κύτταζε τό ρο- λόι τού. —"Οοα νά πηγαίνω κύριε Μπο νάρ. Σάς εύχαριστώ πολύ γιά την καλή παρέα σας. —Παρομοίως κύριε Ντυκέ. ΚΓ δπως είπαμε αυριο τό πρωΐ πά- Η ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Εδημοσιεύθη άναγκαστικός νό- μος διά τοθ όποίου παρέχεται έξου- σιοδότηχΐις δπως δι" αποφάσεως τού Προέδρου της Κυβερνήσεως και τού ύπουργοΰ Εργασίας άνατ!6ε- ται είς ήμεδαπους ή άλλοδαπούς είδικους ή σύνταξις σχεδίου Κώδι κος Εργασίας. Διά τού αυτού νό- μου διαλύονται αί συσταθείσαι διά τοθ νόμου 4345)1965 έπιτροτταί. Έπίσης διά κοινής άποφάσεως τού Προέδρου της Κυβερνήσεως καΐ τοΰ ΰπουργοΰ Εργασίας δύνταται ν' ανατεθή είς εΐδικόν ή είς είδικους επιστήμονας ήμεδαπους τ άλλοδα- ττους ή εκπόνησις άναλογιστικών ή άλλων μελετών επί θεμάτων Κοινω- νικης 'Ασφαλίσεως· -■•^___________________1,,, ■■■ λι. -Έδώ; -Έδώ. Άπομακρύνθηκε καί σηήν νωνιά τοΰ δρόμου στάθηκε κι' άναψε τσιγάρο. Χαμογελώντας ζανακάθησα στήν καρέκλα μαυ Μά πετάχτηκα πάλι ζαψνικά ε¬ πάνω. Γύρισα καί κύτταζα πρός τό μέρος τού. Φυσοΰσε,'ενα σύννεφο καπνοΰ. Κι' δμως τό πρωΐ, πού γνωριστήκαμε μοΰ εΤχε ζητήσει τόν άναπ τ ήρ α μου γιά νά άνάψη φωτία. Ένώ έτρωγα τό μεσημέρι σκεπτό μουν πώς κάπου είχα ζαναδή αύτό τό θλέμμα τοΰ κυρίου Ντυ κέ, μά δέν μποροΰσα νά θυ- μηθώ, ποΰ καί πότε. —«Δέν βαρυέσαι» εΐπα στόν εαυτόν μου. Πάντως είναι συμ παθητικός γεροντάκος, κΓ άρ· κετά κατατοπισυένος στήν πό- λιτική τής Γαλλίας. Τό μεσημέρι πού γύρισα σπί- τι συνάντησα την Κριστίν. —Χαίρετε κύριε Μπονάρ, φώ- ναζε έγκάρδια. —Γιά σας Κριστίν εΐπα κι' έ· γώ. Άλήθεια ήταν έλκυστικό κο¬ ρίτσι, πού πάντοτε χαμογελοΰ- σε. "Εζω άπό την πόρτα εΐδα την μικρή κόρη των Άντελίκ, την Μαρί νά κουβεντιάζη μ' έ¬ να νεαρό. —Ασφαλώς αυτή ή παραγ- γελία θά είναι δική σας δεσποι· νίς, τής πέταζα μισοσοβαρά·.μι· σοαστεία. Την εΤδα ποϋ κοκκίνησε καί δέν συνέχισα τό πείραγμα. Ά- νεβαίνοντας έπεσα απάνω στόν Κλώντ. —Ή μαμά μου τόν έδεσε πά¬ λι τόν πίνακά μας, μοΰ εδωσε άναφορά ό μικρός. —Τόν χάιδεψα στό κεφάλι καί προχώρησα πρός την πόρτα μου. Την άνοιζα καί βρήκα μέ· σα την Άννυ νά διαβάζη ένα περιοδικό άνάποδα, καθισμένη στό κρεβθάτι μου. -Μόλις μέ είδε μοϋ εΐπε σο· θαρά-σοβαρά: Μοΰ φέρετα τίς καραμέλλες; —'Αχ μικρή μου "Αννυ τό Ρέχασα Μά σοΰ ύπόσχομαι τό βράδυ νά σοΰ φέρω. ΕΤμαι ά· συγχώρητος... —Τότε καί έγώ δέν θά πιώ τό πρωινό μου άλλη φορά μαζΙ σας μοΰ πέταζε καί βγήκε άπό τό δωμάτιό μου δλο τουπέ. Συνεχίζεται Τό δαπεδο των περιφήμων 6ρυσών τίς Πλατείας Τραφάλγκαρ τοΰ Λονδίνου πρόκειται νά άντικατασταθη ά- ττό παχύτερό τοΰδλα τα όποΐα έχουν μεγαλύτερη άντοχή στίς δλάβες τγο'; προξενεΤ ό πάγος. ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΟΕΜΑΤΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΒΑΛΗΙ -ΙΚΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ ΑΥΤΗΣ Τοΰ συνεργάτου μας κ. 10. Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ μέ 'ζή Ε' τος» Άγίου Εύθυμίου. τής Άγίας Τριάδος. £ | Υ) τής Ζωοδόχου Πηγής. " δ) τοθ "Ιωάννου Χρυαοοίτόμου μιά κρυ;ΐ'τάλ!λιι/η ττηγή ιμέσα καΐ Ι γ) τον Άγίου Άνδρέο-. ι Κάδ=: χρόνο ο! σιωπιηιλοΐ οώτοιΐ 6ρά νοι άντηχοΰσαν άπό τί ι, χαρούμεν; φωνές των πα·διών το^ σχολ;ίου, πού ο:γανωμένοι πήγαιναν μαζύ μ: τούς ίχ^σκόϋλους καΐ δαακόβλες των γιά νά γιορτάσουν την Πρωτομαγιά. Άλη- ΰινα άληαμόνητες μέο·;ς τής παιοι κης μας ήλι><ίας ΤΑ ΤΡΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΦΑΡΑΓ ΠΑ. Μέοα στήν Κα^δάλη υπήρχαν τοία φαράγγια τό καθέκα άπό τα ό- ηοΐα. έκτάς άπό τα παοβκκΐλή^κϊ, ν:- νοοΐδο^αάτ ιο κιλπ πού ήυαν λο:ξ:υμέ ι,α ττούς ύψη/ούς 6Γάχους τα,ν εΐχ «αι την κΐΐντρ κή τού έκκλησία. Επί χΛείγματι τό ψαράγγι Χεγκε,μ·- εΤχε την έκκληο"ία των 'Α-χαγ- ί Μιχαήλ καϊ Γαβοιήλ, τό μ£ Φο,ράγγι, τού Ιωάννου Π:ο Γυ καΐ τό φτίάγγι Π-ύ ν φυ ι ή νύμφη) 'τής Ύπποαγίας Θτο Καΐ τα τρία αΰτά φιιοάγγιε σέ μιά χαμ»>λή τοτττοθε
πίσ δπΛυ εΤναι κτισμένη ή κ^3ε5ρι
ι:ή έκκλητία τής Καρδάλης, ώφιεοω-
υέ»η στον Τίμιο Στουρό Την έκκλη
τία αύτη, ή όποία άογότετια αφιε-
Ο·)Αη καΐ στάν Γρηγάριο θεολόγο, θά
«ΐεοιγράψουμο άναλυτ.ι<ώτεη3 στό τέ Κοντά στήν έκκλΓΐσία τεθ' Γρηγι,· ;!ου Θ:ολόγου είναι καϊ ή Μονή τώ Αγίων Άναργύοω/, ή όποίο ·τΓτητΓ λπται άπό μιά μ κρή κτιττή έκ<>η
<τία μέ τΐ3θ0λλο καΐ μερ.'<ο κι:Λλ ά £τά πιρώτσ κχρόνια ή έκκληυία τή ι. Μονης -^ταν λατξευμένη ίτ' €να δράχο, ή δέ πι:οσ3ήκη τής κτιοττής εγιν; το 1884 μέ την άοκνο πι^ϋΐπάβ^ιη καΐ ΤΓόΊλιιν τοθ άοΐ'5ίμου ΆρχιιμανΣοιίτου κ. Ιωάννου Παντελεημονίδη Έκτος άπό τα πα,ρεκκλήσια τα ποία άιαφίρΛμζ όμαδικά,, ύττήι05<αν στήν Καρδάλη καΐ μερ^κό; όλλα με- μθνωμένα σέ διάφορες σ^νοικίίΐ- Στήν αυνο'κίο: |ί@ι^ροΟτος ήταν τό "ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ,, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΠΟΛΤΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΥ Α.Ε. ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟ τής 3ΐηο ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Είς Δολλάρια Η.Π.^. Γ-ΝΡΡΙΧΤΙΚΟΓΗ 1. Γή.-τεΛα II ό γ ι Μέσα Κργολεϊα Επιπλα κκί Μηγπνήικιτα Ν. ν. 4Ί02 Κμμεπα κϊοΛιι έργοπτασίοι Σκε·ι'·ΐ) πρός εγχατάπΐιιΛΐν γοπμ|ΐή άνεγερινιιις 1 !Κ>Γ>
5.4117 —·
!)0(Ι,004 -
1Κ,42'< — βΚ 8Η.Ί.— 12.ΓΛ1.80Ί.- Μί.ΟΟΟ.— 278 7«.Ί.— 1Λ 441.— 10.851 759. — 1Μ65.ί)ίβ.- :).Ό.Ο21 - Π 805.50).— Μΐ|χαννιιπτ« ^ρός έκτρλωνιπμόν II. Ά ν ιι β λ η τ ε· α 11 ο σ "ΕΕοδα Ι Ιρι>ενάρξε-(,ις
III.
Κ υ κ λ ο ίρ ο ρ ο Γ1 ν
Άποίΐρμιιτα :
- ΙΙρο'ιτΐιιν κιιί βηηί(ΐ|τικιπν "λι">ν
— Κηιισί|ΐ«ιν κ«ι Λιαφορών {ιλι 'ώ»
— ΉμιχαΓειργ ιομΡΜΐιν ΙΙροιόνπον
- ' Ι· το μοιν ΙΙρ»ιΟΛΤ«ιν
- Έμηορι>ι''μιιΤίΐ πρός ρχτελ·»»ΐ'ΐμόν
11 4.1Γ
Ι|Ο
|1Ι|
V
Μ
ΐοδιι
η
—Μή μοδ προτείνης μόνο Πασά
μου νά προδώσω τή ττίστη μου. Χί-
λιες φορές ττροτιμώ νά πεθάνω.
Ό Βαλής, δέ μπόρεσε νά κρατή-
ΟΉ τα γέλια τού:
—Ποίος σοθ μ'ιλησε γιά τή πί-
οτη σου παπά μου; Δέ μπά νά πι-
θτεύης κα! στό σεϊτάνη. Έμένα
μοθ είναι άδιάφορο. Άλλο εΤναι έ-
κείνο πού ζητάω άττό σένα, γιά τό
δικό σου τό συμφέρον· Νά κλείσης
το στόμα σου κα! νά μή ττροδώσης
κανένα άπό τούς γκιαούρηδες 'Αρ-
Χηγούς τού ξεσηκωμοΰ. Γιατ! αν
τό κάνης αύτό καί τό κεφάλι σου
δέ θά γλυτώσης κι' οώτούς θά τούς
ττάρης στό λαιμό σου.
Ό ποτττάς κοίταξε μέ κατάπλη-
ξη τόν Πασά. Τ' αΰτιά τού μέ μιάς
— 'Κχτι λιιΛΐστικά
— * Κ ο κκί κιιι Λιιίίορα
]
V·
" Απιιι τήσεις Ι
Πελάται
Άπαιτήσεις νπι Δκίΐ(ΐος)οι
Άποίτήοεις έΐ Γ/σιρι·λριΛ'
('ρομμίίτιιι εΐοπριικτε;«
Γρημ|ΐάτια πι/οά τρίπιις
4Γ)4.
012.-
7.
010.-
ΟΤΙ.
ν 4.
βίί"
41
(Κ8 -
:.Ο Ι.
·>8Ο. -
ι 16
084, —
1711.
,'Ο9.-
117
ιΐί'νι. Τ
10-2.852—
008 >0.Τ —
' 21.058,-
200 12-2 -
140 8!* - 1.-Ι54 747 —
- ·4.ι704 -
■1ϋ> - 1(13.285.—
14Ι!.ΙΙ2 -
8.755.—
684.-2.Τ. -
V,
'μρΤον
Δ ι α ί) έ ο ι μ ο ν
— ΚαταίΙε'ση. Λι|ΐριιις
Γ.Πιϊ.—
7 8.74 -
'.- 4.011.-
!*«.()<)><. Η62. VI- Λογιιοιιιημιιΐ Τάϊείη. 'Κνε·ργη'ΐκοΓ>
Κ^Ί πλαιον χ«1 "Υτιχρεώσεις
Ι. Μρτοχικόν Κεφάλαιον
(ΔιαιροΓ'μενκν ρΐα 17 5ΟΊ 1ε-
τοχάο ΤίΓ,ν § 100 ρχιίίττη)
Όλοπ)(ε"ί)ΐ">ς κιιτιι^ληίΐέ >
II
Μακροίτιιόίΐεσμοι Ύπο)ρ (ίισεις
Έξίιιτρρκοι'ι — άε-ια ^ 5^1 ΚΗ!).—
— ΙΙςι ·ιιη(ΙειΐΓ«ί 1.<27.Ο44— 1960 $ 1.750.0 Ό.— Γ1ΛΘΠΤΙΚΟΝ Γ «5 Έσωτρρ κοι", — III. η — "Κτεοοι ΙΙισΐΐιιπιι ιο υπέρ τού ΐ ημοι Ύτο·/ο··ώσρις νημοοίοιι 117 :{8(ϊ — | Άπφαλειπι καί Ήμορομι'σιΊια Η'·.551.— Τι.κο Διινκ'ι.,ν .^..^21.- Κρατήηεΐί Γ'.τέο Τρίπ·ιν 02.082.— Χιιπρις Γ'βΙί—Νάνειιι Τςιαπεζιόν ίΙΠΟΙΙΙΟ,— Γρ.·|ΐικίΐιη !Ι87.874 — Ί λογ)ημοϊ !)7 300.— ι.·ί.")Π.οοο.— 1.258 -114.- Ν.Γ» Γ! - !<Ν".7<ι2 - 04.574 — 115.856.- «5.454.- .Η5.·^1.— Ο.' (82.— !»()0.(ι0λ - .104.4 17 - Ι.Ο.ΙίΙ Ι - 1.75Ο.ΟΙΚ) - Π !>η4.0Ι')._
2 414 ·!Γ1 -
|λαςα»τό παρ.ϊκκλήο-ι τοθ Άγίου Ν ι
κολάου, στή μϊσαία συινοικία ίνα η>
Ιλο πο!:β<κΙλτίο·ι τού ίδίου Άγίοιι, ιστήν Όθΐήμανική συνοικ,ία τού Άγί- ου Μηνά κτλ Τό κοι.δήλι τού Άγίου Μηνά ήταν πάντοτε άναμμένο, έψοόν τιζακ 8; γι' αύτά όχι μόνον ο! χοι ττιανοϊ ό)>ίλά καΐ μερικές γ^ναΤκτς
Στίς συνοικίας Σιδηράδικα κα!
Χορωνλάρ υπήρχαν έπίσης δύο μονό
πί,τρες κωνικές, ή κάθε μιά άπό τίς
οποίες εΤχε καί άπό ίνα κελλί λα-
ξευμένο λίγο κάτω άπό την κορυφή
της. Ασφαλώς καί τα δύο αύτά κελ
λιό ήσαν κατοικητήρια άσκητών.
Ή έκκλησία τού Γρηγορίου Θεο-
λόγου. Γιά την έκκλησία αυτή ϋπήρ
χεν ή παράδοσις δτι έκτίσϋη μέ δα-
πάνες τοΰ αύτοκράτορος Θεοδοσίου
τού Μεγάλου καί μέ την έπίδλεψι
τοι" ίδίου Γρηγορίου Θεολόγου- Ή
τΌΓράδοσις αυτή δέν εστηρίζετο μό¬
νον στόν προψορικόν λόγον, άλλά
κα! σέ μιά έπιγραφή ή όποία έσώζε
το, δπως έλεγαν ο! πρεσδύτεροι,
μέχρι τοΰ 1835 κα! ήτο έντοιχισμέ-
νη σέ μιά άπό τίς τρείς πόρτες τής
έκκλησίας. Τό 1835 είχεν άναλάδει
τήι/ επισκευήν τής έκκλησίας έ'νας
συντοπίτης μάστορας, ό όττοΤος 'έ-
θε^ρησε καλόν μόλις τελείωσε την
έογασία τού νά σβύση μέ τό πελέκι
τού την παληά έπιγραφή καί στήν
θέσι της νά χαράξη άλλη άπαθανα-
τίζοντας κα! τό δνομά τού.
Αί έπισκευαί καί διορθώσεις αί
οποίαι έγιναν στήν έκκλησία αυτή
κατά διαφόρους περιόδους, δυσκο-
λκύουν καί αύτούς τούς είδικους ά-
κόμη διά νά προσδιορίσουν μέ α¬
κρίβειαν την ηλικίαν της. Εάν λά¬
βωμεν δμως Οπ' όψιν τό "Αγιον Βή-
μά της, τό οποίον άποτελεϊται άττό
τρείς άψΐδες καί δέν υπέστη καμμίαν
μεταβολήν, πρέττει νά την κατατά-
ςωμεν μεταξύ των άρχαιοτέρων της
ττΓριοχής. Τό σχήμα τής έκκλησίας
ϊΤναι στααροειδές μέ τροϋλλον, γύ-
ρο> άπό τόν οποίον ύπάρχουν δώδε-
κα τταράθυρα· Τό μήκος της μαζύ
μέ την νάρθηκα καί τό "Αγιον Βή-
μα είναι 20 μ· τό δέ πλάτος 7,5
μ. Στήν αύλή κάτω άπό την γή εί¬
ναι τό Άγίασμα, οτόν οποίον κατε-
6α!νει κανείς μέ όγδόντα σκαλοττά-
τια. Τό κώδωνα—άσι ήταν συναρμο-
λογημένο μέ σιδηρένιους δοκούς καί
ελάσματα ττάνω σέ μιά πέτρινη 6ά-
σι καί εΤχε τό οχήμα τοΰ Πύργου
τού Άϊφελ· Ή άργυρόηχη φωνή
τής καμπάνας ηκούετο ττολύ μακρυά
καί καμμιά φορά έπεσκίαζε την φω¬
νή τοΰ μουεζίνη, εάν συνέπιπτε την
"δια ωρα νά καλή καί αύτάς τούς
τπστούς γιά προσευχή. Τα Ιερά κει-
μήλια καί σχεύη τα όποΐα έστόλιζαν
την εκκλησίαν αύτην, πήρσν μαζύ
των οί εϋσεβεΐς Καρβαλιώται δταν
τόν Αύγουστον τοΰ 1924 έγκατέλει¬
ψαν την γήν των πατέρων των καί
τα μετέφερον σώα καί άβλαβή στήν
νέα των πατρίδα. Σήμερα στολίζουν
την καινςΜΟργια έκκλησία πού είναι
κ-ισμένη στήν κεντρική πλατεΐα τοθ
Συνοικισμόν των καί άφιερομένη
στόν Τίμιο Σταυρό κσί στόν Γρη-
γόριο Θεολόγο. Μεταξύ των κειμη-
λίων αυτών περιλαϋβάνοντα'
χωνευτήρ! τού, άλλά δέν μττόρεσε
νά ξαναδώση την ττοΑηά μελωδική
της φωνή.
(Συνεχίζεται)
ΤΑ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΑ ΠΛΟΙΑ
ΤΛν 17ην Ιουλίου θά διε¬
νεργηθή έπαναληπτικός πλειό-
δοτικός διαγωνισμός, πρός εκ¬
ποίησιν των δύο μεσογειακήν
έπιβατηγών πλοίων «Άγαμε-
μνω» καΐ «Άχιλλεύς)}, τώ όποία
τελοΰν υπό την κυριότητα τοΰ
Δημοσίου. Κατώτατον όριον έ<· ποιήσεως ωρίσθη, δι" έκαστον σκάφος, τό ποσόν των 8ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρίων. ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΥΣ ΦΟΡΤΗΓΟΝ ΠΛ0ΙΟΝ Υπεγράφη, είς τό υπουργεί¬ ον Ναυτιλίας ή νέα συλλογικη σύμβασις εργασίας δι6 τούς πλοιάρχους φορτηγών πλοΐων χωρητικότητος 801 — 4.5ΟΟ τόν νων. Βάσει τής συμβάσεως ταύ της, ή όποία ετέθη έν Ισχύϊ άπό 1ης Ιουλίου 1967, οί μι· σθοί των πλοιάρχων σκαφών χω ρητικότητος 801 — 2.5ΟΟ τόν¬ νων αύζάνονται άπό 96 λίρας. Άνγλίας είς 113 κα! διά τούς ύπηρετούντας είς πλοία 2.501 —4.5ΟΟ τόννων άπό ΠΟ είς 130 λίρας. Έπίσης θά καταβάλλεται καΐ'τό έζ 11% έπίδουα των Κυ· ριακών. ό ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΝ ΜΕΤΡΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ "Ηρχισεν άπό 1ης Ιουλίου καθ1 άπασαν την χώραν, δυνά¬ μει κοινής αποφάσεως των ύ- πουργών 'Εμπορίου καΐ Δημο¬ σίας Τάξεως, ό έτήσιος περιο- δικός έλεγχος των μετρικών καί σταθμικών μονάδων, ζυγι· στικών συσκευών, δοχείων με· τρήσεως ύγρών, άτομικων συ¬ σκευών μετρήσεως γάλακτος καί ελαίου, γεφυραπλαστίγγων, ώς καί βενζιναντλιών πετρελαι αντλιών. Ό έν λόγω έλεγχος εί ναι υποχρεωτικός κα( καλοϋν- ται άπαντες οί ύπόχρεοι δπως μεριμνήσουν διά τόν έγκαιρον έλεγχον καίσφράγισιν των με· τρικών όργάνων/ των. ΤΑ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡ· ΤΟΕΚΦΟΡΤΟΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΤΙ- ΚΟΝ ΛΕΟΦΟΡΕΙΟΝ ΚΑΙ ΦΟΡΤΗ- ΓΟΝ ΔΓ αποφάσεως των υπουρ· γών Συντονισμοΰ καί "Εργασί¬ ας, καθορίζεται τό κατώτατον όριον ήμερομισθίου των φορ- τοεκφορτωτών ύπεραστικών λε· ωφορείων καΐ φορτηγών αύτο- κινητών διά τό άπό 1 Ιουλίου 1967 καΐ εφεξής διάστημα, ώς ακολούθως: ΟΙ άσχολούμενοι είς φορτη- ι γά αυτοκίνητα τής περιφερεί- ι άς τέως Διοικήσεως Πρωτευού- Ι σης καί θεσσαλονίκης είς 110 Ι δρχ. καί των άλλων περιφερει- α) Τεμάχιον Τιμίου ΣταυροΟ, τό ων εΙ5 104 δΡχ·_ΟΊ άσχολούμε- οποίον φυλάοχτεται μέσα σ' ίνα ά- % * Σταυρό πού φέρε 18 10 IV· <>ν"Ρ·'<ημοΙ Τ(ί"ε·ως Πιπΐηη χοι* 1.145 795.— Άπητελέσμστ> Χρήσεως
Δβλλάριβ Η.Π.Α.
Γ "«Π
Ι
Ι'ρνικά "ΕξοΛα Διοιχήσεοις 217.|:!!Ι —
'ΟργάνίιισΐΰΤμήμ. ΙΙωλήσΡϋΐν 58.!'54.—
1.37!».—
β 079.—
Τόκοι Χρι (οσΐικιιϊ
Χ ριμι (ι τοπι στιιιτιχά
" Εξοδα 11 οοενήοϊ ε ο>ς
Άποτε> ρπμκπι χιιι'|ΠΓοις
πιπτπιΙΙρντα είς ιίνπβ·
λητέα
1905
$
80.90(1 —
2ΙΙ7.Ί22 -
Η 1-12-
75 05').
25.084 -
472.551 — 454 !>0Λ. -
Γ'ΟΙί
1
!"05
ΡΙσπιιιιϊειο (ΐεϊ.ιν νι'ιστο^
$
107 4οι.-
4Γ7
1*7.-
Τόκπι 11 ιπΓ.ιΐΓΐκσι
78.282.—
__
Χι.,ημιιτηπκιτ ■ · ε ■ χ π
2Λ!Ν(5Ο. -
—
ΛποτκλΓσματα Χ^ήοριιις
/οκ,ι(Ιε τα είς 'Ανα·
βληιέιι 7Μ)(·ή
—
"ΕίοΛιι Π οενποϊε(ιις
47
...8.».—
σημένιο^ Ζταυρό πού φέρει την ε¬
πιγραφήν, «τύλον Τίμιον καί άγιον
τού Κυρίου Ίησοΰ>. ι
6) Τεμάχιον μηροΰ άττό τό άγι¬
ον λείψανον τού Γρηγορίου Θεολό-
γου, τα οποίον εΤχε κρατηθή όΐττό
τούς μοναχούς τής Καρβάλης δταν
κατά τό έτος 912 μ.Χ· επί Κων¬
σταντ ίνου τοΰ Πορφυρογεννήτου εγι-
νε ή μετοικομιδή των λειψάνων Τον,
είς τόν έν Κων)πόλει ναόν των Άγί-
ων "Απόστολον. Ή κάρα τοΰ άγίου
εΤχε δωρηθή είς την Μονήν Βοττοπε-
δίου τοΰ "Αγίου "Ορους δπου καί
φυλάσσεται μέχρι σήμερον. ι
γ) "Ολόκληρον τό λείψανον τού
πατέρα τού Γρηγορίου Θεολόγομ
δ) "Ενα Εϋαγγέλιο μέ άσημένιο
κάλυμμα, άφιέρωμα των όμογενών
τής Σμύρνης κατά τό έ"τος 1694
ε) Πολλές είκόνες μεταξύ τώ"
οποίων ξεχωρίζουν γιά την αρίστη
Βυζαντινή των τέχνη τέσσαρες με-
γάλες διαστάσεων 1,5 Χ 1. μ. Ή
μία άπό αύτές ποριστάνει τόν Κύ¬
ριον ημών Ίησοΰν Χριστόν, ή αλλη
την "Υπεραγίαν Θεοτόκον καί οί
δύο άλλες τόν Ιωάννην Πρόδρομον
καί τούς τρείς Ιεράρχας. "Ολες
μαζύ κοσμοΰν σήμερα τό τέμπλο
τής νέας έκκλησίας.
στ) Δύο πολυέλλαιοι μετάλλινοι
ζ) Δύο άργυροκέντητοι έπιτάφιοι
η) Μία ύδαταποθήκη γιά την
διανομή τοΰ Άγιασμοΰ την έορτή
Θεοφανείων σέ σχήμα μεγάλης
νοι είς λεωφορεϊα περιοχής τέ¬
ως Διοικήσεως Πρωτευούσης
καί Θεσσαλονίκης είς 100 δρχ.
καί άλλων περιφερειών 95 δρχ.
Διά άπασχόλησιν πέραν των 8
ώρών καΐ διά τάς πρώτας 60 ώ¬
ρας παρέχεται προσαύζησις υ-
περωριακής άπασχολήσεως
30%. Έπίσης χορηγεϊται έπίδο*
μα συζυγου έκ 5 δρχ. καΐ τέ>
κνων 3 δρχ. μέχρι 3 τέκνων.
Έπίσης χορηγείται έπίδομα πό*
λυετίας έκ 5% επί τοϋ ήμερο*
μισθΐου δι' εκάστην τριετίαν
καί μέχρι 5 τριετιών.
Η 15ΘΗΜΕΡ0Σ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κολυμδήθρας καί μέ κρουνούς γύρω
άπό τή 6άσι.
θ) Δύο καμπάνες, μιά μικρή καί
μιά μεγάλη. Ή μεγάλη δυστυχώς
έ'πεσε^ θϋμα σέ μιά άπό τίς έκ-
λογικές διαμάχες πού μέ φανατι¬
σμόν εγίνοντο τα πρώτα χρόνια ττ|ς
άποκαταστάσεώς μας. Κάθε υπο-
ή δ ήθλ ά
Είς την κυκλοφορήσασαν
Ιδθήμερον Λογιστικήν Κατά¬
στασιν τής Τραπέζης τής "Ελ¬
λάδος τής 15ης ΊουνΙου οί
κυριώτεροι λογαριαομοί έμφα-
νίζουν την ακόλουθον κίνησιν
σημειουμένης τής διαφοράς
μέ + ή — είς έκατ. δραχών
έναντι τής προηγουμένης Κα
ταστάσεως, τής 31ης ΜαΙου,
"Ενεργητικόν: Χρυσός καί
εξωτερικόν συνάλλαγμα 8.012
έκατ. δρχ. (- 36). Συναλλαγ-
ματικαί καί γραμμάτια 550 έκ.
(— 79). Χογαριασμός Συγκεν¬
τρώσεως είσπράζεων καί πλη-
ρωμών Δημοσίου 480 έκ. (- 5)
Λογαριασμός χρηματοδοτήσε-
472 551 -
πρ θ-ομίττ άττοπιρι
Πσρατηρήσεις — '· φ' όλων των περΐΓυσιακών στοιχείων τ ς 'Κταιρίας 6<ρί ηαντοι εμπρ·τνματα ίίικαιώμαΓα τ) Ε Τ Ρ? — ΛυνΛμει τή: ύττ' αριθ. 6717^)22)7.1 66 άππφαοε'ον τΰ./ Ύπου>νΟ^ Συντην ομοθ, Οίκονη ι<'Λν κηί (^ι^μηχϊν'ί ιώσεως τθν ίγκαταοτάσεών μας και ή θ σις των είς πλήρη π ΐμαγωγικηι/ λ-ιτου ·γΙαν Τ3ί}Εϊ<ϊθη μ'χρι 5ι.Ι2.'ΐβ Ό Άντιπρήίδρος τοθ Δ, Σ Ό Εντεταλμένος Σύμβ υ ής ·$ Λΐντής ΟΙκίκ^ν ·Υπηο«οιΛν Σ. Ι. ΑΛι·ΥΡΑΣ ρ. (3 Κ0$ή ζ - Κ Κ, ι- -------- ως προμηθειών καταναλωτικών αγαθών 5.361 έκ. (-92). Πι- οτώσεις πρός την οΐκονομΐαν 16.773 έκ. (+184). Καταθέρ σεις Δημ. Όργανισμών 4 543 έκ. (+33). Παθητικόν : Κυκλοφορούν ψήφιος δταν ήθελε νά" συγκεντρώση Ι ?αρ.Τ°ν0£10μα0 . 28·2«4 έκ£°τ· τούς κατοίκους δ.ά νά άνακο,νώση ' ^Ζ^' Καταθέσεΐς Τραπεζών τα μεγαλόπνοα σχέδια τού, έτρεχε 2.532 έκ. (-64). Καταθέσεις στήν καμπάνα πού ήταν κρεμασμένη έγγυήοεων δι" εΐσαγωγάς 730 σ' £να δένδρο καί άρχιζε νά την εκ· ί~ 20> · Λογαριασμός Δημ.
κραδαίνη μέ βιαία κτυπήματα. Στά 'Υπηρεσιών 2.3ΟΟ (—19) . Λο-
θανάσψα αύτά πλήγματα δέν μττό- Υαριασμός Δημ. Έπενδύσεων
ρεσε ν' άνθέξη ή εύαίσθητη ψυχή 313 εκ· (+ 73) · 'Υποχρεώσεις
της κα! μιά μερά δρέθηκε ραγισμένή δψεως Τραπέζης είς έζωτερι-
στό πιό λεπτό της σημείον. Την κον Ουνάλλαγμα 117 έκατ.
πήρε μετά ό χύτης, την ϊλυωσε στό δραχμαΐ (+ 13).
Ι ΙΣ'ΓΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άριστοΰργημα τοΰ ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
"Ο ΔΙΛΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
— ^ Διασκευή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< Μία ένδιατρέρουσα άστυνομικη νουβέλλα ΪΕΗΕΡΙΪ ΜΕΡΕΙ ΗΝ ΚΡ9ΙΑ Τοΰ συνεργάτου μας κ ΜΠΙΛ ΜΠΕΡΝ (ΒΑΣ ΙΛΕΙ ΟΥ Ι ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ) ΝΕΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΕΠΙΝΑΥΛΟΥ ΕΞ 20% Ή Κόνψεραντς τοΰ ΛΙβερ- πουλ ανεκοίνωσεν είς τα έν Γεραει γραρεία τής Διεθνοΰς Ναυτικής Ενώσεως ότι άπό οτΊ μερον καταργ-εϊ τόν έξ 10% έ- πΐναυλόν της διά τα τρορτία τα προοριζόμενα έκ λιμένων τής Μ. Βρεττανίας διά τόν λιμένα τοΰ Πειραιώς. Η' — 109— , Δέν μπροΰμε ώστόσο νά ττροχω- ρήσουμε. ΕΤμαστε ύττοχρεωμένοι νά γυρίσουμε κάμποσες συνέχειες ττί- σω γιά νά καταπατίσουμε τούς όι- ναγνώστες μας, στό διάλογο πού ϊγινε άνάμεσα στό Βάλη της Σα- λονίκης Φασέχ Πασά καί στόν Πα¬ πά, δταν τοΰ τόν παροκσίασε γι' άνάκριση ό Ζαμπίτης (Άρχιαστυνό μος) κι' αύτός, ό Πασάς δηλαδή, ττροσπάθτ>σε νά πείση τόν άνύπο-
τιτο ίερωμένο ττώς αΤτιος δλων των
δεινών των ραγιάδων ήτανε ό Μεγά-
λος Βεζύρης παίζοντας τό παιχνίδι
τού Δαλπατάν Πασά·
Στή συνέχεια πού δημοσιεύθηκε
στό φύλλο τής 30ης "Απριλίου, ό
Φοκτέχ Πασάς, άν θιομοΰνται ο! άνα-
γνώστες μας, λέει τα παρακάτω σέ
απαντήση στά παράπονα τού πα-
ττά:
—Πολλά άττό τα παράπονα σου
ττοπτά μου, μττορώ νά τα διορθωσω
κοτί μονάχος μου κα! σοΰ δίνω τό
λόγο μου πώς θά τό κάνω- Μά είναι
κι' άλλα· ττού έγώ δεν μπορώ νά
τα θεραπτεύσω, γιατί δέν 2χω τή δύ-
ναμη· Κα! γιά νά μέ καταλάβης,
θά σοθ έμπιστευθώ ίνα μυστικό,
ττού σ' έσένα, τόν γκιαούρ παπά,
8εν θαπρεπε νά τό πώ μά γιατί δέν
θέλω νά νομίζης, ττώς γιά τα 6ά-
σονα των ραγιάβων φταίω έγώ, θά
στό ττώ. ..
Στό σημεΐο αύτό διακάτΓτεται
τό άνάγνωσμα. 'Από την έπομένη
δμως συνέχεια τού φύλλου τής 7ης
Μαΐου, παραλείφτηικε άλό^ληρη ή
συνέχεια τής άποκάλυψης τού.·, μυ
οτικοΰ τού Πασά, άπό άδλεψία.
'Πστόσο έπειβή τα βσα στή συνέ¬
χεια, εΤπε ό Φασέχ Πασάς στό πα¬
πά, είναι άτταραίτητο νά τα ξέρουν
οί άναγνώστες μας, γιά νά καταλά-
βοιιν πώς ό δύστυχος ό παπδς κα-
τηγορώντας τό Μεγάλο Βεζύρη,
πρΔτα στό Δαλπατάν Πασά κι' ΰ-
(ττερα στό Μεγάλο Μουφτή, τα εΤ-
ττε δρισκόμενος σέ καλή πίστη μά
καί γιατ! πίστευε πώς ετσι έξυπη-
ρετοθσε τα συμφέροντα των ραγιά¬
δων θά τα τταραθέσουμε έδώ.
—Ό αϊτιος των δεινών σας πά-
πά μου, εΤναι ό Μεγάλος Βεζύ¬
ρης. Αύτάς έττειδή ϊχει διαφορές μέ
τόν Πατισάχ μας, πού πασκίζει γιά
τό καλό δλων των ϋττηκόων τού καί
τφν Τούρκων καί των Ρωμηών καΐ
των άλλων Μπαλκάνιων, ένώ αύτός
ό Χειτάνης θέλει νά τούς χαλάση μέ
κάθε τρόττο γιά νά καθαρίση τό
τοΰρκικο άττό τα ξένα στοιχεΤα,
στέλνει δλο Ινα φερμάνια, δήθεν κα¬
τά διαταγή τοΰ Σουλτάνου σέ δλα
τα Βιλαγέτια κα! σέ δλα τα Σαν-
τζσκια, νά ζορίζουν δσο μποροΰνε
πιότϊρο τοΰς ραγιάδες, οί Πασάδες
καί οί Μπέηδες κι' ετσι ν' άναγκα-
στοΰνε νά ξεσηκωθοΰνε καί νά βρή
άφορμή νά τούς ξετταστρέψη· Καί
γιά νά πετύχη τό σκοπό τού αΰτό
κάνει καί κάτι άλλο, πού θά πρέ-
ττει νά τό ξέρεις. Ένώ σ' έμάς στέλ
νει τέτοια φερμάνια, ξεσηκώνει τόν
κιοτή τόν 'Αλή Πασά καί τούς Άρ-
μοττϋλούς νά δοηθήσουν, γιά νά έ-
λειτερώσουν άπό τή σκλαδιά τοΰ
Γουλτάνου δλους τούς ραγιάδες.
—Δέν τό εχω άκοόσει ώς τώρα
αύτό, εκανε ό παττάς.
—Νά ποΰ στό λέω έγώ κα! δέ
θ' άργήσης νά τό μάθης. τού άττάν-
τησε ό Πασάς.
Καί δείχνοντας τού, Ενα μάτσο μέ
γραμματα, πού δρίσκονταν απάνω
στό Γραφεΐο τού καί ήταν έκεΐνα
ττού τού εΤχε στείλει ό Δαλττατάν
Πασάς, συνεχισε
—Κι' έ"χω κα! στοιχεΤα στά χέ-
ρια μου. 'Από τα γραμματα αύτά
πού δλέττεις άποδεικνύεται ή προ-
δοσία τού καί άποκαλύττεται τό σχέ
διο τού·
Ό παπάς έρριξε μιά ματιό: στά
χοφτιά.
—Ξέρεις νά διαβάζης τούρκικα
ποατά μου; τόν έρώτησε ό Πασάς
—Όπως δλέπεις, τα μιλάω' κα-
λά πολυχρονεμένε μου Πασά, μά
§τν τάδιαβάζω παρά μώνο δταν
είναι' γβαμμένα στά ρωμέϊκά.
Κρίμα, έκανεν '6 Φασέχ
σάς· "Αν κα! είναι μυστικά τού
Δοβλϊτιού, θά στά ίδινα νά τα δια
βάσης, γιά νά πιστέψης στά λό¬
για μου. Μά δέν ττειράζει. Α'|>ιο
μεθαυριο θά τα στείλω στήν Ίσταν
πούλ καί θά βουΐξη δλος ό ντου-
νιάς.
'Εδω σταμάτησε ό Φασέχ Πα¬
σάς. Κοίτταξε μέ ψεύτικη συμπά-
θεια τό παπά άνοιξε την άσημένια
ταμπακέρα τού· πηρε μιά πρέζα τα
μπακο, τή ρούφηξε κ" εΤπε ΰστε-
—Αΰτά δμως ιτ«πά μου, δέν έ
λαφρώνουν τή θέση σου, ττού δέ
σοΰ κρύδω πώς είναι ττολύ δύσκο-
λη. Πιάστηκες νά ξεσηκώνης τούς
ραγιάδες (δίκαια ή αδικα· αύτό δέ'
εχει σημασία) καί πρέττει, εΤμαι ύ-
ποχρεωμένος νά σέ στείλω στήν ' Ι ν
στανττούλ, γιά νά δώσης έκεΐ λόγο
σΰμφωνα μέ τίς τελει/ταΐες διατί*
Υές ττού εχω· "Αν τουλάχιστον δέ1
ν°Λογοΰσες τή ττράξη σου στό
Ζαμπίτη, θά μποροΰσα νά δρώ μιά
δικαιολογία νά σέ σώσω, μά έσύ
μέ δσα τοΰ εΤπες εκαψες μόνος σου
το κεφάλι σου.
Ό παπάς κατέβασε άμίλητος τα
μάτια τού καί σκέφτηκε πώς ήταν
χαμένος.
Ό Πασάς τόν έχοψε μέ την δκρη
τοΰ ματιοΰ τον καί κατάλαδε τίς
σκέψεις τού: χ > '
—Μττορώ δμως τού εΤττΕ· τταρ·
δλα αϋτά νά σέ σώσω. αν μέ 6θη-
θήσης κι' έσύ, γιατί μά τόν Άλ-
λάχ τταπά μου, δέ θέλω νά σ' έ"χώ
βάρος στή ψυχή5 μσυ. κι' $ς έϊ-
σαι γκιαούρης. "Ύοτερα έ!χώ κι'
5Μο Χόγο' νά σέ ψυχοττΌνάω.' Πρέ-
πεί νά σου άποκαλύψω, ττώς καί <ίτίς δικές' μοι7 τίς Φλέδες τρέχει πολ'υ (5ωμέικο"αΙμα· 'Ο 'τταττβέ τ·νθί|ε ττερήφανα 79 κεφάλ| τού, νομίζοντας πως ο Φ,α- °ίχ θά τοΰ ζητοζσε ν' ίφύριξαν. λές καί πέρασε κανο- ηά πλάι τους. "Ητανε δυνατό αύτό Ι> παληότουρκος, νά νοιάζεται γιά
τη τύχη τού Ρωμέϊκου, δσο κι' άν
Ι φύτρα τού κρατοΰσε άπ' αύτό.
δπως τού εΤπε; Μήττως δέν ήταν οί
πιό φανατικοί καί οί πιό αΐμοβόροι
~οϋρκοι οί Γενήτσαροι ποΰ ήταν
■σ;
Ό Πασάς τοθ διέκοψε τούς λογι-
σμούς τού:
—Άκουσε ττοπτά μου τού* εΤπε,
'ΐατί δέν τελείωσα· Γιά νά σώσης
ό κεφάλι σου έ*νας τρόπος ύπάρχει
^ά πής σ' αυτόν πού θά σέ άνοχρί-
η θαρρετά. ττοιός ξεσηκώνει τούς
ραγιάδες. Κι' αυτόν στόν αττοκάλυ
ψσ έγώ καί τόν ξέρεις. Νά όπτοκα-
ύψεις τα σχέδια τού πού τα ξέρεις
πιά. Άν σέ ρωτήση ττώς τα ξέ-
ρεις αύτά πές ττώς στά οττοκάλυψε
"νας περοοστικός Χότζας, πού δέν
τόν ξαναείδες. Μόνο έμένα δέ θέλω
ά μττλέξης, γιατί εχω κι' έγώ λαι-
μό καί θά ήταν κρίμο γιά νά σώσω
τό δικό σου τό κεψάλι. νά χάσω τό ομο. Θά διάλεγες ένα άπόμερο
δικόμου. Κ Γ άν μέ μπερδέψης 9<4 "----- *'■ · -■· ό χάσω άττωσδήποτε. γιοττ! οποίος <αί νδναι ό Βεζύρης, είναι Ζνας Οσμανλής κοί σ' έσένα τό γκιαούρ πιότεροι έλλήνόπουλο: άρπαγμέ- καθόλου -Ό Φιλίπ έτρυγε, εΤπε ή Νέλ- λη οστερα άπό κάποιο διστα- γμό. — Έφυγε; ΚαΙ ποϋ πήγε; Προτΐμησε νά χάση τής μικρής αυτής λουτροπόλεως καί την παρέα την δική σας; Μά, είναι άσυγχώρητος. "Ηταν φανερό. δτι εΐχαν καταλάβει πώς την κορέιδευα. Μά δέν τό έδει^α —Ό Φιλίπ πήγε στην Νίκαια Φιθύρισε ή κοπέλλα. Ι —Τυχερέ Πώλ. Γύρισα καΐ φώναζα στόν φίλο μου. Κι' έ- τσι τό πεδίο εμεινε έλεύθερο γιά σένα. "Η μήπως δέν θέλεις νά έπωφεληθής; —Ζάκ μέ δουλεύεις-, μουρ- μούρισε ό Πώλ. ΤΙ έννοείς νά έπωφεληθω; Μέ ζέρεις άπό κείνους ποΰ έκμεταλλεύονται τίς περιστάσεις γιά νά έπιτε- θοϋν σέ μιά κυρΐα; —"Ασφαλώς άχι φίλε μου χα- μογέλασα. "Αλλωστε καί νά ή- θελες νά έπωφεληθής, δέν θά τό έκανες μπροστά στόν κό· παττσ, δέν εΤχα τό δικαίωμα νά σοϋ όν κστηγορήσω. "Οσο γιά τό δι¬ κό σου τό κεφάλι στό ξαναλέω θά τό γλυτώσης, αν πης αύτά ττού σοθ μέρος, πλάι στή θάλαοσα, μό¬ νος έσϋ μέ τό ατομο πού σ' έν- διαφέρει. Δέν πρόλαβα νά συνεχΐσω. Μιά φωνη πΐσω μου άκούστηκε. —Μέ συγχωρεϊτε κύριε, μοθ δΐνετε τ ήφωτιά σας, άν έχετε; —Γύρισα νά δώ ποίος ήταν ε¬ λέω, γιατ στό μετσξύ θά φτάσουν κείνος ποϋ μέ διέκοπτε. ΚαΙ στό Σεράΐ τα στοιχεΐα πού 2χω στά χέρια μου καί άττοδεικνύουν την ττροδοσία τού Βεζύρη· Ό τταπσς κούνησε μέ δυσττιστία τό κεφάλι τού: —Έγώ δπως νάχουν τα πράγμα τα δέ γλυτώνω μά οθτε έσένα θά ά- νακατέψω στίς δικές μου ένέργειες οϋτε καί γιά τούς 'Αρχηγούς τού ξεσηκωμοΰ θά μιλησω, γιατί δέν τούς ξέρω. "Ο,τι εΤπο τό εΐπα, για¬ τί ή ψυχή μου είναι άγανακτισμένη άπό τή κοκομεταχείριση πού κάνε- τε έσεΤς οί Τοΰρκοι στούς δύστυ- ξίχωρα χους τούς ραγιάδες καί στούς Ρωμηούς. —Γι' αύτη τή κακομεταχεΐριση, σοΰ εΤττα τουλάχιστον στόν καιρό μας, ττοιός είναι ό αϊτιος. ΜπορεΤς νά κάνης τα παράττονά σου κα! νά τόν άττοκαλύψης χωρίς δισταγμό αυτόν τόν αΤτιο, τώρα πού τόν ξέ¬ ρεις. Καί μή φοδάσαι. Θά σέ στεί¬ λω σ' ίνα Πασά ττού ϋχει καλή καρ- διά, πού άγαπάει τό Δοβλέτι μά καί πού ττροστατεύει τούς ραγιάδες· ©ά τού γράψω νά σέ άνακρίνη ό Τ- διος κι' δχι μόνο νά μή σέ κακομε- χειρ>στή, μά κα! νά σέ γεμίση μέ
τιμές γιά τίς ϋττηρεσίες πού μέ τή
μαρτυρία σου, θά προσφέρης στό
Δοδλέτι καί στό Πολυχρονεμένο μας
τό Πατισάχ.
"Όλα αύτά, εΤχαν παραλειφθή ά-
πο τή συνέχεια τοΰ μυθιστορήμα-
τος μας, στό φύλλο τής 7ης Μαΐ¬
ου, ττού άρχίζει δπως είπαμε πα-
ραπάνω έτσι:
«Ό παττάς σκέφθηκε τή πρότα-
ση τοΰ Φασέχ Πασά. Τ! εΤχε νά
χάση; τό πολύ - πολύ τό κεφάλι
τού, μά αύτό τό εΤχε πιά άποφασι-
σμένο. Καί ενα στά έκατό πί¬
στευε στά λόγια τού Πασά» κλπ.
Ξαναγυρίζουμε τώρα στή συνέ-
χεια τής άφήγησής μας, άπό τό
σημεΐο ττού την άφήσαμε. Ό χώ
ρος δμως δέν μάς έιτιτρέπει
κάνουμε σ' αύτό τό φύλλο.
(Συνεχίζεται)
νά τό
συνάντησα τα άσπρα μαλλιά
καί τού μουστάκι τοθ κυρίου,
πού ήταν χθές τό βράδυ οτό
νυκτερινό κέντρο.
—Ευχαρίστως, εϊπα κάπως ά·
μήχανα κι' έβαλα τό χέρι στήν
τσέπη νά βγάλω τόν άναπτηρα
μου. Τοΰ τόν έδωσα καί ένΰ έ·
κείνος άναβε τόν κύτταζα οτά
μάτια. Τό θλέμμα τού μέ κάρ-
φωνε μέ την ψυχρότητά τού.
Γύρισα νά δώ τόν Πώλ. Δέν β1·
χε δώσει σηυασία στήν διακο·
πή καί έπαιζε μέ τα δάκτυλά
τού. Ό γέρος κύριος μόλις α-
ναφε χαμογέλασε <Γ άμέαως τα μάτια τού χαμογέλασαν καί κείνα. —Εύχαριστώ πολϋ κύριε... έσυρε το κυριε σάν νά ήθελε νά μάθη τ' δνοΊά μου. —Μπονάρ. εΐπα. Ζάκ Μπο- νάρ. —Ζώρζ Ντυκέ, άντισυστήθηκε έκείνος καί γυρισε στήν θέσι τού, δυό τραπεζάκια πιό κά· τω. Γύρισα στόν Πώλ. —Λοιπόν Πώλ τί λέγαμε; — Άστο γι' άλλη φορά. Τώρα έγώ καί ή Νέλλη έχουμε μιά δουλειά. Μέ συγχωρεΐς Ζάκ, μά θά σέ δώ άργότερα. —Ναί ελευθέρα Πώλ, πρέπει άλλωστε νά συννενοηθής καί μέ τόν Πιέρ, τοΰ πέταζα είρω- νικ,ά. "Ενώ σηκωνόταν γύρισε καί μέ κύτταζε. Αυτή την στιγμή άν μποροϋσε θά μέ δάγκωνε. —Γιά σου Ζάκ. Θά τα ποΰμε πιό ύστερα. —Έντάζει Πώλ γιά σου. Τόν κύτταζα πού άπομακρυ- νόταν μέ τό κορίτσι, καί χαμο- νελο^σα, μόνος μου. Κατάλα- βα, πώς μέ τα λίγα μου λόγια εΤχα βάλει σέ δύσκολη θέσι τόν φίλο μου Πώλ, τής άντικα- τασκοπείας. —Κύριε μπορώ να καθήσω στό τραπέζι σας; Γύρισα καί ειδα τόν γέρο μέ τ' άοπρα μαλλιά, τόν Ζώρ Ντυ¬ κέ. —ΐλεύθερα κύριε, φώναξα μέ διάθεσι, καθήστε δπως βλέ- πετε εϊμαι μόνος μου. —Ναί εΐδα, πόσο άπότομα σας έγκατέλειψαν οί φίλοι σας Ετσι καί οί δικοί μου. —Οί δικοί σας; Βεβαία,εΐχα παρέα κι' έγώ, μά άπό προχθές, έφυγε καί έ- τσι έζμεινα μόνος άναζητώντας συντροφιά τίς τελευταίες μέ· ρε^ς πού θά μείνω έδώ. -Όστε φεύγετε; —Ναί. Θά πάω στό Παρίσι δ- που μέ περιμένουν οί δουλει- ές μου. —Τί δουλεια κάνετε, άν επι· τρέπεται, κύριε Ντυκέ; —ΕΙμαι διευθυντής οέ μιά ε- ταιρία μεταφορών κύριε Μπο¬ νάρ, Και έσείς είστε δημοσιογρα- φος, άστυνομικός ρέπορτερ. -Πώς τό ζέρετε; φώναζα κα- πως έκπληκτος. —Μά καί ποίος δέν σάς ζέρει :;ύριε Μπονάρ. —Εύχαριστώ κύριε Ντυκέ γιά τό κομπλιμέντο σας, έπιφυλάσ- σομαι νά σάς τό άνταποδώσω. ΚαΙ πότε σχεδιάζεται νά φύγε- τε; -Δέν ζέρω. Κανονικά ϊσως αΰριο, Ισως μεθαύριο. Πρέπει πρώτα νά λάθω μιά έπιστολή, πού περιμένω έδώ. —Όραΐα. θά θέλατε ώς τότε νά κάνουμε ουντροφιά; —Μά φυσικά άγαπητέ μου κυ· ριε Μπονάρ, άν δέν σάς ένο- χΑή ή παρουσια μου. —Νά ένοχλή; " Ι σα-ϊσα είναι συμπαθητική. —Όραία λοιπόν κύριε Μπο¬ νάρ, θά αυναντηθοΰμε τό άπό- γευμα; Ι —Τό άπόγευμα; Δέν ζέρω. Ξέρετε εχω γνωρισει... —Μιά κοπέλλα συνέχισε ό κύριος Ντυκέ. Καταλαθαίνω πό λύ καλά κύριε Μπονάρ καί έζ άλλου, άν δέν απατώμαι, σάς εΐδα μέ την κοπέλλα σας χθές στό «χρυοό ψάρι». | —Τό (ίχρυσό ψάρι»; —Μά ναί, τό νυκτερινό κέν- τρο, πού χορεύατε χθές, έσείς καί ή γοητευτική ουντροφιά σας. Π' αύτό κύριε Μπονάρ, σάς άφίνω τ' άπογεύματα καί τα βράδυα. Μοΰ άρκεί μιά εύ- χάριστη πρωινή κουθεντοΰλα. Καί έζ άλλου σέ δυό-τρεϊς μέ- ρες φεύγω. —Τότε σύμφωνοι κοριε Ντυ¬ κέ. Ι —Λοιπόν κύριε Μπονάρ, πώς σάς φαΐνεται ή έπανάληψις τΙΓιν διπλωματικών σχέσεων. Γαλλίας καί Κουμμουνιστικής Κίνας; — Νά σάς πώ κύριε Ντυκέ... ΚαΙ ή συζήτησις συνεχίσιηκε έτσι καί ή ώρα πέρασε χωρίς νέ1 τό καταλάβω. Κατά τίς 12 τό μεσημέρι ση· κώθηκε άφοΰ κύτταζε τό ρο- λόι τού. —"Οοα νά πηγαίνω κύριε Μπο νάρ. Σάς εύχαριστώ πολύ γιά την καλή παρέα σας. —Παρομοίως κύριε Ντυκέ. ΚΓ δπως είπαμε αυριο τό πρωΐ πά- Η ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Εδημοσιεύθη άναγκαστικός νό- μος διά τοθ όποίου παρέχεται έξου- σιοδότηχΐις δπως δι" αποφάσεως τού Προέδρου της Κυβερνήσεως και τού ύπουργοΰ Εργασίας άνατ!6ε- ται είς ήμεδαπους ή άλλοδαπούς είδικους ή σύνταξις σχεδίου Κώδι κος Εργασίας. Διά τού αυτού νό- μου διαλύονται αί συσταθείσαι διά τοθ νόμου 4345)1965 έπιτροτταί. Έπίσης διά κοινής άποφάσεως τού Προέδρου της Κυβερνήσεως καΐ τοΰ ΰπουργοΰ Εργασίας δύνταται ν' ανατεθή είς εΐδικόν ή είς είδικους επιστήμονας ήμεδαπους τ άλλοδα- ττους ή εκπόνησις άναλογιστικών ή άλλων μελετών επί θεμάτων Κοινω- νικης 'Ασφαλίσεως· -■•^___________________1,,, ■■■ λι. -Έδώ; -Έδώ. Άπομακρύνθηκε καί σηήν νωνιά τοΰ δρόμου στάθηκε κι' άναψε τσιγάρο. Χαμογελώντας ζανακάθησα στήν καρέκλα μαυ Μά πετάχτηκα πάλι ζαψνικά ε¬ πάνω. Γύρισα καί κύτταζα πρός τό μέρος τού. Φυσοΰσε,'ενα σύννεφο καπνοΰ. Κι' δμως τό πρωΐ, πού γνωριστήκαμε μοΰ εΤχε ζητήσει τόν άναπ τ ήρ α μου γιά νά άνάψη φωτία. Ένώ έτρωγα τό μεσημέρι σκεπτό μουν πώς κάπου είχα ζαναδή αύτό τό θλέμμα τοΰ κυρίου Ντυ κέ, μά δέν μποροΰσα νά θυ- μηθώ, ποΰ καί πότε. —«Δέν βαρυέσαι» εΐπα στόν εαυτόν μου. Πάντως είναι συμ παθητικός γεροντάκος, κΓ άρ· κετά κατατοπισυένος στήν πό- λιτική τής Γαλλίας. Τό μεσημέρι πού γύρισα σπί- τι συνάντησα την Κριστίν. —Χαίρετε κύριε Μπονάρ, φώ- ναζε έγκάρδια. —Γιά σας Κριστίν εΐπα κι' έ· γώ. Άλήθεια ήταν έλκυστικό κο¬ ρίτσι, πού πάντοτε χαμογελοΰ- σε. "Εζω άπό την πόρτα εΐδα την μικρή κόρη των Άντελίκ, την Μαρί νά κουβεντιάζη μ' έ¬ να νεαρό. —Ασφαλώς αυτή ή παραγ- γελία θά είναι δική σας δεσποι· νίς, τής πέταζα μισοσοβαρά·.μι· σοαστεία. Την εΤδα ποϋ κοκκίνησε καί δέν συνέχισα τό πείραγμα. Ά- νεβαίνοντας έπεσα απάνω στόν Κλώντ. —Ή μαμά μου τόν έδεσε πά¬ λι τόν πίνακά μας, μοΰ εδωσε άναφορά ό μικρός. —Τόν χάιδεψα στό κεφάλι καί προχώρησα πρός την πόρτα μου. Την άνοιζα καί βρήκα μέ· σα την Άννυ νά διαβάζη ένα περιοδικό άνάποδα, καθισμένη στό κρεβθάτι μου. -Μόλις μέ είδε μοϋ εΐπε σο· θαρά-σοβαρά: Μοΰ φέρετα τίς καραμέλλες; —'Αχ μικρή μου "Αννυ τό Ρέχασα Μά σοΰ ύπόσχομαι τό βράδυ νά σοΰ φέρω. ΕΤμαι ά· συγχώρητος... —Τότε καί έγώ δέν θά πιώ τό πρωινό μου άλλη φορά μαζΙ σας μοΰ πέταζε καί βγήκε άπό τό δωμάτιό μου δλο τουπέ. Συνεχίζεται Τό δαπεδο των περιφήμων 6ρυσών τίς Πλατείας Τραφάλγκαρ τοΰ Λονδίνου πρόκειται νά άντικατασταθη ά- ττό παχύτερό τοΰδλα τα όποΐα έχουν μεγαλύτερη άντοχή στίς δλάβες τγο'; προξενεΤ ό πάγος. ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΟΕΜΑΤΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΒΑΛΗΙ -ΙΚΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ ΑΥΤΗΣ Τοΰ συνεργάτου μας κ. 10. Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ μέ 'ζή Ε' τος» Άγίου Εύθυμίου. τής Άγίας Τριάδος. £ | Υ) τής Ζωοδόχου Πηγής. " δ) τοθ "Ιωάννου Χρυαοοίτόμου μιά κρυ;ΐ'τάλ!λιι/η ττηγή ιμέσα καΐ Ι γ) τον Άγίου Άνδρέο-. ι Κάδ=: χρόνο ο! σιωπιηιλοΐ οώτοιΐ 6ρά νοι άντηχοΰσαν άπό τί ι, χαρούμεν; φωνές των πα·διών το^ σχολ;ίου, πού ο:γανωμένοι πήγαιναν μαζύ μ: τούς ίχ^σκόϋλους καΐ δαακόβλες των γιά νά γιορτάσουν την Πρωτομαγιά. Άλη- ΰινα άληαμόνητες μέο·;ς τής παιοι κης μας ήλι><ίας ΤΑ ΤΡΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΦΑΡΑΓ ΠΑ. Μέοα στήν Κα^δάλη υπήρχαν τοία φαράγγια τό καθέκα άπό τα ό- ηοΐα. έκτάς άπό τα παοβκκΐλή^κϊ, ν:- νοοΐδο^αάτ ιο κιλπ πού ήυαν λο:ξ:υμέ ι,α ττούς ύψη/ούς 6Γάχους τα,ν εΐχ «αι την κΐΐντρ κή τού έκκλησία. Επί χΛείγματι τό ψαράγγι Χεγκε,μ·- εΤχε την έκκληο"ία των 'Α-χαγ- ί Μιχαήλ καϊ Γαβοιήλ, τό μ£ Φο,ράγγι, τού Ιωάννου Π:ο Γυ καΐ τό φτίάγγι Π-ύ ν φυ ι ή νύμφη) 'τής Ύπποαγίας Θτο Καΐ τα τρία αΰτά φιιοάγγιε σέ μιά χαμ»>λή τοτττοθε
πίσ δπΛυ εΤναι κτισμένη ή κ^3ε5ρι
ι:ή έκκλητία τής Καρδάλης, ώφιεοω-
υέ»η στον Τίμιο Στουρό Την έκκλη
τία αύτη, ή όποία άογότετια αφιε-
Ο·)Αη καΐ στάν Γρηγάριο θεολόγο, θά
«ΐεοιγράψουμο άναλυτ.ι<ώτεη3 στό τέ Κοντά στήν έκκλΓΐσία τεθ' Γρηγι,· ;!ου Θ:ολόγου είναι καϊ ή Μονή τώ Αγίων Άναργύοω/, ή όποίο ·τΓτητΓ λπται άπό μιά μ κρή κτιττή έκ<>η
<τία μέ τΐ3θ0λλο καΐ μερ.'<ο κι:Λλ ά £τά πιρώτσ κχρόνια ή έκκληυία τή ι. Μονης -^ταν λατξευμένη ίτ' €να δράχο, ή δέ πι:οσ3ήκη τής κτιοττής εγιν; το 1884 μέ την άοκνο πι^ϋΐπάβ^ιη καΐ ΤΓόΊλιιν τοθ άοΐ'5ίμου ΆρχιιμανΣοιίτου κ. Ιωάννου Παντελεημονίδη Έκτος άπό τα πα,ρεκκλήσια τα ποία άιαφίρΛμζ όμαδικά,, ύττήι05<αν στήν Καρδάλη καΐ μερ^κό; όλλα με- μθνωμένα σέ διάφορες σ^νοικίίΐ- Στήν αυνο'κίο: |ί@ι^ροΟτος ήταν τό "ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ,, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΠΟΛΤΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΥ Α.Ε. ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟ τής 3ΐηο ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Είς Δολλάρια Η.Π.^. Γ-ΝΡΡΙΧΤΙΚΟΓΗ 1. Γή.-τεΛα II ό γ ι Μέσα Κργολεϊα Επιπλα κκί Μηγπνήικιτα Ν. ν. 4Ί02 Κμμεπα κϊοΛιι έργοπτασίοι Σκε·ι'·ΐ) πρός εγχατάπΐιιΛΐν γοπμ|ΐή άνεγερινιιις 1 !Κ>Γ>
5.4117 —·
!)0(Ι,004 -
1Κ,42'< — βΚ 8Η.Ί.— 12.ΓΛ1.80Ί.- Μί.ΟΟΟ.— 278 7«.Ί.— 1Λ 441.— 10.851 759. — 1Μ65.ί)ίβ.- :).Ό.Ο21 - Π 805.50).— Μΐ|χαννιιπτ« ^ρός έκτρλωνιπμόν II. Ά ν ιι β λ η τ ε· α 11 ο σ "ΕΕοδα Ι Ιρι>ενάρξε-(,ις
III.
Κ υ κ λ ο ίρ ο ρ ο Γ1 ν
Άποίΐρμιιτα :
- ΙΙρο'ιτΐιιν κιιί βηηί(ΐ|τικιπν "λι">ν
— Κηιισί|ΐ«ιν κ«ι Λιαφορών {ιλι 'ώ»
— ΉμιχαΓειργ ιομΡΜΐιν ΙΙροιόνπον
- ' Ι· το μοιν ΙΙρ»ιΟΛΤ«ιν
- Έμηορι>ι''μιιΤίΐ πρός ρχτελ·»»ΐ'ΐμόν
11 4.1Γ
Ι|Ο
|1Ι|
V
Μ
ΐοδιι
η
—Μή μοδ προτείνης μόνο Πασά
μου νά προδώσω τή ττίστη μου. Χί-
λιες φορές ττροτιμώ νά πεθάνω.
Ό Βαλής, δέ μπόρεσε νά κρατή-
ΟΉ τα γέλια τού:
—Ποίος σοθ μ'ιλησε γιά τή πί-
οτη σου παπά μου; Δέ μπά νά πι-
θτεύης κα! στό σεϊτάνη. Έμένα
μοθ είναι άδιάφορο. Άλλο εΤναι έ-
κείνο πού ζητάω άττό σένα, γιά τό
δικό σου τό συμφέρον· Νά κλείσης
το στόμα σου κα! νά μή ττροδώσης
κανένα άπό τούς γκιαούρηδες 'Αρ-
Χηγούς τού ξεσηκωμοΰ. Γιατ! αν
τό κάνης αύτό καί τό κεφάλι σου
δέ θά γλυτώσης κι' οώτούς θά τούς
ττάρης στό λαιμό σου.
Ό ποτττάς κοίταξε μέ κατάπλη-
ξη τόν Πασά. Τ' αΰτιά τού μέ μιάς
— 'Κχτι λιιΛΐστικά
— * Κ ο κκί κιιι Λιιίίορα
]
V·
" Απιιι τήσεις Ι
Πελάται
Άπαιτήσεις νπι Δκίΐ(ΐος)οι
Άποίτήοεις έΐ Γ/σιρι·λριΛ'
('ρομμίίτιιι εΐοπριικτε;«
Γρημ|ΐάτια πι/οά τρίπιις
4Γ)4.
012.-
7.
010.-
ΟΤΙ.
ν 4.
βίί"
41
(Κ8 -
:.Ο Ι.
·>8Ο. -
ι 16
084, —
1711.
,'Ο9.-
117
ιΐί'νι. Τ
10-2.852—
008 >0.Τ —
' 21.058,-
200 12-2 -
140 8!* - 1.-Ι54 747 —
- ·4.ι704 -
■1ϋ> - 1(13.285.—
14Ι!.ΙΙ2 -
8.755.—
684.-2.Τ. -
V,
'μρΤον
Δ ι α ί) έ ο ι μ ο ν
— ΚαταίΙε'ση. Λι|ΐριιις
Γ.Πιϊ.—
7 8.74 -
'.- 4.011.-
!*«.()<)><. Η62. VI- Λογιιοιιιημιιΐ Τάϊείη. 'Κνε·ργη'ΐκοΓ>
Κ^Ί πλαιον χ«1 "Υτιχρεώσεις
Ι. Μρτοχικόν Κεφάλαιον
(ΔιαιροΓ'μενκν ρΐα 17 5ΟΊ 1ε-
τοχάο ΤίΓ,ν § 100 ρχιίίττη)
Όλοπ)(ε"ί)ΐ">ς κιιτιι^ληίΐέ >
II
Μακροίτιιόίΐεσμοι Ύπο)ρ (ίισεις
Έξίιιτρρκοι'ι — άε-ια ^ 5^1 ΚΗ!).—
— ΙΙςι ·ιιη(ΙειΐΓ«ί 1.<27.Ο44— 1960 $ 1.750.0 Ό.— Γ1ΛΘΠΤΙΚΟΝ Γ «5 Έσωτρρ κοι", — III. η — "Κτεοοι ΙΙισΐΐιιπιι ιο υπέρ τού ΐ ημοι Ύτο·/ο··ώσρις νημοοίοιι 117 :{8(ϊ — | Άπφαλειπι καί Ήμορομι'σιΊια Η'·.551.— Τι.κο Διινκ'ι.,ν .^..^21.- Κρατήηεΐί Γ'.τέο Τρίπ·ιν 02.082.— Χιιπρις Γ'βΙί—Νάνειιι Τςιαπεζιόν ίΙΠΟΙΙΙΟ,— Γρ.·|ΐικίΐιη !Ι87.874 — Ί λογ)ημοϊ !)7 300.— ι.·ί.")Π.οοο.— 1.258 -114.- Ν.Γ» Γ! - !<Ν".7<ι2 - 04.574 — 115.856.- «5.454.- .Η5.·^1.— Ο.' (82.— !»()0.(ι0λ - .104.4 17 - Ι.Ο.ΙίΙ Ι - 1.75Ο.ΟΙΚ) - Π !>η4.0Ι')._
2 414 ·!Γ1 -
|λαςα»τό παρ.ϊκκλήο-ι τοθ Άγίου Ν ι
κολάου, στή μϊσαία συινοικία ίνα η>
Ιλο πο!:β<κΙλτίο·ι τού ίδίου Άγίοιι, ιστήν Όθΐήμανική συνοικ,ία τού Άγί- ου Μηνά κτλ Τό κοι.δήλι τού Άγίου Μηνά ήταν πάντοτε άναμμένο, έψοόν τιζακ 8; γι' αύτά όχι μόνον ο! χοι ττιανοϊ ό)>ίλά καΐ μερικές γ^ναΤκτς
Στίς συνοικίας Σιδηράδικα κα!
Χορωνλάρ υπήρχαν έπίσης δύο μονό
πί,τρες κωνικές, ή κάθε μιά άπό τίς
οποίες εΤχε καί άπό ίνα κελλί λα-
ξευμένο λίγο κάτω άπό την κορυφή
της. Ασφαλώς καί τα δύο αύτά κελ
λιό ήσαν κατοικητήρια άσκητών.
Ή έκκλησία τού Γρηγορίου Θεο-
λόγου. Γιά την έκκλησία αυτή ϋπήρ
χεν ή παράδοσις δτι έκτίσϋη μέ δα-
πάνες τοΰ αύτοκράτορος Θεοδοσίου
τού Μεγάλου καί μέ την έπίδλεψι
τοι" ίδίου Γρηγορίου Θεολόγου- Ή
τΌΓράδοσις αυτή δέν εστηρίζετο μό¬
νον στόν προψορικόν λόγον, άλλά
κα! σέ μιά έπιγραφή ή όποία έσώζε
το, δπως έλεγαν ο! πρεσδύτεροι,
μέχρι τοΰ 1835 κα! ήτο έντοιχισμέ-
νη σέ μιά άπό τίς τρείς πόρτες τής
έκκλησίας. Τό 1835 είχεν άναλάδει
τήι/ επισκευήν τής έκκλησίας έ'νας
συντοπίτης μάστορας, ό όττοΤος 'έ-
θε^ρησε καλόν μόλις τελείωσε την
έογασία τού νά σβύση μέ τό πελέκι
τού την παληά έπιγραφή καί στήν
θέσι της νά χαράξη άλλη άπαθανα-
τίζοντας κα! τό δνομά τού.
Αί έπισκευαί καί διορθώσεις αί
οποίαι έγιναν στήν έκκλησία αυτή
κατά διαφόρους περιόδους, δυσκο-
λκύουν καί αύτούς τούς είδικους ά-
κόμη διά νά προσδιορίσουν μέ α¬
κρίβειαν την ηλικίαν της. Εάν λά¬
βωμεν δμως Οπ' όψιν τό "Αγιον Βή-
μά της, τό οποίον άποτελεϊται άττό
τρείς άψΐδες καί δέν υπέστη καμμίαν
μεταβολήν, πρέττει νά την κατατά-
ςωμεν μεταξύ των άρχαιοτέρων της
ττΓριοχής. Τό σχήμα τής έκκλησίας
ϊΤναι στααροειδές μέ τροϋλλον, γύ-
ρο> άπό τόν οποίον ύπάρχουν δώδε-
κα τταράθυρα· Τό μήκος της μαζύ
μέ την νάρθηκα καί τό "Αγιον Βή-
μα είναι 20 μ· τό δέ πλάτος 7,5
μ. Στήν αύλή κάτω άπό την γή εί¬
ναι τό Άγίασμα, οτόν οποίον κατε-
6α!νει κανείς μέ όγδόντα σκαλοττά-
τια. Τό κώδωνα—άσι ήταν συναρμο-
λογημένο μέ σιδηρένιους δοκούς καί
ελάσματα ττάνω σέ μιά πέτρινη 6ά-
σι καί εΤχε τό οχήμα τοΰ Πύργου
τού Άϊφελ· Ή άργυρόηχη φωνή
τής καμπάνας ηκούετο ττολύ μακρυά
καί καμμιά φορά έπεσκίαζε την φω¬
νή τοΰ μουεζίνη, εάν συνέπιπτε την
"δια ωρα νά καλή καί αύτάς τούς
τπστούς γιά προσευχή. Τα Ιερά κει-
μήλια καί σχεύη τα όποΐα έστόλιζαν
την εκκλησίαν αύτην, πήρσν μαζύ
των οί εϋσεβεΐς Καρβαλιώται δταν
τόν Αύγουστον τοΰ 1924 έγκατέλει¬
ψαν την γήν των πατέρων των καί
τα μετέφερον σώα καί άβλαβή στήν
νέα των πατρίδα. Σήμερα στολίζουν
την καινςΜΟργια έκκλησία πού είναι
κ-ισμένη στήν κεντρική πλατεΐα τοθ
Συνοικισμόν των καί άφιερομένη
στόν Τίμιο Σταυρό κσί στόν Γρη-
γόριο Θεολόγο. Μεταξύ των κειμη-
λίων αυτών περιλαϋβάνοντα'
χωνευτήρ! τού, άλλά δέν μττόρεσε
νά ξαναδώση την ττοΑηά μελωδική
της φωνή.
(Συνεχίζεται)
ΤΑ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΑ ΠΛΟΙΑ
ΤΛν 17ην Ιουλίου θά διε¬
νεργηθή έπαναληπτικός πλειό-
δοτικός διαγωνισμός, πρός εκ¬
ποίησιν των δύο μεσογειακήν
έπιβατηγών πλοίων «Άγαμε-
μνω» καΐ «Άχιλλεύς)}, τώ όποία
τελοΰν υπό την κυριότητα τοΰ
Δημοσίου. Κατώτατον όριον έ<· ποιήσεως ωρίσθη, δι" έκαστον σκάφος, τό ποσόν των 8ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρίων. ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΥΣ ΦΟΡΤΗΓΟΝ ΠΛ0ΙΟΝ Υπεγράφη, είς τό υπουργεί¬ ον Ναυτιλίας ή νέα συλλογικη σύμβασις εργασίας δι6 τούς πλοιάρχους φορτηγών πλοΐων χωρητικότητος 801 — 4.5ΟΟ τόν νων. Βάσει τής συμβάσεως ταύ της, ή όποία ετέθη έν Ισχύϊ άπό 1ης Ιουλίου 1967, οί μι· σθοί των πλοιάρχων σκαφών χω ρητικότητος 801 — 2.5ΟΟ τόν¬ νων αύζάνονται άπό 96 λίρας. Άνγλίας είς 113 κα! διά τούς ύπηρετούντας είς πλοία 2.501 —4.5ΟΟ τόννων άπό ΠΟ είς 130 λίρας. Έπίσης θά καταβάλλεται καΐ'τό έζ 11% έπίδουα των Κυ· ριακών. ό ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΝ ΜΕΤΡΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ "Ηρχισεν άπό 1ης Ιουλίου καθ1 άπασαν την χώραν, δυνά¬ μει κοινής αποφάσεως των ύ- πουργών 'Εμπορίου καΐ Δημο¬ σίας Τάξεως, ό έτήσιος περιο- δικός έλεγχος των μετρικών καί σταθμικών μονάδων, ζυγι· στικών συσκευών, δοχείων με· τρήσεως ύγρών, άτομικων συ¬ σκευών μετρήσεως γάλακτος καί ελαίου, γεφυραπλαστίγγων, ώς καί βενζιναντλιών πετρελαι αντλιών. Ό έν λόγω έλεγχος εί ναι υποχρεωτικός κα( καλοϋν- ται άπαντες οί ύπόχρεοι δπως μεριμνήσουν διά τόν έγκαιρον έλεγχον καίσφράγισιν των με· τρικών όργάνων/ των. ΤΑ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡ· ΤΟΕΚΦΟΡΤΟΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΤΙ- ΚΟΝ ΛΕΟΦΟΡΕΙΟΝ ΚΑΙ ΦΟΡΤΗ- ΓΟΝ ΔΓ αποφάσεως των υπουρ· γών Συντονισμοΰ καί "Εργασί¬ ας, καθορίζεται τό κατώτατον όριον ήμερομισθίου των φορ- τοεκφορτωτών ύπεραστικών λε· ωφορείων καΐ φορτηγών αύτο- κινητών διά τό άπό 1 Ιουλίου 1967 καΐ εφεξής διάστημα, ώς ακολούθως: ΟΙ άσχολούμενοι είς φορτη- ι γά αυτοκίνητα τής περιφερεί- ι άς τέως Διοικήσεως Πρωτευού- Ι σης καί θεσσαλονίκης είς 110 Ι δρχ. καί των άλλων περιφερει- α) Τεμάχιον Τιμίου ΣταυροΟ, τό ων εΙ5 104 δΡχ·_ΟΊ άσχολούμε- οποίον φυλάοχτεται μέσα σ' ίνα ά- % * Σταυρό πού φέρε 18 10 IV· <>ν"Ρ·'<ημοΙ Τ(ί"ε·ως Πιπΐηη χοι* 1.145 795.— Άπητελέσμστ> Χρήσεως
Δβλλάριβ Η.Π.Α.
Γ "«Π
Ι
Ι'ρνικά "ΕξοΛα Διοιχήσεοις 217.|:!!Ι —
'ΟργάνίιισΐΰΤμήμ. ΙΙωλήσΡϋΐν 58.!'54.—
1.37!».—
β 079.—
Τόκοι Χρι (οσΐικιιϊ
Χ ριμι (ι τοπι στιιιτιχά
" Εξοδα 11 οοενήοϊ ε ο>ς
Άποτε> ρπμκπι χιιι'|ΠΓοις
πιπτπιΙΙρντα είς ιίνπβ·
λητέα
1905
$
80.90(1 —
2ΙΙ7.Ί22 -
Η 1-12-
75 05').
25.084 -
472.551 — 454 !>0Λ. -
Γ'ΟΙί
1
!"05
ΡΙσπιιιιϊειο (ΐεϊ.ιν νι'ιστο^
$
107 4οι.-
4Γ7
1*7.-
Τόκπι 11 ιπΓ.ιΐΓΐκσι
78.282.—
__
Χι.,ημιιτηπκιτ ■ · ε ■ χ π
2Λ!Ν(5Ο. -
—
ΛποτκλΓσματα Χ^ήοριιις
/οκ,ι(Ιε τα είς 'Ανα·
βληιέιι 7Μ)(·ή
—
"ΕίοΛιι Π οενποϊε(ιις
47
...8.».—
σημένιο^ Ζταυρό πού φέρει την ε¬
πιγραφήν, «τύλον Τίμιον καί άγιον
τού Κυρίου Ίησοΰ>. ι
6) Τεμάχιον μηροΰ άττό τό άγι¬
ον λείψανον τού Γρηγορίου Θεολό-
γου, τα οποίον εΤχε κρατηθή όΐττό
τούς μοναχούς τής Καρβάλης δταν
κατά τό έτος 912 μ.Χ· επί Κων¬
σταντ ίνου τοΰ Πορφυρογεννήτου εγι-
νε ή μετοικομιδή των λειψάνων Τον,
είς τόν έν Κων)πόλει ναόν των Άγί-
ων "Απόστολον. Ή κάρα τοΰ άγίου
εΤχε δωρηθή είς την Μονήν Βοττοπε-
δίου τοΰ "Αγίου "Ορους δπου καί
φυλάσσεται μέχρι σήμερον. ι
γ) "Ολόκληρον τό λείψανον τού
πατέρα τού Γρηγορίου Θεολόγομ
δ) "Ενα Εϋαγγέλιο μέ άσημένιο
κάλυμμα, άφιέρωμα των όμογενών
τής Σμύρνης κατά τό έ"τος 1694
ε) Πολλές είκόνες μεταξύ τώ"
οποίων ξεχωρίζουν γιά την αρίστη
Βυζαντινή των τέχνη τέσσαρες με-
γάλες διαστάσεων 1,5 Χ 1. μ. Ή
μία άπό αύτές ποριστάνει τόν Κύ¬
ριον ημών Ίησοΰν Χριστόν, ή αλλη
την "Υπεραγίαν Θεοτόκον καί οί
δύο άλλες τόν Ιωάννην Πρόδρομον
καί τούς τρείς Ιεράρχας. "Ολες
μαζύ κοσμοΰν σήμερα τό τέμπλο
τής νέας έκκλησίας.
στ) Δύο πολυέλλαιοι μετάλλινοι
ζ) Δύο άργυροκέντητοι έπιτάφιοι
η) Μία ύδαταποθήκη γιά την
διανομή τοΰ Άγιασμοΰ την έορτή
Θεοφανείων σέ σχήμα μεγάλης
νοι είς λεωφορεϊα περιοχής τέ¬
ως Διοικήσεως Πρωτευούσης
καί Θεσσαλονίκης είς 100 δρχ.
καί άλλων περιφερειών 95 δρχ.
Διά άπασχόλησιν πέραν των 8
ώρών καΐ διά τάς πρώτας 60 ώ¬
ρας παρέχεται προσαύζησις υ-
περωριακής άπασχολήσεως
30%. Έπίσης χορηγεϊται έπίδο*
μα συζυγου έκ 5 δρχ. καΐ τέ>
κνων 3 δρχ. μέχρι 3 τέκνων.
Έπίσης χορηγείται έπίδομα πό*
λυετίας έκ 5% επί τοϋ ήμερο*
μισθΐου δι' εκάστην τριετίαν
καί μέχρι 5 τριετιών.
Η 15ΘΗΜΕΡ0Σ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κολυμδήθρας καί μέ κρουνούς γύρω
άπό τή 6άσι.
θ) Δύο καμπάνες, μιά μικρή καί
μιά μεγάλη. Ή μεγάλη δυστυχώς
έ'πεσε^ θϋμα σέ μιά άπό τίς έκ-
λογικές διαμάχες πού μέ φανατι¬
σμόν εγίνοντο τα πρώτα χρόνια ττ|ς
άποκαταστάσεώς μας. Κάθε υπο-
ή δ ήθλ ά
Είς την κυκλοφορήσασαν
Ιδθήμερον Λογιστικήν Κατά¬
στασιν τής Τραπέζης τής "Ελ¬
λάδος τής 15ης ΊουνΙου οί
κυριώτεροι λογαριαομοί έμφα-
νίζουν την ακόλουθον κίνησιν
σημειουμένης τής διαφοράς
μέ + ή — είς έκατ. δραχών
έναντι τής προηγουμένης Κα
ταστάσεως, τής 31ης ΜαΙου,
"Ενεργητικόν: Χρυσός καί
εξωτερικόν συνάλλαγμα 8.012
έκατ. δρχ. (- 36). Συναλλαγ-
ματικαί καί γραμμάτια 550 έκ.
(— 79). Χογαριασμός Συγκεν¬
τρώσεως είσπράζεων καί πλη-
ρωμών Δημοσίου 480 έκ. (- 5)
Λογαριασμός χρηματοδοτήσε-
472 551 -
πρ θ-ομίττ άττοπιρι
Πσρατηρήσεις — '· φ' όλων των περΐΓυσιακών στοιχείων τ ς 'Κταιρίας 6<ρί ηαντοι εμπρ·τνματα ίίικαιώμαΓα τ) Ε Τ Ρ? — ΛυνΛμει τή: ύττ' αριθ. 6717^)22)7.1 66 άππφαοε'ον τΰ./ Ύπου>νΟ^ Συντην ομοθ, Οίκονη ι<'Λν κηί (^ι^μηχϊν'ί ιώσεως τθν ίγκαταοτάσεών μας και ή θ σις των είς πλήρη π ΐμαγωγικηι/ λ-ιτου ·γΙαν Τ3ί}Εϊ<ϊθη μ'χρι 5ι.Ι2.'ΐβ Ό Άντιπρήίδρος τοθ Δ, Σ Ό Εντεταλμένος Σύμβ υ ής ·$ Λΐντής ΟΙκίκ^ν ·Υπηο«οιΛν Σ. Ι. ΑΛι·ΥΡΑΣ ρ. (3 Κ0$ή ζ - Κ Κ, ι- -------- ως προμηθειών καταναλωτικών αγαθών 5.361 έκ. (-92). Πι- οτώσεις πρός την οΐκονομΐαν 16.773 έκ. (+184). Καταθέρ σεις Δημ. Όργανισμών 4 543 έκ. (+33). Παθητικόν : Κυκλοφορούν ψήφιος δταν ήθελε νά" συγκεντρώση Ι ?αρ.Τ°ν0£10μα0 . 28·2«4 έκ£°τ· τούς κατοίκους δ.ά νά άνακο,νώση ' ^Ζ^' Καταθέσεΐς Τραπεζών τα μεγαλόπνοα σχέδια τού, έτρεχε 2.532 έκ. (-64). Καταθέσεις στήν καμπάνα πού ήταν κρεμασμένη έγγυήοεων δι" εΐσαγωγάς 730 σ' £να δένδρο καί άρχιζε νά την εκ· ί~ 20> · Λογαριασμός Δημ.
κραδαίνη μέ βιαία κτυπήματα. Στά 'Υπηρεσιών 2.3ΟΟ (—19) . Λο-
θανάσψα αύτά πλήγματα δέν μττό- Υαριασμός Δημ. Έπενδύσεων
ρεσε ν' άνθέξη ή εύαίσθητη ψυχή 313 εκ· (+ 73) · 'Υποχρεώσεις
της κα! μιά μερά δρέθηκε ραγισμένή δψεως Τραπέζης είς έζωτερι-
στό πιό λεπτό της σημείον. Την κον Ουνάλλαγμα 117 έκατ.
πήρε μετά ό χύτης, την ϊλυωσε στό δραχμαΐ (+ 13).
Ήμερολόγιο τού Θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΡ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚοΙ ιδιαιτέρως είς Κστιπαδοκίαν τό 1959
Η'
Κάηοιος στήν Άθήνα μοΰ εί
πε πρίν ζεκινήσουμε: «ΟΙ Τοϋρ
κοι πέσανε στήν πολυτέλεια».
Μέχρις έδώ τουλάχιστον δεν
μπόρεσα νά δώ δεΐγματα. Τό
φώς δεν είναι πολυτέλεια, εί¬
ναι θαοική άνάγκη" μά άν ουγ
κρίνουμε τόν ήλεκτροφωτισμό
τής Προύσης μέ τίς άλλες σκο-
τεινές κατά τό πολύ πόλεις
καί κωμοπόλεις καί πρό παν¬
τός μέ την παληό τους κατά-
οταση, ϊσως τόν δικαιολογήοω.
Λίγη ρυ,μοτομική διαμορφώ¬
ση, κάποιο σποραδικό κτίσμα,
ενός κεντρικός δρόμος όσφαλ
τοστρωμένος, άπ' δ,τι εϊδαμε,
δέν πιστεύω νό είναι ντοκου-
μέντα πολυτελείας.
Σ' ένα ψυχαγωγικό κέντρο
πού είναι έγκατεστημένο στόν
δημοτικό κήπο ψυχαγωγεί μέ
την όρχήστρα τού την άνατολί
τικη, τό πλήθος των περιέρ-
γων πού είναι συγκεντρωμένο
όλόγυρα, καί τό μεγάφωνο μέ
δλη τού την ένταση σκορπΐζει
τοΰς παθητικούς τόνους τής όρ
χήοτρας καί σέ μεγάλη όπόστα
ση, τόσο σκληρά, ώστε νό ένο-
χλή μάλλον παρό νό τέρπη
τόν ζένο έπισκέπτη, έστω καί
όπό μακρυό άκόμη.
Μπήκαμε οέ μερικό καταστή
ματα νό δοϋμε τίς τιμές καί
την έμπορική ζωή. Όλα σχε-
δόν τό καταστήματα πού εΐδα-
με είναι μικρά καί οί τιμές τους
δέν είναι ώρισμένες. Όπου σέ
πιάοουν. Έδώ τό παζάρεμα ό-
κολουθεί την παληό τού παρά-
δοοη. Ύπερτιμοθν 100% κΓ δ-
που σέ πιόσουν. Δέν κάνουν
έζαΐρεση μεταζύ των ζένων
καί των εντοπίων. Τό ϊδιο πα¬
ζάρεμα ο" δλους.
Μπήκαμε σ' ένα λαϊκό έστια
τόριο κατό τίς 9 τό θράδυ καί
τούς φάνηκε παράζενο ποΰ άρ
γήοαμε. Κινδυνέψαμε νό βροϋ
με φαγητά, έστω καί τής ώρας.
Σ' δλη την Τουρκία δέν γί·
νεται μεσημεριάτικη διακοπή
εργασίας καί άνάπαυση, γι αϋ
τό τό θράδυ τό καταστήματα
κλείνουν ενωρίς <αί οί ανθρω- ποι τρώνε έπίσης ενωρίς. Έδώ στήν Προϋσα, πού είναι καί τού ριοτικό κέντρο, γίνεται λίγη έ- ζαίρεση. Γίνεται άκόμη καί μιά άλλη στό κλείσιμο των έμπορι- κών καταστημάτων: 'Όοοι θε- λουν τό κρατούν άνοικτά, δσο θέλουν. Στίς 10 τό βράδυ δλοι έχουν φάγει. Είναι ζέοτη πολλή καί μδς άνέβασαν στήν ταράτσα τοΰ έ οτιατορίου γιά νό φάμε μέ ύ- παίθρια δροσιά. Άργησαν πολύ νά μάς <ρέ· ρουν τό φαγητά μας καί δταν τελεΐώσαμε ταλαιπωρηθήκο^ε οτόν λογαριασμό Είναι πάντα ή άριθμητική πού τό φταίει. 'Όταν κατεθήκαμε άπ' την ταράτσα δέν μπήκαμε δλοι στό λεωφορείο γιό την έπιοτροφή. Θελήσαμε νό περπατήσουμε μερικοί. Δέν είχαμε ύπολογί- αει καλά την άπόσταση οϋτε καί την προχωρημένη βραδύνη ώρα. Ό δρόμος ήταν σχεδόν έρημος. Σε λίγο εϊδαμε δυό νέ ούς Τούρκους. Μάς άκουσαν πού μιλούσαμε έλληνικά καί μέ έπιτίμηση μδς συνέστησαν νά μιλάμε τούρκικα. «Στήν Τουρκία —εΤπε ό ένας στόν άλ λο— δέν μιλοϋν αλλη γλώσοα παρά μόνο τούρκικα». Δέν δώ οαμε σημασία καί προχωρήσα· με. Σέ λίγο μιά παρέα γυναϊ- κες καί άνδρες καί δυό μικρά παιδία, διεσκέδαζαν την μέθη Γους στό δρόμο μέ χονδροει- δή αστεία. Δέν δώσαμε καί σ' αύτούς οημασία. Ή άταραζία μας τούς πείρα- ζε, φαίνεται, καί γι' αύτό ή μιά κοπέλλα πέταξε κατ' έπανάλη- ψη τό πέδιλό της μπροοτά μας. Εμείς καί πάλι άτάραχοι προ- χωρήσαμε. Στό ζενοδοχείο εϊδαμε την κομπανία μας, κανονίσαμε την πρωίνή αναχωρήση γιά τίς 6 τό πρωί καί πήγαμε γιά ΰπνο. Ή δροσιά τού βουνοϋ, ποϋ έμπαινε άπό τ' άνοικτό μου πά ράθυρο, καί ή όλήμερη κούρα- ση μοϋ κλείσανε άμέοως τα μά τια. Τό πρωί ζύπνηοα νωρίς καί κατέβηκα' νό δώ τούς άλλους. Δέν θρήκα κανέναν καί έπια- σα την κουβέντα μέ τόν διευ- θυντή τοϋ ζενοδοχείου πίνον- τας καφεδάκι. Μοΰ έζήγησε γιατί τό ζενο¬ δοχείο λέγεται «ΤζελΙκ - Ό- τέλΜ. Τζελίκ θό πή χάλυψ καί τα νερό των λουτρών τής Προύοας έχουν χάλυθα. Έχει Ι καί τό ζενοδοχεϊο λουτρά καί γι' αύτό λέγεται έτσι. Μοΰ εϊπε άκόμη ότι ή πόλη αυτή έχει 200-250 χιλιάδες κατοίκους μέ τάσεις αύζήσεως. (Συνεχίζεται) Ο ΕΟΡΜΜΟΣ ΤΗΣ ΝΑΥΤ. ΡΒΔΟΜ'.ΔΟΙ Άπό την βάπτισιν την παρελθούσαν Κυρακιήν είς τόν Ιε¬ ρόν Ναόν τοϋ Άγίου Γεωργί ου Άοωμάτων τοθ υίοΰ τοΰ συνθέτου κ. Κων) νού Μάνεση. Είς την είκόνα ό νεοφώτιστος Αντώνιος Κ. Μάνεσης. Άνάδοχοι παρέστησαν οί κ.κ. Δημή¬ τριος Βούγιας. μαέστρος καίσυνθέτης καί ό Σπύρος Παπά· δημητρίου, μηχανικάς. Είς την τελετήν παρέσΐη πλήθος κόί ομού, μεταζύ τοΰ 'όποίου καί πλείστοι δημοοιογράφοι. Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΝΟΗΣ (Συνέχεισ έκ τής 1ης σελίδος) την συγγραφήν τού —καί θά έ¬ χη οτοιχεία— Ισχυρίζετο) ότι ή Οίνόη κατελήφθη κατό τό έτος 2790 π.Χ. άπό τούς Άκκαδαί- ους. Τό 2374 άπό τούς Σουμε- ρίους, ότε ώνομάσθη ΟΝΕΓΙ. Τό 2060 περιήλθεν είς τούς Βα βυλωνίους καί τό 1807 είς τούς Άσσυρίους. Τό 1504 κατελή¬ φθη άπό τούς Χετταίους. Ή πό λΐς καθ" εκάστην εποχήν τής Ι- στορίας περιήρχετο άπό δορυ- κήτορος είς δορυκτήτορα. Κατά την θεωρίαν τοΰ Τούρ- κου άρχαιολόγου ή Οίνόη ήτο μία άπό τάς πόλεις τής θορεί- ου παραλίας τής Μικράς Άσί- ας, αί οποίαι τό 1190 π.Χ., κατά τόν Τρωικόν πόλεμον, έθοήθη σαν συμβολικώς τόν Πρίαμον εναντίον των Άχαιών μέ 50 το ζότας. Περί των Άμαζόνων δέν ά- ναφέρει τίποτε ό συγγραφεύς, ένώ κατό τόν Πλούταρ χον «Κρύσταλλον σήμερον Τέρμε έν Πόντω παρά τόν Θερμόδον- τα ποταμόν καί είς πεδίον Θε- μικύρας«. Ό Θερμόδων ευρί¬ σκεται 28 χλμ. δυτικώς τής 01- νόης καί είς τό κέντρον ύπάρ- χει τό Άμαζόν - Δάγ, δπου ευ¬ ρίσκεται τό φρούριον των Βυ- ζαντινών τοΰ συγκροτήματος Λιμνίων · ΟΙνόης. " Ιοως ο συγ¬ γραφεύς νό μή'κατεΐχε στοι- χεϊα διά νά προχωρήση. 'Εδώ κλείνει ή ίστορική έπο- χή καί άρχίζει ή Ίστορική άπό τό 77 6π.Χ., ήτοι άπό τό πρώ¬ τον έτος τής Α' Όλυμπιάδος. ΙΣΤΟΡ1ΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ Τό 740 περιήλθε πάλιν είς τούς Άοσυρίους. Τό 713 κατε¬ λήφθη άπό τούς ΧαλδαΙο υ ς. Τόν 6ον αίώνα οί Φοίνικες εγ¬ κατεστήσαν είς Οίνόην, ή ό- ποία ελέγετο τότε Όνέ όπως ά ποκαλύπτει ό Τοΰρκος άρχαιο λόγος, εμπορικήν άντιπροσω-1 πείαν, ναυτικόν πρακτορείον— ώς θά έλέγομεν σήμερον— διά νά προμηθεύωνται μεταλλεύ- ματα χαλκοΰ καί σιδήρου είς κόνιν, τό όποϊα μετεφέροντο διά καραθανίων έκ Τοκάτ είς Οίνόην πρός μεταπώλησιν είς τούς ΑΙγυπτίους, οί όποίοι ήσαν προοδευμένοι είς την κατερ-' γασίαν των μετάλλων. Οί Φοίνικες διά νό έζασφαλί- σουν τα ναυλοχοΰντα πρός φόρτωσιν μεταλλεύματος είς τόν λιμένα τής Ο!νόης έμπορι- κά πλοία των, έκτισαν τό 550 π.Χ. λιμενικόν - πειρατι κ ό ν φρούριον είς την δυτικήν πλευ ράν τού Ίασωνείου άκρωτηρί ου, τοϋ όποίου ύπάρχουν έρεί πια (Γιασούν ■ Καλέ), δπου πά ρέμεινε καί περιπολοϋσε ό πει ρατικός στόλος. Παρ' δλα ταΰ τα οί Αίγύπτιοι τό 525 π.Χ. επί την ΟΙνόην καί την έγκατέλει ψαν μόλις έφόρτωοαν τα είς Οί φαραώ Νεχώ τοϋ Β' κατέλαβον νόην άποθέματα των μεταλλευ μάτων, οπότε περιήλθε πάλιν είς τούς Άσσυρίους. Τό 520 π. Χ. κατελήφθη άπό τοϋς Πέρσας καί ύπήχθη είς την 19ην σατρα πείαν τής Καππαδοκίας. Τό έ- τος 495 είς ΟΙνόην έναυπηγή- θησαν πολλό πολεμικό καί με- ταγωγικό πλοία διά την έκστρα τίαν τού Δαρείου κατό τής "Ελ¬ λάδος. Τό 329 κατελήφθη άπό τούς 'Ελληνομακεδόνας τοϋ Μεγάλου Άλεζάνδρου, δτε. κα τα τούς "Ελληνας Ιοτορικούς, έγκατεστάθησαν είς Οίνόην δ- μαδικώς "Ελληνες άποικοι έκ τής Οίνόης τής Άττικής μετω- νομάσαντες αυτήν ΟΙΝΟΗΝ. Τό 323 π.Χ. καί μετά τόν θά¬ νατον τοΰ Μεγάλου Άλεζάν¬ δρου, περιήλθεν είς τόν γραμ- ματέα τού Καρδιανόν Εύμένην μέ τόν τίτλον Τοπάρχου τής έν. Πόντω Καπαδοκίας. Τό 302 ό Μιθριδάτης ϊδρυσε τό Βασίλει¬ ον τοΰ Πόντου, δπου ύπήχθη καί ή Οίνόη. Τό 63 π.Χ. κατε¬ λήφθη υπό των Ρωμαίων καί τό 62 κατατεμαχισθέντος τού Πόν τού είς 3 τοπαρχίας: Γαλατι- κόν Πόντον, Καππαδοκι κ ό ν τον, ή Οίνόη ύπήχθη είς τόν Πολεμωνιακόν. Άπό την εποχήν εκείνην ή Αύλή τής Ρώμης έπρομηθεύε- το οΐνον διά τα συμπόσια των αύλικών άπό την ΟΙνόην, πού ήτο ό περιφημότερος τοΰ τότε γνωστοΰ κόσμου καί κατόπιν ή αύλή τοΰ Βυζαντίου, οί βασι¬ λείς των δύο Σικελιών καί οί άρχοντες τής Βενετίας, Γενού ής καί Φλωρεντίας. Άπό τό έ¬ τος 1453—1461 μ.Χ., πλοία καί έμπορεύματα τής Τραπεζοΰν- τος δέν εταζ'ιδευαν διά τόν Βό σπόρον, λόγω τής έμπολέμου καταστάσεως καί οί άρχοντες τής Ιταλίας στερηθέντες τοΰ έκλεκτοΰ οίνου παρεκάλεσαν τόν Πορθητήν καί επετράπη ή διά καραθανίων μεταφορά διά τοΰ τουρκικοΰ έδάφους, μέσον Νεοκαισαρείας, Τοκάτ, Σεβα- στείας, Καισαρείας καί "Ικονί¬ ου είς Άττάλειαν, έκείίεν δέ διά πλοίων είς Ιταλίαν. Τό 254 μ.Χ. επί Βαλεριανοΰ, ή Οίνόη δπως καί ή Τραπεζοΰς, κατελήφθη άπό τούς Γότθους τής Κριμαίας. Τό 260 κατελή¬ φθη άπό τόν Σαππώρ των Περ¬ σών. Τό 394 άπό τόν Άρμένιον Άρτάβαζον. Τό 395 άπδ τόν Χοσρόην των Περσών καί τό 625 περιήλθεν είς τό Βυζάντι- όν. Τό 870 ή Οίνόη έφθασεν είς την κορυφήν τής άκμής της λό γω τής άκμαζούοης ναυπηγεί· άς καί ναυτιλίας της, άλλό καί έπειδή κατέστη τό κέντρον τού διά θαλάσσης έφοδιασμοϋ τού στρατοΰ τής Τοκάτ, δπου οί Βυζαντινοί εΤχαν εν έκ των κυρίων στρατοπέδων τοΰ κρά τους των. Τό 1071, μετά την πανωλεθρίαν των Βυζαντινήν είς Μαντζικέρτ καί την αιχμα¬ λωσίαν τοΰ αυτοκράτορος Ρω- μανοΰ Δ' διογένη άπό τόν "Αρπ ■ Αολάν, τό εσωτερικόν τής Μικράς Άσίας περιέρχεται είς τούς Σελτσούκους. δπως καί ή περιφέρεια Οίνόης έκτδς τής πόλεως. Τό 1173 ό Άνδρόνικος Κο- μνηνός περιέρχεται είς δυσμέ νειαν τού έζαδέλφου τού αύτο κράτορος Μανουήλ καί περιο- ρίζεται είς κάστρον των Λιμνί- ων - Οίνόης καί τό 1182 δραπε- τεύει έζ Οίνόης, έκοτρατεύει μέ τούς Παφλαγόνας τού, κατα λαμβάνει την Κωνσταντινούπο λιν καί άνακηρύσσεται αύτο· κράτωρ. Τό 1204 ή Οίνόη περιέρχεται είς την αύτοκρατορίαν τής Τρα πεζοΰντος. Τό 1349 ή Οίνόη μέ την περι¬ φέρειαν της καί τα 13 κάστρα τοΰ συγκροτήματος Λιμνίων λί- δεται ώς προϊκα άπό τόν Άλέ- ζιον Γ" είς την θυγατέρα τού Εύδοκίαν διά τόν νόμιμον σύ¬ ζυγον της "Εμίρην Ταστσινήν Τσελέπη. Τό 1414 ή Οίνόη περιέρχεται είς την Τραπεζοϋντα καί διοι- κείται άπό τόν Δούκα Γρ Με- λισσηνόν. Τό 1421 διορίζεται ιδοικητής Οίνόης ό νεαρός πρίγκηψ Κων)νος Δραγατοπς (ό κατόπιν αύτοκράτωρ Κων) νος Παλαιολόγος 6 11ος). Τό 1461 ή Οίνόη κατελήφθη άπό τούς Τούρκους. Τό 1806 έ πιδρομή Τουρκολαζών πειρα- τών είς Οίνόην μέ άνελέητα φονικό καί διαρπαγάς. Ι Τό 1838 καί 1839 άποτεφρώ- [νονται έκ πυρκαίάς 1.700 οίκί- (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) νηγητό άνέμου. Εΐδα τόν μό- χθο μου καί τόν μίσησα: άλ- λος θό τόν κληρονομήση καί θά τόν χαρή. Κι" έπεσα οτήν ά- πελπισία. Οΰτε γχέρα, οϋτε νύ- χτα έθλεπα φώς. Όλα μοΰ ή¬ σαν μαΰρα, μάταια! Ι Κι" εβγαλα ένα συμπέρασμα: Θέλημα Θεοϋ είναι νά χαίρεται ό άνθρωπος ό φρόνιμος τ' ά- γαθά τού καί ν" άγωνιςί γιά την αποκτήση τους ό μωρός. Μά κΓ αύτό είναι ματαιότης καί κυνη- γητό άνέμου. Καί σκέφθηκα: "Ολα στή ζωή είναι προκαθωρισμένα άπό τό Θεό. Κανείς δέν μπορεί ν, άλ- λάζη τόν ρυθμό τους. Όλα έρ- χονται, περνοΰν καί ζανάρχον , ται μέσα σ' ενα άμετάθληττο κύκλο. Καί ό δίκαιος καί ό α¬ ι δικος, καί οί άνθρωποι καί τα Ι ζώα, δλα φεύγουν καί κάπου πηγαίνουν, Ποΰ; Ποίος μπορεί νά τό πή; Κανένας! Άς χα· ροόμε λοιπόν τή ζωή! "Ολα εί¬ ναι μάταια! Είδα τότε τίς κοινωνικές ά- νωμαλίες καί τα δάκρυα των ά- I δικημένων, είδα ιά νειάτα καί τα γηρατειά, είδα τή συντροφιά καί τή μοναζιά. Νά έλειπαν οί άνωμαλίες καί τα δάκρυα, τα γηρατειά καί ή μοναζιά! Ζη· λεύω την όμαλότητα τα νειάτα καί τή συντροφιά. "Αλλοίμονον δμως! Όλα κάποτε τελειώ- νουν! "Ολα μάταια! "Οχι, δ- χι! Κάτι μένει: Ό Θεός! Τίμα καί φοθοΰ τόν Θεό! Κάμε δλα τό ταζϊματά σου! Καί κάτι άλ- λο κάτω άπό τόν Θεό: ό θα- σιλιάς. Νά τόν σέβεοαι καί νά τόν τιμάς! Ξαναγυρίζω τή σκέψη μου στόν πλοΰτο καί την άζία η ά- παζία τού: "Οποίος άγαπά πο¬ λύ τα χρήματα, ποτέ δέν χορ- ταίνει. Γλυκός είναι ό ϋπνος. Μά ό πολύ χορτάτος πλούοιος. δέν μπορεί νά τόν χαρή. Νά, τί θρήκα έγώ σάν κανόνα: νά χαίρεται ό άνθρωπος τα καλό πού τοΰ δίνει ό Θεός. Άλλοί- μονο στόν πλούοιο πού άκολου θεϊ τόν δρόμο τοΰ θησαυρι- σμοΰ! "Αλλοι θά τοΰ τα φάνε! Καλυτέρα νά μην έρχότανε οτή ζωή, ή τό πολύ νό είχε νεννηθή σάν άπόβαλμα, πού δέν θάθλεπε τόν ήλιο. Τί νά την κάμη τή ζωή ό πλούοιος αύτός, κι άν ζοΰοε δυό χιλιά- δες χρόνια; Θά έχη πάντα την άγωνία γιά τα πλούτη τού καί τόν άνεκπλήρωτο πόθο τής ά- πόλαυοης. Ποίος θά τόν πείση τί θά γίνη αϋριο; Μονάχα ή σοφΐα. Μά δέν την κατέχει, δέν μπορεί νά την κερδίση δπως τα πλούτη. "Ο ή σόφια, ή σοφΐρ! Μά ποία είναι, ζαναφωνάζω, ή άληθινή σοφία; Ποίος ό σκοπός τής ζω- ής; Προτιμότερον είναι τό κα¬ λόν δνομα, άπό τό καλόν άρω. μα. Καλύτερη ή ήμέρα τοΰ θα- νάτου άπό την ήμέρα τής γεν- νησης καί ή πορεία οτό σπίτι τοΰ πονεμένου, παρά στό σπί τι τοΰ χαρούμενου... "Ολα τα είδα στίς μάταιες ήμέρες μου. Δίδαγμα: Νά μην εΐμαι ύπερ- θολικός σέ τίποτε! Καί νά φο- θάμαι τόν Θεό, γιά νά τόν έχω όδηγό μου σέ δλα. Γιατί κανέ¬ νας δέν είναι τόσο σοφός, ώ- οτε νά μην πέοη σέ οφάλματα Μπόρεσα μέ τό μυαλό μου νά βρώ μέσα σέ χιλίους άντρες ένο σοφό καί άζιο, μά" δέν μπό ρεσα νό θρώ μιά γυναίκα! Πάνω δμως άπ' δλους καί άπ' δλα είναι ό Θεός. Τό θέλημα τού -θέλημα μου. Νά ή ύψί- οτη σοφία! Μά θά μοΰ πή ϊοως κάποιος: «Δέν θλέπεις τόν ά- δικο καί άσεθή νά ευτυχή καί τόν δίκα,ο καί εύσεθή νά δυστυ χή: «Ναί! τό είδα! Τί μέ του¬ το ; Μήμως ζέρομε κατά θάθος νά έζιχνιάσουμε δλα τα φαινό- μενά τής ζωής; Άλλά μήπως ζέρομε τίποτε βέθαιο γιά την έπομένη τοΰ θανάτου; "Ενα εϊναι θέθαιο: Ό θάνατος μέ τό σκληρό έπακόλουθο, τή λησμο σύνη! Καί τό μίσος καί ή άγά- πή χάνονται μέσα στόν τάφο! Καί τότε ζαναείπα στόν έαυτό μου: «'Έλα, τρώγε χαρούμενα τό ψωμί σου καί πίνε τό κρασί σου άνοιχτόκαρδα. Ντύσου λα- μπρά φορέματα. Τα μύρα άς μή λείπουν άπό τό κεφάλι σου. Καί χαίρου τή νόμιμη γυναίκα πού άγαπάς. 'Εκεί πού πάς, δέν ύπάρχει οϋτε δράση οϋτε σκέ¬ ψη, οϋτε γνώση, οϋτε σοφία!.. Ξαναγυρίζω ατή σοφία τής ζωής Είναι ό μεγάλος μου έ- ρωτα'ς. Τί, κι άν δίπλα της προ- θάλλη ή άφροσύνη, καί συχνό την ζεπερνά; "Ομως έγώ θά ψάλλω πάντα τόν έπαινό της, καί θά συστήσω σέ κάθε άνθρω- πο καί μάλιστα στό νέο, νά χαίρεται τα καλά τής ζωής. άλ¬ λά νά θυμάται πάντα τόν Δή- μιουργό τού, πρ'ι νφθάαουν οί θλιθρεές ήμέρες των γηρα- τειών. Τότε λυγίζουν οί δυνα- τοί, σταματοΰν έκείνοι πού ά- λέθουν (δηλ. τα δόντια), σκο- τεινιάζουν τα παράθυρα (δηλ. τα μάτια), καί θαρακούει δ μυλωνάς (ό γέρος) τόν ήχο τού μύλου, τό τραγούδι των πουλιών καί τό τραγοΰδι τής νειότης. Τότε άνθίζουν τα μαλλ^ σάν την άμυγδαλιά, καί τα πό- δια κοκκαλιάζουν σάν τίς ά- κρίδες, καί ή γεύση δέν μπο¬ ρεί νά χαρή τή νοστιμάδα τής κάππαρης! Τότε ή άοημένια κλωστή τής ζωής πάει νά κο¬ πή, τό χρυσό λουλούδι της νά μαραθή, τό λυχνάρι της νά σθή ση, τό λαγήνι νά σπάση καί τό μαγγάνι νά πέση μέσα στό πηγάδι, στόν τάφο! Τότε τό χώμα θό γυρίση στή γή, καί τό πνεϋμα στό Θεό. Ματαιότης λοιπόν ματαιοτή- των τα πάντα ματαιότης! Καί νά, ή κατακλείδα καί ό έπίλο- γός μου, άνθρωπε! 'Άκουσέ την! Τόν Θεό νά εύλαθήσαι καί τίς έντολές τού νό φυλά- γης! Νά, ή αποστόλη καί ό προ- ορισμός σου έδώ κάτω! Πέρα οέ περιμένει ή κρίση τοϋ Θεοϋ γιό δλα, καί τα μυστικά σου ά- κόμα>, είτε καλό είναι, είτε
πονηρά.
"Επέρασαν άπό την έποχή
πού έγράφη τό παρόν ασμα 2.
800 χρόνια καί οί άνθρωποι
έζακολουθοΰν νά είναι οί Ιδιοι
νά άντιμετωπίζουν τα (δια προ-
βλήματα, νά κυνηγοϋν δλη τή
δόζα καί τό χρήμα πού νομί-
ζουν δτι έκεί θά συναντήσουν
την ευτυχία, άλλά δυστυχώς,
δέν κατώρθωσαν ν" άνακαλύ-
ψουν πού ευρίσκεται αυτή.
Ή ευτυχία κατοικεϊ στήν Α-
ΓΑΠΗ στήν παγκόσμια ΑΓΑΠΗ
άνεζαρτήτως χρώματος, φυλης,
θρησκείας καί επεκτείνεται καί
είς αύτά τα ζώα.
Συνεχίζεται
(Γι,'νένειο ί·< τήκ: Ιηε σελ.) ποϋ διέοωσε την άνθρωπότητα άπό χιλιετηρίδας σκότους. Αυτήν την άκτινοθολούσαν ναυτικήν μας πληρονομίαν κα- λούμεθα νά διατηρήσωμεν ώς αγίαν καί Ιεράν παρακαταθή¬ κην. Φρονιματιζόμενοι άπό την 'Ι¬ στορίαν, δ'δασκόμενοι άπό την πέραν μυρ:άδων νεκρών των ποέι>ων μας, οφείλομεν νά
προωθήσωμεν έτι περαιτέρω
τούς τίτλους τούς όποίους κα-
τέχομεν.
Ή «Ναυτική 'ΕθδομόςΜ δέν
είναι μία άπλή ναυτική έορτή,
όλλά μία πανεθνική έζόρμησις
πρός την θάλασσαν, αυτήν την
άέναον πηγήν ίσχύος, πλούτου
καί πολιτισμοΰ, πού άνύψωσε
ττ>/ Έλλάδα είς την κορυφήν
πάσης έκπολιτιστικής εκδηλώ¬
σεως καί πνευματικοΰ έπιτεύ·
γματος.
Περαίνων, άπευθύνω ένθερ¬
μον χαιρετισμόν πρός άπαντας
τούς άνά τάς θαλάσσας πορευ-
ομένους "Ελληνας, οίτινες δια
τηροΰν άσβεστον την φλόγα
τής έλληνικής φυλής. Διαθε-
θαιώ αύτούς ότι ή άγάπη τής
Έθνίκης Κυβερνήσεως τοϋς πε
ριθάλλει όπουδήποτε καί άν
ευρίσκωνται καί ύπομιμνήσκω
δτι έχουν Ιερόν χρέος δπως
καταστοΰν άνά τόν κόσμον οί
κήρυκες τοΰ όναληφθέντος ί)-
πό των 'Ενόπλων Δυνάμεων
έργου διά την σωτηρίν καί ανα¬
γέννησιν τοΰ "Εθνους».
ΕΚΘΕΣΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ
'Εγκαινιάσθη τό περασμένο
Σάββατο έπίσημα μέ τελετή,
στό 'Εθνικό Ίστορικό Μουσεάο
ή «Ναυτική 'Εθδομάδα». Μετά
την τελετή έγκαινιάσθηκε καί
έκθεσις ναυτικών κειμηλίων,
πού γίνεται στό Ιδιο μουσεϊο,
καθώς καί άλλη είδική έκθεσις
σέ ζεχωριστή αϊθουσα, μέ ύδα-
τογραφίες τής όθωνικής "Ελλά¬
δος. Μεταζύ των έκθεμάτων
περιλαμθάνονται καί τα έζής:
'Ελα:ογραφίες των ναυμαχιών
τής "Ανδρου καί Τενέδου τού
' Λάμπρου Κατσώνη, ή καρδιά
τοΰ Κανάρη έντός άμφορέως,
Ο ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ ΤΟΥ ΕΖΕΡΟΒΟ
(Συνέχεισ έκ της 1ης σελίδος)
σεν οικοδομήν, τιλθετίω (θεώ)
(είς) Ιεράν "Αλτιν.
Δέν εχω καμμίαν άζίωσιν, ό¬
τι τό ουμρέρίεισμά μου είναι
συγκεκριμένβ. Δίδω μίαν έζή·
γησι κάπως άληθοφανή, μέ τ^»ν
έλπίδα κάηοια μερά νά είμαι
σέ θέσι νά δώσω την σωστή.
ΕΤΎΜΟΛΟΓΙΑ ΛΕΞΕΟΝ
ΣΤΕΝΕΑΣ: Έκ τοΰ σθένος,
καί ώς τοιαύτην την συναντώ-
μέν είς τα όνόματα Δημοσθέ-
νης, Καλλισθένης. "Οπως άνα-
φέρω καί άλλοΰ, ή λέζις άπαν-
τάται είς φυλάς ή ομάδος. Έ·
πίσης καί είς πόλεις, δπως ή
Στενήμαχος. Είθίζετο κατά την
εποχήν εκείνην τα όνόματα
των άνθρώπων νά έχουν σημα
οίαν πολεμικήν, δπως Άνδρό¬
νικος, Άνδρονίκη, Άνδρομά-Ι
χη> Ύπερμαχία, Κλεα,νΙκη.
Άλλά καί τοιαϋτα μέ άγαθόν
χαρακτηρισμόν, δπως Χαρίλα-
ος, Φιλόλαος. Ή λέζις, λοιπόν,
ΣΤΕΝΕΑΣ, είναι συνήθρς. "Αν
προχωρήσουμε ουναντώ'μ ε ν
την λέζιν μέ τό στερητικόν
άλφα, ώς άοθενής
Σ' όλα, λοιπόν, ή έτυμολογία
θό χρησιμεύση είς τόν παρατη
ρητήν δια νά απαλλαγή έτσι ά¬
πό την αμφιβολίαν.
ΝΕΡΕΝΕΑ. Πιοτεύω δτι πρό-
κειται περί είρήνης, θωριστί Εί
ράνα καί παρά Βοιωτοίς Ίράνα.
Τό Ν άπαντάται καί σήμερον
αι έλληνικών συνοικιδν. Τό
1914 άρχίζουν οί άνθελληνικοί
διωγμοί. Τό 1922 τοποθετεϊται
ή πλάκα τοΰ τάφου τοΰ έλληνι-
ομοϋ τής Οίνόης διά τής άνταλ
λαγής των πληθυσμών
ΑΝΕΣΤΗΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΧ
είς την ό·ομαοίαν Νικαριά ή Ί-
καρία, υιός καί νυγιός.
ΤΙΛΤΕΑΝ. ή περιοχή, ή χώ-
ρα των Τιλταίων.
ΗΣΚΟ. Έκ τοΰ έχω - έσχα -
Ι ϊσχω.
Ι ΑΡΑΖΕΑ. Άργήε.ς-λαμπρός.
ΔΟΜΕΑΝ—δόμος ■ ντόμο υ ς,
δόμος - Διός.
ΤΥΛΕΣ-Τιλιθάτης, ήρως ή θε
ός Θρακών.
ΥΠΤΑΜΙ—ύψώνω καί δχι περί
ποταμοΰ.
ΗΕΡΑΖ-ίεράς, δπου τό σ)ς
προφέρεται ώς Ζ.
ΗΛΤΑ-Άλτις.
Έζήγησις Κ. Κουτρίδη
Ρωλιστενεάς (ό) Νερε ν ε ά
(υιός) Τιλεταϊος έζ Ισκου (ά
σκου) είς την Άραζέαν την πά
τρίδα έμήν (σύζυγον ή μνη-
στήν ή φίλην) Τηλέτυπτον τού
το τό δακτυλίδιον (έδωκα).
(Συνεχίζεται)
ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΙΣ
ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ
ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΝ
Ή Διδασκαλική Όμοοπονδία
"Ελλάδος έζέδωσε την άκόλου
εον ανακοίνωσιν: «Κατόπιν τής
άποχωρήσεως τριθν μελών έκ
τοϋ Διοικητικοΰ Συμβουλίου
τής Διδασκαλικής Όμοοπονβί-
ας Ελλάδος, έν οίς καί τού
προέδρου αυτού, τό Συμβούλι¬
ον προέβη είς την άνασύνθε·
σιν τού ώς ακολούθως:
Πρόεδρος: Χαρ. Άμοιρίσης
Α' άντιπρόεδρος: Ευστρ. Λύ-
κος, Β' Άντιπρόεδρος: Εύαγ.
Καραμαλούδης, Γεν. Γραμμα¬
τεύς: Μιχ. Άλεζάκης, Είδ.
Γραμματεύς: Λ. Σούφρας Τα-
μίας: Ιω. Παπαχριστόπουλος
οί σημαίες ποό ύχρησιμοποιοϋν
το στήν έπανάστασι άπό τούς
κατοίκους των Σπετσών, τής
"Υδρας καί των ωαρών, καθώς
καί σύμβολα τής Φιλικής Έται·
ρείας.
Έπίσης έλαβον χώραν Ίστι·
οπλοικοί άγώνες στόν "Ομιλο
Φαλήρου, άγώνες κολυμβήσε-
ως επιφανείας διά πτερυγίων,
στόν Ναυτικό "Ομιλο τής Βου-
λιαγμένης, ώς καί άγώνες κο-
λυμβήσεως στό «ΔΕΛΤΑ Φαλή¬
ρου» καί στίς 6—8.30 μ.μ. έπι-
δείζε.ς ταχυκινήτων σκαφών,
θαλασίου σκί (άλμα φιγοΰρες
ίπταμένου θαλασσίου σκί καί
νυκτερινή κούροα μέ πυροούς
καί προθολεϊς είς τόν "Ορμον
Βουλιαγμένης έντός πλαισίων
έορτήο φωτός, Έζ άλλου άπό
τής 8 μ.μ. θό παιανίζουν στήν
Βουλιαγμένη , Νέαν Κοκκινιά
(Μεταμόρφωσις), Γλυιβάδα καί
Νέο Φάληρο αί μουσικαί τήο
ΕΒΑ, Δήμου Πειραιώς, Ε.Β.Χ.
;ςαί Α.Π. άντιστοίχως.
Έζαιρετικοΰ ένδιαφέροντος
ήτο ή «έορτή φωτός» μετά επι-
δείζεων καί θαλασσίου σκί υπό
τό φώς προθολέων, ή όποία έ¬
λαβε χώραν στήν Βουλιαγμένη
Τό πρόγραμμα τής έν λόγω ε¬
ορτής είχε παρέλασιν φωτοστο-
Νισμένων πλοίων, έπιδείζεις έ-
νετικής θραδυάς, καί βασρα»
χανθρώπων μετά έλικοπτέρων
καί καθσιν πυροτεχνιμάτων, ώς
καί ρϊψιν φωτοβολίδων ισχυράς
εντάσεως καί μεγάλης διαρκεί·
άς. οί οποίες θά καταυγάσουν
ολόκληρον τόν 'Όρμο Βουλια-
ι νμένης.
| Έπίσης προβλέπεται νά πρα
γματοποιηθοΰν έπισκέψεις
πλοίων τοΰ στόλου πρός τόν-
! νωσιν των τοπικών έκδηλώσε-
ων, στούς έζής λιμένες: Κα·
θάλας, Άλεζανδρουπόλεως, Ή
ρακλείου. Πόρου, Μυτιλήνης,
Χίου, "Υδρας, Πατρών, Πίρου,
Κάσσου, Καρπάθου, Κώ Θεσσα¬
λονίκης, Βόλου Σάμου, Καλα¬
μών. Γυθείου, Σκύρου, Χαλκί-
δος, Άργοστολίου, Ρεθύμνου,
Άμοργοΰ, Πρεθέζης, Γυθείου,
Ίτέας, Γαλαζειδίου, Ναυπό-
κτου, Ναυπλίου, Σίφνου, Κέας.
Τήνου καί Σερίφου.
ΜΕΓΑΛΜ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
φους, μελετπτάς, κριτικούς.
Βασίλειος Λαούρδας, Βασί¬
λειος Φράγκος, Γιώργος Κιτσό
πουλος, Άμύντας Παπαβαοιλεί
ου, Γιώργος Ζωγραφάκης, Ιω¬
άννης Βασδραβέλλης, Νόρα
Αναγνωστάκη, Ντ. Χριστιανό-
πουλος, Π. Σωτηρίου, Σ. Βασι¬
λειάδης, Βασ. Νησιώτης, Γιάν¬
νης Ζήρας, Νϊκος Σφενδόνης,
Πάνος Μουλάς, Απόστολος
Γκιοδαθίδης. Είναι καί ό έζαί-
ρετος λογοτέχνης κ. Γεώργι¬
ος Μόδης, πού άνήκει μάλλον
είς την Φλώριναν, δπου καί έ-
πολιτεύετο.
Μάς μένει πάντα άλησμόνη-
τος ό πατριάρχης των δοκιμιο-
γράφων καί κριτικών μας Πέ-
τρος Σπανδωνίδης, ώς καί ό
Πέτρος Όρολογάς καί ό Μπά-
μπης Νίντας.
Δέν αναφέρομεν έδώ τούς
διαπρεπείς μας λογοτέχνας κ.
"Αλκ. Γιαννόπουλον καί κ. Στέ
λιον Ξεφλούδαν, διότι έγιναν
πλέον Άθηναίοι.
Καί ό σκοπός τής ανωτέρω
περί των «Συγχρόνων Λογο-
τεχνων τής Θεσσαλονίκης» ό-
μιλίας είναι ακριβώς διά νά γί
νη περιληπτική μνεία, κατά την
έν λόγω Φιλολογικήν Βραδυά,
δλων των ώς άνω καλών λογο·
τεχνών μας, μέ τα κυριώτερα
έργα των. Πιθανόν, μέ την βί¬
αν πού γράφω τό παρόν σημεί
ωμα, νά παοέλειψα άθελά μου
μερικούς άζιόλογους λογοτέ¬
χνας τής Θεσσαλονίκης. Παρα-
καλοΰνται οί ένδιαφερόμενοι
νά μοΰ γράψουν, άν δέν εΐδαν
έδώ τό δνομά των. ) Διεύθυνσις
μου: Θεμιστοκλέους, 22 Άμα-
ροήσιον — Αθηνών)'
Οί άζιολογότεροι τούτων λο·
γοτέχναιθά παρουσιασθοϋν, μέ
την σειράν των, κατά τάς προ-
σεχεϊς μεγάλας πνευματικάς
έκδηώσεις τοΰ «Συνδέσμου
Θεοσαλονικέων».
Είναι έπομένως δι" ημάς ά-
παράδεκτος ή έκφρασθεϊσα ά¬
ποψις διακεκριμένου Θεσσαλο·
νικέως λονοτέχνου —(τόν ο¬
ποίον θαθύτατα έκτιμώμεν) —
δτι «δέν θέλει μέ κανέναν τρό¬
πον νά γίνει άφορμή σχολίων
νό. παρουσιασθοϋν ωρισμένα
μόνο πρόσωπα». Δηλαδή οί
πρώτοι τιυώμενοι κ.κ. Βαφόπου
λος, Τ. Γκοσιόπουλος καί ή κ.
Ίφ. Διδασκάλου.
'Υποθέτω, δτι τό Διοικ Συμ¬
βούλιον τοϋ «Συνδέσμου Θεσ-
σαλονικέων» ϊσως νά ησθάνθη
ιιίαν δικα.ολογημένην πικρίαν
*κ τής ανωτέρω άπροοδοκήτου
απόψεως. Δέν θά ανέμενε, βε
βαίως, παρομοίαν κρίσιν, την
τελευταίαν στιγμήν, έκ μέρους
τοΰ άνωτέοου λογοτέχνου,
πού ήτο ένήμερος άκόμη πρό
ίίαμήνου τής δλης κινήσεως
διό την έν λόγω Φιλολογικήν
Βοαδυά. Ή κοίσις αυτή,, εάν
«-ίόρη καλοθελητάς, είναι δυνα¬
τήν νό. τοοπιλλίση καί νά μα·
ταιώοη όρΐστ'κώς την ανωτέρω
πρώτην μεγάλην πνευματικήν
^κδήΜιτν. Ποίον θά είναι τό-
τγ. τό δφελος; Καί ποίαι αί έπι-
πτώσεις. Είναι, άλήθεια, λυπη-
-χΊν τό φαινόυενον τουτο, δταν
"άλιστα ό «Σύνδεσμος Θεσσα-
^ονικ^ων» ύποβάλλεται, διά
την ποοβολήν αυτήν των λογο-
τεχνών μας. είς αρκετάς οικο¬
νομικάς θυσίας καί είς πλεΐ-
ιτουΓ κόπους.
Επί πλέον τό Διοικ. Συμθού-
ιον τοΰ Συνδέσμου τείνει δ-
λαΓ τίτ πΓοσπαθείας τού πρός
Απόκτησιν υεγάλου Ιδιοκτήτου
ί·ντεοκτηρ:ου, άνταζίου τοΰ κύ
-ουΓ τοΰ «Τυνδέσυου Θεσσα-
λ ονι·<κων» καί τοΰ μεγάλου καί ίστορικοθ όνόματος τής ά- "απητής Συμπρωτευούσης, πού Λό καταστή πνευματικάς ναός, Ί οποίος ώς τηαυγής φαρός θό "ίωτ;ζη υεχρι καί τής τελευταί- ις γωνεΐσς τής Βορείου "Ελλά¬ δος. Περί τής έπιτακτικής ά- νάγκηο τού ανωτέρω έντευκτη οίου. θά Λυιλήσωμεν μέ την πρώτην ευκαιρίαν, είς προσε- χ£γ σηυείωμά μας. Έπιβάλλε- τοι έπομένως ν-Λι κάυη ό Σύν- ^ετ ος αίυατηόός οίκονομίας, εχει δηλσδή ανάγκην καί τής τελευταίας δραχμής, Παρ' δ¬ λα αύτά δέν διακόπτει, έστω καί προσωρινώς, τάς πρός τι μην τής Θεσσαλονίκης μας πνευματικάς έκδπλώσεις τού. Θέλω νά πιστεύω, δτι την ώς άνω έκφρασθείσαν άποψιν, δτι δηλαδή «θά γίνη άφορμή σχο¬ λίων» πού θά παρουσιασθοϋν «ωρισμένα μόνο πρόσωπα», δέν εδημιούργησαν άντιζηλίαι με ρικών ενδιαφερομένων. "Αλλοί¬ μονον ! ... Ό άντίκτυπος των θά ήτο όλέθριος. Καί είναι αί άντιζηλίαι, δπως ' μοϋ γράφει,, δι" άλλην παρομοίαν περίπτω¬ σιν, ό κορυφαϊος λογοτέχνης κ. "Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, «ή κατάρα τής Φυλής μας». Πρός αποφυγήν σχετικών πά ρεζηγήσεων είς τό μέλλον, θά ήτο καλόν —καί θά προτείνου- υ εν— ό «Σύνδεσμος Θεσσαλονι- κέων» διά παρομοίας πνευματι¬ κάς έκδηλώοεις, νά ζητή άπό την "Εταιρείαν Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, δπως ϋποδείζη τόν ένα έκ των τριών τιμωμέ- νων λογοτεχνών, ώς καί τόν ό- υιλητήν, πού θά τούς παρουσιά ση. "Αλλη λύσις δέν χωρεί. Λιότι καί ό «Σύνδεσμος Θεσσα- *ονικέων». πού θά ύποβληδή καί είς τόσας δαπάνας, διά την οργάνωσιν τής πνευματικής έκ δηώσεως, πρέπει νά έχη, βε¬ βαίως τό δικαίωμα νά εκλεγή καί αύτός, κατ' απόλυτον εκλο¬ γήν, δύο λονοτέχνας, τούς ό¬ ποίους θά θέλη τ£ τιμήση, λό- νω των Ιδιατέρων τού συμπαθει ών πρός ωρισμένους Θεσσαλο- νικείς λογοτέχνας, πού επε¬ βλήθησαν διά τής ποιότητος κσί τοϋ δγκου των λογοτεχνι- κων των έργων, ώς καί διά τής δλης δράσεώς των, διακριθέν- τες καί διά τό ήθος των. Λ έν πιστεύω νά άμφισβητή τό δικαίωμα τουτο τό Διοικ. Συ¬ μβούλιον τής Έταιρείας Λογο- τεχνών Θεσσαλονίκης. Άλλά θά συνεχίσωμεν καί είς προσεχές μας σημείωμα. ΛΑΟΓΡΑΦΙΚ :Σ θΗΣνΐ?ΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ ΑΠ' 10 Ι92.1) "Υπό τοϋ εξαιρετικόν συνεργόττο υ μας Λρος κ. Δ. ΟΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΤΟΡΟΙ ΚΙ' ΟΙ ΤΡαΓΟιΆΙΣΤΑΔΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΡΙΑΝ. Δ. ΘΕΟΔΟΡ1ΔΗΣ 133 Ο .ΌΣΤΑΣ ΝΟΥΡΟΣ (Τ' άηδόνι τσή Σμύρνης) Στ" Αί 'ντίνι ήφυε νιόπα'ν- τρος μέ τή γυναίκα τού ματζ! για- τίς, έκείνονε τό χρόνο, εΤχε ττέσει στή Σμύρνη μεγάλη χολέρα. Τα «Κέντρα» δέν εϊχανε κόσμο. 'Η Σμύρνη εΐχε κάττως έρημώσει. Κι' ^ποιος ή'μποροΰσϊ, ήφευγε γιά τα τρογύρω χωρία, εΤτες γιά τό έσω- τερικό· Κ" ήδάσταξ' ή χολέρα 'φτή ώσαμ' έννιά μήνες. Ή γυναίκα τού ήταν' ττολύ δ- μορφη κα! τονε 'λάτρειοε ττολύ. Τή νέ 'λέανε Καλλιόττη. Κ' ήτανε κό ρη τοΰ Γιώργου τοΰ Σιντιρλάλα, πλεβολάρη. Δέκα όχτώ χρονώ έκείνη, καί δέκα 'ννιά έκείνος, δμαν ήπαν'τρευτήκανε. Ήπέθσνε δμως στό 1914, ϋστερνά πό τρία χρό¬ νια ττα'ντρειά, κ' έκεΐνος ήπόμεν' ό-Γτςχρηγόρητος. Στ" 'Αϊ'ντίνι τονέ 'στειλ' ό Ζα¬ χαριάς 6 τραγουδιστής μέ σύστα- ση νά πά' νά βρή τό Νικόλα τό Μανέγα πού 'τανε δάσκαλος «Μου- σικής» στά έκεΐ σκογειά. Αύτός ή- ξερ' καλό 6ιολ! κ' ηπαιζε μέ τα παιχνΐδια. Έκεΐ, ήπιασε καμάρα στοΰ Μι χάλητοϋ Λαμπαδάριου τό σπίτι, πού 'τανε στόν Άη Χσραλάμπο, 'στήν τοποθεσία τό «Κέττετζι» καί τονέ άγκάζαρε (άγκαζάρισε) ό ό Γιαρήμ ό Χανιώτης νά τραγου- δάη στό «Κέντρο» τού, πού ήδρι- σκού'ντανε στήν Κάτω - Πιάτσα. Τα δργανα, πού τονέ άχκομ'πσ- νιέρνανε, ήτανε τό γκρούττ : σάν τούρι πρώτο ό "Αλέκος, σάν'τούρι δεύτερο ό Μιχαλάκης, βιολί ό ΐδιος ό Νικόλας ό Μανέγας· τρομπόνι ό Γιουσούφης (Ιωσηφ) ά—ό Μττουλ ντούρ (Πολύδωρον) τής Π ισ ιδίας καί διολοντσέλο ό Γιώργος άνη- ψιός τού Γιουαούφη. Ήπόμειν' έφ- τά μηνες, κ' ήκατέβηκε πιά στή Σμύρνη πού έκεΐ ή χολέρα εΤχε σκεδόν σδύσει. Στή Σμύρνη ΰπήε πάλι στήν Τερψιθέα κ' ήτραγουδοΰσε ώσαμ' τό 1914, δηλαδής παραττάν' άπό δυό χρόνια. Κ' ϋστερις ττάει στοΰ Γεραλέξη. Μά, αυτού δέν ήχρόνισε επειδής στσί 29 "Οκτωμβρίου ή Τουρκία ή'μπερδεύτηκε κι' αυτή στόν Εύρωπαϊκό πόλεμο τού 1914 μέ 18, ματζί μέ τσοί Γίρμανο - Αύστριοκοί. Τα «ΚέΛτρα» τσή Σμύρνης ήχλούσανε τό' ν' άποττίσ' άτττ' άλλο γιατίς εΤχε ξοπτλωθη «πείνα» καί δέν ήβρισκούν'νοστε ττιά φαγώσιμα, μεζέδες κα! πιοτό γιά τσοί μουστερήδες (Θαμώνες) Κ' ?τσι ήττόμεν' μέ δίχως δόυλειά. Μά, έξόν ατττή «πείνα» οί πιότε ροι παιχνιδιατόροι κα! τραγουδι- στάδες ήτανε' ραγιάδες κ' ήπρε- πε νά τγάνε άσκέρηδοι (στρατιώτη- δοι) .στόν Τούρκικο στρατό. Όποι οί, λοιττόν, ραγιάδες, τσοί 'ττιά- νανε τα «Κανόνια» (κάνουν άρα- βοτουρκ = στρατιωτικός άστυ- νόμος), τσοί 'μοτζέδανε στά «άμε- λέ - τα'μποιιρού» (άραβοτούρκ, έρ γστιχά τάγματα). Κι' άττοκεΐ τσοί] 'στέλνανε στήν "Αγκύρα στήν «Πε. τρα» όττως ήλέαμε δηλ. νά οττοϋνε πέτρες καί νά σιάχνουνε δρόμοι γιά τό στρατό. 'Εκεΐ πιά, μέσ* οτόν ήγιο τή δροχή, τό χιόνι καί τό κρΰο πού ήδουλεύανε σκληράι κι' άπτήν πείνα τσί κοκουχίες καί τσί άρρώστειες, ητανε θάμμα άν ήγύριζε κανείς ζω'ντανός. Γισ- ταυτό, δσοι είχανε καρδιά. ήκρυ- δούν'ντοστε στά σπίτια τα δικά τως γιά τα σι/γγενικά μέσ' στά τα βάνια, στά ΰπόγεια στσί ντουλά- ττες, γιά σέ δλλο πιό σίγουρο μέ ρος γιά νά μή τσοί δροΰν' οί Τοθρ κοι. Καί, τί λαχτάρα! Γιατίς,&μα τζο! 'δρίσκανε, τσοί 'τουφεκίζανε. "Αλλοι πάλι πού 'χα νέ ττιότερο κουράγιο ήφεύγαν, άιτ- τή Σμύρνη κρυφά μέ καΐκια γιά νά πά' νά ζήσουνε στήν έλεύτερη Έλ¬ λάδα. Μά τα τούρκικα λιμάνια ή¬ ταν' άποκλεισμένα. καί καράδι ού τες νά μπη οϋτες νά δγη ή'μποροΰ σε. Τα καΐκια ώστόσο, τα 'κατα- ψέρνανε κ' ή'μπαινοδγαίνανε τή νύχτα κρυφά. Ό Νούρος ήτανε "Ελληνας ϋπή κοας επειδής ό ττατέρας τού ήδα- στοΰσ' όπττή Σύρα, κ' εΤχε έλλη- νικά χσρτιά κι' δχι νοφοΰα, οί ραγΤάδες. Κι' ετσι δέν ε φόβο νά τονε πιάσουνε ο! Ι™**. Μά, ελα δα πού δέν εΤχε δουλε°ά κ εΤχε συνηθισει νά τραγόυδά κά' νά τονε καμάρων" ό κόσμος, νά τολ κολλά στό κούτελο παράδϊς κα! 7ή γεμίζ' την τσέττη τού. ΉόχέφτηκΕ λοιττόν. νά φύη γιά τή Σαλον!™ κρυφά μέ καϊκι, δπως ήφευγαν" 0) κατσακηδοι. Η Έλλάδα δεν τιΖ τότες μπερδεμένη μέ τόν πόλεμο έτουτονε. κ έκεΐ θάν' ήβρ,σκε στή σιγουρα, δουλειά. Έκείνες τσι μέρες θά ν" ήφευ γανε, μέ καΐκι κρυφά όχτώ κατσά- κη5οι (οαγιαδες ΦυγόστρατΟι) κ ήαποφόσισε νά φύη μττζί το. ' 1915, κι' ό Νοΰρος ήτανε εΐκοσ' τρίω χρονώ. Πα'ντρεύεται, λοιττόν στσι 15 τού μήνα, μέ την Μαρία την κορη τοΰ Κώστα τοΰ Καστανό Σμυρνιοΰ Κ ερατοχωρίτη βρακά ψαρά διχτιάρη, καί. σέ τέσσερις μέρες άτττό γάμο τού, έτοιμάζετα, νά φύη μέ τή γυναίκα τού ματζί Ό πεθερός τού εΐχε κουρήτα (ψαραδικο Μικρασιάτικο καΐκι μέ πανιά), κι' αύτός ήανάλαβε νά τσοί ταξιδέψη οθλοι. Άπό νωρίς τηνέ ττάει καί τηνέ άράζει «στοθ Παπά τή Σκάλα» δίττλ' άπτό Κορ- δεγιό. Κα!, την "δια νύχτα μπαρ καίρνει τό Νοΰρο μέ τή γυναίκα τού κα! τσοί όχτώ κατσακηδοι. Τα ττανιά "τάν' άνοιχτά. Ό μοϋτσος τού, παλληκαράκι βρακάτς ψοράς κιαύτός, σηκώνει μάνι . μάνι την άγκουρα λεΐ τό παλαμάρι ά—- τόσκοινοδέτη τό ξυλένιο παλούκι τση Σ καλάς κ' ή κουρήτα βγαίνει στ άνοιχτά· Κανείς δέ τζοί 'πήρε χά μπάρι. Την άλλη μερά τό πρωί. ήφτά- ^, ν^ Μυτιλήνη. Ή κουρήτα αυτή ήτανε γλήγορο καΐκι, γιατίς δπως καί ούλες οί κουρήτες εΐχε την κορινα τση άποκάτω Τσια (ίττί πεδη) κι' δχι μυτερή, δττως τ' δλ- λα τα καΐκια. Κ' ϊτσι ήγλυστρού σε γλήγορα άπαν" στή θάλασσσ Σέ δυό ^έρες ό Νοΰρος μέ τή γυναίκα τού παίρνουνε τό βαττόρι «Δάφνη» τού Τζών γιά τή Σαλονί· κη, ένώ ό πεθερός τού γύριζει μ£ την κουρήτα στή Σμύρνη· Στή Σαλονίκη έκεΤ άνταμώνϊΐ τσοί δυό κουνιάδοι τού καί τόν αντρα τσ' άδοεφης τού, πού, επιι¬ δής ηταν' ραγιάδες «στρατεύσι· μοί» εΐχανε φύ' άττό πέρσι, δτ>λ.
μόλις ήκηρήχτηκι' ό πόλεμος. Ή-
βρ' εΰτύς δουγειά στό «Λοϋνα ·
Πάρκ», ττού'τανε στό «Πεδίον τού
"Αρεως», κ' ΰστερις. στοΰ Θανάοη
τοΰ Κατσαροΰ τό «Κίντρο», ττοί'
τανε στό «Ντεπό».
Στό 1917 δμως πού ή .Έλλάδα
ηβγε στόν πόλεμο μέ την Άν'τάνΊ
ό Νοΰρος, σάν Έλληνας ύπήκοας
ηπηε κι' αύτός ο—ρατιώτης. Κι' 4-
φοϋ_ ήκανε ίνα χρόνο, τονέ άττό-
λυσ' ή «Έττιτροπή» καί τού 'βω-
κε χαρτί γιά άνίκανο. Καί, τοκς
γυρίζει στή Σμύρνη.
"Ητανε πιά ή Άνακωχή. καί τα
«Κέντρο» είχανε. άνοίξει. Τρα-
γουδά στοΰ Μανώλη τού Καττετά-
νιου τό «Κέντρο» ττού'τανε στό
Τσάϊ^ καί __τονέ άκκομ*·π·άνιερνε τό
γκρούττ, οΰλ' ή φαμίγια τού Όγ-
δόντα, πατέρας καί παιδία ττού τό
'λέανε «τα Όγδοντάκια». Σάν'-
τούρι ό Χαράλαμπος, βιολϊ ττρωτσ
ό Γιάνκος, βιολί δεύτερο ό Θόδο
ρας. καί βιολοντσέλοι ό Γιώργης
ό γέοο - Όγδόντας. Καί σέ λίγο»
καιρό ττάει καί στήν Τερψιθέσ, 4-
τΐου ήτραγούδησε ώσαμ' τα τέλη
Αϋγούστου τού 1922, όττότες πιά
ήγένηκ' ή Καταστροφή τοή Σμύρ¬
νης. Αυτού τονέ άκκομ'πανιέρνανε:
σάν'τούρι ό Πέτρος τό Φρα'γκ! 6ιο
λί ό Μιχάλης ή Μαύρη Γάτα, μό>
τάλα ό Ζαχαριάς ό Κασιμάτης καί
6ιολοντσέλο ό Βαγγέλος ό Σαλσ-
δάοης Ματζ! μέ τό Νοΰρο ήταγου·
δοϋσε πάλι ό Στέγιος ό Μώρος·
Τό οάστι τό'φερε, μέ τό Μώρο
ματζί νά τραγουδήση, δμα τονε
πρωτοάκουσ' ή Σμύρνη, καί μέ τό
Μώρο πάλι, αμα τονε αχουσε γιά
τελευταία Φορά ή γλυκειά τού ττσ-
τρίδα- (Ράστ, περσοτουρκ =
σύμπτο,-ση, τύχη).
Δι£ά<τωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ (Συνεχίζεται) . ι Πιρ! προσκλήσεως των μετόχων τής Άνωνύμου Έταιρείας «Θεσσαλι- κή, Βιομηχανίαι Πολτοΰ καί Χάρ¬ του Α.Ε.» είς τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν· «ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ ΠΟΛΤΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΥ Α.Ε.» ΕΝΤΥΠΟΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ Συμφώνως τώ νομώ καί τοίς άο- | θροις^ 12 καί 13 τού Καταστατικόν καλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής Έ- ταιρείας είς τακτικήν Γενικήν Συνέ¬ λευσιν την 31 ην Ιουλίου 1967 ημέ¬ ραν Δευτέραν καί ώραν 13 μ.μ· είς τα έν "Αθήναις καί επί τής όδοΰ Βα λαωρίτου 18 γραφεΐα τής έταιρείας πρός λήψιν αποφάσεως επί των κά¬ τωθι θεμάτων της ημερησίας διατά¬ ξεως. 1) Υττοβλοή καί έγκρισις Ίσο λογισμοΰ τής χρήσεως 1966, μετά των έπ' αυτού έκθέσεων τού Διοικη¬ τικόν Συμβουλίου καί των Έλεγ·: κ των. 2) Απαλλαγή των μελών τοΰ Δι οικητικοΰ Συμοουλίου καί των Έ- λεγκτών άπό πάσης ευθυνής διά τή^ χρήσιν 1966. 3) Έκλογή νέου Διοικητικοΰ Συμ βουλίου. 4) Έγκρισις άμοιδής τού Διοι¬ κητικοΰ Συμβουλίου διά τάς ΰπ' αυ¬ τών παρεχομένου τή έταιρεία υπη¬ ρεσίας- 5) Έκλογή τακτικών καί ΟΛΌπλη ρωματικών Έλεγκτών, διά την χρή- οιν 1967 καί καθορισμός τής άμοι- 6ης αυτών. Ι Οϊ κ.κ. Μέτοχοι, δικαιούμενοι έττιθυμοΰντες νά μετάσχωσιν είς την Ι Γενικήν Συνέλευσιν, δέον νά καταθέ σωσι τάς μετοχάς των κατά νόμον καί τό αρθρον 14 τού ΚαταστατικοΟ τής έταιρείας, είς τό Ταμείον τής Έταιρείας ή τό Ταμείον Ίαρακατα θηκών καί Δανείων ή τταρ' οιαδήπο¬ τε των έν Ελλάδι καί άλλοδαπη λειτουργουσών καί ανεγνωρισμένου τραπεζιτικών έταιρειών, πέντε (5) ημέρας πρό τής ορισθείσης δια ιήν Γενικήν Συνέλευσιν ήμερομηνίσς συ¬ νεδριάσεως, νά καταθέσωσι δέ ε,ς τα γραφεΐα τής έταιρείας απόδειξιν τής ώς ανω καταθέσεως των μετο- χών ώς καί τα τυχόν έγγραφα έκπρο σωπήσεως κατά την Γενικήν Συνέλίυ σιν. Έν Αθήναις τή 7 "Ιουλίου 19ό7 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) άπό τό Σπίνφηλντ. ώς τό Χάρ- φορτ μάς επέτρεψε ν' άπολαύ σουμε πλούσια την ε4χόναι τού¬ τη. Τό Χάρφορτ είναι μία πολιτεία μέ διακόσιες χιλιάδες- κατοί¬ κους, λίγο μεγαλύτερη άπό τό Σπρίνφηλντ. Άλλ" ένώ ή τελευ¬ ταία τούτη άφίνει στόν έπισκέ- φτη την έντύπωοη πώς πρόκει- ται γιά μιά πολιτεία έπαρχιακή, ήρεμη νοικοκυρευένη, συμμα- ζε. ένη στόν έαυτό της. Μία π<ρ λιτεία λίγο ρβμαντική καί με- λανκολική πού δίνει την έν- τυπωση πώς τό δειλινά δταν ι ΐεριδιαθάζεις στίς παρυφές της θ' άκούσης τα οήμαντρα καί τούς ήχους των έσπερι- νών. Άπ' εναντίας, τό Χάρφορτ άπό την πρώτη στιγμή οοϋ δί- νει την έντύπωση κοσμοπολι- τείας. Την έντύπωση μιδς πό- λης τής έμπορικής κίνησης, τής δουλειάς τής συναλλαγής. Άπό παντοθ σέ ύπερφαλαγ· γίζουν τό ύψηλό καί μεγάλα κτίρια. Έδώ σέ τούτη την πολι- τεία έδρεύουν οί περισσότε- ρες άσφαλιοτικές έταιρίες τής Άμερικής. Γιά τουτο εχει ονο¬ μαστή ή πόλη των Άοφαλειών Οίκοδομές πολυτελεϊς, μέ πολλό πατώματα, μέ πλούσιες έπιπλωσεις γραφείων είναι τα συγκροτήματα των Άσφαλιστι· κων Εταιριών. "Ος εΐναι γνω- στό πουθενά τού Κόομου ή πρόνο,α γ,ά τη ζωη δεν έχει πσρει την έκταση πού έχει πά- ρει έδω στήν Άμερική. Δέν εί- λεί' τ^? * θάνατ°ς. πού άπε, λε. τή ζωή καί έπ.βάλλει κά· ποία πρόνοια γιά τούς έπιζών Αυτή είναι ή κλαοική πεοί- ωση. Η ζωή είναι τόσο ευ- θάρη άοφαλειών. Δία τοθ τρώ που τούτου έχβι συγκροτηθέν μιά κ,οινωνικη άλληλεγγύη πβύ λειτονργε» διά μέσον τί*/ *ο·ο ' λειων κι' επρεπε καί τα" «τΐΡ'β , πού την στεγάζουν νά έχουν άνάλογη έμφάνιση καί μεγαλο¬ πρεπεία >
"Οπως στό ΣπΙνφηλνΐ. ίτοι
κ" έδώ στό Χάρβορτ άρκετβ'
"Ελληνες συγκροτοθν την "ελ·
ληνική παροκία. "ό,τι χβρακτη-
ρίζει τοΰς "Ελληνας τοθ Εί**
τερικοϋ είναι ή λαμπρότης *ού
έπιδιώκουν πάντοτε νχϊ παρο^
σιάζουν στούς ναούς τθυζ- Α
ποσπασμέν^ι άπό τα πατρίς
<αί τίς πβροδόσεις καί μίΙ έχον τες κρίνη Έστία γιά νά τα δο ζάζουν τα πάτρια καί να τ» θερμαίνουν προσπαθοθν 6λο< δσοι νοιώθουν άκόμη οτά στΛ· θη τους τή φωνή τΛς γεννέτθ· ρας νά τα διαφυλάσσουν βλα αύτά μέσα οτήν οικογένειαν Τούς άπομένει δμως ή πΐστη π χριστιανική, ή λατρεία ηΡ** τόν ένα άληθινό Θεό πού υπαρ· χει τρόπος νά την δοζόσο"ν δμαδικά δημιουργώντας τθϋ(; οϊκους λατρείας, τούς ναοιΚ· 'Η πίοτη τούς άπομένει ώς ΠαΛ λάδιο νά τούς συνδέση μέ τπν πατρίδα Καί γι" αθτό στό κε»* λαιο τούτο στρέφουν δλη τη μέριμνα καί προσοχή τουζ Καί γι' αύτό άνοικοδομοΰνε νο· ούς περΙλα*!πρους, έ:πιβλητι- κούς εύπρεπισμένους κο' Ψ γραφισμένους κατά τρόπον "· ποβλητικόν καί κατά τή Βυζογ- τινή μεγαλοπρεπεία. "Ενός τε" τοιος είναι ό Ναός πού άνεγε' ρεται στό Χάρφορτ άπό τιτν ε κεί "Ελληνική ποροικία. χε ΑΝΕΛΑΒΕ Ο κ. ΑΛΕ. ΚΑΛΙΝΣΚΗΙ Ορκισθείς ανέλαβε τ' . τη
ΑΠΡ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚοΙ ιδιαιτέρως είς Κστιπαδοκίαν τό 1959
Η'
Κάηοιος στήν Άθήνα μοΰ εί
πε πρίν ζεκινήσουμε: «ΟΙ Τοϋρ
κοι πέσανε στήν πολυτέλεια».
Μέχρις έδώ τουλάχιστον δεν
μπόρεσα νά δώ δεΐγματα. Τό
φώς δεν είναι πολυτέλεια, εί¬
ναι θαοική άνάγκη" μά άν ουγ
κρίνουμε τόν ήλεκτροφωτισμό
τής Προύσης μέ τίς άλλες σκο-
τεινές κατά τό πολύ πόλεις
καί κωμοπόλεις καί πρό παν¬
τός μέ την παληό τους κατά-
οταση, ϊσως τόν δικαιολογήοω.
Λίγη ρυ,μοτομική διαμορφώ¬
ση, κάποιο σποραδικό κτίσμα,
ενός κεντρικός δρόμος όσφαλ
τοστρωμένος, άπ' δ,τι εϊδαμε,
δέν πιστεύω νό είναι ντοκου-
μέντα πολυτελείας.
Σ' ένα ψυχαγωγικό κέντρο
πού είναι έγκατεστημένο στόν
δημοτικό κήπο ψυχαγωγεί μέ
την όρχήστρα τού την άνατολί
τικη, τό πλήθος των περιέρ-
γων πού είναι συγκεντρωμένο
όλόγυρα, καί τό μεγάφωνο μέ
δλη τού την ένταση σκορπΐζει
τοΰς παθητικούς τόνους τής όρ
χήοτρας καί σέ μεγάλη όπόστα
ση, τόσο σκληρά, ώστε νό ένο-
χλή μάλλον παρό νό τέρπη
τόν ζένο έπισκέπτη, έστω καί
όπό μακρυό άκόμη.
Μπήκαμε οέ μερικό καταστή
ματα νό δοϋμε τίς τιμές καί
την έμπορική ζωή. Όλα σχε-
δόν τό καταστήματα πού εΐδα-
με είναι μικρά καί οί τιμές τους
δέν είναι ώρισμένες. Όπου σέ
πιάοουν. Έδώ τό παζάρεμα ό-
κολουθεί την παληό τού παρά-
δοοη. Ύπερτιμοθν 100% κΓ δ-
που σέ πιόσουν. Δέν κάνουν
έζαΐρεση μεταζύ των ζένων
καί των εντοπίων. Τό ϊδιο πα¬
ζάρεμα ο" δλους.
Μπήκαμε σ' ένα λαϊκό έστια
τόριο κατό τίς 9 τό θράδυ καί
τούς φάνηκε παράζενο ποΰ άρ
γήοαμε. Κινδυνέψαμε νό βροϋ
με φαγητά, έστω καί τής ώρας.
Σ' δλη την Τουρκία δέν γί·
νεται μεσημεριάτικη διακοπή
εργασίας καί άνάπαυση, γι αϋ
τό τό θράδυ τό καταστήματα
κλείνουν ενωρίς <αί οί ανθρω- ποι τρώνε έπίσης ενωρίς. Έδώ στήν Προϋσα, πού είναι καί τού ριοτικό κέντρο, γίνεται λίγη έ- ζαίρεση. Γίνεται άκόμη καί μιά άλλη στό κλείσιμο των έμπορι- κών καταστημάτων: 'Όοοι θε- λουν τό κρατούν άνοικτά, δσο θέλουν. Στίς 10 τό βράδυ δλοι έχουν φάγει. Είναι ζέοτη πολλή καί μδς άνέβασαν στήν ταράτσα τοΰ έ οτιατορίου γιά νό φάμε μέ ύ- παίθρια δροσιά. Άργησαν πολύ νά μάς <ρέ· ρουν τό φαγητά μας καί δταν τελεΐώσαμε ταλαιπωρηθήκο^ε οτόν λογαριασμό Είναι πάντα ή άριθμητική πού τό φταίει. 'Όταν κατεθήκαμε άπ' την ταράτσα δέν μπήκαμε δλοι στό λεωφορείο γιό την έπιοτροφή. Θελήσαμε νό περπατήσουμε μερικοί. Δέν είχαμε ύπολογί- αει καλά την άπόσταση οϋτε καί την προχωρημένη βραδύνη ώρα. Ό δρόμος ήταν σχεδόν έρημος. Σε λίγο εϊδαμε δυό νέ ούς Τούρκους. Μάς άκουσαν πού μιλούσαμε έλληνικά καί μέ έπιτίμηση μδς συνέστησαν νά μιλάμε τούρκικα. «Στήν Τουρκία —εΤπε ό ένας στόν άλ λο— δέν μιλοϋν αλλη γλώσοα παρά μόνο τούρκικα». Δέν δώ οαμε σημασία καί προχωρήσα· με. Σέ λίγο μιά παρέα γυναϊ- κες καί άνδρες καί δυό μικρά παιδία, διεσκέδαζαν την μέθη Γους στό δρόμο μέ χονδροει- δή αστεία. Δέν δώσαμε καί σ' αύτούς οημασία. Ή άταραζία μας τούς πείρα- ζε, φαίνεται, καί γι' αύτό ή μιά κοπέλλα πέταξε κατ' έπανάλη- ψη τό πέδιλό της μπροοτά μας. Εμείς καί πάλι άτάραχοι προ- χωρήσαμε. Στό ζενοδοχείο εϊδαμε την κομπανία μας, κανονίσαμε την πρωίνή αναχωρήση γιά τίς 6 τό πρωί καί πήγαμε γιά ΰπνο. Ή δροσιά τού βουνοϋ, ποϋ έμπαινε άπό τ' άνοικτό μου πά ράθυρο, καί ή όλήμερη κούρα- ση μοϋ κλείσανε άμέοως τα μά τια. Τό πρωί ζύπνηοα νωρίς καί κατέβηκα' νό δώ τούς άλλους. Δέν θρήκα κανέναν καί έπια- σα την κουβέντα μέ τόν διευ- θυντή τοϋ ζενοδοχείου πίνον- τας καφεδάκι. Μοΰ έζήγησε γιατί τό ζενο¬ δοχείο λέγεται «ΤζελΙκ - Ό- τέλΜ. Τζελίκ θό πή χάλυψ καί τα νερό των λουτρών τής Προύοας έχουν χάλυθα. Έχει Ι καί τό ζενοδοχεϊο λουτρά καί γι' αύτό λέγεται έτσι. Μοΰ εϊπε άκόμη ότι ή πόλη αυτή έχει 200-250 χιλιάδες κατοίκους μέ τάσεις αύζήσεως. (Συνεχίζεται) Ο ΕΟΡΜΜΟΣ ΤΗΣ ΝΑΥΤ. ΡΒΔΟΜ'.ΔΟΙ Άπό την βάπτισιν την παρελθούσαν Κυρακιήν είς τόν Ιε¬ ρόν Ναόν τοϋ Άγίου Γεωργί ου Άοωμάτων τοθ υίοΰ τοΰ συνθέτου κ. Κων) νού Μάνεση. Είς την είκόνα ό νεοφώτιστος Αντώνιος Κ. Μάνεσης. Άνάδοχοι παρέστησαν οί κ.κ. Δημή¬ τριος Βούγιας. μαέστρος καίσυνθέτης καί ό Σπύρος Παπά· δημητρίου, μηχανικάς. Είς την τελετήν παρέσΐη πλήθος κόί ομού, μεταζύ τοΰ 'όποίου καί πλείστοι δημοοιογράφοι. Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΝΟΗΣ (Συνέχεισ έκ τής 1ης σελίδος) την συγγραφήν τού —καί θά έ¬ χη οτοιχεία— Ισχυρίζετο) ότι ή Οίνόη κατελήφθη κατό τό έτος 2790 π.Χ. άπό τούς Άκκαδαί- ους. Τό 2374 άπό τούς Σουμε- ρίους, ότε ώνομάσθη ΟΝΕΓΙ. Τό 2060 περιήλθεν είς τούς Βα βυλωνίους καί τό 1807 είς τούς Άσσυρίους. Τό 1504 κατελή¬ φθη άπό τούς Χετταίους. Ή πό λΐς καθ" εκάστην εποχήν τής Ι- στορίας περιήρχετο άπό δορυ- κήτορος είς δορυκτήτορα. Κατά την θεωρίαν τοΰ Τούρ- κου άρχαιολόγου ή Οίνόη ήτο μία άπό τάς πόλεις τής θορεί- ου παραλίας τής Μικράς Άσί- ας, αί οποίαι τό 1190 π.Χ., κατά τόν Τρωικόν πόλεμον, έθοήθη σαν συμβολικώς τόν Πρίαμον εναντίον των Άχαιών μέ 50 το ζότας. Περί των Άμαζόνων δέν ά- ναφέρει τίποτε ό συγγραφεύς, ένώ κατό τόν Πλούταρ χον «Κρύσταλλον σήμερον Τέρμε έν Πόντω παρά τόν Θερμόδον- τα ποταμόν καί είς πεδίον Θε- μικύρας«. Ό Θερμόδων ευρί¬ σκεται 28 χλμ. δυτικώς τής 01- νόης καί είς τό κέντρον ύπάρ- χει τό Άμαζόν - Δάγ, δπου ευ¬ ρίσκεται τό φρούριον των Βυ- ζαντινών τοΰ συγκροτήματος Λιμνίων · ΟΙνόης. " Ιοως ο συγ¬ γραφεύς νό μή'κατεΐχε στοι- χεϊα διά νά προχωρήση. 'Εδώ κλείνει ή ίστορική έπο- χή καί άρχίζει ή Ίστορική άπό τό 77 6π.Χ., ήτοι άπό τό πρώ¬ τον έτος τής Α' Όλυμπιάδος. ΙΣΤΟΡ1ΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ Τό 740 περιήλθε πάλιν είς τούς Άοσυρίους. Τό 713 κατε¬ λήφθη άπό τούς ΧαλδαΙο υ ς. Τόν 6ον αίώνα οί Φοίνικες εγ¬ κατεστήσαν είς Οίνόην, ή ό- ποία ελέγετο τότε Όνέ όπως ά ποκαλύπτει ό Τοΰρκος άρχαιο λόγος, εμπορικήν άντιπροσω-1 πείαν, ναυτικόν πρακτορείον— ώς θά έλέγομεν σήμερον— διά νά προμηθεύωνται μεταλλεύ- ματα χαλκοΰ καί σιδήρου είς κόνιν, τό όποϊα μετεφέροντο διά καραθανίων έκ Τοκάτ είς Οίνόην πρός μεταπώλησιν είς τούς ΑΙγυπτίους, οί όποίοι ήσαν προοδευμένοι είς την κατερ-' γασίαν των μετάλλων. Οί Φοίνικες διά νό έζασφαλί- σουν τα ναυλοχοΰντα πρός φόρτωσιν μεταλλεύματος είς τόν λιμένα τής Ο!νόης έμπορι- κά πλοία των, έκτισαν τό 550 π.Χ. λιμενικόν - πειρατι κ ό ν φρούριον είς την δυτικήν πλευ ράν τού Ίασωνείου άκρωτηρί ου, τοϋ όποίου ύπάρχουν έρεί πια (Γιασούν ■ Καλέ), δπου πά ρέμεινε καί περιπολοϋσε ό πει ρατικός στόλος. Παρ' δλα ταΰ τα οί Αίγύπτιοι τό 525 π.Χ. επί την ΟΙνόην καί την έγκατέλει ψαν μόλις έφόρτωοαν τα είς Οί φαραώ Νεχώ τοϋ Β' κατέλαβον νόην άποθέματα των μεταλλευ μάτων, οπότε περιήλθε πάλιν είς τούς Άσσυρίους. Τό 520 π. Χ. κατελήφθη άπό τοϋς Πέρσας καί ύπήχθη είς την 19ην σατρα πείαν τής Καππαδοκίας. Τό έ- τος 495 είς ΟΙνόην έναυπηγή- θησαν πολλό πολεμικό καί με- ταγωγικό πλοία διά την έκστρα τίαν τού Δαρείου κατό τής "Ελ¬ λάδος. Τό 329 κατελήφθη άπό τούς 'Ελληνομακεδόνας τοϋ Μεγάλου Άλεζάνδρου, δτε. κα τα τούς "Ελληνας Ιοτορικούς, έγκατεστάθησαν είς Οίνόην δ- μαδικώς "Ελληνες άποικοι έκ τής Οίνόης τής Άττικής μετω- νομάσαντες αυτήν ΟΙΝΟΗΝ. Τό 323 π.Χ. καί μετά τόν θά¬ νατον τοΰ Μεγάλου Άλεζάν¬ δρου, περιήλθεν είς τόν γραμ- ματέα τού Καρδιανόν Εύμένην μέ τόν τίτλον Τοπάρχου τής έν. Πόντω Καπαδοκίας. Τό 302 ό Μιθριδάτης ϊδρυσε τό Βασίλει¬ ον τοΰ Πόντου, δπου ύπήχθη καί ή Οίνόη. Τό 63 π.Χ. κατε¬ λήφθη υπό των Ρωμαίων καί τό 62 κατατεμαχισθέντος τού Πόν τού είς 3 τοπαρχίας: Γαλατι- κόν Πόντον, Καππαδοκι κ ό ν τον, ή Οίνόη ύπήχθη είς τόν Πολεμωνιακόν. Άπό την εποχήν εκείνην ή Αύλή τής Ρώμης έπρομηθεύε- το οΐνον διά τα συμπόσια των αύλικών άπό την ΟΙνόην, πού ήτο ό περιφημότερος τοΰ τότε γνωστοΰ κόσμου καί κατόπιν ή αύλή τοΰ Βυζαντίου, οί βασι¬ λείς των δύο Σικελιών καί οί άρχοντες τής Βενετίας, Γενού ής καί Φλωρεντίας. Άπό τό έ¬ τος 1453—1461 μ.Χ., πλοία καί έμπορεύματα τής Τραπεζοΰν- τος δέν εταζ'ιδευαν διά τόν Βό σπόρον, λόγω τής έμπολέμου καταστάσεως καί οί άρχοντες τής Ιταλίας στερηθέντες τοΰ έκλεκτοΰ οίνου παρεκάλεσαν τόν Πορθητήν καί επετράπη ή διά καραθανίων μεταφορά διά τοΰ τουρκικοΰ έδάφους, μέσον Νεοκαισαρείας, Τοκάτ, Σεβα- στείας, Καισαρείας καί "Ικονί¬ ου είς Άττάλειαν, έκείίεν δέ διά πλοίων είς Ιταλίαν. Τό 254 μ.Χ. επί Βαλεριανοΰ, ή Οίνόη δπως καί ή Τραπεζοΰς, κατελήφθη άπό τούς Γότθους τής Κριμαίας. Τό 260 κατελή¬ φθη άπό τόν Σαππώρ των Περ¬ σών. Τό 394 άπό τόν Άρμένιον Άρτάβαζον. Τό 395 άπδ τόν Χοσρόην των Περσών καί τό 625 περιήλθεν είς τό Βυζάντι- όν. Τό 870 ή Οίνόη έφθασεν είς την κορυφήν τής άκμής της λό γω τής άκμαζούοης ναυπηγεί· άς καί ναυτιλίας της, άλλό καί έπειδή κατέστη τό κέντρον τού διά θαλάσσης έφοδιασμοϋ τού στρατοΰ τής Τοκάτ, δπου οί Βυζαντινοί εΤχαν εν έκ των κυρίων στρατοπέδων τοΰ κρά τους των. Τό 1071, μετά την πανωλεθρίαν των Βυζαντινήν είς Μαντζικέρτ καί την αιχμα¬ λωσίαν τοΰ αυτοκράτορος Ρω- μανοΰ Δ' διογένη άπό τόν "Αρπ ■ Αολάν, τό εσωτερικόν τής Μικράς Άσίας περιέρχεται είς τούς Σελτσούκους. δπως καί ή περιφέρεια Οίνόης έκτδς τής πόλεως. Τό 1173 ό Άνδρόνικος Κο- μνηνός περιέρχεται είς δυσμέ νειαν τού έζαδέλφου τού αύτο κράτορος Μανουήλ καί περιο- ρίζεται είς κάστρον των Λιμνί- ων - Οίνόης καί τό 1182 δραπε- τεύει έζ Οίνόης, έκοτρατεύει μέ τούς Παφλαγόνας τού, κατα λαμβάνει την Κωνσταντινούπο λιν καί άνακηρύσσεται αύτο· κράτωρ. Τό 1204 ή Οίνόη περιέρχεται είς την αύτοκρατορίαν τής Τρα πεζοΰντος. Τό 1349 ή Οίνόη μέ την περι¬ φέρειαν της καί τα 13 κάστρα τοΰ συγκροτήματος Λιμνίων λί- δεται ώς προϊκα άπό τόν Άλέ- ζιον Γ" είς την θυγατέρα τού Εύδοκίαν διά τόν νόμιμον σύ¬ ζυγον της "Εμίρην Ταστσινήν Τσελέπη. Τό 1414 ή Οίνόη περιέρχεται είς την Τραπεζοϋντα καί διοι- κείται άπό τόν Δούκα Γρ Με- λισσηνόν. Τό 1421 διορίζεται ιδοικητής Οίνόης ό νεαρός πρίγκηψ Κων)νος Δραγατοπς (ό κατόπιν αύτοκράτωρ Κων) νος Παλαιολόγος 6 11ος). Τό 1461 ή Οίνόη κατελήφθη άπό τούς Τούρκους. Τό 1806 έ πιδρομή Τουρκολαζών πειρα- τών είς Οίνόην μέ άνελέητα φονικό καί διαρπαγάς. Ι Τό 1838 καί 1839 άποτεφρώ- [νονται έκ πυρκαίάς 1.700 οίκί- (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) νηγητό άνέμου. Εΐδα τόν μό- χθο μου καί τόν μίσησα: άλ- λος θό τόν κληρονομήση καί θά τόν χαρή. Κι" έπεσα οτήν ά- πελπισία. Οΰτε γχέρα, οϋτε νύ- χτα έθλεπα φώς. Όλα μοΰ ή¬ σαν μαΰρα, μάταια! Ι Κι" εβγαλα ένα συμπέρασμα: Θέλημα Θεοϋ είναι νά χαίρεται ό άνθρωπος ό φρόνιμος τ' ά- γαθά τού καί ν" άγωνιςί γιά την αποκτήση τους ό μωρός. Μά κΓ αύτό είναι ματαιότης καί κυνη- γητό άνέμου. Καί σκέφθηκα: "Ολα στή ζωή είναι προκαθωρισμένα άπό τό Θεό. Κανείς δέν μπορεί ν, άλ- λάζη τόν ρυθμό τους. Όλα έρ- χονται, περνοΰν καί ζανάρχον , ται μέσα σ' ενα άμετάθληττο κύκλο. Καί ό δίκαιος καί ό α¬ ι δικος, καί οί άνθρωποι καί τα Ι ζώα, δλα φεύγουν καί κάπου πηγαίνουν, Ποΰ; Ποίος μπορεί νά τό πή; Κανένας! Άς χα· ροόμε λοιπόν τή ζωή! "Ολα εί¬ ναι μάταια! Είδα τότε τίς κοινωνικές ά- νωμαλίες καί τα δάκρυα των ά- I δικημένων, είδα ιά νειάτα καί τα γηρατειά, είδα τή συντροφιά καί τή μοναζιά. Νά έλειπαν οί άνωμαλίες καί τα δάκρυα, τα γηρατειά καί ή μοναζιά! Ζη· λεύω την όμαλότητα τα νειάτα καί τή συντροφιά. "Αλλοίμονον δμως! Όλα κάποτε τελειώ- νουν! "Ολα μάταια! "Οχι, δ- χι! Κάτι μένει: Ό Θεός! Τίμα καί φοθοΰ τόν Θεό! Κάμε δλα τό ταζϊματά σου! Καί κάτι άλ- λο κάτω άπό τόν Θεό: ό θα- σιλιάς. Νά τόν σέβεοαι καί νά τόν τιμάς! Ξαναγυρίζω τή σκέψη μου στόν πλοΰτο καί την άζία η ά- παζία τού: "Οποίος άγαπά πο¬ λύ τα χρήματα, ποτέ δέν χορ- ταίνει. Γλυκός είναι ό ϋπνος. Μά ό πολύ χορτάτος πλούοιος. δέν μπορεί νά τόν χαρή. Νά, τί θρήκα έγώ σάν κανόνα: νά χαίρεται ό άνθρωπος τα καλό πού τοΰ δίνει ό Θεός. Άλλοί- μονο στόν πλούοιο πού άκολου θεϊ τόν δρόμο τοΰ θησαυρι- σμοΰ! "Αλλοι θά τοΰ τα φάνε! Καλυτέρα νά μην έρχότανε οτή ζωή, ή τό πολύ νό είχε νεννηθή σάν άπόβαλμα, πού δέν θάθλεπε τόν ήλιο. Τί νά την κάμη τή ζωή ό πλούοιος αύτός, κι άν ζοΰοε δυό χιλιά- δες χρόνια; Θά έχη πάντα την άγωνία γιά τα πλούτη τού καί τόν άνεκπλήρωτο πόθο τής ά- πόλαυοης. Ποίος θά τόν πείση τί θά γίνη αϋριο; Μονάχα ή σοφΐα. Μά δέν την κατέχει, δέν μπορεί νά την κερδίση δπως τα πλούτη. "Ο ή σόφια, ή σοφΐρ! Μά ποία είναι, ζαναφωνάζω, ή άληθινή σοφία; Ποίος ό σκοπός τής ζω- ής; Προτιμότερον είναι τό κα¬ λόν δνομα, άπό τό καλόν άρω. μα. Καλύτερη ή ήμέρα τοΰ θα- νάτου άπό την ήμέρα τής γεν- νησης καί ή πορεία οτό σπίτι τοΰ πονεμένου, παρά στό σπί τι τοΰ χαρούμενου... "Ολα τα είδα στίς μάταιες ήμέρες μου. Δίδαγμα: Νά μην εΐμαι ύπερ- θολικός σέ τίποτε! Καί νά φο- θάμαι τόν Θεό, γιά νά τόν έχω όδηγό μου σέ δλα. Γιατί κανέ¬ νας δέν είναι τόσο σοφός, ώ- οτε νά μην πέοη σέ οφάλματα Μπόρεσα μέ τό μυαλό μου νά βρώ μέσα σέ χιλίους άντρες ένο σοφό καί άζιο, μά" δέν μπό ρεσα νό θρώ μιά γυναίκα! Πάνω δμως άπ' δλους καί άπ' δλα είναι ό Θεός. Τό θέλημα τού -θέλημα μου. Νά ή ύψί- οτη σοφία! Μά θά μοΰ πή ϊοως κάποιος: «Δέν θλέπεις τόν ά- δικο καί άσεθή νά ευτυχή καί τόν δίκα,ο καί εύσεθή νά δυστυ χή: «Ναί! τό είδα! Τί μέ του¬ το ; Μήμως ζέρομε κατά θάθος νά έζιχνιάσουμε δλα τα φαινό- μενά τής ζωής; Άλλά μήπως ζέρομε τίποτε βέθαιο γιά την έπομένη τοΰ θανάτου; "Ενα εϊναι θέθαιο: Ό θάνατος μέ τό σκληρό έπακόλουθο, τή λησμο σύνη! Καί τό μίσος καί ή άγά- πή χάνονται μέσα στόν τάφο! Καί τότε ζαναείπα στόν έαυτό μου: «'Έλα, τρώγε χαρούμενα τό ψωμί σου καί πίνε τό κρασί σου άνοιχτόκαρδα. Ντύσου λα- μπρά φορέματα. Τα μύρα άς μή λείπουν άπό τό κεφάλι σου. Καί χαίρου τή νόμιμη γυναίκα πού άγαπάς. 'Εκεί πού πάς, δέν ύπάρχει οϋτε δράση οϋτε σκέ¬ ψη, οϋτε γνώση, οϋτε σοφία!.. Ξαναγυρίζω ατή σοφία τής ζωής Είναι ό μεγάλος μου έ- ρωτα'ς. Τί, κι άν δίπλα της προ- θάλλη ή άφροσύνη, καί συχνό την ζεπερνά; "Ομως έγώ θά ψάλλω πάντα τόν έπαινό της, καί θά συστήσω σέ κάθε άνθρω- πο καί μάλιστα στό νέο, νά χαίρεται τα καλά τής ζωής. άλ¬ λά νά θυμάται πάντα τόν Δή- μιουργό τού, πρ'ι νφθάαουν οί θλιθρεές ήμέρες των γηρα- τειών. Τότε λυγίζουν οί δυνα- τοί, σταματοΰν έκείνοι πού ά- λέθουν (δηλ. τα δόντια), σκο- τεινιάζουν τα παράθυρα (δηλ. τα μάτια), καί θαρακούει δ μυλωνάς (ό γέρος) τόν ήχο τού μύλου, τό τραγούδι των πουλιών καί τό τραγοΰδι τής νειότης. Τότε άνθίζουν τα μαλλ^ σάν την άμυγδαλιά, καί τα πό- δια κοκκαλιάζουν σάν τίς ά- κρίδες, καί ή γεύση δέν μπο¬ ρεί νά χαρή τή νοστιμάδα τής κάππαρης! Τότε ή άοημένια κλωστή τής ζωής πάει νά κο¬ πή, τό χρυσό λουλούδι της νά μαραθή, τό λυχνάρι της νά σθή ση, τό λαγήνι νά σπάση καί τό μαγγάνι νά πέση μέσα στό πηγάδι, στόν τάφο! Τότε τό χώμα θό γυρίση στή γή, καί τό πνεϋμα στό Θεό. Ματαιότης λοιπόν ματαιοτή- των τα πάντα ματαιότης! Καί νά, ή κατακλείδα καί ό έπίλο- γός μου, άνθρωπε! 'Άκουσέ την! Τόν Θεό νά εύλαθήσαι καί τίς έντολές τού νό φυλά- γης! Νά, ή αποστόλη καί ό προ- ορισμός σου έδώ κάτω! Πέρα οέ περιμένει ή κρίση τοϋ Θεοϋ γιό δλα, καί τα μυστικά σου ά- κόμα>, είτε καλό είναι, είτε
πονηρά.
"Επέρασαν άπό την έποχή
πού έγράφη τό παρόν ασμα 2.
800 χρόνια καί οί άνθρωποι
έζακολουθοΰν νά είναι οί Ιδιοι
νά άντιμετωπίζουν τα (δια προ-
βλήματα, νά κυνηγοϋν δλη τή
δόζα καί τό χρήμα πού νομί-
ζουν δτι έκεί θά συναντήσουν
την ευτυχία, άλλά δυστυχώς,
δέν κατώρθωσαν ν" άνακαλύ-
ψουν πού ευρίσκεται αυτή.
Ή ευτυχία κατοικεϊ στήν Α-
ΓΑΠΗ στήν παγκόσμια ΑΓΑΠΗ
άνεζαρτήτως χρώματος, φυλης,
θρησκείας καί επεκτείνεται καί
είς αύτά τα ζώα.
Συνεχίζεται
(Γι,'νένειο ί·< τήκ: Ιηε σελ.) ποϋ διέοωσε την άνθρωπότητα άπό χιλιετηρίδας σκότους. Αυτήν την άκτινοθολούσαν ναυτικήν μας πληρονομίαν κα- λούμεθα νά διατηρήσωμεν ώς αγίαν καί Ιεράν παρακαταθή¬ κην. Φρονιματιζόμενοι άπό την 'Ι¬ στορίαν, δ'δασκόμενοι άπό την πέραν μυρ:άδων νεκρών των ποέι>ων μας, οφείλομεν νά
προωθήσωμεν έτι περαιτέρω
τούς τίτλους τούς όποίους κα-
τέχομεν.
Ή «Ναυτική 'ΕθδομόςΜ δέν
είναι μία άπλή ναυτική έορτή,
όλλά μία πανεθνική έζόρμησις
πρός την θάλασσαν, αυτήν την
άέναον πηγήν ίσχύος, πλούτου
καί πολιτισμοΰ, πού άνύψωσε
ττ>/ Έλλάδα είς την κορυφήν
πάσης έκπολιτιστικής εκδηλώ¬
σεως καί πνευματικοΰ έπιτεύ·
γματος.
Περαίνων, άπευθύνω ένθερ¬
μον χαιρετισμόν πρός άπαντας
τούς άνά τάς θαλάσσας πορευ-
ομένους "Ελληνας, οίτινες δια
τηροΰν άσβεστον την φλόγα
τής έλληνικής φυλής. Διαθε-
θαιώ αύτούς ότι ή άγάπη τής
Έθνίκης Κυβερνήσεως τοϋς πε
ριθάλλει όπουδήποτε καί άν
ευρίσκωνται καί ύπομιμνήσκω
δτι έχουν Ιερόν χρέος δπως
καταστοΰν άνά τόν κόσμον οί
κήρυκες τοΰ όναληφθέντος ί)-
πό των 'Ενόπλων Δυνάμεων
έργου διά την σωτηρίν καί ανα¬
γέννησιν τοΰ "Εθνους».
ΕΚΘΕΣΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ
'Εγκαινιάσθη τό περασμένο
Σάββατο έπίσημα μέ τελετή,
στό 'Εθνικό Ίστορικό Μουσεάο
ή «Ναυτική 'Εθδομάδα». Μετά
την τελετή έγκαινιάσθηκε καί
έκθεσις ναυτικών κειμηλίων,
πού γίνεται στό Ιδιο μουσεϊο,
καθώς καί άλλη είδική έκθεσις
σέ ζεχωριστή αϊθουσα, μέ ύδα-
τογραφίες τής όθωνικής "Ελλά¬
δος. Μεταζύ των έκθεμάτων
περιλαμθάνονται καί τα έζής:
'Ελα:ογραφίες των ναυμαχιών
τής "Ανδρου καί Τενέδου τού
' Λάμπρου Κατσώνη, ή καρδιά
τοΰ Κανάρη έντός άμφορέως,
Ο ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ ΤΟΥ ΕΖΕΡΟΒΟ
(Συνέχεισ έκ της 1ης σελίδος)
σεν οικοδομήν, τιλθετίω (θεώ)
(είς) Ιεράν "Αλτιν.
Δέν εχω καμμίαν άζίωσιν, ό¬
τι τό ουμρέρίεισμά μου είναι
συγκεκριμένβ. Δίδω μίαν έζή·
γησι κάπως άληθοφανή, μέ τ^»ν
έλπίδα κάηοια μερά νά είμαι
σέ θέσι νά δώσω την σωστή.
ΕΤΎΜΟΛΟΓΙΑ ΛΕΞΕΟΝ
ΣΤΕΝΕΑΣ: Έκ τοΰ σθένος,
καί ώς τοιαύτην την συναντώ-
μέν είς τα όνόματα Δημοσθέ-
νης, Καλλισθένης. "Οπως άνα-
φέρω καί άλλοΰ, ή λέζις άπαν-
τάται είς φυλάς ή ομάδος. Έ·
πίσης καί είς πόλεις, δπως ή
Στενήμαχος. Είθίζετο κατά την
εποχήν εκείνην τα όνόματα
των άνθρώπων νά έχουν σημα
οίαν πολεμικήν, δπως Άνδρό¬
νικος, Άνδρονίκη, Άνδρομά-Ι
χη> Ύπερμαχία, Κλεα,νΙκη.
Άλλά καί τοιαϋτα μέ άγαθόν
χαρακτηρισμόν, δπως Χαρίλα-
ος, Φιλόλαος. Ή λέζις, λοιπόν,
ΣΤΕΝΕΑΣ, είναι συνήθρς. "Αν
προχωρήσουμε ουναντώ'μ ε ν
την λέζιν μέ τό στερητικόν
άλφα, ώς άοθενής
Σ' όλα, λοιπόν, ή έτυμολογία
θό χρησιμεύση είς τόν παρατη
ρητήν δια νά απαλλαγή έτσι ά¬
πό την αμφιβολίαν.
ΝΕΡΕΝΕΑ. Πιοτεύω δτι πρό-
κειται περί είρήνης, θωριστί Εί
ράνα καί παρά Βοιωτοίς Ίράνα.
Τό Ν άπαντάται καί σήμερον
αι έλληνικών συνοικιδν. Τό
1914 άρχίζουν οί άνθελληνικοί
διωγμοί. Τό 1922 τοποθετεϊται
ή πλάκα τοΰ τάφου τοΰ έλληνι-
ομοϋ τής Οίνόης διά τής άνταλ
λαγής των πληθυσμών
ΑΝΕΣΤΗΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΧ
είς την ό·ομαοίαν Νικαριά ή Ί-
καρία, υιός καί νυγιός.
ΤΙΛΤΕΑΝ. ή περιοχή, ή χώ-
ρα των Τιλταίων.
ΗΣΚΟ. Έκ τοΰ έχω - έσχα -
Ι ϊσχω.
Ι ΑΡΑΖΕΑ. Άργήε.ς-λαμπρός.
ΔΟΜΕΑΝ—δόμος ■ ντόμο υ ς,
δόμος - Διός.
ΤΥΛΕΣ-Τιλιθάτης, ήρως ή θε
ός Θρακών.
ΥΠΤΑΜΙ—ύψώνω καί δχι περί
ποταμοΰ.
ΗΕΡΑΖ-ίεράς, δπου τό σ)ς
προφέρεται ώς Ζ.
ΗΛΤΑ-Άλτις.
Έζήγησις Κ. Κουτρίδη
Ρωλιστενεάς (ό) Νερε ν ε ά
(υιός) Τιλεταϊος έζ Ισκου (ά
σκου) είς την Άραζέαν την πά
τρίδα έμήν (σύζυγον ή μνη-
στήν ή φίλην) Τηλέτυπτον τού
το τό δακτυλίδιον (έδωκα).
(Συνεχίζεται)
ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΙΣ
ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ
ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΝ
Ή Διδασκαλική Όμοοπονδία
"Ελλάδος έζέδωσε την άκόλου
εον ανακοίνωσιν: «Κατόπιν τής
άποχωρήσεως τριθν μελών έκ
τοϋ Διοικητικοΰ Συμβουλίου
τής Διδασκαλικής Όμοοπονβί-
ας Ελλάδος, έν οίς καί τού
προέδρου αυτού, τό Συμβούλι¬
ον προέβη είς την άνασύνθε·
σιν τού ώς ακολούθως:
Πρόεδρος: Χαρ. Άμοιρίσης
Α' άντιπρόεδρος: Ευστρ. Λύ-
κος, Β' Άντιπρόεδρος: Εύαγ.
Καραμαλούδης, Γεν. Γραμμα¬
τεύς: Μιχ. Άλεζάκης, Είδ.
Γραμματεύς: Λ. Σούφρας Τα-
μίας: Ιω. Παπαχριστόπουλος
οί σημαίες ποό ύχρησιμοποιοϋν
το στήν έπανάστασι άπό τούς
κατοίκους των Σπετσών, τής
"Υδρας καί των ωαρών, καθώς
καί σύμβολα τής Φιλικής Έται·
ρείας.
Έπίσης έλαβον χώραν Ίστι·
οπλοικοί άγώνες στόν "Ομιλο
Φαλήρου, άγώνες κολυμβήσε-
ως επιφανείας διά πτερυγίων,
στόν Ναυτικό "Ομιλο τής Βου-
λιαγμένης, ώς καί άγώνες κο-
λυμβήσεως στό «ΔΕΛΤΑ Φαλή¬
ρου» καί στίς 6—8.30 μ.μ. έπι-
δείζε.ς ταχυκινήτων σκαφών,
θαλασίου σκί (άλμα φιγοΰρες
ίπταμένου θαλασσίου σκί καί
νυκτερινή κούροα μέ πυροούς
καί προθολεϊς είς τόν "Ορμον
Βουλιαγμένης έντός πλαισίων
έορτήο φωτός, Έζ άλλου άπό
τής 8 μ.μ. θό παιανίζουν στήν
Βουλιαγμένη , Νέαν Κοκκινιά
(Μεταμόρφωσις), Γλυιβάδα καί
Νέο Φάληρο αί μουσικαί τήο
ΕΒΑ, Δήμου Πειραιώς, Ε.Β.Χ.
;ςαί Α.Π. άντιστοίχως.
Έζαιρετικοΰ ένδιαφέροντος
ήτο ή «έορτή φωτός» μετά επι-
δείζεων καί θαλασσίου σκί υπό
τό φώς προθολέων, ή όποία έ¬
λαβε χώραν στήν Βουλιαγμένη
Τό πρόγραμμα τής έν λόγω ε¬
ορτής είχε παρέλασιν φωτοστο-
Νισμένων πλοίων, έπιδείζεις έ-
νετικής θραδυάς, καί βασρα»
χανθρώπων μετά έλικοπτέρων
καί καθσιν πυροτεχνιμάτων, ώς
καί ρϊψιν φωτοβολίδων ισχυράς
εντάσεως καί μεγάλης διαρκεί·
άς. οί οποίες θά καταυγάσουν
ολόκληρον τόν 'Όρμο Βουλια-
ι νμένης.
| Έπίσης προβλέπεται νά πρα
γματοποιηθοΰν έπισκέψεις
πλοίων τοΰ στόλου πρός τόν-
! νωσιν των τοπικών έκδηλώσε-
ων, στούς έζής λιμένες: Κα·
θάλας, Άλεζανδρουπόλεως, Ή
ρακλείου. Πόρου, Μυτιλήνης,
Χίου, "Υδρας, Πατρών, Πίρου,
Κάσσου, Καρπάθου, Κώ Θεσσα¬
λονίκης, Βόλου Σάμου, Καλα¬
μών. Γυθείου, Σκύρου, Χαλκί-
δος, Άργοστολίου, Ρεθύμνου,
Άμοργοΰ, Πρεθέζης, Γυθείου,
Ίτέας, Γαλαζειδίου, Ναυπό-
κτου, Ναυπλίου, Σίφνου, Κέας.
Τήνου καί Σερίφου.
ΜΕΓΑΛΜ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
φους, μελετπτάς, κριτικούς.
Βασίλειος Λαούρδας, Βασί¬
λειος Φράγκος, Γιώργος Κιτσό
πουλος, Άμύντας Παπαβαοιλεί
ου, Γιώργος Ζωγραφάκης, Ιω¬
άννης Βασδραβέλλης, Νόρα
Αναγνωστάκη, Ντ. Χριστιανό-
πουλος, Π. Σωτηρίου, Σ. Βασι¬
λειάδης, Βασ. Νησιώτης, Γιάν¬
νης Ζήρας, Νϊκος Σφενδόνης,
Πάνος Μουλάς, Απόστολος
Γκιοδαθίδης. Είναι καί ό έζαί-
ρετος λογοτέχνης κ. Γεώργι¬
ος Μόδης, πού άνήκει μάλλον
είς την Φλώριναν, δπου καί έ-
πολιτεύετο.
Μάς μένει πάντα άλησμόνη-
τος ό πατριάρχης των δοκιμιο-
γράφων καί κριτικών μας Πέ-
τρος Σπανδωνίδης, ώς καί ό
Πέτρος Όρολογάς καί ό Μπά-
μπης Νίντας.
Δέν αναφέρομεν έδώ τούς
διαπρεπείς μας λογοτέχνας κ.
"Αλκ. Γιαννόπουλον καί κ. Στέ
λιον Ξεφλούδαν, διότι έγιναν
πλέον Άθηναίοι.
Καί ό σκοπός τής ανωτέρω
περί των «Συγχρόνων Λογο-
τεχνων τής Θεσσαλονίκης» ό-
μιλίας είναι ακριβώς διά νά γί
νη περιληπτική μνεία, κατά την
έν λόγω Φιλολογικήν Βραδυά,
δλων των ώς άνω καλών λογο·
τεχνών μας, μέ τα κυριώτερα
έργα των. Πιθανόν, μέ την βί¬
αν πού γράφω τό παρόν σημεί
ωμα, νά παοέλειψα άθελά μου
μερικούς άζιόλογους λογοτέ¬
χνας τής Θεσσαλονίκης. Παρα-
καλοΰνται οί ένδιαφερόμενοι
νά μοΰ γράψουν, άν δέν εΐδαν
έδώ τό δνομά των. ) Διεύθυνσις
μου: Θεμιστοκλέους, 22 Άμα-
ροήσιον — Αθηνών)'
Οί άζιολογότεροι τούτων λο·
γοτέχναιθά παρουσιασθοϋν, μέ
την σειράν των, κατά τάς προ-
σεχεϊς μεγάλας πνευματικάς
έκδηώσεις τοΰ «Συνδέσμου
Θεοσαλονικέων».
Είναι έπομένως δι" ημάς ά-
παράδεκτος ή έκφρασθεϊσα ά¬
ποψις διακεκριμένου Θεσσαλο·
νικέως λονοτέχνου —(τόν ο¬
ποίον θαθύτατα έκτιμώμεν) —
δτι «δέν θέλει μέ κανέναν τρό¬
πον νά γίνει άφορμή σχολίων
νό. παρουσιασθοϋν ωρισμένα
μόνο πρόσωπα». Δηλαδή οί
πρώτοι τιυώμενοι κ.κ. Βαφόπου
λος, Τ. Γκοσιόπουλος καί ή κ.
Ίφ. Διδασκάλου.
'Υποθέτω, δτι τό Διοικ Συμ¬
βούλιον τοϋ «Συνδέσμου Θεσ-
σαλονικέων» ϊσως νά ησθάνθη
ιιίαν δικα.ολογημένην πικρίαν
*κ τής ανωτέρω άπροοδοκήτου
απόψεως. Δέν θά ανέμενε, βε
βαίως, παρομοίαν κρίσιν, την
τελευταίαν στιγμήν, έκ μέρους
τοΰ άνωτέοου λογοτέχνου,
πού ήτο ένήμερος άκόμη πρό
ίίαμήνου τής δλης κινήσεως
διό την έν λόγω Φιλολογικήν
Βοαδυά. Ή κοίσις αυτή,, εάν
«-ίόρη καλοθελητάς, είναι δυνα¬
τήν νό. τοοπιλλίση καί νά μα·
ταιώοη όρΐστ'κώς την ανωτέρω
πρώτην μεγάλην πνευματικήν
^κδήΜιτν. Ποίον θά είναι τό-
τγ. τό δφελος; Καί ποίαι αί έπι-
πτώσεις. Είναι, άλήθεια, λυπη-
-χΊν τό φαινόυενον τουτο, δταν
"άλιστα ό «Σύνδεσμος Θεσσα-
^ονικ^ων» ύποβάλλεται, διά
την ποοβολήν αυτήν των λογο-
τεχνών μας. είς αρκετάς οικο¬
νομικάς θυσίας καί είς πλεΐ-
ιτουΓ κόπους.
Επί πλέον τό Διοικ. Συμθού-
ιον τοΰ Συνδέσμου τείνει δ-
λαΓ τίτ πΓοσπαθείας τού πρός
Απόκτησιν υεγάλου Ιδιοκτήτου
ί·ντεοκτηρ:ου, άνταζίου τοΰ κύ
-ουΓ τοΰ «Τυνδέσυου Θεσσα-
λ ονι·<κων» καί τοΰ μεγάλου καί ίστορικοθ όνόματος τής ά- "απητής Συμπρωτευούσης, πού Λό καταστή πνευματικάς ναός, Ί οποίος ώς τηαυγής φαρός θό "ίωτ;ζη υεχρι καί τής τελευταί- ις γωνεΐσς τής Βορείου "Ελλά¬ δος. Περί τής έπιτακτικής ά- νάγκηο τού ανωτέρω έντευκτη οίου. θά Λυιλήσωμεν μέ την πρώτην ευκαιρίαν, είς προσε- χ£γ σηυείωμά μας. Έπιβάλλε- τοι έπομένως ν-Λι κάυη ό Σύν- ^ετ ος αίυατηόός οίκονομίας, εχει δηλσδή ανάγκην καί τής τελευταίας δραχμής, Παρ' δ¬ λα αύτά δέν διακόπτει, έστω καί προσωρινώς, τάς πρός τι μην τής Θεσσαλονίκης μας πνευματικάς έκδπλώσεις τού. Θέλω νά πιστεύω, δτι την ώς άνω έκφρασθείσαν άποψιν, δτι δηλαδή «θά γίνη άφορμή σχο¬ λίων» πού θά παρουσιασθοϋν «ωρισμένα μόνο πρόσωπα», δέν εδημιούργησαν άντιζηλίαι με ρικών ενδιαφερομένων. "Αλλοί¬ μονον ! ... Ό άντίκτυπος των θά ήτο όλέθριος. Καί είναι αί άντιζηλίαι, δπως ' μοϋ γράφει,, δι" άλλην παρομοίαν περίπτω¬ σιν, ό κορυφαϊος λογοτέχνης κ. "Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, «ή κατάρα τής Φυλής μας». Πρός αποφυγήν σχετικών πά ρεζηγήσεων είς τό μέλλον, θά ήτο καλόν —καί θά προτείνου- υ εν— ό «Σύνδεσμος Θεσσαλονι- κέων» διά παρομοίας πνευματι¬ κάς έκδηλώοεις, νά ζητή άπό την "Εταιρείαν Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, δπως ϋποδείζη τόν ένα έκ των τριών τιμωμέ- νων λογοτεχνών, ώς καί τόν ό- υιλητήν, πού θά τούς παρουσιά ση. "Αλλη λύσις δέν χωρεί. Λιότι καί ό «Σύνδεσμος Θεσσα- *ονικέων». πού θά ύποβληδή καί είς τόσας δαπάνας, διά την οργάνωσιν τής πνευματικής έκ δηώσεως, πρέπει νά έχη, βε¬ βαίως τό δικαίωμα νά εκλεγή καί αύτός, κατ' απόλυτον εκλο¬ γήν, δύο λονοτέχνας, τούς ό¬ ποίους θά θέλη τ£ τιμήση, λό- νω των Ιδιατέρων τού συμπαθει ών πρός ωρισμένους Θεσσαλο- νικείς λογοτέχνας, πού επε¬ βλήθησαν διά τής ποιότητος κσί τοϋ δγκου των λογοτεχνι- κων των έργων, ώς καί διά τής δλης δράσεώς των, διακριθέν- τες καί διά τό ήθος των. Λ έν πιστεύω νά άμφισβητή τό δικαίωμα τουτο τό Διοικ. Συ¬ μβούλιον τής Έταιρείας Λογο- τεχνών Θεσσαλονίκης. Άλλά θά συνεχίσωμεν καί είς προσεχές μας σημείωμα. ΛΑΟΓΡΑΦΙΚ :Σ θΗΣνΐ?ΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ ΑΠ' 10 Ι92.1) "Υπό τοϋ εξαιρετικόν συνεργόττο υ μας Λρος κ. Δ. ΟΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΤΟΡΟΙ ΚΙ' ΟΙ ΤΡαΓΟιΆΙΣΤΑΔΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΡΙΑΝ. Δ. ΘΕΟΔΟΡ1ΔΗΣ 133 Ο .ΌΣΤΑΣ ΝΟΥΡΟΣ (Τ' άηδόνι τσή Σμύρνης) Στ" Αί 'ντίνι ήφυε νιόπα'ν- τρος μέ τή γυναίκα τού ματζ! για- τίς, έκείνονε τό χρόνο, εΤχε ττέσει στή Σμύρνη μεγάλη χολέρα. Τα «Κέντρα» δέν εϊχανε κόσμο. 'Η Σμύρνη εΐχε κάττως έρημώσει. Κι' ^ποιος ή'μποροΰσϊ, ήφευγε γιά τα τρογύρω χωρία, εΤτες γιά τό έσω- τερικό· Κ" ήδάσταξ' ή χολέρα 'φτή ώσαμ' έννιά μήνες. Ή γυναίκα τού ήταν' ττολύ δ- μορφη κα! τονε 'λάτρειοε ττολύ. Τή νέ 'λέανε Καλλιόττη. Κ' ήτανε κό ρη τοΰ Γιώργου τοΰ Σιντιρλάλα, πλεβολάρη. Δέκα όχτώ χρονώ έκείνη, καί δέκα 'ννιά έκείνος, δμαν ήπαν'τρευτήκανε. Ήπέθσνε δμως στό 1914, ϋστερνά πό τρία χρό¬ νια ττα'ντρειά, κ' έκεΐνος ήπόμεν' ό-Γτςχρηγόρητος. Στ" 'Αϊ'ντίνι τονέ 'στειλ' ό Ζα¬ χαριάς 6 τραγουδιστής μέ σύστα- ση νά πά' νά βρή τό Νικόλα τό Μανέγα πού 'τανε δάσκαλος «Μου- σικής» στά έκεΐ σκογειά. Αύτός ή- ξερ' καλό 6ιολ! κ' ηπαιζε μέ τα παιχνΐδια. Έκεΐ, ήπιασε καμάρα στοΰ Μι χάλητοϋ Λαμπαδάριου τό σπίτι, πού 'τανε στόν Άη Χσραλάμπο, 'στήν τοποθεσία τό «Κέττετζι» καί τονέ άγκάζαρε (άγκαζάρισε) ό ό Γιαρήμ ό Χανιώτης νά τραγου- δάη στό «Κέντρο» τού, πού ήδρι- σκού'ντανε στήν Κάτω - Πιάτσα. Τα δργανα, πού τονέ άχκομ'πσ- νιέρνανε, ήτανε τό γκρούττ : σάν τούρι πρώτο ό "Αλέκος, σάν'τούρι δεύτερο ό Μιχαλάκης, βιολί ό ΐδιος ό Νικόλας ό Μανέγας· τρομπόνι ό Γιουσούφης (Ιωσηφ) ά—ό Μττουλ ντούρ (Πολύδωρον) τής Π ισ ιδίας καί διολοντσέλο ό Γιώργος άνη- ψιός τού Γιουαούφη. Ήπόμειν' έφ- τά μηνες, κ' ήκατέβηκε πιά στή Σμύρνη πού έκεΐ ή χολέρα εΤχε σκεδόν σδύσει. Στή Σμύρνη ΰπήε πάλι στήν Τερψιθέα κ' ήτραγουδοΰσε ώσαμ' τό 1914, δηλαδής παραττάν' άπό δυό χρόνια. Κ' ϋστερις ττάει στοΰ Γεραλέξη. Μά, αυτού δέν ήχρόνισε επειδής στσί 29 "Οκτωμβρίου ή Τουρκία ή'μπερδεύτηκε κι' αυτή στόν Εύρωπαϊκό πόλεμο τού 1914 μέ 18, ματζί μέ τσοί Γίρμανο - Αύστριοκοί. Τα «ΚέΛτρα» τσή Σμύρνης ήχλούσανε τό' ν' άποττίσ' άτττ' άλλο γιατίς εΤχε ξοπτλωθη «πείνα» καί δέν ήβρισκούν'νοστε ττιά φαγώσιμα, μεζέδες κα! πιοτό γιά τσοί μουστερήδες (Θαμώνες) Κ' ?τσι ήττόμεν' μέ δίχως δόυλειά. Μά, έξόν ατττή «πείνα» οί πιότε ροι παιχνιδιατόροι κα! τραγουδι- στάδες ήτανε' ραγιάδες κ' ήπρε- πε νά τγάνε άσκέρηδοι (στρατιώτη- δοι) .στόν Τούρκικο στρατό. Όποι οί, λοιττόν, ραγιάδες, τσοί 'ττιά- νανε τα «Κανόνια» (κάνουν άρα- βοτουρκ = στρατιωτικός άστυ- νόμος), τσοί 'μοτζέδανε στά «άμε- λέ - τα'μποιιρού» (άραβοτούρκ, έρ γστιχά τάγματα). Κι' άττοκεΐ τσοί] 'στέλνανε στήν "Αγκύρα στήν «Πε. τρα» όττως ήλέαμε δηλ. νά οττοϋνε πέτρες καί νά σιάχνουνε δρόμοι γιά τό στρατό. 'Εκεΐ πιά, μέσ* οτόν ήγιο τή δροχή, τό χιόνι καί τό κρΰο πού ήδουλεύανε σκληράι κι' άπτήν πείνα τσί κοκουχίες καί τσί άρρώστειες, ητανε θάμμα άν ήγύριζε κανείς ζω'ντανός. Γισ- ταυτό, δσοι είχανε καρδιά. ήκρυ- δούν'ντοστε στά σπίτια τα δικά τως γιά τα σι/γγενικά μέσ' στά τα βάνια, στά ΰπόγεια στσί ντουλά- ττες, γιά σέ δλλο πιό σίγουρο μέ ρος γιά νά μή τσοί δροΰν' οί Τοθρ κοι. Καί, τί λαχτάρα! Γιατίς,&μα τζο! 'δρίσκανε, τσοί 'τουφεκίζανε. "Αλλοι πάλι πού 'χα νέ ττιότερο κουράγιο ήφεύγαν, άιτ- τή Σμύρνη κρυφά μέ καΐκια γιά νά πά' νά ζήσουνε στήν έλεύτερη Έλ¬ λάδα. Μά τα τούρκικα λιμάνια ή¬ ταν' άποκλεισμένα. καί καράδι ού τες νά μπη οϋτες νά δγη ή'μποροΰ σε. Τα καΐκια ώστόσο, τα 'κατα- ψέρνανε κ' ή'μπαινοδγαίνανε τή νύχτα κρυφά. Ό Νούρος ήτανε "Ελληνας ϋπή κοας επειδής ό ττατέρας τού ήδα- στοΰσ' όπττή Σύρα, κ' εΤχε έλλη- νικά χσρτιά κι' δχι νοφοΰα, οί ραγΤάδες. Κι' ετσι δέν ε φόβο νά τονε πιάσουνε ο! Ι™**. Μά, ελα δα πού δέν εΤχε δουλε°ά κ εΤχε συνηθισει νά τραγόυδά κά' νά τονε καμάρων" ό κόσμος, νά τολ κολλά στό κούτελο παράδϊς κα! 7ή γεμίζ' την τσέττη τού. ΉόχέφτηκΕ λοιττόν. νά φύη γιά τή Σαλον!™ κρυφά μέ καϊκι, δπως ήφευγαν" 0) κατσακηδοι. Η Έλλάδα δεν τιΖ τότες μπερδεμένη μέ τόν πόλεμο έτουτονε. κ έκεΐ θάν' ήβρ,σκε στή σιγουρα, δουλειά. Έκείνες τσι μέρες θά ν" ήφευ γανε, μέ καΐκι κρυφά όχτώ κατσά- κη5οι (οαγιαδες ΦυγόστρατΟι) κ ήαποφόσισε νά φύη μττζί το. ' 1915, κι' ό Νοΰρος ήτανε εΐκοσ' τρίω χρονώ. Πα'ντρεύεται, λοιττόν στσι 15 τού μήνα, μέ την Μαρία την κορη τοΰ Κώστα τοΰ Καστανό Σμυρνιοΰ Κ ερατοχωρίτη βρακά ψαρά διχτιάρη, καί. σέ τέσσερις μέρες άτττό γάμο τού, έτοιμάζετα, νά φύη μέ τή γυναίκα τού ματζί Ό πεθερός τού εΐχε κουρήτα (ψαραδικο Μικρασιάτικο καΐκι μέ πανιά), κι' αύτός ήανάλαβε νά τσοί ταξιδέψη οθλοι. Άπό νωρίς τηνέ ττάει καί τηνέ άράζει «στοθ Παπά τή Σκάλα» δίττλ' άπτό Κορ- δεγιό. Κα!, την "δια νύχτα μπαρ καίρνει τό Νοΰρο μέ τή γυναίκα τού κα! τσοί όχτώ κατσακηδοι. Τα ττανιά "τάν' άνοιχτά. Ό μοϋτσος τού, παλληκαράκι βρακάτς ψοράς κιαύτός, σηκώνει μάνι . μάνι την άγκουρα λεΐ τό παλαμάρι ά—- τόσκοινοδέτη τό ξυλένιο παλούκι τση Σ καλάς κ' ή κουρήτα βγαίνει στ άνοιχτά· Κανείς δέ τζοί 'πήρε χά μπάρι. Την άλλη μερά τό πρωί. ήφτά- ^, ν^ Μυτιλήνη. Ή κουρήτα αυτή ήτανε γλήγορο καΐκι, γιατίς δπως καί ούλες οί κουρήτες εΐχε την κορινα τση άποκάτω Τσια (ίττί πεδη) κι' δχι μυτερή, δττως τ' δλ- λα τα καΐκια. Κ' ϊτσι ήγλυστρού σε γλήγορα άπαν" στή θάλασσσ Σέ δυό ^έρες ό Νοΰρος μέ τή γυναίκα τού παίρνουνε τό βαττόρι «Δάφνη» τού Τζών γιά τή Σαλονί· κη, ένώ ό πεθερός τού γύριζει μ£ την κουρήτα στή Σμύρνη· Στή Σαλονίκη έκεΤ άνταμώνϊΐ τσοί δυό κουνιάδοι τού καί τόν αντρα τσ' άδοεφης τού, πού, επιι¬ δής ηταν' ραγιάδες «στρατεύσι· μοί» εΐχανε φύ' άττό πέρσι, δτ>λ.
μόλις ήκηρήχτηκι' ό πόλεμος. Ή-
βρ' εΰτύς δουγειά στό «Λοϋνα ·
Πάρκ», ττού'τανε στό «Πεδίον τού
"Αρεως», κ' ΰστερις. στοΰ Θανάοη
τοΰ Κατσαροΰ τό «Κίντρο», ττοί'
τανε στό «Ντεπό».
Στό 1917 δμως πού ή .Έλλάδα
ηβγε στόν πόλεμο μέ την Άν'τάνΊ
ό Νοΰρος, σάν Έλληνας ύπήκοας
ηπηε κι' αύτός ο—ρατιώτης. Κι' 4-
φοϋ_ ήκανε ίνα χρόνο, τονέ άττό-
λυσ' ή «Έττιτροπή» καί τού 'βω-
κε χαρτί γιά άνίκανο. Καί, τοκς
γυρίζει στή Σμύρνη.
"Ητανε πιά ή Άνακωχή. καί τα
«Κέντρο» είχανε. άνοίξει. Τρα-
γουδά στοΰ Μανώλη τού Καττετά-
νιου τό «Κέντρο» ττού'τανε στό
Τσάϊ^ καί __τονέ άκκομ*·π·άνιερνε τό
γκρούττ, οΰλ' ή φαμίγια τού Όγ-
δόντα, πατέρας καί παιδία ττού τό
'λέανε «τα Όγδοντάκια». Σάν'-
τούρι ό Χαράλαμπος, βιολϊ ττρωτσ
ό Γιάνκος, βιολί δεύτερο ό Θόδο
ρας. καί βιολοντσέλοι ό Γιώργης
ό γέοο - Όγδόντας. Καί σέ λίγο»
καιρό ττάει καί στήν Τερψιθέσ, 4-
τΐου ήτραγούδησε ώσαμ' τα τέλη
Αϋγούστου τού 1922, όττότες πιά
ήγένηκ' ή Καταστροφή τοή Σμύρ¬
νης. Αυτού τονέ άκκομ'πανιέρνανε:
σάν'τούρι ό Πέτρος τό Φρα'γκ! 6ιο
λί ό Μιχάλης ή Μαύρη Γάτα, μό>
τάλα ό Ζαχαριάς ό Κασιμάτης καί
6ιολοντσέλο ό Βαγγέλος ό Σαλσ-
δάοης Ματζ! μέ τό Νοΰρο ήταγου·
δοϋσε πάλι ό Στέγιος ό Μώρος·
Τό οάστι τό'φερε, μέ τό Μώρο
ματζί νά τραγουδήση, δμα τονε
πρωτοάκουσ' ή Σμύρνη, καί μέ τό
Μώρο πάλι, αμα τονε αχουσε γιά
τελευταία Φορά ή γλυκειά τού ττσ-
τρίδα- (Ράστ, περσοτουρκ =
σύμπτο,-ση, τύχη).
Δι£ά<τωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ (Συνεχίζεται) . ι Πιρ! προσκλήσεως των μετόχων τής Άνωνύμου Έταιρείας «Θεσσαλι- κή, Βιομηχανίαι Πολτοΰ καί Χάρ¬ του Α.Ε.» είς τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν· «ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ ΠΟΛΤΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΥ Α.Ε.» ΕΝΤΥΠΟΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ Συμφώνως τώ νομώ καί τοίς άο- | θροις^ 12 καί 13 τού Καταστατικόν καλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής Έ- ταιρείας είς τακτικήν Γενικήν Συνέ¬ λευσιν την 31 ην Ιουλίου 1967 ημέ¬ ραν Δευτέραν καί ώραν 13 μ.μ· είς τα έν "Αθήναις καί επί τής όδοΰ Βα λαωρίτου 18 γραφεΐα τής έταιρείας πρός λήψιν αποφάσεως επί των κά¬ τωθι θεμάτων της ημερησίας διατά¬ ξεως. 1) Υττοβλοή καί έγκρισις Ίσο λογισμοΰ τής χρήσεως 1966, μετά των έπ' αυτού έκθέσεων τού Διοικη¬ τικόν Συμβουλίου καί των Έλεγ·: κ των. 2) Απαλλαγή των μελών τοΰ Δι οικητικοΰ Συμοουλίου καί των Έ- λεγκτών άπό πάσης ευθυνής διά τή^ χρήσιν 1966. 3) Έκλογή νέου Διοικητικοΰ Συμ βουλίου. 4) Έγκρισις άμοιδής τού Διοι¬ κητικοΰ Συμβουλίου διά τάς ΰπ' αυ¬ τών παρεχομένου τή έταιρεία υπη¬ ρεσίας- 5) Έκλογή τακτικών καί ΟΛΌπλη ρωματικών Έλεγκτών, διά την χρή- οιν 1967 καί καθορισμός τής άμοι- 6ης αυτών. Ι Οϊ κ.κ. Μέτοχοι, δικαιούμενοι έττιθυμοΰντες νά μετάσχωσιν είς την Ι Γενικήν Συνέλευσιν, δέον νά καταθέ σωσι τάς μετοχάς των κατά νόμον καί τό αρθρον 14 τού ΚαταστατικοΟ τής έταιρείας, είς τό Ταμείον τής Έταιρείας ή τό Ταμείον Ίαρακατα θηκών καί Δανείων ή τταρ' οιαδήπο¬ τε των έν Ελλάδι καί άλλοδαπη λειτουργουσών καί ανεγνωρισμένου τραπεζιτικών έταιρειών, πέντε (5) ημέρας πρό τής ορισθείσης δια ιήν Γενικήν Συνέλευσιν ήμερομηνίσς συ¬ νεδριάσεως, νά καταθέσωσι δέ ε,ς τα γραφεΐα τής έταιρείας απόδειξιν τής ώς ανω καταθέσεως των μετο- χών ώς καί τα τυχόν έγγραφα έκπρο σωπήσεως κατά την Γενικήν Συνέλίυ σιν. Έν Αθήναις τή 7 "Ιουλίου 19ό7 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) άπό τό Σπίνφηλντ. ώς τό Χάρ- φορτ μάς επέτρεψε ν' άπολαύ σουμε πλούσια την ε4χόναι τού¬ τη. Τό Χάρφορτ είναι μία πολιτεία μέ διακόσιες χιλιάδες- κατοί¬ κους, λίγο μεγαλύτερη άπό τό Σπρίνφηλντ. Άλλ" ένώ ή τελευ¬ ταία τούτη άφίνει στόν έπισκέ- φτη την έντύπωοη πώς πρόκει- ται γιά μιά πολιτεία έπαρχιακή, ήρεμη νοικοκυρευένη, συμμα- ζε. ένη στόν έαυτό της. Μία π<ρ λιτεία λίγο ρβμαντική καί με- λανκολική πού δίνει την έν- τυπωση πώς τό δειλινά δταν ι ΐεριδιαθάζεις στίς παρυφές της θ' άκούσης τα οήμαντρα καί τούς ήχους των έσπερι- νών. Άπ' εναντίας, τό Χάρφορτ άπό την πρώτη στιγμή οοϋ δί- νει την έντύπωση κοσμοπολι- τείας. Την έντύπωση μιδς πό- λης τής έμπορικής κίνησης, τής δουλειάς τής συναλλαγής. Άπό παντοθ σέ ύπερφαλαγ· γίζουν τό ύψηλό καί μεγάλα κτίρια. Έδώ σέ τούτη την πολι- τεία έδρεύουν οί περισσότε- ρες άσφαλιοτικές έταιρίες τής Άμερικής. Γιά τουτο εχει ονο¬ μαστή ή πόλη των Άοφαλειών Οίκοδομές πολυτελεϊς, μέ πολλό πατώματα, μέ πλούσιες έπιπλωσεις γραφείων είναι τα συγκροτήματα των Άσφαλιστι· κων Εταιριών. "Ος εΐναι γνω- στό πουθενά τού Κόομου ή πρόνο,α γ,ά τη ζωη δεν έχει πσρει την έκταση πού έχει πά- ρει έδω στήν Άμερική. Δέν εί- λεί' τ^? * θάνατ°ς. πού άπε, λε. τή ζωή καί έπ.βάλλει κά· ποία πρόνοια γιά τούς έπιζών Αυτή είναι ή κλαοική πεοί- ωση. Η ζωή είναι τόσο ευ- θάρη άοφαλειών. Δία τοθ τρώ που τούτου έχβι συγκροτηθέν μιά κ,οινωνικη άλληλεγγύη πβύ λειτονργε» διά μέσον τί*/ *ο·ο ' λειων κι' επρεπε καί τα" «τΐΡ'β , πού την στεγάζουν νά έχουν άνάλογη έμφάνιση καί μεγαλο¬ πρεπεία >
"Οπως στό ΣπΙνφηλνΐ. ίτοι
κ" έδώ στό Χάρβορτ άρκετβ'
"Ελληνες συγκροτοθν την "ελ·
ληνική παροκία. "ό,τι χβρακτη-
ρίζει τοΰς "Ελληνας τοθ Εί**
τερικοϋ είναι ή λαμπρότης *ού
έπιδιώκουν πάντοτε νχϊ παρο^
σιάζουν στούς ναούς τθυζ- Α
ποσπασμέν^ι άπό τα πατρίς
<αί τίς πβροδόσεις καί μίΙ έχον τες κρίνη Έστία γιά νά τα δο ζάζουν τα πάτρια καί να τ» θερμαίνουν προσπαθοθν 6λο< δσοι νοιώθουν άκόμη οτά στΛ· θη τους τή φωνή τΛς γεννέτθ· ρας νά τα διαφυλάσσουν βλα αύτά μέσα οτήν οικογένειαν Τούς άπομένει δμως ή πΐστη π χριστιανική, ή λατρεία ηΡ** τόν ένα άληθινό Θεό πού υπαρ· χει τρόπος νά την δοζόσο"ν δμαδικά δημιουργώντας τθϋ(; οϊκους λατρείας, τούς ναοιΚ· 'Η πίοτη τούς άπομένει ώς ΠαΛ λάδιο νά τούς συνδέση μέ τπν πατρίδα Καί γι" αθτό στό κε»* λαιο τούτο στρέφουν δλη τη μέριμνα καί προσοχή τουζ Καί γι' αύτό άνοικοδομοΰνε νο· ούς περΙλα*!πρους, έ:πιβλητι- κούς εύπρεπισμένους κο' Ψ γραφισμένους κατά τρόπον "· ποβλητικόν καί κατά τή Βυζογ- τινή μεγαλοπρεπεία. "Ενός τε" τοιος είναι ό Ναός πού άνεγε' ρεται στό Χάρφορτ άπό τιτν ε κεί "Ελληνική ποροικία. χε ΑΝΕΛΑΒΕ Ο κ. ΑΛΕ. ΚΑΛΙΝΣΚΗΙ Ορκισθείς ανέλαβε τ' . τη