195907
Αριθμός τεύχους
1881
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 40
Ημερομηνία Έκδοσης
26/2/1967
Αριθμός Σελίδων
8
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑηΐΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ0Ν
Κοριοτκή 36 Φεβρουάριον 1967 Γιμη φύλλθυ δρχ. 1.30
ΥΠΕΡΑΙΣΙΟΙ ΟΙ ΟΙΩΝΟΙ...
Άπό «οθ καταρτισμού τήε Μεταβατικής Ύπηρεβια-
κής Κυβερνήσεως, εξήλθομεν, οΛσιαστικως, είς την προ-
εκλογικήν περίοδον, με δμιλίας άρχηγΛν κομμάτων καΐ
σΐελεχών των είς συνεστιά'σβις — άντΐ των καθιερωμένων
έν κλειοιφ χώρφ σνγκεντρώετβων — έηιοημοποιή&η δμως
ή έναρξις αυτής μέ τό λαμπρόν καί μβοτόν είς περιεχόμε
νόν καί θυσίαν διάγγελμα πρός τόν ελληνικόν λαόν, ηον
απηύθυνεν δ Άρχηγός τής Ενώσεως ϊέντρου χ. Γ. Πα¬
πανδρέου, άννΐ τού λόγον, τόν οποίον θά έξετρώνει την
16ην λήγοντος, είς την μαχαιω&βϊσαν, λόγω σφοδράς κα-
κο<α<ρίας, συνεστ/Όσιν, πού είχεν όογβνώσει ή ΕΔΗΝ καί διά τοϋ άηοίον, δ άρχηγός τής Αληϋ·οϋς Λημοκραείας, άπέδωσε τιμήν είς χον €ήρωιχδν» πρώτον άνένόΌϊθν Αγώ¬ ν», «δ δηοΐος άφύ/ινιαε καί εξήγειρε τόν λαόν, »αΙ βίς τόν δεύτερον άνένδοτον άγώ»α, δ δή <ϊος ήρχιθβ «Αν επομένην %οΰ πραξικοπήματος τής 15ης Ίονΐΐον 1905 καί κατέ στησε «ούς άπΐοΰς άν&ρώπους τοϋ λαο9 συνειδηιούς δή μοκράτας», κα&ορίοας, έ/ικτης, τάς ψινικάς προγραμματι κάς αρχάς τής Ενώσεως Κέντρον καί εκφράσας ζήν βε· βαιότητα, δτι ή Ένωσις Κέντρον θά θβΐαμβεύσρ διότι διαθέτβί την μεγάλην πλειοψηφίαν τοϋ λαοΰ. - Ετος 4ύ6ν - ·Αριθ. φθλ. 1661 Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφβία : Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ,. 229.708 * ΠΕΡΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΕΠΙΦΑΜΛΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο Κ01ΝΩΝ1ΙΜ0Σ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ Γ' Είναι άιξίωση Καί είναι μέν, Ασφαλώς, πρόωρος, Λν δχι ηηρακινδυ- νευαένη, ή άκριβής πρόγνωαις τής ίχβάσιως των έχλο γών, άπό τής διενεργείας των δποίων απέχομεν εί<τέ«ι 2-3 μήνας, γνωστόν δντος, δτι δ οριστικάς πβ·σανα<ο λισμδς των κομματιχώς «χνμαινομένων», Λθύ ά ο* μ ε Γ, Ας γνωστόν, σοβαράν επίδρασιν επί «ών αποτελεο-ειάτων τής λαΐ'κής έτνμηγορΐας, σνντελβΐται «αί διαμορωάνεΐα», κατά την τελευταίαν έβδομάδα ή καί ημέραν, πρό αύιής, ύπάρ χούν, οίχ ήττον, ωρισμέναι διαπιστώαεις καί φηινόμ$να, παν παρέμειναν καί θά παραμβίνουν αναλλοίωτοι Ναι άμβ- τάβληιοι, εάν δεν Ιαχναοποιη&οϋν άκόμη περισσότερον, μέχρι των έκλογών, ένδεικνύονσαι, δτι αύται θά άποβοΰν βίς νίκην υπέρ τής Ενώσεως Κ ντρον, περιφα*εστέραν άπδ εκείνην τής 10ης Φβρονηρίον 1964, αί Ιξής : Α') Παρά τάς καταβληθείσας ποικίλας προσπαθείας, διά «ήν «έκτάναχπν» - ώοαίος εύφημισμός... - τοϋ φοο- νήματος των δπαδών τοϋ Κέντρον, αί οποίαι άπ$χορ*φώ- Φηοαν μέ την έφαρμοσ&εΐααν, άπό τής 15ης ΊονΧίον 1965, μέθοδον τής χλιμαχωτής «δ/αο'πάσεων,» - άλλως «ο-αλαμομοιήοτεως» - τού χόμαατος, αυτή περιωρίβ&η μό¬ νον είς την κορνφήν καί δή είς στελέχη τινά, ένώ ή βάσις αύτσΰ πορέμεινε ανμπαγής καί άσΊσρρηκτσς, διευρυν&εϊσα καί διά νέον οποίων, άπό πολίτας έξεγερ&έντας καί άγα- νακτήσαντας άπό τα τεθένΐα είς εφαρμογήν πρωτάχονατα Μαί πρωτοφανή είς την πολιτικήν ζωήν ανατήματα χαΐ διά τής Ινιο-χύσεώς τ»?ς καί με νέαν στρατιάν νέων δημοκρατι- κών — ή νεολαία, κατά μεγίοτην πλειοψηφίαν της είναι δηαοχρατική, ώς απεδείχθη - άποχτηαάντων διχαίωμα ψήοσον κατά την τελενταΐαν διετίαν Ενδειξις μικρά περΐ τούτον, είναι, δτι - παρά την πρόβλεψιν τής διενεργείας των προσεχών έχλογών, βάσει τής άπλής άναλογιχής, δια- κεκριμένα στελέχη τοϋ έκ τής «(διασπάσεως» προΡΪΦόντος Φ.Δ.Κ. - όΊασπαο-θέντος καί αυτού... - έκλιπαρούν την έχΐογιχήν των οτέγασιν είς την Ε.Ρ.Ε. — μή αύταπατώ- μενα δι' έπανεκλογήν, με Ιδίονς σννδνασμονς - πλήν έκείνων — δχι καί τόσον ... έ"-/φανών — των δποίων ή προσχώρηαις είς αυτήν — ύψηλβ ίπιταγϋ — Μχει, ηδη, συντελεσθή, άλλά καί τό γεγονός, δτι, οίαν, πρό ημε¬ ρών, κορνφαϊον ήγετιχίν στέλεχος τοϋ αϋτοΰ «κόμματσς», έπνσχέφ&η, κατόπιν προηνηθβΐο'ης τνμπανοκρονσί'ας, την Ιδιαιτέραν τον πατρίδα, είς την οποίαν, τ% πρωτοβού- λφ έπεμβάαει τον, επραγματοποιήθησαν, προαφάτως, πολ- λά Κργα, τδν ϋπεδέχ·θ·ησαν ... πέντε μόνον δπαδοίΐ... Β") Είς την Ε.Ρ.Ε., ή όποία υπέστη κομματικήν «κα- ύΊζησιν», συνεπεία τής ανμβολής — δν μή πρωτουλίας — της είς την εκτροπήν τής Ιδής Ίονλίον 1965, χ αί υπο¬ στηρίξεως Κυβερνήσεως σνντε&ειμένης άπδ ίδεολογιχώς •άντιπάλονς» της, έπιχρατεϊ ζοφώδης άπαισιοδοξία, μ·ή διαφέροναα άπό παϋ·ολογικήν Μφοβίαν», έν Βψει των ίχλο- γών : Αύτός ούτος δ άρχηγός της, δ οποίος 6νϋ·ϋς άμέσως μίτά την Ίονλιανήν μεταβολήν εΐχε προτείνει την προσφυ¬ γήν είς τάς κάλπας, υπό Κυβέρνησιν Ιδικήν τον, επί τβ Ιλπίδι τής συνχρατήσεως, τουλάχιστον, τής κομματικής δννάαεώς της, άποχρονσ&εΐς υπό τοϋ Ιδιον τοϋ κόμματος, ^προέβλεπεν», έκτοτε, είς δνο οτάδια την «επικράτησιν» τής παρατάξεως τον — αροδιχάζων, ούτω, την <ήτταν της Ηατά τό πρώτον στάδιον - πρό ημερών δέ, είς τό παρατε θέν πρός τιμήν τού γεϋμα υπό των ξένον ανταποκριτήν, εδήλωσεν, βτι ή Ε.Ρ. Ε. χαί εάν δεν εξασφαλίση, είς τάς εκλογάς, αύτοδύναμον πλειοψηφίαν, θά ϊχχι είς την Βου¬ λήν πλειοψηφίαν, ύπολογίζων προφανώς είς κοινοβονλεν- τικά «τσονταρίετματα» - πρδίγμα, τό οποίον αημαίνει - άπλοελληνιατΐ - όμολογίαν, δτι δεν έλπίζει είς έκλογιχήν νίκην ίπίλεχτον, έξ Αλλον, ατέλεχός της - δ πρώην πρόε- δρος τής Βονλής κ. Ροδόπονλος — διακηρύσαει επισήμως, δτι «αί εκλογαί δέν θά λύσονν τό πολιτικόν πρόβλημα»" έ- πίδοξος δ» άρχηγός της - δ κ. Πιαινέλης — έμμέσως μέν, ηλήν δριμύτατα, έπιτίΰ-εται κατά τοΰ κ. Κανελλοπούλου, διότι ούτος ύπεπεσβν είς τό βαρύτατον σφάλμα νά άνατρέ την Κνβέρνησιν τοΰ κ. Στεφανοπούλον χαϊ νά άπο- την λύσιν νών έκλογών, διακατεχόμενοζ άπόδναοιώ νονς έκλογικάς προοπτικάς, τάς οποίας, άλλως τε, ουδό¬ λως άποκρύπτει, άπό μακροΰ, χωρίς νά παρίσταται άνάγ- κη επεκτάσεως καί είς τάς άρξαμένας σκληράς καί πει- αματώδεις διενέξεις καί διαμάχας, περΐ τόν καταρτισμόν των Ικλογικών της οννδνααμ&ν, είς τούς δποίονς δ άρχη γός της, ώς κατηγορεΐται, άναφανδόν, άπό «σκληροπνρη- νίτας» έπιδιώχει νά περιλάβη ηροσχεΐμενα, μόνον, είς αυ¬ τόν πρόσωπα, με κίνδυνον δημιουργίας καί δευτέρων ανν- δνασμών έκ τού χόμματος με Μμβλημα τόν Καραμανλήν, δ οποίος δαως «δέν έρχεται»... Γ') Ό άρχηγός των Προοδεντιχών χ. Μαρκβζίνης, τοϋ οποίον ή πρό τινός έχφρασθεϊσα Ιπι&νμία, — «οοπι- ρΐβχ»;... — καθ" ήν «άν δέν ^ιο πολιτικάς, θά ή^ο δημο- θιονράφοζ», θά πραγματοποιηθή, κατά πάσαν πιϋ·ανότη- τα, συντόμως, κατόπιν τής άπορρίψεως υπό άρχηγοΰ τής Ε.Ρ.Ε. τοϋ σχεδιον, περϊ ουστάσεωςα'Ε&νιχοϋ Μετωπον», είς τό οποίον θά περιελαμβάνετο, φνσικά, καί τό «χόμμα» τον, είς σννέντενξίν τον, πρό ημερών είς ύπερδεξιάν εφη¬ μερίδα, έπανέλαβε «τούς φόβονς καί ανησυχίας τον», πού εξέφρασε είς τελευταίαν όμιλίαν τον, διότι έπιχρατεϊ κα¬ τάστασις συγχύσεως, κατά την όηοίαν ή παραπλανήση τοϋ Λαοϋ (Ι) καί κατ' εξοχήν των νέων (!) είναι εύκολω- τέρα...». Δηλαδή ; «Μαϋρα καί Άραχλα» τα πράγματα διά την Δεξιάν. Συμπέρασμα' Ύπεραίσιοι οί ο Ι ώ¬ ν ο Ι διά την νίκην τής Δημοκρατίας.. ΜΑΚ. - ΣΙΝ. εορτής νά δώσω Ι'ιλότχιστα '2ε1- γματα άπό τα πσραγγέλιμα:α αύτά1, πού άτκυ|3ύΓνονται ι-ςχί ιτ,ρός τούς ~αιοα·γωγούς καί ■πρός τσύς ΐϊοηΐδοτγωγουμένοος. ΠΡΟΣ ΤιΟΥΙΣ (ΠΑιΙΔιΑΓΩΐΓΟΥΣ II όν) Ή —αίΐ&αγωγ α εΐνκχι ά- ποστολή 1-ιοή, Ιέντολή θεοΰ, καιί χρέος £χετε"νά ϋκτελητε μέ πολ ιλή έ-ιμέλεια καί στοργή, >;άν
πνευματυχοΐ γοινΐείς των ιμοΐθη-
των. (1Ε.Π. 31, 852 καί 1)193).
2ον) Ή ιδιοασκολία πρέτί^ι
νΐά ιΕΐΐναι σαΐιρής ικΐαΓι άκρυδόλο-
γη, 'καί γι' αώτό νά έΐφοιρμόζΗ-
τε την Ιίττοπτική δι&ασκσλία,
γιατί Ο' οΛσθήσεις β[δουν άφθο
νο ΰλικό γίνώΐσεων, άλιλά νά χρη
σιμοττθ'ΐήτε καί τίς τκτρομοιώ-
σ^ις, —ού ζωντανεύουν τό μάθη-
μα. (αύτ. Θ81)
3αν) Ή -ροοΐφορά των γνώ-
σεων νά εΐνιαΊ μ)Ξ)θοδική· ν« προ
χω,ράτε άπό τίς άπλούστ;ΐοες
στίς σ·υν&ετώτι&ρ£.ς έ'ννοιες, ι ά
μή εΤΜχι ή φωνή ιμας οϋτε ψίβυ-
ρος, 'θθτε κ,ραυγή, ικαί νά χρη-
σι,μοπιοιήτιε1 τίς Ιέρωαήοΐεις, γ.ά1
νά ξυτπνήσετε την τπροσΌ'χή καί
των νωθρώιν, κοοί ττροτΓάντων ν ά
,μή π'έΐζετε τόν μαβητή ύττερδο-
ικά, ώλλά νά Ιδιΐδάοικιετε μέ χά
'χάίοη ικαΓι μέ χαμΛγελο (αύτ
956).
4ον) Νά χρηΐσΐ'μαποιήτε τα
Όμ<λία τού συνεργάτου μας κ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΓΔΗ, βουλευτού ποιδαγωγικά μέ'σα: την αι,ινή- τής σηιμε,ρινής Θεια, τό κιαλό -αΐράδϋ'γμα, την •άμοΐιδή, τή αυμδουλή καί την ιέπίτπληΐξη. (Αύτ. 248, 248, 953, 29 3116,20, 64111 καί 32 961). ιΚσ'ί ποός τούς ιτςτ δαγοιγου- μέν;υς: 1) Γό οωαςχ ;τγ«ι τό δχηυςτ τής ψαχής. Νά τό τριέφοτε καλα ικ«ί ι(χνάιλογα ιμέ την ιήλικία, &λ ιλά ·νά ,αή τό 'δα'ρύνΕτε τΐολύ, γι¬ ατί θά γίινιει βαρύτερο τό δεσ- μωτήριο τής ψαχής. Γενικά, καμιμιά ότη3ρβολή σέ τιιτοτε "Αν '&ρρωστή—|, νά συμΐδουλευθήτε γιο'τρό, καί νά μή κατιοηφεύγε- τε στή μοτγεία' (ΕΠ. 3Π, 548, 877. - 29, 417, 32, €84 καί 31, 1€'48ΐβ) Νά σεβ©:®: τό σας1 2) Ή ψυχΊ εΚαι ιάτίμητο ά- γαΐθό. Χοεκϋζεται ομως διαπαι δστγιώιγητη καί ό Λθϋς καί ή καρδιά κα] ή θελήση —οί τρείς λειτουιργίΐΕς της «Κοινόν διδα¬ σκαλείον» είναι ό κόιρμος, καί οΐί νέοι μττοροθν στά φοοινόιμε- να τοΰ κόσμου νά βλέπουν την τταρουισία: τοΰ Θεοΰ Άξιέτκχι· νο;, &σοι τηλ.0υτ8ζοη_ιν τόν νοθ τους μέ ιτολλές καί χρήσιμες γνώσεις. Άνάηιτο1, δσοι &έν τό έττιδιώκοαν. Ή ικσΐρδιά Ιέξευγε- νίζΗται μέ τήιν ιμειλέτη έ,κλεκτώ1. ττοιημάτων καί πεζογραφηιμά-- των κοαί Ιμέ την ΰητΛιλαϋΐση της (Συυέχεια είς την 4ην σελί'δαΓ) ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΤΟΥ1922 ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ Τής συνεργάτιδός μας ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ ΙΖ' —Ή Θε «χ Βοοσώ 8φυγε καί πήγ; οτόν άιδελφό της Εύάγιγε- λο ΙΠαιρίιση, ιτού Ε,ΐχεν 6λΙθει προ τήτερα, ιγιο~ί Ιέκιε,ΐ'νΌς ιεφυγε ά¬ πό τό νησι τοϋ Άγίου θ?οδώ- ρου, κοβί Ιό 'Στίΰρος Δρακόπου¬ λος ,μέ τή θεία ήταν ,μέαα στή δόορκια;, καί ιφοδήΐθηκαν ττώς δέν είχεν άσφώλΐεία τ ό νηισί καί γύ- ρισαν πισω ΙΓιά νά &ρή ικατάπιν ό Σπύρος τό θάναιτο, μ' έκεί- νους πού τουφιέκϋσαν ιστόν Ποτα μό, δπως άνέιφϊρα πιό πάινω. —Ό Σταύρος εΐχε γυιοίσει ά¬ πό τό στρατό καί άαα ήλθαμ Ιμιεΐς εΐχβ ,μιά γιενιώδια σάν πα- πάς ττού ιδέν τόν γνωιρ&σαμε. -^Τήν ΐδ ια !μέρα μάς €δω;τΕ ό Λαμπρός Ιδι|κά τού έσώρουχα καί μας συνώδειψε καί πήγαμε σ' ϊνα λουτρό. «Λουτιρά Καιρα- κατσανη δ Φοΐνιξ», πού περνοθ- οε άπό έκεΐ τό 8 τράιμ καί ττή- γαμε καΐ ήισυιχάοαιμε ττούβγά- είς την 3ην σελίδα) ΑΠΟ ΣΚΟΠΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΩιΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΙ ΤΑΠΗΤΕΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡΗ ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΥ Ή βυζαντινή τέιχ(νη Είναι σι,Γ νέ!χιΕιΐα τής έλληναρομα'ίκής. Ό χριοτιανισμός, παρ' δλο ττού &■ ψιερε ^αιθΕΐά ώλίλαγή οπή(ν ττνευ- ματική ζωή, δέν άλλαΐξε ευθύς ώμίσως, τή μο,ριφή τής τέχνης. Μέ τό πέρακΐμα τεΰ χρόνου ί- μος, ή δυζαντινή τέχνη κατέιλη- Ι,ζ σέ ιάπιόιλυτη άντίΘεση μ! την ιτρόγονά της. Ή κΐλασσική ε.ϋ- &εΐα· >ύγ^σε άπό τό ©άρος των
οτΐώνων, (ϊγινε κσ,μ-πώλη.
ΙΣτήν άρχή ό ^ριστΐιανισμάς,
κάτω άπό τόν ύμε'ιλιχτο διωγμό
κιρύφ'&ηκε στΐς κχχταικόιμιδες κι'
όόρχισ^ νά άποιξιενώνεται αττό
τα παλιά, νά χρηισυμοττοΐιεΐ και-
ο6ργΊα μέοχχ καί νά έκφράζε-
ται μέ σύμΐδοιλα. Ή τειχνική αυ¬
τή προσφερότιαν άπάλυτα γιά
τή διακόσμηιση χαιλιών.
Ή όπόγεια αυτή τέχνη μιτα^-
νει στήν ύπηιρεσία της θρηοκει-
ας, &3ιζει καινούργια θέματα,
εΐναΊ τό μπουμιτούκι τής κατοπι
νής ιβ^ζσιντιντίς τέ|χνηις, πού αν¬
θ ι σε ευθύς φμέσως μετά την κα
θιέρωσι τοϋ χριστιανισμόν σάν
ϋπύσημης θρησκ,είας. Έτσι φθά
νουμε στή θριαιμδευτική τέχνη
των βαοΐιλικών, τή δοξαστική,
τή σχε'δάν έτοΐιδειχτΐΚΓή, πού θυ-
μίζΐει τή φιλύαρη παλυΐχιρωιμία,
τή μιεγοΛοτφέ-ττευα, τόν ·πολύμχ>ρ
ψο «καί ποΐλύτ,ροττο βιάκοσμο
των ταπήτων. Την αποψη αυτή
Ιίνισχύει καΊ ή ιμακ.ρυτνή συγγέ-
νεια των ψηιφυδωτών μέ τα χα-
λώ. Τα ψηφιδωτά — ή έκΐφριαση
ιμέ στίτγιματα καί κιϋδους — ποςρ'
δλο πού είναι ή φυαική έ'ξέίλιξη
των μωσαικών καί των αίγυ-πτι
οοκών φ·ιλντισένι<οιν κοιμψοτεχνη- μάτων, δέν παύουν νά έχουν μα ικρινό πιρόγονο την τε,χνική των κόΐμΙ6ων τοΟ τάπητα. "Ή επι&ειχτική τΒθλυτέλεια, ή ιέκτυψλωτιική σπατάλη τοΰ χουι- ^αοΰ στα ψηιφι&ωτά, ό παραφθιρ- τωιμένος διάκοσμος των βυζαν- τινών έκ'κληισιών ήταν άδύινατο ν' άγνσήσουν τόν τιάπητα σά συιμτολήρωμά τους. Φυσικό ήταν ό φανατισΐμιός των πιστών νά μή ιάνεχόταν ινα χρηισιμοποιοϋν ξέ- α σύω&αλα οί τάττητες αύτοι 'ΊΕτσι ή βυζαντινή τέχνη έιτέ'δρα σε άναΐγκιαστΐ'κά στή μοριφή των ταπήτων τής έττοιχής -Οί ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΩΝ ΑΕΙΝΩΝ ΜΑΣ- ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ^_—————————————————___^_—^.^ _^^—^———_————^-^—.^ Χ -------------------------------------απο το αρχειον τού κ. χ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ----------- Ρώσει &υ(ζοτντιναλόγοι πού μελέτησαν πολλά'κις τα 'δάτίε- 5α ·καί τα ψηιφώωτά τής δϋζαν τινης έττοχής δ,ρήκσαν στά σχέ-* διά τους άλληΐλοεΐξάρτηση κ«ί άλληιλουχία ιμέ τά_σχέδια παλι- ών ιμικοασΐιατικών ταπήτων. 'Καί συγκεκριιμέινα ΰτκυτηρι- ζουν δτι τό μωσα'ικό τού Όιρφέ- ως στήν Ίιερθ'υσαΙλιήμ εΤνα· απο- μίμησηι ενός τοαλιοθ μικιρασιατι- κοΰ τάττητ», ιΣτό Ίκόνιο, στό τζαμί τοΰ Άιλσΐεντίν, βιρέθη'κε έ'νας μικΛα- συατι.κός τώπης ττού κατασκευά στηικε πρί<ν κ3~ά τό (112.20 μ.Χ. μέ έπανκχλαμΐδατνάιμενους ρόδακες, έιτηιριεαιοιμένος άπό τα τταιλιά 6υ- ζαντινά ύφώσιμο:τα πού χρησιμο ττοιοΰσαν οί αύτοκράτο'ρες καί οί άοχιερεϊς. ιΟΙί τότπητες ττού έ- χουν ιμπορ'δοΰ^εις μέ φτερωτές μορΐφές της κλασσυκής έποιχής, άγγέιλοιος κιαί άγίους άνήκουν καΐθαιρά στήν όμιάδα των τατΐήΓ των της έιλλην,ικής καί βυζαντι- νής πάρό'δοσης. Δυστυχώς, δ- μως τέτοιιοι τάπητες πού χρονο- λογιοΰτνται πιρίν άττό τόν ΙΟον οΛώνα δέ σώζονταΊ. "Εχομε μιά λεπτομε,ρή περιγραφή ενός τά¬ πητος στή «ΐΝέα», στό ν«ό τής 'Κω'νσταιντινούττολης πού χρόνον λογεΐται άπό τό 867 μ.Χ. Γιά τή μιελέτη δμως των μικρασια- τι,κιών ταπήτων βρίσκουμε ττλού ούες πηγές στά ερ7α Φλαμαν- δών ζωγράι^ωΐν πού έζησαν τνοίν κοίΐ μετά άπό την Αναγεννηθή. 'Στήν είκόνα τοϋ Χιριστιοΰ, Ιρ- γο τοϋ Τζιόττο ττού φι'λοτέ'χνη- σε στά 1298 καί βρυκεται οτό 'Ιειρό τής ΒοοσιΙλικιής τοΰ 'Αγίι- Πέτρσυ στή Ρώιμη κάτω άπό τα π·6δια τού είναι στρωιμένος έί%ιας περίφηαος ιμικροοσιατικός τά- πης. Στό 'Έιθνικό Μουοεΐο τής Νεάπολης 6ρίισκεται έΐνοίς ιτίνα- κας τοΰ ΣιιμέΙνε ιΜοιρτινι, ζωγοα φΊσμένας στά 10)17,πού παιριοτά νει τόν "Α'γιΐιο Λουδοβΐκο νά στε φανώινΈΐ τόν Ρσμπερτο ντ' "Αν- τζιο, μέ έναν ώραιότατο μικρα- σ ατικό τάπτηιτα μέ σχηματοποι ηιμένα θηρίια. Στό εργο τοϋ Νιτσέλι ντί Μττουονκχτσέ.ρσε, ό ^Γάμος τής Παρθένου», ·πού φυλοτεχνήΐθηικ'ε στά 1388, είναι ζωγρϋθφισμένες είνας Λλλος μικ,ρασιιατικός τά- πης ιμέ θαιαμώσυες -τκχραστιάΐσεις. Τό φγο αύτό βιρίσκετοιι στήν Έθνική Πινακοθήικη τοό Λονδί- νου, Τέτουα ^ρτγα είναι "πάιμττολλα. Σέ κιανένα, δμως, άπό αύτά δέιν δρίσκεται τουιρκική έπί'δρα ση. Τό ιάρχιτεικτονικό τούρκικα (Συνέχ&ιο: είς τήιν 4ην σελίδα) — Ιιΐΐον — ΐΜετά την 'όόφιξη. τής Έιλληνι- κής Κυβερνήσεως στήν Άΐθήνκχ, ήριθαν κιοΛ ό ύπουργός των Ε¬ ξωτερικών της Αγγλίας Ήν- τεν συνο&ευάμενος άπό των άρ^ χιστράτηιγο Ούίλσων 'κ.αί άπό τόν Νοΐύαιρχο Κάνιγκαιμ. Ό λα- ός τούς δέχτη,κε μέ δξαιλΓλ,ο ίν- θουσιασιμό ικαΐ. τό μεσηιμέρι τής 26ης Όκτωδρίου1 ή τούς παρέθεοΐε (έπίσηιμο γεϋμα, κατά τό όιτοΐο ήγε,ιρε τΐίρ6τκ;ση ό 'Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπαν¬ δρέου, δ όιτοΐος εΐττε τα εξής· «"Οταν οί Βάριδαροι ιμας έ- πετέΙ&ηοαν, ιό Ιμέγας ήγέτης Σας είχεν ύΐτϋεσχιεΐθή είς τούς Λαούς της Μ. Βιρετσιννίας «αΐ- ιμα, ιμόιχθον καί δάκιρυια». »'Ο Λαός μας ήικουσιε τήιν έ- παγγεΐλίαν. "Εγνώριζεν, δτι τό μέιλλον ήτο σκοτεινάν. Άλλά δέν 'έδίστασιεν. Ήιλθεν είς τό ιτλειιιρόν Σας. (Διότι έπίιστβυεν είς την ελευθερίαν καί εΐχιεν ά- πάφασιν νά την υπερασπίση ιμέ θυσίιαν άκόμη καί της όπάιριξε- ώς τού. ^Έκτοτε σκιληρότατιαι δοΐκι- μασίαι επηκολούθησαν. Σ"εΐς έ- ιμείνατε έλοόβεροι καί έξηκολου θήσατε ιμέ ΐάπαράμιΐλλον ηρωϊσ¬ μόν καί αυτοθυσίαν τόν ότγιώνα διά την ιέλευθερίαν τοΰ κόοιμου. Ήμεΐς ύπεδουΐλώβηρεν, άλλά επίοης ιδξηικιοιλουΐθήσαμεν τόν ά- γώνα. Διότι, ή ψυχή τοΰ Λαοΰ 'μας, έμεινεν άδούλωτος. «(Σήιμερον πανηγυρίιζομεν την 'ίλευΐ&ερίαν καί δπως εΐχατε συμμΐεΐρισθη τάς δοκιμάση μας, ήλβατε νά συμμερισθήτε κάί την χαράν ιμας. »ΐΣας είμεθα εθγνώμονες.Δέν έχομεν ΐάμφυδολίαν διά τό μέιλ¬ λον. Είμεθα βεβαιοί κάί διά: την πλήρη Ικανοποίησιν των έ- Ιθνικών μας οικαίων καΐ διά την οικονομικήν ιμας άνοικϋδόμησιν καί διά την εθνικήν μας άνα- γέννηισιν. »*Η ποορουσια σας καί ή στορ γή σας, άποτελοΰν πλήρη Ιέγγύ ησιν διά τό μέλλον». Είς την πράποσιν άπήντηισε δ κ. "^Ηντ'εν, ό οποίος εΐτιε τα εξής: «"Ως σύμμαχοιί σας, ουμμερι- ζάμεθα την ύτΕερηιφάινειαν καί την ευτυχίαν σας, τώρα ττού ή ώρα της ιά™&λειυβερώσεως έίφθα σεν. Ό ικόσμος δέν θά λησμονή ση τόν ρόλον πού ιέτταίιξατε δ- ταν ιταρεΐδιάσθη ή ή'Ελλάς. Ά- πεκροΰσατε καί 'ένικήσατιε τόν έπιδραμέα. Άύτό τό ένδοξον κα τόρδωμα .μιας μικράς χώρας είς ιμίιαν ιώραν σκότους αξίζει νά καταλάίδη την θέσιν τού είς την μακράν καί υπερήιφανον ί- (Συνέχοα είς την 4ην σελίδα) ΓΜΥΡΝΑΤΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤοΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜ9.ΝΙΔΗ Παρά τή ψιεγαλη αντιπάθεια των Έλλήνων τής Σΐμΰρνης πρός τόν τεκτ>ονισιμό, οί σμυρ"
νάικές ιέφηιμειρ.Ι&ες συχνά άνά-
γιραιφαν είΊδήσειις καί σχόιλια εύ-
νοικα· γιά την άγαΐ&οιεργό δρό^
ση των ι&κεΐ «σκηνωιμάτων>, δ¬
πως ώνύμαΐζαν στή ιΣμύρνη τίς
τεικτονιίιέςστοές. Κι' αύτό, γι-
ατί Ο* ΣιμυρεΛ&ι τέκτονες μέ
ατί Ο*. ιΣιμυρεΛ&ι τέκτονες μέ
ί>ωρεές των ουντΐ(|οο0σαν σχο-
ι&ϊα, ένισχυαν ς>ι,λαθρωπικα *Ι
δρθματα καί γενικά Ιρχόνταν
άρωγοί στά θυματα καθ^ θεο-
αηνίας.
Λ
Μιά άπό τίς πολυητληθέστε-
ρες κ<ϊί πτωχότερες, παλαιότε- ρ<χ, συνοικιες τής Σμύρνης, ή¬ ταν τού ΊΑγιου ιΔημητρίου. 'Ε- στερεΐτο παρθεναγωγιειου καί. μεγάλχ άίριβμός Έλλην ίδων έ- μενε χωρίς πνευιματική τροκρή. Στ« Ί'870 ό'μογενεϊς Σιμυρ- ιοςίσι αΰστησαν Άδ&λφύτητα, ■πού δηιμιούργησε στή συνο κια αυτή παρθεναγωγιεΐο, μέ τιτλο «"Αγπον Πνίΰμα». ΟΊ πόροι τής Άδελφότητας ήταν πολύ περι- ωρ.'σμένοι καί γιά τή λειτουρ- νΊα τού ιζήτηισε την πρσστασια των έλληνΐικών τ&κτονικών στο- ων «Νίκης» καί «Φοίνικος». Μέ πριθθυ,μαα ο|ί στοές άνάλαβαν. τή αυντήρηση καιί λ^ιτοορνγια τού. ιΓιά την έπ{ι·πευ|ξη τοϋ σκοιτοΰ αΰτοΰ ό «Φοΐνυξ» καθυέρωαε νά 5ινει, κατά ιμήνα Φειβρουιάΐριο, επι σειράν ιέτών άπό τό 1β73, εϋεργετικό χορό, τα έσοδα τοΰ όποίου δ'ΐιεθέτονταν υπέρ τοΟ τταΐρθεναγωγειου. Οί σΐμυρνα'Ίκ&ς 'έιφημεριδες ά νήγιγειλλαν τόν χορόν καί πα- ρώτρυναν τούς Σιμυρναιοος νά ύποιστηρίξουν την «ιεύγενη» αύ¬ τη προσπαθεία των τεκτόνων. Ετσι διαιδάϊζομε σέ φύλλα τοΰ 118714: «Οί έν Σμύρνη έΐλεϋθεροι τέ- (Συνέχεια είς τήιν 4ην σελΐοα) ΓΕΓΟΝΟΤΙ ΚΒΙ ΣΧΟΠΙΒ ΤΑ ΔιΗΜΟΣΙΟΤΠΑΑΛΗΛΙΚΑ 'Επί τιέλους ε)δηιμοσϋε·ίΛτη. (>οαί ανΐήν τήίν φοράν είναι γε¬
γονός) ή έγκύχΐλυος τή; Ιΐενικ,ής Διευιθύνοιεως Δηιμσσόου Λο-
γΐιθΐτυκιοϋ, ή όποίΐα έριμηνε'ύει τούς νόμους τοΰ ένιαίου μι-
σθΌ'λογίιοαΐ καί έ-ντέίλΐλεται τήιν δόμΕ.οΌν πληρωιμήν τής διαφο¬
ράς τής αυξήσεως των άποοοχών των δη'μοο-ίοχν ύατοιλλήίλων,
βύοΐει τοϋ ενιαίον μισθΌΐλογίου, οστύ 1ης Ίανουαιρίου 19'6Ρ»
μέχιριι νχά τής 3Ίης Μαριου 1967. Ή ιέγκ-ύκλι-ος αΐιτή δμως,
ή όποία επί μήνας -καί ιμήναις έιμαιγ&ι·ρεύετο «πό τούς άρ*-
μθδίιους της Γ.Δ.ΔΛ., ιβιρίθει άσοΒ^ιών, ιμεχιρι· τοϋ σημείου
ό>ο-τιε να ©ύριεθΫ) είς την άνάγκ,ην ή εκτιεΐλ&στική έπιτροπή
ττίς ΑιΔ'ΒΛΤ νά (έπιατήση την προσοιχήν των δημοσίων ν-
—κλάγονν ΐε-ττΓ αυτών κ'αί νά τοαΐς συοττήσι·] νά ζητήισουιν δι-
ευκ,ριι.νϋσ©ις σχετικώς άπΐό τούς άρμο&ίους τοΐ 'Γενικοϋ Λο-
γιστηρίου.
Καί τίθενται τ^δη τα εξής τιρύα έρωτήματα:
1) Διατί ή ΑΙΔϋΙΔΤ δέν έζήτησΐε νά λάιοη γνώσιν της
(Σι/νβχεια είς ·πγν 4ηιν λΐδ)
ΘρπσκευτικαΙ μελέται
ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ;
•Υπό τού κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Ε'
Ό ίστορικός Σο·υετόνιος,
σΰγΓχρον:;ς σχεδόν τοΰ Τακίτου
(79—169 μ.Χ) σιτό έργον τού
ιτερί τοΰ 6ίου των Ιδώδΐ'κα πρώ-
των αύτοκρατόιρων τής Ρώμης
Μ Ν Η ΜΕΣ
Στό Χρήστο Σολομτονίδη, που ή Έλληνική
Σμύρνη όφείλει την έπιβίωσι') της
Οί ερλόγες, πού μιά μαΰρη νύχτα, ζώσανε
την δμορφη τή Σμύρνη μας
καΊ τή σωριασανε σέ στάχτη
φωτίζουν τίς σελίδες πού μάς έδωσες.
Μνήμες ..
Μνήμβς, πού πύργωσαν νηό
στήν αμοιρη χαμένη πατριδα.
Μνήμες, πού βάλσαμο σταλάξανε
στ'ις ματωμενες μας καρδιές.
Μνήμες, πού δροσοβτάλες πότισαν
τίς ρίζες τοΰ ξερριζωμένου μας λαοϋ
γιά νά καρπίση στην καινούρια μας πατρίδα.
Μνήμες, πού στόλισαν μέ ροδοπέταλα
μαρτύρων τάφους
Μνήμες πικρές.
Τό έργο σου θά ξήσει στούς αΐώνας
τό θρΰλο νά ίστορή
τής Σμύρνης τής άσύγκριτης
τής άοικοχαμενης άμαζονεις.
7)2)1967
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΥΜΦΩΝΙΑ
Κ Α Ι
ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
ΔΓΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΌΡΕΓΣΕΙΣ
ΤΟΓ ΕΛΕΓΘΕΡΙΟΓ ΒΕΝΙΖΕΛ
Πον
ιΔέν ττιροοτ|κει είς πολιτΐικόν
όαδρα ττολιτική
ώς σωτηρίαν την επέμβασιν έ¬
ν ιός από ,μηιχανης θεοΰ
"Ενα παράδειγΐμα άπό την νω
ττήν πολιτικήν μας ιστορίαν
καί ό:λλο £να <3τπό την λαίκτ,ν φ λοσοφίαν. Άιλλά τοΊθώτη πολιτική κύ,ρ.- οι, Ιή όποία θά ηρνείτο την υπο¬ γραφήν της ρυβμίσεως των οί- κονομικών ζητηιμάτων, τα ό- τκ>ΐ>α ήγέρθηισαν έκ τής συ'μιβά-
σεως της άνταλλοτγής καί τής
σανΐθηκης της εΐρήνης, τοιιαΰτη
ττολιτική Ιή ιόττοία θά έπερίμενε
την επέμβασιν τοΰ άπό μηχα-
νής θεοΰ δέν προσήκει είς άλη
θή πολιτικόν ανδρα, ό όττοΐος
όφΕΪλει νά ικατευΙ9ιύνη τα γεγο-
νότα ιδφ' οσοιν τουτο εΙ·ναι δυνα¬
τόν καί δχι νά άφή-νΐεται νά τΐα-
ρασάρεται ύπ' αυτών (χειρο-
κροτήιματα).
ΊΟ πολιτικάς ό οποίος δέν
γνωρθζει νά ττρονοή," φθάΛ-'ει >σχε
δόν πώνττοτε είς τό νά μεταινοή.
θό; ιμοΰ έπιτρέψετε κύριο',
να Ιφερω ιενα -πιαιριάδειγιμα έκ
τής συγχρόνου ίστοριας, τό ο¬
ποίον εΐμαι Ιδέ&αιος Ιδτι 5έν θά
ττροικαλέοη ώμοριοιδητήισΐεις, διό¬
τι στηρίΐζεταιι ΙέιΐΙ Ιδηΐμοσίων ίγ
γράφων.
"Εχομεν άπόιδειΐξιν ιέκ τηλε-
γραιφήματος τοΰ μαικαρίτου
Γούναρη Ιέκ ΛοΙνδΐΛΌυ τόν Ίοο-
νουάριον τοΰ 1922 π^ρός τόν μα-
καρίτην Πρωτοπαηταδάκην άντί-
πρόεδιρον τής ιΚυιδερνήρεως έν
Αθήναις, τηλεΓγΐραφήματος ΐμε-
ταιβι&όΐζοντος τό πι&ροεχόιμενον
έτΓΐστολής τηρός τόν Λόρδον
ιΚώρζον, έχομεν δέ καί την επι*
στολήν αΰτουσίαν, άιντιγραιφον
Ιδηλαδή τής Ιέπιστολής. Διά τής
έτΐΐστολής έικείνης Ιδ τότε άρχη¬
γός τής ιΚαβερνήσεως διεξετρα
γώδΐει κατά συ·γκινητικόν άλη
θώς τρόπον "πρός τόν Λόρδον
Κώρζον, ώς άντιπρόσωποντής
άγγιλικής ΚυΙβερνήσεως την κα¬
τάστασιν είς την όιτοαν περιήλ¬
θεν ό στρατός τής Άνατολής,
την ά·διυΙναμίαν νά σΐΛηρηβή έττί
μακρόν χρόνον ανευ έττικσυριας
χρηιματικής καί αλλης ικιαί τόν
ι'διεΐδαίωσεν δτι άν τοιαύτη £—-
κουρία δέν δοθή ό στιρατός ζ.ϊ-
ναι ώ&ύνατο νά διατηρηθή ί_-
ιραν τοΰ τέλους Φεβρουα,ριου
είναι άβύνατον να βιοπηρηθτ
ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ
εΐίς κατα-
χωρίς να Τϋ&ριέίλιθη
στροφήν.
Ή δοήιθεια ατυχώς δέν εδό¬
θη. Άλλά δ ιμακα.ρίτης ό Γούνα
ρης ιέσκέιφθη περιπου καθ" δν
τρόπον συνέστησε ό άρχηγός
των προοδευτΐικών είς την Επι¬
τροπήν την Σονταγιματικήν, νά
σκεψθομεν καί τώρα. Έτοειδή
ιμετά την αίονησιν τής Άγιγλιας
νά δώση την ζητου|αιένην συν¬
δρομήν, δ μόνος τρόπος δπως
προληφθή ή — ροδλεπομένη 'κα
τιαστροψή, ήτο ή έκκένωσις
τής Μικράς Άισίας, άιλλ' ή 6κ-
κέΐνωισις αυτή άπετέλει ποτήρι¬
ον πικρόν, τό οποίον άπέστεργε
νά πίη ή τότε ιΚυιβερνησις, έπρο
τυμηισεν αυτή νά ιμή πραΐξη τ[-
πστε τό θετικόν ~ρός ττρόιληψΐ1
τής καταστροΐφής, άλλά νά ανα
μένη την παρέμΙ&ασιν θεοΰ άπό
μηιχανης.
ιΠαιοήιλθΐεν ούτω ό Φεδ,ρουά-
ριος, ό στρατός ό άταχής έβα-
στοΐξε κόΛ τον Μάιρτιιον, τόν Ά-
(Συνέχ&ια είς την 4ιην σελίβα)
άπό τοΰ Αύγόύστου μέχρι τοΰ
Δαμοτιαινοΰ, δύο φοράς ιμνημοτ
νεύει περΐ Χριστοΰ κσί Χριστια¬
νών, τούς δποίους θεωιρεϊ ώς
νέαν καί κακοττοιόν δεισιδαιιμο-
νίαν καί ότι ύποκινητής των
θρησκευτιικών καί πολιτικών
ταραχών ήτο «δ Χρήστος» (=ό
Χριστός), δηλοδή ΐϊρόισω·πον
γνωστόν. Ό συγγραφεύς συγ-
χέιευτούς ' Ι ουδαιαυς πρός τούς
Χριστιανοΰς. Πάντως, άπό τό
σύγγριαμιμα τοΰ ΣουΕΐτονίου
προκύτΓΓΒΐ &νι επί ιΚλαυδίου,
ήτοι δέικα εως εΐκασι ·πιερί·πΌυ 2-
τη άπό τ>οιΰ θανόττου τοΰ Ίησοΰ,
τό πρόσωπον τού ήτο ·πού γνω
ιστάν είς Ρώμην, ώστε νά θεω-
ρήται εισέτι ότι ζή καί ήτο υπο
κινη'τής στάσεων.
Κατά τόν ίστορυκόν Φίλωνα
(β) δ βαισιλεύς ΆτγϊρΙτπτος α-
ττηύθυνε κατηγορητήριον καιτά
τοϋ Ποντίου Πιλάτου, διότι
πλήν άλλων 'έθονόίΓωσιεν ανθρώ
πους ιτού δέν είχον κοταδι,κα-
σθή κανονικώς. ΐΕΐντχι λοιπόν πό
λύ πιθανόν ιό Πιλατος άπολο-
ιγούμενος νά υπέβαλε σχετικήν
έκθεσιν στήν δ—οίαν νά δικαιο-
λογή τίς ένέργειές τού.
Κατά τόν 2ον αΐωνα μ.Χ. ό
Ιουιστΐνος στήν απολογίαν τού
καί ό Τερτιλιανός στήν Άττθιλο^
γητικήν τού, βειβαυώνουν, δτι
υπήρχαν στά Άρχίΐα τής Ρώ-
ιμης δόο έπίιοηιμοι έ^κθέσεις τοΰ
Πυλάτου στίς όττοΐες γινεται
μνεία περί της σταυρώσεως τοΰ
Ιηΐσοΰ Δέν φοίνεται διμως πι¬
θανόν δτι οί Ιάνωτέρω άπολογη-
τσΛ καί ιμάρτυρες νά είχον Ιδεϊ
οί ίδιοι αύΤές τίς έκθέσεις, άλ¬
λά μάλλον θά έιτληιροφορήθη-
σαν τουτο έκ φήιμηις.
ΤΙ ΛΈΓΟΥΝ ΟιΙ 1ΟΥΔΑΙ01
ΠΕ'ΡΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ,
Άιτό ' Ι ουδαικής πλ&υ,ρδς,
πού είναι μάλυστα έξαιρετικά
έχθριική πιρός τόν Ίησοΰ, ύπάρ-
χοαν έπίιοης πληροφορθαι διά τό
πρόσωπον τού.
"Έν πρώτοις, είναι ή «Ταλιμου
δική παράδοσις». Τό κύριον χά
ρακτηριστικιάν της σχετικώς μέ
τόν Ίησοΰν είναι ή φανατική
της ττολβμυκή ένοντΐον της Χρι-
στιανικής πιΊστεως. Παρουσιάιζει
δμως ττολύ μεγάλο Ιστορικόν
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ιείς την 3ην σελ.
Κοριοτκή 36 Φεβρουάριον 1967 Γιμη φύλλθυ δρχ. 1.30
ΥΠΕΡΑΙΣΙΟΙ ΟΙ ΟΙΩΝΟΙ...
Άπό «οθ καταρτισμού τήε Μεταβατικής Ύπηρεβια-
κής Κυβερνήσεως, εξήλθομεν, οΛσιαστικως, είς την προ-
εκλογικήν περίοδον, με δμιλίας άρχηγΛν κομμάτων καΐ
σΐελεχών των είς συνεστιά'σβις — άντΐ των καθιερωμένων
έν κλειοιφ χώρφ σνγκεντρώετβων — έηιοημοποιή&η δμως
ή έναρξις αυτής μέ τό λαμπρόν καί μβοτόν είς περιεχόμε
νόν καί θυσίαν διάγγελμα πρός τόν ελληνικόν λαόν, ηον
απηύθυνεν δ Άρχηγός τής Ενώσεως ϊέντρου χ. Γ. Πα¬
πανδρέου, άννΐ τού λόγον, τόν οποίον θά έξετρώνει την
16ην λήγοντος, είς την μαχαιω&βϊσαν, λόγω σφοδράς κα-
κο<α<ρίας, συνεστ/Όσιν, πού είχεν όογβνώσει ή ΕΔΗΝ καί διά τοϋ άηοίον, δ άρχηγός τής Αληϋ·οϋς Λημοκραείας, άπέδωσε τιμήν είς χον €ήρωιχδν» πρώτον άνένόΌϊθν Αγώ¬ ν», «δ δηοΐος άφύ/ινιαε καί εξήγειρε τόν λαόν, »αΙ βίς τόν δεύτερον άνένδοτον άγώ»α, δ δή <ϊος ήρχιθβ «Αν επομένην %οΰ πραξικοπήματος τής 15ης Ίονΐΐον 1905 καί κατέ στησε «ούς άπΐοΰς άν&ρώπους τοϋ λαο9 συνειδηιούς δή μοκράτας», κα&ορίοας, έ/ικτης, τάς ψινικάς προγραμματι κάς αρχάς τής Ενώσεως Κέντρον καί εκφράσας ζήν βε· βαιότητα, δτι ή Ένωσις Κέντρον θά θβΐαμβεύσρ διότι διαθέτβί την μεγάλην πλειοψηφίαν τοϋ λαοΰ. - Ετος 4ύ6ν - ·Αριθ. φθλ. 1661 Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφβία : Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ,. 229.708 * ΠΕΡΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΕΠΙΦΑΜΛΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο Κ01ΝΩΝ1ΙΜ0Σ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ Γ' Είναι άιξίωση Καί είναι μέν, Ασφαλώς, πρόωρος, Λν δχι ηηρακινδυ- νευαένη, ή άκριβής πρόγνωαις τής ίχβάσιως των έχλο γών, άπό τής διενεργείας των δποίων απέχομεν εί<τέ«ι 2-3 μήνας, γνωστόν δντος, δτι δ οριστικάς πβ·σανα<ο λισμδς των κομματιχώς «χνμαινομένων», Λθύ ά ο* μ ε Γ, Ας γνωστόν, σοβαράν επίδρασιν επί «ών αποτελεο-ειάτων τής λαΐ'κής έτνμηγορΐας, σνντελβΐται «αί διαμορωάνεΐα», κατά την τελευταίαν έβδομάδα ή καί ημέραν, πρό αύιής, ύπάρ χούν, οίχ ήττον, ωρισμέναι διαπιστώαεις καί φηινόμ$να, παν παρέμειναν καί θά παραμβίνουν αναλλοίωτοι Ναι άμβ- τάβληιοι, εάν δεν Ιαχναοποιη&οϋν άκόμη περισσότερον, μέχρι των έκλογών, ένδεικνύονσαι, δτι αύται θά άποβοΰν βίς νίκην υπέρ τής Ενώσεως Κ ντρον, περιφα*εστέραν άπδ εκείνην τής 10ης Φβρονηρίον 1964, αί Ιξής : Α') Παρά τάς καταβληθείσας ποικίλας προσπαθείας, διά «ήν «έκτάναχπν» - ώοαίος εύφημισμός... - τοϋ φοο- νήματος των δπαδών τοϋ Κέντρον, αί οποίαι άπ$χορ*φώ- Φηοαν μέ την έφαρμοσ&εΐααν, άπό τής 15ης ΊονΧίον 1965, μέθοδον τής χλιμαχωτής «δ/αο'πάσεων,» - άλλως «ο-αλαμομοιήοτεως» - τού χόμαατος, αυτή περιωρίβ&η μό¬ νον είς την κορνφήν καί δή είς στελέχη τινά, ένώ ή βάσις αύτσΰ πορέμεινε ανμπαγής καί άσΊσρρηκτσς, διευρυν&εϊσα καί διά νέον οποίων, άπό πολίτας έξεγερ&έντας καί άγα- νακτήσαντας άπό τα τεθένΐα είς εφαρμογήν πρωτάχονατα Μαί πρωτοφανή είς την πολιτικήν ζωήν ανατήματα χαΐ διά τής Ινιο-χύσεώς τ»?ς καί με νέαν στρατιάν νέων δημοκρατι- κών — ή νεολαία, κατά μεγίοτην πλειοψηφίαν της είναι δηαοχρατική, ώς απεδείχθη - άποχτηαάντων διχαίωμα ψήοσον κατά την τελενταΐαν διετίαν Ενδειξις μικρά περΐ τούτον, είναι, δτι - παρά την πρόβλεψιν τής διενεργείας των προσεχών έχλογών, βάσει τής άπλής άναλογιχής, δια- κεκριμένα στελέχη τοϋ έκ τής «(διασπάσεως» προΡΪΦόντος Φ.Δ.Κ. - όΊασπαο-θέντος καί αυτού... - έκλιπαρούν την έχΐογιχήν των οτέγασιν είς την Ε.Ρ.Ε. — μή αύταπατώ- μενα δι' έπανεκλογήν, με Ιδίονς σννδνασμονς - πλήν έκείνων — δχι καί τόσον ... έ"-/φανών — των δποίων ή προσχώρηαις είς αυτήν — ύψηλβ ίπιταγϋ — Μχει, ηδη, συντελεσθή, άλλά καί τό γεγονός, δτι, οίαν, πρό ημε¬ ρών, κορνφαϊον ήγετιχίν στέλεχος τοϋ αϋτοΰ «κόμματσς», έπνσχέφ&η, κατόπιν προηνηθβΐο'ης τνμπανοκρονσί'ας, την Ιδιαιτέραν τον πατρίδα, είς την οποίαν, τ% πρωτοβού- λφ έπεμβάαει τον, επραγματοποιήθησαν, προαφάτως, πολ- λά Κργα, τδν ϋπεδέχ·θ·ησαν ... πέντε μόνον δπαδοίΐ... Β") Είς την Ε.Ρ.Ε., ή όποία υπέστη κομματικήν «κα- ύΊζησιν», συνεπεία τής ανμβολής — δν μή πρωτουλίας — της είς την εκτροπήν τής Ιδής Ίονλίον 1965, χ αί υπο¬ στηρίξεως Κυβερνήσεως σνντε&ειμένης άπδ ίδεολογιχώς •άντιπάλονς» της, έπιχρατεϊ ζοφώδης άπαισιοδοξία, μ·ή διαφέροναα άπό παϋ·ολογικήν Μφοβίαν», έν Βψει των ίχλο- γών : Αύτός ούτος δ άρχηγός της, δ οποίος 6νϋ·ϋς άμέσως μίτά την Ίονλιανήν μεταβολήν εΐχε προτείνει την προσφυ¬ γήν είς τάς κάλπας, υπό Κυβέρνησιν Ιδικήν τον, επί τβ Ιλπίδι τής συνχρατήσεως, τουλάχιστον, τής κομματικής δννάαεώς της, άποχρονσ&εΐς υπό τοϋ Ιδιον τοϋ κόμματος, ^προέβλεπεν», έκτοτε, είς δνο οτάδια την «επικράτησιν» τής παρατάξεως τον — αροδιχάζων, ούτω, την <ήτταν της Ηατά τό πρώτον στάδιον - πρό ημερών δέ, είς τό παρατε θέν πρός τιμήν τού γεϋμα υπό των ξένον ανταποκριτήν, εδήλωσεν, βτι ή Ε.Ρ. Ε. χαί εάν δεν εξασφαλίση, είς τάς εκλογάς, αύτοδύναμον πλειοψηφίαν, θά ϊχχι είς την Βου¬ λήν πλειοψηφίαν, ύπολογίζων προφανώς είς κοινοβονλεν- τικά «τσονταρίετματα» - πρδίγμα, τό οποίον αημαίνει - άπλοελληνιατΐ - όμολογίαν, δτι δεν έλπίζει είς έκλογιχήν νίκην ίπίλεχτον, έξ Αλλον, ατέλεχός της - δ πρώην πρόε- δρος τής Βονλής κ. Ροδόπονλος — διακηρύσαει επισήμως, δτι «αί εκλογαί δέν θά λύσονν τό πολιτικόν πρόβλημα»" έ- πίδοξος δ» άρχηγός της - δ κ. Πιαινέλης — έμμέσως μέν, ηλήν δριμύτατα, έπιτίΰ-εται κατά τοΰ κ. Κανελλοπούλου, διότι ούτος ύπεπεσβν είς τό βαρύτατον σφάλμα νά άνατρέ την Κνβέρνησιν τοΰ κ. Στεφανοπούλον χαϊ νά άπο- την λύσιν νών έκλογών, διακατεχόμενοζ άπόδναοιώ νονς έκλογικάς προοπτικάς, τάς οποίας, άλλως τε, ουδό¬ λως άποκρύπτει, άπό μακροΰ, χωρίς νά παρίσταται άνάγ- κη επεκτάσεως καί είς τάς άρξαμένας σκληράς καί πει- αματώδεις διενέξεις καί διαμάχας, περΐ τόν καταρτισμόν των Ικλογικών της οννδνααμ&ν, είς τούς δποίονς δ άρχη γός της, ώς κατηγορεΐται, άναφανδόν, άπό «σκληροπνρη- νίτας» έπιδιώχει νά περιλάβη ηροσχεΐμενα, μόνον, είς αυ¬ τόν πρόσωπα, με κίνδυνον δημιουργίας καί δευτέρων ανν- δνασμών έκ τού χόμματος με Μμβλημα τόν Καραμανλήν, δ οποίος δαως «δέν έρχεται»... Γ') Ό άρχηγός των Προοδεντιχών χ. Μαρκβζίνης, τοϋ οποίον ή πρό τινός έχφρασθεϊσα Ιπι&νμία, — «οοπι- ρΐβχ»;... — καθ" ήν «άν δέν ^ιο πολιτικάς, θά ή^ο δημο- θιονράφοζ», θά πραγματοποιηθή, κατά πάσαν πιϋ·ανότη- τα, συντόμως, κατόπιν τής άπορρίψεως υπό άρχηγοΰ τής Ε.Ρ.Ε. τοϋ σχεδιον, περϊ ουστάσεωςα'Ε&νιχοϋ Μετωπον», είς τό οποίον θά περιελαμβάνετο, φνσικά, καί τό «χόμμα» τον, είς σννέντενξίν τον, πρό ημερών είς ύπερδεξιάν εφη¬ μερίδα, έπανέλαβε «τούς φόβονς καί ανησυχίας τον», πού εξέφρασε είς τελευταίαν όμιλίαν τον, διότι έπιχρατεϊ κα¬ τάστασις συγχύσεως, κατά την όηοίαν ή παραπλανήση τοϋ Λαοϋ (Ι) καί κατ' εξοχήν των νέων (!) είναι εύκολω- τέρα...». Δηλαδή ; «Μαϋρα καί Άραχλα» τα πράγματα διά την Δεξιάν. Συμπέρασμα' Ύπεραίσιοι οί ο Ι ώ¬ ν ο Ι διά την νίκην τής Δημοκρατίας.. ΜΑΚ. - ΣΙΝ. εορτής νά δώσω Ι'ιλότχιστα '2ε1- γματα άπό τα πσραγγέλιμα:α αύτά1, πού άτκυ|3ύΓνονται ι-ςχί ιτ,ρός τούς ~αιοα·γωγούς καί ■πρός τσύς ΐϊοηΐδοτγωγουμένοος. ΠΡΟΣ ΤιΟΥΙΣ (ΠΑιΙΔιΑΓΩΐΓΟΥΣ II όν) Ή —αίΐ&αγωγ α εΐνκχι ά- ποστολή 1-ιοή, Ιέντολή θεοΰ, καιί χρέος £χετε"νά ϋκτελητε μέ πολ ιλή έ-ιμέλεια καί στοργή, >;άν
πνευματυχοΐ γοινΐείς των ιμοΐθη-
των. (1Ε.Π. 31, 852 καί 1)193).
2ον) Ή ιδιοασκολία πρέτί^ι
νΐά ιΕΐΐναι σαΐιρής ικΐαΓι άκρυδόλο-
γη, 'καί γι' αώτό νά έΐφοιρμόζΗ-
τε την Ιίττοπτική δι&ασκσλία,
γιατί Ο' οΛσθήσεις β[δουν άφθο
νο ΰλικό γίνώΐσεων, άλιλά νά χρη
σιμοττθ'ΐήτε καί τίς τκτρομοιώ-
σ^ις, —ού ζωντανεύουν τό μάθη-
μα. (αύτ. Θ81)
3αν) Ή -ροοΐφορά των γνώ-
σεων νά εΐνιαΊ μ)Ξ)θοδική· ν« προ
χω,ράτε άπό τίς άπλούστ;ΐοες
στίς σ·υν&ετώτι&ρ£.ς έ'ννοιες, ι ά
μή εΤΜχι ή φωνή ιμας οϋτε ψίβυ-
ρος, 'θθτε κ,ραυγή, ικαί νά χρη-
σι,μοπιοιήτιε1 τίς Ιέρωαήοΐεις, γ.ά1
νά ξυτπνήσετε την τπροσΌ'χή καί
των νωθρώιν, κοοί ττροτΓάντων ν ά
,μή π'έΐζετε τόν μαβητή ύττερδο-
ικά, ώλλά νά Ιδιΐδάοικιετε μέ χά
'χάίοη ικαΓι μέ χαμΛγελο (αύτ
956).
4ον) Νά χρηΐσΐ'μαποιήτε τα
Όμ<λία τού συνεργάτου μας κ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΓΔΗ, βουλευτού ποιδαγωγικά μέ'σα: την αι,ινή- τής σηιμε,ρινής Θεια, τό κιαλό -αΐράδϋ'γμα, την •άμοΐιδή, τή αυμδουλή καί την ιέπίτπληΐξη. (Αύτ. 248, 248, 953, 29 3116,20, 64111 καί 32 961). ιΚσ'ί ποός τούς ιτςτ δαγοιγου- μέν;υς: 1) Γό οωαςχ ;τγ«ι τό δχηυςτ τής ψαχής. Νά τό τριέφοτε καλα ικ«ί ι(χνάιλογα ιμέ την ιήλικία, &λ ιλά ·νά ,αή τό 'δα'ρύνΕτε τΐολύ, γι¬ ατί θά γίινιει βαρύτερο τό δεσ- μωτήριο τής ψαχής. Γενικά, καμιμιά ότη3ρβολή σέ τιιτοτε "Αν '&ρρωστή—|, νά συμΐδουλευθήτε γιο'τρό, καί νά μή κατιοηφεύγε- τε στή μοτγεία' (ΕΠ. 3Π, 548, 877. - 29, 417, 32, €84 καί 31, 1€'48ΐβ) Νά σεβ©:®: τό σας1 2) Ή ψυχΊ εΚαι ιάτίμητο ά- γαΐθό. Χοεκϋζεται ομως διαπαι δστγιώιγητη καί ό Λθϋς καί ή καρδιά κα] ή θελήση —οί τρείς λειτουιργίΐΕς της «Κοινόν διδα¬ σκαλείον» είναι ό κόιρμος, καί οΐί νέοι μττοροθν στά φοοινόιμε- να τοΰ κόσμου νά βλέπουν την τταρουισία: τοΰ Θεοΰ Άξιέτκχι· νο;, &σοι τηλ.0υτ8ζοη_ιν τόν νοθ τους μέ ιτολλές καί χρήσιμες γνώσεις. Άνάηιτο1, δσοι &έν τό έττιδιώκοαν. Ή ικσΐρδιά Ιέξευγε- νίζΗται μέ τήιν ιμειλέτη έ,κλεκτώ1. ττοιημάτων καί πεζογραφηιμά-- των κοαί Ιμέ την ΰητΛιλαϋΐση της (Συυέχεια είς την 4ην σελί'δαΓ) ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΤΟΥ1922 ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ Τής συνεργάτιδός μας ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ ΙΖ' —Ή Θε «χ Βοοσώ 8φυγε καί πήγ; οτόν άιδελφό της Εύάγιγε- λο ΙΠαιρίιση, ιτού Ε,ΐχεν 6λΙθει προ τήτερα, ιγιο~ί Ιέκιε,ΐ'νΌς ιεφυγε ά¬ πό τό νησι τοϋ Άγίου θ?οδώ- ρου, κοβί Ιό 'Στίΰρος Δρακόπου¬ λος ,μέ τή θεία ήταν ,μέαα στή δόορκια;, καί ιφοδήΐθηκαν ττώς δέν είχεν άσφώλΐεία τ ό νηισί καί γύ- ρισαν πισω ΙΓιά νά &ρή ικατάπιν ό Σπύρος τό θάναιτο, μ' έκεί- νους πού τουφιέκϋσαν ιστόν Ποτα μό, δπως άνέιφϊρα πιό πάινω. —Ό Σταύρος εΐχε γυιοίσει ά¬ πό τό στρατό καί άαα ήλθαμ Ιμιεΐς εΐχβ ,μιά γιενιώδια σάν πα- πάς ττού ιδέν τόν γνωιρ&σαμε. -^Τήν ΐδ ια !μέρα μάς €δω;τΕ ό Λαμπρός Ιδι|κά τού έσώρουχα καί μας συνώδειψε καί πήγαμε σ' ϊνα λουτρό. «Λουτιρά Καιρα- κατσανη δ Φοΐνιξ», πού περνοθ- οε άπό έκεΐ τό 8 τράιμ καί ττή- γαμε καΐ ήισυιχάοαιμε ττούβγά- είς την 3ην σελίδα) ΑΠΟ ΣΚΟΠΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΩιΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΙ ΤΑΠΗΤΕΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡΗ ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΥ Ή βυζαντινή τέιχ(νη Είναι σι,Γ νέ!χιΕιΐα τής έλληναρομα'ίκής. Ό χριοτιανισμός, παρ' δλο ττού &■ ψιερε ^αιθΕΐά ώλίλαγή οπή(ν ττνευ- ματική ζωή, δέν άλλαΐξε ευθύς ώμίσως, τή μο,ριφή τής τέχνης. Μέ τό πέρακΐμα τεΰ χρόνου ί- μος, ή δυζαντινή τέχνη κατέιλη- Ι,ζ σέ ιάπιόιλυτη άντίΘεση μ! την ιτρόγονά της. Ή κΐλασσική ε.ϋ- &εΐα· >ύγ^σε άπό τό ©άρος των
οτΐώνων, (ϊγινε κσ,μ-πώλη.
ΙΣτήν άρχή ό ^ριστΐιανισμάς,
κάτω άπό τόν ύμε'ιλιχτο διωγμό
κιρύφ'&ηκε στΐς κχχταικόιμιδες κι'
όόρχισ^ νά άποιξιενώνεται αττό
τα παλιά, νά χρηισυμοττοΐιεΐ και-
ο6ργΊα μέοχχ καί νά έκφράζε-
ται μέ σύμΐδοιλα. Ή τειχνική αυ¬
τή προσφερότιαν άπάλυτα γιά
τή διακόσμηιση χαιλιών.
Ή όπόγεια αυτή τέχνη μιτα^-
νει στήν ύπηιρεσία της θρηοκει-
ας, &3ιζει καινούργια θέματα,
εΐναΊ τό μπουμιτούκι τής κατοπι
νής ιβ^ζσιντιντίς τέ|χνηις, πού αν¬
θ ι σε ευθύς φμέσως μετά την κα
θιέρωσι τοϋ χριστιανισμόν σάν
ϋπύσημης θρησκ,είας. Έτσι φθά
νουμε στή θριαιμδευτική τέχνη
των βαοΐιλικών, τή δοξαστική,
τή σχε'δάν έτοΐιδειχτΐΚΓή, πού θυ-
μίζΐει τή φιλύαρη παλυΐχιρωιμία,
τή μιεγοΛοτφέ-ττευα, τόν ·πολύμχ>ρ
ψο «καί ποΐλύτ,ροττο βιάκοσμο
των ταπήτων. Την αποψη αυτή
Ιίνισχύει καΊ ή ιμακ.ρυτνή συγγέ-
νεια των ψηιφυδωτών μέ τα χα-
λώ. Τα ψηφιδωτά — ή έκΐφριαση
ιμέ στίτγιματα καί κιϋδους — ποςρ'
δλο πού είναι ή φυαική έ'ξέίλιξη
των μωσαικών καί των αίγυ-πτι
οοκών φ·ιλντισένι<οιν κοιμψοτεχνη- μάτων, δέν παύουν νά έχουν μα ικρινό πιρόγονο την τε,χνική των κόΐμΙ6ων τοΟ τάπητα. "Ή επι&ειχτική τΒθλυτέλεια, ή ιέκτυψλωτιική σπατάλη τοΰ χουι- ^αοΰ στα ψηιφι&ωτά, ό παραφθιρ- τωιμένος διάκοσμος των βυζαν- τινών έκ'κληισιών ήταν άδύινατο ν' άγνσήσουν τόν τιάπητα σά συιμτολήρωμά τους. Φυσικό ήταν ό φανατισΐμιός των πιστών νά μή ιάνεχόταν ινα χρηισιμοποιοϋν ξέ- α σύω&αλα οί τάττητες αύτοι 'ΊΕτσι ή βυζαντινή τέχνη έιτέ'δρα σε άναΐγκιαστΐ'κά στή μοριφή των ταπήτων τής έττοιχής -Οί ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΩΝ ΑΕΙΝΩΝ ΜΑΣ- ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ^_—————————————————___^_—^.^ _^^—^———_————^-^—.^ Χ -------------------------------------απο το αρχειον τού κ. χ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ----------- Ρώσει &υ(ζοτντιναλόγοι πού μελέτησαν πολλά'κις τα 'δάτίε- 5α ·καί τα ψηιφώωτά τής δϋζαν τινης έττοχής δ,ρήκσαν στά σχέ-* διά τους άλληΐλοεΐξάρτηση κ«ί άλληιλουχία ιμέ τά_σχέδια παλι- ών ιμικοασΐιατικών ταπήτων. 'Καί συγκεκριιμέινα ΰτκυτηρι- ζουν δτι τό μωσα'ικό τού Όιρφέ- ως στήν Ίιερθ'υσαΙλιήμ εΤνα· απο- μίμησηι ενός τοαλιοθ μικιρασιατι- κοΰ τάττητ», ιΣτό Ίκόνιο, στό τζαμί τοΰ Άιλσΐεντίν, βιρέθη'κε έ'νας μικΛα- συατι.κός τώπης ττού κατασκευά στηικε πρί<ν κ3~ά τό (112.20 μ.Χ. μέ έπανκχλαμΐδατνάιμενους ρόδακες, έιτηιριεαιοιμένος άπό τα τταιλιά 6υ- ζαντινά ύφώσιμο:τα πού χρησιμο ττοιοΰσαν οί αύτοκράτο'ρες καί οί άοχιερεϊς. ιΟΙί τότπητες ττού έ- χουν ιμπορ'δοΰ^εις μέ φτερωτές μορΐφές της κλασσυκής έποιχής, άγγέιλοιος κιαί άγίους άνήκουν καΐθαιρά στήν όμιάδα των τατΐήΓ των της έιλλην,ικής καί βυζαντι- νής πάρό'δοσης. Δυστυχώς, δ- μως τέτοιιοι τάπητες πού χρονο- λογιοΰτνται πιρίν άττό τόν ΙΟον οΛώνα δέ σώζονταΊ. "Εχομε μιά λεπτομε,ρή περιγραφή ενός τά¬ πητος στή «ΐΝέα», στό ν«ό τής 'Κω'νσταιντινούττολης πού χρόνον λογεΐται άπό τό 867 μ.Χ. Γιά τή μιελέτη δμως των μικρασια- τι,κιών ταπήτων βρίσκουμε ττλού ούες πηγές στά ερ7α Φλαμαν- δών ζωγράι^ωΐν πού έζησαν τνοίν κοίΐ μετά άπό την Αναγεννηθή. 'Στήν είκόνα τοϋ Χιριστιοΰ, Ιρ- γο τοϋ Τζιόττο ττού φι'λοτέ'χνη- σε στά 1298 καί βρυκεται οτό 'Ιειρό τής ΒοοσιΙλικιής τοΰ 'Αγίι- Πέτρσυ στή Ρώιμη κάτω άπό τα π·6δια τού είναι στρωιμένος έί%ιας περίφηαος ιμικροοσιατικός τά- πης. Στό 'Έιθνικό Μουοεΐο τής Νεάπολης 6ρίισκεται έΐνοίς ιτίνα- κας τοΰ ΣιιμέΙνε ιΜοιρτινι, ζωγοα φΊσμένας στά 10)17,πού παιριοτά νει τόν "Α'γιΐιο Λουδοβΐκο νά στε φανώινΈΐ τόν Ρσμπερτο ντ' "Αν- τζιο, μέ έναν ώραιότατο μικρα- σ ατικό τάπτηιτα μέ σχηματοποι ηιμένα θηρίια. Στό εργο τοϋ Νιτσέλι ντί Μττουονκχτσέ.ρσε, ό ^Γάμος τής Παρθένου», ·πού φυλοτεχνήΐθηικ'ε στά 1388, είναι ζωγρϋθφισμένες είνας Λλλος μικ,ρασιιατικός τά- πης ιμέ θαιαμώσυες -τκχραστιάΐσεις. Τό φγο αύτό βιρίσκετοιι στήν Έθνική Πινακοθήικη τοό Λονδί- νου, Τέτουα ^ρτγα είναι "πάιμττολλα. Σέ κιανένα, δμως, άπό αύτά δέιν δρίσκεται τουιρκική έπί'δρα ση. Τό ιάρχιτεικτονικό τούρκικα (Συνέχ&ιο: είς τήιν 4ην σελίδα) — Ιιΐΐον — ΐΜετά την 'όόφιξη. τής Έιλληνι- κής Κυβερνήσεως στήν Άΐθήνκχ, ήριθαν κιοΛ ό ύπουργός των Ε¬ ξωτερικών της Αγγλίας Ήν- τεν συνο&ευάμενος άπό των άρ^ χιστράτηιγο Ούίλσων 'κ.αί άπό τόν Νοΐύαιρχο Κάνιγκαιμ. Ό λα- ός τούς δέχτη,κε μέ δξαιλΓλ,ο ίν- θουσιασιμό ικαΐ. τό μεσηιμέρι τής 26ης Όκτωδρίου1 ή τούς παρέθεοΐε (έπίσηιμο γεϋμα, κατά τό όιτοΐο ήγε,ιρε τΐίρ6τκ;ση ό 'Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπαν¬ δρέου, δ όιτοΐος εΐττε τα εξής· «"Οταν οί Βάριδαροι ιμας έ- πετέΙ&ηοαν, ιό Ιμέγας ήγέτης Σας είχεν ύΐτϋεσχιεΐθή είς τούς Λαούς της Μ. Βιρετσιννίας «αΐ- ιμα, ιμόιχθον καί δάκιρυια». »'Ο Λαός μας ήικουσιε τήιν έ- παγγεΐλίαν. "Εγνώριζεν, δτι τό μέιλλον ήτο σκοτεινάν. Άλλά δέν 'έδίστασιεν. Ήιλθεν είς τό ιτλειιιρόν Σας. (Διότι έπίιστβυεν είς την ελευθερίαν καί εΐχιεν ά- πάφασιν νά την υπερασπίση ιμέ θυσίιαν άκόμη καί της όπάιριξε- ώς τού. ^Έκτοτε σκιληρότατιαι δοΐκι- μασίαι επηκολούθησαν. Σ"εΐς έ- ιμείνατε έλοόβεροι καί έξηκολου θήσατε ιμέ ΐάπαράμιΐλλον ηρωϊσ¬ μόν καί αυτοθυσίαν τόν ότγιώνα διά την ιέλευθερίαν τοΰ κόοιμου. Ήμεΐς ύπεδουΐλώβηρεν, άλλά επίοης ιδξηικιοιλουΐθήσαμεν τόν ά- γώνα. Διότι, ή ψυχή τοΰ Λαοΰ 'μας, έμεινεν άδούλωτος. «(Σήιμερον πανηγυρίιζομεν την 'ίλευΐ&ερίαν καί δπως εΐχατε συμμΐεΐρισθη τάς δοκιμάση μας, ήλβατε νά συμμερισθήτε κάί την χαράν ιμας. »ΐΣας είμεθα εθγνώμονες.Δέν έχομεν ΐάμφυδολίαν διά τό μέιλ¬ λον. Είμεθα βεβαιοί κάί διά: την πλήρη Ικανοποίησιν των έ- Ιθνικών μας οικαίων καΐ διά την οικονομικήν ιμας άνοικϋδόμησιν καί διά την εθνικήν μας άνα- γέννηισιν. »*Η ποορουσια σας καί ή στορ γή σας, άποτελοΰν πλήρη Ιέγγύ ησιν διά τό μέλλον». Είς την πράποσιν άπήντηισε δ κ. "^Ηντ'εν, ό οποίος εΐτιε τα εξής: «"Ως σύμμαχοιί σας, ουμμερι- ζάμεθα την ύτΕερηιφάινειαν καί την ευτυχίαν σας, τώρα ττού ή ώρα της ιά™&λειυβερώσεως έίφθα σεν. Ό ικόσμος δέν θά λησμονή ση τόν ρόλον πού ιέτταίιξατε δ- ταν ιταρεΐδιάσθη ή ή'Ελλάς. Ά- πεκροΰσατε καί 'ένικήσατιε τόν έπιδραμέα. Άύτό τό ένδοξον κα τόρδωμα .μιας μικράς χώρας είς ιμίιαν ιώραν σκότους αξίζει νά καταλάίδη την θέσιν τού είς την μακράν καί υπερήιφανον ί- (Συνέχοα είς την 4ην σελίδα) ΓΜΥΡΝΑΤΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤοΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜ9.ΝΙΔΗ Παρά τή ψιεγαλη αντιπάθεια των Έλλήνων τής Σΐμΰρνης πρός τόν τεκτ>ονισιμό, οί σμυρ"
νάικές ιέφηιμειρ.Ι&ες συχνά άνά-
γιραιφαν είΊδήσειις καί σχόιλια εύ-
νοικα· γιά την άγαΐ&οιεργό δρό^
ση των ι&κεΐ «σκηνωιμάτων>, δ¬
πως ώνύμαΐζαν στή ιΣμύρνη τίς
τεικτονιίιέςστοές. Κι' αύτό, γι-
ατί Ο* ΣιμυρεΛ&ι τέκτονες μέ
ατί Ο*. ιΣιμυρεΛ&ι τέκτονες μέ
ί>ωρεές των ουντΐ(|οο0σαν σχο-
ι&ϊα, ένισχυαν ς>ι,λαθρωπικα *Ι
δρθματα καί γενικά Ιρχόνταν
άρωγοί στά θυματα καθ^ θεο-
αηνίας.
Λ
Μιά άπό τίς πολυητληθέστε-
ρες κ<ϊί πτωχότερες, παλαιότε- ρ<χ, συνοικιες τής Σμύρνης, ή¬ ταν τού ΊΑγιου ιΔημητρίου. 'Ε- στερεΐτο παρθεναγωγιειου καί. μεγάλχ άίριβμός Έλλην ίδων έ- μενε χωρίς πνευιματική τροκρή. Στ« Ί'870 ό'μογενεϊς Σιμυρ- ιοςίσι αΰστησαν Άδ&λφύτητα, ■πού δηιμιούργησε στή συνο κια αυτή παρθεναγωγιεΐο, μέ τιτλο «"Αγπον Πνίΰμα». ΟΊ πόροι τής Άδελφότητας ήταν πολύ περι- ωρ.'σμένοι καί γιά τή λειτουρ- νΊα τού ιζήτηισε την πρσστασια των έλληνΐικών τ&κτονικών στο- ων «Νίκης» καί «Φοίνικος». Μέ πριθθυ,μαα ο|ί στοές άνάλαβαν. τή αυντήρηση καιί λ^ιτοορνγια τού. ιΓιά την έπ{ι·πευ|ξη τοϋ σκοιτοΰ αΰτοΰ ό «Φοΐνυξ» καθυέρωαε νά 5ινει, κατά ιμήνα Φειβρουιάΐριο, επι σειράν ιέτών άπό τό 1β73, εϋεργετικό χορό, τα έσοδα τοΰ όποίου δ'ΐιεθέτονταν υπέρ τοΟ τταΐρθεναγωγειου. Οί σΐμυρνα'Ίκ&ς 'έιφημεριδες ά νήγιγειλλαν τόν χορόν καί πα- ρώτρυναν τούς Σιμυρναιοος νά ύποιστηρίξουν την «ιεύγενη» αύ¬ τη προσπαθεία των τεκτόνων. Ετσι διαιδάϊζομε σέ φύλλα τοΰ 118714: «Οί έν Σμύρνη έΐλεϋθεροι τέ- (Συνέχεια είς τήιν 4ην σελΐοα) ΓΕΓΟΝΟΤΙ ΚΒΙ ΣΧΟΠΙΒ ΤΑ ΔιΗΜΟΣΙΟΤΠΑΑΛΗΛΙΚΑ 'Επί τιέλους ε)δηιμοσϋε·ίΛτη. (>οαί ανΐήν τήίν φοράν είναι γε¬
γονός) ή έγκύχΐλυος τή; Ιΐενικ,ής Διευιθύνοιεως Δηιμσσόου Λο-
γΐιθΐτυκιοϋ, ή όποίΐα έριμηνε'ύει τούς νόμους τοΰ ένιαίου μι-
σθΌ'λογίιοαΐ καί έ-ντέίλΐλεται τήιν δόμΕ.οΌν πληρωιμήν τής διαφο¬
ράς τής αυξήσεως των άποοοχών των δη'μοο-ίοχν ύατοιλλήίλων,
βύοΐει τοϋ ενιαίον μισθΌΐλογίου, οστύ 1ης Ίανουαιρίου 19'6Ρ»
μέχιριι νχά τής 3Ίης Μαριου 1967. Ή ιέγκ-ύκλι-ος αΐιτή δμως,
ή όποία επί μήνας -καί ιμήναις έιμαιγ&ι·ρεύετο «πό τούς άρ*-
μθδίιους της Γ.Δ.ΔΛ., ιβιρίθει άσοΒ^ιών, ιμεχιρι· τοϋ σημείου
ό>ο-τιε να ©ύριεθΫ) είς την άνάγκ,ην ή εκτιεΐλ&στική έπιτροπή
ττίς ΑιΔ'ΒΛΤ νά (έπιατήση την προσοιχήν των δημοσίων ν-
—κλάγονν ΐε-ττΓ αυτών κ'αί νά τοαΐς συοττήσι·] νά ζητήισουιν δι-
ευκ,ριι.νϋσ©ις σχετικώς άπΐό τούς άρμο&ίους τοΐ 'Γενικοϋ Λο-
γιστηρίου.
Καί τίθενται τ^δη τα εξής τιρύα έρωτήματα:
1) Διατί ή ΑΙΔϋΙΔΤ δέν έζήτησΐε νά λάιοη γνώσιν της
(Σι/νβχεια είς ·πγν 4ηιν λΐδ)
ΘρπσκευτικαΙ μελέται
ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ;
•Υπό τού κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Ε'
Ό ίστορικός Σο·υετόνιος,
σΰγΓχρον:;ς σχεδόν τοΰ Τακίτου
(79—169 μ.Χ) σιτό έργον τού
ιτερί τοΰ 6ίου των Ιδώδΐ'κα πρώ-
των αύτοκρατόιρων τής Ρώμης
Μ Ν Η ΜΕΣ
Στό Χρήστο Σολομτονίδη, που ή Έλληνική
Σμύρνη όφείλει την έπιβίωσι') της
Οί ερλόγες, πού μιά μαΰρη νύχτα, ζώσανε
την δμορφη τή Σμύρνη μας
καΊ τή σωριασανε σέ στάχτη
φωτίζουν τίς σελίδες πού μάς έδωσες.
Μνήμες ..
Μνήμβς, πού πύργωσαν νηό
στήν αμοιρη χαμένη πατριδα.
Μνήμες, πού βάλσαμο σταλάξανε
στ'ις ματωμενες μας καρδιές.
Μνήμες, πού δροσοβτάλες πότισαν
τίς ρίζες τοΰ ξερριζωμένου μας λαοϋ
γιά νά καρπίση στην καινούρια μας πατρίδα.
Μνήμες, πού στόλισαν μέ ροδοπέταλα
μαρτύρων τάφους
Μνήμες πικρές.
Τό έργο σου θά ξήσει στούς αΐώνας
τό θρΰλο νά ίστορή
τής Σμύρνης τής άσύγκριτης
τής άοικοχαμενης άμαζονεις.
7)2)1967
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΥΜΦΩΝΙΑ
Κ Α Ι
ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
ΔΓΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΌΡΕΓΣΕΙΣ
ΤΟΓ ΕΛΕΓΘΕΡΙΟΓ ΒΕΝΙΖΕΛ
Πον
ιΔέν ττιροοτ|κει είς πολιτΐικόν
όαδρα ττολιτική
ώς σωτηρίαν την επέμβασιν έ¬
ν ιός από ,μηιχανης θεοΰ
"Ενα παράδειγΐμα άπό την νω
ττήν πολιτικήν μας ιστορίαν
καί ό:λλο £να <3τπό την λαίκτ,ν φ λοσοφίαν. Άιλλά τοΊθώτη πολιτική κύ,ρ.- οι, Ιή όποία θά ηρνείτο την υπο¬ γραφήν της ρυβμίσεως των οί- κονομικών ζητηιμάτων, τα ό- τκ>ΐ>α ήγέρθηισαν έκ τής συ'μιβά-
σεως της άνταλλοτγής καί τής
σανΐθηκης της εΐρήνης, τοιιαΰτη
ττολιτική Ιή ιόττοία θά έπερίμενε
την επέμβασιν τοΰ άπό μηχα-
νής θεοΰ δέν προσήκει είς άλη
θή πολιτικόν ανδρα, ό όττοΐος
όφΕΪλει νά ικατευΙ9ιύνη τα γεγο-
νότα ιδφ' οσοιν τουτο εΙ·ναι δυνα¬
τόν καί δχι νά άφή-νΐεται νά τΐα-
ρασάρεται ύπ' αυτών (χειρο-
κροτήιματα).
ΊΟ πολιτικάς ό οποίος δέν
γνωρθζει νά ττρονοή," φθάΛ-'ει >σχε
δόν πώνττοτε είς τό νά μεταινοή.
θό; ιμοΰ έπιτρέψετε κύριο',
να Ιφερω ιενα -πιαιριάδειγιμα έκ
τής συγχρόνου ίστοριας, τό ο¬
ποίον εΐμαι Ιδέ&αιος Ιδτι 5έν θά
ττροικαλέοη ώμοριοιδητήισΐεις, διό¬
τι στηρίΐζεταιι ΙέιΐΙ Ιδηΐμοσίων ίγ
γράφων.
"Εχομεν άπόιδειΐξιν ιέκ τηλε-
γραιφήματος τοΰ μαικαρίτου
Γούναρη Ιέκ ΛοΙνδΐΛΌυ τόν Ίοο-
νουάριον τοΰ 1922 π^ρός τόν μα-
καρίτην Πρωτοπαηταδάκην άντί-
πρόεδιρον τής ιΚυιδερνήρεως έν
Αθήναις, τηλεΓγΐραφήματος ΐμε-
ταιβι&όΐζοντος τό πι&ροεχόιμενον
έτΓΐστολής τηρός τόν Λόρδον
ιΚώρζον, έχομεν δέ καί την επι*
στολήν αΰτουσίαν, άιντιγραιφον
Ιδηλαδή τής Ιέπιστολής. Διά τής
έτΐΐστολής έικείνης Ιδ τότε άρχη¬
γός τής ιΚαβερνήσεως διεξετρα
γώδΐει κατά συ·γκινητικόν άλη
θώς τρόπον "πρός τόν Λόρδον
Κώρζον, ώς άντιπρόσωποντής
άγγιλικής ΚυΙβερνήσεως την κα¬
τάστασιν είς την όιτοαν περιήλ¬
θεν ό στρατός τής Άνατολής,
την ά·διυΙναμίαν νά σΐΛηρηβή έττί
μακρόν χρόνον ανευ έττικσυριας
χρηιματικής καί αλλης ικιαί τόν
ι'διεΐδαίωσεν δτι άν τοιαύτη £—-
κουρία δέν δοθή ό στιρατός ζ.ϊ-
ναι ώ&ύνατο νά διατηρηθή ί_-
ιραν τοΰ τέλους Φεβρουα,ριου
είναι άβύνατον να βιοπηρηθτ
ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ
εΐίς κατα-
χωρίς να Τϋ&ριέίλιθη
στροφήν.
Ή δοήιθεια ατυχώς δέν εδό¬
θη. Άλλά δ ιμακα.ρίτης ό Γούνα
ρης ιέσκέιφθη περιπου καθ" δν
τρόπον συνέστησε ό άρχηγός
των προοδευτΐικών είς την Επι¬
τροπήν την Σονταγιματικήν, νά
σκεψθομεν καί τώρα. Έτοειδή
ιμετά την αίονησιν τής Άγιγλιας
νά δώση την ζητου|αιένην συν¬
δρομήν, δ μόνος τρόπος δπως
προληφθή ή — ροδλεπομένη 'κα
τιαστροψή, ήτο ή έκκένωσις
τής Μικράς Άισίας, άιλλ' ή 6κ-
κέΐνωισις αυτή άπετέλει ποτήρι¬
ον πικρόν, τό οποίον άπέστεργε
νά πίη ή τότε ιΚυιβερνησις, έπρο
τυμηισεν αυτή νά ιμή πραΐξη τ[-
πστε τό θετικόν ~ρός ττρόιληψΐ1
τής καταστροΐφής, άλλά νά ανα
μένη την παρέμΙ&ασιν θεοΰ άπό
μηιχανης.
ιΠαιοήιλθΐεν ούτω ό Φεδ,ρουά-
ριος, ό στρατός ό άταχής έβα-
στοΐξε κόΛ τον Μάιρτιιον, τόν Ά-
(Συνέχ&ια είς την 4ιην σελίβα)
άπό τοΰ Αύγόύστου μέχρι τοΰ
Δαμοτιαινοΰ, δύο φοράς ιμνημοτ
νεύει περΐ Χριστοΰ κσί Χριστια¬
νών, τούς δποίους θεωιρεϊ ώς
νέαν καί κακοττοιόν δεισιδαιιμο-
νίαν καί ότι ύποκινητής των
θρησκευτιικών καί πολιτικών
ταραχών ήτο «δ Χρήστος» (=ό
Χριστός), δηλοδή ΐϊρόισω·πον
γνωστόν. Ό συγγραφεύς συγ-
χέιευτούς ' Ι ουδαιαυς πρός τούς
Χριστιανοΰς. Πάντως, άπό τό
σύγγριαμιμα τοΰ ΣουΕΐτονίου
προκύτΓΓΒΐ &νι επί ιΚλαυδίου,
ήτοι δέικα εως εΐκασι ·πιερί·πΌυ 2-
τη άπό τ>οιΰ θανόττου τοΰ Ίησοΰ,
τό πρόσωπον τού ήτο ·πού γνω
ιστάν είς Ρώμην, ώστε νά θεω-
ρήται εισέτι ότι ζή καί ήτο υπο
κινη'τής στάσεων.
Κατά τόν ίστορυκόν Φίλωνα
(β) δ βαισιλεύς ΆτγϊρΙτπτος α-
ττηύθυνε κατηγορητήριον καιτά
τοϋ Ποντίου Πιλάτου, διότι
πλήν άλλων 'έθονόίΓωσιεν ανθρώ
πους ιτού δέν είχον κοταδι,κα-
σθή κανονικώς. ΐΕΐντχι λοιπόν πό
λύ πιθανόν ιό Πιλατος άπολο-
ιγούμενος νά υπέβαλε σχετικήν
έκθεσιν στήν δ—οίαν νά δικαιο-
λογή τίς ένέργειές τού.
Κατά τόν 2ον αΐωνα μ.Χ. ό
Ιουιστΐνος στήν απολογίαν τού
καί ό Τερτιλιανός στήν Άττθιλο^
γητικήν τού, βειβαυώνουν, δτι
υπήρχαν στά Άρχίΐα τής Ρώ-
ιμης δόο έπίιοηιμοι έ^κθέσεις τοΰ
Πυλάτου στίς όττοΐες γινεται
μνεία περί της σταυρώσεως τοΰ
Ιηΐσοΰ Δέν φοίνεται διμως πι¬
θανόν δτι οί Ιάνωτέρω άπολογη-
τσΛ καί ιμάρτυρες νά είχον Ιδεϊ
οί ίδιοι αύΤές τίς έκθέσεις, άλ¬
λά μάλλον θά έιτληιροφορήθη-
σαν τουτο έκ φήιμηις.
ΤΙ ΛΈΓΟΥΝ ΟιΙ 1ΟΥΔΑΙ01
ΠΕ'ΡΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ,
Άιτό ' Ι ουδαικής πλ&υ,ρδς,
πού είναι μάλυστα έξαιρετικά
έχθριική πιρός τόν Ίησοΰ, ύπάρ-
χοαν έπίιοης πληροφορθαι διά τό
πρόσωπον τού.
"Έν πρώτοις, είναι ή «Ταλιμου
δική παράδοσις». Τό κύριον χά
ρακτηριστικιάν της σχετικώς μέ
τόν Ίησοΰν είναι ή φανατική
της ττολβμυκή ένοντΐον της Χρι-
στιανικής πιΊστεως. Παρουσιάιζει
δμως ττολύ μεγάλο Ιστορικόν
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ιείς την 3ην σελ.
*»*
ΔΥΟ ΣΤΗΑΕΣ
ΠΑ ΤΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ
Ή Κβυΐπντούλα μσς
ΜτΛερδε-μπιερδέμσπα, είχα αύ
τές τίς .μέρες μέ χον άντρσ
«μσυ». Παρά λίγο νά φτάιαμ;
στό δυαζύγιο. Καί ξέρετε γι<χ- τ(; Γιατί λέει, «εΐπα στό Δή,μο, δσα έπρεττε νά ·πω στό ΙΝΐκο*. Καί σάς -όρκίζαμαι, Ιτσι νά στραβωθώ, άν ξέρω κανένα Νΐκο κ ι" αν εΐικχ τίΐΓστα σέ κα¬ νένα Δήμο. "Ο,τι εΐττα, τό εΐττα σ' Ιίσάς, ττού σας £κανα τα τμ- ράπτονά μου... Έκσός ~ά κι' άν οί άντρες σας, κανένας Δήμος γνωστός κυ, καί άρχιψεύταρος νά τού εΐτοε πώς τα εΐπα σ' αυ¬ τόν καί κανένχχς ττάλι ιΝΓκος, μπορεϊ καί φίλος τού, νά τοΰ τ«ρο—ονίθηικε, γιοττί. δέν Ικανα σ' αυτόν τα τταρώπονά μου... Τί νά σκθφτώ, ξέρω κι' έγώ ή κα- ψερή; —«"Ητανε καμμιά άνώγκη μοϋ φώναίζΐ θυμωμένος, νά ττης, πώς δ αντρας σου, μιταίνοντας στό οττίτι τού, Οοπ>ερα άττό 12
χρονω σομδίοση, άντΐ νά σ' αγ
καλιάζη καί νά σέ φυλάη νά σέ
ρωτάη: «ΐΕΐναι τό φαγητό ετοι-
μο γυναϋκα;:*.
—'ΓιατΙ τοΰ Ιάιτάντηςτα, ψέματ
τα είναι;
—>Σίγονρα θάσαι λωλή μπρέ
γιαναίκα, ,ιιοθ εΐπε. "Ολοι οί άν-
τρες, έτπι μιλάνε στή γυναίκα
τους. 'Έρχονται κουρασμένοι,
τσακισμένοι άπό τή δουλειά
τους καί τό μόνο ττού ζή τονε
Είναι νά φάνε καί νά ξαποστά-
σουνε λίγο, για νά ζευτοΰνε πά
λ ι στό μοτν'κανθ'ττήγάδο ιτού θά
τούς ζήση κ.' αΰτούς καί τή φ·α
μίλια τους. Γι' αύτό (τίς ρωτδ-
νε αν είναι ϊτοιμο τό φαγητό.
Ι Ιαραπσνιέσαιι γιατί δέ σοΰ
λέω: «Είναι ετοιμο τό φαγητό
γοναίκα «μου»; Μά αύτό τό
«μοϋ» είναι τΐαρο—ονίσιο χαί
χτι—όιει κ ι" ασχημα στ* αύαί.
—ιΜά άν σοθ χτυκττάβι άσχη-
μα τό «μου» στό αύτί, τό Ιδιο
χαυπτ άει καΐ σ' Ε,μίνα: έκεΐνο τό
«γυναίκας 'Εδω δα, στό στο-
μάχτ μοθ κάθεται σά χαμούρι.
Δέν μττορεΐς τάχατες νά μοΰ τό
ιτης £τσΐ: «Είναι, χ,ρυσό μου,
ετοτμο τό φανητό;»
—"Οχι, μ' άττάντηισε, γιοπΊ
αύτό τό σορόπι, χάλασιε πιά, ξύ
νισε καί δέ μοϋ άρέσει. "Εξη ό
λΛκε,ρα χρόνια οτίην άρχή στό
βλίεγα συτνέχεια... Δέ βαρέ©η·κες
ιτισ; νά τ" άικοθς;
-<"Οχι κι' οθτε θά τό βαρε-] θο. Γιά μενά β—ως καί γιά δ- λες τίς γυναΐκες, είναι γλυκό καΐ μέ τό χρόνο, άντί νά χαλάη κοοί νά ζανίιζη ιδπτως λές, ζαχα- ρώνει κ<χ γίνετα<ι, πιό γλυκύ, οά. κάντιο... ΓιατΤί αύτό δείχνει ττώς ό άντρας τής γυναίκας ιτού τ* άκούη, ιέίξαικολου&ϊ να- ναι έρωτευμε'νος μαζί τη-ς κι' αυτή είναι ή ευτυχία της. 10 άντρας μου κούνησε τό κε φάλι τού: —Μπρέ γυναίικα, μττά κ αί σούστριψε στ" άλήιθ£ΐα,· μέ ρω- τηαε καί συνέ'χισε: Έσΰ ολγ με¬ ρίς γκρινιάζεις γιοπί'μ'ΐτΰ μα- γειρεόεις, μοΰ τΐλέ·νεις κο-νένα έσώρευχ: καί ι ου σ ΰΓ'ρώνε ς καί κανς.νκχ που,κώμισο. Τίς ά- λίς ώρες τό ρίιχνεις στή ζάττλα ίν&φυλλίιζοντας δλο: τα περιοδι κά πού δγαίνουν στήν Άθήνα χαΐ φουιμά;οοντας σάν Άράπης καί &οό κουτιά τσιγάρα την ή- •μέρα. Τώρα μάλιστα τ&λευταΐι τό £χεις ρθξει καί στό συγγρα· φιλθκι. Κι' άμα βρα'δυάση, μοϋ σουλοοιμαδκίιζιεσαι καί 6ρ6μο γιά τό μπρίτς... Κι' ίχχτεροτ άττ' αύτά, μοϋ ζητδς ίρωτες καί ρο σόΛκχ; ΗΝ αί, τσΰ Ιάττάντηισα θαιρρε- τά. θέιλω κι' έγώ ν" άκούω ά- τγο τόν συντροφό μου δυό τρυ φερά ιλόγια καΓι θιψάω γι' ά- γαπη... Δέν εΐμαι κι' έγώ γ ΤΟ άντρας μου —Χά, χά, άς γελάσω! Άπό τόν καιρό ττού ιμοϋ φόρεσες καί την πστνταλονιά, £χεις —άρει 6ι αζύγιο μέ τό γννοτυκΕΪο φόλο καί ξέιρεις μέ τί μοιάζεις; Μ' έ'κείνους τούς συχαιμένους... νέ αρονεαιρές της Φωκίωνος Νέγ- ρηΙ ΠΓ' ακούσατε, κορίτσια; Τέ- τοια δρώμΐ'κα λόγια μ(οΰ εΐτοε... τό έτερον μου ήμισυ. Έγώ πρα σίνοσα, κοκκίνυσια, μά εδωΌα τό πό στήν οργή, γοατί τόν εΐδα τόν άντιρούλη ιμου ν" άγρυεΰη καί τίς ά—οφευγω· τίς ικσικοτο- ττιες. Δέν τό παροπρα·6άω τό σχοινΐ. ΙΜά μοθ εΐτκε ικι' αλλα ττού θά σάς τα οιη<γηθώ, όχροΰ τΐρο- ηγουΐμένως τοαιραθέισω τό μενοΰ αυτής της εβδομάδος, γιατί &λε πω νά παρστΓαροίβάη ή κουβέ,ν- τα μας καΓι ύπώρχει κίνδυινος νά πό ξεχάσω καΓι σάς αφήσω αυτή τή βδομάοα όΐμαγείρευ- τες. ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΑΒΥΤΒΡΑ ΜΙΕΣ«ΜΒΡ,Ι Φασόλϋα Ιξ/ε,ρο: σαλάτα, ττα>
στό, φροθτα.
■ΒΡΑΔΥ
'ΣτκΓνάΐκι σουιτιές, τορΐ φέ-
•πα, φροθνα.
ΤΡΙΤΉ
ΜΕΣΗΜΒΡ Ιι
Μοΐσχάρι κχχπαμά, μαρ<Η.ιλο- σοΐλάτα, φροϋτια. &ΡΑΔΥ Ριλάφι ρύζι, γιαιούρτη,, κομ- -ΓΓΟστοί ιμήλα. Τ1ΤΑΡΤΗ Μ'ΕΙΣΙΗΙΜΒΡΙΙ Χπαπόδι κροασατο, εληές ττρά σινες, φροϋτα. Β/ΡΑΔΥ Λια)ς>>οχ>υπα μανέχ3ΐτρα, χαλ-
βσς ταχινένιος, φροΰτα.
ΠΕΜΠΊΉ
ΜΒΣιΗΙΜΕΡΙΙ
*Αρν ά-ρακδς (κονσέρδας),
Τυιρί
φροΰτχχ.
ΒιΡΑΔΥ
Μττακοιλιάρος τηγανητ6ς, λα
-χοανοισαλάτο; ή ακορ&αλιά, φροΰ
τα.
ΠΑΡΑΖΚΒτΉ
ΜΕΙΣΗΜΒΡΙ
Φακές σου—α, τοαιστό, φροϋ¬
τα.
β ΡΑΔ Υ
Τα,ραιμοσαλάτ,α, εληές, φ.ροΰ
τα.
ΣΑΒΒΑΤΟΝ
Μ'ΕΙΣιΗΐΜΕΡΙ
Φαδ/κιρί τολακί, λχχχανοσαλώ-
τα, φροθτα.
ΒΡΑΔΥ
ιΚ&φτεΒάκια σχάρας, ραδί'κιοτ
σοολάΓΓο:, φροΰτα.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΜΕΙΣΙΗΜΕΙΡΙ
Άρνί τκϊτσπιες φούρνου, τυ-
ρί φέτα, λοΓχανοισαλάτα, φροΰ¬
τα.
'Β'ΡΑΔΥ
Μπριζόλες μοσχσ,ρίσιες, που
ρές πατάτες, φροϋτα.
Ι Καί τώιρα ττοΰ τιελειώσαιμιε ά
—6 τό μενοΰ, μιτοροθμε νά ξα-
ναγυρίσουμε ιστήν χουβεντούλα
μας.
—'Καί δέν είναι μόνο αύτά,
συτν£χ<ισε ιό ϋΜΤ-ρας «μουι», μά τό χειρότε,ρο εί-ναιι καί τό ελάτ τωμα πού ϊχεις άποκτήσει νά μέ ικΛϋδη,ς! ΊΕ, αύτό ττιά 5έν περίμενα ι^ά τ* άκοΰσω καί ξέσ—χσα. —'Πώς τολμας, τοΰ φώναξα, £ξα> άπό τα ροΰχα ιμου, νά μοϋ
ρίχνης κατάΐμουτιρα τέτοια 6.ρι·
σιά:;
—«Τιλμώ, γιοςτί €χω μάτια καί
τό βλέττω. Μ' £χεις ταράξει
στούς κψάθες καί στή μαρΐσα,
ένω μέ τα λ&φτά ιτού σοΰ δί-
νω ικάβε μήνα, θάττορΈ,ττε στό χρα
πέζι μου νά «Οττόΐρχη άκόμα καί
τοθ ττουλιοϋ τό γάίλα ττού λέ-
νε.
ΙΚ' ιέδω πού τα λ£με, εΐχε
1007» δίκηο. Μά είναι ©λέπετε
καί τό καταραμένο τό μττρίτς,
τΐού φυσΐ'Κα δέν τολμώ νά τού
ζητάω καί γι' αύτό λεφτά. Κι'
Ιένω σουρομοοδιέμαι κάθε φορά
σά κοτό—ουλο, τοϋ λέω ότι κερ
6ίζω, κι' έπειδή οττως καταλα·
Ιβαίνε-τε αύτό οέν μ/ττο,ρω νά τό
Ιο^>ρίΙζωμα·ι ιτάντα, τοϋ λέω,
—ώς χάνω, κάτι ίγα, άλλά ά-
ΊΓΟ τα κερδισ,μένα. θά μοϋ ττή-
τε τώρα τόσο κορόϊδο είναι καΐ
6έν κατολα6αίνε.ι τί γίνε.ταΊ;'Α
φοϋ ιεΐναι αντρας τί θέλετε νά
είναι €ξ<—Λος; ΚσΛ τούτη τή φορά μέ ιάστεψε: ε-βεβαία, τοθ ΰ—ΟΛτηισια, σέ -κχΧζω ικιμάδες κα) μαρίοες γιά νά μίττορώ κι' έγώ σά γυναίκα, νά βτγαζα> τα ιατσμικά μου μι-
κροέξί&α χωρίς νά σοϋ γίνω-
μαι βάρος κι' έσύ γιά τό εύ-
χορΐ/στώ μέ λές άπό πάνω καί
κλβφτρα.
-<Μά νομίΐζω, μοθ άπάντησΕ, πώς γι' αύτά, σοΰ 6ίνω καί τό χοορτ'ζιλίκι σου χωριστά. Άττό3νω τού έγώ: -ΐΜωρέ τί μδς λές ι "Αμ αν ήξερες καημένε πάσα λειφτά δι νο> κάθ'ε μήνα μόνο στό κομμω
τήριο, θά ββλεττες καί μόνος
σου πώς αύτά ττού μοΰ δίνεις
δέν φτάνουν οϋτε γιά πιπερι,
που Κέ<ε. "Υστερα δέν £·χω ά- νώγκη, άπό £να ΐτΧρομσ;, μιά πούντρα, Μνα κραγιόν, άπό Ινα σωρό άλΐλα τέτοιΐα μικροττράγ- ματτα, ττοΰ οτοιχίζουν ομως κι' οτύτά £να ταερίδρο,μο καί ομως ττοτέ δέν σοΰ ζήτηΐσα γι' αύτά μιά δεκάρα; , —Μά καιΐ νά μοϋ τα ζητοϋ- σες δέν θά μ-σροϋσα νά οτά δώσω, γιατί Ιδυστυχως, έγώ δέν είναι Ώνάσης. —»Μά γι' αύτό κι' έγώ δέ ν στά ζητάω καί τα δολεύω δ- ιτως μιτορω, ή καϋμένη.... Γιά νά μή σας το; πολυλογώ, τα -ράμο-α χοντρήνανε σέ τέ τοιο σημεΐο ττού στό τέλος μοΰ εΤττε ττώς, έγώ δέν εΐμαι γυναί- κα, -παρά μιά καικαιβραΐκάτη άν τρούτσα καί τέτοιος... διάολος, δέν τοΰ χρειάίζεται. -ΗΜωρέ τί μας ές, χοο εΙΐΓα κι' έγώ! θά μέ χωρίσης; Τό δοςχτυλάκι μου μόνο νά κουνή- σο καί «ά ι&ρω ιτιό ΰμορφο,πιό νέο, ττιό τρυφερό και τΐιό κου- βορρντα αντρα. -"Εν τάξει, μοΰ εί·—, ήρεμα μά Λτΐοφασιστικά. Τότε νά 6ά- Παντιελόνια κάτω άπό την μέση 'διά τίς «.τήνεπιζερς» τοΰ 1967 τοΰ οΤ'Κου ιΝΟντας Λτδ. τοϋ Λοα6Κ«ου. ιιιι ττ-ιπτιι<-ιΤ-Ί«τπΐΓΐιιιηιηίΠ-ιι«ίΐιιιΜηηιι»ίιι»ι ιιι Ι2Τ0ΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕ2 ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΠΟΛΙΝ ΤΟ ΑΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ ΤΗΣ ΟΡΑΚΗΣ Τοθ Πανοσιολογιωτάτου ΆρχιμανδρΙτου κ. «1ΚΟΛΑΟΥ ΒΛΦΕΙΔΟΥ, ΚαθηγητοΟ ΒΑΙΓΙιΑιΖΗΤ ό Α'. "Εγεννήθη τό ΥΜ7. Ήτο δευτερότοκος υ(Ίός τοΰ Σουλτάν Μουράτ τοΰ Α'. "Οταν ό Μουράτ έκυρίευ- σε το Δϋουμότειχον, ήτοι τό 136Π, .6 Βαγιοΐζήτ Α' ήτο 14 έ- τών. "ΑνεκηρύχΙθη δέ σουλτανος μετά τό 13β9, ίπτότε εΐχε φονευ- 0η ό πατήρ τού ε'Ις τό Κοσσυ^ φοπέδιον άπό τόν Σέρ&ον Μιτ λός Καιμπκόλ&βισις. ιΔιότι, έν τώ μεταξύ εΐχε νά άνταγωνισθή κατά των άδελιφών τού Σουλεϊ- μάν καί Μουσα, χαί νά διεκ&ι- κήοη την διαδσχήν είς τόν Θρό¬ νον. Ό Βιαγκχζήτ έβασί/λευοιεν έν ΔιΙ&υμοτείχω καί ΆΙδριανου- ιτόιλίει, Ιδτκος κοοί ο πατήιρ τού. Τό Διδυμότειχον έχ'ρησιμοττοιή- θη ώς ή τπρώτη έν Εύρώπη πρω- τεΰουσα τοϋ Όθωμανικοΰ κρά- τους εττί 5 έ/τη (,1361-1366), μεθ' δ τό διεδέΊχθη ή Άδριανου- ττοΐλις. Ό Βαγιαζήτ Α', μετα¬ βάς εΙΙς Μικράν Ασίαν, διά νΐι ττολεμήση τόν «ροι&ερόν Μογγό- λον Τιμουρλέγκ (Ταμερλανον), όστις κατεκτα, μίιαν πρός μ&σ', τάς έ κ εί όθωμανικάς επαρχίας, ήττήθη ύπ' αύτοϋ καί ήχμαλοτί.^ σθη (2 Ιουλίου 1402). Κάττοιος βρϋλος όΆκχφέρει, δτι ό Ταμερ- λόςνος τόν εΐχ|ε περιορίση έιν- τός σιδηροΰ κλωδοΰ. ΆτπέθανΕ μετ" ολιγον ο—οιτληικτος έκ με- λχτγιχοΛιας. Κατά δυαταγήν δέ τοΰ κατακτητοϋ, ετάφη είς την παλαιοτέραν πρωτεύουσαν των 'Οθωΐμανων Προΰσαν. ΒΑΠΙΑ'ΖΗΤ ό 'Β'. 'ΕγεννήΒη τό Ί35Θ. Εΐχε λάβει σΰζυγο"/ την έκ ΛιΦερδς τοΰ Πόντου Μα¬ ρίαν Παττό: Γεωργίου κα'ι την ώνόμασε Γκιούλ Μπαχάρ (ρό- 5ον έαρινόν). Ή περί αθτής ί- στορία καί ό θρϋλος συγ^ον- ται κά—ως είς τό εξής σημείον. "Αλλοι εΐττον, ότι είχεν άνειύρε. την Μαρίαν ό πατήρ τού Μωά- με'θ ό Β', ό Πορθητής. ,Κα'ι την τταρέΐοωισεν ώς σύζυγον είς τό υϊόν τού. "Αλλοι δέ είπον, οτ ιδ Βαγιαζήτ την άνεϋρε. Ή &ια- φορά €Τναι, ΐσως, φαινοιμενυκή. "Οταν δ Πορθητής άνεϋρε την Μαρίαν, παιρευρέιθη, ποθανόν, καί δ ιΒαγιοίζήτ, δστις ήτο δι- οΐ'κη(τήις5 ανά τα μίιρη έκεϊνα Ή Μαρία ανεδείχθη σουλτάνα καί <ΐΒαλιντέ σουλτάν> (<6ασ>-
λομήτωρ), άποκτήσαισα υιΐό'
τόν Σελίΐμ, δστις ανήλθεν είς
τον θρόνον (1470-1520) ώς Σε
ιλΐ]μ Α', ο έπΛεγόιμενος «(Για-
'δοθζ» (σκληρός), είς ηλικίαν
12 έτών. Ή Ιστορία άναφέ,ρε.
'δτι οΰτος ιέξηνάγκασε τόν ιτα-
τέρα τού είς παραίτησιν (25η
Απριλίου 1912). Καί εξήλθε
μετ" αυτού, ^ν πομπή καί τοαρα
τάξει, £ξω τής ιΚοονσιταντινιουττό
λεως, διά νά τόν αποστείλη ε¬
κείθεν είς Διδυμότειχον, νά διέλ
ιθη δήΊθεν τόν υπόλοιπον βίον
τού 'εΙΙς την γιενετειράν τού έν
ιήσυχία. Άλλ' απέθανεν £ξω
τής Τίρωτευούσης, Βηλητηριαισ-
θείς, ίσως. Διά τόν θάνατόν τού
ομως πρσβάλλει πάλιν ό θρΰ-
λος της Γκιοόλ Μπ,αχάρ. "Οτι,
Ιδηλαΐδή ιέ'φονεύβη έν Διδυμοτεί-
χω ύττό τοΰ παλαιοΰ μνηιστήρος
τής Μαρίας Άιν)θίιμου Μουιρού-
ιζη, '&Τστις, Ιέν τω μεταξύ, τορο-
στατευθείς είχεν άναδειχθή Ιί-
χυρός καί δραστήριος, υπό τό
δνθιμχχ Χασάν πασάς.
Ένταθθα, δέν μάς ένδιαφέ-
ρει εάν καί ποία τέκνα τοϋ Βα
γιαζήτ Α' καί τού Βαγιαζήτ
τοΰ Β', ή άλλου κατόπιν σουιλ
τάνου, ισουλτανικοί πρίνκηττες,
έγεννηΊθησαν έν Διδιμοτείχφ.
+ 'ιΑρχιμ. Μικολ. Βαιφεθδης
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑΝ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΠΟΝΤΟΥ
Η ΙΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ
ΐΕΤναι εύχής έργον αί οιαλέ-
ί,εις ττού ιΐίρογιραμμχχτίστηκαν
γιά τόν £·φετεινόν χειμωνα στήν
Στίτγη μας ΐΚαρύτση 3, καί α.'ι
όττοΐαι £χουν α—όλυτη έττιτυχία.
'Σ/τή σιει,ρά των διοολέιξεών
μας αυτών ήρθε κι' ή ύμιλία
τοΰ Σμυρναίου Καθηγητού κ.
Κ. ΔεσΐΓοτοκΠθύλου τιού Ε"γινε
την 26ην Ίανουαρίου έ.£. μέ θε
μα «Ή Ίωνία, καί ή Ίστορίϋ»
ΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙϋΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙι
λουμε ,μττροστά τό διαζύγιο, ά-
φοΰ τό θέλιεας κι' έσύ.
'Ειδω τα χρειάστηικα, άγαιΐη
τές μου, γιατί τόν άγαπτώ τόν...
όβλιο...
—"ΙΕ, 6χι κι' έτσι. Δέν εΤττα
τίος τό θέΊλω έγώ. Εΐττα ττώς όα
μέ χωιρίοης δέν Θά χαθώ.
"Ωστε, μέ ρώτησε, έσύ δέν
θέλεις νά χωρίσουμε;
—Έγώ; "Οχι.
—Κα) γιατί, άφοθ ύπάρχουν
ότντρες πού μόνο τό δαχτυλάκι
σου νά κουνήση, θά βρής, άνά-
νέουςμεσά τους πιό δμορφο,
■αιό νέο, ττιό τρυφερό 'καί π>ιό
κουΐβαρντό;, άπό μενά;
—ΙΓιατί 6ρέ άνόητε, γιά με¬
νά δέν ύπάιρχει αλλος άντρα:^,
ιτιό δμορφος, τγιό νέος, —ιό τρυ
φερός καί ττιό ικουΦαρντας. Γι¬
ατί ο' άγο—ώ.
—Χρυσή μουι, μοΰ εΐττε καί χύ
μηξε στήν αγκαλιά μου, γεμί-
ζοντάς μιε φιλιά.
Τ' ώικούσατε. ιάγαπητες μου;
Μέ εΐπε ΰστερα άπό £ξη Χ'ρό-
νια... «χρυσή τού».
Τί σοΰ εΐμαστιε, τέλος πάν¬
των, 'έμεϊς ο'. γυινές... Πάντα
την κερδίΙζομΕ την τελευταία μά
χη. "Οταν τό θέλομκ φυσικά.
Σας γλυκοασπάζομαι....
χρυσέις μου.
Ή καλή σας φίλη.
'ΚιΥΡΊΑ ιΚ.
θέιμα τής αατολύιτου άρμοδιότη-
τός τού καί ιτού άνέιττυξε μέ ά-
φάνταιστη ρητορική. Ή αίτ>συ.σα
τής Σ/τέγης μας ήταν γ&μάτη
άπό έκλεκτό κόσμο πού μέ πο-
λύ ιέν&ιβιφέρον τταιρακολουθοΰ-
σαν την 6μιλίαν.
Πρώτη ήρθε ή σειρά τής Λάμ
ψακου, χώρας τής [ωνικής γής
πού γεννηθη'κε ή ίστορία. Ό
θαΛής, ό 'Ήρόδοτος ό Άλικαρ-
νασοεύς, ό ΙΕκοπαΐος ό Μιλή-
σιος, ό Άναξίμανβιρος ό Μιλή-
σιος ό Άναξιμένης ό Ήράκλει-
τος καί αλλοι ζωντάνεψαν μιτ,ρο
στά μας γιά νά μάς βυμίσουν
δτι ή ίοτορία κι' ό τοολιτισμός
γεννήθηκαν ιστήν Ίωνία.
Στήν έλληνική λοιΐτόν γή τής
Ίωνίας άνήικει ή μεγάλη τιμή
κι' έμεΐς ιτρέτοει νά εΐμαστε ύ-
ττερήιφανοι, γιχττί εΐμαιστε από-
γονοι των μεγάλων αυτών άν-
δρών!
θάταν πολύ ευχάριστον γιά
μας εάν ό έξαΐιρετικάς Καθηγη
τής ικ. 'Κ. Διεσΐτοτόητουλος, ττού
ό τίτΐλος καί ή άξία τού τιμά
την Σμύρνη μας ,καί τόν ύττοΐ-
ον θερμά εύχιαριστοΰμεν ήθελε
νά έτταναλαιμδάνει συχνά τίς
διοΛέιξ'εις τού αύτές μέ ©έιματα
πού άγνοοϋιμε Ιέμεΐς οί μεταγε-
νέοττεροι.
Ό τόττος μας, ύατή,ριξε τό φώς
τής Ιστορίας κι' έμιεΐς οέν πρέ-
πει νά άγνοοϋμε την άξία τού,
γιά νά εΐμαστε άκόιμη ττιό περή-
φανοι γι' αυτόν.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣ1ΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΤΜΓΟΡιΑΔΗΣ
Δ4Μ-Ο» Βηλβ^α η
'Αί/ίαυ Κων—«αντίΜου
('Ομόνοαα) 9-1 κθΑ 4 - 8 μ,,μ.
η»! Ε»?ΙΛΖΕΤΟ
II
ΗΜϊΡΑ ΤΟΠ 3ΙΕΡΑΡΧΠΝ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Π. ΦΟΥΡΝΙΑΔΟΥ
Είς τα άληομόνητα μέρη αοΰ
ΈλΧηνόττοντου ή ίομτί] των
Τρ'ών 'ίΗραρχών ή*ο <ο!θ,ζρω- μεχη ώς ύ κατ' ιίξ,αχήν ^μέρα των γιοαμμάΐτων, τής ικχ θείας καί τής διαττλάσεος μιδς μάθη τευομενης νεολαίας μέ υψηλάς Τιλληνοχριστιανικάς αρχάς 6οΰ- σιζαμένας είς τα Β·5ά->ματα
των Φωστήρων τής ΟΙκουμένης.
Τόση μεγσλη Ιή'το ή σημασία,
την όποιαν ώιτέδιδον είς -[ήν ε¬
ορτήν τής ημέρας αυτής οί χρι-
στίονοί των μερών έ'κείνων, οΰ-
τως ώιστιε £να μήνα ποό τής χΐ-
θιερωμένης εορτής οί διδάσκα-
λοι των σχολών δλης τής Έττατ
/ άς κιατέστρωνον τό τορόγραμ-
, ια τής τελςτης, διά νά ττο:ο£ώ
σουν την πρέιτοασαν λαμτιρότη-
~α είς αύτην.
Κατά τό διάστημα αύτό οί δ
δασκάλοι δλων των σχολών διέ
λεγον τούς ττλέον καλλιτέρους
μαθητάς καί μετά τό τέλος των
μοΙΘηιμάτων έδίδασικον είς αύ-
'τούς τα ττοιή,ματα τα δττοΐα 6ά
άττηιγγέλλοντο άπ* αύτούς κατά
την ημέραν εκείνην, κατήρτιζον
τάς όμάδας ττού ©ά εξετέλουν
διαιφόρους διαλόγους ή μικράν
θεατρικήν τταράσταισιν ήβιικοΰ
ΐΐΐριιεχσμένοο.
Μ:τά την έντατικήν ιτ,ροετοιμα
σίαν ΰταν τέλος Ιέσήμαινον οί
κώδωνες των Εκκλησίαν την
31 * Ιανουαρίου διά νά συνεορ-
τάσουν οί χριστυανοί την πανη¬
γυρικήν αυτήν ημέραν, οί μα¬
θηταί καί αί μαθήτριαι, ένεδεδυ
μέναι εΰπρεπώς, ττροσήρχοντο
είς τα έκτται&ευιτήρια καί μέ έ-
τγ.1 κεφαλής τούς διδσισκάλους
μετέιβαινον, (έν σώματι, είς τούς
ίερούς ναούς διά νά παρακο-
λουθήσουν τήν'θείαν λειτουργί¬
αν τοϋ Άγίου Βασιλείου, μετά
τό τέλος τής οποίας έπηικολού-
θει ή έπυμνημόσυνος δέησις ΰ-
ιτέρ των ψαχων ιτών εύεργετών
καί των δωρητών των Σχολών
καί ήρχιιζεν ή" έικκίνησις διά την
/Την ιτχχνηιγορικήν ·πΌ.μττήν έ-
•πλαΐισίωνον οί μαιθηιταί φέρον¬
τες τα Ίε,ρά λίάίβαρα ικαΐ τα έ-
ξαπτΓέρυγα, ικατόιτιν μέ έτή κ,ε-
φαλής τόν Μητροπολίτην μετά
τοΰ ίιερατυκοθ ικλήρου, ή τούς ί-
ε.ρ£Ϊς τού χωρίου, την Σχολι¬
κήν Έφοιρείαν, την Έικικλησυα-
ττ.κήν 'Εττοτροπήν καί δλον τό
Ι κ κλησίαο μα Ιέν ιτομ-ίτή κατηυ-
'ΓΊινΞ,το, ειΐς την κατιτλλήλως καί
"ύπρετΐώς διακοισμη,θεΐοαν »1κ
των προτέρων διά κλάδων ιτού-
;ης, εύρύχωρον αϊθουΓιαν τ ου
! Ιαρθεναγωγεύου ή της σχολής
:αΰ χωρίου.
Είς την τελετήν ·ποίρ1α~αντο
ίκτάς το3 ιέκκλΓ,σιάα^ατο'ς 6όπα-
σαι αί θρησκΈυτικαί τχολιτικαί
ι αί 4ζραχ·'^· κ αί αρχαί τοΰ ιύ-
ττου έν έτασήμω τΐιζρώολή κο'ι ο
λοι οί πρόκρι;οι τής .κοινότητςς.
Μετά τό τρισάγιον μ'α χο>ρ<ΐι δ α μ·αΙ3ηιτών έ'ψιαλλε τό τροπά- ριθν των Τριών Ίίρσρχών καί κατόπιν ό Διευΰυντής των Σχο- ι^ών Νικο-πόλεως ή ό διδάσκα- λος τοΰ χωρίου Ιΰξ.ιφώνε. τόν ιτα νηγυρικόν τής Ημέρας. Ακολούθως οί μσθη'τοΐί έ'ψιαλ λον διάφοραι σόοιματα καί κατό¬ πιν ιέγίνοντο α'. άτταγγελίαι δι¬ αφόρων ιτοιημάτων κα) έκλ&κ- τών διια"λόγων υπό των ττροτται- δευθέντων μαθητών είς την Ελ¬ ληνικήν καί την Τουρκικήν, τΐ- μής ένεκεν, ττρός τάς τουρκικάς αρχάς. ΊΗ λαιμπρά αυτή καί καθιερω μένη Ιέορτή, διά την άρτιωτέραν οργάνωσιν της οποίας κατεΐδάλ- λετο ττασα δυνατή προισιτάιθεια, άτοετέλει πλήν τής επιδείξεως τοΰ ^Ελληνοχρ'στιανικοΰ μεγα- λείου, κυρίως, ικαί Ιέπί τολέον 'έ· να έπιττρόσβετον μέσον ο'υκονο^μι κης ιίνιαχύσεως των υπό των κοι νοτήτων ισυντηρουμένων έκτται- 'δευτηρΐων κοιθ' δσον αί τηραγμο: τοττοιΐούΐμεναι προαιρετικοί ε'ισ- φοραί παρά των "Έιλλήνων καί Λξιωματούίχων Τούρκων ύπιερέ- ιδαινον πολλάκις τό ποσόν ι ών 30.000 Λ.Χ.Τ. Μέ τάς πλέον καλλιτέρας έν- τυιτώσεις ιάττεχώρουν οί τταρευ ρεθέντες "Έλληνες καιί άλλοε- θνεΐς οί όποΐοι Ιδίως, έιξέΐφραΐζο-. τόν θαυμασμόν ικαί τα συγχαρη τήριά των ειίς αούς όργιανωτάς τής ισεμνής καί μεγαλειώδους τελΐετης. Καΐ&άλα, Φεΐβρουάριος. Π. ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛ0 Κ0ΙΝΩΝΙΚ0 ΠΡ0ΒΛΗΜΑ ΤΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ Τής κ. ΑΘΗΝΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ - ΜΠΟΓΡΚΑ ΤτΓΛδυευθυντρία.ς Λυκείου θηλέων Νέας Ίωνίας σα τού τή χαρά της ικαταστρο- ψης. ιΔέν πρέττει λοαπόν νά μάς Δ' Μττορεϊ νά είναι ιδμως καί ή ιέ'κμώθηση μιάς τέχνης, ίνα μι- ικρεμπάριο, φιλίΐες καιί σχέσεις μέ λογής λσγής άνθρώπους με- γόιλους καί μιικροΰς. Σττάνια Βά είναι μιά αίσθητική άπόλαυ- ση, Μνα ώφέλι'μο διάδασμα ή ?- να ήθικά δ'ΙϊαγΙμα. ΙΓιά το ττήι- 'δί ιδμως θά είναι διασκέδαση, τκχυχνίδι, έφ' δσο τταραμένει προ αιρετικό. Παιχνθδι, στοόρ, γθνε- ται γιά τό τκχύ&ί κάθε τι πού τό έλΐκύει, ττού τοΰ ιταρουσιάζει ώ- ριοιμένες δυισκολίες, ιτού τίς ύΓ ιτερνιικό: τό ?5ιο μέ την άτομική τού Ικανότητα. Τα μυκρά λωττοΐδυιτάκ.α, οι' σαλταδόροι, τα κλεφτράικια χαί ρονται τούς αθΐλους των σάν ■κατορΙ&ώιμιθΓΓα, ό καλός μ ς μαθητής χαίρι&ταϋ γιά τα αρί¬ στα πού τραίρνει, ό ώθλητής γιά την καλύτε.ρη ΙέπίΙδοσή τού ή ό μ ξαΐφνιάση, &ν ι&λαστήισουν σέ τουτο τό ιάκαλλιέργητο έ ρη φ τα βλοΐβερά ζιζάνι>ά, ιτού θά τα
Αύτό τό κομψό παλ-τό άπό δέρμα πάνθηρος τής "Αμερ'ΐκής ~.
ρυελαμβάνετο είς την τελευταίαν συλλογήν τοΰ οίκου Μάξ>ου-
ελ 'Κράφτ Γτοΰ Λον*δ[νου.
ΕΝΑ ΚΛΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ2 ΠΛΟΚΗΣ
Ι11ΌΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟΥ
Άπό τό άριστούργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
Ό ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
Διασκευή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟΤ
θΐον Πολυχρονεμένε μου Πατισάχ, ορ
Ό παπάς δέν έπέμεινε. κετά ταλαιπωςήθηκες στίμβρα καί
—"Εστω, βίπε. Θά παρουσιασω πρεπβι γιά τό καλο τοΰ Δολβετιοϋ
τάς επιστολάς αύτάς είς την Πκ- πού εΐσαι ή μόνη τού χαρά καί ή
■ναγιότητά τού τόν Πατριάρχην μόνη τού έλπίοα, νά γυρίο~ς στδ
καΐ ή Άγιότης τού θά συσκεφθϋ σεράΐ σου καί ν' άναπαυθής. "Α·
μετά τοϋ Πατισάχ πεβί τοΰ σοβα- φησε σέ μενά, στό πιοτό σου δού
ροϋ αύτοΰ ζητηματος το οποίον λο αύτη τή δουλβιά μά «ι άν θέ-
μοί έξέθεσες. λης μόνος σου ν·ά τους άνακρίνος
Προτοϋ όμως σκύψη νά πάρη ά- διάταξέ μβ, να βοΰ τους φέρω έ·
πό τό ντιβάνι τα γράμματα, τα γώ, αΰριο μπροηττά σου, όπου θε
μάζεψε ό Δαλπαιτάν καί τα εχω- λβις.
σε πάλι στόν κόρφο τού: | Τή φωτία πρέπβι νά φορντίίϋ
Αύτά τα γράμματα τοϋ είπε δέν νά τή σβΰνυ καν«ίς πρΐν φουντώ
μποροϋν νά φύγουν άπό τα χέρι,α στ). Κι όπως φαίνεται, αϋτοΐ <λ μου, θά τα δώσω στόν πολυχρονε- γκιαουρηδες, ·πάνβ νά μάς άνά- μένο μου τόν Πατισάχ νά τα δια- ψουν μεγάλη φωτία. Γι' αΰτό πρέ- 6άση πρώτος. Ό Πατριάρχης δέν βχβι καμμιά δουλειά μ' αυτή την ύπόθεση. Έσύ τώ διάβασις, εί- δβς τούς συνωμότες «αί πηρες δ- «Τες πληροφορίες σοϋ ήτανε χρή- οΊ-μες γιά νά πείσης τόν Πατρ,ι- άρχη νά στείλη τούς Δεκτποτάδβς τό γράμμαπού σοΰ εΐπα γιά νά πιρο- λάδουμβ τό κακό. Δηλαδή κι έσύ κι ό μπάς παπάς. Πρέπει όπωσιδή- ποτε νά πβριέλθουν είς τάς χεί¬ ρας μου αύτά τα γράμματα, φώ- ναξε ό παπάς κι έκανε ενα βήμα πρός τόν Δαλπατάν πού τραβήχτη κβ πίσω καί τοΰ άπάντησϊ στόν ίδιο τόνο: Πώς, μέ τή βία! Καί πρόστεσ'ε μέ προσποιητή όργή: "Ο 'ΐκμεταλλευτοϋν οιΐ Ιέχθροί τής λους τούς γκιαούρηδες 'θά σάς ■πατρίδος μας. Δέν πρέπει νά σ<ρά1ω γιατί δλοι σβς είσθε «ιο- μάς ξαφνιάοη γιατί τό μιεγαλύ- τηΊδβς καί θέλετε νά χαλάσετβ τό Τΐ,ρο ττοσοστό των τταιδιών ρθ- , Δοβλέτι. Καί πρώτος έσύ 'γκ-ιαούρ χνεται στή οικληρή βιοττάλη μα- παπά. κοιά άττό κόβε κοινωνική στορ-1 Έ, δχι καί έγώ, έκανε μειδιών γή ικαί τποοστασία. Άνάλγητοα 6 παπάς καί τραβώντας τα ψεύ- οΐ μεγάλοι Ιέκμιεταλλ-εύοντα,ι! τικα νένεια τού «αί πετώντας τό Αύτό είναι τό Μαβνριον μσυ τό συμφέρον τοϋ Δοβλετιοϋ. μ την έργασία τοΰ μικροΰ ήρωαι Τής ζωής. 'ΆτενίΙζουν μέ άττά- 9εια τόν μικρόν ώχΐθοφάρον, ττού οί εβκαμτττοι ώιμοι τού σηκώ- ράσο, φάνηκε ή όλόχρυση στολή τού καί τό πραγματικό τού πράσο»- πο. Άλλάχ, εκανε δηθεν κατάπλη- νούν φορτίο δεκαττλάσιο τοϋ σω κι;Ος 6 Δσλπατάν κι Ε—σβ στά γό- υοττΐ'κοθ τού 'βάρους, γιά νά λά ν—«. Ποτέ μου δέν μποροϋσα νά βη άπό τόν σικληρόν έργοδότη φθντασθώ πώς πίσω άπό τα ράσα τό γ'λίσχρο άντάΛλαγμα. Κ αί τσ0 γκιασύρη τού παπά, κούόονταν τα 4>υχοιφΐθόρα ρυιποορά
τοναμίσματα της έττικίνδυνης νε μου Πατισάχ.
ίι μβγαλειότητά σου πολυχρονεμέ-
ης
—άλης τού άγοράίζει τό ειΐσι-
τήριο τοϋ κ'ΐνηιματογράφου, γιά
νά παρακολουΐθήση τό άικ'απάλ-
καλλιτέχνης γιά την ττρόο'δο
καί την έξελιξή τού.
Ό όΒλος εΐτιε καλός είτε κα-
'κός είναι, μεταΐ&σλλ/εται άνιαγ-
καστικά σέ όιμιιλλα, σέ οττόρ,
καί μιά καΐ τό τταιχνίδι είναι ή
αΰ9όρμητη καί φυισική εκδηλώ¬
ση τοΰ έσ·ωΓΓ€,ρικοΰ κόσμου, γΐ-
νεται καί ό <3ίθλος ούτος ιται- χνίβι. ' Ιδιαιτέρα άν ιέζετάση κα νείς αύτό τό τοαιΐδί, θά &ρή ττώς ττίσω ά—ό τό σαιλταδόρο, τόν ψεύτη καί τόν 'Κατεργώρη, τόν καταττΐληκτικά ΐΘξυττνο καί κα- ταφερτζή κ,ρΰδεται δλος ό ττλοϋ τος της άΒάνατης φολής μας. Είναι ό αίωνιος Ό'δυσσέας, πού την έξυττνάοα τού, την έφευρε- τικότητά τού, την καπατσοσύνη τού, τή λατριεία τής ελευθερίας καί οιικαιοσύνης, τή λαχ'τό'ρα γιά κ'εϊνο ττού 5έν ξίρει είναι ί· τοιμο νά τό ρίιζη στό δρόιμο τοϋ κακοϋ, αν δέν τόν ττρολάβη ή ττολιτείά και ιδεν τα διοχετεύση ολχχ αύτά πρός τό καλό τοΰ συ νόλου. Τό ση·μερινό παιδί ένιωσε μό¬ νο τού ττόσο, μιικρή άξία καταν τα νά έχηι ή ανθρωπίνη ζωή. Άστό δέ την Τδια τού τήνιάτοιμ'- κή πεΐρα §να -ραγμα £μαθε: ΐμέ πονηριά κ αι ιξιεγέλασμα ά- κόμη νά μττορή νά ώποφεύνη ττολιλούς σκοτοέλουις. ΐΜέ τα κρι- τήριθ3 ττού εΐχε κατάντησιε νά ττι στεύη πώς αύτά είναι τα μόν α μέσα τΓρακοττής στή Ιδύσκολη τυραννισμένη ζωή τουι ,Σέ ττολ- λές ττεριστάσιεις δυστυχώς αί- . , ,,,........, ^.^ „„. σθάν*θηκε σάν νά Λταν τό £·5ό| νωμοιτική διάθεσι έναντια στούς δυνατό καί μεγάλο, γιατί ύττερ-| τϋρα&λετττΐ'κούς γονεΐς ττού τοε.- νΐικοΰσε την άντίστσιση ττοΰ συ-1 ριορίζουν. ναντοϋσε καΐ αύτό άνέτττυξε μέ| (ΣυΐΜεχιίζεται) Ό Σουλτάν Μαχμουτ, κσύντ>σε
τό κεφάλι τού χαμογβλώντας. "Η-
θελα νά δοκιμάσω την πίβτη σου
ληλο ιέργο. Πάση έττθδρασι ά-' £αάΜΐιτάν Πασά, τού είπε. Καί
σκεϊ επάνω τού ή νέα αυτή γοη
ΤΕοτική σειρήνα τοϋ αάώνκχ μας.
πει νά τούς 6ώ όποϊσβήποτβ άπό-
ψε.
και
Διέταξε λοιπόν νά τούς φέρσυν
έδώ καί τούς δυό αύτούς κρατου-
μένους.
Ό Δαλπατάν άναγκάστηκε νά υ¬
ποχωρήση μπροστά στήν έπυμονή
τοϋ Σουλτάνου.
Σηχώθηκβ «αί κάνοντας ενα 6α·
θύτατο τβμβνά, βγήκε πισωπατών-
τας άπό τόν όντβ. «Άλλάχ Άλ¬
λάχ, μουρμούρισε βαδίίοντας σά
μβθυσίμένος, βοήθησέ με νά 6γώ
άπό τή φοοε^ή θέση που βρίσκο-
μαι».
Άν όμως ό Άλλάχ, πού είναι
ενας γιά δλα τα πλάσματα τής βη-
μιουργίας «αί σά δίκαιος, δέν μπο-
ροϋσε νά τόν βοηθήση, αόν 6οή·
θησε ό Σατανάς!
Μιά μεγάλη ταραχή καί ενας οαι
μονισιμένος θόρυδος άκοϋστηκε ά¬
πό τό «άτω πάτωμα. Κι' ήταν τό¬
σο εντονος πού κι' ό Σουλτανος
άνοιξε την πόρτα τού όντά ναί
στάθηκε περίβργος στό βιάορομο.
Την ιδία στιγμή βνας στρατιώτης
φάνηκβ άπό τό 6άθος τοϋ διάδρο¬
μον νά τρέχη πρός τόν Δαλπατσν
που «οντοστάθηκε «ι' αύτός τοο"
μαγμένος. Ό στρατιώτης τόν Λ
σίασε «ι' επβσε μπςοστά τού σία
γόνατα άμίλητος.
—Τί συμδαίνει; τόν ρώτησβ μί
άγωνία ό Δαλπατάν.
ΙΟ στρατιώτης δέν απάνττ|θϊ
καί ό Σουλτανος πλησίοχτε κι' αί-
τος τόν Δαλπατάν καί κοίταξε με
μπορώ νά σοΰ πώ πώς εΐμαι εύ-
χσριστημένος άπό <τένα. Μά τώ άκαταιμάχητα ρα βέλω νά μοΰ φέρής έβώ τούς είναι τα καλέσμαιτά της, ιτού ά- «ρατούμβνους νά τούς έξετάσω ό κατάπαυστα ξεχύνονπαι κάθε [διΟ6, μερά μέ χτυ-ητούς τίτλους άπό Κούος Ιορώτας έλουσβ τό Δαλ- τό ράδιο, τίς τιοιιχοικολλημένες ^άν, στήν άξίο*τη τού Σουλτά- εΐκόνες μέ -ροκλητϋκές σκηνές νου ν^ τοΰ ποοουσιάση τόν Χατζή η ζωηρά χρώματα, τίς συνο- δευτικές ύπσΙ&είιξ'εις πού συναγω νίζονται σέ τοιλιμηρόιτητα καί προκλη·τυκή άκοοιμία. Τό κακό έτοαιυιξάνεται άττό τίς ΰοπρόσεχτες ικουΐ&έντες καί τα οχόλια των ένηΛΟκων, κατά τίς συΜχναι—ροφές τους, γιά τίς προ&αλλόμενες ταινίες, τοΰς ή- ρωες καί τό περιεχόμενό τους, σχόλια πού δέν ττειριορθζονται άπό την παροϋσία των τταιδιών. Έττίιοης άπό τα συνιτροφιικά σχόλια, τίς συμμαθητικές έπεξη γήσεις, ένημερώσεις καί συυεν- νοήισεις ττώς νά τΐαρακάμψουν την τυχόν οίκσγενε'ΐοοκή άπιαγό- ρευιση, ττώς νά ξ&φ6γουν άπό τό στυίιτι καί ιπώς νά ύπιερττηΐδήισουν τα έμπύδια γιά νά άττολαύσουν τό φίλμ ττού χαρακτηιρίστηκε ώς «άικατάλληλσν». Μοιραϊο, φυσικά, έπαίκαλοΰ- θημα των τταραητάνω είναι νά καλλιεργηταί μέσα ατή ψυχή των τταιΐδιών καί των έιφήιοων Μ- να νοοηρό αντίκιρυσμα καί των ατιό άπλών 'ζητημάτων, μνά συ- ή Ίσούφη καί τόν Κα^αιμπουρβάρβ. ΤΙ θά γινόταν άν άΛοκαλύπτανε στό Σουλτάνο τό ποίον τού, πού κι' οί δυό τό ξέρανε καλά; 'Ολα τα ονειρά τού θά γκ.ρβμίζοταν καί τό χβιρότβρο, βά ικινδύνβυβ καί τό ϊοιο τό κεφάλι τού. Σύρ&ηκ« ώς τόν Σουλτάνο, τοΰ φίλησε τίς μύ τες των παπουτσιών καί ύψώνον- τας ΰστβρα τό κεφάλι, τοΰ άπάντη ι—: ΓΕΩΡΓ. Δ. ΑΡιΓΥΡΟΠΟΥΑΟΣ ΧιΕΙΡΟΥΡΓΟΣ Έττΐ'μελητής Τζανείου Νοσοκο- μείου τ. Έττιιμ&λητής 20οΟ Συγ κροτήματος Νοσοικοιμείων τοΰ Πανεττιστηιμΐίου τοΰ ΜιΠΕΡΜΙΝΧ,ΑΜ (Άγγιλία), δπτου είιδϋκεύθη έτ—1 πενταετίαν είς τήιν Γενΐικήν χειρουργιική'ν «αί ϊδίαι είς τάς τταθήσεις τοΰ οτομάχου κ.λ.ττ. Διέιχεται 6 — 8 μ.ιμ. όδός Πατηισίων 70 (στάσις λεω- φόρου Άλιεξάνδρας, έναντι τοϋ ΟΤΕ) καί πάντας τούς ήσφα. λιΐισιμένους είς ατταντα τα Τα.μειο ώς <καί τούς έν ενεργεια ικοοί συν ταξιούχους Δηιμ. Ύπαλλήλους κ.λ,π. Τηλέφ. (προσωιρινόν) 884.476 τί συμθαίνει επί τέλους; φώναξβ τώρα θυιμωμένος ό Δολ" πατάν. Ό στβατιώτης σήκωσβ τό κεφά· λ-ι καί τρβμοντας άπό τό φό6ο τον άρχισβ: —ΟΙ δυό γκιαούρηΐδες, έΐαφονΐ- στήκοτνβ σά σβϊτάνια άπό τό μποι'ν τρούμι! Ό Δαλπατάν δέν μπόοβσε νά τό πιστέψη: —Πώς μπρέ; Ρώτησε στ' άλή- θεισ άπορτιμένος. Ό δούλος σήκωσε τούς ώμβ«ί τού κι' έκανε μιά χαοακτηριστικΐ χειρονομία: —Δέν ξέ^ω, πασά μου. Μιά φθ" ρα τό κβλλί τους «Ιναι άδϊΐα. Α' ναστατώσαιμβ τόν κόσμο, πάνω ικάτω, φέραμε βόλτα όλα τ" γύρω σοκκάκια, ρ ά δέν τοΰς ορΤ καμε πουθβνά. —Κάποιος προδότη; άπό σάς θά τούς ψευγάτκκ μ' άντικλείδι εΐπβ μέ ποοσποιητό θυμό ό πατάν. —"Οχι πασά μου, τ' ό στρατιώτης, γιατί τό κελλι Λολ· άμπαοωμένο καί οί φοουροί τους δλο καί τριγυρίζανΕ άπ' ε*;ω. (ΣυνεχιζεταΟ ΠΩΛΕΙΤΑΙ οΐκόττεοον έντός σχεδίου έκ —Ίχεων 600 περίιτ* είς ΤΕρψιθέαν Γλυφάδσς, έ™ τής όδοΰ Βυζαντίου αριθ. 102· Πληροφορίαι τηλ. 229.706. '-ν
ΔΥΟ ΣΤΗΑΕΣ
ΠΑ ΤΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ
Ή Κβυΐπντούλα μσς
ΜτΛερδε-μπιερδέμσπα, είχα αύ
τές τίς .μέρες μέ χον άντρσ
«μσυ». Παρά λίγο νά φτάιαμ;
στό δυαζύγιο. Καί ξέρετε γι<χ- τ(; Γιατί λέει, «εΐπα στό Δή,μο, δσα έπρεττε νά ·πω στό ΙΝΐκο*. Καί σάς -όρκίζαμαι, Ιτσι νά στραβωθώ, άν ξέρω κανένα Νΐκο κ ι" αν εΐικχ τίΐΓστα σέ κα¬ νένα Δήμο. "Ο,τι εΐττα, τό εΐττα σ' Ιίσάς, ττού σας £κανα τα τμ- ράπτονά μου... Έκσός ~ά κι' άν οί άντρες σας, κανένας Δήμος γνωστός κυ, καί άρχιψεύταρος νά τού εΐτοε πώς τα εΐπα σ' αυ¬ τόν καί κανένχχς ττάλι ιΝΓκος, μπορεϊ καί φίλος τού, νά τοΰ τ«ρο—ονίθηικε, γιοττί. δέν Ικανα σ' αυτόν τα τταρώπονά μου... Τί νά σκθφτώ, ξέρω κι' έγώ ή κα- ψερή; —«"Ητανε καμμιά άνώγκη μοϋ φώναίζΐ θυμωμένος, νά ττης, πώς δ αντρας σου, μιταίνοντας στό οττίτι τού, Οοπ>ερα άττό 12
χρονω σομδίοση, άντΐ νά σ' αγ
καλιάζη καί νά σέ φυλάη νά σέ
ρωτάη: «ΐΕΐναι τό φαγητό ετοι-
μο γυναϋκα;:*.
—'ΓιατΙ τοΰ Ιάιτάντηςτα, ψέματ
τα είναι;
—>Σίγονρα θάσαι λωλή μπρέ
γιαναίκα, ,ιιοθ εΐπε. "Ολοι οί άν-
τρες, έτπι μιλάνε στή γυναίκα
τους. 'Έρχονται κουρασμένοι,
τσακισμένοι άπό τή δουλειά
τους καί τό μόνο ττού ζή τονε
Είναι νά φάνε καί νά ξαποστά-
σουνε λίγο, για νά ζευτοΰνε πά
λ ι στό μοτν'κανθ'ττήγάδο ιτού θά
τούς ζήση κ.' αΰτούς καί τή φ·α
μίλια τους. Γι' αύτό (τίς ρωτδ-
νε αν είναι ϊτοιμο τό φαγητό.
Ι Ιαραπσνιέσαιι γιατί δέ σοΰ
λέω: «Είναι ετοιμο τό φαγητό
γοναίκα «μου»; Μά αύτό τό
«μοϋ» είναι τΐαρο—ονίσιο χαί
χτι—όιει κ ι" ασχημα στ* αύαί.
—ιΜά άν σοθ χτυκττάβι άσχη-
μα τό «μου» στό αύτί, τό Ιδιο
χαυπτ άει καΐ σ' Ε,μίνα: έκεΐνο τό
«γυναίκας 'Εδω δα, στό στο-
μάχτ μοθ κάθεται σά χαμούρι.
Δέν μττορεΐς τάχατες νά μοΰ τό
ιτης £τσΐ: «Είναι, χ,ρυσό μου,
ετοτμο τό φανητό;»
—"Οχι, μ' άττάντηισε, γιοπΊ
αύτό τό σορόπι, χάλασιε πιά, ξύ
νισε καί δέ μοϋ άρέσει. "Εξη ό
λΛκε,ρα χρόνια οτίην άρχή στό
βλίεγα συτνέχεια... Δέ βαρέ©η·κες
ιτισ; νά τ" άικοθς;
-<"Οχι κι' οθτε θά τό βαρε-] θο. Γιά μενά β—ως καί γιά δ- λες τίς γυναΐκες, είναι γλυκό καΐ μέ τό χρόνο, άντί νά χαλάη κοοί νά ζανίιζη ιδπτως λές, ζαχα- ρώνει κ<χ γίνετα<ι, πιό γλυκύ, οά. κάντιο... ΓιατΤί αύτό δείχνει ττώς ό άντρας τής γυναίκας ιτού τ* άκούη, ιέίξαικολου&ϊ να- ναι έρωτευμε'νος μαζί τη-ς κι' αυτή είναι ή ευτυχία της. 10 άντρας μου κούνησε τό κε φάλι τού: —Μπρέ γυναίικα, μττά κ αί σούστριψε στ" άλήιθ£ΐα,· μέ ρω- τηαε καί συνέ'χισε: Έσΰ ολγ με¬ ρίς γκρινιάζεις γιοπί'μ'ΐτΰ μα- γειρεόεις, μοΰ τΐλέ·νεις κο-νένα έσώρευχ: καί ι ου σ ΰΓ'ρώνε ς καί κανς.νκχ που,κώμισο. Τίς ά- λίς ώρες τό ρίιχνεις στή ζάττλα ίν&φυλλίιζοντας δλο: τα περιοδι κά πού δγαίνουν στήν Άθήνα χαΐ φουιμά;οοντας σάν Άράπης καί &οό κουτιά τσιγάρα την ή- •μέρα. Τώρα μάλιστα τ&λευταΐι τό £χεις ρθξει καί στό συγγρα· φιλθκι. Κι' άμα βρα'δυάση, μοϋ σουλοοιμαδκίιζιεσαι καί 6ρ6μο γιά τό μπρίτς... Κι' ίχχτεροτ άττ' αύτά, μοϋ ζητδς ίρωτες καί ρο σόΛκχ; ΗΝ αί, τσΰ Ιάττάντηισα θαιρρε- τά. θέιλω κι' έγώ ν" άκούω ά- τγο τόν συντροφό μου δυό τρυ φερά ιλόγια καΓι θιψάω γι' ά- γαπη... Δέν εΐμαι κι' έγώ γ ΤΟ άντρας μου —Χά, χά, άς γελάσω! Άπό τόν καιρό ττού ιμοϋ φόρεσες καί την πστνταλονιά, £χεις —άρει 6ι αζύγιο μέ τό γννοτυκΕΪο φόλο καί ξέιρεις μέ τί μοιάζεις; Μ' έ'κείνους τούς συχαιμένους... νέ αρονεαιρές της Φωκίωνος Νέγ- ρηΙ ΠΓ' ακούσατε, κορίτσια; Τέ- τοια δρώμΐ'κα λόγια μ(οΰ εΐτοε... τό έτερον μου ήμισυ. Έγώ πρα σίνοσα, κοκκίνυσια, μά εδωΌα τό πό στήν οργή, γοατί τόν εΐδα τόν άντιρούλη ιμου ν" άγρυεΰη καί τίς ά—οφευγω· τίς ικσικοτο- ττιες. Δέν τό παροπρα·6άω τό σχοινΐ. ΙΜά μοθ εΐτκε ικι' αλλα ττού θά σάς τα οιη<γηθώ, όχροΰ τΐρο- ηγουΐμένως τοαιραθέισω τό μενοΰ αυτής της εβδομάδος, γιατί &λε πω νά παρστΓαροίβάη ή κουβέ,ν- τα μας καΓι ύπώρχει κίνδυινος νά πό ξεχάσω καΓι σάς αφήσω αυτή τή βδομάοα όΐμαγείρευ- τες. ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΑΒΥΤΒΡΑ ΜΙΕΣ«ΜΒΡ,Ι Φασόλϋα Ιξ/ε,ρο: σαλάτα, ττα>
στό, φροθτα.
■ΒΡΑΔΥ
'ΣτκΓνάΐκι σουιτιές, τορΐ φέ-
•πα, φροθνα.
ΤΡΙΤΉ
ΜΕΣΗΜΒΡ Ιι
Μοΐσχάρι κχχπαμά, μαρ<Η.ιλο- σοΐλάτα, φροϋτια. &ΡΑΔΥ Ριλάφι ρύζι, γιαιούρτη,, κομ- -ΓΓΟστοί ιμήλα. Τ1ΤΑΡΤΗ Μ'ΕΙΣΙΗΙΜΒΡΙΙ Χπαπόδι κροασατο, εληές ττρά σινες, φροϋτα. Β/ΡΑΔΥ Λια)ς>>οχ>υπα μανέχ3ΐτρα, χαλ-
βσς ταχινένιος, φροΰτα.
ΠΕΜΠΊΉ
ΜΒΣιΗΙΜΕΡΙΙ
*Αρν ά-ρακδς (κονσέρδας),
Τυιρί
φροΰτχχ.
ΒιΡΑΔΥ
Μττακοιλιάρος τηγανητ6ς, λα
-χοανοισαλάτο; ή ακορ&αλιά, φροΰ
τα.
ΠΑΡΑΖΚΒτΉ
ΜΕΙΣΗΜΒΡΙ
Φακές σου—α, τοαιστό, φροϋ¬
τα.
β ΡΑΔ Υ
Τα,ραιμοσαλάτ,α, εληές, φ.ροΰ
τα.
ΣΑΒΒΑΤΟΝ
Μ'ΕΙΣιΗΐΜΕΡΙ
Φαδ/κιρί τολακί, λχχχανοσαλώ-
τα, φροθτα.
ΒΡΑΔΥ
ιΚ&φτεΒάκια σχάρας, ραδί'κιοτ
σοολάΓΓο:, φροΰτα.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΜΕΙΣΙΗΜΕΙΡΙ
Άρνί τκϊτσπιες φούρνου, τυ-
ρί φέτα, λοΓχανοισαλάτα, φροΰ¬
τα.
'Β'ΡΑΔΥ
Μπριζόλες μοσχσ,ρίσιες, που
ρές πατάτες, φροϋτα.
Ι Καί τώιρα ττοΰ τιελειώσαιμιε ά
—6 τό μενοΰ, μιτοροθμε νά ξα-
ναγυρίσουμε ιστήν χουβεντούλα
μας.
—'Καί δέν είναι μόνο αύτά,
συτν£χ<ισε ιό ϋΜΤ-ρας «μουι», μά τό χειρότε,ρο εί-ναιι καί τό ελάτ τωμα πού ϊχεις άποκτήσει νά μέ ικΛϋδη,ς! ΊΕ, αύτό ττιά 5έν περίμενα ι^ά τ* άκοΰσω καί ξέσ—χσα. —'Πώς τολμας, τοΰ φώναξα, £ξα> άπό τα ροΰχα ιμου, νά μοϋ
ρίχνης κατάΐμουτιρα τέτοια 6.ρι·
σιά:;
—«Τιλμώ, γιοςτί €χω μάτια καί
τό βλέττω. Μ' £χεις ταράξει
στούς κψάθες καί στή μαρΐσα,
ένω μέ τα λ&φτά ιτού σοΰ δί-
νω ικάβε μήνα, θάττορΈ,ττε στό χρα
πέζι μου νά «Οττόΐρχη άκόμα καί
τοθ ττουλιοϋ τό γάίλα ττού λέ-
νε.
ΙΚ' ιέδω πού τα λ£με, εΐχε
1007» δίκηο. Μά είναι ©λέπετε
καί τό καταραμένο τό μττρίτς,
τΐού φυσΐ'Κα δέν τολμώ νά τού
ζητάω καί γι' αύτό λεφτά. Κι'
Ιένω σουρομοοδιέμαι κάθε φορά
σά κοτό—ουλο, τοϋ λέω ότι κερ
6ίζω, κι' έπειδή οττως καταλα·
Ιβαίνε-τε αύτό οέν μ/ττο,ρω νά τό
Ιο^>ρίΙζωμα·ι ιτάντα, τοϋ λέω,
—ώς χάνω, κάτι ίγα, άλλά ά-
ΊΓΟ τα κερδισ,μένα. θά μοϋ ττή-
τε τώρα τόσο κορόϊδο είναι καΐ
6έν κατολα6αίνε.ι τί γίνε.ταΊ;'Α
φοϋ ιεΐναι αντρας τί θέλετε νά
είναι €ξ<—Λος; ΚσΛ τούτη τή φορά μέ ιάστεψε: ε-βεβαία, τοθ ΰ—ΟΛτηισια, σέ -κχΧζω ικιμάδες κα) μαρίοες γιά νά μίττορώ κι' έγώ σά γυναίκα, νά βτγαζα> τα ιατσμικά μου μι-
κροέξί&α χωρίς νά σοϋ γίνω-
μαι βάρος κι' έσύ γιά τό εύ-
χορΐ/στώ μέ λές άπό πάνω καί
κλβφτρα.
-<Μά νομίΐζω, μοθ άπάντησΕ, πώς γι' αύτά, σοΰ 6ίνω καί τό χοορτ'ζιλίκι σου χωριστά. Άττό3νω τού έγώ: -ΐΜωρέ τί μδς λές ι "Αμ αν ήξερες καημένε πάσα λειφτά δι νο> κάθ'ε μήνα μόνο στό κομμω
τήριο, θά ββλεττες καί μόνος
σου πώς αύτά ττού μοΰ δίνεις
δέν φτάνουν οϋτε γιά πιπερι,
που Κέ<ε. "Υστερα δέν £·χω ά- νώγκη, άπό £να ΐτΧρομσ;, μιά πούντρα, Μνα κραγιόν, άπό Ινα σωρό άλΐλα τέτοιΐα μικροττράγ- ματτα, ττοΰ οτοιχίζουν ομως κι' οτύτά £να ταερίδρο,μο καί ομως ττοτέ δέν σοΰ ζήτηΐσα γι' αύτά μιά δεκάρα; , —Μά καιΐ νά μοϋ τα ζητοϋ- σες δέν θά μ-σροϋσα νά οτά δώσω, γιατί Ιδυστυχως, έγώ δέν είναι Ώνάσης. —»Μά γι' αύτό κι' έγώ δέ ν στά ζητάω καί τα δολεύω δ- ιτως μιτορω, ή καϋμένη.... Γιά νά μή σας το; πολυλογώ, τα -ράμο-α χοντρήνανε σέ τέ τοιο σημεΐο ττού στό τέλος μοΰ εΤττε ττώς, έγώ δέν εΐμαι γυναί- κα, -παρά μιά καικαιβραΐκάτη άν τρούτσα καί τέτοιος... διάολος, δέν τοΰ χρειάίζεται. -ΗΜωρέ τί μας ές, χοο εΙΐΓα κι' έγώ! θά μέ χωρίσης; Τό δοςχτυλάκι μου μόνο νά κουνή- σο καί «ά ι&ρω ιτιό ΰμορφο,πιό νέο, ττιό τρυφερό και τΐιό κου- βορρντα αντρα. -"Εν τάξει, μοΰ εί·—, ήρεμα μά Λτΐοφασιστικά. Τότε νά 6ά- Παντιελόνια κάτω άπό την μέση 'διά τίς «.τήνεπιζερς» τοΰ 1967 τοΰ οΤ'Κου ιΝΟντας Λτδ. τοϋ Λοα6Κ«ου. ιιιι ττ-ιπτιι<-ιΤ-Ί«τπΐΓΐιιιηιηίΠ-ιι«ίΐιιιΜηηιι»ίιι»ι ιιι Ι2Τ0ΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕ2 ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΠΟΛΙΝ ΤΟ ΑΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ ΤΗΣ ΟΡΑΚΗΣ Τοθ Πανοσιολογιωτάτου ΆρχιμανδρΙτου κ. «1ΚΟΛΑΟΥ ΒΛΦΕΙΔΟΥ, ΚαθηγητοΟ ΒΑΙΓΙιΑιΖΗΤ ό Α'. "Εγεννήθη τό ΥΜ7. Ήτο δευτερότοκος υ(Ίός τοΰ Σουλτάν Μουράτ τοΰ Α'. "Οταν ό Μουράτ έκυρίευ- σε το Δϋουμότειχον, ήτοι τό 136Π, .6 Βαγιοΐζήτ Α' ήτο 14 έ- τών. "ΑνεκηρύχΙθη δέ σουλτανος μετά τό 13β9, ίπτότε εΐχε φονευ- 0η ό πατήρ τού ε'Ις τό Κοσσυ^ φοπέδιον άπό τόν Σέρ&ον Μιτ λός Καιμπκόλ&βισις. ιΔιότι, έν τώ μεταξύ εΐχε νά άνταγωνισθή κατά των άδελιφών τού Σουλεϊ- μάν καί Μουσα, χαί νά διεκ&ι- κήοη την διαδσχήν είς τόν Θρό¬ νον. Ό Βιαγκχζήτ έβασί/λευοιεν έν ΔιΙ&υμοτείχω καί ΆΙδριανου- ιτόιλίει, Ιδτκος κοοί ο πατήιρ τού. Τό Διδυμότειχον έχ'ρησιμοττοιή- θη ώς ή τπρώτη έν Εύρώπη πρω- τεΰουσα τοϋ Όθωμανικοΰ κρά- τους εττί 5 έ/τη (,1361-1366), μεθ' δ τό διεδέΊχθη ή Άδριανου- ττοΐλις. Ό Βαγιαζήτ Α', μετα¬ βάς εΙΙς Μικράν Ασίαν, διά νΐι ττολεμήση τόν «ροι&ερόν Μογγό- λον Τιμουρλέγκ (Ταμερλανον), όστις κατεκτα, μίιαν πρός μ&σ', τάς έ κ εί όθωμανικάς επαρχίας, ήττήθη ύπ' αύτοϋ καί ήχμαλοτί.^ σθη (2 Ιουλίου 1402). Κάττοιος βρϋλος όΆκχφέρει, δτι ό Ταμερ- λόςνος τόν εΐχ|ε περιορίση έιν- τός σιδηροΰ κλωδοΰ. ΆτπέθανΕ μετ" ολιγον ο—οιτληικτος έκ με- λχτγιχοΛιας. Κατά δυαταγήν δέ τοΰ κατακτητοϋ, ετάφη είς την παλαιοτέραν πρωτεύουσαν των 'Οθωΐμανων Προΰσαν. ΒΑΠΙΑ'ΖΗΤ ό 'Β'. 'ΕγεννήΒη τό Ί35Θ. Εΐχε λάβει σΰζυγο"/ την έκ ΛιΦερδς τοΰ Πόντου Μα¬ ρίαν Παττό: Γεωργίου κα'ι την ώνόμασε Γκιούλ Μπαχάρ (ρό- 5ον έαρινόν). Ή περί αθτής ί- στορία καί ό θρϋλος συγ^ον- ται κά—ως είς τό εξής σημείον. "Αλλοι εΐττον, ότι είχεν άνειύρε. την Μαρίαν ό πατήρ τού Μωά- με'θ ό Β', ό Πορθητής. ,Κα'ι την τταρέΐοωισεν ώς σύζυγον είς τό υϊόν τού. "Αλλοι δέ είπον, οτ ιδ Βαγιαζήτ την άνεϋρε. Ή &ια- φορά €Τναι, ΐσως, φαινοιμενυκή. "Οταν δ Πορθητής άνεϋρε την Μαρίαν, παιρευρέιθη, ποθανόν, καί δ ιΒαγιοίζήτ, δστις ήτο δι- οΐ'κη(τήις5 ανά τα μίιρη έκεϊνα Ή Μαρία ανεδείχθη σουλτάνα καί <ΐΒαλιντέ σουλτάν> (<6ασ>-
λομήτωρ), άποκτήσαισα υιΐό'
τόν Σελίΐμ, δστις ανήλθεν είς
τον θρόνον (1470-1520) ώς Σε
ιλΐ]μ Α', ο έπΛεγόιμενος «(Για-
'δοθζ» (σκληρός), είς ηλικίαν
12 έτών. Ή Ιστορία άναφέ,ρε.
'δτι οΰτος ιέξηνάγκασε τόν ιτα-
τέρα τού είς παραίτησιν (25η
Απριλίου 1912). Καί εξήλθε
μετ" αυτού, ^ν πομπή καί τοαρα
τάξει, £ξω τής ιΚοονσιταντινιουττό
λεως, διά νά τόν αποστείλη ε¬
κείθεν είς Διδυμότειχον, νά διέλ
ιθη δήΊθεν τόν υπόλοιπον βίον
τού 'εΙΙς την γιενετειράν τού έν
ιήσυχία. Άλλ' απέθανεν £ξω
τής Τίρωτευούσης, Βηλητηριαισ-
θείς, ίσως. Διά τόν θάνατόν τού
ομως πρσβάλλει πάλιν ό θρΰ-
λος της Γκιοόλ Μπ,αχάρ. "Οτι,
Ιδηλαΐδή ιέ'φονεύβη έν Διδυμοτεί-
χω ύττό τοΰ παλαιοΰ μνηιστήρος
τής Μαρίας Άιν)θίιμου Μουιρού-
ιζη, '&Τστις, Ιέν τω μεταξύ, τορο-
στατευθείς είχεν άναδειχθή Ιί-
χυρός καί δραστήριος, υπό τό
δνθιμχχ Χασάν πασάς.
Ένταθθα, δέν μάς ένδιαφέ-
ρει εάν καί ποία τέκνα τοϋ Βα
γιαζήτ Α' καί τού Βαγιαζήτ
τοΰ Β', ή άλλου κατόπιν σουιλ
τάνου, ισουλτανικοί πρίνκηττες,
έγεννηΊθησαν έν Διδιμοτείχφ.
+ 'ιΑρχιμ. Μικολ. Βαιφεθδης
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑΝ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΠΟΝΤΟΥ
Η ΙΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ
ΐΕΤναι εύχής έργον αί οιαλέ-
ί,εις ττού ιΐίρογιραμμχχτίστηκαν
γιά τόν £·φετεινόν χειμωνα στήν
Στίτγη μας ΐΚαρύτση 3, καί α.'ι
όττοΐαι £χουν α—όλυτη έττιτυχία.
'Σ/τή σιει,ρά των διοολέιξεών
μας αυτών ήρθε κι' ή ύμιλία
τοΰ Σμυρναίου Καθηγητού κ.
Κ. ΔεσΐΓοτοκΠθύλου τιού Ε"γινε
την 26ην Ίανουαρίου έ.£. μέ θε
μα «Ή Ίωνία, καί ή Ίστορίϋ»
ΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙϋΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙι
λουμε ,μττροστά τό διαζύγιο, ά-
φοΰ τό θέλιεας κι' έσύ.
'Ειδω τα χρειάστηικα, άγαιΐη
τές μου, γιατί τόν άγαπτώ τόν...
όβλιο...
—"ΙΕ, 6χι κι' έτσι. Δέν εΤττα
τίος τό θέΊλω έγώ. Εΐττα ττώς όα
μέ χωιρίοης δέν Θά χαθώ.
"Ωστε, μέ ρώτησε, έσύ δέν
θέλεις νά χωρίσουμε;
—Έγώ; "Οχι.
—Κα) γιατί, άφοθ ύπάρχουν
ότντρες πού μόνο τό δαχτυλάκι
σου νά κουνήση, θά βρής, άνά-
νέουςμεσά τους πιό δμορφο,
■αιό νέο, ττιό τρυφερό 'καί π>ιό
κουΐβαρντό;, άπό μενά;
—ΙΓιατί 6ρέ άνόητε, γιά με¬
νά δέν ύπάιρχει αλλος άντρα:^,
ιτιό δμορφος, τγιό νέος, —ιό τρυ
φερός καί ττιό ικουΦαρντας. Γι¬
ατί ο' άγο—ώ.
—Χρυσή μουι, μοΰ εΐττε καί χύ
μηξε στήν αγκαλιά μου, γεμί-
ζοντάς μιε φιλιά.
Τ' ώικούσατε. ιάγαπητες μου;
Μέ εΐπε ΰστερα άπό £ξη Χ'ρό-
νια... «χρυσή τού».
Τί σοΰ εΐμαστιε, τέλος πάν¬
των, 'έμεϊς ο'. γυινές... Πάντα
την κερδίΙζομΕ την τελευταία μά
χη. "Οταν τό θέλομκ φυσικά.
Σας γλυκοασπάζομαι....
χρυσέις μου.
Ή καλή σας φίλη.
'ΚιΥΡΊΑ ιΚ.
θέιμα τής αατολύιτου άρμοδιότη-
τός τού καί ιτού άνέιττυξε μέ ά-
φάνταιστη ρητορική. Ή αίτ>συ.σα
τής Σ/τέγης μας ήταν γ&μάτη
άπό έκλεκτό κόσμο πού μέ πο-
λύ ιέν&ιβιφέρον τταιρακολουθοΰ-
σαν την 6μιλίαν.
Πρώτη ήρθε ή σειρά τής Λάμ
ψακου, χώρας τής [ωνικής γής
πού γεννηθη'κε ή ίστορία. Ό
θαΛής, ό 'Ήρόδοτος ό Άλικαρ-
νασοεύς, ό ΙΕκοπαΐος ό Μιλή-
σιος, ό Άναξίμανβιρος ό Μιλή-
σιος ό Άναξιμένης ό Ήράκλει-
τος καί αλλοι ζωντάνεψαν μιτ,ρο
στά μας γιά νά μάς βυμίσουν
δτι ή ίοτορία κι' ό τοολιτισμός
γεννήθηκαν ιστήν Ίωνία.
Στήν έλληνική λοιΐτόν γή τής
Ίωνίας άνήικει ή μεγάλη τιμή
κι' έμεΐς ιτρέτοει νά εΐμαστε ύ-
ττερήιφανοι, γιχττί εΐμαιστε από-
γονοι των μεγάλων αυτών άν-
δρών!
θάταν πολύ ευχάριστον γιά
μας εάν ό έξαΐιρετικάς Καθηγη
τής ικ. 'Κ. Διεσΐτοτόητουλος, ττού
ό τίτΐλος καί ή άξία τού τιμά
την Σμύρνη μας ,καί τόν ύττοΐ-
ον θερμά εύχιαριστοΰμεν ήθελε
νά έτταναλαιμδάνει συχνά τίς
διοΛέιξ'εις τού αύτές μέ ©έιματα
πού άγνοοϋιμε Ιέμεΐς οί μεταγε-
νέοττεροι.
Ό τόττος μας, ύατή,ριξε τό φώς
τής Ιστορίας κι' έμιεΐς οέν πρέ-
πει νά άγνοοϋμε την άξία τού,
γιά νά εΐμαστε άκόιμη ττιό περή-
φανοι γι' αυτόν.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣ1ΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΤΜΓΟΡιΑΔΗΣ
Δ4Μ-Ο» Βηλβ^α η
'Αί/ίαυ Κων—«αντίΜου
('Ομόνοαα) 9-1 κθΑ 4 - 8 μ,,μ.
η»! Ε»?ΙΛΖΕΤΟ
II
ΗΜϊΡΑ ΤΟΠ 3ΙΕΡΑΡΧΠΝ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Π. ΦΟΥΡΝΙΑΔΟΥ
Είς τα άληομόνητα μέρη αοΰ
ΈλΧηνόττοντου ή ίομτί] των
Τρ'ών 'ίΗραρχών ή*ο <ο!θ,ζρω- μεχη ώς ύ κατ' ιίξ,αχήν ^μέρα των γιοαμμάΐτων, τής ικχ θείας καί τής διαττλάσεος μιδς μάθη τευομενης νεολαίας μέ υψηλάς Τιλληνοχριστιανικάς αρχάς 6οΰ- σιζαμένας είς τα Β·5ά->ματα
των Φωστήρων τής ΟΙκουμένης.
Τόση μεγσλη Ιή'το ή σημασία,
την όποιαν ώιτέδιδον είς -[ήν ε¬
ορτήν τής ημέρας αυτής οί χρι-
στίονοί των μερών έ'κείνων, οΰ-
τως ώιστιε £να μήνα ποό τής χΐ-
θιερωμένης εορτής οί διδάσκα-
λοι των σχολών δλης τής Έττατ
/ άς κιατέστρωνον τό τορόγραμ-
, ια τής τελςτης, διά νά ττο:ο£ώ
σουν την πρέιτοασαν λαμτιρότη-
~α είς αύτην.
Κατά τό διάστημα αύτό οί δ
δασκάλοι δλων των σχολών διέ
λεγον τούς ττλέον καλλιτέρους
μαθητάς καί μετά τό τέλος των
μοΙΘηιμάτων έδίδασικον είς αύ-
'τούς τα ττοιή,ματα τα δττοΐα 6ά
άττηιγγέλλοντο άπ* αύτούς κατά
την ημέραν εκείνην, κατήρτιζον
τάς όμάδας ττού ©ά εξετέλουν
διαιφόρους διαλόγους ή μικράν
θεατρικήν τταράσταισιν ήβιικοΰ
ΐΐΐριιεχσμένοο.
Μ:τά την έντατικήν ιτ,ροετοιμα
σίαν ΰταν τέλος Ιέσήμαινον οί
κώδωνες των Εκκλησίαν την
31 * Ιανουαρίου διά νά συνεορ-
τάσουν οί χριστυανοί την πανη¬
γυρικήν αυτήν ημέραν, οί μα¬
θηταί καί αί μαθήτριαι, ένεδεδυ
μέναι εΰπρεπώς, ττροσήρχοντο
είς τα έκτται&ευιτήρια καί μέ έ-
τγ.1 κεφαλής τούς διδσισκάλους
μετέιβαινον, (έν σώματι, είς τούς
ίερούς ναούς διά νά παρακο-
λουθήσουν τήν'θείαν λειτουργί¬
αν τοϋ Άγίου Βασιλείου, μετά
τό τέλος τής οποίας έπηικολού-
θει ή έπυμνημόσυνος δέησις ΰ-
ιτέρ των ψαχων ιτών εύεργετών
καί των δωρητών των Σχολών
καί ήρχιιζεν ή" έικκίνησις διά την
/Την ιτχχνηιγορικήν ·πΌ.μττήν έ-
•πλαΐισίωνον οί μαιθηιταί φέρον¬
τες τα Ίε,ρά λίάίβαρα ικαΐ τα έ-
ξαπτΓέρυγα, ικατόιτιν μέ έτή κ,ε-
φαλής τόν Μητροπολίτην μετά
τοΰ ίιερατυκοθ ικλήρου, ή τούς ί-
ε.ρ£Ϊς τού χωρίου, την Σχολι¬
κήν Έφοιρείαν, την Έικικλησυα-
ττ.κήν 'Εττοτροπήν καί δλον τό
Ι κ κλησίαο μα Ιέν ιτομ-ίτή κατηυ-
'ΓΊινΞ,το, ειΐς την κατιτλλήλως καί
"ύπρετΐώς διακοισμη,θεΐοαν »1κ
των προτέρων διά κλάδων ιτού-
;ης, εύρύχωρον αϊθουΓιαν τ ου
! Ιαρθεναγωγεύου ή της σχολής
:αΰ χωρίου.
Είς την τελετήν ·ποίρ1α~αντο
ίκτάς το3 ιέκκλΓ,σιάα^ατο'ς 6όπα-
σαι αί θρησκΈυτικαί τχολιτικαί
ι αί 4ζραχ·'^· κ αί αρχαί τοΰ ιύ-
ττου έν έτασήμω τΐιζρώολή κο'ι ο
λοι οί πρόκρι;οι τής .κοινότητςς.
Μετά τό τρισάγιον μ'α χο>ρ<ΐι δ α μ·αΙ3ηιτών έ'ψιαλλε τό τροπά- ριθν των Τριών Ίίρσρχών καί κατόπιν ό Διευΰυντής των Σχο- ι^ών Νικο-πόλεως ή ό διδάσκα- λος τοΰ χωρίου Ιΰξ.ιφώνε. τόν ιτα νηγυρικόν τής Ημέρας. Ακολούθως οί μσθη'τοΐί έ'ψιαλ λον διάφοραι σόοιματα καί κατό¬ πιν ιέγίνοντο α'. άτταγγελίαι δι¬ αφόρων ιτοιημάτων κα) έκλ&κ- τών διια"λόγων υπό των ττροτται- δευθέντων μαθητών είς την Ελ¬ ληνικήν καί την Τουρκικήν, τΐ- μής ένεκεν, ττρός τάς τουρκικάς αρχάς. ΊΗ λαιμπρά αυτή καί καθιερω μένη Ιέορτή, διά την άρτιωτέραν οργάνωσιν της οποίας κατεΐδάλ- λετο ττασα δυνατή προισιτάιθεια, άτοετέλει πλήν τής επιδείξεως τοΰ ^Ελληνοχρ'στιανικοΰ μεγα- λείου, κυρίως, ικαί Ιέπί τολέον 'έ· να έπιττρόσβετον μέσον ο'υκονο^μι κης ιίνιαχύσεως των υπό των κοι νοτήτων ισυντηρουμένων έκτται- 'δευτηρΐων κοιθ' δσον αί τηραγμο: τοττοιΐούΐμεναι προαιρετικοί ε'ισ- φοραί παρά των "Έιλλήνων καί Λξιωματούίχων Τούρκων ύπιερέ- ιδαινον πολλάκις τό ποσόν ι ών 30.000 Λ.Χ.Τ. Μέ τάς πλέον καλλιτέρας έν- τυιτώσεις ιάττεχώρουν οί τταρευ ρεθέντες "Έλληνες καιί άλλοε- θνεΐς οί όποΐοι Ιδίως, έιξέΐφραΐζο-. τόν θαυμασμόν ικαί τα συγχαρη τήριά των ειίς αούς όργιανωτάς τής ισεμνής καί μεγαλειώδους τελΐετης. Καΐ&άλα, Φεΐβρουάριος. Π. ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛ0 Κ0ΙΝΩΝΙΚ0 ΠΡ0ΒΛΗΜΑ ΤΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ Τής κ. ΑΘΗΝΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ - ΜΠΟΓΡΚΑ ΤτΓΛδυευθυντρία.ς Λυκείου θηλέων Νέας Ίωνίας σα τού τή χαρά της ικαταστρο- ψης. ιΔέν πρέττει λοαπόν νά μάς Δ' Μττορεϊ νά είναι ιδμως καί ή ιέ'κμώθηση μιάς τέχνης, ίνα μι- ικρεμπάριο, φιλίΐες καιί σχέσεις μέ λογής λσγής άνθρώπους με- γόιλους καί μιικροΰς. Σττάνια Βά είναι μιά αίσθητική άπόλαυ- ση, Μνα ώφέλι'μο διάδασμα ή ?- να ήθικά δ'ΙϊαγΙμα. ΙΓιά το ττήι- 'δί ιδμως θά είναι διασκέδαση, τκχυχνίδι, έφ' δσο τταραμένει προ αιρετικό. Παιχνθδι, στοόρ, γθνε- ται γιά τό τκχύ&ί κάθε τι πού τό έλΐκύει, ττού τοΰ ιταρουσιάζει ώ- ριοιμένες δυισκολίες, ιτού τίς ύΓ ιτερνιικό: τό ?5ιο μέ την άτομική τού Ικανότητα. Τα μυκρά λωττοΐδυιτάκ.α, οι' σαλταδόροι, τα κλεφτράικια χαί ρονται τούς αθΐλους των σάν ■κατορΙ&ώιμιθΓΓα, ό καλός μ ς μαθητής χαίρι&ταϋ γιά τα αρί¬ στα πού τραίρνει, ό ώθλητής γιά την καλύτε.ρη ΙέπίΙδοσή τού ή ό μ ξαΐφνιάση, &ν ι&λαστήισουν σέ τουτο τό ιάκαλλιέργητο έ ρη φ τα βλοΐβερά ζιζάνι>ά, ιτού θά τα
Αύτό τό κομψό παλ-τό άπό δέρμα πάνθηρος τής "Αμερ'ΐκής ~.
ρυελαμβάνετο είς την τελευταίαν συλλογήν τοΰ οίκου Μάξ>ου-
ελ 'Κράφτ Γτοΰ Λον*δ[νου.
ΕΝΑ ΚΛΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ2 ΠΛΟΚΗΣ
Ι11ΌΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟΥ
Άπό τό άριστούργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
Ό ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
Διασκευή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟΤ
θΐον Πολυχρονεμένε μου Πατισάχ, ορ
Ό παπάς δέν έπέμεινε. κετά ταλαιπωςήθηκες στίμβρα καί
—"Εστω, βίπε. Θά παρουσιασω πρεπβι γιά τό καλο τοΰ Δολβετιοϋ
τάς επιστολάς αύτάς είς την Πκ- πού εΐσαι ή μόνη τού χαρά καί ή
■ναγιότητά τού τόν Πατριάρχην μόνη τού έλπίοα, νά γυρίο~ς στδ
καΐ ή Άγιότης τού θά συσκεφθϋ σεράΐ σου καί ν' άναπαυθής. "Α·
μετά τοϋ Πατισάχ πεβί τοΰ σοβα- φησε σέ μενά, στό πιοτό σου δού
ροϋ αύτοΰ ζητηματος το οποίον λο αύτη τή δουλβιά μά «ι άν θέ-
μοί έξέθεσες. λης μόνος σου ν·ά τους άνακρίνος
Προτοϋ όμως σκύψη νά πάρη ά- διάταξέ μβ, να βοΰ τους φέρω έ·
πό τό ντιβάνι τα γράμματα, τα γώ, αΰριο μπροηττά σου, όπου θε
μάζεψε ό Δαλπαιτάν καί τα εχω- λβις.
σε πάλι στόν κόρφο τού: | Τή φωτία πρέπβι νά φορντίίϋ
Αύτά τα γράμματα τοϋ είπε δέν νά τή σβΰνυ καν«ίς πρΐν φουντώ
μποροϋν νά φύγουν άπό τα χέρι,α στ). Κι όπως φαίνεται, αϋτοΐ <λ μου, θά τα δώσω στόν πολυχρονε- γκιαουρηδες, ·πάνβ νά μάς άνά- μένο μου τόν Πατισάχ νά τα δια- ψουν μεγάλη φωτία. Γι' αΰτό πρέ- 6άση πρώτος. Ό Πατριάρχης δέν βχβι καμμιά δουλειά μ' αυτή την ύπόθεση. Έσύ τώ διάβασις, εί- δβς τούς συνωμότες «αί πηρες δ- «Τες πληροφορίες σοϋ ήτανε χρή- οΊ-μες γιά νά πείσης τόν Πατρ,ι- άρχη νά στείλη τούς Δεκτποτάδβς τό γράμμαπού σοΰ εΐπα γιά νά πιρο- λάδουμβ τό κακό. Δηλαδή κι έσύ κι ό μπάς παπάς. Πρέπει όπωσιδή- ποτε νά πβριέλθουν είς τάς χεί¬ ρας μου αύτά τα γράμματα, φώ- ναξε ό παπάς κι έκανε ενα βήμα πρός τόν Δαλπατάν πού τραβήχτη κβ πίσω καί τοΰ άπάντησϊ στόν ίδιο τόνο: Πώς, μέ τή βία! Καί πρόστεσ'ε μέ προσποιητή όργή: "Ο 'ΐκμεταλλευτοϋν οιΐ Ιέχθροί τής λους τούς γκιαούρηδες 'θά σάς ■πατρίδος μας. Δέν πρέπει νά σ<ρά1ω γιατί δλοι σβς είσθε «ιο- μάς ξαφνιάοη γιατί τό μιεγαλύ- τηΊδβς καί θέλετε νά χαλάσετβ τό Τΐ,ρο ττοσοστό των τταιδιών ρθ- , Δοβλέτι. Καί πρώτος έσύ 'γκ-ιαούρ χνεται στή οικληρή βιοττάλη μα- παπά. κοιά άττό κόβε κοινωνική στορ-1 Έ, δχι καί έγώ, έκανε μειδιών γή ικαί τποοστασία. Άνάλγητοα 6 παπάς καί τραβώντας τα ψεύ- οΐ μεγάλοι Ιέκμιεταλλ-εύοντα,ι! τικα νένεια τού «αί πετώντας τό Αύτό είναι τό Μαβνριον μσυ τό συμφέρον τοϋ Δοβλετιοϋ. μ την έργασία τοΰ μικροΰ ήρωαι Τής ζωής. 'ΆτενίΙζουν μέ άττά- 9εια τόν μικρόν ώχΐθοφάρον, ττού οί εβκαμτττοι ώιμοι τού σηκώ- ράσο, φάνηκε ή όλόχρυση στολή τού καί τό πραγματικό τού πράσο»- πο. Άλλάχ, εκανε δηθεν κατάπλη- νούν φορτίο δεκαττλάσιο τοϋ σω κι;Ος 6 Δσλπατάν κι Ε—σβ στά γό- υοττΐ'κοθ τού 'βάρους, γιά νά λά ν—«. Ποτέ μου δέν μποροϋσα νά βη άπό τόν σικληρόν έργοδότη φθντασθώ πώς πίσω άπό τα ράσα τό γ'λίσχρο άντάΛλαγμα. Κ αί τσ0 γκιασύρη τού παπά, κούόονταν τα 4>υχοιφΐθόρα ρυιποορά
τοναμίσματα της έττικίνδυνης νε μου Πατισάχ.
ίι μβγαλειότητά σου πολυχρονεμέ-
ης
—άλης τού άγοράίζει τό ειΐσι-
τήριο τοϋ κ'ΐνηιματογράφου, γιά
νά παρακολουΐθήση τό άικ'απάλ-
καλλιτέχνης γιά την ττρόο'δο
καί την έξελιξή τού.
Ό όΒλος εΐτιε καλός είτε κα-
'κός είναι, μεταΐ&σλλ/εται άνιαγ-
καστικά σέ όιμιιλλα, σέ οττόρ,
καί μιά καΐ τό τταιχνίδι είναι ή
αΰ9όρμητη καί φυισική εκδηλώ¬
ση τοΰ έσ·ωΓΓ€,ρικοΰ κόσμου, γΐ-
νεται καί ό <3ίθλος ούτος ιται- χνίβι. ' Ιδιαιτέρα άν ιέζετάση κα νείς αύτό τό τοαιΐδί, θά &ρή ττώς ττίσω ά—ό τό σαιλταδόρο, τόν ψεύτη καί τόν 'Κατεργώρη, τόν καταττΐληκτικά ΐΘξυττνο καί κα- ταφερτζή κ,ρΰδεται δλος ό ττλοϋ τος της άΒάνατης φολής μας. Είναι ό αίωνιος Ό'δυσσέας, πού την έξυττνάοα τού, την έφευρε- τικότητά τού, την καπατσοσύνη τού, τή λατριεία τής ελευθερίας καί οιικαιοσύνης, τή λαχ'τό'ρα γιά κ'εϊνο ττού 5έν ξίρει είναι ί· τοιμο νά τό ρίιζη στό δρόιμο τοϋ κακοϋ, αν δέν τόν ττρολάβη ή ττολιτείά και ιδεν τα διοχετεύση ολχχ αύτά πρός τό καλό τοΰ συ νόλου. Τό ση·μερινό παιδί ένιωσε μό¬ νο τού ττόσο, μιικρή άξία καταν τα νά έχηι ή ανθρωπίνη ζωή. Άστό δέ την Τδια τού τήνιάτοιμ'- κή πεΐρα §να -ραγμα £μαθε: ΐμέ πονηριά κ αι ιξιεγέλασμα ά- κόμη νά μττορή νά ώποφεύνη ττολιλούς σκοτοέλουις. ΐΜέ τα κρι- τήριθ3 ττού εΐχε κατάντησιε νά ττι στεύη πώς αύτά είναι τα μόν α μέσα τΓρακοττής στή Ιδύσκολη τυραννισμένη ζωή τουι ,Σέ ττολ- λές ττεριστάσιεις δυστυχώς αί- . , ,,,........, ^.^ „„. σθάν*θηκε σάν νά Λταν τό £·5ό| νωμοιτική διάθεσι έναντια στούς δυνατό καί μεγάλο, γιατί ύττερ-| τϋρα&λετττΐ'κούς γονεΐς ττού τοε.- νΐικοΰσε την άντίστσιση ττοΰ συ-1 ριορίζουν. ναντοϋσε καΐ αύτό άνέτττυξε μέ| (ΣυΐΜεχιίζεται) Ό Σουλτάν Μαχμουτ, κσύντ>σε
τό κεφάλι τού χαμογβλώντας. "Η-
θελα νά δοκιμάσω την πίβτη σου
ληλο ιέργο. Πάση έττθδρασι ά-' £αάΜΐιτάν Πασά, τού είπε. Καί
σκεϊ επάνω τού ή νέα αυτή γοη
ΤΕοτική σειρήνα τοϋ αάώνκχ μας.
πει νά τούς 6ώ όποϊσβήποτβ άπό-
ψε.
και
Διέταξε λοιπόν νά τούς φέρσυν
έδώ καί τούς δυό αύτούς κρατου-
μένους.
Ό Δαλπατάν άναγκάστηκε νά υ¬
ποχωρήση μπροστά στήν έπυμονή
τοϋ Σουλτάνου.
Σηχώθηκβ «αί κάνοντας ενα 6α·
θύτατο τβμβνά, βγήκε πισωπατών-
τας άπό τόν όντβ. «Άλλάχ Άλ¬
λάχ, μουρμούρισε βαδίίοντας σά
μβθυσίμένος, βοήθησέ με νά 6γώ
άπό τή φοοε^ή θέση που βρίσκο-
μαι».
Άν όμως ό Άλλάχ, πού είναι
ενας γιά δλα τα πλάσματα τής βη-
μιουργίας «αί σά δίκαιος, δέν μπο-
ροϋσε νά τόν βοηθήση, αόν 6οή·
θησε ό Σατανάς!
Μιά μεγάλη ταραχή καί ενας οαι
μονισιμένος θόρυδος άκοϋστηκε ά¬
πό τό «άτω πάτωμα. Κι' ήταν τό¬
σο εντονος πού κι' ό Σουλτανος
άνοιξε την πόρτα τού όντά ναί
στάθηκε περίβργος στό βιάορομο.
Την ιδία στιγμή βνας στρατιώτης
φάνηκβ άπό τό 6άθος τοϋ διάδρο¬
μον νά τρέχη πρός τόν Δαλπατσν
που «οντοστάθηκε «ι' αύτός τοο"
μαγμένος. Ό στρατιώτης τόν Λ
σίασε «ι' επβσε μπςοστά τού σία
γόνατα άμίλητος.
—Τί συμδαίνει; τόν ρώτησβ μί
άγωνία ό Δαλπατάν.
ΙΟ στρατιώτης δέν απάνττ|θϊ
καί ό Σουλτανος πλησίοχτε κι' αί-
τος τόν Δαλπατάν καί κοίταξε με
μπορώ νά σοΰ πώ πώς εΐμαι εύ-
χσριστημένος άπό <τένα. Μά τώ άκαταιμάχητα ρα βέλω νά μοΰ φέρής έβώ τούς είναι τα καλέσμαιτά της, ιτού ά- «ρατούμβνους νά τούς έξετάσω ό κατάπαυστα ξεχύνονπαι κάθε [διΟ6, μερά μέ χτυ-ητούς τίτλους άπό Κούος Ιορώτας έλουσβ τό Δαλ- τό ράδιο, τίς τιοιιχοικολλημένες ^άν, στήν άξίο*τη τού Σουλτά- εΐκόνες μέ -ροκλητϋκές σκηνές νου ν^ τοΰ ποοουσιάση τόν Χατζή η ζωηρά χρώματα, τίς συνο- δευτικές ύπσΙ&είιξ'εις πού συναγω νίζονται σέ τοιλιμηρόιτητα καί προκλη·τυκή άκοοιμία. Τό κακό έτοαιυιξάνεται άττό τίς ΰοπρόσεχτες ικουΐ&έντες καί τα οχόλια των ένηΛΟκων, κατά τίς συΜχναι—ροφές τους, γιά τίς προ&αλλόμενες ταινίες, τοΰς ή- ρωες καί τό περιεχόμενό τους, σχόλια πού δέν ττειριορθζονται άπό την παροϋσία των τταιδιών. Έττίιοης άπό τα συνιτροφιικά σχόλια, τίς συμμαθητικές έπεξη γήσεις, ένημερώσεις καί συυεν- νοήισεις ττώς νά τΐαρακάμψουν την τυχόν οίκσγενε'ΐοοκή άπιαγό- ρευιση, ττώς νά ξ&φ6γουν άπό τό στυίιτι καί ιπώς νά ύπιερττηΐδήισουν τα έμπύδια γιά νά άττολαύσουν τό φίλμ ττού χαρακτηιρίστηκε ώς «άικατάλληλσν». Μοιραϊο, φυσικά, έπαίκαλοΰ- θημα των τταραητάνω είναι νά καλλιεργηταί μέσα ατή ψυχή των τταιΐδιών καί των έιφήιοων Μ- να νοοηρό αντίκιρυσμα καί των ατιό άπλών 'ζητημάτων, μνά συ- ή Ίσούφη καί τόν Κα^αιμπουρβάρβ. ΤΙ θά γινόταν άν άΛοκαλύπτανε στό Σουλτάνο τό ποίον τού, πού κι' οί δυό τό ξέρανε καλά; 'Ολα τα ονειρά τού θά γκ.ρβμίζοταν καί τό χβιρότβρο, βά ικινδύνβυβ καί τό ϊοιο τό κεφάλι τού. Σύρ&ηκ« ώς τόν Σουλτάνο, τοΰ φίλησε τίς μύ τες των παπουτσιών καί ύψώνον- τας ΰστβρα τό κεφάλι, τοΰ άπάντη ι—: ΓΕΩΡΓ. Δ. ΑΡιΓΥΡΟΠΟΥΑΟΣ ΧιΕΙΡΟΥΡΓΟΣ Έττΐ'μελητής Τζανείου Νοσοκο- μείου τ. Έττιιμ&λητής 20οΟ Συγ κροτήματος Νοσοικοιμείων τοΰ Πανεττιστηιμΐίου τοΰ ΜιΠΕΡΜΙΝΧ,ΑΜ (Άγγιλία), δπτου είιδϋκεύθη έτ—1 πενταετίαν είς τήιν Γενΐικήν χειρουργιική'ν «αί ϊδίαι είς τάς τταθήσεις τοΰ οτομάχου κ.λ.ττ. Διέιχεται 6 — 8 μ.ιμ. όδός Πατηισίων 70 (στάσις λεω- φόρου Άλιεξάνδρας, έναντι τοϋ ΟΤΕ) καί πάντας τούς ήσφα. λιΐισιμένους είς ατταντα τα Τα.μειο ώς <καί τούς έν ενεργεια ικοοί συν ταξιούχους Δηιμ. Ύπαλλήλους κ.λ,π. Τηλέφ. (προσωιρινόν) 884.476 τί συμθαίνει επί τέλους; φώναξβ τώρα θυιμωμένος ό Δολ" πατάν. Ό στβατιώτης σήκωσβ τό κεφά· λ-ι καί τρβμοντας άπό τό φό6ο τον άρχισβ: —ΟΙ δυό γκιαούρηΐδες, έΐαφονΐ- στήκοτνβ σά σβϊτάνια άπό τό μποι'ν τρούμι! Ό Δαλπατάν δέν μπόοβσε νά τό πιστέψη: —Πώς μπρέ; Ρώτησε στ' άλή- θεισ άπορτιμένος. Ό δούλος σήκωσε τούς ώμβ«ί τού κι' έκανε μιά χαοακτηριστικΐ χειρονομία: —Δέν ξέ^ω, πασά μου. Μιά φθ" ρα τό κβλλί τους «Ιναι άδϊΐα. Α' ναστατώσαιμβ τόν κόσμο, πάνω ικάτω, φέραμε βόλτα όλα τ" γύρω σοκκάκια, ρ ά δέν τοΰς ορΤ καμε πουθβνά. —Κάποιος προδότη; άπό σάς θά τούς ψευγάτκκ μ' άντικλείδι εΐπβ μέ ποοσποιητό θυμό ό πατάν. —"Οχι πασά μου, τ' ό στρατιώτης, γιατί τό κελλι Λολ· άμπαοωμένο καί οί φοουροί τους δλο καί τριγυρίζανΕ άπ' ε*;ω. (ΣυνεχιζεταΟ ΠΩΛΕΙΤΑΙ οΐκόττεοον έντός σχεδίου έκ —Ίχεων 600 περίιτ* είς ΤΕρψιθέαν Γλυφάδσς, έ™ τής όδοΰ Βυζαντίου αριθ. 102· Πληροφορίαι τηλ. 229.706. '-ν
ΑΙΝΘΡΩΠΟΙ Κ'ΑΙ ΒΙΒΛΙΑ
ΠΕΤΡΟΥ ΓΛΕΖΟΥ
"Η ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ,,
(Διηιγήιματα)
'ΚαΙ τό δεύτερο '&ιβλίο τού Πέ
τρεο ΐΓλέιζου, ττοϋ κυκλοφόρηοε
πρΐν 'λίγο κοριρό, άττό τίς «*Εκ-
άαΈΐς των Φιλων» μέ τάν τί¬
τλον «Ή Π,ρώτη Γνωριμία», εί¬
ναι 'μιά συλλογή διηγημάτων.
ΕΙ~ι &να λογοτεχνικό εΐ6ος,
πρός τό ό-ποϊον ΙΙδιαίτερη κλ'θΓ
<ρα'· ιται νά δείχνη ό αυγγρα- φέας των καοΐ ττού τό κολλιΐερ- >ή 'ΐέ δ'ϊβαιες Ικανότητες καί
ιμ·έ ά^ιοσηιμείωτη πραγματικά ά
■πίΙ~,ζΎ. Δέν είναι καί τόσο
ττσΊλοι νομίζω, δσοι άπό τούς
ση'^ρινούς διηιγηματογ.ράρ^ς
ιμας θά ιμτΓοροϋσαν νά αΐσιθαν-
»3σϋν αυτή την ί κακοποιήση.
{Πέραν δμως άττό τίς όποιεσ-
<δήποτε α'ίο'θητικές έπιδιώιξεις »καί ιέττιτεύξεις τοΰ διβλίου τού¬ του, τα διηγήματά τού, δπως χ.αί ιτης — ροηγουμένης συλλο- γής τού, «Φ&ινοπωρινή 'Εξοχή», —ού κυκλοφόρησε κατά τό 1957 έκι^ιράΐζουν καί ώποδ'Ηΐκνύουν ιμιά ττεΐροο, μιά στάση, ζωής, τοού '&γαίνει, καθώς κο.ταλαιδαί νομε ιάπό μιά βιωιματική κατά- ■σταοη, άπό μιά μελέτη, τής αν¬ θρωπίνης μοίρας καί τοΰ αν¬ θρωπίνου πεπρωιμένου. Οί ή"ρωές τού, γενικώς σ' ό- λα τα &ιηιγήματα, δέν είναι διά λου τύποι δοεροί, μέ την ΰτυό- οτοοσή τους, <μέ τίς πράΐξεις τού- άιπ' εναντίας είναι κατά κανόνα, άπλοί, ταπεινοί, χωρίς τή λα>μπηδόνα ιμιδς έντυπωοια-
κής κοινωνικής προ&αλής· αν-
θρω—οί της χσιμοιζωής. Μά κι'
αύτη ή χαμοζωη £·χει την οο-
σβα της, χωρίς ήολλο, όπως δη-
λάδή κάΐθε ια%>ώπινη βκδήίλω-
οη καΐ πιοά|ξη|· κάΐθε άνιθρώτπνο
τοεριστατιικό, ,κιαίί τό καινότερο,
δχει τή δραματική τού αλήθε'α,
τό δραμαιτικό πορήνα τού. 'Υ-
πθ'ΚϋττΓουν οί ανβρωτιοι αύτοι
καί ιστό βιιβλιΐο 'καί στή ζωή, νι-
κηιμένοι, μ—αρούμε νά τό Τίθΰ-
με, στή μοΐρα τους, χωρίς άν-
τίαταση συνηΘέστατα. "Αιραγιι
πραγματΐικά χωρίς αντισταθή,
ιένΰθδουν καΐ τταραιδίδονται, νι
ατί £τσι ίχουν ττλαισθή άττά γεν-
■νησιο,μιό τους ανεύθυνοι, πικρα
ΐμιένοι, μέ τό έρώτη,μα πού Θ.Ί-
τουν είτε οί Γδιοι γιά τόν έαυ-
τό τους, είτε οί τρίτοι τταρατη-
ρηιτές; Τί φταϊνε;
Αιότός ό ήθικο-κοινωνικός
'καί ψυχολογικός προφληιμοπ-
κός ττάνω στή ιμοΐρα των άτΐοτο
χηΐμένων της ζωής, όπως εΐνα
οί περισσότεροι η'ρωες των 5ι-
ηγηιμάτων τοθ Πέτρου Γλέζου,
άνακύτπ-ει καί μ' "ίνα εΰκρινές
καί τουτο, ,μ&τα'φυσι,κό βάΐθος,
σάν συμττέροκτμοτ, ιδταν τελ&ιώ-
νοομε τό οιάβασιμα είτε βλοο
τού Λυβλίσυ, είτε κάθε καμμα-
τιοθ τού. Άκόμα μπορεΐ νά εΤ
ναι καί ενα αΤσθηιμα, τό αΐσβη-
μα της φθοράς, τό σομιτέραο^
τουτο της φθοράς, τού ξεπεσ-
ΐμοϋ της ιάνβρώπινης υπάρξης,
ιτων έ κ δηλώσεων, των έττιδιώιξε-
ων κ«ί των συναισθημό·των τιϋ
όννβρώτΓοο· τοθ £ρωτα π.χ., ό¬
πως στά ©ιτνγήμΐϊτα «ίΠρώτΊΐ
Γνωριμίοο, «Οί Ό'μπρέλλες».
ΐΠ(5τντως οί όζνθρωποι των διη
γηΐμάτων αυτών, £τσι πού δισ-
γ·ρ<5οφετο:ι ή ζωή τους καί περ.- γρώφονται καΐ αναλύονται οί αντιΐδρώισεις τους, βέν είναι ψο χρά, τεχνητά, -λάοματα γιά νά στηρ'ξουν σάν παραθείγιματνϊ μιά θέ'ση, ήθική, κοαωνική, με- τ<3ΐ(Γ>υισΐική, τοΰ συγγραφέ·σ' κά·
τι τέτοιο ·συμ6αίνει συ%ά, κσ.
θώς ξσίρομε, σ' όριομένα 2ργα
καΐί ιμάλιστα έιπΐφθΓνών λογοτε-
χνών. ΊΑπ' ιένοιντί'ας τούς νιώ-
θοαμε τούς άνβρώττους τής
«ιΠρώτης ιΓνωριμίοος», α,'βιαστα
κ«ί ύποδλητιΐκά σάν τϋληΐθιινές,
ζωντανές, ττο:ρουισίες. Άικόμη;
την έντύττωΌη αυτή μας τή δί¬
δει καί ή άΐφήγηιση οέ πρωτο
πρασωττο στά ιτεροσσάτερα καΐ.
σάν άναμνησιεις τής παιδικής
συχνά καί της έφηΐβικής ήλικί-
ας καί μέ ποορσστάτη τή χήρα
'μητέιρα· αΐοΐθανάμαοτε έ'τσι
,μιά θερμότερη ιέτοακρή καί μέ τα
ττράσωτπα καί μέ τα πράγιματα.
Καί κδκόιμα οίνετοοι ή έντΰτκοση
μιας ιένότηιτας ο' όλόκληρο τό
'δΐιδλιο* σάν νά ©ένονται δηιλ. τα
αύτοτελή ιτιεριστιατικό: τό ?'.·α
ιμέ τ" άλλο.
Ή συγκίνη<7ή μας στό κάί9ε ττεριστατικό £χει κιαί μίαν άλ- λη·ν πηγήν την ά"τ;μόσιφαφ·α τοΰ -εριδάλλοντος. Δέν πρόκειται 6μως γιά ήθογρθφί'ες· οί άψε τηρίες είναι άτκότε.ρες καί ο' έ'ΓΓΐΐίιώιξεις βαθύτε,ρες, δπως ττα ρατηρήσαμε κ.αί πιό π<χνω. Τό σκη/νικό γενικά άνο3φέρετα· στήιν ιαθηνα'ίκή γειτονιά καί μά Λυστα: των πρώτωιν Ιδεκαετιών τού αίώνα ,μας: Τα σπαια, τα μαγαιζιά, αί αΰλές, οί γειτονιές συνολυκά, σπτοδ.δοντιαι περιγρα 'ψικά ιμέ χαρακτηριοτική άκρί- βε'ΐα, χϋλλά καί μ' £να τρυοριερό λυρϋοιμό, αγά'ΓΓη,νοσταλγία. Γι' αυτήν την άκρίι&ειαν όρισιμέ'να κ'εύμενα θά ήσαν χρήσϋμα Γσως καΊ σάν πηγές λαογραφΐικόν κοοί ή0ο!γρα)φυκών στοχιεί.ων. Ο είκόνες .κιαί οί ιμεταφορές στίς, ιπεριγραίφές δέν πλεονόίζουν ά-| Τοθ κ. ΝΙΚΟΎ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ ττοφεύγει, θελημ·ο.τικά, _ -χ. -;>
με νά ΐτοθμε, ιό συγγρα;$£θ!ς κά
:1£ Ιΐκΐζή'η;-η· δέν 0ίλ = ι νά ξςχ-
ιφνιάοη ή καί απλώς νά έν:υπΐ-
τιάση. 1ά 5φος τού άν:πίληπτα
στρωιτό' ά&'νΐζτσζ ιίϊτ.αεημ/ν3·
Ι5·είχινει τόν όηθρωπο ιτού ζ,ατί-
ρει νά γρό'ρη· ποϋ Μχει
νά ίκΐφράιζεται.
Στή διήγηση τοϋ λ;ίττ;ι
ή ένιανπιωαη 3τό ύΐ
γ κά κύκλω,μα των ά3ρώττων
τευ, ττού μας λέγιει Άώς τοϋς
γνώρισε α,μιζα. πτή ζωή ιου,
πού ΤΓιρο:γματικιά μάλλον τούς
γνώ,οισε. Πυαά καί ζεοτά Ιδ ώ-
μοιτα τα ■ΕΤΐΙοΙ°ιαν6μσ·στε τα "Πίχ-
γου: ;ιζ6,μεΐ2 περιστατικά. Πί-
ριστατικά 'άτσμ'ΐκό πού παίρ-
νουν δμως καί στά διηγήματά
αότά ιμιά κοΐ9ολικότερη σημα-
■σία αύτό ττού τό ~αρατηροϋιο.ε
σέ κά'θε εργο τέ'χνη,ς αέ ΰπολο-
γήισιμες αία*θηιτικές αξιώσεις.
Καί τουτο τό καβολικότερο, τό
έσιώτερο, δπως τό σηιμειώσαα::
καί προηγου,μιένως μΐ&τσΛρυσικό
©άΙθΌς, τό θιαφιαιινόμενο «ώτω ά
ττό την άτκχλά μιελαγχολυκή ττά
ττερ'ΐσσότερα έπυψάνεια, έ·πικυ-
ρών'ε'ται άπό τό γεγονός, ϊνα
ποιητικό κυρίως νεγονός, που
ττολλά ττεριοΐαιτικά τα καταλα-
& γενικότερα σύμ'βολσ'
τό τριμένο π.χ. -τταλιό σοοκκάκι
σμόκιν σύιμβολο τής άνθ'ρώπι-
νης Ιά-γωνίας γιά έπιδιώση, 6-
στεροιφηιμία, γιά μιά άνατγνώ^
ριοη, γιά κάποια μι'κρή ή μέγα-
λη Ιδάξα· ικαί σύμδολο έ-~0~-| ς
της ματαιόιτη'τος κάθε πάνω ο'
αΰτά Ιάνθρώττινης προςητάθειας.
Σύ|μΐ6ολο άνάλογο καί οί «τέν-
τες»- ξεκινοϋμε ϋστερα από τα
λαντεύσεις ττρός κάτι πού ιο
ττοστβΰσαμε άκόιμη καΐ σάν ίοο:-
νικώ^ ικαίί οταν φτασα:με σέ κά¬
ποια πριαγμάτωιση, ηό παρατΓθΰ-
ωε ά'δύνιαμοι, βασγειστισμένοι,
θλιίδεροΐ τό άφίνοιυμιε νά θρο-
μαΐτίσττί, νά ξε,πέσηι, νά έξευτε
λιστή. Σύμΐ&ολο άίκόμα κάί έ-
κΐεΐνο τό ιμοναχικό οέιιτρο στήν
αύλή, ττού έττοοναλαμδανεται, ί-
στω καί σάν νά φαίνεται περι-
θωρυακια, σέ μερικά διηγήματ
τα 'χαΐαρκτη'ρι—-ικό καί τουτο
μιβς ένότητας τοό συινόλου'σΜμ
βολο της ιμονατχικής Ιέγκαιρτ;1-
ρήσεως στόν ώνβρώπινο πόνο.
ΐΜιά νοσταλγί'α γιά την παλιά
ΆΙ&ήνα, άνάδίνβται καβώς είτοα
με άιτό τα τίερισσάτερα διηγή¬
ματά, πού μάς θυμισοον μώλι-
στα κάΛοκϊ σχετΐικα '&ηιμοισιεύ-
μαΐτα τοο συγγιραιψιέα τους, τοα-
λαιάτερα, οτόν αθηναϊκον τύ-
τγο. Ή νοσταλγία τού 'δμως, τό
ξαίροι.ιμε, ιή βαΘύτ&ρηι, ή κυριώ
τ"ερη, είναι γιά τό έλληνικό ϋ-
τταιίθρο, γιά τό νησί τού, γιά τό
χωριό τού ίκεϊ. Καί γρά'ψιει
ιστούς «Ξεριιζωμένουις» καί σά
νώίχη δίκιο· τουλάχιστον, έτσι τό
ΐΓΐστΐύαμε, άπό ιμιάν άττοψη, με-
ρικοί κι' έμιεΐς ξεριζωμένοι, ττοΰ
φοΛιάζουν ιμέσα <μας κάττοιες ά- νάλογες μνηιμες των περαΐσιμα- νων... ι«ΙΠόοο ιτιό (άληΐθινοί μττοιρού- οταιμε νά είίμοωτίε ολοι αύτοι οί φτωχοί αν&ρωττοι, ττού ό^ναιτνέΐο- με ό ένας τό χνώτο τού άλλου μέσα σ' αυτόν τό κλειστό χώρο, αν στήν άνοιξυάτικη &ρ<ΐΙ&υά ζατΓλώνο:μιε τα κουρασμέινα σώ- ιμσΐτά ιμας στό χωμα ενός μι- κροΰ χωρσίφιοϋ καί κου&εντιά- ιζσιμιε γιά τή λίγη σοδειά, ιτού ττεριιμέννσΐμε άττό την εύλοιγί'α τοϋ θεοΰ ! Καί -όσο πιό φοσι- κοί θά είμαστε, άν ττεινούσαμε λίγο, άν κρυώναμε λίγο κα· νοιώθιαιμε εύτυΐχία μέ ε"να κομ- μάτι ψωιμΐ καί μέ ε"να χοντρό 'χωριΰτικο έ'νδυιμα; !» ιΝΙΙ<ΚΟΣ Ε. ΜΗΛΐαΡΗΣ "ΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΤΥΠΟΣ,, Όκτώ χρόνια έκλεισσν άτιό τότε πού μέοα στόν ποικιλώνυ μο τύπο τής τΐρωτευούσης έκαμε την ίμφάνισί τού ό €'Αθηναϊκόο Τύηος» ιιιά κσλοτυπωμένη έ βδομαδιαία Άθηνα'ική έφημε ρίδα. Παρά τό μικρό σχήμα της καί τις έλάχιοτες σελιδες της -πάτρα τκ γ^ωοτές κάθε μορφή άντι ζοότητες τ.οϋ ουναντοθν οί νεο σύστατοι αύτοι ?ημοσιο ραφικοι όργανι μοί άπό τίς πρώτες ήμέ- ρες τήι ζωής της, ίοημειωσε την ώι/οδική πορεια της μέ τις μα κριο άπό καθ πσλ τική καί [διοτελίϊ έπιδίωξι ίνημερωμένες σιηλες της, άπό τίς οποίες μέ κσλώπιοτη μαχητικότητα καί σχολ στική άντικειμενικότητα ά νέπτυξε καί συνέστησε λύσεις οέ θέματα [*ηαιτέρου έν ιαφ - ροντος δι τό άναγνωστικό κοι- νό Με την πάροδον τού χρόνου κσί τό μεναλύτερο οχήμα τής εκδόσεως της πού τελευΐ ϊα ά πέκτησε άλλά κυριως μέ την περισσότερσ ήλεν ένη καί καθ" όλα βελτιωμένη ϋλη της, ίξελί χθη σέ μιά έβδομαδιαία Άθη νοϊκή έφημίριδα πού μονάχα οέ άριθμΰ σε,λιδων ύστερεϊ άτιό τίς ϋπόλοιπες άδελφές της Ασφαλώς ό έ'ναιος χρόνος τής ζωής τοΰ «ΆθηναϊκοΟ Τύ· που μέ μέ την στοργήν καϊ την έκτίμησι των καλών φίλων τού και των διαλεχτών ουνερ/ατΛν τού υπο την διεύθυνσιν τοθ γνω- στοΰ "'λθηναίου ^ημοσ1ογρώφου καί δικη όρου κ. 'Λνδρ Χά τζηνεωρνίου θά γνωρίσΓ| καλύ- τερες ήμέρες καί «ύτό τό ευχό¬ μεθα όλόψυχα. Ό Βρεταννός Τζάκ Μπόντελ κατηγορίας δαρέων &αρών καί ό την διάρκειαν προ αφάτου ολγ~ ν τή τε<ος ^ίς -,6 Στάδιον τού Λι Ιταλός Σάντα Άμόντι κατα Ό Διεοθυιντής της ΰρ;τα:νν.κής Έταιρ.ας Κάρτερ 'Εντζινηαριγκ με ενα μοντελο τού νέου ή- λε'κηροκινήτου 'Κάιρτερ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΙΕΡΕΩΣ 0. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ ΕΚ ΦΑΡΑΣΟΝ ΑΠΩ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ Μ. ΑΣΙΑΝ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ιΣον&ργάτης τού «Κέντρου ΐΜικρασυατι,κών Σπου5ών» καί νοσταλγός Μικρασιάτης άπεφά σισα νά συιμμετώσχω στήν ορ¬ γανώθεισαν ιύπό τού Ταιξιδιωτι- κοΰ ΙΠρακτορείου «Πσ-υισαν ίας··>
κ. Στοίύρουι Ίσααικ'δη έκδρο-
μήν εΙΙς Μ.Άΐσίαν στίς 24 Αϋγ)
ιστου τοΰ 1ι95ΐ9 — 9 ΣεπτειμιβρΙ-
ουα.έ'. >
"'Ενα ήιμε,ρολάγιον Ιέλεύθειρο,
σ' ίίνοςν -ίαιξιΰιώτη ττού γυιρθ'ει
τόπους τής ιέκλογής τού, Ιχει
πολλές 'εύκολίες νά τό γιρόψη·
μά ε"να τΐα.ρόμοιο προγροομμαπ-
'σιμένοΐυ ταξι'διοΰ νομίζω πώς έ-
χει σο&αρές 'δοσκοΐλίες πού τίς
έπαυξάνΐει ή >άνειδάκευσί>ς τού
στό εΐδος αιοτό.
ΙΓι' αύτό λοιπόν στή'ν άρχή
πηρα την άτοόκραιση νά μή γρά-
ψω τίττοιτε στήν ΐΜΐιΚ.ρασιατική
ιμας αυτή τοε,ριοΐ&Εία, άφοΰ μάλ'-
οτα μοΰ άνετέβη ή εύθάνη τής
Ιάνρχηγίας υπό τοϋ διευβυ'ντού
τού πρα<τοιρ£ίουι ,κ. Σ. Ίισαιακί δή. Παο' δλ' αύτά ιδΐμως κράτη- σα μειριικές κτημιειιώσεις γιά τα ■διάφορα μέρη πού πέράασ,με καί δταν έττΐστρεψα στήν "Ελ- λάδα καί συνηλθα άττ' την κού- ραση καί μικρα'&ιαΐθ'εσία, ότριχι- σα νά ιτειριεργασΐθώ τίς σηιμειώ- σεις αύτές κοίί νά τίς συνΐδ'.ό σω μέ τίς έντυττώσεις μου κι' έ"τσι χωρίς νά τό καταλάΐβω άνα>
σκοίΐμπώθηικια στό ττιαρόν ήμε-
ΰθλόγιο, ιέλεύθε,ρο, γενικό χ&τ
ρίς δ&σμεύσεις καί ύποχρεώ-
σεις.
Στήν άρχή τό φαντάσθηκα
όλοσέΐλιδο, 8σο νά πώ πώς κάτι
ίκαιμα. Πρό της άνιαχωρήσεως
6έ)6αιια εΐχα ρϋξει μιά ματιά
στά ττ&ρί Μ. Άισίας. "θΦαν 8-
ιμως άιρχισα τοάτη την εΊργασία
6έν ιμπιόρεσα νά β&φύγω καί
άητ' τ*ίς γριοπττές αύτές έντυπώ-
σεις, κι' έ"τσι ,μιοΐζ! μέ τίς οημει-
ώοιεις καί Ιέντυτοώσεις μου συνε
Ι&ύασα κα! τίς γνώαεις ιμου ιτερί
Μικιρασίας καί δγήικε τουτο τό
ήιμερολόγιο σέ 1141 σελίδας.
ΙΠρό ήμειρων εϊχα περάσει
άττ' τάν (ρίιλτατόν ιμας κ. Σω.κρά
την Σινανίδηιν· τόν Διευθυντήν
τοϋ άγαπηιτΐθ ιμας «ΐΠροσφυγι-
κοϋ Κιόομου» 'καί τοϋ εΐττα δτι
έ τό ημερολόγιον αύτό.
ΜΙΚΡ'ΑΐΣΙιΑΓΤΤΚΑ
ΝΟ'ΣΤΑιΛΓΗΐΜΑΤΑ
ΙΝοσταλγία είναι ή βασανι-
στική ιμεΐλαγχολίια ικάθε ξενιτευ
μένου νά ξοαιαγυιρίση στή ττο'θη-
τή πατρίδα τού, στήν γενέτειρά
τού! ΌρμητΊ.κός ττόιθος γιιά την
ττεραοιμένη ιζω,ή, τίς χοορές καί
εϋτυχίες της. 'ΊΕτσι γενικά την
αίοΐ&άνεταιι την νθ'στσλγία κάθε
ξενιτεομένος.
■Άιλλοιώτικα διμως την αΐσιθα-
νόμαστε δμ&ΐς οί Μΐικρασιάτες
την νοσταλγιία, γιατί σέ μάς ά-
ποκλεύσθηικε τοαντοτιεινά; ή έ-
πιστροφη, ή Ιέλττί'δα τής παλινο
στήισιεως; £τσι τούλάχιστο ξ = ί-
χνουν τα οη,μεΐα των κα ρών,
κιαΐ Ιγινε πόνος τίαντοτεινοΰ χω
ρισμοΰ καΐ μ<*ς §μεινε ιμοναδική παρηγοριά ή ευκαιρία νά παμε κάπτοτε για νά δοΰμ£ ιμόιο την ττατρίΐδα μας, τιά /χώματα ττού γεννηβήκιοιμε. Ή Μικιρασιατική Άντ«λλαιγή κοντά στίς άνεΐκδιήιγηιτες ττλη- γές ττού μάς άνουξε, ιμάς κληρο δότησε κι' αυτή την πληγή, την ττληίγή τής Μικρασιατιιικής νο- σταλγιίας πού £Ϊνοπ άδσισταχτΌί ταραννική άπ' 'δλες τίς αλλες νσστΊσλγΐες. Ό ξενιτιευιμένος επί τέλους Μόλις εκυκλοφόρησεν είς 'καμψόν καί ικαλοτυτκοιμέ^ον Γτάμον ή άοτυνομιική νουδέλ- λα τοΰ κ. ΜΠΙΛ ΜΠΕΡΝ (ψευδώναμον τοΰ συνεργά¬ του μας ικ. Βασ. Βερνάρ¬ δου). «ΤίΕΣΣΕΡ.ΙΣ Μ,ΕΡΕΣ ΣΤΗ ΜΕΡΒΙΛ» Πωλεϊται ικαί είς τα γρα- μας πρός δρχ. 10. ΕΙΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΝ ΤΟ 1959 0 μττο,ρεΐ κά~ότε νά ξαναγυρίση οτήν γενέτειρά τού καί νά ο6ή- ση τόν τοόθο τού, μά εμείς οί Μι 'Κιραυπάτες δέν &ΐμαστε ξενιτευ- ιμένοι, εΐιμαστε άποξεκ^ιμένοι, ά· ποδιω'γμένοι, άττσρά'δεκτοι στή .'γή ττού γεννηΐθήκσιμε, ατήν κοιρ τθδα πού μας άνέθρεψε καί μάς μεγάλω·σιε, στή γή των ττρογό- νων ιμας, καί τό μόνο πού μάο Ιμένει είναι ή ιτιαιρηγοριά, νά μάς δοθή μιά ευκαιρίαν ν ά ιτά- με κάποτε νά την ξαναδοόμε γιά λίγο, μόνον γ ά λίγο. Καλά, μάς λένε ψυχρσί κι' ά- 'διάφοροι, α,μέτςχοι τοΰ ψυχικοΰ μας πόνου, Ιδ,τι άιτόμεινε άπ' αύτην την ύττόΙ&εσι είναι ή νο- σταιλγιία έικείνων πού έπιζήτε ά- κόιμη, ιμόλις σδήσετε 'καί σε,ΐς Όΐβήνουν δλα. ΣΙδήνουν καί νο- σταλγίες και κληρονοιμικές δι- εκδ'Λήΐσεις. 'ΚαΙ ιδμως τό ζήτηΓ μα δέν είναι τόσον άπλό καΐ ε5- κολο 'καί ϊ'δού γιατί. ΐΓΐιατί ιέιμεϊς οί Μικ>ρασιάτες
ζωντες μέ τίς νοσταλγίες καί
τίς άνιαιμνήσεις της Μικρααιατι-
κής μας <ωής, είτε θλιι&ερές εΐν' αύτές είτε ΐχαρούμενες, τίς Ιμε- ταΐφυτεύθιυιμε μερά ιμέ την ήιμέ- ρια καί χρόινο >μέ χιρόνους, στά
παιδία μας καί στά παιδία των
ποΐιδιών μας, κιαί ζυμώνουμε τίς
τιρυφι:ρές καρ'δ'.ιέις τους μέ τούς
ικαθμούς ,μας, μ% τίις διΐηγήοιεις
καΐ τταραδόσεις μας, ιμέ τό Μι-
κρασυατικό πα,ριελΐθόν μας, μέ
την σύγκριση της Ιέκιεϊ ανέτου,
καιί μή ζωής μας πρός την εδώ,
άφόρητη κατ' άριχάς, ΓκαΙ συν
τώ χρόνω ΰποφερτή καί άνετη
τοιαύτη, γαλουιχοΰνται βαθμι-
αϊα καί ζυιμώνονται μ' αύτές
κσ"ι ίται ιγίνονταΊ οί ιτόθοι μας
πόθοι τους ικι' οί νοσταιλγίες
,καιί πόνοι μας νοσταλγίες καί
πόνο ι τους.
Αύτό δέν ·φανερών«εται τώροο
στήν μικιρά ήλικίια τους πού με¬
τά άτί' τίς ιάλλεπάλληλες συμ-
φορές καί καταστροΐφές κα<ΐ τόν άττ,ρόισμενο κατακλυσιμό τής ττραόδου καί των Βυυσικολιών της ζωής τοροααναταλίζουν τό ιμέλλον τους ιάλλ' δταν μετά χιρόνια κοπάσουν αύτά κιαΓι ττή- ιξη τό 'μυοιλό τους θά τα έηανα- φέρουν ττάλι στή συλλογή τους καί θά τα άναπολοΰνε δπως έ- ιμ©ΐς. ΙΚαί στίς δαό αύτές νσσταλγί- ες, τοΰ ξενιτεομιένου καί τοϋ ά ττοΐξιενωμένου, 'βρίσκεται κσινείς ατπροατά σέ μιά δυισεξήιγητη μά 'καί άδιάστοαΐίπη σύν&εση. Σ' έ¬ ναν όρρηικτο δΐεσιμό. Μιά μυστηιρ'ΐώδης δλιξη τρα- 'βά τόν αν'θρωτοο στή γή τΐού γεννή'θηικε σάν την κεντρο'μόλο δύναιμη. Αν είναι έκεΐ στήν ττα- ΓΓιρίΙ5α τού δέν τόν <3αφ·ίνει νά ξε- μακιρύνη, Ιάπ' τόν 'όρίιζοντά της, άν πάλι λόγοι άνυιπέρΙ&λητοι της θελήσεως τού τόν απομα¬ κρύνουν άπ' αυτή, ικαί ττάλι τόν τροδά ττρός τόν έαυτό της δσο κι' άν τΓίρναΰν οί ικαιροΐ κι' βσο κ,ι' άν οί άποστάσεις μακραί- νουν. ιΚάποια βάσηι εΐχιαν κι' οί ττρόγανοί μας ττού λίγανε πώς οί όαθρωποι είναι γηγενεΐς — γεννημένοιι άπ' τή Γή. (Σ/υνεχίΙζε,ται) Συιμφώνως τω Νόιμω Διευθ υντής: ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ναυάρχου Μπότση 55 Κάτ« Πατήσια) Ύττεύθυνος Τυπογραφείου: Γ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Σπαρτάκου 19 — Άμφιάλη ΖΗΤΟΥΜΤΑΙ άρρενες νέοι γνωρΕζοντες χρήσιν γιραφομηχα. νης ώς ύττάλληλθΊ. Πληροφο- ρίαι είς τα γραφεΐα μας, Μίικης 75 — Αθηναι. Τηλ. 229.708. ΕΥΚΑΙΡΙΑ: Πωλεΐται είς τι¬ μήν εύκαιρίας, έτταγγελματιιικθ'ν Ψυγ«ΐον (Παντο—ωλβΐου) είς α¬ ρίστην κατάστασιν λόγω συντα- ξιοδοτήσεως. Τηλέφ. 719392 καί 675.685. ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕϋΛΟΓΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΘΣ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΩ. Δ. ΛΟΥΚΙΔΟΥ 10 Γρηγόριος θεολόγος έγεν νήθη τό 32(9 βίς την Άιριανζόν τής Ναΐζιανΐζοΰ. Δέν είναι γ·νω- στή ή .μάλλον ΐοΊμφΐσδητεΐται ή τοττοθεσΕα £.1ς τήιν ιόποίαν εφΐ- σ-κετο ή μυκρά αυτή πολίχνη τής Καπττάδοκίας, λαμΐδαενομέ- νου ύπ' δψιν &τι αί έλληνικαΐ τοτρωνυμίαι τής χώρας αυτής ύπΐστησαν άλιλοογάς κατά δια¬ φόρους περιό6ουις. Αί περισσότε ,ρςχιι δμιωις έκ τούτων διετήρησαν ΐμέχιρι των ημερών ,μας την άρ- .χιικήν ελληνικήν των δνομασίαν ιμέ ελαχίστας μόνον ιταρολλοο- γάς δπως: Καρ6άλη - Γκέλδε- ρι, Ναζιοτνζός - ιΝενεΐζί, Περί'- οτρεμμα - Μτοελίστιρι,μα, Άνδά- ι&αλις - Άντσΐδάλ, Κανόταλα - ιΓκείνάτταλα, ΊΑσττευιζινσός - Ά- στοουσού κλττ. Ό Γερμανός ΡόΙττ έΤτισκε1· φθείς την ΚαππΓαδοκίαν κατά τό έτος 1/905 τοττοΐθετεΐ την Ά- ριοβνζόν είς την περιοχήν τοΰ Σιΐ&ρί - Χυσσάρ πλησίον των έ- ρεΜθων τής άρ'χαίας έκ'κλησίας τοΰ Άιγιου Παντελεήιμονβς (Κι- ιζίλ Κιλισέ) ιό δέ Γάλλος Τιερρύ ό οποίος ΙέπεσκέΙφΙΒηι μετά τής συΐζΰγου τού Την το=ριοχήν τοθ Άιντιταυρου (Άντιτορός ή Χα¬ σάν Νταγΐ) ττρό τετροοετίας πε- ρίπου, την τοποθετεΐ είς την εΰ- φορη πε'διάΐδα τοΰ ίΛζλεντΐζ. Έπικρατεστέιρα δμως έν ·ττ;ρο κει,μένω πρέπει νά θεωρηθή ή γνώμη των ότκχδών τοΰ μεγά- λου θεολόγου τού 117ου αιώνος Βολιλάν'δου, Οί όποΐοι ϊσχυιρίζον ται δτι ή ^Αριανΐζός 8ύρίσκε!το "πχϊλύ πλησίον τής οη,μιερινης Καρ'βάλης ι(ΙΓκέ!λΐ&ερι). Την έ- πιχειρηΐματολογίαν των αυτήν, στηρίΐζουν είς μίαν επιστολήν τοΰ Γρη'γιορίου, ε/ίς ίτήν οποίαν αναΐφέρεται Ιδτι ιΚαριδάλη ώνο- ιμάΐζετο προηιγουμένως, ΐχα. ά- γρόκτημα τό όττοΐον είχεν δ ίδι- ος είς την γενέτειράν τού. Μέ την ιτάροΐδον των έτών, λέγουν οί ΐδιοι, ή Άριανζός απώλεσε τό δνομά της κάί δπως συμδαί- νει Είς τταροιμιθίας περιπτώσεις, έλαΐβε τό δνομα τοΰ άγροκτή- ματος. ΊΑιπό τα παιδΐικά τού χρόνια ό ιΓρηγόιριος εΐχιεν ί'διαιιτέραν κλίσιν πρός τα θε,ΐα. Την κλίσιν τού αυτήν όφείλε,ι κατά ' μέγα μέρος είς την μηΓΓερα τού Νόν- νοα/ ή όποία Ιέξ άαταλών όνύχων τόν ιέγαλοιύχησε μέ τα νάματτα της ΧριστιοθΛκής θρησκείας. Ό πατήρ τοΰ ιΓρηγορίου, Γρη γόριος καΐ αώτός, πρΐν τοροσέιλ- βη είς τόν Χριστιανισμόν, έξή- σκ&ι ιτό ιέπ,άγγελμα τοΰ ύπαλλή λου καί άνή,κεν είς ,μίοον αίρεαιν των «Ύψισταρίων» καλουιμένην Ή αϊρεσις αύτη ήτο μΐγ|μα ε'ι- Ιδωλολατρεθας ικαί Ίουδα'ΐσμοΰ οί Ιδέ όπα!&οί της έττίστευιον εΐ'ις Μνα θεόν (."Υψιστον), έτήρουν τό Σά6Ι&ατον, άπέφευγαν τα ά- ττηιγοιρευΐμένα είς τούς Ιουδαί¬ ους φαγητά, έικ παραλλήλου δ. ιμως είχον άνοβμίΐξΐθΐ τούς τύπους τής λατρείας των μέ ώρισμέ νους εΐδωλολατρι/κούς. Είς την Χριστιανικήν θρησκείαν π,ροσήλ θε χάρις είς τάς παραινέσε,ς τής έναρέτου συΐζύγσυ τού, 6α- τΓΓΐσιθείς τό 3125 καί χειροτονη- θείς έπίσκσπος Ναιζιανΐζοΰ τό 329. (Συνειχίζεται) ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι9220ΠΩΙΤΗΝ ΕΖΗΣΑ (ΣυνίύτχΐΕΐα &κ τής 1ι>ς οεϊλίΛος)
λαιμε αηϊό πάνω /μας τίς ψεΐρες.
Τα ροΰχια μας ιστήν άρχή τα
τολέναμε σ' Ιέκεϊνο τό ότπλωτό
μπτάνιο ττού £χαμε ώκόμα, ώς
τοού ιάργότε,ρα ττήραμε σικάιφη.
— Τώροτ ιό ΰττνος ττοϋ θά γι-
νόταν, ττού δλα τα δωμάτια τής
Φρόσως ήταν διοΓτεΐ&ειμένα. "Ο1,
τι ιάνεΐΐδαινε κανείς τή σκάλα ή-
τιοιν Μνα μικρό τζαμωιτό σάν έ-
ξώστης σ' Ιέικεΐνο τό τζαμωτό
στρώναμε ιστρωιμοττσσίδα καί πά
λι ιήτοτν τόσο στενό πού δέν εΐ-
χε τότοο οΰτε νά μετοίγυρίΐσωμε.
ΐΚαΙί τό ταό ιδυισάρεστο άπ' δ¬
λα ήτκχν πού σέ λίγες μφες
άριρώστησε ό ΛάΙμπρος μέ τταρά
τυιφο, "σως ιάπό την στενοχώρια
τού. Αύτό ιγιά δλους μας ήταν
μιά μεγάλη δοκι,μασίια.... ΙΝά εί
ναι 40 ήμέρες ιστό σττίτι. Δέν
Λταν σσίβαρά ιή θέσις τού μά
δέν έ'ττριε,τϋε οθτε ιμταοροΰσε νά
δγαίνη όξω.
Μάς έΐδωσε ιή φίλη μας Όλ-
γα Κομνηνοΰ (δ,τι ροϋχα μαΰρα
ιεΐχε, πού δέν τής χρειάίζονταν
πιά καΐ 'ένα Ιέτταΐνωφόρι μαΰρο,
πού μοΰ ήλθε κουιτί, ικαί τό 'έ-
δαΐζα, καί μέ (ώΐδηγοΰσε ό Λάΐμ
πρός άπά τό σ—Οτι τοως Βά ίττή(-
γαινα, καί τελείωνα τίς διάΐφο-
ιρες δουλειιές.
ΟΔΌΙΣ ΑιΛΚΑΙΜιΕΙΝΟΥΣ
Έικεΐ ττεράισαμε ιδλο τό χει-
μώνα τοΰ 22, ικαί τό καλοκοοΐρι
ικαί τό άλλο ιφθινόπωρο τοΰ 23
νιουκιάισαιμε σπίτι ικαί ττήγααε
στήν δδό Άλ,καιμένουις.
θϋμοθμαι τίς λαΐχτάρες, άμα
εΤτταν πώς γορθζουν οΐί αίχιμά-
λωτοι. Ή καηιμένηι ή ΙΕύαγγελι-
νή ·£ϊφΈυιγε άτοό την οούγη ικαί ττή
γαιινε στόν Πευραιά, κου κάθε
ιμέρα γύριΐζε 'μέ την ικαρΰιά κατ
μένη1. Μέ τί λαχτάρια: έ'φευγε ή
'δύσταχη κάί 'μέ την ίδέα ττώς
αύτη ή >μέρα ΐσως νά είναι πιό
τυχερή ιάπό τίς «ίίλλ'ες. ΙΚαί αύ¬
τό δοισταξε ιδλο τό διάστηιμα
πού ήρχονταν οΐί αίχμάλωτοι,
μά τή μεγάλη χαρά δέν την ά-
πόλαυσε ή ικαηιμενούλα...
Λ
ΐΠθιλλές 'φορές άναριωτιέΐμαι:
«πώς τα δαΌτάξιαιμε διλα αύτά,
'καί πώς τα 6αιστάμε-·>.
ΙΚαί θυμοΰιμαι τή γιαγιόΐμου
Χ''ΈΙρηνούλα, τπού ε'λεγε πολ
λές φορές: «Κόρες μου, νά λέ-
τε: ό θεός νά ιμή ιμάς Ιδίνη δ-
σα δυνόμαιστιΕ!» Καί τοάλι Κλε-
γε.· «Τ[ ιδρέ'χε,ι Ιό Οόρανός καί
'δέν τό ικαταττίνει ή Γή;»
ΙΕΙΛΙΕΙΝΉ Α. ΠΙΑιΡΑιΡΑ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
ΣΥΝΕΧΕΙιΑ έκ της 1ης σελ.
ενδιαφέρον, διότι καίτοι προέρ-
χεται άπό κατ' 'έξοιχήν έχθρη
κήν πηγήν, έν τούτοις δέν άρ-
νεΐται την Χριστιανιΐκήν τταρά·-
δοσιν, άλά την έριμηνεΰει ή μάλ
λον την δΐισιστρείβλώνει μέ κα¬
κήν πίστιν, διά ν* αρνηθή δτι εί¬
ναι ιό Υιός τοϋ θεοΰ. Άπό της
Ίστορικής λουπόν απόψεως, ή
μαίρτυρία τοΰ Ταλιμούδ είναι
πολύ οημαντυκή, διότι 6έν θέτει
Ιν ιά|μιφι)6όλω την ύπαρξιν τοϋ
Ίησοΰ, άλλά έπιχειρεΐ ν' άτηο-
δώισηι είς την ιματγιε-ίιαν τα θαύ-
ματα αύτοιΰ, νά διώδάλη την δι-
δασικαλίαν τού καί νά δ'ΐικαιο-
λογήιση την θανατικήν τού εκτέ¬
λεσιν.
ΐΚατά μίαν άλλην Έΐ6ρα'"κήν
παράδοσιν (,Αιμπάδα - Ζάρα,
■405) αναγΌ'μένην είς τόν Ιον αί
ώνα μ.Χ. ιό Ιησούς άτποκαλεϊ-
ται Ίηισούς ΐΜπέν Πανθάρα ή
'Πανιθέρα κα! άναφέρεται ώς υι¬
ός Ρωΐμιαίσυ στρατιώτου. Ό
σκοττός της ιδυΐσφηιμηστικής αυ¬
τής παραδόσεως εΤιναι ή κατα*
πολέμησις τής ύπερφασυκής γεν
νήισεως τού Ίησοΰ ,καί ή Δοα>ΐ-
δική καταγωιγή τού.
Πάντως, από την Ταλμοδικήν
παράδοσιν Ιέπι&εΙ&αιοΰται ή ά-
Ιλήιθειια των ιΕύαγγελίων ώς
πρός την Ιστσρυκήν τουλάχιστον
προσωπΐ'κότητα τοΰ Ίησοΰ, την
θαυ|ματουιργόν τού 'δύναμιν καί
τή)ν ιθοονατιικήν τού έκτέλεισιν.
Άττό Ίουδαϊκής έπίσης, ττλευ-
ράς, ύττάρχουν ΤΕληροφορίαι χαί
Ιέκ μέρους τοΰ Ίουδαιου ίοτο-
ρικοΰ ΦλαΙβίου Ίωσήπου. (37—
100 μΧ). 'Έχει 6έ ή ιμαρτυρία
τού ιμεγάΐλην '.στορΐικήν αξίαν.
Είς τό" έργον τοο «Ίουδα^κή
Άρχαιολαγθα» ύιπάρχουν δύο
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ.ΖΟΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ιΚοΛαμάτα 13 Φθβροοαιρίου.
— Πνευματική πανδαισία ΟΛεί-
πωτης λάμψης ήταν ή διάλεξη
τής Κυριακής άπό τόν δΊθττορε-
πή λογοτέίχνη καΓ· τ. 'Υπουιργό
κ. Χρήστο Σολοιμωνιδη ιμέ τό θε
μα τού «Πόλε,μος ,κχΑ θεός».
Χαρήκαμε τή ζείδωρη πνοή τού
καθως >μέ τόν πλέρια καλλιερ-
γηιμένο στοχιαισμό τού άναρρί'-
πισε την καταστσΐλατγιμένη σο-
φία των σοφών καΐ μέ την πλού
σία συλλογή ιΐ&εων έπιροκάλεσε
βαθιά αΐσθηιοη άπιοδεικ>ύοντας
εΰγλωττα δσοι κ ι Μντονα την πλή
ρη Ιέ,μΐδάθυνση στό θέ'μα τού,
πού πήρε πλοΰσια δμφοοση κι 'έ-
γινε περισσότερο αίσθητό άπό
τόν άλάθητο συνδυασιμό των
I-
'δΕών της ιφιλοσοφίας καί τής
χριστιανικής θρησκείας, πού
μπόλιασαν την άμιλία τού μ' ά-
μί,μητο τρόπο ικιαί συνετέλεσαν
στό νά ήχήσει δΊλη ή όιμιλία τού
όμότονα μέ τή δόΐξα τού καί τό
πολυιβρα&ευιμένιο £ργο τού.
Άνοοφερθη,κε στούς φιλοσΟΓ
φους έκείνους (Έμττεδοκλής,
θουκυδ.δης, ιΣτοινάζα, "Έρβαρ-
τος) πού θεωιροΰν τόν ιτόλε,μο
ώς κοσμογονική δΰναμη ικι ώς
φασική κατάσταοη, στό Δαρβϊ-
νο κα'ι στό ιΝίτσε1 πού βεωροΰσαν
τόν πάλεμο σά ιμέσο —ρος &ια'-
ώνιση τελειοτέρων δντων ό ιτρώ
τος καί σάν γνησιώτερη έκδή1·
λωιση τής ζωης ό οεύτερος, καί
ύπογράμμισε τίς γνώμες τοΰ
θαλή τοΰ Μιληισίου, τοΰ 'Ήρο-
δότου, τοϋ Πίνδαρου, τοϋ Λα.
μαρτίνου, τοΰ Ζολά καί ΰόλλων,
ττού συιμιδουλεύουν την διατηρή¬
ση τής είρήνης άντί πάσης θυ(·
σίας.
θέλοντας νά έξάρει τό γεγο
νός της δλευσης τοΰ Χριστοΰ
καί περισσότερο την άξία της
δύδασκαλίας Τουι, άναφέρθη κε
στήν Παλαιά Διαθήικη καΐ ση
αείωσε δτι ό Μωθσής δέ μπό
ρεισε νά ,μιετοχετευσει στό λαό
δσα ό θεός τόν ένέΐΓνευοεν. "Ε
τσι τό <τόφ8αλμόν άντί 6φ)θαί.- μοθ» τό <5οντι κατέστησε τό «ά- γαπτάτΕ αλλήλους», τό οποίον κατάργησε την σκληρότητα τιοΰ 'Μωσάικοΰ νόμοο κι' ώπλισε τόν ανθρωπο μέ τό ιηριαιγιματιικό Ιδε ολοΐγικό άρτυ,μα της ζωής ιτου «,μακάριοι οί εΐρηνοπουοί δτι αύτοι τόν κόσμον κληιρονομή* σουσι». ιΚαί ιμέ πλήρη ισυνέττεια λόγου κ ι όμοιομέρεια σκέψης έξέιφρασε την πίικιρα δτι εΐκοσι α'ιώνες πέρασαν από τό «είρή- νη υμίν» κι διμως ,ή ε,Ιρήνη δέν πραγ ματοπο ιήθη κ ε. ■^Ηταν ή όμιλία τοΰ ικ. Σολο- ιμωνίδη £νας άντίλαλος άττό ά- ξιολογώτατο σήιμαντρο, πού προστέιθηκε στούς τίχρυς πού έκπορεύονται άπό άληβινοΰς )(ριστικχνούς. καί πορεόονται στήν πολυαίμακτη άνθρωπότη- τα. Τόν ήχο τού δέν θά τόν πά ρει ή λησμονιά. Ύλοττοιήθηκε ιμέσα στή σκέψη μας. Ό φθορο ποίος χρόνος θά κάνβι την έξαί ριεσή το·υ κα(1 δέ θά οΐβήσιει &· πό τή μνή,μη αυτή τή διάλεξηι. Δέν .είναι δί'καιο νά γίνει άλ·" λοιώς. ιΜέ την τιΐμητιική παρουσία στή διιάλειξη τοϋ Σ εΐ6ασιμιωτά- του ΜητροτΓολίτηι ιμας κ. Χρυ- σοστόμου, τοϋ (Νομάρχου μας κ. Μάτσου, τοΰ Βουλευτη ικ,αί τ. 'Υπουριγσΰ 'κ. Ψαρρέα, τοθ Δηιμάριχου κ. ΐΚουτουμάνου',τοΰ Προέδρου τοΰ Φο,ρολσγΐ'κοΰ Δι καστηρίου κ. θέμελη, τοθ Δι- οικητοΰ της (Χωραφυλακής κ. Άΐδραιμσπούλου 'Κΐ ΐνός έικλε- κτοΰ πλήθους συιμτοολιτών μαος πού έκδήλωσαν τόν ένθουσιασ- μό τους μέ έ-πχχΐνΕ,τικώταιτες κρ[ σεις δικαιώθηικε, νοΐμίζω ή ά)ξι- όλογη ιέργασία τοϋ κ. Σολομω- νίδη. 'ΑιΝιΔΡ, ΙΓ. ΓίΟΥιΛΟΠΟΥΛΟΣ . ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ ΠΑ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ ΚΡΙΟΣ 21)3 - 20)4 θά ιμπορέισετε νά ξεπεράσετε τίς δυσκολιες καί νά έξασφαλί σετεσετε πλεονεΐκτήματα οίκο. νο.μιικής φΰσιεως, υπό τόν δρο δτι θά άκολουΐθιήσετε μία ρητική τΐολιτική καΐ οέν θά κάι- νετε άττερισκεψθες. ΤΑΥΡΟΣ 21)4 - 21)5 Στήν έργασία σας θά άντιμε τωπθσιετε την έ)θθρότητα τοροσώ- που μέ σηιμανιτική Ιθεση κα'ί έ- πιρροή πού Θά θελήση νά σάς έκτοιτίσηι, άλλά Θά ό?ττσφεύγη, έττειδή θά έ'χετε την ύΊτοστήριξι άλλων παραιγόντων ίσχυροτέ- ρων άπό αύτό. Τυχερή ή,μέρα ή Παρασκευή. ΔΙΔΥΜΟΙ 22)5 - 21)6 Τό ττρόσωτοο ποΰ ένδιαφέρε- ται γιά σας θέλε,ιι νά μάθη τίς άληθινές σας πιροθέσεις κα) πι¬ θανόν νά σάς υποβάλη σέ Ιδοκι- μασιες. Χριειάζεται ττροσσχή. ΚΑΡΚΙΝΟΣ 22)6 - 23)7 Στόν έπαγγελματικό τοΐμέα θά ισηιμειώσετε ιμερικές έπιτυχί- ες. θά ττρέπει δμως νά προσε¬ ξετε νά μή τταρασυιρθήτε άιτό την εϋνοια της τύ·χης. Χρώ,μα σας τό ταράσινο. ΛΕΩΝ 24)7 - 23)8 Αύτη την έΙ&δομάδα θά έχετε δυσάιρεστα γεγονότα. θάρθετε. σέ ιπροστριι&ή μέ γινωστό σας πρόσωπο έξ αίτίας τοΰ ότγαπη- μένου σας. Τυΐχερός άριθμός τό 3. ΠΑΡΘΕΝΟΣ 24)8 - 23)9 1ό ττρόσωπο πού οας ένδυα- φέρει Μχει έστιρα|μ]μιένη την προ- σοχή τού ιάλλοΰ ικαί διάδη,μά σας πρός αυτήν την κατεύθυ^σι είναι ικαταΐδυκασιμένο έκ των •προτέρων. ΖΥΓΟΣ 24)9 - 23)10 ΐΜήν σάς όπτασχολοϋν οί τΰ- ττοι καί παραμελεΐτε την ούσία, γιατί ή κατάσταισι θά σάς εκ&ι- 'ΚηΙθε,ϊ. Φειρθητε μέ σύνεση καί ΐμεταχειρισθητε την -ροσωττυκή σας γοητεία. ΣΚΟΡΠΙΟΣ ιΚρατηθήτε 24)10- 22)11 μακριά άπό τα διάφορα ώνακατώιματα άν θέ- λειτε μελλοντιικά νά μην Εχετε πιερυσποοσμούς πού θά σάς 6γά λο>υν άπό την ώμαλή πρόοΒο
των προσωπικών ζητηιμάτων
σας.
ΤΟΞΟΤΗ Σ 23) 11 - 22) 12
Ή τύχη σας ικαί γενικά ή £κ
δαση των ιύπαθέσιεών σας θά έ-
ξαρτη|9ή άπό την στάση πού θά
κρατήσετε έσιεΐς καιί ή όττοία
θά τορέττει νά είναι μετρη,μέντ)
καί συντηρητική, ιδσο γίν€.ται.
ΜΓΟΚΕΡΟΣ 23)12 - 20)1
θά έχετε μία ικαλή Ιδέα πού
θά δοηΐθήση στήν ττροτγ μοττοποί-
ηιση τοΰ σχεδίΐου σας. Στόν οί-
κογενειακό τοιμέα θά έχετε έΰ-
χάριστα γεγονότα ποϋ θά 6ά-
λουιν τή 6άοη γιιά μιά μελλοντι-
κή έπιτυιχία.
ΥΔΡΟΧΟΟΣ 21)1 - 19)2
Τα άστρα εύνοοΰν τίς ότττοφά-
σεις ττού θά ιτάιρετε κατά τίς ή¬
μέρες αύτές. Μυά οηιμαντική
βελτιώση των σίικονομυκών σας
θά σημειωθή ιμετάτήν Κυριαική.
ΙΧΘΕΙΣ 20)2 - 20)3
Μην βάζετε σέ κίνδυνο την ϋ-
γεία σας, μέ ύπερκόπωοη καΐ
σητατάλη δυινάμεων. Χρώμα σας
τό ,μπλέ. Εύνοϊκές ήιμέρες ή 6η
τοΰ μηνός >κα! ή 10ηι. ιΜΑταλλό
σας τό άσημι.
Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας
άστρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΜ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ
ΤΗΛ. 848-103
χωρία είς τα όποϊα γόνεται λό-
γος περί τού Ίηισοΰ. 'Εκιφιράζε-
ται δέ ειίς αύτά ισαιφέιστατα ή έ-
πικρατοΰσα δι" αυτόν ττιστις
στήν πρώτην Χριστιανικήν '£|κ-
κληισίαν, είς 'ΙΙερουσαλήιμ, ώς
«Χριιστοΰ» καΐ «ι Σωτήρος». Εΐ-
ιναι τόσον ικατηιγορηιματΊκή ή
ιμαρτυρία αύτη τοΰ Ίωσήπου,
λευταία Ίήιζάο [ηΰιύΐί ανά
ωστε έγεννήΙθηισοΓν κατά τούς
τελΕ,υταίοος αίώνας αμφιβολίαι
Ιδία τή ν γνησιόιτητά της.
Ι Συινεχίζεται)
ΠΕΤΡΟΥ ΓΛΕΖΟΥ
"Η ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ,,
(Διηιγήιματα)
'ΚαΙ τό δεύτερο '&ιβλίο τού Πέ
τρεο ΐΓλέιζου, ττοϋ κυκλοφόρηοε
πρΐν 'λίγο κοριρό, άττό τίς «*Εκ-
άαΈΐς των Φιλων» μέ τάν τί¬
τλον «Ή Π,ρώτη Γνωριμία», εί¬
ναι 'μιά συλλογή διηγημάτων.
ΕΙ~ι &να λογοτεχνικό εΐ6ος,
πρός τό ό-ποϊον ΙΙδιαίτερη κλ'θΓ
<ρα'· ιται νά δείχνη ό αυγγρα- φέας των καοΐ ττού τό κολλιΐερ- >ή 'ΐέ δ'ϊβαιες Ικανότητες καί
ιμ·έ ά^ιοσηιμείωτη πραγματικά ά
■πίΙ~,ζΎ. Δέν είναι καί τόσο
ττσΊλοι νομίζω, δσοι άπό τούς
ση'^ρινούς διηιγηματογ.ράρ^ς
ιμας θά ιμτΓοροϋσαν νά αΐσιθαν-
»3σϋν αυτή την ί κακοποιήση.
{Πέραν δμως άττό τίς όποιεσ-
<δήποτε α'ίο'θητικές έπιδιώιξεις »καί ιέττιτεύξεις τοΰ διβλίου τού¬ του, τα διηγήματά τού, δπως χ.αί ιτης — ροηγουμένης συλλο- γής τού, «Φ&ινοπωρινή 'Εξοχή», —ού κυκλοφόρησε κατά τό 1957 έκι^ιράΐζουν καί ώποδ'Ηΐκνύουν ιμιά ττεΐροο, μιά στάση, ζωής, τοού '&γαίνει, καθώς κο.ταλαιδαί νομε ιάπό μιά βιωιματική κατά- ■σταοη, άπό μιά μελέτη, τής αν¬ θρωπίνης μοίρας καί τοΰ αν¬ θρωπίνου πεπρωιμένου. Οί ή"ρωές τού, γενικώς σ' ό- λα τα &ιηιγήματα, δέν είναι διά λου τύποι δοεροί, μέ την ΰτυό- οτοοσή τους, <μέ τίς πράΐξεις τού- άιπ' εναντίας είναι κατά κανόνα, άπλοί, ταπεινοί, χωρίς τή λα>μπηδόνα ιμιδς έντυπωοια-
κής κοινωνικής προ&αλής· αν-
θρω—οί της χσιμοιζωής. Μά κι'
αύτη ή χαμοζωη £·χει την οο-
σβα της, χωρίς ήολλο, όπως δη-
λάδή κάΐθε ια%>ώπινη βκδήίλω-
οη καΐ πιοά|ξη|· κάΐθε άνιθρώτπνο
τοεριστατιικό, ,κιαίί τό καινότερο,
δχει τή δραματική τού αλήθε'α,
τό δραμαιτικό πορήνα τού. 'Υ-
πθ'ΚϋττΓουν οί ανβρωτιοι αύτοι
καί ιστό βιιβλιΐο 'καί στή ζωή, νι-
κηιμένοι, μ—αρούμε νά τό Τίθΰ-
με, στή μοΐρα τους, χωρίς άν-
τίαταση συνηΘέστατα. "Αιραγιι
πραγματΐικά χωρίς αντισταθή,
ιένΰθδουν καΐ τταραιδίδονται, νι
ατί £τσι ίχουν ττλαισθή άττά γεν-
■νησιο,μιό τους ανεύθυνοι, πικρα
ΐμιένοι, μέ τό έρώτη,μα πού Θ.Ί-
τουν είτε οί Γδιοι γιά τόν έαυ-
τό τους, είτε οί τρίτοι τταρατη-
ρηιτές; Τί φταϊνε;
Αιότός ό ήθικο-κοινωνικός
'καί ψυχολογικός προφληιμοπ-
κός ττάνω στή ιμοΐρα των άτΐοτο
χηΐμένων της ζωής, όπως εΐνα
οί περισσότεροι η'ρωες των 5ι-
ηγηιμάτων τοθ Πέτρου Γλέζου,
άνακύτπ-ει καί μ' "ίνα εΰκρινές
καί τουτο, ,μ&τα'φυσι,κό βάΐθος,
σάν συμττέροκτμοτ, ιδταν τελ&ιώ-
νοομε τό οιάβασιμα είτε βλοο
τού Λυβλίσυ, είτε κάθε καμμα-
τιοθ τού. Άκόμα μπορεΐ νά εΤ
ναι καί ενα αΤσθηιμα, τό αΐσβη-
μα της φθοράς, τό σομιτέραο^
τουτο της φθοράς, τού ξεπεσ-
ΐμοϋ της ιάνβρώπινης υπάρξης,
ιτων έ κ δηλώσεων, των έττιδιώιξε-
ων κ«ί των συναισθημό·των τιϋ
όννβρώτΓοο· τοθ £ρωτα π.χ., ό¬
πως στά ©ιτνγήμΐϊτα «ίΠρώτΊΐ
Γνωριμίοο, «Οί Ό'μπρέλλες».
ΐΠ(5τντως οί όζνθρωποι των διη
γηΐμάτων αυτών, £τσι πού δισ-
γ·ρ<5οφετο:ι ή ζωή τους καί περ.- γρώφονται καΐ αναλύονται οί αντιΐδρώισεις τους, βέν είναι ψο χρά, τεχνητά, -λάοματα γιά νά στηρ'ξουν σάν παραθείγιματνϊ μιά θέ'ση, ήθική, κοαωνική, με- τ<3ΐ(Γ>υισΐική, τοΰ συγγραφέ·σ' κά·
τι τέτοιο ·συμ6αίνει συ%ά, κσ.
θώς ξσίρομε, σ' όριομένα 2ργα
καΐί ιμάλιστα έιπΐφθΓνών λογοτε-
χνών. ΊΑπ' ιένοιντί'ας τούς νιώ-
θοαμε τούς άνβρώττους τής
«ιΠρώτης ιΓνωριμίοος», α,'βιαστα
κ«ί ύποδλητιΐκά σάν τϋληΐθιινές,
ζωντανές, ττο:ρουισίες. Άικόμη;
την έντύττωΌη αυτή μας τή δί¬
δει καί ή άΐφήγηιση οέ πρωτο
πρασωττο στά ιτεροσσάτερα καΐ.
σάν άναμνησιεις τής παιδικής
συχνά καί της έφηΐβικής ήλικί-
ας καί μέ ποορσστάτη τή χήρα
'μητέιρα· αΐοΐθανάμαοτε έ'τσι
,μιά θερμότερη ιέτοακρή καί μέ τα
ττράσωτπα καί μέ τα πράγιματα.
Καί κδκόιμα οίνετοοι ή έντΰτκοση
μιας ιένότηιτας ο' όλόκληρο τό
'δΐιδλιο* σάν νά ©ένονται δηιλ. τα
αύτοτελή ιτιεριστιατικό: τό ?'.·α
ιμέ τ" άλλο.
Ή συγκίνη<7ή μας στό κάί9ε ττεριστατικό £χει κιαί μίαν άλ- λη·ν πηγήν την ά"τ;μόσιφαφ·α τοΰ -εριδάλλοντος. Δέν πρόκειται 6μως γιά ήθογρθφί'ες· οί άψε τηρίες είναι άτκότε.ρες καί ο' έ'ΓΓΐΐίιώιξεις βαθύτε,ρες, δπως ττα ρατηρήσαμε κ.αί πιό π<χνω. Τό σκη/νικό γενικά άνο3φέρετα· στήιν ιαθηνα'ίκή γειτονιά καί μά Λυστα: των πρώτωιν Ιδεκαετιών τού αίώνα ,μας: Τα σπαια, τα μαγαιζιά, αί αΰλές, οί γειτονιές συνολυκά, σπτοδ.δοντιαι περιγρα 'ψικά ιμέ χαρακτηριοτική άκρί- βε'ΐα, χϋλλά καί μ' £να τρυοριερό λυρϋοιμό, αγά'ΓΓη,νοσταλγία. Γι' αυτήν την άκρίι&ειαν όρισιμέ'να κ'εύμενα θά ήσαν χρήσϋμα Γσως καΊ σάν πηγές λαογραφΐικόν κοοί ή0ο!γρα)φυκών στοχιεί.ων. Ο είκόνες .κιαί οί ιμεταφορές στίς, ιπεριγραίφές δέν πλεονόίζουν ά-| Τοθ κ. ΝΙΚΟΎ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ ττοφεύγει, θελημ·ο.τικά, _ -χ. -;>
με νά ΐτοθμε, ιό συγγρα;$£θ!ς κά
:1£ Ιΐκΐζή'η;-η· δέν 0ίλ = ι νά ξςχ-
ιφνιάοη ή καί απλώς νά έν:υπΐ-
τιάση. 1ά 5φος τού άν:πίληπτα
στρωιτό' ά&'νΐζτσζ ιίϊτ.αεημ/ν3·
Ι5·είχινει τόν όηθρωπο ιτού ζ,ατί-
ρει νά γρό'ρη· ποϋ Μχει
νά ίκΐφράιζεται.
Στή διήγηση τοϋ λ;ίττ;ι
ή ένιανπιωαη 3τό ύΐ
γ κά κύκλω,μα των ά3ρώττων
τευ, ττού μας λέγιει Άώς τοϋς
γνώρισε α,μιζα. πτή ζωή ιου,
πού ΤΓιρο:γματικιά μάλλον τούς
γνώ,οισε. Πυαά καί ζεοτά Ιδ ώ-
μοιτα τα ■ΕΤΐΙοΙ°ιαν6μσ·στε τα "Πίχ-
γου: ;ιζ6,μεΐ2 περιστατικά. Πί-
ριστατικά 'άτσμ'ΐκό πού παίρ-
νουν δμως καί στά διηγήματά
αότά ιμιά κοΐ9ολικότερη σημα-
■σία αύτό ττού τό ~αρατηροϋιο.ε
σέ κά'θε εργο τέ'χνη,ς αέ ΰπολο-
γήισιμες αία*θηιτικές αξιώσεις.
Καί τουτο τό καβολικότερο, τό
έσιώτερο, δπως τό σηιμειώσαα::
καί προηγου,μιένως μΐ&τσΛρυσικό
©άΙθΌς, τό θιαφιαιινόμενο «ώτω ά
ττό την άτκχλά μιελαγχολυκή ττά
ττερ'ΐσσότερα έπυψάνεια, έ·πικυ-
ρών'ε'ται άπό τό γεγονός, ϊνα
ποιητικό κυρίως νεγονός, που
ττολλά ττεριοΐαιτικά τα καταλα-
& γενικότερα σύμ'βολσ'
τό τριμένο π.χ. -τταλιό σοοκκάκι
σμόκιν σύιμβολο τής άνθ'ρώπι-
νης Ιά-γωνίας γιά έπιδιώση, 6-
στεροιφηιμία, γιά μιά άνατγνώ^
ριοη, γιά κάποια μι'κρή ή μέγα-
λη Ιδάξα· ικαί σύμδολο έ-~0~-| ς
της ματαιόιτη'τος κάθε πάνω ο'
αΰτά Ιάνθρώττινης προςητάθειας.
Σύ|μΐ6ολο άνάλογο καί οί «τέν-
τες»- ξεκινοϋμε ϋστερα από τα
λαντεύσεις ττρός κάτι πού ιο
ττοστβΰσαμε άκόιμη καΐ σάν ίοο:-
νικώ^ ικαίί οταν φτασα:με σέ κά¬
ποια πριαγμάτωιση, ηό παρατΓθΰ-
ωε ά'δύνιαμοι, βασγειστισμένοι,
θλιίδεροΐ τό άφίνοιυμιε νά θρο-
μαΐτίσττί, νά ξε,πέσηι, νά έξευτε
λιστή. Σύμΐ&ολο άίκόμα κάί έ-
κΐεΐνο τό ιμοναχικό οέιιτρο στήν
αύλή, ττού έττοοναλαμδανεται, ί-
στω καί σάν νά φαίνεται περι-
θωρυακια, σέ μερικά διηγήματ
τα 'χαΐαρκτη'ρι—-ικό καί τουτο
μιβς ένότητας τοό συινόλου'σΜμ
βολο της ιμονατχικής Ιέγκαιρτ;1-
ρήσεως στόν ώνβρώπινο πόνο.
ΐΜιά νοσταλγί'α γιά την παλιά
ΆΙ&ήνα, άνάδίνβται καβώς είτοα
με άιτό τα τίερισσάτερα διηγή¬
ματά, πού μάς θυμισοον μώλι-
στα κάΛοκϊ σχετΐικα '&ηιμοισιεύ-
μαΐτα τοο συγγιραιψιέα τους, τοα-
λαιάτερα, οτόν αθηναϊκον τύ-
τγο. Ή νοσταλγία τού 'δμως, τό
ξαίροι.ιμε, ιή βαΘύτ&ρηι, ή κυριώ
τ"ερη, είναι γιά τό έλληνικό ϋ-
τταιίθρο, γιά τό νησί τού, γιά τό
χωριό τού ίκεϊ. Καί γρά'ψιει
ιστούς «Ξεριιζωμένουις» καί σά
νώίχη δίκιο· τουλάχιστον, έτσι τό
ΐΓΐστΐύαμε, άπό ιμιάν άττοψη, με-
ρικοί κι' έμιεΐς ξεριζωμένοι, ττοΰ
φοΛιάζουν ιμέσα <μας κάττοιες ά- νάλογες μνηιμες των περαΐσιμα- νων... ι«ΙΠόοο ιτιό (άληΐθινοί μττοιρού- οταιμε νά είίμοωτίε ολοι αύτοι οί φτωχοί αν&ρωττοι, ττού ό^ναιτνέΐο- με ό ένας τό χνώτο τού άλλου μέσα σ' αυτόν τό κλειστό χώρο, αν στήν άνοιξυάτικη &ρ<ΐΙ&υά ζατΓλώνο:μιε τα κουρασμέινα σώ- ιμσΐτά ιμας στό χωμα ενός μι- κροΰ χωρσίφιοϋ καί κου&εντιά- ιζσιμιε γιά τή λίγη σοδειά, ιτού ττεριιμέννσΐμε άττό την εύλοιγί'α τοϋ θεοΰ ! Καί -όσο πιό φοσι- κοί θά είμαστε, άν ττεινούσαμε λίγο, άν κρυώναμε λίγο κα· νοιώθιαιμε εύτυΐχία μέ ε"να κομ- μάτι ψωιμΐ καί μέ ε"να χοντρό 'χωριΰτικο έ'νδυιμα; !» ιΝΙΙ<ΚΟΣ Ε. ΜΗΛΐαΡΗΣ "ΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΤΥΠΟΣ,, Όκτώ χρόνια έκλεισσν άτιό τότε πού μέοα στόν ποικιλώνυ μο τύπο τής τΐρωτευούσης έκαμε την ίμφάνισί τού ό €'Αθηναϊκόο Τύηος» ιιιά κσλοτυπωμένη έ βδομαδιαία Άθηνα'ική έφημε ρίδα. Παρά τό μικρό σχήμα της καί τις έλάχιοτες σελιδες της -πάτρα τκ γ^ωοτές κάθε μορφή άντι ζοότητες τ.οϋ ουναντοθν οί νεο σύστατοι αύτοι ?ημοσιο ραφικοι όργανι μοί άπό τίς πρώτες ήμέ- ρες τήι ζωής της, ίοημειωσε την ώι/οδική πορεια της μέ τις μα κριο άπό καθ πσλ τική καί [διοτελίϊ έπιδίωξι ίνημερωμένες σιηλες της, άπό τίς οποίες μέ κσλώπιοτη μαχητικότητα καί σχολ στική άντικειμενικότητα ά νέπτυξε καί συνέστησε λύσεις οέ θέματα [*ηαιτέρου έν ιαφ - ροντος δι τό άναγνωστικό κοι- νό Με την πάροδον τού χρόνου κσί τό μεναλύτερο οχήμα τής εκδόσεως της πού τελευΐ ϊα ά πέκτησε άλλά κυριως μέ την περισσότερσ ήλεν ένη καί καθ" όλα βελτιωμένη ϋλη της, ίξελί χθη σέ μιά έβδομαδιαία Άθη νοϊκή έφημίριδα πού μονάχα οέ άριθμΰ σε,λιδων ύστερεϊ άτιό τίς ϋπόλοιπες άδελφές της Ασφαλώς ό έ'ναιος χρόνος τής ζωής τοΰ «ΆθηναϊκοΟ Τύ· που μέ μέ την στοργήν καϊ την έκτίμησι των καλών φίλων τού και των διαλεχτών ουνερ/ατΛν τού υπο την διεύθυνσιν τοθ γνω- στοΰ "'λθηναίου ^ημοσ1ογρώφου καί δικη όρου κ. 'Λνδρ Χά τζηνεωρνίου θά γνωρίσΓ| καλύ- τερες ήμέρες καί «ύτό τό ευχό¬ μεθα όλόψυχα. Ό Βρεταννός Τζάκ Μπόντελ κατηγορίας δαρέων &αρών καί ό την διάρκειαν προ αφάτου ολγ~ ν τή τε<ος ^ίς -,6 Στάδιον τού Λι Ιταλός Σάντα Άμόντι κατα Ό Διεοθυιντής της ΰρ;τα:νν.κής Έταιρ.ας Κάρτερ 'Εντζινηαριγκ με ενα μοντελο τού νέου ή- λε'κηροκινήτου 'Κάιρτερ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΙΕΡΕΩΣ 0. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ ΕΚ ΦΑΡΑΣΟΝ ΑΠΩ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ Μ. ΑΣΙΑΝ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ιΣον&ργάτης τού «Κέντρου ΐΜικρασυατι,κών Σπου5ών» καί νοσταλγός Μικρασιάτης άπεφά σισα νά συιμμετώσχω στήν ορ¬ γανώθεισαν ιύπό τού Ταιξιδιωτι- κοΰ ΙΠρακτορείου «Πσ-υισαν ίας··>
κ. Στοίύρουι Ίσααικ'δη έκδρο-
μήν εΙΙς Μ.Άΐσίαν στίς 24 Αϋγ)
ιστου τοΰ 1ι95ΐ9 — 9 ΣεπτειμιβρΙ-
ουα.έ'. >
"'Ενα ήιμε,ρολάγιον Ιέλεύθειρο,
σ' ίίνοςν -ίαιξιΰιώτη ττού γυιρθ'ει
τόπους τής ιέκλογής τού, Ιχει
πολλές 'εύκολίες νά τό γιρόψη·
μά ε"να τΐα.ρόμοιο προγροομμαπ-
'σιμένοΐυ ταξι'διοΰ νομίζω πώς έ-
χει σο&αρές 'δοσκοΐλίες πού τίς
έπαυξάνΐει ή >άνειδάκευσί>ς τού
στό εΐδος αιοτό.
ΙΓι' αύτό λοιπόν στή'ν άρχή
πηρα την άτοόκραιση νά μή γρά-
ψω τίττοιτε στήν ΐΜΐιΚ.ρασιατική
ιμας αυτή τοε,ριοΐ&Εία, άφοΰ μάλ'-
οτα μοΰ άνετέβη ή εύθάνη τής
Ιάνρχηγίας υπό τοϋ διευβυ'ντού
τού πρα<τοιρ£ίουι ,κ. Σ. Ίισαιακί δή. Παο' δλ' αύτά ιδΐμως κράτη- σα μειριικές κτημιειιώσεις γιά τα ■διάφορα μέρη πού πέράασ,με καί δταν έττΐστρεψα στήν "Ελ- λάδα καί συνηλθα άττ' την κού- ραση καί μικρα'&ιαΐθ'εσία, ότριχι- σα νά ιτειριεργασΐθώ τίς σηιμειώ- σεις αύτές κοίί νά τίς συνΐδ'.ό σω μέ τίς έντυττώσεις μου κι' έ"τσι χωρίς νά τό καταλάΐβω άνα>
σκοίΐμπώθηικια στό ττιαρόν ήμε-
ΰθλόγιο, ιέλεύθε,ρο, γενικό χ&τ
ρίς δ&σμεύσεις καί ύποχρεώ-
σεις.
Στήν άρχή τό φαντάσθηκα
όλοσέΐλιδο, 8σο νά πώ πώς κάτι
ίκαιμα. Πρό της άνιαχωρήσεως
6έ)6αιια εΐχα ρϋξει μιά ματιά
στά ττ&ρί Μ. Άισίας. "θΦαν 8-
ιμως άιρχισα τοάτη την εΊργασία
6έν ιμπιόρεσα νά β&φύγω καί
άητ' τ*ίς γριοπττές αύτές έντυπώ-
σεις, κι' έ"τσι ,μιοΐζ! μέ τίς οημει-
ώοιεις καί Ιέντυτοώσεις μου συνε
Ι&ύασα κα! τίς γνώαεις ιμου ιτερί
Μικιρασίας καί δγήικε τουτο τό
ήιμερολόγιο σέ 1141 σελίδας.
ΙΠρό ήμειρων εϊχα περάσει
άττ' τάν (ρίιλτατόν ιμας κ. Σω.κρά
την Σινανίδηιν· τόν Διευθυντήν
τοϋ άγαπηιτΐθ ιμας «ΐΠροσφυγι-
κοϋ Κιόομου» 'καί τοϋ εΐττα δτι
έ τό ημερολόγιον αύτό.
ΜΙΚΡ'ΑΐΣΙιΑΓΤΤΚΑ
ΝΟ'ΣΤΑιΛΓΗΐΜΑΤΑ
ΙΝοσταλγία είναι ή βασανι-
στική ιμεΐλαγχολίια ικάθε ξενιτευ
μένου νά ξοαιαγυιρίση στή ττο'θη-
τή πατρίδα τού, στήν γενέτειρά
τού! ΌρμητΊ.κός ττόιθος γιιά την
ττεραοιμένη ιζω,ή, τίς χοορές καί
εϋτυχίες της. 'ΊΕτσι γενικά την
αίοΐ&άνεταιι την νθ'στσλγία κάθε
ξενιτεομένος.
■Άιλλοιώτικα διμως την αΐσιθα-
νόμαστε δμ&ΐς οί Μΐικρασιάτες
την νοσταλγιία, γιατί σέ μάς ά-
ποκλεύσθηικε τοαντοτιεινά; ή έ-
πιστροφη, ή Ιέλττί'δα τής παλινο
στήισιεως; £τσι τούλάχιστο ξ = ί-
χνουν τα οη,μεΐα των κα ρών,
κιαΐ Ιγινε πόνος τίαντοτεινοΰ χω
ρισμοΰ καΐ μ<*ς §μεινε ιμοναδική παρηγοριά ή ευκαιρία νά παμε κάπτοτε για νά δοΰμ£ ιμόιο την ττατρίΐδα μας, τιά /χώματα ττού γεννηβήκιοιμε. Ή Μικιρασιατική Άντ«λλαιγή κοντά στίς άνεΐκδιήιγηιτες ττλη- γές ττού μάς άνουξε, ιμάς κληρο δότησε κι' αυτή την πληγή, την ττληίγή τής Μικρασιατιιικής νο- σταλγιίας πού £Ϊνοπ άδσισταχτΌί ταραννική άπ' 'δλες τίς αλλες νσστΊσλγΐες. Ό ξενιτιευιμένος επί τέλους Μόλις εκυκλοφόρησεν είς 'καμψόν καί ικαλοτυτκοιμέ^ον Γτάμον ή άοτυνομιική νουδέλ- λα τοΰ κ. ΜΠΙΛ ΜΠΕΡΝ (ψευδώναμον τοΰ συνεργά¬ του μας ικ. Βασ. Βερνάρ¬ δου). «ΤίΕΣΣΕΡ.ΙΣ Μ,ΕΡΕΣ ΣΤΗ ΜΕΡΒΙΛ» Πωλεϊται ικαί είς τα γρα- μας πρός δρχ. 10. ΕΙΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΝ ΤΟ 1959 0 μττο,ρεΐ κά~ότε νά ξαναγυρίση οτήν γενέτειρά τού καί νά ο6ή- ση τόν τοόθο τού, μά εμείς οί Μι 'Κιραυπάτες δέν &ΐμαστε ξενιτευ- ιμένοι, εΐιμαστε άποξεκ^ιμένοι, ά· ποδιω'γμένοι, άττσρά'δεκτοι στή .'γή ττού γεννηΐθήκσιμε, ατήν κοιρ τθδα πού μας άνέθρεψε καί μάς μεγάλω·σιε, στή γή των ττρογό- νων ιμας, καί τό μόνο πού μάο Ιμένει είναι ή ιτιαιρηγοριά, νά μάς δοθή μιά ευκαιρίαν ν ά ιτά- με κάποτε νά την ξαναδοόμε γιά λίγο, μόνον γ ά λίγο. Καλά, μάς λένε ψυχρσί κι' ά- 'διάφοροι, α,μέτςχοι τοΰ ψυχικοΰ μας πόνου, Ιδ,τι άιτόμεινε άπ' αύτην την ύττόΙ&εσι είναι ή νο- σταιλγιία έικείνων πού έπιζήτε ά- κόιμη, ιμόλις σδήσετε 'καί σε,ΐς Όΐβήνουν δλα. ΣΙδήνουν καί νο- σταλγίες και κληρονοιμικές δι- εκδ'Λήΐσεις. 'ΚαΙ ιδμως τό ζήτηΓ μα δέν είναι τόσον άπλό καΐ ε5- κολο 'καί ϊ'δού γιατί. ΐΓΐιατί ιέιμεϊς οί Μικ>ρασιάτες
ζωντες μέ τίς νοσταλγίες καί
τίς άνιαιμνήσεις της Μικρααιατι-
κής μας <ωής, είτε θλιι&ερές εΐν' αύτές είτε ΐχαρούμενες, τίς Ιμε- ταΐφυτεύθιυιμε μερά ιμέ την ήιμέ- ρια καί χρόινο >μέ χιρόνους, στά
παιδία μας καί στά παιδία των
ποΐιδιών μας, κιαί ζυμώνουμε τίς
τιρυφι:ρές καρ'δ'.ιέις τους μέ τούς
ικαθμούς ,μας, μ% τίις διΐηγήοιεις
καΐ τταραδόσεις μας, ιμέ τό Μι-
κρασυατικό πα,ριελΐθόν μας, μέ
την σύγκριση της Ιέκιεϊ ανέτου,
καιί μή ζωής μας πρός την εδώ,
άφόρητη κατ' άριχάς, ΓκαΙ συν
τώ χρόνω ΰποφερτή καί άνετη
τοιαύτη, γαλουιχοΰνται βαθμι-
αϊα καί ζυιμώνονται μ' αύτές
κσ"ι ίται ιγίνονταΊ οί ιτόθοι μας
πόθοι τους ικι' οί νοσταιλγίες
,καιί πόνοι μας νοσταλγίες καί
πόνο ι τους.
Αύτό δέν ·φανερών«εται τώροο
στήν μικιρά ήλικίια τους πού με¬
τά άτί' τίς ιάλλεπάλληλες συμ-
φορές καί καταστροΐφές κα<ΐ τόν άττ,ρόισμενο κατακλυσιμό τής ττραόδου καί των Βυυσικολιών της ζωής τοροααναταλίζουν τό ιμέλλον τους ιάλλ' δταν μετά χιρόνια κοπάσουν αύτά κιαΓι ττή- ιξη τό 'μυοιλό τους θά τα έηανα- φέρουν ττάλι στή συλλογή τους καί θά τα άναπολοΰνε δπως έ- ιμ©ΐς. ΙΚαί στίς δαό αύτές νσσταλγί- ες, τοΰ ξενιτεομιένου καί τοϋ ά ττοΐξιενωμένου, 'βρίσκεται κσινείς ατπροατά σέ μιά δυισεξήιγητη μά 'καί άδιάστοαΐίπη σύν&εση. Σ' έ¬ ναν όρρηικτο δΐεσιμό. Μιά μυστηιρ'ΐώδης δλιξη τρα- 'βά τόν αν'θρωτοο στή γή τΐού γεννή'θηικε σάν την κεντρο'μόλο δύναιμη. Αν είναι έκεΐ στήν ττα- ΓΓιρίΙ5α τού δέν τόν <3αφ·ίνει νά ξε- μακιρύνη, Ιάπ' τόν 'όρίιζοντά της, άν πάλι λόγοι άνυιπέρΙ&λητοι της θελήσεως τού τόν απομα¬ κρύνουν άπ' αυτή, ικαί ττάλι τόν τροδά ττρός τόν έαυτό της δσο κι' άν τΓίρναΰν οί ικαιροΐ κι' βσο κ,ι' άν οί άποστάσεις μακραί- νουν. ιΚάποια βάσηι εΐχιαν κι' οί ττρόγανοί μας ττού λίγανε πώς οί όαθρωποι είναι γηγενεΐς — γεννημένοιι άπ' τή Γή. (Σ/υνεχίΙζε,ται) Συιμφώνως τω Νόιμω Διευθ υντής: ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ναυάρχου Μπότση 55 Κάτ« Πατήσια) Ύττεύθυνος Τυπογραφείου: Γ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Σπαρτάκου 19 — Άμφιάλη ΖΗΤΟΥΜΤΑΙ άρρενες νέοι γνωρΕζοντες χρήσιν γιραφομηχα. νης ώς ύττάλληλθΊ. Πληροφο- ρίαι είς τα γραφεΐα μας, Μίικης 75 — Αθηναι. Τηλ. 229.708. ΕΥΚΑΙΡΙΑ: Πωλεΐται είς τι¬ μήν εύκαιρίας, έτταγγελματιιικθ'ν Ψυγ«ΐον (Παντο—ωλβΐου) είς α¬ ρίστην κατάστασιν λόγω συντα- ξιοδοτήσεως. Τηλέφ. 719392 καί 675.685. ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕϋΛΟΓΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΘΣ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΩ. Δ. ΛΟΥΚΙΔΟΥ 10 Γρηγόριος θεολόγος έγεν νήθη τό 32(9 βίς την Άιριανζόν τής Ναΐζιανΐζοΰ. Δέν είναι γ·νω- στή ή .μάλλον ΐοΊμφΐσδητεΐται ή τοττοθεσΕα £.1ς τήιν ιόποίαν εφΐ- σ-κετο ή μυκρά αυτή πολίχνη τής Καπττάδοκίας, λαμΐδαενομέ- νου ύπ' δψιν &τι αί έλληνικαΐ τοτρωνυμίαι τής χώρας αυτής ύπΐστησαν άλιλοογάς κατά δια¬ φόρους περιό6ουις. Αί περισσότε ,ρςχιι δμιωις έκ τούτων διετήρησαν ΐμέχιρι των ημερών ,μας την άρ- .χιικήν ελληνικήν των δνομασίαν ιμέ ελαχίστας μόνον ιταρολλοο- γάς δπως: Καρ6άλη - Γκέλδε- ρι, Ναζιοτνζός - ιΝενεΐζί, Περί'- οτρεμμα - Μτοελίστιρι,μα, Άνδά- ι&αλις - Άντσΐδάλ, Κανόταλα - ιΓκείνάτταλα, ΊΑσττευιζινσός - Ά- στοουσού κλττ. Ό Γερμανός ΡόΙττ έΤτισκε1· φθείς την ΚαππΓαδοκίαν κατά τό έτος 1/905 τοττοΐθετεΐ την Ά- ριοβνζόν είς την περιοχήν τοΰ Σιΐ&ρί - Χυσσάρ πλησίον των έ- ρεΜθων τής άρ'χαίας έκ'κλησίας τοΰ Άιγιου Παντελεήιμονβς (Κι- ιζίλ Κιλισέ) ιό δέ Γάλλος Τιερρύ ό οποίος ΙέπεσκέΙφΙΒηι μετά τής συΐζΰγου τού Την το=ριοχήν τοθ Άιντιταυρου (Άντιτορός ή Χα¬ σάν Νταγΐ) ττρό τετροοετίας πε- ρίπου, την τοποθετεΐ είς την εΰ- φορη πε'διάΐδα τοΰ ίΛζλεντΐζ. Έπικρατεστέιρα δμως έν ·ττ;ρο κει,μένω πρέπει νά θεωρηθή ή γνώμη των ότκχδών τοΰ μεγά- λου θεολόγου τού 117ου αιώνος Βολιλάν'δου, Οί όποΐοι ϊσχυιρίζον ται δτι ή ^Αριανΐζός 8ύρίσκε!το "πχϊλύ πλησίον τής οη,μιερινης Καρ'βάλης ι(ΙΓκέ!λΐ&ερι). Την έ- πιχειρηΐματολογίαν των αυτήν, στηρίΐζουν είς μίαν επιστολήν τοΰ Γρη'γιορίου, ε/ίς ίτήν οποίαν αναΐφέρεται Ιδτι ιΚαριδάλη ώνο- ιμάΐζετο προηιγουμένως, ΐχα. ά- γρόκτημα τό όττοΐον είχεν δ ίδι- ος είς την γενέτειράν τού. Μέ την ιτάροΐδον των έτών, λέγουν οί ΐδιοι, ή Άριανζός απώλεσε τό δνομά της κάί δπως συμδαί- νει Είς τταροιμιθίας περιπτώσεις, έλαΐβε τό δνομα τοΰ άγροκτή- ματος. ΊΑιπό τα παιδΐικά τού χρόνια ό ιΓρηγόιριος εΐχιεν ί'διαιιτέραν κλίσιν πρός τα θε,ΐα. Την κλίσιν τού αυτήν όφείλε,ι κατά ' μέγα μέρος είς την μηΓΓερα τού Νόν- νοα/ ή όποία Ιέξ άαταλών όνύχων τόν ιέγαλοιύχησε μέ τα νάματτα της ΧριστιοθΛκής θρησκείας. Ό πατήρ τοΰ ιΓρηγορίου, Γρη γόριος καΐ αώτός, πρΐν τοροσέιλ- βη είς τόν Χριστιανισμόν, έξή- σκ&ι ιτό ιέπ,άγγελμα τοΰ ύπαλλή λου καί άνή,κεν είς ,μίοον αίρεαιν των «Ύψισταρίων» καλουιμένην Ή αϊρεσις αύτη ήτο μΐγ|μα ε'ι- Ιδωλολατρεθας ικαί Ίουδα'ΐσμοΰ οί Ιδέ όπα!&οί της έττίστευιον εΐ'ις Μνα θεόν (."Υψιστον), έτήρουν τό Σά6Ι&ατον, άπέφευγαν τα ά- ττηιγοιρευΐμένα είς τούς Ιουδαί¬ ους φαγητά, έικ παραλλήλου δ. ιμως είχον άνοβμίΐξΐθΐ τούς τύπους τής λατρείας των μέ ώρισμέ νους εΐδωλολατρι/κούς. Είς την Χριστιανικήν θρησκείαν π,ροσήλ θε χάρις είς τάς παραινέσε,ς τής έναρέτου συΐζύγσυ τού, 6α- τΓΓΐσιθείς τό 3125 καί χειροτονη- θείς έπίσκσπος Ναιζιανΐζοΰ τό 329. (Συνειχίζεται) ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι9220ΠΩΙΤΗΝ ΕΖΗΣΑ (ΣυνίύτχΐΕΐα &κ τής 1ι>ς οεϊλίΛος)
λαιμε αηϊό πάνω /μας τίς ψεΐρες.
Τα ροΰχια μας ιστήν άρχή τα
τολέναμε σ' Ιέκεϊνο τό ότπλωτό
μπτάνιο ττού £χαμε ώκόμα, ώς
τοού ιάργότε,ρα ττήραμε σικάιφη.
— Τώροτ ιό ΰττνος ττοϋ θά γι-
νόταν, ττού δλα τα δωμάτια τής
Φρόσως ήταν διοΓτεΐ&ειμένα. "Ο1,
τι ιάνεΐΐδαινε κανείς τή σκάλα ή-
τιοιν Μνα μικρό τζαμωιτό σάν έ-
ξώστης σ' Ιέικεΐνο τό τζαμωτό
στρώναμε ιστρωιμοττσσίδα καί πά
λι ιήτοτν τόσο στενό πού δέν εΐ-
χε τότοο οΰτε νά μετοίγυρίΐσωμε.
ΐΚαΙί τό ταό ιδυισάρεστο άπ' δ¬
λα ήτκχν πού σέ λίγες μφες
άριρώστησε ό ΛάΙμπρος μέ τταρά
τυιφο, "σως ιάπό την στενοχώρια
τού. Αύτό ιγιά δλους μας ήταν
μιά μεγάλη δοκι,μασίια.... ΙΝά εί
ναι 40 ήμέρες ιστό σττίτι. Δέν
Λταν σσίβαρά ιή θέσις τού μά
δέν έ'ττριε,τϋε οθτε ιμταοροΰσε νά
δγαίνη όξω.
Μάς έΐδωσε ιή φίλη μας Όλ-
γα Κομνηνοΰ (δ,τι ροϋχα μαΰρα
ιεΐχε, πού δέν τής χρειάίζονταν
πιά καΐ 'ένα Ιέτταΐνωφόρι μαΰρο,
πού μοΰ ήλθε κουιτί, ικαί τό 'έ-
δαΐζα, καί μέ (ώΐδηγοΰσε ό Λάΐμ
πρός άπά τό σ—Οτι τοως Βά ίττή(-
γαινα, καί τελείωνα τίς διάΐφο-
ιρες δουλειιές.
ΟΔΌΙΣ ΑιΛΚΑΙΜιΕΙΝΟΥΣ
Έικεΐ ττεράισαμε ιδλο τό χει-
μώνα τοΰ 22, ικαί τό καλοκοοΐρι
ικαί τό άλλο ιφθινόπωρο τοΰ 23
νιουκιάισαιμε σπίτι ικαί ττήγααε
στήν δδό Άλ,καιμένουις.
θϋμοθμαι τίς λαΐχτάρες, άμα
εΤτταν πώς γορθζουν οΐί αίχιμά-
λωτοι. Ή καηιμένηι ή ΙΕύαγγελι-
νή ·£ϊφΈυιγε άτοό την οούγη ικαί ττή
γαιινε στόν Πευραιά, κου κάθε
ιμέρα γύριΐζε 'μέ την ικαρΰιά κατ
μένη1. Μέ τί λαχτάρια: έ'φευγε ή
'δύσταχη κάί 'μέ την ίδέα ττώς
αύτη ή >μέρα ΐσως νά είναι πιό
τυχερή ιάπό τίς «ίίλλ'ες. ΙΚαί αύ¬
τό δοισταξε ιδλο τό διάστηιμα
πού ήρχονταν οΐί αίχμάλωτοι,
μά τή μεγάλη χαρά δέν την ά-
πόλαυσε ή ικαηιμενούλα...
Λ
ΐΠθιλλές 'φορές άναριωτιέΐμαι:
«πώς τα δαΌτάξιαιμε διλα αύτά,
'καί πώς τα 6αιστάμε-·>.
ΙΚαί θυμοΰιμαι τή γιαγιόΐμου
Χ''ΈΙρηνούλα, τπού ε'λεγε πολ
λές φορές: «Κόρες μου, νά λέ-
τε: ό θεός νά ιμή ιμάς Ιδίνη δ-
σα δυνόμαιστιΕ!» Καί τοάλι Κλε-
γε.· «Τ[ ιδρέ'χε,ι Ιό Οόρανός καί
'δέν τό ικαταττίνει ή Γή;»
ΙΕΙΛΙΕΙΝΉ Α. ΠΙΑιΡΑιΡΑ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
ΣΥΝΕΧΕΙιΑ έκ της 1ης σελ.
ενδιαφέρον, διότι καίτοι προέρ-
χεται άπό κατ' 'έξοιχήν έχθρη
κήν πηγήν, έν τούτοις δέν άρ-
νεΐται την Χριστιανιΐκήν τταρά·-
δοσιν, άλά την έριμηνεΰει ή μάλ
λον την δΐισιστρείβλώνει μέ κα¬
κήν πίστιν, διά ν* αρνηθή δτι εί¬
ναι ιό Υιός τοϋ θεοΰ. Άπό της
Ίστορικής λουπόν απόψεως, ή
μαίρτυρία τοΰ Ταλιμούδ είναι
πολύ οημαντυκή, διότι 6έν θέτει
Ιν ιά|μιφι)6όλω την ύπαρξιν τοϋ
Ίησοΰ, άλλά έπιχειρεΐ ν' άτηο-
δώισηι είς την ιματγιε-ίιαν τα θαύ-
ματα αύτοιΰ, νά διώδάλη την δι-
δασικαλίαν τού καί νά δ'ΐικαιο-
λογήιση την θανατικήν τού εκτέ¬
λεσιν.
ΐΚατά μίαν άλλην Έΐ6ρα'"κήν
παράδοσιν (,Αιμπάδα - Ζάρα,
■405) αναγΌ'μένην είς τόν Ιον αί
ώνα μ.Χ. ιό Ιησούς άτποκαλεϊ-
ται Ίηισούς ΐΜπέν Πανθάρα ή
'Πανιθέρα κα! άναφέρεται ώς υι¬
ός Ρωΐμιαίσυ στρατιώτου. Ό
σκοττός της ιδυΐσφηιμηστικής αυ¬
τής παραδόσεως εΤιναι ή κατα*
πολέμησις τής ύπερφασυκής γεν
νήισεως τού Ίησοΰ ,καί ή Δοα>ΐ-
δική καταγωιγή τού.
Πάντως, από την Ταλμοδικήν
παράδοσιν Ιέπι&εΙ&αιοΰται ή ά-
Ιλήιθειια των ιΕύαγγελίων ώς
πρός την Ιστσρυκήν τουλάχιστον
προσωπΐ'κότητα τοΰ Ίησοΰ, την
θαυ|ματουιργόν τού 'δύναμιν καί
τή)ν ιθοονατιικήν τού έκτέλεισιν.
Άττό Ίουδαϊκής έπίσης, ττλευ-
ράς, ύττάρχουν ΤΕληροφορίαι χαί
Ιέκ μέρους τοΰ Ίουδαιου ίοτο-
ρικοΰ ΦλαΙβίου Ίωσήπου. (37—
100 μΧ). 'Έχει 6έ ή ιμαρτυρία
τού ιμεγάΐλην '.στορΐικήν αξίαν.
Είς τό" έργον τοο «Ίουδα^κή
Άρχαιολαγθα» ύιπάρχουν δύο
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ.ΖΟΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ιΚοΛαμάτα 13 Φθβροοαιρίου.
— Πνευματική πανδαισία ΟΛεί-
πωτης λάμψης ήταν ή διάλεξη
τής Κυριακής άπό τόν δΊθττορε-
πή λογοτέίχνη καΓ· τ. 'Υπουιργό
κ. Χρήστο Σολοιμωνιδη ιμέ τό θε
μα τού «Πόλε,μος ,κχΑ θεός».
Χαρήκαμε τή ζείδωρη πνοή τού
καθως >μέ τόν πλέρια καλλιερ-
γηιμένο στοχιαισμό τού άναρρί'-
πισε την καταστσΐλατγιμένη σο-
φία των σοφών καΐ μέ την πλού
σία συλλογή ιΐ&εων έπιροκάλεσε
βαθιά αΐσθηιοη άπιοδεικ>ύοντας
εΰγλωττα δσοι κ ι Μντονα την πλή
ρη Ιέ,μΐδάθυνση στό θέ'μα τού,
πού πήρε πλοΰσια δμφοοση κι 'έ-
γινε περισσότερο αίσθητό άπό
τόν άλάθητο συνδυασιμό των
I-
'δΕών της ιφιλοσοφίας καί τής
χριστιανικής θρησκείας, πού
μπόλιασαν την άμιλία τού μ' ά-
μί,μητο τρόπο ικιαί συνετέλεσαν
στό νά ήχήσει δΊλη ή όιμιλία τού
όμότονα μέ τή δόΐξα τού καί τό
πολυιβρα&ευιμένιο £ργο τού.
Άνοοφερθη,κε στούς φιλοσΟΓ
φους έκείνους (Έμττεδοκλής,
θουκυδ.δης, ιΣτοινάζα, "Έρβαρ-
τος) πού θεωιροΰν τόν ιτόλε,μο
ώς κοσμογονική δΰναμη ικι ώς
φασική κατάσταοη, στό Δαρβϊ-
νο κα'ι στό ιΝίτσε1 πού βεωροΰσαν
τόν πάλεμο σά ιμέσο —ρος &ια'-
ώνιση τελειοτέρων δντων ό ιτρώ
τος καί σάν γνησιώτερη έκδή1·
λωιση τής ζωης ό οεύτερος, καί
ύπογράμμισε τίς γνώμες τοΰ
θαλή τοΰ Μιληισίου, τοΰ 'Ήρο-
δότου, τοϋ Πίνδαρου, τοϋ Λα.
μαρτίνου, τοΰ Ζολά καί ΰόλλων,
ττού συιμιδουλεύουν την διατηρή¬
ση τής είρήνης άντί πάσης θυ(·
σίας.
θέλοντας νά έξάρει τό γεγο
νός της δλευσης τοΰ Χριστοΰ
καί περισσότερο την άξία της
δύδασκαλίας Τουι, άναφέρθη κε
στήν Παλαιά Διαθήικη καΐ ση
αείωσε δτι ό Μωθσής δέ μπό
ρεισε νά ,μιετοχετευσει στό λαό
δσα ό θεός τόν ένέΐΓνευοεν. "Ε
τσι τό <τόφ8αλμόν άντί 6φ)θαί.- μοθ» τό <5οντι κατέστησε τό «ά- γαπτάτΕ αλλήλους», τό οποίον κατάργησε την σκληρότητα τιοΰ 'Μωσάικοΰ νόμοο κι' ώπλισε τόν ανθρωπο μέ τό ιηριαιγιματιικό Ιδε ολοΐγικό άρτυ,μα της ζωής ιτου «,μακάριοι οί εΐρηνοπουοί δτι αύτοι τόν κόσμον κληιρονομή* σουσι». ιΚαί ιμέ πλήρη ισυνέττεια λόγου κ ι όμοιομέρεια σκέψης έξέιφρασε την πίικιρα δτι εΐκοσι α'ιώνες πέρασαν από τό «είρή- νη υμίν» κι διμως ,ή ε,Ιρήνη δέν πραγ ματοπο ιήθη κ ε. ■^Ηταν ή όμιλία τοΰ ικ. Σολο- ιμωνίδη £νας άντίλαλος άττό ά- ξιολογώτατο σήιμαντρο, πού προστέιθηκε στούς τίχρυς πού έκπορεύονται άπό άληβινοΰς )(ριστικχνούς. καί πορεόονται στήν πολυαίμακτη άνθρωπότη- τα. Τόν ήχο τού δέν θά τόν πά ρει ή λησμονιά. Ύλοττοιήθηκε ιμέσα στή σκέψη μας. Ό φθορο ποίος χρόνος θά κάνβι την έξαί ριεσή το·υ κα(1 δέ θά οΐβήσιει &· πό τή μνή,μη αυτή τή διάλεξηι. Δέν .είναι δί'καιο νά γίνει άλ·" λοιώς. ιΜέ την τιΐμητιική παρουσία στή διιάλειξη τοϋ Σ εΐ6ασιμιωτά- του ΜητροτΓολίτηι ιμας κ. Χρυ- σοστόμου, τοϋ (Νομάρχου μας κ. Μάτσου, τοΰ Βουλευτη ικ,αί τ. 'Υπουριγσΰ 'κ. Ψαρρέα, τοθ Δηιμάριχου κ. ΐΚουτουμάνου',τοΰ Προέδρου τοΰ Φο,ρολσγΐ'κοΰ Δι καστηρίου κ. θέμελη, τοθ Δι- οικητοΰ της (Χωραφυλακής κ. Άΐδραιμσπούλου 'Κΐ ΐνός έικλε- κτοΰ πλήθους συιμτοολιτών μαος πού έκδήλωσαν τόν ένθουσιασ- μό τους μέ έ-πχχΐνΕ,τικώταιτες κρ[ σεις δικαιώθηικε, νοΐμίζω ή ά)ξι- όλογη ιέργασία τοϋ κ. Σολομω- νίδη. 'ΑιΝιΔΡ, ΙΓ. ΓίΟΥιΛΟΠΟΥΛΟΣ . ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ ΠΑ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ ΚΡΙΟΣ 21)3 - 20)4 θά ιμπορέισετε νά ξεπεράσετε τίς δυσκολιες καί νά έξασφαλί σετεσετε πλεονεΐκτήματα οίκο. νο.μιικής φΰσιεως, υπό τόν δρο δτι θά άκολουΐθιήσετε μία ρητική τΐολιτική καΐ οέν θά κάι- νετε άττερισκεψθες. ΤΑΥΡΟΣ 21)4 - 21)5 Στήν έργασία σας θά άντιμε τωπθσιετε την έ)θθρότητα τοροσώ- που μέ σηιμανιτική Ιθεση κα'ί έ- πιρροή πού Θά θελήση νά σάς έκτοιτίσηι, άλλά Θά ό?ττσφεύγη, έττειδή θά έ'χετε την ύΊτοστήριξι άλλων παραιγόντων ίσχυροτέ- ρων άπό αύτό. Τυχερή ή,μέρα ή Παρασκευή. ΔΙΔΥΜΟΙ 22)5 - 21)6 Τό ττρόσωτοο ποΰ ένδιαφέρε- ται γιά σας θέλε,ιι νά μάθη τίς άληθινές σας πιροθέσεις κα) πι¬ θανόν νά σάς υποβάλη σέ Ιδοκι- μασιες. Χριειάζεται ττροσσχή. ΚΑΡΚΙΝΟΣ 22)6 - 23)7 Στόν έπαγγελματικό τοΐμέα θά ισηιμειώσετε ιμερικές έπιτυχί- ες. θά ττρέπει δμως νά προσε¬ ξετε νά μή τταρασυιρθήτε άιτό την εϋνοια της τύ·χης. Χρώ,μα σας τό ταράσινο. ΛΕΩΝ 24)7 - 23)8 Αύτη την έΙ&δομάδα θά έχετε δυσάιρεστα γεγονότα. θάρθετε. σέ ιπροστριι&ή μέ γινωστό σας πρόσωπο έξ αίτίας τοΰ ότγαπη- μένου σας. Τυΐχερός άριθμός τό 3. ΠΑΡΘΕΝΟΣ 24)8 - 23)9 1ό ττρόσωπο πού οας ένδυα- φέρει Μχει έστιρα|μ]μιένη την προ- σοχή τού ιάλλοΰ ικαί διάδη,μά σας πρός αυτήν την κατεύθυ^σι είναι ικαταΐδυκασιμένο έκ των •προτέρων. ΖΥΓΟΣ 24)9 - 23)10 ΐΜήν σάς όπτασχολοϋν οί τΰ- ττοι καί παραμελεΐτε την ούσία, γιατί ή κατάσταισι θά σάς εκ&ι- 'ΚηΙθε,ϊ. Φειρθητε μέ σύνεση καί ΐμεταχειρισθητε την -ροσωττυκή σας γοητεία. ΣΚΟΡΠΙΟΣ ιΚρατηθήτε 24)10- 22)11 μακριά άπό τα διάφορα ώνακατώιματα άν θέ- λειτε μελλοντιικά νά μην Εχετε πιερυσποοσμούς πού θά σάς 6γά λο>υν άπό την ώμαλή πρόοΒο
των προσωπικών ζητηιμάτων
σας.
ΤΟΞΟΤΗ Σ 23) 11 - 22) 12
Ή τύχη σας ικαί γενικά ή £κ
δαση των ιύπαθέσιεών σας θά έ-
ξαρτη|9ή άπό την στάση πού θά
κρατήσετε έσιεΐς καιί ή όττοία
θά τορέττει νά είναι μετρη,μέντ)
καί συντηρητική, ιδσο γίν€.ται.
ΜΓΟΚΕΡΟΣ 23)12 - 20)1
θά έχετε μία ικαλή Ιδέα πού
θά δοηΐθήση στήν ττροτγ μοττοποί-
ηιση τοΰ σχεδίΐου σας. Στόν οί-
κογενειακό τοιμέα θά έχετε έΰ-
χάριστα γεγονότα ποϋ θά 6ά-
λουιν τή 6άοη γιιά μιά μελλοντι-
κή έπιτυιχία.
ΥΔΡΟΧΟΟΣ 21)1 - 19)2
Τα άστρα εύνοοΰν τίς ότττοφά-
σεις ττού θά ιτάιρετε κατά τίς ή¬
μέρες αύτές. Μυά οηιμαντική
βελτιώση των σίικονομυκών σας
θά σημειωθή ιμετάτήν Κυριαική.
ΙΧΘΕΙΣ 20)2 - 20)3
Μην βάζετε σέ κίνδυνο την ϋ-
γεία σας, μέ ύπερκόπωοη καΐ
σητατάλη δυινάμεων. Χρώμα σας
τό ,μπλέ. Εύνοϊκές ήιμέρες ή 6η
τοΰ μηνός >κα! ή 10ηι. ιΜΑταλλό
σας τό άσημι.
Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας
άστρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΜ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ
ΤΗΛ. 848-103
χωρία είς τα όποϊα γόνεται λό-
γος περί τού Ίηισοΰ. 'Εκιφιράζε-
ται δέ ειίς αύτά ισαιφέιστατα ή έ-
πικρατοΰσα δι" αυτόν ττιστις
στήν πρώτην Χριστιανικήν '£|κ-
κληισίαν, είς 'ΙΙερουσαλήιμ, ώς
«Χριιστοΰ» καΐ «ι Σωτήρος». Εΐ-
ιναι τόσον ικατηιγορηιματΊκή ή
ιμαρτυρία αύτη τοΰ Ίωσήπου,
λευταία Ίήιζάο [ηΰιύΐί ανά
ωστε έγεννήΙθηισοΓν κατά τούς
τελΕ,υταίοος αίώνας αμφιβολίαι
Ιδία τή ν γνησιόιτητά της.
Ι Συινεχίζεται)
ΑΣΦΑΙΡΑ ΠΥΡΑ
Μέ Λυο—ε—ταμένην την σηιμαί
αν της άληθοϋς Δημοκρατίας
καί ιθοροοκκτμένη μέ την αγά¬
πην κοΛ την εμπιστοσύνην τού
Λαοΰ, ή "Ενωσις Κέντρου, 6-
τρωτος ώττό τα βλήματα τής
διαί&ολής καί τής συχοφαντίας
άοιστάκτων άντυττάλων, -προχώ¬
ρει άκάθεικτος πρός τόν έκλο-
γυκόν θρίαμβον τσΰ Μαΐου τοθ
1967.
'Όχι μόνον δέν επέτυχον ν ά
φθάσουν τόν στόχον των, άλλ'
άντκιδείχθησαν τελείως άσφαιρο
τα ταυρά, τα όποϊα οί άντίττα-
λοι αύτοι £&αλον τρροσφάτως έ
ναντίον της: ΑΐΙ εύτι&λεΐς σοκο-
φαντίαι, βτι, τάχα, τό μέγα· δή
μοκρατικόν Κόμιμα τής Χώροος,
ή "ΊΕινωσις Κέντρου, βάδ'ζει
πρός τοις εκλογάς, όφοΰ προη¬
γουμένως «συνωιμολογησε» μυ-
στικώς τόν μεριοΐμόν τής 'Βξου-
σί,Όβς ι μ
Ή άτΐάντησις, &ριμυτάτη καί
άτταοτομωτκή, £'5όΒη ι±μ 3ω~
είς τν Βουλήν, ά.τκ> τόν '>!>>ς;ν
τόν Ή-, έτηιν τού ιΚά ,οματος. Ά'λ
λά κ-αί χωιρίς οούτήν την απάν¬
τησιν, θά ήτο εσχάτη άφέλ: α,
δι' οιονδήποτε ττολίτην ηύτής
τής Χώιρας, νά ττίση είς την
τταγίιδα τοΰ χον&ροε ιδοΰς κ αί
>κροχΐ[γιαλέου ψειύδους. Δέν ύτκίρ
χε)ι κοανε'ίς ε|1ς τήιν ΈιλΛάδα, ό
6τκ>ΐος νά ιμή γνωρίζη^ δτι είς
τάς 1'5 Ιουλίου 1965 ό Γεώργι
ος Παπανδρέου ι&Ίτοσεν εΐίς τάς
έπάλζεις, άκριιβώς, διότι ηρνή¬
θη1 τόν μεριαμόν τής ΊΕΐξουσί-'
άς.
Τί συνέιβη τότΐε,· 'Ενώ ή "Ε¬
νωσις Κέντρον εώρ σκετο εϊο
την αρχήν, ττρο,Ξΐδλήθησαν αξι¬
ώσεις, αί οποίαι, Ιέάν είχον γ -
νει δεκταί, θά ώδήγουν έκτοτε
ειΐς την δημιουργίαν «-στεγανών
©ιοιμε,ριομάτων·» ε)1ς 'δασικούς
τοΐμεΐς τοΰ κριατικοΰ αηχχν σ-
μςΰ. Είς τους τομεΐς αύτούς —-
κιιρίως είίς τόν Στρατόν φαινο-
μενικώς μόινον Ιθά ήσκΈΐ τςν.
διοίικησΊν ή ύττεύθυΓνος δηιμοκρα
τική Κυ!&έσνησις. ΕΙΙς την τιρα-
γματττκότητα ή ιϋξουσΐα βά ά-
νηκ-εν £.1ς άλλας ανευθύνους δυ
νάΐμΐεις καί Ιθα ήσκεΐτο άττο αύ¬
τάς >μέ την κάλυψιν τοϋ κυ'δΞρ-
νητιΐ,κοΰ μιανσύου —ιδττως άλλω-
στε συνέΐβη μετά τό ιτραΐξικότΐη
μα τής 1<5ης Ιουλίου 196&, κα τα την διάρκειαν τού αθλίου ■βίσυ των τριών ψευδοκι,ιβερνή- σεων τής άτπςιστασίας. Δέν Ιέ&έχβη τότε οϋτε συζή¬ τησιν ό λαοπρόδλητος Πρωθι>
πουργός, ό Γεώργιος Παπανίδρέ
ου. Άντετάχβη απολύτως ειίς
κάθε σχετικήν «ρουσοσ. Άιτέρ
ρ.ψε κατηγορηματικάς κάθε
στέψιν περί ώπταΛλοτριώσεως
των έ·ξουσιών, τάς όποας τό
ίσχϋον ττολίτει.ιμα της Χώρας £-
χει ιεμπιστΐευβή μόνον είς την
■Κυβέρνησιν τοΰ Λαοΰ.
τε ίστερξεν είς τόν
μόν των ίματίων», των διικαιω-
μάτων τοΰ "Έλληινιικοΰ Λαοϋ,
μεταξύ τοϋ νομίιμου έκιτροσω-
ττου τού, της λαοττΐρο'δλήτου Κυ
&ερνήσ£ως καί ιάλλων, αί όττοϊ-
οι δέν £χουν, 6κ τοϋ Συντάγΐμα
-ος, άρμαδιότητα. Οόδέττοτε ή-
νέχθη νά συγκυδερνήση μετ*
αυτών.
Καί δταν έγινεν άπό
άντιληιττόιν, #τι ό
γός αϋτός ήτο ιτριαγ'ματυκός έκ
τφόσωττος τοϋ Λαοΰ, άνένδοτος
ύτΠ?ίοοιστΓΐστής τιών δικαιω'ματων
το, σκλη,ρός καΐ άκοίιμητος·
^ρου(·>ός των λαΐκών έιζα-οΐιων,
δέν άπειμςνεν άλλη λύσις άιτό
την αποΐμάικ.ρ'υνσίν τού άτιό την
άΐρχήν, μέσω ενός μοναίδ, ικοΰ
είς τό εΐδος τού ποιλιτκκοϋ τρα-
ξικοπήματος.
ΊΗιρινήιθη λοιιτον νά συιμι&ι<5α- σθή ιό Πεώργ'.ος ιΠαπανιδρέουι, β ταν, μέ τό 53% τοϋ ΑιαχΛ (=1ς τό τολ'ευ.ρόν τού, 'καίΐ μέ μερικάς ποραχωιρήσεις, ιήΐδύνατο άνιέτως νά -αροίμιείνη ιμέχιρι τέλους ΠρωΙθυ-ουιργος. Ηρνήθη, διότι, όπως είπεν ο Ιδι,ος, «θα ή·μην τότε (3τνάΙξιος πολιτικός Ήγέτης καί άφ λότΐΊμος ότνθρωττος». Ήρ νήιθη. καί ιέξήλβε τοΰ Πρωβυ- πουργικοΰ γιραφείου ιτιρός συν¬ άντησιν τοΰ Λαοΰ, διά νά τεθή έττί κεφαλής τού βΐς τόν νέον Άνένδατον 'ΑΓγώνα. .Τα γάγονότα είναι πασίγνω- -ίτα Κιαί ή Κννοια των γΐεγονό- το:ν £χει 'διαύγειοιν ΚιρυσταλλΙ- νην. "Αοφαΐιρα, έπομένως, άητο- διεικνύονται τα συκοφσντ ,κά πυ ρά>, τα όττοϊα ®άλιλ>ον, Ιούνιον, Ιού¬
λιον, Αυγουστον, £ως βτου ί-
ττηλβεν ιή καταστ,ροφή.
Θέλετε λοιπόν καί σήμερον,
διότι είναι -πικρόν τό ποτήριον
τής σαμ'δάοεως τό ιόποΐον 6πο-
γράψαμεν Λ"ά ιμή τό τΐίωιμεν;
Π. ΤΣΑιΛΔΑιΡΗΣ: ΜοΟ επ-
τρέπετε μίαν θιακοπήν; Εάν ά-
ναγνώσετΐ. καί την συνέπειαν
τής ιέν&ργείας κατ' εκείνην την
Ιέτΐοχήν θά ίδητε τα ,κω/λύματα
τ<5( Ιόποία ιηαιρεν&δάλλοινιτο διά νά μή Κ5πτοσυρθη ιό στρατός έκ Μικρασία. Τό μυσοφέγΐγαρο νί- κησε ι6έΐ6α> α τό σταυιρό, μά δέν
κατάιφ,ερε νά δώση τή χαριστι-
κή δολή κα) στή δυΐζαντινή τέ-
χινη.
Τό ιίστορικό συμττερασμα εί¬
ναι δτι οί Μικιρα·σιάτες ταττη-1
τουργοί, -ου χρηοκμοπο οΰσαν
δϋζαντινά καί ί>σως καί κοπτι-
κά δια·κς.σμητυκά βέιμιατχ, κά-
τω άπό την έττίιδ,ραιση τής μωα-
ι^θανικής τέχνηις καί ιάττοκλει-
στικά καί ,μόνο γιά έμττορΐ'κούς
λόγους, ι*πιοόιθηκιαν στήν κατα'
σκευή των «ναμαΐζκάχ» —των μι
'ρών ταπητων ττιροσευχίης ιτού
άπεικύινιζαν την ~6λη τοΰ ιπαιρα
οείσου, συμ)6ολίζοντας ίτσι, 6τι
',ιέ την προοΐ».|χή οί πιστοΐ έξα-
σφαλίζουν τόν τοαράδειοο χαί
τα «ούρί». Τό μιικρασιατικό χα-
λί. εχαοε £τσι σιγά-σιγά τόν άρ-
χικό χιοαρακτηρα τού καί 6ημ.-
ουιργήθηκε 6νας τύ-ος ιτού εί¬
ναι εντελώς ώσχΕτος άττό την
'ΐ-ΐρσική τβχνοηροπία.
(Συινεχίζεται)
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ
χ έκ τής 1ης σελίδος)
καλής ιμουσικής. Καί ή θέληαη
τονώνεται >μέ την άττοφυγή των
αγεΐυων τταβών ,καί μέ την καλ-
λιέΐργιεια των ΙεύγεΙνών παθών,
πού είναι «ΐνεϋ,ρα τής ψυ·χής»και
'όδηγοΰν στήν άρετή. (σϋτ. 31,
3©5). Μελετάτε τα ττοιήματο:
τοΰ Σόλωνος καί τοΰ θίογνη,
τόν ώραϊο μΰβο τοΰ Προδίκου
γιιά· την Ά,ριετιή ικαί την ιΚακία,
ικοίί πρό πόι>/Γων τα έ"πη τοΰ Ό-
ιμήρου, -ού Είναι «άρετής £ττσι.
νος». (αύτ. 570).
III
'ίΑλλά πέιρα άττό τόν συγκε-
ροοαμό τής ιέλληΐνικής καί της
χιριοτιανικής ΠαιΙδείας, γιά την
•πλήρη έλληνοχρ-ιστιανικη μόρ-
•φοχτη τής νεας γιενεάς, οί Τρείς
Ίό,ράρχαι άφιέρωσαν τή δΐρα-
στηριότητά τους στήν ιέπίλοοη
τοΰ ιμειγάλου κοινωνικον ττρο-
δλήματος, ττού τι:ρά&αλλ_ σέ κά
θε τους 6ή|μα καί προκαλοϋσε
τή συνείδηιθή τους.
(Μέσα στό πολτι,κο-οΐκονομι-
κό κα) κοινωνικό περιβάλλον
τής Ιέποχής των, δποο γενικά
έττικρατοϋσε τό άπσλυταρχικ.0
τηκϋμα, Ιέ)6οοσίλευε ή οίκονοιμι-
.κή έικμΐετάλλεοση, ίκραζε ή κο
νωνικη άδικία καί σττάνια ήσαν
τα τΐαρα'δείγιματα της κοινωνι-
,κής δικαιοσύνην πρό'δαλαν σάν
ιφωτειινά μετέω,ρα, οί Πατέρες
τής "Εκκλησίιας ικαί πρό πάν¬
των οί Τρείς Ίι&ράρχαι, γιά νά
κτυττήσουν σύρριΐζα τό κοινωνι.
κά κακό, καί νά δώσουν την ε.ί
κόνα μιάς πραγματικής χριστι
ανι,κής Κοινωνίας μέ τελυκό στό
χο την βαθμιαία άναιμάρφωση!
τής ιΠολιτείας σέ αληβινή Χ<ρι- στιανική ιΠοιλιτεύα Άγάπης, χω ρίς καμμιά ιδιαία ανατροταή, σλ λά μέ την ιτ,ρο-αγάνΐδα καί την τκιΐθώ καί την ελευθέρα θελή¬ ση δλων των κοινωνικών ικαΊ ττολιτι,κών πιαιριατγόντων. ΙΜεγάλο καί τολ|αη,ρό καί ρι ψοκίνδυνο τό Ιγιχείρηιμα. Άλ- λά καί ώ,ραϊο ικαί μαγευτικό καί άπαραίτητο. Κ αί τό άιτετόλ ιμησιαν. Διότι ττηγή τού έγχειρή ιματός των ήταν ή ΙΠραφή μέ κεντρική μορφή τόν Χριστόν. Σ' αυτόν καταλήγει Μνα τταρελ 8όν ποιλύτιμο Ηή Π. Διαθήκη, καί άπ' αυτόν άρχιζει Εα άτΐα ράμλλο πσρόν— ή Κ. Διαθή¬ κη. Άττό την ττη,γη αΰτήάπορρέ- ουνή μ·εγάλη 'κοινωνΐ'κή γραμ- μή καί τα ε'ίδικά: συνβήματα, πού δλα μαζί άπαρτίζουν τόν Κοιιωτνισιμο των ΠατέΊρων καί μάλ'στα των Τριών "Ιεραρχών. Την μεγάλη κοινωνική γραμ- αή Ιδωσε ό Χριστός, δταν εΐπε την ώ,ραία Ιέκείνη τοοτραΐδολή γά £να Ποιμένα καί μιά Ποί- μνη. Σύμιφωνα μ' αυτή, ό Χρ.- ατός εΐ<ναι ό Ποιμήν καί δλη ή "Ανθρωπότης ή Χριστιανική εί¬ ναι ή Ποίιμνη. ν Σννεχίζεται) 'ΕΙΛ. ΒΕΠΙΓΖΙΕιΛΟΣ: Τό λαμ- ■βάνω υπό σηιμΕίιωσιν, ώλλ' έττ - τρέιψατέ μοί νά μή τό τταραδ:- χιθώ, διότι έχω την -πεποίθησιν, ΰτι Ιέάν Κυ|βιειρινήηη.ς ήτο ό άξιό- τυμος άρχηγός των Προοδευτ - ικών ικαί ιέσκέπτετο ικαβ' δν μοϋ ουΐνέστησε τρόπον ινα σκεφ€ώ καίί &φτ]'νε αυτήν την ύττόθεσν ■νά γσίγγραινιάση, τ' αττοτελέ- σματα δέν θά ήσαν μέν έΐξ ΐσου τραγυκά κάί καταστρειττικά διά τούς ιένδιοιφΐεΐρομένους,, όπως ή¬ σαν ουστυχώς .κατά την 6.ιτοχήν Ιέκιείνην ιδία την γύφαΜ, θά ήσαν βμως ττάντως έτηιδλαβή. Άλλά θά μοϋ έιτιτρεψητε ά—ό τοϋ σο- βαροϋ τής συζητήσεως νά §λθω βΐς ολίγον φαιΐδρότερον λόγον άνοοφέρων £ίς Ιήμάς μίαν όμιΐλί- αν πού εΐχα πρό μικ,ροΰ μΐ ενα Φίλον μου, μέ τόν δττοΐον ήρ- χό.μιεΙθα τό απογΐευμα ΰττό τό Πιεντιελΐικόν. ΤΟ φ[λος ιμου ώΓττενθύμισιε μίαν τουρκικήν παίρθΊΐμίαν και έιτει- δή ευρισκόμεθα είς την ρύβμι- >σιν των σχιέσειών μας μέ την
Τουρκίαν, ίσως δέν εΚιαιι κακόν
νά ΙέπικαλιεσΘώ την τοιυ/ρκικήν
αυτήν τταροΐιμίαν:
Ήταν ενας 'Σουλτάνος, ό ο¬
ποίος εΐχε τόν Χότιζα τού, Ό
Χότζας Ετκϊΐιζε τό τίρόσωττον τού
γελωτοιτοιοϋ. Μίαν ήιμιεραν ό
Σουλτβνος τοϋ £.ΐτκ, 8χω μίαν
καμήλα τήιν Ιόιτιοίαν σέ διατάσ-
σω νά την μάθηις γιράμματα για
τί άλλοιώς Θά σοΰ κόψω τό κε-
φάλι.
Λοιπόν 'ό ικια)κομοίιρης ό Χ6-
τίζας, τί νακιανε;
ΐΕΤτπε, ττολύ κοιλό], άλλά Θά
μοϋ 'δώσετε ιδ,τι χιρειάζεταιι. Λοι
πόν μοϋ χρευόιζονται 10 χρόνια.
'Ετϋηρε τα 10 χρόνια, έφυγε
κί' επήρε την καμήιλα νά την
μάθη γράιαιματα. ΐΕττηγε είς τόν
ΒΒζΰρην καί τοϋ όΐνέφιερε τό ε¬
πεισόδιον. Τοθ λέγει ό Βεζύ-
ρης:
—Τί είναι αύτά; Μιτορεΐς νά
μάθης την καμήλα γράμιματα
σέ 10 χρόνια;
ΗΜά ΙΒΐΙζώρη μου, τοΰ λέγει,
μέσα σέ 10 χρόνια ή έγώ θά ττε
θάνω ή ή καμήλα θάψθφήση, ή
ό Σουλτανος θά πεθάνη.
Την τουρκικήν αυτήν τταιροι-
,μ'οιν ιμοΰ υττΈΜΘυιμΰζει ή σύστα¬
σις τοϋ άρχηιγιοϋ των Προοδΐυ-
τικών, οιτοχ; τοερκμέινωμεν, διότι
αί ιπεριστάσ€Ίς τΐιβανόν νά είναι
καλύτΕΐραι μ!επ:ά τίνα €τη, νά
ικάμωιμιεν συΐμΐφωνίαν μέ την
Τουρκίαν.
Τώρα Ιείναι άληθές κύριοι
δουλευταΐ, δτι ή σσγκατάθεσις
ή όποία μοϋ ΙέΙδόθη άττό ιδλα τα
μέλη τής Έτΐΐτροτοης των Εξω¬
τερικών ΎΓΓΓθθέισεων, πλήν τοΰ
άριχηιγοϋ των ΙΠιροοοειυτΐκών καί
τοϋ ιάρχηιγοϋ τοΰ Λαϊκοΰ χόμμα
τος, όπως ΐπυογράψω την συιμφω
νίαν, μοί, έδό0η ίκ μέρους τοΰ
άρχηγοΰ τής Δημοκρατικής Ε¬
νώσεως, τοΰ άιρχηιγοϋ τοϋ 'Εθνι
κου Δημακρατιικοϋ κόμιματος
καΐ ναμθζω καί τοΰ άντιιτροσώ-
τοου τοϋ κόιμιματος των 'Ελευθε-
ροφιρόνων, υπό ιμόνην αυτήν την
προϋπόθεσιν, Ιδτ·ι συτγιχιρόνως θά
ύτοεγράΐφοντο καί δλαι αί άλλαι
συμφωνίαι, ιε|1ς τάς όττοίας ά-
πσδίδοιμιεν σημασίατν. Καί ·δτι έ-
τοομένως, σήιμειρον προσερχόμε-
νος νά ζητήσω Ιάττό την ΒουΓλήιν
την κύοωσιν της συμβάσεως,
'δέν φέρω καί τάς άλλοις συμ-!
φωι 'ίας.
'>λλά κύριοι, δέν έδίστασα
καθόλου, δπως σας Ιέιξήγησα
καί τηριοηγουμένως μιετά την λή¬
ψιν τοϋ σχετικοϋ τηίλε'γραΐφήμα-
τος τού έν Αγκύρα πρεοΚϊΙευτοΰ
μιαις, -νά χωρίισω τα ζητήιματα.
Δέν είχον ουδένα λόγΌν νά 6πι-
ιμεΐνω ειΙ|ς την σύγχιρονον ύτΐο-
γ,ροΐφήν, ιέ>ςτός μόνον αν ήθελα
νά καλύ|ψω τήιν εΰΊθύντ/ν ιμου υ¬
πό τό γεγονός, δτι ή 'Σονταγμα
τική "Έττιτρνοπή, εΐχιε, τοιαύτην
γνώμην. Ά λΛά τουτο θά άττετέ¬
λει αληθή νόβευσιν τοϋ κοινο-
Φουλιευτικοί5 ιτχ)λιτ·εύματος, £άν
ίδηλαδή δ Ιότηεύβϋνος ιΚυΙδερνή-
της ήθεΐλε, 5ιά νά ώ—οφύγη τάς
ευθύνας αύαοϋ, νά καλύιττεται
δπισθεΐν των γνωμών έ κλινών,
όϊ ιόττοΐοι ίεέν ΙΕχουν άμεσον ευ¬
θύνην είς την τοροκ'ειμιένην περί
πτώσιν. Ή ■σομφωνία ττερί μιειο-
ψη.φιών την Ιόττοίιοτν έζήτηισεν ό
κ. Τσαλδώριηις Θά ήτο άτΐολύτως
άσύμφορος 'διότι Θά έμείωνε τα
δικαιώματά: ιμας τα ό~οΐα ΐϊρο-
κύτττουν 'έ·^. τής σχυούσης ήοη
γενιικής σΐΛμΐδάσεως ττιερί μειο-
ψηφιών. *"βξ αλλου ιμία τοιαύτη
σιαμφωνία Ιέ'ξέ,ρχεται των άμ
σων συμφωνιών ιμεταξύ των δύο
κρατών. Ό άρχηγος τοΰ Λάί-
κοθ κόμματος, διφ πρώτην φο¬
ράν σήμερον ανέιφειρεν μεταξύ
τώιν συιμ|5άσιεων, των οποίων όν
νέστηισε. νά ΙέιτϋδιώΙζωιμιεν την 0-
πογρακ^ήν μέ την Τουρκίαν καΐ
την σύμβασιν τΐβρΐ μειοψηιφίας.
Π. ΤΣ'ΑιΛΔΑΐΡΗΣ: Σας ανέ-
φειρα κ<ϊί τότε 'καί ιμοΰ εΐτκχτιε, δτι αύτό οέν είναι δυνατόν. ΙΕΛ. ΒιΕΙΝΙΖΙΕΛΟΣ: Δέν ένθυ μοθμαι. Π. Τ ΣΙΑιΛΔΙΑ ΡΉ Σ: Σάς εΐττα τότε έ'γώ, ιδτι αν σιυναφθή ή συμφωνία αυτή, φσβοΰιμαΊ δτι ή ιμειιονοτης 'έν Τουρκία δέν θά είναι άσΐφαλής, τταρά αν μετά τάς άλλας συμΙ&άσεις Ιέκάιμναμε καίί μίαν σύμβασιν ασφαλίζου- σαν τήιν ιμειανότητα β ς ωρισμέ¬ νας -ΓΒειριιστάσΙεις. ΗΛ. ΒΕΙΝΐΙΖιΕΙΛΟΣ: Σάς βε- δαιώνω καί —αιρακαλώ νά μ·ί —ι στεοσητε ότι ή αντίληψίς μου εΐνοίΐ, δτι μοΰ Ιέλέτγατιε, δτι αύ¬ τά ιδέν δχουν καίμμίαν ώξίαν, ε¬ άν δέν ιοΜνε-εγράφαμεν καί τα αλλα. Καί εΐιτα, δτι έγώ ιτι- στεύω δτι καί τα αλλα θά ύ- ττογιραίφοΰν. Άλλά ποτέ Ιδέν έ- σκέΐφθην νά 'ζητήσιω )3~ό την Τουρκίαν νά συνάψη μίαν τοι¬ αύτην σύμβασιν, 8χι ιμόνσν διό- "ΓΓιθλιτικήν τής Έλληνικής ΐΚυ- &&ρνήισεως, έττί της όττοίας νο- τι τουτο θά αντΙέκΕΐτο είς την μίΐζω δτι είναι σύμφωνα βλα τα ττολιτικά κόιμματα, καθ" ήν αί συνθήκαι ΓΠΕρί τοροστασίας των ιμειοψη'φιών Ιέξέ,ρχονται των όρί ών των άιμέσων συ,μΐφωνιών με- ταξύ δύο κρατών δχι μόνον διό¬ τι ή Τουρκία έν ούσεμια ττ&ρι- τττώσ&ι θά εδέχετο τοιαύτην συμφωνίαν, άλλά καί διότι μία νέα συιμΐφωινία τβειρΐ μ,ειοψηφιών, ή ιόττοία θά ήτο ττλέον ύττόθεσις των Ιδύο ιΚυδειρνήσεων, θά έμεί- ωνε καί οέν θά Ιένίσιχυε τα 6ι!και ώματα τα όττοία τορΌκύτιΐτουν έκ τής σι,^ή'κη.ς των μευοψηιψιών. Έγώ δέ θά μοϋ έτπτρέψητε νά ο^ς εΐττω, ιδτι διά την οττειράστΓΐ- σιν των ιμευοψηφΐών έν Τουρκία δέν στηρίιζιθΐμαι διά τό μέλλον ουδέ πόρρωθεν Είίς την συ(ν<θήκην των μιειοψηΐφιών. Δέν αποτελεί βεΐδαίως ή δήλωσις μου κατάρ¬ γησιν τής συμβάσεως ττερί μειο- ψηιφιών, Ιοίλλά είναι ττολιτική είς την ΐότΓθίαν πυστεύω. (Σημ. ΠΡ. ΚΙΟΣΜ. ΐΚαΐί είς την περίπτωσιν αυτήν, άπεΐδιεί- χθη πόσον εΤχβ οίικαιον ό μέγας δκεΐνος πολιτικός άνδρας. Μό- λις αί σΐχέσεις μας μέ την Τουρ¬ κίαν έψυχράνθησαν έξ άφοιρμής τοϋ Κυ-ριακοΰ, £γραψαν είς τα τταληά των τα τιαττούτσια τάς συνθήκας. Δέν ώιμφέιδαλλεν δτ* θά συνέβαινον αύτό. Τό λέει κα θαρά παρακάτω). (ΣυνεχίΐζΕται) ΓΕΓΟΝΟΤΙ! Κ ΠΙ ΣΧΟΑΙΑ Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕΣΜΕ) ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ Την ττερασμένη Κυριακή ή «"Ενωσις Μικρασιατών τοερικρε- Ρ'είας Κρήνης (Τσεοιμέ) καί ττε ριχώρων», ιέτέλεσε στόν Ίερό ιΝαό τοϋ Άιγίου Χαραλάμπους (ΠεΙδΙου; 'ΊΑρεως), Πολιούχου τσΰ Τσεσμέ, την καθιερωμένην έορταστική της Ιερου,ργία μετ" άρτακλασίας. Μετά την ατοόλυ^ ση συγκεντρωθηκαν, χατά τό ττΐρόγιραμμα, τα μόλη της «Ένώ σεως» μετ^ των οιΐκογενε'ΐών των κα'ι των (φίλων τοΰ Σωμοο- τείου στό κοντκνό κέντρον <-"Αλ σος», δττου τό Δ. Συμβούλιον τούς ττροσόφιε,ρε άρτίδια καί ά- ναψυκτικά καί οττου ό αντιπρό» πρόεδρος κ. Φώτης Τσίιχλας, ά- φοΰ εύχαρίστηισε έκ μέρους τοΰ Δ.Σ. τούς τταρευιρεΐθέντιες συιμ- ττατριώτες έκτιιροσώτΓους των ά δ&λψών Σωματείων καί βουλευ την Πειραιώς κ. Διαμαντίδην, πού έτίμησαν μέ την τταρουσί- αν των τή γιορτή καί άφοΰ έ- τηιρήθηικε ΐένός λετ-οϋ σιγή είς μνήΐμην έκε'ίνων έκ των μελών, ττού άτίε!δήιμηισαιν είς Κύριον τόν χρονο πού τοέιρασε καί (οιαίτε- ρα τοϋ άΕΐμνήστου έττιτίμιου Προέδρου τής Ένώσεωις Στα- ιμάτη Χατζήμπεη μέ την εύκαι- ρία τής συμτιληιρώοιεως τιριετί- ας άπό τόν θάνατό τού, &δωσε τόν λόγο στόν όμιλητή της η¬ μέρας Ή όμιλία τοΰ χ. Ίωάν- νη Βαλαΐμβοΰ, παραστατική, ζωντανή, λσγοτεχνιική, γιεμάτη τοττικό χρώΐμα, ττοίηση καί ττο- λύτκμα λαογραφικά στοιχεΐα, μετάφερε ττάλι τό ακροατήριο, δπως καί στή -ροπέρσινή τού όμιλία, στήν ηόρεμη, την όνειρε- μένηι ιάτμόοφαιρα της προττολε- μικής έπσχής, μέ τή ξένοιαστη ίνδιωτική καί κοινωνυκή ζωή, τής όττοίας χαρακτηρυστ'ΐκές σκηνές ττότε χιουμουριστικές,τΐό τε δραματικές, ζωγιράφισε μέ (ϊδρές ττινελιές. Οί έντυπώσεις των παρευοε- 'θέντων ο—ό τή γιορτή ιήτοτν έν γένει ευχάριστος χαί γιαυτό τα συγχαιρητήρια πού άτηευθύνθη- κιαν στό δραστή,ριο καί σομπα- θή Πρόεδρο κ. Δημ. Χατζηλία καΐ τό Δ. Συιμ'βούλιο όόκρως &ι καιολογημένα. ·κ της 1η<; ίου Λρό τή; ιίτταγρ.αφη; τη; υπό τοϋ -κ.^ Τατχχυργοϋ, δαιότ£ θά άντΐλ'αιμΐβάνετο τας άσαφ»είιας καΐ -θά {ϋυεθείκνυε την «ρσιια· των άπό το-υς άρμοιδίους ύπαλλήλους, «λΜ την άίφηισε ςχιρωτον νά ■δημοοΊεν&Ί) καί κατόπιν έκ της άναγνώ- «εα>; της νά διεπιστώθη τάς οσαφείας καί νά Ιεπυστήση, έκ
των Αστέρων, την προσοχήν τ "όν άριμοΐδίων έπ' ααττών;^
2) Διατί ή ΑιΔΕΛΤ ευθύς ώς δ^εατίστωσε τάς άσαφείας,
αΐτινες κΐαθυστοΰν ιδΰσκολον την έκ-κέλεσίν της «πό τούς δη-
ιμοσίους Ταιμίας, Ιδέν έζήτη.σΐεν άπό τόν αρμόδιον 'Τπουριγόν,
δυά κατΐε-πΕΐγοΰσης νέας συμπιληιριαϊματΐ'κής έγκυκιλίο'υ τού,
την ιέΛΘΐήγη.σιν των άσαφών ισημείων, διά νά μή καΐθυστε-
ρηστ) ή δναρξις της ηληιρωιαή; των δι%αιούχο>ν, άλλά δι' ά-
Μαικοινώσίώς της ίιΐέστηιοιε την προσοχήν έπ' ηντών των
Λριμοοίων, 'χωρί; νά ?χτ> καί τοιαύτην, νομίζομεν, άρμοοιό'
τητα ; Καί
3) ιΔιιατί ήνέχθη ή ΑιΔΕΔΤ έκράσσν έμσ,χΐ'νίζεται ώς &κ-
πρόσωακ>ς ·κ»αι των συνταΐξιο·ύχ<ι>ν κιαΐ ένβρ·γεϊ-ώς έντολοδο-
ιχο; των, την υπογραφήν %αί κοινοποίησιν ιμόνον τής έγ%υ-
/κλίου, της ένΐοιαιφβρονσης τοίις £ν έΐιριγεΧα ιύπίαιλλήίλοιιΐς; %α
δχι συγχρόνως καί της τοιαύτης: της ενδιαφερούσης τούς
παριίισχ συν'τιαξιούχους, ή όποία. ώς ώνιεκοινώιθη, θά έπατοο-
'λουθήστη, μέ άτΓθτέλεσιμα οίτοι, εις; τού; δτΰοίονς ή καταβολή
των σνντάιξιεων δρ,χΐε-ται την 25ην έκώστΐου μηνός, νά μή
λαΐβουν τάς διαφοράς τάς οΛοίας Φικια'ΐοϋντιαιι., Ιντο; τοϋ πα¬
ρόντος μηνός;
Άντ' αυτών των όρθών ιενδοιγ)ειων, 6 κ. Π ασΤιαιμ'ΐχιαλόιπΌυ-
λος, εοττευοιε νά συγχαρή τόν κ. ^ποτυιρ'γσν των Οίκονομι-
κιων, Ιδία τό υπέρ των Δηιμοσίων 'ΤπσΜήλων ένΐ&ιαφέριον τού,
Ιδπκος προ σλίγων μητνών ό κ. Λα'&ράνος, έ'οΐπιευοιε νά ουγχα-
ρη Ι&κ 'μέρους των ιμβλλοθαΐνχίτωιν·... ιμανομάχων τοϋ Ίπποορό-
ιιου τον Καιίισαιρα (-κ. Μητσοτάκιην), ιδιότι ώριισε την άλο-
■κλήρωσιν των συντ<ίξιεων βάσει τοΰ ίνυαίον μΐιθ+θολογίου εν- τός έπταβτίας, ·άντΙ της -πενταιετίας έντος της δποίίας ·Μ όλο- ^η τό μΐ/σθθλόγιον οια τούς έν ενεργεια <ηη·αΐδέλφο·υς των. Ίδοΐ) οιατΓΐ καταιφερόμιεθια φίιλτατιε %. ΚωνοτΤαΛΐτα κατά τοϋ Πρόεδρον της ,ΕκτΐδλΘστιικής 'Επιτ,ροπης τής ΑιΔιΒΔΤ κ. ΠιθΛαιμιιχιαλατιοηίΙλιου καί Ιδού οιατΐ Ιλέγομιεν ότι ιτρόαει επί τέλους νά <ηαματήση ή τατκιι.κή τοϋ Χατζηαιτ>άτιΐ|.
ΟΙ ΔηιμόοΊθΐ 'Τπάλληλοι, έν ένβργεΐϋα καί >σ*νταξιοΰχοι
οέν Ι&έχοντΐαιι την ΐελεηιμοσΰνην τοϋ 'Κράτους. Δέν είναι έπαΐ-
"παι. ιΕΐναι Δηιμόσ·ιοι ιλιειτουργοί κΐοοί θυεκοικοϋν δικαιώματά.
Καί διά την ίικατνα:πχ>ίηισ<ιν των ιδικαιοωιμάτων τοον αίττων, οσάκις ιέΜΐτυγχάνοννι μιεριΐικά εκ τίούτων, -κατόπιν ΐΓκιληρων ■άγώνων, δέν ε-χουν οοαιμμίιαιν ανάγκην νά -ροστίυνωοΐιν τΐόν πολυχιρον,εμένον τόν όεζΰρην, οΛος κάιμΛΐΐ ό Χαΐζηαΐβάτης. Αύτά Ιςτιί τού παρόντος. ΈτχιΙδή ιδμως, δπως εΐπαιμιεν αί ΐσιεκΛι·κήοιει>ς τό>ν Δημιοσίων 'Τν-ταιλλήΑων «ΐ·ναι πολίλαι και
ίϋοιικϋλαιι καΐ άπιαιτοϋν (λΰσει: οι%αίοχ, ιίικανοπσι.ητικάς καΐ
ό,σιισπικάς νχΑ ή οττήλη αυτή θέν οΰνιαταιι νά άοιχ'θλήται συ-
νιεχως καΐ .ά^τ^κλιευοτικως μέ τα ζητήμαπτα των, ή έφημιερί;
ιαΛΟ τού τπροσιεχοΰς φΰλλου της. θά κα>θΐι&ρώση ίδιαιτέριας
(Λήλαις απο των ιδστοίων θά έξ€τάζωνταιι τα θέιιατα των Δη,-
μοσίων 'ΤΛαλλήλων νχη των .σιηπΐοόξιούχων, δσα ένΌβΐταιι,
ιάτΓαι,τούν έκτιενή
ΑΠΟ ΤΟΙ ΑΙΒΑΙΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΓΝΗΜΑ
ττ>ς
στορίαν σας. 'Έττειΐτα αί όιρδαί
των ναζί ί.·σά,ρω<σαΐν σας καθώς κοή, τάς δυνάμεις τοού ήδονήθη- μεν νά άτΓοστείλωΐμεν τότιε ειίς δοήβειάν σας. »'Ανεμείνατΐε επί ιμαικρόν. 'Υ- ττειφΐέ,ρατε έττί τοολύ καί τιώρα ■πάλιν αί Αθηναι, αν καί δχι ό λόκληρος ή Ελλάς, είναι ελεό- θεραι. Ή'μεΐς, οΙΙ Άιμερικανοί φίλοι ιμας καί 8-λα τα Ήνω,μένα 'ΊΕΘνη χαιρόμεθα διά τό γεν°- νός τουτο. Ή μακρά τπερίοδος τής ιέχβρικής κατοχής έιτήνεγ'Κϊ. βαίθείας πληιγάς είς την χώραν σας. "Αφηισε μίαν κληρονομίαν ά)καθωδών τρροΐδιληιμάτων, ττ,λεϊ- στα των ιόττοίων έδημιοιργήθη- σαν έσκεμιμένως υπό τοΰ έχ- θροΰ διά την 'καταστ,ροφήν σας. »Αύτά ττ.ρέ~ει νά έττιλυθοΰν. ΕΤιααιι ττεατεισμένος ιδτι θά ίτπυ 'θοΰν καί δτι ή Ελλάς θά £ττα- νακτήση ταχιέωις την στσβειρότη τα της όττοίας &χει άνάγ'κην. Λρός Ιέξασφάλ,ισιν τής στα¬ θερότητος ταύτης ή "Ελλάς £- χΐει Λνάγκην βάρρους, ένότητος κσίί άτιοΐφασιστικότητος. ιΔέν άμ <(>ιΐ6όίλλαμεν ιδτι ύττό την άρχη-
γίαν τοϋ σοφοΰ της Πιρωθυττουρ
γοΰ, ή "Ελλάς τ>ά ακολουθήση
μετά σταθερότητος την γραμ¬
μήν αυτήν.
»'Εν τω 'μεταΐξύ ή τιτάνειος
ττάλη εναντίον της ναζιοτΐ'κής
Γερμανίας όλονέν αώξάνει είς
έντασιν και βιαιότητα. Άπτό την
Νορδηγίαν μέχρι τής Ελλάδος,
αττό την ■Όλλανδίαν καιί την
Γαλλίαν ιμέχρι της Άνατοικής
Πρωσσίας χαί τής Ουγγαρίας
ή μάχη μαίνεται.
«Είς την 'μάχην αύτην μέΊγα
δργον ιεχιει άκόμη νά ίέττιτεΐλεσ-
θη. Γνωρίζο, ότι δυνάμεθα ά
ύτκλογί'ζωιμ'εν είς την βοήθειαν
καί είς την υποστήριξίν σας
•-πρός -πλήρη (χρησιμοποίησιν τής
ήνωΐμένης συ,μμαΐχικής δυνάυΐε-
ώς ,μας μέχρις ότου επιτευχθή ή
τελική νίκη.
»Ή φιλία μετοίξύ των δύο χω
οών ιμας είναι ■Λαράδοσις μετα¬
ξύ μας, άλλά εΐνα' καί κάτι
δαίθύτερον άττό αύτό. "Εχει υπο
στη ιέιΐιτυχώς την δοκιμασίαν
καλών καί σκληρών καιρών.
Κατά την Ιστορικήν ταύτην στι¬
γμήν, ύτΓοσχόμιεθα έκ νέου τλμοι
&Χιαν πρός Αλλήλους ττίστινν.
Στό τελειυΐταΐο 'Υττουργικό
Συ,μ'δσύλιο Ίτού έγινε στήν "Ι¬
ταλία, δλοι οί "Υπουργοί θέσα-
νε τάς τταραιτήσεις των στήν δι
άθεση τοΰ κ. Γ. Πο~ανδριέου;
κ ι* αότός ύπέΐβαλε την τοαραίτη
αή τού στό ιδασιίληά, τοού τού
έιδω'σιε την |έτολή τοΰ σχηΐματι-
σμοΰ της νέας Κυβερνήσεως
πού θά γίνονταν &μα θά γύριΐ-
ζ(ε <μέ τοΰς ττκχραιτηβέντας 'Υ- ττουργούς στήν 'Ελλάδα. Στίς 213 Όκτωιδ,ρίου σχημα- τίστηκε (ή νέα αυτή Κθ&ερνηιση ΊΕβνικής Ενώσεως ττού άττοτε- ιλέκ—ηικΐε άπό τα έιξής ταράσω- πα: 'ί) Γ. Πιο—ανδρέου, Πρόε'δρος τής Καβερνήσι&ως χαί Ύττουιρ- Γ/ός των 'Εξωτιειρικών καϊ ττρο- σωρινώς των Στρατιωτικών. 2) Φ. Μανουηλίιδης, 'Υττουρ- γος των Έσωτερικών. 3) ΙΠ. Κανελλόττουλος, Ύ- ττουργός των ΝαυτικΐΓίν. 4) Ε. Φυκιώρης, Ύττουριγός τής "Αιε,ρο—ορίας. 5) 'Ν. Άι&ραόιμ, 'Υπουργός τής Δικαιοσύνην. 6) θ. Τσάτσος, Ύπουργός 'Βφοδιασμοΰ. 7) Κ. Μαίρούλης, Ύπουργός 'Υγυευνης. 8) Π. Ράλλης, Ύττουργός Έιμ ττορικής ιΝαυτυλιας. 9) Στ. Στεφανό—ουλος, "Υ- ττθ'υργός Μ'εταφορών. 110) ιΔ. Λόντος, Ύπουργός Κοινωνι κης Προνοίας. ΊΊΙ) Λ. θεολογ[τηις, Ύττουρ- γός των Τ.Τ.Τ. 1112) Μ. ΧατζηΓΐτανος, Ύττουρ- >ός τής Παϋδείας
Λ3) Α. Σΐ6ώος, Ύττουργός
των ΟΙκονοιμΊΐκών.
ι14) Η. Τσΐιρι,μωκος. Ύττουρ¬
γός "Εθνικής ΟΙκοινομίας.
15) Ν. Άσκοΰτσης Ύττουρ-
γός Δηιμοσίωιν "Εργων.
Ίι6) Μ. Πορφυρογιένης. Ύ-
ττουιργός τής ΊΒργασίιας.
17) Γ. Ζεΰγ'ος. Ύπουργός τής
Γεωργίας.
ι1Ι8) Γ. Καρτάλης, ανευ χαρτο
119) Φ. Δραγούμης. Ύφυττουρ-
γός των Εξωτερικών.
20) Λ. ΛαμττριανΙδης. Ύΐφυ-
πουργός των Στρατιωτΐικών.
21) Π. Γαρουφαλιάς. Ύφυ-
ττουργός Τύπου.
Ι22) Α. Άιγγελό-ουλος. Ύφυ-
πουιργός ΙΟίικονομικών.
213) Κ. Βλαχοθανόίσης, 6φυ-
πουργός τταρά τώ ΙΠρωθυπουρ-
γω.
Άργότιερα, ό Λ. Λαμτοριανί-
'δης έγΐίνε Οτκ>υρτγός ανευ χαρτο
Φυλακάου, άναλαΐδόντος τοϋ
Στιρατηγοϋ Πτολ. Σαρρηιγιάν-
νη τό Ύΐφυτοουργεΐον Στρατιω¬
τικών, τό όττοΐον κατόητιν άνελα
&ε ό Στρατηγός Λ. Στταης.
"Ή σταθερή γιραιμμή πού άνέ
καΒεν εΐχε χαράίζει ό ιΓ. Παπαν¬
δρέου, ήτο Ιέξοττλισμός τοΰ Κρά
τους καί ώφοΜτλισμός των Όρ-
γανωσεων. Γι' αύτό τό λόγο λ(-
γες μέρες υστεοα άπό τόν σχη-
ματΊσμό τής νέας Κυβερνήσεως,
κατιό—ιν συνεννοήσεως μέ τόν
Στρατηιγό Σκόμττυ, δηλαδή
στίς 5 Νοεμβριού 1944, έ'κανε
τίς τταρακάτω δηλώσεις:
<ί4Μετά την συντεΐλΐεσΐθιεΐσαν πλήρη απελευθέρωσιν τής Ελ¬ λάδος λήγει και ή ήρωική μας άντίστασις. Είναι ιέπομένως φυ¬ σικόν δτι έτκτκολουθεΐ καί ή ά- ποστράτευσις των άντσρτικών μας όμόΐδων άντιστάσεως Ε- 'ΛΑιΣ καΐ ιΕιΔ'ΒΣ, ή ιόποία καί ωρίσθη δια την ΙΟην Δεκεμ- βί Άπό Ιστ·ορικτ)ς, γβωγραφικη"ς καΐ έβνολογικτ]ς απόψεως Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (Παφλαγόγα. ΒιθυνΙα, ΚαππαδοκΙα, Πόντος, ΊωνΙα, ΠισιδΙα καΐ ΚιλικΙα) Τοθ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟϊ Ζ ι λ έ : Τώ Ζήλτ των ώρ- χαίων 45 χλμ. πρός Νότον τής Άμσσείας Παρ' αυτήν ενίκη¬ σεν ό Ιούλιος Καίσαρ τόν Φαρ νάκην, άνανγείλα την νίκην τού πρός τούς Ρωμαίους διά της περιφήμου λακωνικής φ )ά- σεως «ΤΗλΘον, είδον, ένικησα.. Ζαφράμ πόλις: Άρ- χαία πόλις τή; Παφλαγονίας. Κπτβ τόν ΙΟον αΐωνα μετωνο μάοθη ιΐς θεοδωρΓύττολιν. Κάτΐοτε έλέγοντο καί Εύχάιτα. Ζιντζί - Διρέ: Αι Φλ,σβιαναί των Βυζαντινων Π. Α. τής Κσιπσρείας ννωοτή διά την ίν αύτη μονην τοΰ Τιμίου ΓΙροδρόαου. Ήλιούπολις: Άρχρο τάτη πόλις παρώ την Συρίαν μ? ττάμπολλτ ρ'ρε π α άρχτιωνίμνη αειων πρωΐοφανη άν6 τύν κό έ λώες ί σμόν μας μαρμάρου φη εννέα κολώνες ίκ τοΐ γκρεμισμένου ναού τοθ Μπάαλ ό οποίος οί κοδομήθη επι 15 255μέτρων (135 Χ 113) κ«α είναι ύψηλοτεραι δια σωθεϊσαι κολθνες διά μέσου των αίώνων, ή προμετωπίς τού ναού τοΰ Βάκχου διαστάσεων 75X41 καί αλλα πολλα άριστουρ γήματα κατασκευασμέν < άπό γβατνιτην καί μάρμαρον. Τό πλέ όν Ακατανόητον εΤναι τό περί φημον «έπ,πεδον» της κοιλάδος τού Βάλβέκ διά τό οποίον μπο ροΡμεν νά υποθέσωμεν δτι ήτο διαστημικόν άεροδρ μιον, διά την κατασκευήν τού όποίου εχρη¬ σιμοποιήθησαν καί ύπάρχουν έ πεξεργασμένοι όγκόλιθοι μήκου, 25 μέτρων κα'ι βάρ·υς περίπου ηύο χιλιάδων τόννων. Ύπήρ χον μηχανημσνα είς τόν κόσμον μας διά νά μετοκινηοουν τοιαθ τα βάρη , Οΰτε τώρα ύπάρχουν τβιοΰτοι γερανοί. Παρά την Ήλιούπολιν ήσβν καί τα Σόδομα καί Γόμορα τής Παλαιάς Διαθηκης τα όποία κα- τέκαυσεν ό θεός διότι οί κάτοι- κοι επετεθησαν εναντίον δύο άγγβλων τού οί όιΐοίοι ϊΓχαν εντολήν νά εΐδοπο ήοουν χον Λώτ νά άπομακρυνθή κ τ.λ. Κα¬ τά τόν ρωσσον φυσικομαθηματι- κόν 'Αγκράστ ή καταοτροφή προή>.θεν άπό ατομικήν ενέρ¬
γειαν ποΰ θά ήτο γνωστή τφΐν
άπό χιλιάδες χρόνια σέ πλά
σματα ποθ βΓχαν φθάση άπό τ6
μακρινό συμ παν οτή γή κσί κα¬
τόπιν νά την γκοτέλειψαν. Τα.
δντα αύτά έκαναν τακτικά τα.
ξείδια άνάμεσα στή γή μας και
τούς αλλους ·ηλανήτας. "Επρι
πε νά συνκεντρώσ'νυν καΐ νά
ιΐχαν μίαν σταθεράν παρακα
ταθήκην ραδιενεργοϋ καυοιμου
ύλης Κάποτε άγνωστον ί-ίατι
απεφάσισαν νώ έγκαταλειψουν
τόν κόσμον μας καί Επρεπ= νά
καταοτρεψουν. νά άνατινάξουν
τα άποθίματά τ·υς. Τότε Ιστιι
λάν δύο αγγελιοφόρους και ι(.
δοποιησςχν τούς κατοικους νά ά
πομακρυνθοθν τοθ τόπου. "Εγι¬
νεν ή άνατίναξκ των άποθεμά-
των, έφυ αν οί έξωγήίνοι καϊ
δέν ξαναγύρισβν ποτέ.
Κατά τόν Λιββνέζον ατομικόν
Σαμπέκ ευρέθησαν είς την Νε·
κράν θάλασσαν πάπυροι ι|ς
τούς όποιους άναγρώφεται κα
θαρά ότι πλάβματα έξ ούρανοθ
κατήλθον καί τταρέμειναν
ή ή έ δλ
ή
τής γής
διαστημοπλοια είς
θ ΜάλΜ
ής γής μ μ ς
την κοιλάδα τοθ Μκάαλ—Μπέκ
Ό ΐδιος ανεκάλυψε θραύσμοτα
γυαλιοθ σάν άπό σπασμέν·
μπουκάλια τΑ όποϊα ήσαν ρα
διενεργά σωματίδια ύπόλοιττα
άτομικής έκκρήξεως.
"I
σ τ ο ρ ί β : Μετά τούς
Ρ κατεϊχον την Ηλίου
Βί Τό 635
μς χ η
πόλιν οί Βυζαντινοί. Τό 635 κα¬
τελήφθη υπό των 'Αράβων, 746
Αίγύπτιοι, 1090 οί Σελτσοθκοι,
1137 ό Τσεγκίς — Χάν, 1175 ό
Σαλαδΐνος, 1400 ό Ταμερλάνος
καί 1517 οί Τοθρκοι.
(Συνεχ(ζεται)
ΣΜΥΡΝΗ ΙΚΒ ΣΗΜΕΙΟΜβΤΒ
>»(>! μόνιμοι 'ΑΙξκοιματικοί των
άνταρτικών ιμας σωιμάτων, έιτα-
νέρχονται είς τόν τακτικόν μας
στραΐτόν, οττου θά εύρουν θέσιν
<λνάλογον μέ τάς Ιέθνικάς των (Συνέχβια έκ τής 1τ»ς σίλίδος) 'κτονες ή μασώνοι παρασικευά- ζουν έσπερίοα .μετά χορΌθ. ΟΙ μασωνικοΐ σύλλογοι ττανταχοΰ καΐ ττάντοτε δυεικρίθησαν έττί φι λανθιρωττία. ΙΕύχ)όμΕθα. τό άτοο- τέλεσμοο τής άγγε,λλαμένης έσ- περίδος ν' άποδειχΐθή, όσον £- νεοτι, πλούσιον». 'Ή ττάλι: «Πιστεύομιεν δτι 8ΐς τόν χορόν τούτον θίλουν π,ροσ- έιλθϊΐ ττολλοΐ ιφιίλοι των καλών. Οί είς αυτόν έλευσόμενσι θά έ¬ χωσι την ιχαιροττοιόν συΎαίσθη¬ σιν τοΰ δτι εύθυμοΰντες άγατ θ,οΐΞργώσι καί, διασκεδάζοντα άπομόισσουσι ϊν δάκρυ έκ των κάθυγρον της ένδειας όφθαλ- ιμών καί ιδοηΐθώσιν σχολείον έν ώ πλείστα έκ-αιδεύανται πτω- χά ικοράσια». Στόν τεκτονικό χορό, πού δό θηκε στά 1Ι&741 ύττ^ρ τοϋ Παρ- θεναγωγειου τοϋ Άγίου Πνεύ- ματος, ιδιενειμήθη στοΰς ττροσιελ βάντες τό άκόλουθο «ττοιηιμάτι- ον», μέ τίτλο «εύγνωμοσύνης Τϊκιμηι,οιον», ττοϋ εφέρετο πώς τιροερχόταν άπό τίς μαΐθήστριες τοϋ σχολείου. Δέν είναι γνωστό κ α:] τό τταιρσΐθέτοιμε όλάκληρο: Είς τόν ιβωιμόν έρχόιμενοι (της ττλάνου Τερψι/χόρης, τα χείληι δέν ήικούσοτΓε μικράς άπόρου ,κό,ρη<;, πιρός τόν θεόν εύχόιμενα β=,ρμώς ύττέρ υμών; Λ ιΔέν εΐδετε, μ&ιΐδίαιμα άτγάπης καΐ έίλ~[δος πλανώμενον &ίς ττρόσωατοιν τυοορΐθένου Έλληνΐδος ικαί αίφνης οέν ησθάνθη τε ΐγλυκύταπον τταλιμιόν; τΗταν Ιέκιείν* ή &έησις άπόρου μα)θητιρί<χς καί ιφόρος τό μίειιδίαμα εύγνώιμονος καρδίας Ικαί άμοιδής των Μργιων σας ιδικαία, οί ~σλμοί. Α Μακάριος ό τελούσιος ιό σττείρων δττου ττρέττεΊ, Ιδιότι καιρπόν άφθονον Ιεύγνωιμοσύνης δρέττει χά1! στέΐφανος άιμάραντος την μνήμην τού κοσμεΐ. ·*· ΐΝαυάγια αί Ιδύστηνοι παρθένοι της ένδείας, ενώπιον μας βλέπομεν ΓΓά δώρα της Παιδείας καί δμως θέν ουνάμιεΒα νά δράξωιμεν αύτά, Λ ιΔεινορύλλυα νεόφυτα τιΊ^ Υήζ του Προμηθέως, τα φώτα των πατέρων μας ττοθοΰμ'εν >καί τό 'κλέος,
κανείς πλήν είς τούς ιτόθοχχ;
(,μαι;
κανε'ίς δέν άτταιτά.
Α
Τής θεανοΰς όπτόγονοι
ΣατΒΦοΰς καί "Άστπασίας,
είς £λη κυλιιάμεθα
φρικώδους οϊμαθείας,
κανείς τπλήν ε,ίς τάς τάλαινας
δέν Φαίνεται σωτήιρ.
Λ
Κανείς.... άλλά τί λέγομεν;
ττροστάΐας της Παιδείας
τα τέκνα τής Ίσότητος
ικαί της Ελευθερίας,
Φδού ό έπουράνιος
μας έστεΐ'λε Πατήρ.
Είς τόν χορόν εΰδαίμονες
■έν ώ συνευθυμεΐτε,
κ6ρη τττωχή τόν "Υψιστον
θεόν ιέττικαλεΐται,
άγνή καροΐα εϋχεται
Θερμώς ύπέ,ρ υμών.
Λ
Την δρ όσον έοταλάξατιε
την μάγον των έΐλττίδων,
πιροστάται, είς άττέλπιδας,
καρδίας "ΓΞλληνίοων,
είς στήθη 'δπου ώγ,ριος
ΙέμάστιΙζιε χ)ευμώ(ν·
Α
Τής τύχης τα ναυάγια,
τα τέκνα της ένδείας,
είς άσφαλή εΐσήΐξατιε
λιμένα σωτηρίας,
είς τόν Μουσών τόν ΰισπιλον
καί άγιον Κ&ωμόν
Ό χορός, πού οόθηκε τόνψ>
ν© έκεΐνο σημείωσε ,μεγάλη έ"
πιιτυχία καί αί εΊστφάξεις ήσ»
σηιμαντικές. Τό εΐσιτη,ριο εΐχε
όρισ(&εϊ σ, £να χ,ρυσό &1κοσ6-
φραγκο, ποσό ση'μαντικό Υ'11
την έποχή έκείνη. ΟΙ Σιμυρναϊ-
οί ιδττως ΈγραψΕ Ιέψηιμ&ρ'ίς
ιέττοιμένης «Ιδι&σκέΐδασαν άγσθο-
ττοιοΰντιες». 'Κύριοι συντελειστές
της επιτυχίας ύπή,ρΐξαν ό
ών Πολυδώρου ΐΚυβετός, οί
ρίιες Γαι&ριήλ, Τυ-άλδου, Φρ«7
γιά, Κρίκα, Τζόλυ κι,' αλλες-
Παρέιστησαν άπό τούς έιτισήΓ
μους ό Γενικάς Διοικητής ^
Βυλαετίου, οί Πρόξενοι τής
λάδος, Αυστρίας, Πορτογαλίίχζ
καί άλλοι έπίσημοι.
ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
υπηρεσίας.
>ΛΙ βφιεδροι άξιωματικοί, εάν
ιέτΓΐιθυμοΰν ,νά μονιμοΓτΐΌΐηΘοϋν,
θά εισέλθουν εΐίς εΐί'δικήν ΣΓχο-
λήν ΈκτταιδΙεύσεως.
»ΑΙ λεπτοιμέρΐευαι τοϋ τρότοου
τής^άτΓοοιτριατεύσεως θά καθορι
σβ6ΰν έν συνεννοήσει μέ τούς
άρχηιγούς των άνταρτικών όμά-
δων, στρατηγοΰς Σΐαράφην καί
Ζερΐ&αν.
>Ά~ό της ΊΙΟης Δεκεμβριού
τοαύει επίσης ττασα φορολογία
επιβληθείσα πρός σι_<ντηρη01ν των όμάδων άντιστάθΈως». ΙΠαράλληλα μέ την άττοστρά- τεϋση των ιανταρτικών σωμά- των, ήιΚιΛέρνησις ά-Η,φάσ^ και την άτΓο.στράτευ,ση της Έα ιμικής Πολιτοφολα,κής, κςχλέσα-' «£ την κλάση τοΰ 1936 γιά ν' ιάπαρτίση ιμ· «ύτήνΐ τήν ρινή Έ9νοφυλακή. —ν<«τικά ,μέ τα ανωτέρω θέ- ματα, στίς 5 Νοειμβρίου ό ΠρωΘυ-ουργός κ. Γ. Παπαν¬ δρέου, έίκανε τίς τταρακόπω δη' λώσεις: «Ή ττ,ραγματική κατάσταοιζ τήν 'όποίθϊν εδρεν ή ΚυόέρνηΡι<: άπό της ώφίξειώς της είς ΙΕλλάίδα, είναι ότι ή >
κή σχεδόν -ανταχοΰ είχε
σει 6φι~αμένη χαί έχει
τασταθη υπό τής 'ΕΉν.κής Πό-
λυταφυλακής τοϋ ΕΑΐΜ-ΕΑΛΑιΣ·
Πρός άττοκατάστασιν τής Αί1*
τουργίιας τοϋ ιΚράτους έλή'ίρΐ
σαν όμοφώνκος υφ' όλοκλή'Ρ00
της Κυβερνήσεως αί άκόλοι»01
άποφάσεις:
11) Ή ΊΕβνική ΠολιτοιΦυλ«κί|
τοΰ ΕΆιΜ—ΕΛΑΙΣ τάσσεται ύ*
τάς διαταγάς τής Κυ6ερνήα£0)ς
καί των άντιπροσώτκον της ψ-'
χρι τής 1ης Δεκειμβρίου όττό^
θά -παραδώση (υπηρεσίαν κα'ι 9°
ΣΥΝιΕΧΕΙΑ είς την βην <&
Μέ Λυο—ε—ταμένην την σηιμαί
αν της άληθοϋς Δημοκρατίας
καί ιθοροοκκτμένη μέ την αγά¬
πην κοΛ την εμπιστοσύνην τού
Λαοΰ, ή "Ενωσις Κέντρου, 6-
τρωτος ώττό τα βλήματα τής
διαί&ολής καί τής συχοφαντίας
άοιστάκτων άντυττάλων, -προχώ¬
ρει άκάθεικτος πρός τόν έκλο-
γυκόν θρίαμβον τσΰ Μαΐου τοθ
1967.
'Όχι μόνον δέν επέτυχον ν ά
φθάσουν τόν στόχον των, άλλ'
άντκιδείχθησαν τελείως άσφαιρο
τα ταυρά, τα όποϊα οί άντίττα-
λοι αύτοι £&αλον τρροσφάτως έ
ναντίον της: ΑΐΙ εύτι&λεΐς σοκο-
φαντίαι, βτι, τάχα, τό μέγα· δή
μοκρατικόν Κόμιμα τής Χώροος,
ή "ΊΕινωσις Κέντρου, βάδ'ζει
πρός τοις εκλογάς, όφοΰ προη¬
γουμένως «συνωιμολογησε» μυ-
στικώς τόν μεριοΐμόν τής 'Βξου-
σί,Όβς ι μ
Ή άτΐάντησις, &ριμυτάτη καί
άτταοτομωτκή, £'5όΒη ι±μ 3ω~
είς τν Βουλήν, ά.τκ> τόν '>!>>ς;ν
τόν Ή-, έτηιν τού ιΚά ,οματος. Ά'λ
λά κ-αί χωιρίς οούτήν την απάν¬
τησιν, θά ήτο εσχάτη άφέλ: α,
δι' οιονδήποτε ττολίτην ηύτής
τής Χώιρας, νά ττίση είς την
τταγίιδα τοΰ χον&ροε ιδοΰς κ αί
>κροχΐ[γιαλέου ψειύδους. Δέν ύτκίρ
χε)ι κοανε'ίς ε|1ς τήιν ΈιλΛάδα, ό
6τκ>ΐος νά ιμή γνωρίζη^ δτι είς
τάς 1'5 Ιουλίου 1965 ό Γεώργι
ος Παπανδρέου ι&Ίτοσεν εΐίς τάς
έπάλζεις, άκριιβώς, διότι ηρνή¬
θη1 τόν μεριαμόν τής ΊΕΐξουσί-'
άς.
Τί συνέιβη τότΐε,· 'Ενώ ή "Ε¬
νωσις Κέντρον εώρ σκετο εϊο
την αρχήν, ττρο,Ξΐδλήθησαν αξι¬
ώσεις, αί οποίαι, Ιέάν είχον γ -
νει δεκταί, θά ώδήγουν έκτοτε
ειΐς την δημιουργίαν «-στεγανών
©ιοιμε,ριομάτων·» ε)1ς 'δασικούς
τοΐμεΐς τοΰ κριατικοΰ αηχχν σ-
μςΰ. Είς τους τομεΐς αύτούς —-
κιιρίως είίς τόν Στρατόν φαινο-
μενικώς μόινον Ιθά ήσκΈΐ τςν.
διοίικησΊν ή ύττεύθυΓνος δηιμοκρα
τική Κυ!&έσνησις. ΕΙΙς την τιρα-
γματττκότητα ή ιϋξουσΐα βά ά-
νηκ-εν £.1ς άλλας ανευθύνους δυ
νάΐμΐεις καί Ιθα ήσκεΐτο άττο αύ¬
τάς >μέ την κάλυψιν τοϋ κυ'δΞρ-
νητιΐ,κοΰ μιανσύου —ιδττως άλλω-
στε συνέΐβη μετά τό ιτραΐξικότΐη
μα τής 1<5ης Ιουλίου 196&, κα τα την διάρκειαν τού αθλίου ■βίσυ των τριών ψευδοκι,ιβερνή- σεων τής άτπςιστασίας. Δέν Ιέ&έχβη τότε οϋτε συζή¬ τησιν ό λαοπρόδλητος Πρωθι>
πουργός, ό Γεώργιος Παπανίδρέ
ου. Άντετάχβη απολύτως ειίς
κάθε σχετικήν «ρουσοσ. Άιτέρ
ρ.ψε κατηγορηματικάς κάθε
στέψιν περί ώπταΛλοτριώσεως
των έ·ξουσιών, τάς όποας τό
ίσχϋον ττολίτει.ιμα της Χώρας £-
χει ιεμπιστΐευβή μόνον είς την
■Κυβέρνησιν τοΰ Λαοΰ.
τε ίστερξεν είς τόν
μόν των ίματίων», των διικαιω-
μάτων τοΰ "Έλληινιικοΰ Λαοϋ,
μεταξύ τοϋ νομίιμου έκιτροσω-
ττου τού, της λαοττΐρο'δλήτου Κυ
&ερνήσ£ως καί ιάλλων, αί όττοϊ-
οι δέν £χουν, 6κ τοϋ Συντάγΐμα
-ος, άρμαδιότητα. Οόδέττοτε ή-
νέχθη νά συγκυδερνήση μετ*
αυτών.
Καί δταν έγινεν άπό
άντιληιττόιν, #τι ό
γός αϋτός ήτο ιτριαγ'ματυκός έκ
τφόσωττος τοϋ Λαοΰ, άνένδοτος
ύτΠ?ίοοιστΓΐστής τιών δικαιω'ματων
το, σκλη,ρός καΐ άκοίιμητος·
^ρου(·>ός των λαΐκών έιζα-οΐιων,
δέν άπειμςνεν άλλη λύσις άιτό
την αποΐμάικ.ρ'υνσίν τού άτιό την
άΐρχήν, μέσω ενός μοναίδ, ικοΰ
είς τό εΐδος τού ποιλιτκκοϋ τρα-
ξικοπήματος.
ΊΗιρινήιθη λοιιτον νά συιμι&ι<5α- σθή ιό Πεώργ'.ος ιΠαπανιδρέουι, β ταν, μέ τό 53% τοϋ ΑιαχΛ (=1ς τό τολ'ευ.ρόν τού, 'καίΐ μέ μερικάς ποραχωιρήσεις, ιήΐδύνατο άνιέτως νά -αροίμιείνη ιμέχιρι τέλους ΠρωΙθυ-ουιργος. Ηρνήθη, διότι, όπως είπεν ο Ιδι,ος, «θα ή·μην τότε (3τνάΙξιος πολιτικός Ήγέτης καί άφ λότΐΊμος ότνθρωττος». Ήρ νήιθη. καί ιέξήλβε τοΰ Πρωβυ- πουργικοΰ γιραφείου ιτιρός συν¬ άντησιν τοΰ Λαοΰ, διά νά τεθή έττί κεφαλής τού βΐς τόν νέον Άνένδατον 'ΑΓγώνα. .Τα γάγονότα είναι πασίγνω- -ίτα Κιαί ή Κννοια των γΐεγονό- το:ν £χει 'διαύγειοιν ΚιρυσταλλΙ- νην. "Αοφαΐιρα, έπομένως, άητο- διεικνύονται τα συκοφσντ ,κά πυ ρά>, τα όττοϊα ®άλιλ>ον, Ιούνιον, Ιού¬
λιον, Αυγουστον, £ως βτου ί-
ττηλβεν ιή καταστ,ροφή.
Θέλετε λοιπόν καί σήμερον,
διότι είναι -πικρόν τό ποτήριον
τής σαμ'δάοεως τό ιόποΐον 6πο-
γράψαμεν Λ"ά ιμή τό τΐίωιμεν;
Π. ΤΣΑιΛΔΑιΡΗΣ: ΜοΟ επ-
τρέπετε μίαν θιακοπήν; Εάν ά-
ναγνώσετΐ. καί την συνέπειαν
τής ιέν&ργείας κατ' εκείνην την
Ιέτΐοχήν θά ίδητε τα ,κω/λύματα
τ<5( Ιόποία ιηαιρεν&δάλλοινιτο διά νά μή Κ5πτοσυρθη ιό στρατός έκ Μικρασία. Τό μυσοφέγΐγαρο νί- κησε ι6έΐ6α> α τό σταυιρό, μά δέν
κατάιφ,ερε νά δώση τή χαριστι-
κή δολή κα) στή δυΐζαντινή τέ-
χινη.
Τό ιίστορικό συμττερασμα εί¬
ναι δτι οί Μικιρα·σιάτες ταττη-1
τουργοί, -ου χρηοκμοπο οΰσαν
δϋζαντινά καί ί>σως καί κοπτι-
κά δια·κς.σμητυκά βέιμιατχ, κά-
τω άπό την έττίιδ,ραιση τής μωα-
ι^θανικής τέχνηις καί ιάττοκλει-
στικά καί ,μόνο γιά έμττορΐ'κούς
λόγους, ι*πιοόιθηκιαν στήν κατα'
σκευή των «ναμαΐζκάχ» —των μι
'ρών ταπητων ττιροσευχίης ιτού
άπεικύινιζαν την ~6λη τοΰ ιπαιρα
οείσου, συμ)6ολίζοντας ίτσι, 6τι
',ιέ την προοΐ».|χή οί πιστοΐ έξα-
σφαλίζουν τόν τοαράδειοο χαί
τα «ούρί». Τό μιικρασιατικό χα-
λί. εχαοε £τσι σιγά-σιγά τόν άρ-
χικό χιοαρακτηρα τού καί 6ημ.-
ουιργήθηκε 6νας τύ-ος ιτού εί¬
ναι εντελώς ώσχΕτος άττό την
'ΐ-ΐρσική τβχνοηροπία.
(Συινεχίζεται)
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ
χ έκ τής 1ης σελίδος)
καλής ιμουσικής. Καί ή θέληαη
τονώνεται >μέ την άττοφυγή των
αγεΐυων τταβών ,καί μέ την καλ-
λιέΐργιεια των ΙεύγεΙνών παθών,
πού είναι «ΐνεϋ,ρα τής ψυ·χής»και
'όδηγοΰν στήν άρετή. (σϋτ. 31,
3©5). Μελετάτε τα ττοιήματο:
τοΰ Σόλωνος καί τοΰ θίογνη,
τόν ώραϊο μΰβο τοΰ Προδίκου
γιιά· την Ά,ριετιή ικαί την ιΚακία,
ικοίί πρό πόι>/Γων τα έ"πη τοΰ Ό-
ιμήρου, -ού Είναι «άρετής £ττσι.
νος». (αύτ. 570).
III
'ίΑλλά πέιρα άττό τόν συγκε-
ροοαμό τής ιέλληΐνικής καί της
χιριοτιανικής ΠαιΙδείας, γιά την
•πλήρη έλληνοχρ-ιστιανικη μόρ-
•φοχτη τής νεας γιενεάς, οί Τρείς
Ίό,ράρχαι άφιέρωσαν τή δΐρα-
στηριότητά τους στήν ιέπίλοοη
τοΰ ιμειγάλου κοινωνικον ττρο-
δλήματος, ττού τι:ρά&αλλ_ σέ κά
θε τους 6ή|μα καί προκαλοϋσε
τή συνείδηιθή τους.
(Μέσα στό πολτι,κο-οΐκονομι-
κό κα) κοινωνικό περιβάλλον
τής Ιέποχής των, δποο γενικά
έττικρατοϋσε τό άπσλυταρχικ.0
τηκϋμα, Ιέ)6οοσίλευε ή οίκονοιμι-
.κή έικμΐετάλλεοση, ίκραζε ή κο
νωνικη άδικία καί σττάνια ήσαν
τα τΐαρα'δείγιματα της κοινωνι-
,κής δικαιοσύνην πρό'δαλαν σάν
ιφωτειινά μετέω,ρα, οί Πατέρες
τής "Εκκλησίιας ικαί πρό πάν¬
των οί Τρείς Ίι&ράρχαι, γιά νά
κτυττήσουν σύρριΐζα τό κοινωνι.
κά κακό, καί νά δώσουν την ε.ί
κόνα μιάς πραγματικής χριστι
ανι,κής Κοινωνίας μέ τελυκό στό
χο την βαθμιαία άναιμάρφωση!
τής ιΠολιτείας σέ αληβινή Χ<ρι- στιανική ιΠοιλιτεύα Άγάπης, χω ρίς καμμιά ιδιαία ανατροταή, σλ λά μέ την ιτ,ρο-αγάνΐδα καί την τκιΐθώ καί την ελευθέρα θελή¬ ση δλων των κοινωνικών ικαΊ ττολιτι,κών πιαιριατγόντων. ΙΜεγάλο καί τολ|αη,ρό καί ρι ψοκίνδυνο τό Ιγιχείρηιμα. Άλ- λά καί ώ,ραϊο ικαί μαγευτικό καί άπαραίτητο. Κ αί τό άιτετόλ ιμησιαν. Διότι ττηγή τού έγχειρή ιματός των ήταν ή ΙΠραφή μέ κεντρική μορφή τόν Χριστόν. Σ' αυτόν καταλήγει Μνα τταρελ 8όν ποιλύτιμο Ηή Π. Διαθήκη, καί άπ' αυτόν άρχιζει Εα άτΐα ράμλλο πσρόν— ή Κ. Διαθή¬ κη. Άττό την ττη,γη αΰτήάπορρέ- ουνή μ·εγάλη 'κοινωνΐ'κή γραμ- μή καί τα ε'ίδικά: συνβήματα, πού δλα μαζί άπαρτίζουν τόν Κοιιωτνισιμο των ΠατέΊρων καί μάλ'στα των Τριών "Ιεραρχών. Την μεγάλη κοινωνική γραμ- αή Ιδωσε ό Χριστός, δταν εΐπε την ώ,ραία Ιέκείνη τοοτραΐδολή γά £να Ποιμένα καί μιά Ποί- μνη. Σύμιφωνα μ' αυτή, ό Χρ.- ατός εΐ<ναι ό Ποιμήν καί δλη ή "Ανθρωπότης ή Χριστιανική εί¬ ναι ή Ποίιμνη. ν Σννεχίζεται) 'ΕΙΛ. ΒΕΠΙΓΖΙΕιΛΟΣ: Τό λαμ- ■βάνω υπό σηιμΕίιωσιν, ώλλ' έττ - τρέιψατέ μοί νά μή τό τταραδ:- χιθώ, διότι έχω την -πεποίθησιν, ΰτι Ιέάν Κυ|βιειρινήηη.ς ήτο ό άξιό- τυμος άρχηγός των Προοδευτ - ικών ικαί ιέσκέπτετο ικαβ' δν μοϋ ουΐνέστησε τρόπον ινα σκεφ€ώ καίί &φτ]'νε αυτήν την ύττόθεσν ■νά γσίγγραινιάση, τ' αττοτελέ- σματα δέν θά ήσαν μέν έΐξ ΐσου τραγυκά κάί καταστρειττικά διά τούς ιένδιοιφΐεΐρομένους,, όπως ή¬ σαν ουστυχώς .κατά την 6.ιτοχήν Ιέκιείνην ιδία την γύφαΜ, θά ήσαν βμως ττάντως έτηιδλαβή. Άλλά θά μοϋ έιτιτρεψητε ά—ό τοϋ σο- βαροϋ τής συζητήσεως νά §λθω βΐς ολίγον φαιΐδρότερον λόγον άνοοφέρων £ίς Ιήμάς μίαν όμιΐλί- αν πού εΐχα πρό μικ,ροΰ μΐ ενα Φίλον μου, μέ τόν δττοΐον ήρ- χό.μιεΙθα τό απογΐευμα ΰττό τό Πιεντιελΐικόν. ΤΟ φ[λος ιμου ώΓττενθύμισιε μίαν τουρκικήν παίρθΊΐμίαν και έιτει- δή ευρισκόμεθα είς την ρύβμι- >σιν των σχιέσειών μας μέ την
Τουρκίαν, ίσως δέν εΚιαιι κακόν
νά ΙέπικαλιεσΘώ την τοιυ/ρκικήν
αυτήν τταροΐιμίαν:
Ήταν ενας 'Σουλτάνος, ό ο¬
ποίος εΐχε τόν Χότιζα τού, Ό
Χότζας Ετκϊΐιζε τό τίρόσωττον τού
γελωτοιτοιοϋ. Μίαν ήιμιεραν ό
Σουλτβνος τοϋ £.ΐτκ, 8χω μίαν
καμήλα τήιν Ιόιτιοίαν σέ διατάσ-
σω νά την μάθηις γιράμματα για
τί άλλοιώς Θά σοΰ κόψω τό κε-
φάλι.
Λοιπόν 'ό ικια)κομοίιρης ό Χ6-
τίζας, τί νακιανε;
ΐΕΤτπε, ττολύ κοιλό], άλλά Θά
μοϋ 'δώσετε ιδ,τι χιρειάζεταιι. Λοι
πόν μοϋ χρευόιζονται 10 χρόνια.
'Ετϋηρε τα 10 χρόνια, έφυγε
κί' επήρε την καμήιλα νά την
μάθη γράιαιματα. ΐΕττηγε είς τόν
ΒΒζΰρην καί τοϋ όΐνέφιερε τό ε¬
πεισόδιον. Τοθ λέγει ό Βεζύ-
ρης:
—Τί είναι αύτά; Μιτορεΐς νά
μάθης την καμήλα γράμιματα
σέ 10 χρόνια;
ΗΜά ΙΒΐΙζώρη μου, τοΰ λέγει,
μέσα σέ 10 χρόνια ή έγώ θά ττε
θάνω ή ή καμήλα θάψθφήση, ή
ό Σουλτανος θά πεθάνη.
Την τουρκικήν αυτήν τταιροι-
,μ'οιν ιμοΰ υττΈΜΘυιμΰζει ή σύστα¬
σις τοϋ άρχηιγιοϋ των Προοδΐυ-
τικών, οιτοχ; τοερκμέινωμεν, διότι
αί ιπεριστάσ€Ίς τΐιβανόν νά είναι
καλύτΕΐραι μ!επ:ά τίνα €τη, νά
ικάμωιμιεν συΐμΐφωνίαν μέ την
Τουρκίαν.
Τώρα Ιείναι άληθές κύριοι
δουλευταΐ, δτι ή σσγκατάθεσις
ή όποία μοϋ ΙέΙδόθη άττό ιδλα τα
μέλη τής Έτΐΐτροτοης των Εξω¬
τερικών ΎΓΓΓθθέισεων, πλήν τοΰ
άριχηιγοϋ των ΙΠιροοοειυτΐκών καί
τοϋ ιάρχηιγοϋ τοΰ Λαϊκοΰ χόμμα
τος, όπως ΐπυογράψω την συιμφω
νίαν, μοί, έδό0η ίκ μέρους τοΰ
άρχηγοΰ τής Δημοκρατικής Ε¬
νώσεως, τοΰ άιρχηιγοϋ τοϋ 'Εθνι
κου Δημακρατιικοϋ κόμιματος
καΐ ναμθζω καί τοΰ άντιιτροσώ-
τοου τοϋ κόιμιματος των 'Ελευθε-
ροφιρόνων, υπό ιμόνην αυτήν την
προϋπόθεσιν, Ιδτ·ι συτγιχιρόνως θά
ύτοεγράΐφοντο καί δλαι αί άλλαι
συμφωνίαι, ιε|1ς τάς όττοίας ά-
πσδίδοιμιεν σημασίατν. Καί ·δτι έ-
τοομένως, σήιμειρον προσερχόμε-
νος νά ζητήσω Ιάττό την ΒουΓλήιν
την κύοωσιν της συμβάσεως,
'δέν φέρω καί τάς άλλοις συμ-!
φωι 'ίας.
'>λλά κύριοι, δέν έδίστασα
καθόλου, δπως σας Ιέιξήγησα
καί τηριοηγουμένως μιετά την λή¬
ψιν τοϋ σχετικοϋ τηίλε'γραΐφήμα-
τος τού έν Αγκύρα πρεοΚϊΙευτοΰ
μιαις, -νά χωρίισω τα ζητήιματα.
Δέν είχον ουδένα λόγΌν νά 6πι-
ιμεΐνω ειΙ|ς την σύγχιρονον ύτΐο-
γ,ροΐφήν, ιέ>ςτός μόνον αν ήθελα
νά καλύ|ψω τήιν εΰΊθύντ/ν ιμου υ¬
πό τό γεγονός, δτι ή 'Σονταγμα
τική "Έττιτρνοπή, εΐχιε, τοιαύτην
γνώμην. Ά λΛά τουτο θά άττετέ¬
λει αληθή νόβευσιν τοϋ κοινο-
Φουλιευτικοί5 ιτχ)λιτ·εύματος, £άν
ίδηλαδή δ Ιότηεύβϋνος ιΚυΙδερνή-
της ήθεΐλε, 5ιά νά ώ—οφύγη τάς
ευθύνας αύαοϋ, νά καλύιττεται
δπισθεΐν των γνωμών έ κλινών,
όϊ ιόττοΐοι ίεέν ΙΕχουν άμεσον ευ¬
θύνην είς την τοροκ'ειμιένην περί
πτώσιν. Ή ■σομφωνία ττερί μιειο-
ψη.φιών την Ιόττοίιοτν έζήτηισεν ό
κ. Τσαλδώριηις Θά ήτο άτΐολύτως
άσύμφορος 'διότι Θά έμείωνε τα
δικαιώματά: ιμας τα ό~οΐα ΐϊρο-
κύτττουν 'έ·^. τής σχυούσης ήοη
γενιικής σΐΛμΐδάσεως ττιερί μειο-
ψηφιών. *"βξ αλλου ιμία τοιαύτη
σιαμφωνία Ιέ'ξέ,ρχεται των άμ
σων συμφωνιών ιμεταξύ των δύο
κρατών. Ό άρχηγος τοΰ Λάί-
κοθ κόμματος, διφ πρώτην φο¬
ράν σήμερον ανέιφειρεν μεταξύ
τώιν συιμ|5άσιεων, των οποίων όν
νέστηισε. νά ΙέιτϋδιώΙζωιμιεν την 0-
πογρακ^ήν μέ την Τουρκίαν καΐ
την σύμβασιν τΐβρΐ μειοψηιφίας.
Π. ΤΣ'ΑιΛΔΑΐΡΗΣ: Σας ανέ-
φειρα κ<ϊί τότε 'καί ιμοΰ εΐτκχτιε, δτι αύτό οέν είναι δυνατόν. ΙΕΛ. ΒιΕΙΝΙΖΙΕΛΟΣ: Δέν ένθυ μοθμαι. Π. Τ ΣΙΑιΛΔΙΑ ΡΉ Σ: Σάς εΐττα τότε έ'γώ, ιδτι αν σιυναφθή ή συμφωνία αυτή, φσβοΰιμαΊ δτι ή ιμειιονοτης 'έν Τουρκία δέν θά είναι άσΐφαλής, τταρά αν μετά τάς άλλας συμΙ&άσεις Ιέκάιμναμε καίί μίαν σύμβασιν ασφαλίζου- σαν τήιν ιμειανότητα β ς ωρισμέ¬ νας -ΓΒειριιστάσΙεις. ΗΛ. ΒΕΙΝΐΙΖιΕΙΛΟΣ: Σάς βε- δαιώνω καί —αιρακαλώ νά μ·ί —ι στεοσητε ότι ή αντίληψίς μου εΐνοίΐ, δτι μοΰ Ιέλέτγατιε, δτι αύ¬ τά ιδέν δχουν καίμμίαν ώξίαν, ε¬ άν δέν ιοΜνε-εγράφαμεν καί τα αλλα. Καί εΐιτα, δτι έγώ ιτι- στεύω δτι καί τα αλλα θά ύ- ττογιραίφοΰν. Άλλά ποτέ Ιδέν έ- σκέΐφθην νά 'ζητήσιω )3~ό την Τουρκίαν νά συνάψη μίαν τοι¬ αύτην σύμβασιν, 8χι ιμόνσν διό- "ΓΓιθλιτικήν τής Έλληνικής ΐΚυ- &&ρνήισεως, έττί της όττοίας νο- τι τουτο θά αντΙέκΕΐτο είς την μίΐζω δτι είναι σύμφωνα βλα τα ττολιτικά κόιμματα, καθ" ήν αί συνθήκαι ΓΠΕρί τοροστασίας των ιμειοψη'φιών Ιέξέ,ρχονται των όρί ών των άιμέσων συ,μΐφωνιών με- ταξύ δύο κρατών δχι μόνον διό¬ τι ή Τουρκία έν ούσεμια ττ&ρι- τττώσ&ι θά εδέχετο τοιαύτην συμφωνίαν, άλλά καί διότι μία νέα συιμΐφωινία τβειρΐ μ,ειοψηφιών, ή ιόττοία θά ήτο ττλέον ύττόθεσις των Ιδύο ιΚυδειρνήσεων, θά έμεί- ωνε καί οέν θά Ιένίσιχυε τα 6ι!και ώματα τα όττοία τορΌκύτιΐτουν έκ τής σι,^ή'κη.ς των μευοψηιψιών. Έγώ δέ θά μοϋ έτπτρέψητε νά ο^ς εΐττω, ιδτι διά την οττειράστΓΐ- σιν των ιμευοψηφΐών έν Τουρκία δέν στηρίιζιθΐμαι διά τό μέλλον ουδέ πόρρωθεν Είίς την συ(ν<θήκην των μιειοψηΐφιών. Δέν αποτελεί βεΐδαίως ή δήλωσις μου κατάρ¬ γησιν τής συμβάσεως ττερί μειο- ψηιφιών, Ιοίλλά είναι ττολιτική είς την ΐότΓθίαν πυστεύω. (Σημ. ΠΡ. ΚΙΟΣΜ. ΐΚαΐί είς την περίπτωσιν αυτήν, άπεΐδιεί- χθη πόσον εΤχβ οίικαιον ό μέγας δκεΐνος πολιτικός άνδρας. Μό- λις αί σΐχέσεις μας μέ την Τουρ¬ κίαν έψυχράνθησαν έξ άφοιρμής τοϋ Κυ-ριακοΰ, £γραψαν είς τα τταληά των τα τιαττούτσια τάς συνθήκας. Δέν ώιμφέιδαλλεν δτ* θά συνέβαινον αύτό. Τό λέει κα θαρά παρακάτω). (ΣυνεχίΐζΕται) ΓΕΓΟΝΟΤΙ! Κ ΠΙ ΣΧΟΑΙΑ Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕΣΜΕ) ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ Την ττερασμένη Κυριακή ή «"Ενωσις Μικρασιατών τοερικρε- Ρ'είας Κρήνης (Τσεοιμέ) καί ττε ριχώρων», ιέτέλεσε στόν Ίερό ιΝαό τοϋ Άιγίου Χαραλάμπους (ΠεΙδΙου; 'ΊΑρεως), Πολιούχου τσΰ Τσεσμέ, την καθιερωμένην έορταστική της Ιερου,ργία μετ" άρτακλασίας. Μετά την ατοόλυ^ ση συγκεντρωθηκαν, χατά τό ττΐρόγιραμμα, τα μόλη της «Ένώ σεως» μετ^ των οιΐκογενε'ΐών των κα'ι των (φίλων τοΰ Σωμοο- τείου στό κοντκνό κέντρον <-"Αλ σος», δττου τό Δ. Συμβούλιον τούς ττροσόφιε,ρε άρτίδια καί ά- ναψυκτικά καί οττου ό αντιπρό» πρόεδρος κ. Φώτης Τσίιχλας, ά- φοΰ εύχαρίστηισε έκ μέρους τοΰ Δ.Σ. τούς τταρευιρεΐθέντιες συιμ- ττατριώτες έκτιιροσώτΓους των ά δ&λψών Σωματείων καί βουλευ την Πειραιώς κ. Διαμαντίδην, πού έτίμησαν μέ την τταρουσί- αν των τή γιορτή καί άφοΰ έ- τηιρήθηικε ΐένός λετ-οϋ σιγή είς μνήΐμην έκε'ίνων έκ των μελών, ττού άτίε!δήιμηισαιν είς Κύριον τόν χρονο πού τοέιρασε καί (οιαίτε- ρα τοϋ άΕΐμνήστου έττιτίμιου Προέδρου τής Ένώσεωις Στα- ιμάτη Χατζήμπεη μέ την εύκαι- ρία τής συμτιληιρώοιεως τιριετί- ας άπό τόν θάνατό τού, &δωσε τόν λόγο στόν όμιλητή της η¬ μέρας Ή όμιλία τοΰ χ. Ίωάν- νη Βαλαΐμβοΰ, παραστατική, ζωντανή, λσγοτεχνιική, γιεμάτη τοττικό χρώΐμα, ττοίηση καί ττο- λύτκμα λαογραφικά στοιχεΐα, μετάφερε ττάλι τό ακροατήριο, δπως καί στή -ροπέρσινή τού όμιλία, στήν ηόρεμη, την όνειρε- μένηι ιάτμόοφαιρα της προττολε- μικής έπσχής, μέ τή ξένοιαστη ίνδιωτική καί κοινωνυκή ζωή, τής όττοίας χαρακτηρυστ'ΐκές σκηνές ττότε χιουμουριστικές,τΐό τε δραματικές, ζωγιράφισε μέ (ϊδρές ττινελιές. Οί έντυπώσεις των παρευοε- 'θέντων ο—ό τή γιορτή ιήτοτν έν γένει ευχάριστος χαί γιαυτό τα συγχαιρητήρια πού άτηευθύνθη- κιαν στό δραστή,ριο καί σομπα- θή Πρόεδρο κ. Δημ. Χατζηλία καΐ τό Δ. Συιμ'βούλιο όόκρως &ι καιολογημένα. ·κ της 1η<; ίου Λρό τή; ιίτταγρ.αφη; τη; υπό τοϋ -κ.^ Τατχχυργοϋ, δαιότ£ θά άντΐλ'αιμΐβάνετο τας άσαφ»είιας καΐ -θά {ϋυεθείκνυε την «ρσιια· των άπό το-υς άρμοιδίους ύπαλλήλους, «λΜ την άίφηισε ςχιρωτον νά ■δημοοΊεν&Ί) καί κατόπιν έκ της άναγνώ- «εα>; της νά διεπιστώθη τάς οσαφείας καί νά Ιεπυστήση, έκ
των Αστέρων, την προσοχήν τ "όν άριμοΐδίων έπ' ααττών;^
2) Διατί ή ΑιΔΕΛΤ ευθύς ώς δ^εατίστωσε τάς άσαφείας,
αΐτινες κΐαθυστοΰν ιδΰσκολον την έκ-κέλεσίν της «πό τούς δη-
ιμοσίους Ταιμίας, Ιδέν έζήτη.σΐεν άπό τόν αρμόδιον 'Τπουριγόν,
δυά κατΐε-πΕΐγοΰσης νέας συμπιληιριαϊματΐ'κής έγκυκιλίο'υ τού,
την ιέΛΘΐήγη.σιν των άσαφών ισημείων, διά νά μή καΐθυστε-
ρηστ) ή δναρξις της ηληιρωιαή; των δι%αιούχο>ν, άλλά δι' ά-
Μαικοινώσίώς της ίιΐέστηιοιε την προσοχήν έπ' ηντών των
Λριμοοίων, 'χωρί; νά ?χτ> καί τοιαύτην, νομίζομεν, άρμοοιό'
τητα ; Καί
3) ιΔιιατί ήνέχθη ή ΑιΔΕΔΤ έκράσσν έμσ,χΐ'νίζεται ώς &κ-
πρόσωακ>ς ·κ»αι των συνταΐξιο·ύχ<ι>ν κιαΐ ένβρ·γεϊ-ώς έντολοδο-
ιχο; των, την υπογραφήν %αί κοινοποίησιν ιμόνον τής έγ%υ-
/κλίου, της ένΐοιαιφβρονσης τοίις £ν έΐιριγεΧα ιύπίαιλλήίλοιιΐς; %α
δχι συγχρόνως καί της τοιαύτης: της ενδιαφερούσης τούς
παριίισχ συν'τιαξιούχους, ή όποία. ώς ώνιεκοινώιθη, θά έπατοο-
'λουθήστη, μέ άτΓθτέλεσιμα οίτοι, εις; τού; δτΰοίονς ή καταβολή
των σνντάιξιεων δρ,χΐε-ται την 25ην έκώστΐου μηνός, νά μή
λαΐβουν τάς διαφοράς τάς οΛοίας Φικια'ΐοϋντιαιι., Ιντο; τοϋ πα¬
ρόντος μηνός;
Άντ' αυτών των όρθών ιενδοιγ)ειων, 6 κ. Π ασΤιαιμ'ΐχιαλόιπΌυ-
λος, εοττευοιε νά συγχαρή τόν κ. ^ποτυιρ'γσν των Οίκονομι-
κιων, Ιδία τό υπέρ των Δηιμοσίων 'ΤπσΜήλων ένΐ&ιαφέριον τού,
Ιδπκος προ σλίγων μητνών ό κ. Λα'&ράνος, έ'οΐπιευοιε νά ουγχα-
ρη Ι&κ 'μέρους των ιμβλλοθαΐνχίτωιν·... ιμανομάχων τοϋ Ίπποορό-
ιιου τον Καιίισαιρα (-κ. Μητσοτάκιην), ιδιότι ώριισε την άλο-
■κλήρωσιν των συντ<ίξιεων βάσει τοΰ ίνυαίον μΐιθ+θολογίου εν- τός έπταβτίας, ·άντΙ της -πενταιετίας έντος της δποίίας ·Μ όλο- ^η τό μΐ/σθθλόγιον οια τούς έν ενεργεια <ηη·αΐδέλφο·υς των. Ίδοΐ) οιατΓΐ καταιφερόμιεθια φίιλτατιε %. ΚωνοτΤαΛΐτα κατά τοϋ Πρόεδρον της ,ΕκτΐδλΘστιικής 'Επιτ,ροπης τής ΑιΔιΒΔΤ κ. ΠιθΛαιμιιχιαλατιοηίΙλιου καί Ιδού οιατΐ Ιλέγομιεν ότι ιτρόαει επί τέλους νά <ηαματήση ή τατκιι.κή τοϋ Χατζηαιτ>άτιΐ|.
ΟΙ ΔηιμόοΊθΐ 'Τπάλληλοι, έν ένβργεΐϋα καί >σ*νταξιοΰχοι
οέν Ι&έχοντΐαιι την ΐελεηιμοσΰνην τοϋ 'Κράτους. Δέν είναι έπαΐ-
"παι. ιΕΐναι Δηιμόσ·ιοι ιλιειτουργοί κΐοοί θυεκοικοϋν δικαιώματά.
Καί διά την ίικατνα:πχ>ίηισ<ιν των ιδικαιοωιμάτων τοον αίττων, οσάκις ιέΜΐτυγχάνοννι μιεριΐικά εκ τίούτων, -κατόπιν ΐΓκιληρων ■άγώνων, δέν ε-χουν οοαιμμίιαιν ανάγκην νά -ροστίυνωοΐιν τΐόν πολυχιρον,εμένον τόν όεζΰρην, οΛος κάιμΛΐΐ ό Χαΐζηαΐβάτης. Αύτά Ιςτιί τού παρόντος. ΈτχιΙδή ιδμως, δπως εΐπαιμιεν αί ΐσιεκΛι·κήοιει>ς τό>ν Δημιοσίων 'Τν-ταιλλήΑων «ΐ·ναι πολίλαι και
ίϋοιικϋλαιι καΐ άπιαιτοϋν (λΰσει: οι%αίοχ, ιίικανοπσι.ητικάς καΐ
ό,σιισπικάς νχΑ ή οττήλη αυτή θέν οΰνιαταιι νά άοιχ'θλήται συ-
νιεχως καΐ .ά^τ^κλιευοτικως μέ τα ζητήμαπτα των, ή έφημιερί;
ιαΛΟ τού τπροσιεχοΰς φΰλλου της. θά κα>θΐι&ρώση ίδιαιτέριας
(Λήλαις απο των ιδστοίων θά έξ€τάζωνταιι τα θέιιατα των Δη,-
μοσίων 'ΤΛαλλήλων νχη των .σιηπΐοόξιούχων, δσα ένΌβΐταιι,
ιάτΓαι,τούν έκτιενή
ΑΠΟ ΤΟΙ ΑΙΒΑΙΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΓΝΗΜΑ
ττ>ς
στορίαν σας. 'Έττειΐτα αί όιρδαί
των ναζί ί.·σά,ρω<σαΐν σας καθώς κοή, τάς δυνάμεις τοού ήδονήθη- μεν νά άτΓοστείλωΐμεν τότιε ειίς δοήβειάν σας. »'Ανεμείνατΐε επί ιμαικρόν. 'Υ- ττειφΐέ,ρατε έττί τοολύ καί τιώρα ■πάλιν αί Αθηναι, αν καί δχι ό λόκληρος ή Ελλάς, είναι ελεό- θεραι. Ή'μεΐς, οΙΙ Άιμερικανοί φίλοι ιμας καί 8-λα τα Ήνω,μένα 'ΊΕΘνη χαιρόμεθα διά τό γεν°- νός τουτο. Ή μακρά τπερίοδος τής ιέχβρικής κατοχής έιτήνεγ'Κϊ. βαίθείας πληιγάς είς την χώραν σας. "Αφηισε μίαν κληρονομίαν ά)καθωδών τρροΐδιληιμάτων, ττ,λεϊ- στα των ιόττοίων έδημιοιργήθη- σαν έσκεμιμένως υπό τοΰ έχ- θροΰ διά την 'καταστ,ροφήν σας. »Αύτά ττ.ρέ~ει νά έττιλυθοΰν. ΕΤιααιι ττεατεισμένος ιδτι θά ίτπυ 'θοΰν καί δτι ή Ελλάς θά £ττα- νακτήση ταχιέωις την στσβειρότη τα της όττοίας &χει άνάγ'κην. Λρός Ιέξασφάλ,ισιν τής στα¬ θερότητος ταύτης ή "Ελλάς £- χΐει Λνάγκην βάρρους, ένότητος κσίί άτιοΐφασιστικότητος. ιΔέν άμ <(>ιΐ6όίλλαμεν ιδτι ύττό την άρχη-
γίαν τοϋ σοφοΰ της Πιρωθυττουρ
γοΰ, ή "Ελλάς τ>ά ακολουθήση
μετά σταθερότητος την γραμ¬
μήν αυτήν.
»'Εν τω 'μεταΐξύ ή τιτάνειος
ττάλη εναντίον της ναζιοτΐ'κής
Γερμανίας όλονέν αώξάνει είς
έντασιν και βιαιότητα. Άπτό την
Νορδηγίαν μέχρι τής Ελλάδος,
αττό την ■Όλλανδίαν καιί την
Γαλλίαν ιμέχρι της Άνατοικής
Πρωσσίας χαί τής Ουγγαρίας
ή μάχη μαίνεται.
«Είς την 'μάχην αύτην μέΊγα
δργον ιεχιει άκόμη νά ίέττιτεΐλεσ-
θη. Γνωρίζο, ότι δυνάμεθα ά
ύτκλογί'ζωιμ'εν είς την βοήθειαν
καί είς την υποστήριξίν σας
•-πρός -πλήρη (χρησιμοποίησιν τής
ήνωΐμένης συ,μμαΐχικής δυνάυΐε-
ώς ,μας μέχρις ότου επιτευχθή ή
τελική νίκη.
»Ή φιλία μετοίξύ των δύο χω
οών ιμας είναι ■Λαράδοσις μετα¬
ξύ μας, άλλά εΐνα' καί κάτι
δαίθύτερον άττό αύτό. "Εχει υπο
στη ιέιΐιτυχώς την δοκιμασίαν
καλών καί σκληρών καιρών.
Κατά την Ιστορικήν ταύτην στι¬
γμήν, ύτΓοσχόμιεθα έκ νέου τλμοι
&Χιαν πρός Αλλήλους ττίστινν.
Στό τελειυΐταΐο 'Υττουργικό
Συ,μ'δσύλιο Ίτού έγινε στήν "Ι¬
ταλία, δλοι οί "Υπουργοί θέσα-
νε τάς τταραιτήσεις των στήν δι
άθεση τοΰ κ. Γ. Πο~ανδριέου;
κ ι* αότός ύπέΐβαλε την τοαραίτη
αή τού στό ιδασιίληά, τοού τού
έιδω'σιε την |έτολή τοΰ σχηΐματι-
σμοΰ της νέας Κυβερνήσεως
πού θά γίνονταν &μα θά γύριΐ-
ζ(ε <μέ τοΰς ττκχραιτηβέντας 'Υ- ττουργούς στήν 'Ελλάδα. Στίς 213 Όκτωιδ,ρίου σχημα- τίστηκε (ή νέα αυτή Κθ&ερνηιση ΊΕβνικής Ενώσεως ττού άττοτε- ιλέκ—ηικΐε άπό τα έιξής ταράσω- πα: 'ί) Γ. Πιο—ανδρέου, Πρόε'δρος τής Καβερνήσι&ως χαί Ύττουιρ- Γ/ός των 'Εξωτιειρικών καϊ ττρο- σωρινώς των Στρατιωτικών. 2) Φ. Μανουηλίιδης, 'Υττουρ- γος των Έσωτερικών. 3) ΙΠ. Κανελλόττουλος, Ύ- ττουργός των ΝαυτικΐΓίν. 4) Ε. Φυκιώρης, Ύττουριγός τής "Αιε,ρο—ορίας. 5) 'Ν. Άι&ραόιμ, 'Υπουργός τής Δικαιοσύνην. 6) θ. Τσάτσος, Ύπουργός 'Βφοδιασμοΰ. 7) Κ. Μαίρούλης, Ύπουργός 'Υγυευνης. 8) Π. Ράλλης, Ύττουργός Έιμ ττορικής ιΝαυτυλιας. 9) Στ. Στεφανό—ουλος, "Υ- ττθ'υργός Μ'εταφορών. 110) ιΔ. Λόντος, Ύπουργός Κοινωνι κης Προνοίας. ΊΊΙ) Λ. θεολογ[τηις, Ύττουρ- γός των Τ.Τ.Τ. 1112) Μ. ΧατζηΓΐτανος, Ύττουρ- >ός τής Παϋδείας
Λ3) Α. Σΐ6ώος, Ύττουργός
των ΟΙκονοιμΊΐκών.
ι14) Η. Τσΐιρι,μωκος. Ύττουρ¬
γός "Εθνικής ΟΙκοινομίας.
15) Ν. Άσκοΰτσης Ύττουρ-
γός Δηιμοσίωιν "Εργων.
Ίι6) Μ. Πορφυρογιένης. Ύ-
ττουιργός τής ΊΒργασίιας.
17) Γ. Ζεΰγ'ος. Ύπουργός τής
Γεωργίας.
ι1Ι8) Γ. Καρτάλης, ανευ χαρτο
119) Φ. Δραγούμης. Ύφυττουρ-
γός των Εξωτερικών.
20) Λ. ΛαμττριανΙδης. Ύΐφυ-
πουργός των Στρατιωτΐικών.
21) Π. Γαρουφαλιάς. Ύφυ-
ττουργός Τύπου.
Ι22) Α. Άιγγελό-ουλος. Ύφυ-
πουιργός ΙΟίικονομικών.
213) Κ. Βλαχοθανόίσης, 6φυ-
πουργός τταρά τώ ΙΠρωθυπουρ-
γω.
Άργότιερα, ό Λ. Λαμτοριανί-
'δης έγΐίνε Οτκ>υρτγός ανευ χαρτο
Φυλακάου, άναλαΐδόντος τοϋ
Στιρατηγοϋ Πτολ. Σαρρηιγιάν-
νη τό Ύΐφυτοουργεΐον Στρατιω¬
τικών, τό όττοΐον κατόητιν άνελα
&ε ό Στρατηγός Λ. Στταης.
"Ή σταθερή γιραιμμή πού άνέ
καΒεν εΐχε χαράίζει ό ιΓ. Παπαν¬
δρέου, ήτο Ιέξοττλισμός τοΰ Κρά
τους καί ώφοΜτλισμός των Όρ-
γανωσεων. Γι' αύτό τό λόγο λ(-
γες μέρες υστεοα άπό τόν σχη-
ματΊσμό τής νέας Κυβερνήσεως,
κατιό—ιν συνεννοήσεως μέ τόν
Στρατηιγό Σκόμττυ, δηλαδή
στίς 5 Νοεμβριού 1944, έ'κανε
τίς τταρακάτω δηλώσεις:
<ί4Μετά την συντεΐλΐεσΐθιεΐσαν πλήρη απελευθέρωσιν τής Ελ¬ λάδος λήγει και ή ήρωική μας άντίστασις. Είναι ιέπομένως φυ¬ σικόν δτι έτκτκολουθεΐ καί ή ά- ποστράτευσις των άντσρτικών μας όμόΐδων άντιστάσεως Ε- 'ΛΑιΣ καΐ ιΕιΔ'ΒΣ, ή ιόποία καί ωρίσθη δια την ΙΟην Δεκεμ- βί Άπό Ιστ·ορικτ)ς, γβωγραφικη"ς καΐ έβνολογικτ]ς απόψεως Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (Παφλαγόγα. ΒιθυνΙα, ΚαππαδοκΙα, Πόντος, ΊωνΙα, ΠισιδΙα καΐ ΚιλικΙα) Τοθ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟϊ Ζ ι λ έ : Τώ Ζήλτ των ώρ- χαίων 45 χλμ. πρός Νότον τής Άμσσείας Παρ' αυτήν ενίκη¬ σεν ό Ιούλιος Καίσαρ τόν Φαρ νάκην, άνανγείλα την νίκην τού πρός τούς Ρωμαίους διά της περιφήμου λακωνικής φ )ά- σεως «ΤΗλΘον, είδον, ένικησα.. Ζαφράμ πόλις: Άρ- χαία πόλις τή; Παφλαγονίας. Κπτβ τόν ΙΟον αΐωνα μετωνο μάοθη ιΐς θεοδωρΓύττολιν. Κάτΐοτε έλέγοντο καί Εύχάιτα. Ζιντζί - Διρέ: Αι Φλ,σβιαναί των Βυζαντινων Π. Α. τής Κσιπσρείας ννωοτή διά την ίν αύτη μονην τοΰ Τιμίου ΓΙροδρόαου. Ήλιούπολις: Άρχρο τάτη πόλις παρώ την Συρίαν μ? ττάμπολλτ ρ'ρε π α άρχτιωνίμνη αειων πρωΐοφανη άν6 τύν κό έ λώες ί σμόν μας μαρμάρου φη εννέα κολώνες ίκ τοΐ γκρεμισμένου ναού τοθ Μπάαλ ό οποίος οί κοδομήθη επι 15 255μέτρων (135 Χ 113) κ«α είναι ύψηλοτεραι δια σωθεϊσαι κολθνες διά μέσου των αίώνων, ή προμετωπίς τού ναού τοΰ Βάκχου διαστάσεων 75X41 καί αλλα πολλα άριστουρ γήματα κατασκευασμέν < άπό γβατνιτην καί μάρμαρον. Τό πλέ όν Ακατανόητον εΤναι τό περί φημον «έπ,πεδον» της κοιλάδος τού Βάλβέκ διά τό οποίον μπο ροΡμεν νά υποθέσωμεν δτι ήτο διαστημικόν άεροδρ μιον, διά την κατασκευήν τού όποίου εχρη¬ σιμοποιήθησαν καί ύπάρχουν έ πεξεργασμένοι όγκόλιθοι μήκου, 25 μέτρων κα'ι βάρ·υς περίπου ηύο χιλιάδων τόννων. Ύπήρ χον μηχανημσνα είς τόν κόσμον μας διά νά μετοκινηοουν τοιαθ τα βάρη , Οΰτε τώρα ύπάρχουν τβιοΰτοι γερανοί. Παρά την Ήλιούπολιν ήσβν καί τα Σόδομα καί Γόμορα τής Παλαιάς Διαθηκης τα όποία κα- τέκαυσεν ό θεός διότι οί κάτοι- κοι επετεθησαν εναντίον δύο άγγβλων τού οί όιΐοίοι ϊΓχαν εντολήν νά εΐδοπο ήοουν χον Λώτ νά άπομακρυνθή κ τ.λ. Κα¬ τά τόν ρωσσον φυσικομαθηματι- κόν 'Αγκράστ ή καταοτροφή προή>.θεν άπό ατομικήν ενέρ¬
γειαν ποΰ θά ήτο γνωστή τφΐν
άπό χιλιάδες χρόνια σέ πλά
σματα ποθ βΓχαν φθάση άπό τ6
μακρινό συμ παν οτή γή κσί κα¬
τόπιν νά την γκοτέλειψαν. Τα.
δντα αύτά έκαναν τακτικά τα.
ξείδια άνάμεσα στή γή μας και
τούς αλλους ·ηλανήτας. "Επρι
πε νά συνκεντρώσ'νυν καΐ νά
ιΐχαν μίαν σταθεράν παρακα
ταθήκην ραδιενεργοϋ καυοιμου
ύλης Κάποτε άγνωστον ί-ίατι
απεφάσισαν νώ έγκαταλειψουν
τόν κόσμον μας καί Επρεπ= νά
καταοτρεψουν. νά άνατινάξουν
τα άποθίματά τ·υς. Τότε Ιστιι
λάν δύο αγγελιοφόρους και ι(.
δοποιησςχν τούς κατοικους νά ά
πομακρυνθοθν τοθ τόπου. "Εγι¬
νεν ή άνατίναξκ των άποθεμά-
των, έφυ αν οί έξωγήίνοι καϊ
δέν ξαναγύρισβν ποτέ.
Κατά τόν Λιββνέζον ατομικόν
Σαμπέκ ευρέθησαν είς την Νε·
κράν θάλασσαν πάπυροι ι|ς
τούς όποιους άναγρώφεται κα
θαρά ότι πλάβματα έξ ούρανοθ
κατήλθον καί τταρέμειναν
ή ή έ δλ
ή
τής γής
διαστημοπλοια είς
θ ΜάλΜ
ής γής μ μ ς
την κοιλάδα τοθ Μκάαλ—Μπέκ
Ό ΐδιος ανεκάλυψε θραύσμοτα
γυαλιοθ σάν άπό σπασμέν·
μπουκάλια τΑ όποϊα ήσαν ρα
διενεργά σωματίδια ύπόλοιττα
άτομικής έκκρήξεως.
"I
σ τ ο ρ ί β : Μετά τούς
Ρ κατεϊχον την Ηλίου
Βί Τό 635
μς χ η
πόλιν οί Βυζαντινοί. Τό 635 κα¬
τελήφθη υπό των 'Αράβων, 746
Αίγύπτιοι, 1090 οί Σελτσοθκοι,
1137 ό Τσεγκίς — Χάν, 1175 ό
Σαλαδΐνος, 1400 ό Ταμερλάνος
καί 1517 οί Τοθρκοι.
(Συνεχ(ζεται)
ΣΜΥΡΝΗ ΙΚΒ ΣΗΜΕΙΟΜβΤΒ
>»(>! μόνιμοι 'ΑΙξκοιματικοί των
άνταρτικών ιμας σωιμάτων, έιτα-
νέρχονται είς τόν τακτικόν μας
στραΐτόν, οττου θά εύρουν θέσιν
<λνάλογον μέ τάς Ιέθνικάς των (Συνέχβια έκ τής 1τ»ς σίλίδος) 'κτονες ή μασώνοι παρασικευά- ζουν έσπερίοα .μετά χορΌθ. ΟΙ μασωνικοΐ σύλλογοι ττανταχοΰ καΐ ττάντοτε δυεικρίθησαν έττί φι λανθιρωττία. ΙΕύχ)όμΕθα. τό άτοο- τέλεσμοο τής άγγε,λλαμένης έσ- περίδος ν' άποδειχΐθή, όσον £- νεοτι, πλούσιον». 'Ή ττάλι: «Πιστεύομιεν δτι 8ΐς τόν χορόν τούτον θίλουν π,ροσ- έιλθϊΐ ττολλοΐ ιφιίλοι των καλών. Οί είς αυτόν έλευσόμενσι θά έ¬ χωσι την ιχαιροττοιόν συΎαίσθη¬ σιν τοΰ δτι εύθυμοΰντες άγατ θ,οΐΞργώσι καί, διασκεδάζοντα άπομόισσουσι ϊν δάκρυ έκ των κάθυγρον της ένδειας όφθαλ- ιμών καί ιδοηΐθώσιν σχολείον έν ώ πλείστα έκ-αιδεύανται πτω- χά ικοράσια». Στόν τεκτονικό χορό, πού δό θηκε στά 1Ι&741 ύττ^ρ τοϋ Παρ- θεναγωγειου τοϋ Άγίου Πνεύ- ματος, ιδιενειμήθη στοΰς ττροσιελ βάντες τό άκόλουθο «ττοιηιμάτι- ον», μέ τίτλο «εύγνωμοσύνης Τϊκιμηι,οιον», ττοϋ εφέρετο πώς τιροερχόταν άπό τίς μαΐθήστριες τοϋ σχολείου. Δέν είναι γνωστό κ α:] τό τταιρσΐθέτοιμε όλάκληρο: Είς τόν ιβωιμόν έρχόιμενοι (της ττλάνου Τερψι/χόρης, τα χείληι δέν ήικούσοτΓε μικράς άπόρου ,κό,ρη<;, πιρός τόν θεόν εύχόιμενα β=,ρμώς ύττέρ υμών; Λ ιΔέν εΐδετε, μ&ιΐδίαιμα άτγάπης καΐ έίλ~[δος πλανώμενον &ίς ττρόσωατοιν τυοορΐθένου Έλληνΐδος ικαί αίφνης οέν ησθάνθη τε ΐγλυκύταπον τταλιμιόν; τΗταν Ιέκιείν* ή &έησις άπόρου μα)θητιρί<χς καί ιφόρος τό μίειιδίαμα εύγνώιμονος καρδίας Ικαί άμοιδής των Μργιων σας ιδικαία, οί ~σλμοί. Α Μακάριος ό τελούσιος ιό σττείρων δττου ττρέττεΊ, Ιδιότι καιρπόν άφθονον Ιεύγνωιμοσύνης δρέττει χά1! στέΐφανος άιμάραντος την μνήμην τού κοσμεΐ. ·*· ΐΝαυάγια αί Ιδύστηνοι παρθένοι της ένδείας, ενώπιον μας βλέπομεν ΓΓά δώρα της Παιδείας καί δμως θέν ουνάμιεΒα νά δράξωιμεν αύτά, Λ ιΔεινορύλλυα νεόφυτα τιΊ^ Υήζ του Προμηθέως, τα φώτα των πατέρων μας ττοθοΰμ'εν >καί τό 'κλέος,
κανείς πλήν είς τούς ιτόθοχχ;
(,μαι;
κανε'ίς δέν άτταιτά.
Α
Τής θεανοΰς όπτόγονοι
ΣατΒΦοΰς καί "Άστπασίας,
είς £λη κυλιιάμεθα
φρικώδους οϊμαθείας,
κανείς τπλήν ε,ίς τάς τάλαινας
δέν Φαίνεται σωτήιρ.
Λ
Κανείς.... άλλά τί λέγομεν;
ττροστάΐας της Παιδείας
τα τέκνα τής Ίσότητος
ικαί της Ελευθερίας,
Φδού ό έπουράνιος
μας έστεΐ'λε Πατήρ.
Είς τόν χορόν εΰδαίμονες
■έν ώ συνευθυμεΐτε,
κ6ρη τττωχή τόν "Υψιστον
θεόν ιέττικαλεΐται,
άγνή καροΐα εϋχεται
Θερμώς ύπέ,ρ υμών.
Λ
Την δρ όσον έοταλάξατιε
την μάγον των έΐλττίδων,
πιροστάται, είς άττέλπιδας,
καρδίας "ΓΞλληνίοων,
είς στήθη 'δπου ώγ,ριος
ΙέμάστιΙζιε χ)ευμώ(ν·
Α
Τής τύχης τα ναυάγια,
τα τέκνα της ένδείας,
είς άσφαλή εΐσήΐξατιε
λιμένα σωτηρίας,
είς τόν Μουσών τόν ΰισπιλον
καί άγιον Κ&ωμόν
Ό χορός, πού οόθηκε τόνψ>
ν© έκεΐνο σημείωσε ,μεγάλη έ"
πιιτυχία καί αί εΊστφάξεις ήσ»
σηιμαντικές. Τό εΐσιτη,ριο εΐχε
όρισ(&εϊ σ, £να χ,ρυσό &1κοσ6-
φραγκο, ποσό ση'μαντικό Υ'11
την έποχή έκείνη. ΟΙ Σιμυρναϊ-
οί ιδττως ΈγραψΕ Ιέψηιμ&ρ'ίς
ιέττοιμένης «Ιδι&σκέΐδασαν άγσθο-
ττοιοΰντιες». 'Κύριοι συντελειστές
της επιτυχίας ύπή,ρΐξαν ό
ών Πολυδώρου ΐΚυβετός, οί
ρίιες Γαι&ριήλ, Τυ-άλδου, Φρ«7
γιά, Κρίκα, Τζόλυ κι,' αλλες-
Παρέιστησαν άπό τούς έιτισήΓ
μους ό Γενικάς Διοικητής ^
Βυλαετίου, οί Πρόξενοι τής
λάδος, Αυστρίας, Πορτογαλίίχζ
καί άλλοι έπίσημοι.
ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
υπηρεσίας.
>ΛΙ βφιεδροι άξιωματικοί, εάν
ιέτΓΐιθυμοΰν ,νά μονιμοΓτΐΌΐηΘοϋν,
θά εισέλθουν εΐίς εΐί'δικήν ΣΓχο-
λήν ΈκτταιδΙεύσεως.
»ΑΙ λεπτοιμέρΐευαι τοϋ τρότοου
τής^άτΓοοιτριατεύσεως θά καθορι
σβ6ΰν έν συνεννοήσει μέ τούς
άρχηιγούς των άνταρτικών όμά-
δων, στρατηγοΰς Σΐαράφην καί
Ζερΐ&αν.
>Ά~ό της ΊΙΟης Δεκεμβριού
τοαύει επίσης ττασα φορολογία
επιβληθείσα πρός σι_<ντηρη01ν των όμάδων άντιστάθΈως». ΙΠαράλληλα μέ την άττοστρά- τεϋση των ιανταρτικών σωμά- των, ήιΚιΛέρνησις ά-Η,φάσ^ και την άτΓο.στράτευ,ση της Έα ιμικής Πολιτοφολα,κής, κςχλέσα-' «£ την κλάση τοΰ 1936 γιά ν' ιάπαρτίση ιμ· «ύτήνΐ τήν ρινή Έ9νοφυλακή. —ν<«τικά ,μέ τα ανωτέρω θέ- ματα, στίς 5 Νοειμβρίου ό ΠρωΘυ-ουργός κ. Γ. Παπαν¬ δρέου, έίκανε τίς τταρακόπω δη' λώσεις: «Ή ττ,ραγματική κατάσταοιζ τήν 'όποίθϊν εδρεν ή ΚυόέρνηΡι<: άπό της ώφίξειώς της είς ΙΕλλάίδα, είναι ότι ή >
κή σχεδόν -ανταχοΰ είχε
σει 6φι~αμένη χαί έχει
τασταθη υπό τής 'ΕΉν.κής Πό-
λυταφυλακής τοϋ ΕΑΐΜ-ΕΑΛΑιΣ·
Πρός άττοκατάστασιν τής Αί1*
τουργίιας τοϋ ιΚράτους έλή'ίρΐ
σαν όμοφώνκος υφ' όλοκλή'Ρ00
της Κυβερνήσεως αί άκόλοι»01
άποφάσεις:
11) Ή ΊΕβνική ΠολιτοιΦυλ«κί|
τοΰ ΕΆιΜ—ΕΛΑΙΣ τάσσεται ύ*
τάς διαταγάς τής Κυ6ερνήα£0)ς
καί των άντιπροσώτκον της ψ-'
χρι τής 1ης Δεκειμβρίου όττό^
θά -παραδώση (υπηρεσίαν κα'ι 9°
ΣΥΝιΕΧΕΙΑ είς την βην <&
Καριακή 26 Φεβρουαρίου 1967
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΝ
"ΑΙ ΣΥΝΑΛΛ1ΓΑΙ ΜΕ ΤΟΥ! _
ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΣ ΔΙΕΥΡΥΝΡΝΤΛΙ,,
Υπό τοΰ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
'Έντονος χυ&ερνητική δραστη
ριότης τταρατηρεϊταΐ, τελευταί¬
ως, άποΐδλ£που>σα 8ΐς την ρύιθμι
συν διαφόρων ζητημάτων των
παραγωιγικών τάΐξεων, τα ό-
ποΐα πιαρά τόν έτβεΐΰγοντα χαρα
κτήρα των, παιρσιμέινουν είς έκ-
κρεμότητα άπό τής έ-ποχης της
ιτροηγει.ιμένηις κυβερνήσεως. Ή
τοσκτική σύγκλησις τού Κ.Ο.Σ.
κόΊ ή έκ ιμέρους των 6πεοθύων
Ύττουργων προώθησις των πε-ι
ρισσοτέρων ιέκ των ζητημάτων
αυτών θά δημιουργή σοαν —ώς
τοι^ζουν κυ&ερνηΓΠΐκοί τοαράγον
τες— τάς —ροϋπσθέοιεις δια την
ομαλήν συνέχισιν της οίκονομι-
κής ζωής μέχρις δτου έλθη ή
νέα Κυβέρνησις έκ των
γών.
Δεκάδες ζοτικών θεμάτων εΤ
χον συσσωρει,ιθή άπό της έπο-
χής της ιμιεταΐβολής της 15ης 'Ι¬
ουλίου 1965. Κιαί έκτοτε ττσρέ-
μειναν άνεττίλυτα, ·μέ ά—οτέλεσ-
μα νά έ'χουν δημιουργηθή άσφυ
κτικά φαινόμενα ε'ίς πολλοος το
μεΐς της ϊδιωτικής δραιοτηριότη
τος.
ΠΡΟΣ ΑΝΑΤΟΛΑΣ
ΑΙ έμπαρικαΐ συνσλλαγαΐ της
"Ελλάδος ιμέ τας χώρας τοθ *Α-
νατολιικοΰ Συνασπισμοΰ καί Ι¬
διαιτέρως ιμέ την Σοβιετικήν
Ένωσιν άποτελοιΰν την στιγμήν
αυτήν τό έπίκεντρον τοΰ κυΐβερ
νητικοΰ ένδιαφέροντος. Τουτο ό
φείλεται ιείς τάς ιεύνο'-κάς εΐίση-
γήσεις των αρμοδίων ιταραγόν
των, οί οποίαι ύποστη,ρίζουν
τι, ιέφ' ιδσον παραμερισθοϋν ω¬
ρισμένα ιέιμπόδια, είναι δυνατόν
νά επιτευχθή περαιτέρω άνότ
πτυΐξη είς τάς εμπορικάς συαλ
λαγάς Ελλάδος - Ρωσίιας ικαί
γενικώτερΌ-ν Ελλάδος καί χω-
ρών Άνατολικοΰ Συνασπκτμοΰ.
Βειβαίως, δέν προβλέτβεται τό
γεγονός ιδτι, διά την επίτευξιν
τοΰ σκοποΰ αυτού, χρειιάζεται
μεγαλυτέρα κατανόησις, πιστεύ
εται δμως, ότι άπό την άλλην
πλευ,ράν θά καταίβΐληθή κάθε
προσπαθεία ιδία νά παραμερι-
σθοΰν ωρισμέναι διαφοραί, αί
οποίαι ούσιαστικώς όψείλοντα
είς τό αντίΒετον οίκονοιμικόν σύ
στηιμα.
ΚαΐΙ ένώ οαΐ κρατΐικιαί έιταφαί
κιαί ισΐΛ'.μ'λίαι συα'=χ>υζον~ο·ι μέ
κάπως άριγών ρυθμόν όπ'άρχουν
ά,ντβέτος -πληροφορ'αι, δτι ά¬
πό Ί'5ιωτικής ττλε^οάς άνατττύσ
σεται μ'α πρωτοφανής ?ροΊ~η-
ριότης διά την σύναψιν σχέσε¬
ων καί την υπογραφήν συμφω¬
4ΙΑ ΤΗΝ ΑΝ νΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ 0ΙΚ0Ν0ΜΙΑΣ ΤΟΝ ΕΠΑΡΧΙΟΝ
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΗΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΑΙΑ
Πσήγηοη τού κ. Διον. Κ. Μαγκλ βερ α: Δ)ντοΰ της Υπηρεσίας Περΐφερειακής 'Λν«—τύξεως
θεσσαλίας, οτή/ν σύσκεψη τοοριστικής άνα—:ύξιεως θεσσαλίας (Τρίκαλα 2β-39 Ίαν. 1967).
ιΕΊς χά ττλαίσια αύτά τοποθε-
■Ίϊί·κχι κοτ'ι τό Ενδιαφέρον, τό ό
ποίον έτιέδΞ, ξε καί εφέτος — ιτε
ρισσότερον άπό κάϋζ άλλην φο
ράν—■ ό έιμπορ ικός καί β·.ομηχο:
ι/ικός κάσμος της χώρας δ
την Δ'εθνη "Έκθεσιν τής Αΐι
άς, ή όποία άνοίγει τάς πύλας
της τάς πρώτας ημέρας τού
Μσ,ρτΐ':υ. Ήτολου'σία αυτή συμ-
μετοχή ττροοιωνίιζεται εΰνοϊκάς
έξελίξεις διά τό εξωτερικόν εμ¬
πόριον τής Ελλάδος ·μέ τάς
Άνατολικάς χώ,ρ«ς.
ΑΙ ΚΙΒΔΗιΛΟΙ ΑΙ ΡιΑιΙ
Τό πρόβιληΐαα της κυκΐλοφορί
άς είς την Έλλά'&α: κιιβδήλων
χρυσών λιοων Άγγλ'ας (Λιβα
νίκης κοπΐης) α-πασχολεϊ τούς
άριμοδίους τταράγοντας της Τρα
πέζης Ελλάδος, τό Χρηιματιστή
ιριον καί τα χρηματιστηριοικά
α. 'Έντός των ημερών
Β'
ΙΝΙ0ΜΟ-Σ ΤΡ Ι ΚΑΛΩΝ
Στό ναμό ΓΓρικάλων, θά Ί'κα-
νο-τοιήσ:υν τίς προτιμήε'ε,ς
τους ι&υά κυρίως κατηγο,ρίες
τουρ.ατών: Οί λάτρες τής ·πσο
©ένου Ιφ-υαικής όμοςψιάς καί ο'
θα·ιααστές τής Κ&υζαντινης καί
μετοΐδυζοα'τινής τέχνης. Οί -ι.ρω
τοι Ι9ά οίσχχροΰν 6αθεΐιά, μ'α^
στάν όρ;ινό 6γκο τοΰ Άισπροτΐο
τάμου, θά συναν-οΰν σέ κίθ;
καμ—ή τοΰ &οέιμου πυκνά δάοη,
βα'αύσκιες ιρειμματ.ές, —-ντοκά-
βαρα ρυάκια ή όρμητικούς —3-
τοΐμούς, ιμέ λ&γα λώγια μιά Φύ
ση ττού διατηρε,ΐ δλο τό μεγα-
λεΐο της, χωρίς 'φανερή έττ: μιδςχ
3η τής άλθεωττίνηις δραστηριό¬
αυτών είς κοινάς συσκέψιεΐς θά
'έξετσυθή ή κατάστασις καί θά
συζητηθή ή 'λήψΐις διαφόρων μέ
τρών διά τόν περιορισμόν τού
κακοΰ. Οΐ'ι Χρηματισταί -πάντως
εκιφράζσυν τοΰς όλιγωτέρους
φόβσυς, διότι, ιδττως υπΌ'στηρί-
ζουν, άρθώτατα,
την τηεΐραν πού
χάρις είς
διιαΐθέτοαν,
είναι είς Θέσιν νά άντιλτρ
φθοΰν την διαφοράν καί ά ττρο
στατεάσουν κατ' αυτόν τόν τρό
ττον τοΰς πελάτας των.
Τό τ&ρότγιμα, Ιαμως, δημιουιρ-
γ'εΐ δυσχερείας καί πραβλήμα-'
τα διά τάς έτπσήμους συναλλα¬
γάς, ττού γίινονται ,μέ χρυσαίς
λίρας. "Αλλωατε, ό έκδοτιικός
μηΐχανισμο,ς δέχεται τάς πιέσιεις
τής Άγιγΐ^ίας, ιή οποία ή μόνη
'θιγοιμένη «5πτό την κυκλοφορίαν
αυτών των ιέτΐιτυιχημένων «αττο-
μιμήσεων», ιζητεΐ νά ληιφθθΰν ώ
ρισμένα μέτρα, ώστε νά
ρισθη ή κυκλοφορία των λυδανι
κης προειλιεύσεως χροσών λι-
ρθν.
Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΜΨΙΣ 5°)ο ΕΙΣ
ΤΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 0ΙΚ0Δ0ΜΩΝ
Ή άνακοπή τοθ ρυθμοθ άνό-
δευ τής οίκοδοιμικής δραστηριό
τητος, ώς καί οϋΐ ένιδΕχόιμΕναι έ-
πιδράσεις της επί τής οίκοινο-
μίας τοΰ τό~ου, εγένοντο τελευ
ταίως άντικε,ίμενον ιτροσοχής
'καί ερεύνης έκ μέρους των αρ¬
μοδίων Ύπηρεσιών τοΰ 'Υπουρ-
γείου ΣυντονισμοΟ.
Ή τίαρατη(ρουιμένη κάμψις
των συναλλαγών Ιέπιί των οιΐκο-
δομων ατΐο&ίδεται ύτπό των έν
λόγω ύπηρ&σιών είς την αΰξη-
σιν των τυμών των κατοικιων λό
γω της ανόδουι των τιμών των
οΐκοπέοων, τής αύξή,σεως τής
φορολογίας επί των συναλλοτ
γων, της αυξήσεως των ήμερο-
μιοιθίων, ώς χαι των κερθών
των κατασκ&υαστων.
Έπίσης, οτήν κάιμψι συνετέ-
λεσε καί ή αΰξησι των έπιτο-κί-
ων ικαταθέσεων, ώοτε συγκριτι
κώς νά ύστερή ή απόδοσις των
έπεν&υομένων κΒφαλαίων είς
κατοικίας.
Προ&λέπεται, έξ άλλου, βά¬
σει των οτοιχειΊων έκ'δόσεως ά-
δειων οίκοδκτιμήσεως, των πρα-
γιματο—οιηθέισων άγοραττωλη-
κοοθώς κοίί 'δάσειι πληρο¬
φοριών υπό κατοοσκιευαστικών
'έπιχειρήσεων, ιδτι, ένώ κατά την
τελευταίαν πενταετίαν τό μέσον
ετήσιον ποσοστόν αυξήσεως τής
οίικοδαμικής δραστηριότητος α¬
νήλθεν είς 10(%, τό 1967 δέν θά
ΰττ&ριβή τό 3%. Είς την περιο¬
χήν πρωτευούσης προδλέπεται
δτι θα σηιμειωιθή μείωσις τοΰ
δγκιου κατά 5ν° καί είς την λοι
πήίν χώραν αύξησις κατά 14%.
Εάν ληκρθη υπ' όψιν ΰτι α!
κατομχίαι καλύπτουν τό 35% πε
ρίττουι καί τό σύνολον των κτι
ρίων τό 50% των άκαβαρίστων
έττε,νδόσεων παγίου κεφαλα!ου,
δύναται νά ΙέκτιμηΙθή δτι ή προ
&λΕ"ΤΓομένη ανωτέρω ικάμψις της
σ'ικοδομικής δραστηριότητος θά
έ|χη σοδοράς έιτιδράσεις επί
των διαφόρων κλόίδων τής οΐκο-
ναμίας.
Εί&ικώτερον αναφιέρεται βτι
οηιμαντμκή θά είναι ή έιτίδρασις
είς τόν τοιμέα τής απασχιολήσε-
ως ιέργατικοΰ ϊονσιαικοΰ, &εδο-
μένου δτι τ& ιέργατΓΊ'κά ήιμερομι
σθ.α <35ντιπ·ροσωτιευοι;ν τό 40% περίπου τής συνολικής δαττανη€ των κατασικΞυών. τητος. Ο ίδεύτεροι, της βυζαντινής τέχνης, βά άντι- κρύσου,ν τα μονα'δικά στόν σ,μο Μετέωρα, ποΰ συνδυάιζουν δλως ίΰιόμορ'φο φυσικό περιΐ&άλ λον καί αξιόλσγα μνημιεϊσ ζαντινης (άρχιτεικτονΐΛης, ζω¬ γραφάκης, ιξυλογλυτττικής χά! όΐλλων τεχνών, καθώς καί τήι' ιζωντανή ίστορία της είς αύτά μ'εναχθκής ζωης. Προδ'εδλημέ- να 15'εθνώς άπό τόν ικινηματο- γράφο, την φωτογραφία, την ζωγραφική καί τή λογοτεχνία, άποτελοϋν 'ίχα άπό τούς σττου- δα.ότερους τοΜριστικούς χώ ρους της πατρίδος ιμας. Β. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΐΣ ΣΑιΛΙΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Τα κυριώτερ,α -ροδλήματ >
άνατντύξεως, ιτού κτήμερα αντ ι
μετωπΐζει ό θεσσαιλικάς τουρι
σμός, είναι τα εξής:
1) Ό ι& ι ικ ό δ ί κ τ υ ο
Ή ιάναλογία ό'δικοΰ δικτΰοΐ-
της θε^31σαλίας, κατά τετραγω-
νικά 'χιλιόμετρα, άνέρχεται σέ
0,21115 τοΰ μέσου δρου τής "Ελ'·
λά/δος. Άττό τό υπάρχον όδ <κό ΰίικτυο, έκιεΐνο πθύ δ'δηγεϊ στίς τοαριοτικές Ήίειριοχές είναι το τΐερισσότ'ε,ρο έγκατα'λελειμαένο. Τόν τελευταΐο ιχρονο, ε;γινε, βε¬ βαία, ,μια οημαντική ιτρθΓΤΐτά- θεια γιά την κατασκευή τοϋ ό- διικου κυκλώμοπος Πηλίου. Πρέ'πει, δΊμως, νά διοβοΰν τα μέ- σα νά συνεχισβη καί νά έπεκτα θή 'καί στό ιόδικό δίκτυο των ιΐ- ττολοίπων τουρ'στικών ττεριιοχών Τό ίδιο Ιοχύει καί γιά τό σι- δηροΐδρομικό 'δίκτυο τής θεα<οα- λίίας καί Έδιαίτερα γιά τούο Θεσσαλιικούς σβηρσδ,ρόμους. Ή στατιστική ιμας αττοδειικνύει 6τι είναι ιέκτεταμιένο. Συγκεικριμέ- να, κατά τετραγωνυκά χιλιόιΜ-Ε- τρσ, τό σιδηροδρομικό δίκτυο της Θεσσαλίας «νέρχ'εται σέ 0,0216 τοϋ μέισου ορου της *£λ- ιλά'δσς. Ή κατάσταση, διμως, πού ιδπΊκρατεΐ οτούς Θεσοολι· κούς σϋδηροδρόμους αποτελεί ιίντροτυή γιά τόν ·το!λιτισμο μας. Καϋ νά ισικ'εΐφΙΘή ικανείς ιδτι, έκ- τός των ώΐλλων, συν&έει καί δυό κύ,ριους τουριστικούς τόπους: Τόν Βάλο 'καί την Καλα,μττάκα ι 2)Τουοιστική ύπο- δ ο μ ή χρόνο, χάρις -- 'κών Έτταγγελμάτων θά μτη- ροΰσε νά λειτουργή στόν θεσσο: λικό χώρο ιέτιί τρίμηνο, κάθ- χρόνο, γιά νά ίκτταιδεύη ττεριο- ΰικά, ολους έκείνους πού ίχουν σχέαη μέ τόν του,οισμό, κατευ- 'θύνοντας όρθολογικά καί τίς τ;οοστΓΟΒ;ιες της ίδιωτι,κής ποω τοΐβουλίας ικαί δηιμιουογώντιας τ:υρι3τική συνείδηση. 4) Συνδυασυένοτρο- γραιμμα τοι>ρ ιο'1
■κης ΐπεοιοδείας
Ή θεασσλία £χει τα μεγάλο
τπρονόμιο νά δρισκ'ετοι στό κέν-
τρο της "Ελλάδος, νά την δια-
τρέ'χουν οί κυριώτερες Ιϋθνικοΐ
όδο'. "Έιτΐσης ίχει τό προνόμιο
τα τουριστικά της κέντρα, νά
'βρίσκωνται σέ μ'κρή άπόσιαση
μεταζύ τους. Όποιοδήποτε νο-
μά ΐκι' άνν τίίιρωμε σάν δάαη &:<- κινήσεως, αί άλλοι νομοί κ συνέττειαν καί τα διάφορα τουριστικά κΐντιοα ©ρίσκοντα ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Φέΰ*·ται είς γνώσιν των Άξιοτ. Άνωνύμων Έται- ρηών καί Έταιοειών Περ ι ωρισμένης Εύ&ύν,,ς ότι δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύηονογοϋ Εμπόριον ύπ' αριθ. 65378;4126 τής 16)12)65, δημοσιεν&είσης είς τί ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνω- νύμων Έζαιοει&ν), όοίζεται δτι δύνανται νά βυνεχί- σιυσι δηιιοαιεύουσαι έγχυρως (άς ΠροσκΙήσεις των Γεν. Συνελιύσεων κ αί τανς Ίσολυγισμούς των διά τή, οΐκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝ Ο ΜΟ Δ0Γ1ΚΗ— ΠΡ0ΣΦΥΓΙΚ0Σ Κ0ΣΜ0Σ», ώς εγέ¬ νετο μέχοι ζοϋδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟ^ΟΑΟΠΚΗΣ» λ, ό τής αυγχωνενσεώς της. — στήν ίδιωτικιή πρωτ;ΐ6ουλία, δημιουργοΰνται αξιάλογες ξεννι ϊχσχειακές μονάδες στήν θεσσα λ(α. Σ' ώριοιμένες περιοχές, δ- μως, ίργιάιζονται έποχιακώς μό νόν. Κ ι* αύτό είναι φυσικό ητρα- κειμένου περί θερινών τουριστι- ικιων κέντρων. ιΠαρ' δλ' αύτά, ύπάρχουν τού ριστΐ'κές ττεριοχές βττου ύστε ροΰν κατα^τληκτιικά όπτό απόψε¬ ως ξενο'δ:χείακοΰ δυναωικοϋ, σέ άπόσταη 60—180 ιχιλιομέτρων μετάξύ τοι:ς. €Ως έκ τούτου, «ΐ- ναι εθκολο γιιά τόν τουρίστα νο. έ—ισκεΐφθη τίς ικυριώτ'ε,ρες, καί σύμφωνα μέ τα εΐ&ικά έ ιφε'ροντά τ; α, τοαρι,στικές περιο χές τής θεσσαλίας. Γιοπί ή ιθεσσοίλία, σάν ένό- τητα, συνδυά'ζει δου'^ό, Θάλο3/· σα, τεχνητές λ'μνες, μνημεΐα, σύγχρονη τουιρισΤικ.ή ζωή. "I- σως δέ χωρίς καιμμιά ϋτοερ'δολή από μέρους μας, 6ά μπορούοισ- 'με νά ιτοϋμε ιδτι είναι ή μονο- δική ιϊεριοχή τής χώρας ιτοϋ τια ροασιάίζει μιά τέτοια έναλλαγη καί πληρότητα. "Αν, λοιπόν, άκολθϋΙ&ήσουμε. τό φωτε'ΐνό παράδιειγμα της Ι¬ ταλίας καΓι όργανώυουιμε την '&ιαδρομή της περιοδείας των τουριστών κατά τέτοιο τρόπον, ώστε ιάνανκασικά νά περνανε άπό τίς κυριώτερες ττε,ρυοχές τοΰ θεσσαλικοΰ τουρισμοΰ, θά ^χουμε πετύχει κατά μεγά^ο ποσοστό σιήν προσπαθεία τής τουριστικής άναπτύξεως. ΟΙ στατιστικές μας αποδει- κνιόουν, δτι Ιένώ έχοομε ίκανό ά ριΐθμό έπΐΌκεπτών στή θεσσα- λία, ύ ώο,θιμός των όιανυκτε- ιρ'εύσεων, δηλαδή τής 6ιαυ.οιντϊ^ δέν είναι ιάνάλογος. ΟΪΙ τοαρί- στες ΐρχονται, δλέπΌυν καί φεύ γουν πρός άλλες χατευθύνσε'ς. Δέν Ιχουμ<= κατορθώσει νά τούς συγκρατοΰμε στήν θεσσαλία. 5') "Έ κ 6 ο ο η τ ο υ ρ ι π τ ι κων ΐφ υ λ Λ α δ ( ω ν. Ή θεσσαλία στ<ερεΐται τουρι- στικών διαψημιστικών ων. 'Όταν τα τουριστικά φεΐα: τοϋ έξωτερικοΰ ικαί τοΰ ί- σωτερικοΰ μέ φορτικότητα γε- μθζουν τούςτουιρίστες όιαφημι στικά φυλλάδιαιιΊ θεσσαλία σάν τιουριστική τϊεριοχή, είναι ότγνω- στη καί σχε'δόν ό^νοτταρκτη. ΐΝομίζοαμε δτι οί Νομαρχίες, οί ΤΙΕ'Τ ικαί τό ιΓραΐφεΐον τοϋ Ε ΟΓΓ θεσσαλίας πρέπει νά ένσχυ θοΰν κιαί νά θεωρηθή οάν βασ κή αποσταλή των τουριστικών τταραγόντων ή εκδοση ττληροιφο ριακοϋ τουριστικου ΰιλικοΰ. 6)1 Δ,ραστη,ριοποί/ηση των Τ.'Ε.Τ. Οί ΤΕίΓ, είδικευιμένοι φοοεΐς τού βεσσαλικοΰ τουρισιμοΰ, ε- χουν υποχρεωθή νά δραστηριο- ιτοιηθοΰν καί νά μεταί&ληθΌθν άπό δυακοσμητιικά, σέ κατΓυΙθυν τήρια συμβουλευ'τικά σώματα. ιΓιά τόν σκοττό αΰτό ό ττροϋΤΓθ- λογισμός τους, έκτός των διοι- κητικων δαπανών, όφείλει ,ν"ά πε ριλαμβάνη πιστώσεις ιταροχής ούσιαστικών 6?πτ|ρεσιών πρός τόν τουρισμόν. καί ταυτόχρονα νά τής δοθή το άτταραίτητο νομοθετικό πλα σιο για νά μπορέση νά δράση κστα τρόπο άττοΐφαθιστικό. θά μπορούσα νά άναφίρω κ Γ άλλα ττολλά. Ή ώρα δμως δέν μοΰ τό έπιτρέτοει. Ό σκοπός μοο, αλλωστε, γ.· ταν ν' αποδείξω δτι στή θε·ο- σα'λχχ ό θεός, ιή Φύση καί ο! "ΆνΒρω—οί χάρισ<ΐν ιμιά πλοι'ι- σια τουριστική ύπο'δομή, πού δέν Μυέι άξιοΐΓθΐηθή, ομως, δαο Θά ϊττρεττε καί θά μττοροϋσε. Καί μιά κά'ι ό τουρισμός άποτε ^ΐ γιά την χώρα μας σημσντι- κή πηγή πλοοτου, πρέττει δλο ι ιμαΐζί, ιαέ την βοηθεία καί την συμπαράσταση τοΰ ΕΟΤ, νά προγριαμματίσουμε συγκεκρι- ,μένα καί νά έπιτοχουιμε την τού ρι'στική αναπτύξη τοΰ θεσσαλ.- κοΰ χώρου. θά είναι ενα έ'ργο, πού θά ώφελήση τα μέΐγΐ'στα την κοινω νυκή καί οίκονοιμική αναπτύξη τής περοφ-ρείας, άλλά 'καί τής Ελλάδος ολοκλήρου. Ο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΠΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΥΖΗΤΕΙ ΤΟ ΕΝΟΊΚΐιΟΣΤΑΣΙΟιΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΠΚΗΣ ΣΤΕΓΑΣΕίΧΣ ΛΙ ΝΕΑΝ 4ΙδΙί.:ΕΙΪ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΟΜΟ6ΕΣΙΜ ΠΕΡΙβΠΟΚΒΤβίίβίΕΒϊ ΒΪΤΟΝΠΡΟΪΦΥΓΟΝ ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΩΝ ΣυΙζητεΙται σήμ&ρον ένώπιθι' της Όλομελείας τοΰ Άιρείου Πάγου τό θέμα τής συνταγματι κότητος ιή μή τοΰ ίσχΰοντος ε¬ νοικιοστασίου. Ή υπόθεσις εί- σάγεται κατά παραπομπήν έκ τοθ ιΓ' τμήματος τού αύτοϋ 6ι- καστηρίου, ό εΐσηγητής τοΰ ό- ποίου κ. Άντ. Φλώρος, είχεν 1- πσστηρίΐξει είς την είσήγησίν τού ότι τό ^ενοικιοστάσιον χε.ιτο:ι πρός τό Συνταγμα. Γ' ιβ) 'Οριζεται διά την γήιν των δοατάξεων των άρθρ. 79 καί 86 ώς τίμηιμα ή άξια των άκ.ινήτων κατά την 5.6.ί>1
άντΐ τής τοιαύτης κατά τον χρό
νόν τής παραχωρήσεως μέ προ-
'φανη την δια της διατάξεως ταύ
της κατά τόν χρόνον τής παρα¬
χωρήσεως μέ τοροψανη τή'ν δ·.ά
τής διατάξεως ταύτην έπερχομέ
νην μείωσιν τοϋ τιμήματος.
γ) Διά την πα;ραχώρησιν άκι
νήτων κατ' Ιέφαρμογήν των έξαι
ρετικών διατά)ξεων των άρθρ.
23 καί β4 καταργ^ΐται ή υπό
τοΰ Νόμουΐ προΙδλετΓθμένη ττρο-
σαύξησιις της τρε|χισ6σης ά)ξία.ς
τοϋ ακινήτου ικατά 50% χαί
20% αντιστιοιίιχως, έτοε.ρχοιμέΛ'ης
ούτω .μειώσεως, κιατ' ίσον ττοσο
στόν, τοΰ τΐ)μήματος.
δ) Αύξάνετιαι ό ^ρ&νος έξο-
φλήισεως των χρειων άπτασων
των κατηγοριων ιδικαιούχων ΐπα
ραχωρήισεως άκανήτων καί όρί-
ιζεται οδτος διά τής κοινοποιου
μένηις συινηΐμμένως κοινής ώ-
•πουιργικής αποφάσεως £]ίς 5>—
20 έτη καταΐβιολλοιμένων διά 10
-^410 έξαμηνιαίων δόσεων, άντί
τής μέχρι τούδε προβλεπομένης
τοιαύτης έιξοφλήισεως δ·ά 4 —
30 έιξοιμηνιαίων δόσεων.
ε) Τέιλος, καί επί σκοπώ είτε
κτάσεως των εύεργετικών τού¬
των διατάξεων καί &ίς τούς ό-
ιτωισδήποτε άποκατοοσταθέντας
άιΐό 5.6.511 ή 115.432, ύπολογι-
ζομένους είς 20.000 πιερίιτου,
κοΒε,ροδται ιή Ιέιφαρμογή των ά
δ.ατόίξεων καί έιτί των
άπο των ανωτέρω χρσνολογιών
γενομένω- τταίροΐχωρήσε.ων, διά
τής άνσμορψώσεως των ήδη β·ε
ι&αιωθ Ίντων χρεόν, της δυαγρα
φής των τάκων ιύπερηΐμ'ερί'ας των
καταστααών ληζιπροθέσμων ικαί
μή καταδληιθεισών δόσεων, τής
νέας βεδαιώσε&:ς τοΰ ύφισταμέ-
νου ύττολοίπου χρέους ώς ηοζη-
μένου άοιιθμοΰ δόσεων 'καί τέ-
λος τής ενάρξεως χαταΐδολής
των νέιων τούτων δόσεων άπό 1 -
3-'θ7 καί έφ' εξής.
Τό Υπουργείον έλπίιζει δτι τα
6&σπιζομί.να νέα ταυτα μέτρα
θέλουσι αναγνωρισθή καί έκτΐτ
μη|θή κατ' αξίαν υπό των ενδια¬
φερομένων.
ΚΙΕΦ. Γ'.
Καί ήΊδη μετά την άνάτττοξιν
των σχετικών διιατάξεων τοΰ
ύπ' όψιν Ν.Δ. καί της £ξ' αύτώΐ'
ΐτΐιεΐρχοιμένης τροποιττοιήσεως ,εΐς
την κειμένην ΐΝομοθιεσίιαν, τταρέ-
χομεν υμίν κοττωτέρω λετττοιμε-
ρεΐς όδηγίας, με'τά σχιετικων ττα
ρα'διεινΐμάτων —ιδπου τουτο κιρί-
νεται σκάπιμον— ώς ττρός τάς
6πηιρεο·υακάς ενεργείας υμών
κατοττάσσοιντες Ίοώνας κατ' άν
τι κείμενον βάσει των ύττοδιαιρέ-
σεων τοΰ ΐΚεφ. Α τής τΐαιρούσης.
Έν άρχή δέον δΊτως προδητε
εΐΐς την ευρύτερον δυινατην άνα-
κοίνωοΊν των θεστοιζομένων διά
τοΰ νεαροϋ τούτου Ν^Δ. εύεργε
τημόπων υπέρ των διαφόρων κα
τήιγοριών δυκαιούχων —περί ών
στω καί ιθποτυτοώδους.
ΊΟ ΕΟΤ ιάφείλει νά ττρογρσμ-
ματίση καί νά βοηθήση την μέ1- .-. -^__Ί__|___
σα σέ λογικά ιπλαίσια χαί 6ά- | θά ιήταν, ϊσως, δυνατόν ν' σ-
οει της ήδη διαμορφωβείσης ζή- ναΎνωριοθοϋν οιί ΤΕΤ σάιν φο-
'ήσεως, κατασκιευή ξενοδοχεια-
ικών μονάδων, ιδίως β' καί γ'
'κατηγορίας.
"Έπίσης οτήν θεσοαλία έ"χου-
με τταντελή σχεδόν έλλειψη τού
ριστικών ■έγκατατάσεων. ('Κέν-
τρων ψυχαγωγιας, οπόο, ε'ιδι-
κών άστικών τουιριστικών κέν¬
τρον, ιαύτονόμων τουριστι κων
συγκροτημάτων, όδικών σια.
©μών κλπ.). Ό υφισταμένας
τουριοτυκός έξιοπλισμός Είναι ά
νεπαρ'κής καί ιτερ ι ωρισμένων
δυνατοτήτων.
3)1 Τουριστική έκπαί
δ ε υ σ η ,
Στό βέιμα τής τουριστικής έκ
πά Ιδ;'ΰσεος, ττού αποτελεί Ίΐρω-
ταρχικό ποιράγοντα >>ιά την
τουριστική αναπτύξη, δέν ε'χε.
άναληφθη καμμιά συ>ικεκριαέ-
η ττροστιάθεια στήν θεσσαλία.
'ΊΟχι μόνον ϋπϋσηιμα άλλά οΰτΕ
ή ί5ιωτκκή πρωτοβουλια έχ£ΐ ύ-
ποιδοηΡη'θή γιά νά δημιουργήση
τα στελέχη 'έκεΐνα ποϋ θά έξυ^
πηρετήσουν τόν τουρίστα.
'Έχω την γνώμην, δτι μιά ττε
ριυοδεύουσα Σχολή Τουριοτι-
ρεϊς ιδανΐΐσμοΰ άπ' τα 'Νομαρ-
χιακά Ταμεΐα γιά την εκτελέση
μικρών τοι^ριστικών έργων, μέ
την έγικριση καί την έγγυηση
τοΰ Ε0(Τ καί την παρακολουθή
-τη των Νομαρχιών καί τής Υ
ΠΑΘ.
Ή ΥιΠΑΘ, είναι -ρόθυμη νά
συιν&ργασ©ή μέ τίς ΤιΕΓ ιτάνω
τέ γενικά ©έΐματα τουριστικής
4νια—τύξεως. Πιστεύομε ΰτι άπ'
οώτή την συν&ργασία θά προχυ
ψουν άγαΐθά άποτελέσματα.
7) "Αναπτύξη τής
Τουριστικής .Ά-
στυνομίας.
Ή αύστηρή καί συνεχής Ττα-
οακολού'θηση των δρων λειτουρ
γίας κιαί των τιμών των τουρι-
στικών έγ ιςαταστάσεων, ή
στασία των τουριοτών (Παροχι1)
ΐτληροφοριών, διευκαλύνσεων,
μή τταραΐβιάσεως των ώρών άν α
παύσεως κλπ.) πρέ-κει ν' άποτε
λέση αντικείμενον ΊδιαίτΕρης
ιτροσοχής.
Τό έ'ργο αύτό άνήκει στήν
Τουριστική Άστυνομία, πού πρό
ατει νά ε-ττανδρωΐθη κατάλληλα
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΝ ΓΕΩΡΠΚΩΧ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΙΙ
ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΟΙΙΣ ΠΕΡί ΤΗΣ "ΜΑΔΙΚΑΙΙΑΙ ΠΑΡΟΧΗΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗΣ
ΠΕΡΙΘΑΑΨΕΩΣ,, ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΠΑΗΘΥΣΜΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Ό Όργανισμός Γεωργικών Άσφαλίσέων (ΟΓΑ) ίδρυθεΐς, βάσει
Νόμου 4169 τοθ 1961 χορηγεΐ, ώς γνωστόν, τάς άκολούθους παροχάς :
α) Συντάξεις γήρατος είς τβύς ύπερβάντας τό 65ον ετος αγρότας
άγρότιδας.
τοθ
και
β) Άποζημιώσεις διά τάς πρόκσλουμένσς έκ χαλάζης καΐ πσγετοθ ζη¬
μίας είς την γεωργικήν παραγωγήν, καί
γ) Περίθαλψιν ασθενείας (κλάδος άνοικτής περιθάλψεως) διά των κατά
τόπους άγροτιχων καί κοινοτικών ίατρείων ύπσγομένων είς τό "Υ¬
πουργείον "Υγιεινής, λειτουργούντων δμως χρηματοδοτήσει τοΰ ΟΓΑ.
"Ηδη, άπό τής 1ης Μαρτίου 1967, δυνάμει τοθ ύπ' αριθ. 984)1966 Βασ.
Δ)τος «περί παροχής Νοσοκομειακής Περιθάλψεως είς τούς ήσφαλιομένους καί
συνταξιούχους τοθ ΟΓΑ», έκδοθέντος είς εκτέλεσιν διατάξεων τοθ βασικοθ νό
μου, πραγμστοποιεΐτσι άναμφιβόλως μέγα βήμα πρός την κατεύθυνσιν τής όλο-
κληρώσεως τής άγροτικής κοινωνικής άσφσλΐσεως διά τής παροχής πρός τούς
αγρόται:, δσον καί είς τα μέλη των οίκογενειών των, νοαοκομειακής περιθάλ¬
ψεως (κλάδος κλειστής περιθάλψεως), ώς ίδΐου αυτών δικαιώματος επί άσφα-
λιστικής βάσεως περιλσμβσνούσης πλήν των νοσηλείων, τάς δαπάνας έγχειρή-
τρων, των φσρμάκων, ώς κσΐ τάς δαπάνας των πάσης μορφής παρσκλινικών
έξετάσεων.
II
Πρός άσκησιν τοθ δικαιώματος τούτου, οί ήσφαλισμένοι καΐ συνταξιοθχοι
τού ΟΓΑ είναι απαραίτητον νά έφοδιασθοθν παρ' ημών μέ οίκογενειακόν βι-
βλιάριον ασθενείας. Σχετικώς ό ΟΓΑ απέστειλεν ήδη πρός τοΰς κατά τόπους
ανταποκριτάς τού, είς εκάστην Κοινότητα καί Δήμον, κατάλληλσ άπογραφικά
δελτΐσ πρός συμπλήρωσιν των παρά των ενδιαφερομένων άγροτών διά των ά-
νογκαιούτων στοιχείων πού νά έπιτρέπουν την έκδοσιν των οίκογενειακών βι·
βλιαρίων περιθάλψεως.
ϋαρακαλούνται, αυνεπώς, οί αγρόται — άρχηγοΐ οΐκογβνειών, νά προσέλ¬
θουν τό ταχύτερον είς τόν ανταποκριτήν τού ΟΓΑ τοΰ τόπον τής κατοικίας των
προσχομίζοντες τα δελτία άστννομικής ταυτότηχος των Ιδίων καΐ των ένηλίκων
μελών τής οικογενείας αυτών χαϊ νά συμηληρώσονν ύπευ&ύνως, μέ την βοήθειαν
τού κοινοτικόν γραμματέως, τό οΙκογενβιαΜΟν άπογραφικόν των δελτίον διά νά
μή Ηαϋ·υατερήαχι ή ϊκδοαις παρά τοΰ ΟΓΑ των βιβλιαρίων τής νοσοκομειαΗής
περιθάλψεως.
III
Διά την πρακτικήν ένάσκησιν τοθ δικαιώματος τής νοσοκομειακής περι¬
θάλψεως άπαιτεΐται ή προσαγωγή —δπως γΐνεται είς δλας τάς άναλόγους περι-
πτώσεις - πρός τόν αρμόδιον άγροτικόν ή κοινοτικόν Ιατρόν τοθ τόπου τής κα·
τοικίας τ-0 άσθενοθς τοθ βιβλιαρίου νοσοκομειακής περιθάλψεως, (μέχρι δέ εκ¬
δόσεως τούτου, είδικοθ παρσπεμπτικοθ σημειώματος έκδιδομένου υπό τοθ άντα-
ποκριτοΰ τοθ ΟΓΑ καί βεβαιοϋντος την ίδιότητα τοθ ήσφαλισμένου). Ό ίατρός
θά ποραπέμπη τόν άσθενή πρός νοσηλείαν, δαπάναις τοθ ΟΓΑ καΐ άνευ οίασ-
δήποτε συμμετοχής αύτοΰ είς τα εξοδα νοσηλεΐας, είς τό ένδεικνυόμενον νοση·
λευτικόν "Ιδρυμσ, συμφώνως πρός τάς όδηγίας τάς οποίας παρέσχε, προσφά-
τως, τό Υπουργείον 'Υγιεινής διά τής ύπ* αριθ. 109)9-2 67 έγκυκλίου τού.
Άναμφιβόλως, ή παροχή νοσοκομειακής περιθάλψεως, ώς ίδιον άσφαλι·
στικόν δικαίωμσ, μέσω τοθ Ο.Γ.Α., είς τό ήμισυ κοί πλέον τοθ πληθυσμοό τής
Έλλάδοο, δσπάναις τοθ κοινωνικοθ συνόλου, πρέπει νά θεωρηθή ώς μέτρον
ΐστορικής σημασίας, τό οποίον θά απαλλάξη τόν "Ελληνα άγρότην άπό τό άγ·
χος τής οίκονομικής καταρρεύσεως, πού ήτο συνήθής συνεπεία μιάς σοβαράς
ασθενείας καΐ θά τοθ εξασφαλίση την απαραίτητον ψυχικήν καΐ σωματικήν υγεί¬
αν, τα στερεά ύπόβοθρα επί των οποίων θά στηριχθή ή κοινωνική καΐ οΐκονομι·
κή πρόοδος τής άγροτικής οικογενείας καί τοθ χωριοθ.
Έν Αθήναις τή 18 Φεβρουαρίου 1967
Ό Διοικηιής τοθ Ο Γ.Α.
ΑΝΤ. ΜΙΙΚΡΝΑΡΗΣ
τό -προηγούμενον Κεφ. Β', μΐερι
ιμνώντες &πως τοΰτιθι αύτούσιον
"ή έν εϋρεία ιτεριλήψει δημοσιΐευ-
θή ύττό μορφήν πληροφοριακήν
είς τόν τύπον.
1. Παράτασις προθε,αμιών.
Δι* άπ>άσας τάς κατηγορίας ά
ποκατασταίθένιτων τοροσφύγων ή
στιαιθέντων νήτων τάς έμτΓΐτττού
σας είς τάς διχχτ<άξ€ΐς τοΰ έρμη^ νευομένου Ν.Δ., αί μέχρι τούδε τυχόν ύττοβληθείσαι (έκιτροθέ-
τροπής Πιστώοεων τής Άγρο»
τοκής Τρα—έΐζη,ς, ό Πτηινοτρο-
φικός Συνετχχιρΐ'σμός θεοισαλο-
νι κης θά χρηματοδοτηθη διά
δροοχμων 1.50Ο.ΟΟΟ διά την χο-
,ρήγηοιν έκ κιαθοιρΐοιεως είς τούς
είσικομοστάς ώών καί άντιμετώ-
-ισιιν άξίας ώόν '&εσμευαμένω'ν
ε,Ις έκκολιαΐΓΓΐικήν μηχανήν.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΝ
"ΑΙ ΣΥΝΑΛΛ1ΓΑΙ ΜΕ ΤΟΥ! _
ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΣ ΔΙΕΥΡΥΝΡΝΤΛΙ,,
Υπό τοΰ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
'Έντονος χυ&ερνητική δραστη
ριότης τταρατηρεϊταΐ, τελευταί¬
ως, άποΐδλ£που>σα 8ΐς την ρύιθμι
συν διαφόρων ζητημάτων των
παραγωιγικών τάΐξεων, τα ό-
ποΐα πιαρά τόν έτβεΐΰγοντα χαρα
κτήρα των, παιρσιμέινουν είς έκ-
κρεμότητα άπό τής έ-ποχης της
ιτροηγει.ιμένηις κυβερνήσεως. Ή
τοσκτική σύγκλησις τού Κ.Ο.Σ.
κόΊ ή έκ ιμέρους των 6πεοθύων
Ύττουργων προώθησις των πε-ι
ρισσοτέρων ιέκ των ζητημάτων
αυτών θά δημιουργή σοαν —ώς
τοι^ζουν κυ&ερνηΓΠΐκοί τοαράγον
τες— τάς —ροϋπσθέοιεις δια την
ομαλήν συνέχισιν της οίκονομι-
κής ζωής μέχρις δτου έλθη ή
νέα Κυβέρνησις έκ των
γών.
Δεκάδες ζοτικών θεμάτων εΤ
χον συσσωρει,ιθή άπό της έπο-
χής της ιμιεταΐβολής της 15ης 'Ι¬
ουλίου 1965. Κιαί έκτοτε ττσρέ-
μειναν άνεττίλυτα, ·μέ ά—οτέλεσ-
μα νά έ'χουν δημιουργηθή άσφυ
κτικά φαινόμενα ε'ίς πολλοος το
μεΐς της ϊδιωτικής δραιοτηριότη
τος.
ΠΡΟΣ ΑΝΑΤΟΛΑΣ
ΑΙ έμπαρικαΐ συνσλλαγαΐ της
"Ελλάδος ιμέ τας χώρας τοθ *Α-
νατολιικοΰ Συνασπισμοΰ καί Ι¬
διαιτέρως ιμέ την Σοβιετικήν
Ένωσιν άποτελοιΰν την στιγμήν
αυτήν τό έπίκεντρον τοΰ κυΐβερ
νητικοΰ ένδιαφέροντος. Τουτο ό
φείλεται ιείς τάς ιεύνο'-κάς εΐίση-
γήσεις των αρμοδίων ιταραγόν
των, οί οποίαι ύποστη,ρίζουν
τι, ιέφ' ιδσον παραμερισθοϋν ω¬
ρισμένα ιέιμπόδια, είναι δυνατόν
νά επιτευχθή περαιτέρω άνότ
πτυΐξη είς τάς εμπορικάς συαλ
λαγάς Ελλάδος - Ρωσίιας ικαί
γενικώτερΌ-ν Ελλάδος καί χω-
ρών Άνατολικοΰ Συνασπκτμοΰ.
Βειβαίως, δέν προβλέτβεται τό
γεγονός ιδτι, διά την επίτευξιν
τοΰ σκοποΰ αυτού, χρειιάζεται
μεγαλυτέρα κατανόησις, πιστεύ
εται δμως, ότι άπό την άλλην
πλευ,ράν θά καταίβΐληθή κάθε
προσπαθεία ιδία νά παραμερι-
σθοΰν ωρισμέναι διαφοραί, αί
οποίαι ούσιαστικώς όψείλοντα
είς τό αντίΒετον οίκονοιμικόν σύ
στηιμα.
ΚαΐΙ ένώ οαΐ κρατΐικιαί έιταφαί
κιαί ισΐΛ'.μ'λίαι συα'=χ>υζον~ο·ι μέ
κάπως άριγών ρυθμόν όπ'άρχουν
ά,ντβέτος -πληροφορ'αι, δτι ά¬
πό Ί'5ιωτικής ττλε^οάς άνατττύσ
σεται μ'α πρωτοφανής ?ροΊ~η-
ριότης διά την σύναψιν σχέσε¬
ων καί την υπογραφήν συμφω¬
4ΙΑ ΤΗΝ ΑΝ νΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ 0ΙΚ0Ν0ΜΙΑΣ ΤΟΝ ΕΠΑΡΧΙΟΝ
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΗΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΑΙΑ
Πσήγηοη τού κ. Διον. Κ. Μαγκλ βερ α: Δ)ντοΰ της Υπηρεσίας Περΐφερειακής 'Λν«—τύξεως
θεσσαλίας, οτή/ν σύσκεψη τοοριστικής άνα—:ύξιεως θεσσαλίας (Τρίκαλα 2β-39 Ίαν. 1967).
ιΕΊς χά ττλαίσια αύτά τοποθε-
■Ίϊί·κχι κοτ'ι τό Ενδιαφέρον, τό ό
ποίον έτιέδΞ, ξε καί εφέτος — ιτε
ρισσότερον άπό κάϋζ άλλην φο
ράν—■ ό έιμπορ ικός καί β·.ομηχο:
ι/ικός κάσμος της χώρας δ
την Δ'εθνη "Έκθεσιν τής Αΐι
άς, ή όποία άνοίγει τάς πύλας
της τάς πρώτας ημέρας τού
Μσ,ρτΐ':υ. Ήτολου'σία αυτή συμ-
μετοχή ττροοιωνίιζεται εΰνοϊκάς
έξελίξεις διά τό εξωτερικόν εμ¬
πόριον τής Ελλάδος ·μέ τάς
Άνατολικάς χώ,ρ«ς.
ΑΙ ΚΙΒΔΗιΛΟΙ ΑΙ ΡιΑιΙ
Τό πρόβιληΐαα της κυκΐλοφορί
άς είς την Έλλά'&α: κιιβδήλων
χρυσών λιοων Άγγλ'ας (Λιβα
νίκης κοπΐης) α-πασχολεϊ τούς
άριμοδίους τταράγοντας της Τρα
πέζης Ελλάδος, τό Χρηιματιστή
ιριον καί τα χρηματιστηριοικά
α. 'Έντός των ημερών
Β'
ΙΝΙ0ΜΟ-Σ ΤΡ Ι ΚΑΛΩΝ
Στό ναμό ΓΓρικάλων, θά Ί'κα-
νο-τοιήσ:υν τίς προτιμήε'ε,ς
τους ι&υά κυρίως κατηγο,ρίες
τουρ.ατών: Οί λάτρες τής ·πσο
©ένου Ιφ-υαικής όμοςψιάς καί ο'
θα·ιααστές τής Κ&υζαντινης καί
μετοΐδυζοα'τινής τέχνης. Οί -ι.ρω
τοι Ι9ά οίσχχροΰν 6αθεΐιά, μ'α^
στάν όρ;ινό 6γκο τοΰ Άισπροτΐο
τάμου, θά συναν-οΰν σέ κίθ;
καμ—ή τοΰ &οέιμου πυκνά δάοη,
βα'αύσκιες ιρειμματ.ές, —-ντοκά-
βαρα ρυάκια ή όρμητικούς —3-
τοΐμούς, ιμέ λ&γα λώγια μιά Φύ
ση ττού διατηρε,ΐ δλο τό μεγα-
λεΐο της, χωρίς 'φανερή έττ: μιδςχ
3η τής άλθεωττίνηις δραστηριό¬
αυτών είς κοινάς συσκέψιεΐς θά
'έξετσυθή ή κατάστασις καί θά
συζητηθή ή 'λήψΐις διαφόρων μέ
τρών διά τόν περιορισμόν τού
κακοΰ. Οΐ'ι Χρηματισταί -πάντως
εκιφράζσυν τοΰς όλιγωτέρους
φόβσυς, διότι, ιδττως υπΌ'στηρί-
ζουν, άρθώτατα,
την τηεΐραν πού
χάρις είς
διιαΐθέτοαν,
είναι είς Θέσιν νά άντιλτρ
φθοΰν την διαφοράν καί ά ττρο
στατεάσουν κατ' αυτόν τόν τρό
ττον τοΰς πελάτας των.
Τό τ&ρότγιμα, Ιαμως, δημιουιρ-
γ'εΐ δυσχερείας καί πραβλήμα-'
τα διά τάς έτπσήμους συναλλα¬
γάς, ττού γίινονται ,μέ χρυσαίς
λίρας. "Αλλωατε, ό έκδοτιικός
μηΐχανισμο,ς δέχεται τάς πιέσιεις
τής Άγιγΐ^ίας, ιή οποία ή μόνη
'θιγοιμένη «5πτό την κυκλοφορίαν
αυτών των ιέτΐιτυιχημένων «αττο-
μιμήσεων», ιζητεΐ νά ληιφθθΰν ώ
ρισμένα μέτρα, ώστε νά
ρισθη ή κυκλοφορία των λυδανι
κης προειλιεύσεως χροσών λι-
ρθν.
Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΜΨΙΣ 5°)ο ΕΙΣ
ΤΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 0ΙΚ0Δ0ΜΩΝ
Ή άνακοπή τοθ ρυθμοθ άνό-
δευ τής οίκοδοιμικής δραστηριό
τητος, ώς καί οϋΐ ένιδΕχόιμΕναι έ-
πιδράσεις της επί τής οίκοινο-
μίας τοΰ τό~ου, εγένοντο τελευ
ταίως άντικε,ίμενον ιτροσοχής
'καί ερεύνης έκ μέρους των αρ¬
μοδίων Ύπηρεσιών τοΰ 'Υπουρ-
γείου ΣυντονισμοΟ.
Ή τίαρατη(ρουιμένη κάμψις
των συναλλαγών Ιέπιί των οιΐκο-
δομων ατΐο&ίδεται ύτπό των έν
λόγω ύπηρ&σιών είς την αΰξη-
σιν των τυμών των κατοικιων λό
γω της ανόδουι των τιμών των
οΐκοπέοων, τής αύξή,σεως τής
φορολογίας επί των συναλλοτ
γων, της αυξήσεως των ήμερο-
μιοιθίων, ώς χαι των κερθών
των κατασκ&υαστων.
Έπίσης, οτήν κάιμψι συνετέ-
λεσε καί ή αΰξησι των έπιτο-κί-
ων ικαταθέσεων, ώοτε συγκριτι
κώς νά ύστερή ή απόδοσις των
έπεν&υομένων κΒφαλαίων είς
κατοικίας.
Προ&λέπεται, έξ άλλου, βά¬
σει των οτοιχειΊων έκ'δόσεως ά-
δειων οίκοδκτιμήσεως, των πρα-
γιματο—οιηθέισων άγοραττωλη-
κοοθώς κοίί 'δάσειι πληρο¬
φοριών υπό κατοοσκιευαστικών
'έπιχειρήσεων, ιδτι, ένώ κατά την
τελευταίαν πενταετίαν τό μέσον
ετήσιον ποσοστόν αυξήσεως τής
οίικοδαμικής δραστηριότητος α¬
νήλθεν είς 10(%, τό 1967 δέν θά
ΰττ&ριβή τό 3%. Είς την περιο¬
χήν πρωτευούσης προδλέπεται
δτι θα σηιμειωιθή μείωσις τοΰ
δγκιου κατά 5ν° καί είς την λοι
πήίν χώραν αύξησις κατά 14%.
Εάν ληκρθη υπ' όψιν ΰτι α!
κατομχίαι καλύπτουν τό 35% πε
ρίττουι καί τό σύνολον των κτι
ρίων τό 50% των άκαβαρίστων
έττε,νδόσεων παγίου κεφαλα!ου,
δύναται νά ΙέκτιμηΙθή δτι ή προ
&λΕ"ΤΓομένη ανωτέρω ικάμψις της
σ'ικοδομικής δραστηριότητος θά
έ|χη σοδοράς έιτιδράσεις επί
των διαφόρων κλόίδων τής οΐκο-
ναμίας.
Εί&ικώτερον αναφιέρεται βτι
οηιμαντμκή θά είναι ή έιτίδρασις
είς τόν τοιμέα τής απασχιολήσε-
ως ιέργατικοΰ ϊονσιαικοΰ, &εδο-
μένου δτι τ& ιέργατΓΊ'κά ήιμερομι
σθ.α <35ντιπ·ροσωτιευοι;ν τό 40% περίπου τής συνολικής δαττανη€ των κατασικΞυών. τητος. Ο ίδεύτεροι, της βυζαντινής τέχνης, βά άντι- κρύσου,ν τα μονα'δικά στόν σ,μο Μετέωρα, ποΰ συνδυάιζουν δλως ίΰιόμορ'φο φυσικό περιΐ&άλ λον καί αξιόλσγα μνημιεϊσ ζαντινης (άρχιτεικτονΐΛης, ζω¬ γραφάκης, ιξυλογλυτττικής χά! όΐλλων τεχνών, καθώς καί τήι' ιζωντανή ίστορία της είς αύτά μ'εναχθκής ζωης. Προδ'εδλημέ- να 15'εθνώς άπό τόν ικινηματο- γράφο, την φωτογραφία, την ζωγραφική καί τή λογοτεχνία, άποτελοϋν 'ίχα άπό τούς σττου- δα.ότερους τοΜριστικούς χώ ρους της πατρίδος ιμας. Β. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΐΣ ΣΑιΛΙΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Τα κυριώτερ,α -ροδλήματ >
άνατντύξεως, ιτού κτήμερα αντ ι
μετωπΐζει ό θεσσαιλικάς τουρι
σμός, είναι τα εξής:
1) Ό ι& ι ικ ό δ ί κ τ υ ο
Ή ιάναλογία ό'δικοΰ δικτΰοΐ-
της θε^31σαλίας, κατά τετραγω-
νικά 'χιλιόμετρα, άνέρχεται σέ
0,21115 τοΰ μέσου δρου τής "Ελ'·
λά/δος. Άττό τό υπάρχον όδ <κό ΰίικτυο, έκιεΐνο πθύ δ'δηγεϊ στίς τοαριοτικές Ήίειριοχές είναι το τΐερισσότ'ε,ρο έγκατα'λελειμαένο. Τόν τελευταΐο ιχρονο, ε;γινε, βε¬ βαία, ,μια οημαντική ιτρθΓΤΐτά- θεια γιά την κατασκευή τοϋ ό- διικου κυκλώμοπος Πηλίου. Πρέ'πει, δΊμως, νά διοβοΰν τα μέ- σα νά συνεχισβη καί νά έπεκτα θή 'καί στό ιόδικό δίκτυο των ιΐ- ττολοίπων τουρ'στικών ττεριιοχών Τό ίδιο Ιοχύει καί γιά τό σι- δηροΐδρομικό 'δίκτυο τής θεα<οα- λίίας καί Έδιαίτερα γιά τούο Θεσσαλιικούς σβηρσδ,ρόμους. Ή στατιστική ιμας αττοδειικνύει 6τι είναι ιέκτεταμιένο. Συγκεικριμέ- να, κατά τετραγωνυκά χιλιόιΜ-Ε- τρσ, τό σιδηροδρομικό δίκτυο της Θεσσαλίας «νέρχ'εται σέ 0,0216 τοϋ μέισου ορου της *£λ- ιλά'δσς. Ή κατάσταση, διμως, πού ιδπΊκρατεΐ οτούς Θεσοολι· κούς σϋδηροδρόμους αποτελεί ιίντροτυή γιά τόν ·το!λιτισμο μας. Καϋ νά ισικ'εΐφΙΘή ικανείς ιδτι, έκ- τός των ώΐλλων, συν&έει καί δυό κύ,ριους τουριστικούς τόπους: Τόν Βάλο 'καί την Καλα,μττάκα ι 2)Τουοιστική ύπο- δ ο μ ή χρόνο, χάρις -- 'κών Έτταγγελμάτων θά μτη- ροΰσε νά λειτουργή στόν θεσσο: λικό χώρο ιέτιί τρίμηνο, κάθ- χρόνο, γιά νά ίκτταιδεύη ττεριο- ΰικά, ολους έκείνους πού ίχουν σχέαη μέ τόν του,οισμό, κατευ- 'θύνοντας όρθολογικά καί τίς τ;οοστΓΟΒ;ιες της ίδιωτι,κής ποω τοΐβουλίας ικαί δηιμιουογώντιας τ:υρι3τική συνείδηση. 4) Συνδυασυένοτρο- γραιμμα τοι>ρ ιο'1
■κης ΐπεοιοδείας
Ή θεασσλία £χει τα μεγάλο
τπρονόμιο νά δρισκ'ετοι στό κέν-
τρο της "Ελλάδος, νά την δια-
τρέ'χουν οί κυριώτερες Ιϋθνικοΐ
όδο'. "Έιτΐσης ίχει τό προνόμιο
τα τουριστικά της κέντρα, νά
'βρίσκωνται σέ μ'κρή άπόσιαση
μεταζύ τους. Όποιοδήποτε νο-
μά ΐκι' άνν τίίιρωμε σάν δάαη &:<- κινήσεως, αί άλλοι νομοί κ συνέττειαν καί τα διάφορα τουριστικά κΐντιοα ©ρίσκοντα ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Φέΰ*·ται είς γνώσιν των Άξιοτ. Άνωνύμων Έται- ρηών καί Έταιοειών Περ ι ωρισμένης Εύ&ύν,,ς ότι δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύηονογοϋ Εμπόριον ύπ' αριθ. 65378;4126 τής 16)12)65, δημοσιεν&είσης είς τί ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνω- νύμων Έζαιοει&ν), όοίζεται δτι δύνανται νά βυνεχί- σιυσι δηιιοαιεύουσαι έγχυρως (άς ΠροσκΙήσεις των Γεν. Συνελιύσεων κ αί τανς Ίσολυγισμούς των διά τή, οΐκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝ Ο ΜΟ Δ0Γ1ΚΗ— ΠΡ0ΣΦΥΓΙΚ0Σ Κ0ΣΜ0Σ», ώς εγέ¬ νετο μέχοι ζοϋδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟ^ΟΑΟΠΚΗΣ» λ, ό τής αυγχωνενσεώς της. — στήν ίδιωτικιή πρωτ;ΐ6ουλία, δημιουργοΰνται αξιάλογες ξεννι ϊχσχειακές μονάδες στήν θεσσα λ(α. Σ' ώριοιμένες περιοχές, δ- μως, ίργιάιζονται έποχιακώς μό νόν. Κ ι* αύτό είναι φυσικό ητρα- κειμένου περί θερινών τουριστι- ικιων κέντρων. ιΠαρ' δλ' αύτά, ύπάρχουν τού ριστΐ'κές ττεριοχές βττου ύστε ροΰν κατα^τληκτιικά όπτό απόψε¬ ως ξενο'δ:χείακοΰ δυναωικοϋ, σέ άπόσταη 60—180 ιχιλιομέτρων μετάξύ τοι:ς. €Ως έκ τούτου, «ΐ- ναι εθκολο γιιά τόν τουρίστα νο. έ—ισκεΐφθη τίς ικυριώτ'ε,ρες, καί σύμφωνα μέ τα εΐ&ικά έ ιφε'ροντά τ; α, τοαρι,στικές περιο χές τής θεσσαλίας. Γιοπί ή ιθεσσοίλία, σάν ένό- τητα, συνδυά'ζει δου'^ό, Θάλο3/· σα, τεχνητές λ'μνες, μνημεΐα, σύγχρονη τουιρισΤικ.ή ζωή. "I- σως δέ χωρίς καιμμιά ϋτοερ'δολή από μέρους μας, 6ά μπορούοισ- 'με νά ιτοϋμε ιδτι είναι ή μονο- δική ιϊεριοχή τής χώρας ιτοϋ τια ροασιάίζει μιά τέτοια έναλλαγη καί πληρότητα. "Αν, λοιπόν, άκολθϋΙ&ήσουμε. τό φωτε'ΐνό παράδιειγμα της Ι¬ ταλίας καΓι όργανώυουιμε την '&ιαδρομή της περιοδείας των τουριστών κατά τέτοιο τρόπον, ώστε ιάνανκασικά νά περνανε άπό τίς κυριώτερες ττε,ρυοχές τοΰ θεσσαλικοΰ τουρισμοΰ, θά ^χουμε πετύχει κατά μεγά^ο ποσοστό σιήν προσπαθεία τής τουριστικής άναπτύξεως. ΟΙ στατιστικές μας αποδει- κνιόουν, δτι Ιένώ έχοομε ίκανό ά ριΐθμό έπΐΌκεπτών στή θεσσα- λία, ύ ώο,θιμός των όιανυκτε- ιρ'εύσεων, δηλαδή τής 6ιαυ.οιντϊ^ δέν είναι ιάνάλογος. ΟΪΙ τοαρί- στες ΐρχονται, δλέπΌυν καί φεύ γουν πρός άλλες χατευθύνσε'ς. Δέν Ιχουμ<= κατορθώσει νά τούς συγκρατοΰμε στήν θεσσαλία. 5') "Έ κ 6 ο ο η τ ο υ ρ ι π τ ι κων ΐφ υ λ Λ α δ ( ω ν. Ή θεσσαλία στ<ερεΐται τουρι- στικών διαψημιστικών ων. 'Όταν τα τουριστικά φεΐα: τοϋ έξωτερικοΰ ικαί τοΰ ί- σωτερικοΰ μέ φορτικότητα γε- μθζουν τούςτουιρίστες όιαφημι στικά φυλλάδιαιιΊ θεσσαλία σάν τιουριστική τϊεριοχή, είναι ότγνω- στη καί σχε'δόν ό^νοτταρκτη. ΐΝομίζοαμε δτι οί Νομαρχίες, οί ΤΙΕ'Τ ικαί τό ιΓραΐφεΐον τοϋ Ε ΟΓΓ θεσσαλίας πρέπει νά ένσχυ θοΰν κιαί νά θεωρηθή οάν βασ κή αποσταλή των τουριστικών τταραγόντων ή εκδοση ττληροιφο ριακοϋ τουριστικου ΰιλικοΰ. 6)1 Δ,ραστη,ριοποί/ηση των Τ.'Ε.Τ. Οί ΤΕίΓ, είδικευιμένοι φοοεΐς τού βεσσαλικοΰ τουρισιμοΰ, ε- χουν υποχρεωθή νά δραστηριο- ιτοιηθοΰν καί νά μεταί&ληθΌθν άπό δυακοσμητιικά, σέ κατΓυΙθυν τήρια συμβουλευ'τικά σώματα. ιΓιά τόν σκοττό αΰτό ό ττροϋΤΓθ- λογισμός τους, έκτός των διοι- κητικων δαπανών, όφείλει ,ν"ά πε ριλαμβάνη πιστώσεις ιταροχής ούσιαστικών 6?πτ|ρεσιών πρός τόν τουρισμόν. καί ταυτόχρονα νά τής δοθή το άτταραίτητο νομοθετικό πλα σιο για νά μπορέση νά δράση κστα τρόπο άττοΐφαθιστικό. θά μπορούσα νά άναφίρω κ Γ άλλα ττολλά. Ή ώρα δμως δέν μοΰ τό έπιτρέτοει. Ό σκοπός μοο, αλλωστε, γ.· ταν ν' αποδείξω δτι στή θε·ο- σα'λχχ ό θεός, ιή Φύση καί ο! "ΆνΒρω—οί χάρισ<ΐν ιμιά πλοι'ι- σια τουριστική ύπο'δομή, πού δέν Μυέι άξιοΐΓθΐηθή, ομως, δαο Θά ϊττρεττε καί θά μττοροϋσε. Καί μιά κά'ι ό τουρισμός άποτε ^ΐ γιά την χώρα μας σημσντι- κή πηγή πλοοτου, πρέττει δλο ι ιμαΐζί, ιαέ την βοηθεία καί την συμπαράσταση τοΰ ΕΟΤ, νά προγριαμματίσουμε συγκεκρι- ,μένα καί νά έπιτοχουιμε την τού ρι'στική αναπτύξη τοΰ θεσσαλ.- κοΰ χώρου. θά είναι ενα έ'ργο, πού θά ώφελήση τα μέΐγΐ'στα την κοινω νυκή καί οίκονοιμική αναπτύξη τής περοφ-ρείας, άλλά 'καί τής Ελλάδος ολοκλήρου. Ο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΠΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΥΖΗΤΕΙ ΤΟ ΕΝΟΊΚΐιΟΣΤΑΣΙΟιΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΠΚΗΣ ΣΤΕΓΑΣΕίΧΣ ΛΙ ΝΕΑΝ 4ΙδΙί.:ΕΙΪ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΟΜΟ6ΕΣΙΜ ΠΕΡΙβΠΟΚΒΤβίίβίΕΒϊ ΒΪΤΟΝΠΡΟΪΦΥΓΟΝ ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΩΝ ΣυΙζητεΙται σήμ&ρον ένώπιθι' της Όλομελείας τοΰ Άιρείου Πάγου τό θέμα τής συνταγματι κότητος ιή μή τοΰ ίσχΰοντος ε¬ νοικιοστασίου. Ή υπόθεσις εί- σάγεται κατά παραπομπήν έκ τοθ ιΓ' τμήματος τού αύτοϋ 6ι- καστηρίου, ό εΐσηγητής τοΰ ό- ποίου κ. Άντ. Φλώρος, είχεν 1- πσστηρίΐξει είς την είσήγησίν τού ότι τό ^ενοικιοστάσιον χε.ιτο:ι πρός τό Συνταγμα. Γ' ιβ) 'Οριζεται διά την γήιν των δοατάξεων των άρθρ. 79 καί 86 ώς τίμηιμα ή άξια των άκ.ινήτων κατά την 5.6.ί>1
άντΐ τής τοιαύτης κατά τον χρό
νόν τής παραχωρήσεως μέ προ-
'φανη την δια της διατάξεως ταύ
της κατά τόν χρόνον τής παρα¬
χωρήσεως μέ τοροψανη τή'ν δ·.ά
τής διατάξεως ταύτην έπερχομέ
νην μείωσιν τοϋ τιμήματος.
γ) Διά την πα;ραχώρησιν άκι
νήτων κατ' Ιέφαρμογήν των έξαι
ρετικών διατά)ξεων των άρθρ.
23 καί β4 καταργ^ΐται ή υπό
τοΰ Νόμουΐ προΙδλετΓθμένη ττρο-
σαύξησιις της τρε|χισ6σης ά)ξία.ς
τοϋ ακινήτου ικατά 50% χαί
20% αντιστιοιίιχως, έτοε.ρχοιμέΛ'ης
ούτω .μειώσεως, κιατ' ίσον ττοσο
στόν, τοΰ τΐ)μήματος.
δ) Αύξάνετιαι ό ^ρ&νος έξο-
φλήισεως των χρειων άπτασων
των κατηγοριων ιδικαιούχων ΐπα
ραχωρήισεως άκανήτων καί όρί-
ιζεται οδτος διά τής κοινοποιου
μένηις συινηΐμμένως κοινής ώ-
•πουιργικής αποφάσεως £]ίς 5>—
20 έτη καταΐβιολλοιμένων διά 10
-^410 έξαμηνιαίων δόσεων, άντί
τής μέχρι τούδε προβλεπομένης
τοιαύτης έιξοφλήισεως δ·ά 4 —
30 έιξοιμηνιαίων δόσεων.
ε) Τέιλος, καί επί σκοπώ είτε
κτάσεως των εύεργετικών τού¬
των διατάξεων καί &ίς τούς ό-
ιτωισδήποτε άποκατοοσταθέντας
άιΐό 5.6.511 ή 115.432, ύπολογι-
ζομένους είς 20.000 πιερίιτου,
κοΒε,ροδται ιή Ιέιφαρμογή των ά
δ.ατόίξεων καί έιτί των
άπο των ανωτέρω χρσνολογιών
γενομένω- τταίροΐχωρήσε.ων, διά
τής άνσμορψώσεως των ήδη β·ε
ι&αιωθ Ίντων χρεόν, της δυαγρα
φής των τάκων ιύπερηΐμ'ερί'ας των
καταστααών ληζιπροθέσμων ικαί
μή καταδληιθεισών δόσεων, τής
νέας βεδαιώσε&:ς τοΰ ύφισταμέ-
νου ύττολοίπου χρέους ώς ηοζη-
μένου άοιιθμοΰ δόσεων 'καί τέ-
λος τής ενάρξεως χαταΐδολής
των νέιων τούτων δόσεων άπό 1 -
3-'θ7 καί έφ' εξής.
Τό Υπουργείον έλπίιζει δτι τα
6&σπιζομί.να νέα ταυτα μέτρα
θέλουσι αναγνωρισθή καί έκτΐτ
μη|θή κατ' αξίαν υπό των ενδια¬
φερομένων.
ΚΙΕΦ. Γ'.
Καί ήΊδη μετά την άνάτττοξιν
των σχετικών διιατάξεων τοΰ
ύπ' όψιν Ν.Δ. καί της £ξ' αύτώΐ'
ΐτΐιεΐρχοιμένης τροποιττοιήσεως ,εΐς
την κειμένην ΐΝομοθιεσίιαν, τταρέ-
χομεν υμίν κοττωτέρω λετττοιμε-
ρεΐς όδηγίας, με'τά σχιετικων ττα
ρα'διεινΐμάτων —ιδπου τουτο κιρί-
νεται σκάπιμον— ώς ττρός τάς
6πηιρεο·υακάς ενεργείας υμών
κατοττάσσοιντες Ίοώνας κατ' άν
τι κείμενον βάσει των ύττοδιαιρέ-
σεων τοΰ ΐΚεφ. Α τής τΐαιρούσης.
Έν άρχή δέον δΊτως προδητε
εΐΐς την ευρύτερον δυινατην άνα-
κοίνωοΊν των θεστοιζομένων διά
τοΰ νεαροϋ τούτου Ν^Δ. εύεργε
τημόπων υπέρ των διαφόρων κα
τήιγοριών δυκαιούχων —περί ών
στω καί ιθποτυτοώδους.
ΊΟ ΕΟΤ ιάφείλει νά ττρογρσμ-
ματίση καί νά βοηθήση την μέ1- .-. -^__Ί__|___
σα σέ λογικά ιπλαίσια χαί 6ά- | θά ιήταν, ϊσως, δυνατόν ν' σ-
οει της ήδη διαμορφωβείσης ζή- ναΎνωριοθοϋν οιί ΤΕΤ σάιν φο-
'ήσεως, κατασκιευή ξενοδοχεια-
ικών μονάδων, ιδίως β' καί γ'
'κατηγορίας.
"Έπίσης οτήν θεσοαλία έ"χου-
με τταντελή σχεδόν έλλειψη τού
ριστικών ■έγκατατάσεων. ('Κέν-
τρων ψυχαγωγιας, οπόο, ε'ιδι-
κών άστικών τουιριστικών κέν¬
τρον, ιαύτονόμων τουριστι κων
συγκροτημάτων, όδικών σια.
©μών κλπ.). Ό υφισταμένας
τουριοτυκός έξιοπλισμός Είναι ά
νεπαρ'κής καί ιτερ ι ωρισμένων
δυνατοτήτων.
3)1 Τουριστική έκπαί
δ ε υ σ η ,
Στό βέιμα τής τουριστικής έκ
πά Ιδ;'ΰσεος, ττού αποτελεί Ίΐρω-
ταρχικό ποιράγοντα >>ιά την
τουριστική αναπτύξη, δέν ε'χε.
άναληφθη καμμιά συ>ικεκριαέ-
η ττροστιάθεια στήν θεσσαλία.
'ΊΟχι μόνον ϋπϋσηιμα άλλά οΰτΕ
ή ί5ιωτκκή πρωτοβουλια έχ£ΐ ύ-
ποιδοηΡη'θή γιά νά δημιουργήση
τα στελέχη 'έκεΐνα ποϋ θά έξυ^
πηρετήσουν τόν τουρίστα.
'Έχω την γνώμην, δτι μιά ττε
ριυοδεύουσα Σχολή Τουριοτι-
ρεϊς ιδανΐΐσμοΰ άπ' τα 'Νομαρ-
χιακά Ταμεΐα γιά την εκτελέση
μικρών τοι^ριστικών έργων, μέ
την έγικριση καί την έγγυηση
τοΰ Ε0(Τ καί την παρακολουθή
-τη των Νομαρχιών καί τής Υ
ΠΑΘ.
Ή ΥιΠΑΘ, είναι -ρόθυμη νά
συιν&ργασ©ή μέ τίς ΤιΕΓ ιτάνω
τέ γενικά ©έΐματα τουριστικής
4νια—τύξεως. Πιστεύομε ΰτι άπ'
οώτή την συν&ργασία θά προχυ
ψουν άγαΐθά άποτελέσματα.
7) "Αναπτύξη τής
Τουριστικής .Ά-
στυνομίας.
Ή αύστηρή καί συνεχής Ττα-
οακολού'θηση των δρων λειτουρ
γίας κιαί των τιμών των τουρι-
στικών έγ ιςαταστάσεων, ή
στασία των τουριοτών (Παροχι1)
ΐτληροφοριών, διευκαλύνσεων,
μή τταραΐβιάσεως των ώρών άν α
παύσεως κλπ.) πρέ-κει ν' άποτε
λέση αντικείμενον ΊδιαίτΕρης
ιτροσοχής.
Τό έ'ργο αύτό άνήκει στήν
Τουριστική Άστυνομία, πού πρό
ατει νά ε-ττανδρωΐθη κατάλληλα
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΝ ΓΕΩΡΠΚΩΧ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΙΙ
ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΟΙΙΣ ΠΕΡί ΤΗΣ "ΜΑΔΙΚΑΙΙΑΙ ΠΑΡΟΧΗΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗΣ
ΠΕΡΙΘΑΑΨΕΩΣ,, ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΠΑΗΘΥΣΜΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Ό Όργανισμός Γεωργικών Άσφαλίσέων (ΟΓΑ) ίδρυθεΐς, βάσει
Νόμου 4169 τοθ 1961 χορηγεΐ, ώς γνωστόν, τάς άκολούθους παροχάς :
α) Συντάξεις γήρατος είς τβύς ύπερβάντας τό 65ον ετος αγρότας
άγρότιδας.
τοθ
και
β) Άποζημιώσεις διά τάς πρόκσλουμένσς έκ χαλάζης καΐ πσγετοθ ζη¬
μίας είς την γεωργικήν παραγωγήν, καί
γ) Περίθαλψιν ασθενείας (κλάδος άνοικτής περιθάλψεως) διά των κατά
τόπους άγροτιχων καί κοινοτικών ίατρείων ύπσγομένων είς τό "Υ¬
πουργείον "Υγιεινής, λειτουργούντων δμως χρηματοδοτήσει τοΰ ΟΓΑ.
"Ηδη, άπό τής 1ης Μαρτίου 1967, δυνάμει τοθ ύπ' αριθ. 984)1966 Βασ.
Δ)τος «περί παροχής Νοσοκομειακής Περιθάλψεως είς τούς ήσφαλιομένους καί
συνταξιούχους τοθ ΟΓΑ», έκδοθέντος είς εκτέλεσιν διατάξεων τοθ βασικοθ νό
μου, πραγμστοποιεΐτσι άναμφιβόλως μέγα βήμα πρός την κατεύθυνσιν τής όλο-
κληρώσεως τής άγροτικής κοινωνικής άσφσλΐσεως διά τής παροχής πρός τούς
αγρόται:, δσον καί είς τα μέλη των οίκογενειών των, νοαοκομειακής περιθάλ¬
ψεως (κλάδος κλειστής περιθάλψεως), ώς ίδΐου αυτών δικαιώματος επί άσφα-
λιστικής βάσεως περιλσμβσνούσης πλήν των νοσηλείων, τάς δαπάνας έγχειρή-
τρων, των φσρμάκων, ώς κσΐ τάς δαπάνας των πάσης μορφής παρσκλινικών
έξετάσεων.
II
Πρός άσκησιν τοθ δικαιώματος τούτου, οί ήσφαλισμένοι καΐ συνταξιοθχοι
τού ΟΓΑ είναι απαραίτητον νά έφοδιασθοθν παρ' ημών μέ οίκογενειακόν βι-
βλιάριον ασθενείας. Σχετικώς ό ΟΓΑ απέστειλεν ήδη πρός τοΰς κατά τόπους
ανταποκριτάς τού, είς εκάστην Κοινότητα καί Δήμον, κατάλληλσ άπογραφικά
δελτΐσ πρός συμπλήρωσιν των παρά των ενδιαφερομένων άγροτών διά των ά-
νογκαιούτων στοιχείων πού νά έπιτρέπουν την έκδοσιν των οίκογενειακών βι·
βλιαρίων περιθάλψεως.
ϋαρακαλούνται, αυνεπώς, οί αγρόται — άρχηγοΐ οΐκογβνειών, νά προσέλ¬
θουν τό ταχύτερον είς τόν ανταποκριτήν τού ΟΓΑ τοΰ τόπον τής κατοικίας των
προσχομίζοντες τα δελτία άστννομικής ταυτότηχος των Ιδίων καΐ των ένηλίκων
μελών τής οικογενείας αυτών χαϊ νά συμηληρώσονν ύπευ&ύνως, μέ την βοήθειαν
τού κοινοτικόν γραμματέως, τό οΙκογενβιαΜΟν άπογραφικόν των δελτίον διά νά
μή Ηαϋ·υατερήαχι ή ϊκδοαις παρά τοΰ ΟΓΑ των βιβλιαρίων τής νοσοκομειαΗής
περιθάλψεως.
III
Διά την πρακτικήν ένάσκησιν τοθ δικαιώματος τής νοσοκομειακής περι¬
θάλψεως άπαιτεΐται ή προσαγωγή —δπως γΐνεται είς δλας τάς άναλόγους περι-
πτώσεις - πρός τόν αρμόδιον άγροτικόν ή κοινοτικόν Ιατρόν τοθ τόπου τής κα·
τοικίας τ-0 άσθενοθς τοθ βιβλιαρίου νοσοκομειακής περιθάλψεως, (μέχρι δέ εκ¬
δόσεως τούτου, είδικοθ παρσπεμπτικοθ σημειώματος έκδιδομένου υπό τοθ άντα-
ποκριτοΰ τοθ ΟΓΑ καί βεβαιοϋντος την ίδιότητα τοθ ήσφαλισμένου). Ό ίατρός
θά ποραπέμπη τόν άσθενή πρός νοσηλείαν, δαπάναις τοθ ΟΓΑ καΐ άνευ οίασ-
δήποτε συμμετοχής αύτοΰ είς τα εξοδα νοσηλεΐας, είς τό ένδεικνυόμενον νοση·
λευτικόν "Ιδρυμσ, συμφώνως πρός τάς όδηγίας τάς οποίας παρέσχε, προσφά-
τως, τό Υπουργείον 'Υγιεινής διά τής ύπ* αριθ. 109)9-2 67 έγκυκλίου τού.
Άναμφιβόλως, ή παροχή νοσοκομειακής περιθάλψεως, ώς ίδιον άσφαλι·
στικόν δικαίωμσ, μέσω τοθ Ο.Γ.Α., είς τό ήμισυ κοί πλέον τοθ πληθυσμοό τής
Έλλάδοο, δσπάναις τοθ κοινωνικοθ συνόλου, πρέπει νά θεωρηθή ώς μέτρον
ΐστορικής σημασίας, τό οποίον θά απαλλάξη τόν "Ελληνα άγρότην άπό τό άγ·
χος τής οίκονομικής καταρρεύσεως, πού ήτο συνήθής συνεπεία μιάς σοβαράς
ασθενείας καΐ θά τοθ εξασφαλίση την απαραίτητον ψυχικήν καΐ σωματικήν υγεί¬
αν, τα στερεά ύπόβοθρα επί των οποίων θά στηριχθή ή κοινωνική καΐ οΐκονομι·
κή πρόοδος τής άγροτικής οικογενείας καί τοθ χωριοθ.
Έν Αθήναις τή 18 Φεβρουαρίου 1967
Ό Διοικηιής τοθ Ο Γ.Α.
ΑΝΤ. ΜΙΙΚΡΝΑΡΗΣ
τό -προηγούμενον Κεφ. Β', μΐερι
ιμνώντες &πως τοΰτιθι αύτούσιον
"ή έν εϋρεία ιτεριλήψει δημοσιΐευ-
θή ύττό μορφήν πληροφοριακήν
είς τόν τύπον.
1. Παράτασις προθε,αμιών.
Δι* άπ>άσας τάς κατηγορίας ά
ποκατασταίθένιτων τοροσφύγων ή
στιαιθέντων νήτων τάς έμτΓΐτττού
σας είς τάς διχχτ<άξ€ΐς τοΰ έρμη^ νευομένου Ν.Δ., αί μέχρι τούδε τυχόν ύττοβληθείσαι (έκιτροθέ-
τροπής Πιστώοεων τής Άγρο»
τοκής Τρα—έΐζη,ς, ό Πτηινοτρο-
φικός Συνετχχιρΐ'σμός θεοισαλο-
νι κης θά χρηματοδοτηθη διά
δροοχμων 1.50Ο.ΟΟΟ διά την χο-
,ρήγηοιν έκ κιαθοιρΐοιεως είς τούς
είσικομοστάς ώών καί άντιμετώ-
-ισιιν άξίας ώόν '&εσμευαμένω'ν
ε,Ις έκκολιαΐΓΓΐικήν μηχανήν.
6
Η ΔΥΤΙΚΗ ΑΝΑΤΟΛΙΑ
Ό σ 5η,ροδρομικός στϋβμός -ο ο ΛονδΙιτου, Γ.ούστον, άνα^α νι'ζ:τα·ι ριζ'κώς διά ά ανταπο¬
κριθή πρός τάς άτοαιτήσεις τής μεγάλης 'κανήσΐεως τής ατοΰμνίαχύς των όχημάτων καί των
ήλεκτρικών τρςχινων.
των
Ό κ. Ράνταλφ Τσώρτσιλ υ'ός τοΰ Σέρ Ούΐνατον Ταώρτ->.λ πιρωθυπουργσϋ τής Βρε-
ταννίας κατά την διάρκεκτν τοΰ πολέμου, μέ τόν Σέρ "Αλ'εκ Ν'ταγ'κλας—Χιούμ, πρώ-
ην πρωθυπουργόν τής Βρεταννίας ιε'ις ενα γεΰιμα τό οποίον παρετάθη πρός τιιμήν τού
ΡάντοΛφ Τσώρτσιλ έπ' εύκαιρία τής εκδόσεως τοϋ -ττρώιτιου τόμοο της επισήμου 6ιο-
γροοφίας τοΰ πατρός τού — «ΐθύΐνστον Τσώρτσιλ ΙΙΤΙ874'-Η1900) >.
ΥΠΟ ΜΕΛΕΤΗΝ Η ΚΔΘΙΕΡΩΣΙΣ
ΛΕΩΦΟΡΕΙΑΚΟΥ "Δ Α ΚΤΥΛΙ ΟΥ,,
ΠΕΡΙΞ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Άττοιφάισεις πρός μελέτην ώρι
σιμέ,νων ττλευρών τού κυ'κλοφο-
ριακοΰ πρδοβλήιματςς τής πρω¬
τευούσης ελήφθησαν είς μα¬
κράν σύσκεψιν υπό την ττροεδρί
αν τοΰ ΰττουργοΰ Συγκοινωνι¬
ών κ. Έ—. Σταοινοπούλου.
Άττεΐφασίβθηοαν: 1) *Η μελέ
τη δημιουργ'ίας δακτυιλίου ττερί
τό κέντρον ή καί διαικτυλίων έν¬
τός αύτοϋ, καίθώς καί διαμττε-
ρών γραμμών. 2) Τα λεωφο-
ρεΛχχ των περισσοτέρων γραμ¬
μών, νά καταλήιγουν είς τόν 1-
ξωΤερικόν δακτύλιον. 3') Ν ά ά-
πΌΐμακρυνθοϋν αί άφετηρίαι
των λΐεωΐφορείων των άπομεμα-
κρυαμένων προαστείων καΐ άλ-
λων 'ίπτεραστικών γραιμμών ά¬
πό τό κέντρον. 4) Νά περιορι¬
σθή ή τοποθέτηιοις πεοιτπέρων.
5) Νά κλιμακωθή ή έναρξις
κοΛ Λήιξις εργασιών κατά χλά-
δους. 6) Νά 'δηιμιθυργηθοΰ*
στσΒμοί αύτοκινήτων είς τό κέν
τρον. 7) Νά ,έπιδληθή σημαντι-
κάν τέλος σταθμεύσεως είς τα
αύτοκίνητα Ι.Χ. τα σταθμεύον¬
τα είς τό κέντρον των Αθηνών.
Τα τέλη νά ιέιτι/βόλλωνται ανα¬
λόγως των ζωνών κυκλοφορίας.
Αί άπαφάσεις θά μελετηθοΰν
υπό των αρμοδίων ύπηρεσιών,
προκειμένον νά εφαρμοσθούν
σταδιακώς.
Είς την σύσκεψιν μετέσχον,
ττλήν τοΰ ύπουργοΰ, οί πρόΐε1·
δροι τοΰ Τε'χνικοΰ, Έπαγγελμα
τικοΰ, Εμπορικον καί Βιομηχα
νικοΰ ΈπιιμεληΓτηοίου, έκτϋρόσω
ι τοΰ ιΔημοτικοΰ Συμβουλίου
τοΰ Δήμοιο Άθηναίων, ό διευθυν
τής τοϋ ΟΕΑΙΣ, ο πρόεδρος της
ΊίπτΓτροττης τοΰ Κώ&ικος Όδι-
κής Κυκλοφορίας, ό πρόεδρος
τής Γενυκής Σ υνομοσπονδίας
'Ε'παγγελματιών Αΰτοκινητι-
στών, &κπρόσωττος τοΰ Έρτγατι
κου Κέντρου Αθηνών ό αστυνο¬
μικάς ιδιε^θυντής "Αθηνών, ό δι-
ευΙΘυντής τής Ύ~εδιει,ι&ύνσεως
Τροχαίας καί άρμόδ.θι ΰπηρε-
σιακοί παράγοντες των ύτΜυρ-
γείων Δημιεσίιων "Εργων καί
Συγκοινωνιών.
ιΚατά την σχετικήν είαήγηισίν
τού, υ ύπουργός άνεφέρθη κυ»-
οίως Είς την ανάγκην λήιψ^ως
γΕνικωτέρων μέτρων διά την ά-
ιτοσυμφόρησιν τοΰ κέντρου τής
πόλεως. ιΕΐπεν δτι έπιβόΛλεται
ή κσΐθιέρωσις τοΰ συνεχοΰς ώ-
ραρίου εργασίας των καταιστη
μάτων καί της κλιμακωτής ε¬
νάρξεως καί λήξεως εργασίας.
«Έ—' εύκαιρία, τονίζω, είπεν ό
κ. Στασινόττουλος, δτι είς την
πρωτεύουσαν 150.ΓΧΟ ύπάλλη-
λοι δημόσιοι, Ιδιωτικοί καί 6ιο-
τεχνικών έπιχειρή'θεων, άρτχί-
ζουιν την εργασίαν των την ιδί¬
αν ώραν (7.30-8 π.μ.)/. 'Εττί-
σης 'έτόνισε την ανάγκην απε¬
λευθερώσεως των κεντρικών ό-
δών ιάττό τα σταθμεύοντα αύτο-
ΚΛητα Ι.Χ., τα όποια ύπολογί-
ζονται είς 6.000 περί,που.
ΜΕΤιΑΦΟΡ ΑΙ
ΜΕΣΩ ΘΕΙΣ ΣΑΛΟΝιΙ ΚΐΗ Σ
ΕΙΣ ΒΟΥΐΛΓΑΙΡιΙΑιΝ
ΘΕΣΙΣΑιΛΙΟΝιΙιΚΗ, 21. - Ή
Βουλγαρία <3αρχί)ζει έντός των ή/μερών την μεταφοράν έμπορευ μάαωιν των μέσω τοΰ λιμένος θεσσαλονίκης. Τουτο έγνωστο- πσοήΐθη άιτό την βουλγαρικήν Κυβέρνησιν είς τόν -πρόεδρον τής "Ελευθέρας Ζώνης τοΰ λι¬ μένος κ. ΙΓΤετρίιδην, ,μέ την πλη- ραφ,ειρ αν, δτι κατ' αρχάς θά διακινηθή μετάλλευμα ΊΙ40.0Ό0 τόννων προοριζόμΐενον διά την βούλγαρι κήν βιομηχανίαν. ΑΠΟΤΟΜΟΙ Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ Β' 15ΘΗΜΕΡΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ "Οττως 'κάθε χρόνο, ϊτσι καί ίχμέτος, Λ ττεριοΰος των δη,μοσ'-' εύσεων των ίσ:Ιλογισμων των τ.ρο—'εζών καί των μεγαλων έ- ταιριών ήρχισε μέ τή/ δημοσί¬ ευσιν τοΰ Ισολογισμοΰ τής Τρα- -έΐζρις τής -ϊΕλλάοος. Ένώ, ό- ΐμως, ιό Ισολογιο'μός της Τρατιί- ζης της Ελλάδος 6έν παρουσιά ζε< κατά κανόνα Ιδια[τε.ρον εν¬ διαφέρον διότι αί μετα&ολα' των "εριεχομένων είς αυ¬ τόν λσγαριασμών ίμφανίζοντςΐ' είς τάς δημοσιευομένας δβκα- ττενί&ηιμέρους καταστάσεις της. εφέτος, 'διά τοΰ ΐεοιλογισμοΰ έ(;- Φανίζ-εται ή ό—ότομος αύξησις τής κακλθφορίιοις τοοπτε'ζο- γρούμματίων Ιέντός τού δευτέρου ϊ>εκοητενθημέρου τοΰ Δεκϊ,μ-
βρίου.
"Εττίσης είς τόν ισολογισμόν
έμιφανίζεται ή οημειωθεϊσα έ«-
τός τοΰ 1966 αΰξησις τοΰ χρε«
στικοΰ ύττολοί-που των λογαρΐΌ-
σμών τοΰ δημοσίου, καθώς και
των «λο«τών πιστώσεων», είς
τόκ; ώιτοίίορς περιλσϊμβάνεται καί
ή χιρη.ματο'δότησις τής συγκεν¬
τρώσεως γεωργικών ιτροϊόντων
Χαρακτηριστιικον είναι έξ ώλ
λου δτι αί καταιθέσει,ς των Τρα-
ττεζων &1ς την Τ,ρα-εζαιν τής
Έ'λλάιδος άνήλθον είς τό τελος
τοϋ 1966 είς 4.860 έκατομ. 6ρχ.
δναντι ϋ.981 τοΰ 1965. 2.863
τοΰ ΊΙ964 καί 3.1ι47 τοΰ 1965. Ή
όπτότσμος α&ξησις τιοΰ πιοτωτι·
κου ύττόλοί-Γτου τοΰ λογαριια
σιμοΰ τούτου, έντός τοΰ 1Θ66,
έττέ'δ'ραοε μειωτικώς έιτΐ τής νο-
μ'σ,ματιικής κυκλοιφορίας (άνευ
αυτής ή ,κυκλθφορίά τραττεΐζο-
γραμματίων θά ηιύξάνετο κατά
5,3 θισεκ. δρχ. αντί των 3) ση-
μαΐνει (δέ ότι αντίστοιχον τμή-
μα έκ τής αυξήσεως των κατα'-
θέσεων των τροπϊεζών δέν έχοη
σιμοττοιήθη ύττ' αυτών διά τή·ν
χρη'ματοΒιότησιν τής οίκονομιας
(Μτερον Τμήιμα τής αυξήσεως
των κοτταθέσεων διετέβη δια
την αύξησιν τοΰ ταμείου των,
την αγοράν έντόκων γραμματί-
ων τοΰ Ιδηιμοσίου, όμολογιων
δανείων κλπ.).
Τα έ"σαδα τής Κεντρικής Τροτ
πέζης ιάττό τόκοος (περιλαιμβά-
νονται χαί οί τόκοι τοΰ συναλ-
λαγματικοϋ άποθέΐματος), ιγροο
μηθ'ίίας κλπ. ύπ€ρέΐ6ησαν τα
857 έκατομ. δρχ. κατά τό 1966
ηύξήβησαΐν ΐδηλα&ή κατά 66 έ¬
κατομ. δρχ. έν συγκρίσει πρός
τό 1905. *Η αθξησις αυτή των
έσό&ων είναι μεγαλυτέρα ΚάΒϊ
•προηγουιμένου έτους, πλήν έκεί
νης πού εσημειώθη τό 1Θ65, δ.ό
τι κατά τό £τος τουτο ηυξήθη¬
σαν τα έπιτάκια είς τό έξωτειοι-
κόν καιί έτοο'μένως καί τα ίσοδα
άττό τόκους τοΰ άποθέματος.
"Οπως τ^ν ιτ=ριγράφε·ι στό πε-
ο.σπούδαοτο όμώνυ^ο γαλλι
κό συγΎρια;μμά τού 6 Λ. Καλ-
λινούς, ΰι-λωματοίίχος των
Ανώτατον Έ'μποριικών καί
Προξενικών Έπ.στη^αών, καί
διερμηνεύς τοΰ «ιέν τή Το.ρ-
ικικγ) Άσία» Γενικοΰ Προξΐ-
__ι __
ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΡ'^ΤΟ
ΐΓΕΝΙ'ΚΑ: "Ορια, ">Ξκτ35ι;ις
κλπ.
Ή Λνκρά Άσία ή "Ανοιτΰλα
είναι μία χερσόνησος, πού &ρί-
σκ^τα. ατό νοτ.οΐΐυτ <ό τμηακ τής ~ροσ9ίας 'Ασίας. Άπό (Ιθνο γρ·αφ·.κής ιάιτάψβως, "γΈωγιραοφΐ- κώς, διαιοάχσι -οέ ' ;υό ζΐ·χωρ·- στά τμήιματα: Την ΆναΤιολια ή 'ϊυτιικήν ' πού £να μετγ'άλο τμήμα της ('6ό ρε.ο, βορειοδυτΐικό καί δυτικό) 3εωιρεϊται, δίκαια, από ώριομέ- ^ευς γιεωγρώφους καί ίστορι- κούς ώς «Έλληνική 'Ασίια>.Καί
την άνιατολικήν Άνατοΐλία, γ^ω
7τήν, στά του,ρκιικά, μέ τό 6νο-
ιμα «Άινα'ντολή-η-σσαρ'κή», πού
τοεριλαιμι&άνει την Άριμενίοτν, τό
Κσυρδιστάιν καιί τΛ Λαζΐ'στάν,
κο:ί άττοτελΐεΐ τό μέρος τό 6ρι-
σκώμενο ιάναταλικά τής 3β μοί-
Γ.αος μήκοος καί βορρινά τής 36
μο!]ρας τολάτους, μέ ττληθυ-
σμούς: ΚοώρΒους, Λαζούς, Τούρ
κους 'καί "Έιλληνας.
"'Η δυτική Άνατολία πιερι'&ρέ-
ν^εται πρός βοριρόον ατοό τόν ΙΕΟ-
ζεινον Πόντα ικαί την Προιτον-
τί'&α, πρός δυισμάς άπό τό Αί-
γαΐο καί πρός νότον άιτό την
Με·σόγ.ευοι· (ικολποι Άττοιλείας
καί Άλεξανδ,ρέττας). Πρός α¬
νατολάς μιά νοητή γραιμιμή την
χωρίζει άπό την ανατολικήν Ά¬
νατολία, γιραιμιμή ιιού ένώνει
την Άιμΐ'σσόν τοΰ ΙΠόντου μέ την
Άιλεξανδρέττα της ΜεσογεΊου.
Ο'ί δυό οίύτοΐ λιμέινβς, Ιδίως ό
δε'ύτερος, δέν ανήκουν οτήν δυ¬
τικήν Άνατολία. Πιεριλαμιβανει
δέ τούς νομούς («&ιλαγιιέτια>
μρ γ·εινικάν διοΐ'κητή, «βάλην»)
Άΐδυνίου (ιΣμύρνης), Χου'ντα-
βεντικ'ΐά,ρ (Προύσσης), ' Ι κονίου
ΆΙ&άνων, 'Άγκ'ύρας :καί Καστο:-
μονής. Καιί διοίκησις ώνεΐξάρτη
τες («τμοουΓΓεοαΐριΙφλΟκια»», των
οποίων ό διοικηπτής έξαρτότται
ατο&υθείας ϊάιπό την Κωνστιαντι-
νουιτιοιλιν), ΐΜιιηΙδιείοος καί Β ίγας.
(«Μπίγια» Δαρδοίν'ελλίων) οτήν
ασατικήν τολ«υ(ράν τοΰ νομοΰ
'Κων) πόλεως. ΚιαΙθώς ΙέπΙσης
καί μΐ'κ,ρό μέΐρος των νομων Τρα
πεΐζοΰντος καί Σειβαοτείας. "Ε-
χει έκτασιν 4410.000 - 460.ΟΟΟ τ.
χιλΐμ. 'καί τΐληιθυσιμόν 7.50Ο.ΟΟ—
8 ιέΊκαιτ. κατοίικακυς.
ΡΣΙΤΟΡΙΚΙΟ. Φρονεΐται, δτι
κατά την ιάρχαιότητα Ιέιτί της έ-
ττοιχής τοΰ Τρωϊκοΰ πολέιμου, ή
Μικρά Άισία ουμτοεριλαιμιβάνετο
στήν Ιά<ΧΓυρια|κή(ν Αύτοκρατο- ρία. Κατά τόν Ζ' π.Χ. αίΐωνα' τΐά ιταραλια τοΰ Εύξείνοιιΐ πόν- του είχον 'έποικισθή από τούς ΜιΙληοίους, ,κατά δέ τόν ΣΤ" π.Χ. αίώνα, οΐ'ι βασιλείς τής Λυ- ' άς ατεΐχον τα ·μήματα μ Τ ξύ τοϋ Αίγαίοο καί ποταμοΰ ''^λυος. Τα κιρατη των δασΐΛ. «ν ύτών κατελήιφΐθη σαν άπ' τό αεγάλο βασιλέα των Περ¬ σών, Κΰρον. "Η'δη, την εποχήν έκεινη ■, οΓ. έίλληνικές άποικίες των παιραΐλίων, ιΐΌίως της "Ιωνί- ας, ττλούσιες, έμττορικές καΊ εΰ- ίταιμονοΰσες, είχον φθάσει σέ πολΰ υψηλόν ·5αβμό ττνευιμοτι- κοϋ ττολ,^τισμοθ. Μέ κθΛ'έναν τρόπο Ιδέν Βέλησαν νά ύπΏΐκύ- ψουν στήν ττε,ρσιικήιν ·κυριαρχία καί εΐχαν ώπβυθυνθή στοΰς Ά- θηναίουις νά τούς παράσιχουν 'βοήθεια γιά ν* απΌτινάξουν τόν ζυγο. Τ|Ηταν, τότε ττού Ελαβον οποίος βήχει ΟΡΑ ΤΟΠΛΕΞΙΛ ΣΙΡΟΠΙ ΑΝΤΙΒΗΧΙΚΟ - ΑΠΟΧΡΕΜΠΤΙΚΟ ΠΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ ΠΡΟίΟΝ 5ΡΕΟΑ - ΒΗΟΝΕ ΡΟυίΕΝΟ ΡΑΡΙ5 ΚΟΠΕΡ ΑΕ ■νού τοΰ ιΒελγύου. Τό αύγ1· ιγραιμμα αύτό είχε ι!'κδο3ή ΐ3τό>1!920, στίς Βρι.ι'^έλΛΕς καί
θά'δηαοσΐίΐ-βοε,ν έδω &ρ εμέ
νχ ιΐνδιοΐφέροντα ώττο~ττό.^μ3-
τα. Μετάφρασις, από τα γαλ-
λικά, υπό τοΰ Δο&ώκτορ:ς κ.
,ΔΗΜ. ΑιΡΧΙΙΓΕΙΝΗ.
χώραν οί Μηιδ·ικοι ττόλ/Ξμοι, δ-
Τίου οί "Ελλτρ-ες ένωμίνοι ά-
λ'άτττυ'ξαν Ινζτν 2αιιόι:'ίο ήρωΐ-
αμό. "Υστειρα άιττό τίς ·φΛο.ικ-ΐ-
ες ιτι:ΰ ξέ.στ:ασ·οιν μετ^ΰ ΆΟς-
νών καί Λακ.ςδα'ιμθίνος, ι1) ί^Γ.ηι
νίκη Μικρά 'Λσ'α ττεριήΛβε <Ί- στόσο στόν Ιζυγιό των Περ'-ών καί δίιν >Γ.υτι-οώ3η<ο ττά μό- νο στό 3" II ιάπό τόν ΓΑί-ι~ Ά- | λέΙζαν'?ι"θ.Άιτό την Ιΐποχιή αυ¬ τήν, δλη ή Άνατολία Ο έν άρ->η
οΐε νά ένωΐθη μέ τόν έλληνισιμό,
καί ν^ 'καταστη έλίληνική στήν
γλώσσα, στά Ιθ.ιμα, ώς ικαί ο'
αώτά άκόμη τα αιίσβήιματα. 'Ε-
πόιμείνο ήταν, δτι τό δυΐτικό μέ¬
ρος της Ά,ναιτολίας έξ'ελληνι-
σθηικε ιτολύ πιό γρή'γΌρα άπό
τό Ιάνατοιλικιό.
10 συγγραίφΐεύς ύπενΐθυμί'ζιει,
δτι οί τπλη'θυσμοί τνοΰ ικατοΐ'κοΰ-
σο:ν δυτικά τοΰ "Αλυοις ήσστν έλ
ληινικοί, άπό ιάιρχαιοτάτων χρό-
ν«ων %αί ανήκαν στίΊν ΤΕελασγ.-
κή φυιλή. "Έινιώ, οί τταραμέΜαντες
ιάνατολικά τοΰ ποτιαμοΰ αύτοΰ
ήσαν αρμενάκης φυλής, κατα70-
μενοι όπτό τή/ν μεσημι&ρινήν Ά-
ολ. ρΐ Μυσοί, ΒιΙθανοί, Φρΰγες
Λύκαοι, Παμΐφλαγόνες κλπ. ή¬
σαν Έλληνες ή έξελληνισθέν-
τες θρακικής ιή τοελαογικής κα
ταγωγης. "Οσο γιά τούς "Ιω-
νες, Δωριεΐς καί Αιίαλΐεΐς της
Άνατολίας, αύτοι αττοτε,λοθσαν
ττιολύ ώρχαίους λαούς, κιαιθαρά
έΊλληνικής .φ-υλής. Τό 27β μ.Χ.,
εΐχε λάί&ει χώιραν μετιανάστευ-
σις σώιματος ΙΓοίλοτών, ττού έγ-
κατεστοθηκαν σ' ίνα τιμήμα τής
Φρυγίας.
Κατά τόν ΙΒ' ττ.Χ. αΙΙώα»α, ή
Άααταλία ήταν Ιδιαιρεμένη σέ 7
ιή 8 ανεξάιρτηΓτα κ,ράτη, πού τα
■κυριώτερα ηΌαν, τ« βασίιλεια
της Βιθυνίας, τήςΐΠαιμφλαγονί-
ας, τοΰ Πόντσυι Τό βασίλειο
της ΐΠφγιάμοο, τκ>ύ ττειριλάμιδα-
νε την Μυο"ία κοίΐ Τρωώδα. Ή
Γαλατία, όμΐόσπονδος δηιμοκρα-
τ(α ικαί τό βασίλειο τής Κατπτα
δοκίας. "Οσο γιά την Φρυγία,
ΛυΙδΟα, 'Καρία, Λυκία καί Παμ-
φ,λαΐγονία, αύτές ιήοχχν ύποχεύει
&ς στό βασύλιειο τής Συρίας.
Ποιλλές τταιραλιακές πόλεις,
πρός 'δυσμάς καί τηρός &0'ρραν,
ο,χηιμάτΐ'ζαν μ'ε,ρνκές άνεΐζόρτη-
τες δημοκροαίες.
Τό 1191 μ.'Χ., Οί Ρωμαΐοι, κα-
τιόιτιν φιλονικιείας μέ τόν Άντίο-
χο 6ασιλέο: της Σιυρίας, πρωτο
φανηικαν στήΓυν Μοκ,ράν Άισία,
καί αριχισαν την κατάκτησίν
της. Ά-πο τό Ιΐ!33 ίίως τό 217,
τα κράτηι τήις Άινατολίας υπο-
τάίχτηικαν στήν ΙέΙξουσία της Ρώ
ιμηις. Τό 394 ή Μικ>ρά Άσία κα
τέστηικε μέΐρος τού Άνατολικοΰ
Ρωιμαικοΰ ΙΚράτους, κατόττιν
τοΰ ιόριιοτΐικοθ ·χο3ιρΐισιμσϋ των έ-
τταΐρχιων τοΰ δλσυ Ρωμαΐ,κοΰ
ιΚράτους άιτό τόν θεοδόσιο.
Κατά τόν Ζ' αίώνα, οί 'Αρα-
ιβες εΐχαΐν καταικτήσ>ει (γιά λί-
κο καιρό) τα ιμεσημΐ&ρινό τμή·
μα της Μικράς Άσίιας. Καί, πε-
ρί τα μέσω τοΰ ΓΑ' αίώνα, οί
Τοΰρκοι αναιφάνηκαν στιόν Εύ-
φράτη καί 'γίνηικαν, ολίγο κατ'
ολίγο, <Α κυρίαιρχοι τής Μικράς ΐΛσίας, πού την είχον ,καταλά- 6ει Ιέτταιριχύοπ' ττρός έ—ορχίαν 200 έτη, ττιροτοΰ ιδιασχίισουν τόν Βόσττορο καί ιδάιλουν τό πό δ ι τους στήν Εύρώπη. ιΔιδάκτωρ ,Δ. ΑιΡΧΙΠΕΜΗ,Σ (Συνεχίζεται) Αιλιλη άττοψη τοΰ Σ,<ωτικ:ΰ Κ^ν ^^« Ν...ς,»ομ;:^ιν δτςου ιΐκτίεεντςχι πολλαιί συακ;ι.αί βοη¬ θείας δ.ά τούς αναπήρους. ΕΡΕΥΝΑΙΔΙΑΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ίΗΣ ΠΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ Τό Τεχνικόν Έπιμελητήριον "Ελλόίδος, θά παράσχη την δοή- θιάν τού διά την εθρϋθμΐν λΐ.1 τουργίαν τού τομέως της προ- κατασκευής. "Ηδη, μελετά την τεχνιικήν τηις "πλευρόν, '&ιά νά εί σηΐγηθη τα μέτρα, τκών
ε'Ις τομιεϊς είς τούς όποίους α.
νάγκη καΐ όφελος νά έξυττ-οε-
τη|9οΰν δι* αυτής.
— θέσττκΛς τπροδιαγραφών
ΠροκαταΌ·κ·ευής, μελέτης ικαί
ικαταισκευης.
— ιΔηιμοττράτησις €ργων έν
πλήρει βλευθιερία.
— θέο—ιισις κινήτρων διά τή,ν
ίδρυσιν έιτιιχεφήοεων ττροκατα-
σκευης.
— "ΈτροπτεΙα κρατική επί της
ΟΓνοπττύξεως των έπιχειρήσεων
τηροκατασκευής.
Ι ΤΙΜΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ
ΔΥΣΧΕΡΗΣ Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΙΣ
ΠΑιΡΙΐΣνΙ, 21.— ΙΗ οΐκονομι-
κή εφημερίς «ΙΕκό» σιχολιάζ€.ι
βίς αρΐ&ρον της την συζήτησιν
ή όποίια διεΐξάγεται ικατ' αύτάς
έντός των κολπων τής Έπιτρο-
ττής 'Συνδέσεως τής Ελλάδος
μέ την Εύρωπαΐκήν Κοινήν Α¬
γοράν. Ή εφημερίς θπσγραμμί
ζουσα την διαφοράν άντιιλήψε-
ων, ή όποία εξεδηλώθη κατά
την συνε'δρίασιν τοΰ Συιμβουλ;-
ου Συνδέσεως, τής 13ης παρελ
θόνος Ίανουαιρίου, βειδαιοΐ δτι
τα ©ργον της έπιΐτροπής της έ-
πυφορτισ,μένης ιμέ την προσέγ¬
γυσιν των ό—οψεων, δέν είναι
εθκολον, συνοψίΐζει δέ ώς ακο¬
λούθως την θέσιν της Ελλά¬
δος.
Ή έλληνική άντπτροσω-εία
ίττΕΐδεβαίωνε την θέσιν της ίν
σχέσει μέ την αγροτικήν χρημα
τοΐδότηισιν, ζητήσασα έκ νέου
μύαν συμιμεΤοχήν τής "Ελλάδος
ΑΠΟΦΕΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ-ΕΟΚ
εΙΙς τούς οίκιονσμυκούς μηχανι-
σμούς τής ,Κοινής άγροτι,κής
πολιτικής ή την λειτουργίαν ά-
ναιλόγων μη'χανισμων.
ΊΗ αΐκονομική κάλυψις τής
έναρμονίσεως βά Ιέξετείνετο, τό-
τε, κατά τό μάλλον ή ήττον, είς
ολόκληρον την δραστηιριότητα
τοΰ 'Κοινοτικοΰ Ταμείου, ήτοι
ειίς την 6·ελτίωσιν των διαρβρώ-
σεων >καί είς τάς έγγυήσεις καί
έττεμβάοεις σχετικώς μέ τάς τι
<μάς. Ή Ελλάς δέίχ.εται, τοάν- τως, οττως καθορισθή 6ν ώνώτα τον δριον ίίψους οΐκονομιικής συμδολής τής Κοινότητος. ιΚατά την 'έλληινΐ'κήν άντιττρο- σωττείαν, τό ιτρό.6λη,μα αύτό εί¬ ναι τελείως ανεξάρτητον έκ'εί- νοα τής ότνανεώαεως τοΰ οίκονο μικοΰ πρωτοκόλλου, πού άφορά τα δάνεια της ^Κοινότητος, υπέρ τής ιέκΐβιομηχανίσεως (ιόδοττοιΐα άίρδιευτικά έ"ργα κλπ.). ΤΟΘΕΜΑΤΟΥ ΕΝΟΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟΥ ΕΙΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟΝ ΠΑΓΟΝ Ενώπιον τής όλαμελείας ΊΑρείου Πάΐγου συνεζητήβη ή υ¬ πόθεσις τοΰ ενοικιοστασίου, κα¬ τά τκτρο—ομττήν ύττό τοΰ Γ' τμή ιματος, τό όττοϊον, ώς γνωστόν, είχεν ά-οφανθή δτι τούτο άντί- κειται πρός τό Σύνταγμα. Λό¬ γω, δμως, τοθ γιενικωτφου έν- διαφέροντος, ή ύ-όθιεσιΐς εΐχε παραπεμφθή είς την όλομέλειαν τοΰ Άιρείοο ΙΠάτγου, διά νά κρί νη αυτή τελικώς. ΤΟ εισαγγελεύς τοθ Άρείου ιΠάγου κ. Κ. Κόλλιας Οπεστή- ριζεν,'εΐς αγόρευσίν τού, δτι ή ιένοικιοστασιακή παράτασις Εέν αντί'κειται ο&κ πρός τα άρθρα 17 καί 4 τοΰ Συντάγμοαος, διά των οποίων προστατεύθ'νται ή ϊδιοκιτησία καί ή οΐκονομική λευθερΐα ή ή ελευθερία των συμ'βάσεων, οϋνε είς τό ότρθρον 3 ιτερί ίσότητος. Τό δικασ:ήρ·- ον επεφυλάχθη νά εκδώση την ιαπόφασϋν τού. , Α' ΥΛΙΚΑ ΔΟΜΗΣΕΩΣ 1) "Επί τόπου των Εργων (με¬ γίστη απόστασις μεταφοράς 8 χιλιόμετρα) Δραχ. ΔΙΑΦΟΡΑ "Ασβεστος, ό στοττήρ 26.— Πέτρα κτισίματος, τό μ3 35.— Άμμος κτισίματος, τό μ3 55.— ΧαλΙκι μηχανης τό μ3 46.— Γαρμπίλι, τό μ3 ' 50.- 2) Τιμαί είς έργοστάσια ΐ κα¬ ταστή ματα: "Άμμος μπετόν τό μ3 68.— Άμμος θαλάσσης τό μ3 110.— Τσιμέντο γυμνόν ό τόννος 500.— Τσιμέντο είς σάκκους ό τόνος 520.— α) Βιομηχανική (χλγ.) 0,83 β) ΟΙκοδομική (χλγ.) 0,65 Μαλτεζόπλακες έγχώριοι των 2 έκ. τό μ2 32.- Κισσηρότΐλακες ταροασών «Ζέ- φυρος» τό μ2 25.— Μαρμαρόκονις τριβιδΐου 6 σάκ- κος (50 οκάδων) 5.— ΓΟψος 6 σάκκος 20.- θηθαϊκή γή τό μ3 100.- Μάρμαρα λευκά λατομεΐου ά- τέργαστα τό μ3 (αναλό¬ γως μεγέθους δι ποιότητος) 3600—55ΟΟ Μαρμαρόπλακες κατεργασ. πά- χους 2 έκατ., έκ μαρμάρου λευκοΰ Διονΰσου τό μ2 300.— Μαρμαρόπλακες άκατέργ. πα- γους 3 έκ. έκ μαρμάρου λευκοΰ Διονύσου τό μ2 480.— Διά χρωμοΓτιστά μάρμαρα αί τιμαί δνπλασιάζονται. ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΕΙΔΗ Σωλήνες Μπέργκμαν 13,5 χιλ. τρ. υ. 2,80 Σωλήνες χαλύβδινοι 13,5 χιλ. τρ. μ. 8,50 Καλώδιον ΝΟΑ 1,5 χιλ. τρ. μ. 1,30 Κορδόνι ΝΟα 2X1 2,50 Διακόπται καΐ πρΐζες χωνευταί έγχώριοι βακελΕτου τό τεμάχ. 11.— Δισκόπται καΐ πρίζες χωνευταί εύρωπ. τό τεμάχιον 20—25 Κυτία διακλαδώσεων τό τεμάχιον 2,20 ΛυχνολαδαΙ έγχώριαι τό τεμάχιον 4,20 Λυχνολαβαί εύρωπαϊκαί τό τεμάχ. 6,50 ΚΕΡΑΜΟΙ Βυζαντινοί (Κύκλωπος) ή χιλιάς 1.3ΟΟ Γαλλικοΐ (Κύκλωπος) ή χιλιάς 2.2ΟΟ Βυζαντινοί (Δηλαβέρη) ή χιλιάς 2.050 ΓαλλικοΙ (Δηλαδέρη) ή χιλιάς 3.500 Κορφιάδες (Δηλαδέρη) τό τεμάχ. 4.— ΞΥΛΕΙΑ Σουηδίας τό μ3 2.800 Έλάτη λευκή, πριστή, τό μ3 2.3ΟΟ Ξυλοτύπων εύρωπαΐκή τό μ3 2.3ΟΟ Έλατάκισ Εύρώπης τό μ3 2.100 Παρκέτο Αυστρίας τό μ2 270 Πατώματα Σουηδίας τό μ3 90—110 ΟΠΤΟΠΛΙΝΘΟΙ Διάτρητοι οιαστάσεων 19X9X6 250 (Κύκλωπος) ή χιλιάς 250 Διάτρητοι διαστάσεων 19X9X9 (Κύκλωπος) 6 όπών ή χιλιάς 360 Συμπαγείς μηχ. διαστ. 19X9X4 (Κύκλωπος) ή χιλιάς 350 ΚΙΣΣΗΡΟΛΙΘΟΙ ΠΡΟΣΙΜΕΝΤ 59X15X19 τό τεμάχιον 3 70 39X19X19 » > 2;60
29Χ 9X19 > > τ οθ
29Χ 7X19 » » 0 90
29Χ 5X19 > » 0;β5
ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ
Σωλήνες Γαλβανιζ» Η"
> » %"
Τ"
1%"
2'
2Η'
3'
Α'
Μαθρβς %'
Η'
1'
IV»
2
2Η
3
» » 4"
Μολυβδοσωλήνβς τό κιλό
Μολυβδόπλακες τό κιλό
Μολύδδινοι όχετοΐ τό κιλό
Διακόπτες δρειχ.
V*
''
Φρεάτια τό κιλό
Σωλήνες χυτοσιδηροΐ Φ-100
ΕΙΔΗ ΥΠΕΙΝΗΣ
Δρχ. 11,80
15,80
20,30
26,30
31,50
41,50
58,-
76,50
108,-
9,30
12,30
16,10
21,-
24,20
32,20
45,50
«Ο, -
83,-
17,—
18, —
17,60
17,—
4,50
75,—
ΑΓΚΟΝΑΡΙΑ
50X16X19 τό τεμάχιον
Διαστάσεων 25X25X50
4 50
β|θΟ
ΠΛΑΚΑΚΙΑ
Ψηφιδωτά σκέτα είς διαφόρους χρωματι-
σμούς διαστάσ. 20X20 δρχ. 32-42
Ψηφιδωτά μέ σχέδια είς διαφόρους νρω.
ματισμούς διαστ. 20X20 δρχ. 50—80
Σοβατιπιά τό τ.μ. 6—25
Μωσαϊκά έγχώρ. μονόχρ. τό μ2 35-45
Μωσαΐκά μέ σχέδια εύρωπ. τσιμ.
μ2 (αναλόγως σχεδ.) 60-90
ΠεζοδρομΙου τό μ2 (έγχ. τσιμ.) 26—28
Τσιμεντόπλακες 20X20 (εύρωπ.) 30
Τσιμεντόπλακες ταρατσων μ2
διαστ. 25X25 ή 30X30 20-22
ΣΙΔΗΡΙΚΑ
Σίδηρος μπετόν (βασ.) κιλό 4*50-4 70
Σίδηρα Τ, άπλά, γωνιές κλπ. τό
' κιλό (τιμή έμπορίου) 5.40-5 60
Συρμα προσδέσεως σιδ. οπλισμόν
τό χιλιόγραμμον 7.50
Καρφοδελόναι τό χ) μ. 4.80—5 00
ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΕΣ
Κοινοί τό μ2 (άναλ. διαστ.) 50-55
Μάτ τό μ2 70-90
Διαμαντέ τό μ2 100—115
"Εγχώρ. ήμικρύσταλλα (άναλό-
γως διαστ.) τό μ2 8Ο-1ΟΟ
Εγχωρ. κρύσταλλα (αναλόγως
διαστ.) τό μ2 160-250
Κρύσταλλα εύρωπαϊκά 500
(Μέοη άποζημΐωσις κατά τοπο-
θέτησιν 10%).
Λουτήρες Εύρώιτης
Νιπτηρες Εύρώπης
Δρχ. 1.75Ο-2.4ΟΟ
Δρχ. 170-850
Λεκάνες Εύρώιτης νΥ.Ο. » 250-440
Μπιντέ Εύρώτττ|ς » 380—580
Καλύμμοπα Εύρώπης νν.Ο. » 50—230
ΜποααρΙες ΛουτροΟ Εύρώιτης » 440—550
Μπαταρίες ΛουτροΟ έγχώριες » 390—4Ο0
Μπαταρίες Νιπτήρων έγχώρ. » 190—220
ΜπαταρΙες Νιπτήρων Εύρώτι. » 250—330
Καζανάκια Χ.Π. ΖΟΥΓΚΕΝ » 215
Καζανάκια Νιαγάρα » 215—400
ΘΕΡΜΟΣΙΦΩΝΕΣ
«Στράους> Δρχ. 1.140—2.100
«Στράους Λούξ» » 1.350—2.600
«Στράους Σοϋ—ερ "Εξτρα»
μετά σήματος ττοιότητος
Έλλην. Ήλεκτροτεχνι-
κής Ενώσεως Ε.Η.Ε. Δρχ. 2.ΟΟΟ-2.90Ο
Αί τιμαί των υδραυλικόν εΐδών καΐ ύγι·
εινης παραχωροΰνται πάντοτε άπό τό κα¬
ταστή μα υδραυλικόν εΐδών καΐ ύγιεινη"ς
τοΰ κ. Β. Χρυσάκη, όδός Άχαρνών 44,
τηλ. 812.862.
ΧΡΩΜΑΤΑ - ΒΕΡΝΙΚΟΧΡΩΜΑΤΑ
Λινέλαιον Πήτερ Σόεν βρασμένον
(ΌλλανδΙας) κατά κιλόν
Λινέλαιον ώμόν τό χιλγρ.
Λινέλαιον βρασμένον τό χιλγρ.
Νέφτι τό χιλιόγραμμον
Τσίγκος Α7 τα χιλγρ.
Ώχρα ΓαλλΙας τό χιλγρ.
Πράσινο λαδιοθ τό χιλγρ.
Πράσινο νεροθ τό χιλγρ.
Στεγνωτικόν ύγρόν τό κιλόν
ΜΙνιο τό χιλιόγραμμον
Στόκος Α' ό σάκκος 40 κιλών
Άριστον, Σουπέριορ, Έμαγιόλ
τό χιλιόγραμμον
ΙΝΤΕΡ, Έξττρές Λ Κρυστάλ
Ούλτραλάκ (Χρωτέξ) τό κιλό
Βελατούρα τό χιλιόγραμμον
Άρτέξ (Πλαστικό) τό χιλγρ.
ΧΡΩΜΑΤΑ-ΡΙΠΟΛΕΝ (ΓΑΛΛΙ ΚΑ)
Ριπολίνη Νο 400 46.-
ΡιπολΙνη 3 (τριών άνθρώπων) 42.-
ΡιπολΙνη Νο 500 (συνθ. ρητινδν) 54.-
ΡΙΠΟΒΙΝΥΛ (Πλαστικόν) 38.-
ΣΠΑΤΟΥΛΙΝΗ
Τό χιλιόγραμμον γυμνόν 3.70
ΨΗΦΙΔΕΣ ΜΩΣΑ-ΡΚΩΝ
Λευκαί Διονύσου ό σάκκος 7.50
Λευκαί φΐλντισι ΚορωπΙου ό σάκκος 8.20
ΚΙτριναι ό σάκκος 14.—
ΠορτοκαλλΙ ό σάκκος 14!-
Καφέ, κόκκιναι, μαύραι, πράσι-
•ν, ναι' ρ6ζ· 6 °"άκκος 26-
Υττόστρωμα, ό σάκκος 5.—
Αρτιφισιέλ λευκά, ό σάκκος 7.-
Αρτιφισιέλ κΐτρινα, ό σάκκος 11.-
Αρτιφισιέλ πορτοκαλλί, ό σάκκος 11.-
Β' ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ
._ ^_ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΟΡΑΣ
Εργάτης κοινός 70—80
|-ΡΥάτης είδικευμένος 90
Βοηθός τεχνιτού 95—115
ΚτΙστης—Άμμοκονιαστής 210—150
^.υλουργός μτιετόν άρμέ 130—150
ΕΓΧΩΡ ΙΑ ΠΡΟΊΌΝΤΑ
ΑΜΙΑΝΤΟΤΣΙΜΕΝΤΟΥ
"ΛΑΚΕΣ Τό μ2 δρχ.
Κυματοειδεϊς 6 χιλ μ 45.-
"ΕπΙπεδοι 5 χιλ. 35-
ΕπΙπεδοι 6 χιλ. 40-
Επίπεδοι 8 χιλ. 50 -
σοαη15ρ? ζε0γος 65"
ΣΩΛΗΝΕΣ Το ^2 δρχ.
Αποχετεύσεως Φ-1ΟΟ χιλ. ^ 32^-
Υ&ρορροαΙ άνολ. σχήματος καΐ
διατομης ^ 13ο.-
29.-
17.50
19.-
7-
7.50
5.-
10.-
10.-
20-
17-
45-
30.-
23.-
45.-
24-
28-
■ίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιηιιιιιι ιιΐΐυιΐΐΐΐΐ...........ΙΙΜ)
Η ΔΥΤΙΚΗ ΑΝΑΤΟΛΙΑ
Ό σ 5η,ροδρομικός στϋβμός -ο ο ΛονδΙιτου, Γ.ούστον, άνα^α νι'ζ:τα·ι ριζ'κώς διά ά ανταπο¬
κριθή πρός τάς άτοαιτήσεις τής μεγάλης 'κανήσΐεως τής ατοΰμνίαχύς των όχημάτων καί των
ήλεκτρικών τρςχινων.
των
Ό κ. Ράνταλφ Τσώρτσιλ υ'ός τοΰ Σέρ Ούΐνατον Ταώρτ->.λ πιρωθυπουργσϋ τής Βρε-
ταννίας κατά την διάρκεκτν τοΰ πολέμου, μέ τόν Σέρ "Αλ'εκ Ν'ταγ'κλας—Χιούμ, πρώ-
ην πρωθυπουργόν τής Βρεταννίας ιε'ις ενα γεΰιμα τό οποίον παρετάθη πρός τιιμήν τού
ΡάντοΛφ Τσώρτσιλ έπ' εύκαιρία τής εκδόσεως τοϋ -ττρώιτιου τόμοο της επισήμου 6ιο-
γροοφίας τοΰ πατρός τού — «ΐθύΐνστον Τσώρτσιλ ΙΙΤΙ874'-Η1900) >.
ΥΠΟ ΜΕΛΕΤΗΝ Η ΚΔΘΙΕΡΩΣΙΣ
ΛΕΩΦΟΡΕΙΑΚΟΥ "Δ Α ΚΤΥΛΙ ΟΥ,,
ΠΕΡΙΞ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Άττοιφάισεις πρός μελέτην ώρι
σιμέ,νων ττλευρών τού κυ'κλοφο-
ριακοΰ πρδοβλήιματςς τής πρω¬
τευούσης ελήφθησαν είς μα¬
κράν σύσκεψιν υπό την ττροεδρί
αν τοΰ ΰττουργοΰ Συγκοινωνι¬
ών κ. Έ—. Σταοινοπούλου.
Άττεΐφασίβθηοαν: 1) *Η μελέ
τη δημιουργ'ίας δακτυιλίου ττερί
τό κέντρον ή καί διαικτυλίων έν¬
τός αύτοϋ, καίθώς καί διαμττε-
ρών γραμμών. 2) Τα λεωφο-
ρεΛχχ των περισσοτέρων γραμ¬
μών, νά καταλήιγουν είς τόν 1-
ξωΤερικόν δακτύλιον. 3') Ν ά ά-
πΌΐμακρυνθοϋν αί άφετηρίαι
των λΐεωΐφορείων των άπομεμα-
κρυαμένων προαστείων καΐ άλ-
λων 'ίπτεραστικών γραιμμών ά¬
πό τό κέντρον. 4) Νά περιορι¬
σθή ή τοποθέτηιοις πεοιτπέρων.
5) Νά κλιμακωθή ή έναρξις
κοΛ Λήιξις εργασιών κατά χλά-
δους. 6) Νά 'δηιμιθυργηθοΰ*
στσΒμοί αύτοκινήτων είς τό κέν
τρον. 7) Νά ,έπιδληθή σημαντι-
κάν τέλος σταθμεύσεως είς τα
αύτοκίνητα Ι.Χ. τα σταθμεύον¬
τα είς τό κέντρον των Αθηνών.
Τα τέλη νά ιέιτι/βόλλωνται ανα¬
λόγως των ζωνών κυκλοφορίας.
Αί άπαφάσεις θά μελετηθοΰν
υπό των αρμοδίων ύπηρεσιών,
προκειμένον νά εφαρμοσθούν
σταδιακώς.
Είς την σύσκεψιν μετέσχον,
ττλήν τοΰ ύπουργοΰ, οί πρόΐε1·
δροι τοΰ Τε'χνικοΰ, Έπαγγελμα
τικοΰ, Εμπορικον καί Βιομηχα
νικοΰ ΈπιιμεληΓτηοίου, έκτϋρόσω
ι τοΰ ιΔημοτικοΰ Συμβουλίου
τοΰ Δήμοιο Άθηναίων, ό διευθυν
τής τοϋ ΟΕΑΙΣ, ο πρόεδρος της
ΊίπτΓτροττης τοΰ Κώ&ικος Όδι-
κής Κυκλοφορίας, ό πρόεδρος
τής Γενυκής Σ υνομοσπονδίας
'Ε'παγγελματιών Αΰτοκινητι-
στών, &κπρόσωττος τοΰ Έρτγατι
κου Κέντρου Αθηνών ό αστυνο¬
μικάς ιδιε^θυντής "Αθηνών, ό δι-
ευΙΘυντής τής Ύ~εδιει,ι&ύνσεως
Τροχαίας καί άρμόδ.θι ΰπηρε-
σιακοί παράγοντες των ύτΜυρ-
γείων Δημιεσίιων "Εργων καί
Συγκοινωνιών.
ιΚατά την σχετικήν είαήγηισίν
τού, υ ύπουργός άνεφέρθη κυ»-
οίως Είς την ανάγκην λήιψ^ως
γΕνικωτέρων μέτρων διά την ά-
ιτοσυμφόρησιν τοΰ κέντρου τής
πόλεως. ιΕΐπεν δτι έπιβόΛλεται
ή κσΐθιέρωσις τοΰ συνεχοΰς ώ-
ραρίου εργασίας των καταιστη
μάτων καί της κλιμακωτής ε¬
νάρξεως καί λήξεως εργασίας.
«Έ—' εύκαιρία, τονίζω, είπεν ό
κ. Στασινόττουλος, δτι είς την
πρωτεύουσαν 150.ΓΧΟ ύπάλλη-
λοι δημόσιοι, Ιδιωτικοί καί 6ιο-
τεχνικών έπιχειρή'θεων, άρτχί-
ζουιν την εργασίαν των την ιδί¬
αν ώραν (7.30-8 π.μ.)/. 'Εττί-
σης 'έτόνισε την ανάγκην απε¬
λευθερώσεως των κεντρικών ό-
δών ιάττό τα σταθμεύοντα αύτο-
ΚΛητα Ι.Χ., τα όποια ύπολογί-
ζονται είς 6.000 περί,που.
ΜΕΤιΑΦΟΡ ΑΙ
ΜΕΣΩ ΘΕΙΣ ΣΑΛΟΝιΙ ΚΐΗ Σ
ΕΙΣ ΒΟΥΐΛΓΑΙΡιΙΑιΝ
ΘΕΣΙΣΑιΛΙΟΝιΙιΚΗ, 21. - Ή
Βουλγαρία <3αρχί)ζει έντός των ή/μερών την μεταφοράν έμπορευ μάαωιν των μέσω τοΰ λιμένος θεσσαλονίκης. Τουτο έγνωστο- πσοήΐθη άιτό την βουλγαρικήν Κυβέρνησιν είς τόν -πρόεδρον τής "Ελευθέρας Ζώνης τοΰ λι¬ μένος κ. ΙΓΤετρίιδην, ,μέ την πλη- ραφ,ειρ αν, δτι κατ' αρχάς θά διακινηθή μετάλλευμα ΊΙ40.0Ό0 τόννων προοριζόμΐενον διά την βούλγαρι κήν βιομηχανίαν. ΑΠΟΤΟΜΟΙ Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ Β' 15ΘΗΜΕΡΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ "Οττως 'κάθε χρόνο, ϊτσι καί ίχμέτος, Λ ττεριοΰος των δη,μοσ'-' εύσεων των ίσ:Ιλογισμων των τ.ρο—'εζών καί των μεγαλων έ- ταιριών ήρχισε μέ τή/ δημοσί¬ ευσιν τοΰ Ισολογισμοΰ τής Τρα- -έΐζρις τής -ϊΕλλάοος. Ένώ, ό- ΐμως, ιό Ισολογιο'μός της Τρατιί- ζης της Ελλάδος 6έν παρουσιά ζε< κατά κανόνα Ιδια[τε.ρον εν¬ διαφέρον διότι αί μετα&ολα' των "εριεχομένων είς αυ¬ τόν λσγαριασμών ίμφανίζοντςΐ' είς τάς δημοσιευομένας δβκα- ττενί&ηιμέρους καταστάσεις της. εφέτος, 'διά τοΰ ΐεοιλογισμοΰ έ(;- Φανίζ-εται ή ό—ότομος αύξησις τής κακλθφορίιοις τοοπτε'ζο- γρούμματίων Ιέντός τού δευτέρου ϊ>εκοητενθημέρου τοΰ Δεκϊ,μ-
βρίου.
"Εττίσης είς τόν ισολογισμόν
έμιφανίζεται ή οημειωθεϊσα έ«-
τός τοΰ 1966 αΰξησις τοΰ χρε«
στικοΰ ύττολοί-που των λογαρΐΌ-
σμών τοΰ δημοσίου, καθώς και
των «λο«τών πιστώσεων», είς
τόκ; ώιτοίίορς περιλσϊμβάνεται καί
ή χιρη.ματο'δότησις τής συγκεν¬
τρώσεως γεωργικών ιτροϊόντων
Χαρακτηριστιικον είναι έξ ώλ
λου δτι αί καταιθέσει,ς των Τρα-
ττεζων &1ς την Τ,ρα-εζαιν τής
Έ'λλάιδος άνήλθον είς τό τελος
τοϋ 1966 είς 4.860 έκατομ. 6ρχ.
δναντι ϋ.981 τοΰ 1965. 2.863
τοΰ ΊΙ964 καί 3.1ι47 τοΰ 1965. Ή
όπτότσμος α&ξησις τιοΰ πιοτωτι·
κου ύττόλοί-Γτου τοΰ λογαριια
σιμοΰ τούτου, έντός τοΰ 1Θ66,
έττέ'δ'ραοε μειωτικώς έιτΐ τής νο-
μ'σ,ματιικής κυκλοιφορίας (άνευ
αυτής ή ,κυκλθφορίά τραττεΐζο-
γραμματίων θά ηιύξάνετο κατά
5,3 θισεκ. δρχ. αντί των 3) ση-
μαΐνει (δέ ότι αντίστοιχον τμή-
μα έκ τής αυξήσεως των κατα'-
θέσεων των τροπϊεζών δέν έχοη
σιμοττοιήθη ύττ' αυτών διά τή·ν
χρη'ματοΒιότησιν τής οίκονομιας
(Μτερον Τμήιμα τής αυξήσεως
των κοτταθέσεων διετέβη δια
την αύξησιν τοΰ ταμείου των,
την αγοράν έντόκων γραμματί-
ων τοΰ Ιδηιμοσίου, όμολογιων
δανείων κλπ.).
Τα έ"σαδα τής Κεντρικής Τροτ
πέζης ιάττό τόκοος (περιλαιμβά-
νονται χαί οί τόκοι τοΰ συναλ-
λαγματικοϋ άποθέΐματος), ιγροο
μηθ'ίίας κλπ. ύπ€ρέΐ6ησαν τα
857 έκατομ. δρχ. κατά τό 1966
ηύξήβησαΐν ΐδηλα&ή κατά 66 έ¬
κατομ. δρχ. έν συγκρίσει πρός
τό 1905. *Η αθξησις αυτή των
έσό&ων είναι μεγαλυτέρα ΚάΒϊ
•προηγουιμένου έτους, πλήν έκεί
νης πού εσημειώθη τό 1Θ65, δ.ό
τι κατά τό £τος τουτο ηυξήθη¬
σαν τα έπιτάκια είς τό έξωτειοι-
κόν καιί έτοο'μένως καί τα ίσοδα
άττό τόκους τοΰ άποθέματος.
"Οπως τ^ν ιτ=ριγράφε·ι στό πε-
ο.σπούδαοτο όμώνυ^ο γαλλι
κό συγΎρια;μμά τού 6 Λ. Καλ-
λινούς, ΰι-λωματοίίχος των
Ανώτατον Έ'μποριικών καί
Προξενικών Έπ.στη^αών, καί
διερμηνεύς τοΰ «ιέν τή Το.ρ-
ικικγ) Άσία» Γενικοΰ Προξΐ-
__ι __
ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΡ'^ΤΟ
ΐΓΕΝΙ'ΚΑ: "Ορια, ">Ξκτ35ι;ις
κλπ.
Ή Λνκρά Άσία ή "Ανοιτΰλα
είναι μία χερσόνησος, πού &ρί-
σκ^τα. ατό νοτ.οΐΐυτ <ό τμηακ τής ~ροσ9ίας 'Ασίας. Άπό (Ιθνο γρ·αφ·.κής ιάιτάψβως, "γΈωγιραοφΐ- κώς, διαιοάχσι -οέ ' ;υό ζΐ·χωρ·- στά τμήιματα: Την ΆναΤιολια ή 'ϊυτιικήν ' πού £να μετγ'άλο τμήμα της ('6ό ρε.ο, βορειοδυτΐικό καί δυτικό) 3εωιρεϊται, δίκαια, από ώριομέ- ^ευς γιεωγρώφους καί ίστορι- κούς ώς «Έλληνική 'Ασίια>.Καί
την άνιατολικήν Άνατοΐλία, γ^ω
7τήν, στά του,ρκιικά, μέ τό 6νο-
ιμα «Άινα'ντολή-η-σσαρ'κή», πού
τοεριλαιμι&άνει την Άριμενίοτν, τό
Κσυρδιστάιν καιί τΛ Λαζΐ'στάν,
κο:ί άττοτελΐεΐ τό μέρος τό 6ρι-
σκώμενο ιάναταλικά τής 3β μοί-
Γ.αος μήκοος καί βορρινά τής 36
μο!]ρας τολάτους, μέ ττληθυ-
σμούς: ΚοώρΒους, Λαζούς, Τούρ
κους 'καί "Έιλληνας.
"'Η δυτική Άνατολία πιερι'&ρέ-
ν^εται πρός βοριρόον ατοό τόν ΙΕΟ-
ζεινον Πόντα ικαί την Προιτον-
τί'&α, πρός δυισμάς άπό τό Αί-
γαΐο καί πρός νότον άιτό την
Με·σόγ.ευοι· (ικολποι Άττοιλείας
καί Άλεξανδ,ρέττας). Πρός α¬
νατολάς μιά νοητή γραιμιμή την
χωρίζει άπό την ανατολικήν Ά¬
νατολία, γιραιμιμή ιιού ένώνει
την Άιμΐ'σσόν τοΰ ΙΠόντου μέ την
Άιλεξανδρέττα της ΜεσογεΊου.
Ο'ί δυό οίύτοΐ λιμέινβς, Ιδίως ό
δε'ύτερος, δέν ανήκουν οτήν δυ¬
τικήν Άνατολία. Πιεριλαμιβανει
δέ τούς νομούς («&ιλαγιιέτια>
μρ γ·εινικάν διοΐ'κητή, «βάλην»)
Άΐδυνίου (ιΣμύρνης), Χου'ντα-
βεντικ'ΐά,ρ (Προύσσης), ' Ι κονίου
ΆΙ&άνων, 'Άγκ'ύρας :καί Καστο:-
μονής. Καιί διοίκησις ώνεΐξάρτη
τες («τμοουΓΓεοαΐριΙφλΟκια»», των
οποίων ό διοικηπτής έξαρτότται
ατο&υθείας ϊάιπό την Κωνστιαντι-
νουιτιοιλιν), ΐΜιιηΙδιείοος καί Β ίγας.
(«Μπίγια» Δαρδοίν'ελλίων) οτήν
ασατικήν τολ«υ(ράν τοΰ νομοΰ
'Κων) πόλεως. ΚιαΙθώς ΙέπΙσης
καί μΐ'κ,ρό μέΐρος των νομων Τρα
πεΐζοΰντος καί Σειβαοτείας. "Ε-
χει έκτασιν 4410.000 - 460.ΟΟΟ τ.
χιλΐμ. 'καί τΐληιθυσιμόν 7.50Ο.ΟΟ—
8 ιέΊκαιτ. κατοίικακυς.
ΡΣΙΤΟΡΙΚΙΟ. Φρονεΐται, δτι
κατά την ιάρχαιότητα Ιέιτί της έ-
ττοιχής τοΰ Τρωϊκοΰ πολέιμου, ή
Μικρά Άισία ουμτοεριλαιμιβάνετο
στήν Ιά<ΧΓυρια|κή(ν Αύτοκρατο- ρία. Κατά τόν Ζ' π.Χ. αίΐωνα' τΐά ιταραλια τοΰ Εύξείνοιιΐ πόν- του είχον 'έποικισθή από τούς ΜιΙληοίους, ,κατά δέ τόν ΣΤ" π.Χ. αίώνα, οΐ'ι βασιλείς τής Λυ- ' άς ατεΐχον τα ·μήματα μ Τ ξύ τοϋ Αίγαίοο καί ποταμοΰ ''^λυος. Τα κιρατη των δασΐΛ. «ν ύτών κατελήιφΐθη σαν άπ' τό αεγάλο βασιλέα των Περ¬ σών, Κΰρον. "Η'δη, την εποχήν έκεινη ■, οΓ. έίλληνικές άποικίες των παιραΐλίων, ιΐΌίως της "Ιωνί- ας, ττλούσιες, έμττορικές καΊ εΰ- ίταιμονοΰσες, είχον φθάσει σέ πολΰ υψηλόν ·5αβμό ττνευιμοτι- κοϋ ττολ,^τισμοθ. Μέ κθΛ'έναν τρόπο Ιδέν Βέλησαν νά ύπΏΐκύ- ψουν στήν ττε,ρσιικήιν ·κυριαρχία καί εΐχαν ώπβυθυνθή στοΰς Ά- θηναίουις νά τούς παράσιχουν 'βοήθεια γιά ν* απΌτινάξουν τόν ζυγο. Τ|Ηταν, τότε ττού Ελαβον οποίος βήχει ΟΡΑ ΤΟΠΛΕΞΙΛ ΣΙΡΟΠΙ ΑΝΤΙΒΗΧΙΚΟ - ΑΠΟΧΡΕΜΠΤΙΚΟ ΠΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ ΠΡΟίΟΝ 5ΡΕΟΑ - ΒΗΟΝΕ ΡΟυίΕΝΟ ΡΑΡΙ5 ΚΟΠΕΡ ΑΕ ■νού τοΰ ιΒελγύου. Τό αύγ1· ιγραιμμα αύτό είχε ι!'κδο3ή ΐ3τό>1!920, στίς Βρι.ι'^έλΛΕς καί
θά'δηαοσΐίΐ-βοε,ν έδω &ρ εμέ
νχ ιΐνδιοΐφέροντα ώττο~ττό.^μ3-
τα. Μετάφρασις, από τα γαλ-
λικά, υπό τοΰ Δο&ώκτορ:ς κ.
,ΔΗΜ. ΑιΡΧΙΙΓΕΙΝΗ.
χώραν οί Μηιδ·ικοι ττόλ/Ξμοι, δ-
Τίου οί "Ελλτρ-ες ένωμίνοι ά-
λ'άτττυ'ξαν Ινζτν 2αιιόι:'ίο ήρωΐ-
αμό. "Υστειρα άιττό τίς ·φΛο.ικ-ΐ-
ες ιτι:ΰ ξέ.στ:ασ·οιν μετ^ΰ ΆΟς-
νών καί Λακ.ςδα'ιμθίνος, ι1) ί^Γ.ηι
νίκη Μικρά 'Λσ'α ττεριήΛβε <Ί- στόσο στόν Ιζυγιό των Περ'-ών καί δίιν >Γ.υτι-οώ3η<ο ττά μό- νο στό 3" II ιάπό τόν ΓΑί-ι~ Ά- | λέΙζαν'?ι"θ.Άιτό την Ιΐποχιή αυ¬ τήν, δλη ή Άνατολία Ο έν άρ->η
οΐε νά ένωΐθη μέ τόν έλληνισιμό,
καί ν^ 'καταστη έλίληνική στήν
γλώσσα, στά Ιθ.ιμα, ώς ικαί ο'
αώτά άκόμη τα αιίσβήιματα. 'Ε-
πόιμείνο ήταν, δτι τό δυΐτικό μέ¬
ρος της Ά,ναιτολίας έξ'ελληνι-
σθηικε ιτολύ πιό γρή'γΌρα άπό
τό Ιάνατοιλικιό.
10 συγγραίφΐεύς ύπενΐθυμί'ζιει,
δτι οί τπλη'θυσμοί τνοΰ ικατοΐ'κοΰ-
σο:ν δυτικά τοΰ "Αλυοις ήσστν έλ
ληινικοί, άπό ιάιρχαιοτάτων χρό-
ν«ων %αί ανήκαν στίΊν ΤΕελασγ.-
κή φυιλή. "Έινιώ, οί τταραμέΜαντες
ιάνατολικά τοΰ ποτιαμοΰ αύτοΰ
ήσαν αρμενάκης φυλής, κατα70-
μενοι όπτό τή/ν μεσημι&ρινήν Ά-
ολ. ρΐ Μυσοί, ΒιΙθανοί, Φρΰγες
Λύκαοι, Παμΐφλαγόνες κλπ. ή¬
σαν Έλληνες ή έξελληνισθέν-
τες θρακικής ιή τοελαογικής κα
ταγωγης. "Οσο γιά τούς "Ιω-
νες, Δωριεΐς καί Αιίαλΐεΐς της
Άνατολίας, αύτοι αττοτε,λοθσαν
ττιολύ ώρχαίους λαούς, κιαιθαρά
έΊλληνικής .φ-υλής. Τό 27β μ.Χ.,
εΐχε λάί&ει χώιραν μετιανάστευ-
σις σώιματος ΙΓοίλοτών, ττού έγ-
κατεστοθηκαν σ' ίνα τιμήμα τής
Φρυγίας.
Κατά τόν ΙΒ' ττ.Χ. αΙΙώα»α, ή
Άααταλία ήταν Ιδιαιρεμένη σέ 7
ιή 8 ανεξάιρτηΓτα κ,ράτη, πού τα
■κυριώτερα ηΌαν, τ« βασίιλεια
της Βιθυνίας, τήςΐΠαιμφλαγονί-
ας, τοΰ Πόντσυι Τό βασίλειο
της ΐΠφγιάμοο, τκ>ύ ττειριλάμιδα-
νε την Μυο"ία κοίΐ Τρωώδα. Ή
Γαλατία, όμΐόσπονδος δηιμοκρα-
τ(α ικαί τό βασίλειο τής Κατπτα
δοκίας. "Οσο γιά την Φρυγία,
ΛυΙδΟα, 'Καρία, Λυκία καί Παμ-
φ,λαΐγονία, αύτές ιήοχχν ύποχεύει
&ς στό βασύλιειο τής Συρίας.
Ποιλλές τταιραλιακές πόλεις,
πρός 'δυσμάς καί τηρός &0'ρραν,
ο,χηιμάτΐ'ζαν μ'ε,ρνκές άνεΐζόρτη-
τες δημοκροαίες.
Τό 1191 μ.'Χ., Οί Ρωμαΐοι, κα-
τιόιτιν φιλονικιείας μέ τόν Άντίο-
χο 6ασιλέο: της Σιυρίας, πρωτο
φανηικαν στήΓυν Μοκ,ράν Άισία,
καί αριχισαν την κατάκτησίν
της. Ά-πο τό Ιΐ!33 ίίως τό 217,
τα κράτηι τήις Άινατολίας υπο-
τάίχτηικαν στήν ΙέΙξουσία της Ρώ
ιμηις. Τό 394 ή Μικ>ρά Άσία κα
τέστηικε μέΐρος τού Άνατολικοΰ
Ρωιμαικοΰ ΙΚράτους, κατόττιν
τοΰ ιόριιοτΐικοθ ·χο3ιρΐισιμσϋ των έ-
τταΐρχιων τοΰ δλσυ Ρωμαΐ,κοΰ
ιΚράτους άιτό τόν θεοδόσιο.
Κατά τόν Ζ' αίώνα, οί 'Αρα-
ιβες εΐχαΐν καταικτήσ>ει (γιά λί-
κο καιρό) τα ιμεσημΐ&ρινό τμή·
μα της Μικράς Άσίιας. Καί, πε-
ρί τα μέσω τοΰ ΓΑ' αίώνα, οί
Τοΰρκοι αναιφάνηκαν στιόν Εύ-
φράτη καί 'γίνηικαν, ολίγο κατ'
ολίγο, <Α κυρίαιρχοι τής Μικράς ΐΛσίας, πού την είχον ,καταλά- 6ει Ιέτταιριχύοπ' ττρός έ—ορχίαν 200 έτη, ττιροτοΰ ιδιασχίισουν τόν Βόσττορο καί ιδάιλουν τό πό δ ι τους στήν Εύρώπη. ιΔιδάκτωρ ,Δ. ΑιΡΧΙΠΕΜΗ,Σ (Συνεχίζεται) Αιλιλη άττοψη τοΰ Σ,<ωτικ:ΰ Κ^ν ^^« Ν...ς,»ομ;:^ιν δτςου ιΐκτίεεντςχι πολλαιί συακ;ι.αί βοη¬ θείας δ.ά τούς αναπήρους. ΕΡΕΥΝΑΙΔΙΑΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ίΗΣ ΠΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ Τό Τεχνικόν Έπιμελητήριον "Ελλόίδος, θά παράσχη την δοή- θιάν τού διά την εθρϋθμΐν λΐ.1 τουργίαν τού τομέως της προ- κατασκευής. "Ηδη, μελετά την τεχνιικήν τηις "πλευρόν, '&ιά νά εί σηΐγηθη τα μέτρα, τκών
ε'Ις τομιεϊς είς τούς όποίους α.
νάγκη καΐ όφελος νά έξυττ-οε-
τη|9οΰν δι* αυτής.
— θέσττκΛς τπροδιαγραφών
ΠροκαταΌ·κ·ευής, μελέτης ικαί
ικαταισκευης.
— ιΔηιμοττράτησις €ργων έν
πλήρει βλευθιερία.
— θέο—ιισις κινήτρων διά τή,ν
ίδρυσιν έιτιιχεφήοεων ττροκατα-
σκευης.
— "ΈτροπτεΙα κρατική επί της
ΟΓνοπττύξεως των έπιχειρήσεων
τηροκατασκευής.
Ι ΤΙΜΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ
ΔΥΣΧΕΡΗΣ Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΙΣ
ΠΑιΡΙΐΣνΙ, 21.— ΙΗ οΐκονομι-
κή εφημερίς «ΙΕκό» σιχολιάζ€.ι
βίς αρΐ&ρον της την συζήτησιν
ή όποίια διεΐξάγεται ικατ' αύτάς
έντός των κολπων τής Έπιτρο-
ττής 'Συνδέσεως τής Ελλάδος
μέ την Εύρωπαΐκήν Κοινήν Α¬
γοράν. Ή εφημερίς θπσγραμμί
ζουσα την διαφοράν άντιιλήψε-
ων, ή όποία εξεδηλώθη κατά
την συνε'δρίασιν τοΰ Συιμβουλ;-
ου Συνδέσεως, τής 13ης παρελ
θόνος Ίανουαιρίου, βειδαιοΐ δτι
τα ©ργον της έπιΐτροπής της έ-
πυφορτισ,μένης ιμέ την προσέγ¬
γυσιν των ό—οψεων, δέν είναι
εθκολον, συνοψίΐζει δέ ώς ακο¬
λούθως την θέσιν της Ελλά¬
δος.
Ή έλληνική άντπτροσω-εία
ίττΕΐδεβαίωνε την θέσιν της ίν
σχέσει μέ την αγροτικήν χρημα
τοΐδότηισιν, ζητήσασα έκ νέου
μύαν συμιμεΤοχήν τής "Ελλάδος
ΑΠΟΦΕΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ-ΕΟΚ
εΙΙς τούς οίκιονσμυκούς μηχανι-
σμούς τής ,Κοινής άγροτι,κής
πολιτικής ή την λειτουργίαν ά-
ναιλόγων μη'χανισμων.
ΊΗ αΐκονομική κάλυψις τής
έναρμονίσεως βά Ιέξετείνετο, τό-
τε, κατά τό μάλλον ή ήττον, είς
ολόκληρον την δραστηιριότητα
τοΰ 'Κοινοτικοΰ Ταμείου, ήτοι
ειίς την 6·ελτίωσιν των διαρβρώ-
σεων >καί είς τάς έγγυήσεις καί
έττεμβάοεις σχετικώς μέ τάς τι
<μάς. Ή Ελλάς δέίχ.εται, τοάν- τως, οττως καθορισθή 6ν ώνώτα τον δριον ίίψους οΐκονομιικής συμδολής τής Κοινότητος. ιΚατά την 'έλληινΐ'κήν άντιττρο- σωττείαν, τό ιτρό.6λη,μα αύτό εί¬ ναι τελείως ανεξάρτητον έκ'εί- νοα τής ότνανεώαεως τοΰ οίκονο μικοΰ πρωτοκόλλου, πού άφορά τα δάνεια της ^Κοινότητος, υπέρ τής ιέκΐβιομηχανίσεως (ιόδοττοιΐα άίρδιευτικά έ"ργα κλπ.). ΤΟΘΕΜΑΤΟΥ ΕΝΟΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟΥ ΕΙΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟΝ ΠΑΓΟΝ Ενώπιον τής όλαμελείας ΊΑρείου Πάΐγου συνεζητήβη ή υ¬ πόθεσις τοΰ ενοικιοστασίου, κα¬ τά τκτρο—ομττήν ύττό τοΰ Γ' τμή ιματος, τό όττοϊον, ώς γνωστόν, είχεν ά-οφανθή δτι τούτο άντί- κειται πρός τό Σύνταγμα. Λό¬ γω, δμως, τοθ γιενικωτφου έν- διαφέροντος, ή ύ-όθιεσιΐς εΐχε παραπεμφθή είς την όλομέλειαν τοΰ Άιρείοο ΙΠάτγου, διά νά κρί νη αυτή τελικώς. ΤΟ εισαγγελεύς τοθ Άρείου ιΠάγου κ. Κ. Κόλλιας Οπεστή- ριζεν,'εΐς αγόρευσίν τού, δτι ή ιένοικιοστασιακή παράτασις Εέν αντί'κειται ο&κ πρός τα άρθρα 17 καί 4 τοΰ Συντάγμοαος, διά των οποίων προστατεύθ'νται ή ϊδιοκιτησία καί ή οΐκονομική λευθερΐα ή ή ελευθερία των συμ'βάσεων, οϋνε είς τό ότρθρον 3 ιτερί ίσότητος. Τό δικασ:ήρ·- ον επεφυλάχθη νά εκδώση την ιαπόφασϋν τού. , Α' ΥΛΙΚΑ ΔΟΜΗΣΕΩΣ 1) "Επί τόπου των Εργων (με¬ γίστη απόστασις μεταφοράς 8 χιλιόμετρα) Δραχ. ΔΙΑΦΟΡΑ "Ασβεστος, ό στοττήρ 26.— Πέτρα κτισίματος, τό μ3 35.— Άμμος κτισίματος, τό μ3 55.— ΧαλΙκι μηχανης τό μ3 46.— Γαρμπίλι, τό μ3 ' 50.- 2) Τιμαί είς έργοστάσια ΐ κα¬ ταστή ματα: "Άμμος μπετόν τό μ3 68.— Άμμος θαλάσσης τό μ3 110.— Τσιμέντο γυμνόν ό τόννος 500.— Τσιμέντο είς σάκκους ό τόνος 520.— α) Βιομηχανική (χλγ.) 0,83 β) ΟΙκοδομική (χλγ.) 0,65 Μαλτεζόπλακες έγχώριοι των 2 έκ. τό μ2 32.- Κισσηρότΐλακες ταροασών «Ζέ- φυρος» τό μ2 25.— Μαρμαρόκονις τριβιδΐου 6 σάκ- κος (50 οκάδων) 5.— ΓΟψος 6 σάκκος 20.- θηθαϊκή γή τό μ3 100.- Μάρμαρα λευκά λατομεΐου ά- τέργαστα τό μ3 (αναλό¬ γως μεγέθους δι ποιότητος) 3600—55ΟΟ Μαρμαρόπλακες κατεργασ. πά- χους 2 έκατ., έκ μαρμάρου λευκοΰ Διονΰσου τό μ2 300.— Μαρμαρόπλακες άκατέργ. πα- γους 3 έκ. έκ μαρμάρου λευκοΰ Διονύσου τό μ2 480.— Διά χρωμοΓτιστά μάρμαρα αί τιμαί δνπλασιάζονται. ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΕΙΔΗ Σωλήνες Μπέργκμαν 13,5 χιλ. τρ. υ. 2,80 Σωλήνες χαλύβδινοι 13,5 χιλ. τρ. μ. 8,50 Καλώδιον ΝΟΑ 1,5 χιλ. τρ. μ. 1,30 Κορδόνι ΝΟα 2X1 2,50 Διακόπται καΐ πρΐζες χωνευταί έγχώριοι βακελΕτου τό τεμάχ. 11.— Δισκόπται καΐ πρίζες χωνευταί εύρωπ. τό τεμάχιον 20—25 Κυτία διακλαδώσεων τό τεμάχιον 2,20 ΛυχνολαδαΙ έγχώριαι τό τεμάχιον 4,20 Λυχνολαβαί εύρωπαϊκαί τό τεμάχ. 6,50 ΚΕΡΑΜΟΙ Βυζαντινοί (Κύκλωπος) ή χιλιάς 1.3ΟΟ Γαλλικοΐ (Κύκλωπος) ή χιλιάς 2.2ΟΟ Βυζαντινοί (Δηλαβέρη) ή χιλιάς 2.050 ΓαλλικοΙ (Δηλαδέρη) ή χιλιάς 3.500 Κορφιάδες (Δηλαδέρη) τό τεμάχ. 4.— ΞΥΛΕΙΑ Σουηδίας τό μ3 2.800 Έλάτη λευκή, πριστή, τό μ3 2.3ΟΟ Ξυλοτύπων εύρωπαΐκή τό μ3 2.3ΟΟ Έλατάκισ Εύρώπης τό μ3 2.100 Παρκέτο Αυστρίας τό μ2 270 Πατώματα Σουηδίας τό μ3 90—110 ΟΠΤΟΠΛΙΝΘΟΙ Διάτρητοι οιαστάσεων 19X9X6 250 (Κύκλωπος) ή χιλιάς 250 Διάτρητοι διαστάσεων 19X9X9 (Κύκλωπος) 6 όπών ή χιλιάς 360 Συμπαγείς μηχ. διαστ. 19X9X4 (Κύκλωπος) ή χιλιάς 350 ΚΙΣΣΗΡΟΛΙΘΟΙ ΠΡΟΣΙΜΕΝΤ 59X15X19 τό τεμάχιον 3 70 39X19X19 » > 2;60
29Χ 9X19 > > τ οθ
29Χ 7X19 » » 0 90
29Χ 5X19 > » 0;β5
ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ
Σωλήνες Γαλβανιζ» Η"
> » %"
Τ"
1%"
2'
2Η'
3'
Α'
Μαθρβς %'
Η'
1'
IV»
2
2Η
3
» » 4"
Μολυβδοσωλήνβς τό κιλό
Μολυβδόπλακες τό κιλό
Μολύδδινοι όχετοΐ τό κιλό
Διακόπτες δρειχ.
V*
''
Φρεάτια τό κιλό
Σωλήνες χυτοσιδηροΐ Φ-100
ΕΙΔΗ ΥΠΕΙΝΗΣ
Δρχ. 11,80
15,80
20,30
26,30
31,50
41,50
58,-
76,50
108,-
9,30
12,30
16,10
21,-
24,20
32,20
45,50
«Ο, -
83,-
17,—
18, —
17,60
17,—
4,50
75,—
ΑΓΚΟΝΑΡΙΑ
50X16X19 τό τεμάχιον
Διαστάσεων 25X25X50
4 50
β|θΟ
ΠΛΑΚΑΚΙΑ
Ψηφιδωτά σκέτα είς διαφόρους χρωματι-
σμούς διαστάσ. 20X20 δρχ. 32-42
Ψηφιδωτά μέ σχέδια είς διαφόρους νρω.
ματισμούς διαστ. 20X20 δρχ. 50—80
Σοβατιπιά τό τ.μ. 6—25
Μωσαϊκά έγχώρ. μονόχρ. τό μ2 35-45
Μωσαΐκά μέ σχέδια εύρωπ. τσιμ.
μ2 (αναλόγως σχεδ.) 60-90
ΠεζοδρομΙου τό μ2 (έγχ. τσιμ.) 26—28
Τσιμεντόπλακες 20X20 (εύρωπ.) 30
Τσιμεντόπλακες ταρατσων μ2
διαστ. 25X25 ή 30X30 20-22
ΣΙΔΗΡΙΚΑ
Σίδηρος μπετόν (βασ.) κιλό 4*50-4 70
Σίδηρα Τ, άπλά, γωνιές κλπ. τό
' κιλό (τιμή έμπορίου) 5.40-5 60
Συρμα προσδέσεως σιδ. οπλισμόν
τό χιλιόγραμμον 7.50
Καρφοδελόναι τό χ) μ. 4.80—5 00
ΥΑΛΟΠΙΝΑΚΕΣ
Κοινοί τό μ2 (άναλ. διαστ.) 50-55
Μάτ τό μ2 70-90
Διαμαντέ τό μ2 100—115
"Εγχώρ. ήμικρύσταλλα (άναλό-
γως διαστ.) τό μ2 8Ο-1ΟΟ
Εγχωρ. κρύσταλλα (αναλόγως
διαστ.) τό μ2 160-250
Κρύσταλλα εύρωπαϊκά 500
(Μέοη άποζημΐωσις κατά τοπο-
θέτησιν 10%).
Λουτήρες Εύρώιτης
Νιπτηρες Εύρώπης
Δρχ. 1.75Ο-2.4ΟΟ
Δρχ. 170-850
Λεκάνες Εύρώιτης νΥ.Ο. » 250-440
Μπιντέ Εύρώτττ|ς » 380—580
Καλύμμοπα Εύρώπης νν.Ο. » 50—230
ΜποααρΙες ΛουτροΟ Εύρώιτης » 440—550
Μπαταρίες ΛουτροΟ έγχώριες » 390—4Ο0
Μπαταρίες Νιπτήρων έγχώρ. » 190—220
ΜπαταρΙες Νιπτήρων Εύρώτι. » 250—330
Καζανάκια Χ.Π. ΖΟΥΓΚΕΝ » 215
Καζανάκια Νιαγάρα » 215—400
ΘΕΡΜΟΣΙΦΩΝΕΣ
«Στράους> Δρχ. 1.140—2.100
«Στράους Λούξ» » 1.350—2.600
«Στράους Σοϋ—ερ "Εξτρα»
μετά σήματος ττοιότητος
Έλλην. Ήλεκτροτεχνι-
κής Ενώσεως Ε.Η.Ε. Δρχ. 2.ΟΟΟ-2.90Ο
Αί τιμαί των υδραυλικόν εΐδών καΐ ύγι·
εινης παραχωροΰνται πάντοτε άπό τό κα¬
ταστή μα υδραυλικόν εΐδών καΐ ύγιεινη"ς
τοΰ κ. Β. Χρυσάκη, όδός Άχαρνών 44,
τηλ. 812.862.
ΧΡΩΜΑΤΑ - ΒΕΡΝΙΚΟΧΡΩΜΑΤΑ
Λινέλαιον Πήτερ Σόεν βρασμένον
(ΌλλανδΙας) κατά κιλόν
Λινέλαιον ώμόν τό χιλγρ.
Λινέλαιον βρασμένον τό χιλγρ.
Νέφτι τό χιλιόγραμμον
Τσίγκος Α7 τα χιλγρ.
Ώχρα ΓαλλΙας τό χιλγρ.
Πράσινο λαδιοθ τό χιλγρ.
Πράσινο νεροθ τό χιλγρ.
Στεγνωτικόν ύγρόν τό κιλόν
ΜΙνιο τό χιλιόγραμμον
Στόκος Α' ό σάκκος 40 κιλών
Άριστον, Σουπέριορ, Έμαγιόλ
τό χιλιόγραμμον
ΙΝΤΕΡ, Έξττρές Λ Κρυστάλ
Ούλτραλάκ (Χρωτέξ) τό κιλό
Βελατούρα τό χιλιόγραμμον
Άρτέξ (Πλαστικό) τό χιλγρ.
ΧΡΩΜΑΤΑ-ΡΙΠΟΛΕΝ (ΓΑΛΛΙ ΚΑ)
Ριπολίνη Νο 400 46.-
ΡιπολΙνη 3 (τριών άνθρώπων) 42.-
ΡιπολΙνη Νο 500 (συνθ. ρητινδν) 54.-
ΡΙΠΟΒΙΝΥΛ (Πλαστικόν) 38.-
ΣΠΑΤΟΥΛΙΝΗ
Τό χιλιόγραμμον γυμνόν 3.70
ΨΗΦΙΔΕΣ ΜΩΣΑ-ΡΚΩΝ
Λευκαί Διονύσου ό σάκκος 7.50
Λευκαί φΐλντισι ΚορωπΙου ό σάκκος 8.20
ΚΙτριναι ό σάκκος 14.—
ΠορτοκαλλΙ ό σάκκος 14!-
Καφέ, κόκκιναι, μαύραι, πράσι-
•ν, ναι' ρ6ζ· 6 °"άκκος 26-
Υττόστρωμα, ό σάκκος 5.—
Αρτιφισιέλ λευκά, ό σάκκος 7.-
Αρτιφισιέλ κΐτρινα, ό σάκκος 11.-
Αρτιφισιέλ πορτοκαλλί, ό σάκκος 11.-
Β' ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ
._ ^_ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΟΡΑΣ
Εργάτης κοινός 70—80
|-ΡΥάτης είδικευμένος 90
Βοηθός τεχνιτού 95—115
ΚτΙστης—Άμμοκονιαστής 210—150
^.υλουργός μτιετόν άρμέ 130—150
ΕΓΧΩΡ ΙΑ ΠΡΟΊΌΝΤΑ
ΑΜΙΑΝΤΟΤΣΙΜΕΝΤΟΥ
"ΛΑΚΕΣ Τό μ2 δρχ.
Κυματοειδεϊς 6 χιλ μ 45.-
"ΕπΙπεδοι 5 χιλ. 35-
ΕπΙπεδοι 6 χιλ. 40-
Επίπεδοι 8 χιλ. 50 -
σοαη15ρ? ζε0γος 65"
ΣΩΛΗΝΕΣ Το ^2 δρχ.
Αποχετεύσεως Φ-1ΟΟ χιλ. ^ 32^-
Υ&ρορροαΙ άνολ. σχήματος καΐ
διατομης ^ 13ο.-
29.-
17.50
19.-
7-
7.50
5.-
10.-
10.-
20-
17-
45-
30.-
23.-
45.-
24-
28-
■ίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιηιιιιιι ιιΐΐυιΐΐΐΐΐ...........ΙΙΜ)
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Τό νεοϊδ^^Οέν, κατότΐιν
αεως το3 Δ'θΐκητικοΰ
[ου τής Ά , ρ ότι κης Τραπέζης,
Ύττχκατιί αττ,ΐ-ΐα ούττΐς έν Κα-
"ελλ α:, ιό ιόποϊον έστειγ<53:οη τροΓ^ρ ■ όϊς ιέντός τοΰ Ύτ.ζν^. ατος Ηρακλείου, ιμετε- Ό,"Ι είς την έδραν τού καί ι]ρ λ; "_ άιτό Γ-Μκή Συνέλευσις τής Έ τα ρίας Γεωργοοιικονομΐ'κών Μίλί Ο '_ι.νς.«2ος: Καθηγηταί οΛω- 'ί.τχν ΙΖχ-,λών, Προ'στάμενοι ^ζ~ λ; Ύπηριεσιών καί είδ- οί έπισ'ήμονες συνεικρότηι αν Μία νέα μέθοΰος κατχχσκιυής χρησιμοποιεϊται ϊΐα τα: κςνιρ*- κά ιΐοαταιστήμ<ϊτα: τής 'Κ'λάϊνβο ρτ Μπένσον Λτδ., είς τό ιΣίυ· τοθ Λονδίνου. (Πρώτα γίνεται ό «πυρήν» τού οίκ'ΐδομι'νματος ύ- ιτό μορφήν πύργου, ττεριέχοντος τα άσΌ:σέιρ, τάς κλίμακας κ.&. Κατόπιν προστίθεται ή όροφή καί ιάπτό αύτην άνσιρτώνται οί 20 δροφοι μέ χαλυ&δ'νας δοκούς. Ή ο'ικο'δομή άρχίζει άπο επάνω πρός τα κάτω. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΚΥΨΕΛΩΝ ΥΠΟ Α.Τ.Ε. ΔΙΑΊΗΝ ΚΑΛΥΨΙΝ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑΣ ΤΟ 1967 Πρός κάλυψιν σανσοφών άνατγ κων της μιελισσοκομΐας τής Χώ ρας κατά τό τρέχον ετος 1Θ671, ή Άγροτική Τραπέζα της Ελ¬ λάδος ττ,ροκηρύσσει μειθ'&οτυκόν διαγωνισμόν διά την προμήθει¬ αν 111.000 κυψελών άιτλών 'καί νομσβικών εγχωρίου κατασκεο- ής. Ό διαγωνισμός θά διενερ¬ γηθή την 1ι3ην Φεβρουαιρίΐϋυ 11967 είς τό έν Αθήναις Κεντρ¬ ικόν ιΚιατάστημα αυτής. 'ΕκττοΙησις άλιευτικΰϋ σκά- φους: Ή Άγροτυκή Τραπέζα τής "Ελλάδος φέρει είς γνώσ ·>
των ενδιαφερομένων ΰτι δεΐχε-
το3ΐ αΐτήσεις - ιτροσφοράς μέχμ
κ<χΊ της .30ής ΊιανουαρΙου έ.£., διά την τκχρ* αυτών αγοράν τοίς μετρητοις ή ενδεχομένους καί έιτί πΊθ-τώσει ιμερικώς, τοϋ νηολ. Πειραιώς 1329, εύρισκο- ιμένου είς τόν λιμενσδραχίονα "Αγίου ιΓεωργίιου ,Κερατσινίου. Ανέγερσις άποθηκών ΑΤΕ,: Υπό της ΊΑγροτικής Τραπέζης της Ελλάδος πραεκηρύχθησαν Ιδύο μειοδοτικοί δυαγωνισμοί πιρός ιάνάδ'ειξιν Ιέργολητττών διά την ανέγερσιν: Ί) Άττοβήκης 7100 ιμΐ2 έν ΐΓαλατα - Πάρου «οαΐ Δ) "ΑΤΓθΐθήκης έμβαδοΰ (1.7100 μ2 £ν Άλεΐξανδρεια. Οί διαγωνι σμοί. διενεργηθή σαν διά μέν την πρώτην αποθήκην (έπαναλητττΐ- κός διαγωνισ,μός) την 31 ην Ί- ανουαρίου 1ι967 ταυτοχρόνως εΐίς τό ιέν "Αθήναις Κατάατημα; τής Τραπέζης καΊ τα έν Πόρω καί ιΝαυπλίω 'Υτγοκαταστήματα αυτής, Ιδία δέ την δευτέραν άπο 'θή'κην την 3ην Φεδρουαρίου (ν τζΑιεΐνΤαί'χν γενικήν -ν.'~ ν τής Έταιρείας Όνομ1 κων Μελετών Έλλά- ,;ς. Κ:χτά ταύτην ί.η?', Ισε ς σχετικώς μέ τη ζν γ'νει δραστηριότητα της όο>α-
Ί;εως κατά την προσέχη διε-
Ίολ διά την ύπο&οήθησιν -ή
της άγροτικής οΐ-
κονομ'ας καί την οίκονομική
ί-ζύ .κοινωνικήν πρόοδον τοΰ τό-
που. "(Ιδιαιτέρα ιοημασύα θά δο-
3ή είς τό ιάιγροτικόν τιμήμα τοΰ
Π'ρο>ιράμματος αΐκονσμικής ο
την συνεταιριτΐΗκή
οργάνωσιν καΐ την
ιν των κσλλιεργ&ιών ικαί
σχαλήσεων. >
Τό νεοεκλεγέν Διοικητικό'
Συμβούλιον ώπετελέσθη έκ τώ'
ίξής: Πρόεδρος ό ικ. Χρ. Εύελ
πίδης, Καθηγητής} τ. Υπουρ
γός, Άντιτπρόεδρος ό κ. Γ. Πό.·
σιόκας, Καθηγητής Άνωτάτης
Γεωττονικής, Τοομίας ό κ. Δ
Πάνι:ς, τ Διευθυντάς ΑΤΕ, Γε
νικός Γραμματεύς ώ κ. Άιρ'στ
Κλήμης, Προιστάμενος Οίκονο
μικών Μελετών ΑΤΕ,
λοι οί καθηγηταί κ.<κ. Στ. Πά παν'δρέοι», "Αριστ. ιΣίδερις, Α Καραντούνιας καϊ οί άρμόδιο έπιστήμονες καί προϊστάμενο Ύττηρεσιών κ.κ. Γ. Λαμπρινός, Γ. Μαυραγάνης, Β. Παπαδρομί- δης, Κ. Δραικατος καί Β. σοΰρος. Έν όψει τής καπνόικαλλιερ γιεΐιας κατά τό τρέχον έ"τος 1967 καί ττροκεμένου νά δυευκολυν θοΰν οί καττνο'τταραγωγοί διά την προμήθειαν των ώτναγκαι- ούντων είς αύτούς ταλαιστικώ< φύλλων ιέκ πρός κάλυψιν ικαί -ττιροστασίαν των καΛνοσπορείων των, ή Δι- οίκησις τής Άΐγιροτιικής Τραπέ¬ ζης έσωσεν εντολήν ττρός τα οί- κεία Ύττοκαταιστηματα αυτής, όπως προβαίνουν βΐς την χορή¬ γησιν τφοσθέτων ικαπνοκαλλιερ γητικών δανείον μέχρι της άξί άς τοΰ αναγκαιούντος ττολυαι- θυλιενίου, τό ώττοΐον θά ττρομη- θευθοΰν οί Ιένίδιιαφεράμενοι ιττα- περιελθόντος ειίς αυτήν ποντοπό Π1967 ταυτοχρόνως είς τα έν Ά- ρου σιδηιροΰ άλιευτι,κοϋ ιτΐλοίου λε£ανδρεία, Βεροία κουί θεσ)ν - ψυγεΐου Δ) Κ «ΕΥΡΥΔΙΚτι» 'κη Ύ-ΐτοκαταστήματα τής ΑίΓ.Ε ΝΕΑ ΑΝΤΛΗΤΙΚΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΑΡΔΕΥΤΙΚΑΣ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ Διά την εξυπηρέτησιν των συ ναφών άναγικών των τοαιραγω- γών είς τόιν ταμέα των ά,ρδευιτι- 'κών βελτιώοεων, ή, Άγροτική Τρά~ εζα τής ΊΕλλάδος ττροέβη είς την προμήθειαν 300 πλήρωΓν άντλητικών συγκροτημάτων ΚΟ ΤΙ.ΒΜΜΕ, Ισχύας μέχρις 7,5 ΐπ ττων μετά ιφυγοκέντρου άντλίας καί 1.00Ό συγκροτη μάτων ΚΟ. ΤιΙ,ίΕΜΜΕ Ισχύος ιμέχρι 4 ϊπ- —ών μετ" άντλΐας αύτομάτου ά- ναρρσφήσεως. ΕΙΐις τα έν λόγω συγκροτήματα ιδύαται νά χ,ρη σιμαποιηθή ώς καύσιμον βενζί- νη ή φωτιοτικόν τοετ,ρέιλαιον. Τα ιαυγκροτήματα θά τοροωθηθοΰν τό ταχύτερον είς παραλαβήν Ύ-ττοκαταστημάτων τής Τραιτέ- ζηις προκειμέ,νοιυ νά διατεθοϋν είς ενδιαφερομένους ιταιραγω- γοθς &ιά την χρηισυμοποίησίν δι* άντλήσεις Οδατος τορός αρ- δευσιν κολλιε,ργουμένων έκτά- σεων. ϋμττορείας βιαμη- γαζομέινων είς τ',ν "Επιχείρη¬ σιν. 2) Τό τ'ζζ^τ. χον τής ΔΈΗ κηρύσσει άλλεπσλλήλ:υς άπερ- γ άς — μία ίκ των ότο.ο,ν είναι ιάπεργία ττείνης — καί δτ,ϋ':■.£>-
γοΰνται έκ τούτων:
Κίνδυνοι δ ςικοπής ΐ|, <^ ω, άνωμαλ'ας είς την ·ΐ'Λεκτρο5>
ιτησιν τής χώρας.^
Κίνδυνοι άν.τ:·οη<;·ρ·6ώιων > α".
άνυπολογίστα.ν οίκον:μικών ζή
μιών της ΔΕΗ.
Συγκεκριμένως:
Πανελλαδικήν 48»ρον ά-ττΞρ-
γίαν ττραγματοποιρΐ όλό ληρο
τό προσωπικόν τής ΔιΕΗ τό
ττρώτον ΙΊΘήι^Ξρον Μαρτί-^.
Την άττΞ,ογ^αν άπζι$ί<ζ αεν ιΊ Πά νελιλήνιος Όμο~τονΟια Π^οσω- ττικοΰ ΔΕΗ διότι — ώς τον,^ει είς άΛ'-κοίνωσίν της — «δλα τα θι'ματα τοΰ προσωπικού έ'χου'ν άποτελματωθή, ένώ ή διοίκησις της ΔΕΗ άρνεΐται νά καθορίση τόν τρόπον άνατκατατάιζεως τοΰ πρ: σωττ' κου, μέ άποτέλεσμα ή επιχείρησις να στερήτσιι Κανο- νις^μοθ — μετά 16 χρόν.α — σκο πίμως, ώστε αί προαγωγαι τοθ •προσωπικού νά πραγματοπο - οΰνται μόνον είς εύνοουμένους>.
Την άκριβή ήμιΕρομηνίσν τής ά-
πε,ρτγίας θά αττοφαισΐιση ή διοί¬
κησις τής ΠΟιΠ—ιΔΕΗ, συνερχο
ιμένη την 27ην τρέχ.
Τρείς 48ώρους άπεργίας ττρα
γματοιτοιοΰν Ιέντός τού προσε-
χοΰς Ι&θημέρου οί δ^ιτλα-ματοθ
χοι μηχανικοί τής ΔΈΗ.
ΙΝέαν ό—εργίαν πείνης πρα-
γιματοποιοΰν οί καταμετρηταί
της ΔΕΗ-ιΠΑιΠ, διότι ώ
δρος τοΰ διθΐκητιχοθ
λίου Δ'Ε'Η ναύαιρχος Ν. Σαρ¬
ρής δέν έτήρηισε τάς ύττοσχέ-
σεις τού πρός τούς καταμετρη-
τάς ττερί (α|μίΐσου έττιλύσεως των
ιαΐτημάτων τού.
τροπης Πιστώσ;ων τής Ά'γρο-
τικής Τραπέζης, έδόιθη άντολή
πρός τα 'Υιτοκαταατήματα αυ¬
τής δπως προέρχωντιαι, κατά
την κατάλληλον εποχήν, είς την
■παροχήν οικονομ κης Ε.ν.ςτχύοε-
«^ πρός τούς κοιλλ.εργητάς α¬
ί" ±χ δες διά την άντιμε-ώπισιν
τ'.ν καλλιεργητικών άναγκών.
ς τονίζιεται δτι ή καλλι
άεςχχ.'δος εΤ,ναι άρκετά
καί δέον νά έπε-
κ*εθή έ'ιι τχεραιτέρω Ιπ' ωφε¬
λεία των Τιαραγωγών καί τής
'ϋθνικής οίκονομ'ας γενικώτε-
ρον.
ρά τοΰ ΈΒνυκοΰ
Κατττνοϋ.
Όργανισμοΰ
χανοτποιηυ.έ'νων γεωργι,κών ττρο
ιόντων τοαρά τή ΑΤΈ: Ή Ά»
γροτιική Τράίττεζα της "Ελλάδος
άαιο:κοινοΐ ιδπτι συνέστησβ καί ί
θεΐσεν ήδη είς λειτουργίαν ττα-
ρά τη Δ)νοιει Πεωργίας Βιομη-
χανιών (Σόλωνος 111 — τηλ.
628.460 - 628.632), Ύττηρεσί-
αν "Έμπορίας βιομηχαινοττοιημέ
νων ΙΠεωργικών Προιόντων, ττα-
ραγομέαιων ιταρά των
μένων ιταιρ* αυτής Γεωργικών
Βιομηχανιών, ήτοι τυρών ττάσης
φύσεως 'βουτύρου, κρέμας, το-
ματοττολτοΰ, κομποστών, φρού-
των, μοτ,οιυΐελάδωιν χυμών μήλων
καί έιστΓεριδσειΐδών ώς καί οΐ¬
νων. Οί ΙένΙ&ιαφεράμεινοι "Εμττορι
κοί Άντι-ττ,οόσωττοιι, Χονδρέμπο-
ροι ικαά "Έιμποροι, δύνανται ν'
αποτείνωνται ,καθ' όλας τάς ερ¬
γασίμους ώρας (8—14.30) ττα-
ρά τη 'Υπηρεσία τιαύτη διά πα-
σοτν ιτληοοι}>ορίο3ν ικαι εμπορι¬
κήν συΐναλλαγήν επί των ανω¬
τέρω •ττιρο'ίτνντων.
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΔΙΑ ΚΑΤΑΒΟΛΗΝ ΤΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ 1966
Δι* αποφάσεως τοϋ κ. "Υπουρ
γου Γεωργίας τοαΐρατείνεται μέ¬
χρι τής 28 Φεβρουαρίου 1967,
ή ΤφθθεΙσμία καται&ολής των έ-
πιδοτήσεων γίεωργικής καί κτη
νοτοοφικής παραγωγής έτους
1966 Ή παράταισις αύτη οκρορά
καί τάς συιμπλη,ρωιματιικάς έ-
-ιδοτήσεις δάμδαικος 1965. Ή
Άγιροτυκή Τράπεΐζα δι* έγκυ,κλί
ου της -πιρός τα 'Υττοκαταστήμα
τα αυτής, έδωσεν έντολήιν 8πως
ε,Ι&οποιήσοιυΙν σχετικιώς τούς £ν
διοιφιερομένου'ς ττχχραγωγούς ί¬
να ταροσέλθουιν εγκαίρως πρός
είσπραξιν τορ' αυτής τής δικα.·
ουμένης έπιδοτήσεως.
Τό "^Εργοστάσιον Γάλακτος
Κερκύρας: Λόγω της διατπστω
θεΊσης αυξήσεως τής ειίοΐκο'μυζο
μένης ποσότητος
των αττοΘεμάτωιν
γάλατος και
τυ,ροκομικών
τοροιόντωιν, ιή Έττιτροπή Πιστώ-
σεων της Άιγροτικης Τραπέζης
ενέικ,ρυνε 'διτως ή Κοινοτοροίξια
ΑΤΕ καί Ενώσεως Γεωιργικών
Διάθεσις άττό Φθΰδε λιτοασμά
των τοροοριζομένων διά την κα-
ττνοκαλλιέργιειαν τοροσεχοΰς πε
ριόδου: Πρός επίκαιρον έφοδια-
σιμόν των κοίττνοτΓαραγωγών μέ
τάς άναγκαιούσας ττοσότητοτς
λιτταιοΐμάτων, ή Διοίκησις της
Άγροτικής Τραπέζης Ι&ιά δια-
ταγης της ιτρός τα α'ικεΐα Ύ-
ττοκαταστή ματα αυτής, τταρέχε
την ευχέρειαν ιδττως προβαίνουν
άπό τοθδε είς διοϊθέσεις λΛτα-
■οΐμάτων, ττιροορϋζοιμένων διά την
καπνο καλλιέργειαν ττροσεχοΰς
περιόδου, μέ ιύπολογισμόν τοΰ
τόκου, διά τάς &πί πιστώσει χο
ρηγήσεις, ούχι ΰπτο της τταραλα
6ής των λιΤΓασμάτων, άλλά
ττότης 1)4)11(967.
Συν)σμών ΐΚθρκύρας (ιΑΕιΒ
ΕΚ) χρη,μοςτοδοτηθή &ιά την ε¬
φετεινήν τπερίοδον διά 'δρσ-1
χμών 9.ΟΟΟ.ΟΟΟ (έν συνόλω ττρός
άντιμετώπιισιν των ώνιαγκών λει
τσυργίας τοΰ Έργοστασίου της
έττεξεργασίας γάλακτος.
Είσιαγωγή καί διάθεσις σπό-
ρωτν ικαιρπουζίου έκλεκτών ποι-
κιλιών ΙΗ Άγροτική Τραπέζα
τής Ελλάδος -προέβη είς την
ττρομήθειαν έΐξ ΗΙΠΑ 13.428 χι-
λιογράμμων ισττάρων καρττουζί-
ου των Ιέκλεκτών ττοικιλιών
«Τσάιρλεστον Γκ,ρέυ, Μτολϋοΰ Ρά
ιμπον» καί Σούγκαιρ ι1Α·πίιμιτυ.
Ή ποσότης αυτή, ικατανεμηθεΐ-
σα μεταιξύ 'Υποκταστημάτων
της Τραττέζης δισΐφόρων
ρειών, τφοωθήθη είς τησρσλα-
βήν των, ττρο)κει|μένου νά διατε¬
θή &ίς ένδιαφεριοιμένους παρα-
γωγούς πρός σποράν κατά την
τρέχουσαν καΛλΐ'βργητι,κήν ττε-
ρίοδον,
Νέον δάνειον 20.ΟΟΟ.ΟΟΟ £ολ-
λαριων θά χορηγη'θή είς την
'Ελλάδα υπό της Διεθνοΰς Τρα
ττέζης Άναπτύξεως καί της Εΰ-
ρω(πα"-κής ΤραπιέΙζης 'Εττενδύσε-
ων. Τό δάνειον θά χρησιμοποιη-
θή διά την χρηματοδότησιν βιο-
μηχανικών, τοαριστικών κάί άλ-
λων παραγωγικών έττιχειρήσε-
ων. Ή έττιτυΐχής λήξις των δια-
ττραγματεύσεων ιάνεκοινώθη επ
εάκαιιρ&α της ιάφΡξεως καί συμ-
μιεττοχής τοϋ συμβούλου κα! έκ-
προσώτΓου της Διεθνοΰς Τρα¬
πέζης κ. Κάνο ειίς συσκέψεις ύ-
ττό την ττροεΐδρίαν τού κ. Παρα-
σκευοττούλου.
"Αντικείμενον των συσκέψεων
αυτών ήτο ή μελέτη των δυνα-
τοττγτων διά την ταχείαν άττορ-
ράψησιν ού τταλαιιοΰ δανείου
της Τραπέζης πρός την 'Ελλά¬
δα, υψους 20.ΟΟΟ.ΟΟΟ &ολλα·ρί-
ών. Τό δάνειον τουτο προορίζε·
ται, ώς γνωστόν, διά την επέ¬
κτασιν καί συντήρησιν τοΰ όβι-
κοΰ Ιδιικτύου τής χώρας, ώς καί|
δ1 ά την ανέγερσιν καί τόν έξο-
ττλισμόν σχολικών κτιρίων. Ό
κ. Κάνο ανεχώρησε άφοΰ προη
γουμένως υπεσχέθη δτι θά κα-
ταβληθή κάθε προσπαθεία διά
νά κινηθή ταχέως ή διαδικασία
'διά την απορρόφησιν τοΰ δανεί-
οο.
Είς έιφαρμογήν τού προγράμ
ματος ττροωθήσεως τής κτηνο-
τροφίας διά την αύξησιν της έγ
χωρίου κρεατοπαραγωγής ή
Διοίκησις τής 'ιΑγροτυκής Τρα-
πέίζης δδωοιεν Ιέντοίλήν -πρός τα
Ύ'ΤΓθκαταστή,ματα αυτής δττως
συνεχι[σΌ<υν 'καί κατά την εφε¬ τεινήν περίοδον την παροχήν οΐκονομικής ένισχύσεως ειίς τούς ένδιαφειρομέ"νους γούς διά την αγοράν ζώων (μό- σχων, άίμνών τ) έιρυφίων) ττρός πάχυνσιν είς κοινούς καί άλπι- κούς 'βοσικοτόττους, ώς καί διά την ανάπτυξιν κάί βελτίωσιν τής ικτηνοτροφίας. Ή ένίισχυσις πης πτηνοτροφί- άς: 'Συμφώνως -ρός δοθείσαν υπό της Διοικήσεως τής Άγρο¬ τικής Τραπέζης σχετικήν εντο¬ λήν, τα Ύπσκοτταστή ματα αυ¬ τής θά προέρχωνται κατά τάς καταλλήλους έττοχάς ε'Ις την πά ροχήν οίκσνομικής ενισχύισεως είς μετρητά πρός τούς κτηνο- τρόφους της ττεριφερΕίας των διά την άντιμετώπιισιν των άναγ κων διατροφης των πτηνών των την ανανέωσιν τοΰ πτηνοτροφ1- κ>οΰ των τίληθυσμοΰ ώς καί διά
την αγοράν ικαί έκτροφήν
θίων πρός α5ξησιν τής κρεατο-
τταραγωγής.
(Πιστωτική ενίσχυσις των ·καλ
/ άραχθδος: Κατόπιν
σχετικής έγικρίσεως της Έπι-
"Πκυικλοφ·όρΓ|ΐ;εν ι'ι Ιΐγκύκλιος
ι >ΰ 'Υττουργοϋ των Οίκον:μ -
κων κ. Π. Στιεριώτη πρός ·:άς
δημο·σ[ας ιάρχάς διά τό ένιαΐο.-
υηθολόγνον. Δι* αυτής κοινοτΐοι
ο ιΝ.Δ. 4548)66, περί
μιοθοΐλογίου καί τα έ.κ-
είς εφαρμογήν αύτοΰ
Ιδιατάγματα:, ήτο1 τοΰ καθορι-
σμοθ των άποδοχων των &νω-
τάτων ΰταλλήλων καί τοΰ ττο-
σοθ μειώσεως των προσωρινών
ίπιδομάτων, ικιαιθώς καί της
σειράς μειώσεως αυτών.
(Είς τό ενιαίον μισθολόγιον
; ττρσβιλέττει ό σχετικός νόμος
ύπάγονται ο'. δημύσιοι ύτάλλη-
λοι καί στοατιοτιικοί, οΙΙ ύιτάλ-
ληλοι ναμικών τοροσώπων δημο
σίου δικαίου τίλήν των έποτπευ-
ΐμένων υπό τοϋ ύπουργείου *Ερ
γαισίας, διά τούς ότοοίους τταρέ-
χεται εύχέρε α υπό τοϋ 'Ν.Δ. ιτε
ρί ένιαίου μισθολογίου, δπως
ΰτταχθοΰν είς τουτο διά Β.Δ. Αί
άποδοχαί των ύτκχλλήλων των
ΣΗΚ, των όργάνων τής Άγρο-
φαλαικής καί των θεραπαΊνί'δων
άναττήρων, θά ρυθμισθοΰν δι" εί
δικών Β.Δ. Τό νέον μυσθολόγιον
των έφημειρίων £χει, ώς γνω¬
στόν, ρυθμΐΌΐθή διά Πράξεως
τοΰ ΎτΓουργικοϋ Σϋμβουλίου,
ή ότοαθα καί κοινοττοιεΐται δι* εί
δικης Ιέιγκυκλίου τοΰ Γενι/κοΰ
Λογιστηρίου διά την Εφαρμογήν
τού. Διά τούς συνταξιούχους
τοΰ ιΔημοσίου θά Ιέ'ΠΧ3ΐκολουθήση
ιή δκΐδοσις χωριστής έγκυκλίιου
διά τόν καθορισμόν τής αυξή¬
σεως βάσει τοΰ ένιαίου μισθο¬
λογίου.
'Ε)ίς την έγικύκλιον τοεριλιαμ-
ιδάνονται ττίναικες των βασικών
μισθών δλων των ιβαΒμων ικαιί
κσπητοριών των ύπαλλήιλων,
ώς οδτοι διαμορφοΰνται κατά
τα £τη 1ι966 εως 1Θ7Ο. ΈΊτόοης
·π:ε(ριλαμ6άνΌνται πίνακες Βίς
τούς όπσίους Ιέιμφαίνονται οί δα
σικοΓι μισθοί 1Θ6·5 'καί οί βασι-
κοΐ ιμισίθοί της ΐι Ίανουαρίου
1970, δπότε ιόλοκληροΰται τό έ-
νιιαϊον μισθολόγιιον, ικαθως καί
ή δυαφορά συνοΐλικώς, μεταΐξΰ
των μισθων τής 31')Π2')6& καί
τής 1)1)11970. ΙΕΙίδικόν ικεφάλαι
όν τής ιέγκυικ,λίου παρέχει λε¬
πτομερείς, όδηγιιας κσΐ ύπόδει-
γμα διά την εκκαθάρισιν των
δυοοφορων α!ϊ όττουαΐι προικύπτουιν
έκ τής έφαρμογιής τοΰ ένιαίου
μισθολογίου κατά τό 1966 καίί
τ,ών διαφόρων των τριών ~ρώ-
των μηνών τοΰ Ιέτους 19Θ7, ήτοι
μήχρι 1 Άιτρΐιλίου έ.ί., καί εφε¬
ξής θά καταΐδάλλωνται πλέον
κανονικώς αί ττρο'δλετοάμεναι ύ-
ττσδοχαί. Ώς γνωστόν, μεταξύ
πό τοθ ένιαίου μισθαλογίου ά-
ΧΕΙΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΧΤΙΚΕΣ
ΓΝΩΣΕΙ! ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΕΪΚΙΑΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
Υπό Διδάκτορος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
— 8 -
ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ
κσί
«ε Τ
μ α
ίσου
ήμουνε
ίίσουνε
ήμαστε
ήσσστε
ήτανε
?σοντας
θά Ότε θά 'νε.
Τ6οάστιον εσωτερικόν θέμα
συγκλονίζει την στιγιμήν αύτήίν
την ΔΕΗ και δημιουργει κινδύ-
νους διά την ομαλήν ήλεκτρο-
δότηισιν της χώιρας. Ή σύγκρου
σις μεταιξύ τοΰ προσωττικοΰ της
ΔΕΙΗ καί της διοικήισεως τής
",Εταχειρήσεως εύρίισκιετιαι είς
τό όζύτερον σηιμεΐον της:
1) Ή Διοίκησις τής ΔΈΗ άρ¬
νεΐται — ή ώ&υαφορεΐ — νά ίκα-
νοποιήση τα αίτήΐμιατα των έρ«-
Τά βοηθητικά ρήματα «έ' χ ω»
— ε Γ μ α ι —
Μονολεχτικοϊ χρόνοι
'Ενεστώτας Παρατατικός
Όριστική. — Ύποτσχτική — Προσταχτική. — "Οριστική
εΤμαι
εΐσαι
εΤναι
εΐμσστε
εΤστε ^
εΐνε " ή έ'σαστε
Μετοχή (σττάνια)
δντας
έΌτωντας (έναντιωμοτική)
Περιφραστικοί χρόνοι
Μέλλοντας
θά 'ματ, θά 'σαι, θά 'ναι. θά 'μαστε
(λαϊκάς τύπος) θά ν' είμαι κ τ.λ.
(πιό λαϊκός) θά νά 'μαι κ.τ.λ.
Περιφραστικοί τύποι
'Ενεστώτας
'Υτΐοταχτΐκή. — νά 'μαι κ.τ,λ.
Προσταχτική — άς εΤμαι κ.τ.λ.
καί άς νά 'μαι κ.τ.λ
Έναντιωματικη — άς θά 'μαι κ.τ.λ.
Παρατατικός
"Υποταχτική —
νσ 'μουνε, νά 'σουνε, νά 'τανε, νά 'μαστε, νσ'σαστε, νά τανε.
Προσταχτική — άς ήμουνε κ.τ.λ.
καϊ &ς νά 'μουνε κ.τ λ.
Δυχητική. — θά μουνε κ.τ.λ. -
(λαίκός τύηος) θά ν' ήμουνε κ.τ.λ.
(πιό λαϊκάς) θά νά 'μουνε κ.τ λ.
'Ενσντιωματική — άς θά 'μουνε κ.τ λ.
Σημείωσις.—
Στό ττροηγούμενο, ηξεχάσαμε νά βάλωμε αύτά :
'Ενεοτώτας
Ήναντιωματική. — άς θά 'χω κ.τ λ.
Παρατατικός
Έναντιώματική. — άς θά 'χα κ.τ.λ.
ΔιδεΊκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧ1ΓΕΝΗΣ
τής διαφοράς ή όποία ιτροκΰ-
πτει έκ τ:ΰ μισθολογίου τής Ζ'
Δεκειμ'δ,ρίου 1965 καί τοΰ ,μ ^-9ο
λογίου τής ι')|1 )ι1ι97Ο, όπότ; ό-
λθικληροΰται ή έφαμμο .> ή το3
ένιαίου μισθολογίου, θά κατα-
6.ηθη ποσοστόν 12% διά -ο
1£66 καί άνά 22% διά "ό ι -
:αΐρα έπάμενα £τη.
Υπό 'ίΐς Διοικήσεως τής Ά-
γροτικης Ιραπέζ.|ς έδο3η &,
κρίσις πρός τα Ύποκαταστήυα-
τα αυτής δττως π,ροδα νει,*, κ· α-
τα την κατάλληλον εποχήν, είς
την 6ι' άναλόγων ϊανείων εί;
μετρητά οίκονοα'κήν ένΐοχυ ^ιν
των μελιοσοτρόφων1 τής ιτεριφΓ-
ρε'ας των διά την άντι.μετΐΐΐ'-
σιν των δαπα.'νών μΐταφοςάς
των κυψελών των έκ των χ^ υ -
ρινών είς τάς θεοινάς έγκατα-
στάσεις, διά την προμήθειαν
μελισσοτροφών, κηρηθρών κλττ.
Χορηγή'σεις επί ο'ινοψόοου
ΆμπέΙλου,: Κατόπιν οχ = τικης
έγκρισεως τής 'Επιτροιτής Πι-
στώσεων τής Άγροτικής Τραπε
ζης, δοθή εντσλή πρός τα 'Υ-
ποκατατατήματα αυτής δπως
προβαινουν ει'ις την δι' ανάλο¬
γον δαν&ίΐωιν είς μετρη,τά Ενίσ¬
χυσις των καλλιεργηταί οίνο-
Φόρου ιάμπιέλου διά την άντιιμε.
τώττισιν των καλλιερ>ητικών
των άναγικών. Πέραν της Βιά
μετρηιτων ένισχύσεως των εν
λόγω παραγωγήν, θά χορηγη-
θουν είς αύτούς έιτί πιοτώσε
ί τα ιάναγκαΐΌΰντα λιπάυαα-
τα καί γεωργικά φάριμακα.
Οΰδεμία ζήτησις έκδηλοΰτα,
υπό των τυοοκομείων κατά την
τοαιροΰσαν περίοδον διά τό γά-
λα έφετεινής -αραγωγής, ένώ
είς τό παρελθόν κατά την ■πα¬
ρούσαν χρονικήν περίοδον τό
ιτρο'όν είχεν ήδη ποοττωιληθή.
ΙΕξ αίτίας τούτου, οί κτηνο-
τρόφοι περιήλθον εΐίς άπόγνωσ'ν
κάί ευρίσκονται Εΐίς κατιάσταισιν
Ιέξεγέρσεως, Ιζητοΰντες την λή-
Φιν δραστικών ιμέτρων διά την
όΐμεσον άξισπσίήσιν τοΰ ττροιόν.
τος των.
Ταυτα ιέ-ηιοημαιίνει διά τηιλεΙ^
γραιφήματός τού πρός τούς ύ·
πουργούς Συντονυσιμοΰ, ΊΕμιτο·
ρίου 'καί ΓεωργίΙας ό βουλευτάς
Κοζάνης της "Ενώσιεως Κέντρου
καί τέως ΰπουιργός κ. Μ. Παττα
κωνσταντίνου. Οδτος ύπογραμ-
μίζει -περαιτέρω ιδτι ή δυσμενής
αίίτηι εξέλυξις διά την κτηνο-
τροφίαν άποτεΐλεΐ ιμεγώλον κίν
'δυνον δι" όλόκίληρΌν την εθνι¬
κήν οικονομίκόν 'καί ειδικώτερον
διά την Δυτικήν ΙΜακεοονίοτν.
Έν συνεχείΐα, άναιφέρεται δτ-
ή ιήιμερησθα πο)ραγωγή, άνερχί
ιμένη είς έικατοντάδες τόννω
μή δυναμένη ν' άιτορροφηθή
τταίρά τοϋ ιέιμττορίοο των 6ιο|μη-
,χανιών καί βιοτεχνυών, κατοο-
στρΐέιφΐεται μέ ώνυίΐτολόγιοτον ζή
μθαν καιί των ικτη(νοτρό|φιων, οί
οποίαι θά άνα-γκαισθοΰν νά ττω-
λήσουν τα ττοίιμνιά των ώς σφάτ
για, καί τής Ιέλληνικής οίκονο-
μίας έν τώ συνόλω της.
Περαιτέρω, ό 'κ. Παπταικων-
σταντίνου τονθζει ϋ^ι εάν δεν
ληφθοΰν ύμιεσα μέτρα διά κρα-
τικής έττειμ)6άσεως ή καταστρο-
φή της κτηνοτροφίας θά είναι ά
νεττανόρθωτος. Άναγικαστικώς
δλοι ένθυίμοΰνται, τονίζει ό κ.
Ποπταΐκωνσταντίνου, την σωτη¬
ρίαν διά την κτηνοτροφίαν πο¬
λιτικήν τής κυβερνήσεως τής Έ
νώσεως ιΚέντρου, δ-ίε τό γάλα
είχεν Ιάττΐορροφηθη είς τάς καλυ
"Πέρας δυνατάς τιιμάς καί ή κτη-
τροφία γενιικώς είχεν άιρχίσει!
νά όρβοττοδή. Ή άλόγιστος εί-
σαγωγή τυιροΐκομικών προιόν¬
των έκ τοϋ έξωτεριικοθ ύττό της
κυβερνήσεως της άποστασίας
συινετέλιεσεν είς την σημερινήν
τραγικήν καΐτάσιταισιν.
_______
Τό θέμα τής διοπ-οίξεως καί
•επεκτάσεως τής όδοθ Γ' Σε-
πτεΐμΐδρίουι προωθεΛτοη ταχέως.
"Ηδη ώς εγνώσθη κατηρτίσθη
πό τής αρμοδίας ύττηιρεσίας τοϋ
ττουιργείου Δημοσίων "Εργων
τό διάταγμα διά τοϋ Ιόιτοίου έ-
ττεκτιείνεται ή Ιέν λόγω όδός. Τό
διάταγΐμα μετά την υπογραφήν
τού υπό τοΰ κ. ύτΌυργοΰ θά α¬
ποσταλή πρός επεξεργασίαν είς
τό Συμβούλιον ΊΕπικρατείας.
Τουτο τορο&λέττει ιδτι ή όδός
Γ' ιΣεπτεΙαιβρίου βά δυευρυνθή
είς τό τέρμα της, καί μέ έλα-
φράν ικλίσιιν τιιρός τα άριστερά
θά συναντηιοη την (οδόν Μοσχο-
νησίων, ή όιτοία έπίσης θά διειϋ
ρυνθή είς την ιάρχήν της. *Η ό¬
δός Μοσχονησίων θά διατηρήση
τό τολάτος της είς τα ιΐθ μ. κοε]
θά ικατασκευαισθοΰν στοάί έκα-
τέρωθεν ττλάτους 3 μ. Έιν συνέ¬
χειαν είς τό τελος της οδού Μο¬
σχονησίων θά γυνή οιάνουξις
Φ30 μ. μέχρι συναντήσΐεως τής
όιδοθ Σακελλαΐρίιδου. Ή όδός
αύτη θά έχη ττλάτος
VI
μ. κα:ί
ιμείωσιν τής -πρασιάς είς τό άνοί-
τολικόν τμήμα ικατά 2 μ. θά ά.
κπλαυθή έν ισυνεχεία ή όδός Πά
τμου καί ΐΣκιάθου θά γίνη διά-
νοιΐξις ιέπί ιμιήικοιυΐς 200 μ. μέ
πλάτος ΙΌ ,μ. |και στοάς 3 μ. μέ
■χρι συναντήιοΐειως τής ώδοΰ Ή-
λίοα Ζε,ρδοΰ. Ή τελευταία θά
ίδιαττλοοτυνθη ιεΐίς τα Ί (Ο μ. μέ
στοάς 3 μ. (εκατέρωθεν καί θά
καταλήγη ειίς την Οδόν Σαραν-
τοτπόρου. Είς την ουμβαλήν Σα
Ιιίς ιάεροσκάιφη της ΡΑΦ Βοκιαάζεται ίνα νέον σωσσ'διον άιτο
ΤερυΛέν καί ΝάοΛον διά τα πληρώματα των ύτοερηχητικών ά-
εροατίλά'ων. Τουτο είναι κιαταακευοοσμενον δ ά νά άντεχη είς
τόν άνεμον τΐού αντιμετωτιίζει 2νας πιλότος είς ίν<χ έκτινασσό- μενον ικ'άθισμα. Τό ΧόΊδερκραφτ «Νταίηλυ Εξπρές», τό οποίον δύνατϊ<χι κανείς νά κατασκευάση μόνος τού, Ιλευτούργησε ίκανθ'ποιητικώς είς τοό Κ'έντ της "Αγγλίας. ι Ν ΑΓΟΡΑ ΑΥΤΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ Είς έγγραφον τού Διευΐθυν- τοϋ τοΰ έν Μονάχω Γραφειου τής ΊΑγροτυκής Τρο—ΐέζης πρός την Διοίκησιν οούτής, παρέχον^ ται στοιιχεΐα κλπ. πληροφορίαι σχετικώς μέ τάς είσαχθείσας κατά την διάρκειαν τοΰ μηνός Ίανουαρίου έ.Μ. έξ "Ιταλίας, Ελλάδος, Ίισπανίας καί Ίσ- ραήλ ποσότηιτας ΤΓορτοκαλίων Ιδυαΐφόρων ττοικιλιών είς τάς ά- γιοράς τής ιΔυτ. ιΠερμανίας, την ττουοτικήν κιατάστασιν αυτών καιί τό Ιέπίττεδον των τιμών χον- δρικής πωλήσεως των καί δι»»- τυποθνται προ&λέιψεις διά την άποιρράφηισιν ιτοιρτοκαλίων ύΊΐό τής Γερμανϋκής "Αγορας κατά την άμέσως ττροσεχή ττερίοΐδον. Σχετικώς ύτοογραμμιιζεται 8τι τα έλληνικά ττορτοικόλια «Νά- δελς» Άργοναυπΐλίας ΰπερεΐ- χον γενικώς των ίστρανικών. Ή Δασίκηισις της ΑΤΕ έΐ&ωοεν ό'δη- γίας ττρός τάς Περιΐφ.ειρει.ακάς 'Υττηρεσίας της ι&πως ένημερώ- σουν σχετικώς τάς ένδιαφερομέ- νας Συνεται,ρικάς ΌργιθΓνώσεΐ'ς κα] τούς ιδιώτας έξαγωγεΐς της π,εριφειρείας των. Προΐμήθεια ιύπό της ΑΤΕ σ—ό ρου κτηνοτροφιικών τεύτλων: Ή Άγροτική Τρό—ε)ζα της Ελ¬ λάδος προέβη είς την προμήθει¬ αν έκ ΔυτιΙκής Γερμανίας 3.ΟΟΌ χιλιογράμμων σττόρου κτηνοτρο φικών τεύτλων, —οικιλίας -^Πέ·- ραγκις Ρήντ», προσρυζο,μένων ιΐιά τάς ανάγκας τής κτηνοτρο- φία,ς της Χώρας ικατά τό τρέ¬ χον έ'τος. Ή άνωτήρω ποσότης τευτλοσπόρου, καταν&μηθεΐσα μεταιξύ των οίκείων Ύττοκατα- ^τημάτων τής Τραπέζης, θά ττροωθηθΐ) ιείς τιιαραλαΐδήν των έντός τοθ τρέχοντος μηνός προ κειμένου νά διατεθή είς γεωρ- γακτηινοτρόφους τής περιφερεί¬ ας των τΐρός σποράν. Ώς τονίιζεται σχετικώς, τα τεΰτλα άποτ&λοΰν τΐολύ καλήν τροφήν διά τα τταραγωγικά ζώα κοτί πρό παντός τάς ένσταυ λισμένας άγελάδας. Ή τιμή διαθέσεως τοΰ σττόρου ωρίσθη είς δρχ. 29 καιτά χλγμ. ικαθα- ροΰ δάρους. εχχΐααβεχβηαααηαααα^ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Ή έν Άυηναις 'Οργάνωσις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ» προκηρυσσει δημόσιον διαγωνισμόν πρός συγγραφήν αύτοτβ- λσϋς πραγματΕΐας επί ενός των θβμάτων: 1) 'Εμπορική, βιομηχανική, βιοτβχνική καί γεωργική έπί- δοσις τού 'Ελληνισμοΰ Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τού έκπατρισμοΰ τού. 2) Έκκλησιαστική καί έκπαιδευτική ζωή των Έλλήνων θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τού έχηατρισμοΰ τ»ν. Μέθοδος διαπραγματβυσεως εκάστου θέματος «ατά τό δυ¬ νατόν συστηματική. Σχόλια καί Στατκττικαί άπαραίτητοι, ρέ αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιολιογραφίας. Σβλί- δβς έκάστης Λραγμοπβίας 150-200 γραφομηχανής. 'Υποοολί) τριών άντιτύπων μέχρι τής 30)6)1967 βΐς τό Γροκρβίον τής •Οργανώσεως (όδός Νίκης 25, Αθήναι-118). Πάσα βραβευο- μένη πραγματβία περιέρχεται είς την πνευματικήν Ιδιοκτησίαν της "Οργανώσεως. Δικαίωμα κατανομής των βραβεΐων είς πλείονας πραγματβίας. (Διά τυχόν πληροφορίας τηλ. 229.708 καί 622.482). Βραδβϊα: Α' δρχ. 30.000, Β' δρχ. 20.000, Γ' δρχ. 10.000. Έν "Αθήναις τή. 28 Ίανουαρίου 1666 Ό Πβόνδρος ΙΤ. ΝΙΚΌΛΑΤΔΗΣ Ό Γ«ν. ΓραμματΕύς ΑΡΙΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ τα 50 οιίκοδομήιματα. Μετά την ότΐτοπιεράτωσιν τοΰ ίργου θά δη¬ μ ιοοογηιθή άπό τό τέ|ρμα της ό¬ δοΰ Γ' Σειττεμιβρίου μία νέα ό¬ δός μή,κους 2.200 μ. πειρίττου ή όττούα θά γίνη μονόδρομος έν συνδυασμώ μέ την ·πΐαράλληλον ό δόν ΊιειΡοσολύμων, ήιόιτοία ετγΙ οης θά έπεκταθη ι&άσιει Ισχύον- τος ήδη διατάγιματος &ιά νά χρησιμοποιηθή ώς μονόδρομος άντιΙθέτουΙ φοράς. ΤΗ ό'δός *1&ροσολύμα>ν, διά
διανοίξεως κατά 130 μ. είς τό
τέρμα της, θιά συν&.εθη μέ την
οδόν Λε'υικωσίιας, διά νέας δια-
νοίΐξιεως κατά τα άλλα 160 μ.
μέ την οδόν ΑΐΙλυαΙνοϋ κάί διά
τριτης διοτνοίιξεως 70 μέτρων,
μέ την ό'δόν Χρυσοστόμου Σμύρ
νης καί δι* αυτής θά φθάση μέ¬
χρι ΣαροΛτοτπόρου.
ικαί λεωφόρου Ίω-
νί'αις θά κατασκευαοθή άνισό-
ιτειδος κάμΐβος, διά τού ύποίου
τα όχήματα θά Επικοινωνοΰν με
την εθνικήν οδόν "Αθηνών - Λα-
μίιας.
ΎιτεΙλογίσθη, ΰτι διά την επέ¬
κτασιν ώς ανωτέρω τής όδοΰ
Γ' Σεπτέμβριον, θά άπαιτηθή
ιδαττάνη 1100 έκατ. δρχ. ττειρί'πΌυ)
τό μΐε'γαλύτερον μέρος τής όποί
άς ιθά άιφορά άπαλλοτριώσεις
σίικοΐδομημάτων είς τό ϋττό Βιά-
νοϋξιιν τμήμα των 1130 μ. άπο τό
τέιλος τής όδοΰ ΐΜοσχονησίων
μόχρι συναντήσεως της ό!δοϋ
ΣιαΙκεΐλλαίρίδου. Είς τό τμήμα
αύτό θά κατεδαφισθούν πέιντε
πολυικατοικίαι, ένώ άλλαι ιτέν-
τε είς άλιλο σημείον θά ύττο-
στοΰν ιμεουκήιν κατειδάιφισιν. Συ
νολικώς θό κατεδαιφισθοϋν ταερι
Τό νεοϊδ^^Οέν, κατότΐιν
αεως το3 Δ'θΐκητικοΰ
[ου τής Ά , ρ ότι κης Τραπέζης,
Ύττχκατιί αττ,ΐ-ΐα ούττΐς έν Κα-
"ελλ α:, ιό ιόποϊον έστειγ<53:οη τροΓ^ρ ■ όϊς ιέντός τοΰ Ύτ.ζν^. ατος Ηρακλείου, ιμετε- Ό,"Ι είς την έδραν τού καί ι]ρ λ; "_ άιτό Γ-Μκή Συνέλευσις τής Έ τα ρίας Γεωργοοιικονομΐ'κών Μίλί Ο '_ι.νς.«2ος: Καθηγηταί οΛω- 'ί.τχν ΙΖχ-,λών, Προ'στάμενοι ^ζ~ λ; Ύπηριεσιών καί είδ- οί έπισ'ήμονες συνεικρότηι αν Μία νέα μέθοΰος κατχχσκιυής χρησιμοποιεϊται ϊΐα τα: κςνιρ*- κά ιΐοαταιστήμ<ϊτα: τής 'Κ'λάϊνβο ρτ Μπένσον Λτδ., είς τό ιΣίυ· τοθ Λονδίνου. (Πρώτα γίνεται ό «πυρήν» τού οίκ'ΐδομι'νματος ύ- ιτό μορφήν πύργου, ττεριέχοντος τα άσΌ:σέιρ, τάς κλίμακας κ.&. Κατόπιν προστίθεται ή όροφή καί ιάπτό αύτην άνσιρτώνται οί 20 δροφοι μέ χαλυ&δ'νας δοκούς. Ή ο'ικο'δομή άρχίζει άπο επάνω πρός τα κάτω. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΚΥΨΕΛΩΝ ΥΠΟ Α.Τ.Ε. ΔΙΑΊΗΝ ΚΑΛΥΨΙΝ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑΣ ΤΟ 1967 Πρός κάλυψιν σανσοφών άνατγ κων της μιελισσοκομΐας τής Χώ ρας κατά τό τρέχον ετος 1Θ671, ή Άγροτική Τραπέζα της Ελ¬ λάδος ττ,ροκηρύσσει μειθ'&οτυκόν διαγωνισμόν διά την προμήθει¬ αν 111.000 κυψελών άιτλών 'καί νομσβικών εγχωρίου κατασκεο- ής. Ό διαγωνισμός θά διενερ¬ γηθή την 1ι3ην Φεβρουαιρίΐϋυ 11967 είς τό έν Αθήναις Κεντρ¬ ικόν ιΚιατάστημα αυτής. 'ΕκττοΙησις άλιευτικΰϋ σκά- φους: Ή Άγροτυκή Τραπέζα τής "Ελλάδος φέρει είς γνώσ ·>
των ενδιαφερομένων ΰτι δεΐχε-
το3ΐ αΐτήσεις - ιτροσφοράς μέχμ
κ<χΊ της .30ής ΊιανουαρΙου έ.£., διά την τκχρ* αυτών αγοράν τοίς μετρητοις ή ενδεχομένους καί έιτί πΊθ-τώσει ιμερικώς, τοϋ νηολ. Πειραιώς 1329, εύρισκο- ιμένου είς τόν λιμενσδραχίονα "Αγίου ιΓεωργίιου ,Κερατσινίου. Ανέγερσις άποθηκών ΑΤΕ,: Υπό της ΊΑγροτικής Τραπέζης της Ελλάδος πραεκηρύχθησαν Ιδύο μειοδοτικοί δυαγωνισμοί πιρός ιάνάδ'ειξιν Ιέργολητττών διά την ανέγερσιν: Ί) Άττοβήκης 7100 ιμΐ2 έν ΐΓαλατα - Πάρου «οαΐ Δ) "ΑΤΓθΐθήκης έμβαδοΰ (1.7100 μ2 £ν Άλεΐξανδρεια. Οί διαγωνι σμοί. διενεργηθή σαν διά μέν την πρώτην αποθήκην (έπαναλητττΐ- κός διαγωνισ,μός) την 31 ην Ί- ανουαρίου 1ι967 ταυτοχρόνως εΐίς τό ιέν "Αθήναις Κατάατημα; τής Τραπέζης καΊ τα έν Πόρω καί ιΝαυπλίω 'Υτγοκαταστήματα αυτής, Ιδία δέ την δευτέραν άπο 'θή'κην την 3ην Φεδρουαρίου (ν τζΑιεΐνΤαί'χν γενικήν -ν.'~ ν τής Έταιρείας Όνομ1 κων Μελετών Έλλά- ,;ς. Κ:χτά ταύτην ί.η?', Ισε ς σχετικώς μέ τη ζν γ'νει δραστηριότητα της όο>α-
Ί;εως κατά την προσέχη διε-
Ίολ διά την ύπο&οήθησιν -ή
της άγροτικής οΐ-
κονομ'ας καί την οίκονομική
ί-ζύ .κοινωνικήν πρόοδον τοΰ τό-
που. "(Ιδιαιτέρα ιοημασύα θά δο-
3ή είς τό ιάιγροτικόν τιμήμα τοΰ
Π'ρο>ιράμματος αΐκονσμικής ο
την συνεταιριτΐΗκή
οργάνωσιν καΐ την
ιν των κσλλιεργ&ιών ικαί
σχαλήσεων. >
Τό νεοεκλεγέν Διοικητικό'
Συμβούλιον ώπετελέσθη έκ τώ'
ίξής: Πρόεδρος ό ικ. Χρ. Εύελ
πίδης, Καθηγητής} τ. Υπουρ
γός, Άντιτπρόεδρος ό κ. Γ. Πό.·
σιόκας, Καθηγητής Άνωτάτης
Γεωττονικής, Τοομίας ό κ. Δ
Πάνι:ς, τ Διευθυντάς ΑΤΕ, Γε
νικός Γραμματεύς ώ κ. Άιρ'στ
Κλήμης, Προιστάμενος Οίκονο
μικών Μελετών ΑΤΕ,
λοι οί καθηγηταί κ.<κ. Στ. Πά παν'δρέοι», "Αριστ. ιΣίδερις, Α Καραντούνιας καϊ οί άρμόδιο έπιστήμονες καί προϊστάμενο Ύττηρεσιών κ.κ. Γ. Λαμπρινός, Γ. Μαυραγάνης, Β. Παπαδρομί- δης, Κ. Δραικατος καί Β. σοΰρος. Έν όψει τής καπνόικαλλιερ γιεΐιας κατά τό τρέχον έ"τος 1967 καί ττροκεμένου νά δυευκολυν θοΰν οί καττνο'τταραγωγοί διά την προμήθειαν των ώτναγκαι- ούντων είς αύτούς ταλαιστικώ< φύλλων ιέκ πρός κάλυψιν ικαί -ττιροστασίαν των καΛνοσπορείων των, ή Δι- οίκησις τής Άΐγιροτιικής Τραπέ¬ ζης έσωσεν εντολήν ττρός τα οί- κεία Ύττοκαταιστηματα αυτής, όπως προβαίνουν βΐς την χορή¬ γησιν τφοσθέτων ικαπνοκαλλιερ γητικών δανείον μέχρι της άξί άς τοΰ αναγκαιούντος ττολυαι- θυλιενίου, τό ώττοΐον θά ττρομη- θευθοΰν οί Ιένίδιιαφεράμενοι ιττα- περιελθόντος ειίς αυτήν ποντοπό Π1967 ταυτοχρόνως είς τα έν Ά- ρου σιδηιροΰ άλιευτι,κοϋ ιτΐλοίου λε£ανδρεία, Βεροία κουί θεσ)ν - ψυγεΐου Δ) Κ «ΕΥΡΥΔΙΚτι» 'κη Ύ-ΐτοκαταστήματα τής ΑίΓ.Ε ΝΕΑ ΑΝΤΛΗΤΙΚΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΑΡΔΕΥΤΙΚΑΣ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ Διά την εξυπηρέτησιν των συ ναφών άναγικών των τοαιραγω- γών είς τόιν ταμέα των ά,ρδευιτι- 'κών βελτιώοεων, ή, Άγροτική Τρά~ εζα τής ΊΕλλάδος ττροέβη είς την προμήθειαν 300 πλήρωΓν άντλητικών συγκροτημάτων ΚΟ ΤΙ.ΒΜΜΕ, Ισχύας μέχρις 7,5 ΐπ ττων μετά ιφυγοκέντρου άντλίας καί 1.00Ό συγκροτη μάτων ΚΟ. ΤιΙ,ίΕΜΜΕ Ισχύος ιμέχρι 4 ϊπ- —ών μετ" άντλΐας αύτομάτου ά- ναρρσφήσεως. ΕΙΐις τα έν λόγω συγκροτήματα ιδύαται νά χ,ρη σιμαποιηθή ώς καύσιμον βενζί- νη ή φωτιοτικόν τοετ,ρέιλαιον. Τα ιαυγκροτήματα θά τοροωθηθοΰν τό ταχύτερον είς παραλαβήν Ύ-ττοκαταστημάτων τής Τραιτέ- ζηις προκειμέ,νοιυ νά διατεθοϋν είς ενδιαφερομένους ιταιραγω- γοθς &ιά την χρηισυμοποίησίν δι* άντλήσεις Οδατος τορός αρ- δευσιν κολλιε,ργουμένων έκτά- σεων. ϋμττορείας βιαμη- γαζομέινων είς τ',ν "Επιχείρη¬ σιν. 2) Τό τ'ζζ^τ. χον τής ΔΈΗ κηρύσσει άλλεπσλλήλ:υς άπερ- γ άς — μία ίκ των ότο.ο,ν είναι ιάπεργία ττείνης — καί δτ,ϋ':■.£>-
γοΰνται έκ τούτων:
Κίνδυνοι δ ςικοπής ΐ|, <^ ω, άνωμαλ'ας είς την ·ΐ'Λεκτρο5>
ιτησιν τής χώρας.^
Κίνδυνοι άν.τ:·οη<;·ρ·6ώιων > α".
άνυπολογίστα.ν οίκον:μικών ζή
μιών της ΔΕΗ.
Συγκεκριμένως:
Πανελλαδικήν 48»ρον ά-ττΞρ-
γίαν ττραγματοποιρΐ όλό ληρο
τό προσωπικόν τής ΔιΕΗ τό
ττρώτον ΙΊΘήι^Ξρον Μαρτί-^.
Την άττΞ,ογ^αν άπζι$ί<ζ αεν ιΊ Πά νελιλήνιος Όμο~τονΟια Π^οσω- ττικοΰ ΔΕΗ διότι — ώς τον,^ει είς άΛ'-κοίνωσίν της — «δλα τα θι'ματα τοΰ προσωπικού έ'χου'ν άποτελματωθή, ένώ ή διοίκησις της ΔΕΗ άρνεΐται νά καθορίση τόν τρόπον άνατκατατάιζεως τοΰ πρ: σωττ' κου, μέ άποτέλεσμα ή επιχείρησις να στερήτσιι Κανο- νις^μοθ — μετά 16 χρόν.α — σκο πίμως, ώστε αί προαγωγαι τοθ •προσωπικού νά πραγματοπο - οΰνται μόνον είς εύνοουμένους>.
Την άκριβή ήμιΕρομηνίσν τής ά-
πε,ρτγίας θά αττοφαισΐιση ή διοί¬
κησις τής ΠΟιΠ—ιΔΕΗ, συνερχο
ιμένη την 27ην τρέχ.
Τρείς 48ώρους άπεργίας ττρα
γματοιτοιοΰν Ιέντός τού προσε-
χοΰς Ι&θημέρου οί δ^ιτλα-ματοθ
χοι μηχανικοί τής ΔΈΗ.
ΙΝέαν ό—εργίαν πείνης πρα-
γιματοποιοΰν οί καταμετρηταί
της ΔΕΗ-ιΠΑιΠ, διότι ώ
δρος τοΰ διθΐκητιχοθ
λίου Δ'Ε'Η ναύαιρχος Ν. Σαρ¬
ρής δέν έτήρηισε τάς ύττοσχέ-
σεις τού πρός τούς καταμετρη-
τάς ττερί (α|μίΐσου έττιλύσεως των
ιαΐτημάτων τού.
τροπης Πιστώσ;ων τής Ά'γρο-
τικής Τραπέζης, έδόιθη άντολή
πρός τα 'Υιτοκαταατήματα αυ¬
τής δπως προέρχωντιαι, κατά
την κατάλληλον εποχήν, είς την
■παροχήν οικονομ κης Ε.ν.ςτχύοε-
«^ πρός τούς κοιλλ.εργητάς α¬
ί" ±χ δες διά την άντιμε-ώπισιν
τ'.ν καλλιεργητικών άναγκών.
ς τονίζιεται δτι ή καλλι
άεςχχ.'δος εΤ,ναι άρκετά
καί δέον νά έπε-
κ*εθή έ'ιι τχεραιτέρω Ιπ' ωφε¬
λεία των Τιαραγωγών καί τής
'ϋθνικής οίκονομ'ας γενικώτε-
ρον.
ρά τοΰ ΈΒνυκοΰ
Κατττνοϋ.
Όργανισμοΰ
χανοτποιηυ.έ'νων γεωργι,κών ττρο
ιόντων τοαρά τή ΑΤΈ: Ή Ά»
γροτιική Τράίττεζα της "Ελλάδος
άαιο:κοινοΐ ιδπτι συνέστησβ καί ί
θεΐσεν ήδη είς λειτουργίαν ττα-
ρά τη Δ)νοιει Πεωργίας Βιομη-
χανιών (Σόλωνος 111 — τηλ.
628.460 - 628.632), Ύττηρεσί-
αν "Έμπορίας βιομηχαινοττοιημέ
νων ΙΠεωργικών Προιόντων, ττα-
ραγομέαιων ιταρά των
μένων ιταιρ* αυτής Γεωργικών
Βιομηχανιών, ήτοι τυρών ττάσης
φύσεως 'βουτύρου, κρέμας, το-
ματοττολτοΰ, κομποστών, φρού-
των, μοτ,οιυΐελάδωιν χυμών μήλων
καί έιστΓεριδσειΐδών ώς καί οΐ¬
νων. Οί ΙένΙ&ιαφεράμεινοι "Εμττορι
κοί Άντι-ττ,οόσωττοιι, Χονδρέμπο-
ροι ικαά "Έιμποροι, δύνανται ν'
αποτείνωνται ,καθ' όλας τάς ερ¬
γασίμους ώρας (8—14.30) ττα-
ρά τη 'Υπηρεσία τιαύτη διά πα-
σοτν ιτληοοι}>ορίο3ν ικαι εμπορι¬
κήν συΐναλλαγήν επί των ανω¬
τέρω •ττιρο'ίτνντων.
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΔΙΑ ΚΑΤΑΒΟΛΗΝ ΤΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ 1966
Δι* αποφάσεως τοϋ κ. "Υπουρ
γου Γεωργίας τοαΐρατείνεται μέ¬
χρι τής 28 Φεβρουαρίου 1967,
ή ΤφθθεΙσμία καται&ολής των έ-
πιδοτήσεων γίεωργικής καί κτη
νοτοοφικής παραγωγής έτους
1966 Ή παράταισις αύτη οκρορά
καί τάς συιμπλη,ρωιματιικάς έ-
-ιδοτήσεις δάμδαικος 1965. Ή
Άγιροτυκή Τράπεΐζα δι* έγκυ,κλί
ου της -πιρός τα 'Υττοκαταστήμα
τα αυτής, έδωσεν έντολήιν 8πως
ε,Ι&οποιήσοιυΙν σχετικιώς τούς £ν
διοιφιερομένου'ς ττχχραγωγούς ί¬
να ταροσέλθουιν εγκαίρως πρός
είσπραξιν τορ' αυτής τής δικα.·
ουμένης έπιδοτήσεως.
Τό "^Εργοστάσιον Γάλακτος
Κερκύρας: Λόγω της διατπστω
θεΊσης αυξήσεως τής ειίοΐκο'μυζο
μένης ποσότητος
των αττοΘεμάτωιν
γάλατος και
τυ,ροκομικών
τοροιόντωιν, ιή Έττιτροπή Πιστώ-
σεων της Άιγροτικης Τραπέζης
ενέικ,ρυνε 'διτως ή Κοινοτοροίξια
ΑΤΕ καί Ενώσεως Γεωιργικών
Διάθεσις άττό Φθΰδε λιτοασμά
των τοροοριζομένων διά την κα-
ττνοκαλλιέργιειαν τοροσεχοΰς πε
ριόδου: Πρός επίκαιρον έφοδια-
σιμόν των κοίττνοτΓαραγωγών μέ
τάς άναγκαιούσας ττοσότητοτς
λιτταιοΐμάτων, ή Διοίκησις της
Άγροτικής Τραπέζης Ι&ιά δια-
ταγης της ιτρός τα α'ικεΐα Ύ-
ττοκαταστή ματα αυτής, τταρέχε
την ευχέρειαν ιδττως προβαίνουν
άπό τοθδε είς διοϊθέσεις λΛτα-
■οΐμάτων, ττιροορϋζοιμένων διά την
καπνο καλλιέργειαν ττροσεχοΰς
περιόδου, μέ ιύπολογισμόν τοΰ
τόκου, διά τάς &πί πιστώσει χο
ρηγήσεις, ούχι ΰπτο της τταραλα
6ής των λιΤΓασμάτων, άλλά
ττότης 1)4)11(967.
Συν)σμών ΐΚθρκύρας (ιΑΕιΒ
ΕΚ) χρη,μοςτοδοτηθή &ιά την ε¬
φετεινήν τπερίοδον διά 'δρσ-1
χμών 9.ΟΟΟ.ΟΟΟ (έν συνόλω ττρός
άντιμετώπιισιν των ώνιαγκών λει
τσυργίας τοΰ Έργοστασίου της
έττεξεργασίας γάλακτος.
Είσιαγωγή καί διάθεσις σπό-
ρωτν ικαιρπουζίου έκλεκτών ποι-
κιλιών ΙΗ Άγροτική Τραπέζα
τής Ελλάδος -προέβη είς την
ττρομήθειαν έΐξ ΗΙΠΑ 13.428 χι-
λιογράμμων ισττάρων καρττουζί-
ου των Ιέκλεκτών ττοικιλιών
«Τσάιρλεστον Γκ,ρέυ, Μτολϋοΰ Ρά
ιμπον» καί Σούγκαιρ ι1Α·πίιμιτυ.
Ή ποσότης αυτή, ικατανεμηθεΐ-
σα μεταιξύ 'Υποκταστημάτων
της Τραττέζης δισΐφόρων
ρειών, τφοωθήθη είς τησρσλα-
βήν των, ττρο)κει|μένου νά διατε¬
θή &ίς ένδιαφεριοιμένους παρα-
γωγούς πρός σποράν κατά την
τρέχουσαν καΛλΐ'βργητι,κήν ττε-
ρίοδον,
Νέον δάνειον 20.ΟΟΟ.ΟΟΟ £ολ-
λαριων θά χορηγη'θή είς την
'Ελλάδα υπό της Διεθνοΰς Τρα
ττέζης Άναπτύξεως καί της Εΰ-
ρω(πα"-κής ΤραπιέΙζης 'Εττενδύσε-
ων. Τό δάνειον θά χρησιμοποιη-
θή διά την χρηματοδότησιν βιο-
μηχανικών, τοαριστικών κάί άλ-
λων παραγωγικών έττιχειρήσε-
ων. Ή έττιτυΐχής λήξις των δια-
ττραγματεύσεων ιάνεκοινώθη επ
εάκαιιρ&α της ιάφΡξεως καί συμ-
μιεττοχής τοϋ συμβούλου κα! έκ-
προσώτΓου της Διεθνοΰς Τρα¬
πέζης κ. Κάνο ειίς συσκέψεις ύ-
ττό την ττροεΐδρίαν τού κ. Παρα-
σκευοττούλου.
"Αντικείμενον των συσκέψεων
αυτών ήτο ή μελέτη των δυνα-
τοττγτων διά την ταχείαν άττορ-
ράψησιν ού τταλαιιοΰ δανείου
της Τραπέζης πρός την 'Ελλά¬
δα, υψους 20.ΟΟΟ.ΟΟΟ &ολλα·ρί-
ών. Τό δάνειον τουτο προορίζε·
ται, ώς γνωστόν, διά την επέ¬
κτασιν καί συντήρησιν τοΰ όβι-
κοΰ Ιδιικτύου τής χώρας, ώς καί|
δ1 ά την ανέγερσιν καί τόν έξο-
ττλισμόν σχολικών κτιρίων. Ό
κ. Κάνο ανεχώρησε άφοΰ προη
γουμένως υπεσχέθη δτι θά κα-
ταβληθή κάθε προσπαθεία διά
νά κινηθή ταχέως ή διαδικασία
'διά την απορρόφησιν τοΰ δανεί-
οο.
Είς έιφαρμογήν τού προγράμ
ματος ττροωθήσεως τής κτηνο-
τροφίας διά την αύξησιν της έγ
χωρίου κρεατοπαραγωγής ή
Διοίκησις τής 'ιΑγροτυκής Τρα-
πέίζης δδωοιεν Ιέντοίλήν -πρός τα
Ύ'ΤΓθκαταστή,ματα αυτής δττως
συνεχι[σΌ<υν 'καί κατά την εφε¬ τεινήν περίοδον την παροχήν οΐκονομικής ένισχύσεως ειίς τούς ένδιαφειρομέ"νους γούς διά την αγοράν ζώων (μό- σχων, άίμνών τ) έιρυφίων) ττρός πάχυνσιν είς κοινούς καί άλπι- κούς 'βοσικοτόττους, ώς καί διά την ανάπτυξιν κάί βελτίωσιν τής ικτηνοτροφίας. Ή ένίισχυσις πης πτηνοτροφί- άς: 'Συμφώνως -ρός δοθείσαν υπό της Διοικήσεως τής Άγρο¬ τικής Τραπέζης σχετικήν εντο¬ λήν, τα Ύπσκοτταστή ματα αυ¬ τής θά προέρχωνται κατά τάς καταλλήλους έττοχάς ε'Ις την πά ροχήν οίκσνομικής ενισχύισεως είς μετρητά πρός τούς κτηνο- τρόφους της ττεριφερΕίας των διά την άντιμετώπιισιν των άναγ κων διατροφης των πτηνών των την ανανέωσιν τοΰ πτηνοτροφ1- κ>οΰ των τίληθυσμοΰ ώς καί διά
την αγοράν ικαί έκτροφήν
θίων πρός α5ξησιν τής κρεατο-
τταραγωγής.
(Πιστωτική ενίσχυσις των ·καλ
/ άραχθδος: Κατόπιν
σχετικής έγικρίσεως της Έπι-
"Πκυικλοφ·όρΓ|ΐ;εν ι'ι Ιΐγκύκλιος
ι >ΰ 'Υττουργοϋ των Οίκον:μ -
κων κ. Π. Στιεριώτη πρός ·:άς
δημο·σ[ας ιάρχάς διά τό ένιαΐο.-
υηθολόγνον. Δι* αυτής κοινοτΐοι
ο ιΝ.Δ. 4548)66, περί
μιοθοΐλογίου καί τα έ.κ-
είς εφαρμογήν αύτοΰ
Ιδιατάγματα:, ήτο1 τοΰ καθορι-
σμοθ των άποδοχων των &νω-
τάτων ΰταλλήλων καί τοΰ ττο-
σοθ μειώσεως των προσωρινών
ίπιδομάτων, ικιαιθώς καί της
σειράς μειώσεως αυτών.
(Είς τό ενιαίον μισθολόγιον
; ττρσβιλέττει ό σχετικός νόμος
ύπάγονται ο'. δημύσιοι ύτάλλη-
λοι καί στοατιοτιικοί, οΙΙ ύιτάλ-
ληλοι ναμικών τοροσώπων δημο
σίου δικαίου τίλήν των έποτπευ-
ΐμένων υπό τοϋ ύπουργείου *Ερ
γαισίας, διά τούς ότοοίους τταρέ-
χεται εύχέρε α υπό τοϋ 'Ν.Δ. ιτε
ρί ένιαίου μισθολογίου, δπως
ΰτταχθοΰν είς τουτο διά Β.Δ. Αί
άποδοχαί των ύτκχλλήλων των
ΣΗΚ, των όργάνων τής Άγρο-
φαλαικής καί των θεραπαΊνί'δων
άναττήρων, θά ρυθμισθοΰν δι" εί
δικών Β.Δ. Τό νέον μυσθολόγιον
των έφημειρίων £χει, ώς γνω¬
στόν, ρυθμΐΌΐθή διά Πράξεως
τοΰ ΎτΓουργικοϋ Σϋμβουλίου,
ή ότοαθα καί κοινοττοιεΐται δι* εί
δικης Ιέιγκυκλίου τοΰ Γενι/κοΰ
Λογιστηρίου διά την Εφαρμογήν
τού. Διά τούς συνταξιούχους
τοΰ ιΔημοσίου θά Ιέ'ΠΧ3ΐκολουθήση
ιή δκΐδοσις χωριστής έγκυκλίιου
διά τόν καθορισμόν τής αυξή¬
σεως βάσει τοΰ ένιαίου μισθο¬
λογίου.
'Ε)ίς την έγικύκλιον τοεριλιαμ-
ιδάνονται ττίναικες των βασικών
μισθών δλων των ιβαΒμων ικαιί
κσπητοριών των ύπαλλήιλων,
ώς οδτοι διαμορφοΰνται κατά
τα £τη 1ι966 εως 1Θ7Ο. ΈΊτόοης
·π:ε(ριλαμ6άνΌνται πίνακες Βίς
τούς όπσίους Ιέιμφαίνονται οί δα
σικοΓι μισθοί 1Θ6·5 'καί οί βασι-
κοΐ ιμισίθοί της ΐι Ίανουαρίου
1970, δπότε ιόλοκληροΰται τό έ-
νιιαϊον μισθολόγιιον, ικαθως καί
ή δυαφορά συνοΐλικώς, μεταΐξΰ
των μισθων τής 31')Π2')6& καί
τής 1)1)11970. ΙΕΙίδικόν ικεφάλαι
όν τής ιέγκυικ,λίου παρέχει λε¬
πτομερείς, όδηγιιας κσΐ ύπόδει-
γμα διά την εκκαθάρισιν των
δυοοφορων α!ϊ όττουαΐι προικύπτουιν
έκ τής έφαρμογιής τοΰ ένιαίου
μισθολογίου κατά τό 1966 καίί
τ,ών διαφόρων των τριών ~ρώ-
των μηνών τοΰ Ιέτους 19Θ7, ήτοι
μήχρι 1 Άιτρΐιλίου έ.ί., καί εφε¬
ξής θά καταΐδάλλωνται πλέον
κανονικώς αί ττρο'δλετοάμεναι ύ-
ττσδοχαί. Ώς γνωστόν, μεταξύ
πό τοθ ένιαίου μισθαλογίου ά-
ΧΕΙΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΧΤΙΚΕΣ
ΓΝΩΣΕΙ! ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΕΪΚΙΑΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
Υπό Διδάκτορος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
— 8 -
ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ
κσί
«ε Τ
μ α
ίσου
ήμουνε
ίίσουνε
ήμαστε
ήσσστε
ήτανε
?σοντας
θά Ότε θά 'νε.
Τ6οάστιον εσωτερικόν θέμα
συγκλονίζει την στιγιμήν αύτήίν
την ΔΕΗ και δημιουργει κινδύ-
νους διά την ομαλήν ήλεκτρο-
δότηισιν της χώιρας. Ή σύγκρου
σις μεταιξύ τοΰ προσωττικοΰ της
ΔΕΙΗ καί της διοικήισεως τής
",Εταχειρήσεως εύρίισκιετιαι είς
τό όζύτερον σηιμεΐον της:
1) Ή Διοίκησις τής ΔΈΗ άρ¬
νεΐται — ή ώ&υαφορεΐ — νά ίκα-
νοποιήση τα αίτήΐμιατα των έρ«-
Τά βοηθητικά ρήματα «έ' χ ω»
— ε Γ μ α ι —
Μονολεχτικοϊ χρόνοι
'Ενεστώτας Παρατατικός
Όριστική. — Ύποτσχτική — Προσταχτική. — "Οριστική
εΤμαι
εΐσαι
εΤναι
εΐμσστε
εΤστε ^
εΐνε " ή έ'σαστε
Μετοχή (σττάνια)
δντας
έΌτωντας (έναντιωμοτική)
Περιφραστικοί χρόνοι
Μέλλοντας
θά 'ματ, θά 'σαι, θά 'ναι. θά 'μαστε
(λαϊκάς τύπος) θά ν' είμαι κ τ.λ.
(πιό λαϊκός) θά νά 'μαι κ.τ.λ.
Περιφραστικοί τύποι
'Ενεστώτας
'Υτΐοταχτΐκή. — νά 'μαι κ.τ,λ.
Προσταχτική — άς εΤμαι κ.τ.λ.
καί άς νά 'μαι κ.τ.λ
Έναντιωματικη — άς θά 'μαι κ.τ.λ.
Παρατατικός
"Υποταχτική —
νσ 'μουνε, νά 'σουνε, νά 'τανε, νά 'μαστε, νσ'σαστε, νά τανε.
Προσταχτική — άς ήμουνε κ.τ.λ.
καϊ &ς νά 'μουνε κ.τ λ.
Δυχητική. — θά μουνε κ.τ.λ. -
(λαίκός τύηος) θά ν' ήμουνε κ.τ.λ.
(πιό λαϊκάς) θά νά 'μουνε κ.τ λ.
'Ενσντιωματική — άς θά 'μουνε κ.τ λ.
Σημείωσις.—
Στό ττροηγούμενο, ηξεχάσαμε νά βάλωμε αύτά :
'Ενεοτώτας
Ήναντιωματική. — άς θά 'χω κ.τ λ.
Παρατατικός
Έναντιώματική. — άς θά 'χα κ.τ.λ.
ΔιδεΊκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧ1ΓΕΝΗΣ
τής διαφοράς ή όποία ιτροκΰ-
πτει έκ τ:ΰ μισθολογίου τής Ζ'
Δεκειμ'δ,ρίου 1965 καί τοΰ ,μ ^-9ο
λογίου τής ι')|1 )ι1ι97Ο, όπότ; ό-
λθικληροΰται ή έφαμμο .> ή το3
ένιαίου μισθολογίου, θά κατα-
6.ηθη ποσοστόν 12% διά -ο
1£66 καί άνά 22% διά "ό ι -
:αΐρα έπάμενα £τη.
Υπό 'ίΐς Διοικήσεως τής Ά-
γροτικης Ιραπέζ.|ς έδο3η &,
κρίσις πρός τα Ύποκαταστήυα-
τα αυτής δττως π,ροδα νει,*, κ· α-
τα την κατάλληλον εποχήν, είς
την 6ι' άναλόγων ϊανείων εί;
μετρητά οίκονοα'κήν ένΐοχυ ^ιν
των μελιοσοτρόφων1 τής ιτεριφΓ-
ρε'ας των διά την άντι.μετΐΐΐ'-
σιν των δαπα.'νών μΐταφοςάς
των κυψελών των έκ των χ^ υ -
ρινών είς τάς θεοινάς έγκατα-
στάσεις, διά την προμήθειαν
μελισσοτροφών, κηρηθρών κλττ.
Χορηγή'σεις επί ο'ινοψόοου
ΆμπέΙλου,: Κατόπιν οχ = τικης
έγκρισεως τής 'Επιτροιτής Πι-
στώσεων τής Άγροτικής Τραπε
ζης, δοθή εντσλή πρός τα 'Υ-
ποκατατατήματα αυτής δπως
προβαινουν ει'ις την δι' ανάλο¬
γον δαν&ίΐωιν είς μετρη,τά Ενίσ¬
χυσις των καλλιεργηταί οίνο-
Φόρου ιάμπιέλου διά την άντιιμε.
τώττισιν των καλλιερ>ητικών
των άναγικών. Πέραν της Βιά
μετρηιτων ένισχύσεως των εν
λόγω παραγωγήν, θά χορηγη-
θουν είς αύτούς έιτί πιοτώσε
ί τα ιάναγκαΐΌΰντα λιπάυαα-
τα καί γεωργικά φάριμακα.
Οΰδεμία ζήτησις έκδηλοΰτα,
υπό των τυοοκομείων κατά την
τοαιροΰσαν περίοδον διά τό γά-
λα έφετεινής -αραγωγής, ένώ
είς τό παρελθόν κατά την ■πα¬
ρούσαν χρονικήν περίοδον τό
ιτρο'όν είχεν ήδη ποοττωιληθή.
ΙΕξ αίτίας τούτου, οί κτηνο-
τρόφοι περιήλθον εΐίς άπόγνωσ'ν
κάί ευρίσκονται Εΐίς κατιάσταισιν
Ιέξεγέρσεως, Ιζητοΰντες την λή-
Φιν δραστικών ιμέτρων διά την
όΐμεσον άξισπσίήσιν τοΰ ττροιόν.
τος των.
Ταυτα ιέ-ηιοημαιίνει διά τηιλεΙ^
γραιφήματός τού πρός τούς ύ·
πουργούς Συντονυσιμοΰ, ΊΕμιτο·
ρίου 'καί ΓεωργίΙας ό βουλευτάς
Κοζάνης της "Ενώσιεως Κέντρου
καί τέως ΰπουιργός κ. Μ. Παττα
κωνσταντίνου. Οδτος ύπογραμ-
μίζει -περαιτέρω ιδτι ή δυσμενής
αίίτηι εξέλυξις διά την κτηνο-
τροφίαν άποτεΐλεΐ ιμεγώλον κίν
'δυνον δι" όλόκίληρΌν την εθνι¬
κήν οικονομίκόν 'καί ειδικώτερον
διά την Δυτικήν ΙΜακεοονίοτν.
Έν συνεχείΐα, άναιφέρεται δτ-
ή ιήιμερησθα πο)ραγωγή, άνερχί
ιμένη είς έικατοντάδες τόννω
μή δυναμένη ν' άιτορροφηθή
τταίρά τοϋ ιέιμττορίοο των 6ιο|μη-
,χανιών καί βιοτεχνυών, κατοο-
στρΐέιφΐεται μέ ώνυίΐτολόγιοτον ζή
μθαν καιί των ικτη(νοτρό|φιων, οί
οποίαι θά άνα-γκαισθοΰν νά ττω-
λήσουν τα ττοίιμνιά των ώς σφάτ
για, καί τής Ιέλληνικής οίκονο-
μίας έν τώ συνόλω της.
Περαιτέρω, ό 'κ. Παπταικων-
σταντίνου τονθζει ϋ^ι εάν δεν
ληφθοΰν ύμιεσα μέτρα διά κρα-
τικής έττειμ)6άσεως ή καταστρο-
φή της κτηνοτροφίας θά είναι ά
νεττανόρθωτος. Άναγικαστικώς
δλοι ένθυίμοΰνται, τονίζει ό κ.
Ποπταΐκωνσταντίνου, την σωτη¬
ρίαν διά την κτηνοτροφίαν πο¬
λιτικήν τής κυβερνήσεως τής Έ
νώσεως ιΚέντρου, δ-ίε τό γάλα
είχεν Ιάττΐορροφηθη είς τάς καλυ
"Πέρας δυνατάς τιιμάς καί ή κτη-
τροφία γενιικώς είχεν άιρχίσει!
νά όρβοττοδή. Ή άλόγιστος εί-
σαγωγή τυιροΐκομικών προιόν¬
των έκ τοϋ έξωτεριικοθ ύττό της
κυβερνήσεως της άποστασίας
συινετέλιεσεν είς την σημερινήν
τραγικήν καΐτάσιταισιν.
_______
Τό θέμα τής διοπ-οίξεως καί
•επεκτάσεως τής όδοθ Γ' Σε-
πτεΐμΐδρίουι προωθεΛτοη ταχέως.
"Ηδη ώς εγνώσθη κατηρτίσθη
πό τής αρμοδίας ύττηιρεσίας τοϋ
ττουιργείου Δημοσίων "Εργων
τό διάταγμα διά τοϋ Ιόιτοίου έ-
ττεκτιείνεται ή Ιέν λόγω όδός. Τό
διάταγΐμα μετά την υπογραφήν
τού υπό τοΰ κ. ύτΌυργοΰ θά α¬
ποσταλή πρός επεξεργασίαν είς
τό Συμβούλιον ΊΕπικρατείας.
Τουτο τορο&λέττει ιδτι ή όδός
Γ' ιΣεπτεΙαιβρίου βά δυευρυνθή
είς τό τέρμα της, καί μέ έλα-
φράν ικλίσιιν τιιρός τα άριστερά
θά συναντηιοη την (οδόν Μοσχο-
νησίων, ή όιτοία έπίσης θά διειϋ
ρυνθή είς την ιάρχήν της. *Η ό¬
δός Μοσχονησίων θά διατηρήση
τό τολάτος της είς τα ιΐθ μ. κοε]
θά ικατασκευαισθοΰν στοάί έκα-
τέρωθεν ττλάτους 3 μ. Έιν συνέ¬
χειαν είς τό τελος της οδού Μο¬
σχονησίων θά γυνή οιάνουξις
Φ30 μ. μέχρι συναντήσΐεως τής
όιδοθ Σακελλαΐρίιδου. Ή όδός
αύτη θά έχη ττλάτος
VI
μ. κα:ί
ιμείωσιν τής -πρασιάς είς τό άνοί-
τολικόν τμήμα ικατά 2 μ. θά ά.
κπλαυθή έν ισυνεχεία ή όδός Πά
τμου καί ΐΣκιάθου θά γίνη διά-
νοιΐξις ιέπί ιμιήικοιυΐς 200 μ. μέ
πλάτος ΙΌ ,μ. |και στοάς 3 μ. μέ
■χρι συναντήιοΐειως τής ώδοΰ Ή-
λίοα Ζε,ρδοΰ. Ή τελευταία θά
ίδιαττλοοτυνθη ιεΐίς τα Ί (Ο μ. μέ
στοάς 3 μ. (εκατέρωθεν καί θά
καταλήγη ειίς την Οδόν Σαραν-
τοτπόρου. Είς την ουμβαλήν Σα
Ιιίς ιάεροσκάιφη της ΡΑΦ Βοκιαάζεται ίνα νέον σωσσ'διον άιτο
ΤερυΛέν καί ΝάοΛον διά τα πληρώματα των ύτοερηχητικών ά-
εροατίλά'ων. Τουτο είναι κιαταακευοοσμενον δ ά νά άντεχη είς
τόν άνεμον τΐού αντιμετωτιίζει 2νας πιλότος είς ίν<χ έκτινασσό- μενον ικ'άθισμα. Τό ΧόΊδερκραφτ «Νταίηλυ Εξπρές», τό οποίον δύνατϊ<χι κανείς νά κατασκευάση μόνος τού, Ιλευτούργησε ίκανθ'ποιητικώς είς τοό Κ'έντ της "Αγγλίας. ι Ν ΑΓΟΡΑ ΑΥΤΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ Είς έγγραφον τού Διευΐθυν- τοϋ τοΰ έν Μονάχω Γραφειου τής ΊΑγροτυκής Τρο—ΐέζης πρός την Διοίκησιν οούτής, παρέχον^ ται στοιιχεΐα κλπ. πληροφορίαι σχετικώς μέ τάς είσαχθείσας κατά την διάρκειαν τοΰ μηνός Ίανουαρίου έ.Μ. έξ "Ιταλίας, Ελλάδος, Ίισπανίας καί Ίσ- ραήλ ποσότηιτας ΤΓορτοκαλίων Ιδυαΐφόρων ττοικιλιών είς τάς ά- γιοράς τής ιΔυτ. ιΠερμανίας, την ττουοτικήν κιατάστασιν αυτών καιί τό Ιέπίττεδον των τιμών χον- δρικής πωλήσεως των καί δι»»- τυποθνται προ&λέιψεις διά την άποιρράφηισιν ιτοιρτοκαλίων ύΊΐό τής Γερμανϋκής "Αγορας κατά την άμέσως ττροσεχή ττερίοΐδον. Σχετικώς ύτοογραμμιιζεται 8τι τα έλληνικά ττορτοικόλια «Νά- δελς» Άργοναυπΐλίας ΰπερεΐ- χον γενικώς των ίστρανικών. Ή Δασίκηισις της ΑΤΕ έΐ&ωοεν ό'δη- γίας ττρός τάς Περιΐφ.ειρει.ακάς 'Υττηρεσίας της ι&πως ένημερώ- σουν σχετικώς τάς ένδιαφερομέ- νας Συνεται,ρικάς ΌργιθΓνώσεΐ'ς κα] τούς ιδιώτας έξαγωγεΐς της π,εριφειρείας των. Προΐμήθεια ιύπό της ΑΤΕ σ—ό ρου κτηνοτροφιικών τεύτλων: Ή Άγροτική Τρό—ε)ζα της Ελ¬ λάδος προέβη είς την προμήθει¬ αν έκ ΔυτιΙκής Γερμανίας 3.ΟΟΌ χιλιογράμμων σττόρου κτηνοτρο φικών τεύτλων, —οικιλίας -^Πέ·- ραγκις Ρήντ», προσρυζο,μένων ιΐιά τάς ανάγκας τής κτηνοτρο- φία,ς της Χώρας ικατά τό τρέ¬ χον έ'τος. Ή άνωτήρω ποσότης τευτλοσπόρου, καταν&μηθεΐσα μεταιξύ των οίκείων Ύττοκατα- ^τημάτων τής Τραπέζης, θά ττροωθηθΐ) ιείς τιιαραλαΐδήν των έντός τοθ τρέχοντος μηνός προ κειμένου νά διατεθή είς γεωρ- γακτηινοτρόφους τής περιφερεί¬ ας των τΐρός σποράν. Ώς τονίιζεται σχετικώς, τα τεΰτλα άποτ&λοΰν τΐολύ καλήν τροφήν διά τα τταραγωγικά ζώα κοτί πρό παντός τάς ένσταυ λισμένας άγελάδας. Ή τιμή διαθέσεως τοΰ σττόρου ωρίσθη είς δρχ. 29 καιτά χλγμ. ικαθα- ροΰ δάρους. εχχΐααβεχβηαααηαααα^ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Ή έν Άυηναις 'Οργάνωσις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ» προκηρυσσει δημόσιον διαγωνισμόν πρός συγγραφήν αύτοτβ- λσϋς πραγματΕΐας επί ενός των θβμάτων: 1) 'Εμπορική, βιομηχανική, βιοτβχνική καί γεωργική έπί- δοσις τού 'Ελληνισμοΰ Θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τού έκπατρισμοΰ τού. 2) Έκκλησιαστική καί έκπαιδευτική ζωή των Έλλήνων θράκης, Πόντου καί Μ. Άσίας μέχρι τού έχηατρισμοΰ τ»ν. Μέθοδος διαπραγματβυσεως εκάστου θέματος «ατά τό δυ¬ νατόν συστηματική. Σχόλια καί Στατκττικαί άπαραίτητοι, ρέ αναφοράν πηγών καί τυχόν υπαρχούσης βιολιογραφίας. Σβλί- δβς έκάστης Λραγμοπβίας 150-200 γραφομηχανής. 'Υποοολί) τριών άντιτύπων μέχρι τής 30)6)1967 βΐς τό Γροκρβίον τής •Οργανώσεως (όδός Νίκης 25, Αθήναι-118). Πάσα βραβευο- μένη πραγματβία περιέρχεται είς την πνευματικήν Ιδιοκτησίαν της "Οργανώσεως. Δικαίωμα κατανομής των βραβεΐων είς πλείονας πραγματβίας. (Διά τυχόν πληροφορίας τηλ. 229.708 καί 622.482). Βραδβϊα: Α' δρχ. 30.000, Β' δρχ. 20.000, Γ' δρχ. 10.000. Έν "Αθήναις τή. 28 Ίανουαρίου 1666 Ό Πβόνδρος ΙΤ. ΝΙΚΌΛΑΤΔΗΣ Ό Γ«ν. ΓραμματΕύς ΑΡΙΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ τα 50 οιίκοδομήιματα. Μετά την ότΐτοπιεράτωσιν τοΰ ίργου θά δη¬ μ ιοοογηιθή άπό τό τέ|ρμα της ό¬ δοΰ Γ' Σειττεμιβρίου μία νέα ό¬ δός μή,κους 2.200 μ. πειρίττου ή όττούα θά γίνη μονόδρομος έν συνδυασμώ μέ την ·πΐαράλληλον ό δόν ΊιειΡοσολύμων, ήιόιτοία ετγΙ οης θά έπεκταθη ι&άσιει Ισχύον- τος ήδη διατάγιματος &ιά νά χρησιμοποιηθή ώς μονόδρομος άντιΙθέτουΙ φοράς. ΤΗ ό'δός *1&ροσολύμα>ν, διά
διανοίξεως κατά 130 μ. είς τό
τέρμα της, θιά συν&.εθη μέ την
οδόν Λε'υικωσίιας, διά νέας δια-
νοίΐξιεως κατά τα άλλα 160 μ.
μέ την οδόν ΑΐΙλυαΙνοϋ κάί διά
τριτης διοτνοίιξεως 70 μέτρων,
μέ την ό'δόν Χρυσοστόμου Σμύρ
νης καί δι* αυτής θά φθάση μέ¬
χρι ΣαροΛτοτπόρου.
ικαί λεωφόρου Ίω-
νί'αις θά κατασκευαοθή άνισό-
ιτειδος κάμΐβος, διά τού ύποίου
τα όχήματα θά Επικοινωνοΰν με
την εθνικήν οδόν "Αθηνών - Λα-
μίιας.
ΎιτεΙλογίσθη, ΰτι διά την επέ¬
κτασιν ώς ανωτέρω τής όδοΰ
Γ' Σεπτέμβριον, θά άπαιτηθή
ιδαττάνη 1100 έκατ. δρχ. ττειρί'πΌυ)
τό μΐε'γαλύτερον μέρος τής όποί
άς ιθά άιφορά άπαλλοτριώσεις
σίικοΐδομημάτων είς τό ϋττό Βιά-
νοϋξιιν τμήμα των 1130 μ. άπο τό
τέιλος τής όδοΰ ΐΜοσχονησίων
μόχρι συναντήσεως της ό!δοϋ
ΣιαΙκεΐλλαίρίδου. Είς τό τμήμα
αύτό θά κατεδαφισθούν πέιντε
πολυικατοικίαι, ένώ άλλαι ιτέν-
τε είς άλιλο σημείον θά ύττο-
στοΰν ιμεουκήιν κατειδάιφισιν. Συ
νολικώς θό κατεδαιφισθοϋν ταερι
8
ΕΞΩΪΕΡΙΚΑΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
,ΑΙΠΚΥΡΑ, 20.— Ό ύπουργός
των "Εξωτερικών τής Τουρκιας
κ. Τσαγλαγιανγΐκίλ άναφερόμε-
νος εΙΙς τάς προαφάτΌθς δηλώ-
σεις των Έλλήνων -πολιτικών
άρχηγών ώς καί των γενομέ
νων είς την /Κύπρον, κστά
ταίς όττοίιας ή ένωσις απο¬
τελεί θε,μελιώδη ελληνικήν
■πολιτικήν εδήλωσεν δτι αι
δηλώσεις αυται εΓΐναιι έκτός
τόπου καΐ ανετυ οημασ.ας.
Αί δηλώσ&ις αδται, προσέθεσε,
δέν έ"χουν οΰδαμθαν σχέσιν μέ δ-
σα ή έλληνική κυβέρνησις είτι-
σήμως ©■ιε.μήνυσιεν είς την τουρ¬
κικήν. Ό κ. Τσαγλαγιανγκιλ
είπεν είς την βουλήν, όμ'λών
κατά την συζήτησιν τοϋ ττροϋ-
τοοΛογισμοϋ τού ιϋττουργε'ου Ε¬
ξωτερικών, ιδτι εάν τό Κυττρια-
κόν -ττ.ρόβλημα δέν λυθή κατά
τάς διμερεϊς συνομ'λίας «θά έ-
φαρμόσωμεν σχέδιον διά τού
όττοίιου ή τσυρκική κοινότης τής
Ιέξυωθή μέ την ελ¬
ληνικήν». ιΕΙς 04ΐ»δειμ[<χν ττιεροοιτέ ρω διευκιθίνισιν -προέβη. Προσέ θεαε μόνον, δτι ό κόσμος «γνω- ρίιζει πόσον ίσχοροί είμεθα ττώς (δυνάμεθα νά λύσωμιει< τό Κυπρισ'κόν ττρόβλΓ,μα διά τής (χρησιμοποιήσεως 6ίας Άλλά ττροτιμωμςν ύττευθύνους μεθό- δους». Έν τώ ιμεταξύ ό είς Α¬ θήνας Τοΰρκος τψ&οΐβευτής κ. Τοαλούϊ — ό οποίος αφιχθη είς "Αγκυραν — ήρχισεν ήδη συνο- μιλίας μ&τά των αρμοδίων τοθ ύττσυργε'ου των Εξωτερικών. ΟΥΑιΣΙΠΚΤΩιΝ, βΟ- Προ;- δρική ιέττιτροττή ιέττρότιειιε όπως αντιληφθή είς εθνικόν επίπεδον έκστρσιτεία εναντίον τού συνδ- κάτου τοΰ έγκΊλήματος «Κόζα Νόστ,ρα», τό όττοΐον οιαθέτει τώ σον χιρήμακχί Ισχύν, ωστιε νά α¬ ματος. Οί Κινέΐζοι ιδία τηρώτην Ετοληιροφο,ρήΐθησοα' ετήμερον δτι αί σχέσεις μεταζύ Κίνας καί Β. Κορέας έτΓε'διεινώθησαν σημαντι κώς κατά τούς τελευταίους μή¬ νας. Ταυτοχρόνως είς τό Πεκΐ- νον κατατν"γέιλλουν τόιν τορωθυ- ττουρνόν τής Βθιρείου Κορέας στρατηγόν ΚΙμ Ίλ Σού>ικ διά
ρεΙ6ϋζιονιστι.κήν ττολιτικήν, ακο¬
λούθων τα ΐχνη της Μόσχας.
Ό στρατη'νος Κϊμ καταγγέλ-
λεται έπίσης δτι συικοφαντεΐ τή»
«έκττολιτιστικήν έ^-οΐνάιστασιν»
της Κίνας καΓι βτι έπιιδεικνύει
άχαιριοτίαν έναντι τής χώρας
αυτής.
ΑΓΚΥΡΑ, Ι22— Ή κυβέρνη¬
σις των Άίθηνών ιίτοληροφθιρήθη
ήδη έξ άλλων διτΐλωματικών κύ
κλων διά την επικειμένης έτΐα-
νάληψιν τοΰ διαίλόγσυ δ>ά τό
Κυιπριακόν. Ό αναμενόμενος δέ
οήμ^ρον £ξ
Τοΰρκος
σκή ιέττ δρασιν είς τό
στήριον καί νά αυξάνη τν τιμήν
τοΰ όβρτου. *Η οργάνωσις αύΤή,
ή δποία δρα ειίς τάς μεγάλας
πόλεις των Ηνωμένον Πολιτει·
ών, διιαφθείρει άξιωμαιτούχθ'υς,
ιέπηρεάζει την ζωήν έκατομιμυ-
ρίων 'Α,μΒρηκανών καί διοχετεύ-
ει τα κέρδη Ιέκ των τΐθιρανόμων
έπιχβιιρήσεών της είς νομίΐμους
έττιχεΐιρήθΞΐς. Ή άόρατος δργό}-
νωσις διευθύνεται άπό ηγέτας
έννέα ,μ'εγάλων πόλεων, είναι
δέ ιάναμεμιΐγμένη είς έπιχειρή-
αεις κυμαινομένας άπό λογιστι
κων γραφείων μέιχρι ζυθοττοιεί-
ων.
Ός ώρισιμένας πε,ριπτώσεις
— ανάφέρει ή δκΒεσις τής ιτροε-
δρικής Ιέττιτροττης — τα στλέχη
της ,Κόζα Νόστιρα έλέγχουν βιο
μηχανίας πού έξυττηρετοΰν όλην
την χώραν καί έ'χουν γνωστάς
καιί άςιοηρε-ΐΐεΐς φίρμας·». Ή
χαρτοπαιξία προσιφέρει τό μέγα
λύτερον μέρος των έσόδων τής
ττρεσβευτής όίς τάς ΆΏήνςχς κ.
Τουλού' εΐν κι >6έΐ6α όν ότι Γά |Λ-
π 5:ΐδαιώση την ά—όφασιν της
κυβερνήσεως τουι νά Ιεπανσρχί-
ση τάν διάλογον άπό τού σηΐμεί
ου ΐεϊς τό οποίον οδτος &ιεκύττη
τόν πσιρελθόντα Δεκέιμιβρΐι:ιν.
Διά τήν'ί τταινάιληιψΊν τοθ 'ϊυλ
γου μέγα έλ'διαιφε.ρον έδ-ει'ξαν
τόσον ^ ΟύάσΊγΐκτων 5σον κ αί
τό Λονδίνον κατά τάς τελευτα -
άς ή,μέρας.
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Η ΨΥΧΗ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ
'Υττό τοΰ έξαιρετικοΰ συνεργάτου μας Δρος κ Δ. ΑΡΧΙ'ΓΕΝΗ
ΟΙ ΚΑΠΝΟΚΑΤΣΗΡΜΑΤΖΗΑΕΣ
Νόστρα, ιτού άνέρχοντα
ίσως είς 6—7 Ιδισεκατομμύρια:
δολλαιρίων ετησίως.
*Η κυβέρνησις είς ουδεμίαν
ανακοίνωσιν προέβη το&ρί έν=ρ-
γειών ε'ΐς τάς ιόττοίας ττροτ'.9ετα>
νά προβή διά την
σομμαχικής ιτλευρας τΐ£
ραν της διαίδΐΒ&αιώσεως πρός
την ελληνικήν 'ΚυΙ&έιρνηισιν ττ&ρϊ
έ-ταννΛλήψεως τού δισλόγου,
προσεφέρθη ώς άνταλλαγμα
οιά την τταρά τής Άγκυρας ττα-
ρ&μβάσεως &πως αποφύγη πα¬
σάν έ'νταθΊΐν κατά την έιτικιεμμ^-
νην αλλαγήν της ΤΟΥΡΔΥΚ, ή
ύττό της ΚυΊδε,ρνή'σεως των Άθη
νών μεσΰλόΐβηισιις τρρός την |Κυ-
ιτροαικήν δπως οεχθή νά θέση τα
&ακικά δτπλα υπό τάν
άττόλυταν δλεγΐχον τής
τικής δυνάαεως τοθ ΟΗΕ είς
την νησον.
ΟΙ ΜΠΟΥΡΔΕΆΑΙΟΙ
ΤΟΥ ΜΠΟΥΤΖΑ
—1,24—
Κάποια φορά ομως, οιΐ κολ-
τζήοες ήττροιλάιβανε κ' ήβγα.ε
άπτό κα.ρακόλι. Κα(, καθώς π-
καρσιλα'ντΙσαΜε (ήοΐντικρύσο-
νε) τσοί Μπουρΐδελαΐοι μέ τα
ιμουλαραλόγαττά τως, ήαναγκςΐ-
στήκανε νά δώκουικε μάχη γιά
ν' τσοί ώ'μιτοδ^σουνε νά τοερά-
σουν' ιμέσ' στή Σιμόρνη. ΊΛά, ο'.
Μττουρδειλαΐοι τσοί ''κάνανε ζά
φτι τσοί δύο - τρείς αύτοι ν,:λ
τιζή,δες καί τσοί 'ιιιάσανΈ. Τώς
'τήο-Ίν:, τό: = ς, τα
κο^ί γιά ν' τσοί ρεΐζιλέψουινιε,
"ώς 'ττή,οανε' καΐ τα
ιΚ' 5στερις, τώς 'δώκανε κ ι"
άπό μΐά 'ξεκου'ντιά γιά φύου-
νε.
Κ' έ'τσι, οί κοπσηρματζήδες
■μας μέ τα ζω'ντανά τως ήτρα-
γιά τοΰ Γιάννη τοϋ Ντ;
λάλη τό τψειβόλι, ιδττσυ ήταν'
καί τό σττίτι τού, κ' έκιεΐ ήξε-
φορτώσανε τα τέγκια τ« κα-
ττνά.
Αύτός ήταν' Ενας τρανάς ντα
ής καί φοβεράς γιατάκης (κλε-
ττταττοδόχος). Εΐχιε μιά οττσυ-
δαία κρυψιώνα στό ύπόγειιό
τού. Τό ττ,ρεΐβολι του ήταν' ά-
ττάνω στόν «•'Αττάνω δρόιμο τοθ
ΜττοιιτΙζά'», άπτό ζερΐβί σου χέ-
ρι, καθώς ήειρχούσουν' γιά τή
Σμύρνη, άνάμκσα «Κάν - τσέσ'
μέ» καί «ιΣ ακαλήδαινας Λου¬
τρόν
Άφοΰ, λοιττόν, ήξεφορτώσα-
ν= τα τέγκια, ήδΐείιξανε τοΰ Ντε
λαληή καί τα καλιτάκια. ιΚι' ού¬
τος ή'Ίμ-Γτηξ' εύτύς τό γέγια καΊ
τώς λέει: «Μωρ', τι θά τα κά-
Ό ιΰπουργός των Εξωτερικών ν'τ' αύτά; Δέ πάτε νά τα κό>
οαν ύτΒΟΘεΙσιν έφοδιοταμοΰ τής
Τουρκιας διά ττολεμικοΰ ύλι-
κου ύτιό τής κυβιερνήσεως τή:;
Δυτικής ιΓε,ρμαν'ος. Κατ' άνε-
ττΐιαήΊμους -πληροφορίας, ή "Ελ¬
λάς τορόκειται νά προβή διά
τοΰ Ιέν Βόννη —ρεσ>βευτοΰ της
κ. Κύρου είς πσροστάσειο, δ δέ
μόνιμος αντιττρόσωτκς τής 'Ελ-
Ιλάΐδος είς τό ΝΑΙΤΟ κ Ξανθό-
ττουλος - ΠαΛαμάς 6α έτπστήση
την προσοχήν τοΰ συμβουλιον
τής Συμμαχίας δ ά τό γιεγονός
δτι χώραι - ιμέλη τοΰ ΝΑΤΟ)
έ'φοδιό-ζουν την Τουρκίαν μέ πό
λεμικόν υλικόν διά την συγκρό
τηισιν στρατιωτικών δυνάμεων,
τάς όιτοίας ή Τουρκια θά έντά-
ξη 'έκτός των δυνσιαίών της πού
άνή,κουν ειΐς τό (ΜΑΤΟ καί θά
χρησιμοτΓΟΊήιτη εναντίον τής Έλ
λάδος ή Κύπρου.
Διττλωματικοί κύκλοι των Α¬
θηνών δέν άιτέκιριυτΓΓον τάς ανη¬
συχίας των ιμήττως ή Τουρκία
δημιουργήση κρίσιν είς την Κύ-
■προν έξ άφορμής τής άνανεώσε
ως τής δυνάμεως τής ΤΟΥΡ-
ΔΥ1Κ την ττοοσεχη έιβδομάδα. Ή
έπιμονή της Άΐγκύρας νά έφο-
δίάση τοΰς Τουρκοκυπρίους μέ
6αρέα δπλα, έν οχύα τάς ανη¬
συχίας ταύτας των διττλωματι-
κών κύκλων.
ΤΟΚΙΟ, 2ι1.— Ό αγών ζωής
ή θανάτου μεταιξύ των άντιττά-
λων φατριών είς την ΚίΛαν, συ¬
ν εχίζεται. Αί τελευταίαι ■πληρο¬
φορίαι φέρουν τα άντιμαοικά
στοΐιχεΐα έιτ'κρατούντα είς την έ
πσιεχίαν Νανκίν καί είς την 'Έ-
σωτε,ριικήν Μογγολ αν, ιίνώ οΛ-
ματηραΐ μόχαι εύρ'σκ:νται έν
είς τάς νοτίους έτταρ-
κ. Ο'κονάμου - Γκούρας εΐχε
'/ιθές την μεσημβρίαν μακράν
ς;υνιειργασίιαν μιετά τοΰ ττρεσβευ-
τοΰ των ΗΟΑ κ. Φ ιλ. Τάλμποτ.
ΤΟΚΙΟ, 22. — Ό ριαδιοστα-
θμός τζΰ ΙΠεκίνου εκάλεσε χθές
τούς κατοίικου/ς των συνιοριακών
ττεριοχών -πρός τήιν σοβιετ.κή με
θόριον δπως ένισχύαουν την ά-
ιμυναιν της Κίνας, συαιτε ρούμε-
νοι όπισθεν τού Μάο Τοέ Τούγι
Το^τσχράνως εγνώσθη δτι τα
κιιαζικά στρατεύματο:, τα ό-
ττοϊα σταθμεύουν είίς
συνσρευούσας πρός την Σοιβιε-
τικήν "Ενωσιν, άττεσύρθησαν έξ
5λων των σημείωιν είς βάθας
200 χιλιομέτρων.
!Αί ιέτΓιαΐρχ αι αδται είναι ή
κ<χ ή 'Σ ινκιάγκ, έτττά κινεζικαί μερα;ρχίαι ιύρ'σικοντο άντιμέτω-ττοι τεσσά- οων οοιβιετικών. Είς έτέραν ανακοίνωσιν τοΰ ψτε έικειδοονοτνάς στό ντοορσιέκι τού δρόμου) στό φοθο- νο». 'Ακόμης δέν εΐχε φέξ&ι, κι' ό φοϋρνος ήφούρνιΐζε, δατως κά- θζ ιμί,ρα, τα ψωμιά; τού. Τα 'ττή αν' έκεΐ. Καί,_ καθώς εϊιταν' τοΰ φοαρνάιρη, πώς θέν' νά τα κ«ά- ι, ή'μπηξε κι' ούτος τα γέ για, καί τώς ανοιΐξε τό σιδε- ρένιο πορτι τοθ φούρνουι, δττου μέσα ήοα«όΐ6οονε ικουτούκια καί κούτσουρα ,μέ <}ιιλαγες. "Οπως, λοιτηόν, ήκοτνε νά τα Ρ&ζη ό Ά- νί'στος μέσα γ'ΐά ν' τα κάιψη, τοΰ λέ' ό φουιρνάρης: τό 'να κσίλτΐάκΊ εΐν' άτπό μαΰρο 'άσιτΐρακά'. ιΓια ν' τό δω; "Α'ντε αωιρέ, ρΐξ' το κι' αύτά νά καή, νά τα ^εκ'άν'τ' ώττοτΓθνω σας». Μέ τα ζω'ντανά γΐά,ν' δάσουνε τα τέγικια κα-ττνά, ά¬ πτό Μπουτζά στή Σιμύρνη, ¥- ταν' μ€γάλος μτοελάς. Γιαταυ- τό, πολλές βόλτες (φορές), τα τοθ Πεκίνου, ό 'κττθβώζαν* καΐ μέ άνβρώποι. Μάο Τσέ Τούνγικ, κιαλεϊ τόν κ ι- Ήτοαίρν,αν', τό λοΐίπόν, καμ- νεΐζικόν λαόν νά επιδοθή είς τα ιμιά πενηινταριά άνθρώποι ττλε- ρωτικοί1, ττού δ καθένας ήφορ- τωνού'νταν' κι' άπό 'να τέγκ ι στά νώμο. Καί τό ξεκίνημα ή- γενού'νταν' ττάλι, τή νύχτα μέ τ' άστρα, άτττήν κρυψιώνα, ττού 'τορνε βέ'βαυα στό Ματουτζα. Μά, ήκατειβαΛΌν' στή Σμύρνη άπτό αλλη μειριά, άπό δράμο, δίχως πάντα, ό Χοράλαμττος κα' ό Ά νέστος άρματωιμένοι. Άιτοττ'σω, ουλοι οί φορτωμένοι άνθρωποι ματζί. Καί, στό τέλος, δ Χρή- στος μέ κανένα δύο αλλα τταΛ ληκάρια, άρματωμένπ κι' αύ¬ τοι. ΆκΤττή.ν κρυψιώνα ήκατειβα' ναν' στό σταθμό τού χωρίου, κι' ιάττοκι;ϊ ήτπαίρνανε σύρριζα τσί γραμαές τοθ σΐιδιερόδρομοο, ττού νύχτα δέν ήπερνοΰσε κσνέ- να βαπόρι (τραΐνο). Κι' £τσι, ήερχού'ντοστε στήν Πσραδεΐσο, άττόπου ήτταίρνααΐΕ τόν άΊλλοιε καροτσόδρομο, δηλ. τόν «Κάτω δρόμο τοΰ Μ-πουτζα», πού αύ¬ τός εΐχε δυό καριακόγια σέ ά- πόσταση τό ν' άπτ' άλλο, οπου ηφυλάανε κανένας - δϋό κολ- τζήιδες. Τώρα, μόλις θά ν' ήφτάνσΛ£ κο'ντά στό τφώτο καρακόλι, ¥. θελ' νά σταιθοΰνε οί φορτωμέ- νοι καί τή τταλληικάίρια. Ό Ά- νέστος ήττροχωροθσε μοναχός τού, κ* ήττάαινε ϊσια στό καρα¬ κόλι, δττου, ξυητνητοί ξεξυπνη- τοί οί κολτζήδες, τώς ήκλεί- δων' την πάρτα γιά νά μή β γ ου νΐε δξω. Κ' εύτύς η"καν" σιν^άι- λο στσοί άνθιρώποι του νά προ- σττεράσουν' άπτά καρακόλι. Ά¬ φοΰ λοιπόν αύτοι ήπροσττερνού σονε κ' ήιταίρνανε μττόλικο δρό μο, τότες ήξεκλε δών" την ττόρ- τα τοΰ καρακσγιοΰ κ' ήφευγε τρε^χάτος σά φτι&ρό, ν' άνταμώ- σ' τσοί άλλοι. Τό ΐδιο πιάλι ή- κανε καιί στό ιτιό δώ κορακόλι. Τέτοιος κοασ)φερτζής ήτανε ό ΊΑνέσπος. Μά κι' ο'ι κολτζήιδες ήταν' κι' αύτοι άνέμελοι στή ιδουγαά τως. Κι' όίμαν ήμυρι- ζού'ντοστε, ττώς ήταν' ο! Μττουρ δελαϊοι, δέν ή'αντιστίεκού'ντοστε καί πολύ, νά μή φόν* καμμιά κουρσουμιά τως ('κουρσσυμιά= λιβορβεριά άΐΓΟ σφαΐρα, κουρ- σούμ, τούρκ. = ιμολύ&ι, σφαΐ¬ ρα). Κ' έ"τσι, τα τέγκια τα 'ττερ νούσαιν' μέσ' στή Σμύρνη, ·καί τ' άποκου'μτΓθύσανε στά γιατά ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΙΌΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ 31ΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ,ΊΕΧΡΙ Τ:1Σ ΜΙίΙΡΑΣΙϋΤΙΚΙ.! ΚΑΤβΣΤΡΟΦΗΣ τοΰ συνεργότου μας κ. ΠΛ. ΚΑΤΙΠΑ Συνέχεια ιέκ τοΰ προηγουμένου Στίς 13 'σκτωι6,ρΊ:α 1'922 ό πρ'ρ/κιπας ιμετοφέρθηκε στήν Ά'&Ηνα 'Κ,αΙ κλείστηκε στήν έιτί τής όιδοΰ ΊΑκοΐδηιμίας €τπαη.(λ.η τοΰ «χΐελφοΰ τού ττρίγκιτοα Γ;- ωργίου, ττοώη,ν σριμοστσΰ τής Κρήτης. Την σύΑΛηψη καί ,μεταιφορά στήν Άβήνια τοϋ τΓρίιγκ'ητα δ Πιθόιεδρος τής 'Ε^πιαναστοτΐ'κήΓ Άνακριτικής 'ΕτΓΐτροττής Στρσ- τηγός θ. Πάτ/Κιαλος, έδ^καιολό ■- ησε μέ τό ιέξής άνακοινωθέλ πού §δωσε στόν Τΰπο: κ<Πρός άιποκατόιστο'σιν άνα- γραφε'σων Ιάνακριΐ&ε ών, δηλοΰ ται δτι δ δα-σιΛόιΤΓαις Άιν'δρέας δέν συνελήφθη Ιέν Κερκΰρΐ?, <3λ- λ' άτίλως ά Συντατγιματάρχης Λούφας μεταιδάς έκεϊσε, δττως 'λάιδη την καταβεσίν τού, έβεώ- ρηισ= σκοτΓιμώτερον, ώς έκ της φύσεως της υποθέσεως νά ύττο- ιδ^'ζη την ανάγκην της ένταθθσ τταρουισίας τού, διά την ττληιρε- στέρςτν διεξαιγωγήν τής άνακιθί σεως. Έν τω μεααΐξύ ττροχωβού αης ίνταΰ&α τής άνο-κρίσεως προέ'κυψαν στοιιχεία έττΐιδάλιλον- τα την κράτησιν τού καί την ιμή επικοινωνίαν μετ" ότλλων ττρο σώττων, ήτις διΐεΐτάχθη σήμεροιν υπό τοϋ Προιέδρου της Άιαικρι τ^κής Έττιτροπής». 'ΑΐξΟζει τώρα να τκχραθέσου- με την παρακάτω χαρακιτηρμστι κή στοιχομϋθίο ποΰ ίγινε με- τοθ ιτρίγκιτκχ καί τοΰ Ποτγ κατά την άτταλογίαν τοΰ ~ώτου, ένώττιον τοΰ Άνοτκρι- τοϋ: ΠΑΙΠΚΑΛΟιΣ: Πόσον έτών εί σθε; ΑΝΔ Ρ'ΕΑΙΣ : Τεσσαράκοντα. ,ΠΑΙΠΚΑιΛΐΟΐΣ: "Εχετε τται- διά; Α/ΜιΔΡιΕΑΣ: βεβαίως €χω ^· χω ενα υϊόν καί τέσσαρας θυ- γιατέρας. ιΠΑΙΠΚιΑΛΟΣ : Κρϊμα νά ιμεί- νουν είς τοιαύτην ηλικίαν Λρφα νά. ϊρ·γ<χ τζν, διά νά «(επιτύχη τούς στόχους τής ποραγωγής». Ο'ί τταρια'τηρητσί έρμηνεύοον τάς δύο έ™ κληθείς τοΰ Μάο Τσέ Τούνγκ -πΐρός τούς αγρότας καί τούς εργάτας, όπως συσττει ρωβοΰν δπιισθί,ν αύτοϋ καί έ-πα νέλβουν είς την έ.ρ>α·σίαν των
κοΛ ιένισχύσουν την άμυναν τής
Κίνας, ώς υπόδειξιν δπως λά-
βοον άπό «την μιαιν χείρα τό δ-
λ καί Ιάπό την άλλην τό ύ-
νίον».
«αί Κουάνγκ
άν-Γκοινώθη
χίας Φού Κ ιέν
Τούνγικ.
>Εν τώ μεταξύ
είς τό Πεκϊνον, 6τι ό ύττ' άρ θ.
1 εχθράς τοΰ Μάο Τσέ Τουγκ,
Λιοΰ Σάο Σί δέν άπηλλάγη ιμό
νόν δλων των επισήμων καθη-
κόντων τού έντός των κόλιτων
τού κινιεζικοΰ Κ.Κ.,
κ-αθηρέθη άττό την
τής Δημοκρατίας
Άττηλλάγη ωσαύτως των κα-
θηκόντωντου καί ό Τέγκ Χσιάο
Πίγκ, Γενικάς Γραμματεύς τοΰ
κινεζικοΰ κομΐμοννιιστικοθ κάμ-
και
ττροεδρίοα
ΛΕΥΚΩ ΣΙΑ, 23. - Εάν ό
δ άλο>ος ιδέν έπσΛΐα,ληφΐθή βά¬
σει των τ,<:ιυρκικων ορων καί δέν συμΐδοϋν Ιέτοεισόδια δυνάμε¬ να νά όδηγήσοαν είς ά-ροό- ■η-τους έξελίξεις, ή Τουρκία 0ά ζητήση, δπως τό Κυπριακόν συ. ζητηιθή κα^ά την -ροσεχή σύνο¬ δον τής Γε·ικής Συνρε.ύοιεως τ ου ΟΗΕ, άναφέρουν τοληροφο- ρΐσι έξ "Αγκύρας. Κατά τάς αύ τάς πληροφορίας, ή τουρκική ττροσιφιυγή θά βασισθή επί τής *ΡΧής. δπως ή «ύπρος δέον νά παραμείνη ανεξάρτητον κράτος βαισει τοθ δμοοττονδιακοϋ συστή ματος διακυθερνήσεως. Ή "Αγ καρά &=ωρεΐ εύνΌϊκήν την άτμό σφαίραν διά τοιαύτην -ροσφυ- νήν, ύπολογίζουσα είς την ύ-ττο- στήριξιν τής Σοβιετικάς Ενώ¬ σεως κα! άλλων χωρών α'. δ- τοϊαι μετέιβαλον στάσιν Κναντι τής έλληνικής πλευράς, άπό τοΰ τελευταίου, εύνκικοΰ δι την, ψηφ'σιματος τής Γενικής Συ.νελεύσεως. Σχετικώς μέ τόν διάλογον άναφέριεταιι, 6τι ή Του,^κία ύττέ'βαλεν είς την 'Ελ- λάδα δεκαπέντε δρους ττεριλαμ δάντ,ντας την εγκατάλειψη τής άνηφιΐροκατηιφόρες, -πού καλεύανε τσοί ιφορτωμένοι αν- θιρώποι. Ι Ό'μτφοστότ, ήπααινε, δπως κια. Ό Άνέοτος ήξιεΐλόγιαζε ττολ- λά τταλληκάριια καί τα 'τταιρνε ιματζί στό κσπσηρμοττζηλικι. Εί χε ξελογιάσει καί τό Φώτη τάν Τριανταιφύλλου, άνήξερο άικό- μης ιταλιλη'καράΐκι. Κί* άιμα τό μιαΐθ' δ ιμττα'μιτας τοΰ τταλιλη'κσ;- ριοΰ, πού 'τανε ττρώτος άξάδρε φός μέ τή μάννα τοΰ Άνέστου, ήττηε κ' ήιδαιλε χέρι στόν Άνέ- στο 'καί τοΰ πηρ' όπίισω τό γιό τού. Ή κομ'ττανία ή Ρεζή μιαΐζε την ~α)λληκαρο.σύνη καί ττονηριά τώ Μιτουιριδ'ειλαίωινΕ, μά ήστεναχωριού'νταν' κιάλος, γι- τίς ήζημιωνού'ντανε τοοιλύ μέ τα καταιφερσίματά τως. Γιαταυιτό, ήκσιλοσκέιφτη/κε, νά ξελογιάσ* τα Χαράλαιμττο, ιτ:ιΰ 'τιανε ττιό γνιωιστικός καί πιώ φυλότυμος, κ αί νά τσν' •πώρη κολτζή'μττα- ση, μέ γεφό ιμηνιόπικο, δττως εΐχε πάΐρΞ.1 καί τόσο ι αλλοιι φο- δεροί κατσηιρματζήιδες κοοί γι- σπακηδοι τση Σμύρνης (κολτζή - ·μ/Γτασή, τουρκ. ~ άοχικαταδ - ώχτης των κατσηιρματζήδωνε). (Συνεχθζεται) Διδάκτωρ Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Ά,πά την στΐιχοιμυΐθίον αυτήν, φαίνονται καθαρά αιί ττιροθέαεις τής έττιαναστάισειως. Τούλάχ σ- τον των άδιαλλά'κτωιν στθι'ΐχείων της, ,μεταξύ των δπιοίων ήτο καί ό Πάγκαλος, ένώ δ Γονατάς κοΛ δ Πλαιστήραις άνήικσν είς τούς διοολιλακτικούς. Οί "Αγγλοι ιτάΐλιν άνησύχη-1 σαν καί ίί'κανοίν δντονα διαδή ιμιατα μέσω τοΰ έιτιτετραιυ,μένου τ«ν, γ'ατί στά ιμιεταιξύ ό "Αΐγ- λος Πιρέισβ·υς Λίντλιειϋ είχεν έγ- Ε,ι 'μιειτό: τόν τυφ:κΐ'σ- αόν των 8ξ τάς Αθήνας, ι:ν της 'Ε'ταναστατικής Έττιτρο πης, ένώ δ Βασιλεύς ΓεώργιοΓ ήπείλησεν δτι θά ·παρητεΐτο/τοΰ θρόνου Ιέν ™εριτττώσ8ΐ 'έκτελέσε 'ος τοΰ θε [ου τού, ττρίτν'κιπος Τό πρωΐ της 20ής *νώ δ τορ ί'γ κ αψ "ροσήιγΐΕτο στό Στρατοδικεΐο, δ ΐδιος δ Πά'γ· καλος. άνήρχετο είς τα Άνά- κτςρα κα] ανήγγειλεν είς τάν 'ίτνησι.'ίχοΰντα 'Βασιλέα, δτι ή ζωή τοΰ ττρίιγκιπος δέν ε 'καΐνένα απολύτως κ&νδινο α1 δτι αύτός ο ϊδιος, άν?ιάΐΊ- τΛν υποχρεωθή νά τόν σΐ'- ώς την ιφαιληρικήν έ£4- ?>οια Ιδά νά αναχωρήση
την ΊΕλλόιδα.
Αύτά φκσ'ΐκο; αετά τα
οττγο
(ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ)
Ενώσεως,
τσεχοολοβσικικών
την παράδοσιν των
δτπλωιν είς
τόν έλεγχον τοΰ ΟΗ'Ε καί την
άτΓο^κατάΐστασιν των συνταγ,μα-
τ-κών δικαιωΐμάτω,ν των Τοορκο
κυττρι.ων.
ΑΓΚΥΡΑ, 23.— Συνωμοτική
οργάνωσις υφίσταται είς τόν
του,οκ,κόν στρατόν ,ή όττοία
στρέφεται εύθίως κατά τής κυ¬
βερνήσεως Ντέιμιιρέλ. Τούτο α¬
πεκάλυψε χθές είς 6πονύμου<; δηλώσει του ό (Σιυνέχεια έκ της 4ης οελίθος) παύση όφισταμένη κοΒ' ότηαισαν την Έιλιλάιδα. 'ΕΙξαιρ€Ϊται ή περιφέρεια τής πρωτευούσης (ΆΙΘηνων - Πεφαι ΊΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΚΙΙΗΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ φόν ΤανσέΙλ, ώρχηγός τού γ,ενι- κοϋ έπιτελ€.ίου της τουρικικής ά εΰοτΐορίας, ό ιόττοΐος προσέθε¬ σεν -δτι έττί κ&φαλής της οργα¬ νώσεως &ύρίσκεται ό συνταγιιισ τάιρχης Άτακκλή, έκ των ττρω- τεργατών τής έττανάιστασεακ, πού ανέτρεψε τόν Μεντειρές. *Ο συντοτνΐματάρχης Άτακ- κλή, είναι ήδη ίσόβιον μέλος τής τουρκικής ιΓί,ρουσίας καί ά- πολαμδάνίει τοΰ ίΤϋρονομίου της ασυλ'ας 'ΕρωτηΙθΐείς έττί των κα ταγγιεΐλιών τοθ ΤΓτερόρχου, ό κ. Άταικκλή ηρνήθη, την ί>παρξίν
της οργανώσεως καί προσέθε¬
σεν: «Ό Τανσέλ τηρέιτ.ει νά ότττο-
'δείξη τοΰς ίσχαρισμούς τού».
Αί δηλώσιεις τού τττεράρχου
Τανσέλ άττοτελοΰν την πρώτην
έττίσηιμον έττθβεΐβαιωσιν των φη-
μών ττού κυκλοφορούν άπό και.-
ροΰ είς την τοορκικήν τορο/τεύ-
ουσαν καί την Κωνσταντη/θύπο
λιν. Αί φήμαι αύται άναιφέρουν
δτι δέν άττοκλε,Οεται έ"κρη(ξις χι-
νήματος πρός Ιανατροττήν της
Κυ®ερνήσ€ως ΙΝτεΐμιοέλ, άπό
την 'μερίδα εκείνην των οτρατιω
τικών οί όποΐοι ττιστεύουν δτι ή
κυβέρνησις τού κόιμμα-τος αυ¬
τού αποτελεί άρνησιν της έττα-
νοοστάσεως τοΰ Ϊ1Θ60 καί έιτανο-
δον τοΰ μεντειριισμοθ χωρ'ίς τόν
Μεντερές.
ως - Π&ριχώρων), δτΐου λειτουρ
γεΐ ή Άστυνομία Πόλεων καί
ιδττου /ή Έβνυκή Πολιτοφολακή
έπαυσβν ήδη ϋφΊσταιμένη
12) Συνισ-Γθται Σωμα <ΊΠρο- σωιρινής "Εθνοφυλακής». Καλεί¬ ται πρός τουτο ή κλάσις 1936 κατά επαρχίας, θά ττροσίλθη είς την πρωτεύουσαν έκάστης έ τταρχίας την 24ην Νοειμβρίου1 καί θά παραλάβη ύττηρεσίαν την Ιην Δεκεμβριού, θά τέλη υπό τάς διαταγάς αξιωματικών τής ξηρδς, ιμονίιμων καί έφέ- δρων. Άνώτερος άξιοματικόο τής ξηρας θά ορισθή άρχηγός τής ΐΕθνοιφϋλακής, ύτταγόμενος υπό τάς διαταγάς τοΰ "Υπουρ¬ γόν των 'Στρατιωτικών. ».ιΗ Κυβέρνησις είναι βεβαία δτι, πορα'δίδουσα μέχρι της όρι στΐ'κής ανασυντάξεως τοΰ σώ- μοτος τής Χωροφολοκής την ά- Λρόλειαν έκάστης έτταρχίας 6χι είς .μίαν ττολιτικήν μΐερίδα, άλλά είς ιμίιαν όλόκληιρον κλάσιν χω- ρίς διάκρισιν φρονήμάτων, ή ό- ττοία ττρσέρχεται έκ των κόλττων της, θά 'κατοχιυρώση πλήρως τήιν ασφάλειαν τής ζωής, τής περιουσίας καί της έλε^ι9ερίας των ττολιτών ή όιτοία άττοιτελεΐ την οϋσίαιν τής υπάρξεως τοΰ Κράτους καθώς χαί την ττροϋπό θέσιν τής λειτουιργίας τής οΐκο- νομι-κής ιμας ζωής». » > (Σονβχίιζεται)
,—Μ
τής δί'κης, γιιατί ή Έττανάιστσ-
ση δέν έννοοθσε γιά κανέν α λό
γο ν* αφήση τόν ίΓορίγκιττα άτ·-
μώοητο ·>ηά τίς
καί αύθαίρετες ένέργειές τού
σέ δάρος τής Στρατιας καί
πρός μεγίστην ζημίαν τοΰ δ>ε-
ίαχοαένου άγώνα στόν Σαγγά
ο ιο, άπό την Ικ'βαση τού δττοί
ου, δπως εΐ-Γταμε, κι' δττως πι-
-τεύαμε, έξηρτδτο ή τύχη τοΰ
ΐ'ΐκρασιατικοθ ζητήματος.
ΊΟ Πάγκαλος έγγυήθηκε στό
Βασιλιό: μόνο τό κειφάλι τοΰ
9ειου του, τίποΐ* περισσότειρο.
Κι' αύτό, δ^τως εΤτοε άργότεοα
^αριτολογών, «2τσι γιά νά κά¬
νη ε»α οουσφετάκι στό Βασ*.-
ληό:»...
Στήν άρχή της δίκης, άφοθ
ττάρθηκοα1 τα ο-τοιχεϊα τού κατη
ό Γραμματεύς τοΰ
Στρατοδικείου τοΰ διόΐβασε τό
ο κ«1 5στερα ση-
κά,'θηκε δ "Εττ.τν. 'Έιτίτροπας
Συνταγματάιρχης Ιω. ,Κσλργε-
■"δς καί άιτήγγ8ΐ.λε την κατηγο
~'α κεςτά τοθ -πιρίγκιττα:
—ι!(ίατηγορώ, εΐττε. τάν βοτσιλό
Άνδέαν δτι την 2βην Αύ-
γούστου άπεποιήΐθη νά βαδίση
ΐναντ'ΐΓΐν τοΰ έχθροΰ, τταρά την
οητήν διαταγήν της Στρατιας.
"Υσερα έξετάστηκαν ο'. μάρ-
Γυρες κατήγορίας, Στρατηγός
Παπούλας κα:ί
χης Πτολ. Σορρηγιάννης, αί δ-
ττοΐοι ύτίεστήριξσΛ1 ττώς ή στάση
τού Β' Σώ^ατος Στρατοΰ έ-
τίς έπιχε,ιρήσεις καί δ
τι άν δ ττρίγκιττας Ανδρέας δέν
ήτο αδελφάς τοϋ βσσιληα, θά
ώντικαθίστατο άμέσως άπό την
τοΰ Β' ΣώμαπΌς
Σ τρατοΰ.
"Υστ&οα άττό τούς μάρτυρες
κατηγ^ιθΐσς εξητάσθησαν οί
μάρτυρες τοΰ πρίγκιιτία, Άν-
τισυνταγματάρχης Σ κυλιακά-
κης καί δ Βηΐμοσιογρώΐφος
Νϊκος ΚαΐΡ'δούνης. Ό πρώτος
πώς δ ττρίγκιιΤΓας μέ την έ
ν^αγειά του άπέιβλετπε στή κα-
λύτερη ιέξυπηρέτηιση των έπιχει
,οήσεων (Σ.Σ.: Κι' αύτό νοαί-
ζομε, δτι ?ιτρεητε νά ληφθή στά
σοβαρά ύπ* δψη άπό τό Στρσ-
τοδικεΐο μά καί πιό μητροστά,
άιτό τόν Στραπηγό Παττούλα,
γιατΐ δτοα/ ή Έττανάσταση τοθ
Γ:υ·δί, μαζί μέ τούς όίλλους ττ,οί
γκιττες τόν άττομάκρυνε κι' αυ¬
τόν άπό τό Στιρατό, 6φυγε γιά
τή ιΓερμανίια, ιδπΌΐυ γιά με,ρι-
<ούς μήνες παρηκολούθησε ά- νώτερα στρατιωτικά μαθήματα στήν Άκαιδηιμία τοΰ Βερολίνου, ιδττου άττεκαλύφτηκαν τα... κα- τοίΓτληκτικά στρατιωτικά τού Τφοσόντα πού θά μ-το,ριοιϋσαν ν ά έπισκιάσουν κι* αυτόν τόν... Κλαούΐζ'εβιτς) κ αί ό 6.λ- λος, δτι δ ττρίγκιατας ήτανε ττάν ΕΣΩΤΕΡΙΚί Ι ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ τα ττΕΐβααχιικώτατος καί νμα στρατιώτ,αυ καί ττώς ιτοτέ δέν ζήτησε τίττοιτα τό ΙδιαίΦΓιοο γιά τάν έαυτό τού 'καί ~ώς ιτολ ές φο,οές τόν εΐδε νά κοιμα- ται στά χώμα, χωρις σκηνή. Στή συνέχεια, άπο^ογήθηκε δ κατηγορούΐυενος άττά χΐΐιρογράφου κι' οώτό, γ - 'ΐτί κάποιοι άΐλλοι τού νραψΞιΐ την άττκΝλαγία, σέ συν'- φοσικια "έ τό συνήγο ^ό του. (Οί ΙΓαίβαλιας καί ιΣ <;υ "λ αοκάκης). 1Ο ποίγ·κιττας στήν ά-ολοιγία τού, ττοοσπάθησε νά ύττοστηρίΓ Εη τίς άπόψ'εις τού καί νά δι- "αιαλογήιση την ενεργεια του, ■'ά τα γεγονότα τάν είχον δισ- κι' 6'τσι ή κατηγο,ρΐσ; ε άκλόνητη. Κ.ατόπιν πήθ€ τόν λΛνο δ Έ- ■τ·αΐναστοΤιικάς "'Εττίτιροητος Συν- ταγΊΛατάοχης Ιω. Καλογερθς, ■τού €Ϊπ£ τα εξής: Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 1967 Ό άρχηγός τής "Ενώσεως Κέντρου κ. Γ. Παττανδρέου είς απάντησιν τής σωρείας συγχα- ρητηιοίων τηλεγραφημάτων, τα όττοία τοΰ άττεστάλησαν άπό δ- λα τα μέιρη τής χώρας ικαί άπό τα έξωτειρικόν έτΐ| τη τρίτη έ- πετείω τοΰ έκλογικοΰ θριάμβου τής ^Ενώσεως Κέντρου, καθώς καί διά τό ττροχθεσινάν Διάγ- γελμά τού, τό οποίον έγκρίνε- ταν άνεττιφυλάικτως, απηύθυνε πρός τόν δημοκρατικόν Λαόν τό ακόλουθον τηλεγρσιφικόν μή υμα: «Σάς έκφράζω την ευγνωμο¬ σύνην μου. Βαδ:ζομιεν πρός τόν θρίαίμ'βον. Συνετελέσθη ειίς την Γυνείδησιν τοΰ ιλαοΰ μας ειρη¬ νικήν έπαν ά στάσις. Αί προσε- χιεϊς εκλογαί θά άποτελέσουν τό όράσηιμον μιάς νίας £ττοχής. θά είναι ή έποχή τής έβνικής ίάναγεννήσιεως. Ζητεΐτε νά κατοιβληθή ιτάσα προσοχή, δπως είς τούς ουνδυα σμούς ττεριληφΐθοΰν ττ,ρόσωττα έ- γνωσμένου "ήθους, συμμετασχόν τα .ειίς τόν Άγώνα καί τκχρέχον- τα ιέγγυήσεις ττίστεως. Την ι:ύθύνην τής καταρτίσεως των συνδιχπσμών £χει ττροσωπι- 'κώς ό "Ηγέτης τοΰ κάμματος. Καί έπιτ&λώ αΰτό τό χρέος.Άλ ^ά είσθε καί σεΐς συνεργάται υ ου. Διότι ή άναλογική τταιρέχει είς τόν λαόν τό δικαίωμα της έπιλογής. Μέ τάν σταύρον τηρο- τιαήσεως θά έκλέΐξιετε ϋκΕίνους, οί δττοϊθί καί κατά την ιδικήν σας γνώμην τταρέχουν -πληρε¬ στέραν αύτάς τάς Ιέγγυήσεις. Τό σύνθημα έχει δοθή: «·'Ε- νάτης — Όριγάνωσις — Αγών* 'Έπιδοθητε μέ τοάΐθος είς τόν Ά γώνα. Δέν Ιάρκεΐ νά έλθωμεν αΰτοδύναμοι δττως είναι απολύ¬ τως β&βαιον. θά πρέΐτει νά έλ¬ θωμεν παντοιδύνσμοι, διά νά δη¬ μιουργήσωμεν μίαν νέαν Έλ- λάδα . Σάς ιέκφιοάίζω και πάλιν την ευγνωμοσύνην καί την αγάπην μου». Πσ,ρασκιευη 24 Φεβρ)ρίσυ 1967 Είς νέαν ΰξυνσιν έιμφανίιζ'εται ή ιδιαμάχη των ^φατριών είς την ΕΡιΕ καΐ τό γεγονός τουτο άπο τέλει τόν κύριον λόγον, διά τόν οποίον ή Δεΐξιά απεφάσισε νά έντείνη την εκστρατείαν όν τής Έν^ιΧίιεως Κέντρου διά ών !έ κδηλώσεων. 'Ελπί- ζει ούτω δτι θά τονώση τό ηθι¬ κόν των όπιαδών της καί θά άμ- δλύνη τοις ιδικάς της ένδοκσμ- αατικάς διαμάχας. Ιδιαιτέραν Μντασιν 'μιφοςνίζει ή διιαμάχη των φατριών βΐς την Βόρειον 'Ελλάδα. Ώς με!τσ:δΊιδεται άπό την θεσ σαλονίκην, εγνώσθη έιξ άσφα- λοϋς πηγης των «σικληρών» τής ΕΡ'Ε εΐ'ις βεσσαλονίικην, ότι δέν ά~οκλ£ίεται είς τα τΐλαίσια: γε- νικωτέρων δΐδηγιών άπό τό Πα- οίοι νά οιφθη ούνθημα καί νά έκστρατεΐύα κατά της διενεργείας έκλογών τόν Μάϊον, ίφ' 5σον 'δέν δηιμιουργηθή χλϊ- ινα εύνο'κόν δι' αύτούς καί διά την ττιροεκλογΊκήν ή μετε/κλογι- κήν επάνοδον τοΰ 'Κων. >Καρο>
αιανλή είς την ·Ελλάδα.
Κύκλοι γνωρίζοντες τα ττρά-
Η ΣΥΝΕΣΤΙΑΙΙΣ ΤΗΣ "Ε. Ι. Π. Τ,,
Μεγάλην έττιτυιχΐαν έοη,μ'είω- ύπουιαγοί κ.κ. "Αγις Σ~ηλιά-
σεν ή ττραγματοττοΐΓθεΐσα είς κος, Χρ. Σολοιμωνίδηις, δ 6ου-
τό «Κίανκ'ς Πόιλας Ότέλ> την λευτής κ. Κ. Ράλιλης, ιύττηρ:σια
τΓαρελθοΰο-αν Πέΐμ—ην, συνΕστΙ, κιαΐ παράγοντες, έκττρόσωττοι
ασις των με,λών της «-Ενώσεως τοθ Πο,λιτικοΰ ιΚόσιμου, των
~" " Γραμμ'άπΓων 'Κιαί Τεχτ,ών, Πρόε-
δροι καί έ'κτορόσω—οί των άδελ-
ιφων Δηιμοσισγραφικών Όργα-
ώ Σ
όαιλοΰν τοερί σχιεδίου,
συντελιεστής τού όποίιοιυ είναι
καί δ άρχηγός των ΠροοΙδευιτι-
κών κ. Μαρκεΐζίνης, δστις άν-
τήλλαξε ·κοΛ σχετικάς 'έ-ιστο-
λάς;μετά τού κ. Κ. 'Καραμανλή.
Λέ'γεται, μάίλιστα, δτι δ αύτοε-
ξόριστος ΙδρυΓΤής τής ΕΡΕ συ-
νεΐχάιρη είς έπκττολήιν του τόν κ
Μ'αρκεΐζΚην, δίότ.ι έτάχιθη
ιμίιαν γενικήν άντεττίθεσιν ή ό-
ττοία θά εκδηλωθή συντόμως μέ
πό ι κ Ολας εκδηλώσεως.
Τετάρτη 22 Φεβρουαρίσυ 1967
Πυκνοΰνται, διασταυιρούμεναι
έκ ττολλών π;λευιρών, αί πληρο
φορίιαι, δτι α'. σκοτειναί δυνά,
μ&ις τής άνωμαλίας καί τταρό:-
γοντες, οί δποϊοι £χουν καταλη¬
φθή άπό τρόμον, διότι β.λέιτουν
δτι είναι 6έβαιος ό θραμιβος
τής Ενώσεως Κέντρου κατά
τάς επικειμένας εκλογάς, δχουν
κοπαρτίσει νέον σχέδιον «Περι.
κλής» καί ττροτίθενται νά τό θε
σουν είς εφαρμογήν μόλις
κηιρυχθοΰν αιί εκλογαί.
ΊΕιλπίζουν, δτι μέ βίαν καί
νοθΐ.{χχν, 'δπως ίγινε κατά τάς
εκλογάς τού 1961, θά τροιμο-
κρατήσοιυν τούς δη>μοκιρατ>χούς
ττολίταις καί θά 'δυνηθοΰν :ά νο
θεύσουν καί νά άλλοιώσουν τ6
άποτέλεσΐ,μια των- έκλογών είς
βάρος της "Ενώσεως Κέντρου.
Άρσαά κρούσματα των ττροθέ-
σεων των τταραγόντων τής άνω-
μαλίας ΐίρχισαν νά σημειούνται
ήδη. "Οπως καί ε,μμεσοι απει¬
λαί.
Ταύτα πάντα περιέχονται είς
γνώσυν της Ήγεσίας τής Ένώ.
σεως Κέντρου,' ή δποία έξετά-
ζει καί τταρακολουθεΐ μετά τιρο
σοχής την δημιουιργουμένην κα
τάστασιν κα,ί θά την αντιμετω¬
πίση δττως έπιβάλλεταιι.
^Η "Ένωσις Κέντρου, ώς το-
νίζεται άπό τούς έγκύρους κύ-
κλοος αυτής, παρέσχε την ψη.
φόν της ειίς την Κυβέρνησιν Πα·
οασκευοιτούλου μέ μοναδικόν
'δρον, δτι θά ενεργήση αυτή ε¬
λευθέρας, τιμίας καί άδιαβλή-
τους εκλογάς, όπως ύττεισχέθη
μέ τόν λόγον τής τιμής του ό
ιτρωθυπου,ργός κ. Παίρασκευο-
ττουίλος.
ΑΙ ΊΕνοπλοι Δυνάίμεις, Τα
Σώματα Άσιφαΐλείας, τα ΤΕΑ
'δέν θά Ιδχουν καμμύαν ανάμιξιν
είς τάς εκλογάς. Ό Λαός θά
Τϋρέτπει νά είναι απολύτως έλεύ-
θέρος νά εκδηλώση τό φρόνη-
μά του.
Αύτός δ δΊρος τής τιΐ/μιότητος
κοίι τής ελευθερίας των έκλο
γέων είναι άνυποχώρητος.
"Εάν άοχίση εκδήλωσις βίσς,
ή Ένωσις Κέντρου θά άρη την
εμπιστοσύνην της άπό την Κυ¬
βέρνησιν, θά την καταγγείλη
ςίς τόν Λαόν ικαΐί θά χρησιμοποι
ήση δα τα μέσα διά τήνύπερά-
οττισιν των ελευθεριών τοΰ Λα-
οΰ.
Πέμπτη 23 ΦεΙδρουαρίου 1967
Αδυνατούντες πλέον νά άντι
μετωττίσουν τό ΐσχαρόν λαϊκόν
ρεΰμα υπέρ των δημοκρατικόν
έλΒυβεριών καί τοΰ άνορθωτι.
κοΰ προγράμματος τής "Ενώσε¬
ως Κέντρου, οί τοαράγοντες τής
Δεξιάς — οί άνθρωποί των πα-
ρασκηινιΐων καί οί κΐνούμενοι είς
τό τεροσκήνιον μέ την συνοδείθΛ'
των δημοσιογρσοφικών των όρ-
γάνων — έτοι'δίδονται αδιαλεί¬
πτως είτε είς σκοτεινάς σκευω-
ρία,ς καιί ύπούλους μηιχανορρα-
φίας είτε είς την καλλιέργεΐιαν
έξεζητημένων διαστροφών καί
σοφιαμάτων.
Μέ αύτά άττοπιειρώνται νά θέ-
σουν υπό αμφισβήτησιν την κρυ
σταίλλίνης διαυγείας, -πιρογραιμ-
ματικήν γραιμιμήν τής Ενώσεως
Κέντρου. "Αλλοτε α-οδίδουν
είς την
της "Ενώσεως
Ίδοκτητών ΠεΙριοδικοϋ Τύΐτου
είς την δττοίαν μετέσχον, προσ¬
κληθέντας, ό τέως Πρωθυττουρ-
γός, δ ΈτΓίτιιαος ιΕίοαγγελεύς νώσεων, Σωματε'ων καί Ταιμεί-
τοΰ Άοείσυ Πάγου καί Πρόε- | ών Προσωπικού τού Τύπου καί
δρος της "Έττιτροττης διά την ί.- ( 05λλαι έττί,λεκτοι τοροσω-ϋκότη·
πίλυσιν των θειμάτων τού Τύττου τες.
κ. Ν. |Κιουσόποι.·(λος, οί υπουρ-' Λεπτομειρεΐας τοερί τής
γοί Προεδρ'ας Κυιβ·ερνήσεως κ. στιώσιεως κσΐ όμιΐλίας κατ1 αϋ-
Δ. 'Νιάνιας, Συγκοινωνιών κ. | την, θ' άναγιράψωμεν είς προ-
"Ηλ. Στε,ργιοπουλος, οί τέως στχές μα·ς φύλλον.
Η Α.Τ Ε. ΔΙΑ'ΠΛΕΟΝΑΖΟΥΣΑΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ
Σχετικώς ιμέ τό θέμα των λι-
πασμάτων καί των υπό τής Α
ΤΕ ττρομηιθειων τούτων, ό Διοι-
κητής κ. Τάοης ΙΒτιενόττουλος,
ττρσέΐβη είς τάς κάτωθι διευκρι-
νίσεις.
γείου Γεωργίας καί γρμ
νοο τελικώς, κατά ιτοσότητας
καί 'εΐδος λι-ΐτασιμάτων, ϋττό τοϋ
Ύττουργείουΐ 'Εμττορίου καί τώ
των
υπηρεσίαν τής Νοιμισματικής Έ
πι,τροπής, διά την χορήγησιν
Ή ΑΤ1Ε, κινουμένη πάντοτε [ τό>ν άναγκαιοοσών πιστώσεων
καί κοαθ' ύττοχοέωσιν έντός των , Ουδέποτε ή ΑΤΕ τταρεξέκλι
πλαισίων της Κυι&ερνητικής ττο- νεν των ανωτέρω όρίων Αιί -χ"
λι-ακης, -ροβοώ-ι είς την προ-1 ραλοίβαί των λιτποισμάτων άπό
αήΐθειαν τόν διά τάς ανάγκας , τάς εσωτερικάς βιο,μηχανίας
της Γεωργίας λιπασμάτων, βά- &ιεν&ργιαονται έντός των συμ·6α
σει καταρτ^ομένου ^ρογρόμ | τικών πάνττ υώ
σει καταρτιζαμένου τρρογρόμ-
.ιιοαος, πολϋ -πρό της ενάρξεως
"ι- έτησίας καλλιειργητικής πε-
ριό&ου, υπό των Τε,χν κων 'Υττη
ρεσιών της ΑΓΓΕ καί τού "'
μ6α
τικών πάντοτε υποχρεώσεων τη0
Τραπιέζης.
Πέραν των ιτοσοιήτων, τάς
οποίας έχουσιν καθορίση καί
'έγικρίνει αιί άρμόδιαι Κρατικαί
τής πτώσεως της κυβερνήσεως
των ά~οστατών και ύιτέρ της
σκληρδς στάσεως τής Δειξιας.
Έν τώ μεταξύ, ένώ τόν -πρώ¬
τον γΰρον είς την σφοδράν δια¬
μονήν μεταξύ «σικληρών» κα·
ηαμανλικών καί «ιμετριο-τταθών»
είς Βόρειον Έλλάδα φαίνεταΐ
δτι £χει κιερδίσ^ι μέχιρι στιγμήο
6 κ. ΚαΛ'ελλόττουιλος, ή άντιηγε
τική ομάς ιένθαρρύνειΐ έκ νέου
τιοος έδώ έκτοροσώττους της διά
"Υπηρεσίαι, δΐιά τάς ανάγκας
της Γεωργίος κοιί αίτινες έχου¬
σιν χρηιματοιδοτηιθη, ή ΑΤΐΕ δέν
έχ&ι την ευχέρειαν οΰηε τό δικαί
ωιμα νά —αραλάβη πλεοναιζού-
σας ποσότητας λιτταισμάτων ά-
ττό τάς εσωτερικάς βιομηιχανί-
ας, ανεξαρτήτως της άνεπαρ-
κείας των άττοθηκιευιτικών χώ-
ρων.
Ά.ιτοθέματα λιποβσμάτων έ-
ξωτερικής τοροελεύσεως ύπάρ-
χουσιν βεβαίως, άλλά ταυτα έ-
δηιμυοιυργήθησαν κατά τό
πα-
ρε-λθόν 'ινα ύηάιρχη &να ελάχι¬
στον δριον ιάσφαΐλεί<χς διά τή'ν ιίίυττηρέτ τής γιε&ψγικής ιτα Κέντρου σκέψεις καί ιτ,ρςθέσεις τάς διτοίας ούδέιτοτε εΐχε καί ουδόλως €χει καί ό.λοτε ζή- τούν ιέξηιγήσεις δι' δοα οί ΐδιοι μηχανεύονται. Είς τάς ματαίας αύτάς ιτροα- παθείας άντιτάσσεται ή πρα¬ γματικότης της οποίας έχει δ- μέσον αίΙσΐθησΐΛτ ό δημοκρατικάς ιλαός. Τρίτη 21 Φειβιρουορίου 1967 Πέντε καταστατικά συνθήιυΛ· τα ανέφερεν δ άρχηγός της Ε¬ νώσεως Κέντρου κ. Γ. Παιταν δοέου είς ό μ Λίαν του την με' σημιδρίαν τής Κυριακής ιτρός τό Εθνικόν Συμβούλιον τής Δή μοκρατικής 'ΝΕολαίας. Τό πρώτον ιέξ δλων είναι· «"Ολαι α'. εξουσίαι πηγάζουν άπό τό 'ΊΕΘνος. Ό Βασιλεύς 6ασ·ιλεύει. Ό Λαός κυβερνό». 'Ε-ανέλαιβεν δτι δέν ϋιτσρ- χειι καιμμία συνθηκολόγηισις μέ κανένα ά-ολύτως. Ή Ένωσις Κέντρου θά έιλθη άττό τάς έκλο- ραγωγης. Τ' άποθέιμοιτα ταύτα, ιμειούν- ται συνεχώς έν «ψΒι της έτΐα 'καλου&ησάσης έ-ορκεοας ,τή,- ιταραγωγής των ©ιομηχιανιων. ι'Αλλ' ώς εΤναι γνωστόν ή άπορροφητικότης της Γεωριγί- «ς μος είς λά ης ωρ μος είς λ^άσ,ματα εΐνοι λ6 τής Κα 1 κότητος ης &ν νίκων Βιομηχαν,ιωνι ,έξ Ο5 καί ή δηιμιουργία ιάποθε μάτων είς τάς διαμτίχανί καί τάς ποραγωγης γάς δχι άτολώς άλλά "ττοντοδύνοιμος. "Ετόνισεν, δτι ή Ένότης κσι ή ιΠιειθΌρχϋα είς την γραμμήν τοΰ κόμιματος ά—οτεΐλοΰν την πρώτην εγγύησιν της μεγάλης Νίκης. Άνέφειρεν έττίσης ό τής Ενώσεως Κέντρου, δτι κσ¬ τά την συζήτησιν τοΰ ναμοσχε' δίου τής άπλής άνσλογικής είς την Βουλήν θά ύτοοστηιρίιξη δύο τροπολσγίος. Την αϋξησιν τοθ άριβμσΰ των ύττοψηφίων κσ' την πολυσταυρΰαν. Ή ομιλίχχ τοθ κ. Γ. δρέου -ρός τα μέλη τοΰ κου Συμιβουλΐαυ τής Έλληνι- κης δημοκρατικής Νΐθλαίας ί" γένετο είς έ-ισφράγισιν διεζοδ' κης συζητήσεως μιετ' αυτών έιτί θεμάτων έσωτε,ρικής λειτουρ7'' "Οργανώσεως.
ΕΞΩΪΕΡΙΚΑΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
,ΑΙΠΚΥΡΑ, 20.— Ό ύπουργός
των "Εξωτερικών τής Τουρκιας
κ. Τσαγλαγιανγΐκίλ άναφερόμε-
νος εΙΙς τάς προαφάτΌθς δηλώ-
σεις των Έλλήνων -πολιτικών
άρχηγών ώς καί των γενομέ
νων είς την /Κύπρον, κστά
ταίς όττοίιας ή ένωσις απο¬
τελεί θε,μελιώδη ελληνικήν
■πολιτικήν εδήλωσεν δτι αι
δηλώσεις αυται εΓΐναιι έκτός
τόπου καΐ ανετυ οημασ.ας.
Αί δηλώσ&ις αδται, προσέθεσε,
δέν έ"χουν οΰδαμθαν σχέσιν μέ δ-
σα ή έλληνική κυβέρνησις είτι-
σήμως ©■ιε.μήνυσιεν είς την τουρ¬
κικήν. Ό κ. Τσαγλαγιανγκιλ
είπεν είς την βουλήν, όμ'λών
κατά την συζήτησιν τοϋ ττροϋ-
τοοΛογισμοϋ τού ιϋττουργε'ου Ε¬
ξωτερικών, ιδτι εάν τό Κυττρια-
κόν -ττ.ρόβλημα δέν λυθή κατά
τάς διμερεϊς συνομ'λίας «θά έ-
φαρμόσωμεν σχέδιον διά τού
όττοίιου ή τσυρκική κοινότης τής
Ιέξυωθή μέ την ελ¬
ληνικήν». ιΕΙς 04ΐ»δειμ[<χν ττιεροοιτέ ρω διευκιθίνισιν -προέβη. Προσέ θεαε μόνον, δτι ό κόσμος «γνω- ρίιζει πόσον ίσχοροί είμεθα ττώς (δυνάμεθα νά λύσωμιει< τό Κυπρισ'κόν ττρόβλΓ,μα διά τής (χρησιμοποιήσεως 6ίας Άλλά ττροτιμωμςν ύττευθύνους μεθό- δους». Έν τώ ιμεταξύ ό είς Α¬ θήνας Τοΰρκος τψ&οΐβευτής κ. Τοαλούϊ — ό οποίος αφιχθη είς "Αγκυραν — ήρχισεν ήδη συνο- μιλίας μ&τά των αρμοδίων τοθ ύττσυργε'ου των Εξωτερικών. ΟΥΑιΣΙΠΚΤΩιΝ, βΟ- Προ;- δρική ιέττιτροττή ιέττρότιειιε όπως αντιληφθή είς εθνικόν επίπεδον έκστρσιτεία εναντίον τού συνδ- κάτου τοΰ έγκΊλήματος «Κόζα Νόστ,ρα», τό όττοΐον οιαθέτει τώ σον χιρήμακχί Ισχύν, ωστιε νά α¬ ματος. Οί Κινέΐζοι ιδία τηρώτην Ετοληιροφο,ρήΐθησοα' ετήμερον δτι αί σχέσεις μεταζύ Κίνας καί Β. Κορέας έτΓε'διεινώθησαν σημαντι κώς κατά τούς τελευταίους μή¬ νας. Ταυτοχρόνως είς τό Πεκΐ- νον κατατν"γέιλλουν τόιν τορωθυ- ττουρνόν τής Βθιρείου Κορέας στρατηγόν ΚΙμ Ίλ Σού>ικ διά
ρεΙ6ϋζιονιστι.κήν ττολιτικήν, ακο¬
λούθων τα ΐχνη της Μόσχας.
Ό στρατη'νος Κϊμ καταγγέλ-
λεται έπίσης δτι συικοφαντεΐ τή»
«έκττολιτιστικήν έ^-οΐνάιστασιν»
της Κίνας καΓι βτι έπιιδεικνύει
άχαιριοτίαν έναντι τής χώρας
αυτής.
ΑΓΚΥΡΑ, Ι22— Ή κυβέρνη¬
σις των Άίθηνών ιίτοληροφθιρήθη
ήδη έξ άλλων διτΐλωματικών κύ
κλων διά την επικειμένης έτΐα-
νάληψιν τοΰ διαίλόγσυ δ>ά τό
Κυιπριακόν. Ό αναμενόμενος δέ
οήμ^ρον £ξ
Τοΰρκος
σκή ιέττ δρασιν είς τό
στήριον καί νά αυξάνη τν τιμήν
τοΰ όβρτου. *Η οργάνωσις αύΤή,
ή δποία δρα ειίς τάς μεγάλας
πόλεις των Ηνωμένον Πολιτει·
ών, διιαφθείρει άξιωμαιτούχθ'υς,
ιέπηρεάζει την ζωήν έκατομιμυ-
ρίων 'Α,μΒρηκανών καί διοχετεύ-
ει τα κέρδη Ιέκ των τΐθιρανόμων
έπιχβιιρήσεών της είς νομίΐμους
έττιχεΐιρήθΞΐς. Ή άόρατος δργό}-
νωσις διευθύνεται άπό ηγέτας
έννέα ,μ'εγάλων πόλεων, είναι
δέ ιάναμεμιΐγμένη είς έπιχειρή-
αεις κυμαινομένας άπό λογιστι
κων γραφείων μέιχρι ζυθοττοιεί-
ων.
Ός ώρισιμένας πε,ριπτώσεις
— ανάφέρει ή δκΒεσις τής ιτροε-
δρικής Ιέττιτροττης — τα στλέχη
της ,Κόζα Νόστιρα έλέγχουν βιο
μηχανίας πού έξυττηρετοΰν όλην
την χώραν καί έ'χουν γνωστάς
καιί άςιοηρε-ΐΐεΐς φίρμας·». Ή
χαρτοπαιξία προσιφέρει τό μέγα
λύτερον μέρος των έσόδων τής
ττρεσβευτής όίς τάς ΆΏήνςχς κ.
Τουλού' εΐν κι >6έΐ6α όν ότι Γά |Λ-
π 5:ΐδαιώση την ά—όφασιν της
κυβερνήσεως τουι νά Ιεπανσρχί-
ση τάν διάλογον άπό τού σηΐμεί
ου ΐεϊς τό οποίον οδτος &ιεκύττη
τόν πσιρελθόντα Δεκέιμιβρΐι:ιν.
Διά τήν'ί τταινάιληιψΊν τοθ 'ϊυλ
γου μέγα έλ'διαιφε.ρον έδ-ει'ξαν
τόσον ^ ΟύάσΊγΐκτων 5σον κ αί
τό Λονδίνον κατά τάς τελευτα -
άς ή,μέρας.
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Η ΨΥΧΗ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ
'Υττό τοΰ έξαιρετικοΰ συνεργάτου μας Δρος κ Δ. ΑΡΧΙ'ΓΕΝΗ
ΟΙ ΚΑΠΝΟΚΑΤΣΗΡΜΑΤΖΗΑΕΣ
Νόστρα, ιτού άνέρχοντα
ίσως είς 6—7 Ιδισεκατομμύρια:
δολλαιρίων ετησίως.
*Η κυβέρνησις είς ουδεμίαν
ανακοίνωσιν προέβη το&ρί έν=ρ-
γειών ε'ΐς τάς ιόττοίας ττροτ'.9ετα>
νά προβή διά την
σομμαχικής ιτλευρας τΐ£
ραν της διαίδΐΒ&αιώσεως πρός
την ελληνικήν 'ΚυΙ&έιρνηισιν ττ&ρϊ
έ-ταννΛλήψεως τού δισλόγου,
προσεφέρθη ώς άνταλλαγμα
οιά την τταρά τής Άγκυρας ττα-
ρ&μβάσεως &πως αποφύγη πα¬
σάν έ'νταθΊΐν κατά την έιτικιεμμ^-
νην αλλαγήν της ΤΟΥΡΔΥΚ, ή
ύττό της ΚυΊδε,ρνή'σεως των Άθη
νών μεσΰλόΐβηισιις τρρός την |Κυ-
ιτροαικήν δπως οεχθή νά θέση τα
&ακικά δτπλα υπό τάν
άττόλυταν δλεγΐχον τής
τικής δυνάαεως τοθ ΟΗΕ είς
την νησον.
ΟΙ ΜΠΟΥΡΔΕΆΑΙΟΙ
ΤΟΥ ΜΠΟΥΤΖΑ
—1,24—
Κάποια φορά ομως, οιΐ κολ-
τζήοες ήττροιλάιβανε κ' ήβγα.ε
άπτό κα.ρακόλι. Κα(, καθώς π-
καρσιλα'ντΙσαΜε (ήοΐντικρύσο-
νε) τσοί Μπουρΐδελαΐοι μέ τα
ιμουλαραλόγαττά τως, ήαναγκςΐ-
στήκανε νά δώκουικε μάχη γιά
ν' τσοί ώ'μιτοδ^σουνε νά τοερά-
σουν' ιμέσ' στή Σιμόρνη. ΊΛά, ο'.
Μττουρδειλαΐοι τσοί ''κάνανε ζά
φτι τσοί δύο - τρείς αύτοι ν,:λ
τιζή,δες καί τσοί 'ιιιάσανΈ. Τώς
'τήο-Ίν:, τό: = ς, τα
κο^ί γιά ν' τσοί ρεΐζιλέψουινιε,
"ώς 'ττή,οανε' καΐ τα
ιΚ' 5στερις, τώς 'δώκανε κ ι"
άπό μΐά 'ξεκου'ντιά γιά φύου-
νε.
Κ' έ'τσι, οί κοπσηρματζήδες
■μας μέ τα ζω'ντανά τως ήτρα-
γιά τοΰ Γιάννη τοϋ Ντ;
λάλη τό τψειβόλι, ιδττσυ ήταν'
καί τό σττίτι τού, κ' έκιεΐ ήξε-
φορτώσανε τα τέγκια τ« κα-
ττνά.
Αύτός ήταν' Ενας τρανάς ντα
ής καί φοβεράς γιατάκης (κλε-
ττταττοδόχος). Εΐχιε μιά οττσυ-
δαία κρυψιώνα στό ύπόγειιό
τού. Τό ττ,ρεΐβολι του ήταν' ά-
ττάνω στόν «•'Αττάνω δρόιμο τοθ
ΜττοιιτΙζά'», άπτό ζερΐβί σου χέ-
ρι, καθώς ήειρχούσουν' γιά τή
Σμύρνη, άνάμκσα «Κάν - τσέσ'
μέ» καί «ιΣ ακαλήδαινας Λου¬
τρόν
Άφοΰ, λοιττόν, ήξεφορτώσα-
ν= τα τέγκια, ήδΐείιξανε τοΰ Ντε
λαληή καί τα καλιτάκια. ιΚι' ού¬
τος ή'Ίμ-Γτηξ' εύτύς τό γέγια καΊ
τώς λέει: «Μωρ', τι θά τα κά-
Ό ιΰπουργός των Εξωτερικών ν'τ' αύτά; Δέ πάτε νά τα κό>
οαν ύτΒΟΘεΙσιν έφοδιοταμοΰ τής
Τουρκιας διά ττολεμικοΰ ύλι-
κου ύτιό τής κυβιερνήσεως τή:;
Δυτικής ιΓε,ρμαν'ος. Κατ' άνε-
ττΐιαήΊμους -πληροφορίας, ή "Ελ¬
λάς τορόκειται νά προβή διά
τοΰ Ιέν Βόννη —ρεσ>βευτοΰ της
κ. Κύρου είς πσροστάσειο, δ δέ
μόνιμος αντιττρόσωτκς τής 'Ελ-
Ιλάΐδος είς τό ΝΑΙΤΟ κ Ξανθό-
ττουλος - ΠαΛαμάς 6α έτπστήση
την προσοχήν τοΰ συμβουλιον
τής Συμμαχίας δ ά τό γιεγονός
δτι χώραι - ιμέλη τοΰ ΝΑΤΟ)
έ'φοδιό-ζουν την Τουρκίαν μέ πό
λεμικόν υλικόν διά την συγκρό
τηισιν στρατιωτικών δυνάμεων,
τάς όιτοίας ή Τουρκια θά έντά-
ξη 'έκτός των δυνσιαίών της πού
άνή,κουν ειΐς τό (ΜΑΤΟ καί θά
χρησιμοτΓΟΊήιτη εναντίον τής Έλ
λάδος ή Κύπρου.
Διττλωματικοί κύκλοι των Α¬
θηνών δέν άιτέκιριυτΓΓον τάς ανη¬
συχίας των ιμήττως ή Τουρκία
δημιουργήση κρίσιν είς την Κύ-
■προν έξ άφορμής τής άνανεώσε
ως τής δυνάμεως τής ΤΟΥΡ-
ΔΥ1Κ την ττοοσεχη έιβδομάδα. Ή
έπιμονή της Άΐγκύρας νά έφο-
δίάση τοΰς Τουρκοκυπρίους μέ
6αρέα δπλα, έν οχύα τάς ανη¬
συχίας ταύτας των διττλωματι-
κών κύκλων.
ΤΟΚΙΟ, 2ι1.— Ό αγών ζωής
ή θανάτου μεταιξύ των άντιττά-
λων φατριών είς την ΚίΛαν, συ¬
ν εχίζεται. Αί τελευταίαι ■πληρο¬
φορίαι φέρουν τα άντιμαοικά
στοΐιχεΐα έιτ'κρατούντα είς την έ
πσιεχίαν Νανκίν καί είς την 'Έ-
σωτε,ριικήν Μογγολ αν, ιίνώ οΛ-
ματηραΐ μόχαι εύρ'σκ:νται έν
είς τάς νοτίους έτταρ-
κ. Ο'κονάμου - Γκούρας εΐχε
'/ιθές την μεσημβρίαν μακράν
ς;υνιειργασίιαν μιετά τοΰ ττρεσβευ-
τοΰ των ΗΟΑ κ. Φ ιλ. Τάλμποτ.
ΤΟΚΙΟ, 22. — Ό ριαδιοστα-
θμός τζΰ ΙΠεκίνου εκάλεσε χθές
τούς κατοίικου/ς των συνιοριακών
ττεριοχών -πρός τήιν σοβιετ.κή με
θόριον δπως ένισχύαουν την ά-
ιμυναιν της Κίνας, συαιτε ρούμε-
νοι όπισθεν τού Μάο Τοέ Τούγι
Το^τσχράνως εγνώσθη δτι τα
κιιαζικά στρατεύματο:, τα ό-
ττοϊα σταθμεύουν είίς
συνσρευούσας πρός την Σοιβιε-
τικήν "Ενωσιν, άττεσύρθησαν έξ
5λων των σημείωιν είς βάθας
200 χιλιομέτρων.
!Αί ιέτΓιαΐρχ αι αδται είναι ή
κ<χ ή 'Σ ινκιάγκ, έτττά κινεζικαί μερα;ρχίαι ιύρ'σικοντο άντιμέτω-ττοι τεσσά- οων οοιβιετικών. Είς έτέραν ανακοίνωσιν τοΰ ψτε έικειδοονοτνάς στό ντοορσιέκι τού δρόμου) στό φοθο- νο». 'Ακόμης δέν εΐχε φέξ&ι, κι' ό φοϋρνος ήφούρνιΐζε, δατως κά- θζ ιμί,ρα, τα ψωμιά; τού. Τα 'ττή αν' έκεΐ. Καί,_ καθώς εϊιταν' τοΰ φοαρνάιρη, πώς θέν' νά τα κ«ά- ι, ή'μπηξε κι' ούτος τα γέ για, καί τώς ανοιΐξε τό σιδε- ρένιο πορτι τοθ φούρνουι, δττου μέσα ήοα«όΐ6οονε ικουτούκια καί κούτσουρα ,μέ <}ιιλαγες. "Οπως, λοιτηόν, ήκοτνε νά τα Ρ&ζη ό Ά- νί'στος μέσα γ'ΐά ν' τα κάιψη, τοΰ λέ' ό φουιρνάρης: τό 'να κσίλτΐάκΊ εΐν' άτπό μαΰρο 'άσιτΐρακά'. ιΓια ν' τό δω; "Α'ντε αωιρέ, ρΐξ' το κι' αύτά νά καή, νά τα ^εκ'άν'τ' ώττοτΓθνω σας». Μέ τα ζω'ντανά γΐά,ν' δάσουνε τα τέγικια κα-ττνά, ά¬ πτό Μπουτζά στή Σιμύρνη, ¥- ταν' μ€γάλος μτοελάς. Γιαταυ- τό, πολλές βόλτες (φορές), τα τοθ Πεκίνου, ό 'κττθβώζαν* καΐ μέ άνβρώποι. Μάο Τσέ Τούνγικ, κιαλεϊ τόν κ ι- Ήτοαίρν,αν', τό λοΐίπόν, καμ- νεΐζικόν λαόν νά επιδοθή είς τα ιμιά πενηινταριά άνθρώποι ττλε- ρωτικοί1, ττού δ καθένας ήφορ- τωνού'νταν' κι' άπό 'να τέγκ ι στά νώμο. Καί τό ξεκίνημα ή- γενού'νταν' ττάλι, τή νύχτα μέ τ' άστρα, άτττήν κρυψιώνα, ττού 'τορνε βέ'βαυα στό Ματουτζα. Μά, ήκατειβαΛΌν' στή Σμύρνη άπτό αλλη μειριά, άπό δράμο, δίχως πάντα, ό Χοράλαμττος κα' ό Ά νέστος άρματωιμένοι. Άιτοττ'σω, ουλοι οί φορτωμένοι άνθρωποι ματζί. Καί, στό τέλος, δ Χρή- στος μέ κανένα δύο αλλα τταΛ ληκάρια, άρματωμένπ κι' αύ¬ τοι. ΆκΤττή.ν κρυψιώνα ήκατειβα' ναν' στό σταθμό τού χωρίου, κι' ιάττοκι;ϊ ήτπαίρνανε σύρριζα τσί γραμαές τοθ σΐιδιερόδρομοο, ττού νύχτα δέν ήπερνοΰσε κσνέ- να βαπόρι (τραΐνο). Κι' £τσι, ήερχού'ντοστε στήν Πσραδεΐσο, άττόπου ήτταίρνααΐΕ τόν άΊλλοιε καροτσόδρομο, δηλ. τόν «Κάτω δρόμο τοΰ Μ-πουτζα», πού αύ¬ τός εΐχε δυό καριακόγια σέ ά- πόσταση τό ν' άπτ' άλλο, οπου ηφυλάανε κανένας - δϋό κολ- τζήιδες. Τώρα, μόλις θά ν' ήφτάνσΛ£ κο'ντά στό τφώτο καρακόλι, ¥. θελ' νά σταιθοΰνε οί φορτωμέ- νοι καί τή τταλληικάίρια. Ό Ά- νέστος ήττροχωροθσε μοναχός τού, κ* ήττάαινε ϊσια στό καρα¬ κόλι, δττου, ξυητνητοί ξεξυπνη- τοί οί κολτζήδες, τώς ήκλεί- δων' την πάρτα γιά νά μή β γ ου νΐε δξω. Κ' εύτύς η"καν" σιν^άι- λο στσοί άνθιρώποι του νά προ- σττεράσουν' άπτά καρακόλι. Ά¬ φοΰ λοιπόν αύτοι ήπροσττερνού σονε κ' ήιταίρνανε μττόλικο δρό μο, τότες ήξεκλε δών" την ττόρ- τα τοΰ καρακσγιοΰ κ' ήφευγε τρε^χάτος σά φτι&ρό, ν' άνταμώ- σ' τσοί άλλοι. Τό ΐδιο πιάλι ή- κανε καιί στό ιτιό δώ κορακόλι. Τέτοιος κοασ)φερτζής ήτανε ό ΊΑνέσπος. Μά κι' ο'ι κολτζήιδες ήταν' κι' αύτοι άνέμελοι στή ιδουγαά τως. Κι' όίμαν ήμυρι- ζού'ντοστε, ττώς ήταν' ο! Μττουρ δελαϊοι, δέν ή'αντιστίεκού'ντοστε καί πολύ, νά μή φόν* καμμιά κουρσουμιά τως ('κουρσσυμιά= λιβορβεριά άΐΓΟ σφαΐρα, κουρ- σούμ, τούρκ. = ιμολύ&ι, σφαΐ¬ ρα). Κ' έ"τσι, τα τέγκια τα 'ττερ νούσαιν' μέσ' στή Σμύρνη, ·καί τ' άποκου'μτΓθύσανε στά γιατά ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΙΌΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ 31ΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ,ΊΕΧΡΙ Τ:1Σ ΜΙίΙΡΑΣΙϋΤΙΚΙ.! ΚΑΤβΣΤΡΟΦΗΣ τοΰ συνεργότου μας κ. ΠΛ. ΚΑΤΙΠΑ Συνέχεια ιέκ τοΰ προηγουμένου Στίς 13 'σκτωι6,ρΊ:α 1'922 ό πρ'ρ/κιπας ιμετοφέρθηκε στήν Ά'&Ηνα 'Κ,αΙ κλείστηκε στήν έιτί τής όιδοΰ ΊΑκοΐδηιμίας €τπαη.(λ.η τοΰ «χΐελφοΰ τού ττρίγκιτοα Γ;- ωργίου, ττοώη,ν σριμοστσΰ τής Κρήτης. Την σύΑΛηψη καί ,μεταιφορά στήν Άβήνια τοϋ τΓρίιγκ'ητα δ Πιθόιεδρος τής 'Ε^πιαναστοτΐ'κήΓ Άνακριτικής 'ΕτΓΐτροττής Στρσ- τηγός θ. Πάτ/Κιαλος, έδ^καιολό ■- ησε μέ τό ιέξής άνακοινωθέλ πού §δωσε στόν Τΰπο: κ<Πρός άιποκατόιστο'σιν άνα- γραφε'σων Ιάνακριΐ&ε ών, δηλοΰ ται δτι δ δα-σιΛόιΤΓαις Άιν'δρέας δέν συνελήφθη Ιέν Κερκΰρΐ?, <3λ- λ' άτίλως ά Συντατγιματάρχης Λούφας μεταιδάς έκεϊσε, δττως 'λάιδη την καταβεσίν τού, έβεώ- ρηισ= σκοτΓιμώτερον, ώς έκ της φύσεως της υποθέσεως νά ύττο- ιδ^'ζη την ανάγκην της ένταθθσ τταρουισίας τού, διά την ττληιρε- στέρςτν διεξαιγωγήν τής άνακιθί σεως. Έν τω μεααΐξύ ττροχωβού αης ίνταΰ&α τής άνο-κρίσεως προέ'κυψαν στοιιχεία έττΐιδάλιλον- τα την κράτησιν τού καί την ιμή επικοινωνίαν μετ" ότλλων ττρο σώττων, ήτις διΐεΐτάχθη σήμεροιν υπό τοϋ Προιέδρου της Άιαικρι τ^κής Έττιτροπής». 'ΑΐξΟζει τώρα να τκχραθέσου- με την παρακάτω χαρακιτηρμστι κή στοιχομϋθίο ποΰ ίγινε με- τοθ ιτρίγκιτκχ καί τοΰ Ποτγ κατά την άτταλογίαν τοΰ ~ώτου, ένώττιον τοΰ Άνοτκρι- τοϋ: ΠΑΙΠΚΑΛΟιΣ: Πόσον έτών εί σθε; ΑΝΔ Ρ'ΕΑΙΣ : Τεσσαράκοντα. ,ΠΑΙΠΚΑιΛΐΟΐΣ: "Εχετε τται- διά; Α/ΜιΔΡιΕΑΣ: βεβαίως €χω ^· χω ενα υϊόν καί τέσσαρας θυ- γιατέρας. ιΠΑΙΠΚιΑΛΟΣ : Κρϊμα νά ιμεί- νουν είς τοιαύτην ηλικίαν Λρφα νά. ϊρ·γ<χ τζν, διά νά «(επιτύχη τούς στόχους τής ποραγωγής». Ο'ί τταρια'τηρητσί έρμηνεύοον τάς δύο έ™ κληθείς τοΰ Μάο Τσέ Τούνγκ -πΐρός τούς αγρότας καί τούς εργάτας, όπως συσττει ρωβοΰν δπιισθί,ν αύτοϋ καί έ-πα νέλβουν είς την έ.ρ>α·σίαν των
κοΛ ιένισχύσουν την άμυναν τής
Κίνας, ώς υπόδειξιν δπως λά-
βοον άπό «την μιαιν χείρα τό δ-
λ καί Ιάπό την άλλην τό ύ-
νίον».
«αί Κουάνγκ
άν-Γκοινώθη
χίας Φού Κ ιέν
Τούνγικ.
>Εν τώ μεταξύ
είς τό Πεκϊνον, 6τι ό ύττ' άρ θ.
1 εχθράς τοΰ Μάο Τσέ Τουγκ,
Λιοΰ Σάο Σί δέν άπηλλάγη ιμό
νόν δλων των επισήμων καθη-
κόντων τού έντός των κόλιτων
τού κινιεζικοΰ Κ.Κ.,
κ-αθηρέθη άττό την
τής Δημοκρατίας
Άττηλλάγη ωσαύτως των κα-
θηκόντωντου καί ό Τέγκ Χσιάο
Πίγκ, Γενικάς Γραμματεύς τοΰ
κινεζικοΰ κομΐμοννιιστικοθ κάμ-
και
ττροεδρίοα
ΛΕΥΚΩ ΣΙΑ, 23. - Εάν ό
δ άλο>ος ιδέν έπσΛΐα,ληφΐθή βά¬
σει των τ,<:ιυρκικων ορων καί δέν συμΐδοϋν Ιέτοεισόδια δυνάμε¬ να νά όδηγήσοαν είς ά-ροό- ■η-τους έξελίξεις, ή Τουρκία 0ά ζητήση, δπως τό Κυπριακόν συ. ζητηιθή κα^ά την -ροσεχή σύνο¬ δον τής Γε·ικής Συνρε.ύοιεως τ ου ΟΗΕ, άναφέρουν τοληροφο- ρΐσι έξ "Αγκύρας. Κατά τάς αύ τάς πληροφορίας, ή τουρκική ττροσιφιυγή θά βασισθή επί τής *ΡΧής. δπως ή «ύπρος δέον νά παραμείνη ανεξάρτητον κράτος βαισει τοθ δμοοττονδιακοϋ συστή ματος διακυθερνήσεως. Ή "Αγ καρά &=ωρεΐ εύνΌϊκήν την άτμό σφαίραν διά τοιαύτην -ροσφυ- νήν, ύπολογίζουσα είς την ύ-ττο- στήριξιν τής Σοβιετικάς Ενώ¬ σεως κα! άλλων χωρών α'. δ- τοϊαι μετέιβαλον στάσιν Κναντι τής έλληνικής πλευράς, άπό τοΰ τελευταίου, εύνκικοΰ δι την, ψηφ'σιματος τής Γενικής Συ.νελεύσεως. Σχετικώς μέ τόν διάλογον άναφέριεταιι, 6τι ή Του,^κία ύττέ'βαλεν είς την 'Ελ- λάδα δεκαπέντε δρους ττεριλαμ δάντ,ντας την εγκατάλειψη τής άνηφιΐροκατηιφόρες, -πού καλεύανε τσοί ιφορτωμένοι αν- θιρώποι. Ι Ό'μτφοστότ, ήπααινε, δπως κια. Ό Άνέοτος ήξιεΐλόγιαζε ττολ- λά τταλληκάριια καί τα 'τταιρνε ιματζί στό κσπσηρμοττζηλικι. Εί χε ξελογιάσει καί τό Φώτη τάν Τριανταιφύλλου, άνήξερο άικό- μης ιταλιλη'καράΐκι. Κί* άιμα τό μιαΐθ' δ ιμττα'μιτας τοΰ τταλιλη'κσ;- ριοΰ, πού 'τανε ττρώτος άξάδρε φός μέ τή μάννα τοΰ Άνέστου, ήττηε κ' ήιδαιλε χέρι στόν Άνέ- στο 'καί τοΰ πηρ' όπίισω τό γιό τού. Ή κομ'ττανία ή Ρεζή μιαΐζε την ~α)λληκαρο.σύνη καί ττονηριά τώ Μιτουιριδ'ειλαίωινΕ, μά ήστεναχωριού'νταν' κιάλος, γι- τίς ήζημιωνού'ντανε τοοιλύ μέ τα καταιφερσίματά τως. Γιαταυιτό, ήκσιλοσκέιφτη/κε, νά ξελογιάσ* τα Χαράλαιμττο, ιτ:ιΰ 'τιανε ττιό γνιωιστικός καί πιώ φυλότυμος, κ αί νά τσν' •πώρη κολτζή'μττα- ση, μέ γεφό ιμηνιόπικο, δττως εΐχε πάΐρΞ.1 καί τόσο ι αλλοιι φο- δεροί κατσηιρματζήιδες κοοί γι- σπακηδοι τση Σμύρνης (κολτζή - ·μ/Γτασή, τουρκ. ~ άοχικαταδ - ώχτης των κατσηιρματζήδωνε). (Συνεχθζεται) Διδάκτωρ Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Ά,πά την στΐιχοιμυΐθίον αυτήν, φαίνονται καθαρά αιί ττιροθέαεις τής έττιαναστάισειως. Τούλάχ σ- τον των άδιαλλά'κτωιν στθι'ΐχείων της, ,μεταξύ των δπιοίων ήτο καί ό Πάγκαλος, ένώ δ Γονατάς κοΛ δ Πλαιστήραις άνήικσν είς τούς διοολιλακτικούς. Οί "Αγγλοι ιτάΐλιν άνησύχη-1 σαν καί ίί'κανοίν δντονα διαδή ιμιατα μέσω τοΰ έιτιτετραιυ,μένου τ«ν, γ'ατί στά ιμιεταιξύ ό "Αΐγ- λος Πιρέισβ·υς Λίντλιειϋ είχεν έγ- Ε,ι 'μιειτό: τόν τυφ:κΐ'σ- αόν των 8ξ τάς Αθήνας, ι:ν της 'Ε'ταναστατικής Έττιτρο πης, ένώ δ Βασιλεύς ΓεώργιοΓ ήπείλησεν δτι θά ·παρητεΐτο/τοΰ θρόνου Ιέν ™εριτττώσ8ΐ 'έκτελέσε 'ος τοΰ θε [ου τού, ττρίτν'κιπος Τό πρωΐ της 20ής *νώ δ τορ ί'γ κ αψ "ροσήιγΐΕτο στό Στρατοδικεΐο, δ ΐδιος δ Πά'γ· καλος. άνήρχετο είς τα Άνά- κτςρα κα] ανήγγειλεν είς τάν 'ίτνησι.'ίχοΰντα 'Βασιλέα, δτι ή ζωή τοΰ ττρίιγκιπος δέν ε 'καΐνένα απολύτως κ&νδινο α1 δτι αύτός ο ϊδιος, άν?ιάΐΊ- τΛν υποχρεωθή νά τόν σΐ'- ώς την ιφαιληρικήν έ£4- ?>οια Ιδά νά αναχωρήση
την ΊΕλλόιδα.
Αύτά φκσ'ΐκο; αετά τα
οττγο
(ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟΝ ΕΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ)
Ενώσεως,
τσεχοολοβσικικών
την παράδοσιν των
δτπλωιν είς
τόν έλεγχον τοΰ ΟΗ'Ε καί την
άτΓο^κατάΐστασιν των συνταγ,μα-
τ-κών δικαιωΐμάτω,ν των Τοορκο
κυττρι.ων.
ΑΓΚΥΡΑ, 23.— Συνωμοτική
οργάνωσις υφίσταται είς τόν
του,οκ,κόν στρατόν ,ή όττοία
στρέφεται εύθίως κατά τής κυ¬
βερνήσεως Ντέιμιιρέλ. Τούτο α¬
πεκάλυψε χθές είς 6πονύμου<; δηλώσει του ό (Σιυνέχεια έκ της 4ης οελίθος) παύση όφισταμένη κοΒ' ότηαισαν την Έιλιλάιδα. 'ΕΙξαιρ€Ϊται ή περιφέρεια τής πρωτευούσης (ΆΙΘηνων - Πεφαι ΊΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΚΙΙΗΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ φόν ΤανσέΙλ, ώρχηγός τού γ,ενι- κοϋ έπιτελ€.ίου της τουρικικής ά εΰοτΐορίας, ό ιόττοΐος προσέθε¬ σεν -δτι έττί κ&φαλής της οργα¬ νώσεως &ύρίσκεται ό συνταγιιισ τάιρχης Άτακκλή, έκ των ττρω- τεργατών τής έττανάιστασεακ, πού ανέτρεψε τόν Μεντειρές. *Ο συντοτνΐματάρχης Άτακ- κλή, είναι ήδη ίσόβιον μέλος τής τουρκικής ιΓί,ρουσίας καί ά- πολαμδάνίει τοΰ ίΤϋρονομίου της ασυλ'ας 'ΕρωτηΙθΐείς έττί των κα ταγγιεΐλιών τοθ ΤΓτερόρχου, ό κ. Άταικκλή ηρνήθη, την ί>παρξίν
της οργανώσεως καί προσέθε¬
σεν: «Ό Τανσέλ τηρέιτ.ει νά ότττο-
'δείξη τοΰς ίσχαρισμούς τού».
Αί δηλώσιεις τού τττεράρχου
Τανσέλ άττοτελοΰν την πρώτην
έττίσηιμον έττθβεΐβαιωσιν των φη-
μών ττού κυκλοφορούν άπό και.-
ροΰ είς την τοορκικήν τορο/τεύ-
ουσαν καί την Κωνσταντη/θύπο
λιν. Αί φήμαι αύται άναιφέρουν
δτι δέν άττοκλε,Οεται έ"κρη(ξις χι-
νήματος πρός Ιανατροττήν της
Κυ®ερνήσ€ως ΙΝτεΐμιοέλ, άπό
την 'μερίδα εκείνην των οτρατιω
τικών οί όποΐοι ττιστεύουν δτι ή
κυβέρνησις τού κόιμμα-τος αυ¬
τού αποτελεί άρνησιν της έττα-
νοοστάσεως τοΰ Ϊ1Θ60 καί έιτανο-
δον τοΰ μεντειριισμοθ χωρ'ίς τόν
Μεντερές.
ως - Π&ριχώρων), δτΐου λειτουρ
γεΐ ή Άστυνομία Πόλεων καί
ιδττου /ή Έβνυκή Πολιτοφολακή
έπαυσβν ήδη ϋφΊσταιμένη
12) Συνισ-Γθται Σωμα <ΊΠρο- σωιρινής "Εθνοφυλακής». Καλεί¬ ται πρός τουτο ή κλάσις 1936 κατά επαρχίας, θά ττροσίλθη είς την πρωτεύουσαν έκάστης έ τταρχίας την 24ην Νοειμβρίου1 καί θά παραλάβη ύττηρεσίαν την Ιην Δεκεμβριού, θά τέλη υπό τάς διαταγάς αξιωματικών τής ξηρδς, ιμονίιμων καί έφέ- δρων. Άνώτερος άξιοματικόο τής ξηρας θά ορισθή άρχηγός τής ΐΕθνοιφϋλακής, ύτταγόμενος υπό τάς διαταγάς τοΰ "Υπουρ¬ γόν των 'Στρατιωτικών. ».ιΗ Κυβέρνησις είναι βεβαία δτι, πορα'δίδουσα μέχρι της όρι στΐ'κής ανασυντάξεως τοΰ σώ- μοτος τής Χωροφολοκής την ά- Λρόλειαν έκάστης έτταρχίας 6χι είς .μίαν ττολιτικήν μΐερίδα, άλλά είς ιμίιαν όλόκληιρον κλάσιν χω- ρίς διάκρισιν φρονήμάτων, ή ό- ττοία ττρσέρχεται έκ των κόλττων της, θά 'κατοχιυρώση πλήρως τήιν ασφάλειαν τής ζωής, τής περιουσίας καί της έλε^ι9ερίας των ττολιτών ή όιτοία άττοιτελεΐ την οϋσίαιν τής υπάρξεως τοΰ Κράτους καθώς χαί την ττροϋπό θέσιν τής λειτουιργίας τής οΐκο- νομι-κής ιμας ζωής». » > (Σονβχίιζεται)
,—Μ
τής δί'κης, γιιατί ή Έττανάιστσ-
ση δέν έννοοθσε γιά κανέν α λό
γο ν* αφήση τόν ίΓορίγκιττα άτ·-
μώοητο ·>ηά τίς
καί αύθαίρετες ένέργειές τού
σέ δάρος τής Στρατιας καί
πρός μεγίστην ζημίαν τοΰ δ>ε-
ίαχοαένου άγώνα στόν Σαγγά
ο ιο, άπό την Ικ'βαση τού δττοί
ου, δπως εΐ-Γταμε, κι' δττως πι-
-τεύαμε, έξηρτδτο ή τύχη τοΰ
ΐ'ΐκρασιατικοθ ζητήματος.
ΊΟ Πάγκαλος έγγυήθηκε στό
Βασιλιό: μόνο τό κειφάλι τοΰ
9ειου του, τίποΐ* περισσότειρο.
Κι' αύτό, δ^τως εΤτοε άργότεοα
^αριτολογών, «2τσι γιά νά κά¬
νη ε»α οουσφετάκι στό Βασ*.-
ληό:»...
Στήν άρχή της δίκης, άφοθ
ττάρθηκοα1 τα ο-τοιχεϊα τού κατη
ό Γραμματεύς τοΰ
Στρατοδικείου τοΰ διόΐβασε τό
ο κ«1 5στερα ση-
κά,'θηκε δ "Εττ.τν. 'Έιτίτροπας
Συνταγματάιρχης Ιω. ,Κσλργε-
■"δς καί άιτήγγ8ΐ.λε την κατηγο
~'α κεςτά τοθ -πιρίγκιττα:
—ι!(ίατηγορώ, εΐττε. τάν βοτσιλό
Άνδέαν δτι την 2βην Αύ-
γούστου άπεποιήΐθη νά βαδίση
ΐναντ'ΐΓΐν τοΰ έχθροΰ, τταρά την
οητήν διαταγήν της Στρατιας.
"Υσερα έξετάστηκαν ο'. μάρ-
Γυρες κατήγορίας, Στρατηγός
Παπούλας κα:ί
χης Πτολ. Σορρηγιάννης, αί δ-
ττοΐοι ύτίεστήριξσΛ1 ττώς ή στάση
τού Β' Σώ^ατος Στρατοΰ έ-
τίς έπιχε,ιρήσεις καί δ
τι άν δ ττρίγκιττας Ανδρέας δέν
ήτο αδελφάς τοϋ βσσιληα, θά
ώντικαθίστατο άμέσως άπό την
τοΰ Β' ΣώμαπΌς
Σ τρατοΰ.
"Υστ&οα άττό τούς μάρτυρες
κατηγ^ιθΐσς εξητάσθησαν οί
μάρτυρες τοΰ πρίγκιιτία, Άν-
τισυνταγματάρχης Σ κυλιακά-
κης καί δ Βηΐμοσιογρώΐφος
Νϊκος ΚαΐΡ'δούνης. Ό πρώτος
πώς δ ττρίγκιιΤΓας μέ την έ
ν^αγειά του άπέιβλετπε στή κα-
λύτερη ιέξυπηρέτηιση των έπιχει
,οήσεων (Σ.Σ.: Κι' αύτό νοαί-
ζομε, δτι ?ιτρεητε νά ληφθή στά
σοβαρά ύπ* δψη άπό τό Στρσ-
τοδικεΐο μά καί πιό μητροστά,
άιτό τόν Στραπηγό Παττούλα,
γιατΐ δτοα/ ή Έττανάσταση τοθ
Γ:υ·δί, μαζί μέ τούς όίλλους ττ,οί
γκιττες τόν άττομάκρυνε κι' αυ¬
τόν άπό τό Στιρατό, 6φυγε γιά
τή ιΓερμανίια, ιδπΌΐυ γιά με,ρι-
<ούς μήνες παρηκολούθησε ά- νώτερα στρατιωτικά μαθήματα στήν Άκαιδηιμία τοΰ Βερολίνου, ιδττου άττεκαλύφτηκαν τα... κα- τοίΓτληκτικά στρατιωτικά τού Τφοσόντα πού θά μ-το,ριοιϋσαν ν ά έπισκιάσουν κι* αυτόν τόν... Κλαούΐζ'εβιτς) κ αί ό 6.λ- λος, δτι δ ττρίγκιατας ήτανε ττάν ΕΣΩΤΕΡΙΚί Ι ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ τα ττΕΐβααχιικώτατος καί νμα στρατιώτ,αυ καί ττώς ιτοτέ δέν ζήτησε τίττοιτα τό ΙδιαίΦΓιοο γιά τάν έαυτό τού 'καί ~ώς ιτολ ές φο,οές τόν εΐδε νά κοιμα- ται στά χώμα, χωρις σκηνή. Στή συνέχεια, άπο^ογήθηκε δ κατηγορούΐυενος άττά χΐΐιρογράφου κι' οώτό, γ - 'ΐτί κάποιοι άΐλλοι τού νραψΞιΐ την άττκΝλαγία, σέ συν'- φοσικια "έ τό συνήγο ^ό του. (Οί ΙΓαίβαλιας καί ιΣ <;υ "λ αοκάκης). 1Ο ποίγ·κιττας στήν ά-ολοιγία τού, ττοοσπάθησε νά ύττοστηρίΓ Εη τίς άπόψ'εις τού καί νά δι- "αιαλογήιση την ενεργεια του, ■'ά τα γεγονότα τάν είχον δισ- κι' 6'τσι ή κατηγο,ρΐσ; ε άκλόνητη. Κ.ατόπιν πήθ€ τόν λΛνο δ Έ- ■τ·αΐναστοΤιικάς "'Εττίτιροητος Συν- ταγΊΛατάοχης Ιω. Καλογερθς, ■τού €Ϊπ£ τα εξής: Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 1967 Ό άρχηγός τής "Ενώσεως Κέντρου κ. Γ. Παττανδρέου είς απάντησιν τής σωρείας συγχα- ρητηιοίων τηλεγραφημάτων, τα όττοία τοΰ άττεστάλησαν άπό δ- λα τα μέιρη τής χώρας ικαί άπό τα έξωτειρικόν έτΐ| τη τρίτη έ- πετείω τοΰ έκλογικοΰ θριάμβου τής ^Ενώσεως Κέντρου, καθώς καί διά τό ττροχθεσινάν Διάγ- γελμά τού, τό οποίον έγκρίνε- ταν άνεττιφυλάικτως, απηύθυνε πρός τόν δημοκρατικόν Λαόν τό ακόλουθον τηλεγρσιφικόν μή υμα: «Σάς έκφράζω την ευγνωμο¬ σύνην μου. Βαδ:ζομιεν πρός τόν θρίαίμ'βον. Συνετελέσθη ειίς την Γυνείδησιν τοΰ ιλαοΰ μας ειρη¬ νικήν έπαν ά στάσις. Αί προσε- χιεϊς εκλογαί θά άποτελέσουν τό όράσηιμον μιάς νίας £ττοχής. θά είναι ή έποχή τής έβνικής ίάναγεννήσιεως. Ζητεΐτε νά κατοιβληθή ιτάσα προσοχή, δπως είς τούς ουνδυα σμούς ττεριληφΐθοΰν ττ,ρόσωττα έ- γνωσμένου "ήθους, συμμετασχόν τα .ειίς τόν Άγώνα καί τκχρέχον- τα ιέγγυήσεις ττίστεως. Την ι:ύθύνην τής καταρτίσεως των συνδιχπσμών £χει ττροσωπι- 'κώς ό "Ηγέτης τοΰ κάμματος. Καί έπιτ&λώ αΰτό τό χρέος.Άλ ^ά είσθε καί σεΐς συνεργάται υ ου. Διότι ή άναλογική τταιρέχει είς τόν λαόν τό δικαίωμα της έπιλογής. Μέ τάν σταύρον τηρο- τιαήσεως θά έκλέΐξιετε ϋκΕίνους, οί δττοϊθί καί κατά την ιδικήν σας γνώμην τταρέχουν -πληρε¬ στέραν αύτάς τάς Ιέγγυήσεις. Τό σύνθημα έχει δοθή: «·'Ε- νάτης — Όριγάνωσις — Αγών* 'Έπιδοθητε μέ τοάΐθος είς τόν Ά γώνα. Δέν Ιάρκεΐ νά έλθωμεν αΰτοδύναμοι δττως είναι απολύ¬ τως β&βαιον. θά πρέΐτει νά έλ¬ θωμεν παντοιδύνσμοι, διά νά δη¬ μιουργήσωμεν μίαν νέαν Έλ- λάδα . Σάς ιέκφιοάίζω και πάλιν την ευγνωμοσύνην καί την αγάπην μου». Πσ,ρασκιευη 24 Φεβρ)ρίσυ 1967 Είς νέαν ΰξυνσιν έιμφανίιζ'εται ή ιδιαμάχη των ^φατριών είς την ΕΡιΕ καΐ τό γεγονός τουτο άπο τέλει τόν κύριον λόγον, διά τόν οποίον ή Δεΐξιά απεφάσισε νά έντείνη την εκστρατείαν όν τής Έν^ιΧίιεως Κέντρου διά ών !έ κδηλώσεων. 'Ελπί- ζει ούτω δτι θά τονώση τό ηθι¬ κόν των όπιαδών της καί θά άμ- δλύνη τοις ιδικάς της ένδοκσμ- αατικάς διαμάχας. Ιδιαιτέραν Μντασιν 'μιφοςνίζει ή διιαμάχη των φατριών βΐς την Βόρειον 'Ελλάδα. Ώς με!τσ:δΊιδεται άπό την θεσ σαλονίκην, εγνώσθη έιξ άσφα- λοϋς πηγης των «σικληρών» τής ΕΡ'Ε εΐ'ις βεσσαλονίικην, ότι δέν ά~οκλ£ίεται είς τα τΐλαίσια: γε- νικωτέρων δΐδηγιών άπό τό Πα- οίοι νά οιφθη ούνθημα καί νά έκστρατεΐύα κατά της διενεργείας έκλογών τόν Μάϊον, ίφ' 5σον 'δέν δηιμιουργηθή χλϊ- ινα εύνο'κόν δι' αύτούς καί διά την ττιροεκλογΊκήν ή μετε/κλογι- κήν επάνοδον τοΰ 'Κων. >Καρο>
αιανλή είς την ·Ελλάδα.
Κύκλοι γνωρίζοντες τα ττρά-
Η ΣΥΝΕΣΤΙΑΙΙΣ ΤΗΣ "Ε. Ι. Π. Τ,,
Μεγάλην έττιτυιχΐαν έοη,μ'είω- ύπουιαγοί κ.κ. "Αγις Σ~ηλιά-
σεν ή ττραγματοττοΐΓθεΐσα είς κος, Χρ. Σολοιμωνίδηις, δ 6ου-
τό «Κίανκ'ς Πόιλας Ότέλ> την λευτής κ. Κ. Ράλιλης, ιύττηρ:σια
τΓαρελθοΰο-αν Πέΐμ—ην, συνΕστΙ, κιαΐ παράγοντες, έκττρόσωττοι
ασις των με,λών της «-Ενώσεως τοθ Πο,λιτικοΰ ιΚόσιμου, των
~" " Γραμμ'άπΓων 'Κιαί Τεχτ,ών, Πρόε-
δροι καί έ'κτορόσω—οί των άδελ-
ιφων Δηιμοσισγραφικών Όργα-
ώ Σ
όαιλοΰν τοερί σχιεδίου,
συντελιεστής τού όποίιοιυ είναι
καί δ άρχηγός των ΠροοΙδευιτι-
κών κ. Μαρκεΐζίνης, δστις άν-
τήλλαξε ·κοΛ σχετικάς 'έ-ιστο-
λάς;μετά τού κ. Κ. 'Καραμανλή.
Λέ'γεται, μάίλιστα, δτι δ αύτοε-
ξόριστος ΙδρυΓΤής τής ΕΡΕ συ-
νεΐχάιρη είς έπκττολήιν του τόν κ
Μ'αρκεΐζΚην, δίότ.ι έτάχιθη
ιμίιαν γενικήν άντεττίθεσιν ή ό-
ττοία θά εκδηλωθή συντόμως μέ
πό ι κ Ολας εκδηλώσεως.
Τετάρτη 22 Φεβρουαρίσυ 1967
Πυκνοΰνται, διασταυιρούμεναι
έκ ττολλών π;λευιρών, αί πληρο
φορίιαι, δτι α'. σκοτειναί δυνά,
μ&ις τής άνωμαλίας καί τταρό:-
γοντες, οί δποϊοι £χουν καταλη¬
φθή άπό τρόμον, διότι β.λέιτουν
δτι είναι 6έβαιος ό θραμιβος
τής Ενώσεως Κέντρου κατά
τάς επικειμένας εκλογάς, δχουν
κοπαρτίσει νέον σχέδιον «Περι.
κλής» καί ττροτίθενται νά τό θε
σουν είς εφαρμογήν μόλις
κηιρυχθοΰν αιί εκλογαί.
ΊΕιλπίζουν, δτι μέ βίαν καί
νοθΐ.{χχν, 'δπως ίγινε κατά τάς
εκλογάς τού 1961, θά τροιμο-
κρατήσοιυν τούς δη>μοκιρατ>χούς
ττολίταις καί θά 'δυνηθοΰν :ά νο
θεύσουν καί νά άλλοιώσουν τ6
άποτέλεσΐ,μια των- έκλογών είς
βάρος της "Ενώσεως Κέντρου.
Άρσαά κρούσματα των ττροθέ-
σεων των τταραγόντων τής άνω-
μαλίας ΐίρχισαν νά σημειούνται
ήδη. "Οπως καί ε,μμεσοι απει¬
λαί.
Ταύτα πάντα περιέχονται είς
γνώσυν της Ήγεσίας τής Ένώ.
σεως Κέντρου,' ή δποία έξετά-
ζει καί τταρακολουθεΐ μετά τιρο
σοχής την δημιουιργουμένην κα
τάστασιν κα,ί θά την αντιμετω¬
πίση δττως έπιβάλλεταιι.
^Η "Ένωσις Κέντρου, ώς το-
νίζεται άπό τούς έγκύρους κύ-
κλοος αυτής, παρέσχε την ψη.
φόν της ειίς την Κυβέρνησιν Πα·
οασκευοιτούλου μέ μοναδικόν
'δρον, δτι θά ενεργήση αυτή ε¬
λευθέρας, τιμίας καί άδιαβλή-
τους εκλογάς, όπως ύττεισχέθη
μέ τόν λόγον τής τιμής του ό
ιτρωθυπου,ργός κ. Παίρασκευο-
ττουίλος.
ΑΙ ΊΕνοπλοι Δυνάίμεις, Τα
Σώματα Άσιφαΐλείας, τα ΤΕΑ
'δέν θά Ιδχουν καμμύαν ανάμιξιν
είς τάς εκλογάς. Ό Λαός θά
Τϋρέτπει νά είναι απολύτως έλεύ-
θέρος νά εκδηλώση τό φρόνη-
μά του.
Αύτός δ δΊρος τής τιΐ/μιότητος
κοίι τής ελευθερίας των έκλο
γέων είναι άνυποχώρητος.
"Εάν άοχίση εκδήλωσις βίσς,
ή Ένωσις Κέντρου θά άρη την
εμπιστοσύνην της άπό την Κυ¬
βέρνησιν, θά την καταγγείλη
ςίς τόν Λαόν ικαΐί θά χρησιμοποι
ήση δα τα μέσα διά τήνύπερά-
οττισιν των ελευθεριών τοΰ Λα-
οΰ.
Πέμπτη 23 ΦεΙδρουαρίου 1967
Αδυνατούντες πλέον νά άντι
μετωττίσουν τό ΐσχαρόν λαϊκόν
ρεΰμα υπέρ των δημοκρατικόν
έλΒυβεριών καί τοΰ άνορθωτι.
κοΰ προγράμματος τής "Ενώσε¬
ως Κέντρου, οί τοαράγοντες τής
Δεξιάς — οί άνθρωποί των πα-
ρασκηινιΐων καί οί κΐνούμενοι είς
τό τεροσκήνιον μέ την συνοδείθΛ'
των δημοσιογρσοφικών των όρ-
γάνων — έτοι'δίδονται αδιαλεί¬
πτως είτε είς σκοτεινάς σκευω-
ρία,ς καιί ύπούλους μηιχανορρα-
φίας είτε είς την καλλιέργεΐιαν
έξεζητημένων διαστροφών καί
σοφιαμάτων.
Μέ αύτά άττοπιειρώνται νά θέ-
σουν υπό αμφισβήτησιν την κρυ
σταίλλίνης διαυγείας, -πιρογραιμ-
ματικήν γραιμιμήν τής Ενώσεως
Κέντρου. "Αλλοτε α-οδίδουν
είς την
της "Ενώσεως
Ίδοκτητών ΠεΙριοδικοϋ Τύΐτου
είς την δττοίαν μετέσχον, προσ¬
κληθέντας, ό τέως Πρωθυττουρ-
γός, δ ΈτΓίτιιαος ιΕίοαγγελεύς νώσεων, Σωματε'ων καί Ταιμεί-
τοΰ Άοείσυ Πάγου καί Πρόε- | ών Προσωπικού τού Τύπου καί
δρος της "Έττιτροττης διά την ί.- ( 05λλαι έττί,λεκτοι τοροσω-ϋκότη·
πίλυσιν των θειμάτων τού Τύττου τες.
κ. Ν. |Κιουσόποι.·(λος, οί υπουρ-' Λεπτομειρεΐας τοερί τής
γοί Προεδρ'ας Κυιβ·ερνήσεως κ. στιώσιεως κσΐ όμιΐλίας κατ1 αϋ-
Δ. 'Νιάνιας, Συγκοινωνιών κ. | την, θ' άναγιράψωμεν είς προ-
"Ηλ. Στε,ργιοπουλος, οί τέως στχές μα·ς φύλλον.
Η Α.Τ Ε. ΔΙΑ'ΠΛΕΟΝΑΖΟΥΣΑΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ
Σχετικώς ιμέ τό θέμα των λι-
πασμάτων καί των υπό τής Α
ΤΕ ττρομηιθειων τούτων, ό Διοι-
κητής κ. Τάοης ΙΒτιενόττουλος,
ττρσέΐβη είς τάς κάτωθι διευκρι-
νίσεις.
γείου Γεωργίας καί γρμ
νοο τελικώς, κατά ιτοσότητας
καί 'εΐδος λι-ΐτασιμάτων, ϋττό τοϋ
Ύττουργείουΐ 'Εμττορίου καί τώ
των
υπηρεσίαν τής Νοιμισματικής Έ
πι,τροπής, διά την χορήγησιν
Ή ΑΤ1Ε, κινουμένη πάντοτε [ τό>ν άναγκαιοοσών πιστώσεων
καί κοαθ' ύττοχοέωσιν έντός των , Ουδέποτε ή ΑΤΕ τταρεξέκλι
πλαισίων της Κυι&ερνητικής ττο- νεν των ανωτέρω όρίων Αιί -χ"
λι-ακης, -ροβοώ-ι είς την προ-1 ραλοίβαί των λιτποισμάτων άπό
αήΐθειαν τόν διά τάς ανάγκας , τάς εσωτερικάς βιο,μηχανίας
της Γεωργίας λιπασμάτων, βά- &ιεν&ργιαονται έντός των συμ·6α
σει καταρτ^ομένου ^ρογρόμ | τικών πάνττ υώ
σει καταρτιζαμένου τρρογρόμ-
.ιιοαος, πολϋ -πρό της ενάρξεως
"ι- έτησίας καλλιειργητικής πε-
ριό&ου, υπό των Τε,χν κων 'Υττη
ρεσιών της ΑΓΓΕ καί τού "'
μ6α
τικών πάντοτε υποχρεώσεων τη0
Τραπιέζης.
Πέραν των ιτοσοιήτων, τάς
οποίας έχουσιν καθορίση καί
'έγικρίνει αιί άρμόδιαι Κρατικαί
τής πτώσεως της κυβερνήσεως
των ά~οστατών και ύιτέρ της
σκληρδς στάσεως τής Δειξιας.
Έν τώ μεταξύ, ένώ τόν -πρώ¬
τον γΰρον είς την σφοδράν δια¬
μονήν μεταξύ «σικληρών» κα·
ηαμανλικών καί «ιμετριο-τταθών»
είς Βόρειον Έλλάδα φαίνεταΐ
δτι £χει κιερδίσ^ι μέχιρι στιγμήο
6 κ. ΚαΛ'ελλόττουιλος, ή άντιηγε
τική ομάς ιένθαρρύνειΐ έκ νέου
τιοος έδώ έκτοροσώττους της διά
"Υπηρεσίαι, δΐιά τάς ανάγκας
της Γεωργίος κοιί αίτινες έχου¬
σιν χρηιματοιδοτηιθη, ή ΑΤΐΕ δέν
έχ&ι την ευχέρειαν οΰηε τό δικαί
ωιμα νά —αραλάβη πλεοναιζού-
σας ποσότητας λιτταισμάτων ά-
ττό τάς εσωτερικάς βιομηιχανί-
ας, ανεξαρτήτως της άνεπαρ-
κείας των άττοθηκιευιτικών χώ-
ρων.
Ά.ιτοθέματα λιποβσμάτων έ-
ξωτερικής τοροελεύσεως ύπάρ-
χουσιν βεβαίως, άλλά ταυτα έ-
δηιμυοιυργήθησαν κατά τό
πα-
ρε-λθόν 'ινα ύηάιρχη &να ελάχι¬
στον δριον ιάσφαΐλεί<χς διά τή'ν ιίίυττηρέτ τής γιε&ψγικής ιτα Κέντρου σκέψεις καί ιτ,ρςθέσεις τάς διτοίας ούδέιτοτε εΐχε καί ουδόλως €χει καί ό.λοτε ζή- τούν ιέξηιγήσεις δι' δοα οί ΐδιοι μηχανεύονται. Είς τάς ματαίας αύτάς ιτροα- παθείας άντιτάσσεται ή πρα¬ γματικότης της οποίας έχει δ- μέσον αίΙσΐθησΐΛτ ό δημοκρατικάς ιλαός. Τρίτη 21 Φειβιρουορίου 1967 Πέντε καταστατικά συνθήιυΛ· τα ανέφερεν δ άρχηγός της Ε¬ νώσεως Κέντρου κ. Γ. Παιταν δοέου είς ό μ Λίαν του την με' σημιδρίαν τής Κυριακής ιτρός τό Εθνικόν Συμβούλιον τής Δή μοκρατικής 'ΝΕολαίας. Τό πρώτον ιέξ δλων είναι· «"Ολαι α'. εξουσίαι πηγάζουν άπό τό 'ΊΕΘνος. Ό Βασιλεύς 6ασ·ιλεύει. Ό Λαός κυβερνό». 'Ε-ανέλαιβεν δτι δέν ϋιτσρ- χειι καιμμία συνθηκολόγηισις μέ κανένα ά-ολύτως. Ή Ένωσις Κέντρου θά έιλθη άττό τάς έκλο- ραγωγης. Τ' άποθέιμοιτα ταύτα, ιμειούν- ται συνεχώς έν «ψΒι της έτΐα 'καλου&ησάσης έ-ορκεοας ,τή,- ιταραγωγής των ©ιομηχιανιων. ι'Αλλ' ώς εΤναι γνωστόν ή άπορροφητικότης της Γεωριγί- «ς μος είς λά ης ωρ μος είς λ^άσ,ματα εΐνοι λ6 τής Κα 1 κότητος ης &ν νίκων Βιομηχαν,ιωνι ,έξ Ο5 καί ή δηιμιουργία ιάποθε μάτων είς τάς διαμτίχανί καί τάς ποραγωγης γάς δχι άτολώς άλλά "ττοντοδύνοιμος. "Ετόνισεν, δτι ή Ένότης κσι ή ιΠιειθΌρχϋα είς την γραμμήν τοΰ κόμιματος ά—οτεΐλοΰν την πρώτην εγγύησιν της μεγάλης Νίκης. Άνέφειρεν έττίσης ό τής Ενώσεως Κέντρου, δτι κσ¬ τά την συζήτησιν τοΰ ναμοσχε' δίου τής άπλής άνσλογικής είς την Βουλήν θά ύτοοστηιρίιξη δύο τροπολσγίος. Την αϋξησιν τοθ άριβμσΰ των ύττοψηφίων κσ' την πολυσταυρΰαν. Ή ομιλίχχ τοθ κ. Γ. δρέου -ρός τα μέλη τοΰ κου Συμιβουλΐαυ τής Έλληνι- κης δημοκρατικής Νΐθλαίας ί" γένετο είς έ-ισφράγισιν διεζοδ' κης συζητήσεως μιετ' αυτών έιτί θεμάτων έσωτε,ρικής λειτουρ7'' "Οργανώσεως.