195898
Αριθμός τεύχους
1880
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 40
Ημερομηνία Έκδοσης
19/2/1967
Αριθμός Σελίδων
8
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Λι>κελαία Βιβλιοθήκην
1 ' Ηράκλειον Κρήτης 2
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9.Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ0Ν
Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 19671 Γιμή φολλου δρχ. 1.50
ΤΑ ΣΟΜΛΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΩΣ
Γ' (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ)
Μετά την Ιχ&ρόνισιν τού Βασιλέως Κωνσταντίνου χαι
την έπαχολου&ήβασαν συν έν ώσιν των Κρατών '4ϋ·ηνών
χαϊ Θεσσαλονίκης, έπανέοχεται κνοίαρχος είς την πρω¬
τεύουσαν δ ΈθΐΊκός Κυβςρνήιης καί ό αγών συνεχίζεται
υπό την ίαπνευσμένην κατεύθυνσιν αύιοϋ ώς Πρω#υ·
πουργοΰ τού ενιαίον Κράιους καί "ΕΦνονς είς την Μακ ε
δονίαν, ττ)ν Ού«ραν/αν, Θράπην καί Μ. Ασίαν, δι' ίσχυ-
ρθ'άτων δυνάμεων, τοϋ Έ&νιηοϋ Ηγέτου άποδυ&ένιος,
έν αυνεχε'ία, είς τιτανε(ους, άλη&ώς, διπλωματιχονς αγώ¬
νας, είς Παρισίους, κατα την διατύπωσιν των μετΛ των
ήττηαένων συν&ηχών, κ α) έπιτυχόντος κατά τδ μέγιστον
δυνατόν, την πραγματοποίησιν ιων άξιώσεων τής Ελλά¬
δος, με ίπαθλον την υπογραφήν τής μετά τής Βουλγαρίας
συν&ήκης τού Νεϋγύ (27 Νο»μβρίου 1919) κα) τής μετά
τής Τουρκίας των Σεβοών (10 Αύγουστον 1920).
Έπισ*οέφ'ον είς «ήν 'ίζλλάδα μετά τ*ν ύογοαφην
τής τελευταίας ταύτης σνν&ι',πης, τής γνωστήν ώς «α υ ν-
θήκης των δύο ή π ε Ι ο ω ν η α Ι των
η έ ν τ ε ■& α λ α σ σ ώ ν», υφίσταται είς τόν, έν Πα¬
ρισίοις, σιδηοοδροαιχδν στα&μον τής Λυών, δολοφονιπήν
επίθεσιν, οργανώθεισαν ύπδ των άντιαάλων τού Θερα-
ραπευθβ'ς έ* των ζρανμάτων, ηού υπέστη, έπανακάμπτει
βίς την Έλλάδα, τυχών έν&ουσιώδονς ύποδοχής, ή δ*
Βονλή ή ελευθέρους καί νομίμως εκλεγείσα, ποογενε-
Οτέρως, τής τελευταίας μονομ*ροϊίς καί έ-αναα»βρθβϊσα είς
ζωην - δϊξιονμένη αυτόν την 25ην Αύγούοτου 1920, ώς
«κομ/ο-ϊήν τής Μενίίλης ΈλλάόΌ.», προσεωώνησε δία τού
ηοοέδοου 'ης καί μετίηειτα άρχηγοϋ των Φιλελευθέρας
καΐ πρω&νπουργοϋ Θεμιστοχλέονς Σοφούλη, με πανηγν
ρικόν, θοωοηθένια βξ*ον εγκώμιον τοϋ Μεγάλον "Εργον
Άλλ' Ιν τ{} ρύαη τής μεγαλονργοϋ πάλης τον, οτρα
τιωτιχής *α> διπλωματικάς ύπΐρ των έϋ-νικων Ιδανικών
καί έπίδιώξβων, δ Μέγας Βενιζέλος επεδόθη άμέσως «αί
δραστηρίως βίς την άνόρθω<τιν καί Λνάπλασιν, διά ν ών άξίων καί προοδ<υτικών προοώηων, καί τής Διοιχήσβως ΗαΙ Δικαιοσύνης, ηού είχον διαφθαρή «μέχρι μνελοϋ ό- ατέων», άηδ έχτραχηλισμένας καί φαυλοχραυνας χυβερ νήσεις. Διακαιεχόμενος δί Ληό την δρ&Ϋ,ν αρχήν, «τι κύ¬ ριον καί βασιχδν δργανον Αμφοτέρων, ηού αυνιστοϋν τό βά&ρον τής εΰνόιιου διαχυβ^ρνήαρως, αποτελεί τό, υπό την όνομασίαν «Χωροφυλακήν, Σ&μα Ασφαλείας χά) Τα ξεως. αετεχάλρσεν έξ Ιταλίας Αποστολήν ίπιλέκτων έμπει- ρογνωαόνων αξιωματικών τοϋ όμοίου Σώματος των «Κα- ραμ,πινιέρων», διά την έκ βά&ρων άναδιοργάνωσιν καί α¬ νακοίνωσιν αυτού. , Έκ παράλληλον δμως έθεσεν είς ίφαοαογήν τό μα- κρά^ ηνοής έργον, ττ7ς Ιδρύσεως εΐδιχής Άστυνοαίας, διά τάς μ?γ<ιλπς πόλεις τής χώρας, χατά τΛ πρότυπον τής Βρε- ταννιπής Μητροηολιτιπής Άοτννοαίας, Λναϋ·έσας την πραγ μάτωσίν της 6Ις ΕΙδιχήν Αγγλικήν 'Αητννομικήν Απο¬ στολήν (ηροπομπδς αυτής υπήρξεν δ Ρήντ, 'Αρχηγόι, ό έπιτϊλέσος τδ δλον ίίογον ό σερ Φρ. Χαλλ/ντεϋ, διάΛοχος τοθ όηοίον, διά συν τ ο μόν διάστημα, υπήρξεν ό Ούΐχαα), εί δ αό ή οί λή θ "Ετος 40όν — Άιριθ. φύλ. 1680 Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφβϊα : Όδό; Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708 ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΜΙΛΛΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΝ ΚΑΙ ΕΥΗΜΕΡΙΑΝ ΕΑΑΑ2 - ΑΙ ΚΑΚΟΑΙΙΙΜΟΗΙΑΝ- Κ1.Ι Η ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΑΥΤΗΣ Υπό Συν)ρχου έ.ά. Δ. Α. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ ρξ ), είς τδν αρχηγόν τήα οποίας, πλήν τοϋ καθαρώς έχηαιδεν τικοθ μίρους, μετεβ'βααε, χατά αξιέπαινον Ζμπνευσιν, καί την ούοιαστιχύν διοικητικόν ήγεσίαν, ε*π τφ τέλει, δ ίδό Σ ί ήγ, φ , πν. τδ ίδρνόμβνσν Σ&αα, είναι ηατωινρωμένον Λπδ πάσαν ίσωτεοιπην επέμβασιν, κομματικήν ψ) χαϊ κυβερνητικήν άχόμη. Οΰτω, μετά τινά ?τη, παρά τάς έτζακολουθησά'σας ά πεοιηΡτείας, ώς τής μεταβολής το<5 «αθεσκϋτος συνεπεία των έπΧογων τής 1ης Νοαμβρίον 1920, τής Μι· κρατιατικής Συμφοράς, τής Έηαναστόοεως τοϋ 1922, κ.λ η., ϊνεφανΐο&η, κατά διαοογιχήν σειράν, είς Κέρχυ'- ραν, Πάτρας, Πειραια καί "Αθ-ίναο, ή ύποδειγματιχή, Άν μη ιδε^Αηη^, Άστυνοαία Πόλεων, Μαβλημα τής οποίας καί σχοηδς ήτο, ποωτίθτωί μΐν ή πρόληψις τοϋ ίγκλήματος, άλλά χαΐ ή καταστολή τού, γβνικώτερον δέ ή άπροκατά- ληπτος τήρησις τής έν νόμον τάξεως. Καίτοι αΌπλος ή χαινοφανϊιο 'Αστννομία Πόλεων - οί άνΛρρο των Ταηαάτων της Τάξεως Ιφερον άφινώς, ώς σύμβολον μάλλον ίπιβολ^, «γκλόμπς , οί δέ των Ύηο- δι*νδ·ύνσεων καί Παραρτηαάτων της Ασφαλείας, άφανώς πάλιν, ηΡρΙστοοφον. μόνον δαως ίν «8ρ« υπηρεσίας — δχι μόνον έπεβλή&η εοθοο .»? Ίοχής, Λλλά χαϊ χατέπτησε την απεριορίστου ίμπιστοσύνην καί σναπά'δ'ειαν τ<5ν ττολΐτών κα? τής »οινής γνώιιης, ?1ς τάς πόλεις, είς τάς οποίας έλει- τούογηακ τό σύητηαα (&έ<ιφατον έΰ·*ωρεϊτο τδ : «είπεν δ πόλισααν...»). Ήηρωτοφανήο αυτή έπιτνχία της δένωφεί¬ λετο άιλωε, ε^ την ηοοηγηνμένην, έκάστης έπβκτάσεως είς πόΐιν, λαμπρόν φύαην της, άλλά είςτην Ληροσωπόλη ητον καί Λνεπηρέαοτον 4πδ νομααπκΑς έπιδράσεις ί} φρο- νήμητα π'βττΛν ναί άμ?ρόλνητον εκτέλεσιν των καθήκον των τ&ν όογ*νων της — βΜικαί διατάξεις δίν επέτρεπον (νόμος ΦΜ') τΛν ϋπηο*ηίαν αστυνομιχών, δι' αποφυγήν ποθΗατηλήψΡωί, ε?Γ τούς τόπονς τής καταγωγής των (Λλήν των "Αθτ/νΛν κα) Πειραιώς), οητοϊ δέ κανονισμοΐ άπηγό- ρ*υον, *π' βΛορία ποινβ, τΛν δηαοσία (^δήλωσιν φρονή- λ ιΒ' Είμεθα έν πρκειμέ'νω ωμένοι νά παραθέσωμεν τα ιαη- μαντικώτερα ίστορυκά γεγονό- τα τοΰ μακραίωνος 6(<;υ τής πά τρί'δος μας, Ινα καταδείξωμεν οποίας έΐθνικάς έπιπτώσεις τκχ- ή άντ.Θεσις των άνω>-
τέρω δύο κατο»τώσεων τοϋ πό
λιτικοϋ κόσμου τής χώρας.
Α' ΜΕιΠΑΙΛΗ ΑιΚΜΗ ΑΡΧΙΟΥ-
ΣΉΣ ΤΑΞΕΩ'Σ (ΟΜΟΝΟΊΙΑ
ΤΩΝ 'ΕιΛΛΗΝιΩιΝ)
"Όΐλοι οί θρύαμβοι καί γενι¬
κώς έπτιτυιχίαι τοΰ Έλληινισμοϋ
φείλονται είς την πολιτικήν έ-
νότητά τού, έν συνδυασμώ μέ
τάς ιθαυμασίας αρε,τάς, μεθ' ών
είναι ΐΐροΐ'κιομένοι, θεία τφο-
νοία, οί "Ελλη>ΐες, 'ήτοι:
α) Ή όςρχαια Ελλάς κατα-
τροπώσα,αα είς ΜΑιΡΑΘΩΝΑ —
ΣΐΑΙΛΙΑΙ/ννΐΙΝ'Α τούς Πέρσας κ
τέπληιξεν ολόκληρον τόν κόσιμο
καί άποκτήσααα οικονομικήν Ι¬
σχύν έδηιμιού-γηοε τόν «.χρυσουν
αίώνα» τοΰ Πιερικιλέους, κατά
τόν άποΐον προήγαγε τάς επι
οτή,μας —τα γρώμμςττα καί τάς
τέχνας καί ΐγενυκώτερον άνεβί-
&ασε τόν ανθρώπινον πνεύμα
είς τοιοϋτον σημείον ώστε εύλό-
γως νά -προκαλέση τόν θαυμα¬
σμόν ό'λοκιήρο^ τοϋ πεπολιτι¬
σμένου κόσμτχ).
'δ) 'Ήττερίοδος τού Έλληνι-
κοϋ Μακ&δονικοΰ ιτολιιτισμοϋ
των Φιλίτ—ου καί Μεγάλοα Α¬
λεξάνδρου, καθ" ήν μετά την κα
('Σιυνέχεια είς την 2ιαν σελιδα)
ΠΕΡΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΕΠΙΦΑΝΛΝ ΜΟΡΦίΙΝ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΟΝΙΣΝΟΙ ΤΟΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Β'
'Ομίλια τού συνεργάτου μας
κ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ, βουλευτού
Ι όΐλλά νά δεχβοόμε τα χρήσ'ιμα
Γι' αύτό, ιάντίβεται πρός όι- κα;ί ν' απορρ3ψ|ω'με τα 6.λαβ,ε(ρά,
λοας Πατέρες, «τού έθεωροΰισαν
επιζημίαν την ελληνικήν παι-
δεία γιά τούς Χιριστιανούς, οί
Τρείς Ίεράρχαι Ιέκήρυΐξαν τα
έλληνικά γράΐμιματα άτταραπη-
τα, σάν ττ,ροεισοίγωγή γιά την
.κατανοήση των χριστιανικήν ά
ληθειών. Αύτό ιδμως δέν οημαι-
νει —'δπως -αρατηρεΐ ό Μ. Βα-
σίιλιειος— ·δτι ταρέττει νά παρα-
τα ττηιδάλιο τής διανοί¬
ας μας στούς Ιέθνικοΰς διδασκά¬
λους καί νά τούς άκολουθοΰμε
στά τυιφλά, δττου ιμάς όδηγοΰν,
δπως ώκ,ριδώς ό άνθοκόμος κο
δεί τό τριαντάιφ'^λο, άπομακρύ
νοντας τ" άγκάίθιια τού, ή διπως
οί", ιμέλιισσες δέν τίετοΰν πάνω α'
δλα τα ανθη, ώλλά σ' έκεΐν«,
πού £χουν τό ύλικό γιά τό μέλ'
τους. (ΙΕ.Π. 31-, 569,3). Άλλά
προσβέτει άμέσως:
(—«Ώφέληιμα δέν είναι μονά-
<μ*ας ά ζοαν γιά την άλη0ινή χριστιανι- κή ζωή, ττού τελυκό στόχο Μχει την αίωνιοτητα, άλλά καί δ·σα (Συνέχεια είς τη,ν 4ην σελίΒα) ΑΠΟ ΤΑΣ ΜΕΓΑΛΑΣ ΕΘΝΙΚΑΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΤΑΣ ΘρπσκευτικαΙ μελέται ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ; Δ' ΤΙ ΛΕΙΓΟΥιΝ ΕθΝΊΚιΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙιΣ ΠΕΡΙ ΙΜΣΟΥ Μέ πσλΐλήν συντομίιαν θά ση- μειώσωιμε τί λέγουν οί έθνιίι<οί •Υπό τοϋ κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ ήτο Διουκηιτής της Βιθυνίας ά- ΤΓέιστε'ΐλεν έπιιστολήν πρός τόν Α/ύτοκράτορα Τραϊανόν,, μέ τόν οποίον συνεδίιειτο διά στενης φι ν τιαρΐξιν. μάτων, ψ) ανάμιξιν είς πολιτικάς ή χομματικάς συζητήσεις $ διαμάχας *ίς τούτ άστυνομικούα, είς τούς όποίους άπηγο ρβύετο νβ' αύ'ή Λκόμα ή Χημοοίφ Ανάγνωσις εφημερίδων, κατά την Λγοοάν τ&ν οποίων ου οί έδει νά τάς τνλίγονν χατά τοιούτον τρόπον, &<ττε νά μΛ διαα>αίνωντβι οί τίτλο'
των, ποδΐ τδν σκοπόν, δπως μή καταστή" γνωατή ή κομμα·
ιπτ'&Λτνσις τβ>ν ΛπτννοιιιχΛν ύηαλλύλων !
Ή τοιαύτη πι-ριω^ή τής 'Αστυνομίας Πόλεων διετη
χατ.Λ τλ μδίλον κα) ήττον, καϊ μετά την αποχώρη¬
σιν, λόγω λήξεως τής συμβάσεως, τής 'Αγγλιχής 'Αστννο-
μιχής 'Αποοτολής, (φ' δσον αί τύχαι τοϋ τόπον ήσαν
ίμπιατρνμ*ναι Ρΐς τος ηηαοχοατιχάς χαϊ φιλελ*νϋ"ίρας χεί¬
ρας, δπως *παγωγχς υπήρξε καί ή δράσις ναί τού άδελφοϋ
Σώαητος τ#ς Χωροφιι*α«ή<-, κιτά την Ιδίαν περίοδον. Πλήν, άπδ τοϋ 1932, Αφ' ής, ηλήν σνντόμων φι λεΙ?ν9·*ρων διαλημμάτων, ή Έξουσία περ/ήλθβν είς την Δεξιάν (πρώτον διά τηϋ τότε Ααϊχοϋ Κόμματθΐ), αυτή με- τέτρ'ψε τα Σώ'ΐατα "Ασφαλείας κα) Τάξεως Αηδ ύποδειγ ματιχάς νρητινβ·; λητονςγίας, β^ Ιμφανή καί Λδίσταχτα χοαματικά δργανα κα) ηΌχισεν έκτοτε νά χαταηίπτη ραγ- δαίω^ ή ύψηλή των θτό&αη εΐζ κΰροί καϊ γόητρον, διά νά πληγοϋν άμφότρρπ χαιρίηα χαϊ ά&Ρραηίύτως, μέ την δογανωαιν, χατά τδ 1935 ύπδ αύτοϋ τοϋ Διοινητοΰ τής *Υηηδι^νν^όνσεως "Ασφαλείας, τοϋ μέχηι τ-νΟΓ, ίπιλέχτον 'Ασ ννομιχο* Σώμητος (Ιω ΓΤολνχρονοηούλον), τα σν- νργασία τοϋ ληστάρχου Καοαϋ-ανάοη κα). Αξιωαατικω* Χωοοφνλαχϋς, τή. δολοφονικής αποπείρας εναντίον το'* Ήγέτ ν τής 'Αντ>πολι τεύσεω: Έλίν&εοίον Βενιζέλον, προ
σννεγχόντος, ό'σον οό-ϊβς άλλο, είς την Ιστοραν τής νεω¬
τέρας ΈλΙάΚος, '&νιχάΐ καί Λθλ'ΐίστίνάς υπηρεσίας. Ή
*«*αθιδρι/<τ< , ίν συνχεία. τοϋ δικτατορικοϋ χα&εστώτος τοϋ "Ιω. Μετηξ&, ή ξενιχή κατοχή, χατά τδν τελευταίον ηανκόομιον πόλεμον, ή άνΐαρτία τοθ Κ.Κ Ε. χατά τδ1944, δ ξζνο-Ίνηιος σνμμοριτοηόλεμο , μ?τέπειτα, αί αύταρχι- καΐ Κυβϊρνήοεις τοϋ Ελληνικόν Συναγ?ομοϋ, τής Ί.Ρ Ε καί τδ Ιουλιανόν ηραξιπόπημα, χάθε άίλο παρά σννέ βαλον, φυσιχά, είς την ίξάλΐΐψιν ιής έπικρατητάση; είς Αμφότερα τα Σώματα »ομιια'.αρχίας, ώατζ νά μή προχα- λβ, σχ?δϊν, Ινύπωαιν τδ γεγονός, ότι όμ-ρότΐρα ναί ΙΑίφ τό τής Χωυοφυλα«τ/;, νά κατινιήσουν, διά τής έπιβολής τή, άνωτάτ·%ς ηολιτικής ήγεσίας των, χομιιατικοΐ πράκτο- ρες καί «χαλ*8ϊαϊ> καί φορεΐς «'γ^ολπίων» - λιβέλλων
χατά τΛς 'κποοσωπούηηί την μεγίσιην πλειοψηφίαν τοϋ
Ααοϋ τής Ενώσεως Κέντρον!... ΜΑΚ.- ΣΙΝ.
Ό περ&φημος
φιλόσοφος Κέλσος, ό Βολταΐ-
ρος τοϋ 1/1 αιώνος μ.Χ., ό όποΤ-
ος έκαμνεν, ώς γνωστόν, σφο¬
δροτάτην ιτολεμικήν εναντίον
της χιριστιανΐικής θρησκείας κ/
νά εΰρη άντικρά-
σεις ειίς τα Εύαγιγέλΐια,
'δων τα θαύματα τοΰ Ίη<π.ΰ είς την μαγΕίαν, κατεπολεμοΰ-σΐ': μέν την ιθεοποίησίν τού, δέν ηρ¬ νείτο έν τούτοις την ιστορικήν τού Οττιαρξιιν. Την αυτήν εποχήν, ό ΈΧληιν σοφιοτής Λουκιανάς, κατειρω- νεύετο τούς Χριστιανούς, ττού άπηρνήΐθησαν τούς θεοϋς τής ΙΕλλά'δος διά νά λατρευοον Ι¬ να: άνθρωττον, τόν Ίησοϋν, κα- ταΙδϊκαΐσΒέντα είς τόν Σταυρι- κόν θανατον, χωρΊς έν τούτοις ι την Ιστορυκήν τού ϋ- τών έτών 73 ικαί 1/60 μ.Χ., ό Σΰρος, Στωικάς 6άρ - Σεραπίι- ων είς μίαν κ-ιστολήν τού πού φΊ.Ιλάίσσιεται ε'ίς τό δρετχκιννικόν Μουσείον, γράκρει τα εξής: «Τί ωφέλησε τούς Άθηναί- οος νά θανατώσουν τόν Σωκρά την τούς Σ αμίοος νά κάνουν τόν Πυβαγόρα, τούς "Ιουδαίους να βκχσανίσουν τόν σοφόν των 6α· σιλέα; Ό θεός έξεδικήθη τούς τρείς αύτούς σοιφοΰς». Έν συ- νεχεία δέ λέγει, δτι «έκτοτε ά- φηιρέθη έξ αυτών (των Ίουβαί- ων τό Βασίλειον, κατεστράίφη- σαν, εξεδιώχθησαν καί ζοΰν είς την διασποράν, ένφ ό βασιλεύς των ζή είς τό Ευαγγέλιον τού...». (ΙΟΥΛΙΟΣ ό Άιφριικανός, τό 22|1ι μ.Χ. «3ονο)φέρει, ότι ό ίστο- ρ..κός θάλλος (ιεζηισε , τό 125(— 22111 μ.Χ.), Ιέαφαλμένως )&ναγρό>
φειι είς τό τρίτον 6ι.6λίον τής ί-
στορίας τού, ότι τό σκότος πού
ι!γιέν;το ικατά τόν θάνατον τού
Ίησοΰ ήτο θκλειψις ηλίου.
ΠιΛιΙΙΜΙΐΟ'Σ ό νεώτερος, ότε.
λίας, άΊτό την όττοίοεν πληροφο¬
ρούμεθα ιδτι έ/βιδοιμήικοντα μό-
λις €τη άπό τόν θανατον τού ' Ι -
ησοθ, ιό Χριστιανισμός εΐχε 'κά,-
μει μιβγαλας ~ροόδους καί ότι
ιναοΐ των θεών των ήιρημώ··
θησαν. Άπτοδίΐδων δέ ίιδιο:ιτέραν
ιοημαοίαν είς τό ζήτημα ιοΰτο
Ιέζήτει όΐοηγίας τί νά ·ηρά|ξη.
Στήν ΙΙδίαν έττΐιστολήν πΐληρ:ΐφο-
ρεΐ τόν Αύτοκράτορα, ότι ουδέν
τό άξιόποινον ανεκαλύφθη είς
τοΰς ότταοούς τής νέας θρηοκ^ί
άς, εΓιμή μόνον ότι σϋνήρχοντο
ωρισμένην ήμέιραν πρό τής σ>
νατολής τοΰ ηλίου 'Καί έψαλιλαι
ΰμνους πρός τόν Χριστόν, ώς
είς θεόν. (ΓκουάΙζι Ντέουμ).
Ο ΙΙΣΤΟΡΙιΚΟιΣ ΤΑΚΙΤ1ΟΣ
(£15 - 120 μ.Χ.), στά «Χρονι-
κά» τού ττού έδημοσίευσε μετα-
ζύ των έτών ΙιΙΒ1 — 117 περι-
γιρόΐφον την τουρττσληισΐΛ/ τής
Ρώμης, λέγιει ιδτι ό Νέρων ύτοέ-
ι6α!λΙεν εΐίς ϋικτοίκτους τιιμωρίας
τούς ΧριστιθίνΌύς διά τάς οΛσ-
χροαργίας των ικαί ότι ό έξ οδ
τό ονο,μα Χριστός έθανατώΐθη έ
πί τής βασυλείας τοΰ Τι&ερίθυ,
τοϋ Ποντίου Πν
(Συνεχίζεται)
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΕΝ ΤΗ ΦΙΛΒΝΟΡΩΠΩ ΤΟΥ ΑΡβΣΕΙ
ΣΜΥΡΝΑΤΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΕΕΧΟΥΙΕΙ ΙΜΥΙΗ1ΙΕΙ 1ΕΙΠ0ΙΣ
Τοϋ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
Ιέκ τοΰ -ροη-
γοαμένου καί τέλος).
Πρίν συνεχίσω την ιταροΰσαν
μελέτην ιμου, όφείλω νά δώισω
μίαν εξήγησιν έν σχέσει μέ το
προηγούμενον μέρος της, τό δή
μθσιευθέν ϊν τ)ω Π.ιΚ. τής 5 ϋ-
νεστώτος Φεΐδρουαρίου. Ώς θά
παρετήρησαν ιάσφαλώς Οί φίλοι
αναγνώσται, τό κείμενον της
τοαιρουσίια)ζ|εν ανωμαΛίας τινάς
ειίς την αλληλουχίιαν των θ'εμά-
των καί των Ιέννοιών τουι, αΐτι¬
νες τό καθ'ίστων έν εΐοος «άρ-
κατά τό 'κοινως λε
γόμΐενον. Πρόκεΐιται ττερί άνα-
κατώμιοΐτος των φύνλων τοΰ
χιεΐίρθγιρόΐφου ιμου όιφεΐ'λιομένου
είτε είς τό ιδτι -ττιθανως νά έλη-
νά θέσω αΰξοντας ά-
είς τάς σελίδας, είτε
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΤΖΑΝΤΙΟΤ
είς αλλους λόγους. Πάντως, είς
δντινα καί άν έιμπίπτει τό λά-
ιΚατά την τελετήν τιμής πού
ώργάνωσε την παρελβοΰοσν Κυ
ριακήν ή ^Εστια Νιέας Σμύρνης
διά τάς διακεκριμένας Σμυρ-
ναίας Πολύμνια Λάσκορι καί
"Αννα Παΐταοηιμητρίου, μ?τ' ε'ι-
σήγησιν τοΰ Προέδρου τής 'Ε1-
στίας Ν. Σμύρνης ώαιληοαν
διά τό έργον των τιμω ιένων οί
κ. Χρήστος Σολαμωνίδης, Σό¬
φια "Αντωνιάδη, Νότα Τζωρτζο-
πούλουι καί ίΝαα Καρακιοζύδου
χαθώς κοΐί (τ/' δικηγόρος κ. Μη-
νυάτη. >
Παρ'ώθετομε την άμιλίαν τού σ;
νεργάτοο μας κ. Χρήστου Σο-
λομωινίδη:
Ή σημερινή σογκέντρωσηι,
στή φιλόξενη αΐθουοα τής Έ-
στίκχς Νέιας Σμύρνης, είναι προ
σφορά τιμής 'κι' αγάττης, σεδα-
σμοθ κάί θαυμασμοΰ σέ δυό έ-
ξέχουισες Σΐμυρναΐες δέσποινες,
σέ δυό έκλεκτές Έλληνίδες, σέ
δυό πνεαματικές καί κοινωνι-
κές προσωτΐικότητες: την Πολύ
μνια Λάσκαιρι καί την "Αιννα
Πατταΐδημη τρ ί ο ^.
Φωινή της προσφοράς αυτής
θος, τό πράγιμα δέν είναι .τρο¬
μερόν καίί τό λανθάνειν άνβρώ
π ι νόν.
Έν τώ παρόντι θέιλω περιλά¬
βη μίαν σύντοιμον άνα'σκό-πησι;
των «πεπλανημένων.» μερών τοΰ
προηιγουμΐενου ί«ιά νά γίνουν
αντιλητττά "Ως δέ έγραφον *ν·
τοΰ -τχιλαιτοωρηιθιέντος 'και
συνεχϋζομένου δημοσιεύματός
μου, τουτο άπτοτελεΐ συνέχειαν
έκεινου πού εδημοσιεύθη την
πρώτην τοθ €τους υπό τόν τί¬
τλον «Ό ιαεγαλύτεοος στοί6<αός ής Ίστορίας» καί αφεώρα την Γέννησιν τοΰ ΧριστοΟ, μέ προ οπτικήν συνεχίσεως, διά την 6ρασιν τοΰ 'Μεγ. Βασιλείου.Και (Συνέχε.υα είς τήιν 4ην σελίδα) ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ λατου... ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Τ0_Υ_Ι922ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ Τής συνεργάτιβός μας ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ ΙιΣΤ' γιά νά γλυτώσωμε. Ή θεία ή Ή μητέρα όιμως δσο πήγαανε στό ιχειρότερο, έφερα για:τρά καί εΊΤττε ότι έχει περιιτνευμο- - νία. Πήιρα κάιτι τοιουΐβάλια ιτού εΤ,χε στήν ώτοοθήκη καί έ'κατίνα στρώμα καί πηΓγα άτιό μοοραγικούδικο καί τό γέμισα ρθκανθ&ΐια καί ϊνα ιμαξιλώιρι μέ ροκανίΐ&ια καί την έ&αλαιμε, ε¬ μείς οί άλλοι πλαγιάοιαμε στήν ψάθα καιί ιτέ,ρναΐμε γιά προσκε ιφώΐλι κάτι τοϋΙ&λα πού ήιαν έ- κεΐ. ιΚάθε τορ»ΐ είχαμε έργό- χειρο' πηγαίναμε κ,οντά σιτόν φετγΎίτη, έγώ καί ή Εύαγγελι- νή καί ακοτώναμε τίς ψεΐρες Άρχοντούλα Ερχονταν —«"Ελα, κόρη μου, κύτταιξε κι' &μένα» 'ελεγιε. Ή Κυιριάκη θόμωνε, μά Ιέιμεΐς δέν ύποφέιραμε. Άγορά- σοομε καί έ"να τσουκάλι άλοιΐφω τό καί πήγκχινα καί ίπαιρνα το ουσσίτιο, πού μάς έΤδΐιναν κάβι μερά. Ό Λαμπρος ^γραφε νά τταιμε στήν 'ΑΙΘήνα, πού εΐχε τρείς γιατρούς στό σπίτι τού, ιμά δέν ήταν γιά νά ταξιδεύση σ' αυτή την κατάσταση ή μητέ¬ ρα. ΐΜέ τόν καιρό μάθαμε πώς είναι καί ή θεία Βάσω μέ τή Λουλοΰ στήν Σάμο καί εΐχε έ- (Συνέχεια ε4ς την 2αν σβλυοα) -0/ ΥΠΕΥθΥΝΟΙ ΤΩΝ ΑΕΙΝΩΝ ΜΑΣ- ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΓΡ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ __________________________απο το ΑΡΧΕΐΟΝ τού κ. | ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ----------- ή έξαίριετη φιλόιλογος 'καί πιρώ- ην διει,θύντρια τοΰ Ίνστιτοότου Βϋζαντινών καί Μεταβυζαντι- νών Σπουΐδών τής Βενετίιας κ. Σοιφία Άιντωνιάδη καί ή γενι- κή γραμμα)τεύς τοθ Όρφανο- τ/οοΐφεΐου «Έβνΐική Στέγη» κ. Μότα ΤζωρτιζΌ-πούλου. Ό δικός μας λόγος δυαστι- κό οταμάτημα μπρός στή ιφωΓ τείνη σταδιοδρομία των δυό τι μώμενων καί γρήγορη ένατένι ση της περίλαμΊτρης ττολιαείας των Δίκαιη συγ'κίνηση, πού κοπέ χει δλους δσους τιμοΰν σήμ'ειρα τίς δι^ό σεβαιστές δέσποινες. Ή μας δμος συΐγκίνηση είναι ιάνάμεικτη μέ κάπο·ιο αιί'σθημα ύπερηιφόΐνει>ας, γιατί κι' έκεΐνες
γεννήθηκαν στήν πείραν τοΰ Αί-
γαάου Έλλάϊ>α. Έκεΐ, ττού νο-
σταλγικά οί ξερριζωμένοι "Ελ-
ληνες στρέιφουν άώνακχ τή σκέ-
ψη καί τό λογισμό τους.
Γόνοι αρχοντάκης οίκογενεΐι
άς οί &6ο ά&ελφές, είδον την
αύγή νά πρωτοφιλά τα ©λέΐφα-
(Συνέιχεια είς την 4ην σελίΐδαι)
ΓΕΓΟΝΟΤΙΙ ΚΠΙ ΣΧΟΛΙΠ
ΑΙ ΠΡΟΣΦΤΠΓΙΚΑΙ ΠΟΛΤΚΑΤΟΙΚΙΑΙ
ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΤ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ
Διά τάς αειτίαξΐ) κρυλα-κών Αβέρωφ καί Άντυκαιρΐκινι-
κιοϋ 'Νο.σοικοιμ&ίθ'υ, ΐτά τής Λεωςρόριου Άλεξάνΐδριας, προσ-
φυ·γιΐκΐας πολυκατοικίΐχι;, πολλά βλέχθηισαν, πολλά τ« άόρι-
στα ιέγράφτνσαν %αί τουλ^ώχιοΐτον -ή,μιεϊς, τίποπε τό σαιφές
καί ισι»γκεκ.ριΐιμέναν Ιδέν γνωρίζσμβν.
'Ελέχ'ίτη,, 8τι επρόκειτο νά άϊτ>αλλοτριο)»θΌΰν διά νά χρητ
σΊΐμοΐτοιη'εΚί 6 'χώρος «ρός ι&πιέν.ταισιν χον Δι%ασι?ΐΛ«χϋ Με¬
γαρον.
Έγραΐφη ©τι έπρότίειτο νά άταλλοτριο^θοϋν διά νά δηιμι-
συργήοΐ"} είς τόν χώρον αυτίΤιν δ Λήμος "Αλσθς.
'Ητϊθ(ύσ1υνη ότι .τροσεΐρέρ·θ·ησαν ιΜτϊχανι,κοί, ^πΐ άντιπα-
ο>αχχ, νά κτίοιοΐίν ποίλΐ'κοποΐ'κίας Ιπΐ τοΰ χώρου αύτοΰ καί
ότι σιχετΐιικο>ς ήλ'θοιν βίς &ιαπρα'γιματε-ΰοιεις μ«.τά τίίϊν κΐατοί-
κων, άλλ' Ιδΐι έν τέλει δέν ρπετεϊ»χ·θη συμ(φ(ονία λόγ<ρ ΰϊΒβρ- θο-Ιις-Λ)1 άξαόσιεων έ)κ μέροΐ!- ιιερΊ.νΛν ΙΛι Έμάτβτιμεν ιδτι εγινιε πρό καιριοΰ 'καί μία γρ βίς; την όποιαν προήλθον, ό *. Λήμαρΐχος «αί Βουλευταί τοΰ ιΚέΜτρου τής ΕΡΚ καί της; ΕΔΑ οΐτινες άπαντες, ΰπε- οίχέΊτηισαν ειίς τοίς ίδιοκΐτήτας τ<Τ>ν π«λ·υικαιτοικι«ΰν, Ιδΐι θα
άντ.ιι5ράσουιν 'διά τυχίκν άΐταλλοτρίωσΐΛ' -ηοιν τΐαιτΐοι.'κιων των,
.τρός χρησιμοποίησιν τοΰ χώροι>, ιδία τάς ανάγκας τοΰ Δι-
καισΐικοΰ Μεγαρον.
ς; έαυληροφορήίτηιμεν, Ιδτι εσχάτως μία Επιτραπή,
(Σονέχι&ια είς τήιν 5ην λίΒ)
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΚΙ' ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΕ ΕΛΛΗΝΕΣ !
'ΊΑν Ι&ιαδάζατε μιά
δα της 9 ιΦεΙβροοαρίου τρέχον¬
τος, τό πρώτο ατού Θά σας έ'κα-
μνε έντύπωσι
ήταν
ληιστεία, πού διέττραξαν δύο νέα
τοαιδιά, είς την πλατείαν Συν-
τότγματος, έκ τώ·ν ότοοίων τό ε-
να σττουίδαστής ι ιΚαί τό δευτέ¬
ρα, ή 6μολογία τού Έμμ. 'Εμ-
μανουηΙλ06η, συνεογοϋ είς τόν
Θάνατον τοϋ βουιλευιτοΰ Γρηγο-
ρίουι Λαΐμιτράκηι, είς την Θεσισα-
λονύκην.
"Οσιον ιάιφορό: τούς δύο νεα-
ρούς ληστάς, της πλατείας Συν
τόίγματος, ή σκέψις γιά την έγ-
κληματική νοοτροπία των &έν
,ΙΟον
"Ή ιήγέ'τις τώξις κατά μέγα
μΐέρος δέν απεδείχθη άξία >τοϋ
λαοΰ. Είς τόν ικαιρόν της Δικτα
τορί'ας καί τό Ποονεπιστήμιον
καί ό "Αρείας Πόιγος καί γτο
Συιμι&ούλιον Έπικρατείας κα-
9ώς ικαΊ τα αλλα Άνώτατα Ί-
δρύματά μας, έικτός ολίγων
λισιμΐτιρών έξαιρέσεων, τΰερίττου
εχρεωκόπησαν. "Επροτίμησαν
νά γίνουν 'Ε?Γΐαγγίελ,ματικά Σω
μσΐτεΐα μεριμνωντα διά τα ιδιω
τιΐκά συμφέ.ροντα των μελών
των. Καί Ιέληισμόνησαν δπ ή
πρώτη α—οστολή των ΆνωΓτάι-
τω>ν ΊΐδρομόίΓων, τα όποϊα είς
τάς Δημοκρατίας άποτελοΰν
την Ήγέτΐΐδα Τοιξιν, είναι νά γί¬
νωνται θεματοφύλακες των δ-
ρων τής υπάρξεως, των ήθυκών
άιζΐ'ών τού "Εθνους.
Καί ώνήκει είς τούς δρους
της υπάρξεως είς τάς ιτρώτας
ήΙΒικάς άΐξίας 'Καί ή 'Εθνική καί
ή ΙΠολιιτυκή μας Ελευθερία.
Διά τουτο Βά προ νοηθή ώστε ή
Ήγέτις Τάξις νά μή έχη μόνον
έΐΒαγγελματυκήν Ιπάρκειαν. Νά
§ντ] κατ' (εξοχήν Χαρακιτήρσ.
ιΝά έχη υψηλόν Φρόνημα. Ν' ά
ποτελήται ώπό 'ΕΒνικάς καί Ή
είς την 5ην σβλθδα)
άφιείλιεται απλώς καί μόνον, σέ
βλλειψι οίκογιενειαικής άγωγής,
άλλά ττερισσότερο είς τα κινη-
ματαγραφικά £ργ<χ, τα όποϊα χαιρακτηρίιζω ώς /άτπό οθόνης εί δικά μαθήματα, διά την έκπαί δευ,σιν των νέων μας είς τόν γκαγικστερισμόνΙιΚαί αύτό ιδίθει τό δικαίωμα νά ύποθέτω, ότι οί νέοι μας, ώς μαθητιαί πλέ όν τοΰ γκαγκστερισμοΰ, θά με ται&αίνσϋν πρός ίδρυσιν Ινστι- τούτων ληιστρικών πρός έπιμόρ φωισιν 'έκείνων άπό την χώραν, πού μάς ήλθε αύτό τό φροΰτο! Δηλαδή, τα τσιροικΐ'α, των γκά- γκστερς, νά φανοΰν άνώτειρα, είς π,ροΐκοπήν καί διδασκολίιανΙ /* ι Κ αί άς έλθσυμε είς τούς Έλ¬ ληνας έκεύναυς πού άνέλαίβαν νά σκοτώσουν ένα δοολευτήν είς την θεσσαλονίκην. Τόση ττώ ρωσις, &χι μόνον είς αύτούς, ιτού άπτέ|6(λεπιαν είς ε"να ποσόν δραιχμών, Ιαλιλά καί είς έκεί- νους, ττού τούς διειβουκόληισαν, είς την &ιάτΓτραξιν τοΰ έγκλήμα- τος. Καί ώς πρός τούς ττρώτους "Έλληνας, πιθανόν νά ύττώιρΐχη, μία συιγγνωστή άδυναμία, πού την! Ιέκμεταλλειύεται ό χρηματο- δότης. Άλλά ~ώς νά σογχωρή σοΛμε τούς αλλους "Έλληνας, είς τούς όττοίους ενεπιστεύθη- μειν την ζωήν μας, έττειδή τούς έκρίναιμεν ώς εύγενεΐς; Αύτούς λοιττιόν τούς Έλληνας 'δέν θά νά τούς φοδοΰμαι όττως πιρό 6λιγου έ'γιραψα είς ωιμά μου μέ τόν τίτλον «Φθβοΰ μαι τούς "Έλληνας μου!» Δέν φαντάζομαι ό άναγνώστης μου ν ά £χη διόίφορη ίδέα άπό την απογοήτευσιν, πού ήσθάνβην γιά τούς Έλληνας μου ι ΓΡ. ΧΑΡΜΗιΣ ΙΟον Ή αναλογ'α της έλλην ι κης κι- νητής περιουσίας ττρός την ιάκίνητον είναι 26 πρός 62. Ή ιάναλογ α τής τοορκικής κι- νητης πρός την άκίνητον εί¬ ναι μόλις ΑλΑ πρός 95ι/2. Δη- λαοδή οΰσιαστικώς χιάνομεν τα 38 έχατοοτά τής δλης πε¬ ριουσίας τοΰ ανταλλαξίμου "ιΕλληνισμοΰ τής Τουρκίας. Λέν εχω στοιχεϊα δπως κρίνω ποία είναι ιή άναλογία κινητή; τοεριουσί'ας πρός την άκίνητον των ανταιλλαξίμων.Άπό την έκ¬ θεσιν μόνον των ούδετέρων με- λών ιέιξάγεται ·δτι έικ των 70 χι λιαδων περίιτου έλληνικών αι¬ τήσεων καί άλλων τόσων τουρκι κων, α'ί όττοΐαι κατεχωρή8ησαν, θχι έξετιμήιθηισαν, ή άξία των κινητών περιουσιων των Έλλή- νων 'έν σχέσει πρός τάς ά,κινη- τους είναι 38 πρός 62, ένώ ή ά- ναλογία των τουρκικών περιοι:- Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΥΜΦΩΝΙΑ Κ Α Ι ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΑΠΟΖΗΗΙΩΣΕΙΣ ΔΓΟ ΙΙΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΟΡΕΓΣΕΙΣ ΤΟΓ ΕΛΕΓΘΕΡΙΟΓ ΒΕΝΙΖΕΑΟΪ ώκινήτων. Βλέπετε λοιπόν ότι Λμιέσιως τορεττΐει νά συων είναι 4'Λ κινητών πρός ανάδειξις παιριαιδόσεως κατα την αναχώρησιν, είτε τουλάχι¬ στον ύπάιοχει διοιικητικόν μέ^ τιρον ιδε'δαιοϋν ιδτι εχει γίνει κα· τάσχεσις ή Ιέπίταξις. Καί τοιαύ- τηι απόδειξις δέν ΰπάρχει. ΊΑιλλά καί Ιάπό αύτά τα 627<- θά άφαιρέσωμεν την άΐξιορι-- όλων των καταστραφέντων ό:κΐ'νη- των των άνθουσών έλληνιικών βοΰν 'δλαι αί ατταιτήσεις αί στη ρ,ιζόμεναι ·είς την έγ'κατάλειψιν κινητών ττρα'γματων έν Τουρ- κίια διαρπαγέντων υπό τοΰ άλ- ψα ιή τοΰ ιδή τα, έΐφ' όσον δέν πρόκειται ττερί κινητών πρα- γματων, διά τα δτοοΐα πόλεων της Μικράς Άσίάς (^Σμύρνης - ιΚυδωνιών κλπ.). ■ΥπολείτΓεται ή άξία τής άχι- νήτου περιουσίας, ιή όποία τ^ρέ^ ττει νά υποθέσωμεν όϊ ι άνέρχε ται είς 162*7» επί τοΰ δλου. Άτό την άκίνητον αυτήν ττεριουαίαν όιφείλετε νά |άιφα'ρέ·3ετε άμέοως την άΐξΐαν ιδλων των οίκιων τάο "οποίας είχεν ό ΊΕλληνισμΙός έν Τουρκϋα, είς ιδλην την ζώνην των πσλεμικών επιχειρήσεων. Αί ιΚαδωνιαι δέν περιελήΐφθησσν είς αύτάς, ώς >καί τίνες ώΛΑαι
πάλΐεις, άλλά αιί ■(τλεΐσται δ·υστυ
χώς πόιλεις περιελήφθησαν είς
την ζώνη,ν των επυχειρήσεων.
"ΊΟλοι Ιδέ γνωρύζετε ότι ό 'ϋλλη
νισμός 'έκεϊ είχεν οικίας ωραί¬
ας, ιήτο ποαγιμιατικώς ϊίνας κό-
σΐμος μέ άνώτε;ρον πολιτισμόν.
Όλα αύτά λοιπόν σήιμερον δέν
είναι παρά σίικόπεΐδα καί έπομέ-
νως σάς άιφήνω νχχ έικτιμήσετε,
Ιέάν ή όΐξία των οίκοιτέΐδων αυ¬
τών δοναταιι νά άνερχεται είς
τό 20όν ή 'έστω καί τό ΙΟον,
τής άξίας τοϋ ΰλου σττιτιοΰ. ΤΙ
νά ώξθζουν ΰλα αύτά τα οίκοπε
δα δταν έφυγαν οι'ι "Έλληνες, οί
δέ Ιοΰιρκοι μΕτανάσται ήοαν
πολύ ολιγώτεροι, διότι ήοαν κυ-
ως άγροτικός πληθυσμός; Πρέ
ιτει λοιπόν ιόλόικληρον σχεδόν
την ώξθαν των άχινήτων κτημά-
των, των αστικόν, τα όποΐα ικχχ-
τεστράφησαν εν τρ ζώνη των έ-
πιιχειρήσεων νά αφαιρέοετε άπο
τόν (λογαριασμόν τόν γενώμενον
υπό τού αέ,ιοτίμου Άρχηγου
των Προοδευτοκών, διά νά Ιδω¬
μεν ποΰ θά έφθανεν δ λογαρια-
σμΐός ούτος.
Μοναδική οχεδόν ύπολογίσΊ'ΐος
περιουσία &ι' αποζημίωσιν ά-
παμένουν τα έν Τουρκία ά-
γροτικά κτήματχχ των όμογε
νών.
Άλλά ϋά μοϋ εϊπετε ότι ό
Έλληνικός -ληθυομός εΐχε
άκινητα ιάγροτι,κά έν Τουρχυα.
Ναί, αλλα Ιδέν £χω δυιστυχως
στατοστικάς ιτληροφορίιας τοΰ ά
ριθμοϋ των ώκινήτων των άγρο-
τικών ικτη,μάτων. Φοδοΰμαι δέ
μήττως ιή άναλογία των /κτημιό}-
των τούτων έν συγκρίσει πρός
τα άκινητα τούρκικα έν 'Ε.λλό:-
'δι δέν άντυστοιχεΐ πρός την ά-
(Συνέχευα ειίς τήιν 4ην σελίδα)
1 ' Ηράκλειον Κρήτης 2
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9.Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ0Ν
Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 19671 Γιμή φολλου δρχ. 1.50
ΤΑ ΣΟΜΛΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΩΣ
Γ' (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ)
Μετά την Ιχ&ρόνισιν τού Βασιλέως Κωνσταντίνου χαι
την έπαχολου&ήβασαν συν έν ώσιν των Κρατών '4ϋ·ηνών
χαϊ Θεσσαλονίκης, έπανέοχεται κνοίαρχος είς την πρω¬
τεύουσαν δ ΈθΐΊκός Κυβςρνήιης καί ό αγών συνεχίζεται
υπό την ίαπνευσμένην κατεύθυνσιν αύιοϋ ώς Πρω#υ·
πουργοΰ τού ενιαίον Κράιους καί "ΕΦνονς είς την Μακ ε
δονίαν, ττ)ν Ού«ραν/αν, Θράπην καί Μ. Ασίαν, δι' ίσχυ-
ρθ'άτων δυνάμεων, τοϋ Έ&νιηοϋ Ηγέτου άποδυ&ένιος,
έν αυνεχε'ία, είς τιτανε(ους, άλη&ώς, διπλωματιχονς αγώ¬
νας, είς Παρισίους, κατα την διατύπωσιν των μετΛ των
ήττηαένων συν&ηχών, κ α) έπιτυχόντος κατά τδ μέγιστον
δυνατόν, την πραγματοποίησιν ιων άξιώσεων τής Ελλά¬
δος, με ίπαθλον την υπογραφήν τής μετά τής Βουλγαρίας
συν&ήκης τού Νεϋγύ (27 Νο»μβρίου 1919) κα) τής μετά
τής Τουρκίας των Σεβοών (10 Αύγουστον 1920).
Έπισ*οέφ'ον είς «ήν 'ίζλλάδα μετά τ*ν ύογοαφην
τής τελευταίας ταύτης σνν&ι',πης, τής γνωστήν ώς «α υ ν-
θήκης των δύο ή π ε Ι ο ω ν η α Ι των
η έ ν τ ε ■& α λ α σ σ ώ ν», υφίσταται είς τόν, έν Πα¬
ρισίοις, σιδηοοδροαιχδν στα&μον τής Λυών, δολοφονιπήν
επίθεσιν, οργανώθεισαν ύπδ των άντιαάλων τού Θερα-
ραπευθβ'ς έ* των ζρανμάτων, ηού υπέστη, έπανακάμπτει
βίς την Έλλάδα, τυχών έν&ουσιώδονς ύποδοχής, ή δ*
Βονλή ή ελευθέρους καί νομίμως εκλεγείσα, ποογενε-
Οτέρως, τής τελευταίας μονομ*ροϊίς καί έ-αναα»βρθβϊσα είς
ζωην - δϊξιονμένη αυτόν την 25ην Αύγούοτου 1920, ώς
«κομ/ο-ϊήν τής Μενίίλης ΈλλάόΌ.», προσεωώνησε δία τού
ηοοέδοου 'ης καί μετίηειτα άρχηγοϋ των Φιλελευθέρας
καΐ πρω&νπουργοϋ Θεμιστοχλέονς Σοφούλη, με πανηγν
ρικόν, θοωοηθένια βξ*ον εγκώμιον τοϋ Μεγάλον "Εργον
Άλλ' Ιν τ{} ρύαη τής μεγαλονργοϋ πάλης τον, οτρα
τιωτιχής *α> διπλωματικάς ύπΐρ των έϋ-νικων Ιδανικών
καί έπίδιώξβων, δ Μέγας Βενιζέλος επεδόθη άμέσως «αί
δραστηρίως βίς την άνόρθω<τιν καί Λνάπλασιν, διά ν ών άξίων καί προοδ<υτικών προοώηων, καί τής Διοιχήσβως ΗαΙ Δικαιοσύνης, ηού είχον διαφθαρή «μέχρι μνελοϋ ό- ατέων», άηδ έχτραχηλισμένας καί φαυλοχραυνας χυβερ νήσεις. Διακαιεχόμενος δί Ληό την δρ&Ϋ,ν αρχήν, «τι κύ¬ ριον καί βασιχδν δργανον Αμφοτέρων, ηού αυνιστοϋν τό βά&ρον τής εΰνόιιου διαχυβ^ρνήαρως, αποτελεί τό, υπό την όνομασίαν «Χωροφυλακήν, Σ&μα Ασφαλείας χά) Τα ξεως. αετεχάλρσεν έξ Ιταλίας Αποστολήν ίπιλέκτων έμπει- ρογνωαόνων αξιωματικών τοϋ όμοίου Σώματος των «Κα- ραμ,πινιέρων», διά την έκ βά&ρων άναδιοργάνωσιν καί α¬ νακοίνωσιν αυτού. , Έκ παράλληλον δμως έθεσεν είς ίφαοαογήν τό μα- κρά^ ηνοής έργον, ττ7ς Ιδρύσεως εΐδιχής Άστυνοαίας, διά τάς μ?γ<ιλπς πόλεις τής χώρας, χατά τΛ πρότυπον τής Βρε- ταννιπής Μητροηολιτιπής Άοτννοαίας, Λναϋ·έσας την πραγ μάτωσίν της 6Ις ΕΙδιχήν Αγγλικήν 'Αητννομικήν Απο¬ στολήν (ηροπομπδς αυτής υπήρξεν δ Ρήντ, 'Αρχηγόι, ό έπιτϊλέσος τδ δλον ίίογον ό σερ Φρ. Χαλλ/ντεϋ, διάΛοχος τοθ όηοίον, διά συν τ ο μόν διάστημα, υπήρξεν ό Ούΐχαα), εί δ αό ή οί λή θ "Ετος 40όν — Άιριθ. φύλ. 1680 Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφβϊα : Όδό; Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708 ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΜΙΛΛΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΝ ΚΑΙ ΕΥΗΜΕΡΙΑΝ ΕΑΑΑ2 - ΑΙ ΚΑΚΟΑΙΙΙΜΟΗΙΑΝ- Κ1.Ι Η ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΑΥΤΗΣ Υπό Συν)ρχου έ.ά. Δ. Α. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ ρξ ), είς τδν αρχηγόν τήα οποίας, πλήν τοϋ καθαρώς έχηαιδεν τικοθ μίρους, μετεβ'βααε, χατά αξιέπαινον Ζμπνευσιν, καί την ούοιαστιχύν διοικητικόν ήγεσίαν, ε*π τφ τέλει, δ ίδό Σ ί ήγ, φ , πν. τδ ίδρνόμβνσν Σ&αα, είναι ηατωινρωμένον Λπδ πάσαν ίσωτεοιπην επέμβασιν, κομματικήν ψ) χαϊ κυβερνητικήν άχόμη. Οΰτω, μετά τινά ?τη, παρά τάς έτζακολουθησά'σας ά πεοιηΡτείας, ώς τής μεταβολής το<5 «αθεσκϋτος συνεπεία των έπΧογων τής 1ης Νοαμβρίον 1920, τής Μι· κρατιατικής Συμφοράς, τής Έηαναστόοεως τοϋ 1922, κ.λ η., ϊνεφανΐο&η, κατά διαοογιχήν σειράν, είς Κέρχυ'- ραν, Πάτρας, Πειραια καί "Αθ-ίναο, ή ύποδειγματιχή, Άν μη ιδε^Αηη^, Άστυνοαία Πόλεων, Μαβλημα τής οποίας καί σχοηδς ήτο, ποωτίθτωί μΐν ή πρόληψις τοϋ ίγκλήματος, άλλά χαΐ ή καταστολή τού, γβνικώτερον δέ ή άπροκατά- ληπτος τήρησις τής έν νόμον τάξεως. Καίτοι αΌπλος ή χαινοφανϊιο 'Αστννομία Πόλεων - οί άνΛρρο των Ταηαάτων της Τάξεως Ιφερον άφινώς, ώς σύμβολον μάλλον ίπιβολ^, «γκλόμπς , οί δέ των Ύηο- δι*νδ·ύνσεων καί Παραρτηαάτων της Ασφαλείας, άφανώς πάλιν, ηΡρΙστοοφον. μόνον δαως ίν «8ρ« υπηρεσίας — δχι μόνον έπεβλή&η εοθοο .»? Ίοχής, Λλλά χαϊ χατέπτησε την απεριορίστου ίμπιστοσύνην καί σναπά'δ'ειαν τ<5ν ττολΐτών κα? τής »οινής γνώιιης, ?1ς τάς πόλεις, είς τάς οποίας έλει- τούογηακ τό σύητηαα (&έ<ιφατον έΰ·*ωρεϊτο τδ : «είπεν δ πόλισααν...»). Ήηρωτοφανήο αυτή έπιτνχία της δένωφεί¬ λετο άιλωε, ε^ την ηοοηγηνμένην, έκάστης έπβκτάσεως είς πόΐιν, λαμπρόν φύαην της, άλλά είςτην Ληροσωπόλη ητον καί Λνεπηρέαοτον 4πδ νομααπκΑς έπιδράσεις ί} φρο- νήμητα π'βττΛν ναί άμ?ρόλνητον εκτέλεσιν των καθήκον των τ&ν όογ*νων της — βΜικαί διατάξεις δίν επέτρεπον (νόμος ΦΜ') τΛν ϋπηο*ηίαν αστυνομιχών, δι' αποφυγήν ποθΗατηλήψΡωί, ε?Γ τούς τόπονς τής καταγωγής των (Λλήν των "Αθτ/νΛν κα) Πειραιώς), οητοϊ δέ κανονισμοΐ άπηγό- ρ*υον, *π' βΛορία ποινβ, τΛν δηαοσία (^δήλωσιν φρονή- λ ιΒ' Είμεθα έν πρκειμέ'νω ωμένοι νά παραθέσωμεν τα ιαη- μαντικώτερα ίστορυκά γεγονό- τα τοΰ μακραίωνος 6(<;υ τής πά τρί'δος μας, Ινα καταδείξωμεν οποίας έΐθνικάς έπιπτώσεις τκχ- ή άντ.Θεσις των άνω>-
τέρω δύο κατο»τώσεων τοϋ πό
λιτικοϋ κόσμου τής χώρας.
Α' ΜΕιΠΑΙΛΗ ΑιΚΜΗ ΑΡΧΙΟΥ-
ΣΉΣ ΤΑΞΕΩ'Σ (ΟΜΟΝΟΊΙΑ
ΤΩΝ 'ΕιΛΛΗΝιΩιΝ)
"Όΐλοι οί θρύαμβοι καί γενι¬
κώς έπτιτυιχίαι τοΰ Έλληινισμοϋ
φείλονται είς την πολιτικήν έ-
νότητά τού, έν συνδυασμώ μέ
τάς ιθαυμασίας αρε,τάς, μεθ' ών
είναι ΐΐροΐ'κιομένοι, θεία τφο-
νοία, οί "Ελλη>ΐες, 'ήτοι:
α) Ή όςρχαια Ελλάς κατα-
τροπώσα,αα είς ΜΑιΡΑΘΩΝΑ —
ΣΐΑΙΛΙΑΙ/ννΐΙΝ'Α τούς Πέρσας κ
τέπληιξεν ολόκληρον τόν κόσιμο
καί άποκτήσααα οικονομικήν Ι¬
σχύν έδηιμιού-γηοε τόν «.χρυσουν
αίώνα» τοΰ Πιερικιλέους, κατά
τόν άποΐον προήγαγε τάς επι
οτή,μας —τα γρώμμςττα καί τάς
τέχνας καί ΐγενυκώτερον άνεβί-
&ασε τόν ανθρώπινον πνεύμα
είς τοιοϋτον σημείον ώστε εύλό-
γως νά -προκαλέση τόν θαυμα¬
σμόν ό'λοκιήρο^ τοϋ πεπολιτι¬
σμένου κόσμτχ).
'δ) 'Ήττερίοδος τού Έλληνι-
κοϋ Μακ&δονικοΰ ιτολιιτισμοϋ
των Φιλίτ—ου καί Μεγάλοα Α¬
λεξάνδρου, καθ" ήν μετά την κα
('Σιυνέχεια είς την 2ιαν σελιδα)
ΠΕΡΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΕΠΙΦΑΝΛΝ ΜΟΡΦίΙΝ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΟΝΙΣΝΟΙ ΤΟΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Β'
'Ομίλια τού συνεργάτου μας
κ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ, βουλευτού
Ι όΐλλά νά δεχβοόμε τα χρήσ'ιμα
Γι' αύτό, ιάντίβεται πρός όι- κα;ί ν' απορρ3ψ|ω'με τα 6.λαβ,ε(ρά,
λοας Πατέρες, «τού έθεωροΰισαν
επιζημίαν την ελληνικήν παι-
δεία γιά τούς Χιριστιανούς, οί
Τρείς Ίεράρχαι Ιέκήρυΐξαν τα
έλληνικά γράΐμιματα άτταραπη-
τα, σάν ττ,ροεισοίγωγή γιά την
.κατανοήση των χριστιανικήν ά
ληθειών. Αύτό ιδμως δέν οημαι-
νει —'δπως -αρατηρεΐ ό Μ. Βα-
σίιλιειος— ·δτι ταρέττει νά παρα-
τα ττηιδάλιο τής διανοί¬
ας μας στούς Ιέθνικοΰς διδασκά¬
λους καί νά τούς άκολουθοΰμε
στά τυιφλά, δττου ιμάς όδηγοΰν,
δπως ώκ,ριδώς ό άνθοκόμος κο
δεί τό τριαντάιφ'^λο, άπομακρύ
νοντας τ" άγκάίθιια τού, ή διπως
οί", ιμέλιισσες δέν τίετοΰν πάνω α'
δλα τα ανθη, ώλλά σ' έκεΐν«,
πού £χουν τό ύλικό γιά τό μέλ'
τους. (ΙΕ.Π. 31-, 569,3). Άλλά
προσβέτει άμέσως:
(—«Ώφέληιμα δέν είναι μονά-
<μ*ας ά ζοαν γιά την άλη0ινή χριστιανι- κή ζωή, ττού τελυκό στόχο Μχει την αίωνιοτητα, άλλά καί δ·σα (Συνέχεια είς τη,ν 4ην σελίΒα) ΑΠΟ ΤΑΣ ΜΕΓΑΛΑΣ ΕΘΝΙΚΑΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΤΑΣ ΘρπσκευτικαΙ μελέται ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ; Δ' ΤΙ ΛΕΙΓΟΥιΝ ΕθΝΊΚιΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙιΣ ΠΕΡΙ ΙΜΣΟΥ Μέ πσλΐλήν συντομίιαν θά ση- μειώσωιμε τί λέγουν οί έθνιίι<οί •Υπό τοϋ κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ ήτο Διουκηιτής της Βιθυνίας ά- ΤΓέιστε'ΐλεν έπιιστολήν πρός τόν Α/ύτοκράτορα Τραϊανόν,, μέ τόν οποίον συνεδίιειτο διά στενης φι ν τιαρΐξιν. μάτων, ψ) ανάμιξιν είς πολιτικάς ή χομματικάς συζητήσεις $ διαμάχας *ίς τούτ άστυνομικούα, είς τούς όποίους άπηγο ρβύετο νβ' αύ'ή Λκόμα ή Χημοοίφ Ανάγνωσις εφημερίδων, κατά την Λγοοάν τ&ν οποίων ου οί έδει νά τάς τνλίγονν χατά τοιούτον τρόπον, &<ττε νά μΛ διαα>αίνωντβι οί τίτλο'
των, ποδΐ τδν σκοπόν, δπως μή καταστή" γνωατή ή κομμα·
ιπτ'&Λτνσις τβ>ν ΛπτννοιιιχΛν ύηαλλύλων !
Ή τοιαύτη πι-ριω^ή τής 'Αστυνομίας Πόλεων διετη
χατ.Λ τλ μδίλον κα) ήττον, καϊ μετά την αποχώρη¬
σιν, λόγω λήξεως τής συμβάσεως, τής 'Αγγλιχής 'Αστννο-
μιχής 'Αποοτολής, (φ' δσον αί τύχαι τοϋ τόπον ήσαν
ίμπιατρνμ*ναι Ρΐς τος ηηαοχοατιχάς χαϊ φιλελ*νϋ"ίρας χεί¬
ρας, δπως *παγωγχς υπήρξε καί ή δράσις ναί τού άδελφοϋ
Σώαητος τ#ς Χωροφιι*α«ή<-, κιτά την Ιδίαν περίοδον. Πλήν, άπδ τοϋ 1932, Αφ' ής, ηλήν σνντόμων φι λεΙ?ν9·*ρων διαλημμάτων, ή Έξουσία περ/ήλθβν είς την Δεξιάν (πρώτον διά τηϋ τότε Ααϊχοϋ Κόμματθΐ), αυτή με- τέτρ'ψε τα Σώ'ΐατα "Ασφαλείας κα) Τάξεως Αηδ ύποδειγ ματιχάς νρητινβ·; λητονςγίας, β^ Ιμφανή καί Λδίσταχτα χοαματικά δργανα κα) ηΌχισεν έκτοτε νά χαταηίπτη ραγ- δαίω^ ή ύψηλή των θτό&αη εΐζ κΰροί καϊ γόητρον, διά νά πληγοϋν άμφότρρπ χαιρίηα χαϊ ά&Ρραηίύτως, μέ την δογανωαιν, χατά τδ 1935 ύπδ αύτοϋ τοϋ Διοινητοΰ τής *Υηηδι^νν^όνσεως "Ασφαλείας, τοϋ μέχηι τ-νΟΓ, ίπιλέχτον 'Ασ ννομιχο* Σώμητος (Ιω ΓΤολνχρονοηούλον), τα σν- νργασία τοϋ ληστάρχου Καοαϋ-ανάοη κα). Αξιωαατικω* Χωοοφνλαχϋς, τή. δολοφονικής αποπείρας εναντίον το'* Ήγέτ ν τής 'Αντ>πολι τεύσεω: Έλίν&εοίον Βενιζέλον, προ
σννεγχόντος, ό'σον οό-ϊβς άλλο, είς την Ιστοραν τής νεω¬
τέρας ΈλΙάΚος, '&νιχάΐ καί Λθλ'ΐίστίνάς υπηρεσίας. Ή
*«*αθιδρι/<τ< , ίν συνχεία. τοϋ δικτατορικοϋ χα&εστώτος τοϋ "Ιω. Μετηξ&, ή ξενιχή κατοχή, χατά τδν τελευταίον ηανκόομιον πόλεμον, ή άνΐαρτία τοθ Κ.Κ Ε. χατά τδ1944, δ ξζνο-Ίνηιος σνμμοριτοηόλεμο , μ?τέπειτα, αί αύταρχι- καΐ Κυβϊρνήοεις τοϋ Ελληνικόν Συναγ?ομοϋ, τής Ί.Ρ Ε καί τδ Ιουλιανόν ηραξιπόπημα, χάθε άίλο παρά σννέ βαλον, φυσιχά, είς την ίξάλΐΐψιν ιής έπικρατητάση; είς Αμφότερα τα Σώματα »ομιια'.αρχίας, ώατζ νά μή προχα- λβ, σχ?δϊν, Ινύπωαιν τδ γεγονός, ότι όμ-ρότΐρα ναί ΙΑίφ τό τής Χωυοφυλα«τ/;, νά κατινιήσουν, διά τής έπιβολής τή, άνωτάτ·%ς ηολιτικής ήγεσίας των, χομιιατικοΐ πράκτο- ρες καί «χαλ*8ϊαϊ> καί φορεΐς «'γ^ολπίων» - λιβέλλων
χατά τΛς 'κποοσωπούηηί την μεγίσιην πλειοψηφίαν τοϋ
Ααοϋ τής Ενώσεως Κέντρον!... ΜΑΚ.- ΣΙΝ.
Ό περ&φημος
φιλόσοφος Κέλσος, ό Βολταΐ-
ρος τοϋ 1/1 αιώνος μ.Χ., ό όποΤ-
ος έκαμνεν, ώς γνωστόν, σφο¬
δροτάτην ιτολεμικήν εναντίον
της χιριστιανΐικής θρησκείας κ/
νά εΰρη άντικρά-
σεις ειίς τα Εύαγιγέλΐια,
'δων τα θαύματα τοΰ Ίη<π.ΰ είς την μαγΕίαν, κατεπολεμοΰ-σΐ': μέν την ιθεοποίησίν τού, δέν ηρ¬ νείτο έν τούτοις την ιστορικήν τού Οττιαρξιιν. Την αυτήν εποχήν, ό ΈΧληιν σοφιοτής Λουκιανάς, κατειρω- νεύετο τούς Χριστιανούς, ττού άπηρνήΐθησαν τούς θεοϋς τής ΙΕλλά'δος διά νά λατρευοον Ι¬ να: άνθρωττον, τόν Ίησοϋν, κα- ταΙδϊκαΐσΒέντα είς τόν Σταυρι- κόν θανατον, χωρΊς έν τούτοις ι την Ιστορυκήν τού ϋ- τών έτών 73 ικαί 1/60 μ.Χ., ό Σΰρος, Στωικάς 6άρ - Σεραπίι- ων είς μίαν κ-ιστολήν τού πού φΊ.Ιλάίσσιεται ε'ίς τό δρετχκιννικόν Μουσείον, γράκρει τα εξής: «Τί ωφέλησε τούς Άθηναί- οος νά θανατώσουν τόν Σωκρά την τούς Σ αμίοος νά κάνουν τόν Πυβαγόρα, τούς "Ιουδαίους να βκχσανίσουν τόν σοφόν των 6α· σιλέα; Ό θεός έξεδικήθη τούς τρείς αύτούς σοιφοΰς». Έν συ- νεχεία δέ λέγει, δτι «έκτοτε ά- φηιρέθη έξ αυτών (των Ίουβαί- ων τό Βασίλειον, κατεστράίφη- σαν, εξεδιώχθησαν καί ζοΰν είς την διασποράν, ένφ ό βασιλεύς των ζή είς τό Ευαγγέλιον τού...». (ΙΟΥΛΙΟΣ ό Άιφριικανός, τό 22|1ι μ.Χ. «3ονο)φέρει, ότι ό ίστο- ρ..κός θάλλος (ιεζηισε , τό 125(— 22111 μ.Χ.), Ιέαφαλμένως )&ναγρό>
φειι είς τό τρίτον 6ι.6λίον τής ί-
στορίας τού, ότι τό σκότος πού
ι!γιέν;το ικατά τόν θάνατον τού
Ίησοΰ ήτο θκλειψις ηλίου.
ΠιΛιΙΙΜΙΐΟ'Σ ό νεώτερος, ότε.
λίας, άΊτό την όττοίοεν πληροφο¬
ρούμεθα ιδτι έ/βιδοιμήικοντα μό-
λις €τη άπό τόν θανατον τού ' Ι -
ησοθ, ιό Χριστιανισμός εΐχε 'κά,-
μει μιβγαλας ~ροόδους καί ότι
ιναοΐ των θεών των ήιρημώ··
θησαν. Άπτοδίΐδων δέ ίιδιο:ιτέραν
ιοημαοίαν είς τό ζήτημα ιοΰτο
Ιέζήτει όΐοηγίας τί νά ·ηρά|ξη.
Στήν ΙΙδίαν έττΐιστολήν πΐληρ:ΐφο-
ρεΐ τόν Αύτοκράτορα, ότι ουδέν
τό άξιόποινον ανεκαλύφθη είς
τοΰς ότταοούς τής νέας θρηοκ^ί
άς, εΓιμή μόνον ότι σϋνήρχοντο
ωρισμένην ήμέιραν πρό τής σ>
νατολής τοΰ ηλίου 'Καί έψαλιλαι
ΰμνους πρός τόν Χριστόν, ώς
είς θεόν. (ΓκουάΙζι Ντέουμ).
Ο ΙΙΣΤΟΡΙιΚΟιΣ ΤΑΚΙΤ1ΟΣ
(£15 - 120 μ.Χ.), στά «Χρονι-
κά» τού ττού έδημοσίευσε μετα-
ζύ των έτών ΙιΙΒ1 — 117 περι-
γιρόΐφον την τουρττσληισΐΛ/ τής
Ρώμης, λέγιει ιδτι ό Νέρων ύτοέ-
ι6α!λΙεν εΐίς ϋικτοίκτους τιιμωρίας
τούς ΧριστιθίνΌύς διά τάς οΛσ-
χροαργίας των ικαί ότι ό έξ οδ
τό ονο,μα Χριστός έθανατώΐθη έ
πί τής βασυλείας τοΰ Τι&ερίθυ,
τοϋ Ποντίου Πν
(Συνεχίζεται)
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΕΝ ΤΗ ΦΙΛΒΝΟΡΩΠΩ ΤΟΥ ΑΡβΣΕΙ
ΣΜΥΡΝΑΤΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΕΕΧΟΥΙΕΙ ΙΜΥΙΗ1ΙΕΙ 1ΕΙΠ0ΙΣ
Τοϋ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
Ιέκ τοΰ -ροη-
γοαμένου καί τέλος).
Πρίν συνεχίσω την ιταροΰσαν
μελέτην ιμου, όφείλω νά δώισω
μίαν εξήγησιν έν σχέσει μέ το
προηγούμενον μέρος της, τό δή
μθσιευθέν ϊν τ)ω Π.ιΚ. τής 5 ϋ-
νεστώτος Φεΐδρουαρίου. Ώς θά
παρετήρησαν ιάσφαλώς Οί φίλοι
αναγνώσται, τό κείμενον της
τοαιρουσίια)ζ|εν ανωμαΛίας τινάς
ειίς την αλληλουχίιαν των θ'εμά-
των καί των Ιέννοιών τουι, αΐτι¬
νες τό καθ'ίστων έν εΐοος «άρ-
κατά τό 'κοινως λε
γόμΐενον. Πρόκεΐιται ττερί άνα-
κατώμιοΐτος των φύνλων τοΰ
χιεΐίρθγιρόΐφου ιμου όιφεΐ'λιομένου
είτε είς τό ιδτι -ττιθανως νά έλη-
νά θέσω αΰξοντας ά-
είς τάς σελίδας, είτε
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΤΖΑΝΤΙΟΤ
είς αλλους λόγους. Πάντως, είς
δντινα καί άν έιμπίπτει τό λά-
ιΚατά την τελετήν τιμής πού
ώργάνωσε την παρελβοΰοσν Κυ
ριακήν ή ^Εστια Νιέας Σμύρνης
διά τάς διακεκριμένας Σμυρ-
ναίας Πολύμνια Λάσκορι καί
"Αννα Παΐταοηιμητρίου, μ?τ' ε'ι-
σήγησιν τοΰ Προέδρου τής 'Ε1-
στίας Ν. Σμύρνης ώαιληοαν
διά τό έργον των τιμω ιένων οί
κ. Χρήστος Σολαμωνίδης, Σό¬
φια "Αντωνιάδη, Νότα Τζωρτζο-
πούλουι καί ίΝαα Καρακιοζύδου
χαθώς κοΐί (τ/' δικηγόρος κ. Μη-
νυάτη. >
Παρ'ώθετομε την άμιλίαν τού σ;
νεργάτοο μας κ. Χρήστου Σο-
λομωινίδη:
Ή σημερινή σογκέντρωσηι,
στή φιλόξενη αΐθουοα τής Έ-
στίκχς Νέιας Σμύρνης, είναι προ
σφορά τιμής 'κι' αγάττης, σεδα-
σμοθ κάί θαυμασμοΰ σέ δυό έ-
ξέχουισες Σΐμυρναΐες δέσποινες,
σέ δυό έκλεκτές Έλληνίδες, σέ
δυό πνεαματικές καί κοινωνι-
κές προσωτΐικότητες: την Πολύ
μνια Λάσκαιρι καί την "Αιννα
Πατταΐδημη τρ ί ο ^.
Φωινή της προσφοράς αυτής
θος, τό πράγιμα δέν είναι .τρο¬
μερόν καίί τό λανθάνειν άνβρώ
π ι νόν.
Έν τώ παρόντι θέιλω περιλά¬
βη μίαν σύντοιμον άνα'σκό-πησι;
των «πεπλανημένων.» μερών τοΰ
προηιγουμΐενου ί«ιά νά γίνουν
αντιλητττά "Ως δέ έγραφον *ν·
τοΰ -τχιλαιτοωρηιθιέντος 'και
συνεχϋζομένου δημοσιεύματός
μου, τουτο άπτοτελεΐ συνέχειαν
έκεινου πού εδημοσιεύθη την
πρώτην τοθ €τους υπό τόν τί¬
τλον «Ό ιαεγαλύτεοος στοί6<αός ής Ίστορίας» καί αφεώρα την Γέννησιν τοΰ ΧριστοΟ, μέ προ οπτικήν συνεχίσεως, διά την 6ρασιν τοΰ 'Μεγ. Βασιλείου.Και (Συνέχε.υα είς τήιν 4ην σελίδα) ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ λατου... ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Τ0_Υ_Ι922ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ Τής συνεργάτιβός μας ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ ΙιΣΤ' γιά νά γλυτώσωμε. Ή θεία ή Ή μητέρα όιμως δσο πήγαανε στό ιχειρότερο, έφερα για:τρά καί εΊΤττε ότι έχει περιιτνευμο- - νία. Πήιρα κάιτι τοιουΐβάλια ιτού εΤ,χε στήν ώτοοθήκη καί έ'κατίνα στρώμα καί πηΓγα άτιό μοοραγικούδικο καί τό γέμισα ρθκανθ&ΐια καί ϊνα ιμαξιλώιρι μέ ροκανίΐ&ια καί την έ&αλαιμε, ε¬ μείς οί άλλοι πλαγιάοιαμε στήν ψάθα καιί ιτέ,ρναΐμε γιά προσκε ιφώΐλι κάτι τοϋΙ&λα πού ήιαν έ- κεΐ. ιΚάθε τορ»ΐ είχαμε έργό- χειρο' πηγαίναμε κ,οντά σιτόν φετγΎίτη, έγώ καί ή Εύαγγελι- νή καί ακοτώναμε τίς ψεΐρες Άρχοντούλα Ερχονταν —«"Ελα, κόρη μου, κύτταιξε κι' &μένα» 'ελεγιε. Ή Κυιριάκη θόμωνε, μά Ιέιμεΐς δέν ύποφέιραμε. Άγορά- σοομε καί έ"να τσουκάλι άλοιΐφω τό καί πήγκχινα καί ίπαιρνα το ουσσίτιο, πού μάς έΤδΐιναν κάβι μερά. Ό Λαμπρος ^γραφε νά τταιμε στήν 'ΑΙΘήνα, πού εΐχε τρείς γιατρούς στό σπίτι τού, ιμά δέν ήταν γιά νά ταξιδεύση σ' αυτή την κατάσταση ή μητέ¬ ρα. ΐΜέ τόν καιρό μάθαμε πώς είναι καί ή θεία Βάσω μέ τή Λουλοΰ στήν Σάμο καί εΐχε έ- (Συνέχεια ε4ς την 2αν σβλυοα) -0/ ΥΠΕΥθΥΝΟΙ ΤΩΝ ΑΕΙΝΩΝ ΜΑΣ- ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣΤΟΕΘΝΟΚΤΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΓΡ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ __________________________απο το ΑΡΧΕΐΟΝ τού κ. | ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ----------- ή έξαίριετη φιλόιλογος 'καί πιρώ- ην διει,θύντρια τοΰ Ίνστιτοότου Βϋζαντινών καί Μεταβυζαντι- νών Σπουΐδών τής Βενετίιας κ. Σοιφία Άιντωνιάδη καί ή γενι- κή γραμμα)τεύς τοθ Όρφανο- τ/οοΐφεΐου «Έβνΐική Στέγη» κ. Μότα ΤζωρτιζΌ-πούλου. Ό δικός μας λόγος δυαστι- κό οταμάτημα μπρός στή ιφωΓ τείνη σταδιοδρομία των δυό τι μώμενων καί γρήγορη ένατένι ση της περίλαμΊτρης ττολιαείας των Δίκαιη συγ'κίνηση, πού κοπέ χει δλους δσους τιμοΰν σήμ'ειρα τίς δι^ό σεβαιστές δέσποινες. Ή μας δμος συΐγκίνηση είναι ιάνάμεικτη μέ κάπο·ιο αιί'σθημα ύπερηιφόΐνει>ας, γιατί κι' έκεΐνες
γεννήθηκαν στήν πείραν τοΰ Αί-
γαάου Έλλάϊ>α. Έκεΐ, ττού νο-
σταλγικά οί ξερριζωμένοι "Ελ-
ληνες στρέιφουν άώνακχ τή σκέ-
ψη καί τό λογισμό τους.
Γόνοι αρχοντάκης οίκογενεΐι
άς οί &6ο ά&ελφές, είδον την
αύγή νά πρωτοφιλά τα ©λέΐφα-
(Συνέιχεια είς την 4ην σελίΐδαι)
ΓΕΓΟΝΟΤΙΙ ΚΠΙ ΣΧΟΛΙΠ
ΑΙ ΠΡΟΣΦΤΠΓΙΚΑΙ ΠΟΛΤΚΑΤΟΙΚΙΑΙ
ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΤ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ
Διά τάς αειτίαξΐ) κρυλα-κών Αβέρωφ καί Άντυκαιρΐκινι-
κιοϋ 'Νο.σοικοιμ&ίθ'υ, ΐτά τής Λεωςρόριου Άλεξάνΐδριας, προσ-
φυ·γιΐκΐας πολυκατοικίΐχι;, πολλά βλέχθηισαν, πολλά τ« άόρι-
στα ιέγράφτνσαν %αί τουλ^ώχιοΐτον -ή,μιεϊς, τίποπε τό σαιφές
καί ισι»γκεκ.ριΐιμέναν Ιδέν γνωρίζσμβν.
'Ελέχ'ίτη,, 8τι επρόκειτο νά άϊτ>αλλοτριο)»θΌΰν διά νά χρητ
σΊΐμοΐτοιη'εΚί 6 'χώρος «ρός ι&πιέν.ταισιν χον Δι%ασι?ΐΛ«χϋ Με¬
γαρον.
Έγραΐφη ©τι έπρότίειτο νά άταλλοτριο^θοϋν διά νά δηιμι-
συργήοΐ"} είς τόν χώρον αυτίΤιν δ Λήμος "Αλσθς.
'Ητϊθ(ύσ1υνη ότι .τροσεΐρέρ·θ·ησαν ιΜτϊχανι,κοί, ^πΐ άντιπα-
ο>αχχ, νά κτίοιοΐίν ποίλΐ'κοποΐ'κίας Ιπΐ τοΰ χώρου αύτοΰ καί
ότι σιχετΐιικο>ς ήλ'θοιν βίς &ιαπρα'γιματε-ΰοιεις μ«.τά τίίϊν κΐατοί-
κων, άλλ' Ιδΐι έν τέλει δέν ρπετεϊ»χ·θη συμ(φ(ονία λόγ<ρ ΰϊΒβρ- θο-Ιις-Λ)1 άξαόσιεων έ)κ μέροΐ!- ιιερΊ.νΛν ΙΛι Έμάτβτιμεν ιδτι εγινιε πρό καιριοΰ 'καί μία γρ βίς; την όποιαν προήλθον, ό *. Λήμαρΐχος «αί Βουλευταί τοΰ ιΚέΜτρου τής ΕΡΚ καί της; ΕΔΑ οΐτινες άπαντες, ΰπε- οίχέΊτηισαν ειίς τοίς ίδιοκΐτήτας τ<Τ>ν π«λ·υικαιτοικι«ΰν, Ιδΐι θα
άντ.ιι5ράσουιν 'διά τυχίκν άΐταλλοτρίωσΐΛ' -ηοιν τΐαιτΐοι.'κιων των,
.τρός χρησιμοποίησιν τοΰ χώροι>, ιδία τάς ανάγκας τοΰ Δι-
καισΐικοΰ Μεγαρον.
ς; έαυληροφορήίτηιμεν, Ιδτι εσχάτως μία Επιτραπή,
(Σονέχι&ια είς τήιν 5ην λίΒ)
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΚΙ' ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΕ ΕΛΛΗΝΕΣ !
'ΊΑν Ι&ιαδάζατε μιά
δα της 9 ιΦεΙβροοαρίου τρέχον¬
τος, τό πρώτο ατού Θά σας έ'κα-
μνε έντύπωσι
ήταν
ληιστεία, πού διέττραξαν δύο νέα
τοαιδιά, είς την πλατείαν Συν-
τότγματος, έκ τώ·ν ότοοίων τό ε-
να σττουίδαστής ι ιΚαί τό δευτέ¬
ρα, ή 6μολογία τού Έμμ. 'Εμ-
μανουηΙλ06η, συνεογοϋ είς τόν
Θάνατον τοϋ βουιλευιτοΰ Γρηγο-
ρίουι Λαΐμιτράκηι, είς την Θεσισα-
λονύκην.
"Οσιον ιάιφορό: τούς δύο νεα-
ρούς ληστάς, της πλατείας Συν
τόίγματος, ή σκέψις γιά την έγ-
κληματική νοοτροπία των &έν
,ΙΟον
"Ή ιήγέ'τις τώξις κατά μέγα
μΐέρος δέν απεδείχθη άξία >τοϋ
λαοΰ. Είς τόν ικαιρόν της Δικτα
τορί'ας καί τό Ποονεπιστήμιον
καί ό "Αρείας Πόιγος καί γτο
Συιμι&ούλιον Έπικρατείας κα-
9ώς ικαΊ τα αλλα Άνώτατα Ί-
δρύματά μας, έικτός ολίγων
λισιμΐτιρών έξαιρέσεων, τΰερίττου
εχρεωκόπησαν. "Επροτίμησαν
νά γίνουν 'Ε?Γΐαγγίελ,ματικά Σω
μσΐτεΐα μεριμνωντα διά τα ιδιω
τιΐκά συμφέ.ροντα των μελών
των. Καί Ιέληισμόνησαν δπ ή
πρώτη α—οστολή των ΆνωΓτάι-
τω>ν ΊΐδρομόίΓων, τα όποϊα είς
τάς Δημοκρατίας άποτελοΰν
την Ήγέτΐΐδα Τοιξιν, είναι νά γί¬
νωνται θεματοφύλακες των δ-
ρων τής υπάρξεως, των ήθυκών
άιζΐ'ών τού "Εθνους.
Καί ώνήκει είς τούς δρους
της υπάρξεως είς τάς ιτρώτας
ήΙΒικάς άΐξίας 'Καί ή 'Εθνική καί
ή ΙΠολιιτυκή μας Ελευθερία.
Διά τουτο Βά προ νοηθή ώστε ή
Ήγέτις Τάξις νά μή έχη μόνον
έΐΒαγγελματυκήν Ιπάρκειαν. Νά
§ντ] κατ' (εξοχήν Χαρακιτήρσ.
ιΝά έχη υψηλόν Φρόνημα. Ν' ά
ποτελήται ώπό 'ΕΒνικάς καί Ή
είς την 5ην σβλθδα)
άφιείλιεται απλώς καί μόνον, σέ
βλλειψι οίκογιενειαικής άγωγής,
άλλά ττερισσότερο είς τα κινη-
ματαγραφικά £ργ<χ, τα όποϊα χαιρακτηρίιζω ώς /άτπό οθόνης εί δικά μαθήματα, διά την έκπαί δευ,σιν των νέων μας είς τόν γκαγικστερισμόνΙιΚαί αύτό ιδίθει τό δικαίωμα νά ύποθέτω, ότι οί νέοι μας, ώς μαθητιαί πλέ όν τοΰ γκαγκστερισμοΰ, θά με ται&αίνσϋν πρός ίδρυσιν Ινστι- τούτων ληιστρικών πρός έπιμόρ φωισιν 'έκείνων άπό την χώραν, πού μάς ήλθε αύτό τό φροΰτο! Δηλαδή, τα τσιροικΐ'α, των γκά- γκστερς, νά φανοΰν άνώτειρα, είς π,ροΐκοπήν καί διδασκολίιανΙ /* ι Κ αί άς έλθσυμε είς τούς Έλ¬ ληνας έκεύναυς πού άνέλαίβαν νά σκοτώσουν ένα δοολευτήν είς την θεσσαλονίκην. Τόση ττώ ρωσις, &χι μόνον είς αύτούς, ιτού άπτέ|6(λεπιαν είς ε"να ποσόν δραιχμών, Ιαλιλά καί είς έκεί- νους, ττού τούς διειβουκόληισαν, είς την &ιάτΓτραξιν τοΰ έγκλήμα- τος. Καί ώς πρός τούς ττρώτους "Έλληνας, πιθανόν νά ύττώιρΐχη, μία συιγγνωστή άδυναμία, πού την! Ιέκμεταλλειύεται ό χρηματο- δότης. Άλλά ~ώς νά σογχωρή σοΛμε τούς αλλους "Έλληνας, είς τούς όττοίους ενεπιστεύθη- μειν την ζωήν μας, έττειδή τούς έκρίναιμεν ώς εύγενεΐς; Αύτούς λοιττιόν τούς Έλληνας 'δέν θά νά τούς φοδοΰμαι όττως πιρό 6λιγου έ'γιραψα είς ωιμά μου μέ τόν τίτλον «Φθβοΰ μαι τούς "Έλληνας μου!» Δέν φαντάζομαι ό άναγνώστης μου ν ά £χη διόίφορη ίδέα άπό την απογοήτευσιν, πού ήσθάνβην γιά τούς Έλληνας μου ι ΓΡ. ΧΑΡΜΗιΣ ΙΟον Ή αναλογ'α της έλλην ι κης κι- νητής περιουσίας ττρός την ιάκίνητον είναι 26 πρός 62. Ή ιάναλογ α τής τοορκικής κι- νητης πρός την άκίνητον εί¬ ναι μόλις ΑλΑ πρός 95ι/2. Δη- λαοδή οΰσιαστικώς χιάνομεν τα 38 έχατοοτά τής δλης πε¬ ριουσίας τοΰ ανταλλαξίμου "ιΕλληνισμοΰ τής Τουρκίας. Λέν εχω στοιχεϊα δπως κρίνω ποία είναι ιή άναλογία κινητή; τοεριουσί'ας πρός την άκίνητον των ανταιλλαξίμων.Άπό την έκ¬ θεσιν μόνον των ούδετέρων με- λών ιέιξάγεται ·δτι έικ των 70 χι λιαδων περίιτου έλληνικών αι¬ τήσεων καί άλλων τόσων τουρκι κων, α'ί όττοΐαι κατεχωρή8ησαν, θχι έξετιμήιθηισαν, ή άξία των κινητών περιουσιων των Έλλή- νων 'έν σχέσει πρός τάς ά,κινη- τους είναι 38 πρός 62, ένώ ή ά- ναλογία των τουρκικών περιοι:- Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΥΜΦΩΝΙΑ Κ Α Ι ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΠΚΑΙ ΑΠΟΖΗΗΙΩΣΕΙΣ ΔΓΟ ΙΙΤΟΡΙΚΑΙ ΑΓΟΡΕΓΣΕΙΣ ΤΟΓ ΕΛΕΓΘΕΡΙΟΓ ΒΕΝΙΖΕΑΟΪ ώκινήτων. Βλέπετε λοιπόν ότι Λμιέσιως τορεττΐει νά συων είναι 4'Λ κινητών πρός ανάδειξις παιριαιδόσεως κατα την αναχώρησιν, είτε τουλάχι¬ στον ύπάιοχει διοιικητικόν μέ^ τιρον ιδε'δαιοϋν ιδτι εχει γίνει κα· τάσχεσις ή Ιέπίταξις. Καί τοιαύ- τηι απόδειξις δέν ΰπάρχει. ΊΑιλλά καί Ιάπό αύτά τα 627<- θά άφαιρέσωμεν την άΐξιορι-- όλων των καταστραφέντων ό:κΐ'νη- των των άνθουσών έλληνιικών βοΰν 'δλαι αί ατταιτήσεις αί στη ρ,ιζόμεναι ·είς την έγ'κατάλειψιν κινητών ττρα'γματων έν Τουρ- κίια διαρπαγέντων υπό τοΰ άλ- ψα ιή τοΰ ιδή τα, έΐφ' όσον δέν πρόκειται ττερί κινητών πρα- γματων, διά τα δτοοΐα πόλεων της Μικράς Άσίάς (^Σμύρνης - ιΚυδωνιών κλπ.). ■ΥπολείτΓεται ή άξία τής άχι- νήτου περιουσίας, ιή όποία τ^ρέ^ ττει νά υποθέσωμεν όϊ ι άνέρχε ται είς 162*7» επί τοΰ δλου. Άτό την άκίνητον αυτήν ττεριουαίαν όιφείλετε νά |άιφα'ρέ·3ετε άμέοως την άΐξΐαν ιδλων των οίκιων τάο "οποίας είχεν ό ΊΕλληνισμΙός έν Τουρκϋα, είς ιδλην την ζώνην των πσλεμικών επιχειρήσεων. Αί ιΚαδωνιαι δέν περιελήΐφθησσν είς αύτάς, ώς >καί τίνες ώΛΑαι
πάλΐεις, άλλά αιί ■(τλεΐσται δ·υστυ
χώς πόιλεις περιελήφθησαν είς
την ζώνη,ν των επυχειρήσεων.
"ΊΟλοι Ιδέ γνωρύζετε ότι ό 'ϋλλη
νισμός 'έκεϊ είχεν οικίας ωραί¬
ας, ιήτο ποαγιμιατικώς ϊίνας κό-
σΐμος μέ άνώτε;ρον πολιτισμόν.
Όλα αύτά λοιπόν σήιμερον δέν
είναι παρά σίικόπεΐδα καί έπομέ-
νως σάς άιφήνω νχχ έικτιμήσετε,
Ιέάν ή όΐξία των οίκοιτέΐδων αυ¬
τών δοναταιι νά άνερχεται είς
τό 20όν ή 'έστω καί τό ΙΟον,
τής άξίας τοϋ ΰλου σττιτιοΰ. ΤΙ
νά ώξθζουν ΰλα αύτά τα οίκοπε
δα δταν έφυγαν οι'ι "Έλληνες, οί
δέ Ιοΰιρκοι μΕτανάσται ήοαν
πολύ ολιγώτεροι, διότι ήοαν κυ-
ως άγροτικός πληθυσμός; Πρέ
ιτει λοιπόν ιόλόικληρον σχεδόν
την ώξθαν των άχινήτων κτημά-
των, των αστικόν, τα όποΐα ικχχ-
τεστράφησαν εν τρ ζώνη των έ-
πιιχειρήσεων νά αφαιρέοετε άπο
τόν (λογαριασμόν τόν γενώμενον
υπό τού αέ,ιοτίμου Άρχηγου
των Προοδευτοκών, διά νά Ιδω¬
μεν ποΰ θά έφθανεν δ λογαρια-
σμΐός ούτος.
Μοναδική οχεδόν ύπολογίσΊ'ΐος
περιουσία &ι' αποζημίωσιν ά-
παμένουν τα έν Τουρκία ά-
γροτικά κτήματχχ των όμογε
νών.
Άλλά ϋά μοϋ εϊπετε ότι ό
Έλληνικός -ληθυομός εΐχε
άκινητα ιάγροτι,κά έν Τουρχυα.
Ναί, αλλα Ιδέν £χω δυιστυχως
στατοστικάς ιτληροφορίιας τοΰ ά
ριθμοϋ των ώκινήτων των άγρο-
τικών ικτη,μάτων. Φοδοΰμαι δέ
μήττως ιή άναλογία των /κτημιό}-
των τούτων έν συγκρίσει πρός
τα άκινητα τούρκικα έν 'Ε.λλό:-
'δι δέν άντυστοιχεΐ πρός την ά-
(Συνέχευα ειίς τήιν 4ην σελίδα)
ΔΥΟ ΣΤΗΛΕΣ
ΠΑ ΤΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΔ
Ή Κουβεντούλα μας
Την προττερασμένη 6δομά5α,
ΟΓγοττΐητές μου, σόίς άφη<σα άμα-1 γείρευτες. Άλλά γι' αύτό δέν ! φτα[ω έγώ αλλά τό τυπογρα- Φβίο, πού ρυθμίζει την ΰλη τής Εψηιμειρίδας κατά την κρί^η τού, ρυθμύζοντας ποία Ολη τφέ· ττε'ΐ νά προτιμάται γιά δημοσι¬ ευθή, 'καί ττοιά νά ιμένη, γιά την αλλη 'βδομάδα. Φαίνεται πώς ό Άρχιεργάτης μας δέν έ'χει στο- μώχΐ καί γι' αύτό δέν τόν ένδι- αφερουν τα φαγητά. Αύτό δμως δέν τόν άτταλλάσσει άπό την ύ- ποχρέωση νά σκέπτεται κι' έκεί νους ιτού τρώνε καί ττού είναι φοσικό νά ένδιαφέρωνται γιά τό τί θά φάνε τή μιά μίρα καί τί την ότΊλλη,. Λυποθμαι, γιατί είναι ή δευ¬ τέρα φορά ττού ή ϋλη μου μένει δξω. "Έτσι καί στό πρωτοχρο- νιώτικο φύλλο, δέν δημοσιεόθη- κε καθόλου «μενοΰ» «Ιέλλεθψει χώρου». ΙΔημοσιεύθηικε 6έ την επομέ¬ νης δδομάδα ττού ύττήρχε χώρ<:ς, μέ ιάτοοτέλεσιμα νά μιλάμε (α- φοθ ττέρασε ή πρωτοχρονιά) γιά γαλοποϋλες, μελο,μακάρο- να κλπ. καί την Πέμπτη πού εί¬ ναι μερά κρεοφαγίας γιά ταιχι- νόσου—-ς καί τουτο γιατί επρό¬ κειτο γιά μενοΰ τής παραμονάς των θεοφανείων, τκύ ήταν ι(ρ<χ νηστείας. Ατυχώς δέν μοϋ ?Ιναι δυ- χατόν νά ττηιγαίνω ή ίδια κάθε δδομάδα στό τυπογιραφεΐο κ αί ά ιταρακολουθώ προσωτπ.κώς την στοιχειοθέτηση καί την σε¬ λ ιΐδοποίηση της συνεργασίας μου, όπότε μόνον Ιτσι θά ήταν '5υνατό νά άποφεύγωνται τα χονδροειδή αύτά λάθη ττού σάς <άνουν καΊ δικαίώς κι' έσάς νά ■ητελαγώνετε. ιΕΙμαι κι' έγώ νοι- κοκυρά δπως κι' έσεΐς κι' £χω κι' ιέγώ τίς αΐκιακές μου άσχο- λίίς, τίς 'κοινωνικές μου ύποχρε ώαεις καί πάνω άπ' δλα καί ό-ντρα στό κεφάλι μου. Ώστόσο γιά τελευταία φορα άς δόσουμε συγχωροχάρτι στόν άρχιεργάτη μας καί άς έλττί- σουμε πώς στό εξής δέν θά μάς δημιουργηθή άνωμαλία. Γιοοτί αν επαναληφθή πώλ ι άνωμαλία στή δική μου τουλάχιστον συι- νεργασία, λυττοΰμαι ττού Θά σάς τό πώ, αλλά Θά βρεθώ στήν ά- νάγικη νά την διακόψω. Μέ δλη μου τήναγάττη ΙΠάντοτε ή καλή σας φ λη ΚΥΡΙΑ Κ. ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΔΟΜΑΑΑ ΜΕΣΗΜΒΡ Ι Φαισόλια: σοΰττα. ΠθΧΤΓΟ. Φροΰτα. Μακαιρόνια ικιμά Τυρί ψέτα. Φροΰτα. Ρώβύθια σοϋπα. Παοτό. Φροθτα. Άΐρνί τάς κεμπάττ. Πατάτες τηγανητές. Τυρι φέτα. Φροϋτα. Πατάτες γιαχνί. Εληές. Φροϋτα. Λιθρίνια σχάρας. Ραδίκια σάλάτα. Φροϋτσ. Β ΡΑΔ Υ ΔΕΥΤΕΡΑ Ψάρα πλαΐχί. Λαχ>ανοσαλάτα.
Φροθτα.
ΤΡ Ι ΤΗ
Αύγά τηγανητά.
Πατάτες βραατές σαλάτα.
Τυρί φέτα.
Φροΰτα.
ΤΕΤΛΡΤΉ
ΠιΙλώφι μ65ι<χ. ΠΐκΙλες. Φροϋτα. ΠΕΛΤΤΤΉ Κ'θονουττί'όι γιαχνί. Παστό. Φροΰτα. ΠΛΡΛΣΚΕΥΗ Τραχανόσουττα (ξυνή·). Τυρί φέτα. / Φροΰτα. ΖΑΒΒΑΤΟ11 Πιλάφι σηκοτάκια. Λαχανο σαλάτα. Φροΰτα. ΚΥΡΙΛΚΗ Κοτοττουλο σοϋτκχ αύγαλέμσνο. Κεφτ^δες τηγανητοός. Τυρί φέτα. Τοματοσαλάτα. Μαρουλοσαλάτα. Τυιρί φέτα. Φρούτα. ΦροΰΦαι. ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΓΛΥΚΙΙΣΐΜΑΤΩ'Ν ΑΥΙΠΟΚΑιΛΑΜΑΡΑ (Δίττλες) ΙΚοτνένα άττό τα φαγητά αυ¬ τής τής ββομάδας δέν οάς εί¬ ναι άτγνωοτο, γι' αύτό θά σδς μιλήσω γιά ένα ώραίο γλύκι- σμα, πού φτιάναιμε οτή Σ μύρ1- νη καί πού εμείς έκεΐ τό λέγα- με μελομακότρθΛΌ·, ένώ έδώ τό λένε θίπλες. Δισβάστε λοιττόν ττώς γίνεται τό δμορφο αύτό γλϋκισμα. ιΡίιχνομε οέ μιά λεκάνη 1.200 γρα,μμάρια ψιλό σαμιγδαλι, 10 αύγώ, τιόν χυμό 4 ττοροκο-λιών, Υ% κουταΐλιά τοΰ γλυκοΰ άλάτι (και τόσο νερό ώοτε δλα αύτά νά Υινουν μιά μάζα πού νά ζυ- ιμώνεται. Κ<ΐλλίτ·ερο: τό νερό νά τό ρί,χνωμε λίγο - λίγο γιά νά ιμή ιμάς πέοη τκχραπάνω άπ' 6- σο χρ£ΐτ5οζεται. Τή μάζα την 6ά ζομε πάνω σ' £να ττλαστήρι ών €χωμε ή σέ 'μιά καθαρή ττλανι- <ίμένί} οανίοα 9 καί σ' ενα κα1. θαρό μάρμαιρο 'καί την μαιλώ- ζομε κάττου V» ώρα, νά γίνη έ- λαστική κα!ί ν' άνοίγεται οέ φύλλο. "Ενώ εμείς θ' άνοίγωμε τίς δίττλες πρδγμα πού θά κά- νουμε κάβοντας ίίν« κομμάπίι ώ- ιτό τή Ιζύμη καιί άνοίγοντάς Το σέ φύλίλο ιμέ τό εΐ'&ικό στρογγυ- λό ξύλο, ,κ<5πγοιος 6ικός μας, —ρέτπει νά εξακολουθή νά μα- λάζη τή ζύμη γιά νά μή κρυώ- ση. Τίς δίττλες τίς κόΊδουμε μ" έ'να μαχαίρι σέ στενάμακ,ρα σχήμα- τα φάρδους 4 δακτύλων καί μή κους 116 ως 118 ιτόντων. Κατότην τίς δένομε φιόγκο κι' 6ταν τίς έτοιμάισουμε ΰλες καίομε σέ ιμιά κατσα-ρόλα άιφθονο καί ιτο- λύ καλής τΓΟΐότητας λάδι ή σου σαμάλαδο &ν <5.ροΰμ£ (εμείς τό ιτροτιμοιύσοϋμε οτή Σμύρνη γ>ιά
τα γν.υ·κίσματα) καί ρίχνομε
μέα<χ τίς &ίττιλες ττροσέχοντας νά μή κολλήσοον ή μ,ιά μέ την αλλη. *Ό·ταν ροδοκοκκινίσουν, μέ τρυπητή κουττάλα τίς 6γ&- ζοαμε Ά—:ό την κατσαρόλα καιί τίς άιτλώνομε σέ μιά μεγάλη ό- 6άλ ττιατέίλ.λα. Τίς ιτερΐ)(ύνουμ)ε μέ μέλι, δχι ιδμως ττολύ ΤΓηχ*τό (τό ιάναλύομε πρώτα μέ νερό), τίς παστταλί'ζομιε μέ χοντρο'κομ- μένα καρύδια καί μέ κανέλΐλα 'καΐ τίς οιερβίρομε ζεστές. 'ΕΒώ συνηθίΐζουν νά τίς τΐαστΓαλίζουν καί μέ ζαχαρη «5όχνη. Αύτό άν θίίλ&τε τό κάνετε. ΔικοΓίωμό; σας καΊ γοϋστο σας. Πάντως σας έπαναλαιμβανω, εΐλ·αι ίνα πολύ ΰμορφο γλΰκι- σμα καί είναι καί τής Πατρί- 5αχ; μας. Δακιμάστε το. Εΐμα. | βεβαία πώς θά σάς άρέση. ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΑΣΥΝΤΑΚΤΟΣ Η ΦΡΑΣΙΣ "ΠΕΙΘΑΡΧΩ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ,, Τό ρή'μα «τεϋθαριχώ» σηιμαθ- νει ττείθαμα. &1ς τάς αρχάς (είς την καθεστώοαν εξουσίαν, είς τούς ιάνωτέροΰς μου) καί γενι¬ κώς ύττακούω. "Εχομεν τάς λέ- «^ιε'ΐς τπειθάρ'χησις καί ιτει©αρχία — τό τοει'θαρχεΐον — (ύτκϊκοή είς τάς ιάρχάς) — εύιπε1βει·α. 'Επί- σης έχομειν ττειθαρχΐκός — ό συνηβισμένος νά πει&αρχή, ό υ¬ πακούων προθύμως κλπ. Είναι καί τό ώρχαΐκόν κκτί ταυτόση- ιμον τκ(θαρο<ος — εύ~ειθής, τοει- βήνιος, ύτταΐκοόων. "Έκ των ίάνωτέρω έξάγεται, ότι ~ρέττε.ι νά λέγω.με.ν καί νά γραψωμιειν, ορθώς, «ττειθαρχω είς άλλαν», δχι δμως «πειθα;ρΓ| χω τόν αλιλον», ττού θά έσήιμαι-; νΐεν, δτι κάμνω, δήθεν, τόν άλ¬ λον νά πειθαρχήση, να ύπακού· οτ), τόν '6αζω ε[ς πιειθαρχίαν Διότι τό ρήιμα ττειθσ,ρχώ δέν λαμβάτνει τοιούτου είοους άνύ παρκτον αντικεί'μενον μέ απλήν πτώσιν αΐτιατπκήν. Άλιλό: συν- τα-σσεταί έμ-ροοθέτως μέ τόν σθν6εσμον «είς». ιΛοιττόν, τό συμτέρασμα είναι, ότι τό «ιτειθαρχώ εις άλλον ή είς τάν άλλον», δέν ταυαίιζεται, κατ' ίννοι,αν, μ* τό «πειθαιρχώ τόν άλλον», τό όττοΐον εΤ<ναι ά σύντακτον καί αποτελεί άχηο- χον νεοτΐερισιμόν. + Άιρχυμ. Νικόλαος Βαφείδης Κ "ΝΟΣΤΙΑΠΕΣ ΚΑΙ ΑΛΚΡΥΛ II ΐΗ όμιλία τοΰ καθη.γητ<;0 κ. Άθ. ΆσιατΡδη είς την τελετήν τής κοττης τής &ασιλόπιττας τής 1Ε(νώσεως ΙΠοντκον Περάματος περί τής οποίας έγράψαιμεν είς τό προηγούμενον μας φύλλο, έ'- χει ώς εξής: "Ένας σεισμός ιτρωτοφα-νής, α θό'Ελλα άκατάσχετη, ιτοΰ ξ,έανχχσε έδώ 'καί 45 χρόνοα ξερ ρίζωσε £να λαιό άττό 1.500.000 ψυχές, έτΓΧχναΐί)>έροντάς τον στήν
παλιά τού κοιτ&δα.
4Θ όλόκλη,ρα ζυμώνουν τής
ΜικρασιαΤική καταιστρθιφή σέρ-
Μ τα ιβήματτά τους καί οί
ΙΠόντιοι στή φιλόξενη αυτή γή.
145 ιόλόκληρα ζηιμώνουν τής
νοσταλγιίας τα 'δάκρυα μέ τίς
ιάναμνήσεις καί ιμέ τό τταρεΛ,θόν
μιθΓς ττκαλιας εύτυχιομένης ζω-
ής. ιΔιηιγσϋνται τα ττιερασ.μένα
καί κλαΐνε ώσταμάτητα, δπως
λέγει ό Πσιητής.
ιΚί' ή ττίττα αύτη ή Ά'βαισι-
λιάτιικη, ιεΤνσι >κι* αυτή ζυμωμέ-
νη μέ της νοσταλγίας τα δά:-
κρυα: Ώ νοσταΐλγαί άδάσταικτη
πού κινδυνεύεις νά πνίιζης ά--
ση!λο3χνα κά&ε Ποντιακή καρ-
δυά! Καί νοσταλγοΰν κ«ί νο-
σταλγοΰν οί* ιΠόντυοι σάν τόν &-
μοψο Όδοσσέα «καί καττνόν ά
πο0ρώσκοντα νοήσαι ής γαίης
θανέειν Ιμείρεται» δηλ. ικαί ικα-
πνό Λκόμα ινα άνει&αίνη άττό την
•ηατρίδα1 τους κι* άς άττοθάνουν.
τκχτρθδα τους νά ίδουν κι' άς
ώποθάνουν.
Παθιλος μάς αφησε μιά έπιταίγή
λέΐγοντας: «Στή'κετε καί κρατή
τε τάς τταραδόσεις». Αυτή την
Ιέντολή την κράτησαν καί την
κ,ροοτοϋν οί Πόντιιοι, ίδρύοντας
τούς ,ΣυλΛόγους, Τίς έστίες καί
τίς Όργανώσεις τους, διτου
σϋγικεντρώνονται κάβε τόσο καί
Ιάναιτολοΰν καί άνιστοροΰν τό
εϋτυιχισιμένο ττσ;ρ£!λθόν καί
θουν ί=να Ίΐθίρήιγορο καί
μέλλον, στηρυγιμένο πάνω στούς
θρύλους ·καί στίς Ποντυακές ιπκχ·
ραΐδόσεις. «Εάν τα παραιηΙλ£"
θέττα" μνημονεύης κάλλιον πιε,ρί
των μελ'λόντων δουλεύσει». 'Έ-
τσι έλεΐγιε ό Ίοοκιθάτης. Κι' άλ-
λοθμονον στό λαό, πού δέν έμα-
θε νά τιμά τό παρελθόν, τίς ττα
ραδόσεις καί τίς συνήθειές τού.
Ό λαός ούτος θά κατα—οντι,ι
σθή θά οΐβυση. Είναι σάν νά μην
υπάρχη, γιατί τοΰ λείττει τό ό-
ζυ·γόνο τής ζωής.
ΐΔέν μπο,ροθσαν δέιβαια νά έ-
ξαιρ'ε&οΰν ιάττό τόν κανόνα αυ¬
τόν καί οί ΙΠόντιοι τοΰ Πε,οάμα-
τος. "ΑκαλουΙθώντας τό τταρά^
δειγμα των Ιδλλων ΣυΙλλόγων
Πειραιώς, Νικαίας Καλιλιθέας,
θεσ)νί'κης, Τδρυσαν την Ένω-
σή τους, ιτού θά στεγασθή πι-
στιεύω 'άιτόλυτα μέσα στό 1967
σέ δικό της οίκημα, έφ' δσον δ¬
πως μαθαίνω τό οΐκόπ&δο τό
τΓαρεχώρησε ευγενώς ό φίλος
μοί» ιΓεώργιος Τζατζάνης τ. Γ.
Γραιμιματεύς τοΰ Ύπουργ. Προτ
νοίας, τόν ιόττοϊον ικαί εύχαρι-
στώ.
Καί θ' ώρχίσουν καί οί Πόν-
τιοι τοΰ Π&ράιματος μέ τή φωτεί
νή καί έλπΐ'δοφόρα 'Εστίο: τους
τόν σκληιρό πόλβμο έναντια
στόν κοπΓαλυτή χρόνο, τυού ζη-
τάιει νά ,ρουφήΐξη καί νά έξαιφα-
νίση τό τταρβλθόι/, νά σ&ύση τίς
ώναμνήσεις, τούς πόθους καί
τούς 'καϋμούς πρός την γενέτει
ρα γη, έικεΐ δπου άφησαν των
τοροτγιόνων το1^ τα κόκκαλα τα
Ιεράί.
ΐΓή των πατέ,ρων μας άληομό-
νητιε Πόντε! πού σέ ν«νούρισαν
επί 3 'χι!λΐ£τηιρ['δες τα μοουροθα-
λαισσίτικα κύματα καί οί αθρες
τοϋ Βοσττόρου καί της Κολχί-
δας. Στά παροίλια σου Εφθασε
ή 'Αργώ μέ τόν Ίάσονα καί
τούς Άιργοναΰτες γιά νά τοάρη
τό χιρυσόμαλλο δέρας. Στά χώ
ματά σου 'βρηκαν τή λύτρωιση
καί σωτηρία τους οί μύριοι τοΰ
Ξενοφωντος ,μέ την κραυιγή
«θάλαττα - θαλαττα» σάν κα-
τηΐφόρισαν άπό τό δρος θήλη
πρός την Τραπεζοΰντα. Κι' £-
στηισαν πανηγύρι κ ι* Ικανόν ώ-
γώνες γομνικούς οί μύριοι, γιά
νά ει>χαριστήσουν τούς Τραητε-
ζουντίους, πού τόση φ-ιλϋΐξενία
τούς έπύφύΐλαξαν. ι Καί χώρεψαΛ'
οί Μύ,ριοι τόν τΐολειμικό χορό,
τόν ιΠυρρίχιο, ττού τόν κληρονό-
μησαν αττό τοτκ σ' Πόντιοι μέ
τό δνομα Σέρα χορός.
Ά—ό τή Σιινώπη ξεκΐνησε ό
κυινικός φιλόσοφος Διο-γένης,
ττού τόσο θαυμασθηκε άπό τόν
Μεγαλέζαντιρο. "Απτό την Ήράτ
κλΕΐα καταγόταν ό ·—-ρίφη'μος
ιφιλοσοφος κοίί μαθητής τοΰ
Πλάτωνα καί Άρ,ρ-ιστοτέλη Ή-
ρακλείδης ό Ποντικός. Ή πόλις
ΆΙμάσεια (έγέννησιε τόν μεγοΐλύ-
τε,ρο ιΠεω.γρο:φο τής Αρχαιότη¬
τος τόν Στράδωνα. Στή Βυζατν
τινή 'έττοχή σέ καμαρώνομε, Πόν
τε ΐαλησμόνητε, ώς θέμα: Χαλδί
άς, πού μοζί μέ τό θέμα τής
Άρμενθας έ&ινες στό Βυζάντιο
τούς ττιό καλύτερους οτρατεώ-
τες. Κι' Βδωσες τούς πολυτρα-
γουδηιμένους Άκ,ρίτες σου, πού
ιέοτησαν οτά σύνορά σου τίς ά-
σπι)&ες των ένάντνα στούς άττε-
λάτες >κα1 τούς Σαρακηνούς.
ι Στά 11204, δταν έτκσε ή Π6-
λη από τούς Σταυροφόρους φτι-
άχτηκε ή Αιύτοκρατο,ρια σου ά-
ΐΓΟ τόν Άλέξιο καί ΔοτΛδ τόν
Κομνηνό, τα έγγόνια τοΰ Αύτο-
•κράτορα των Κομνηνών τοΰ Βυ
ζαντίου τοΰ Άνδρόνι.κου, μέ
ττρωτεύουσα την περίιφημη Τρα
■πεΐζοθντα. Κι' άγωνίστηκε καί
■πώλαιψε σκληρά ή Αύτοκρατο-
•ρία των Μεγαλθ'καμνηνών έναν-
τ«χ στίς όρδές τόόν Τουρκομά-
νων, των Μογγόιλων καί των Ό
■σμιανλιδών. Κα'ί σάν γονατισε
καϊ πάρθη'κε ή Πόλη στά Τ453
ΐα—ό τόν Μωάμεθ ήρθε καί ή δι
κή σου σει,ρά. Κι' ήταν γρα,μ-
μενο τής ιμοίιρας νά σκλσίδω&ής
κ<α!ί σύ οστερα άττό 8χρόνια, στά Ι1Ι4Θ11. (Κι' ένοιωσες καί σύ τή βαρεία καί ιτολυχρόνια σκλα 6ιά τής Τουρκο'κιρατίισς μά έδω σες στή'ν 'Ε'λλ,ηνική 'Ειτανάοτα-- σι τοΰ Τ821 τόν 'Αρχηιγό της τόν "ΑΙλέξανδρο 'Υψηλάντη ,χαί τόν άι&ελφό τοο Δημήτριο, κΌίτ θώς καί τούς Φαναριώτες ιΚα- ρατζάδΐες καί Μουρούζηδες. Κι' κϋγωνίστηκες σκλη,ρά καί (3γπχ- γνωσμένα οτά 400 χρόνια της σκ,λιαΐδιας νά διατηρήισης δ,τι ■χρυστιανικό καί έλληνυκό σοΰ ϊ μεινε, ώς τταρ'α'κατιαθήκη. Κι' ε! χες χιλιάδες Θ6ματα ότι" τίς τσ-ΐρκΐ'Κ'ές θη.ριωΐδίες, ττού άνάγ- καισαν ττολλά τκπδιά σου νά άλ λαξοπιστή'σουιν οτά φανερά μά στά κρυφά πα,ρέμειΐναιν φανατι- κοί ΧριστΐιανΌί, οί λεγόμενοι «ίΚλωστοί», ικα} Ιέξακολουΐθοΰν —αΓλ,λοι ώκόμα τέτοιοι κραφθ'χρ στιανοΐί νά ζοΰν στή γενέτειρα νη. 'Καί ροδοχάρα'ξε τής λευτερι- άς ή ώρα οτιό Α' Παγκόσμ.ο 'ΠόΙλε,μο. Κι' (ήτίαν νά γίνης, Πόντε μου, Δηιμοκρατία 'Ε,λλη. νική. Κι* δταν ό Ρωσικός συρα τος 'κατι&λάΐμΙ&αΐνιε τούς άγαπτηιμέ νους τόττους σου άιτό τούς Τούρ ικους έσύ έπαιρνιες κοοράγιο καί έτοιμαζόσουνα μέ τους άν τάρτες σου γιά νά άποκτήισης την ανεξαρτησία σου μετά τή Ρωσική Έττααχίιισταιση. ιΚι' άτγω- νίστη,κες ήρωΐκά μέ τόν Δ&σττο- τη σου, τόν ώείμνηστο έΊτειτα Άιρχιεπίΐσκοπο Αθηνών Χρυσόν θο γιά νά πείσης τούς μεγά1- λους νά φανοθν 'μεγάλοι στή ψυ χή, μά φάνηικαν μικροί καί τι- ιτοτένιοι, ιάφοΰ ενί'σχυσιαν τόν τοαλιό τους 'έχθρό τόν Κεμώλ, 'γιά νά ιμή ττραγιματο—οιηθοΰν τα ονειρα τοθ 1Ελληνισ·μοϋ. Κι' «εΐχες τούς ηΊρωές σου στά 6ουι- νά καΐ τούς έθνομάρτ>ο,ρές σου
στά ΤΓε,ρίφημα δ'καστήρια τής
ΙΑμάσειας, πού κατεδίκασαν
γιά την λευτεριά σου χιλιάδες
συιμτοολϊτΐες μας σάν τόν άείμνη-
ατο Άκ,ριτίδη, Κατοετανίδη, Κω-
φιθδη καί τόν 'Επίσκοττο Ζήνω-
να. ΐΚι* ήρθε (ή Μΐ'κ,ρασιατιΐκή
συιμφορά καί γιύρισες ασιτος, ό:
ουκος, θλιιμμένος στήν έδώ γή
των τκΓΓέρων σου καί συινήλθες
ιάιτ' τίς συιυ,φοριές σου τοόλύ γλή
γοιρα κι' δφτιαξες τούς συιλλό-
γους σου >καί τίς όργανώσεις
σο^, πού σάν ναοί έξυμνοΰν ιτέ-
ρα ώς ίΓτέρα τό ττΛνιδημο .καί με-
γαλοΐΓΐρεπές δνομά σοα.
ΆτνΊαοιμένη γή, πού σ' αγιοτ-
σΐε τό αϊμα τόσ&ϊν * Αγιον, ττού
γιεννήΙ&ηκαν στά χώματά σου.
Ό "Άγιος Εύγένιος μ-χρχύρη
σε στήν έποχή τού Διοκλητια-
νοΰ στή γή σου καί τόν τύμη'σε
ή τοόλη της Τ,ραιτεζοΰντος, ώς
ττΰλιοΰχο της ιμέ τόν ττερίιφημο
ναό τού.
Μά κ ι* "Αγ. Βασίλειος καί ό
αδελφάς τού Γρηγόριος ό Νοο1-
σης ήίσαν παιδία σου άττό ττατέ-
ρα Πόντιο 'καί Μακεδό'υσσα μη-
τέρα.
ιΚι' οί "Αιγιοι θεόδωιροι μέ
τα φτερωτά τοος όόλογα, καθώς
κα!ί οί "Αγιοι 40 Μάρτυρες, ττού
μαρτύρηισαν στή λίμνη τής Σΐ-
βάοτειας.
Μά τό ξεχωριστό σου καμά-
ρι, εόλογηιμένη Ποντιακή γή, ή¬
του ό "Αγ.ος Άθανάσιος ό Ά-
θωνίιτης άττό την Τραιτ?Ιζοΰντα,
ό ΙΙδροτής τής Μεγίστης Λαύ¬
ρας καί καθηγητής τής Άθωνι
κης μοναιστικής ττολιτείος, πού
ή"ταν ικοί προσωπικάς φίλος τοΰ
ιμεγάλου ιΒαζοντινοϋ ΑΟτοκρά-
τορα Νικηφόρου Φωκά.
ΙΚοί ό Νίκων ό Μετανοεΐτε, ό
Πολιοΰχος τής 'Σιττάρτης μέ τό
φλογιερό τού κήρυγμα στή Κρή
της 'καΐ Πειλοπόννησο, στή γή
σου εΤδε τό Φως.
1Ο "Αγιος Μό&εστος, πού ή¬
ταν άπό τή Σιεΐδάοτεια καί τέ-
λος ό Έι&ρα,ΐος 'Λ'κύλας κι' ή
γυναϊκα τού Πρθσκιλλα, φ(λοι>
καί ουνεργάτες τοϋ αποστόλου
Π αώλου έσένα εΐχαιν γενέθλια
νη·
ΙΚ αί θά τελειώσω μέ τό πιό &
ξιό σου τταιδί, τόν φλογΐερό πα-
τριώτη Βηοαριωνα τόν Τρα-ε-
ζούντιο, τόν Μητροπολίτη Νι-
κοίας καί Ι~ειτο Κοιρδινάλιο
τής Καθολικής Έκκλησίας, πού
ιτάλαυψε καιί ιμετά την ώποτυχία
της Ενώσεως της Άνατολικής
μέ τη Δ'οαική ΊΕκκλησία νά ξε-
σηκώση Σταυροφορίες γιά την
σωτηιρία τής Βυζαντιινης Αύτο-
κροπορίιας.
Τί κι' άν τό θέλησε ή σκλη,ρή
μοϊρα νά μάς στερήοη τ" ά-
γυασμένα χώιματα;
Πάλι μέ ιχρόνια μέ και,ρούς
Ιπάλι οικά μας ©ανκχι.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ
Τής κ. ΑΘΗΝΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ - ΜΠ0ΥΡΚΑ
Ύδθί Λυκείου θηλέων Νέας Ίωνίας
Γ'
'Εκιεϊνοι πού ΐεΐχαν ύ
ση, δέν τούς ιμ'λησαν^ γιά τόν
Ισιο δρόμο ιτού ΙΊφεπε ν' άκο-
λουθήσουν. Μέ ττοιό δικαίωμα
υστερα θά γίνουν τιμηταί;
|Πόση ιάκάμη καταοτρεπτική
έτη'διριαιση στήν ψι,Γχολογία τοό
παιδιοΰ €χει κο'ί ή κακώς έν-
νοουμένη ώγωγή.
Ύττάρχουν ττεριπιτώσεις τται-
διών ΤΓοΰ ή διαφθορά όφ.Ξ λε,ται
στήν τ>~ΐφλή άγ-άττη, στή μαται-
οΐδθζία, στήν αγνοια ή στήν 5ι>
στροττία των γονέωιν.
Ποιλλοί ιάττ' αύτοΰς μέ την άρ
ρωστημένη στοργή τους άδιαφο
ροΰν γιά δλες τίς έττικίνδσΐ'ες
ΙέλΙλείψεις τοϋ τταιδιοΰ. Περ>φρο
νοΰν κά,'θε ύπόδειξη των ποι'δα-
γωιγών ικαί ττιστεύουν κακώς!
καί τοειιιλανημένα δτι τό ιταιδί
τουις είναι τό καλλίτερο τκχδί
τσΰ κόσμου.
'Δέν έν^διαφέρονται οΰτε αν
γυιρίζη στούς δρόιμους, ουτε μέ
ποιούς συχχναστιρέφεται, οοτε
τί ΙδιοΙβάΙζει, εΰττε πώς φέρετα-
στό σιχολεΐο, άλλά τυ'φλωμένοι
αττό τό ιάντι—αιδαγωγικό 'καΐί]
φυσιολογικό πάθος μιάς νοιση-
ρής άγάιπης, ώθοΰν, χωρίς νά
τό θέλουν, τό παιδί πρός ιήν
ηθικήν δυστυχίαν.
Τό μειτο&άλλουν σέ ύττερό-
τττηι, σκληιρό, ιάτταιτητικό, ζηλό-
τυκττο, έγωϊστή, σπάταλο, διότι
σττεύ'δουιν άδίστακτα νά τού"
I-
κανοποιήσουιν κάθε τού έπυθα-
μία.
ΐΚαί ή Ιάπαίτηοη των γονέων
νά ττάνε τα τκχιδιά το·υς στό σχο
ιλεΐο ιτολύ ιμιικρά άκόμα, γιά
νά ττεράσουιν τίς τάξεις γρή^ο-
ρα καί νά δρεθοΰν στό Πανε-
πιστήιμιο ττοΐλύ νωιρίς είναι τό
λιγώτ&ρο πα,ράίλσγη,.
'Γιατί θέλουν μέν έτσι νά καυ
χώνται δτι είναι τα παιδία τους
εύφ-υέστατα, προνομιοϋχα, ότνευ
προηΓγουμένου, δέν θέλησαιν ο-
μως ποτέ νά έξεΓτάσουν, άν εί¬
ναι ώριμα 'καί Ίκανά νά παιρα-
ΚΌλοι.Ιθήσουν μαθήματα άνώτε-
ρια κι' ότν μιτοροΰν, δττως τό θε
λουν καί ατταιτοΰν νά είναι με-
τα!ξύ των τφώτων άδιάφορο όΥν
εΐνοαι προικισιμένα μέ φυσικές
προδιαΐθέσεις κι' αν είναι δλοι
οί άλλοι 'δ,ροι εύνο'κοί ή δρσ-
μενεις.
Τίς πιό ττολλές φορές λοιπόν
τό 'σητίιτι δέν ενιετχύει ήθικώς τα
παιδία, δέν ξ&κουιράζει, δέν δί-
νει θάρρος στής ζωής τής διά-
φοιρες -ττιεριστάσεις καί δέν Ικα-
νο—οι,εΐ πο'λλές λογικές αξιώ¬
σεις, ώστε νά προλαδαίνη πα-
ράπονα των νιεαρών καί διομα,ρ
τυρί'ες των. Μά άντί γι' αύτό
3ρ!σκ€ΐ ττοΐλλές φορές την εύ-
και,ρίο νά κλονίση την έ.μττιστο
σύνη των παιδιών πρός τό δεώ-
τερο κόσμο το^ς, τό σχολειό,
δττου ύπάρχει τέλος ττάντων κΰ-
ρος κα)ί Ιέιμττιστοσύνη.
Άντί <:![ γονεΐς καί οί κηδε- μόνες νά ττερνοϋν τακτικά άττό τό σχολειό, γιά νά κατατοπί- σουν τό διδακτικό προσωΓΐτικό πάνω 'στίς ίδιότη,τες, ττού έχοον τα ποιδιά, στό χαρακτήρα τους, δέν δχουν σχέσεις φιλικές, άν δέν εΐνοοι άγνωστοι τελείως. ιΔΐΞΪΙχινουιν οί περισσότεοοι γιά τα παιδία τους, ττού είναι ό τπό μεγάλος 'θησαυιρός, ή ιδία ή εύ τυχία τους, λιγώτερο ενδιαφέ¬ ρον ώπό τίς Ιοολλες ύιτοθέσεις τους, ιάπό τίς άλλες άσχολίες τους καί άιπό τίς ανέσεις τους άκόμο. ΐΛένε καί ιτί δέν λένε είς 6ό>
ρος έκείνων, ττού είναι ή" έ'ττρε-
πε νά είναι οί ττιό καλοί τους
Φίλοι, εικιείνων, ττού είναι οί οο-
νεργάτες τους, ιτού έχουαιε στά
χέρια τους τό πιό μεγάλο αγα»-
θό, τόν θησαορό τους τάν πρα¬
γματικόν. ιΚαί τα παιδία άκοΰΓ
νέ τίς κατακραυγές καί διατ[-
θεντοοι έχθρικά ττρός τούς συν-
εργόιτες τους, πρός τούς ουμ-
βούλους κσί ττροπονητάς γιά
τόν ώγώνα της ζωής.
Κι' έτσι ο'. Ιδιοι οί γονεΐς δέν
Λφ^νουν τα σχολειό νάιαοι τό
πλαισίωμα, τό συμπλήρωμα τού
στΓ,ιτιθϋ.
Μένει λοιττόν ή τρίτη μεΐγάλη
Ιπιρροή πού (ξεφεύγει συχνά
καί τοΰ ττιό προσεκτικοΰ γονέα
την έττίΐβλειψη, ό δρόμος.
Ή ιμεγάλη δύναίμη τοΰ κΰ-
κλου αύτοΰ, πού δέν τόν επι¬
βάλλει .κιανένας καί πού μόνο
τού, μέ τη δυκή τού Φούληισηι
διαλέγει τό ιταιδί. Γι' αύτό τό
λόγο καταιντά συ|χνά ό δρόμος
ν ά ιέΐξασκή την πτιό ιμεγάλη καί
'δαίθιειά έπίδραση στήν διάπλα-
ση τοΰ χαρακτήρα.
"Ό,τι Βεΐ, ΰ,τι ακο6σει έκεΐ,
τα ένδιαφέιρει καί χαράιζεται μέ
σα το·υ>. 'Κάθε δράιση πού θά έ¬
χη, την ©χει συνήθως, γιαιτί τό
διασκεδάζει, τό τρα&α. σάν ιται-
χνί6ι, μι^ς καί δέν έπιδάλιλεται
άιπό κανένα. ΊΗ έζωσχολική ικαί
έξωσπιτική αυτή άαχολία μττο-
ρεΐ νά είναι καί τό χάζεμα τού
δράμου μόνο, δπου ξεχωρίΐζουιν
σάν ιμεγάλα γιεγονότα οί 'κα
γάδιες τής γειτονιάς μέ τό πο-
λυποίκιλο λεξιλόγιό τού, Κν
τυ^αΐο δυατύχημα καί άλλα πά
ρόμοια.
(Συνεχί'ζεται)
ΕΛΛΑΣ - ΑΙ ΚΑΚΟΔΑΙΝΟΝΙΑΙ - ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΙ, ΑΥΤΗΣ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
τάληψιν τοΰ τπερσικοΰ κράτους
καί την αθρόαν μετακινησιν τοΰ
έλιληνισμοθ πρός ανατολάς, ή
τταγκόσμιος ίστορία ουδέποτε
άλΐλοτε έιγνώρισε κατατΓτληκτικώ
τερα έ'κττσλιτιστυκά γε~>ονότο:,
τα όποΐα Ιέσοεί θά παροιυίνουν
άσύιλλη,ΤΓτο είς την ανθρωπίνην
διάνοιαν.
γ) Οί "Έλλη.νες διά τοθ Χ,ριστι
ανισμοϋ καί τοΰ πνεύματός των
κατώρθωσαν νά μετοπδάλουν
τό Άνατολικάν Ρωμαϊκόν Κρά-
τος είς την Ελληνικήν Βυζαντι¬
νήν Αΐύτοκρατορίαν.
δ) ΌΈλληνισμός διά τοΰ Χρι
στιανιισμοΰ ίέπέτο,χε νά διατηρή¬
ση 'άλώ&ητον —τό "Εθνικόν φρο
νιμα κοί την "Εθνικήν ένότητά
το διά νά κατοπτλήιξΓ| καί τόν
κόσμο μέ τήνκλαγγήν των δ-
ττΐλων της ΊΕλλη,νικής Έττανατ1
στόισεως.
έ) Ή Ελλάς τοϋ "Οιχι, ·τον
ΜακεΙδονικών καί Ήττειρωτικών
Ό,ρέων 1940 - 41 ήτις έ'δημιού
γηοε τό νεώτερον Ελληνικόν
ΊΒττος, καταττλήιξασα καί αδθις
ολόκληρον τόν πΕπολιτισμένον
κόσμον διά τάς περιφανεΐς —ρώ-
τας νίκας της ύττέρ των ουμμόί-
χων της.
Β' ΠΑιΡΑίΚΜΉ ΑΡΧΟΥΣΗΣ
ΤΑΞΕΩΣ ΚΙΔΙΧΟΝΟΙιΑ ΤΩΙΝ
/ΕΐΛΛΗιΝΩΝ).
ΙΑντι'θέτως δλαι αί συμφοραί,
αί ιόττοΐαι ίττληιξαν τό Έλληνιικό
ΊΕΘνος όφείλονται -κυιρίως, είς
τό αΐώνιον καί άνίατον νόιοημα
(Ιέλάττωιμα), της Έλληνικής Φυ
Ιλής — την έλλειψιν ττολιτικής έ-
νότητος, τίτις έπεσώρευσε ττλεί-
στας δσας 'Εθνικάς δοκιμασίας
καί ταττεινώσεις ήτοι:
α) Ό "'Εθνοκτόνος καί κατα-
ο·τρειττικός διά τόν Ελληνισμόν
Πελοποννησιακός πόλεμος, κα¬
τά τόν οποίον έστταταλήθτΐΰα'ν
αιί ηθικαι καί ύΛικαί δυινάμεις
τής Άρχαίας "Ελλάδος.
16) ΟΙ θλι&ε,ροΐ έθνοκτόνοι έ-
σωττερικο-ί τοεριστΐιασμοί ·κατά
την ΙΕλλην. Επανάστασιν, καθ"
οθς έκινδύνευισιεν αθτη νά κατα-
σταλή, ττιαοά την άλαιμφιοδήτηΓ
τον γενΛΛαιότητα, ηρωϊσμόν καί
αύτοθυσί'ςην των άγωνιζομένων
'Έ'λιλήνων.
Ύ) ιΑΐΙ πολιτικαί αστόι3ΐ£ΐαι
χαί τα άλλεπάλληλα έπανοστα-
ίτικά κινήιματα επί βασίλειος "Ό
·■
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΙ ΣΤΗ ΜΕΡΒΙΛ
ΜΙΑ ΑΣΤΓΝΟΜΙΚΗ ΝΟΓΒΕΛΛΑ ΤΟϊ
ΝΕΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ κ. ΜΠΕΛ ΜΠΕΡΝ
Τού κ. Δ. Γ. ΑΡΓίΓΡΟΠΟΓΛΟΓ (ΤΑΚΗ ΜΩΜΟΓ)
Πρίν άπ' ιδλα θά ήθελα νά έ-
ξηγήσω στούς ιάναγνώστες μου,
ιδτι ό συγγραφέας, τοΰ βιδλίου
είναι ό ττροσφιλής γυιός τοΰ δια
συγγραφέα, στροτη-
γοθ έ.'ά. κοί ιέπιλέκτουι συνερ¬
γάτου τοϋ ΠροσφυγικΌΰ ιΚό-
κ. "Ιωάννου Α. Βερνάρ¬
δου κύριος Βασίλειος Ι. Βερ-
νάρΐδος Τϋού οττοϋδάζει τώρα
στήν Γκρενόμπλ τής Γαλλίας
ίατ,ρική, ιάλλά, πού πιθανώς λό
γω τοΰ λσγοτεχνικοΰ τού ταλέ,ν
τού, θά μεταγ'ροιφή στή φιλοιλο-
γίο. Γιατί αύτοΰ είναι ή κλίσι
τού.
Ό νεαρός συγγραφέας δέν
είναι άγνωστος στούς άναγνώ-
στες τοΰ Π.Κ. "Εχει δηιμοσιεύ-
σιει ώς τώρα τα διηγήιματα κοοί
δοκίιμια μέ τούς τίτλους: «Χω-
ρίς τίτλο», «Ελλάς - Γαλλία»,
«ΐΒ'ερντέν», «Μιά Ιέπίσκεψη», «Ή
ψυ|χή μου ικι' έγώ», «Τής μάν-
νας τα ποιήματα», «Χριστέ
κα;1 παίλι» καί «Τό κάλεσμα»,
κοΙ9ώς καί πεζοτράγοοοα. < Αύτό τό 'δϋδλίο τού είναι τό ττρώτο ττού έκΐδίδει. Πρόκειται γιά μιά Λστυνομική νοοιδέλλα, άπό 80 σελύ&ες, μικροΰ σχήμα- τος, μέ δύχρωμο καλλιτεχνικό βωινος καί μετέπειτα (διχα.σμός των ΙΕλλήνων 1915), τα όποια ά-πέΐδηοαν μοιραϊα διά την ηθι¬ κήν τα~είνωσιν τοΰ 'Ελληινιισμοϋ καί την επαύξησιν τής χαώδους είκο^ιαμίκής καταστάσεως τού. δ) Ή Μικρασιατική σαμφορά καί αί έ-κ ταύτης τοροκύψοίσαι διά την Έιλλάδα θλκδεραί συνέ¬ πειαι μέ έξανδραποδισμόν των Έ'λλήνων έκ τής Μ. Άισίας κα¬ τά παράβασιν παντός δικαίου ττε,ρΐ προστασίας των μειονοτή- των ε) ΑΙΙ έπάρατοι περίοιδοι τής Ξενικήςί ιΚατοχής καί ή μετά την απελευθέρωσιν της Ελλά¬ δος 'έιξαττολυθεΐσα έ&νοκτόνος Ξενσκίνητος Καμιμουνιστοσ-ΐμ- μοριακή έττιδοιΛή καθ" άς έλα¬ βον χωρίαν φρικιαστικαί σκηνοί τταραναμίος καί άλληλοσφαγήζ των Έλιλήνων. Τα διδάγματα τής ίστορίας καί τα πρόσφιατο γ'εγονότα τής πολιτικήν ζωής τοΰ τόπου ~ρέ- ττει ν' άττοτελέσοαν την βάσιν διά την συνετωτέρον καί ύγιε- στέρον ΰντομιετώπισιν δ'λων των πρΰβαίλλοιμένων υπό όξυιτάτην μορφήν κοινωνιικών καί έθνικών προδληιμάτων της χώρας. [Φρονούμεν 'δτιτό γενικώτερον συμφέρον τής χώρας επιβάλλει, 'δπως οί πολιτικοΐ ανδρες τής- χώ,ρος κ5ινοθΐεωρήσουν την #κο- λουθουμένην Εσφολμένην καθ' ημάς τακτικήν της οξύτητος των πολιτικών - κομματικών ττα θών διότι αυτή έξυπηρετε'ι τα οΐχέδια των ϋχθρών τής ττατρί- δος, καί δίδοντες φιλικήν χείρα ΐμεταξύ των, ώς άρμόζει είς πο- λιτυκούς άνδρας περιοπής, νά έγκαινιάσωσι νέαν ττοραγωγι- κήν περίοδον πο'λιτικής ένότηΓ τος, ποθούμενην Ιδιακαώς τταρ' δλων των ιίθνοττρεπώς σκεπτο- 'μένων Έλλήνων. Έιπί τί) εύκοΐιρία ταύττ) τονί- ζομεν δτι 'κρίνεται έπιβε>6λημέ-
νη ή σ^|μμετοχή είς τό προσε¬
χές κοινοβούλιον νέων ύγιών
καί ιίκανών στοιιχείων, δυνσμέ-
νων νά παρέξωσι τταραγωγικώς
την συνδρομήν των είς την πρό¬
οδον καί εύηιμερίαν τοΰ Έλλη-
νικοθ Λοοΰ.
Ας μή ληισμονώμεν δτι ξένοι
Ιλαοί ιτροσαρμόσαντες τάν άρ-
| χαΐοιν πολιτιισμόν τορός τόν χα¬
ρακτήρα: των, εδημιούργησαν
φ
Ά'ξιο ιϊδιαίτε,ρης έξάρσεως.
ε'ΐναι τό γεγονάς δτι τή νουΐδέλ-
λα αυτή την έΎραψιεν δ νεαρός
συγιγραφέας, ττού τώρα· θά εί¬
ναι 'μόλις 19 χρονών, δταν ή¬
ταν μόλις 17 χρονών.
ΙΚαΙΙ τταρά την νεαρώτατη ή-
λικθα ιτου, δίδει την δεδαιότητια
πώς θά εξελιχθή σ' ϊναν —ρώ-
της τάξεως λογοτέχνη. ιΓιαιτΐ ί-
ιχει ίπΐλουσιώτατη ,κοί γόνιμη
φιαντασία γράφει ο έ μιά έξευ-
γΈνιισιμένη' δημοτική γιλώσσα, 2-
χει τό δργο τού πλοκή, φυσικώ-
τατο διάλογο, σττουδαία τταρα-
τηρη'τικότητα, ψυχολσγία καιί
είναι γρομμένο μέ τέτοια τέιχνη
πού κατακτά ίάμέσως τόν άυα-
γνώστη.
ΠΗ διήγησί τού έξελίσσεται
φυσιολογιικά κοί μέ συνέπειαν
ι&ληΐθοφιαπνή. ιΚι' εχει δλα τα
στοιχεΐα πού συΓντελοΰν στήν έ-
πιτυχία κάΐθε άξιόΐλογης σαγ-
γραψης, άκόμα καί έρωτικές
σκηνές γραμμέτ.ες δμως ιμέ σε-
μνότητα καί ιάνθ,ρωττιά, χωρΊς
κα!θόλου νά σοκάρευν.
ιΚαί νά σκε'ψθη κανείς πώς
οΐ'. 'εκπαιδευτικοί ενός έλληνι.
ικοΰ Λυκείου τοού οί ιμαθηταί τοο
εΐχαΐν άγοράσει ττερί τα 200 άν·
τίτυπα, τοΰ ιδιβλίου αύτοΰ, £κ£.
ταξαν τούς μαθητάς νά τα έτιι.
στρέψουν, γιατί Ικριναν τό τοε.
ριεχόμενον «άνήθικο!»...
ΙΤί νά ττη κονεΐς μ' αυτόν τόν
ιμεπαιωνικό τΓουριτονισμό των
ιάνθρώττων! Φαντάζομαι ττώς ά
συγγραφεύς ιέξ αΐτίας τοϋ >ε.
γονότος, ιδτι διαπρέττει τώρ«
ώς σπουδαστής στή Γαλλία, θα
ττροκάλεσε τόν φθόνο των κα·
'λοθελητών, οντΐ νά νοιώ:ου
περιφάνεια, γιοτΐ Ενα Έληό
πουλο,Ινος σϋμττατριώτης τους
διοκρΡνετοοι τώρα άνάμεσα
στούς αλλους σπουδαστάς ~ης
ΓαΙλΙλίας, ιΓάλλους καί ξένους
<Νά γιατί Ιειξαναγκάιζονται τγο. λοί νέοι νά εκ-ποτρισθοϋν και δέν θέλουν νά ξαναιγυρ'υουν στήν Έλλάδο, πού θά ήταν πό. λυτιμώ'τατοι ώς έξελιγμένοι έτη στήμονες στή φτωχή μας πατρί- δο. Ή φανταστική ττόλις ΜερδΛ, τού συτγγροφέα, είναι τό... Λου τράκι μας. Άλλά έκεΐνο πού μοΰ κάνει ιδλως ίδιοίτε,ρη έντύ- •πωσι είναι τό δτι ό νεαρός σογ γιραφεας στή ιτορεία τής διηγή- ο"εώς τού —αραθέτει καί σκηνές Ιανακριτικές γιά την άνακόλιτ ψι τσΰ δροοτοο ενός φόνου, με τέτοια τέχνη, ττού ιμόνο Μνας 6ι- κηγόρος, ή νοιμικός, ή δικαστι· κός, ή τέλος αστυνομικός θά μττοροΰσε νά —εριγράψη. Προ- κειτσιι λοιττόν περί συγγραφέως μέ ΊΙδιοΙφυΐα Ιέκπλη'κτική ιτού ά σφαλώς θά εξελιχθή μέ τόν και ρό σέ μιά δόξα των Έλληνικών Γρα^μμάτων καί της Τέχνης.... άν τταραιμ'είνη Ιέ'κτός των όρίων της Ελλάδος!... Γιατί άν έλθη έδώ, θά χυμή'ξουν σάν λυσσα· σμένοι λύκοι νά τόν κοτοσπαρά ξουν. ΙΑλλά ττιστεύω, πώς δέν θά συμβή κάτι τέτοιο. Ό Μιτίλ Μττέ,ρν, ή μάλλον ό κ. Β'ασίΙλει. οςιΐ. Βειρνάρδος, θά γυρίση στήν ΙΕλλάδα κοί θά επιβληθή κ αί θά άνα&ειχθή στό πεΐσ'μσ δ λων έκείνων πού θά γίνουν τι>
χον έμπόδιο στ άν ανηφοριικό
τού δρόμο.
,Δ. Γ. ΑΡΓΎΡΟΠΌΥΛΟΙΣ
(Τάκης /Αώμος')
ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι9220ΠΠΣΤΗΝ ΕΖΗΣΑ
(Συνέχβια έκ της Της
νοΐ'ΚΊάσει δωμάτιο κοί ήρχετο
ποτε - πότε καί μάς Μβλεττε. Ά-
μα §γραψα στό Λάμπρο δτι δέν
είναι1 σέ θέση γιά νά ταξιδέψη
ιη μητέρα μας εγραψε, δτι θά
Μλθη έκιεΐνος. 'Κάθε μερά λοι¬
πόν άμα βλέτταΐμε καί ήρχετο
βιαητόρι τρέχαιμε καί δλέτταμε
δλους, ττού δδγαιναν ΰπτό τό
βαττόρι καί ,ττάντα φεύγοίμε τγο-
ροπιοινεμένες, ττάει κοί σήμερο
λέγιαιμιε.
ΗΛΘΕ Ο ΛΑΙΜΠΡΟΣ'
"ίνα 6ρά·δυ πιά, ήταν Πορα-
σκ'ευή βράδυ, —ττρέιτιει νά ήταν
30 τοΰ Σι&πτέίμΐ&ρη— τόν βΐλέ-
πομε, πού Τφθχωροΰσε μέσα
στό ττλήθος ιμέ τα έκορομυκά
τού καί μ' ϊνο γυλιό, τάν φωνά
ξαιμε μαζί στήν κατοικία μος.
Ή ΐμανούλα, άμα τής τό εΐττα-
μΐε, συνη'λθε ώς έκ θούματος!
Κοθησε, τόν άγκάλιοσε, τόν φί
λησε καί τοΰ δλεγε εύχοριστη-
εύηΐμ&ρούσος κοινωνίας, άξίας
θαυιμασιμοΰ κοί ττορα&είγιματος
ττρός μθμησιν.
"Ας οναλσγιΐσθώμΕν δλοι ο!
"ΐΕλληνες ΰτι ή ΙΕΛΛΑ.Σ, ή πα¬
τρίς των φώτων τοΰ πολιτισμοΰ
καί τοϋ άνθρωττισμοΰ, κρέματαΐ
ώς μικρά λωρίς είς την άκρον
τής ιΕύρώττης, τής οποίας ό πε-
ριαιτγαΤος ττρός βορράν ελαφι-
κός χώρος συνίσταται είς λεηττε
ττίιλετττον ϋμένα, δστις δέν δύνα¬
ται νά τποοφυλάξη την Εθνικήν
τιμήν περισσότερον ττχχρ" δσον
ό γνωστάς ύμήν της τιμής μιάς
κόρης, τϊροσβολλομένης υπό 6α
ναύσου βιοστοϋ.
ΙΚαΊ ταυτα διότι οί ίσχυροί
της Γής έζΰιγιζοιν εκάστοτε την
ελευθερίαν των λαών μέ τόν ζυ
γόν των ίδίων συιμφερόντω
των.
'ΠΐσΙμΙζοιμεν άλλως δτι ό Ελ¬
ληνικάς Λοάς θά ήτο κυιθίαρχος
ολοκλήρου τής Έλληνικής
(ιΒαλκανικήςι) Χφσονή'σουι.
ΙΕΙναι ΚΌΐρός νά όμονοήσωιμεν
διότι δμονοοΰντιες ικοί συνβσπιει
ρωμένοι ττερί τό Έιθνος καί τόν
Βασιλέα θά δυνηθώμεν νά δή-
νηΙ&ώμεν νά δημιουργήαωιμεν μι
αν Μεγώλην Έιλλάδα, ισχυράν
κοί εύηιμεροΰσαν, άντ αξίαν των
μεΓ/ώλων θυσιώιν καί των ίστο-
ρικών Ίτεττ,οωμιένων τοΰ ΕΛΛΗ¬
Ν ΙΙΚΟΥ ΓΕΙΝΟΥιΣ.
ι Δ. Α. ΠΑΙΛΑιΚΙΙΔΗΣ
('ΑΙλειξ. Ποποναισϋαισιου 26 -
,μένηι: «Διομαντένιο μου τται·
ϊ>ίΙ Δοαμαντένιο μσυ ποιδΙΙ....
ιΚι' δ Σταύρος μος;».
Την κιαθησυιχάσιαμε κοί γιά
τό Σταϋρο κι' έγιεψε εύχοριστη
μένη.
Πήγε λοιπτόν ό ικαλός μας 6
Λάιμ—ρος, ώμέσως, κοί ττήρε ά-
πό μοΓγειρε,ΐο φογητό, μπιφτέ-
κια γιά τόν καθένα μας. Στρώ
σαΐμε τροπέ'ζι κοί ή Μαρίτσα
τρογοϋδοΰσε: «Ά βάλωμε τα·
ττέζι! Ά βάλωμε τοτΐιέΐζι, α φά-
μ'ε!».
Την αλλη μερά ττ,ροσπάθησε
νά ιβγάλη είσιτήριο γιά νά Φ">
γωιμε την Κυιριιακή κοί έδγαλε
καί γιά την θεΐα Βοσώ καί τή^
Λουλού.
Μ ΜΑΙΝΌΥΛΑ
/Έκεΐνο τό 6ρά&υ, τό
το, ττέρασΞ ιτιό ήσι-ιχο ή
ρα κσί έΐλέγαιμε ττως είναι κα'
λύτερα ~οΰ εΐθε τό Λάμτΐρο.Το
ττρωΐ την 'Κυριακή την καθήοο"
με σέ μιά κοιρέκλα γιά νά την
ντύσωμε γιατί τό βαπόρι θσ
δφευγε ττρωΐ. Σέ λίγο τής ήλ¬
θε σάν λιττοθυιμια κοί μιά
γυναίκα ήλικιωμένη, ττού
νέ καί έκείνη στό ίδιο
μας Εΐτυε::
—«Δέν είναι κολά ή
σος, νά φέ,ρετε νά την κοινωνη·
σετε».
"Έττρεξε ό Λάιμπρος καί σέ
λθγο €ψερε την άγια Χαρή· ΤτΙν
ιΐττηιριε καί ρώτησ'ε:
«—Άνειβή'καμε στό βαττόρΐ;»·
Τής εΐπομε: «—'Αινεβήκαμε».
«—'Έλα Χριστέ καί Παναγ"*
εΤ~ε» καί -αρέΐδωσε την αγ"1
ψυχούλο, μέ τό δνοιμα της Πά
ναγίας στό στόμα της, σάν τε¬
λευταία της -ροσευχή, γιά τό
παντοτεινό ταξίδι.
'Κι' εμείς οί αλλοι, άντί νά
φύγωμε την ιΚοριοκή Τό πρωί,
έκρ'ΰγαιμε την Δευτέρα τό βρό·
'δυ, ακριβώς 15 μέρες ατΐό τήν
ήμέρο -ού ήλθαμε στή
ΣΤΗΣ ΦΡΟΣΛΣ
Τό ταξίδι ήταν
ιδττως -άντο. Ό Λσμτΐρος
ττήΤγΕ στό σπίτι -ού £μεν£
κ. Φρόσως Λαρέρα.
(Συνειχίζ&ται)
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρα 7
ΠΑχττ. ΆγΙου ΚοησταντΙν»'
(Όμο*οιια) 9- Ι «α* 4-8 μ>
ΠΑ ΤΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΔ
Ή Κουβεντούλα μας
Την προττερασμένη 6δομά5α,
ΟΓγοττΐητές μου, σόίς άφη<σα άμα-1 γείρευτες. Άλλά γι' αύτό δέν ! φτα[ω έγώ αλλά τό τυπογρα- Φβίο, πού ρυθμίζει την ΰλη τής Εψηιμειρίδας κατά την κρί^η τού, ρυθμύζοντας ποία Ολη τφέ· ττε'ΐ νά προτιμάται γιά δημοσι¬ ευθή, 'καί ττοιά νά ιμένη, γιά την αλλη 'βδομάδα. Φαίνεται πώς ό Άρχιεργάτης μας δέν έ'χει στο- μώχΐ καί γι' αύτό δέν τόν ένδι- αφερουν τα φαγητά. Αύτό δμως δέν τόν άτταλλάσσει άπό την ύ- ποχρέωση νά σκέπτεται κι' έκεί νους ιτού τρώνε καί ττού είναι φοσικό νά ένδιαφέρωνται γιά τό τί θά φάνε τή μιά μίρα καί τί την ότΊλλη,. Λυποθμαι, γιατί είναι ή δευ¬ τέρα φορά ττού ή ϋλη μου μένει δξω. "Έτσι καί στό πρωτοχρο- νιώτικο φύλλο, δέν δημοσιεόθη- κε καθόλου «μενοΰ» «Ιέλλεθψει χώρου». ΙΔημοσιεύθηικε 6έ την επομέ¬ νης δδομάδα ττού ύττήρχε χώρ<:ς, μέ ιάτοοτέλεσιμα νά μιλάμε (α- φοθ ττέρασε ή πρωτοχρονιά) γιά γαλοποϋλες, μελο,μακάρο- να κλπ. καί την Πέμπτη πού εί¬ ναι μερά κρεοφαγίας γιά ταιχι- νόσου—-ς καί τουτο γιατί επρό¬ κειτο γιά μενοΰ τής παραμονάς των θεοφανείων, τκύ ήταν ι(ρ<χ νηστείας. Ατυχώς δέν μοϋ ?Ιναι δυ- χατόν νά ττηιγαίνω ή ίδια κάθε δδομάδα στό τυπογιραφεΐο κ αί ά ιταρακολουθώ προσωτπ.κώς την στοιχειοθέτηση καί την σε¬ λ ιΐδοποίηση της συνεργασίας μου, όπότε μόνον Ιτσι θά ήταν '5υνατό νά άποφεύγωνται τα χονδροειδή αύτά λάθη ττού σάς <άνουν καΊ δικαίώς κι' έσάς νά ■ητελαγώνετε. ιΕΙμαι κι' έγώ νοι- κοκυρά δπως κι' έσεΐς κι' £χω κι' ιέγώ τίς αΐκιακές μου άσχο- λίίς, τίς 'κοινωνικές μου ύποχρε ώαεις καί πάνω άπ' δλα καί ό-ντρα στό κεφάλι μου. Ώστόσο γιά τελευταία φορα άς δόσουμε συγχωροχάρτι στόν άρχιεργάτη μας καί άς έλττί- σουμε πώς στό εξής δέν θά μάς δημιουργηθή άνωμαλία. Γιοοτί αν επαναληφθή πώλ ι άνωμαλία στή δική μου τουλάχιστον συι- νεργασία, λυττοΰμαι ττού Θά σάς τό πώ, αλλά Θά βρεθώ στήν ά- νάγικη νά την διακόψω. Μέ δλη μου τήναγάττη ΙΠάντοτε ή καλή σας φ λη ΚΥΡΙΑ Κ. ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΔΟΜΑΑΑ ΜΕΣΗΜΒΡ Ι Φαισόλια: σοΰττα. ΠθΧΤΓΟ. Φροΰτα. Μακαιρόνια ικιμά Τυρί ψέτα. Φροΰτα. Ρώβύθια σοϋπα. Παοτό. Φροθτα. Άΐρνί τάς κεμπάττ. Πατάτες τηγανητές. Τυρι φέτα. Φροϋτα. Πατάτες γιαχνί. Εληές. Φροϋτα. Λιθρίνια σχάρας. Ραδίκια σάλάτα. Φροϋτσ. Β ΡΑΔ Υ ΔΕΥΤΕΡΑ Ψάρα πλαΐχί. Λαχ>ανοσαλάτα.
Φροθτα.
ΤΡ Ι ΤΗ
Αύγά τηγανητά.
Πατάτες βραατές σαλάτα.
Τυρί φέτα.
Φροΰτα.
ΤΕΤΛΡΤΉ
ΠιΙλώφι μ65ι<χ. ΠΐκΙλες. Φροϋτα. ΠΕΛΤΤΤΉ Κ'θονουττί'όι γιαχνί. Παστό. Φροΰτα. ΠΛΡΛΣΚΕΥΗ Τραχανόσουττα (ξυνή·). Τυρί φέτα. / Φροΰτα. ΖΑΒΒΑΤΟ11 Πιλάφι σηκοτάκια. Λαχανο σαλάτα. Φροΰτα. ΚΥΡΙΛΚΗ Κοτοττουλο σοϋτκχ αύγαλέμσνο. Κεφτ^δες τηγανητοός. Τυρί φέτα. Τοματοσαλάτα. Μαρουλοσαλάτα. Τυιρί φέτα. Φρούτα. ΦροΰΦαι. ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΓΛΥΚΙΙΣΐΜΑΤΩ'Ν ΑΥΙΠΟΚΑιΛΑΜΑΡΑ (Δίττλες) ΙΚοτνένα άττό τα φαγητά αυ¬ τής τής ββομάδας δέν οάς εί¬ ναι άτγνωοτο, γι' αύτό θά σδς μιλήσω γιά ένα ώραίο γλύκι- σμα, πού φτιάναιμε οτή Σ μύρ1- νη καί πού εμείς έκεΐ τό λέγα- με μελομακότρθΛΌ·, ένώ έδώ τό λένε θίπλες. Δισβάστε λοιττόν ττώς γίνεται τό δμορφο αύτό γλϋκισμα. ιΡίιχνομε οέ μιά λεκάνη 1.200 γρα,μμάρια ψιλό σαμιγδαλι, 10 αύγώ, τιόν χυμό 4 ττοροκο-λιών, Υ% κουταΐλιά τοΰ γλυκοΰ άλάτι (και τόσο νερό ώοτε δλα αύτά νά Υινουν μιά μάζα πού νά ζυ- ιμώνεται. Κ<ΐλλίτ·ερο: τό νερό νά τό ρί,χνωμε λίγο - λίγο γιά νά ιμή ιμάς πέοη τκχραπάνω άπ' 6- σο χρ£ΐτ5οζεται. Τή μάζα την 6ά ζομε πάνω σ' £να ττλαστήρι ών €χωμε ή σέ 'μιά καθαρή ττλανι- <ίμένί} οανίοα 9 καί σ' ενα κα1. θαρό μάρμαιρο 'καί την μαιλώ- ζομε κάττου V» ώρα, νά γίνη έ- λαστική κα!ί ν' άνοίγεται οέ φύλλο. "Ενώ εμείς θ' άνοίγωμε τίς δίττλες πρδγμα πού θά κά- νουμε κάβοντας ίίν« κομμάπίι ώ- ιτό τή Ιζύμη καιί άνοίγοντάς Το σέ φύλίλο ιμέ τό εΐ'&ικό στρογγυ- λό ξύλο, ,κ<5πγοιος 6ικός μας, —ρέτπει νά εξακολουθή νά μα- λάζη τή ζύμη γιά νά μή κρυώ- ση. Τίς δίττλες τίς κόΊδουμε μ" έ'να μαχαίρι σέ στενάμακ,ρα σχήμα- τα φάρδους 4 δακτύλων καί μή κους 116 ως 118 ιτόντων. Κατότην τίς δένομε φιόγκο κι' 6ταν τίς έτοιμάισουμε ΰλες καίομε σέ ιμιά κατσα-ρόλα άιφθονο καί ιτο- λύ καλής τΓΟΐότητας λάδι ή σου σαμάλαδο &ν <5.ροΰμ£ (εμείς τό ιτροτιμοιύσοϋμε οτή Σμύρνη γ>ιά
τα γν.υ·κίσματα) καί ρίχνομε
μέα<χ τίς &ίττιλες ττροσέχοντας νά μή κολλήσοον ή μ,ιά μέ την αλλη. *Ό·ταν ροδοκοκκινίσουν, μέ τρυπητή κουττάλα τίς 6γ&- ζοαμε Ά—:ό την κατσαρόλα καιί τίς άιτλώνομε σέ μιά μεγάλη ό- 6άλ ττιατέίλ.λα. Τίς ιτερΐ)(ύνουμ)ε μέ μέλι, δχι ιδμως ττολύ ΤΓηχ*τό (τό ιάναλύομε πρώτα μέ νερό), τίς παστταλί'ζομιε μέ χοντρο'κομ- μένα καρύδια καί μέ κανέλΐλα 'καΐ τίς οιερβίρομε ζεστές. 'ΕΒώ συνηθίΐζουν νά τίς τΐαστΓαλίζουν καί μέ ζαχαρη «5όχνη. Αύτό άν θίίλ&τε τό κάνετε. ΔικοΓίωμό; σας καΊ γοϋστο σας. Πάντως σας έπαναλαιμβανω, εΐλ·αι ίνα πολύ ΰμορφο γλΰκι- σμα καί είναι καί τής Πατρί- 5αχ; μας. Δακιμάστε το. Εΐμα. | βεβαία πώς θά σάς άρέση. ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΑΣΥΝΤΑΚΤΟΣ Η ΦΡΑΣΙΣ "ΠΕΙΘΑΡΧΩ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ,, Τό ρή'μα «τεϋθαριχώ» σηιμαθ- νει ττείθαμα. &1ς τάς αρχάς (είς την καθεστώοαν εξουσίαν, είς τούς ιάνωτέροΰς μου) καί γενι¬ κώς ύττακούω. "Εχομεν τάς λέ- «^ιε'ΐς τπειθάρ'χησις καί ιτει©αρχία — τό τοει'θαρχεΐον — (ύτκϊκοή είς τάς ιάρχάς) — εύιπε1βει·α. 'Επί- σης έχομειν ττειθαρχΐκός — ό συνηβισμένος νά πει&αρχή, ό υ¬ πακούων προθύμως κλπ. Είναι καί τό ώρχαΐκόν κκτί ταυτόση- ιμον τκ(θαρο<ος — εύ~ειθής, τοει- βήνιος, ύτταΐκοόων. "Έκ των ίάνωτέρω έξάγεται, ότι ~ρέττε.ι νά λέγω.με.ν καί νά γραψωμιειν, ορθώς, «ττειθαρχω είς άλλαν», δχι δμως «πειθα;ρΓ| χω τόν αλιλον», ττού θά έσήιμαι-; νΐεν, δτι κάμνω, δήθεν, τόν άλ¬ λον νά πειθαρχήση, να ύπακού· οτ), τόν '6αζω ε[ς πιειθαρχίαν Διότι τό ρήιμα ττειθσ,ρχώ δέν λαμβάτνει τοιούτου είοους άνύ παρκτον αντικεί'μενον μέ απλήν πτώσιν αΐτιατπκήν. Άλιλό: συν- τα-σσεταί έμ-ροοθέτως μέ τόν σθν6εσμον «είς». ιΛοιττόν, τό συμτέρασμα είναι, ότι τό «ιτειθαρχώ εις άλλον ή είς τάν άλλον», δέν ταυαίιζεται, κατ' ίννοι,αν, μ* τό «πειθαιρχώ τόν άλλον», τό όττοΐον εΤ<ναι ά σύντακτον καί αποτελεί άχηο- χον νεοτΐερισιμόν. + Άιρχυμ. Νικόλαος Βαφείδης Κ "ΝΟΣΤΙΑΠΕΣ ΚΑΙ ΑΛΚΡΥΛ II ΐΗ όμιλία τοΰ καθη.γητ<;0 κ. Άθ. ΆσιατΡδη είς την τελετήν τής κοττης τής &ασιλόπιττας τής 1Ε(νώσεως ΙΠοντκον Περάματος περί τής οποίας έγράψαιμεν είς τό προηγούμενον μας φύλλο, έ'- χει ώς εξής: "Ένας σεισμός ιτρωτοφα-νής, α θό'Ελλα άκατάσχετη, ιτοΰ ξ,έανχχσε έδώ 'καί 45 χρόνοα ξερ ρίζωσε £να λαιό άττό 1.500.000 ψυχές, έτΓΧχναΐί)>έροντάς τον στήν
παλιά τού κοιτ&δα.
4Θ όλόκλη,ρα ζυμώνουν τής
ΜικρασιαΤική καταιστρθιφή σέρ-
Μ τα ιβήματτά τους καί οί
ΙΠόντιοι στή φιλόξενη αυτή γή.
145 ιόλόκληρα ζηιμώνουν τής
νοσταλγιίας τα 'δάκρυα μέ τίς
ιάναμνήσεις καί ιμέ τό τταρεΛ,θόν
μιθΓς ττκαλιας εύτυχιομένης ζω-
ής. ιΔιηιγσϋνται τα ττιερασ.μένα
καί κλαΐνε ώσταμάτητα, δπως
λέγει ό Πσιητής.
ιΚί' ή ττίττα αύτη ή Ά'βαισι-
λιάτιικη, ιεΤνσι >κι* αυτή ζυμωμέ-
νη μέ της νοσταλγίας τα δά:-
κρυα: Ώ νοσταΐλγαί άδάσταικτη
πού κινδυνεύεις νά πνίιζης ά--
ση!λο3χνα κά&ε Ποντιακή καρ-
δυά! Καί νοσταλγοΰν κ«ί νο-
σταλγοΰν οί* ιΠόντυοι σάν τόν &-
μοψο Όδοσσέα «καί καττνόν ά
πο0ρώσκοντα νοήσαι ής γαίης
θανέειν Ιμείρεται» δηλ. ικαί ικα-
πνό Λκόμα ινα άνει&αίνη άττό την
•ηατρίδα1 τους κι* άς άττοθάνουν.
τκχτρθδα τους νά ίδουν κι' άς
ώποθάνουν.
Παθιλος μάς αφησε μιά έπιταίγή
λέΐγοντας: «Στή'κετε καί κρατή
τε τάς τταραδόσεις». Αυτή την
Ιέντολή την κράτησαν καί την
κ,ροοτοϋν οί Πόντιιοι, ίδρύοντας
τούς ,ΣυλΛόγους, Τίς έστίες καί
τίς Όργανώσεις τους, διτου
σϋγικεντρώνονται κάβε τόσο καί
Ιάναιτολοΰν καί άνιστοροΰν τό
εϋτυιχισιμένο ττσ;ρ£!λθόν καί
θουν ί=να Ίΐθίρήιγορο καί
μέλλον, στηρυγιμένο πάνω στούς
θρύλους ·καί στίς Ποντυακές ιπκχ·
ραΐδόσεις. «Εάν τα παραιηΙλ£"
θέττα" μνημονεύης κάλλιον πιε,ρί
των μελ'λόντων δουλεύσει». 'Έ-
τσι έλεΐγιε ό Ίοοκιθάτης. Κι' άλ-
λοθμονον στό λαό, πού δέν έμα-
θε νά τιμά τό παρελθόν, τίς ττα
ραδόσεις καί τίς συνήθειές τού.
Ό λαός ούτος θά κατα—οντι,ι
σθή θά οΐβυση. Είναι σάν νά μην
υπάρχη, γιατί τοΰ λείττει τό ό-
ζυ·γόνο τής ζωής.
ΐΔέν μπο,ροθσαν δέιβαια νά έ-
ξαιρ'ε&οΰν ιάττό τόν κανόνα αυ¬
τόν καί οί ΙΠόντιοι τοΰ Πε,οάμα-
τος. "ΑκαλουΙθώντας τό τταρά^
δειγμα των Ιδλλων ΣυΙλλόγων
Πειραιώς, Νικαίας Καλιλιθέας,
θεσ)νί'κης, Τδρυσαν την Ένω-
σή τους, ιτού θά στεγασθή πι-
στιεύω 'άιτόλυτα μέσα στό 1967
σέ δικό της οίκημα, έφ' δσον δ¬
πως μαθαίνω τό οΐκόπ&δο τό
τΓαρεχώρησε ευγενώς ό φίλος
μοί» ιΓεώργιος Τζατζάνης τ. Γ.
Γραιμιματεύς τοΰ Ύπουργ. Προτ
νοίας, τόν ιόττοϊον ικαί εύχαρι-
στώ.
Καί θ' ώρχίσουν καί οί Πόν-
τιοι τοΰ Π&ράιματος μέ τή φωτεί
νή καί έλπΐ'δοφόρα 'Εστίο: τους
τόν σκληιρό πόλβμο έναντια
στόν κοπΓαλυτή χρόνο, τυού ζη-
τάιει νά ,ρουφήΐξη καί νά έξαιφα-
νίση τό τταρβλθόι/, νά σ&ύση τίς
ώναμνήσεις, τούς πόθους καί
τούς 'καϋμούς πρός την γενέτει
ρα γη, έικεΐ δπου άφησαν των
τοροτγιόνων το1^ τα κόκκαλα τα
Ιεράί.
ΐΓή των πατέ,ρων μας άληομό-
νητιε Πόντε! πού σέ ν«νούρισαν
επί 3 'χι!λΐ£τηιρ['δες τα μοουροθα-
λαισσίτικα κύματα καί οί αθρες
τοϋ Βοσττόρου καί της Κολχί-
δας. Στά παροίλια σου Εφθασε
ή 'Αργώ μέ τόν Ίάσονα καί
τούς Άιργοναΰτες γιά νά τοάρη
τό χιρυσόμαλλο δέρας. Στά χώ
ματά σου 'βρηκαν τή λύτρωιση
καί σωτηρία τους οί μύριοι τοΰ
Ξενοφωντος ,μέ την κραυιγή
«θάλαττα - θαλαττα» σάν κα-
τηΐφόρισαν άπό τό δρος θήλη
πρός την Τραπεζοΰντα. Κι' £-
στηισαν πανηγύρι κ ι* Ικανόν ώ-
γώνες γομνικούς οί μύριοι, γιά
νά ει>χαριστήσουν τούς Τραητε-
ζουντίους, πού τόση φ-ιλϋΐξενία
τούς έπύφύΐλαξαν. ι Καί χώρεψαΛ'
οί Μύ,ριοι τόν τΐολειμικό χορό,
τόν ιΠυρρίχιο, ττού τόν κληρονό-
μησαν αττό τοτκ σ' Πόντιοι μέ
τό δνομα Σέρα χορός.
Ά—ό τή Σιινώπη ξεκΐνησε ό
κυινικός φιλόσοφος Διο-γένης,
ττού τόσο θαυμασθηκε άπό τόν
Μεγαλέζαντιρο. "Απτό την Ήράτ
κλΕΐα καταγόταν ό ·—-ρίφη'μος
ιφιλοσοφος κοίί μαθητής τοΰ
Πλάτωνα καί Άρ,ρ-ιστοτέλη Ή-
ρακλείδης ό Ποντικός. Ή πόλις
ΆΙμάσεια (έγέννησιε τόν μεγοΐλύ-
τε,ρο ιΠεω.γρο:φο τής Αρχαιότη¬
τος τόν Στράδωνα. Στή Βυζατν
τινή 'έττοχή σέ καμαρώνομε, Πόν
τε ΐαλησμόνητε, ώς θέμα: Χαλδί
άς, πού μοζί μέ τό θέμα τής
Άρμενθας έ&ινες στό Βυζάντιο
τούς ττιό καλύτερους οτρατεώ-
τες. Κι' Βδωσες τούς πολυτρα-
γουδηιμένους Άκ,ρίτες σου, πού
ιέοτησαν οτά σύνορά σου τίς ά-
σπι)&ες των ένάντνα στούς άττε-
λάτες >κα1 τούς Σαρακηνούς.
ι Στά 11204, δταν έτκσε ή Π6-
λη από τούς Σταυροφόρους φτι-
άχτηκε ή Αιύτοκρατο,ρια σου ά-
ΐΓΟ τόν Άλέξιο καί ΔοτΛδ τόν
Κομνηνό, τα έγγόνια τοΰ Αύτο-
•κράτορα των Κομνηνών τοΰ Βυ
ζαντίου τοΰ Άνδρόνι.κου, μέ
ττρωτεύουσα την περίιφημη Τρα
■πεΐζοθντα. Κι' άγωνίστηκε καί
■πώλαιψε σκληρά ή Αύτοκρατο-
•ρία των Μεγαλθ'καμνηνών έναν-
τ«χ στίς όρδές τόόν Τουρκομά-
νων, των Μογγόιλων καί των Ό
■σμιανλιδών. Κα'ί σάν γονατισε
καϊ πάρθη'κε ή Πόλη στά Τ453
ΐα—ό τόν Μωάμεθ ήρθε καί ή δι
κή σου σει,ρά. Κι' ήταν γρα,μ-
μενο τής ιμοίιρας νά σκλσίδω&ής
κ<α!ί σύ οστερα άττό 8χρόνια, στά Ι1Ι4Θ11. (Κι' ένοιωσες καί σύ τή βαρεία καί ιτολυχρόνια σκλα 6ιά τής Τουρκο'κιρατίισς μά έδω σες στή'ν 'Ε'λλ,ηνική 'Ειτανάοτα-- σι τοΰ Τ821 τόν 'Αρχηιγό της τόν "ΑΙλέξανδρο 'Υψηλάντη ,χαί τόν άι&ελφό τοο Δημήτριο, κΌίτ θώς καί τούς Φαναριώτες ιΚα- ρατζάδΐες καί Μουρούζηδες. Κι' κϋγωνίστηκες σκλη,ρά καί (3γπχ- γνωσμένα οτά 400 χρόνια της σκ,λιαΐδιας νά διατηρήισης δ,τι ■χρυστιανικό καί έλληνυκό σοΰ ϊ μεινε, ώς τταρ'α'κατιαθήκη. Κι' ε! χες χιλιάδες Θ6ματα ότι" τίς τσ-ΐρκΐ'Κ'ές θη.ριωΐδίες, ττού άνάγ- καισαν ττολλά τκπδιά σου νά άλ λαξοπιστή'σουιν οτά φανερά μά στά κρυφά πα,ρέμειΐναιν φανατι- κοί ΧριστΐιανΌί, οί λεγόμενοι «ίΚλωστοί», ικα} Ιέξακολουΐθοΰν —αΓλ,λοι ώκόμα τέτοιοι κραφθ'χρ στιανοΐί νά ζοΰν στή γενέτειρα νη. 'Καί ροδοχάρα'ξε τής λευτερι- άς ή ώρα οτιό Α' Παγκόσμ.ο 'ΠόΙλε,μο. Κι' (ήτίαν νά γίνης, Πόντε μου, Δηιμοκρατία 'Ε,λλη. νική. Κι* δταν ό Ρωσικός συρα τος 'κατι&λάΐμΙ&αΐνιε τούς άγαπτηιμέ νους τόττους σου άιτό τούς Τούρ ικους έσύ έπαιρνιες κοοράγιο καί έτοιμαζόσουνα μέ τους άν τάρτες σου γιά νά άποκτήισης την ανεξαρτησία σου μετά τή Ρωσική Έττααχίιισταιση. ιΚι' άτγω- νίστη,κες ήρωΐκά μέ τόν Δ&σττο- τη σου, τόν ώείμνηστο έΊτειτα Άιρχιεπίΐσκοπο Αθηνών Χρυσόν θο γιά νά πείσης τούς μεγά1- λους νά φανοθν 'μεγάλοι στή ψυ χή, μά φάνηικαν μικροί καί τι- ιτοτένιοι, ιάφοΰ ενί'σχυσιαν τόν τοαλιό τους 'έχθρό τόν Κεμώλ, 'γιά νά ιμή ττραγιματο—οιηθοΰν τα ονειρα τοθ 1Ελληνισ·μοϋ. Κι' «εΐχες τούς ηΊρωές σου στά 6ουι- νά καΐ τούς έθνομάρτ>ο,ρές σου
στά ΤΓε,ρίφημα δ'καστήρια τής
ΙΑμάσειας, πού κατεδίκασαν
γιά την λευτεριά σου χιλιάδες
συιμτοολϊτΐες μας σάν τόν άείμνη-
ατο Άκ,ριτίδη, Κατοετανίδη, Κω-
φιθδη καί τόν 'Επίσκοττο Ζήνω-
να. ΐΚι* ήρθε (ή Μΐ'κ,ρασιατιΐκή
συιμφορά καί γιύρισες ασιτος, ό:
ουκος, θλιιμμένος στήν έδώ γή
των τκΓΓέρων σου καί συινήλθες
ιάιτ' τίς συιυ,φοριές σου τοόλύ γλή
γοιρα κι' δφτιαξες τούς συιλλό-
γους σου >καί τίς όργανώσεις
σο^, πού σάν ναοί έξυμνοΰν ιτέ-
ρα ώς ίΓτέρα τό ττΛνιδημο .καί με-
γαλοΐΓΐρεπές δνομά σοα.
ΆτνΊαοιμένη γή, πού σ' αγιοτ-
σΐε τό αϊμα τόσ&ϊν * Αγιον, ττού
γιεννήΙ&ηκαν στά χώματά σου.
Ό "Άγιος Εύγένιος μ-χρχύρη
σε στήν έποχή τού Διοκλητια-
νοΰ στή γή σου καί τόν τύμη'σε
ή τοόλη της Τ,ραιτεζοΰντος, ώς
ττΰλιοΰχο της ιμέ τόν ττερίιφημο
ναό τού.
Μά κ ι* "Αγ. Βασίλειος καί ό
αδελφάς τού Γρηγόριος ό Νοο1-
σης ήίσαν παιδία σου άττό ττατέ-
ρα Πόντιο 'καί Μακεδό'υσσα μη-
τέρα.
ιΚι' οί "Αιγιοι θεόδωιροι μέ
τα φτερωτά τοος όόλογα, καθώς
κα!ί οί "Αγιοι 40 Μάρτυρες, ττού
μαρτύρηισαν στή λίμνη τής Σΐ-
βάοτειας.
Μά τό ξεχωριστό σου καμά-
ρι, εόλογηιμένη Ποντιακή γή, ή¬
του ό "Αγ.ος Άθανάσιος ό Ά-
θωνίιτης άττό την Τραιτ?Ιζοΰντα,
ό ΙΙδροτής τής Μεγίστης Λαύ¬
ρας καί καθηγητής τής Άθωνι
κης μοναιστικής ττολιτείος, πού
ή"ταν ικοί προσωπικάς φίλος τοΰ
ιμεγάλου ιΒαζοντινοϋ ΑΟτοκρά-
τορα Νικηφόρου Φωκά.
ΙΚοί ό Νίκων ό Μετανοεΐτε, ό
Πολιοΰχος τής 'Σιττάρτης μέ τό
φλογιερό τού κήρυγμα στή Κρή
της 'καΐ Πειλοπόννησο, στή γή
σου εΤδε τό Φως.
1Ο "Αγιος Μό&εστος, πού ή¬
ταν άπό τή Σιεΐδάοτεια καί τέ-
λος ό Έι&ρα,ΐος 'Λ'κύλας κι' ή
γυναϊκα τού Πρθσκιλλα, φ(λοι>
καί ουνεργάτες τοϋ αποστόλου
Π αώλου έσένα εΐχαιν γενέθλια
νη·
ΙΚ αί θά τελειώσω μέ τό πιό &
ξιό σου τταιδί, τόν φλογΐερό πα-
τριώτη Βηοαριωνα τόν Τρα-ε-
ζούντιο, τόν Μητροπολίτη Νι-
κοίας καί Ι~ειτο Κοιρδινάλιο
τής Καθολικής Έκκλησίας, πού
ιτάλαυψε καιί ιμετά την ώποτυχία
της Ενώσεως της Άνατολικής
μέ τη Δ'οαική ΊΕκκλησία νά ξε-
σηκώση Σταυροφορίες γιά την
σωτηιρία τής Βυζαντιινης Αύτο-
κροπορίιας.
Τί κι' άν τό θέλησε ή σκλη,ρή
μοϊρα νά μάς στερήοη τ" ά-
γυασμένα χώιματα;
Πάλι μέ ιχρόνια μέ και,ρούς
Ιπάλι οικά μας ©ανκχι.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ
Τής κ. ΑΘΗΝΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ - ΜΠ0ΥΡΚΑ
Ύδθί Λυκείου θηλέων Νέας Ίωνίας
Γ'
'Εκιεϊνοι πού ΐεΐχαν ύ
ση, δέν τούς ιμ'λησαν^ γιά τόν
Ισιο δρόμο ιτού ΙΊφεπε ν' άκο-
λουθήσουν. Μέ ττοιό δικαίωμα
υστερα θά γίνουν τιμηταί;
|Πόση ιάκάμη καταοτρεπτική
έτη'διριαιση στήν ψι,Γχολογία τοό
παιδιοΰ €χει κο'ί ή κακώς έν-
νοουμένη ώγωγή.
Ύττάρχουν ττεριπιτώσεις τται-
διών ΤΓοΰ ή διαφθορά όφ.Ξ λε,ται
στήν τ>~ΐφλή άγ-άττη, στή μαται-
οΐδθζία, στήν αγνοια ή στήν 5ι>
στροττία των γονέωιν.
Ποιλλοί ιάττ' αύτοΰς μέ την άρ
ρωστημένη στοργή τους άδιαφο
ροΰν γιά δλες τίς έττικίνδσΐ'ες
ΙέλΙλείψεις τοϋ τταιδιοΰ. Περ>φρο
νοΰν κά,'θε ύπόδειξη των ποι'δα-
γωιγών ικαί ττιστεύουν κακώς!
καί τοειιιλανημένα δτι τό ιταιδί
τουις είναι τό καλλίτερο τκχδί
τσΰ κόσμου.
'Δέν έν^διαφέρονται οΰτε αν
γυιρίζη στούς δρόιμους, ουτε μέ
ποιούς συχχναστιρέφεται, οοτε
τί ΙδιοΙβάΙζει, εΰττε πώς φέρετα-
στό σιχολεΐο, άλλά τυ'φλωμένοι
αττό τό ιάντι—αιδαγωγικό 'καΐί]
φυσιολογικό πάθος μιάς νοιση-
ρής άγάιπης, ώθοΰν, χωρίς νά
τό θέλουν, τό παιδί πρός ιήν
ηθικήν δυστυχίαν.
Τό μειτο&άλλουν σέ ύττερό-
τττηι, σκληιρό, ιάτταιτητικό, ζηλό-
τυκττο, έγωϊστή, σπάταλο, διότι
σττεύ'δουιν άδίστακτα νά τού"
I-
κανοποιήσουιν κάθε τού έπυθα-
μία.
ΐΚαί ή Ιάπαίτηοη των γονέων
νά ττάνε τα τκχιδιά το·υς στό σχο
ιλεΐο ιτολύ ιμιικρά άκόμα, γιά
νά ττεράσουιν τίς τάξεις γρή^ο-
ρα καί νά δρεθοΰν στό Πανε-
πιστήιμιο ττοΐλύ νωιρίς είναι τό
λιγώτ&ρο πα,ράίλσγη,.
'Γιατί θέλουν μέν έτσι νά καυ
χώνται δτι είναι τα παιδία τους
εύφ-υέστατα, προνομιοϋχα, ότνευ
προηΓγουμένου, δέν θέλησαιν ο-
μως ποτέ νά έξεΓτάσουν, άν εί¬
ναι ώριμα 'καί Ίκανά νά παιρα-
ΚΌλοι.Ιθήσουν μαθήματα άνώτε-
ρια κι' ότν μιτοροΰν, δττως τό θε
λουν καί ατταιτοΰν νά είναι με-
τα!ξύ των τφώτων άδιάφορο όΥν
εΐνοαι προικισιμένα μέ φυσικές
προδιαΐθέσεις κι' αν είναι δλοι
οί άλλοι 'δ,ροι εύνο'κοί ή δρσ-
μενεις.
Τίς πιό ττολλές φορές λοιπόν
τό 'σητίιτι δέν ενιετχύει ήθικώς τα
παιδία, δέν ξ&κουιράζει, δέν δί-
νει θάρρος στής ζωής τής διά-
φοιρες -ττιεριστάσεις καί δέν Ικα-
νο—οι,εΐ πο'λλές λογικές αξιώ¬
σεις, ώστε νά προλαδαίνη πα-
ράπονα των νιεαρών καί διομα,ρ
τυρί'ες των. Μά άντί γι' αύτό
3ρ!σκ€ΐ ττοΐλλές φορές την εύ-
και,ρίο νά κλονίση την έ.μττιστο
σύνη των παιδιών πρός τό δεώ-
τερο κόσμο το^ς, τό σχολειό,
δττου ύπάρχει τέλος ττάντων κΰ-
ρος κα)ί Ιέιμττιστοσύνη.
Άντί <:![ γονεΐς καί οί κηδε- μόνες νά ττερνοϋν τακτικά άττό τό σχολειό, γιά νά κατατοπί- σουν τό διδακτικό προσωΓΐτικό πάνω 'στίς ίδιότη,τες, ττού έχοον τα ποιδιά, στό χαρακτήρα τους, δέν δχουν σχέσεις φιλικές, άν δέν εΐνοοι άγνωστοι τελείως. ιΔΐΞΪΙχινουιν οί περισσότεοοι γιά τα παιδία τους, ττού είναι ό τπό μεγάλος 'θησαυιρός, ή ιδία ή εύ τυχία τους, λιγώτερο ενδιαφέ¬ ρον ώπό τίς Ιοολλες ύιτοθέσεις τους, ιάπό τίς άλλες άσχολίες τους καί άιπό τίς ανέσεις τους άκόμο. ΐΛένε καί ιτί δέν λένε είς 6ό>
ρος έκείνων, ττού είναι ή" έ'ττρε-
πε νά είναι οί ττιό καλοί τους
Φίλοι, εικιείνων, ττού είναι οί οο-
νεργάτες τους, ιτού έχουαιε στά
χέρια τους τό πιό μεγάλο αγα»-
θό, τόν θησαορό τους τάν πρα¬
γματικόν. ιΚαί τα παιδία άκοΰΓ
νέ τίς κατακραυγές καί διατ[-
θεντοοι έχθρικά ττρός τούς συν-
εργόιτες τους, πρός τούς ουμ-
βούλους κσί ττροπονητάς γιά
τόν ώγώνα της ζωής.
Κι' έτσι ο'. Ιδιοι οί γονεΐς δέν
Λφ^νουν τα σχολειό νάιαοι τό
πλαισίωμα, τό συμπλήρωμα τού
στΓ,ιτιθϋ.
Μένει λοιττόν ή τρίτη μεΐγάλη
Ιπιρροή πού (ξεφεύγει συχνά
καί τοΰ ττιό προσεκτικοΰ γονέα
την έττίΐβλειψη, ό δρόμος.
Ή ιμεγάλη δύναίμη τοΰ κΰ-
κλου αύτοΰ, πού δέν τόν επι¬
βάλλει .κιανένας καί πού μόνο
τού, μέ τη δυκή τού Φούληισηι
διαλέγει τό ιταιδί. Γι' αύτό τό
λόγο καταιντά συ|χνά ό δρόμος
ν ά ιέΐξασκή την πτιό ιμεγάλη καί
'δαίθιειά έπίδραση στήν διάπλα-
ση τοΰ χαρακτήρα.
"Ό,τι Βεΐ, ΰ,τι ακο6σει έκεΐ,
τα ένδιαφέιρει καί χαράιζεται μέ
σα το·υ>. 'Κάθε δράιση πού θά έ¬
χη, την ©χει συνήθως, γιαιτί τό
διασκεδάζει, τό τρα&α. σάν ιται-
χνί6ι, μι^ς καί δέν έπιδάλιλεται
άιπό κανένα. ΊΗ έζωσχολική ικαί
έξωσπιτική αυτή άαχολία μττο-
ρεΐ νά είναι καί τό χάζεμα τού
δράμου μόνο, δπου ξεχωρίΐζουιν
σάν ιμεγάλα γιεγονότα οί 'κα
γάδιες τής γειτονιάς μέ τό πο-
λυποίκιλο λεξιλόγιό τού, Κν
τυ^αΐο δυατύχημα καί άλλα πά
ρόμοια.
(Συνεχί'ζεται)
ΕΛΛΑΣ - ΑΙ ΚΑΚΟΔΑΙΝΟΝΙΑΙ - ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΙ, ΑΥΤΗΣ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
τάληψιν τοΰ τπερσικοΰ κράτους
καί την αθρόαν μετακινησιν τοΰ
έλιληνισμοθ πρός ανατολάς, ή
τταγκόσμιος ίστορία ουδέποτε
άλΐλοτε έιγνώρισε κατατΓτληκτικώ
τερα έ'κττσλιτιστυκά γε~>ονότο:,
τα όποΐα Ιέσοεί θά παροιυίνουν
άσύιλλη,ΤΓτο είς την ανθρωπίνην
διάνοιαν.
γ) Οί "Έλλη.νες διά τοθ Χ,ριστι
ανισμοϋ καί τοΰ πνεύματός των
κατώρθωσαν νά μετοπδάλουν
τό Άνατολικάν Ρωμαϊκόν Κρά-
τος είς την Ελληνικήν Βυζαντι¬
νήν Αΐύτοκρατορίαν.
δ) ΌΈλληνισμός διά τοΰ Χρι
στιανιισμοΰ ίέπέτο,χε νά διατηρή¬
ση 'άλώ&ητον —τό "Εθνικόν φρο
νιμα κοί την "Εθνικήν ένότητά
το διά νά κατοπτλήιξΓ| καί τόν
κόσμο μέ τήνκλαγγήν των δ-
ττΐλων της ΊΕλλη,νικής Έττανατ1
στόισεως.
έ) Ή Ελλάς τοϋ "Οιχι, ·τον
ΜακεΙδονικών καί Ήττειρωτικών
Ό,ρέων 1940 - 41 ήτις έ'δημιού
γηοε τό νεώτερον Ελληνικόν
ΊΒττος, καταττλήιξασα καί αδθις
ολόκληρον τόν πΕπολιτισμένον
κόσμον διά τάς περιφανεΐς —ρώ-
τας νίκας της ύττέρ των ουμμόί-
χων της.
Β' ΠΑιΡΑίΚΜΉ ΑΡΧΟΥΣΗΣ
ΤΑΞΕΩΣ ΚΙΔΙΧΟΝΟΙιΑ ΤΩΙΝ
/ΕΐΛΛΗιΝΩΝ).
ΙΑντι'θέτως δλαι αί συμφοραί,
αί ιόττοΐαι ίττληιξαν τό Έλληνιικό
ΊΕΘνος όφείλονται -κυιρίως, είς
τό αΐώνιον καί άνίατον νόιοημα
(Ιέλάττωιμα), της Έλληνικής Φυ
Ιλής — την έλλειψιν ττολιτικής έ-
νότητος, τίτις έπεσώρευσε ττλεί-
στας δσας 'Εθνικάς δοκιμασίας
καί ταττεινώσεις ήτοι:
α) Ό "'Εθνοκτόνος καί κατα-
ο·τρειττικός διά τόν Ελληνισμόν
Πελοποννησιακός πόλεμος, κα¬
τά τόν οποίον έστταταλήθτΐΰα'ν
αιί ηθικαι καί ύΛικαί δυινάμεις
τής Άρχαίας "Ελλάδος.
16) ΟΙ θλι&ε,ροΐ έθνοκτόνοι έ-
σωττερικο-ί τοεριστΐιασμοί ·κατά
την ΙΕλλην. Επανάστασιν, καθ"
οθς έκινδύνευισιεν αθτη νά κατα-
σταλή, ττιαοά την άλαιμφιοδήτηΓ
τον γενΛΛαιότητα, ηρωϊσμόν καί
αύτοθυσί'ςην των άγωνιζομένων
'Έ'λιλήνων.
Ύ) ιΑΐΙ πολιτικαί αστόι3ΐ£ΐαι
χαί τα άλλεπάλληλα έπανοστα-
ίτικά κινήιματα επί βασίλειος "Ό
·■
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΙ ΣΤΗ ΜΕΡΒΙΛ
ΜΙΑ ΑΣΤΓΝΟΜΙΚΗ ΝΟΓΒΕΛΛΑ ΤΟϊ
ΝΕΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ κ. ΜΠΕΛ ΜΠΕΡΝ
Τού κ. Δ. Γ. ΑΡΓίΓΡΟΠΟΓΛΟΓ (ΤΑΚΗ ΜΩΜΟΓ)
Πρίν άπ' ιδλα θά ήθελα νά έ-
ξηγήσω στούς ιάναγνώστες μου,
ιδτι ό συγγραφέας, τοΰ βιδλίου
είναι ό ττροσφιλής γυιός τοΰ δια
συγγραφέα, στροτη-
γοθ έ.'ά. κοί ιέπιλέκτουι συνερ¬
γάτου τοϋ ΠροσφυγικΌΰ ιΚό-
κ. "Ιωάννου Α. Βερνάρ¬
δου κύριος Βασίλειος Ι. Βερ-
νάρΐδος Τϋού οττοϋδάζει τώρα
στήν Γκρενόμπλ τής Γαλλίας
ίατ,ρική, ιάλλά, πού πιθανώς λό
γω τοΰ λσγοτεχνικοΰ τού ταλέ,ν
τού, θά μεταγ'ροιφή στή φιλοιλο-
γίο. Γιατί αύτοΰ είναι ή κλίσι
τού.
Ό νεαρός συγγραφέας δέν
είναι άγνωστος στούς άναγνώ-
στες τοΰ Π.Κ. "Εχει δηιμοσιεύ-
σιει ώς τώρα τα διηγήιματα κοοί
δοκίιμια μέ τούς τίτλους: «Χω-
ρίς τίτλο», «Ελλάς - Γαλλία»,
«ΐΒ'ερντέν», «Μιά Ιέπίσκεψη», «Ή
ψυ|χή μου ικι' έγώ», «Τής μάν-
νας τα ποιήματα», «Χριστέ
κα;1 παίλι» καί «Τό κάλεσμα»,
κοΙ9ώς καί πεζοτράγοοοα. < Αύτό τό 'δϋδλίο τού είναι τό ττρώτο ττού έκΐδίδει. Πρόκειται γιά μιά Λστυνομική νοοιδέλλα, άπό 80 σελύ&ες, μικροΰ σχήμα- τος, μέ δύχρωμο καλλιτεχνικό βωινος καί μετέπειτα (διχα.σμός των ΙΕλλήνων 1915), τα όποια ά-πέΐδηοαν μοιραϊα διά την ηθι¬ κήν τα~είνωσιν τοΰ 'Ελληινιισμοϋ καί την επαύξησιν τής χαώδους είκο^ιαμίκής καταστάσεως τού. δ) Ή Μικρασιατική σαμφορά καί αί έ-κ ταύτης τοροκύψοίσαι διά την Έιλλάδα θλκδεραί συνέ¬ πειαι μέ έξανδραποδισμόν των Έ'λλήνων έκ τής Μ. Άισίας κα¬ τά παράβασιν παντός δικαίου ττε,ρΐ προστασίας των μειονοτή- των ε) ΑΙΙ έπάρατοι περίοιδοι τής Ξενικήςί ιΚατοχής καί ή μετά την απελευθέρωσιν της Ελλά¬ δος 'έιξαττολυθεΐσα έ&νοκτόνος Ξενσκίνητος Καμιμουνιστοσ-ΐμ- μοριακή έττιδοιΛή καθ" άς έλα¬ βον χωρίαν φρικιαστικαί σκηνοί τταραναμίος καί άλληλοσφαγήζ των Έλιλήνων. Τα διδάγματα τής ίστορίας καί τα πρόσφιατο γ'εγονότα τής πολιτικήν ζωής τοΰ τόπου ~ρέ- ττει ν' άττοτελέσοαν την βάσιν διά την συνετωτέρον καί ύγιε- στέρον ΰντομιετώπισιν δ'λων των πρΰβαίλλοιμένων υπό όξυιτάτην μορφήν κοινωνιικών καί έθνικών προδληιμάτων της χώρας. [Φρονούμεν 'δτιτό γενικώτερον συμφέρον τής χώρας επιβάλλει, 'δπως οί πολιτικοΐ ανδρες τής- χώ,ρος κ5ινοθΐεωρήσουν την #κο- λουθουμένην Εσφολμένην καθ' ημάς τακτικήν της οξύτητος των πολιτικών - κομματικών ττα θών διότι αυτή έξυπηρετε'ι τα οΐχέδια των ϋχθρών τής ττατρί- δος, καί δίδοντες φιλικήν χείρα ΐμεταξύ των, ώς άρμόζει είς πο- λιτυκούς άνδρας περιοπής, νά έγκαινιάσωσι νέαν ττοραγωγι- κήν περίοδον πο'λιτικής ένότηΓ τος, ποθούμενην Ιδιακαώς τταρ' δλων των ιίθνοττρεπώς σκεπτο- 'μένων Έλλήνων. Έιπί τί) εύκοΐιρία ταύττ) τονί- ζομεν δτι 'κρίνεται έπιβε>6λημέ-
νη ή σ^|μμετοχή είς τό προσε¬
χές κοινοβούλιον νέων ύγιών
καί ιίκανών στοιιχείων, δυνσμέ-
νων νά παρέξωσι τταραγωγικώς
την συνδρομήν των είς την πρό¬
οδον καί εύηιμερίαν τοΰ Έλλη-
νικοθ Λοοΰ.
Ας μή ληισμονώμεν δτι ξένοι
Ιλαοί ιτροσαρμόσαντες τάν άρ-
| χαΐοιν πολιτιισμόν τορός τόν χα¬
ρακτήρα: των, εδημιούργησαν
φ
Ά'ξιο ιϊδιαίτε,ρης έξάρσεως.
ε'ΐναι τό γεγονάς δτι τή νουΐδέλ-
λα αυτή την έΎραψιεν δ νεαρός
συγιγραφέας, ττού τώρα· θά εί¬
ναι 'μόλις 19 χρονών, δταν ή¬
ταν μόλις 17 χρονών.
ΙΚαΙΙ τταρά την νεαρώτατη ή-
λικθα ιτου, δίδει την δεδαιότητια
πώς θά εξελιχθή σ' ϊναν —ρώ-
της τάξεως λογοτέχνη. ιΓιαιτΐ ί-
ιχει ίπΐλουσιώτατη ,κοί γόνιμη
φιαντασία γράφει ο έ μιά έξευ-
γΈνιισιμένη' δημοτική γιλώσσα, 2-
χει τό δργο τού πλοκή, φυσικώ-
τατο διάλογο, σττουδαία τταρα-
τηρη'τικότητα, ψυχολσγία καιί
είναι γρομμένο μέ τέτοια τέιχνη
πού κατακτά ίάμέσως τόν άυα-
γνώστη.
ΠΗ διήγησί τού έξελίσσεται
φυσιολογιικά κοί μέ συνέπειαν
ι&ληΐθοφιαπνή. ιΚι' εχει δλα τα
στοιχεΐα πού συΓντελοΰν στήν έ-
πιτυχία κάΐθε άξιόΐλογης σαγ-
γραψης, άκόμα καί έρωτικές
σκηνές γραμμέτ.ες δμως ιμέ σε-
μνότητα καί ιάνθ,ρωττιά, χωρΊς
κα!θόλου νά σοκάρευν.
ιΚαί νά σκε'ψθη κανείς πώς
οΐ'. 'εκπαιδευτικοί ενός έλληνι.
ικοΰ Λυκείου τοού οί ιμαθηταί τοο
εΐχαΐν άγοράσει ττερί τα 200 άν·
τίτυπα, τοΰ ιδιβλίου αύτοΰ, £κ£.
ταξαν τούς μαθητάς νά τα έτιι.
στρέψουν, γιατί Ικριναν τό τοε.
ριεχόμενον «άνήθικο!»...
ΙΤί νά ττη κονεΐς μ' αυτόν τόν
ιμεπαιωνικό τΓουριτονισμό των
ιάνθρώττων! Φαντάζομαι ττώς ά
συγγραφεύς ιέξ αΐτίας τοϋ >ε.
γονότος, ιδτι διαπρέττει τώρ«
ώς σπουδαστής στή Γαλλία, θα
ττροκάλεσε τόν φθόνο των κα·
'λοθελητών, οντΐ νά νοιώ:ου
περιφάνεια, γιοτΐ Ενα Έληό
πουλο,Ινος σϋμττατριώτης τους
διοκρΡνετοοι τώρα άνάμεσα
στούς αλλους σπουδαστάς ~ης
ΓαΙλΙλίας, ιΓάλλους καί ξένους
<Νά γιατί Ιειξαναγκάιζονται τγο. λοί νέοι νά εκ-ποτρισθοϋν και δέν θέλουν νά ξαναιγυρ'υουν στήν Έλλάδο, πού θά ήταν πό. λυτιμώ'τατοι ώς έξελιγμένοι έτη στήμονες στή φτωχή μας πατρί- δο. Ή φανταστική ττόλις ΜερδΛ, τού συτγγροφέα, είναι τό... Λου τράκι μας. Άλλά έκεΐνο πού μοΰ κάνει ιδλως ίδιοίτε,ρη έντύ- •πωσι είναι τό δτι ό νεαρός σογ γιραφεας στή ιτορεία τής διηγή- ο"εώς τού —αραθέτει καί σκηνές Ιανακριτικές γιά την άνακόλιτ ψι τσΰ δροοτοο ενός φόνου, με τέτοια τέχνη, ττού ιμόνο Μνας 6ι- κηγόρος, ή νοιμικός, ή δικαστι· κός, ή τέλος αστυνομικός θά μττοροΰσε νά —εριγράψη. Προ- κειτσιι λοιττόν περί συγγραφέως μέ ΊΙδιοΙφυΐα Ιέκπλη'κτική ιτού ά σφαλώς θά εξελιχθή μέ τόν και ρό σέ μιά δόξα των Έλληνικών Γρα^μμάτων καί της Τέχνης.... άν τταραιμ'είνη Ιέ'κτός των όρίων της Ελλάδος!... Γιατί άν έλθη έδώ, θά χυμή'ξουν σάν λυσσα· σμένοι λύκοι νά τόν κοτοσπαρά ξουν. ΙΑλλά ττιστεύω, πώς δέν θά συμβή κάτι τέτοιο. Ό Μιτίλ Μττέ,ρν, ή μάλλον ό κ. Β'ασίΙλει. οςιΐ. Βειρνάρδος, θά γυρίση στήν ΙΕλλάδα κοί θά επιβληθή κ αί θά άνα&ειχθή στό πεΐσ'μσ δ λων έκείνων πού θά γίνουν τι>
χον έμπόδιο στ άν ανηφοριικό
τού δρόμο.
,Δ. Γ. ΑΡΓΎΡΟΠΌΥΛΟΙΣ
(Τάκης /Αώμος')
ΗΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Ι9220ΠΠΣΤΗΝ ΕΖΗΣΑ
(Συνέχβια έκ της Της
νοΐ'ΚΊάσει δωμάτιο κοί ήρχετο
ποτε - πότε καί μάς Μβλεττε. Ά-
μα §γραψα στό Λάμπρο δτι δέν
είναι1 σέ θέση γιά νά ταξιδέψη
ιη μητέρα μας εγραψε, δτι θά
Μλθη έκιεΐνος. 'Κάθε μερά λοι¬
πόν άμα βλέτταΐμε καί ήρχετο
βιαητόρι τρέχαιμε καί δλέτταμε
δλους, ττού δδγαιναν ΰπτό τό
βαττόρι καί ,ττάντα φεύγοίμε τγο-
ροπιοινεμένες, ττάει κοί σήμερο
λέγιαιμιε.
ΗΛΘΕ Ο ΛΑΙΜΠΡΟΣ'
"ίνα 6ρά·δυ πιά, ήταν Πορα-
σκ'ευή βράδυ, —ττρέιτιει νά ήταν
30 τοΰ Σι&πτέίμΐ&ρη— τόν βΐλέ-
πομε, πού Τφθχωροΰσε μέσα
στό ττλήθος ιμέ τα έκορομυκά
τού καί μ' ϊνο γυλιό, τάν φωνά
ξαιμε μαζί στήν κατοικία μος.
Ή ΐμανούλα, άμα τής τό εΐττα-
μΐε, συνη'λθε ώς έκ θούματος!
Κοθησε, τόν άγκάλιοσε, τόν φί
λησε καί τοΰ δλεγε εύχοριστη-
εύηΐμ&ρούσος κοινωνίας, άξίας
θαυιμασιμοΰ κοί ττορα&είγιματος
ττρός μθμησιν.
"Ας οναλσγιΐσθώμΕν δλοι ο!
"ΐΕλληνες ΰτι ή ΙΕΛΛΑ.Σ, ή πα¬
τρίς των φώτων τοΰ πολιτισμοΰ
καί τοϋ άνθρωττισμοΰ, κρέματαΐ
ώς μικρά λωρίς είς την άκρον
τής ιΕύρώττης, τής οποίας ό πε-
ριαιτγαΤος ττρός βορράν ελαφι-
κός χώρος συνίσταται είς λεηττε
ττίιλετττον ϋμένα, δστις δέν δύνα¬
ται νά τποοφυλάξη την Εθνικήν
τιμήν περισσότερον ττχχρ" δσον
ό γνωστάς ύμήν της τιμής μιάς
κόρης, τϊροσβολλομένης υπό 6α
ναύσου βιοστοϋ.
ΙΚαΊ ταυτα διότι οί ίσχυροί
της Γής έζΰιγιζοιν εκάστοτε την
ελευθερίαν των λαών μέ τόν ζυ
γόν των ίδίων συιμφερόντω
των.
'ΠΐσΙμΙζοιμεν άλλως δτι ό Ελ¬
ληνικάς Λοάς θά ήτο κυιθίαρχος
ολοκλήρου τής Έλληνικής
(ιΒαλκανικήςι) Χφσονή'σουι.
ΙΕΙναι ΚΌΐρός νά όμονοήσωιμεν
διότι δμονοοΰντιες ικοί συνβσπιει
ρωμένοι ττερί τό Έιθνος καί τόν
Βασιλέα θά δυνηθώμεν νά δή-
νηΙ&ώμεν νά δημιουργήαωιμεν μι
αν Μεγώλην Έιλλάδα, ισχυράν
κοί εύηιμεροΰσαν, άντ αξίαν των
μεΓ/ώλων θυσιώιν καί των ίστο-
ρικών Ίτεττ,οωμιένων τοΰ ΕΛΛΗ¬
Ν ΙΙΚΟΥ ΓΕΙΝΟΥιΣ.
ι Δ. Α. ΠΑΙΛΑιΚΙΙΔΗΣ
('ΑΙλειξ. Ποποναισϋαισιου 26 -
,μένηι: «Διομαντένιο μου τται·
ϊ>ίΙ Δοαμαντένιο μσυ ποιδΙΙ....
ιΚι' δ Σταύρος μος;».
Την κιαθησυιχάσιαμε κοί γιά
τό Σταϋρο κι' έγιεψε εύχοριστη
μένη.
Πήγε λοιπτόν ό ικαλός μας 6
Λάιμ—ρος, ώμέσως, κοί ττήρε ά-
πό μοΓγειρε,ΐο φογητό, μπιφτέ-
κια γιά τόν καθένα μας. Στρώ
σαΐμε τροπέ'ζι κοί ή Μαρίτσα
τρογοϋδοΰσε: «Ά βάλωμε τα·
ττέζι! Ά βάλωμε τοτΐιέΐζι, α φά-
μ'ε!».
Την αλλη μερά ττ,ροσπάθησε
νά ιβγάλη είσιτήριο γιά νά Φ">
γωιμε την Κυιριιακή κοί έδγαλε
καί γιά την θεΐα Βοσώ καί τή^
Λουλού.
Μ ΜΑΙΝΌΥΛΑ
/Έκεΐνο τό 6ρά&υ, τό
το, ττέρασΞ ιτιό ήσι-ιχο ή
ρα κσί έΐλέγαιμε ττως είναι κα'
λύτερα ~οΰ εΐθε τό Λάμτΐρο.Το
ττρωΐ την 'Κυριακή την καθήοο"
με σέ μιά κοιρέκλα γιά νά την
ντύσωμε γιατί τό βαπόρι θσ
δφευγε ττρωΐ. Σέ λίγο τής ήλ¬
θε σάν λιττοθυιμια κοί μιά
γυναίκα ήλικιωμένη, ττού
νέ καί έκείνη στό ίδιο
μας Εΐτυε::
—«Δέν είναι κολά ή
σος, νά φέ,ρετε νά την κοινωνη·
σετε».
"Έττρεξε ό Λάιμπρος καί σέ
λθγο €ψερε την άγια Χαρή· ΤτΙν
ιΐττηιριε καί ρώτησ'ε:
«—Άνειβή'καμε στό βαττόρΐ;»·
Τής εΐπομε: «—'Αινεβήκαμε».
«—'Έλα Χριστέ καί Παναγ"*
εΤ~ε» καί -αρέΐδωσε την αγ"1
ψυχούλο, μέ τό δνοιμα της Πά
ναγίας στό στόμα της, σάν τε¬
λευταία της -ροσευχή, γιά τό
παντοτεινό ταξίδι.
'Κι' εμείς οί αλλοι, άντί νά
φύγωμε την ιΚοριοκή Τό πρωί,
έκρ'ΰγαιμε την Δευτέρα τό βρό·
'δυ, ακριβώς 15 μέρες ατΐό τήν
ήμέρο -ού ήλθαμε στή
ΣΤΗΣ ΦΡΟΣΛΣ
Τό ταξίδι ήταν
ιδττως -άντο. Ό Λσμτΐρος
ττήΤγΕ στό σπίτι -ού £μεν£
κ. Φρόσως Λαρέρα.
(Συνειχίζ&ται)
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρα 7
ΠΑχττ. ΆγΙου ΚοησταντΙν»'
(Όμο*οιια) 9- Ι «α* 4-8 μ>
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΠΟΛΙΝ
ΤΩ ΑΪΑΥΜΟΤΕΙΧΟΗ ΤΗΣ ΟΡΑΚΗΣ
ΠοΤοι Σουλτάνοι, Πασάδες καΐ αλλοι έπίσηιμοι Τοθρκοι
εγεννήθησαν έν Διδυμοτείχιρ ή επεσκέφθησαν ή έξωρί-
σθησαν έκεΐ ή απέθανον, ή εξετελέσθησαν,
Δ'
ΙΠΙΟΥΣΟΥΦ ΖΙνΑ ΠΑΣΑΣ,
'Ή ΖΙΑ^ΕΤ-ιΝΤΙ'Ν ΠΑΣΑΣ.
Εγένετο δύο φοράς Μέγας
Ββζόρης επτί των Σουλτ<5ονω·ν ιΣελίμ τοϋ Α' καί Μαχΐμούτ τοΰ Β', τέΐλη τσΰ 118ου αΐώνος κκαί αρχάς τοϋ ΙΘου. Γεωργια- νός την κοααγωγήν, ήτο δοΰλος ενός πασά. ΆΐπελευΙθερωθεις, δ μως, προήχθη βαθμηδόν καί ώλ λετκχλιλή'λως, μέχρι καί τοΰ ά- ζιώματος τοϋ βεζύρου. Ώς τοι ούτος ικαί ώς Άρχιστράτηΐγος ιά~_ττάλη είς Αίγυπτον κατα τοΰ Μ'εγάλου Ναπολέοντος. Μ; τα έπταετή ιβεζυιρείοςν, τταρητή- θη οΐκεΐιοθελώς. Άνεκλήθη δ- ιμως €ΐίς την παλαιάν τού θέσιν τό 11809 κα! ανέλαβε την άρχηΓ ιγ[αν τοΰ στρατοϋ είς τόν κοοτά της Ρωσίας πόλεμον. Τό 1691, ικχυθείς, έξωρίοθη είς Διδυμό- •ηειιχον, κατόπιν θε είς Ρ6δον. "ΙΑΙλλά, ιάνακληθείς, διά δευτέ¬ ραν ιφοράν, είς την ένεργόν ύ<- •πηρεισίσν, διωρίσθη Φρούραρ- χος Χαλκίδος, καί κατόπιν Χί- ου, £νθα ά—έθανε τό 1β22. ΡΒΣΙΤ ΠΑΣΑΣ ΚιΑ Ι ιΑΛΗ ΠΑΣ ΑΙΣ Είχον λάιβει πολλάς καί ~οι- χίλας πληροφορίας περί τοΰ ΔιΙδυμοτείχου, χατά την έκεΐ -πά ραμονήν μου άητό διαφόρους ό- ιμογενεΐς, Άιρμενίους, Έβραί- ους καί Τούρκους. Ό σπουδαι· ότερος των τοληροφοριοδοτων μου ήτο ό Αριστείδης Δελόγ- κας, καθώς <κ<χΐ ό Κεβόρκ Πα- τιαζιαν, καί ότλιλοι. "Οπως μέ είχον πληροφαρήσει οδτοι, Βύο Μιεγάλοι ιΒεΐζύρηδες ιό Ρεσίτ πά σας καί ό 'ιΑλή πασάς, υπεστή¬ ριζον τούς Χρικττιανούς χαί έ- ΐφωτοστατησαν είς τάς Μεταρ- ρυθμίσεις τοΰ Σουλτάν Μετζίτ, Ό Ρεσίτ πασάς, τόν δττοϋον ά- ναφέρω είς διαφορα σηιμεϊα της Ίιστορίας ΔιΒυιμοτεΟχου, κατή- γιετο έκ της γενεάς τοΰ τελευ¬ ταίον Ντιιζντάρ μπέη (κοινως Τΐζοοντόιρ μ—έη) φρουράρχου τής Μεγάλης Άκροττόλεως τοΰ Δι&αμοτείχου. ιΔιασώζεται μέΗ χρι σήμερον, ή όνομασία Τζουιν ταρίο, ή όποία ώττεδϋδετο είς τα τκχρά την ιΚαλε-ο,οταν δύο •παλαιά κτίρια «Σελαμλίκ καί ΧαρεμλΙκ» (διά τούς άνδρας καί τάς γυναίκας), διά τα δ- ττοϊα έγραψα άλλοτε -πολλάς σιχετιχας ^πληροφορίας... ΔΑΙΝΐΙΙΗΛ ΚΟΚΚΑΛΑΣ ΙΠαρά τοϋ Αριστείδου Δελόγ κα ιεΐχον παραλάβει πληροφορί άς, έκτός αλλων, ικαί περί τοΰ Δανιήλ Κοκ'ΐοάΙλα. ΟΟτος, κα- θειρχθείς είς τό Ζιντάν τοΰ Δι- δυμοτείχου, εΐχε διασωθή. Τάς σχετικάς (πληροφορίας προισεττά θηισα νά ττροσαρμόσω, κατά τό δυνατόν, πρός ιΐστορικά πρόσω1- •πά καί γε.γονότα. Ό ιΔανιήΙλ εΐχε σύζυγον έκ της οικογενείας των Μουρούζη- ΤοΟ Πανοσιολογιωτάτου Άρχιμανδρίτου κ. ΜΙΚΟΛΑΟΥ ΒλΦΗΙΔΟΥ, ΚαθηγητοΟ δών καί ήτο έκ των ανωτέρων ΰπαΛ'λήλων τής έν Βλαχία ήγε μονίας όττό άλλο δνομα. Ώς κσ τά)σκοτκ>ς έν Βλοτχία κατί ίν
ΚωνσΌαντινουπάλιει, εξυπηρετή¬
ση τόν Σουλτάν Μαχμούτ τον
Δ' (ιΐβθδ -- 11839) καί άπέκτη
σε την ε5νοιάν τού. Καθ" ίσον,
μάλκττα, έκ μιάς αδελφής τού,
ή ιδίττσία διέ'μενεν είς την ιήσον
Χάλκην καί την όποιαν είχεν ο
Σοϋλτάνος ώς παλλακήν, :Ιχεν
Γ^οκτήθΕΐ καί ιελα ίίάν όνομο1
σ'θέντα >Κω σταντΐνόν.
(Κατά την ίποχήν τής καταρ
γήσεως τοΰ γ£ννητοαρικ:ΰ τό.·-
γματος (1826) ικαί των 5ΐ£ΐξ^
χ'θε.σών οιαφόρων μεταρρι-θμι·-
σεον, ό ' Σουλτάνος είχιιν ώς
δργαον, έκτός ιόλλω,ν κσί τον
Δανιήλ. Καί, διά τουτο ά'κρι-
6ώς, ιάττέΐκτη'σε ττολλούς έχ-
θρούς, Ισχυρούς Τούοκους πα¬
σάδες, καί Λβίως τόν Μέναν Βε-
ζύιρην 'ΓΗταΙλμαντάν τοασάν, ό¬
πως ιλέτγκυν. Είναι, δ μως, γνω¬
στόν ιέκ τής ίστορ(.ας, Μέγας
Βεζϋρηις, υπό τό ονομο: τουτο,
υπήρξεν, έπτί τινάς μήνας, κοπά
τάς ιάρχάς τοΰ Ιβου αιώνος
(1Ι7Ο2-Ί7Ο3) καί σχι τοϋ Ιθου
ώς διάδοχος τοϋ Κιοπριουλίου
Χουΐσετΐν ιτασα, θοονιατωθείς ύττό
τοϋ Σουλτανου. Έν ττθΓστ] ττε-
ρι—τ ώσει, κατά τάς ,μνηιαονευ-
θΐεί'σας έν <4ρχ-η τοληροφορίας, ό Νταΐλμαντάν ττασάς, ουνεννοη- θείς μυστικώς ιμετά τής έ-~υσή|- μοα στχκλτάνας, π·ροέ'δη είς σκευωρΡαν κατά τοΰ Δανιήιλ. Καί Ιέπέτυιχε νά έξαρισθή ούτος εΙΙς ΆΙδριιανΌύΤΓ6λιν. Ό δέ φί- λος τού, ττασας της Άδριανου* πόλΐεως "Αχ Με1ζό;ρ(!), έκτε- λών ιμυστυκήν διαταγήν τού, τόν αΐΐέστειλεν είς τό Ζιντάν τοΰ Δι διοιμοτείχοο διά νά άποκεψαλι- σθη. ΊΕν τω ,μεταξύ, έΊκβρασυν- θέντες —ερισσότερον οί έν Κων στιαντινουιπόλει έχθροί τοϋ Κοκ κάίλη, έδολοφονησαν, δι" έΎκα- θέτων αυτών, την σουίλτανιικήν ποιλλιακήν άδιελφήν τού χαί τόν υίόν της Κωνσταντϊνον. Άιλλ' έν Διόυμυτείχω, κατ' εύτυιχί) σύμτττωσιν διά τόν Κοκκαλήν, φρουρός τοΰ Ζιντάν, "Αραψ τις δήιμιος, £τυιχε νά ίΐναι γνωκττός τοΰ ΐΚ^κκάιλη καΓι ΰτΓάλληλός τού άλλοτε έν ΐΒλαχία. Ό "Α^ ραψ, λοιττόν, έικεΐνος, άναγνω- ρί'σας τόν τταλαιόν κύριον τού, τόν ιέφυγόίδευσε κ,ρυφίως είς Κωνστοπτινοοιτολιν, άφοΰ ά—ε- κεφάΐλισεν άντ* αύτοΰ άλλον έγ κάΐθειρκτον. Ό Σουλτάνος, μα- θών τα γενόμενα, έτιμώρηισεν αυστηρώς τόν ττασότν τής 'Ά'δρι ανουττόΐλεως κ αί όίλλους έχ- θρούς τού, τόν &έ Μέτ/αν ΒεΓ ζύρηιν, έξώρυσεν είς Χίον. τ Άιρχιμ. ΝιΙΚ. ΒΑΦΕΙΔΗιΣ (ι Καθηγητάς) Λ. Κατσώνη ι1|1 — 'Υμηττός] Αθήναι ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ ΠΑ ΟΓΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ 21)3 - 20)4 ΚΡΙΟΣ Μιά καλή εύκαιρία τΐού θά σάς δοθή πρός τό τέλος τής ε¬ βδομάδος οέν ττρέιτει νά μείνη άνΕ,Κιμετάλλευτη. Τυχε,ρή οχχς ή'μέρα ή Τρ [τη. 21)4 - 21)5 ΤΑΥΡΟΣ Τίό πρόσω-ΐτοι τοού σάς ένδια- φέρει χρειάζεται την ήβΐ'κή συμ τταΐράστασί σας. Μην τοΰ την αρνηθή τε. 22)5 - 21)6 ΔΙΔΥΜΟΙ θά διαπΐιστώσετεδτι τό πρό- σωπο πού σάς ένδιαΐφέρει σάς εί ναι απόλυτα άφοσιωμένΌ. 22)6 - 23)7 ΚΑΡΚΙΝΟΣ Περιμένετε χωρίς νά έκνευρίτ ζεσβε, νά σάς δοθούν καλύτε- ρες εύκα',ρίες προτοθ άποφασί- σετε νά ένεργήσετε. 24)7 - 23)8 ΛΕΛΝ *^Ενας καινούργιος όρΐζοντας ανοίγεται. Έττωιφεληθητε γιά νά ιμπαρέισετιε νά φτάσετε στό σημεΐο πού φιλοδοξεΐτε. 24)8 - 23)9 ΠΑΡΘΕΝΟΣ "Απιοιρύγετε κάβε έπαφή μέ πρόσοπα ποΰ Λνή,κουν στόν ά- στερισμό τοΰ Τοξότη. 24)9 - 23)10 ΖΥΤΟΣ Μην δασίζεσθε ποτέ σέ αν¬ θ ρώττους πού ώνήκουν στόν α- στερισμο τοΰ ιΣκορτιιοϋ. Τοχε- ρός άριθμός τό ΠΙ9, ατυχος τό 1(3. 24)10-22)11 ΣΚΟΡΠΙΟΣ Αυτήν την έ'βΙ&ς'μάδα πρόσω- πο πού σάς ένο'αφ<έιρει θά σάς μιλήση επί τέΐλαυς γιά κάτι ποΰ τϋε,ριιμιένετε ώπό καιιρό. 23)11 -22)12 ΤΟΞΟΤΗΣ Στό διάστημα αυτής τής ε¬ βδομάδος φυλαχθήτε, γιατί μπο ρεΐ νά σάς συ'μιδή κάτι >κακό.
23)12 - 20)1
ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ
"Αν άφήσετε την λογική να
σάς οδηγήση μπο ρεΐ νά αίσθαν
θητ£ τώρα καλυτέρα άπό ττοτέ.
21)1 - 19)2
ΥΔΡΟΧΟΟΣ
Στόν ο'ικογενειακό τομέα ύ-
πά;ρχει ιτιθανότης νά ώντιυετω'·
πίσετε ώρισιμένες άντιδράσεις
οΐκείων σας, σέ ζητήμοπα ιτού
εχουν σχέση μέ τα οΐκονοιμι,κά
σας.
20)2 - 20)3
ΙΧΘΕΙΣ
Μέ τα πρόσωιτα πού ανι'ι-
κοι^ στόν άστερισμό τής Παρ-
θένου προσεξετε πολύ την συμ-
περιφορά σας.
Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας
άστρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΝ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ
Ό ΐμάνατιζερ της Άγγλικής ομάδος Λ όπο -χ ΐκεεδιο; τό Πογ-
ικόσμιον Κυπελλον κ. "Αλφ Ράμσεϋ €λα)βε άνσμνηττικήν τιλάκα
όΛτό την "Αγγλικήν "Ενωσιν "Οπο<δών ΐΠοδοοφα'ρου. ··································«··ο·ο···ι ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΒΕΟΑΟΓΟΟ ΝΑΖΙΑΝΖΗΝ9Σ Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩ. Δ. ΛΟΥΚΙΔΟΥ ΤΗΛ. 848-103 Β' ΐΜετά τόν Ήρόδοτον καί ό Ξε νοφών άναφέρει είς την Κύρου ιάνά&ασίν τού το&ρί ,Κσ—ταδοκ'- ας. Συγκεκριμένως είς τό Αον (βιβλίον κεφ. 2 λέγει ότι ό Κϋ- ρος μαζύ μέ τοΰς 'μυρίους έπρο χώρησεν άπό τό Τυριάειον είς τό "Ικόνιον ικαί εκείθεν διά μέ- σου τής Λυκαονίας καί 'Καπττα- 'δοκίας είς τούς Ταρσούς της 'Κιλικίας. Την Λυχαονίαν μάλι- οτα έτοει'δή ήτο έχβρά τής σα- τραπείας τού, έπέτρεψεν ό Κ0- ρος είς τοΰς 'μυρίους νά την δι- αρπά·σουν. ιΚάθ' δλην την διάρκειαν της ττερσικής κυριαιρχίας ή Καπττα- δοκία έκυιβερνατο άπό εγχωρί- ους ήγειμόνας καί αύτος ήτο δ κυριώτερος (λόγος διά τόν ο¬ ποίον οί Πέρσαι δέν κατώρθω¬ σαν νά μεταδαλουν τόν πληθυ¬ σμόν τής γώρας αυτής άττό άν- θιρωττοΐλογικής πλευράς, οτΐτό πλιευρας δέ πολιτισμοΰ επέτυ¬ χον νά διαδώσουν μερικοΰς τιό- πους της ττυρολατρικής των θρη σκείας, ύπαλευμματα των οποί¬ ων διεσώθηοαν μ'έχιρι των ημε¬ ρών μας, βπως οί φανοί κατά τόν Αυγουστον μήνα καί άλλα. 'ΕΙς την -ερσΐ'κήν κυιριαρχία·" εΤθεσε τέρμχχ π&ρί τα μέσα τοΰ 4ου αΐώνος ιτ.Χ. ή άκάθεκτος ώρμή τοΰ μεγάλου στρατηΛά- του της ίστοριας μας καί άπό τής στιγμής αυτής άρχίιζει ό έ- ξελληνισμός της Καπτοα!δοκιας. Την Άλρξανδρινήν κυριαριχι αν καί των διαδόχων τού διοβέ- χεται κατά τόν 2ον αίώνα π.Χ. ή Ρω'μαική, ή ιόποία δχι μόνον δέν άνέστε λε τόν ρϋ&μόν έξελ- ληνισιμοΰ της Καππαδοκίας, άλ- Ιλά κοαά την ιέποχήν τοΰ έγχωτ ρίου βασιλέως "Άριαράβου τοΰ ΣΤ' τοΰ εύπατορος καλουμέ- έ—ετάχυνε (άκόμη ττερισσότειρον. Διά τόν βασΐιλέα αυτόν ό Διό- δωρος Σ ικελιώτης λέγει δτι εΐ- <χε λώβει ιέλΐληνυκήν μόρφωσιν χαί χάρις είς αυτόν ή Κατπτα- δοκία έΎινε έμδιωτήριον μορφω μένων άνθρώπων. Κυριώτεοαι πόλεις <κί όποΐα ήκμασαν κατά την περίοδον αύ την ήσαν: α) Ή Γαρσαϋρα ιβ) ·Ή ΐΝη,ροασσός ή Νώρα γ) Ή Άριαράθεια δ) 1Η Εύσό&εια πρός τω Τσΰ ρφ ή Τύανα τό σηιμερινό Τέ.;εγι ή Κεμέρ - Χισσάρ. Διά την τιόλιν αυτήν ό Φιλό- στρατος αναφερει εκαλείτο και πόλις «'ΕΙλλάς» είς τό έθνος των Καππαδόκων καί ε) Ή ΐΕύσέδεια πρός τω Ά(ρ- γαίω ή Μάζακα, ή σηιμεοινή Καισάριεια. Διά τούς Μαΐζακηπ νούς ό Στοάβων λέγει δτι έχρη σιμοποίουν τοΰς νόμους τοϋ με- γάΐλου "Έλληνος Νομοθέτου Χά ρώνδα, έξέλιεγον &έ κθποιον νο- μω<δόν τοΰ όττοίου ίργον ήτο νά έρμηνευη τούς νόμους αύτούς. Ό ττλή,ρης έξ&λληνισμός τής Κο—παΐδοκίας συνετελέσθη χα- τά τόν Ιον ά'ιώνα μ.Χ. όπότε με ταΐξύ των Έλλήνον φιλοσάφων αναιδευκνυονται καί οί ιΚατπτα- δόκαι, Άπολλώνιος δ Τυανιεύς, Παυσανίας έκ Καισαρείας καί ολίγον αργότερον ό Προαι,ρέσι- ος, δ Εύστόχιος καί όολλοι. υΞΤχε δέ προχωρήσει είς τοι- οΰτον ση,μεΐον ό έξελλη·νισμος ούτος, ώστε καί είς αύτάς τάς έΐβραϊκάς κοινότητας άκόμη ώ- μιΐλεΐτο καί (έγράφετο ή έλληνι- κή. Τουτο «ποδεικνύεται άπό τάς επιστολάς τοΰ 'Πέτρου, ό ό- ττοΐος ήτο απόστολος τοΰ Χρι- στοΰ διά τούς παοεπιδημοΰντας Χριστιανούς, τοΰ Πόντου, τής ιΓαλατίας, τής Κατ—αδοχιας, τής Άσίας, τής Βιθυνίας καί έ- γραιφε τάς έπΊστολάς τού αύ¬ τάς πώντοτε είς την ελληνικήν. Ά-όδεικν6εται έ-ΐτίσης καί από τάς πράίξεις των Άιτοστόλων είς τό ΙΙΓ' κεφάλαιον των οποί¬ ων ότνα'φέιρονται τα εξής: Ό ίΠαϋλος καί δ Βαρνάβας άφοϋ έζετίναξαν τόν κονιορτόν των ποδών των, ίφΐθασαν ό—ό την Άντιόχ·ει<τν της Πισιιδίας είς τό Ίκόνιον. 'Εκεΐ είσήλθον είς την συναγωγήν των "Εΐ&ρα'ων καί ωμέλησαν μέ τόοην πει'στικότη. τα καί θάορος, ώστε έπιστίιυ- σαν πολλιοΐ Ίουΐό.αΐοι καί Έλ- ληνες. ΊΑπό τό ' Ι κόνιον κατέφυ¬ γον είς τα Λύστρα χαί την Δέρ- βην της Λυκαονίας. ΙΕΊς τα Λύ¬ στρα ό 'Παϋλος έθ<εράιτευσε κά- ποιον έκ γενετής χωλόν, τό δέ πλήθος δτσν εΤδε τό θαθμα αΰ- τό ήρχισε νά φωνάζη Λυκαονι- στί. Οί θεοί ώμοιώθηκαν με άν- θρώπους καί κατέβηκαν κοντώ μας» διά ιαέν τό Βαρνάδαν Ιλε- γον δτι ήτο δ Δίας, διά οέ τόν ιΠαΰλον ό ΊΕιρμής έπειδή ήτο άριχηγός τοΰ λόγου. Ό χουσοΰς δμως α'ιών τής Καππαδοκίας άνατέλλει ιμέ την εμφάνισιν είς τό ποοσκήνιον της Ιστορ.ας της των δύο Γρηιγορι- ων (θεολόγου καί Νύσσης) ικαί τοϋ ΜεγόΛου Βασιλείου. Την εποχήν αυτήν ή Κοππκχβοκία ΤΕροδάλΙλεται ώς πνευματικόν κέντρον τοΰ Χριστιοςνισμοΰ καίι τό δνομά της τΓερ.δάλλεται μέ Ι¬ διαιτέραν αίγλην καί λαμπρό- τητα. Ό ττνευ'ματικός κόσμος τής έποχής έκείνης μένει 8κ· θαμδος ατο!> την άτκχστιράιπτου-
σαν φυσιογνωμίαν των τριών έ-
πιλέκτων τέκνων τής Κατπταδο-
ικίας. θαυμάζει την ύποδειγμα-
τικήν των ζωήν, τάς πνευματι¬
κάς καί ψυχικάς των άρετάς
καί πρό παντός την ΰπεροχήν
των είς την ρητορι·κήν τέχνην μέ
την οποίαν έπεσχίασαν δχι μό¬
νον διασήμους ρήτορας της έιτο-
χής των δπως τόν Λιδάνιον, τόν
θεοττέσιον, τόν Ίμέριον, άλλά
καί πολλοΰς άλλους τής αρχαι¬
ότητος, θαυμάζει άκόμη καί
την -πνευματικήν ώριμότητα τού
λαοΰ τής Κο~παδοκίας ό οποί¬
ος αθρόως συνέρρεεν είς τοΰς
I-
ερούς χώρους διά νά άναδοπττι-
σθη είς τα νάματα της ύπερό-
χου διδασκαλίας των. Τί δέ νά
είπη κανείς διά τούς άγοΐθούς
καί αγραμμάτους καλογήρους
τής Καππαδοκίας, οί δποΐοι έ'-
θεσαν τα «εμέΐλια τής Βυ-ζαντι-
νης άγιογραφίας κλεισμένοι είς
τα άνήλια 6άθη των διατρήτων
δράχων της; Μέ τα θέματα &-
μως αιότά θά άοχοληθώιυ.εν έν
ϋκτάσει ε,ίς Ιδιαιτέραν μας £ρευ
νόν. Τώρα θά τοεριορισθωμιεν
είς την έν γενικαίς γραμμαίς
σκιαγράφησιν τοΰ 6ίου καί τοΰ
£ργοο τοΰ ΓΡΗιΠΟΡΙΟΥ ΘΕΌ-
ΛΟΓΟΥ, τοΰ διτοίου την μνήμην
έωρτάσαμεν πρό ημερών.
(Σ υνεχίζεται)
ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ»
Έχιο'κλοφόρηιοιε τό τεϋχθς Φε
δρουαρίου τοΰ περιοδι,κοϋ «Ά-
κτΐνες». Άττό τα ττεριεχόιο.ενα:
«Ή ιτνευμ<χτική αντιμετώπυσις της σύγιχρονης 6ίας> τοΰ Π.
Ρά·)μαντ Ρεγκάμεϊ, «Μέγας Φώ
τίος» τοΰ κ. Ι. ιΓ. Αλεξίου, «Σο
φαί γυναΐκες» τοΰ Β. Εραστου
«Ή &ννοια τοΰ Ίδιωτικοΰ καί.
τοθ δηιμοσίου» τοΰ Ζάν Λα
ΐκ,ρουά, «Ή παράδοσις καί τό
νέον: Ρίζες καί κλαδιά1 τοϋ
Ρ. Μάμτηρουγικ, «Σκέψεις στό
ττεριβώριιο: δραμα θανατου»
τοΰ κ Ν. Άρβανίτη, «Τό οημει-
ωιματάοιο ενός συνανθρώπου»
τοΰ κ. Δ. Ναθαναήλ, κ.ά.
"Επιστολαί, φοιτητική στήλη,
$ι<6λία πού έ^άβο3με κλπ. συμ- πΐληρώνουν τό νέον τεΰχος. ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟΥ Άπό τό άριστούργημα τοΰ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: "Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ» Διασκευή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟΐ - 9Οόν - Ό ττατΐάς, νούρλωσε τα μάτ τια τού, κι' όπτλωσε τό χέρ; τού, νά ττάρη τα >ράιμματα. Ό
Δαλπατάν, τοΰ τα έδωσε
γ-ΐΔιά!δασέ τα, τοΰ εΐπε, "Α>-
γιι &ν'θρωττε καϊ τρέξε στόν
Πατριάρ-χηι σου, νά τόν φωτίσης
γιά νά κάνη χι' αύτός δπως
σοΰ εΐπα τα τϊοεπούα':α. Νά
στε λη μιά ΐγκύκ'λιο σ' δλους
τούς Δεσιτοτάδες χι' αύτοι σ'δ-
λοσς τούς παπάιδες σας, γιά νά
τή δια3άαο^ν στις έκκλησιές.
Νά γράφη στήν έγκύκλιο τόν
κθνδυνο πού διατρέχο^ν οί ρα-
γ.άδες, άπό την ίαυαλωούνη
μ=ρικών ιάπ' αϋτοΰς, ποΰ μπου-
ταλόίδικα ιτέσανΐ θύιματα τοΰ
Βεΐζύρη μας, αΰτουνοϋ τοΰ άπι-
στου καί κοτταραμένου προ5ο-
ττ>, πού βάλθηχε νά ξεθεμελιώ-
στ] τό Δοβλέτι καί στά σίνουρα
νά χαλάση καί τόν πολυ·χρονε-
μένο μας τό Σουλτάνο, γιά νά
ττετόχη τούς άνοιμους .καί $ρώ-
μυκους σκοπούς τού.
—ΊΑπτίστευτο άΤΓίιστευτο, μουρ
μούρισε σά χοιμένος ό παπάς.
Δέν μπορΐεϊ νά τό χωρέση ό
νοΰς μου πώς ό Βεζύρης είναι
προδότης.
ΙΔάγκωσε τα χείλια τοο, χαϊ-
&εψΈ τα γένεια τού καί ιμή μπο-
ρώντας νά συγκροτήση τπά την
6ργή ποΰ τόν έ'πνιγε, φώναΐξε:
—Έκιδίκηση. θάνατος... Πρέ
πει ό ιΠατισάχ μαχ; νά τοθ πά
ρ— τό κεφάλι, προτοΰ χάστ) τό
δικό τού.
Ό ΔσΑπαταν χαμογέλασε πίσω
άπό τα μοοστάχια τού. Δέν τοΰ
ίμενε πιά ουτε ή παραμικρή όμ'-
φιΐβολία, πώς πίσω άπό τα ράΐσα
τοΰ τκχττά, κρόκδονταν κάποιο αλ
λο τρανό πρόσωττο. "'Εκεϊνο πού
εΐ)(ε Οπό την άρχή φανταοθή '
Ό -αιτας έοικυψε ττάνω στά
γράμμα·τα καί άρ»χισε νά τα δια
δάζη, Μ-έ μεγιάλη τηροσοχή. "Ο-
σο ττρσχωοοΰσε στό διάΐδασμα,
γέιμιιζε φρίκη. Οί μΰς τοΰ πρόσω
που τού χοροπηδοΰσαν, τα μά-
τια τοο γυάλιιζαν άγρια καί τα
χέρια τού τρέμανε. "Α|μα τέλει
ωσε, τταρέΙ&αλε καί τίς υπογρα¬
φάς μεταξύ τους δλες τους ήτατ
νέ οί ΐδιες κι' άπαράλλαχτες.
,ΒέΙ&αια, μονολόγηιθΐε, αυτή
είναι ιή ύύπογραφή τοΰ Βεζΰρη.
Την ξέρω καλά. "Οπως ξέρω
καί τό Οφος τού.
|Πέταξε τα γράμιματα οτό ντι
ι&άνι χαί 6γιά!ζοντας τό μαντήιλι
τού, σκουττισε τό καταϊδιρωμένο
τού ιμοΰτρισ. Τα εΐχε κυριολεκτι
κώς )(αμένα.
Ό "αίΐττύνηιρος χαί κακοϋρ-
γος Δαλιτατάν θριάμβευε.
ΗΚαί δέδαια, σε·τάν όγλοΰ
σεΐταν, εΐιτε από ιμέσα τού. Καί
την ύττογιραφή καί τό ϋφος τοθ
Βεζύ,ρη ξέ.ρεις καλά, μόνο.,.τΐού
δέν ξέρεις τίττοτα... Καί πρώτα,
δέν ξέρεις τόν Δαλητατάν πασά.
Κ ι" αυτόν, μά τόν Σεΐτάν, δέν
θά τόν ιμάθη,ς ποτέ.
10 παιτας 1'μιεινε σκεπτικός
καί άΐμίλητος
Τοϋ Δαιλττατάν τοΰ ιήρθε Μτσι
νά γιελάσ|η, ιδττως χοτχανογελοΰ
σε τό διαδολάκι πού εΐχε μέΐσα
τού. ΙΜά συγκρατήιθηκε, δαγ>κω
σε τό ικ'εχιρυμτταρένιο επιοτόιμιο
τοϋ ναργιλέ τού καί ρού!φηΐξε ό-
ττό ιμιά γερή ρουψηιξιά όπό τό
μυρωδάτο καττνό. Τόν ε"6γαλε
άπό τα ρουθούνια καί άπτό τό
οτόμα τού καί ντουμάνιασε δ
τόττος. Πίσω άπ' αύτό τό τταρα-
πέτασμα τοΰ καττνοΰ, έ&λεπε τώ
ρ<χ καβαρά τό συνομιληαή τού, πού εξακολουθούσα νά μέντι δουτητ'μέ'νος στίς σκέψεις τού, ιμά δχι μέ τα ιφτωχά ράσα τού γικιαούρη παττά, τώρα τόν ^&λε- ιυε μέ μιά πλοοσια χιρυσοκέντη- τη στοΐλή. Ξαναγο'^ργΌύρισε τό ναργΐ" λέ τού καί Θυμηθήκε, τα λόγια -ού ττρίν λίγο εΐχε πή στό Κα- ρσΐμττουρδάρα, ττώς δηλαδή, γιά νά ανε)6η κανείς, πρέττει νά πα- τήση ττάνω σέ πτώματα. Καί στήν Ιδέα ττώς σέ λίγο, δπως δείχνανε τα τφάματα, θά πατοΰ σε πανω στό τπτώιμα τοΰ ΒεΙζύ- ρη, γιά νά καθήοη αύτός στήΐ θέση τού, μιά ήδονική ανατρι- χίλα διέτρεξε δλο τουτο χορμί. ΟΊ άττάτες, οί συνωμοσίες, τα €·γΐκλήματα, τό αΐμα καί ο'Ι σττα ραχτικές φωνές των 6.ασανιζοι- μένων άνδρών καί των βιαζομέ- νων γυναιχων, ήτανε μεσα στή ψύση τού, καί τοΰ ξυπινοϋσαν τα -ρογονιχά €νστικτα τής άγιριας καΐ της ιβάρβαρης φυλής τού. Η*ανε Τοΰρκος ώς τό μυαίλό των κοκ καλών τσο ΙΚαί τό 'λόμιε αύτό, 6χι γιοπί πιστεύομε δτι ιδΊλοι ο' Τοϋρκοι είναι δαρβαροι. Οί Τοΰρκοι οί γνήσιοι Τοϋρκοι, σάν τό Δα)λ- τκχτάν, είναι ζήτημα σήμερα, αν αποτελοΰν τό £να εΐκοοιτό τοϋ ττληΙθυσμΌϋ της Τουρκθας. ΟΙ Όισμανλίδες Τοϋρκοι, τα οΛομειιναρια των Σελτζουχίδων Τούρκων, οέν Ιήταν, ο(5τε την έ- ■ποχη τοΰ Όσμάν ιτολλοί, μέ τό όϊνακάτιεμά τους με τούς "Αρα- -&ες, μέ τούς ΊΕλληνες καί μέ τίς αλλες ντόπιες φυλές τής Μέσης Άνατολής Ιδμως καί πιό τερο τής Μικράς Άσίας καί των Βαλκανίων ττληι&ύνανε, μά χασάν ε σέ ιμεγόλο δσ,δμό τα αι μσχαρή Ινστικτα τής άγριας καί στ" ώλήθεια βάρδαρης φυι- λής τους. 'Κι* αύτοι άκόαα οί Σουλτάνοι ήτανε μπάσταρδοι, αφοΰ ήτανε παιδία, δλο ι σχεδό^ γιυναΐ'κών διαΐφόρων φυλών, άπό τίς οποίες άποτελοΰντοτν τα χα- ρέΐμια τους. 'Εκεΐνο πού δέν χά- σανε, ήτανε ή πολεμική τους όρ μή, μά γ^' αύτό, δχι μόνο δέν μπορεΐ νά τούς κατηγορήση κα¬ νείς μά πρέπει ικοΛ νά θαομάζη. Έκεΐνοι πού ως τα τώρα δέν όίφη'σαιν τούς Τούοκους να ττολι- τιστοϋν καί νά ττροκόψουν σοον "Εθνος, είναι ή Μουσουιλμανική θρησκεία άπό τή μιά καί ή αν¬ τιδράση της τάξης των ειόγενών (ττασάΐδων, μιτέηδων καί άγα- δων) τγοο γιά νά θησαυρίζουν κσΛ καλοτΓερνοΰν αύτοι, θέλανε νά κ,ρατάνε αΐκονομιχά έξαθλι- ωμενο καί βουτηΐγμένο στήν α- μάΐθεια τόν τοόρκικο λαό, άπό την ά!λλη. 'Τό βρησχευτικό αΐσθημα εί¬ ναι &αβεια ριιζωμένο στό τούιρ- χιχο Ιλαό κ ι* αύτό τό έκμεταΐλ- λεύοινται οί θρησκευτικόν τού ώρχηιγοί καί τόν μεταβαλλουν σέ θηριώδη. Σ' αυτόν τόν θρη- σκευτικό τους φανατισμό όφεί- λονται δλα τουις τα τερατουιργή ματα. "Αν ήταν δυνατό (ιάδΰνα- το ιτιά φοσικά) νά προσχωρή)- σουν οί Τοΰρκοι στό Χριστιανι- σμο, δτπως άν θυμάται ό άνα- γνώστης εΐχε συστήσει στόι Σουλτάν - Μαχμούτ (στήν άρ- χή τοΰ ιάναγνώσιματός μας) ό Δανιήλ Κοκκαλάς, κι' αν οί κυ βε,ρνητες τής Τουρκίας ■κ<ττατ πιάΐνΌνταν είλιικρινά νά βγάιλευν τόν τούρκικο λαό άπό την οΊκο- νομιχή έιξαθλίωση καί τήναμά- θεια, σίγουρα θά μεταβάλλον- ταν σ" ίνα έΌνος, πού δέν θά εΐ¬ χε τίτΓοτε νά ζηΐλεψη άττό τάαΐλ- λα, τουλάχιστον της ΆΓνατολι- κής Εώρώττης, δτκος^ συνέβη μέ τούς τορωτεξαδέλφους τους τούς ΟΟγγρους, πού άνήκουν χι' αύ¬ τοι, δπως καί οί Τοΰρκοι σέ κλαδο (οί Τοΰρκοι στόν Τουρα- νυκό καί οί*. Οογΐγροι οτόν Ούγ- γιροφιννιχό) τής ούραλοαλτα»- κής ο'ικογενε'ιας. ΙΜά ιδ Δαλ—ατάν (γιά νά ξα- ναγυρίσουιμε στό θέ|μα μας) δέΐν ί(ταν άιτ' δύτούς τοϋς Τούρκους μά ιϋΊχό τούς άλλους τούς γνήΓ σιους 'ΟσμανλίΙδες, γ ι" αύτό εΐ¬ χε 'δλα τα βάιρβαρα, τα ό?γρια καί τα κτηνώδη £νστικ/τα της φυΐλης τού. ΈτγΙ τόλους σέ μιά στιγμή ό πατΒάς ©οττασε τή σιωττή- —ιθί φυλακιθμένοι όμολογοΰν την συνωιμοσίαν, παραδέχονται ώς αρχηγόν των τάν Βεζύρην, ρώιτηοε τόν ΔοΛτκχτάν. — "Άγιε θιαΐβασμέινε, τοϋ «3τ -άντηισε έκεΐνος, δλη τή νύχτα κι' ως αύτη την ορα δέν έκιανα /αλλο ιταρά νά τούς άνακρίνω. "Ο Γ£ρος μοΰ εΐττε πώς οί Χρι- στιανοί ττηγαΐνουν μάοτυρες γιά τή θρησκεία τους, μά δέν γίνονται ττιρσδότες. "Οταν διμωο σέ λθγο τοϋ £σιφιξα τα βασονι- στήρια —ιότε,ρο, μοΰ εΐττε πώς δέν ήξερε τίττοτα, γιατί οηοτός εμεινε ιάπό καιρό στήν Πόλη χαί &έν ήζερε τί γίνοντοα' στά Σαν- τΐζώκια. *>Ο άλλος, ό Φράγΐκος,
μοϋ ιδκανε τόν παλαβό. Πότε
μοΰ Ελεγε ^πώς είναι χεκιμης,
ττάτε ιτώς ήρθε οτό παλάτι μου
γιά νά μέ γιοετρέιψη κι' έγώ τόν
ιφυλάκισα δίχως λόγο. Γιά νόι
μή στά ττοιλυλισγώ, Λρχιοιοτν καί
οί δυό νά μοΰ κάνουν τό λωλό
ικαίί νά μοΰ λένε άλλα άντ' άιλ-
λων. Στό τέλος δττως σοΰ εΐπα
καί ττιό μτυροστά καί οί δυό πα-
ραδέχτηχαν πώς ήταν ματερδε-
μένοι στή συνωιμοσία καί πώς
αρχηγός τους είναι δ Βεζύρης.
ιΚι' αϋτό σοΰ τό εΐπα. Τί άιλλο
θέλεις γιά νά μέ ττιστέψΐης; ρώ
τηισε δ Δαλτοατών.
"Ο ιϊαπάς τόν κοίταξε αυστη
ρά μέ σουρωμένα τα φρύδια:
—ΊΕτριθομώ νά μέ όδηγήσης
είς τό κελλίον των κρατουμέ-
νων καί νά μέ αφήσης έπ' Ολί¬
γον μόνον μετ" αυτών. Έχω ει¬
δικόν λόγον πρός τουτο.
1Ο Δοίλπτατάν τα χρειάστηκε·
—"Ε, δχι παπά μου. Μόνο αύ
τό δέν γίνετιαι. ιΝά σέ 6άλω στο
κ'ελλί τους, έσένα Ινα γκιαούί-
ρη ττα—αι
(Σ υνεχίζεται)
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Συμφώνως τω Νώμφ
Διευθυντής:
ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ
Ναυάίριχου Μπότση 55
Κάτω Ποττήσια)
ΣΥΝΤΟΜΟΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑΣ ΣΕΡΡΑΣ
'Υττεύθυινος Τυπογροοφείου:
Γ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Σπαριτάικου 19 — Άμφιάλη
ΣιΒΡΡιΑΙ, Φεδρευάριος.-Πα
ρά την θέσιν «Μπουκλιτσα» πε-
ριοχής ΆηΙδονοχωρίου καί κα¬
τά την διάρκειοτν άνασκαφών ύ
πό της 'Εφορείας Άρχαιοτή-
των Κα'δάλας, ανεκαλύφθη μσο
μάρινον άγα'λ,μα γυναικός, άκέ
«φαιλον, διατηρούμενον είς κα¬
λήν κατάστασιν.
ίΚαθ' άρμοδίαν ανακοίνωσιν,
τό άγαλμα είναι £ργον τοΰ 4ου
■π Χ. αιώνος, ή δέ άρχαιολογι-
κή άξια τού είναι μεγάλη
"Ο Νομάρχης Σερρών κ. Δή
μοοθένης ' Ιασον δης, ευθύς ώς
ε'ίΙ&οπτοιη'θη ιτ&ρι της ανακαλύ¬
ψεως τοΰ Ιάγάλματος έσπευσεν
είς τόν τόπον των άναακαφών
μετα τού Διοικητού Δ)νσεως
Χωρ) κης, κ. Εύθυμιου Τσού-
τσια ικαί Δ)τοΰ Τεχνικών 'Υπη-
ρεσιών κ Δημ Νεράντζη
Έκεΐ ό κ. ΐΝομάρχης ένημε-
ρωθείς έτΐΐ των ΛιετττοαΕρειών
της ιάναχαλυψεως τοΰ άγάλμα-
τος καί περί τής άρχαιολ^γι-
κής οΐξιας αύτοΰ £&ωσεν εντο¬
λήν δττως τουτο μεταφερθή είς
ιΣέρρας, καί διαφυλάσσεται είς
τό κτίριον «Μττεζεστένι», δπε,ρ
θά ιμετατοατΓη είς Μσ^σεϊον
Σερρών, καί είς τό οποίον θά
συγκεντρωθοϋν τα &παντ<χ τα Λρχαιολογικά εύρήματα τοΰ Νομοϋ. ι—'Υττό την Προεδρίαν τοΰ Νο μάρχου συνήλθεν τό Διοικητι¬ κόν Συμβούλιον τοΰ 'Νοιααρχια- κοϋ Ι αμειου, τό δττοΐον καί ένέ κρινε: Την χρηματοδότησιν των κοι- νοτήτων "Ανω Πορροΐων, Λιμνο χωρίου καί Μαν'διρακίου διά ττο σοΰ 2144.900 δρχ. έκ τοΰ εγκε¬ κριμένου Προγράμματος Κοινω φελών "Έργων οικονομ ι κ ου 2" τους Λ9Θ5. Την χαριστικήν έπιχορήγησιν έκ δρχ. 10.000 είς Σχολικήν Έφορείαν Βαμιβαχούσης δι" έ- τησκευήν στέγης καί περιτο'ίχι- σιν διδακτηρίου Βαμδακοόσης. Την Ιέ-ττι χορήγησιν κοινότηΓΤος ■'ΑΙμφιιτόλεως διά ττοσοΰ 30.000 6ρχ. έκ τοΰ εγκεκριμένου Προ γραμματος Μικρόν 'Εξυγιαντι- κών "Εργων οίκονομικοΰ έτους 1966, δι' εκτέλεσιν τοΰ εργου ένισχύσεως έσωτερικοΰ διχτύου ύδρΐεόοιεως. Την χρημθΓΓθδότησιν κοινοτή- των Μονϋδρύσεως καί Μεσοχώ- μηςΐέκ τοΰ εγκεκριμένου προ- γράμμαχος Κοινωφελών "Ερ¬ γων οίκονομικοΰ ετους 1Θ66, διά ποσοϋ 260.000 δρχ [Γήν χρηματοδότησιν κοινότη τος Άχλα'δοχωρίου έκ τοΰ έγ^ κεριμένου ττρογράμματος Κοι- νωΐφελών "Έργων ο'ικονομικοϋ ετους ΛΘ66, 6ιά ποσοΰ 219.000 δρχ. διά την κατασκευήν ύδατο- δεΐξαμενής άρδεύσεως. ιΧρημοαοδότησιν κοινότητος ΙΑναστασιας έκ &ρχ. 160.000 δι* εκτέλεσιν έργου κατασκευής έξωτερ.κοΰ άγωγού υδρεύσεως, Ιέκ τού εγκεκριμένου προγράμ. ματος Κοινωφελών "Εργων χρή σεως 11966. Ίζ.γνωιμΌοότηιοεν επί άττοφά- αεως τοΰ Διοικητικοΰ Σοαβουι- λιου Φιλαρμονικής Δήμου Νι- γριτης, περί «έγκιρισεως ττρουττο λογισμοΰ αυτής, οίκονομικοΰ έ'- τους 11967. —"Υπό την Πραεδρίαν τοΰ ί- ί>ιου ΙΝεμαρχου συνήλθε τό Δι¬
οικητικόν Συμβούλιον τού Νο-
μαρχιακοΰ Γαμειου καί 6λα6ε
τάς κάτωθι άποφάσεις.
Ενέκρινε την δημοπρόπησιν
τοΰ έργου κατασχευής ΰποοτέ-
γου πρός στέγασιν καί διασΐφα
λισιν των μηχανημάτων καί αύ-
τοκινήτων των ύπηρεσιών τής
Νομαρχίας.
■Έγνωμοδότησεν υπέρ ένκρί-
σεως αποφάσεως τοΰ Δημοτι-
κοϋ 'Συμδο^λίου Σ ιδηροκάισ-
τρου ~ερ) τροποποιήσεως ιιροϋ-
ποΐλογισμοΰ τοΰ Δήμου οΐκονο1-
μικΌΰ ετους Ί966.
Ενέκρινε την μίσθωσιν καί
τριτου φορτωτοΰ διά την συ¬
νέχισιν, άπολογιστικώς, έργασι
ών ε'χτάκτου συντηρήσεως έιΐχχιρ
χιακών καί κοινοτικών όδων
Νομοΰ άντί 520 δρχ. ημερησί¬
ως.
—"Ενέκρινε τό ό—οτέλεσμα δι
εξαχβείσης δημοπρασιας άσφαλ
τοστρώσεως τής έπαρχιακής ό-
δσΰ Σκουτάρεως — Κάτω Κα-
μήλας, τΐροϋπολογισμοΰ 2.ΘΟΟ.
δραχμών.
ΜΔι' άτΓοφάσιεως τοΰ Νομάιρ-
Σ.ερρών χ. Δημοοιθέινουιςι
Ίασονιδη ενεκρίθη ιή διάθεσις
ιάτελώς συνολυκώς 20 χ. μ.
στ,ρογιγύλης ζυλείας δασικής
ττε6κης έκ τοΰ δημοσίου δάισους
«ιΛιαϊλιάς» διά τάς οΐκοδομικάς
οτνάγκας κάτοικον τής Όρει-
νης.
"Υπό την Προεδρίαν τοϋ
I-
δίου 'Νομάρχου συνήλθε τό Νο¬
μαρχιακόν Συμβούλιον Άισφα/-
λθσεως — Ύγείας ΆΓγροτών καί
έλήΐφθηισαν αί κάτωθι άποφάί-
σεις:
Έρρυθμίσθη τό θέμα έξιτη!·
ρετήισεως ττ&ριοχών 25 κενών
"Άιγροτΐίκών Ιατρείω·^ τοΰ Νο¬
μοΰ, διά της «ναθέσεως τοϋ &ρ-
γοΰ τούτου, έναντι άμοιδών, ά
ναλόγων των Ιέιξυπη ρετσομένων
περιοχών, είς τοΰς ίατ,ρούς των
ττλησιεστέρων Άνροτικών Ία-
ΣΥιΝ'ΕΧ'ΕΙ'Α είς την οην σελ.
ΠΑΝΤΟΕΙΔΕΙΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Έ-μέλεια κ. ΒΑΣ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
"Ακιρως ίκανοητοιητ'κά άιπο-
τελέσματα έπέιφε,ρεν σχετική δι¬
αφήμισις είς Βέλγιον των έλ-
Ληνυκών πορτοκαλιών. ΟΙ έικεΐ
έμττορικοί άντιπρόσω·ποι συνι·
στοΰν συτνεχή Ιέΐφοδιασμόν της 5.
γορας διά ιτοιοτήτων καί συ ι-
κευασθας σταθεράς
—Τεράστιος δγχος φορολογι-
χών δικογραφιών 'δχει χοττακλύ
σει τα φορολογικά δικαστήρια
σέ σηιμεΐο ιτοΰ άττειλεΐ μέ σύν
θλιψιν ταυτα
—ΎτΓθμνήματα Όΐαμαρτυοίας
ύτοεΙ&λήβησαν έκ μέρους ττολ-
Ιλών έμττορικών Επιΐμελητηρίων
καί συνδέσμων έξαγωγικοΰ έμ-
ττορίουι διά την —αρατηρουΐμένην
άνττό ττολίλων μηνων πλημμεΐλοΰς
διεΐκττεραιώισεως της ώλληιλο-
γρα.φ[ας.
—Άΐτηγορεύθη ιαέχ,ρι 31 Μα,ρ
τίου ιή είσαγωγή ώμνοεριιφΐων.
■—'Υ—£ΐ6λήτ3ηιμελέτη επί της τυ
ροκομίσεως είς ττεριοχήν Πελο
ποννήσου. Διά ταύτης πτροτείν--
ται *ή δηΐμιουργία βιωσίμων μο-
νάδων διά τής συγχωνεύσεως
των ύφισταιμένων μικρών τυρο-
κοΐμε.ίον.
—"Εττισκευάζεται είς έπιβατι-
κόν τό τάνικερ «ΑΡ,ΚΑΙΔΙ». Τοϋ
το θά χρησιμοποιηθη διά την
γραμμήν Πειραιώς — Κρήτης.
—ΊΕντός τοΰ Φε&ρουαρίου θά
διενεργηθή γενική απογραφη δ
λων των κυικλοφορούντων είς
την χώραν φορτηγών ο(ύτοκινήΓ
των.
—'Καταρτίΐζεται εΐδική μελέ-
ΤΟ ΝΙΕΟ'Ν ΔιΙΟΙΙ ΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΥΜ'ΒΟΥΛΙΟΙΝ ΤΟΥ ΦΟΙΝ'1
ΚΟΣ ΝΙΕΑιΣ ΣΜΥΡΝΗΣ.
Τό έκλενέν κατά την Γενικήν
Συνέλευσιν των μελών τοΰ ΦΟΙ
ιΝΙΚΟΣ νέον Διοικητικόν Σομ-
'βούΐλιον διά τό άρξαμενον 6τος
συνεκροτήθη είς σωμα ώς ακο¬
λούθως:
1) Ανδρέας Παπττάς Πρόεδρος
2) "Ερμής ιΓαρύψαλλος Άντι-
3) Άθανάσιος Λουκόττουλος Γ.
ΐΓραμμοΤΓεύς
4) Καλλιόττη Γρίβα Ταμίας
5) Λάμπιρος Λαΐμπρικίδης 'Έφο
6) Εύάγ'γελος Λχχγουρός Σύμ-
βουΐλος
7) Άναστάσιος Μοδινός Συμ-
βουλος
8) Ζωή Λάσκαρη Σύμβουλος
9) Δημήτρ. Δημητριάδης Σύμ-
βουλος.
τη διά την συγχώνευσιν των &ι-
οτε^χνιών ιαγγειοπλαστι,κής Αγ
μαρουσιου. ΣΚοττός ταύτης εί¬
ναι ή αύξησις των κερδών διά
τής άπό κοινοϋ προμηθείας
ττρώτων ύλώιν, έμτιορίοος χαί
διρα&ΰτερον δημιουργίας κοινοΰ
έρ!γιοσταισίου.
—ιΤό υπουργείον Οίικονομι-
κών συνιστά ε'γκαιρον υποβο¬
λήν των δηλώσεων φόρου είσο-
δήματος.
—^Τό έτταγγελματικόν έττιμε-
λητήριον Πειραιώς δι' ύπομνή,-
ιματος τονιΐζει δτι λόγφ μή ρο
θΐμίσεως τοΰ 5ψους τοΰ ένοικιο-
στασιακιων ιμισθωιμάτων θά τιρο
κυψη συντόμως άναταρο3χή μέ
άητρο&νέτΓΓτους συνετοείας.
—ΊΕίττροτσίθη δπως ή ττρομή)-
θεια των μηχανηιμάτων διά τάς
Ίιχ'θυοσκάλας τχροτγμοποποιηθη
διά της διενεργείας διεθνοϋς &ι
αγωνισμοϋ.
—Ή Κτηματική Τράττεζα ύ-
πέδαλεν ποότοοσιν είς τόν ΕΌ1
αν'εγέρσεως έπτά ξενοδοχελα-
κών μονάδων τύπτου Ξενία.
Άντιμετωπϋζεται ή έπέκταο-ις
της Βιαμηχανίας τού Άζώτου
της 'Πτολεμαΐ&ος.
—ΑΊ έξαγωγαί τοματοπολτοΰ
ύπτήρξαν ιανώτεραι της άντιστοι
χου περιόδου τοϋ ιυαρελιθόντος
ετους.
—Τό θιέιμα τής συνταγματιικό-
τητος ή μή τοΰ ενοικιοστασίου*
θά συζητήθη ειίς "Αρειον Πά¬
γον.
>—Ώς άνετιαρκής κρίνεται ή
σημερινή μεταιφορά τουρυστών1
(έκ Μυχόνου είς Δήλον.
—Άιτειφασίσθη' ή ίδρυσις είς
24 χιλ. Αθηνών — Λαμίας έιρ-
γοστασίθϋ λυομένων οΐκιών συ-
νολικής έττενδύοεως 5 έικατομ.
δρχ.
—Ίΐδρύθη είς θεσσαλονικην
(τταρά τό άεροδρόιμιον Σέ'δες)
νέον σύγχρονον εργοστάσιον ιπχι
ραγωγής χρωστήιρων καί εΐδων
ψηικτροτΓθΐΐας.
—Σημαντικά τκ>σά εχορήγη¬
σεν ή ΑΤΕ πρός ενίσχυσιν χαί
-ροαγωγήν τής άλιεύας.
—ιΑιί άρμόδιοι ϋττηιρεσΐαι ΥΙΕΐΝ
συινηγοροΰν διά την δρομολογη
σιν έπιΊδατηκοΰ ττορθμειου είς
την γραμμήν Κύ,μης — Σ κύρου.
-Ή ΔΒΗ εξεδήλωσεν έν&ια-
φέ'ρον διά την ίδρυσιν νέας θΕρ-
μοηΐλεκτρικής μοναδος είς θρά
κην.
—€1ροωθεΐται τό θέμα της Ι¬
δρύσεως ταχυδραμυκής ύπηιρβσί-
ας τΒλοΙων.
ΤΩ ΑΪΑΥΜΟΤΕΙΧΟΗ ΤΗΣ ΟΡΑΚΗΣ
ΠοΤοι Σουλτάνοι, Πασάδες καΐ αλλοι έπίσηιμοι Τοθρκοι
εγεννήθησαν έν Διδυμοτείχιρ ή επεσκέφθησαν ή έξωρί-
σθησαν έκεΐ ή απέθανον, ή εξετελέσθησαν,
Δ'
ΙΠΙΟΥΣΟΥΦ ΖΙνΑ ΠΑΣΑΣ,
'Ή ΖΙΑ^ΕΤ-ιΝΤΙ'Ν ΠΑΣΑΣ.
Εγένετο δύο φοράς Μέγας
Ββζόρης επτί των Σουλτ<5ονω·ν ιΣελίμ τοϋ Α' καί Μαχΐμούτ τοΰ Β', τέΐλη τσΰ 118ου αΐώνος κκαί αρχάς τοϋ ΙΘου. Γεωργια- νός την κοααγωγήν, ήτο δοΰλος ενός πασά. ΆΐπελευΙθερωθεις, δ μως, προήχθη βαθμηδόν καί ώλ λετκχλιλή'λως, μέχρι καί τοΰ ά- ζιώματος τοϋ βεζύρου. Ώς τοι ούτος ικαί ώς Άρχιστράτηΐγος ιά~_ττάλη είς Αίγυπτον κατα τοΰ Μ'εγάλου Ναπολέοντος. Μ; τα έπταετή ιβεζυιρείοςν, τταρητή- θη οΐκεΐιοθελώς. Άνεκλήθη δ- ιμως €ΐίς την παλαιάν τού θέσιν τό 11809 κα! ανέλαβε την άρχηΓ ιγ[αν τοΰ στρατοϋ είς τόν κοοτά της Ρωσίας πόλεμον. Τό 1691, ικχυθείς, έξωρίοθη είς Διδυμό- •ηειιχον, κατόπιν θε είς Ρ6δον. "ΙΑΙλλά, ιάνακληθείς, διά δευτέ¬ ραν ιφοράν, είς την ένεργόν ύ<- •πηρεισίσν, διωρίσθη Φρούραρ- χος Χαλκίδος, καί κατόπιν Χί- ου, £νθα ά—έθανε τό 1β22. ΡΒΣΙΤ ΠΑΣΑΣ ΚιΑ Ι ιΑΛΗ ΠΑΣ ΑΙΣ Είχον λάιβει πολλάς καί ~οι- χίλας πληροφορίας περί τοΰ ΔιΙδυμοτείχου, χατά την έκεΐ -πά ραμονήν μου άητό διαφόρους ό- ιμογενεΐς, Άιρμενίους, Έβραί- ους καί Τούρκους. Ό σπουδαι· ότερος των τοληροφοριοδοτων μου ήτο ό Αριστείδης Δελόγ- κας, καθώς <κ<χΐ ό Κεβόρκ Πα- τιαζιαν, καί ότλιλοι. "Οπως μέ είχον πληροφαρήσει οδτοι, Βύο Μιεγάλοι ιΒεΐζύρηδες ιό Ρεσίτ πά σας καί ό 'ιΑλή πασάς, υπεστή¬ ριζον τούς Χρικττιανούς χαί έ- ΐφωτοστατησαν είς τάς Μεταρ- ρυθμίσεις τοΰ Σουλτάν Μετζίτ, Ό Ρεσίτ πασάς, τόν δττοϋον ά- ναφέρω είς διαφορα σηιμεϊα της Ίιστορίας ΔιΒυιμοτεΟχου, κατή- γιετο έκ της γενεάς τοΰ τελευ¬ ταίον Ντιιζντάρ μπέη (κοινως Τΐζοοντόιρ μ—έη) φρουράρχου τής Μεγάλης Άκροττόλεως τοΰ Δι&αμοτείχου. ιΔιασώζεται μέΗ χρι σήμερον, ή όνομασία Τζουιν ταρίο, ή όποία ώττεδϋδετο είς τα τκχρά την ιΚαλε-ο,οταν δύο •παλαιά κτίρια «Σελαμλίκ καί ΧαρεμλΙκ» (διά τούς άνδρας καί τάς γυναίκας), διά τα δ- ττοϊα έγραψα άλλοτε -πολλάς σιχετιχας ^πληροφορίας... ΔΑΙΝΐΙΙΗΛ ΚΟΚΚΑΛΑΣ ΙΠαρά τοϋ Αριστείδου Δελόγ κα ιεΐχον παραλάβει πληροφορί άς, έκτός αλλων, ικαί περί τοΰ Δανιήλ Κοκ'ΐοάΙλα. ΟΟτος, κα- θειρχθείς είς τό Ζιντάν τοΰ Δι- δυμοτείχου, εΐχε διασωθή. Τάς σχετικάς (πληροφορίας προισεττά θηισα νά ττροσαρμόσω, κατά τό δυνατόν, πρός ιΐστορικά πρόσω1- •πά καί γε.γονότα. Ό ιΔανιήΙλ εΐχε σύζυγον έκ της οικογενείας των Μουρούζη- ΤοΟ Πανοσιολογιωτάτου Άρχιμανδρίτου κ. ΜΙΚΟΛΑΟΥ ΒλΦΗΙΔΟΥ, ΚαθηγητοΟ δών καί ήτο έκ των ανωτέρων ΰπαΛ'λήλων τής έν Βλαχία ήγε μονίας όττό άλλο δνομα. Ώς κσ τά)σκοτκ>ς έν Βλοτχία κατί ίν
ΚωνσΌαντινουπάλιει, εξυπηρετή¬
ση τόν Σουλτάν Μαχμούτ τον
Δ' (ιΐβθδ -- 11839) καί άπέκτη
σε την ε5νοιάν τού. Καθ" ίσον,
μάλκττα, έκ μιάς αδελφής τού,
ή ιδίττσία διέ'μενεν είς την ιήσον
Χάλκην καί την όποιαν είχεν ο
Σοϋλτάνος ώς παλλακήν, :Ιχεν
Γ^οκτήθΕΐ καί ιελα ίίάν όνομο1
σ'θέντα >Κω σταντΐνόν.
(Κατά την ίποχήν τής καταρ
γήσεως τοΰ γ£ννητοαρικ:ΰ τό.·-
γματος (1826) ικαί των 5ΐ£ΐξ^
χ'θε.σών οιαφόρων μεταρρι-θμι·-
σεον, ό ' Σουλτάνος είχιιν ώς
δργαον, έκτός ιόλλω,ν κσί τον
Δανιήλ. Καί, διά τουτο ά'κρι-
6ώς, ιάττέΐκτη'σε ττολλούς έχ-
θρούς, Ισχυρούς Τούοκους πα¬
σάδες, καί Λβίως τόν Μέναν Βε-
ζύιρην 'ΓΗταΙλμαντάν τοασάν, ό¬
πως ιλέτγκυν. Είναι, δ μως, γνω¬
στόν ιέκ τής ίστορ(.ας, Μέγας
Βεζϋρηις, υπό τό ονομο: τουτο,
υπήρξεν, έπτί τινάς μήνας, κοπά
τάς ιάρχάς τοΰ Ιβου αιώνος
(1Ι7Ο2-Ί7Ο3) καί σχι τοϋ Ιθου
ώς διάδοχος τοϋ Κιοπριουλίου
Χουΐσετΐν ιτασα, θοονιατωθείς ύττό
τοϋ Σουλτανου. Έν ττθΓστ] ττε-
ρι—τ ώσει, κατά τάς ,μνηιαονευ-
θΐεί'σας έν <4ρχ-η τοληροφορίας, ό Νταΐλμαντάν ττασάς, ουνεννοη- θείς μυστικώς ιμετά τής έ-~υσή|- μοα στχκλτάνας, π·ροέ'δη είς σκευωρΡαν κατά τοΰ Δανιήιλ. Καί Ιέπέτυιχε νά έξαρισθή ούτος εΙΙς ΆΙδριιανΌύΤΓ6λιν. Ό δέ φί- λος τού, ττασας της Άδριανου* πόλΐεως "Αχ Με1ζό;ρ(!), έκτε- λών ιμυστυκήν διαταγήν τού, τόν αΐΐέστειλεν είς τό Ζιντάν τοΰ Δι διοιμοτείχοο διά νά άποκεψαλι- σθη. ΊΕν τω ,μεταξύ, έΊκβρασυν- θέντες —ερισσότερον οί έν Κων στιαντινουιπόλει έχθροί τοϋ Κοκ κάίλη, έδολοφονησαν, δι" έΎκα- θέτων αυτών, την σουίλτανιικήν ποιλλιακήν άδιελφήν τού χαί τόν υίόν της Κωνσταντϊνον. Άιλλ' έν Διόυμυτείχω, κατ' εύτυιχί) σύμτττωσιν διά τόν Κοκκαλήν, φρουρός τοΰ Ζιντάν, "Αραψ τις δήιμιος, £τυιχε νά ίΐναι γνωκττός τοΰ ΐΚ^κκάιλη καΓι ΰτΓάλληλός τού άλλοτε έν ΐΒλαχία. Ό "Α^ ραψ, λοιττόν, έικεΐνος, άναγνω- ρί'σας τόν τταλαιόν κύριον τού, τόν ιέφυγόίδευσε κ,ρυφίως είς Κωνστοπτινοοιτολιν, άφοΰ ά—ε- κεφάΐλισεν άντ* αύτοΰ άλλον έγ κάΐθειρκτον. Ό Σουλτάνος, μα- θών τα γενόμενα, έτιμώρηισεν αυστηρώς τόν ττασότν τής 'Ά'δρι ανουττόΐλεως κ αί όίλλους έχ- θρούς τού, τόν &έ Μέτ/αν ΒεΓ ζύρηιν, έξώρυσεν είς Χίον. τ Άιρχιμ. ΝιΙΚ. ΒΑΦΕΙΔΗιΣ (ι Καθηγητάς) Λ. Κατσώνη ι1|1 — 'Υμηττός] Αθήναι ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟΝ ΣΑΣ ΠΑ ΟΓΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΜΕΧΡΙ 21)3 - 20)4 ΚΡΙΟΣ Μιά καλή εύκαιρία τΐού θά σάς δοθή πρός τό τέλος τής ε¬ βδομάδος οέν ττρέιτει νά μείνη άνΕ,Κιμετάλλευτη. Τυχε,ρή οχχς ή'μέρα ή Τρ [τη. 21)4 - 21)5 ΤΑΥΡΟΣ Τίό πρόσω-ΐτοι τοού σάς ένδια- φέρει χρειάζεται την ήβΐ'κή συμ τταΐράστασί σας. Μην τοΰ την αρνηθή τε. 22)5 - 21)6 ΔΙΔΥΜΟΙ θά διαπΐιστώσετεδτι τό πρό- σωπο πού σάς ένδιαΐφέρει σάς εί ναι απόλυτα άφοσιωμένΌ. 22)6 - 23)7 ΚΑΡΚΙΝΟΣ Περιμένετε χωρίς νά έκνευρίτ ζεσβε, νά σάς δοθούν καλύτε- ρες εύκα',ρίες προτοθ άποφασί- σετε νά ένεργήσετε. 24)7 - 23)8 ΛΕΛΝ *^Ενας καινούργιος όρΐζοντας ανοίγεται. Έττωιφεληθητε γιά νά ιμπαρέισετιε νά φτάσετε στό σημεΐο πού φιλοδοξεΐτε. 24)8 - 23)9 ΠΑΡΘΕΝΟΣ "Απιοιρύγετε κάβε έπαφή μέ πρόσοπα ποΰ Λνή,κουν στόν ά- στερισμό τοΰ Τοξότη. 24)9 - 23)10 ΖΥΤΟΣ Μην δασίζεσθε ποτέ σέ αν¬ θ ρώττους πού ώνήκουν στόν α- στερισμο τοΰ ιΣκορτιιοϋ. Τοχε- ρός άριθμός τό ΠΙ9, ατυχος τό 1(3. 24)10-22)11 ΣΚΟΡΠΙΟΣ Αυτήν την έ'βΙ&ς'μάδα πρόσω- πο πού σάς ένο'αφ<έιρει θά σάς μιλήση επί τέΐλαυς γιά κάτι ποΰ τϋε,ριιμιένετε ώπό καιιρό. 23)11 -22)12 ΤΟΞΟΤΗΣ Στό διάστημα αυτής τής ε¬ βδομάδος φυλαχθήτε, γιατί μπο ρεΐ νά σάς συ'μιδή κάτι >κακό.
23)12 - 20)1
ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ
"Αν άφήσετε την λογική να
σάς οδηγήση μπο ρεΐ νά αίσθαν
θητ£ τώρα καλυτέρα άπό ττοτέ.
21)1 - 19)2
ΥΔΡΟΧΟΟΣ
Στόν ο'ικογενειακό τομέα ύ-
πά;ρχει ιτιθανότης νά ώντιυετω'·
πίσετε ώρισιμένες άντιδράσεις
οΐκείων σας, σέ ζητήμοπα ιτού
εχουν σχέση μέ τα οΐκονοιμι,κά
σας.
20)2 - 20)3
ΙΧΘΕΙΣ
Μέ τα πρόσωιτα πού ανι'ι-
κοι^ στόν άστερισμό τής Παρ-
θένου προσεξετε πολύ την συμ-
περιφορά σας.
Συντάσσεται άπό την συνεργάτιδά μας
άστρολόγον κ. ΜΑΡΙΑΝ ΒΟΥΓΙΟΥΚΑ
Ό ΐμάνατιζερ της Άγγλικής ομάδος Λ όπο -χ ΐκεεδιο; τό Πογ-
ικόσμιον Κυπελλον κ. "Αλφ Ράμσεϋ €λα)βε άνσμνηττικήν τιλάκα
όΛτό την "Αγγλικήν "Ενωσιν "Οπο<δών ΐΠοδοοφα'ρου. ··································«··ο·ο···ι ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΒΕΟΑΟΓΟΟ ΝΑΖΙΑΝΖΗΝ9Σ Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩ. Δ. ΛΟΥΚΙΔΟΥ ΤΗΛ. 848-103 Β' ΐΜετά τόν Ήρόδοτον καί ό Ξε νοφών άναφέρει είς την Κύρου ιάνά&ασίν τού το&ρί ,Κσ—ταδοκ'- ας. Συγκεκριμένως είς τό Αον (βιβλίον κεφ. 2 λέγει ότι ό Κϋ- ρος μαζύ μέ τοΰς 'μυρίους έπρο χώρησεν άπό τό Τυριάειον είς τό "Ικόνιον ικαί εκείθεν διά μέ- σου τής Λυκαονίας καί 'Καπττα- 'δοκίας είς τούς Ταρσούς της 'Κιλικίας. Την Λυχαονίαν μάλι- οτα έτοει'δή ήτο έχβρά τής σα- τραπείας τού, έπέτρεψεν ό Κ0- ρος είς τοΰς 'μυρίους νά την δι- αρπά·σουν. ιΚάθ' δλην την διάρκειαν της ττερσικής κυριαιρχίας ή Καπττα- δοκία έκυιβερνατο άπό εγχωρί- ους ήγειμόνας καί αύτος ήτο δ κυριώτερος (λόγος διά τόν ο¬ ποίον οί Πέρσαι δέν κατώρθω¬ σαν νά μεταδαλουν τόν πληθυ¬ σμόν τής γώρας αυτής άττό άν- θιρωττοΐλογικής πλευράς, οτΐτό πλιευρας δέ πολιτισμοΰ επέτυ¬ χον νά διαδώσουν μερικοΰς τιό- πους της ττυρολατρικής των θρη σκείας, ύπαλευμματα των οποί¬ ων διεσώθηοαν μ'έχιρι των ημε¬ ρών μας, βπως οί φανοί κατά τόν Αυγουστον μήνα καί άλλα. 'ΕΙς την -ερσΐ'κήν κυιριαρχία·" εΤθεσε τέρμχχ π&ρί τα μέσα τοΰ 4ου αΐώνος ιτ.Χ. ή άκάθεκτος ώρμή τοΰ μεγάλου στρατηΛά- του της ίστοριας μας καί άπό τής στιγμής αυτής άρχίιζει ό έ- ξελληνισμός της Καπτοα!δοκιας. Την Άλρξανδρινήν κυριαριχι αν καί των διαδόχων τού διοβέ- χεται κατά τόν 2ον αίώνα π.Χ. ή Ρω'μαική, ή ιόποία δχι μόνον δέν άνέστε λε τόν ρϋ&μόν έξελ- ληνισιμοΰ της Καππαδοκίας, άλ- Ιλά κοαά την ιέποχήν τοΰ έγχωτ ρίου βασιλέως "Άριαράβου τοΰ ΣΤ' τοΰ εύπατορος καλουμέ- έ—ετάχυνε (άκόμη ττερισσότειρον. Διά τόν βασΐιλέα αυτόν ό Διό- δωρος Σ ικελιώτης λέγει δτι εΐ- <χε λώβει ιέλΐληνυκήν μόρφωσιν χαί χάρις είς αυτόν ή Κατπτα- δοκία έΎινε έμδιωτήριον μορφω μένων άνθρώπων. Κυριώτεοαι πόλεις <κί όποΐα ήκμασαν κατά την περίοδον αύ την ήσαν: α) Ή Γαρσαϋρα ιβ) ·Ή ΐΝη,ροασσός ή Νώρα γ) Ή Άριαράθεια δ) 1Η Εύσό&εια πρός τω Τσΰ ρφ ή Τύανα τό σηιμερινό Τέ.;εγι ή Κεμέρ - Χισσάρ. Διά την τιόλιν αυτήν ό Φιλό- στρατος αναφερει εκαλείτο και πόλις «'ΕΙλλάς» είς τό έθνος των Καππαδόκων καί ε) Ή ΐΕύσέδεια πρός τω Ά(ρ- γαίω ή Μάζακα, ή σηιμεοινή Καισάριεια. Διά τούς Μαΐζακηπ νούς ό Στοάβων λέγει δτι έχρη σιμοποίουν τοΰς νόμους τοϋ με- γάΐλου "Έλληνος Νομοθέτου Χά ρώνδα, έξέλιεγον &έ κθποιον νο- μω<δόν τοΰ όττοίου ίργον ήτο νά έρμηνευη τούς νόμους αύτούς. Ό ττλή,ρης έξ&λληνισμός τής Κο—παΐδοκίας συνετελέσθη χα- τά τόν Ιον ά'ιώνα μ.Χ. όπότε με ταΐξύ των Έλλήνον φιλοσάφων αναιδευκνυονται καί οί ιΚατπτα- δόκαι, Άπολλώνιος δ Τυανιεύς, Παυσανίας έκ Καισαρείας καί ολίγον αργότερον ό Προαι,ρέσι- ος, δ Εύστόχιος καί όολλοι. υΞΤχε δέ προχωρήσει είς τοι- οΰτον ση,μεΐον ό έξελλη·νισμος ούτος, ώστε καί είς αύτάς τάς έΐβραϊκάς κοινότητας άκόμη ώ- μιΐλεΐτο καί (έγράφετο ή έλληνι- κή. Τουτο «ποδεικνύεται άπό τάς επιστολάς τοΰ 'Πέτρου, ό ό- ττοΐος ήτο απόστολος τοΰ Χρι- στοΰ διά τούς παοεπιδημοΰντας Χριστιανούς, τοΰ Πόντου, τής ιΓαλατίας, τής Κατ—αδοχιας, τής Άσίας, τής Βιθυνίας καί έ- γραιφε τάς έπΊστολάς τού αύ¬ τάς πώντοτε είς την ελληνικήν. Ά-όδεικν6εται έ-ΐτίσης καί από τάς πράίξεις των Άιτοστόλων είς τό ΙΙΓ' κεφάλαιον των οποί¬ ων ότνα'φέιρονται τα εξής: Ό ίΠαϋλος καί δ Βαρνάβας άφοϋ έζετίναξαν τόν κονιορτόν των ποδών των, ίφΐθασαν ό—ό την Άντιόχ·ει<τν της Πισιιδίας είς τό Ίκόνιον. 'Εκεΐ είσήλθον είς την συναγωγήν των "Εΐ&ρα'ων καί ωμέλησαν μέ τόοην πει'στικότη. τα καί θάορος, ώστε έπιστίιυ- σαν πολλιοΐ Ίουΐό.αΐοι καί Έλ- ληνες. ΊΑπό τό ' Ι κόνιον κατέφυ¬ γον είς τα Λύστρα χαί την Δέρ- βην της Λυκαονίας. ΙΕΊς τα Λύ¬ στρα ό 'Παϋλος έθ<εράιτευσε κά- ποιον έκ γενετής χωλόν, τό δέ πλήθος δτσν εΤδε τό θαθμα αΰ- τό ήρχισε νά φωνάζη Λυκαονι- στί. Οί θεοί ώμοιώθηκαν με άν- θρώπους καί κατέβηκαν κοντώ μας» διά ιαέν τό Βαρνάδαν Ιλε- γον δτι ήτο δ Δίας, διά οέ τόν ιΠαΰλον ό ΊΕιρμής έπειδή ήτο άριχηγός τοΰ λόγου. Ό χουσοΰς δμως α'ιών τής Καππαδοκίας άνατέλλει ιμέ την εμφάνισιν είς τό ποοσκήνιον της Ιστορ.ας της των δύο Γρηιγορι- ων (θεολόγου καί Νύσσης) ικαί τοϋ ΜεγόΛου Βασιλείου. Την εποχήν αυτήν ή Κοππκχβοκία ΤΕροδάλΙλεται ώς πνευματικόν κέντρον τοΰ Χριστιοςνισμοΰ καίι τό δνομά της τΓερ.δάλλεται μέ Ι¬ διαιτέραν αίγλην καί λαμπρό- τητα. Ό ττνευ'ματικός κόσμος τής έποχής έκείνης μένει 8κ· θαμδος ατο!> την άτκχστιράιπτου-
σαν φυσιογνωμίαν των τριών έ-
πιλέκτων τέκνων τής Κατπταδο-
ικίας. θαυμάζει την ύποδειγμα-
τικήν των ζωήν, τάς πνευματι¬
κάς καί ψυχικάς των άρετάς
καί πρό παντός την ΰπεροχήν
των είς την ρητορι·κήν τέχνην μέ
την οποίαν έπεσχίασαν δχι μό¬
νον διασήμους ρήτορας της έιτο-
χής των δπως τόν Λιδάνιον, τόν
θεοττέσιον, τόν Ίμέριον, άλλά
καί πολλοΰς άλλους τής αρχαι¬
ότητος, θαυμάζει άκόμη καί
την -πνευματικήν ώριμότητα τού
λαοΰ τής Κο~παδοκίας ό οποί¬
ος αθρόως συνέρρεεν είς τοΰς
I-
ερούς χώρους διά νά άναδοπττι-
σθη είς τα νάματα της ύπερό-
χου διδασκαλίας των. Τί δέ νά
είπη κανείς διά τούς άγοΐθούς
καί αγραμμάτους καλογήρους
τής Καππαδοκίας, οί δποΐοι έ'-
θεσαν τα «εμέΐλια τής Βυ-ζαντι-
νης άγιογραφίας κλεισμένοι είς
τα άνήλια 6άθη των διατρήτων
δράχων της; Μέ τα θέματα &-
μως αιότά θά άοχοληθώιυ.εν έν
ϋκτάσει ε,ίς Ιδιαιτέραν μας £ρευ
νόν. Τώρα θά τοεριορισθωμιεν
είς την έν γενικαίς γραμμαίς
σκιαγράφησιν τοΰ 6ίου καί τοΰ
£ργοο τοΰ ΓΡΗιΠΟΡΙΟΥ ΘΕΌ-
ΛΟΓΟΥ, τοΰ διτοίου την μνήμην
έωρτάσαμεν πρό ημερών.
(Σ υνεχίζεται)
ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ»
Έχιο'κλοφόρηιοιε τό τεϋχθς Φε
δρουαρίου τοΰ περιοδι,κοϋ «Ά-
κτΐνες». Άττό τα ττεριεχόιο.ενα:
«Ή ιτνευμ<χτική αντιμετώπυσις της σύγιχρονης 6ίας> τοΰ Π.
Ρά·)μαντ Ρεγκάμεϊ, «Μέγας Φώ
τίος» τοΰ κ. Ι. ιΓ. Αλεξίου, «Σο
φαί γυναΐκες» τοΰ Β. Εραστου
«Ή &ννοια τοΰ Ίδιωτικοΰ καί.
τοθ δηιμοσίου» τοΰ Ζάν Λα
ΐκ,ρουά, «Ή παράδοσις καί τό
νέον: Ρίζες καί κλαδιά1 τοϋ
Ρ. Μάμτηρουγικ, «Σκέψεις στό
ττεριβώριιο: δραμα θανατου»
τοΰ κ Ν. Άρβανίτη, «Τό οημει-
ωιματάοιο ενός συνανθρώπου»
τοΰ κ. Δ. Ναθαναήλ, κ.ά.
"Επιστολαί, φοιτητική στήλη,
$ι<6λία πού έ^άβο3με κλπ. συμ- πΐληρώνουν τό νέον τεΰχος. ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟΥ Άπό τό άριστούργημα τοΰ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: "Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ» Διασκευή: ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟΐ - 9Οόν - Ό ττατΐάς, νούρλωσε τα μάτ τια τού, κι' όπτλωσε τό χέρ; τού, νά ττάρη τα >ράιμματα. Ό
Δαλπατάν, τοΰ τα έδωσε
γ-ΐΔιά!δασέ τα, τοΰ εΐπε, "Α>-
γιι &ν'θρωττε καϊ τρέξε στόν
Πατριάρ-χηι σου, νά τόν φωτίσης
γιά νά κάνη χι' αύτός δπως
σοΰ εΐπα τα τϊοεπούα':α. Νά
στε λη μιά ΐγκύκ'λιο σ' δλους
τούς Δεσιτοτάδες χι' αύτοι σ'δ-
λοσς τούς παπάιδες σας, γιά νά
τή δια3άαο^ν στις έκκλησιές.
Νά γράφη στήν έγκύκλιο τόν
κθνδυνο πού διατρέχο^ν οί ρα-
γ.άδες, άπό την ίαυαλωούνη
μ=ρικών ιάπ' αϋτοΰς, ποΰ μπου-
ταλόίδικα ιτέσανΐ θύιματα τοΰ
Βεΐζύρη μας, αΰτουνοϋ τοΰ άπι-
στου καί κοτταραμένου προ5ο-
ττ>, πού βάλθηχε νά ξεθεμελιώ-
στ] τό Δοβλέτι καί στά σίνουρα
νά χαλάση καί τόν πολυ·χρονε-
μένο μας τό Σουλτάνο, γιά νά
ττετόχη τούς άνοιμους .καί $ρώ-
μυκους σκοπούς τού.
—ΊΑπτίστευτο άΤΓίιστευτο, μουρ
μούρισε σά χοιμένος ό παπάς.
Δέν μπορΐεϊ νά τό χωρέση ό
νοΰς μου πώς ό Βεζύρης είναι
προδότης.
ΙΔάγκωσε τα χείλια τοο, χαϊ-
&εψΈ τα γένεια τού καί ιμή μπο-
ρώντας νά συγκροτήση τπά την
6ργή ποΰ τόν έ'πνιγε, φώναΐξε:
—Έκιδίκηση. θάνατος... Πρέ
πει ό ιΠατισάχ μαχ; νά τοθ πά
ρ— τό κεφάλι, προτοΰ χάστ) τό
δικό τού.
Ό ΔσΑπαταν χαμογέλασε πίσω
άπό τα μοοστάχια τού. Δέν τοΰ
ίμενε πιά ουτε ή παραμικρή όμ'-
φιΐβολία, πώς πίσω άπό τα ράΐσα
τοΰ τκχττά, κρόκδονταν κάποιο αλ
λο τρανό πρόσωττο. "'Εκεϊνο πού
εΐ)(ε Οπό την άρχή φανταοθή '
Ό -αιτας έοικυψε ττάνω στά
γράμμα·τα καί άρ»χισε νά τα δια
δάζη, Μ-έ μεγιάλη τηροσοχή. "Ο-
σο ττρσχωοοΰσε στό διάΐδασμα,
γέιμιιζε φρίκη. Οί μΰς τοΰ πρόσω
που τού χοροπηδοΰσαν, τα μά-
τια τοο γυάλιιζαν άγρια καί τα
χέρια τού τρέμανε. "Α|μα τέλει
ωσε, τταρέΙ&αλε καί τίς υπογρα¬
φάς μεταξύ τους δλες τους ήτατ
νέ οί ΐδιες κι' άπαράλλαχτες.
,ΒέΙ&αια, μονολόγηιθΐε, αυτή
είναι ιή ύύπογραφή τοΰ Βεζΰρη.
Την ξέρω καλά. "Οπως ξέρω
καί τό Οφος τού.
|Πέταξε τα γράμιματα οτό ντι
ι&άνι χαί 6γιά!ζοντας τό μαντήιλι
τού, σκουττισε τό καταϊδιρωμένο
τού ιμοΰτρισ. Τα εΐχε κυριολεκτι
κώς )(αμένα.
Ό "αίΐττύνηιρος χαί κακοϋρ-
γος Δαλιτατάν θριάμβευε.
ΗΚαί δέδαια, σε·τάν όγλοΰ
σεΐταν, εΐιτε από ιμέσα τού. Καί
την ύττογιραφή καί τό ϋφος τοθ
Βεζύ,ρη ξέ.ρεις καλά, μόνο.,.τΐού
δέν ξέρεις τίττοτα... Καί πρώτα,
δέν ξέρεις τόν Δαλητατάν πασά.
Κ ι" αυτόν, μά τόν Σεΐτάν, δέν
θά τόν ιμάθη,ς ποτέ.
10 παιτας 1'μιεινε σκεπτικός
καί άΐμίλητος
Τοϋ Δαιλττατάν τοΰ ιήρθε Μτσι
νά γιελάσ|η, ιδττως χοτχανογελοΰ
σε τό διαδολάκι πού εΐχε μέΐσα
τού. ΙΜά συγκρατήιθηκε, δαγ>κω
σε τό ικ'εχιρυμτταρένιο επιοτόιμιο
τοϋ ναργιλέ τού καί ρού!φηΐξε ό-
ττό ιμιά γερή ρουψηιξιά όπό τό
μυρωδάτο καττνό. Τόν ε"6γαλε
άπό τα ρουθούνια καί άπτό τό
οτόμα τού καί ντουμάνιασε δ
τόττος. Πίσω άπ' αύτό τό τταρα-
πέτασμα τοΰ καττνοΰ, έ&λεπε τώ
ρ<χ καβαρά τό συνομιληαή τού, πού εξακολουθούσα νά μέντι δουτητ'μέ'νος στίς σκέψεις τού, ιμά δχι μέ τα ιφτωχά ράσα τού γικιαούρη παττά, τώρα τόν ^&λε- ιυε μέ μιά πλοοσια χιρυσοκέντη- τη στοΐλή. Ξαναγο'^ργΌύρισε τό ναργΐ" λέ τού καί Θυμηθήκε, τα λόγια -ού ττρίν λίγο εΐχε πή στό Κα- ρσΐμττουρδάρα, ττώς δηλαδή, γιά νά ανε)6η κανείς, πρέττει νά πα- τήση ττάνω σέ πτώματα. Καί στήν Ιδέα ττώς σέ λίγο, δπως δείχνανε τα τφάματα, θά πατοΰ σε πανω στό τπτώιμα τοΰ ΒεΙζύ- ρη, γιά νά καθήοη αύτός στήΐ θέση τού, μιά ήδονική ανατρι- χίλα διέτρεξε δλο τουτο χορμί. ΟΊ άττάτες, οί συνωμοσίες, τα €·γΐκλήματα, τό αΐμα καί ο'Ι σττα ραχτικές φωνές των 6.ασανιζοι- μένων άνδρών καί των βιαζομέ- νων γυναιχων, ήτανε μεσα στή ψύση τού, καί τοΰ ξυπινοϋσαν τα -ρογονιχά €νστικτα τής άγιριας καΐ της ιβάρβαρης φυλής τού. Η*ανε Τοΰρκος ώς τό μυαίλό των κοκ καλών τσο ΙΚαί τό 'λόμιε αύτό, 6χι γιοπί πιστεύομε δτι ιδΊλοι ο' Τοϋρκοι είναι δαρβαροι. Οί Τοΰρκοι οί γνήσιοι Τοϋρκοι, σάν τό Δα)λ- τκχτάν, είναι ζήτημα σήμερα, αν αποτελοΰν τό £να εΐκοοιτό τοϋ ττληΙθυσμΌϋ της Τουρκθας. ΟΙ Όισμανλίδες Τοϋρκοι, τα οΛομειιναρια των Σελτζουχίδων Τούρκων, οέν Ιήταν, ο(5τε την έ- ■ποχη τοΰ Όσμάν ιτολλοί, μέ τό όϊνακάτιεμά τους με τούς "Αρα- -&ες, μέ τούς ΊΕλληνες καί μέ τίς αλλες ντόπιες φυλές τής Μέσης Άνατολής Ιδμως καί πιό τερο τής Μικράς Άσίας καί των Βαλκανίων ττληι&ύνανε, μά χασάν ε σέ ιμεγόλο δσ,δμό τα αι μσχαρή Ινστικτα τής άγριας καί στ" ώλήθεια βάρδαρης φυι- λής τους. 'Κι* αύτοι άκόαα οί Σουλτάνοι ήτανε μπάσταρδοι, αφοΰ ήτανε παιδία, δλο ι σχεδό^ γιυναΐ'κών διαΐφόρων φυλών, άπό τίς οποίες άποτελοΰντοτν τα χα- ρέΐμια τους. 'Εκεΐνο πού δέν χά- σανε, ήτανε ή πολεμική τους όρ μή, μά γ^' αύτό, δχι μόνο δέν μπορεΐ νά τούς κατηγορήση κα¬ νείς μά πρέπει ικοΛ νά θαομάζη. Έκεΐνοι πού ως τα τώρα δέν όίφη'σαιν τούς Τούοκους να ττολι- τιστοϋν καί νά ττροκόψουν σοον "Εθνος, είναι ή Μουσουιλμανική θρησκεία άπό τή μιά καί ή αν¬ τιδράση της τάξης των ειόγενών (ττασάΐδων, μιτέηδων καί άγα- δων) τγοο γιά νά θησαυρίζουν κσΛ καλοτΓερνοΰν αύτοι, θέλανε νά κ,ρατάνε αΐκονομιχά έξαθλι- ωμενο καί βουτηΐγμένο στήν α- μάΐθεια τόν τοόρκικο λαό, άπό την ά!λλη. 'Τό βρησχευτικό αΐσθημα εί¬ ναι &αβεια ριιζωμένο στό τούιρ- χιχο Ιλαό κ ι* αύτό τό έκμεταΐλ- λεύοινται οί θρησκευτικόν τού ώρχηιγοί καί τόν μεταβαλλουν σέ θηριώδη. Σ' αυτόν τόν θρη- σκευτικό τους φανατισμό όφεί- λονται δλα τουις τα τερατουιργή ματα. "Αν ήταν δυνατό (ιάδΰνα- το ιτιά φοσικά) νά προσχωρή)- σουν οί Τοΰρκοι στό Χριστιανι- σμο, δτπως άν θυμάται ό άνα- γνώστης εΐχε συστήσει στόι Σουλτάν - Μαχμούτ (στήν άρ- χή τοΰ ιάναγνώσιματός μας) ό Δανιήλ Κοκκαλάς, κι' αν οί κυ βε,ρνητες τής Τουρκίας ■κ<ττατ πιάΐνΌνταν είλιικρινά νά βγάιλευν τόν τούρκικο λαό άπό την οΊκο- νομιχή έιξαθλίωση καί τήναμά- θεια, σίγουρα θά μεταβάλλον- ταν σ" ίνα έΌνος, πού δέν θά εΐ¬ χε τίτΓοτε νά ζηΐλεψη άττό τάαΐλ- λα, τουλάχιστον της ΆΓνατολι- κής Εώρώττης, δτκος^ συνέβη μέ τούς τορωτεξαδέλφους τους τούς ΟΟγγρους, πού άνήκουν χι' αύ¬ τοι, δπως καί οί Τοΰρκοι σέ κλαδο (οί Τοΰρκοι στόν Τουρα- νυκό καί οί*. Οογΐγροι οτόν Ούγ- γιροφιννιχό) τής ούραλοαλτα»- κής ο'ικογενε'ιας. ΙΜά ιδ Δαλ—ατάν (γιά νά ξα- ναγυρίσουιμε στό θέ|μα μας) δέΐν ί(ταν άιτ' δύτούς τοϋς Τούρκους μά ιϋΊχό τούς άλλους τούς γνήΓ σιους 'ΟσμανλίΙδες, γ ι" αύτό εΐ¬ χε 'δλα τα βάιρβαρα, τα ό?γρια καί τα κτηνώδη £νστικ/τα της φυΐλης τού. ΈτγΙ τόλους σέ μιά στιγμή ό πατΒάς ©οττασε τή σιωττή- —ιθί φυλακιθμένοι όμολογοΰν την συνωιμοσίαν, παραδέχονται ώς αρχηγόν των τάν Βεζύρην, ρώιτηοε τόν ΔοΛτκχτάν. — "Άγιε θιαΐβασμέινε, τοϋ «3τ -άντηισε έκεΐνος, δλη τή νύχτα κι' ως αύτη την ορα δέν έκιανα /αλλο ιταρά νά τούς άνακρίνω. "Ο Γ£ρος μοΰ εΐττε πώς οί Χρι- στιανοί ττηγαΐνουν μάοτυρες γιά τή θρησκεία τους, μά δέν γίνονται ττιρσδότες. "Οταν διμωο σέ λθγο τοϋ £σιφιξα τα βασονι- στήρια —ιότε,ρο, μοΰ εΐττε πώς δέν ήξερε τίττοτα, γιατί οηοτός εμεινε ιάπό καιρό στήν Πόλη χαί &έν ήζερε τί γίνοντοα' στά Σαν- τΐζώκια. *>Ο άλλος, ό Φράγΐκος,
μοϋ ιδκανε τόν παλαβό. Πότε
μοΰ Ελεγε ^πώς είναι χεκιμης,
ττάτε ιτώς ήρθε οτό παλάτι μου
γιά νά μέ γιοετρέιψη κι' έγώ τόν
ιφυλάκισα δίχως λόγο. Γιά νόι
μή στά ττοιλυλισγώ, Λρχιοιοτν καί
οί δυό νά μοΰ κάνουν τό λωλό
ικαίί νά μοΰ λένε άλλα άντ' άιλ-
λων. Στό τέλος δττως σοΰ εΐπα
καί ττιό μτυροστά καί οί δυό πα-
ραδέχτηχαν πώς ήταν ματερδε-
μένοι στή συνωιμοσία καί πώς
αρχηγός τους είναι δ Βεζύρης.
ιΚι' αϋτό σοΰ τό εΐπα. Τί άιλλο
θέλεις γιά νά μέ ττιστέψΐης; ρώ
τηισε δ Δαλτοατών.
"Ο ιϊαπάς τόν κοίταξε αυστη
ρά μέ σουρωμένα τα φρύδια:
—ΊΕτριθομώ νά μέ όδηγήσης
είς τό κελλίον των κρατουμέ-
νων καί νά μέ αφήσης έπ' Ολί¬
γον μόνον μετ" αυτών. Έχω ει¬
δικόν λόγον πρός τουτο.
1Ο Δοίλπτατάν τα χρειάστηκε·
—"Ε, δχι παπά μου. Μόνο αύ
τό δέν γίνετιαι. ιΝά σέ 6άλω στο
κ'ελλί τους, έσένα Ινα γκιαούί-
ρη ττα—αι
(Σ υνεχίζεται)
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Συμφώνως τω Νώμφ
Διευθυντής:
ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ
Ναυάίριχου Μπότση 55
Κάτω Ποττήσια)
ΣΥΝΤΟΜΟΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑΣ ΣΕΡΡΑΣ
'Υττεύθυινος Τυπογροοφείου:
Γ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Σπαριτάικου 19 — Άμφιάλη
ΣιΒΡΡιΑΙ, Φεδρευάριος.-Πα
ρά την θέσιν «Μπουκλιτσα» πε-
ριοχής ΆηΙδονοχωρίου καί κα¬
τά την διάρκειοτν άνασκαφών ύ
πό της 'Εφορείας Άρχαιοτή-
των Κα'δάλας, ανεκαλύφθη μσο
μάρινον άγα'λ,μα γυναικός, άκέ
«φαιλον, διατηρούμενον είς κα¬
λήν κατάστασιν.
ίΚαθ' άρμοδίαν ανακοίνωσιν,
τό άγαλμα είναι £ργον τοΰ 4ου
■π Χ. αιώνος, ή δέ άρχαιολογι-
κή άξια τού είναι μεγάλη
"Ο Νομάρχης Σερρών κ. Δή
μοοθένης ' Ιασον δης, ευθύς ώς
ε'ίΙ&οπτοιη'θη ιτ&ρι της ανακαλύ¬
ψεως τοΰ Ιάγάλματος έσπευσεν
είς τόν τόπον των άναακαφών
μετα τού Διοικητού Δ)νσεως
Χωρ) κης, κ. Εύθυμιου Τσού-
τσια ικαί Δ)τοΰ Τεχνικών 'Υπη-
ρεσιών κ Δημ Νεράντζη
Έκεΐ ό κ. ΐΝομάρχης ένημε-
ρωθείς έτΐΐ των ΛιετττοαΕρειών
της ιάναχαλυψεως τοΰ άγάλμα-
τος καί περί τής άρχαιολ^γι-
κής οΐξιας αύτοΰ £&ωσεν εντο¬
λήν δττως τουτο μεταφερθή είς
ιΣέρρας, καί διαφυλάσσεται είς
τό κτίριον «Μττεζεστένι», δπε,ρ
θά ιμετατοατΓη είς Μσ^σεϊον
Σερρών, καί είς τό οποίον θά
συγκεντρωθοϋν τα &παντ<χ τα Λρχαιολογικά εύρήματα τοΰ Νομοϋ. ι—'Υττό την Προεδρίαν τοΰ Νο μάρχου συνήλθεν τό Διοικητι¬ κόν Συμβούλιον τοΰ 'Νοιααρχια- κοϋ Ι αμειου, τό δττοΐον καί ένέ κρινε: Την χρηματοδότησιν των κοι- νοτήτων "Ανω Πορροΐων, Λιμνο χωρίου καί Μαν'διρακίου διά ττο σοΰ 2144.900 δρχ. έκ τοΰ εγκε¬ κριμένου Προγράμματος Κοινω φελών "Έργων οικονομ ι κ ου 2" τους Λ9Θ5. Την χαριστικήν έπιχορήγησιν έκ δρχ. 10.000 είς Σχολικήν Έφορείαν Βαμιβαχούσης δι" έ- τησκευήν στέγης καί περιτο'ίχι- σιν διδακτηρίου Βαμδακοόσης. Την Ιέ-ττι χορήγησιν κοινότηΓΤος ■'ΑΙμφιιτόλεως διά ττοσοΰ 30.000 6ρχ. έκ τοΰ εγκεκριμένου Προ γραμματος Μικρόν 'Εξυγιαντι- κών "Εργων οίκονομικοΰ έτους 1966, δι' εκτέλεσιν τοΰ εργου ένισχύσεως έσωτερικοΰ διχτύου ύδρΐεόοιεως. Την χρημθΓΓθδότησιν κοινοτή- των Μονϋδρύσεως καί Μεσοχώ- μηςΐέκ τοΰ εγκεκριμένου προ- γράμμαχος Κοινωφελών "Ερ¬ γων οίκονομικοΰ ετους 1Θ66, διά ποσοϋ 260.000 δρχ [Γήν χρηματοδότησιν κοινότη τος Άχλα'δοχωρίου έκ τοΰ έγ^ κεριμένου ττρογράμματος Κοι- νωΐφελών "Έργων ο'ικονομικοϋ ετους ΛΘ66, 6ιά ποσοΰ 219.000 δρχ. διά την κατασκευήν ύδατο- δεΐξαμενής άρδεύσεως. ιΧρημοαοδότησιν κοινότητος ΙΑναστασιας έκ &ρχ. 160.000 δι* εκτέλεσιν έργου κατασκευής έξωτερ.κοΰ άγωγού υδρεύσεως, Ιέκ τού εγκεκριμένου προγράμ. ματος Κοινωφελών "Εργων χρή σεως 11966. Ίζ.γνωιμΌοότηιοεν επί άττοφά- αεως τοΰ Διοικητικοΰ Σοαβουι- λιου Φιλαρμονικής Δήμου Νι- γριτης, περί «έγκιρισεως ττρουττο λογισμοΰ αυτής, οίκονομικοΰ έ'- τους 11967. —"Υπό την Πραεδρίαν τοΰ ί- ί>ιου ΙΝεμαρχου συνήλθε τό Δι¬
οικητικόν Συμβούλιον τού Νο-
μαρχιακοΰ Γαμειου καί 6λα6ε
τάς κάτωθι άποφάσεις.
Ενέκρινε την δημοπρόπησιν
τοΰ έργου κατασχευής ΰποοτέ-
γου πρός στέγασιν καί διασΐφα
λισιν των μηχανημάτων καί αύ-
τοκινήτων των ύπηρεσιών τής
Νομαρχίας.
■Έγνωμοδότησεν υπέρ ένκρί-
σεως αποφάσεως τοΰ Δημοτι-
κοϋ 'Συμδο^λίου Σ ιδηροκάισ-
τρου ~ερ) τροποποιήσεως ιιροϋ-
ποΐλογισμοΰ τοΰ Δήμου οΐκονο1-
μικΌΰ ετους Ί966.
Ενέκρινε την μίσθωσιν καί
τριτου φορτωτοΰ διά την συ¬
νέχισιν, άπολογιστικώς, έργασι
ών ε'χτάκτου συντηρήσεως έιΐχχιρ
χιακών καί κοινοτικών όδων
Νομοΰ άντί 520 δρχ. ημερησί¬
ως.
—"Ενέκρινε τό ό—οτέλεσμα δι
εξαχβείσης δημοπρασιας άσφαλ
τοστρώσεως τής έπαρχιακής ό-
δσΰ Σκουτάρεως — Κάτω Κα-
μήλας, τΐροϋπολογισμοΰ 2.ΘΟΟ.
δραχμών.
ΜΔι' άτΓοφάσιεως τοΰ Νομάιρ-
Σ.ερρών χ. Δημοοιθέινουιςι
Ίασονιδη ενεκρίθη ιή διάθεσις
ιάτελώς συνολυκώς 20 χ. μ.
στ,ρογιγύλης ζυλείας δασικής
ττε6κης έκ τοΰ δημοσίου δάισους
«ιΛιαϊλιάς» διά τάς οΐκοδομικάς
οτνάγκας κάτοικον τής Όρει-
νης.
"Υπό την Προεδρίαν τοϋ
I-
δίου 'Νομάρχου συνήλθε τό Νο¬
μαρχιακόν Συμβούλιον Άισφα/-
λθσεως — Ύγείας ΆΓγροτών καί
έλήΐφθηισαν αί κάτωθι άποφάί-
σεις:
Έρρυθμίσθη τό θέμα έξιτη!·
ρετήισεως ττ&ριοχών 25 κενών
"Άιγροτΐίκών Ιατρείω·^ τοΰ Νο¬
μοΰ, διά της «ναθέσεως τοϋ &ρ-
γοΰ τούτου, έναντι άμοιδών, ά
ναλόγων των Ιέιξυπη ρετσομένων
περιοχών, είς τοΰς ίατ,ρούς των
ττλησιεστέρων Άνροτικών Ία-
ΣΥιΝ'ΕΧ'ΕΙ'Α είς την οην σελ.
ΠΑΝΤΟΕΙΔΕΙΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Έ-μέλεια κ. ΒΑΣ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
"Ακιρως ίκανοητοιητ'κά άιπο-
τελέσματα έπέιφε,ρεν σχετική δι¬
αφήμισις είς Βέλγιον των έλ-
Ληνυκών πορτοκαλιών. ΟΙ έικεΐ
έμττορικοί άντιπρόσω·ποι συνι·
στοΰν συτνεχή Ιέΐφοδιασμόν της 5.
γορας διά ιτοιοτήτων καί συ ι-
κευασθας σταθεράς
—Τεράστιος δγχος φορολογι-
χών δικογραφιών 'δχει χοττακλύ
σει τα φορολογικά δικαστήρια
σέ σηιμεΐο ιτοΰ άττειλεΐ μέ σύν
θλιψιν ταυτα
—ΎτΓθμνήματα Όΐαμαρτυοίας
ύτοεΙ&λήβησαν έκ μέρους ττολ-
Ιλών έμττορικών Επιΐμελητηρίων
καί συνδέσμων έξαγωγικοΰ έμ-
ττορίουι διά την —αρατηρουΐμένην
άνττό ττολίλων μηνων πλημμεΐλοΰς
διεΐκττεραιώισεως της ώλληιλο-
γρα.φ[ας.
—Άΐτηγορεύθη ιαέχ,ρι 31 Μα,ρ
τίου ιή είσαγωγή ώμνοεριιφΐων.
■—'Υ—£ΐ6λήτ3ηιμελέτη επί της τυ
ροκομίσεως είς ττεριοχήν Πελο
ποννήσου. Διά ταύτης πτροτείν--
ται *ή δηΐμιουργία βιωσίμων μο-
νάδων διά τής συγχωνεύσεως
των ύφισταιμένων μικρών τυρο-
κοΐμε.ίον.
—"Εττισκευάζεται είς έπιβατι-
κόν τό τάνικερ «ΑΡ,ΚΑΙΔΙ». Τοϋ
το θά χρησιμοποιηθη διά την
γραμμήν Πειραιώς — Κρήτης.
—ΊΕντός τοΰ Φε&ρουαρίου θά
διενεργηθή γενική απογραφη δ
λων των κυικλοφορούντων είς
την χώραν φορτηγών ο(ύτοκινήΓ
των.
—'Καταρτίΐζεται εΐδική μελέ-
ΤΟ ΝΙΕΟ'Ν ΔιΙΟΙΙ ΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΥΜ'ΒΟΥΛΙΟΙΝ ΤΟΥ ΦΟΙΝ'1
ΚΟΣ ΝΙΕΑιΣ ΣΜΥΡΝΗΣ.
Τό έκλενέν κατά την Γενικήν
Συνέλευσιν των μελών τοΰ ΦΟΙ
ιΝΙΚΟΣ νέον Διοικητικόν Σομ-
'βούΐλιον διά τό άρξαμενον 6τος
συνεκροτήθη είς σωμα ώς ακο¬
λούθως:
1) Ανδρέας Παπττάς Πρόεδρος
2) "Ερμής ιΓαρύψαλλος Άντι-
3) Άθανάσιος Λουκόττουλος Γ.
ΐΓραμμοΤΓεύς
4) Καλλιόττη Γρίβα Ταμίας
5) Λάμπιρος Λαΐμπρικίδης 'Έφο
6) Εύάγ'γελος Λχχγουρός Σύμ-
βουΐλος
7) Άναστάσιος Μοδινός Συμ-
βουλος
8) Ζωή Λάσκαρη Σύμβουλος
9) Δημήτρ. Δημητριάδης Σύμ-
βουλος.
τη διά την συγχώνευσιν των &ι-
οτε^χνιών ιαγγειοπλαστι,κής Αγ
μαρουσιου. ΣΚοττός ταύτης εί¬
ναι ή αύξησις των κερδών διά
τής άπό κοινοϋ προμηθείας
ττρώτων ύλώιν, έμτιορίοος χαί
διρα&ΰτερον δημιουργίας κοινοΰ
έρ!γιοσταισίου.
—ιΤό υπουργείον Οίικονομι-
κών συνιστά ε'γκαιρον υποβο¬
λήν των δηλώσεων φόρου είσο-
δήματος.
—^Τό έτταγγελματικόν έττιμε-
λητήριον Πειραιώς δι' ύπομνή,-
ιματος τονιΐζει δτι λόγφ μή ρο
θΐμίσεως τοΰ 5ψους τοΰ ένοικιο-
στασιακιων ιμισθωιμάτων θά τιρο
κυψη συντόμως άναταρο3χή μέ
άητρο&νέτΓΓτους συνετοείας.
—ΊΕίττροτσίθη δπως ή ττρομή)-
θεια των μηχανηιμάτων διά τάς
Ίιχ'θυοσκάλας τχροτγμοποποιηθη
διά της διενεργείας διεθνοϋς &ι
αγωνισμοϋ.
—Ή Κτηματική Τράττεζα ύ-
πέδαλεν ποότοοσιν είς τόν ΕΌ1
αν'εγέρσεως έπτά ξενοδοχελα-
κών μονάδων τύπτου Ξενία.
Άντιμετωπϋζεται ή έπέκταο-ις
της Βιαμηχανίας τού Άζώτου
της 'Πτολεμαΐ&ος.
—ΑΊ έξαγωγαί τοματοπολτοΰ
ύπτήρξαν ιανώτεραι της άντιστοι
χου περιόδου τοϋ ιυαρελιθόντος
ετους.
—Τό θιέιμα τής συνταγματιικό-
τητος ή μή τοΰ ενοικιοστασίου*
θά συζητήθη ειίς "Αρειον Πά¬
γον.
>—Ώς άνετιαρκής κρίνεται ή
σημερινή μεταιφορά τουρυστών1
(έκ Μυχόνου είς Δήλον.
—Άιτειφασίσθη' ή ίδρυσις είς
24 χιλ. Αθηνών — Λαμίας έιρ-
γοστασίθϋ λυομένων οΐκιών συ-
νολικής έττενδύοεως 5 έικατομ.
δρχ.
—Ίΐδρύθη είς θεσσαλονικην
(τταρά τό άεροδρόιμιον Σέ'δες)
νέον σύγχρονον εργοστάσιον ιπχι
ραγωγής χρωστήιρων καί εΐδων
ψηικτροτΓθΐΐας.
—Σημαντικά τκ>σά εχορήγη¬
σεν ή ΑΤΕ πρός ενίσχυσιν χαί
-ροαγωγήν τής άλιεύας.
—ιΑιί άρμόδιοι ϋττηιρεσΐαι ΥΙΕΐΝ
συινηγοροΰν διά την δρομολογη
σιν έπιΊδατηκοΰ ττορθμειου είς
την γραμμήν Κύ,μης — Σ κύρου.
-Ή ΔΒΗ εξεδήλωσεν έν&ια-
φέ'ρον διά την ίδρυσιν νέας θΕρ-
μοηΐλεκτρικής μοναδος είς θρά
κην.
—€1ροωθεΐται τό θέμα της Ι¬
δρύσεως ταχυδραμυκής ύπηιρβσί-
ας τΒλοΙων.
ΙΜ/ΙΑ ΔΙΕΘ'ΝΗΣ ΓΛΩΣΣΑ
ΠΙΤΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ
Η ΕΣΠίΡΑΝΤΟ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΒΑΟ
ΐΕΙναι άξιέτταινος ή ττ,οοοιπά-
θευα κ«ί ή συστηματκή έργατ
σία την 'ότοοίαν καταδάλλει 6
"Ελληνικάς Έστνεραντικός Συν
ϋεσμος, μέ πρόε?οόν τού τό.
α>κάματσν ΐΣμυρναΐον χαθη^η-
τήν κ. Ιωάννην ΚαΛιούμιενον.
Τα ιέπνπεΰγματα:, τα όττοΐα εΐχ
κατά τό -παρελθόν έ"τος εΤνα
ττραγιματι ώζιοσημείωτα.
Έικτός τοϋ ότι ό Σύΐδεο,-κκ
άττέκτηοε ώραιότατα γραφεΐΓ
επί τής όδοΰ Άγίου Μελετίο'
94, μέ Ιδιαιτέρας αιθούσας δι-
αλέξεων, διδασκσλίας καΐ έν
τεοκτηιρίου, έξιεττρσσωτΓήθη ού¬
τος λίαν σΛΊτυχώς είς τόν σο-
ελΒόν, κατ' ιΑύγουστον 1966,
Διεθνές ΈστΓεραντικόν Συνε
δριον είς ΒοιΙδαττέστην.
Τόν έκττροσωττήσαντα την 'Βλ
λάδα είς τό Συνεδριον κ Γ
Μίγ'γαν σννεχάρηααν Θζρ χότα
-τα οί σύνεΐδροι διά την αημειω-
θεΐσαν αύξησιν των 'Εσττεραντι-
στών είς την χώραν μας.
"Εξη τμήιματα διδα'3<α ςκ τής >δ'.£θνοΰς αυτής γλώσσης λει
τουργοϋν ήδη είς "Αθήνας καί
εΐιδικώτίρα είς τα έττί της δδοθ
Άτγίοο Μελετίου άρ. 54 γρα-
ψεΐα τοΰ Συνδέσμου καί είς
την επί τής 6δοΰ Σωκ.ράτο^ς
άρ. 48 οίκημα. Είς τό τελευιταϊ-
.Κατά τό κ'έΐψ μο τής ττίττας
τής ΕΡΙΕ ιό κ Π. Κανελλόπσυ-
λος καθώρισε τα συνθήματα
των όργανώσεων τής νϊθλαίας
τοΰ 'κόμματος διά τό £τος 1*967
καί φυσικά διά τάς εκλογάς.
( Είναι δέ τα συνθήιματα αύτά
«Ελευθερία», «Γαλήνη», «Ά-
σιφόί£ΐα» καί «ΐΓΙρόοδος». θά
ήιμπορεΰσε νά υποσχεθή καί ώ-
ον δι&άσκει ό κ. Σωκράτης Σα
κιελλαιρόατο υλο ς.
Έκεϊνο τό οποίον εχΐι ΐδ'α.-
τέρκχν σημασίαν διά την
δα μας είναι ή ληφβεΐσα:
τοϋ Συνδέ>σμου τής Βοι,όαττέ-
στης απόφασις, δττως τό Διεθ-
νές Συνεδριον των Έστκραντι-' ττό μίαν πολυκατοικίαν είς κά-
στών συγκληΐθή κατά τό μετα-
ττ,ροισεχές έ"τος είς Αθήνας.
Πόσον χρήσιμος είναι ή υ-
τταρζις μιάς δΐίΐθνοΰς γλωαοης,
ώτοαδιει'κνύεται έκ τοΰ δτι 70.
000.000 ατομα, άητό όλον τόν
κόαμον, υπέγραψαν αίτησιν
•πρός τόν "Οργανισμόν Ήνωμέ-
νων "Εθνών, διά της Ούνέσ'κο,
αττως καΐθιε,ρωθή καί τφοδληθή
ώς διιε©νής γλώσσα ή 'Εσττιε-
ράντο.
Είς την ΈλΙλάδα ή αύξησις
των μελών τοΰ Έσττεοαντικοΰι
ΣΐΛδέσμου έν&εικτική τής ιτρε^
δολής της διεθνοΰς αυτής γλώο
ισης καί είς την χώραν μος, εί¬
χεν ώς άττοτέλεσμα την εκδο¬
χήν τοΰ έίλληνικοϋ συνδέσμου
μεταξύ των έθνΛών συλλογήν
μελών τής Διεθνοΰς Έσττοριαντι
κης Ενώσεως, άναγνωρ :Λθε-
τος σθτω τοΰ έλληνικ:ΰ σανδέ-
σμου ώς ιδασικής έσττερανικής
δυνάμεως.
ΧΡ. ΣΟΛ.
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
θε ιψηιφαφόρον της ΕΡΕ χαί θά
ήτο ιέξ ΐσου ττιστε·υτός! Διότι
αύτάς τάς ωραίας λέξεις μόνον
ή 'Δεΐξιά δέν ^χει τό δικαίωμα
να ττιρΰδάλιλη καί νά χρησιιμο
ττοιή.
'Ειίί όκτω περιττου £τγ έκυ-
'βέρνησε την χώραν ή ΕΡΕ καί
έχ'ει δωοει τιοικίλια βείγματα
γραφής. "Άττό&ε,.Ιξεν δτι ώς
/1![.ρόοδον» Ιεννοεΐ τόν σκοτσΐδι-
αμόν, την Ιίΐθνοκ,απηλείαν και
την όστραι·<οευδή ττροσκόΛλησιν είς ■ξιεττερσισ,μέ'νας έννοίας, τα συνθή'ματα τοΰ ττσιρε.λ1θόντος. «(Π,ρόοτΧις» διά την ΕΡΕ σηιμαί- νεα ό—ισθοδρόμησις. Καί τό άττέ Ε'&υξεν, δτιαν άντέδρασε μέ δλας της τάς δυινά'μιεις είς την έ'κιται- δευτικήν ιιιεταρρύθμισιν, την δ- ■ποιΐαν Ιέπραγιματσποίησεν ή "Ε¬ νωσις ιΚέντρου, υπό την πεφωτι- σμένην καθθιδήιγησιν τοϋ Γεωο- γ'ιου ιΠα-ττανδιρέουι. Καί έττειδή. . ονυχος τόν λέοντα, οέν είναι ίσως ιία'ευ οημαισίας, δτι τό κό- ψι,αο τής τγ ττας, κιατά τό ότοοΐ- ον ιό κ. Κανελλόπουλος εδήλω¬ (Σι/νέχεια έκ τής 1ης σελί&ος) Ιέτΐειδή ή συνέχισις ήργοττόρησ- λόγω ασθενείας μου ήνκχγκαο θην νώ αλλαξω τΐόν τίτλον λό¬ γω ττσρελεΐύσεως τής έτπκαιρό- τητ6ς τού. ΙΚαί τώρια ττρο&αινω είς τό θέμα μου. "Ο Μέγας Βασίίλ£ι.ος, λοιιπόν, κατενόησε πλήρως τό Π εΰμα καί τόν Σικοττόν τής διδασκαίλί- άς τού Χριστοΰ, ήτις περιλαμ- βανεται ολη έντός δύο φρασε- ων: «Άναιπη ττρός τ όϊ θίόν γι- νεμένη &μως εύτΓιρόσδΞ,κτος δ- ταν έκ'δηΐλουται δι" έμττρσικτου! αγαττης Οτττέ,ρ τοΰ «Ι Ιΐληοίον». Δηιια.Ιδή, ιταντός συνανθρώπου μοίς. Κιαί τό όριζ&ι αύτό σα- φως ό Χριστός 'λέγων: «'ΑΓγά- πη πρός τόν θεόν άνευ τής δια Κιθΐλών ιίργων εκδηλώσεως τής αγάττης τού «Πλησίον:»- ΝΕΚΡΑ Ιιϋ/111 ». Ύιτό τό πνεϋμα λοι- ττόν τουτο Ιένεργων, ΪΛροσε την /Ίσγθιμένην «ΒασιΙλειάδα», δηλα οή συγκ,ρότη'μα ατάσηις φύοοω οίκων της φΐλανβρο>ητιας. Έκ
ΤΓαραλιλή'λου ήβιειλησε νά χρη
μοττοιήση ττρός χον Ιε,ρόν ιαύτόν
2. κοτοόν τα ιθπό την δικαι:ιδο
οίαν τού Μοναστήρια δπου καιί
(χν ευρίσκοντο ταυτα. ιΚαί '/τί-
ριοΐδεύων αύτά, έιδήλων? πϋιός
τούς Μοναιχούς τα εξής:
«'Είγικαταλείψιατε τόν κάσιαον
ί>ιά νά άφοσιωθήτΕ όλοκ.ημω-
τικως είς την λατρείαν τοϋ Υ¬
ψίστου. Είσθε αξιοί παντός σε-
βοισιμοϋ <5ι' αύτό Ώς γνωρίζε- τε, 5μως, ώς ϋατοθ'έτω, ή πρός τόν θεόν μόνον άγαπη, οέν εί¬ ναι εθιτρόσ&εκτος Αύτω. Χριει- όιζεται 'καί ή πρός τόν «Πλησί¬ ον» άγα—). Και δχι μόνον διά προσευιχων υπέρ αύτοϋ, ώς ■πιρόΐΓΤετ€, ιώΛλα Οκ' ΐργων Λ- γάττης υπέρ αύτοΰ. Ό Μοναχι- κός σας 'βιος σάς έχει άποιμα- κρκνει αιτ' αυτόν. Καβρός τώ ρα Λα τόν ττλησιασεΤε καί κα¬ τά τρόπον μαλιστα εύεργετικό τοττον Μα τόν ττ^ρώάλψετε άσ- θενοϋντα. 'Νά τόν άνακοοφίσ·ε- ΐε είς τό γήρας τού. Ύττεράνω τοϋ μοουρου ράσου τής μετανοι άς ικαϊ τής ταπεινώσεως, ό ό- ■Π!3Ϊον φέρετε, πειριΐβληθήτε καί την λευκήν στολήν τού νοσοκό- ■μου. Την στολήν τής άγάττης. Ι ής έιλπιι&ος. Τέτοια στολή φο- ρουσε ό Ιαγ,γελος ό αποκυλή- σας ττ>ν πλάκα τοϋ Μντ|ΐμείοο
τοθ Χριστοϋ. "Οταν —ώς γρά-
φεΐ τό Ευαγγέλιον— αί Μυιρο-
φόροι νυνιαϊκες μετέβησαν ίνα
κχλΐεί^υν μέ μθρο. τό σώμα
τοϋ Χριστοϋ, «είδον νεανισκσ
καθήμςνον ί τοίς δεξιοΐς, πε,ρ:
β'εβ'ληιμένον στολήιν λευκήν, καί
έί^βαμιδισθησαν». ΚσΓι ύυ.«ΐς,
σε&αιοτοί ΠαΦέρες, την Ιδίαν
οουλ,ειάν τοϋ Άγγέιλου θά κά¬
μετε ττεριττου ιΔέν θ' άναστή-
νετε βέΐβαια ν&κ,ρούς, θά σηικώ-
νετε Λμως ό—ό τό κρε&βατι
τους τοΰς ιΐάσχοντας συνανθρώ
ττους σας κα) θά τούς άποδύδιε-
τε ύγιεϊς ατήν Κοινωνία. "Ετσ.
μόνον (5<ζιο—οιεΐται ή άγάιτη τού «11 Ιιλτρίον». Ό θεός οέν έχόΐ αΛ/ά|γικην άπτό εύχέτας ' Ε- χ&ι ανάτγκην άπό οργανα έκ,τε- Αέσεως των έν τή Γή βουλών Τού. Γενητΐ ύμεϊς αύια τα δρ- γοΐνα. ι Και αύτό θά σας ανυ>-
ψώση μέχρΛ τόν ποδών τοϋ θρό
νού τού. Καί αύτό μόνον θά συν
τεΙΜοη είς τό νά σνγ^ω.ρεθοΰν
οΛ τυ^όν άμαρτιαι σας. "Οχι
■μονον α.: προσεαχαί σας. Χρει-
Λζεται καί <ή έμπρακτος και ύητοιδοτική μ£Τάνοιά σας Καί τοτε μόνον θ' άχούαετε την φω¬ νήν τοΰ Κυρίου λέγουσα ι-: *ΕΙ- σεΛΒεν ίεΐς την χαράν τοϋ Κυ¬ ρίου αου. ΑΟτό θ' άκοι,σουιμιε όΐλοι Οταν ττρα^ουιμε το πρός τόν ττληο-ίον μας καθήκον». Αύτά —ερίίττου εκήρυξεν δ Μέγας Βασίλειος είς τούς Μο- ναχούς ικαί κατέστησε ττλήρως χριστιανικήν την ύπαρξιν των. ιΔέν είναι γνωστόν 'έττί ττόσα έ- τη, ή έΛΐατ δύο αίώνας διήρ<ε- σεν αύτό τό σωτήιριον έργον των Μοναχών.'Έττειτα 'διμως ''ά πρά ■γματα έπανήλθον ε'ίς την ποο- τέραν των κατόοστασιν. Την των ττροσευιχών μόνον ικαί τής φιλο έ,'ενιας των έκ των μονών διερ- χαμένων ταξιδιωτών ή άττλών έ- ττισκΕτττών των. , Τότε δέν ύπήρχΐεν αχόιμη τό τεράστιον και μειγαλο-τρεπές συγκρότημα των Μοναι/ τοΰ "Α θω, δηλ. τοϋ ώς ώνομάοθη έ τΰειτα, Άγίου "Ορους, αΐτινες άνηγέρΐθησαν μετά άρκετούς αί ών άς. Ύττηρχον ιδμως αηαντα- χού τής Αϋτοκριατοριας άπειρο ιδοχχι, διαρκώς τιληθυνόαενα ικαά ανδοικαί, κατά μεγίστης τίλειιενότητσ. Πολλοί τό άποδ^ δουν αύτό δτι οοΐ γυναΐκες ώς συζσγοι καί 'μητέρες αί;Θάνον- τοΐιι έαυιτάς ττλησιέστεοον τΐιρός την Παναγίαν, μητέρα καί Αυ¬ τήν, παρά ώς Μοναιχιαί άσχολού μεναι σπανιώτατια μέ τό λει- τοΰργηΐμα τής αδελφής νοσοκό1- μου, δττερ Ιέκτελοϋν ττσρ' ημίν γυναΐκες ττροερχόμεναι άπό τα •πατρικά ή1 τα συζυγ'κ,ά των σπί τια. *Η προσπαθεία λοιπόν τοϋ Μ. βασιλείου, 'δσον άφερσ: την χρη σιιμοποίήοιν των Μονών καΐ ώς φυλανβρωπικών άσύλων άτοέτυ- χε, διότι 6τΓηρι£= ττολύ πρόωρος. Έττέτυχεν ιδμως ττλήρως ή ττροσ ττάΐθειά τού ή άιφορώσα τα κυ- ρίως νοσηλευτικά Ίδρύματα <καί διόιφορα αλλα άσυλα τής φίλον θρωπτίας. Καί άτΐό τής απόψε¬ ως αυτής εδρε μιμητάς καθ" 8- λους τούς αίώνας. Τόσον τταρ' ήμΐν — ττού ικατέχομεν ώς ττρός τουτο εςέίχρυσαν θέσιν— 6σον καίι τταρά τοίς ξένοις Χριστια- νοϊς κάί αλλοθρήσκοις ένστερ- νισθέντστς καί ιαύτούς -την Ιδέαν της πρός τόν «ΛΤλησίον» άγάιπης ττού αποτελεί τό «εσόνθημα» τού Χριιστιανισιιοΰ. Καί ή ιΐδέα αύτη άνυψωνει τόν 0:Ι&ρωτΒθν ττού την ένστερνί ζεται μέχρι τοΰ Πλάστου διά! νά γίνη όργανον τής Προνοίας Τού. Καί προσέρχονται οί έχον τες τόν ιερόν πόθον νά κατα- στοϋν μΐεγάλθι ή' μικοοί εύερ- γέται της ανθρωπότητος, ανα¬ λόγως, ϊκαατοΓ-., των ουστοτή- των τού Καί λαμδάνει ο ττολύ ττλούσιος την διαταγήν νά Ιδρύ σηι ενα ή ττειρισσότερα ασυλα της Φιλααθρωπ'ιας, καί Μνας ο¬ λιγώτερον εϋπορος ή καί -πτω¬ χάς είς χρήμα, άλλά τΐλούσιος είς αίσθήματα, νά βοηθήση άνα λόγως. Κιαί ττροσέρχεται £νας ιΜτυναν καί λαμδανε,ι την έν- τολήτν· 'Ιισύ θά Ιδριχτης τό «"•Ερυθρόν Σταύρον». Καί ε/νκχς Παστέρ καί τοθ λέγει: 'Εσύ θά ίψεύρης τόν άντιλυσοικόν όρ- ρόν. Ό Μαρκόνι καί λαμδανει την οιαταγήν: 'Εσύ θά εφΐεύ- οης τόν άσύρματο ττού θά είδο- ττοιη χυρίως τα ταέ,ιδεύοντα πλοΐα, δτι ειίς τό τάδε «στίγ- >αα» κινουνεύει 2να ττλοίον ικαί
σττεύ'ίδουν δλα μέ χριστιανικήν
προθυμίαν καί αύταττάρνησιν'
Πότε έττί τέλους σι'ι Έκκλησίαι
Ανατολή ς καί Λύσεως θά άνα-
χηρύξιουν άγίους καί τα δργα-
νΐοτ αύτά τής θείας Προνοίας;
Καί τφοσέρχεται τέλος Μνας
Φράγκος ττα-ας, ό Άιβδάς Πι-
έρ καί τταίρνει την διαταγή: Έ
σΰ δέν θ" αφήσης άλήτη γιά ά-
λήτη κδστεγο. Γουρσου,ζλααάδες
είναι —δέν λέγω— οί τκρισσό-
-Π&οοι, αύτό αμως δέν σ' ένδια-
φέρει. "Ανθρωττοι είναι επί τέ1-
λους, καί έσύ θά κάμης τη δου
λειά σου. Καί προσέρχεται τέ¬
λος ο δυκός μας Καρσΐμουτ.ζού-
σεν δλα αύτάτά τΐρττνά,
δχι την ττρωτοχρονυάν ή την
πομένην, άλλά την μεθεπομένην
τής τορωτοχρονιας των ιηαλαιο-
ημερολογιτών' Πρόοδος καΐ
'1Ι5ώ...
' Αλιλα συνΐθήιματα - ύτπο σχέ¬
σις της ΕΡΙΕ είναι ή ^Γαλήνη>
καίί ιή «Άσιφάλεια»: Πρόκειται
ττρώγιματι ττερΐ τής γαλή,νης
καί τής (ασφαλείας, τάς οποίας
τό αστυνομικόν
ικράτος, τό οποίον άπαγορεύει
τα παντα, κατασκευάίζει, υπο
τό πράσχη,μα της καταπολε,μή1-
σεως τοΰ Κομμουνισμοΰ, φακέλ
λαυς 'διά τούς άντ^φοονοΰντας
ττολίτας, έκτοπίζει δσσυς το ε-
νοχλοθν κ,αί — χαριν φρονηιματ.
σιμοΰ — 'έπιστρατεύει ένίοτε τα
τιρίκυικ.λα. .
Ύπόσχιεται ιέπισης καί «'Ε-
λευΐθερίαν» — ά,κοοσον, άκου-
σον! — ό κ. ΐΚανελλόποαχ>ς.
Εύτυχώς Ιδία τόν Ελληνικόν
Λαιόν ιδέν ιύττόζρχουν τκριθώρια
ιέ<;ατοατήσιεώς τού. Διότι την £.· γνώρισεν 'έπί όκταετίαν, την ε¬ λευθερίαν τής ΕΡΕ. "Εγνώρισε την δίωξιν των αντιφρονούντων ττολιτών, τό τκτρακράτος, τ έκλο'γικήν βίαν Κιαί νοΐθείαν, τό σχ·έ)6ιον «ιΠερικλής», τάς κατα- πιέσεις άιτό τα ΤΕΑ καί τα δρ- γανα τής τάξεως, την άτΗαγό- της κυκλοφορίας των ά τιττκλιτευομένων εφημερίδων είς πολλάς ττεριοχάς τής χώραχ, τάς 'έπιΐθέσεις των άστυνου.ιικΐώ'ν όργάνων εναντίον ναμ&μως ιάητερ γούντων 'έριγατών καί δικαως δυσιμισιρτυρομένων σπουΐδαστών, "Εγνώρισε τόν χαιφιεδισιμόν καί την ιάστυνόμευσιν των ττάντων... ιΚαί £τΓ=ιτα ατιό δλα αύτά κα- λ£ϊται τωρα άιτό τόν κ. Π. Κα· νελλόπουλσν, Ιέπικειμένων των Ιέ,κλογιών, ό 'Ελληνικός Λαός, νιά ταχθτί τκχρά τό ττλευρόν τής ΈιΡΕ' Είναι -ττικρή ή έμπειρία τοΰ τκχρελθόντος ικαί βά είναι ό Ιδυνηρόν, διά τούς άνθρώπους τής Δεξιάς, τό ξύπνη,μα, την έ- των έκλογών . . * ΣΜΥΡΝ1ΓΚΒ ΣΗΜΕΙΟΜΠΤΒ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ (Συνέιχεια 4κ τής 1ης σείλίοος) ιτρσκοβλσϋν πνευιματΐική τροφή καΊ τέρψη, !δ?π:ως είναι τα τπεζά καί ποιητικά όιριστουογήιμαπα των Έλλήνων ττοιητών καί συΐγ γραφέων ικαί —ρ-ό τΐάντων τα ύ- ψηλά φιλοσοΐφήματα των φιλο- σόφων. Άρετή —ουνεχί|ζ€ΐ— τοΰ καρΓττοφόρου δέντρου είναι νά φορτώνεται μέ ώρι,μους καρ- ττούς, είναι διμως ικαί τα φύλλα χρήσιμα καί εύχιάριστα, διότι; ττροστατεύουν τούς κιαιρπούς Κιαί μδς χαρίζουν τό γλυκόΙ τους ψΐιθύρυσμα. "(Ετσι καί τής ττνευματικής ζωής καρποί είναι οί ιμΐειγάλκς ιχριστιανικές όλήθει ες, καί φύλλα είναι τό κάλλος τοϋ 'έιλΐληνικοΰ Λόγου καί τής έλιληνικής σοφίας». (Ε.Π. 31, 5)68). ΐΚάποτε ιβέ'βαια έίγραψε στόν Λιβανιον, δτί «μ&λετώντας τα &λία τής Άγίας Γραφής συνσ,μι λεΐ ιμέ τόν Μ«|0ση καί τόν Ή- λία, 4στω κι' αν μιλοΰν σέ 6άρ· βαρη φωνή καί είναι εύτυιχής» Έκεΐγος έπλεξε μέ λίγες λέΐξεις τό έγκώμιο γραμμάτων: —«ΐΦόλαγε των έλληνικών τα Βιβλία, πού Λές, πώς ϋχουν γλώσσα κατώ- ΤΕρηι, άνλΛά σκέΐψη ανώτερη ΙΐΚα φθόνοςΐ "Ομως των δι^- κών μας ι&ι&λιων, πού ήσαν άλ¬ λοτε καί δικά σου, οί ρίζες μέ- νουν καί θά μένουν, δσο ζής, κοίί κανένας χρόνος ττοτέ δέν θά τίς κόιψη, ιδσο κ ι αν ττολύ λιγο τις ποτιζΕΐς>. (Ε.Π. 32,
110614).
ΓΑλλά καί ό Γρηίγόριος ό ιΝα
ζιανΐζινός, δταν ό Ίοαλιανός ά-
πη(>·όρευσε στούς Χριστιανούς
νά χρηισιμοποιοϋν την έλληνι-
κή γλώσσα καί τα έλληνικά
ουιγγράμματα, κ' Ιέφώναζε: «ιή·
μέτειροι οί 'λόγοι καί τό έλλη.
νίΐζειν, ών καί τό σέβειν θ-εούς»,
ό Γρηιγόριος τοϋ άπαντα, 6τι ή
έ'λληνική τταιδεία καί δ έλλη-
νικός λόγος είναι κοινά άγα-
θά, >καί κανείς δέν έχει τό δι-
καιωιμα νά τα Ιδιοποιηθή. Μο-
νάιχα τούς θεούς μποοεΐ νά ί-
'διοττοιηιθη. Χάριαμά τού!
Κα] ιδταν 'δμαθε τόν θάνατο
τοΰ Ίουλιανοϋ, εφώναξε·
—«Δική μου καί ολων των φί
λων μου ή δΰναιμη τοθ έλληνι-
κοθ Λ6γου: «'Εμοί γοϋν είη
καΊ όστις έ,μοί φίλος τό των λό
γων κράτος». (Ε.Π. 35, 686).
Καί στόν σοφιοτή Σταγείριο
—«Άττίκός σΰ την παίδεασιν;
ΊΑττικοί ικαί ή'μιεϊς. Νέων προ-
καΒέζηι; ΙΠασης ήλικίας ήιμεϊς.
Τοττοΐς ττρός λόγον, (διδάσικεις
γράιμΐμιατΓα^.Ήμ'εΐς πρός ήθος-
"Εμείς μορφώνομε τό ήθθς».
(|Ε.Π. ΛΖ', 308, β).
ΙΑΙλλ' ό ώραιοτ£.ρος 5μνος
γιά τόν ιέλληνικό πιολιτισμό εί¬
ναι τό έττιτύιμβιον έπίγραιμιμα,
τοού ^γραψε γιά τόν έαυτό τα.»:
—«ΊΕλλάς έμή, νεότης τε φι¬
λή, καί δσα ττέπααμαι, καί δέ-
μας, ώς Χριστώ εΐξατε προφρό-
νως!». (ΙΕ.ΙΠ. ΛΖ' 1449).
|ΔηΙλ. ΐΕΙλλάδα μου, κσί συ,
νειότη ιμου ΐάγαπημίνη, χαί ού,
ττεριουισια μου, καΐ. ού κορ·υ.ι
μου, ττόσο ηρόθι,ιμα ήρθατε στό
Χριστό'
Τρίτος κατο|χος καί
τοΰ ιέλληνυκοΰ πνευματικοΰ &-
θλου ήταν ό Χρυσόστομος. Μα
βηπης τοΰ Λυδανίου στή Ρητορι-
κή καΐ τοϋ Άνδραγαθίου στή
Φιλοσσφία μέ τό δκτακτο
αμα τής εύγιλωττίας κέοδισε πό
ύ ιένωρίς τή δάξα διακεκρ'μέ-
νοο λειτουιργοϋ τής θέιμιδας.
«Διεινός ήν καΐ ίλέγειν καΐ πΕί-
θειν κα'ί τούς κατ' αυτόν ύτοερ-
β·άλλων ρήτορας», γράφει ό
διογράίφος τού. Άΐλλά κι' αύ-
τός ό Λιδάνιος, δταν τόν ρώτη
σαν, ττοΐον τφοτιμοΰσε σάν διά
δοχό τού εΐπιε ιμελαγχολικά:
—<Τόν ' Ιωάννην, άν δέν τού τόν ι8κλε(&αν οί Χριστιανοΐ». ΊΕδω ττρέιτιει νά τταρατηρήισω γενικά καΐ γιά τούς θαυμαστό- τε,ρους Χριστιανιοΰς συγγραφεΐς καΐ ρήτορες, ότι ό άττικισμός των διαφέρει άπό τόν καρίως αττικισιμό των κλασσικών, Βιό τι Ιέπηιρ&άσθηίκε άπό την γλώσ¬ σα τής Γραφής, πού δέιδαια δέν ήταν κλασσική, άλλ' ή «κοινήν οιάΛ.εκτος. Μολαταϋτα ο.πόιρ.- χουν πολλές πάρα πολλές σελί 5ες των Τριών Ίεραρχών, πού είναι 6χι μόνον Ισάξιες, άλλά καί ύτΓε,ραξιες των κλασσικωτέ ρων κειιμενων. Εντελώς ξεχωρι στή σημασία ιάπέδιδαν οί Τοεΐς "Ιεράρχαι στό θέμα τής μορφώ σεως των Χριστιανοπαίδων χαί της μελέτης των έλΐληνικών συγ γιραμΐμάτων. Στό κεφάλαιον αύ τό ό Μέτγας Βασίλειος διετύπω σε, χάριν των άνεψιών τού, παι παρεγγέλματα οτήν πραγιματεία τού: «Πρός τούς νέους, δπως αν )έξ έλληνμκών ώφελοϊντο λόγων», παροτντγέΊλ- ματα, πού £χουν την άξία τους σέ κάθε έ—οχή. (Σιυνεχίζεται) (Συνέχεια έκ τής 1ης σ&λίδος) ρά τους στήν «καλλίστην πα¬ σών», στή χιλιοτραγουδημένη Σ|ο.ύ·ρνη, ιδττου κι' έζησαν τα νειανιικά: τους χιρονια καί γαλου χή'δηκαν μέ τα νάματα τής παι δείας. Πατέρας τους ό Άριστομί'- νης Λάσκαρις καί θεΐος τους ό Παϋλος ΆβηνοΓνένης,δυό Σμυρ νχΐΐοι εθτκχτρίδες, άπό τούς ί- δρυτές τοΰ π&ρύφημου τρσρθειια γωγείου «Όμηρείου» γιά τό ό- τγοϊο μοΰ ιδόθηκε ή εύκα'ρία ττρίν τιρεΐς έβδομάδες νά μιλή- σω διε'ξοΐδικά ιάττό τό 6ήμα αύ¬ τό. Ή Πολώμνια Λάσκαρι, άφοΰ τιελείωσε τίς έγκΰ·κλιες α—ου^ δές της στό λαίμτΓρό αύτό έρ- καστήρι της γυναιικεΐας σης, τό «έγικαλλώττισαα τοΰ ό- φβσλμοΰ τής Μικρασύας», δπως τό ώνόΐμασαν, άκολΌθθεϊ άνώ- τ&ρες σττουδές οτή Ζυριχη ώς ύπότροιφός τού. ΙΜέ τό πανειτΓΐστηιαιακό δίττλω μα έπιστρέ'φει στή γενιέτειρά, της κι' αττοδΟδόντας τα π'ευμα τικά τροφεΐα ττρός τό «Όμή- ρειον», ττροσφέρει έττί έ'τη τίς ύπηιρεσίες της ώς καθηγήτρια καΐ ύττοοΊευθύντριά τού, λαξεύ- οντας καί σμιλεύοντας τίς ψυ- χές κο3ί τό τηνεϋιμα χιλιάδων Έλ ληνίβων τής Σμύρνης. Άναθυμαται πάντα τα λόγια τοΰ ΐΓάλλου λθίγοτέχνη καί με,- γάλου 'διανοητή Άνατόλ Φρά- νς· «Άφυτνίζοντας οί δασκά¬ λοι τίς καρδιές των τταιδιών την άΊνθρωττότηιτσ». Κι' ή Λάσκαρι μ' έΐθεο ζήλο ά^ ιφυττν!|ζει την καιρδιά των παι5 - ών καί τούς μεταΐδίδει, δχι μόνο τίς πολύτιαες γνώοΐις της, ώλ- λά καί τόν 'έΐθνικό ττσλιμό καί την πίστη της ττρός τα ίιϊανικά τοϋ Γένους καί της Ή συναίσθηιση διμως της υψη λής αττοστολής της ώς τταΐ'δαγω γοϋ κι' ό ιφλσγεοός πόθος νά μεταδώσει τα έλληνικά γρόιμ- ματα καί σέ ζένους σττουδα- στές, την τκχρωθεΐ νά πάει στό ιΙΙσιρίσί ·κι' έκιεϊ, άφοϋ άνηικη- ρύσσεται διδάκτωρ τής Φιλολο- γιας κάί ύφηγήτρια τής Φιλοσο φικής Σ(χολής τής Σορδόνηκ;, άρχίζει νά διδάσκει τό μάθημα των Μετακλασσικών καί 'Νεοελ ληνικών Σττο·-'δών στήν άνώτα- τηι αυτή γοΐλλυκή ΙΜέ τόν πτλοΰτο των γνώσεών τηις, μέ την άτταιρό,μιλλη διϊα- κτική της ίκανότητα κσί μέ τή φλογερή της, ττάντα, άγάπη ττρός την Πατρίδα, κστορθώνει νά μιετιαλαμ'ΤΡαΙδΕύσιει τα φώτα τής έλλην.κης τταιΐδιείας —τοθ θείου αύτοΰ δώρου— ττιρός τούς ιφοιτητές τοθ γαλ,λικοΰ πανεττι- ιστημίΌυ, ττού πολλοί άττ' αύ- τούς άνοίδιείχτηκαν, ά,σγιό·τερα, άριστεΐς νεοελληνιστές στήν Βύρώττη, δττως ό Μΐτοιδύ στό τκχ ν£ΤΓΐστήμιο της Γενιεύης κιοΊ ό Χαίγκ τής Κοττεγνά.γης. Μετά τό θάνατο τού ττεριφή- μου Γαλιλου έλληνιστή Περνώ προιτεί'νεται στή Λάσκαοι ν* ά- ναλάιδει την καβηγητική τού ,ϊ- δρα, αλλά γιά νά γίνει σιότό ιή ώπόκτηση της λικής Ιθαγένειας. Ή ττατ,ρ δολα ι τριεία βμως τής Λάσκαρι είναι τάΊχη, ώστε ττροτιιμα ν* άρνηθεΐ τή μειγάλη καί τιιμητΐ'κή αύτη προσφορά τταρά νά στεοηιθεΐ την έλληνΐ'κή ΙθαγΙένεια. Άλλά δέν είναι μόνο ή Πό» λιΐμνια Λόσκσρι ή ιδιακεκοΐιμ*· νη τταιδαγωγός, είναι καί ή δό κυμος συγιγρσμεΰς. Άατό τό 1(926, τό £να ιέργον της χιεταΐι τό άλλο. ΈττιστημοΛ,ικές μειλέτες, λογοτεχνικές δ.ατ,ρι- δές ικαί &λλα ποικίλα δηαοσιεύ ματα, την ιάινιαδεικνύουν ώς μιά ξιεχωιριστή ττροσωπτιικότη τα των (ΓραμιμαΤων. Τό έ'ργο της ή «(Αί -δηπκή άγωγή τοθ Τταιδιοϋ-ϊ· 2ιοα!6εύιεται αττ' τή γαλλικη Ά- ικα^ημί'α. ΟΙ κριτικές τηις ΐρ- -ναισθ=ς γά τό Ρίζο Νερ'θολό, τόν Πάλαιμα, τό Σολωμό, τόν Κονδυλακη καί αιλλους, άττοι- ΤΓθϋν θΐΕ,ρμότατα σχόλια καί έγ κώμια. Τό &ιΐ&λίο της «ΐΕίκόνες κοοί ττρόσωττα της Ελλάδος» χά ρακτηρΡζεται άπό τούς ξένους 'κριτικούς ώς ιλαμττρό συγγρα- φικό έτΓΤΕαγιμα, κι' ή Γαλλική Κυβέρνη,ση, γιά: την δλη παιδα- γωγική καί συγγραφική της Ιδιράση, την Ιέττιι6ραΐ6ι&ύει μέ τό νης ικιαί λέίγει: Διατάςατε, Πα- νάγαθε: Καΐ λκχμ&άνίΐ την έν- τ:λήν: 'Εσύ θά μοιράζης βοη- θήματα οτΐς γιιορτές καί θά στέλνηις αρ,ρωστοος στό Παρι- σι, στό Λονδϊνο, στήν Άμερική, δταν δέν Ιϋττάρχουν έδώ τα μέ- σα νά τούς γιατρέψουν. ιΚαί -ροσέρχεται μέ δέος καί συντριι&ή £νας ιμετανοών έγκλη ματίας, όίρτι άποφυλακισβείς, καί ιέρωτά· Τ[ νά κάμω γιά νά έί,αγνισθώ, ΚαΙ Ιλα,μβάν/ει την διιαταγήν θά ιμείνης στόν Κό- σμο, στήν Κοινωνία γιά νά τήιν αττοΐζηιαιώσης οσο μττορεϊς γιά τό κακό πού τής ϊκαμες. θά δουλιέΐψΐης σκλη,ρά, θά δα-σνάς οσ^ χρ&ιάζεται γιά την τροφή σου ικαί μέ τό περίσσευμα θα κώιμνης εύεργιεσΐε,ςΐ... 'Καί γιά νά έπανέλθουιμε στό κοριο θέμα μας, "Αη Βασίλη, μονοοστήιρια κλπ. Ό —ερισσότερος κόσμος δέν βρισκ'ει μεγαίλη διαφορά ιαετα- ξύ ενός κιαλιΐγήοου, Τε.ρωΐμέα»υ καί ιμή, καί ενός κληρικοΰ, ό- σκοΰντος τό λειτούργημά τού έντός τής ιΚοινωνίας. Στάς πό- ιλ£ΐς κ.«1 στο: χωρία. 1Ο Ιερωμένος οώτός, τταττάς ή οιάικος είναι, καί ττολύτιμος κοινωνικάς παράγων τφωτοστα τεϊ πάΐντοτε σέ κά0ε κα,λή ττοοσ- ττάθΐειια ε,Ιτε ύττέρ τοΰ κοινοΰ, είτε ττερί ατάμων, θεωρεΐτοπι, {- οιως οταν είναι Ιγγαμος καί διατηρεΐ οικογενειακάς σχέσεις μέ ολη την ένορία τού, ώς ό ιέπίτιμος Ιάρχηγός καΐ σΰμιβου- λος έκάιστης οικογενείας. Καί <ή πο~αο·ιό: τού, γινομιένη μέτο- χος των άπορρήτων εκάστου αν &ρογιύνου προλαμβάνει πολλά¬ κις ττολλάς ρήξεις, πολλά δια- ζύγια. Ύπε.ράνω δέ τής δλης "Από Ιστορικής, γεωγΡαφικής ααί Ι^λογικής λπόψίως Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (Παφλαγονα, ΟιβυνΙα, ΚαππαδοκΙα, Πόντος, ΊωνΙα, ΠιοιδΙα καΙ ΚιλικΙα) Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟϊ (Σι^νέχ?ια έ,κ ττροηγουιμένου) Δεν ι ζ λ ή Ή των Βυζα^ τινών καί Λαοδ κεια Διόσττολις τή προβυζαντιής ίποχής κτι ομένη επι τοΰ Μαιώνδρου κατε στραφή ϋτΐό τεισμοϋ καί άνεκτι- οθη τό 66 μ.Χ. ΟΙ τοθρκοι την έλβ τόν 13ον αί·να και "Αρ- τταρασημο της <ί.Λεγιεώνος τής Τιμής>.
ΓΗ Ιέντατική 'δμως αυτή πολύ-
χροινη καί ττολύπλευρη ττνευαα
τική έργασία, έρχεται στιτγμή
ττού θά την κατοΐβάλει. Ή δια"
νοητιική ΰΐΓερκόττωση θά την
■κλονίσει καχ θά τής άφαιοέσε,
κίΙΘ; ζωτικότητα κι' ίνεργηιτι-
κότητα, τόσο, ωστε άιρικετα τώ-
ρ<χ χρόνια νάναι άναγκασμένη νά τϊερυθάλττεται σέ όθηναικό 'Μΐ&ρυιμα. ΐΑθτή είναι ή μοΐρα ττολλών τηνευιματΐ'κών ήρώων. Γιατί ήοω- ες, δπως τόνισε ό 'ΚαρλάΟ-Χ,δέν είναι μόνο έ'κεΐνοι, ιτού άναδει- κν6ονται καί ττέΐντσυν στά ττε- δία των μαχών, άλλά κι' έικεϊ- νοι, πού άγωνίζονται κοοί ζονται στά πνιειοιματικά ττεδία. 'μιά τέτοιαι ήρωΐδα τοΰιττνεύ ματος όττηρζε, άναμφκτδήτητα, ή Πολήμνιια Λάσκαιρι. Ίσάξιο κι' Ισότιΐμο, σέ αλλο τεμέα, είναι καί τό £ρνιο τής αδελφής της, τής κ. Άννας Πά τοαΐδημητρίου, ττού έχομε τή υ!ε- γάλη χαρΛ κι' εύτ^ιχία, τή .ττι- γμή αυτή, νά &ρί'σκειται μεταξύ ^ Ταμερλδνος τό 1402. Δια τΐί,κήρ Ή άρχαΐα "Άμιδα είς την ανατολικήν Μ Α. ίπι τοϋ Τιγρητος μέ 70.000 κ άοχολουμένους μέ την μεταξοϋρ γίαν και τό εμπόριον, ουνδίεται σιδηροδρομικώς μέ "Αγκύρα και Κωνί πόλιν. Λορύλαιον. Έσκή Σεχήρ "Αρχαί τΛτη πόλις Ιδρυθείσα τον 6ον π Χ. αίωνα επί παρα ραποτάμβυ τοθ Σαγγαριου 'Ετγι βυζαντινων θρωρεϊτο αξιόλο γον φρούριον. Άνήκει στή χορε'κχ. των μετγάλων 'Ελληνιδων, ττού άφι- ήοωσαν τή ζωή τους στήν ϋτΐη- ρεσ'α ύψηλών κι' ωραίον Τδα- νι κ ών. Κ αί Ιδανιικό της Παττα- δημητρίιοιο:ή λατρεία της πρός τ" όρφανό. Σκοσηός της ζωής της ή ττρθιστασία κι' (ή ττερίιθαλ ψη Ιέκείνου, πτού στερήιθηκε τό πολυτιμότερο άπ' δλα στόν ικό- σμο: τούς γονεΐς. Στ* δρφανό £5ωσε κοίί δίνει, ττέντιί" σχιειδό' &εκαετηρίΙδες, ιδλη της την ψυ- χή, δλες τίς δυνάμεις της, 8λη την εύτγεινΐ'κιά 'καιρδιά της. Πε- μάτο ιψώς κ αί λάιμψη τό ιίργο της. Άΐπλόχιερα σκορττίιζει τή στοιργή καΊ την άγά~ι της ττρός τό τταιδί. Είναι ή μεγώλη μήτε ρα, πού στήν άγικαλιά της 6ρή- καν καί διρίσκουν, έκατοντάδες τγαιιδιά, την οΐκογενειακή έκει- νη ©αλττωοή, τιού μοϊρα κακιά, ΟΓϊγισ'μένη ΕΙΙμαρμίνη τούς στέ- ρηισε, άτοό τα ττρώτα τής ζωής των χρόνια. Βρήκαν την άμέ- οιστη άγάπη, τό εύγενικό ούτό λουλούδι, πού δέν &τ.αψε, οϋτε στκγμή, νά 'βλααταίνει στόν άν- θώνα της ψυχής της Παπαδ-η- αητρίου κα:1 ττού ό κα ρός δέν κ'ατώρθωσε ττοτέ νά τό μ)αιρά- νει. Μέ άκούραστη φροντίοα, μέ γωιοίς δρια έργατικότητα, μέ 6σθιειά προσήλωση ττρός τα χρι ττιανικά ί&εώδη, £γινε ό φύλαξ &γιγελος τοΰ άρφανοϋ κ ι* επέ¬ τυχε νά ύψώσει την «'ΕθνικτΊ Στένη» σέ θαυμαστό !Καί ττ&ρί- Τό 1074 κατελη Φθη υπό των Σελτσ· υκω>// Τό
1097 και 1147 συνήφθησαν μαχαι
μεταξυ Σελτοούκων και Σταυρο
Φόρων Τόν 14ον αί·να κατε¬
λήφθη οριστικώς υπό των τούο
κων Κοτά την ίκστρατβιαν πρό?
γκυραν (4—8 Ιουλίου 1921)
συνήφθησαν μύχαι μεταξύ με
γάλων δυνάμεων ί"λ»ηνικων και
τουρκικών στρατευματων ϋπ
τόν "Ισμέτ—Πασάν, μέ πεβιφα
νή έλληνικη νίκην.
Έκβστάνα καί 'Ρπιφά
νεια άπό τούς Βυζαντινούς Γνω
ς διά την μάχην τού Μ. Α
λεξάνδρτυ κατο των Ι ιίροώ^.
"Ρκτίσθη τόν 7ον π.Χ. αίώνα
καί ήτο περιΒεβλημένη μέ έπτά
σειράς τείχων, έκάατη των ό-
ττοιων ήτο χρωματισμένη μέ £να
άπό τα 7 χρώματα της "ιριδ^ς
Ό Μ "Λλέξανδροχ επισκεφθή
Εί α
ρ
ταύτην τό 330 κσί 324.
Ί κβάτανα έθανοτώθη
Είς τα
Παρ
β η (
μέν ών καί απέθανεν ό Ήφαι
στί όν
Έ ρ β ή λ : Τό άρχαΐα
βηλα περιφημος είς την ίστο ιαν
διά την νιχην τοΰ Μ. Άλεξάν
δρου κατά τοΰ Δαρειου.
Έρζερούμ καί θιοδ··
οιούπολις των Βυζα τινών Τό
Φρούριον "Ιτς — Καλέ είναι τό
μόνον λείψανον άπό τό όχυρω
ματικό τοϋ θεοδοσίου τό 380
μ.Χ Τό 1201 ττεριήλθ ν είς τούς
Τουρκους, βραου-ερον είς τοθς
ΛΑογγόλουι και κατόπιν είς τούς
Τούρ-ους. Τό 1828, 1878 και
1916 κατελήφθη άπό τούς Ρώσ
σους. Τό 1851 καί 1901 κατε
στραφή άπό σεισμούς τόν Ίού
λιον τοθ 1919 εγένετο ή πρώτη
συνέλευσις των όπαδών τ δ Κε¬
μαλ
Έ ρ ζ ι ν κ ι ά ν : Πόλις της
Άνατολικής Μικράς Άσίας επι
τοϋ Εύφράτου ττρος Δ. τής Έρ
ζερηύμ. Κατά τάς σφαγας των
άρμενιων τό 1895 εκέρδισε τό
ρ«κόρ άπε απόψεως θυμότων
"Ε γ ε ρ δ ί ρ: Κωμόπολις 6[ς
τόν νομόν Ικονίου παρα την
Σπάρτην μέ άρκετοϋς ϊλληνας
καιοικους.
Έ ζ ι ν έ : 40 χλμ. Ν. τθν
Δαρδανϊλλιων μέ 7 000 κατ. κσι
2 ΟΙΧ) έλληνας Κατελήφθη όττό
των έλληνων τό 1920 και έγκα
τελειφθη τό 1922 όπότε ίπηκο-
λοιιθησβν ά ριοι σφαγαι έλλη
νων και άρμενιων υπό των όρ
δών τοϋ Τοπάλ—Όσμάν
"Ρ σ κ ή—Π ο λ α τ λ ή Κω
μόπολις παρϊ τόν Σαγγόριον
την 17 καί 27 "Απριλίου 1921
σννήφθησαν μαχαι μετοξό τοθ
3]40 συντάγματος και μεγάλον
τουρκικών δυνάμε«ν άποληξα
σαι είς νίκην των 'Κ/νΛήνων.
(Σ υνεχίζετσι)
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ
ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ
ΙΠοίλύμνια: Λάσκαιρι καιί "Αν¬
να Ποττταδημητρίσυ. Δυό έκλε-
κτές Έιλληνίδες, δυό σεΐδαστέο
Σμιυιρναΐες δδσττοινες, ττού επί
δεκαιετηρί&ες λάΐμττρυναν μέ την
τηνεϋμιαιτΐ'κή τους άνωτεοότητα
■κσίί τή θαυιμαστή τους δοαστη^
ριότητα, μέ τή φλογερή τους
■πιατριοδαλατρεία καί την όόμε-
τρη χρΐ'στιανική τους πίστη, το
καί στό Έξωτερικό. "Ας τίς
συνοδεύουν οί θερμότερες μας
εϋχές κι' ή εύλογία τοθ Κυρί¬
ου άς είναι μαιζί χους.
ΧΡ. ΣΟΛΟΜΩ'ΝΙΔΗ,Σ
Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΑΚΡΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΙΒΙΣΙΑΝΩΝ
Την Κοριακή 22 Ίανουισρίοο
11967, άττό τίς 5—9 στή μεγαλο-
ττρεττΐέστατη αϊθουσα τοθ «Ά-
τλάντικ Ότέλ» στήν δδό Σολω
μοΰ ικαί Πατησίον £γινε τό κό-
ψιμο τής βσισιλόπιττας των Μα-
κρηνών καΐ Λι'δισιανών.
Ή αϊθουσα ήταν γεμάτη άττό
τταιοιά τής άλησμόνητης έκεί-
νης ιτατρίδας ττού τό χρόο μιά
Φορά συ'γκ-εντιρώνονται δλοι μα
ζύ καί θυμοΰνται τα ιταλία τους
μεγαλεΐα.
"Έκεϊνο ττού ήταν εύχάριστο
στούς άνθρωπον αύτούς ήταν
δτι ,μχταιξύ των -παλαιών άιρχόν
των της Μάκ,ρης καί Λΐ'βισίου,
ήταν κι* ιή νέα τους γενιά: 'Υ-
ττηρχαν κορίτσια καί άγόρια
των 1β—20 έτών πού μέ την ττα-
ρουσία τους τίμησαν τό
των γονιών των ικαί ό έκ Μά-
κρης καί ί'διοκτήτης τού ττολυ-
τελεστάτου αύτοΰ ξενοδοχείου
καί βουλευτής Αθηνών κ Α.
Γζιζης για νά ευχαριστήση τή
τού τόττου τού έΒεσπ είς
την διάθεσιν της ό,ρχήστρα μέ
αυτής θρησκευτικής καί άνθρω
ττιστικής κινήσεως, ΰτταρχΕΐ ίί-
νσς Δεσττότης, Μητροττολίτης ή
ΈττισκοτΓθς, έτοοτττεύων τα ττάν
τα, άκόιμη καί Ιδρύων νοσοχο-
μεΐα, σχολεΐα, συσσίτια κλπ.
Αυτή είναι ή δράσις τού Ι ν
τί) κοινωνία "ΙεροΟ Κλήρουΐ
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
Τοσίτσα 10
αοντέ,ρνα μουσική, πολύ ψυχο-
λογηιμένα εκ μέρους τού, γιά
τους νέους ικαί τίς νέες. "
ή σάλα τού ήταν γ&μάτη αττό
κόσμο της Μόίκρης καί Λιδισί-
ου ττσύ ή νοσταλγίσ; τής πατρί¬
δος τους τούς £φερε στό Άτλά-
ντικ ΊΟιτέλ γιά νά χορέψουν και
τή Λιΐ&ισιανή οτοϋστα τους.
Τό κόψιμο της βασιλόττηττάς
τους £γινε ανάμεσα σέ εύχές
των συιμιπαΓΓριωτών των.
Μέ την εύκαιρ[« αυτή, ό Βου
λευτής Αθηνών, τϊρόεδοός τους,
κ. Α. Τζιιζής άνέΐλαι&ε την πρω-
τοιδουλίαν νά ξαναφτιαξη τό
Νέον Λύβισιαν, όπως ίϊφτιαιξε
την Νεα Μάικρη, μιά άπό τίς
χαμένες πατοίδες, σέ μιά &μορ-
φη αχρογιαλιά τής 'Ελλάδας
μας. Πρός τόν σκοπόν αυτόν θά
οι«ν;ιμη
το0ς συιμττατριώ-
τας τού οίκόττεδα εκτάσεως 8ΟΌ
ΤΞΤιραγωνΐ'κών μέτρων καί θά
χτίση ιάτταράιμιλλη την πόλιν
των ττ,ρογόνων τού.
Τοϋ εΰχομαι ολοψύχως να ό-
λιακληρώση τό 6ργον τού για
νά ξανοίζωη/τανέψη μιά άλησμό-
νητη ττατρθδα άπό έκιεΐνες ιτοΰ
άΐφήσαιμε κάτω έκεϊ στή γη
μας.
Ή ωραία αυτή δραδιά έ'κλει-
σε μέ πολλά εύχάριστα άνεκδο-
τα τοϋ δημοψιλοϋς Μικρασιάτη
Βουλευτού κ. Γζοζή.
ιΚυριακή δράδυ 22 Ίανουα-
ρίου 1Θ67.
ΝΙΐΚ. Κ. ΠΑ/ΝΝΑΚΙΔΟΥ
Τό έσ~έρας τής Τΐαρεΐλθούτης
Καριακής 'έτπραγματοττοιήθη είς
την αίθοι,σαν τοΰ ΠΕΐραΐκοϋ
ό χορός τοΰ Παΐνιελ-
ληνίου Συνδέσμου 'ΕκπαιδΕυτι1·
κων Λειιτουργών τής Τ1εχνι.κής
καί "Έπαγγελματικής "Εκτοαι-
ιδείύσεως. Ή σοβούσα διακοσμη
μένη ήτο κατάιμεσι.·η έκλεκτοΰ
ικόσιμου. Διεν&μήθησαν ττλούσιοί
Ιδώρα, τα όττοΐα προισεφέρθησαν
τταιρα των διαφόρων διομηχανι-
κών καί 'Εμττο,ρικών καταπτη-
ματων. "Εν άρχτ) δι' ολίγων ω¬
μίλησαν ι&ιά τούς σκοττούς τοΰ
ιΣυν<οέσμου οί κ.ικ. Χρ. Άτκιστο Υίδης Ιέττίτυμος πρόεδρος τοΰ καί 6ττ.οψήφιος 6ου- λευτής τής Ένώσιεως Κέντροο είς την Β' τοειριοχήν Πειραιώς κατά τάς ττ,ροοΐεχεΐς εκλογάς. ΊΕπίσηις ωμίλησαν ό πρό&δρος των Ιιδιοκτητών των Ιδιωτικών Σχολών κ. Μωιραΐτης. Ή μουσική τοθ μαέιστρου κ. 'Ποττάζογλου διε,σκέ&ασε τούς συνδαιτηιμό"νσ3ς ΐμέχρι των πρω- >·νών ώ,ρών. "Επίοης ή εμφάνι¬
σις τής γινωστής ντιζέζ 'Υδόνης
Έ ϋδιαίτερο κέ(φι σ' ούτούς.
ιΕΓις την χοροεσπερίδα παιρευ
ιρέθησαν πσλλοί έκττρόσωποι
τοΰ ττολιτικοθ καί δηιμοσιογραν
φικοθ κόσμου. Μεταιξύ των αλ-
λωνοΐ ττρώην ϋττουιριγοί κ.κ. Παυ
αανίας Κατσώτας, Βρανόπου-
λος καί Μττίρη,ς Σταύρος μιετα
τής συζύγου τού ΟΙ δουιλΐευιταΐ
κ.ικ. Ι. ΙΠαπασπτύρου μετά τή<; συζόγου τού καί Ν. Άνοτ/ν:ο- στόποιΑος. Ό τηρόεΐδρος τής 'Ε στίας Νέας Σιμύονης κ. Π. Χα~ ιδέζος, ό δκυΐ&υντής μας χ. Σ. ΣινανΓδης μετά τής συζύγου τού καί θυγατρός τού, ό διομή χανος κ. Ν. Χοτιζώκογλου μετό της συζύγου τού, ό Δ)ντής τοΰ ΙδιαΊΤέρου γιραιφείου τοΰ κ. Άν διρέα Πατταν&ρέου κ. Παπαπανα γιώτου καί τΓλεΐστοι άλλοι. Ο ΛΟΓΟιΣ ΤΟΥ κ. ΧΡ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ Δημοσιεύομεν κΌπωτέ,ρω τηλ όιμιλ'αν τοθ έπιτίιμου ττροέορου •κ. Χρ. Αποστολίδη: ΐΣυτγκίνηση μόνο νοιώθει κα- νε!ίς μέσα στή ιζεστή άταόσφαι- ρα της σημερινης μας δραδιας, της ττιρώτης δικής μας άποικΐλ&ι- στικά δραι&ιας κί' αβελά τού ά ναλογίζεται τό ιβα,ρύ έριγο ττού άναιλαιμΐδάνει κανένας γιά νά φανή άξιος της αγάττης Κι' άκόμα πιο ύττεύθυνο γίνετα τό £ργο μας, τό ιέργο τοθ Συν- δέσιμιου μας, δταν μαζύ μας χον τ ά μας, μέσα στήν Ιδιαοίκογέ νειά μας την οίκογένεια των καθηιγητών της τεχνικής τταιδείΓ άς ιδρίσκονταΐι έ'κλεκτές προσω- ττιικότητες τής κοινωνίας, πού άντιττροσωπεύουν την κουνωνική δραιστηριότητα, τό πνεΰμα καΐ τόν ιφορέα της πνοής γιά άνα- γέννηση καί έθνική προκοττή. Σ' δλους είναι γνωστό το &ργο μας, τό £ργο τοϋ τεχνυκοΰ κο)9ηγητοΰ, οϋτε δμως ό τόπος, μα οϋτε κι' ό χρονος σήμειρα, είναι κατάλληλος γι<χ την προ1- δολή των προδΛημάτων, πού ά- ττ)θ3σχολ.οϋν τόν κλάδο μας. Σήιμερα ό &ασυκός μας στό χρς, ό κύριος σκοπός μας, εί¬ ναι τό σφίξιμο των σχέσεων των ιμιελων ιμας, μέ τόν κόσμο τοού κ^νε,ϊται γύρω μας, κι' έ'χει μέ ιμόίς κάίττοια σχέση. Σήμερα κάνουιμε την άρχή γιά τό ξεικίνηιμα τής -ηροδολής τοΰ μιετγάίλου καί έθνικοϋ θέμοο- τος, τοΰ θέματος της τεχνικής τται&ειας, τοΰ θέματος τής τε¬ χνικής έκτταΐιδεύσεως, πού είναι συνυφασμένο καί αποτελεί την 'δαση της οΓικονομικής μας άνα- γέννηισης. Είναι οτνάγκη ν* άλλάξη ή ση μερινή νοοτροπια γιά την τε¬ χνική παιΐδεία, γιατί Βιομηχα- νίκη καί ΟΙκονομική έπιδιωοη, σηΐμαίνει τεχνική έκτταίδεοαη. 'Γισπί ή εΐσοδός μας οτήν όμά- 'δα των κρατών μελών τής κοι¬ νάς άτγορας άηταιτεΐ παραγωγΐ' κή άνταΓγωνιστικότητα ττ.ρο·(όν- των, ττού σηιμοοίνει 'καλά είδικευ μένους τκχνικούς. Γιατί ό <&& νας -ού ζοΰμε, είναι ό αιΐώνας τής τεχνυκής ττ,ροόδου, είναι δ αίώνας τής Ερεύνας τοΰ άτό- μου, είναι ό αίώνας τοϋαύτομο- τισμοϋ, ττού οηιμα!ίνει δτι είναι δ αίώνας της τεχνικής παιδεΐ' α;ς, γιατί ιή ττα,ραγωγιχή διαδι- κασία έχει σάν ώνάγκη της τό τεχνιικό ττνεύμα, την τεχνική Ι- ρευναι, κσιί σάν λειτοοργό της τό τεχνικό δυναμικό, ττού ση- μαίνει, τεχνική έκτοαίδευση, καί ακόμα γιατί ιή τεχνΐ'κή τται· ϊιευα είναι Δημοκρατική, άττευθύνεται στά πλατειά στρώ- μαιτο: τοϋ λαοϋ μας. Δέν είναι δλα αύτά σ λιστικά πΐροβλή'ματα ή κλαδι- κές διεικιδικήσΐιΐς είναι έθνική ά- νάτγΐχη, είναι -πραγματικότης, είναι στοιχεΐα άτκχραίτητα γιά την Ιέθνική μας έπιβίωση. Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ναλογίαν έχ τής 1ης σελίδο τοΰ ττληθυσμοΰ τώνΐ ημ ιανταλ!λ.αξίμων. Άλλ' άς δεχθώ μέν την αναλογίαν ταύτηιν ή'το, τρια ή' £στω καΐ ήμισυ πρός Μνα. ΟΙ έκ Τουρκιας Έλληνες άν- ταλλάέ,ι,μιοι ιανόρχονται κατά την Ιέγκυροτέραν στατιστικήν είς 1.1Ό4.000. Ό αρχη·γός τώ-/ Προοοδευτ'- κών υπέστηριξεν, ιδτι οί Έλλη- νες, οί ελθόντες οτγΛ την Τουρ¬ κιαν, είναι δύο έκατομιιυρια κσΛ έπο,αένως είναι έξα-λάσιοι Ιάπό τούς άναχωρή,σαντας |ικ της ΈλλαΙ&ος Τούρκοος. Δέν ιγνωρίιζω ατν ιθά διηυκόλυνε τάς μετά τής Τουιρκί'ας συνεννοή *ις μας ό ΐάρχηγάς των Προο- &ευτικών, αν ύποθέσωιμεν δτ κάμνων αύτάς τάς διαπραγμα- Τεΐύσεις, θά τΐροέ'βαλε την αξίω¬ σιν αυτήν είς τούς Τουρκους, δ' τι ιδηλαβή οί ελθόντες ήσαν δύο έικατο,μιμύρια. 'ΑΙλλά δυστυχως εΐμαι ΐπτοχρεωιμένος νά ΰπ' όψιν έττιση,μοτέρους 9μο,ύς ιάπό ιέκείνους τοϋ γοθ των ιΠροοδευτιικών. Περνω μίαν ιέργοσίαν τοΰ κ Πάλλη τής ΊΕπιτροττής άποκαταστάσε- ως ττροσφύγων ό όττοϊος Ιττί τΠ βάσει δε&αμένων στοιχείων ιήζ Ί Επιτραπή ς αττοκιαταστάσεω'ζ ιμνημονευ&ι «τι ιεΐΐ έκ Τουρκίαν έλβόντες (ήσαν... ιΑ. ΙΠΑιΠΑΔΑιΤΟΣ: σ: τϋΒρί 'έττισήαου ΙΒΛ. ΒιΕΝιΙΖ'ΕιΛΟιΣ: ΐΓΑάλκπσ ττ&ρί ιμιας στατιοτικής ή ο™1 α *ττοΙδειικνυ£ί δτι ήλθον έκ Μιτ κρας -Ασίας 626 χιλιά&ες, ^κ ^■ΥΝΕΧΕΙΑ είς την θτ>ν σ«λ
ΠΙΤΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ
Η ΕΣΠίΡΑΝΤΟ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΒΑΟ
ΐΕΙναι άξιέτταινος ή ττ,οοοιπά-
θευα κ«ί ή συστηματκή έργατ
σία την 'ότοοίαν καταδάλλει 6
"Ελληνικάς Έστνεραντικός Συν
ϋεσμος, μέ πρόε?οόν τού τό.
α>κάματσν ΐΣμυρναΐον χαθη^η-
τήν κ. Ιωάννην ΚαΛιούμιενον.
Τα ιέπνπεΰγματα:, τα όττοΐα εΐχ
κατά τό -παρελθόν έ"τος εΤνα
ττραγιματι ώζιοσημείωτα.
Έικτός τοϋ ότι ό Σύΐδεο,-κκ
άττέκτηοε ώραιότατα γραφεΐΓ
επί τής όδοΰ Άγίου Μελετίο'
94, μέ Ιδιαιτέρας αιθούσας δι-
αλέξεων, διδασκσλίας καΐ έν
τεοκτηιρίου, έξιεττρσσωτΓήθη ού¬
τος λίαν σΛΊτυχώς είς τόν σο-
ελΒόν, κατ' ιΑύγουστον 1966,
Διεθνές ΈστΓεραντικόν Συνε
δριον είς ΒοιΙδαττέστην.
Τόν έκττροσωττήσαντα την 'Βλ
λάδα είς τό Συνεδριον κ Γ
Μίγ'γαν σννεχάρηααν Θζρ χότα
-τα οί σύνεΐδροι διά την αημειω-
θεΐσαν αύξησιν των 'Εσττεραντι-
στών είς την χώραν μας.
"Εξη τμήιματα διδα'3<α ςκ τής >δ'.£θνοΰς αυτής γλώσσης λει
τουργοϋν ήδη είς "Αθήνας καί
εΐιδικώτίρα είς τα έττί της δδοθ
Άτγίοο Μελετίου άρ. 54 γρα-
ψεΐα τοΰ Συνδέσμου καί είς
την επί τής 6δοΰ Σωκ.ράτο^ς
άρ. 48 οίκημα. Είς τό τελευιταϊ-
.Κατά τό κ'έΐψ μο τής ττίττας
τής ΕΡΙΕ ιό κ Π. Κανελλόπσυ-
λος καθώρισε τα συνθήματα
των όργανώσεων τής νϊθλαίας
τοΰ 'κόμματος διά τό £τος 1*967
καί φυσικά διά τάς εκλογάς.
( Είναι δέ τα συνθήιματα αύτά
«Ελευθερία», «Γαλήνη», «Ά-
σιφόί£ΐα» καί «ΐΓΙρόοδος». θά
ήιμπορεΰσε νά υποσχεθή καί ώ-
ον δι&άσκει ό κ. Σωκράτης Σα
κιελλαιρόατο υλο ς.
Έκεϊνο τό οποίον εχΐι ΐδ'α.-
τέρκχν σημασίαν διά την
δα μας είναι ή ληφβεΐσα:
τοϋ Συνδέ>σμου τής Βοι,όαττέ-
στης απόφασις, δττως τό Διεθ-
νές Συνεδριον των Έστκραντι-' ττό μίαν πολυκατοικίαν είς κά-
στών συγκληΐθή κατά τό μετα-
ττ,ροισεχές έ"τος είς Αθήνας.
Πόσον χρήσιμος είναι ή υ-
τταρζις μιάς δΐίΐθνοΰς γλωαοης,
ώτοαδιει'κνύεται έκ τοΰ δτι 70.
000.000 ατομα, άητό όλον τόν
κόαμον, υπέγραψαν αίτησιν
•πρός τόν "Οργανισμόν Ήνωμέ-
νων "Εθνών, διά της Ούνέσ'κο,
αττως καΐθιε,ρωθή καί τφοδληθή
ώς διιε©νής γλώσσα ή 'Εσττιε-
ράντο.
Είς την ΈλΙλάδα ή αύξησις
των μελών τοΰ Έσττεοαντικοΰι
ΣΐΛδέσμου έν&εικτική τής ιτρε^
δολής της διεθνοΰς αυτής γλώο
ισης καί είς την χώραν μος, εί¬
χεν ώς άττοτέλεσμα την εκδο¬
χήν τοΰ έίλληνικοϋ συνδέσμου
μεταξύ των έθνΛών συλλογήν
μελών τής Διεθνοΰς Έσττοριαντι
κης Ενώσεως, άναγνωρ :Λθε-
τος σθτω τοΰ έλληνικ:ΰ σανδέ-
σμου ώς ιδασικής έσττερανικής
δυνάμεως.
ΧΡ. ΣΟΛ.
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
θε ιψηιφαφόρον της ΕΡΕ χαί θά
ήτο ιέξ ΐσου ττιστε·υτός! Διότι
αύτάς τάς ωραίας λέξεις μόνον
ή 'Δεΐξιά δέν ^χει τό δικαίωμα
να ττιρΰδάλιλη καί νά χρησιιμο
ττοιή.
'Ειίί όκτω περιττου £τγ έκυ-
'βέρνησε την χώραν ή ΕΡΕ καί
έχ'ει δωοει τιοικίλια βείγματα
γραφής. "Άττό&ε,.Ιξεν δτι ώς
/1![.ρόοδον» Ιεννοεΐ τόν σκοτσΐδι-
αμόν, την Ιίΐθνοκ,απηλείαν και
την όστραι·<οευδή ττροσκόΛλησιν είς ■ξιεττερσισ,μέ'νας έννοίας, τα συνθή'ματα τοΰ ττσιρε.λ1θόντος. «(Π,ρόοτΧις» διά την ΕΡΕ σηιμαί- νεα ό—ισθοδρόμησις. Καί τό άττέ Ε'&υξεν, δτιαν άντέδρασε μέ δλας της τάς δυινά'μιεις είς την έ'κιται- δευτικήν ιιιεταρρύθμισιν, την δ- ■ποιΐαν Ιέπραγιματσποίησεν ή "Ε¬ νωσις ιΚέντρου, υπό την πεφωτι- σμένην καθθιδήιγησιν τοϋ Γεωο- γ'ιου ιΠα-ττανδιρέουι. Καί έττειδή. . ονυχος τόν λέοντα, οέν είναι ίσως ιία'ευ οημαισίας, δτι τό κό- ψι,αο τής τγ ττας, κιατά τό ότοοΐ- ον ιό κ. Κανελλόπουλος εδήλω¬ (Σι/νέχεια έκ τής 1ης σελί&ος) Ιέτΐειδή ή συνέχισις ήργοττόρησ- λόγω ασθενείας μου ήνκχγκαο θην νώ αλλαξω τΐόν τίτλον λό¬ γω ττσρελεΐύσεως τής έτπκαιρό- τητ6ς τού. ΙΚαί τώρια ττρο&αινω είς τό θέμα μου. "Ο Μέγας Βασίίλ£ι.ος, λοιιπόν, κατενόησε πλήρως τό Π εΰμα καί τόν Σικοττόν τής διδασκαίλί- άς τού Χριστοΰ, ήτις περιλαμ- βανεται ολη έντός δύο φρασε- ων: «Άναιπη ττρός τ όϊ θίόν γι- νεμένη &μως εύτΓιρόσδΞ,κτος δ- ταν έκ'δηΐλουται δι" έμττρσικτου! αγαττης Οτττέ,ρ τοΰ «Ι Ιΐληοίον». Δηιια.Ιδή, ιταντός συνανθρώπου μοίς. Κιαί τό όριζ&ι αύτό σα- φως ό Χριστός 'λέγων: «'ΑΓγά- πη πρός τόν θεόν άνευ τής δια Κιθΐλών ιίργων εκδηλώσεως τής αγάττης τού «Πλησίον:»- ΝΕΚΡΑ Ιιϋ/111 ». Ύιτό τό πνεϋμα λοι- ττόν τουτο Ιένεργων, ΪΛροσε την /Ίσγθιμένην «ΒασιΙλειάδα», δηλα οή συγκ,ρότη'μα ατάσηις φύοοω οίκων της φΐλανβρο>ητιας. Έκ
ΤΓαραλιλή'λου ήβιειλησε νά χρη
μοττοιήση ττρός χον Ιε,ρόν ιαύτόν
2. κοτοόν τα ιθπό την δικαι:ιδο
οίαν τού Μοναστήρια δπου καιί
(χν ευρίσκοντο ταυτα. ιΚαί '/τί-
ριοΐδεύων αύτά, έιδήλων? πϋιός
τούς Μοναιχούς τα εξής:
«'Είγικαταλείψιατε τόν κάσιαον
ί>ιά νά άφοσιωθήτΕ όλοκ.ημω-
τικως είς την λατρείαν τοϋ Υ¬
ψίστου. Είσθε αξιοί παντός σε-
βοισιμοϋ <5ι' αύτό Ώς γνωρίζε- τε, 5μως, ώς ϋατοθ'έτω, ή πρός τόν θεόν μόνον άγαπη, οέν εί¬ ναι εθιτρόσ&εκτος Αύτω. Χριει- όιζεται 'καί ή πρός τόν «Πλησί¬ ον» άγα—). Και δχι μόνον διά προσευιχων υπέρ αύτοϋ, ώς ■πιρόΐΓΤετ€, ιώΛλα Οκ' ΐργων Λ- γάττης υπέρ αύτοΰ. Ό Μοναχι- κός σας 'βιος σάς έχει άποιμα- κρκνει αιτ' αυτόν. Καβρός τώ ρα Λα τόν ττλησιασεΤε καί κα¬ τά τρόπον μαλιστα εύεργετικό τοττον Μα τόν ττ^ρώάλψετε άσ- θενοϋντα. 'Νά τόν άνακοοφίσ·ε- ΐε είς τό γήρας τού. Ύττεράνω τοϋ μοουρου ράσου τής μετανοι άς ικαϊ τής ταπεινώσεως, ό ό- ■Π!3Ϊον φέρετε, πειριΐβληθήτε καί την λευκήν στολήν τού νοσοκό- ■μου. Την στολήν τής άγάττης. Ι ής έιλπιι&ος. Τέτοια στολή φο- ρουσε ό Ιαγ,γελος ό αποκυλή- σας ττ>ν πλάκα τοϋ Μντ|ΐμείοο
τοθ Χριστοϋ. "Οταν —ώς γρά-
φεΐ τό Ευαγγέλιον— αί Μυιρο-
φόροι νυνιαϊκες μετέβησαν ίνα
κχλΐεί^υν μέ μθρο. τό σώμα
τοϋ Χριστοϋ, «είδον νεανισκσ
καθήμςνον ί τοίς δεξιοΐς, πε,ρ:
β'εβ'ληιμένον στολήιν λευκήν, καί
έί^βαμιδισθησαν». ΚσΓι ύυ.«ΐς,
σε&αιοτοί ΠαΦέρες, την Ιδίαν
οουλ,ειάν τοϋ Άγγέιλου θά κά¬
μετε ττεριττου ιΔέν θ' άναστή-
νετε βέΐβαια ν&κ,ρούς, θά σηικώ-
νετε Λμως ό—ό τό κρε&βατι
τους τοΰς ιΐάσχοντας συνανθρώ
ττους σας κα) θά τούς άποδύδιε-
τε ύγιεϊς ατήν Κοινωνία. "Ετσ.
μόνον (5<ζιο—οιεΐται ή άγάιτη τού «11 Ιιλτρίον». Ό θεός οέν έχόΐ αΛ/ά|γικην άπτό εύχέτας ' Ε- χ&ι ανάτγκην άπό οργανα έκ,τε- Αέσεως των έν τή Γή βουλών Τού. Γενητΐ ύμεϊς αύια τα δρ- γοΐνα. ι Και αύτό θά σας ανυ>-
ψώση μέχρΛ τόν ποδών τοϋ θρό
νού τού. Καί αύτό μόνον θά συν
τεΙΜοη είς τό νά σνγ^ω.ρεθοΰν
οΛ τυ^όν άμαρτιαι σας. "Οχι
■μονον α.: προσεαχαί σας. Χρει-
Λζεται καί <ή έμπρακτος και ύητοιδοτική μ£Τάνοιά σας Καί τοτε μόνον θ' άχούαετε την φω¬ νήν τοΰ Κυρίου λέγουσα ι-: *ΕΙ- σεΛΒεν ίεΐς την χαράν τοϋ Κυ¬ ρίου αου. ΑΟτό θ' άκοι,σουιμιε όΐλοι Οταν ττρα^ουιμε το πρός τόν ττληο-ίον μας καθήκον». Αύτά —ερίίττου εκήρυξεν δ Μέγας Βασίλειος είς τούς Μο- ναχούς ικαί κατέστησε ττλήρως χριστιανικήν την ύπαρξιν των. ιΔέν είναι γνωστόν 'έττί ττόσα έ- τη, ή έΛΐατ δύο αίώνας διήρ<ε- σεν αύτό τό σωτήιριον έργον των Μοναχών.'Έττειτα 'διμως ''ά πρά ■γματα έπανήλθον ε'ίς την ποο- τέραν των κατόοστασιν. Την των ττροσευιχών μόνον ικαί τής φιλο έ,'ενιας των έκ των μονών διερ- χαμένων ταξιδιωτών ή άττλών έ- ττισκΕτττών των. , Τότε δέν ύπήρχΐεν αχόιμη τό τεράστιον και μειγαλο-τρεπές συγκρότημα των Μοναι/ τοΰ "Α θω, δηλ. τοϋ ώς ώνομάοθη έ τΰειτα, Άγίου "Ορους, αΐτινες άνηγέρΐθησαν μετά άρκετούς αί ών άς. Ύττηρχον ιδμως αηαντα- χού τής Αϋτοκριατοριας άπειρο ιδοχχι, διαρκώς τιληθυνόαενα ικαά ανδοικαί, κατά μεγίστης τίλειιενότητσ. Πολλοί τό άποδ^ δουν αύτό δτι οοΐ γυναΐκες ώς συζσγοι καί 'μητέρες αί;Θάνον- τοΐιι έαυιτάς ττλησιέστεοον τΐιρός την Παναγίαν, μητέρα καί Αυ¬ τήν, παρά ώς Μοναιχιαί άσχολού μεναι σπανιώτατια μέ τό λει- τοΰργηΐμα τής αδελφής νοσοκό1- μου, δττερ Ιέκτελοϋν ττσρ' ημίν γυναΐκες ττροερχόμεναι άπό τα •πατρικά ή1 τα συζυγ'κ,ά των σπί τια. *Η προσπαθεία λοιπόν τοϋ Μ. βασιλείου, 'δσον άφερσ: την χρη σιιμοποίήοιν των Μονών καΐ ώς φυλανβρωπικών άσύλων άτοέτυ- χε, διότι 6τΓηρι£= ττολύ πρόωρος. Έττέτυχεν ιδμως ττλήρως ή ττροσ ττάΐθειά τού ή άιφορώσα τα κυ- ρίως νοσηλευτικά Ίδρύματα <καί διόιφορα αλλα άσυλα τής φίλον θρωπτίας. Καί άτΐό τής απόψε¬ ως αυτής εδρε μιμητάς καθ" 8- λους τούς αίώνας. Τόσον τταρ' ήμΐν — ττού ικατέχομεν ώς ττρός τουτο εςέίχρυσαν θέσιν— 6σον καίι τταρά τοίς ξένοις Χριστια- νοϊς κάί αλλοθρήσκοις ένστερ- νισθέντστς καί ιαύτούς -την Ιδέαν της πρός τόν «ΛΤλησίον» άγάιπης ττού αποτελεί τό «εσόνθημα» τού Χριιστιανισιιοΰ. Καί ή ιΐδέα αύτη άνυψωνει τόν 0:Ι&ρωτΒθν ττού την ένστερνί ζεται μέχρι τοΰ Πλάστου διά! νά γίνη όργανον τής Προνοίας Τού. Καί προσέρχονται οί έχον τες τόν ιερόν πόθον νά κατα- στοϋν μΐεγάλθι ή' μικοοί εύερ- γέται της ανθρωπότητος, ανα¬ λόγως, ϊκαατοΓ-., των ουστοτή- των τού Καί λαμδάνει ο ττολύ ττλούσιος την διαταγήν νά Ιδρύ σηι ενα ή ττειρισσότερα ασυλα της Φιλααθρωπ'ιας, καί Μνας ο¬ λιγώτερον εϋπορος ή καί -πτω¬ χάς είς χρήμα, άλλά τΐλούσιος είς αίσθήματα, νά βοηθήση άνα λόγως. Κιαί ττροσέρχεται £νας ιΜτυναν καί λαμδανε,ι την έν- τολήτν· 'Ιισύ θά Ιδριχτης τό «"•Ερυθρόν Σταύρον». Καί ε/νκχς Παστέρ καί τοθ λέγει: 'Εσύ θά ίψεύρης τόν άντιλυσοικόν όρ- ρόν. Ό Μαρκόνι καί λαμδανει την οιαταγήν: 'Εσύ θά εφΐεύ- οης τόν άσύρματο ττού θά είδο- ττοιη χυρίως τα ταέ,ιδεύοντα πλοΐα, δτι ειίς τό τάδε «στίγ- >αα» κινουνεύει 2να ττλοίον ικαί
σττεύ'ίδουν δλα μέ χριστιανικήν
προθυμίαν καί αύταττάρνησιν'
Πότε έττί τέλους σι'ι Έκκλησίαι
Ανατολή ς καί Λύσεως θά άνα-
χηρύξιουν άγίους καί τα δργα-
νΐοτ αύτά τής θείας Προνοίας;
Καί τφοσέρχεται τέλος Μνας
Φράγκος ττα-ας, ό Άιβδάς Πι-
έρ καί τταίρνει την διαταγή: Έ
σΰ δέν θ" αφήσης άλήτη γιά ά-
λήτη κδστεγο. Γουρσου,ζλααάδες
είναι —δέν λέγω— οί τκρισσό-
-Π&οοι, αύτό αμως δέν σ' ένδια-
φέρει. "Ανθρωττοι είναι επί τέ1-
λους, καί έσύ θά κάμης τη δου
λειά σου. Καί προσέρχεται τέ¬
λος ο δυκός μας Καρσΐμουτ.ζού-
σεν δλα αύτάτά τΐρττνά,
δχι την ττρωτοχρονυάν ή την
πομένην, άλλά την μεθεπομένην
τής τορωτοχρονιας των ιηαλαιο-
ημερολογιτών' Πρόοδος καΐ
'1Ι5ώ...
' Αλιλα συνΐθήιματα - ύτπο σχέ¬
σις της ΕΡΙΕ είναι ή ^Γαλήνη>
καίί ιή «Άσιφάλεια»: Πρόκειται
ττρώγιματι ττερΐ τής γαλή,νης
καί τής (ασφαλείας, τάς οποίας
τό αστυνομικόν
ικράτος, τό οποίον άπαγορεύει
τα παντα, κατασκευάίζει, υπο
τό πράσχη,μα της καταπολε,μή1-
σεως τοΰ Κομμουνισμοΰ, φακέλ
λαυς 'διά τούς άντ^φοονοΰντας
ττολίτας, έκτοπίζει δσσυς το ε-
νοχλοθν κ,αί — χαριν φρονηιματ.
σιμοΰ — 'έπιστρατεύει ένίοτε τα
τιρίκυικ.λα. .
Ύπόσχιεται ιέπισης καί «'Ε-
λευΐθερίαν» — ά,κοοσον, άκου-
σον! — ό κ. ΐΚανελλόποαχ>ς.
Εύτυχώς Ιδία τόν Ελληνικόν
Λαιόν ιδέν ιύττόζρχουν τκριθώρια
ιέ<;ατοατήσιεώς τού. Διότι την £.· γνώρισεν 'έπί όκταετίαν, την ε¬ λευθερίαν τής ΕΡΕ. "Εγνώρισε την δίωξιν των αντιφρονούντων ττολιτών, τό τκτρακράτος, τ έκλο'γικήν βίαν Κιαί νοΐθείαν, τό σχ·έ)6ιον «ιΠερικλής», τάς κατα- πιέσεις άιτό τα ΤΕΑ καί τα δρ- γανα τής τάξεως, την άτΗαγό- της κυκλοφορίας των ά τιττκλιτευομένων εφημερίδων είς πολλάς ττεριοχάς τής χώραχ, τάς 'έπιΐθέσεις των άστυνου.ιικΐώ'ν όργάνων εναντίον ναμ&μως ιάητερ γούντων 'έριγατών καί δικαως δυσιμισιρτυρομένων σπουΐδαστών, "Εγνώρισε τόν χαιφιεδισιμόν καί την ιάστυνόμευσιν των ττάντων... ιΚαί £τΓ=ιτα ατιό δλα αύτά κα- λ£ϊται τωρα άιτό τόν κ. Π. Κα· νελλόπουλσν, Ιέπικειμένων των Ιέ,κλογιών, ό 'Ελληνικός Λαός, νιά ταχθτί τκχρά τό ττλευρόν τής ΈιΡΕ' Είναι -ττικρή ή έμπειρία τοΰ τκχρελθόντος ικαί βά είναι ό Ιδυνηρόν, διά τούς άνθρώπους τής Δεξιάς, τό ξύπνη,μα, την έ- των έκλογών . . * ΣΜΥΡΝ1ΓΚΒ ΣΗΜΕΙΟΜΠΤΒ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ 3 ΙΕΡΑΡΧΩΝ (Συνέιχεια 4κ τής 1ης σείλίοος) ιτρσκοβλσϋν πνευιματΐική τροφή καΊ τέρψη, !δ?π:ως είναι τα τπεζά καί ποιητικά όιριστουογήιμαπα των Έλλήνων ττοιητών καί συΐγ γραφέων ικαί —ρ-ό τΐάντων τα ύ- ψηλά φιλοσοΐφήματα των φιλο- σόφων. Άρετή —ουνεχί|ζ€ΐ— τοΰ καρΓττοφόρου δέντρου είναι νά φορτώνεται μέ ώρι,μους καρ- ττούς, είναι διμως ικαί τα φύλλα χρήσιμα καί εύχιάριστα, διότι; ττροστατεύουν τούς κιαιρπούς Κιαί μδς χαρίζουν τό γλυκόΙ τους ψΐιθύρυσμα. "(Ετσι καί τής ττνευματικής ζωής καρποί είναι οί ιμΐειγάλκς ιχριστιανικές όλήθει ες, καί φύλλα είναι τό κάλλος τοϋ 'έιλΐληνικοΰ Λόγου καί τής έλιληνικής σοφίας». (Ε.Π. 31, 5)68). ΐΚάποτε ιβέ'βαια έίγραψε στόν Λιβανιον, δτί «μ&λετώντας τα &λία τής Άγίας Γραφής συνσ,μι λεΐ ιμέ τόν Μ«|0ση καί τόν Ή- λία, 4στω κι' αν μιλοΰν σέ 6άρ· βαρη φωνή καί είναι εύτυιχής» Έκεΐγος έπλεξε μέ λίγες λέΐξεις τό έγκώμιο γραμμάτων: —«ΐΦόλαγε των έλληνικών τα Βιβλία, πού Λές, πώς ϋχουν γλώσσα κατώ- ΤΕρηι, άνλΛά σκέΐψη ανώτερη ΙΐΚα φθόνοςΐ "Ομως των δι^- κών μας ι&ι&λιων, πού ήσαν άλ¬ λοτε καί δικά σου, οί ρίζες μέ- νουν καί θά μένουν, δσο ζής, κοίί κανένας χρόνος ττοτέ δέν θά τίς κόιψη, ιδσο κ ι αν ττολύ λιγο τις ποτιζΕΐς>. (Ε.Π. 32,
110614).
ΓΑλλά καί ό Γρηίγόριος ό ιΝα
ζιανΐζινός, δταν ό Ίοαλιανός ά-
πη(>·όρευσε στούς Χριστιανούς
νά χρηισιμοποιοϋν την έλληνι-
κή γλώσσα καί τα έλληνικά
ουιγγράμματα, κ' Ιέφώναζε: «ιή·
μέτειροι οί 'λόγοι καί τό έλλη.
νίΐζειν, ών καί τό σέβειν θ-εούς»,
ό Γρηιγόριος τοϋ άπαντα, 6τι ή
έ'λληνική τταιδεία καί δ έλλη-
νικός λόγος είναι κοινά άγα-
θά, >καί κανείς δέν έχει τό δι-
καιωιμα νά τα Ιδιοποιηθή. Μο-
νάιχα τούς θεούς μποοεΐ νά ί-
'διοττοιηιθη. Χάριαμά τού!
Κα] ιδταν 'δμαθε τόν θάνατο
τοΰ Ίουλιανοϋ, εφώναξε·
—«Δική μου καί ολων των φί
λων μου ή δΰναιμη τοθ έλληνι-
κοθ Λ6γου: «'Εμοί γοϋν είη
καΊ όστις έ,μοί φίλος τό των λό
γων κράτος». (Ε.Π. 35, 686).
Καί στόν σοφιοτή Σταγείριο
—«Άττίκός σΰ την παίδεασιν;
ΊΑττικοί ικαί ή'μιεϊς. Νέων προ-
καΒέζηι; ΙΠασης ήλικίας ήιμεϊς.
Τοττοΐς ττρός λόγον, (διδάσικεις
γράιμΐμιατΓα^.Ήμ'εΐς πρός ήθος-
"Εμείς μορφώνομε τό ήθθς».
(|Ε.Π. ΛΖ', 308, β).
ΙΑΙλλ' ό ώραιοτ£.ρος 5μνος
γιά τόν ιέλληνικό πιολιτισμό εί¬
ναι τό έττιτύιμβιον έπίγραιμιμα,
τοού ^γραψε γιά τόν έαυτό τα.»:
—«ΊΕλλάς έμή, νεότης τε φι¬
λή, καί δσα ττέπααμαι, καί δέ-
μας, ώς Χριστώ εΐξατε προφρό-
νως!». (ΙΕ.ΙΠ. ΛΖ' 1449).
|ΔηΙλ. ΐΕΙλλάδα μου, κσί συ,
νειότη ιμου ΐάγαπημίνη, χαί ού,
ττεριουισια μου, καΐ. ού κορ·υ.ι
μου, ττόσο ηρόθι,ιμα ήρθατε στό
Χριστό'
Τρίτος κατο|χος καί
τοΰ ιέλληνυκοΰ πνευματικοΰ &-
θλου ήταν ό Χρυσόστομος. Μα
βηπης τοΰ Λυδανίου στή Ρητορι-
κή καΐ τοϋ Άνδραγαθίου στή
Φιλοσσφία μέ τό δκτακτο
αμα τής εύγιλωττίας κέοδισε πό
ύ ιένωρίς τή δάξα διακεκρ'μέ-
νοο λειτουιργοϋ τής θέιμιδας.
«Διεινός ήν καΐ ίλέγειν καΐ πΕί-
θειν κα'ί τούς κατ' αυτόν ύτοερ-
β·άλλων ρήτορας», γράφει ό
διογράίφος τού. Άΐλλά κι' αύ-
τός ό Λιδάνιος, δταν τόν ρώτη
σαν, ττοΐον τφοτιμοΰσε σάν διά
δοχό τού εΐπιε ιμελαγχολικά:
—<Τόν ' Ιωάννην, άν δέν τού τόν ι8κλε(&αν οί Χριστιανοΐ». ΊΕδω ττρέιτιει νά τταρατηρήισω γενικά καΐ γιά τούς θαυμαστό- τε,ρους Χριστιανιοΰς συγγραφεΐς καΐ ρήτορες, ότι ό άττικισμός των διαφέρει άπό τόν καρίως αττικισιμό των κλασσικών, Βιό τι Ιέπηιρ&άσθηίκε άπό την γλώσ¬ σα τής Γραφής, πού δέιδαια δέν ήταν κλασσική, άλλ' ή «κοινήν οιάΛ.εκτος. Μολαταϋτα ο.πόιρ.- χουν πολλές πάρα πολλές σελί 5ες των Τριών Ίεραρχών, πού είναι 6χι μόνον Ισάξιες, άλλά καί ύτΓε,ραξιες των κλασσικωτέ ρων κειιμενων. Εντελώς ξεχωρι στή σημασία ιάπέδιδαν οί Τοεΐς "Ιεράρχαι στό θέμα τής μορφώ σεως των Χριστιανοπαίδων χαί της μελέτης των έλΐληνικών συγ γιραμΐμάτων. Στό κεφάλαιον αύ τό ό Μέτγας Βασίλειος διετύπω σε, χάριν των άνεψιών τού, παι παρεγγέλματα οτήν πραγιματεία τού: «Πρός τούς νέους, δπως αν )έξ έλληνμκών ώφελοϊντο λόγων», παροτντγέΊλ- ματα, πού £χουν την άξία τους σέ κάθε έ—οχή. (Σιυνεχίζεται) (Συνέχεια έκ τής 1ης σ&λίδος) ρά τους στήν «καλλίστην πα¬ σών», στή χιλιοτραγουδημένη Σ|ο.ύ·ρνη, ιδττου κι' έζησαν τα νειανιικά: τους χιρονια καί γαλου χή'δηκαν μέ τα νάματα τής παι δείας. Πατέρας τους ό Άριστομί'- νης Λάσκαρις καί θεΐος τους ό Παϋλος ΆβηνοΓνένης,δυό Σμυρ νχΐΐοι εθτκχτρίδες, άπό τούς ί- δρυτές τοΰ π&ρύφημου τρσρθειια γωγείου «Όμηρείου» γιά τό ό- τγοϊο μοΰ ιδόθηκε ή εύκα'ρία ττρίν τιρεΐς έβδομάδες νά μιλή- σω διε'ξοΐδικά ιάττό τό 6ήμα αύ¬ τό. Ή Πολώμνια Λάσκαρι, άφοΰ τιελείωσε τίς έγκΰ·κλιες α—ου^ δές της στό λαίμτΓρό αύτό έρ- καστήρι της γυναιικεΐας σης, τό «έγικαλλώττισαα τοΰ ό- φβσλμοΰ τής Μικρασύας», δπως τό ώνόΐμασαν, άκολΌθθεϊ άνώ- τ&ρες σττουδές οτή Ζυριχη ώς ύπότροιφός τού. ΙΜέ τό πανειτΓΐστηιαιακό δίττλω μα έπιστρέ'φει στή γενιέτειρά, της κι' αττοδΟδόντας τα π'ευμα τικά τροφεΐα ττρός τό «Όμή- ρειον», ττροσφέρει έττί έ'τη τίς ύπηιρεσίες της ώς καθηγήτρια καΐ ύττοοΊευθύντριά τού, λαξεύ- οντας καί σμιλεύοντας τίς ψυ- χές κο3ί τό τηνεϋιμα χιλιάδων Έλ ληνίβων τής Σμύρνης. Άναθυμαται πάντα τα λόγια τοΰ ΐΓάλλου λθίγοτέχνη καί με,- γάλου 'διανοητή Άνατόλ Φρά- νς· «Άφυτνίζοντας οί δασκά¬ λοι τίς καρδιές των τταιδιών την άΊνθρωττότηιτσ». Κι' ή Λάσκαρι μ' έΐθεο ζήλο ά^ ιφυττν!|ζει την καιρδιά των παι5 - ών καί τούς μεταΐδίδει, δχι μόνο τίς πολύτιαες γνώοΐις της, ώλ- λά καί τόν 'έΐθνικό ττσλιμό καί την πίστη της ττρός τα ίιϊανικά τοϋ Γένους καί της Ή συναίσθηιση διμως της υψη λής αττοστολής της ώς τταΐ'δαγω γοϋ κι' ό ιφλσγεοός πόθος νά μεταδώσει τα έλληνικά γρόιμ- ματα καί σέ ζένους σττουδα- στές, την τκχρωθεΐ νά πάει στό ιΙΙσιρίσί ·κι' έκιεϊ, άφοϋ άνηικη- ρύσσεται διδάκτωρ τής Φιλολο- γιας κάί ύφηγήτρια τής Φιλοσο φικής Σ(χολής τής Σορδόνηκ;, άρχίζει νά διδάσκει τό μάθημα των Μετακλασσικών καί 'Νεοελ ληνικών Σττο·-'δών στήν άνώτα- τηι αυτή γοΐλλυκή ΙΜέ τόν πτλοΰτο των γνώσεών τηις, μέ την άτταιρό,μιλλη διϊα- κτική της ίκανότητα κσί μέ τή φλογερή της, ττάντα, άγάπη ττρός την Πατρίδα, κστορθώνει νά μιετιαλαμ'ΤΡαΙδΕύσιει τα φώτα τής έλλην.κης τταιΐδιείας —τοθ θείου αύτοΰ δώρου— ττιρός τούς ιφοιτητές τοθ γαλ,λικοΰ πανεττι- ιστημίΌυ, ττού πολλοί άττ' αύ- τούς άνοίδιείχτηκαν, ά,σγιό·τερα, άριστεΐς νεοελληνιστές στήν Βύρώττη, δττως ό Μΐτοιδύ στό τκχ ν£ΤΓΐστήμιο της Γενιεύης κιοΊ ό Χαίγκ τής Κοττεγνά.γης. Μετά τό θάνατο τού ττεριφή- μου Γαλιλου έλληνιστή Περνώ προιτεί'νεται στή Λάσκαοι ν* ά- ναλάιδει την καβηγητική τού ,ϊ- δρα, αλλά γιά νά γίνει σιότό ιή ώπόκτηση της λικής Ιθαγένειας. Ή ττατ,ρ δολα ι τριεία βμως τής Λάσκαρι είναι τάΊχη, ώστε ττροτιιμα ν* άρνηθεΐ τή μειγάλη καί τιιμητΐ'κή αύτη προσφορά τταρά νά στεοηιθεΐ την έλληνΐ'κή ΙθαγΙένεια. Άλλά δέν είναι μόνο ή Πό» λιΐμνια Λόσκσρι ή ιδιακεκοΐιμ*· νη τταιδαγωγός, είναι καί ή δό κυμος συγιγρσμεΰς. Άατό τό 1(926, τό £να ιέργον της χιεταΐι τό άλλο. ΈττιστημοΛ,ικές μειλέτες, λογοτεχνικές δ.ατ,ρι- δές ικαί &λλα ποικίλα δηαοσιεύ ματα, την ιάινιαδεικνύουν ώς μιά ξιεχωιριστή ττροσωπτιικότη τα των (ΓραμιμαΤων. Τό έ'ργο της ή «(Αί -δηπκή άγωγή τοθ Τταιδιοϋ-ϊ· 2ιοα!6εύιεται αττ' τή γαλλικη Ά- ικα^ημί'α. ΟΙ κριτικές τηις ΐρ- -ναισθ=ς γά τό Ρίζο Νερ'θολό, τόν Πάλαιμα, τό Σολωμό, τόν Κονδυλακη καί αιλλους, άττοι- ΤΓθϋν θΐΕ,ρμότατα σχόλια καί έγ κώμια. Τό &ιΐ&λίο της «ΐΕίκόνες κοοί ττρόσωττα της Ελλάδος» χά ρακτηρΡζεται άπό τούς ξένους 'κριτικούς ώς ιλαμττρό συγγρα- φικό έτΓΤΕαγιμα, κι' ή Γαλλική Κυβέρνη,ση, γιά: την δλη παιδα- γωγική καί συγγραφική της Ιδιράση, την Ιέττιι6ραΐ6ι&ύει μέ τό νης ικιαί λέίγει: Διατάςατε, Πα- νάγαθε: Καΐ λκχμ&άνίΐ την έν- τ:λήν: 'Εσύ θά μοιράζης βοη- θήματα οτΐς γιιορτές καί θά στέλνηις αρ,ρωστοος στό Παρι- σι, στό Λονδϊνο, στήν Άμερική, δταν δέν Ιϋττάρχουν έδώ τα μέ- σα νά τούς γιατρέψουν. ιΚαί -ροσέρχεται μέ δέος καί συντριι&ή £νας ιμετανοών έγκλη ματίας, όίρτι άποφυλακισβείς, καί ιέρωτά· Τ[ νά κάμω γιά νά έί,αγνισθώ, ΚαΙ Ιλα,μβάν/ει την διιαταγήν θά ιμείνης στόν Κό- σμο, στήν Κοινωνία γιά νά τήιν αττοΐζηιαιώσης οσο μττορεϊς γιά τό κακό πού τής ϊκαμες. θά δουλιέΐψΐης σκλη,ρά, θά δα-σνάς οσ^ χρ&ιάζεται γιά την τροφή σου ικαί μέ τό περίσσευμα θα κώιμνης εύεργιεσΐε,ςΐ... 'Καί γιά νά έπανέλθουιμε στό κοριο θέμα μας, "Αη Βασίλη, μονοοστήιρια κλπ. Ό —ερισσότερος κόσμος δέν βρισκ'ει μεγαίλη διαφορά ιαετα- ξύ ενός κιαλιΐγήοου, Τε.ρωΐμέα»υ καί ιμή, καί ενός κληρικοΰ, ό- σκοΰντος τό λειτούργημά τού έντός τής ιΚοινωνίας. Στάς πό- ιλ£ΐς κ.«1 στο: χωρία. 1Ο Ιερωμένος οώτός, τταττάς ή οιάικος είναι, καί ττολύτιμος κοινωνικάς παράγων τφωτοστα τεϊ πάΐντοτε σέ κά0ε κα,λή ττοοσ- ττάθΐειια ε,Ιτε ύττέρ τοΰ κοινοΰ, είτε ττερί ατάμων, θεωρεΐτοπι, {- οιως οταν είναι Ιγγαμος καί διατηρεΐ οικογενειακάς σχέσεις μέ ολη την ένορία τού, ώς ό ιέπίτιμος Ιάρχηγός καΐ σΰμιβου- λος έκάιστης οικογενείας. Καί <ή πο~αο·ιό: τού, γινομιένη μέτο- χος των άπορρήτων εκάστου αν &ρογιύνου προλαμβάνει πολλά¬ κις ττολλάς ρήξεις, πολλά δια- ζύγια. Ύπε.ράνω δέ τής δλης "Από Ιστορικής, γεωγΡαφικής ααί Ι^λογικής λπόψίως Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (Παφλαγονα, ΟιβυνΙα, ΚαππαδοκΙα, Πόντος, ΊωνΙα, ΠιοιδΙα καΙ ΚιλικΙα) Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΑΝΕΣΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟϊ (Σι^νέχ?ια έ,κ ττροηγουιμένου) Δεν ι ζ λ ή Ή των Βυζα^ τινών καί Λαοδ κεια Διόσττολις τή προβυζαντιής ίποχής κτι ομένη επι τοΰ Μαιώνδρου κατε στραφή ϋτΐό τεισμοϋ καί άνεκτι- οθη τό 66 μ.Χ. ΟΙ τοθρκοι την έλβ τόν 13ον αί·να και "Αρ- τταρασημο της <ί.Λεγιεώνος τής Τιμής>.
ΓΗ Ιέντατική 'δμως αυτή πολύ-
χροινη καί ττολύπλευρη ττνευαα
τική έργασία, έρχεται στιτγμή
ττού θά την κατοΐβάλει. Ή δια"
νοητιική ΰΐΓερκόττωση θά την
■κλονίσει καχ θά τής άφαιοέσε,
κίΙΘ; ζωτικότητα κι' ίνεργηιτι-
κότητα, τόσο, ωστε άιρικετα τώ-
ρ<χ χρόνια νάναι άναγκασμένη νά τϊερυθάλττεται σέ όθηναικό 'Μΐ&ρυιμα. ΐΑθτή είναι ή μοΐρα ττολλών τηνευιματΐ'κών ήρώων. Γιατί ήοω- ες, δπως τόνισε ό 'ΚαρλάΟ-Χ,δέν είναι μόνο έ'κεΐνοι, ιτού άναδει- κν6ονται καί ττέΐντσυν στά ττε- δία των μαχών, άλλά κι' έικεϊ- νοι, πού άγωνίζονται κοοί ζονται στά πνιειοιματικά ττεδία. 'μιά τέτοιαι ήρωΐδα τοΰιττνεύ ματος όττηρζε, άναμφκτδήτητα, ή Πολήμνιια Λάσκαιρι. Ίσάξιο κι' Ισότιΐμο, σέ αλλο τεμέα, είναι καί τό £ρνιο τής αδελφής της, τής κ. Άννας Πά τοαΐδημητρίου, ττού έχομε τή υ!ε- γάλη χαρΛ κι' εύτ^ιχία, τή .ττι- γμή αυτή, νά &ρί'σκειται μεταξύ ^ Ταμερλδνος τό 1402. Δια τΐί,κήρ Ή άρχαΐα "Άμιδα είς την ανατολικήν Μ Α. ίπι τοϋ Τιγρητος μέ 70.000 κ άοχολουμένους μέ την μεταξοϋρ γίαν και τό εμπόριον, ουνδίεται σιδηροδρομικώς μέ "Αγκύρα και Κωνί πόλιν. Λορύλαιον. Έσκή Σεχήρ "Αρχαί τΛτη πόλις Ιδρυθείσα τον 6ον π Χ. αίωνα επί παρα ραποτάμβυ τοθ Σαγγαριου 'Ετγι βυζαντινων θρωρεϊτο αξιόλο γον φρούριον. Άνήκει στή χορε'κχ. των μετγάλων 'Ελληνιδων, ττού άφι- ήοωσαν τή ζωή τους στήν ϋτΐη- ρεσ'α ύψηλών κι' ωραίον Τδα- νι κ ών. Κ αί Ιδανιικό της Παττα- δημητρίιοιο:ή λατρεία της πρός τ" όρφανό. Σκοσηός της ζωής της ή ττρθιστασία κι' (ή ττερίιθαλ ψη Ιέκείνου, πτού στερήιθηκε τό πολυτιμότερο άπ' δλα στόν ικό- σμο: τούς γονεΐς. Στ* δρφανό £5ωσε κοίί δίνει, ττέντιί" σχιειδό' &εκαετηρίΙδες, ιδλη της την ψυ- χή, δλες τίς δυνάμεις της, 8λη την εύτγεινΐ'κιά 'καιρδιά της. Πε- μάτο ιψώς κ αί λάιμψη τό ιίργο της. Άΐπλόχιερα σκορττίιζει τή στοιργή καΊ την άγά~ι της ττρός τό τταιδί. Είναι ή μεγώλη μήτε ρα, πού στήν άγικαλιά της 6ρή- καν καί διρίσκουν, έκατοντάδες τγαιιδιά, την οΐκογενειακή έκει- νη ©αλττωοή, τιού μοϊρα κακιά, ΟΓϊγισ'μένη ΕΙΙμαρμίνη τούς στέ- ρηισε, άτοό τα ττρώτα τής ζωής των χρόνια. Βρήκαν την άμέ- οιστη άγάπη, τό εύγενικό ούτό λουλούδι, πού δέν &τ.αψε, οϋτε στκγμή, νά 'βλααταίνει στόν άν- θώνα της ψυχής της Παπαδ-η- αητρίου κα:1 ττού ό κα ρός δέν κ'ατώρθωσε ττοτέ νά τό μ)αιρά- νει. Μέ άκούραστη φροντίοα, μέ γωιοίς δρια έργατικότητα, μέ 6σθιειά προσήλωση ττρός τα χρι ττιανικά ί&εώδη, £γινε ό φύλαξ &γιγελος τοΰ άρφανοϋ κ ι* επέ¬ τυχε νά ύψώσει την «'ΕθνικτΊ Στένη» σέ θαυμαστό !Καί ττ&ρί- Τό 1074 κατελη Φθη υπό των Σελτσ· υκω>// Τό
1097 και 1147 συνήφθησαν μαχαι
μεταξυ Σελτοούκων και Σταυρο
Φόρων Τόν 14ον αί·να κατε¬
λήφθη οριστικώς υπό των τούο
κων Κοτά την ίκστρατβιαν πρό?
γκυραν (4—8 Ιουλίου 1921)
συνήφθησαν μύχαι μεταξύ με
γάλων δυνάμεων ί"λ»ηνικων και
τουρκικών στρατευματων ϋπ
τόν "Ισμέτ—Πασάν, μέ πεβιφα
νή έλληνικη νίκην.
Έκβστάνα καί 'Ρπιφά
νεια άπό τούς Βυζαντινούς Γνω
ς διά την μάχην τού Μ. Α
λεξάνδρτυ κατο των Ι ιίροώ^.
"Ρκτίσθη τόν 7ον π.Χ. αίώνα
καί ήτο περιΒεβλημένη μέ έπτά
σειράς τείχων, έκάατη των ό-
ττοιων ήτο χρωματισμένη μέ £να
άπό τα 7 χρώματα της "ιριδ^ς
Ό Μ "Λλέξανδροχ επισκεφθή
Εί α
ρ
ταύτην τό 330 κσί 324.
Ί κβάτανα έθανοτώθη
Είς τα
Παρ
β η (
μέν ών καί απέθανεν ό Ήφαι
στί όν
Έ ρ β ή λ : Τό άρχαΐα
βηλα περιφημος είς την ίστο ιαν
διά την νιχην τοΰ Μ. Άλεξάν
δρου κατά τοΰ Δαρειου.
Έρζερούμ καί θιοδ··
οιούπολις των Βυζα τινών Τό
Φρούριον "Ιτς — Καλέ είναι τό
μόνον λείψανον άπό τό όχυρω
ματικό τοϋ θεοδοσίου τό 380
μ.Χ Τό 1201 ττεριήλθ ν είς τούς
Τουρκους, βραου-ερον είς τοθς
ΛΑογγόλουι και κατόπιν είς τούς
Τούρ-ους. Τό 1828, 1878 και
1916 κατελήφθη άπό τούς Ρώσ
σους. Τό 1851 καί 1901 κατε
στραφή άπό σεισμούς τόν Ίού
λιον τοθ 1919 εγένετο ή πρώτη
συνέλευσις των όπαδών τ δ Κε¬
μαλ
Έ ρ ζ ι ν κ ι ά ν : Πόλις της
Άνατολικής Μικράς Άσίας επι
τοϋ Εύφράτου ττρος Δ. τής Έρ
ζερηύμ. Κατά τάς σφαγας των
άρμενιων τό 1895 εκέρδισε τό
ρ«κόρ άπε απόψεως θυμότων
"Ε γ ε ρ δ ί ρ: Κωμόπολις 6[ς
τόν νομόν Ικονίου παρα την
Σπάρτην μέ άρκετοϋς ϊλληνας
καιοικους.
Έ ζ ι ν έ : 40 χλμ. Ν. τθν
Δαρδανϊλλιων μέ 7 000 κατ. κσι
2 ΟΙΧ) έλληνας Κατελήφθη όττό
των έλληνων τό 1920 και έγκα
τελειφθη τό 1922 όπότε ίπηκο-
λοιιθησβν ά ριοι σφαγαι έλλη
νων και άρμενιων υπό των όρ
δών τοϋ Τοπάλ—Όσμάν
"Ρ σ κ ή—Π ο λ α τ λ ή Κω
μόπολις παρϊ τόν Σαγγόριον
την 17 καί 27 "Απριλίου 1921
σννήφθησαν μαχαι μετοξό τοθ
3]40 συντάγματος και μεγάλον
τουρκικών δυνάμε«ν άποληξα
σαι είς νίκην των 'Κ/νΛήνων.
(Σ υνεχίζετσι)
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ
ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ
ΙΠοίλύμνια: Λάσκαιρι καιί "Αν¬
να Ποττταδημητρίσυ. Δυό έκλε-
κτές Έιλληνίδες, δυό σεΐδαστέο
Σμιυιρναΐες δδσττοινες, ττού επί
δεκαιετηρί&ες λάΐμττρυναν μέ την
τηνεϋμιαιτΐ'κή τους άνωτεοότητα
■κσίί τή θαυιμαστή τους δοαστη^
ριότητα, μέ τή φλογερή τους
■πιατριοδαλατρεία καί την όόμε-
τρη χρΐ'στιανική τους πίστη, το
καί στό Έξωτερικό. "Ας τίς
συνοδεύουν οί θερμότερες μας
εϋχές κι' ή εύλογία τοθ Κυρί¬
ου άς είναι μαιζί χους.
ΧΡ. ΣΟΛΟΜΩ'ΝΙΔΗ,Σ
Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΑΚΡΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΙΒΙΣΙΑΝΩΝ
Την Κοριακή 22 Ίανουισρίοο
11967, άττό τίς 5—9 στή μεγαλο-
ττρεττΐέστατη αϊθουσα τοθ «Ά-
τλάντικ Ότέλ» στήν δδό Σολω
μοΰ ικαί Πατησίον £γινε τό κό-
ψιμο τής βσισιλόπιττας των Μα-
κρηνών καΐ Λι'δισιανών.
Ή αϊθουσα ήταν γεμάτη άττό
τταιοιά τής άλησμόνητης έκεί-
νης ιτατρίδας ττού τό χρόο μιά
Φορά συ'γκ-εντιρώνονται δλοι μα
ζύ καί θυμοΰνται τα ιταλία τους
μεγαλεΐα.
"Έκεϊνο ττού ήταν εύχάριστο
στούς άνθρωπον αύτούς ήταν
δτι ,μχταιξύ των -παλαιών άιρχόν
των της Μάκ,ρης καί Λΐ'βισίου,
ήταν κι* ιή νέα τους γενιά: 'Υ-
ττηρχαν κορίτσια καί άγόρια
των 1β—20 έτών πού μέ την ττα-
ρουσία τους τίμησαν τό
των γονιών των ικαί ό έκ Μά-
κρης καί ί'διοκτήτης τού ττολυ-
τελεστάτου αύτοΰ ξενοδοχείου
καί βουλευτής Αθηνών κ Α.
Γζιζης για νά ευχαριστήση τή
τού τόττου τού έΒεσπ είς
την διάθεσιν της ό,ρχήστρα μέ
αυτής θρησκευτικής καί άνθρω
ττιστικής κινήσεως, ΰτταρχΕΐ ίί-
νσς Δεσττότης, Μητροττολίτης ή
ΈττισκοτΓθς, έτοοτττεύων τα ττάν
τα, άκόιμη καί Ιδρύων νοσοχο-
μεΐα, σχολεΐα, συσσίτια κλπ.
Αυτή είναι ή δράσις τού Ι ν
τί) κοινωνία "ΙεροΟ Κλήρουΐ
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
Τοσίτσα 10
αοντέ,ρνα μουσική, πολύ ψυχο-
λογηιμένα εκ μέρους τού, γιά
τους νέους ικαί τίς νέες. "
ή σάλα τού ήταν γ&μάτη αττό
κόσμο της Μόίκρης καί Λιδισί-
ου ττσύ ή νοσταλγίσ; τής πατρί¬
δος τους τούς £φερε στό Άτλά-
ντικ ΊΟιτέλ γιά νά χορέψουν και
τή Λιΐ&ισιανή οτοϋστα τους.
Τό κόψιμο της βασιλόττηττάς
τους £γινε ανάμεσα σέ εύχές
των συιμιπαΓΓριωτών των.
Μέ την εύκαιρ[« αυτή, ό Βου
λευτής Αθηνών, τϊρόεδοός τους,
κ. Α. Τζιιζής άνέΐλαι&ε την πρω-
τοιδουλίαν νά ξαναφτιαξη τό
Νέον Λύβισιαν, όπως ίϊφτιαιξε
την Νεα Μάικρη, μιά άπό τίς
χαμένες πατοίδες, σέ μιά &μορ-
φη αχρογιαλιά τής 'Ελλάδας
μας. Πρός τόν σκοπόν αυτόν θά
οι«ν;ιμη
το0ς συιμττατριώ-
τας τού οίκόττεδα εκτάσεως 8ΟΌ
ΤΞΤιραγωνΐ'κών μέτρων καί θά
χτίση ιάτταράιμιλλη την πόλιν
των ττ,ρογόνων τού.
Τοϋ εΰχομαι ολοψύχως να ό-
λιακληρώση τό 6ργον τού για
νά ξανοίζωη/τανέψη μιά άλησμό-
νητη ττατρθδα άπό έκιεΐνες ιτοΰ
άΐφήσαιμε κάτω έκεϊ στή γη
μας.
Ή ωραία αυτή δραδιά έ'κλει-
σε μέ πολλά εύχάριστα άνεκδο-
τα τοϋ δημοψιλοϋς Μικρασιάτη
Βουλευτού κ. Γζοζή.
ιΚυριακή δράδυ 22 Ίανουα-
ρίου 1Θ67.
ΝΙΐΚ. Κ. ΠΑ/ΝΝΑΚΙΔΟΥ
Τό έσ~έρας τής Τΐαρεΐλθούτης
Καριακής 'έτπραγματοττοιήθη είς
την αίθοι,σαν τοΰ ΠΕΐραΐκοϋ
ό χορός τοΰ Παΐνιελ-
ληνίου Συνδέσμου 'ΕκπαιδΕυτι1·
κων Λειιτουργών τής Τ1εχνι.κής
καί "Έπαγγελματικής "Εκτοαι-
ιδείύσεως. Ή σοβούσα διακοσμη
μένη ήτο κατάιμεσι.·η έκλεκτοΰ
ικόσιμου. Διεν&μήθησαν ττλούσιοί
Ιδώρα, τα όττοΐα προισεφέρθησαν
τταιρα των διαφόρων διομηχανι-
κών καί 'Εμττο,ρικών καταπτη-
ματων. "Εν άρχτ) δι' ολίγων ω¬
μίλησαν ι&ιά τούς σκοττούς τοΰ
ιΣυν<οέσμου οί κ.ικ. Χρ. Άτκιστο Υίδης Ιέττίτυμος πρόεδρος τοΰ καί 6ττ.οψήφιος 6ου- λευτής τής Ένώσιεως Κέντροο είς την Β' τοειριοχήν Πειραιώς κατά τάς ττ,ροοΐεχεΐς εκλογάς. ΊΕπίσηις ωμίλησαν ό πρό&δρος των Ιιδιοκτητών των Ιδιωτικών Σχολών κ. Μωιραΐτης. Ή μουσική τοθ μαέιστρου κ. 'Ποττάζογλου διε,σκέ&ασε τούς συνδαιτηιμό"νσ3ς ΐμέχρι των πρω- >·νών ώ,ρών. "Επίοης ή εμφάνι¬
σις τής γινωστής ντιζέζ 'Υδόνης
Έ ϋδιαίτερο κέ(φι σ' ούτούς.
ιΕΓις την χοροεσπερίδα παιρευ
ιρέθησαν πσλλοί έκττρόσωποι
τοΰ ττολιτικοθ καί δηιμοσιογραν
φικοθ κόσμου. Μεταιξύ των αλ-
λωνοΐ ττρώην ϋττουιριγοί κ.κ. Παυ
αανίας Κατσώτας, Βρανόπου-
λος καί Μττίρη,ς Σταύρος μιετα
τής συζύγου τού ΟΙ δουιλΐευιταΐ
κ.ικ. Ι. ΙΠαπασπτύρου μετά τή<; συζόγου τού καί Ν. Άνοτ/ν:ο- στόποιΑος. Ό τηρόεΐδρος τής 'Ε στίας Νέας Σιμύονης κ. Π. Χα~ ιδέζος, ό δκυΐ&υντής μας χ. Σ. ΣινανΓδης μετά τής συζύγου τού καί θυγατρός τού, ό διομή χανος κ. Ν. Χοτιζώκογλου μετό της συζύγου τού, ό Δ)ντής τοΰ ΙδιαΊΤέρου γιραιφείου τοΰ κ. Άν διρέα Πατταν&ρέου κ. Παπαπανα γιώτου καί τΓλεΐστοι άλλοι. Ο ΛΟΓΟιΣ ΤΟΥ κ. ΧΡ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ Δημοσιεύομεν κΌπωτέ,ρω τηλ όιμιλ'αν τοθ έπιτίιμου ττροέορου •κ. Χρ. Αποστολίδη: ΐΣυτγκίνηση μόνο νοιώθει κα- νε!ίς μέσα στή ιζεστή άταόσφαι- ρα της σημερινης μας δραδιας, της ττιρώτης δικής μας άποικΐλ&ι- στικά δραι&ιας κί' αβελά τού ά ναλογίζεται τό ιβα,ρύ έριγο ττού άναιλαιμΐδάνει κανένας γιά νά φανή άξιος της αγάττης Κι' άκόμα πιο ύττεύθυνο γίνετα τό £ργο μας, τό ιέργο τοθ Συν- δέσιμιου μας, δταν μαζύ μας χον τ ά μας, μέσα στήν Ιδιαοίκογέ νειά μας την οίκογένεια των καθηιγητών της τεχνικής τταιδείΓ άς ιδρίσκονταΐι έ'κλεκτές προσω- ττιικότητες τής κοινωνίας, πού άντιττροσωπεύουν την κουνωνική δραιστηριότητα, τό πνεΰμα καΐ τόν ιφορέα της πνοής γιά άνα- γέννηση καί έθνική προκοττή. Σ' δλους είναι γνωστό το &ργο μας, τό £ργο τοϋ τεχνυκοΰ κο)9ηγητοΰ, οϋτε δμως ό τόπος, μα οϋτε κι' ό χρονος σήμειρα, είναι κατάλληλος γι<χ την προ1- δολή των προδΛημάτων, πού ά- ττ)θ3σχολ.οϋν τόν κλάδο μας. Σήιμερα ό &ασυκός μας στό χρς, ό κύριος σκοπός μας, εί¬ ναι τό σφίξιμο των σχέσεων των ιμιελων ιμας, μέ τόν κόσμο τοού κ^νε,ϊται γύρω μας, κι' έ'χει μέ ιμόίς κάίττοια σχέση. Σήμερα κάνουιμε την άρχή γιά τό ξεικίνηιμα τής -ηροδολής τοΰ μιετγάίλου καί έθνικοϋ θέμοο- τος, τοΰ θέματος της τεχνικής τται&ειας, τοΰ θέματος τής τε¬ χνικής έκτταΐιδεύσεως, πού είναι συνυφασμένο καί αποτελεί την 'δαση της οΓικονομικής μας άνα- γέννηισης. Είναι οτνάγκη ν* άλλάξη ή ση μερινή νοοτροπια γιά την τε¬ χνική παιΐδεία, γιατί Βιομηχα- νίκη καί ΟΙκονομική έπιδιωοη, σηΐμαίνει τεχνική έκτταίδεοαη. 'Γισπί ή εΐσοδός μας οτήν όμά- 'δα των κρατών μελών τής κοι¬ νάς άτγορας άηταιτεΐ παραγωγΐ' κή άνταΓγωνιστικότητα ττ.ρο·(όν- των, ττού σηιμοοίνει 'καλά είδικευ μένους τκχνικούς. Γιατί ό <&& νας -ού ζοΰμε, είναι ό αιΐώνας τής τεχνυκής ττ,ροόδου, είναι δ αίώνας τής Ερεύνας τοΰ άτό- μου, είναι ό αίώνας τοϋαύτομο- τισμοϋ, ττού οηιμα!ίνει δτι είναι δ αίώνας της τεχνικής παιδεΐ' α;ς, γιατί ιή ττα,ραγωγιχή διαδι- κασία έχει σάν ώνάγκη της τό τεχνιικό ττνεύμα, την τεχνική Ι- ρευναι, κσιί σάν λειτοοργό της τό τεχνικό δυναμικό, ττού ση- μαίνει, τεχνική έκτοαίδευση, καί ακόμα γιατί ιή τεχνΐ'κή τται· ϊιευα είναι Δημοκρατική, άττευθύνεται στά πλατειά στρώ- μαιτο: τοϋ λαοϋ μας. Δέν είναι δλα αύτά σ λιστικά πΐροβλή'ματα ή κλαδι- κές διεικιδικήσΐιΐς είναι έθνική ά- νάτγΐχη, είναι -πραγματικότης, είναι στοιχεΐα άτκχραίτητα γιά την Ιέθνική μας έπιβίωση. Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ναλογίαν έχ τής 1ης σελίδο τοΰ ττληθυσμοΰ τώνΐ ημ ιανταλ!λ.αξίμων. Άλλ' άς δεχθώ μέν την αναλογίαν ταύτηιν ή'το, τρια ή' £στω καΐ ήμισυ πρός Μνα. ΟΙ έκ Τουρκιας Έλληνες άν- ταλλάέ,ι,μιοι ιανόρχονται κατά την Ιέγκυροτέραν στατιστικήν είς 1.1Ό4.000. Ό αρχη·γός τώ-/ Προοοδευτ'- κών υπέστηριξεν, ιδτι οί Έλλη- νες, οί ελθόντες οτγΛ την Τουρ¬ κιαν, είναι δύο έκατομιιυρια κσΛ έπο,αένως είναι έξα-λάσιοι Ιάπό τούς άναχωρή,σαντας |ικ της ΈλλαΙ&ος Τούρκοος. Δέν ιγνωρίιζω ατν ιθά διηυκόλυνε τάς μετά τής Τουιρκί'ας συνεννοή *ις μας ό ΐάρχηγάς των Προο- &ευτικών, αν ύποθέσωιμεν δτ κάμνων αύτάς τάς διαπραγμα- Τεΐύσεις, θά τΐροέ'βαλε την αξίω¬ σιν αυτήν είς τούς Τουρκους, δ' τι ιδηλαβή οί ελθόντες ήσαν δύο έικατο,μιμύρια. 'ΑΙλλά δυστυχως εΐμαι ΐπτοχρεωιμένος νά ΰπ' όψιν έττιση,μοτέρους 9μο,ύς ιάπό ιέκείνους τοϋ γοθ των ιΠροοδευτιικών. Περνω μίαν ιέργοσίαν τοΰ κ Πάλλη τής ΊΕπιτροττής άποκαταστάσε- ως ττροσφύγων ό όττοϊος Ιττί τΠ βάσει δε&αμένων στοιχείων ιήζ Ί Επιτραπή ς αττοκιαταστάσεω'ζ ιμνημονευ&ι «τι ιεΐΐ έκ Τουρκίαν έλβόντες (ήσαν... ιΑ. ΙΠΑιΠΑΔΑιΤΟΣ: σ: τϋΒρί 'έττισήαου ΙΒΛ. ΒιΕΝιΙΖ'ΕιΛΟιΣ: ΐΓΑάλκπσ ττ&ρί ιμιας στατιοτικής ή ο™1 α *ττοΙδειικνυ£ί δτι ήλθον έκ Μιτ κρας -Ασίας 626 χιλιά&ες, ^κ ^■ΥΝΕΧΕΙΑ είς την θτ>ν σ«λ
Κυρισκή 19 Φεβρουαρίου 1967
ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΝ
ΑΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΙΘΑΤΟΝΟΣΟΥΝΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ
Υπό τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
■Έκπτώσεις... Έκπτώσεις παν
τοϋ. Άατό δλα τα «ίδη, ικυρίως
τα ήδη ιένοόσεως, ύποδήσεως
κοαΐ σΐκιακής χρήσεως, προοφέ
ρονται είς τήιν κατανάλωσιν μέ
μικροτέρας τιμάς. Ή περίοδος
των έκπτώσεων ττού ήρχισε και
θά διαρκέση μέχρι τής 20ης Φε-
βροαυρίσϋ, ©ά τονώθη, δπως έλ
π.ζουν οί άρμόδιοι, την Εμπο¬
ρικήν κίνησιν, ή άποία πάντστε
μετά τάς εορτάς Ιέμφανίιζει χάμ
ψιν.
Άπό τής πλευιράς των αρμο¬
δίων ι&πηρεσιων τοΰ ύπουργΕΐ-
ου ΈΙμ-ορίου Ιχουν γίνει όλαι
αί άπαραίιτηται ενέργειαι, ώσ-
τε αί Ιέκπτώσεις νά είναι καί
πραγματικαί κ«1 σημαντικαί
Είς —αρομοΌος Ιένε,ργείας,προ
έβησαν κ<χί αΐΐ κ<χτά τόπους έμ- πορικοΐ σύλλογοι, οί οποίαι μέ έγκυκλίιους πρός τα μέιλη των ύπαγραμμίζουν την ανάγκην τής υπάρξεως πραγματικών έκπτώσεων άπό 1ι5 — 25%, α¬ ναλόγως τοϋ εΙΤδους. Πρός κα· ταιτοπιαμόν τοΰ κοινοϋ, οί κοο- ταστηματάσχ>αα ύπεχρεώθησαν
νά άηΛΓνΐράΐφουν επί των ττωλου
ιμένων εΐδων ι&όο τιμάς: την πά
λαιαν τυμήν καί την νέαν, μετά
την έκπτωσιν. 'Καπ' αυτόν τόν
τρόπον τό Κοίνον θά είναι είς
θέσιν νά διαπιστώνη άνά πα¬
σάν στιγμήν τό υψος τής ~αρε-
χομένης έκπτώσεως.
Άπό τάς πρώτας πληροφο¬
ρίας, οιοητιστούται δτι εφέτος
οΛ 4κπτώσεις πρέπει νά είναι
μεγαλΰτεραι άπό κάθε άλλην
φοράν. Τα «στόκ> των καταστή
ματων είναι ιμεγαλύτερα, ΰ-ως
καΐί ό 'άντατγωνυσμός. Π,ρόκεΛαι
διά δύο βασυκούς παράγοντος,
οί ότΐοΐοι θά έπιιδράσουιν ά—οτετ
λεσματικώς είς τό ΰψος αών πά
ρεχομένων έκπτώσεων.
Η ΒΡΕΤΑΙΝ'ΝΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΙΣ
Ήνοιξεν ήδη τάς πύλας της
διά τα κοινόν ή έκθεσις οΐκια-
κών ιπροιόντων καί αλλων κα-
ταναίλωτικών αιγαιθών πού διωρ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΝ ΤΗΣ
ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗΣ
γανώιθη είς μίαν αίθουσαν τού
ξ/ενοδοχεΐου «Χίλτον», άπό την
βρεταννικήν έκθεσιν έξαγωγών.
Σκοατός τής εκθέσεως: Νά γνω
ρχτη 'δ έλληνικός έμποιθυκός <καί έΐτΐιχιειρηιματΐικός κόσμος, τα έ- πιτεύγματα της άγγλικής βιο- μηχανίας εΐίς τόν τομέα των μοντέ,ρνων οΐκιακών σκευών. θαυμασία άργυιρά σερβίτσια, άγΐγλικά ύφάσματα, ήλεκτρικαί συιο'κευαί (κοαζίνες, ψυγεϊα, ρα διόφωνα, τηιεοράσεις)κλπ., αγ γλικά προίόντα έκτίθενται μέ χάριν ΐκοΛ κομψότητα είς έναν, σχετικώς, μικρόν χώρον, θά πρέπει οί άρμάδιοι των διαφό- ρων κρατικών καΙ ήιμικρατυκών 'Οργανώσεων, πού άσχολοΰνται μέ την Όργάνωισιν Έκθέοιεων, νά επισκεφθούν την έκθεσιν — θά α—οκομίσσυν πολλά. ΣιΤΗΝ ΛΙΕ1ΨΙΑ Την στιγμήν αυτήν τό ενδια¬ φέρον τοϋ διεθνοΰς έμπορύου καί τής βιομηχανίας προσελκυ»· €ΐ ή διιεθνής έαρινή έκθεσις τής Λειψίαις, ή όποίια θά ανοίξη τάς πύλας της τάς αρχάς τοΰ προ- οεχθΰς μηνός Μαρτίου. Είς την έκθεσιν τής Λειψ.ας, ή όποία 'καταλαμβάνει ε"να τε¬ ράστιον χώρον 35Ο.ΟΌ0 τ. μ. θά εκτεθούν έμπορεύματα άπό 70 χώρας. Μέ-χιρι ιτώρα έχουν δη- λώσει ανο των 10.000 ένδιιαφε- ροιμένων. "Ή έλληνική συμμετοχή ειίς την έκθεσιν είναι καί αυτήν την φοράν άξιόλογος. Εκατόν ιάπό τάς μεγαλυτέ¬ ρας βιομηχανίας κα) έξαγωγι- κάς έ-ιχειρή,σεις θά έκθέοουν ©ιάφορο: είιδη της έλληνικής 6ι ομη,χανίας, δια τα όποΐα ένδι- αιφέρετοοι ή άγορά τής Άνατο- λικής Γερμανίας. Ή συμμετοχή τής 'Ε'λΛάιδος είς την έκθεσιν τής Λειΐψίας θά συμΐβάλη είς την περαιτέρω άνάΙτΓτυξιν των έμ· πορυκών συναλλαγών, μεταζύ των δύο χωρων. «Ι ΝΕΑΙ ΑΙδϊί.ίΊΪ ΕΙΣ ΤΗΗ ΝΟΜΟΒΕΣΙΛΝ ΠΕΡΙ βΟΟΚβϊβίΚίΕΟί 1ΣΤΟΝ ΠΡ02ΦΥΓ0Ν ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΩΝ Β' β) Ώς τίμηιμα των παραχω- ρουμένων άκινήτωιν κατ' έφαρ- μογήν των διαταξεων των άρ¬ θρων 23 καί 84 τοΰ αύτοϋ Β. Δ., δρίζεται ή τρέχουσα αξίχ αυτών κατά τόν χρόνον τής πά ραχωρήσεως, καταργουμένης της υπό των ανωτέρω διατάιξε- ων τιεϋ Β.Δ. 330)1960 προβλε¬ πομένης προσαυ,ξήσεως αυτής) κατά ποσοστά 50% καί 20% άν- τιστοίχως. Έπίσης, προΐβλέπεται ή έφαρ μογή των ανωτέρω διατάξεων καί )διά τάς γενομένας παρα¬ χωρήσεως άκ'ΐνήτων, είς δικαι- οΰχους των ρηθεισών κατηγορι ών, άπό 9.6.511 (Α.ιΝ. 1β_2) 5ι1) μέχρι σήμερον, υπό την προϋ¬ πόθεσιν 8τι ή έκ τής άναπρο- σαρμογής τού τιμήματος Γ. ΓΡΗΠΟΡΙΑΙΔΒΣ ΓΕΓΟΝΟΤΙ! ΚΒΙ ΣΧΟλΙΙ ΣΥΝΕΧΕΙιΑ έικ τής 1ης σελ. περιφέρει μιεταξύ των κατοί.κων των Λολυκατουκιων ίνα. ν- πάμνημα ποίος νπογραφήν. Είμεθα ή ιμόνη έν 'ΡΛλάΙδι Ιέΐφημ,ερίς ητίιχ: επί μίαν 40εΙτί- αν μάχεται σθενα&ώς έπΊ των .δηιμοσιογρηφικών έΐτάλξεων πρός άνάπττνξυν, ΐτίριιφρούρησιν 'καί Λροώθτ}σΊ,ν τίϋν προ- σφυγι·κων έν γένει σι»μο->ερόντ'ων καί εΛΐ$υμοΐ>μεν καί είς
την ιπρΌΐκιειμένΎτν περιίπτωσιν νά ιΐξν.τιΐιριε'τήσω.μιεν, τ<Λς κα- ταίκους των πολυκατοικιων αυτΓον, αλλά οατως ίϊτποίμεν καί είς την «ρΐχήν, δέν γνωρίζομ®ν τίποτε ΐό σαιφές καί συγκ.€- κρυμιένον. Αί ττληροφοριίαι ιιιας ά;πό τούς κατοίν,ου;, υπήρ¬ ξαν «σαιφεΐς· 'καί ουγκργ'υιιέναι.. Π αρα!καιο·ϋιιιιρν την "ΈτιιιτροΐΓήν. περί τϊζ δ.τοίας; γράΐφο- μεν ανωτέρω, 6πω: ·Ε>εστι κα-ί ύπ' δι[»ιν μας τα ζητήιιαιτ'α χά
δποΐα την &χααγόΚαϋ<ν, πρός τό συμφέρον της διλότητος των νχχτοίνχϋν των πολυκα/τοικιων τής Λεωφ. 'ΑλεΕάινΊδιρας καί άς εΐνα'ΐ ,άπ|ολι''τΐα>ς βεβαία, Λτι έφόσον ταυτα είναι βί-
καιια, νόιιιιιμα ·κ.αί πιραγμαιτοπΐοιήσιμα, ·&ά τα ΰ-ποστηρίξθ)-
μεν &ν$ί(ψχίΚ.
Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΩΝ ΓΤΝΑΙΚΟΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΤΛΗΝ.
Πρό 'οιΡκαηιιέρου περιττον ό Σνν!νεσίΐ).ος διά τα Δι*/αιώ-
μιοοτα ττζ Γυναί'κιαι::, ε^οσε τσάϊ, ιάτΙ τϊόν ί«ιίθΊΐΕροντ>ρισων
Λλέον συνρστιάσεων, είς τα «έλη τοΐ), είς κιεντρικόν Ξενο-
οοΐνεϊον της: Λοωτευοΰση;, μέ σν.οττόν την λήψιν απΌΐράισε-
ων, Ιδία την είσοδον ·π·ερ·ιισσιοΐτέρ<·ΰΛ' γυναΐικί7>ν είί την Βου¬
λήν, ιαέ την δικαιολογίαν, δτι σηιιεοιθν αΤι γυναίνΐΡ!: ιΐηιφο-
φόθιθΐι ιντερτιρροΰν τΐωιν άνΐδοόη' κατά 115.000. ΠράνΜατι
αί ·ίτηλε^ ιΐτποτοιφοοο'ΐ άΜέθΥΌντ·™ στριεριον ύς 3.100.000
(τοία έκ.ατΐαικπ'ιοια Ικατόν γιλιάδα;).
Τίι +>4ια "άνέ^τηιΖακ, τί Ποόεδοος τον Σι>ν(ροικον % Αί-
γλη Ψο%τη ναί ή γνονττή δικηγόρος κ. Άλ.
Μ
ΊΕντός; χον άνωτ/οω ΣυΛ"δέοΐιιου, τό ίδιον ηίτηαα ί>το-
ΓτττιοΓϊουν ναί τΛ Έιτννόν ΣικιΙί>ούλιον
τι Χ.Ε Ν
η' και
Γ καί ή Όιιοσπονδία Γνιναι-
(ττνιρηην ϊαη
άτο ν,ηνΐΛχι
ιιρ τοι»-
η^ ιιρ
οτί οΐί
ζ. 'ΡΤνιΡΪνο
Ι?»τι
νη τη~ 'λίη' '·/ΠΛΐ(τητη^ ιιρ τηίΐ" η.^ηη'- νπΐ ρ,κ-
τό" ρΡτιη/ον<·ην. δ?ν θα τα- ή^ην^αηνν ΊΕν τάισ'η Λίλκ τρο·ιττο>πιρι, τΑ αϋτΎνιατα τ"««ηινπι/κ/ήιν υα κΐνρτ^π ιιϊ τί»
θριιπ 'οΐ-ττϊν- το'ι'νλη?νιοτον τα (τ>·έ"Γηι?πν αΐ δ-
"/οί τα δίκαια νο τ»α><ιιητΐτο-τν>ι·ήο*ιιιια ρΤλπι ναί
'διά χ»&ι έτϋΙκο«(τοί<ν καΙ&ε- }(η τα οϋτήιΐΐίϊΐτ·α αΰτα είναι τοία: 1 ^ Ν Α -"Πι<ι)ηιιιΛό^νΐΓΤΓίΐ Ά" τνίΐ" εν,7θΛ/ΐ|νΛη- ς· τνΤνν 1δ·ιιαιφ6οων κααυάτων {ητοψήφιαι. "εοισσότρραι 2> Νά 7<τί)ΊΡοωίΚϊ δ'ΐά τη">
ρία, Ιδία να ϊγαυν αΓι α|»ηφσφόροι την εΰχ'έρεκιν *% Ι.ηπιλο-
γης; μιεταξί) των όμοψυλων τόη· ί'πΌψηιφίων, ίκάστης εκλο-
γι>κήί ττεριιορροείαο. καί,
3) Νά είίθϊρ'χΐονται είς; την ΒοΊ«λήν πιερΐισσότερ·αι γυνΐαί-
κες:.
Τό εν θέκατον τοϋ συνοιλιικοΰ «οι'θμοΐ των Βοΐ'λευιτα")ν
(ιδηλπΐδη επί 300 αί 30,) δίκαιον ίΐναι να είναι γνναίικΕς.
Ή ι-Μΐ>ηΛΐ>~ των ρι^ την ΒοιΛτί ν ο'ιυι υιόνην Μν ■&α ι^οίψη,
άλλά άνιαΜΐφι σ6ητή.τοκ ·θά ά-ποΐΓΐή πρός σφελο: τοΰ Τότου.
Αΐ Έλλ-η,'νίΐδιεο, τόοΌν εις την «ρ'γαιότηΤα κιαί τόν Μεοαί-
ωνα, βσχ>ν καί κοκτά την 'ΕπαινασταιΤΐκήν π€ρίο·δ>θ'ν κιαί άκό-
μη μ«χρι των ιδικών μαί χρόνων, προσέφερεν -ολυτίιμου;
πολιτιικάς ή/άιχΐ] 'καί στοιατ·ων Άζ έχιεηιγοί'ί ν Α βοη'θητϊ-
κας- ιύστηρ'εσίας, είς τό "Εθνος. Δέν θά ά.ταριθιαήκτω|μεν ό-
νόματα, οΰτιε γβγονΛτα, διότι είναι γ«ωστά κα'ί διότι δ χώ-
ρος ιδέν μάς τό έπιτρέπει.
■σις τού χ.ρέους δέν δΰνκχται να
υπερβή τό υπόλοιπον τής ήδη
ύφισταμένης οφείλη ς. Έξ Οόλ-
λοα, διά της διατάξεως τής ιτα
ραγρ. 5 τοϋ αρθρ. 5 ή τρεχου-
οχχ άξία: των παραχωροομένων
άκινήτων ικιατ' Εφαρμογήν τής
διατάξεως τής παρ. Ιιΐ τοΰ αρ-
θρου τετάρτου τοΰ Ν.Δ. 4176)
296)11 (.ΙΝομιΐιμοποίησις άγορα-
οτων άκινήτων πσρά των τέως
Ιδιοκτητών άηταλλοτίριιωθεισών
ύττέ.ρ τού Δημοσίου έκτοχτεων),
ύρίιζεται ιή τοιαύτη κατά την
3.6.51, άντί τής ομοίας τοΰ χρό
νού παραχωρήσεως ώς προεβλέ
πιετο υπό τοΰ ανωτέρω Ν. Δ.
Έττΐοης δέν άτταιτεϊται ήδη δια
την ανωτέρω νοιμιμοποίησιν ή
κατοχή τοΰ ακινήτου υπό τού
άγθιρ/ατστοΰ.
Υ·Ι. Τίμηιμα τταραχωρουμένων ά-
ΐκινήτων είς ι&υκαιούχους πρό
σψυγας.
τής διατάξεως τής ·παρ.
6 τοΰ ΛρΘρου 5 άφορώσης μό¬
νον τούς πρόσφυγας τούς κε-
κτημιένους δασυκόν δικαίωμα ά
ποκαταστάσεως κατά τάς δια-
τάξεις τοΰ
2—5 τοΰ Β.
ΥΙΊ. Χρόνος έιξοφλήσεως χρε-
Δ. 330)'Τ960, αύζάνεται άπό
20% είς 50% ή υπό τής τταρ. 3
τοΰ άρΘιρ. 13 τοΰ αώτοΰ Β.Δ.
προ&Λ.επομένη μεοωσις τοΰ τι¬
μήματος των τταραχωρουμένων
άκιινήτων. Ή διάταξις αυτή Κ-
χει Ισχύν άναδιροιμικήν καί διά
τούς πρόσφυγας τοϋς άποκατα
σταΐθέντας διά τής παραχωρή-
<τεως οίκημάτων μετά την Ισχύν τού Νόμου 2044)52 (15.4.52) ώς 'καίί τοΰς Ιάττό τής ανωτέρω χρονολαγίας άττοκατασταθέν- τας ή έφ' εξής αποκατασβησο' μενους διά τού συοτήματος τής αύτοστεγοκτεως, ύιτολογ^ζομί. νης τής ανωτέρω μειώσεως καί επί των Ιδανείων αύτοστεγάσε- ως, διά τα όποΐα ούδευία μειω σις προΐΙβλέτΕετο μέχρι τοΰδε. Ιιΐΐδι/κιωτερον, ώς πρός τούς ήδη αΰτοστεγασβέντας πρόσφυ¬ γας όρθζεται: α) δτι ή ανωτέρω μείωσις ΰ- -σλογίζεται έ—Ι τοΰ ιμέιχρι τοΰ Ιανωτάτου ό ρ ίου δ αν ε ιοδοτή σε- ως προδλεπομένου ποσοΰ, 6) 'δτι δέν 'έ'χει έιφαρμογήν έτΛ ττε ριτττώσεων όλοισχε,ροΰς μέχιρι σήμερον έιξοφλήσεος τοΰ χρέ- ους καί γ) οτυ έν ιΐεριπτώσει μερικής έξοφλήσεως τοϋ χρέ- ους ή μείωσις αυτού δέν δύνα¬ ται νά ύτοεριδή τό ύφιστάιμ'ενον σήμερον ύπόλοιττον αϋτοΰ. Είς τάς ανωτέρω &ιατάιξεις δέν τγΕ- ριιλ<αιμβάνονται οί άποκατοοστα- θέντες ή Ιμέλλοντες ν' άιποικατα σταθώσι βάσει των έξαιρετικών διατάιξειων της παρ. 5 τοΰ ά,ρ- θρου 9 τοΰ Β. Δ. 330)1960 ή των δυοσάξεων τοΰ Ν. 4176)61. όν. Διά τής διατάξεως της τταρ. 7 τοΰ αρθρου 5 όιρΐζεται δτι τα χρέη ττερι ών αί ανωτέρα δια- 'έξαφ-νούνται έφ' εξής δι" ΐσων μΐέχρι 4Ό άτόκων ληΐξι- προΐθίσμων ·δο-σεων, ώς επίσης, Οτι έιΐί 5ε6ο:ιω(θέντων ήΐδη χρε ών αί προσαυΐξήσεις διά τόκων, μή κατα&ληθεισών καί κατα- στοσών ληξιπροβέσμων δόσε- ων, διαγράιφονται. Τέλος, προΐβλέ-πεται, ΰ,τι ό τρότττος έιφαρμογτις των θεσττι- ζο,μένων διατοιξεων ώς .καί τσ άτναικύτΓτοντα έκ ταύτης θέμ<πα, θέλουσι ρυθιμιοΐθή θια καινής ά Ίτοφάσ'εως των ύπουργων Κοιν. Προνοίας κ«ί Οί.κονομυκών εκ¬ διδομένης μετά γνώμην τοΰ Κεν τρ ι κου Σαμβουλίου Στεγάσεως καί δηιμοσιευοιμένης διά τής "Ε¬ φημερίδος τής Κυβερνήσεως. ιΚΙΕΦ. Β'. ΑΠΘ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣ ΤΟ ΕΘΗΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ (Σον«ς<ευα έκ «^ς 1·νς σελίβος) θιικας προσωπικότη,τας, αΐ'ι ό- πΌΐΐο:ι θά γνωρίΐζουν νά πρθμα- χοΰν είς τάς έπάλξεις των Ίδιε- ών καί νά πίπτουν, δταν χρεια- σ'θή καί νά γίνωνται τό τταρά- &ειγ|μα. ΥΙ . Άλλά τό κράτος τοΰ δι- καθου &έν μπορεΐ νά ΘειμελιωΙΘή διά ιτό μέλλον εάν )&έ>/ έχη συν¬
τελεσθή ή ήθοκή κάθαρσις ιοΰ
παρελΐθοντος. ,Καί διά τούτο,
έκττός των ίέικ,καθαρίσεων των
Δημοσίαν 'Υπηρεσιών, έκτός
των πειΐθα-ρχικών ποινών, θα
χρειασβή έπίσης καί ή ίκανο-
ποίησις τοΰ έθΛ-ικοΰ αίτήαατος
πρός έπυδολήν των δικαίων Ποι-
νικών καρώσεωιν.
Συμΐβόλοπον τοϋ
Τό Εθνικόν
Λιβάνου έ-
Τ ΑΡΡΕΤΙΤ νΐΕΝΤ ΕΝ ΜΑΝΟΕΑΝΤ,,
"Η ΟΡΕΞΙΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΡΩΓΟΝΤΑΣ,,
καί έξαιρετικής ση-
μασυας είναι οίΐ θεισπιζόμεναιι,
υπό τοθ νεαροΰ τού
τού 'Ν.Δ.
Άς άντυμετωπίσουν λοιπόν μέ κατανόησιν οί Άρχηγοί
των ικΊομιμάτίι)ν τα αίττιμαΐα των 'γνναικων μιας καί αίς πε-
ρυλάΐβουν είς τούς συνιουαισιμούς των ατερυσσΌτέρας τής μι-
άς καί μέχρΊ τριόη'.
"Οσον άκρορφ, διά τό ζήτηιιια τής ποΐλυοταυρίας, δέν ε¬
χομεν ΰπ' όψιν ιμας τό -καταριτιοΐθέν πιερι άναλογΐΓ/ής έκλο-
γικον νοιμοσχέΐδιον, ώς τ&λικως διε^πώθη, άλλά δεώμένου
δτι τουτο δέν έ·ψηιφίσ9·η βίσέτι 'νπο της Βουλής, ΰπάρχει
ιδυνα'τιότηις να τρο·πΌποιηίθη έν προκ.ειιμένω, έφ^σον όόλλοι
λόγαι ιδέν τίά ιά."τοικιλείοχ>ν αΐτό. διά νά δΰνανιται αί ψηφοΐφό-
ροι νά. .. «ταυρ<ί>νουν την νπα·\ηφίαν της έκλονης των,
άλλά καί νά δημιουριγηθή ή δυνατότηις νά εισέλθουν Λεριισ-
σότΕραι γυναίκιες είς την Βουλήν
Η ΪΜΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΣ ΤΗΣ ιΝΕΟΛΑΙΑΣ.
Έσΐχάτως π»ρατη·ρεΐται εντΤασις της εγικιληιματικιότητος
μεταξύ -νεαρών ήλικίας κάτω τάίν 22 ένών. Τό γεγανό;
πίρέπει νά έπισύρη την πιροσο'χήν των άριμοδιίίον καί νά λη¬
φθούν τα κατάλληιλα καί άτοΓΓελΘοιματιΙκα μετρα -ρος πε-
ριστοιλήν τον κακόν.
Ν ά προικλτνθ'η εύρνιτάτη έν προίκιεΐιμένω δηιιιοσία. σΐ'ζήιτη-
σις ιμεταΐύ δλων άνεξαιρ'έτως: των 1δυνα|μένων νά $χονν
γινώΐμη,ν, Κρατιικων καί ΈκκληισΊασΤιΙκων ΛειΙΐουριγων" κιαί
'Επιστημόνων, διά νά έξαιχ-θΌΪτν τα
άτινα καί νά τεθοϋν άμεσιο>ς, ανευ άνα'&ολής1 ικαΐ ανιτί πά¬
σης θυσίας είς Ιέφαραιογτρ'.
Πολλοί άττό τονς νεαρονς αντονς Ιέγκλη·ιιαιτία'ς; είναι θν-
ματα τον καΐκοϋ σωφρονιστικιον οηίΓΐτήμ'ατος τό όπιθΐον ι-
σ>χύει είς την ■χώραν μας ·κιαί ιδία τό Ιδοτοϊον την βύθΛ'νην α¬
κεραίαν την φέρρι Το 'Τπουργεϊσν της Διΐκαιθιττΰνης. Α*
φιΑα'καί καί τα Άνοιαοοιφωτικά μας κατταοτΓήιμαΐτα, είναι
πιρά^Ίαατι καί &ν#ν ίΐΓτερΐβοιλής, ορΐροντισΐτίηριΐα τον έγκλήιια-
τος, έντός των Ιδπ<νίων <Λ έ^'κλΐτιόιμενοι νεαιροί κατο5δ·ιικοι τηλουτΚουν καί έπ"αι»εάνουν τάς: ιέγκληιιιατικάς των γννίϊσεις ΟΙ πλεΐστοι δέ των ΙγκιληιΜατιών αΐ»τ(1>ν, ά»χίζουν το ο(τα-
διόν των οιαπαυδαγωΐγοι'ίαιενΌΐ είς Τας ΆκαΙ&ηΐιίας τον Έγ-
κλήιαατος, ιίίπως κατήντησαν οί. Κινημιατογράιφοι, άπό τοΐις
δττοίους δλους ανεΗαιρ«τως, περνονν καί πρ^άλλθΛΤθίΐ αΐ
διΐοάο<κουαΐαι. τό Ιγκληαα ·κα;ΐ ττ]ν ΙδιαΙφτ&οράν ξέΛ'αι καί έλ- ληνικαί (ατυχώς) κινηιααταγρα'φικαί ΐα'ΐνία<ι. Καί βσον ά- ά τάς τοιαντας ελληνικάς ταινίας, τό Κράτος ϊ'χει την ' ί λή ί { η δνναιΐιιν νά ιάΎαΎθοει'στι τίιν προτ)ΐ)λήν των καί να {»πο- νο τοΐ'ς παηαν(&ινΑ}- χά <ττοαΙ(τονν 'ά'νη^'^!αιστΊικως ποίος ά*λιλα Όΐέιυατα. Μολονότι ^αωζ ΐσ'νΰονν τα ϊδια Μ.έτρ.α (δτι- να Ιίίνύοιη' διά Τας ελληνικάς ταινίας) -καί Λιά τάς ξένας καί τό Σννταναα ίά'οθρον 14) επιτριέπει την ληι|«ν -/ατα- Λχν μβτιχον πιθός καταπσλρμηΛν της 'έπικινδα'ινοαι διά 6έ ί η τΐο τ>ί>Γ>ς τής νεότητος φιλολσγίας (π>βθ"λπιαΙ6ανοιυ·ένης καί
ττί' ποοΐΓ>ολ·)Κ ταινιονν), -0 αταγόο:ευσ·ις νπό τον Κρότον;
Ττς ■κηί προ'β.ρ.λτίς ονΐιΤη· των ταινιων άνα-
οτΐ! €.ΐναι είαιοιρτι'κίός δα'στΐοΑ,ος. Οί εΐσαγω-
Λν αυτών, οί όποΐοι δεν διαΐΓρέροαη' άπό τονς
ττκ
νεΐς
η<αΙ τοΐις αλ'λους κακΌποιονς. ε'γοιη' ισγυοά Μκηΐι'κο'ύς νπΐ^λιόοοντας άπο τονς ϊτΐηεοΐοιεντάς Τολ' κρατοη', εί:: τα ότοΐα τ«Λ Ιΐκ των οποίων εΐβάιγονται αί τ«ινίαι αν- ταί <ατ ττιν -κίχοαν ιιαζ. Καϊ αί πεο·· σΌΟτεοα'ι &τό τάς ται- νι'ο·- ηντά:. δχοκ ι?ΐναι γνοισταν, είναι άιιερικανικ«'ί. % Π«οά ·ραι"τα, Ια>οσ«ν πΊ'εσθοϋν οί είσαΎονν^Τ: &ένων ται-
νιτΤνν θά ΐ»πονο.εο>θοι"ν νά «ϋαάγονν ταινίαι: νο·τσλλτ>Λο<ικ ναϊ ?ίνι ναταοτοίπτιΐν.ά: <δι« την νεολαίαν ηιαζ. Και ντ«ο- ίκται καλαί άπό (τν&ιΐκω- {Μΐ'ΐαττχ: ταινίαι, τα: ί>τοί«- Λιιω; οί ρ'-
•/η
(ΤΓ^νιΐΛίγΤ'- ιάποοηίπτουν. ·διότι οί·ν τάς θρ/ηοο'ϋν
Έν τάση πιροιπτώσει. τό θιριια αΰτό ποεπ'ει
νά ιλνίί·?ί. παοαλΐλτίΐλως οέ νά άτα^ορ^χίίΚί ναί η
ο,η καί των πάσης καιτηνορίας ιηη<<Κρ&όο«η' ρν»τΛ''πο)ν. ΐίκ «(ΤΠ!νί·| ι·Μ7ιν, οΐξ V Τ λ. Οί κ κ. ίπτννυρ'γιοίί ιΛικιαιοσΰλ·ί>ς ΊΕυποοιίον.
λτΐΜασίας Τάξεως ναί Ποο^οίος της 'Κν6εονηαεο)ς πορ-
πει να κινπΐθονν δοαστηοίίος ?πί ΐοϋ προΜεΐιαενον, ποΐν
ίί είς εοΊ'γκλαν ή χτόρα.
Διότι διά της προβλεπομένης
παρατάσεως τής προθεομίας
τής ικφ. 1 τοΰ αρθρ. 7 τοΰ Β.
Δ. 330)Ί960, παρέχεται ή δυ-
νατότης είς τούς δυκαιούχους
πρόσφυγας, δι" οθς κατά κύ¬
ριον λόγον ένδιαφέρεται τό ύ-
ποαργεϊον, τοΰς μή ύποβαλόν
τας έμπροθέσμως αίτήισεις άπο-
καταιστώσεως, δπωΐς νο)μΐ|μοποιΐ
ηθώσιν είς την άσκησιν τού 6ι-
καιώματός των διά τής ήδη ύ-
ποβολής τοιαύτης, ώστε νά τι>
χωσιν άποκαταστάσεως διά
προβλεπομένων νά τεθώσι συν¬
τόμως είς εφαρμογήν στεγαστι
κων προγραμάτων ύπέιο των
δικαιούχων της κοτΓηγορίας
ταύτης.
Έξ αλλου, διά της παρατά¬
σεως της προθεσμίας ύποδολής
αίτήσεως έκ μέρσυς κατόχων
προοΐφυγικών άκινήτωιν, μή ικε-
κτημένων δΊκαίωμα
κης άποκαταστάσεως, αΐρεται
τό ύφιστάιμενον έκ τοΰ νόμοο
«ώλυιμα νομιμοποιήσεως αυτών
καί καθίσταται δυνατή ή παρα-
χώρησις μεγάλου άριθμοΰ τοι¬
ούτων αΛανήιτω'ν, δι' ής πέραν
τής τοοκτοποιήσεως των ένδμοοφε
ρομένων θά δηιμιουργηθώσι σηι-
μαντικά έσοδα τού ε (δι κου λ)
σμοΰ άποκαταστάσεως άστών
Προσφύγων, ατκχραίτητα διά
την χρημοποδότησιν των νέων
στεγαστι κων προγραμμάτων
τού 'Υπουργείου.
Έπίσης, τηροκειιμένου περί
κρατικών οΐκηιμάτων θεσπίζε-
τιαι υπέρ τής αυτής κατηγορι-
ας ώς χρόνος καταλήψεως των
ο'ικηματων ή 5η Ίουνίου 1991,
μέ συνέπειαν νά καθίσταται ή¬
δη δυνατή ή νομιμοποίησις με¬
γάλου άριθμοΰ κατόχων οίκη.
μάιτων, δι" ήν κατά την ποοιαχύ
σασαν νομοθεσιαν άπητεΐτο ή
εγκατάστασις έν τφ οίικήματι
μέχρι της 1.1/ΙΙ9431.
Πέραν δμως των ανωτέρω, έ¬
χουσι δλως Ιδιαζουσαν σημασί¬
αν καί άποιτελοΰν Μμπρακτον έκ
δήλωσιν τού Ιένΐδιαιφέροντος,της
Ίΐολιτείας διά την απόκτησιν
διοκτήτου οίκογενειακής στέ-
γης υπέρ /των διαφόρων κατηκ
γοριών πολιτών, αί οίκονομυκαί
διατάξεις τού ανωτέρω Ν. Δ.,
δι' ών τό Δημόσιον προέρχεται
είς την ανωτάτην δυνατήν μεί¬
ωσιν των μέιχρι τούδε προβλε¬
πομένων τιμημάτων παραχωρή¬
σεως των άκινήτων ώς καί την
παροχήν έτέρων σοβαρωτάτων
πλεονεκτημάιτων, ώστε νά πι¬
στεύωμεν, δτι διά των μέτρων
τούτων έιξασφαλΡζεται πλήρης
ειόχέρεια είς τούς ενδιαφερομέ¬
νους διά την ανετον καί έντός
των ο'ικονομΊΐκών δυνοποτήτων
αυτών εκπλήρωσιν των υποχρε¬
ώσεων των.
Διά των διατάξεων τούτων,
ώς καί ιάλλαχοΰ ελέχθη:
α) Αύξάνεται ή μέχρι τοΰδε
προιβλεπομένη υπό τοΰ Νόμου
μείωσις τού τιμήματος δια τούς
δικαιούχους πρόσφυγας άπό
<30% είς 50%, έφαρμόζεται δέ αοτη έφ* εξής κα| είς τούς διά τού συστήματος τής αΰτοστεγά σεως άποκιαΐθισταιμέ'νους ύπολο- γιΐζαμένης της ανωτέρω αειώσε ως και επί τοΰ χορηγουμένου δανεύου αύτοστεγάσεως. παγγέλλ'εται την επιβολήν σκλη ρών κυιρώσεων ικατά των προ- δοιτών της Πατρίδος κα·ί τώ.- έκιμιεταλλειττων τής δυστυχίας τού Λαοΰ μας. Μέ τό μα τής 4ης Σετττεμΐδρίου ή Κυ βέρνησις ιέττανέλαΐβε την συν &τι ή «Έθνική Νέμεσις θά είναι ΰίδυσώπητος». Καί. θά τηρήση την υπόσχεσιν της. 1Ο νόμιος τής έπιιβολής των 6ί καίων κυρώσεων έχει δημοσιευι- θή καί ©ά τεθή αμέσως είς έΓ φαρμογήν. "'Ε'χουν ττρονοηθή 6- λαι «ά έγγυήσεις, ώστε νά μή μειτα)6ληθή είς όργανον έκδική- σειων κιαΛ ικανοποιήσεως πα¬ θών. 'Βμπνευστής των ποιν&ν θα είναι ιή συνείΐδησις τοΰ "Εθνους. Δέν πρόκειιται ιβε,βαίως είς την ΈΙΛλάοα, όπως συνέ&η είς &- λας χώρας, πβρί ,μεγάλου άριπ θιμοΰ Ιένόχων, περί μερίδων λα¬ οΰ αί ό'ποΐαι ήπίστησαν Τΐρός τό καί -ροσεχώρησαν ε'ίς τόν Κατακπη|τήν. Είς την Έλλά 6α υπήρξε καθολική ή πίστις πρός την συμιμαχΗκήν υπόθεσιν καί ιέλάχιατα τα πε,ριστατικά τής προΐδατικής συνεργασίας μέ τόν Ιέχθρόν. Άλλά ακριβώς δι* αύτό, 'διότι ευρίσκοντο είς πλή ρη άντίθεσιν ~ρος τό καθολι- κόν αΐσβημα τοΰ Λαοΰ, θά τχρέ- πει νά ύττιοστοϋν αυστηράν κα· ταοίΐκην. Ή έκκιαίθά;ρισις των εΰθυνών τοΰ τοαρελθόντος θά {- κανοποιήση τό καθολικόν Εθνι¬ κόν καί Ηθικόν οοϊτημα, θά έ- την Ατμόσφαιραν, θά ΟΊ Τάρψιλαρύγγιοι καί λεπτ'ε- πίλεπτοι κσιλιόδοαλοι τοΰ κό- σμου καί δημοκροπυκοί Γάλλοι, μεταχειρίζονται είς την γλώτ- σαν των ένίοτε μίαν την όποιαν μεταΐφράζοντες επί ^έξει είς την "Ελληνικήν, τήιν μεταχειριζόμεθα σημερον, ώς έπικιειφ·αλίιδο; τοΰ σημερινοΰ μας άρθρου. Αυτήν την λεί~τοτάτηι/ κσι θαυμάσιον είς έκφρασιν καί έν νοιαν, γαστριμαργακήν φράσιν έδανείσθησσν καί οί ηγέται τής Ήνωμένης Άραιβιΐκής Δη·ϋοκρο τιας, είς την διακυβέρνησιν τής πτωχής χώρας, των, κα! έπεΐ'δή ή όρεξις έοιχεται ξ ε κ ο κ κ α λιζοντας τό πλούσιον έλ ιληνικό ψ η τ ό, τώρα Ληομο- νοΰντες καί την πατροπαράδο¬ τον ώραβικήν — πήττα — θέ- λουν καί βιάζονταΐι νά παρα-- καθήισουν είς την ήγεμονυκήν τράτΒεΙζαν της 'ΕλληινΊκής Κοι¬ νότητος Άιλεξανδρείας καί νά δοκι'μάσουιν τα πλουσια έδέ- σματα της Κοινοιτικής τραιπε- έί;ατμ6ση την δικαίαν άγανοΐ· κτησιν τού ιΛαού καί θά θειμε- λιώση άσίφαλέσιερόν τό μέλλον τής "Εθνιικής μας Άναγεννήσε- ως. Υ1111. Ή αποκατάστασις τής λαικής ικυριαρχίας άνήκει καιτ' έιξοχήν είς ιτοΰς ττρώ-ΐθυς θειμε- λιώ|δεις σκοποΰς 'μας. "Ο Λαός άνακτα τάς ελευθερίας τού καί γιίνεται κυρίαιρχος ΐής Χώρας τού. "Ή ιΚυΐβέρνησιις τής 'Εθνικής Ενώσεως Ιέχει άπόΐφασιν νά χω- ρήση είς ΓΓήν ταχατέραν δυνα την ενέργειαν καί δημοψηφύτιμα τος κα) Ιέ'κλογών συντακτικής 2. υνελεοσεως «αί Δη,μοτϋκώίν καί ΐΚοινοτικών έκλογών. Καί αποτελεί ζήτημα τιμής διά την (Κυβέρνησιν όπως ή ΛοΤίκή 'Ετυ μηιγορία έκβηλωθη κατά τρό- |Αΰτό άκριιβώς συμβαίνει σή- μΞιρον, δπως ιμάς άναγγέλλουν τα Ιέπίσημα τηλεγραφήματα έξ Άλειξανΐ&ρείας, τής 6ης Φεβρου αριου, τα όποϊα ιμας ττληαοφο- ροΰν ανευ τηεριστροφών ότι: «Ή Έλληι ική Κοινότης Άλε- ξανδρείας ΕΚα&εν έγνοαΐφον τοΰ Αΐγυπτιακοΰ "Υπουργείον "Εξωτεοικών, διά τού όποίοο ζητεϊται 'δπως αφαιρέση έκ τοΰ 'καταστατιικοΰ της, τα άρ θ,ρα τα όποΐα άναφέιρουν την ΕΛΛΉ'Ν Ι ΚΟίΤΉΤΑ τής Κοινό τηιτος. Έπίσης ζητεϊται δπως Ιδία πάσαν εκποίησιν τής κτη ματιικής της περιουσίας, ΜΉ ζητεϊται οτ&εια τής Έλληνι- •κης 'Κυιβερνήσεως». Καί έπειοή δπως άνεφέραμεν ανωτέρω, ή δρεξις έρχεται τρώ γοντας, ιίίφού οί φάΐλοι μας οί "Αροίβες έχώνευσαν ήδη τάς κο ταίβ,ροιχ'θι'σθείσας πειριοασίας, κι νηιτάς καί ιάκινήτους των πτιωτών πρ<: σΐφύγων, τάς οποί¬ ας δπως ελέγαμεν είς τό προ¬ ηγούμενον άρθρον μας της 20ης Ίανουαρίΐσυ εξετίμησαν, είς 15 έκοβτομμΰρια λίρας Αίγυπτια-- κάς χαρτίνας, τάς όποίοος θά κατοοβαλουν έντός βΐκοσαετίας, συμφώνως πρός την Έλληνο - ιΑιίγυηττιακήν σύμβασιν τού Πι966, τώρα τΒροσπαθοΰν νά Θέ- σουν άρπαικτικήν χείρα επί της μόνης απομενούσης κολοσσιαί¬ ας περιουισίας τής Έλληνικής Κοινότητος Άλειξαΐνδρείας, ουγ κιειμένης άπό θαομάσια καί με- γαλοπρεπη ύ&ράματα καί ικτι- ριακά τετράγωνα πολυ·κατο.ικι- ών, έ'κτός των άπεράντων τυλου τοφόρων ώρωσίμων γαιών τής κληρονομίας Αβέρωφ είς τό χωρίον ΆμπουΗΜοπαμΙρ της κώ τω Αιγυπτου. Άείμνηστε καί θρυλικέ ΑΙΒΕ ΡΩΦ, εύεργέτα δχι μόνον τής Έλληνΐ'κής Κοινότητος Άλεΐξαν Ιορείας, ώλλά καί τής ελευθέ¬ ρας Έλλάι&ος, τής οποίας ύπή ) έ,ες ό γίγας κα,ί Μαικήνας των εΰεργετών, μέ την άναμαιρμά- ρωσιν τοΰ Άθηναικοΰ σταΐδίου, την ιδόξαν τού θρυλικού .καιτα- ορομικοΰ «ΆΐΒΕΡΩΦ» και τό- σων όολλων μεγαλειωδών ίδιρυ- μάτων κοσμούντων τό Ίοστέφ'Χ νόν άστυ καί την γενέτειράν σου, τό ιΜέτσοβον, ασφαλώς θα τρίζουν τα λευκασμενα όστά σου, είς τόν σεπτάν τάφον σου τής πατρώας γής. Άιθάναιτε Αβέρωφ, εάν τάς έ ςόχους καΐ μεγαλειώδεις δω- ρεάς σου πρός την Ελληνικήν Κοινότητα Άλεξανδιρείας, ζητεί νά άρπάση, ή Ιέν πτωχεύσει "Α- ραΐβική Δημοκρατία, τό δνομά σου θά μείνη βΐς την "Ελληνι¬ κήν ιστορίαν αιώνιον καί δοξα- σμένον δτοον οί άδικοΰντες θέ- λουν φόγει από τόν πρόο καιρόν αυτόν κόσμον, 'άδοξοι ώς ηγέ¬ ται κρατών, άΐλλ' ένδοξοι επί ά δικια καί νοσιφήοιει των καλλι- μαρμάρων Ιέκπαιδευιτικών 16ρυ- μάιτων τής ΙΕλληνικής Κοινότη¬ τος Αλεΐξανδρείας. ΑΙιΓΥΠΤΙΩΤΗΣ πον απολύτως πλέον καιρός, γνήσιον. Είναι επειτα άπό την μακράν περίοδον τής δουλείας, βπως Ιό 'Ελληνΐικός Λαός, άπη, λαγμιένος πάσης ικαί ύ"λικής καί ψθχολογιικής ιβίας, αποφασίση κυριάρχος καί διά τό πολΐτευ- ιμα καί διά τό ιΚοινωνΐικόν Κα- θεστώς καί διά την Κι,ιβέρνησι·" της άρεσκείας τού, καθώς έπί¬ σης καί Ιδιά τούς Δη'μοτικοΰς καί οιά τοϋς /Κοινοττικούς τού "Αιρχοντας. Δέν Εμπορούμεν νά προχω- ροαμεν μέ τα τεκμήρια τοΰ πα- λαιοΰ παρελθόντος τα ιόποΐα τί¬ θενται ιυπό ιάιμφισδήτησιν 'Υ- πάρχει έ—είνουσα άνάγκη νομ' μότητος. Τό "Έθνος χρειάζεται οριστι¬ κόν Ποΐλίτευιμα ικαί Λαοτυρόβλη τον 'Κυβέρνησιν, ώστε ν' άναλη- ιφθη μετά σταΒερότητος ή προ¬ σπαθεία (της μιειγάλης δημιουρ- γιας τού Μέλλοντος. ΥΙιΜ. "Εως τότε μόνον ή Έ¬ θνική "Ένωσις σώζιει! Απέδω¬ κεν [ηδη υπέρ τού Τόπου μεγ χ άγιαθόν. Ηυξήθη τό Διεθνές κϋ ρος τής Ελλάδος κοΛ συνετελέ¬ σθη ή διμαλή μετάβασις άπό (τής δουλείας είς την απελευθέ¬ ρωσιν, ή ιόποία άπό δλους σι δόν Ιέθεωρεΐτο άπίστευτιος, ώστε αήμ'ερον νά προσλαμβάνη, πε- ρίπου τάς διαστάσεις «θαΰμα- τος». ΙΠρός δλους τούς συνιτελε στάς τού, άπευθύνομεν δηαόσι- ίΛχΐαν πίστιν καί είς τό μέλλον. "Ολοι ο" ιμε'γάλοι σκοποί τοΰς όποιους άνεπτύξαιμεν χωι- ρίς την Εθνικήν "Ενωσιν δέν ήμποροϋν νά πραγματοποιή- σουιν, ένώ μέ την ' Ενωσιν θά εύ οβωθοΰν ασφαλώς, είς τρόπον ώστε άπό τό σημερινόν χάος νά προέλθη ένσς ,Νέος Ρυθμός, ά¬ πό τα Ιέρεί,πυα τής Ιδουλείας, ¥.- νας ιΝέος Κόσμος, άξιος φο- ρεΰς τής 'Εθνικής Άναγεννή»- σεως. Ή έποχή μας άνήκει βεβαί¬ ως είς αΛΙλον αίώνα, έχει ΰμως πολλάς δμοιότητας, μέ την έπο- χή τοΰ 21. Κοοί σήμερον, δπως καί τότε, ιίΐξερχόμεθα όπό τόν αγωνα πλήρεις άπό δόξαν, έ- ρείπια καί διΐχόνοιαν. Γνωρίζο¬ μεν, ποΰ ωδήγησε τότε ή ρεσις καί ώφειλαιμεν νά έμπνευ σ*θώιμεν τό παράδειγμα, διά νά τό άποφύιγιωιμεν. "Οταν πρό έξαιμήνου Ιίφθαισα ειίς ιΚάιρον, διεκήρυιξα δτι με- τέβαινα ώς Σταυροφόρος της ΙΕΘνικής μας "Ενώσεως. Σήμε¬ ρον, έπιστρέφων ειίς την ελευθέ¬ ραν Ι Ιατρι,&α επι ,κε'φαλής της 'Εθνικής Κυβερνήσεως, διακη·- ρυττω καί πάλΐι δτι έτιανέρχιθ- μαι ι Σ ταυροφάρος τής/ 'ΕΙδνικής "Ενώσεως. Καί εΐμαι εΰτυχής 6- τι §χει πραγματοποιηθή. Ά'λλά πρέπει νά διαιρκέση μα χρι της Λαικής 'ιΕτυμηγοοίας, ή Ιόποία θά καθιερώση τό ορι¬ στικόν Ι Ιολιτευΐμα ικαί την Κυ·· βέρνησιν τοΰ μέλλοντος. 'Μέ την ευθύνην τού Κυ&ερνή τού, 16 οίκηρυττω καΐ έπιθυμώ να γίνη κοινή συνειδησις, δτι χωρίς την "Εθνικήν μας "Ενω¬ σιν τα Ιύπέρταιτα συιμφέροντα τοΰ 'Έθνους καί τοΰ Λαοΰ μας Ιίπατρέχουν τόν έσχατίον κίν&υ- νον. Μόνον ή 'Εθνική "Ενωσις σώΐζει. Άλλά εύτυχώς &έν ύπόιρχει κανείς λόγος ανησυχίας. "Ολαι οΛ ουνάΐμεις, αί οποίαι σοιεργα ζονται είς την Κυβέρνησιν, ί· χούν ιάποδείξει δτι κατέχονταα άπό την πίστιν τής 'Εθνικής Ε¬ νώσεως Καί Ι&ιά τούτο θά διαρ¬ κέση. ΙΚ αί όπως έθαυματούργη- σε μέχρι τούδε, θά &αυματουρ- γήση καί είς τό μέλλον. Λαέ των "Αθηνών. 'Εορτα,'ζο- μεν σήιμερον την Άνάστασιν. Μέ βαθυτάτην; συγκίνησιν ιάπευθύνω τόν έγΐκάρδυοιν χαιρετισμόν τής Πατρίδος. Και χαιρετθζω ιέπισης τό ήρω'ΐκόν, μαχόμ&νον, έλεϋθ&ρον "Εθνος. Ζήτω ή Αίωνύα "Ελλάς! Ζητωσαν οί Μεγάλοι μας Σ,υμμαχοι! Ζήτω ή Ελευθερία! (Συνεχιζεται) 17ι39 ΣΚΑΦΗ Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΕιΛΛΉιΝΙιΚΟΥ ΕΜΟΟ'ΡιΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ Συμιφώνως πρός τα στοιχεΐα τής 'Εθνικής Στατυστικής Υπη¬ ρεσίας ή δύνο;μιις τοΰ έλληνκκοΰ ιέμπορικοΰ στόλου, έκ πλοίων ΙιΟΟ κόρων όλικής χωρητικότη¬ τος καί άνω, ανήλθεν είς τό τέ¬ λος Δεκεμβριού 1ι96β είς 1.739 πλοΐα όλικής χωρητΐικότηιτος 7. 856.418 κόρων, έναντι 1.570 πλοΐων καί 7.25Ι6;1'34' άντιχττοί- χως, τοΰ Δεκεμβριού 19β9. Τα άργούντα διά διαφόρους αΐτιας σκάφη άνήλθον είς 1&5. Ό άρι- θμός των εργαζομένων Έλλή>
>ων ναυτικών, είς πλοΐα υπό
ελληνικήν σημαίαν 100 κόρων
καί όίνω, άνήΐλθε τόν "Οκτώβρι¬
ον είς 36.548 έναντι 34.681 τοΰ
11985, των ιδέ ιάινίργκύν τςν Νο-
ήμΐβ,ριον είς 6.225, έναντοι 6.343
ον έπαινον κοΑ τοΰς
μεν τάς θερμάς ευχαριστίας
της Κυβερνήσεως, διότι έπειθάρ
χησαν είς πάς Ιέντολάς της κα)
ιθοιΐκαιωσαν την εμπιστοσύνην
της.
Παρόμοια «θαύματα>> ή 'Εθνι
κή μας Ένωσις, θά δυνηθή νά
ιέπιτειλέση, εάν συνεχισθή μέ
την Ιδίαν ειλικρίνειάν καί την
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Φέρεται είς γνώσιν των Ά£ιοτ. Άνωνύμων Έται-
ρειων καί *Εταιοειών Πεοιαριομένης Εύ&ύνης ότι
δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύηουογοϋ Εμπόριον ύπ' αριθ.
66378)4126 τής 16)12)65, ίημοσιευφείαης είς
το ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνω-
νύμων *_ΐαιρειώ>(. όςίζίται δτι δύνανται νά ουνεχί-
σα,σι όημοσιεύουσαι εγκύρως τάς ΙΤοοσ'κλη'σβις τ ών
Γεν. Συνελεύαεων χαΐ τούς Ίσολογισμούς των διά
τί}; οίχονομικής μας εφημερίδος «0ΙΚ0Ν0ΜΌ
ΔΟΓΙΚΗ— ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγέ¬
νετο μέχρι τούδε διά τής «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗΣ»
ττ( ό τής ονγχωνεύοεώς της.
ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΝ
ΑΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΙΘΑΤΟΝΟΣΟΥΝΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ
Υπό τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
■Έκπτώσεις... Έκπτώσεις παν
τοϋ. Άατό δλα τα «ίδη, ικυρίως
τα ήδη ιένοόσεως, ύποδήσεως
κοαΐ σΐκιακής χρήσεως, προοφέ
ρονται είς τήιν κατανάλωσιν μέ
μικροτέρας τιμάς. Ή περίοδος
των έκπτώσεων ττού ήρχισε και
θά διαρκέση μέχρι τής 20ης Φε-
βροαυρίσϋ, ©ά τονώθη, δπως έλ
π.ζουν οί άρμόδιοι, την Εμπο¬
ρικήν κίνησιν, ή άποία πάντστε
μετά τάς εορτάς Ιέμφανίιζει χάμ
ψιν.
Άπό τής πλευιράς των αρμο¬
δίων ι&πηρεσιων τοΰ ύπουργΕΐ-
ου ΈΙμ-ορίου Ιχουν γίνει όλαι
αί άπαραίιτηται ενέργειαι, ώσ-
τε αί Ιέκπτώσεις νά είναι καί
πραγματικαί κ«1 σημαντικαί
Είς —αρομοΌος Ιένε,ργείας,προ
έβησαν κ<χί αΐΐ κ<χτά τόπους έμ- πορικοΐ σύλλογοι, οί οποίαι μέ έγκυκλίιους πρός τα μέιλη των ύπαγραμμίζουν την ανάγκην τής υπάρξεως πραγματικών έκπτώσεων άπό 1ι5 — 25%, α¬ ναλόγως τοϋ εΙΤδους. Πρός κα· ταιτοπιαμόν τοΰ κοινοϋ, οί κοο- ταστηματάσχ>αα ύπεχρεώθησαν
νά άηΛΓνΐράΐφουν επί των ττωλου
ιμένων εΐδων ι&όο τιμάς: την πά
λαιαν τυμήν καί την νέαν, μετά
την έκπτωσιν. 'Καπ' αυτόν τόν
τρόπον τό Κοίνον θά είναι είς
θέσιν νά διαπιστώνη άνά πα¬
σάν στιγμήν τό υψος τής ~αρε-
χομένης έκπτώσεως.
Άπό τάς πρώτας πληροφο¬
ρίας, οιοητιστούται δτι εφέτος
οΛ 4κπτώσεις πρέπει νά είναι
μεγαλΰτεραι άπό κάθε άλλην
φοράν. Τα «στόκ> των καταστή
ματων είναι ιμεγαλύτερα, ΰ-ως
καΐί ό 'άντατγωνυσμός. Π,ρόκεΛαι
διά δύο βασυκούς παράγοντος,
οί ότΐοΐοι θά έπιιδράσουιν ά—οτετ
λεσματικώς είς τό ΰψος αών πά
ρεχομένων έκπτώσεων.
Η ΒΡΕΤΑΙΝ'ΝΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΙΣ
Ήνοιξεν ήδη τάς πύλας της
διά τα κοινόν ή έκθεσις οΐκια-
κών ιπροιόντων καί αλλων κα-
ταναίλωτικών αιγαιθών πού διωρ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΝ ΤΗΣ
ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗΣ
γανώιθη είς μίαν αίθουσαν τού
ξ/ενοδοχεΐου «Χίλτον», άπό την
βρεταννικήν έκθεσιν έξαγωγών.
Σκοατός τής εκθέσεως: Νά γνω
ρχτη 'δ έλληνικός έμποιθυκός <καί έΐτΐιχιειρηιματΐικός κόσμος, τα έ- πιτεύγματα της άγγλικής βιο- μηχανίας εΐίς τόν τομέα των μοντέ,ρνων οΐκιακών σκευών. θαυμασία άργυιρά σερβίτσια, άγΐγλικά ύφάσματα, ήλεκτρικαί συιο'κευαί (κοαζίνες, ψυγεϊα, ρα διόφωνα, τηιεοράσεις)κλπ., αγ γλικά προίόντα έκτίθενται μέ χάριν ΐκοΛ κομψότητα είς έναν, σχετικώς, μικρόν χώρον, θά πρέπει οί άρμάδιοι των διαφό- ρων κρατικών καΙ ήιμικρατυκών 'Οργανώσεων, πού άσχολοΰνται μέ την Όργάνωισιν Έκθέοιεων, νά επισκεφθούν την έκθεσιν — θά α—οκομίσσυν πολλά. ΣιΤΗΝ ΛΙΕ1ΨΙΑ Την στιγμήν αυτήν τό ενδια¬ φέρον τοϋ διεθνοΰς έμπορύου καί τής βιομηχανίας προσελκυ»· €ΐ ή διιεθνής έαρινή έκθεσις τής Λειψίαις, ή όποίια θά ανοίξη τάς πύλας της τάς αρχάς τοΰ προ- οεχθΰς μηνός Μαρτίου. Είς την έκθεσιν τής Λειψ.ας, ή όποία 'καταλαμβάνει ε"να τε¬ ράστιον χώρον 35Ο.ΟΌ0 τ. μ. θά εκτεθούν έμπορεύματα άπό 70 χώρας. Μέ-χιρι ιτώρα έχουν δη- λώσει ανο των 10.000 ένδιιαφε- ροιμένων. "Ή έλληνική συμμετοχή ειίς την έκθεσιν είναι καί αυτήν την φοράν άξιόλογος. Εκατόν ιάπό τάς μεγαλυτέ¬ ρας βιομηχανίας κα) έξαγωγι- κάς έ-ιχειρή,σεις θά έκθέοουν ©ιάφορο: είιδη της έλληνικής 6ι ομη,χανίας, δια τα όποΐα ένδι- αιφέρετοοι ή άγορά τής Άνατο- λικής Γερμανίας. Ή συμμετοχή τής 'Ε'λΛάιδος είς την έκθεσιν τής Λειΐψίας θά συμΐβάλη είς την περαιτέρω άνάΙτΓτυξιν των έμ· πορυκών συναλλαγών, μεταζύ των δύο χωρων. «Ι ΝΕΑΙ ΑΙδϊί.ίΊΪ ΕΙΣ ΤΗΗ ΝΟΜΟΒΕΣΙΛΝ ΠΕΡΙ βΟΟΚβϊβίΚίΕΟί 1ΣΤΟΝ ΠΡ02ΦΥΓ0Ν ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΩΝ Β' β) Ώς τίμηιμα των παραχω- ρουμένων άκινήτωιν κατ' έφαρ- μογήν των διαταξεων των άρ¬ θρων 23 καί 84 τοΰ αύτοϋ Β. Δ., δρίζεται ή τρέχουσα αξίχ αυτών κατά τόν χρόνον τής πά ραχωρήσεως, καταργουμένης της υπό των ανωτέρω διατάιξε- ων τιεϋ Β.Δ. 330)1960 προβλε¬ πομένης προσαυ,ξήσεως αυτής) κατά ποσοστά 50% καί 20% άν- τιστοίχως. Έπίσης, προΐβλέπεται ή έφαρ μογή των ανωτέρω διατάξεων καί )διά τάς γενομένας παρα¬ χωρήσεως άκ'ΐνήτων, είς δικαι- οΰχους των ρηθεισών κατηγορι ών, άπό 9.6.511 (Α.ιΝ. 1β_2) 5ι1) μέχρι σήμερον, υπό την προϋ¬ πόθεσιν 8τι ή έκ τής άναπρο- σαρμογής τού τιμήματος Γ. ΓΡΗΠΟΡΙΑΙΔΒΣ ΓΕΓΟΝΟΤΙ! ΚΒΙ ΣΧΟλΙΙ ΣΥΝΕΧΕΙιΑ έικ τής 1ης σελ. περιφέρει μιεταξύ των κατοί.κων των Λολυκατουκιων ίνα. ν- πάμνημα ποίος νπογραφήν. Είμεθα ή ιμόνη έν 'ΡΛλάΙδι Ιέΐφημ,ερίς ητίιχ: επί μίαν 40εΙτί- αν μάχεται σθενα&ώς έπΊ των .δηιμοσιογρηφικών έΐτάλξεων πρός άνάπττνξυν, ΐτίριιφρούρησιν 'καί Λροώθτ}σΊ,ν τίϋν προ- σφυγι·κων έν γένει σι»μο->ερόντ'ων καί εΛΐ$υμοΐ>μεν καί είς
την ιπρΌΐκιειμένΎτν περιίπτωσιν νά ιΐξν.τιΐιριε'τήσω.μιεν, τ<Λς κα- ταίκους των πολυκατοικιων αυτΓον, αλλά οατως ίϊτποίμεν καί είς την «ρΐχήν, δέν γνωρίζομ®ν τίποτε ΐό σαιφές καί συγκ.€- κρυμιένον. Αί ττληροφοριίαι ιιιας ά;πό τούς κατοίν,ου;, υπήρ¬ ξαν «σαιφεΐς· 'καί ουγκργ'υιιέναι.. Π αρα!καιο·ϋιιιιρν την "ΈτιιιτροΐΓήν. περί τϊζ δ.τοίας; γράΐφο- μεν ανωτέρω, 6πω: ·Ε>εστι κα-ί ύπ' δι[»ιν μας τα ζητήιιαιτ'α χά
δποΐα την &χααγόΚαϋ<ν, πρός τό συμφέρον της διλότητος των νχχτοίνχϋν των πολυκα/τοικιων τής Λεωφ. 'ΑλεΕάινΊδιρας καί άς εΐνα'ΐ ,άπ|ολι''τΐα>ς βεβαία, Λτι έφόσον ταυτα είναι βί-
καιια, νόιιιιιμα ·κ.αί πιραγμαιτοπΐοιήσιμα, ·&ά τα ΰ-ποστηρίξθ)-
μεν &ν$ί(ψχίΚ.
Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΩΝ ΓΤΝΑΙΚΟΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΤΛΗΝ.
Πρό 'οιΡκαηιιέρου περιττον ό Σνν!νεσίΐ).ος διά τα Δι*/αιώ-
μιοοτα ττζ Γυναί'κιαι::, ε^οσε τσάϊ, ιάτΙ τϊόν ί«ιίθΊΐΕροντ>ρισων
Λλέον συνρστιάσεων, είς τα «έλη τοΐ), είς κιεντρικόν Ξενο-
οοΐνεϊον της: Λοωτευοΰση;, μέ σν.οττόν την λήψιν απΌΐράισε-
ων, Ιδία την είσοδον ·π·ερ·ιισσιοΐτέρ<·ΰΛ' γυναΐικί7>ν είί την Βου¬
λήν, ιαέ την δικαιολογίαν, δτι σηιιεοιθν αΤι γυναίνΐΡ!: ιΐηιφο-
φόθιθΐι ιντερτιρροΰν τΐωιν άνΐδοόη' κατά 115.000. ΠράνΜατι
αί ·ίτηλε^ ιΐτποτοιφοοο'ΐ άΜέθΥΌντ·™ στριεριον ύς 3.100.000
(τοία έκ.ατΐαικπ'ιοια Ικατόν γιλιάδα;).
Τίι +>4ια "άνέ^τηιΖακ, τί Ποόεδοος τον Σι>ν(ροικον % Αί-
γλη Ψο%τη ναί ή γνονττή δικηγόρος κ. Άλ.
Μ
ΊΕντός; χον άνωτ/οω ΣυΛ"δέοΐιιου, τό ίδιον ηίτηαα ί>το-
ΓτττιοΓϊουν ναί τΛ Έιτννόν ΣικιΙί>ούλιον
τι Χ.Ε Ν
η' και
Γ καί ή Όιιοσπονδία Γνιναι-
(ττνιρηην ϊαη
άτο ν,ηνΐΛχι
ιιρ τοι»-
η^ ιιρ
οτί οΐί
ζ. 'ΡΤνιΡΪνο
Ι?»τι
νη τη~ 'λίη' '·/ΠΛΐ(τητη^ ιιρ τηίΐ" η.^ηη'- νπΐ ρ,κ-
τό" ρΡτιη/ον<·ην. δ?ν θα τα- ή^ην^αηνν ΊΕν τάισ'η Λίλκ τρο·ιττο>πιρι, τΑ αϋτΎνιατα τ"««ηινπι/κ/ήιν υα κΐνρτ^π ιιϊ τί»
θριιπ 'οΐ-ττϊν- το'ι'νλη?νιοτον τα (τ>·έ"Γηι?πν αΐ δ-
"/οί τα δίκαια νο τ»α><ιιητΐτο-τν>ι·ήο*ιιιια ρΤλπι ναί
'διά χ»&ι έτϋΙκο«(τοί<ν καΙ&ε- }(η τα οϋτήιΐΐίϊΐτ·α αΰτα είναι τοία: 1 ^ Ν Α -"Πι<ι)ηιιιΛό^νΐΓΤΓίΐ Ά" τνίΐ" εν,7θΛ/ΐ|νΛη- ς· τνΤνν 1δ·ιιαιφ6οων κααυάτων {ητοψήφιαι. "εοισσότρραι 2> Νά 7<τί)ΊΡοωίΚϊ δ'ΐά τη">
ρία, Ιδία να ϊγαυν αΓι α|»ηφσφόροι την εΰχ'έρεκιν *% Ι.ηπιλο-
γης; μιεταξί) των όμοψυλων τόη· ί'πΌψηιφίων, ίκάστης εκλο-
γι>κήί ττεριιορροείαο. καί,
3) Νά είίθϊρ'χΐονται είς; την ΒοΊ«λήν πιερΐισσότερ·αι γυνΐαί-
κες:.
Τό εν θέκατον τοϋ συνοιλιικοΰ «οι'θμοΐ των Βοΐ'λευιτα")ν
(ιδηλπΐδη επί 300 αί 30,) δίκαιον ίΐναι να είναι γνναίικΕς.
Ή ι-Μΐ>ηΛΐ>~ των ρι^ την ΒοιΛτί ν ο'ιυι υιόνην Μν ■&α ι^οίψη,
άλλά άνιαΜΐφι σ6ητή.τοκ ·θά ά-ποΐΓΐή πρός σφελο: τοΰ Τότου.
Αΐ Έλλ-η,'νίΐδιεο, τόοΌν εις την «ρ'γαιότηΤα κιαί τόν Μεοαί-
ωνα, βσχ>ν καί κοκτά την 'ΕπαινασταιΤΐκήν π€ρίο·δ>θ'ν κιαί άκό-
μη μ«χρι των ιδικών μαί χρόνων, προσέφερεν -ολυτίιμου;
πολιτιικάς ή/άιχΐ] 'καί στοιατ·ων Άζ έχιεηιγοί'ί ν Α βοη'θητϊ-
κας- ιύστηρ'εσίας, είς τό "Εθνος. Δέν θά ά.ταριθιαήκτω|μεν ό-
νόματα, οΰτιε γβγονΛτα, διότι είναι γ«ωστά κα'ί διότι δ χώ-
ρος ιδέν μάς τό έπιτρέπει.
■σις τού χ.ρέους δέν δΰνκχται να
υπερβή τό υπόλοιπον τής ήδη
ύφισταμένης οφείλη ς. Έξ Οόλ-
λοα, διά της διατάξεως τής ιτα
ραγρ. 5 τοϋ αρθρ. 5 ή τρεχου-
οχχ άξία: των παραχωροομένων
άκινήτων ικιατ' Εφαρμογήν τής
διατάξεως τής παρ. Ιιΐ τοΰ αρ-
θρου τετάρτου τοΰ Ν.Δ. 4176)
296)11 (.ΙΝομιΐιμοποίησις άγορα-
οτων άκινήτων πσρά των τέως
Ιδιοκτητών άηταλλοτίριιωθεισών
ύττέ.ρ τού Δημοσίου έκτοχτεων),
ύρίιζεται ιή τοιαύτη κατά την
3.6.51, άντί τής ομοίας τοΰ χρό
νού παραχωρήσεως ώς προεβλέ
πιετο υπό τοΰ ανωτέρω Ν. Δ.
Έττΐοης δέν άτταιτεϊται ήδη δια
την ανωτέρω νοιμιμοποίησιν ή
κατοχή τοΰ ακινήτου υπό τού
άγθιρ/ατστοΰ.
Υ·Ι. Τίμηιμα τταραχωρουμένων ά-
ΐκινήτων είς ι&υκαιούχους πρό
σψυγας.
τής διατάξεως τής ·παρ.
6 τοΰ ΛρΘρου 5 άφορώσης μό¬
νον τούς πρόσφυγας τούς κε-
κτημιένους δασυκόν δικαίωμα ά
ποκαταστάσεως κατά τάς δια-
τάξεις τοΰ
2—5 τοΰ Β.
ΥΙΊ. Χρόνος έιξοφλήσεως χρε-
Δ. 330)'Τ960, αύζάνεται άπό
20% είς 50% ή υπό τής τταρ. 3
τοΰ άρΘιρ. 13 τοΰ αώτοΰ Β.Δ.
προ&Λ.επομένη μεοωσις τοΰ τι¬
μήματος των τταραχωρουμένων
άκιινήτων. Ή διάταξις αυτή Κ-
χει Ισχύν άναδιροιμικήν καί διά
τούς πρόσφυγας τοϋς άποκατα
σταΐθέντας διά τής παραχωρή-
<τεως οίκημάτων μετά την Ισχύν τού Νόμου 2044)52 (15.4.52) ώς 'καίί τοΰς Ιάττό τής ανωτέρω χρονολαγίας άττοκατασταθέν- τας ή έφ' εξής αποκατασβησο' μενους διά τού συοτήματος τής αύτοστεγοκτεως, ύιτολογ^ζομί. νης τής ανωτέρω μειώσεως καί επί των Ιδανείων αύτοστεγάσε- ως, διά τα όποΐα ούδευία μειω σις προΐΙβλέτΕετο μέχρι τοΰδε. Ιιΐΐδι/κιωτερον, ώς πρός τούς ήδη αΰτοστεγασβέντας πρόσφυ¬ γας όρθζεται: α) δτι ή ανωτέρω μείωσις ΰ- -σλογίζεται έ—Ι τοΰ ιμέιχρι τοΰ Ιανωτάτου ό ρ ίου δ αν ε ιοδοτή σε- ως προδλεπομένου ποσοΰ, 6) 'δτι δέν 'έ'χει έιφαρμογήν έτΛ ττε ριτττώσεων όλοισχε,ροΰς μέχιρι σήμερον έιξοφλήσεος τοΰ χρέ- ους καί γ) οτυ έν ιΐεριπτώσει μερικής έξοφλήσεως τοϋ χρέ- ους ή μείωσις αυτού δέν δύνα¬ ται νά ύτοεριδή τό ύφιστάιμ'ενον σήμερον ύπόλοιττον αϋτοΰ. Είς τάς ανωτέρω &ιατάιξεις δέν τγΕ- ριιλ<αιμβάνονται οί άποκατοοστα- θέντες ή Ιμέλλοντες ν' άιποικατα σταθώσι βάσει των έξαιρετικών διατάιξειων της παρ. 5 τοΰ ά,ρ- θρου 9 τοΰ Β. Δ. 330)1960 ή των δυοσάξεων τοΰ Ν. 4176)61. όν. Διά τής διατάξεως της τταρ. 7 τοΰ αρθρου 5 όιρΐζεται δτι τα χρέη ττερι ών αί ανωτέρα δια- 'έξαφ-νούνται έφ' εξής δι" ΐσων μΐέχρι 4Ό άτόκων ληΐξι- προΐθίσμων ·δο-σεων, ώς επίσης, Οτι έιΐί 5ε6ο:ιω(θέντων ήΐδη χρε ών αί προσαυΐξήσεις διά τόκων, μή κατα&ληθεισών καί κατα- στοσών ληξιπροβέσμων δόσε- ων, διαγράιφονται. Τέλος, προΐβλέ-πεται, ΰ,τι ό τρότττος έιφαρμογτις των θεσττι- ζο,μένων διατοιξεων ώς .καί τσ άτναικύτΓτοντα έκ ταύτης θέμ<πα, θέλουσι ρυθιμιοΐθή θια καινής ά Ίτοφάσ'εως των ύπουργων Κοιν. Προνοίας κ«ί Οί.κονομυκών εκ¬ διδομένης μετά γνώμην τοΰ Κεν τρ ι κου Σαμβουλίου Στεγάσεως καί δηιμοσιευοιμένης διά τής "Ε¬ φημερίδος τής Κυβερνήσεως. ιΚΙΕΦ. Β'. ΑΠΘ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ ΩΣ ΤΟ ΕΘΗΟΚΤΟΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ (Σον«ς<ευα έκ «^ς 1·νς σελίβος) θιικας προσωπικότη,τας, αΐ'ι ό- πΌΐΐο:ι θά γνωρίΐζουν νά πρθμα- χοΰν είς τάς έπάλξεις των Ίδιε- ών καί νά πίπτουν, δταν χρεια- σ'θή καί νά γίνωνται τό τταρά- &ειγ|μα. ΥΙ . Άλλά τό κράτος τοΰ δι- καθου &έν μπορεΐ νά ΘειμελιωΙΘή διά ιτό μέλλον εάν )&έ>/ έχη συν¬
τελεσθή ή ήθοκή κάθαρσις ιοΰ
παρελΐθοντος. ,Καί διά τούτο,
έκττός των ίέικ,καθαρίσεων των
Δημοσίαν 'Υπηρεσιών, έκτός
των πειΐθα-ρχικών ποινών, θα
χρειασβή έπίσης καί ή ίκανο-
ποίησις τοΰ έθΛ-ικοΰ αίτήαατος
πρός έπυδολήν των δικαίων Ποι-
νικών καρώσεωιν.
Συμΐβόλοπον τοϋ
Τό Εθνικόν
Λιβάνου έ-
Τ ΑΡΡΕΤΙΤ νΐΕΝΤ ΕΝ ΜΑΝΟΕΑΝΤ,,
"Η ΟΡΕΞΙΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΡΩΓΟΝΤΑΣ,,
καί έξαιρετικής ση-
μασυας είναι οίΐ θεισπιζόμεναιι,
υπό τοθ νεαροΰ τού
τού 'Ν.Δ.
Άς άντυμετωπίσουν λοιπόν μέ κατανόησιν οί Άρχηγοί
των ικΊομιμάτίι)ν τα αίττιμαΐα των 'γνναικων μιας καί αίς πε-
ρυλάΐβουν είς τούς συνιουαισιμούς των ατερυσσΌτέρας τής μι-
άς καί μέχρΊ τριόη'.
"Οσον άκρορφ, διά τό ζήτηιιια τής ποΐλυοταυρίας, δέν ε¬
χομεν ΰπ' όψιν ιμας τό -καταριτιοΐθέν πιερι άναλογΐΓ/ής έκλο-
γικον νοιμοσχέΐδιον, ώς τ&λικως διε^πώθη, άλλά δεώμένου
δτι τουτο δέν έ·ψηιφίσ9·η βίσέτι 'νπο της Βουλής, ΰπάρχει
ιδυνα'τιότηις να τρο·πΌποιηίθη έν προκ.ειιμένω, έφ^σον όόλλοι
λόγαι ιδέν τίά ιά."τοικιλείοχ>ν αΐτό. διά νά δΰνανιται αί ψηφοΐφό-
ροι νά. .. «ταυρ<ί>νουν την νπα·\ηφίαν της έκλονης των,
άλλά καί νά δημιουριγηθή ή δυνατότηις νά εισέλθουν Λεριισ-
σότΕραι γυναίκιες είς την Βουλήν
Η ΪΜΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΣ ΤΗΣ ιΝΕΟΛΑΙΑΣ.
Έσΐχάτως π»ρατη·ρεΐται εντΤασις της εγικιληιματικιότητος
μεταξύ -νεαρών ήλικίας κάτω τάίν 22 ένών. Τό γεγανό;
πίρέπει νά έπισύρη την πιροσο'χήν των άριμοδιίίον καί νά λη¬
φθούν τα κατάλληιλα καί άτοΓΓελΘοιματιΙκα μετρα -ρος πε-
ριστοιλήν τον κακόν.
Ν ά προικλτνθ'η εύρνιτάτη έν προίκιεΐιμένω δηιιιοσία. σΐ'ζήιτη-
σις ιμεταΐύ δλων άνεξαιρ'έτως: των 1δυνα|μένων νά $χονν
γινώΐμη,ν, Κρατιικων καί ΈκκληισΊασΤιΙκων ΛειΙΐουριγων" κιαί
'Επιστημόνων, διά νά έξαιχ-θΌΪτν τα
άτινα καί νά τεθοϋν άμεσιο>ς, ανευ άνα'&ολής1 ικαΐ ανιτί πά¬
σης θυσίας είς Ιέφαραιογτρ'.
Πολλοί άττό τονς νεαρονς αντονς Ιέγκλη·ιιαιτία'ς; είναι θν-
ματα τον καΐκοϋ σωφρονιστικιον οηίΓΐτήμ'ατος τό όπιθΐον ι-
σ>χύει είς την ■χώραν μας ·κιαί ιδία τό Ιδοτοϊον την βύθΛ'νην α¬
κεραίαν την φέρρι Το 'Τπουργεϊσν της Διΐκαιθιττΰνης. Α*
φιΑα'καί καί τα Άνοιαοοιφωτικά μας κατταοτΓήιμαΐτα, είναι
πιρά^Ίαατι καί &ν#ν ίΐΓτερΐβοιλής, ορΐροντισΐτίηριΐα τον έγκλήιια-
τος, έντός των Ιδπ<νίων <Λ έ^'κλΐτιόιμενοι νεαιροί κατο5δ·ιικοι τηλουτΚουν καί έπ"αι»εάνουν τάς: ιέγκληιιιατικάς των γννίϊσεις ΟΙ πλεΐστοι δέ των ΙγκιληιΜατιών αΐ»τ(1>ν, ά»χίζουν το ο(τα-
διόν των οιαπαυδαγωΐγοι'ίαιενΌΐ είς Τας ΆκαΙ&ηΐιίας τον Έγ-
κλήιαατος, ιίίπως κατήντησαν οί. Κινημιατογράιφοι, άπό τοΐις
δττοίους δλους ανεΗαιρ«τως, περνονν καί πρ^άλλθΛΤθίΐ αΐ
διΐοάο<κουαΐαι. τό Ιγκληαα ·κα;ΐ ττ]ν ΙδιαΙφτ&οράν ξέΛ'αι καί έλ- ληνικαί (ατυχώς) κινηιααταγρα'φικαί ΐα'ΐνία<ι. Καί βσον ά- ά τάς τοιαντας ελληνικάς ταινίας, τό Κράτος ϊ'χει την ' ί λή ί { η δνναιΐιιν νά ιάΎαΎθοει'στι τίιν προτ)ΐ)λήν των καί να {»πο- νο τοΐ'ς παηαν(&ινΑ}- χά <ττοαΙ(τονν 'ά'νη^'^!αιστΊικως ποίος ά*λιλα Όΐέιυατα. Μολονότι ^αωζ ΐσ'νΰονν τα ϊδια Μ.έτρ.α (δτι- να Ιίίνύοιη' διά Τας ελληνικάς ταινίας) -καί Λιά τάς ξένας καί τό Σννταναα ίά'οθρον 14) επιτριέπει την ληι|«ν -/ατα- Λχν μβτιχον πιθός καταπσλρμηΛν της 'έπικινδα'ινοαι διά 6έ ί η τΐο τ>ί>Γ>ς τής νεότητος φιλολσγίας (π>βθ"λπιαΙ6ανοιυ·ένης καί
ττί' ποοΐΓ>ολ·)Κ ταινιονν), -0 αταγόο:ευσ·ις νπό τον Κρότον;
Ττς ■κηί προ'β.ρ.λτίς ονΐιΤη· των ταινιων άνα-
οτΐ! €.ΐναι είαιοιρτι'κίός δα'στΐοΑ,ος. Οί εΐσαγω-
Λν αυτών, οί όποΐοι δεν διαΐΓρέροαη' άπό τονς
ττκ
νεΐς
η<αΙ τοΐις αλ'λους κακΌποιονς. ε'γοιη' ισγυοά Μκηΐι'κο'ύς νπΐ^λιόοοντας άπο τονς ϊτΐηεοΐοιεντάς Τολ' κρατοη', εί:: τα ότοΐα τ«Λ Ιΐκ των οποίων εΐβάιγονται αί τ«ινίαι αν- ταί <ατ ττιν -κίχοαν ιιαζ. Καϊ αί πεο·· σΌΟτεοα'ι &τό τάς ται- νι'ο·- ηντά:. δχοκ ι?ΐναι γνοισταν, είναι άιιερικανικ«'ί. % Π«οά ·ραι"τα, Ια>οσ«ν πΊ'εσθοϋν οί είσαΎονν^Τ: &ένων ται-
νιτΤνν θά ΐ»πονο.εο>θοι"ν νά «ϋαάγονν ταινίαι: νο·τσλλτ>Λο<ικ ναϊ ?ίνι ναταοτοίπτιΐν.ά: <δι« την νεολαίαν ηιαζ. Και ντ«ο- ίκται καλαί άπό (τν&ιΐκω- {Μΐ'ΐαττχ: ταινίαι, τα: ί>τοί«- Λιιω; οί ρ'-
•/η
(ΤΓ^νιΐΛίγΤ'- ιάποοηίπτουν. ·διότι οί·ν τάς θρ/ηοο'ϋν
Έν τάση πιροιπτώσει. τό θιριια αΰτό ποεπ'ει
νά ιλνίί·?ί. παοαλΐλτίΐλως οέ νά άτα^ορ^χίίΚί ναί η
ο,η καί των πάσης καιτηνορίας ιηη<<Κρ&όο«η' ρν»τΛ''πο)ν. ΐίκ «(ΤΠ!νί·| ι·Μ7ιν, οΐξ V Τ λ. Οί κ κ. ίπτννυρ'γιοίί ιΛικιαιοσΰλ·ί>ς ΊΕυποοιίον.
λτΐΜασίας Τάξεως ναί Ποο^οίος της 'Κν6εονηαεο)ς πορ-
πει να κινπΐθονν δοαστηοίίος ?πί ΐοϋ προΜεΐιαενον, ποΐν
ίί είς εοΊ'γκλαν ή χτόρα.
Διότι διά της προβλεπομένης
παρατάσεως τής προθεομίας
τής ικφ. 1 τοΰ αρθρ. 7 τοΰ Β.
Δ. 330)Ί960, παρέχεται ή δυ-
νατότης είς τούς δυκαιούχους
πρόσφυγας, δι" οθς κατά κύ¬
ριον λόγον ένδιαφέρεται τό ύ-
ποαργεϊον, τοΰς μή ύποβαλόν
τας έμπροθέσμως αίτήισεις άπο-
καταιστώσεως, δπωΐς νο)μΐ|μοποιΐ
ηθώσιν είς την άσκησιν τού 6ι-
καιώματός των διά τής ήδη ύ-
ποβολής τοιαύτης, ώστε νά τι>
χωσιν άποκαταστάσεως διά
προβλεπομένων νά τεθώσι συν¬
τόμως είς εφαρμογήν στεγαστι
κων προγραμάτων ύπέιο των
δικαιούχων της κοτΓηγορίας
ταύτης.
Έξ αλλου, διά της παρατά¬
σεως της προθεσμίας ύποδολής
αίτήσεως έκ μέρσυς κατόχων
προοΐφυγικών άκινήτωιν, μή ικε-
κτημένων δΊκαίωμα
κης άποκαταστάσεως, αΐρεται
τό ύφιστάιμενον έκ τοΰ νόμοο
«ώλυιμα νομιμοποιήσεως αυτών
καί καθίσταται δυνατή ή παρα-
χώρησις μεγάλου άριθμοΰ τοι¬
ούτων αΛανήιτω'ν, δι' ής πέραν
τής τοοκτοποιήσεως των ένδμοοφε
ρομένων θά δηιμιουργηθώσι σηι-
μαντικά έσοδα τού ε (δι κου λ)
σμοΰ άποκαταστάσεως άστών
Προσφύγων, ατκχραίτητα διά
την χρημοποδότησιν των νέων
στεγαστι κων προγραμμάτων
τού 'Υπουργείου.
Έπίσης, τηροκειιμένου περί
κρατικών οΐκηιμάτων θεσπίζε-
τιαι υπέρ τής αυτής κατηγορι-
ας ώς χρόνος καταλήψεως των
ο'ικηματων ή 5η Ίουνίου 1991,
μέ συνέπειαν νά καθίσταται ή¬
δη δυνατή ή νομιμοποίησις με¬
γάλου άριθμοΰ κατόχων οίκη.
μάιτων, δι" ήν κατά την ποοιαχύ
σασαν νομοθεσιαν άπητεΐτο ή
εγκατάστασις έν τφ οίικήματι
μέχρι της 1.1/ΙΙ9431.
Πέραν δμως των ανωτέρω, έ¬
χουσι δλως Ιδιαζουσαν σημασί¬
αν καί άποιτελοΰν Μμπρακτον έκ
δήλωσιν τού Ιένΐδιαιφέροντος,της
Ίΐολιτείας διά την απόκτησιν
διοκτήτου οίκογενειακής στέ-
γης υπέρ /των διαφόρων κατηκ
γοριών πολιτών, αί οίκονομυκαί
διατάξεις τού ανωτέρω Ν. Δ.,
δι' ών τό Δημόσιον προέρχεται
είς την ανωτάτην δυνατήν μεί¬
ωσιν των μέιχρι τούδε προβλε¬
πομένων τιμημάτων παραχωρή¬
σεως των άκινήτων ώς καί την
παροχήν έτέρων σοβαρωτάτων
πλεονεκτημάιτων, ώστε νά πι¬
στεύωμεν, δτι διά των μέτρων
τούτων έιξασφαλΡζεται πλήρης
ειόχέρεια είς τούς ενδιαφερομέ¬
νους διά την ανετον καί έντός
των ο'ικονομΊΐκών δυνοποτήτων
αυτών εκπλήρωσιν των υποχρε¬
ώσεων των.
Διά των διατάξεων τούτων,
ώς καί ιάλλαχοΰ ελέχθη:
α) Αύξάνεται ή μέχρι τοΰδε
προιβλεπομένη υπό τοΰ Νόμου
μείωσις τού τιμήματος δια τούς
δικαιούχους πρόσφυγας άπό
<30% είς 50%, έφαρμόζεται δέ αοτη έφ* εξής κα| είς τούς διά τού συστήματος τής αΰτοστεγά σεως άποκιαΐθισταιμέ'νους ύπολο- γιΐζαμένης της ανωτέρω αειώσε ως και επί τοΰ χορηγουμένου δανεύου αύτοστεγάσεως. παγγέλλ'εται την επιβολήν σκλη ρών κυιρώσεων ικατά των προ- δοιτών της Πατρίδος κα·ί τώ.- έκιμιεταλλειττων τής δυστυχίας τού Λαοΰ μας. Μέ τό μα τής 4ης Σετττεμΐδρίου ή Κυ βέρνησις ιέττανέλαΐβε την συν &τι ή «Έθνική Νέμεσις θά είναι ΰίδυσώπητος». Καί. θά τηρήση την υπόσχεσιν της. 1Ο νόμιος τής έπιιβολής των 6ί καίων κυρώσεων έχει δημοσιευι- θή καί ©ά τεθή αμέσως είς έΓ φαρμογήν. "'Ε'χουν ττρονοηθή 6- λαι «ά έγγυήσεις, ώστε νά μή μειτα)6ληθή είς όργανον έκδική- σειων κιαΛ ικανοποιήσεως πα¬ θών. 'Βμπνευστής των ποιν&ν θα είναι ιή συνείΐδησις τοΰ "Εθνους. Δέν πρόκειιται ιβε,βαίως είς την ΈΙΛλάοα, όπως συνέ&η είς &- λας χώρας, πβρί ,μεγάλου άριπ θιμοΰ Ιένόχων, περί μερίδων λα¬ οΰ αί ό'ποΐαι ήπίστησαν Τΐρός τό καί -ροσεχώρησαν ε'ίς τόν Κατακπη|τήν. Είς την Έλλά 6α υπήρξε καθολική ή πίστις πρός την συμιμαχΗκήν υπόθεσιν καί ιέλάχιατα τα πε,ριστατικά τής προΐδατικής συνεργασίας μέ τόν Ιέχθρόν. Άλλά ακριβώς δι* αύτό, 'διότι ευρίσκοντο είς πλή ρη άντίθεσιν ~ρος τό καθολι- κόν αΐσβημα τοΰ Λαοΰ, θά τχρέ- πει νά ύττιοστοϋν αυστηράν κα· ταοίΐκην. Ή έκκιαίθά;ρισις των εΰθυνών τοΰ τοαρελθόντος θά {- κανοποιήση τό καθολικόν Εθνι¬ κόν καί Ηθικόν οοϊτημα, θά έ- την Ατμόσφαιραν, θά ΟΊ Τάρψιλαρύγγιοι καί λεπτ'ε- πίλεπτοι κσιλιόδοαλοι τοΰ κό- σμου καί δημοκροπυκοί Γάλλοι, μεταχειρίζονται είς την γλώτ- σαν των ένίοτε μίαν την όποιαν μεταΐφράζοντες επί ^έξει είς την "Ελληνικήν, τήιν μεταχειριζόμεθα σημερον, ώς έπικιειφ·αλίιδο; τοΰ σημερινοΰ μας άρθρου. Αυτήν την λεί~τοτάτηι/ κσι θαυμάσιον είς έκφρασιν καί έν νοιαν, γαστριμαργακήν φράσιν έδανείσθησσν καί οί ηγέται τής Ήνωμένης Άραιβιΐκής Δη·ϋοκρο τιας, είς την διακυβέρνησιν τής πτωχής χώρας, των, κα! έπεΐ'δή ή όρεξις έοιχεται ξ ε κ ο κ κ α λιζοντας τό πλούσιον έλ ιληνικό ψ η τ ό, τώρα Ληομο- νοΰντες καί την πατροπαράδο¬ τον ώραβικήν — πήττα — θέ- λουν καί βιάζονταΐι νά παρα-- καθήισουν είς την ήγεμονυκήν τράτΒεΙζαν της 'ΕλληινΊκής Κοι¬ νότητος Άιλεξανδρείας καί νά δοκι'μάσουιν τα πλουσια έδέ- σματα της Κοινοιτικής τραιπε- έί;ατμ6ση την δικαίαν άγανοΐ· κτησιν τού ιΛαού καί θά θειμε- λιώση άσίφαλέσιερόν τό μέλλον τής "Εθνιικής μας Άναγεννήσε- ως. Υ1111. Ή αποκατάστασις τής λαικής ικυριαρχίας άνήκει καιτ' έιξοχήν είς ιτοΰς ττρώ-ΐθυς θειμε- λιώ|δεις σκοποΰς 'μας. "Ο Λαός άνακτα τάς ελευθερίας τού καί γιίνεται κυρίαιρχος ΐής Χώρας τού. "Ή ιΚυΐβέρνησιις τής 'Εθνικής Ενώσεως Ιέχει άπόΐφασιν νά χω- ρήση είς ΓΓήν ταχατέραν δυνα την ενέργειαν καί δημοψηφύτιμα τος κα) Ιέ'κλογών συντακτικής 2. υνελεοσεως «αί Δη,μοτϋκώίν καί ΐΚοινοτικών έκλογών. Καί αποτελεί ζήτημα τιμής διά την (Κυβέρνησιν όπως ή ΛοΤίκή 'Ετυ μηιγορία έκβηλωθη κατά τρό- |Αΰτό άκριιβώς συμβαίνει σή- μΞιρον, δπως ιμάς άναγγέλλουν τα Ιέπίσημα τηλεγραφήματα έξ Άλειξανΐ&ρείας, τής 6ης Φεβρου αριου, τα όποϊα ιμας ττληαοφο- ροΰν ανευ τηεριστροφών ότι: «Ή Έλληι ική Κοινότης Άλε- ξανδρείας ΕΚα&εν έγνοαΐφον τοΰ Αΐγυπτιακοΰ "Υπουργείον "Εξωτεοικών, διά τού όποίοο ζητεϊται 'δπως αφαιρέση έκ τοΰ 'καταστατιικοΰ της, τα άρ θ,ρα τα όποΐα άναφέιρουν την ΕΛΛΉ'Ν Ι ΚΟίΤΉΤΑ τής Κοινό τηιτος. Έπίσης ζητεϊται δπως Ιδία πάσαν εκποίησιν τής κτη ματιικής της περιουσίας, ΜΉ ζητεϊται οτ&εια τής Έλληνι- •κης 'Κυιβερνήσεως». Καί έπειοή δπως άνεφέραμεν ανωτέρω, ή δρεξις έρχεται τρώ γοντας, ιίίφού οί φάΐλοι μας οί "Αροίβες έχώνευσαν ήδη τάς κο ταίβ,ροιχ'θι'σθείσας πειριοασίας, κι νηιτάς καί ιάκινήτους των πτιωτών πρ<: σΐφύγων, τάς οποί¬ ας δπως ελέγαμεν είς τό προ¬ ηγούμενον άρθρον μας της 20ης Ίανουαρίΐσυ εξετίμησαν, είς 15 έκοβτομμΰρια λίρας Αίγυπτια-- κάς χαρτίνας, τάς όποίοος θά κατοοβαλουν έντός βΐκοσαετίας, συμφώνως πρός την Έλληνο - ιΑιίγυηττιακήν σύμβασιν τού Πι966, τώρα τΒροσπαθοΰν νά Θέ- σουν άρπαικτικήν χείρα επί της μόνης απομενούσης κολοσσιαί¬ ας περιουισίας τής Έλληνικής Κοινότητος Άλειξαΐνδρείας, ουγ κιειμένης άπό θαομάσια καί με- γαλοπρεπη ύ&ράματα καί ικτι- ριακά τετράγωνα πολυ·κατο.ικι- ών, έ'κτός των άπεράντων τυλου τοφόρων ώρωσίμων γαιών τής κληρονομίας Αβέρωφ είς τό χωρίον ΆμπουΗΜοπαμΙρ της κώ τω Αιγυπτου. Άείμνηστε καί θρυλικέ ΑΙΒΕ ΡΩΦ, εύεργέτα δχι μόνον τής Έλληνΐ'κής Κοινότητος Άλεΐξαν Ιορείας, ώλλά καί τής ελευθέ¬ ρας Έλλάι&ος, τής οποίας ύπή ) έ,ες ό γίγας κα,ί Μαικήνας των εΰεργετών, μέ την άναμαιρμά- ρωσιν τοΰ Άθηναικοΰ σταΐδίου, την ιδόξαν τού θρυλικού .καιτα- ορομικοΰ «ΆΐΒΕΡΩΦ» και τό- σων όολλων μεγαλειωδών ίδιρυ- μάτων κοσμούντων τό Ίοστέφ'Χ νόν άστυ καί την γενέτειράν σου, τό ιΜέτσοβον, ασφαλώς θα τρίζουν τα λευκασμενα όστά σου, είς τόν σεπτάν τάφον σου τής πατρώας γής. Άιθάναιτε Αβέρωφ, εάν τάς έ ςόχους καΐ μεγαλειώδεις δω- ρεάς σου πρός την Ελληνικήν Κοινότητα Άλεξανδιρείας, ζητεί νά άρπάση, ή Ιέν πτωχεύσει "Α- ραΐβική Δημοκρατία, τό δνομά σου θά μείνη βΐς την "Ελληνι¬ κήν ιστορίαν αιώνιον καί δοξα- σμένον δτοον οί άδικοΰντες θέ- λουν φόγει από τόν πρόο καιρόν αυτόν κόσμον, 'άδοξοι ώς ηγέ¬ ται κρατών, άΐλλ' ένδοξοι επί ά δικια καί νοσιφήοιει των καλλι- μαρμάρων Ιέκπαιδευιτικών 16ρυ- μάιτων τής ΙΕλληνικής Κοινότη¬ τος Αλεΐξανδρείας. ΑΙιΓΥΠΤΙΩΤΗΣ πον απολύτως πλέον καιρός, γνήσιον. Είναι επειτα άπό την μακράν περίοδον τής δουλείας, βπως Ιό 'Ελληνΐικός Λαός, άπη, λαγμιένος πάσης ικαί ύ"λικής καί ψθχολογιικής ιβίας, αποφασίση κυριάρχος καί διά τό πολΐτευ- ιμα καί διά τό ιΚοινωνΐικόν Κα- θεστώς καί διά την Κι,ιβέρνησι·" της άρεσκείας τού, καθώς έπί¬ σης καί Ιδιά τούς Δη'μοτικοΰς καί οιά τοϋς /Κοινοττικούς τού "Αιρχοντας. Δέν Εμπορούμεν νά προχω- ροαμεν μέ τα τεκμήρια τοΰ πα- λαιοΰ παρελθόντος τα ιόποΐα τί¬ θενται ιυπό ιάιμφισδήτησιν 'Υ- πάρχει έ—είνουσα άνάγκη νομ' μότητος. Τό "Έθνος χρειάζεται οριστι¬ κόν Ποΐλίτευιμα ικαί Λαοτυρόβλη τον 'Κυβέρνησιν, ώστε ν' άναλη- ιφθη μετά σταΒερότητος ή προ¬ σπαθεία (της μιειγάλης δημιουρ- γιας τού Μέλλοντος. ΥΙιΜ. "Εως τότε μόνον ή Έ¬ θνική "Ένωσις σώζιει! Απέδω¬ κεν [ηδη υπέρ τού Τόπου μεγ χ άγιαθόν. Ηυξήθη τό Διεθνές κϋ ρος τής Ελλάδος κοΛ συνετελέ¬ σθη ή διμαλή μετάβασις άπό (τής δουλείας είς την απελευθέ¬ ρωσιν, ή ιόποία άπό δλους σι δόν Ιέθεωρεΐτο άπίστευτιος, ώστε αήμ'ερον νά προσλαμβάνη, πε- ρίπου τάς διαστάσεις «θαΰμα- τος». ΙΠρός δλους τούς συνιτελε στάς τού, άπευθύνομεν δηαόσι- ίΛχΐαν πίστιν καί είς τό μέλλον. "Ολοι ο" ιμε'γάλοι σκοποί τοΰς όποιους άνεπτύξαιμεν χωι- ρίς την Εθνικήν "Ενωσιν δέν ήμποροϋν νά πραγματοποιή- σουιν, ένώ μέ την ' Ενωσιν θά εύ οβωθοΰν ασφαλώς, είς τρόπον ώστε άπό τό σημερινόν χάος νά προέλθη ένσς ,Νέος Ρυθμός, ά¬ πό τα Ιέρεί,πυα τής Ιδουλείας, ¥.- νας ιΝέος Κόσμος, άξιος φο- ρεΰς τής 'Εθνικής Άναγεννή»- σεως. Ή έποχή μας άνήκει βεβαί¬ ως είς αΛΙλον αίώνα, έχει ΰμως πολλάς δμοιότητας, μέ την έπο- χή τοΰ 21. Κοοί σήμερον, δπως καί τότε, ιίΐξερχόμεθα όπό τόν αγωνα πλήρεις άπό δόξαν, έ- ρείπια καί διΐχόνοιαν. Γνωρίζο¬ μεν, ποΰ ωδήγησε τότε ή ρεσις καί ώφειλαιμεν νά έμπνευ σ*θώιμεν τό παράδειγμα, διά νά τό άποφύιγιωιμεν. "Οταν πρό έξαιμήνου Ιίφθαισα ειίς ιΚάιρον, διεκήρυιξα δτι με- τέβαινα ώς Σταυροφόρος της ΙΕΘνικής μας "Ενώσεως. Σήμε¬ ρον, έπιστρέφων ειίς την ελευθέ¬ ραν Ι Ιατρι,&α επι ,κε'φαλής της 'Εθνικής Κυβερνήσεως, διακη·- ρυττω καί πάλΐι δτι έτιανέρχιθ- μαι ι Σ ταυροφάρος τής/ 'ΕΙδνικής "Ενώσεως. Καί εΐμαι εΰτυχής 6- τι §χει πραγματοποιηθή. Ά'λλά πρέπει νά διαιρκέση μα χρι της Λαικής 'ιΕτυμηγοοίας, ή Ιόποία θά καθιερώση τό ορι¬ στικόν Ι Ιολιτευΐμα ικαί την Κυ·· βέρνησιν τοΰ μέλλοντος. 'Μέ την ευθύνην τού Κυ&ερνή τού, 16 οίκηρυττω καΐ έπιθυμώ να γίνη κοινή συνειδησις, δτι χωρίς την "Εθνικήν μας "Ενω¬ σιν τα Ιύπέρταιτα συιμφέροντα τοΰ 'Έθνους καί τοΰ Λαοΰ μας Ιίπατρέχουν τόν έσχατίον κίν&υ- νον. Μόνον ή 'Εθνική "Ενωσις σώΐζει. Άλλά εύτυχώς &έν ύπόιρχει κανείς λόγος ανησυχίας. "Ολαι οΛ ουνάΐμεις, αί οποίαι σοιεργα ζονται είς την Κυβέρνησιν, ί· χούν ιάποδείξει δτι κατέχονταα άπό την πίστιν τής 'Εθνικής Ε¬ νώσεως Καί Ι&ιά τούτο θά διαρ¬ κέση. ΙΚ αί όπως έθαυματούργη- σε μέχρι τούδε, θά &αυματουρ- γήση καί είς τό μέλλον. Λαέ των "Αθηνών. 'Εορτα,'ζο- μεν σήιμερον την Άνάστασιν. Μέ βαθυτάτην; συγκίνησιν ιάπευθύνω τόν έγΐκάρδυοιν χαιρετισμόν τής Πατρίδος. Και χαιρετθζω ιέπισης τό ήρω'ΐκόν, μαχόμ&νον, έλεϋθ&ρον "Εθνος. Ζήτω ή Αίωνύα "Ελλάς! Ζητωσαν οί Μεγάλοι μας Σ,υμμαχοι! Ζήτω ή Ελευθερία! (Συνεχιζεται) 17ι39 ΣΚΑΦΗ Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΕιΛΛΉιΝΙιΚΟΥ ΕΜΟΟ'ΡιΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ Συμιφώνως πρός τα στοιχεΐα τής 'Εθνικής Στατυστικής Υπη¬ ρεσίας ή δύνο;μιις τοΰ έλληνκκοΰ ιέμπορικοΰ στόλου, έκ πλοίων ΙιΟΟ κόρων όλικής χωρητικότη¬ τος καί άνω, ανήλθεν είς τό τέ¬ λος Δεκεμβριού 1ι96β είς 1.739 πλοΐα όλικής χωρητΐικότηιτος 7. 856.418 κόρων, έναντι 1.570 πλοΐων καί 7.25Ι6;1'34' άντιχττοί- χως, τοΰ Δεκεμβριού 19β9. Τα άργούντα διά διαφόρους αΐτιας σκάφη άνήλθον είς 1&5. Ό άρι- θμός των εργαζομένων Έλλή>
>ων ναυτικών, είς πλοΐα υπό
ελληνικήν σημαίαν 100 κόρων
καί όίνω, άνήΐλθε τόν "Οκτώβρι¬
ον είς 36.548 έναντι 34.681 τοΰ
11985, των ιδέ ιάινίργκύν τςν Νο-
ήμΐβ,ριον είς 6.225, έναντοι 6.343
ον έπαινον κοΑ τοΰς
μεν τάς θερμάς ευχαριστίας
της Κυβερνήσεως, διότι έπειθάρ
χησαν είς πάς Ιέντολάς της κα)
ιθοιΐκαιωσαν την εμπιστοσύνην
της.
Παρόμοια «θαύματα>> ή 'Εθνι
κή μας Ένωσις, θά δυνηθή νά
ιέπιτειλέση, εάν συνεχισθή μέ
την Ιδίαν ειλικρίνειάν καί την
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Φέρεται είς γνώσιν των Ά£ιοτ. Άνωνύμων Έται-
ρειων καί *Εταιοειών Πεοιαριομένης Εύ&ύνης ότι
δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύηουογοϋ Εμπόριον ύπ' αριθ.
66378)4126 τής 16)12)65, ίημοσιευφείαης είς
το ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνω-
νύμων *_ΐαιρειώ>(. όςίζίται δτι δύνανται νά ουνεχί-
σα,σι όημοσιεύουσαι εγκύρως τάς ΙΤοοσ'κλη'σβις τ ών
Γεν. Συνελεύαεων χαΐ τούς Ίσολογισμούς των διά
τί}; οίχονομικής μας εφημερίδος «0ΙΚ0Ν0ΜΌ
ΔΟΓΙΚΗ— ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγέ¬
νετο μέχρι τούδε διά τής «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗΣ»
ττ( ό τής ονγχωνεύοεώς της.
6
ΙΥΝΤΟΜΟΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑΣ ΙΕΡΡΑΣ
(Συνέχε,ια· έκ τής 3ης σελ'ιδος)
τρείων καί Ενε'κρίιθηΰαν άττοφά-
αεις τού Γενικοΰ Νοσοκομείον.
—Ένεκρίθησαν οοΐ δαπάναι:
607.056 δρχ. 6ι' έτΓ.χορήγησιν
τού Γεν. Νοσοκομείου Σερρών.
64.892 δρχ. δι" £ξοδ·ϋ 'Υ. Σ τχχ
βμών τού ΓΊομοΰ.
"ίινιεκρ([θη ή καταιδολή τώ*
κάτωθι ττοσών δι" Ιξοδα "Υγειο-
νομικών Σταθμών:
..«36.0613 διρχ. ΙεΙς Γενικόν Νο¬
σοκομείον ιΝιγρίτης καί 100
105 δρχ. είς Γενικόν Νοοοκομζϊ
αν Σ&ρρών. < Ανάθεσις εξυπηρετήσεως ιτε- ΡιΟ'χη ς ' Αΐγιροτι κου Ί ατ,ρε ο υ Πρώτης ,είς άντικ,ατοιοτώΐην ί στρόν. ιΧορήγησις έτπδόματος είς ι¬ ατρόν ιΓενικοΰ 'ΝοσοκομειΙου. ιΜο ν ΐ'μσπθί ηισις τής μαίσς Γε- νικοθ Νοσοκοιμεΐεα Σερρών. >—ιΔι' ΟΓττοφάσεων τού Νομάρ¬
χου Ιέ'νΙεκιρίθησαν:
Ή διάθεσις 410.000 δρχ. έ χ
τής 'ίγκεκριμένης ■κιοτώζ-Μ
των 3ΟΟ.Ο0Ο βρχ. τού έργου κα
τασκευής γεφύρας τάφρου ,Μΐ-
λίτσης, διά την εκτέλεσιν Ν ι:α>
τοήσιεων είς θέσιν γεφυρώσε<^ —10 Νσμάρχης τΐροήδρε^^ε Διοικητικοΰ Συμβουλιον ιοθι ΤαΙμείου Γεωργίας — Κι:η·νοτρο- Φίας καί Δαΐσών υπό τοϋ όιτο - ου ενεκρίθη σαν: Ή έττιχορήιγηισις των κάτ^θ Κοινοτήτων διά δαπάνας οργα¬ νώσεως των ζωαγορών των: (Δροίβήσκου διά ττοσοΰ 26 000 δρχ. 'Αιλιατρατης διά ττοσοϋ <ί6. δρχ. καί ΙΚερκίνης διά ττοσοϋ 8.000 σιών ιέ-ισκευής ιΔιοι,κητηρ συ 'Ν. Ζίΐχνης. )—ι'Ο Νομάρχης ύπέγραψεν ό>
πο'τρασεις >διά των οποίων χορη-
γοΰνται άδειαι μεταλλευτικών
ίρΐευνών θΐς των 'Νο,μόν μας, ώς
Ίκολούθως:
ΙΒΙς την Γαλλικήν· Εταιρείαν
ιΜ£τα!λ!λ^ίων Λαυρίου Α.Ε., διά
την -περιοχήν Άγκίστρου.
ΙΕίς την θεοδώραν, σύζι-γον
Άλδξάτνδρου, Έκμετζόνλου, κά
τοικον θερμών ικαί είς την Μα¬
ρίαν ή ΙΠίτσαν, σύζυγον Σωκρά
τους, ^.ταμθττούιλου, κάτοικον
θεσσαλονίκης διά περιοχήν
θερμών (Νιγρίτης καί
)ΒΙς την «-Α.Ε. Βοξΐται Πσρ-
νασσοϋ» έ'δρεύοιοσαν έν Άθήι-
ναις, διά δΰο περιοχάς τής "Α*
νω Βροντοιΰς κ αί διά περιοχήν
Χειμάρρου.
Ό Ναμάρχης ύπ£γ,ραψεν α¬
ποφάσει ς διά των οποίων:
ΙΕΜ&κρίθησαν:
Συμττληρω'ματική π[στκσιο
έκ δρχ. 40Ο.Ο2Ο διά την άττοττε-
ράτοσιν των εργασιών επ σκει>
ής δι&ακτηρίου Ν. Ζίχνης.
Ό ΐκοταρτ.ΌΐθΙείς υπό ιοΰ Συμ
©ο-υλίου Αύτοκινήτων πίναξ δι¬
καιούμενα^ καί ΐμή αδείας θε··
σεως είς κυκλοφ·οριαν φαρτη-
γών τριτρόχων όχημάτων Δ.Χ.
ι&ιά τό Μτος 1(966, είς τάς κά¬
τωθι έΐδρας:
ιΣι'δηροκάστρου Ι,
ας Ι, Βυρωνείας Ι, Ν.
Ι, ΊΑλιστράτης 1, Κουμαρ.άς Ί,
Μ&γαλοχωρίοο Ι καί Άηατο-ι
λής Ι.
ρΕκυρώθησαν πράξεις τακτο)-
ΔΑΠΑΝΗΝ 600 ΕΚΑΤ.ΔΡΑΧΜ. ΘΑ
ΑΠΑΙΤΗΣΗ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ
ΧΩΡΟΥ ΤΟΥ ΦΑΛΜΡΙΚΟΥ ΛΕΛΤΑ
Ώς ανεκοινώθη έκ τοΰ ΕΌΤ,
τό σύνολον των τοροτεινομέινων
έργων διά την αξιοπτοίησιν τοΰ
Φαληρΐ'κοΰ Δέλτα, θά απαιτή¬
ση δαητάνηιν 500—600 •έκαταμιμ.
6ρχ. "Ήδη ύπαρχει έγκίκριμένη
πίστωσις έκ 2ΙΘ0 έκ. δρχ. διά
τον ατΓθχΐτευτικόν άγωγόν από
Βαρκίζης μέ^χρι Κερατσινίουι.
Τα ανωτέρω -ροκύπι:ουν άτώ
τα συμπ&ράοματα τής σοσταθεί
σης πρός τουτο εΐδικής έπιτρο-
ττης £)ξ άνωτάττων ύττηρεσιακών
τοαραγόντων διαφόρων υπουρ¬
γείων καί τοϋ Τουρισμοΰ, διά)
μ'αν συνολΐ'κήν μελέτην καί αν¬
τιμετώπισιν τοΰ ζητήμσπος τής
άξιοττοιήσεως τής περιοχής και
τσΰ χώρου τοΰ Φαληρίκοΰ Δέλ¬
τα. Ή έπιτροπή ενέκρινε τάς
προτάοεις τής σχετικής έκθέσί;
ως, συιμδουΐλευτικοϋ χαρακτή¬
ρος τάς 'όοτοίας θά υποβάλη είς
την κυβέρνησιν πρός λήΐψιν ύπ'
αυτής περαιτέρω όριστικών ά-
ποιήσεως καί αναλογισμοΰ άπο
ζηΐμιώσεως Ιδιοκτησιών κεΐ'μέ-
νων:
ΙΕν Σέρραις των Ο.Π. 2(12
καί Ο.ιΠ. 241 — 242 καί ■
ιΊΕν Νιγρίτα τοϋ Ο.Π. 43 —
34.
Έχαρακτηρίσθη ώς οΐκοδομή
σι,μον τό οίικόπεδον ίδιώτου, 'έν
Μΐγρίτη.
ιτοφασεων. 'Εττύσης, άνεφέρθη,
ότι είς τάς περιοχάς αί οποίαι
προΐ&λέπεται νά άξιοποιηθοΰν
υπό τοΰ ΕΟΤ, συνεργαζομένου
πρός τουτο μετα: Ιδιωτών έπιιχει
ιρη'μαΓΓΐών, διά της συστάσεως
έταιριών, συιμπεριλαμβανεται
καΛ ή περιοχή τοΰ Φαληρΐ'κοΰ
ΙΔίλτα.
"Η έπιτροπή θεωρεΐ, ότι δύνα¬
ται νά γίνη προετοΐιμασία διά
την τμηιματΐ'κήν ώΐξιοποίηισιν τής
τπεριοιχης, έφ* δσον έντάσσεται
είς τα ττορίσματα τής τταρούοηις
εκθέσεως της καί. τό πρόγραμ-
τοΰ β' σταδίου τοΰ άρχιτεκτο-
νικοϋ διαίγωνισιμοΰ ικα.1 καταλή-
γει έπισηιμαίνουσα την ανάγκην
τ<χχεισ<ι καί άναλόγου τχρός την σημασίαν των αποφασΐίθθέντων καί προτεινομέ'νων £ργων χρη- ματοδοτήσεως, τόσον έκ τοΰ δή ιμοσίου τομέως, δσον καί τοΰ Ι- διωτικοΰ. Έν τώ ιμεταξύ, ή έπιτροπή ου νεχΓζει την Επεξεργασίαν των άττόψεών της έττί τοΰ (τηρογρά'μ- ιματος τοΰ δευτέρου σταδίου τοΰ ώρχιτεκτονικοΰ διαγωνι- σμοΰ τοΰ 'ΕΌΤ. ΑΙ τέσσαιρες 8ρο)$ευθεΐσαι όμάίδες κατά την α' φάσιν τοϋ διαγωνισιμοΰ άπο- τελοϋνταίΐ έκ των ικ.κ. Ι1) Βαλ¬ σαμακη Ν., ιΔεκαιδαλα Κ., Μπο γάκου Β., 2) Γεωργιάδη Α., ιΓρη'γοριά'δη Β., ΣατΓουντζή Μ., ΕΙΔΙΚΑΙ ΜΟΡΦΑΙ ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΒΙΟΤΕΧΗΙΑΣ ■"Η σύστοίσις έπιχροπής τταρά τώ υπουργείω Συντονισιμοΰ, ιμέ έκττροσώΐτηισιν αρμοδίων ύττηρε- σιών, διά την 'έττί ιΐιεριφειρειακής δάσεως ,μελέτην έκσυγχρονι- σμοΰ, συγΐχωνειύσεως ή έιτεκτά- σεως &ιοτεχνικών μονάδων, άπϊ φασίσΐθη υπό τοΰ ιΚΟΣ. 'Ειξ αλλου, ύστό τοΰ ϋποδιοικη τοϋ τής Τραπέζης της Ελλάδος κ. Ι. ΐΠεσμαζόγλου, υπό την ί- διότητσ; τού ώς τηροεδρου της αρμοδίας Ιέττιτροτής διοτεχνι- κών τΓΐοτώσεων, ανεκοινώθη δτι ή ώς ανω έττιτιροτΓή, κατόττιν έγ κρίσεως υπό τής ΙΝσμισματικής Έτατροπής σχετικής προιάοιε- ώς της, καθώρισε δι' άιτοφάσε- ως τούς εΐδυκωτέρους δρους καί ττροϋτΓθθέσεις χρηιματοδοτή σεως της διοτειχνίας διά λαίων κινήισεως ιμονιμωτέρου χαρακτήρος, )έκ των είιδιικώς διά την χρηιματοδότησιν της 6ιο τειχνίας δεσιμευιμένων κεφαλαί¬ ων των τραπεζών. Συγκεκριμένως, δύνανται νά τάχουν χ,οηιματοδοτήσεως, διά την δημιουργίαν εύλόγου οητοθ^. ματος πρώτων όλών καί έτοί- μων προΐόντων, 'έκτός των 6ιο- τεχα»ικών ισυνεται,ριισμών καί αί λοιπαί βιοτεχνικαί έιτιχιειρήσεις 'έίφ' δσον τουτο καθϋτταται ά- ναγκαϊον Ιέ·κ τοΰ είδους της £- πιιχειρήσεως, της εξελίξεως τού κύκλου εργασιών καί τής συγ- κεκριμένης οΐκονομικής &ιαρ 'θρώσεως ού τής. ΚΑΤΕΤΕΘΗ ΤΟ Σ.Ν. ΠΕΡΙΠΑΡΑΤΑΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ Κατετέθη είς την Βουλήντό καταρτισιθέν υπό τοΰ ϋτΐουργεΓ ου Δικαιοσύνης σχέδιον νόμου' ταειρί πΰζρατάκϊεως λήξεως των ϊ Λευθίρων .μιοθωσεων καί Λναχ στολής των έΐξωστυκών άιτκφα- σεων μέχρι τής 30ης Ίουνίου. Μς τουτο -ρο'βλέπεται ότι κατά την διάρκειαν τής αναστο λής θά καταβάλλεται τό έιλεύ1- 31) Άργυροπο6λοο θ., Παπα- χρήστου "Ολγας, 4) Παιταγιάν- νη ΙΕ., Φωτιαδη, Μ. 'Εττίσης έτέ θησαν ύπ' δψιν τής έιτιτροΐΐής μ'ελέται, σχέδια κοοί σκέψεις διά την άνάτττυξιν τής περΐίΐχης των κ.κ. Δοξιάδη, Κονδυλη, Πρθβε- ,λεγγίου κσ/1 Π. Ά'θανασιάδη. ΙΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΙΕΙΙΣ ΤΩΝ ΓΕ9ΡΠΚΩΝ ΗΕΙΕΧϋΝ ΣΥΝΓΤΛΙΡΙ.ΜΟΝ ΥΠΟ ΠΑ.ΕΓΕΙ ιΕΊς τό οργανωθέν μέ πρωτο¬ βουλίαν τής ΠΑΣΙΕΓΕΣ Σβμ1- νάιριον των π,ροέδρων, διεϋ&υν- τών καί στελεχών Γεωργικών Συνεταΐιρικών Όργανώσεων είς τα θέ,ματα τής 'ΕΟΙΚ καί τής £- ναρμσνίσεως τής γεωργυκής μας ττολιτιικής ιμέ εκείνην των χωρών της Κοινης Άγορας,τήν έναρξιν των εργασιών τού όιτοί ου εκήρυξεν ό 'Υττουργός Γεωιρ γίας κ. 'Νΐικ. Χριστοδούλου τφό τίνων ήιμερών είς την "Εθνικήν ΙΙς,στϋαν τοϋ Βιασιλικοΰ * ΙΙ&ρύ- 'ματος, τταρέστη καί ό ΔιοικηΓ τής της Ά'γροτιικής Τραπέζης ■κ. Ά. Βγενόπο^λος, ό ότοοΐος θερον μίσθωμα ώς προσδιορίζε ται Οπό τοΰ Ισ3(ύοντος νο,μοθετι ■κου ιΔ'ΐατάγιματος. Τό νομοσχέδιον έλττθζεται υ¬ πό της κυβερνήσεως νά ψηφι¬ σθή πρό τοΰ τέλους τοϋ μηίνός δτε λήγει ή σχετική προθεσμία. Παμ'διοτε'χνυκή συγκέντρωσις '5ιαμαρτυρίαις θά πραγ.ματοποι- ηθή την προσέχη Δευτέραν β μ μ. είς τό θέατρον «Άι<ά]δηιμος>
διά τό θέμα τής έπαγγελματι."
κης στέγης. Ή συγκέντρωσις
συγκαλείται υπό τής 'Ανωτα-
της Σι/νθμοσπονδίας Βιοτεχνών
1 Ελλάδος, τής Όμοσπονδίας
Β ιοτε'χνιΐκών Σωματείων Άιθη-
νών κα) τοΰ ιΒοτεχνικοΰ 'Εττιιμε
λητηρίου Αθηνών, ικατόπιν τής
αηΐΌΐφώσεως της
πε,ρί άναστολής της λήξεως των
έλευθέρων ,μκσθωσεων μόνον με
χρι τής 30ής Ίουνίου, άιντί τής
ϋΐης ιΔεκΐεΐμδρΙου, ώς εζήτησαν
οήλωσις διαμαρτυρίας πραγιμα-
αί όργιανώσεις. 'Έπίσης, ή έκ-
τοποιεΐται διά την μή ρύθμισιν
υπό της κυδερνήσεως, διά τοΰ
κατατεθιέντος νοίΐοσχεδίου, τού
θέμισττος των ιέναικυοσταισιακών
μισθωμάτων διά χώρους έπαγ-
γΐελ,ματικής σαέγης.
'Κατά την συγκέντρωσιν θά
ληφθοϋν αποφάισιεις διά. τό ικλεί
σιΐμο των βιοτεχνικών καταστή-
ματων ικαί εργαστηρίων καθ*
όςπακταν την χώραν.
Τό —ρακτυκόν διενεργηβέντος
&ιαγωνισμοΰ τιρομηβείας μιεταλ
λιικών Ιέττίιτλων, γραφομηχανών
κοΛ θερμαστρών ιτετρελαίευ 6 ά
τάς Ιάνάτγικας Άγροτικών Κτη-
νιατρείων Ν. ιΣκοποϋ καί Μαυ
ροθαλάσισης.
Ή πρόσληψις αναγκαιούντος
προσκαίρου ιέΊργατικοΰ ττ,ροσωττι
κοθ, κατά την διάρκειαν τού οί
κονοιμοκοΰ έ'τους 1967, πρός έκ
τέλεσιν διαφόρων έττοχιακών έρ
γοοσυων. ι
Δι' άτκΐφάοεως τού Νομάίρ|-
χου ένβΚιρίθησαν:
*Η παράτασις τής συμβατι.
κής ττροΐθεσμίας εκτελέσεως
των εργασιών άνακαινίσεως έ-
τοορχισικής όδοθ Σερρών — 'Ή-
ρακλείας, έργολαβίας Π. Γλέ>
νττ».
ΓΗ μίσθωσις τρίτου φορτηγοΰ
διά τήιν συνέχισιν, άπθλογιστι-
ικώς, έργαοιών έκτάκτου συν¬
τηρήσεως έ—αρχιακών ικαί Κοι
νοττκών διδών τού Νομοϋ.
Ή προμήθεια συιμπλη,ρωματι-
κής -ποσότητος ώμμοιχαλί'κου
6ιά την εκτέλεσιν, ά-αλογιστΐΊ
κώς, έργιασιών έκτάκτου συντη
ιρήισεος έπαιρχια'κών καί ιΚοινο
τιικών όδών υπό εΐδικοθ συαιερ-
γΐείου.
ΟΙ Πίνακες ιΚατανομής Ναών
Τιμών Μονά'δων καί Συγκριτι-
κοΐί τουαθται εργασιών:
ΐΚατασκευής όδοστρώματος
τού όδικοθ τμήματος άτοό έθνι-
κής όΐδοΰ Σεριρών — θεσσαλο¬
νίκης, εως πλατείαν Κοινάς
τος Λιευκώνος, έργολαβίας ικ.
Χριοτοάλα.
|Κατασκευιης καί διαμορφώσε
ως πλατείας Λευικοθέας, έργο-
λάΐδίας Γ. Μοΰλάκη καί
Έπισΐκιευής δι&ακτηρίου καί
κατασκευής σι&ηρών κιγκλι&ω-
μάιτων αύλογόρου 12ου Δηιμοτι-.
κοθ (Σχολειό.; Σερρών.
Ενεκρίθη σαν τα πρακτΐ/κά 6ι
ενεργηθέντων ιδιαγωνισμών ώνα
δείξεως άναδόχων εκτελέσεως
εργασιών:
Διαμορφώσεως άδων χα'ι
ττλατειών των κάττωθ_ΚοινΌτή^
των:
ΐΜανδραΐκίου, Μεγαλοχωρίου,
'Ορεινής (Ξηροτόττου), Ψυχι-
ικοϋ, Πεθελινοϋ, Άγίας Παρα-
σκευής, 'Ν. Σουλίου καί Πρώ-
—.ς.
' Άιτο—ερατώσεως ττιλατείας
Ξενία Δήμου Σερρών.
ΙΑσφαλτοστρώσεως τής έπα,ρ-
χιακής 'όδοΰ 'Σκουτάρεως —
Καμήλας ττροΟτΓθλογισμοΰ βρχ.
2.500.000.
—Υπο την ττροεΐδρίαν τοΰ Νο
μάρχου συνήλθε τό Διουκητικόν
Συμΐβούλιον τού Νομαρχιακοϋ
Ταρείου Σερρών καί έλαβε τάς
κάτωθι άποφασεις:
Ενέκρινε την τροποποίησιν
πρ'εϋπολογισμοϋ τού Ναμαρχια
κοθ Ταμείου, σΐ'κονομι,κοΰ ϊ-
τοος 1ι9©6, &ιά τής έγγραιφής έν
αώτφ τώτν κάτωθι νέων έττιχορη
γήσεων: . ,
ιΔρχ. 1.025.ΟΟΟ Βι' έττισκιευάς
δημοσίων διδακτηρίων.
Διρχ. 45Ο.ΟΟ0 δι" έρ-Υ^ έπαρχι
ακής καί ικοινοτικής όδοττοιΐας.
ΙΔρχ. 320.000 δι" (εκτέλεσιν μι
κρών έττειγόντων χεχνικών έρ¬
γων ικαί δ,ρχ. 24.000 δι' έκτέίλε
οιν μικρών έζυιγιαντικων £ρ-
γων.
"ΐΕγτνωμοΙτίότηισεν επί άττΰφα-
αεων των Δημοτικων Σι>μ6ου-
λίων Σερρών καί Ήρακλείας
ττερί τροττο~οιήσιεως ΐΓρούπολο-
γιομών των έν λόγω Δήμων ικαί
ίνέκιριινεν συμττληιρωματικήν τΐί-
οτωσιΐν ·400.000 δρχ. πρός συνέ¬
χισιν όλσκλη,ρώσεως των εργα¬
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΑΑΑΔ02
ΕΤΟΣ ΤΡΙΑΚΟΣΤΟΝ ΕΝΑΤΟΝ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1966
Δραχμαί
7.538.049.844,20
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1965
Χρυσός καί Εξωτερικόν Συνάλλαγμα
7.13?.647.378,30 1. Διαθέοιμα Τραπέζης
II.
Μερίδιον "Ελλην. Δημοσίου είς Δ.Ν.Τ. είς
χρυσόν
74.755.350,05 Μεταλλικά Κέρματα
Συναλλαγματικαί καί Γραμμάτιβ
498.483.051,25 'Εμιορικαί Συναλλαγματικαί καί Γραμμάτια
Π ι σ τ ώ σ ε ι ς
Ι Λημοοίου
α. Τακτικοϊ Λογαριασμοϊ Δρχ.
1. Ε. Λ. Συγκέντρωσις Είσπράξεων
467.734,041,65 καί Πληρωμών 422.681.973,05
2. Ε.Δ. Τρεχουμενος Λογ)σμώς
Χρηματοδ. Προμηθειων Κατα-
6 579.221.243,50 ναλωτικών Αγαθών 6.852.732.395,75 7.275.414.368,80
ρ. Είδικοί Λογαριασμοί
1. Ε Δ. Προκαταβολαί £ναντι έξω-
1 116.732.344,85 τερικής βοηθείας ' 626.512.939,95
597.900.000.— γ. "ΡΙντοκα Γρσμμάτια "Ελλ Δημοσίου 336.450,000.—
δ. Πιστώσεις βάσει είδικών Συμβάσεων
1. Συμμετοχή είς Διεθνεϊς Όργανι-
1.530 040.000.- σμοΰς Δραχμαί 2.475.130.000.-
2 Συμμετοχή είς Διεθνεϊς Όρ-
444.132.886,10 γανισμούς, Χρυσός 12.569 999,40 ν
1.953.922.523 - 3. Συμβάσ. 23)10)63*20)12)66 2.251.271.925.—
- 4 Λοιπά Μακροπρόθ. Δάνεια 1.892.446.348.— 6.631.418.272,40
Δραχμαί
1965
749 880.088,80 8.287 929.933.—
56.786 812.—
593.115.441,80
14.179.892.347,95
II.
Λοιπαί Πιστώσεις
16.911,984.082,95 31.781.779 664,10
"Εντοκοι Καταθέσεις παρά Τρσπίζαις έκ Διαθ.
3.855.483.598,90 Κεφαλαίων 4ημ. Όργαν (Α.Ν. 1611]50)
109.830.543.15 Έ ιτ ε ν δ ύ σ ε ι ς
'Ακινητα καί Έγκαταοτάσεις
'Αξια Γηπέδων
Μεϊον : ΆποσβΕσεις
Άξία Κτιρίων και Έγκαταστάσ. 467.406.944,35
Παρελθ. Χρήσ. Λρ 272 650 296,95
329.089.444,35 Τρεχ. Χρήσεως » 15.508 289.— 288.158.585,95
152.403.911,70
4 429.299 217,40
104.089.454.65
179.248.358.40 331.652.270,10
Άξια 'Υλικοΰ Τραπεζογραμματίων
30.615.267,70 Μεϊον : Άττοσβέσεις Χρήσεως
2.678 850.852,55 "Ετερα Στοιχεΐα "ΕνεργητικοΟ
58.556 757.60
16.153.893,10
41.579.880.873,30
42.402.864,50
4.024.989.848,50
49.652.045.506,05
168.000 000.— Κεφάλαιον Καταβεβλημένον
Άποθεματικά
62.212.500.— Ι. Πρόβλεψις συμφώνως άρθρω 71 ΚαταστατικοΟ 67.306 ΟΟΟ —
168 000.000.-
II.
Τακτικόν ' 168 000.00Ό.-
31.691.569,35 Λιάφορα έξ Άναπροσαρμογής (Α.Ν. 14)11)56)
23.012.066.800, - Τραπεζικά Γραμμάτια έν Κυκλοφορία
■Υποχρεώοεις "Οψεως είς Δραχμάς
Ι. Λογαριασμοί Τρεχούμενοι καί Καταθέσεων
α. Λογαριασμοί Τραπέζης Δρχ.
2.580.774 722,55 1. Καταθέσεις Τραπεζών 4 860.440.666,65
386.588 928,05 2 Καταθ. έγγυήσ. δι" είσαγωγ. 738.352.170,45
10.272.443 396,80 3. "Ετέροι Λογαριασμοί 11.196 965.681,30
13.198 080.— 4. Μέρισμα Χρήσεως 13 198 080 —
1.551.688.435,80 5. Καταθ Διεθνων Όργανισμ. 2.496.388,451,80 19.305.346.050,20
β. Λογαριασμόν Δημοσίου
1.161842 155,90 1. Δημοσίων "Υπηρεσιων 2.159.354.586,25
298.489.916,20 2. Ε.Δ Λ)σμός Δημ. 'Εττενδϋσ 334.043.649,30
17.456 360,40 3. Είδικοί Πιστωτικοί Λβγ)σμοϊ 307.121.209,75 2 800.519.445,30
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Δρχ. Δρχ
168.000.000.-
235.306 000.-
31 691 569,35
25.953.946.700 —
21430 182,35 Π. Γραμμάτια καί Τραβηκτικαί "Οψε < ς 'Υποχρεώσεις "Οψεως είς 'Εξωτ. Συνάλλσγμα 74.502.238.20 Λογαρι >σμοί Τραπέζης
1.758,945 587,70 "Ετεραι 'Υποχρεώσεις
37.320.398,50 22.143 185.894 —
109.035.059,40
1.010.880.283,30
41.579.380 873,30
49 652.045.506,05
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ»
ΧΡΕΩΣΙΣ
1965
"Ε ξ ο δ α
335.269.107,20 Είς έ'ξοδα καί άποδοχάς προσωπικοθ έν ενεργεια 436.963.570,30
37.604.048.- » Άποζημιώσεις Ν. 2510)1953 κλπ. 40.466.468,50
» Συντάξεις καί Μερίσματα έθελ. έξελ-
30.589.181.- θόντων έτων 1959 καί εντέυθεν 36.484.181,50
» Άποζημιώσεις είς έξερχομένους
1.752.569.— ύπαλλήλους 4 448.648.- 81.399.298 —
74.154.473,25 » Λοιπά έ'ξοδα Διαχειρίσεως
85.088.078,90 603.450.947,30
Είοφοραί είς Ταμεία Προσωπικού
49.803.880.- Υπέρ Ταμείου Συντάξεως 52.333.039.—
19,502.635.— » ΜετοχικοΟ Ταμείου "Υπαλλήλ. Τραπ. Ελλάδος 21.986.448,15
» Ταμείου Αϋτασφαλείας 16 978.132,10
* Άλληλοβοηθ. Ταμείου Περιθάλψεως Σ,Υ.Τ.Ε. 15.527.537,40
15.046.563.—
13.682.358.—
Δαπάναι Παιδικής Μερίμνης καί Παι-
5.666.639.— δικών έξοχων 5.376 657 —
Δαπάναι υπέρ Φυματικων ϋπαλλήλων
1.890.000.— βαρέως νοοούντων κλπ. 2.760.000.__
Εΐσφοραί υπέρ Διανεμητικοϋ ΛογαριασμοΟ
7.4?1.045.- (Ν.Δ. 3868]58) καί Κλάδου 'Ανεργίας
Είσφορά δι' ένίθΑυσιν Συντάξεων Προσω-
20.000.000. - πικοθ πρώην Ε.Τ.Ε.
Άποσβέσεις καί Προβλέψεις
13.365.347,45 "Αξίας ύλικοθ Γραπεζογραμματίων
Κτιρίων Τραπέζης καί Έγκαταστάσεων
12.057 599,45 'Αξίας Κτιρίων 12.642.669,-
2.861.312,60 » Έξόδων Εγκαταστάσεως 2.865.620.—
6.000.0ΟΟ.— Προβλέψεις Διάφοροι
600.ΟΟΟ.— » κατά κινδυνων Χρηματαποστολων
Καθαρά Κέρδη
104 277.588.45 Άποτελέσματα Χρήσεως
106.825.156,65
8.136.657.- 114.961.813,65
8.741.212.-
16.153.893,10
15.508.289.-
6.ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
6ΟΟ.ΟΟΟ.- 38.262.182,10
101.869.454,55
801.544,346,40
867.285.609,50
1965
Άπό τόκους -προμηθείας κσί λοιπάς ωφελείας έξ έργα-
801.544.346,40 σιων Τραπέζης
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
Δραχ.
867.285.609,50
ομιλήσας πρός τοΰς τταρισταιμέ
νους ιέτόνισε τα εξής:
Ή Διοίικησις τής Άγροτικης
Τραπέζης αίσθανεται Ιδιαίτερον
χαράν καί ιΐκανοποίησιν, συμ.
Τουτο —ράΓΓτιε.1, άπό τής —λευ
ρας αώτης ΑιΤΕ. Διά των ειτο
πΓτικών της όργανων παρέχη
ιτασαν δυινιχτήν καθοδήγησιν
καί την Σχολήν των στελεχών
έν θεσσαλονίικη, ενίσχυσιν οΐκο
νομικώς. 'Διά της αποκτήση
δσον τό δυνατόν, '.κανωτέρων
ποιοτυκώς καί τειχνικώς στελε·
χών, θ' ιό—Όΐκαταστήσωμεν είς
τό ακέραιον την εμπιστοσύνην
τοϋ σύνολον τοΰ αγροτικοΰ μας
κόαμου είς τάς Συνεταΐιριστι·
κάς Όργανώσεις. Άλλά καί «[
'Οΐργκχνώσεις θά 'καταστώσιν οβ
τω Ικαναί νά &ιευρυνωσιν την
σαμ μετοχήν των ειΐς την άγρο-
τικήν ανάπτυξιν τής χώρας, ά.
ΤΓτάσσουσαι μεγαλυτέρας δρα·
στη,ριότηιτας είς την παραγω¬
γήν, οκχκίνησιν καί έιμτΐοριαν έν
γέ'νιει των άγιροτικών προϊόν-
των. ' ,
"Ή άνάγκη της άνυψώσεως
τοΰ 'μορφωτυκοΰ έπιττέδου τώ»
συελε'χών μας, άιτέδη τώρα ττε
ρισσότερσν έπιτακτΐ'κή μέ την
σύνδεσιν της Χώρας μας μέ την
Κοινήν Αγοράν. "Οπως λίαν
εΰστόχως είπεν ό κ. &π. Γεωρ.
ιταροσταμένη σήιμερον είς την
σύγκλησιν τοΰ Σεμιιναρίου των
τ&λεχών τής ύτταί0ρου, την εναρ
ξιν των έργαο-ιών τοΰ όττοίου έ
ικήρυζεν ό κ. ύττ. Γεωργίας, μέ
την ιτ,ρωτοβουλίαν τής ΠΕΣΕ-
'ΠΕΞΙΣ. Είς παοχχν ευκαιρίαν ή
Δ)σις της ΛΤΕ καί έγώ προ-
σωίπιικώς, Ιδχιομεν ύπογραμμίσει
έντονώτερον την ανάγκην τής
ιάνυψώσεως της στάθμης των
στελειχών των Σ υν) κων 'Οργα
νώσεων και της ύπαίθρου γενι-
κώτερον. Καί ή άΐνύψωσις τοϋ έ
πιπέοου των στελεχών πρέτΕΐ
νά συντελήται ουοτηματικώς
κιοΛ συνεχώς, διά της ά—α Λήξε¬
ως ιμεγαλυιτέρων, κατά τό δυ¬
νατόν, τυπικών καί ούσυασΐν-
ικων -ροσόντων οιά την όςνάλη-
ψιν ήγετικής πρωτ·6ουλίας, άλ¬
λά καί διά τής συνεχοΰς διδα-
σκαλΐας ικαι έττιμορφώσεως.
γίας, τοΰ όιτοίου ή γνώμη εί¬
ναι £γκυρος έιτί τοΰ θέματος,
ή ισύνδεσίς ιμας τοαρέχει ώφελήρ
ιμαιτα, άλλά ένέχει ικαί κινδύ-
νο^ς. Άιτοτελεΐ ίνα πή'δημα, κά
τωθεΐν των σκελών τοΰ όττοίου
ύπάρχει δάραθρον. "Οφείλομεν
λοιττόν νά συγκεντρώσωμεν δ-
λας τάς δυνάμεις μχχς καί έπι-
στρατευσωιμεν δλας τάς ίκα-
νάτητάς μας, δλοι μας. Άγρσ-
τιικαί Όργανώσεις, Πολιτυκή Ή
γεσθα καίί πάντες οί τοαιραγον·
τες τοΰ τόπου, όπως τό ττήδημβ
ιάτποβη ιέπιτυιχές, Ινα μή ιΐτέσω-
μεν είς τό 6άραθρον, διότι δέν
ύιτάρχει χώρος όπισθοχωρήσε-
ως.
ΐΜέ την επιτυχίαν των ώφελη-
μάιτων, άτινα ΐφοσιδοκώνται ά-
-ό την σονδεισίν μας, θά έξασ·
'φαλΐισθή ή γεωργ ική μας οί^ο-
νσμική <5τνχ5ηττυξις, ή όποία άπο τελεΐ —ροϋτΓΟΘεσιν τής σωτηρί¬ ας τοΰ αγιροτικοΰ μας κόσμου, ήτις εΐναιι —καί ττρέπει νά γίνη τουτο κοινή συνείδησις— καί σωτηιρία τοΰ "Έθνους μας>.
ΑΙ ΑΐΝΑιΚΡΙΣΕΙΐΣ
ΔΙΑ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟΝ
ΤΟΥ «ΗΡΑΙΚΛΕ!ΟΥ>
Ό ΙΠρωθυ-ουργός κ. Ι. Π<χ- ραοκευό-ουλος, κατόπιν παρα¬ κλήσεως τού — ροέΐδρου τής έ£,ε- ταστιικής Ιέπιτροττής διά τό ναυ άγιον τοΰ «Ηρακλείου» βουλευ τοϋ κ. Κ. Ρά"λλη, έδωκεν εντο¬ λήν, ~ρός τα αρμοδία ύιτουί-· γεΐα καί τάς υπηρεσίας διτωί διευκολύνοι.'ν παντοιοτρόιτως ι° έργον της έττιτροττής. 'Εττίσης· Οπως κινηθή ττάιραυτα ή 6ια&1· κασία της διανομΐης των συνκεν τρωθεισών εΐσφορών υπέρ των σΐκσγενειών των θυιμάτων. Ό κ· ιΚ. Ραλλης έ—&κοινώνησεν & αλλου, μετά των ύιτουργών ιΝαυτυλ,ίας καί Εργασίας κΛ· Α. Κωστήρη ικιαί Χ. Σταμιτέλου &ια την έφαριμογήν των εΐδικών μέτρων οννταιξιοδοτήσίως των δικαιοδόχων ιμελών των νειών των θυ ματων. 801.544 346,40 ρ» . Α -Τ' ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΕΚ ΔΡΑΧΜΩΝ 101 869.454,55 (ΑΡΘΡΟΝ 71 ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ) 1965 1966 Δροτχυαί 5.213 900.- Είς πρόρλεψιν συμφώνως αρθρω 71 ΚσταστατικοΟ β ^οο λ^λ _ Ε'ζ ΜΛΡ'σ.μ.σ έι|ΐ.80·.000 μετοχων πρός Δρχ. 84.— κατά 867.285.609,50 ϊ.'ΊΛ- Ι _. Ό Διοικητής ΞΕΝΟΦ. ΖΟΛΩΤΑΣ Ι.— Είς χαρτοσημον επί μερίσματος Είς Πρόσθετον Μέρισμα πρός Δρχ 84.— κατά μβ- 6.599.040.— τοχήν, μεϊον χαρτοσήμου 120.960.— Είς Χαρτοσημον ίπί προσθέτου Μερίσματος 85.623 688,45 Είς Συμμετοχήν Δημοσίου 104.277,588,45 "Εν Αθήναις τη 31η Ίανουαρίου 1967 6.599.040 — 120.960. - 6.599.040 - 120.960.— 5.093 500.- 6.72Ο.ΟΟΟ — 6.72Ο.ΟΟΟ.— 83.335.954,55 101.869.454,55 Ό Διευθυντής ΓενικοΟ Λογιστηρίου ΑΛΕΞ. ΡΗΜΑΚΗΣ ΕΙΠΙιΔ/ΟΤΗΣΙΣ ΔΙΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΙΑΣ Β,ΑιΜΒΑΚΟΣ ΚΛΙ ΚΗΟΕΥΤΙΚΩΝ Υπό τοϋ ΚΟΣ ένεκρΐθηισαν αίί ά—αιτοΰιμεναι συιμπληρωμο- τικαί ιτιστώσεις 6ιά την όλοκλή ρωσιν ικαταδαλής τής έπυ&οτή' σεως τοΰ συσπάρου 8άιμ6<χκος εσοδείας Ί966. Ή έπιδότησις &· έρχεται είς 1,50 ορχ. κατά κι· λον. Παραλλήλο>ς, θά βλ
θή καί ή έπυδότηισιις των
νομ£νων μόσχων 'Κ,αί των
καλλιεργειων μηδικής.
Έ-ίσηίς, παρεισχέθη εγιψ1ιΟΙζ
δτκος 4-ιίδοτηθη ή άγορά ^
των βαιμιδακοκαλλιεργητών, ^
σω των συνεταιρυσμών,
κοσπόρου διά την ιτιροσεχή
λιέ,ργευαν. ΟΙ παραγωγοί
κατίοοοαλουν 3 &ρχ. κατά
ΙΥΝΤΟΜΟΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑΣ ΙΕΡΡΑΣ
(Συνέχε,ια· έκ τής 3ης σελ'ιδος)
τρείων καί Ενε'κρίιθηΰαν άττοφά-
αεις τού Γενικοΰ Νοσοκομείον.
—Ένεκρίθησαν οοΐ δαπάναι:
607.056 δρχ. 6ι' έτΓ.χορήγησιν
τού Γεν. Νοσοκομείου Σερρών.
64.892 δρχ. δι" £ξοδ·ϋ 'Υ. Σ τχχ
βμών τού ΓΊομοΰ.
"ίινιεκρ([θη ή καταιδολή τώ*
κάτωθι ττοσών δι" Ιξοδα "Υγειο-
νομικών Σταθμών:
..«36.0613 διρχ. ΙεΙς Γενικόν Νο¬
σοκομείον ιΝιγρίτης καί 100
105 δρχ. είς Γενικόν Νοοοκομζϊ
αν Σ&ρρών. < Ανάθεσις εξυπηρετήσεως ιτε- ΡιΟ'χη ς ' Αΐγιροτι κου Ί ατ,ρε ο υ Πρώτης ,είς άντικ,ατοιοτώΐην ί στρόν. ιΧορήγησις έτπδόματος είς ι¬ ατρόν ιΓενικοΰ 'ΝοσοκομειΙου. ιΜο ν ΐ'μσπθί ηισις τής μαίσς Γε- νικοθ Νοσοκοιμεΐεα Σερρών. >—ιΔι' ΟΓττοφάσεων τού Νομάρ¬
χου Ιέ'νΙεκιρίθησαν:
Ή διάθεσις 410.000 δρχ. έ χ
τής 'ίγκεκριμένης ■κιοτώζ-Μ
των 3ΟΟ.Ο0Ο βρχ. τού έργου κα
τασκευής γεφύρας τάφρου ,Μΐ-
λίτσης, διά την εκτέλεσιν Ν ι:α>
τοήσιεων είς θέσιν γεφυρώσε<^ —10 Νσμάρχης τΐροήδρε^^ε Διοικητικοΰ Συμβουλιον ιοθι ΤαΙμείου Γεωργίας — Κι:η·νοτρο- Φίας καί Δαΐσών υπό τοϋ όιτο - ου ενεκρίθη σαν: Ή έττιχορήιγηισις των κάτ^θ Κοινοτήτων διά δαπάνας οργα¬ νώσεως των ζωαγορών των: (Δροίβήσκου διά ττοσοΰ 26 000 δρχ. 'Αιλιατρατης διά ττοσοϋ <ί6. δρχ. καί ΙΚερκίνης διά ττοσοϋ 8.000 σιών ιέ-ισκευής ιΔιοι,κητηρ συ 'Ν. Ζίΐχνης. )—ι'Ο Νομάρχης ύπέγραψεν ό>
πο'τρασεις >διά των οποίων χορη-
γοΰνται άδειαι μεταλλευτικών
ίρΐευνών θΐς των 'Νο,μόν μας, ώς
Ίκολούθως:
ΙΒΙς την Γαλλικήν· Εταιρείαν
ιΜ£τα!λ!λ^ίων Λαυρίου Α.Ε., διά
την -περιοχήν Άγκίστρου.
ΙΕίς την θεοδώραν, σύζι-γον
Άλδξάτνδρου, Έκμετζόνλου, κά
τοικον θερμών ικαί είς την Μα¬
ρίαν ή ΙΠίτσαν, σύζυγον Σωκρά
τους, ^.ταμθττούιλου, κάτοικον
θεσσαλονίκης διά περιοχήν
θερμών (Νιγρίτης καί
)ΒΙς την «-Α.Ε. Βοξΐται Πσρ-
νασσοϋ» έ'δρεύοιοσαν έν Άθήι-
ναις, διά δΰο περιοχάς τής "Α*
νω Βροντοιΰς κ αί διά περιοχήν
Χειμάρρου.
Ό Ναμάρχης ύπ£γ,ραψεν α¬
ποφάσει ς διά των οποίων:
ΙΕΜ&κρίθησαν:
Συμττληρω'ματική π[στκσιο
έκ δρχ. 40Ο.Ο2Ο διά την άττοττε-
ράτοσιν των εργασιών επ σκει>
ής δι&ακτηρίου Ν. Ζίχνης.
Ό ΐκοταρτ.ΌΐθΙείς υπό ιοΰ Συμ
©ο-υλίου Αύτοκινήτων πίναξ δι¬
καιούμενα^ καί ΐμή αδείας θε··
σεως είς κυκλοφ·οριαν φαρτη-
γών τριτρόχων όχημάτων Δ.Χ.
ι&ιά τό Μτος 1(966, είς τάς κά¬
τωθι έΐδρας:
ιΣι'δηροκάστρου Ι,
ας Ι, Βυρωνείας Ι, Ν.
Ι, ΊΑλιστράτης 1, Κουμαρ.άς Ί,
Μ&γαλοχωρίοο Ι καί Άηατο-ι
λής Ι.
ρΕκυρώθησαν πράξεις τακτο)-
ΔΑΠΑΝΗΝ 600 ΕΚΑΤ.ΔΡΑΧΜ. ΘΑ
ΑΠΑΙΤΗΣΗ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ
ΧΩΡΟΥ ΤΟΥ ΦΑΛΜΡΙΚΟΥ ΛΕΛΤΑ
Ώς ανεκοινώθη έκ τοΰ ΕΌΤ,
τό σύνολον των τοροτεινομέινων
έργων διά την αξιοπτοίησιν τοΰ
Φαληρΐ'κοΰ Δέλτα, θά απαιτή¬
ση δαητάνηιν 500—600 •έκαταμιμ.
6ρχ. "Ήδη ύπαρχει έγκίκριμένη
πίστωσις έκ 2ΙΘ0 έκ. δρχ. διά
τον ατΓθχΐτευτικόν άγωγόν από
Βαρκίζης μέ^χρι Κερατσινίουι.
Τα ανωτέρω -ροκύπι:ουν άτώ
τα συμπ&ράοματα τής σοσταθεί
σης πρός τουτο εΐδικής έπιτρο-
ττης £)ξ άνωτάττων ύττηρεσιακών
τοαραγόντων διαφόρων υπουρ¬
γείων καί τοϋ Τουρισμοΰ, διά)
μ'αν συνολΐ'κήν μελέτην καί αν¬
τιμετώπισιν τοΰ ζητήμσπος τής
άξιοττοιήσεως τής περιοχής και
τσΰ χώρου τοΰ Φαληρίκοΰ Δέλ¬
τα. Ή έπιτροπή ενέκρινε τάς
προτάοεις τής σχετικής έκθέσί;
ως, συιμδουΐλευτικοϋ χαρακτή¬
ρος τάς 'όοτοίας θά υποβάλη είς
την κυβέρνησιν πρός λήΐψιν ύπ'
αυτής περαιτέρω όριστικών ά-
ποιήσεως καί αναλογισμοΰ άπο
ζηΐμιώσεως Ιδιοκτησιών κεΐ'μέ-
νων:
ΙΕν Σέρραις των Ο.Π. 2(12
καί Ο.ιΠ. 241 — 242 καί ■
ιΊΕν Νιγρίτα τοϋ Ο.Π. 43 —
34.
Έχαρακτηρίσθη ώς οΐκοδομή
σι,μον τό οίικόπεδον ίδιώτου, 'έν
Μΐγρίτη.
ιτοφασεων. 'Εττύσης, άνεφέρθη,
ότι είς τάς περιοχάς αί οποίαι
προΐ&λέπεται νά άξιοποιηθοΰν
υπό τοΰ ΕΟΤ, συνεργαζομένου
πρός τουτο μετα: Ιδιωτών έπιιχει
ιρη'μαΓΓΐών, διά της συστάσεως
έταιριών, συιμπεριλαμβανεται
καΛ ή περιοχή τοΰ Φαληρΐ'κοΰ
ΙΔίλτα.
"Η έπιτροπή θεωρεΐ, ότι δύνα¬
ται νά γίνη προετοΐιμασία διά
την τμηιματΐ'κήν ώΐξιοποίηισιν τής
τπεριοιχης, έφ* δσον έντάσσεται
είς τα ττορίσματα τής τταρούοηις
εκθέσεως της καί. τό πρόγραμ-
τοΰ β' σταδίου τοΰ άρχιτεκτο-
νικοϋ διαίγωνισιμοΰ ικα.1 καταλή-
γει έπισηιμαίνουσα την ανάγκην
τ<χχεισ<ι καί άναλόγου τχρός την σημασίαν των αποφασΐίθθέντων καί προτεινομέ'νων £ργων χρη- ματοδοτήσεως, τόσον έκ τοΰ δή ιμοσίου τομέως, δσον καί τοΰ Ι- διωτικοΰ. Έν τώ ιμεταξύ, ή έπιτροπή ου νεχΓζει την Επεξεργασίαν των άττόψεών της έττί τοΰ (τηρογρά'μ- ιματος τοΰ δευτέρου σταδίου τοΰ ώρχιτεκτονικοΰ διαγωνι- σμοΰ τοΰ 'ΕΌΤ. ΑΙ τέσσαιρες 8ρο)$ευθεΐσαι όμάίδες κατά την α' φάσιν τοϋ διαγωνισιμοΰ άπο- τελοϋνταίΐ έκ των ικ.κ. Ι1) Βαλ¬ σαμακη Ν., ιΔεκαιδαλα Κ., Μπο γάκου Β., 2) Γεωργιάδη Α., ιΓρη'γοριά'δη Β., ΣατΓουντζή Μ., ΕΙΔΙΚΑΙ ΜΟΡΦΑΙ ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΒΙΟΤΕΧΗΙΑΣ ■"Η σύστοίσις έπιχροπής τταρά τώ υπουργείω Συντονισιμοΰ, ιμέ έκττροσώΐτηισιν αρμοδίων ύττηρε- σιών, διά την 'έττί ιΐιεριφειρειακής δάσεως ,μελέτην έκσυγχρονι- σμοΰ, συγΐχωνειύσεως ή έιτεκτά- σεως &ιοτεχνικών μονάδων, άπϊ φασίσΐθη υπό τοΰ ιΚΟΣ. 'Ειξ αλλου, ύστό τοΰ ϋποδιοικη τοϋ τής Τραπέζης της Ελλάδος κ. Ι. ΐΠεσμαζόγλου, υπό την ί- διότητσ; τού ώς τηροεδρου της αρμοδίας Ιέττιτροτής διοτεχνι- κών τΓΐοτώσεων, ανεκοινώθη δτι ή ώς ανω έττιτιροτΓή, κατόττιν έγ κρίσεως υπό τής ΙΝσμισματικής Έτατροπής σχετικής προιάοιε- ώς της, καθώρισε δι' άιτοφάσε- ως τούς εΐδυκωτέρους δρους καί ττροϋτΓθθέσεις χρηιματοδοτή σεως της διοτειχνίας διά λαίων κινήισεως ιμονιμωτέρου χαρακτήρος, )έκ των είιδιικώς διά την χρηιματοδότησιν της 6ιο τειχνίας δεσιμευιμένων κεφαλαί¬ ων των τραπεζών. Συγκεκριμένως, δύνανται νά τάχουν χ,οηιματοδοτήσεως, διά την δημιουργίαν εύλόγου οητοθ^. ματος πρώτων όλών καί έτοί- μων προΐόντων, 'έκτός των 6ιο- τεχα»ικών ισυνεται,ριισμών καί αί λοιπαί βιοτεχνικαί έιτιχιειρήσεις 'έίφ' δσον τουτο καθϋτταται ά- ναγκαϊον Ιέ·κ τοΰ είδους της £- πιιχειρήσεως, της εξελίξεως τού κύκλου εργασιών καί τής συγ- κεκριμένης οΐκονομικής &ιαρ 'θρώσεως ού τής. ΚΑΤΕΤΕΘΗ ΤΟ Σ.Ν. ΠΕΡΙΠΑΡΑΤΑΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ Κατετέθη είς την Βουλήντό καταρτισιθέν υπό τοΰ ϋτΐουργεΓ ου Δικαιοσύνης σχέδιον νόμου' ταειρί πΰζρατάκϊεως λήξεως των ϊ Λευθίρων .μιοθωσεων καί Λναχ στολής των έΐξωστυκών άιτκφα- σεων μέχρι τής 30ης Ίουνίου. Μς τουτο -ρο'βλέπεται ότι κατά την διάρκειαν τής αναστο λής θά καταβάλλεται τό έιλεύ1- 31) Άργυροπο6λοο θ., Παπα- χρήστου "Ολγας, 4) Παιταγιάν- νη ΙΕ., Φωτιαδη, Μ. 'Εττίσης έτέ θησαν ύπ' δψιν τής έιτιτροΐΐής μ'ελέται, σχέδια κοοί σκέψεις διά την άνάτττυξιν τής περΐίΐχης των κ.κ. Δοξιάδη, Κονδυλη, Πρθβε- ,λεγγίου κσ/1 Π. Ά'θανασιάδη. ΙΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΙΕΙΙΣ ΤΩΝ ΓΕ9ΡΠΚΩΝ ΗΕΙΕΧϋΝ ΣΥΝΓΤΛΙΡΙ.ΜΟΝ ΥΠΟ ΠΑ.ΕΓΕΙ ιΕΊς τό οργανωθέν μέ πρωτο¬ βουλίαν τής ΠΑΣΙΕΓΕΣ Σβμ1- νάιριον των π,ροέδρων, διεϋ&υν- τών καί στελεχών Γεωργικών Συνεταΐιρικών Όργανώσεων είς τα θέ,ματα τής 'ΕΟΙΚ καί τής £- ναρμσνίσεως τής γεωργυκής μας ττολιτιικής ιμέ εκείνην των χωρών της Κοινης Άγορας,τήν έναρξιν των εργασιών τού όιτοί ου εκήρυξεν ό 'Υττουργός Γεωιρ γίας κ. 'Νΐικ. Χριστοδούλου τφό τίνων ήιμερών είς την "Εθνικήν ΙΙς,στϋαν τοϋ Βιασιλικοΰ * ΙΙ&ρύ- 'ματος, τταρέστη καί ό ΔιοικηΓ τής της Ά'γροτιικής Τραπέζης ■κ. Ά. Βγενόπο^λος, ό ότοοΐος θερον μίσθωμα ώς προσδιορίζε ται Οπό τοΰ Ισ3(ύοντος νο,μοθετι ■κου ιΔ'ΐατάγιματος. Τό νομοσχέδιον έλττθζεται υ¬ πό της κυβερνήσεως νά ψηφι¬ σθή πρό τοΰ τέλους τοϋ μηίνός δτε λήγει ή σχετική προθεσμία. Παμ'διοτε'χνυκή συγκέντρωσις '5ιαμαρτυρίαις θά πραγ.ματοποι- ηθή την προσέχη Δευτέραν β μ μ. είς τό θέατρον «Άι<ά]δηιμος>
διά τό θέμα τής έπαγγελματι."
κης στέγης. Ή συγκέντρωσις
συγκαλείται υπό τής 'Ανωτα-
της Σι/νθμοσπονδίας Βιοτεχνών
1 Ελλάδος, τής Όμοσπονδίας
Β ιοτε'χνιΐκών Σωματείων Άιθη-
νών κα) τοΰ ιΒοτεχνικοΰ 'Εττιιμε
λητηρίου Αθηνών, ικατόπιν τής
αηΐΌΐφώσεως της
πε,ρί άναστολής της λήξεως των
έλευθέρων ,μκσθωσεων μόνον με
χρι τής 30ής Ίουνίου, άιντί τής
ϋΐης ιΔεκΐεΐμδρΙου, ώς εζήτησαν
οήλωσις διαμαρτυρίας πραγιμα-
αί όργιανώσεις. 'Έπίσης, ή έκ-
τοποιεΐται διά την μή ρύθμισιν
υπό της κυδερνήσεως, διά τοΰ
κατατεθιέντος νοίΐοσχεδίου, τού
θέμισττος των ιέναικυοσταισιακών
μισθωμάτων διά χώρους έπαγ-
γΐελ,ματικής σαέγης.
'Κατά την συγκέντρωσιν θά
ληφθοϋν αποφάισιεις διά. τό ικλεί
σιΐμο των βιοτεχνικών καταστή-
ματων ικαί εργαστηρίων καθ*
όςπακταν την χώραν.
Τό —ρακτυκόν διενεργηβέντος
&ιαγωνισμοΰ τιρομηβείας μιεταλ
λιικών Ιέττίιτλων, γραφομηχανών
κοΛ θερμαστρών ιτετρελαίευ 6 ά
τάς Ιάνάτγικας Άγροτικών Κτη-
νιατρείων Ν. ιΣκοποϋ καί Μαυ
ροθαλάσισης.
Ή πρόσληψις αναγκαιούντος
προσκαίρου ιέΊργατικοΰ ττ,ροσωττι
κοθ, κατά την διάρκειαν τού οί
κονοιμοκοΰ έ'τους 1967, πρός έκ
τέλεσιν διαφόρων έττοχιακών έρ
γοοσυων. ι
Δι' άτκΐφάοεως τού Νομάίρ|-
χου ένβΚιρίθησαν:
*Η παράτασις τής συμβατι.
κής ττροΐθεσμίας εκτελέσεως
των εργασιών άνακαινίσεως έ-
τοορχισικής όδοθ Σερρών — 'Ή-
ρακλείας, έργολαβίας Π. Γλέ>
νττ».
ΓΗ μίσθωσις τρίτου φορτηγοΰ
διά τήιν συνέχισιν, άπθλογιστι-
ικώς, έργαοιών έκτάκτου συν¬
τηρήσεως έ—αρχιακών ικαί Κοι
νοττκών διδών τού Νομοϋ.
Ή προμήθεια συιμπλη,ρωματι-
κής -ποσότητος ώμμοιχαλί'κου
6ιά την εκτέλεσιν, ά-αλογιστΐΊ
κώς, έργιασιών έκτάκτου συντη
ιρήισεος έπαιρχια'κών καί ιΚοινο
τιικών όδών υπό εΐδικοθ συαιερ-
γΐείου.
ΟΙ Πίνακες ιΚατανομής Ναών
Τιμών Μονά'δων καί Συγκριτι-
κοΐί τουαθται εργασιών:
ΐΚατασκευής όδοστρώματος
τού όδικοθ τμήματος άτοό έθνι-
κής όΐδοΰ Σεριρών — θεσσαλο¬
νίκης, εως πλατείαν Κοινάς
τος Λιευκώνος, έργολαβίας ικ.
Χριοτοάλα.
|Κατασκευιης καί διαμορφώσε
ως πλατείας Λευικοθέας, έργο-
λάΐδίας Γ. Μοΰλάκη καί
Έπισΐκιευής δι&ακτηρίου καί
κατασκευής σι&ηρών κιγκλι&ω-
μάιτων αύλογόρου 12ου Δηιμοτι-.
κοθ (Σχολειό.; Σερρών.
Ενεκρίθη σαν τα πρακτΐ/κά 6ι
ενεργηθέντων ιδιαγωνισμών ώνα
δείξεως άναδόχων εκτελέσεως
εργασιών:
Διαμορφώσεως άδων χα'ι
ττλατειών των κάττωθ_ΚοινΌτή^
των:
ΐΜανδραΐκίου, Μεγαλοχωρίου,
'Ορεινής (Ξηροτόττου), Ψυχι-
ικοϋ, Πεθελινοϋ, Άγίας Παρα-
σκευής, 'Ν. Σουλίου καί Πρώ-
—.ς.
' Άιτο—ερατώσεως ττιλατείας
Ξενία Δήμου Σερρών.
ΙΑσφαλτοστρώσεως τής έπα,ρ-
χιακής 'όδοΰ 'Σκουτάρεως —
Καμήλας ττροΟτΓθλογισμοΰ βρχ.
2.500.000.
—Υπο την ττροεΐδρίαν τοΰ Νο
μάρχου συνήλθε τό Διουκητικόν
Συμΐβούλιον τού Νομαρχιακοϋ
Ταρείου Σερρών καί έλαβε τάς
κάτωθι άποφασεις:
Ενέκρινε την τροποποίησιν
πρ'εϋπολογισμοϋ τού Ναμαρχια
κοθ Ταμείου, σΐ'κονομι,κοΰ ϊ-
τοος 1ι9©6, &ιά τής έγγραιφής έν
αώτφ τώτν κάτωθι νέων έττιχορη
γήσεων: . ,
ιΔρχ. 1.025.ΟΟΟ Βι' έττισκιευάς
δημοσίων διδακτηρίων.
Διρχ. 45Ο.ΟΟ0 δι" έρ-Υ^ έπαρχι
ακής καί ικοινοτικής όδοττοιΐας.
ΙΔρχ. 320.000 δι" (εκτέλεσιν μι
κρών έττειγόντων χεχνικών έρ¬
γων ικαί δ,ρχ. 24.000 δι' έκτέίλε
οιν μικρών έζυιγιαντικων £ρ-
γων.
"ΐΕγτνωμοΙτίότηισεν επί άττΰφα-
αεων των Δημοτικων Σι>μ6ου-
λίων Σερρών καί Ήρακλείας
ττερί τροττο~οιήσιεως ΐΓρούπολο-
γιομών των έν λόγω Δήμων ικαί
ίνέκιριινεν συμττληιρωματικήν τΐί-
οτωσιΐν ·400.000 δρχ. πρός συνέ¬
χισιν όλσκλη,ρώσεως των εργα¬
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΑΑΑΔ02
ΕΤΟΣ ΤΡΙΑΚΟΣΤΟΝ ΕΝΑΤΟΝ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1966
Δραχμαί
7.538.049.844,20
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1965
Χρυσός καί Εξωτερικόν Συνάλλαγμα
7.13?.647.378,30 1. Διαθέοιμα Τραπέζης
II.
Μερίδιον "Ελλην. Δημοσίου είς Δ.Ν.Τ. είς
χρυσόν
74.755.350,05 Μεταλλικά Κέρματα
Συναλλαγματικαί καί Γραμμάτιβ
498.483.051,25 'Εμιορικαί Συναλλαγματικαί καί Γραμμάτια
Π ι σ τ ώ σ ε ι ς
Ι Λημοοίου
α. Τακτικοϊ Λογαριασμοϊ Δρχ.
1. Ε. Λ. Συγκέντρωσις Είσπράξεων
467.734,041,65 καί Πληρωμών 422.681.973,05
2. Ε.Δ. Τρεχουμενος Λογ)σμώς
Χρηματοδ. Προμηθειων Κατα-
6 579.221.243,50 ναλωτικών Αγαθών 6.852.732.395,75 7.275.414.368,80
ρ. Είδικοί Λογαριασμοί
1. Ε Δ. Προκαταβολαί £ναντι έξω-
1 116.732.344,85 τερικής βοηθείας ' 626.512.939,95
597.900.000.— γ. "ΡΙντοκα Γρσμμάτια "Ελλ Δημοσίου 336.450,000.—
δ. Πιστώσεις βάσει είδικών Συμβάσεων
1. Συμμετοχή είς Διεθνεϊς Όργανι-
1.530 040.000.- σμοΰς Δραχμαί 2.475.130.000.-
2 Συμμετοχή είς Διεθνεϊς Όρ-
444.132.886,10 γανισμούς, Χρυσός 12.569 999,40 ν
1.953.922.523 - 3. Συμβάσ. 23)10)63*20)12)66 2.251.271.925.—
- 4 Λοιπά Μακροπρόθ. Δάνεια 1.892.446.348.— 6.631.418.272,40
Δραχμαί
1965
749 880.088,80 8.287 929.933.—
56.786 812.—
593.115.441,80
14.179.892.347,95
II.
Λοιπαί Πιστώσεις
16.911,984.082,95 31.781.779 664,10
"Εντοκοι Καταθέσεις παρά Τρσπίζαις έκ Διαθ.
3.855.483.598,90 Κεφαλαίων 4ημ. Όργαν (Α.Ν. 1611]50)
109.830.543.15 Έ ιτ ε ν δ ύ σ ε ι ς
'Ακινητα καί Έγκαταοτάσεις
'Αξια Γηπέδων
Μεϊον : ΆποσβΕσεις
Άξία Κτιρίων και Έγκαταστάσ. 467.406.944,35
Παρελθ. Χρήσ. Λρ 272 650 296,95
329.089.444,35 Τρεχ. Χρήσεως » 15.508 289.— 288.158.585,95
152.403.911,70
4 429.299 217,40
104.089.454.65
179.248.358.40 331.652.270,10
Άξια 'Υλικοΰ Τραπεζογραμματίων
30.615.267,70 Μεϊον : Άττοσβέσεις Χρήσεως
2.678 850.852,55 "Ετερα Στοιχεΐα "ΕνεργητικοΟ
58.556 757.60
16.153.893,10
41.579.880.873,30
42.402.864,50
4.024.989.848,50
49.652.045.506,05
168.000 000.— Κεφάλαιον Καταβεβλημένον
Άποθεματικά
62.212.500.— Ι. Πρόβλεψις συμφώνως άρθρω 71 ΚαταστατικοΟ 67.306 ΟΟΟ —
168 000.000.-
II.
Τακτικόν ' 168 000.00Ό.-
31.691.569,35 Λιάφορα έξ Άναπροσαρμογής (Α.Ν. 14)11)56)
23.012.066.800, - Τραπεζικά Γραμμάτια έν Κυκλοφορία
■Υποχρεώοεις "Οψεως είς Δραχμάς
Ι. Λογαριασμοί Τρεχούμενοι καί Καταθέσεων
α. Λογαριασμοί Τραπέζης Δρχ.
2.580.774 722,55 1. Καταθέσεις Τραπεζών 4 860.440.666,65
386.588 928,05 2 Καταθ. έγγυήσ. δι" είσαγωγ. 738.352.170,45
10.272.443 396,80 3. "Ετέροι Λογαριασμοί 11.196 965.681,30
13.198 080.— 4. Μέρισμα Χρήσεως 13 198 080 —
1.551.688.435,80 5. Καταθ Διεθνων Όργανισμ. 2.496.388,451,80 19.305.346.050,20
β. Λογαριασμόν Δημοσίου
1.161842 155,90 1. Δημοσίων "Υπηρεσιων 2.159.354.586,25
298.489.916,20 2. Ε.Δ Λ)σμός Δημ. 'Εττενδϋσ 334.043.649,30
17.456 360,40 3. Είδικοί Πιστωτικοί Λβγ)σμοϊ 307.121.209,75 2 800.519.445,30
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Δρχ. Δρχ
168.000.000.-
235.306 000.-
31 691 569,35
25.953.946.700 —
21430 182,35 Π. Γραμμάτια καί Τραβηκτικαί "Οψε < ς 'Υποχρεώσεις "Οψεως είς 'Εξωτ. Συνάλλσγμα 74.502.238.20 Λογαρι >σμοί Τραπέζης
1.758,945 587,70 "Ετεραι 'Υποχρεώσεις
37.320.398,50 22.143 185.894 —
109.035.059,40
1.010.880.283,30
41.579.380 873,30
49 652.045.506,05
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ»
ΧΡΕΩΣΙΣ
1965
"Ε ξ ο δ α
335.269.107,20 Είς έ'ξοδα καί άποδοχάς προσωπικοθ έν ενεργεια 436.963.570,30
37.604.048.- » Άποζημιώσεις Ν. 2510)1953 κλπ. 40.466.468,50
» Συντάξεις καί Μερίσματα έθελ. έξελ-
30.589.181.- θόντων έτων 1959 καί εντέυθεν 36.484.181,50
» Άποζημιώσεις είς έξερχομένους
1.752.569.— ύπαλλήλους 4 448.648.- 81.399.298 —
74.154.473,25 » Λοιπά έ'ξοδα Διαχειρίσεως
85.088.078,90 603.450.947,30
Είοφοραί είς Ταμεία Προσωπικού
49.803.880.- Υπέρ Ταμείου Συντάξεως 52.333.039.—
19,502.635.— » ΜετοχικοΟ Ταμείου "Υπαλλήλ. Τραπ. Ελλάδος 21.986.448,15
» Ταμείου Αϋτασφαλείας 16 978.132,10
* Άλληλοβοηθ. Ταμείου Περιθάλψεως Σ,Υ.Τ.Ε. 15.527.537,40
15.046.563.—
13.682.358.—
Δαπάναι Παιδικής Μερίμνης καί Παι-
5.666.639.— δικών έξοχων 5.376 657 —
Δαπάναι υπέρ Φυματικων ϋπαλλήλων
1.890.000.— βαρέως νοοούντων κλπ. 2.760.000.__
Εΐσφοραί υπέρ Διανεμητικοϋ ΛογαριασμοΟ
7.4?1.045.- (Ν.Δ. 3868]58) καί Κλάδου 'Ανεργίας
Είσφορά δι' ένίθΑυσιν Συντάξεων Προσω-
20.000.000. - πικοθ πρώην Ε.Τ.Ε.
Άποσβέσεις καί Προβλέψεις
13.365.347,45 "Αξίας ύλικοθ Γραπεζογραμματίων
Κτιρίων Τραπέζης καί Έγκαταστάσεων
12.057 599,45 'Αξίας Κτιρίων 12.642.669,-
2.861.312,60 » Έξόδων Εγκαταστάσεως 2.865.620.—
6.000.0ΟΟ.— Προβλέψεις Διάφοροι
600.ΟΟΟ.— » κατά κινδυνων Χρηματαποστολων
Καθαρά Κέρδη
104 277.588.45 Άποτελέσματα Χρήσεως
106.825.156,65
8.136.657.- 114.961.813,65
8.741.212.-
16.153.893,10
15.508.289.-
6.ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
6ΟΟ.ΟΟΟ.- 38.262.182,10
101.869.454,55
801.544,346,40
867.285.609,50
1965
Άπό τόκους -προμηθείας κσί λοιπάς ωφελείας έξ έργα-
801.544.346,40 σιων Τραπέζης
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
Δραχ.
867.285.609,50
ομιλήσας πρός τοΰς τταρισταιμέ
νους ιέτόνισε τα εξής:
Ή Διοίικησις τής Άγροτικης
Τραπέζης αίσθανεται Ιδιαίτερον
χαράν καί ιΐκανοποίησιν, συμ.
Τουτο —ράΓΓτιε.1, άπό τής —λευ
ρας αώτης ΑιΤΕ. Διά των ειτο
πΓτικών της όργανων παρέχη
ιτασαν δυινιχτήν καθοδήγησιν
καί την Σχολήν των στελεχών
έν θεσσαλονίικη, ενίσχυσιν οΐκο
νομικώς. 'Διά της αποκτήση
δσον τό δυνατόν, '.κανωτέρων
ποιοτυκώς καί τειχνικώς στελε·
χών, θ' ιό—Όΐκαταστήσωμεν είς
τό ακέραιον την εμπιστοσύνην
τοϋ σύνολον τοΰ αγροτικοΰ μας
κόαμου είς τάς Συνεταΐιριστι·
κάς Όργανώσεις. Άλλά καί «[
'Οΐργκχνώσεις θά 'καταστώσιν οβ
τω Ικαναί νά &ιευρυνωσιν την
σαμ μετοχήν των ειΐς την άγρο-
τικήν ανάπτυξιν τής χώρας, ά.
ΤΓτάσσουσαι μεγαλυτέρας δρα·
στη,ριότηιτας είς την παραγω¬
γήν, οκχκίνησιν καί έιμτΐοριαν έν
γέ'νιει των άγιροτικών προϊόν-
των. ' ,
"Ή άνάγκη της άνυψώσεως
τοΰ 'μορφωτυκοΰ έπιττέδου τώ»
συελε'χών μας, άιτέδη τώρα ττε
ρισσότερσν έπιτακτΐ'κή μέ την
σύνδεσιν της Χώρας μας μέ την
Κοινήν Αγοράν. "Οπως λίαν
εΰστόχως είπεν ό κ. &π. Γεωρ.
ιταροσταμένη σήιμερον είς την
σύγκλησιν τοΰ Σεμιιναρίου των
τ&λεχών τής ύτταί0ρου, την εναρ
ξιν των έργαο-ιών τοΰ όττοίου έ
ικήρυζεν ό κ. ύττ. Γεωργίας, μέ
την ιτ,ρωτοβουλίαν τής ΠΕΣΕ-
'ΠΕΞΙΣ. Είς παοχχν ευκαιρίαν ή
Δ)σις της ΛΤΕ καί έγώ προ-
σωίπιικώς, Ιδχιομεν ύπογραμμίσει
έντονώτερον την ανάγκην τής
ιάνυψώσεως της στάθμης των
στελειχών των Σ υν) κων 'Οργα
νώσεων και της ύπαίθρου γενι-
κώτερον. Καί ή άΐνύψωσις τοϋ έ
πιπέοου των στελεχών πρέτΕΐ
νά συντελήται ουοτηματικώς
κιοΛ συνεχώς, διά της ά—α Λήξε¬
ως ιμεγαλυιτέρων, κατά τό δυ¬
νατόν, τυπικών καί ούσυασΐν-
ικων -ροσόντων οιά την όςνάλη-
ψιν ήγετικής πρωτ·6ουλίας, άλ¬
λά καί διά τής συνεχοΰς διδα-
σκαλΐας ικαι έττιμορφώσεως.
γίας, τοΰ όιτοίου ή γνώμη εί¬
ναι £γκυρος έιτί τοΰ θέματος,
ή ισύνδεσίς ιμας τοαρέχει ώφελήρ
ιμαιτα, άλλά ένέχει ικαί κινδύ-
νο^ς. Άιτοτελεΐ ίνα πή'δημα, κά
τωθεΐν των σκελών τοΰ όττοίου
ύπάρχει δάραθρον. "Οφείλομεν
λοιττόν νά συγκεντρώσωμεν δ-
λας τάς δυνάμεις μχχς καί έπι-
στρατευσωιμεν δλας τάς ίκα-
νάτητάς μας, δλοι μας. Άγρσ-
τιικαί Όργανώσεις, Πολιτυκή Ή
γεσθα καίί πάντες οί τοαιραγον·
τες τοΰ τόπου, όπως τό ττήδημβ
ιάτποβη ιέπιτυιχές, Ινα μή ιΐτέσω-
μεν είς τό 6άραθρον, διότι δέν
ύιτάρχει χώρος όπισθοχωρήσε-
ως.
ΐΜέ την επιτυχίαν των ώφελη-
μάιτων, άτινα ΐφοσιδοκώνται ά-
-ό την σονδεισίν μας, θά έξασ·
'φαλΐισθή ή γεωργ ική μας οί^ο-
νσμική <5τνχ5ηττυξις, ή όποία άπο τελεΐ —ροϋτΓΟΘεσιν τής σωτηρί¬ ας τοΰ αγιροτικοΰ μας κόσμου, ήτις εΐναιι —καί ττρέπει νά γίνη τουτο κοινή συνείδησις— καί σωτηιρία τοΰ "Έθνους μας>.
ΑΙ ΑΐΝΑιΚΡΙΣΕΙΐΣ
ΔΙΑ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟΝ
ΤΟΥ «ΗΡΑΙΚΛΕ!ΟΥ>
Ό ΙΠρωθυ-ουργός κ. Ι. Π<χ- ραοκευό-ουλος, κατόπιν παρα¬ κλήσεως τού — ροέΐδρου τής έ£,ε- ταστιικής Ιέπιτροττής διά τό ναυ άγιον τοΰ «Ηρακλείου» βουλευ τοϋ κ. Κ. Ρά"λλη, έδωκεν εντο¬ λήν, ~ρός τα αρμοδία ύιτουί-· γεΐα καί τάς υπηρεσίας διτωί διευκολύνοι.'ν παντοιοτρόιτως ι° έργον της έττιτροττής. 'Εττίσης· Οπως κινηθή ττάιραυτα ή 6ια&1· κασία της διανομΐης των συνκεν τρωθεισών εΐσφορών υπέρ των σΐκσγενειών των θυιμάτων. Ό κ· ιΚ. Ραλλης έ—&κοινώνησεν & αλλου, μετά των ύιτουργών ιΝαυτυλ,ίας καί Εργασίας κΛ· Α. Κωστήρη ικιαί Χ. Σταμιτέλου &ια την έφαριμογήν των εΐδικών μέτρων οννταιξιοδοτήσίως των δικαιοδόχων ιμελών των νειών των θυ ματων. 801.544 346,40 ρ» . Α -Τ' ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΕΚ ΔΡΑΧΜΩΝ 101 869.454,55 (ΑΡΘΡΟΝ 71 ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ) 1965 1966 Δροτχυαί 5.213 900.- Είς πρόρλεψιν συμφώνως αρθρω 71 ΚσταστατικοΟ β ^οο λ^λ _ Ε'ζ ΜΛΡ'σ.μ.σ έι|ΐ.80·.000 μετοχων πρός Δρχ. 84.— κατά 867.285.609,50 ϊ.'ΊΛ- Ι _. Ό Διοικητής ΞΕΝΟΦ. ΖΟΛΩΤΑΣ Ι.— Είς χαρτοσημον επί μερίσματος Είς Πρόσθετον Μέρισμα πρός Δρχ 84.— κατά μβ- 6.599.040.— τοχήν, μεϊον χαρτοσήμου 120.960.— Είς Χαρτοσημον ίπί προσθέτου Μερίσματος 85.623 688,45 Είς Συμμετοχήν Δημοσίου 104.277,588,45 "Εν Αθήναις τη 31η Ίανουαρίου 1967 6.599.040 — 120.960. - 6.599.040 - 120.960.— 5.093 500.- 6.72Ο.ΟΟΟ — 6.72Ο.ΟΟΟ.— 83.335.954,55 101.869.454,55 Ό Διευθυντής ΓενικοΟ Λογιστηρίου ΑΛΕΞ. ΡΗΜΑΚΗΣ ΕΙΠΙιΔ/ΟΤΗΣΙΣ ΔΙΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΙΑΣ Β,ΑιΜΒΑΚΟΣ ΚΛΙ ΚΗΟΕΥΤΙΚΩΝ Υπό τοϋ ΚΟΣ ένεκρΐθηισαν αίί ά—αιτοΰιμεναι συιμπληρωμο- τικαί ιτιστώσεις 6ιά την όλοκλή ρωσιν ικαταδαλής τής έπυ&οτή' σεως τοΰ συσπάρου 8άιμ6<χκος εσοδείας Ί966. Ή έπιδότησις &· έρχεται είς 1,50 ορχ. κατά κι· λον. Παραλλήλο>ς, θά βλ
θή καί ή έπυδότηισιις των
νομ£νων μόσχων 'Κ,αί των
καλλιεργειων μηδικής.
Έ-ίσηίς, παρεισχέθη εγιψ1ιΟΙζ
δτκος 4-ιίδοτηθη ή άγορά ^
των βαιμιδακοκαλλιεργητών, ^
σω των συνεταιρυσμών,
κοσπόρου διά την ιτιροσεχή
λιέ,ργευαν. ΟΙ παραγωγοί
κατίοοοαλουν 3 &ρχ. κατά
ΠΡΟΣ ΚΑΜΨΙΝ
ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ
Εσυνεχίσθη καί .κατά τό λή¬
ξαν ετος ή μόνιμος μ,ετανάστευ
σις "ίΕλλήνων ύπη'κόων είς τώ ε¬
ξωτερικόν. Ένώ δ,μως ιτρόπερ-
σι, ιμετοοξύ Ίανουαρίου καί Ι¬
ουλίου, ανεχώρησαν 67.661 α-
κατά την Ιδίαν τιερυσινήν
•περίοδον ό αριθμός περιωρίσθη
είς 54.2117.
Μείωσις άντί αυξήσεως τής £
ξωτερικής μεταναστεύσεως ση-
ιμΞΐσΰται διά πρώτην φοράν άττό
πολλών έτών. (Είναι ομως άκό-
μη ττ,ρόωρον νά λεχθή δτι ή δια
ικοττή της ιεΐναι έν ΰψει. Ή ανά¬
λυσις των άρϋθμών μέ ικοιτήρι-
ον την <χώραν προορισμου των μεταναιστών άποκαλύτττει τα ε¬ ξής: οί άναχωρήσαντες είς Δυ τιΐκιήν Γερμανίαν ικατά τό έπτά- «μηνον ανήλ'θον ■προτέρα ι είς 48. 4127, ένώ πέρυσι μόνον είς 29. 636. "Έιμειώίθη'σαν, οηλαδή, κα¬ τά 118.7911. Ή μιετανάστιευσις πρός τάς λοιπάς εύρωπαϊκάις χώρας ιδέν παρουσίασε μεταβο¬ λήν. Αντιθέτως, ηυξήθησαν κα¬ τά 4.913 οί άναχωρήσαντες διά ιμώνιμον εγκατάστασιν είς ρωικεανίους χώρας. Δέν ήτο, λοιττόν, γενική ή μεί <οσις τής ιμεταναΐστιεύσεως. Άιπό τάς σηιμειωθείσας άντιθέτους ικ νήσεις συνάγεται ώς προσωρι¬ νόν συμττέρασμα δτι δέν ύττεχ'ώ- ρησεν ή έ—ιθυμία των Έλλήνων νά Ιέκτκχτιρισθοϋν, άλλά μάλλον ή (ζήτησις ιέργατων έ,κ μέρους τής Δυτιικής 'Περμανίας. Τό δτι μόνον οοΐ άναχωρήσεις διά την χώραν αυτήν είναι πέρυσι τόσον 'μειωμέναι, ιένισχύει την άντύπω- σιν ότι εΐίς την Δυτικήν Γεοιμα- νθοαν ικαί οχι είς την Έλλάι&α —ρέητει νά άναζητηθοΰν τα αΐ- κόν προσωπικόν. Ταύτα δέ ένώ κατά τάς εποχάς της αίχμής παρουσιάζεται έλλειψις έργατι- κών χει,ρών είς την ϋπαιΕοον. Λ έξελ'ξεις αι'π'αί 5έν συνι- στοΓν "σως άκομη ικόν ,ά'η-οταλτικόν ιταράγοντα τής διαλύσεως πρός έκττατρι- ομό"'. ΊΕαν όμως, δ-^ως 'έπιδ'ώ- 'κεται, συν'Εχισθή ή ιϊιντονος ών;- διική πορεία της οΐκοναμίας, δέν Θά δρε^ύνη τιΐλέον πολύ νά έκ- δηΧί.^ή μονιμωτέρα κάμψιο τής έξωτερικής μεταλ'αστευτικής κι νήσεως, ώς πρώτη >|άαις πρό
τή·ς όριοτικής δ'θΐκοτής της.
ΑΙΝιΟΙΔΟΣ ΚΑιΙ ΔΙιΑ;ΦΟΡ0ΠΙ0ΐΙ
ΗΣΙΣ ΤΩΝ ΛΙΑΙΝΙ'ΚΩΓΝ
ΙΠΩΛΗΣιΕΩιΝ
|Παρά την καθυστέρηαν μέ
την οποίαν ιάνοϊκοινοϋται ό δε'ί(·
κτης ιάξίας των λιανιικων πωλή-
σεων, ή τοαραίκσλούθησις της έ-
ξΈΐλί'ξεώς τού δέν στειρείται έν-
διαφέροντος. ΒασικαΙ δια— ιστώ
σεις, ε'ίς τάς οποίας όδηγεθν
'έμΐμέσως τα στοιχεϊα διά την
πορείαν των εΐσαγωγώ·" καί τής
παραγωγής ΙέπΊΐδε&αιοϋνται ΐΐλή
ρως. Είναι δέ αύται ιδτι ή
ΰ
Μία ύπολογ'ΐστΐ'κή μη,χανή την ό πό αν ιμπορεΐ κανείς νά κατα'σκευάση μόνος τους αποτε.λεϊ ε'να
άπό τα τελευταία παιγνίδια διά τα παιδία της &ιοοστη'μικής έττοχής. ΠερυεΛα'μβανετο αεταιξύ
των έκ'θιειμάτων τής Βρεταννικής "Εκθέσεως ΐΠαιγνιδιών ή όποία Ιγινε είς Λονδίνον.
Τό νέον αυτοκίνητον Τζένοεν ΦΦ 209,2 χλμ. την ώραν υπήρξεν £να άπό τα έικβέματα τής Εκ¬
θέσεως Αύτοκινήτων ή όποία ίίγινε τελιευταίως &ίς "Ερλς Κώρτ τοΰ Λονδίνοο.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
τια της έπιιβραδύνοεως της
τερικής ιμετοιναστεύσεως.
Ιθά ιέ-ιδιώξουν οί ύπσψήιφιοι
μ'ετανάσται άλλας αιεξόδους, *
άν κλείση ιδαθμιαίως ή γιερμα-
όΐγορά; Ή σχετικώς μικρά
απόστασις ιμεταξΰ Ελλάδος
'κοίΐ Γερμανίας, ή γνώσις των
συνθηκών «Ι οτγοΪοί έπικρατοΰν
είς την τελευταίαν καί, «Ακάμη
ή παροασία ιέικεϊ δεκάδων χιλιά
δών ΙΕλλήνωνεΐχον καταστή σε ι
την Δυτικήν Γερμανίαν ϋδιαιτέ
ρως έλκυστικήν. Ή μετανάστευι-
σις πρός τόν απόλοι—όν κόσμον,
ιέξ αλλθ'υ, ιδίως δέ πρός τάς 6-
•πιερωκεανε'ους χώρας, 6έν φαί-
νεται νά είναι τόσον ευχερής δ-
σον ήτο ή άναχώρησις είς Γερ-
'μανίαν. 'ΤΞ'άν, λοιτόν, ή ζήτησις
ξένων έργατών «Ις την Γερμα-
νίαν ήρχισε πλέον νά χαλαροϋ-
ται, άναγκαίως βά έπηρεασιθή
"ΐττωιτικώς καιί ιή μεταναστευσις
α—ό την 'Ελλάιδα.
ΙΕικτάς ομως ά—ό τόν άνωτέ-
,ρω ταρσίγιοντα, —ρέττει έιτίσης
νά ληφθούν ύπ' όψιν αί οημΐΞΐού-
ιμειναι μεταΐ&ολαΐ είς την £γχώ-
ριον αγοράν εργασίας. "'Εν ττρώ
τοις, αί καταιβαλλόμεναι αμοι-
ιβοΛ αναμφισβητήτως σημειώ-
νουν άπό τινος σταθεράν καί ά"
ξιόλοιγον ένίοτε βελτίωσιν, χω-
ρίς νά προκαλέσουν την αντί¬
δρασιν των έργοιδστών. Δέν δια
γράφεται δέ ή προοπτΐική συν
τόιμου σταθεροποιήσεώς των ε'Ις
τα σηιμε,ρινά ιέπίπεδα άλλά μάλ
λον περαιτέρω άνόοου των. Έξ
αλλου, ή συντβλουμένη ανάπτυ¬
ξις της βιαμηχανίας καί τοΰ
τουιρισμοΰ, ή όποία συνοδεύεται
από άνοΰον των εργασιών τοΰ
ΐέμίΓΚ>ρίου> καΐ των πάσης φύσε¬
ως ιέπιχειρήσεων ΐΓαροχης ύπη-
ρβσυών, δηιμιουργεΐ συνεχώς νέ
άς ανάγκας ε>1ς έριγ)ϋπαλλη'λι-
σις τοΰ κο νοϋ δ^ά κατανοτλωτι-
κά ώγοΙ9ά υπήρξε καί κατά τό
παρελθόν £τος νά είναι εντόνως
ιάνοΐδική, Ισως δέ μάλιοτα περιο
σότερον άπό ττροπιέ'ρυσιν, ώς
καί ιδτι αΐ'ι 'έ'μττορΐικαί συναλιλα-
γηΛ ήσαν τίέιρυσιν ί&ιαιτέιρως
ζωηιρα'. Πράτγ'ματι, καθ" έκα¬
στον μήνα τής πϊριόδου
αρίου - Αύγούστου έναντι των
ίοίων ττροπ·ερυσινό>ν μηνών ή ά-
ξία των λιανικών ττωλήσεωιν τό¬
σον &ίς τό σύνολον των δσον
ικαί δι' ιδλας τάς κατη^Λ3ρίας 'ε'ί
'δων, εσημείωσε σημαντυκωτά-
την άνοδον. Ή Ιδία εξέλιξις εΐ-
χε 7ταρ«τηιρηβή καί 'κιατά τό
11965 έναντι τοΰ 1ι964· -έρυσι δ-
ιμως, π'λήν τού ιμηνός Αύγού-
οτοθ, ή α<;ξησις έιμφανίζεται ά- κόιμη μεγΌλυτέρα. 'Εκτός άτΐό τάς γενικάς αύ¬ τάς διαπιστώσεις, συνάγεται έ- •πίσης άπό τα γνωι^31θέντα στοι- χιεία 8τι ττιραιγματοποι.οΰνται δια 'Ο ϋπουργιός Δηιμοσίων "Ερ¬ γων ικ. Πίπτρας άνεκοίνωσ'ί. είς τούς έκιτροσώπους τοΰ άθηναι- κοϋ Τύτοου δτι θά Εΐσηγη'θή είς τόν πρόεδρον τής κυβερνήσεως την αύξησιν τής τι,μής τοθ 1>δα-
τος ώστε νά καταστή δυναιτή ή
έναρξις των έργων Μόρνοο ά-
σως, ι&εδομένου δτι πέραν τού
ή κάλυψις των δ-ιαρκως
αύξανοΐμένων άναγκών ύδροδο-
τή'σεως θά είναι άδύνατσς, δ©δο
μένου δτι έν τώ ιμεταΐξύ θά 'έ-
χουν έξαντληθη καΐ τα άποβέ1·
ματα της 'Υλίκης, τα όττοΐα ύ-
πολογθζιονται είς 35.000.000 κ.
ιμέτρα.
Άναφ&ρόμενος είς την λύσιν
Μόρνου ό ικ. ύτΓουργός εχαρα-
κτήρισεν αυτήν ώς την καλύτε¬
ρον άτοό τάς μ&λετηθείσας ύττό
τοΰ Συιμι&ουλίου Δημοσίων 'Έρ
γων. Ηδη, ιέντός τοΰ Ίουνίσο
θά βχηι συιμττληιρωθή καί ή όρι-
στική μελέτη. Τό έργον μελε-
τιάται ύιπό των Έλλήνων μελε-
τητων κ.κ. Μαχαίρα, Άλτιγοΰ,
Ζέ,ρη άπό τοΰ 1962.
Αί δαπάναι διά την κατα¬
σκευήν των «έργων Μάονου ύπε·
φοροττοιήσεις, συνέχισις των δ- λοΎίσθησαν είς τό ποσόν των 2.
"ΐτοίων μεταδάλλει βοίθιμιοίως
δύο χαραΐκτηιριστιικά άλλοτε
γνωρίοιματατής έλληνικής σί-
ικιενσμίας: την δαπάνην μεγά-
λου τιμήματος τοΰ είσθδήματος
διά την αγοράν εΐδών διστρο-< φής καί τό προΙ&ά&ιισμια τής Πρωτευούσης είς τάς δυενε,ργου μένας συναλλαγάς. Έν ττρώτιοις, δ ρυθμός υ.έ τόν όιτοΐον αΰξάνοιυν αί λιανικαί πω λή'οιεις των διαφόρων ικατηγο,ρι*- ών εΐϋδων διαφέ,ρει αΐσθητώς. Αί ιώφορώ'σαι είς τα ε,ΐδη διατρο- Φής ΙέξιαικολοϋΙθοΰν, βειδαίως, νά ιάνέρχωνται ικαί ούσιωδώς, τό¬ σον είς την "περιοχήν Πρωτευού- σης ΰσον καί είς τάς λοιπάς πε ριοχάς. Άλλά τό ποσοστόν αύ- 'ξήσεώς των τκχραΐαένει ττολύ μι- κρότερον άπό τό πραγματοποι- ούμενον είς τα λοιττά ειδή. Συ- νεγ<ως 'μεγαλυιτέ|ρα αναλσγία &αττανών διενεργεϊται διά την ά πόκτησιν αγαθών τίρός Ικανθ'- ποίησιν ιάνατγ'κών σχιετΐικώς ύψη λοτέρου βιοτικοΰ έπιιτέοου. ΊΕιξ Λλλου 'ένώ ή άξία των λιιαΐνιικών ττωλήσεων ανήλθεν είς ολόκληρον την Χώραν, (ή συιμ· μετοχή της ιέ-αρχί'ας είς την ά- νοδον ήτο πέιρυσι ιμΐεγαλυτέρα άπό ττροπέ'ρυΌΐ. Σ υμττεραίνεται, 1, δτι επεταχύνθη ττέρυσι ή β'ελτίωισις της στάθμης Ιδιοΐδιώ- σεωο τοΰ ιτληΐθυσμοΰ είς τάς έ- -αιρ^ίας. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΣΠΟΡΟΝ ΥΠΟΤΗΣ ΚΥΔΕΠ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΒΑΣΙΣ ΑΥΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΒΑΜΒΑΚΟΣ Κατόπιν σχε,τικής έγκιρίσεως της Νομισιματικής '/Επιρτοπής, ή Άιγροτική Τ,ράιτεζα θά προ¬ βή είς την συμ—ληρωιματικήν χρηματσδότησιν τής ΚΥΔΕΠ διά οραχμών 35.ιΟ0Ο.ΟΟΌ διά την συιγκέντρωσιν, δι' ίδιον λο¬ γαριασμόν, σττόιρων δηιμητρια- κών, ψυχιανθών κα] λειιμωνοει- δών διά τάς ανάγκας τής σπο- ρας καθ" αττασαν την χώραν. "Ομοίως, ή ΚΥΔΙΕιΠ θά χρη,μα τοδοτηθή συμ-πληρωματικώς ΰ- ιτύ τής ΑΤΙΕ διά ττοσοΰ δρατχ. ΙΟ.'ΟΟΟ,ΟΟΟ διά την παρέιμβασΐν της είς την αγοράν πρός οτήρι- ξιν των τιμών τού δάμβακος (συσπόρου καί έκ'κακκιαμένου) εσοδείας ι1966, ώς ικ,αί διά την ά β αγοράν μη^ανιχής μη^ής συ'λλογής Ιέσοδείας έτπίοης τού 1Θ66. Ή διαμηχανία χυμών έσπερι- δοειδών 'ΙΑρτης: Κατόπιν έγκρι σεως της Έπιτροπης Πιστώσε- ων τής Άΐγροτι,κής Τραπέζης, ή Βισμηχανία Έττεΐξεργοίσίας Γε- ωριγικών Προϊόντων «ΕΣΟΕ-1 ΡΙ'Σ» "Αρτης χρηματοδοτεΐται διά δραχμών 8.000.000 διά την αντιμετώπισιν των αναγκών κι νήσεως τοθ έν "Αιρτη ίργοστα- σίου τη,ς χαμών έσπεριδοειδων 090 ιέκατ. |&ρχ. ύιτό τάς τταρ<:ύ- σας συνΐθήκας τιμων. ποσόν 1.100 έικατ. δρχ. θά ιάπαιτηιθή διά την κατα τοΰ νέου ύδιραγωγείου ε'ίς Ν. Λιόσια καί διά τα άλλα συνδέσεως τοϋ έν λόγω ύδραγωγείου ιμέ την Ύλίκην ■πιρός άντλησιν έτέρων 335 έκ. κυΐβ. ιμέτρων τα όιτοΐα θά άτΐαι- τη'θοΰν κατά τό διάστημα 197Ί —(11975, όπότε θά θοϋν τα έργα Μόρνου. ιΚατά τους είδικούς, ή λύσις ιΜόρνου ττλεονεκτεί κυρίως λό¬ γω των τιε,ραστίων ττοθΌτήτων ί'δοττος, αί όιτοΐαι θά είναι δυ- νατ ν >.'. φθάνουν είς Άττικήν
καί εντέυθεν εΐίς τό δίικτυον δια-
νομής διά φ'χπκής ροής, 6ηιλος-
δή διά τής δαρύτητος αύτοΰ
τοΰ ΰδατος. Τό π'λεονέ-
κτη·αα αΰτό ΙέπιτρέτΓει. με
της τιιμής τοΰ Οδατος άνά
μ. αιετά τό Π'975 κατ' αρχήν άν¬
τί των 530 (όμοΰ μέ την αθξη
σιν) είς 2.50, τό δέ 1990 είς .μό
νόν 1.50 κατά κυβικόν, οσαι θά
είναι αί δαιτάναι διαναμής.
Άναφερόμενος είς τό θέ,μα
τής αύτοχιρηιματσδοτήσεως των
διά τής αυξήσεως τής τ^
ιμής τοΰ ίίδατος Ιέττί μθαν δεκαε¬
τίαν κατά 1.50 δρχ. Ιό χ. Πί~-
ττας παρετήρησε' ιδτι αΙΙ γΐ-ν°-
μεναι 'μελέτιαι άπέδειξαν ότι ή¬
το δ καλυτερος τρόπος. Τουτο
διότι θά είναι 'καί άνώδυνος δε-
'δσμένου ότι τό 38% των ύδρευο
μένων σήμερον θά ειτιΐδαρυν-
θοϋν 'μόνον κατά 5--τ5 δρχ. τό1
μήνα. Τό ποσοστόν αύτό άκ|>ορα
τάς ασθενεστέρας τόΐξεις, ήτοι
τοΰς μυκιροτέρους καταναλω¬
τάς.
λύσις ώς «λύσις άνάίγκηις»
καί άν^εφέρετα 6τι ή τοαροϋσα
Κυβέρνησις, ώς οπηρεσιαική,
δέν δύναται νά λό)6η άποφ<5οσεις δυναμένας νά Μχουν έπιπτώσεις έττΐί τής γενικωτέρας οΐκονσμι- κής καταστάσεως τής χώρας. "Ή τραρο—ομττή τής διενέιξεως είς την Διαιτησίαν, άνεφέρετο, πταιρέτεινε έπ>ί μαΐκρόν την ρθθμι
σιν τοΰ θέματος.
Ώς λύσιν «ανάγκης» έχαρα-
κτή,ρυζον ταύτην καί έ,κπρόσω-
ποι των έ,ργοδοτών, οί όιτοΐοι
ετονίζον 'δτι ή χορητγουμένη αύ¬
ξησις όπτοτελεΐ παραχώρηισιν με
γοΐλυτέραν των δυνατοτή>των'
των έπιχειιρήσεων καί έχορττγήΓ
θη αυτή μόνον διά ν' άττο'(|>ει>
ιχΐθή ανατα,ραχή έικ τυχόν Λπε,ρ-
γιΐών καί ανακσπή των ιιροσπα-
θειων αί δττοΐαι κατα&άλλονται
διά την αύξησιν τής παραγω-
Υπό τής Άγροτυκής Τραττέ-
ζηις έκοινο-οιήθη ττ,ρος τα 'Υιτο-
καταστή'ματα αυτής των έΐλαιο.
παραγωιγικων Ήΐεριφε,ρειών £γ-
τού 'Υπουργΐ.ίου ΊΒμΐποτ
ρίου πρός την 'Ελαιουργιχήν
διά τοθ δπτοίουι ανατίθεται ε.ίς
αυτήν ή άπαφασισθίΐσα διά
Πράξεως τού "Υπουργικον Συιμ
βουλίου συγ'κέντρωσις 6οωσ[-
μωνέλαιών εσοδείας 196&-*67
καί παρέχονται οδηγίαι διά την
διειξαγωγην τής εργασίας ταύ¬
της. Είς τό ανωτέρω
τοΰ Ύττοι^ρ'γίείου καθορίζονται
ιτοΐοι ιέκ των 'έιλαιοκαλλι&ργη|-
ττ2ιν (ϊχουν δικαίωμα παραδόσε¬
ως Ιδρωσθμων ελαιών είς την
συιγκέντρωσιν, αί τυμαί έξαγο-
ρας των, τα αναγνωρυζόμενα
■ποσοστά μιεονεκτημ'άτων, τα
Κέντρα συγκεντρώσεως κλπ.
Ή πληρωιμή, έξ άλλου, εΤς τούς
έλαιοπαραγωγούς τής ώιξίας
των —αραδιδομένων είς την συγ
κέντρω>σιν έλαιων θά γίνη μέσω
των οίκείων "Υποκαταστήμάτων
τής ΑΤΕ -ρός τα δποΐα έδόθτ{-
σαν αί δέουσαι δδη'γίαι.
Ενίσχυσις υπό τής ΑΤΕ τής
χωρικής διοτεχνίας: Ώς άνεκοι
νώΐδη σχετικώς, ή Άγροτική
Τραπέζα, -εριλαμβάνουσα ε,ίς
την σφαίραν τής δράσεώς της
καί την χω,ρυκήν βιοτεχνίαν,
προβαίνει είς την παροχήν αί'κο-
νσμικής ένισχΰσεως 8ίς τολεύ-
στας κατηγορίας εΊ'δικευιμένων
τεχνιτών Ιέττιδιδόμεναι)ν είς την
ττα;ραιγιθ3ΐγήν νέων καί προτύτηων
μορφών ιβιοτεχνικών ιτ,ροϊόντων,
χρησί,μων διά τό κοινωνικόν σύ-
κατά την διανυομένην πιερίοδον.
ΙΠρομήιθεια θείου διά τάς α¬
νάγκας τής γεωργίας: Πρός
κάλυψιν των είς θείον άναγικών
τής Χώρας διά τό έτος 1967, ή
Άιγιροτική Τράπε/ζα τής "Ε^λλά-
!δος ττροέΐβη είς την προμήθειαν
'—χ τής έγιχωρίιου Β ιομη.χανίο:ς
Έλλάς> ποσότητος
20.000 μετρικων τόννων θείου.
Ή ποσότης αυτή, χατανεμηθεΐ-
σα ήδη μεταξύ των ύποχαταστη
ιμάτων τής ΑΤΙΕ, θά αποσταλή
είς αύτά ευθύς ό:μα τή τΐαραλα-
βή των σχετικών φορτίων έκ
τοΰ Έργοστασίου τής ώς άνω
Β ιομηχανίας.
ΙΓεωργικά φάριμακα Α,ΤΕ —
Χειμερινος πολτός όρυικτελαί-
ου: 'Διά την ίκανοιτοίησιν των
συναφών άναγικών τής γεωργί¬
ας, ή Άγροτική Τραπέζα προέ¬
βη ι&ίς την -ρομήΘειαν 30 τόν¬
νων 'χομε,ρινοΰ ιτοτοΰ όρυικτε-
λαίου. Ή ποσότης αυτή, ικατα-
νεμηΐθ'εΐσα μεταιξύ ύποκαταστη-
μάτων της. απεστάλη είς παρα
λοί&ήν των ττροικειμένου τό έν
λόγω έντομοκτόνον νά χρησιμο
ποιηθή υπό των ιταραγωγών διά
ψεκασμούς ,πρός καταττολέμη-
οιν παρασίτων είς όπωροφόρα
οένδρα.
ιΚατόττιν νέας τοροσωπΐικής πά
ρειμβάσεως τοϋ Π,ροέδρου τής
Κυβερνήσεως επετεύχθη την έ-
■σττέ'ραν συμιφωνία μετκϋξΰ έκπρο
σώπων έργσοοτών καί έογαζο-
μένων διά την Ιδδραχμον άνα-
-ροσαριμογήν των κατωτάτων
όρίων ήιμ^ροΐμισθίων άνειδυκεύ-
των άνδρών, γυναικών καί μο?-
'θητιευομένων. Ή σχιετι,κή οαλλο-
γική σύμβασις θά υπογραφή ά-
μέσως.
|Διά τής νέας συλλογικής συμ
ιδάσεως, τα ήιμερομίσθια αύ(ξά-
νονται άπό 1 Φε&ρουαρίου 1967
£ως 3Ό Ίουνίου κατά 10
ήτοι:
—,Αν&ρων άπό 75 δριχ. είς 85
—Γυναικών άττό 60 δρχ. είς
70 δρχ.
Γ-Άνάλογος θά είναι καί ή
αθξησις των ή·μερ·οιμισθίων των
ΐμαθητευοιμένων.
"Εί, αλλου, αττό 1ης Ιουλίου
1/967 θά χορηγηιθή ετέρα αϋξη-
σις 5 δ,ρχ.
Ή άναπ'ροσαρμογή των ικα
τωτάτων δρίων μισθών άφέθη
έν ιέικκρεμότητι ττροκ,ειμένου τό
θέΐμα νά ρυβμισθή υπό τής Πογ
λιτικής Κυ&ερνήσεως ή όττοια
θά προέλθη έκ των Ίτροσεχών
έκλογών.
Άπγο π^λευρας διοΐικήσεως τής
ΠΣΙΕΙΕ έχαιραΐκτηρίζετο ή δοθεί-
ιΠρός ϊγ καιρόν Ιέφο&υασμόν
των τευττλοΐταραγωιγών είς λι-
ΤΓάσματτα π;ροοιρι)ζόμενα διά την
λι'πανσιιν σακχαροτεύτλων εατι
ριντ>ς τγεριάδου 1'967, ή Διοίκη¬
σις της Άγροτικής Τραπέζης
ϊ>ιά διαταγής της -πρός τα οΐ-
κεϊα ΰτκ>καταστήιματα αυτής,
■παρέχη την εύιχέιρειαν δπως δι
αθέτουν άπό τοΰδε τα έν λόγω
λιπάαματα, βάσει των Ισχυοο
σων ήδηι τι,μών διαβέσεως καί
μέ ύπολογισμόν τόκου, διά τάς
επί ττιστώσει χορηγήσεις, ούχι
άπό τής παραλάβης των λιπασ-
ιμάτων άλλά αττό τής 1.4.1>967.
'ΖηΐμΟαι της έλκχιοτταραγωΐγής
έκ Δάκου καί δλλων έχθρων
χαί άσιθενειων τής έλαίας : Ή
Διο&κηισις τής Άγροτικής Τρα¬
πέζης είς διαταΐγήν της ιτρός
τάς Περιφερειιακάς 'Υιτηιριεσίας
της, αναίφέρεί είς σηιμειωθείσας
κατά την λήγουσαν έλαιοκομι-
κήν τβειρίοδον είς πολλάς ελαιο
κομικάΐς νττε,ριοχάς τής Χώρας,
ζημίας είς την ελαιοπαραγω¬
γήν έκ προσβολής των έλαιο-
δίνδρων έκ διαφόρων παρασί¬
των καί ασθενειών (ώς λ.χ. Δα
κου, ιΠυρηνστρήτου, Κυκλοκονί
οο, ΓλοιοσΐΓορίουι χλπ.), καί
ιδίΐδει Ιέντολήν ττρσς τάς έν λόγω
υπηρεσίας τής Τ,ραπτείζης, δΊπως
ττροΐδοϋν είς την διαπίστωσιν
της εκτάσεως των ττροξενηθει-
σών είς την ελαιοπαραγωγήν
ζηΐμιων —ροκβιΐμΕνιου' νά μελετη
θή ή δυνατότηις λήψεως μέτρων
τειχνικών καί τηστωτικών, διά
την Πρόληψιν των ζημ'ΐών έκ ιτα
ρασίτων καί όίοΐθενειών των έ-
λαιο&ένδρων διά τής επιτυχούς
καταπολειαήσεως αυτών, ϊδιαιιτέ
ρως άρνουμένων την διενέργιει-
άν τηις τταρ<χγωγων. Ώς τονίζεται σχετιικως, ή χά ταπολέμησις των ασθενειών ένέ χει ΙδιαΐΓτε.ραν σηιμασίαν, καθ" δισον α!ΐ έκ τούτων ζημαίαι όιδη ίγοΰν τον έλαιιοτταραγωγόν είς την ιάδυναμίαν εκτελέσεως των κην κοΓΓάστα!σιν. έξαγωγής. ΑΙ παρασχεθεΐσαι ύ- εργασιών τορός διατήρησιν των πό τής Τραπέζης κατά τό έτος έλαιώνων ειίς καλήν τταραγωγι- 11966 αίκοναμικαιΐ ένΐισχυσίΐς ύ- •πό μορφήν μεσοιμακ,ροπροθέ- σμων καί 6·ραχυητροθέσιμων δθρ νείων, συνέτειναν είς την χαλλι τέραν έξΐϋιπηρέτησιν των άναγ¬ κών των διαφόρων κλάδων 6ιο- τεχνών καί δή των κλάδων τής ττάισης φύσεως έττεξεργασίας τοΰ ξύλου καί των σιδηρουργι- χών έργαστηρίων κατασκευής καί επιδιορθώσεως γεωργικων χαί δασιΐκών ιέργαλείων. νολον καί μάλιστα έπιδεκτυκώνΙ ένδε&ειγιμένων καλλυεργητικών ΓΝΩΣΕΙ! ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΕΪΚΙΑΣ ΓΑΩΣΣΑΣ Υπό Διδάκτορος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ — 8 - ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα βοηθητικά ρήματα «Ε χ ω» _ Ι χ ω - Μονολεχτικοί χρόνοι 'Ενβστώτας Όριστική. — Ύποτακτική Εχω καί «ι Γ μ α ι» Παρατατικός — Προσταχτική. — Όριστική Ρχω Εχεις ίχει Εχη ίχομεν έχωμε ϊχετε ϊχετε ίίχουνε έ'χουνε Μετοχή (σττάνια) έ'χοντας 6χ· Ιχετε εΓχις εΤχβ είχαμε εΐχατ· εΤχανε Περιψραστικοϊ χρόνοι Μέλλοντας ίά 'χω θά 'χης, θά "χ—, θά 'χωμε, θά 'χΐτε, θά 'χο&νε (λαϊκός τύπος) θά ν' £χ« κ,τ.λ. (πιό λβϊκός) θά νά 'χω κ.τ.λ. Περιφραστικοί τύτΐοι Έ ν ε ο τ ώ ι α ζ Ύποταχτική — νά 'χω κ.τ.λ. Προστβχτική. — δς Ιχω κ.τ.λ. καί βς νά 'χω κ.τ.λ. Παρατατικός Ύποταχτική.— νά χά, νά 'χες, νά 'χε, νά 'χσμε, νά 'χατε, νά 'χανε Προσταχτική. — σς εΐχα κ.τ.λ. καί άς νά 'χα κ.τ.λ. Δυνητική — θά 'χα κ τ.λ. (λαικός τύπος) θά ν' εΓχα κ.τ.λ. (πιό λαϊκός) θά νά 'χα κ.τ.λ. Διδάκτεορ ΔΗΜ. ΑΡΧ1ΓΕΝΗΣ "Ο ύπουργος Μαυτιλίιας κ. Κωστήρης εζήτησε καί έλαβεν αιτό τό ϋπουργΊΚΟν σΐΛϋβούλιον, διά τό ένΐδεχόμενον ώπτεργίας των ναυτικών, έξουσιοδότησιν ■πρός ιέττίταιξιν τοϋ άναγκαίου ά ρι'θμοι) π'λοίων Ιέξ ιέκάστης κα- τηιγορίιας μετά των έπ' αυτών ττληρωματων διά την εξυπηρέ¬ τησιν των συγχοινωνιών καί με- ταίφιθιρών, ώς καί την διαικινη σιν τουριστών καί έπιβατών. ΙΚατά την Ιδιάιρικ'ειαν τής επι¬ τάσεως, ιή οΊχονομϋκή διαχείρι- σις των έπιτάκτων ττλοίιων θά συνεχισθή ΐπαρά των διαχιειοιζο- 'μένων ταύτα Ιέττυχε.ι,ρήσεων ττρο τής έπιτάιξεως. "Ειτίσης, ΐξουσιοδοτήθη, ό ύ- ■πουργός ΐΝαυτιλίας, δπως προ¬ βαίνη ε'ίς επιστράτευσιν προσώ- τοων δι' ύιτοχρεωτΐ'κήν, ώς ανω¬ τέρω, εργασίαν καί έξυττηιρέτη- σίν της δι' έπιτάκτων, ή ώλλων ιΐλοίων ιέκτελιέσεως των σογκοι- νωνιών. Ή Ίν λόγω έξσοσιοδότησις, κντός των πλαισίων των κειμέ- νων νόΐμων, εδόθη, διότι υφίστα¬ ται Ιέν&εχόιμενον άπ&ργίας των ναοτιικων, λόγω των άνυττεριβλή των δυσχερειών πρός καταρτι¬ σμόν ωρισμένων συλλογικών συμΐ&άσεων έριγασίας πληρωμά- των. Τόσον οί Ιέφο—λισταί, δσον ικοιι ο|1 ναυτιΐκοί έμμένουν ^.Ίς τάς απώψΐεις των. Συγκεκριΐμέ- νως, Ιδία την ΐΓ&ρίΐΓτωσιν τής συλ λσγικής συμΙ6άσ&ως των ποντοπόρων σκα^ϋον, ο ναυτικοί ζητοϋν, βάσει μαρϋθΐμσυι (ακριβείας ζωής στόν αυξήσεως των άπο^σχων ΠΛΗΤΤΕΙ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗ Η ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΠΙΑΟΤΗΣΕΩΝ Εκιτληκτος καί άνήσοχος ό Ιέξαγωΐγικός κόσμος παρακολου θεΐ την υπερβολικήν έπιβράδ >ν
σιν κατα'βολής επισήμως υπό
τοΰ ιΚράτους άποφασιθθειοών έ
νισχύσεων πρός τούς έξαγω-
γεΐς ή τούς παραγωγούς έξα-
γίΐμων ττροϊόντων, άναφέρει είς
άναικοίνωσιν ό τΐρόεδ,ρος τοΰ
Πανελληνίοο Συνδέσμου "Εξα-
γωγεων κ. Λ. Μαντζουράνης
ΐΠεραιτέρω, άφοϋ έττυσηιμαίνε-
ται δΐτι πάσα κωλυσιεργία είς
τάς έξαγωγικάς ένισχόσεις θά
δηιμιουργήση ζημίαν είς την οί-
κονομιίαν τής χώρας διατυποϋ-
ται έκκλησις πρός τόν πρωθυ¬
πουργόν καί τούς οίκονομικούι,
ύπουργούς 'δπως δώσουν έντο-
λάς άμέσσυ χαταιβολής των ά¬
πό μηνών καθυστερουμένων επι
δοτήσεων.
"Η κυβέρνησις δέν δύναται να
αρνήται την έικπτλήρωσιν άνει-
λημμένων ύποχρεόσεων δσον ά
ΐφορά την χορήιγηισιν έπιδοτήσε-
ων διά τα έξιαγόμενα γεωργικά
προιόντα. "Ανευ έπιδοτήσεων εί
ναι Αδύνατον νά τΐιραγματοποιη-
θοθν έξαγωγαί διότι τό κόστος
τΐαραγωγής των έλληνικών προ
ιόντων είναι υψηλόν. Παραλλή¬
λως, ιή κυβέρνησις €χει υποχρέ¬
ωσιν νά έξαγγείλη τάς νέας επι
δοτήσεις.
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΠΗΡΙΟΥ
των 40%, ένώ οί έιφοπλιοτίϋί$&,
ρητγοϋν τοοσοοτόν 5%, αύξανό-
μΐενον Ιμέ έττυδόματα Κυρυακηη
αργίας μόνον μέχρις 1Π>8. ^
ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΑΙΡΕΤΙΚΗ
ΤΙΜΗ ΕΙΣΤΟΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ
ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΑΙΡΑ ΧΡΥΣΗ ΑΓΓΛΙΑΣ
14 Φββρουαρ. 1967. Τιμή πω'λή1
5εως είς τό Χρηματιστήριον
308,50. Τιμή άγοράς υπό τής
Τραπέζης τής Ελλάδος 307.-
Ή Τράπ. τής 'ΕΞλλάδος άγο-
ρα?>ι έ— [σηίς τας χρυσάς λί-
ρας ίταλικής καίτης άντι δρχ
241 καθώς καί τα λοιττά χρυ-
τγ* αθτης.
ΚΑβΛΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣ είς
ράβδους 24 καρατΐων 116 λί-
^σς κοττά κιλόν.
Χ*>ΥΣΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ
4.7Ό κ«τα ιοαρατιον.
ΧΡΗ/ΛΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΑΘΗΝΩΝ
Κλείσιμον
14ης Φεβρουαοίου 1967
ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ
1Ι991.-Ί8Ι84 446
1«β7ΐ Μονοπ. 347ΙΑ
11989 Παγ. 360
1®90 Λαρ.
50Π
34ΧΙΑ
125ΟΑ
4.000
1,400
ΉλΗκτρυκής
ΖΑΑΙΕ
Χαρτοποιΐας
Άστήρ ΆσφάιλΒΐαι
Έθν. Άσκρ.
Φοΐνιξ Ά,σφ.
ΠΛΑΑΙ ΚΛΗΡΙΓΚ
Πραγα... δρχ. 4,152 — 4,180
Α.£ξά*6ρ£ΐα 6ρχ· — — —
*. εκ ΤΟΣ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΑΞΙΑΙ
Κατωτέρω τκϊραΒΙίτσμθ' μβτ1
ττλφυλάξεως καιί ανευ εδθθΜ|ς,
ττίνακα των τΐιμών οίΤτινες ή-
κούβθησαν κατά τήιν λήξαχ—«/
ββ6ομάΊδο επ) των εκτος
ΧΙ 'Α&
ρψμ χρ
Δάνειον ΣΠΑΠ 1912
Τοόπτεζα Κουλουείθυντή
Τρόπτεζσ Κ
100
!5
Τράττβζα *Εν«ϊ—.ς
Πονβλλήνιος Άσε>.
'Αθην-ίκή ΆΗ^
Κυκλοβδική
Ν
(νέαι)
Τό Ανώτατον Παγκόσμιον
(Πνευματικόν Συμβούλιον «δ
"ΑνΒρωτττος διά τόν Άνθρω¬
πον», ύτϊθ'χρεωιμένον νά τιιμήοη
έκιείνους, οί όττοΐοι διά τοϋ έ(-
ττιμελοΰς έργου των κ<τί τής έ- πιιμόνου δ,οάσιεώς των λαμιτρύ- νούν τόν πολιτισμόν μα:ς, άπέ- νει,με τό δίπλωμα τής ύψηλή^ πνευματικής «ϋξύαςμετά τοΰ πά ρασήμο^κ'Άλιμττ&ρτ Σιβάϊτσ&ρ», είς τόν Διδάκιτορα χ. Δημήτρι- ον Άιρχ·ιγένην, ό οποίος είς τόν κύκλον τής άτομικής τού ορά¬ σεως Ι&ι&κρίθη &αι|>ιώς τόσον
διά τάς υψηλάς τού ηθικάς άρ-
χάΐς, 'οσυν καί διά τό βαθύ τού
συναθσβημα τής αλληλεγγύης.
ι Σημειωτέον, δτι είναι τό πέΐμ
ττΓον δΐτιλωμα καί τό τέταρτον'
ικϊράσημον. θά επακολουθήση
δέ κιαΐ απονομή ετέρου διττλώ-
ματος ιμετά τκχρασήιμου.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
/Τς.!ίς κομψοτάτους καί
τυπωμιένους τώμους εκυκλοφό
ρησαν αί νέαι ττοιητΐικαί συλλο
γαί τής έκ ιΣιμύρνης γνωστήί,
ποιηιτρύας Σίτσας Καραϊ,σκάκη
ύ™ό τούς τίτλους «ΊΑΙφανισιμένεο
Ά'τλαντίδες» καί «Λυρικά Σκί
τσα άπό τή Λέιοιβο».
ΠΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙι
ΠΑΡΑΔΙιΔιΟΐΝτΑΙ μαβήιματα
Γαλλυκής καί Μαθηματικών Γυ-
μνασίου καί Λυΐκεϋου, κατ' οί¬
κον τοΰ μαθηΓτοΰ, υπό Σ. Κου¬
ρή, τηλ. 563.065.
ΠΩΛΒΙΤιΑΙ Διιαιμέρυαμ/α] φωτει¬
νόν ενός Π) Ιδωιμοπίου-χώλ·
Κουζίνας - όφίς - ΛοοτροΟ. Ή·
μιϋ-όγειον. ΊΟδός ΕύβοΙας 3,
Κυψέλη. Πληιραφορίαι θυιρωρεΐ·
όν, ώραι 5-7, τηλ. 623.701.
Σα_.
"""Ίπαρ.
1Θ3Π Παρ.
ΚΗηματ.
191311 Λιπασμ.
ΔΜΝΒΙΑ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
■'Εν. 11962 37.8ΟΑ
Κτημ. 1925
Κτ. 1~» Α—β
■1(9517 ΔΙΕΉ
119518 ΔΕΗ
11959 ιΔΙΕΉ
11960 ιΔ'ΕΗ
106ΠΙ ΔΕΗ
18164 ΔΕΗ
196Θ ΔΙΕΗ
1969 ΔΕΗ
1ΘΙ66 ΔΕ'Η
1960 ΑιΒΓ
19612 ΑιΒΙΓ
1Β60 Λ,Ε.
119601 Α.Ε.
111964 Α.Ε.
119612 Αι,ΙΕ.
1963 Α.Ε.
119641 ΙΠαττραϊκής
11962 Τίτον
1963 ιΕΗΣ
1964 ΕΗΣ
11966 ΟΤΕ
ΜΕΤΟΧΑΙ
^Ελλάδος
ΙΕΙθνυκής
Κτηΐμιοοτυκης
'Έριουργΐαν
Ίονυκής & Λαΐκής
'ΕΙμπορ. ΠΟστεως
ΐΠεν. Τραπέζα
"Αττικής
ΜΕΤΟΧΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
ΕΗΣ 3415
ΛΐΜτασμάτων Θ60Π
Πυριτ. 525Π
"Βμπορικής 650
Χρωιματουργειων 64'ΟΠ
Πευραικής - Πατρα'κής 5Ι5Ο
560
395
220Α
74ΟΠ
1.290
700Π
5(45
815Π
8Π
152
134Α
1Ι53Α
146
148
2^2
297
271
296,50
147
295Π
15)1,50
4)83
473Π
300,50
30ΟΑ
146
146,50
146Π
14β,5Ο
298
1ΡΑΠΕΖΟΝ
4.770
3.000
650
26Π
1200 Α
960Α
Φ9ΟΓΙ
1Ι80Π
ΣΠ£.Σ.
Σανατόριον ΜεΛυονίων
Αλς
€*Ηβτ>» «>Ιν·θτπνβιιμ· (νέαι)
^ί Όϊλυμπτος
Ε.Β.ΕΣ
Μσ3ργ~>1νη Κερ*βύρ. (νέαι)
ΠανοΟτοχ)ς
Ξβνΐας Μέλσβρον
Άγρ. θ
μ ρ
αψοομττίΛης
Φαληρτκή
Μ
ΠΩιΛΕΙΤΑΙ οΐικόττεΐοοιν ένττός
σχεΐδίΐσυ έ'κ πτήχιεων 600 πειρίίττου
είς Τερψιθέιαν Πλυιφάδας, έττί
τής δδοΰ Βοζαντίου αριθ. 102.
Πληροφορίαι τηλ. 229.706.
ΕΠ!ΛΑ
Άτλας
ΉρακΙλής
ΧαλκιίΙ&ος
ΒΙΟΧΑΛΚΟ
Καμπά
Οΐνων
Φίξ
ΔηΐμητριάΙδης
Λάιμψ«
' Ι —τοδρομ ιών
Διαχειρ.
Οΐνοττνευιια.
Ν αι/--ιγ«·ί*ν
ς
ΣΠΑΠ
Σ ι
«"Βριοο
Τί
Τίτον
€*Όθων
Χοίλιοργός
Τό 'Α
ΐα Κούπτα
μοι θεσσαλίας
Μ—οΛλείων
(νέαι)
ρ χ
*Α~*οΙλ. «Προτ—*ντΙς>
ΚΚψ
Ναυτΐική λΛηχαλιν&ς 490
'Λνφ. 'Εμιτορ»6ιοιμ^»χανιιοή 9βΡ)
Έκ^λη 30
Μέρκμνα
ΆΌιψαλ. «'Λ—τυκή»
Ασφαλ. «Βαλκανικ^
'Ασφ. Έμ—. Έν. Ελλάδος 170
ΧρυσαλλΙς 14
- - - 1«
Β1Ο
Λββ.
Ι
ΚΛΑωψ
ΛΙΡΑ ΧΡΥΣΗ ΑΓΓΛΙΑΣ
'Αττο 23ης Δ€κβμβρίιθιι !Μ5
έλτ^ίβτισοΐν, ώς γνω«Γ«άν,
γορβυτικα μέτρα, διά ττ>ν
αγοράν καί
ρ
Είς τό ^ξίΚ οί
—ρομηθευθοθν χρυσας
θ' ά^ευθονωντιαι είς τΑ
μα Χρ^ατιοτηιρι—(α
καί 6τ>λοΪΛ—ες τα
ς χ τ<|ς των, θά λσφβ«3Μ5ΐ»ν ταύτας έττί τιιμή ρ^μη ίχάαψοτ« υπό τής Τραττί^ης τί(5 "Χλόοοβς. Ή τιμή α&τη σ<||μαραν 4χει 311 &ραΐ)ομας. Έξ άλλ ου έτττβϋμοθντες διά λιρων κτηθεισών κβτα τόν ΐ Α θ' όθ 300Π 1.830 990Π 285ΙΑ 1.200Π 53'Π 3.020 ιΐροα τρΑττον θ' είς τα Βια χρηματιστηιριοκά γροοε^εία. άτινα άγοράζουν τού· —χς βΤ^ τομΐ|ΐν των &ραχ. 310. Λ'οαι ά/χνχίΐθεΐιται ττοό τ||ς 23)12)65 «^Λφως, βύνανται νΑ -—Λβθν τσΐύτί— *|ς τήτ» ώς ανω τψν β|ς την ΤοάΐΝφαν τ4|ς Β9Λα*ος κ«1 ΛΧλβς «άς Τρ-ττβζα^; ανεν
ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ
Εσυνεχίσθη καί .κατά τό λή¬
ξαν ετος ή μόνιμος μ,ετανάστευ
σις "ίΕλλήνων ύπη'κόων είς τώ ε¬
ξωτερικόν. Ένώ δ,μως ιτρόπερ-
σι, ιμετοοξύ Ίανουαρίου καί Ι¬
ουλίου, ανεχώρησαν 67.661 α-
κατά την Ιδίαν τιερυσινήν
•περίοδον ό αριθμός περιωρίσθη
είς 54.2117.
Μείωσις άντί αυξήσεως τής £
ξωτερικής μεταναστεύσεως ση-
ιμΞΐσΰται διά πρώτην φοράν άττό
πολλών έτών. (Είναι ομως άκό-
μη ττ,ρόωρον νά λεχθή δτι ή δια
ικοττή της ιεΐναι έν ΰψει. Ή ανά¬
λυσις των άρϋθμών μέ ικοιτήρι-
ον την <χώραν προορισμου των μεταναιστών άποκαλύτττει τα ε¬ ξής: οί άναχωρήσαντες είς Δυ τιΐκιήν Γερμανίαν ικατά τό έπτά- «μηνον ανήλ'θον ■προτέρα ι είς 48. 4127, ένώ πέρυσι μόνον είς 29. 636. "Έιμειώίθη'σαν, οηλαδή, κα¬ τά 118.7911. Ή μιετανάστιευσις πρός τάς λοιπάς εύρωπαϊκάις χώρας ιδέν παρουσίασε μεταβο¬ λήν. Αντιθέτως, ηυξήθησαν κα¬ τά 4.913 οί άναχωρήσαντες διά ιμώνιμον εγκατάστασιν είς ρωικεανίους χώρας. Δέν ήτο, λοιττόν, γενική ή μεί <οσις τής ιμεταναΐστιεύσεως. Άιπό τάς σηιμειωθείσας άντιθέτους ικ νήσεις συνάγεται ώς προσωρι¬ νόν συμττέρασμα δτι δέν ύττεχ'ώ- ρησεν ή έ—ιθυμία των Έλλήνων νά Ιέκτκχτιρισθοϋν, άλλά μάλλον ή (ζήτησις ιέργατων έ,κ μέρους τής Δυτιικής 'Περμανίας. Τό δτι μόνον οοΐ άναχωρήσεις διά την χώραν αυτήν είναι πέρυσι τόσον 'μειωμέναι, ιένισχύει την άντύπω- σιν ότι εΐίς την Δυτικήν Γεοιμα- νθοαν ικαί οχι είς την Έλλάι&α —ρέητει νά άναζητηθοΰν τα αΐ- κόν προσωπικόν. Ταύτα δέ ένώ κατά τάς εποχάς της αίχμής παρουσιάζεται έλλειψις έργατι- κών χει,ρών είς την ϋπαιΕοον. Λ έξελ'ξεις αι'π'αί 5έν συνι- στοΓν "σως άκομη ικόν ,ά'η-οταλτικόν ιταράγοντα τής διαλύσεως πρός έκττατρι- ομό"'. ΊΕαν όμως, δ-^ως 'έπιδ'ώ- 'κεται, συν'Εχισθή ή ιϊιντονος ών;- διική πορεία της οΐκοναμίας, δέν Θά δρε^ύνη τιΐλέον πολύ νά έκ- δηΧί.^ή μονιμωτέρα κάμψιο τής έξωτερικής μεταλ'αστευτικής κι νήσεως, ώς πρώτη >|άαις πρό
τή·ς όριοτικής δ'θΐκοτής της.
ΑΙΝιΟΙΔΟΣ ΚΑιΙ ΔΙιΑ;ΦΟΡ0ΠΙ0ΐΙ
ΗΣΙΣ ΤΩΝ ΛΙΑΙΝΙ'ΚΩΓΝ
ΙΠΩΛΗΣιΕΩιΝ
|Παρά την καθυστέρηαν μέ
την οποίαν ιάνοϊκοινοϋται ό δε'ί(·
κτης ιάξίας των λιανιικων πωλή-
σεων, ή τοαραίκσλούθησις της έ-
ξΈΐλί'ξεώς τού δέν στειρείται έν-
διαφέροντος. ΒασικαΙ δια— ιστώ
σεις, ε'ίς τάς οποίας όδηγεθν
'έμΐμέσως τα στοιχεϊα διά την
πορείαν των εΐσαγωγώ·" καί τής
παραγωγής ΙέπΊΐδε&αιοϋνται ΐΐλή
ρως. Είναι δέ αύται ιδτι ή
ΰ
Μία ύπολογ'ΐστΐ'κή μη,χανή την ό πό αν ιμπορεΐ κανείς νά κατα'σκευάση μόνος τους αποτε.λεϊ ε'να
άπό τα τελευταία παιγνίδια διά τα παιδία της &ιοοστη'μικής έττοχής. ΠερυεΛα'μβανετο αεταιξύ
των έκ'θιειμάτων τής Βρεταννικής "Εκθέσεως ΐΠαιγνιδιών ή όποία Ιγινε είς Λονδίνον.
Τό νέον αυτοκίνητον Τζένοεν ΦΦ 209,2 χλμ. την ώραν υπήρξεν £να άπό τα έικβέματα τής Εκ¬
θέσεως Αύτοκινήτων ή όποία ίίγινε τελιευταίως &ίς "Ερλς Κώρτ τοΰ Λονδίνοο.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
τια της έπιιβραδύνοεως της
τερικής ιμετοιναστεύσεως.
Ιθά ιέ-ιδιώξουν οί ύπσψήιφιοι
μ'ετανάσται άλλας αιεξόδους, *
άν κλείση ιδαθμιαίως ή γιερμα-
όΐγορά; Ή σχετικώς μικρά
απόστασις ιμεταξΰ Ελλάδος
'κοίΐ Γερμανίας, ή γνώσις των
συνθηκών «Ι οτγοΪοί έπικρατοΰν
είς την τελευταίαν καί, «Ακάμη
ή παροασία ιέικεϊ δεκάδων χιλιά
δών ΙΕλλήνωνεΐχον καταστή σε ι
την Δυτικήν Γερμανίαν ϋδιαιτέ
ρως έλκυστικήν. Ή μετανάστευι-
σις πρός τόν απόλοι—όν κόσμον,
ιέξ αλλθ'υ, ιδίως δέ πρός τάς 6-
•πιερωκεανε'ους χώρας, 6έν φαί-
νεται νά είναι τόσον ευχερής δ-
σον ήτο ή άναχώρησις είς Γερ-
'μανίαν. 'ΤΞ'άν, λοιτόν, ή ζήτησις
ξένων έργατών «Ις την Γερμα-
νίαν ήρχισε πλέον νά χαλαροϋ-
ται, άναγκαίως βά έπηρεασιθή
"ΐττωιτικώς καιί ιή μεταναστευσις
α—ό την 'Ελλάιδα.
ΙΕικτάς ομως ά—ό τόν άνωτέ-
,ρω ταρσίγιοντα, —ρέττει έιτίσης
νά ληφθούν ύπ' όψιν αί οημΐΞΐού-
ιμειναι μεταΐ&ολαΐ είς την £γχώ-
ριον αγοράν εργασίας. "'Εν ττρώ
τοις, αί καταιβαλλόμεναι αμοι-
ιβοΛ αναμφισβητήτως σημειώ-
νουν άπό τινος σταθεράν καί ά"
ξιόλοιγον ένίοτε βελτίωσιν, χω-
ρίς νά προκαλέσουν την αντί¬
δρασιν των έργοιδστών. Δέν δια
γράφεται δέ ή προοπτΐική συν
τόιμου σταθεροποιήσεώς των ε'Ις
τα σηιμε,ρινά ιέπίπεδα άλλά μάλ
λον περαιτέρω άνόοου των. Έξ
αλλου, ή συντβλουμένη ανάπτυ¬
ξις της βιαμηχανίας καί τοΰ
τουιρισμοΰ, ή όποία συνοδεύεται
από άνοΰον των εργασιών τοΰ
ΐέμίΓΚ>ρίου> καΐ των πάσης φύσε¬
ως ιέπιχειρήσεων ΐΓαροχης ύπη-
ρβσυών, δηιμιουργεΐ συνεχώς νέ
άς ανάγκας ε>1ς έριγ)ϋπαλλη'λι-
σις τοΰ κο νοϋ δ^ά κατανοτλωτι-
κά ώγοΙ9ά υπήρξε καί κατά τό
παρελθόν £τος νά είναι εντόνως
ιάνοΐδική, Ισως δέ μάλιοτα περιο
σότερον άπό ττροπιέ'ρυσιν, ώς
καί ιδτι αΐ'ι 'έ'μττορΐικαί συναλιλα-
γηΛ ήσαν τίέιρυσιν ί&ιαιτέιρως
ζωηιρα'. Πράτγ'ματι, καθ" έκα¬
στον μήνα τής πϊριόδου
αρίου - Αύγούστου έναντι των
ίοίων ττροπ·ερυσινό>ν μηνών ή ά-
ξία των λιανικών ττωλήσεωιν τό¬
σον &ίς τό σύνολον των δσον
ικαί δι' ιδλας τάς κατη^Λ3ρίας 'ε'ί
'δων, εσημείωσε σημαντυκωτά-
την άνοδον. Ή Ιδία εξέλιξις εΐ-
χε 7ταρ«τηιρηβή καί 'κιατά τό
11965 έναντι τοΰ 1ι964· -έρυσι δ-
ιμως, π'λήν τού ιμηνός Αύγού-
οτοθ, ή α<;ξησις έιμφανίζεται ά- κόιμη μεγΌλυτέρα. 'Εκτός άτΐό τάς γενικάς αύ¬ τάς διαπιστώσεις, συνάγεται έ- •πίσης άπό τα γνωι^31θέντα στοι- χιεία 8τι ττιραιγματοποι.οΰνται δια 'Ο ϋπουργιός Δηιμοσίων "Ερ¬ γων ικ. Πίπτρας άνεκοίνωσ'ί. είς τούς έκιτροσώπους τοΰ άθηναι- κοϋ Τύτοου δτι θά Εΐσηγη'θή είς τόν πρόεδρον τής κυβερνήσεως την αύξησιν τής τι,μής τοθ 1>δα-
τος ώστε νά καταστή δυναιτή ή
έναρξις των έργων Μόρνοο ά-
σως, ι&εδομένου δτι πέραν τού
ή κάλυψις των δ-ιαρκως
αύξανοΐμένων άναγκών ύδροδο-
τή'σεως θά είναι άδύνατσς, δ©δο
μένου δτι έν τώ ιμεταΐξύ θά 'έ-
χουν έξαντληθη καΐ τα άποβέ1·
ματα της 'Υλίκης, τα όττοΐα ύ-
πολογθζιονται είς 35.000.000 κ.
ιμέτρα.
Άναφ&ρόμενος είς την λύσιν
Μόρνου ό ικ. ύτΓουργός εχαρα-
κτήρισεν αυτήν ώς την καλύτε¬
ρον άτοό τάς μ&λετηθείσας ύττό
τοΰ Συιμι&ουλίου Δημοσίων 'Έρ
γων. Ηδη, ιέντός τοΰ Ίουνίσο
θά βχηι συιμττληιρωθή καί ή όρι-
στική μελέτη. Τό έργον μελε-
τιάται ύιπό των Έλλήνων μελε-
τητων κ.κ. Μαχαίρα, Άλτιγοΰ,
Ζέ,ρη άπό τοΰ 1962.
Αί δαπάναι διά την κατα¬
σκευήν των «έργων Μάονου ύπε·
φοροττοιήσεις, συνέχισις των δ- λοΎίσθησαν είς τό ποσόν των 2.
"ΐτοίων μεταδάλλει βοίθιμιοίως
δύο χαραΐκτηιριστιικά άλλοτε
γνωρίοιματατής έλληνικής σί-
ικιενσμίας: την δαπάνην μεγά-
λου τιμήματος τοΰ είσθδήματος
διά την αγοράν εΐδών διστρο-< φής καί τό προΙ&ά&ιισμια τής Πρωτευούσης είς τάς δυενε,ργου μένας συναλλαγάς. Έν ττρώτιοις, δ ρυθμός υ.έ τόν όιτοΐον αΰξάνοιυν αί λιανικαί πω λή'οιεις των διαφόρων ικατηγο,ρι*- ών εΐϋδων διαφέ,ρει αΐσθητώς. Αί ιώφορώ'σαι είς τα ε,ΐδη διατρο- Φής ΙέξιαικολοϋΙθοΰν, βειδαίως, νά ιάνέρχωνται ικαί ούσιωδώς, τό¬ σον είς την "περιοχήν Πρωτευού- σης ΰσον καί είς τάς λοιπάς πε ριοχάς. Άλλά τό ποσοστόν αύ- 'ξήσεώς των τκχραΐαένει ττολύ μι- κρότερον άπό τό πραγματοποι- ούμενον είς τα λοιττά ειδή. Συ- νεγ<ως 'μεγαλυιτέ|ρα αναλσγία &αττανών διενεργεϊται διά την ά πόκτησιν αγαθών τίρός Ικανθ'- ποίησιν ιάνατγ'κών σχιετΐικώς ύψη λοτέρου βιοτικοΰ έπιιτέοου. ΊΕιξ Λλλου 'ένώ ή άξία των λιιαΐνιικών ττωλήσεων ανήλθεν είς ολόκληρον την Χώραν, (ή συιμ· μετοχή της ιέ-αρχί'ας είς την ά- νοδον ήτο πέιρυσι ιμΐεγαλυτέρα άπό ττροπέ'ρυΌΐ. Σ υμττεραίνεται, 1, δτι επεταχύνθη ττέρυσι ή β'ελτίωισις της στάθμης Ιδιοΐδιώ- σεωο τοΰ ιτληΐθυσμοΰ είς τάς έ- -αιρ^ίας. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΣΠΟΡΟΝ ΥΠΟΤΗΣ ΚΥΔΕΠ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΒΑΣΙΣ ΑΥΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΒΑΜΒΑΚΟΣ Κατόπιν σχε,τικής έγκιρίσεως της Νομισιματικής '/Επιρτοπής, ή Άιγροτική Τ,ράιτεζα θά προ¬ βή είς την συμ—ληρωιματικήν χρηματσδότησιν τής ΚΥΔΕΠ διά οραχμών 35.ιΟ0Ο.ΟΟΌ διά την συιγκέντρωσιν, δι' ίδιον λο¬ γαριασμόν, σττόιρων δηιμητρια- κών, ψυχιανθών κα] λειιμωνοει- δών διά τάς ανάγκας τής σπο- ρας καθ" αττασαν την χώραν. "Ομοίως, ή ΚΥΔΙΕιΠ θά χρη,μα τοδοτηθή συμ-πληρωματικώς ΰ- ιτύ τής ΑΤΙΕ διά ττοσοΰ δρατχ. ΙΟ.'ΟΟΟ,ΟΟΟ διά την παρέιμβασΐν της είς την αγοράν πρός οτήρι- ξιν των τιμών τού δάμβακος (συσπόρου καί έκ'κακκιαμένου) εσοδείας ι1966, ώς ικ,αί διά την ά β αγοράν μη^ανιχής μη^ής συ'λλογής Ιέσοδείας έτπίοης τού 1Θ66. Ή διαμηχανία χυμών έσπερι- δοειδών 'ΙΑρτης: Κατόπιν έγκρι σεως της Έπιτροπης Πιστώσε- ων τής Άΐγροτι,κής Τραπέζης, ή Βισμηχανία Έττεΐξεργοίσίας Γε- ωριγικών Προϊόντων «ΕΣΟΕ-1 ΡΙ'Σ» "Αρτης χρηματοδοτεΐται διά δραχμών 8.000.000 διά την αντιμετώπισιν των αναγκών κι νήσεως τοθ έν "Αιρτη ίργοστα- σίου τη,ς χαμών έσπεριδοειδων 090 ιέκατ. |&ρχ. ύιτό τάς τταρ<:ύ- σας συνΐθήκας τιμων. ποσόν 1.100 έικατ. δρχ. θά ιάπαιτηιθή διά την κατα τοΰ νέου ύδιραγωγείου ε'ίς Ν. Λιόσια καί διά τα άλλα συνδέσεως τοϋ έν λόγω ύδραγωγείου ιμέ την Ύλίκην ■πιρός άντλησιν έτέρων 335 έκ. κυΐβ. ιμέτρων τα όιτοΐα θά άτΐαι- τη'θοΰν κατά τό διάστημα 197Ί —(11975, όπότε θά θοϋν τα έργα Μόρνου. ιΚατά τους είδικούς, ή λύσις ιΜόρνου ττλεονεκτεί κυρίως λό¬ γω των τιε,ραστίων ττοθΌτήτων ί'δοττος, αί όιτοΐαι θά είναι δυ- νατ ν >.'. φθάνουν είς Άττικήν
καί εντέυθεν εΐίς τό δίικτυον δια-
νομής διά φ'χπκής ροής, 6ηιλος-
δή διά τής δαρύτητος αύτοΰ
τοΰ ΰδατος. Τό π'λεονέ-
κτη·αα αΰτό ΙέπιτρέτΓει. με
της τιιμής τοΰ Οδατος άνά
μ. αιετά τό Π'975 κατ' αρχήν άν¬
τί των 530 (όμοΰ μέ την αθξη
σιν) είς 2.50, τό δέ 1990 είς .μό
νόν 1.50 κατά κυβικόν, οσαι θά
είναι αί δαιτάναι διαναμής.
Άναφερόμενος είς τό θέ,μα
τής αύτοχιρηιματσδοτήσεως των
διά τής αυξήσεως τής τ^
ιμής τοΰ ίίδατος Ιέττί μθαν δεκαε¬
τίαν κατά 1.50 δρχ. Ιό χ. Πί~-
ττας παρετήρησε' ιδτι αΙΙ γΐ-ν°-
μεναι 'μελέτιαι άπέδειξαν ότι ή¬
το δ καλυτερος τρόπος. Τουτο
διότι θά είναι 'καί άνώδυνος δε-
'δσμένου ότι τό 38% των ύδρευο
μένων σήμερον θά ειτιΐδαρυν-
θοϋν 'μόνον κατά 5--τ5 δρχ. τό1
μήνα. Τό ποσοστόν αύτό άκ|>ορα
τάς ασθενεστέρας τόΐξεις, ήτοι
τοΰς μυκιροτέρους καταναλω¬
τάς.
λύσις ώς «λύσις άνάίγκηις»
καί άν^εφέρετα 6τι ή τοαροϋσα
Κυβέρνησις, ώς οπηρεσιαική,
δέν δύναται νά λό)6η άποφ<5οσεις δυναμένας νά Μχουν έπιπτώσεις έττΐί τής γενικωτέρας οΐκονσμι- κής καταστάσεως τής χώρας. "Ή τραρο—ομττή τής διενέιξεως είς την Διαιτησίαν, άνεφέρετο, πταιρέτεινε έπ>ί μαΐκρόν την ρθθμι
σιν τοΰ θέματος.
Ώς λύσιν «ανάγκης» έχαρα-
κτή,ρυζον ταύτην καί έ,κπρόσω-
ποι των έ,ργοδοτών, οί όιτοΐοι
ετονίζον 'δτι ή χορητγουμένη αύ¬
ξησις όπτοτελεΐ παραχώρηισιν με
γοΐλυτέραν των δυνατοτή>των'
των έπιχειιρήσεων καί έχορττγήΓ
θη αυτή μόνον διά ν' άττο'(|>ει>
ιχΐθή ανατα,ραχή έικ τυχόν Λπε,ρ-
γιΐών καί ανακσπή των ιιροσπα-
θειων αί δττοΐαι κατα&άλλονται
διά την αύξησιν τής παραγω-
Υπό τής Άγροτυκής Τραττέ-
ζηις έκοινο-οιήθη ττ,ρος τα 'Υιτο-
καταστή'ματα αυτής των έΐλαιο.
παραγωιγικων Ήΐεριφε,ρειών £γ-
τού 'Υπουργΐ.ίου ΊΒμΐποτ
ρίου πρός την 'Ελαιουργιχήν
διά τοθ δπτοίουι ανατίθεται ε.ίς
αυτήν ή άπαφασισθίΐσα διά
Πράξεως τού "Υπουργικον Συιμ
βουλίου συγ'κέντρωσις 6οωσ[-
μωνέλαιών εσοδείας 196&-*67
καί παρέχονται οδηγίαι διά την
διειξαγωγην τής εργασίας ταύ¬
της. Είς τό ανωτέρω
τοΰ Ύττοι^ρ'γίείου καθορίζονται
ιτοΐοι ιέκ των 'έιλαιοκαλλι&ργη|-
ττ2ιν (ϊχουν δικαίωμα παραδόσε¬
ως Ιδρωσθμων ελαιών είς την
συιγκέντρωσιν, αί τυμαί έξαγο-
ρας των, τα αναγνωρυζόμενα
■ποσοστά μιεονεκτημ'άτων, τα
Κέντρα συγκεντρώσεως κλπ.
Ή πληρωιμή, έξ άλλου, εΤς τούς
έλαιοπαραγωγούς τής ώιξίας
των —αραδιδομένων είς την συγ
κέντρω>σιν έλαιων θά γίνη μέσω
των οίκείων "Υποκαταστήμάτων
τής ΑΤΕ -ρός τα δποΐα έδόθτ{-
σαν αί δέουσαι δδη'γίαι.
Ενίσχυσις υπό τής ΑΤΕ τής
χωρικής διοτεχνίας: Ώς άνεκοι
νώΐδη σχετικώς, ή Άγροτική
Τραπέζα, -εριλαμβάνουσα ε,ίς
την σφαίραν τής δράσεώς της
καί την χω,ρυκήν βιοτεχνίαν,
προβαίνει είς την παροχήν αί'κο-
νσμικής ένισχΰσεως 8ίς τολεύ-
στας κατηγορίας εΊ'δικευιμένων
τεχνιτών Ιέττιδιδόμεναι)ν είς την
ττα;ραιγιθ3ΐγήν νέων καί προτύτηων
μορφών ιβιοτεχνικών ιτ,ροϊόντων,
χρησί,μων διά τό κοινωνικόν σύ-
κατά την διανυομένην πιερίοδον.
ΙΠρομήιθεια θείου διά τάς α¬
νάγκας τής γεωργίας: Πρός
κάλυψιν των είς θείον άναγικών
τής Χώρας διά τό έτος 1967, ή
Άιγιροτική Τράπε/ζα τής "Ε^λλά-
!δος ττροέΐβη είς την προμήθειαν
'—χ τής έγιχωρίιου Β ιομη.χανίο:ς
Έλλάς> ποσότητος
20.000 μετρικων τόννων θείου.
Ή ποσότης αυτή, χατανεμηθεΐ-
σα ήδη μεταξύ των ύποχαταστη
ιμάτων τής ΑΤΙΕ, θά αποσταλή
είς αύτά ευθύς ό:μα τή τΐαραλα-
βή των σχετικών φορτίων έκ
τοΰ Έργοστασίου τής ώς άνω
Β ιομηχανίας.
ΙΓεωργικά φάριμακα Α,ΤΕ —
Χειμερινος πολτός όρυικτελαί-
ου: 'Διά την ίκανοιτοίησιν των
συναφών άναγικών τής γεωργί¬
ας, ή Άγροτική Τραπέζα προέ¬
βη ι&ίς την -ρομήΘειαν 30 τόν¬
νων 'χομε,ρινοΰ ιτοτοΰ όρυικτε-
λαίου. Ή ποσότης αυτή, ικατα-
νεμηΐθ'εΐσα μεταιξύ ύποκαταστη-
μάτων της. απεστάλη είς παρα
λοί&ήν των ττροικειμένου τό έν
λόγω έντομοκτόνον νά χρησιμο
ποιηθή υπό των ιταραγωγών διά
ψεκασμούς ,πρός καταττολέμη-
οιν παρασίτων είς όπωροφόρα
οένδρα.
ιΚατόττιν νέας τοροσωπΐικής πά
ρειμβάσεως τοϋ Π,ροέδρου τής
Κυβερνήσεως επετεύχθη την έ-
■σττέ'ραν συμιφωνία μετκϋξΰ έκπρο
σώπων έργσοοτών καί έογαζο-
μένων διά την Ιδδραχμον άνα-
-ροσαριμογήν των κατωτάτων
όρίων ήιμ^ροΐμισθίων άνειδυκεύ-
των άνδρών, γυναικών καί μο?-
'θητιευομένων. Ή σχιετι,κή οαλλο-
γική σύμβασις θά υπογραφή ά-
μέσως.
|Διά τής νέας συλλογικής συμ
ιδάσεως, τα ήιμερομίσθια αύ(ξά-
νονται άπό 1 Φε&ρουαρίου 1967
£ως 3Ό Ίουνίου κατά 10
ήτοι:
—,Αν&ρων άπό 75 δριχ. είς 85
—Γυναικών άττό 60 δρχ. είς
70 δρχ.
Γ-Άνάλογος θά είναι καί ή
αθξησις των ή·μερ·οιμισθίων των
ΐμαθητευοιμένων.
"Εί, αλλου, αττό 1ης Ιουλίου
1/967 θά χορηγηιθή ετέρα αϋξη-
σις 5 δ,ρχ.
Ή άναπ'ροσαρμογή των ικα
τωτάτων δρίων μισθών άφέθη
έν ιέικκρεμότητι ττροκ,ειμένου τό
θέΐμα νά ρυβμισθή υπό τής Πογ
λιτικής Κυ&ερνήσεως ή όττοια
θά προέλθη έκ των Ίτροσεχών
έκλογών.
Άπγο π^λευρας διοΐικήσεως τής
ΠΣΙΕΙΕ έχαιραΐκτηρίζετο ή δοθεί-
ιΠρός ϊγ καιρόν Ιέφο&υασμόν
των τευττλοΐταραγωιγών είς λι-
ΤΓάσματτα π;ροοιρι)ζόμενα διά την
λι'πανσιιν σακχαροτεύτλων εατι
ριντ>ς τγεριάδου 1'967, ή Διοίκη¬
σις της Άγροτικής Τραπέζης
ϊ>ιά διαταγής της -πρός τα οΐ-
κεϊα ΰτκ>καταστήιματα αυτής,
■παρέχη την εύιχέιρειαν δπως δι
αθέτουν άπό τοΰδε τα έν λόγω
λιπάαματα, βάσει των Ισχυοο
σων ήδηι τι,μών διαβέσεως καί
μέ ύπολογισμόν τόκου, διά τάς
επί ττιστώσει χορηγήσεις, ούχι
άπό τής παραλάβης των λιπασ-
ιμάτων άλλά αττό τής 1.4.1>967.
'ΖηΐμΟαι της έλκχιοτταραγωΐγής
έκ Δάκου καί δλλων έχθρων
χαί άσιθενειων τής έλαίας : Ή
Διο&κηισις τής Άγροτικής Τρα¬
πέζης είς διαταΐγήν της ιτρός
τάς Περιφερειιακάς 'Υιτηιριεσίας
της, αναίφέρεί είς σηιμειωθείσας
κατά την λήγουσαν έλαιοκομι-
κήν τβειρίοδον είς πολλάς ελαιο
κομικάΐς νττε,ριοχάς τής Χώρας,
ζημίας είς την ελαιοπαραγω¬
γήν έκ προσβολής των έλαιο-
δίνδρων έκ διαφόρων παρασί¬
των καί ασθενειών (ώς λ.χ. Δα
κου, ιΠυρηνστρήτου, Κυκλοκονί
οο, ΓλοιοσΐΓορίουι χλπ.), καί
ιδίΐδει Ιέντολήν ττρσς τάς έν λόγω
υπηρεσίας τής Τ,ραπτείζης, δΊπως
ττροΐδοϋν είς την διαπίστωσιν
της εκτάσεως των ττροξενηθει-
σών είς την ελαιοπαραγωγήν
ζηΐμιων —ροκβιΐμΕνιου' νά μελετη
θή ή δυνατότηις λήψεως μέτρων
τειχνικών καί τηστωτικών, διά
την Πρόληψιν των ζημ'ΐών έκ ιτα
ρασίτων καί όίοΐθενειών των έ-
λαιο&ένδρων διά τής επιτυχούς
καταπολειαήσεως αυτών, ϊδιαιιτέ
ρως άρνουμένων την διενέργιει-
άν τηις τταρ<χγωγων. Ώς τονίζεται σχετιικως, ή χά ταπολέμησις των ασθενειών ένέ χει ΙδιαΐΓτε.ραν σηιμασίαν, καθ" δισον α!ΐ έκ τούτων ζημαίαι όιδη ίγοΰν τον έλαιιοτταραγωγόν είς την ιάδυναμίαν εκτελέσεως των κην κοΓΓάστα!σιν. έξαγωγής. ΑΙ παρασχεθεΐσαι ύ- εργασιών τορός διατήρησιν των πό τής Τραπέζης κατά τό έτος έλαιώνων ειίς καλήν τταραγωγι- 11966 αίκοναμικαιΐ ένΐισχυσίΐς ύ- •πό μορφήν μεσοιμακ,ροπροθέ- σμων καί 6·ραχυητροθέσιμων δθρ νείων, συνέτειναν είς την χαλλι τέραν έξΐϋιπηρέτησιν των άναγ¬ κών των διαφόρων κλάδων 6ιο- τεχνών καί δή των κλάδων τής ττάισης φύσεως έττεξεργασίας τοΰ ξύλου καί των σιδηρουργι- χών έργαστηρίων κατασκευής καί επιδιορθώσεως γεωργικων χαί δασιΐκών ιέργαλείων. νολον καί μάλιστα έπιδεκτυκώνΙ ένδε&ειγιμένων καλλυεργητικών ΓΝΩΣΕΙ! ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΕΪΚΙΑΣ ΓΑΩΣΣΑΣ Υπό Διδάκτορος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ — 8 - ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα βοηθητικά ρήματα «Ε χ ω» _ Ι χ ω - Μονολεχτικοί χρόνοι 'Ενβστώτας Όριστική. — Ύποτακτική Εχω καί «ι Γ μ α ι» Παρατατικός — Προσταχτική. — Όριστική Ρχω Εχεις ίχει Εχη ίχομεν έχωμε ϊχετε ϊχετε ίίχουνε έ'χουνε Μετοχή (σττάνια) έ'χοντας 6χ· Ιχετε εΓχις εΤχβ είχαμε εΐχατ· εΤχανε Περιψραστικοϊ χρόνοι Μέλλοντας ίά 'χω θά 'χης, θά "χ—, θά 'χωμε, θά 'χΐτε, θά 'χο&νε (λαϊκός τύπος) θά ν' £χ« κ,τ.λ. (πιό λβϊκός) θά νά 'χω κ.τ.λ. Περιφραστικοί τύτΐοι Έ ν ε ο τ ώ ι α ζ Ύποταχτική — νά 'χω κ.τ.λ. Προστβχτική. — δς Ιχω κ.τ.λ. καί βς νά 'χω κ.τ.λ. Παρατατικός Ύποταχτική.— νά χά, νά 'χες, νά 'χε, νά 'χσμε, νά 'χατε, νά 'χανε Προσταχτική. — σς εΐχα κ.τ.λ. καί άς νά 'χα κ.τ.λ. Δυνητική — θά 'χα κ τ.λ. (λαικός τύπος) θά ν' εΓχα κ.τ.λ. (πιό λαϊκός) θά νά 'χα κ.τ.λ. Διδάκτεορ ΔΗΜ. ΑΡΧ1ΓΕΝΗΣ "Ο ύπουργος Μαυτιλίιας κ. Κωστήρης εζήτησε καί έλαβεν αιτό τό ϋπουργΊΚΟν σΐΛϋβούλιον, διά τό ένΐδεχόμενον ώπτεργίας των ναυτικών, έξουσιοδότησιν ■πρός ιέττίταιξιν τοϋ άναγκαίου ά ρι'θμοι) π'λοίων Ιέξ ιέκάστης κα- τηιγορίιας μετά των έπ' αυτών ττληρωματων διά την εξυπηρέ¬ τησιν των συγχοινωνιών καί με- ταίφιθιρών, ώς καί την διαικινη σιν τουριστών καί έπιβατών. ΙΚατά την Ιδιάιρικ'ειαν τής επι¬ τάσεως, ιή οΊχονομϋκή διαχείρι- σις των έπιτάκτων ττλοίιων θά συνεχισθή ΐπαρά των διαχιειοιζο- 'μένων ταύτα Ιέττυχε.ι,ρήσεων ττρο τής έπιτάιξεως. "Ειτίσης, ΐξουσιοδοτήθη, ό ύ- ■πουργός ΐΝαυτιλίας, δπως προ¬ βαίνη ε'ίς επιστράτευσιν προσώ- τοων δι' ύιτοχρεωτΐ'κήν, ώς ανω¬ τέρω, εργασίαν καί έξυττηιρέτη- σίν της δι' έπιτάκτων, ή ώλλων ιΐλοίων ιέκτελιέσεως των σογκοι- νωνιών. Ή Ίν λόγω έξσοσιοδότησις, κντός των πλαισίων των κειμέ- νων νόΐμων, εδόθη, διότι υφίστα¬ ται Ιέν&εχόιμενον άπ&ργίας των ναοτιικων, λόγω των άνυττεριβλή των δυσχερειών πρός καταρτι¬ σμόν ωρισμένων συλλογικών συμΐ&άσεων έριγασίας πληρωμά- των. Τόσον οί Ιέφο—λισταί, δσον ικοιι ο|1 ναυτιΐκοί έμμένουν ^.Ίς τάς απώψΐεις των. Συγκεκριΐμέ- νως, Ιδία την ΐΓ&ρίΐΓτωσιν τής συλ λσγικής συμΙ6άσ&ως των ποντοπόρων σκα^ϋον, ο ναυτικοί ζητοϋν, βάσει μαρϋθΐμσυι (ακριβείας ζωής στόν αυξήσεως των άπο^σχων ΠΛΗΤΤΕΙ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗ Η ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΠΙΑΟΤΗΣΕΩΝ Εκιτληκτος καί άνήσοχος ό Ιέξαγωΐγικός κόσμος παρακολου θεΐ την υπερβολικήν έπιβράδ >ν
σιν κατα'βολής επισήμως υπό
τοΰ ιΚράτους άποφασιθθειοών έ
νισχύσεων πρός τούς έξαγω-
γεΐς ή τούς παραγωγούς έξα-
γίΐμων ττροϊόντων, άναφέρει είς
άναικοίνωσιν ό τΐρόεδ,ρος τοΰ
Πανελληνίοο Συνδέσμου "Εξα-
γωγεων κ. Λ. Μαντζουράνης
ΐΠεραιτέρω, άφοϋ έττυσηιμαίνε-
ται δΐτι πάσα κωλυσιεργία είς
τάς έξαγωγικάς ένισχόσεις θά
δηιμιουργήση ζημίαν είς την οί-
κονομιίαν τής χώρας διατυποϋ-
ται έκκλησις πρός τόν πρωθυ¬
πουργόν καί τούς οίκονομικούι,
ύπουργούς 'δπως δώσουν έντο-
λάς άμέσσυ χαταιβολής των ά¬
πό μηνών καθυστερουμένων επι
δοτήσεων.
"Η κυβέρνησις δέν δύναται να
αρνήται την έικπτλήρωσιν άνει-
λημμένων ύποχρεόσεων δσον ά
ΐφορά την χορήιγηισιν έπιδοτήσε-
ων διά τα έξιαγόμενα γεωργικά
προιόντα. "Ανευ έπιδοτήσεων εί
ναι Αδύνατον νά τΐιραγματοποιη-
θοθν έξαγωγαί διότι τό κόστος
τΐαραγωγής των έλληνικών προ
ιόντων είναι υψηλόν. Παραλλή¬
λως, ιή κυβέρνησις €χει υποχρέ¬
ωσιν νά έξαγγείλη τάς νέας επι
δοτήσεις.
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΠΗΡΙΟΥ
των 40%, ένώ οί έιφοπλιοτίϋί$&,
ρητγοϋν τοοσοοτόν 5%, αύξανό-
μΐενον Ιμέ έττυδόματα Κυρυακηη
αργίας μόνον μέχρις 1Π>8. ^
ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΑΙΡΕΤΙΚΗ
ΤΙΜΗ ΕΙΣΤΟΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ
ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΑΙΡΑ ΧΡΥΣΗ ΑΓΓΛΙΑΣ
14 Φββρουαρ. 1967. Τιμή πω'λή1
5εως είς τό Χρηματιστήριον
308,50. Τιμή άγοράς υπό τής
Τραπέζης τής Ελλάδος 307.-
Ή Τράπ. τής 'ΕΞλλάδος άγο-
ρα?>ι έ— [σηίς τας χρυσάς λί-
ρας ίταλικής καίτης άντι δρχ
241 καθώς καί τα λοιττά χρυ-
τγ* αθτης.
ΚΑβΛΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣ είς
ράβδους 24 καρατΐων 116 λί-
^σς κοττά κιλόν.
Χ*>ΥΣΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ
4.7Ό κ«τα ιοαρατιον.
ΧΡΗ/ΛΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΑΘΗΝΩΝ
Κλείσιμον
14ης Φεβρουαοίου 1967
ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ
1Ι991.-Ί8Ι84 446
1«β7ΐ Μονοπ. 347ΙΑ
11989 Παγ. 360
1®90 Λαρ.
50Π
34ΧΙΑ
125ΟΑ
4.000
1,400
ΉλΗκτρυκής
ΖΑΑΙΕ
Χαρτοποιΐας
Άστήρ ΆσφάιλΒΐαι
Έθν. Άσκρ.
Φοΐνιξ Ά,σφ.
ΠΛΑΑΙ ΚΛΗΡΙΓΚ
Πραγα... δρχ. 4,152 — 4,180
Α.£ξά*6ρ£ΐα 6ρχ· — — —
*. εκ ΤΟΣ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΑΞΙΑΙ
Κατωτέρω τκϊραΒΙίτσμθ' μβτ1
ττλφυλάξεως καιί ανευ εδθθΜ|ς,
ττίνακα των τΐιμών οίΤτινες ή-
κούβθησαν κατά τήιν λήξαχ—«/
ββ6ομάΊδο επ) των εκτος
ΧΙ 'Α&
ρψμ χρ
Δάνειον ΣΠΑΠ 1912
Τοόπτεζα Κουλουείθυντή
Τρόπτεζσ Κ
100
!5
Τράττβζα *Εν«ϊ—.ς
Πονβλλήνιος Άσε>.
'Αθην-ίκή ΆΗ^
Κυκλοβδική
Ν
(νέαι)
Τό Ανώτατον Παγκόσμιον
(Πνευματικόν Συμβούλιον «δ
"ΑνΒρωτττος διά τόν Άνθρω¬
πον», ύτϊθ'χρεωιμένον νά τιιμήοη
έκιείνους, οί όττοΐοι διά τοϋ έ(-
ττιμελοΰς έργου των κ<τί τής έ- πιιμόνου δ,οάσιεώς των λαμιτρύ- νούν τόν πολιτισμόν μα:ς, άπέ- νει,με τό δίπλωμα τής ύψηλή^ πνευματικής «ϋξύαςμετά τοΰ πά ρασήμο^κ'Άλιμττ&ρτ Σιβάϊτσ&ρ», είς τόν Διδάκιτορα χ. Δημήτρι- ον Άιρχ·ιγένην, ό οποίος είς τόν κύκλον τής άτομικής τού ορά¬ σεως Ι&ι&κρίθη &αι|>ιώς τόσον
διά τάς υψηλάς τού ηθικάς άρ-
χάΐς, 'οσυν καί διά τό βαθύ τού
συναθσβημα τής αλληλεγγύης.
ι Σημειωτέον, δτι είναι τό πέΐμ
ττΓον δΐτιλωμα καί τό τέταρτον'
ικϊράσημον. θά επακολουθήση
δέ κιαΐ απονομή ετέρου διττλώ-
ματος ιμετά τκχρασήιμου.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
/Τς.!ίς κομψοτάτους καί
τυπωμιένους τώμους εκυκλοφό
ρησαν αί νέαι ττοιητΐικαί συλλο
γαί τής έκ ιΣιμύρνης γνωστήί,
ποιηιτρύας Σίτσας Καραϊ,σκάκη
ύ™ό τούς τίτλους «ΊΑΙφανισιμένεο
Ά'τλαντίδες» καί «Λυρικά Σκί
τσα άπό τή Λέιοιβο».
ΠΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙι
ΠΑΡΑΔΙιΔιΟΐΝτΑΙ μαβήιματα
Γαλλυκής καί Μαθηματικών Γυ-
μνασίου καί Λυΐκεϋου, κατ' οί¬
κον τοΰ μαθηΓτοΰ, υπό Σ. Κου¬
ρή, τηλ. 563.065.
ΠΩΛΒΙΤιΑΙ Διιαιμέρυαμ/α] φωτει¬
νόν ενός Π) Ιδωιμοπίου-χώλ·
Κουζίνας - όφίς - ΛοοτροΟ. Ή·
μιϋ-όγειον. ΊΟδός ΕύβοΙας 3,
Κυψέλη. Πληιραφορίαι θυιρωρεΐ·
όν, ώραι 5-7, τηλ. 623.701.
Σα_.
"""Ίπαρ.
1Θ3Π Παρ.
ΚΗηματ.
191311 Λιπασμ.
ΔΜΝΒΙΑ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
■'Εν. 11962 37.8ΟΑ
Κτημ. 1925
Κτ. 1~» Α—β
■1(9517 ΔΙΕΉ
119518 ΔΕΗ
11959 ιΔΙΕΉ
11960 ιΔ'ΕΗ
106ΠΙ ΔΕΗ
18164 ΔΕΗ
196Θ ΔΙΕΗ
1969 ΔΕΗ
1ΘΙ66 ΔΕ'Η
1960 ΑιΒΓ
19612 ΑιΒΙΓ
1Β60 Λ,Ε.
119601 Α.Ε.
111964 Α.Ε.
119612 Αι,ΙΕ.
1963 Α.Ε.
119641 ΙΠαττραϊκής
11962 Τίτον
1963 ιΕΗΣ
1964 ΕΗΣ
11966 ΟΤΕ
ΜΕΤΟΧΑΙ
^Ελλάδος
ΙΕΙθνυκής
Κτηΐμιοοτυκης
'Έριουργΐαν
Ίονυκής & Λαΐκής
'ΕΙμπορ. ΠΟστεως
ΐΠεν. Τραπέζα
"Αττικής
ΜΕΤΟΧΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
ΕΗΣ 3415
ΛΐΜτασμάτων Θ60Π
Πυριτ. 525Π
"Βμπορικής 650
Χρωιματουργειων 64'ΟΠ
Πευραικής - Πατρα'κής 5Ι5Ο
560
395
220Α
74ΟΠ
1.290
700Π
5(45
815Π
8Π
152
134Α
1Ι53Α
146
148
2^2
297
271
296,50
147
295Π
15)1,50
4)83
473Π
300,50
30ΟΑ
146
146,50
146Π
14β,5Ο
298
1ΡΑΠΕΖΟΝ
4.770
3.000
650
26Π
1200 Α
960Α
Φ9ΟΓΙ
1Ι80Π
ΣΠ£.Σ.
Σανατόριον ΜεΛυονίων
Αλς
€*Ηβτ>» «>Ιν·θτπνβιιμ· (νέαι)
^ί Όϊλυμπτος
Ε.Β.ΕΣ
Μσ3ργ~>1νη Κερ*βύρ. (νέαι)
ΠανοΟτοχ)ς
Ξβνΐας Μέλσβρον
Άγρ. θ
μ ρ
αψοομττίΛης
Φαληρτκή
Μ
ΠΩιΛΕΙΤΑΙ οΐικόττεΐοοιν ένττός
σχεΐδίΐσυ έ'κ πτήχιεων 600 πειρίίττου
είς Τερψιθέιαν Πλυιφάδας, έττί
τής δδοΰ Βοζαντίου αριθ. 102.
Πληροφορίαι τηλ. 229.706.
ΕΠ!ΛΑ
Άτλας
ΉρακΙλής
ΧαλκιίΙ&ος
ΒΙΟΧΑΛΚΟ
Καμπά
Οΐνων
Φίξ
ΔηΐμητριάΙδης
Λάιμψ«
' Ι —τοδρομ ιών
Διαχειρ.
Οΐνοττνευιια.
Ν αι/--ιγ«·ί*ν
ς
ΣΠΑΠ
Σ ι
«"Βριοο
Τί
Τίτον
€*Όθων
Χοίλιοργός
Τό 'Α
ΐα Κούπτα
μοι θεσσαλίας
Μ—οΛλείων
(νέαι)
ρ χ
*Α~*οΙλ. «Προτ—*ντΙς>
ΚΚψ
Ναυτΐική λΛηχαλιν&ς 490
'Λνφ. 'Εμιτορ»6ιοιμ^»χανιιοή 9βΡ)
Έκ^λη 30
Μέρκμνα
ΆΌιψαλ. «'Λ—τυκή»
Ασφαλ. «Βαλκανικ^
'Ασφ. Έμ—. Έν. Ελλάδος 170
ΧρυσαλλΙς 14
- - - 1«
Β1Ο
Λββ.
Ι
ΚΛΑωψ
ΛΙΡΑ ΧΡΥΣΗ ΑΓΓΛΙΑΣ
'Αττο 23ης Δ€κβμβρίιθιι !Μ5
έλτ^ίβτισοΐν, ώς γνω«Γ«άν,
γορβυτικα μέτρα, διά ττ>ν
αγοράν καί
ρ
Είς τό ^ξίΚ οί
—ρομηθευθοθν χρυσας
θ' ά^ευθονωντιαι είς τΑ
μα Χρ^ατιοτηιρι—(α
καί 6τ>λοΪΛ—ες τα
ς χ τ<|ς των, θά λσφβ«3Μ5ΐ»ν ταύτας έττί τιιμή ρ^μη ίχάαψοτ« υπό τής Τραττί^ης τί(5 "Χλόοοβς. Ή τιμή α&τη σ<||μαραν 4χει 311 &ραΐ)ομας. Έξ άλλ ου έτττβϋμοθντες διά λιρων κτηθεισών κβτα τόν ΐ Α θ' όθ 300Π 1.830 990Π 285ΙΑ 1.200Π 53'Π 3.020 ιΐροα τρΑττον θ' είς τα Βια χρηματιστηιριοκά γροοε^εία. άτινα άγοράζουν τού· —χς βΤ^ τομΐ|ΐν των &ραχ. 310. Λ'οαι ά/χνχίΐθεΐιται ττοό τ||ς 23)12)65 «^Λφως, βύνανται νΑ -—Λβθν τσΐύτί— *|ς τήτ» ώς ανω τψν β|ς την ΤοάΐΝφαν τ4|ς Β9Λα*ος κ«1 ΛΧλβς «άς Τρ-ττβζα^; ανεν
8
ΕΞΩΤΕΡΙΚΑΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΛΕ,ΥΙΚΩΣ Ι Α, 16.- Τό ΝΑΓΠΟ
δέν είναι προστάτης των Τούρ
κων. Είναι αφελεία νά νθμ^
ται ΐοτι ή Τοαρκία θά Ίκανοποι
ηθη δια τής /παραχωρήσεως ©α
σεως είς τό 'Ν'ΑΤΟ έν Κύπρω
καΓι θώ <τυμΐ<|)ωνήση είς την έ'νω· σιν. Τα ιάνωτέρω γράφει ή έΐφη μερίς τοϋ Κιουτσούκ «Λαλκίν Σ.ΕΟΊ» ιέιξ άφαρμής των έπιμό- νων φημών δτι ή Άμερική καί ή Δυτική ΙΓερμανία πιέζουν την Τουρκίαν νά δεχθή την λύσιν τής ενώσεως μέ βάσιν τοθ ΙΝΑ- ΤΙΟ, υπό τόν έλεγχον τριμεροΰς αρχηγείου, Άιμερικής, Έλλά- οος καί Τουρκίσς, παραχωρου- μένης ταυτοχρόνως αϋτοκομίας είς τούς Τουρκοκυπρίους. Η ΤΟΥΡΔΥΚ Ανεκοινώθη αρμοδίως ότι τοι-ρκική τής Λευκω- σίας ιέπληροφόρησε την Κυβεο- νησιν της Κΰπιρου 6τι τέλος Μαρτίου θά όη/απληρώση τμή- μα τής ΤΟΥΡΔΥΚ. Ή χυδ^ρνη σις ειύρί-σκεται είς επαφήν μετα της είρηνευτικής δυνάμεως των Ηνωμένον Έθνώνπρός διακα¬ νονισμόν των λεπτομερ&ιών των άφορωσών τόν κατάλογον των δπλων ικαί παρομαχικών, τα ό- ποϊα θά μεταφέρη τό άναπλη- ρωματικόν τμήιμα τής ΤΟΥΡ ΔΙΥΙΚ. «Σχετικόν κατάλογον ύπέ βαλεν ήδη ή τουρκική είς την Κυβέρνησιν. έπείγ&ται νά επαναλάβη τόν διάλσγον ή Τουρκ.α, ώς ου νάγεται άπό συγκλινούσας πλη ροψορίας προερχομένας άπό την Άγκυραν άλλά καί τοϋς έν ταϋθα οιιπλωματικούς κύκλους. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 116.- Άπό στιγμήν, κατά την όποιαν ό Βρεταννός πρωιθυπουργός κ Χάρολντ Ουΐλσων απεφάσισ νά αναλάβη, πρωτθδοιΛ αν άμε· σου έπαφής μέ τούς ηγέτας των χωρών της Εύρωπαΐκής Κοινη; Άγορδς, αί συνο·αιλιαι τ:υ μ - τα της κυβερνήσεως τής Δυτ. ιΓ<ρμαν(ας εθεωρήθησαν ώς οί σποοδαιότεραι μετά έκεισ>ς
των Παρισίων. Ό κ. Ού!>σωλ
έφθασε είς την ιΒόννην μετά τοϋ
ύπουργοΰ ■•Εξωτερικών ιής
Βρεταννίας κ. Μπράουν καί ήρ¬
χισε τάς συνομιλίας τού μετά
■κων κ.κ. ΚίΙζινγκερ καί Μπράντ
είς τό μέγαρον τής Καγκελλα-
ρίΐας. Ή συνάντησις όιήρκοε
ΐϊέντε ώρας κοπά τάς οποίας,
ό δρ Κίΐζιννκερ έμεινε μέ την ϊΐ
τύπωσιν δτι «αί δ,ρετανν και
προαπά0=ιαι δια την είσοδον
τής Αγγλίας είς την Κοινήν
Αγοράν είναι ποάγματι είλι-
κρινεάς»
[ΟΙ κ κ. Ούΐλσων καΐ ΚΟζιν-
γκερ συν&φώνησσν έξ άλλον, δ
πως διακηρύζουν διά ιμίαν ει¬
σέτι φοράν δτι ό τελικός καθο
ρισμός των γερμανικών συνό
ρων θά πραγματοποιηθή μόνο ι
(μετά ιμίαν συνθήκην είοήνης.
*Η ιέπαναφορά οιουδήποτε έ
ποδόματος, Ιέκτός τής προβλεπο¬
μένης ιύπό τοϋ νάμου διαδικασί,-
οος, είναι άπαράδεκτος π«ρά
τούς λόγους οί όποϊοι έκτίθεν-
ται πρός δικαιολογίαν τιάισης
έ'κτιροπτης, τονίζει είς ανακοίνω¬
σιν της τΊ Έκτελεστική "Επιτρο
πή τής ΑΙΔΙΕ.ΔΛΛ
Άιπό την "Αγκυραν
ται 'δτι
όποιαν ή Τουρκ·α δέν είναι δυ¬
νατόν νά παραμείνη άδιάφο-
ρος». Προσέθεσεν δτι <-η. Ιτα¬ λία συμμερθζεται την αν μας δσον άφορά τούς έ,κ τής παρούσης καταστάσεως δημι ουργουμένους κινύύνους καί ΤΓροσεγγιΙζει τάς ίδ.κάς μας ά- πάψεις τής αναχωρήσεως έκ ό κ. Τσαγλαιγιανγκίλ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΑΕ&Σ ΑΑΕΞΑΗΔΡΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΗΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΒΣΤΡΟΦΗΣ τοΰ συνεργάτου μας κ. ΠΑ. ΚΑΠΠΑ Σι/νέχεια ιέκ τοϋ προηγουμέ-ιου Ή εκτελέση των £ξη ήτο βέΐβαια μιά πράξη σκληρη δίκαιη καί εΐχε <αί τα άμεσα εύεργετικά της άποτελιέσματα. "Οταΐν ή Έιπαναστατική Έιιι- τροπή ιάνέ'δηκε στήν Άθήνα κο'ι ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 14. - "Η Βρε- ταννί« άπΐΕδςχιθη την οοδιετικήν πρότασιν περΐ συνάΐψεως «ονν- θήκηις φιλιας καί ιείρηνικής συ- νε,ργιασόας» μεταξυ των δύο χω¬ ρών καί σχετικαί διαπραγμα- τεόσεις θά αρχίσουν λίαν προσε χώς, ώς ανεκοίνωσεν ό Βρεταν¬ νός πρωθυατουργος κ. Τό θ.'ιμα συνεζητήθη υπό τής 'Ολομιελ/είιας τής Έκτελεστικής Έπιτροπης τής ΑιΔΕΔΥ, έιξ ά- φορμής τής ικαΐθιερώσεως έπυδο μάτων έξετάστρων ικαϊ 6ι&ιο- θήικης είς τούς καθηγητάς των Άνωτάτων Σχολών. Οί δημοσι- οι ύπάλληιλοι — τονίζεταΊ — διά την καθιέρωσιν τοΰ 'Ενιαοου Μι σθ:λογίου ηγωνίσθη σαν επί σει ράν έτών καί ύπ&βλήθησαν είς θυσίας καί δέν είναι διατιεθει- μέοι νά έπιτρέψουν, έν ού&ε- μ^ περιπτώσει, νά τ«θη έν κιν- δάν<ω κ<χί είναι άπΐοφαοισμένοι ν' <^ιστ«θοΰν εναντίον οίοοσδή- ποτε ιέπιιβουΛής. Ή 'Εκτιελεστική "Επιτροπή τής ΑιΔΐΕΔΥ έζήτηισε διά προσ¬ φύγη ς της είς τό Συμβουλιον 'Επικρατιείας την ακύρωσιν της παρανόμου διατάξεως καί τονί ζει δτι πάσα άπόπειρα νοθεύσε- «ς τοϋ 'Ενιαίοϋ Μισθσλογιου θά προξενήση σεμσμόν είς τάς τάξεις των δημοσιων ύπαλλή- λων, τάς ευθύνας τοϋ σων. Παραλλήλως ό Βρεταννός ύπουργός "Εξωιτιερικων κ. Μιιρά συν παρ Ιδε|χ9η 'δτι ή Βοεταννία άνια<γνωιρίζει <'κατά κάποιαν τρό πον» την μεδορΐιακήν γραιμμήν 'Όντερ — Νάΐσσε μεταξύ Γερ- μοονίαις 'καί 'ΠοΙλωνίας, την όποί αν ΰέν Λναιγνωρθζει ή Δυτική Γε,ρμανίίτ. 'Έπίσης ό κ. Μπρά¬ ουν όμε'βε'βαίωσιε δτι ή ανθρω¬ πότης ευρίσκεται πολύ κοντά είς την σύναψιν συνθήκης Βιά την >μή διάιδοσιν των πυρηνικων
ιδπλων, ιαποδεικτής τόσον άπό
τάς πυιρηνικάς 'δσον κ αί τάς μή
πυρηνικάς ίδυνάιμεις, περιλαιμδα
ναμένης κσί τής Δυτικής
ιμανίας.
κατέλα!&ε την ρ
δέν ύπη.ρχε. ΊΟ στρατός εΐχε α-
τα|6.ληΐ9η οέ ρεαπέτ - αοκέρι
καΐί ή κρατική μηχανή εΐχε 6-
λότελα σταματήσει. Τό Κράτοο
εΐχε παραλύσει καΊ βρίσκονιοΎ
στά χέρια των παλατιανών άρει
ιμάνιων στρατηιγιών πού άπειλοΰ
σαν (μέ κούφια λόγια) νά 6α61
σουν κατά των έπαναστατών να
καταστείλουν την άνταρσία καΐ
νά δέσουν τούς άρχηγούς τους
Ίλαστήραν καί Γονατά. Κ ι" αύ-
τά είχαν τό ΘΙράσος καΐ την |4-
φίΐλεια νά τα προΐειινοΊον στ όν
Κωνσταντΐνο καί νά τούς ζητή-
σουν άντί νά |άιτΓθ&εχθή τό τεΐλε-
σίγραΐφο τής Έπανάστασηις, νά
τούς δώση έντολή νά τή χτυπή-
σουν, γιά νά σώσουν τό.. νόμ.μο
ιτού οιί ΐδιοι είχον κα
τειξευτελ'σει καί κοοοελιά^ε ,
μαΐζΐ μέ την Έλλάΰα γιά τή"
τύχη τής οποίας, δέν τούς κσ -
γονταν κασφί. "Οσο γιά την οί
κονςμική κατάσταση αυτή η*τα-
νε χαώδης. Καί στό μεταξύ οί
τό τα συνορά μας πρός τή θρα
κη μένα^ε ώιφιρούρητα
κά, προστατευο,μενα
ς τϋ δττοίον
θά Φέρουν δσοι είσηγηθοϋν τοι¬
αύτας ενεργείας.
ΤΟΚΙιΟ, 10.— Οί πρώτοι δι-
σταγιμοί των ΚινέΊζων ήγετών
πρό της δημιουργιος τςϋ τάνε-
πανορθώτου* μέ την Ρωσίαν
&ξεδηλώθησαν είς τό Πεκϊνον.
Ούτω σημαντικήν στροφήν
πρός μιετριοπαΐθεστέρας μορφάς
αγώνος κ~ά των Σοβιέτ &ξήγ*
γειλαν χθές κατ' θυσίαν ό Κι-
νέζος πρωθυπουργός καί ό ΰ-
ποργός 'Αμύνης Ιέν μέσω φρα-
στικών έπύθέ'σεων κατά τής Μό-
οχας.
Ώς μετέΐδωσεν ό ραδιοστα}·
■θμός τοϋ Ποκινου είς συγκέν¬
τρωσιν 1ΌΟΟΟΟ άτόμων γενομέ¬
νην χθές ιε,ίς την Έρυθραν Πλα¬
τείαν τοϋ ΠεκίνΓ·υ, ό Κινέζος
πρωθυπουρνός κ. Ισοΰ Έν Λάι
κατηγόρησε μέν τάς σοβιετικάς
Αρχά^ δτι εκακοποίησαν καί έ-
ιβασάνισαν Κινέιζους φοιτητας
καί διπλωματικούς έκπρτσώ-
—ους, προσέθεσεν φμως τά ε¬
ξής: «Έν τούτοις ήμ·εϊς δ'ότι εί
ΚωΝΖΙΑ'ΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ, 15.
— Ή τουρκική Κυβέρνησις φί-
ρεται προσανατοιλιζομίνη να
προτείνη άναιβολήν τής έπαναλή
ι|>εως τοϋ Ιδιαλόγου μέχρι τοΰ
σχηματισμόν τής νεος έλληνι-
κής ιΚϋβε.ονήσεω-ς, ή ιοποία θά
προέλθη ιάπό τάς προσεχεϊς έκ
λογάς, ποϋ είναι ενδεχόμενον
να διεξαχθοΰν ενωρίτερον τού
Μαΐου Την πληροφορίαν ταύ¬
την αναγράφιει ή ίφτψεοίς
«Τζουμχουριέτ», ή ότιοία προσ-
θετει δτι ή 'κυ'δέονησις Ντεμι
ρέλ £χει πεισθή δτι ουδέν ση
μαντικόν όφιελος πρόκειται · ά
προκύψη ιάτό ΰιάλογον διεξαγό
μενον μέ κυβέρνησιν μεταβατι
κεΰ χαραοήρος ικα'ι ούχι πολ
τικήν τοιαύτην.
Έν τω ,αεταξο, ή ζο)ή τώ
Ιουρκοκυπρίων χαρακτηρίζε-
ται υπό τοΰ τουρκ ι κου Τύπου
ώς 'άιξιοβρήνητος Ώς άναγοά-
φουν σχετικώς αί τουρκικαί έ-
δδτοι ί< σαν νά έγικαταλείψουν τάς οι¬ κίας των καί νά κατο.κήσθ'υν είς ώρισμέΐνας Περιοχάς της νη σου, ώστε ά θεωοητ>:ΰν καΐ 2ύ
ται τουρκικαί. ιΣτεροϋνται πλε
στων τϋρώτης άνάγκης πραγαά-
των, ιό δέ χειμών ίχει αυξήση
τάς ταλαιπωριας των Ή βοη¬
θεία της Τουρκιας χαρακτηρί-
ζεται ώς τελείως άνεπαρκής.
ΤΟΚΙΟ, 15. — Δυσμενη τοο-
πήν διά την φατρίαν τοΰ ηγέτου
τοΰ κινεζικοΰ 'καμμουνιστικοΰ
κόΐμματος, 'Μάο Τσέ Τούνγκ φαί
ν'εται λαμβάνη υ σα, ή κατάστα¬
σις είς τό θιβέτ. Αί άντιτιθέμε
ναι ειίς τόν Μάο δυνάμεις έκή
ρυΐξαν στρατιωτικόν νόμον είς
την πρωτεύουσαν Λάσα, ενώ αί·
μ<χτηρα{ συγκρούσεις διεξάγον ται >είς διαφόρους περιοχάς. Τοι
χοκολλήσεις είς τό Πεκϊνον ά-
ναφέρουν 'ΰτι δυνάμεις υπό τόν
στρατηγόν Τσάγκ Κοϋο Χουά
διοικητήν της στρατιωτιΐκής πε
οιοχης τοϋ θιβέτ καί τόν οπα-
σπιστήν τού Τσάγκ ΤσάΓι Βάγκ,
ςιί όποϊοι πρόσικεινται είς τόν
γενικόν γραμματέα τοΰ ικα/εζι-
συμμαχι,κές δυνάμεις πού βρί-
σκονταν στή Πόλη καί οί Τοΰρ-
ικοι ϋστερα άπό την άνακωχή
των Μουδχνιών (1)1 Όκτ)6ρ0ου
ι19ι22), άρχισαν νά Γπερνοΰν στήν
Εύρωπα'ική άκτή.
ΐΑύτή την κατάσταση βρήκε ή
Έπανάσταση τοΰ 22 σάν
στήν Άΐθήνα.Έπρεπε λοιπόν
εφαρμόση χωρίς οΰτε την παοα-
μικρή καθυστέρηση τό έθνοσω-
τήριο πρόγραμμά της, γιά νά
σωθή δ,τι ήταν δυνατόν νά σω-
θή.
ΐΚαϊ τό πρόγραμμά τηις σέ
γενικές γραιμμές ήταν
1) 'ΑτΓκΐίΐάκρυνΌη άπό τό
θρόνο τού Κωνσταντίνου.
12) Άπομάκρυνση άπό την άρ
χή των μετανοε,Μΐβριανών κυβεο
νητών.
3) Τιμωρια των ϋπευθύνων
τής ιέθνΐ'κής συμφοράς.
4) Δημιουργία ίσχυροΰ οτρα-
τοΰ πρός διάσωσιν τής θράκης
καΐ 3) Αποκατασταθή των
ιΣυμμαχιών τής "Ελλάδος.
Ή κυΐδέρνηση Τριανταφυλλά»
κου παρητήθη καί κατόπιν εξα-
ναγκαΌΐθείς καί ό Φασιλιάς
θοϋν κάθε ΰικαιώιματός τους έ-
πΐ της ΐΚύτιρου καΐ νάτΐαραιτη-
θοΰν κάί τής (οτό κάτω - κάτω
δϋκαιης) πολ&μΐικής άποζημΐω-ί
σης, πού μας ζητοϋσαν σά νίκη
τές. 'Όλα ισύτά τά πέτυχε ό Β ε
νθζέλος στή Λωζάνη, γιατί ήταν
κράτος| Βενιζέλος μά καΐί' γιατί υπήρ¬
χαν στόν "Έ'βρο 1150 μέ 200 χι-
λιάδες καά ιάκονισμένες λόν-
χες σφιγμένες σ' άτσαλένια χέ-
ρια πού διψοΰσαν έκδίκηση. Σέ
στρατιώτες, μέ έξαιρετικά ψη-
έιθνικό φρόνηιμα καί διοικεύμε-
νους άπό Άιξιωματικούς μπα-
ρουτο>καπνισμιένους πού ύπηρε,·-
τοϋσαν μόνο την Έλλάδα κσί
δχι την Αύλή.
Κι' αύτός ό Στρατός άποτε-
λοΰσε τή δόξα τής ιέτανάστα-
σης τοΰ ι1'922 πού κανείς ώς Τά
τώρ<χ δέν μπόρεσε καί δέν τόλ- μησε νά όυφισιβητήση την αξια τού. ιΚαί τόν Στραχδ σύτό πρέ- πει νά ποϋμε, Ιδέν τόν άπολόγ,- σε μονόχα ό Κεμάλ, ό Γαζή Μιουσταΐφα Κε|μάλ, μά καί οί Σύμμαχοι πού κατείχανε άκί- μα την Πόλη. Και κατά την υ¬ πογραφή τής Συνθήκης τής Λω ζάνης ποντάρισαν καί σ* αυτόν, γιά νά κάνουν τούς θραισε,ΐς Τούρκοιυς νά βάλουν νερό στο κρασί τους, δυστυχώς δμως καί πάλι, γιά νά κατοχυρώσου^ τσ δικά τους σι,ιμφέροντα περιο^ό- ΐερο κάί πιό λίγο τά δικά μας Ώ'στόσο ]δμως κι' αύτά πεύ π,_- τύχιαιμε εμείς χάοις στό Στρα¬ τό αυτόν, δέν (ήσαν λίγα. ΤΗ- ταν πολλά, πάρα πσλλά, ότν λη φΐθη ύπ' δψη ή θέση στήν όποίσ 5στερα ιάπό την μικρασιατική συ|μφορά είχαμε περιέλθει. "Ας εΐμαστε δίκαιοι. "Οπως βλέπετε δμως ξεφύγα με πάλι άπό τό θέμα μας, πού είναι (ή δίκη τοΰ πρίγκιπα Αν¬ δρέα καΐ πρέπει νά ξαναγυρι- σουμε σ' αύτό. Ή Ιέπανάσταση ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΌΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Η ΨΥΧΗ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922) ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ "Υπό τοϋ έξαιρετικοΰ συνεργάτου μας Διρος κ Δ. Α'Ρ'ΧΙΤΈΝΗ Οί ΚΑΠ&ΟΚΑΤΣΗΡΜΑΤΖΗΔΕΣ άπό τίς εΐπαμε εΐχε τάξει £να άπό τούς σκοπούς της την τιμωρία των ύπευθύνων τής μικρασιατικής καταστοο- φής κι' ενας άπ' αύτούς τούς ύπευθύνους ιήτανε καί ό πιρίγκι πας Ανδρέας. Ή "Αγγλία τό ήξερε αύιό ΟΙ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑιΙΟΙ ΤΟΥ ΜιΠΟΥΤΖΑ - 123 - Άπτό Μπουτζό:, ήβγαιναν' στό Μπο'ντικοχώρι (άγροχτή- ματα μέ κουλάδες, δηλ. άγρο- καΐτοιικίιες). Κ ι* άποκεΐ, ήπερ- νιούσανε τσί «ίΠαγιές Καμάρες» (ώρχαΐο ύδρσ|γ«γιεΐο), πού ά- ποκάτω ήτρεχιε ό «Μέλης ποτα- μός», τό Τσάϊ πού 'λέαμε. Άποφτοΰ, ή'μποροΰσες ν ά πά ρης δυό δρόμοι γιιά ν' κατέ- 6ης στή Σμύρνη. Ό £νας ήταν' άπτ' ιάποπίσω τοθ Ό&ρέικου νέ κροταφείΌΐΛ 'Κι' ό αλλος, νά κα τειβ-ηις Ιάπτό βουνό κιαί ν ά μπης στιόν κοοροτσόδριομο (άμοτξιτό δρόι-ιο), πού πιό κάτω ήταν' τό καρακόλι των κολτζή&ωνε. "(Οΐμως, δ Ιδρόμος άπτ' άπο- πιΐσω τού νεκροταφείου σρενός καΐ δυσκολαπέραστος, κι' ώποκάτω 'ταν' γκρεμνός. Καί, μέσ' στό σκοτάδι, τά ζω'ν¬ τανά ήμποροΰσε νά 'γλυστροό- σανε ικαί ,νά γκ,οεμνιστοΰΐί. Γι- σταυτό κι' οί κατσηρματζήδες μας ήπριοτιμούςτανε νά κατέδου νέ στόν καροτσόδρομο, ικι' αν δ δρόμος ούτος τσοί ά νάγΐκαζε νά περάσουνε άπό'μ- πρός άπτό κοιρακόλι των κολ- πού 'τανε κο'ντά στήν Αγια Κυριακή. Τί; θά ν' ή- φόβού'ντοστε τσοί κολτζήδες· Καί, στό κάτω - κάτω τσή γρα φής, θά ν' ήδίναν' έκεΐ μάχη, θά τισοί 'κάνανε ζάφτι καί θώ ή'μπαίνανε μέ τά μουλαρα- ιελεύτεροί στή Σ μύρ- νη. Ήκατε'βαίναν', τά λοιπόν, ά¬ πτό βουνό κ' ή'μπαίναν' στό καροτσόδρομο, δπου, σέ καμ¬ μιά τρακοσαριά μέτρα ήβρισ- κού'ντανε άπτό δεξί τως ματιζήΐδ'ες, καθώς ήποτίζανε τά ζω'νττανά ως, ήξαφνιαστήκανε ιαπό κολτζήιί>ες, κ' ήγένηκιε ί-
κ>εΐ μάχη, δπου ήσκοτωθήκανιε
κι' Ιάπό μέν ικι' από δέ.
Ύστερνά 'πτά πότισμα τώ ζω
'ντανώνε, ήερχού'ντοστε λίγο
πιό Ιδω, κι 'άπτό ζερβί τως χέ-
ο ήταν' τό μοναξεμένο καφενί-
δόΐκι τοΰ Μπιλιλή τοΰ Χιώτη,
πού 'τανε λιγο καί τεκβδάκιι.
ΊΕκεϊ, ήαφήναν' άπόξω τά ζω'¬
ντανά, κ' (ή'μπαίναν' μέσα νο-
πιή ό καβένας τως «ι* άπό καμ
μ ά δε'κα,ριά κονιάκ γιά (ή)
τζινέιδρα (έγγλέζικο ρσκί άπό
κεδροκούκουτσα) γιά ν' άνά-
ι[Ουν' τά αΐματα.
|Γιατί, σέ καμμιά διαικιεσσριά
μίτρα, κιοίθώς θά ν' ήερχού'ν¬
τοστε, ήβιΡΐσκοΰ'ντανε τό καιρα
κέΐλι των κσλτζή&ωαιε. Κ' έ'κεΐ,
'δέ ξέρεις, τί μπορεϊ νά 'γενού'-
ντανε.
Άφοΰ ήπαίρνανΐε καί τό πιο¬
τό, ήί,εκινούσανε μέ τά μουλα/
ραλόγατα, ιμέσ' στό σκοτάδι,
μέ μάτια γιατήσια έ κόπον δακα-
τιέισσερα. Ήβιαζού'ντοοτε, για-
τΐ σέ λίγο θά ν' ήχάραιζε.
Ήιστέλναν', τό λοιπόν, πιό
μπροστά τό Χρήστο την Άλ)ε-
που, γιά νά πά" νά κάν' πώς
άπο'μπρός άπτό κσρακό
ΕΣΩΤΕΡΙΚΛΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ς
Κωνσταντίνος, πού γιά την
I-
στορια πληροφοροΰΊμε τούς άνα-
γνώστες μας ιπώς τό σχετικο
μήνιμα τ ό βφε,ρε στήν έπανά¬
σταση ό ιάε Ίμνηστος τότε άντ.·
πλο'σ,οχος Βασίλης Λάσκος, κυ
ιβερνήτης τοΰ άντιτορπιλλυκοθ
«ΑΙΣΙΠΙΣ» πού 'είχε προσχωρη-
σει στήν έπανάοιταση καί <45 ιφ>ός τού 'φίλουι ποιητή καί συγ-
γραφέα 'Ορέστη Λάσκου.
'Μέ τον τ^φεκισμό των έ'ζ οί
άντΊβ'εν^ζελικοί κατάλα'βαν πώς
ή έτοαάσταση δέν ίιπαιζε. Τ ό
ρεμπέτ - άισκέρι ξανάγινε στροι
τος, ιΛ κρατική μηχανή οίρχισε
νά λειτουργή κανονικά καί μέ-
σα σέ δξη μήνες ό Πάγκαλος
κατώρθωσε ΰχι μόνο άπό τό ά-
-^ύντακτο μπουλούκι νά άναδ'-
οσγανώοη τό Στρατό καί νά
παρατάξη δέκα έτοιμοπόλεμες
κάί έμπειροπόλεμες Μεραρχίες
στά Σύνορα της θράκης πού
έκοψαν τα φτερά των Τούρκων
καί τούς Ιάνάγκασαν να δε-
χθοϋν τούς δρους της συνθήκης
τή Λζά
ης
τής Λωζάνης, νά μας γω
οίοουιν την κοριαρχία της Δυν-
κής θοάκης ώς £ξω άπό την
Άνΐδριανεύπολη, ώς καί των νή
σων τοΰ Αίγαίοο, νά παραιτ>ι-
μα ήΙ&ελε μέ καθε τρόπο νά σώ¬
ση: τό κεφάλι τού έστω καί άν
ιάκόμα ήρχετο σέ ρήζι ιχέ "την
ιέπανάσταση.
ΐΓι' αύτό, ή Έπαναστατι.κή Έ
πιτροπή άναγκάστη,κε μέ σή'^α
της από τή «ΑΗΜΝΟ» νά άξιώ-
ση την απομάκρυνσή τσυ άπο
την "Ελλάδα μαζί μέ τόν ιΚων-
σταντΐνο τή Σοφία καί τόν ττρι
γκιπα Νικόλαο, έπειδή δΊιαως ό
πρίγκιπας δκανε την άνοησία
νά Ιμείνη στήν Έλλάδα καί ά
έγ'κατασταΐθή στό κτήμα τού
«ΙΜόν Ρεπό» τής Κερκύρας, ή
Έπαναστατική Επιτροπή έ'στει-
λε στήν ιΚέρκυρα τόν Συντα-
γματάρχη Χαρ. Λούφα νά τόν
σαλλάβη καί νά τόν φέρη στήν
'ΑΙ&ήνα γιά νά δικασθή.
ιΐ Ιαροιθέταμε τό σημσ πού ά-
ναφέρομε παραπάνω:
«ΐθΩΡΗιΚΤΟΝ ΛΗΜΝΟΣ-> 14
Ελληνικήν Κυβέρνησιν
Σ'επτεμβρίουι ίΐθ'22
Αθήνας
«Έν τή Ιέννοία της άξιώσεωΓ
ημών τοερί παραιτήσεως τού Βα
ό «!Κάν - τσεσ'μές». (Κάν, τουρ.
— αΐμα, φονικό, τσεσ'μέ — πή
γή, ιβρύση, δηλ. αΐματωμιένη
βρύση). Αύτοΰ, ήσταματούσανε
γιά νά ποτίσουνε τά ζω'ντανά
τως.
Ό «ιΚάν - τσιεσ'μές^ ήταν' ¥.-
να κιοΰγικι (ικιούνκι', τουρκ. =
σωΛήνας) ιμα'ντεμέν.ος, πού δ
στόμας (τό στόμα) τού ήβγοι ν'
ιάπτό ντουιβάρι τοΰ νιε-
κροταΐφείιαυ, κο'ντά στήν ποοτά
ρα τού. Άπτό στάμα τοϋ κιοΰγ
κι ήτρ-χΐ£ ιάκατάπαΐφτα πιόσιμο
νΐε,ρό, πού 'π8<ρτε σέ μιά μαρ- μαιρ'ένιια! γοΰρνα, πού 'ταν' ώ- πσκάτω. ιΚι* δποιος ιήπερνοϋσ' αποκΐΐ μέ τό ζω'ντανό τουι, ή- στ5κού'νταν' καί τό 'πότιζε, ¥- πινε κι' αύτάς >κ' ήδροσιζού'ν-
τανε άπτόν ποδοτρόΐδρομο. ΟΙ
ντιεβετζήδες ήποτίιζονε τισί κα-
ρ
λι, 'καί νά 6ή αν οί κολτζήδες
μέσα ικοιιμοΰ'νται γιά δχι. Κ'
εύτύς νά γυιό* οπίσω, νά τώς
τό πή.
Πολλές φορές, οί κολτ,ζήδες
ήκουμοϋ'ντοστε ψόφιοι, πού τά
ροχαλητια τως ήακού'ντοστε
μίαν ώρ' άλώργια. Κι' αμάν ό
Χρήστος ήγύρυζ' οπίσω καί τως
τό 'λεε, τότες ήχτυπούσανε τά
ζω'ντανά γιά ν' προχωρήσουνε
μάνι - μάνι καί νά περάσουνε
κρυφά άπό "μπρός άπτό καρά1·
κόλι, χωρίς νά τσοί πάρουνε οί
κολτζήδες Υα'μπάρι.
Τσί φορές δμως, πού τώς })-
ΐλΞΐ, πώς αιότοί. 'νε ξάγρυπνοι,
τότες ό Χαράλαμπος κι' ό Ά
νέστος, ήπροχωρούσανε όΊμττοο-
μέ τά λι&ίψθιε,ρα στά χέ¬
σιλέως Κωνσταντίνου έννπάο-
χει καί ή ώξίωσις της έντός τής
βραχυτάτης &υνατης προθεσμ
άς άποδημιας αυτού καί της
Βασιλίσσης Σοφίας ώς κ αι των
6ασιλ|0~αίιδων Νΐ'κολάου κϊ
Άνδρέου είς την άλλοδαπήν
Έκ της Έπαναστατιικής
.Επιτροπης
Στυλ. Γονατάς Συν)ρχης
Ν. Πλαστήρας Συν)ρχης
Δ. Φωκάς Άίντ)ρχος».
(Συνεχίζεται)
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
κοΰ
ζ
^ Τέγκ Χσιάο Πίγκ, ε'να
έκ των δύο κυριωτέρων άντιπά-
ων τοΰ Μάο, ιάπώθησαν φιλ
μαοά ή
ήμ ρτοΰ κια1 έ
θεσαν υπό τόν έλεγχον των τα
γραΐφεϊα τής ώστυνομίας, τό δή
μαρχεΐον καΐ τό κτίριον τής
καμματιικής έπιτροπης ε[ς την
Λάσα. Χ) Τσάγκ Τσά',· ΐΒάγκ ε^
ναι σημειωτέον καΐ ύποδιευβυν-
ή τής έπιτροπης τής «μορφω-
καΐ δέν θά Γ<άίμωμ£ τά ΤΒια είς τούς Ρο'κτοιχ; της έν Πεκίνω πρεσβείας. (Συνέχεια έκ της 4ης Ο€λ[δος) θράκης 256.635, έκ Πάντου 182 1ΙΘ9 καί Ιέκ Κων)πόλεως 34.000 ήτοι 1ΜΟ4.00Τ0 (Σ.Π.Κ. Ή ά- θροισις δίδει 1.098 804). Καί αν δεχθώμεν τριπλάσιον κατ' ·?κτασιν την άγροτιική περιουσίαν των έκ Τουρκίας Έλλήνων τής περιουσίας των ιέν "Ελλάδι Τούρκων πάλιν ή έν Ελλάδι περιουσία των Τούρκων £χει Ιένσυνόλω, με¬ γαλυτέραν αξίαν διότι έικατό χ τής ΐγκαταλειφβεί- Έλλάδι γής ώξίζουν άσψαλώς περισσότερον άπό τριάκοντα στρέμματα τής έν ΤουιρκΡα γής. έν ή Δέχομαι λοιπόν τριπλασίαν την γροτικιήν περιουσίαν την ό- φεθεΐσαν υπό των Έλλήνων άν- Διά την εκτίμησιν τής ανταλλα¬ ξίμου περιουσίας λαμβάνετα! Ιή άξία των κτημάτων δταν τά παρέλαβε ή Τουρ κια. ιΔυστυχώς παρά τό πρακτι- 'κόν τοϋ 1904 μιας ύποεπιτρο- πης τό οποίον Εδέχετο δτι ή έκ τ((υ.ησις ποέπει νά γίνη επί ττ) βάσει τής άξίας την όποιαν εί¬ χον τά κτήματα δταν έγκατε- λεΐ'φθησαν άπό τούς μετανά- στας ή μι <τή επιτροπή εδέησε νά ιέξετάση εγγύτερον τό τηρα- γμα, ανεγνώρισεν δτι δέν ήτο δυνατόν ν ά Ιέτη&άλη είς την Τουρκίαν αξίαν των κτημάτων μεγαλειτέρον άπό εκείνην την οποίαν είχον ταυτα την έπιοϋ- σαν ημέραν της έγικατοΛείψεώς των. Ή πρώτη απόφασις μιάς ύπσεπιτροπής, τής μιΐκτής Έτΐι- :αιλλαξίμων έν Τοαρκία, άπό τροπής εΓχε ληφθή χωρίς εύρυ- ήν άψΕ&εΐσαν υπό των ανταΛλα "' κατ αυτήν δέ οί φιλομοχ>.κοί ύπέστη.σαν ση
μαντικάς απωλείας
4 ;;
την άφε&εΐσαν υπό των άνταΛλα
ξΐμων Τούρκων είς την Έλά-
Ιδα. Πιστεύετε, δτι δέκα στρέυ-
ματα γής ανταλλαξίμων έγκα-
ταλειΐ|Ιθέντων εΐίς την Μακεδο-
νίαν έχουν την ιδίαν αξίαν μί.
30 στρέιμματα γης άφεθεισης
είς την Τουρκιαν ή την Ανατο¬
λικήν θράκην; Έγώ πιστεΰω-
δτι δέκα στρέμματα έν Μσκεδο
νίια άξθζουν σήμερον πολλαπλά-
τέραν συζήτησιν τοΰ ζητήματος
καί ήτο φυσικόν δταν άνεκινήθη
τό ζή/τημα ποίον ώξίαν θά λά¬
βωμεν 'έπί των ■κτημάτων, την
σημερινήν ή Ιέκείνην πού είχον 'ό
ταν έγκατελειΊφθησαν, νά είπουν
δλοι συαφωνούντων καί των
Τουρκικών μελών: «Βέιβαια ί-
κ'είνην πού είχον την
τής έγκαταλείΐψΐεώς των».
Άλλά δταν (ήλθε τό ε&δΐικόν
τουτο ζήτη'μα: πρό της ΊΕπιτρο-
μήλέ'ς τως, οί καροτσιέοηδο
'κιι' οί άρα'μπατζήιδες τ' άλό-
γατά τως, κι' οί γαλατζήιδες
τοΰ Μπουτζό: τσοί γαδάροι τω ο
Γή 'βρύση αυτή τηνέ *'λέαι.'ε
πρΐν δ «Τσεσ'μές τοΰ Όβρέι-
κου νεκροταιφΐΐθυ». Μά, άποτό-
τες πού 'χε χυθη αΐμα έκε,ϊ κο'ν
τά τιευ, τηνέ όναματίσανε, ό
«Κάν - τσεσ'μές». ιΚάτι κατοτ.ο
πης, τά ούΰέτερα μέλη σύχής
δφβασαν είς τό συμπέροσμα, '5-
τι δέν ιήτο δυνοττόν δικαίως να
εβλ είς την Τουρκ'αν νά
πληρώση άλλην αξίοτν, πσρά ε¬
κείνην πού εΐχε τό κτήμα επί τη
ιβάσει της διατάξεως τοΰ αρ-
θρου 14 της συμβάσεως, τό ο¬
ποίον σας ανέγνωσα. 'Έκριναν
λοιπόν τά ούδέτερα ,μέλη τής Έ
πιτροπης, χωρίς περί τοό'του νά
ύπάιρχη, δ,μολογω πράξις τή'-
ΙΙιπιτροπης ώρισιμένη, ότι Βέν
θά ιήτο ΐδυνατόν νά
σουν την Τουρκίαν νά πληρώση
μειγαλυτέοαν ΰΐξίαν, πσιρά έκεί-
νηνπού εΓχον τα κτήματα αύτά
τά /όποϊα της παρεδόθησαν, ά-
φοΰ της ·παρε$69τσ<χν. Περί αύ- τοΰ κύριοι, δέν μοΰ έ!μεινε καιμ- μία άμιφιιβολία 'δταν ήλθον είς επαφήν μέ Εν (έκ των μελών τής μικτής Έπιχροπής, λίαν διακε¬ κριμένον νομικόν καί συνεζήτη- σα μέ αυτόν τό ζήτημα, έπικα- λ:σθείς την προηγουμένην άπό»· φασιν τής Έπιτροπης. Ευρέθην τότε (ενώπιον έπιχΕιρημάτων τά όποΐα φυσΐ'κά μέ "Οταν κύριοι βουλευταί λάδ= τε ταϋτια πάντα ύπ* δψιν, δταν ιάίφαΐιρέοετε άπό την αξίαν τής υπό των γηγενων έγκαταλει- φΘείσης περιουσί«ς ιδλα τά άκί- νητα τά ιέμπρησθέντα είς την ζώνην των 'έπιχιειρήσεων, δταν άΐφ·αιρέσετε δλα τά 'κινητά τά ό ποία διηρπάγησαν, δταν έκτιμι', σ'ετε την Λξίαν των ένκαταλει- φΐθέντων ικτηιμάτων μέ την ώξί-, αν την 6τ:οΊαν είχον αύτά την εγκατάλειψιν των υπό των δμογενων, τότ£ ©ά άναγνωρίισε- τε δτι τό Ιάποτέλ-εσμα ενδεχομέ¬ νης εκτιμήσεως ε,ϊτε ατομικήν είτε συνςλικής θά ήτο τουΛάχ-- στον ώμΐφΐβολον, ιδπως είπον. 'Δι' αποτέλιεσμα λοιπόν τόσον άμΐφί'βοΐλον θά Ιέπειμενεν ό κ. ό,ρ χηιγός των Προοδευτικών ι,ά μή ιϋπογράψη την σύ,μ&ασιν, άν έΐ- χ>ε την ευθύνην τής άρχής;
(Συνεχίζεται)
ρια, ικι' άποπίσω εύτύς ήερχου
'ντοστε τά ζω'ντονά μέ τ'
παλληικάρια μέ τά λιβόρβερα
κι" αύτά στά Ιχιέιρια. Καί, σάν
ήφτάνανε, ό "μπρός άπτό καρά»·
κόλι, τότες ό Χαιράλααπος κι'
ό Άνέστιος ηΊρίχναινε λιβορΐ&ε-
ριές καταπάνω στό καρακόλι
γ ά νά φεριμάρουνε (άκινητο-
ποιήσουνε) τσοί ιδυώ - τρείς αύ·
τοί καλτίζήιδες, Ιένώ τά μουλα-
ραΐλόγατα ήπερνούσαν' εύτύς
ηρεχάλα 'κ' ή'μπαίνανε στή
Σμύρνη. Κ/ι' άΐφοΰ αΰτά ήποιίρ-
ναν* ιά,ρκετό δρόμο, τότες κι' οί
δυό τως κωιλώνοντιας ήφεύγαν?
χωιοίς νά πάιψιουνε νά ρίχνου-
ν:, ώσΐτου πιά ήχθΛθύ'ντοστε:
κι' αύτοι μέσ' στά σκοτεινά
ςτοκάκια.
Άπτό καρακόιλι ήαρχινεύαινε
τά πρώτας σπίΠα τσή Σμύρνης.
"Ήταν' τά Χιώτικα, πού 'λέαμε,
ή ένορία τ' "Αη Κωνσταντίνου'.
Έκεΐ, λοιπόν, τσοί 'περιμέναν'
τσοί κατσηρματΐζήδες μας οί γι
οιτάκηδοι ξάγρυπνοι μέσ' στά
γΐ'ατάκια γιά νά ιτάρουνε τά
κα"Γσηρμα καπνά. Γιατάκια (γι
ατάκ, τουρκ. — ικΛίνη, φωληά,
κλ·επτα!ποδόχος), ήλέανε τά σπί
τι α μέ κρυψιώνιες δπου ήκρύβα
νέ τσοί ικατση,ρμάί&ες. Καί για-
τάκτΐδθι ήλέανε αύτοι πού 'χανε
τά γιατάκια. Κι' οί Μπουρΐδε-
Λαϊοι, άφοΰ ήζΕφαρτώηκχνε τα
τέγκια, ήτβαίρνιαν* τά ζω'ντανά
τως κ* ήγυρθζανε κα&άλλα στό
Μπουτζα.
Διιδάκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝ'ΗΣ
Δευτέρα 13 Φ&βρουαριου 1967
Όρόση,μον, ιδχι μόνον διά τόν
αρχόμενον έκλογικόν άγώνα,
άλλά καί διά τάς ιμετέπειτα πό
λιτικάς έξελίξεις, θ' αποτελέση
ό πρώτος προε-κλογ κάς λόγος,
τόν όποΐΐν θά έκφωνήση την ε¬
σπέραν τής προσεχούς Πέμπτην
ό άρχηγοςτής Ενώσεως Κέν¬
τρου κ. Γ. Παπανδρέου.
Ό λόγος αναμένεται μέ ζωη¬
ρόν ενδιαφέρον τόσον άπό τούς
βουλευτάς, τά στελέχη καί τούς
όπαδούς τής "Ενώσεως Κέντρου
δσον κάί άπό τοϋς άντιπάλους.
Κατά τας πλη,ροφρίας μας ό
κ. ΙΓ. Παπανδρέου θά ύπογραμ-
μίση ε,ΐς τόν λόγον τού, δτι ό
σημερινάς αγών της Ενώσεως
Κέντρον αποτελεί συνέχειαν
των δύο άνενδότων άγώνων τοϋ
κόμματος· Τοϋ πρώτου κατά
τοΰ πολιτικοϋ πρσξιικοττήμα-
τοΰ 1961 καί τοϋ δευτέρα κατά
τοΰ πολιτικοϋ πραξικοποήιμθ'
τος τσΰ Ιουλίου 1ι965. Καί βύ-
ρίοκεται ό σημερινάς αγών εί1
πλήρη συνέπειαν πρός τους δύο
προηγου μένους.
θά τονιζη ό άρχηγός της "Ε
νώσιεως Κέντρου, δτι άμετάίθε·
τον αίτημα τοΰ μεγάλου δημο·
Κιρατικοΰ κόμματος, τού όποιου
ήγεΐται παραιμένΕΐ ή κυριαιρχία
τοΰ Λαοΰ.
Αύτό είναι τό πρώτον καί κύ
ριοναϊτημα τής "Ενώσεως Κέν.
τρου: Ό Λαος Κυρίαρχος.
θά ιέ'ξαγγέλλη έν συνεχεία
κ. ΙΓ. Παπανδρέου δλα τά συν·
θήΐματα, πού θά άποτελέσου'
τόν καταστατικόν χάρτην τοΰ
κόμματος, ιέατί τη ιδάσει τοΰ ό
ποίου ή "Ενωσις Κέντρου θα
διεξάγη τόν έικλσγικόν άγώνα.
Έντός τοΰ ικύκλου των συνθη·
μάτων αυτών ικαί των γενικων
πρσγραμματικών άρχών τοΰ
κό,μματος, τάς οποίας επίισης
θά έκθέτη έν γενικαίς γραμ¬
μαίς είς τόν λόγον τού ό κ. Γ,
Παπανδρέου θά ένεργοϋν καί
θά ιόμιλοϋν δλα τά στελέχη καί
ο", ύποψήφιοι βουλευταί τής Ε¬
νώσεως Κέντρου, κατα τάς προ
εικλαγΐικάς περιοδείας των καί
τάς έπιικοινωνίιας των μέ τόν
λαόν.
σεως ιΚέντρου θά είναι 6 λόγ0,
τον οποίον θά Ιέκ'φωνήση θ
την εσπέραν ό άρχηγός ,κ ρ
Ιοπανδρέου κατά την
αν τοθ γεύματος, τό οποίον -,.
ραΐθέτει πρός τιμήν τού είς Τή
ξενοδοχείον «Βασιλεύς Μ^^
ή Έλληνική Δη·μοκρατική Μεο.
λαία επί τη" έπετείω τού έκλο.
γικοϋ θριάμβου τοΰ 1964.
Τά συνθηματα κοίί τάς —ρο.
γροϋμμοοτι,κάς ιάρχάς, τάς ώποι.
άς θά .έξιαγγείλη αυριον 6 άρ
χηγός ικ. Γ. Παπανδρέου, θα ά
ναπτύξουν είς τάς περιαδίιαζ
των ικαί τάς άπ' εύβείας έ—ικο ■
νωνίας των μέ τόν λαόν οί 6τκ.
ψήφιαι τής "Ενώσεως Κέντρου,
,κατά την διάρικειαν τοΰ έκλο-
Τρ'τη 1>4 Φει&ρουαρίου 1967
Τίμιαι καί έλεύθεραι εκλο¬
γαί είναι ή άνυποχώρητος προ-
ϋπόθεστς, την οποίαν έχει θέσει
ή "Ενωσις Κέντρου πρός την ύ-
πηρεσιακήν - Μεταδατικήν Κυ¬
βέρνησιν Παρασικευοπούλου διά
νά την στηρίιξη είς την Αρχήν,
δταν ιένε'φανίσιθη ενώπιον τήο
Βοιυλής.
"Ειχει δεσμευΐθή μέ λόγον τι-
μής ιό Πρόεδ,ρος τής 'Υπηιρεσιια-
κής Κυβερνήσεως κ. Ι. Παρα-
σκευάπουλος, δτι θά ενεργήση
άΐ>ΊαΙβλήτους εκλογάς. Καί την
ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
Μέ βαθείαν λύπην πληροφο-
οούμεθα, δτι ό Χρ. Άποστολί-
ι5ηις, έκ ιΠόντσο άποιψήΐφιος βου-
λευτής της Ενώσεως Κέντρου,
καί ιέπίτιμος Πρόεδρος τής Παν
:ληνίου ιΣυν<δέσιμου "Βκπαιδευ τικών Λ;ιτουργών της Τε^νικής καί Έπαγιγελματιικής Έκπαι- δεΰσεως, τοΰ όποίου όμιλία είς τόν ΐϊοΐθ'έντα χορόν τοΰ έν λόγω Σ υνιδέισιμοο είς την αίθουσαν1 τοΰ Πειραικοϋ Συνδέσμου, την παρελθοθσαν ιΚυιριακήν, οημο- σιεύεται είς την 4ην μας σελι'δα άπειδίωσεν αιφνιδίως πρό γων ημερών. ΕΤΗΣΙΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΓΤελοϋμΕ*· την προσέχη Κυρια κήν, 26ην Φειβιροι,ιαρύου, καί ώ- ,οαν 9ην π.μ., ιέτήσιον ιμνη'μόσυτ νόν έν τφ Ίιερω (Ναώ τοΰ Ά- γιου ιΔημηιτιρι.ΐς.υ, Ν. ΦαΛήρ&υ, τ&ΰ Φωκίω'νος Άμπατιζή (Γυ¬ μνασιάρχου.) καί παρακαλού¬ μεν τούς συγιγ'ενεΐς καί φϋλους, α α παραστώσιν κ αί Ε£ή3&:.7ΐν υεθ' ημών υπέρ αναπαύσεως τής ψ-υχής τού. ! Ή (ϋδελφή Α1ΠΠΕΛΙΙΚΗ ιΑΜΙΠΑΤΖΗ πιστήν τή,ρησιν της άνειλημμέ- νης υπό τοΰ κ. Παιρασκευοπού'- λου υποχρεώσεως θά παραικο- λουθήση αγρύπνως ή "Ενωσις Κέντρου, τώρα, πού οΰσιαστι- κώς ή χώρα εισήλθεν είς τηρθ'ε- /κλογικήν περίοδον. ιθύδέν άντάλιλαιγμα έ?χει ζη- τήσει ή "Ένωσις Κέντρου άπό την ιΚυΐβέρνησιν Παρασκ&υοπού- διά νά την στηρΐξη είς την Αρχήν. Μόνον ελευθέρας καί ίι μίας (εκλογάς εζήτησε. Καί είς τά αίτηιμα αύτό θά είναι άνέν- δοτος ή "Ένωσις Κέντρου. Δέν θά ανεχθή βίαν καί νοθείαν. θά αντιδράση μέ δλα τά νόμιμα μέσα. Αξιοί — καί θά τό επι¬ βάλη — νά ιέκδηλώση ό Λαός, απολύτως έλιεύθερος, την θέλη¬ σίν τού. ΙΔέν έχει Ιδιαίτερον ενδιαφέ¬ ρον ή ΊΕνωσις Κέντρου διά τό σύστηιμα μέ τά οποίον θά ένερ- γηΐθοΰν αί έκλοιγαί. Έπανειλη'μ μένως ήχει δηιλώσει ό άρχηγός αυτής κ. Γ. Παπανδρέου, δτι ή "ΊΕνωσις Κέντρου προτιμά τό I- σχΰον σύστημα της ένισχυμένης άναλογΐ'κής. ΆΛλά στέργ^ι καί την άπΐλήν άναλογικήν, ή όποία προβάλλεται · ώς δυναμένη νή συντελέση περισσότερον είς την αποκατάστασιν τής όιμαλότη- τος. Ή απόφασις περί τοΰ έκ- λσγικοϋ συστήματος άπόκειται είς την Βουλήν. "Ο,τι αποφασί¬ ση ή πλειοψηφια των βουλευ- των ιθά γίνη άτκδεκτόν. "Ή "Ένωσις ιΚέντρου είναι α¬ πολύτως βειβαια, &τι μέ οίον&ή ποτε σύστημα κα} άν διειξα- ' αί έ,κλογισί, θά έλθη είς ώγώνος. Μέ τόν λόγον τού ό θά χαράσση την επίσημον μην τοϋ κόμματος επί της 6. ποίας θά κινΌΰνται καί θά ένερ γοϋν όϊ ύποψήφιοι της ως Κέντρου. Τυχόν άπό της γραμμής αυτής μέρους στελεχών 1 ιθά είναι ύπέρβασις μή μένη Ιάπό την ύτκυθυνον αν. θά δώση ιέπισης μέ τόν αύριο νόν λόγον τού ό ικ. Γ. Παιιαν δρέου άποστομωτικήν ά™άν~- σιν είς τά διάφοιρα σοφίοματο των άντιπάλχον τής Ενώσεως Κέντρου, οί όποϊοι κατεχόμεναι από παχικόν έν ΰψει τοΰ όλε· θρου, πού θά ύποστοϋν κατα τάς εκλογάς, ποοσπαθοΰν μέ ά νυποστάτους ιίσχυρισμούς να μειώσουν την γενικήν βεβοαοτη τα, δτι ή "Ένωσις Κέντρου 6α θριαμΐβεύση. Ό κ. Γ. ίΠατοανδρέου θά τονί¬ ση δτι ή Ένωσις Κέντρου εί¬ ναι τό πλέον άδιάβλητον έθνι- κώς ικόμμα καί ή πολιτική τού έσωτερυκή καί έξωτερική, εΐνα κρυσταλλίνης Ιέθνικής διαυνεί· άς. Διά τουτο άποκρούει πάσαν συνεργασίαν ή σύμπραξιν είτε μέ την Δεξιάν είτε μέ την Άρι στεράν. 'Έχει πλήρη συνείδησιν τής Ιέθνικής άττοστολής καθώς καί απόλυτον Φ&δαιότητα, δτι 6 λαός θά την φέρη είς πήιν "Αρτ χήν μέ μεγάλην δύναμιν, διά νσ έπαναφέρη είς όρθήν καί κανο¬ νικήν Λειτουργίαν τό Ισχόον Πολίτευμα τής Βασιλευομένης Δημοκρατίας, είς τό οποίον 6 Βασιλεύς θά βασιλεύη ικαί ι) Λαός θά κυδερνα. Πέμπτη 16 Φεβρουάριον 1067 Σ.Σ. Ή σημερινή συνεσπ'σ- σος της Ε Κ. είς τό ξενοδοχείον τΙΜίνως» κατά την όποιαν ό κ. Παπαν&οέου επρόκειτο νάΙ< φωνήιση Φαρυσήμαντον λόγον, προδιογράφων τάς προγραμαα- τικάς αρχάς τοΰ κόμματος, μα- ταιοΰται, λόγω τής κσκοκαφ- ας. "Ιθρθιοι, άταλάντευτοι, άνέν δοτοι — θά διακηρύξη μέ τόν σημερινόν λόγον τού ό άρχη¬ γός κ. Γ Παπανδρέου — δλοι οί ανήκοντες είς την "Ενωσισ ιΚέντρου καί μέ τό σΰ'&ημα «Έ νότης, Όργάνωσις, Αγών» κα- τέρχονται είς τόν ιέκλογικόν ά- γώνα μέ την απόλυτον δεβαιό τητα νίκης περιφανοΰς. Δέν ύπάρχουν είς την "Ενω¬ σιν Κέντρου θά τονίση ό κ. Γ Παπανδρέου, άνένδοτοι καί έν- δοτικοΐ. "Ολοι ήνωμέντ>ι άνων!·
ζονται καΐ θά άγωνισθοΰν άντ»
Αρχήν ώς
Κυι&έρνησις.
πσΛτοδύναμος
Τετάρτη 115 Φειβρουαρίου 1967
Καταστατικός χάρτης μέ τά
συΐ/Ιθήιματα καί τάς γενικάς προ
γραμματικάς ιάοχας τής Ένώ-
'δότως διά την νίικην τής
κρατίας. ιΚαμμίο συνθηκολόγη-
σις καί καμμιά συνεργασία δέν
υπήρξε καΐ δέν πρόκειται νά υ¬
πάρξη.
ΐΑύτόνομος ίδεολογικώς κ*
αύτοδύναμος πολιτικώς ή "Ε*
σις Κέντρου κατέρχεται είς τάς
Ιΐκλογάς καΐ ό Λαός θά την ψ-
ρ-η ιμε την ψήφον τού είς ^
"Αρχήν, 'διά νά συνεχίση τό δη¬
μιουργίαν ίργον τής προτγνο^
μένης (Κυ6ιερνή·σεώς της, τό ο¬
ποίον έτεινεν είς την πραγυά™
σιν τής πολιτικής καί κοινωνι
κιης Δημσκιροττθας.
Τό τΓρόγροομμα, πού θά έ<τ*Φ μόοτ| ή Κυί-έιρνησις τής "Ενώ¬ σεως Κέντρου, ιδταν £λθη π<&>
σχυρος '&Ις την Αρχήν μέ τί1ν
ψήφον τοθ Λαοϋ, θά ΐκτΐθ^"1
έν γενικαίς γραμμαίς είς τοι
σημερινόν λόγον τοθ άρχη7ου
κ. Γ. Παπανδρέου. Είς τάς *£
πτομ'ερεΐας τού τό
της "Ενώσεως Κέντρου θά
γελδή ιδτιαν διαλυθή ή
καί προκηιριυχθοΰν αί
Μάχρι τής ιπροκηρύξεως των
λόγων τά στελέχη καί οί
Ψήφιοι τής "Ενώσεως
θά έχουν ώς διάγρα,μμα των 0·
αιλιών των βσα θά άναφέρή <$ μερον ώ Ιάρχηγός ικ. Γ. Παπσν Βρέου·. Η ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΤΟΥ κ. Μ|Χ. ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ Τό εσπέρας τής παρελθούσης έμπτης είς ^ α^ Γ ρ Πέμπτης είς ^ α^,^ Γ ιμσπων ,καί Τεχνών ΙϋδόΙθη Βιάλ, ξις τού συνεργάτου μας κ. Μι¬ χαήλ Κουριμούλη μέ βέμα «Ή Μαντώ Μέ ιον Μαντώ Τό πολυπληΐθές άκροατήρί^, συνεκινήθη μέχρι δακρΰων καΐ έχειροκρότησε τόν όιμιλτιτήν. Παρέστησαν πλήν των αλλ« ό δ)ντής της έφη'με,ρ'δος μ< μετά τής σύζυγον καΓι τρός τού, ό δ)ντής τοΰ ρικοϋ Τοπου κ. Κων. λος, τό Προεδρείον των χνών έκ των κ.κ. ΓιαΛθΐ:όλου. Δηιμάκη, Σακ'καλώ. Ό« " Καλλΐργης Κα1 ·πλεΐστοι
ΕΞΩΤΕΡΙΚΑΙΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΛΕ,ΥΙΚΩΣ Ι Α, 16.- Τό ΝΑΓΠΟ
δέν είναι προστάτης των Τούρ
κων. Είναι αφελεία νά νθμ^
ται ΐοτι ή Τοαρκία θά Ίκανοποι
ηθη δια τής /παραχωρήσεως ©α
σεως είς τό 'Ν'ΑΤΟ έν Κύπρω
καΓι θώ <τυμΐ<|)ωνήση είς την έ'νω· σιν. Τα ιάνωτέρω γράφει ή έΐφη μερίς τοϋ Κιουτσούκ «Λαλκίν Σ.ΕΟΊ» ιέιξ άφαρμής των έπιμό- νων φημών δτι ή Άμερική καί ή Δυτική ΙΓερμανία πιέζουν την Τουρκίαν νά δεχθή την λύσιν τής ενώσεως μέ βάσιν τοθ ΙΝΑ- ΤΙΟ, υπό τόν έλεγχον τριμεροΰς αρχηγείου, Άιμερικής, Έλλά- οος καί Τουρκίσς, παραχωρου- μένης ταυτοχρόνως αϋτοκομίας είς τούς Τουρκοκυπρίους. Η ΤΟΥΡΔΥΚ Ανεκοινώθη αρμοδίως ότι τοι-ρκική τής Λευκω- σίας ιέπληροφόρησε την Κυβεο- νησιν της Κΰπιρου 6τι τέλος Μαρτίου θά όη/απληρώση τμή- μα τής ΤΟΥΡΔΥΚ. Ή χυδ^ρνη σις ειύρί-σκεται είς επαφήν μετα της είρηνευτικής δυνάμεως των Ηνωμένον Έθνώνπρός διακα¬ νονισμόν των λεπτομερ&ιών των άφορωσών τόν κατάλογον των δπλων ικαί παρομαχικών, τα ό- ποϊα θά μεταφέρη τό άναπλη- ρωματικόν τμήιμα τής ΤΟΥΡ ΔΙΥΙΚ. «Σχετικόν κατάλογον ύπέ βαλεν ήδη ή τουρκική είς την Κυβέρνησιν. έπείγ&ται νά επαναλάβη τόν διάλσγον ή Τουρκ.α, ώς ου νάγεται άπό συγκλινούσας πλη ροψορίας προερχομένας άπό την Άγκυραν άλλά καί τοϋς έν ταϋθα οιιπλωματικούς κύκλους. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 116.- Άπό στιγμήν, κατά την όποιαν ό Βρεταννός πρωιθυπουργός κ Χάρολντ Ουΐλσων απεφάσισ νά αναλάβη, πρωτθδοιΛ αν άμε· σου έπαφής μέ τούς ηγέτας των χωρών της Εύρωπαΐκής Κοινη; Άγορδς, αί συνο·αιλιαι τ:υ μ - τα της κυβερνήσεως τής Δυτ. ιΓ<ρμαν(ας εθεωρήθησαν ώς οί σποοδαιότεραι μετά έκεισ>ς
των Παρισίων. Ό κ. Ού!>σωλ
έφθασε είς την ιΒόννην μετά τοϋ
ύπουργοΰ ■•Εξωτερικών ιής
Βρεταννίας κ. Μπράουν καί ήρ¬
χισε τάς συνομιλίας τού μετά
■κων κ.κ. ΚίΙζινγκερ καί Μπράντ
είς τό μέγαρον τής Καγκελλα-
ρίΐας. Ή συνάντησις όιήρκοε
ΐϊέντε ώρας κοπά τάς οποίας,
ό δρ Κίΐζιννκερ έμεινε μέ την ϊΐ
τύπωσιν δτι «αί δ,ρετανν και
προαπά0=ιαι δια την είσοδον
τής Αγγλίας είς την Κοινήν
Αγοράν είναι ποάγματι είλι-
κρινεάς»
[ΟΙ κ κ. Ούΐλσων καΐ ΚΟζιν-
γκερ συν&φώνησσν έξ άλλον, δ
πως διακηρύζουν διά ιμίαν ει¬
σέτι φοράν δτι ό τελικός καθο
ρισμός των γερμανικών συνό
ρων θά πραγματοποιηθή μόνο ι
(μετά ιμίαν συνθήκην είοήνης.
*Η ιέπαναφορά οιουδήποτε έ
ποδόματος, Ιέκτός τής προβλεπο¬
μένης ιύπό τοϋ νάμου διαδικασί,-
οος, είναι άπαράδεκτος π«ρά
τούς λόγους οί όποϊοι έκτίθεν-
ται πρός δικαιολογίαν τιάισης
έ'κτιροπτης, τονίζει είς ανακοίνω¬
σιν της τΊ Έκτελεστική "Επιτρο
πή τής ΑΙΔΙΕ.ΔΛΛ
Άιπό την "Αγκυραν
ται 'δτι
όποιαν ή Τουρκ·α δέν είναι δυ¬
νατόν νά παραμείνη άδιάφο-
ρος». Προσέθεσεν δτι <-η. Ιτα¬ λία συμμερθζεται την αν μας δσον άφορά τούς έ,κ τής παρούσης καταστάσεως δημι ουργουμένους κινύύνους καί ΤΓροσεγγιΙζει τάς ίδ.κάς μας ά- πάψεις τής αναχωρήσεως έκ ό κ. Τσαγλαιγιανγκίλ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΑΕ&Σ ΑΑΕΞΑΗΔΡΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΗΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΒΣΤΡΟΦΗΣ τοΰ συνεργάτου μας κ. ΠΑ. ΚΑΠΠΑ Σι/νέχεια ιέκ τοϋ προηγουμέ-ιου Ή εκτελέση των £ξη ήτο βέΐβαια μιά πράξη σκληρη δίκαιη καί εΐχε <αί τα άμεσα εύεργετικά της άποτελιέσματα. "Οταΐν ή Έιπαναστατική Έιιι- τροπή ιάνέ'δηκε στήν Άθήνα κο'ι ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 14. - "Η Βρε- ταννί« άπΐΕδςχιθη την οοδιετικήν πρότασιν περΐ συνάΐψεως «ονν- θήκηις φιλιας καί ιείρηνικής συ- νε,ργιασόας» μεταξυ των δύο χω¬ ρών καί σχετικαί διαπραγμα- τεόσεις θά αρχίσουν λίαν προσε χώς, ώς ανεκοίνωσεν ό Βρεταν¬ νός πρωθυατουργος κ. Τό θ.'ιμα συνεζητήθη υπό τής 'Ολομιελ/είιας τής Έκτελεστικής Έπιτροπης τής ΑιΔΕΔΥ, έιξ ά- φορμής τής ικαΐθιερώσεως έπυδο μάτων έξετάστρων ικαϊ 6ι&ιο- θήικης είς τούς καθηγητάς των Άνωτάτων Σχολών. Οί δημοσι- οι ύπάλληιλοι — τονίζεταΊ — διά την καθιέρωσιν τοΰ 'Ενιαοου Μι σθ:λογίου ηγωνίσθη σαν επί σει ράν έτών καί ύπ&βλήθησαν είς θυσίας καί δέν είναι διατιεθει- μέοι νά έπιτρέψουν, έν ού&ε- μ^ περιπτώσει, νά τ«θη έν κιν- δάν<ω κ<χί είναι άπΐοφαοισμένοι ν' <^ιστ«θοΰν εναντίον οίοοσδή- ποτε ιέπιιβουΛής. Ή 'Εκτιελεστική "Επιτροπή τής ΑιΔΐΕΔΥ έζήτηισε διά προσ¬ φύγη ς της είς τό Συμβουλιον 'Επικρατιείας την ακύρωσιν της παρανόμου διατάξεως καί τονί ζει δτι πάσα άπόπειρα νοθεύσε- «ς τοϋ 'Ενιαίοϋ Μισθσλογιου θά προξενήση σεμσμόν είς τάς τάξεις των δημοσιων ύπαλλή- λων, τάς ευθύνας τοϋ σων. Παραλλήλως ό Βρεταννός ύπουργός "Εξωιτιερικων κ. Μιιρά συν παρ Ιδε|χ9η 'δτι ή Βοεταννία άνια<γνωιρίζει <'κατά κάποιαν τρό πον» την μεδορΐιακήν γραιμμήν 'Όντερ — Νάΐσσε μεταξύ Γερ- μοονίαις 'καί 'ΠοΙλωνίας, την όποί αν ΰέν Λναιγνωρθζει ή Δυτική Γε,ρμανίίτ. 'Έπίσης ό κ. Μπρά¬ ουν όμε'βε'βαίωσιε δτι ή ανθρω¬ πότης ευρίσκεται πολύ κοντά είς την σύναψιν συνθήκης Βιά την >μή διάιδοσιν των πυρηνικων
ιδπλων, ιαποδεικτής τόσον άπό
τάς πυιρηνικάς 'δσον κ αί τάς μή
πυρηνικάς ίδυνάιμεις, περιλαιμδα
ναμένης κσί τής Δυτικής
ιμανίας.
κατέλα!&ε την ρ
δέν ύπη.ρχε. ΊΟ στρατός εΐχε α-
τα|6.ληΐ9η οέ ρεαπέτ - αοκέρι
καΐί ή κρατική μηχανή εΐχε 6-
λότελα σταματήσει. Τό Κράτοο
εΐχε παραλύσει καΊ βρίσκονιοΎ
στά χέρια των παλατιανών άρει
ιμάνιων στρατηιγιών πού άπειλοΰ
σαν (μέ κούφια λόγια) νά 6α61
σουν κατά των έπαναστατών να
καταστείλουν την άνταρσία καΐ
νά δέσουν τούς άρχηγούς τους
Ίλαστήραν καί Γονατά. Κ ι" αύ-
τά είχαν τό ΘΙράσος καΐ την |4-
φίΐλεια νά τα προΐειινοΊον στ όν
Κωνσταντΐνο καί νά τούς ζητή-
σουν άντί νά |άιτΓθ&εχθή τό τεΐλε-
σίγραΐφο τής Έπανάστασηις, νά
τούς δώση έντολή νά τή χτυπή-
σουν, γιά νά σώσουν τό.. νόμ.μο
ιτού οιί ΐδιοι είχον κα
τειξευτελ'σει καί κοοοελιά^ε ,
μαΐζΐ μέ την Έλλάΰα γιά τή"
τύχη τής οποίας, δέν τούς κσ -
γονταν κασφί. "Οσο γιά την οί
κονςμική κατάσταση αυτή η*τα-
νε χαώδης. Καί στό μεταξύ οί
τό τα συνορά μας πρός τή θρα
κη μένα^ε ώιφιρούρητα
κά, προστατευο,μενα
ς τϋ δττοίον
θά Φέρουν δσοι είσηγηθοϋν τοι¬
αύτας ενεργείας.
ΤΟΚΙιΟ, 10.— Οί πρώτοι δι-
σταγιμοί των ΚινέΊζων ήγετών
πρό της δημιουργιος τςϋ τάνε-
πανορθώτου* μέ την Ρωσίαν
&ξεδηλώθησαν είς τό Πεκϊνον.
Ούτω σημαντικήν στροφήν
πρός μιετριοπαΐθεστέρας μορφάς
αγώνος κ~ά των Σοβιέτ &ξήγ*
γειλαν χθές κατ' θυσίαν ό Κι-
νέζος πρωθυπουργός καί ό ΰ-
ποργός 'Αμύνης Ιέν μέσω φρα-
στικών έπύθέ'σεων κατά τής Μό-
οχας.
Ώς μετέΐδωσεν ό ραδιοστα}·
■θμός τοϋ Ποκινου είς συγκέν¬
τρωσιν 1ΌΟΟΟΟ άτόμων γενομέ¬
νην χθές ιε,ίς την Έρυθραν Πλα¬
τείαν τοϋ ΠεκίνΓ·υ, ό Κινέζος
πρωθυπουρνός κ. Ισοΰ Έν Λάι
κατηγόρησε μέν τάς σοβιετικάς
Αρχά^ δτι εκακοποίησαν καί έ-
ιβασάνισαν Κινέιζους φοιτητας
καί διπλωματικούς έκπρτσώ-
—ους, προσέθεσεν φμως τά ε¬
ξής: «Έν τούτοις ήμ·εϊς δ'ότι εί
ΚωΝΖΙΑ'ΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ, 15.
— Ή τουρκική Κυβέρνησις φί-
ρεται προσανατοιλιζομίνη να
προτείνη άναιβολήν τής έπαναλή
ι|>εως τοϋ Ιδιαλόγου μέχρι τοΰ
σχηματισμόν τής νεος έλληνι-
κής ιΚϋβε.ονήσεω-ς, ή ιοποία θά
προέλθη ιάπό τάς προσεχεϊς έκ
λογάς, ποϋ είναι ενδεχόμενον
να διεξαχθοΰν ενωρίτερον τού
Μαΐου Την πληροφορίαν ταύ¬
την αναγράφιει ή ίφτψεοίς
«Τζουμχουριέτ», ή ότιοία προσ-
θετει δτι ή 'κυ'δέονησις Ντεμι
ρέλ £χει πεισθή δτι ουδέν ση
μαντικόν όφιελος πρόκειται · ά
προκύψη ιάτό ΰιάλογον διεξαγό
μενον μέ κυβέρνησιν μεταβατι
κεΰ χαραοήρος ικα'ι ούχι πολ
τικήν τοιαύτην.
Έν τω ,αεταξο, ή ζο)ή τώ
Ιουρκοκυπρίων χαρακτηρίζε-
ται υπό τοΰ τουρκ ι κου Τύπου
ώς 'άιξιοβρήνητος Ώς άναγοά-
φουν σχετικώς αί τουρκικαί έ-
δδτοι ί< σαν νά έγικαταλείψουν τάς οι¬ κίας των καί νά κατο.κήσθ'υν είς ώρισμέΐνας Περιοχάς της νη σου, ώστε ά θεωοητ>:ΰν καΐ 2ύ
ται τουρκικαί. ιΣτεροϋνται πλε
στων τϋρώτης άνάγκης πραγαά-
των, ιό δέ χειμών ίχει αυξήση
τάς ταλαιπωριας των Ή βοη¬
θεία της Τουρκιας χαρακτηρί-
ζεται ώς τελείως άνεπαρκής.
ΤΟΚΙΟ, 15. — Δυσμενη τοο-
πήν διά την φατρίαν τοΰ ηγέτου
τοΰ κινεζικοΰ 'καμμουνιστικοΰ
κόΐμματος, 'Μάο Τσέ Τούνγκ φαί
ν'εται λαμβάνη υ σα, ή κατάστα¬
σις είς τό θιβέτ. Αί άντιτιθέμε
ναι ειίς τόν Μάο δυνάμεις έκή
ρυΐξαν στρατιωτικόν νόμον είς
την πρωτεύουσαν Λάσα, ενώ αί·
μ<χτηρα{ συγκρούσεις διεξάγον ται >είς διαφόρους περιοχάς. Τοι
χοκολλήσεις είς τό Πεκϊνον ά-
ναφέρουν 'ΰτι δυνάμεις υπό τόν
στρατηγόν Τσάγκ Κοϋο Χουά
διοικητήν της στρατιωτιΐκής πε
οιοχης τοϋ θιβέτ καί τόν οπα-
σπιστήν τού Τσάγκ ΤσάΓι Βάγκ,
ςιί όποϊοι πρόσικεινται είς τόν
γενικόν γραμματέα τοΰ ικα/εζι-
συμμαχι,κές δυνάμεις πού βρί-
σκονταν στή Πόλη καί οί Τοΰρ-
ικοι ϋστερα άπό την άνακωχή
των Μουδχνιών (1)1 Όκτ)6ρ0ου
ι19ι22), άρχισαν νά Γπερνοΰν στήν
Εύρωπα'ική άκτή.
ΐΑύτή την κατάσταση βρήκε ή
Έπανάσταση τοΰ 22 σάν
στήν Άΐθήνα.Έπρεπε λοιπόν
εφαρμόση χωρίς οΰτε την παοα-
μικρή καθυστέρηση τό έθνοσω-
τήριο πρόγραμμά της, γιά νά
σωθή δ,τι ήταν δυνατόν νά σω-
θή.
ΐΚαϊ τό πρόγραμμά τηις σέ
γενικές γραιμμές ήταν
1) 'ΑτΓκΐίΐάκρυνΌη άπό τό
θρόνο τού Κωνσταντίνου.
12) Άπομάκρυνση άπό την άρ
χή των μετανοε,Μΐβριανών κυβεο
νητών.
3) Τιμωρια των ϋπευθύνων
τής ιέθνΐ'κής συμφοράς.
4) Δημιουργία ίσχυροΰ οτρα-
τοΰ πρός διάσωσιν τής θράκης
καΐ 3) Αποκατασταθή των
ιΣυμμαχιών τής "Ελλάδος.
Ή κυΐδέρνηση Τριανταφυλλά»
κου παρητήθη καί κατόπιν εξα-
ναγκαΌΐθείς καί ό Φασιλιάς
θοϋν κάθε ΰικαιώιματός τους έ-
πΐ της ΐΚύτιρου καΐ νάτΐαραιτη-
θοΰν κάί τής (οτό κάτω - κάτω
δϋκαιης) πολ&μΐικής άποζημΐω-ί
σης, πού μας ζητοϋσαν σά νίκη
τές. 'Όλα ισύτά τά πέτυχε ό Β ε
νθζέλος στή Λωζάνη, γιατί ήταν
κράτος| Βενιζέλος μά καΐί' γιατί υπήρ¬
χαν στόν "Έ'βρο 1150 μέ 200 χι-
λιάδες καά ιάκονισμένες λόν-
χες σφιγμένες σ' άτσαλένια χέ-
ρια πού διψοΰσαν έκδίκηση. Σέ
στρατιώτες, μέ έξαιρετικά ψη-
έιθνικό φρόνηιμα καί διοικεύμε-
νους άπό Άιξιωματικούς μπα-
ρουτο>καπνισμιένους πού ύπηρε,·-
τοϋσαν μόνο την Έλλάδα κσί
δχι την Αύλή.
Κι' αύτός ό Στρατός άποτε-
λοΰσε τή δόξα τής ιέτανάστα-
σης τοΰ ι1'922 πού κανείς ώς Τά
τώρ<χ δέν μπόρεσε καί δέν τόλ- μησε νά όυφισιβητήση την αξια τού. ιΚαί τόν Στραχδ σύτό πρέ- πει νά ποϋμε, Ιδέν τόν άπολόγ,- σε μονόχα ό Κεμάλ, ό Γαζή Μιουσταΐφα Κε|μάλ, μά καί οί Σύμμαχοι πού κατείχανε άκί- μα την Πόλη. Και κατά την υ¬ πογραφή τής Συνθήκης τής Λω ζάνης ποντάρισαν καί σ* αυτόν, γιά νά κάνουν τούς θραισε,ΐς Τούρκοιυς νά βάλουν νερό στο κρασί τους, δυστυχώς δμως καί πάλι, γιά νά κατοχυρώσου^ τσ δικά τους σι,ιμφέροντα περιο^ό- ΐερο κάί πιό λίγο τά δικά μας Ώ'στόσο ]δμως κι' αύτά πεύ π,_- τύχιαιμε εμείς χάοις στό Στρα¬ τό αυτόν, δέν (ήσαν λίγα. ΤΗ- ταν πολλά, πάρα πσλλά, ότν λη φΐθη ύπ' δψη ή θέση στήν όποίσ 5στερα ιάπό την μικρασιατική συ|μφορά είχαμε περιέλθει. "Ας εΐμαστε δίκαιοι. "Οπως βλέπετε δμως ξεφύγα με πάλι άπό τό θέμα μας, πού είναι (ή δίκη τοΰ πρίγκιπα Αν¬ δρέα καΐ πρέπει νά ξαναγυρι- σουμε σ' αύτό. Ή Ιέπανάσταση ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΌΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Η ΨΥΧΗ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922) ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ "Υπό τοϋ έξαιρετικοΰ συνεργάτου μας Διρος κ Δ. Α'Ρ'ΧΙΤΈΝΗ Οί ΚΑΠ&ΟΚΑΤΣΗΡΜΑΤΖΗΔΕΣ άπό τίς εΐπαμε εΐχε τάξει £να άπό τούς σκοπούς της την τιμωρία των ύπευθύνων τής μικρασιατικής καταστοο- φής κι' ενας άπ' αύτούς τούς ύπευθύνους ιήτανε καί ό πιρίγκι πας Ανδρέας. Ή "Αγγλία τό ήξερε αύιό ΟΙ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑιΙΟΙ ΤΟΥ ΜιΠΟΥΤΖΑ - 123 - Άπτό Μπουτζό:, ήβγαιναν' στό Μπο'ντικοχώρι (άγροχτή- ματα μέ κουλάδες, δηλ. άγρο- καΐτοιικίιες). Κ ι* άποκεΐ, ήπερ- νιούσανε τσί «ίΠαγιές Καμάρες» (ώρχαΐο ύδρσ|γ«γιεΐο), πού ά- ποκάτω ήτρεχιε ό «Μέλης ποτα- μός», τό Τσάϊ πού 'λέαμε. Άποφτοΰ, ή'μποροΰσες ν ά πά ρης δυό δρόμοι γιιά ν' κατέ- 6ης στή Σμύρνη. Ό £νας ήταν' άπτ' ιάποπίσω τοθ Ό&ρέικου νέ κροταφείΌΐΛ 'Κι' ό αλλος, νά κα τειβ-ηις Ιάπτό βουνό κιαί ν ά μπης στιόν κοοροτσόδριομο (άμοτξιτό δρόι-ιο), πού πιό κάτω ήταν' τό καρακόλι των κολτζή&ωνε. "(Οΐμως, δ Ιδρόμος άπτ' άπο- πιΐσω τού νεκροταφείου σρενός καΐ δυσκολαπέραστος, κι' ώποκάτω 'ταν' γκρεμνός. Καί, μέσ' στό σκοτάδι, τά ζω'ν¬ τανά ήμποροΰσε νά 'γλυστροό- σανε ικαί ,νά γκ,οεμνιστοΰΐί. Γι- σταυτό κι' οί κατσηρματζήδες μας ήπριοτιμούςτανε νά κατέδου νέ στόν καροτσόδρομο, ικι' αν δ δρόμος ούτος τσοί ά νάγΐκαζε νά περάσουνε άπό'μ- πρός άπτό κοιρακόλι των κολ- πού 'τανε κο'ντά στήν Αγια Κυριακή. Τί; θά ν' ή- φόβού'ντοστε τσοί κολτζήδες· Καί, στό κάτω - κάτω τσή γρα φής, θά ν' ήδίναν' έκεΐ μάχη, θά τισοί 'κάνανε ζάφτι καί θώ ή'μπαίνανε μέ τά μουλαρα- ιελεύτεροί στή Σ μύρ- νη. Ήκατε'βαίναν', τά λοιπόν, ά¬ πτό βουνό κ' ή'μπαίναν' στό καροτσόδρομο, δπου, σέ καμ¬ μιά τρακοσαριά μέτρα ήβρισ- κού'ντανε άπτό δεξί τως ματιζήΐδ'ες, καθώς ήποτίζανε τά ζω'νττανά ως, ήξαφνιαστήκανε ιαπό κολτζήιί>ες, κ' ήγένηκιε ί-
κ>εΐ μάχη, δπου ήσκοτωθήκανιε
κι' Ιάπό μέν ικι' από δέ.
Ύστερνά 'πτά πότισμα τώ ζω
'ντανώνε, ήερχού'ντοστε λίγο
πιό Ιδω, κι 'άπτό ζερβί τως χέ-
ο ήταν' τό μοναξεμένο καφενί-
δόΐκι τοΰ Μπιλιλή τοΰ Χιώτη,
πού 'τανε λιγο καί τεκβδάκιι.
ΊΕκεϊ, ήαφήναν' άπόξω τά ζω'¬
ντανά, κ' (ή'μπαίναν' μέσα νο-
πιή ό καβένας τως «ι* άπό καμ
μ ά δε'κα,ριά κονιάκ γιά (ή)
τζινέιδρα (έγγλέζικο ρσκί άπό
κεδροκούκουτσα) γιά ν' άνά-
ι[Ουν' τά αΐματα.
|Γιατί, σέ καμμιά διαικιεσσριά
μίτρα, κιοίθώς θά ν' ήερχού'ν¬
τοστε, ήβιΡΐσκοΰ'ντανε τό καιρα
κέΐλι των κσλτζή&ωαιε. Κ' έ'κεΐ,
'δέ ξέρεις, τί μπορεϊ νά 'γενού'-
ντανε.
Άφοΰ ήπαίρνανΐε καί τό πιο¬
τό, ήί,εκινούσανε μέ τά μουλα/
ραλόγατα, ιμέσ' στό σκοτάδι,
μέ μάτια γιατήσια έ κόπον δακα-
τιέισσερα. Ήβιαζού'ντοοτε, για-
τΐ σέ λίγο θά ν' ήχάραιζε.
Ήιστέλναν', τό λοιπόν, πιό
μπροστά τό Χρήστο την Άλ)ε-
που, γιά νά πά" νά κάν' πώς
άπο'μπρός άπτό κσρακό
ΕΣΩΤΕΡΙΚΛΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ς
Κωνσταντίνος, πού γιά την
I-
στορια πληροφοροΰΊμε τούς άνα-
γνώστες μας ιπώς τό σχετικο
μήνιμα τ ό βφε,ρε στήν έπανά¬
σταση ό ιάε Ίμνηστος τότε άντ.·
πλο'σ,οχος Βασίλης Λάσκος, κυ
ιβερνήτης τοΰ άντιτορπιλλυκοθ
«ΑΙΣΙΠΙΣ» πού 'είχε προσχωρη-
σει στήν έπανάοιταση καί <45 ιφ>ός τού 'φίλουι ποιητή καί συγ-
γραφέα 'Ορέστη Λάσκου.
'Μέ τον τ^φεκισμό των έ'ζ οί
άντΊβ'εν^ζελικοί κατάλα'βαν πώς
ή έτοαάσταση δέν ίιπαιζε. Τ ό
ρεμπέτ - άισκέρι ξανάγινε στροι
τος, ιΛ κρατική μηχανή οίρχισε
νά λειτουργή κανονικά καί μέ-
σα σέ δξη μήνες ό Πάγκαλος
κατώρθωσε ΰχι μόνο άπό τό ά-
-^ύντακτο μπουλούκι νά άναδ'-
οσγανώοη τό Στρατό καί νά
παρατάξη δέκα έτοιμοπόλεμες
κάί έμπειροπόλεμες Μεραρχίες
στά Σύνορα της θράκης πού
έκοψαν τα φτερά των Τούρκων
καί τούς Ιάνάγκασαν να δε-
χθοϋν τούς δρους της συνθήκης
τή Λζά
ης
τής Λωζάνης, νά μας γω
οίοουιν την κοριαρχία της Δυν-
κής θοάκης ώς £ξω άπό την
Άνΐδριανεύπολη, ώς καί των νή
σων τοΰ Αίγαίοο, νά παραιτ>ι-
μα ήΙ&ελε μέ καθε τρόπο νά σώ¬
ση: τό κεφάλι τού έστω καί άν
ιάκόμα ήρχετο σέ ρήζι ιχέ "την
ιέπανάσταση.
ΐΓι' αύτό, ή Έπαναστατι.κή Έ
πιτροπή άναγκάστη,κε μέ σή'^α
της από τή «ΑΗΜΝΟ» νά άξιώ-
ση την απομάκρυνσή τσυ άπο
την "Ελλάδα μαζί μέ τόν ιΚων-
σταντΐνο τή Σοφία καί τόν ττρι
γκιπα Νικόλαο, έπειδή δΊιαως ό
πρίγκιπας δκανε την άνοησία
νά Ιμείνη στήν Έλλάδα καί ά
έγ'κατασταΐθή στό κτήμα τού
«ΙΜόν Ρεπό» τής Κερκύρας, ή
Έπαναστατική Επιτροπή έ'στει-
λε στήν ιΚέρκυρα τόν Συντα-
γματάρχη Χαρ. Λούφα νά τόν
σαλλάβη καί νά τόν φέρη στήν
'ΑΙ&ήνα γιά νά δικασθή.
ιΐ Ιαροιθέταμε τό σημσ πού ά-
ναφέρομε παραπάνω:
«ΐθΩΡΗιΚΤΟΝ ΛΗΜΝΟΣ-> 14
Ελληνικήν Κυβέρνησιν
Σ'επτεμβρίουι ίΐθ'22
Αθήνας
«Έν τή Ιέννοία της άξιώσεωΓ
ημών τοερί παραιτήσεως τού Βα
ό «!Κάν - τσεσ'μές». (Κάν, τουρ.
— αΐμα, φονικό, τσεσ'μέ — πή
γή, ιβρύση, δηλ. αΐματωμιένη
βρύση). Αύτοΰ, ήσταματούσανε
γιά νά ποτίσουνε τά ζω'ντανά
τως.
Ό «ιΚάν - τσιεσ'μές^ ήταν' ¥.-
να κιοΰγικι (ικιούνκι', τουρκ. =
σωΛήνας) ιμα'ντεμέν.ος, πού δ
στόμας (τό στόμα) τού ήβγοι ν'
ιάπτό ντουιβάρι τοΰ νιε-
κροταΐφείιαυ, κο'ντά στήν ποοτά
ρα τού. Άπτό στάμα τοϋ κιοΰγ
κι ήτρ-χΐ£ ιάκατάπαΐφτα πιόσιμο
νΐε,ρό, πού 'π8<ρτε σέ μιά μαρ- μαιρ'ένιια! γοΰρνα, πού 'ταν' ώ- πσκάτω. ιΚι* δποιος ιήπερνοϋσ' αποκΐΐ μέ τό ζω'ντανό τουι, ή- στ5κού'νταν' καί τό 'πότιζε, ¥- πινε κι' αύτάς >κ' ήδροσιζού'ν-
τανε άπτόν ποδοτρόΐδρομο. ΟΙ
ντιεβετζήδες ήποτίιζονε τισί κα-
ρ
λι, 'καί νά 6ή αν οί κολτζήδες
μέσα ικοιιμοΰ'νται γιά δχι. Κ'
εύτύς νά γυιό* οπίσω, νά τώς
τό πή.
Πολλές φορές, οί κολτ,ζήδες
ήκουμοϋ'ντοστε ψόφιοι, πού τά
ροχαλητια τως ήακού'ντοστε
μίαν ώρ' άλώργια. Κι' αμάν ό
Χρήστος ήγύρυζ' οπίσω καί τως
τό 'λεε, τότες ήχτυπούσανε τά
ζω'ντανά γιά ν' προχωρήσουνε
μάνι - μάνι καί νά περάσουνε
κρυφά άπό "μπρός άπτό καρά1·
κόλι, χωρίς νά τσοί πάρουνε οί
κολτζήδες Υα'μπάρι.
Τσί φορές δμως, πού τώς })-
ΐλΞΐ, πώς αιότοί. 'νε ξάγρυπνοι,
τότες ό Χαράλαμπος κι' ό Ά
νέστος, ήπροχωρούσανε όΊμττοο-
μέ τά λι&ίψθιε,ρα στά χέ¬
σιλέως Κωνσταντίνου έννπάο-
χει καί ή ώξίωσις της έντός τής
βραχυτάτης &υνατης προθεσμ
άς άποδημιας αυτού καί της
Βασιλίσσης Σοφίας ώς κ αι των
6ασιλ|0~αίιδων Νΐ'κολάου κϊ
Άνδρέου είς την άλλοδαπήν
Έκ της Έπαναστατιικής
.Επιτροπης
Στυλ. Γονατάς Συν)ρχης
Ν. Πλαστήρας Συν)ρχης
Δ. Φωκάς Άίντ)ρχος».
(Συνεχίζεται)
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
κοΰ
ζ
^ Τέγκ Χσιάο Πίγκ, ε'να
έκ των δύο κυριωτέρων άντιπά-
ων τοΰ Μάο, ιάπώθησαν φιλ
μαοά ή
ήμ ρτοΰ κια1 έ
θεσαν υπό τόν έλεγχον των τα
γραΐφεϊα τής ώστυνομίας, τό δή
μαρχεΐον καΐ τό κτίριον τής
καμματιικής έπιτροπης ε[ς την
Λάσα. Χ) Τσάγκ Τσά',· ΐΒάγκ ε^
ναι σημειωτέον καΐ ύποδιευβυν-
ή τής έπιτροπης τής «μορφω-
καΐ δέν θά Γ<άίμωμ£ τά ΤΒια είς τούς Ρο'κτοιχ; της έν Πεκίνω πρεσβείας. (Συνέχεια έκ της 4ης Ο€λ[δος) θράκης 256.635, έκ Πάντου 182 1ΙΘ9 καί Ιέκ Κων)πόλεως 34.000 ήτοι 1ΜΟ4.00Τ0 (Σ.Π.Κ. Ή ά- θροισις δίδει 1.098 804). Καί αν δεχθώμεν τριπλάσιον κατ' ·?κτασιν την άγροτιική περιουσίαν των έκ Τουρκίας Έλλήνων τής περιουσίας των ιέν "Ελλάδι Τούρκων πάλιν ή έν Ελλάδι περιουσία των Τούρκων £χει Ιένσυνόλω, με¬ γαλυτέραν αξίαν διότι έικατό χ τής ΐγκαταλειφβεί- Έλλάδι γής ώξίζουν άσψαλώς περισσότερον άπό τριάκοντα στρέμματα τής έν ΤουιρκΡα γής. έν ή Δέχομαι λοιπόν τριπλασίαν την γροτικιήν περιουσίαν την ό- φεθεΐσαν υπό των Έλλήνων άν- Διά την εκτίμησιν τής ανταλλα¬ ξίμου περιουσίας λαμβάνετα! Ιή άξία των κτημάτων δταν τά παρέλαβε ή Τουρ κια. ιΔυστυχώς παρά τό πρακτι- 'κόν τοϋ 1904 μιας ύποεπιτρο- πης τό οποίον Εδέχετο δτι ή έκ τ((υ.ησις ποέπει νά γίνη επί ττ) βάσει τής άξίας την όποιαν εί¬ χον τά κτήματα δταν έγκατε- λεΐ'φθησαν άπό τούς μετανά- στας ή μι <τή επιτροπή εδέησε νά ιέξετάση εγγύτερον τό τηρα- γμα, ανεγνώρισεν δτι δέν ήτο δυνατόν ν ά Ιέτη&άλη είς την Τουρκίαν αξίαν των κτημάτων μεγαλειτέρον άπό εκείνην την οποίαν είχον ταυτα την έπιοϋ- σαν ημέραν της έγικατοΛείψεώς των. Ή πρώτη απόφασις μιάς ύπσεπιτροπής, τής μιΐκτής Έτΐι- :αιλλαξίμων έν Τοαρκία, άπό τροπής εΓχε ληφθή χωρίς εύρυ- ήν άψΕ&εΐσαν υπό των ανταΛλα "' κατ αυτήν δέ οί φιλομοχ>.κοί ύπέστη.σαν ση
μαντικάς απωλείας
4 ;;
την άφε&εΐσαν υπό των άνταΛλα
ξΐμων Τούρκων είς την Έλά-
Ιδα. Πιστεύετε, δτι δέκα στρέυ-
ματα γής ανταλλαξίμων έγκα-
ταλειΐ|Ιθέντων εΐίς την Μακεδο-
νίαν έχουν την ιδίαν αξίαν μί.
30 στρέιμματα γης άφεθεισης
είς την Τουρκιαν ή την Ανατο¬
λικήν θράκην; Έγώ πιστεΰω-
δτι δέκα στρέμματα έν Μσκεδο
νίια άξθζουν σήμερον πολλαπλά-
τέραν συζήτησιν τοΰ ζητήματος
καί ήτο φυσικόν δταν άνεκινήθη
τό ζή/τημα ποίον ώξίαν θά λά¬
βωμεν 'έπί των ■κτημάτων, την
σημερινήν ή Ιέκείνην πού είχον 'ό
ταν έγκατελειΊφθησαν, νά είπουν
δλοι συαφωνούντων καί των
Τουρκικών μελών: «Βέιβαια ί-
κ'είνην πού είχον την
τής έγκαταλείΐψΐεώς των».
Άλλά δταν (ήλθε τό ε&δΐικόν
τουτο ζήτη'μα: πρό της ΊΕπιτρο-
μήλέ'ς τως, οί καροτσιέοηδο
'κιι' οί άρα'μπατζήιδες τ' άλό-
γατά τως, κι' οί γαλατζήιδες
τοΰ Μπουτζό: τσοί γαδάροι τω ο
Γή 'βρύση αυτή τηνέ *'λέαι.'ε
πρΐν δ «Τσεσ'μές τοΰ Όβρέι-
κου νεκροταιφΐΐθυ». Μά, άποτό-
τες πού 'χε χυθη αΐμα έκε,ϊ κο'ν
τά τιευ, τηνέ όναματίσανε, ό
«Κάν - τσεσ'μές». ιΚάτι κατοτ.ο
πης, τά ούΰέτερα μέλη σύχής
δφβασαν είς τό συμπέροσμα, '5-
τι δέν ιήτο δυνοττόν δικαίως να
εβλ είς την Τουρκ'αν νά
πληρώση άλλην αξίοτν, πσρά ε¬
κείνην πού εΐχε τό κτήμα επί τη
ιβάσει της διατάξεως τοΰ αρ-
θρου 14 της συμβάσεως, τό ο¬
ποίον σας ανέγνωσα. 'Έκριναν
λοιπόν τά ούδέτερα ,μέλη τής Έ
πιτροπης, χωρίς περί τοό'του νά
ύπάιρχη, δ,μολογω πράξις τή'-
ΙΙιπιτροπης ώρισιμένη, ότι Βέν
θά ιήτο ΐδυνατόν νά
σουν την Τουρκίαν νά πληρώση
μειγαλυτέοαν ΰΐξίαν, πσιρά έκεί-
νηνπού εΓχον τα κτήματα αύτά
τά /όποϊα της παρεδόθησαν, ά-
φοΰ της ·παρε$69τσ<χν. Περί αύ- τοΰ κύριοι, δέν μοΰ έ!μεινε καιμ- μία άμιφιιβολία 'δταν ήλθον είς επαφήν μέ Εν (έκ των μελών τής μικτής Έπιχροπής, λίαν διακε¬ κριμένον νομικόν καί συνεζήτη- σα μέ αυτόν τό ζήτημα, έπικα- λ:σθείς την προηγουμένην άπό»· φασιν τής Έπιτροπης. Ευρέθην τότε (ενώπιον έπιχΕιρημάτων τά όποΐα φυσΐ'κά μέ "Οταν κύριοι βουλευταί λάδ= τε ταϋτια πάντα ύπ* δψιν, δταν ιάίφαΐιρέοετε άπό την αξίαν τής υπό των γηγενων έγκαταλει- φΘείσης περιουσί«ς ιδλα τά άκί- νητα τά ιέμπρησθέντα είς την ζώνην των 'έπιχιειρήσεων, δταν άΐφ·αιρέσετε δλα τά 'κινητά τά ό ποία διηρπάγησαν, δταν έκτιμι', σ'ετε την Λξίαν των ένκαταλει- φΐθέντων ικτηιμάτων μέ την ώξί-, αν την 6τ:οΊαν είχον αύτά την εγκατάλειψιν των υπό των δμογενων, τότ£ ©ά άναγνωρίισε- τε δτι τό Ιάποτέλ-εσμα ενδεχομέ¬ νης εκτιμήσεως ε,ϊτε ατομικήν είτε συνςλικής θά ήτο τουΛάχ-- στον ώμΐφΐβολον, ιδπως είπον. 'Δι' αποτέλιεσμα λοιπόν τόσον άμΐφί'βοΐλον θά Ιέπειμενεν ό κ. ό,ρ χηιγός των Προοδευτικών ι,ά μή ιϋπογράψη την σύ,μ&ασιν, άν έΐ- χ>ε την ευθύνην τής άρχής;
(Συνεχίζεται)
ρια, ικι' άποπίσω εύτύς ήερχου
'ντοστε τά ζω'ντονά μέ τ'
παλληικάρια μέ τά λιβόρβερα
κι" αύτά στά Ιχιέιρια. Καί, σάν
ήφτάνανε, ό "μπρός άπτό καρά»·
κόλι, τότες ό Χαιράλααπος κι'
ό Άνέστιος ηΊρίχναινε λιβορΐ&ε-
ριές καταπάνω στό καρακόλι
γ ά νά φεριμάρουνε (άκινητο-
ποιήσουνε) τσοί ιδυώ - τρείς αύ·
τοί καλτίζήιδες, Ιένώ τά μουλα-
ραΐλόγατα ήπερνούσαν' εύτύς
ηρεχάλα 'κ' ή'μπαίνανε στή
Σμύρνη. Κ/ι' άΐφοΰ αΰτά ήποιίρ-
ναν* ιά,ρκετό δρόμο, τότες κι' οί
δυό τως κωιλώνοντιας ήφεύγαν?
χωιοίς νά πάιψιουνε νά ρίχνου-
ν:, ώσΐτου πιά ήχθΛθύ'ντοστε:
κι' αύτοι μέσ' στά σκοτεινά
ςτοκάκια.
Άπτό καρακόιλι ήαρχινεύαινε
τά πρώτας σπίΠα τσή Σμύρνης.
"Ήταν' τά Χιώτικα, πού 'λέαμε,
ή ένορία τ' "Αη Κωνσταντίνου'.
Έκεΐ, λοιπόν, τσοί 'περιμέναν'
τσοί κατσηρματΐζήδες μας οί γι
οιτάκηδοι ξάγρυπνοι μέσ' στά
γΐ'ατάκια γιά νά ιτάρουνε τά
κα"Γσηρμα καπνά. Γιατάκια (γι
ατάκ, τουρκ. — ικΛίνη, φωληά,
κλ·επτα!ποδόχος), ήλέανε τά σπί
τι α μέ κρυψιώνιες δπου ήκρύβα
νέ τσοί ικατση,ρμάί&ες. Καί για-
τάκτΐδθι ήλέανε αύτοι πού 'χανε
τά γιατάκια. Κι' οί Μπουρΐδε-
Λαϊοι, άφοΰ ήζΕφαρτώηκχνε τα
τέγκια, ήτβαίρνιαν* τά ζω'ντανά
τως κ* ήγυρθζανε κα&άλλα στό
Μπουτζα.
Διιδάκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝ'ΗΣ
Δευτέρα 13 Φ&βρουαριου 1967
Όρόση,μον, ιδχι μόνον διά τόν
αρχόμενον έκλογικόν άγώνα,
άλλά καί διά τάς ιμετέπειτα πό
λιτικάς έξελίξεις, θ' αποτελέση
ό πρώτος προε-κλογ κάς λόγος,
τόν όποΐΐν θά έκφωνήση την ε¬
σπέραν τής προσεχούς Πέμπτην
ό άρχηγοςτής Ενώσεως Κέν¬
τρου κ. Γ. Παπανδρέου.
Ό λόγος αναμένεται μέ ζωη¬
ρόν ενδιαφέρον τόσον άπό τούς
βουλευτάς, τά στελέχη καί τούς
όπαδούς τής "Ενώσεως Κέντρου
δσον κάί άπό τοϋς άντιπάλους.
Κατά τας πλη,ροφρίας μας ό
κ. ΙΓ. Παπανδρέου θά ύπογραμ-
μίση ε,ΐς τόν λόγον τού, δτι ό
σημερινάς αγών της Ενώσεως
Κέντρον αποτελεί συνέχειαν
των δύο άνενδότων άγώνων τοϋ
κόμματος· Τοϋ πρώτου κατά
τοΰ πολιτικοϋ πρσξιικοττήμα-
τοΰ 1961 καί τοϋ δευτέρα κατά
τοΰ πολιτικοϋ πραξικοποήιμθ'
τος τσΰ Ιουλίου 1ι965. Καί βύ-
ρίοκεται ό σημερινάς αγών εί1
πλήρη συνέπειαν πρός τους δύο
προηγου μένους.
θά τονιζη ό άρχηγός της "Ε
νώσιεως Κέντρου, δτι άμετάίθε·
τον αίτημα τοΰ μεγάλου δημο·
Κιρατικοΰ κόμματος, τού όποιου
ήγεΐται παραιμένΕΐ ή κυριαιρχία
τοΰ Λαοΰ.
Αύτό είναι τό πρώτον καί κύ
ριοναϊτημα τής "Ενώσεως Κέν.
τρου: Ό Λαος Κυρίαρχος.
θά ιέ'ξαγγέλλη έν συνεχεία
κ. ΙΓ. Παπανδρέου δλα τά συν·
θήΐματα, πού θά άποτελέσου'
τόν καταστατικόν χάρτην τοΰ
κόμματος, ιέατί τη ιδάσει τοΰ ό
ποίου ή "Ενωσις Κέντρου θα
διεξάγη τόν έικλσγικόν άγώνα.
Έντός τοΰ ικύκλου των συνθη·
μάτων αυτών ικαί των γενικων
πρσγραμματικών άρχών τοΰ
κό,μματος, τάς οποίας επίισης
θά έκθέτη έν γενικαίς γραμ¬
μαίς είς τόν λόγον τού ό κ. Γ,
Παπανδρέου θά ένεργοϋν καί
θά ιόμιλοϋν δλα τά στελέχη καί
ο", ύποψήφιοι βουλευταί τής Ε¬
νώσεως Κέντρου, κατα τάς προ
εικλαγΐικάς περιοδείας των καί
τάς έπιικοινωνίιας των μέ τόν
λαόν.
σεως ιΚέντρου θά είναι 6 λόγ0,
τον οποίον θά Ιέκ'φωνήση θ
την εσπέραν ό άρχηγός ,κ ρ
Ιοπανδρέου κατά την
αν τοθ γεύματος, τό οποίον -,.
ραΐθέτει πρός τιμήν τού είς Τή
ξενοδοχείον «Βασιλεύς Μ^^
ή Έλληνική Δη·μοκρατική Μεο.
λαία επί τη" έπετείω τού έκλο.
γικοϋ θριάμβου τοΰ 1964.
Τά συνθηματα κοίί τάς —ρο.
γροϋμμοοτι,κάς ιάρχάς, τάς ώποι.
άς θά .έξιαγγείλη αυριον 6 άρ
χηγός ικ. Γ. Παπανδρέου, θα ά
ναπτύξουν είς τάς περιαδίιαζ
των ικαί τάς άπ' εύβείας έ—ικο ■
νωνίας των μέ τόν λαόν οί 6τκ.
ψήφιαι τής "Ενώσεως Κέντρου,
,κατά την διάρικειαν τοΰ έκλο-
Τρ'τη 1>4 Φει&ρουαρίου 1967
Τίμιαι καί έλεύθεραι εκλο¬
γαί είναι ή άνυποχώρητος προ-
ϋπόθεστς, την οποίαν έχει θέσει
ή "Ενωσις Κέντρου πρός την ύ-
πηρεσιακήν - Μεταδατικήν Κυ¬
βέρνησιν Παρασικευοπούλου διά
νά την στηρίιξη είς την Αρχήν,
δταν ιένε'φανίσιθη ενώπιον τήο
Βοιυλής.
"Ειχει δεσμευΐθή μέ λόγον τι-
μής ιό Πρόεδ,ρος τής 'Υπηιρεσιια-
κής Κυβερνήσεως κ. Ι. Παρα-
σκευάπουλος, δτι θά ενεργήση
άΐ>ΊαΙβλήτους εκλογάς. Καί την
ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
Μέ βαθείαν λύπην πληροφο-
οούμεθα, δτι ό Χρ. Άποστολί-
ι5ηις, έκ ιΠόντσο άποιψήΐφιος βου-
λευτής της Ενώσεως Κέντρου,
καί ιέπίτιμος Πρόεδρος τής Παν
:ληνίου ιΣυν<δέσιμου "Βκπαιδευ τικών Λ;ιτουργών της Τε^νικής καί Έπαγιγελματιικής Έκπαι- δεΰσεως, τοΰ όποίου όμιλία είς τόν ΐϊοΐθ'έντα χορόν τοΰ έν λόγω Σ υνιδέισιμοο είς την αίθουσαν1 τοΰ Πειραικοϋ Συνδέσμου, την παρελθοθσαν ιΚυιριακήν, οημο- σιεύεται είς την 4ην μας σελι'δα άπειδίωσεν αιφνιδίως πρό γων ημερών. ΕΤΗΣΙΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΓΤελοϋμΕ*· την προσέχη Κυρια κήν, 26ην Φειβιροι,ιαρύου, καί ώ- ,οαν 9ην π.μ., ιέτήσιον ιμνη'μόσυτ νόν έν τφ Ίιερω (Ναώ τοΰ Ά- γιου ιΔημηιτιρι.ΐς.υ, Ν. ΦαΛήρ&υ, τ&ΰ Φωκίω'νος Άμπατιζή (Γυ¬ μνασιάρχου.) καί παρακαλού¬ μεν τούς συγιγ'ενεΐς καί φϋλους, α α παραστώσιν κ αί Ε£ή3&:.7ΐν υεθ' ημών υπέρ αναπαύσεως τής ψ-υχής τού. ! Ή (ϋδελφή Α1ΠΠΕΛΙΙΚΗ ιΑΜΙΠΑΤΖΗ πιστήν τή,ρησιν της άνειλημμέ- νης υπό τοΰ κ. Παιρασκευοπού'- λου υποχρεώσεως θά παραικο- λουθήση αγρύπνως ή "Ενωσις Κέντρου, τώρα, πού οΰσιαστι- κώς ή χώρα εισήλθεν είς τηρθ'ε- /κλογικήν περίοδον. ιθύδέν άντάλιλαιγμα έ?χει ζη- τήσει ή "Ένωσις Κέντρου άπό την ιΚυΐβέρνησιν Παρασκ&υοπού- διά νά την στηρΐξη είς την Αρχήν. Μόνον ελευθέρας καί ίι μίας (εκλογάς εζήτησε. Καί είς τά αίτηιμα αύτό θά είναι άνέν- δοτος ή "Ένωσις Κέντρου. Δέν θά ανεχθή βίαν καί νοθείαν. θά αντιδράση μέ δλα τά νόμιμα μέσα. Αξιοί — καί θά τό επι¬ βάλη — νά ιέκδηλώση ό Λαός, απολύτως έλιεύθερος, την θέλη¬ σίν τού. ΙΔέν έχει Ιδιαίτερον ενδιαφέ¬ ρον ή ΊΕνωσις Κέντρου διά τό σύστηιμα μέ τά οποίον θά ένερ- γηΐθοΰν αί έκλοιγαί. Έπανειλη'μ μένως ήχει δηιλώσει ό άρχηγός αυτής κ. Γ. Παπανδρέου, δτι ή "ΊΕνωσις Κέντρου προτιμά τό I- σχΰον σύστημα της ένισχυμένης άναλογΐ'κής. ΆΛλά στέργ^ι καί την άπΐλήν άναλογικήν, ή όποία προβάλλεται · ώς δυναμένη νή συντελέση περισσότερον είς την αποκατάστασιν τής όιμαλότη- τος. Ή απόφασις περί τοΰ έκ- λσγικοϋ συστήματος άπόκειται είς την Βουλήν. "Ο,τι αποφασί¬ ση ή πλειοψηφια των βουλευ- των ιθά γίνη άτκδεκτόν. "Ή "Ένωσις ιΚέντρου είναι α¬ πολύτως βειβαια, &τι μέ οίον&ή ποτε σύστημα κα} άν διειξα- ' αί έ,κλογισί, θά έλθη είς ώγώνος. Μέ τόν λόγον τού ό θά χαράσση την επίσημον μην τοϋ κόμματος επί της 6. ποίας θά κινΌΰνται καί θά ένερ γοϋν όϊ ύποψήφιοι της ως Κέντρου. Τυχόν άπό της γραμμής αυτής μέρους στελεχών 1 ιθά είναι ύπέρβασις μή μένη Ιάπό την ύτκυθυνον αν. θά δώση ιέπισης μέ τόν αύριο νόν λόγον τού ό ικ. Γ. Παιιαν δρέου άποστομωτικήν ά™άν~- σιν είς τά διάφοιρα σοφίοματο των άντιπάλχον τής Ενώσεως Κέντρου, οί όποϊοι κατεχόμεναι από παχικόν έν ΰψει τοΰ όλε· θρου, πού θά ύποστοϋν κατα τάς εκλογάς, ποοσπαθοΰν μέ ά νυποστάτους ιίσχυρισμούς να μειώσουν την γενικήν βεβοαοτη τα, δτι ή "Ένωσις Κέντρου 6α θριαμΐβεύση. Ό κ. Γ. ίΠατοανδρέου θά τονί¬ ση δτι ή Ένωσις Κέντρου εί¬ ναι τό πλέον άδιάβλητον έθνι- κώς ικόμμα καί ή πολιτική τού έσωτερυκή καί έξωτερική, εΐνα κρυσταλλίνης Ιέθνικής διαυνεί· άς. Διά τουτο άποκρούει πάσαν συνεργασίαν ή σύμπραξιν είτε μέ την Δεξιάν είτε μέ την Άρι στεράν. 'Έχει πλήρη συνείδησιν τής Ιέθνικής άττοστολής καθώς καί απόλυτον Φ&δαιότητα, δτι 6 λαός θά την φέρη είς πήιν "Αρτ χήν μέ μεγάλην δύναμιν, διά νσ έπαναφέρη είς όρθήν καί κανο¬ νικήν Λειτουργίαν τό Ισχόον Πολίτευμα τής Βασιλευομένης Δημοκρατίας, είς τό οποίον 6 Βασιλεύς θά βασιλεύη ικαί ι) Λαός θά κυδερνα. Πέμπτη 16 Φεβρουάριον 1067 Σ.Σ. Ή σημερινή συνεσπ'σ- σος της Ε Κ. είς τό ξενοδοχείον τΙΜίνως» κατά την όποιαν ό κ. Παπαν&οέου επρόκειτο νάΙ< φωνήιση Φαρυσήμαντον λόγον, προδιογράφων τάς προγραμαα- τικάς αρχάς τοΰ κόμματος, μα- ταιοΰται, λόγω τής κσκοκαφ- ας. "Ιθρθιοι, άταλάντευτοι, άνέν δοτοι — θά διακηρύξη μέ τόν σημερινόν λόγον τού ό άρχη¬ γός κ. Γ Παπανδρέου — δλοι οί ανήκοντες είς την "Ενωσισ ιΚέντρου καί μέ τό σΰ'&ημα «Έ νότης, Όργάνωσις, Αγών» κα- τέρχονται είς τόν ιέκλογικόν ά- γώνα μέ την απόλυτον δεβαιό τητα νίκης περιφανοΰς. Δέν ύπάρχουν είς την "Ενω¬ σιν Κέντρου θά τονίση ό κ. Γ Παπανδρέου, άνένδοτοι καί έν- δοτικοΐ. "Ολοι ήνωμέντ>ι άνων!·
ζονται καΐ θά άγωνισθοΰν άντ»
Αρχήν ώς
Κυι&έρνησις.
πσΛτοδύναμος
Τετάρτη 115 Φειβρουαρίου 1967
Καταστατικός χάρτης μέ τά
συΐ/Ιθήιματα καί τάς γενικάς προ
γραμματικάς ιάοχας τής Ένώ-
'δότως διά την νίικην τής
κρατίας. ιΚαμμίο συνθηκολόγη-
σις καί καμμιά συνεργασία δέν
υπήρξε καΐ δέν πρόκειται νά υ¬
πάρξη.
ΐΑύτόνομος ίδεολογικώς κ*
αύτοδύναμος πολιτικώς ή "Ε*
σις Κέντρου κατέρχεται είς τάς
Ιΐκλογάς καΐ ό Λαός θά την ψ-
ρ-η ιμε την ψήφον τού είς ^
"Αρχήν, 'διά νά συνεχίση τό δη¬
μιουργίαν ίργον τής προτγνο^
μένης (Κυ6ιερνή·σεώς της, τό ο¬
ποίον έτεινεν είς την πραγυά™
σιν τής πολιτικής καί κοινωνι
κιης Δημσκιροττθας.
Τό τΓρόγροομμα, πού θά έ<τ*Φ μόοτ| ή Κυί-έιρνησις τής "Ενώ¬ σεως Κέντρου, ιδταν £λθη π<&>
σχυρος '&Ις την Αρχήν μέ τί1ν
ψήφον τοθ Λαοϋ, θά ΐκτΐθ^"1
έν γενικαίς γραμμαίς είς τοι
σημερινόν λόγον τοθ άρχη7ου
κ. Γ. Παπανδρέου. Είς τάς *£
πτομ'ερεΐας τού τό
της "Ενώσεως Κέντρου θά
γελδή ιδτιαν διαλυθή ή
καί προκηιριυχθοΰν αί
Μάχρι τής ιπροκηρύξεως των
λόγων τά στελέχη καί οί
Ψήφιοι τής "Ενώσεως
θά έχουν ώς διάγρα,μμα των 0·
αιλιών των βσα θά άναφέρή <$ μερον ώ Ιάρχηγός ικ. Γ. Παπσν Βρέου·. Η ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΤΟΥ κ. Μ|Χ. ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ Τό εσπέρας τής παρελθούσης έμπτης είς ^ α^ Γ ρ Πέμπτης είς ^ α^,^ Γ ιμσπων ,καί Τεχνών ΙϋδόΙθη Βιάλ, ξις τού συνεργάτου μας κ. Μι¬ χαήλ Κουριμούλη μέ βέμα «Ή Μαντώ Μέ ιον Μαντώ Τό πολυπληΐθές άκροατήρί^, συνεκινήθη μέχρι δακρΰων καΐ έχειροκρότησε τόν όιμιλτιτήν. Παρέστησαν πλήν των αλλ« ό δ)ντής της έφη'με,ρ'δος μ< μετά τής σύζυγον καΓι τρός τού, ό δ)ντής τοΰ ρικοϋ Τοπου κ. Κων. λος, τό Προεδρείον των χνών έκ των κ.κ. ΓιαΛθΐ:όλου. Δηιμάκη, Σακ'καλώ. Ό« " Καλλΐργης Κα1 ·πλεΐστοι