195765
Αριθμός τεύχους
2071
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
25/10/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Κ,οιαχη ■'.»
εί
197Ο -
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΣ
"Κτος 44ον Άρ. φύλ. 2071
ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. +1ΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
Τ^Ν ΗΡΟΣ+ΥΓ*»!^ ΣΥΜΦΕΡΟΝ^
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Δίκ)8υν,ής ■
ΧΑΡ. ΣΙΝΑΓϋΔΗΣ Γρ«7
25 - -Αθηνά. - Τηλ8Φ. 229.708
10 Ο Χ Ι,, ΤΗΠΒ ΟΚΤΒΒΡΙΟΥ
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΌΥ Γ. ΕΓΑΓΓΕΑΤΠΥ
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩιΊ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
"Εντονος ή αίσθησις τής άπει-
)ή; χατεΐχε τό "Βθνος, άπό τού
τορπιλλιβμοΰ τής «"Ελλης». Ε¬
γνώριζε πλέον, ότι κα{κ. δοκοΰαεν
ή φαοΊστική έπιβονλή. Καί ν αί
μό· ουδέ την ελαχίστην έ'διδεν α
((θϊΐιήν, έπετύγχανεν ομως Χό
,τθθΡΐσαγωγικόν, είς την έποποιΐ-
(ιν θαϋμ« νά κάμης την δικαίαν
οργήν τού ύπερήφανον σθένος.
Ήτο μιά έκπληκτική ψιιχική
I-
,ιεξεργασί·1· ενας μοναδικός ιιρνχ
ίτχημκτισμός, πού μόνον λαοί Ιστο
ηικώς μεγάλοι ήμποροϋν νά πηα
γματοποιοϋν. Ή έτοιμότης συνιτΓ
ί.βίτο είς τό βάθος τής 'Κλληνι-
χή; συνειδήσεως, πού, είς την αν
τοονγχοάτηβίν της, δέν ήτο παρά
ιϊρχαγγελική οομφαία, Ικανή ά
ταπεινώση την ούτοκρατορίαν τής
δία; καί τοΰ κομπασμοΰ. Ούσια-
βτιχώ;, είχε διαμορψωθή τύ μέ¬
τωπον κατά τοϋ έχΦροϋ. Τό μέτι»
,τον τής ιΐι·χικής ένότητος, τής
)α"ΐκί|ς συνοχής τού "Εθνους.
Αϋτό έθριάμβευσε. Αύτό έστάθη
τό άβειστον ε'ρίΐσμα τοϋ αγώνος.
Αίπό προηγήθη τής νίκης...
Μέ αυτήν την ψυχολογίαν έκοι
μήθησαν την νύκτα πρός την 28ην
Όχτωβρίου 1940 οί "Ελληνες.
Άλλ' έκοιμήθησαν; Είς την πρα-
γματικότητα καί μέ κλειστούς
τοίΐς όςρθ«λμοΰς, ήσαν φρουροί
τή; έπάλξεως, ποΰ έκράτει έλευ-
θερίαν, ίδέας, πολιτισμόν τριών
χιλιετηρίδων. 'ΩτακουσταΙ τού
οζότονς, προσεπάθουν, μέαα είς
ηίτό, νά διακρίνουν τόν συνωμό-
την, ποΰ έκινεΐτο εναντίον τής ά-
νεξαρτηβίας τοιν. Καί την άπόφα
σιν των νά άπαντήσουν ώς ήρμο-
ΪΓν είς τοϋς κληρονόμον^ των Σα
).αμινομάχο>ν. Είς τούς κληρονό¬
μον; τοΰ Λεωνίδα. ΕΙχαν όπλον
τορά τό πλευρόν των. Την πίστιν
των είς τόν θεόν, τό δίκαιον καί
την άλήιθειαν εΐχαν κάμει φυλ"σ-
>.τον. Καί είς αύτό έβασίζοντο.
Κηί μέ την δύναμίν τού εσκέπτον¬
το. Κα'ι μέ τό ύπέρτατον νόημά
τού έρρύθμιζαν τόν παλμόν των,
ΤΕΪχο; άνυπέρβλητον είς την Εφο-
δον τής τυραννίας.
"Ετσι έξηγεϊται, ότι πρΐν προ-
Ϊ·ά6η νά άνακοινώβη την άπόφα-
οίν τού τό Κράτος εΐχε ζητωκραυ
γάσει 5 Λαός τό «νΟχι» τού μ«-
γάλου χυδερνήτου, τοΰ Ιωάννου
Μπαξά, ήτο ή απάντησις ολοκλή¬
ρου τοϋ "Εθνους. Ήτο ή ποοί-
ξωφλημένη απόκρισις, είς την
I-
ταμότητα τοϋ Μουσολίνι. Καί οέν
4-ΐίτέλει καθόλου παραλογισμόν-
Αιότι διά τούς "Ελληνας οδτε λσ-
ϊΐχή όντε παραλογισμός ΰπάρχει
Λ; ομοίας πεοιπτώσεις. 'Τπάρχει
μόνον έναρμόνισις πρός μίαν καί
μονην έπιταγήν: Είς την έπιτα-
τοϋ χρέους, τοΰ υπερτάτου
ονς, πρός την Πατρίβα καί
'οί'; αίίίνας της. Πείραν αυτής
όλα τα δ,λλα είναι δδιάφορα. Α¬
διάφορον εάν πρόκειται περί χει
μάρρου σιδηροφράκτων όρδών. Ά.
«'-άφορον εάν πρόκειται περί παν
ισχυρόν έχβρών. Αδιάφορον Ιάν
«ροκειται περί κολοσσών. Ό Λ«υ
ίδ άρκεϊται είς την δύναμιν τοϋ
Λθικοΰ μεγαλείον τον. Άρκείται
ε-ίς την άσπϊδα, μέ την οποίαν ή
οννείοησις καί τδ φρόνημα θωρα-
κίζονν την τιμίαν πράξιν. Άρν<·ϊ <ιιι είς την πίστιν, πού φλογίζβι ιίιν σκέψιν καί νενρώνει χή,ν θέ¬ λησιν. Έκεί,νο τδ ποωί, λοιπόν, ό Δ<*υ Ιδ έξεκίνησε, διά την Ιστορικήν άναμέτςησιν. Καί ό Κόσμος ΐ- κοάτησε την άνβπνοήν. Λέν επί¬ στευεν. "Ολόκληρον ή Εϋοώπη κατέ'κ.ειτο λιπόθυμος ποό τον "Αξονος. Κάτο) άπό την πανεοαν έπιβουλήν τού, Ιπιβονλήν θανάτοι καί τοόμου, εΓχε χάσει την ψυχΑν της. ΕΙχε καταστή τραγική. δεσιιώ τις, «οί) έσύρετο είς τό φοικιαστι κόν πεπρωμένον της. Καί νά &τι άνέκτα έκ νέον έλπίδα. "Έφθανρ μέ την Λστραπήν τής λόγχης τον "Ελληνος στοατιώτον, άπό τα 6οι· ν« τής Βορειον Ηπείρου. Έ»?ϊ είχεν άνοί|«ι, αιφνιδίως, κοατΕ- ρος άκτινοβολίας τνφλωτικής;. Ά κτινοβολίας βγαλμένηε άπό άπα ραμίλλους ήρωϊσίμοΰΐ, άπό κατοο Οώματα, ΰπερ6αίνοντ«ι ΐα άνθοώ πινα μέτρα, άπό τρύπαΐΊ. πού έ στήνοντη τό ίνα κατόπιν τού &Χ· λου έπάνιο είς άπροσίτονς φάς, πού μετετρέποντο είς ο; άς δόξης. Καί ό Κόσμος, Ρα Λπδ την κατάπληξιν ___ <τε. Καί ησθάνθη εύγνώμων. Έ πανεύρισκε τό πολυτιμότερον, η·ηί>
ΰπάρχει, είς την υπεράσπισιν τοϋ
δίκαιον.· Έπα,νεύρισκε την ΐ(η·-
χήν! Καί τό ώφειλεν είς τοϋς
"Ελληνας, είς αυτόν τόν Λαόν.
διά τόν οποίον τα κριτήρια των
μεγεθων είναι, εντελώς, διαφορο-
τικά. Νά, λοιπόν, είς τι σννίσταΐο-ι
κΛιρίως, τα άννπέρβλτντον μεγαλεΤ
Ον τής 28ης Όκτωβρίον 1940:
Σννίσταται ΐίς τό ότι τό "Οχι ε¬
δόθη μέ καθαρώς Έλληνικά κρι
τήρια. Εδόθη μέ τό μέτρον τής
Ίστορίας, μέ τό μέτρον της αίω
νιοτητος, μέ τό μέτρον τής Δικαι
οσίνης. "Εκτοτε συνεπληρώθησαν
τριαντα, ακριβώς, χρόνια. Κατά
την διαδρομήν των πολλά βννέβτ;
σαν. Ή απόστασις άπδ την η¬
μέραν τοϋ θρΰλου φαίνετσι ίσοιί
Ικανη. Τί δμως σημαίνει μιά τοι
ακοντετία έμπρός είς την «Ιωνιύ-
τητα; Δι' αυτήν είναι ή Ελλάς.
Καί πρός αυτήν βλίπονν παντο·
τε. Διά τούτο καί ή Ιστορική ποά
ξις της γοητεΰει, πάντοτε κα(
σγκινεϊ βαθντατα. Δέν είναι πτά
ζις φθαρτή. ΕΓναι πρδξις άφθάρ-
το>ν ίδεων...
ΧΡΗΣ. Γ. ΕΤΑΓΓΈΛΑΤΟ Σ
Λ Ι
26ον
Τό 6ράδυ τής Ιδίας ημέρας ό
Μωάμε-Θ προχώρησε, σύμφιονα αί
τίς συνήθειες των Τούρκων, στήν
προετοιμασία τής μάχης. Ή διή-
γη»η τοΰ Δούκα μα,ς δίνει μιά ζω-
ηοή είκόνα τής νύχτας έκείνης:
«Εσπέρας δέ γενομένης κήρυκας
κύκλω τού στρατόπεδόν στείλας
έπρόσταττε έν πάση σκην-η φώτη
μεγάλα καί πυρκαίάς άνάψαι, καί
τίιν φώτίον άναφθέντιον πάντας
συν ήχο) καί 6ου άλαλάξαι την
μιαράν αυτών φωνήν την δηλοΰ-
σαν την αυτών ασέβειαν, καί ήν
Ίδεϊν καί άκοϋίΤαι ξένον τέρας' τα
γάρ φώτα ΰπερεκχυθέντα έν γί)
καί θαλάσση υπέρ τόν ήλιον Ιλαμ-
πον την πάσαν πόλιν, τόν Γαλα¬
τάν, τάς νήας ά,ιάσας κα'ι τα
πλοϊα πέρα τα Σ κουταοιον, κ»ί
ΐπιφάνεια πάσα τής ύγράς τοοοΰ
τον ΰπερήστραπτεν όσον είποι τις
κεραυνοΰ δίκην, καί γάρ εϊθε ΐ,ν
κεραυνός ού φωτίζων μόνον άλλό
καΐ κατακαίιον κοί δαπανων! οί
δέ Ρ'ομαίοι έδόκοΐΎ πϋρ έμπε-
σεΐν έν τδ στρατεύματι, καί κατ-
'Τρεχον έ'ως τοϋ έρειπίου. καί δ-
ρώντες αυτών τάς όρχήσεις, καί
τάς εύφροσίτνοτ'ς άκούοντες άλα-
λαγάς τάς γενομένας, προεώροιν
τό ιιέλλον, καί συν καρδία συν-
τετριμμένη πρός τδν θεόν ϊλε-
γον «Κύριε, φεϊσαι ημάς τής δι¬
καίας σου άπειλής, κα'ι λύτριικται
ημάς έκ των χείρίον τοΰ αντικεί¬
μενον.»...»
Καί την δλλη μερά, είκοσιο-
κτώ Μαΐου, τό βράδυ, μίλησε ο
Μωάμεθ στό στρατό τού, για νά
τοϋ δόσει θάρρος καί νά τόν
IV-
θουσιάσει, καί εΐπε, άνάμεσα σε
δλλα, καί τοϋτα τα λόγια, όπως
τ' άναφέρει στό Χρονικόν τού δ
Φραντζής: «καί εάν κα!, έξ ημών
τινές άποκτανθωσι, ώς Ιθος εστίν
έν τοίς πολέμοις, γεγραμμένον έ
πί τής κεφαλής αυτού, καλώς οί-
δατε διά τοΰ ημέτερον κοράν τί
φησιν ό προφήτης, ότι ό αποθα¬
νών έν καιρώ τοιούτω όλόσωμος
έν τφ παραδείσω μετά τοΰ Μω¬
άμεθ άριστήσει καί πιεΐ, καί με-
τά παίδων καί μετά γυναικών ω¬
ραίον κα'ι παρθένων έν τόπω χλο·
ερφ καί μεμνρισμένο.) ανθεοτν ά-
ναπαυθή, καί έν λουτροϊς ώραιοτά
τοις λουσθή, καί έν έκείνφ τφ τό-
πιο έκ θεοΰ έ-'ξει ταυτα, ενταύθα
δέ πάλιν έξ εμού πάς δ έμός στρα
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΝ
τος καί άρχοντες τής αύλήςμου,
εάν νικήσωμεν, δ μισθός δν |ξου·
σι παρ' εμού, κατά την αναλογίαν
εκάστου διπλασίιυν έσται ου τό.
νυν έχουσι, ος άπό τοΰ νυν αρξ-
ται εως τέλους τής ξοιής αυτών,
καί ημέραις τρισίν ή πόλις πάσα
υμών έσεται, καί εί τι δ' αν σκν-
λεύσητε κα'ι εΰρητε χρυσίου καί άρ
γυρίου σκεΰος καί ίματισμόν, αί·[
χμαλώτους τε δνιδρας καί, γνναί-!
κάς, μικρονς τε καί μεγάλους ,οϋ
δείς δυνηθείη αύτούς υμίν αίτή-
Ραι ή τι ένοχλήσαι είς ουδέν».
Καί την Ιδία μερά, γιά νά έ·
νισχύσει τό φρόνημα των Έλλή
νων, πρόσταξε κι' ό Κωνσταντί¬
νος νά γίνει μεγάλη λιτανεία των
άγίων είκόνων. Χιλιάδες ανδρες,'
γνναΐκες, γέροι καί παιδία άκολού,
θησαν μέ τούς ίερωμένους έπικε-
φαλής, περιόδευσαν την Πόλ.η ά-
νακράξοντας τό «Κνριε έλησον»,
κ' έφθασαν στά έρειπωμένα τείχη,
οπου δ Κωνσταντίνος μίλησε στό
πλήθος καί στό στρατό. Τα λό-'
για τού — χρυσή /διαθήκη τοϋ τε¬
λευταίον αύτοκράτορα γιά τδ Γέ-
νος τού — τα διαβάζονμε στδ'
Φραντξή, πον τ' ακονσε άπ' τό
στόμα τον τό Ιδιο: «Παοακαλω
υμάς», ε^ε άνάμεσα σέ δλλα δ
Κτυνσταντϊνος, «ίνα στήτε άνδρεί-
ιος καί μετά γενναίας ψνχής, ώς
πάντοτε είος τοΰ νυν έποιήκτατε,
κατά των έχθρών τής πίστε-
Γος ημών. παραδίδιομι δέ υ¬
μίν την έκλαμπροτάτην καί
περίφημον ταύτην πόλιν ναί
πο,τρίδα ήιιών καί βασιλεύον-
οαν των πόλεων, καλώς οδν οΐ-
δατε, άδελφοί, δτι διά τέσσαρα
τίνα όφειλέται κοινως έσμέν πάν¬
τες Ινα προτιμήσωμεν άποθανεΐν
μάλλον ή ζήν, πρώτον μέν ΰΐτιο
τής πίστεως ήμίδν καί εύσειβεί-
ας, δεύτερον δέ υπέρ τής
πατρίδος, τρίτον δέ υπέρ τοΰ
βασιλέως ώς χριστοΰ κυρίον), *αί
τέταρτον υπέρ ουγγενίδν καί ΦΪ-
λιον. λοιπόν, άδελφοί, εάν χρείδ-
σται έσμέν υπέρ ενός έκ των τεα-
σαρτον άγωνίξεσθαι 2(ος θανατον,
πολλφ μάλλον ίντέρ πάντων τοΰ
των ημείς, ώς 6λέπετε .-ΐροίμα
νως, καί έκ πάντων μέλλομεν ζή
μιωθήναι... Ήιιείς πάσαν την έλ
πίδα είς την άμαχον δόξαν ιοΰ
θίσΰ άνεθέμεθα, ούτοι έν δομασι
καί ούτοι έν Ιπποις καί δυνάμρι
καί πληθει, ημείς δέ έν ονόματι
κυρίον τοϋ θεοϋ καί, σωτήρος η¬
μών πεποίθαμεν, δεύτερον δέ »αί
έν ταίς ήμετέραις χερσί καί ρω-
μαλεότητι, ήν έδωρήσατο ημίν τι
θεία δύναμις... Διά, ώ στκπρατιώ-
ται, γίνεσθε ετοιμοι καί στερεοί
καί μεγαλόψυχοι διά τούς οΐκτιρ-
μούς τοΰ θεοΰ..ν ίνα γνώσωσιν οί
άσεδεϊς ότι ού μετά άλογον ξο')-
οιν, ώς αύτοι, παράταξιν έχουσιν,
άλλά μετά κυρίων καί αύθεντών
ούτών καί άπογόνων 'Ελλήνων
κα^ Ρωμαίων. οίδατε καλώς ότι
δ 6«σσε6ής αύτάς ό άμηράς καί
έχθρός τής άγίας ημών πίστειος
χιορίς εύλόγου αίτίας τινός την
αγάπην ήν είχομεν, καί τοΰς 'όο
κους αύτοΰ τούς πολλονς ήθέτη-
σεν άντ* ουδενός λογιζόμενος, καί
ίλθών αίφνιδίιος... ημάς άπέκλίι
σε, καί καθ* εκάστην τό άχανές
αύτοΰ στόμα χάσκων, πώς ενρτι
καιρόν έπιτήδειον ίνα καταπίη η¬
μάς καί την πόλιν ταύτην, ήν ή-
νήγειρεν ό τρισμιακάριστος ν.α
μέγας βασιλεύς Κ(ονσταντϊνος, έ
κβϊνος, καί τή πανάγνω τε καί ΰ
περαγί*}, δεσποίντι ημών θεοτόκω
καί άειπαρθέντρ Μαρίςι άφιέριοσεν
καί έχαρίσατο τοΰ κυρίαν είναι
καί βοηθόν καί σκέπην τπ ημετέ¬
ρα πατρίδι καί καταφύγιον των
Χριστιανών, έλπίδα καί χαράν
πάντων των 'Ελλήνιον, τό καύχη-
μα πάσι τοίς οΰσιν υπό την τοϋ
ηλίου ανατολήν, κα^ ούτος δ άσε-
βέστατος την ποτε περιφανή καί
όμφακίζονβαν ώς ρόδον τοϋ άγοοϋ
βούλεται ποιήσαι ύπ' αυτόν..., καί
την κνριεύονσαν των πόλεων ζν-
γο) ύποβαλεϊν καί δουλεία,. καί
τάς άγίας έκκλησίας ημών, |ν-
ι θα έπροσκννείτο ή άγία τριάς κοι'
1 εδοξολογείτο τα πανάγιον, καί
ΰπον οί άγγελοι ήκούοντο νμνΕΪν
τό θείον καί την ενσαρκον τοΰ θε¬
οΰ λόγον οίκονομίαν, βούλεται
ποιήσαι προσχύνημα τής αυτού
6λασφημί«ς... Λοιπόν, άδελφοί
καί σΐ'στρατιωται, κατά νούν έν-
θυμήβητε Ινα τό μνημόσυνον υμών
καί ή μνήμη καί ή <ρήμη καί ή ε¬ λευθερία αιωνίως γενησεται... Ούκ. Ιχω καιρόν ειπείν υμίν πλεί ονα. μόνον τό τεταπεινωμένον η¬ μέτερον σκήπτρον είς τάς υμών χείρας άνατίθημι, ίνα αΰτό μετ* εύνοίας φνλάξητε.·. καί εάν έκ καρδίας φυλάξητε τα δσα ένετει λάμην υμίν, έλπίζω είς θεόν ώς λυτρωθείημεν ημείς τής ένεστώ- σης αύτοϋ δικαίας άπειλής" δεύτε¬ ρον δέ καί δ στέφανος ό άδαμάντι νος έν ούρανοίς έναπόκειται υμίν. καί μνήμη αίώνιος καί αξιος έν τφ κόσμφ έσεται». ' «Καί ταύτα ειπών», συνεχίζει ό Φραντξής, «καί την δημηγορίαν τελέσας καί μετά δακρύων καί στεν«γμών τόν θεόν εύχαριστή- σας, οί πάντες ώς έξ ενός σώμπ τος άπεκρίναντο- μετά κλανθμοΰ λε;γοντες «άποιθάνίύμεν υπέρ τής Χριστοΰ πίστεως καί τής πατρί¬ δος ημών.»... καί αλλήλους συγ- χωρηθέντες ήτουν είς τφ ετέρω καταλλαγήναι, καί μετά κλαυθμον ένηγκαλίξοντο, μήτε φιλτάτιον τέ· κνων μνημονεύοντες οθτε γι>ναι-
κών ή πλούτον φροντίζοντες, ε!
μή μόνον τού άποθανεϊν ίνα την
ποτρίδα φυλάξοισι. καί έκαστος
έν τφ διατεταγμένφ τόπω έπα-
νέστρεψε, καί ασφαλώς έποίουν
έν τοίς τείχεσι την φνλακήν».
Μέ τέτοιο ΰψηλό φρόνημα, «πάν
ετοιμοι άπό καιρό, σά θαρραλέ-
οι», άντίκρυσαν οί πρόγονοί μας
μέίΐα στή μεγάληι Πόλη την {«
πέρτατη ώρα τοΰ Ελληνισμόν.
Ό σεπτός λόγος των Χρονικών
πού μάς άφησαν ζωντανεύει στή
φαντασία μας τό άπροσπέλαστο
μεγαλείο τής ώρας έκείνης. Έ-
χει κι' αΰτός κάτι άπό τή λάμψη
τής θυσίας τους, πον φωτίζει ά¬
πό τότε μέ τό άνέσπερο φώς τη;
την πορεία των 'Ελλήνων μέσ'
στούς αίωνες.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σ υνεχίζεται)
ΙΙΩΣ ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΙΩΝΙΑΝ
Β' Η ΣΜΥΡΝΗΝ! ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΕΥΣΑΝΊΌΣ ΕΣΧΑΤΩΣ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ
ΑΣΙΑΝ ΕΚΛΕΚΤΟΓ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, ΕΠΙΤΙΜΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΑΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Ή έκδρομική ομάς, τής οποί¬
ας μετέχω, κατέλνσε είς τό δαώ '
νυμον ξενοδοχείον τής πλοτείας
Φουάρ, δπου καί ή ρϊσοδος τϋς
μεγάλης Έκθέσεο>; τής Σμύρνης
τού 1970, παρά τόν Σιδηροδοο-
μικόν Σταθμόν. ΕΓχε άναπτυχθή
είς τό μεγάλο πάρκο, τό όπαον
ίδηιιιουργήβη είς τόν χώρον ο
που αί καείσαι 'Ελληνικαί συνοι¬
κίαι μέ τούς ναούς τής Άγίπς
ΦωΤίΐνής, τού Άγίου Νικόλαον
τοΰ Άγίου Τρύφωνος τ,ής Εύαγ.
γελιστρίας, τοΰ Άγίου Στεφάνου,
Εκθέσεως καί τής πόλε,ως, ^έν
κύρηκαν αεγάλας διαφοράς τι-
μών άπύ τι')ν Άθηνο.ϊκήν άνο-
ράν χαί ή ξωή δέν παρουσιά&ι
αΐσθητήν διαφοράν καίτοι όύο 'Κλ
ληιν(ΐΐ, δραχμα'ι ϊσοτιμονν μέ τονο
κΐκήν λίραν. Τα λαχανικά καί τα
φροϋτα άφθονα, όπως καί τα ψά
ρκι καί τα κρέατα. Τα γαλακτε-
υά έξαιρετικά, χωοίς νά φθάνουν
την φέτα τοΰ Παρνασσοΰ, τό λά
δι των Καλαμών, τίς εληές τής
Άμφίσσης καί τοΰ Άγρινίον.
Ή σνγκοινιονία Σ μύρνης - -
ή Άρμενική 'Εκκλικιία, ύ Φραγ
κομαχαλάς, τό Στρωμένο, ό "Αγι
ος Χ-αράλαμπος. Είς αύτην την
έκτασιν είναι καλά δημιουργημέ
νο ίνα πάρκο μέ δένδρα καί δν-
θη. Τό εΐχε καταλάβει τώρα ή
'ΚκθεΓΤΐς. "Ενας τΰπος, όπ<ι>ς τή;
Κορδελιοϋ, γίνεται μέ λειοφορεία
άλλά ιδίως μέ τα άτμόπλοια. "Ο
μιιια έκείνίον τής Κί,ησταντινον-
πο/.ειος πού κάνουν τα δρομολό-
για Χαλκηδόνος, Πριγκιποννή-
σοιν, Γιάλοβας. Ή Ιδία τοιν διά
τάξις καί μέ εισιτήριον κάτω τής
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
ΜΙΑ ΠΟΛΥΣΕΒΑΣΤΗ ΧΙΛΙΟΧΡΟΝΗ ΚΥΨΕΛΗ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Γίιριοα άπό τό περιβόλι τής
Παναγίας, τό ευλογημένο ' Αγιο
Ορος. Είναι ή δεύτερη φορά,
'οιι τό έπισκέπτομαι. 'Όσες φο-
>«: κι' άν πας δέν οταματάς νά
νοοταλγής τόν ούρανογείτονα ' Α
ιω που ύψώνεται έπιβλητικά σέ
|υψος 2.050 μ. πάνω άπό τή γλαυ
Κ1 θαλασσα μέ τα περίφημα 20
μεγάλα τού μοναστήρια, τα με¬
γαθήριο ούτά τής χριοτιανικής
πίστεως καί τής ΌρθοδοΕίας,
που οάν άετοφωλιές λικνίΖονται
κατω άπό τις κορυφές καί τίς
ολοπρασινες πλαγιες τού καί γλυ
κοφιλιοϋνται άπό τα γαλάΖια κύ
ματα τοϋ κόλπου τοϋ Άγίου Ό
Ρ°Μζ καΐ τοϋ Θρακικοϋ πελάγους
Αν θέλη κανείς να γνωρίση
Βυ^άντιο άς επισκεφθή τό Ά
Ορος. Αν θέλη νά μάθη
^νά δή άπό κοντά την Όρθο-
!Ό άς τρέξη νά τή γνωρίση
|ν Άγιορείτικη αυτή άγγελο-
ΙΑα°τή πολιτεία. ' Αν κανε'ις εί
τοακιομενος άπό τα βάσανα
τρικυμιομένης Ζωής, μιά έ-
εψη σάν παυοίπονο θά τοϋ
αΖε κάθε σωματικά καί
υματικό πόνο Ή όμορφιά
φύσεως, άλλά καί τής πίστε
10
ϊ'ϋν
δα τού σταθή
°μο παρηγοριάς
παντοτινό
■ Αληθινοί ήρωες της χριοτια-
πίστεως καί τής Όρθοδο-
καί οί σημερινο! μοναχοίΙ
"ΥωνίΖονται νύχτα καί μερά τόν
■νευματικον άγώνα χωρ'ις νά ά
οθέοουν την βιωτική μέριμνα
' τών γηΐνων πραγμάτων γιά
ιν ουντήρησή τους.
Το ταξίδι γιά τό Άγιον Ό-
«ς δέν είναι καθόλου δύσκολο,
5 παλαιότερα. Ό δρόμος ά-
'ή θεσσαλονίκη, παρ' δλα τα
ίΌγυρίοματά τού στό όρος
'Ρώντα, είναι πολύ εύχάρι-
μέσα οέ δάσος άπό βελανι
Ι - "άν κοτηφορίζης πρός την
^Ρναία, την πρωτεύουσα τής έ
'αί καί έδρας τοϋ Μητρο-
ου Ιεριοσοϋ καί Άδραμε-
Σέ 4 ώρες βρίσκεσαι στήν
Ιερισσό μέ τό λεωφορείο, μα μέ
δικό σου αύτοκίνητο φθάνεις σέ
2 —2Υ2 ώρες. Άπο την 'Ιερισσό
μιά μικροσκοπική πολιτεία, μέ τή
μαγευτική της άμμουδιά, διαλέ-
γει κανείς έναν άπό τούς δυό
δρόμους. Ο πρώτος είναι άπό
ιό θρακικό πέλαγος, άνατολικά
δηλαδήτής Χερσονήσου τοϋ Ά-
θω, μέ τό μοτόρι, όπως λένε οί
καλόγεροι τό βεν2ινόπλοιο, πού
κάνει τή συγκοινωνία τού κό-
σμου τής ματαιοτητος μέ την
πνευματική καί άθάνατη πολιτεία
τοΰ Άγίου Όρους Πρώτος στα
θμός τα Νέα Ρόδα, ενα μικρά
χωριό στήν παραλία, πού κατοι-
κεϊται άπό Μικραοιάτες. Πιό πέ¬
ρα είναι τα ϊχνη τής διώρυγος
τοϋ ϊέρ£η, πού την άνοιξε ϋστε
ρα άπό την καταστροφή, πού δο
κίμαοε στά 492 π.Χ. ό γαμπρός
τού Μαρδόνιος, όταν έπιχείρησε
νά παραπλεύση τόν Άθω. "Επει
τα άπό 3ωρο ταζίδι καί παρακάμ
μπτοντας τό άκρωτήριο «Άρά-
πης» βρίσκεσαι στόν άρσανά
(νεώριο) τής σερβικής μονής
Χελανδαρίου, πού άπέχει 30 λε
πτά άπό τή θάλαοσα. Συνεχίϋον-
τας τό θαλάσσιο ταΕίδι καί οέ
μικρή άπόσταση άπό τό Χελανδά
ρι είναι ή Μονή τού Έοφιγμέ-
νου ,πο ύπήρε την ονομαοία άπό
την τοποθεσία, πού κάπως τό
σφίγγει. Τό μοτόρι σέ λίγο θά
σταματήση ύποχρεωτικά λίγο πιό
περα στήν άρχοντική καί πλούσια
Μόν ήτου Βατοπαιδίου μ έτά έ-
πιβλητικά καί μεγαλόπρεπα κτί-
σματ ό της. Άπό τό Βατοπαιδι
συνεχίζει κανείς τό ταξίδι άπ'
την Εηρά καί άνηφορίΖοντας φτά
νει μετά 3 ώρες στίς Καρυές,
στήν πρωτενονσα τής θεοκρατι-
κης Πολιτείας. Μιά μικρή πολί-
χνη πνιγμένη στό πράοινο καί
οτίς όμορφιές τού Θεοϋ, μέ τα
λίγα σπιτάκια της, την περίφημη
εκκλησία τοϋ Πρωτάτου, την Έ
πιστασία, δηλαδή τό Κυβερνεϊο
τοϋ Άγίου ' Ορους κα'ι τή Ρω-
(Σνέχεια είς την 6ην σελ.)
Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τού σνγεργάτονμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Σννέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) Μάρτιο 1809 δ μέγας δεζύρης Γι
Δυό μήνες μετά την άνάρρτκτη ιτνσοΰφ πασάς ενήργησε δρμητι-
τοΰ σουλτάνου Μοχμούτ, εΐχε σνγ- πή άντεπίθεση. Τα ρωσικά στρα-
κροτηθή τα μεγάλο συνέδριο τοϋ ιεύματα ΰποχώρησαν ώς στό Ρον
Ερφροντ μέ αντοπρόσωπη παρου ιποΰκ, άλλά κβτάφεραν νά κρα- |
<*ία των αύτοκρατόρων τής Γαλλί λ ηβονν όλο τό καλοκαϊρι στή δέ.- άς καί τής Ρωσίας, των βασιλέων ξιά δχθη τοΰ ποταμοΰ. Τόν Σε- τής Σαζΐονίας, τής Βανορίας κσι ητέμβριο ό Γιονσοΰφ πασάς άπο τής Βετσφαλί«ς καί μέ σνμμετοχή πειραθηκε νά τούς έξαναγκάση ίκπροσωπων τής Αυστρίας, τής να ύποχωρήσουν στήν άριστερή ό Ιΐρωσσίας καί των γερμανικών δου χοη, ίίμως παρά την άριθμητική ' κάτων. Σκοπός τοΰ συνεδρίου ηταν ν.ΐεροχή των όθωμανικών στρσ- ή ρυθμίση όλιον των εύρωπαΐκών ιεΐ'ματιον, τα ρωσικά νίκησαν. Ό έκκρεμοτήτων καί ίιδιαίτερα ή επι- μέγας βεζνρης Γιουσούφ πασάς κΰριοση τής συνθήκης τοϋ Τίλσιτ. ' παραιτηβηκε κι' ό διάδοχός τού Οί έργασίες τοΰ συνεδριον ?ληξαν^ Αχμέτ πασάς αν καί στρατιωτ'- στ'ις 14 Όκτωβρίου 1808 καί, ή ΰ" κβς τής καρριέρας, έπιδίωξε τνν πογραφεισα σΐ'νθήκη τοΰ "Ερφρουτ ειρήνη. Ή γαλλική πρεσβεία μ?- ίπιδίκασε τή Βεσσαρ·ο€ία, τή Μολ σολάδησε, μέ σχετική έπιτυχία δαβία καί τή Βλ.αχία, στή Ρωοία ' αυτή τή φορά, συνωμολογήθη,κε ά ι Ή γαλλική πρεσβεία στή Κων -νακωχίι καί ακολουθήσαν διαπρα- σταντινοΰπολη προσέφερε οτήν Ύ γματεΰσεις είρήνης στό Βουκου- ψηλή Πί'λη τή μεσολαβήση της γιά ρεστι. Άλλά οί Ρώσοι παοα- τήν σιινομολόγηση είρήνης μέ την' ιρΛΌηξ'αν τό σχοινί. "Οχι μόνο ' Ρο)σία, υπό τίς προϋποθέσεις των Οεν νποχώρησαν οβτε κατά κε- συνθηκών τοΰ Τίλσιτ καί τοΰ "Εο ραίαν άπό τα άποφασισθέντα στό φρουτ. Ό έπιδέξιος Σεμπαοτιανι Τίλσιτ καί στό "Ερφροντ, άλλά Ι ί·"χε ανακληθή στό στρατό, γιά ν' απήτησαν επ), πλέον καί την άνε αναλάβη διοίκηση μεραρχίας στήν ξαρτησία των Σέρβων. Οί Ό- Ίσπανία, κι' ό διάδοχός τον στή θωμανοί, κατά τή σννήθειά τους, πρεσβεία δέν τα κατάφερε. Ό Γι ιροΐναραν τίς διαπραγματεύσεις ονσούφ πασάς δέχτηκε τή μεσολά- κι' οταν, τα καλοκαϊρι τοΰ 1811, 6ηση γιά νά επιτύχη σιωπηρή ά- δ Αχμέτ πασάς άνασυγκρότησε νοκωχή κι' άφοΰ παρατράβηξε οσο τίς δυνάμεις τού, ενήργησε ξα- μπόρεσε τίς διαπραγματεύσεις, άρ φνικα όρμητική άντεπίθεση. Οί νήθηκε κα την ελαχίστη παραχιί)- Ρώσοι νικήθηκαν δσχημα. "Αδει ρΓση έδάφους πέρ' άπό τόν Προΰ- ασαν τδ Ρονστονκ, πέρασαν σχε- 6ο. Μέ την άποτνχία τής γαλλι- δόν ατακτα στήν άριστερή δχθη κης μεσολάβησης τερματίσθηχε καί τοϋ Δυύναβι κι" ΰποχώρησαν στη ή σκοπηρή έκεχειρία. Ό πόλεμος Βλαχία. Ή πρωτοβονλία τής έ- ξανάρχισε. πίθεσης διατηρήθηκε σταθερά Λ- Έπί ?να σχεδόν χρόνο οί επι- πό τούς Όθωμανούς. χειρήσεις δέν σημίίωναν καμμιά "Η ρωσική κνβέρνηση άνέθεοί ίξέλιξη. Οί ύποχρεώσεις κι" οί βιαστικά τή διοίκηση τής στρατι- συνέπειες τής Γαλλοροισικής συμ- άς στόν περιώννμο στρατάρχη Μι μαχίας τοΰ Τίλσιτ άπέσπασαν ό χαήλ Ίλαριόνοβιτς Κοντούζωφ, λο τό ρωσικό ίνδκιφέρον, οί ρω είδικό σ' «έπιχειρήσεις φθοράς», σικές στρατιές ήσαν άκόμη βκοο πυν δ'«ΰ«ρίθηκε στόν πόλεμο κατά πισμένες στήν κεντρι*ή Εύρώπιι τοϋ Ναπολ^έοντος. Ό Κουτονζωφ κα'ι ή, υπό τής Ρωσίας, καταγγε άπέφυγε συστηματικά, επί μήνες, λία των συμμαχιών μέ την Αγ- νά δώση μάχη μέ τό κύριο ογκο γλία καί τή Σουηδία, προκάλεσε τοΰ έχθροΰ. Ταλαιπίοροϋσε τόν ΡθΜΤοσονηβικό πόλεμο μέ παρέμ- όθωμανικό στρατό μ' άδιάκοπες έ οαση τής Αγγλίας υπέρ τής Σου φόδους στά άκραΐα τού σημεΐα, ηδίας. Καί, ναί μέν δ πόλεμος παγίδενε τίς έφοδιοπομπές τού, ϊ αΰτός εληξε μέ δλοσχερή ρωσική κο6ε τίς σνγκοινωνίες τον. Άπό νίκη τόν Σεπτέμβριο 1809, όμιος . τό φθινόποιρο ό Αχμέτ πασάς δρ ίμπόδισε ως τότε τή Ρωσϊα νά χι<* ν' αντιμετωπίζη πράβλημα έ ενισχύση τίς δυνάμεις της στή ■ φοδιασμοΰ. Τό χειμώνα ή άνεπάο Μολδοβλαχία. Άντίθετα οί περι κεια των τροφίμων έξελίχθηκε σε ιττασεις εΰνοοϋσαν τοΰς Όθιομα- | παντελή ελλειψη κι' ό όθωμανι- νούς. Άπό τίς άρχές τοΰ χρόνον . ν.ός στρατός μαστιξότανε άπό πεΐ εΐρήνευσαν μέ την Αγγλία μέ . να. Τότε, άρχές τής άνοιξης τοϋ την υπογραφή τής σννθήκης των . 1811, ό Κουτούζωφ ενήργησε γε- ΤΪΓΐθΧδΡί ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΆΣ ΒΡΑΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ ΓΡΑΦΙΚΗ Τποστρατήγου έ.ά. ΓΈΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ Μ ι υ υπυψιι, ιΐ|ΐ. ζ,μυρνης άπό τόν άνυψωτήρα Δαρδανελλίων, καί ή άποκαταστα οη τής έσωτερικής τους ήρεμίας «ούς επέτρεψε νά σνγκεντρώσονν άπερίσπαστοι πολνπληθεϊς ένισχν- σεις των στοαΐενμάτων τους βτή Βονλγσρία. Παρ' όλα τανχα άπέ- ψευγαν ν' άναλάβονν επιθετικη ,ΐρωτοβονλία. τέλη τοΰ 1809, πάλι οί νίκη έπίθεση. Οί μάχες υπήρξαν σκληρές κα^ κράτησαν επί μέρες άμφίρροπες. Στό τέλος δ όθωμα νικός στρατός, περισσότερο «ατα πονημένος άπό τίς στερήσεις κι' άποκαρδιωμένος, παρά νικημένος, ΰποχοιρησε. Ή πρωτοβονλία τής, πάρα πέρα, έπίθεσης περιήλθε ____ __ , . στόν Κοντούζωφ κι' δ σννετΟΓ Ρωσοι έπετέθηκαν πρώτοι. Πέρα ' Αχμέτ πασάς ζήτησε άνακωχή. ηαν τόν Δονναβι κι' έφθασαν ως Ι <ηά περίχωρα τής Σούμλας. Τόν ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ (Συνέχεια έκ προηγουιιένου) —■ Τόν Άρχιμανδρίτη Δωρο θεο Άϊναλίδη άπό την Πάνιδο. Πρ^ϋ-^οτ^γγελο τ)ή(ς ιΜη(τρ|οπιόλε ως Μετρών κα^ Άθύρων. — Ί'όν Άιρχιμ^νορΙτη Θεοΐδώ νού Γανοχοορίτη, Διδάσκαλο τής Άθωνιάδος Σχολ,ής τό 1910 - 1Μ11 καί έν συνεχεϊα Διευθυντή τής Ίερατικής Σχολής Βέ7.λας. — Γόν Άρχιμανδρίτη Κύριλλ.ο άπο την 'Ηρακλείτσα. Ίβηρίτη. ό οποίος τό 1865 άνοικοδόμησΡ δλόκληρη την νότια πλευρά τή(- πυρποληθείσης Μονής των Ίβή- (/ων στόν "Αθω, ώς καί τό κτί- ριο τής ΐιδίοίς Μΐοντίς ^Μετοχιο αυτής) στήν 'Ηρακλείτσα. Γιά τιι ίργα τού αύτά ή Μονή τδν προ- ήγαγε στό δφφίκιο τοΰ Άρχιμαν ορίτη τό 1878. Ανήγειρε έπίσης κα^ τό κουβούκλιο καί Προσκννη τΛριο τοΰ Καθολικο,ΰ το|ϋ Ιδίΐον Μετοχίου, ώς καί τό ΰδραγωγειο τον, "Εζησε στό Μετόχιο αύτό 60 περίπου χρόνια. ■— Γόν Άρχιμανδρϊτη Κύριλ- λο Άθανασιάδη άπδ τόν Γάνο, Αγιοταφίτη. Άπόφοιτος τής Θε- •ϋλογική,'ς Σχολ% Χάλκης, ύπη- ρετηυΐ στδ Μετάχιο Φαναρίου, μετά στά Ίεροσόλυμα ώς Διδά- σκαλος καί Σχολάρχης τής Θε- θ(Λογικής Σχολής τοφ Σταύρον) άπό το 1861 - 1864 καί, έν συνε χεία ώς "Εξαρχος τοΰ Παναγίου Τάφον στάς Αθήνας μέχρι τδ 1873, δπότε ετοποθετήθη στήν Σμύρνη. 'Επαύθη όμιος άπό τον Ρωσόφιλο Πατριάρχη Νικόδημυ καί γύριβε πίσω στήν πατρϊδα τού τ ν Γάνο, δπον άσχολήθηκε μέ την Έκκλησιαστική φιλολογίο.· Πέθανε πάνο) στό πλοΐο κατά την , μετάβασί τον άπό τόν Γάνο στή. Σμύρνη. Ι — ^όν Άρχιμανβ^ίτη Θεόφι- λο άπό την Χώρα, Πρωτοσύγγελο των Πατριορχείων. — Τόν Ίλαρίωνα άπό την "Η- ρακλείτσα, Ήγούμενο τού είς Μόσχαν Μετοχίον τής Μονής των Ίβήρων. — Τόν 'Επίσκοπο Θεσ) νίκης Ματβαϊο (Γανοχωρίτη) Όσιώτα- το, ποΰ γεννήθηκε έν Άδρ)πόλει το 1848. Άπόφοιτος τής θεολογι- κής Σχολής Χάλκης τό 1871, διε- τέλε,σε ίδιαδοχικά πρ'χν νά γίνη Έπίσκοπος Θεσ)νίκης, Άρχιγραμ ματεύς των Πατριαρχείων καί Γραμματεύς τής Ίεράς Σύνοδον τα 1876, Πρωτοσύγγελος των Πα¬ τριαρχείον τό 1878, Έπίσκοπος Σισανίου τό 1882 μέχρι τό 1893 "Εγραψε καί ώραία έναίσιμο δια- τριβή, τόν βίο τοϋ Πατριάρχου Κων)πόλεως Άθανασίου τοϋ Α'. — Τόν 'Επάτκοπο ΤξερΰεΛβΛ: (Ρουχτσουκίου Βουλγαρίας) Συ- νέσιο, Γανοχιορίτη, περί. τό 1840 - 1850. — Τούς τέσσαρες Ήγουμένους τής Μονής Κονονοφωλεάς, Άγ-α- (Σνέχεια είς την 6ην σελ.) ΑΞΙΟΣ ΘΕΡΜΟΝ ΕΠΑΙΝΩΝ Είναι άξιος θερμών επαινων κ<»ί σνγχαρητηρίων δ κ. Έμμα- νονήλ Παπαναστασίου, διότι, έν τή ίδιότητί τον τοϋ Προέδρου τής Όργανωτικής Έπιτροπής των άρτοποιητικών έκδηλώσεων, έ πετνχε νά διοργανώση κατά τό¬ σον επιτύχη κοί λαμπρόν τρόπον την πραγματοποιηιθείσαν, πρό ήμ? ρων, είς τό Ζάππειον Μέγαρον, έκθεσιν τοΰ δρτου καί έν γίνει παραγώγων σίτον. Θεσσαλονίκης. Μέ σνμμετοχήν άρ κεχ'ών χωρών καί μέ Ικθεσιν πολ- λών γεωργικών μηχανημάτων κα! γκωργικών έργαλείων. Είς την ϊκ θέσιν κέντρα άναψ»χής, έστιοτό- ρια καί ?νας μεγάλος πύργο; ά· ' πό τδν δποϊον έρρίπτοντο ώς άλε ξιπτωτισταί πολλοί έκ των νέων «πισκεπτών τής Εκθέσεως, πλη- ( οώνοντες Ενα είσιτήριο. Σννεκέν τρωσε μέγαν αριθμόν έπισκεπτών ή "Εκιθεσις καί εδημιονργήθη πρό (>Λημ:ϊ ξενοδοχείων. Άλλ' ήιιεΐς
είχομεν ίσφαλίσει διά τού «Άρί
(υ νος» τα καλλίτερα δωματια τού
ΊΨοΐ'άρ», καί πρός την πλατείαν
διά νά θεώμεθα τής κινήσεως καί
τ6)ν πΐ'ροτεχνημάτιον τής Έκθε-
οκοις. Ή πλ.ατεία Φουάρ, όπως
κα; τό Κονάκ, παρά τό Λιοικητή
ριον καί Ιστορικόν ωρολόγιον τής
προκΐ'μαίας, άποτελοϊΎ τας όφε-
τηρι«ς των συγκοινιονιών λεωφο
ρείιον άστικών καί ή άποβάθρα
τοϋ Ώρολογίου είναι ή σκόλα τής
ε,πικοινωνΐας μέ τό ΚορΛελιό κα'ι
τίι δλλα ππράλια κέντρα ιής
Σμύρνης. Παρά την πλατείαν
Ψυΐ'άρ καί όπισθεν αυτής μέχρι
ΐοι) Διοικητηρίου τα ξη'οΛοχεϊ ι
τής πόλεως, τα δέ πολυτεΛή είς
τιιν παραλιακον Βρόμον μειά τό
Διοικητήριον, όπου ΰψοϋντηι τα
νία οίκοοομήματα, μέ λαμπρά κέν
τρα καί εύρεΐαν παραλιακήν λεω-
φόρον μέχρι τής Καραντίνας καί.
τού Νοσοκομ,είου, ολίγον πέραν
ι ών οποίων Εγινε ό νέος Τοτιρι-
οτικυς λιμήν, μέ τό Τελιονείον,
ΐιίς αποθήκας καΐ, τάς λιμενικάς.
αστυνομικάς καί τουριστικάς άρ-
Χάς.
Αί κυρϊ·αι τής Τουριστικής "Ο¬
μάδος όπως ή κ. Σόφια Μπνά.
ποΰ διατηρεϊ εμπορικόν κατάστη-
μιΐ είς τό Μοσχάτον, ή κ. "Ελένη
Άποστ. Εύαγγελάτου ιδιοκτήται ι
ο0 ξενοδοχείον «Νέον Βυζάνιι
υν» των Αθηνών, ί| κ. Φ ιιτεινή
Μαντζουράνη τοΰ καθηγητοΰ τής
Σχολής των Δοκίμων, πού πέρα
υαν Λπο τα καταστήματα τής
"Ελληνικής δραχμής. 'Ωραιοτάτη
η μετάβασις χαί ή έπιστροφή. Δι
ασχίΐει κανείς όλον τόν μεγάλον
νο/πον τής Σμύρνης καί τδ πανά
ροιμ« αυτής άπλ)ονται πρό των
όφϋαλμων τον. Έπίσης ή θέα άπο
τής άκροπόλε(·)ς τοϋ Φρονρίου, ϋ
ψηλύτερα άπό τόν "Ανιο Μαχα-
λάν είναι μαγεντική. Φαίνεται ώ-
ραιότατα τό Κορδελλιό, τδ Μπα
Ιρακλή, τό Άλ Καπινάρ, ή Σκά
λα τοϋ Παπά, ή Πονντα, ή Κ«·
(.Ίΐν-τίνα, ή παραλιακή λεωφόρος.
Τα καταστήιματα ίχονν ωραίας
βιτρίνας, άλλ' είς τούς δρόμονς
τυ>ν ηκολούθουν την διάταξιν των
καταστηματοιν τής Κωνσταντίνον
πολεςος καί των πλείστων Άνο
τολικών πόλεων. Παράπλευρα ά
πό μεγαλοπρεπώς κατάστημα εί
δών πυλντιλείας, κρεοπωλείον,
κα'ι παρ' αύτω χρυσοχοείον και
παρ' αύτω δπίυροπιολ^είον καί, οΰτω
καθεξής. Τα ζαχαροπλαΐΓτείΊ δέν
μέ ίκανοποιοΰν μέ τα προίόνχα
των. Μόνον είς τα μεγάλα τής
παραλιακής λεωφόρου παγωτά κα.
ιδία καΐμάκι, άξιόλογα καί μέ τι
μάς των Ιδικών μας, πολντελεί
άς κέντρων.
Ή κίνησις πρός τα προάστεια
άδιάκοπος καί εύθηνή μέ τα μ.?-
γάλα καί μικρά λεωφορεΐα των
12 θέσεων. Αύτά τα μικρά εΐνοι
Ι'να εΐδος «ντολμονς» τής Κων-
σταντινονπόλεως. Έκ-ΐελοϋν 3-
λας τάς συγκοινωνΐας έντό; τής
πόλεως καί φθάνονν ως τοΰ
Τονονόβα. τοΰ Μπονξά. Στό πρά
σινο καί τα δνο μέ τα πλούσια
νεοόι. Ά*.λά νερό πόσιιιον δέν
ΰπάρχει πουθενά, παρά μόνον είς
φιάλας, δπως των άναψυκτικών
των ιδικών μας, μέ τιμήν 25 ίδι
κων μας λεπτών. Καί, όχι μόνον
είς την Σμύρνην καί τα περΐχω-
ρά της, άλλ' είς όλην την έκτα¬
σιν μέχρι Έφέσον, Πέργαμον.
Προύσης, Κωνσταντινουπόλεως,
το νερδ είτε είς ξενοδοχεϊα, είτε
ι είς καφενεϊα καί είς τα σπίτια
Ι (Σνέχεια είς την 6ην σελ.)
ΠΑΥΛ0Ύ ΦΛΩΡΟΤ
Τα βιβλια και οί ανθρωττοι
ΚΤΡΙΛΚΟΤ ΝΤΕΛΟΠΟΤΛΟΤ,
«ΣΤΡΑΒΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΑ»,
Σνλ-λογή άπό νεοελληνικά ση-
μεϊα καί τέρατα, Δεύτερη ^κ-
δοστ] άναθεωρημένη καί σνμ-
πληρωμένη, 'Εκδόσεις «Γρηγό-
ρη», Σόλιονος 73, Άθήνα
1970 μέ Πρόλογο στήν Β' έ'κ-
δοση τοϋ Παύλον Φλώρον, σελ
188.
Στίς πραγματικά κομψές έκ
δόσε-ις Γρηγόρη, καλαίβθητα καί
ενχρηστα «βιβλία τής τσέπης», ό
Κνριάκος Ντελόπονλος μάς ξανα
δίνει τό πρωτότυπο 6ι6λϊο τού
πού διασκεδάξει, εύφραίνιι, ψυχο
γωγεϊ άλλά σύγχρονα καί καυτη-
ριάζει την επιπολαιότητα, άγραμ
ματωσύνη, άνοησία, προχειρότη-
τα κα'ι προχειρολογία όσιον ίχουν
κάτι νά διοτυπώσονν, είτε άγγε-
λία είναι τούτο, είτε σύντομη πλη
ροφορία στΐς στήλες τοΰ τΰπου,
είτε έπιγραφή, δρομοδείχτης# εύ·
χετήριο, άνώννμο γράμμα, ίδιθ)τι
κά γράμμα, χρονικό εφημερίδας,
μαθητικό κείμενο, ποίημα, στοχα
σμός. Τα πιό άπίθανα γλωσσικά
βαναυσονργήματα, οί πιό καταπλη
χτικές άσννταξίες, άποδόσεις ξέ-
νων λέςεων ξτσι πού νά παραμος
φώνονται, άνορθογραφίες, άνόη-
τες σνντομεύσεις (κάτι το άπα-
ράδεκτο) οίκογενειακων δνομά
των ββ επιγραφές καταστηιιά-
τιον κ.δ. κ.ά., άκόμη καί φωιο-
γραφίες παραδοξοτήτιον, επισή¬
μων άνορθογραφιών, μοργαριταρι
ών τοΰ ΕΟΤ, τοΰ όργανισμοΰ πε
ριηγητισμοΰ (αυτής τής έστίας
των λαβεμένο>ν δδικών πινακίδων
μέ λατινικούς χαρακτϊ(ρες), θά
σοϋ δώσουν μίαν ίδέα τής άσνναρ
τησίας καί τής προχειρ6τηχας που
δέρνει την έλληνική εκδηλώση.
Τό ότι θωρώντας καί διαβάζοντσς
ι ά στραβά αύτά καί άνάποδα, σοϋ
ϊρχεται κάποτε νά ξεκαρδισθεΤς
' στά γέλια, είναι Ινδειξη τής Ικα-
I
νοτηχας καί τής ^φεσης τοΰ Κυ¬
ριακού Νχελοπούλον νά άρπάξει'
στά πεταχτά τα διασκεδαστικά,
γκλο'ια κα'ι κιομικά δείγματα νά
τα έπισημαίνει, νά τα σνστηματο
ποιεί, νά τα έντάσσει σέ «οινές
«ατιιγορίες καί, χωρίς σχόλια, νά
παρουσιάζει την αύταπόδειχτη, θά
έλεγα, είκύνα τής άνεπάρκειας
τόσο στίς άτομικές όσο καί στίς
δημύσιες έκδηλώσεις τής νεοελλη
νίκης ζωής.
Ή Ιλαρότητα πού προκαλεί τδ
διόλϊο είναι κάποια παρηγοριά. "Ι
σως η παρηγοριά πού παρέχει ή
σκέψη ότι έκεϊνο ποΰ γεννάει ιη
Ουμηιδία, τή διασκέδαση, τό γέλιο
έκπληρώνει τό κάτω κάτιο κάποι
όν θιτικό σκοπό. Άρνητική βε¬
βαία .ιοιρ'ΐγοριά, άλλα ε^κολονύη-
τη άπό τή φιλοσοφική άποψη δτι
έσύ πού γελδς γιά την άνοησία
των δλλων δέν εΐσαι νπετΦννος
γι' αυτή, μήτε σέ θέση νά την
διορθώσεις. Τα «Στραβά καί Ά
νάποδα» ιού κ. Κ. Ντελοπούλον,
τώρα κατά την περίοδο των Βια
κοΛών καί ταίξιδιών, ερχονται
στήν ώρα τους. "Οποίος θά συν
τροφεύεται άπ' «ΰτά στό ταξίδι
τού θά τόν εύγνωμονεΐ.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡ02
εί
197Ο -
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΣ
"Κτος 44ον Άρ. φύλ. 2071
ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. +1ΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
Τ^Ν ΗΡΟΣ+ΥΓ*»!^ ΣΥΜΦΕΡΟΝ^
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Δίκ)8υν,ής ■
ΧΑΡ. ΣΙΝΑΓϋΔΗΣ Γρ«7
25 - -Αθηνά. - Τηλ8Φ. 229.708
10 Ο Χ Ι,, ΤΗΠΒ ΟΚΤΒΒΡΙΟΥ
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΌΥ Γ. ΕΓΑΓΓΕΑΤΠΥ
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩιΊ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
"Εντονος ή αίσθησις τής άπει-
)ή; χατεΐχε τό "Βθνος, άπό τού
τορπιλλιβμοΰ τής «"Ελλης». Ε¬
γνώριζε πλέον, ότι κα{κ. δοκοΰαεν
ή φαοΊστική έπιβονλή. Καί ν αί
μό· ουδέ την ελαχίστην έ'διδεν α
((θϊΐιήν, έπετύγχανεν ομως Χό
,τθθΡΐσαγωγικόν, είς την έποποιΐ-
(ιν θαϋμ« νά κάμης την δικαίαν
οργήν τού ύπερήφανον σθένος.
Ήτο μιά έκπληκτική ψιιχική
I-
,ιεξεργασί·1· ενας μοναδικός ιιρνχ
ίτχημκτισμός, πού μόνον λαοί Ιστο
ηικώς μεγάλοι ήμποροϋν νά πηα
γματοποιοϋν. Ή έτοιμότης συνιτΓ
ί.βίτο είς τό βάθος τής 'Κλληνι-
χή; συνειδήσεως, πού, είς την αν
τοονγχοάτηβίν της, δέν ήτο παρά
ιϊρχαγγελική οομφαία, Ικανή ά
ταπεινώση την ούτοκρατορίαν τής
δία; καί τοΰ κομπασμοΰ. Ούσια-
βτιχώ;, είχε διαμορψωθή τύ μέ¬
τωπον κατά τοϋ έχΦροϋ. Τό μέτι»
,τον τής ιΐι·χικής ένότητος, τής
)α"ΐκί|ς συνοχής τού "Εθνους.
Αϋτό έθριάμβευσε. Αύτό έστάθη
τό άβειστον ε'ρίΐσμα τοϋ αγώνος.
Αίπό προηγήθη τής νίκης...
Μέ αυτήν την ψυχολογίαν έκοι
μήθησαν την νύκτα πρός την 28ην
Όχτωβρίου 1940 οί "Ελληνες.
Άλλ' έκοιμήθησαν; Είς την πρα-
γματικότητα καί μέ κλειστούς
τοίΐς όςρθ«λμοΰς, ήσαν φρουροί
τή; έπάλξεως, ποΰ έκράτει έλευ-
θερίαν, ίδέας, πολιτισμόν τριών
χιλιετηρίδων. 'ΩτακουσταΙ τού
οζότονς, προσεπάθουν, μέαα είς
ηίτό, νά διακρίνουν τόν συνωμό-
την, ποΰ έκινεΐτο εναντίον τής ά-
νεξαρτηβίας τοιν. Καί την άπόφα
σιν των νά άπαντήσουν ώς ήρμο-
ΪΓν είς τοϋς κληρονόμον^ των Σα
).αμινομάχο>ν. Είς τούς κληρονό¬
μον; τοΰ Λεωνίδα. ΕΙχαν όπλον
τορά τό πλευρόν των. Την πίστιν
των είς τόν θεόν, τό δίκαιον καί
την άλήιθειαν εΐχαν κάμει φυλ"σ-
>.τον. Καί είς αύτό έβασίζοντο.
Κηί μέ την δύναμίν τού εσκέπτον¬
το. Κα'ι μέ τό ύπέρτατον νόημά
τού έρρύθμιζαν τόν παλμόν των,
ΤΕΪχο; άνυπέρβλητον είς την Εφο-
δον τής τυραννίας.
"Ετσι έξηγεϊται, ότι πρΐν προ-
Ϊ·ά6η νά άνακοινώβη την άπόφα-
οίν τού τό Κράτος εΐχε ζητωκραυ
γάσει 5 Λαός τό «νΟχι» τού μ«-
γάλου χυδερνήτου, τοΰ Ιωάννου
Μπαξά, ήτο ή απάντησις ολοκλή¬
ρου τοϋ "Εθνους. Ήτο ή ποοί-
ξωφλημένη απόκρισις, είς την
I-
ταμότητα τοϋ Μουσολίνι. Καί οέν
4-ΐίτέλει καθόλου παραλογισμόν-
Αιότι διά τούς "Ελληνας οδτε λσ-
ϊΐχή όντε παραλογισμός ΰπάρχει
Λ; ομοίας πεοιπτώσεις. 'Τπάρχει
μόνον έναρμόνισις πρός μίαν καί
μονην έπιταγήν: Είς την έπιτα-
τοϋ χρέους, τοΰ υπερτάτου
ονς, πρός την Πατρίβα καί
'οί'; αίίίνας της. Πείραν αυτής
όλα τα δ,λλα είναι δδιάφορα. Α¬
διάφορον εάν πρόκειται περί χει
μάρρου σιδηροφράκτων όρδών. Ά.
«'-άφορον εάν πρόκειται περί παν
ισχυρόν έχβρών. Αδιάφορον Ιάν
«ροκειται περί κολοσσών. Ό Λ«υ
ίδ άρκεϊται είς την δύναμιν τοϋ
Λθικοΰ μεγαλείον τον. Άρκείται
ε-ίς την άσπϊδα, μέ την οποίαν ή
οννείοησις καί τδ φρόνημα θωρα-
κίζονν την τιμίαν πράξιν. Άρν<·ϊ <ιιι είς την πίστιν, πού φλογίζβι ιίιν σκέψιν καί νενρώνει χή,ν θέ¬ λησιν. Έκεί,νο τδ ποωί, λοιπόν, ό Δ<*υ Ιδ έξεκίνησε, διά την Ιστορικήν άναμέτςησιν. Καί ό Κόσμος ΐ- κοάτησε την άνβπνοήν. Λέν επί¬ στευεν. "Ολόκληρον ή Εϋοώπη κατέ'κ.ειτο λιπόθυμος ποό τον "Αξονος. Κάτο) άπό την πανεοαν έπιβουλήν τού, Ιπιβονλήν θανάτοι καί τοόμου, εΓχε χάσει την ψυχΑν της. ΕΙχε καταστή τραγική. δεσιιώ τις, «οί) έσύρετο είς τό φοικιαστι κόν πεπρωμένον της. Καί νά &τι άνέκτα έκ νέον έλπίδα. "Έφθανρ μέ την Λστραπήν τής λόγχης τον "Ελληνος στοατιώτον, άπό τα 6οι· ν« τής Βορειον Ηπείρου. Έ»?ϊ είχεν άνοί|«ι, αιφνιδίως, κοατΕ- ρος άκτινοβολίας τνφλωτικής;. Ά κτινοβολίας βγαλμένηε άπό άπα ραμίλλους ήρωϊσίμοΰΐ, άπό κατοο Οώματα, ΰπερ6αίνοντ«ι ΐα άνθοώ πινα μέτρα, άπό τρύπαΐΊ. πού έ στήνοντη τό ίνα κατόπιν τού &Χ· λου έπάνιο είς άπροσίτονς φάς, πού μετετρέποντο είς ο; άς δόξης. Καί ό Κόσμος, Ρα Λπδ την κατάπληξιν ___ <τε. Καί ησθάνθη εύγνώμων. Έ πανεύρισκε τό πολυτιμότερον, η·ηί>
ΰπάρχει, είς την υπεράσπισιν τοϋ
δίκαιον.· Έπα,νεύρισκε την ΐ(η·-
χήν! Καί τό ώφειλεν είς τοϋς
"Ελληνας, είς αυτόν τόν Λαόν.
διά τόν οποίον τα κριτήρια των
μεγεθων είναι, εντελώς, διαφορο-
τικά. Νά, λοιπόν, είς τι σννίσταΐο-ι
κΛιρίως, τα άννπέρβλτντον μεγαλεΤ
Ον τής 28ης Όκτωβρίον 1940:
Σννίσταται ΐίς τό ότι τό "Οχι ε¬
δόθη μέ καθαρώς Έλληνικά κρι
τήρια. Εδόθη μέ τό μέτρον τής
Ίστορίας, μέ τό μέτρον της αίω
νιοτητος, μέ τό μέτρον τής Δικαι
οσίνης. "Εκτοτε συνεπληρώθησαν
τριαντα, ακριβώς, χρόνια. Κατά
την διαδρομήν των πολλά βννέβτ;
σαν. Ή απόστασις άπδ την η¬
μέραν τοϋ θρΰλου φαίνετσι ίσοιί
Ικανη. Τί δμως σημαίνει μιά τοι
ακοντετία έμπρός είς την «Ιωνιύ-
τητα; Δι' αυτήν είναι ή Ελλάς.
Καί πρός αυτήν βλίπονν παντο·
τε. Διά τούτο καί ή Ιστορική ποά
ξις της γοητεΰει, πάντοτε κα(
σγκινεϊ βαθντατα. Δέν είναι πτά
ζις φθαρτή. ΕΓναι πρδξις άφθάρ-
το>ν ίδεων...
ΧΡΗΣ. Γ. ΕΤΑΓΓΈΛΑΤΟ Σ
Λ Ι
26ον
Τό 6ράδυ τής Ιδίας ημέρας ό
Μωάμε-Θ προχώρησε, σύμφιονα αί
τίς συνήθειες των Τούρκων, στήν
προετοιμασία τής μάχης. Ή διή-
γη»η τοΰ Δούκα μα,ς δίνει μιά ζω-
ηοή είκόνα τής νύχτας έκείνης:
«Εσπέρας δέ γενομένης κήρυκας
κύκλω τού στρατόπεδόν στείλας
έπρόσταττε έν πάση σκην-η φώτη
μεγάλα καί πυρκαίάς άνάψαι, καί
τίιν φώτίον άναφθέντιον πάντας
συν ήχο) καί 6ου άλαλάξαι την
μιαράν αυτών φωνήν την δηλοΰ-
σαν την αυτών ασέβειαν, καί ήν
Ίδεϊν καί άκοϋίΤαι ξένον τέρας' τα
γάρ φώτα ΰπερεκχυθέντα έν γί)
καί θαλάσση υπέρ τόν ήλιον Ιλαμ-
πον την πάσαν πόλιν, τόν Γαλα¬
τάν, τάς νήας ά,ιάσας κα'ι τα
πλοϊα πέρα τα Σ κουταοιον, κ»ί
ΐπιφάνεια πάσα τής ύγράς τοοοΰ
τον ΰπερήστραπτεν όσον είποι τις
κεραυνοΰ δίκην, καί γάρ εϊθε ΐ,ν
κεραυνός ού φωτίζων μόνον άλλό
καΐ κατακαίιον κοί δαπανων! οί
δέ Ρ'ομαίοι έδόκοΐΎ πϋρ έμπε-
σεΐν έν τδ στρατεύματι, καί κατ-
'Τρεχον έ'ως τοϋ έρειπίου. καί δ-
ρώντες αυτών τάς όρχήσεις, καί
τάς εύφροσίτνοτ'ς άκούοντες άλα-
λαγάς τάς γενομένας, προεώροιν
τό ιιέλλον, καί συν καρδία συν-
τετριμμένη πρός τδν θεόν ϊλε-
γον «Κύριε, φεϊσαι ημάς τής δι¬
καίας σου άπειλής, κα'ι λύτριικται
ημάς έκ των χείρίον τοΰ αντικεί¬
μενον.»...»
Καί την δλλη μερά, είκοσιο-
κτώ Μαΐου, τό βράδυ, μίλησε ο
Μωάμεθ στό στρατό τού, για νά
τοϋ δόσει θάρρος καί νά τόν
IV-
θουσιάσει, καί εΐπε, άνάμεσα σε
δλλα, καί τοϋτα τα λόγια, όπως
τ' άναφέρει στό Χρονικόν τού δ
Φραντζής: «καί εάν κα!, έξ ημών
τινές άποκτανθωσι, ώς Ιθος εστίν
έν τοίς πολέμοις, γεγραμμένον έ
πί τής κεφαλής αυτού, καλώς οί-
δατε διά τοΰ ημέτερον κοράν τί
φησιν ό προφήτης, ότι ό αποθα¬
νών έν καιρώ τοιούτω όλόσωμος
έν τφ παραδείσω μετά τοΰ Μω¬
άμεθ άριστήσει καί πιεΐ, καί με-
τά παίδων καί μετά γυναικών ω¬
ραίον κα'ι παρθένων έν τόπω χλο·
ερφ καί μεμνρισμένο.) ανθεοτν ά-
ναπαυθή, καί έν λουτροϊς ώραιοτά
τοις λουσθή, καί έν έκείνφ τφ τό-
πιο έκ θεοΰ έ-'ξει ταυτα, ενταύθα
δέ πάλιν έξ εμού πάς δ έμός στρα
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΝ
τος καί άρχοντες τής αύλήςμου,
εάν νικήσωμεν, δ μισθός δν |ξου·
σι παρ' εμού, κατά την αναλογίαν
εκάστου διπλασίιυν έσται ου τό.
νυν έχουσι, ος άπό τοΰ νυν αρξ-
ται εως τέλους τής ξοιής αυτών,
καί ημέραις τρισίν ή πόλις πάσα
υμών έσεται, καί εί τι δ' αν σκν-
λεύσητε κα'ι εΰρητε χρυσίου καί άρ
γυρίου σκεΰος καί ίματισμόν, αί·[
χμαλώτους τε δνιδρας καί, γνναί-!
κάς, μικρονς τε καί μεγάλους ,οϋ
δείς δυνηθείη αύτούς υμίν αίτή-
Ραι ή τι ένοχλήσαι είς ουδέν».
Καί την Ιδία μερά, γιά νά έ·
νισχύσει τό φρόνημα των Έλλή
νων, πρόσταξε κι' ό Κωνσταντί¬
νος νά γίνει μεγάλη λιτανεία των
άγίων είκόνων. Χιλιάδες ανδρες,'
γνναΐκες, γέροι καί παιδία άκολού,
θησαν μέ τούς ίερωμένους έπικε-
φαλής, περιόδευσαν την Πόλ.η ά-
νακράξοντας τό «Κνριε έλησον»,
κ' έφθασαν στά έρειπωμένα τείχη,
οπου δ Κωνσταντίνος μίλησε στό
πλήθος καί στό στρατό. Τα λό-'
για τού — χρυσή /διαθήκη τοϋ τε¬
λευταίον αύτοκράτορα γιά τδ Γέ-
νος τού — τα διαβάζονμε στδ'
Φραντξή, πον τ' ακονσε άπ' τό
στόμα τον τό Ιδιο: «Παοακαλω
υμάς», ε^ε άνάμεσα σέ δλλα δ
Κτυνσταντϊνος, «ίνα στήτε άνδρεί-
ιος καί μετά γενναίας ψνχής, ώς
πάντοτε είος τοΰ νυν έποιήκτατε,
κατά των έχθρών τής πίστε-
Γος ημών. παραδίδιομι δέ υ¬
μίν την έκλαμπροτάτην καί
περίφημον ταύτην πόλιν ναί
πο,τρίδα ήιιών καί βασιλεύον-
οαν των πόλεων, καλώς οδν οΐ-
δατε, άδελφοί, δτι διά τέσσαρα
τίνα όφειλέται κοινως έσμέν πάν¬
τες Ινα προτιμήσωμεν άποθανεΐν
μάλλον ή ζήν, πρώτον μέν ΰΐτιο
τής πίστεως ήμίδν καί εύσειβεί-
ας, δεύτερον δέ υπέρ τής
πατρίδος, τρίτον δέ υπέρ τοΰ
βασιλέως ώς χριστοΰ κυρίον), *αί
τέταρτον υπέρ ουγγενίδν καί ΦΪ-
λιον. λοιπόν, άδελφοί, εάν χρείδ-
σται έσμέν υπέρ ενός έκ των τεα-
σαρτον άγωνίξεσθαι 2(ος θανατον,
πολλφ μάλλον ίντέρ πάντων τοΰ
των ημείς, ώς 6λέπετε .-ΐροίμα
νως, καί έκ πάντων μέλλομεν ζή
μιωθήναι... Ήιιείς πάσαν την έλ
πίδα είς την άμαχον δόξαν ιοΰ
θίσΰ άνεθέμεθα, ούτοι έν δομασι
καί ούτοι έν Ιπποις καί δυνάμρι
καί πληθει, ημείς δέ έν ονόματι
κυρίον τοϋ θεοϋ καί, σωτήρος η¬
μών πεποίθαμεν, δεύτερον δέ »αί
έν ταίς ήμετέραις χερσί καί ρω-
μαλεότητι, ήν έδωρήσατο ημίν τι
θεία δύναμις... Διά, ώ στκπρατιώ-
ται, γίνεσθε ετοιμοι καί στερεοί
καί μεγαλόψυχοι διά τούς οΐκτιρ-
μούς τοΰ θεοΰ..ν ίνα γνώσωσιν οί
άσεδεϊς ότι ού μετά άλογον ξο')-
οιν, ώς αύτοι, παράταξιν έχουσιν,
άλλά μετά κυρίων καί αύθεντών
ούτών καί άπογόνων 'Ελλήνων
κα^ Ρωμαίων. οίδατε καλώς ότι
δ 6«σσε6ής αύτάς ό άμηράς καί
έχθρός τής άγίας ημών πίστειος
χιορίς εύλόγου αίτίας τινός την
αγάπην ήν είχομεν, καί τοΰς 'όο
κους αύτοΰ τούς πολλονς ήθέτη-
σεν άντ* ουδενός λογιζόμενος, καί
ίλθών αίφνιδίιος... ημάς άπέκλίι
σε, καί καθ* εκάστην τό άχανές
αύτοΰ στόμα χάσκων, πώς ενρτι
καιρόν έπιτήδειον ίνα καταπίη η¬
μάς καί την πόλιν ταύτην, ήν ή-
νήγειρεν ό τρισμιακάριστος ν.α
μέγας βασιλεύς Κ(ονσταντϊνος, έ
κβϊνος, καί τή πανάγνω τε καί ΰ
περαγί*}, δεσποίντι ημών θεοτόκω
καί άειπαρθέντρ Μαρίςι άφιέριοσεν
καί έχαρίσατο τοΰ κυρίαν είναι
καί βοηθόν καί σκέπην τπ ημετέ¬
ρα πατρίδι καί καταφύγιον των
Χριστιανών, έλπίδα καί χαράν
πάντων των 'Ελλήνιον, τό καύχη-
μα πάσι τοίς οΰσιν υπό την τοϋ
ηλίου ανατολήν, κα^ ούτος δ άσε-
βέστατος την ποτε περιφανή καί
όμφακίζονβαν ώς ρόδον τοϋ άγοοϋ
βούλεται ποιήσαι ύπ' αυτόν..., καί
την κνριεύονσαν των πόλεων ζν-
γο) ύποβαλεϊν καί δουλεία,. καί
τάς άγίας έκκλησίας ημών, |ν-
ι θα έπροσκννείτο ή άγία τριάς κοι'
1 εδοξολογείτο τα πανάγιον, καί
ΰπον οί άγγελοι ήκούοντο νμνΕΪν
τό θείον καί την ενσαρκον τοΰ θε¬
οΰ λόγον οίκονομίαν, βούλεται
ποιήσαι προσχύνημα τής αυτού
6λασφημί«ς... Λοιπόν, άδελφοί
καί σΐ'στρατιωται, κατά νούν έν-
θυμήβητε Ινα τό μνημόσυνον υμών
καί ή μνήμη καί ή <ρήμη καί ή ε¬ λευθερία αιωνίως γενησεται... Ούκ. Ιχω καιρόν ειπείν υμίν πλεί ονα. μόνον τό τεταπεινωμένον η¬ μέτερον σκήπτρον είς τάς υμών χείρας άνατίθημι, ίνα αΰτό μετ* εύνοίας φνλάξητε.·. καί εάν έκ καρδίας φυλάξητε τα δσα ένετει λάμην υμίν, έλπίζω είς θεόν ώς λυτρωθείημεν ημείς τής ένεστώ- σης αύτοϋ δικαίας άπειλής" δεύτε¬ ρον δέ καί δ στέφανος ό άδαμάντι νος έν ούρανοίς έναπόκειται υμίν. καί μνήμη αίώνιος καί αξιος έν τφ κόσμφ έσεται». ' «Καί ταύτα ειπών», συνεχίζει ό Φραντξής, «καί την δημηγορίαν τελέσας καί μετά δακρύων καί στεν«γμών τόν θεόν εύχαριστή- σας, οί πάντες ώς έξ ενός σώμπ τος άπεκρίναντο- μετά κλανθμοΰ λε;γοντες «άποιθάνίύμεν υπέρ τής Χριστοΰ πίστεως καί τής πατρί¬ δος ημών.»... καί αλλήλους συγ- χωρηθέντες ήτουν είς τφ ετέρω καταλλαγήναι, καί μετά κλαυθμον ένηγκαλίξοντο, μήτε φιλτάτιον τέ· κνων μνημονεύοντες οθτε γι>ναι-
κών ή πλούτον φροντίζοντες, ε!
μή μόνον τού άποθανεϊν ίνα την
ποτρίδα φυλάξοισι. καί έκαστος
έν τφ διατεταγμένφ τόπω έπα-
νέστρεψε, καί ασφαλώς έποίουν
έν τοίς τείχεσι την φνλακήν».
Μέ τέτοιο ΰψηλό φρόνημα, «πάν
ετοιμοι άπό καιρό, σά θαρραλέ-
οι», άντίκρυσαν οί πρόγονοί μας
μέίΐα στή μεγάληι Πόλη την {«
πέρτατη ώρα τοΰ Ελληνισμόν.
Ό σεπτός λόγος των Χρονικών
πού μάς άφησαν ζωντανεύει στή
φαντασία μας τό άπροσπέλαστο
μεγαλείο τής ώρας έκείνης. Έ-
χει κι' αΰτός κάτι άπό τή λάμψη
τής θυσίας τους, πον φωτίζει ά¬
πό τότε μέ τό άνέσπερο φώς τη;
την πορεία των 'Ελλήνων μέσ'
στούς αίωνες.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σ υνεχίζεται)
ΙΙΩΣ ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΙΩΝΙΑΝ
Β' Η ΣΜΥΡΝΗΝ! ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΕΥΣΑΝΊΌΣ ΕΣΧΑΤΩΣ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ
ΑΣΙΑΝ ΕΚΛΕΚΤΟΓ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, ΕΠΙΤΙΜΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΑΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Ή έκδρομική ομάς, τής οποί¬
ας μετέχω, κατέλνσε είς τό δαώ '
νυμον ξενοδοχείον τής πλοτείας
Φουάρ, δπου καί ή ρϊσοδος τϋς
μεγάλης Έκθέσεο>; τής Σμύρνης
τού 1970, παρά τόν Σιδηροδοο-
μικόν Σταθμόν. ΕΓχε άναπτυχθή
είς τό μεγάλο πάρκο, τό όπαον
ίδηιιιουργήβη είς τόν χώρον ο
που αί καείσαι 'Ελληνικαί συνοι¬
κίαι μέ τούς ναούς τής Άγίπς
ΦωΤίΐνής, τού Άγίου Νικόλαον
τοΰ Άγίου Τρύφωνος τ,ής Εύαγ.
γελιστρίας, τοΰ Άγίου Στεφάνου,
Εκθέσεως καί τής πόλε,ως, ^έν
κύρηκαν αεγάλας διαφοράς τι-
μών άπύ τι')ν Άθηνο.ϊκήν άνο-
ράν χαί ή ξωή δέν παρουσιά&ι
αΐσθητήν διαφοράν καίτοι όύο 'Κλ
ληιν(ΐΐ, δραχμα'ι ϊσοτιμονν μέ τονο
κΐκήν λίραν. Τα λαχανικά καί τα
φροϋτα άφθονα, όπως καί τα ψά
ρκι καί τα κρέατα. Τα γαλακτε-
υά έξαιρετικά, χωοίς νά φθάνουν
την φέτα τοΰ Παρνασσοΰ, τό λά
δι των Καλαμών, τίς εληές τής
Άμφίσσης καί τοΰ Άγρινίον.
Ή σνγκοινιονία Σ μύρνης - -
ή Άρμενική 'Εκκλικιία, ύ Φραγ
κομαχαλάς, τό Στρωμένο, ό "Αγι
ος Χ-αράλαμπος. Είς αύτην την
έκτασιν είναι καλά δημιουργημέ
νο ίνα πάρκο μέ δένδρα καί δν-
θη. Τό εΐχε καταλάβει τώρα ή
'ΚκθεΓΤΐς. "Ενας τΰπος, όπ<ι>ς τή;
Κορδελιοϋ, γίνεται μέ λειοφορεία
άλλά ιδίως μέ τα άτμόπλοια. "Ο
μιιια έκείνίον τής Κί,ησταντινον-
πο/.ειος πού κάνουν τα δρομολό-
για Χαλκηδόνος, Πριγκιποννή-
σοιν, Γιάλοβας. Ή Ιδία τοιν διά
τάξις καί μέ εισιτήριον κάτω τής
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
ΜΙΑ ΠΟΛΥΣΕΒΑΣΤΗ ΧΙΛΙΟΧΡΟΝΗ ΚΥΨΕΛΗ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Γίιριοα άπό τό περιβόλι τής
Παναγίας, τό ευλογημένο ' Αγιο
Ορος. Είναι ή δεύτερη φορά,
'οιι τό έπισκέπτομαι. 'Όσες φο-
>«: κι' άν πας δέν οταματάς νά
νοοταλγής τόν ούρανογείτονα ' Α
ιω που ύψώνεται έπιβλητικά σέ
|υψος 2.050 μ. πάνω άπό τή γλαυ
Κ1 θαλασσα μέ τα περίφημα 20
μεγάλα τού μοναστήρια, τα με¬
γαθήριο ούτά τής χριοτιανικής
πίστεως καί τής ΌρθοδοΕίας,
που οάν άετοφωλιές λικνίΖονται
κατω άπό τις κορυφές καί τίς
ολοπρασινες πλαγιες τού καί γλυ
κοφιλιοϋνται άπό τα γαλάΖια κύ
ματα τοϋ κόλπου τοϋ Άγίου Ό
Ρ°Μζ καΐ τοϋ Θρακικοϋ πελάγους
Αν θέλη κανείς να γνωρίση
Βυ^άντιο άς επισκεφθή τό Ά
Ορος. Αν θέλη νά μάθη
^νά δή άπό κοντά την Όρθο-
!Ό άς τρέξη νά τή γνωρίση
|ν Άγιορείτικη αυτή άγγελο-
ΙΑα°τή πολιτεία. ' Αν κανε'ις εί
τοακιομενος άπό τα βάσανα
τρικυμιομένης Ζωής, μιά έ-
εψη σάν παυοίπονο θά τοϋ
αΖε κάθε σωματικά καί
υματικό πόνο Ή όμορφιά
φύσεως, άλλά καί τής πίστε
10
ϊ'ϋν
δα τού σταθή
°μο παρηγοριάς
παντοτινό
■ Αληθινοί ήρωες της χριοτια-
πίστεως καί τής Όρθοδο-
καί οί σημερινο! μοναχοίΙ
"ΥωνίΖονται νύχτα καί μερά τόν
■νευματικον άγώνα χωρ'ις νά ά
οθέοουν την βιωτική μέριμνα
' τών γηΐνων πραγμάτων γιά
ιν ουντήρησή τους.
Το ταξίδι γιά τό Άγιον Ό-
«ς δέν είναι καθόλου δύσκολο,
5 παλαιότερα. Ό δρόμος ά-
'ή θεσσαλονίκη, παρ' δλα τα
ίΌγυρίοματά τού στό όρος
'Ρώντα, είναι πολύ εύχάρι-
μέσα οέ δάσος άπό βελανι
Ι - "άν κοτηφορίζης πρός την
^Ρναία, την πρωτεύουσα τής έ
'αί καί έδρας τοϋ Μητρο-
ου Ιεριοσοϋ καί Άδραμε-
Σέ 4 ώρες βρίσκεσαι στήν
Ιερισσό μέ τό λεωφορείο, μα μέ
δικό σου αύτοκίνητο φθάνεις σέ
2 —2Υ2 ώρες. Άπο την 'Ιερισσό
μιά μικροσκοπική πολιτεία, μέ τή
μαγευτική της άμμουδιά, διαλέ-
γει κανείς έναν άπό τούς δυό
δρόμους. Ο πρώτος είναι άπό
ιό θρακικό πέλαγος, άνατολικά
δηλαδήτής Χερσονήσου τοϋ Ά-
θω, μέ τό μοτόρι, όπως λένε οί
καλόγεροι τό βεν2ινόπλοιο, πού
κάνει τή συγκοινωνία τού κό-
σμου τής ματαιοτητος μέ την
πνευματική καί άθάνατη πολιτεία
τοΰ Άγίου Όρους Πρώτος στα
θμός τα Νέα Ρόδα, ενα μικρά
χωριό στήν παραλία, πού κατοι-
κεϊται άπό Μικραοιάτες. Πιό πέ¬
ρα είναι τα ϊχνη τής διώρυγος
τοϋ ϊέρ£η, πού την άνοιξε ϋστε
ρα άπό την καταστροφή, πού δο
κίμαοε στά 492 π.Χ. ό γαμπρός
τού Μαρδόνιος, όταν έπιχείρησε
νά παραπλεύση τόν Άθω. "Επει
τα άπό 3ωρο ταζίδι καί παρακάμ
μπτοντας τό άκρωτήριο «Άρά-
πης» βρίσκεσαι στόν άρσανά
(νεώριο) τής σερβικής μονής
Χελανδαρίου, πού άπέχει 30 λε
πτά άπό τή θάλαοσα. Συνεχίϋον-
τας τό θαλάσσιο ταΕίδι καί οέ
μικρή άπόσταση άπό τό Χελανδά
ρι είναι ή Μονή τού Έοφιγμέ-
νου ,πο ύπήρε την ονομαοία άπό
την τοποθεσία, πού κάπως τό
σφίγγει. Τό μοτόρι σέ λίγο θά
σταματήση ύποχρεωτικά λίγο πιό
περα στήν άρχοντική καί πλούσια
Μόν ήτου Βατοπαιδίου μ έτά έ-
πιβλητικά καί μεγαλόπρεπα κτί-
σματ ό της. Άπό τό Βατοπαιδι
συνεχίζει κανείς τό ταξίδι άπ'
την Εηρά καί άνηφορίΖοντας φτά
νει μετά 3 ώρες στίς Καρυές,
στήν πρωτενονσα τής θεοκρατι-
κης Πολιτείας. Μιά μικρή πολί-
χνη πνιγμένη στό πράοινο καί
οτίς όμορφιές τού Θεοϋ, μέ τα
λίγα σπιτάκια της, την περίφημη
εκκλησία τοϋ Πρωτάτου, την Έ
πιστασία, δηλαδή τό Κυβερνεϊο
τοϋ Άγίου ' Ορους κα'ι τή Ρω-
(Σνέχεια είς την 6ην σελ.)
Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τού σνγεργάτονμας κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Σννέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) Μάρτιο 1809 δ μέγας δεζύρης Γι
Δυό μήνες μετά την άνάρρτκτη ιτνσοΰφ πασάς ενήργησε δρμητι-
τοΰ σουλτάνου Μοχμούτ, εΐχε σνγ- πή άντεπίθεση. Τα ρωσικά στρα-
κροτηθή τα μεγάλο συνέδριο τοϋ ιεύματα ΰποχώρησαν ώς στό Ρον
Ερφροντ μέ αντοπρόσωπη παρου ιποΰκ, άλλά κβτάφεραν νά κρα- |
<*ία των αύτοκρατόρων τής Γαλλί λ ηβονν όλο τό καλοκαϊρι στή δέ.- άς καί τής Ρωσίας, των βασιλέων ξιά δχθη τοΰ ποταμοΰ. Τόν Σε- τής Σαζΐονίας, τής Βανορίας κσι ητέμβριο ό Γιονσοΰφ πασάς άπο τής Βετσφαλί«ς καί μέ σνμμετοχή πειραθηκε νά τούς έξαναγκάση ίκπροσωπων τής Αυστρίας, τής να ύποχωρήσουν στήν άριστερή ό Ιΐρωσσίας καί των γερμανικών δου χοη, ίίμως παρά την άριθμητική ' κάτων. Σκοπός τοΰ συνεδρίου ηταν ν.ΐεροχή των όθωμανικών στρσ- ή ρυθμίση όλιον των εύρωπαΐκών ιεΐ'ματιον, τα ρωσικά νίκησαν. Ό έκκρεμοτήτων καί ίιδιαίτερα ή επι- μέγας βεζνρης Γιουσούφ πασάς κΰριοση τής συνθήκης τοϋ Τίλσιτ. ' παραιτηβηκε κι' ό διάδοχός τού Οί έργασίες τοΰ συνεδριον ?ληξαν^ Αχμέτ πασάς αν καί στρατιωτ'- στ'ις 14 Όκτωβρίου 1808 καί, ή ΰ" κβς τής καρριέρας, έπιδίωξε τνν πογραφεισα σΐ'νθήκη τοΰ "Ερφρουτ ειρήνη. Ή γαλλική πρεσβεία μ?- ίπιδίκασε τή Βεσσαρ·ο€ία, τή Μολ σολάδησε, μέ σχετική έπιτυχία δαβία καί τή Βλ.αχία, στή Ρωοία ' αυτή τή φορά, συνωμολογήθη,κε ά ι Ή γαλλική πρεσβεία στή Κων -νακωχίι καί ακολουθήσαν διαπρα- σταντινοΰπολη προσέφερε οτήν Ύ γματεΰσεις είρήνης στό Βουκου- ψηλή Πί'λη τή μεσολαβήση της γιά ρεστι. Άλλά οί Ρώσοι παοα- τήν σιινομολόγηση είρήνης μέ την' ιρΛΌηξ'αν τό σχοινί. "Οχι μόνο ' Ρο)σία, υπό τίς προϋποθέσεις των Οεν νποχώρησαν οβτε κατά κε- συνθηκών τοΰ Τίλσιτ καί τοΰ "Εο ραίαν άπό τα άποφασισθέντα στό φρουτ. Ό έπιδέξιος Σεμπαοτιανι Τίλσιτ καί στό "Ερφροντ, άλλά Ι ί·"χε ανακληθή στό στρατό, γιά ν' απήτησαν επ), πλέον καί την άνε αναλάβη διοίκηση μεραρχίας στήν ξαρτησία των Σέρβων. Οί Ό- Ίσπανία, κι' ό διάδοχός τον στή θωμανοί, κατά τή σννήθειά τους, πρεσβεία δέν τα κατάφερε. Ό Γι ιροΐναραν τίς διαπραγματεύσεις ονσούφ πασάς δέχτηκε τή μεσολά- κι' οταν, τα καλοκαϊρι τοΰ 1811, 6ηση γιά νά επιτύχη σιωπηρή ά- δ Αχμέτ πασάς άνασυγκρότησε νοκωχή κι' άφοΰ παρατράβηξε οσο τίς δυνάμεις τού, ενήργησε ξα- μπόρεσε τίς διαπραγματεύσεις, άρ φνικα όρμητική άντεπίθεση. Οί νήθηκε κα την ελαχίστη παραχιί)- Ρώσοι νικήθηκαν δσχημα. "Αδει ρΓση έδάφους πέρ' άπό τόν Προΰ- ασαν τδ Ρονστονκ, πέρασαν σχε- 6ο. Μέ την άποτνχία τής γαλλι- δόν ατακτα στήν άριστερή δχθη κης μεσολάβησης τερματίσθηχε καί τοϋ Δυύναβι κι" ΰποχώρησαν στη ή σκοπηρή έκεχειρία. Ό πόλεμος Βλαχία. Ή πρωτοβονλία τής έ- ξανάρχισε. πίθεσης διατηρήθηκε σταθερά Λ- Έπί ?να σχεδόν χρόνο οί επι- πό τούς Όθωμανούς. χειρήσεις δέν σημίίωναν καμμιά "Η ρωσική κνβέρνηση άνέθεοί ίξέλιξη. Οί ύποχρεώσεις κι" οί βιαστικά τή διοίκηση τής στρατι- συνέπειες τής Γαλλοροισικής συμ- άς στόν περιώννμο στρατάρχη Μι μαχίας τοΰ Τίλσιτ άπέσπασαν ό χαήλ Ίλαριόνοβιτς Κοντούζωφ, λο τό ρωσικό ίνδκιφέρον, οί ρω είδικό σ' «έπιχειρήσεις φθοράς», σικές στρατιές ήσαν άκόμη βκοο πυν δ'«ΰ«ρίθηκε στόν πόλεμο κατά πισμένες στήν κεντρι*ή Εύρώπιι τοϋ Ναπολ^έοντος. Ό Κουτονζωφ κα'ι ή, υπό τής Ρωσίας, καταγγε άπέφυγε συστηματικά, επί μήνες, λία των συμμαχιών μέ την Αγ- νά δώση μάχη μέ τό κύριο ογκο γλία καί τή Σουηδία, προκάλεσε τοΰ έχθροΰ. Ταλαιπίοροϋσε τόν ΡθΜΤοσονηβικό πόλεμο μέ παρέμ- όθωμανικό στρατό μ' άδιάκοπες έ οαση τής Αγγλίας υπέρ τής Σου φόδους στά άκραΐα τού σημεΐα, ηδίας. Καί, ναί μέν δ πόλεμος παγίδενε τίς έφοδιοπομπές τού, ϊ αΰτός εληξε μέ δλοσχερή ρωσική κο6ε τίς σνγκοινωνίες τον. Άπό νίκη τόν Σεπτέμβριο 1809, όμιος . τό φθινόποιρο ό Αχμέτ πασάς δρ ίμπόδισε ως τότε τή Ρωσϊα νά χι<* ν' αντιμετωπίζη πράβλημα έ ενισχύση τίς δυνάμεις της στή ■ φοδιασμοΰ. Τό χειμώνα ή άνεπάο Μολδοβλαχία. Άντίθετα οί περι κεια των τροφίμων έξελίχθηκε σε ιττασεις εΰνοοϋσαν τοΰς Όθιομα- | παντελή ελλειψη κι' ό όθωμανι- νούς. Άπό τίς άρχές τοΰ χρόνον . ν.ός στρατός μαστιξότανε άπό πεΐ εΐρήνευσαν μέ την Αγγλία μέ . να. Τότε, άρχές τής άνοιξης τοϋ την υπογραφή τής σννθήκης των . 1811, ό Κουτούζωφ ενήργησε γε- ΤΪΓΐθΧδΡί ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΆΣ ΒΡΑΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ ΓΡΑΦΙΚΗ Τποστρατήγου έ.ά. ΓΈΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ Μ ι υ υπυψιι, ιΐ|ΐ. ζ,μυρνης άπό τόν άνυψωτήρα Δαρδανελλίων, καί ή άποκαταστα οη τής έσωτερικής τους ήρεμίας «ούς επέτρεψε νά σνγκεντρώσονν άπερίσπαστοι πολνπληθεϊς ένισχν- σεις των στοαΐενμάτων τους βτή Βονλγσρία. Παρ' όλα τανχα άπέ- ψευγαν ν' άναλάβονν επιθετικη ,ΐρωτοβονλία. τέλη τοΰ 1809, πάλι οί νίκη έπίθεση. Οί μάχες υπήρξαν σκληρές κα^ κράτησαν επί μέρες άμφίρροπες. Στό τέλος δ όθωμα νικός στρατός, περισσότερο «ατα πονημένος άπό τίς στερήσεις κι' άποκαρδιωμένος, παρά νικημένος, ΰποχοιρησε. Ή πρωτοβονλία τής, πάρα πέρα, έπίθεσης περιήλθε ____ __ , . στόν Κοντούζωφ κι' δ σννετΟΓ Ρωσοι έπετέθηκαν πρώτοι. Πέρα ' Αχμέτ πασάς ζήτησε άνακωχή. ηαν τόν Δονναβι κι' έφθασαν ως Ι <ηά περίχωρα τής Σούμλας. Τόν ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ (Συνέχεια έκ προηγουιιένου) —■ Τόν Άρχιμανδρίτη Δωρο θεο Άϊναλίδη άπό την Πάνιδο. Πρ^ϋ-^οτ^γγελο τ)ή(ς ιΜη(τρ|οπιόλε ως Μετρών κα^ Άθύρων. — Ί'όν Άιρχιμ^νορΙτη Θεοΐδώ νού Γανοχοορίτη, Διδάσκαλο τής Άθωνιάδος Σχολ,ής τό 1910 - 1Μ11 καί έν συνεχεϊα Διευθυντή τής Ίερατικής Σχολής Βέ7.λας. — Γόν Άρχιμανδρίτη Κύριλλ.ο άπο την 'Ηρακλείτσα. Ίβηρίτη. ό οποίος τό 1865 άνοικοδόμησΡ δλόκληρη την νότια πλευρά τή(- πυρποληθείσης Μονής των Ίβή- (/ων στόν "Αθω, ώς καί τό κτί- ριο τής ΐιδίοίς Μΐοντίς ^Μετοχιο αυτής) στήν 'Ηρακλείτσα. Γιά τιι ίργα τού αύτά ή Μονή τδν προ- ήγαγε στό δφφίκιο τοΰ Άρχιμαν ορίτη τό 1878. Ανήγειρε έπίσης κα^ τό κουβούκλιο καί Προσκννη τΛριο τοΰ Καθολικο,ΰ το|ϋ Ιδίΐον Μετοχίου, ώς καί τό ΰδραγωγειο τον, "Εζησε στό Μετόχιο αύτό 60 περίπου χρόνια. ■— Γόν Άρχιμανδρϊτη Κύριλ- λο Άθανασιάδη άπδ τόν Γάνο, Αγιοταφίτη. Άπόφοιτος τής Θε- •ϋλογική,'ς Σχολ% Χάλκης, ύπη- ρετηυΐ στδ Μετάχιο Φαναρίου, μετά στά Ίεροσόλυμα ώς Διδά- σκαλος καί Σχολάρχης τής Θε- θ(Λογικής Σχολής τοφ Σταύρον) άπό το 1861 - 1864 καί, έν συνε χεία ώς "Εξαρχος τοΰ Παναγίου Τάφον στάς Αθήνας μέχρι τδ 1873, δπότε ετοποθετήθη στήν Σμύρνη. 'Επαύθη όμιος άπό τον Ρωσόφιλο Πατριάρχη Νικόδημυ καί γύριβε πίσω στήν πατρϊδα τού τ ν Γάνο, δπον άσχολήθηκε μέ την Έκκλησιαστική φιλολογίο.· Πέθανε πάνο) στό πλοΐο κατά την , μετάβασί τον άπό τόν Γάνο στή. Σμύρνη. Ι — ^όν Άρχιμανβ^ίτη Θεόφι- λο άπό την Χώρα, Πρωτοσύγγελο των Πατριορχείων. — Τόν Ίλαρίωνα άπό την "Η- ρακλείτσα, Ήγούμενο τού είς Μόσχαν Μετοχίον τής Μονής των Ίβήρων. — Τόν 'Επίσκοπο Θεσ) νίκης Ματβαϊο (Γανοχωρίτη) Όσιώτα- το, ποΰ γεννήθηκε έν Άδρ)πόλει το 1848. Άπόφοιτος τής θεολογι- κής Σχολής Χάλκης τό 1871, διε- τέλε,σε ίδιαδοχικά πρ'χν νά γίνη Έπίσκοπος Θεσ)νίκης, Άρχιγραμ ματεύς των Πατριαρχείων καί Γραμματεύς τής Ίεράς Σύνοδον τα 1876, Πρωτοσύγγελος των Πα¬ τριαρχείον τό 1878, Έπίσκοπος Σισανίου τό 1882 μέχρι τό 1893 "Εγραψε καί ώραία έναίσιμο δια- τριβή, τόν βίο τοϋ Πατριάρχου Κων)πόλεως Άθανασίου τοϋ Α'. — Τόν 'Επάτκοπο ΤξερΰεΛβΛ: (Ρουχτσουκίου Βουλγαρίας) Συ- νέσιο, Γανοχιορίτη, περί. τό 1840 - 1850. — Τούς τέσσαρες Ήγουμένους τής Μονής Κονονοφωλεάς, Άγ-α- (Σνέχεια είς την 6ην σελ.) ΑΞΙΟΣ ΘΕΡΜΟΝ ΕΠΑΙΝΩΝ Είναι άξιος θερμών επαινων κ<»ί σνγχαρητηρίων δ κ. Έμμα- νονήλ Παπαναστασίου, διότι, έν τή ίδιότητί τον τοϋ Προέδρου τής Όργανωτικής Έπιτροπής των άρτοποιητικών έκδηλώσεων, έ πετνχε νά διοργανώση κατά τό¬ σον επιτύχη κοί λαμπρόν τρόπον την πραγματοποιηιθείσαν, πρό ήμ? ρων, είς τό Ζάππειον Μέγαρον, έκθεσιν τοΰ δρτου καί έν γίνει παραγώγων σίτον. Θεσσαλονίκης. Μέ σνμμετοχήν άρ κεχ'ών χωρών καί μέ Ικθεσιν πολ- λών γεωργικών μηχανημάτων κα! γκωργικών έργαλείων. Είς την ϊκ θέσιν κέντρα άναψ»χής, έστιοτό- ρια καί ?νας μεγάλος πύργο; ά· ' πό τδν δποϊον έρρίπτοντο ώς άλε ξιπτωτισταί πολλοί έκ των νέων «πισκεπτών τής Εκθέσεως, πλη- ( οώνοντες Ενα είσιτήριο. Σννεκέν τρωσε μέγαν αριθμόν έπισκεπτών ή "Εκιθεσις καί εδημιονργήθη πρό (>Λημ:ϊ ξενοδοχείων. Άλλ' ήιιεΐς
είχομεν ίσφαλίσει διά τού «Άρί
(υ νος» τα καλλίτερα δωματια τού
ΊΨοΐ'άρ», καί πρός την πλατείαν
διά νά θεώμεθα τής κινήσεως καί
τ6)ν πΐ'ροτεχνημάτιον τής Έκθε-
οκοις. Ή πλ.ατεία Φουάρ, όπως
κα; τό Κονάκ, παρά τό Λιοικητή
ριον καί Ιστορικόν ωρολόγιον τής
προκΐ'μαίας, άποτελοϊΎ τας όφε-
τηρι«ς των συγκοινιονιών λεωφο
ρείιον άστικών καί ή άποβάθρα
τοϋ Ώρολογίου είναι ή σκόλα τής
ε,πικοινωνΐας μέ τό ΚορΛελιό κα'ι
τίι δλλα ππράλια κέντρα ιής
Σμύρνης. Παρά την πλατείαν
Ψυΐ'άρ καί όπισθεν αυτής μέχρι
ΐοι) Διοικητηρίου τα ξη'οΛοχεϊ ι
τής πόλεως, τα δέ πολυτεΛή είς
τιιν παραλιακον Βρόμον μειά τό
Διοικητήριον, όπου ΰψοϋντηι τα
νία οίκοοομήματα, μέ λαμπρά κέν
τρα καί εύρεΐαν παραλιακήν λεω-
φόρον μέχρι τής Καραντίνας καί.
τού Νοσοκομ,είου, ολίγον πέραν
ι ών οποίων Εγινε ό νέος Τοτιρι-
οτικυς λιμήν, μέ τό Τελιονείον,
ΐιίς αποθήκας καΐ, τάς λιμενικάς.
αστυνομικάς καί τουριστικάς άρ-
Χάς.
Αί κυρϊ·αι τής Τουριστικής "Ο¬
μάδος όπως ή κ. Σόφια Μπνά.
ποΰ διατηρεϊ εμπορικόν κατάστη-
μιΐ είς τό Μοσχάτον, ή κ. "Ελένη
Άποστ. Εύαγγελάτου ιδιοκτήται ι
ο0 ξενοδοχείον «Νέον Βυζάνιι
υν» των Αθηνών, ί| κ. Φ ιιτεινή
Μαντζουράνη τοΰ καθηγητοΰ τής
Σχολής των Δοκίμων, πού πέρα
υαν Λπο τα καταστήματα τής
"Ελληνικής δραχμής. 'Ωραιοτάτη
η μετάβασις χαί ή έπιστροφή. Δι
ασχίΐει κανείς όλον τόν μεγάλον
νο/πον τής Σμύρνης καί τδ πανά
ροιμ« αυτής άπλ)ονται πρό των
όφϋαλμων τον. Έπίσης ή θέα άπο
τής άκροπόλε(·)ς τοϋ Φρονρίου, ϋ
ψηλύτερα άπό τόν "Ανιο Μαχα-
λάν είναι μαγεντική. Φαίνεται ώ-
ραιότατα τό Κορδελλιό, τδ Μπα
Ιρακλή, τό Άλ Καπινάρ, ή Σκά
λα τοϋ Παπά, ή Πονντα, ή Κ«·
(.Ίΐν-τίνα, ή παραλιακή λεωφόρος.
Τα καταστήιματα ίχονν ωραίας
βιτρίνας, άλλ' είς τούς δρόμονς
τυ>ν ηκολούθουν την διάταξιν των
καταστηματοιν τής Κωνσταντίνον
πολεςος καί των πλείστων Άνο
τολικών πόλεων. Παράπλευρα ά
πό μεγαλοπρεπώς κατάστημα εί
δών πυλντιλείας, κρεοπωλείον,
κα'ι παρ' αύτω χρυσοχοείον και
παρ' αύτω δπίυροπιολ^είον καί, οΰτω
καθεξής. Τα ζαχαροπλαΐΓτείΊ δέν
μέ ίκανοποιοΰν μέ τα προίόνχα
των. Μόνον είς τα μεγάλα τής
παραλιακής λεωφόρου παγωτά κα.
ιδία καΐμάκι, άξιόλογα καί μέ τι
μάς των Ιδικών μας, πολντελεί
άς κέντρων.
Ή κίνησις πρός τα προάστεια
άδιάκοπος καί εύθηνή μέ τα μ.?-
γάλα καί μικρά λεωφορεΐα των
12 θέσεων. Αύτά τα μικρά εΐνοι
Ι'να εΐδος «ντολμονς» τής Κων-
σταντινονπόλεως. Έκ-ΐελοϋν 3-
λας τάς συγκοινωνΐας έντό; τής
πόλεως καί φθάνονν ως τοΰ
Τονονόβα. τοΰ Μπονξά. Στό πρά
σινο καί τα δνο μέ τα πλούσια
νεοόι. Ά*.λά νερό πόσιιιον δέν
ΰπάρχει πουθενά, παρά μόνον είς
φιάλας, δπως των άναψυκτικών
των ιδικών μας, μέ τιμήν 25 ίδι
κων μας λεπτών. Καί, όχι μόνον
είς την Σμύρνην καί τα περΐχω-
ρά της, άλλ' είς όλην την έκτα¬
σιν μέχρι Έφέσον, Πέργαμον.
Προύσης, Κωνσταντινουπόλεως,
το νερδ είτε είς ξενοδοχεϊα, είτε
ι είς καφενεϊα καί είς τα σπίτια
Ι (Σνέχεια είς την 6ην σελ.)
ΠΑΥΛ0Ύ ΦΛΩΡΟΤ
Τα βιβλια και οί ανθρωττοι
ΚΤΡΙΛΚΟΤ ΝΤΕΛΟΠΟΤΛΟΤ,
«ΣΤΡΑΒΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΑ»,
Σνλ-λογή άπό νεοελληνικά ση-
μεϊα καί τέρατα, Δεύτερη ^κ-
δοστ] άναθεωρημένη καί σνμ-
πληρωμένη, 'Εκδόσεις «Γρηγό-
ρη», Σόλιονος 73, Άθήνα
1970 μέ Πρόλογο στήν Β' έ'κ-
δοση τοϋ Παύλον Φλώρον, σελ
188.
Στίς πραγματικά κομψές έκ
δόσε-ις Γρηγόρη, καλαίβθητα καί
ενχρηστα «βιβλία τής τσέπης», ό
Κνριάκος Ντελόπονλος μάς ξανα
δίνει τό πρωτότυπο 6ι6λϊο τού
πού διασκεδάξει, εύφραίνιι, ψυχο
γωγεϊ άλλά σύγχρονα καί καυτη-
ριάζει την επιπολαιότητα, άγραμ
ματωσύνη, άνοησία, προχειρότη-
τα κα'ι προχειρολογία όσιον ίχουν
κάτι νά διοτυπώσονν, είτε άγγε-
λία είναι τούτο, είτε σύντομη πλη
ροφορία στΐς στήλες τοΰ τΰπου,
είτε έπιγραφή, δρομοδείχτης# εύ·
χετήριο, άνώννμο γράμμα, ίδιθ)τι
κά γράμμα, χρονικό εφημερίδας,
μαθητικό κείμενο, ποίημα, στοχα
σμός. Τα πιό άπίθανα γλωσσικά
βαναυσονργήματα, οί πιό καταπλη
χτικές άσννταξίες, άποδόσεις ξέ-
νων λέςεων ξτσι πού νά παραμος
φώνονται, άνορθογραφίες, άνόη-
τες σνντομεύσεις (κάτι το άπα-
ράδεκτο) οίκογενειακων δνομά
των ββ επιγραφές καταστηιιά-
τιον κ.δ. κ.ά., άκόμη καί φωιο-
γραφίες παραδοξοτήτιον, επισή¬
μων άνορθογραφιών, μοργαριταρι
ών τοΰ ΕΟΤ, τοΰ όργανισμοΰ πε
ριηγητισμοΰ (αυτής τής έστίας
των λαβεμένο>ν δδικών πινακίδων
μέ λατινικούς χαρακτϊ(ρες), θά
σοϋ δώσουν μίαν ίδέα τής άσνναρ
τησίας καί τής προχειρ6τηχας που
δέρνει την έλληνική εκδηλώση.
Τό ότι θωρώντας καί διαβάζοντσς
ι ά στραβά αύτά καί άνάποδα, σοϋ
ϊρχεται κάποτε νά ξεκαρδισθεΤς
' στά γέλια, είναι Ινδειξη τής Ικα-
I
νοτηχας καί τής ^φεσης τοΰ Κυ¬
ριακού Νχελοπούλον νά άρπάξει'
στά πεταχτά τα διασκεδαστικά,
γκλο'ια κα'ι κιομικά δείγματα νά
τα έπισημαίνει, νά τα σνστηματο
ποιεί, νά τα έντάσσει σέ «οινές
«ατιιγορίες καί, χωρίς σχόλια, νά
παρουσιάζει την αύταπόδειχτη, θά
έλεγα, είκύνα τής άνεπάρκειας
τόσο στίς άτομικές όσο καί στίς
δημύσιες έκδηλώσεις τής νεοελλη
νίκης ζωής.
Ή Ιλαρότητα πού προκαλεί τδ
διόλϊο είναι κάποια παρηγοριά. "Ι
σως η παρηγοριά πού παρέχει ή
σκέψη ότι έκεϊνο ποΰ γεννάει ιη
Ουμηιδία, τή διασκέδαση, τό γέλιο
έκπληρώνει τό κάτω κάτιο κάποι
όν θιτικό σκοπό. Άρνητική βε¬
βαία .ιοιρ'ΐγοριά, άλλα ε^κολονύη-
τη άπό τή φιλοσοφική άποψη δτι
έσύ πού γελδς γιά την άνοησία
των δλλων δέν εΐσαι νπετΦννος
γι' αυτή, μήτε σέ θέση νά την
διορθώσεις. Τα «Στραβά καί Ά
νάποδα» ιού κ. Κ. Ντελοπούλον,
τώρα κατά την περίοδο των Βια
κοΛών καί ταίξιδιών, ερχονται
στήν ώρα τους. "Οποίος θά συν
τροφεύεται άπ' «ΰτά στό ταξίδι
τού θά τόν εύγνωμονεΐ.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡ02
Μεγάλας μικρασιατικές φυσιογνωμίες πού περιήλθαν είς την
λήθην καί άγνοιαν
ΠΑΤΣΙΟΣ Β1 ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΚΑΙΣαΡΕΙΛΣ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
11776 - 1871}
Τοΰ συνεργάτου μας ίερέως κ. θ. Θ2θδο>ρί5η
Άπό πολ.ν καιρό ήθελα νά φέ-
ριο στό ψώς τής δημοσιότητος ιιιά
άπαράμιλλη Μικρασιατική Έκκλη
σαστικη φι«σιογν(ομί« ποΰ έδρσπο
σε ρθνικά καί έκκλησιαστικά καθ*
όλον τόν περασμένο αΐώνα.
Ή ίερά πράγματι καί άγία «ύ-
τή φυσιογνομία είναι ό Άρχιεπί
σκοπος τής Κηισαρείας τής Καπ-
π«οοκ|ίας κσι πρώτος "Εξαοχος
τοΰ ΟΙκουαενικοΰ Πατριαρχείον
κύρ. Παίσιος ό Β'.
Ό Μικοασιατικός αΰτός 'Κλλη
νισμός εμεινε στενάξοντας πεοια
«τότερον άπό τέσσερες αίώνες κά-
-<οι άπό τονς βαναΰσους έκτου·.ι- ^.'σμούς, τις άτέλειοιτες διαρπαγές των βάρβαρον κνρίΐον τού, τα Οοησκευτικά μαρτύρκι τίς δελεα¬ στικάς καί έλκυστικές νποσχέσεις τής έξοιμοσίας καί άλλαξοπιστί- ας, στά ερέβη τής άγνοιας καί ά- μάθειας, μέ έ'να λόγο «λαός κα¬ τοικίαν έν χώρα κα.;, σκιά θ«νά- Διεξερχόμενος τάς Ιστορίας ττΐς "Εκκλησίας καί τοΰ "Εθνονς πρό; βαθείαν λύπην μου διεπίστιοσσ ότι ή ο,γΐιΐ αύτη προσωπικότης πε¬ ριήλθε είς την άδοξον λήιθην και άγνοιαν καΐ, είς τάς συγχούνους ϊγκυκλοπαιδείας, μόλις άναφέρε- τ«ι τό όνομά τού. Έκ τοΰ δγκου των γραφέν-τοΛ υπέρ αυτού τόν περασμένο αίΛΊι είς Καραμανλήιδικα καί 'Ελληνικα στά Μικρασιατικά γράμματα μΰ· [ λις καί μετά μεγάλον κόποτ' συν* Ι πύκνωσα περιληπτικά τό άκόλου- 9ο βιογραφικό τού σημείωμα πού νομίάΐ) δτι ε{/(/>' δνα έλάχιβτο μ·νη-
μόστ'νο εύγνιομοσύνης πρός τόν
ιεςιάστιο αυτόν εθνικόν καί εκκλη-
σι αστικόν άνδρα.
ιερεύς Θ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
«.'Γοΰς τεΌνηκότας γεγονέναι κα-
θάπερ Θεούς, ουδέ γάρ εκείν ,νς
αύτοΰς όρώμεν, άλλά ταίς τι-
μαΐς άς έχουσι καί τοίς άγα-
θοΐς α παρέ&ονσι|, άθανάτυυς
είναι τεκμαιρόμε-θα».
Πλουτ. Περικλής
Οί έποχΐς καί οί άνάγκες τω·,
λαών, στήν διαδρομή τής Ιστο-
ρίας τους, γεννούν τούς άνδρες
τονς, άλλά κα!, μερικοί άπ' αν-
τούς, πύ,τε κα'ι πότε, ξεπερνοϋν
τίς προηδοκίες των περιστάσεον.
Οί ίστορικές άνάγκες τότε με-
τα,τοεπο'ντα* σέ προΥώες ήβικρς
καί πνευματικές όλοκληρώσεις κ«ΐ
γίνονται φωτεινοί σταθμο'ι πού ό-
'ΰηγοΰν ιίς έπιγετόμενες γενεές.
Τότε δέν είναι πλέον οί ανΛοες
ηιύτοΐ δνδρες των περιστάσεων,
άλλ' οί περιστάσεις περιστσσεις
τ(όν άριστον άνδρών. Πολλές φο-
ρές λαός ή τμήμα τον βΐ'θίξετίτι
σέ τυραννικές άγιονίες, άπροσδό
κητα δμως ξεπηδοϋν άπ' αυτόν
οί ήγέτες τού. καί αύτοι μέ άκα-
ιάβλτμβς δημιουργικές κα'1( ήθικέϊ
δυνάμεις αϊρονν τίς άγιονίες καί
διανοίγουν τάς λεα>φόρονς σέ άλ
ματικες πορεϊες ψυχικής καί πνεν-
μΐι «κης προοδον.
Αύτοι δέν συγχωνεύονται στήν
δεσμευτική δΰναμη των περισ^Α-
σειον άλλά διασποΰν τόν κλοιό καί
5εσ.τόζουΛ' έπ' αυτής, κα! έλ.εΰίΗ-
ροι πλέον ήγοϋνται αυτών κα'ι τα;,
άξιοποιοϋν σέ ύπρροχα κατορθο')-
ματα τ% ίσΐτοιρΓας τους, τόσον
δέ μργά?(ΐ κο'ι πολντιμα, ('όστε τό
μέλλον τού λαοΰ νά σίμνΰνεται με
την έπίδειξί τοΐ'ς.
Ή δολιχύδρομη Ιστορία ι ου
"Εθνους μας παρατάσσει πολ.υάρι
Ομο πάνθεο τοιούτων ήγετιχιην
προσιοπικοτήτοη' κα5, στήν τιμιιτι-
κή αύτη χορεία των αγαθών άν-
δρΛν δ'κ.αΐΓϋται νά πάρη περίΓιλι
;ιτη θέσι καί ό Παίσιος.
Ό Ά,ρχερτί σκοπος Καισ-υρείιας
τής Καπππδοκίας Παίσιος ό Π'
στήν άγ'ονιοδεΌτερη περίσιασι
τοΰ "ΕτΗους, στίς θανάσιμες μέ-
ρες τού, παρονσιάίεται άνάμεσα
στό μεγαλΰτερο τμήαα τού δοΰ-
λο)ι> κα!| 6άνα!υσ« δΐακΐιμαξομέίνου
Μικρκσιατικοΰ Έλληνισμοΰ.
Ή Μικρά Άσία ήτο έξ άρχΰς
ή βάση κα'ι ή ζιυογόνος πηγή τής
Βυζαντινήν Αύτοκρατοοίας. τΗτυ '
η τροφός τοϋ έπισιτισμοϋ της, τό
-ιροπύηγιο των έξ άνατολίδν έπι-
δρομών, ή άν-δροί)ότιδα στή λει·
ΐ)'.»νδρί(ΐ της, ήγέτιδα πολ.ιτική
καί .τνευαατική στίς χοειοκο.-τΓες
ττΐς» φοίιι ρός αγρυπνος τής Όρ-
0οΐ)ΐ)ϊίας στΐ,ς Θρησκεντ!/4ς της
χοιλαρότητες.
Δύυ ψορές ϊπεσε τύ Βυζάντιο.
Την ποώτη στά χρρι« τής Δύσης,
άλλά τό άναστήλίοοε ή Μικρά Ά¬
σία. Την δεύτερη στά χέρια τής
Ανατολή; καί δέν Αναστηλώθη-
κε άκόμη, γιατ', εΐχε χαθή ή (ί.-
γουπνος φρουρός της ή Μικρά
Άσία.
Τό κορυφο:>ιμα τής ζοφερής αυ¬
τής ζωής τοΰ Μικρασιατικοΰ πολι¬
τισμόν δ 18ος αίώνας.
Ό Παίσιος τα εΐδε καί τα άκου
σε τώ μαρτύρια αύτά. 'Έζησε την
"ιΐρατώδη αυτή πραγματικότη-
τα καί μεταφυτεύτηκε στήν
τραυματι·συένη τού ψυχή ή ά
νάγκη τοϋ λυτρωμοΰ καί τύν
γιγάνιο>σε σέ προσωπικότητα,
σέ άθλητή, σέ ήρςοα, σέ ή-
γέτη, μέ λίγες λέξεις σέ Ήρακλή
τής καταγοϊγής τού, καί άνασκονμ-
πώθηκε νά στρέψη τό ποτάμι τής
γνωσης καί των γραμματείαν κ-ο; νά
διαλύση την παχειά κόΐτρο τής ά-
μαθείας καί δγνοιας. Νά ξαναζιυν-
τανεΰση τα έλληνικά γράμματα
μέσ' άπ» τα όποϊα θά αναπηδήση
ή έκτίμησι τής οίκτράς πραγμαιι-
·;ότητος κ«ί ή δρμή τής άποτινά-
,εως τοΰ 6<ιρυτάτου ζυγόν. ΒΙΟΓΡΑΦ1Α Ό Πέτρος, τό κατά κόσμον Ονο- μα τοΰ Παϊσίου, γεννήιθηκε στά ά- Ληύλοτα Φάρασα της Κατιπαδοκι- ας τό 1777. Τα πρώτα, τα. 'Εκκλπσιάστικά γράμματα, τα ϋμαθε στό άχτό φώ; τΓϋ κεοιον τής 'Εκκλησίας, κοντά στόν ίΐρέα πβτέρα τού Άναστά- ίΐιο. Πίσω άπ' τό θαμπό φώς τήε καντήλας, έξ άπαλίο'ν όννχων, ώ- οααατίστηκε τό άνέσπερο φώς τής Πίστεως καί τής γνώσετος, καί ί- πόθησε τδν ψωτοστέφανο τοιι ηνενματικοΰ άθλητον. Στά 1796 ό ύρμητικος ποίος τού τόν Ιφερε στήν ΚαισάθΕΐα, την ποωτεύΌνσα της Καππονδοκί- ας. Έδώ είχεν άνοίξει ό ίερομό ναχος Γερμανός τό πρώτο συστη- ματικό Έλλητικό Σχολειό μετ» την "Αλωσι, στά 1792. Είχεν ά- νοίξει ό Γρηγόριος ό Άθηίναίος Άρχιεπίσκοπος Καισαρείας Σκο¬ λειό στά 1779, ομιος δέν πρόκο ιμε. Μπήκε στή 2χολή αυτή καί, δέν άργησε νά διακριθή γιά την έπ*- μέλεια, την φιλομάβεΐα καΐ, την ό ξεία άντίληψί τού. Ό βογράςιος τού Άυ. Λεβίδης γράφει ίίτι. πο· λύ τόν βοήΌησε ή μητρική τον, ή Φαρασώτικη γλώσσ«. Ό σεβαστός δάσκαλός τού κα'ι όλο τό περιβάλλον τή; Σχολής Ι δαιίτερα άγάΐτησαν τή» ραθηΐτιη Πέτρο. Δι' αύτό, οταν τύ 1790 ό οάσκαλος Γερμανός πήγε στίιν ΠολΤ! νά συλλέξη έράνους »τέο τής Σχολής, στόν μαθητή τού Πέτρο έμπιστεύτηκε την συνέχισι τής διδασκαλίος. Τό 1802, οταν είδαν την άνάν- κη νά έπανασυστήσουν την Ίεοά Μονή τοΰ ΊιοάνΛ'ου τού Προδοό μου στά Φλαβιανά (τό Ζινδζιδε- ςε) κ αί την έκεΐ ιδρύση τής Σχο λής τόν μοναχό Παΐσιο, είχε κα- ρεϊ μοναχός, άποστέλλει στό "Α¬ γ· ο "Ορος νά μελετήση τόν Μο- ν«χικό 6ίο γενικά καί ίδιαίτρρπ τύ κοινοβιακό καί ίδιόρρΐίθμο σΰ οτημά τού. . Τό πέρασμά τού άπ' τί,ς Κυδο>-
νιες, (τό Άϊβαλή), πού εΐχατ την
πειρίφημη Έλλιτνφίή Σχο^ή τόν
σιτνδέει. ιμέ τιμη/τικές γνωριμίίς
κ.αϊ φΐλίες μέ τούς τότε μεγάλους
Δδασκάλους, τόν ίεροδιάκονο Θε-
ύφι?Λ Καίρη, τόν Γρηγόριο Σα-
ράφη καί ΒενιαμΙν τόν Λέσβιο.
Όταν επέστρεψε άπό τό "Α¬
γιον- "Ορος στά 1803, δέν είχεν
άκόμη άρχίσει τό Ιργο τοΰ Ζιν-
δζιδερέ καί ό Δάσκαλός τού τόν
έπρότεινε δάσκολο στήν πλούσια
Έλληνική Καππαδοκική Κοινότη-
«ι, την Κερμήρα, καί μετά έ'να
χρόνο, τό 1804, ό άείμνηστος
Γεραπ,νάς ίδρυσε στό άνακαινισμέ
νο Μοναστήρι την Σχολή, τόν με-'
τακαλεϊ άπ' την Κερμήρα κ«1, τόν
διορίξει έκπρόσωπό τον, άφοθ
προηγονμένο)ς χεΐροτονήθηκε άπ'
ΜΕΧΡΙ 10 ΜΑΡΤΙΟΤ
ΘΑ ΕΚΛΙΔΩΝΤΑΙ
ΔΕΛΤΙΑ ΚΑΤΟΧΗΣ
ΚΤΝΗΓΕΤΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ
Αί κατά τόπους δασικαί Αρχαί
θά έκδίδουν μέχρι λήξεο>ς τής τρε
χούσης κννηγετικής περιόδου, δη-
λαδή την ΙΟην Μάρτιον 1971, δέ
τία κατοχής κυνηγετικων δπλων
μόνον είς έκείνους τοΰς κυνηγούς
οί όποϊοι δικαιολογημένως δέν έ-
<[ ονδιάσθηοαν διά τούτων. Τα α¬ νωτέρω προβλέπει έγκύκλιος τοΰ υπουργόν Γεωργίας κ. Π. Παπ«- παναγιώτου πρός άπόισας τάς κα τα τόπιυς δασικάς αρχάς. Σχετι κώς διεπιστώθη δτι ώρισμένοι κυ- νηγοί δέν εφωδιάσθησαν μέχρ. τής ορισθείσης τελευταίας προθε· σμίας (10.4-1970) διά τοΰ προόλε πομένου δελτίον κατοχής κυνηγε. τικοΰ δπλον λόγω ανωτέρας 6ίας ή δικαιολογημένης αίτίίΐς (άπον σίος, ασθενείας κ.λ.π.). τόν σοφό Ίεράρχη Ικονίου καί Μητροπολίτα Άνδΐα- πατρισρχεν- σαντα επί τρίμηνο μετά τόν άπαγ- χιιν.σμ'ΐ τοΰ Γρηγορίον τού Ε', άααγχονισ'θίντα καί αυτόν στήν 'Ανόριανούπολη κατά την Έπα- νάσταση τοΰ 1821, £ΐς Ίερομόνα- χο στήν Μονή Ήγούμενο / στήν Σχολή Λιενθυντή. Άλλά τό 1805 δ άεί|μίνη«πος Γρρμανός, ό κατ' εξοχήν εύεργέ- της τής άναγεννωμένης Καππα- δοκίας έμέτρησε τό ζεϊν, καί ή Μο¬ νή μέ την Σχολή παρέμειναν πνευματική κληρονομία στόν νεα- ρό μ-αθητή τού ίεροιμένο Παίσιο -!α.ί, αίτός τίς παραλαμβάνει μέ ε!νθεο πίστη καί έθνικό ζήλο και ής κατευθννει μέ άλματώδη πρό- οδο στήν Έθνική κα'ι Θρησκευτι- κή τονς αποστόλη. σέ λίγα χρΟΎΐα, τό δίδν- μο "Ιδρνμα μετασκευάξεται σέ πραγματική τής Πίστεως καί τής Παιδείας Κι6ωτό, πού καθ* δλο τόν περασμένο αίώνα κα'ι, τίς άρ- χές τοΰ παρόντος αιώνος, άκτινο βόλησε την ζιοογόνο λάμψη τού δχι μόνο στήν Καππαδοκία άλλά καί πέρα άπ' αυτήν, στό μεγαλ.ύ- τερο μ]έρος τήις Μικράς Άσίας καί διέλνσε τα πνκνά σκοτάδια τής άμαρτίας καί βαρβαρότητος. Τό αναληφθέν ϊργο ήταν τερα¬ στία. Ήταν ασυγκρίτως δυσανά- λογο πρός τίς δυνατότητες τής Περιφερείας, κα'ι οί εΐσφορές των Καππαδοκών βασανιστικά άνεπαρ- κεί; στά πρώτα ξανοίγματα των ίδρυμάτων. Ό Παίσιος δέν υπο χιορεΐ πρό τοϋ άνυπερβλήτου τού¬ του έμποδίου. Άναχαιτίζει την ά- ·<άθεκτη φορά τής καταστροφάς μόνος τού, μέ τό Ήράκλειο ψνχι- κό σθένος τού. Τό ξυπνημένο έθνικό φρόνημά τον, καί, ό διάπυρος τής πίστης ΐ,ήλος τον, δέν τόν άφήνουν νά παλινδρομήση στήν οίκτρά κατά- ■-Γ«ση τής άφετηρίας, οδτε δέ καί νά κλειστή στοΰς στενους άσκη- τικούς τοίχους τής Μονής. Τόν ύοθώνουν σέ προσωπικότητα τής ί-νδιάθετης άξίας τού καί τόν ΰ- ψώνουν στούς όραματισμούς και αετεωρισμούς τής πνευματικής ά- φυπνίσειος ολοκλήρου τοΰ Μικρά- τκΐτικοΰ Ελληνισμόν. Τό έργον όπως τό θεμελι'ωσαν, θά δοϋμε, θά άγκαλιάση τό δλο Μικοασιατικό έθνικό τμήμα καί υμήμο. καί πρέαΐει στό ξεκίνημά χου. αύτό πρώτα νά άγκαλιάση τό "Τδουμα καΊ. κατόπιν τό "Ιδρυμα αύτό. Ό σοφός Δάσκολός τού ανοιξε τόν βρόμο δταν πήγε στήν Πόλη γιά είσφορές των όμογενών, πρό .ίαντός δέ των Καππαδοκών, ύ· ;τέρ τής άρτισύστατης Σχολ,ής, καΐ τό παράδειγμά τον καλοΰσε τόν ιιαθητή στήν Καρποφόρο λύ¬ ση. Στήν Βασιλεύουσα ύπήρχ* «ο- λνπληθής καί εύημεροΰσα Καππιχ- βοκική ποροικία, ή Συνοικία των 'Τψομαθΐιον καί ή έλπίδα τοΰ Πα- Ισίου στοάφηκε πρός τοΰς συμπα ιρΐώτας τού αύτούς. (ΣυνεχΓζεται) Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλα,τ. Άγίου Κο)νκϊταντίνον (Όμύνοια) 9-1 χα.1 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525-887 Φβινόπωρο Φθινόπωρυ μας τή γή δλη τή Βαρεία μελαγχολΐα Τα δένδρα ξεραιθήκανϊ Τα άνθη μαραθήκανε "Ανοίξαν τα σχολεϊα. Γεμισαν τα σοκακια Μ' ολόχαρα παιδάκιο ΙΓ άδιάκαπα μιλανε Αύτά δέν τα πειράξη Ή φύσι αν άλλάζη Καί παίζονν κα'ι γελανε. ίίοριας 6ξω φνσαν,ι Ή θύελλα ξεσπάει Φτωχά πονλια πετουνι Ζητάνε μιά φίυλίτοα Σε μιά αικρή γοινΐτοα Νά πάνε νά κρνφτοΐτνε. 'ϊϋϊν δένοοων Νεκρά κιτρινισμένα Σάν πέφτουνε τα φύλλα ΓιλτΊ τόσο μέ θλίδουν Τό είναι μου τυλίγυνν Φόβος κι' άνατριχίλα; Είναι π' άλλΛζει ή Ιΐυύ νοιώθιο τύση ταραχιι ■^κοτάδι καί μαυρίλα; ΚαΊ μοΰ πιέζει την λαρδιά Καποια ταφόπετρα βαρεία Σάν φρφτουνε τα φύλλι»; Ή "Ανοίξη πού χάθη>.ϊ
Τό κάιθε τι μαράθηκε
Αύτό μέ φαρμακώνη^
"Η τοϋ Χειμώνα ή .κΐγωνια
Μέ κάνουν, καί ή καταχνιό
Νά νοιώθο) τόσο μονη;
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΓ
ΘΡΑΚΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Γραφ. : Πανεπιστημίου 34
Ίπποκράτους (5ος δρΐοφοις)
(Τηλ. 621 - 647)
Η ΕΝΟΣΙΣΙΥΝΤ* ΚΤΩΗ ΕΠΑΡΧΓΑΚ Υ ΤΥΠΟΥ ΚΑΤΑ
ΤΗΝ ΠΡΕΙ-ΚΟΗΦΕΡΑΗΪ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡ- κ. ΓΕΟΡΓΑλΑ
ΊΙ δμιλία τού ΙΙροέδρου τής ΕΣΕΤ κ. Γερασίμου Κορολή
Κατά την δοθείσαν στήν αί- Αύτοι οί συντάκτες, καί έ'κδύ-
θουσα τής ΕΣΗΕΑ, Πρέ<τ — τες τοΰ Έπαρχιακοϋ Τύπον, πού Κόνίτερανς τοΰ ύφνπουργοΰ παρά στίς περκτσότερες περιπτώσεις, εί τώ Πρωθυπουργόν κ. Γεωργίου ναι οί ίδιοι, έκδότες, ονντάκτες Γεοογαλ.ά, την 17ην Όκτωΰρίου, και διεκπεραιωτές μιάς έφημερί- καί ώοαν ΙΟην π.μ. καί κατά την 8ος, αγωνίζονται γιά νά βγάλουν ό.-ΐοίαν ό κ. ύφυπουργός, ενώπιον ρνα φύλλο, καί πολλές φοοές, στι, έλλήνοιν καί ξένον δημοσιογρά^ ρουνται κι' αυτού τοΰ ψοΗΐιοϋ ακον, εξέθεσε τα μέτρα πού θά τονς. | λάβη ή Κνβέρνησις γιά τόν Έ- Δυνατότητες εκδόσεως τής έ- παοχιακό Τύπο, ό Πρόεδρος τής ψημερίδος τους αυτής δέν ύπάρ «Ενώσεως Συντακτών Έπαρχια- χούν γιά την έπαρχία, £τσι άναγ νού Τύπον» κ. Γεράσιμος Κορο- κάξονται νδρχονται στήν πρωτεύ- , λής ομιλήσας, εζήτησε άπό τόν υυσα καί νά την έκδίδονν ϋπο6αλ ·.:. ΰφνπονργόν, μεταξύ αλλο)ν καί λόμενοι σέ εξοδα συγκοινιονιακά την χορήγησιν Συγκοινωνιακής τα δποϊα στεροϋν άπ' αντό τό ψω ατελείας είς τα μέλη τής Ένώσε- μί τονς. ίος, έπιδόσας καί λεπτομερές άνα- Διά τόν λόγον αυτόν, κ- Τ- Ιυτικόν ΰπόμνημα σχετικόν πρός πονργέ, ζητούμεν την ΰψηλή,ν συμ τόν Νόμον περί Τύπου. παράστασιν σας είς την έπίλυσίν 1 Τό πλήρες κείμενον τής όμιλίας -τοθ θέματος τής Συγκοινωνιακής τού κ. Κορολή εχει ώς εξής: ατελείας, την οποίαν καί παλαιότε 1 Αθήναι τής 17-10-70 ρ·,ν είχομεν. Έξοχώτατε Κύριε "Γπουργέ, θέλομεν νά πιστεύομεν ότι το Ή «"Ενοισις Συντακτών Έ,ταο- μεγάλο ενδιαφέρον τόσον 'Τμών, χιακοϋ Τύ.του», ή όποία άποτε- όσον καί τοϋ Κυρίον Πριοθυπουρ λείται άπό έργάτες τής πέννας, γοΰ πρός μίαν φτωχήν τάξιν μο- οί δποΐοι μοχθοΰν καθημερινώς χθονντων δημοσιογράφιον, θά ίκ<% γιά νά βγάλουν ρνα τετοασρλιδη νοποιήση τό αϊτημά μας τουτο κ<ι ή καί πολλές φορές δισέλιδο θώς καί τα δλλα τα δποϊα σάς (ρύλλο εφημερίδος, μέσα στό ό- έπισυνάπτομεν μέ ύπόμνημά μα;, λοϊο ομως θά μπορεΐ νά βρή κα αφορών γενικάχτερα ζητήματα τής νρ.'ς άντικαθρεφττξο,μένη δλη τή «Ενώσεως Συντακτών Έπαρχιο- ίάοή καί την κινήση των φτοιχών κου Τύπου», σχετικώς πρός τόν άνΟΙρώσιον τοϋ βουνοΰ καΐ τοϋ μελετώμενον Νόμον περί Τν'ίπου. κάιιπου, θά δεί έκεϊ άκόμη δλα Ευχαριστώ τα ζητήματα πού άπασχολοΰν τόν Ό Πρόίδρος άγωνιζόμενο νυχτόημερα άγρότη. ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ Μ' αύτην την έφημεριδούλα τού______________________________■ δ συντάκτης θά μεταφέρη κι' άπ' ΚΑΓΓΓ1ΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ τό πιό άπομακρυσμένο χωριό, εί- ΕΚΔΟΣΕΙΣ δήσεις, πού θά ένδιαφέρουν την Πρωτεύουσο, μά καί τό άντίθετο, Είς Ιδιαίτερον τεϋχος ρκυκλοφό- Γιά δώση άπό την Πρτοτεύονσα δ ρησε (άνάτυπον έκ των €Ποινικών λες τίς πληροφορίες καί εΐδήσεις Χρονικών» Τόμος Κ') υπό τού πού θά ένδιαφέρονν τδ φτωχό ά- Έκδοτικοΰ Οϊκου Άφοί Π. Σακ τώ Καταστατικοι Υοοττ1· δεδομένου δτι σέ πολλά ά κονλα, τό ίργον «ΟΙ ύπενθυνοι είς ίΐ -*41) κολοΰνται τα έν «ομ'!μακρνσμένα χωρία, δέν είναι τα άιδικήματα τού Τύπου — Ή ε- Άθήναις μέλη τοΰ Θρακικοδ Κέν δυνατόν νά πάει ό τνπος τής Πριυ π«ι*έλεισ ενδικτΛ εύθύνη» τοΰ κ. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤοΟ συνεργάτου μας ( Σννέχεια έκ προηγουμένου) ΚΕΙΜΕΝΟ "Εμοιγε μην δέος, μή τού νυμ φόϊνος έ'ξο) ριφώ, δεθείς χείρας καίπόδας, ώς ούκ ένδεδνμεν°ς & δυμα γάμον άλλά τολμηρώς πα- οενείρα; εμαυτόν τοίς έκεϊσε άνα κειμένοις. Καίτοι προεκλήθην μέν έκ νεότητος, ΐν' είπω τι καί των τοίς πολλαίς άγνοουμένων, καί, έπ' αυτόν έπερρίφην έκ μήτρας, καί εδόθην δοτός έκ μητρική; ΰποσχε' σείος, καί μετά τουτο τοίς κινδυ- νοις έβεβαιώθην. Καί ό πόθος συν ηυξήιθη, καί ό λογισμός συνέδρα- με, καί πάντα ΐίδωκα φέροιν τφ λα χόντι καί σώσαντι, κτήσιν, περιφά νειαν, εΰεξί«ν, τοΰς λόγους αύ¬ τούς. Ών τούτο άπήλαΐΌπι μόνον τό περιδείν καί ρσχΓ,κέναι, ών Χρι στόν προετίμησα. Καΐ. ήδύνθη μοί τα τοΰ θεοΰ λόγια ώς κηρία μί· λιτος, καί την σύνεσιν έπεκαλεσά μην, κα'ι τή σοφίο: εδιοκα φιονήν μου. Καί τ' ά/.λα δή ταϋτσ, οίον Οιμόν μετρήσαι, καί γλώσσαν χα- λ.ινώσαι, καί όφθαλμόν σοκρρονί- σαι, κ.αί γαστέρα παιδαγο)γήσαι καί δόξαν πατήσας την κάτιο μέ- νοι σαν. Παρπφρονών λέγω, άλλ* ου/ είρήσεται. Ταύτα μέν ού των πολλιον ϊσοις εγενόμην φαυλότε- οος. Τουτο δέ φιλοσοφήσαι, κρείτ τιν η καθ* ημάς δέξασθαι ψιιχών ήγεμονίαν κα! προστασίαν, καί μή πό μηδέ ποιμένεσθαι καλώς, μα- θόντας ημάς, μηδε κοθαρθέντας την ψυχήν όσον άξιον... ΕΡΜΗΝΕΙΑ Σ' έμένα δμιος, υπήρχεν ό φό τα νειατα μου εΐχα προξενευθή σ' φώνα, άφοΰ δεθώ χέρια καί πό· κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΗ δια, έπειδή δέν ήμουνα ντνμή·0; μέ ενδυμ<ι γάμου καί τολμηρά Γΐ" χά παρεμβάλει τόν έαυτό μ01, στούς άνθρώπους πού δρίσκονται στήν βλλη πλευρά. "Αν καί ύχ'η τα νεάτ(ΐ μου εΐχα προξενευθή π' αυτόν τόν γάμο, γιά νά σας π(τ, κ«ί κάτι πού δέν τό ξέρουν οί πιι>
λοί, καί εΐχα άφιερο»θή άπό τή ιιη
τρο, καί δόθηκα δοτός άπό μητοι-
κή ύπόσχεσι, άργότερα δμως, ν.α-
τάλαβα τοΰς κνδιινους. Καί ιιρ-
γαλώνοντας, αύξήιθηκε μαζ), χα| 6
πόθος μου, καί ό λογκτμός μέ 60ή
θησε, καί ολα τα ί>πάρχοντά μην
περιουσία, λαμπρότητα, εύρξί»
καί αύτοΰς τοϋς λύγους, χάρισιι
στόν πρώτο τυχόντα, σ' αυτόν .τοί·
ι-.' ρ'σοισε. Ή μόνη μου άπόλανσι
('ιπ' αύτά ήταν δτι, τα είχα κ«ί τα
περιφρόνησα καί προτίμηοα τόν
Χριστό. Καί γλυκάθηκαν σέ μένη
σάν κηρήθρρς άπό μέλι, τα βέης α
τα τοΰ Θεοΰ, καΐ έπικαλέσθη/α
! την σύνεσι, κα), ?δ«σα την φωνή
μου στήν σόφια. 'Επικαλέσθηχα μ«
λιστα καί τα δλλβ, δαως νά αι-
τρήσω τόν θυμό, νό. χαλιναγωγή-
σιο την γλόχτσα, νά σωφρονίσο
τόν όφθαλμό, νά παιδαγονγήσιο
την γαστέρα καί νά πατήσω την
ίπίγεια δάξα. Άσυλλόγιστα λέγω
<;ΰτά, άλλά πρέπει νά λϊχθοΰν. "Ι «ως σ' αϋτά δέν ΰπήρξα πίρισσι') τερο φαΰλος άπό τούς πολλοΰ;. Καί λέγο), ότι, αύτό είναι ανωτΕ- ρο νά φιλοσοφήσιομε, παρά νά δ^ χθονμε την άρχηγία καί την προ- στασία των ψυχών, χωρίς νό μά θωμε τό πώς νά ποιμενώμεθα κα'ι χωρ'ις νά καθιστεροϋμε στήν ψνχή δσο χρειάξεται... (Συνεχίζεται) Μ. ΜΠΟΓΣΜΠΟΓΡΕΛΗ τρον όπως προσέλθωσι την 30ήν Όκτίυβοίου 1970, ημέραν Παρα- π/ευην κα·, ώραν 6ην μ.μ. είς Γε¬ νικήν Συνέλευσιν, ήτις θά λάβ» χώραν είς τα επί τής όδοϋ Πανε- -ιιστημίθ'ν 34 καί. Ίπποκράτους, ΧΛέγαρον Παλλάδος (5ος δροφος) γραφεία τοΰ Σ ωματείον, μέ τα κατοιθι θέαατα Ημερησίας Λια- ιαξειος: 1) Λογοδοσία Πεπραγμένων Διοικητικοϋ Στιμβονλίου. ■£) "Εκθεσις Έλεγχον Έξελεγ- κτικτΐς Έπιτροπής. Νικ. Κ. Σταθάτον. ΊΙ ς, έπέτειος Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩσΓσ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ,ΤοΟ κ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΧΑΤΖΗΣΑΡ ΛΝΤΟΥ Σύσσωμον τό "Εθνος πανηγυ- ληνα δέν ΰπάρχει τίποτε δλλο πε ρίξει σήμερον την έ'νδοξον έπέτει ρισσυτερον τίμιον καί δγιον άπό όν τής απελευθερώσεως τής Θεσ την αγάπην πρός την Πατρίδα, σαλονίκης1, Τό ωραίον όνειρον διά την όποιαν ό θείος Πλάτιον χτικτιις ιΐιΛΐτοοπτΐζ. , , . Λ · « « « > ,
») 'Ανάγνω<ης Ισολογισμόν τ^ ^">««ε τη? , γαλανολενκου έγραψεν ότι «πατρός και μήτρος
από 1-3-1967 μΐχρι 31-12-1969. σ%^^ ^ τ? ,^Τ .του ^ *« των αλλων πβονονατν^ιαντο,ν
„, -λ,,λ____. Γτ^^ι^,.»..^-. λιππου κα|, τού Αλεξάνδρου, ο- τιμιωτερον εστίν ή Πατρίς».
4; Άνάγνωσις Προΰπολογισμοϋ
ετών 1970 καί 1971.
ΰ)
ν.α.
νειρον μέ τό οποίον έγαλουχήθη Ή "Ελλάς όλόκληρος, εΰγνωμο
σαν γενεαί επί γενεών, Ιγινεν έ- νυϋσα πρός τα τέκνα της τα ύ
Εγκρισις πεπραγμενο)ν Δι- ; , , · , „ , , . " . ,
- ν · ί ΐ' 'Τ ι πς τέλους ώραία πραγματικότης- ποία ρπεσαν υπέρ τού μεγαλεί-
«ρκητικοΰ Σ ιγιβουλίου, Ίσολογι¬
σμοΰ, Προύπολογισμοΰ κα'ι απαλ¬
λαγή Δ. Συμβουλιον κα'ι 'Εξβλεγ-
κτικής Έπιτροπής πάσης ευθυνής.
Ή 26η Όκτωβρίου 1912, εί- ου αυτής, κράτει δάφνης κλά
ναι έπέτειος ίερά καί μεγάλη. δούς πρός στέψιν των άλησμονή-
Στρατός -καί Ναυτικόν, υπό γεν- τον νεκριον των νεωτέρων Μαρή
«"ϊ^-Χϊς Ζ'1" Ο^οοοί ~^ άρχηγούς, έδ,καίο>σαν την θ,,,νομάχι;, καί Σαλαμινομάχων.
ένδοξον παράδοσιν και κατηγα- οΐτινες εχαρισ·αν τηΐν ε/.ευθεριαν
πΤ)αΈΪλογή Τριμελοΰς Έξελεγ- ^ ^άπ«1^^, τοοπαίων κατ«- κα! άνανειοσε άνανεώνει την υπο
.„ " ." στήσαντες την εποχήν εκείνην μι σχέσιν την οποίαν δίδει καθε ϊ-
κτικής 'Επιτροπήζ.
, λ ι ί. »ηι ι υι^Η 11^· .·_ » ~· , , *
8) Έκλογή Τρ.μελοΰς Έιτ-ο- αν των ω' εκ-δοση 4ύο χρόνια άργότερα. '
Τόν «"Ανθρωπο μπροστά στό κάλ,
λος» σάν Ιδέα δ συγγραφέας τόν
σννέλαβε άπό τό 1937 κ«ί δλα
αύτά τα χρόνια τόν δούλενε «μέ¬
σα στό μυαλό» τον. "Ετσι κατα-
σταλαγμένο τό δλο θέμα, ίδέες,
τύπβι, έπίΊσάδια καί γεγο-νότα [
καταγράφονται στό πλάτος τους'
καί τό βάθος βγαίνει άπό τα ϊδια
τα πράιγματα, άφοΰ μπορεΐ ό
συγγραφέας νά κάνει τόν άνα-
γνώστη νά σκέφτεται. Στήν ού
σία πρόκειται γιά ενα 8ργο δπον
τό καλό καί τό κακό βρίβκονται
σέ μιά σννεχή πάλη. Ό κ. Καλα-
μάρν. Βασικο:4 τύποι τοΰ
ε'ργου είναι ό Δημήτρης Αύγερι-
νός, ό Ιωσήφ Ίακωβίδης, ό Μι¬
χάλης, 'δ Πέτρος καί ή Λίνα Ρό-
δη. Ό Δημήτρης, δ Ιωσήφ καί
ό Πέτρος μαζί μέ τή Λίνα άντι-
προσοιπεύουν τα καλό ποΰ εΐνσι
ταντόχρονα καί δίκαιο. Σκληρός
κα"·. αδικ-ος ό Μιχάλης προσπαθεΐ
νά βυθίσει άκόμη κοί άκόμη τόν
κόσμο στή δνστνχία. Ό σνγγρα-
φέας χειρίζεται μέ εϋχέρεια τό
Οεμα τού καί κινεϊ πολλά πρόσω-
•τα χιορΐ/ς νά κουράζει. Δημ,ιουργεΐ
άταοσφαίρα, κύκλους ζωής. Βασι
κά, ή σκέψη τοΰ <η*γγραφέα π«- σχίζει νά βρή την αίτία πού άνκιγ κάζει τόν δνθρωπο νά γίνη καλός Γ) κακός, τα κίνητρα πού 6υθί- "ΔΕΑΦΙΚΟΙ ΑΝΤ1ΛΑΛΟΙ ΚΡΙΤΙΚΗ 'ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Ή κ. Μαίρη Μπουσμπονρέλη τι την χάρηκε καί αύτην την προο ρχει δώσει δείγματα τού πλουσίου φοράν. Την εχάρηκα, έν πρώτοις, Λοιητικοΰ ταλάντον της. Δέν θά άπό τίς άπόψεις τής καθαράς έμ πανσει δμως νά άναμεταδίδη, είς πνεύσεοις, ποίι ρίομαλέα καί ονγ- πυκνά διαστήματα, τα μηνύματα χρόνιος εύαίσθητος, σάν δαντέλλα πού θά φθάνονν στήν σννείδησίν φιλοτεχνημένη άπό ήλιοκτϊδες, ά- της κα!, πού μετουσιώνονται άπό νεβαίνει άπό τόν λιτό, τόν ρι·- αντήν σέ εύχύμους ποιητικούς κα& θμικό, τόν ωραίον στίχον, γιά νά ποΰς, διαποτισμ,ρνους μέ πνεχνμα ύπθιμνή<τη, δτι πάνο) άπ' δλα ε'- τιικήν διιναμικότητα καίί σπανίαν ναι καί θά μένη δ άνθρο)ΐτος, ποϋ ψνχικήν ευαισθησίαν. Διότι ή έ· διψά γι' άλήθεια καί καλωσύνη, πικοινιονία μέ τόν εξο) κόσμον ν.ιά Την έχάρηκα, έπειτα, στόν στί- ή άπό τής σκοπιάς της παιδαγω χο καί στήν φράσιν. Άδίαστος, γική αποστόλη άνήκουν στήν Ιδιο αύθόρμητος, πηγαϊος, δέν 6γαίΊ συστασίαν της. Καί πρέπει νά δ- άπό έργαστήρια υπο>»ογισμέν<ΐ)ν μολογησο), δτι αιηό είναι καί ή Ι λεκτικών έκζητήσεΜν. Άνοπηδδ— .ιοιητική αποστόλη της. Διότι ό είναι φανερόν — άπό την ψυχήν ποιητης, δπως καί καλλιτέχνης, γρ ( καΐ διαμορφώνεται μέ τόν είλικρι νικώτερα, δέν ήιιπορίϊ νά άρκεϊ νή εκείνον αντοματισμόν, .τού εί ται στίς έσοτερικές έξεργασίες, ' ναι γνώρισμα τής άληθινής, τής όσονδήποτε κα! αν αύτές είναι πό | ^νησίας, τής άπροιιελέτητης ποιή λντιμες, γιά την διαμόρφιοβη τής | σρ(^|. Κα|, παρά τό σύγχρονον είοΰτερης προσφσράς τού. Όφεί | νφος καί τόν σύγχρονον ριΌμόν λει νά έξωτερικεύη καί έξιοτερι Ι ό στϊχος έδώ εχει διανγειαν, π)η κεύων νά δημιουργή καί Ιτσι νά στικότητα κοί όμορφιάν, ποΰ συν δδηγή πρός κόσμους αληθείας και Γζρπάζουν καί γοητεΰουν. Είναι ή όμορφιάς. | μουσική, τό χνοΰδι καποιας άρ- Ε'ις αυτήν την τάξιν, είς αυτήν μονίας, πού γίνεται φώς καί διο την κατηγορίαν άνήκει ή άναπη χετεΰεται στόν άναγνώστη, γιά τή φίλη. Καί δ,τι στήν περίπτοι- νά το*ϋ μεταδώση τή)ν χαράν σιν της προκαλεϊ έντύπιοσιν εΐνοι τής πραγμοτικής Μούσας, πού ξί ή διατήρησις τής ποιότητος σέ ρει νά διδάσκη, μέ την όμορφιάν υψηλόν επίπεδον. Είναι μία ποι- κα'ι νά περνά άπό τόν Ιδικόν της ότης έξαίσια, γεμάτη άπό παρα- δρόμον την αλήθειαν. Αυτήν την τήρησιν καί σνγκίνη<ΐιν. Ό σΰγ- αλήθειαν, πού είναι διάχυτη καί χρονος κόσμ,ος, μέ τα θανματπ, κηδεμονεΰει τούς «Δελφικούς Άν άλλ' δχι ίσιος καί τα θαυμάσιΐί ] τίλαλονς|» την σνναντάτε άπτήν γ ■>, άνκιστρώνει την προσοχήν τίς ολόκληρον την δημιουργίαν
τής ποιητρίας κα> τής δίδει την , τής κ. Μαίρης Μπουσμπουρέλη,
εμπνευσιν — καί την άνησυχίον ' μί· την καθιερωμένην πλέον άνα-
— νά άναξητήση έκεϊνο, πού, ί- γνώρκην είς τόν κόσμον τής ποι
σιος, λει'πει κα'ι τοϋ οποίον ή ά- τάσεως καί τής διανοήσεως γενι-
.τηυσία δημιονργεϊ την έντΰπιοσιν κώτερα.
καποιας τρομακτικής ματαιότητος, Κα'ι άκόμη δυό λόγια: Έξαίρ.
μιάς άπελπισίας σφραγισμένης μέ τος ή πολυτελής είς την Γαλλι-
πόνον καί οδύνην. Νά άναζητή- κήν εκδοσις τής «Μπαλλάντας έ
σης, δηλαδή, την ι|η'χήν καί την νός Άστροναύτη». Είναι ένα 6ι·
ηθικήν άρτίιοιτιν. Καί πντή ή ά- βλίον, πού κολ.ακεύει την έκδοτι-
ναξήτησις, ή τόσον Ιντονη κ-αΐ κήν πρόοδον τοΰ τόπον. Γιά τό
σχετική, είναι κυρίαρχος, είς την ποιητικόν μερος εχιο ήδη γράψει.
νέαν της σνλλογήν «Δελφικο' άν- ! "Λπλόις τα ξαναχάρηκα, όπως θά
τίλαλοι», πού είχε την καλιοσΰ- ίά χαίρεται πάντοτε κανείς, κά-
νην νά μοϋ στείλη. Όμολογώ, δ- θε φορά, πού θά τα ξαναδιαβάξη-
< ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΟΙ ΙΙΡΟΣΚΓΝΗΤΕΣ» Διόρθΐοσις Βασ'.ν.ών Τυπογραφικών λαθοόν Κύοιε· Διευθυντά, Στό δδοιπορικό μου «Νοσταλγι- «οΐ προσκυνητές» γιά την πατρί¬ δα μόν Σμύρνη, πού δημοσιεύτη- κε οτήν βγκριτη Εφημερίδα σας «Προπφνγικύς Κόσμος» παρεισέ- ψρησιιν λάθη κο'ι παραλήψης πού μερικά άλλοιώνονν τα γοαφόμεν,ί μου, Γι' αύτό σάς παρακα?.«> ίίπιοί
εϋαρεοτηθήτε κα!, προβήτε στίς δι-
ορθώσυις τουλάχιστον των ."τιό χα·
ρακτηριστικών.
1) Φύλλον 2064 τής 6-9-7ι)
Πρώτη οτήλη, στί^ις 25, Λν*.
(Κοραργιαλί) διάβαξε (Κοκαργια-
λ.ί). Στή δεύτερη στήλη, στίχο.
15, άντί (διΐχτιομρ) διάΛ. (διώξιο-
με).
2) Φυλ. 2065. Πρώτη στήλη,
ιτίχος 28, άντί (πού τοϋ τριόει)
διαβ. (πού σοί) τρώει), στίχος 63,
άντί (Σά κατεβήκσμε) διαβ. (Σάν
κατεβήκαμε), στίχος 91, άντί ("Κ-
χουμε ξυλώσει) διαβ. ("Εχουνε
ξνλώσει). Δεύτερη στήλ.η, στίχος
4, άντΐ (πήραμε) διαβ. (πήγαμε).
Ι 3) Φύλ. 2067. Δευτέρα στήλη,
στίχος 16, Λντί (Παοαδέσιο:)
διαβ. (Παράδεισος).
4) Φύλ. 2068. Πρώτη ίτήλη.
στίχος 36, 64, 69, άντί (κούτα)
διαβ. (κού.τα). Δεύτερη στήλτι,
στίχος 65, άντί (μας ψαίνεται)
ΟιόΓ). 'μάς φάνηκε).
5) Φύλ. 2069. ΪΓρώτη στήλη,
πτίχος 24, άντί ('Εξηνταέξη χ«-
6ικά κάθε χρόνο), διαβ. (Έξηντα-
| ε'Εη έκατομμνρκι κνβικά κάθε χρό¬
νο).
'Ρ'κτός τίόν ανωτέρω, ΰπάρχονν
ναΐ άλλα λάθη πού άφοροΰν είς
ίην στίξην καί την όρθογραφίαν,
Γν φίράσρ »; ,-ΐον ίπαναλαμ^άνον^
Ι ται, άλλά ό άναγνώ~ης βς ««■
-,>αβλΓΐ|>ει, γιατ'ι είναι τα <η»νηθι- ρΐβ'η, '/.άθη τού ττπογραφείοιιν πού είναι αν όχι αδύνατον, δμως Λολύ δνσκολο νά τ' απο<(^η χα- νείς. Μετά τιμής ϋΓΕΑΛΛ ΕΠΙΨΑΝΙΟΤ - | ΠΕΤΡΑΚΗ Καλαμάκι 19-10-70 ϊοχιν τόν δνθρο>πο στό σκότος ή
τόν άννψώνουν στό φώς. ΕΙμοι
σίγοΐ'ρος πώς ό άναγνώστης θέλει
νά μοιάση ίναν τουλάχιστο άπό
τούς ήρωές τοχ». Ιδιαιτέρα συμ-
παθεϊς μάς γίνονται δ Δημήτρης
Αύγερινός κα'ι ή Λίνα Ρόδη. Καί
οί δύο ιφτάνουν μέ την άγάπη
στά η)»ηλά σκαλοπάτΐα μιάς ίε-
οαρχίας, έκείνης πού άναγνωρί-
ξει ή ψΐ'χή' τοΰ χωρίς μίσος άν-
θρώπου ή τοΰ άνθρωπον τοΰ γιο-
μάτου καλοοσύνη καί δικαιοσύνη.
Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡ"ΧΗΣ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΝ
Προσλήιΐ»εο)ς ύπαλλ'ήλων
ΑΣΔΤ — ΟΓΑ — ΕΒΕΑ
μα'θήματα αρρενων,
θηλέων.
Φροντιστή,ρια
ΠΑΡΑΣΚΕΤΠΟΤΛΟΤ
Ριζάρη 30 τηλ. 739280 - 732963
Ι ·
λήθην καί άγνοιαν
ΠΑΤΣΙΟΣ Β1 ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΚΑΙΣαΡΕΙΛΣ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
11776 - 1871}
Τοΰ συνεργάτου μας ίερέως κ. θ. Θ2θδο>ρί5η
Άπό πολ.ν καιρό ήθελα νά φέ-
ριο στό ψώς τής δημοσιότητος ιιιά
άπαράμιλλη Μικρασιατική Έκκλη
σαστικη φι«σιογν(ομί« ποΰ έδρσπο
σε ρθνικά καί έκκλησιαστικά καθ*
όλον τόν περασμένο αΐώνα.
Ή ίερά πράγματι καί άγία «ύ-
τή φυσιογνομία είναι ό Άρχιεπί
σκοπος τής Κηισαρείας τής Καπ-
π«οοκ|ίας κσι πρώτος "Εξαοχος
τοΰ ΟΙκουαενικοΰ Πατριαρχείον
κύρ. Παίσιος ό Β'.
Ό Μικοασιατικός αΰτός 'Κλλη
νισμός εμεινε στενάξοντας πεοια
«τότερον άπό τέσσερες αίώνες κά-
-<οι άπό τονς βαναΰσους έκτου·.ι- ^.'σμούς, τις άτέλειοιτες διαρπαγές των βάρβαρον κνρίΐον τού, τα Οοησκευτικά μαρτύρκι τίς δελεα¬ στικάς καί έλκυστικές νποσχέσεις τής έξοιμοσίας καί άλλαξοπιστί- ας, στά ερέβη τής άγνοιας καί ά- μάθειας, μέ έ'να λόγο «λαός κα¬ τοικίαν έν χώρα κα.;, σκιά θ«νά- Διεξερχόμενος τάς Ιστορίας ττΐς "Εκκλησίας καί τοΰ "Εθνονς πρό; βαθείαν λύπην μου διεπίστιοσσ ότι ή ο,γΐιΐ αύτη προσωπικότης πε¬ ριήλθε είς την άδοξον λήιθην και άγνοιαν καΐ, είς τάς συγχούνους ϊγκυκλοπαιδείας, μόλις άναφέρε- τ«ι τό όνομά τού. Έκ τοΰ δγκου των γραφέν-τοΛ υπέρ αυτού τόν περασμένο αίΛΊι είς Καραμανλήιδικα καί 'Ελληνικα στά Μικρασιατικά γράμματα μΰ· [ λις καί μετά μεγάλον κόποτ' συν* Ι πύκνωσα περιληπτικά τό άκόλου- 9ο βιογραφικό τού σημείωμα πού νομίάΐ) δτι ε{/(/>' δνα έλάχιβτο μ·νη-
μόστ'νο εύγνιομοσύνης πρός τόν
ιεςιάστιο αυτόν εθνικόν καί εκκλη-
σι αστικόν άνδρα.
ιερεύς Θ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
«.'Γοΰς τεΌνηκότας γεγονέναι κα-
θάπερ Θεούς, ουδέ γάρ εκείν ,νς
αύτοΰς όρώμεν, άλλά ταίς τι-
μαΐς άς έχουσι καί τοίς άγα-
θοΐς α παρέ&ονσι|, άθανάτυυς
είναι τεκμαιρόμε-θα».
Πλουτ. Περικλής
Οί έποχΐς καί οί άνάγκες τω·,
λαών, στήν διαδρομή τής Ιστο-
ρίας τους, γεννούν τούς άνδρες
τονς, άλλά κα!, μερικοί άπ' αν-
τούς, πύ,τε κα'ι πότε, ξεπερνοϋν
τίς προηδοκίες των περιστάσεον.
Οί ίστορικές άνάγκες τότε με-
τα,τοεπο'ντα* σέ προΥώες ήβικρς
καί πνευματικές όλοκληρώσεις κ«ΐ
γίνονται φωτεινοί σταθμο'ι πού ό-
'ΰηγοΰν ιίς έπιγετόμενες γενεές.
Τότε δέν είναι πλέον οί ανΛοες
ηιύτοΐ δνδρες των περιστάσεων,
άλλ' οί περιστάσεις περιστσσεις
τ(όν άριστον άνδρών. Πολλές φο-
ρές λαός ή τμήμα τον βΐ'θίξετίτι
σέ τυραννικές άγιονίες, άπροσδό
κητα δμως ξεπηδοϋν άπ' αυτόν
οί ήγέτες τού. καί αύτοι μέ άκα-
ιάβλτμβς δημιουργικές κα'1( ήθικέϊ
δυνάμεις αϊρονν τίς άγιονίες καί
διανοίγουν τάς λεα>φόρονς σέ άλ
ματικες πορεϊες ψυχικής καί πνεν-
μΐι «κης προοδον.
Αύτοι δέν συγχωνεύονται στήν
δεσμευτική δΰναμη των περισ^Α-
σειον άλλά διασποΰν τόν κλοιό καί
5εσ.τόζουΛ' έπ' αυτής, κα! έλ.εΰίΗ-
ροι πλέον ήγοϋνται αυτών κα'ι τα;,
άξιοποιοϋν σέ ύπρροχα κατορθο')-
ματα τ% ίσΐτοιρΓας τους, τόσον
δέ μργά?(ΐ κο'ι πολντιμα, ('όστε τό
μέλλον τού λαοΰ νά σίμνΰνεται με
την έπίδειξί τοΐ'ς.
Ή δολιχύδρομη Ιστορία ι ου
"Εθνους μας παρατάσσει πολ.υάρι
Ομο πάνθεο τοιούτων ήγετιχιην
προσιοπικοτήτοη' κα5, στήν τιμιιτι-
κή αύτη χορεία των αγαθών άν-
δρΛν δ'κ.αΐΓϋται νά πάρη περίΓιλι
;ιτη θέσι καί ό Παίσιος.
Ό Ά,ρχερτί σκοπος Καισ-υρείιας
τής Καπππδοκίας Παίσιος ό Π'
στήν άγ'ονιοδεΌτερη περίσιασι
τοΰ "ΕτΗους, στίς θανάσιμες μέ-
ρες τού, παρονσιάίεται άνάμεσα
στό μεγαλΰτερο τμήαα τού δοΰ-
λο)ι> κα!| 6άνα!υσ« δΐακΐιμαξομέίνου
Μικρκσιατικοΰ Έλληνισμοΰ.
Ή Μικρά Άσία ήτο έξ άρχΰς
ή βάση κα'ι ή ζιυογόνος πηγή τής
Βυζαντινήν Αύτοκρατοοίας. τΗτυ '
η τροφός τοϋ έπισιτισμοϋ της, τό
-ιροπύηγιο των έξ άνατολίδν έπι-
δρομών, ή άν-δροί)ότιδα στή λει·
ΐ)'.»νδρί(ΐ της, ήγέτιδα πολ.ιτική
καί .τνευαατική στίς χοειοκο.-τΓες
ττΐς» φοίιι ρός αγρυπνος τής Όρ-
0οΐ)ΐ)ϊίας στΐ,ς Θρησκεντ!/4ς της
χοιλαρότητες.
Δύυ ψορές ϊπεσε τύ Βυζάντιο.
Την ποώτη στά χρρι« τής Δύσης,
άλλά τό άναστήλίοοε ή Μικρά Ά¬
σία. Την δεύτερη στά χέρια τής
Ανατολή; καί δέν Αναστηλώθη-
κε άκόμη, γιατ', εΐχε χαθή ή (ί.-
γουπνος φρουρός της ή Μικρά
Άσία.
Τό κορυφο:>ιμα τής ζοφερής αυ¬
τής ζωής τοΰ Μικρασιατικοΰ πολι¬
τισμόν δ 18ος αίώνας.
Ό Παίσιος τα εΐδε καί τα άκου
σε τώ μαρτύρια αύτά. 'Έζησε την
"ιΐρατώδη αυτή πραγματικότη-
τα καί μεταφυτεύτηκε στήν
τραυματι·συένη τού ψυχή ή ά
νάγκη τοϋ λυτρωμοΰ καί τύν
γιγάνιο>σε σέ προσωπικότητα,
σέ άθλητή, σέ ήρςοα, σέ ή-
γέτη, μέ λίγες λέξεις σέ Ήρακλή
τής καταγοϊγής τού, καί άνασκονμ-
πώθηκε νά στρέψη τό ποτάμι τής
γνωσης καί των γραμματείαν κ-ο; νά
διαλύση την παχειά κόΐτρο τής ά-
μαθείας καί δγνοιας. Νά ξαναζιυν-
τανεΰση τα έλληνικά γράμματα
μέσ' άπ» τα όποϊα θά αναπηδήση
ή έκτίμησι τής οίκτράς πραγμαιι-
·;ότητος κ«ί ή δρμή τής άποτινά-
,εως τοΰ 6<ιρυτάτου ζυγόν. ΒΙΟΓΡΑΦ1Α Ό Πέτρος, τό κατά κόσμον Ονο- μα τοΰ Παϊσίου, γεννήιθηκε στά ά- Ληύλοτα Φάρασα της Κατιπαδοκι- ας τό 1777. Τα πρώτα, τα. 'Εκκλπσιάστικά γράμματα, τα ϋμαθε στό άχτό φώ; τΓϋ κεοιον τής 'Εκκλησίας, κοντά στόν ίΐρέα πβτέρα τού Άναστά- ίΐιο. Πίσω άπ' τό θαμπό φώς τήε καντήλας, έξ άπαλίο'ν όννχων, ώ- οααατίστηκε τό άνέσπερο φώς τής Πίστεως καί τής γνώσετος, καί ί- πόθησε τδν ψωτοστέφανο τοιι ηνενματικοΰ άθλητον. Στά 1796 ό ύρμητικος ποίος τού τόν Ιφερε στήν ΚαισάθΕΐα, την ποωτεύΌνσα της Καππονδοκί- ας. Έδώ είχεν άνοίξει ό ίερομό ναχος Γερμανός τό πρώτο συστη- ματικό Έλλητικό Σχολειό μετ» την "Αλωσι, στά 1792. Είχεν ά- νοίξει ό Γρηγόριος ό Άθηίναίος Άρχιεπίσκοπος Καισαρείας Σκο¬ λειό στά 1779, ομιος δέν πρόκο ιμε. Μπήκε στή 2χολή αυτή καί, δέν άργησε νά διακριθή γιά την έπ*- μέλεια, την φιλομάβεΐα καΐ, την ό ξεία άντίληψί τού. Ό βογράςιος τού Άυ. Λεβίδης γράφει ίίτι. πο· λύ τόν βοήΌησε ή μητρική τον, ή Φαρασώτικη γλώσσ«. Ό σεβαστός δάσκαλός τού κα'ι όλο τό περιβάλλον τή; Σχολής Ι δαιίτερα άγάΐτησαν τή» ραθηΐτιη Πέτρο. Δι' αύτό, οταν τύ 1790 ό οάσκαλος Γερμανός πήγε στίιν ΠολΤ! νά συλλέξη έράνους »τέο τής Σχολής, στόν μαθητή τού Πέτρο έμπιστεύτηκε την συνέχισι τής διδασκαλίος. Τό 1802, οταν είδαν την άνάν- κη νά έπανασυστήσουν την Ίεοά Μονή τοΰ ΊιοάνΛ'ου τού Προδοό μου στά Φλαβιανά (τό Ζινδζιδε- ςε) κ αί την έκεΐ ιδρύση τής Σχο λής τόν μοναχό Παΐσιο, είχε κα- ρεϊ μοναχός, άποστέλλει στό "Α¬ γ· ο "Ορος νά μελετήση τόν Μο- ν«χικό 6ίο γενικά καί ίδιαίτρρπ τύ κοινοβιακό καί ίδιόρρΐίθμο σΰ οτημά τού. . Τό πέρασμά τού άπ' τί,ς Κυδο>-
νιες, (τό Άϊβαλή), πού εΐχατ την
πειρίφημη Έλλιτνφίή Σχο^ή τόν
σιτνδέει. ιμέ τιμη/τικές γνωριμίίς
κ.αϊ φΐλίες μέ τούς τότε μεγάλους
Δδασκάλους, τόν ίεροδιάκονο Θε-
ύφι?Λ Καίρη, τόν Γρηγόριο Σα-
ράφη καί ΒενιαμΙν τόν Λέσβιο.
Όταν επέστρεψε άπό τό "Α¬
γιον- "Ορος στά 1803, δέν είχεν
άκόμη άρχίσει τό Ιργο τοΰ Ζιν-
δζιδερέ καί ό Δάσκαλός τού τόν
έπρότεινε δάσκολο στήν πλούσια
Έλληνική Καππαδοκική Κοινότη-
«ι, την Κερμήρα, καί μετά έ'να
χρόνο, τό 1804, ό άείμνηστος
Γεραπ,νάς ίδρυσε στό άνακαινισμέ
νο Μοναστήρι την Σχολή, τόν με-'
τακαλεϊ άπ' την Κερμήρα κ«1, τόν
διορίξει έκπρόσωπό τον, άφοθ
προηγονμένο)ς χεΐροτονήθηκε άπ'
ΜΕΧΡΙ 10 ΜΑΡΤΙΟΤ
ΘΑ ΕΚΛΙΔΩΝΤΑΙ
ΔΕΛΤΙΑ ΚΑΤΟΧΗΣ
ΚΤΝΗΓΕΤΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ
Αί κατά τόπους δασικαί Αρχαί
θά έκδίδουν μέχρι λήξεο>ς τής τρε
χούσης κννηγετικής περιόδου, δη-
λαδή την ΙΟην Μάρτιον 1971, δέ
τία κατοχής κυνηγετικων δπλων
μόνον είς έκείνους τοΰς κυνηγούς
οί όποϊοι δικαιολογημένως δέν έ-
<[ ονδιάσθηοαν διά τούτων. Τα α¬ νωτέρω προβλέπει έγκύκλιος τοΰ υπουργόν Γεωργίας κ. Π. Παπ«- παναγιώτου πρός άπόισας τάς κα τα τόπιυς δασικάς αρχάς. Σχετι κώς διεπιστώθη δτι ώρισμένοι κυ- νηγοί δέν εφωδιάσθησαν μέχρ. τής ορισθείσης τελευταίας προθε· σμίας (10.4-1970) διά τοΰ προόλε πομένου δελτίον κατοχής κυνηγε. τικοΰ δπλον λόγω ανωτέρας 6ίας ή δικαιολογημένης αίτίίΐς (άπον σίος, ασθενείας κ.λ.π.). τόν σοφό Ίεράρχη Ικονίου καί Μητροπολίτα Άνδΐα- πατρισρχεν- σαντα επί τρίμηνο μετά τόν άπαγ- χιιν.σμ'ΐ τοΰ Γρηγορίον τού Ε', άααγχονισ'θίντα καί αυτόν στήν 'Ανόριανούπολη κατά την Έπα- νάσταση τοΰ 1821, £ΐς Ίερομόνα- χο στήν Μονή Ήγούμενο / στήν Σχολή Λιενθυντή. Άλλά τό 1805 δ άεί|μίνη«πος Γρρμανός, ό κατ' εξοχήν εύεργέ- της τής άναγεννωμένης Καππα- δοκίας έμέτρησε τό ζεϊν, καί ή Μο¬ νή μέ την Σχολή παρέμειναν πνευματική κληρονομία στόν νεα- ρό μ-αθητή τού ίεροιμένο Παίσιο -!α.ί, αίτός τίς παραλαμβάνει μέ ε!νθεο πίστη καί έθνικό ζήλο και ής κατευθννει μέ άλματώδη πρό- οδο στήν Έθνική κα'ι Θρησκευτι- κή τονς αποστόλη. σέ λίγα χρΟΎΐα, τό δίδν- μο "Ιδρνμα μετασκευάξεται σέ πραγματική τής Πίστεως καί τής Παιδείας Κι6ωτό, πού καθ* δλο τόν περασμένο αίώνα κα'ι, τίς άρ- χές τοΰ παρόντος αιώνος, άκτινο βόλησε την ζιοογόνο λάμψη τού δχι μόνο στήν Καππαδοκία άλλά καί πέρα άπ' αυτήν, στό μεγαλ.ύ- τερο μ]έρος τήις Μικράς Άσίας καί διέλνσε τα πνκνά σκοτάδια τής άμαρτίας καί βαρβαρότητος. Τό αναληφθέν ϊργο ήταν τερα¬ στία. Ήταν ασυγκρίτως δυσανά- λογο πρός τίς δυνατότητες τής Περιφερείας, κα'ι οί εΐσφορές των Καππαδοκών βασανιστικά άνεπαρ- κεί; στά πρώτα ξανοίγματα των ίδρυμάτων. Ό Παίσιος δέν υπο χιορεΐ πρό τοϋ άνυπερβλήτου τού¬ του έμποδίου. Άναχαιτίζει την ά- ·<άθεκτη φορά τής καταστροφάς μόνος τού, μέ τό Ήράκλειο ψνχι- κό σθένος τού. Τό ξυπνημένο έθνικό φρόνημά τον, καί, ό διάπυρος τής πίστης ΐ,ήλος τον, δέν τόν άφήνουν νά παλινδρομήση στήν οίκτρά κατά- ■-Γ«ση τής άφετηρίας, οδτε δέ καί νά κλειστή στοΰς στενους άσκη- τικούς τοίχους τής Μονής. Τόν ύοθώνουν σέ προσωπικότητα τής ί-νδιάθετης άξίας τού καί τόν ΰ- ψώνουν στούς όραματισμούς και αετεωρισμούς τής πνευματικής ά- φυπνίσειος ολοκλήρου τοΰ Μικρά- τκΐτικοΰ Ελληνισμόν. Τό έργον όπως τό θεμελι'ωσαν, θά δοϋμε, θά άγκαλιάση τό δλο Μικοασιατικό έθνικό τμήμα καί υμήμο. καί πρέαΐει στό ξεκίνημά χου. αύτό πρώτα νά άγκαλιάση τό "Τδουμα καΊ. κατόπιν τό "Ιδρυμα αύτό. Ό σοφός Δάσκολός τού ανοιξε τόν βρόμο δταν πήγε στήν Πόλη γιά είσφορές των όμογενών, πρό .ίαντός δέ των Καππαδοκών, ύ· ;τέρ τής άρτισύστατης Σχολ,ής, καΐ τό παράδειγμά τον καλοΰσε τόν ιιαθητή στήν Καρποφόρο λύ¬ ση. Στήν Βασιλεύουσα ύπήρχ* «ο- λνπληθής καί εύημεροΰσα Καππιχ- βοκική ποροικία, ή Συνοικία των 'Τψομαθΐιον καί ή έλπίδα τοΰ Πα- Ισίου στοάφηκε πρός τοΰς συμπα ιρΐώτας τού αύτούς. (ΣυνεχΓζεται) Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλα,τ. Άγίου Κο)νκϊταντίνον (Όμύνοια) 9-1 χα.1 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525-887 Φβινόπωρο Φθινόπωρυ μας τή γή δλη τή Βαρεία μελαγχολΐα Τα δένδρα ξεραιθήκανϊ Τα άνθη μαραθήκανε "Ανοίξαν τα σχολεϊα. Γεμισαν τα σοκακια Μ' ολόχαρα παιδάκιο ΙΓ άδιάκαπα μιλανε Αύτά δέν τα πειράξη Ή φύσι αν άλλάζη Καί παίζονν κα'ι γελανε. ίίοριας 6ξω φνσαν,ι Ή θύελλα ξεσπάει Φτωχά πονλια πετουνι Ζητάνε μιά φίυλίτοα Σε μιά αικρή γοινΐτοα Νά πάνε νά κρνφτοΐτνε. 'ϊϋϊν δένοοων Νεκρά κιτρινισμένα Σάν πέφτουνε τα φύλλα ΓιλτΊ τόσο μέ θλίδουν Τό είναι μου τυλίγυνν Φόβος κι' άνατριχίλα; Είναι π' άλλΛζει ή Ιΐυύ νοιώθιο τύση ταραχιι ■^κοτάδι καί μαυρίλα; ΚαΊ μοΰ πιέζει την λαρδιά Καποια ταφόπετρα βαρεία Σάν φρφτουνε τα φύλλι»; Ή "Ανοίξη πού χάθη>.ϊ
Τό κάιθε τι μαράθηκε
Αύτό μέ φαρμακώνη^
"Η τοϋ Χειμώνα ή .κΐγωνια
Μέ κάνουν, καί ή καταχνιό
Νά νοιώθο) τόσο μονη;
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΓ
ΘΡΑΚΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Γραφ. : Πανεπιστημίου 34
Ίπποκράτους (5ος δρΐοφοις)
(Τηλ. 621 - 647)
Η ΕΝΟΣΙΣΙΥΝΤ* ΚΤΩΗ ΕΠΑΡΧΓΑΚ Υ ΤΥΠΟΥ ΚΑΤΑ
ΤΗΝ ΠΡΕΙ-ΚΟΗΦΕΡΑΗΪ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡ- κ. ΓΕΟΡΓΑλΑ
ΊΙ δμιλία τού ΙΙροέδρου τής ΕΣΕΤ κ. Γερασίμου Κορολή
Κατά την δοθείσαν στήν αί- Αύτοι οί συντάκτες, καί έ'κδύ-
θουσα τής ΕΣΗΕΑ, Πρέ<τ — τες τοΰ Έπαρχιακοϋ Τύπον, πού Κόνίτερανς τοΰ ύφνπουργοΰ παρά στίς περκτσότερες περιπτώσεις, εί τώ Πρωθυπουργόν κ. Γεωργίου ναι οί ίδιοι, έκδότες, ονντάκτες Γεοογαλ.ά, την 17ην Όκτωΰρίου, και διεκπεραιωτές μιάς έφημερί- καί ώοαν ΙΟην π.μ. καί κατά την 8ος, αγωνίζονται γιά νά βγάλουν ό.-ΐοίαν ό κ. ύφυπουργός, ενώπιον ρνα φύλλο, καί πολλές φοοές, στι, έλλήνοιν καί ξένον δημοσιογρά^ ρουνται κι' αυτού τοΰ ψοΗΐιοϋ ακον, εξέθεσε τα μέτρα πού θά τονς. | λάβη ή Κνβέρνησις γιά τόν Έ- Δυνατότητες εκδόσεως τής έ- παοχιακό Τύπο, ό Πρόεδρος τής ψημερίδος τους αυτής δέν ύπάρ «Ενώσεως Συντακτών Έπαρχια- χούν γιά την έπαρχία, £τσι άναγ νού Τύπον» κ. Γεράσιμος Κορο- κάξονται νδρχονται στήν πρωτεύ- , λής ομιλήσας, εζήτησε άπό τόν υυσα καί νά την έκδίδονν ϋπο6αλ ·.:. ΰφνπονργόν, μεταξύ αλλο)ν καί λόμενοι σέ εξοδα συγκοινιονιακά την χορήγησιν Συγκοινωνιακής τα δποϊα στεροϋν άπ' αντό τό ψω ατελείας είς τα μέλη τής Ένώσε- μί τονς. ίος, έπιδόσας καί λεπτομερές άνα- Διά τόν λόγον αυτόν, κ- Τ- Ιυτικόν ΰπόμνημα σχετικόν πρός πονργέ, ζητούμεν την ΰψηλή,ν συμ τόν Νόμον περί Τύπου. παράστασιν σας είς την έπίλυσίν 1 Τό πλήρες κείμενον τής όμιλίας -τοθ θέματος τής Συγκοινωνιακής τού κ. Κορολή εχει ώς εξής: ατελείας, την οποίαν καί παλαιότε 1 Αθήναι τής 17-10-70 ρ·,ν είχομεν. Έξοχώτατε Κύριε "Γπουργέ, θέλομεν νά πιστεύομεν ότι το Ή «"Ενοισις Συντακτών Έ,ταο- μεγάλο ενδιαφέρον τόσον 'Τμών, χιακοϋ Τύ.του», ή όποία άποτε- όσον καί τοϋ Κυρίον Πριοθυπουρ λείται άπό έργάτες τής πέννας, γοΰ πρός μίαν φτωχήν τάξιν μο- οί δποΐοι μοχθοΰν καθημερινώς χθονντων δημοσιογράφιον, θά ίκ<% γιά νά βγάλουν ρνα τετοασρλιδη νοποιήση τό αϊτημά μας τουτο κ<ι ή καί πολλές φορές δισέλιδο θώς καί τα δλλα τα δποϊα σάς (ρύλλο εφημερίδος, μέσα στό ό- έπισυνάπτομεν μέ ύπόμνημά μα;, λοϊο ομως θά μπορεΐ νά βρή κα αφορών γενικάχτερα ζητήματα τής νρ.'ς άντικαθρεφττξο,μένη δλη τή «Ενώσεως Συντακτών Έπαρχιο- ίάοή καί την κινήση των φτοιχών κου Τύπου», σχετικώς πρός τόν άνΟΙρώσιον τοϋ βουνοΰ καΐ τοϋ μελετώμενον Νόμον περί Τν'ίπου. κάιιπου, θά δεί έκεϊ άκόμη δλα Ευχαριστώ τα ζητήματα πού άπασχολοΰν τόν Ό Πρόίδρος άγωνιζόμενο νυχτόημερα άγρότη. ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ Μ' αύτην την έφημεριδούλα τού______________________________■ δ συντάκτης θά μεταφέρη κι' άπ' ΚΑΓΓΓ1ΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ τό πιό άπομακρυσμένο χωριό, εί- ΕΚΔΟΣΕΙΣ δήσεις, πού θά ένδιαφέρουν την Πρωτεύουσο, μά καί τό άντίθετο, Είς Ιδιαίτερον τεϋχος ρκυκλοφό- Γιά δώση άπό την Πρτοτεύονσα δ ρησε (άνάτυπον έκ των €Ποινικών λες τίς πληροφορίες καί εΐδήσεις Χρονικών» Τόμος Κ') υπό τού πού θά ένδιαφέρονν τδ φτωχό ά- Έκδοτικοΰ Οϊκου Άφοί Π. Σακ τώ Καταστατικοι Υοοττ1· δεδομένου δτι σέ πολλά ά κονλα, τό ίργον «ΟΙ ύπενθυνοι είς ίΐ -*41) κολοΰνται τα έν «ομ'!μακρνσμένα χωρία, δέν είναι τα άιδικήματα τού Τύπου — Ή ε- Άθήναις μέλη τοΰ Θρακικοδ Κέν δυνατόν νά πάει ό τνπος τής Πριυ π«ι*έλεισ ενδικτΛ εύθύνη» τοΰ κ. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤοΟ συνεργάτου μας ( Σννέχεια έκ προηγουμένου) ΚΕΙΜΕΝΟ "Εμοιγε μην δέος, μή τού νυμ φόϊνος έ'ξο) ριφώ, δεθείς χείρας καίπόδας, ώς ούκ ένδεδνμεν°ς & δυμα γάμον άλλά τολμηρώς πα- οενείρα; εμαυτόν τοίς έκεϊσε άνα κειμένοις. Καίτοι προεκλήθην μέν έκ νεότητος, ΐν' είπω τι καί των τοίς πολλαίς άγνοουμένων, καί, έπ' αυτόν έπερρίφην έκ μήτρας, καί εδόθην δοτός έκ μητρική; ΰποσχε' σείος, καί μετά τουτο τοίς κινδυ- νοις έβεβαιώθην. Καί ό πόθος συν ηυξήιθη, καί ό λογισμός συνέδρα- με, καί πάντα ΐίδωκα φέροιν τφ λα χόντι καί σώσαντι, κτήσιν, περιφά νειαν, εΰεξί«ν, τοΰς λόγους αύ¬ τούς. Ών τούτο άπήλαΐΌπι μόνον τό περιδείν καί ρσχΓ,κέναι, ών Χρι στόν προετίμησα. Καΐ. ήδύνθη μοί τα τοΰ θεοΰ λόγια ώς κηρία μί· λιτος, καί την σύνεσιν έπεκαλεσά μην, κα'ι τή σοφίο: εδιοκα φιονήν μου. Καί τ' ά/.λα δή ταϋτσ, οίον Οιμόν μετρήσαι, καί γλώσσαν χα- λ.ινώσαι, καί όφθαλμόν σοκρρονί- σαι, κ.αί γαστέρα παιδαγο)γήσαι καί δόξαν πατήσας την κάτιο μέ- νοι σαν. Παρπφρονών λέγω, άλλ* ου/ είρήσεται. Ταύτα μέν ού των πολλιον ϊσοις εγενόμην φαυλότε- οος. Τουτο δέ φιλοσοφήσαι, κρείτ τιν η καθ* ημάς δέξασθαι ψιιχών ήγεμονίαν κα! προστασίαν, καί μή πό μηδέ ποιμένεσθαι καλώς, μα- θόντας ημάς, μηδε κοθαρθέντας την ψυχήν όσον άξιον... ΕΡΜΗΝΕΙΑ Σ' έμένα δμιος, υπήρχεν ό φό τα νειατα μου εΐχα προξενευθή σ' φώνα, άφοΰ δεθώ χέρια καί πό· κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΗ δια, έπειδή δέν ήμουνα ντνμή·0; μέ ενδυμ<ι γάμου καί τολμηρά Γΐ" χά παρεμβάλει τόν έαυτό μ01, στούς άνθρώπους πού δρίσκονται στήν βλλη πλευρά. "Αν καί ύχ'η τα νεάτ(ΐ μου εΐχα προξενευθή π' αυτόν τόν γάμο, γιά νά σας π(τ, κ«ί κάτι πού δέν τό ξέρουν οί πιι>
λοί, καί εΐχα άφιερο»θή άπό τή ιιη
τρο, καί δόθηκα δοτός άπό μητοι-
κή ύπόσχεσι, άργότερα δμως, ν.α-
τάλαβα τοΰς κνδιινους. Καί ιιρ-
γαλώνοντας, αύξήιθηκε μαζ), χα| 6
πόθος μου, καί ό λογκτμός μέ 60ή
θησε, καί ολα τα ί>πάρχοντά μην
περιουσία, λαμπρότητα, εύρξί»
καί αύτοΰς τοϋς λύγους, χάρισιι
στόν πρώτο τυχόντα, σ' αυτόν .τοί·
ι-.' ρ'σοισε. Ή μόνη μου άπόλανσι
('ιπ' αύτά ήταν δτι, τα είχα κ«ί τα
περιφρόνησα καί προτίμηοα τόν
Χριστό. Καί γλυκάθηκαν σέ μένη
σάν κηρήθρρς άπό μέλι, τα βέης α
τα τοΰ Θεοΰ, καΐ έπικαλέσθη/α
! την σύνεσι, κα), ?δ«σα την φωνή
μου στήν σόφια. 'Επικαλέσθηχα μ«
λιστα καί τα δλλβ, δαως νά αι-
τρήσω τόν θυμό, νό. χαλιναγωγή-
σιο την γλόχτσα, νά σωφρονίσο
τόν όφθαλμό, νά παιδαγονγήσιο
την γαστέρα καί νά πατήσω την
ίπίγεια δάξα. Άσυλλόγιστα λέγω
<;ΰτά, άλλά πρέπει νά λϊχθοΰν. "Ι «ως σ' αϋτά δέν ΰπήρξα πίρισσι') τερο φαΰλος άπό τούς πολλοΰ;. Καί λέγο), ότι, αύτό είναι ανωτΕ- ρο νά φιλοσοφήσιομε, παρά νά δ^ χθονμε την άρχηγία καί την προ- στασία των ψυχών, χωρίς νό μά θωμε τό πώς νά ποιμενώμεθα κα'ι χωρ'ις νά καθιστεροϋμε στήν ψνχή δσο χρειάξεται... (Συνεχίζεται) Μ. ΜΠΟΓΣΜΠΟΓΡΕΛΗ τρον όπως προσέλθωσι την 30ήν Όκτίυβοίου 1970, ημέραν Παρα- π/ευην κα·, ώραν 6ην μ.μ. είς Γε¬ νικήν Συνέλευσιν, ήτις θά λάβ» χώραν είς τα επί τής όδοϋ Πανε- -ιιστημίθ'ν 34 καί. Ίπποκράτους, ΧΛέγαρον Παλλάδος (5ος δροφος) γραφεία τοΰ Σ ωματείον, μέ τα κατοιθι θέαατα Ημερησίας Λια- ιαξειος: 1) Λογοδοσία Πεπραγμένων Διοικητικοϋ Στιμβονλίου. ■£) "Εκθεσις Έλεγχον Έξελεγ- κτικτΐς Έπιτροπής. Νικ. Κ. Σταθάτον. ΊΙ ς, έπέτειος Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩσΓσ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ,ΤοΟ κ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΧΑΤΖΗΣΑΡ ΛΝΤΟΥ Σύσσωμον τό "Εθνος πανηγυ- ληνα δέν ΰπάρχει τίποτε δλλο πε ρίξει σήμερον την έ'νδοξον έπέτει ρισσυτερον τίμιον καί δγιον άπό όν τής απελευθερώσεως τής Θεσ την αγάπην πρός την Πατρίδα, σαλονίκης1, Τό ωραίον όνειρον διά την όποιαν ό θείος Πλάτιον χτικτιις ιΐιΛΐτοοπτΐζ. , , . Λ · « « « > ,
») 'Ανάγνω<ης Ισολογισμόν τ^ ^">««ε τη? , γαλανολενκου έγραψεν ότι «πατρός και μήτρος
από 1-3-1967 μΐχρι 31-12-1969. σ%^^ ^ τ? ,^Τ .του ^ *« των αλλων πβονονατν^ιαντο,ν
„, -λ,,λ____. Γτ^^ι^,.»..^-. λιππου κα|, τού Αλεξάνδρου, ο- τιμιωτερον εστίν ή Πατρίς».
4; Άνάγνωσις Προΰπολογισμοϋ
ετών 1970 καί 1971.
ΰ)
ν.α.
νειρον μέ τό οποίον έγαλουχήθη Ή "Ελλάς όλόκληρος, εΰγνωμο
σαν γενεαί επί γενεών, Ιγινεν έ- νυϋσα πρός τα τέκνα της τα ύ
Εγκρισις πεπραγμενο)ν Δι- ; , , · , „ , , . " . ,
- ν · ί ΐ' 'Τ ι πς τέλους ώραία πραγματικότης- ποία ρπεσαν υπέρ τού μεγαλεί-
«ρκητικοΰ Σ ιγιβουλίου, Ίσολογι¬
σμοΰ, Προύπολογισμοΰ κα'ι απαλ¬
λαγή Δ. Συμβουλιον κα'ι 'Εξβλεγ-
κτικής Έπιτροπής πάσης ευθυνής.
Ή 26η Όκτωβρίου 1912, εί- ου αυτής, κράτει δάφνης κλά
ναι έπέτειος ίερά καί μεγάλη. δούς πρός στέψιν των άλησμονή-
Στρατός -καί Ναυτικόν, υπό γεν- τον νεκριον των νεωτέρων Μαρή
«"ϊ^-Χϊς Ζ'1" Ο^οοοί ~^ άρχηγούς, έδ,καίο>σαν την θ,,,νομάχι;, καί Σαλαμινομάχων.
ένδοξον παράδοσιν και κατηγα- οΐτινες εχαρισ·αν τηΐν ε/.ευθεριαν
πΤ)αΈΪλογή Τριμελοΰς Έξελεγ- ^ ^άπ«1^^, τοοπαίων κατ«- κα! άνανειοσε άνανεώνει την υπο
.„ " ." στήσαντες την εποχήν εκείνην μι σχέσιν την οποίαν δίδει καθε ϊ-
κτικής 'Επιτροπήζ.
, λ ι ί. »ηι ι υι^Η 11^· .·_ » ~· , , *
8) Έκλογή Τρ.μελοΰς Έιτ-ο- αν των ω' εκ-δοση 4ύο χρόνια άργότερα. '
Τόν «"Ανθρωπο μπροστά στό κάλ,
λος» σάν Ιδέα δ συγγραφέας τόν
σννέλαβε άπό τό 1937 κ«ί δλα
αύτά τα χρόνια τόν δούλενε «μέ¬
σα στό μυαλό» τον. "Ετσι κατα-
σταλαγμένο τό δλο θέμα, ίδέες,
τύπβι, έπίΊσάδια καί γεγο-νότα [
καταγράφονται στό πλάτος τους'
καί τό βάθος βγαίνει άπό τα ϊδια
τα πράιγματα, άφοΰ μπορεΐ ό
συγγραφέας νά κάνει τόν άνα-
γνώστη νά σκέφτεται. Στήν ού
σία πρόκειται γιά ενα 8ργο δπον
τό καλό καί τό κακό βρίβκονται
σέ μιά σννεχή πάλη. Ό κ. Καλα-
μάρν. Βασικο:4 τύποι τοΰ
ε'ργου είναι ό Δημήτρης Αύγερι-
νός, ό Ιωσήφ Ίακωβίδης, ό Μι¬
χάλης, 'δ Πέτρος καί ή Λίνα Ρό-
δη. Ό Δημήτρης, δ Ιωσήφ καί
ό Πέτρος μαζί μέ τή Λίνα άντι-
προσοιπεύουν τα καλό ποΰ εΐνσι
ταντόχρονα καί δίκαιο. Σκληρός
κα"·. αδικ-ος ό Μιχάλης προσπαθεΐ
νά βυθίσει άκόμη κοί άκόμη τόν
κόσμο στή δνστνχία. Ό σνγγρα-
φέας χειρίζεται μέ εϋχέρεια τό
Οεμα τού καί κινεϊ πολλά πρόσω-
•τα χιορΐ/ς νά κουράζει. Δημ,ιουργεΐ
άταοσφαίρα, κύκλους ζωής. Βασι
κά, ή σκέψη τοΰ <η*γγραφέα π«- σχίζει νά βρή την αίτία πού άνκιγ κάζει τόν δνθρωπο νά γίνη καλός Γ) κακός, τα κίνητρα πού 6υθί- "ΔΕΑΦΙΚΟΙ ΑΝΤ1ΛΑΛΟΙ ΚΡΙΤΙΚΗ 'ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Ή κ. Μαίρη Μπουσμπονρέλη τι την χάρηκε καί αύτην την προο ρχει δώσει δείγματα τού πλουσίου φοράν. Την εχάρηκα, έν πρώτοις, Λοιητικοΰ ταλάντον της. Δέν θά άπό τίς άπόψεις τής καθαράς έμ πανσει δμως νά άναμεταδίδη, είς πνεύσεοις, ποίι ρίομαλέα καί ονγ- πυκνά διαστήματα, τα μηνύματα χρόνιος εύαίσθητος, σάν δαντέλλα πού θά φθάνονν στήν σννείδησίν φιλοτεχνημένη άπό ήλιοκτϊδες, ά- της κα!, πού μετουσιώνονται άπό νεβαίνει άπό τόν λιτό, τόν ρι·- αντήν σέ εύχύμους ποιητικούς κα& θμικό, τόν ωραίον στίχον, γιά νά ποΰς, διαποτισμ,ρνους μέ πνεχνμα ύπθιμνή<τη, δτι πάνο) άπ' δλα ε'- τιικήν διιναμικότητα καίί σπανίαν ναι καί θά μένη δ άνθρο)ΐτος, ποϋ ψνχικήν ευαισθησίαν. Διότι ή έ· διψά γι' άλήθεια καί καλωσύνη, πικοινιονία μέ τόν εξο) κόσμον ν.ιά Την έχάρηκα, έπειτα, στόν στί- ή άπό τής σκοπιάς της παιδαγω χο καί στήν φράσιν. Άδίαστος, γική αποστόλη άνήκουν στήν Ιδιο αύθόρμητος, πηγαϊος, δέν 6γαίΊ συστασίαν της. Καί πρέπει νά δ- άπό έργαστήρια υπο>»ογισμέν<ΐ)ν μολογησο), δτι αιηό είναι καί ή Ι λεκτικών έκζητήσεΜν. Άνοπηδδ— .ιοιητική αποστόλη της. Διότι ό είναι φανερόν — άπό την ψυχήν ποιητης, δπως καί καλλιτέχνης, γρ ( καΐ διαμορφώνεται μέ τόν είλικρι νικώτερα, δέν ήιιπορίϊ νά άρκεϊ νή εκείνον αντοματισμόν, .τού εί ται στίς έσοτερικές έξεργασίες, ' ναι γνώρισμα τής άληθινής, τής όσονδήποτε κα! αν αύτές είναι πό | ^νησίας, τής άπροιιελέτητης ποιή λντιμες, γιά την διαμόρφιοβη τής | σρ(^|. Κα|, παρά τό σύγχρονον είοΰτερης προσφσράς τού. Όφεί | νφος καί τόν σύγχρονον ριΌμόν λει νά έξωτερικεύη καί έξιοτερι Ι ό στϊχος έδώ εχει διανγειαν, π)η κεύων νά δημιουργή καί Ιτσι νά στικότητα κοί όμορφιάν, ποΰ συν δδηγή πρός κόσμους αληθείας και Γζρπάζουν καί γοητεΰουν. Είναι ή όμορφιάς. | μουσική, τό χνοΰδι καποιας άρ- Ε'ις αυτήν την τάξιν, είς αυτήν μονίας, πού γίνεται φώς καί διο την κατηγορίαν άνήκει ή άναπη χετεΰεται στόν άναγνώστη, γιά τή φίλη. Καί δ,τι στήν περίπτοι- νά το*ϋ μεταδώση τή)ν χαράν σιν της προκαλεϊ έντύπιοσιν εΐνοι τής πραγμοτικής Μούσας, πού ξί ή διατήρησις τής ποιότητος σέ ρει νά διδάσκη, μέ την όμορφιάν υψηλόν επίπεδον. Είναι μία ποι- κα'ι νά περνά άπό τόν Ιδικόν της ότης έξαίσια, γεμάτη άπό παρα- δρόμον την αλήθειαν. Αυτήν την τήρησιν καί σνγκίνη<ΐιν. Ό σΰγ- αλήθειαν, πού είναι διάχυτη καί χρονος κόσμ,ος, μέ τα θανματπ, κηδεμονεΰει τούς «Δελφικούς Άν άλλ' δχι ίσιος καί τα θαυμάσιΐί ] τίλαλονς|» την σνναντάτε άπτήν γ ■>, άνκιστρώνει την προσοχήν τίς ολόκληρον την δημιουργίαν
τής ποιητρίας κα> τής δίδει την , τής κ. Μαίρης Μπουσμπουρέλη,
εμπνευσιν — καί την άνησυχίον ' μί· την καθιερωμένην πλέον άνα-
— νά άναξητήση έκεϊνο, πού, ί- γνώρκην είς τόν κόσμον τής ποι
σιος, λει'πει κα'ι τοϋ οποίον ή ά- τάσεως καί τής διανοήσεως γενι-
.τηυσία δημιονργεϊ την έντΰπιοσιν κώτερα.
καποιας τρομακτικής ματαιότητος, Κα'ι άκόμη δυό λόγια: Έξαίρ.
μιάς άπελπισίας σφραγισμένης μέ τος ή πολυτελής είς την Γαλλι-
πόνον καί οδύνην. Νά άναζητή- κήν εκδοσις τής «Μπαλλάντας έ
σης, δηλαδή, την ι|η'χήν καί την νός Άστροναύτη». Είναι ένα 6ι·
ηθικήν άρτίιοιτιν. Καί πντή ή ά- βλίον, πού κολ.ακεύει την έκδοτι-
ναξήτησις, ή τόσον Ιντονη κ-αΐ κήν πρόοδον τοΰ τόπον. Γιά τό
σχετική, είναι κυρίαρχος, είς την ποιητικόν μερος εχιο ήδη γράψει.
νέαν της σνλλογήν «Δελφικο' άν- ! "Λπλόις τα ξαναχάρηκα, όπως θά
τίλαλοι», πού είχε την καλιοσΰ- ίά χαίρεται πάντοτε κανείς, κά-
νην νά μοϋ στείλη. Όμολογώ, δ- θε φορά, πού θά τα ξαναδιαβάξη-
< ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΟΙ ΙΙΡΟΣΚΓΝΗΤΕΣ» Διόρθΐοσις Βασ'.ν.ών Τυπογραφικών λαθοόν Κύοιε· Διευθυντά, Στό δδοιπορικό μου «Νοσταλγι- «οΐ προσκυνητές» γιά την πατρί¬ δα μόν Σμύρνη, πού δημοσιεύτη- κε οτήν βγκριτη Εφημερίδα σας «Προπφνγικύς Κόσμος» παρεισέ- ψρησιιν λάθη κο'ι παραλήψης πού μερικά άλλοιώνονν τα γοαφόμεν,ί μου, Γι' αύτό σάς παρακα?.«> ίίπιοί
εϋαρεοτηθήτε κα!, προβήτε στίς δι-
ορθώσυις τουλάχιστον των ."τιό χα·
ρακτηριστικών.
1) Φύλλον 2064 τής 6-9-7ι)
Πρώτη οτήλη, στί^ις 25, Λν*.
(Κοραργιαλί) διάβαξε (Κοκαργια-
λ.ί). Στή δεύτερη στήλη, στίχο.
15, άντί (διΐχτιομρ) διάΛ. (διώξιο-
με).
2) Φυλ. 2065. Πρώτη στήλη,
ιτίχος 28, άντί (πού τοϋ τριόει)
διαβ. (πού σοί) τρώει), στίχος 63,
άντί (Σά κατεβήκσμε) διαβ. (Σάν
κατεβήκαμε), στίχος 91, άντί ("Κ-
χουμε ξυλώσει) διαβ. ("Εχουνε
ξνλώσει). Δεύτερη στήλ.η, στίχος
4, άντΐ (πήραμε) διαβ. (πήγαμε).
Ι 3) Φύλ. 2067. Δευτέρα στήλη,
στίχος 16, Λντί (Παοαδέσιο:)
διαβ. (Παράδεισος).
4) Φύλ. 2068. Πρώτη ίτήλη.
στίχος 36, 64, 69, άντί (κούτα)
διαβ. (κού.τα). Δεύτερη στήλτι,
στίχος 65, άντί (μας ψαίνεται)
ΟιόΓ). 'μάς φάνηκε).
5) Φύλ. 2069. ΪΓρώτη στήλη,
πτίχος 24, άντί ('Εξηνταέξη χ«-
6ικά κάθε χρόνο), διαβ. (Έξηντα-
| ε'Εη έκατομμνρκι κνβικά κάθε χρό¬
νο).
'Ρ'κτός τίόν ανωτέρω, ΰπάρχονν
ναΐ άλλα λάθη πού άφοροΰν είς
ίην στίξην καί την όρθογραφίαν,
Γν φίράσρ »; ,-ΐον ίπαναλαμ^άνον^
Ι ται, άλλά ό άναγνώ~ης βς ««■
-,>αβλΓΐ|>ει, γιατ'ι είναι τα <η»νηθι- ρΐβ'η, '/.άθη τού ττπογραφείοιιν πού είναι αν όχι αδύνατον, δμως Λολύ δνσκολο νά τ' απο<(^η χα- νείς. Μετά τιμής ϋΓΕΑΛΛ ΕΠΙΨΑΝΙΟΤ - | ΠΕΤΡΑΚΗ Καλαμάκι 19-10-70 ϊοχιν τόν δνθρο>πο στό σκότος ή
τόν άννψώνουν στό φώς. ΕΙμοι
σίγοΐ'ρος πώς ό άναγνώστης θέλει
νά μοιάση ίναν τουλάχιστο άπό
τούς ήρωές τοχ». Ιδιαιτέρα συμ-
παθεϊς μάς γίνονται δ Δημήτρης
Αύγερινός κα'ι ή Λίνα Ρόδη. Καί
οί δύο ιφτάνουν μέ την άγάπη
στά η)»ηλά σκαλοπάτΐα μιάς ίε-
οαρχίας, έκείνης πού άναγνωρί-
ξει ή ψΐ'χή' τοΰ χωρίς μίσος άν-
θρώπου ή τοΰ άνθρωπον τοΰ γιο-
μάτου καλοοσύνη καί δικαιοσύνη.
Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡ"ΧΗΣ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΝ
Προσλήιΐ»εο)ς ύπαλλ'ήλων
ΑΣΔΤ — ΟΓΑ — ΕΒΕΑ
μα'θήματα αρρενων,
θηλέων.
Φροντιστή,ρια
ΠΑΡΑΣΚΕΤΠΟΤΛΟΤ
Ριζάρη 30 τηλ. 739280 - 732963
Ι ·
ΚΙΝΕΖΟΙ ΝΑΥΤΙΚΟΙ;
Ή "Ενωσις Έλλήνων Έφοπλι
οτών εκρουσε τόν κώδωνα τού
χινδννΐΗ', ό οποίος'πρέπει νά συνε
γείοη τίι Κράτος κα), τούς Ιδί-
βκ;. Συγκεκριμένως, συνιστά είς
τα μελη της νά άποφεύγουν τΰν
ναυτολογΐιθΐν Κινέζον ναυτικόν
χα^ γενικώς διαπνεομένιον υπο
κομμουνιστικήν ςρρονημάτιυν, εί;
χά Ελληνικάς πλοιοκτησίας αχά
Οί χίνδυνοι τοΰς οποίον; λιιίι
%ι1(ΐ διά τύ παρόν καί το μέ>-
λον τής ναυ ηλίας μας, μία τοιαύ
ιη ίπάνδρωβις κα'ι ταυτώ άλληίω
βις είς την σύνθεσιν των πληοιο
μΛτων των Ελληνικόν σνμφεοόν
1ιον σκαφών, ιΐναι πλέον ή αν-
ταΐιάδΕΐκτος. ΟΧ άλλοδαποί ναυτι
λαί κοΐ δή ο1 Κινέζοι καί οί έμ
φορούμενοι., γενικώς, υπό κομαου
νιοτιχών Ιδεών, υπεράνω των ά
ιομιχών σΐ'μφερόντων, θέτουν.
, τα συμφέροντα των πα-
των. Ανήκοντες είς Λοι
συνδικάτα καί ύπείκοντες
Είς τα κελεύσματα αυτών δύναν
τοι, άνά πάσαν στιγμήν, να *ιπο
ιηιοτάρουν» Ικ των Ενδον τα σκά
φη, είς τα όποία ύπηρετοΰν. Καί
ι6 «μπονκοτάζ» τουτο, είναι 6νν·τ
τ«ν νά έξικνήται άπό τής έκδη
λώβκος μιας άπλής στάσεως έμ
ΐαοίας μέχρι τής δολιοφθοραο
Άλλ«ι«πε, δέν πρέπει νά παρορη
τω τό γεγονύς, δτι ή πλειοψη-
φία των Ελληνικόν πλοίων καί
δή των Λϊτρελαιοφόρων, τελοΰν
ϊιπό μακροχρονίους ναυλώσεις ξρ
νων χωρών ή μεγάλων έταιρει-
ΰν τής Λύσεως καί πας τις φαν-
τάζίται τί δύναται νά, συμβή —
χο^ τίποτε μή άποκλεισθή' — είς
πεοίΐΐτιοσιν εντάσεως καί περιπλο
κης της διεθνοΰς πολιτικάς κατπ
στάσιιυς, μέ σύνθεσιν πληρωμά-
των, οίαν ή διανρα<ρομένη. Πώς, όμως, έφθάσαμεν είς τό σημείον, ωστε νά στηριζόμεθΓ· είς τούς ξένους, γτ-νικώτερον καί Κχι μόνον είς τοΰς Κινέξους τού Μάο Τσέ Τούνγκ, διά την £πάν- οςωσιν τοΰ έμπορικοΰ μας στό Ιου; Άναγνωρίζεται, βεβαίως, ότι τα θέμα τουτο, όφείλεται είς την ραγδαίαν ανάπτυξιν τής ναυ ηλίας μας καΐ δποσδήποτε τό εργατικόν δυναμικόν μας δέν έ- ·»αρκεϊ διά την κάλυψιν των <ί- ναγκών της είς ναυτικούς. Συν ακόλουθον τούτου είναι καί ή δή μιουογία εύκαιριών άπασχολήσε <·'<* είς την βιομηχανίαν μας, Ινώ η αιτανάστευσις έξακολουβεϊ νά προσελκύη .τολλούς, δι1 ευκολον πλουτισμόν είς σύντομον χρονι¬ κόν διάστημα. Ούτως εχόντων των πραγμά- ιων θά πρέπει νά παραδεχθώμεν, τότε, δτι τα ληφθέντα μέτρα δέν ιιναι τα ένδεδειγμένα. Είναι, δ- Μως, μόνον τουτο; Μήπως θ'ά ε* Λθεπε, παραλλήλως πρός τα λη φθέντα καί ληφθησόμενα υπό τής πολιτείας μέτρα — καί Ιχουν γί "νει πολλά έκ μέρους της — και ή έφοπλιστική πλευρά νά άναθε ωρήση ωρισμένας παλαιάς δοξα- σίας της; Μήπως θά Ιπρεπε καί ή Ιδία νά αναλάβη σταυροφορίαν προσελκύσεοις των νέων είς τό έπάννελμα; Καί, ασφαλώς, ή σταυμυφορία αύτη θά πρέπει νά σννοδεύεται άπό γενναία καί εύ- , εργετικά μέτρα υπέρ των ναυτι- κών. Π,ΡΟΛΗΠΤΙΚΑ* ΜΕΤΡΑ " ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΟΛΕΡΑΣ ΕΙΣ ΕΒΡΟΝ Θεσσαλονίκη, 17. — Έκτακτα ύγειονομικά μέτρα ελήφθησαν έκ μέρους των έλληνικών άρχών είς τάς περιοχάς των τελωνείων τού νομοΰ "Εβρου έξ αίτίας των τε- λευταίων κρουα|*ατων καί δμαδι- κόν θανατον έκ χολέρας είς Κων σταντινούπολιν. Ζχετικώς πληρο φορούμεθα δτι είς τα Τελωνεϊα Γεφύρας "Εβρου, Καστανεών καί Πυθίου διενεργείται αύστηρότα- τος ϊλεγχος χον άφικνονμένων έξ Άνατολόν ταξυδιωτών. ΕΤΕΘΗ ΗΔΗ ΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΑΩΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ Τό ψωμϊ στό Ζάππειο "Εκθέση — αντιδράση ΤΟ ΤΠΟΤΡΠΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΣΥΝΕΖΗΤΗΣΕ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΝ Την 10.30 π.μ. χθές συνήλθεν, υπό τήν προεδρίαν τοϋ πρωθνπονρ νού κ. Γ. Παπαδοπονλον τό "Υ¬ πουργικόν Συμβούλιον καί συνέ- χισε τήν συζήτησιν επί τοΰ Ά- σφαλιστικοϋ Κώδικος. ΥΨΗΑΑΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΤΩΝ ΠΑΟίΟΝ Ή εδρεύουσα έν Λονδίνω ναυ- τιλιακή έτοιρεία «"Εκκαρ Φόρρε- στϊρ», είς πρόσφατον αυτής α¬ νάλυσιν άναφέρει ίίτι αί άγορα- πωλησίαι δεξαμενοπλοίων καί σκα φών ξηρών φορτίων, εχουν σχεδόν διακο.τή λόγφ τώ έπικρατουσων δ περβολικών τιμών. -Προστίθεται δ τι είς τήνδημιουργίαν τής καταστά σεως αυτής συνήργηοαν νεόκοποι πλοιοκτήται χά}, κερδοσκάποι, προ σΐταθοϋντε; νά έκμεταλλευθοΰν την χατά τα ολίγα τελευταία ίτη άνοδον των ναύλοιν. Χαρακτηριστικόν «αράδειγμα τή; μεγάλη; αύξήισεως των τιμίδν αποτελεί ή προσκρορά διά την πώ¬ λησιν «μότορσιπ» έκτοπίσματος 15.104 τόννων καί ναυπη7η βεως 1963, άντί, τουλάχιστον, ]. 250.000 στερλινών. Σκάςρος τοϋ Ιδίου τύπου ΐπωλήθη άπό τόν αυ¬ τόν ίδιοκτήτην, μόλις πρό Ιτους, άντί 880.000 στερλινών. Ή έταιρεία άναφέρει, είς τήν ώ; άνο? άνάλυσίντης, δτι ή κατά¬ στασις είς ο,τι άφορό; τα σκάφη τα γνωστά ώς «Μιπάλκ - κάρρι- ίθζ» οέν πρόκειται νά μεταβληθή, ίιος τουλάχιστον τα μέσα τοΰ προ "εχοΰς ϊτουςι δεδομένης τής ζη- τήοεως αυτών, είς τήν ναυλαγο- ράν, πράγμα δπερ άντικατοπτρίζε ται είς τό γεγονός δτι έκ τοΰ τε¬ ραστίου παγκοσμίους, στόλου έκ σκοφών αύτοΰ τοΰ τύπου, ημίσεια μόνον δίοδεκάς προοφέρεται σή¬ μερον πρός πώλησιν. Έν τω μεταξύ, συμφώνως πρός στοιχεϊα τοΰ Βρεταννικοΰ 'Επιμε λητηρίου, δ άρυθμός των άργούν- των σκαφών άνά τήν ύδρόγειον, κατά τάς αρχάς τοΰ τρέχοντος μη νός, ήτο δ μικρότερος τής τελευ ταίας δαιδεκαετίας, άφ' ής δηλα- δή, τό Έπιμελητήριον ήρχισε τήν συγκέντρωσιν στοιχείον τοιαύτης φύσ&ως. Τα άργοϋντα σκάφη άντι προσωπεύουν ποσοστόν κατώτερον τοΰ ημίσεως τοίς εκατόν τοϋ παγ¬ κόσμιον έκτοπίσματος. Συμφώνως πρός τα ώς δνω στοιχεϊα, τα άργοϋντα σκάφη α¬ νήρχοντο είς 21, συνολικοΰ έκτο¬ πίσματος 250.895 τόννων γκρός. Τόέκτόπισμα αύτό ήτο κατώτερον κατά 19.000 περίπου τόννους έ- κείνου των άρχών Σεπτέμβριον. Σημειωθήτω δτι έκ των 21 αυτών σκαφών, τα 5 μόνον ήσαν δεξαμε νόπλοια, συνολικοΰ έκτοπίσματος 26.346 τόννων γκρός. Κατά τα αύ τα στοιχεϊα ό προηγούμενος κατώ- τερο; άριθμδ; άργούντων πλοίων, ήτο έκεϊνος τοΰ παρελθόντος Ίου νίου, περιλλαμβάνων 30 σκάφη συνολικοΰ έκτοπίσματος 255.022 τόννων γκρός. ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΑΡΜΟΔΙΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ Συντονισμοΰ Ά ναπτύξεως Περιφερείας, συνιστών τ« είς ολόκληρον την χώραν, δι* ^τοςράσεως τού ΰπουργοΰ Συντο νιομοΰ (ΦΕΚ 715Β'), κατ' έφαρ μονήν τού Ν. Δ. 432)70 περί άνα διοργανώσεως τού ύπουργεί ο ν Συντονισμοΰ. Είς τάς συνκπωμέ ν«ς υπηρεσίας άνατίθεται ή ασκή "ΐς, έντός των δρίθ)ν τοΰ χώρου ευθυνής των, δλθίν των άρμοδιο- Τ'Ίτων τοΰ υπουργείον Συντ-ονι- ^οϋ, αί οποίαι ίχουν εφαρμογήν έ-τ'ι περιφερειακοΰ επίπεδον. ΑΙ συνιστώμεναι ΤΣΑΠ, έπτά ^ν συνόλο,), είναι αί άκόλουθοι, κα λύπτουσαι τόν άντκποίχως άναφε θάμενον ίδαφικόν χώρον. ΜΙΑ μέ προσωρινήν £δραν Τ«5 Αθήνας, περιλαμβάνονσα τ°ΰς νομοΰς Άττικής, Πειραιώς, ®°ιωτίας, Κυκλάδων, Άργολίοος Κορινθίας, Εΰβοίας, Δωδεκανή- <Όυ, Σάμου, Χίου καί Λέσδου. ΕΤΕΡΑ μέ Εδραν τήν θεσσα¬ λονίκην, περιλαμβάνονσα τούς νο 1*<Λς θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής, Πΐίρίας, Κιλκίς, Ήμαθίας, Πέλ- λΐς, Φλωρίνης, Καστοοιβς, Κοζά νης χαί Γρε&ενών. ΤΡΙΤΗ μέ Εδραν τάς Πάτρας, ■"Έοιλαμβάνοικτα τούς νομονς 'Α- *.αΙας, Ήλείας, Μεσσηνίας, Λακω ν[«ς, Άρκαδίας, ΑΙτωλοακαρνο- νΐ(ις, Ζακύνθου, Λευκάδος κα'<, Κι Ταλληνίας. ΤΕΤΑΡΤίΙ, μέ ϊδραν τό Ήρά "λειον, περιλαμβάνονίΐο τούς νο- "°ΰς τής Κρήτης. Πέμ—η μέ Ιδραν τήν Λάριβαν "εοιλαμβάνουσα τούς νομούς Μο- Υνησίας, Καρδίτσης, Λαρίιτης καί "άλ ΕΚΤΗ μέ δδραν τα Ίοιάννινα, πι ριλαμβάνουσο. τούς νομούς Ιωαν ^·ίνων, "Αρτης, Πρεβέζης, Θεβ- πρωτίας κ.αϊ Κερκύρας. Ι ΕΒΔΟΜΗ μέ έδραν τήν Καβά [ λάν, περιλομΡ,άνονσα τού; νομούς ! Σερρών, Δράμας, Καβάλας, Εάν 1 θης, Ροδόπης καί "Εβρον. Ι Διά τής αποφάσεο>ς καθορίζε-
' ται ότι, αί άρμοδιότητες των Τ.Γ.
Α·Π. καλνπτουν τούς τομείς οί·<ο •νομικοϋ καί χωροταξικοΰ προγςαα ματισμοΰ, όημοσίων καί ίδιωτικιον έπενθύσεων, ώς καί παρακολουθή σεως τής έφαρμογής γενικόν πε- ρκρερειακών καί είδικων τοπικων προγραμμάτων καί πραγματοποιή σεως των αντίστοιχον δρων. Τό προσωπικόν των καταργον- μένον ΤΠΑ 'μετοχρέρεται αύτομα τως είς τάς άντιβτοίχονς ΤΣΑΠ, μέχρι τής δρκττικής έπανδρώσειυ^, των τελευταίων, πλήν τού προοω πικοΰ τής ΤΠΑΒΕ, τό οποίον έν τάσσεται προσωρινώς είς τήν 2α ΤΣΑΠ, έδρενονσαν είς τήν θεσ¬ σαλονίκην. ΕΙΣΦΟΡΑ ΔΑΚΟΚΤΟΝΙΑΣ Ή εΐσφορά δακοκτονίας τοϋ έλαιοκομικοΰ Ιτους 1970 — 71 ωρίσθη είς τεσσαράκοντα λεπτά κατά χιλιόγραμμον παραγομένον ίλαιολάδον καί 2% επί τής άξίας τί&ν χονδρικώς πωλουμένων έλαι ών. Σχετική τηλεγραφική έγκύ κλιος τοΰ <»ΐουργε£ου Οίκονομι κονν εκοινοποιήιθη πρός τούς οί- κονομικοΰς έφόρους τοΰ κράτους. 'Ετέΐθη είς εφαρμογήν έκ μέ¬ ρους τής 'Εθνικής Τραπέζης δ νέ ος Οβσμός τής καταναλωτάς ^ι στεως. Ή άσκησις της, ή όποία ϊίς πρώτην φάσιν καΐ, τουλάχιστον μέχρι τέλους τοΰ τρέχοντος Ιτους θά είναι πειραματικβΰ χαρ«κτή- ρος, ανετέθη επί τοΰ παρόντος εί; περιωρκτμένον αριθμόν καταστή μάτων τής Τραπέζης είς την πε¬ ριοχήν Πρωτευούσης καί θεσσαλο νίκης καί είς 25 ΰποκαταστήματα ίσαρίθμων έπαρχιακών πόλεων. Συγκεκριμένως ανετέθη είς μέν τάς Αθήνας είς τα ΰποκατοΛττι- ματα Σταοίου 38, Πλατείας Βά- θης, Πανκροτίου, Κνψέλης, Ζω γράφον, Νέας Σμΰρνης/ Νέον Κόσμον, Παλαιοΐϋ Φαλήρον, καί Χαλανδρίον, είς τόν Πειραια εί; τα καταστήματα 'Ειθνικής Άνΐι- στάσεως καί Βασιλκΐοης Σοφίας, είς Θεσσαλονίκην είς τα ύποκατα στήματα τής όΰοΰ Σάμον καί τής όδού Λέοντος τοΰ Σοφόν, είς δέ τήν λοιπήν χώραν είς ανά δν κα τάστημα των πόλεων Βόλου, Ή ρακλείου, Καβάλας, Καλαμάτας, Πατρών, Ααρίσης, Ράδον, Ιωαν νίνων, Κοζάνης, Άγρινίον, Α'ΐ7ί ου, Βεροίας, Δράμας, Καρ,οίτβης, Κατερίνης, Κομοτινής, Λαμίας, Λεβαδείας, Μυτιλήνης, Τρικάλων Τριπόλεως, Φλωρίνης, ΧαλκίΛος, Χανίων καί Χίου. Τα ανωτέρω ανεκοινώθησαν υ¬ πό τοΰ διευθυντού Βιομηχανικήν Πίστεως τής 'Εθνικής Τραπέζης (είς τήν οποίαν ανετέθη ή άσκη¬ σις τού νέον κλάδου) κ. Κοϋμπο, κατά τήν διάρκειαν εΐδικής πρένς τ κάμφερανς. Ό κ. Κούμπας παρέ σχε λεπτομερείς διενκρινίσεις επί τοϋ νέον θεΛμού, της διαδικασίας, ή όποία πρόκειται νά άκολουθηθή κα), διαφόρων όίλλων συναφών προ βλημάτων, περιλαμβανομένων κοί των σχετικών μέ τάς εκδηλωθεί¬ σας πρώτας άντυδράσεις έκ μέ¬ ρους εμπορικόν καί βιομηχανικών κύκλων. Κατ' αρχήν ό κ. Κούμπας δι- ηυκρίνισεν ότι ό νέος κλάδος τής άμέσου καταναλωτικης πίστεως θίι καλ.ύπτη τάς άγοράς διαρκών καταναλωτικών άγορών έγχωρ>ου
«αςβγωγής, προοριξομένων διά
την ικανοποίησιν προσωπικών ά-
ναγκών τοΰ άτόμου ή τής οίκογε
νείας καί δχι δι' έπιχειρηματικοΰς
ή έπαγγελνματικούς σκοπούς. Άπδ
τήν πειραματικην Λσκησίν της ή
Τραπέζα θά έξαγάγη τ* άναγκαϊα
συμπεράσματα διά την ενρντέρον
εφαρμογήν της:
ΟΙ στόχοι είς τούς δποίονς απο
βλέπει δ νέος θεσμός, είπεν δ κ.
Κούμιτας, εΓναι:
ι Διά τούς καταναλωτάς: Ή εύ
χερεια διαιτραγματεύσεως καλυτέ-
ρων τιμών λόγφ πληρωμής μετρη
τοίς, ή μικροτέρα έπιβάρυνσις μέ
τόκονς καί ή απαλλαγή άπό την
άπασχόλησιν άναζητήσεως συναλ-
λαγματικών κ.λ.π·, ώς συμβαίνει
προκειμένου περί των έν χρήσει
πωληρεων μέ όόσεις.
Διά τούς έμπόρονς καί βιομηχά
νονς: Άπαλλαγ ήάπό τονς έπιχει'
ςηματικους κινδΰνονς των πωλή Ι
σεων μέ δάσεις, βελτίωσις τής ρεν!
στάτητος των, μεΐωσις τοΰ κό-1
<-.τους λειτονργίας διά τής άπαλλο | γής ή τοΰ περιορισμόν των είς προσωπικόν καΐ τραπεζικά Ιξοδσ ΟαΛανων των. ΗΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Ήδιαιδικα σία, συμφώνως πρός τήν οποίαν θά άοικήται ή κατανα λωτική πίστις, θά είναι ή άκόλου Θος: Ό ένοιαφερομενος καταναλω- τής θά ίπισημαίνη τό εΐδος διο τό οποίον ένδιαφέρεται καΐ Θά δι οπραγματεύεται τήν τιμήν τού είς τό κατάστημα τής άρεσκείας τού. Ά<ροΰ συμφωνήση Θά άπευθύνε- ται είς τήν Τράπεζαν διά τήν χο ρήγησιν δανείου άναλόγου υψονς. 'Εφ' όσον έγκρίνεται τό δάνειον, εάσει ωρισμένων κριτηρίων (δ έν διαφεράμενος θά συμπληρώνη επί Σέ μιά Ιδιαιτέρα κρίσιμη καμ- 3τή γιά την έξέλιξη τής βιοτεχνι- κης άρτα.-ιοιίας στήν 'Ελλάδα ή Ομοσπονδία Άρτοποιών ώργά- νωσε σ«ιοά έκδηλώσεων γιά νά προβάλη την παραγωγή των με- λών της καί νά Λροασπίση τα συμφέοοντα τής τάξεως ποΰ κιν¬ δυνεύον μέ τήν έπέκταση καί στήν χώρα τής βιομηχανικής πά- ραγωγης δρτου. Ή Πανελλήνια "Εκθέση Άρτοποιίας πον ?γινε οτό Ζάππειο αποτελεί τΐιν πρώτη ούσκχστική αντιδράση τοΰ κλά¬ δον στήν «πρόκληση> των άρτερ
γοστασίων γιατΐ, άπό τι'ιν παρον
σία τού: στήν παραγιογική δια
Λικασία τοΰ ψωμιοΰ κινδυνεύουν
τα συμφέροντα τής βιοτεχνικής
'Ίρτοποιίας τα δποϊα είναι κατά
τόπον ?να έρωτηματολόγιον σχε τι
κόν μέ την οικονομικήν τού κατα
στάσιν κ.λ.π.), ό άγοραστής θά
λαμβάνη άπό τήν Τράπεζαν ενα
τίτλον, είς τόν οποίον θά άναφέ-
ρωνται ό άγοραστής καί δ π«>>.
τής καί θά περιγράφεται τό εΐδο;
τό οποίον άφορά καί ό οποίος θσ
καλνπτη ολόκληρον την αξίαν τοϋ
έμπορεύματος. Τούτον θά παραδί
δή είς τόν πωλητήν τοϋ εϊδους, ο
οποίος θά συμπληρώνη έν συνεχεία
επί τοΰ τίτλου τόν αριθμόν καί ή
μερομηνίαν τοΰ σχετικοΰ δελτίου
λιανικής πωλήσεως καί θά εισ¬
πράττη τήν αξίαν τού άπό οίον δή
ποτε ΰποκατάστημα τής Τραπέ-
Τό ποσοστόν τής χρι^ματοδοτή-
σεως θά είναι 90% τής άξίας τον
είδους τοΰ ύπολοίπου 10% κατοβαλ
λομένον ώς προκαταβολής υπό τοΰ
άγοραστοϋ. Ή χορήγησις, έξ αλ
λου, θά έπιβαρύνεται έν δλφ μέ
τόκον 12% ετησίως, θά έξοφλήται
είς ϊσας μηνιαίας δόσεις καΐ θά
είναι διαρκείας 36 μηνόν κατ' α¬
νώτατον δριον.
Σοβαρώς άπειλητική διά τόν Δυ τικόν Κόσμον
Η ΑΝΑΠΤΥΞΙ- ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤ. ΕΜΠΟΡ. ΝΑΥΤΙΛΙΙΙΣ
Προσελκύει τούς τελευταίονς μή- νας τό γενικόν ενδιαφέρον
ΛΟΝΔΙΝΟΝ. — Ή σοβιετική τής επεκτάσεως. 'Ωστόσο, τό πιά
, ναυτική έπέκταση προσελκύει τονς ενδιαφέρον σημείον αυτής άποτϊ
τελευταίους μήνες τό γενικό ένδι- λεί ή προσπαθεία τής Σοβιετικάς
αφέρον. Έπίκεντρο τής προσοχής Ενώσεως νά αποκτήση σύγχρονο
ή πολιτική καί στρατιωτική πλευρά έμπορικό στόλο.
ΕΠΙΔΙΩΚΕΤΑΙ ΑΤΞΗΣΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΞΑΓΏ1ΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑΝ
"Ηρχισε τάς έπαφάς της ή ά
φιχθεϊσα είς "Αθήνας εμπορικήν Λ
ποστολ^ή τού έπιμελητηρίου ττς
Όζάκα. Πρός τουτο επραγματο¬
ποιήθη χθές είς τό Εμπορικόν
καί Βιομηχανικόν Έηιμ,ελητήριον
Αθηνών ή πρώτη διερευνητικί)
σΰσκεψις μέ έκπροσώπο>ϋς τοτΐ
εμπόριον τής βιομηχανίας, τής βιο
τεχνίας καί των έξαγωγών τής
Ελλάδος. Κ«.τά την σύσκεψιν αν
την εξητάσθησαν αί άντικειμενι-
καί προθπαθέσεις διά την άνάπτυ
ξιν τοΰ 'Ελληνοϊαπο-Λΐκοΰ έμπορί-
ου υπό τό πρΤσμα ττΐς αυξήσεως
των ελληνικόν έξαγωγών πρός
τήν Ιαπωνίαν. ΑΙ έιπαφαί τής Ια
πωνικής έμπορικής άποστοιλής θά
συνεχισθοΰν καί σήμερον, προκει¬
μένον νά έπισημιΐνθοΰν οί έπιδε-
κτικοί άνουττύξεως τομείς τής έμ
πορικής καί έξαγωγικής δραστη¬
ριότητος των δύο χωρών.
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΊΚΗ
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΤΣ
ΜΑΜΒΑΚΟΠΑΡΑΓΏΓΟΤ2
Ποσόν 120 έκατ. δρχ. διατίβε-
ται πό μορφήν είσοδηματικής ένι-
σχύσεω^ς είς τούς βαμ-βακοπαρα-
γωγοϊΐς. ΣχετικαΧ έντολαί εδόθη-'
σαν ήδη είς τήν Α.Τ.Ε. υπό τοΰ
ύπονργοΰ Γεωργίας κ. Ι. Παπά
βλαχοπούλου. |
Τό ανωτέρω ποσόν κατενεμήιθη
είς τα ΰποκαταστήματα τής Α-Τ. '
Ε. Άργολίδος, Άρκαδίας, Μεσση-
νίας, Ήλείας, Λακωνίας, Άχαίας
Άττικής, Βοιωτίας, Φωκίδος, ΑΙ-
ιιολοακαρνανίας, Άρτης, Πρεβέ¬
ζης, θεσπρωτίας, ΚαρΛίτσης,
Τρικάλων, Λαρίσηις, Μαγνησίας,
Πιερίας, θεσσαλονίκης, Ήμαθίας
ΓιαννιτσοΛ', 'Εδέσσης, Κιλκίς,
Χαλ.κιδικής, Σερρων, Δράμας,
Καβάλος, Ξάνθης, Ροδόπης, "Έ¬
βρον, Όρεστιάδος καί Λέσβον. |
Πρέπει νά σημεια>θή, ότι, δι' ε¬
φέτος, Ιχει εγκριθή συνολικόν πό
Γόν 410 έκατ. δρχ. διά τήν εΐσο-
δημο.τικήν ενίσχυσιν των 6αμ6α-
κοπαραγωγών.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΝΙΚ. ΧΑΡΟΓΛΟΤ
Αυριον Κνριακήν 18ην Ό-
κτο>δρίον καί ώραν 11 π.μ. θά
τελεσθή παρά των οικείον τού
τό ετήσιον μνημόσυνον τοΰ αει¬
μνήστου Νικ. Χάρογλον τέως
Ταμιακοΰ Δ)ντοΰ είς τό Νεκρο¬
ταφείον Ν. Σμύρνης.
Πιστεύομεν 8τι οί πολυπληθεΐς
φίλοι τοΰ άξέχαστον Χάρογλον δ
μόν μετά των μελών τής ο'ικογε
νείας τον Θά παραστοϋν ίνα ά-
ναπέμψουν δέησιν υπέρ άναπαύσε
ως τής ψνχής αύτοϋ.
Πράγματι, οί Ρόσοι οΰτε μετρι
οπαθεϊς είναι πιά, οΰτε άμυντικοί,
σχετικώς μέ τήν δραστηριότητά
τους στήν θάλασσα. Αντιθέτως,
άντικρούουν τί;ς δντικές κριτικές,
καί μάλιστα μέ κριτικά έπιχειρήμα
τα Ιδίως, δταν κατηγοροννται δτι
πίσω άπό τήν έπέκταση αυτή κρύ
(Ιοιλτ άπώτερους σκοπούς. Ώς συν
ήθως, οί Ρώσοι προτιμοΰν νά συγ
κρίνονν εαυτούς μόνον μέ την Ά-
μερική. Καί στόν τομία τής ναυ
τιλίας σπεΰδουν νά άντιπαρατά-
ξουν τήν μείωση τοϋ έμπορικοΰ
στόλου των ΗΠΑ άπά 25.800.000
τόννους τό ϊτος 1958, σέ 15.000.
000 τόννονς τό 1970. Τονίζουν ί-
πίσης δτι τα έμπορικά σκάφη τής
Άμερικής είναι παλαιότερα σέ
σύγκριση μέ τα δικά τους.
Πάντως, οί Ρώσοι παρουσιά-
ζουν μεγάλη εύαισθησία στίς επι
κρίσεις, δτι διεξάγουν πόλεμο ναύ
λων κατά τής Λύσεως. Στίς κα-
ττιγορίες αύτές άντιτάσσουν ά
πλώς τίς διακρίσεις πον Ιχει κα-
θιερώσει στίς θαλάσσιες μεταφο-
ρές ή άμερικανική ναντιλιακή πό
λιτική. Παρατηροϋν συγκεκριμέ¬
νως, δτι οί άμερικανικοί ναΰλοι εί
ναι ϋψηλότεροι άπό τό μέσο διε-
θνές έπίπεδο καΐ ότι άπό τό 1954
ωρισμένα προίόντα έπιτρέπεται νά
μεταφέρωνται μόνο σέ πλοΐα των Ι
ΗΠΑ καΐ, μέ άμερικανακούς ναΰ-
λονς. 'Επίσης ή Όμοσπονδιακή .
Έπιτροπή Ναντιλίας εχει εξουσι¬
οδοτηθή νά ασκή Ιλεγχο στοΰς Ι
ναύλους γιά έμπορεύματα πού ιιε-
ταφέρονν στήν Άμερική ξένες έ-
ταιρείες.
Σ οβιετιχοί σχολιαστές, ύπερα-
σπίζοντες την ρωσική ναντιλιβκή
πολιτική, παρατηροϋν δτι δ ρυ-
θμός άναπτνξεως τοϋ σοβιετικοΰ
έμπορικοΰ στόλου σέ τόννους, ν-
στερεϊ τοΰ ρνθμοΰ μέ τόν όποίο
αύξάνεται ή άξία των έμπορευικί
των πού έξάγονται καί είσάγονται
στήν Σοβιετική "Ενωση. Καί πρά
γματι, τό έξωτερικόΐμπόριο τής
Ρωσίας τήν τελενταία δεκαετία,
σημείωσε έμφανή δνοδο. ΕΙδικώτε
ρα μεταξύ 1965 καί 1969 ή συν-
ολική άξία τού αΰξήθηκε κατά 36
τοίς εκατόν, ένώ όέμπορικός στό-
λος μόνο κατά 32,6%.
ΟΙ Ιδιοι σχολιαστές προσθίτουν
δτι ή χώρα τονς ίχει άνάγκη με¬
γάλον άριθμοΰ σκαφών γιά τήν έ
ξυπηρέτηση τοΰ έσοτερικοΰ εμπό¬
ριον μεταξύ ρωσικής άνω άνατο-
λ.ής, δυτικών περιοχών καί βορρά-
Στήν πενταετία 1965—1969, δ
δγκο; των έμπορενμάτων πού δι«
κινήιθηκε μετοξύ εσωτερικόν λιμέ
Λ'οιν άνήλθε άπό 61 έκατομμύρια
τόννους, σέ 70, δηλαδή σημειωθή
κε αυξήση 2 έκατομ. τόννων περί
που ετησίως.
2 τήν κατηγορία δτι ή Σοβιετι
κή "Ενωση έπεκτείνεται σέ νέες
θαλάσσιες γραμμές, οί Ρωσοι ά-
ναφέρονται στίς έμπορικές σχέ-
σεις τους μέ τήν Αΰστραλία. Ά-
ιτό τό έ'τος 1960 τα 8ρια πού άγο-
ράξει ή Σοβιετική "Ενωση άπό τή
πέμπτη ήπειρο, μετονφέρονται σέ
ρωσικά πλοία. Τουτο σημαίνει έ-
ξοικονόμηση μεταφορικων νψους
1.000.000 δολλαρίων. ΟΙ δντικές
ναυτιλιακές έταιρεΐες, ύπογραμμί-
ξουν οί σχολααστές, 6χονν ένοχλη
θή, γιατί ακριβώς Ιχασαν αυτή
τήν πλούσια πηγή εΐσοδήματος.
Οί Ρωσοι άποκρούουν μέ σφο-
δρότητα τίς έπικρίσεις, δτι μειώ-
νονν τούς ναύλονςτονς είς έπίπε
δα οίκονομικώς άσΰμφορα. Τπεν-
θνμίζουν μάλιβτα, δτι είναι κα), αύ
τοί μέλη των διεθνόν ναντιλιακόν
οργανισμόν γιά τίς περισσότερες
άπότίς έπίσημες θαλάσσιες γραμ¬
μές καί σάν μέλη είναι ΰποχρεω-
μένοι νά τηροϋν τονς διεθνεϊς κα
νόνες. Είναι άλήθεια, παραδέχον-
ται, δτι τα ρωσικά έμπορικά πλοΐα
δταν έπιστρέφουν άπό την Άφρι-
κή ήτή Λατινική Άμερική, μετα
φέρουν έμπορεύματα στούς εύρω-
παικούς λιμένες μέ μειωμένο ναΰ-
λο, τό ϊδιο δμως πράττουν καί οί
δυτικές έταιρεΐες. Τουτο προσθέ-
τονν είναι προτιμότερο άπό τό νά
επιστρέψη τό πλοϊο στή βάση τού
αδειο.
"Οσον άφορ$ τίς έπικρίσεις, ό¬
τι τό έμπορικό ναυτικό τής Ρωσί¬
ας δείχνει ίδιαίτερβ ενδιαφέρον
γιά τίς μεταφορές των άναπτυσσο
μένων χώρον, ή σοβιετική απαν¬
τήση είναι άπλή καΐ, αν καί δυσά-
ρεστη γιά τοΰς ναυτιλιακοΰς κίι-
κλονς τής Δύσεως, εχει ώστόσυ
κάποιο νόημα γιά τίς παραπάνω
χωρες. 'Τπενθνμίζουν σχετικώς,
δτι δ δυτικός κόσμος άσκοΰσε μο-
νοπώλιο στίς θαλάσσιες μεταφο¬
ρές καΐ ΰπαγόρευετούς δικούς τού
δρους. 'Τπολογίζεται είδικώτερα,
ΰτι οί άναπτυσσάμενες χώρες πλη
ρώνονν κάθε χρόνο πάνω άπό 2.
000 έκατομμύρια δολλάρια γιά με
ταφορικά δικαιόματα.
Ό σοβιετικάς, δμως, άνταγωνι
σμός καί ή προσπαθεία ωρισμέ¬
νων άναπτνσσομένων χωρών νά
άποκτήσονν βιώσιμο έμπορικό στά
σημαίνουν τώρα τή λήξη τής μονβ
πωλήσεως τόν μεταφορών. Έπο-
μένος, καταλήγουν, τα παράπονα
γιά ρωσική κακή πίστη είναι όίδι
κ α.
Ή ούσία πάντως είναι δτι, σάν
παγκόσμια δύναμη ή Σοβιετική
"Ενωση ποϋ δεινοπάθησε στό πα¬
ρελθόν άπό θαλασσίους άποκλει-
σμονς, συνειδητοποίησε πιά τήν ά
νάγκη δημιουργίας Ισχυροΰ πολε-
μικοΰ καί εμπορικον στόλον. Άλ-
λά αν καί χωρ'ς άμφιβολία γνώ-
στες τόν πολιτικών καΐ στρατηγι-
κών έπιπτώσεων μιάς τέτοιας έκ-
τάσειος, οί Ρωσοι άποβλέπονν
στά κέρδη πον άποφέρει ό στίβος
των θαλάσσιον σνγκοινωνιόν καί
στόν οποίον μάλλον δένφαίνεται
νά κατέρχονται μέ άντιοικονομι-
κοΰς δρονς.
Τουτο βεβαίως, μειώνει τίς δν
νατότητες νά καταφύγουν σέ άθέ
μιτο άνταγωνισμό ή κηρύξουν πό
λεμο μεταφορόν, άλλά αύτό δέν
σημαίνει δτι δέν είναι καί άποφα
σισμένοι νά σνντρίψονν τό δντικά
μονοπώλιο στήν θάλασσα.
1ΒΟΡ ΙΐΙΠΡΑΟΤΝ
ΊΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΤοΟ κ. Βασιλείου Τζαννετάκου
καΐιοιο τρόπο σνμφέροντα ενός δ
λοκΛήρου κυκλώματος τής έλληνι
κης οίκονομίας.
Στήν προσπαθεία τους αύτη οί
βιοτέχνες άρτοποιοι ίχονν την |μ
μεση συμπαράσταση τοΰ ύπουρ7εί
ου Έμπορίου τό όποϊο ε'χει λάβει
θέση πάνω στά ζωτικά προβλήμα
τα τής τάξεως. Είδικώτερα, τό
ύπουργεϊο. έκτός άπό την έπίση-
μη συμμετοχή τού στήν Ικθεση
τής άρτοποιίας ϊχει άντιμετωπίβει
μέ ρεαλισμό την κρίση πού διέρ-
χεται ή βιοτεχνική άρτοποιΐα στήν
Κλλάθα. Τό συμπέρασμα τής σχε
τικης μελέτης πού εΐχε καταρτι¬
σθή επί τού προκειμένον άναφέ-
ςει δτι άνεξάρτητα άπό τήν ϊδρυ
ση κα Ί,τήν λειτουργία των άρτερ-
γοστασίων ή έξελιγμένη καί έκ-
ονγχρονισμένη βιοτεχνική μορφή
τής άρτοποιίας έξυπηρετεϊ περισ
σοτερο την κατανάλωση, τόσο λά
γφ ποιότητος, δσο καί λόγφ κό·
στους τοϋ παραγομένου άρτον. Τα
σνμπέρασμα αΰτό στηρίζεται καί·
στά δεδομένο δτι καί στό έξωτερι
κό τίς σέ ψωμί άνάγκες τής κατα
ναλώσεως καλύπτει κατά 85% η
Οιοτεχνική άρτοποιία. Σέ προσφα
τη συν&ιάσκεψη των άρτοποιϊτι-
κόν όργανώσεων τής χώρας, εΐχε.
τονισθή υπό ΰπβββννο πρόσωπο
τής τάξεως δτι ή βιοτεχνική άρτο
ποιία όδηγείται πρός δλοκληρωτι-
κή καταστροφή, εάν δέν δοθή άπά
τόκράτος λύση σέ σειρά ζωτικών
ποοδλημάτων τονς.
Ή προιοΰσα κρίση τής άρτοποα
άς δέν είοαι σχετικά πρόσφατυ
φαινόμενο. Τα τελευταία χρόνια
σημ,ειώνεται μία σταδιακή μείωση
καταναλώοεως ψωμιοΰ. Ή κατα¬
νάλωση μέ τα σημερινά δεδομένα
κυμαίνεται γύρω στνς πεντακόσι-
ϊς χιλιάδες κιλά τήν ήμέρα. Οί
λόγοι τής κάμψεως τής καταναλώ
σεως είναι καθαρά ϋποκειμενικοί
καί άφοροΰν σέ άλλαγή νοοτροπί-
ας τοΰ κοίνον, ώς πρός τό διαιτο-
Λόγιό τον. ΙΙαράλληλα, ή άπελΐν-
θέρωση τοϋ έπαγγέλματος ποΰ
πραγματοποιήθηκε τό 1967 έπέτει
νέ αύτη τήν κρίση γιατί Ιδρύθη-
καν πολλά νέα άρτοποιϊα χωρίς
όρθολογκτμό, μέ άποτέλεσμα νά
Λεριορίσουν αΐσθητά τόν «τί,ίρο>
των υφισταμένων παραγωγικόν
μονάδων. Στούς λόγους αύτονς
ήλθε νά προστεθή καί ή Ιδρύση
/ών άρτεργοστασίων κατά τρότ
αντιδεοντολογικό όπως ύποστηρί-
ζει ή Όμοσπονδία Άρτοποιών
• ής Ελλάδος.
ΙΙρόβλημα γιά τόν κλάδο τΓις
οιοτεχνικής άρτοποιίας υφίσταται
πραγματικά. Τήν άποψη αύτη ϋ-
ποστηρίζει ή κλαδική δργάνωση,
ή δποία δμως σέ σχετική της είσή
γηση πρός τούς άρμοδίους τονίζει
ότι ή λύση τοΰ προβλήματος αϋ-
τοΰ δέν παρέχεται μέ τήν δημιουρ
γία μεγάλων βιομηχανικοΰ μεγέ-
θους παραγωγικόν μονάδων. 'Ε¬
πίσης Ιχει έπισημανθή δτι ό κλά
δος υφίσταται άνιση μετοχείριση
σέ σχέση μέ τίς βιομηχανίες άπό
πλευράς φορολογιών καί δασμολο
γικών άτελειόν καί άπαλλαγών,
άτελειόν καί άπαλλαγών καί χρο¬
νικόν όρίων λειτουργίας. Τα στοι
χεϊα αύιτά, κατά τήν Όμοσπον¬
δία άρτοποιών, οννιστοϋν άθέμιτο
σνναγωνισμό σέ βάρος τοϋ κλά¬
δου, δ οποίος γιά νά άντεπίξέλ-
θη στήν πίεση πού υφίσταται, εί-
σηγεϊται τήν άπιελευθέρωση τόν
τιμών τοϋ ψωμιοΰ. ιΗ πρόταση αύ
τή αίτιολογεϊται μέ τό δεδομένο
ότι δ κλάδος μέ τήν αδξηση τής
τιμής τοΰ ψωμιοΰ θά αποκτήση
τήν εΰχέρεια νά βελτιώση τήν ποιό
τητα των προϊόντων τού καΐ νά
διευρΰνη τήν ποικιλία τόν παραγο
μένων άρτοσκενασμάτων. Γιά νά
μή δημιουργηθή κοινωνικό καί οί
κοναμικό πρόβλημβ, στήν κατανά¬
λωση προτείνει τό «πάγωμα» των
τιμόν ποΰ ίσχΰουν σήμερα γιά 'ί
να ενλογο χρονικό διάστημα, προ¬
κειμένον νά επιτευχθή φυσιολογι-
κά ή σταδιακή μετό-βαση άπό τό
σημερινό καθεστώς τής ελευθέρας
διαμορφώσεως τόν τιμόν. Ή «ά-
ηελευθέρωση» αυτή ©ά επιβαρύνη
σύμφωνα πάντοτε μ& τίς προτά-
σεις τόν ένδιαφερομένον τήν τι-
μή τοϋ ψωμιοΰ, κατά μία τονλάχι
στον δραχμή τό κιλό. Ή αυξήση
αύτη δέν αποτελεί επιδιώξη τής
τάξεως, άλλά στηρ£ζεταΐ· σέ άντι-
κειμενικά δεδομένα και, συμπερά-
σιιατα, στά δποΐα είχε καταλήξϊΐ
είδική μελέτη κοστολογήσεως τοο
ά'ρτου, πού εΓχε συνταχθή άπό έ-
πιτελείο ειδικόν έπιστημόνων.
Ενα πρόσθετο έπιχείρημα γιά
τήν θεμελίωση τής προ-τάσεως αΰ
τής άπό τής πλευράς των άρτοποι
όν, αποτελεί τό γεγονός, δτι, ένό
οί τιμές πωλήσεως τοΰ ψωμιοδ τε
λοΰν υπό καθεστώς διατηρήσεως
καί αύστηροΰ έλέγχου, οί τιμές
των πρώτον ύλών των αλεύρων
τα έργατικά Ιξοδα κ. δ., ϊχουν ση
μειώσει τα τελευταία χρόνια οΰσι
ώδη αυξήση μή όφειλο-,μένη σέ τι-
μαριθμικά αΐτια.
Μέ τήν Πρώτη "Εκθέση Άρτο
ποιΐας και τήν Έβδομάδα Έλληνι
κου Ψωμιοΰ, ποΰ ώ·ργάνο>σε άπό
τίς 3 μέχρι τίς 11 Όκτωβρίου ή
Όμοσπονδία Άρτοηοιόν "Ελλά¬
δος, προέβαλε τα έΐιιτεΰγματα τοΰ
κλάδου καί ένημέρι»σε τό κοινό
πάνω σέ θίματα ποώ ϊχουν σχέση
μέ τό ψωμί κα), τ·ήν καθημερινή
ζ(ι)ή τοϋ έλλνηνικον ψωμιοΰ. Ή Εκ
θέση άρτοποιίας εΤ,χε σάν σκοπό
την ένημε'ρωση των καταναλωτών
γιά, την πρόοδο καί τίς δννατότη-
τες τής βιοτεχνικής άρτοποιίας.
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΙ ΚΟΙΝΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
Ή συναγωγή σνμπερασμάτων
άπό τήν μέχρι τοϋδε λειτονργίαν
τής Σννδέσεως τής "Ελλάδος μέ
τήν Κοινήν Αγοράν, καί ή διερεύ
νησίς τοΰ προβλήματος τής έτοι-
μότητος τής έλληνικής οίκονομίας
δποις αντιμετωπίση την είσοδον
της είς την Κοινήν Αγοράν, θά
αποτελέση τό αντικείμενον τής
πρώτης ερεύνης καίγνωμοδοτήσε-
ως τοΰ νεοσύστατον Συμβουλιον
τοΰ Οίκονομικώς ένεργοΰ Πληθυ
σμοΰ.
Τουτο ανεκοίνωσεν δ ύπουργός
Συντονισμοΰ κ. Μακαρέξος, όμι¬
λον κατά την διάρκειαν τής πρό-
της συνεδριάσεως τού έν λόγφ
συμβουλιον είς τα γραφεία τοϋ
Έμποροβιομηχανικοΰ 'Επιμελητη
ρίου Αθηνών.
«Ή προσχώρησις τής "Ελλάδος
είςτήν Κοινότητα>, είπεν ο κ. Μα
καρέζος, «Ιχει προβλ.εφθή ρητως
είς τήν σι»μφωνίαν των Αθηνών, Ι
δχι μόνον ώς αυτόματον άποτέλε-
σμα τής έκπνοής τής περίοδον τής
Σι»νδέσεως άλλά ώς άποτέλεσμα
νέας στ'μφωνίας των Συμβαλλο¬
μένων Μερόν>. Τα δέ μέσα διά
τόν οποίων έπιδιώκεται ή επίτευ¬
ξις των σκοπόν τής Συμφωνίας
Συνδέσεως είναι κυρίως:
α) Ή Τελωνειακή "Ενωσις, β)
ή έναρμόνισις τής πολιτικής τόν
συμβαλλομένων Μερόν είς διαφό
ρους τομεϊς, ώςτής γεωργίας κ. |
λ.π. καί γ) ή χρηματοδότησις τής '
Έλληνικής Οίκονομίας διά τόν ,
προβλεπομένων υπό τοΰ Πρωτο¬
κολλον 19 ποσόν δ1 ά την έπιτάχυν
σιν τής άναπτύξεώς της. Ό κ.
Μακαρέξος άνεφέρθη περαιτέρω
είς τάς εύνοίκάς ρνθμίσεις ποϋ πε
ριλαμβάνει ή Συμφωνία των Ά-
θηνόν αναφορικώς πρός τόν δα-
σμολογικόν αφοπλισμόν περιλαμ-
βανομένων καΐ ώρισΐιένοιν ειδι¬
κόν διατάξεων, ώς τοΰ αρθρον
18, προβλέποντος τήν υπό ώρισυέ
νας προυποθέσεις αΰξησιν των ?·λ
ληνικόν τελωνειακόν δασμόν μέ¬
χρι τοΰ 25% διά νά εννοηθή ή δη-
μιουργία νέων μεταποιητικόν δρα
στηριοτήτων καί εκάλεσε τό Σνμ
βονλιον όπως «έξετάζον είς βάθος
τό δλον θέμα, γν'ωμοδοτήση επί
των περιπτώσεων καθ" δς κρίνει
σκόπιμον τήν ίφαρμογήν των υπό
τόν δρθρων 16, 18, 20, 23 καΐ
52 τής Συμφωνίας προβλεπομέ¬
νων ειδικόν διά τήν προστασίαν
ή ίνίσχνσιν τής παραγιογής ου
θμίσεοιν».
ΔΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΊΑΝ
€"Οσον άφορά είς τα γεωργικά
προϊόντα, ή υπό τής Κοινότητος '
παρεχομένη εΐδική προνομιαχή με
ταχείρισις υπέρ τής "Ελλάδος κα
θιστά ολιγώτερον αίσθητήν την
παρελ.κνστικήν καθνστέρησιν, ήτις
έκαλλιεργήθη άπό πλ,ευράς Κοινά
τητος είςτήν πρόοδον των διαπρα
γματεΰσεων, διά τήν έναρμόνιστν
τής γεωργικής πολιτικής τής χώ·
ραςμας πρόςτήν κοινήν γεοιργι-
κήν πολιτικήν τής ΕΟΚ>.
"Άν ό "Ελλην παραγωγός, είπε
έν συνεχεία ό κ. Μακαρέζος, δέν
ήδ»<νη,θη μέχρι σήμερον νά καρπω θή τα πλ.εονεκτηματα τα όποία Ε χούν θεσπισθή τόν συναβέλνφων τού παραγο>γόν τής Κοινότητος,
έν τούτοις διβ τήςπαρεχομένης εί
δικής προνομιακής μεταχειρίσεως
τόν προϊόντοον τού ηΰνοήθη έμμέ-
σως καί τοΰ παρέχεται ούτω ή εΰ
καιρία τής άναδιαρθρώσεως των
καλλιεργειόν τού καί τής βελτιώ-
σεως τής παραγωγής».
ΕΙΜΕΘΑ ΕΤΟΙΜΟΙ
Άφοϋ ετόνισε έν συνρχεία δτι
έπιβάλλεται ή άνοίδιοργάνωσις
των γεωργικόν έκμεταλλεύσεων,
άνεφέρθη είς τάς εμπορικάς συν¬
αλλαγάς μεταξύ τής Ελλάδος καΐ
ΕΟΚ κα' είς τα άναγκαϊα μέτρα
διά τήν βελτίωσίν των καί κατέλο
ξε:
«Έξ δσων σάς άνέφερα σαφως
προκύπτει τό ενώπιον σας τιθέμε-
νον θέμα :
Είναι ή έλληνική οίκονομία έτοί
μη νά αντιμετωπίση τήν πλήρη 8ν
τάξιν της επί ϊσοις δροις είς τήν
Εύρωπαίκήν Οικονομικήν Κοινό-
τητα των ?ξ ώς τα πραγματικά
και νομικά πλαίσια αυτής διαγρά-
φονται υπό των διατάξεων τής
Συνθήκης τής Ρώμης; "Η είναι
άναγκαίον καί σκόπιμον νά άξιο-
ποιηθοΰν ϊτι περισσότερον αί ύπΰ
τη; Συμφοινίας τόν Ά'θηνδν προ
σφερόμεναι δυνατότητες καί προ
θεσμίαι είςτήν Ελληνικήν Οίκονο
μίαν πρός πλήρη προετοιμασίαν
τη; διά την αντιμετώπισιν τής Ί-
σοτίμον έντάξεώς της είς τήν Κοι
νότητα οίκονομι-κώς άνεπτυγμένων
εύρωπαίκών χωρών;».
Προηγουμένως ωμίλησεν δ πρό
εδρος τοΰ Σ>μ6ουλίου κ. Άπ. Πά
παγεωργίου, ό οποίος άνεφέρθη
είςτόν ρόλον τόν οποίον τούτο κα
λεϊται νά διαδραματίση «ώς συγ-
κεραστής των οίκονομικώς ένερ-
γόν τάξεων τής "Ελλάδος, τόν ό
ποίων κα^ Θέλει αποτελέση τήν άμ
φικτυονίαν» άφ' ενός, άλλά καί
(ος φορεΰς των άναγκαίων έπα-
φων τόν Ικπροσωπουμένων ύπ'
αύτοΰ τάξεο>ν μέ τα άντίστοιχα
ι'ργανα τής Κοινής Άγοράς.
ΔΕΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΝ ΕΛΛΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ κ. ΥΠ, ΓΕΩΡΓΙΑΣ
«Ή Ελλάς δέ άντμετοπίζει προ
.ιλήματα διατροφής καί έν γένει
επιβιώσειος. 'ίΐρισμέναι δημογρα .
φικαί κα), λοιπαί οικονομικαί άνα- |
κατατάξεις συνετέλεθαν είς την
κρίσιν της ποψ.ενικ|ής κτη(νοτρο-
φιας. Ό "Ελλην σήμερον Θεω-
ρεΐ πλέον ώς άντιοικονομικήν καί
παραδοσιακή τήν άπασχόλησιν τον
ώς βονκόλου είς τήν προβατοτρο-
φίαν. Ή έλληνική ΰπαιθρος άπο
τελ£ί Μνσ άΛέναντον έργοτάξιον
είς τό οποίον τό πρόβατον άσφν-
κτιά. Αί νέαι μορφαί έπιχειρηιια
τικης πλέον κτηνοτροφίας θεωρ-
οο&νται, κατόπιν τούτου, ώς καί
έπικρατέστεραι>.
Τα ανωτέρω ΰπεγράμμισε με¬
ταξύ δλλων δ ύπουργός Γεωργί¬
ας λ. Ι. Παπαβλαχόπουλος κηρΰτ
των τήν Εναρξιν τόν εργασιών
■<ου δργανωθέντος είς Ρόδον Δι- εθνοΰς συμποσίου 200 κτηνιάτροιν διά τάς μολυσματικάς ασθενείας των προβάτων έξ 28 χώρον τς Εϋρώπης καί τόν ΗΠΑ. Ό κ. ΰπουργός εξήρε ίδιαιτέ- Στά πλαίσια τής έκδηλ,ώσεως ού τής προεβλήθησαν άπό τί; ένδια φερόμενες έπιχειρήρεις τα σΰγ- χορνα μηχανήματα άρτοποιίας. Τέλος, τό τρίπτυχο των έκδηλώ σεων γιά την προαγιογή των πω- λήσεο)ν τοΰ ψομιοΰ καί τήν Εμμε- <ιη άντιμεχοΐπιση τής κρίσεως ιοΰ κλάδου καί τοΰ άνταγωννσμο* άπό τα άρτεργοστάσια θά κλείση με τήν δργάνοση τοΰ 23ον Διεθνοΰς Σννεδρίου Άρτοποιίας Στό Συνέδριο αΰτό, ελήφθησαν άποφάσεις γιά Θεματα πον άφο- ροϋν στ!/ς σννθήκες παραγωγϊί. τοΰ ψωμιοΰ, τίς τεχνολογικές έξε λίξεις τοΰ κλάδου καί την άντιμε τώπιση τοΰ παγκοσμίου φαινόμε¬ νον τής ΰποκαταναλώσεως των προιόντοιν τής άρτοποιίας. ρως την συμβολήν Γής κτηνιατρι- νής έπιστή,μης είς τήιν αντιμετώ¬ πισιν τής πεν(«ς ή δποία άπειλεϊ την άνθριοπάτητα. "Τπό την ϊν- νοιαν αυτήν, ετόνισε, άποκτά πα- νανθρώπινον άίτοβτολή,ν διότι έ- πιζητεί νέας λύσβι; τής κτηνοτρο¬ φίας. Ήδη 500 κτηνίατροι τοϋ υπουρ¬ γείον Γεωργίας, είναι άνά πάσαν στιγμήν είς τήν διάθεσιν τόν προ- Οατοτρόφων μας κα), ετοιμοι νά άντιμετωπίσονν έν τή γενέσει της κάθε περίπτωσιν εκδηλώσει»; έ- πιζωοτικής τινός νόσον. Είς τήν Κτηνιατρική^ επιστήμην στηρίζο- μεν, ώς είπεν δ κ. ΰπουργός, πολ¬ λάς ελπίδας, διά την ευτυχή ϊκ- βασιν τοΰ αγώνος μ«ς πρός από¬ κτησιν αύταρκείας είς ζωικά λευ- κώματα. Ή έλΛηνική ΛροχατοτροφΙα συμμετέχει είς την διαμόρφωοτν τοΰ έκ τής κτηνοτροφίας εΐσοδή- ματος κατά 27,46% (?τος 1969). "Τπάρχει βεβαίωρ πιρόι6|λημα είς την προβατοτροφίαν άναγόμ.ενον είς τήν μείοσιν τοΰ ζοικοΰ πλη- 'θυσμοϋ. Τουτο δΐμος ίχει άιντι- μετωπισθή διά τής αυξήσεως τί|ς παραγωγής. Ή παραγωγή τοΰ μέν κρέατος ηυξήθη άπό 55.000 τάνν. τό 1961, είς 60.000 τό 1966, ΰπολογιζομένη νά φθάση τό 1970 είς 70.000 τόνν., τοϋ δέ γάλακτος άπό 328.000 τόνν. τοΰ 1961, είς 403.000 τόνν. τό 1965 καί 423· 000 τόνν. τό 1970. Τπεύθυνοι συμφίίΐνως τφ νόμφ 1090)1988 Ίδιοκτήτης — Διβυβνντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κα-τκκΙα Νανάρχον Βότση 55 Ποοΐστάμενος ΤνπονραφεΙβυ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ2 Κατοικΐα Σ.παρτάκο< 12 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν %ών Άξιοτ. Διοικήσεων Άνω- νύμων Έταιρειών καί Έταιρειών Πβριωρισμένης Εύ· 6ύντκ #τι δι' αποφάσεως τού κ. Υπουργού Έμπορίου ολ' αριθ. 06378)4126 τής 16)12)65, δημοσαν- θβίστ,ς είς τό ύη' αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έΐαιρειών(, δρίζεται ότι δύναν¬ ται νά βυνοχΐσωοι δημοσιίύονσαι εγκύρως «άς Προ- βχλήαεις των Γεν. Συνελευσεωσ καί τούς Ίσολογι- αμούς των διά «ής οίκονομΐκής μας έαρηαβρίδος «ΟΙ· ΚΟΝΟΜΘΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ*, ώς εγένετο μ«χρι τβύσε διά «ής μΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ- ΚΗΣ» ποό τής ουγχ*&*ύσ*ώς %ης.
Ή "Ενωσις Έλλήνων Έφοπλι
οτών εκρουσε τόν κώδωνα τού
χινδννΐΗ', ό οποίος'πρέπει νά συνε
γείοη τίι Κράτος κα), τούς Ιδί-
βκ;. Συγκεκριμένως, συνιστά είς
τα μελη της νά άποφεύγουν τΰν
ναυτολογΐιθΐν Κινέζον ναυτικόν
χα^ γενικώς διαπνεομένιον υπο
κομμουνιστικήν ςρρονημάτιυν, εί;
χά Ελληνικάς πλοιοκτησίας αχά
Οί χίνδυνοι τοΰς οποίον; λιιίι
%ι1(ΐ διά τύ παρόν καί το μέ>-
λον τής ναυ ηλίας μας, μία τοιαύ
ιη ίπάνδρωβις κα'ι ταυτώ άλληίω
βις είς την σύνθεσιν των πληοιο
μΛτων των Ελληνικόν σνμφεοόν
1ιον σκαφών, ιΐναι πλέον ή αν-
ταΐιάδΕΐκτος. ΟΧ άλλοδαποί ναυτι
λαί κοΐ δή ο1 Κινέζοι καί οί έμ
φορούμενοι., γενικώς, υπό κομαου
νιοτιχών Ιδεών, υπεράνω των ά
ιομιχών σΐ'μφερόντων, θέτουν.
, τα συμφέροντα των πα-
των. Ανήκοντες είς Λοι
συνδικάτα καί ύπείκοντες
Είς τα κελεύσματα αυτών δύναν
τοι, άνά πάσαν στιγμήν, να *ιπο
ιηιοτάρουν» Ικ των Ενδον τα σκά
φη, είς τα όποία ύπηρετοΰν. Καί
ι6 «μπονκοτάζ» τουτο, είναι 6νν·τ
τ«ν νά έξικνήται άπό τής έκδη
λώβκος μιας άπλής στάσεως έμ
ΐαοίας μέχρι τής δολιοφθοραο
Άλλ«ι«πε, δέν πρέπει νά παρορη
τω τό γεγονύς, δτι ή πλειοψη-
φία των Ελληνικόν πλοίων καί
δή των Λϊτρελαιοφόρων, τελοΰν
ϊιπό μακροχρονίους ναυλώσεις ξρ
νων χωρών ή μεγάλων έταιρει-
ΰν τής Λύσεως καί πας τις φαν-
τάζίται τί δύναται νά, συμβή —
χο^ τίποτε μή άποκλεισθή' — είς
πεοίΐΐτιοσιν εντάσεως καί περιπλο
κης της διεθνοΰς πολιτικάς κατπ
στάσιιυς, μέ σύνθεσιν πληρωμά-
των, οίαν ή διανρα<ρομένη. Πώς, όμως, έφθάσαμεν είς τό σημείον, ωστε νά στηριζόμεθΓ· είς τούς ξένους, γτ-νικώτερον καί Κχι μόνον είς τοΰς Κινέξους τού Μάο Τσέ Τούνγκ, διά την £πάν- οςωσιν τοΰ έμπορικοΰ μας στό Ιου; Άναγνωρίζεται, βεβαίως, ότι τα θέμα τουτο, όφείλεται είς την ραγδαίαν ανάπτυξιν τής ναυ ηλίας μας καΐ δποσδήποτε τό εργατικόν δυναμικόν μας δέν έ- ·»αρκεϊ διά την κάλυψιν των <ί- ναγκών της είς ναυτικούς. Συν ακόλουθον τούτου είναι καί ή δή μιουογία εύκαιριών άπασχολήσε <·'<* είς την βιομηχανίαν μας, Ινώ η αιτανάστευσις έξακολουβεϊ νά προσελκύη .τολλούς, δι1 ευκολον πλουτισμόν είς σύντομον χρονι¬ κόν διάστημα. Ούτως εχόντων των πραγμά- ιων θά πρέπει νά παραδεχθώμεν, τότε, δτι τα ληφθέντα μέτρα δέν ιιναι τα ένδεδειγμένα. Είναι, δ- Μως, μόνον τουτο; Μήπως θ'ά ε* Λθεπε, παραλλήλως πρός τα λη φθέντα καί ληφθησόμενα υπό τής πολιτείας μέτρα — καί Ιχουν γί "νει πολλά έκ μέρους της — και ή έφοπλιστική πλευρά νά άναθε ωρήση ωρισμένας παλαιάς δοξα- σίας της; Μήπως θά Ιπρεπε καί ή Ιδία νά αναλάβη σταυροφορίαν προσελκύσεοις των νέων είς τό έπάννελμα; Καί, ασφαλώς, ή σταυμυφορία αύτη θά πρέπει νά σννοδεύεται άπό γενναία καί εύ- , εργετικά μέτρα υπέρ των ναυτι- κών. Π,ΡΟΛΗΠΤΙΚΑ* ΜΕΤΡΑ " ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΟΛΕΡΑΣ ΕΙΣ ΕΒΡΟΝ Θεσσαλονίκη, 17. — Έκτακτα ύγειονομικά μέτρα ελήφθησαν έκ μέρους των έλληνικών άρχών είς τάς περιοχάς των τελωνείων τού νομοΰ "Εβρου έξ αίτίας των τε- λευταίων κρουα|*ατων καί δμαδι- κόν θανατον έκ χολέρας είς Κων σταντινούπολιν. Ζχετικώς πληρο φορούμεθα δτι είς τα Τελωνεϊα Γεφύρας "Εβρου, Καστανεών καί Πυθίου διενεργείται αύστηρότα- τος ϊλεγχος χον άφικνονμένων έξ Άνατολόν ταξυδιωτών. ΕΤΕΘΗ ΗΔΗ ΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΑΩΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ Τό ψωμϊ στό Ζάππειο "Εκθέση — αντιδράση ΤΟ ΤΠΟΤΡΠΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΣΥΝΕΖΗΤΗΣΕ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΝ Την 10.30 π.μ. χθές συνήλθεν, υπό τήν προεδρίαν τοϋ πρωθνπονρ νού κ. Γ. Παπαδοπονλον τό "Υ¬ πουργικόν Συμβούλιον καί συνέ- χισε τήν συζήτησιν επί τοΰ Ά- σφαλιστικοϋ Κώδικος. ΥΨΗΑΑΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΤΩΝ ΠΑΟίΟΝ Ή εδρεύουσα έν Λονδίνω ναυ- τιλιακή έτοιρεία «"Εκκαρ Φόρρε- στϊρ», είς πρόσφατον αυτής α¬ νάλυσιν άναφέρει ίίτι αί άγορα- πωλησίαι δεξαμενοπλοίων καί σκα φών ξηρών φορτίων, εχουν σχεδόν διακο.τή λόγφ τώ έπικρατουσων δ περβολικών τιμών. -Προστίθεται δ τι είς τήνδημιουργίαν τής καταστά σεως αυτής συνήργηοαν νεόκοποι πλοιοκτήται χά}, κερδοσκάποι, προ σΐταθοϋντε; νά έκμεταλλευθοΰν την χατά τα ολίγα τελευταία ίτη άνοδον των ναύλοιν. Χαρακτηριστικόν «αράδειγμα τή; μεγάλη; αύξήισεως των τιμίδν αποτελεί ή προσκρορά διά την πώ¬ λησιν «μότορσιπ» έκτοπίσματος 15.104 τόννων καί ναυπη7η βεως 1963, άντί, τουλάχιστον, ]. 250.000 στερλινών. Σκάςρος τοϋ Ιδίου τύπου ΐπωλήθη άπό τόν αυ¬ τόν ίδιοκτήτην, μόλις πρό Ιτους, άντί 880.000 στερλινών. Ή έταιρεία άναφέρει, είς τήν ώ; άνο? άνάλυσίντης, δτι ή κατά¬ στασις είς ο,τι άφορό; τα σκάφη τα γνωστά ώς «Μιπάλκ - κάρρι- ίθζ» οέν πρόκειται νά μεταβληθή, ίιος τουλάχιστον τα μέσα τοΰ προ "εχοΰς ϊτουςι δεδομένης τής ζη- τήοεως αυτών, είς τήν ναυλαγο- ράν, πράγμα δπερ άντικατοπτρίζε ται είς τό γεγονός δτι έκ τοΰ τε¬ ραστίου παγκοσμίους, στόλου έκ σκοφών αύτοΰ τοΰ τύπου, ημίσεια μόνον δίοδεκάς προοφέρεται σή¬ μερον πρός πώλησιν. Έν τω μεταξύ, συμφώνως πρός στοιχεϊα τοΰ Βρεταννικοΰ 'Επιμε λητηρίου, δ άρυθμός των άργούν- των σκαφών άνά τήν ύδρόγειον, κατά τάς αρχάς τοΰ τρέχοντος μη νός, ήτο δ μικρότερος τής τελευ ταίας δαιδεκαετίας, άφ' ής δηλα- δή, τό Έπιμελητήριον ήρχισε τήν συγκέντρωσιν στοιχείον τοιαύτης φύσ&ως. Τα άργοϋντα σκάφη άντι προσωπεύουν ποσοστόν κατώτερον τοΰ ημίσεως τοίς εκατόν τοϋ παγ¬ κόσμιον έκτοπίσματος. Συμφώνως πρός τα ώς δνω στοιχεϊα, τα άργοϋντα σκάφη α¬ νήρχοντο είς 21, συνολικοΰ έκτο¬ πίσματος 250.895 τόννων γκρός. Τόέκτόπισμα αύτό ήτο κατώτερον κατά 19.000 περίπου τόννους έ- κείνου των άρχών Σεπτέμβριον. Σημειωθήτω δτι έκ των 21 αυτών σκαφών, τα 5 μόνον ήσαν δεξαμε νόπλοια, συνολικοΰ έκτοπίσματος 26.346 τόννων γκρός. Κατά τα αύ τα στοιχεϊα ό προηγούμενος κατώ- τερο; άριθμδ; άργούντων πλοίων, ήτο έκεϊνος τοΰ παρελθόντος Ίου νίου, περιλλαμβάνων 30 σκάφη συνολικοΰ έκτοπίσματος 255.022 τόννων γκρός. ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΑΡΜΟΔΙΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ Συντονισμοΰ Ά ναπτύξεως Περιφερείας, συνιστών τ« είς ολόκληρον την χώραν, δι* ^τοςράσεως τού ΰπουργοΰ Συντο νιομοΰ (ΦΕΚ 715Β'), κατ' έφαρ μονήν τού Ν. Δ. 432)70 περί άνα διοργανώσεως τού ύπουργεί ο ν Συντονισμοΰ. Είς τάς συνκπωμέ ν«ς υπηρεσίας άνατίθεται ή ασκή "ΐς, έντός των δρίθ)ν τοΰ χώρου ευθυνής των, δλθίν των άρμοδιο- Τ'Ίτων τοΰ υπουργείον Συντ-ονι- ^οϋ, αί οποίαι ίχουν εφαρμογήν έ-τ'ι περιφερειακοΰ επίπεδον. ΑΙ συνιστώμεναι ΤΣΑΠ, έπτά ^ν συνόλο,), είναι αί άκόλουθοι, κα λύπτουσαι τόν άντκποίχως άναφε θάμενον ίδαφικόν χώρον. ΜΙΑ μέ προσωρινήν £δραν Τ«5 Αθήνας, περιλαμβάνονσα τ°ΰς νομοΰς Άττικής, Πειραιώς, ®°ιωτίας, Κυκλάδων, Άργολίοος Κορινθίας, Εΰβοίας, Δωδεκανή- <Όυ, Σάμου, Χίου καί Λέσδου. ΕΤΕΡΑ μέ Εδραν τήν θεσσα¬ λονίκην, περιλαμβάνονσα τούς νο 1*<Λς θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής, Πΐίρίας, Κιλκίς, Ήμαθίας, Πέλ- λΐς, Φλωρίνης, Καστοοιβς, Κοζά νης χαί Γρε&ενών. ΤΡΙΤΗ μέ Εδραν τάς Πάτρας, ■"Έοιλαμβάνοικτα τούς νομονς 'Α- *.αΙας, Ήλείας, Μεσσηνίας, Λακω ν[«ς, Άρκαδίας, ΑΙτωλοακαρνο- νΐ(ις, Ζακύνθου, Λευκάδος κα'<, Κι Ταλληνίας. ΤΕΤΑΡΤίΙ, μέ ϊδραν τό Ήρά "λειον, περιλαμβάνονίΐο τούς νο- "°ΰς τής Κρήτης. Πέμ—η μέ Ιδραν τήν Λάριβαν "εοιλαμβάνουσα τούς νομούς Μο- Υνησίας, Καρδίτσης, Λαρίιτης καί "άλ ΕΚΤΗ μέ δδραν τα Ίοιάννινα, πι ριλαμβάνουσο. τούς νομούς Ιωαν ^·ίνων, "Αρτης, Πρεβέζης, Θεβ- πρωτίας κ.αϊ Κερκύρας. Ι ΕΒΔΟΜΗ μέ έδραν τήν Καβά [ λάν, περιλομΡ,άνονσα τού; νομούς ! Σερρών, Δράμας, Καβάλας, Εάν 1 θης, Ροδόπης καί "Εβρον. Ι Διά τής αποφάσεο>ς καθορίζε-
' ται ότι, αί άρμοδιότητες των Τ.Γ.
Α·Π. καλνπτουν τούς τομείς οί·<ο •νομικοϋ καί χωροταξικοΰ προγςαα ματισμοΰ, όημοσίων καί ίδιωτικιον έπενθύσεων, ώς καί παρακολουθή σεως τής έφαρμογής γενικόν πε- ρκρερειακών καί είδικων τοπικων προγραμμάτων καί πραγματοποιή σεως των αντίστοιχον δρων. Τό προσωπικόν των καταργον- μένον ΤΠΑ 'μετοχρέρεται αύτομα τως είς τάς άντιβτοίχονς ΤΣΑΠ, μέχρι τής δρκττικής έπανδρώσειυ^, των τελευταίων, πλήν τού προοω πικοΰ τής ΤΠΑΒΕ, τό οποίον έν τάσσεται προσωρινώς είς τήν 2α ΤΣΑΠ, έδρενονσαν είς τήν θεσ¬ σαλονίκην. ΕΙΣΦΟΡΑ ΔΑΚΟΚΤΟΝΙΑΣ Ή εΐσφορά δακοκτονίας τοϋ έλαιοκομικοΰ Ιτους 1970 — 71 ωρίσθη είς τεσσαράκοντα λεπτά κατά χιλιόγραμμον παραγομένον ίλαιολάδον καί 2% επί τής άξίας τί&ν χονδρικώς πωλουμένων έλαι ών. Σχετική τηλεγραφική έγκύ κλιος τοΰ <»ΐουργε£ου Οίκονομι κονν εκοινοποιήιθη πρός τούς οί- κονομικοΰς έφόρους τοΰ κράτους. 'Ετέΐθη είς εφαρμογήν έκ μέ¬ ρους τής 'Εθνικής Τραπέζης δ νέ ος Οβσμός τής καταναλωτάς ^ι στεως. Ή άσκησις της, ή όποία ϊίς πρώτην φάσιν καΐ, τουλάχιστον μέχρι τέλους τοΰ τρέχοντος Ιτους θά είναι πειραματικβΰ χαρ«κτή- ρος, ανετέθη επί τοΰ παρόντος εί; περιωρκτμένον αριθμόν καταστή μάτων τής Τραπέζης είς την πε¬ ριοχήν Πρωτευούσης καί θεσσαλο νίκης καί είς 25 ΰποκαταστήματα ίσαρίθμων έπαρχιακών πόλεων. Συγκεκριμένως ανετέθη είς μέν τάς Αθήνας είς τα ΰποκατοΛττι- ματα Σταοίου 38, Πλατείας Βά- θης, Πανκροτίου, Κνψέλης, Ζω γράφον, Νέας Σμΰρνης/ Νέον Κόσμον, Παλαιοΐϋ Φαλήρον, καί Χαλανδρίον, είς τόν Πειραια εί; τα καταστήματα 'Ειθνικής Άνΐι- στάσεως καί Βασιλκΐοης Σοφίας, είς Θεσσαλονίκην είς τα ύποκατα στήματα τής όΰοΰ Σάμον καί τής όδού Λέοντος τοΰ Σοφόν, είς δέ τήν λοιπήν χώραν είς ανά δν κα τάστημα των πόλεων Βόλου, Ή ρακλείου, Καβάλας, Καλαμάτας, Πατρών, Ααρίσης, Ράδον, Ιωαν νίνων, Κοζάνης, Άγρινίον, Α'ΐ7ί ου, Βεροίας, Δράμας, Καρ,οίτβης, Κατερίνης, Κομοτινής, Λαμίας, Λεβαδείας, Μυτιλήνης, Τρικάλων Τριπόλεως, Φλωρίνης, ΧαλκίΛος, Χανίων καί Χίου. Τα ανωτέρω ανεκοινώθησαν υ¬ πό τοΰ διευθυντού Βιομηχανικήν Πίστεως τής 'Εθνικής Τραπέζης (είς τήν οποίαν ανετέθη ή άσκη¬ σις τού νέον κλάδου) κ. Κοϋμπο, κατά τήν διάρκειαν εΐδικής πρένς τ κάμφερανς. Ό κ. Κούμπας παρέ σχε λεπτομερείς διενκρινίσεις επί τοϋ νέον θεΛμού, της διαδικασίας, ή όποία πρόκειται νά άκολουθηθή κα), διαφόρων όίλλων συναφών προ βλημάτων, περιλαμβανομένων κοί των σχετικών μέ τάς εκδηλωθεί¬ σας πρώτας άντυδράσεις έκ μέ¬ ρους εμπορικόν καί βιομηχανικών κύκλων. Κατ' αρχήν ό κ. Κούμπας δι- ηυκρίνισεν ότι ό νέος κλάδος τής άμέσου καταναλωτικης πίστεως θίι καλ.ύπτη τάς άγοράς διαρκών καταναλωτικών άγορών έγχωρ>ου
«αςβγωγής, προοριξομένων διά
την ικανοποίησιν προσωπικών ά-
ναγκών τοΰ άτόμου ή τής οίκογε
νείας καί δχι δι' έπιχειρηματικοΰς
ή έπαγγελνματικούς σκοπούς. Άπδ
τήν πειραματικην Λσκησίν της ή
Τραπέζα θά έξαγάγη τ* άναγκαϊα
συμπεράσματα διά την ενρντέρον
εφαρμογήν της:
ΟΙ στόχοι είς τούς δποίονς απο
βλέπει δ νέος θεσμός, είπεν δ κ.
Κούμιτας, εΓναι:
ι Διά τούς καταναλωτάς: Ή εύ
χερεια διαιτραγματεύσεως καλυτέ-
ρων τιμών λόγφ πληρωμής μετρη
τοίς, ή μικροτέρα έπιβάρυνσις μέ
τόκονς καί ή απαλλαγή άπό την
άπασχόλησιν άναζητήσεως συναλ-
λαγματικών κ.λ.π·, ώς συμβαίνει
προκειμένου περί των έν χρήσει
πωληρεων μέ όόσεις.
Διά τούς έμπόρονς καί βιομηχά
νονς: Άπαλλαγ ήάπό τονς έπιχει'
ςηματικους κινδΰνονς των πωλή Ι
σεων μέ δάσεις, βελτίωσις τής ρεν!
στάτητος των, μεΐωσις τοΰ κό-1
<-.τους λειτονργίας διά τής άπαλλο | γής ή τοΰ περιορισμόν των είς προσωπικόν καΐ τραπεζικά Ιξοδσ ΟαΛανων των. ΗΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Ήδιαιδικα σία, συμφώνως πρός τήν οποίαν θά άοικήται ή κατανα λωτική πίστις, θά είναι ή άκόλου Θος: Ό ένοιαφερομενος καταναλω- τής θά ίπισημαίνη τό εΐδος διο τό οποίον ένδιαφέρεται καΐ Θά δι οπραγματεύεται τήν τιμήν τού είς τό κατάστημα τής άρεσκείας τού. Ά<ροΰ συμφωνήση Θά άπευθύνε- ται είς τήν Τράπεζαν διά τήν χο ρήγησιν δανείου άναλόγου υψονς. 'Εφ' όσον έγκρίνεται τό δάνειον, εάσει ωρισμένων κριτηρίων (δ έν διαφεράμενος θά συμπληρώνη επί Σέ μιά Ιδιαιτέρα κρίσιμη καμ- 3τή γιά την έξέλιξη τής βιοτεχνι- κης άρτα.-ιοιίας στήν 'Ελλάδα ή Ομοσπονδία Άρτοποιών ώργά- νωσε σ«ιοά έκδηλώσεων γιά νά προβάλη την παραγωγή των με- λών της καί νά Λροασπίση τα συμφέοοντα τής τάξεως ποΰ κιν¬ δυνεύον μέ τήν έπέκταση καί στήν χώρα τής βιομηχανικής πά- ραγωγης δρτου. Ή Πανελλήνια "Εκθέση Άρτοποιίας πον ?γινε οτό Ζάππειο αποτελεί τΐιν πρώτη ούσκχστική αντιδράση τοΰ κλά¬ δον στήν «πρόκληση> των άρτερ
γοστασίων γιατΐ, άπό τι'ιν παρον
σία τού: στήν παραγιογική δια
Λικασία τοΰ ψωμιοΰ κινδυνεύουν
τα συμφέροντα τής βιοτεχνικής
'Ίρτοποιίας τα δποϊα είναι κατά
τόπον ?να έρωτηματολόγιον σχε τι
κόν μέ την οικονομικήν τού κατα
στάσιν κ.λ.π.), ό άγοραστής θά
λαμβάνη άπό τήν Τράπεζαν ενα
τίτλον, είς τόν οποίον θά άναφέ-
ρωνται ό άγοραστής καί δ π«>>.
τής καί θά περιγράφεται τό εΐδο;
τό οποίον άφορά καί ό οποίος θσ
καλνπτη ολόκληρον την αξίαν τοϋ
έμπορεύματος. Τούτον θά παραδί
δή είς τόν πωλητήν τοϋ εϊδους, ο
οποίος θά συμπληρώνη έν συνεχεία
επί τοΰ τίτλου τόν αριθμόν καί ή
μερομηνίαν τοΰ σχετικοΰ δελτίου
λιανικής πωλήσεως καί θά εισ¬
πράττη τήν αξίαν τού άπό οίον δή
ποτε ΰποκατάστημα τής Τραπέ-
Τό ποσοστόν τής χρι^ματοδοτή-
σεως θά είναι 90% τής άξίας τον
είδους τοΰ ύπολοίπου 10% κατοβαλ
λομένον ώς προκαταβολής υπό τοΰ
άγοραστοϋ. Ή χορήγησις, έξ αλ
λου, θά έπιβαρύνεται έν δλφ μέ
τόκον 12% ετησίως, θά έξοφλήται
είς ϊσας μηνιαίας δόσεις καΐ θά
είναι διαρκείας 36 μηνόν κατ' α¬
νώτατον δριον.
Σοβαρώς άπειλητική διά τόν Δυ τικόν Κόσμον
Η ΑΝΑΠΤΥΞΙ- ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤ. ΕΜΠΟΡ. ΝΑΥΤΙΛΙΙΙΣ
Προσελκύει τούς τελευταίονς μή- νας τό γενικόν ενδιαφέρον
ΛΟΝΔΙΝΟΝ. — Ή σοβιετική τής επεκτάσεως. 'Ωστόσο, τό πιά
, ναυτική έπέκταση προσελκύει τονς ενδιαφέρον σημείον αυτής άποτϊ
τελευταίους μήνες τό γενικό ένδι- λεί ή προσπαθεία τής Σοβιετικάς
αφέρον. Έπίκεντρο τής προσοχής Ενώσεως νά αποκτήση σύγχρονο
ή πολιτική καί στρατιωτική πλευρά έμπορικό στόλο.
ΕΠΙΔΙΩΚΕΤΑΙ ΑΤΞΗΣΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΞΑΓΏ1ΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑΝ
"Ηρχισε τάς έπαφάς της ή ά
φιχθεϊσα είς "Αθήνας εμπορικήν Λ
ποστολ^ή τού έπιμελητηρίου ττς
Όζάκα. Πρός τουτο επραγματο¬
ποιήθη χθές είς τό Εμπορικόν
καί Βιομηχανικόν Έηιμ,ελητήριον
Αθηνών ή πρώτη διερευνητικί)
σΰσκεψις μέ έκπροσώπο>ϋς τοτΐ
εμπόριον τής βιομηχανίας, τής βιο
τεχνίας καί των έξαγωγών τής
Ελλάδος. Κ«.τά την σύσκεψιν αν
την εξητάσθησαν αί άντικειμενι-
καί προθπαθέσεις διά την άνάπτυ
ξιν τοΰ 'Ελληνοϊαπο-Λΐκοΰ έμπορί-
ου υπό τό πρΤσμα ττΐς αυξήσεως
των ελληνικόν έξαγωγών πρός
τήν Ιαπωνίαν. ΑΙ έιπαφαί τής Ια
πωνικής έμπορικής άποστοιλής θά
συνεχισθοΰν καί σήμερον, προκει¬
μένον νά έπισημιΐνθοΰν οί έπιδε-
κτικοί άνουττύξεως τομείς τής έμ
πορικής καί έξαγωγικής δραστη¬
ριότητος των δύο χωρών.
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΊΚΗ
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΤΣ
ΜΑΜΒΑΚΟΠΑΡΑΓΏΓΟΤ2
Ποσόν 120 έκατ. δρχ. διατίβε-
ται πό μορφήν είσοδηματικής ένι-
σχύσεω^ς είς τούς βαμ-βακοπαρα-
γωγοϊΐς. ΣχετικαΧ έντολαί εδόθη-'
σαν ήδη είς τήν Α.Τ.Ε. υπό τοΰ
ύπονργοΰ Γεωργίας κ. Ι. Παπά
βλαχοπούλου. |
Τό ανωτέρω ποσόν κατενεμήιθη
είς τα ΰποκαταστήματα τής Α-Τ. '
Ε. Άργολίδος, Άρκαδίας, Μεσση-
νίας, Ήλείας, Λακωνίας, Άχαίας
Άττικής, Βοιωτίας, Φωκίδος, ΑΙ-
ιιολοακαρνανίας, Άρτης, Πρεβέ¬
ζης, θεσπρωτίας, ΚαρΛίτσης,
Τρικάλων, Λαρίσηις, Μαγνησίας,
Πιερίας, θεσσαλονίκης, Ήμαθίας
ΓιαννιτσοΛ', 'Εδέσσης, Κιλκίς,
Χαλ.κιδικής, Σερρων, Δράμας,
Καβάλος, Ξάνθης, Ροδόπης, "Έ¬
βρον, Όρεστιάδος καί Λέσβον. |
Πρέπει νά σημεια>θή, ότι, δι' ε¬
φέτος, Ιχει εγκριθή συνολικόν πό
Γόν 410 έκατ. δρχ. διά τήν εΐσο-
δημο.τικήν ενίσχυσιν των 6αμ6α-
κοπαραγωγών.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΝΙΚ. ΧΑΡΟΓΛΟΤ
Αυριον Κνριακήν 18ην Ό-
κτο>δρίον καί ώραν 11 π.μ. θά
τελεσθή παρά των οικείον τού
τό ετήσιον μνημόσυνον τοΰ αει¬
μνήστου Νικ. Χάρογλον τέως
Ταμιακοΰ Δ)ντοΰ είς τό Νεκρο¬
ταφείον Ν. Σμύρνης.
Πιστεύομεν 8τι οί πολυπληθεΐς
φίλοι τοΰ άξέχαστον Χάρογλον δ
μόν μετά των μελών τής ο'ικογε
νείας τον Θά παραστοϋν ίνα ά-
ναπέμψουν δέησιν υπέρ άναπαύσε
ως τής ψνχής αύτοϋ.
Πράγματι, οί Ρόσοι οΰτε μετρι
οπαθεϊς είναι πιά, οΰτε άμυντικοί,
σχετικώς μέ τήν δραστηριότητά
τους στήν θάλασσα. Αντιθέτως,
άντικρούουν τί;ς δντικές κριτικές,
καί μάλιστα μέ κριτικά έπιχειρήμα
τα Ιδίως, δταν κατηγοροννται δτι
πίσω άπό τήν έπέκταση αυτή κρύ
(Ιοιλτ άπώτερους σκοπούς. Ώς συν
ήθως, οί Ρώσοι προτιμοΰν νά συγ
κρίνονν εαυτούς μόνον μέ την Ά-
μερική. Καί στόν τομία τής ναυ
τιλίας σπεΰδουν νά άντιπαρατά-
ξουν τήν μείωση τοϋ έμπορικοΰ
στόλου των ΗΠΑ άπά 25.800.000
τόννους τό ϊτος 1958, σέ 15.000.
000 τόννονς τό 1970. Τονίζουν ί-
πίσης δτι τα έμπορικά σκάφη τής
Άμερικής είναι παλαιότερα σέ
σύγκριση μέ τα δικά τους.
Πάντως, οί Ρώσοι παρουσιά-
ζουν μεγάλη εύαισθησία στίς επι
κρίσεις, δτι διεξάγουν πόλεμο ναύ
λων κατά τής Λύσεως. Στίς κα-
ττιγορίες αύτές άντιτάσσουν ά
πλώς τίς διακρίσεις πον Ιχει κα-
θιερώσει στίς θαλάσσιες μεταφο-
ρές ή άμερικανική ναντιλιακή πό
λιτική. Παρατηροϋν συγκεκριμέ¬
νως, δτι οί άμερικανικοί ναΰλοι εί
ναι ϋψηλότεροι άπό τό μέσο διε-
θνές έπίπεδο καΐ ότι άπό τό 1954
ωρισμένα προίόντα έπιτρέπεται νά
μεταφέρωνται μόνο σέ πλοΐα των Ι
ΗΠΑ καΐ, μέ άμερικανακούς ναΰ-
λονς. 'Επίσης ή Όμοσπονδιακή .
Έπιτροπή Ναντιλίας εχει εξουσι¬
οδοτηθή νά ασκή Ιλεγχο στοΰς Ι
ναύλους γιά έμπορεύματα πού ιιε-
ταφέρονν στήν Άμερική ξένες έ-
ταιρείες.
Σ οβιετιχοί σχολιαστές, ύπερα-
σπίζοντες την ρωσική ναντιλιβκή
πολιτική, παρατηροϋν δτι δ ρυ-
θμός άναπτνξεως τοϋ σοβιετικοΰ
έμπορικοΰ στόλου σέ τόννους, ν-
στερεϊ τοΰ ρνθμοΰ μέ τόν όποίο
αύξάνεται ή άξία των έμπορευικί
των πού έξάγονται καί είσάγονται
στήν Σοβιετική "Ενωση. Καί πρά
γματι, τό έξωτερικόΐμπόριο τής
Ρωσίας τήν τελενταία δεκαετία,
σημείωσε έμφανή δνοδο. ΕΙδικώτε
ρα μεταξύ 1965 καί 1969 ή συν-
ολική άξία τού αΰξήθηκε κατά 36
τοίς εκατόν, ένώ όέμπορικός στό-
λος μόνο κατά 32,6%.
ΟΙ Ιδιοι σχολιαστές προσθίτουν
δτι ή χώρα τονς ίχει άνάγκη με¬
γάλον άριθμοΰ σκαφών γιά τήν έ
ξυπηρέτηση τοΰ έσοτερικοΰ εμπό¬
ριον μεταξύ ρωσικής άνω άνατο-
λ.ής, δυτικών περιοχών καί βορρά-
Στήν πενταετία 1965—1969, δ
δγκο; των έμπορενμάτων πού δι«
κινήιθηκε μετοξύ εσωτερικόν λιμέ
Λ'οιν άνήλθε άπό 61 έκατομμύρια
τόννους, σέ 70, δηλαδή σημειωθή
κε αυξήση 2 έκατομ. τόννων περί
που ετησίως.
2 τήν κατηγορία δτι ή Σοβιετι
κή "Ενωση έπεκτείνεται σέ νέες
θαλάσσιες γραμμές, οί Ρωσοι ά-
ναφέρονται στίς έμπορικές σχέ-
σεις τους μέ τήν Αΰστραλία. Ά-
ιτό τό έ'τος 1960 τα 8ρια πού άγο-
ράξει ή Σοβιετική "Ενωση άπό τή
πέμπτη ήπειρο, μετονφέρονται σέ
ρωσικά πλοία. Τουτο σημαίνει έ-
ξοικονόμηση μεταφορικων νψους
1.000.000 δολλαρίων. ΟΙ δντικές
ναυτιλιακές έταιρεΐες, ύπογραμμί-
ξουν οί σχολααστές, 6χονν ένοχλη
θή, γιατί ακριβώς Ιχασαν αυτή
τήν πλούσια πηγή εΐσοδήματος.
Οί Ρωσοι άποκρούουν μέ σφο-
δρότητα τίς έπικρίσεις, δτι μειώ-
νονν τούς ναύλονςτονς είς έπίπε
δα οίκονομικώς άσΰμφορα. Τπεν-
θνμίζουν μάλιβτα, δτι είναι κα), αύ
τοί μέλη των διεθνόν ναντιλιακόν
οργανισμόν γιά τίς περισσότερες
άπότίς έπίσημες θαλάσσιες γραμ¬
μές καί σάν μέλη είναι ΰποχρεω-
μένοι νά τηροϋν τονς διεθνεϊς κα
νόνες. Είναι άλήθεια, παραδέχον-
ται, δτι τα ρωσικά έμπορικά πλοΐα
δταν έπιστρέφουν άπό την Άφρι-
κή ήτή Λατινική Άμερική, μετα
φέρουν έμπορεύματα στούς εύρω-
παικούς λιμένες μέ μειωμένο ναΰ-
λο, τό ϊδιο δμως πράττουν καί οί
δυτικές έταιρεΐες. Τουτο προσθέ-
τονν είναι προτιμότερο άπό τό νά
επιστρέψη τό πλοϊο στή βάση τού
αδειο.
"Οσον άφορ$ τίς έπικρίσεις, ό¬
τι τό έμπορικό ναυτικό τής Ρωσί¬
ας δείχνει ίδιαίτερβ ενδιαφέρον
γιά τίς μεταφορές των άναπτυσσο
μένων χώρον, ή σοβιετική απαν¬
τήση είναι άπλή καΐ, αν καί δυσά-
ρεστη γιά τοΰς ναυτιλιακοΰς κίι-
κλονς τής Δύσεως, εχει ώστόσυ
κάποιο νόημα γιά τίς παραπάνω
χωρες. 'Τπενθνμίζουν σχετικώς,
δτι δ δυτικός κόσμος άσκοΰσε μο-
νοπώλιο στίς θαλάσσιες μεταφο¬
ρές καΐ ΰπαγόρευετούς δικούς τού
δρους. 'Τπολογίζεται είδικώτερα,
ΰτι οί άναπτυσσάμενες χώρες πλη
ρώνονν κάθε χρόνο πάνω άπό 2.
000 έκατομμύρια δολλάρια γιά με
ταφορικά δικαιόματα.
Ό σοβιετικάς, δμως, άνταγωνι
σμός καί ή προσπαθεία ωρισμέ¬
νων άναπτνσσομένων χωρών νά
άποκτήσονν βιώσιμο έμπορικό στά
σημαίνουν τώρα τή λήξη τής μονβ
πωλήσεως τόν μεταφορών. Έπο-
μένος, καταλήγουν, τα παράπονα
γιά ρωσική κακή πίστη είναι όίδι
κ α.
Ή ούσία πάντως είναι δτι, σάν
παγκόσμια δύναμη ή Σοβιετική
"Ενωση ποϋ δεινοπάθησε στό πα¬
ρελθόν άπό θαλασσίους άποκλει-
σμονς, συνειδητοποίησε πιά τήν ά
νάγκη δημιουργίας Ισχυροΰ πολε-
μικοΰ καί εμπορικον στόλον. Άλ-
λά αν καί χωρ'ς άμφιβολία γνώ-
στες τόν πολιτικών καΐ στρατηγι-
κών έπιπτώσεων μιάς τέτοιας έκ-
τάσειος, οί Ρωσοι άποβλέπονν
στά κέρδη πον άποφέρει ό στίβος
των θαλάσσιον σνγκοινωνιόν καί
στόν οποίον μάλλον δένφαίνεται
νά κατέρχονται μέ άντιοικονομι-
κοΰς δρονς.
Τουτο βεβαίως, μειώνει τίς δν
νατότητες νά καταφύγουν σέ άθέ
μιτο άνταγωνισμό ή κηρύξουν πό
λεμο μεταφορόν, άλλά αύτό δέν
σημαίνει δτι δέν είναι καί άποφα
σισμένοι νά σνντρίψονν τό δντικά
μονοπώλιο στήν θάλασσα.
1ΒΟΡ ΙΐΙΠΡΑΟΤΝ
ΊΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΤοΟ κ. Βασιλείου Τζαννετάκου
καΐιοιο τρόπο σνμφέροντα ενός δ
λοκΛήρου κυκλώματος τής έλληνι
κης οίκονομίας.
Στήν προσπαθεία τους αύτη οί
βιοτέχνες άρτοποιοι ίχονν την |μ
μεση συμπαράσταση τοΰ ύπουρ7εί
ου Έμπορίου τό όποϊο ε'χει λάβει
θέση πάνω στά ζωτικά προβλήμα
τα τής τάξεως. Είδικώτερα, τό
ύπουργεϊο. έκτός άπό την έπίση-
μη συμμετοχή τού στήν Ικθεση
τής άρτοποιίας ϊχει άντιμετωπίβει
μέ ρεαλισμό την κρίση πού διέρ-
χεται ή βιοτεχνική άρτοποιΐα στήν
Κλλάθα. Τό συμπέρασμα τής σχε
τικης μελέτης πού εΐχε καταρτι¬
σθή επί τού προκειμένον άναφέ-
ςει δτι άνεξάρτητα άπό τήν ϊδρυ
ση κα Ί,τήν λειτουργία των άρτερ-
γοστασίων ή έξελιγμένη καί έκ-
ονγχρονισμένη βιοτεχνική μορφή
τής άρτοποιίας έξυπηρετεϊ περισ
σοτερο την κατανάλωση, τόσο λά
γφ ποιότητος, δσο καί λόγφ κό·
στους τοϋ παραγομένου άρτον. Τα
σνμπέρασμα αΰτό στηρίζεται καί·
στά δεδομένο δτι καί στό έξωτερι
κό τίς σέ ψωμί άνάγκες τής κατα
ναλώσεως καλύπτει κατά 85% η
Οιοτεχνική άρτοποιία. Σέ προσφα
τη συν&ιάσκεψη των άρτοποιϊτι-
κόν όργανώσεων τής χώρας, εΐχε.
τονισθή υπό ΰπβββννο πρόσωπο
τής τάξεως δτι ή βιοτεχνική άρτο
ποιία όδηγείται πρός δλοκληρωτι-
κή καταστροφή, εάν δέν δοθή άπά
τόκράτος λύση σέ σειρά ζωτικών
ποοδλημάτων τονς.
Ή προιοΰσα κρίση τής άρτοποα
άς δέν είοαι σχετικά πρόσφατυ
φαινόμενο. Τα τελευταία χρόνια
σημ,ειώνεται μία σταδιακή μείωση
καταναλώοεως ψωμιοΰ. Ή κατα¬
νάλωση μέ τα σημερινά δεδομένα
κυμαίνεται γύρω στνς πεντακόσι-
ϊς χιλιάδες κιλά τήν ήμέρα. Οί
λόγοι τής κάμψεως τής καταναλώ
σεως είναι καθαρά ϋποκειμενικοί
καί άφοροΰν σέ άλλαγή νοοτροπί-
ας τοΰ κοίνον, ώς πρός τό διαιτο-
Λόγιό τον. ΙΙαράλληλα, ή άπελΐν-
θέρωση τοϋ έπαγγέλματος ποΰ
πραγματοποιήθηκε τό 1967 έπέτει
νέ αύτη τήν κρίση γιατί Ιδρύθη-
καν πολλά νέα άρτοποιϊα χωρίς
όρθολογκτμό, μέ άποτέλεσμα νά
Λεριορίσουν αΐσθητά τόν «τί,ίρο>
των υφισταμένων παραγωγικόν
μονάδων. Στούς λόγους αύτονς
ήλθε νά προστεθή καί ή Ιδρύση
/ών άρτεργοστασίων κατά τρότ
αντιδεοντολογικό όπως ύποστηρί-
ζει ή Όμοσπονδία Άρτοποιών
• ής Ελλάδος.
ΙΙρόβλημα γιά τόν κλάδο τΓις
οιοτεχνικής άρτοποιίας υφίσταται
πραγματικά. Τήν άποψη αύτη ϋ-
ποστηρίζει ή κλαδική δργάνωση,
ή δποία δμως σέ σχετική της είσή
γηση πρός τούς άρμοδίους τονίζει
ότι ή λύση τοΰ προβλήματος αϋ-
τοΰ δέν παρέχεται μέ τήν δημιουρ
γία μεγάλων βιομηχανικοΰ μεγέ-
θους παραγωγικόν μονάδων. 'Ε¬
πίσης Ιχει έπισημανθή δτι ό κλά
δος υφίσταται άνιση μετοχείριση
σέ σχέση μέ τίς βιομηχανίες άπό
πλευράς φορολογιών καί δασμολο
γικών άτελειόν καί άπαλλαγών,
άτελειόν καί άπαλλαγών καί χρο¬
νικόν όρίων λειτουργίας. Τα στοι
χεϊα αύιτά, κατά τήν Όμοσπον¬
δία άρτοποιών, οννιστοϋν άθέμιτο
σνναγωνισμό σέ βάρος τοϋ κλά¬
δου, δ οποίος γιά νά άντεπίξέλ-
θη στήν πίεση πού υφίσταται, εί-
σηγεϊται τήν άπιελευθέρωση τόν
τιμών τοϋ ψωμιοΰ. ιΗ πρόταση αύ
τή αίτιολογεϊται μέ τό δεδομένο
ότι δ κλάδος μέ τήν αδξηση τής
τιμής τοΰ ψωμιοΰ θά αποκτήση
τήν εΰχέρεια νά βελτιώση τήν ποιό
τητα των προϊόντων τού καΐ νά
διευρΰνη τήν ποικιλία τόν παραγο
μένων άρτοσκενασμάτων. Γιά νά
μή δημιουργηθή κοινωνικό καί οί
κοναμικό πρόβλημβ, στήν κατανά¬
λωση προτείνει τό «πάγωμα» των
τιμόν ποΰ ίσχΰουν σήμερα γιά 'ί
να ενλογο χρονικό διάστημα, προ¬
κειμένον νά επιτευχθή φυσιολογι-
κά ή σταδιακή μετό-βαση άπό τό
σημερινό καθεστώς τής ελευθέρας
διαμορφώσεως τόν τιμόν. Ή «ά-
ηελευθέρωση» αυτή ©ά επιβαρύνη
σύμφωνα πάντοτε μ& τίς προτά-
σεις τόν ένδιαφερομένον τήν τι-
μή τοϋ ψωμιοΰ, κατά μία τονλάχι
στον δραχμή τό κιλό. Ή αυξήση
αύτη δέν αποτελεί επιδιώξη τής
τάξεως, άλλά στηρ£ζεταΐ· σέ άντι-
κειμενικά δεδομένα και, συμπερά-
σιιατα, στά δποΐα είχε καταλήξϊΐ
είδική μελέτη κοστολογήσεως τοο
ά'ρτου, πού εΓχε συνταχθή άπό έ-
πιτελείο ειδικόν έπιστημόνων.
Ενα πρόσθετο έπιχείρημα γιά
τήν θεμελίωση τής προ-τάσεως αΰ
τής άπό τής πλευράς των άρτοποι
όν, αποτελεί τό γεγονός, δτι, ένό
οί τιμές πωλήσεως τοΰ ψωμιοδ τε
λοΰν υπό καθεστώς διατηρήσεως
καί αύστηροΰ έλέγχου, οί τιμές
των πρώτον ύλών των αλεύρων
τα έργατικά Ιξοδα κ. δ., ϊχουν ση
μειώσει τα τελευταία χρόνια οΰσι
ώδη αυξήση μή όφειλο-,μένη σέ τι-
μαριθμικά αΐτια.
Μέ τήν Πρώτη "Εκθέση Άρτο
ποιΐας και τήν Έβδομάδα Έλληνι
κου Ψωμιοΰ, ποΰ ώ·ργάνο>σε άπό
τίς 3 μέχρι τίς 11 Όκτωβρίου ή
Όμοσπονδία Άρτοηοιόν "Ελλά¬
δος, προέβαλε τα έΐιιτεΰγματα τοΰ
κλάδου καί ένημέρι»σε τό κοινό
πάνω σέ θίματα ποώ ϊχουν σχέση
μέ τό ψωμί κα), τ·ήν καθημερινή
ζ(ι)ή τοϋ έλλνηνικον ψωμιοΰ. Ή Εκ
θέση άρτοποιίας εΤ,χε σάν σκοπό
την ένημε'ρωση των καταναλωτών
γιά, την πρόοδο καί τίς δννατότη-
τες τής βιοτεχνικής άρτοποιίας.
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΙ ΚΟΙΝΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
Ή συναγωγή σνμπερασμάτων
άπό τήν μέχρι τοϋδε λειτονργίαν
τής Σννδέσεως τής "Ελλάδος μέ
τήν Κοινήν Αγοράν, καί ή διερεύ
νησίς τοΰ προβλήματος τής έτοι-
μότητος τής έλληνικής οίκονομίας
δποις αντιμετωπίση την είσοδον
της είς την Κοινήν Αγοράν, θά
αποτελέση τό αντικείμενον τής
πρώτης ερεύνης καίγνωμοδοτήσε-
ως τοΰ νεοσύστατον Συμβουλιον
τοΰ Οίκονομικώς ένεργοΰ Πληθυ
σμοΰ.
Τουτο ανεκοίνωσεν δ ύπουργός
Συντονισμοΰ κ. Μακαρέξος, όμι¬
λον κατά την διάρκειαν τής πρό-
της συνεδριάσεως τού έν λόγφ
συμβουλιον είς τα γραφεία τοϋ
Έμποροβιομηχανικοΰ 'Επιμελητη
ρίου Αθηνών.
«Ή προσχώρησις τής "Ελλάδος
είςτήν Κοινότητα>, είπεν ο κ. Μα
καρέζος, «Ιχει προβλ.εφθή ρητως
είς τήν σι»μφωνίαν των Αθηνών, Ι
δχι μόνον ώς αυτόματον άποτέλε-
σμα τής έκπνοής τής περίοδον τής
Σι»νδέσεως άλλά ώς άποτέλεσμα
νέας στ'μφωνίας των Συμβαλλο¬
μένων Μερόν>. Τα δέ μέσα διά
τόν οποίων έπιδιώκεται ή επίτευ¬
ξις των σκοπόν τής Συμφωνίας
Συνδέσεως είναι κυρίως:
α) Ή Τελωνειακή "Ενωσις, β)
ή έναρμόνισις τής πολιτικής τόν
συμβαλλομένων Μερόν είς διαφό
ρους τομεϊς, ώςτής γεωργίας κ. |
λ.π. καί γ) ή χρηματοδότησις τής '
Έλληνικής Οίκονομίας διά τόν ,
προβλεπομένων υπό τοΰ Πρωτο¬
κολλον 19 ποσόν δ1 ά την έπιτάχυν
σιν τής άναπτύξεώς της. Ό κ.
Μακαρέξος άνεφέρθη περαιτέρω
είς τάς εύνοίκάς ρνθμίσεις ποϋ πε
ριλαμβάνει ή Συμφωνία των Ά-
θηνόν αναφορικώς πρός τόν δα-
σμολογικόν αφοπλισμόν περιλαμ-
βανομένων καΐ ώρισΐιένοιν ειδι¬
κόν διατάξεων, ώς τοΰ αρθρον
18, προβλέποντος τήν υπό ώρισυέ
νας προυποθέσεις αΰξησιν των ?·λ
ληνικόν τελωνειακόν δασμόν μέ¬
χρι τοΰ 25% διά νά εννοηθή ή δη-
μιουργία νέων μεταποιητικόν δρα
στηριοτήτων καί εκάλεσε τό Σνμ
βονλιον όπως «έξετάζον είς βάθος
τό δλον θέμα, γν'ωμοδοτήση επί
των περιπτώσεων καθ" δς κρίνει
σκόπιμον τήν ίφαρμογήν των υπό
τόν δρθρων 16, 18, 20, 23 καΐ
52 τής Συμφωνίας προβλεπομέ¬
νων ειδικόν διά τήν προστασίαν
ή ίνίσχνσιν τής παραγιογής ου
θμίσεοιν».
ΔΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΊΑΝ
€"Οσον άφορά είς τα γεωργικά
προϊόντα, ή υπό τής Κοινότητος '
παρεχομένη εΐδική προνομιαχή με
ταχείρισις υπέρ τής "Ελλάδος κα
θιστά ολιγώτερον αίσθητήν την
παρελ.κνστικήν καθνστέρησιν, ήτις
έκαλλιεργήθη άπό πλ,ευράς Κοινά
τητος είςτήν πρόοδον των διαπρα
γματεΰσεων, διά τήν έναρμόνιστν
τής γεωργικής πολιτικής τής χώ·
ραςμας πρόςτήν κοινήν γεοιργι-
κήν πολιτικήν τής ΕΟΚ>.
"Άν ό "Ελλην παραγωγός, είπε
έν συνεχεία ό κ. Μακαρέζος, δέν
ήδ»<νη,θη μέχρι σήμερον νά καρπω θή τα πλ.εονεκτηματα τα όποία Ε χούν θεσπισθή τόν συναβέλνφων τού παραγο>γόν τής Κοινότητος,
έν τούτοις διβ τήςπαρεχομένης εί
δικής προνομιακής μεταχειρίσεως
τόν προϊόντοον τού ηΰνοήθη έμμέ-
σως καί τοΰ παρέχεται ούτω ή εΰ
καιρία τής άναδιαρθρώσεως των
καλλιεργειόν τού καί τής βελτιώ-
σεως τής παραγωγής».
ΕΙΜΕΘΑ ΕΤΟΙΜΟΙ
Άφοϋ ετόνισε έν συνρχεία δτι
έπιβάλλεται ή άνοίδιοργάνωσις
των γεωργικόν έκμεταλλεύσεων,
άνεφέρθη είς τάς εμπορικάς συν¬
αλλαγάς μεταξύ τής Ελλάδος καΐ
ΕΟΚ κα' είς τα άναγκαϊα μέτρα
διά τήν βελτίωσίν των καί κατέλο
ξε:
«Έξ δσων σάς άνέφερα σαφως
προκύπτει τό ενώπιον σας τιθέμε-
νον θέμα :
Είναι ή έλληνική οίκονομία έτοί
μη νά αντιμετωπίση τήν πλήρη 8ν
τάξιν της επί ϊσοις δροις είς τήν
Εύρωπαίκήν Οικονομικήν Κοινό-
τητα των ?ξ ώς τα πραγματικά
και νομικά πλαίσια αυτής διαγρά-
φονται υπό των διατάξεων τής
Συνθήκης τής Ρώμης; "Η είναι
άναγκαίον καί σκόπιμον νά άξιο-
ποιηθοΰν ϊτι περισσότερον αί ύπΰ
τη; Συμφοινίας τόν Ά'θηνδν προ
σφερόμεναι δυνατότητες καί προ
θεσμίαι είςτήν Ελληνικήν Οίκονο
μίαν πρός πλήρη προετοιμασίαν
τη; διά την αντιμετώπισιν τής Ί-
σοτίμον έντάξεώς της είς τήν Κοι
νότητα οίκονομι-κώς άνεπτυγμένων
εύρωπαίκών χωρών;».
Προηγουμένως ωμίλησεν δ πρό
εδρος τοΰ Σ>μ6ουλίου κ. Άπ. Πά
παγεωργίου, ό οποίος άνεφέρθη
είςτόν ρόλον τόν οποίον τούτο κα
λεϊται νά διαδραματίση «ώς συγ-
κεραστής των οίκονομικώς ένερ-
γόν τάξεων τής "Ελλάδος, τόν ό
ποίων κα^ Θέλει αποτελέση τήν άμ
φικτυονίαν» άφ' ενός, άλλά καί
(ος φορεΰς των άναγκαίων έπα-
φων τόν Ικπροσωπουμένων ύπ'
αύτοΰ τάξεο>ν μέ τα άντίστοιχα
ι'ργανα τής Κοινής Άγοράς.
ΔΕΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΝ ΕΛΛΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ κ. ΥΠ, ΓΕΩΡΓΙΑΣ
«Ή Ελλάς δέ άντμετοπίζει προ
.ιλήματα διατροφής καί έν γένει
επιβιώσειος. 'ίΐρισμέναι δημογρα .
φικαί κα), λοιπαί οικονομικαί άνα- |
κατατάξεις συνετέλεθαν είς την
κρίσιν της ποψ.ενικ|ής κτη(νοτρο-
φιας. Ό "Ελλην σήμερον Θεω-
ρεΐ πλέον ώς άντιοικονομικήν καί
παραδοσιακή τήν άπασχόλησιν τον
ώς βονκόλου είς τήν προβατοτρο-
φίαν. Ή έλληνική ΰπαιθρος άπο
τελ£ί Μνσ άΛέναντον έργοτάξιον
είς τό οποίον τό πρόβατον άσφν-
κτιά. Αί νέαι μορφαί έπιχειρηιια
τικης πλέον κτηνοτροφίας θεωρ-
οο&νται, κατόπιν τούτου, ώς καί
έπικρατέστεραι>.
Τα ανωτέρω ΰπεγράμμισε με¬
ταξύ δλλων δ ύπουργός Γεωργί¬
ας λ. Ι. Παπαβλαχόπουλος κηρΰτ
των τήν Εναρξιν τόν εργασιών
■<ου δργανωθέντος είς Ρόδον Δι- εθνοΰς συμποσίου 200 κτηνιάτροιν διά τάς μολυσματικάς ασθενείας των προβάτων έξ 28 χώρον τς Εϋρώπης καί τόν ΗΠΑ. Ό κ. ΰπουργός εξήρε ίδιαιτέ- Στά πλαίσια τής έκδηλ,ώσεως ού τής προεβλήθησαν άπό τί; ένδια φερόμενες έπιχειρήρεις τα σΰγ- χορνα μηχανήματα άρτοποιίας. Τέλος, τό τρίπτυχο των έκδηλώ σεων γιά την προαγιογή των πω- λήσεο)ν τοΰ ψομιοΰ καί τήν Εμμε- <ιη άντιμεχοΐπιση τής κρίσεως ιοΰ κλάδου καί τοΰ άνταγωννσμο* άπό τα άρτεργοστάσια θά κλείση με τήν δργάνοση τοΰ 23ον Διεθνοΰς Σννεδρίου Άρτοποιίας Στό Συνέδριο αΰτό, ελήφθησαν άποφάσεις γιά Θεματα πον άφο- ροϋν στ!/ς σννθήκες παραγωγϊί. τοΰ ψωμιοΰ, τίς τεχνολογικές έξε λίξεις τοΰ κλάδου καί την άντιμε τώπιση τοΰ παγκοσμίου φαινόμε¬ νον τής ΰποκαταναλώσεως των προιόντοιν τής άρτοποιίας. ρως την συμβολήν Γής κτηνιατρι- νής έπιστή,μης είς τήιν αντιμετώ¬ πισιν τής πεν(«ς ή δποία άπειλεϊ την άνθριοπάτητα. "Τπό την ϊν- νοιαν αυτήν, ετόνισε, άποκτά πα- νανθρώπινον άίτοβτολή,ν διότι έ- πιζητεί νέας λύσβι; τής κτηνοτρο¬ φίας. Ήδη 500 κτηνίατροι τοϋ υπουρ¬ γείον Γεωργίας, είναι άνά πάσαν στιγμήν είς τήν διάθεσιν τόν προ- Οατοτρόφων μας κα), ετοιμοι νά άντιμετωπίσονν έν τή γενέσει της κάθε περίπτωσιν εκδηλώσει»; έ- πιζωοτικής τινός νόσον. Είς τήν Κτηνιατρική^ επιστήμην στηρίζο- μεν, ώς είπεν δ κ. ΰπουργός, πολ¬ λάς ελπίδας, διά την ευτυχή ϊκ- βασιν τοΰ αγώνος μ«ς πρός από¬ κτησιν αύταρκείας είς ζωικά λευ- κώματα. Ή έλΛηνική ΛροχατοτροφΙα συμμετέχει είς την διαμόρφωοτν τοΰ έκ τής κτηνοτροφίας εΐσοδή- ματος κατά 27,46% (?τος 1969). "Τπάρχει βεβαίωρ πιρόι6|λημα είς την προβατοτροφίαν άναγόμ.ενον είς τήν μείοσιν τοΰ ζοικοΰ πλη- 'θυσμοϋ. Τουτο δΐμος ίχει άιντι- μετωπισθή διά τής αυξήσεως τί|ς παραγωγής. Ή παραγωγή τοΰ μέν κρέατος ηυξήθη άπό 55.000 τάνν. τό 1961, είς 60.000 τό 1966, ΰπολογιζομένη νά φθάση τό 1970 είς 70.000 τόνν., τοϋ δέ γάλακτος άπό 328.000 τόνν. τοΰ 1961, είς 403.000 τόνν. τό 1965 καί 423· 000 τόνν. τό 1970. Τπεύθυνοι συμφίίΐνως τφ νόμφ 1090)1988 Ίδιοκτήτης — Διβυβνντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κα-τκκΙα Νανάρχον Βότση 55 Ποοΐστάμενος ΤνπονραφεΙβυ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ2 Κατοικΐα Σ.παρτάκο< 12 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν %ών Άξιοτ. Διοικήσεων Άνω- νύμων Έταιρειών καί Έταιρειών Πβριωρισμένης Εύ· 6ύντκ #τι δι' αποφάσεως τού κ. Υπουργού Έμπορίου ολ' αριθ. 06378)4126 τής 16)12)65, δημοσαν- θβίστ,ς είς τό ύη' αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έΐαιρειών(, δρίζεται ότι δύναν¬ ται νά βυνοχΐσωοι δημοσιίύονσαι εγκύρως «άς Προ- βχλήαεις των Γεν. Συνελευσεωσ καί τούς Ίσολογι- αμούς των διά «ής οίκονομΐκής μας έαρηαβρίδος «ΟΙ· ΚΟΝΟΜΘΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ*, ώς εγένετο μ«χρι τβύσε διά «ής μΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ- ΚΗΣ» ποό τής ουγχ*&*ύσ*ώς %ης.
ΊΙ νέα βενζινάκατος «Σπηαρφις» τής Βρεταννικής Έταιρείας
Φαίρεϋ Μαριν Λτδ. Ιχει μήκος 10 μ., μεγάλή ταχύτητα, γ,ύτο;
άπό !νες ύάλου κ#ί θέσεις γιά δύο έπιβάτες καί τόν κυβερνήτη
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΔΕΝ ΤΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΠΕΡΙ έκατ. δρχ. αφορώντα δαπάνας δι-
ΘΩΡΙΑ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΣΙΤΌΎ | αγραφής άγροτικών χρεών.
ΒΡΙΟΝ.— Συμφώνως πρός προ
σορινά στοιχεία τοΰ Έθνικοΰ Όρ
»ΰ Καπνοΰ, αί έξαγογαί κα
Ό βραΐδευθεΐς λευκός χοϊρος εί; την εφετεινήν Κτηνοτροφι-κήν "Εκ¬
θεσιν τοϋ Κενιλουόρθ τής Αγγλίας.
ΚΑΙ ΚΡΙΘΗΣ. — Έξ άρμοοι
άς πηγής εγνώσθη, δτι δέν ΰφί-
στανται περιθόρια διά την έςαγιιι
γήν σίτου καί κριθής, όεδομένου
ότι τα πλεονάσματα αυτών θά χοη
οιμοποιηθούν ως κτηνοτροφαί, είς
τα γενικώτερα πλαίσια ένισχΰσε-
ος τής κτηνοτροφίας.
Κατά τάς αύτάς πληροφορίαι ς,
θά μειο)θοΰν αί είσαγογα'ι ποσι-
τ)')Τ0)ν των ανωτέρω εΐδών έξ Ά
μερικής, λάγο τοϋ δτι αί άνάγ-
και τής καταναλώσειος καλύπτον-
ται, πλήρος, έκ τής έγχορίον τα
ραγωγής.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΤΝΕΔΡΙΑ-
ΣΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΤ
ΑΡΘΡΟΤ 2 τού Ν.Δ. 226)69 —
Συνέρχεται, σήμερον, ή Έπιτρο
πή τοΰ άρθρου 2 τοΰ Ν.Δ. 22Ο
(>!) καί θά άσχοληθή μέ την ε¬
ξέτασιν έπισΐροφής χαρτοσήαου έ
πΐ τών κάτοιθι, μεταξύ άλλον,
περι,-ιτώσεων: Επί έξαγογής
δερμάτον, έλαιων, κολοφωνίου,
λον-«ονλίον, άποιφλοιωμένων πυ
ρήνον κα'ι προϊόντον κατασχενα-
ϊοιιένων έκ πρώτον ΰλων καί ΰ
λικών σνσκενασίας, άτελώς, έκ
τοϋ έΕωτερικοΰ εισαγομένων.
Έξ άλλον, τα έσοδα κατά τό
γραιχμα, έναντι 2.051.956 χιλιο-
γράμμων τοΰ Ιδίου μηνός 1969.
ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΑΝΤ!ΤΙΘΕΝΤΑΙ
ΕΝΤΟΝΩΣ ΕΙΣΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΝ
'Η Έργοδοσία των Έργατοτε-
ώς άνω έπισκοποΰμενον χρονικόν , "* <*"·"·«·-» «·■ ' δ.άστημα άνήλθον είς 22 267 έκ ί4πο %τ}ζ εναρ|εϋ)ς Έξ αλλου, αί έξαγογαί καπνών ' χνιτών Η ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΙ ΤΟΤ ΕΞΑΓΟ ΜΕΝΟΤ ΚΙΣ Η11Α. ΤΟΜΑΤΟΙΙΟΛΤΟΤ Ό Πανελλήνιος Σύνδεσμος Έξαγωγέων, έν 8ψει της έπιβολής άπό 15.11.70 άντι στΐίθμιστικής είσφο>άς επί τοΰ εί
οαγοιιένον είς ΗΠΑ τοματοπολ-
του, θα. ζητήση άπό τό υπουρ¬
γείον Εμπόριον, όπως μεσολαβή
«η καί άνασταλή τό μέτρον τον
το διά τόν Ελληνικόν τοματοπο'ι
τόν.
Ιίροστΐθεται, σνναφόίς, ότι Λπδ
τής ενάρξεως τής έξαγωγικής
περίοδον μέχρι τής 30ής Σεπτεμ
βρίου, βπ£' σύνολον* 16,.'808 τόν.
έξαχθέντος τοματοπολτοιϋ, οί 3.
ΒΒ5 τύν. εξήχθησαν είς ΗΠΑ·
Η ΕΙΣ ΟΛΟΣ ΝΕΟΤ ΜΕ-
ΛΟΤΣ ΕΙΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙ-
ΑΝ. — Διά τής ΰπ' άρ. 2964)
8.10.1970 έγκυκλίου τοϋ υπουρ¬
γείον τών Οικονομικόν, πβρέχε-
ται ή διευκρίνησις ότι επί περι
πτώσεον είσόδου νέου μέλους είς
υφισταμένην κοινοπραξίαν, άπαι-
τεΐται κατάθεσις, μόνον, τής νί-
ας περί τούτου έγγραφον συμφω
νΐας είς την άρμοδίαν φορολογι
κήν Αρχήν, συμ>φι!)νος πρός τίιν
διάταξιν τής παρ. 2 τοΰ αρθριιυ
1 τοΰ Ν.Δ. 4)1968.
ΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΙΔΡΎΣΕΩΣ
ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΕΩΝ ΨΤΓΕ1
ΩΝ. — Έξ αφορμήν σχετικών
διαμαρτυρίαν πεςί άθρόας χος>η-
γήσεος άδειΛν Ίδρΰσεος καί ι·
πεκτάσπος ψυγείο>ν, έκ τού ιι
πουργεΙΌυ Γειοργίας · άνακοινοτΚΛΐ
ότι ό άριθμός τών άδειών τούτον
ε:να> περκυρισμένος, λόγω τής τ>
φισταμένης έπαρκείας είς ■ψυκει-
κους χοίρους καΐ, χοοηγοϋντ,ιι, μιι
νόν, έφ' όσον συντρέχουν
ρυΐ λόγοι διιχσφαλίσεως ιήΊς
οργικής παραγο>γής.
Περαιτέρω προστίθεται ότι μ
ονντελούαεναι έπεκτάσεις ιο>ν
■ψυγείον τής ΕΤΕΑΠ είχον
φασισθή άπό έτών καί άποσνο-
πυυν είς την εξασφάλισιν τής ο-
ναγκαίας βιωσιμότητος τών μι-
είς όγκον ψνκτικων έγκατα
««ασεον τής έταιρείας.
Ιί ΕΙ2ΦΟΡΑ ΔΑΚΟΚΤΟ-
ΝΙΑ Σ. — Τό {«πουργεϊον
Οικονομικόν έκοινοποίησε
-ϊονς Έφόρους τοΰ Κράτους
κυκλιον, διά τής οποίας ή εΐσφο
ρα δακοκτονίας τοϋ έλαιοκομικοΰ
έτους 1070 — 71 ωρίσθη 0,40
δρχ. κατό χιλιόγραμμον παραγομί
νού ίλαιολάδου κα'ι 2% επί τής ά
ξίοις τόν χονδρικώς ποθούμε¬
νον ελαιων.
ΤΟ ΛΙΚΑΙΩΜΑ ΕΕΑΓΟΡ2.
ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΚΤΉΜΑΤΩΝ. -
Τό Νομικόν Συαβοΰλιον <οι Κράτους διά τής ΰπ' άρ. 799)6.8. 70 γνοιιοδοτήσειός τοιι, την Λποι αν απεδέχθη τό υπουργείον τών Οικονομικήν απεφάνθη ότι τό βι κ.αίοιμα έξαγοράς δημόσιον κτη μάτον, κ'ΐτά τάς δΐΛτάξεις τοΐ Α.Ν. 263)68, μεταβιβάζεται είς άπαντας, άδιακρίτιος, τοΰς κλη οονύμυυς τού αίτησαμένον την ξαγοράν κάτοχον. Ή εξέλιξις τοΰ Κρατικοΰ Προ ισολογισμόν.— Σνμφώνοις πρός στοιχεία τοΰ μηνιαίον δελτίου τής Τραπέζης τής Ελλάδος, αί δκπά ναι τοΰ κ.ρατικοϋ προυπολογισμόν κατά τύ πρώτον εξάμηνον 1970, άνήλθον είς 28'614 έκατ. δρχ., ε ν«ντι 24.690 έκατ. δρχ. τοΰ άντι στοίχου εξαμήνου 1969, ήτοι έση μειώθη αύξησις κατά 15,9%. Είς τάς δαπάνας τοΰ Α' εξαμήνου 1969, δέν περιλαμβάνονται 7.048 διάστημα άνήλθον είς 22.267 έκ. δρχ. έναντι 20.207 έκατ. δρχ. τοΰ Α' εξαμήνου 1969, ήτοι έσημειώ θη αύξησις κατά 10,1%. ΑΙ ΕΠιΕΝΔΤΣΕΙΣ ΠΑΓΙ- ΟΤ ΚΕΦΑΑΑΙΟΤ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ. ™αμμα' Εναντι ,α , . , - Είς την κυκλοφορήσ«σαν — ™α|Αμων τ*ς ™Μ?«Μουσης ά™" σφάτιος ετησίαν παίκής Τραπέζης Έπενδύσειυν είς γο)γικ.ής περιαδου τόν παι Ιουλίου πσ ύσ,α | Ιούλιον μέχρι τέλους Σεπτεμβρί ου, άνήλθον είς 6.199*366 χιλιό-' συμβάσεως. άντιτίθεται έν- ίκανοποίησιν δλων Λ τών αίτηματων των, τα ό.τοϊα διε- κδικοΰν μέσο τής νέα;,. έπιδΓω ΰπ' {χντών. συλλογινής Αί τρείς έργοληπτικαί δργανώ την όποίααν άναλνονται αί σημειω ™ΓΟΝ Τ^ ^ρΪΓΪΪα ί" ^ ^' ^ ™^^τ^ θείσαι κατά τό 1969 οικονομικαί ^,™1! ΕΙ* ΕΡΓΑΣΙΑΣ , των πρός τό προτοβάθμιον Δ.Δ. έξελίξεις είςτήν ΕΟΚ καί τάς συν 10ΎΑ™Ύ- ~ ,'Ε* τού 'Οαγατν Λ. Αθηνών, άπορρίπτουν ώς ΰ- δεδεμένας μετ' αυτής χώρας, δ- Γ™ Απα^ολησεως ®νΤ<™*™ περβολικάς δλας τάς αξιώσεις --------......-}·„„. χ,. „: ν__ΛΜ.., Δυναμικόν ανακοινούται ότι ό όρι τίίς Όμοσπονδίας Ο'ικοδάμον, ξήθησαν κατά 18%. ι»θμός άνάδου τής γο βραδύτερος έν συγκρίσει μέ τήτν αύξησιν τοϋ έ θνικοΰ είσοδήιματος. Συγκεκριμέ¬ νως, ή μέν ίδιοτική κατανάλωσις ηυξήθη κατά 7% ή δέ δημοσία κα τα 4%, ένώ ό δείκτης τιμόν ■χατα. ναλωτοϋ εσημείωσεν αύξησιν μό¬ νον κατά 2,6%. Είςτήν έκθεσιν ΰοτογραμμίζίται έπίσης, ή ταχεΐα άνάπτνξις τού έ-' ξο)τερικοΰ εμπόριον τής Ελλάδος ' μέ μεγαλντέραν αύξησιν τών έξα γωγών έναντι τών είσαγωγών καί ή σημαντική δνοδος των άδήλων ] γασιαν άνέργων, κοτα τον παρελ τών θόντα Ιούλιον, ανήλθεν είς 33.052 ^ Γ άξιουμένων ημερομίσθιον των άπαραδέκτων έπιίο- - μειώσεως ώραρίον κ.αί Γ π°°°ανψΒ^ »ι έ°" . του εμφα.νιζει αύξησιν τοπο- θετήσεοιν κατά 69.560. ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΒΩΞΙΤΟΤ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑΝ βώρων κλπ.) πρός τα καθορισθέν τ« τόν Μάϊον 1969 τοιαΰτα ΰπερ- δαίνουν τό 50% όσον κα|, διότι διά τούτων πρσβάλλονται καινοτομίαι καί αξιώσεις (7ωρον, άνθΐ)γιει·ν7| Ι Εκοινοποιήθη υπό τοΰ υπουρ- έργασία), τάς οποίας ουδαμώς πρός την Τράπε άντέχει ή οΐκσνομία μος>.
ΑΙ τρείς όργανώσεις, έκπροσω-
ρί αύξήσείος τής «ξακτέας
τητος δωξίτου πρός την Σοβΐετι ποΰσαι τό σύνολον των κατασκευ-
κήν "Ενωσιν. Διά τής άποφάσε- αστικών όργανώσεων, τονίξουν 8-
ΕΣ2Δ ποσόττ>5
δοχαί είνοι ουσαναλόγως υψηλαι
πύριον. Ή καθαρά είσροή δημοσί' ("? αυτίίΐ: ενκ0!ν"αι ϋΛω? αν>^-, τι ειιδικώς δια την κατηγορίαν κα-
ων καί ίδιωτικών κεφαλαίων έκ , ^ ^,^®0.81^1^ ΤΙ^-'.. 1^^1.Λ^^^"Ι^ί
τοΰ έξωτερικοΰ εσημείωσεν έπίσης |
άξιόλογον αύξησιν, άνελθοϋσα είς
310 έκατομμύριο, δολλ., διά τίς ό
ποίας εκαλύφθη τό Ιλλειμμα τοϋ ι,
σοζυγίου τών τρεχουσών συναλλΐϊ; ^ ^ πρόσθετος
μεγαλυτέοον τών
γοποο6άτο)ν.
ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΕΞΠΙΗΡΕΤΗΣΕΩΣ
ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΟΤΧΩΝ
γραφείον εξυπηρετήσεως ΰμολο κτικών .τροϊόντων.
■γών.
Η ΚΑΛΤΨΙΣ ΤΩΝ ΑΝΑΓ-
ΚΩΝ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΟΤ ΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΑΣ ΕΙΣ ΕΡΓΑΤΙ¬
ΚΑΣ ΧΕΙΡΑΣ.— Κατά την δι
άρκειαν συνεργασίας τοϋ διοικη-
τοΰ τοΰ Όργανιαμον Άπασχολή-
βεως 'Εργατικοΰ Δυνο,μικοΰ, κ. Ι.
Παλαιολόγον καί τοΰ πρόεδρον
τον Συνδέσμον Έλλήνων Βιομη-
χάνονν, κ. Ι. Μητσοΰ, εξητάσθη
τό θέματής έπιτεΰξεως τής μεγί
στής δυνατής άξιοποιήσεως τοΰ
εργατικόν δυναμικοΰ.
Ιδιαιτέρως, κατ' αυτήν, σννε-
ζητήθησαν θεαματα αφορώντα είς
τόν συντονισ'μόν τών ένεργειών,
διά την ικανοποίησιν των είς έργα
τικάς χείρας άναγκόνν τής άλμα-
το>δό)ς άναπτυσσομένης έγχιορίον
Γ>ιομηχανίας, παράλληλον προώθη-
σιν τών ζητημάτων τα όποϊα άπα-
σχολοΰν τούς "Ελληνας έργαξομέ
νους.
ΑΙ ΕΙ ΣΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑ ΚΑ
ΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΤ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΤ ΤΟΝ ΑΤΓΟΤ-
ΣΤΟΝ.— 'Τπό τον {«πονργείου
Σ νντονΐιίΤμοΰ ανεκοινώθη ότι αί
είς συνάλλαγμα καταθέσεις τών
είς τό εξωτερικόν εργαζομένων
Έλλήνων, ώς καί τών ναυτικών,
εσημείωσαν Ιντός τοΰ Αύγουστον
1970, καθαράν αύξησιν άνελθοΰ-
σαν είς 2-017.250 δολλ. Κατόπιν
καί τής νέας ταύτης αυξήσεως τό
συνολικόν υπόλοιπον τών έν Ελ¬
λάδι κατα'θέσειον τής κατηγορίρς
αυτής, άνήλθε την 31ην Αύγου¬
στον 1970, είς τό ΰφος των 16.
1)6.').205 δολλ., έναντι 5.009.810
δολλαρίων τής αντίστοιχον ήμερο
μηνίας τοΰ 1969, σημειωθείσης ου
τω έντός τοΰ ϊτους αΰξήσεο>ς κα
Γά 11.953.395 δολλ., ή κατά 239
τοίς ί-κατόν (ΰπεοτυΐλασιασμός).
Έκ πΐιΐραλλήλον τα πρός κ-ατά-
θεσιν άποσταλέντα έκ τοΰ εξωτε¬
ρικόν έμδάσματά τοιν, κ«τά τόν
ππρελθόντα Αύγοιβτον, άνήλ.θον
είς τό ποσόν τών 3.000191 δολλ.,
τό οποίον είναι καί τό ύψηλότερον
είσαχθέν έντός μητνός ποσόν σνν-
αλλάγματος, πάσης μορφής, ποός
λατάθεσιν.
Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΙΣ ΜΙ
ΣΘΩΤΩΝ ΤΠΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΚ" κρίσεως είσαγωγών, προεκρίθη κα
ΩΝ.— Έκ τού υπουργείον Εργα¬
σίας διενκρινίξεται ότι έξ οΰδρμι-
άς διατάξεως Νόμον άπαγορεύε-
ται, δποις όέργοδότης υποβάλη
τούς παρ' αύτω. άπασχολονμένονς
μκτθιοτοϋς είς ιατρικήν εξέτασιν
παρά ίατροΰ τής έπιχειρήσεοις, δα
,-τάναις αυτής.
Έπίσης, είς τό σχετικόν ε"γγρα
ςρον προστίθεται δτι, ό έργοδότης
'έχει κατ' αρχήν τό δικαίο,μα νά
ίλε'γξη τό δεβικαιολογημένον η
μή τής άπουσίας τοΰ μισθωτοΰ έκ
τής εργασίας. Ό ελεγχος, δμως,
τής οϊκοι παραμονης τοΰ απουσιά¬
ζοντος λόγο.) ασθενείας μισθωτοΰ,
είναΐιδυσχερής, καθ' όσον, ώς καί
έν τώ σχετικφ έγγράφιρ τοΰ Ίδρύ
ματος Κοινωνικών Άσφαλίσειον ά
•ναφέρί-ται ή ύποχρεο)τική παραμο
νή τού ασθενούς έν τω οϊκοι τού έ
ξαρταται έκ τής φύσεως τής άσθε
νείας.
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΓ ΚΑΠΝΩΝ ΤΟΝ
ΠΑΡΕΛιθΟΝΤΑ ΣΕΠΤΕΜ-
580-000 μετρικων τόννων βωξί- έν σχέσει μέ τάς σννήιθεις έργα-
του κατά εκατόν εισέτι χιλιάδας τικάς άπολανάς, τούτο/υ όφειλο-
τόννονς, υπό την προϋπόθεσιν δ- μένον είς την έλλειψιν εργατικόν
ποσότης θά έκ- χειρών, συνεπεία τής εΰρείας με
π,εσθή έκ τ°ϋ καί^ορισθησομένοΐυ ταναστεύσεως.
«κοντεν&άν» τοΰ έν λόγω «Ιδους
διά την Β.ΣΣΔ τής επομένης ά Ειδικώτερον, οί «τρείς» υποστη-
.το 1ης Ίανουαρίου μέχρι 31ης ' _
Δεκεμβριού 1971 συμβατικής πε¬
ριαδου.
ρίζουν Οτι τα αίτημα περί καθτε-
ρώσεως 7ώρου εργασίας των οί¬
κοδάμων άπαρραδέκτως προβάλλε-
ται είς τό Δ.Δ.Δ., διότι τουτο δέν
όνάγεται είς τούς δρους καί τάς
συνθήκας εργασίας ή την αμοιβήν
εργασίας καί δέν δύναται νά ρυ-
θμισθή διά τής τοιαύτης εκτάσε¬
ως Σ-Σ.Ε. Σννεπώς, τονίζονν ή
έκδοθησομένη απόφασις πρέπει νά
λάβη τόν χαρακτήρα τοπικής καί
οχι πανελλήνιον εκτάσεως. Επί
πλέον, νφισταμένης νομοθ/ετικής
ρνθμίσεως κοοθιερούσης τό δωρον
ι ^ (Ν. 2269)
1920), μεταβολή τοΰ καθεστώτος
δύναται νά γίνη δχι διά βιαιτητι-
κής αποφάσεως άλλά διά νομοβε-
τ·κοϋ μέτρον —■ ίσχνρίζεται ή ερ-
γοδοσία. Άλλά καί άπό απόψεως
ούσίας είναι άπαράδεκτος μείιοσις
τοΓ» 'Όραρίου εργασίας τοΰ προ-
σιοπικοί) τής κατασκενής, διότι
τοιαύτη μείωσις θά επέφερε άφ'
ενός μείιοσιν τοΰ άποδιοομ.ένον ϊρ-
γον τονλάχιστον κατά 12% καί
άφ' έτερον Ισάποσον αύξησιν τοί
χόβιους.
ΟΊ έργείλάβοι έκφράζοι|ν έπί-
ση: έναντίτοσιν διά τής καθιερώ-
σιν ενιαίον μισθολογίου τών έρνα-
τοτεχνιτών οίκοδόμιον δι' δλ.ην
την χώραν (λόγοι άνομοιογενείας
συνθηκών εργασίας άπό περιοχάς
είς περιοχήν).
"Ως πρός τα ήμεοσμίστΗα, Ανα-
φέρουν ότι διά τοΰς τεχνίτας ί-
αχνπ σήαερον κατώτατον ημερο¬
μίσθιον 175 δρχ., πληροθν τάς δυ-
νατότητας τής οΐκονομϊας ώς μέ¬
σον κατώτατον ημερομίσθιον.
II
ΝΤΚΤΈΡΙΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΤΩΝ ΓΤΝΑΙΚΩΝ
ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
Άπαγορΐνεται ή άπασχόλησις
γνναικών μή σνμπληρωσασών τό
18ον ϊτος τής ήλικίας των είς νυ¬
κτερινάς εργασίας χειροδιαλογής
μεταλλενμάτιον είς μεταλλευτι.κάς
έπιχειρήσεις. Τουτο τονίζει τό υ¬
πουργείον Έιργθισίαις, τόι οποίον
συνιστά την άνάκλησιν των δρ
θρων 44 καί 45 τοΰ κανονισμοΰ με
ταλλευτικών καί λατομικών έπιχει
ρήσετον πρός προσαρμογήν τής
σχετικής νομοθεσίας είς τάς δια-
τάξεις τής ύπ' αριθ. 90 Διεθνοΐς
Συμβάσεως Εργασίας, διά τής
οποίας άπαγορεύεται ή προανβφε-
θάμενη άπσσχόλησις.
1Ό ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ
ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΑΙ άνάγκαι τής ελληνικάς βιο
μηχανίι άς είς εργατικάς χείρας
απετέλεσαν τό αντικείμενον είδι-
κ·ή)ς σν^ΐ^έπΐ'εως1^ ιμέ αυμμετοΐχήν
τον( δαοιμκτρτοΰ ιτοιι ΌργαΜσΙμοΰ
Άπ(χσχο).ήσεοις Έργατικοΰ Δννσ·
μικοΰ κ. Παλαιολόγον καί τοΰ
προέιδρου τοϋ Συνδέσμου Βιομη-
χάνων κ. Μητσοΰ. Κ«τά τήιν σύ-
σύσκεψιν εξητάσθησαν θεματα^ Α
φορώντα είς τόν σνντονισμδν των
ένεργειιον ιοΰ Ο.Α.Ε-Α. καί τοτ)
Σ.Ε.Β., διά την κάλυι|Μν τών ά-
ναγκίόν της μεταποιήσεοις είς έρ
γατικόν δυναμΛ^ίάν.
Είς τα πλαίσια τής προσπαθεί¬
ας τού Ο.Α.Ε.Δ. διά την δημιουρ¬
γίαν εΐδικευμιέ'νωιν στελεχών διά
την 6ιοιμη(χαΐ·ίαΛ^ ό^τιεκρασίσθη ή
Ιδυσις τεχνικών σχολών μοθητεί-
ας είς Άγρίνιον, Καβαλαν, Κ«-
λαμάταν κα!, Ίιοάννινα. Παραλλή
λοις προωθεϊται υπό τοϋ Ο.Α.Ε.
Δ. ή διαοικασία διά την δημιουρ¬
γίαν δέκα Ικπαΐιδετττικόν μονάδων
.αχνρρύθμου έκποιιδεύσειος κατοι-
τέρον προσωπικού τονριστικών έ.-
πιχειοήσεων είς διαφόρους πόλεις
τής χώρας.
ΕΞΕΛΙΣΣΕΣΑ! ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΠΙ
ΓΟ ΠΕΝΤΑΕϊΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
η έπ!;'.εδα τνηιιι οίας
τοΓι λ'ίθν Θα Γ.τιτει χθοϋν δ.γ. ποώ-
την φουι'ιν είς την 'Ελ#ναύα. 'Η
άνωτέ·ρο) δισ,τίστο)Λΐς προκύπτίΐ
ΐν των ,ιι/χρι τούδε ίκανοΛθ'ηιι-
ν.ΰη· άποτελεσίμάτο>ν τοθ δετοϋί,
άν(χ,-ττυξια·,ιοΰ ποαγοάμματος.
Τό μέσον κατά κεφαλήν είσύ-
δημα τή; χι?'Ο«ς, Ίπό τής Έπα
ναστάιϊειος μέχρι σήμερον, ηύξή
(ντ, είς στα&εράς τιμάς κατά 18
5% πΕρί-ΐου, ήτοι <1πό 700 είς 8.Ί0 ?ολλ. Ή έν λόγο) αύξησις ύπε<} Οαίνει σημαντικώς την πραγματο ποιηθείσαν, κατά την αυτήν πΐ θίοδον, είς δλας σχεΰόν τάς χιό ρας τοΰ κόσμον. Πςέπει ν ά σηαε: (υθή ο-ο ή αύξησις τού κατά κε ςιαλήν είϋοδήαατος συνο)δεΰθη ά πό παράλληλον βελτίοχπν τής δια· νομής τοντου μεταξύ τών πτωχο τάξεοιν τοΰ πληθνσμοΰ. Ή (υιθμ.θ'ς ρίιι«](νοιμική όΗ'άπτυ- , ξις δημιουργηθεν ήδη πρόσθετον: ανάγκας είς είδικευμένον προσω¬ πικόν είς κλά&ονς, είς τούς όποί- ούς ή τεχνολογία προο')δευσε πε¬ ρισσότερον ώς είναι ή βιομηχανίο, αί έπικοινοννίαι κλπ. ' Ηύπό τοΰ δετοΰς προγράμμα- τος υίοθετηθ'εΐσα πολιτική δίδει, Ιδιαιτέραν Ιμφασιν είς την οργά¬ νωσιν τής Άνωτάτης Τεχνικτΐς καί Έπαγγελματικής Έκπαιοεΰ- σεοις. Παραλλήλως καταβάλλον¬ ται προσπάθειαι ·διά την όργάνιυ σιν τών σχολών μαιθητείας, τής ταχυρρΰθμου έικΛα^δϊύσεϋ)ς των άνέργων καί τής μετεκπαιβεύσειος τών (έν κ<χί έπιστη}ΐ(ννο)ν, ώς κΛί διά την μειτάκληβιν «αί. ίπαναΛατ^ι- σμόν τών Έλληνος έπιστημοντον. Ή Έθνική Κυβέρνησις έναν¬ τι τών ξένοιν ϊιδιο>τικ(ην τρα.τΐζο)ν
αί οποίαι έπιθυμοΰν νά ίδρυσουν
ΰποκαταστήματά των είς την χώ¬
ραν μας, ηκολούθησε παντοτε πο¬
λιτικήν άνοικτών θυρών. Αί ξίναι
τράπεζαι δύνανται νά άναπτίςονν
την δραστηριύτητά τιον εί- την
Έλλάδα ελευθέρους, χωρίς συμ.
ιιετοχικούς ή αλλους παρεμφ(ΡεΙς
περιορισιμονς. Έπίσης, έν αντιθέ¬
σει πρός πολλάς άλλας χώοας,
δέν ϋπάκ.εινται είς διαφορετιχον'-
λειτουργικούς φορολογικοΰς, βιοι'
ν.ητικούς ή άλλους οΰσιώδεις βρΟυς
έν σχέσει πρός τάς ελληνικάς τρ»,
πέζας.
Ή Έβνική Κυβέρνηβις
εί, δτι είναι Λννατή καί φης
διά την εθνικήν οίκονομίαν, ή *!
ν0ργωτ(ί(ρ<ΐ σ1^μ^6ο|.ή ,τών ξ^ν,^ Τραπεζών είς την βελτίωσιν τοί» ελληνικόν τρβπεζικοΰ συστήματ»; καί την προώβησιν τών άναίττι* ξιακών στόχων τού δετοΰς άνΓ- πτυξιακοΰ προγράμματος. Ή Ελλάς κατέστη ήδη «ιε&νΓ; Ιπιχίΐοηματικόν κέντρον. Κοτά την βιετίαν 1968—69, 78 έμπορν. βιομηχανικα; καί 189 ξέναι νσν- τιλιακαί έπιχειρήσεις ϊλ«6ον α¬ δειαν έγκαταστάσετος ΓραφείαΐΛ των έν Ελλάδι. ^ Τό γεγονός τουτο όφείλεται είς την πλϊονεκτικήν γεωγρτκρικήν θέσιν τής χώρας, ή όποία εΰρίσχί- ται είς τό κέντρον τής περιοχής τής Ανατολικώς Μεσογείου. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ - ΕΙΔΗΣΕΙΣ—ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΑΤΞΗΣΙΣ ΔΑΝΕΙΩΝΐ ' ΠΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΤΣ | Την αύξησιν των χορηνσυμέ· νων δανείων διά την αγοράν μι-1 χοί»ν καί παραγωγικών ζώον Α-1 Τάς δυνατότητας διευρύνσε«>ς
πρφάσισεν ή Έπιτροπή Πιστώσε- τών έλληνικών έξαγωγών τόσον
ών τής ΑΤΕ. Βάσει τής έν λόγω *ρόςτάς χώρας ελεύθερον συναλ-
άποφάσεως, θά χορηγοννται έφ' λάγματος όσον καί πρός τα κράτη
εξής κατά παραγωγόν (φνσικόν τών οιμερών συναλλαγών, πρόκει
πρύσιοπον) μέχρι 50.000 δρχ. είς ται νά μελετήση ό Πανελλήνιος
τούς άσχολονμένονς μέ την οίκό Σύνδεσμος Έξαγωγέων, είς τα
σιτον κτηνοτροφίαν καί μέχρις πλαίσια τής πολιτικής τού ιδία την
100.000 ορχ. είς τούς συγκρο- επίλυσιν εξαγωγικόν προβλημά-
τοϋντας θιώσιμα ποίμνια, άνεξαρ τίον τη5 Χων«·ς·
τήτως τών έκτρεφομένον παρ' αύ Παραλλήλως ό ΠΣΕ. άπεφάσι
τών ζώον, ϊστιο καί αν διά των αε κατά τί1ν χθεσινήν συνεδρίασιν
κατεχομένων καί άγοραζομένων του δπω? Ιά^Ά τάς άπόψεις τών
τοιούτον, σχηματίζεται ποίμνιον ά ^ελω
ΤΗΝ ΔΙΕΥΡΥίΜΣΙΝ ΤΟΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΕΙΣ ΟΛΑΣ
ΤΑΣ ΧΩΡΑΣ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Ο ΣΥΝΔ, ΕΞΑΓΩΓΩΝ
του έν
τάς άπόψεις τών
π°°σεχών
ών 200 αί έμΛορικών διαπραγματεύσΐως με
τα τής Γιουγκοσλαβίας καί τής
_■* Ρουμανίας διά τα τυχόν προ'βλή-
ματα, τα όποϊα άνακύπτουν κατά
ι την έξαγοιγήν ελληνικόν προϊόν¬
των. Αί επί τοΰ προκειμένον άπό-
τής έξαγγελίας τών νέων κρατι
κων μέτρων, διά την υπό τοϋ δή
μοσίον σνγκέντρωσιν τοΰ έλαιολά
δου καί την εξαγωγήν τον τυπο-
ποιονμένον προυόντος. Επί τοΰ Θε
ματος αύτοΰ ό ΠΣΕ Θά υποβάλη
πρός τό ΰπονργεΐον Εμπόριον σχε
τικόν ύπόμνημα διά τοΰ οποίον Θά
ζητεϊται κα'. ό διαχο>ρισμός τών *
ξαγωγών ΐπι»νΰιιιον έλαιολάδων ά
πό τό γενικα')τερον Θέμα τής έλ«ϊ
κης πολιτικής.
Επί τοϋ προκειμένον ό Π Σ Ε υ
ποστηρίξει ότι ή συνέχι·σις καί διά
την εφετεινήν περίοδον τών έξα-
γονν έποίνύμων έλαιολάδων θά συν
αρτάται μέ τάς διαμορφονμένας
είς τό εσωτερικόν τιμάς έν συσχε
τισμώ μέτάς διεθνεϊς.
ΕΙΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ψεις θά άφοροΰν καί είς τάς έν- Τέλος, ό ΠΣΕ θά υποβάλη άρ
Ήρχισεν είς τό Χρηματιστηρι δεχομένας βελτιώσεις επί των πι μοδίως καί έτερον ΰπόμνημα άνα
όν Αθηνών ή λειτονργία ειδικόν νάκιον των εκατέρωθεν άνταλλα- φορικώς μέ την ανάγκην πλήρους
Η ΕΤΡΩΠΑΊ-ΚΗ
ΤΡΑΠΈΖΑ ΕΠΕΝΔΤΣΕΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Κατά 18% ηυξήθησαν αί έπεν-
δι'σες Λαγίου κεφάλαιον είς την
'Κλλάδα κατά τό 1969, ένώ αί
ρνθμοί άνύδον τής καταναλώσεως
υπήρξαν βροδΰτεροι έκείνων τής
«ίιξήσε'ος τοϋ εθνικον είσοδήμο-
της — κατά 7% τής ίδιωτικής κα!
κατά 3% τής δημοσίας. Τουτο,
ώς ανεκοινώθη, άναφέρει ή ίτη-
σία ϊκθϊσις τής Εύροιπαϊκής Τρα¬
πέζης Έπενδύσειον, ή δποία Λνα-
λν?ι ταί οικονομικάς έξελίξπς
[*ίς ΕΟΚ καί των συνδεδεμένον
γωρίιν. Αύτη μνημονεύει έπίσης,
δτι ή καθαρά είσροή δημ-οσϋον
κπί ίδιοΤ'κων κρφαλ.αίων ανήλθεν
είς 310 έκατ. δολ. καλύψασα τό
ελλειμμα τοϋ Ισοζιιγίου τρεχοι·σ(ήτ
συναλλαγών κα!, δτι εσημειώθη μι¬
κρά ανοΛος τοϋ δείκτον τίμιον )«τ-
ταναλοιτοΰ — κατά 2,6%.
έξομοιώσειος τών πωλήσεων έλλη
γιούχων. Κατά την σχετικήν ά Έξ αλλου, ό ΠΣΕ ήσχολή|θη νίκων προϊόντων είς δικαιουμένους
νακοίνωΐίΐν, τό νεοϊδρυθεν γρα- "αί μέ τό έλαϊκόν βέμα έν όψει ατελείας πρός τάς έξαγωγάς.
φεϊον διαθέτει πλήρεις καταλό- ^__________________________________________
γονς τών πραγματοποιονμένων έ
κάστοτε κληρώσεων δμολογιων
είς τό άρτιον η μετά λαχνοϋ καί
παρέχει πάσαν πληροφορίαν σχε
ηκώς μέ τα Όμολογιακά Δάνεια
τοΰ Δηιιοσίον, τής ΔΕΗ καί τών
άλλον Όργανισμών.
ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ ΑΓΓΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΕΝΑΙΑΦΕΡΟΜΕΝΗΔΉΈΩΡΓ, ΠΡΟ'ΓΟΝΤΑ
Άφικνρϊται την Κυριακήν είς βνρβοδεψίας, θά έχη και σήμερον
Αθήνας αποστόλη Βρεττανών | Ιδιαιπκάς έπαφάς διά την βιερεύ-
είσαγωγέων, μελών τής Έθνικής ] νησιν των δυνατοτήτον, πρός ,ιε-
Όμοσπονδίας Εμπόριον Φρον- ραιτέριο ανάπτυξιν τών συναλλα-
τον καί Γεοιμήλτον, προκειμένον γων τίνν δύο χοιρών.
Τό "ΪΛουργεϊον Εμπόριον ή νά έχη συνο·μιλίας μέ τόν Συν- Ή έντ>μερο).τι»τι σύσκεψις είς
χθη εις την απόφασιν, δπος επι δεσμον Έλλήνο>ν Έξαγογέιον τό Ε.Β.Ε.Α. αφεώρα είς την οιλ-
τηέι|'η την εισαγωγήν ξηρών καρ Νο.των Γεοργικών Προϊόντων, τύπωσιν έκ μέρους της άργεντι-
πόίν, πρός κάλ.ν>Ι»ιν των εγχωρίων επί θεμάτον άφοριόντον είς την νής άντιπροσο>πείας καί των Έλ-
άναγκόν καί στήριξιν των τι- ' διεΰριΐνσιν τίόν ελληνικόν έξαγο- λήνον έκπροσώπιον των παραγω
μών των ώς άνω προϊόντιυν είς ' γήν τοΰ τομέος αύτοΰ είς την γικών όργανώσειον πραιάσειον,
την εσωτερικήν αγοράν. Σχετι- Αγγλίαν. ι διά την πεοαιτέοο σύσπιιϊίν τ/Λν
ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗ
ΕΙΧΑΓΩΓΗ ΞΗΡΩΝ
ΚΑΡΠΩΝ
κ.ος εγνώσθη, ότι ή λύσις τής έν
διά την περαιτέροι σύσφιξιν των
Ε!ς τα πλαίσια τών συνομ,ιλιών ' οικονομικήν σχέσεων ΈλλάΛος
- & „ , της ή αγγλικη αποστόλη θά επι- καί Άργεντινής. Είς την σύσχβ-
τοπ,ν της διαπιστωθείσης έλλείψε ακεςΟή τούς τόπους παραγογής, ' ψιν παρίστατΤ κ.αί ό Ιν Άβήν^
ως ξηρών καρπον, λόγω μειωμέ- οναχΕΛ-οίας καί επεξεργασίαν πθέσ6υς τής Άργενπνης.
ν^ς εψετε,νης «αοαγωγής καί τιΤη· γεωργικών προϊύντον, τα ό-ι Ή άργεν^ινή αποστόλη εισ ,6
άργεντινή αποστόλη είς τύ
ένδιαφέρουν έμπορικώς. | πΛαΓσια τών έπαφόν της, ϊπεσκε-
». , . , - · ίοΐ ΤΤ1ν 23τΐν τρέχοντος φθη χον ύφνπονργόν 2
ί^υ προσφορας καί ξητησεως. μηνός θά λάβη χώραν τελ,κή σύ- ! κ. Κσζώνην, μετά τον
θέσιν υπέρ των είσαγωγων ξη σκέψις, μέ · '
. , ..... έκπηοσΑ- | χε διερευνητίκή|ν
είχον λάβει και αί πων των υπουργείον Εμπόριον' θεμάτων κοινοΰ
έυΛοριχαί δργανώσεις, ] καί Γεωργίας, διά την λήψιν σχε-1 Κατά την σΐΛ·άντησιν αύτήν'
τικων άποφάσεον. Είς την σύσκ?- [ τάσθησαν αί ί«φιστάμϊ)ΐ'αι πρόο
ψιν αύτην θά λάβοιη- μέρος κα'ι " πτικι»! διά την διεΰρυνσιν των έ«-
ΕΙΔΙΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΑΙ
ΚΑΙ ΔΓΕΤΚΟΛΤΝΣΕΙ1-
ΕΙΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΣ Α_.
'Εξετάξεται υπό τού ύιπουργείον
Σνντονισμοϋ τό θέμα τής παρο
χής είδικών άπαλλαγων καί Βιευ
κολυνσεο)ν καί είς τάς ξενοδοχεια
κάς ίΛΐχειρήσεις, αί οποίαι ϋφΐ
σταντο κατά την δημοσ£ενσιν του
Α.Γί. 543)68 ώς προσωπικαΐ επι
χειρήσεις νίαί μετετράπησαν μετα
την 1.Τ.70 είς Άνιονύμονς "Εται
ρίας. Τούτο ανεκοίνωσε πρός τον
Σύνβεσμον Α·Ε. καί ΕΠΕ τύ ν
πουογεΐον ΟΙκονομικών.
ίκπρόσοποι τού Συνδρσμου Νω-
πων ώς καί &λλυ>ν συναφών έξα-
γο>γΜ«δν <ρορέο>ν.
ΟΙ ΑΡΓΕΝΤΙΝΟΙ
σννολ.λαγών μεταξΰ "Ελ¬
λάδος καί Άργεντινης.
Έν τώ μεταξΰ, θέματα σχε-'ΐ-
κΛ μέ τάς εμπορικάς σχέσεις Έλ-
λάθο; καί Βραζιλίας συνεζητήιθη-
Έξ αλλου επραγματοποιήθη «αν κατά την στΛ'άντησιν τοΰ ύ-
είς τό Εμπορικόν καί Βιο,μηχα- Λοι>ργοΰ 'Εμπορίου κ. Ζάππα με-
ν-κίνν Έπιμελητήριον Αθηνών ή τα τού έν Αθήναις Βραζιλιανον
πρώτη έπίσημος έπας-ή τής άφι- πρε-σί.εως κ. Καμτάλ. Κατά την
χθείσης έμπορικής άποστολής της υννάντησιν «ιηήΛ' άνπηλλάγηοαν
Άρνιντινής. Ή αποστόλη αυτή, άπόψεις διά την περαιτέρω διεν-
ή ό" άλ ά
ή όποι".τ, άποτελεΓται άπ)ό
ρυνσιν τΛν εμπορικόν καί οίκο-
»ρον>, είσαγωγεΐς καί έξαγωγείς νομικών γενικώτερον συναλλαγών
κρεάτων, δερμάτων κα), ύΐών ' μεταξν τών δύο χωρών.
ΑΝΕΤΕΘΗ Η ΚΑΤΑΣΚΕΤΉ
ΑΡΔΕΤΤΙΚΩΝ ΔΙΚΤΤΩΝ
ΤΗΣ ΠΕΔΙΑΔΟΣ ΣΕΡΡΩΝ
Είς την τεχνικήν έταιρίαν «Σκα
πανεύς» άνετέιθη ή κατασκευή τών
Λδρεντικών δικτύων είς τάς πε¬
ριοχάς Σιδηροκάστρου, Σερρών,
Φλαμπούρου καί Νιγρίτης, διά
την αρ-,δεΐυσιν (εκτάσεως 157'.00Ο
στρεμμάτοχν, Ό αύτός τεχνικάς
οΐκος ανέλαβε την κατασκευήν καί
των λοιπών σννα.'φών ίργων Λιά.
την πλήρη άξιοποίησιν τής άρβευ-
θησομένης περιοχής, ήτοι προστα-
χετευτικών κοί άποστραγγιστικών
τευτικών, άντυϊλημμυρικωΑ', άπο-
Ρργο^ν, ώς κα), τοΰ έπαρχιακοϋ καί
άγροτικοΰ δίκτυον.
Ό προϋπολογισμός σννολικής
•δαπάνης τον ίργου άνέρχεται είς
κν δισεκατομμύριον δραχμών, έ»
τών οποίων ποσοστόν 70% θέλει
καλνψκι ή άνάδοχος τεχνική έται·
ρεία δι' βίσαγιογής δανειακών κε¬
φαλαίων έκ τοΰ εξωτερικόν, σνμ-
I
φώνως πρός άναληφθείσ«ν ύπ' αύ'
• τής σχετικήν υποχρέωσιν.
ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΕΤΑΙ ΤΟ
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣ
ΔΗΜ. ΚΤΗΜΑΤΟΣ
Μεταβιβάζεται είς τους κληρο-
νάμους τοΰ α)η»6ιώσ<χντ»ς Λικαι- ουχον τό κατ' εφαρμογήν τοϋ δρ- Ορου 4 τοΰ Α.Ν. 263)68 δικαίω- μα έξαγοράς δημοσίου κτήματο; {ιπό τοϋ κάτοχον τον, τό δέ δι καίωμα τουτο μεταβιΛαζεται είς άπαντας τονς κληρονόμονς τον σΑτησαμένον την έξαγοράν κατό- χου άδιακρίτως. Τοιοιτοτρόπως θΛεφήνατο τό Νομικόν Συμβούλιον τοΰ Κράτονς διά τής ΰπ' αριθ. 799)70 γνοιμο- δοτήσεώς τον, κοινοποιηιθείσης υ¬ πό τοΰ υπουργείον Οίκοιναμ<ικών ΐρός τοΰΐς οίδωνομικοΰς έφόρου; του Κράτους. Είς συγκροτηθείσαν σύσκεψιν ΰ πό την προεδρίαν τοΰ ΰφυπονργού Εμπόριον καί μέ την συμμετοχήν αρμοδίων ΰπηρεσιακών παραγόν- των, εξητάσθη είς την τελικήν φά σιν τον, τύ καταρτισθέν σχέδιον Ν. Δ. «περ'ι άνοδιοργανώσεως κ.αί έκσυγχρονισμοϋ τοΰ Χρηματιστηρι ου Άξιόν Αθηνών». Ώς εγνώσθη, διά τοϋ σχεδιον προβλ.έπεται ή διεύρννσις τοϋ άρι- θμοΰ των έπισήμο>ν χρηματιστών
χα τίθενται δροι καί προϋποθέ-
σεις διά την άσκησιν τοΰ έπαγγέλ
ματος αίτών, ώς καί οί τράποι ε¬
ξευρέσεως συνεγγυητικοΰ κεφαλαί
ου. Έπιδιώκεται έπίσης ό έκσυγ
χρονισμός τοΰ σι»στήματος λειτουρ
γίας τοϋ Χρηματιστήριον, συμφώ¬
νως πρός τάς διεθνεϊς χρηματιστη
ριακάς έξελίξεις.
Έκ παραλλήλου, βάσει είδικής
μελέτης ένδέχεται καί ί| άλλαγή ί
τοΰ συστήματος διενεργείας τών
χρηματιστηρκικών πράξεοιν ^ιά
τής προσθήκ,ης ήλεκτρονικοΰ νπο-
λογιστοΰ άναγραφής τών τιμών
καί σύγχρονον ένηιμερώσεως των
έπαρχιακών γραφείων, ώς καί ή
δυνατότηΐς Ιδρύσεως γραφείων
πληροφοριών είς τα μεγάλα έπαρ-
χιακά κέντρα.
Η ΧΡΗΜΑΤΟΑΟΤΗΣΙΣ ΕΓ
ΧΩΡΙΩΝ ΓΕΩΡ Π Κ ΩΝ ΜΗ-
ΧΑΝΗΜΑΤΩΝ.— "Τπό τής Ε.
Σ.Ο.Π. εξεδόθη ή ΰπ' αριθμόν
749)8·1Ο.7Ο απόφασις, διά τής ο¬
ποίας ορίζετοι, ότι υπό τής ΑΤΕ
θά ΐταρέχεται δανειοδότησις μέ χά
μτ)λοτόκου; πι.στώσε)ις μόνον είις
Λεριπτο>σεις προμηθείας γεοιργι-
κων μηχοντηιάτων, έγχωοίον κα-
τασχευής.
ΝΕΑΙ ΛΙΤΗΣΕΙΣ ΔΙ" ΒΠΕΝ-
ΛΤΣΕΙΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ—Ώς α¬
νεκοινώθη έκ τού υπουργείον Συν
τονισμοϋ/ ή παρ' αΰτφ αρμοδία
Έπιτροπή είσηγή&η την ϊγκριοιν
αίτήτετυν διά την πραγματοποίη
σιν συμφώνως πρός τάς διατάξεις
τοΰ Ν. Δ. 2687, νέων ιδιωτικήν
π«ραγωγικών έπενδύσειον έν Έ λ
λάδι, 0.057.3^4 Λολλαράον, 3.000
000 γερμανικόν μάρκον καί 30.
000.000 >ιρρττων, διαφόρων έτσι
ρειόν.
Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΕΣΦΑΓΜΕ-
ΝΩΝ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΑΜΝΩΝ &
ΕΡΙΦΙΩΝ.— Διά τής ύπ' αριθμόν
42)70 Άγορανομικής Διατάξεως,
άπαγορεύεται ή διάθεσις είς τή
κατανάλωσιν έσφαγμένων έγχιορί
ιον άμνόν, βάροτ'ς είς καθαρόν
κρέας μετά τής κεφαλής κ·α'ι των
ϊντοσθίον, κάτιο τόν 9 χιλιογράιι
μιον, ώς κυί έγχοιρίοιν έριφίων,
βάρους 6 χιλιογράμμοιν, ώς δνω·
Ή άνιοτέροι απαγόρευσις δέν ί-
σχΰει επ!, ΙΟήμερον πρό τοΰ Πά-
σχα εκάστου ϊτους.
Έξ άλλον, διά τής ιδίας Άγο
οανομικής Διατάξεο^ς όρίζεται δτι
βφάγια, βάρονς καθαροϋ κρέα-
τος μρταξΰ 150 καί 220 χιλιογράμ
μοιν θά μετ«φέρωνται κα!( θά
φΓρτοΐκφοοτώντονται τεμαχισμέ-
να είς τρία τονλάχιστον τεμάχια,
έκ τών οποίων τό 8ν θά πεςιλαμ-
βάνη τα δύο όπίσθια τεταρτημό-
ρια ήνιομένα, τα δέ δνο έτερα θά
(Ιποτελοϋν τα δύο έμπρόσθια τ?-
ταρτημόρια κεχωρισμένα. Σφά
γι« βάρους μέχρις 150 χιλιογράιι
μόν, καθαροϋ κρέατος, έφ' όσον
τό μήκος ατΗων κατά τάς διενερ
γοι»αένας φορτοεκφορτώσεις δέν
εγγίξει τό έδαφος, δύνανται νά
μεταφέρωνται καί νά φορτοεκ<ρορ τώνωνται όλόκληρα. "Αλλως Θό μεταφέρωνται τειιαχισμένα είς τρί·α ή δΰο με'ρη δι' έγκαρσίας το- μής- ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΚΑΠΝΩΝ ΚΑΤΛ ΤΗΝ Ιην ΟΚΤΏΒΡΙΟΤ — Συμφώνως πρός τό μηνιαίον στατιστικόν δελτίον τής Καπνεμ- πορικής Όμοσπονδίας τής Έλλά .δος, τό σύνολον τόν άποθεμάτων εξαγωγικόν καπνών, των έσοδει- ών 1968 καί προηγούμενον άνήρ- χετο κατά την Ιην Όκτοιρβίου 1970, είς 44.118 τόννοι'ς κατανε μομένους ώς εξής: Καπνεμπόριον τόννοι 5.580, Δή μόσιον τόννοι 38.538. Σημειοΰται, ότι πέραν των 38.538 τόννων, τό Δημόσιον Ιχει είς χείρας του έτέ ρου 1.692 τόννους ίσωτερικής «α- ταναλώσειος, τής ίσοιδίίας 1968. ανερχόμενον, ούτω, τοΰ συνολικόν Οψους άποθεμάτων τοΰ Δημοσίου έκ τ'ϋν έσοδειών 1968 καί προη- γουμένων, είς 40-230 τόννους Έξ α/λου, τα άποθέματα κα¬ πνών τής νέας άμερικανικής ποικι λαας «Μπέρλεϋ*, ΐσοδειών 1969 καί προηγομέυνων, ανήρχοντο, κα τα την Ιην Όκτβωρίου 1970, είς 3.296 τόννους, έξ ών τόννοι 3.216 τής τελευταίας εσοδείας 1969. Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΤ ΧΑΡ- ΤΟΣΗΜΟΤ ΚΟΛΟΦΩΝΙΟΤ. — Κατά την χθεσινήν συνδρίασιν αυτής, ή Έπιτροπή τοϋ άρθρου 2 τού Ν. Δ. 226)69" ήσχολήιθη με περιπτώσεις έπιστροφής χαρτοσή- μου επί έξαγοιγών σειράς προϊόν- το)ν. Επί τοΰ συνόλου τών σνζη- •τηθέντων, ή Έπιτροπή ϊλαβεν άπό φασιν μόνον είς τό θέμα τής έ¬ πιστροφής χαρτοσήιμου, επί φομ- •«κττικών πράξεων έξαγωγής κο- λοφωνίον άγορασθέντος έκ τής ΚΟΒΕΡΗΤ. 'ϊκ τής ΌμΛσπονοίας Ίδιωτι- κών 'Τπαλλήλων "Ελλάδος άνακοι νοΰται ότι εξεδόθησαν διαιτητικαί άποφάαεις, διά τών οποίων αύξά- ονται αί άποβοχαΐ των λογιστών άπάσης τής χώρας άφ' ενός (άπό ο,ασις τοϋ Δ.Δ.Δ-Δ. Αθηνών) καί ν ΰπαλλήλο)ν ζαχαροπλαστείον άφ' έτερον (απόφασις τοΰ Π.Δ. Α.Δ. Αθηνών). ΟΙ μισθοί τών λογιστών αύξά- νονται κατά 12% εως 13%. Διά τής διαιτητικής άποφάσε- ως τα κατώτατα δρια τών άποδο- χον τών ύπαλλήλων ζαχαροπλα¬ στείον, ποτοπολείων κ.λ.π., καθο ρίζονται ώς ακολούθως: 'Λπό συμΛληρώσεως τοΰ 14ου Ιτονς μεχρισι*μίΐληρώσεως τοΰ 15ον Ιτονς τής ήλικίας των, δρχ. 1.370. Άπό τής συμπληρώσεως τοϋ 15ου ϊτους μέχρι τήςσυμπληρώσε- ως τοΰ 17ου ϊτους τής ήλικίας των, δρχ. 1.390. Άπό τοϋ 17ου Ιτους μέχρι τής συμπληρώσεος τού 19ου ϊτους τήι, ήλικίας των δρχ. 1.760. Μετά την συμπλήροκπν τού 19 ου ετους τής ήλικίας των, οί μι- σθοί τών ύπαλλήλων καθορίξονται Οαλόγως τΛν έτών υπηρεσίας εΐ- τόν αυτόν ή είς ϊτερον έργοδότην δμοηδοϋς έΛΐχειρήσεως, ώς Λκο»· λούθως: Ιον Ιτος υπηρεσίας δρχ. 2.060, 2ον ετος δρχ. 2.200, 3ον καί 4ον ετος υπηρεσίας δρχ. 2.350, δόν καΐ 6ον δρχ. 2.510, 7ον καί 8ον δρχ. 2.730, 9ον καί ΐθον δρχ. 2. 960, Ιΐον και 12ον δρχ. 3.190, 13 όν καί 14ον δρχ. 3.430, 15ον καί ΙΟον δρχ· 3.650, 17ον καί 18ον δρχ. 3.800 καί 19ον καί 2Οόν Ιτος υπηρεσίας δρχ. 4-100. Μετά τό 29όν ετος υπηρεσίας, ό μκίθός αύξάνεται κατά 100 δρχ. καθ" έκαστον ετος υπηρεσίας καί μέχρι συμ.τληρώσεως βασικοϋ μι- σθοΰ 5.000 δρχ. Διά τής αποφάσεως χορηγεϊταΐ ^πίδοαα γάμου εκ 200 δρχ. μηνιαί ως. Τα ώς αν« κατώτατα δρια των μισθόν ίσχΰουν καί διά τοΰς άρ¬ ρενας καί διά τάς θήλεις νπαλλή λονς. ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣ10Τ Ό ΰπονργός Βιομηχανίας θά έγκ.<ανιάση την προσέχη Δευτέ¬ ραν την νέαν πτέρυγα τοΰ έρ- γοστασίου μονοαΐονικδν έλκυ- στήρων ΑΓΚΡΙΑ, παρά την *- δόν Πειραιώς 191. Σκοπός ι<Ί; επεκτάσεως είναι ή αύξησις ^ παραγωγής, προς κάλυψιν των έ πιτοπίων άναγκών καί προώτ)ηο"ΐ·ν των εξαγωγήν τής έταιρείος-
Φαίρεϋ Μαριν Λτδ. Ιχει μήκος 10 μ., μεγάλή ταχύτητα, γ,ύτο;
άπό !νες ύάλου κ#ί θέσεις γιά δύο έπιβάτες καί τόν κυβερνήτη
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΔΕΝ ΤΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΠΕΡΙ έκατ. δρχ. αφορώντα δαπάνας δι-
ΘΩΡΙΑ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΣΙΤΌΎ | αγραφής άγροτικών χρεών.
ΒΡΙΟΝ.— Συμφώνως πρός προ
σορινά στοιχεία τοΰ Έθνικοΰ Όρ
»ΰ Καπνοΰ, αί έξαγογαί κα
Ό βραΐδευθεΐς λευκός χοϊρος εί; την εφετεινήν Κτηνοτροφι-κήν "Εκ¬
θεσιν τοϋ Κενιλουόρθ τής Αγγλίας.
ΚΑΙ ΚΡΙΘΗΣ. — Έξ άρμοοι
άς πηγής εγνώσθη, δτι δέν ΰφί-
στανται περιθόρια διά την έςαγιιι
γήν σίτου καί κριθής, όεδομένου
ότι τα πλεονάσματα αυτών θά χοη
οιμοποιηθούν ως κτηνοτροφαί, είς
τα γενικώτερα πλαίσια ένισχΰσε-
ος τής κτηνοτροφίας.
Κατά τάς αύτάς πληροφορίαι ς,
θά μειο)θοΰν αί είσαγογα'ι ποσι-
τ)')Τ0)ν των ανωτέρω εΐδών έξ Ά
μερικής, λάγο τοϋ δτι αί άνάγ-
και τής καταναλώσειος καλύπτον-
ται, πλήρος, έκ τής έγχορίον τα
ραγωγής.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΤΝΕΔΡΙΑ-
ΣΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΤ
ΑΡΘΡΟΤ 2 τού Ν.Δ. 226)69 —
Συνέρχεται, σήμερον, ή Έπιτρο
πή τοΰ άρθρου 2 τοΰ Ν.Δ. 22Ο
(>!) καί θά άσχοληθή μέ την ε¬
ξέτασιν έπισΐροφής χαρτοσήαου έ
πΐ τών κάτοιθι, μεταξύ άλλον,
περι,-ιτώσεων: Επί έξαγογής
δερμάτον, έλαιων, κολοφωνίου,
λον-«ονλίον, άποιφλοιωμένων πυ
ρήνον κα'ι προϊόντον κατασχενα-
ϊοιιένων έκ πρώτον ΰλων καί ΰ
λικών σνσκενασίας, άτελώς, έκ
τοϋ έΕωτερικοΰ εισαγομένων.
Έξ άλλον, τα έσοδα κατά τό
γραιχμα, έναντι 2.051.956 χιλιο-
γράμμων τοΰ Ιδίου μηνός 1969.
ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΑΝΤ!ΤΙΘΕΝΤΑΙ
ΕΝΤΟΝΩΣ ΕΙΣΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΝ
'Η Έργοδοσία των Έργατοτε-
ώς άνω έπισκοποΰμενον χρονικόν , "* <*"·"·«·-» «·■ ' δ.άστημα άνήλθον είς 22 267 έκ ί4πο %τ}ζ εναρ|εϋ)ς Έξ αλλου, αί έξαγογαί καπνών ' χνιτών Η ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΙ ΤΟΤ ΕΞΑΓΟ ΜΕΝΟΤ ΚΙΣ Η11Α. ΤΟΜΑΤΟΙΙΟΛΤΟΤ Ό Πανελλήνιος Σύνδεσμος Έξαγωγέων, έν 8ψει της έπιβολής άπό 15.11.70 άντι στΐίθμιστικής είσφο>άς επί τοΰ εί
οαγοιιένον είς ΗΠΑ τοματοπολ-
του, θα. ζητήση άπό τό υπουρ¬
γείον Εμπόριον, όπως μεσολαβή
«η καί άνασταλή τό μέτρον τον
το διά τόν Ελληνικόν τοματοπο'ι
τόν.
Ιίροστΐθεται, σνναφόίς, ότι Λπδ
τής ενάρξεως τής έξαγωγικής
περίοδον μέχρι τής 30ής Σεπτεμ
βρίου, βπ£' σύνολον* 16,.'808 τόν.
έξαχθέντος τοματοπολτοιϋ, οί 3.
ΒΒ5 τύν. εξήχθησαν είς ΗΠΑ·
Η ΕΙΣ ΟΛΟΣ ΝΕΟΤ ΜΕ-
ΛΟΤΣ ΕΙΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙ-
ΑΝ. — Διά τής ΰπ' άρ. 2964)
8.10.1970 έγκυκλίου τοϋ υπουρ¬
γείον τών Οικονομικόν, πβρέχε-
ται ή διευκρίνησις ότι επί περι
πτώσεον είσόδου νέου μέλους είς
υφισταμένην κοινοπραξίαν, άπαι-
τεΐται κατάθεσις, μόνον, τής νί-
ας περί τούτου έγγραφον συμφω
νΐας είς την άρμοδίαν φορολογι
κήν Αρχήν, συμ>φι!)νος πρός τίιν
διάταξιν τής παρ. 2 τοΰ αρθριιυ
1 τοΰ Ν.Δ. 4)1968.
ΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΙΔΡΎΣΕΩΣ
ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΕΩΝ ΨΤΓΕ1
ΩΝ. — Έξ αφορμήν σχετικών
διαμαρτυρίαν πεςί άθρόας χος>η-
γήσεος άδειΛν Ίδρΰσεος καί ι·
πεκτάσπος ψυγείο>ν, έκ τού ιι
πουργεΙΌυ Γειοργίας · άνακοινοτΚΛΐ
ότι ό άριθμός τών άδειών τούτον
ε:να> περκυρισμένος, λόγω τής τ>
φισταμένης έπαρκείας είς ■ψυκει-
κους χοίρους καΐ, χοοηγοϋντ,ιι, μιι
νόν, έφ' όσον συντρέχουν
ρυΐ λόγοι διιχσφαλίσεως ιήΊς
οργικής παραγο>γής.
Περαιτέρω προστίθεται ότι μ
ονντελούαεναι έπεκτάσεις ιο>ν
■ψυγείον τής ΕΤΕΑΠ είχον
φασισθή άπό έτών καί άποσνο-
πυυν είς την εξασφάλισιν τής ο-
ναγκαίας βιωσιμότητος τών μι-
είς όγκον ψνκτικων έγκατα
««ασεον τής έταιρείας.
Ιί ΕΙ2ΦΟΡΑ ΔΑΚΟΚΤΟ-
ΝΙΑ Σ. — Τό {«πουργεϊον
Οικονομικόν έκοινοποίησε
-ϊονς Έφόρους τοΰ Κράτους
κυκλιον, διά τής οποίας ή εΐσφο
ρα δακοκτονίας τοϋ έλαιοκομικοΰ
έτους 1070 — 71 ωρίσθη 0,40
δρχ. κατό χιλιόγραμμον παραγομί
νού ίλαιολάδου κα'ι 2% επί τής ά
ξίοις τόν χονδρικώς ποθούμε¬
νον ελαιων.
ΤΟ ΛΙΚΑΙΩΜΑ ΕΕΑΓΟΡ2.
ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΚΤΉΜΑΤΩΝ. -
Τό Νομικόν Συαβοΰλιον <οι Κράτους διά τής ΰπ' άρ. 799)6.8. 70 γνοιιοδοτήσειός τοιι, την Λποι αν απεδέχθη τό υπουργείον τών Οικονομικήν απεφάνθη ότι τό βι κ.αίοιμα έξαγοράς δημόσιον κτη μάτον, κ'ΐτά τάς δΐΛτάξεις τοΐ Α.Ν. 263)68, μεταβιβάζεται είς άπαντας, άδιακρίτιος, τοΰς κλη οονύμυυς τού αίτησαμένον την ξαγοράν κάτοχον. Ή εξέλιξις τοΰ Κρατικοΰ Προ ισολογισμόν.— Σνμφώνοις πρός στοιχεία τοΰ μηνιαίον δελτίου τής Τραπέζης τής Ελλάδος, αί δκπά ναι τοΰ κ.ρατικοϋ προυπολογισμόν κατά τύ πρώτον εξάμηνον 1970, άνήλθον είς 28'614 έκατ. δρχ., ε ν«ντι 24.690 έκατ. δρχ. τοΰ άντι στοίχου εξαμήνου 1969, ήτοι έση μειώθη αύξησις κατά 15,9%. Είς τάς δαπάνας τοΰ Α' εξαμήνου 1969, δέν περιλαμβάνονται 7.048 διάστημα άνήλθον είς 22.267 έκ. δρχ. έναντι 20.207 έκατ. δρχ. τοΰ Α' εξαμήνου 1969, ήτοι έσημειώ θη αύξησις κατά 10,1%. ΑΙ ΕΠιΕΝΔΤΣΕΙΣ ΠΑΓΙ- ΟΤ ΚΕΦΑΑΑΙΟΤ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ. ™αμμα' Εναντι ,α , . , - Είς την κυκλοφορήσ«σαν — ™α|Αμων τ*ς ™Μ?«Μουσης ά™" σφάτιος ετησίαν παίκής Τραπέζης Έπενδύσειυν είς γο)γικ.ής περιαδου τόν παι Ιουλίου πσ ύσ,α | Ιούλιον μέχρι τέλους Σεπτεμβρί ου, άνήλθον είς 6.199*366 χιλιό-' συμβάσεως. άντιτίθεται έν- ίκανοποίησιν δλων Λ τών αίτηματων των, τα ό.τοϊα διε- κδικοΰν μέσο τής νέα;,. έπιδΓω ΰπ' {χντών. συλλογινής Αί τρείς έργοληπτικαί δργανώ την όποίααν άναλνονται αί σημειω ™ΓΟΝ Τ^ ^ρΪΓΪΪα ί" ^ ^' ^ ™^^τ^ θείσαι κατά τό 1969 οικονομικαί ^,™1! ΕΙ* ΕΡΓΑΣΙΑΣ , των πρός τό προτοβάθμιον Δ.Δ. έξελίξεις είςτήν ΕΟΚ καί τάς συν 10ΎΑ™Ύ- ~ ,'Ε* τού 'Οαγατν Λ. Αθηνών, άπορρίπτουν ώς ΰ- δεδεμένας μετ' αυτής χώρας, δ- Γ™ Απα^ολησεως ®νΤ<™*™ περβολικάς δλας τάς αξιώσεις --------......-}·„„. χ,. „: ν__ΛΜ.., Δυναμικόν ανακοινούται ότι ό όρι τίίς Όμοσπονδίας Ο'ικοδάμον, ξήθησαν κατά 18%. ι»θμός άνάδου τής γο βραδύτερος έν συγκρίσει μέ τήτν αύξησιν τοϋ έ θνικοΰ είσοδήιματος. Συγκεκριμέ¬ νως, ή μέν ίδιοτική κατανάλωσις ηυξήθη κατά 7% ή δέ δημοσία κα τα 4%, ένώ ό δείκτης τιμόν ■χατα. ναλωτοϋ εσημείωσεν αύξησιν μό¬ νον κατά 2,6%. Είςτήν έκθεσιν ΰοτογραμμίζίται έπίσης, ή ταχεΐα άνάπτνξις τού έ-' ξο)τερικοΰ εμπόριον τής Ελλάδος ' μέ μεγαλντέραν αύξησιν τών έξα γωγών έναντι τών είσαγωγών καί ή σημαντική δνοδος των άδήλων ] γασιαν άνέργων, κοτα τον παρελ τών θόντα Ιούλιον, ανήλθεν είς 33.052 ^ Γ άξιουμένων ημερομίσθιον των άπαραδέκτων έπιίο- - μειώσεως ώραρίον κ.αί Γ π°°°ανψΒ^ »ι έ°" . του εμφα.νιζει αύξησιν τοπο- θετήσεοιν κατά 69.560. ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΒΩΞΙΤΟΤ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑΝ βώρων κλπ.) πρός τα καθορισθέν τ« τόν Μάϊον 1969 τοιαΰτα ΰπερ- δαίνουν τό 50% όσον κα|, διότι διά τούτων πρσβάλλονται καινοτομίαι καί αξιώσεις (7ωρον, άνθΐ)γιει·ν7| Ι Εκοινοποιήθη υπό τοΰ υπουρ- έργασία), τάς οποίας ουδαμώς πρός την Τράπε άντέχει ή οΐκσνομία μος>.
ΑΙ τρείς όργανώσεις, έκπροσω-
ρί αύξήσείος τής «ξακτέας
τητος δωξίτου πρός την Σοβΐετι ποΰσαι τό σύνολον των κατασκευ-
κήν "Ενωσιν. Διά τής άποφάσε- αστικών όργανώσεων, τονίξουν 8-
ΕΣ2Δ ποσόττ>5
δοχαί είνοι ουσαναλόγως υψηλαι
πύριον. Ή καθαρά είσροή δημοσί' ("? αυτίίΐ: ενκ0!ν"αι ϋΛω? αν>^-, τι ειιδικώς δια την κατηγορίαν κα-
ων καί ίδιωτικών κεφαλαίων έκ , ^ ^,^®0.81^1^ ΤΙ^-'.. 1^^1.Λ^^^"Ι^ί
τοΰ έξωτερικοΰ εσημείωσεν έπίσης |
άξιόλογον αύξησιν, άνελθοϋσα είς
310 έκατομμύριο, δολλ., διά τίς ό
ποίας εκαλύφθη τό Ιλλειμμα τοϋ ι,
σοζυγίου τών τρεχουσών συναλλΐϊ; ^ ^ πρόσθετος
μεγαλυτέοον τών
γοποο6άτο)ν.
ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΕΞΠΙΗΡΕΤΗΣΕΩΣ
ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΟΤΧΩΝ
γραφείον εξυπηρετήσεως ΰμολο κτικών .τροϊόντων.
■γών.
Η ΚΑΛΤΨΙΣ ΤΩΝ ΑΝΑΓ-
ΚΩΝ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΟΤ ΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΑΣ ΕΙΣ ΕΡΓΑΤΙ¬
ΚΑΣ ΧΕΙΡΑΣ.— Κατά την δι
άρκειαν συνεργασίας τοϋ διοικη-
τοΰ τοΰ Όργανιαμον Άπασχολή-
βεως 'Εργατικοΰ Δυνο,μικοΰ, κ. Ι.
Παλαιολόγον καί τοΰ πρόεδρον
τον Συνδέσμον Έλλήνων Βιομη-
χάνονν, κ. Ι. Μητσοΰ, εξητάσθη
τό θέματής έπιτεΰξεως τής μεγί
στής δυνατής άξιοποιήσεως τοΰ
εργατικόν δυναμικοΰ.
Ιδιαιτέρως, κατ' αυτήν, σννε-
ζητήθησαν θεαματα αφορώντα είς
τόν συντονισ'μόν τών ένεργειών,
διά την ικανοποίησιν των είς έργα
τικάς χείρας άναγκόνν τής άλμα-
το>δό)ς άναπτυσσομένης έγχιορίον
Γ>ιομηχανίας, παράλληλον προώθη-
σιν τών ζητημάτων τα όποϊα άπα-
σχολοΰν τούς "Ελληνας έργαξομέ
νους.
ΑΙ ΕΙ ΣΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑ ΚΑ
ΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΤ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΤ ΤΟΝ ΑΤΓΟΤ-
ΣΤΟΝ.— 'Τπό τον {«πονργείου
Σ νντονΐιίΤμοΰ ανεκοινώθη ότι αί
είς συνάλλαγμα καταθέσεις τών
είς τό εξωτερικόν εργαζομένων
Έλλήνων, ώς καί τών ναυτικών,
εσημείωσαν Ιντός τοΰ Αύγουστον
1970, καθαράν αύξησιν άνελθοΰ-
σαν είς 2-017.250 δολλ. Κατόπιν
καί τής νέας ταύτης αυξήσεως τό
συνολικόν υπόλοιπον τών έν Ελ¬
λάδι κατα'θέσειον τής κατηγορίρς
αυτής, άνήλθε την 31ην Αύγου¬
στον 1970, είς τό ΰφος των 16.
1)6.').205 δολλ., έναντι 5.009.810
δολλαρίων τής αντίστοιχον ήμερο
μηνίας τοΰ 1969, σημειωθείσης ου
τω έντός τοΰ ϊτους αΰξήσεο>ς κα
Γά 11.953.395 δολλ., ή κατά 239
τοίς ί-κατόν (ΰπεοτυΐλασιασμός).
Έκ πΐιΐραλλήλον τα πρός κ-ατά-
θεσιν άποσταλέντα έκ τοΰ εξωτε¬
ρικόν έμδάσματά τοιν, κ«τά τόν
ππρελθόντα Αύγοιβτον, άνήλ.θον
είς τό ποσόν τών 3.000191 δολλ.,
τό οποίον είναι καί τό ύψηλότερον
είσαχθέν έντός μητνός ποσόν σνν-
αλλάγματος, πάσης μορφής, ποός
λατάθεσιν.
Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΙΣ ΜΙ
ΣΘΩΤΩΝ ΤΠΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΚ" κρίσεως είσαγωγών, προεκρίθη κα
ΩΝ.— Έκ τού υπουργείον Εργα¬
σίας διενκρινίξεται ότι έξ οΰδρμι-
άς διατάξεως Νόμον άπαγορεύε-
ται, δποις όέργοδότης υποβάλη
τούς παρ' αύτω. άπασχολονμένονς
μκτθιοτοϋς είς ιατρικήν εξέτασιν
παρά ίατροΰ τής έπιχειρήσεοις, δα
,-τάναις αυτής.
Έπίσης, είς τό σχετικόν ε"γγρα
ςρον προστίθεται δτι, ό έργοδότης
'έχει κατ' αρχήν τό δικαίο,μα νά
ίλε'γξη τό δεβικαιολογημένον η
μή τής άπουσίας τοΰ μισθωτοΰ έκ
τής εργασίας. Ό ελεγχος, δμως,
τής οϊκοι παραμονης τοΰ απουσιά¬
ζοντος λόγο.) ασθενείας μισθωτοΰ,
είναΐιδυσχερής, καθ' όσον, ώς καί
έν τώ σχετικφ έγγράφιρ τοΰ Ίδρύ
ματος Κοινωνικών Άσφαλίσειον ά
•ναφέρί-ται ή ύποχρεο)τική παραμο
νή τού ασθενούς έν τω οϊκοι τού έ
ξαρταται έκ τής φύσεως τής άσθε
νείας.
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΓ ΚΑΠΝΩΝ ΤΟΝ
ΠΑΡΕΛιθΟΝΤΑ ΣΕΠΤΕΜ-
580-000 μετρικων τόννων βωξί- έν σχέσει μέ τάς σννήιθεις έργα-
του κατά εκατόν εισέτι χιλιάδας τικάς άπολανάς, τούτο/υ όφειλο-
τόννονς, υπό την προϋπόθεσιν δ- μένον είς την έλλειψιν εργατικόν
ποσότης θά έκ- χειρών, συνεπεία τής εΰρείας με
π,εσθή έκ τ°ϋ καί^ορισθησομένοΐυ ταναστεύσεως.
«κοντεν&άν» τοΰ έν λόγω «Ιδους
διά την Β.ΣΣΔ τής επομένης ά Ειδικώτερον, οί «τρείς» υποστη-
.το 1ης Ίανουαρίου μέχρι 31ης ' _
Δεκεμβριού 1971 συμβατικής πε¬
ριαδου.
ρίζουν Οτι τα αίτημα περί καθτε-
ρώσεως 7ώρου εργασίας των οί¬
κοδάμων άπαρραδέκτως προβάλλε-
ται είς τό Δ.Δ.Δ., διότι τουτο δέν
όνάγεται είς τούς δρους καί τάς
συνθήκας εργασίας ή την αμοιβήν
εργασίας καί δέν δύναται νά ρυ-
θμισθή διά τής τοιαύτης εκτάσε¬
ως Σ-Σ.Ε. Σννεπώς, τονίζονν ή
έκδοθησομένη απόφασις πρέπει νά
λάβη τόν χαρακτήρα τοπικής καί
οχι πανελλήνιον εκτάσεως. Επί
πλέον, νφισταμένης νομοθ/ετικής
ρνθμίσεως κοοθιερούσης τό δωρον
ι ^ (Ν. 2269)
1920), μεταβολή τοΰ καθεστώτος
δύναται νά γίνη δχι διά βιαιτητι-
κής αποφάσεως άλλά διά νομοβε-
τ·κοϋ μέτρον —■ ίσχνρίζεται ή ερ-
γοδοσία. Άλλά καί άπό απόψεως
ούσίας είναι άπαράδεκτος μείιοσις
τοΓ» 'Όραρίου εργασίας τοΰ προ-
σιοπικοί) τής κατασκενής, διότι
τοιαύτη μείωσις θά επέφερε άφ'
ενός μείιοσιν τοΰ άποδιοομ.ένον ϊρ-
γον τονλάχιστον κατά 12% καί
άφ' έτερον Ισάποσον αύξησιν τοί
χόβιους.
ΟΊ έργείλάβοι έκφράζοι|ν έπί-
ση: έναντίτοσιν διά τής καθιερώ-
σιν ενιαίον μισθολογίου τών έρνα-
τοτεχνιτών οίκοδόμιον δι' δλ.ην
την χώραν (λόγοι άνομοιογενείας
συνθηκών εργασίας άπό περιοχάς
είς περιοχήν).
"Ως πρός τα ήμεοσμίστΗα, Ανα-
φέρουν ότι διά τοΰς τεχνίτας ί-
αχνπ σήαερον κατώτατον ημερο¬
μίσθιον 175 δρχ., πληροθν τάς δυ-
νατότητας τής οΐκονομϊας ώς μέ¬
σον κατώτατον ημερομίσθιον.
II
ΝΤΚΤΈΡΙΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΤΩΝ ΓΤΝΑΙΚΩΝ
ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
Άπαγορΐνεται ή άπασχόλησις
γνναικών μή σνμπληρωσασών τό
18ον ϊτος τής ήλικίας των είς νυ¬
κτερινάς εργασίας χειροδιαλογής
μεταλλενμάτιον είς μεταλλευτι.κάς
έπιχειρήσεις. Τουτο τονίζει τό υ¬
πουργείον Έιργθισίαις, τόι οποίον
συνιστά την άνάκλησιν των δρ
θρων 44 καί 45 τοΰ κανονισμοΰ με
ταλλευτικών καί λατομικών έπιχει
ρήσετον πρός προσαρμογήν τής
σχετικής νομοθεσίας είς τάς δια-
τάξεις τής ύπ' αριθ. 90 Διεθνοΐς
Συμβάσεως Εργασίας, διά τής
οποίας άπαγορεύεται ή προανβφε-
θάμενη άπσσχόλησις.
1Ό ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ
ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΑΙ άνάγκαι τής ελληνικάς βιο
μηχανίι άς είς εργατικάς χείρας
απετέλεσαν τό αντικείμενον είδι-
κ·ή)ς σν^ΐ^έπΐ'εως1^ ιμέ αυμμετοΐχήν
τον( δαοιμκτρτοΰ ιτοιι ΌργαΜσΙμοΰ
Άπ(χσχο).ήσεοις Έργατικοΰ Δννσ·
μικοΰ κ. Παλαιολόγον καί τοΰ
προέιδρου τοϋ Συνδέσμου Βιομη-
χάνων κ. Μητσοΰ. Κ«τά τήιν σύ-
σύσκεψιν εξητάσθησαν θεματα^ Α
φορώντα είς τόν σνντονισμδν των
ένεργειιον ιοΰ Ο.Α.Ε-Α. καί τοτ)
Σ.Ε.Β., διά την κάλυι|Μν τών ά-
ναγκίόν της μεταποιήσεοις είς έρ
γατικόν δυναμΛ^ίάν.
Είς τα πλαίσια τής προσπαθεί¬
ας τού Ο.Α.Ε.Δ. διά την δημιουρ¬
γίαν εΐδικευμιέ'νωιν στελεχών διά
την 6ιοιμη(χαΐ·ίαΛ^ ό^τιεκρασίσθη ή
Ιδυσις τεχνικών σχολών μοθητεί-
ας είς Άγρίνιον, Καβαλαν, Κ«-
λαμάταν κα!, Ίιοάννινα. Παραλλή
λοις προωθεϊται υπό τοϋ Ο.Α.Ε.
Δ. ή διαοικασία διά την δημιουρ¬
γίαν δέκα Ικπαΐιδετττικόν μονάδων
.αχνρρύθμου έκποιιδεύσειος κατοι-
τέρον προσωπικού τονριστικών έ.-
πιχειοήσεων είς διαφόρους πόλεις
τής χώρας.
ΕΞΕΛΙΣΣΕΣΑ! ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΠΙ
ΓΟ ΠΕΝΤΑΕϊΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
η έπ!;'.εδα τνηιιι οίας
τοΓι λ'ίθν Θα Γ.τιτει χθοϋν δ.γ. ποώ-
την φουι'ιν είς την 'Ελ#ναύα. 'Η
άνωτέ·ρο) δισ,τίστο)Λΐς προκύπτίΐ
ΐν των ,ιι/χρι τούδε ίκανοΛθ'ηιι-
ν.ΰη· άποτελεσίμάτο>ν τοθ δετοϋί,
άν(χ,-ττυξια·,ιοΰ ποαγοάμματος.
Τό μέσον κατά κεφαλήν είσύ-
δημα τή; χι?'Ο«ς, Ίπό τής Έπα
ναστάιϊειος μέχρι σήμερον, ηύξή
(ντ, είς στα&εράς τιμάς κατά 18
5% πΕρί-ΐου, ήτοι <1πό 700 είς 8.Ί0 ?ολλ. Ή έν λόγο) αύξησις ύπε<} Οαίνει σημαντικώς την πραγματο ποιηθείσαν, κατά την αυτήν πΐ θίοδον, είς δλας σχεΰόν τάς χιό ρας τοΰ κόσμον. Πςέπει ν ά σηαε: (υθή ο-ο ή αύξησις τού κατά κε ςιαλήν είϋοδήαατος συνο)δεΰθη ά πό παράλληλον βελτίοχπν τής δια· νομής τοντου μεταξύ τών πτωχο τάξεοιν τοΰ πληθνσμοΰ. Ή (υιθμ.θ'ς ρίιι«](νοιμική όΗ'άπτυ- , ξις δημιουργηθεν ήδη πρόσθετον: ανάγκας είς είδικευμένον προσω¬ πικόν είς κλά&ονς, είς τούς όποί- ούς ή τεχνολογία προο')δευσε πε¬ ρισσότερον ώς είναι ή βιομηχανίο, αί έπικοινοννίαι κλπ. ' Ηύπό τοΰ δετοΰς προγράμμα- τος υίοθετηθ'εΐσα πολιτική δίδει, Ιδιαιτέραν Ιμφασιν είς την οργά¬ νωσιν τής Άνωτάτης Τεχνικτΐς καί Έπαγγελματικής Έκπαιοεΰ- σεοις. Παραλλήλως καταβάλλον¬ ται προσπάθειαι ·διά την όργάνιυ σιν τών σχολών μαιθητείας, τής ταχυρρΰθμου έικΛα^δϊύσεϋ)ς των άνέργων καί τής μετεκπαιβεύσειος τών (έν κ<χί έπιστη}ΐ(ννο)ν, ώς κΛί διά την μειτάκληβιν «αί. ίπαναΛατ^ι- σμόν τών Έλληνος έπιστημοντον. Ή Έθνική Κυβέρνησις έναν¬ τι τών ξένοιν ϊιδιο>τικ(ην τρα.τΐζο)ν
αί οποίαι έπιθυμοΰν νά ίδρυσουν
ΰποκαταστήματά των είς την χώ¬
ραν μας, ηκολούθησε παντοτε πο¬
λιτικήν άνοικτών θυρών. Αί ξίναι
τράπεζαι δύνανται νά άναπτίςονν
την δραστηριύτητά τιον εί- την
Έλλάδα ελευθέρους, χωρίς συμ.
ιιετοχικούς ή αλλους παρεμφ(ΡεΙς
περιορισιμονς. Έπίσης, έν αντιθέ¬
σει πρός πολλάς άλλας χώοας,
δέν ϋπάκ.εινται είς διαφορετιχον'-
λειτουργικούς φορολογικοΰς, βιοι'
ν.ητικούς ή άλλους οΰσιώδεις βρΟυς
έν σχέσει πρός τάς ελληνικάς τρ»,
πέζας.
Ή Έβνική Κυβέρνηβις
εί, δτι είναι Λννατή καί φης
διά την εθνικήν οίκονομίαν, ή *!
ν0ργωτ(ί(ρ<ΐ σ1^μ^6ο|.ή ,τών ξ^ν,^ Τραπεζών είς την βελτίωσιν τοί» ελληνικόν τρβπεζικοΰ συστήματ»; καί την προώβησιν τών άναίττι* ξιακών στόχων τού δετοΰς άνΓ- πτυξιακοΰ προγράμματος. Ή Ελλάς κατέστη ήδη «ιε&νΓ; Ιπιχίΐοηματικόν κέντρον. Κοτά την βιετίαν 1968—69, 78 έμπορν. βιομηχανικα; καί 189 ξέναι νσν- τιλιακαί έπιχειρήσεις ϊλ«6ον α¬ δειαν έγκαταστάσετος ΓραφείαΐΛ των έν Ελλάδι. ^ Τό γεγονός τουτο όφείλεται είς την πλϊονεκτικήν γεωγρτκρικήν θέσιν τής χώρας, ή όποία εΰρίσχί- ται είς τό κέντρον τής περιοχής τής Ανατολικώς Μεσογείου. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ - ΕΙΔΗΣΕΙΣ—ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΑΤΞΗΣΙΣ ΔΑΝΕΙΩΝΐ ' ΠΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΤΣ | Την αύξησιν των χορηνσυμέ· νων δανείων διά την αγοράν μι-1 χοί»ν καί παραγωγικών ζώον Α-1 Τάς δυνατότητας διευρύνσε«>ς
πρφάσισεν ή Έπιτροπή Πιστώσε- τών έλληνικών έξαγωγών τόσον
ών τής ΑΤΕ. Βάσει τής έν λόγω *ρόςτάς χώρας ελεύθερον συναλ-
άποφάσεως, θά χορηγοννται έφ' λάγματος όσον καί πρός τα κράτη
εξής κατά παραγωγόν (φνσικόν τών οιμερών συναλλαγών, πρόκει
πρύσιοπον) μέχρι 50.000 δρχ. είς ται νά μελετήση ό Πανελλήνιος
τούς άσχολονμένονς μέ την οίκό Σύνδεσμος Έξαγωγέων, είς τα
σιτον κτηνοτροφίαν καί μέχρις πλαίσια τής πολιτικής τού ιδία την
100.000 ορχ. είς τούς συγκρο- επίλυσιν εξαγωγικόν προβλημά-
τοϋντας θιώσιμα ποίμνια, άνεξαρ τίον τη5 Χων«·ς·
τήτως τών έκτρεφομένον παρ' αύ Παραλλήλως ό ΠΣΕ. άπεφάσι
τών ζώον, ϊστιο καί αν διά των αε κατά τί1ν χθεσινήν συνεδρίασιν
κατεχομένων καί άγοραζομένων του δπω? Ιά^Ά τάς άπόψεις τών
τοιούτον, σχηματίζεται ποίμνιον ά ^ελω
ΤΗΝ ΔΙΕΥΡΥίΜΣΙΝ ΤΟΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΕΙΣ ΟΛΑΣ
ΤΑΣ ΧΩΡΑΣ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Ο ΣΥΝΔ, ΕΞΑΓΩΓΩΝ
του έν
τάς άπόψεις τών
π°°σεχών
ών 200 αί έμΛορικών διαπραγματεύσΐως με
τα τής Γιουγκοσλαβίας καί τής
_■* Ρουμανίας διά τα τυχόν προ'βλή-
ματα, τα όποϊα άνακύπτουν κατά
ι την έξαγοιγήν ελληνικόν προϊόν¬
των. Αί επί τοΰ προκειμένον άπό-
τής έξαγγελίας τών νέων κρατι
κων μέτρων, διά την υπό τοϋ δή
μοσίον σνγκέντρωσιν τοΰ έλαιολά
δου καί την εξαγωγήν τον τυπο-
ποιονμένον προυόντος. Επί τοΰ Θε
ματος αύτοΰ ό ΠΣΕ Θά υποβάλη
πρός τό ΰπονργεΐον Εμπόριον σχε
τικόν ύπόμνημα διά τοΰ οποίον Θά
ζητεϊται κα'. ό διαχο>ρισμός τών *
ξαγωγών ΐπι»νΰιιιον έλαιολάδων ά
πό τό γενικα')τερον Θέμα τής έλ«ϊ
κης πολιτικής.
Επί τοϋ προκειμένον ό Π Σ Ε υ
ποστηρίξει ότι ή συνέχι·σις καί διά
την εφετεινήν περίοδον τών έξα-
γονν έποίνύμων έλαιολάδων θά συν
αρτάται μέ τάς διαμορφονμένας
είς τό εσωτερικόν τιμάς έν συσχε
τισμώ μέτάς διεθνεϊς.
ΕΙΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ψεις θά άφοροΰν καί είς τάς έν- Τέλος, ό ΠΣΕ θά υποβάλη άρ
Ήρχισεν είς τό Χρηματιστηρι δεχομένας βελτιώσεις επί των πι μοδίως καί έτερον ΰπόμνημα άνα
όν Αθηνών ή λειτονργία ειδικόν νάκιον των εκατέρωθεν άνταλλα- φορικώς μέ την ανάγκην πλήρους
Η ΕΤΡΩΠΑΊ-ΚΗ
ΤΡΑΠΈΖΑ ΕΠΕΝΔΤΣΕΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Κατά 18% ηυξήθησαν αί έπεν-
δι'σες Λαγίου κεφάλαιον είς την
'Κλλάδα κατά τό 1969, ένώ αί
ρνθμοί άνύδον τής καταναλώσεως
υπήρξαν βροδΰτεροι έκείνων τής
«ίιξήσε'ος τοϋ εθνικον είσοδήμο-
της — κατά 7% τής ίδιωτικής κα!
κατά 3% τής δημοσίας. Τουτο,
ώς ανεκοινώθη, άναφέρει ή ίτη-
σία ϊκθϊσις τής Εύροιπαϊκής Τρα¬
πέζης Έπενδύσειον, ή δποία Λνα-
λν?ι ταί οικονομικάς έξελίξπς
[*ίς ΕΟΚ καί των συνδεδεμένον
γωρίιν. Αύτη μνημονεύει έπίσης,
δτι ή καθαρά είσροή δημ-οσϋον
κπί ίδιοΤ'κων κρφαλ.αίων ανήλθεν
είς 310 έκατ. δολ. καλύψασα τό
ελλειμμα τοϋ Ισοζιιγίου τρεχοι·σ(ήτ
συναλλαγών κα!, δτι εσημειώθη μι¬
κρά ανοΛος τοϋ δείκτον τίμιον )«τ-
ταναλοιτοΰ — κατά 2,6%.
έξομοιώσειος τών πωλήσεων έλλη
γιούχων. Κατά την σχετικήν ά Έξ αλλου, ό ΠΣΕ ήσχολή|θη νίκων προϊόντων είς δικαιουμένους
νακοίνωΐίΐν, τό νεοϊδρυθεν γρα- "αί μέ τό έλαϊκόν βέμα έν όψει ατελείας πρός τάς έξαγωγάς.
φεϊον διαθέτει πλήρεις καταλό- ^__________________________________________
γονς τών πραγματοποιονμένων έ
κάστοτε κληρώσεων δμολογιων
είς τό άρτιον η μετά λαχνοϋ καί
παρέχει πάσαν πληροφορίαν σχε
ηκώς μέ τα Όμολογιακά Δάνεια
τοΰ Δηιιοσίον, τής ΔΕΗ καί τών
άλλον Όργανισμών.
ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ ΑΓΓΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΕΝΑΙΑΦΕΡΟΜΕΝΗΔΉΈΩΡΓ, ΠΡΟ'ΓΟΝΤΑ
Άφικνρϊται την Κυριακήν είς βνρβοδεψίας, θά έχη και σήμερον
Αθήνας αποστόλη Βρεττανών | Ιδιαιπκάς έπαφάς διά την βιερεύ-
είσαγωγέων, μελών τής Έθνικής ] νησιν των δυνατοτήτον, πρός ,ιε-
Όμοσπονδίας Εμπόριον Φρον- ραιτέριο ανάπτυξιν τών συναλλα-
τον καί Γεοιμήλτον, προκειμένον γων τίνν δύο χοιρών.
Τό "ΪΛουργεϊον Εμπόριον ή νά έχη συνο·μιλίας μέ τόν Συν- Ή έντ>μερο).τι»τι σύσκεψις είς
χθη εις την απόφασιν, δπος επι δεσμον Έλλήνο>ν Έξαγογέιον τό Ε.Β.Ε.Α. αφεώρα είς την οιλ-
τηέι|'η την εισαγωγήν ξηρών καρ Νο.των Γεοργικών Προϊόντων, τύπωσιν έκ μέρους της άργεντι-
πόίν, πρός κάλ.ν>Ι»ιν των εγχωρίων επί θεμάτον άφοριόντον είς την νής άντιπροσο>πείας καί των Έλ-
άναγκόν καί στήριξιν των τι- ' διεΰριΐνσιν τίόν ελληνικόν έξαγο- λήνον έκπροσώπιον των παραγω
μών των ώς άνω προϊόντιυν είς ' γήν τοΰ τομέος αύτοΰ είς την γικών όργανώσειον πραιάσειον,
την εσωτερικήν αγοράν. Σχετι- Αγγλίαν. ι διά την πεοαιτέοο σύσπιιϊίν τ/Λν
ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗ
ΕΙΧΑΓΩΓΗ ΞΗΡΩΝ
ΚΑΡΠΩΝ
κ.ος εγνώσθη, ότι ή λύσις τής έν
διά την περαιτέροι σύσφιξιν των
Ε!ς τα πλαίσια τών συνομ,ιλιών ' οικονομικήν σχέσεων ΈλλάΛος
- & „ , της ή αγγλικη αποστόλη θά επι- καί Άργεντινής. Είς την σύσχβ-
τοπ,ν της διαπιστωθείσης έλλείψε ακεςΟή τούς τόπους παραγογής, ' ψιν παρίστατΤ κ.αί ό Ιν Άβήν^
ως ξηρών καρπον, λόγω μειωμέ- οναχΕΛ-οίας καί επεξεργασίαν πθέσ6υς τής Άργενπνης.
ν^ς εψετε,νης «αοαγωγής καί τιΤη· γεωργικών προϊύντον, τα ό-ι Ή άργεν^ινή αποστόλη εισ ,6
άργεντινή αποστόλη είς τύ
ένδιαφέρουν έμπορικώς. | πΛαΓσια τών έπαφόν της, ϊπεσκε-
». , . , - · ίοΐ ΤΤ1ν 23τΐν τρέχοντος φθη χον ύφνπονργόν 2
ί^υ προσφορας καί ξητησεως. μηνός θά λάβη χώραν τελ,κή σύ- ! κ. Κσζώνην, μετά τον
θέσιν υπέρ των είσαγωγων ξη σκέψις, μέ · '
. , ..... έκπηοσΑ- | χε διερευνητίκή|ν
είχον λάβει και αί πων των υπουργείον Εμπόριον' θεμάτων κοινοΰ
έυΛοριχαί δργανώσεις, ] καί Γεωργίας, διά την λήψιν σχε-1 Κατά την σΐΛ·άντησιν αύτήν'
τικων άποφάσεον. Είς την σύσκ?- [ τάσθησαν αί ί«φιστάμϊ)ΐ'αι πρόο
ψιν αύτην θά λάβοιη- μέρος κα'ι " πτικι»! διά την διεΰρυνσιν των έ«-
ΕΙΔΙΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΑΙ
ΚΑΙ ΔΓΕΤΚΟΛΤΝΣΕΙ1-
ΕΙΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΣ Α_.
'Εξετάξεται υπό τού ύιπουργείον
Σνντονισμοϋ τό θέμα τής παρο
χής είδικών άπαλλαγων καί Βιευ
κολυνσεο)ν καί είς τάς ξενοδοχεια
κάς ίΛΐχειρήσεις, αί οποίαι ϋφΐ
σταντο κατά την δημοσ£ενσιν του
Α.Γί. 543)68 ώς προσωπικαΐ επι
χειρήσεις νίαί μετετράπησαν μετα
την 1.Τ.70 είς Άνιονύμονς "Εται
ρίας. Τούτο ανεκοίνωσε πρός τον
Σύνβεσμον Α·Ε. καί ΕΠΕ τύ ν
πουογεΐον ΟΙκονομικών.
ίκπρόσοποι τού Συνδρσμου Νω-
πων ώς καί &λλυ>ν συναφών έξα-
γο>γΜ«δν <ρορέο>ν.
ΟΙ ΑΡΓΕΝΤΙΝΟΙ
σννολ.λαγών μεταξΰ "Ελ¬
λάδος καί Άργεντινης.
Έν τώ μεταξΰ, θέματα σχε-'ΐ-
κΛ μέ τάς εμπορικάς σχέσεις Έλ-
λάθο; καί Βραζιλίας συνεζητήιθη-
Έξ αλλου επραγματοποιήθη «αν κατά την στΛ'άντησιν τοΰ ύ-
είς τό Εμπορικόν καί Βιο,μηχα- Λοι>ργοΰ 'Εμπορίου κ. Ζάππα με-
ν-κίνν Έπιμελητήριον Αθηνών ή τα τού έν Αθήναις Βραζιλιανον
πρώτη έπίσημος έπας-ή τής άφι- πρε-σί.εως κ. Καμτάλ. Κατά την
χθείσης έμπορικής άποστολής της υννάντησιν «ιηήΛ' άνπηλλάγηοαν
Άρνιντινής. Ή αποστόλη αυτή, άπόψεις διά την περαιτέρω διεν-
ή ό" άλ ά
ή όποι".τ, άποτελεΓται άπ)ό
ρυνσιν τΛν εμπορικόν καί οίκο-
»ρον>, είσαγωγεΐς καί έξαγωγείς νομικών γενικώτερον συναλλαγών
κρεάτων, δερμάτων κα), ύΐών ' μεταξν τών δύο χωρών.
ΑΝΕΤΕΘΗ Η ΚΑΤΑΣΚΕΤΉ
ΑΡΔΕΤΤΙΚΩΝ ΔΙΚΤΤΩΝ
ΤΗΣ ΠΕΔΙΑΔΟΣ ΣΕΡΡΩΝ
Είς την τεχνικήν έταιρίαν «Σκα
πανεύς» άνετέιθη ή κατασκευή τών
Λδρεντικών δικτύων είς τάς πε¬
ριοχάς Σιδηροκάστρου, Σερρών,
Φλαμπούρου καί Νιγρίτης, διά
την αρ-,δεΐυσιν (εκτάσεως 157'.00Ο
στρεμμάτοχν, Ό αύτός τεχνικάς
οΐκος ανέλαβε την κατασκευήν καί
των λοιπών σννα.'φών ίργων Λιά.
την πλήρη άξιοποίησιν τής άρβευ-
θησομένης περιοχής, ήτοι προστα-
χετευτικών κοί άποστραγγιστικών
τευτικών, άντυϊλημμυρικωΑ', άπο-
Ρργο^ν, ώς κα), τοΰ έπαρχιακοϋ καί
άγροτικοΰ δίκτυον.
Ό προϋπολογισμός σννολικής
•δαπάνης τον ίργου άνέρχεται είς
κν δισεκατομμύριον δραχμών, έ»
τών οποίων ποσοστόν 70% θέλει
καλνψκι ή άνάδοχος τεχνική έται·
ρεία δι' βίσαγιογής δανειακών κε¬
φαλαίων έκ τοΰ εξωτερικόν, σνμ-
I
φώνως πρός άναληφθείσ«ν ύπ' αύ'
• τής σχετικήν υποχρέωσιν.
ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΕΤΑΙ ΤΟ
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣ
ΔΗΜ. ΚΤΗΜΑΤΟΣ
Μεταβιβάζεται είς τους κληρο-
νάμους τοΰ α)η»6ιώσ<χντ»ς Λικαι- ουχον τό κατ' εφαρμογήν τοϋ δρ- Ορου 4 τοΰ Α.Ν. 263)68 δικαίω- μα έξαγοράς δημοσίου κτήματο; {ιπό τοϋ κάτοχον τον, τό δέ δι καίωμα τουτο μεταβιΛαζεται είς άπαντας τονς κληρονόμονς τον σΑτησαμένον την έξαγοράν κατό- χου άδιακρίτως. Τοιοιτοτρόπως θΛεφήνατο τό Νομικόν Συμβούλιον τοΰ Κράτονς διά τής ΰπ' αριθ. 799)70 γνοιμο- δοτήσεώς τον, κοινοποιηιθείσης υ¬ πό τοΰ υπουργείον Οίκοιναμ<ικών ΐρός τοΰΐς οίδωνομικοΰς έφόρου; του Κράτους. Είς συγκροτηθείσαν σύσκεψιν ΰ πό την προεδρίαν τοΰ ΰφυπονργού Εμπόριον καί μέ την συμμετοχήν αρμοδίων ΰπηρεσιακών παραγόν- των, εξητάσθη είς την τελικήν φά σιν τον, τύ καταρτισθέν σχέδιον Ν. Δ. «περ'ι άνοδιοργανώσεως κ.αί έκσυγχρονισμοϋ τοΰ Χρηματιστηρι ου Άξιόν Αθηνών». Ώς εγνώσθη, διά τοϋ σχεδιον προβλ.έπεται ή διεύρννσις τοϋ άρι- θμοΰ των έπισήμο>ν χρηματιστών
χα τίθενται δροι καί προϋποθέ-
σεις διά την άσκησιν τοΰ έπαγγέλ
ματος αίτών, ώς καί οί τράποι ε¬
ξευρέσεως συνεγγυητικοΰ κεφαλαί
ου. Έπιδιώκεται έπίσης ό έκσυγ
χρονισμός τοΰ σι»στήματος λειτουρ
γίας τοϋ Χρηματιστήριον, συμφώ¬
νως πρός τάς διεθνεϊς χρηματιστη
ριακάς έξελίξεις.
Έκ παραλλήλου, βάσει είδικής
μελέτης ένδέχεται καί ί| άλλαγή ί
τοΰ συστήματος διενεργείας τών
χρηματιστηρκικών πράξεοιν ^ιά
τής προσθήκ,ης ήλεκτρονικοΰ νπο-
λογιστοΰ άναγραφής τών τιμών
καί σύγχρονον ένηιμερώσεως των
έπαρχιακών γραφείων, ώς καί ή
δυνατότηΐς Ιδρύσεως γραφείων
πληροφοριών είς τα μεγάλα έπαρ-
χιακά κέντρα.
Η ΧΡΗΜΑΤΟΑΟΤΗΣΙΣ ΕΓ
ΧΩΡΙΩΝ ΓΕΩΡ Π Κ ΩΝ ΜΗ-
ΧΑΝΗΜΑΤΩΝ.— "Τπό τής Ε.
Σ.Ο.Π. εξεδόθη ή ΰπ' αριθμόν
749)8·1Ο.7Ο απόφασις, διά τής ο¬
ποίας ορίζετοι, ότι υπό τής ΑΤΕ
θά ΐταρέχεται δανειοδότησις μέ χά
μτ)λοτόκου; πι.στώσε)ις μόνον είις
Λεριπτο>σεις προμηθείας γεοιργι-
κων μηχοντηιάτων, έγχωοίον κα-
τασχευής.
ΝΕΑΙ ΛΙΤΗΣΕΙΣ ΔΙ" ΒΠΕΝ-
ΛΤΣΕΙΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ—Ώς α¬
νεκοινώθη έκ τού υπουργείον Συν
τονισμοϋ/ ή παρ' αΰτφ αρμοδία
Έπιτροπή είσηγή&η την ϊγκριοιν
αίτήτετυν διά την πραγματοποίη
σιν συμφώνως πρός τάς διατάξεις
τοΰ Ν. Δ. 2687, νέων ιδιωτικήν
π«ραγωγικών έπενδύσειον έν Έ λ
λάδι, 0.057.3^4 Λολλαράον, 3.000
000 γερμανικόν μάρκον καί 30.
000.000 >ιρρττων, διαφόρων έτσι
ρειόν.
Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΕΣΦΑΓΜΕ-
ΝΩΝ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΑΜΝΩΝ &
ΕΡΙΦΙΩΝ.— Διά τής ύπ' αριθμόν
42)70 Άγορανομικής Διατάξεως,
άπαγορεύεται ή διάθεσις είς τή
κατανάλωσιν έσφαγμένων έγχιορί
ιον άμνόν, βάροτ'ς είς καθαρόν
κρέας μετά τής κεφαλής κ·α'ι των
ϊντοσθίον, κάτιο τόν 9 χιλιογράιι
μιον, ώς κυί έγχοιρίοιν έριφίων,
βάρους 6 χιλιογράμμοιν, ώς δνω·
Ή άνιοτέροι απαγόρευσις δέν ί-
σχΰει επ!, ΙΟήμερον πρό τοΰ Πά-
σχα εκάστου ϊτους.
Έξ άλλον, διά τής ιδίας Άγο
οανομικής Διατάξεο^ς όρίζεται δτι
βφάγια, βάρονς καθαροϋ κρέα-
τος μρταξΰ 150 καί 220 χιλιογράμ
μοιν θά μετ«φέρωνται κα!( θά
φΓρτοΐκφοοτώντονται τεμαχισμέ-
να είς τρία τονλάχιστον τεμάχια,
έκ τών οποίων τό 8ν θά πεςιλαμ-
βάνη τα δύο όπίσθια τεταρτημό-
ρια ήνιομένα, τα δέ δνο έτερα θά
(Ιποτελοϋν τα δύο έμπρόσθια τ?-
ταρτημόρια κεχωρισμένα. Σφά
γι« βάρους μέχρις 150 χιλιογράιι
μόν, καθαροϋ κρέατος, έφ' όσον
τό μήκος ατΗων κατά τάς διενερ
γοι»αένας φορτοεκφορτώσεις δέν
εγγίξει τό έδαφος, δύνανται νά
μεταφέρωνται καί νά φορτοεκ<ρορ τώνωνται όλόκληρα. "Αλλως Θό μεταφέρωνται τειιαχισμένα είς τρί·α ή δΰο με'ρη δι' έγκαρσίας το- μής- ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΚΑΠΝΩΝ ΚΑΤΛ ΤΗΝ Ιην ΟΚΤΏΒΡΙΟΤ — Συμφώνως πρός τό μηνιαίον στατιστικόν δελτίον τής Καπνεμ- πορικής Όμοσπονδίας τής Έλλά .δος, τό σύνολον τόν άποθεμάτων εξαγωγικόν καπνών, των έσοδει- ών 1968 καί προηγούμενον άνήρ- χετο κατά την Ιην Όκτοιρβίου 1970, είς 44.118 τόννοι'ς κατανε μομένους ώς εξής: Καπνεμπόριον τόννοι 5.580, Δή μόσιον τόννοι 38.538. Σημειοΰται, ότι πέραν των 38.538 τόννων, τό Δημόσιον Ιχει είς χείρας του έτέ ρου 1.692 τόννους ίσωτερικής «α- ταναλώσειος, τής ίσοιδίίας 1968. ανερχόμενον, ούτω, τοΰ συνολικόν Οψους άποθεμάτων τοΰ Δημοσίου έκ τ'ϋν έσοδειών 1968 καί προη- γουμένων, είς 40-230 τόννους Έξ α/λου, τα άποθέματα κα¬ πνών τής νέας άμερικανικής ποικι λαας «Μπέρλεϋ*, ΐσοδειών 1969 καί προηγομέυνων, ανήρχοντο, κα τα την Ιην Όκτβωρίου 1970, είς 3.296 τόννους, έξ ών τόννοι 3.216 τής τελευταίας εσοδείας 1969. Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΤ ΧΑΡ- ΤΟΣΗΜΟΤ ΚΟΛΟΦΩΝΙΟΤ. — Κατά την χθεσινήν συνδρίασιν αυτής, ή Έπιτροπή τοϋ άρθρου 2 τού Ν. Δ. 226)69" ήσχολήιθη με περιπτώσεις έπιστροφής χαρτοσή- μου επί έξαγοιγών σειράς προϊόν- το)ν. Επί τοΰ συνόλου τών σνζη- •τηθέντων, ή Έπιτροπή ϊλαβεν άπό φασιν μόνον είς τό θέμα τής έ¬ πιστροφής χαρτοσήιμου, επί φομ- •«κττικών πράξεων έξαγωγής κο- λοφωνίον άγορασθέντος έκ τής ΚΟΒΕΡΗΤ. 'ϊκ τής ΌμΛσπονοίας Ίδιωτι- κών 'Τπαλλήλων "Ελλάδος άνακοι νοΰται ότι εξεδόθησαν διαιτητικαί άποφάαεις, διά τών οποίων αύξά- ονται αί άποβοχαΐ των λογιστών άπάσης τής χώρας άφ' ενός (άπό ο,ασις τοϋ Δ.Δ.Δ-Δ. Αθηνών) καί ν ΰπαλλήλο)ν ζαχαροπλαστείον άφ' έτερον (απόφασις τοΰ Π.Δ. Α.Δ. Αθηνών). ΟΙ μισθοί τών λογιστών αύξά- νονται κατά 12% εως 13%. Διά τής διαιτητικής άποφάσε- ως τα κατώτατα δρια τών άποδο- χον τών ύπαλλήλων ζαχαροπλα¬ στείον, ποτοπολείων κ.λ.π., καθο ρίζονται ώς ακολούθως: 'Λπό συμΛληρώσεως τοΰ 14ου Ιτονς μεχρισι*μίΐληρώσεως τοΰ 15ον Ιτονς τής ήλικίας των, δρχ. 1.370. Άπό τής συμπληρώσεως τοϋ 15ου ϊτους μέχρι τήςσυμπληρώσε- ως τοΰ 17ου ϊτους τής ήλικίας των, δρχ. 1.390. Άπό τοϋ 17ου Ιτους μέχρι τής συμπληρώσεος τού 19ου ϊτους τήι, ήλικίας των δρχ. 1.760. Μετά την συμπλήροκπν τού 19 ου ετους τής ήλικίας των, οί μι- σθοί τών ύπαλλήλων καθορίξονται Οαλόγως τΛν έτών υπηρεσίας εΐ- τόν αυτόν ή είς ϊτερον έργοδότην δμοηδοϋς έΛΐχειρήσεως, ώς Λκο»· λούθως: Ιον Ιτος υπηρεσίας δρχ. 2.060, 2ον ετος δρχ. 2.200, 3ον καί 4ον ετος υπηρεσίας δρχ. 2.350, δόν καΐ 6ον δρχ. 2.510, 7ον καί 8ον δρχ. 2.730, 9ον καί ΐθον δρχ. 2. 960, Ιΐον και 12ον δρχ. 3.190, 13 όν καί 14ον δρχ. 3.430, 15ον καί ΙΟον δρχ· 3.650, 17ον καί 18ον δρχ. 3.800 καί 19ον καί 2Οόν Ιτος υπηρεσίας δρχ. 4-100. Μετά τό 29όν ετος υπηρεσίας, ό μκίθός αύξάνεται κατά 100 δρχ. καθ" έκαστον ετος υπηρεσίας καί μέχρι συμ.τληρώσεως βασικοϋ μι- σθοΰ 5.000 δρχ. Διά τής αποφάσεως χορηγεϊταΐ ^πίδοαα γάμου εκ 200 δρχ. μηνιαί ως. Τα ώς αν« κατώτατα δρια των μισθόν ίσχΰουν καί διά τοΰς άρ¬ ρενας καί διά τάς θήλεις νπαλλή λονς. ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣ10Τ Ό ΰπονργός Βιομηχανίας θά έγκ.<ανιάση την προσέχη Δευτέ¬ ραν την νέαν πτέρυγα τοΰ έρ- γοστασίου μονοαΐονικδν έλκυ- στήρων ΑΓΚΡΙΑ, παρά την *- δόν Πειραιώς 191. Σκοπός ι<Ί; επεκτάσεως είναι ή αύξησις ^ παραγωγής, προς κάλυψιν των έ πιτοπίων άναγκών καί προώτ)ηο"ΐ·ν των εξαγωγήν τής έταιρείος-
Τί» διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
ϊΝΑ.ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤίΚΗΣ- ΠΛΟΚΗΣ
ΓΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ
Άπό την έποποιίαν τής Βορειον Ή πείρον
! ΘΗΣΑΥΡΟΓ (ΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛϋ'
τού),
τοϋ Κοκκάλα
δέν μάς
ΛΛΜΙΙΡΟΤ Κ. ΛΛΜΠΙ-ΙΚΙΔΙΙ ΙΙ,,).1Τ1ΧΟΟ νιιντηξιούχου
(»νέχεια έκ προηγούμενον ληνική; Κν6ερνή0εΜ- τόν χ. Ι- ·
•Εν γένει ι, τοποθέτηβι; των νιΟν Παπανδρέου * " '"
Βουρλιο,τών εί; την κοινωνίαν τής Είς την Βουλήν τοίί ,.β4 0,
•Ελλάδος κατέλαβον και κιιταλαυ Βουολιώτες δέν ϊχονν άνιι. Α,
^νο,,ν επίζηλον θέσιν. Εί; όλας 3ίΰν των. Τουτο προήλθεν διότι
ίάς ί,γ,εΐς αντίληψις τής συγχοό οέν εξελέγη ό συμπεριληφθείς είς
νού ζωής οί Βουρλιωτες εύρισκον τϋν σννβυασμόν των Αθηνών ,ίί
τλι είς τάς πρώτας γραμμάς. «Λ- Ενώσεως Κέντρον κ Γ Βα)οό'
,οτελοβν ύγιά στελέχη τού Έλλτ, δος μή συγκεντρώση τάς άπαιτο»
Μχοΰ χρατους και της Ελληνικη; μένας ψήφους. "Ελαβε 10.Λ0Ο
Κοινωνίας. «ταυροΰς προτιμή,σεως καί ά—.
Εί; το μονον σηυειον που "Ι τοθντο 20—25 χιλιάδε- „
Βουολιώτες άπό πολλών έτών *<* Τούτο δέ διότι δέν έπηιμοδι βοιβιάζονται μειονεκτοΰντε-ς εΐνι^ Παρα Της διο1κη<1 του ί1ς τ,ν πολιτ,κήν^ ζωήν τής Έλλ.', ,ος της «Ενώσβ Κέν , ίος. Τούτο ποοβοχεται ουχί εί; δσοι Βουολιώτες ανήκοντες είς ^^ . . » α-ταρχονν ικανοι *ηι του- σ^ειοητοίι; δπαδου ζ ς °ι«°°Χ™ «ό Βουρλιωτε; άλλ' 0«τ· Δημοκρατική; Παρατάξ δτι δέν υπάρχον οί ϊχοντΓ; στα ενδιαφέοονται Αιά* ίμεξιν να πολιτενθωβιν, Αλλα διυ ιΓ,σιν τοϋ ίδικοΰ τοιν Τ, 5ντε; σεμνο;, Πατριώτ!; καί ΐνι _. πρ3γμα που δέν βαοχημένοι "Ελληνε; παραχωροΰν ι-ίς όλον; τού; πΐν θέπιν των ε-Ί; έτερον; Μικρά πεοκρερεκον έκ Μ οΐάτας πού παρονσιάξονται είς τού; προσερχόαενοι Άρχηγούς των Κοιιμάτοιν ώς τα θάγοντες κ«ί ώ; έκποοσοιποΰντ δήθεν τόν προσφυγικόν κόσμον Την θικΐίαν δμως αυτήν σκέπτον Άπό τό οθΐοτ(ΐύργημα χον ίΤΒΦΛΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: Ο ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Π ΛιΛΈΟΛΟΣ ΣΓΒΝ Σελίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΰΠΝΙ/Ί (Α Ι ΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΑΙΠ.Η ΤΟΝ ΑΝΒιΛΛΗΝΙΚΟΐ, ΔΙΟΓΜΟΝ 1914-1918 ΑΤ3ΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒί 343 ς ,ί, ότι Και σάν τέτοιο; ήταν άδύναμος, _ ' ένώ δ ύβριστής του ήταν ενας _ Την ιδία μερά, πρόσταξα τόν ΐρανός «μπανκιέρης». Γι' αύτό κα Αλή νά ξεκάνη τοΰς άνθρωπον; τάπικ την λύσσα τον καί βιάσττι- με στήν δούλεψη κε νά γυρίση στόν άφέντη τον καί ποΰ δχι μόνο πού τόν έκτιμοϋσε καί, τόν «εριέ- πια χρήσιμοι, μα βΰΰεί μέ την έμττιστοοΐΐνη τον. νά μά; γίνουν κι' Τού εΐπε τά καθέκαστα. πιστός μόν <δού- ί Ό πασάς θύμωσε μέ την συμ- καί τοϋς δνό περ.φορά τοΰ Έτίραίον στό δοθ- ο τού, μά δέν πονηρεΰτηκε· Δέν Ετσι τού; εκλεισε άνησύχησε. 'Ω; τά τύτε, ό Τρα- Τού συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ τέως διευθυντού παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) πουθενά. 3ήν 6η άπογευματινή οί Τά μουλάρια τεντοϊνουν τά σχοι ίχθροΐ έγκαταλείπουν τόν άγώνα, νιά, γιατ'ι ώθούμενα άπό τό αίσθη τάν άτιμο καί ανισο, καί φεύγονν μα τής αυτοσυντηρήσεώς θέλουν πάλ.ι πρό; δυσμά;. Προφανώς τε- να φύγουν, θέλονν νά σωθοΰν. Ξε λείωσε τό μακελιό. χνοϋν, ίσω;, ότι ανέλαβον μαζί Σ ιγά - σιγά ξεσηκώνονται σάν , ν , , μας άγο.να σκληρόν πού ουδείς θά τνφλοπόντικοι οί στρατιώτες καί (Ζννε*ΕΙα_ ™ το «προηγούμενον) ; ε^θανε στην 'Εουβοαία χερσόνη. υποχωρήση. Τά άεροπλάνα μάς ά δ καβένας ζητά τόν λόχο τον, τούς νεκάλνψαν. φιλου; του, οί ήμιονηγοί τά μου- Άρχίζει ό βομβορδισμός, σκλη- λάρια τους, οί άξιωματικοί τούς 01 ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΔΤΤ. ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΣ σο. 'Όλο» οί έλληνικοί πληθυσμοι ποΰ περιλ,αμβάνονται σ' αύτη την έποχή ποϋ ξυϊνη καί σέ 6άΘο; 20 ϊω; 30 χιλι ρύς, άλύπητο; καί άτελείοπος. στρατιώτες" τους, φωνάζονν κά-' 'Τ'Τ·*·. τ°ϊ "™ αίώνα·, *βΐο> ! ομέτοων άπό την θάλασοα-έκτός
Σείεται τό πάν. Καπνός μαϋρος μνουν προσκλητήριον κοί άναφέ- ρ."Τ° ™»™^ Τουρκον; σαν καυ ! απο την Σμύρνη- έπρεπε νά έκ
σάν σΰννεφο, σκεπάζει την γήν ρουν γιά τίς άπώλειες. Εύτυχώς £ Τ* ~° .«"^ ™υ Τουρκικόν διωχθουν εξω απο τα ορ.α της
καί μία άπαισία όσμή μάς πνίγει. οί Α,τΑλ»^ *«ν ΚνΙ ίΠ,! ΚρατΜ'ζ .και *ι αυτο σταθιϊ*ε » τονρκικης 'Επικράτειας.
ήσαν λιγες εν σχε- στόχο; σέ άδιαλεΐΛτ Χα- σχλ
το<"'μ'οΐ· μ»υ. λθα σ°υ ριστατικό που » τίμ1°ς στ1' ενα πε" ««ναλλαγές τού μαζί τού καί οί- στόν Ματέν- Ή πεϊρα τής «έπιχείρηση; θρα κη;», δίδαξε τού; Τούρκου; δτιί βλήματα δα,μονισμένα σφυρίζουν στρατιώτε; φο,νάζουν: «Νά φύ- *ω τό ^Λϊβαλί ί,ταν .-,ρώτ. ~ον | φνιΟι«σμός. Πρωταγων,οτές τοΰ
τί κινβΐσαι;». Παρακληθείς καί ά λεμήσωμε, δέν θέλομε νά σκοτω- "ΐνακα ^ ποο^νοαμμενι«ν ελ/η δραματο; χρησ.μοποιηβηκαν *»Α
γιά μιά στιγμή δέν φαντάστη- ναστεναγμοί. Έλίτίζομε νά έμφανι νόμαστε χωρ1,; νά πολεμήσωμε>.
τανουκα'
εκμεταλλευθή-
* Οΐ^ρεοειοιν έν Τλ Α πι'ίί γ ™· ί< ^ * » > < $ ι * ς τού- ποοπρηνΛι,ΓνΛ, > ■ ·■,' *"" ^Ια να επιτυΧω το σκοπυ μου. —Μάλβμα, τοΰ ?δωσα καί μά-
£ς τα " αυοώνοΓΙ' 5 ^ ™**¥ 'Κ™ζ "^ ^ τ^"ή" λαμα θέλω, εΐπε στόν δοϋλο τον.
ϊθντ- Γποοσώπΐ Π' τί*^ -'"" *" °" ^ Τ(?άΐΙΕξ(1 τθί' '^^ίου Καί συνέχκτε: Αύτόνά τοϋ πή,
οίον* ΞΤκΓ, Βθυρλΐω«> ΨΊ εκατόν πενήντα χ.λιάδε; χρνσά' πΐοτ4 μΟυ Ίμπραήμ. 'Εκτός π,ά
επτοχ άρκΐτεις τον Σννδνασμοΰ. Τού- ν,, Τ« νηΡ1ήΛττ,νρ „„! !-«—«.. Λ.' „____.-. *.__..,?' «α....
ΤΠΙνώ την «ιακοψουν διότι δέν ε[- το είναι πρός τιμήν των Βουρλι
ναι ορθόν τα Βουρλά νά μη άντι ωτίδν καί, άποβεικνύει πολιτικήν ώ
.τροβϋ>πεύ(.)νται εί; την 'Ελληνι- οιμότητα καί άνωτερότητα
χήν Βουλήν.
άλλιι
άτυχώ; ή άνωτερότη; αυτή δέν
σθοΰν έλληνικά άεροπλάνα καί πά "Ετσι, τό Τάγμα μας, τό Ι τοϋ
ρακαίνθϋμε τόν θεόν, γιατί τό άε 43ου Συντάγματο;, υπό τάν τα-1
οοπλάνον θέλει άεροπλάνον διά νά γματάρχη Βερνάρδον Ίιοάννη, κα "ε'°ισμου;
νικηβή. Πουθενά βοηθεία καί ό τεβαίνει στό δρόμο πάλι, πού όδη
(ίομβαρδιομός συνεχίζεται. Τό γεϊ πρός την Κλεισούρα, έν ά¬
παν
έδω
νίκων κέντρων. Ίδιαίτεροι δμοις ' οί Τοϋρκοι πρόσφυγες άπό τά νη-
λόγοι ύπαγόρευαν όπως ή έξόντι.ι
σία καί οί Βόσνιοι καί 'Ερζεγοβί-
νιοι Μοικΐουλμάνοι πού άποτελοΰ-
βαν την μάξα των προσφύγων μέ
Τό Άϊβαλί δέν εΐχε Τούρκου-1 την άγρια καί άποκρουστική τους
κατοίκους έκτό; άπό τού; ολίγους έμφάνιση. Άπό τί,ς άρχές άκόμα
δ);μοσίους {«αλλήλους κα τού; ' τοΰ 1914, αρχισαν νά άποβιβάζων-
μέΊρες, δέν
έμπιστοσύνη στόν
ποϋ δέν εΙχε
μέρες άπό τοΰς
Είς τάς προσεχείς εκλογάς Θά έκτιμάται δεόντως παρά των ,Ου
ριτιζητήσουν ίκανώτατοι καί άξιώ νόντων διότι δέν ίκανοποιουντ(-ι
Βυυρλιώτες καί άδιάβλητοι ' είς την διεκδίκησιν των ζητημά
ίίς νά άντιπροσωπευωνται τ,,,ν των άλλά παραγκωνίζονται.
άς την Βουλήν διότι άρκ.-τάς Θυ Αύτό μ&; δδηγεϊ είς την λήψιν
οίας μέχρι τώραίιπέστη είς τό νί άποφάσεω; δπω; Αξιωθή
ιτάλαιον αύτό τό Βουολιωτικόν των κομμάτων ή κατάρτισι
"οιχρΐον. | αηη·βυασμον των μέ συμμετοχήν βΐεισμία ίστειλε
"ΑλλωΛτε κατά την 'ΚΚνοσννί ( Χαί έκπροβώπον έκ των Βουρλ. ατε ?να πιστό του υ
«ευσιν τοΰ ετου; 1923 μετα την ιοχΛν. Εύτυχώ; πρόβωπα ίπΟ.Γ- ίξοφλητική άπόδειΕη
-Ε-νάστασιν τού 1922 οί Βουρ- κτα μέ πραγματικούς τίτλους μορ οη τα φλουριΛ
λιωτες είχον Πληρεξουσίους 6ον- φώβε,,,ς — ήθικοΰ κύοου; — πιν «ο πονηρός
7,8υτας τοΰς κ. κ. Σταμάτιον Κι-
ονζέν Πεζάν έκλεγέντα είς την
'Ε^λογικήν Περιφέρειαν τοΰ Ν.
Ηρακλειον Κρήτης καί τοΰ; κ.
χ. ΣάΓιβαν Παπαγρηγοριάδην Θ«
ολόγον άπόφοιτον τής θεολογικής
ϊχολής Χάλκης καί Δημήτριον
Πολνκράτην ιατρόν. Είς χήν Βου
).ήν τοΰ 1928, τοϋ 1932, 1933 καί
τοΡ 1946 καί 1950 τόν κ. Ιωάν¬
νην Μογγογιάννην Δικηγόρον.
Άπό τοϋ θανατον τοΰ κ. Μογ
γογκίιγνη οί Βουρλιώτες άπουσιή
ζοΐΛΓ τής Βονλής καί μόνον κατά
νο τά χρειάστηκε καί ζητησε ά- β- σου δώση καί άσήμι. "Αντε
πό τδν Τραπεζίτη νά τοΰ ίπιστρέ όγλοϋ μ'.
ψη, πράγμα ποΰ έκεϊνος δέν τού, ·υ δοΰλες ίφνγε καί ξαναγΰ- ""ςτίς" 2""μ.μ."1παναρχίζεΐ τδ Τ- ""περ.μ"ένομ7'σ7ον'δρόμο, ένώ οί
άρνηβηκε. 1ου ζητησε μόνο μισ ρΐσε στήν Τραπέζα τοϋ Μπενβε- διο κακό μέ μεγαλυτέραν ίσως Εν στρατιώτες έξακολονθούν νά φω-
—τ λυπηρόν και άπογοητευσις. ναμονη διαταγής. Τα αλλα Τανμα > , ··>*'! -,»..,. ·,. - . .,, ,
τ· . ι ■ ,. . . . ,γ» . ί , ι στρατιωτικους και γι ουτο δεν ή ται στο Άίόαλ και στα αλλα λι-
ιο με-σημέρι χανονται, λίς καί δου τα και η Ομάς διοικήσεως τού >■ , . Ρ α - . .Κ ι . - ., ,, , ,
·. < Γ ι» ι «·«> -^ ■ ν ι» - τ[ιν ?υκολο να ορεθουν οί «εΕορ- μανκι της Αιολιας, οί πρόσφυγες
-.ενουν βωρο... Άπό παντοθ είδη- Σννταγματος, εφυγαν πρός άγνώ „_,.,„, ΜτηιΛτ;_ --„„„■··,. „,„„; „ ' . .αγλ-ι.α—, .ΙΓλ!
ς γιά άπώλειες.
στους κατευθύνσεις.
εΐ(Ε)Ό(θεο·μΐία δέκα ;ΐΐίντε
νιστε.
τάσιν. Πεσμένος
ΰπτιος πε- νάξουν ότι θέλονν
γιατΐ δπως τού εΐπε, ίκεϊνες τίς — Μάλαμα θέΐει ό άφΑντης ρι,μένω καρτερικά τόν θάνατον μεμπροστά. Μετά ήμισείαν ώρα
μέΊρες δ«ν ίφχβι πρόιχεΐβ το ' . — - -
πρόιχεΐβα τοσιι
,ποΰ
Κ<1. έ νιά νά _ ποΛ'ηρός ό Έΰραϊος, .τηρε τριωτιομυϋ — ικανότητος καί Λυ« ««6 τόν βοΰλο την άπάδειξη, την σχηριοιητος υπάρχονν πολλά, τ« ίκλπσε στό συρτάρι τού κα( (α- όποία έν ώρα ίκλονών θά επι ίλ ' οποΐα έν ώρα εκλογών θά ϊπι οτρατευτίούν. μου!) ανοιξε το χρη. (..α^ιτουυν. _ ; ιμ,ατο'κιβώτιό του.^ "Εβγαλε απόϊ 7ου. ΝΟΣΟΚΟ'ΜΕΙΑ. Τό Ν., μ;έ«α διάφορα .-τ·Λ>γγιά καί τό
κομεϊον Βουρλών ί-λειτούργει απλωσε έπάνιυ στό γοαφείο του
γ
καν-ά τόν πλίον έπιστηκηνιχον Τρό
ί
στό γραφείο του
Τοτερα κοίταξε τόν δοθλο
μζϊ δέ ΰαρείσς ασθενείας
τάς εκλογάς τοδ Ετονς 1958 έξε- | καί οί Βουρλιώτες είχον άπόλν·
λέγη βουλευτής Αθηνών ό κ. Γε- τον εμπιστοσύνην. Τό ΝοσοκομΐΤ
ώογιος Βαλοΰρβος. |
ρ ρ ξ ό
πον είς ιδιόκτητον μέγαρον. Π« τυν ερώτησε σοΐκχρά:
θαπλβυρίος διετήοει καί φαομικη —Τί .ταράθες θέλει δ αφίν¬
ον μέ έπιοτήμονα Φαοικικπποιόν, της σου, μώλαμα ή άσήμι;
Τό ΰπηρετοϋν προσωπικόν »χ> —Δέν ξέρω, τοϋ άπανττκτε ο
Ιατρικον β) Νοσοκοαεια/όν ήτο ΛνθθΜπος. Λέν μοϋ εΐπε.
επιστημονικώς κατηρτισμένον. Άν "Ο Μπενί»ενίστε, ΐκανρ πως
τιμετώπιζϊ δέ ΰαρείσς ασθενείας ικ,»ίπτετ«ι κι' ΰστίερα μονολόγη-
ί ί Βλ ί ά
.-. Τό Λσημι πιάνει πολυ το-
Ι όν συνετηρεϊτο άπά τάς είσπρα- Λο, ένώ τό μάλαμα λίγο. Κοίτα
"Εκτοτε οί ΒουρλιΛτί; άπονσϊ ξεις τή; 'ΕκκλησΙας «'Αγιος Χα ξε πάλι τόν δοΰλο καί τόν ξανα-
αοαν τής Βουλής καί σνγκεκριαε ράλαμπος» καί άπό βωρεάς ?{»(.
νως τής Βουλής τοΰ 1963 καί τοΰ ρων κατοίκονν καί τόν οβολόν τή·
1964 καθ* ήν εξελέγη κατα ποσυ ' χήρας.
(Π6ν 53% ή "Ενωσις Κέντρον μέ
Αρχηγόν καί Πρόεδρον ττ]ς Έλ
(Συνεχίξετ(α)
Μικρασιατικά στρατιωτικά Διηγήματα
ΤΑ ΔΥΟ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΑΚΟΥ
ΤοΟ συνεργάτου μας χ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
2ον
'Αγαποΰσε μέ δλη τή Θέρμη τού
δοιμου δντρα,ποΰ7νώρισε πολΰ τή
ζιοή καί... καιθόλου τόν ϊρωτο.
"Εφυγε άπό τό παράθυρο κιιί
ΐίρχιχΐε νά περπατά μέσα στό δον
μάτιό του, σφίγγοντας όίγρια τα
δόντια- πέρονσε ίόρα πολλή. Νικη-
μένος άπό τό φλογερό του αΐσθη-
ιια, πήρε την άπόφαση νά τής μΐ
λήση.
Καί την δλλη μίρα βρίΊκε την
εύκαιρίο. Ή μητέρα της εΐχε πα-
χάθηκε...
Ό Κράκος Ιμαιθε άπό τοος αλ
ρωτησε:
— Λέγε λουΐόν. τί θέλει; μα-
λαμα ή άσήμι;
Ό δοϋλο ς τοϋ άπάντησε Λλο·
νήρευτα.
—' Δέν ξέρΐο τί προτιμάη β Λ
φέντης μόν.
— Έ, τότε ϊκανε δ
νίβτε κι' δρχισε νά ξαναβάζη τα
μου, εΐπε στόν Έβραΐο.
'Εκεΐνος ϊ;κανε πώς δέν κατά-
λαβε:
— Δέν ξέρω τ μοθ λές τοΰ
άπάνητσε μ' ίνα σαρκοστικό μει¬
δίαμα. Γιατί τό θέλει τό μάλα¬
μα;
—' Γιατί μοΰ εΐπεΐ, τοΰ άπάν-
κατ' έπιταγήν τής Πατρίδος μου· μάς καλεΐ πάντας τούς άξκοματι-
Τήν 3ην απογευματινήν έμφανίξε κούς ό διοικητής τοΰ Τάγματος
ται σάν μυΐγα κατ' αρχάς, άπδ καί μάς δίδει διαταγάς, ένώ έκ'.έ
ιήν Λ,ατευθυνσιν τής Ελλάδος, 8- γει έναν αξιωματικόν έξ εκάστου
να αεροπλάνο. Είναι πιθανώς έλ- λόχου, ίνα υπό τόν ϊδιο τόν τα-
ληνικό. Προτοϋ νά προλαβο^με ν" γματάρχην άναγνωρίσωμε τό εδά
άναγνο)ρίσωμε τά σήματα τού, τό <ιος, όπου θά έκαλυπτόμεθα μέχρι βλέ-τομε καί εΐσέρχεται Λκάθεκτο νά λάβωμε διαταγήν ενεργείας. νήντα χιλιάδες χρυσά φλουριά πού το'ιρα τά χρεώζεται. Μ' I- στειλε λ.οιπόν νά τοϋ τά επιστρέ¬ ψη;. Έσύ άφέντη μου κράτησε; ιήν άπόδειξη τή; παραλάβη; του; καί μ' εστειλες νά τόν έρωτήσω άν ποοτιμάη νά τοΰ τά δώσης σέ μάλαμα ή άσήμι. Τόν έριότησα καί μοϋ εΙπε πώ; τά θέλει σέ ιιά- λαμα. —ι Κιί έγώ στά μέτρησα καί στά παρέδ(»σα, τοΰ άπάντη<τε μέ θράσο; ό Μπενβενίστε. Τώρα ξ«- ναρχεσαι καί μοΰ ζητδς νά σοϋ δώσω μάλαμα. Γι' αύτό σοΰ λέ<ο πάς δέν σέ καταλαβαίνω. ΓΓό αΐμα τού δούλου άνέβηκε στο κεφάλι του. Μοϋ Εδωσες έ- μένα παράδες; τόν έρώτησε ίν- τονα χτυπώντας τά δασά του στή- θει«. —■ Μή φωνάζεις τοΰ άπάντηι- σε ήρεμα δ Μπενβενίστε. Σοΰ μέ τρησα εκατόν πενήντα χι|λιά)δεΙ; Ιρτήν πΐα,ραδόκασά τον,.' χρνσά φλουριά καΐ, μάλιστα αοΰ πήγαινε νά τόν έροηήση; κα!, Ρ- νΐδωτες καί άπόδειξη τής παρα- λα πάλι. λαδ^ς του. Ό δοϋλος κούνησε τό κεφάλι --'Άτιμε, Λαληάνβρο)πε ιυν τού καί στράφηκε πρό; την πόο φώναξε, βγαίνοντΛς άπό τά βοϋ- ·«« τοϋ Γραφείου, Θυμήβηκε 5' χη τού. δ δοϋλο; καί οίγ.τηκε «Λ¬ αώ; την άπάδειξη καί κοντοστά-. τά τάνο) τον. μ χ μ γή ργς τησε όδΌΰλος, μάλαμα σοΰ ίδω- μεσα στήν έχθρική παράταξι καί Μοϋ ετ·χε ή τιμή νά μετάσχ σ'· , άρχίζει νά πολυβολή ενα έχθρικό, στήν αποστολήν αύτη. Ξεκινοϋμε — Πάλι δέ σέ καταλαβαίνω ?- μέ τόσο πεϊσμα, ποΰ Εδιδε στόν πρός Βορράν, ήτοι έκεΐ περίπου κανε ό ΜπενδενΓστε. καθένα μας νά καταλάδη πώς τ- ποΰ Γδέχθημε την άεροπορικήν έ — Ό άςρέντης μου, τοΰ εΐπε ταν έλληνικό. ΣτριφογυρΙξουν πίθεοτιν, γιατί πουθενά άλλοϋ δέν ό δοϋλος, σοΰ £δο>σε εκατόν πε-1 καί τά δύο στόν άέρα, τόσο γρή- πηοσεφέρετο τό ?δ·αφος, οΰτε παο
γορα, πού πολλές φορές δέν δια- εΐχε τίς άπαιτοΰμενες εύκολίες.
κρίναμε ποίον ήτο τό ήρωΐκόν ά Γυρίζαμεν ό'λη την νύκτα τίς κο-
εροπλάνο τής "Ελλάδος. Είς μίαν ρυφογραμμές σέ έδάφη αγνωστα
στιγμήν διακρίνω κα6αρά ότι τό καί φοβερά. Σιωπηλοί βαδίζομί,
εχθρικόν άεροπλάνον δγάζει μαί' γιατί ολων μας πονεΐ ή καρδιά ά-
ρους καπνοΰς, ένώ τό καμάρι μας πό τό κτύπημα τής προηγουμένης
ύ ή άλλά ό
Οηκε·. Γφισ'ε πο*ις τον
, , , , , ™ν ., Οηκε·. Γφισε πο*ις
λους πώς ή άδελφή Τζουλια, μια ^, "λ ' γ
δλόξίΐνθη Γαλλίδα, τβν εΐχε πίρι-
ποιηθή μέ άξιοθαύμαστη άφοσίω-
σι κα!, δέν δφινε καμμίαν αλλη νά
ξεντΐχτίση στό προσκέφαλύ τον
τις φοβερές νΐίχτιές ποΰ δ ιτυρε-
τός τόν φλόγιξε.
θνμήθηκε- τότετήν δμορψη χό-
ρη τής νοικοκνράς του στό Παρι
σι, καί ή καρδιά του ά,ρχισε νά χτυ ί
πά άκανόνΐΛτα. Τό λιγοστό αΐμα'
— Λέν ιιοΰ ϊδωσες την άπό-
δειξη, άφίντη μόν τοϋ εΐπε καί
τήση, μιά καί δέν τοϋ .τΛω τούα
Ι ε Ο Μπενβενίιττρ τολ
π στήν άγορά γιά ψωνια' την πλη που τοΰ εΐχεμεινει μαζευτηκε ολ»
σίασε δισταχτικά, ένώ έκείντ, πρω στα άουνατιαμεινο πρόβωπο αυυ. | ^ ϊχης έμπιστοσύνη. Πρέπει νά
τη φορά άπό τόν καιρό πού 6οι-1 εντελώς άγνωρκττο άπο^ τη μ<0» καταλά6ης 6οωμερέ δουλε) πώς σχοταν σό σπίτ τους σερβιρι που οί γιατροι τον ξνοισοΛΕ τθ ^ αύστηρά κα'ι τοΰ απήντησε μέ Βυ- ικομένο ΰφος: - — Ό Λφέντης σον θά θυμώ- ση οχι γιατ!, δέν θά τοϋ παραδώ¬ ση; την άπόδειξη, μά γιατΐ δέν έμπιστοσύνη. Πρέπει νά τθ δχι λω σχοτανε στό σπίτι τους, βερβίρι- ποΰ οί γιατροί τοΰ ξνρισαΛ»; χυ ^ ^ ^ Τραπεζίτης .ϊ τό τσάϊ στή μεγάλη τραπεζαρίο μουστάκι. Ι πο§υτης Ή μιλιά του εΐχε κοπή... Μέ | — Ποΰ είναι τώρα; τοΰς ^»ιολ>> , <0 ^νθρωΛΟς^ τα(,^Μ.^ __ Ιόνια τρεμουλιαστά τής εκανε την , σε μέ φωνή σβυσμένη άπό την - μαζεύτηκ(? Τά 'προσ^λη"τ^ά λ*- άλλο θαλ«μο, .οί» έξομολόγηοί τού καί τά μάτια του ξάντλησι. ΐίίτοΰσαν φωτιές. Έκείνη τόν α-1 — Πηγε σ χουσεμέ άπορία. Σάν τέλειο>σε είπανε.
τόν κύτταξε καταπρόσο>πα θυμον "Εβαλε ολα του τά δύναται
μενά... τής φάνηκε όμοις τή στι- τή βρήκε. Καθώτανε σέ μίαν ^
γμή αυτή τόσο άστεΐος' εβαλε τά τοΰ πιό μακρυνού θαλάμου καί δια
γέλια. Ι βαζε την ώρα ποΰ αύτάς έμπττ*«
Ό Κράκος εμεινε άποσβολιοιιέ μέσα, άκονμπώντας στά κρεβόά-
νος. "Ενοιωβε κάποιο τρομερά κλο τια. Τό πράσωπό του ήτανε κέρ>-
νισμό στά σο>6ιχά του καί άναγκά νο, τά πάδια τού τρέμανε. Πλη<5ΐ σ&ήκε νά στηριχθή στό τραπέζι ! ασε ήσυχα - ήσυχα καί άμα ?φΗ>«
γιά νά μή πέση. Έκείνη εφυγρ ; σε κοντά τη; ϊκανε νά μιλήση. 'Η
χλείνοντα; μέ δυνατό χτύπημα τή; φωνή κόπηκε άπότομα στό λαρι'γ
για τοΰ Εβραϊοι·, τόν χτύπησαν
Ό ΜΠεν<6ενίστί χτΐ«ησε μιό μικρή κβμπάνα πού βρίσκονταν πάνο> στό γραφεϊο τοιΐ καί άμέ-
σιος μπήκε στό διομάιιο ενας γι-
ναντάσο>μο; «καβάσης», ένώ ό
Μπενβενίστε τού φώναΕε δείχνον
τάς του τόν δοΰλο, ποΰ βρίσκον-
.ταν έκείνη τή στιΥμή μπροστη
ητΛ τραπεζογραφεϊο τού Τοαπε-
ϊίτη.
— Πέταξε 6ξο> άπδ την Τραπέ¬
ζα αυτόν τόν «σερσερή» (τρελλό)
καί δώσε του ενα καλό μάθηιια
γιό νά μην τολαήση κοί μέ ξανα-
ενοχλήση.
Ό δοϋλος εξακολουθούσα νά
φωνάξη, μά δ καβάση; τοΰ Μπεν
δενΓστε, τόν δρχισε στό ξύλο καί
ΐιισοπεθαιιένο τόν πέταξε Ιξω στο
δρόμο, δπον ό
ϊιιειν»·
μαστίγι0 Μά ^ οτ6 χωμα ανα(β,θηΤ0!:.
Ι
ατ>
δοί<λϊς. Ι ί Συνεχίζεται) Έκλιποΰσα έκλεκτή προσωπικότης ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΑΟΥΛΟΣ ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ Εγνώσθη ότι πρό τίνων ήμΐ- ί Πεζικού. είς Λονδίνον ό τα Ι "Εκτοτε είς τοϋ » "Εφυγε άπό κείνο τό σπιτι την _ _ Ιδία μερά. Μέ πρόφαβι την ΰγεία νη. Μέ μιά ματιά πού ίρριξε κ.ν πιφανου; τού ζητησε άπό τό ύπουργεΓο νά! τάλαΰε... μιά στοργή γλνκε,β; μα τον άνακαλέσοιτνε, καί α' ενα αή νούλα; τόν πήρε σα μωρο οικογενείας τής ΒραΙ- , ν<1 βρέθηκε στή θεσοαλονίκη, σ- ποφαοισμένος νά πνίξη στό αΐμ^χ την άιδυναμία τής καρδίας, ποΰ τό σο τόν εΐχε ταπεινώσει. Στή μάχη τοΰ Σκρά Εκανε θαύ ματα μέ τό ήρωϊκό του τά- 7μα. "Εδειξε τόσο βαθειά πε- !?ιφρόνησι γιά τή ζωή νού τ' όνομά τού ϊγινε Ιστορικό άπό τότε. Τό εΐχε πάρει άπότραβι πιά, πώς ή μόνη πιοτή άγάπη, ή άληθινή κι' εύγενικιά, είναι ή άγάπη γι« την Πατρίδα, πού ξέρει νά χαρί- ξη στά παλληκάρια την άιθάνατη δόξα. άγκαλιά της, κα τόν εβαλε νά κ<ι θήση. Αύτάς την έκΰτταζε σάν Μετά τά; γνμνασιακά; σπου- δά; τού, αΐτινες συνέπεσαν κατά την περίοδον τής 'Εθνικής Άνα- μένο βλέμιμα τού, πού τής ήρθα νέ δάκρυα. ΤΗταν άρκετό σημάδι νιά νά νοιώβη ό Κράτος πώς ι'ι Τζουλια τόν άγαποΰσε. Ή Τξούλια Ντρεω στή φιλή τη; Άλίκη Νέμερ στό Παρίσι: Θεσσαλ.ονίκη, Ίούνιο; 1918 Άγαπημένη μου Άλίκη, Ό ταγματάρχη; μόν Ιγινε^ κα- λά. Πόσο χαίρομαι το>ρα ποΰ σέ
άκουσα νά Ιλθω έδώ μετά τό οκλη
οό «άνατο τή; μητέρας μου!
"I-
μο
Σέ κάποια νν^τερινϊ, έπιχεΐρη σως αν Ιμενα στό Παρίσι να ·.
τραυματίσθηκε βαρεία στόν ω- χα γιά πάντα την εντΛτωο. πως
, . άπό θραύσμα άβίδος. Τόν πή- Ενας άνθρωπος με μεγαλα μονβτκ.
νάνε σ' Ενα νοσοκομεΐο τής θεσ- κια ίχει λίγο μναλό και μικοη χαβ
σαλονίκης καί πολλές βοομάδες ί διά... πώς είναι. χατι τι γελοΐο...
«αλαιψε μέ τα θάνατο, ως πού νι ΤίΗφερε δμω; ο βεος και εΐδα πω-
χησε 5 Κράκος είναι ήρωας. Αν ήξε-
Σ· δλο αύτό τδ διάοτημα μιά οσ τότε πώς δ ντροπαλός ίκεΐνος
ξανθιά άοελφή τόν περιποιότανε άγριάνθρωπος τού σπιτιου μας ε¬
μέ έξαιρετική φροντίδα, τίς Λρες χε τόσο ήρωϊκη χαοΛια.,. _ ηόσο
•τού τόν τάράζε δ δυνατδς πυρε- λυποϋτιαι το')σί τού ή άδελ.φή
νά μέ πάρη γνναίκα τού. Είμαι
Ευτι^ιβμένη Άλίκη μου" πολΰ <δ- ■ηιχιθμένη ποΰ θά γίνω δική τού* τον άγοπώ καί τόν θαυμάζω. Μοί ύπηοετήδση την η ΙΤα τρί&α μας Έλλάδα. Ή εναίσθη¬ τος έλληνικη ψυχή τού, παλλομέ- νη άπό αδολ.ον πατριωτισμόν, άπύ πρεύγει άστραπηδόν πρός την 'Ελ ήμίρις, άλλά περισσότερον άπό λάδα του. Δύο - τρείς κΰκλους δι τό άγνίυστο τής επομένης, εγραψε στόν άέρα τό νικηθέν ί- Περνοϋμε άπό τόν τόπο τής κο ταλικόν, ένώ άνέδιδε μαύρους κα λάσετος, πού είχομε την προηγοί- πνοΰς καί κατοπίπτει μέσα στίς μένη. Πτώματα μή άνευρεθέντπ γραμμές μας, ένώ Ενα κάτασπρο στρατκοτών, μουλάρια τρονματι- Αλεξίπτωτο άνοίγεται καί ίνας σμενα, σταυροοί, άπό δυό ξύλα, σέ Φρατέλλος πίπτει μέ σηκωμένα τά μνήματα φρέσκα, πού Ιδαλαν οί χέρια. συνάδελφοι των σκοτο>μένων, πά
γισμΐνοι πατριώτες». "Επειτα (τί-
λ,οξενοΰσε ξένες προξενικές άη-
αύτοί πού οί
ώτες τούς ά-
ποικαλοϋσαν «Βοσ>ν·άκτ>δες», γιατί
χές, ήταν πολύ γνιοστό κι' ϊξω Λ , προήρχονταν ά.τό την Βοσνία η
πό τά δρια τής Αύτοκρατορίας κα: «Κάττσες» γιατί τά λεφτά τά όνό
βρισκόταν σέ έμπορικές σΐ'ναλλα-' μάζαν «κόπτσο».
γές μέ δλα σχεδόν τά ξένα λιαά-
νια τής Μεσογείου καί τή; Μ«ν
ρης θαλάσσας. 'Επίσης οί Νεό-
Ήσαν Μονσο'λμάνοι τό θρή-
σκετ*μα, άλλά μιλοΰσαν δική τους
διάλεκτο .τού δέν εΐχε καμμιά ό-
τουρκοι, γνώριζαν ότι γιά την τι· μοιότητα μέ την τονρκική ΤΗ«αν
χη τοϋ Άϊβαλιοϋ, ή έλληνικη Κ<·- ανθοοι.τοι μεγαλύσιομοι, ποϋμοια- βέρνηση ίδειχνε κεχωριστήν εύηι -ΐιν μάλλον γερμανική; καταγιο- σθησίαν. | γής, άκάθαρτοι, άνειδίκεντοι, Λ- Οί άντλίαλοι των θλιβερών γε- κνηοοί, πριοτύγονοι καί, πάρα πο- Ό βομβαρβισμς δμως δέν στα ρουσίαζαν τό πλέον μακάβριον θε ματά, γιατί τό δκτάωρο δέν τε- λείωσε. Συμμαχική βοηθεία άπό ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΙΟ αί Α' Παγκόσμιον β) Ρωσικήν καί Μ. Α. έκοτρατπ αν. γ) Πόλεμον ΑίθιθΛΪας. δ) Μέ την Ανατολή^, ώς διοικητής τοΰ περιφήμου Ίεροΰ Λόχον καί ε) Άντισυμμοριοκόν άγώνα. Πλειστάκις εκινδύνευσεν, ίτραυ ματίσθη καί διεκρίθη επί τοί) πεΛί ου τής μάχης, δι' δ καί έτιμήθη υπό πλείστων ήμετέρων καί ξένων πολεμικών μεταλλίων καί παρ«σή Συνάντησι εΐχανε μιά μερά θεϊο; κι' άνηψιά μαζί καί συζήτησι άνοϊξαν γιά την ξέχωρη Πατρίδα. Ό θείος ίστοροΰσε μέ περηφάνεια περκίσή κι' ή άνηψιά ρονφοΰσε κάθε λέξη μαγική. Καί ό θεΐο; άποροΰσε .τώς ενρέ-θη τόση άγάπη στή μικρή τον άνηψιά γιά Πατρίδα πού δέν εΐδε μέ τά μάτια άπό κοντά. Τότε πιά ουγκινημ^ος τό χειρόγραφό του (δίνει στή μικρή τον άνηψιά, ποΰγραφε γιά την Πατρίδα, την χαμένη μα; Πατρίδα. Ή μικρή του άνηψιά μέ συγκίνηισι μεγάλη τό χειρόγραφό τό δίνει σέ μιά .θέσι κρατική. Ή ίστορία,*«έει, εΐν' τή; Πατρίδος δχι ξέχωρα τοΰ καθενός, καί γνωστή πρέπει νά γίνει πέρα σ' δλονς γενικώς. "Ετσι Κγινε γνωστή τής Πατρίδο; ή Ιστορία καί σνγκίνησι πολλή ΙΎνοιωσε δ θειό; τρανή. Τώρα εφνγε έκεΐνο; κι ή μικρή του άνηψιά εμεινε μέ τόν καϋμό. "Όμ'ος στό νοϋ μένοΐΎ γραμμένα κι' ή ιστορία κι' άναμνήΛεις καί τοϋ θείον ή μορφή δσο ή άνηψιά θά ζίΐ. ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ (Άφιέρωμα είς την ίερήν μνή¬ μην τοΰ προσφάτως έκλιπόντος θείον μόν ΛΤΣΑΝΔΡΟΤ ΘΕ- ΟΔΩΡΙΔΟΤ, καθηγητού, άποφοί του τής Μεγάλη; τοϋ Γένου; Σχο αμα πού σννήντησα στήν ζωή μόν. Γνρνοΰμε παντοϋ επί δΰο ώρες περιπου. Πονθενά φιλοξενία κα! θαλπωρή γιά τόν "Ελληνα στρατι γονότων τής θράκης ϊφθαναν στή Ανατολή καί γέμιζαν τίς ψυχές των Έλλήνων μέ δέος καί άγωνίκ Ή έμπρηστική άρθρογραφία τοΰ τουρκικόν τύπον, ή σκληρή κα'ι ά δικη σνμπεριφορά των άρχών κα¬ τά των Έλλήνων πολιτών, δ έντει νόμενος έμτορικάς άποκλεισμός κατά τοΰ έλληνικοΰ εμπόριον ή έ- χθρική καί άνεξήγητα ψυχρή συ[ι πρριφορά των ντόπιιον Τούρκων κατά των Έλλήνιον σιιμπατριω- των τους πού φθάσον σέ σημεΐο νά κόψη καί τόν χαιρετισμόν του; άκόμα, επειθαν καί τόν πιό ά^ρ- λή "Ελληνα άκόμα δτι τό μαΰρυ σύννε((Ό τή; συμφοράς κυλούσε ά κράτητο άπά την θράκη στήν Μι· κρασία. Τό πρόνραμμίΐ των πρόί εξόντωσιν περιοχών, ,-ιεριελάμβα- νε μέ μιά παραλιακή ζώνη τής Δ'- τική; Μικρασία;, ποΰ άρχινοΰσε άπό τον Άδραμμυτινό κόλπο καί τό Σύνταγμα έτέλει έν άναμονίι διαταγων τής Μερορχίας, προκει (;)τη ιιέαα στό άλβανικό ϊδαφος μένου, ενδεχομένως, νά ενισχύση τής περιοχής Κοσίνας. Άπελπι- τΰ 14ον Σύνταγμα. . ϋτι νπό τοι σμένυι γυρίζομβ πίσιο, ένίδ οί ούτυυς δρους ήτο άδύνατος ή έν στραΐιώτες μέ πϊριστοιχίζουν καί χορίω έ.αισταθ^ιεία·.. ότι ά.τό στι μέ ερωτούν: «Τί θά γίνωμε; Πού γμή; εί; στιγμήν επρεπε τό ΐΜϋ έπήγατε;». Δέν εΰρίσκω λέξι νά Τάγμα νά ή έτοιμον ίγγύ; τής ύ- άπαντήοο). Φόβο; καί τρόμοτ,. δοΰ Κλεισούρα; - Βερατίου, συμ τούζ λέγιο δμοο; δτι θά προχωρή φώνως πρός τάς διαταγάς τοΰ σω,με καί δτι πρέπει νά καθήαουν Σνντάγματος, καί, τέλος, ότι ή ά δλοι στά πράγματά τους μέχρι νά ναζήτηυις κεκαλυμμένου τινός χω εκδοθή διαταγή. Πολλαί στρατιώ ρου κατά την νύκτα εκείνην, άπε τες κοιμοϋνται στόν δρόμο, έπά τέλει πρίοτοβουλίαν τού ταγματάο νο>, μέσα στόν παγερόν άγέρα τοδ χου διά την πιθανήν μή μυτακίν»,
Γενάρη».
"Ο γενναίος καί φιλότιμος δυ
σιν τον πρός Κλεισούραν, ήσανΐη
τήματα αγνυΜΐτα είς τόν εκλεκτόν
λούρη; συνεχίζει μέ τό ίδιον ΰψυ:; αξιωματικόν κα! διά τούτο εί; το
την έξιοτόρικΐιν των άναμνήβεών ! ημερολόγιον του έκδηλώνει γνΐ)
του άπό την απαισίαν εκείνην ήμί σίω; πάν ο,τι έν τ·ή άγνοία τού
ραν καί την θλιβεράν νύκτα ποΰ ησθάνετο.
την ηκολούθησε. "Οτι ολόκληρον ι (Συνεχίζεται)
λύ πτιοχοί. Ή τουρκική Κ»·6έρνη
ση τού; έγκατέστησε στά έλληνι¬
κά σχολεϊα καί σπίτια <η·μ.ττύσον- τας ύποχρεωτικά τούς ένοίκους. Έκεϊ /.(ορίς δισταγμοΰ; έπεδάθη- καν σέ κλοπέ;, ζώων, έσοδειών ;.ά (ΐροΰτων των Χριστιανών μέ την πλήρη άνοχήν των άρχων. Τά κλοπιμαΐα τά πωλούσαν χωρίς προ φΐ'λάξει;. Είναι όλότελα άκατανό γ;το καί παράδοξο πώ; ήταν δννα- τ') τόσο πολύί«πανά.ττιικτοι και -ττιοτύγονοι δνθρωποι νά ζοϋσαν γο ιΐΓσεΐ'μ(ι)παϊκό έκεΐνο χώρο πού Λνήκε στήν Αύατροουγγαρία, μίαν Γ/-ώ κεντρώε; αύτοκρατορίες τής (Συνεχίζεται) ΔΕΝ ΤΠΟΧΡΕΟΤΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΠΟΒΟΛΗΝ ΔΗΛΩΣΕΩΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ Δέν υποχρεούνται είς υποβολήν δηλώσειο; φαρυλογίας εΐσοδήμο- τος καί οί έχοντες είς την κυριό- τητά τιον ήμιφορτηγόν ούτοκίνη- τ.ον Ι.Χ. ιύ^ιαχφ άμαξώματος. Τούτο άντετράσιβε τό ΰπουργτϊον Όίκονομικών, έξ άφορμή; δημιουρ- γτ,θεισών σχετικών άμ(τισ6ητί|- σεων. Εί; τά ώ; ανοι πρόσιοπα, δέν συμπεριλαμβάνονται καί οί ίδιοκτή ται μικρών Ι.Χ. φορτηγων αυτο¬ κίνητον (άνοικτοϋ άμαξώματο;), διά των δποίοιν μεταφερονται ώ; Τεκμήριον οφωνομικής εύριοστία; Τ| παρά των άγροτών χρησιμοποί¬ ησις τοιούτιον αΰτοκινήτων. Ώς γνωστόν, εί; τούς αγρότας παρέχεται απαλλαγή έκ τοΰ φόρον ποσοΰ ακαθόριστον είσοδήματος 50.000 ή 140.0000 δρχ. έτηβίως. ■κατά περίχΓίοσιν (άρθρον 1, πάη. 1, περίπτ. Δ' τοΰ Ν.Δ. 3323)55). παιοικής ήλικίας κατηύθινεν δλα; μων τάς έκδηλώοεις τή; ζωή; του μέ σταθεράν πάντοτε γνώμονα την σοτηρίαν, την δόξαν καί τΰ με γαλείον τή; έλληνικη; Φυλής. 'Κν ϊτει 1916, εί; ηλικίαν 19 έτών, άπεφοίτησεν έκ Σ.Σ.Ε. μϊ· τόν βαθμόν τοΰ άνθυπολοχαγον λέει καμμιά φορά πώς κάτίο στή Μάνη, έκεΐ ποΰ είναι καί τό χο>-
ριό του, Θά ΰπχκρέρω πολύ, γιαι
είναι τόσο περιοερκτμένος, ποΰ ή
γυναίκα δέν εχει τή σημασία που
τή; δίνουμε εμείς στό Παρίσι.
τού άποκ.ρίιθΓ,κα πώς μαζί τού Όα
είμαι εΰχαριστημένη, έστω κα), αν
βρεθώ άνάμεσα σέ λνκους.
Δέν έ'χω δίκηο;
Σέ φιλοί
Τξούλια
ΤΕΛΟΣ
Σ.Σ. Είς την α' συνέχειαν τοΰ
ανωτέρω διηγήματος ετέθη έκ τυ
πογραφικής παραδρομής δ τίτλο;
τοΰ προηγούμενον «Ό άγαθό;
μπίμπασης».
'Η δλη δραστηριίιτης τυυ δέν
περιωρίσθη καί μόνον είς την λαμ
πράν στρατιωτικήν σταδιοδρομίαν
ώς γενναίου μαχητοΰ, διαπρεποϋς
έπιτελοΰ; κα-, ήγήτορος, άλλ' έ-
πεξετάθη λίαν συντόμω; είς πολυ
σχυδή έθνικο - κοινωνικήν δράσιν
ώ; πολιτευτοϋ, ώς γενικοϋ διευ¬
θυντού Ε.Ι-Ρ., ώς συγγραφέω;
καί δημοσιογράφου, ιδία επί βτρα
τιωτικίδν βεμάτων.
Τόν άείμνηστον στρατηγδν Χρ.
Τσιγάντε, άνεξαρτήτίος τής εΰδο-
κίμου σταδιοδρομίας του, ένθνμού
μεθα ώς διενθνντή,ν οπουδών τής
Στρ. Προπαρ. Σχολής 'Τ«αξιω-
ματικών Κερκύρας.
Ή συστηματική διαπαιδ·αγώγη
σις καί παρακολούθιμτις των μα-
θητών τή; Σχολής άπετέλει την
κυρίαν μέριμνάν τυυ ίπί τφ σκοπφ
δπως άφ' ενός μέν εμφυτεύση είς
την ψυχήν αυτών άδολον αγάπην
καί ΰπερηφάνειαν διά την Πατρί¬
δα, την θρησκείαν καί είς την οί
κογένειαν, άφ' ετέρου δέ άποδώ
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ
ση είς την κοινωνίαν καΐ τό στοα
τευμα έκλεκτά τέκνα καί, ίκανούς
φρουρους της πατρώας γής καί
των Ιθανικών τή; ελληνικάς Φυ-
λης.
"Ηδη αί εκάστοτε κυκλοψορου
σαι ίπετηρίδες των Ε. Δ. κοομοΰν
■τιι ίιπό πληθώρας μαθητών τον,
ώ; ανωτέραν καί άνωτάτων άξιω
ματικών μέχρι καί τοΰ »5αθμοΰ Λν
ιιστρατήγου. '
"Ισω; ή Λ<ραντις έργώοης άνοι τίρω 1<ττορική πτυχή υπήρξεν *(*- τά πολύ ανωτέρα καί έκείνη; τ*; {ιπερόχον πολεμικής τοιαύτης του. Τφ δντι, δ άείμνηστος Ταξίσρ χος ΧΡΙΣΤΟΔΟΤΛΟΣ ΤΣΙ¬ ΓΑΝΤΕΣ, ύιιτήρξε διακεκριμίντ>
στρατκβτική φυσιογνωμία, άξία
πάση; τιμής καί παραδείγματος
πρός μίμησιν υπό των μεταγβνϊ-
στέρων.
ΔΗΜ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗΣ
Συν)ρχης έ. ά.
ΣΟΛΗΝΕΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΠΙΕΣΕΟΣ
ΣΩΛΗΝΕΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΣ
ΑΓΩΓΟΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΛΩΔΙΩΝ -
ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ- ΑΕΡΙΣΜΟΥ
ΚΑΠΝΑΓΩΓΟΙ
ΕΙΔΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ ΣΩΛΗΝΩΣΕΩΝ
ΣΟΛΗΝΕΣ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΕΟΣ
ΔΙ" ΥΔΡΕΥΣΙΝ & ΑΡΔΕΥΣΙΝ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΣΩΛΗΝΩΣΕΩΝ
ΠΛΑΚΕΣ ΕΠΙΚΑΛΥΨΕΟΣ
ΕΠΙΠΕΔΟΙ & ΚΥΜΑΤΟΕΙΔΕΙΣ
((ΟμιανίΐΙ
Π Ρ Ο Τ Ο Ν Τ Α ΑΜΙΑΝΤΟΤΣΙΜΕΝΤΟΥ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΕΔΟΚ Α.Ε.- ΕΤΕΡ ΑΙ.
ΕΔΡΑ: ΟΜΗΡΟΥ 13 - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 619.007 ■ 632 341 - 633 851 ♦ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ: ΔΡΕΠΑΝΟΝ ΠΑΤΡΩΝ
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
ϊΝΑ.ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤίΚΗΣ- ΠΛΟΚΗΣ
ΓΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ
Άπό την έποποιίαν τής Βορειον Ή πείρον
! ΘΗΣΑΥΡΟΓ (ΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛϋ'
τού),
τοϋ Κοκκάλα
δέν μάς
ΛΛΜΙΙΡΟΤ Κ. ΛΛΜΠΙ-ΙΚΙΔΙΙ ΙΙ,,).1Τ1ΧΟΟ νιιντηξιούχου
(»νέχεια έκ προηγούμενον ληνική; Κν6ερνή0εΜ- τόν χ. Ι- ·
•Εν γένει ι, τοποθέτηβι; των νιΟν Παπανδρέου * " '"
Βουρλιο,τών εί; την κοινωνίαν τής Είς την Βουλήν τοίί ,.β4 0,
•Ελλάδος κατέλαβον και κιιταλαυ Βουολιώτες δέν ϊχονν άνιι. Α,
^νο,,ν επίζηλον θέσιν. Εί; όλας 3ίΰν των. Τουτο προήλθεν διότι
ίάς ί,γ,εΐς αντίληψις τής συγχοό οέν εξελέγη ό συμπεριληφθείς είς
νού ζωής οί Βουρλιωτες εύρισκον τϋν σννβυασμόν των Αθηνών ,ίί
τλι είς τάς πρώτας γραμμάς. «Λ- Ενώσεως Κέντρον κ Γ Βα)οό'
,οτελοβν ύγιά στελέχη τού Έλλτ, δος μή συγκεντρώση τάς άπαιτο»
Μχοΰ χρατους και της Ελληνικη; μένας ψήφους. "Ελαβε 10.Λ0Ο
Κοινωνίας. «ταυροΰς προτιμή,σεως καί ά—.
Εί; το μονον σηυειον που "Ι τοθντο 20—25 χιλιάδε- „
Βουολιώτες άπό πολλών έτών *<* Τούτο δέ διότι δέν έπηιμοδι βοιβιάζονται μειονεκτοΰντε-ς εΐνι^ Παρα Της διο1κη<1 του ί1ς τ,ν πολιτ,κήν^ ζωήν τής Έλλ.', ,ος της «Ενώσβ Κέν , ίος. Τούτο ποοβοχεται ουχί εί; δσοι Βουολιώτες ανήκοντες είς ^^ . . » α-ταρχονν ικανοι *ηι του- σ^ειοητοίι; δπαδου ζ ς °ι«°°Χ™ «ό Βουρλιωτε; άλλ' 0«τ· Δημοκρατική; Παρατάξ δτι δέν υπάρχον οί ϊχοντΓ; στα ενδιαφέοονται Αιά* ίμεξιν να πολιτενθωβιν, Αλλα διυ ιΓ,σιν τοϋ ίδικοΰ τοιν Τ, 5ντε; σεμνο;, Πατριώτ!; καί ΐνι _. πρ3γμα που δέν βαοχημένοι "Ελληνε; παραχωροΰν ι-ίς όλον; τού; πΐν θέπιν των ε-Ί; έτερον; Μικρά πεοκρερεκον έκ Μ οΐάτας πού παρονσιάξονται είς τού; προσερχόαενοι Άρχηγούς των Κοιιμάτοιν ώς τα θάγοντες κ«ί ώ; έκποοσοιποΰντ δήθεν τόν προσφυγικόν κόσμον Την θικΐίαν δμως αυτήν σκέπτον Άπό τό οθΐοτ(ΐύργημα χον ίΤΒΦΛΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: Ο ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Π ΛιΛΈΟΛΟΣ ΣΓΒΝ Σελίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΰΠΝΙ/Ί (Α Ι ΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΑΙΠ.Η ΤΟΝ ΑΝΒιΛΛΗΝΙΚΟΐ, ΔΙΟΓΜΟΝ 1914-1918 ΑΤ3ΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒί 343 ς ,ί, ότι Και σάν τέτοιο; ήταν άδύναμος, _ ' ένώ δ ύβριστής του ήταν ενας _ Την ιδία μερά, πρόσταξα τόν ΐρανός «μπανκιέρης». Γι' αύτό κα Αλή νά ξεκάνη τοΰς άνθρωπον; τάπικ την λύσσα τον καί βιάσττι- με στήν δούλεψη κε νά γυρίση στόν άφέντη τον καί ποΰ δχι μόνο πού τόν έκτιμοϋσε καί, τόν «εριέ- πια χρήσιμοι, μα βΰΰεί μέ την έμττιστοοΐΐνη τον. νά μά; γίνουν κι' Τού εΐπε τά καθέκαστα. πιστός μόν <δού- ί Ό πασάς θύμωσε μέ την συμ- καί τοϋς δνό περ.φορά τοΰ Έτίραίον στό δοθ- ο τού, μά δέν πονηρεΰτηκε· Δέν Ετσι τού; εκλεισε άνησύχησε. 'Ω; τά τύτε, ό Τρα- Τού συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ τέως διευθυντού παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) πουθενά. 3ήν 6η άπογευματινή οί Τά μουλάρια τεντοϊνουν τά σχοι ίχθροΐ έγκαταλείπουν τόν άγώνα, νιά, γιατ'ι ώθούμενα άπό τό αίσθη τάν άτιμο καί ανισο, καί φεύγονν μα τής αυτοσυντηρήσεώς θέλουν πάλ.ι πρό; δυσμά;. Προφανώς τε- να φύγουν, θέλονν νά σωθοΰν. Ξε λείωσε τό μακελιό. χνοϋν, ίσω;, ότι ανέλαβον μαζί Σ ιγά - σιγά ξεσηκώνονται σάν , ν , , μας άγο.να σκληρόν πού ουδείς θά τνφλοπόντικοι οί στρατιώτες καί (Ζννε*ΕΙα_ ™ το «προηγούμενον) ; ε^θανε στην 'Εουβοαία χερσόνη. υποχωρήση. Τά άεροπλάνα μάς ά δ καβένας ζητά τόν λόχο τον, τούς νεκάλνψαν. φιλου; του, οί ήμιονηγοί τά μου- Άρχίζει ό βομβορδισμός, σκλη- λάρια τους, οί άξιωματικοί τούς 01 ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΔΤΤ. ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΣ σο. 'Όλο» οί έλληνικοί πληθυσμοι ποΰ περιλ,αμβάνονται σ' αύτη την έποχή ποϋ ξυϊνη καί σέ 6άΘο; 20 ϊω; 30 χιλι ρύς, άλύπητο; καί άτελείοπος. στρατιώτες" τους, φωνάζονν κά-' 'Τ'Τ·*·. τ°ϊ "™ αίώνα·, *βΐο> ! ομέτοων άπό την θάλασοα-έκτός
Σείεται τό πάν. Καπνός μαϋρος μνουν προσκλητήριον κοί άναφέ- ρ."Τ° ™»™^ Τουρκον; σαν καυ ! απο την Σμύρνη- έπρεπε νά έκ
σάν σΰννεφο, σκεπάζει την γήν ρουν γιά τίς άπώλειες. Εύτυχώς £ Τ* ~° .«"^ ™υ Τουρκικόν διωχθουν εξω απο τα ορ.α της
καί μία άπαισία όσμή μάς πνίγει. οί Α,τΑλ»^ *«ν ΚνΙ ίΠ,! ΚρατΜ'ζ .και *ι αυτο σταθιϊ*ε » τονρκικης 'Επικράτειας.
ήσαν λιγες εν σχε- στόχο; σέ άδιαλεΐΛτ Χα- σχλ
το<"'μ'οΐ· μ»υ. λθα σ°υ ριστατικό που » τίμ1°ς στ1' ενα πε" ««ναλλαγές τού μαζί τού καί οί- στόν Ματέν- Ή πεϊρα τής «έπιχείρηση; θρα κη;», δίδαξε τού; Τούρκου; δτιί βλήματα δα,μονισμένα σφυρίζουν στρατιώτε; φο,νάζουν: «Νά φύ- *ω τό ^Λϊβαλί ί,ταν .-,ρώτ. ~ον | φνιΟι«σμός. Πρωταγων,οτές τοΰ
τί κινβΐσαι;». Παρακληθείς καί ά λεμήσωμε, δέν θέλομε νά σκοτω- "ΐνακα ^ ποο^νοαμμενι«ν ελ/η δραματο; χρησ.μοποιηβηκαν *»Α
γιά μιά στιγμή δέν φαντάστη- ναστεναγμοί. Έλίτίζομε νά έμφανι νόμαστε χωρ1,; νά πολεμήσωμε>.
τανουκα'
εκμεταλλευθή-
* Οΐ^ρεοειοιν έν Τλ Α πι'ίί γ ™· ί< ^ * » > < $ ι * ς τού- ποοπρηνΛι,ΓνΛ, > ■ ·■,' *"" ^Ια να επιτυΧω το σκοπυ μου. —Μάλβμα, τοΰ ?δωσα καί μά-
£ς τα " αυοώνοΓΙ' 5 ^ ™**¥ 'Κ™ζ "^ ^ τ^"ή" λαμα θέλω, εΐπε στόν δοϋλο τον.
ϊθντ- Γποοσώπΐ Π' τί*^ -'"" *" °" ^ Τ(?άΐΙΕξ(1 τθί' '^^ίου Καί συνέχκτε: Αύτόνά τοϋ πή,
οίον* ΞΤκΓ, Βθυρλΐω«> ΨΊ εκατόν πενήντα χ.λιάδε; χρνσά' πΐοτ4 μΟυ Ίμπραήμ. 'Εκτός π,ά
επτοχ άρκΐτεις τον Σννδνασμοΰ. Τού- ν,, Τ« νηΡ1ήΛττ,νρ „„! !-«—«.. Λ.' „____.-. *.__..,?' «α....
ΤΠΙνώ την «ιακοψουν διότι δέν ε[- το είναι πρός τιμήν των Βουρλι
ναι ορθόν τα Βουρλά νά μη άντι ωτίδν καί, άποβεικνύει πολιτικήν ώ
.τροβϋ>πεύ(.)νται εί; την 'Ελληνι- οιμότητα καί άνωτερότητα
χήν Βουλήν.
άλλιι
άτυχώ; ή άνωτερότη; αυτή δέν
σθοΰν έλληνικά άεροπλάνα καί πά "Ετσι, τό Τάγμα μας, τό Ι τοϋ
ρακαίνθϋμε τόν θεόν, γιατί τό άε 43ου Συντάγματο;, υπό τάν τα-1
οοπλάνον θέλει άεροπλάνον διά νά γματάρχη Βερνάρδον Ίιοάννη, κα "ε'°ισμου;
νικηβή. Πουθενά βοηθεία καί ό τεβαίνει στό δρόμο πάλι, πού όδη
(ίομβαρδιομός συνεχίζεται. Τό γεϊ πρός την Κλεισούρα, έν ά¬
παν
έδω
νίκων κέντρων. Ίδιαίτεροι δμοις ' οί Τοϋρκοι πρόσφυγες άπό τά νη-
λόγοι ύπαγόρευαν όπως ή έξόντι.ι
σία καί οί Βόσνιοι καί 'Ερζεγοβί-
νιοι Μοικΐουλμάνοι πού άποτελοΰ-
βαν την μάξα των προσφύγων μέ
Τό Άϊβαλί δέν εΐχε Τούρκου-1 την άγρια καί άποκρουστική τους
κατοίκους έκτό; άπό τού; ολίγους έμφάνιση. Άπό τί,ς άρχές άκόμα
δ);μοσίους {«αλλήλους κα τού; ' τοΰ 1914, αρχισαν νά άποβιβάζων-
μέΊρες, δέν
έμπιστοσύνη στόν
ποϋ δέν εΙχε
μέρες άπό τοΰς
Είς τάς προσεχείς εκλογάς Θά έκτιμάται δεόντως παρά των ,Ου
ριτιζητήσουν ίκανώτατοι καί άξιώ νόντων διότι δέν ίκανοποιουντ(-ι
Βυυρλιώτες καί άδιάβλητοι ' είς την διεκδίκησιν των ζητημά
ίίς νά άντιπροσωπευωνται τ,,,ν των άλλά παραγκωνίζονται.
άς την Βουλήν διότι άρκ.-τάς Θυ Αύτό μ&; δδηγεϊ είς την λήψιν
οίας μέχρι τώραίιπέστη είς τό νί άποφάσεω; δπω; Αξιωθή
ιτάλαιον αύτό τό Βουολιωτικόν των κομμάτων ή κατάρτισι
"οιχρΐον. | αηη·βυασμον των μέ συμμετοχήν βΐεισμία ίστειλε
"ΑλλωΛτε κατά την 'ΚΚνοσννί ( Χαί έκπροβώπον έκ των Βουρλ. ατε ?να πιστό του υ
«ευσιν τοΰ ετου; 1923 μετα την ιοχΛν. Εύτυχώ; πρόβωπα ίπΟ.Γ- ίξοφλητική άπόδειΕη
-Ε-νάστασιν τού 1922 οί Βουρ- κτα μέ πραγματικούς τίτλους μορ οη τα φλουριΛ
λιωτες είχον Πληρεξουσίους 6ον- φώβε,,,ς — ήθικοΰ κύοου; — πιν «ο πονηρός
7,8υτας τοΰς κ. κ. Σταμάτιον Κι-
ονζέν Πεζάν έκλεγέντα είς την
'Ε^λογικήν Περιφέρειαν τοΰ Ν.
Ηρακλειον Κρήτης καί τοΰ; κ.
χ. ΣάΓιβαν Παπαγρηγοριάδην Θ«
ολόγον άπόφοιτον τής θεολογικής
ϊχολής Χάλκης καί Δημήτριον
Πολνκράτην ιατρόν. Είς χήν Βου
).ήν τοΰ 1928, τοϋ 1932, 1933 καί
τοΡ 1946 καί 1950 τόν κ. Ιωάν¬
νην Μογγογιάννην Δικηγόρον.
Άπό τοϋ θανατον τοΰ κ. Μογ
γογκίιγνη οί Βουρλιώτες άπουσιή
ζοΐΛΓ τής Βονλής καί μόνον κατά
νο τά χρειάστηκε καί ζητησε ά- β- σου δώση καί άσήμι. "Αντε
πό τδν Τραπεζίτη νά τοΰ ίπιστρέ όγλοϋ μ'.
ψη, πράγμα ποΰ έκεϊνος δέν τού, ·υ δοΰλες ίφνγε καί ξαναγΰ- ""ςτίς" 2""μ.μ."1παναρχίζεΐ τδ Τ- ""περ.μ"ένομ7'σ7ον'δρόμο, ένώ οί
άρνηβηκε. 1ου ζητησε μόνο μισ ρΐσε στήν Τραπέζα τοϋ Μπενβε- διο κακό μέ μεγαλυτέραν ίσως Εν στρατιώτες έξακολονθούν νά φω-
—τ λυπηρόν και άπογοητευσις. ναμονη διαταγής. Τα αλλα Τανμα > , ··>*'! -,»..,. ·,. - . .,, ,
τ· . ι ■ ,. . . . ,γ» . ί , ι στρατιωτικους και γι ουτο δεν ή ται στο Άίόαλ και στα αλλα λι-
ιο με-σημέρι χανονται, λίς καί δου τα και η Ομάς διοικήσεως τού >■ , . Ρ α - . .Κ ι . - ., ,, , ,
·. < Γ ι» ι «·«> -^ ■ ν ι» - τ[ιν ?υκολο να ορεθουν οί «εΕορ- μανκι της Αιολιας, οί πρόσφυγες
-.ενουν βωρο... Άπό παντοθ είδη- Σννταγματος, εφυγαν πρός άγνώ „_,.,„, ΜτηιΛτ;_ --„„„■··,. „,„„; „ ' . .αγλ-ι.α—, .ΙΓλ!
ς γιά άπώλειες.
στους κατευθύνσεις.
εΐ(Ε)Ό(θεο·μΐία δέκα ;ΐΐίντε
νιστε.
τάσιν. Πεσμένος
ΰπτιος πε- νάξουν ότι θέλονν
γιατΐ δπως τού εΐπε, ίκεϊνες τίς — Μάλαμα θέΐει ό άφΑντης ρι,μένω καρτερικά τόν θάνατον μεμπροστά. Μετά ήμισείαν ώρα
μέΊρες δ«ν ίφχβι πρόιχεΐβ το ' . — - -
πρόιχεΐβα τοσιι
,ποΰ
Κ<1. έ νιά νά _ ποΛ'ηρός ό Έΰραϊος, .τηρε τριωτιομυϋ — ικανότητος καί Λυ« ««6 τόν βοΰλο την άπάδειξη, την σχηριοιητος υπάρχονν πολλά, τ« ίκλπσε στό συρτάρι τού κα( (α- όποία έν ώρα ίκλονών θά επι ίλ ' οποΐα έν ώρα εκλογών θά ϊπι οτρατευτίούν. μου!) ανοιξε το χρη. (..α^ιτουυν. _ ; ιμ,ατο'κιβώτιό του.^ "Εβγαλε απόϊ 7ου. ΝΟΣΟΚΟ'ΜΕΙΑ. Τό Ν., μ;έ«α διάφορα .-τ·Λ>γγιά καί τό
κομεϊον Βουρλών ί-λειτούργει απλωσε έπάνιυ στό γοαφείο του
γ
καν-ά τόν πλίον έπιστηκηνιχον Τρό
ί
στό γραφείο του
Τοτερα κοίταξε τόν δοθλο
μζϊ δέ ΰαρείσς ασθενείας
τάς εκλογάς τοδ Ετονς 1958 έξε- | καί οί Βουρλιώτες είχον άπόλν·
λέγη βουλευτής Αθηνών ό κ. Γε- τον εμπιστοσύνην. Τό ΝοσοκομΐΤ
ώογιος Βαλοΰρβος. |
ρ ρ ξ ό
πον είς ιδιόκτητον μέγαρον. Π« τυν ερώτησε σοΐκχρά:
θαπλβυρίος διετήοει καί φαομικη —Τί .ταράθες θέλει δ αφίν¬
ον μέ έπιοτήμονα Φαοικικπποιόν, της σου, μώλαμα ή άσήμι;
Τό ΰπηρετοϋν προσωπικόν »χ> —Δέν ξέρω, τοϋ άπανττκτε ο
Ιατρικον β) Νοσοκοαεια/όν ήτο ΛνθθΜπος. Λέν μοϋ εΐπε.
επιστημονικώς κατηρτισμένον. Άν "Ο Μπενί»ενίστε, ΐκανρ πως
τιμετώπιζϊ δέ ΰαρείσς ασθενείας ικ,»ίπτετ«ι κι' ΰστίερα μονολόγη-
ί ί Βλ ί ά
.-. Τό Λσημι πιάνει πολυ το-
Ι όν συνετηρεϊτο άπά τάς είσπρα- Λο, ένώ τό μάλαμα λίγο. Κοίτα
"Εκτοτε οί ΒουρλιΛτί; άπονσϊ ξεις τή; 'ΕκκλησΙας «'Αγιος Χα ξε πάλι τόν δοΰλο καί τόν ξανα-
αοαν τής Βουλής καί σνγκεκριαε ράλαμπος» καί άπό βωρεάς ?{»(.
νως τής Βουλής τοΰ 1963 καί τοΰ ρων κατοίκονν καί τόν οβολόν τή·
1964 καθ* ήν εξελέγη κατα ποσυ ' χήρας.
(Π6ν 53% ή "Ενωσις Κέντρον μέ
Αρχηγόν καί Πρόεδρον ττ]ς Έλ
(Συνεχίξετ(α)
Μικρασιατικά στρατιωτικά Διηγήματα
ΤΑ ΔΥΟ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΑΚΟΥ
ΤοΟ συνεργάτου μας χ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
2ον
'Αγαποΰσε μέ δλη τή Θέρμη τού
δοιμου δντρα,ποΰ7νώρισε πολΰ τή
ζιοή καί... καιθόλου τόν ϊρωτο.
"Εφυγε άπό τό παράθυρο κιιί
ΐίρχιχΐε νά περπατά μέσα στό δον
μάτιό του, σφίγγοντας όίγρια τα
δόντια- πέρονσε ίόρα πολλή. Νικη-
μένος άπό τό φλογερό του αΐσθη-
ιια, πήρε την άπόφαση νά τής μΐ
λήση.
Καί την δλλη μίρα βρίΊκε την
εύκαιρίο. Ή μητέρα της εΐχε πα-
χάθηκε...
Ό Κράκος Ιμαιθε άπό τοος αλ
ρωτησε:
— Λέγε λουΐόν. τί θέλει; μα-
λαμα ή άσήμι;
Ό δοϋλο ς τοϋ άπάντησε Λλο·
νήρευτα.
—' Δέν ξέρΐο τί προτιμάη β Λ
φέντης μόν.
— Έ, τότε ϊκανε δ
νίβτε κι' δρχισε νά ξαναβάζη τα
μου, εΐπε στόν Έβραΐο.
'Εκεΐνος ϊ;κανε πώς δέν κατά-
λαβε:
— Δέν ξέρω τ μοθ λές τοΰ
άπάνητσε μ' ίνα σαρκοστικό μει¬
δίαμα. Γιατί τό θέλει τό μάλα¬
μα;
—' Γιατί μοΰ εΐπεΐ, τοΰ άπάν-
κατ' έπιταγήν τής Πατρίδος μου· μάς καλεΐ πάντας τούς άξκοματι-
Τήν 3ην απογευματινήν έμφανίξε κούς ό διοικητής τοΰ Τάγματος
ται σάν μυΐγα κατ' αρχάς, άπδ καί μάς δίδει διαταγάς, ένώ έκ'.έ
ιήν Λ,ατευθυνσιν τής Ελλάδος, 8- γει έναν αξιωματικόν έξ εκάστου
να αεροπλάνο. Είναι πιθανώς έλ- λόχου, ίνα υπό τόν ϊδιο τόν τα-
ληνικό. Προτοϋ νά προλαβο^με ν" γματάρχην άναγνωρίσωμε τό εδά
άναγνο)ρίσωμε τά σήματα τού, τό <ιος, όπου θά έκαλυπτόμεθα μέχρι βλέ-τομε καί εΐσέρχεται Λκάθεκτο νά λάβωμε διαταγήν ενεργείας. νήντα χιλιάδες χρυσά φλουριά πού το'ιρα τά χρεώζεται. Μ' I- στειλε λ.οιπόν νά τοϋ τά επιστρέ¬ ψη;. Έσύ άφέντη μου κράτησε; ιήν άπόδειξη τή; παραλάβη; του; καί μ' εστειλες νά τόν έρωτήσω άν ποοτιμάη νά τοΰ τά δώσης σέ μάλαμα ή άσήμι. Τόν έριότησα καί μοϋ εΙπε πώ; τά θέλει σέ ιιά- λαμα. —ι Κιί έγώ στά μέτρησα καί στά παρέδ(»σα, τοΰ άπάντη<τε μέ θράσο; ό Μπενβενίστε. Τώρα ξ«- ναρχεσαι καί μοΰ ζητδς νά σοϋ δώσω μάλαμα. Γι' αύτό σοΰ λέ<ο πάς δέν σέ καταλαβαίνω. ΓΓό αΐμα τού δούλου άνέβηκε στο κεφάλι του. Μοϋ Εδωσες έ- μένα παράδες; τόν έρώτησε ίν- τονα χτυπώντας τά δασά του στή- θει«. —■ Μή φωνάζεις τοΰ άπάντηι- σε ήρεμα δ Μπενβενίστε. Σοΰ μέ τρησα εκατόν πενήντα χι|λιά)δεΙ; Ιρτήν πΐα,ραδόκασά τον,.' χρνσά φλουριά καΐ, μάλιστα αοΰ πήγαινε νά τόν έροηήση; κα!, Ρ- νΐδωτες καί άπόδειξη τής παρα- λα πάλι. λαδ^ς του. Ό δοϋλος κούνησε τό κεφάλι --'Άτιμε, Λαληάνβρο)πε ιυν τού καί στράφηκε πρό; την πόο φώναξε, βγαίνοντΛς άπό τά βοϋ- ·«« τοϋ Γραφείου, Θυμήβηκε 5' χη τού. δ δοϋλο; καί οίγ.τηκε «Λ¬ αώ; την άπάδειξη καί κοντοστά-. τά τάνο) τον. μ χ μ γή ργς τησε όδΌΰλος, μάλαμα σοΰ ίδω- μεσα στήν έχθρική παράταξι καί Μοϋ ετ·χε ή τιμή νά μετάσχ σ'· , άρχίζει νά πολυβολή ενα έχθρικό, στήν αποστολήν αύτη. Ξεκινοϋμε — Πάλι δέ σέ καταλαβαίνω ?- μέ τόσο πεϊσμα, ποΰ Εδιδε στόν πρός Βορράν, ήτοι έκεΐ περίπου κανε ό ΜπενδενΓστε. καθένα μας νά καταλάδη πώς τ- ποΰ Γδέχθημε την άεροπορικήν έ — Ό άςρέντης μου, τοΰ εΐπε ταν έλληνικό. ΣτριφογυρΙξουν πίθεοτιν, γιατί πουθενά άλλοϋ δέν ό δοϋλος, σοΰ £δο>σε εκατόν πε-1 καί τά δύο στόν άέρα, τόσο γρή- πηοσεφέρετο τό ?δ·αφος, οΰτε παο
γορα, πού πολλές φορές δέν δια- εΐχε τίς άπαιτοΰμενες εύκολίες.
κρίναμε ποίον ήτο τό ήρωΐκόν ά Γυρίζαμεν ό'λη την νύκτα τίς κο-
εροπλάνο τής "Ελλάδος. Είς μίαν ρυφογραμμές σέ έδάφη αγνωστα
στιγμήν διακρίνω κα6αρά ότι τό καί φοβερά. Σιωπηλοί βαδίζομί,
εχθρικόν άεροπλάνον δγάζει μαί' γιατί ολων μας πονεΐ ή καρδιά ά-
ρους καπνοΰς, ένώ τό καμάρι μας πό τό κτύπημα τής προηγουμένης
ύ ή άλλά ό
Οηκε·. Γφισ'ε πο*ις τον
, , , , , ™ν ., Οηκε·. Γφισε πο*ις
λους πώς ή άδελφή Τζουλια, μια ^, "λ ' γ
δλόξίΐνθη Γαλλίδα, τβν εΐχε πίρι-
ποιηθή μέ άξιοθαύμαστη άφοσίω-
σι κα!, δέν δφινε καμμίαν αλλη νά
ξεντΐχτίση στό προσκέφαλύ τον
τις φοβερές νΐίχτιές ποΰ δ ιτυρε-
τός τόν φλόγιξε.
θνμήθηκε- τότετήν δμορψη χό-
ρη τής νοικοκνράς του στό Παρι
σι, καί ή καρδιά του ά,ρχισε νά χτυ ί
πά άκανόνΐΛτα. Τό λιγοστό αΐμα'
— Λέν ιιοΰ ϊδωσες την άπό-
δειξη, άφίντη μόν τοϋ εΐπε καί
τήση, μιά καί δέν τοϋ .τΛω τούα
Ι ε Ο Μπενβενίιττρ τολ
π στήν άγορά γιά ψωνια' την πλη που τοΰ εΐχεμεινει μαζευτηκε ολ»
σίασε δισταχτικά, ένώ έκείντ, πρω στα άουνατιαμεινο πρόβωπο αυυ. | ^ ϊχης έμπιστοσύνη. Πρέπει νά
τη φορά άπό τόν καιρό πού 6οι-1 εντελώς άγνωρκττο άπο^ τη μ<0» καταλά6ης 6οωμερέ δουλε) πώς σχοταν σό σπίτ τους σερβιρι που οί γιατροι τον ξνοισοΛΕ τθ ^ αύστηρά κα'ι τοΰ απήντησε μέ Βυ- ικομένο ΰφος: - — Ό Λφέντης σον θά θυμώ- ση οχι γιατ!, δέν θά τοϋ παραδώ¬ ση; την άπόδειξη, μά γιατΐ δέν έμπιστοσύνη. Πρέπει νά τθ δχι λω σχοτανε στό σπίτι τους, βερβίρι- ποΰ οί γιατροί τοΰ ξνρισαΛ»; χυ ^ ^ ^ Τραπεζίτης .ϊ τό τσάϊ στή μεγάλη τραπεζαρίο μουστάκι. Ι πο§υτης Ή μιλιά του εΐχε κοπή... Μέ | — Ποΰ είναι τώρα; τοΰς ^»ιολ>> , <0 ^νθρωΛΟς^ τα(,^Μ.^ __ Ιόνια τρεμουλιαστά τής εκανε την , σε μέ φωνή σβυσμένη άπό την - μαζεύτηκ(? Τά 'προσ^λη"τ^ά λ*- άλλο θαλ«μο, .οί» έξομολόγηοί τού καί τά μάτια του ξάντλησι. ΐίίτοΰσαν φωτιές. Έκείνη τόν α-1 — Πηγε σ χουσεμέ άπορία. Σάν τέλειο>σε είπανε.
τόν κύτταξε καταπρόσο>πα θυμον "Εβαλε ολα του τά δύναται
μενά... τής φάνηκε όμοις τή στι- τή βρήκε. Καθώτανε σέ μίαν ^
γμή αυτή τόσο άστεΐος' εβαλε τά τοΰ πιό μακρυνού θαλάμου καί δια
γέλια. Ι βαζε την ώρα ποΰ αύτάς έμπττ*«
Ό Κράκος εμεινε άποσβολιοιιέ μέσα, άκονμπώντας στά κρεβόά-
νος. "Ενοιωβε κάποιο τρομερά κλο τια. Τό πράσωπό του ήτανε κέρ>-
νισμό στά σο>6ιχά του καί άναγκά νο, τά πάδια τού τρέμανε. Πλη<5ΐ σ&ήκε νά στηριχθή στό τραπέζι ! ασε ήσυχα - ήσυχα καί άμα ?φΗ>«
γιά νά μή πέση. Έκείνη εφυγρ ; σε κοντά τη; ϊκανε νά μιλήση. 'Η
χλείνοντα; μέ δυνατό χτύπημα τή; φωνή κόπηκε άπότομα στό λαρι'γ
για τοΰ Εβραϊοι·, τόν χτύπησαν
Ό ΜΠεν<6ενίστί χτΐ«ησε μιό μικρή κβμπάνα πού βρίσκονταν πάνο> στό γραφεϊο τοιΐ καί άμέ-
σιος μπήκε στό διομάιιο ενας γι-
ναντάσο>μο; «καβάσης», ένώ ό
Μπενβενίστε τού φώναΕε δείχνον
τάς του τόν δοΰλο, ποΰ βρίσκον-
.ταν έκείνη τή στιΥμή μπροστη
ητΛ τραπεζογραφεϊο τού Τοαπε-
ϊίτη.
— Πέταξε 6ξο> άπδ την Τραπέ¬
ζα αυτόν τόν «σερσερή» (τρελλό)
καί δώσε του ενα καλό μάθηιια
γιό νά μην τολαήση κοί μέ ξανα-
ενοχλήση.
Ό δοϋλος εξακολουθούσα νά
φωνάξη, μά δ καβάση; τοΰ Μπεν
δενΓστε, τόν δρχισε στό ξύλο καί
ΐιισοπεθαιιένο τόν πέταξε Ιξω στο
δρόμο, δπον ό
ϊιιειν»·
μαστίγι0 Μά ^ οτ6 χωμα ανα(β,θηΤ0!:.
Ι
ατ>
δοί<λϊς. Ι ί Συνεχίζεται) Έκλιποΰσα έκλεκτή προσωπικότης ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΑΟΥΛΟΣ ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ Εγνώσθη ότι πρό τίνων ήμΐ- ί Πεζικού. είς Λονδίνον ό τα Ι "Εκτοτε είς τοϋ » "Εφυγε άπό κείνο τό σπιτι την _ _ Ιδία μερά. Μέ πρόφαβι την ΰγεία νη. Μέ μιά ματιά πού ίρριξε κ.ν πιφανου; τού ζητησε άπό τό ύπουργεΓο νά! τάλαΰε... μιά στοργή γλνκε,β; μα τον άνακαλέσοιτνε, καί α' ενα αή νούλα; τόν πήρε σα μωρο οικογενείας τής ΒραΙ- , ν<1 βρέθηκε στή θεσοαλονίκη, σ- ποφαοισμένος νά πνίξη στό αΐμ^χ την άιδυναμία τής καρδίας, ποΰ τό σο τόν εΐχε ταπεινώσει. Στή μάχη τοΰ Σκρά Εκανε θαύ ματα μέ τό ήρωϊκό του τά- 7μα. "Εδειξε τόσο βαθειά πε- !?ιφρόνησι γιά τή ζωή νού τ' όνομά τού ϊγινε Ιστορικό άπό τότε. Τό εΐχε πάρει άπότραβι πιά, πώς ή μόνη πιοτή άγάπη, ή άληθινή κι' εύγενικιά, είναι ή άγάπη γι« την Πατρίδα, πού ξέρει νά χαρί- ξη στά παλληκάρια την άιθάνατη δόξα. άγκαλιά της, κα τόν εβαλε νά κ<ι θήση. Αύτάς την έκΰτταζε σάν Μετά τά; γνμνασιακά; σπου- δά; τού, αΐτινες συνέπεσαν κατά την περίοδον τής 'Εθνικής Άνα- μένο βλέμιμα τού, πού τής ήρθα νέ δάκρυα. ΤΗταν άρκετό σημάδι νιά νά νοιώβη ό Κράτος πώς ι'ι Τζουλια τόν άγαποΰσε. Ή Τξούλια Ντρεω στή φιλή τη; Άλίκη Νέμερ στό Παρίσι: Θεσσαλ.ονίκη, Ίούνιο; 1918 Άγαπημένη μου Άλίκη, Ό ταγματάρχη; μόν Ιγινε^ κα- λά. Πόσο χαίρομαι το>ρα ποΰ σέ
άκουσα νά Ιλθω έδώ μετά τό οκλη
οό «άνατο τή; μητέρας μου!
"I-
μο
Σέ κάποια νν^τερινϊ, έπιχεΐρη σως αν Ιμενα στό Παρίσι να ·.
τραυματίσθηκε βαρεία στόν ω- χα γιά πάντα την εντΛτωο. πως
, . άπό θραύσμα άβίδος. Τόν πή- Ενας άνθρωπος με μεγαλα μονβτκ.
νάνε σ' Ενα νοσοκομεΐο τής θεσ- κια ίχει λίγο μναλό και μικοη χαβ
σαλονίκης καί πολλές βοομάδες ί διά... πώς είναι. χατι τι γελοΐο...
«αλαιψε μέ τα θάνατο, ως πού νι ΤίΗφερε δμω; ο βεος και εΐδα πω-
χησε 5 Κράκος είναι ήρωας. Αν ήξε-
Σ· δλο αύτό τδ διάοτημα μιά οσ τότε πώς δ ντροπαλός ίκεΐνος
ξανθιά άοελφή τόν περιποιότανε άγριάνθρωπος τού σπιτιου μας ε¬
μέ έξαιρετική φροντίδα, τίς Λρες χε τόσο ήρωϊκη χαοΛια.,. _ ηόσο
•τού τόν τάράζε δ δυνατδς πυρε- λυποϋτιαι το')σί τού ή άδελ.φή
νά μέ πάρη γνναίκα τού. Είμαι
Ευτι^ιβμένη Άλίκη μου" πολΰ <δ- ■ηιχιθμένη ποΰ θά γίνω δική τού* τον άγοπώ καί τόν θαυμάζω. Μοί ύπηοετήδση την η ΙΤα τρί&α μας Έλλάδα. Ή εναίσθη¬ τος έλληνικη ψυχή τού, παλλομέ- νη άπό αδολ.ον πατριωτισμόν, άπύ πρεύγει άστραπηδόν πρός την 'Ελ ήμίρις, άλλά περισσότερον άπό λάδα του. Δύο - τρείς κΰκλους δι τό άγνίυστο τής επομένης, εγραψε στόν άέρα τό νικηθέν ί- Περνοϋμε άπό τόν τόπο τής κο ταλικόν, ένώ άνέδιδε μαύρους κα λάσετος, πού είχομε την προηγοί- πνοΰς καί κατοπίπτει μέσα στίς μένη. Πτώματα μή άνευρεθέντπ γραμμές μας, ένώ Ενα κάτασπρο στρατκοτών, μουλάρια τρονματι- Αλεξίπτωτο άνοίγεται καί ίνας σμενα, σταυροοί, άπό δυό ξύλα, σέ Φρατέλλος πίπτει μέ σηκωμένα τά μνήματα φρέσκα, πού Ιδαλαν οί χέρια. συνάδελφοι των σκοτο>μένων, πά
γισμΐνοι πατριώτες». "Επειτα (τί-
λ,οξενοΰσε ξένες προξενικές άη-
αύτοί πού οί
ώτες τούς ά-
ποικαλοϋσαν «Βοσ>ν·άκτ>δες», γιατί
χές, ήταν πολύ γνιοστό κι' ϊξω Λ , προήρχονταν ά.τό την Βοσνία η
πό τά δρια τής Αύτοκρατορίας κα: «Κάττσες» γιατί τά λεφτά τά όνό
βρισκόταν σέ έμπορικές σΐ'ναλλα-' μάζαν «κόπτσο».
γές μέ δλα σχεδόν τά ξένα λιαά-
νια τής Μεσογείου καί τή; Μ«ν
ρης θαλάσσας. 'Επίσης οί Νεό-
Ήσαν Μονσο'λμάνοι τό θρή-
σκετ*μα, άλλά μιλοΰσαν δική τους
διάλεκτο .τού δέν εΐχε καμμιά ό-
τουρκοι, γνώριζαν ότι γιά την τι· μοιότητα μέ την τονρκική ΤΗ«αν
χη τοϋ Άϊβαλιοϋ, ή έλληνικη Κ<·- ανθοοι.τοι μεγαλύσιομοι, ποϋμοια- βέρνηση ίδειχνε κεχωριστήν εύηι -ΐιν μάλλον γερμανική; καταγιο- σθησίαν. | γής, άκάθαρτοι, άνειδίκεντοι, Λ- Οί άντλίαλοι των θλιβερών γε- κνηοοί, πριοτύγονοι καί, πάρα πο- Ό βομβαρβισμς δμως δέν στα ρουσίαζαν τό πλέον μακάβριον θε ματά, γιατί τό δκτάωρο δέν τε- λείωσε. Συμμαχική βοηθεία άπό ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΙΟ αί Α' Παγκόσμιον β) Ρωσικήν καί Μ. Α. έκοτρατπ αν. γ) Πόλεμον ΑίθιθΛΪας. δ) Μέ την Ανατολή^, ώς διοικητής τοΰ περιφήμου Ίεροΰ Λόχον καί ε) Άντισυμμοριοκόν άγώνα. Πλειστάκις εκινδύνευσεν, ίτραυ ματίσθη καί διεκρίθη επί τοί) πεΛί ου τής μάχης, δι' δ καί έτιμήθη υπό πλείστων ήμετέρων καί ξένων πολεμικών μεταλλίων καί παρ«σή Συνάντησι εΐχανε μιά μερά θεϊο; κι' άνηψιά μαζί καί συζήτησι άνοϊξαν γιά την ξέχωρη Πατρίδα. Ό θείος ίστοροΰσε μέ περηφάνεια περκίσή κι' ή άνηψιά ρονφοΰσε κάθε λέξη μαγική. Καί ό θεΐο; άποροΰσε .τώς ενρέ-θη τόση άγάπη στή μικρή τον άνηψιά γιά Πατρίδα πού δέν εΐδε μέ τά μάτια άπό κοντά. Τότε πιά ουγκινημ^ος τό χειρόγραφό του (δίνει στή μικρή τον άνηψιά, ποΰγραφε γιά την Πατρίδα, την χαμένη μα; Πατρίδα. Ή μικρή του άνηψιά μέ συγκίνηισι μεγάλη τό χειρόγραφό τό δίνει σέ μιά .θέσι κρατική. Ή ίστορία,*«έει, εΐν' τή; Πατρίδος δχι ξέχωρα τοΰ καθενός, καί γνωστή πρέπει νά γίνει πέρα σ' δλονς γενικώς. "Ετσι Κγινε γνωστή τής Πατρίδο; ή Ιστορία καί σνγκίνησι πολλή ΙΎνοιωσε δ θειό; τρανή. Τώρα εφνγε έκεΐνο; κι ή μικρή του άνηψιά εμεινε μέ τόν καϋμό. "Όμ'ος στό νοϋ μένοΐΎ γραμμένα κι' ή ιστορία κι' άναμνήΛεις καί τοϋ θείον ή μορφή δσο ή άνηψιά θά ζίΐ. ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ (Άφιέρωμα είς την ίερήν μνή¬ μην τοΰ προσφάτως έκλιπόντος θείον μόν ΛΤΣΑΝΔΡΟΤ ΘΕ- ΟΔΩΡΙΔΟΤ, καθηγητού, άποφοί του τής Μεγάλη; τοϋ Γένου; Σχο αμα πού σννήντησα στήν ζωή μόν. Γνρνοΰμε παντοϋ επί δΰο ώρες περιπου. Πονθενά φιλοξενία κα! θαλπωρή γιά τόν "Ελληνα στρατι γονότων τής θράκης ϊφθαναν στή Ανατολή καί γέμιζαν τίς ψυχές των Έλλήνων μέ δέος καί άγωνίκ Ή έμπρηστική άρθρογραφία τοΰ τουρκικόν τύπον, ή σκληρή κα'ι ά δικη σνμπεριφορά των άρχών κα¬ τά των Έλλήνων πολιτών, δ έντει νόμενος έμτορικάς άποκλεισμός κατά τοΰ έλληνικοΰ εμπόριον ή έ- χθρική καί άνεξήγητα ψυχρή συ[ι πρριφορά των ντόπιιον Τούρκων κατά των Έλλήνιον σιιμπατριω- των τους πού φθάσον σέ σημεΐο νά κόψη καί τόν χαιρετισμόν του; άκόμα, επειθαν καί τόν πιό ά^ρ- λή "Ελληνα άκόμα δτι τό μαΰρυ σύννε((Ό τή; συμφοράς κυλούσε ά κράτητο άπά την θράκη στήν Μι· κρασία. Τό πρόνραμμίΐ των πρόί εξόντωσιν περιοχών, ,-ιεριελάμβα- νε μέ μιά παραλιακή ζώνη τής Δ'- τική; Μικρασία;, ποΰ άρχινοΰσε άπό τον Άδραμμυτινό κόλπο καί τό Σύνταγμα έτέλει έν άναμονίι διαταγων τής Μερορχίας, προκει (;)τη ιιέαα στό άλβανικό ϊδαφος μένου, ενδεχομένως, νά ενισχύση τής περιοχής Κοσίνας. Άπελπι- τΰ 14ον Σύνταγμα. . ϋτι νπό τοι σμένυι γυρίζομβ πίσιο, ένίδ οί ούτυυς δρους ήτο άδύνατος ή έν στραΐιώτες μέ πϊριστοιχίζουν καί χορίω έ.αισταθ^ιεία·.. ότι ά.τό στι μέ ερωτούν: «Τί θά γίνωμε; Πού γμή; εί; στιγμήν επρεπε τό ΐΜϋ έπήγατε;». Δέν εΰρίσκω λέξι νά Τάγμα νά ή έτοιμον ίγγύ; τής ύ- άπαντήοο). Φόβο; καί τρόμοτ,. δοΰ Κλεισούρα; - Βερατίου, συμ τούζ λέγιο δμοο; δτι θά προχωρή φώνως πρός τάς διαταγάς τοΰ σω,με καί δτι πρέπει νά καθήαουν Σνντάγματος, καί, τέλος, ότι ή ά δλοι στά πράγματά τους μέχρι νά ναζήτηυις κεκαλυμμένου τινός χω εκδοθή διαταγή. Πολλαί στρατιώ ρου κατά την νύκτα εκείνην, άπε τες κοιμοϋνται στόν δρόμο, έπά τέλει πρίοτοβουλίαν τού ταγματάο νο>, μέσα στόν παγερόν άγέρα τοδ χου διά την πιθανήν μή μυτακίν»,
Γενάρη».
"Ο γενναίος καί φιλότιμος δυ
σιν τον πρός Κλεισούραν, ήσανΐη
τήματα αγνυΜΐτα είς τόν εκλεκτόν
λούρη; συνεχίζει μέ τό ίδιον ΰψυ:; αξιωματικόν κα! διά τούτο εί; το
την έξιοτόρικΐιν των άναμνήβεών ! ημερολόγιον του έκδηλώνει γνΐ)
του άπό την απαισίαν εκείνην ήμί σίω; πάν ο,τι έν τ·ή άγνοία τού
ραν καί την θλιβεράν νύκτα ποΰ ησθάνετο.
την ηκολούθησε. "Οτι ολόκληρον ι (Συνεχίζεται)
λύ πτιοχοί. Ή τουρκική Κ»·6έρνη
ση τού; έγκατέστησε στά έλληνι¬
κά σχολεϊα καί σπίτια <η·μ.ττύσον- τας ύποχρεωτικά τούς ένοίκους. Έκεϊ /.(ορίς δισταγμοΰ; έπεδάθη- καν σέ κλοπέ;, ζώων, έσοδειών ;.ά (ΐροΰτων των Χριστιανών μέ την πλήρη άνοχήν των άρχων. Τά κλοπιμαΐα τά πωλούσαν χωρίς προ φΐ'λάξει;. Είναι όλότελα άκατανό γ;το καί παράδοξο πώ; ήταν δννα- τ') τόσο πολύί«πανά.ττιικτοι και -ττιοτύγονοι δνθρωποι νά ζοϋσαν γο ιΐΓσεΐ'μ(ι)παϊκό έκεΐνο χώρο πού Λνήκε στήν Αύατροουγγαρία, μίαν Γ/-ώ κεντρώε; αύτοκρατορίες τής (Συνεχίζεται) ΔΕΝ ΤΠΟΧΡΕΟΤΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΠΟΒΟΛΗΝ ΔΗΛΩΣΕΩΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ Δέν υποχρεούνται είς υποβολήν δηλώσειο; φαρυλογίας εΐσοδήμο- τος καί οί έχοντες είς την κυριό- τητά τιον ήμιφορτηγόν ούτοκίνη- τ.ον Ι.Χ. ιύ^ιαχφ άμαξώματος. Τούτο άντετράσιβε τό ΰπουργτϊον Όίκονομικών, έξ άφορμή; δημιουρ- γτ,θεισών σχετικών άμ(τισ6ητί|- σεων. Εί; τά ώ; ανοι πρόσιοπα, δέν συμπεριλαμβάνονται καί οί ίδιοκτή ται μικρών Ι.Χ. φορτηγων αυτο¬ κίνητον (άνοικτοϋ άμαξώματο;), διά των δποίοιν μεταφερονται ώ; Τεκμήριον οφωνομικής εύριοστία; Τ| παρά των άγροτών χρησιμοποί¬ ησις τοιούτιον αΰτοκινήτων. Ώς γνωστόν, εί; τούς αγρότας παρέχεται απαλλαγή έκ τοΰ φόρον ποσοΰ ακαθόριστον είσοδήματος 50.000 ή 140.0000 δρχ. έτηβίως. ■κατά περίχΓίοσιν (άρθρον 1, πάη. 1, περίπτ. Δ' τοΰ Ν.Δ. 3323)55). παιοικής ήλικίας κατηύθινεν δλα; μων τάς έκδηλώοεις τή; ζωή; του μέ σταθεράν πάντοτε γνώμονα την σοτηρίαν, την δόξαν καί τΰ με γαλείον τή; έλληνικη; Φυλής. 'Κν ϊτει 1916, εί; ηλικίαν 19 έτών, άπεφοίτησεν έκ Σ.Σ.Ε. μϊ· τόν βαθμόν τοΰ άνθυπολοχαγον λέει καμμιά φορά πώς κάτίο στή Μάνη, έκεΐ ποΰ είναι καί τό χο>-
ριό του, Θά ΰπχκρέρω πολύ, γιαι
είναι τόσο περιοερκτμένος, ποΰ ή
γυναίκα δέν εχει τή σημασία που
τή; δίνουμε εμείς στό Παρίσι.
τού άποκ.ρίιθΓ,κα πώς μαζί τού Όα
είμαι εΰχαριστημένη, έστω κα), αν
βρεθώ άνάμεσα σέ λνκους.
Δέν έ'χω δίκηο;
Σέ φιλοί
Τξούλια
ΤΕΛΟΣ
Σ.Σ. Είς την α' συνέχειαν τοΰ
ανωτέρω διηγήματος ετέθη έκ τυ
πογραφικής παραδρομής δ τίτλο;
τοΰ προηγούμενον «Ό άγαθό;
μπίμπασης».
'Η δλη δραστηριίιτης τυυ δέν
περιωρίσθη καί μόνον είς την λαμ
πράν στρατιωτικήν σταδιοδρομίαν
ώς γενναίου μαχητοΰ, διαπρεποϋς
έπιτελοΰ; κα-, ήγήτορος, άλλ' έ-
πεξετάθη λίαν συντόμω; είς πολυ
σχυδή έθνικο - κοινωνικήν δράσιν
ώ; πολιτευτοϋ, ώς γενικοϋ διευ¬
θυντού Ε.Ι-Ρ., ώς συγγραφέω;
καί δημοσιογράφου, ιδία επί βτρα
τιωτικίδν βεμάτων.
Τόν άείμνηστον στρατηγδν Χρ.
Τσιγάντε, άνεξαρτήτίος τής εΰδο-
κίμου σταδιοδρομίας του, ένθνμού
μεθα ώς διενθνντή,ν οπουδών τής
Στρ. Προπαρ. Σχολής 'Τ«αξιω-
ματικών Κερκύρας.
Ή συστηματική διαπαιδ·αγώγη
σις καί παρακολούθιμτις των μα-
θητών τή; Σχολής άπετέλει την
κυρίαν μέριμνάν τυυ ίπί τφ σκοπφ
δπως άφ' ενός μέν εμφυτεύση είς
την ψυχήν αυτών άδολον αγάπην
καί ΰπερηφάνειαν διά την Πατρί¬
δα, την θρησκείαν καί είς την οί
κογένειαν, άφ' ετέρου δέ άποδώ
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ
ση είς την κοινωνίαν καΐ τό στοα
τευμα έκλεκτά τέκνα καί, ίκανούς
φρουρους της πατρώας γής καί
των Ιθανικών τή; ελληνικάς Φυ-
λης.
"Ηδη αί εκάστοτε κυκλοψορου
σαι ίπετηρίδες των Ε. Δ. κοομοΰν
■τιι ίιπό πληθώρας μαθητών τον,
ώ; ανωτέραν καί άνωτάτων άξιω
ματικών μέχρι καί τοΰ »5αθμοΰ Λν
ιιστρατήγου. '
"Ισω; ή Λ<ραντις έργώοης άνοι τίρω 1<ττορική πτυχή υπήρξεν *(*- τά πολύ ανωτέρα καί έκείνη; τ*; {ιπερόχον πολεμικής τοιαύτης του. Τφ δντι, δ άείμνηστος Ταξίσρ χος ΧΡΙΣΤΟΔΟΤΛΟΣ ΤΣΙ¬ ΓΑΝΤΕΣ, ύιιτήρξε διακεκριμίντ>
στρατκβτική φυσιογνωμία, άξία
πάση; τιμής καί παραδείγματος
πρός μίμησιν υπό των μεταγβνϊ-
στέρων.
ΔΗΜ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗΣ
Συν)ρχης έ. ά.
ΣΟΛΗΝΕΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΠΙΕΣΕΟΣ
ΣΩΛΗΝΕΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΣ
ΑΓΩΓΟΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΛΩΔΙΩΝ -
ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ- ΑΕΡΙΣΜΟΥ
ΚΑΠΝΑΓΩΓΟΙ
ΕΙΔΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ ΣΩΛΗΝΩΣΕΩΝ
ΣΟΛΗΝΕΣ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΕΟΣ
ΔΙ" ΥΔΡΕΥΣΙΝ & ΑΡΔΕΥΣΙΝ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΣΩΛΗΝΩΣΕΩΝ
ΠΛΑΚΕΣ ΕΠΙΚΑΛΥΨΕΟΣ
ΕΠΙΠΕΔΟΙ & ΚΥΜΑΤΟΕΙΔΕΙΣ
((ΟμιανίΐΙ
Π Ρ Ο Τ Ο Ν Τ Α ΑΜΙΑΝΤΟΤΣΙΜΕΝΤΟΥ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΕΔΟΚ Α.Ε.- ΕΤΕΡ ΑΙ.
ΕΔΡΑ: ΟΜΗΡΟΥ 13 - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 619.007 ■ 632 341 - 633 851 ♦ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ: ΔΡΕΠΑΝΟΝ ΠΑΤΡΩΝ
Η ΣΜΥΡΝΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίβος
ρ[ναι έμφιαλισμένο- Είναι ενα
σπουοαϊο μειονέκτημα αϋτό.
Είς τα καφενεΐα δ ναργιλές συ
νεχίζει την τουρκικήν παράδοσιν.
Αύτην την τελετ,ουργίαν την Λ-
πηύλασα άπό τόν έξώστη τοϋ Εε
νοβοχείΌυ μας. Μοΰ θύμησε την
πλατεΐα «Άβέροχρ» των ■"Ιωαννί¬
νων είς τό ί 918 πού δέν εΐχε ν£
λέι ή άνταλλαγή τα>ν πληθυσμόν.
"Ο Αριστείδης Στεργιάδης μέ τύ
επιτελείον τού είχε φύγει ολ' έκτϊ
διά την Άρμοστείαν τής Σμύρνης
καί ό γράφων ήτο 'Τπσδ)τής τής
Γενικής Ηπείρου. Είς τα Γιάννβ
να χατά Λροτίμησιν έσύχναζον
είς τό καφενειον «Πανελλήνιον»
οί Τοΰρκοι μέ τα φέσια τους, 5-
λοι πλούσιοι καί τστφλικάδες. "Η
'θελαν τόν ναργιλέν των μέ τόν
λουλάν ή μαρκοΰτσι καί άνανεου
με!νην εκάστοτε την φωτιάν, πού
έκόμιζον σέ δοιχεΐο μέ στάκτη καί
τσιμπίδα είδικά γκαρσόνια. Καί,
παράπλευρα ό σεκερλής καφές.
Τα ιδία καί είς τα καφενεία τής
Σμύρνης. Τό κομβολόγι, κεχριιι
παρένιο δέν λείπει άπό τόν καπνι
στήν, παύ ροφά μέ υπερτάτην ή
δονήν τόν ναργιλέν τού. "Ενα ά
πό τούς καλούς Τοΰρκους των Ί
ωανίνων άνεγνώρισα είς τό κον-
ρεΐον. Μέ ένεθυμήθη είς την Γε
νίκην Διοίκησιν Ηπείρου πού ήρ¬
χετο δι' ύποθέσεις τού. ΤΗτο τ!>-
τε είς τό γραφείον μου, κατ' ά-
πόσπαβιν έκ τοϋ στρατοϋ, ΰπηρε-
τιϊνν ώς διερμηνεύς, ό σημερινάς
ΰποπράξενος τής Τονρκίας έν Ά
θήναις εΰγενέστατος κ. Χασάν
Σοιδήκ πασά, γόνος τής άρχοντι-
κοπέρας οικογενείας των Ίωαννί
νόν, μέ ενα άπέραντο τσιφλίκι,
τό Χανόπουλον, μεταξύ "Άρτης
καί Φιλιππιάδος. Ό πατέρας τού
διετέλεσε καί Δήμαρχος Ίωαννί
νόν. Είχε λαμπρόν οικογένειαν
καί παιδία μέ Εύρωαιαϊκήν μόρψοι
σιν κα'ι απέραντον ευγένειαν. Νο
μίξω ότι μόνον ό κ. Χασάν επι¬
ζή. Ό Τοΰρκος τής Σμύρνης έ-
νεθυμ,ήιθη τόν κ. Χασάν Σαδήκ
πασάν, τόν Δήμαρχον κα'ι εύεργέ
την των Ιωαννίνων αλησμόνητον
Βασίλειον Πυρσινέλλαν, τόν διευ¬
θυντήν τής εφημερίδος «Βέλος»
κ. ΔημοσΌένην Πανίδην — έκδίδει
τώρα τόν «Κήρυκα» — καί δι'
δλλους Γιαννιώτας νεκρούς καί
ξώντας. Έκάμαμε Ινα περίπατο
ως την παραλία καί μοΰ άνέφερε
ότι οί τοθρκοι αγρόται έργάξον-
ται, άλλά τα Έλληνικά χο>ριά εί¬
ναι «ίσθητόν δτι λείπουν άπό την
Μικράν Ασίαν.
'Η Ελλάς έπικοινοννεϊ μέ την
Μικράν Ασίαν άπό δύο κοντινά
δκρα των νήσων Χίου καί Σάμου,
Λεκελή ή Τσεσμέ καί τό Κουσάν
τασι πού είναι ή "Εφεσος. Άπό
τό Τσεσμέ μέ εύθΰ δρόμο πού εί¬
ναι κάτο) άπό τάς Έρυθράς καί
Κλαξομενάς καί επάνω άπό τα
Βουρλά είς την Σμύρνην καί Λ-
πό την "Εφεσο μέσω Τορβαλή —
άρκετά χιλιόμετρα — είς Σμύρ¬
νην.
Άπό την αποβάθραν τής Σμύρ
νης μέ τό βαπόρι είς τό Κορδελ
λιό. Ό κ. Τζώρτζης περνά δλην
την δμάδα είς τύ 6απόρι, μέ τόν
ιδικόν τού τρόπον, παρακάμπτον
τοι τήτν άτελεΰτητον σειράν διά
την έκδοσιν εισιτήριον. Βλέπο¬
μεν την ωραίαν παραλίαν τσΰ
Κορδελλιοϋ μάς δείχνουν όνομα
στά σπίτια, πού Ιμειναν άξιωμο-
τοϋχοι τής Άρμοστείας καί τοΰ
Στριιτοΰ καί καθήμεθα είς 2να ά-
πά τό ώραϊα κέντρα τοΰ Σμυρνέ
ΐκου προάστειον. Δεχόμεθα μέ
την κ. Έλένην Α. Εύαγγελάτου,
των κυρίων Μαρίας Ζαχαριάδου
(Σμυρνιάς των Αθηνών), Γεωρ¬
γίας Ίορδάνογλου νά πάρωμεν ε
να άμάξι καί νά κάμωμεν τόν
γϋρον τής παραλίας. Συμφωνοϋ-
μεν τόν άμαξάν μέ Ινα ποσόν
25 Χιρων δραχμών 50 Ιδικών μας
νά μάς πάη ως τοϋ Παπά τή Σκά
λα κοντά στή Σμύρνη περίπου.
Ή κ. Ζαχαριάδου μάς ξεναγεΐ.
Θυμάται τα περασμένα καί ίπει-
τα στό γυρισμό, πού είναι σοΌρ
λο, άοχίξει ό άμαξάς ε"να τρα
γοΰδι, εύχάρκττο, σέ σιγανό τό-
νο καί αί δύο κυρίαι τόν βοηβοΰν.
"Ετσι εΐδαμε δλο τό Κορδελλιδ,
μέ τίς παληές τού άναμνη,σεις
καί τίς τωρινές όμορφιές. Γυρίξου
με μέ τό πλοΐο είς την Σμύρνην
κα'ι κατευθυνμ,εθα είς την "Εκ-
θεσι. Είς ?να γραφικό κέντρο δεί
πνοΰμε καί άπολαμβάνομεν την
πτώσιν των άλεξιπτο)τιστών άπό
τόν πύργον καί την καΰσιν των
πυροτεχνημάτων.
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Πολυσυζήτητον θέμα τής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΑΟΝ
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ Κ. ΕΜΜΑΝ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟίΙΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΨΩΜΙΟΥ
Ό πρόεδρος τής Όργανωτι-
κής Έπιτροπής των έκδηλώσε-
ων τής «Εβδομάδος τοΰ Έλλη-
νικού Ψωμιοϋ» κ. Έμμ. Παπά
ναστασίου προέβη είς τάς κάτω¬
θι δηλώσεις:
«Μετά τόν τερματισμόν των
έκδηλώσεων τής «Εβδομάδος
τού Έλληνικοϋ Ψωμιοϋ» μέσα
εις τα πλαίοια τής οποίας ήτο ή
πραγματοποιηθή τοΰ 23ου Διε-
θνοϋς Συνεδρίου Άρτοποιών, ή
Α' Πανελλήνιος "Εκθεσις Άρτο
ποιίας κα'ι ή εύρυτέρα διαφωτι-
σις τής κοινής γνώμης επί τής
σπουδαιότητος κα'ι σημασίας τοΰ
άρτου διά τόν άνθρωπον, αίσθά
νομαι την υποχρέωσιν ώς πρόε-
δρος τής Έπιτροπής διοργανώσε
ως των ανωτέρω έκδηλώοεων
νά έκφράσω τάς θερμοτέρας εύ
χαριστίας καί την ευγνωμοσύ¬
νην μου πρός τα ύπουργεϊα Έμ
πορίου, Γεωργίας, καί ιδιαιτέ¬
ρως πρός την Δ)νσιν Συνεδριων
καί Έκθέσεων τής Προεδρίας
Κυβερνήσεως διά την παρασχε-
θεϊσαν συνδρομήν καί συμπαρά-
στασιν διά την επιτυχίαν τοϋ ά
ναληφθέντος υφ' ημών έργου.
Ευχαριστίας θερμάς καί συγ-
χαρητήρια άπευθύνω έπίσης είς
τόν άκάματον πρόεδρον κ. Α.
ΠανταΖήν καί την Διοίκησιν τής
Όμοσπονδίας, είς τάς Διοικήσεις
των άρτοποιητικών όργανώσεων
τής χώρας καί όλους τούς συν
αδέλφους διότι διά των ήνωμέ-
νων δυνάμεών των καί τής συμ
βολής των συνέτειναν είς την
λαμπρόν επιτυχίαν των έκδηλώ
σεων.
Τέλος εύχαριστώ όλους τούς
έκθέτας οΐτινες διά τής συμμετο
χής των είς την "Εκθεσιν μας
τής έδωοαν την δέουσαν λαμ-
πρότητα.
Ώς άρτοποιός αίσθάνομαι ύπε
ρήφανος κα'ι εύτυχής διότι ή τά¬
ξις μας επέδειξε πρωτοφανή Ζω
τικότητα καί συνοχήν καί άπέδει
Εεν ότι οί βιοτέχναι άρτοποιοϊ
έχουν την δύναμιν νά άνέλθουν
είς ύψηλά έπίπεδα καί νά πρα
γματοποιήσουν θαυμαστά έργα.
Άλλά άπό τάς έκδηλώσεις μας
απεδείχθη κάτι τό πολύ σημαντι
κό, ότι έχομε την συμπάθειαν
την έμπιστοσύνη κα'ι την προτί-
μησι τού έλληνικοϋ λαοϋ, τοϋ
θαυμασίου λαοϋ μας, πρός τόν
οποίον ή τάξις πάντοτε ευρέθη
κοντά τού διά νά τοϋ προοφέ-
ιάς υπηρεσίας της.
Ευχαριστών καί πάλιν, δηλώ
ότι θά είμαι πάντοτε είς την διά
θέσιν τής τάξεως ώς απλούς
οτρατιώτης διά νά τής προσιρέ-
ρω τάς υπηρεσίας μου οσάκις
θά χρειασθή τουτο».
ΤΑ ΓΑΝΟΧΩΡΑ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ιηε Σελ.) ,
θάγγελο (πε-ρί τό 1875 - 1885),)
Ίιοαννίκιο (άπό τό 1919 - 1925)/
Φιλάρετο (άπό τό 1936 - 1939),
δλους άπό την Ήρακλεϊτσα καί
Σπνρλιδώνα άπό την Περίστασι.
— Τόν Ίερομόναχο Ίωάννη ,
Φουρνή, Πρώτον τού Ίεροΰ "Ο- ,
ρους καί Ήγουμένου μιάς Μονής
τούτου. Άκμάσας κατά τούς χρύ- ι
νού; τοϋ Αλεξίου Κομνηνοΰ, άν- |
τέκρονσε έξ ύπογυΐου (Ικ τοϋ
προχρίρου), τόν άπεσταλμενο τοΰ
Πάπα, Άρχιεπίσκοπο Μεδιολά-
ν«ν Πέτρο Χρυσουλάνο σέ διεξο-
δική συζήτησι μπροστά στόν Αύ-
τοκράτορα, την Σύνοδο καί τοΰς
.-ταρκτταμένους λογίους Κληρι-
και'ς, στό περί έκπορεύσεοος τοϋ
Άγίου Πνεύματος δόγμα τής Λα-
τινικής 'Εκκλησίας.
— Τόν Ίερομόναχο Κοσμά,
Άνιορίτη, άπό τόν Γάνο. 'Τμνο-
γτράΐφος, καί, Διδάσκαλος δίδαξε
σττιν ΙΤροΡσσα καϊ τα Ίεροσόλυ-
μα κατά τό πρίν άπό την 'ΕΛανά-
(ττασι τοΰ 1821 χρόνια (γύροι στά
1816) καί έξρδιοσε στήν Βιέννη
τούς παρακλ.ητικοΰς κανόνες κο-
τά τής πανώλους.
. .—· Τόν Ίερομόναχο Φιάθεο, ά¬
πό την Μηλιώ. Μαθή.τευσε στήν
Πατριαρχική 'Ακ«δημίη καί δίδα¬
ξε στήν Ένορία ΙϊοΊ'χλίοιι ατό
Φανάρι. Σΐίνέθεσρ λαιτπρά έ.τ-
γραμματα.
— Τόν Ίεοομόνοχο Διονΰσιο
Κ(ίλαφάτη, άπό την Χωρή (1865
— 1915), κτήτορα τής Μονής
τοϋ Άγίου Ιωάννου τού Θεολό-
Υοΐ'.
—■ Τόν Ίερομόναχο Άγάθοινο,
Παντοκρατορινύ, άπό την Πεοί-
στασι, Μέγα 'Εκκλ.ησίίΐρχο καί
"ΐ'γγραφέα τής Άκολουθίας τοϋ
Άγίου Άγάθωνος.
— Τόν Ματθαϊο Γ«νοχο)ςίτη,
άπό τόν Γάνο (1787 - 1889). Ά-
πθφοιτος καί Διδάσκαλος τής Πα-
""Οΐοΐ'ρΙχικήις ΆκαΙδη^ιίας Κων)πό-
λεως καϊ συγγραφεύς Γραμματι-
ν.ής.
— Τόν Ίερομόναχο Άνβιμο
(ΓαΛΌ!χωρίτη), Μουσικοδυδάσκαλο
τής Βυζαντινής Μουσικής.
— Τί<ν Ίερομόνα|χο Νικ·η<ρό«ρο Χορτοφύλακα, άπό την Ήρακλεί- τσα (1799 —1840), ό οποίος έ'δρα «τ; κοιτά την 'Επανάστασι τοΰ 1821 στό "Αγιο "Ορος. --Τύν Ίερέα Παίσιο Εύστρα- τιάδη άπό την Χΐόοα, (γεν. 1859) Ά,τόΐΓθΐτος τής Θεολογικής Σχο- λής τοΰ Φαναρίου, διετέλεσε Προ; ϊστάμενος τής 'Ελληνικής Κοινό¬ τητος Βουκουρέστιον". 'Τπηρέτησε ώς 'Εςημέριος στό Μπράσο6ο τής Ρουμανίας. — Τόν Ίερέα Παπαδράκο (Χρνσόστομο Χονσοστο,μίδη), Α- .το την Ήρακλείτσα. Μαθητής τής Θεολογικής Σχολής Χάλκης, έγ- •■τ'τέλειψε την φοίτηοιν καΐ κ«- τΓ'.τάχθηκε ϊθελοντής στά Άνταρ- τι;ιά τοΐΰ Μακε'δονικοϋ Άγωνίος. Άντικαθιστώντας τα ράσα μέ την ήρωϊκή φορεσιά τοΰ Μακεδονο- μάχοιι Άντάρτη, μέ τό Σταυοό στό στήθος καί τό δπλο στό χέρι, βρέθηκε- στά 6οι<νά τής Μακεδο- νίας, ώς Όπλαρχηγός καί προ)- τοπολλήκαρο τοΰ Παύλοτι Μελά. Εγκαταλελειμένος άργύτερα ίί- πω{ ολοι οί Μακεδονομάχοι τότε Επέφερε την 6αρΕΐά φτώχεια στήν Άθήνα, μέχρις ότου εδέησε νά τόν διορίση ή Άρχιεπισκ.οπή Αθηνών 'Εφημέριο στόν Ναό τοΰ Προφήτου Ηλίου στό Παγκράτι καί άργότερα στό Α' Νεκροτα- φεϊο Αθηνών, δπου καί πέθανε, ήροιϊκός καί άλύγιστος οΛΐος πάν¬ τοτε. Την παληκαριά τού την τρα γούδησαν οί συμπατριώτες τού μέ ενα ώραιότατο καί συγκινητικιότα· το τραγοΰδι - μοιρολόγι. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Σειρά δρθρων τού συνεργάτου 'Συνέχεια. έκ τοϋ προηγουμένου) ΚαΙ πρός τουτο έπικαλοϋνται ιυνήθος τό ΐδ. 16 τοϋ 7ου κεφ. τής Α' πρός Κορινθίους 'Επιστο λής «διότι δέν είξεύρεις γύναι, αν μέλλης νά σώσης τόν άνδρα, ή εί ξεύρεις ανερ, αν μέλλης νά σο'ν σης την γυναΐκα;». Οί λόγοι 'ό- μιι>ς τοϋ ίδαφίου τούτου άπό τοΰς
συζύγους άργότερα τόν έγτώρι-
σεν. Καί πρός παρη,γορίαν τού, λέ
γεται είς αυτόν δτι ή χάρις πού
τοϋ παρεσχέθη είναι τόσον πολύ
μεγάλη, ώστϊ νά περιδάλη κ<χί τόν σύζυγον ή την σύζυγον. Δέν πρέπη δέ νά διαφεΰγη τοΰς σνξΰγους δτι 6ρίσκοντ«ι πάντοτε είς πεήΐστάσεις καί καταστάσεις τόσον περίπλοκες καί δύσκολες, πού άπαιτοΰν συμφωνίαν τής πί- στεώςτιον: "Οταν δέ αυτή ή συμ- φιιινία λείπη, τύτε, άργά ή γρή- γορα θ άπαρουσιασθοΰν διαφορές γνιομων καί άπόψεων. Κι' ετσι θά υπάρχη ενα χάσμα μεταξύ των. Καί τό κυριώτερον ότι δέν θά γί- νεται κοινή προσευχή, ή δποία ά- ποτελίΐ τόν άσφαλέστερο δεσιιό τοΰ γάμου. Οΰτε καί κοινή μελέτη τής Άγίας Γραφής θά ύπάρ/η· Δεύτερον: Λόγοι ΰγείας καί η¬ λικίαν;. Στόζήτημα τουτο άποτε λεί πολύτιμο παράγοντα ή θέσπι- σις στήν πατρίδα μας τής Λρογο- μιαίας Ίατρικής έξετάσεως των μελλονύμφο>ν. "Ετσι οί μέλλοντες
σύξυγοι, ποΰ θά γνωρίζο-υν την ύ
γιεινή το>ν κατάστασι θά άναιιε-
τροϋν δέ την εϋθύνη των καί α¬
ναλόγως θά άποφασίξουν. 'Η όρ
θή Ιφαρμογή τοΰ θεσπισθέντος εύ
εργετικοΰ τούτου μέτρου, θά συν¬
τελέση άναμφιβόλως στό νά άπο
Φεΰγονται όλέθρια σφάλμ α τ «
στήν ύγεία των άπογόνων. Δέν άν
ταποκρίνεται έξ άλλου στό θε/ η-
μα τοΰ Θεοΰ τό νά γίνεται γάμος
μ' ενα πρόσωπο πού πάσχει άπό
σοβαρή σοιματική άσθένεια η ποϋ
προέρχεται άπό ο'ικογένεια ποΰ ε*,
ναι έπιβαρυμένη κληρονομικώς ά-
.ιό βαρειές άσθένειες.
Μήπιος αμως άπό εΰσπλοχνίαν
ημπορεί νά ϊλθη κάποιος ή κ-άποια
είς γάμον μ' έναν άσθενή; Τό ζή
τ»ιμα τούτο είναι θέμα εύψυχίας,
άγάπης καί ΰπομονής, έκ μέρον;
έκείνου τοΰ προσώπου πού τό άπρ
ςράσισεν.
"Αν ^'χη την ψυχική δύναμι νά
σηκώση μαξί μέ τόν άιτθενή συν-
ΑΙΧινΐΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ος ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΙΈΝ11
μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
τηοφύ τού δλο τύ φορτίο τοϋ πό-
νού τού, ημπορεί βεβαίως, νά τύ '
κάμη. Κα'ι θά κάμη εργο χριστιανι
κης άγάπης. Πάντως δμοις ή δπο-'
ψις δτι δλες οί δνοκολίες πού ά Ι
πορρέουν άπό σωιματικές παθήσεΐς
■Γ; τ(ιυχικές άνωμαλίες καί ίδιοτρο ι
.-ΐίες, είναι δυνατύν νά ΰπερνικη-
θοΰν αν υπάρχη μεγάλη άγάπη, ι
πολ.ύ συχνά διαψεύδεται άπύ την '
πικρή πεϊρα τήςζοιής. ΚαΙ τουτο,
διότι, «τύ μέν πνεΰμα πράθνμον,
ή δέ σάρξ άοθενής».
Γι' αϋτό, έκείνος ή έκείνη πού
μέ καλή πίστι συνδέεται ίσοβίως
μέ έναν δνθριοπο πού είναι φανε-
ηά δρριοστος (άνάπηρος κ.λ.π),
θά πρέπει νά γντορίξη καλά δτι μό
νο με πολύ μεγάλη άφοσίτοσι, μέ
Οαθειά πίστι χριστιανική καί ίκα-
νότητα αΰτοθυσίας, δηλαδή μέ πολ
λήν χάριν, θά γίνη ίκανύς νά ση
κώση έ'να τόσο δυσβάσταχτο φορ
τίον.
Ώς πρύς την ηλικίαν τοΰ ή τής
μελλοντικής συντρόφου;
Κι' αυτή θά πρέπει νά λαμβά
νεται ΰπ' όψιν κατά την εκλογήν.
Τύ ορνσικώτερον βεβαίως είναι, δ
τι ό δνδρας, ώς ή κεφαλή τοΰ γά
ιιου, ήηλαδή τής οικογενείας, θ('ι
πρέπει νά είναι μερικά χρόνια με-
άνώτερον άπό την γυναϊκα καί
ταν ό δνδρας είναι πολύ μεγαλύ-
τερος την ηλικίαν, τότε είναι εν¬
δεχόμενον νά υπάρξη κίνδννος μή
πως θεωρή τόν εαυτόν τον πολΰ
άντώερον άπό την γυναίκα κσί
την βλέπη σάν έ'να παιδί. Έξ δλ
λ,,ου, είναι δυνατόν ό πολΰ ήλικκο
μένος δνδρας νά μή κατανοή καί
νά μην ίκανοποιή σ' δλην των την
έκτασιν τίς έπιθυμίες καί νοσταλ
γίες τής κατά πολύ νεώτερης συ-
ξΰγου τού.
Έννοείται δμως πολύ δνσκολώ
τερη γιά εύνοήτους λόγονς, είναι
ή θέσις τοΰ άνδρός, εκείνον πυϋ
είναι κατά πολύ νεώτερος τής γυ
ναικός.
Έν τούτοις, παρ' δλα ταύτα,
είς άνθρώπονς ποΰ ε"χουν ζο)ντα-
νή πίστι στόν Χρι·στόν, τό πρό·β·.η
μ·α τής ήλικίας δέν άσκεί αποφα¬
σιστικήν σημασίαν στύ ξήτημα τής
έκλογής. Αί τυχύν δέ υπάρχουσαι
δυσκολίαι άπό την διαφοράν ήλι¬
κίας, ύπερνικώνται μέ την πίστι.
την άγάπη καί την χάρι τοΰ Θγ-
οϋ.
(Σννεχίζεται)
21
(ΣΓΝΕΧΕΙΑ έκ τοΰ προηγουμένου)
3.— ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΙΜΧΑΛΩΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ
ΣΤ.— ΣΤΟ Ο'ΝΤΕΜΗΣΙ
5.— ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΛ
γ) Η ΙΙΑΛΗ ΓΙΛ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΜΑΣ
Ό Δήμαρχος, πότε καί πότε, θά ιιάς τάϊζε; Τό ψευτοσυσσίτιο
μάς Ιστελνε λίγο άλεΰρι κα'ι λίγο ν οί* Λημάρχον, πού δέν ήταν κιΐ
λάδι, κα'ι εμείς ψήναιμε τό «άλ.α- ΐακτικό; "Ε/ΐρεπρ νά έπιζήσωμι·.
μάν τσορμπασή» (γερμανικιά σού- Τα κορμιά μ<ις ήταν σκελίτωιιέ- πα, πού εΐχε ΰποοειχτή στόν Τουρ να. Γι' οΰτό, αποαρΤτσίσαμε νΛ κικό στρατό άπό τούς Γερμανούς Γ,γοΰμε στήν πολιτεία νά ξητιανί- όργανιυτές κάτά τόν Παγκόσιιιο ψιι>μρ. Κάθε πρωί, λοιπόν, πή
πόλ^εμο τοΰ 1914 — 1918, τότε γαίναμε καί χτυπούσαμε τ'.ς πό()
ποΰ ή Το»ρκία ήτβν σύμμαχος μέ | τες καί ίΐητοΰσαμρ ψΐομί, λάδι,
τή Γεομανία). Ήταν έ'να κουρ- σΰκα καί ο,τι αλλο καταλαβαίνοιιι.
/;οϋτι άηδιαστικό μέν, άλλά μάς πώς θά είχαν τα σπιτικά αύτά. Εΰ
μπαλσάμιονρ τό άδειο στομάχι. ' τυχώς πού μάς πονοΰσαν καί μά',
Καμμιά φορά μάς Ιστελνε λίγο εδιναν. Κα'ι Ιτσι μαγειρεύαμε μό
ι('(ομί κριθαρέντο, είτε λίγα φη- νοι μας καί τρώγαμε κολά.
σόλια, ξερά, ποΰ τα μαγειρεύ«ιι? | Μιά μερά, καθώς γυρίζαμε μέ
καί αύτί' εμείς οί ϊδιοι. Μά, δέν οη στό τσαρσί, σταθήκαμε μπρο-
είμ-σσταν καί πολλοί. Γιατί, κάθε στή σέ ενα μπακάλικο καί βλέπα-
προΗ, έ'ρχονταν στόν καταυλισμό πε τίς μεγάλες ρέγγες πού ήταν
δγρότες καί ζητοΰσαν αίχιιαλ.θ)- | );ίσα σέ μιά κάσβ. Τίς λαχτα
γρότες, άφοΰ προηγουμένως αίι- , οποιο τίς». Λυπηθήκαμε τα λεφτό
τόν μπακάλη «κάτς ντα-
ν·έ (χ)έρ μπιρί» (πόσο κάνει ίι
ΐΐ'ά;), Καί έκεϊνος μάς άπαντα
ίλληνικά «πάρε δποιο τές». ΆπΛ
ιήν προφορά τού κ«ταλάβαμ?,
-ιώς ήτην Έβραίος. Κα'ι πάλι τον
νά μάς πή, πόσο.
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΚΑΙ ΩΡΑΝ 7.15 Μ.Μ.
ΟΙ κ.κ. ΕΜΜ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
ΚΑΙ ΠΑΝϋΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΙΙ ΤΗΝ ΤίίΛΕΟΡΑΣΙΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ 5 ΤΟΥ ΣΤΑ-
ΘΜΟΓ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΓΝΑΜΕΩΝ
Σήμερον Κυριακήν 25ην Όκτωβρίου καί ώραν 7."
μ.μ., δ Πρόεδρος τής Όργανωτικής Έπιτροπής των άρ¬
τοποιητικών έκ5ηλώσεο)ν κ. Έμμ. Παπαναστασίου καί δ
Γενικός Γραμματεύς τής Όμοσπονδίας Άρτοποιών Ελ¬
λάδος κ. Πανος Παυλόπουλος ί)ά εμφανισθούν είς την Τη-
λεόρασιν άπό το κανάλι 5 τοΰ Σταθμοΰ των Ένόπλιον
Δυνάμεών, οπου θά προβούν είς έκτενεΐς άνακοινώσει;
επί των πραγματοποιηθεισών τριών άρτοποιητικών έκδη¬
λώσεων (Α' Πανελλήνιος "Εκθεσις Άρτοποιίας, Έβδο-
μάς "Αρτου καί 23ον Διεθνές Συνέδριον Άρτοποιών) , ή
έπιτυχία των δποίων ώς γνωστόν υπερέβη πάσαν προσ-
δοκίαν.
ΑΠΕΘΑΝΕΝ Η ΜΑΡΙΑ Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
οί τοϋ πλέροιναν τα 35 γρόσια
τό μεροκάματο τοϋ κάθε αΐχμαλώ
την. Καί δλνα τα χρήμΛτα αϋτά
•τιι ιτύγαμε. 'Εκείνος ομιος τρέ/.ρι
άποπίσο) μας, άρχεται κοντά μας
ι<έ δ»>ο ρέγγες στύ χέρι καϊ μάς
τα παράδινε στά χέρια τοΰ Δή- ] >γρι «Γιατί φύγατε; έγώ εΐπα, πά
μαρχου πού έξακολονθοϋσε νσ ιιε δποιο τές, νά ντιαλέξη, δχι
ίδρώτα
έκμΛΤαλ,λεήεται τ06' ίδρώτα ·Β(ύν πλ.Γριόση. Πάρε τα ντυό, έγώ
ταλαιπωρημένων. ντ,ίνιο μπε'νταβά» (χάρισμα). Τόν
Έγώ καί ό Σμυρνιός φίλος «ύχαρΐίττήιθΧχμε γιά την πονοψυχισ
μου Δημητρός Μαγκανιώτης οϊν τού καί φύγο^με.
ρίχαιιρ άκόμα άποφίισίσει νά πή- Μέ Γίύτά καί μέ δλλα καταφερ
•γαίνιομε στίς βαοιές αύτές άγγα ναιιε ναι τρώγαμε καλά χωρίς νά
ρεΐες, γιατί οί πληγές τιον λο- «ιΗειοόμαστε στίς βαριές άγγαοεΐ
Λιών μας δέν είχαν κλείσει. Ποίος *ς.
δ) ΟΙ ΣΤΝΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΜΛ Σ ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΖΟΝΤΑΙ
ΑΠΟ ΔΤΣΕΝΤΕΡΕΙΑ
Οί ψεΐρες μάς βασάνιζαν τα
-ορμιά μ«ς. Άπό τό πολύ ξύσιμ»
■ϊίχαιιε πληγιάσει. Μά εϊχα(*ε κα)
πληγές μεγάλες στούς γοφοΰς
γιατί κοιμόμασταν στά σανίδια
τοτί δάπεδου. Μισόγδυμνοι καί
»·ωρίΓ στρωσίδι. Μαλλιά καί γίνια
μας εΓχαν μακρήνει καί έκεΐ τρώ-
λιαζαν οί πιότερες ψεΐρες. Κάθε
(τορά πού εξινα τα γένια μου ή
(Γθύγ,τα μου γέμιζε ψεϊρες.
Καλά αΰτό. Μά ή εύκοιλιότη-
ια αέ «Ιμα πού μάς Ιπιανε; "Ο-
«οι Λταν έξηιντληιιέ'νοι όργανι-
σιιιά δέν μπόρεσαν νά άντέξουν.
ΙΤόνοι (τρικτοί στήν κοιλιά. Νερό
κα), αΐμα άποκάτο). Μαραίνονταν
ιΐ ταλαίπωιροι. Καμμιά Ιατρική
φοοντίδα. Τούς αφηναν ϊτσι ΐίθί
ττίβαιναν.
Κάθε πρίοί, έρχόταν δ άραμπΛς
τίον σκοτ.ίπιδιών καί Ιπαιρνε δυό
τοεΐς πεβαμένους. Πολλές φορές
«αί ■ψυχορραγουντες τοΰς πετο(ί·
<ίον απάνω στόν άραμπά. "Ητανε Οοδάιιαξο, μά δίχως βόδια γιά νά τό σύρουν. "Εζευαν δυό άπό μάς τούς πιό γερούς καί τό*- τραβοϋ σαν. Καί μέ τόν σκουπιδιάρη μα- ζί τό πήγαιναν ίξω στά χωράφια <ττό σκοι·πιδα<ϊΐό· Έκεΐ τό άν«- πο'δογνρίξαν καί τα κορμιά Επε¬ φταν στά σκουπίδια γιά νά πομ<·ί νιινν έκει άταφα, νά τα σπαρά- Εονν τα άγρίιικΐ. Εϊ^α116 ^ναν "ηπ« μαζί μας, ποΰ έππδή είχε πολύ μακριά μα? λιό καί γένια, τοΰ τα είχαμε κύ Ψει μέ ?να κομμάτι γναλί, γιά νά ΑποκουιΓτή ή Ιδιότητά τού. Για¬ τί οί Τοΰρκοι τού; .-ΐαπάδες, ά- α ιιΰ ποώτα τούς τιιραννοΰσαν, ί πτερά τούς (τκότίοναν. Αΰτός λοι π&ν ο εύσεβής λευίτης, κάθε αιο οα ποΰ ό άραμπάς επαιρνε τούς πρ.Οαιιένοΐ'ς, εβγαινε στύ παρά- θυοο καί άπό μακριά τούς εύλο- γοΡσε καί μουρμούριζε νεκοο'ισι- μα τροπάρια γιά νά μή πιϊνρ Λ- διάβαστοι. Άλλά καί αύτός ό τα· λ.αίπο^ρος άρρώστησρ βαριά καί ήρθρ ή σειρά τού, νά τύν πετά ξονν στόν άρ«μπά κα νά τόν πάνε νά τόν πετάξουν έκεΐ πού ϊριξαν καΐ τούς όίλλους. Ή άρρώστεια αυτή μάς είχε Ορρίσει. Μήνας σχεδόν ίγινε ό- πό την ήμέρα ποΰ μάς κράτησαν ίμάς στύ Όντεμήσι. Καί, τώοα, άπό τοΰς 160 πού ήμασταν ολοι. πομείναμε 70. Οί Λλλοι 90 πέ- θαναν- ΟΙ ΖΕ-Ι-ΜΠΕΚΗΔΕΣ ΦΙ ΛΟΤΙΜΟΙ Την 13ην Όκτωβρίου άπε6ί(ιι σεν είς την Κλινικήν «ΚΤΛ- Ι ΝΟΤΣ ΣΤΑΤΡΟΣ» ή σύζυγος Ί τού αλησμονήτου Μιχαλάκη Άογυ ροπουλου, Μαρία τό γένος Κων- ! οταντίνου ΚΟΛπα. Ό θάνατός, της ;τροήλθεν συνεπεία πτώσεως.' άπό έγκεφΌλικήν διάσεισιν ν.αΐ κάταγμα τής λεκ.άνης. Ή μεταστάσα εκηδεύθη την έ πομένην τοΰ θανάτου της, έκ χον ίεροΰ ναού τοΰ νεκροταφείου Χά λανθρίου, την δέ κηδείαν της Λιΐ-1 ρηκολοΰθησαν συντετριμμένοι, (ιι τέκνα της Ματθαϊος, "ίζα κοί Έ σθήρ, οί ουγγενεΐς της καί πλε'ι στοι ιρίλοι τής οικογενείας, μετπ ξύ των οποίων καί δ έ.ά. Στριι τηγός Παυσ. Κατσώτας. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ της 1ης σελίδος οική έπιβλητική σκήτη τοϋ Ά- γίου Ανδρέα, όπου λειτουργεϊ ή ίοτορική Έκκλησιαστική Σχολή τής Άθωνιάδοο. Οί Καρυές 6ρί σκονται σέ ϋιμος 400 μέτρων ά¬ πό τή θάλασσσ. Έκεϊ ό προσκυ νητής μπορεϊ γιά λίγο νά Εαπο- οτάση όπό τοΕίδι, περιφερόμε- νος στή μικρή πολίχνη μέ τα λί γα μαγαρά, έστιατόρια, παντοπω λεϊα κα'ι καταστήματα ένθυμίων καρτ - ποστάλ, κομθολογίων, εί- κόνων, σταυρών, γουδιών καί άλ λων άντικειμένων, πού παράγουν τα φιλότεχνα χέρια των Μονα- χών. Ή συντροφιά μου φιλοζε- νεϊται άπό έναν πνευματικόν άν θρωπο, τόν πατέρα Άθανάσιο Παναγιώτου. Έγώ άνακαλύπτω τόν Μαυροθαλασσίτη συμπατριώ τη μου παντοπώλη Θεόδωρο Τα λέα, πού μένει έΕακολουθητικά στ'ις Καρυές μετά τή Μικρασια- τική Καταστροφή. Πετιόμαστε γιά λίγο στή Χω- ροφυλακή, δείχνομε τίς ταυτό- τητες καϊ μέ ένα σημείωμα γιά την Έπιστασία, παίρνουμε τό ά- παραίτητο διαμονητήριο μέ τό έ Εής περιεχόμενο: Καρυαί τη 16.7.70 Πρός τάς Είκοσιν ίεράς κα'ι σεβασμίας Μονάς τού Άγίου Ό ρους. Ό κομιστής τοϋ παρόντος ί- γράφου γράμματος ημών, Άθα- νάσιος Άοιατίδης τοϋ Κων)νου, εροκοινοσφραγίστου κα'ι ένυπο- άφίκετο πρός επίσκεψιν των Ί- ερών σκηνωμάτων κα'ι προσκύνη σιν των έν Αυτοίς άποκειμένων Ίερών καί Όσίων τής Πίστεως ημών. ΠαρακαλεΤσθε όθεν, όπως πα- ράσχητε αύτψ, πρός τή φιλόφρο- νι ύποδοχή καί πάσαν άμα δυνα την φιλοΕενίαν καί περιποίησιν πρός εκπλήρωσιν τοϋ δι' όν έρ¬ χεται αύτόσε σκοποϋ. Έφ' ώ καί διατελούμεν λίαν φιλαδέλφως έν Χριστω όδελφοί Οί έπιστάται τής Ιερας Κοινό τητος τοΰ Άγίου Όρους Άθω: Ό Μ. Λαύρας Πρωτεπιστάτης ΙΙροηγ. Άθανάσιος, ό Λοχειαρ!οι· Έπιατάτης Γεώργιος Βενιαμίν, ό Ξενοφώντος Έπιοτάτης Γέρων Θεοφύλακτος, ό Έσφιγμένου Έ πιστάτης Γερ. Άγαθάγγελος. Στίς Καρυές έδρεύει κα'ι ό αντι πρόσωπος τού έλληνικοϋ Κρά- τους, ό γενικάς διοικητής Άγί¬ ου Όρους, πού συνεργάζεται μέ την Ίερά Κοινότητα γιά την έζα οφάλιση των έπιδιώΕεων των μο ναχών τοϋ Άγίου Όρους. Τό θαλάοσιο ταΕίδι άπό τή με ριά τοϋ Θρακικοϋ πελάγους, τό άποφεύγουν οί πολλοί, σάν επι· κίνδυνο, γιατ'ι τό πέλαγος αύτό είναι πάντα σχεδόν τρικυμισμέ- νο καί τα σκαμπανεβάσματα τοϋ καϊκιοϋ ένοχλητικά καί πολλές φορές «έμετικό». Τς χειμώνα δι ακόπτεται φυσικά ή συγκοινων:α άπό την άνατολική αυτή πλευρά, πού άπέχει όχι πολλά μίλια από την Λήμνο, στήν όποία ελέγετο ότι ή ριπτομένη σκιά τοϋ Άθω κατά την δύση τοϋ ηλίου, έφθα- νε στήν άγορά τής πόλεως Μυρί νης τής Λήμνου, δπου εκάλυπτε τό χάλκινο άγαλμα τοϋ βοδιοϋ. (Σοφοέλέους άπόσπασμα) (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) "Οταν πιά σταμάτησε τό κακό τοΠ πεθβ,μοΰ, μάς σήκωσαν έ«6ΐ τούς λίγους άπό τό Σχολειό καί ιιάς πήγαν στό Νοσοκομείο τήί 'Ελληνικής Κοινότητος, ποΰ ήταν καί αδεία. Τό Σχολειό καί ή Έκ- κλησιά χρειάζονταν τώ!ρα, γιατί ενας μεγάλος λόχος αίχμαλώτων είχε φτάσει στό Ό'ντεμήσι *αΙ τόν καταύλισαν έκεϊ. Οί θάλαμοι τοϋ Νοσοκομείου η σαν μικραί 2 επί 3 μέτρα, κα'- κοιμώμασταν στά σανίδια τοΰ δα .τ-εβου, ό ίνας δίπλα στόν άλλον· Εύχαριστημένοι τώρα ποΰ ά^λά^α με καταυλισμό, γιατί έκεΐ κοντΛ είχε περβόλια καί πηγαίναμε και κόβομε πράσα, ποΰ τα τρώγαμε ώμά σάν τό ι(χομί. Μιά μερά, έγώ καί ενας συνοι- χμάλίοτοςΙ, %αθώ|ς γτ'^ίζαμε άπύ άγγαρία, μάς ζι·γώνει Ινας νεα- ρύς τούρκος κα'ι μάς άρχίζει στά σκαμπίλια. Κατά καλή τύχη, ά- ποπίσο) α,ας έρχόταν ενας Ζρϊιι- πέκης μέ κοντά βρακιά καί σαρι- ΚΑΛΤΣΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΟΤΡΝΑΡΑ Α·Ε. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΒΚΤΑΚΤΟΤ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ Καλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι είς ρκτο-κτον Γενικήν Συνέλευσιν έν ΤΓειΰκης Άμαρουσίον — 10η στά¬ σις εδρα τής Έταιρείας, διά την 20· ν Νοεμβριού 1970 ημέραν Πα¬ ρασκευήν καί ώραν 12 μ. Ινα άπο- φοτισΓοχοσιν επί τοΰ κάτωθι θέμα- τος: ΑιίξησΊς τοΰ Μετοχικοΰ Κεφα- λαίοτ' λόγω άναπροσαρμογής συμ φώνως πρός τύ Ν.Δ. 148)1947. "Ινα μετάσχουν τής συγκαλου- μένης έκτακτον Γεν. Συνελεύσε- υις οί κ.κ. Μέτοχοι όφίίλονν νά κο- ταβέσο>σι τάς μετοχάς των πασά
τή Διευθΰνσει τής Έταιρείας ή νά
προσαγάγοσιν αυτή απόδειξιν κα-
ταθέσειος παρά τινι των άνεγνοι
ρισμ^νων Τρουΐεξών ή είς τύ Τα¬
μείον Παρακαταθηκών κοί Δανεί¬
ον τύ βραδύτερον μέχρι τής 14ης
Νοεμβριού 1970 καί λάβωσιν από¬
δειξιν χ,ρπσιμθΛΌΐηιθησ'οίιέ'νΙην ώίς
εισιτήριον είς την Γενικήν Συνέ¬
λευσιν.
Έν Αθήναις τή 19 Όκτιοβρίου
1370
Ό Πρόεδρος
ΤΟΤ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤ
ΠΟΣ θ' ΑΠΟΚΤΗΣθη/ΙΕΝ ΦΙΛΐΥΣ. ΚΑΛΥΤΕΡΟ
ΧΑΡΑΚΤΚΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΪΣ
Τπό τού συνεργάτου μας κ.ΕΓΑΠΈΛΟΓ ΛΑΓΟΓΔΗ
—Μΰ κάνπς ποτέ στόν δλλον χείλη διά ν' άπαλύνουν τόν πόνο
ίκρϊνο πού δέν θέλει ς νά σοΰ κά- των γηρατειών των.
νούν. Έγκληματοΰν δταν τοΰς κάνουν
Ό χρυσοΰς αύτός Κανών ε'νας παρατηρήσεις ή τούς ύπενθυμίζο»^
Ρωμαϊος Αΰτοκ.ράτωρ, εΐχε δια- τα λάθη των. Οί γονείς ϊχουν τύ
τάξει νά γράφη είς τάς μετώπας δικαίωμα νά συμβουλεύονν οίασδή
δλων των οίκιών τής Ρώμης· ποτε ήλικίας καί μορ»^ώσεως εάν
— Χαμάγελα πάντα. είναι τα παιδία τοιν. Διά τούς γ0.
Τό χαμάγελο είναι τό 6άλσα- νεΐς τα παιδία είναι πάντα μικρά
μο τής ψυχής. 'Εκείνος ποΰ δέν έστω καί άν αϋτά έγή,ρασαν.
μπορεί νά χαμογελάση, δέν πρέ- ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
πει οθτε μαγαζ^ ν' ανοίξη, ου™ — Τα παι>διά πού φιλονικοΰν
ο'ικογένεια νά κάνη ,διότι σκορπ" μέ τούς νονεΐς το>ν, ποΰ δέν τούς
την θλίψι στούς γΰρω τού. σρβονται, είναι κακοανατεθραιιέ-
— ΜΙΣΟΣ - ΘΤΜΟΣ. Τό μί- -να, άγενέστατα. Καλυτέρα νά μην
σος καί ό θνμός άσχημίξονν τύ είχαν γεννηθη. Οί γονεϊς έ'χουν
πρόσιοπο, #νώ ή άγάπη καί τό χά πάντα δίκηο" όπως καί ό πελάτης.
μύγελο τό όμορφαίνουν. ί "Ενός ππτέρας ημπορεί νά δια-
—Άχαριοτία. Ή άχαριστία εί- Ορέψη δέκα οταιδιά. Δέκα παιιδιά
ναι τό δριομερότερο «λάττωμα. δέν ήμποροΰν νά διαθρέψονν έναν
Πληγώνεται ό εύεργέτης καί τό πατέρα.
(,αρυγκάμημα κάνει μεγάλο κακό, Ούαί κια άλλοίμονο εάν σήιιε-
στόν ίδιο τόν εύεργετηιμένο. Κοι !?ον περιμένοι-ν ΰλική βοηθεία οί
ό λαός λέει: Μή ρίχνεις δρωμιές γονείς άπό τα παιδία τιον, δοο
στό πηγάδι πού σοϋ δίνει νερό. πλούσια καί αν είναι.
—ΕΓΩΤΣΜΟΣ. "Ο έγωίΐσμός — ΚΑΛΩΣΤΝΗ
είναι ή κατάρα τής άνθρτοπότητος "Οταν σέ πετροβολοΰν μέ λι-
ΕΙναι ή γόνιμη μήτρα γιά κάθε θάρια ίσν» πέτα κομμάτια ψωμί.
κακό καί κάθε ϊγκλημα σ' αυτή Αύτό Ικανε ό Ίτ)σοϋς, δταν παρήγ
τή ζωή. γειλε τό «Άγαπάτε τούς έχθροτΊς
—ΌΙΚΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΑ 1ΖΩΛ «άς, προσευχεσθε υπέρ αυτών».
Έκεϊνος πού είναι σκληρύς πρός Τουτο παρήγγειλε καί ό Βού-
τά ξώα, δέν είναι δυνατόν νά εί- δας δταν ίλεγε: «Τό μΐσος δέν βε
ναι αγαθάς άνθρωπος. ραπεύετο,ι μέ μϊσος, άλλά μέ την
—ΑΝΟΧΗ ΚΑΙ ΠΡΑΟΤΗΣ ΑΓΑΠΗ». Τόν εχθρόν σου τόν
'Η άνοχή καί ή προότης εναι τα τιμιορεϊς οταν τόν βοηθήση; νά
δΰο ΰψιστα προτερήματα βιά κά- τοϋ κάνης τό καλό.
0? άνθρώπινο πλάσμα. — ΑΠΕΙΛΕΣ
— ΟΡΓΗ — ΨΤΧΡΑΙΜΙΑ Ι Νά μην άπειλής κανένα δσο δι
'ΡΙ νυχική ταραχή» ό έρεθκτμός καιο καί δν ?χης.
των νει'ιροιν, ή όργή, ΰλάπτουν Οί άπειλές καί «ί υρεις δεί-
πρό ΐϊάντο>ν εκείνον πού 'θά ίχει χνονν χυδαΐον δνθρωίΐο, άγροΐκο.
διότι (Πν-κοτίζουν τόν νοΰν, διατα- Τα καλά ποΰ σοΰ κάνουν νά τα
ράσοουν την ψι>χικήν ίσορροπίαν Ύθάφης στό Μάρμαρο.
καί την γαλήνην τοΰ πνενματός | — ΜΗΝ ΰβρίζεις τα θεία, διά
τού. τι θά θιωρηθής πρόστυχος, έλεει-
ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ νός, άνάξιος νά λέγεσαι χριστια-
ΙΙΑΙΔΙΟΝ νός.
Τα σημερινά παιδία εχουν άπαί — ΜΕΓΑΛΟΨΤΧΙΑ
τησιν άπό τούς γονείς τιον νά τα Ό μεγαλόι|*νχος δέν είναι ποτΐ-
6οηθοϋν καί δταν «νηλικιο)θοΰν. μνησίκακος. Δέν βυμάται τα κα·
θεοιροΰν τουτο υποχρέωσίν των-, κά ποΰ τοϋ ϊκαναν. Συγχιορεϊ
Ξεχνοΰν ότι έκεϊνα ε'χουν ύποχρέω τοΰς ατάντας κα',, δσοτι; τυχόν τόν
σιν νά βοηθοϋν τοΰς γονεϊς των. ήδίκησαν.
Εάν είναι πτιοχά, άφείλουν νά — ΨΗΓΜΑΤΑ ΧΡΤΣΟΤ
τοΰς έπκτκέπτονται άπαραιτήτοις | Χίλια καλά λόγια, ϊχουν μιχρό
σιιχνά μέ τό χαμόγελο πάντα στά τερη άξία άπό μία καλή πραξι.
— "Ενας καλός έξτ'πηρετικός
ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΕΙΣ ΤΌΝ
«ΟΙΚΟΝ ΣΠΑΡΤΗΣ»
Ν. ΙΩΝΙΑΣ
Την προσέχη Κυριακήν, Ιην
Νοεμβριού καί ώρον 11 π.μ. θά δ-1
φίλος, είναι καλύτερος άπό χίλι-
ους δχρη<ττους. Ό καλός δνθρωπος ίδκολα ξε- γελιέται. — Ό γκρινιάρης κι' έκείνος πού περιμένει βοηθεία άπό τούς μιλήση είς τόν έν Νέα Ίωνία' δλλους, εΙαι ά-νάξιος προσοχής. «Οίκον Χπά,ρτης» ό σι-νεργάτης ' Νά τόν άποφεΐΎετε. κάκι μέ χαντράκια. Βλέποντες αύτός την δδικη χειρονομία τοΰ νεαροΰ, τρέχει κοντά μας τόν άρ- πάζει άπό τό σβέρκο καί τοΰ λέει «γιστί τοΰς χτυπάς;» Καί αύτός τοΰ λεει «οί Γιουνάνηδες έξολό- θρεψαν δλη την οικογένειαν μου*. Τότε, ό Ζεϊ'μπέκης τοΰ άπαντα «Άν ήσουν παλληκάρι, δς έ'παιρ- •νες τα δπλα, δπο>ς έγώ, καί άς ϊ-
βγαινες στά βουνά. Καί έκεΐ νά
τούς άντίκρυζες. Τιόρα τί τούς χτι1
πά; έτούτους; Είναι δοπλοι σάν κο
ρίτσια». Ό νεαρύς (ρεύγει, ό δέ
Ζεϊ'μπέκης μάς λέει «γκέλινιξ, ό
γλ,αρήμ» (έλ.άτε, παιδία μου) καί
μάς πηγαίνει σέ έναν κοφενέ. Μάς
κερνά κοφέ, μάς δίνει καπνύ καί
τσιγαράχαδτο νά στρίψωμε τσιγά
ρο, νά φοτιμάρο>με καί Οστερα μάς
λέει «(χάϊ'ντι, κόρκμαγην, ό-
γοΰρ γκελέ» (δντε μή φοβάστε,
στύ καλό) καί μά; δφηβΐ νά φν·
γωμε.
Έμένα οί πληγές των ποδιών
μου είχαν πιά κλείσει, καί άποφά
σισα, νά πηγαίνιο πιά ταχτικά
στίς άγγαρείες. Μιά μερά, λοι¬
πόν, ποΰ οί πιότεροι είχαν «ρνγει
στίς άγγαρείες, άρχεται στόν >«;■
ταυλισμά ενας Ζεϊ'μπέκης, δνό μέ
τρα άψηλός, καί γηρεύει νά μέ
πάρη γιά άγγαρϊία. Πηγά μαζί
τού, καί μέ τράβηξε εξο) άπό τό
Ό'ντεμήοι. Γιά μιά στιγμή, <ροβή θηκα καί είπα μέ τό νού μου, «θές νά μέ πάη νά μέ καθαρίση;» Ώ στόσο ήταν καλός μαζί μου καί '.< ταν φτάσαμε στό σπίτι μου μέ ?α πασε μέσα μέ χαμόγελο. Ήταν άγροτικό σπίτι μέ σταύλους, δλο- γα, βουβάλια καί βοδάμαξο. Στήν αύλή τού ήταν έ'νας μεγάλος σω- ρός κοπριά καί μοΰ λέει «Θά φορ τώσ'ομε την κοπριά στό βοδάμα¬ ξο καί Θά την πάμε νά την άδειά σωμε στό χωράφι. ΚαΙ λέει στή χανούμισσα (γνναίκα) τού «γιάπ τσα'μπούκ μπίρ τσορμπά» (φτιάξϊ ΥΡήγορα μιά σούπα). Καί σέ με¬ νά λέει «νά κάτσης πρώτα νά φάς, νά πάρης δύναμη, καί ΰστερα φορ τώνομε». Ό τσορμπάς άμέσο>ς έτοιμάστη
κε. "Ητανε τραχανάς. Ό ϊδΐ/ος
μοϋ γέμισε έναν μεγάλο κεσέ καί Ι
μοΰ δίνει έ'να μεγάλο κομμάτι κα '
λοζυμωμένο ψο>μί καί μοΰ λέει
«γέ» (φάε). "Εΐραγα καί εύχαρι-
στήθηκα. Καί, τότε, άρχίσαμε μέ
τίς πιροϋνες νά φορτο'ινιθιμε την
κοπριά στό βοδάμοξο. Έκείνος
πετονσε την κοπριά τέσσερις φο
μας λογοτέχνης κα'ι τέως υπουρ¬
γόν κ. Χρ. Σ ολομωνίβης, μέ θέ-
ιια την Σμύρνην.
ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ
ΑΓΓΕΛΟΝ ΣΗΜ.ΗΡ1ΌΤΗΝ
— ΠΕΙΣΜΑ
Ό Τρικούπης Ιλεγεν, ότι μό¬
νον τα γαϊδοί>ρια δέν άλλάζοτιν
γνώμη.
— ΑΓΑΠΗ
Έκεϊνο πού Λ"γαπά πραγματικά
τούς συγγενεΐς, καί τοΰς φίλους
τού δέν βλέπει τα έλαττώματά
Την 6τγν Νοεμβρίου 1970, ήμέ- ν , . , ,,, . ,
' . , « ' , ' των. Καί «ν τα βλέπη να κάνη
ραν Παρασκευήν και ώραν 7.30 · , Κ, , „,, ,„ * „
, ν_. , , ' , , ,. πω; δεν τα βλεπει. Ο δνθρο^πος
μ.μ., το Φιλολογικον και Αρχαί- » , ,ν ,ν ,
, . γτ, - - - ,, · ϊχει προφανως την άξερίζωτη ά-
ολογικύν Τμή,μα τού Σύλλογον, , , , - , ,, Ι ,
, , **"™ , , , Ι ναγκη ν άγαπα και ν' άγαπιέται.
«ΙΙαρνασσος» διοργ«νωνει εις την ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
μεγάλην αίθουσαν τοΰ «Παρνασ- _______^_____^___^_^
σοΰ» διάλεξιν διά τόν ποιητήν ΤΠΕΡΕΔΙΠΛΑΣΙΑ ΣΘΗΣΑΝ
ΑΓΓΕΛΟΝ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΝ. Ό- ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ
μιληταί οί λογοτέχναι κ.κ. Χρή- ( ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
στος Σολθιμ«ονίδης καί Νΐκος Ση-
μηριώτης. θά άπαγγείλονν σχετι-
κά ποιήματα οί καλλιτέχναι τοΰ
Εθνικον θεατρον Ελένη
δάκη καί Βασίλης Παπονίκας. ΕΙ-
σοδο ελευθέρα.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ
Την 27ην Όκτο)6ρίου 1970, η¬
μέραν Τρίτην, κα'ι ώραν 7.30 μ.
μ. θά γίνη έν τή μεγάλη αιθούση
τοϋ «Παρνασσοϋ» ό έορτασμός
τής Έθνικής Επέτειον τής 28ης
Όκτιοβρίου. Μετ" εισηγήθην τοΓ
Προρδρου, θά έκφιονήση τόν πα·
νηγνρικύν τής ημέρας δ Λογοτέ-
'Τπερδιπλασία ήτο ή αύξησις
των καταθέσείον είς την Εθνικήν
Τράπεζαν κατά τύν Σεπτέμβριον
1970, άνελθοΰσα είς 905 έκατ.
I-
νανπ 346 έκατ. τοϋ αντίστοιχον
μηνός 1969. Έκ τής ανωτέρω αυ¬
ξήσεως ποσόν 586 έκατ. προέρχε¬
ται Ικ καταθέσεον Ιδιωτών κν-
ρ£ως Ταμιεντηρίου καί προθεσμί-
ας. Συγκεκριμένως, τύ συνολικόν
ΰψος των καταβέσεων είς τό τέ¬
λος Σεπτέμβριον τρέχοντος Ιτους
ανήλθεν είς 46,8 δισ. ίναντι 45,
9 δισεκ. είς τύ τέλος ΑΰγούΌτου
«Παρνασσοϋ» κ. ΧΡΗ ΣΤΟΣ
ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ «ΤΟ ΜΕΓΑ¬
ΛΟ ΟΧΙ». ΕΙσοδο; έλενθέρο.
ΑΣΘΕΝΕΙ ΣΟΒΑΡΩΣ
Η κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΛ ΚΑΡΙΠΗ
ΕΊσήιχθη πρό ημερών είς τύ Νο¬
σοκομείον «Άγία "Ολγα» τής Ν.
Ίωνίας, ή κ. Άναοτασία Καρί¬
πη, σύξυγος τοΰ συνεργάτου μας
κ. Εύαγγέλου Καρίπη, πάσχουσα
έκ καρδιακοΰ νοσήμοτος, βαρείας
ή
μ
Ή κ. Καρίπη κατάγεται έκ τής
μεγάλης καί ίστορικής οικογενεί¬
ας Κλ.άδον, Γσως δέ είναι ή τε¬
λευταία άπόγονος αυτής.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς κομψύν καί αίσθητικως τυ-
πωμένον τόμον τύ βιβλίον τοΰ ν..
Λεάνδρου Νικολή Μίχα υπό τόν
τίτλον «Τα Τατοΰλα, ό ίστορικύς
λόφος τής Πόλης». Πολεϊται άπΛ
τύν Έκδοτικύν Οίκον Γκοβόστη,
Πεσμαξόγλου 96 καί τα κεντρικά
βιβιοπιολεΐα Αθηνών.
ρές καί έγώ ό άδΰναμος μιά. Φορ
τώθηκε τό άμάξι, Ιξεψε καί τα
δνύ 6όδια, καθήοαμε άπάνο) καί τύ
πήγαμε στό χοράφι. Έκεί, μοΰ
λέει «κάτσε έσύ έδώ, νά ξεφορ-
τώσης την κοπριά». Νά καί καπνό
νά έχης νά τρονμάρης. Καί έγώ
θά γνρίσο) κατά τό μεσημέρι νά
σέ πάριο στύ σ.τίτι νά φάμε. Ήρ-
θε καί μέ πήρε, φάγαμε καί πά¬
λι φορτώσαμε κοπριά καί την πή-
γομε νά την ξεφορτώσιομε στύ
χωράφι. Καί δταν πιά τελέψαμε,
ΙιθΡ δίνει ενα άσημένιο μετζήτι
(20 γρόσια μεταλικά) κα'ι μοΰ λέ¬
ει «δντε, πηγαι νέ στό καλό, δέν
είναι άνάγκη νά σέ συνοδέψω».
(Συνεχίξεται)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
και 38,6 δισεκ. τοΰ
πτεμβρίου 1969.
"Εξ δλλου, έντός τοΰ Σϊλτ;ίμ-
βρίου τρέχοντος Ετους ή χρημαιο-
δότησις τής έλληνικής οίκονομίάς
υπό τής Έθνικής Τραπέζης ηυξή¬
θη κατά 823 έκατ. άνελβοΰσα ουν-
ολικώς είς 35,3 δισεκ. δραχμων.
ΟΛΟΚΛΗΡΟΤΤΑΙ Ο ΚΩΔΙΞ
ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ
Ώλοκληρώθη ή προεργασία διά
την σύνταξιν τοΰ δευτέρου ι*έ-
ρους τοϋ ΚοΊδικος Τροφίμονν κα'ι
Ποτώ.ν Σχετικώς ή ομάς Έργα
σία;, ή όποία ανέλαβε την κοδι
κοποίησιν καί την συγκέντρςοσιν
των μει&όδοη· παραγωγής καί γ-
λέγχου των τροφίμίον καί ποτών,
νπεβαλρ τό πόρισμά της είς ττιν
άρμοδίαν επιτροπήν 6ιά τα πεςιαι
τεριο.
Παραλλήλιος, σνντάσσεται κ<ιι τό κεφάλαιον τοΰ κώβικος, τό ά- ναφρρόμενον είς τάς ποοϋποθέσπ; κα^ τού; δρους λειτουργίας καί εξοπλισμοΰ των μονάδοιν παραγιο γής τροφίμων. ΕΙΙΕΝΔΤΣΕΙΣ 600 ΕΚΑΤ. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΕΙ Η ΑΓΕΤ Πρύγραμμα νέιον έ—νδύσειον. τή; τάξεως των 600 έκατομμυρί- (ον δρχ., ευρίσκεται έν εκτελέσει ί>πό τής «Άνο)ννμου Γενικής Έ¬
ταιρείας Τσιμέντων Ήρακλής —
"Ολυμπος». Αί νέαι έπενδύσεις κο
τευθννονται είς την επέκτασιν των
έγκαταστάσεων τής είς Βόλον μο
νάδος τής ΑΓΕΤ, «"Ολυμπος>·
Είς ανακοίνωσις επί έπεκτάσε(ον,
θά προβή, την 3ην Νορμβρίον έ.ε.,
πρός τούς άντιπροσώπος τνοΰ Τν-
που, ό πρόϊδρος τής ΑΓΕΤ χ.
Τσάτσος, κατά την διάρκειαν 8ε-
ξιώσεως είς τό ξενοδοχϊΐον «Με¬
γάλη Βρεττανίας. ι .
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίβος
ρ[ναι έμφιαλισμένο- Είναι ενα
σπουοαϊο μειονέκτημα αϋτό.
Είς τα καφενεΐα δ ναργιλές συ
νεχίζει την τουρκικήν παράδοσιν.
Αύτην την τελετ,ουργίαν την Λ-
πηύλασα άπό τόν έξώστη τοϋ Εε
νοβοχείΌυ μας. Μοΰ θύμησε την
πλατεΐα «Άβέροχρ» των ■"Ιωαννί¬
νων είς τό ί 918 πού δέν εΐχε ν£
λέι ή άνταλλαγή τα>ν πληθυσμόν.
"Ο Αριστείδης Στεργιάδης μέ τύ
επιτελείον τού είχε φύγει ολ' έκτϊ
διά την Άρμοστείαν τής Σμύρνης
καί ό γράφων ήτο 'Τπσδ)τής τής
Γενικής Ηπείρου. Είς τα Γιάννβ
να χατά Λροτίμησιν έσύχναζον
είς τό καφενειον «Πανελλήνιον»
οί Τοΰρκοι μέ τα φέσια τους, 5-
λοι πλούσιοι καί τστφλικάδες. "Η
'θελαν τόν ναργιλέν των μέ τόν
λουλάν ή μαρκοΰτσι καί άνανεου
με!νην εκάστοτε την φωτιάν, πού
έκόμιζον σέ δοιχεΐο μέ στάκτη καί
τσιμπίδα είδικά γκαρσόνια. Καί,
παράπλευρα ό σεκερλής καφές.
Τα ιδία καί είς τα καφενεία τής
Σμύρνης. Τό κομβολόγι, κεχριιι
παρένιο δέν λείπει άπό τόν καπνι
στήν, παύ ροφά μέ υπερτάτην ή
δονήν τόν ναργιλέν τού. "Ενα ά
πό τούς καλούς Τοΰρκους των Ί
ωανίνων άνεγνώρισα είς τό κον-
ρεΐον. Μέ ένεθυμήθη είς την Γε
νίκην Διοίκησιν Ηπείρου πού ήρ¬
χετο δι' ύποθέσεις τού. ΤΗτο τ!>-
τε είς τό γραφείον μου, κατ' ά-
πόσπαβιν έκ τοϋ στρατοϋ, ΰπηρε-
τιϊνν ώς διερμηνεύς, ό σημερινάς
ΰποπράξενος τής Τονρκίας έν Ά
θήναις εΰγενέστατος κ. Χασάν
Σοιδήκ πασά, γόνος τής άρχοντι-
κοπέρας οικογενείας των Ίωαννί
νόν, μέ ενα άπέραντο τσιφλίκι,
τό Χανόπουλον, μεταξύ "Άρτης
καί Φιλιππιάδος. Ό πατέρας τού
διετέλεσε καί Δήμαρχος Ίωαννί
νόν. Είχε λαμπρόν οικογένειαν
καί παιδία μέ Εύρωαιαϊκήν μόρψοι
σιν κα'ι απέραντον ευγένειαν. Νο
μίξω ότι μόνον ό κ. Χασάν επι¬
ζή. Ό Τοΰρκος τής Σμύρνης έ-
νεθυμ,ήιθη τόν κ. Χασάν Σαδήκ
πασάν, τόν Δήμαρχον κα'ι εύεργέ
την των Ιωαννίνων αλησμόνητον
Βασίλειον Πυρσινέλλαν, τόν διευ¬
θυντήν τής εφημερίδος «Βέλος»
κ. ΔημοσΌένην Πανίδην — έκδίδει
τώρα τόν «Κήρυκα» — καί δι'
δλλους Γιαννιώτας νεκρούς καί
ξώντας. Έκάμαμε Ινα περίπατο
ως την παραλία καί μοΰ άνέφερε
ότι οί τοθρκοι αγρόται έργάξον-
ται, άλλά τα Έλληνικά χο>ριά εί¬
ναι «ίσθητόν δτι λείπουν άπό την
Μικράν Ασίαν.
'Η Ελλάς έπικοινοννεϊ μέ την
Μικράν Ασίαν άπό δύο κοντινά
δκρα των νήσων Χίου καί Σάμου,
Λεκελή ή Τσεσμέ καί τό Κουσάν
τασι πού είναι ή "Εφεσος. Άπό
τό Τσεσμέ μέ εύθΰ δρόμο πού εί¬
ναι κάτο) άπό τάς Έρυθράς καί
Κλαξομενάς καί επάνω άπό τα
Βουρλά είς την Σμύρνην καί Λ-
πό την "Εφεσο μέσω Τορβαλή —
άρκετά χιλιόμετρα — είς Σμύρ¬
νην.
Άπό την αποβάθραν τής Σμύρ
νης μέ τό βαπόρι είς τό Κορδελ
λιό. Ό κ. Τζώρτζης περνά δλην
την δμάδα είς τύ 6απόρι, μέ τόν
ιδικόν τού τρόπον, παρακάμπτον
τοι τήτν άτελεΰτητον σειράν διά
την έκδοσιν εισιτήριον. Βλέπο¬
μεν την ωραίαν παραλίαν τσΰ
Κορδελλιοϋ μάς δείχνουν όνομα
στά σπίτια, πού Ιμειναν άξιωμο-
τοϋχοι τής Άρμοστείας καί τοΰ
Στριιτοΰ καί καθήμεθα είς 2να ά-
πά τό ώραϊα κέντρα τοΰ Σμυρνέ
ΐκου προάστειον. Δεχόμεθα μέ
την κ. Έλένην Α. Εύαγγελάτου,
των κυρίων Μαρίας Ζαχαριάδου
(Σμυρνιάς των Αθηνών), Γεωρ¬
γίας Ίορδάνογλου νά πάρωμεν ε
να άμάξι καί νά κάμωμεν τόν
γϋρον τής παραλίας. Συμφωνοϋ-
μεν τόν άμαξάν μέ Ινα ποσόν
25 Χιρων δραχμών 50 Ιδικών μας
νά μάς πάη ως τοϋ Παπά τή Σκά
λα κοντά στή Σμύρνη περίπου.
Ή κ. Ζαχαριάδου μάς ξεναγεΐ.
Θυμάται τα περασμένα καί ίπει-
τα στό γυρισμό, πού είναι σοΌρ
λο, άοχίξει ό άμαξάς ε"να τρα
γοΰδι, εύχάρκττο, σέ σιγανό τό-
νο καί αί δύο κυρίαι τόν βοηβοΰν.
"Ετσι εΐδαμε δλο τό Κορδελλιδ,
μέ τίς παληές τού άναμνη,σεις
καί τίς τωρινές όμορφιές. Γυρίξου
με μέ τό πλοΐο είς την Σμύρνην
κα'ι κατευθυνμ,εθα είς την "Εκ-
θεσι. Είς ?να γραφικό κέντρο δεί
πνοΰμε καί άπολαμβάνομεν την
πτώσιν των άλεξιπτο)τιστών άπό
τόν πύργον καί την καΰσιν των
πυροτεχνημάτων.
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Πολυσυζήτητον θέμα τής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΑΟΝ
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ Κ. ΕΜΜΑΝ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟίΙΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΨΩΜΙΟΥ
Ό πρόεδρος τής Όργανωτι-
κής Έπιτροπής των έκδηλώσε-
ων τής «Εβδομάδος τοΰ Έλλη-
νικού Ψωμιοϋ» κ. Έμμ. Παπά
ναστασίου προέβη είς τάς κάτω¬
θι δηλώσεις:
«Μετά τόν τερματισμόν των
έκδηλώσεων τής «Εβδομάδος
τού Έλληνικοϋ Ψωμιοϋ» μέσα
εις τα πλαίοια τής οποίας ήτο ή
πραγματοποιηθή τοΰ 23ου Διε-
θνοϋς Συνεδρίου Άρτοποιών, ή
Α' Πανελλήνιος "Εκθεσις Άρτο
ποιίας κα'ι ή εύρυτέρα διαφωτι-
σις τής κοινής γνώμης επί τής
σπουδαιότητος κα'ι σημασίας τοΰ
άρτου διά τόν άνθρωπον, αίσθά
νομαι την υποχρέωσιν ώς πρόε-
δρος τής Έπιτροπής διοργανώσε
ως των ανωτέρω έκδηλώοεων
νά έκφράσω τάς θερμοτέρας εύ
χαριστίας καί την ευγνωμοσύ¬
νην μου πρός τα ύπουργεϊα Έμ
πορίου, Γεωργίας, καί ιδιαιτέ¬
ρως πρός την Δ)νσιν Συνεδριων
καί Έκθέσεων τής Προεδρίας
Κυβερνήσεως διά την παρασχε-
θεϊσαν συνδρομήν καί συμπαρά-
στασιν διά την επιτυχίαν τοϋ ά
ναληφθέντος υφ' ημών έργου.
Ευχαριστίας θερμάς καί συγ-
χαρητήρια άπευθύνω έπίσης είς
τόν άκάματον πρόεδρον κ. Α.
ΠανταΖήν καί την Διοίκησιν τής
Όμοσπονδίας, είς τάς Διοικήσεις
των άρτοποιητικών όργανώσεων
τής χώρας καί όλους τούς συν
αδέλφους διότι διά των ήνωμέ-
νων δυνάμεών των καί τής συμ
βολής των συνέτειναν είς την
λαμπρόν επιτυχίαν των έκδηλώ
σεων.
Τέλος εύχαριστώ όλους τούς
έκθέτας οΐτινες διά τής συμμετο
χής των είς την "Εκθεσιν μας
τής έδωοαν την δέουσαν λαμ-
πρότητα.
Ώς άρτοποιός αίσθάνομαι ύπε
ρήφανος κα'ι εύτυχής διότι ή τά¬
ξις μας επέδειξε πρωτοφανή Ζω
τικότητα καί συνοχήν καί άπέδει
Εεν ότι οί βιοτέχναι άρτοποιοϊ
έχουν την δύναμιν νά άνέλθουν
είς ύψηλά έπίπεδα καί νά πρα
γματοποιήσουν θαυμαστά έργα.
Άλλά άπό τάς έκδηλώσεις μας
απεδείχθη κάτι τό πολύ σημαντι
κό, ότι έχομε την συμπάθειαν
την έμπιστοσύνη κα'ι την προτί-
μησι τού έλληνικοϋ λαοϋ, τοϋ
θαυμασίου λαοϋ μας, πρός τόν
οποίον ή τάξις πάντοτε ευρέθη
κοντά τού διά νά τοϋ προοφέ-
ιάς υπηρεσίας της.
Ευχαριστών καί πάλιν, δηλώ
ότι θά είμαι πάντοτε είς την διά
θέσιν τής τάξεως ώς απλούς
οτρατιώτης διά νά τής προσιρέ-
ρω τάς υπηρεσίας μου οσάκις
θά χρειασθή τουτο».
ΤΑ ΓΑΝΟΧΩΡΑ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ιηε Σελ.) ,
θάγγελο (πε-ρί τό 1875 - 1885),)
Ίιοαννίκιο (άπό τό 1919 - 1925)/
Φιλάρετο (άπό τό 1936 - 1939),
δλους άπό την Ήρακλεϊτσα καί
Σπνρλιδώνα άπό την Περίστασι.
— Τόν Ίερομόναχο Ίωάννη ,
Φουρνή, Πρώτον τού Ίεροΰ "Ο- ,
ρους καί Ήγουμένου μιάς Μονής
τούτου. Άκμάσας κατά τούς χρύ- ι
νού; τοϋ Αλεξίου Κομνηνοΰ, άν- |
τέκρονσε έξ ύπογυΐου (Ικ τοϋ
προχρίρου), τόν άπεσταλμενο τοΰ
Πάπα, Άρχιεπίσκοπο Μεδιολά-
ν«ν Πέτρο Χρυσουλάνο σέ διεξο-
δική συζήτησι μπροστά στόν Αύ-
τοκράτορα, την Σύνοδο καί τοΰς
.-ταρκτταμένους λογίους Κληρι-
και'ς, στό περί έκπορεύσεοος τοϋ
Άγίου Πνεύματος δόγμα τής Λα-
τινικής 'Εκκλησίας.
— Τόν Ίερομόναχο Κοσμά,
Άνιορίτη, άπό τόν Γάνο. 'Τμνο-
γτράΐφος, καί, Διδάσκαλος δίδαξε
σττιν ΙΤροΡσσα καϊ τα Ίεροσόλυ-
μα κατά τό πρίν άπό την 'ΕΛανά-
(ττασι τοΰ 1821 χρόνια (γύροι στά
1816) καί έξρδιοσε στήν Βιέννη
τούς παρακλ.ητικοΰς κανόνες κο-
τά τής πανώλους.
. .—· Τόν Ίερομόναχο Φιάθεο, ά¬
πό την Μηλιώ. Μαθή.τευσε στήν
Πατριαρχική 'Ακ«δημίη καί δίδα¬
ξε στήν Ένορία ΙϊοΊ'χλίοιι ατό
Φανάρι. Σΐίνέθεσρ λαιτπρά έ.τ-
γραμματα.
— Τόν Ίεοομόνοχο Διονΰσιο
Κ(ίλαφάτη, άπό την Χωρή (1865
— 1915), κτήτορα τής Μονής
τοϋ Άγίου Ιωάννου τού Θεολό-
Υοΐ'.
—■ Τόν Ίερομόναχο Άγάθοινο,
Παντοκρατορινύ, άπό την Πεοί-
στασι, Μέγα 'Εκκλ.ησίίΐρχο καί
"ΐ'γγραφέα τής Άκολουθίας τοϋ
Άγίου Άγάθωνος.
— Τόν Ματθαϊο Γ«νοχο)ςίτη,
άπό τόν Γάνο (1787 - 1889). Ά-
πθφοιτος καί Διδάσκαλος τής Πα-
""Οΐοΐ'ρΙχικήις ΆκαΙδη^ιίας Κων)πό-
λεως καϊ συγγραφεύς Γραμματι-
ν.ής.
— Τόν Ίερομόναχο Άνβιμο
(ΓαΛΌ!χωρίτη), Μουσικοδυδάσκαλο
τής Βυζαντινής Μουσικής.
— Τί<ν Ίερομόνα|χο Νικ·η<ρό«ρο Χορτοφύλακα, άπό την Ήρακλεί- τσα (1799 —1840), ό οποίος έ'δρα «τ; κοιτά την 'Επανάστασι τοΰ 1821 στό "Αγιο "Ορος. --Τύν Ίερέα Παίσιο Εύστρα- τιάδη άπό την Χΐόοα, (γεν. 1859) Ά,τόΐΓθΐτος τής Θεολογικής Σχο- λής τοΰ Φαναρίου, διετέλεσε Προ; ϊστάμενος τής 'Ελληνικής Κοινό¬ τητος Βουκουρέστιον". 'Τπηρέτησε ώς 'Εςημέριος στό Μπράσο6ο τής Ρουμανίας. — Τόν Ίερέα Παπαδράκο (Χρνσόστομο Χονσοστο,μίδη), Α- .το την Ήρακλείτσα. Μαθητής τής Θεολογικής Σχολής Χάλκης, έγ- •■τ'τέλειψε την φοίτηοιν καΐ κ«- τΓ'.τάχθηκε ϊθελοντής στά Άνταρ- τι;ιά τοΐΰ Μακε'δονικοϋ Άγωνίος. Άντικαθιστώντας τα ράσα μέ την ήρωϊκή φορεσιά τοΰ Μακεδονο- μάχοιι Άντάρτη, μέ τό Σταυοό στό στήθος καί τό δπλο στό χέρι, βρέθηκε- στά 6οι<νά τής Μακεδο- νίας, ώς Όπλαρχηγός καί προ)- τοπολλήκαρο τοΰ Παύλοτι Μελά. Εγκαταλελειμένος άργύτερα ίί- πω{ ολοι οί Μακεδονομάχοι τότε Επέφερε την 6αρΕΐά φτώχεια στήν Άθήνα, μέχρις ότου εδέησε νά τόν διορίση ή Άρχιεπισκ.οπή Αθηνών 'Εφημέριο στόν Ναό τοΰ Προφήτου Ηλίου στό Παγκράτι καί άργότερα στό Α' Νεκροτα- φεϊο Αθηνών, δπου καί πέθανε, ήροιϊκός καί άλύγιστος οΛΐος πάν¬ τοτε. Την παληκαριά τού την τρα γούδησαν οί συμπατριώτες τού μέ ενα ώραιότατο καί συγκινητικιότα· το τραγοΰδι - μοιρολόγι. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Σειρά δρθρων τού συνεργάτου 'Συνέχεια. έκ τοϋ προηγουμένου) ΚαΙ πρός τουτο έπικαλοϋνται ιυνήθος τό ΐδ. 16 τοϋ 7ου κεφ. τής Α' πρός Κορινθίους 'Επιστο λής «διότι δέν είξεύρεις γύναι, αν μέλλης νά σώσης τόν άνδρα, ή εί ξεύρεις ανερ, αν μέλλης νά σο'ν σης την γυναΐκα;». Οί λόγοι 'ό- μιι>ς τοϋ ίδαφίου τούτου άπό τοΰς
συζύγους άργότερα τόν έγτώρι-
σεν. Καί πρός παρη,γορίαν τού, λέ
γεται είς αυτόν δτι ή χάρις πού
τοϋ παρεσχέθη είναι τόσον πολύ
μεγάλη, ώστϊ νά περιδάλη κ<χί τόν σύζυγον ή την σύζυγον. Δέν πρέπη δέ νά διαφεΰγη τοΰς σνξΰγους δτι 6ρίσκοντ«ι πάντοτε είς πεήΐστάσεις καί καταστάσεις τόσον περίπλοκες καί δύσκολες, πού άπαιτοΰν συμφωνίαν τής πί- στεώςτιον: "Οταν δέ αυτή ή συμ- φιιινία λείπη, τύτε, άργά ή γρή- γορα θ άπαρουσιασθοΰν διαφορές γνιομων καί άπόψεων. Κι' ετσι θά υπάρχη ενα χάσμα μεταξύ των. Καί τό κυριώτερον ότι δέν θά γί- νεται κοινή προσευχή, ή δποία ά- ποτελίΐ τόν άσφαλέστερο δεσιιό τοΰ γάμου. Οΰτε καί κοινή μελέτη τής Άγίας Γραφής θά ύπάρ/η· Δεύτερον: Λόγοι ΰγείας καί η¬ λικίαν;. Στόζήτημα τουτο άποτε λεί πολύτιμο παράγοντα ή θέσπι- σις στήν πατρίδα μας τής Λρογο- μιαίας Ίατρικής έξετάσεως των μελλονύμφο>ν. "Ετσι οί μέλλοντες
σύξυγοι, ποΰ θά γνωρίζο-υν την ύ
γιεινή το>ν κατάστασι θά άναιιε-
τροϋν δέ την εϋθύνη των καί α¬
ναλόγως θά άποφασίξουν. 'Η όρ
θή Ιφαρμογή τοΰ θεσπισθέντος εύ
εργετικοΰ τούτου μέτρου, θά συν¬
τελέση άναμφιβόλως στό νά άπο
Φεΰγονται όλέθρια σφάλμ α τ «
στήν ύγεία των άπογόνων. Δέν άν
ταποκρίνεται έξ άλλου στό θε/ η-
μα τοΰ Θεοΰ τό νά γίνεται γάμος
μ' ενα πρόσωπο πού πάσχει άπό
σοβαρή σοιματική άσθένεια η ποϋ
προέρχεται άπό ο'ικογένεια ποΰ ε*,
ναι έπιβαρυμένη κληρονομικώς ά-
.ιό βαρειές άσθένειες.
Μήπιος αμως άπό εΰσπλοχνίαν
ημπορεί νά ϊλθη κάποιος ή κ-άποια
είς γάμον μ' έναν άσθενή; Τό ζή
τ»ιμα τούτο είναι θέμα εύψυχίας,
άγάπης καί ΰπομονής, έκ μέρον;
έκείνου τοΰ προσώπου πού τό άπρ
ςράσισεν.
"Αν ^'χη την ψυχική δύναμι νά
σηκώση μαξί μέ τόν άιτθενή συν-
ΑΙΧινΐΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
ος ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΙΈΝ11
μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
τηοφύ τού δλο τύ φορτίο τοϋ πό-
νού τού, ημπορεί βεβαίως, νά τύ '
κάμη. Κα'ι θά κάμη εργο χριστιανι
κης άγάπης. Πάντως δμοις ή δπο-'
ψις δτι δλες οί δνοκολίες πού ά Ι
πορρέουν άπό σωιματικές παθήσεΐς
■Γ; τ(ιυχικές άνωμαλίες καί ίδιοτρο ι
.-ΐίες, είναι δυνατύν νά ΰπερνικη-
θοΰν αν υπάρχη μεγάλη άγάπη, ι
πολ.ύ συχνά διαψεύδεται άπύ την '
πικρή πεϊρα τήςζοιής. ΚαΙ τουτο,
διότι, «τύ μέν πνεΰμα πράθνμον,
ή δέ σάρξ άοθενής».
Γι' αϋτό, έκείνος ή έκείνη πού
μέ καλή πίστι συνδέεται ίσοβίως
μέ έναν δνθριοπο πού είναι φανε-
ηά δρριοστος (άνάπηρος κ.λ.π),
θά πρέπει νά γντορίξη καλά δτι μό
νο με πολύ μεγάλη άφοσίτοσι, μέ
Οαθειά πίστι χριστιανική καί ίκα-
νότητα αΰτοθυσίας, δηλαδή μέ πολ
λήν χάριν, θά γίνη ίκανύς νά ση
κώση έ'να τόσο δυσβάσταχτο φορ
τίον.
Ώς πρύς την ηλικίαν τοΰ ή τής
μελλοντικής συντρόφου;
Κι' αυτή θά πρέπει νά λαμβά
νεται ΰπ' όψιν κατά την εκλογήν.
Τύ ορνσικώτερον βεβαίως είναι, δ
τι ό δνδρας, ώς ή κεφαλή τοΰ γά
ιιου, ήηλαδή τής οικογενείας, θ('ι
πρέπει νά είναι μερικά χρόνια με-
άνώτερον άπό την γυναϊκα καί
ταν ό δνδρας είναι πολύ μεγαλύ-
τερος την ηλικίαν, τότε είναι εν¬
δεχόμενον νά υπάρξη κίνδννος μή
πως θεωρή τόν εαυτόν τον πολΰ
άντώερον άπό την γυναίκα κσί
την βλέπη σάν έ'να παιδί. Έξ δλ
λ,,ου, είναι δυνατόν ό πολΰ ήλικκο
μένος δνδρας νά μή κατανοή καί
νά μην ίκανοποιή σ' δλην των την
έκτασιν τίς έπιθυμίες καί νοσταλ
γίες τής κατά πολύ νεώτερης συ-
ξΰγου τού.
Έννοείται δμως πολύ δνσκολώ
τερη γιά εύνοήτους λόγονς, είναι
ή θέσις τοΰ άνδρός, εκείνον πυϋ
είναι κατά πολύ νεώτερος τής γυ
ναικός.
Έν τούτοις, παρ' δλα ταύτα,
είς άνθρώπονς ποΰ ε"χουν ζο)ντα-
νή πίστι στόν Χρι·στόν, τό πρό·β·.η
μ·α τής ήλικίας δέν άσκεί αποφα¬
σιστικήν σημασίαν στύ ξήτημα τής
έκλογής. Αί τυχύν δέ υπάρχουσαι
δυσκολίαι άπό την διαφοράν ήλι¬
κίας, ύπερνικώνται μέ την πίστι.
την άγάπη καί την χάρι τοΰ Θγ-
οϋ.
(Σννεχίζεται)
21
(ΣΓΝΕΧΕΙΑ έκ τοΰ προηγουμένου)
3.— ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΙΜΧΑΛΩΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ
ΣΤ.— ΣΤΟ Ο'ΝΤΕΜΗΣΙ
5.— ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΛ
γ) Η ΙΙΑΛΗ ΓΙΛ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΜΑΣ
Ό Δήμαρχος, πότε καί πότε, θά ιιάς τάϊζε; Τό ψευτοσυσσίτιο
μάς Ιστελνε λίγο άλεΰρι κα'ι λίγο ν οί* Λημάρχον, πού δέν ήταν κιΐ
λάδι, κα'ι εμείς ψήναιμε τό «άλ.α- ΐακτικό; "Ε/ΐρεπρ νά έπιζήσωμι·.
μάν τσορμπασή» (γερμανικιά σού- Τα κορμιά μ<ις ήταν σκελίτωιιέ- πα, πού εΐχε ΰποοειχτή στόν Τουρ να. Γι' οΰτό, αποαρΤτσίσαμε νΛ κικό στρατό άπό τούς Γερμανούς Γ,γοΰμε στήν πολιτεία νά ξητιανί- όργανιυτές κάτά τόν Παγκόσιιιο ψιι>μρ. Κάθε πρωί, λοιπόν, πή
πόλ^εμο τοΰ 1914 — 1918, τότε γαίναμε καί χτυπούσαμε τ'.ς πό()
ποΰ ή Το»ρκία ήτβν σύμμαχος μέ | τες καί ίΐητοΰσαμρ ψΐομί, λάδι,
τή Γεομανία). Ήταν έ'να κουρ- σΰκα καί ο,τι αλλο καταλαβαίνοιιι.
/;οϋτι άηδιαστικό μέν, άλλά μάς πώς θά είχαν τα σπιτικά αύτά. Εΰ
μπαλσάμιονρ τό άδειο στομάχι. ' τυχώς πού μάς πονοΰσαν καί μά',
Καμμιά φορά μάς Ιστελνε λίγο εδιναν. Κα'ι Ιτσι μαγειρεύαμε μό
ι('(ομί κριθαρέντο, είτε λίγα φη- νοι μας καί τρώγαμε κολά.
σόλια, ξερά, ποΰ τα μαγειρεύ«ιι? | Μιά μερά, καθώς γυρίζαμε μέ
καί αύτί' εμείς οί ϊδιοι. Μά, δέν οη στό τσαρσί, σταθήκαμε μπρο-
είμ-σσταν καί πολλοί. Γιατί, κάθε στή σέ ενα μπακάλικο καί βλέπα-
προΗ, έ'ρχονταν στόν καταυλισμό πε τίς μεγάλες ρέγγες πού ήταν
δγρότες καί ζητοΰσαν αίχιιαλ.θ)- | );ίσα σέ μιά κάσβ. Τίς λαχτα
γρότες, άφοΰ προηγουμένως αίι- , οποιο τίς». Λυπηθήκαμε τα λεφτό
τόν μπακάλη «κάτς ντα-
ν·έ (χ)έρ μπιρί» (πόσο κάνει ίι
ΐΐ'ά;), Καί έκεϊνος μάς άπαντα
ίλληνικά «πάρε δποιο τές». ΆπΛ
ιήν προφορά τού κ«ταλάβαμ?,
-ιώς ήτην Έβραίος. Κα'ι πάλι τον
νά μάς πή, πόσο.
ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΚΑΙ ΩΡΑΝ 7.15 Μ.Μ.
ΟΙ κ.κ. ΕΜΜ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
ΚΑΙ ΠΑΝϋΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΙΙ ΤΗΝ ΤίίΛΕΟΡΑΣΙΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ 5 ΤΟΥ ΣΤΑ-
ΘΜΟΓ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΓΝΑΜΕΩΝ
Σήμερον Κυριακήν 25ην Όκτωβρίου καί ώραν 7."
μ.μ., δ Πρόεδρος τής Όργανωτικής Έπιτροπής των άρ¬
τοποιητικών έκ5ηλώσεο)ν κ. Έμμ. Παπαναστασίου καί δ
Γενικός Γραμματεύς τής Όμοσπονδίας Άρτοποιών Ελ¬
λάδος κ. Πανος Παυλόπουλος ί)ά εμφανισθούν είς την Τη-
λεόρασιν άπό το κανάλι 5 τοΰ Σταθμοΰ των Ένόπλιον
Δυνάμεών, οπου θά προβούν είς έκτενεΐς άνακοινώσει;
επί των πραγματοποιηθεισών τριών άρτοποιητικών έκδη¬
λώσεων (Α' Πανελλήνιος "Εκθεσις Άρτοποιίας, Έβδο-
μάς "Αρτου καί 23ον Διεθνές Συνέδριον Άρτοποιών) , ή
έπιτυχία των δποίων ώς γνωστόν υπερέβη πάσαν προσ-
δοκίαν.
ΑΠΕΘΑΝΕΝ Η ΜΑΡΙΑ Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
οί τοϋ πλέροιναν τα 35 γρόσια
τό μεροκάματο τοϋ κάθε αΐχμαλώ
την. Καί δλνα τα χρήμΛτα αϋτά
•τιι ιτύγαμε. 'Εκείνος ομιος τρέ/.ρι
άποπίσο) μας, άρχεται κοντά μας
ι<έ δ»>ο ρέγγες στύ χέρι καϊ μάς
τα παράδινε στά χέρια τοΰ Δή- ] >γρι «Γιατί φύγατε; έγώ εΐπα, πά
μαρχου πού έξακολονθοϋσε νσ ιιε δποιο τές, νά ντιαλέξη, δχι
ίδρώτα
έκμΛΤαλ,λεήεται τ06' ίδρώτα ·Β(ύν πλ.Γριόση. Πάρε τα ντυό, έγώ
ταλαιπωρημένων. ντ,ίνιο μπε'νταβά» (χάρισμα). Τόν
Έγώ καί ό Σμυρνιός φίλος «ύχαρΐίττήιθΧχμε γιά την πονοψυχισ
μου Δημητρός Μαγκανιώτης οϊν τού καί φύγο^με.
ρίχαιιρ άκόμα άποφίισίσει νά πή- Μέ Γίύτά καί μέ δλλα καταφερ
•γαίνιομε στίς βαοιές αύτές άγγα ναιιε ναι τρώγαμε καλά χωρίς νά
ρεΐες, γιατί οί πληγές τιον λο- «ιΗειοόμαστε στίς βαριές άγγαοεΐ
Λιών μας δέν είχαν κλείσει. Ποίος *ς.
δ) ΟΙ ΣΤΝΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΜΛ Σ ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΖΟΝΤΑΙ
ΑΠΟ ΔΤΣΕΝΤΕΡΕΙΑ
Οί ψεΐρες μάς βασάνιζαν τα
-ορμιά μ«ς. Άπό τό πολύ ξύσιμ»
■ϊίχαιιε πληγιάσει. Μά εϊχα(*ε κα)
πληγές μεγάλες στούς γοφοΰς
γιατί κοιμόμασταν στά σανίδια
τοτί δάπεδου. Μισόγδυμνοι καί
»·ωρίΓ στρωσίδι. Μαλλιά καί γίνια
μας εΓχαν μακρήνει καί έκεΐ τρώ-
λιαζαν οί πιότερες ψεΐρες. Κάθε
(τορά πού εξινα τα γένια μου ή
(Γθύγ,τα μου γέμιζε ψεϊρες.
Καλά αΰτό. Μά ή εύκοιλιότη-
ια αέ «Ιμα πού μάς Ιπιανε; "Ο-
«οι Λταν έξηιντληιιέ'νοι όργανι-
σιιιά δέν μπόρεσαν νά άντέξουν.
ΙΤόνοι (τρικτοί στήν κοιλιά. Νερό
κα), αΐμα άποκάτο). Μαραίνονταν
ιΐ ταλαίπωιροι. Καμμιά Ιατρική
φοοντίδα. Τούς αφηναν ϊτσι ΐίθί
ττίβαιναν.
Κάθε πρίοί, έρχόταν δ άραμπΛς
τίον σκοτ.ίπιδιών καί Ιπαιρνε δυό
τοεΐς πεβαμένους. Πολλές φορές
«αί ■ψυχορραγουντες τοΰς πετο(ί·
<ίον απάνω στόν άραμπά. "Ητανε Οοδάιιαξο, μά δίχως βόδια γιά νά τό σύρουν. "Εζευαν δυό άπό μάς τούς πιό γερούς καί τό*- τραβοϋ σαν. Καί μέ τόν σκουπιδιάρη μα- ζί τό πήγαιναν ίξω στά χωράφια <ττό σκοι·πιδα<ϊΐό· Έκεΐ τό άν«- πο'δογνρίξαν καί τα κορμιά Επε¬ φταν στά σκουπίδια γιά νά πομ<·ί νιινν έκει άταφα, νά τα σπαρά- Εονν τα άγρίιικΐ. Εϊ^α116 ^ναν "ηπ« μαζί μας, ποΰ έππδή είχε πολύ μακριά μα? λιό καί γένια, τοΰ τα είχαμε κύ Ψει μέ ?να κομμάτι γναλί, γιά νά ΑποκουιΓτή ή Ιδιότητά τού. Για¬ τί οί Τοΰρκοι τού; .-ΐαπάδες, ά- α ιιΰ ποώτα τούς τιιραννοΰσαν, ί πτερά τούς (τκότίοναν. Αΰτός λοι π&ν ο εύσεβής λευίτης, κάθε αιο οα ποΰ ό άραμπάς επαιρνε τούς πρ.Οαιιένοΐ'ς, εβγαινε στύ παρά- θυοο καί άπό μακριά τούς εύλο- γοΡσε καί μουρμούριζε νεκοο'ισι- μα τροπάρια γιά νά μή πιϊνρ Λ- διάβαστοι. Άλλά καί αύτός ό τα· λ.αίπο^ρος άρρώστησρ βαριά καί ήρθρ ή σειρά τού, νά τύν πετά ξονν στόν άρ«μπά κα νά τόν πάνε νά τόν πετάξουν έκεΐ πού ϊριξαν καΐ τούς όίλλους. Ή άρρώστεια αυτή μάς είχε Ορρίσει. Μήνας σχεδόν ίγινε ό- πό την ήμέρα ποΰ μάς κράτησαν ίμάς στύ Όντεμήσι. Καί, τώοα, άπό τοΰς 160 πού ήμασταν ολοι. πομείναμε 70. Οί Λλλοι 90 πέ- θαναν- ΟΙ ΖΕ-Ι-ΜΠΕΚΗΔΕΣ ΦΙ ΛΟΤΙΜΟΙ Την 13ην Όκτωβρίου άπε6ί(ιι σεν είς την Κλινικήν «ΚΤΛ- Ι ΝΟΤΣ ΣΤΑΤΡΟΣ» ή σύζυγος Ί τού αλησμονήτου Μιχαλάκη Άογυ ροπουλου, Μαρία τό γένος Κων- ! οταντίνου ΚΟΛπα. Ό θάνατός, της ;τροήλθεν συνεπεία πτώσεως.' άπό έγκεφΌλικήν διάσεισιν ν.αΐ κάταγμα τής λεκ.άνης. Ή μεταστάσα εκηδεύθη την έ πομένην τοΰ θανάτου της, έκ χον ίεροΰ ναού τοΰ νεκροταφείου Χά λανθρίου, την δέ κηδείαν της Λιΐ-1 ρηκολοΰθησαν συντετριμμένοι, (ιι τέκνα της Ματθαϊος, "ίζα κοί Έ σθήρ, οί ουγγενεΐς της καί πλε'ι στοι ιρίλοι τής οικογενείας, μετπ ξύ των οποίων καί δ έ.ά. Στριι τηγός Παυσ. Κατσώτας. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ της 1ης σελίδος οική έπιβλητική σκήτη τοϋ Ά- γίου Ανδρέα, όπου λειτουργεϊ ή ίοτορική Έκκλησιαστική Σχολή τής Άθωνιάδοο. Οί Καρυές 6ρί σκονται σέ ϋιμος 400 μέτρων ά¬ πό τή θάλασσσ. Έκεϊ ό προσκυ νητής μπορεϊ γιά λίγο νά Εαπο- οτάση όπό τοΕίδι, περιφερόμε- νος στή μικρή πολίχνη μέ τα λί γα μαγαρά, έστιατόρια, παντοπω λεϊα κα'ι καταστήματα ένθυμίων καρτ - ποστάλ, κομθολογίων, εί- κόνων, σταυρών, γουδιών καί άλ λων άντικειμένων, πού παράγουν τα φιλότεχνα χέρια των Μονα- χών. Ή συντροφιά μου φιλοζε- νεϊται άπό έναν πνευματικόν άν θρωπο, τόν πατέρα Άθανάσιο Παναγιώτου. Έγώ άνακαλύπτω τόν Μαυροθαλασσίτη συμπατριώ τη μου παντοπώλη Θεόδωρο Τα λέα, πού μένει έΕακολουθητικά στ'ις Καρυές μετά τή Μικρασια- τική Καταστροφή. Πετιόμαστε γιά λίγο στή Χω- ροφυλακή, δείχνομε τίς ταυτό- τητες καϊ μέ ένα σημείωμα γιά την Έπιστασία, παίρνουμε τό ά- παραίτητο διαμονητήριο μέ τό έ Εής περιεχόμενο: Καρυαί τη 16.7.70 Πρός τάς Είκοσιν ίεράς κα'ι σεβασμίας Μονάς τού Άγίου Ό ρους. Ό κομιστής τοϋ παρόντος ί- γράφου γράμματος ημών, Άθα- νάσιος Άοιατίδης τοϋ Κων)νου, εροκοινοσφραγίστου κα'ι ένυπο- άφίκετο πρός επίσκεψιν των Ί- ερών σκηνωμάτων κα'ι προσκύνη σιν των έν Αυτοίς άποκειμένων Ίερών καί Όσίων τής Πίστεως ημών. ΠαρακαλεΤσθε όθεν, όπως πα- ράσχητε αύτψ, πρός τή φιλόφρο- νι ύποδοχή καί πάσαν άμα δυνα την φιλοΕενίαν καί περιποίησιν πρός εκπλήρωσιν τοϋ δι' όν έρ¬ χεται αύτόσε σκοποϋ. Έφ' ώ καί διατελούμεν λίαν φιλαδέλφως έν Χριστω όδελφοί Οί έπιστάται τής Ιερας Κοινό τητος τοΰ Άγίου Όρους Άθω: Ό Μ. Λαύρας Πρωτεπιστάτης ΙΙροηγ. Άθανάσιος, ό Λοχειαρ!οι· Έπιατάτης Γεώργιος Βενιαμίν, ό Ξενοφώντος Έπιοτάτης Γέρων Θεοφύλακτος, ό Έσφιγμένου Έ πιστάτης Γερ. Άγαθάγγελος. Στίς Καρυές έδρεύει κα'ι ό αντι πρόσωπος τού έλληνικοϋ Κρά- τους, ό γενικάς διοικητής Άγί¬ ου Όρους, πού συνεργάζεται μέ την Ίερά Κοινότητα γιά την έζα οφάλιση των έπιδιώΕεων των μο ναχών τοϋ Άγίου Όρους. Τό θαλάοσιο ταΕίδι άπό τή με ριά τοϋ Θρακικοϋ πελάγους, τό άποφεύγουν οί πολλοί, σάν επι· κίνδυνο, γιατ'ι τό πέλαγος αύτό είναι πάντα σχεδόν τρικυμισμέ- νο καί τα σκαμπανεβάσματα τοϋ καϊκιοϋ ένοχλητικά καί πολλές φορές «έμετικό». Τς χειμώνα δι ακόπτεται φυσικά ή συγκοινων:α άπό την άνατολική αυτή πλευρά, πού άπέχει όχι πολλά μίλια από την Λήμνο, στήν όποία ελέγετο ότι ή ριπτομένη σκιά τοϋ Άθω κατά την δύση τοϋ ηλίου, έφθα- νε στήν άγορά τής πόλεως Μυρί νης τής Λήμνου, δπου εκάλυπτε τό χάλκινο άγαλμα τοϋ βοδιοϋ. (Σοφοέλέους άπόσπασμα) (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) "Οταν πιά σταμάτησε τό κακό τοΠ πεθβ,μοΰ, μάς σήκωσαν έ«6ΐ τούς λίγους άπό τό Σχολειό καί ιιάς πήγαν στό Νοσοκομείο τήί 'Ελληνικής Κοινότητος, ποΰ ήταν καί αδεία. Τό Σχολειό καί ή Έκ- κλησιά χρειάζονταν τώ!ρα, γιατί ενας μεγάλος λόχος αίχμαλώτων είχε φτάσει στό Ό'ντεμήσι *αΙ τόν καταύλισαν έκεϊ. Οί θάλαμοι τοϋ Νοσοκομείου η σαν μικραί 2 επί 3 μέτρα, κα'- κοιμώμασταν στά σανίδια τοΰ δα .τ-εβου, ό ίνας δίπλα στόν άλλον· Εύχαριστημένοι τώρα ποΰ ά^λά^α με καταυλισμό, γιατί έκεΐ κοντΛ είχε περβόλια καί πηγαίναμε και κόβομε πράσα, ποΰ τα τρώγαμε ώμά σάν τό ι(χομί. Μιά μερά, έγώ καί ενας συνοι- χμάλίοτοςΙ, %αθώ|ς γτ'^ίζαμε άπύ άγγαρία, μάς ζι·γώνει Ινας νεα- ρύς τούρκος κα'ι μάς άρχίζει στά σκαμπίλια. Κατά καλή τύχη, ά- ποπίσο) α,ας έρχόταν ενας Ζρϊιι- πέκης μέ κοντά βρακιά καί σαρι- ΚΑΛΤΣΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΟΤΡΝΑΡΑ Α·Ε. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΒΚΤΑΚΤΟΤ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ Καλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι είς ρκτο-κτον Γενικήν Συνέλευσιν έν ΤΓειΰκης Άμαρουσίον — 10η στά¬ σις εδρα τής Έταιρείας, διά την 20· ν Νοεμβριού 1970 ημέραν Πα¬ ρασκευήν καί ώραν 12 μ. Ινα άπο- φοτισΓοχοσιν επί τοΰ κάτωθι θέμα- τος: ΑιίξησΊς τοΰ Μετοχικοΰ Κεφα- λαίοτ' λόγω άναπροσαρμογής συμ φώνως πρός τύ Ν.Δ. 148)1947. "Ινα μετάσχουν τής συγκαλου- μένης έκτακτον Γεν. Συνελεύσε- υις οί κ.κ. Μέτοχοι όφίίλονν νά κο- ταβέσο>σι τάς μετοχάς των πασά
τή Διευθΰνσει τής Έταιρείας ή νά
προσαγάγοσιν αυτή απόδειξιν κα-
ταθέσειος παρά τινι των άνεγνοι
ρισμ^νων Τρουΐεξών ή είς τύ Τα¬
μείον Παρακαταθηκών κοί Δανεί¬
ον τύ βραδύτερον μέχρι τής 14ης
Νοεμβριού 1970 καί λάβωσιν από¬
δειξιν χ,ρπσιμθΛΌΐηιθησ'οίιέ'νΙην ώίς
εισιτήριον είς την Γενικήν Συνέ¬
λευσιν.
Έν Αθήναις τή 19 Όκτιοβρίου
1370
Ό Πρόεδρος
ΤΟΤ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤ
ΠΟΣ θ' ΑΠΟΚΤΗΣθη/ΙΕΝ ΦΙΛΐΥΣ. ΚΑΛΥΤΕΡΟ
ΧΑΡΑΚΤΚΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΪΣ
Τπό τού συνεργάτου μας κ.ΕΓΑΠΈΛΟΓ ΛΑΓΟΓΔΗ
—Μΰ κάνπς ποτέ στόν δλλον χείλη διά ν' άπαλύνουν τόν πόνο
ίκρϊνο πού δέν θέλει ς νά σοΰ κά- των γηρατειών των.
νούν. Έγκληματοΰν δταν τοΰς κάνουν
Ό χρυσοΰς αύτός Κανών ε'νας παρατηρήσεις ή τούς ύπενθυμίζο»^
Ρωμαϊος Αΰτοκ.ράτωρ, εΐχε δια- τα λάθη των. Οί γονείς ϊχουν τύ
τάξει νά γράφη είς τάς μετώπας δικαίωμα νά συμβουλεύονν οίασδή
δλων των οίκιών τής Ρώμης· ποτε ήλικίας καί μορ»^ώσεως εάν
— Χαμάγελα πάντα. είναι τα παιδία τοιν. Διά τούς γ0.
Τό χαμάγελο είναι τό 6άλσα- νεΐς τα παιδία είναι πάντα μικρά
μο τής ψυχής. 'Εκείνος ποΰ δέν έστω καί άν αϋτά έγή,ρασαν.
μπορεί νά χαμογελάση, δέν πρέ- ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
πει οθτε μαγαζ^ ν' ανοίξη, ου™ — Τα παι>διά πού φιλονικοΰν
ο'ικογένεια νά κάνη ,διότι σκορπ" μέ τούς νονεΐς το>ν, ποΰ δέν τούς
την θλίψι στούς γΰρω τού. σρβονται, είναι κακοανατεθραιιέ-
— ΜΙΣΟΣ - ΘΤΜΟΣ. Τό μί- -να, άγενέστατα. Καλυτέρα νά μην
σος καί ό θνμός άσχημίξονν τύ είχαν γεννηθη. Οί γονεϊς έ'χουν
πρόσιοπο, #νώ ή άγάπη καί τό χά πάντα δίκηο" όπως καί ό πελάτης.
μύγελο τό όμορφαίνουν. ί "Ενός ππτέρας ημπορεί νά δια-
—Άχαριοτία. Ή άχαριστία εί- Ορέψη δέκα οταιδιά. Δέκα παιιδιά
ναι τό δριομερότερο «λάττωμα. δέν ήμποροΰν νά διαθρέψονν έναν
Πληγώνεται ό εύεργέτης καί τό πατέρα.
(,αρυγκάμημα κάνει μεγάλο κακό, Ούαί κια άλλοίμονο εάν σήιιε-
στόν ίδιο τόν εύεργετηιμένο. Κοι !?ον περιμένοι-ν ΰλική βοηθεία οί
ό λαός λέει: Μή ρίχνεις δρωμιές γονείς άπό τα παιδία τιον, δοο
στό πηγάδι πού σοϋ δίνει νερό. πλούσια καί αν είναι.
—ΕΓΩΤΣΜΟΣ. "Ο έγωίΐσμός — ΚΑΛΩΣΤΝΗ
είναι ή κατάρα τής άνθρτοπότητος "Οταν σέ πετροβολοΰν μέ λι-
ΕΙναι ή γόνιμη μήτρα γιά κάθε θάρια ίσν» πέτα κομμάτια ψωμί.
κακό καί κάθε ϊγκλημα σ' αυτή Αύτό Ικανε ό Ίτ)σοϋς, δταν παρήγ
τή ζωή. γειλε τό «Άγαπάτε τούς έχθροτΊς
—ΌΙΚΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΑ 1ΖΩΛ «άς, προσευχεσθε υπέρ αυτών».
Έκεϊνος πού είναι σκληρύς πρός Τουτο παρήγγειλε καί ό Βού-
τά ξώα, δέν είναι δυνατόν νά εί- δας δταν ίλεγε: «Τό μΐσος δέν βε
ναι αγαθάς άνθρωπος. ραπεύετο,ι μέ μϊσος, άλλά μέ την
—ΑΝΟΧΗ ΚΑΙ ΠΡΑΟΤΗΣ ΑΓΑΠΗ». Τόν εχθρόν σου τόν
'Η άνοχή καί ή προότης εναι τα τιμιορεϊς οταν τόν βοηθήση; νά
δΰο ΰψιστα προτερήματα βιά κά- τοϋ κάνης τό καλό.
0? άνθρώπινο πλάσμα. — ΑΠΕΙΛΕΣ
— ΟΡΓΗ — ΨΤΧΡΑΙΜΙΑ Ι Νά μην άπειλής κανένα δσο δι
'ΡΙ νυχική ταραχή» ό έρεθκτμός καιο καί δν ?χης.
των νει'ιροιν, ή όργή, ΰλάπτουν Οί άπειλές καί «ί υρεις δεί-
πρό ΐϊάντο>ν εκείνον πού 'θά ίχει χνονν χυδαΐον δνθρωίΐο, άγροΐκο.
διότι (Πν-κοτίζουν τόν νοΰν, διατα- Τα καλά ποΰ σοΰ κάνουν νά τα
ράσοουν την ψι>χικήν ίσορροπίαν Ύθάφης στό Μάρμαρο.
καί την γαλήνην τοΰ πνενματός | — ΜΗΝ ΰβρίζεις τα θεία, διά
τού. τι θά θιωρηθής πρόστυχος, έλεει-
ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ νός, άνάξιος νά λέγεσαι χριστια-
ΙΙΑΙΔΙΟΝ νός.
Τα σημερινά παιδία εχουν άπαί — ΜΕΓΑΛΟΨΤΧΙΑ
τησιν άπό τούς γονείς τιον νά τα Ό μεγαλόι|*νχος δέν είναι ποτΐ-
6οηθοϋν καί δταν «νηλικιο)θοΰν. μνησίκακος. Δέν βυμάται τα κα·
θεοιροΰν τουτο υποχρέωσίν των-, κά ποΰ τοϋ ϊκαναν. Συγχιορεϊ
Ξεχνοΰν ότι έκεϊνα ε'χουν ύποχρέω τοΰς ατάντας κα',, δσοτι; τυχόν τόν
σιν νά βοηθοϋν τοΰς γονεϊς των. ήδίκησαν.
Εάν είναι πτιοχά, άφείλουν νά — ΨΗΓΜΑΤΑ ΧΡΤΣΟΤ
τοΰς έπκτκέπτονται άπαραιτήτοις | Χίλια καλά λόγια, ϊχουν μιχρό
σιιχνά μέ τό χαμόγελο πάντα στά τερη άξία άπό μία καλή πραξι.
— "Ενας καλός έξτ'πηρετικός
ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΕΙΣ ΤΌΝ
«ΟΙΚΟΝ ΣΠΑΡΤΗΣ»
Ν. ΙΩΝΙΑΣ
Την προσέχη Κυριακήν, Ιην
Νοεμβριού καί ώρον 11 π.μ. θά δ-1
φίλος, είναι καλύτερος άπό χίλι-
ους δχρη<ττους. Ό καλός δνθρωπος ίδκολα ξε- γελιέται. — Ό γκρινιάρης κι' έκείνος πού περιμένει βοηθεία άπό τούς μιλήση είς τόν έν Νέα Ίωνία' δλλους, εΙαι ά-νάξιος προσοχής. «Οίκον Χπά,ρτης» ό σι-νεργάτης ' Νά τόν άποφεΐΎετε. κάκι μέ χαντράκια. Βλέποντες αύτός την δδικη χειρονομία τοΰ νεαροΰ, τρέχει κοντά μας τόν άρ- πάζει άπό τό σβέρκο καί τοΰ λέει «γιστί τοΰς χτυπάς;» Καί αύτός τοΰ λεει «οί Γιουνάνηδες έξολό- θρεψαν δλη την οικογένειαν μου*. Τότε, ό Ζεϊ'μπέκης τοΰ άπαντα «Άν ήσουν παλληκάρι, δς έ'παιρ- •νες τα δπλα, δπο>ς έγώ, καί άς ϊ-
βγαινες στά βουνά. Καί έκεΐ νά
τούς άντίκρυζες. Τιόρα τί τούς χτι1
πά; έτούτους; Είναι δοπλοι σάν κο
ρίτσια». Ό νεαρύς (ρεύγει, ό δέ
Ζεϊ'μπέκης μάς λέει «γκέλινιξ, ό
γλ,αρήμ» (έλ.άτε, παιδία μου) καί
μάς πηγαίνει σέ έναν κοφενέ. Μάς
κερνά κοφέ, μάς δίνει καπνύ καί
τσιγαράχαδτο νά στρίψωμε τσιγά
ρο, νά φοτιμάρο>με καί Οστερα μάς
λέει «(χάϊ'ντι, κόρκμαγην, ό-
γοΰρ γκελέ» (δντε μή φοβάστε,
στύ καλό) καί μά; δφηβΐ νά φν·
γωμε.
Έμένα οί πληγές των ποδιών
μου είχαν πιά κλείσει, καί άποφά
σισα, νά πηγαίνιο πιά ταχτικά
στίς άγγαρείες. Μιά μερά, λοι¬
πόν, ποΰ οί πιότεροι είχαν «ρνγει
στίς άγγαρείες, άρχεται στόν >«;■
ταυλισμά ενας Ζεϊ'μπέκης, δνό μέ
τρα άψηλός, καί γηρεύει νά μέ
πάρη γιά άγγαρϊία. Πηγά μαζί
τού, καί μέ τράβηξε εξο) άπό τό
Ό'ντεμήοι. Γιά μιά στιγμή, <ροβή θηκα καί είπα μέ τό νού μου, «θές νά μέ πάη νά μέ καθαρίση;» Ώ στόσο ήταν καλός μαζί μου καί '.< ταν φτάσαμε στό σπίτι μου μέ ?α πασε μέσα μέ χαμόγελο. Ήταν άγροτικό σπίτι μέ σταύλους, δλο- γα, βουβάλια καί βοδάμαξο. Στήν αύλή τού ήταν έ'νας μεγάλος σω- ρός κοπριά καί μοΰ λέει «Θά φορ τώσ'ομε την κοπριά στό βοδάμα¬ ξο καί Θά την πάμε νά την άδειά σωμε στό χωράφι. ΚαΙ λέει στή χανούμισσα (γνναίκα) τού «γιάπ τσα'μπούκ μπίρ τσορμπά» (φτιάξϊ ΥΡήγορα μιά σούπα). Καί σέ με¬ νά λέει «νά κάτσης πρώτα νά φάς, νά πάρης δύναμη, καί ΰστερα φορ τώνομε». Ό τσορμπάς άμέσο>ς έτοιμάστη
κε. "Ητανε τραχανάς. Ό ϊδΐ/ος
μοϋ γέμισε έναν μεγάλο κεσέ καί Ι
μοΰ δίνει έ'να μεγάλο κομμάτι κα '
λοζυμωμένο ψο>μί καί μοΰ λέει
«γέ» (φάε). "Εΐραγα καί εύχαρι-
στήθηκα. Καί, τότε, άρχίσαμε μέ
τίς πιροϋνες νά φορτο'ινιθιμε την
κοπριά στό βοδάμοξο. Έκείνος
πετονσε την κοπριά τέσσερις φο
μας λογοτέχνης κα'ι τέως υπουρ¬
γόν κ. Χρ. Σ ολομωνίβης, μέ θέ-
ιια την Σμύρνην.
ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ
ΑΓΓΕΛΟΝ ΣΗΜ.ΗΡ1ΌΤΗΝ
— ΠΕΙΣΜΑ
Ό Τρικούπης Ιλεγεν, ότι μό¬
νον τα γαϊδοί>ρια δέν άλλάζοτιν
γνώμη.
— ΑΓΑΠΗ
Έκεϊνο πού Λ"γαπά πραγματικά
τούς συγγενεΐς, καί τοΰς φίλους
τού δέν βλέπει τα έλαττώματά
Την 6τγν Νοεμβρίου 1970, ήμέ- ν , . , ,,, . ,
' . , « ' , ' των. Καί «ν τα βλέπη να κάνη
ραν Παρασκευήν και ώραν 7.30 · , Κ, , „,, ,„ * „
, ν_. , , ' , , ,. πω; δεν τα βλεπει. Ο δνθρο^πος
μ.μ., το Φιλολογικον και Αρχαί- » , ,ν ,ν ,
, . γτ, - - - ,, · ϊχει προφανως την άξερίζωτη ά-
ολογικύν Τμή,μα τού Σύλλογον, , , , - , ,, Ι ,
, , **"™ , , , Ι ναγκη ν άγαπα και ν' άγαπιέται.
«ΙΙαρνασσος» διοργ«νωνει εις την ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
μεγάλην αίθουσαν τοΰ «Παρνασ- _______^_____^___^_^
σοΰ» διάλεξιν διά τόν ποιητήν ΤΠΕΡΕΔΙΠΛΑΣΙΑ ΣΘΗΣΑΝ
ΑΓΓΕΛΟΝ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΝ. Ό- ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ
μιληταί οί λογοτέχναι κ.κ. Χρή- ( ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
στος Σολθιμ«ονίδης καί Νΐκος Ση-
μηριώτης. θά άπαγγείλονν σχετι-
κά ποιήματα οί καλλιτέχναι τοΰ
Εθνικον θεατρον Ελένη
δάκη καί Βασίλης Παπονίκας. ΕΙ-
σοδο ελευθέρα.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ
Την 27ην Όκτο)6ρίου 1970, η¬
μέραν Τρίτην, κα'ι ώραν 7.30 μ.
μ. θά γίνη έν τή μεγάλη αιθούση
τοϋ «Παρνασσοϋ» ό έορτασμός
τής Έθνικής Επέτειον τής 28ης
Όκτιοβρίου. Μετ" εισηγήθην τοΓ
Προρδρου, θά έκφιονήση τόν πα·
νηγνρικύν τής ημέρας δ Λογοτέ-
'Τπερδιπλασία ήτο ή αύξησις
των καταθέσείον είς την Εθνικήν
Τράπεζαν κατά τύν Σεπτέμβριον
1970, άνελθοΰσα είς 905 έκατ.
I-
νανπ 346 έκατ. τοϋ αντίστοιχον
μηνός 1969. Έκ τής ανωτέρω αυ¬
ξήσεως ποσόν 586 έκατ. προέρχε¬
ται Ικ καταθέσεον Ιδιωτών κν-
ρ£ως Ταμιεντηρίου καί προθεσμί-
ας. Συγκεκριμένως, τύ συνολικόν
ΰψος των καταβέσεων είς τό τέ¬
λος Σεπτέμβριον τρέχοντος Ιτους
ανήλθεν είς 46,8 δισ. ίναντι 45,
9 δισεκ. είς τύ τέλος ΑΰγούΌτου
«Παρνασσοϋ» κ. ΧΡΗ ΣΤΟΣ
ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ «ΤΟ ΜΕΓΑ¬
ΛΟ ΟΧΙ». ΕΙσοδο; έλενθέρο.
ΑΣΘΕΝΕΙ ΣΟΒΑΡΩΣ
Η κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΛ ΚΑΡΙΠΗ
ΕΊσήιχθη πρό ημερών είς τύ Νο¬
σοκομείον «Άγία "Ολγα» τής Ν.
Ίωνίας, ή κ. Άναοτασία Καρί¬
πη, σύξυγος τοΰ συνεργάτου μας
κ. Εύαγγέλου Καρίπη, πάσχουσα
έκ καρδιακοΰ νοσήμοτος, βαρείας
ή
μ
Ή κ. Καρίπη κατάγεται έκ τής
μεγάλης καί ίστορικής οικογενεί¬
ας Κλ.άδον, Γσως δέ είναι ή τε¬
λευταία άπόγονος αυτής.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς κομψύν καί αίσθητικως τυ-
πωμένον τόμον τύ βιβλίον τοΰ ν..
Λεάνδρου Νικολή Μίχα υπό τόν
τίτλον «Τα Τατοΰλα, ό ίστορικύς
λόφος τής Πόλης». Πολεϊται άπΛ
τύν Έκδοτικύν Οίκον Γκοβόστη,
Πεσμαξόγλου 96 καί τα κεντρικά
βιβιοπιολεΐα Αθηνών.
ρές καί έγώ ό άδΰναμος μιά. Φορ
τώθηκε τό άμάξι, Ιξεψε καί τα
δνύ 6όδια, καθήοαμε άπάνο) καί τύ
πήγαμε στό χοράφι. Έκεί, μοΰ
λέει «κάτσε έσύ έδώ, νά ξεφορ-
τώσης την κοπριά». Νά καί καπνό
νά έχης νά τρονμάρης. Καί έγώ
θά γνρίσο) κατά τό μεσημέρι νά
σέ πάριο στύ σ.τίτι νά φάμε. Ήρ-
θε καί μέ πήρε, φάγαμε καί πά¬
λι φορτώσαμε κοπριά καί την πή-
γομε νά την ξεφορτώσιομε στύ
χωράφι. Καί δταν πιά τελέψαμε,
ΙιθΡ δίνει ενα άσημένιο μετζήτι
(20 γρόσια μεταλικά) κα'ι μοΰ λέ¬
ει «δντε, πηγαι νέ στό καλό, δέν
είναι άνάγκη νά σέ συνοδέψω».
(Συνεχίξεται)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
και 38,6 δισεκ. τοΰ
πτεμβρίου 1969.
"Εξ δλλου, έντός τοΰ Σϊλτ;ίμ-
βρίου τρέχοντος Ετους ή χρημαιο-
δότησις τής έλληνικής οίκονομίάς
υπό τής Έθνικής Τραπέζης ηυξή¬
θη κατά 823 έκατ. άνελβοΰσα ουν-
ολικώς είς 35,3 δισεκ. δραχμων.
ΟΛΟΚΛΗΡΟΤΤΑΙ Ο ΚΩΔΙΞ
ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ
Ώλοκληρώθη ή προεργασία διά
την σύνταξιν τοΰ δευτέρου ι*έ-
ρους τοϋ ΚοΊδικος Τροφίμονν κα'ι
Ποτώ.ν Σχετικώς ή ομάς Έργα
σία;, ή όποία ανέλαβε την κοδι
κοποίησιν καί την συγκέντρςοσιν
των μει&όδοη· παραγωγής καί γ-
λέγχου των τροφίμίον καί ποτών,
νπεβαλρ τό πόρισμά της είς ττιν
άρμοδίαν επιτροπήν 6ιά τα πεςιαι
τεριο.
Παραλλήλιος, σνντάσσεται κ<ιι τό κεφάλαιον τοΰ κώβικος, τό ά- ναφρρόμενον είς τάς ποοϋποθέσπ; κα^ τού; δρους λειτουργίας καί εξοπλισμοΰ των μονάδοιν παραγιο γής τροφίμων. ΕΙΙΕΝΔΤΣΕΙΣ 600 ΕΚΑΤ. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΕΙ Η ΑΓΕΤ Πρύγραμμα νέιον έ—νδύσειον. τή; τάξεως των 600 έκατομμυρί- (ον δρχ., ευρίσκεται έν εκτελέσει ί>πό τής «Άνο)ννμου Γενικής Έ¬
ταιρείας Τσιμέντων Ήρακλής —
"Ολυμπος». Αί νέαι έπενδύσεις κο
τευθννονται είς την επέκτασιν των
έγκαταστάσεων τής είς Βόλον μο
νάδος τής ΑΓΕΤ, «"Ολυμπος>·
Είς ανακοίνωσις επί έπεκτάσε(ον,
θά προβή, την 3ην Νορμβρίον έ.ε.,
πρός τούς άντιπροσώπος τνοΰ Τν-
που, ό πρόϊδρος τής ΑΓΕΤ χ.
Τσάτσος, κατά την διάρκειαν 8ε-
ξιώσεως είς τό ξενοδοχϊΐον «Με¬
γάλη Βρεττανίας. ι .