195737
Αριθμός τεύχους
2067
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
27/9/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
4[βΝ ΙΕ ΟΜΟΙΠΟΜΛ1Λ
ΠΙΗΟΔΙΚ.ΟΥ ΙΤΠΟΤ
___________________________ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΙΧΟΜΑηΐΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙκΓη^ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΑΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΚΗ
Κυριαν.ή 27 Σεπ^εμβρίου 1970 Έτος 440ν Αριθ. φΰλλ. 2067--------------------------------------------------
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Έθνικά θέματα
22
Η ΑΡϋΣΙΣ ΤίίΗ βΗΘΕΑΑΗΗΠΗ
- ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΙ - ΒΟΜΒΑΙ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ό έθνικός Στρατός τής 'Κλ-
ί.αδος, έμπνιόμενος άπό τύ ίίν>
;ον παρε/.θόν τού, ηδυνήθη δι"
άλλη μίαν φοράν, νά σώση ;κ
τή; βεβαία ς χαταστροφής Γ,ης
την Πατρίδα, καθ* ήν στιγμήτν ό
διίθνής κομμοννκτμός τό είχεν ώ;
βέβαιον, ότι θά την ύπεδονλο>νί>
καϊ τοιουτοτρόπως θά έπέτρεπί-ν
η; <ον; ϋποψηφίονς κοσμοκρά- τορας τού Κρεμλίνου ν' άποκτή οι»ι»ν τάς απαραΐτήτους βάσει;, ; θ ναυτικού, άεςοπορίας, 0ι« νά θεαουν την Μρσόγειον θά /.ί»βοαν υπό τόν Ιλεγχόν των. Τούτο θά εσήμαινε διά τούς γνκι [ίϊοντας έκ τής Ίστορία; την υτροτηγικήν αξίαν τής θαλάσσης ταύτης, άΊτοκλεισμόν καί, έν «.*«· ·,τχεία, υποδούλωσιν, ή μάλλον ('.τά.τειοαν ί'ποδουλώσριυς τής Ε4 θώηης έκ νότον, δεδομένον ότι ίξ άνατολίδν καί έκ βοορά ήτο ιξησφσλισμένη ή δράσις στρατοϋ χα{, άίροπορίας διά των ΰποδού- 1ων χωοών τοΰ Παραπετάσματοί ζαί των γλοιωιδων σννοδοιπόρων τού βορρα, συγγενικών πρός τήν Σοβιετικήν Ρωσσίαν, άφοΰ καΐ αυτή εκείθεν ώρμήθη καί κατί- ζτηοίν τα, ίίσα κατέχει έδάφη. Τοΰς άνατρα/π (ντας υπό τοϋ 'ΒΟνιχοΰ Στρατοΰ πολιτικόν; τής Ελλάδος βά ήτο .-τολύ 6αρύ νά τού; κατηγορήση τίς ώς ήθελν. μένους προδότας, έπιδιώκοντα, α ϋποδονλώσοιιν την χιόραν εί; τ&ν σλανϊσμόν διά τοϋ δήιθεν δ>·
μοκρατικηΰ κομμουνισμοΰ, 8πι-
σθίν τού οποίον διά πάν τα μοο
ΐανμένον άνθρωπον κρύπτεται Α
κοσμοκρατορικός πανσλανϊσμός-
"Ελληνες αύτοί, θά ήθελον νά
Μΐοδονλωθή ή Πατρίς των εί;
τούς Βουλγάρους άντιπροσώπο'υς
των Σοβιετορώσσων καί μετά ΐι
να 6τη νά μεταβληθή είς σλαυι
•/.ήν επαρχίαν, άφοΰ έρημωθίί
πρότερον διά πυρός καΐ, σίδηρον;
Είς τόν γράφοντα τάς γραα-
μάς ταύτας είναι πολν δύσκολον,
Είναι άβύνατον νά πιστεύση τοι
αύτην γνώσιν καί πρόθεσιν, τοΐαύ
υπηρεσίαν τού άναδημιουργουμέ
νά ταχθοϋν ώς ούραγοί είς την
νού νπά τοΰ Εθνικον μας Σλοο-
του" "ΈΘνονς;
Α
Άλλ' είναι άνάγκη να καθοοι
σθή έντίμως καϊ, «ανευ φόθον ή
πάθονς» είς τ[ ακριβώς συνιστά
ται ή πλάνη των άνατραπέντων
πολιτικών άνδρών τής χώρας.
Είναι δ' έθνοφθόρος πλάνη
των τό γεγονός, ότι έξέλ.αβον
τόν απαίσιον κομαοννισμύν ως ο
πλήν τίνα πολιτικήν ιδεολογίαν,
ως αί λοιπαί, δσαι διέπουν τόν
δυτικόν γενικώς κόσμον. Καί ϊ
σκιαμάχουν πρός αυτόν, άπεραν
τολονουντες μέ τετριμμένα πολ'.τι
κά έπιχπρήματα, φρονούντες, ό¬
τι θά, σννετίσονν τούς κομμουνι¬
στάς καί ότι δι' αυτού χοΰ τρό.-ιοΐ'
έκτελοΰν τό καθήκον των άς ψη
φισθέντες έκπρόσωποι τοΰ ελλη-
νικοΰ Λοοϋ.
Άπησχολημένοι δέ κατά τι1,
πλείστον μέρος τοί χρόνον των
με τήν απαισίαν κομματικήν ονν
αλλαγήν πρός χάριν εαυτήν καί
των ψηφοφόροιν των, την σνναλ
λαγήν ήτις δθετεν είς την πθΐό
την γραμμήν άτομικά ή καί όμα
δικά σνμφέροντα καϊ συστηματι¬
κώς παρεμέριξε τό συνολικόν ί-
θνΐκάν συμφέρον, Ιστω καί 8λ'
τουτο θά παρέβλαπτε τήν στενήν
κομματικήν νοοτροπίαν, δέν ί*·
φρόντισαν νά μελετήσουν σο6α
ρώς τί έστί διεθνής καί έλλην*
φωνος κομμουνιομός, όποία ϋπήρ
ξε καϊ, συνεχίξεται ή δράσις τοι>
κατά τοϋ δυτι.κοΟ κόσμου καί κα
τα της 'Ελλάιδος είδικώτερον καί
τίνες πραγματικαί κίνβυνοι έπε-
κρέμαντο εναντίον καί τής άνθρω
πότητος καί, τοϋ "Εθνους ημών.
Των Δεκεμδρΐανώ'ν ή έγκλημα,
τική Λπόίτ,ειρα, άμέσως μετά τήν
ξενικήν κατοχήν, ήτις εΐχε τα-
λαιποιρήβει τάν Ελληνικόν Λαόν
καί άφηκεν ερείπια τεραστία
πρός άνασνγκρότησίν τού, ΰλικήν
καί ηθικήν ενομίσθη, κάχιστα, ν
πό των πολιτυκων ώς άπλοϋν κο»ι
1437, άφοΰ τελεία*»· μκ'ι
σειρά άπά έπισκ-ενές —ά τείχη( ό
[ Ιωάννης τίΐξίδεψε — ήν Ιταλία.
Υΐά νά προσφέρ«ι στόν Πάπα την
υποταγή τής Έλληννκής 'Εκκλη
αία·ς, κα), νά έξαοφαλίσει Ιτσι τή
<5οήΊθειά τού. Ή «"Ενωοη» των εκ κλησιών γιορτάστηκε τάν Ίούλιο τοϋ 1439 στή Φλωρεντία, άλλά δέν εγινε ποτέ δεκτή άπό τό Γέ· νος. Άντί βοηθεία, μονάχα έσ»,) τερνκές δτχόνονες |φίρε —6 Βν- ξάντιον, καί προκάλεσε άπό πά- νω καί τίς ύποψίες τοΰ Μου- θάτ. Εΰτυχώς αού οί νίκες τοϋ Οΰγγρου 6οε6ό6α Ίωάννη Ούναά άδη στή Σ εροία καί στή Βλα- χία (1443, 1444) τόν άνάγκαβαν και τότε ν' άναβάλει κάβε έπίθε- ση εναντίον τής Πόλης. Άργότερα, ΰστερ' άπό την πά νωλίθρία των χρι.στιανιχΰ>ν δυνά
μεο« στή Βάρνα τό Νοήινβριο
τού 1414, προτίμηοε ν' άσχοληβεϊ
μέ την όλοκλήρο)ση τής έξουσί-
ας τού στίς αλλΐς έλληνικές χώ-
ρες, ν' ϊτσι δφησε τήν Πόλη ά
νενόχλητη ώς τύ θάναιτό τού
(1451). Τάτε ϊγινε σουλτάνος
των Τοΰρκων, <ΐέ ήλικία εϊκοοι μόλις χρόνων ό Μωάμίθ Β' 4 κατακτητής. Στήν Κωνσταντννούαολιν 6ασ{- λει,'ε άπό τίς άρχές τοΰ 1449 ό Κο)νσταντϊνος ό ένβέκατος δ Π« λαιολόγος. ΤΗταν ό τελευταίον Κίονο-ταντϊνος, ό γραμμένος ώτό τή θεία βούληβη νά κλείσΐι την ίοτορ{α των Ινβεκα βυζαντινων αιώνιον μέ τόίτη δόξα καί μέ τό- την έβκεμμένην .τροδοβίαν. 'Απο | ματικόν επεισόδιον τοϋ έλληνοφώ μένει νά σνμπεράντυμεν ότι πρό χηται μάλλον περί άσυγγνιόβτου ιλάνης, ήτις όμως καταντα έγ· /ληματική καί ταυτόσημος πρό; την ποοδοσίαν, έν τοιαύτη δέ πτ ριπτώβει όρθότατα πράττων ό Έ θνιχός μας Στρατός ανέτρεψε τούς πλανηθέΛ'τας πολιτικούς βν Ορος καί διέσωσε τήτν εί τής ύποδουλώσεως. Διατ}, Γ>
μως, καίτοι παρηλθον τεσοαοά
χοντα μηνες άπό τής άνατροπής
των, οί έν ενεργεια τότε πολιτι
κοΐ δνδρες δέν άνεγνακ?ισαν άκό
μη την έθνοφθόρον π>.άνην των
χαί οέν Ισπευσαν, 8ϊν σπεύδουι
νλ την δμολογήσονν καϊ
______________Διευθυντής - Ίδιοκτήτης; ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΜΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐσ: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ
σο μεγαλείο, μέ δσο την εΐχε ά-
νοίξει ό Κο>ν<ηαγτϊνος δ πρώιτος ό Μέγας. ΕΙχβ στε<ρβεΙ στό Μυστρά στΐς 0 Ίανουαρίου τού 1449 <τέ ήλι- ■χιά σαράντα πέντε χρόνων, *σΙ εΐχε ερθει στήν Πόλη στ ίς 12 Μαιρτίου τού Ιδιου Ιτους. "Ηταν ύ μόνος ίίασιλέας τοΰ Βυξαντί «τι ποίί δέν στέ<ρθηκε σττιν Ά- γία Σος-ία. ΕΰρικΛίε πώς μιά τέ τοΜΐ τελετή ήταν Λταίριαστη μ? τίς περιητάο-εις τοΰ κράτους τού καί τοΰ λαοΰ τον. Ήταν τύπος ά ^ωχερου, πολιτισμίνου άνθρωπον. ΑΙσθανόταν σάν πολίτης κ* ϊκρι- νε. σάν αότονράτορας. Ή γεννβΐ ύτητά τού ήταν μιά φυστκή χι' πί«Θόιρμητη έκβή|λο>ση τοΰ ψντχι-
νοϋ τού ιιεγαλείου. τΗταν ίνας
όν0ρ<,>πος βαβανιοιμένος καί, ηι-
κραμένος άπό τίς σνμφορές -ής
δικίς τον ο<αί τοΰ Γένονς τού. Ήταν γεννημένος γιΑ νά γϊν»ι ό τελευταΐος αύτοκράτορας ενός Ιθνονς μεγάλον, πού βριοκόιταν «Ιώνες τιόρα <τέ άγωνία, χτυπη- μένο ΛπΛ ανατολή κι' άπό δΰση. Ήταν ταγμένος νά σηκώβ'ει άπά νιο τον τα «ρίματα τοΰ λαοϋ τον, «αί νά γίνει ο ίδιος Θυσΐα ντά τή δάξα τού καί γιά την ανάστα *ή τον. Άντί κορώνα τόν άκάνιθινο οπέ<ρανο τού μαρτύριον- τόν εαανε φωτο στέφανο της δόξας, κ' Ιγινε ό Μάρτνρας καί ό "Ηρωας μέσα στούς μάρηυρίς καί τούς ήρωες τΓ,ς Φνλής τον. Οντε δμω; τό θάρρος όντε ή ■τολιτΐκή δραστηρ<άτη|τα τοΰ Κων <παντινον μπορονσαν νά βώσονν τό Βνξάντιον άπό τό 6έ6αιο άφα νισμό τον. Ή Πόλη ήταν πιά ντά τούς Τούρκονς, μέσα στήν ΟΛέραντη αύτοκρατορία τονς, ? να όχληρό έμπόδιο πού χώριξε τίς άσιατικές άπό τ!ις εύρωπαϊ κές τους κτήσεΐς, Ενα ξένο σώ- ιια πυύ «πρεπε νά λτίψει. Αύτό «κριθώς εγινε ό σ«οπός τοϋ και νούριγιου σουί.τάνον. Ό Μωάμεβ ί/ονψε τίς άληθινές τού σκέψεις, ίίχηΐου νά στεριώσει τήν έξονσία ι όν, καί δέχβηκε μέ εύμένπα τούς πρέσβεις, πού ήρθαν νό ιτόν σνγχαροΰν άπό μέρους των χοκτπανών ήγεμόνων τής Άνατο λής, τοΰ βασιλέως τής Τραπε- ζονντος, το>ν δεονΐοτών τής Π ε
λοποννήσον, ιτών Λατίνων ήγε
μόνων Λέσδον, Χίον καί Άκαρ-
νανίας, των 'Ιπποτών τής Ρόβον
καΐ, των Γενουατων τοΰ Γαλα-
<*Ομοίως καί οί έν Κωνσταντι νουπαλει τότβ οΐκονντες δύστη· νοι Ρωμαΐοι καί δυστνχεΐς συν τώ δεβπότη ΚωσταντΙνω», διη γεΐται δ Δούκας, «μαθόντες καί αύτοι την έναλλαγήν τής ήγεμο- νιας, ϊβτειλαν πρέσβ&ς χάριν χαραμυθίας καΐ, τής άρχής τήν καθΐδρίαν προσαγορεύσοντες, τί ντς τίνα; οί αρν&ς τάν λύκον, οί στρουθοί τόν όφιν, οί ψυχορρα- γουντβς τάν θάνατον. 'ΕκεΙνος δέ... φιλκχόν προσωπεΐον ένδν- «ιείς ώς μαθητής τού μεταμορφ« βέντος είς όφιν Σατανά, άποοέ χεται τήν πρεσβείαν καΐ νράφει νέας δκΐ/Θήκας, καί όμννει θεόν <οΰ ψΐυδοπροφήπου κα), τάν σννιό νυμον αύτοϋ προφήτην καί τάς μι αράς αύτοΰ βίδλους καϊ, άγγέ- λου; καί άρχαγγέλονς τοϋ στέρ- γειν καί έμμένειν έφ' δοου ζω- ής αύτοΰ έν άγάπτ; καί, όμονοία μ«τά τής πόλεως νο/ τοϋ Λ«χγγ<'>
τού Κίανσταντίνου συν π&σι τοί;
περιχώροις και πόλβσνν υπό την
αύτην δεο—οτείαιν, καΐ την εθνοι
αν καί διάθεσιν ήν έκέκτητο Λ
πατήρ αύτοΰ μετά τοϋ βασιλέως
Ίωάννον τοΰ σροβεΛασιλευκότος,
κα1^ τοϋ δίοπότου Κωνσταντίνου
τοΰ νυν, έν αύτη τή γνώμη καί
αυτάς ζήσαι υλχ τεβνηξαΐ...».
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σννεχίζεται)
"Επί τή 48η έπετείω τοΰ μαρτυρί ου τ»υ
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΥΙΪΗΡΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ.
'Εγώ είμΐ ό ποιμήν δ καλάς. Ό ποιμήν δ καλάς την ψυχήν αύτοϋ
τίθησιν υπέρ των προβάτων ΙΩ ΑΝ. Ι, 11
'Τπό Ι. ΜΤΛΩΝΑ, θεολάγου
3ον που Βρήκε την Σμύρνην σχετικώς
Άλλά τ<νν μεγάλην αυτήν ήμέ ήρεμον. Δέη· εΐχαν φθάσει άκόμη ραν καί ώραν ό έπάρατος διχα- τα όδννηοά άγγέλματα άπδ τό μέ σμός έβώριασε κάτω μετά πατ<Ί- τιο,-ΐη καϊ κανεΐς δέν ήξερε τί συμ γου πολλου. Ή έλληνικίυτάτη Ί- βαινει. Ή πόλις διατηροΰσε την ί 6£ζ ά [ «ΣΤΩΜΕΝ ΕΥΛΑΒΩΣ» (29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΎ 1940) Τηό Γ. ΗΛ. ΓΡΒΤΟΡΙΑΔΗ Ή 29η Σεπτε.μ6ρίου 1940, εί- λόν αποτρόπαιον Ιγκλημα. Δικαί- ναι ήμέρα άποφράδας έπετείου ως πρέπει καί ή Ξυλαγανή νά έ- Σελίδες άπό τήν δραματικήν Ιστορίαν των νόν κομμουνισμοΰ, ένώ επρόκειτο περί σχεδιασμένης αποπείρας ύ- ποδουλώσεως τής έκ τοΰ πόλεμον καί της κατοχής σνντετριμμένης "Ελλάδος. Δέν έμελέτησαν τάς λειπτοιμερείας κα!, δέν έδιδάχθη- σαν, απόδειξις δέ τής έγκληματι νο1 κης έλαφρότητος μέ την όποιαν ^ ^σφεράν επομένην. συμφοράς, θά άνα-πολή- σωμενι τό σφαγιαστικόν δργιον των Βορείων γειτόνων μας, των προαιο>νίο)ν έχιθρών μας Βονλγά
ρων. Τό αίμα μας, οί πρόγονοί
μας καί οί μετέπειτα γενναίοι
"Ελληνες Εχυσαν, τό δρ7ΐον των
Βούλγαρον, τήν ομαδικήν σφα
γήν τής ήρωϊκής μας κωμοπόλε-
ως Ξνλαγανής, καΐ, τής ωραίας
μας θράκης, τής Κομοτινής, ο-
πον οί βάρβαροι καί έγκληματίαι
Βονλγαρυι εξετέλεσαν, ούχι μο
νόν τονς άρρενας, τούς δυναιιέ-
νονς νά φέρωσιν δπλα, άλλά κα:
γέροντας. Τό όλοκαΰτωμα της Ξυ
λαγανής καί των πολιτών αυτής,
χωρίς ουδέ μίαν νά δώσονν λα-
βήν' απλώς καί
"Ελληνιν
Άνατριχιωμεν άναμιμνησκόμε
εκείνην
Ικριναν τα Δεκεμ&ριανά, είναι, Αλλα
ίτΪΛτ άλλοις, καί αί μετά των έλ- σων και τοσων
ληνοφώνων κομ+ιοννιστών δια λ^ων- έκτό5 τ
εκτέλεσις, το
άθώων ΙΕλ"
-υλαγανης
πραΥίι«τρύσεις καί έρωτοτροπίαι
τών πολιτικών κομμάτων, ίνα έ
««"«-ής) την 2!»ην Σεπτε,μβςί-
ου 1941. τοΰ ^ξάτον καί τό όλο·
ξευρεθή οίοσδήποτε- τράπος συμ ! *ουτωμα των Φιλιππων την 4ην
βιβασμον καί... σνννπάρξεως μετ', Όκτωβοιου 1941, δέν ί,ταν ϊργον
αυτών.
ΕΠΙΧΤΟΛΛΙ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Λαμβάνομεν την κατωτέρω επι τιμής καί εΰγνο>μοσννης διά ιάς
ττολήν:
Αθηναι 24 Σεπτέμβριον 1970
Άγο«—τέ Σ ωκράτη
Εί; τόν ά7«πητόν «Προσφυγι-
Ίόν Κόσμον» τοΰ Όκτωβρίον
1966 κα), νΛ0
τίτλον «ΟΡ-
ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΙΣ» 8
ϊραφες; Κατόπιν προτάσεως
•Τ(?ός τό Δημοτικόν Συμβούλιον
Άθηιναίων τοΰ Δημοτικόν Συμ
6ούλον Άθηναίιον κ. Ιωάννου
Κ. Άκριθάκη, «"Οπως κάθε χοΛ
^ον καί τ»ΐν πρώτην Κυριακήν
τού δεντερου δεκαήμερον τού Σ >
*βίον, ήμερομηνίαν τής Μικρασια
τικής Καταστροφής, κ.ατατίβεται
ί«ό τού Δήμον Άθηναίίον δάφνν-
νος στέφανος είς τόν άδρΐάντα
ίοΰ ΈΘνομάρτνρο; Χρνσοστόμο>
Σ χα[ (ς ειδικήν προ τού
τελετήν είς μνήμην των
έθνομαρτύρων τής Μικραον.τ:.-
% Κατσχπροφής, πού κατεσφά-
άπό τάς όρδάς τόίν μαι-
νομένων Τονρκο>ν κατά τάν έπά
&ατον Σ)6ριον τον 1922».
Ή πρότασις μόν αβτη ϊγινε »>
οφώνος δεχτή άιπό τό Δημικι-
χόν Συμδούλαον διά τής «π' άρ.
£08)24-10.66 πράξεως τού.
Δυστνχως ή ένεστώσα Λημοτι
^ άρχή ήγνόησε την άπόφασ^
ταύτην. Ό άγαίΐητός φίλος και
°"1ιμαθητής μόν Μιλτιάδης Κο-
Ρονοπουλος τ)δη Πράεδρος τοί
Λμοτικοΰ Σνμ,οονλίον Άθηναίω>
οποίος ώς Σμνρνιός 8ξη<τε τό Μιχραοΐατικόν δραμα, βς άναοι ήει τ& πρακτικά τον Δημοτικοϋ καί Λς μεταβτΐ να "βταιθέση στέφανον, δστω κα! άθ Υ™, είς τό μνημεΐον τον 'Κθνο ^ς Χρνσοοπόμον καί εΐ'" των μνριάδιον σφαγια<τθίν Τ(ι>ν πατέρων καί άδελφών μ«?·
Ή "Ενωσις των άποφοίτιον
Τίίς ΕύαγγελικΙ|ς Σχολής
ν1?. τής όποίης τι»γχάνω
όος( Εκανε τό καθήκον της
"αταθέτουσα δάφνίνον στίφανον
ρί? ΐό ιμνημεΐον τοΰ Έθνομάρτυ
*°ϊ Χρνσοστόμον, διά τοΰ Ποοε'
°0ου αυτής Μιχ. Άνασταβιάβον
Κθ τοΰ Πανεπιστημίου
γγηοί τοΰ Πημ
Αθηνών, ώς ελάχιστον φόρον
θυσίας καί τό αΐμα. πού
ραν οί πατέρες μας κο} άβελφθί
μας γιά τήν Ιδέα της ΕΛΛΑΔΟ"
καί μόνον τής ΕΛΛΑΔΟΣ.
Εύχαρκττω θερμώς διά την »ι><» ξενίαν. Μ' αγάπην Ίίοάννης Κ. Ά-κριθάκης ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Είγε, τίς την εταιρείαν ψν- γείων «Βέρα», ή όποία απεφάσι¬ σε νά αή πςοβλαμδάνη προσωπι¬ κόν «τριχοφόρον» (μέ μαχρνά μο,λλιά καί γένεια). Οί νπδ πρόα λήψιν «μακρνκομόοντες» ΰάλ ά ι μόνον τ<ον Κομιτατζηδων, άπο ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ βλεηόντων είς την τρομοκράτησιν καΐ, τελείαν εξόντωσιν τοΰ άκραι φνοΰς έλληνικοΰ πληθυσμόν, δ- στω καί άν δ~Θώμεν δτι έκ τοΰ Κοαιτάτον ήρνετο την δύναμιν ή υπό τόν καθηγητήν Βόγδαν Φί- λωφ κυβέρνησις τής Σόφιας. Αί συστηματικαί καί προγραμ ματισμέναι αύται έγκληματιχα; ρφαγαί, μέ έπίκεντρον τήν Λρά- μαν, Καβαλαν καί Κομοτηνήν (Ξν λαγανή), δέν είναι δΐΑατόν νά ήσαν ϊι?γον τοϋ ΒουλγαρικοΟ Κο μιτάτου καί μόνον. Τούτο δέ διά τούς εξής άδια- σείστους λόγονς: ι Παρεϊδεν ή |στ<ο ήνέχ<)η τάς αιματηράς σφαγάς Δοξατου Φι- ) ίππων καΐ Ξυλαγανής, ή ύ.τό τύν κα'θηγητήν Βόγδαν Φίλοιφ κνβέρ νησίς τού, οέν εζήτησεν δμως εύ θύνας δ Βασιλεύς Βόρις ό Γ', 6έν εκαυτηρίασαν τάς σφαγάς ή Σίγκλητος τοΰ Πανε.ιιστημίον τής Σόφιας καί αί λοιπαί Άνω- ταται Σχολαί Σόφιας ήδιαφόρη σαν διά τό όιιαδικόν καί στυ*/Γ ράν εγκλημα οί διΐίηγορικοΐ, οί Ί- στρικο!, καί λοιποί σνλλογοι τή; Σόφιας. 'Εσίγησαν διά τάς σφα γάς τα έπιμελητήρια καί αί λοι¬ παί κεντρικαί δργανχόσεις τής Σ» φιας. ΰπάλ- λη/ν.οι καί εργάται παραπέμπον- κατά πρώτον, είς τόν νοι>-
ρέα, καί Ιπειτα, μετά τήν άπαλ
λαγήν των άπό τάς περιττάς τρι
χας, διορίζονται. θερμά σΐ"
χαρητηρια διά την άξιομίμητον
απόφασιν τής περί ής πρόκειτοι
ίταιοείας-
ΘΕΛΟΜΕΝ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩΜΕΝ
Είς την, κατά τα Ν. Δ. 499)
70 καί 675)70, καταρτισθησομέ-
νην 60μελή Σ υμβουλευτικήν 'Ε-τι
τροπήν (Μικράν Βουλήν) Θέλο¬
μεν νά ελπίζωμεν, δτι Θά ληφθή
μέριμνα διά την έκπροσωπωσιν
-χαί τοϋ κόσμον των προσφύγων
δι' ανάλογον άριθμοΰ μελών, λαι:
6ανομενον ύπ' δψιν τοϋ δγκου αύ
των καί τής μεγίστης σνμβολής
των είς την ανάπτυξιν τής χώ¬
ρας είς δλονς, έν γένει, τούς το
μεϊς, οϊκονομικούς, έμπορικούς,
καΐ
.αγανη
^ονομασθή Ίερά Πόλις τής θρά
κης, ΰστερα άπύ τάς Ίεράς Πό¬
λεις Μεσολογγίον καί Δημητσά-
νης (Γορτννίας) καί πρέπει ή 29
Χεπτεμβρίου 1941 νά έορτασθή
μεγαλοπρεπώς καί νά είχεν ήδη
τονισθή μέχρι σήμερον καΐ, ή άνά
λογος Έκκλησία, είς τόν Ιερόν
τοΰτον χώρον, δπον Ιχονν ταφη
τα 29 σώματα των γενναίων ήρώ
(«ν μας καί μέχρι σήμερον δέν ί-
χει καθορισθή ή 29η Σεπτέμβρι¬
ον 1941 ώς έορταστική καί έθνι-
*ή έορτή τής ίεράς πόλεως Ξν¬
λαγανής θράκης.
Τιμώμεν καί γεραίρομβν την
μνήμην των άθώων θυμάτων που
επεσαν ί>πό τάς σφαίρας των ά-
γρίων σφαγέων απλώς καί μόνον
διότι ήσαν ήροες "Ελληνες καΐ θε
ματοφύλακες των ίΓψηλων ίερών
παραδάσεων τής αΐωνΐας μας φυ-
λής, εύθντενείς καί άγέρωχοι.
Στώμεν ενλαβώς πρό τής μνή
μης των άθώων μας θυμάτων.
Ή μνήμη τονς ϊσεται αΐωνία
καί άγήρως.
Γ. Η. Γρηγοριάδης
ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (λΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοο συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΓ
τέως δνευβυντοθ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ
Τοΰ συνεργάτου μας
κ. Δ. Κουτσογιαννοπούλον
Βρέθηκα στήν άγαπημένη μου
Δράμα,' νστβρα άπό 40 χρόΛΊα.
ΕΙδα κεΐ τούς παλαιούς μα6η-
τές μου καί μέ σνγκίνηση θυμη
θήχαμε τή ζωή την παλαιά καί
τα δάκρνά μας βτάλιααν τό μά
γουλό μας.
Καί, γνωρίσαμε κεΐ έναν βράχον
ήθικής, τάν ΠράεΛρον τοΰ Λαο-
γραφικοϋ Σνλλόγον Δράμας, €θί
Κομνηνοί> κ. Εύριιάδη Σαμλίδη,
π'ούναι ύποστηρικτής παντός
II
όν
τΐσκοΰ ϊργον. ΕΙδαμε μετά χα-
— 4ον —
Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΕΛ
ΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ
Ό όρΛανωτής τοϋ
<πρατοΰ στρατηγός Λίμ,αν φόν ς πασάς, ϋπέδειξΐΓ στήν δτι ή λιια τοΰ τονρκιν.οΰ έδάφους και τοϋ στρατοΰ έπ.όάλλει τήν άπο- μα,κρννση των έλληνικών πληβτ' σμών τής Άνατολακής θράκης κα'^ των διπικών Μικρασιατικων παραιλίων, τής Αίολίδος καί Ίω· νίας, μέ τή δικαιολογία δτι μποί' ροΰσαν νά χρησιμ«ΰσουν σάν κα τάσκοποι καί .-τληροφοριοδότες τοϋ έχθροΰ, σέ περίπτακτη δέ εισ (έολής νά τοΰ παράσχονν καί Εμ- ίΐραΜτη βοήιθεια. Τονς υπέδειξε 5- τι ή δημιουργία πρό των σννό- ριυν μιάς ζώντ^ς κατοΐΛίθυμένης ά πό άμιγή καί συμπαγή τονρκικό πλτ(θτ«μό άφαιροΰοε άπό την έλ- ληνι«ή κυβέρνηση τα περϊ, ΰποδού λων άδελφών έπιχειρήματα· Ό Μιχ. Ροδάς στό βιβλίο χον «Πώς ή Γερμανία κατέστρεψε τόν Ελληνισμόν τής Τονρχίας>,
γράφει γιά την άνθελληνική δρα
οτηριότητα τοΰ Γερμανοΰ αύτοΰ
στρατηγοΰ, τα εξής:
«Αύτάς ό άριχηγάς τής έν Τουρ
κίο; άποστολής
Λίμαν φόν
Σάντερς— πεοιοδεύίον άνά την
Μικράν Άοίαν καί άντιλαμβανο-
μενος την «ύραχττίαν καί την δύ¬
ναμιν τοΰ έλληνακοΰ στοιχείον,
δέν εδίστασε νά είπη πρός τάς
τονρχικάς Αρχάς, ενώπιον καί
"Έλληνος επίσκοπον άκόμη), διά
τούς "Ελληνας: «Αύτοί'ς ίδώ, τί
ρας τάν κ. Βίκτωρα Παπαβοπον του? ψνλάτε;>. Δεικνύων δέ είς
λον, ενα Πόντιον σννετδν καί σο τ°ΰε Τονρκους τούς έλλΓ,νικονς
φόν, ι ναοΰς μέ τα κωδωνοστάσιά τοί ν
χαί τα έλληνικά σχολεΐα, εΐπί:
ί'Ενόσφ άφίνετε αύτά έδώ, έσείς
βά εΐοθε οί εϊλωαες ΐών 'Ελλή-
νων».
Ό Γεώργιος ΠαπαΛόπονλος.
άρχΐίρατΐικός έΛύτροπος τότε τοϋ
Μητρο—'λίτον 'ΕφΑσον, στήν έ-
παρχία Κεμερίου τού Άβραμμντη
νοϋ Κόλπον, στό 6ι6λ£ο «Κεμέρι-
ον» (.Αθηναι 1919), γράφη ότι
δταν τό
των βιωγμων
βιομηχανικούς, κοΐνωνικονς
πολιτιστικούς.
ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΗΡΙΑ
ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Τό Υπουργείον Κοινωνιχών Τ '^ζ ■ιοιοδτον σΐσβανόμίθα καί
ών, δι' έγκνκλίον διαταγής! ώς τοιοϋτον στηλιτενομεν το δμα
Άλλά τί νά είπωμεν διά τήν
άναλγησίαν έξιχνονμένην μέχρι
σοιδισμοΰ κα^ αυτής τής Ίεράς
Σύνοδον τής βονλγαρικής Έκκλη
σίας, τής δποίαζ τήτν ευθύνην δέν
ιιαλνϊΐτει οΰτε τό τότε νφιστάμε-
νον σχϊσιια τής 'Εκικλησΐας, τό ό
ποίον ό άΐί.μνηστος Άρχιεπίσκο-
πος Αθηνών καί πάσης "Ελλάδος
Κνρός Χρι«όστομ.ος, καθητγητής
τής θεολογίας τον Εθνικον μας
Καποΐδιστριακοΰ ΠανεπκΓτημίον
Αθηνών, δ σοφός περί τα Θεολο-
γιχά, διά των ώραίων καί Ιστοοι
κων τον έπιχειρημάτων, διεπρα-
γματενθη, τό έτος 1932, είς τό πε
ρίλαμπρον καί ιστορικόν τον Ερ¬
γον, τδ «Περί, σχίσματος 'Εκκλη
σιών Ελλάδος καί Βονλγαρίας».
Πάντα ταυτα καταμαρτυροτΧη
τάς ευθύνας τοϋ πολιτικόν, έπι-
στημονικοΰ καί πνενματικον έν γε
νει κάσμου τής γείτονος.
τού πρός τα Κέντρα Κοινονιχής! δικόν καί στνγερον ϊγκλημα της
Πολιτικής, εντέλλεται όπως, μέ- Ξυλαγανής
1οι Χυς τοΰ 1970, Ιχουν ρυθαι| ΆχτινοβολεΙ ό ίερος της ίκα-,
^ όρκττικώς, δλαι αί έκκρεμεΐς τόμβης τής ΰνλαγανης (Κομοτη-
Ϊθέσε.ς χορηγήσεως παραχωρήσης) Τύμβος δ.αλαλων ίνα την
τΐρίων προσφυγ,κών άκΐνητων. Ι 'ΤφήΛΐον, τ» Φτ. ε ς μας Σ άββαν
Νυκ. Γεωργιάδη, τάν Θτόδ. Πή.
τόν
ι.αΐ άλλους.
Τόν χ. Αθαν. Τριανταφνλλίοη,
τόν εύγενέστατο αυτόν άνθρωπο,
ό οποίος τόσον μάς έξνπηρέτηοί
Ό Ιδιος έκδίδει τήν τόβο άγ^
πητή ίφημερίιδα των Προσφνγοη',
«τόν Άκρίτα».
Καί πάλι θά έπκτκίφθοϋμτ ι*νν
άγαιπητή αύτη πόλη πού μάς Ε-
των 'Ελλήνων τοϋ Άδραμμντη-
νοβ Κόλπον εΐχε πραγματοποιη¬
θή καΐ ό Λίμαν φόν Σάντερς διά
ιιΐαν άκόμη φοράν περιώβενε στά
μερη έχεϊνα, δ Τονοκος δήμαρ-
γος Άδραμμυτίου καί πρόεβρος
τοΰ Νεοτονρκικοΰ Κομιτάτον τής
περιοχής, προβφωνών τδν στρα¬
τηγόν, εΐπε τα εξής:
«Τό πρόγραμ.μα όπερ ίδώσατε
υμεϊς, έφηρμόσαμεν κατά γράμ-
μα «αί ή^Οη ζδ>μεν έν ήσνχία».
"Τποδεικνύοντας τήν εξόντωσιν
τοΰ ελληνικόν" στοιχείον ό γερμα-
νυς στρατηγός, έξυπηρ«τοϋσε στό
<5ρ<έραιο τίς ΙμΛεριαλιστνκές έπι- διώξεις τής πατρίδος τον, ή δποία άποδλέποντας νά διειββύση οίκο- νομι«ά στήν Τονρχία, μοιραίως θά σνναντοΰσε τού; "Ελληνες καί τούς Άρμενίονς, σκληρούς άντα- γωνιστές. Τό διεθνές καί ίσωτβρικό πο- λιαικό κλϊμα ηταν κατ' εξοχήν εΰ νοΐκό γιά την άνάληψη δράσης. Εξωτερικώς ή 'Ελλάδα ήταν α- πομονωμένη, ένώ ή Τουρικία ήταν άντνκείμενο διαχΰσεων καί θωπιει- ων άπό τίς άνταγωνιςόμενες Με γάλες Δυνάμεις, ποία θά έπττΰ- χη νά τήν προσεταιρισθή. Έσωτε. ρικώς ή {χβροπάθεια κατά παν¬ τός ελληνικόν, βριισκόταν σέ πρω τοΐρανή εξαρση σ* δλα τα «ΐτρώ- ματα τοΰ τουρκικόν λαοΰ. τΗτον καιρός νά μιπή <ή. έφαρμογή τΰ δό^μα «ή Τουρκία βτούς Τοίρ- ωΜια 6αδ£ζ€^ άκάθεκτα πρός τόν όλεθρον. "Ημείς σκιαγραφούντΕς τόν μεγάλον "Ελληνα, τόν μαρ¬ τυρικόν έν Ίεράρχαΐ; Χρυσόστο- μον τάν Καλαφάτην, άνττιπαρερ- χόμεθα τα πολιτικά γεγονότα. Ό Ιστορικός &ς κρίνη αύτά. Μόνον μετ' δλγους ψυχής δια.τιστου»ιρν ότι ή γή τής Ίο>νίας απωλεσθη
ένεκα τοΰ διχασμού.
Ή Μι«ρθΛΤΐατική Καταστροφή
είναι έργον καί άποτέλεσμα αύ
τοΰ. Τουτο ετόνισε καί ό πολν
κλαυστος ίν έ.τισκόποις Μητροπο
λίτης Μηλιτοιιπόλεως ΊερόΘεος,
δ έν Άγίω "Ορει έγκαταβιώσα:
την σνμφοραν.
Ό διχασμός ίθλιβε ΒαΘντατα
τόν Χρνσόστομον. "Οταν, αρχάς
τοϋ 1921, ίνα ά«όγε>μα έπεσκί-
βίς την ίδραν τής Μητροπό¬
λεως 'Εφέσον, τό Κορδελιό, τόν
πολύν εκείνον Μητροπο·λ[τηΛ' Ίω-
ακείμ τόν Εύθυμονλην, είπεν εί;
αυτόν:
€*Αγιε άΑιλφέ, βλέπω λέιβητα
νποκαιόμινον. Ή "Ελλάς δταν ή¬
το ήνωιιένη, «Ις κρισίμονς στι-
σνντΐ<Ησμ«ντ)ν της κίνησιν. Πρός τό Οράδυ τής 14ης Ανγονστον, Ε¬ κυκλοφόρησαν μερικαί άνησυχα- στικαί διαοόσεις. ΟΙ πρόκριτοι τής Σμύρνης εζήτησαν πληροφο¬ ρίας άπό την διοίκησιν καί τού; εδόθη ή απάντησις «ότι τα ίΐάν- τα βαίνουν καλώς»! Έν τούτοις, δ Χρυσόστομος δ· αισθάνετοι τόν κίνδυνον. Σννι- κΛλεσε τήν νύκτα είς την Μητρό- πόλιν διαφόρονς παράγοντας καί τούς ανεκοίνωσε τάς προαισθή- σει; τού. Κατά τα ξημερώματκ τή; έπομεΛΐ)ς (15 Αύγουστον) αί διαδόσεις πήραν σνγκεκριμένην Μορφήν. Οί κάτοικοι ίπληροφορή- Θησαν δτι διεσπάσθη τό μέτωπον ότι εξεκενώθη τό Άφιόν Καρά Χκΐάρ καΐ, δτι ό έχθρύς προχώρει πρό; τήν θάλασσαν. Είς τονς δρό μους ενεφανίσθησαν χαροώμενοι οί Λεβαντϊνοι καί οί "Εβραϊοι. Κα τα τό βράδυ, φθάνουν οί 5 άπά τό έσωτερικό. Ά φηγοβνται τρομακτιαά πράγματα, διά την δράσιν των σνμμορΐων, πον ανεθάρρησαν καί κτυποθν τόν γμάς έθαινματονργει... Ή διχό' ελληνικόν στρατόν άπό τα πλά- νοια τίτις «νεφανίσβη τώρα είς τάς καρδίας των κρατούντων τάς τύχας τής Ελλάδος, φοβθμαι μήπως άΑτ)γήσει την γήν αυτήν κα'^ ημάς, είς τόν "Αδην. Τίς μοί δώση όάκρΐ'α "νγχ κλανσω, άδελ- φέ Ίωακίίμ, 6λέπ(ον αύτην την κατασταβιν;».. Τα προφητικά αύτά λόγια τοθ Χρυσοστόμου δέν ήργτ(σαν νά έ- ϊΐαληθεΰσοΐΛ'. Τα πρώτα νίφη τής Μικραοιατική; Καταστροφήί έυ.- φανίζονταν άοχάς τού 1922. Ό Χρνσόστομος ηγωνίσθη κατά τοϋ διχασμοΰ καί υπέρ τής σνναδελ- φωσεως. "Εποαξεν ό,τι ηδυνήθη. Τα πρωί τής 13ης Ανγονστον 191Τ2, ήνοιξε* ότάςυςτήςΜΕγάλη:: 'Ιδέας. Τό δνειρο πέντε αιώνιον για. Οί κάτοικοι ξαγρυπνοον. Ό¬ λην τίν νύκτα ά Μητροπολίτης 4- πισκεπτεται τάς συνοικίας καΐ .τροσ.ταυεϊ νά .ταρηγορηβη τα π).ή θη. Ή 16η Αύγουστον Κδωσε τον τόνο τιΐς φοβεράς άπελπισίας. Ά τελείιυτα καραβάνΐα προσφύγων φ6άνοι>ν είς την Σμύρνην.
Οί Λεβαντίνοι διαδίδονν ότι δ
ελληνικάς στρατάς ΛιεσκορΛίίΤθη
είς ατακτα σώματα, τα ύποϊα φεύ
γουν .τρό; τήν παραλίαν άπό δια¬
φόρους κατευθΰνβεις, χωρΐί ηθι¬
κόν. ΟΙ κάτοικοι ζητοΰν νά φύ-
γο>ν καί ό Στεργιάδης διατάοσα
νά στΗματήση ή ϋκδοσΐ'ς διαβατη
ρίων. Ή άπαγόρεινις κντείνει
τόν πανικύν. ΟΙ πρόσφνγες μέ-
■νονν χοιρίς τροφήν. Ό Χρνσό-
ΤΙ έλληνική στρατιά δι- στομος, βοηθονμενος υπό τοΰ κλή
εσκορπίσθη. Τα μικρασιατικ.ά άρο
πέδια Εγιναν οί τάφοι χιλιάδοιν Λ-
δελφών μας, .τού ίγνώρισαν τήν
ευτυχίαν τον θρίαμβον και τής
νίκης. Σέ διάστημα ολίγων ώ-
ρων οί ανδρες τής μεγάλης στρα
τιάς μετεβ,λήιθησαν σέ ράκη άν-
θριίντινα, πού μετέφερον πρός
στήν Μικρασιατικήν παραλίαν την
αγωνίαν, την φρίκην', την παρα-
φροσΰνην.
Ό στρατός τοΰ Κεμάλ ώργα-
νωμένος πλέον ίσχνρός, μέ πλον
οίαν την ενίσχυσιν των Αλλοτε
συμμαχίαν τή; "Ελλάδος, προχω-
ρεΐ άκάθεκτος πρός την γτ]ν τής
Σμύρνης. Στά βοννά άντηχοίίν
κραυγές άγωνίας καί άπελπισίας.
θλιβΐρά καραβά'Νΐα κατενθύνον-
ται πρός την παραλία τής Ίολί-
κτϊς άκτής. Τα .ττώματα ο*κορπ£-
ζονται είς τάς χαράδρας καΐ ή
σκιά τού θανατον καλΰπτει την
Μικρασιατικήν γήν. Ή πρώτη ή-
μέρα τής διαβπάσεο>ς τοΰ μρτώ-
ρον τής Μητροπόλεως μοιράζει
I-
διοχτίρως γάλα ε'ιε τα παιδία καί
συνιστά είς δλονς ψυχραιμίαν καί
θάρρος.
Τήν νύκτα φθάνει ή πληροφο-
ρία δτι έχάβησαν τα Ιχνη τοϋ
στρατηγοΰ Τρικούπη, Δίδεται ή έ
ξήγησις δτι επαθε βλάβη ό άσύρ-
μητος, άλλά -κανε',ς πλέον δέν πι
στεύίΐ είς τα βεβαιώβεις των άς
χών. Ό Χρυσόστομος δίδει εντο¬
λήν νά κτυπήσουν οί καμπάντς
τής Άγίας Φωτεινής καί καλεϊ
τόν λαόν σέ προσίνχήν. Είς τήν
παράκλησιν παρενρίσκεται ό άο-
χιστράτηγος, δ οποίος Ισταται σνν
ΤΓτριμμένος είς μίαν γοινίαν, κρα
τώντας είς τάς χείρας τού μίαν
άναμμεΎην λαμπάδα. Ό Δεσβτό-
της συνιστά πίστιν καί καρτεοίαν.
Ή στιγμή είναι ικρίοιμο;, λέγει,
άλλά θά παρέλθη. Κα'ν θά άνα-
τείλονν πάλιν καλαί ημέραι...
(Συνεχίζεται)
Τύ διαμάντι τής Μ. Άσίας
χους».
(ΣννεχΕζεται)
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓ1ΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΧΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΘΡΙΑ
Τού «ννεργάτουΐΜΐς κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
·( Συνεπεία έ« τοϋ προηγούμενον)
Μετά τήν σννθήικη ε'ιρήνης τοΰ
Ίασΐον, έστρεψε δλη τή ποοαο-
χή της στή λύση τοΰ «Πολωνι-
κοΰ». Έπρωτοστάτησε στόν διαμε
λισμό τής Πολωνίας, τής άπέσπα
σε τή Λιθουα·νία καί στό τέλος
τήν ξέγραψε καί άπό τό χάρτη.
Ώς τόσο, ή προσωρινή αΰταπάτη
της δτι ή έπιτυχία της στό «Πολω
νικό» υπήρξε άπότοκο τής άπαλλα
γης της άπό τούς περΐσπασμούς
τοϋ «Άνατολικον», διαλν&η«ε γρή
γορα, κι' άρχισε πάλι νά δυνα-
νασχετή πον άπαρνήθηκε γιά δεύ-
τερη φορά, τή λύση τον.
Στα τελευταία χρόνηα τήν ε-
τρ'ογρ ή έπίμον'η άνησυχία δτι δ
άνισόρροπος γικός της Παΰλος,
δέν θά ήταν ίκανός, δχι νά συνε¬
χίση, χ'ιλλά ικαί νά Ιδιατηρήση το
εργο της. Λίγονς μήνες πρίν τόν
θάνατό της, σκέφθηκε νά ορίση
οιάδοχυ τον Λεκαπεντάχρονο πρω
τότοκο έγγονό της ΆλέξανΛρο
ν.ι* άποφάσισε νά τόν παντρέψη
διοχε κατά τό παρελθόν, τόσες γιά νά τόν ένηλικιώση πρόωρα.
πολλές <η»γκιν'Τ|ΐοιεις. Καί δέν άμ | Τόν άρραοώνιασε μέ την πριγκή φιβάλλομίν, ©τι θά τύχουμε καΐ πιοσα Μαρία Λονίζα Αύγονστη. ν-τάλι τής Θερμής ύποστηρίξε«>(,.
Δ. Κονασογιαννόπουλος
τής Βάδης, ένα χρνο μΐκρότερή
τον, καί την βάφτισε Όρθάδοξη
μέ τ* δνομα 'Ελισάβετ Άλεξέγιε-
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικόν Συνταξιούχου
— 3ον — ι Έδώ δΐΛκόπτιο τήν άφτ)γ7(βιν
'ΚννοεΓται ότι τα ταξϊδια αύτά καΐ ϊρχομαι είς την ίξκττόρησιν
τα λαθραΐα εγίνοντο τακτικώτα- | περί των ΒονρλΛν, βιά να μην
ια καί ετσι πολλοί, μάχιμοι Βουρ- άπομακρυνθώ τοΰ ο'κοπυυ μυυ να
λιώτες κατέφυγον είς την Έλλά- , γραψω τυ σημείωαά μου γιά τ'
οα. Λόγω δέ τοϋ δτι οί Βονρλιω άγαττημένα μου Βουρλά,
τρς ήσαν κατά 100% φιλίλεύθε-' Λάμπρος Κ. ΛαμπρικίΛης
οοι —Βενιζελΐκοί, δταν ό άιίμνΐ) λΦΠΙΡΩΜΑ
στος Έλει·Θέριος Βενιζέλος δια- Τύ σημείομα αύτό, πον Ηοφρά
φωνήσας μετά τοΰ Βασιλέως ζει τήν άπέραντη άγάπΐ| μόν στήν
Κωνσταντίνον Εκαμε την 'Εθνι- άΑηβμόνητη πατρίβα μόν, τα
κην "ΑμΐΛαν, κηρύξας έπαναστα Βουρλά, καί τού; όλησμόνητους
σιν είς τή θεσσαλονίκην, διά νύ συμπολίτας μόν, πού έμειναν γιΛ
6να. Ό Άλέξανδρος σνγκατατέ πολεμήσονν οί "Ελληνΐς υπέρ τής Ι πάνίτα στά άγιασμένα χίόματιι,
λ__^__ι., χ___£ .ι.._ αί ^ ι. 2λ.,λ · Λ ΓτΛ·ν— νη Εναντι ην τί!- ΤΊται.ϋ ΛιΐΜΎπντρΓ τη τΐιΐυ.ην ν«*ιΙ Αν νόν κί
ξρς γ
θηκε στόν άρραβώνα, άλλά άρνή Άντάντ καί εναντίον τής Γ«ομ(ΐ
^ ί ά Βλ
θηκε, μ' δλο τόν άπαιτούμενο σε-}
καί των συμμάχων της Βονλ
η, μ μ }
βασμό, κατηγορηματικά, νά πά- | γάρων καΐ Τούρκων, οί Βουρλιώ
ραγκωνιση τόν πατέρα τον. Δέν ίες, κατά τό μέγιστον ποσοστόν,
της
θά περνονσαν , πέντε χρόνια καϊ έν συγκρίσει μέ δλ?>α
θά μετανοοΰσε πικρά γιά την ά- ] Ελλάδος, ποΰ ηκολούθησαν θέλη
ξιέπαινη αυτή εκδηλώση τής νίί- ματικα τόν Βενιζέλον, προσήλθον
κης τού στοργής.
Παύλος Α' ■δικαίω— τίς
εις τόν στρατόν τής Έθνικής Ά
μννης καί συνεκροτηοαν δνο τα-
νησυχίϊς καί τίς άπαισιάδοξες,! τματα. Τό Τάγμα τοΰ Νεόκοομου
προβλέψεως τής μεγάλης μητέρ«·5
χον. "Επαυσε δλους τοΰς έκλε-
κτούς σννεργάτες της, άνέβασε
«ττην έξουσία μισητούς τνπους, άν
τιμετώπισε τή γάγγραινα τής δόν
λοπαροικιας μέ βιαστικά ήμίμΐ-
τρα, που χτύπησαν τονς χωροδε-
σβτότες χωρίς νά ικανοποΐ·ηβουγ
τούς χωρικούς, κατήργησε μέ πά
θιασμενο δεσποτισιμό κάθε Ιχνος
ελευθερίας. Στήν έξωτερική πο-
λιτικη τού υπήρξε, τό ίδιο καί χει
ρότερο, άλλοπρόσαλλος.
Ή σννθήκη τοΰ Ίασίου κΛθΐ'
ίλλο παρά είχε «ξαντλήσει τίς
ρωσικες διεκδικήσεις επί των δ-
θωμανικών Ιδαφων. Πολύ περισ
σότερο, Λέν κατεπράυνε τι'ιν μϊ-
(Συέχεια. ϊίς τήν 6ην σελ.')
Γρηγοριάδη, στρατηγοΰ έν άπυ·
οτρατεία, κα!, τελεντήβαντυς τΐ|ν
26ην τοΰ μηνός Αύγουστον 1567,
καΐ τό Τάγμα τοΰ Και>α<τε66ά. οννέκροτήθησαν κατά τδ πλείστον ί/. Βουρλκιιαών. ΜεταΕύ των έπι- λέκτων Βονρλιωτων, πον ποοσ* χώρησαν είς τό εθνικόν αύτό κι- νη.μα, ί[το καί δ έκ Βουΐίλών ο ειμνηστος 11<ιπαγρτ>γοριάδης —Λ
πύφοιτος τής Θεολογικής Σχ"-
λής Χάλκης τής Κων}πόλεως, ά-
νήο θανμάσιος, φανατι«ός 'Ε'-
λην' και ρητοιρ άπαράμιλΑ.ος.
Αύτοι; μέ τυΰς πατριοτικουι,
ιοΐ' λογους ένεθοι>σίαζε τον <Π(.'α τον καί ?πετελΓσιθη<ταν /.ο:, ' ήρωΐσμοί πον τονς σεν δλη ή Εϋρώπη. τό τίμιον καί άγνόν ίλ ληννκάν αίμα των, τό άφοερώνω σττνν μνήμη των σεβαοτών μυυ χα' αγαπημένον μου γονέων Κων σταντϊνον Λαμπρικίιδη τοΰ Λάμ πρου καί τής Ελένης καί τί)ί Στνλιανής, τό γένος Χαραλάμ- ,ιονς Κιονζέ - Πεζά. Ώσαντοις τα Οφιερώνο) καί είς τήν μνήμην τής λατρίντής μόν σνξνγον Σοφίας, το γένος Γεώργιον Καρακονλά- χη, μετά τής οποίας άπέχτησα τρία τέχνα καί μετά τής όποία; διέντσα περ!, τα τεσσαράκοντα χρόνια εύτνχκτμένης ζωής. Αθήναι τϋ 8 "Οκτώβριον 1969 Λάμπρος ΛαμπρικΙιοης ϋΟΤΡΛΑ ΣΜΤΡΝΗ2 "Η «Ο Β0ΤΡΛΑ2» ΕΙΣλΓΩΓΉ Πρό πάσης Αφηγηυίως και ά- ναπτύξεως τον θέματος, «τα Βουρ λά Σμύρνης» ή «δ Βονρλάς>, Θε
υιρώ έπάναγκες νά άναφέρω δτι
6 γράφων τα Θέμα τοϋηο δέν συν
ί,ταξε Ιστορικόν πόνημα, άπά
I-
ίπηριικάς πηγάς καί Ιστορικά ντο
ιίς την βτιν
ΠΙΗΟΔΙΚ.ΟΥ ΙΤΠΟΤ
___________________________ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΙΧΟΜΑηΐΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙκΓη^ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΑΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΚΗ
Κυριαν.ή 27 Σεπ^εμβρίου 1970 Έτος 440ν Αριθ. φΰλλ. 2067--------------------------------------------------
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Έθνικά θέματα
22
Η ΑΡϋΣΙΣ ΤίίΗ βΗΘΕΑΑΗΗΠΗ
- ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΙ - ΒΟΜΒΑΙ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ό έθνικός Στρατός τής 'Κλ-
ί.αδος, έμπνιόμενος άπό τύ ίίν>
;ον παρε/.θόν τού, ηδυνήθη δι"
άλλη μίαν φοράν, νά σώση ;κ
τή; βεβαία ς χαταστροφής Γ,ης
την Πατρίδα, καθ* ήν στιγμήτν ό
διίθνής κομμοννκτμός τό είχεν ώ;
βέβαιον, ότι θά την ύπεδονλο>νί>
καϊ τοιουτοτρόπως θά έπέτρεπί-ν
η; <ον; ϋποψηφίονς κοσμοκρά- τορας τού Κρεμλίνου ν' άποκτή οι»ι»ν τάς απαραΐτήτους βάσει;, ; θ ναυτικού, άεςοπορίας, 0ι« νά θεαουν την Μρσόγειον θά /.ί»βοαν υπό τόν Ιλεγχόν των. Τούτο θά εσήμαινε διά τούς γνκι [ίϊοντας έκ τής Ίστορία; την υτροτηγικήν αξίαν τής θαλάσσης ταύτης, άΊτοκλεισμόν καί, έν «.*«· ·,τχεία, υποδούλωσιν, ή μάλλον ('.τά.τειοαν ί'ποδουλώσριυς τής Ε4 θώηης έκ νότον, δεδομένον ότι ίξ άνατολίδν καί έκ βοορά ήτο ιξησφσλισμένη ή δράσις στρατοϋ χα{, άίροπορίας διά των ΰποδού- 1ων χωοών τοΰ Παραπετάσματοί ζαί των γλοιωιδων σννοδοιπόρων τού βορρα, συγγενικών πρός τήν Σοβιετικήν Ρωσσίαν, άφοΰ καΐ αυτή εκείθεν ώρμήθη καί κατί- ζτηοίν τα, ίίσα κατέχει έδάφη. Τοΰς άνατρα/π (ντας υπό τοϋ 'ΒΟνιχοΰ Στρατοΰ πολιτικόν; τής Ελλάδος βά ήτο .-τολύ 6αρύ νά τού; κατηγορήση τίς ώς ήθελν. μένους προδότας, έπιδιώκοντα, α ϋποδονλώσοιιν την χιόραν εί; τ&ν σλανϊσμόν διά τοϋ δήιθεν δ>·
μοκρατικηΰ κομμουνισμοΰ, 8πι-
σθίν τού οποίον διά πάν τα μοο
ΐανμένον άνθρωπον κρύπτεται Α
κοσμοκρατορικός πανσλανϊσμός-
"Ελληνες αύτοί, θά ήθελον νά
Μΐοδονλωθή ή Πατρίς των εί;
τούς Βουλγάρους άντιπροσώπο'υς
των Σοβιετορώσσων καί μετά ΐι
να 6τη νά μεταβληθή είς σλαυι
•/.ήν επαρχίαν, άφοΰ έρημωθίί
πρότερον διά πυρός καΐ, σίδηρον;
Είς τόν γράφοντα τάς γραα-
μάς ταύτας είναι πολν δύσκολον,
Είναι άβύνατον νά πιστεύση τοι
αύτην γνώσιν καί πρόθεσιν, τοΐαύ
υπηρεσίαν τού άναδημιουργουμέ
νά ταχθοϋν ώς ούραγοί είς την
νού νπά τοΰ Εθνικον μας Σλοο-
του" "ΈΘνονς;
Α
Άλλ' είναι άνάγκη να καθοοι
σθή έντίμως καϊ, «ανευ φόθον ή
πάθονς» είς τ[ ακριβώς συνιστά
ται ή πλάνη των άνατραπέντων
πολιτικών άνδρών τής χώρας.
Είναι δ' έθνοφθόρος πλάνη
των τό γεγονός, ότι έξέλ.αβον
τόν απαίσιον κομαοννισμύν ως ο
πλήν τίνα πολιτικήν ιδεολογίαν,
ως αί λοιπαί, δσαι διέπουν τόν
δυτικόν γενικώς κόσμον. Καί ϊ
σκιαμάχουν πρός αυτόν, άπεραν
τολονουντες μέ τετριμμένα πολ'.τι
κά έπιχπρήματα, φρονούντες, ό¬
τι θά, σννετίσονν τούς κομμουνι¬
στάς καί ότι δι' αυτού χοΰ τρό.-ιοΐ'
έκτελοΰν τό καθήκον των άς ψη
φισθέντες έκπρόσωποι τοΰ ελλη-
νικοΰ Λοοϋ.
Άπησχολημένοι δέ κατά τι1,
πλείστον μέρος τοί χρόνον των
με τήν απαισίαν κομματικήν ονν
αλλαγήν πρός χάριν εαυτήν καί
των ψηφοφόροιν των, την σνναλ
λαγήν ήτις δθετεν είς την πθΐό
την γραμμήν άτομικά ή καί όμα
δικά σνμφέροντα καϊ συστηματι¬
κώς παρεμέριξε τό συνολικόν ί-
θνΐκάν συμφέρον, Ιστω καί 8λ'
τουτο θά παρέβλαπτε τήν στενήν
κομματικήν νοοτροπίαν, δέν ί*·
φρόντισαν νά μελετήσουν σο6α
ρώς τί έστί διεθνής καί έλλην*
φωνος κομμουνιομός, όποία ϋπήρ
ξε καϊ, συνεχίξεται ή δράσις τοι>
κατά τοϋ δυτι.κοΟ κόσμου καί κα
τα της 'Ελλάιδος είδικώτερον καί
τίνες πραγματικαί κίνβυνοι έπε-
κρέμαντο εναντίον καί τής άνθρω
πότητος καί, τοϋ "Εθνους ημών.
Των Δεκεμδρΐανώ'ν ή έγκλημα,
τική Λπόίτ,ειρα, άμέσως μετά τήν
ξενικήν κατοχήν, ήτις εΐχε τα-
λαιποιρήβει τάν Ελληνικόν Λαόν
καί άφηκεν ερείπια τεραστία
πρός άνασνγκρότησίν τού, ΰλικήν
καί ηθικήν ενομίσθη, κάχιστα, ν
πό των πολιτυκων ώς άπλοϋν κο»ι
1437, άφοΰ τελεία*»· μκ'ι
σειρά άπά έπισκ-ενές —ά τείχη( ό
[ Ιωάννης τίΐξίδεψε — ήν Ιταλία.
Υΐά νά προσφέρ«ι στόν Πάπα την
υποταγή τής Έλληννκής 'Εκκλη
αία·ς, κα), νά έξαοφαλίσει Ιτσι τή
<5οήΊθειά τού. Ή «"Ενωοη» των εκ κλησιών γιορτάστηκε τάν Ίούλιο τοϋ 1439 στή Φλωρεντία, άλλά δέν εγινε ποτέ δεκτή άπό τό Γέ· νος. Άντί βοηθεία, μονάχα έσ»,) τερνκές δτχόνονες |φίρε —6 Βν- ξάντιον, καί προκάλεσε άπό πά- νω καί τίς ύποψίες τοΰ Μου- θάτ. Εΰτυχώς αού οί νίκες τοϋ Οΰγγρου 6οε6ό6α Ίωάννη Ούναά άδη στή Σ εροία καί στή Βλα- χία (1443, 1444) τόν άνάγκαβαν και τότε ν' άναβάλει κάβε έπίθε- ση εναντίον τής Πόλης. Άργότερα, ΰστερ' άπό την πά νωλίθρία των χρι.στιανιχΰ>ν δυνά
μεο« στή Βάρνα τό Νοήινβριο
τού 1414, προτίμηοε ν' άσχοληβεϊ
μέ την όλοκλήρο)ση τής έξουσί-
ας τού στίς αλλΐς έλληνικές χώ-
ρες, ν' ϊτσι δφησε τήν Πόλη ά
νενόχλητη ώς τύ θάναιτό τού
(1451). Τάτε ϊγινε σουλτάνος
των Τοΰρκων, <ΐέ ήλικία εϊκοοι μόλις χρόνων ό Μωάμίθ Β' 4 κατακτητής. Στήν Κωνσταντννούαολιν 6ασ{- λει,'ε άπό τίς άρχές τοΰ 1449 ό Κο)νσταντϊνος ό ένβέκατος δ Π« λαιολόγος. ΤΗταν ό τελευταίον Κίονο-ταντϊνος, ό γραμμένος ώτό τή θεία βούληβη νά κλείσΐι την ίοτορ{α των Ινβεκα βυζαντινων αιώνιον μέ τόίτη δόξα καί μέ τό- την έβκεμμένην .τροδοβίαν. 'Απο | ματικόν επεισόδιον τοϋ έλληνοφώ μένει νά σνμπεράντυμεν ότι πρό χηται μάλλον περί άσυγγνιόβτου ιλάνης, ήτις όμως καταντα έγ· /ληματική καί ταυτόσημος πρό; την ποοδοσίαν, έν τοιαύτη δέ πτ ριπτώβει όρθότατα πράττων ό Έ θνιχός μας Στρατός ανέτρεψε τούς πλανηθέΛ'τας πολιτικούς βν Ορος καί διέσωσε τήτν εί τής ύποδουλώσεως. Διατ}, Γ>
μως, καίτοι παρηλθον τεσοαοά
χοντα μηνες άπό τής άνατροπής
των, οί έν ενεργεια τότε πολιτι
κοΐ δνδρες δέν άνεγνακ?ισαν άκό
μη την έθνοφθόρον π>.άνην των
χαί οέν Ισπευσαν, 8ϊν σπεύδουι
νλ την δμολογήσονν καϊ
______________Διευθυντής - Ίδιοκτήτης; ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΜΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐσ: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΟΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ
σο μεγαλείο, μέ δσο την εΐχε ά-
νοίξει ό Κο>ν<ηαγτϊνος δ πρώιτος ό Μέγας. ΕΙχβ στε<ρβεΙ στό Μυστρά στΐς 0 Ίανουαρίου τού 1449 <τέ ήλι- ■χιά σαράντα πέντε χρόνων, *σΙ εΐχε ερθει στήν Πόλη στ ίς 12 Μαιρτίου τού Ιδιου Ιτους. "Ηταν ύ μόνος ίίασιλέας τοΰ Βυξαντί «τι ποίί δέν στέ<ρθηκε σττιν Ά- γία Σος-ία. ΕΰρικΛίε πώς μιά τέ τοΜΐ τελετή ήταν Λταίριαστη μ? τίς περιητάο-εις τοΰ κράτους τού καί τοΰ λαοΰ τον. Ήταν τύπος ά ^ωχερου, πολιτισμίνου άνθρωπον. ΑΙσθανόταν σάν πολίτης κ* ϊκρι- νε. σάν αότονράτορας. Ή γεννβΐ ύτητά τού ήταν μιά φυστκή χι' πί«Θόιρμητη έκβή|λο>ση τοΰ ψντχι-
νοϋ τού ιιεγαλείου. τΗταν ίνας
όν0ρ<,>πος βαβανιοιμένος καί, ηι-
κραμένος άπό τίς σνμφορές -ής
δικίς τον ο<αί τοΰ Γένονς τού. Ήταν γεννημένος γιΑ νά γϊν»ι ό τελευταΐος αύτοκράτορας ενός Ιθνονς μεγάλον, πού βριοκόιταν «Ιώνες τιόρα <τέ άγωνία, χτυπη- μένο ΛπΛ ανατολή κι' άπό δΰση. Ήταν ταγμένος νά σηκώβ'ει άπά νιο τον τα «ρίματα τοΰ λαοϋ τον, «αί νά γίνει ο ίδιος Θυσΐα ντά τή δάξα τού καί γιά την ανάστα *ή τον. Άντί κορώνα τόν άκάνιθινο οπέ<ρανο τού μαρτύριον- τόν εαανε φωτο στέφανο της δόξας, κ' Ιγινε ό Μάρτνρας καί ό "Ηρωας μέσα στούς μάρηυρίς καί τούς ήρωες τΓ,ς Φνλής τον. Οντε δμω; τό θάρρος όντε ή ■τολιτΐκή δραστηρ<άτη|τα τοΰ Κων <παντινον μπορονσαν νά βώσονν τό Βνξάντιον άπό τό 6έ6αιο άφα νισμό τον. Ή Πόλη ήταν πιά ντά τούς Τούρκονς, μέσα στήν ΟΛέραντη αύτοκρατορία τονς, ? να όχληρό έμπόδιο πού χώριξε τίς άσιατικές άπό τ!ις εύρωπαϊ κές τους κτήσεΐς, Ενα ξένο σώ- ιια πυύ «πρεπε νά λτίψει. Αύτό «κριθώς εγινε ό σ«οπός τοϋ και νούριγιου σουί.τάνον. Ό Μωάμεβ ί/ονψε τίς άληθινές τού σκέψεις, ίίχηΐου νά στεριώσει τήν έξονσία ι όν, καί δέχβηκε μέ εύμένπα τούς πρέσβεις, πού ήρθαν νό ιτόν σνγχαροΰν άπό μέρους των χοκτπανών ήγεμόνων τής Άνατο λής, τοΰ βασιλέως τής Τραπε- ζονντος, το>ν δεονΐοτών τής Π ε
λοποννήσον, ιτών Λατίνων ήγε
μόνων Λέσδον, Χίον καί Άκαρ-
νανίας, των 'Ιπποτών τής Ρόβον
καΐ, των Γενουατων τοΰ Γαλα-
<*Ομοίως καί οί έν Κωνσταντι νουπαλει τότβ οΐκονντες δύστη· νοι Ρωμαΐοι καί δυστνχεΐς συν τώ δεβπότη ΚωσταντΙνω», διη γεΐται δ Δούκας, «μαθόντες καί αύτοι την έναλλαγήν τής ήγεμο- νιας, ϊβτειλαν πρέσβ&ς χάριν χαραμυθίας καΐ, τής άρχής τήν καθΐδρίαν προσαγορεύσοντες, τί ντς τίνα; οί αρν&ς τάν λύκον, οί στρουθοί τόν όφιν, οί ψυχορρα- γουντβς τάν θάνατον. 'ΕκεΙνος δέ... φιλκχόν προσωπεΐον ένδν- «ιείς ώς μαθητής τού μεταμορφ« βέντος είς όφιν Σατανά, άποοέ χεται τήν πρεσβείαν καΐ νράφει νέας δκΐ/Θήκας, καί όμννει θεόν <οΰ ψΐυδοπροφήπου κα), τάν σννιό νυμον αύτοϋ προφήτην καί τάς μι αράς αύτοΰ βίδλους καϊ, άγγέ- λου; καί άρχαγγέλονς τοϋ στέρ- γειν καί έμμένειν έφ' δοου ζω- ής αύτοΰ έν άγάπτ; καί, όμονοία μ«τά τής πόλεως νο/ τοϋ Λ«χγγ<'>
τού Κίανσταντίνου συν π&σι τοί;
περιχώροις και πόλβσνν υπό την
αύτην δεο—οτείαιν, καΐ την εθνοι
αν καί διάθεσιν ήν έκέκτητο Λ
πατήρ αύτοΰ μετά τοϋ βασιλέως
Ίωάννον τοΰ σροβεΛασιλευκότος,
κα1^ τοϋ δίοπότου Κωνσταντίνου
τοΰ νυν, έν αύτη τή γνώμη καί
αυτάς ζήσαι υλχ τεβνηξαΐ...».
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σννεχίζεται)
"Επί τή 48η έπετείω τοΰ μαρτυρί ου τ»υ
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΥΙΪΗΡΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ.
'Εγώ είμΐ ό ποιμήν δ καλάς. Ό ποιμήν δ καλάς την ψυχήν αύτοϋ
τίθησιν υπέρ των προβάτων ΙΩ ΑΝ. Ι, 11
'Τπό Ι. ΜΤΛΩΝΑ, θεολάγου
3ον που Βρήκε την Σμύρνην σχετικώς
Άλλά τ<νν μεγάλην αυτήν ήμέ ήρεμον. Δέη· εΐχαν φθάσει άκόμη ραν καί ώραν ό έπάρατος διχα- τα όδννηοά άγγέλματα άπδ τό μέ σμός έβώριασε κάτω μετά πατ<Ί- τιο,-ΐη καϊ κανεΐς δέν ήξερε τί συμ γου πολλου. Ή έλληνικίυτάτη Ί- βαινει. Ή πόλις διατηροΰσε την ί 6£ζ ά [ «ΣΤΩΜΕΝ ΕΥΛΑΒΩΣ» (29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΎ 1940) Τηό Γ. ΗΛ. ΓΡΒΤΟΡΙΑΔΗ Ή 29η Σεπτε.μ6ρίου 1940, εί- λόν αποτρόπαιον Ιγκλημα. Δικαί- ναι ήμέρα άποφράδας έπετείου ως πρέπει καί ή Ξυλαγανή νά έ- Σελίδες άπό τήν δραματικήν Ιστορίαν των νόν κομμουνισμοΰ, ένώ επρόκειτο περί σχεδιασμένης αποπείρας ύ- ποδουλώσεως τής έκ τοΰ πόλεμον καί της κατοχής σνντετριμμένης "Ελλάδος. Δέν έμελέτησαν τάς λειπτοιμερείας κα!, δέν έδιδάχθη- σαν, απόδειξις δέ τής έγκληματι νο1 κης έλαφρότητος μέ την όποιαν ^ ^σφεράν επομένην. συμφοράς, θά άνα-πολή- σωμενι τό σφαγιαστικόν δργιον των Βορείων γειτόνων μας, των προαιο>νίο)ν έχιθρών μας Βονλγά
ρων. Τό αίμα μας, οί πρόγονοί
μας καί οί μετέπειτα γενναίοι
"Ελληνες Εχυσαν, τό δρ7ΐον των
Βούλγαρον, τήν ομαδικήν σφα
γήν τής ήρωϊκής μας κωμοπόλε-
ως Ξνλαγανής, καΐ, τής ωραίας
μας θράκης, τής Κομοτινής, ο-
πον οί βάρβαροι καί έγκληματίαι
Βονλγαρυι εξετέλεσαν, ούχι μο
νόν τονς άρρενας, τούς δυναιιέ-
νονς νά φέρωσιν δπλα, άλλά κα:
γέροντας. Τό όλοκαΰτωμα της Ξυ
λαγανής καί των πολιτών αυτής,
χωρίς ουδέ μίαν νά δώσονν λα-
βήν' απλώς καί
"Ελληνιν
Άνατριχιωμεν άναμιμνησκόμε
εκείνην
Ικριναν τα Δεκεμ&ριανά, είναι, Αλλα
ίτΪΛτ άλλοις, καί αί μετά των έλ- σων και τοσων
ληνοφώνων κομ+ιοννιστών δια λ^ων- έκτό5 τ
εκτέλεσις, το
άθώων ΙΕλ"
-υλαγανης
πραΥίι«τρύσεις καί έρωτοτροπίαι
τών πολιτικών κομμάτων, ίνα έ
««"«-ής) την 2!»ην Σεπτε,μβςί-
ου 1941. τοΰ ^ξάτον καί τό όλο·
ξευρεθή οίοσδήποτε- τράπος συμ ! *ουτωμα των Φιλιππων την 4ην
βιβασμον καί... σνννπάρξεως μετ', Όκτωβοιου 1941, δέν ί,ταν ϊργον
αυτών.
ΕΠΙΧΤΟΛΛΙ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Λαμβάνομεν την κατωτέρω επι τιμής καί εΰγνο>μοσννης διά ιάς
ττολήν:
Αθηναι 24 Σεπτέμβριον 1970
Άγο«—τέ Σ ωκράτη
Εί; τόν ά7«πητόν «Προσφυγι-
Ίόν Κόσμον» τοΰ Όκτωβρίον
1966 κα), νΛ0
τίτλον «ΟΡ-
ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΙΣ» 8
ϊραφες; Κατόπιν προτάσεως
•Τ(?ός τό Δημοτικόν Συμβούλιον
Άθηιναίων τοΰ Δημοτικόν Συμ
6ούλον Άθηναίιον κ. Ιωάννου
Κ. Άκριθάκη, «"Οπως κάθε χοΛ
^ον καί τ»ΐν πρώτην Κυριακήν
τού δεντερου δεκαήμερον τού Σ >
*βίον, ήμερομηνίαν τής Μικρασια
τικής Καταστροφής, κ.ατατίβεται
ί«ό τού Δήμον Άθηναίίον δάφνν-
νος στέφανος είς τόν άδρΐάντα
ίοΰ ΈΘνομάρτνρο; Χρνσοστόμο>
Σ χα[ (ς ειδικήν προ τού
τελετήν είς μνήμην των
έθνομαρτύρων τής Μικραον.τ:.-
% Κατσχπροφής, πού κατεσφά-
άπό τάς όρδάς τόίν μαι-
νομένων Τονρκο>ν κατά τάν έπά
&ατον Σ)6ριον τον 1922».
Ή πρότασις μόν αβτη ϊγινε »>
οφώνος δεχτή άιπό τό Δημικι-
χόν Συμδούλαον διά τής «π' άρ.
£08)24-10.66 πράξεως τού.
Δυστνχως ή ένεστώσα Λημοτι
^ άρχή ήγνόησε την άπόφασ^
ταύτην. Ό άγαίΐητός φίλος και
°"1ιμαθητής μόν Μιλτιάδης Κο-
Ρονοπουλος τ)δη Πράεδρος τοί
Λμοτικοΰ Σνμ,οονλίον Άθηναίω>
οποίος ώς Σμνρνιός 8ξη<τε τό Μιχραοΐατικόν δραμα, βς άναοι ήει τ& πρακτικά τον Δημοτικοϋ καί Λς μεταβτΐ να "βταιθέση στέφανον, δστω κα! άθ Υ™, είς τό μνημεΐον τον 'Κθνο ^ς Χρνσοοπόμον καί εΐ'" των μνριάδιον σφαγια<τθίν Τ(ι>ν πατέρων καί άδελφών μ«?·
Ή "Ενωσις των άποφοίτιον
Τίίς ΕύαγγελικΙ|ς Σχολής
ν1?. τής όποίης τι»γχάνω
όος( Εκανε τό καθήκον της
"αταθέτουσα δάφνίνον στίφανον
ρί? ΐό ιμνημεΐον τοΰ Έθνομάρτυ
*°ϊ Χρνσοστόμον, διά τοΰ Ποοε'
°0ου αυτής Μιχ. Άνασταβιάβον
Κθ τοΰ Πανεπιστημίου
γγηοί τοΰ Πημ
Αθηνών, ώς ελάχιστον φόρον
θυσίας καί τό αΐμα. πού
ραν οί πατέρες μας κο} άβελφθί
μας γιά τήν Ιδέα της ΕΛΛΑΔΟ"
καί μόνον τής ΕΛΛΑΔΟΣ.
Εύχαρκττω θερμώς διά την »ι><» ξενίαν. Μ' αγάπην Ίίοάννης Κ. Ά-κριθάκης ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Είγε, τίς την εταιρείαν ψν- γείων «Βέρα», ή όποία απεφάσι¬ σε νά αή πςοβλαμδάνη προσωπι¬ κόν «τριχοφόρον» (μέ μαχρνά μο,λλιά καί γένεια). Οί νπδ πρόα λήψιν «μακρνκομόοντες» ΰάλ ά ι μόνον τ<ον Κομιτατζηδων, άπο ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ βλεηόντων είς την τρομοκράτησιν καΐ, τελείαν εξόντωσιν τοΰ άκραι φνοΰς έλληνικοΰ πληθυσμόν, δ- στω καί άν δ~Θώμεν δτι έκ τοΰ Κοαιτάτον ήρνετο την δύναμιν ή υπό τόν καθηγητήν Βόγδαν Φί- λωφ κυβέρνησις τής Σόφιας. Αί συστηματικαί καί προγραμ ματισμέναι αύται έγκληματιχα; ρφαγαί, μέ έπίκεντρον τήν Λρά- μαν, Καβαλαν καί Κομοτηνήν (Ξν λαγανή), δέν είναι δΐΑατόν νά ήσαν ϊι?γον τοϋ ΒουλγαρικοΟ Κο μιτάτου καί μόνον. Τούτο δέ διά τούς εξής άδια- σείστους λόγονς: ι Παρεϊδεν ή |στ<ο ήνέχ<)η τάς αιματηράς σφαγάς Δοξατου Φι- ) ίππων καΐ Ξυλαγανής, ή ύ.τό τύν κα'θηγητήν Βόγδαν Φίλοιφ κνβέρ νησίς τού, οέν εζήτησεν δμως εύ θύνας δ Βασιλεύς Βόρις ό Γ', 6έν εκαυτηρίασαν τάς σφαγάς ή Σίγκλητος τοΰ Πανε.ιιστημίον τής Σόφιας καί αί λοιπαί Άνω- ταται Σχολαί Σόφιας ήδιαφόρη σαν διά τό όιιαδικόν καί στυ*/Γ ράν εγκλημα οί διΐίηγορικοΐ, οί Ί- στρικο!, καί λοιποί σνλλογοι τή; Σόφιας. 'Εσίγησαν διά τάς σφα γάς τα έπιμελητήρια καί αί λοι¬ παί κεντρικαί δργανχόσεις τής Σ» φιας. ΰπάλ- λη/ν.οι καί εργάται παραπέμπον- κατά πρώτον, είς τόν νοι>-
ρέα, καί Ιπειτα, μετά τήν άπαλ
λαγήν των άπό τάς περιττάς τρι
χας, διορίζονται. θερμά σΐ"
χαρητηρια διά την άξιομίμητον
απόφασιν τής περί ής πρόκειτοι
ίταιοείας-
ΘΕΛΟΜΕΝ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩΜΕΝ
Είς την, κατά τα Ν. Δ. 499)
70 καί 675)70, καταρτισθησομέ-
νην 60μελή Σ υμβουλευτικήν 'Ε-τι
τροπήν (Μικράν Βουλήν) Θέλο¬
μεν νά ελπίζωμεν, δτι Θά ληφθή
μέριμνα διά την έκπροσωπωσιν
-χαί τοϋ κόσμον των προσφύγων
δι' ανάλογον άριθμοΰ μελών, λαι:
6ανομενον ύπ' δψιν τοϋ δγκου αύ
των καί τής μεγίστης σνμβολής
των είς την ανάπτυξιν τής χώ¬
ρας είς δλονς, έν γένει, τούς το
μεϊς, οϊκονομικούς, έμπορικούς,
καΐ
.αγανη
^ονομασθή Ίερά Πόλις τής θρά
κης, ΰστερα άπύ τάς Ίεράς Πό¬
λεις Μεσολογγίον καί Δημητσά-
νης (Γορτννίας) καί πρέπει ή 29
Χεπτεμβρίου 1941 νά έορτασθή
μεγαλοπρεπώς καί νά είχεν ήδη
τονισθή μέχρι σήμερον καΐ, ή άνά
λογος Έκκλησία, είς τόν Ιερόν
τοΰτον χώρον, δπον Ιχονν ταφη
τα 29 σώματα των γενναίων ήρώ
(«ν μας καί μέχρι σήμερον δέν ί-
χει καθορισθή ή 29η Σεπτέμβρι¬
ον 1941 ώς έορταστική καί έθνι-
*ή έορτή τής ίεράς πόλεως Ξν¬
λαγανής θράκης.
Τιμώμεν καί γεραίρομβν την
μνήμην των άθώων θυμάτων που
επεσαν ί>πό τάς σφαίρας των ά-
γρίων σφαγέων απλώς καί μόνον
διότι ήσαν ήροες "Ελληνες καΐ θε
ματοφύλακες των ίΓψηλων ίερών
παραδάσεων τής αΐωνΐας μας φυ-
λής, εύθντενείς καί άγέρωχοι.
Στώμεν ενλαβώς πρό τής μνή
μης των άθώων μας θυμάτων.
Ή μνήμη τονς ϊσεται αΐωνία
καί άγήρως.
Γ. Η. Γρηγοριάδης
ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (λΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοο συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΓ
τέως δνευβυντοθ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ
Τοΰ συνεργάτου μας
κ. Δ. Κουτσογιαννοπούλον
Βρέθηκα στήν άγαπημένη μου
Δράμα,' νστβρα άπό 40 χρόΛΊα.
ΕΙδα κεΐ τούς παλαιούς μα6η-
τές μου καί μέ σνγκίνηση θυμη
θήχαμε τή ζωή την παλαιά καί
τα δάκρνά μας βτάλιααν τό μά
γουλό μας.
Καί, γνωρίσαμε κεΐ έναν βράχον
ήθικής, τάν ΠράεΛρον τοΰ Λαο-
γραφικοϋ Σνλλόγον Δράμας, €θί
Κομνηνοί> κ. Εύριιάδη Σαμλίδη,
π'ούναι ύποστηρικτής παντός
II
όν
τΐσκοΰ ϊργον. ΕΙδαμε μετά χα-
— 4ον —
Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΕΛ
ΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ
Ό όρΛανωτής τοϋ
<πρατοΰ στρατηγός Λίμ,αν φόν ς πασάς, ϋπέδειξΐΓ στήν δτι ή λιια τοΰ τονρκιν.οΰ έδάφους και τοϋ στρατοΰ έπ.όάλλει τήν άπο- μα,κρννση των έλληνικών πληβτ' σμών τής Άνατολακής θράκης κα'^ των διπικών Μικρασιατικων παραιλίων, τής Αίολίδος καί Ίω· νίας, μέ τή δικαιολογία δτι μποί' ροΰσαν νά χρησιμ«ΰσουν σάν κα τάσκοποι καί .-τληροφοριοδότες τοϋ έχθροΰ, σέ περίπτακτη δέ εισ (έολής νά τοΰ παράσχονν καί Εμ- ίΐραΜτη βοήιθεια. Τονς υπέδειξε 5- τι ή δημιουργία πρό των σννό- ριυν μιάς ζώντ^ς κατοΐΛίθυμένης ά πό άμιγή καί συμπαγή τονρκικό πλτ(θτ«μό άφαιροΰοε άπό την έλ- ληνι«ή κυβέρνηση τα περϊ, ΰποδού λων άδελφών έπιχειρήματα· Ό Μιχ. Ροδάς στό βιβλίο χον «Πώς ή Γερμανία κατέστρεψε τόν Ελληνισμόν τής Τονρχίας>,
γράφει γιά την άνθελληνική δρα
οτηριότητα τοΰ Γερμανοΰ αύτοΰ
στρατηγοΰ, τα εξής:
«Αύτάς ό άριχηγάς τής έν Τουρ
κίο; άποστολής
Λίμαν φόν
Σάντερς— πεοιοδεύίον άνά την
Μικράν Άοίαν καί άντιλαμβανο-
μενος την «ύραχττίαν καί την δύ¬
ναμιν τοΰ έλληνακοΰ στοιχείον,
δέν εδίστασε νά είπη πρός τάς
τονρχικάς Αρχάς, ενώπιον καί
"Έλληνος επίσκοπον άκόμη), διά
τούς "Ελληνας: «Αύτοί'ς ίδώ, τί
ρας τάν κ. Βίκτωρα Παπαβοπον του? ψνλάτε;>. Δεικνύων δέ είς
λον, ενα Πόντιον σννετδν καί σο τ°ΰε Τονρκους τούς έλλΓ,νικονς
φόν, ι ναοΰς μέ τα κωδωνοστάσιά τοί ν
χαί τα έλληνικά σχολεΐα, εΐπί:
ί'Ενόσφ άφίνετε αύτά έδώ, έσείς
βά εΐοθε οί εϊλωαες ΐών 'Ελλή-
νων».
Ό Γεώργιος ΠαπαΛόπονλος.
άρχΐίρατΐικός έΛύτροπος τότε τοϋ
Μητρο—'λίτον 'ΕφΑσον, στήν έ-
παρχία Κεμερίου τού Άβραμμντη
νοϋ Κόλπον, στό 6ι6λ£ο «Κεμέρι-
ον» (.Αθηναι 1919), γράφη ότι
δταν τό
των βιωγμων
βιομηχανικούς, κοΐνωνικονς
πολιτιστικούς.
ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΗΡΙΑ
ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Τό Υπουργείον Κοινωνιχών Τ '^ζ ■ιοιοδτον σΐσβανόμίθα καί
ών, δι' έγκνκλίον διαταγής! ώς τοιοϋτον στηλιτενομεν το δμα
Άλλά τί νά είπωμεν διά τήν
άναλγησίαν έξιχνονμένην μέχρι
σοιδισμοΰ κα^ αυτής τής Ίεράς
Σύνοδον τής βονλγαρικής Έκκλη
σίας, τής δποίαζ τήτν ευθύνην δέν
ιιαλνϊΐτει οΰτε τό τότε νφιστάμε-
νον σχϊσιια τής 'Εκικλησΐας, τό ό
ποίον ό άΐί.μνηστος Άρχιεπίσκο-
πος Αθηνών καί πάσης "Ελλάδος
Κνρός Χρι«όστομ.ος, καθητγητής
τής θεολογίας τον Εθνικον μας
Καποΐδιστριακοΰ ΠανεπκΓτημίον
Αθηνών, δ σοφός περί τα Θεολο-
γιχά, διά των ώραίων καί Ιστοοι
κων τον έπιχειρημάτων, διεπρα-
γματενθη, τό έτος 1932, είς τό πε
ρίλαμπρον καί ιστορικόν τον Ερ¬
γον, τδ «Περί, σχίσματος 'Εκκλη
σιών Ελλάδος καί Βονλγαρίας».
Πάντα ταυτα καταμαρτυροτΧη
τάς ευθύνας τοϋ πολιτικόν, έπι-
στημονικοΰ καί πνενματικον έν γε
νει κάσμου τής γείτονος.
τού πρός τα Κέντρα Κοινονιχής! δικόν καί στνγερον ϊγκλημα της
Πολιτικής, εντέλλεται όπως, μέ- Ξυλαγανής
1οι Χυς τοΰ 1970, Ιχουν ρυθαι| ΆχτινοβολεΙ ό ίερος της ίκα-,
^ όρκττικώς, δλαι αί έκκρεμεΐς τόμβης τής ΰνλαγανης (Κομοτη-
Ϊθέσε.ς χορηγήσεως παραχωρήσης) Τύμβος δ.αλαλων ίνα την
τΐρίων προσφυγ,κών άκΐνητων. Ι 'ΤφήΛΐον, τ» Φτ. ε ς μας Σ άββαν
Νυκ. Γεωργιάδη, τάν Θτόδ. Πή.
τόν
ι.αΐ άλλους.
Τόν χ. Αθαν. Τριανταφνλλίοη,
τόν εύγενέστατο αυτόν άνθρωπο,
ό οποίος τόσον μάς έξνπηρέτηοί
Ό Ιδιος έκδίδει τήν τόβο άγ^
πητή ίφημερίιδα των Προσφνγοη',
«τόν Άκρίτα».
Καί πάλι θά έπκτκίφθοϋμτ ι*νν
άγαιπητή αύτη πόλη πού μάς Ε-
των 'Ελλήνων τοϋ Άδραμμντη-
νοβ Κόλπον εΐχε πραγματοποιη¬
θή καΐ ό Λίμαν φόν Σάντερς διά
ιιΐαν άκόμη φοράν περιώβενε στά
μερη έχεϊνα, δ Τονοκος δήμαρ-
γος Άδραμμυτίου καί πρόεβρος
τοΰ Νεοτονρκικοΰ Κομιτάτον τής
περιοχής, προβφωνών τδν στρα¬
τηγόν, εΐπε τα εξής:
«Τό πρόγραμ.μα όπερ ίδώσατε
υμεϊς, έφηρμόσαμεν κατά γράμ-
μα «αί ή^Οη ζδ>μεν έν ήσνχία».
"Τποδεικνύοντας τήν εξόντωσιν
τοΰ ελληνικόν" στοιχείον ό γερμα-
νυς στρατηγός, έξυπηρ«τοϋσε στό
<5ρ<έραιο τίς ΙμΛεριαλιστνκές έπι- διώξεις τής πατρίδος τον, ή δποία άποδλέποντας νά διειββύση οίκο- νομι«ά στήν Τονρχία, μοιραίως θά σνναντοΰσε τού; "Ελληνες καί τούς Άρμενίονς, σκληρούς άντα- γωνιστές. Τό διεθνές καί ίσωτβρικό πο- λιαικό κλϊμα ηταν κατ' εξοχήν εΰ νοΐκό γιά την άνάληψη δράσης. Εξωτερικώς ή 'Ελλάδα ήταν α- πομονωμένη, ένώ ή Τουρικία ήταν άντνκείμενο διαχΰσεων καί θωπιει- ων άπό τίς άνταγωνιςόμενες Με γάλες Δυνάμεις, ποία θά έπττΰ- χη νά τήν προσεταιρισθή. Έσωτε. ρικώς ή {χβροπάθεια κατά παν¬ τός ελληνικόν, βριισκόταν σέ πρω τοΐρανή εξαρση σ* δλα τα «ΐτρώ- ματα τοΰ τουρκικόν λαοΰ. τΗτον καιρός νά μιπή <ή. έφαρμογή τΰ δό^μα «ή Τουρκία βτούς Τοίρ- ωΜια 6αδ£ζ€^ άκάθεκτα πρός τόν όλεθρον. "Ημείς σκιαγραφούντΕς τόν μεγάλον "Ελληνα, τόν μαρ¬ τυρικόν έν Ίεράρχαΐ; Χρυσόστο- μον τάν Καλαφάτην, άνττιπαρερ- χόμεθα τα πολιτικά γεγονότα. Ό Ιστορικός &ς κρίνη αύτά. Μόνον μετ' δλγους ψυχής δια.τιστου»ιρν ότι ή γή τής Ίο>νίας απωλεσθη
ένεκα τοΰ διχασμού.
Ή Μι«ρθΛΤΐατική Καταστροφή
είναι έργον καί άποτέλεσμα αύ
τοΰ. Τουτο ετόνισε καί ό πολν
κλαυστος ίν έ.τισκόποις Μητροπο
λίτης Μηλιτοιιπόλεως ΊερόΘεος,
δ έν Άγίω "Ορει έγκαταβιώσα:
την σνμφοραν.
Ό διχασμός ίθλιβε ΒαΘντατα
τόν Χρνσόστομον. "Οταν, αρχάς
τοϋ 1921, ίνα ά«όγε>μα έπεσκί-
βίς την ίδραν τής Μητροπό¬
λεως 'Εφέσον, τό Κορδελιό, τόν
πολύν εκείνον Μητροπο·λ[τηΛ' Ίω-
ακείμ τόν Εύθυμονλην, είπεν εί;
αυτόν:
€*Αγιε άΑιλφέ, βλέπω λέιβητα
νποκαιόμινον. Ή "Ελλάς δταν ή¬
το ήνωιιένη, «Ις κρισίμονς στι-
σνντΐ<Ησμ«ντ)ν της κίνησιν. Πρός τό Οράδυ τής 14ης Ανγονστον, Ε¬ κυκλοφόρησαν μερικαί άνησυχα- στικαί διαοόσεις. ΟΙ πρόκριτοι τής Σμύρνης εζήτησαν πληροφο¬ ρίας άπό την διοίκησιν καί τού; εδόθη ή απάντησις «ότι τα ίΐάν- τα βαίνουν καλώς»! Έν τούτοις, δ Χρυσόστομος δ· αισθάνετοι τόν κίνδυνον. Σννι- κΛλεσε τήν νύκτα είς την Μητρό- πόλιν διαφόρονς παράγοντας καί τούς ανεκοίνωσε τάς προαισθή- σει; τού. Κατά τα ξημερώματκ τή; έπομεΛΐ)ς (15 Αύγουστον) αί διαδόσεις πήραν σνγκεκριμένην Μορφήν. Οί κάτοικοι ίπληροφορή- Θησαν δτι διεσπάσθη τό μέτωπον ότι εξεκενώθη τό Άφιόν Καρά Χκΐάρ καΐ, δτι ό έχθρύς προχώρει πρό; τήν θάλασσαν. Είς τονς δρό μους ενεφανίσθησαν χαροώμενοι οί Λεβαντϊνοι καί οί "Εβραϊοι. Κα τα τό βράδυ, φθάνουν οί 5 άπά τό έσωτερικό. Ά φηγοβνται τρομακτιαά πράγματα, διά την δράσιν των σνμμορΐων, πον ανεθάρρησαν καί κτυποθν τόν γμάς έθαινματονργει... Ή διχό' ελληνικόν στρατόν άπό τα πλά- νοια τίτις «νεφανίσβη τώρα είς τάς καρδίας των κρατούντων τάς τύχας τής Ελλάδος, φοβθμαι μήπως άΑτ)γήσει την γήν αυτήν κα'^ ημάς, είς τόν "Αδην. Τίς μοί δώση όάκρΐ'α "νγχ κλανσω, άδελ- φέ Ίωακίίμ, 6λέπ(ον αύτην την κατασταβιν;».. Τα προφητικά αύτά λόγια τοθ Χρυσοστόμου δέν ήργτ(σαν νά έ- ϊΐαληθεΰσοΐΛ'. Τα πρώτα νίφη τής Μικραοιατική; Καταστροφήί έυ.- φανίζονταν άοχάς τού 1922. Ό Χρνσόστομος ηγωνίσθη κατά τοϋ διχασμοΰ καί υπέρ τής σνναδελ- φωσεως. "Εποαξεν ό,τι ηδυνήθη. Τα πρωί τής 13ης Ανγονστον 191Τ2, ήνοιξε* ότάςυςτήςΜΕγάλη:: 'Ιδέας. Τό δνειρο πέντε αιώνιον για. Οί κάτοικοι ξαγρυπνοον. Ό¬ λην τίν νύκτα ά Μητροπολίτης 4- πισκεπτεται τάς συνοικίας καΐ .τροσ.ταυεϊ νά .ταρηγορηβη τα π).ή θη. Ή 16η Αύγουστον Κδωσε τον τόνο τιΐς φοβεράς άπελπισίας. Ά τελείιυτα καραβάνΐα προσφύγων φ6άνοι>ν είς την Σμύρνην.
Οί Λεβαντίνοι διαδίδονν ότι δ
ελληνικάς στρατάς ΛιεσκορΛίίΤθη
είς ατακτα σώματα, τα ύποϊα φεύ
γουν .τρό; τήν παραλίαν άπό δια¬
φόρους κατευθΰνβεις, χωρΐί ηθι¬
κόν. ΟΙ κάτοικοι ζητοΰν νά φύ-
γο>ν καί ό Στεργιάδης διατάοσα
νά στΗματήση ή ϋκδοσΐ'ς διαβατη
ρίων. Ή άπαγόρεινις κντείνει
τόν πανικύν. ΟΙ πρόσφνγες μέ-
■νονν χοιρίς τροφήν. Ό Χρνσό-
ΤΙ έλληνική στρατιά δι- στομος, βοηθονμενος υπό τοΰ κλή
εσκορπίσθη. Τα μικρασιατικ.ά άρο
πέδια Εγιναν οί τάφοι χιλιάδοιν Λ-
δελφών μας, .τού ίγνώρισαν τήν
ευτυχίαν τον θρίαμβον και τής
νίκης. Σέ διάστημα ολίγων ώ-
ρων οί ανδρες τής μεγάλης στρα
τιάς μετεβ,λήιθησαν σέ ράκη άν-
θριίντινα, πού μετέφερον πρός
στήν Μικρασιατικήν παραλίαν την
αγωνίαν, την φρίκην', την παρα-
φροσΰνην.
Ό στρατός τοΰ Κεμάλ ώργα-
νωμένος πλέον ίσχνρός, μέ πλον
οίαν την ενίσχυσιν των Αλλοτε
συμμαχίαν τή; "Ελλάδος, προχω-
ρεΐ άκάθεκτος πρός την γτ]ν τής
Σμύρνης. Στά βοννά άντηχοίίν
κραυγές άγωνίας καί άπελπισίας.
θλιβΐρά καραβά'Νΐα κατενθύνον-
ται πρός την παραλία τής Ίολί-
κτϊς άκτής. Τα .ττώματα ο*κορπ£-
ζονται είς τάς χαράδρας καΐ ή
σκιά τού θανατον καλΰπτει την
Μικρασιατικήν γήν. Ή πρώτη ή-
μέρα τής διαβπάσεο>ς τοΰ μρτώ-
ρον τής Μητροπόλεως μοιράζει
I-
διοχτίρως γάλα ε'ιε τα παιδία καί
συνιστά είς δλονς ψυχραιμίαν καί
θάρρος.
Τήν νύκτα φθάνει ή πληροφο-
ρία δτι έχάβησαν τα Ιχνη τοϋ
στρατηγοΰ Τρικούπη, Δίδεται ή έ
ξήγησις δτι επαθε βλάβη ό άσύρ-
μητος, άλλά -κανε',ς πλέον δέν πι
στεύίΐ είς τα βεβαιώβεις των άς
χών. Ό Χρυσόστομος δίδει εντο¬
λήν νά κτυπήσουν οί καμπάντς
τής Άγίας Φωτεινής καί καλεϊ
τόν λαόν σέ προσίνχήν. Είς τήν
παράκλησιν παρενρίσκεται ό άο-
χιστράτηγος, δ οποίος Ισταται σνν
ΤΓτριμμένος είς μίαν γοινίαν, κρα
τώντας είς τάς χείρας τού μίαν
άναμμεΎην λαμπάδα. Ό Δεσβτό-
της συνιστά πίστιν καί καρτεοίαν.
Ή στιγμή είναι ικρίοιμο;, λέγει,
άλλά θά παρέλθη. Κα'ν θά άνα-
τείλονν πάλιν καλαί ημέραι...
(Συνεχίζεται)
Τύ διαμάντι τής Μ. Άσίας
χους».
(ΣννεχΕζεται)
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓ1ΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΧΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΘΡΙΑ
Τού «ννεργάτουΐΜΐς κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
·( Συνεπεία έ« τοϋ προηγούμενον)
Μετά τήν σννθήικη ε'ιρήνης τοΰ
Ίασΐον, έστρεψε δλη τή ποοαο-
χή της στή λύση τοΰ «Πολωνι-
κοΰ». Έπρωτοστάτησε στόν διαμε
λισμό τής Πολωνίας, τής άπέσπα
σε τή Λιθουα·νία καί στό τέλος
τήν ξέγραψε καί άπό τό χάρτη.
Ώς τόσο, ή προσωρινή αΰταπάτη
της δτι ή έπιτυχία της στό «Πολω
νικό» υπήρξε άπότοκο τής άπαλλα
γης της άπό τούς περΐσπασμούς
τοϋ «Άνατολικον», διαλν&η«ε γρή
γορα, κι' άρχισε πάλι νά δυνα-
νασχετή πον άπαρνήθηκε γιά δεύ-
τερη φορά, τή λύση τον.
Στα τελευταία χρόνηα τήν ε-
τρ'ογρ ή έπίμον'η άνησυχία δτι δ
άνισόρροπος γικός της Παΰλος,
δέν θά ήταν ίκανός, δχι νά συνε¬
χίση, χ'ιλλά ικαί νά Ιδιατηρήση το
εργο της. Λίγονς μήνες πρίν τόν
θάνατό της, σκέφθηκε νά ορίση
οιάδοχυ τον Λεκαπεντάχρονο πρω
τότοκο έγγονό της ΆλέξανΛρο
ν.ι* άποφάσισε νά τόν παντρέψη
διοχε κατά τό παρελθόν, τόσες γιά νά τόν ένηλικιώση πρόωρα.
πολλές <η»γκιν'Τ|ΐοιεις. Καί δέν άμ | Τόν άρραοώνιασε μέ την πριγκή φιβάλλομίν, ©τι θά τύχουμε καΐ πιοσα Μαρία Λονίζα Αύγονστη. ν-τάλι τής Θερμής ύποστηρίξε«>(,.
Δ. Κονασογιαννόπουλος
τής Βάδης, ένα χρνο μΐκρότερή
τον, καί την βάφτισε Όρθάδοξη
μέ τ* δνομα 'Ελισάβετ Άλεξέγιε-
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικόν Συνταξιούχου
— 3ον — ι Έδώ δΐΛκόπτιο τήν άφτ)γ7(βιν
'ΚννοεΓται ότι τα ταξϊδια αύτά καΐ ϊρχομαι είς την ίξκττόρησιν
τα λαθραΐα εγίνοντο τακτικώτα- | περί των ΒονρλΛν, βιά να μην
ια καί ετσι πολλοί, μάχιμοι Βουρ- άπομακρυνθώ τοΰ ο'κοπυυ μυυ να
λιώτες κατέφυγον είς την Έλλά- , γραψω τυ σημείωαά μου γιά τ'
οα. Λόγω δέ τοϋ δτι οί Βονρλιω άγαττημένα μου Βουρλά,
τρς ήσαν κατά 100% φιλίλεύθε-' Λάμπρος Κ. ΛαμπρικίΛης
οοι —Βενιζελΐκοί, δταν ό άιίμνΐ) λΦΠΙΡΩΜΑ
στος Έλει·Θέριος Βενιζέλος δια- Τύ σημείομα αύτό, πον Ηοφρά
φωνήσας μετά τοΰ Βασιλέως ζει τήν άπέραντη άγάπΐ| μόν στήν
Κωνσταντίνον Εκαμε την 'Εθνι- άΑηβμόνητη πατρίβα μόν, τα
κην "ΑμΐΛαν, κηρύξας έπαναστα Βουρλά, καί τού; όλησμόνητους
σιν είς τή θεσσαλονίκην, διά νύ συμπολίτας μόν, πού έμειναν γιΛ
6να. Ό Άλέξανδρος σνγκατατέ πολεμήσονν οί "Ελληνΐς υπέρ τής Ι πάνίτα στά άγιασμένα χίόματιι,
λ__^__ι., χ___£ .ι.._ αί ^ ι. 2λ.,λ · Λ ΓτΛ·ν— νη Εναντι ην τί!- ΤΊται.ϋ ΛιΐΜΎπντρΓ τη τΐιΐυ.ην ν«*ιΙ Αν νόν κί
ξρς γ
θηκε στόν άρραβώνα, άλλά άρνή Άντάντ καί εναντίον τής Γ«ομ(ΐ
^ ί ά Βλ
θηκε, μ' δλο τόν άπαιτούμενο σε-}
καί των συμμάχων της Βονλ
η, μ μ }
βασμό, κατηγορηματικά, νά πά- | γάρων καΐ Τούρκων, οί Βουρλιώ
ραγκωνιση τόν πατέρα τον. Δέν ίες, κατά τό μέγιστον ποσοστόν,
της
θά περνονσαν , πέντε χρόνια καϊ έν συγκρίσει μέ δλ?>α
θά μετανοοΰσε πικρά γιά την ά- ] Ελλάδος, ποΰ ηκολούθησαν θέλη
ξιέπαινη αυτή εκδηλώση τής νίί- ματικα τόν Βενιζέλον, προσήλθον
κης τού στοργής.
Παύλος Α' ■δικαίω— τίς
εις τόν στρατόν τής Έθνικής Ά
μννης καί συνεκροτηοαν δνο τα-
νησυχίϊς καί τίς άπαισιάδοξες,! τματα. Τό Τάγμα τοΰ Νεόκοομου
προβλέψεως τής μεγάλης μητέρ«·5
χον. "Επαυσε δλους τοΰς έκλε-
κτούς σννεργάτες της, άνέβασε
«ττην έξουσία μισητούς τνπους, άν
τιμετώπισε τή γάγγραινα τής δόν
λοπαροικιας μέ βιαστικά ήμίμΐ-
τρα, που χτύπησαν τονς χωροδε-
σβτότες χωρίς νά ικανοποΐ·ηβουγ
τούς χωρικούς, κατήργησε μέ πά
θιασμενο δεσποτισιμό κάθε Ιχνος
ελευθερίας. Στήν έξωτερική πο-
λιτικη τού υπήρξε, τό ίδιο καί χει
ρότερο, άλλοπρόσαλλος.
Ή σννθήκη τοΰ Ίασίου κΛθΐ'
ίλλο παρά είχε «ξαντλήσει τίς
ρωσικες διεκδικήσεις επί των δ-
θωμανικών Ιδαφων. Πολύ περισ
σότερο, Λέν κατεπράυνε τι'ιν μϊ-
(Συέχεια. ϊίς τήν 6ην σελ.')
Γρηγοριάδη, στρατηγοΰ έν άπυ·
οτρατεία, κα!, τελεντήβαντυς τΐ|ν
26ην τοΰ μηνός Αύγουστον 1567,
καΐ τό Τάγμα τοΰ Και>α<τε66ά. οννέκροτήθησαν κατά τδ πλείστον ί/. Βουρλκιιαών. ΜεταΕύ των έπι- λέκτων Βονρλιωτων, πον ποοσ* χώρησαν είς τό εθνικόν αύτό κι- νη.μα, ί[το καί δ έκ Βουΐίλών ο ειμνηστος 11<ιπαγρτ>γοριάδης —Λ
πύφοιτος τής Θεολογικής Σχ"-
λής Χάλκης τής Κων}πόλεως, ά-
νήο θανμάσιος, φανατι«ός 'Ε'-
λην' και ρητοιρ άπαράμιλΑ.ος.
Αύτοι; μέ τυΰς πατριοτικουι,
ιοΐ' λογους ένεθοι>σίαζε τον <Π(.'α τον καί ?πετελΓσιθη<ταν /.ο:, ' ήρωΐσμοί πον τονς σεν δλη ή Εϋρώπη. τό τίμιον καί άγνόν ίλ ληννκάν αίμα των, τό άφοερώνω σττνν μνήμη των σεβαοτών μυυ χα' αγαπημένον μου γονέων Κων σταντϊνον Λαμπρικίιδη τοΰ Λάμ πρου καί τής Ελένης καί τί)ί Στνλιανής, τό γένος Χαραλάμ- ,ιονς Κιονζέ - Πεζά. Ώσαντοις τα Οφιερώνο) καί είς τήν μνήμην τής λατρίντής μόν σνξνγον Σοφίας, το γένος Γεώργιον Καρακονλά- χη, μετά τής οποίας άπέχτησα τρία τέχνα καί μετά τής όποία; διέντσα περ!, τα τεσσαράκοντα χρόνια εύτνχκτμένης ζωής. Αθήναι τϋ 8 "Οκτώβριον 1969 Λάμπρος ΛαμπρικΙιοης ϋΟΤΡΛΑ ΣΜΤΡΝΗ2 "Η «Ο Β0ΤΡΛΑ2» ΕΙΣλΓΩΓΉ Πρό πάσης Αφηγηυίως και ά- ναπτύξεως τον θέματος, «τα Βουρ λά Σμύρνης» ή «δ Βονρλάς>, Θε
υιρώ έπάναγκες νά άναφέρω δτι
6 γράφων τα Θέμα τοϋηο δέν συν
ί,ταξε Ιστορικόν πόνημα, άπά
I-
ίπηριικάς πηγάς καί Ιστορικά ντο
ιίς την βτιν
Μικρασιατικά στρατιωτικά Διηγήματα
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΕΡΒΙΣΗ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΑΟΓ
Β'.
Τό χωρία δέν ήξρρε άπό τό θά
να,το αύτό π,αρά ίίσα τοϋς είπε ο
Άλή - Χασάν... Εϊχανε πάει οπ<< φρύδια τοΰ Άρντιζ γιά ξύλα, έ- γλύστρισε άπό τα ράχια καί τση κίστηκε μέσα στό γκρε,μνύ... δέν εΧχε μείνει όντε κοκν.αλάκι άπό δαύτηνε... χα[ πώς νά κατεί>ή κα
νε'ις στό 6άραθρο έκεϊνο νά ψάξη·
"ϋτσι, λοιπόν, ή Γιουνά άνατρά
α,ηκε άπό τόν πατέρα της, μέ ό-
λες τ'.ς φροντίδες καί την άγάπη
ποϋ βά τής έχάριζε ή μάννα της.
αν ζοΰσε' σχεδόν δέν ε"νοιο>σε λπ
τέ την άνάγκη άπό τα μητρΐκά χά
δια.
"Αμα 6ρε<θήικα/νε μέσα στό σπι τι τοις πατρρας καί κόοη, καθή- σανε άμιλητυι σ' Ινα παληό διθά- νι καί γιά ωρα πολλή έμείνανε α- κίνητοι, λές καί ή σνμφορά τουΓ θά ξεσποΰσε πιό γλήγορα, αν έ κάνανε χό παραμικρό κίνημα... ^ ι) λαδολύχναρο έφώτιξε θαμπά τι'ι ■πράσιοπά τους καί τό μΐκρό δωμά τιο, άφίνοντας μερικές γωνιές "ό σκοτάδι. Μ' §να 6αθϋ στεναγιιό δδιοοε πρώτος ση,μεΐο ζωης ό γέρο - δεί; δίσης καί ή Γιουνά έγύρισε κ<ιί τόν κυτταξε ταραγμεΛ'η. Τής εΐ- πε νά φτιάξη καφέ, καί χαΐδεύον τας τα κατάλενν.α γένεκ/ τού ήΌι< χά - ήουχα, φαινότανε άποφατ·- σμένος νά μΐλήση' τό ποόσιικτό τ*.·, επήρε μίαν εκφράση άγαθή, τί» μάΐια τού άνοιγοκ-λείνιινε κυττών τας ψηλά, λές καί προσπαθούσι· νά θυμηθή τα περασμένα, πώ; ζή» σε μιά αλλη έκοχή σέ λίγες ότι Ή Γιουνά ίφερε καφε γ.ι' «»>
τύς βγάζοντας μίαν άσημέ'νια κ·ν
.-ΐνοθήκη άπό τό πλ<ιτύ τού ζα>να-
ρι, Ιστριψε ήσνχα ε!τα τσιγαρο, ι·»
αναψε, κατάπιε μιά ρουφιξιά κα-
φέ κ(ΐί γύρισε ζωηρά οτό μερ··.
τής κόρης τού, πού τόν κυττοθσε
μέ τα τρομαγμένα μάτια της, γε·
μάτα τρνφερή άγάπη.
—Κόρη μου..., τής εΐπε μέ φω
νί| βαθειά, στοχαστική, Εφθασε τι
ώρα νθ. μάθης κι' έσύ τό μεγαΛυ
μυστλχο τής γενιάς μας, γιατί «έ
λιο νά ς>υγη άπό την καρβουλα
σου ή πΐκρα, θίλιο νά οω τα λαμ.
Μερά σον μάτια νά γελάαοννε ά¬
πό χιιρά, ποΰ δέν βΗΌΐωσες Λοτϋ
ώς τώρα.
Ήπιε οεύτερη ρονφιξιά καφε,
?φερε το τσιγάρο τού στό στόμα
*αΐ, γέμισε τό δωμάτιο μ' ίνα οιο.
στί σύννεφο άπό καπν6 μνρωβδ-
τυ. Ή Γιουνά, συμμαϊεμένη στην
ά'κρη τού βιβανιοΰ τόν κυττοΰσε μ£
άπορίο.-.., ίβλεπε τόν πατέρα της
άγνώριστο" στή μορφή τού
μια γλύκιι πρωτύγνωηη.
— Κόρη μου, τό μνστικό
γενησ.ς μας είναι τόσο μργάλο
Ιερό, ποΰ έφοβήιθηκα μεχρι
ρα πώς ή άπειρη νεότης σο-.' ίέ
Οάχε τίι ούναμη -νά τό κρατήση
χιβρΐς σ»6<ιρ<) κίνδυνο. Τώρα, ·ί- μιος, πού ό Θεός εδειξε τό μέγα- λο ιου Ορλημα, τώρα ποΰ ηηθε τό πλήρομα τού χρόνου καί δ βΛ νατος ιιπορεΐ νά μάς χιορϊση ΛιγΛ στιγίΐή σέ στιγμή. πρέπει νά. μΛ θης κα!, σύ! Οί Τοϋρκοι φύγαΜ πιά..., ό Θεός ξέρει αν θά ξαν«- πατήσουνε τοϋτα τα χώματα. Ό ελληνικάς στρατός Ιρχεταιΐ «αι τώρα τα ονειρα τής γενηάς αα^ θά ξαναζ(οντανέ·ψουνε! Ή Γιουνά έκυττοθσε μέ τρίμΛ τόν πατέρα της· τα παράξενα λό. για τού Ιοοτίνγοινε την ιης· ένόμισε πώς δ φτωχός σης τρελλάθη'κε 1 ΈκεΙνος κατάλαβε τή σκε'νι της κια χα,ΐΛογέλαοε. —"Οχι, χρυσό μου κορΐτοι, Λέν ιρελλάθηκε ό πατέρας σοτ, τη: ε» πε μέ γλύκα' ϊσοις καί αύτό νά γι νόνανί άπό τό ξ-χείλισμα τής χιι ρβς' ό Πανάγαθος δμως δεν τ.>
θέλησε. Αύτύ, λοιπόν, είναι τό ίΐν
ΐΓΓΐκδ τής γενηας μας, κόρη μοί»,
περάσανε πολλοί αΐώνες ά,πύ τΑ
τε ποΰ σ' αύτό τό χωριό έζοικΐα>.·
Χριστιανοί, άπό τότε ποΰ ηί Τοί.ι
*οι ίκόψανε 6άρ6αρα τίς γλώ<Τσ<>ί
των μαννάδίον, γιά νά μην άνι/
θρέψοτ»ν τα παιδία τους στήν ονκ'
θρησχ,εία μας. Έισφάξαε δλονς
τους ά>ιδρες, έτουρκέψανε τό. κβοΐ
τσια μας καί κ.όψατε τίς γλωισσε-,
τους, γιά νά ξεχαστή ή έλληνική
όμιλία... Τί κατορθώσατε δμως;
Σία κρτκρά ή θρησν.εία τοΰ Χρι-
στσΰ έιθέρμαινε καί παοηγοροϋϊ«'
τούς σκλαβιομένοτις προγόνο υ ι
μας.
Μέ τό πέραομα των αιώνιον συ
νηΐϋίσαμε πιά νά παντρευόμονστε,
νά κάνωμε κηδεϊες καί βαφτίσιιι
όπως οί Τοΰρκοι, την Ιδία δμως τε
λετή τήν ξανακάναμε στό κουαό
χριστιανικά...
Οί χοτζάιδες στό φανερό ομνοί
σανε τόν Μωάμεθ, ένώ στά κρν-
φα έβιαβάξανε τό αγιο εύαγγέλ:·»
στούς «ατατρεγμένονς Χρισ τ ι ο-
νούς.
Ό θεός επήρε κοντά τον τω*κ·.
ό, ούς αύτονς χοΰς μάρτυρες, κ«ίΙ
τ. λευταίος άπόμεινα έγώ μέσιτ
ι. :ούς Τούρκους, ποΰ σάν τα μερ
μήγκια μαζεντήκανε άπό τα 6άθη '
τής Άνατολής καί πνίξανε τα χοι
στιανοχώρια. |
— Καί ποίος είναι αΰτός ό Χρι
στός, πατέρα μόν, τύν ρώτησε ή'
Γιυννά, μουδιασμένη άπό τή φοΛε
οη ρντίπωσι ποΰ τής εκανε ή Λΐ-
ήγησι τοΰ μυστικόν τής γενηβς
Γ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Σύγκρουσις
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Δ. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚή
Σ' εύχαριιστώ γιά δ,τι
ιμοδδοκτες άπλόχερα ώς τώρα
την καλοσύνη, τή στοργή,
κα], τή γλτικειά σου άγάπη,
σ' εύχαριστώ ποΰ μοΰδκ»ξες,
τή συγνεφιά, τή ιμπόρα,
καί στή καρδιά μοΰ «κότωσες
τοΰ πόνου τό δρολάπτ.
Σ' εΰχαριστω ποΰ μοδδωσες
άπό την ανοίξη σου
νάχο) κι' έγώ λίγη ανοίξη
στό διάδα της ζ*)ής μου,
σ' εΰχαριστω άγάπη 'μου,
ιποΰ ΛΊά πετάιο μαζί σου,
μέ τα δικά σου τα φτερά
κατάφερες καλή μου.
Είναι σοχττό ν.αί δϊκαιο
οταν σοϋ βίνουν
τόν ούρανό μέ τ' αστοα τού
νά τόν κρατής δικό σου,
νά δώσης στή δωρήίτρια
τιιμής ένεκεν ορόρο,
καί νά τής κάμης τ* όνομα
πανάγιο φυλαχτό σου.
Γιά φυλαχτό κι* #γώ
την δγια προσφορά σου
καί στής ψυχής τό
πολύ 6αθειά τα μύχια,
όλον τόν κόσμο
τα χέρια τα δικά σου
κα'^ στά ςτιλω καβώς και ϊσ?,
άπ' τή κορφή ως τα νύχια.
ΑΝ. Α. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ
Κΰτταξα,
στούς ά·λαΐ6άστρΐνους κοθρέφτες
τό>ν μαλλιων σου, τό χτές, πού ε
φευγε σάν ,ήλιος ξένου γαλοξίο.
Κΰτταξα,,
μεσ' των ματιών σου τοΰς άγλ,ι-
πράισινους κάιμπους, τό γτές, μ» |
ραμμένο άγρολούλουδο στοΰ «τιό
οα» τή λάβα. !
Κύτταξα, Ι
οτά ροδομάγονλά σοι πάνΐ·>, .τού
χΐ ή "Ανοίξη στήσίΐ χορό, >
τ>- χτές, άποσταμρνο, πού χαιιο
γέλαε στό θάνατο.
Κύτταξοι,
οτθν χειλιών <ίο·, τού εριυτα πή γί| άθανατη, τό χτές, σάν θαλασ- οοαπΓ,λιά, ήίχιος κοράλλια - Κΰτταξα, μέσ' την καρδιά σου, ϋε·σ' την οκέψη σου, στο πνε-ΰμα, τό χτές. .-τού σιγοκλαίοντας θααποκύτταζε τή Ριιτρίνα τοΰ «σήμερα». Ι). Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ Ο ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ — Αϋτός εφτιαξε τή βρηοκεΐιι μας, παιβί μου" ή θρη<τκεία ποΰ μάς δασκαλεύει την άγάπη καί τή θυσία! Τώ^α δμο>ς είναι άη-
γά γιά νά σοϋ διαδάσω τό ίερό
μας εοαγγέλιο· πρέπει νά ξεκον
υαστίΐς προτήτερα, νά συνηθί,πτΐί;
στήν καινούργια Ίδέα... Τούτο <ιό νο σοϋ λεΌ> άκάιιη: ή Μελέκ - χπ
νούμ, ή μάννα σοΐ', λεγώτανβ 'Κ-
λένη, έσύ εχεΐς τό δνομα Ίωάννη
κι' έγιι'), ό δερβίσης Άλή - ΧαβΛν
] δέν εΐμαι παρά δ παπά - Γϊώρνης.
Τα τελευταία λόγια τοΰ γέρο ·
δερβίση πνιγήικανε μέσα στά 5Α-
κρυά τού. Ή Γιουνά Ετοεξε καί
τόν άγκαλιασε μέ λυγμούς.
— Πατέρα μου, ξεφώνκτε κ)αι
γοντας, γιατ^ δέ μοί) τδλεγες τή-
σα χρόνια; Γιατί νά μ' άτρίσης νπ
ζώ ιιέσα στήν ψευτιά; ΣΙναι φο-
Οερό αύτό... μοΰ φαίνεται πάς ΟΛ
πεθάν(ΐ) άπό την τρομάρα μ(>υ·..
είναι δυνατό!... εμείς Χριστιανοί.
Σύ πού άνα'θεμάτιζες άπό ττι σκε
πή τού σπιτιοΰ μας κάθε χρΐστιο.
τικό... σύ νά εΓσαι παπάς!
—"Ελα, ήσυχασε καρΐτπι μοί·,
ήσύχασε καί προσπάθησε νά συ·Μ|
θίσης στήν άλήθεια ποΰ Ιμαθες.
Κοι,μι^σου τώρα καί αίίρΐο μέ τό
λαιμπερό φώς τής ήμειρας θά ιπ
ξαναίτοϋ,με...,
"Ητανε ποΚν συγκινημίνος δ
γέρο - δεο&ίσης τή μεγάλη αύτη
στιγμή' ένώ το άγαπημένο τού κο
ρίτσι εσπαρταροϋσε άπό τδ κλά-
μα στήν άγκαλιά τού, αΰτός της
έχάϊδευε μέ απειρη στοργή τα ξαν
θά μαλλιά, και τα δάκρυα κυλού
σανε ήσυχα - ήοτ.»χα στό ρυτιδϋΐμί
νο πρόσωπό τού.
(Συνεχίζεται)
Την πόρτα μ' τίρθίς κι' 2κοουοίζ;
άγνωστε ταξΐ'διώτη
Ποία ιμοΐρα σέ όΛήγηοε
στό δρόμο τό δικό μου;
Σάν αμίξαμε δέν ήμαβταν
στήτν άνθισμένη νιότη
Μά ήσουνα τό μέλλον μου.
ή οτές τό... ριζικό μόν
ΚΑΡΟΛΟΣ ΡΟΥ
Ό Κάρολος Ροΰ>γεννή,θη9ΐε τό
1922 στή Σμύρνη άπό μηαέρα
'Ελληνίιθα καί πατέρα Γάλλο.
Σπούδασε φιλολογία στό πανεπι
στήμιο Άθηγών. Ποιήματά τού
έ'χουν δημοσιευθή σέ διάφορα πκ-
ριοδικά καί έφημερίδΓς.
ΟΙ ΝΟΪΟΚΟΜΕ-
Οί νοσοκάμες σέρνουν την λε«
κή άνία τους, αγνϊιΐστο έδώ εί«ι
τό χαμόγελο κι' ό πόνος φέρνε-ι
πλήξη" είναι ρουτίνα. Μάταια ,-κι
(τχίζονν νά στολίσουν τό γςαςρρΐο
καί Ίκέτιδες; εΛ'α χιιμόγελο γυοευ
ουν άπό εκείνον, ίίδανικός ννμφί-
ος!
Α
Χ-ουσάνθεμα κομμενα κι, οί μη>
διές τονς, ποο έδώ κλειστηκαν
καί μαραίνονται στήν δσπρη τους
μπλούξα, μακάριες!
Έδώ σκοτώνει την ψυχή τοο
άνθριίκτυυ ή έπκπήμ.η, κι' άς θ«
ρίιυτεύει ιου τό σώμα.
ΓΙώς τίς λυπάμαι, πιότερο άΛΟ
τοΰς άσθενεϊς, τίς νοσο,κόμες!
ΚΑΡ. ΡΟΤ
ΛΤΣΤΟΚΙΑ
ΟΙ άΎθρΓοποι ΐτοΰτοι ζοΰνε βί-
χο.ς τύψεις, σαρακι δέν τρώϊΐ κα
νίνα την ψυχή τους, ή στάχτη
δεν τούς γέννησρ έπιθυμία μΐας
φλόγας καί τής άγάπης Οέν ρ-
γνο')ρισαν τή λΰπη. Φωτία δέ·ν &-
να)>αν γιά νά ςεστάνουν κάποιον,
νερό δέν αντλησαν γιά νά δροσί
σου·.
Κι' δμως, κι' αύτοι πασχϋζου-
νε σάν όστρακα νά ζή<τοι>ν καί
τούς άρκεϊ πού έ'να κακό δέν κά-
νουνε μεγάλο, ν,ι' ή αρνηθή τους
τού; άρκεΐ, άναπανόμενοι .τά"ντο-
τρ μέ τή σννεί·δησή τοιις καί μέ
τους άριθμούς τοι^.
ΚΑΡ. ΡΟΤ
ΙΔΙΛΤΙΚΗ
ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΓΡΑΦΗΤΩΝ
«Ο ΘΑΛΗΣιι
υπό τοΰ Κράιους
"Ετος Ιόβύσεως 1946
ΔεκτοΙ Άηόφοιτοι Γυμνασίου παΐ Μ. Εμπορικάς
Σχολής.
Πλήρης θεωρήιική καί. δι* έφαοιιογών καταρτίσας
Ραδιοτηλεγραα>ηΐών παΐ Ραδιοτηλεφωνητών.
Πλήρες Ραδιαηλεκτοονικίν έργασΐήριον καί ΡΑΔΙΟ
ΡΟΥΜ μέ ιτνγχρσΊΌΐ/ς Ποαπούς καί ^έκτας.
Επί πλέον Γυοοπνξις, Ραδιογωνιόμετρον καί Κ Α
ΌΑΗ διά την πλήρη εκπαίδευσιν των σηουδαατών.
Είς τάς έξετάσεις τού Ύπ. Εμπορικήν Ναυτιλίας
καί Συγχοινωνιών ή έπιτυχία των άποφοίτων
μας φ&άνει τό 100 ο)ο.
Είς Σπουδασιάς χοοηγεϊται 2ετής άναβολή κατατά-
ξεως.
Πληροφορίαι καί Εγγραφαί
Καΰ·' εκάστην είς τα Γοαφεΐα τής Σχολής 8.30 - 1
παΐ 4.30 - 9.30.
Άχαρν&ν 27 - Ά&ήναι - Τηλ. 815.755
Εμείς οί Ουό δέν
τίποτε τό κοινό
'Εκείνο που 'θά μ'
έσενα δέ σ' άρέσει
Ποτέ μοι> μέ τή γνωιιιη βυν
έγώ δέ συμφίονω
Σοϋ φαίνετ* άπ' τα στ*»-νε<ρα έ·γώ πώς εχο> πέσει
Άφ' ότου γνωρκττήκαμβ
πέρασαν δέκα χρόνια
Πολλά ήταν χαρούμινα.
κι' άλλα δτκττυχισμένα
Πουλί σάν ταξιιδιάρικβ,
(Ιΐτο)ς τα χελιδόνια
Τή θάλασσα άγάπησες,
πιότερο άπό μενά.
Μά γώ πού τόσο πρόσμενα
καί πάντα θά προσμ.ένω
Τό ξέρω ότι κάποτε
δν κουρασθής θά ψάξης
Νά 6ρής ενα άπόμερο,
κάποΐο όνειρεμένο
Στό πλάϊ μου φιλάξενο,
Λιμάνι γιά ν' άράξης!...
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
ΪΝΛ. ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΚΣ- ΠΛΟΚΗΣ
ΙΧ'ΓΟΡΙΚΟ ΛΝΑΓΝΩΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Ιι ·■'■'. ·'■ * -________·
Άπό τό άριβτΐϊΐργημα τού ΣΤΒΦΑΝΟΤ -ΕΝΟΤ:
"Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ Σ1ΉΝ ΤΟΤΤΚΙΑ*
* ·
Διαο-ευή:· ΑΤΓΟΤ2ΤΟΤ ΣΚΛΑΒ"
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΑ ΛΥΟ_ΦΕΓΓΑΡΙΑ
Ποιήματά τής Διαλεχτής ΖΕΓΓΩΛΗ — ΓΛΕΖΟΓ
;.
Ή. κ. Γλέξου είναι μιά άπό
τίς πώ ννωοτές, άλλά και τίς
πιό γνησιες ποιήτριές μας. Προ
ηγοΰμενα εργα της, έκτόί άπό
τό πλήθος τίς συνεργασίες της
στά περιοδικά: «Τραγοΰδια τής
Μοναξιάς» (1931), «Παροΐιάες
άπύ την Άπείρανθο τής Νάξου»
(1963)" «Ό Κΰκλος τής Άγό-
πης» καί, ό «Κύκλος των ώοώ·ν>
καί τα δύο κυκλοφορήσαν τό 1964.
Ούσιαστικά ή κ. Γλέζου υστ«ρα
άιπό τα «Τραγούδια τή; ΜοναΕι-
άς» σνγκεντρώθηΜε, μέστωοε
καί δταν άποφάοισε νά τυπώοη
τούς δύο τάμους των ποιημάτων
της ήταν τελείως ώριμη άλλά
καί γνωστότατη. Τα ποη'ρατα
πού .τεριλαμ6άνο-ντα·ν οτούς δύο
τόμους τοϋ 1964 έπέβαιλλαν στη
συν,είδησή μ«ς τή δημιουργό τους
μάς κέριδισε. Ό παραβοσιακός.
ναθαρός «στίχος άναλύθηκε σέ
θαΐ'μάσια. έπιγραιμματϋκο. ποιήιιη-
τα καί, ήταν ή συνέχεια των «Τρα
■γουδιών της Μοναξιας», πού χά
άγάπησε ό Κωστής Παλαμας και
τα προλόγιοί..
Τώρα ιμάς έδωσε τδ τέταρτο
ποιητικό της 6ι6λίο «Τα δυό Φεν
γάρια», πού είναι άφιερωμένο
στά «μι<κρά χαριΐωιμένα άγορα- κια Ήλιάκι καί ΓΛιοργάκι, παι- ιδκ'ι τού άνηψιού μου Γιάννη Ή- λία Ζευγώλη, που μας για λΐγους μΐίνες άπό τή νή Καλιφόρνια καί μδς 8φνγαν ίΐάλι γιά τόν ίδιο τόπο». . Ή ποίηση τής κ. Γλέξου ηταν παντα ΰγρή, ρωιμαλέα κ«1 μαθ· τρι·<ρερή. Στό καινοΰργιο της 6ι 6λίο γραμμένο άπό τίς 3.7.196Κ ώς τίς 4.3.1969 ή τρυφϊρότητο δι-ιΛοτίζεται μέ τδν λυγμό τοί> σ.
ποχωρισμοθ, γ^νεται ύγρός Λνί-
ρας πού δροσίξβ» τό πρόβωπο
καί την καρδιά τοΰ άναγνώβττι.
Άπαλόχορβες στροφές, γραμμί-
νες άπο ατρ«μο χέρι προικισμί ·
νού άνθρώπου έναλλάσσουν τα
άλλεπάλληλα έπεισοβια, πού τα
φέ,ρνει ξωντοΛΐεμένα ή μνήμη,
φρεσκαρισμένα άπύ τή λάμψη κι
άς άλλαγιμένης, άρωματισμένηι,
οτμοσφαίρας πού Ιδηκτε καΐνούρ
για δψη <ττό σπ£τ». «κι. έξαναγίναμε «αιδιό. κι «τρέχαμε όνειροπαρμενοι ιμ' άσπρα λουλούδια στήν ποβια». Άλλά όπως στό δνειρβ ϊτσ· ν.α.1 στή ζθ)ή δλα Ιχου^η τδ τ*- λος τους. Τα μικρά άγοράχια εφυγαν, έγιναν άνάμνηοη *λ αί τία ν' άνέΰει ως τόν ούρανίσκο ττ]ς ποιήίτριας ό άδιόρατος λυγ- ιμός, άφοΰ ή όρμητική είο16ολή τής εΰτυχίας γίνεται καί αυτή ονΐΐρο απιαστο. Ή ποιητική ούν θέση «Τα Δύο Φεγγάρια» ίφερΓ στήν έπιφάνεα δ,τι ώραϊο εΐχβ νά προοφέρει ή εύγενική ψιιχτι μ· άς εύγενικής γυναίκας καί ποι· ήτριας. ΌνειρρΰτηκΓ, «κέίΐιτηκε. ?ζησε καί μίλησε, ίπΐ τέλους, με τήτ γλώσσα τής εΰαΐσθησίο.ς άλλά κα< τής άγάπης. Είναι μερικά 6*,6λ{«, λοΙ> γρά-
η-ονται σέ στιγμές ποιηττ-κτίς ρ<5 <ρορίας καΐ Λθΐητικής ααραχής. Τα βιβλία αΰτά μετοΛίνουν τδν ιπλοΰτο ποΰ σωρεύθηκιε στίς σε?1 δες τους καί στόν άΜαγνώβτη. Αύτό χατάφερε καί ή «οΐήτρια μέ τούς απλούς, άψεγάδιαστους στίχου; της. Συσταίνοιιε τ6 6ι 6λίο αύτό. Πρέπει νά διαβαστεΐ άπό δλους εκείνους ποΰ πιστεύουν πώς: 339ον ; .ι ιΟ Σουλ/ιάνος, πού στήν χή κάθε φορά πού πήγαινε στό βπίτι τού Κοικκάλα, κλείνονταν μαζί τού τίς περισσάτερες ώρες στό ίδιαίτερο γραφεϊο τού κίχί σνζηττοΰσαν τα σχέδια των μεταρ ρυθμίσεαιν, άργότερα μοίραζε τόν καιρό τού άνάιμεσα σ' <ιύτόν καί στήν άδελφή τού, η όποία γιά νά τόν δι«,σκεδάξη τοΰ «παιζε μουσι- ■κή ·Λα τοϋ τραγουΰούσε. Ή συ- χνή αύτη έπαφή μαξί της, εφερε τόν ερωτα, Ινα τρελλό άμοιβαΐο 8ρωτα, άπό αόν όποϊο σέ λίγο γεν νήΊθηκε 2να παιδί. "Ενα ίίμορφο άγόρι, ποΰ %ισιαξε π-ερισσότερο τής ιμάνας τού καί πού τό 6άφαι- σαν χριστιανικά, δίνοντάς τού τό δνομα Κωνσταντίνος. Καί τό δ¬ νομα αύτό τοΰ τό δώσανε, γιατί ό Κοκκαλάς βίχε άποσιιτάσει. την ΰπόσχεση τοΰ Σουλτάνου,ι πώς θά τό άναγνώριζε διά'δοχό τού. Κα- «Άπ' τή ξονή μας δ,τι ξξ είναι ή χαρά, πού μάς προ<τφέρη ή παιδΐκή όμορφιά καί, ή χαρή, μικρό τού όνειρον περιστέρι ποΰ χάνεται καί δέ γυρίξίΐ». , Νά επαιξε, δραγε ρόλο καί τδ δ,τι ή ποιήτρια σποΰθασε παιοα γο>γική; Ή άγάπη της στά παι¬
δία τοΰ άνηψιοΰ της πηρε τί|ν
εκταση τής άγάιπης στά παιδία
δλου τού κόσμον.
Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ ί
Δέχεται Βηλαρα 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
ΓΟμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ*
Τηλ. 525.387 ·
άά
ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ..
ΠΑΝ, & ΣΟΦ. ΜΠΟΥΡΑ
Άνεγνωρισμέναι υπό τοϋ Κράτους
Αριθ. Άδειών 04632)1954, 82091)1966, 126370)1967
Τεχνιιι^ι Σχολαί
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ
(Ήμερησία) ΑΡΡΕΝΩΝ, ΘΗΛΕΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
' —ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
—ΗΛΕ ΚΤ Ρ ΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Διευθυντής Σπουδών: ΠΑΝΟΣ Λ· ΜΠΟΤΡΑΣ
Καθηγητής Άν. Μαθηματικών, Συγγραφεύς, τ. Έπιμελητής έν
τφ Πανεπιστημίου Αθηνών
«ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ» Πρότυπον Κέντρον Τεχνικής Έκπαιδεύσεως είς
την καρδίαν των Αθηνών
ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΑ: Όδός Πειραιώς αριθ. 46 καί Κολιονοΰ 1 (πλη¬
σίον ΟΜΟΝΟΙΑΣ)
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: Όδός Κολωνοΰ 14α'—ΑΘΗΝΑΙ·
Πληροφορίαι καί εγγραφαί
Όδός Πειραιώς 46 καί Κολωνοΰ, άρ. 1. ΑΘΗΝΑΙ
' Τηλ. 648.408 καί 525.188
την κατάπληιξη «ού έ'νοιοσα καί
την όργή πού (μέ κατέλαβε δταν
τα Ιμαθα αύτά. Ό Μαχμούτ εΐ-
χε καταλΐτήσει δργανο ττ7)ν σχεδί
ηιν τοΰ Κοκκάλα κα'ι τής αδελ¬
φής τού καί είχε μεταθληθή σέ
πραδότη τοϋ Ίσλάμ καί έχθρό
τής Τουρκίας, Γτής οποίας ητανε
ό Σ ονλτάνος!
Σέφτηκα πώς ητανε καθήΊκον
ιαου νά δράσω ίτό ταχύτερο, άπό
τή μιά γιά >ά προλάβω τάν κίν¬
δυνο ιτού μάς άπειλοΰσε καί άπό
την άλλη γιά νά κερδίσω την καρ
διά τής άγοιπηιμένης μου τής 'Ε-
μινιέ -καί, νά μοιρασθώ μαζί της,
«ήν άντιβασι,λεία καί άργάτερα τό
θρόνο. Στίς σκέψεις αύτές πού
ίκανοποιοΰσαν τίς φιλοδοξίες μου
ή οργή ιμου κατάαεσε καί τή θέ-
^η της πήρε στήν ψυχή μου μιά
μργάλη χαρά. Τα πράγματα μοΰ
•'ρχονταν θολικά. Μόνος τού ό
Σουλτάνος μοΰ ϊ.)ΐνε τα δπλα νά
την πολεμήσω. Νά τόν έκμηδενί
«(ο. 'Ωστόσο, ιμέ προσποιητή συν-
το(6ή άνεκοίνοιχτα τα δυσάρεστα
αΰτά νέα στήν Σουλ/τάνα.
—ΕΙδ<ες ιμοϋ εΐπε, ΐνώ τα δά- κουα αύλάκιοναν τα ώχρά της μά γουλα, πώς εΐχα δίκηο Βεξύρη μου: Άιπ' εκεΐνο πού φοβόμοννα δέν γλύττοσα. ΤΗταν άξιολύπητη. Καί σά γυ ναίκα καί σά μητρ'ρα. "Εχανε όρι ττικά τόν άντρα πού άγαποΰσε κι' κδλε-πε νά ΐκοταχθή στή μοΐρα τη;., "Εμεινρ γιά λίγες βτιγιμές «ΐιωπηλή κι' ΰστερα σφίγγοντας τίς γροθιες της, τίναξε τό κεςτάλι της καί μέ ν.οίταξε ε"ξαλλα. Ι — Πρέπει νά πεθάνουν Βεζύ- ρη Δαλπατάν, μοΰ είπε μέ σφιγμέ ·--'. τα ■δόντια. —^Ποιοί Σουλτάνα μου; την έ οώτησο, κάνοντας πώς δέν κατα ι λσδαίνο). — Μά ή γκΐαούρισσα, ό γιός της καί ό Κοκκαλάς. Μονάχα δ¬ ταν φΰγονν αύτο' άπό τή μέση, ύ- πάρχει έλπίδα νά ξαναγυρίση κον τα μου ό Πατισάχ καί νά σο>ση
τό θρόνο τού ό Διάιδοχος.
- - Κι' έγώ Σουλτάνα μου συμ
μαξί σου. Καί θά πρθάνουν.
Καεσε μπροΰ,μυτα στό ντιβάνι
κι' ΐνώ δάκρυα άναθλύξανε άπό τα
μάτια της, μονολογοΰσε:
— Νά πεθάνουν, νά πεθάνουν
έστω κι' άν δέν πρόκειται ποτέ
πιά, νά ξαναβώ τόν Μαχμοΰτ.
Την ίπλησίασα καί τής έχάϊδε-
ψα τα πλούσια μαλλιά, αού είχαν
χ>θεΐ στοΰς τορνευτούς ώμους
της.
— Ήσύχασε Σουλτάνα μου τής
εΐπα. "Ο'λα θά γίνουν δπος έπιθι·-
ΙΐΡΪ ή καρδιά σου. Μόνο νά μή Οιά
ζεσαΐ.
Μέ κοίταξε έριοττ^ματικά. Κάθη
σα πλάι της καΐ, έξακολονθώντας
■νά τής χαϊδενω τα μαλλιά, μά πιό
τό σβρρκο καί τθίις ωμους τής εί
πά:
— Ά κουσέ Σουλτάνα μου. Σοϋ
ΰποσχέθηκα νά σέ απαλλάξη άπό
«ούς Ιχθρούς σου καί όρκίστηκα
στόν Προο/ήτη, πώς θά τό κάνω.
ΙΤρέπει ομΐος νά &ρώ τόν τράπο,
νά τό πετύχο), χωρίς νά 6άλω σέ
κίνδυνο τό κεφάλι σου κα^ τή ξωή
τι>ϋ Διαδόχου. Γιά τόν έαντό μου
βί·γ νοιάξομαι. Σοΰ κάνω χαλάλι
τή ζωή μου. Την άξίζεις.
— Σ' εύχαριστώ πιστέ μου Βε
ίνρη Δαλπατάν, μοΰ άπάνττησε καί
δρίχνοντάς μου τό καμπολό», πού
Π~ε πρρασμένο στή 'ξώνη της συ-
νέχισε — Μά δσο κρατάω τό κο
μπολόι τοϋ Προφήτη, δέν κινδν
■ν?ύ(», «Τιμαί άπαρα6ίαστη, δπο)
εΐσαι κι' έσΰ, μέ τΰ &λλο κομπο-
λόι ποΰ τοΰ χάρισε ό Σουλτάνος
*αί βλέπη] νά τό κρατάς άπάνο
σον.
— "ίΐτσι είναι, τής άπάντησα.
Μά μή ξεχνάς Σουλτάνα μου,
πώς οταν άποφασίσουν νά μάς |ε
κάνουν, θά φροντίζουν προηγου-
μένα^ς νά μάς πάρουν τα κομπο-
λόγια, δπως κάνουν πάντα σέ τέ-
τοιες περιπτώσεις. "Τστερα ύπάρ-
γει καί ό Διάδοχος, πού μπορεϊ νά
τόν πάρη δποτε θέλει ό Σουλτά¬
νος καί, νά τον έΐαφανίση, δπιος
ρκανε σέ δνό αλλα παιοιά τού, έδώ
καί λ.ίγο καιρό άκύμα.
Τα λόγια ,μου τή γέμισαν φρί-
κη.
-- "Οχι, δέν Οέλο) γιά κανένα
λ(>γο νά πάθη κακό τό παιδί μόν,
φώναξε καί σηκώ'θηκε άπό τό ντι
υανι.
— - ΟυτΓ έγώ, ϊκανα.
IV
αΰτό
δφησέ με, νά σκεφθώ πώς βά ξε
κάνο) τούς γκιαούρηβες καί τό παι
δι, χωρίς λ·Λ μάς ύποψιασθη ό
Σουλτάνος.
— Κάνοι ο,τι σέ φωτίστ) ό 'Αλ-
λάχ, μοΰ άπάντησε καί μ* όνφησε.
"Οπιος καταλαδαίνης ςρίλε μου
Μαζάρ Πασά, ίίλη ΐκείνη τή νΰ-
χτα, εσπαγα το κεφάλι μου, νά
6ρώ τρόπο, νά έκπλ.ηρώσω την {·-
πόσχεση πού *έ'δο>σα στήν Σουλτά
■«, μά τό πράμα δέν ήτανε χοΜό
λον ρίίκολο. Τό σπίτι τοΰ Κοκκά¬
λα <ττή Χάλκτι έφρουρεΐτο μερά - νΰχτα άηίι μτ»στικοϊις τοΰ Σουλτά- νου καί οί ανιθριο.τοι πού εΤχα μέ σα σ' αύτό, δέν ήταν αξιοί ηαν,'Λ μόνο σάν απΐοΰνοι. 'Βκεϊνο δμως πού 6ασάνιξε πιότερο τό μυαλό μου, δέν ήταν πώς θά οκότοιναν οί άνθροποί μου, τούς γκιαούρΐΓ- δες, μά τό πώς θά φεύγανε ΰσιι- ρα χιορίς νά γίνουν άντιληπτοΐ (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Τ Ρ Ι Χ Ε Σ... Στενοκέφαλος, μικρόνους, λίγα δα κχταλχβαίνω, αύριες Ιχιο άπορίες, δμως τούς γυρνώ τή ράχη, μία δμως μέ δουρλίζει, μέ θυμώνει π:θ πολΰ •/αί άχώνευτη σά πέτρα μοΰ βαραίνει τό — θ]ΐά/ί. Δέ ιιπιροΰμε ν' άνίχτοΰμε τίς μπαρμττέτες καί τό μούσι, τα μους?τάκια καί τα γένια καί τα μακρυά μαλλιά όπού τρέφουνε οί νέοι —τα παιδία μας, τα έγγόνια— δπω; κάποτ' οί πατέρες κι' οί παπποΰοες μας, παληά! Εάν βάζατε ψαλίδι καί ξυράφι στό κεφάλ-. τού πατέρα ή τοΰ παπποϋ, δταν ήταν παλληκάρια, θά μπορΌΰσαν νά γεμίσουν ή μητέρα κι' ή γιαγιά —Βέ μου, άς μέ συχ(υρέ~υν!— τρίχε; δύο μαξγιλάρ-α' "Ισιος, 2;·.ως, ν:·, μοΰ'πήτε: Στόν αίώνα τοΰ ά-τόμςυ -οιός'πιστεύει στήν άςία έποθ εΐχανε οί τρίχες; Συμφωνώ. άλλά ροιτάω: Τΐώς π:στεύετε σ" αύτές, των ταγών, ποΰ κυβερνοΰν δλ(ον των θνητών τίς τύχί;; Δυό λογ-.ών, ουό ποιοτήτιον τρίχες ίγθΊμζ, λοιπόν, των παιδιών, των έγγονών μας, καί έ5ώ όπού τα λέμε, κάλλιο έκτίμηση σ' αύτές, πού οέν Ιχουνε άςία... παρά πιότερο σ' έκεΐνες ποΰ μ*ς κάνουνε καί κλαΐμε . Σ. Κ. ΚΟΓΛΟΓΜΠΗΣ θέματα διατροφήν καί ύγιεινής ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΩΣ ΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΩΣ ΦΑΡΜΑΚΟΝ Τπό τοΰ συνεργάτου μας κ.ΕΓΛΓΓΈΑΟΓ ΛΑΓΟΓΔΗ Είδικοΰ Οίνολόγου Σωκράτους 14 Αθήναι Τό κρασί σήιμερον θεοορείται άπό δλους σχεδόν τούς Ιατρούς καθηγητάς πανεπιστημίου, φαρμσ κολόγους καί διαιτολόγους Άμε- ρικανοΰς, Εύρο>παίους καί "Ελλη¬
νας, ώς είναι ό άεί,μνηστος Ίατρο
ομλόσοφος Άφεντοΐ'λης, δτι ϊΐναΐ
σΐΊμπλήρωμο τροφής.
"Ενα καλό κρασί, ισοδυνάμει μέ
έ:να κιλ.ό γάλα, ενα κιλό πατά-
τες καί μισό κιλό ψιομί. Είναι
καί τό ύγιεινότερο ϊοτό, έμπερ'έ
χον «τόικιλίαν συστατικών'ι, δσα
σχεδόν εχει τό σώμα τοϋ άνθρω¬
πον: Άσ<5έστιον, μαγνήσιον, σί¬ δηρον, νάτριον, κάλιον, χλο'>ριον,
πυρίτιον, ίώδιον,
γάνιον, φθόριον, μεταλλικά αλα-
τα καί ποικιλία όξέον, τρυγικόν,
κιτρικόν, μυρμην.ικόν, γαλακτικόν
κ·λ.π.
'Επί πλέον περιέχει γλυκερίνην,
γλυκόζην κα;, λεδονλ.όξην, άπαραί
τητα διά τό σΐ'κώτι. Έπίσης έμ-
περιέχει ποικιλίαν διταμΐνών: Α,
Β, Γ, Λ, Βΐ, Β2, Β12 κ«ί πλεΐ-
στρς άλλες άνεξερεύνητρς άκόμη
βιταιμίνες.
Τό κρασί είναι ανώτερον άπό
τα πολτ<6ιταμη·οΰχα φάριμακα πού πιολοΰν είς τα φαρμακεΐα. Τό κρασί είναι καί φάρμακον ίσοδΰναμον τής πεννχιλλίνης, δ- .-το>ς ί'ποστηρίξοΐ'ν Γερμανο'ι, Ια-
τροί καί θεραι-ΐεΰει πλεϊστες άσθέ
νειες. "Ιδίως την βρογχίτιδα, 6ρο
χοπνιβυμονίαν, γρίππτρ' καί κρυο-
λογήματα. "Αλλοι Ίατροί παραδε-
χονται δτι προλαμδάνει κα; την
έπάρατον νόσον, τόν Καρκίνον.
Προλαμθάνει άκόμη καί θεραπεύ
εί τύ χασμουρητό, τό απαίσιον
καί άντιαισθητικόν αύτό έλάττ'ο
μα. Τό κροσί είναι τ|λιος κον«τ<ι- βοποιημενος. Ό άείμνηστος καθηιγηιτης :ου ΠαΛΐε.-τ4ιστημί!ον καί Λοντάς, ίαεστήριξεν Οτι ό ρητιν)- της Ιδία είναι ό καλΰτερος οΐνος, διότι καΰιστά τα οΰρ(ΐ άντισηΛΐ, κά, λόγ<;> τής ρηπ'νης κα!( δΐί·γ»ι
«ρι την «ρεξιν εκ των .ιικρίον ού-
σιΛν αυτής.
Τό ρετσινάτο κρασ'^ είναι τό ε¬
θνικόν ιτας ποτόν καί πρέπει πά
ση θυσίοι νά τό {«,τοστηρίξιομεν
Δυστι>χ(ος, σήμερον τό έξηυτέ
λισεν ϋ πολιτΐσμός. Τό έμτριαλώ
νει, ρνιο ή άξία τού είναι νά μέ¬
νη οτό 6αρέλι. Οί άριστοκράτ*·;
τοϋ πνεΰματος, ήθοποιοί, καλλιτέ
χνκιι. καιθηγηταί πανεπιστημίου,
στ'γγραφεϊς, ήρχισαν ήδη νά τό
καταλαβαίνονν καί έπισκέπτονται
χ'ς κλασσιν.ές ταί>ρρνες πού εχου
ίίαρέλια. Τό ΪΛιο κάνουν καί οί
"Αγγλοι σημερον. 'Εγκαταλείηονν
τλ ΕθΜκόν των ποσόν οΰΐσκυ ν.ο
κρασι.
ΟΙ δΐκοί μας, οί έργάτες «αί οί ι
χωρικοί, Ιδία, πίνουν μπΰρα, τήν|
■'.ποίαν επιναν οί άρχαϊοι δοΰλιη'
καί βάρβαροι. Ή μπΰρα ήτο γν»
στή πρό 7.000 έ των καί
διότι κριθάρι είχον έν άφθονίιι
ένώ τα σταφΰλια ΐ|σαν άκριδά
ναί δυσεύρετα. Τό θλιβερόν είναι
δτι πίνονν μπΰρα καί οί ίερεΐς
μας στά χωρία. Ξεχνοΰν ότι το < κρασί ηνλόγησεν ό Ιησούς, 6 Ά πόστολος Πσ.ΰλος, ό Άγιος Βα- αίλειος. Λ "Αγιος Κωνσταντίνος, ο οποίος τό έπωνόμασε «θεοΰ δι» οημα>. "Εδιδε καί επαθλον στούς
νικητάς πού επιναν κρασΐ, χο)ρίς
νά μεθοϋν.
Καί δλες οί θρησκείες τού χό
σμοτ·, έκτός τής Μοι>σονλμανιχή:
πού ό Μο)άμεθ τύ άπαγορεΰει οη
τώς, σιΐΛ'ΐστοϋν τύ κρασί. Είναι
τό θεϊο ποτό τοΰ Όμήρου, έφ' ίί-
σον καί δλοι οί θεοί τού Όλύμπου
επιναν κρασί.
ΑΟΣΙΣ ΚΡΑΣΙΟΤ
Οί έργαζάμενοι πνεινματικώς
πρέπει νά πίνουν τρία ποτηράκΐα
τοΰ κρασιοΰ ημερησίως, άλλά πάν
τα κατά η μετά τό φαγητόν. Οί
εργάται, μέχρι τό ανώτερον ρμι
κιλό, δηλαδή 300 γραμμάρια σι
ν.άιθε φαγητό, άλλά ποτε νηστι
κοί.
Ώς τόσο ύιπάρχονν καί αί ά-
σθένειαι πού άπαγορεΰέται έντε-
λ.ώς τό κρασί, δπως είναι δλα τα
έγκεφαλικά νοσήιματα, ελκος τοθ
στόμαχον, δοοι βχουν διογκιοιιέ-
νο προστάτη, είς τούς νενροπΐ-
θείς, παθήσεις των Μεφρών κλ-τ
Στά σνμπόσια, διά νά προκαλί
σουν τή δίψα γιά κρασί, οί άη-
χαϊοι, έ'τρί'ΐγαν κρομμύδια, ενίι
σήμερον .-τροτιμοΰν τό |κινμοτΰι.ι
καΐ, Ιδία τό κεφαλοτΰρι.
ΚΡΕΜΜΤΔΙ
Νεώταται ϊρευναι άπό Άμερι-
κανοΰς άπέδειξαν δτι τό κρεμμΰ- ?ΐ|
δι είναι Οανματουργό φάρμακο.
τήν έγκεφαλική
άρτηριοσκλήριοσι, άποπληξίες ΐ| ή
μιπληγίες καί αλλ.α νοσήματα·
Άνώτατο δριο σέ κάθε γεΰιια
ΠΟ γραμμάρια ήμερησίιος, άδιαφό ι ]
ριος εάν εΐνιιι ώμό ή βραστύ. Κά '!|β
τι θά εγνώριζον οί Άρχαϊοι που '^|
Ι'καναν κατάχρησι στύ κρεμμΰδι. ··
Περισσότρρες λείττομέρειες διό ·.
την ιστορίαν τοϋ κρασιοϋ γράφΗΊ
II
στό περνσινό μου 6ι6λίο (5η Εν.- ||
δοσις) «Ημερολόγιον των φίλιον
τοΰ κρασιοΰ» καί άκόμη περισσό „
τερες στήν 4ην εκδοσι «Τα μτΗ5Τι
κά τού κρασιοΰ». "·
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΤ ϊτ
'Από την έποποιίαν τής Βοφείον Ήπειρον
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ΊΐΣυνέχεια έκ τού προηγοτΐμένου) τακτοποιήσεως επί τής βάσεως έ-
| ξορμήσεος, αί μονάδες θά ήσαν
Ένώ ό Στρατηγός, ών άμετό , ετοι,μοι νά έπιτεθοΰν περί την 4ην
πειστος «ν προκεΐιμένφ, ήτο ετοι
μος νά διατάξη τόν Συνταγμα¬
τάρχην Σπένδον νά εκτελέση την
έπίιθεσίν τού κατά την αύγήν τής
αυτής νι»κιτός, διότι δέν ί(θελε νά
αρνηθή την άμεσον εκτέλεσιν των
διαταγών τοϋ Β' Σ. Στραιτοϋ,
λη<{"θεϊσαν εκείνην την στιγμήν τΐ,λεφονικως, την επίθεσιν ϊπρε- πε νά έπιχειρήση ολόκληρον τό 14ον Σύνταγμα καί δχι μόνον |ν πριοϊνήν ιτής 27ης Ιανουάριον. "Ετοιμοι μέν, άλλά σοβαρώς έ- Ι ξηντλημένοι έκ τοΰ -κάπου. Ό Στρατηγός ΙΙαπαστεργίου παρεμβάσϊΐ τοΰ Ταγματάρχου Τσε κούρα Βασ., σνμφωνήσαντος αίνε κούρα Βασίλειον συμφ(Α)νήσαντος πρός τάς άπόψεΐς τοΰ Διοικητοΰ τοΰ 14ου Σιη·τάγματος, παρεδέ- χθη πρότασιν τοΰ ΣΐΛ'ταγματάρ- χου Σπένδου, δπος ζητήση ό Ιδι- Τάγμα τον. Κατά τα λοιπά αί δι ος την άναβολήν παρά τοΰ Έπιτ αταγαί ώς πρός >τήν ώραν τής έ- λάρχου τοΰ Β' Σ. Σ. Σύνταγμα
πιβέσεοος παρέιμενον αί αυταί. , τάρχου Πεξ. Μαχά Δημ., μεθ' ού
Άκούσας την <ηιμπληρωματικτ)ν συνεδέετο φιλικάς, εκείνην διαταγήν ό Συνταγματάί>! Πράγματι δέ, ό τελευταϊος ού
χΓ,ς Σαένιδος κα', γνωρίζων έκ | τος σι·νδεθείς τηλεφωνι«ώς μετ»
προσοΗΐικής τον άναγνωρίσειος τοΰ Συνταγματάρχου Σιΐένδου, έ
τάς δυσχερείας τοΰ «δάφους,, ά- ( νέκρινε την άναδολήν τής ρ-ιθέ
πό των Στενών τής Ρίμπας μέ-' σειος.
χρι τοΰ σημείον είς τό οποίον Ι- ' ,«·,
σταντο εκείνην τήν στιγμήν, ύπέ- Κατά την αυτήν νύκτα, τής 27
6αλ.εν είς τόν ^ Σ τρατηγόν τήν πρός τήν 28 Ιανουάριον, όλσκλη
γνώμην δτι ή έ.τιχείρησι; έπρεπε ρον τό 14ον Σΰνταγμα Πεζΐικοϋ
όπ(ι>σδήποτε νά άναβληθή διά τήν ανήλθεν επί τής Τρεμπεσίνας χα;·
χαραυγήν τής επομένης 28 πρός
29 Ιανουάριον, διότι ή καταπό-
νησις των άνδρών θά ήτο ύπερ-
δολική.
ς, δέ, ΰπολογΐιξομ«νων τρι
ών τουλάχιστον ώρόιν άπό τής έκ
κινήσεως των έτέρων δύο Ταγμά
το>ν, τοΰ 14ου Σνντάγματος έκ
Στενών τής Ρίμπας μέχρι τής ά
νιάδου των είς Τρε(ΐι.·τεσίναν «αί
εκαλύφθη είς την δασώδη Ιντα
σιν των νοτιοανατολικών της άν-
τερεισμάτοη'. Ό Μέραρχος μετά
τοϋ Έπιτελάρχου Τσεραβίνη Ί-
ο)άννου, ανεχώρησε την ιδίαν νύ
κ-τα διά τόν εί; Κοΰκιαρη στα¬
θμόν διοικήσεως τής Τ Μεραρχί
άς, παρέμεινε δέ τϋ αίτήισει, τον
καί έγκρίσει τοΰ Στρατηγοΰ είς
Τρεμπεσίναν ό Ταγμ. Πεζικοϋ
Τσεκοΰρας Βασ. μετά τοϋ Συν¬
ταγματάρχου Σπένδου Νικ., επι
Ονμών νά παρακολουθήση έκ τού ι
σΰνεγγυς τήν μάχην.
Άντικεΐιμενικός σκοπός τοΰ 14
ου Σνντάγματος μετά τοΰ
III)
2 Τάγματος ήτο: νά επιτεθή καί
νά καταλάυη τάς κορυφάς 1620,
1730 καί 1923 τής Τρεμπεσίνας.
ΑΙ κορικραϊ, αυται, ευρισκόμεναι
είς την νοτίαν κορυφογραμμήν
τοϋ ορονς, ήσαν γιιμ,ναί καί χιο
νοσκε-πεϊς, κλίσειος λίαν άποτό-
μου καί είς εύρεϊαν έκτασιν κΰ-
κλωθεν όροταί υπό των εχθρι¬
κήν παοατηρητηρίοιν.
Ό έχθρύς κατεϊχε δι* ελα¬
φρών τμηιΐ'άτων τού έπαγρυπνήσ-:
(·>ς τάς κορυφάς κατά τήν διάρ
κ.ειαν τής ννχτός, τάς έγκατελειπε
6έ κατά την ημέραν, διότι τό
ψΰχος ί>το δριμύτατον καί όχρό-
ρητον, ήρκει δέ ή άεροπορία
τού διά την έπαγρύίτνησιν τής ή
μέρας. Αί λοιπαί μονάδες τού
παρέμενον είς τάς δυτικάς κλι-
τϋς των κορυφών, έντός σχε-
πάστρων δαψιλώς θερμαινομένων.
Έκ τής βραχώδους κορυφής
Γκρόπα, περί τήν οποίαν τό 14
όν Σύνταγμα Πεζικοΰ είχεν έγ-
καταστήσει τήν βάσιν τού έξορμή
σεο>ς, έκινήθησαν τα Τάγματα
111)14 καί 111)2 την χαραν-
γήν τής 29ης Ιανουάριον μί:
πρώτον αντικειμενικόν των σκο
πόν την κορυφήν 1620.
Τό ψϋχος ήτο δριμύτατον καί
σκότος επεκράτει είς τό όρος. ΟΊ
ά'νδρες έβυθίζοντο μέχρι καί α-
νω των γονάτιον είς την χιόνα
καί ήτο σιγηλή, έκτάκτοις δρα-
ματική καί επίπονος ή προχώρη-
σίς των. Ψίθνρος δέν ηκούετο,
μόνον ή άναπνοή των άνδρών,
Γ>αθεία, άσθμαίνονσα. 'Τπό τάς
συνθήκας αι'τάς ήρχισαν βαθμη¬
δόν νά διαλΰωνται τα σκότη τής
νυκτός, να φαίνεται ό νεφοσκε-
πής οί'ρανός καί νά διακρί.νεται
ή έπικρατοΰσα πι»νή όμίχλη, κα
λύπτοιχΐα τάς κορυφάς τοϋ δ-
ρονς κα·, μή ϊπιτρέποτισα όροτύ
τητα πέραν δεκάδος μέτρων.
Άλλό περί τήν 7ην ώηαν ή
&μίχλη διελύθη καί έπρόδαλαν έν
μέσο» έκθαμ6θ)τικής λει»κότητο;
αί κορυφαί, ερη.μοι, κατά τα φπι
νόμενα, Ιχθροΰ.
Τα φαλαγγίΰια των όμάδιον
μάχης περί την κορυφήν 1620
δκυλίσθησαν επί των χιύνςον ώς
κάμπαΐ, ουδέν δμως σημείον ε¬
φαίνετο ικανόν νά πείση πευ;, ;πι
ρουσίας τοϋ έχθροΰ ή όργανιόσειό»
τού. Τα πάντα ήσαν κεκαλ.νμμεν<ι μέ τήν ασπιλον λειικότητα της χιόΛ'ος, ή Λποία έθόλωνε τα μ»; τκι κ«ί κσθίστα παγερώτατολ τόν ,τνέιΐνΓΠ Λορρά'ν Οί πολεμι στ«ί, μ(ΐ(ττιγοΰ·μενοι υπό τοϋ ψύ- χους, βυθιζάμενοι είς τήν χιόνη καί δυσχερώς συγκρατούμενοι 2. Οί οί επί τοϋ όλισθηροτάτου εδά- φους, επροχώρουν μέ άκαμπτο^ τό ηθικόν των καί τα δλέμματο προσηιλωμρ.να έπ^ τής κορυφή: Η!20, ομοίας πρός τεράστιον αίι γύ. ΑΙφνιδίως (ά<ραντί ιπολυβόλα έξαπέλυσαν τάς κάς των ριπάς εναντίον των μι ■κρών φαλάγγων των έπιτιθεμε νων, ή παγερά έρημία τής χιον σκεποϋς Τρεμπεσίνας διεταρι» χθη έκ των ρυθμικων κρότον *ι των άντηχήσεων, άλλά, ώς Ι' συνθήματος, τό βάδισμα ΐών ' πλιτών πρός τόν άντικειμενιχι των σκοπόν άπέβη σταθερώτει. καί ή θέλησις των νά ί εκείθεν τύν εχθρόν (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛ
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΕΡΒΙΣΗ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΑΟΓ
Β'.
Τό χωρία δέν ήξρρε άπό τό θά
να,το αύτό π,αρά ίίσα τοϋς είπε ο
Άλή - Χασάν... Εϊχανε πάει οπ<< φρύδια τοΰ Άρντιζ γιά ξύλα, έ- γλύστρισε άπό τα ράχια καί τση κίστηκε μέσα στό γκρε,μνύ... δέν εΧχε μείνει όντε κοκν.αλάκι άπό δαύτηνε... χα[ πώς νά κατεί>ή κα
νε'ις στό 6άραθρο έκεϊνο νά ψάξη·
"ϋτσι, λοιπόν, ή Γιουνά άνατρά
α,ηκε άπό τόν πατέρα της, μέ ό-
λες τ'.ς φροντίδες καί την άγάπη
ποϋ βά τής έχάριζε ή μάννα της.
αν ζοΰσε' σχεδόν δέν ε"νοιο>σε λπ
τέ την άνάγκη άπό τα μητρΐκά χά
δια.
"Αμα 6ρε<θήικα/νε μέσα στό σπι τι τοις πατρρας καί κόοη, καθή- σανε άμιλητυι σ' Ινα παληό διθά- νι καί γιά ωρα πολλή έμείνανε α- κίνητοι, λές καί ή σνμφορά τουΓ θά ξεσποΰσε πιό γλήγορα, αν έ κάνανε χό παραμικρό κίνημα... ^ ι) λαδολύχναρο έφώτιξε θαμπά τι'ι ■πράσιοπά τους καί τό μΐκρό δωμά τιο, άφίνοντας μερικές γωνιές "ό σκοτάδι. Μ' §να 6αθϋ στεναγιιό δδιοοε πρώτος ση,μεΐο ζωης ό γέρο - δεί; δίσης καί ή Γιουνά έγύρισε κ<ιί τόν κυτταξε ταραγμεΛ'η. Τής εΐ- πε νά φτιάξη καφέ, καί χαΐδεύον τας τα κατάλενν.α γένεκ/ τού ήΌι< χά - ήουχα, φαινότανε άποφατ·- σμένος νά μΐλήση' τό ποόσιικτό τ*.·, επήρε μίαν εκφράση άγαθή, τί» μάΐια τού άνοιγοκ-λείνιινε κυττών τας ψηλά, λές καί προσπαθούσι· νά θυμηθή τα περασμένα, πώ; ζή» σε μιά αλλη έκοχή σέ λίγες ότι Ή Γιουνά ίφερε καφε γ.ι' «»>
τύς βγάζοντας μίαν άσημέ'νια κ·ν
.-ΐνοθήκη άπό τό πλ<ιτύ τού ζα>να-
ρι, Ιστριψε ήσνχα ε!τα τσιγαρο, ι·»
αναψε, κατάπιε μιά ρουφιξιά κα-
φέ κ(ΐί γύρισε ζωηρά οτό μερ··.
τής κόρης τού, πού τόν κυττοθσε
μέ τα τρομαγμένα μάτια της, γε·
μάτα τρνφερή άγάπη.
—Κόρη μου..., τής εΐπε μέ φω
νί| βαθειά, στοχαστική, Εφθασε τι
ώρα νθ. μάθης κι' έσύ τό μεγαΛυ
μυστλχο τής γενιάς μας, γιατί «έ
λιο νά ς>υγη άπό την καρβουλα
σου ή πΐκρα, θίλιο νά οω τα λαμ.
Μερά σον μάτια νά γελάαοννε ά¬
πό χιιρά, ποΰ δέν βΗΌΐωσες Λοτϋ
ώς τώρα.
Ήπιε οεύτερη ρονφιξιά καφε,
?φερε το τσιγάρο τού στό στόμα
*αΐ, γέμισε τό δωμάτιο μ' ίνα οιο.
στί σύννεφο άπό καπν6 μνρωβδ-
τυ. Ή Γιουνά, συμμαϊεμένη στην
ά'κρη τού βιβανιοΰ τόν κυττοΰσε μ£
άπορίο.-.., ίβλεπε τόν πατέρα της
άγνώριστο" στή μορφή τού
μια γλύκιι πρωτύγνωηη.
— Κόρη μου, τό μνστικό
γενησ.ς μας είναι τόσο μργάλο
Ιερό, ποΰ έφοβήιθηκα μεχρι
ρα πώς ή άπειρη νεότης σο-.' ίέ
Οάχε τίι ούναμη -νά τό κρατήση
χιβρΐς σ»6<ιρ<) κίνδυνο. Τώρα, ·ί- μιος, πού ό Θεός εδειξε τό μέγα- λο ιου Ορλημα, τώρα ποΰ ηηθε τό πλήρομα τού χρόνου καί δ βΛ νατος ιιπορεΐ νά μάς χιορϊση ΛιγΛ στιγίΐή σέ στιγμή. πρέπει νά. μΛ θης κα!, σύ! Οί Τοϋρκοι φύγαΜ πιά..., ό Θεός ξέρει αν θά ξαν«- πατήσουνε τοϋτα τα χώματα. Ό ελληνικάς στρατός Ιρχεταιΐ «αι τώρα τα ονειρα τής γενηάς αα^ θά ξαναζ(οντανέ·ψουνε! Ή Γιουνά έκυττοθσε μέ τρίμΛ τόν πατέρα της· τα παράξενα λό. για τού Ιοοτίνγοινε την ιης· ένόμισε πώς δ φτωχός σης τρελλάθη'κε 1 ΈκεΙνος κατάλαβε τή σκε'νι της κια χα,ΐΛογέλαοε. —"Οχι, χρυσό μου κορΐτοι, Λέν ιρελλάθηκε ό πατέρας σοτ, τη: ε» πε μέ γλύκα' ϊσοις καί αύτό νά γι νόνανί άπό τό ξ-χείλισμα τής χιι ρβς' ό Πανάγαθος δμως δεν τ.>
θέλησε. Αύτύ, λοιπόν, είναι τό ίΐν
ΐΓΓΐκδ τής γενηας μας, κόρη μοί»,
περάσανε πολλοί αΐώνες ά,πύ τΑ
τε ποΰ σ' αύτό τό χωριό έζοικΐα>.·
Χριστιανοί, άπό τότε ποΰ ηί Τοί.ι
*οι ίκόψανε 6άρ6αρα τίς γλώ<Τσ<>ί
των μαννάδίον, γιά νά μην άνι/
θρέψοτ»ν τα παιδία τους στήν ονκ'
θρησχ,εία μας. Έισφάξαε δλονς
τους ά>ιδρες, έτουρκέψανε τό. κβοΐ
τσια μας καί κ.όψατε τίς γλωισσε-,
τους, γιά νά ξεχαστή ή έλληνική
όμιλία... Τί κατορθώσατε δμως;
Σία κρτκρά ή θρησν.εία τοΰ Χρι-
στσΰ έιθέρμαινε καί παοηγοροϋϊ«'
τούς σκλαβιομένοτις προγόνο υ ι
μας.
Μέ τό πέραομα των αιώνιον συ
νηΐϋίσαμε πιά νά παντρευόμονστε,
νά κάνωμε κηδεϊες καί βαφτίσιιι
όπως οί Τοΰρκοι, την Ιδία δμως τε
λετή τήν ξανακάναμε στό κουαό
χριστιανικά...
Οί χοτζάιδες στό φανερό ομνοί
σανε τόν Μωάμεθ, ένώ στά κρν-
φα έβιαβάξανε τό αγιο εύαγγέλ:·»
στούς «ατατρεγμένονς Χρισ τ ι ο-
νούς.
Ό θεός επήρε κοντά τον τω*κ·.
ό, ούς αύτονς χοΰς μάρτυρες, κ«ίΙ
τ. λευταίος άπόμεινα έγώ μέσιτ
ι. :ούς Τούρκους, ποΰ σάν τα μερ
μήγκια μαζεντήκανε άπό τα 6άθη '
τής Άνατολής καί πνίξανε τα χοι
στιανοχώρια. |
— Καί ποίος είναι αΰτός ό Χρι
στός, πατέρα μόν, τύν ρώτησε ή'
Γιυννά, μουδιασμένη άπό τή φοΛε
οη ρντίπωσι ποΰ τής εκανε ή Λΐ-
ήγησι τοΰ μυστικόν τής γενηβς
Γ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Σύγκρουσις
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Δ. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚή
Σ' εύχαριιστώ γιά δ,τι
ιμοδδοκτες άπλόχερα ώς τώρα
την καλοσύνη, τή στοργή,
κα], τή γλτικειά σου άγάπη,
σ' εύχαριστώ ποΰ μοΰδκ»ξες,
τή συγνεφιά, τή ιμπόρα,
καί στή καρδιά μοΰ «κότωσες
τοΰ πόνου τό δρολάπτ.
Σ' εΰχαριστω ποΰ μοδδωσες
άπό την ανοίξη σου
νάχο) κι' έγώ λίγη ανοίξη
στό διάδα της ζ*)ής μου,
σ' εΰχαριστω άγάπη 'μου,
ιποΰ ΛΊά πετάιο μαζί σου,
μέ τα δικά σου τα φτερά
κατάφερες καλή μου.
Είναι σοχττό ν.αί δϊκαιο
οταν σοϋ βίνουν
τόν ούρανό μέ τ' αστοα τού
νά τόν κρατής δικό σου,
νά δώσης στή δωρήίτρια
τιιμής ένεκεν ορόρο,
καί νά τής κάμης τ* όνομα
πανάγιο φυλαχτό σου.
Γιά φυλαχτό κι* #γώ
την δγια προσφορά σου
καί στής ψυχής τό
πολύ 6αθειά τα μύχια,
όλον τόν κόσμο
τα χέρια τα δικά σου
κα'^ στά ςτιλω καβώς και ϊσ?,
άπ' τή κορφή ως τα νύχια.
ΑΝ. Α. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ
Κΰτταξα,
στούς ά·λαΐ6άστρΐνους κοθρέφτες
τό>ν μαλλιων σου, τό χτές, πού ε
φευγε σάν ,ήλιος ξένου γαλοξίο.
Κΰτταξα,,
μεσ' των ματιών σου τοΰς άγλ,ι-
πράισινους κάιμπους, τό γτές, μ» |
ραμμένο άγρολούλουδο στοΰ «τιό
οα» τή λάβα. !
Κύτταξα, Ι
οτά ροδομάγονλά σοι πάνΐ·>, .τού
χΐ ή "Ανοίξη στήσίΐ χορό, >
τ>- χτές, άποσταμρνο, πού χαιιο
γέλαε στό θάνατο.
Κύτταξοι,
οτθν χειλιών <ίο·, τού εριυτα πή γί| άθανατη, τό χτές, σάν θαλασ- οοαπΓ,λιά, ήίχιος κοράλλια - Κΰτταξα, μέσ' την καρδιά σου, ϋε·σ' την οκέψη σου, στο πνε-ΰμα, τό χτές. .-τού σιγοκλαίοντας θααποκύτταζε τή Ριιτρίνα τοΰ «σήμερα». Ι). Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ Ο ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ — Αϋτός εφτιαξε τή βρηοκεΐιι μας, παιβί μου" ή θρη<τκεία ποΰ μάς δασκαλεύει την άγάπη καί τή θυσία! Τώ^α δμο>ς είναι άη-
γά γιά νά σοϋ διαδάσω τό ίερό
μας εοαγγέλιο· πρέπει νά ξεκον
υαστίΐς προτήτερα, νά συνηθί,πτΐί;
στήν καινούργια Ίδέα... Τούτο <ιό νο σοϋ λεΌ> άκάιιη: ή Μελέκ - χπ
νούμ, ή μάννα σοΐ', λεγώτανβ 'Κ-
λένη, έσύ εχεΐς τό δνομα Ίωάννη
κι' έγιι'), ό δερβίσης Άλή - ΧαβΛν
] δέν εΐμαι παρά δ παπά - Γϊώρνης.
Τα τελευταία λόγια τοΰ γέρο ·
δερβίση πνιγήικανε μέσα στά 5Α-
κρυά τού. Ή Γιουνά Ετοεξε καί
τόν άγκαλιασε μέ λυγμούς.
— Πατέρα μου, ξεφώνκτε κ)αι
γοντας, γιατ^ δέ μοί) τδλεγες τή-
σα χρόνια; Γιατί νά μ' άτρίσης νπ
ζώ ιιέσα στήν ψευτιά; ΣΙναι φο-
Οερό αύτό... μοΰ φαίνεται πάς ΟΛ
πεθάν(ΐ) άπό την τρομάρα μ(>υ·..
είναι δυνατό!... εμείς Χριστιανοί.
Σύ πού άνα'θεμάτιζες άπό ττι σκε
πή τού σπιτιοΰ μας κάθε χρΐστιο.
τικό... σύ νά εΓσαι παπάς!
—"Ελα, ήσυχασε καρΐτπι μοί·,
ήσύχασε καί προσπάθησε νά συ·Μ|
θίσης στήν άλήθεια ποΰ Ιμαθες.
Κοι,μι^σου τώρα καί αίίρΐο μέ τό
λαιμπερό φώς τής ήμειρας θά ιπ
ξαναίτοϋ,με...,
"Ητανε ποΚν συγκινημίνος δ
γέρο - δεο&ίσης τή μεγάλη αύτη
στιγμή' ένώ το άγαπημένο τού κο
ρίτσι εσπαρταροϋσε άπό τδ κλά-
μα στήν άγκαλιά τού, αΰτός της
έχάϊδευε μέ απειρη στοργή τα ξαν
θά μαλλιά, και τα δάκρυα κυλού
σανε ήσυχα - ήοτ.»χα στό ρυτιδϋΐμί
νο πρόσωπό τού.
(Συνεχίζεται)
Την πόρτα μ' τίρθίς κι' 2κοουοίζ;
άγνωστε ταξΐ'διώτη
Ποία ιμοΐρα σέ όΛήγηοε
στό δρόμο τό δικό μου;
Σάν αμίξαμε δέν ήμαβταν
στήτν άνθισμένη νιότη
Μά ήσουνα τό μέλλον μου.
ή οτές τό... ριζικό μόν
ΚΑΡΟΛΟΣ ΡΟΥ
Ό Κάρολος Ροΰ>γεννή,θη9ΐε τό
1922 στή Σμύρνη άπό μηαέρα
'Ελληνίιθα καί πατέρα Γάλλο.
Σπούδασε φιλολογία στό πανεπι
στήμιο Άθηγών. Ποιήματά τού
έ'χουν δημοσιευθή σέ διάφορα πκ-
ριοδικά καί έφημερίδΓς.
ΟΙ ΝΟΪΟΚΟΜΕ-
Οί νοσοκάμες σέρνουν την λε«
κή άνία τους, αγνϊιΐστο έδώ εί«ι
τό χαμόγελο κι' ό πόνος φέρνε-ι
πλήξη" είναι ρουτίνα. Μάταια ,-κι
(τχίζονν νά στολίσουν τό γςαςρρΐο
καί Ίκέτιδες; εΛ'α χιιμόγελο γυοευ
ουν άπό εκείνον, ίίδανικός ννμφί-
ος!
Α
Χ-ουσάνθεμα κομμενα κι, οί μη>
διές τονς, ποο έδώ κλειστηκαν
καί μαραίνονται στήν δσπρη τους
μπλούξα, μακάριες!
Έδώ σκοτώνει την ψυχή τοο
άνθριίκτυυ ή έπκπήμ.η, κι' άς θ«
ρίιυτεύει ιου τό σώμα.
ΓΙώς τίς λυπάμαι, πιότερο άΛΟ
τοΰς άσθενεϊς, τίς νοσο,κόμες!
ΚΑΡ. ΡΟΤ
ΛΤΣΤΟΚΙΑ
ΟΙ άΎθρΓοποι ΐτοΰτοι ζοΰνε βί-
χο.ς τύψεις, σαρακι δέν τρώϊΐ κα
νίνα την ψυχή τους, ή στάχτη
δεν τούς γέννησρ έπιθυμία μΐας
φλόγας καί τής άγάπης Οέν ρ-
γνο')ρισαν τή λΰπη. Φωτία δέ·ν &-
να)>αν γιά νά ςεστάνουν κάποιον,
νερό δέν αντλησαν γιά νά δροσί
σου·.
Κι' δμως, κι' αύτοι πασχϋζου-
νε σάν όστρακα νά ζή<τοι>ν καί
τούς άρκεϊ πού έ'να κακό δέν κά-
νουνε μεγάλο, ν,ι' ή αρνηθή τους
τού; άρκεΐ, άναπανόμενοι .τά"ντο-
τρ μέ τή σννεί·δησή τοιις καί μέ
τους άριθμούς τοι^.
ΚΑΡ. ΡΟΤ
ΙΔΙΛΤΙΚΗ
ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΓΡΑΦΗΤΩΝ
«Ο ΘΑΛΗΣιι
υπό τοΰ Κράιους
"Ετος Ιόβύσεως 1946
ΔεκτοΙ Άηόφοιτοι Γυμνασίου παΐ Μ. Εμπορικάς
Σχολής.
Πλήρης θεωρήιική καί. δι* έφαοιιογών καταρτίσας
Ραδιοτηλεγραα>ηΐών παΐ Ραδιοτηλεφωνητών.
Πλήρες Ραδιαηλεκτοονικίν έργασΐήριον καί ΡΑΔΙΟ
ΡΟΥΜ μέ ιτνγχρσΊΌΐ/ς Ποαπούς καί ^έκτας.
Επί πλέον Γυοοπνξις, Ραδιογωνιόμετρον καί Κ Α
ΌΑΗ διά την πλήρη εκπαίδευσιν των σηουδαατών.
Είς τάς έξετάσεις τού Ύπ. Εμπορικήν Ναυτιλίας
καί Συγχοινωνιών ή έπιτυχία των άποφοίτων
μας φ&άνει τό 100 ο)ο.
Είς Σπουδασιάς χοοηγεϊται 2ετής άναβολή κατατά-
ξεως.
Πληροφορίαι καί Εγγραφαί
Καΰ·' εκάστην είς τα Γοαφεΐα τής Σχολής 8.30 - 1
παΐ 4.30 - 9.30.
Άχαρν&ν 27 - Ά&ήναι - Τηλ. 815.755
Εμείς οί Ουό δέν
τίποτε τό κοινό
'Εκείνο που 'θά μ'
έσενα δέ σ' άρέσει
Ποτέ μοι> μέ τή γνωιιιη βυν
έγώ δέ συμφίονω
Σοϋ φαίνετ* άπ' τα στ*»-νε<ρα έ·γώ πώς εχο> πέσει
Άφ' ότου γνωρκττήκαμβ
πέρασαν δέκα χρόνια
Πολλά ήταν χαρούμινα.
κι' άλλα δτκττυχισμένα
Πουλί σάν ταξιιδιάρικβ,
(Ιΐτο)ς τα χελιδόνια
Τή θάλασσα άγάπησες,
πιότερο άπό μενά.
Μά γώ πού τόσο πρόσμενα
καί πάντα θά προσμ.ένω
Τό ξέρω ότι κάποτε
δν κουρασθής θά ψάξης
Νά 6ρής ενα άπόμερο,
κάποΐο όνειρεμένο
Στό πλάϊ μου φιλάξενο,
Λιμάνι γιά ν' άράξης!...
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
ΪΝΛ. ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΚΣ- ΠΛΟΚΗΣ
ΙΧ'ΓΟΡΙΚΟ ΛΝΑΓΝΩΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Ιι ·■'■'. ·'■ * -________·
Άπό τό άριβτΐϊΐργημα τού ΣΤΒΦΑΝΟΤ -ΕΝΟΤ:
"Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ Σ1ΉΝ ΤΟΤΤΚΙΑ*
* ·
Διαο-ευή:· ΑΤΓΟΤ2ΤΟΤ ΣΚΛΑΒ"
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΑ ΛΥΟ_ΦΕΓΓΑΡΙΑ
Ποιήματά τής Διαλεχτής ΖΕΓΓΩΛΗ — ΓΛΕΖΟΓ
;.
Ή. κ. Γλέξου είναι μιά άπό
τίς πώ ννωοτές, άλλά και τίς
πιό γνησιες ποιήτριές μας. Προ
ηγοΰμενα εργα της, έκτόί άπό
τό πλήθος τίς συνεργασίες της
στά περιοδικά: «Τραγοΰδια τής
Μοναξιάς» (1931), «Παροΐιάες
άπύ την Άπείρανθο τής Νάξου»
(1963)" «Ό Κΰκλος τής Άγό-
πης» καί, ό «Κύκλος των ώοώ·ν>
καί τα δύο κυκλοφορήσαν τό 1964.
Ούσιαστικά ή κ. Γλέζου υστ«ρα
άιπό τα «Τραγούδια τή; ΜοναΕι-
άς» σνγκεντρώθηΜε, μέστωοε
καί δταν άποφάοισε νά τυπώοη
τούς δύο τάμους των ποιημάτων
της ήταν τελείως ώριμη άλλά
καί γνωστότατη. Τα ποη'ρατα
πού .τεριλαμ6άνο-ντα·ν οτούς δύο
τόμους τοϋ 1964 έπέβαιλλαν στη
συν,είδησή μ«ς τή δημιουργό τους
μάς κέριδισε. Ό παραβοσιακός.
ναθαρός «στίχος άναλύθηκε σέ
θαΐ'μάσια. έπιγραιμματϋκο. ποιήιιη-
τα καί, ήταν ή συνέχεια των «Τρα
■γουδιών της Μοναξιας», πού χά
άγάπησε ό Κωστής Παλαμας και
τα προλόγιοί..
Τώρα ιμάς έδωσε τδ τέταρτο
ποιητικό της 6ι6λίο «Τα δυό Φεν
γάρια», πού είναι άφιερωμένο
στά «μι<κρά χαριΐωιμένα άγορα- κια Ήλιάκι καί ΓΛιοργάκι, παι- ιδκ'ι τού άνηψιού μου Γιάννη Ή- λία Ζευγώλη, που μας για λΐγους μΐίνες άπό τή νή Καλιφόρνια καί μδς 8φνγαν ίΐάλι γιά τόν ίδιο τόπο». . Ή ποίηση τής κ. Γλέξου ηταν παντα ΰγρή, ρωιμαλέα κ«1 μαθ· τρι·<ρερή. Στό καινοΰργιο της 6ι 6λίο γραμμένο άπό τίς 3.7.196Κ ώς τίς 4.3.1969 ή τρυφϊρότητο δι-ιΛοτίζεται μέ τδν λυγμό τοί> σ.
ποχωρισμοθ, γ^νεται ύγρός Λνί-
ρας πού δροσίξβ» τό πρόβωπο
καί την καρδιά τοΰ άναγνώβττι.
Άπαλόχορβες στροφές, γραμμί-
νες άπο ατρ«μο χέρι προικισμί ·
νού άνθρώπου έναλλάσσουν τα
άλλεπάλληλα έπεισοβια, πού τα
φέ,ρνει ξωντοΛΐεμένα ή μνήμη,
φρεσκαρισμένα άπύ τή λάμψη κι
άς άλλαγιμένης, άρωματισμένηι,
οτμοσφαίρας πού Ιδηκτε καΐνούρ
για δψη <ττό σπ£τ». «κι. έξαναγίναμε «αιδιό. κι «τρέχαμε όνειροπαρμενοι ιμ' άσπρα λουλούδια στήν ποβια». Άλλά όπως στό δνειρβ ϊτσ· ν.α.1 στή ζθ)ή δλα Ιχου^η τδ τ*- λος τους. Τα μικρά άγοράχια εφυγαν, έγιναν άνάμνηοη *λ αί τία ν' άνέΰει ως τόν ούρανίσκο ττ]ς ποιήίτριας ό άδιόρατος λυγ- ιμός, άφοΰ ή όρμητική είο16ολή τής εΰτυχίας γίνεται καί αυτή ονΐΐρο απιαστο. Ή ποιητική ούν θέση «Τα Δύο Φεγγάρια» ίφερΓ στήν έπιφάνεα δ,τι ώραϊο εΐχβ νά προοφέρει ή εύγενική ψιιχτι μ· άς εύγενικής γυναίκας καί ποι· ήτριας. ΌνειρρΰτηκΓ, «κέίΐιτηκε. ?ζησε καί μίλησε, ίπΐ τέλους, με τήτ γλώσσα τής εΰαΐσθησίο.ς άλλά κα< τής άγάπης. Είναι μερικά 6*,6λ{«, λοΙ> γρά-
η-ονται σέ στιγμές ποιηττ-κτίς ρ<5 <ρορίας καΐ Λθΐητικής ααραχής. Τα βιβλία αΰτά μετοΛίνουν τδν ιπλοΰτο ποΰ σωρεύθηκιε στίς σε?1 δες τους καί στόν άΜαγνώβτη. Αύτό χατάφερε καί ή «οΐήτρια μέ τούς απλούς, άψεγάδιαστους στίχου; της. Συσταίνοιιε τ6 6ι 6λίο αύτό. Πρέπει νά διαβαστεΐ άπό δλους εκείνους ποΰ πιστεύουν πώς: 339ον ; .ι ιΟ Σουλ/ιάνος, πού στήν χή κάθε φορά πού πήγαινε στό βπίτι τού Κοικκάλα, κλείνονταν μαζί τού τίς περισσάτερες ώρες στό ίδιαίτερο γραφεϊο τού κίχί σνζηττοΰσαν τα σχέδια των μεταρ ρυθμίσεαιν, άργότερα μοίραζε τόν καιρό τού άνάιμεσα σ' <ιύτόν καί στήν άδελφή τού, η όποία γιά νά τόν δι«,σκεδάξη τοΰ «παιζε μουσι- ■κή ·Λα τοϋ τραγουΰούσε. Ή συ- χνή αύτη έπαφή μαξί της, εφερε τόν ερωτα, Ινα τρελλό άμοιβαΐο 8ρωτα, άπό αόν όποϊο σέ λίγο γεν νήΊθηκε 2να παιδί. "Ενα ίίμορφο άγόρι, ποΰ %ισιαξε π-ερισσότερο τής ιμάνας τού καί πού τό 6άφαι- σαν χριστιανικά, δίνοντάς τού τό δνομα Κωνσταντίνος. Καί τό δ¬ νομα αύτό τοΰ τό δώσανε, γιατί ό Κοκκαλάς βίχε άποσιιτάσει. την ΰπόσχεση τοΰ Σουλτάνου,ι πώς θά τό άναγνώριζε διά'δοχό τού. Κα- «Άπ' τή ξονή μας δ,τι ξξ είναι ή χαρά, πού μάς προ<τφέρη ή παιδΐκή όμορφιά καί, ή χαρή, μικρό τού όνειρον περιστέρι ποΰ χάνεται καί δέ γυρίξίΐ». , Νά επαιξε, δραγε ρόλο καί τδ δ,τι ή ποιήτρια σποΰθασε παιοα γο>γική; Ή άγάπη της στά παι¬
δία τοΰ άνηψιοΰ της πηρε τί|ν
εκταση τής άγάιπης στά παιδία
δλου τού κόσμον.
Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ ί
Δέχεται Βηλαρα 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
ΓΟμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ*
Τηλ. 525.387 ·
άά
ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ..
ΠΑΝ, & ΣΟΦ. ΜΠΟΥΡΑ
Άνεγνωρισμέναι υπό τοϋ Κράτους
Αριθ. Άδειών 04632)1954, 82091)1966, 126370)1967
Τεχνιιι^ι Σχολαί
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ
(Ήμερησία) ΑΡΡΕΝΩΝ, ΘΗΛΕΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
' —ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
—ΗΛΕ ΚΤ Ρ ΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Διευθυντής Σπουδών: ΠΑΝΟΣ Λ· ΜΠΟΤΡΑΣ
Καθηγητής Άν. Μαθηματικών, Συγγραφεύς, τ. Έπιμελητής έν
τφ Πανεπιστημίου Αθηνών
«ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ» Πρότυπον Κέντρον Τεχνικής Έκπαιδεύσεως είς
την καρδίαν των Αθηνών
ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΑ: Όδός Πειραιώς αριθ. 46 καί Κολιονοΰ 1 (πλη¬
σίον ΟΜΟΝΟΙΑΣ)
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: Όδός Κολωνοΰ 14α'—ΑΘΗΝΑΙ·
Πληροφορίαι καί εγγραφαί
Όδός Πειραιώς 46 καί Κολωνοΰ, άρ. 1. ΑΘΗΝΑΙ
' Τηλ. 648.408 καί 525.188
την κατάπληιξη «ού έ'νοιοσα καί
την όργή πού (μέ κατέλαβε δταν
τα Ιμαθα αύτά. Ό Μαχμούτ εΐ-
χε καταλΐτήσει δργανο ττ7)ν σχεδί
ηιν τοΰ Κοκκάλα κα'ι τής αδελ¬
φής τού καί είχε μεταθληθή σέ
πραδότη τοϋ Ίσλάμ καί έχθρό
τής Τουρκίας, Γτής οποίας ητανε
ό Σ ονλτάνος!
Σέφτηκα πώς ητανε καθήΊκον
ιαου νά δράσω ίτό ταχύτερο, άπό
τή μιά γιά >ά προλάβω τάν κίν¬
δυνο ιτού μάς άπειλοΰσε καί άπό
την άλλη γιά νά κερδίσω την καρ
διά τής άγοιπηιμένης μου τής 'Ε-
μινιέ -καί, νά μοιρασθώ μαζί της,
«ήν άντιβασι,λεία καί άργάτερα τό
θρόνο. Στίς σκέψεις αύτές πού
ίκανοποιοΰσαν τίς φιλοδοξίες μου
ή οργή ιμου κατάαεσε καί τή θέ-
^η της πήρε στήν ψυχή μου μιά
μργάλη χαρά. Τα πράγματα μοΰ
•'ρχονταν θολικά. Μόνος τού ό
Σουλτάνος μοΰ ϊ.)ΐνε τα δπλα νά
την πολεμήσω. Νά τόν έκμηδενί
«(ο. 'Ωστόσο, ιμέ προσποιητή συν-
το(6ή άνεκοίνοιχτα τα δυσάρεστα
αΰτά νέα στήν Σουλ/τάνα.
—ΕΙδ<ες ιμοϋ εΐπε, ΐνώ τα δά- κουα αύλάκιοναν τα ώχρά της μά γουλα, πώς εΐχα δίκηο Βεξύρη μου: Άιπ' εκεΐνο πού φοβόμοννα δέν γλύττοσα. ΤΗταν άξιολύπητη. Καί σά γυ ναίκα καί σά μητρ'ρα. "Εχανε όρι ττικά τόν άντρα πού άγαποΰσε κι' κδλε-πε νά ΐκοταχθή στή μοΐρα τη;., "Εμεινρ γιά λίγες βτιγιμές «ΐιωπηλή κι' ΰστερα σφίγγοντας τίς γροθιες της, τίναξε τό κεςτάλι της καί μέ ν.οίταξε ε"ξαλλα. Ι — Πρέπει νά πεθάνουν Βεζύ- ρη Δαλπατάν, μοΰ είπε μέ σφιγμέ ·--'. τα ■δόντια. —^Ποιοί Σουλτάνα μου; την έ οώτησο, κάνοντας πώς δέν κατα ι λσδαίνο). — Μά ή γκΐαούρισσα, ό γιός της καί ό Κοκκαλάς. Μονάχα δ¬ ταν φΰγονν αύτο' άπό τή μέση, ύ- πάρχει έλπίδα νά ξαναγυρίση κον τα μου ό Πατισάχ καί νά σο>ση
τό θρόνο τού ό Διάιδοχος.
- - Κι' έγώ Σουλτάνα μου συμ
μαξί σου. Καί θά πρθάνουν.
Καεσε μπροΰ,μυτα στό ντιβάνι
κι' ΐνώ δάκρυα άναθλύξανε άπό τα
μάτια της, μονολογοΰσε:
— Νά πεθάνουν, νά πεθάνουν
έστω κι' άν δέν πρόκειται ποτέ
πιά, νά ξαναβώ τόν Μαχμοΰτ.
Την ίπλησίασα καί τής έχάϊδε-
ψα τα πλούσια μαλλιά, αού είχαν
χ>θεΐ στοΰς τορνευτούς ώμους
της.
— Ήσύχασε Σουλτάνα μου τής
εΐπα. "Ο'λα θά γίνουν δπος έπιθι·-
ΙΐΡΪ ή καρδιά σου. Μόνο νά μή Οιά
ζεσαΐ.
Μέ κοίταξε έριοττ^ματικά. Κάθη
σα πλάι της καΐ, έξακολονθώντας
■νά τής χαϊδενω τα μαλλιά, μά πιό
τό σβρρκο καί τθίις ωμους τής εί
πά:
— Ά κουσέ Σουλτάνα μου. Σοϋ
ΰποσχέθηκα νά σέ απαλλάξη άπό
«ούς Ιχθρούς σου καί όρκίστηκα
στόν Προο/ήτη, πώς θά τό κάνω.
ΙΤρέπει ομΐος νά &ρώ τόν τράπο,
νά τό πετύχο), χωρίς νά 6άλω σέ
κίνδυνο τό κεφάλι σου κα^ τή ξωή
τι>ϋ Διαδόχου. Γιά τόν έαντό μου
βί·γ νοιάξομαι. Σοΰ κάνω χαλάλι
τή ζωή μου. Την άξίζεις.
— Σ' εύχαριστώ πιστέ μου Βε
ίνρη Δαλπατάν, μοΰ άπάνττησε καί
δρίχνοντάς μου τό καμπολό», πού
Π~ε πρρασμένο στή 'ξώνη της συ-
νέχισε — Μά δσο κρατάω τό κο
μπολόι τοϋ Προφήτη, δέν κινδν
■ν?ύ(», «Τιμαί άπαρα6ίαστη, δπο)
εΐσαι κι' έσΰ, μέ τΰ &λλο κομπο-
λόι ποΰ τοΰ χάρισε ό Σουλτάνος
*αί βλέπη] νά τό κρατάς άπάνο
σον.
— "ίΐτσι είναι, τής άπάντησα.
Μά μή ξεχνάς Σουλτάνα μου,
πώς οταν άποφασίσουν νά μάς |ε
κάνουν, θά φροντίζουν προηγου-
μένα^ς νά μάς πάρουν τα κομπο-
λόγια, δπως κάνουν πάντα σέ τέ-
τοιες περιπτώσεις. "Τστερα ύπάρ-
γει καί ό Διάδοχος, πού μπορεϊ νά
τόν πάρη δποτε θέλει ό Σουλτά¬
νος καί, νά τον έΐαφανίση, δπιος
ρκανε σέ δνό αλλα παιοιά τού, έδώ
καί λ.ίγο καιρό άκύμα.
Τα λόγια ,μου τή γέμισαν φρί-
κη.
-- "Οχι, δέν Οέλο) γιά κανένα
λ(>γο νά πάθη κακό τό παιδί μόν,
φώναξε καί σηκώ'θηκε άπό τό ντι
υανι.
— - ΟυτΓ έγώ, ϊκανα.
IV
αΰτό
δφησέ με, νά σκεφθώ πώς βά ξε
κάνο) τούς γκιαούρηβες καί τό παι
δι, χωρίς λ·Λ μάς ύποψιασθη ό
Σουλτάνος.
— Κάνοι ο,τι σέ φωτίστ) ό 'Αλ-
λάχ, μοΰ άπάντησε καί μ* όνφησε.
"Οπιος καταλαδαίνης ςρίλε μου
Μαζάρ Πασά, ίίλη ΐκείνη τή νΰ-
χτα, εσπαγα το κεφάλι μου, νά
6ρώ τρόπο, νά έκπλ.ηρώσω την {·-
πόσχεση πού *έ'δο>σα στήν Σουλτά
■«, μά τό πράμα δέν ήτανε χοΜό
λον ρίίκολο. Τό σπίτι τοΰ Κοκκά¬
λα <ττή Χάλκτι έφρουρεΐτο μερά - νΰχτα άηίι μτ»στικοϊις τοΰ Σουλτά- νου καί οί ανιθριο.τοι πού εΤχα μέ σα σ' αύτό, δέν ήταν αξιοί ηαν,'Λ μόνο σάν απΐοΰνοι. 'Βκεϊνο δμως πού 6ασάνιξε πιότερο τό μυαλό μου, δέν ήταν πώς θά οκότοιναν οί άνθροποί μου, τούς γκιαούρΐΓ- δες, μά τό πώς θά φεύγανε ΰσιι- ρα χιορίς νά γίνουν άντιληπτοΐ (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Τ Ρ Ι Χ Ε Σ... Στενοκέφαλος, μικρόνους, λίγα δα κχταλχβαίνω, αύριες Ιχιο άπορίες, δμως τούς γυρνώ τή ράχη, μία δμως μέ δουρλίζει, μέ θυμώνει π:θ πολΰ •/αί άχώνευτη σά πέτρα μοΰ βαραίνει τό — θ]ΐά/ί. Δέ ιιπιροΰμε ν' άνίχτοΰμε τίς μπαρμττέτες καί τό μούσι, τα μους?τάκια καί τα γένια καί τα μακρυά μαλλιά όπού τρέφουνε οί νέοι —τα παιδία μας, τα έγγόνια— δπω; κάποτ' οί πατέρες κι' οί παπποΰοες μας, παληά! Εάν βάζατε ψαλίδι καί ξυράφι στό κεφάλ-. τού πατέρα ή τοΰ παπποϋ, δταν ήταν παλληκάρια, θά μπορΌΰσαν νά γεμίσουν ή μητέρα κι' ή γιαγιά —Βέ μου, άς μέ συχ(υρέ~υν!— τρίχε; δύο μαξγιλάρ-α' "Ισιος, 2;·.ως, ν:·, μοΰ'πήτε: Στόν αίώνα τοΰ ά-τόμςυ -οιός'πιστεύει στήν άςία έποθ εΐχανε οί τρίχες; Συμφωνώ. άλλά ροιτάω: Τΐώς π:στεύετε σ" αύτές, των ταγών, ποΰ κυβερνοΰν δλ(ον των θνητών τίς τύχί;; Δυό λογ-.ών, ουό ποιοτήτιον τρίχες ίγθΊμζ, λοιπόν, των παιδιών, των έγγονών μας, καί έ5ώ όπού τα λέμε, κάλλιο έκτίμηση σ' αύτές, πού οέν Ιχουνε άςία... παρά πιότερο σ' έκεΐνες ποΰ μ*ς κάνουνε καί κλαΐμε . Σ. Κ. ΚΟΓΛΟΓΜΠΗΣ θέματα διατροφήν καί ύγιεινής ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΩΣ ΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΩΣ ΦΑΡΜΑΚΟΝ Τπό τοΰ συνεργάτου μας κ.ΕΓΛΓΓΈΑΟΓ ΛΑΓΟΓΔΗ Είδικοΰ Οίνολόγου Σωκράτους 14 Αθήναι Τό κρασί σήιμερον θεοορείται άπό δλους σχεδόν τούς Ιατρούς καθηγητάς πανεπιστημίου, φαρμσ κολόγους καί διαιτολόγους Άμε- ρικανοΰς, Εύρο>παίους καί "Ελλη¬
νας, ώς είναι ό άεί,μνηστος Ίατρο
ομλόσοφος Άφεντοΐ'λης, δτι ϊΐναΐ
σΐΊμπλήρωμο τροφής.
"Ενα καλό κρασί, ισοδυνάμει μέ
έ:να κιλ.ό γάλα, ενα κιλό πατά-
τες καί μισό κιλό ψιομί. Είναι
καί τό ύγιεινότερο ϊοτό, έμπερ'έ
χον «τόικιλίαν συστατικών'ι, δσα
σχεδόν εχει τό σώμα τοϋ άνθρω¬
πον: Άσ<5έστιον, μαγνήσιον, σί¬ δηρον, νάτριον, κάλιον, χλο'>ριον,
πυρίτιον, ίώδιον,
γάνιον, φθόριον, μεταλλικά αλα-
τα καί ποικιλία όξέον, τρυγικόν,
κιτρικόν, μυρμην.ικόν, γαλακτικόν
κ·λ.π.
'Επί πλέον περιέχει γλυκερίνην,
γλυκόζην κα;, λεδονλ.όξην, άπαραί
τητα διά τό σΐ'κώτι. Έπίσης έμ-
περιέχει ποικιλίαν διταμΐνών: Α,
Β, Γ, Λ, Βΐ, Β2, Β12 κ«ί πλεΐ-
στρς άλλες άνεξερεύνητρς άκόμη
βιταιμίνες.
Τό κρασί είναι ανώτερον άπό
τα πολτ<6ιταμη·οΰχα φάριμακα πού πιολοΰν είς τα φαρμακεΐα. Τό κρασί είναι καί φάρμακον ίσοδΰναμον τής πεννχιλλίνης, δ- .-το>ς ί'ποστηρίξοΐ'ν Γερμανο'ι, Ια-
τροί καί θεραι-ΐεΰει πλεϊστες άσθέ
νειες. "Ιδίως την βρογχίτιδα, 6ρο
χοπνιβυμονίαν, γρίππτρ' καί κρυο-
λογήματα. "Αλλοι Ίατροί παραδε-
χονται δτι προλαμδάνει κα; την
έπάρατον νόσον, τόν Καρκίνον.
Προλαμθάνει άκόμη καί θεραπεύ
εί τύ χασμουρητό, τό απαίσιον
καί άντιαισθητικόν αύτό έλάττ'ο
μα. Τό κροσί είναι τ|λιος κον«τ<ι- βοποιημενος. Ό άείμνηστος καθηιγηιτης :ου ΠαΛΐε.-τ4ιστημί!ον καί Λοντάς, ίαεστήριξεν Οτι ό ρητιν)- της Ιδία είναι ό καλΰτερος οΐνος, διότι καΰιστά τα οΰρ(ΐ άντισηΛΐ, κά, λόγ<;> τής ρηπ'νης κα!( δΐί·γ»ι
«ρι την «ρεξιν εκ των .ιικρίον ού-
σιΛν αυτής.
Τό ρετσινάτο κρασ'^ είναι τό ε¬
θνικόν ιτας ποτόν καί πρέπει πά
ση θυσίοι νά τό {«,τοστηρίξιομεν
Δυστι>χ(ος, σήμερον τό έξηυτέ
λισεν ϋ πολιτΐσμός. Τό έμτριαλώ
νει, ρνιο ή άξία τού είναι νά μέ¬
νη οτό 6αρέλι. Οί άριστοκράτ*·;
τοϋ πνεΰματος, ήθοποιοί, καλλιτέ
χνκιι. καιθηγηταί πανεπιστημίου,
στ'γγραφεϊς, ήρχισαν ήδη νά τό
καταλαβαίνονν καί έπισκέπτονται
χ'ς κλασσιν.ές ταί>ρρνες πού εχου
ίίαρέλια. Τό ΪΛιο κάνουν καί οί
"Αγγλοι σημερον. 'Εγκαταλείηονν
τλ ΕθΜκόν των ποσόν οΰΐσκυ ν.ο
κρασι.
ΟΙ δΐκοί μας, οί έργάτες «αί οί ι
χωρικοί, Ιδία, πίνουν μπΰρα, τήν|
■'.ποίαν επιναν οί άρχαϊοι δοΰλιη'
καί βάρβαροι. Ή μπΰρα ήτο γν»
στή πρό 7.000 έ των καί
διότι κριθάρι είχον έν άφθονίιι
ένώ τα σταφΰλια ΐ|σαν άκριδά
ναί δυσεύρετα. Τό θλιβερόν είναι
δτι πίνονν μπΰρα καί οί ίερεΐς
μας στά χωρία. Ξεχνοΰν ότι το < κρασί ηνλόγησεν ό Ιησούς, 6 Ά πόστολος Πσ.ΰλος, ό Άγιος Βα- αίλειος. Λ "Αγιος Κωνσταντίνος, ο οποίος τό έπωνόμασε «θεοΰ δι» οημα>. "Εδιδε καί επαθλον στούς
νικητάς πού επιναν κρασΐ, χο)ρίς
νά μεθοϋν.
Καί δλες οί θρησκείες τού χό
σμοτ·, έκτός τής Μοι>σονλμανιχή:
πού ό Μο)άμεθ τύ άπαγορεΰει οη
τώς, σιΐΛ'ΐστοϋν τύ κρασί. Είναι
τό θεϊο ποτό τοΰ Όμήρου, έφ' ίί-
σον καί δλοι οί θεοί τού Όλύμπου
επιναν κρασί.
ΑΟΣΙΣ ΚΡΑΣΙΟΤ
Οί έργαζάμενοι πνεινματικώς
πρέπει νά πίνουν τρία ποτηράκΐα
τοΰ κρασιοΰ ημερησίως, άλλά πάν
τα κατά η μετά τό φαγητόν. Οί
εργάται, μέχρι τό ανώτερον ρμι
κιλό, δηλαδή 300 γραμμάρια σι
ν.άιθε φαγητό, άλλά ποτε νηστι
κοί.
Ώς τόσο ύιπάρχονν καί αί ά-
σθένειαι πού άπαγορεΰέται έντε-
λ.ώς τό κρασί, δπως είναι δλα τα
έγκεφαλικά νοσήιματα, ελκος τοθ
στόμαχον, δοοι βχουν διογκιοιιέ-
νο προστάτη, είς τούς νενροπΐ-
θείς, παθήσεις των Μεφρών κλ-τ
Στά σνμπόσια, διά νά προκαλί
σουν τή δίψα γιά κρασί, οί άη-
χαϊοι, έ'τρί'ΐγαν κρομμύδια, ενίι
σήμερον .-τροτιμοΰν τό |κινμοτΰι.ι
καΐ, Ιδία τό κεφαλοτΰρι.
ΚΡΕΜΜΤΔΙ
Νεώταται ϊρευναι άπό Άμερι-
κανοΰς άπέδειξαν δτι τό κρεμμΰ- ?ΐ|
δι είναι Οανματουργό φάρμακο.
τήν έγκεφαλική
άρτηριοσκλήριοσι, άποπληξίες ΐ| ή
μιπληγίες καί αλλ.α νοσήματα·
Άνώτατο δριο σέ κάθε γεΰιια
ΠΟ γραμμάρια ήμερησίιος, άδιαφό ι ]
ριος εάν εΐνιιι ώμό ή βραστύ. Κά '!|β
τι θά εγνώριζον οί Άρχαϊοι που '^|
Ι'καναν κατάχρησι στύ κρεμμΰδι. ··
Περισσότρρες λείττομέρειες διό ·.
την ιστορίαν τοϋ κρασιοϋ γράφΗΊ
II
στό περνσινό μου 6ι6λίο (5η Εν.- ||
δοσις) «Ημερολόγιον των φίλιον
τοΰ κρασιοΰ» καί άκόμη περισσό „
τερες στήν 4ην εκδοσι «Τα μτΗ5Τι
κά τού κρασιοΰ». "·
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΤ ϊτ
'Από την έποποιίαν τής Βοφείον Ήπειρον
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ΊΐΣυνέχεια έκ τού προηγοτΐμένου) τακτοποιήσεως επί τής βάσεως έ-
| ξορμήσεος, αί μονάδες θά ήσαν
Ένώ ό Στρατηγός, ών άμετό , ετοι,μοι νά έπιτεθοΰν περί την 4ην
πειστος «ν προκεΐιμένφ, ήτο ετοι
μος νά διατάξη τόν Συνταγμα¬
τάρχην Σπένδον νά εκτελέση την
έπίιθεσίν τού κατά την αύγήν τής
αυτής νι»κιτός, διότι δέν ί(θελε νά
αρνηθή την άμεσον εκτέλεσιν των
διαταγών τοϋ Β' Σ. Στραιτοϋ,
λη<{"θεϊσαν εκείνην την στιγμήν τΐ,λεφονικως, την επίθεσιν ϊπρε- πε νά έπιχειρήση ολόκληρον τό 14ον Σύνταγμα καί δχι μόνον |ν πριοϊνήν ιτής 27ης Ιανουάριον. "Ετοιμοι μέν, άλλά σοβαρώς έ- Ι ξηντλημένοι έκ τοΰ -κάπου. Ό Στρατηγός ΙΙαπαστεργίου παρεμβάσϊΐ τοΰ Ταγματάρχου Τσε κούρα Βασ., σνμφωνήσαντος αίνε κούρα Βασίλειον συμφ(Α)νήσαντος πρός τάς άπόψεΐς τοΰ Διοικητοΰ τοΰ 14ου Σιη·τάγματος, παρεδέ- χθη πρότασιν τοΰ ΣΐΛ'ταγματάρ- χου Σπένδου, δπος ζητήση ό Ιδι- Τάγμα τον. Κατά τα λοιπά αί δι ος την άναβολήν παρά τοΰ Έπιτ αταγαί ώς πρός >τήν ώραν τής έ- λάρχου τοΰ Β' Σ. Σ. Σύνταγμα
πιβέσεοος παρέιμενον αί αυταί. , τάρχου Πεξ. Μαχά Δημ., μεθ' ού
Άκούσας την <ηιμπληρωματικτ)ν συνεδέετο φιλικάς, εκείνην διαταγήν ό Συνταγματάί>! Πράγματι δέ, ό τελευταϊος ού
χΓ,ς Σαένιδος κα', γνωρίζων έκ | τος σι·νδεθείς τηλεφωνι«ώς μετ»
προσοΗΐικής τον άναγνωρίσειος τοΰ Συνταγματάρχου Σιΐένδου, έ
τάς δυσχερείας τοΰ «δάφους,, ά- ( νέκρινε την άναδολήν τής ρ-ιθέ
πό των Στενών τής Ρίμπας μέ-' σειος.
χρι τοΰ σημείον είς τό οποίον Ι- ' ,«·,
σταντο εκείνην τήν στιγμήν, ύπέ- Κατά την αυτήν νύκτα, τής 27
6αλ.εν είς τόν ^ Σ τρατηγόν τήν πρός τήν 28 Ιανουάριον, όλσκλη
γνώμην δτι ή έ.τιχείρησι; έπρεπε ρον τό 14ον Σΰνταγμα Πεζΐικοϋ
όπ(ι>σδήποτε νά άναβληθή διά τήν ανήλθεν επί τής Τρεμπεσίνας χα;·
χαραυγήν τής επομένης 28 πρός
29 Ιανουάριον, διότι ή καταπό-
νησις των άνδρών θά ήτο ύπερ-
δολική.
ς, δέ, ΰπολογΐιξομ«νων τρι
ών τουλάχιστον ώρόιν άπό τής έκ
κινήσεως των έτέρων δύο Ταγμά
το>ν, τοΰ 14ου Σνντάγματος έκ
Στενών τής Ρίμπας μέχρι τής ά
νιάδου των είς Τρε(ΐι.·τεσίναν «αί
εκαλύφθη είς την δασώδη Ιντα
σιν των νοτιοανατολικών της άν-
τερεισμάτοη'. Ό Μέραρχος μετά
τοϋ Έπιτελάρχου Τσεραβίνη Ί-
ο)άννου, ανεχώρησε την ιδίαν νύ
κ-τα διά τόν εί; Κοΰκιαρη στα¬
θμόν διοικήσεως τής Τ Μεραρχί
άς, παρέμεινε δέ τϋ αίτήισει, τον
καί έγκρίσει τοΰ Στρατηγοΰ είς
Τρεμπεσίναν ό Ταγμ. Πεζικοϋ
Τσεκοΰρας Βασ. μετά τοϋ Συν¬
ταγματάρχου Σπένδου Νικ., επι
Ονμών νά παρακολουθήση έκ τού ι
σΰνεγγυς τήν μάχην.
Άντικεΐιμενικός σκοπός τοΰ 14
ου Σνντάγματος μετά τοΰ
III)
2 Τάγματος ήτο: νά επιτεθή καί
νά καταλάυη τάς κορυφάς 1620,
1730 καί 1923 τής Τρεμπεσίνας.
ΑΙ κορικραϊ, αυται, ευρισκόμεναι
είς την νοτίαν κορυφογραμμήν
τοϋ ορονς, ήσαν γιιμ,ναί καί χιο
νοσκε-πεϊς, κλίσειος λίαν άποτό-
μου καί είς εύρεϊαν έκτασιν κΰ-
κλωθεν όροταί υπό των εχθρι¬
κήν παοατηρητηρίοιν.
Ό έχθρύς κατεϊχε δι* ελα¬
φρών τμηιΐ'άτων τού έπαγρυπνήσ-:
(·>ς τάς κορυφάς κατά τήν διάρ
κ.ειαν τής ννχτός, τάς έγκατελειπε
6έ κατά την ημέραν, διότι τό
ψΰχος ί>το δριμύτατον καί όχρό-
ρητον, ήρκει δέ ή άεροπορία
τού διά την έπαγρύίτνησιν τής ή
μέρας. Αί λοιπαί μονάδες τού
παρέμενον είς τάς δυτικάς κλι-
τϋς των κορυφών, έντός σχε-
πάστρων δαψιλώς θερμαινομένων.
Έκ τής βραχώδους κορυφής
Γκρόπα, περί τήν οποίαν τό 14
όν Σύνταγμα Πεζικοΰ είχεν έγ-
καταστήσει τήν βάσιν τού έξορμή
σεο>ς, έκινήθησαν τα Τάγματα
111)14 καί 111)2 την χαραν-
γήν τής 29ης Ιανουάριον μί:
πρώτον αντικειμενικόν των σκο
πόν την κορυφήν 1620.
Τό ψϋχος ήτο δριμύτατον καί
σκότος επεκράτει είς τό όρος. ΟΊ
ά'νδρες έβυθίζοντο μέχρι καί α-
νω των γονάτιον είς την χιόνα
καί ήτο σιγηλή, έκτάκτοις δρα-
ματική καί επίπονος ή προχώρη-
σίς των. Ψίθνρος δέν ηκούετο,
μόνον ή άναπνοή των άνδρών,
Γ>αθεία, άσθμαίνονσα. 'Τπό τάς
συνθήκας αι'τάς ήρχισαν βαθμη¬
δόν νά διαλΰωνται τα σκότη τής
νυκτός, να φαίνεται ό νεφοσκε-
πής οί'ρανός καί νά διακρί.νεται
ή έπικρατοΰσα πι»νή όμίχλη, κα
λύπτοιχΐα τάς κορυφάς τοϋ δ-
ρονς κα·, μή ϊπιτρέποτισα όροτύ
τητα πέραν δεκάδος μέτρων.
Άλλό περί τήν 7ην ώηαν ή
&μίχλη διελύθη καί έπρόδαλαν έν
μέσο» έκθαμ6θ)τικής λει»κότητο;
αί κορυφαί, ερη.μοι, κατά τα φπι
νόμενα, Ιχθροΰ.
Τα φαλαγγίΰια των όμάδιον
μάχης περί την κορυφήν 1620
δκυλίσθησαν επί των χιύνςον ώς
κάμπαΐ, ουδέν δμως σημείον ε¬
φαίνετο ικανόν νά πείση πευ;, ;πι
ρουσίας τοϋ έχθροΰ ή όργανιόσειό»
τού. Τα πάντα ήσαν κεκαλ.νμμεν<ι μέ τήν ασπιλον λειικότητα της χιόΛ'ος, ή Λποία έθόλωνε τα μ»; τκι κ«ί κσθίστα παγερώτατολ τόν ,τνέιΐνΓΠ Λορρά'ν Οί πολεμι στ«ί, μ(ΐ(ττιγοΰ·μενοι υπό τοϋ ψύ- χους, βυθιζάμενοι είς τήν χιόνη καί δυσχερώς συγκρατούμενοι 2. Οί οί επί τοϋ όλισθηροτάτου εδά- φους, επροχώρουν μέ άκαμπτο^ τό ηθικόν των καί τα δλέμματο προσηιλωμρ.να έπ^ τής κορυφή: Η!20, ομοίας πρός τεράστιον αίι γύ. ΑΙφνιδίως (ά<ραντί ιπολυβόλα έξαπέλυσαν τάς κάς των ριπάς εναντίον των μι ■κρών φαλάγγων των έπιτιθεμε νων, ή παγερά έρημία τής χιον σκεποϋς Τρεμπεσίνας διεταρι» χθη έκ των ρυθμικων κρότον *ι των άντηχήσεων, άλλά, ώς Ι' συνθήματος, τό βάδισμα ΐών ' πλιτών πρός τόν άντικειμενιχι των σκοπόν άπέβη σταθερώτει. καί ή θέλησις των νά ί εκείθεν τύν εχθρόν (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛ
Ο ΒΑΜΒΑΞ
Κατά δημοσιευθείσας πλησοφο-
3ίης, τί) αρμόδιον υπουργείον με-
λπά την λήψιν μέτρον, π,.^ ανα.
χατηναυής των έξαγωγών 6άμ6«
χι>ς, κατά την προσέχη ρξαγοιγι-
χήν περίοδον. Τα μέτρα ταυτα,
«α άποβλέπουν είς τό νά κατευ-
θι'ίνεται μέγα μέρος των ίξαγιο-
γών πρός τάς άγοράς τής Δυτ.
ΕιΊρώπης. μειοιιμένου τΟΰ ποσο
ότου ίξαγωγής τού είδους πρός
τάς χώρας τού Άνατολικοΰ Σν-
ΛΛΐιοιμοϋ. Έν όλίγοις, τά μέτρα
ταυτα, θά άποδλεπουν είς την κα¬
τάπτωσιν νέοιν ή την διεύθυνσιν
των ηδη, ΰφισταμένοιν άγορων,
ίϊς τα ΔυτιικοεΛ«ρωνταικά έμπορι-
χα κέντριι.
Έκ ταϋ σννόλου των εξαγωγήν,
άπό τού Αύγούστου 1969 μεχρι Τρ-
λους Ιούνιον 1970, των 61.948
τόννων, ποσότης 00-580 τόννων
ώδεικκ πρός τας άγοράς των Α¬
νατολικήν χωρ«Τ>ν. Τούτο, βεβαί¬
ως, άφείλεται είς τό ότι αί πρός
'νατολικάς χώρας, έξαγιυγαί τού
6άμβακος γίνονται, κατά κανόνα,
μριτο) «κλήρινγκς». "Άν δέ ληφθή
{π' όψιν ότι εφέτος πλεΐ~αι έκ
των χο>ρώ·ν αυτών, δχι μόνον έκά-
λιψαν τό ικοντεζάν» τρεχούσης
περίοδον, άλλ' εζήτησαν καί προ-
αγοράς τού προιόντος τής νέας
εσοδείας, φαινομενικώς, Εχομεν
εξησφαλισμένην την ανετον τοπο¬
θετηθή· αΰτοΰ είς τό εξωτερικόν.
Εντεύθεν, διμοις, προκύπτονν
ωρισμένα προβλήματα, άπό πλεν-
ράς ικανοποιήσεως τής ζητήσεως
τού εΐδονς άιπό τάς άγοράς των
Δυτικήν χορών. Όπιυσδήιποτε, δ-
μιος, βέν παρορδται τό γεγονός
ότι, αί μέσω «κλ·ήρινγκς» πηαγμ·*-
τοποιοΐιμεναι έξαγωγαί, έπιτυγχά-
νουν υψηλοτέρας τιμάς. Ούχ' ήτ¬
τον, δμως, είμεθα ν«ποχρεο)μένοι
νά ρίσάγαηιεν τόν ανάλογον δγ-
κον Ανατολικήν προίόντων, πρός
θΛ'μψηφισμόν τής άξίας τού έξα-
γομένου εΕδους, άποστερούμενοι,
ούτω, τής ελευθέρας έκλογής καί
τής διαπραγματευτικής εύχερείας,
διά την επίτευξιν, άπό πάση;
ίΐλευράς, ίκανοΛθΐητικοιτέριυν, δι'
ήιμάς, άποιτελεσμάτων.
Έξυπακονεται ότι άΛαραίτητος
προυπόθεσις διά μίαν τοιαύτην
στροφήν, πρό πάσης ενεργείας, εί¬
ναι ή ένΰΐλεχής έξέτασις όλων
των σνναφών παραγόντων κ«ι των
έπικρατουσών είς την αγοράν 6άμ
βακος τής Δυτ Ε.ΰρο'Μΐης, συνθη¬
κην. Έν προκειμένον ή άγορά αϋ
τη είναι ίκανή καί είς ποίον βα¬
θμόν καί είς ποίας ποσότητας, νά
άπορροφήσονν Ελληνικόν βάμβα-
κα;
Έν πάση περιπτώσει, αί άςιιό-
δΐΐίΐ Αρχαί, ασφαλώς, θά άνέλα
6ον την εξέτασιν; τού δλου θέμα
τος, αν πρέπει, δηλαδή, ν ά δηιιι-
ονργη*)οΰν νέαι Λγοραί, ή ν ά δι-
ευρυνθοΰν αί υφιστάμεναι τοιαύ¬
ται, έλαυνόμεναι έκ τής άρχής.
τοϋ γενιικωτε'ρου συμφέροντας ττ]ς
οίικονομίος.
ΕΙΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΝ ΣΥΝΕΡΧΕΤΑΙ
ΗΕΤΗΣΙΑ ΔΙΑΣΚΕΨΙΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚ.
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΑΙ ΤΘΥ Δ. Ν. ΤΑΜΕΙΟΥ
ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ.— Ή Παγκό-
αιαος Τραπέζα καΐ, τό Διιετΐνές Νο
μισματικόν Ταμείον 6ά συγκεν-
τοώσουν, τό προσεχές Σα<>6ατο-
■/ύριακον, την οικονομικήν ήγεσί-
αν 116 χωρίον είς την ενταύθα όρ
γανουμένην ετησίαν διάσκεψιν, έ
(ίδαμαδιαίας διαο%εί«ς. Σκοπός ή
ίΗέταοκς των παγκοσμί,ων νομι-
αματικών προβλημάτων καί των
τοιούτων παροχή'ς οίκονομίκής και
τρχνικής βοηθείας.
Περί τάς 3.000 άνώτατοι οίκο
νομικοί παράγοντες Θά μετάσχουν
της διασκέψεως, μεταξύ 21ης καί
Κης Σειττβαβρίον έ.έ'-, είς αϋ
τοΰς δέ περιλαμβάνοντα^ ΰπουρ-
Υυ'ι Οικονομικόν, διοικήται δργα
νιοιμών τού ΟΗΕ, ώς καί ομάς
ί* 95 αντιπρόσωπον τής Παγκο¬
σμίου Τραπέζης, τής νεωτέρας γε
ίεας. Ή διάσκεψις, ώς σωιμα λή
ψεως άποψάσεων, δέν άναμένεται
ότι Θά εκδηλώση δυναμισμόν. Α¬
ποτελεί μάλλον την ευκαιρίαν κα-
Θορισμοΰ γενικοχτέρων Θέσεων καί
βκιμορφώσεΐυς των βάσεων μελ-
Αίτήσεις βοηθείας, ώς και τής
Ταυλάνδης, περί χορηγήσεως έ
ξοιτερικής ένκτχύσεως, διά. την
ίρτ|ματοδότησιν μέ ποσόν ΰψους
?20 έκατ. δολλαρίωΛ' τού τρίτου
όετοϋς προγράιιιματος, θα έξετα-
(Τθοδν αργότερον, πιθανώς κατά
την διάσκεψιν την Παρ*βίων, είς
τα τέλη τοΰ τρέχοντος μηνός, υ¬
πό ττγν αίγίβα ττ]ς Παγκοσμίου
Τραπέζης κ<ιί 14 χωρβν. Βα«κδν θέμα τ1)ς ασκέψεω^ της Κοπεγχάγης, είναι ή δυνατό- της ρκσυγχρονισμοθ τοϋ συστήιμα τος <τυναλλαγ|ΐ.αΓΓΐκων Ισοτιμιόίν, καβίίΤταμένου περισοιότίρον η>ΐ)ί
κτον. Μεταξϋ των ύκό συζήτησιν
.τροτάσεων, είναι τό σΰστημα χων
άποκαλουιμένων «έρίτουσών Ισοτι-
μίων», ϋΛοστηριζομένου ο α δι' αύ
τοΰ άαΐοτρέπεται τό ένοεχόμίενον
σοβαράς ύποτιμήσε(ος, έφ' όσον
αί κυβερνήσεις των Αιαφόρων χω
ρών δύνανται νά έπιφέρουν μι¬
κράς εκτάσεως καί συχνάς μετα¬
βολάς τής τμχής σΐΛ'αλλάγματος.
Έξ άλλου, είς την περιοχήν τής
ΕιΟΚ Ισχύουν περιορισμοί άφο-
ρώντες είς τό έΛΐτρεπόμβνον βρι¬
ον «αρεμ<6άσιείος είς την διαικύ- μανσιν τ*1ς συναλλ^γματικτϊς Ισο- τιμίας. Έν πάση περιπτώσει, τό ΔΝΤ δέν ϊχει λ.ά6ει θέσιν, Εναντι των διαφόρων προ,τάσεων. Τπογραιι- μίζετα*. ότι πρόκειται περ(, τής έ- ιησϊας πρώτης διασ«.έ'ψιεα)ς, άφ' δτοιι καθ ωρίσθησαν τα εΐοικά τρα Οηκτικά δικαιώιματα. Ώς γνωστόν τό ΔΝΤ κατένει,μβ 3,4 οκτεκατομ μύρια δολλ^άρια είς 104 μετεχού- νας χώρας, διά τό 1970. Έν Ο¬ ψει νέον κατανομήν κατά την Λροσεχή δίετίαν ή δ·ιΛοικ«ψις της Κατεγχάγης θά εξετάση την επι τυχίαν τοΰ συστήματος αύτοΰ, διά τοϋ οποίον έιϊτιΛιώκεται ή α>ξηβίς
τής διεθνοΰς ρΐνΗηότητος —συν·*
«ώς καΐ τής χρημ-ατοδοτή«ως
τοϋ παγκοσμίου έ
ΑΙ ΦΗΜΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΤΕΡΛΙΝΑΣ
Ή βτερλίνα βχει πάλι τα κακα
τ1ζ χάλια: Ή τΐμή της, την προ
ηνουμένην έοοομάσα κατήλθεν
Ε'ις τα 2,318 βολλάρια, πολύ κά-
τιί των όρίων την 2,3825 δολλίΐ-
0«ων, δπον σννήθο)ς παρεμβαίνε,ι
ή Τραπέζα τής Αγγλίας διά την
"τήοιξίν χης. Βεβαίως ή τυπίκή
ί''ΐοχρέακϊίς της ϊκρ'όσταται είς τό
■"«τώτατον έαατρεπτόν δρ-ιον τής
«ισι'μον πρός τό Λολλάριον ίσο-
τιμίας της, των 2,38 δολλαρίων,
4λλ' ήδη γεννάται τό ίηο'χτημα τί
ί
......ν·-....-, ή πρόσφατος „...-----
'ρορά τοϋ έκδοτΐκοΰ ίδρΰαατος ]
Τής ΒρΓταννί«ς. Μήπιιις ποοετοι
«ασίαν οιά νά δυνηθή ή στερλίνα
να άφεθή νά κνμανθή ελευθέριος
'τό περίφημον «<ϊ>όονιινγκ» ραί
Ι1*) είς την ελευθέραν αγοράν
Ί'ναλλάγματος;
Έπ' αυτού οί εγκνροι «Οίκον ο
οί Τά:)ιια> τού Λονδίνον γρά-
πχετιινΛς: Αίφνι6ί(ος ή ά-
ρα τάς τελευταίας ημέρας
Γι; την αγοράν συναλλάγματος έ
βαρίίος. Δέν ένεφανί-
6εί1«ίτ")ς ήιερπροσψορά στεθ
ν, άλλά ελαχίστη έπιθυιΐ^ία. έ-
ΰπό -ίής άποταμΐεύσεοις
ν« εύρίσικεται μέ λίρας στερλίνας
Ειί χείρας ιης, ένώ ή άνοβος των
τΐμων τού χρυσοΰ άποδεικνύει ότι
^ΟΧει μία μερίς πού θέλει νο
)ΐοοστατεΐ'θί| ίνιιντι πιθιινης κρί
Ι^ως είς τόν τομέα των διεθνών
'σοτνμιί,ν, μέ έπίκεντρον τή λί
ά προσεθέταμεν *αί
άκόμη παράγοντα: την όυσ-
Π. προοπτικήν τής Βρ*τα·νΛΊ-
οίκονομίας, ώς αύτη προκν
■ άπό τονς σχετιοοούς δείκτας.
^ϊ τό θέμα τής ελευθέρας Οιο
κιιμάνσεως ιδιαιτεραν βεβαίως ;·
ηΐΓ/Μΐιρότητα προσβίδει ή έίτΐκειμε·
νη έτηαία σύνοδος τού Δΐίθνονς
Νομιοιματυίθΰ Ταμείον είς Κοπεγ
χάγην. Οίΐχ ήττον δμίος, κατ:ά τό
παρβλβόν έτος παρέιστηιμεν μΛο-
ινρες 8ύο περισιτα,πκβΐΎ ελευθέ¬
ρας Ισατιιμίας, τής υιάς τοθ γερ-
μανικοΰ Μάρκου καί τής Ετέρας
τού καναδικον δολλαρίου. Έκεΐ-
νο δμίος τό οποίον ένιοχνει σήμε¬
ρον την είκοτολογίαν περί άτρέσε
ιυς της λίρας νά διακνμα1)η ί-
λευθίοως είναι ή δξυνβις τέλει··
ταΐιος την διενέξεων ίργοδοτιΤ>ν
και Σι»ν5ινήτ(ι)ν είς Βρετανν(αν.
Τουτο μονον άρκεϊ νά λεχθή Ο'ό
νά γίνουν άντιληιπτά τα όλέθρίιι
αποτρλέσματα τής διαμάχης αύ-
τί|ς, ότι εις τα τέλη τοΰ "ιιήνοι'
τοΰ τρίχοντο; ?τους, είχον άπολε
σ+)ή δυτλάσιαι ημέραι έογασκΐί
ίν ϋςλεταννία άπό ότι πέρυσΐ. Τό
γργονός αϋτό έπιδρξ έ.τί τ<ϋ' ρυ θμοθ της ;ταοαγωγή.ς κα!, Λνΐανα κλαστικως επί τού Λρεταννικού I- σοζι·γίον πληροχμων, διότι λουκιι- λει καθνστέρηισιν τίδν έξαγωγών. Εντεύθεν δέ προκύπτουν τα ε·* λείμματα είς τό Ισοζύγιον πλϊκ'ιι) μων τής Βρϊταννίας καί ή συνε¬ πεία αυτών μείοκτις των (Τυναλλν' γματικων άποθεαάτ{ι)ν, ώς νχιτα τόν παριελθόντα Αυγουστον, κατι» 1 ίκατομ. λίρας. Άλλ' δπισβεν αυτών εύρίσνε- τα. κίΑθ' ίνιιάς, ή κα?.πάζονα·α &νο δος την τιμών είς Βρΐϊταννίο.ν Συνκεικριμένως, εφέτος καί έν τος τοϋ πρώτον βμήνου, αί μέν λιανικαί τιμαί ηυξήθησαν κατά ·», 7% ϊνανιτι τού περυσινοΰ 6μή>νον
αί δέ τιμα), των εξαγοιμέν·ϋ)ν 6θ'
ταννικών προιόντίον κατά 5%, ε
Λή οί μκτθοί άν-ήλθον σχειδόν κα
τα 10%. Μέχρις ότον, λουΐόν, ρί'
ρεθή ενα φρένον είς τοϋς ρτ>-
Ομούς αϋτούς φο6ούμεθα ατι οία
δήΛοτε φημβλογία π.ερί τής τύ
χης τής στερλίνας, θά είναι 8ι-
καιολογημένη
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
Άπό στοιχεϊα .ταρβχόμβνα &τκν
Τής 'Εθνικής Τραπέζης, ποο>-ν-
πτουν τα άκόλουθα:
Ο ΕΞΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟϊ ΤΗΣ
ΧΩΡΑΣ
ΕΊ; τα πλαίσια των ΛοηβΛαθΡ'
ήν πηός «δξησιν τής παραγο,γτκ
ήλεκτοικής ενεργείας ναΐ έπεκτα
σει»ς τού έξηλεκτρισμοΰ τής Χαι
ρας, .-Κθιλαμβάνονται ή κατ«ι-
σκευή τοΰ προσφάτως τεθέτΐος
ίΐς λειτο·ργίαγ ΰδροηλεκτρίκηη
σταθιμοΰ Καστρακίου -/αί ή ύπ«
γράφη σνμβάσεΜς κατασκενής β
κέντρον νπερτη|?η)»ής τάσεως.
Είς τάς αρχάς Μάϊον ένι,»ΜιιΛΐ
ασθη υπο τοΰ κ. ΠρωθνπουργοΡ
Ο ΰδροηλεκτρικός σταθμός Κα
στρακίου. Οΰτος είναι ό δεύτερος
» οποίος χρηίΠμοποιεϊ τα Οδατυ
τού ποταμοΰ Άχελώου, αετά τόν
ατοθμόν των Κρηιαστών. Τό ΰ-
δροηλεκτρ<κόν έργον τοΰ Καστρα χιου είναι σννολικής έγκατεστημε νης ίσχύος 320 ΧΒ— 4 μονάδες των 80 ΧΒ εκάστη— καί ή έτη οία παραγωγιική ίκανότης &ίς>-
χεται είς εν δκτεκατομμνριον Χ
ΒΩ, έδαπαντ'(θησαν δέ διά την κα
Γαακενήν τού συνολικώς 2,2 δια*
κατοιμμύρΐα δραχμων. Τό φράγαα
τού σταθμοΰ κατεβκευάσθη υπό
κοινοπραξίας έλληνικών έπιχειρή-
~ων επί ττ) βάσει μελέτης τής
■Ιμερικανικής έταιρείας «Έμπά-
<τκο3>, ή δποία εΐχε την επίβλεψιν
τοθ ίργου. Ή άποπεράτωσίς τού
υπό έλληνικών τεχνικών έταιριών
4ντό; την σνιμβαιτικών προθεσιιι
ών, αποτελεί μίαν άχόμη Ινδειξιν
ιών προόδίον τής έλληνικής οΐκο-
νοιιίας είς τόν τομέα τής ίκτελέ
σετος μεγάλοιν Ιργο>ν.
*Κξ άλλοχι υπεγράφη αιεταξϋ
τ-ής ΛΕΗ καΐ, τού Άνατολωωγεη-
μανικοϋ Οίκου «Έλεκτροτεκνίκ ·
"Εξπορτ - "ΙμΛορτ* σύμ.6ασις
διά την υπό τοΰ δευτέρου προμή¬
θειαν καί εγκατάστασιν 3 κέν-
ιθ'ιιν ΰπερυψηλής τάσεως των
401) χιλ. 6όλτ, σΐ'νολακής δα.τά-
νης 14-722.000 δολλαρίων. Ή ά-
£ία των κένιτρων θά καλυφθή έξ
ολόκληρον δι' εξαγωγήν γεωργι-
κων προϊόντων, κοθορισθηβοιιέ-
«(Ον υπό τοϋ Σνιι.τ5ουλίου 'Εσωτε
βικοϋ Εμπόριον. Διά τής συμβά¬
σεως παρίχεται είς την ΛΕΗ ή
εύχέοεια οπιος προβή είς την πλη
Ρίομήν τοϋ 72% τής δαπάνης των
κεΎτοων είς τρείς έτησίας δόσει;
άπό τής αποπερατώσεως αυτών,
με ίπιτόκιον 6%. Έπίσης, παρέ-
χειται Λ-τό τής συμβάσεως είς την
ΔΚΗ ή δννατότης δποις μέχρι Τον
"Ιουλίου 1971 προβή είς την αϋ-
ξησιν των κέντρων κατά τρία,
μέ τονς αΰτούς ορους ώς καί τα
Λθοηγοΰμενα. Εγνώσθη σχετι¬
κώς ότι χά ήδη (τυμιφωνηιθε'ντα
κεντρα θά έγκατασταθοΰν είς Ά-
σπούίτυργον, Άχαρνάς καί Παλ
λήνην, καί ότι θά τβθοϋν είς λιι
χουργίαν έντός τοΰ 1973.
Τέλος, έτ σχέσει μέ την πρό¬
οδον των εργασιών τής θερμικής
μονάδος Μεγαλοπόλεως, Ανεκοι¬
νώθη αρμοδίως ότι ή πρώτη μο¬
νάς έγκατεστημένης ίσχύος 250
ΧΒ θά τεθή είς λειτουργίαν έντός
τού ίτους, έφ' όσον δέ άπο&ειχθή
οίκυΌμικώ; σ»ιμ<ρέορυσα θά προσ τεθή καί έτερα. "Ομοίως, Εγνώ¬ σθη δτι καταβάλλονται προσπαθή αι διά την ίίσον τό δυνατόν ταχυ τέραν εκμετάλλευσιν τοϋ >.ιγν»τω
ρυχείου Πτολεμαίδος.
ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΕΡΕΤ
ΝΑΙ ΔΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ
Μεταξϋ τοΰ Ελληνικόν Δημο¬
σίου καί τής άμερικανι.<<ής έπιχει- ρήδσείος «"Αντα "Οϊλ Έξπλορέΐσι όν Κορπορέισιον» υπεγράφη συμ βάσις διά τής οποίας παραχωρεί ται είς την δευτέραν τό δικαίιομα άναζητήσεοις, ερεύνης καί εκμε¬ ταλλεύσεως ύδρογονανθράκιον είς περιοχήν τοϋ Ίονίου πελ.άγους. Ή ώς άν<ο περιοχή, σΐ'νολική,ς έκτά- σειος 5,3 χιλ. τετραγίονίκών χιλιο- μέτρων περίπου, περιλαμ6άνΐΐ τμήμα τοϋ ΙΙατραϊκοΰ κόλπον, τοϋ Άμδραν.ικοϋ, τής Δυτικής Ήπει- ροτικής "Ελλάδος, την νήσον Λευ- κάδα, ώς ν«ί τινάς μικροτέρας νή- σονς. Βάσει τής συμβάσεως ή άλλοδα- -τι έτοιρία άναλαμβάνει την {«ο- χμιωσιν, ίνκος έπενδΰση ένιτός πενααε,τίας άπό τής ίσχΰος τής συμβάσεως —αποκλειστικώς έξ ί- δϊ(ον πϋτής κεφαλαίων— τούλ«χι- πτόν 5,4 έκατ. δολλαρίιον πρός διεξαγιογήν των σχετικών 6ρευ- νων κα!, γεωτρήσεοη· έλα,χίστου βάιθους 2.650 μειτρων. 'Τπενθιμίζεται σχετικώς δτι ή ανωτέρω σύμβασις είναι ή τεΐάρτη κατά σειράν ή θποία υπεγράφη έν- τδς των τελευταίον 16 μην ών κ«1 Λφορά είς ερεύνας πρός ανεύρεσιν πετρελαίων. Αί προηγούμεναι. σηι- βάσεις ΰπεγράφησαν μετά των έ- πίσης άμερινανικήν έπιχειοήσεο)ν «Τέξακο», τής αυτής ώς άνω έ- ταιιιίας «"Αντα "Οιλ Έξπλορεί σιον» καί τής «Ότσεάνε "Οίλ Έ ξτλορίϊσιον Κύμπαντ», αφορώσαι ί'ιντιστοίχως είς τή διενέργεΐΛν έοευνών είς τόν θ:ρμαικόν κόλ- πον, είς τηΛ· θαλασίαν περιοχήν πέριξ τής Λήμνου καί είς τη Θοα- κικόν πέ>Λΐγος.
ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΣΧΕ¬
ΣΕΙ Σ ΜΕ ΤΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙ-
ΚΑΧ ΧΩΡΑΣ.
Έντός των πλαισίων τή; κατα-
6α·λλομένης προσπαθείας πρός δι-
εύρυνσιν των ίμπορικών σχέσεων
μετΛ των άνατολικών χο>5ών πε'-
μ'λαμβάνεται καί ή μετάβασις έλ-
λπνικής έπιμελτΐτηριακής άποστο-
λής είς Γιουγκοσλαβίαν. Σκοπός
τής άποστολής ταύτης υπήρξεν ή
βιεοεύνησις των δυνατοτήτων τής
περαιτέρω επεκτάσεως των έμπο-
ρικών άνταλλαγών μετά τής γεί
τονος. 'Κκ τής έπισκέ·ψεο)ς οιειπι-
στωβη, πράγματι, ότι ύφίστανταΐ
ίκανά περιθώρια αύξήσβως των
άνταλλαγών, αί οποίαι συμφώνως
πρός τό τελευταίον εμπορικόν προ:
τόκολλον τής συμβατΐΜης περ*όδου
άπό 1.10.69 εο)ς 30.9.70. προβλ.έ-
πεται νά άνέλιθουν εκατέρωθεν είς
45 έκατ. δολλαρίων. Έκπρόσωποι
γιουγκοσλα6ι·κών όργανισμίδν άνα-
μενβται νά επισκεφθούν τάς Άθή-
νας πρός έπιτόπιον εξέτασιν τί>ν
βυνατοτήτων συνεργασίας των με-
τα των Έλλήνων 6ιομηχάνων.
Έξ άλλον αί διαπραγματεύσΐΐς
μετά τής Άλβανίας πρός ϊναρξιν
εμπορικήν άνταλλαγών έξελίσσον-
ται όααλώς. Ή Τραπέζα τής Άλ-
βανίας έγνωστοποίηβε πρός την
Τράπ^ϊαν τής Ελλάδος δτι άπο-
δέχεται τοΰς προτονθέντας ϋπ' αύ-
τής ορους ώς πρός διαδικασίαν
τής άνταλλαγής των περιληφθέν-
γολ" είς την σχετικήν συμφωνίαν
προϊόντο>ν.
ΝΕΟΝ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙ-
ΣΑΓΩΓΩΝ.
Άπο τής 1ης Μαίου 1970 ετέ¬
θη έν ϊσχΰι τό νέον δασμολόγιον
είσαγωγών τόσον έκ των χωρων
τής Ε.Ο.Κ. δσον κα|, ίκ τρΐτων
χωρών, τό οποίον 2χει προσαρμο¬
σθή πρός τάς διαικρίσεις καί την
όνοματολογίαν τοϋ Κοινοτυκοϋ
Δασμολογιον. Τό υπουργείον Οί-
κονομ«<ών πρόςπαροχήν των άναγ καίτον διει·κρινήσίων εξέδωκε την ΰπ' αριθ. Δ 3349)10.4.70 εγκύ¬ κλιον. Τό νέον δασμολόγιον βασίζεται επί των άνειλημμένων, διά τής Συμφωνίας Συνδέσεως τής Χώ¬ ρας μετά τής Ε.Ο.Κ., υποχρεώ¬ σεων πρ^ός μείωσιν των δασμών έναντι τής Κοινότητος καί εύθυ- γράμμισιν αυτών Ιναντι τρίτων χωρών. Συγκεκριμένως, διά τα μή πε- '.Ί.λαιμ6ανόιμενα είς τ<>ν πίνακα τοϋ
Παραρτήματος Ι τής Συνθήκης
των Αθηνών είδη, ήτοι τα ύπα-
γάμενα είς τό καθεστώς τής ίντός
12ετίας άπό τής ίσχύος αυτής κα-
τργήσεως των δασμών διά τάς
είσαγωγάς των έκ τής Ε.Ο.Κ.,
έπραγματοποιήιθη ή εκτη μείωσις
άνερχομένη είς ποσοστόν 10% ε¬
πί των δασμών τού Ιτονς βάσεως.
"Οσον άφορά είς τα άγαθά τα εί-
σαγάμενα έκ τής Ε-Ο.Κ. κα^ ϋ-
παγόμενα είς τόν 22ετή δασμολο-
γικόν άφοπλισ]μόν ή μείωσις των
δασμών άνέρχεται είς 5% καί εί¬
ναι ή ΐετάρτη καιτά σειράν.
Ώς πρός τοΰς δαθΜθύς επί των
είσαγωγών έκ τρίτων χωρών ή
διά τοΰ νέου δασμ,ολογίου προσπα¬
θεία εύθυγραμμίσεώς των πρός
τοΰς ίσχύοντας είς τάς χώρας τής
ΚοΐΛΐότίΐτος δασμούς Ιναντΐι τρίτων
χωρών, είναι ή δευτέρα κατά σει¬
ράν, διά τα είδη τα νπαγόμενα είς
τό καθεστώς τοΰ 12ετοΰς δασμο-
λογικοΰ άφοπλισμοΰ ίναντι χης Ε.
Ο.Κ. καί ή Λρώτη διά τα λοιπά.
Η έν λόγω προσπαθεία εΰθυγραμ-
μίσεως των δασμών έπίβαλε την
άναμόρφωσιν καί την προσαρμο
γήν τοΰ έλληνικοϋ δονσμολογίου
πρός τό κοινοτικόν τοιούτον δσον
άφορά είς τάς διακρίσεις καί την
όνοματολογίαν τοΰ δευτέρου.
ΑΠΟΚΕΝΤΡΟΤΤΑΙ Η ΔΗΜΟ
ΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ.
Διά τοϋ ίνπ' αριθ. 532)70 Ν&
μοθετικοϋ Διατάγματος (Φ.Ε.Κ.
Α' 103), τεθέντος έν ισχύϊ άπό
τής δημοσιεύσεώς τού, καιθορίζε-
ται τό πλαίσιον εΰρείας διοικητί-
κής άπακεντρώσεως. Σκοπός τής
έν λόγω άποκεντρώσεως είναι ή
απαλλαγή των υπουργείων άπό
τάς έκτελεστικάς άρμοδιάτητας
καί ή άσκησις ϋπ' αυτών έπιτελι-
κοΰ εργου.
'Τπό τοΰ ανωτέρω νομοθετήμα-
τος προβλέ.τεται ή ίδρυσις έπτά
δι«νομαρχιακών επιτροπών μέ Ε¬
δραν τάς εξής πόλεις: Αθήναι,
θβσσαλονίκη, Πάτραι, Λάρισα,
Ίωάννινα, Καβάλα καί Ηράκλει¬
ον. Βάσΐΐ αυτού δέον δοΐως έντός
άνατρε.ττικής .ιροθεσμίας εξ μη-
νών καθορισθοΰν η·εριοριστι·κως
διά Βασιλέων Διαταγμάτων αί
αρμοδιότητες αί οποίαι διατηροΰν-
ται ΰ.-ιό των υπουργείων, ώς και
έ«εϊναι αί οποίαι περιέρχονται είς
τάς υπό ίδρυσιν διανομαρχικάς ί-
πιτροπάς. Π1"1"1 αί λοιπαί άρμο-
διότητες μεταβιδάζονται αυτοδι¬
καίως είς τάς νιομαρχίας. Είς τό
νομοθέτημα περιλαμδάνεται ώσαΰ-
τως διάταξις δ1* ής ίαάγονται «τίς
την άρμοιδιόιτη^α τ|5ΰ νομάρχου
πάσαι αί πολιτικαί, διοικητικαί ΰ
πηρεσίαι τοϋ νομοΰ.
Έξ άλλου, διά τού Ν.Δ. 533)70
περί προαγωγής ύπαλλήλων καί
καταργήσεο)ς τής διακρίσεως τώ
κλάδιιχν είς κενττρικούς καί περιφε-
ρειαΜθΰς, καθορίξεται ώς ττνπο'όν
προσόν προαγοογής άπό τού 6ου
βαθμοΰ καί άνω ή ύπηρεσία τοθ
ίιπαλλήλοΐ' έντός των όρίων τής
τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης.
ΝΕΑ ΔΙΑΛΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑ ΤΑΣ
ΤΙΙΕΡΩΡΙΑΣ
Διά τού Νομοθετικοΰ Διατάγ¬
ματος «περί, χρονικων όρίων ερ¬
γασίας» καθορίζεται νέα δΐαδυκΛ-
σία διά την ύπεηωριακήν άπασχό-
λησιν τού τεχνικοΰ προσωπι.κοΰ.
"Ω τονιίζεται είς σχετικήν ανακοί¬
νωσιν τοΰ ΰπουργείου Εργασίας,
ή άνάγνη τοϋ νέου νόμον προέκυ¬
ψεν έκ τής ταχνρρΰθμου οίκονομι-
κής άναπτνξεως τής Χο>ρας κοϊ
έκ τής ελλείψεως τεχνητών. Διά
τούτο ό νόμος άφορά είς τοί'ς εί-
δΐίκενμένιονς τεχνίτας, ώς πρός δέ
τονς άνειδικεύτους έφαρμόξονται
αί μρχρι τοϊίδε Ισχύουσαι διο.τά-
ξεις.
Διά τοϋ ανωτέρω νομοθετημα-
ΕΙΣ 2 ΕΚΑΤ. 200 ΧΙΛ. ΑΤΟΜΑ ΕΝ ΟΛΩ
ΑΝΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΠΑΗΟΥΣΜΟΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΗΣ
Ό πληθυσμός τής πϊριοχτΐς
Πρωτευούσης Ιχει ήδη υπερβή ση
μαντικώς τα δύο έκατομμύρια ά
τόμοη·, όπως προκύπτεί άπό άνη
κοινωθ«ντα ΰπ» τής 'Εβνυίής
Στατιστι,κή; 'Τπηρεσίας στοιχεΐα,
τα όποϊα προέκυψαν άπό διεξα-
χθεΐσαν ίρενναν άπασχολήσεως
είς την περιοχήν αυτήν κατά τό
ίτος 1967. Συγκεκριμένως *α-
τά τό «τος έκεΐνο ό συνολιο«ό^
πληθνσμός τής περιοχής ύπολογί
ζετο πίς 2.077.000 ατομα.
"Αν ληφθή ΰπ' δψιν ότι κατά
τό 1961, δτε διενηργήθη ή τ«-
λευταία άπογραγή πληθυσμοϋ, ό
συνολικός πληθυσμός τής Πρωτευ
ούσης άνήρχετο είς 1.853.000 κα
τοίκονς, διαπιστοΰτοΛ δτι κατά
τό μεσολαβησαν διάστημα μέχρι
κα^ τοΰ τέλους 1967 ηυξήθη κα¬
τά 224 χιλιάδας Λτομα, ήτοι κα
τα 12,1% ή κατά μέσον ί>ρον
2% ετησίως. Εάν καί κατά την
άκολουθήσασαν δ'ετίαν, όπερ ν.αί
τό Λΐθανώτερον, εξηκολούθησρν
ό αύτός ρυβμός αυξήσεως, Λά
αρέπει ό πληθυσμός τής περ*ο-
χής γά προσεγγίζη σήμερον τώ.
2,2 έκατομμύρια κατοίκων.
Άλλα ένδιαφέροντα στοιχΐϊα,
τα δποϊα προέκυψεν άπό την ί-
ρευναν:
Ό πλτνθνσμός τής περιοχής, ή
λικίας δνω των 10 έτών, άνήρ-
χετο κατά τό 1967 είς 1.770.1 α
»ομα, ίκ των οποίων τό εργατι¬
κόν δυναμικόν 784,3 χιλιάθες (ά
Λασχολοΰμενοι) 751,4 χιλ. καί
βνρργοι 32,9), οί μαθηταί είς
230,5 χιλ. καΐ. οί λουΐοΐ «ίς 764,
3 χιλιάδας.
Άπό τούς άπαχτχολουμενου;
οί 540,8 χιλ. ήσαν άρρενες καιί
210,5 χιλ. βήλίΐς.
Άπό απόψεως μορφωτιχοτ) ί-
πιπέοου, ό δνω των 10 έτών πλη
θυσμός τής Πρωτευούσης κατανΐ
μεται ώς εξής (είς χιλ·).
Άπόφ. Ανωτ. Σχολών »9,8
Άπθφ. Γ·μν<ισίου 327,4 Μή Άπόφ. Γυμνασίου 292,8 Άπόφ. Δημοτικόν 581,6 Μή Άπ. Δημοτιχοΰ 345,4 Άγράμματοι 137,<>
ΣννοΛον ......·- 1.779,1
ΟΙ άπασχολούμενοι κατενέμον
αο, κααά κλάδους δρασηηριότη-
τος,
Είς ττ(ν πρωτογεντ) παραγο^γ^|V
ώς έξ%:
(γεωργίιι, κτηνθτροφιβ, δάση, Λ
λιεία) 4,8 χιλ.
Είς τα δρυχεΐα καί μειαλλϊΐα
2,? χιλ.
Είς την μεταποΐησιν 238,1 χ>
λιάδες.
Είς τάς οΙκοοομήΊσπς καί ιά
Δημοσία εργα 71,4 χιλ.
Είς τόν Ηλεκτρισμόν, φωταέ-
οι,ον, ΰδρεύσεις, ύγιεινήν 13,9
χιλιάδες.
Είς τύ εμπόριον, τάς Τραϊτέζας,
Ασφαλείας, Τποθέσεις άκινή-
«ων 141 χιλιάδίς.
Είς τάς μεταφοράς, ά!ΐο6η«{εύ
σεις, έπικοινωνίας 65 χιλ.
Είς τάς λοιπάς υπηρεσίας 113
χιλιάδες.
Κατά την έβδομάΛα τής έρευ
νης 480 χιλ. δτομα ειργάσθησαν
δνω των 45 ώρών, 181,4 χιλ. 36
— 44 ώρας, 56,1 χιλ. 15 — 34
ώρας καί οί λοτπο} κάτω των 11»
ώρών.
"Η ΕΞΑΓΟΡΑ ΘΥΡΩΡΕΙΩΝ.
Παρά της Ενώσεως Ίδιοκτη-
τώ)ν Διαμεριισμάτο^ν Πολυΐκατοίκι.
ών καί Μεγάρων «Ό Έρμής»,
νομεν την κατωτέρω επιστολήν:
Κύριε ιδιευθυντά,
Έξ άφορμής τής δημοσιενθεί-
σης είς τό φύλλον τής εγκρίτου
υμών εφημερίδος τής 30ής Αύγού
στον 1970 ανακοίνωσις τής αρ¬
μοδίας 'Τπηρεσίας τοΰ νπουργεί
ου Εργασίας υπό τόν τίτλον «Έ-
ξαγορά θνρωρείων», έχομεν την τι
μην νά παρακαλέσωμεν απως πρός
ένημέρωσιν τής κοινής γνώϊμης,
λαμβάνομεν την κατωτέρω έπιστο
λήν :
1. Διετ·κρινίζεται. δτι αμφότεραι
αί έκδοθεΐσαι δι^αστικαί άποφά-
σεις α) νπ' αριθμόν 601)67 τοϋ Ά
ρείου Πάγον καί β) Τπ' αριθμόν
1128)69 τοΰ Πολυμελοΰς Πρωτο
δικείου Πειραιώς, αίτινες μνημο-
νεύονται. είς τϊ)ν δοθείσαν υπό τής
αρμοδίας 'Τπηρεσίας τοΰ ιΤίτουρ
γείου Εργασίας πρός τόν ήμερή-
σιον Τύπον ανακοίνωσιν, άποφσΧ-
νονται δτι ή σύμβασις προσλήιψε-
(ος τινός ώς θυρωροΰ πολνκατοι-
κίας, είναι ίσχυρά καί δεαμευτική
κατά τό άρθρον 361 τοΰ Άστ. Κώ
δικος καί δέν προσκρούει ουτε είς
άπαγορεντικήν τινά διάταξιν, οδ
τής «τυλλογικής συμβάσεως, δΐαι-
τητικής αποφάσεως, ή δλλου κα-
νόνος δίκαιον κατωχυροομένον ε¬
λάχιστον όριον των αποδοχήν τον
τε είς τα χρηστά ήθη, έκτός εάν
τείνη νά δγη είς μείωσιν τον διά
δπότεεΐναι ά,κνρος κατά τα δρθρα
174, 178 καί 630, παρ. 3, τοΰ Ά-
στιβίηϋ Κ(ί)δικος καί λογίζεται να
τος είσάγεται τϋ σΰστημα προ-
γραμιιατισμοΰ των ϋπερωριών ά-
νά εξάμηνον υπό τοΰ υπουργείον
Εργασίας, κατόπιν γνοιμοοοτήσε-
ως τοϋ Ανωτάτου Συμβουλιον
Εργασίας, διά τό σύνολον των
τεχνιτών ή διά τινάς κατηγορίας,
καί διά τό σύνολον τής Χώρας ή
ωρισμένας πχριφερεΧας αυτής, ά-
ναλόγίος των ανάγκην. Έν οννε-
χεία εκάστη επιχείρησις δύνο.τα< νά αναγγείλη είς την 'Ειΐαθεώρη- σιν Εργασίας τάς ΰπ' αυτής σχε- διαζομένας, συμφίόνως πρός τα Κυβερνητικόν Πρόγραμμα, ΰπερω- ρίας διά τό προσεχές εξάμηνον, μή νποχρεουμένη νά ϊητήση νέαν δδειαν. ΕΝΕΚΑΙΝΙΑΣΘΗ Ο ΣΤΑθ- ΜΟΣ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΤΛΩΝ Είς τάς αρχάς Μαίου έ.8. ένε- καινιάσθη ίιπό τοϋ Προ>θυπουργοΰ
κ. Γ. Παπαδοπούλου ό έπίγειος
σταθμός των μέσω δορυφόρου έ-
πικοινο)νΐων παρά τάς Θερμοπύ-
λας. Είς την τελετήν παρέστησαν
κλιμάκιον ΰπουργών καί πολλοί
αλλοι έπίσημοι. Ι
Τα έκ τής λειτουργίας τοΰ στα-
θμοΰ όφέλη διά την Χώραν θά εί- ,
ναι σημαντικά, διότι δι' αύτοΰ κα-'
θίσταται δυνατή ή αύτόματος τη-
λεφΐονική έπιικοινωνία μετά τής
Βορείου Άμερικής κα}, έπτυγχά-
νεΐτα γε(νικώτερονί ό έκσυγχρονν
σμός των τηλεποικοινωνιακών δι-
κτΰων. Περαιτέροι είναι δννατή ή
μέσω τοΰ σταθμόν άνπαλλαγή προ
γραμμάτίον τηλεοράσεως — συα-'
περιλαμβανομένων καί έγχρώμων
— μέ δλονς τονς σταθμονς τής ,
περιοχής τοΰ Άτλ.αντικον οί δποϊ-
οι χρησιμοποιοΰν τόν αυτόν δορυ-
φόρον.
Σημειωθήιτω, δτι ό δορυφορικός
σταθμός των θερμοπυλών κατε-
σκευάσθη έντός χρονικοΰ διαστή-1
ματος 9 μηνών, πράγμα τό οποίον
θιεωρείται εξαιρετικόν έπίτενγμα.
Διά την κατασκευήν τον έδαπανή-
θησαν 146 έκατ. δραχμών, ίξ ών
105 έκατ. διιετέιθησαν διά την προ¬
μήθειαν τοΰ τεχνιοιοΰ έξοπλισμοΰ
καί τα ϋπόλοιπα δι' οίκοοομικάς
εργασίας
ΑΝΑΑΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ
ΘΕΣΜΟΥ ΤΟΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΟΝ
τα τό άρθρον 180 τοΰ Α. Κ. ώς
μή γενομένη.
2. Έκ τής μελέτης των. ανωτέ¬
ρω άποφάσεων ώς καί τής δρΓι
έκΛθΘίίσης ύπ' αριθμόν 2545)70
ομοίως υπό τοϋ Έφετείου Ά6η-
νφν, προκύπτει δτι τα Δικαστήρια
έπιιδιώκουν νά προστατενσουν το
ελάχιστον όριον- τού ήμερομισθίου
τοΰ έργαζομένον. έκ τοθ όποίου,
συμφώνως πρός διάταξιν τού δρ-
θρον 9 τοΰ ΰπ' αριθμόν 3248) 5 ">
νόμον, δι' οί έκνρώθη ί| ύπ' άρ<6. 95 διεθνής Σύμβασις Προστα.σί ' άς τοΰ ήμερομισθίον, άπαγορει'»-1 ιαι πάσα κράτησις σκοπονσα την άμεσον ή ϊμμεσον καταβολήν πο- σου τινος έκ μέρονς τοϋ έργαζο-; μένου πρός τόν έργοδότην ή έκπρό σωπον αύτοΰ ή οιονδήποτε μεσά- ζοντα (ο>ς λ.χ. πράκτορα κ.λ.π.)
κοιί άπο βλέπουσα είς την εξεύρε¬
σιν η την διατήρησιν άπασχολήσε-
ω?
3. Πρός ένημέρωσιν τόσον τής
κοινής γνώμης, δσον καΐ. παντός
άριμοδίον ή των ένΐδιαφερομένων.
παρίχονται αί κατωτέρω διευκοινί
σεις:
α) Έν προκειμέντρ, έργοοότης
τού προσληφθέντος ώς θυρωροΰ,
δεν είναι ιμεθ' ού κατηρτίσθη άρ
χικως ή σύμβασις προσλήψεως
τού, άλλά οί άγορασταί των δΐα-
μερισμάτων, οΐτινες, ώς γνωστόν,
τελοϋντες έν καλίί πίστει άπΒδέ-
χθησαν άνεβτιφυλάκτως τοϋς ορους
τής πράξεως συστάσεως όριζονηι
όν Ιδιοκτησίας καί καΛΌνισμοΰ τής
πολυκατοικίας, βι' ής παρέχετα*
ιίς τούτον τό οικαίωμα διορισιμοΰ
«Ό νέος βεσμός των
ών 'Επενδύσβων θά συμβάλ.η είς
την έκλαΐκευσΐν τής μετοχικής ι
διοκτησίας, μέ είΥνοϊκάς συνεπ-ί
άς, τόσον διά τάς επιχειρήσας, ΰ
σον καί διά τούς μί,κροαποτομι-
εν,τάς, οί όποϊοι θά δννανται ά
μεΤέχουν είς τονς καρπονς τής
άναπτύξεως των έπιχειρήαεων καί
γενικώτενον τή; ΈΟνική; Οίκο
νομίας, χωρΐς νά άναλαμβάνονν
συγκιετρωμένονς κινδννονς ή νά
δυσχεναΐνωνται ιίς τουτο, λόγω
τοΰ μίΐκροΰ μεγέθονς τής τοποθε¬
τήσεως των».
Τα ανωτέρω ΰπογραμμίζονται
είς ανακοίνωσιν τοΰ υπουργείον
Σνντονισμοϋ, ή όποία άναλΰει
■τόν χαρακτήρα, τοΰς σκοποι·ς
ναΐ τα κίνητρα των εΕταηριών
ΈΛενόϋσεοιν — Χαρτοφυλακίοιι
κλΙ Αμοιβαίαν Κεφαλαίων, 6ά
σει τ"ϋ δημοσιευθέντος ία' αριθ.
608)70 Ν. Λιατάγματος, τό ο¬
ποίον, ώς τονίζεται, αποτελεί τό
ίπκττέγαιαμα τής προστατευθή ς
ί«έρ τής άποταμιευσειος νομοθε
οίας καί αναγκαίαν στ>ιυτλήρ<ι>σιν
τοΰ Α. Ν. 148)67 «περί μετροχ'
πρός ενίσχυσιν τής κεφαλαιαγο-
ράς».
ΑΙ ΕΤΑΙΡΙΑΙ ΕΠΕΝΔΤΣΕ
ΟΝ — ΧΑΡΤΟΦΤΛΑΚΙΟΤ
ΑΙ Εταιρίαι Έπενδύσεων —
Χαρτοφυλαχίου είναι άνώνιιμοι έ.
τ'αρίαι μΐ αποκλειστικόν σκοπόν
την έπΐνδυσιν των μετοχιοιών
τιον κεφαλαίων είς μετοχάς, Λ-
μολογίας καί διάφορτι δλλα παπά
στατικά χρημίΐτίκων άπαιτήσε-
ιον υπό συνθήκας εύοείας κατανο
μής των κινδύνων, χι»ρ!ς νά έ-
πιΛιώκεται Ιλεγχος έτέρων έπιχει
οήσείον, ώς σΐ'μβαίνει είς την πε¬
ρίπτωσιν των έλεγχουσών έταιρι
ών. Αί ίδρνθησόμεναι εταιρίαι |
ΈΛενδύσεων — Χαρ.το<ρυλακίον' δέον νά Εχουν όλοσχερώς κατα- ( βεδλημένον μετοχιικόν κετράλαιον ( δραχιμών τριάκοντα έκατοιιμνοί- ων τουλάχιστον, δ'ά την σύστα¬ σιν δέ αυτών άπαι.τεΙται αδεία ' τής Νομισαατικής Έττροπής. Ή αδεία αυτή χορηγείται, κατόπιν είσηγήσεως τής Έτπτροπής Κε ι ιραλαιαγοράς, κ«τά την έλ^ευθέ- ραν κρίσιν τής ΝομισΊΐατικής Έ πιτραπής, ή όποία οντ(,) δύναται νά έξετάξη καί την σκο.τΐιμότητο ίδρύσεο>ς τής έταιρίας.
ΤΑ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
Τα Άμοιβαϊα Κε<ράλαια είναι σύνολα ένεργητικήν άποτελο«με ν<ον έκ μετρητών, μετοχώΛ', όμο λογιών καί διαφόροιν αλλων πά ςα<ηατικών χρηματικών άπαιτή σεων, άνήκοντα έξ άδΐαιρέτου είί πλείονα πρόσικπα, μή ίχοντα ιδίαν νομικήν προσωπικόίτητα. Ταύτα διαχειρίζονται έλληνικαι ά νώνα·ιιοι έταιρίω, αί οποίαι δχουν ώς αποκλειστικόν σκοπόν τοιαύτας &ιαχειρίσεις καί αλ.οσχερώς κα ταβεβλημένον μετοχικόν κεφάλαι "ν δραχμών πέντε έκατομμυρίων κατ' ελάχιστον δριον. Τα δύο πέμ -ττα τοι· κεφάλαιον τούτον δέον όπως άνήκονν είς άνώη<μον έται οίαν, ίχοιβαν όλοσχερως κατα- δεβληαένον μετοχικόν κεφάλαι¬ ον δοαχμών εκατόν πεντήκοντα έκατομμυρίοη' τονλάχιστον. Διά την σΰσιτασίν τοιούτοιν έταιριών •κΐι! άμοιβαίιον κεφαλαίων άπαι.τεΐ ται Λδε<α τής Νομισματικής Έ πιτροπής, χορηγοτιμέΛ·η κατ' έλευ θέραν κρίσιν αυτής, κατόπιν εί σηγήσείος τής Έπιτροπής Κε- η>αλαιαγορδς. Ή σύστασις καί
διαχείρισις αυτών γίνεται βάσει
αύστηρων κανντον, διά των όποί
οιν έξασφαλίζονται δυνατότητες
άποτελεσματικοϋ έλεγχον, εύρ*ϊα
κατανομή κινδύνίον, {ιψηλός 6α-
Θμός ρενστότητος των ιιεριδίων
συμμετοχης.
Διά την παροχήν δυνατότητος
,ιΐεναΛυτίρας διοχροροποιήσεως
τοΰ χαρτοφυλακίου καί ευρυτέρας
κη,τανοχιής των κινδύλ'ων, έπιτρέ
πεται ή ίπένδυσις τοΰ 1)5 τού
μίτοχικοί» κεαΌλαίον των Έταιρι
ήν Έτενδίηεων — Χαρτοιρυλακί
ου ή τού ένεργητικοϋ των Άμοι
βαίων Κεφαλαίων είς ξρνα χρεό
γραφα ή μρτοχάς.
Πρός αποφυγήν διπλής φορο-
λογίας, τό είσόβηιμα των ΈΤαι-
οιών ΈΛενδύσεων -— Χαρτοφν-
/ Γΐχίοΐ' καΐ των Άμοιβαίων Κε
φαλαίων άπαλλάσσΓται τής φορο
λογίας. Έπίσης, τα διανεμόμενα
ΰπ' αυτήν κέ-ρδη είς τοΰς με-
τάχονς κίΐί μεριόιούχους άπαλλάπ
σονται τής φορολοιίας ε'ισοιδήμα
τ.ος, μέχρι ποσόν δραιχμών 30.
000 ετησίως κατά μέτοχον ή με
ριδιούχον κα^ κατά συγχώνευσιν
τής άπαλλαγής τής οποίας άπο
λαμβάνουν γενικώς τα μερίσματα
είσηγμενων είς τό Χρηματιστή<)ΐ όν μετοχών. Ωσαύτως, πλήρους άπαλλαγής έκ τής φορολογίας τυγχάνονν τα δια'νεμόμενα κέρ- δη, καθ* δ μέρος προκύπτουν έκ πηγήν, τό είσόδημα εκ των ο- ποίιον άπαλλάσσεται τοΰ φόρον κατά τάς κειμένας διατάξες. (ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΠΙΉΙΗΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙίΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΠΙΙΐηΐΙΙ! τοΰ θυρωροΰ τής πολ.τκατοικίας ά πΐ μίαν πενταετίαν. β) Οί Ιδιοκτήται δέν γνωρίξουν τοΰς δρονς καΐ τάς εΐΛικάς συμφω νίας βάσει των οποίων κατηρτίσθη ν σύμβασις τής προσλήψεως τι νός ώς θνρωρον, άλλσ δέν δέχον ται δτι αυτή εεΛΌΐ προϊόν βίας ή πλάνης η άλλον τινός «εκστατι¬ κόν, οΰτε δτι αποτελεί «κμετάλληι σιν τής άνάγκη,ς πρός εργασίαν. γ) Οί ιδιοκτήται είς ουδεμίαν μείωσιν τοΰ όριζομέ·νον υπό τής Πολιτείας μιοιθον τοΰ προσληφθέν τος ώς θνρωροϋ προβαίνονν κα' ?κ τοΰ λόγον τούτον δέν κατπ- βτρατηγοϋνται αί διατάξεις τον δρΐθρον 9 τοΰ ύπ' αριθμόν 8248) 1955 νόμον. δ) Οί Ιδιοκτήται βέν τΐοβετοδν τόν ώς δν·(ο διάγραφόμενον νρό- Λον προσλήψεως τινός ώς θνρω- ΐΜΐϋ πολυκατοικίας «αί μεγαρον, λαί έπειδή λόγφ των έκδηλωθει- σών καί μελλονσών νά έκβοθωοι δικαστικών άποφάσεων θά προκλη θή άναποτρέπτΐρ)ς δξννσις καί είς τάς σχέσεις των μετά των θυροι ρίΰν, άπευθύνουν πρόσκιλησιν πρός πάντας τοΰς εχοντας καταρτίζει τοιαύτας σι^μβάβεις, οποις ϊλθωσι είς α,ιιεσον επαφήν μεθ' ημών (τη λέφ. 533.772 καΐ, 527.344) πρός α¬ ναζήτησιν άπό κοινοΰ λύσεως έξυ πηρετούσης τα συμφέροντα αύτίΰν καί των Θι>ρωρών.
Ταύτα διά την τάξιν.
Διατελούμεν μετά τιμής
Είδικϋ έντολή Δ. συμβουλιον
Ό γενικάς γρβιμματεΰς
ΜΙΧ. Δεμοιράκος
Α.Δ.Τ. Α Ο 72423)63 Δ' Άθ·
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Η ΠΑΡΑΑΟΞΟϊ ΕΙΣΒΟΑΗ ΤΟΝ !Ε
ΚΕΦΛΑΛΙΟΙ ΕΙΣ ΠΟΤΓΛΟίΛΠΒΙΛΗ
ΛΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΙ ΞΕΝΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΜΙΚΤΑΣ ΕΠ1ΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Ή ΙΛουγκοσλαβική οί«οτνβ(μΐίία
¥χιι άνοίξει πλέον τάς πύλας της (
είς τα ξένα κεφάλαια, τα δποία |
δύνανται νά προέρχοινται, άδια-
•κρίτως, άπό σοσιαλιστικάς ή κα-
πιταλιστιθίάς χώρας. "Ηδη δχει
αιραγματοποιηθή μία σειρά σημαν-
τιικών ίπεΛΐδύσεων άπό Γερμανικά,
Ίταλικά, Βρεττανικά καί Γαλλι-
■κά κεφάλαια, άναμένεται δέ δτι
•θά συνεχισθή ή εϊσροή αυτή των
κεφαλαίοη', ή δποία ήρχισεν άπό
-τό 1967, μέ τόν νόμον «περί συγ-
•κιεντρώισεως πόρων> καί ένετάθη
μ! την τροποποίησιν τοϋ ίδίου νό-
•Λθυ, τό 1968. Ή βασική άρχή τού
νόμον αντοϋ είναι δτι οιαδήποτε
ξένη έταιρεία, δύναται νά έπεν-
δνση κεφάλαια είς μίαν γιοΐίγκο-
σλα&ικήν επιχείρησιν, ντό έξαιρε-
τιικά εύνοίκοΰς δρονς, οί όποϊοι
ίπιτρέπουν μετά άοτό έ'α ωρισμέ¬
νον χρονικόν διάστημα τόν επανα-
ίτατρισμόν των κεφαλαίων. "Ηοη
μία σειρά δυτικών έταιρειών έ-
πραγματοποίησε σημαντικάς ίπεν-
δύσεις είς την ΓΛοι·γκοσλαβίαν.
ένώ άλλαι ξέναι εταιρείαι ευρί¬
σκονται άκόμη είς τό στάδιον τΛν
συνιεννοήσεων μέ τοΰς Γιουνκο-
«λάβους άρμοΰίους, οί όποϊοι φαί-
■νεται δτι άντελτιφθτισαν την αρ¬
χήν ότι «τό χρήμα Βέν εχει μυθ«-
8ιά», άπό δπου καί αν προέρχεται.
Ανατολή ή Λύση.
ΟΙ δρο* υπό τοΰς δποίους είναι
δχινατόν νά πραγματοποιηθή μία
ξένη έπένΰυσις είς την Γιουγκ©<τ- λαβίαν είναι σαφεΐς. Κατ' αρχήν πρέπει νά άναφέροινται λεπτομε¬ ρώς οί αντικειμενικόν σκοποι της, θηλαδή αΰξησις τής παραγωγής, Ι ή τής -ΐαραγωγικάτητος ή των έ- ι ξαγωγών μιάς γιουγκοσλαβική; ε-! πιχειρήσε'ος, έκσυγχρονισμός τθ>ν
έγκαταστάσεών της, όργάν<οσις τμήματος έρευνών κλπ. Οί ξέναι κεφαλαιοΰχοι, πάντ<ος είς ουδεμί¬ αν περίπτιοσιν δύναντηι νά τοπο θετήσο»*ν είς μίαν συγκεκριμένην επιχείρησιν κεφάλαια ανωτέρα των γιουγκοσλαβικών, Ιτσι ωστε νά μην είναι είς θέσιν, χωρ:υ αΰ- τό νά σημαίνη βεβαίως δτι άποξε- νώνονται εντελώς άπό την διοίκη¬ σιν της καί ότι δέν λιωιΙ5ανονν μέ- ι>ος είς την λήψιν των άποφάσεοΛ".
ι Αί σχεσεις των ξρνκον κεχραλαι
ούχων πρός την γιονγκοΜαβικήν
έπτχε [ρήσιν, είς την οποίαν έπεν-
δύοιιν τα κεφάλαια των,
Κατά δημοσιευθείσας πλησοφο-
3ίης, τί) αρμόδιον υπουργείον με-
λπά την λήψιν μέτρον, π,.^ ανα.
χατηναυής των έξαγωγών 6άμ6«
χι>ς, κατά την προσέχη ρξαγοιγι-
χήν περίοδον. Τα μέτρα ταυτα,
«α άποβλέπουν είς τό νά κατευ-
θι'ίνεται μέγα μέρος των ίξαγιο-
γών πρός τάς άγοράς τής Δυτ.
ΕιΊρώπης. μειοιιμένου τΟΰ ποσο
ότου ίξαγωγής τού είδους πρός
τάς χώρας τού Άνατολικοΰ Σν-
ΛΛΐιοιμοϋ. Έν όλίγοις, τά μέτρα
ταυτα, θά άποδλεπουν είς την κα¬
τάπτωσιν νέοιν ή την διεύθυνσιν
των ηδη, ΰφισταμένοιν άγορων,
ίϊς τα ΔυτιικοεΛ«ρωνταικά έμπορι-
χα κέντριι.
Έκ ταϋ σννόλου των εξαγωγήν,
άπό τού Αύγούστου 1969 μεχρι Τρ-
λους Ιούνιον 1970, των 61.948
τόννων, ποσότης 00-580 τόννων
ώδεικκ πρός τας άγοράς των Α¬
νατολικήν χωρ«Τ>ν. Τούτο, βεβαί¬
ως, άφείλεται είς τό ότι αί πρός
'νατολικάς χώρας, έξαγιυγαί τού
6άμβακος γίνονται, κατά κανόνα,
μριτο) «κλήρινγκς». "Άν δέ ληφθή
{π' όψιν ότι εφέτος πλεΐ~αι έκ
των χο>ρώ·ν αυτών, δχι μόνον έκά-
λιψαν τό ικοντεζάν» τρεχούσης
περίοδον, άλλ' εζήτησαν καί προ-
αγοράς τού προιόντος τής νέας
εσοδείας, φαινομενικώς, Εχομεν
εξησφαλισμένην την ανετον τοπο¬
θετηθή· αΰτοΰ είς τό εξωτερικόν.
Εντεύθεν, διμοις, προκύπτονν
ωρισμένα προβλήματα, άπό πλεν-
ράς ικανοποιήσεως τής ζητήσεως
τού εΐδονς άιπό τάς άγοράς των
Δυτικήν χορών. Όπιυσδήιποτε, δ-
μιος, βέν παρορδται τό γεγονός
ότι, αί μέσω «κλ·ήρινγκς» πηαγμ·*-
τοποιοΐιμεναι έξαγωγαί, έπιτυγχά-
νουν υψηλοτέρας τιμάς. Ούχ' ήτ¬
τον, δμως, είμεθα ν«ποχρεο)μένοι
νά ρίσάγαηιεν τόν ανάλογον δγ-
κον Ανατολικήν προίόντων, πρός
θΛ'μψηφισμόν τής άξίας τού έξα-
γομένου εΕδους, άποστερούμενοι,
ούτω, τής ελευθέρας έκλογής καί
τής διαπραγματευτικής εύχερείας,
διά την επίτευξιν, άπό πάση;
ίΐλευράς, ίκανοΛθΐητικοιτέριυν, δι'
ήιμάς, άποιτελεσμάτων.
Έξυπακονεται ότι άΛαραίτητος
προυπόθεσις διά μίαν τοιαύτην
στροφήν, πρό πάσης ενεργείας, εί¬
ναι ή ένΰΐλεχής έξέτασις όλων
των σνναφών παραγόντων κ«ι των
έπικρατουσών είς την αγοράν 6άμ
βακος τής Δυτ Ε.ΰρο'Μΐης, συνθη¬
κην. Έν προκειμένον ή άγορά αϋ
τη είναι ίκανή καί είς ποίον βα¬
θμόν καί είς ποίας ποσότητας, νά
άπορροφήσονν Ελληνικόν βάμβα-
κα;
Έν πάση περιπτώσει, αί άςιιό-
δΐΐίΐ Αρχαί, ασφαλώς, θά άνέλα
6ον την εξέτασιν; τού δλου θέμα
τος, αν πρέπει, δηλαδή, ν ά δηιιι-
ονργη*)οΰν νέαι Λγοραί, ή ν ά δι-
ευρυνθοΰν αί υφιστάμεναι τοιαύ¬
ται, έλαυνόμεναι έκ τής άρχής.
τοϋ γενιικωτε'ρου συμφέροντας ττ]ς
οίικονομίος.
ΕΙΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΝ ΣΥΝΕΡΧΕΤΑΙ
ΗΕΤΗΣΙΑ ΔΙΑΣΚΕΨΙΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚ.
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΑΙ ΤΘΥ Δ. Ν. ΤΑΜΕΙΟΥ
ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ.— Ή Παγκό-
αιαος Τραπέζα καΐ, τό Διιετΐνές Νο
μισματικόν Ταμείον 6ά συγκεν-
τοώσουν, τό προσεχές Σα<>6ατο-
■/ύριακον, την οικονομικήν ήγεσί-
αν 116 χωρίον είς την ενταύθα όρ
γανουμένην ετησίαν διάσκεψιν, έ
(ίδαμαδιαίας διαο%εί«ς. Σκοπός ή
ίΗέταοκς των παγκοσμί,ων νομι-
αματικών προβλημάτων καί των
τοιούτων παροχή'ς οίκονομίκής και
τρχνικής βοηθείας.
Περί τάς 3.000 άνώτατοι οίκο
νομικοί παράγοντες Θά μετάσχουν
της διασκέψεως, μεταξύ 21ης καί
Κης Σειττβαβρίον έ.έ'-, είς αϋ
τοΰς δέ περιλαμβάνοντα^ ΰπουρ-
Υυ'ι Οικονομικόν, διοικήται δργα
νιοιμών τού ΟΗΕ, ώς καί ομάς
ί* 95 αντιπρόσωπον τής Παγκο¬
σμίου Τραπέζης, τής νεωτέρας γε
ίεας. Ή διάσκεψις, ώς σωιμα λή
ψεως άποψάσεων, δέν άναμένεται
ότι Θά εκδηλώση δυναμισμόν. Α¬
ποτελεί μάλλον την ευκαιρίαν κα-
Θορισμοΰ γενικοχτέρων Θέσεων καί
βκιμορφώσεΐυς των βάσεων μελ-
Αίτήσεις βοηθείας, ώς και τής
Ταυλάνδης, περί χορηγήσεως έ
ξοιτερικής ένκτχύσεως, διά. την
ίρτ|ματοδότησιν μέ ποσόν ΰψους
?20 έκατ. δολλαρίωΛ' τού τρίτου
όετοϋς προγράιιιματος, θα έξετα-
(Τθοδν αργότερον, πιθανώς κατά
την διάσκεψιν την Παρ*βίων, είς
τα τέλη τοΰ τρέχοντος μηνός, υ¬
πό ττγν αίγίβα ττ]ς Παγκοσμίου
Τραπέζης κ<ιί 14 χωρβν. Βα«κδν θέμα τ1)ς ασκέψεω^ της Κοπεγχάγης, είναι ή δυνατό- της ρκσυγχρονισμοθ τοϋ συστήιμα τος <τυναλλαγ|ΐ.αΓΓΐκων Ισοτιμιόίν, καβίίΤταμένου περισοιότίρον η>ΐ)ί
κτον. Μεταξϋ των ύκό συζήτησιν
.τροτάσεων, είναι τό σΰστημα χων
άποκαλουιμένων «έρίτουσών Ισοτι-
μίων», ϋΛοστηριζομένου ο α δι' αύ
τοΰ άαΐοτρέπεται τό ένοεχόμίενον
σοβαράς ύποτιμήσε(ος, έφ' όσον
αί κυβερνήσεις των Αιαφόρων χω
ρών δύνανται νά έπιφέρουν μι¬
κράς εκτάσεως καί συχνάς μετα¬
βολάς τής τμχής σΐΛ'αλλάγματος.
Έξ άλλου, είς την περιοχήν τής
ΕιΟΚ Ισχύουν περιορισμοί άφο-
ρώντες είς τό έΛΐτρεπόμβνον βρι¬
ον «αρεμ<6άσιείος είς την διαικύ- μανσιν τ*1ς συναλλ^γματικτϊς Ισο- τιμίας. Έν πάση περιπτώσει, τό ΔΝΤ δέν ϊχει λ.ά6ει θέσιν, Εναντι των διαφόρων προ,τάσεων. Τπογραιι- μίζετα*. ότι πρόκειται περ(, τής έ- ιησϊας πρώτης διασ«.έ'ψιεα)ς, άφ' δτοιι καθ ωρίσθησαν τα εΐοικά τρα Οηκτικά δικαιώιματα. Ώς γνωστόν τό ΔΝΤ κατένει,μβ 3,4 οκτεκατομ μύρια δολλ^άρια είς 104 μετεχού- νας χώρας, διά τό 1970. Έν Ο¬ ψει νέον κατανομήν κατά την Λροσεχή δίετίαν ή δ·ιΛοικ«ψις της Κατεγχάγης θά εξετάση την επι τυχίαν τοΰ συστήματος αύτοΰ, διά τοϋ οποίον έιϊτιΛιώκεται ή α>ξηβίς
τής διεθνοΰς ρΐνΗηότητος —συν·*
«ώς καΐ τής χρημ-ατοδοτή«ως
τοϋ παγκοσμίου έ
ΑΙ ΦΗΜΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΤΕΡΛΙΝΑΣ
Ή βτερλίνα βχει πάλι τα κακα
τ1ζ χάλια: Ή τΐμή της, την προ
ηνουμένην έοοομάσα κατήλθεν
Ε'ις τα 2,318 βολλάρια, πολύ κά-
τιί των όρίων την 2,3825 δολλίΐ-
0«ων, δπον σννήθο)ς παρεμβαίνε,ι
ή Τραπέζα τής Αγγλίας διά την
"τήοιξίν χης. Βεβαίως ή τυπίκή
ί''ΐοχρέακϊίς της ϊκρ'όσταται είς τό
■"«τώτατον έαατρεπτόν δρ-ιον τής
«ισι'μον πρός τό Λολλάριον ίσο-
τιμίας της, των 2,38 δολλαρίων,
4λλ' ήδη γεννάται τό ίηο'χτημα τί
ί
......ν·-....-, ή πρόσφατος „...-----
'ρορά τοϋ έκδοτΐκοΰ ίδρΰαατος ]
Τής ΒρΓταννί«ς. Μήπιιις ποοετοι
«ασίαν οιά νά δυνηθή ή στερλίνα
να άφεθή νά κνμανθή ελευθέριος
'τό περίφημον «<ϊ>όονιινγκ» ραί
Ι1*) είς την ελευθέραν αγοράν
Ί'ναλλάγματος;
Έπ' αυτού οί εγκνροι «Οίκον ο
οί Τά:)ιια> τού Λονδίνον γρά-
πχετιινΛς: Αίφνι6ί(ος ή ά-
ρα τάς τελευταίας ημέρας
Γι; την αγοράν συναλλάγματος έ
βαρίίος. Δέν ένεφανί-
6εί1«ίτ")ς ήιερπροσψορά στεθ
ν, άλλά ελαχίστη έπιθυιΐ^ία. έ-
ΰπό -ίής άποταμΐεύσεοις
ν« εύρίσικεται μέ λίρας στερλίνας
Ειί χείρας ιης, ένώ ή άνοβος των
τΐμων τού χρυσοΰ άποδεικνύει ότι
^ΟΧει μία μερίς πού θέλει νο
)ΐοοστατεΐ'θί| ίνιιντι πιθιινης κρί
Ι^ως είς τόν τομέα των διεθνών
'σοτνμιί,ν, μέ έπίκεντρον τή λί
ά προσεθέταμεν *αί
άκόμη παράγοντα: την όυσ-
Π. προοπτικήν τής Βρ*τα·νΛΊ-
οίκονομίας, ώς αύτη προκν
■ άπό τονς σχετιοοούς δείκτας.
^ϊ τό θέμα τής ελευθέρας Οιο
κιιμάνσεως ιδιαιτεραν βεβαίως ;·
ηΐΓ/Μΐιρότητα προσβίδει ή έίτΐκειμε·
νη έτηαία σύνοδος τού Δΐίθνονς
Νομιοιματυίθΰ Ταμείον είς Κοπεγ
χάγην. Οίΐχ ήττον δμίος, κατ:ά τό
παρβλβόν έτος παρέιστηιμεν μΛο-
ινρες 8ύο περισιτα,πκβΐΎ ελευθέ¬
ρας Ισατιιμίας, τής υιάς τοθ γερ-
μανικοΰ Μάρκου καί τής Ετέρας
τού καναδικον δολλαρίου. Έκεΐ-
νο δμίος τό οποίον ένιοχνει σήμε¬
ρον την είκοτολογίαν περί άτρέσε
ιυς της λίρας νά διακνμα1)η ί-
λευθίοως είναι ή δξυνβις τέλει··
ταΐιος την διενέξεων ίργοδοτιΤ>ν
και Σι»ν5ινήτ(ι)ν είς Βρετανν(αν.
Τουτο μονον άρκεϊ νά λεχθή Ο'ό
νά γίνουν άντιληιπτά τα όλέθρίιι
αποτρλέσματα τής διαμάχης αύ-
τί|ς, ότι εις τα τέλη τοΰ "ιιήνοι'
τοΰ τρίχοντο; ?τους, είχον άπολε
σ+)ή δυτλάσιαι ημέραι έογασκΐί
ίν ϋςλεταννία άπό ότι πέρυσΐ. Τό
γργονός αϋτό έπιδρξ έ.τί τ<ϋ' ρυ θμοθ της ;ταοαγωγή.ς κα!, Λνΐανα κλαστικως επί τού Λρεταννικού I- σοζι·γίον πληροχμων, διότι λουκιι- λει καθνστέρηισιν τίδν έξαγωγών. Εντεύθεν δέ προκύπτουν τα ε·* λείμματα είς τό Ισοζύγιον πλϊκ'ιι) μων τής Βρϊταννίας καί ή συνε¬ πεία αυτών μείοκτις των (Τυναλλν' γματικων άποθεαάτ{ι)ν, ώς νχιτα τόν παριελθόντα Αυγουστον, κατι» 1 ίκατομ. λίρας. Άλλ' δπισβεν αυτών εύρίσνε- τα. κίΑθ' ίνιιάς, ή κα?.πάζονα·α &νο δος την τιμών είς Βρΐϊταννίο.ν Συνκεικριμένως, εφέτος καί έν τος τοϋ πρώτον βμήνου, αί μέν λιανικαί τιμαί ηυξήθησαν κατά ·», 7% ϊνανιτι τού περυσινοΰ 6μή>νον
αί δέ τιμα), των εξαγοιμέν·ϋ)ν 6θ'
ταννικών προιόντίον κατά 5%, ε
Λή οί μκτθοί άν-ήλθον σχειδόν κα
τα 10%. Μέχρις ότον, λουΐόν, ρί'
ρεθή ενα φρένον είς τοϋς ρτ>-
Ομούς αϋτούς φο6ούμεθα ατι οία
δήΛοτε φημβλογία π.ερί τής τύ
χης τής στερλίνας, θά είναι 8ι-
καιολογημένη
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
Άπό στοιχεϊα .ταρβχόμβνα &τκν
Τής 'Εθνικής Τραπέζης, ποο>-ν-
πτουν τα άκόλουθα:
Ο ΕΞΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟϊ ΤΗΣ
ΧΩΡΑΣ
ΕΊ; τα πλαίσια των ΛοηβΛαθΡ'
ήν πηός «δξησιν τής παραγο,γτκ
ήλεκτοικής ενεργείας ναΐ έπεκτα
σει»ς τού έξηλεκτρισμοΰ τής Χαι
ρας, .-Κθιλαμβάνονται ή κατ«ι-
σκευή τοΰ προσφάτως τεθέτΐος
ίΐς λειτο·ργίαγ ΰδροηλεκτρίκηη
σταθιμοΰ Καστρακίου -/αί ή ύπ«
γράφη σνμβάσεΜς κατασκενής β
κέντρον νπερτη|?η)»ής τάσεως.
Είς τάς αρχάς Μάϊον ένι,»ΜιιΛΐ
ασθη υπο τοΰ κ. ΠρωθνπουργοΡ
Ο ΰδροηλεκτρικός σταθμός Κα
στρακίου. Οΰτος είναι ό δεύτερος
» οποίος χρηίΠμοποιεϊ τα Οδατυ
τού ποταμοΰ Άχελώου, αετά τόν
ατοθμόν των Κρηιαστών. Τό ΰ-
δροηλεκτρ<κόν έργον τοΰ Καστρα χιου είναι σννολικής έγκατεστημε νης ίσχύος 320 ΧΒ— 4 μονάδες των 80 ΧΒ εκάστη— καί ή έτη οία παραγωγιική ίκανότης &ίς>-
χεται είς εν δκτεκατομμνριον Χ
ΒΩ, έδαπαντ'(θησαν δέ διά την κα
Γαακενήν τού συνολικώς 2,2 δια*
κατοιμμύρΐα δραχμων. Τό φράγαα
τού σταθμοΰ κατεβκευάσθη υπό
κοινοπραξίας έλληνικών έπιχειρή-
~ων επί ττ) βάσει μελέτης τής
■Ιμερικανικής έταιρείας «Έμπά-
<τκο3>, ή δποία εΐχε την επίβλεψιν
τοθ ίργου. Ή άποπεράτωσίς τού
υπό έλληνικών τεχνικών έταιριών
4ντό; την σνιμβαιτικών προθεσιιι
ών, αποτελεί μίαν άχόμη Ινδειξιν
ιών προόδίον τής έλληνικής οΐκο-
νοιιίας είς τόν τομέα τής ίκτελέ
σετος μεγάλοιν Ιργο>ν.
*Κξ άλλοχι υπεγράφη αιεταξϋ
τ-ής ΛΕΗ καΐ, τού Άνατολωωγεη-
μανικοϋ Οίκου «Έλεκτροτεκνίκ ·
"Εξπορτ - "ΙμΛορτ* σύμ.6ασις
διά την υπό τοΰ δευτέρου προμή¬
θειαν καί εγκατάστασιν 3 κέν-
ιθ'ιιν ΰπερυψηλής τάσεως των
401) χιλ. 6όλτ, σΐ'νολακής δα.τά-
νης 14-722.000 δολλαρίων. Ή ά-
£ία των κένιτρων θά καλυφθή έξ
ολόκληρον δι' εξαγωγήν γεωργι-
κων προϊόντων, κοθορισθηβοιιέ-
«(Ον υπό τοϋ Σνιι.τ5ουλίου 'Εσωτε
βικοϋ Εμπόριον. Διά τής συμβά¬
σεως παρίχεται είς την ΛΕΗ ή
εύχέοεια οπιος προβή είς την πλη
Ρίομήν τοϋ 72% τής δαπάνης των
κεΎτοων είς τρείς έτησίας δόσει;
άπό τής αποπερατώσεως αυτών,
με ίπιτόκιον 6%. Έπίσης, παρέ-
χειται Λ-τό τής συμβάσεως είς την
ΔΚΗ ή δννατότης δποις μέχρι Τον
"Ιουλίου 1971 προβή είς την αϋ-
ξησιν των κέντρων κατά τρία,
μέ τονς αΰτούς ορους ώς καί τα
Λθοηγοΰμενα. Εγνώσθη σχετι¬
κώς ότι χά ήδη (τυμιφωνηιθε'ντα
κεντρα θά έγκατασταθοΰν είς Ά-
σπούίτυργον, Άχαρνάς καί Παλ
λήνην, καί ότι θά τβθοϋν είς λιι
χουργίαν έντός τοΰ 1973.
Τέλος, έτ σχέσει μέ την πρό¬
οδον των εργασιών τής θερμικής
μονάδος Μεγαλοπόλεως, Ανεκοι¬
νώθη αρμοδίως ότι ή πρώτη μο¬
νάς έγκατεστημένης ίσχύος 250
ΧΒ θά τεθή είς λειτουργίαν έντός
τού ίτους, έφ' όσον δέ άπο&ειχθή
οίκυΌμικώ; σ»ιμ<ρέορυσα θά προσ τεθή καί έτερα. "Ομοίως, Εγνώ¬ σθη δτι καταβάλλονται προσπαθή αι διά την ίίσον τό δυνατόν ταχυ τέραν εκμετάλλευσιν τοϋ >.ιγν»τω
ρυχείου Πτολεμαίδος.
ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΕΡΕΤ
ΝΑΙ ΔΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ
Μεταξϋ τοΰ Ελληνικόν Δημο¬
σίου καί τής άμερικανι.<<ής έπιχει- ρήδσείος «"Αντα "Οϊλ Έξπλορέΐσι όν Κορπορέισιον» υπεγράφη συμ βάσις διά τής οποίας παραχωρεί ται είς την δευτέραν τό δικαίιομα άναζητήσεοις, ερεύνης καί εκμε¬ ταλλεύσεως ύδρογονανθράκιον είς περιοχήν τοϋ Ίονίου πελ.άγους. Ή ώς άν<ο περιοχή, σΐ'νολική,ς έκτά- σειος 5,3 χιλ. τετραγίονίκών χιλιο- μέτρων περίπου, περιλαμ6άνΐΐ τμήμα τοϋ ΙΙατραϊκοΰ κόλπον, τοϋ Άμδραν.ικοϋ, τής Δυτικής Ήπει- ροτικής "Ελλάδος, την νήσον Λευ- κάδα, ώς ν«ί τινάς μικροτέρας νή- σονς. Βάσει τής συμβάσεως ή άλλοδα- -τι έτοιρία άναλαμβάνει την {«ο- χμιωσιν, ίνκος έπενδΰση ένιτός πενααε,τίας άπό τής ίσχΰος τής συμβάσεως —αποκλειστικώς έξ ί- δϊ(ον πϋτής κεφαλαίων— τούλ«χι- πτόν 5,4 έκατ. δολλαρίιον πρός διεξαγιογήν των σχετικών 6ρευ- νων κα!, γεωτρήσεοη· έλα,χίστου βάιθους 2.650 μειτρων. 'Τπενθιμίζεται σχετικώς δτι ή ανωτέρω σύμβασις είναι ή τεΐάρτη κατά σειράν ή θποία υπεγράφη έν- τδς των τελευταίον 16 μην ών κ«1 Λφορά είς ερεύνας πρός ανεύρεσιν πετρελαίων. Αί προηγούμεναι. σηι- βάσεις ΰπεγράφησαν μετά των έ- πίσης άμερινανικήν έπιχειοήσεο)ν «Τέξακο», τής αυτής ώς άνω έ- ταιιιίας «"Αντα "Οιλ Έξπλορεί σιον» καί τής «Ότσεάνε "Οίλ Έ ξτλορίϊσιον Κύμπαντ», αφορώσαι ί'ιντιστοίχως είς τή διενέργεΐΛν έοευνών είς τόν θ:ρμαικόν κόλ- πον, είς τηΛ· θαλασίαν περιοχήν πέριξ τής Λήμνου καί είς τη Θοα- κικόν πέ>Λΐγος.
ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΣΧΕ¬
ΣΕΙ Σ ΜΕ ΤΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙ-
ΚΑΧ ΧΩΡΑΣ.
Έντός των πλαισίων τή; κατα-
6α·λλομένης προσπαθείας πρός δι-
εύρυνσιν των ίμπορικών σχέσεων
μετΛ των άνατολικών χο>5ών πε'-
μ'λαμβάνεται καί ή μετάβασις έλ-
λπνικής έπιμελτΐτηριακής άποστο-
λής είς Γιουγκοσλαβίαν. Σκοπός
τής άποστολής ταύτης υπήρξεν ή
βιεοεύνησις των δυνατοτήτων τής
περαιτέρω επεκτάσεως των έμπο-
ρικών άνταλλαγών μετά τής γεί
τονος. 'Κκ τής έπισκέ·ψεο)ς οιειπι-
στωβη, πράγματι, ότι ύφίστανταΐ
ίκανά περιθώρια αύξήσβως των
άνταλλαγών, αί οποίαι συμφώνως
πρός τό τελευταίον εμπορικόν προ:
τόκολλον τής συμβατΐΜης περ*όδου
άπό 1.10.69 εο)ς 30.9.70. προβλ.έ-
πεται νά άνέλιθουν εκατέρωθεν είς
45 έκατ. δολλαρίων. Έκπρόσωποι
γιουγκοσλα6ι·κών όργανισμίδν άνα-
μενβται νά επισκεφθούν τάς Άθή-
νας πρός έπιτόπιον εξέτασιν τί>ν
βυνατοτήτων συνεργασίας των με-
τα των Έλλήνων 6ιομηχάνων.
Έξ άλλον αί διαπραγματεύσΐΐς
μετά τής Άλβανίας πρός ϊναρξιν
εμπορικήν άνταλλαγών έξελίσσον-
ται όααλώς. Ή Τραπέζα τής Άλ-
βανίας έγνωστοποίηβε πρός την
Τράπ^ϊαν τής Ελλάδος δτι άπο-
δέχεται τοΰς προτονθέντας ϋπ' αύ-
τής ορους ώς πρός διαδικασίαν
τής άνταλλαγής των περιληφθέν-
γολ" είς την σχετικήν συμφωνίαν
προϊόντο>ν.
ΝΕΟΝ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙ-
ΣΑΓΩΓΩΝ.
Άπο τής 1ης Μαίου 1970 ετέ¬
θη έν ϊσχΰι τό νέον δασμολόγιον
είσαγωγών τόσον έκ των χωρων
τής Ε.Ο.Κ. δσον κα|, ίκ τρΐτων
χωρών, τό οποίον 2χει προσαρμο¬
σθή πρός τάς διαικρίσεις καί την
όνοματολογίαν τοϋ Κοινοτυκοϋ
Δασμολογιον. Τό υπουργείον Οί-
κονομ«<ών πρόςπαροχήν των άναγ καίτον διει·κρινήσίων εξέδωκε την ΰπ' αριθ. Δ 3349)10.4.70 εγκύ¬ κλιον. Τό νέον δασμολόγιον βασίζεται επί των άνειλημμένων, διά τής Συμφωνίας Συνδέσεως τής Χώ¬ ρας μετά τής Ε.Ο.Κ., υποχρεώ¬ σεων πρ^ός μείωσιν των δασμών έναντι τής Κοινότητος καί εύθυ- γράμμισιν αυτών Ιναντι τρίτων χωρών. Συγκεκριμένως, διά τα μή πε- '.Ί.λαιμ6ανόιμενα είς τ<>ν πίνακα τοϋ
Παραρτήματος Ι τής Συνθήκης
των Αθηνών είδη, ήτοι τα ύπα-
γάμενα είς τό καθεστώς τής ίντός
12ετίας άπό τής ίσχύος αυτής κα-
τργήσεως των δασμών διά τάς
είσαγωγάς των έκ τής Ε.Ο.Κ.,
έπραγματοποιήιθη ή εκτη μείωσις
άνερχομένη είς ποσοστόν 10% ε¬
πί των δασμών τού Ιτονς βάσεως.
"Οσον άφορά είς τα άγαθά τα εί-
σαγάμενα έκ τής Ε-Ο.Κ. κα^ ϋ-
παγόμενα είς τόν 22ετή δασμολο-
γικόν άφοπλισ]μόν ή μείωσις των
δασμών άνέρχεται είς 5% καί εί¬
ναι ή ΐετάρτη καιτά σειράν.
Ώς πρός τοΰς δαθΜθύς επί των
είσαγωγών έκ τρίτων χωρών ή
διά τοΰ νέου δασμ,ολογίου προσπα¬
θεία εύθυγραμμίσεώς των πρός
τοΰς ίσχύοντας είς τάς χώρας τής
ΚοΐΛΐότίΐτος δασμούς Ιναντΐι τρίτων
χωρών, είναι ή δευτέρα κατά σει¬
ράν, διά τα είδη τα νπαγόμενα είς
τό καθεστώς τοΰ 12ετοΰς δασμο-
λογικοΰ άφοπλισμοΰ ίναντι χης Ε.
Ο.Κ. καί ή Λρώτη διά τα λοιπά.
Η έν λόγω προσπαθεία εΰθυγραμ-
μίσεως των δασμών έπίβαλε την
άναμόρφωσιν καί την προσαρμο
γήν τοΰ έλληνικοϋ δονσμολογίου
πρός τό κοινοτικόν τοιούτον δσον
άφορά είς τάς διακρίσεις καί την
όνοματολογίαν τοΰ δευτέρου.
ΑΠΟΚΕΝΤΡΟΤΤΑΙ Η ΔΗΜΟ
ΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ.
Διά τοϋ ίνπ' αριθ. 532)70 Ν&
μοθετικοϋ Διατάγματος (Φ.Ε.Κ.
Α' 103), τεθέντος έν ισχύϊ άπό
τής δημοσιεύσεώς τού, καιθορίζε-
ται τό πλαίσιον εΰρείας διοικητί-
κής άπακεντρώσεως. Σκοπός τής
έν λόγω άποκεντρώσεως είναι ή
απαλλαγή των υπουργείων άπό
τάς έκτελεστικάς άρμοδιάτητας
καί ή άσκησις ϋπ' αυτών έπιτελι-
κοΰ εργου.
'Τπό τοΰ ανωτέρω νομοθετήμα-
τος προβλέ.τεται ή ίδρυσις έπτά
δι«νομαρχιακών επιτροπών μέ Ε¬
δραν τάς εξής πόλεις: Αθήναι,
θβσσαλονίκη, Πάτραι, Λάρισα,
Ίωάννινα, Καβάλα καί Ηράκλει¬
ον. Βάσΐΐ αυτού δέον δοΐως έντός
άνατρε.ττικής .ιροθεσμίας εξ μη-
νών καθορισθοΰν η·εριοριστι·κως
διά Βασιλέων Διαταγμάτων αί
αρμοδιότητες αί οποίαι διατηροΰν-
ται ΰ.-ιό των υπουργείων, ώς και
έ«εϊναι αί οποίαι περιέρχονται είς
τάς υπό ίδρυσιν διανομαρχικάς ί-
πιτροπάς. Π1"1"1 αί λοιπαί άρμο-
διότητες μεταβιδάζονται αυτοδι¬
καίως είς τάς νιομαρχίας. Είς τό
νομοθέτημα περιλαμδάνεται ώσαΰ-
τως διάταξις δ1* ής ίαάγονται «τίς
την άρμοιδιόιτη^α τ|5ΰ νομάρχου
πάσαι αί πολιτικαί, διοικητικαί ΰ
πηρεσίαι τοϋ νομοΰ.
Έξ άλλου, διά τού Ν.Δ. 533)70
περί προαγωγής ύπαλλήλων καί
καταργήσεο)ς τής διακρίσεως τώ
κλάδιιχν είς κενττρικούς καί περιφε-
ρειαΜθΰς, καθορίξεται ώς ττνπο'όν
προσόν προαγοογής άπό τού 6ου
βαθμοΰ καί άνω ή ύπηρεσία τοθ
ίιπαλλήλοΐ' έντός των όρίων τής
τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης.
ΝΕΑ ΔΙΑΛΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑ ΤΑΣ
ΤΙΙΕΡΩΡΙΑΣ
Διά τού Νομοθετικοΰ Διατάγ¬
ματος «περί, χρονικων όρίων ερ¬
γασίας» καθορίζεται νέα δΐαδυκΛ-
σία διά την ύπεηωριακήν άπασχό-
λησιν τού τεχνικοΰ προσωπι.κοΰ.
"Ω τονιίζεται είς σχετικήν ανακοί¬
νωσιν τοΰ ΰπουργείου Εργασίας,
ή άνάγνη τοϋ νέου νόμον προέκυ¬
ψεν έκ τής ταχνρρΰθμου οίκονομι-
κής άναπτνξεως τής Χο>ρας κοϊ
έκ τής ελλείψεως τεχνητών. Διά
τούτο ό νόμος άφορά είς τοί'ς εί-
δΐίκενμένιονς τεχνίτας, ώς πρός δέ
τονς άνειδικεύτους έφαρμόξονται
αί μρχρι τοϊίδε Ισχύουσαι διο.τά-
ξεις.
Διά τοϋ ανωτέρω νομοθετημα-
ΕΙΣ 2 ΕΚΑΤ. 200 ΧΙΛ. ΑΤΟΜΑ ΕΝ ΟΛΩ
ΑΝΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΠΑΗΟΥΣΜΟΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΗΣ
Ό πληθυσμός τής πϊριοχτΐς
Πρωτευούσης Ιχει ήδη υπερβή ση
μαντικώς τα δύο έκατομμύρια ά
τόμοη·, όπως προκύπτεί άπό άνη
κοινωθ«ντα ΰπ» τής 'Εβνυίής
Στατιστι,κή; 'Τπηρεσίας στοιχεΐα,
τα όποϊα προέκυψαν άπό διεξα-
χθεΐσαν ίρενναν άπασχολήσεως
είς την περιοχήν αυτήν κατά τό
ίτος 1967. Συγκεκριμένως *α-
τά τό «τος έκεΐνο ό συνολιο«ό^
πληθνσμός τής περιοχής ύπολογί
ζετο πίς 2.077.000 ατομα.
"Αν ληφθή ΰπ' δψιν ότι κατά
τό 1961, δτε διενηργήθη ή τ«-
λευταία άπογραγή πληθυσμοϋ, ό
συνολικός πληθυσμός τής Πρωτευ
ούσης άνήρχετο είς 1.853.000 κα
τοίκονς, διαπιστοΰτοΛ δτι κατά
τό μεσολαβησαν διάστημα μέχρι
κα^ τοΰ τέλους 1967 ηυξήθη κα¬
τά 224 χιλιάδας Λτομα, ήτοι κα
τα 12,1% ή κατά μέσον ί>ρον
2% ετησίως. Εάν καί κατά την
άκολουθήσασαν δ'ετίαν, όπερ ν.αί
τό Λΐθανώτερον, εξηκολούθησρν
ό αύτός ρυβμός αυξήσεως, Λά
αρέπει ό πληθυσμός τής περ*ο-
χής γά προσεγγίζη σήμερον τώ.
2,2 έκατομμύρια κατοίκων.
Άλλα ένδιαφέροντα στοιχΐϊα,
τα δποϊα προέκυψεν άπό την ί-
ρευναν:
Ό πλτνθνσμός τής περιοχής, ή
λικίας δνω των 10 έτών, άνήρ-
χετο κατά τό 1967 είς 1.770.1 α
»ομα, ίκ των οποίων τό εργατι¬
κόν δυναμικόν 784,3 χιλιάθες (ά
Λασχολοΰμενοι) 751,4 χιλ. καί
βνρργοι 32,9), οί μαθηταί είς
230,5 χιλ. καΐ. οί λουΐοΐ «ίς 764,
3 χιλιάδας.
Άπό τούς άπαχτχολουμενου;
οί 540,8 χιλ. ήσαν άρρενες καιί
210,5 χιλ. βήλίΐς.
Άπό απόψεως μορφωτιχοτ) ί-
πιπέοου, ό δνω των 10 έτών πλη
θυσμός τής Πρωτευούσης κατανΐ
μεται ώς εξής (είς χιλ·).
Άπόφ. Ανωτ. Σχολών »9,8
Άπθφ. Γ·μν<ισίου 327,4 Μή Άπόφ. Γυμνασίου 292,8 Άπόφ. Δημοτικόν 581,6 Μή Άπ. Δημοτιχοΰ 345,4 Άγράμματοι 137,<>
ΣννοΛον ......·- 1.779,1
ΟΙ άπασχολούμενοι κατενέμον
αο, κααά κλάδους δρασηηριότη-
τος,
Είς ττ(ν πρωτογεντ) παραγο^γ^|V
ώς έξ%:
(γεωργίιι, κτηνθτροφιβ, δάση, Λ
λιεία) 4,8 χιλ.
Είς τα δρυχεΐα καί μειαλλϊΐα
2,? χιλ.
Είς την μεταποΐησιν 238,1 χ>
λιάδες.
Είς τάς οΙκοοομήΊσπς καί ιά
Δημοσία εργα 71,4 χιλ.
Είς τόν Ηλεκτρισμόν, φωταέ-
οι,ον, ΰδρεύσεις, ύγιεινήν 13,9
χιλιάδες.
Είς τύ εμπόριον, τάς Τραϊτέζας,
Ασφαλείας, Τποθέσεις άκινή-
«ων 141 χιλιάδίς.
Είς τάς μεταφοράς, ά!ΐο6η«{εύ
σεις, έπικοινωνίας 65 χιλ.
Είς τάς λοιπάς υπηρεσίας 113
χιλιάδες.
Κατά την έβδομάΛα τής έρευ
νης 480 χιλ. δτομα ειργάσθησαν
δνω των 45 ώρών, 181,4 χιλ. 36
— 44 ώρας, 56,1 χιλ. 15 — 34
ώρας καί οί λοτπο} κάτω των 11»
ώρών.
"Η ΕΞΑΓΟΡΑ ΘΥΡΩΡΕΙΩΝ.
Παρά της Ενώσεως Ίδιοκτη-
τώ)ν Διαμεριισμάτο^ν Πολυΐκατοίκι.
ών καί Μεγάρων «Ό Έρμής»,
νομεν την κατωτέρω επιστολήν:
Κύριε ιδιευθυντά,
Έξ άφορμής τής δημοσιενθεί-
σης είς τό φύλλον τής εγκρίτου
υμών εφημερίδος τής 30ής Αύγού
στον 1970 ανακοίνωσις τής αρ¬
μοδίας 'Τπηρεσίας τοΰ νπουργεί
ου Εργασίας υπό τόν τίτλον «Έ-
ξαγορά θνρωρείων», έχομεν την τι
μην νά παρακαλέσωμεν απως πρός
ένημέρωσιν τής κοινής γνώϊμης,
λαμβάνομεν την κατωτέρω έπιστο
λήν :
1. Διετ·κρινίζεται. δτι αμφότεραι
αί έκδοθεΐσαι δι^αστικαί άποφά-
σεις α) νπ' αριθμόν 601)67 τοϋ Ά
ρείου Πάγον καί β) Τπ' αριθμόν
1128)69 τοΰ Πολυμελοΰς Πρωτο
δικείου Πειραιώς, αίτινες μνημο-
νεύονται. είς τϊ)ν δοθείσαν υπό τής
αρμοδίας 'Τπηρεσίας τοΰ ιΤίτουρ
γείου Εργασίας πρός τόν ήμερή-
σιον Τύπον ανακοίνωσιν, άποφσΧ-
νονται δτι ή σύμβασις προσλήιψε-
(ος τινός ώς θυρωροΰ πολνκατοι-
κίας, είναι ίσχυρά καί δεαμευτική
κατά τό άρθρον 361 τοΰ Άστ. Κώ
δικος καί δέν προσκρούει ουτε είς
άπαγορεντικήν τινά διάταξιν, οδ
τής «τυλλογικής συμβάσεως, δΐαι-
τητικής αποφάσεως, ή δλλου κα-
νόνος δίκαιον κατωχυροομένον ε¬
λάχιστον όριον των αποδοχήν τον
τε είς τα χρηστά ήθη, έκτός εάν
τείνη νά δγη είς μείωσιν τον διά
δπότεεΐναι ά,κνρος κατά τα δρθρα
174, 178 καί 630, παρ. 3, τοΰ Ά-
στιβίηϋ Κ(ί)δικος καί λογίζεται να
τος είσάγεται τϋ σΰστημα προ-
γραμιιατισμοΰ των ϋπερωριών ά-
νά εξάμηνον υπό τοΰ υπουργείον
Εργασίας, κατόπιν γνοιμοοοτήσε-
ως τοϋ Ανωτάτου Συμβουλιον
Εργασίας, διά τό σύνολον των
τεχνιτών ή διά τινάς κατηγορίας,
καί διά τό σύνολον τής Χώρας ή
ωρισμένας πχριφερεΧας αυτής, ά-
ναλόγίος των ανάγκην. Έν οννε-
χεία εκάστη επιχείρησις δύνο.τα< νά αναγγείλη είς την 'Ειΐαθεώρη- σιν Εργασίας τάς ΰπ' αυτής σχε- διαζομένας, συμφίόνως πρός τα Κυβερνητικόν Πρόγραμμα, ΰπερω- ρίας διά τό προσεχές εξάμηνον, μή νποχρεουμένη νά ϊητήση νέαν δδειαν. ΕΝΕΚΑΙΝΙΑΣΘΗ Ο ΣΤΑθ- ΜΟΣ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΤΛΩΝ Είς τάς αρχάς Μαίου έ.8. ένε- καινιάσθη ίιπό τοϋ Προ>θυπουργοΰ
κ. Γ. Παπαδοπούλου ό έπίγειος
σταθμός των μέσω δορυφόρου έ-
πικοινο)νΐων παρά τάς Θερμοπύ-
λας. Είς την τελετήν παρέστησαν
κλιμάκιον ΰπουργών καί πολλοί
αλλοι έπίσημοι. Ι
Τα έκ τής λειτουργίας τοΰ στα-
θμοΰ όφέλη διά την Χώραν θά εί- ,
ναι σημαντικά, διότι δι' αύτοΰ κα-'
θίσταται δυνατή ή αύτόματος τη-
λεφΐονική έπιικοινωνία μετά τής
Βορείου Άμερικής κα}, έπτυγχά-
νεΐτα γε(νικώτερονί ό έκσυγχρονν
σμός των τηλεποικοινωνιακών δι-
κτΰων. Περαιτέροι είναι δννατή ή
μέσω τοΰ σταθμόν άνπαλλαγή προ
γραμμάτίον τηλεοράσεως — συα-'
περιλαμβανομένων καί έγχρώμων
— μέ δλονς τονς σταθμονς τής ,
περιοχής τοΰ Άτλ.αντικον οί δποϊ-
οι χρησιμοποιοΰν τόν αυτόν δορυ-
φόρον.
Σημειωθήιτω, δτι ό δορυφορικός
σταθμός των θερμοπυλών κατε-
σκευάσθη έντός χρονικοΰ διαστή-1
ματος 9 μηνών, πράγμα τό οποίον
θιεωρείται εξαιρετικόν έπίτενγμα.
Διά την κατασκευήν τον έδαπανή-
θησαν 146 έκατ. δραχμών, ίξ ών
105 έκατ. διιετέιθησαν διά την προ¬
μήθειαν τοΰ τεχνιοιοΰ έξοπλισμοΰ
καί τα ϋπόλοιπα δι' οίκοοομικάς
εργασίας
ΑΝΑΑΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ
ΘΕΣΜΟΥ ΤΟΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΟΝ
τα τό άρθρον 180 τοΰ Α. Κ. ώς
μή γενομένη.
2. Έκ τής μελέτης των. ανωτέ¬
ρω άποφάσεων ώς καί τής δρΓι
έκΛθΘίίσης ύπ' αριθμόν 2545)70
ομοίως υπό τοϋ Έφετείου Ά6η-
νφν, προκύπτει δτι τα Δικαστήρια
έπιιδιώκουν νά προστατενσουν το
ελάχιστον όριον- τού ήμερομισθίου
τοΰ έργαζομένον. έκ τοθ όποίου,
συμφώνως πρός διάταξιν τού δρ-
θρον 9 τοΰ ΰπ' αριθμόν 3248) 5 ">
νόμον, δι' οί έκνρώθη ί| ύπ' άρ<6. 95 διεθνής Σύμβασις Προστα.σί ' άς τοΰ ήμερομισθίον, άπαγορει'»-1 ιαι πάσα κράτησις σκοπονσα την άμεσον ή ϊμμεσον καταβολήν πο- σου τινος έκ μέρονς τοϋ έργαζο-; μένου πρός τόν έργοδότην ή έκπρό σωπον αύτοΰ ή οιονδήποτε μεσά- ζοντα (ο>ς λ.χ. πράκτορα κ.λ.π.)
κοιί άπο βλέπουσα είς την εξεύρε¬
σιν η την διατήρησιν άπασχολήσε-
ω?
3. Πρός ένημέρωσιν τόσον τής
κοινής γνώμης, δσον καΐ. παντός
άριμοδίον ή των ένΐδιαφερομένων.
παρίχονται αί κατωτέρω διευκοινί
σεις:
α) Έν προκειμέντρ, έργοοότης
τού προσληφθέντος ώς θυρωροΰ,
δεν είναι ιμεθ' ού κατηρτίσθη άρ
χικως ή σύμβασις προσλήψεως
τού, άλλά οί άγορασταί των δΐα-
μερισμάτων, οΐτινες, ώς γνωστόν,
τελοϋντες έν καλίί πίστει άπΒδέ-
χθησαν άνεβτιφυλάκτως τοϋς ορους
τής πράξεως συστάσεως όριζονηι
όν Ιδιοκτησίας καί καΛΌνισμοΰ τής
πολυκατοικίας, βι' ής παρέχετα*
ιίς τούτον τό οικαίωμα διορισιμοΰ
«Ό νέος βεσμός των
ών 'Επενδύσβων θά συμβάλ.η είς
την έκλαΐκευσΐν τής μετοχικής ι
διοκτησίας, μέ είΥνοϊκάς συνεπ-ί
άς, τόσον διά τάς επιχειρήσας, ΰ
σον καί διά τούς μί,κροαποτομι-
εν,τάς, οί όποϊοι θά δννανται ά
μεΤέχουν είς τονς καρπονς τής
άναπτύξεως των έπιχειρήαεων καί
γενικώτενον τή; ΈΟνική; Οίκο
νομίας, χωρΐς νά άναλαμβάνονν
συγκιετρωμένονς κινδννονς ή νά
δυσχεναΐνωνται ιίς τουτο, λόγω
τοΰ μίΐκροΰ μεγέθονς τής τοποθε¬
τήσεως των».
Τα ανωτέρω ΰπογραμμίζονται
είς ανακοίνωσιν τοΰ υπουργείον
Σνντονισμοϋ, ή όποία άναλΰει
■τόν χαρακτήρα, τοΰς σκοποι·ς
ναΐ τα κίνητρα των εΕταηριών
ΈΛενόϋσεοιν — Χαρτοφυλακίοιι
κλΙ Αμοιβαίαν Κεφαλαίων, 6ά
σει τ"ϋ δημοσιευθέντος ία' αριθ.
608)70 Ν. Λιατάγματος, τό ο¬
ποίον, ώς τονίζεται, αποτελεί τό
ίπκττέγαιαμα τής προστατευθή ς
ί«έρ τής άποταμιευσειος νομοθε
οίας καί αναγκαίαν στ>ιυτλήρ<ι>σιν
τοΰ Α. Ν. 148)67 «περί μετροχ'
πρός ενίσχυσιν τής κεφαλαιαγο-
ράς».
ΑΙ ΕΤΑΙΡΙΑΙ ΕΠΕΝΔΤΣΕ
ΟΝ — ΧΑΡΤΟΦΤΛΑΚΙΟΤ
ΑΙ Εταιρίαι Έπενδύσεων —
Χαρτοφυλαχίου είναι άνώνιιμοι έ.
τ'αρίαι μΐ αποκλειστικόν σκοπόν
την έπΐνδυσιν των μετοχιοιών
τιον κεφαλαίων είς μετοχάς, Λ-
μολογίας καί διάφορτι δλλα παπά
στατικά χρημίΐτίκων άπαιτήσε-
ιον υπό συνθήκας εύοείας κατανο
μής των κινδύνων, χι»ρ!ς νά έ-
πιΛιώκεται Ιλεγχος έτέρων έπιχει
οήσείον, ώς σΐ'μβαίνει είς την πε¬
ρίπτωσιν των έλεγχουσών έταιρι
ών. Αί ίδρνθησόμεναι εταιρίαι |
ΈΛενδύσεων — Χαρ.το<ρυλακίον' δέον νά Εχουν όλοσχερώς κατα- ( βεδλημένον μετοχιικόν κετράλαιον ( δραχιμών τριάκοντα έκατοιιμνοί- ων τουλάχιστον, δ'ά την σύστα¬ σιν δέ αυτών άπαι.τεΙται αδεία ' τής Νομισαατικής Έττροπής. Ή αδεία αυτή χορηγείται, κατόπιν είσηγήσεως τής Έτπτροπής Κε ι ιραλαιαγοράς, κ«τά την έλ^ευθέ- ραν κρίσιν τής ΝομισΊΐατικής Έ πιτραπής, ή όποία οντ(,) δύναται νά έξετάξη καί την σκο.τΐιμότητο ίδρύσεο>ς τής έταιρίας.
ΤΑ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
Τα Άμοιβαϊα Κε<ράλαια είναι σύνολα ένεργητικήν άποτελο«με ν<ον έκ μετρητών, μετοχώΛ', όμο λογιών καί διαφόροιν αλλων πά ςα<ηατικών χρηματικών άπαιτή σεων, άνήκοντα έξ άδΐαιρέτου είί πλείονα πρόσικπα, μή ίχοντα ιδίαν νομικήν προσωπικόίτητα. Ταύτα διαχειρίζονται έλληνικαι ά νώνα·ιιοι έταιρίω, αί οποίαι δχουν ώς αποκλειστικόν σκοπόν τοιαύτας &ιαχειρίσεις καί αλ.οσχερώς κα ταβεβλημένον μετοχικόν κεφάλαι "ν δραχμών πέντε έκατομμυρίων κατ' ελάχιστον δριον. Τα δύο πέμ -ττα τοι· κεφάλαιον τούτον δέον όπως άνήκονν είς άνώη<μον έται οίαν, ίχοιβαν όλοσχερως κατα- δεβληαένον μετοχικόν κεφάλαι¬ ον δοαχμών εκατόν πεντήκοντα έκατομμυρίοη' τονλάχιστον. Διά την σΰσιτασίν τοιούτοιν έταιριών •κΐι! άμοιβαίιον κεφαλαίων άπαι.τεΐ ται Λδε<α τής Νομισματικής Έ πιτροπής, χορηγοτιμέΛ·η κατ' έλευ θέραν κρίσιν αυτής, κατόπιν εί σηγήσείος τής Έπιτροπής Κε- η>αλαιαγορδς. Ή σύστασις καί
διαχείρισις αυτών γίνεται βάσει
αύστηρων κανντον, διά των όποί
οιν έξασφαλίζονται δυνατότητες
άποτελεσματικοϋ έλεγχον, εύρ*ϊα
κατανομή κινδύνίον, {ιψηλός 6α-
Θμός ρενστότητος των ιιεριδίων
συμμετοχης.
Διά την παροχήν δυνατότητος
,ιΐεναΛυτίρας διοχροροποιήσεως
τοΰ χαρτοφυλακίου καί ευρυτέρας
κη,τανοχιής των κινδύλ'ων, έπιτρέ
πεται ή ίπένδυσις τοΰ 1)5 τού
μίτοχικοί» κεαΌλαίον των Έταιρι
ήν Έτενδίηεων — Χαρτοιρυλακί
ου ή τού ένεργητικοϋ των Άμοι
βαίων Κεφαλαίων είς ξρνα χρεό
γραφα ή μρτοχάς.
Πρός αποφυγήν διπλής φορο-
λογίας, τό είσόβηιμα των ΈΤαι-
οιών ΈΛενδύσεων -— Χαρτοφν-
/ Γΐχίοΐ' καΐ των Άμοιβαίων Κε
φαλαίων άπαλλάσσΓται τής φορο
λογίας. Έπίσης, τα διανεμόμενα
ΰπ' αυτήν κέ-ρδη είς τοΰς με-
τάχονς κίΐί μεριόιούχους άπαλλάπ
σονται τής φορολοιίας ε'ισοιδήμα
τ.ος, μέχρι ποσόν δραιχμών 30.
000 ετησίως κατά μέτοχον ή με
ριδιούχον κα^ κατά συγχώνευσιν
τής άπαλλαγής τής οποίας άπο
λαμβάνουν γενικώς τα μερίσματα
είσηγμενων είς τό Χρηματιστή<)ΐ όν μετοχών. Ωσαύτως, πλήρους άπαλλαγής έκ τής φορολογίας τυγχάνονν τα δια'νεμόμενα κέρ- δη, καθ* δ μέρος προκύπτουν έκ πηγήν, τό είσόδημα εκ των ο- ποίιον άπαλλάσσεται τοΰ φόρον κατά τάς κειμένας διατάξες. (ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΠΙΉΙΗΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙίΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΠΙΙΐηΐΙΙ! τοΰ θυρωροΰ τής πολ.τκατοικίας ά πΐ μίαν πενταετίαν. β) Οί Ιδιοκτήται δέν γνωρίξουν τοΰς δρονς καΐ τάς εΐΛικάς συμφω νίας βάσει των οποίων κατηρτίσθη ν σύμβασις τής προσλήψεως τι νός ώς θνρωρον, άλλσ δέν δέχον ται δτι αυτή εεΛΌΐ προϊόν βίας ή πλάνης η άλλον τινός «εκστατι¬ κόν, οΰτε δτι αποτελεί «κμετάλληι σιν τής άνάγκη,ς πρός εργασίαν. γ) Οί ιδιοκτήται είς ουδεμίαν μείωσιν τοΰ όριζομέ·νον υπό τής Πολιτείας μιοιθον τοΰ προσληφθέν τος ώς θνρωροϋ προβαίνονν κα' ?κ τοΰ λόγον τούτον δέν κατπ- βτρατηγοϋνται αί διατάξεις τον δρΐθρον 9 τοΰ ύπ' αριθμόν 8248) 1955 νόμον. δ) Οί Ιδιοκτήται βέν τΐοβετοδν τόν ώς δν·(ο διάγραφόμενον νρό- Λον προσλήψεως τινός ώς θνρω- ΐΜΐϋ πολυκατοικίας «αί μεγαρον, λαί έπειδή λόγφ των έκδηλωθει- σών καί μελλονσών νά έκβοθωοι δικαστικών άποφάσεων θά προκλη θή άναποτρέπτΐρ)ς δξννσις καί είς τάς σχέσεις των μετά των θυροι ρίΰν, άπευθύνουν πρόσκιλησιν πρός πάντας τοΰς εχοντας καταρτίζει τοιαύτας σι^μβάβεις, οποις ϊλθωσι είς α,ιιεσον επαφήν μεθ' ημών (τη λέφ. 533.772 καΐ, 527.344) πρός α¬ ναζήτησιν άπό κοινοΰ λύσεως έξυ πηρετούσης τα συμφέροντα αύτίΰν καί των Θι>ρωρών.
Ταύτα διά την τάξιν.
Διατελούμεν μετά τιμής
Είδικϋ έντολή Δ. συμβουλιον
Ό γενικάς γρβιμματεΰς
ΜΙΧ. Δεμοιράκος
Α.Δ.Τ. Α Ο 72423)63 Δ' Άθ·
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Η ΠΑΡΑΑΟΞΟϊ ΕΙΣΒΟΑΗ ΤΟΝ !Ε
ΚΕΦΛΑΛΙΟΙ ΕΙΣ ΠΟΤΓΛΟίΛΠΒΙΛΗ
ΛΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΙ ΞΕΝΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΜΙΚΤΑΣ ΕΠ1ΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Ή ΙΛουγκοσλαβική οί«οτνβ(μΐίία
¥χιι άνοίξει πλέον τάς πύλας της (
είς τα ξένα κεφάλαια, τα δποία |
δύνανται νά προέρχοινται, άδια-
•κρίτως, άπό σοσιαλιστικάς ή κα-
πιταλιστιθίάς χώρας. "Ηδη δχει
αιραγματοποιηθή μία σειρά σημαν-
τιικών ίπεΛΐδύσεων άπό Γερμανικά,
Ίταλικά, Βρεττανικά καί Γαλλι-
■κά κεφάλαια, άναμένεται δέ δτι
•θά συνεχισθή ή εϊσροή αυτή των
κεφαλαίοη', ή δποία ήρχισεν άπό
-τό 1967, μέ τόν νόμον «περί συγ-
•κιεντρώισεως πόρων> καί ένετάθη
μ! την τροποποίησιν τοϋ ίδίου νό-
•Λθυ, τό 1968. Ή βασική άρχή τού
νόμον αντοϋ είναι δτι οιαδήποτε
ξένη έταιρεία, δύναται νά έπεν-
δνση κεφάλαια είς μίαν γιοΐίγκο-
σλα&ικήν επιχείρησιν, ντό έξαιρε-
τιικά εύνοίκοΰς δρονς, οί όποϊοι
ίπιτρέπουν μετά άοτό έ'α ωρισμέ¬
νον χρονικόν διάστημα τόν επανα-
ίτατρισμόν των κεφαλαίων. "Ηοη
μία σειρά δυτικών έταιρειών έ-
πραγματοποίησε σημαντικάς ίπεν-
δύσεις είς την ΓΛοι·γκοσλαβίαν.
ένώ άλλαι ξέναι εταιρείαι ευρί¬
σκονται άκόμη είς τό στάδιον τΛν
συνιεννοήσεων μέ τοΰς Γιουνκο-
«λάβους άρμοΰίους, οί όποϊοι φαί-
■νεται δτι άντελτιφθτισαν την αρ¬
χήν ότι «τό χρήμα Βέν εχει μυθ«-
8ιά», άπό δπου καί αν προέρχεται.
Ανατολή ή Λύση.
ΟΙ δρο* υπό τοΰς δποίους είναι
δχινατόν νά πραγματοποιηθή μία
ξένη έπένΰυσις είς την Γιουγκ©<τ- λαβίαν είναι σαφεΐς. Κατ' αρχήν πρέπει νά άναφέροινται λεπτομε¬ ρώς οί αντικειμενικόν σκοποι της, θηλαδή αΰξησις τής παραγωγής, Ι ή τής -ΐαραγωγικάτητος ή των έ- ι ξαγωγών μιάς γιουγκοσλαβική; ε-! πιχειρήσε'ος, έκσυγχρονισμός τθ>ν
έγκαταστάσεών της, όργάν<οσις τμήματος έρευνών κλπ. Οί ξέναι κεφαλαιοΰχοι, πάντ<ος είς ουδεμί¬ αν περίπτιοσιν δύναντηι νά τοπο θετήσο»*ν είς μίαν συγκεκριμένην επιχείρησιν κεφάλαια ανωτέρα των γιουγκοσλαβικών, Ιτσι ωστε νά μην είναι είς θέσιν, χωρ:υ αΰ- τό νά σημαίνη βεβαίως δτι άποξε- νώνονται εντελώς άπό την διοίκη¬ σιν της καί ότι δέν λιωιΙ5ανονν μέ- ι>ος είς την λήψιν των άποφάσεοΛ".
ι Αί σχεσεις των ξρνκον κεχραλαι
ούχων πρός την γιονγκοΜαβικήν
έπτχε [ρήσιν, είς την οποίαν έπεν-
δύοιιν τα κεφάλαια των,
ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΟΝ ΑΝΟΙΚΤΟΝ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ
"ΠΤΥΧΙΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ,,
Τό ανοικτόν ΙΙανεοΐιστήμιον τής
Βρεταννίας, τό οποίον προσφέρει
είς δλους τούς Βρεταννοΰς σει¬
ράς μαθηιμάτων, δι' απόκτησιν
«πτνχίων κατ' οίκον», εχει κινή¬
σει ,μεγάλο ενδιαφέρον είς πολλάς
χώρας πρίν άκσμη αρχίση τό πρό
γραμμα μαθηιμάτων τού τύν 'ΐα
νουάριον. Τύ Πανεπιστήμιον σχε
διάξει τώρα νά προσφέρη τα ιι«
θήμααα «αί την ΰλην τού είς άτο
μα καί όργανώσεις ό'λου τού κό
βμου. Πληροφορίας σχετικάς ιιρ
την μέθοδον τού Πανεπιστημίου
εχουν ζητήσει αί Ήνιομέναι Πολι
τεΐαι «αί όλαι σχεδόν «Ι άγγλό-
φωνοι χώραι τής Κοινουτολιτειας.
Ενδιαφέρον έπεΰείχθη έπίσης ϋ-
πό των έκπαιιδενπικών είς την 'Ι-.
απωνίαν, την Σουηδίαν, την Νορ
βηγίαν κα την "Ολλανδίαν. Έν
όψει τού ένδιαφέροντος, τό Α¬
νοικτόν Πανεπιστήιμιον άνεκοίν ω-
σεν ότι πρόκειται νά διορίση διευ
θυντήν τόν Μάρκετινγκ, ό οποίος
θά τό βοηθήση νά πωλήση είς τ ό
εξωτερικόν τα μοΐθήιματα, τα διβα
κτικά βιβλία καί τα τηλεοπτικά
τού προγράμματα.
Είς τόν κατάλ,ογον αγοραστήν
άναμένεται δτι θά περιλαμβάνων
ται μεμονωμένα ά,τομα, βιβλιοθή-
καΐ, έκπαιδευτικά Ιδρνματα, ρα-
δκκρωνικοί σταθμοί καί ύπονργεΐα
Παιδείας. "Οταν ήρχισαν είς την
Βρεταννίαν αί εγγραφαί, είς τύ
ΙΙανεπιστήμιον, εσημειώθη ,μεγά-
λη κίνησις αιτήσεων «πό αΊτομα
δλων των κοινωνικόν τάξεοιν καί
έπαγγελμάτοιν: διδασκάλους, έρ-
γάιτας εργοστασιον, ό<δηγοΰς λε- ιοφορείοη', τεχνίτας κ. α., διότι τό Πανεπιστήιμιον ιπροσφέρει μί¬ αν «δευτέραν ευκαιρίαν» —προσ φέρει άνιοτέραν εκπαίδευσιν προ πτν,χ,ιακοΰ ·καί μεταπττιιχιακον επί¬ πεδον είς χαμηλήν τιμήν είς ά- τοιμα μή δυνάμενα Λ·ά χρησιμοποι ήσουν τα ΰπάρχοντα ίδρϋματα. Καί δι' αύτη δέν άπαΐιτοϋνται εί- οαγογικαί έξειτάσεις. ΑΙ σειρο' μαθημάτων πεφΐλαμβάνονν σπον- δάς βι' άλληλογραψίας, ραδιοφω Τοΰ ΒΚΙΑΝ 5ΑΥΕΚ. νίκας καί τηλεοπτικάς έχπομπάς, θερΐνά μαθήματα καί επί τόπον δι δασκαλίαν. Διά τό πρώτον έτος οί τομείς σπουδών είναι μαθηματικά, <ρνσι- χα επιστήμαι, τέχναι καί κοινο)- νκ,λογία. Τύ 1972 θά προστεθΌϋν τεχνολογία καί θιδασκαλική έπι- στήιμη. ΙΙερίπου 25.000 άτομα θα άρχίσουν «κατ' οίκον μαθήματα» ιτόν Ιανουάριον. Ή εδρα τοΰ Πά νεπιστημίου ευρίσκεται είς Μπλέ- τσλΐ', 6ορεί(ος τοϋ Λονδίνον, 6- που {«τολογίζεται ότι δαπανώνται 4.500.000 λιρ. διά την πρώτην φά σιν άναΛτύξεως, πού 'θά περιλαμ 6άνη διαφόρους σχολάς καί Ινα κτίριον διά την στέγασιν άτόμων διά ,μεταπτυχιακάς σΐΐουδάς. Μο- λονόιτι ή λειτουργία τοΰ Ανοικτόν Πανεπιστημίου θά στοιχίση όλιγώ τερον Από των συνή,θων, τα πτυ- χία δέν θά δίδωνται ενκολα. 'Τ πολ.ογίζεται ότι οί μερικώς άπα- σχολοι'μενοι σοΐουιδασταί θά πρέ πει ν<ά άφιερώνουν τουλάχιστον 6έ.κα ώρας την έθδομάδα διά κά θε σειράν μςυθημάτιον. Τό Πανεπιστήιμιον, τό οποίον θειηρεΐται ώς Ινα μέσον Ανακαλύ ψειος των κρυμμένων ταλέντωγ, θά περιλαμβάνη πολλάς καινοτο μίας είς την σειράν μαΐθημάτων τού μαθηματικήν καί φυσικόν ε¬ πιστήμων. Προγραμματικαι, π. χάριν, νά προσΐφέρη είς τοΰς σπου δαστάς μαθηματικών έμπειρίαν, είς τούς ήλεκτρονικοΰς διερεννη- τάς καί, νά έφοδιάζη τούς φοιτη- τάς των φυσικόν επιστήμων μέ δργανα έργασιτηρίου διά κατ' οί¬ κον πειράματα. ΟΙ σπουδασταΐ φυ σικής κατά το πρώτον έ'τος των ονΐουδων των πρός απόκτησιν πτυ χΐου, θά μελετήισουν τα προβλή- ματα ρυπάνσεως τής άτμοσφαί- ρας. Έπειδή τα πειράμαιτα θά εί* ναι επί έθνικής βάσειος, Λναμένε ται ότι θά πτικη
6ελτία>σις- τοϋ έξο^τερικοΰ έμπορί- ,
011 ττ1ξ χώρας, άπαισχολ.οϋν σννε-
χώς τάς στήλας των έγκυροτέρων
έφΐ^μεοίδων τού διεθνοϋς οίκονο-
μιικοΰ Τύποι». Χαρακτηρυστικόν δέ
τής γενΑκΜτέοας άπηχήσειος των
εξαγωγικόν βπιδόσειον τής χώρας
μας είναι τό δημοσιει'θέν προσ<ρά· τως άρθρον υπό τόν τίτλον «ΑΙ έ- ξαγαιγικαί δΐΓνατότητες τής 'Ελ- λαΐδος» είς την γερμανικήν εφη¬ μερίδα «ΕΙδηοεις έξωτερικοϋ έμ- πορίου», ή όποία έκδίιδεται τ»πύ τής Όμοσπονδιακής Ύπηρε<ϊίας Πληροφοριών 'Εξωιτερικοϋ Έμ- πορίου τής Δυτ. Γερμανίας καί εί¬ ναι τό επίσημον όργανον αυτής. Συγκεκριμένως ή ϊγκυρος γερ- νική εφημερίς ΰπογραιμμίξΐΐ: Αί έξαγοιγαί 6ιομηχανικων κα' ιίΜοτεχνικων Λρο'ύόντ:ιΐ)ν εκάλυψαν κατά τό 1969 τό 33% τοϋ σννό- λου των έξαγο)γών τής χιόρας, έ¬ ναντι 10,2% τοϋ 1965. Έντύς τοΰ 1969 αί έξαγΐογαί τής "Ελλάδος ηυξήθησαν κατά 60%. Ούτω, έ- νώ τύ σύνολον των έξαγωγίδν με- ταξύ τοΰ 1965 καί 1969 ηυξήθη κατά 61%, ή άξία των έξαγοχγών (>«(θμηχανιΛ«&ν πριθϊΟΛ"των έπεντα-
πλασιάσθη τό 1969 έν σνγκρίσει
πρός τό 1965.
Αί ευνοικαί έξαγωγικαϊ, έπιδό-
σεις τής "Ελλάδος όφείλονται κυ-
ρίος είς τα ληφθέντα υπέρ των έ-
ξαγωγών μέτρα, ώς φορολογΐκίΐί
διειικολύνντεις καί άνταλλαγαί, έπι-
στραφαϊ φόρωνι, Λτελεϊς ε'ισαγοι-
γαί κρφαλαιουχικοΰ εξο.τλισμοΰ,
είδι,καί έγγυήοεις κλπ.
'Τφίστανται ηύξημέναι δννατό-
τητες έξαγονγών προϊόντων τής
ίιιομηιχανίας τροφών καί ί&ιαιτί-
ρος κονσερΓχον φροντοιν καί 6κι- '
ψόριον λο.χαΛΐν.ών, ήτοι ενός δυ-
ναμικοϋ κλ-άδου τής έλλ.ηνικ.ής ί)ΐ-
ομττχανίας, τού 6ποίοι> αί έξαγιο-
γα>, άπό 818.000 δολλάρια τό 1963
άνήλ.Θον είς 17.800.000 δολλ. τό
1969.
Ή γερμανική εφημερίς κατα¬
λήγη μέ την διαπίστιοσιν ότι είς
Έλλάδα παρά τό δύσκολον δρό¬
μον, τόν οποίον εχει νά δανΰηη
εΙσέτι διά νά έπιλνση τό πρόδλη-
μα τοϋ σημερινοΰ βιοιμηχανχ,κοΰ
άνταγοινισμοΰ, τα ληφθέντα κατά
τα τελευταία ?τη ποικίλα μέτρα.
σννρβαλον ώστε νά βελτιωθή ον-
σιο>δως ή δοιμή τής έλληνικής οί-
κοναμίας. Έπίσης, ή τεχνική τής
παραγΐιιγής είς πολλάς ελληνικάς
Γκομ>κχ(ϊΜ.κάς επιχεηρήσεις άντ<ι- -τοκρίντται σήμερον πρός τάς α- παιτήοεις τής λίαν στγχρόνου τε χνολογίας. Ή έλληνική οίκονομία διατηρεΐ υψηλόν ρυθμ<)ν άνόιδοτι ίαό σιη- βήκα; πλήρους νομκΐματικής στα- Ορρότηιτος — τονίζει ή έκθεσιν την όαοίαν άνεκοίνιοσε ό πρύεδοος τού Συνδέσμου Έλλήνοιν Βιομη χάντον κ. Ίοι. Μη/Τίσός κατά ττί' σιινελθοΰσαν την ΙΟην τρέχ. εί; Βριιξέλλας, σύνοδον των Προε- αν άΐναιλ^γονς έκθέσεις επί τή,ς δρο)ν τής «Ούνΐισέ», είς την όποί- πορείηις των έθνικών οΐκονομ'όίν τ(ι)ν υπέβαλον καί οί εξ Σννΐδε- «μοι ΒιομηχάΎίον τής Κοινής Ά- γοράς. Ή εκιθεσις τοΰ ΣΕΒ άνα- λΰει τάς έξελίξεις τής έλληνικής οίκονομίας βάσει των στοιχείον τοΰ πρώτον πενταμήίνου έκ τ<7)»' όποίοιν προκύπτει τύ συμπέρασμα ότι κατά τό τρέχον έ'τος τό άκα- θάριιστον εθνικον π>σσωρεντών.
ΠΡΟΣ ΔΙΑΔΟΣΙΝ
ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΐΣιιμφώνο)ς πρός απόφασιν τοΰ
Λ. Συμβουλίου τοΰ Έθνκκοϋ Όρ
γανιοιμοϋ Έλληνικής Χειροτεχ-:
αζ, τελευταίως ώργανώθη έν θ' σ
σαλονίκη καί έλειτούργιισίν επι¬
τυχώς διά £έκα μαθητάς διακο-
Γ-μητικής σχολής φροντιστήριον
ε'κ-ταιΛεύσειος είς την χειροτεχνι
όν τοΰ μπατϊκ καί τοϋ σταμ,ττωτοί1
ύφάσματος, τα" μαθήματα τής ό
ποίας εδίδαξεν ειδικόν ατέλ~οιιιέ·νους είς την ξυλοτεχνίαν
καί ξυλογλνίττίΐκην
τοΰ όργανιομοΰ.
ΆνΛοαφιβι, υπρόΐς την
νητικήν αρχήν περί σιεβασμοϋ των
νομοθετικόν μέτροϊν καί δημιουο-
γεϊ εύλογον αϊσθημα άνασφαλεΐας
είς τάς έπιχειρήσεις ή έπιβολή
τόν τιμολογιακών τελων χαρτοσή-
μου τοΰ άρθρου 15 6 τοΰ Κώδικος
Χαριτοσήμον επ), τόν τιμολογίων
άγοράς έκ τής άλλοδαπής Αγα¬
θών Απηλλαγμένον φόρο>ν καί τε
/.ών.
Τουτο τονίξει είς έγγραφον τυυ
('. Σννδεσιιος Έλλήνων Βΐομηχα-
νων, διά τοΰ οποίον ζητεί την ε¬
πέμβασιν τόν αρμοδίων υπουργόν
πρός άρσιν τόν δνσμενών συνε-
πειών πον συνεπάγεται διά τάς ε-
Λΐχειρήσεις ή έπιμονή τόν τελω¬
νειακόν άρχών νά άσκοΰν Ενδικα
μέσα κατά τόν επί τοΰ θέματος
τρλεσιδίκων δικαστικών άποφάσε-
ο)ν, γεγονός ποΰ άφ' ενός Αντι¬
βαίνει πρύς την κνβερνητικήν αρ¬
χήν περί σεβασμοΰ των νομοθε
τημάτων καί νομολογιακως έπικν-
θοθέντων μέτροον, άφ' ετέρου δέ
συνιστά άντΐκίνπιτρον άναπτύξεως
τής δραστηριότητος των έπιχει-
ρήσεων, λόγω τοϋ δημιουργουμΡ
νού είς αύτάς εύλόγον αίσθήμα-
τος άνασφαλείας.
Είς την παρ. 3 τοΰ έν λόγο.
άρθρον, ώς γνωστόν, προσετέθη
διά τοΰ Α.Ν. 470)68 έδάφιον, τό
οποίον δρίξει, δτι είς ουδέν τέλος
χαρτοσήμον ύπόκεΐται τό τιμολό-
γιον ή άλλα 2γγρα<ρα άγοράς έν. τής άλλοδαπής Αγαθών άπαλλασ- σομένων κατά τάς κειμένας διατά- ξεις των δασμων κα|, λθΜΐών είσ πραττομένων είς τα τελονεία φό- ριον καί τελων. Έπίσης, βάσει τής άνωιτέρο) δια τάξεως, τόσον τα αρμοδία φορο- λογικά δικαστήρια δσον καί τό ΥΠΗΧΘΗΣΑΝ ΑΙ ΒΙ0ΜΗΧΑΝΙΚΑ1 ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΑΡ. ΩΝΑΣΗ Στ^ι,βουλιον 'Εί«κρατείας (5»ά της {ντ' άρυθ. 1519 αποφάσεως τού), άΛεφάνθησαν, ίίτι είς περίπτωσιν •κατά την όποιαν προϊόντα άπαλ- ίάΐϊσονται των δασμων καί λουΐών ΤΙΙΟ ΤΟΝ τΰτλον «π«ρί έγκρί σει έγκαίρο)ς τάς προβλεπομένας φόρο,ν είσαγωνής, ή απαλλαγή Ι-: «εο>ς εΐσαγωγής 560.000.000 δο/. | ΐπενΛΐ<σεις τι·>ν ή δέν ήθελε χοοη
ΗΠΑ ά
γή
σχνει καί διά τό ώς ανω τιμολο- λαρίον ΗΠΑ παρά τού Α.Σ. Ώ
γιακύν τέλος χαρτοσήμου.
Παρά ταυτα, ύπογραμμϊζεται είς
τύ Ιγγραφον, τύ ϋπονργεϊον ΟΙκο-
νομιικών διά τής ύπ' αριθ. Π.
12996)70 εγκύκλιον τού πρός τα;
τελίονειακάς αρχάς, εντέλλεται ο-
πιος αυται σννεχίσονν ανελλιπώς
νά άσκοΰν εΛ'δικα μέισα κατά των
τελεσιιδίκον άίΐοφάσεων.
νά<τη διά την ίδρυσιν βιομηχανι- κοϋ ονγκροτήματος», έ6ημοσ<ενθτι είς την Εφημερίδα τής Κυβερνή Γτεοις (ΦΕΚ 184, Τεΰχος Πρώ¬ τον) τό ΰπ' αριθ. 562)70 Β. Δ., διά τοϋ οποίον υπά,γονται είς τάς ενεργετίΐκάς διατάξε»ς τοΰ Ν. Δ. 3087)53 οί έπενόινεις τοΰ 6»ομη χανικοΰ σιη>κροτήιματο; τής Πά
Ή άρνησις έφαρμογής υπό των /ής Μεγαρον, αί οποίαι περιλαμ
τελωνείον, καταλήγει τό εγγρα-1 Οάνοντα ιεΐς την υπογραφείσαν
φόν, μίάς νενιομοθετημένης κα) νι^' την 22αν Ίανουαρίον έ. Ι., σνμβκ
μολογιακός έπικνρωθείσης άπαλ- σιν μεταξν τοΰ Ελληνικόν Δημο
λαγής, έκτύς τοΰ δτι Αντιβαίνει' οίον καί τοϋ κ. 'Ωνάση. Ή τοιαΰ
πρύς την κυβερνητιικήν αρχήν πε-1 τη {«αγωγή τής συμβάσεως είς
ρί σεβασμοΰ των. Απαφάσεων τυν τό Ν. Δ. 2687 ί,χει την (Εννοιαν
Ανωτάτου διοικηττυκοΰ δικαστηρΐου, τής σννταγιματικήις προστασίας
δημιουργεϊ ενλογον αίσθημα άνα- της καί τής έπενδύσεο>ς έντός
«τφαλείας των παραγωγικών τα-' των χρονικόν πλαισίων πον καθο
ξεων. ρίζει τό έν λόγοι Νομ. Διάταγμα
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΝΔΤΣΙΣ (κατά βάσιν δεκαετίαν, τής πέ
ΤΠΗΧΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. 4171 ραν αυτόν χρονικής Ισχύος τής
Διά κοινής Αποφάσεως των ν συμβάσεως (ή όπβία, ώς γνοιστόν.
αονργών Συντονισμοϋ καί Οίκο είναι 40ετοϋς δααοκείας) διεπομέ
νομικών (ΦΕΚ 633 Β'), ύπήχθη νης άπύ τάς συμδατικάς υποχρεώ
σεις κα{, δικαιώμααα.
Πέραν αυτής τής γενικης καλύ
ψεως, ή όποία έπέρχεται δια τού
δημοσιευθέντος Ν. Δν έπιλύονταΛ
έπίσης Οι' αυτού καί ωρισμένα άλ
λα θέματα μή πλήρως Αποοαφηνι
είς τάς διατάξεις τοΰ Ν. 4131)
61 τουριστικη έπένδυσΐς τής έ-
κ«ί
Τουριστικαί
δεικανήσου
Έπιχειρήσεις Λμ·
Α.Ε.», συνισταμέΎη
είς την ανέγερσιν, είς την θέσιν ..... _.Γ----- Γ.., --------, -------Τ.,
Ίξιά Ρόδον, ξενοδοχειακοθ συγ-'ζομενα είς την ανάβασιν τής 22ας
κροτήματος Α' τάξεο.ς δνναμικό Ι Ίανουαρίου. Τα σημανιτικώτϊρα
τητος 374 διοματίων, 697 κλινών ι έκ τούτων είναι τα άκόλουθα:
καί συνολικής δαπάνης 98 έκατ. - ΠΡΩΤΟΝ. Διά την —ριπτιοσιν
δραχμών (μή συιμΛεριλαμίβανομέ·
την οποίαν ό Λνάβοχος ή
νης τής έκ 33 έκατ. άξίας των' μια των συσιταθηισοαένον Έτα< γηπέβων). ρητόν δέν ήθελον .τραγματοποιή- ΘΑ ΙΣΧΥΣΟΥΝ ΑΠΟ 1ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΪ 1971 ΗΕΑ ΕΠΝΤΟΚΝΑ ΔΙΑ ΤΑΪ ΧΡΗΜΑΤΟΑ0ΤΗ2ΕΙΪ ΕΞΑΓ0ΓΝΚΟΗ ΒΙΟΜΗΧΑΜΙΟΚ ΥΠΟ ΤΡΑΠΕΖΠΗ ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΙΙΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Νέα εΐδικά έπι,τάκια θά ίσχύσουν άίτό 1ης Ίανουαρίου 1971 διά τάς πάσης φύσεως χορηιγήσεις των Τραπεζών πρός έπιχειρήσεις έξα- γοΰσας βιομηχανικά, οιοτεχνικά καί μεταλλευτικά προϊΟΛΤα έναντι έ- λευθέρου συναλλάγμααος καί ανε¬ ξαρτήτως χώρας προορισμόν. Ή σχ'εΐτικήι άπάορασις ελήφθη υπό τής Νο)μι)οματιικής Έΐ-ΐι<τροπής, κατό¬ πιν των πρόσφατον δηλώσεων τοϋ ίιπουργοΰ Άναιπληρωτοΰ Σ υντονι- σμοϋ κ. Έμιμ. Φθενάικη. Κατωτέ ρω παραθέτομεν τα κυριώτερα σημεία τής άποφάσειυς ή όποία εδημοσιεύθη είς την Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως (τεΰχος Α', αριθ. φύλλον 189 τής 26ης Σ ρ- πτειμιβρ. έ. £.). Οΰτω, τό ειδικόν εξαγωγικόν εΛΐτόκιον διά τάς πάσης φνσεοις χορηγήσεΐς των Τραπεζών πρός έξαγοογικάς έπιχειρήσεις όρίζετπ» μειωμένον κατά τέσσαρας μονά- δας τοΰ έκάσιτατε έν ισχύϊ γενιικοϋ ΐπιτακίον πλέον προμηθείας. (Τό οποίον είναι σήμερον 4% ίτησί- ο>ς). Τό αύτό έπιτόκΐον ίσχύει καί
διά τα βιομηχανικώς έπεξεργασμέ-
να προϊόντα άγροτικής, κτηνοτρο-
φικής, δασι,κής καί άλιευτικής πα-
ραγωγής. Τό ειδικόν εξαγωγικόν
έπιτόκιον όρίξεται μειωμένον κα¬
τά πέντε μονάδας τοΰ εκάστοτε
ϊν ισχύϊ γενικοΰ επιτοκίου
1. Έξαγωγών υπό έπιχειρήσε-
ων, των οποίων τό σύνολον των
ένιτάς ενός Ιτονς έξαγωγών ύπερ-
βαίνει είς αξίαν ΦΟΜΠ τάς 600·
1ης Ιανουάριον 1968 καί έντεϋ-
000 δραχμών καί αί οποίαι άπό
θεν δέν έτυχον είδικιόν έξαγιογι-
κών έ.ιιτοκίιον.
2. Εξαγωγήν έπεξειργασμένίον
προϊόντων είς έπώνυμα δοχεϊα μέ-
χρι 5 κιλών ώς καί ποτών είς φι-
άλας.
Λέν δΓ^μιουργοϋν δικαίωμα εΐδι-
κοΰ ίπιτοκνον, αί έξαγωγαί των ά-
κολούθίυν προϊόνττιον:
Των προϊόντο)ν διϋλ£σεο>ς άρ-
γοϋ πετρέλαιον (πλήν των όρν-
κτελσίων έφ' δσον ταύτα δέν πα-
ράγον^ται υπό καθεστώς εΐδικών
Συμβάσειον).
Των μεταλλευτικώνκαί όρυκτών
,τάσΓ,ς φνσεο»ς.
Των οκαφών πάσης φίντεοις.
Των· προίονττο)ν έατχ,χειρήοενΛ
είς τάς οποίας διά νόμον παρε-
σχέιθησαν θίανδήαοτε φορολογΐκά,
δασμολογικά, χρηιματοδοτικά, σνν-
αλλαγματιικά ή άλλα προνόμια.
Των προϊόνττων ϊπιχειρήσεων,
αί οποίαι άναλαμβάνουν την πραγ
μ<Μΐο>ποίησιν ωρισμένου υψους έ-
ξαγίογών είς άντισιτάιθμΐσμα τής
παροχής οιουδήποτε είδικοΰ προ-
νομίον.
Τα έπιτόκια ΰπολογίζονται επί
τοΰ μέσον ετήσιον νψονς χρηματο-
δοτι',σιιος, μή δυναμένου νά υπερ¬
βή τό τριπλάσιον τής άξίας φύμ-·τ
των έξαγοογών. Ώς όρος τίθεται,
ΐν προκειμένον όπως ή π>ροστιθεμέ
νη έκ τής μεταποιήσεως είς την
χώραν άξία τοΰ έξαγοαένου προ·
Ίόνιτος, δέν {«τερβαίνει ποσοστόν
30% τής άξίας φόμπ, έφ' «ίσον ή
άξία τοΰ σύνολον των έξαγογών
βιομηχανικήν είδιον ίαό τής σνγ-
κεκριμένης έπιχειρησεως δέν υπέρ
βαίνει τύ ποσοστύν των 600 χιλιά¬
δων δραχμών. Τύ εν λόγο3 πολλα-
πλάσιον μειοΰται κατά 35% ιιπο
αής 1ης Ίανουαρίου 1957, κατά
50% άιπό 1ης Ιανουάριον 1977, κα¬
τά 60% άπύ 1ης Ίανοναρίον 1979,
κατά 70% άπό 1ης Ίανοναρίον
1981 κα}, κατά 85% άπό 1ης Ία¬
νοναρίον 1983 μέχρι 31ης Δεκεα-
βρίου 1984, ό.τόπε παύουν ίσχύον-
τα τα ε!'δ<ο«ά έξαγωγικά έπιτόκια. Έφ' δσον ή προστιθεμένη κα/τά τα άνοΛέρω άξία ύπερβαίνει τό 30% τής Αξίας φόμπ τοΰ έξαγομένον προϊόντος τό ώς δνω πολλ«πλά- σιον των έξαγωγών επί τοΰ οποί¬ ον ΰπολογίζειται τό ειδικόν εξαγω¬ γικόν έπιτάκιον αύξάνει κατά 1)10 τής μονάδος άνά μίαν μονά- δα προστιθεμένης άξίας πέραν τοΰ 30% καί μέχρι τοΰ 60% κατ' ανώτατον ΰρΐον. Τό έν λόγω πολ- λ.απλάσιον μειοΰται κατά 35% Απ» 1ης Ίανουαρίου 1977, κατά 60% Από 1ης Ίανοναρίον 1979, κατά 70% άπό 1ης Ίανουαρίου 1983 μέ¬ χρι 31ης Δεκεμβριού 1984, δπόιτε πανονν ίσχύοντα τα εΐδικά έξαγω- γικά έπιτόκια. Προκειμένον Λερί έξαγωγών μή σιδηιροΰχων μεταλλουργΐκόν προ¬ ϊόντων (ώς τό άλονμίνιον, τό νικέ λιον, δ χαλκός, δ μόλ.υβόος κλπ.) καί βιομηχανικώς επεξειργασμένα^· όρνκ/τόν (ώς ή κανστική μαγνη- σία, δίπνρος μαγνησία κλπ.) τό ό¬ ριον τοΰ ποσοΰ επί, τού οποίον έ- κιον καθορίξεται είς τό πενταπλά- φαριμάϊεται τύ έξαγο>γικόν έπΐτό-
σιον τής άξίας τής προστιθεμένης
άξίας τού έξαγομένου προϊόντος·
Τό ποσόν τής οίίτοϊ, προκυπτούση:
διαφοράς πρός επιστροφήν μέχρι
20 έκατ. δρχ. καταβάλλεται ολό¬
κληρον. Εάν προκνπτη μεγαλύτε¬
ρον των 20 έκατ. δρχ. ποσόν τότε
καταβάλλονται 20 έκατ. καί επί
πλέον τό 20% τής πέραν τόν 20
έκατ. προκνπτονσης διαφοράς. Ώς
βιομηχανικά ή βιοτεχνικά προϊόν¬
τα παραγόμενα έν Ελλάδι νοούν¬
ται τα προϊόντα είς τα όποϊα ή 6α-
συκή πιροστιθέμενη άξία (μή πε-
ριλαιμβάνονσα τύ κέρδος της έπι-
χειρήσεως) έκ τής μεταποιήσεως
το>ν τελικός τό έξαγόμενον ποο-
ϊόν έπιχειρήσεως άντιπροσωπεΰεΐ
ποσοστόν 25% τουλάχιστον τΐ>ΰ
συνολικοΰ κόστονς παραγωγής
των..
ΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΤΤΙΚΑΙ
ΒΠΙΧΕΙ ΡΗΣΕΙΣ
Διά μεταλλευτικάς έπιχειρήσεις
πραγματοποιούσας έξαγοιγάς με
ταλ.λευιιιάτων έναντι ελεύθερον
σνναλλάγματος κα' ανεξαρτήτως
χώρας προορισμόν, όρίζοντπι τα
άκόλουθα είδικά έπιτάκια:
1. Διά την προχρΓα,ιτοίιότη-
σιν καί χρηματοδότησιν ίξαγω
γόν.
Έπιτόκιον 5,5% έτησίίος, δνεν
ΝΕΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ
ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΙΔΡΤΜΑΤΩΝ
Εδημοσιεύθη είς την Εφημε¬
ρίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ
Β' αριθ. 636), Απόφασις τοΰ ν-
Λονργοΰ Παυδείας, διά τής οποίας
κυρουται ό κανονισμός συντάξεςος
μελετών έκτελέσεο)ς έργον καί
προμηθειών των Ανίοτάτίον ίκπαι-
ϊ)?τ·τ κων Ίδριιμάτων. Ό νέος κα¬
νονισμός περιέχρι τα εξής κρφά-
λαια :
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α': Σί.ντ«ξς
*αΙ "Εγκρισις Μελετόν: Κτιρκ»-
λογικιΊν πρόγραμμη, ανάθεσις «α
έκπόντ,σις μελέτης, στοιχεϊα (,ϋ-
τής, ελεγχος μελετών, Ιγκρισίς
ιων κ.ά.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β': Δημοπραθί-
αι καΐ, οΐ'μβάσεις έκτελέσεο)ς ?η-
7<υν : Τρόποι άναθέσεως εκτελέ¬ σεως ί,ργονν, πρασόντα διαγο)νιζο- μενων μελέτη — δημοπράτησις. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ': "Οροι έκτε- λέσειος τόν έργων: Έπιβλρπτον νηχανικός, προθεσμία ένάρξεοις έργ<ισιόν, πλημιμίλής κατασκετιή των έργων, κανονιαμός νέον τι- μόν κ·α. οίασδτμΐοτϊ ιέπιβαρννσειος διά προ μήθειαν, έφ1* δσον τα μεταλλεν- ματα έξάγονται μή έμιπλοντισμέ να. Έπιτόκιον 4,5% ετησίως, άνε οίασδήντοτε έπυβαρύνσεως διά προ μήθειαν, έφ' δσον τα μεταλλεν'- ιιατα έξάγονται έμπλουτισμένα. 2. Διά την χρηιματοδότησιν μεταλλευτικόν έγκαταστάσεων ό ρίζεται έπιτόκιον 4,5% ετησίως, &νρν οίασδήντοτρ έπιβαρύνσειος διά προμήθειαν ι.τ^ μεσαμακρο- προθέσμον δανεκν.οΰ διά παγίας έγκαταστάσεις. 3. Διά την εφαρμογήν των χά μηλοτέρίον κατά τα ανιυτέρο επι τοκίων <ά πο)λτ>σεις νπό μεταλλεν
τικΰν έπιχεΐρήσείον πρός έλληνι
κάς βιομηχανίας ή άνά?.ο>σις πηρ'
αυτόν μεταλλευμάτοη· Ιδίας πα-
ραγιογής έξομοιοΰται πρός έξα-
γιογάς ϊναντι ίλενθέρον συναλλά
γματος.
Ή ίσχύς των ώς ανο> καθοριζο
μέντον ρίδικόν έξαγ'ογικόν έπΐτο
κίιον άρχεται Απύ τής 1ης Ια¬
νουάριον 1971.
γησει τό προβλεπόμενον υπό τής
ουμβάσειος δάνειον, παύει ή ίοχυς
νού Διατάγματυς ώς πρός όλας
τάς ίπενδύσεις ή θά παρέχει«ι
ι-υΛογίις διά την όλοκλήριοσίν τΐ')»
Λροθεσμία δι' αποφάσεως τού Λ.
Δικαστήριον κρίνοντος «κατά τας
όιατάξεις τοΰ παρόντος, της άπο
Ϊ2 Ίανουαρίου σι,αβάσεως μχτιι
τθ Ισον καί δίκαιον ώς καί τα ου
να/Λακτιοίά καί χρηστά ήθη» έν
«ψει καί τοϋ γεγονότνς δτι «η πιΐ
ραχώρησις τοϋ ΔιϋλιστηρΙου εις
»ον ανάδοχον τέλει νοτό την προΐ'
πόΰ&σιν τής πραγματοποιήσ*ως
των αλλιον έπενδύσετον. Ή τυχόν
ίκπ,τιυσις τον άναδάχου, είς ιινν
περίπτωσιν αυτήν, α··τύ τύ Διϋλι-
Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ Δ. Ν.Τ.
ΤίΓΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ 14 ΝΕΑΙ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΚΑΙ
ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑΙ ΕΠΪΧ)ΣΕΙΣ
Έγκαθίστανται έν Ελλάδι 14
εισέτι γραφεία ξένων ίμ.τοροβιο
μηχανικόν καί ναντιλαακών έπι-
χειρήσεων. Οΰτω τό σύνολον τωΛ'
ξένων έπιχπρήσεων, αί οποίαι ε'
λαιβον μέχρι σήμερον αδειαν Ιδρύ
σε<ος γραφείων τιον έν 'Ελλάβι, ] άνέρχονται είς 366, έκ των ύποι' ών αί 96 είναι έμποροβιομηχανι- καί καϊ αί 270 ναντιλιακαί. ' Μέ την παρασχετ>εΙσαν {«ώ τοϊ'
{•πουργείον ΣΐΎτονιβμοΰ σχβΐι-
κήν άδειαν θά έγκαταστήσουν ι
γρακρεϊα δύο άμερικανΐκαί, έμπο-
ρο6ιομηχανικαί εταιρίαι, ήτοι <ι· ή Τζένιραλ Μότορς καί β) ή Το! εντιήθ Σέντσονρ.1 Φόξ καί οί »>-
ξής 12 ναιιτιλιακαΐ έταιρία1; «Γ
οιίροσιπ ΝαΛιγκέϊσιον Κάμπ<ί·νΐν. «Όλτμπια Σάν», «Άρχ^.τέλαγχ . Σί—τιγκ», «Στάνταρντ Μπάλι- Τράνσπορτ ΚοηπορέϊσιθΛ», «Φί-, μαρφ», «Μόρνος Σήπιγκ ΚύμαΓ. νν», «Τρέϊντ Ιντ Τράνσπορτ (Έ/. λάς) Κοραορέίσστον» καί «Χέλί- νΐκ Τάνκσιπς Μάνατξμεντ» τοίι Παναμά, «Τράνολπ "Ατζεσν Μολ ρύδΐα» καί «Κλιό Σίΐτπιγκ Κόμ- πανυ» τής Λιβερίας καί «"Οσε- αν ϊίππιγκ Ιντ Τρέϊντ Λίμιτ· τεντ» τής Κνπρον. ατηριον, όρίξεται διά τον Διατα- γματος, δέν θά έκτελήται μεχρι ιης υπ' αυτού έξοφλήσεως των χορηγτ}θεισών είς αυτόν δανείαη ι'ΐ πιστώσεων έκτύς εάν το Δημό- <ιιον παράσχη είς τούς πιστωτάς ικανοποιητικάς διασφαλίσεις έξο¬ φλήσεως των δανείον των. ΤοτΚυ Ισχνει καί είς την περίπτωσιν μί) πραγματοποιήσεως μέν τοη' έπεν ΰϋσΐΐιιν άλλά το?τοθετήσε<ος λλ- οαγγελιίόν είς κατασκεναιηικονς οτ.κοι»ς. Κατά την Γϊερίοδον άνα- «τοΛη,ς τής περί παύσετος της ίσχν ο^ της σι·μ6άσεω; αποφάσεως τα καθαρά κέρδη τού Διϋλιστηρίου ι'ά περιέρχωνται είς το Δημόσιον. ΔΕΤΤΕΡΌΝ. Τίθεται ώς γιτνι κο; όρος ή ρήτρα τής μάλλον εν νυυνμίνης έπενδΰσει»ς Οιά τοθ δρ βρου 6 παρ. 3 τον Β- Δ. Δι' αυ¬ τόν1 δρίζεται δτι «ρίς «,εριπτο,ιην καθ" !)ν είς πραγματοποιηΘείθΛς ή «ραγματοποιηθησομένα,ς ίπενδν· αΠζ εν Ελλάδι, έξαιροίμίνοιν α; των έπιενδΰσε(·>ν τοΰ Βιομη-
χανικού ονγκροτήματος τής θεσ
σαλονίκης (ΕΣΣΟ ΠΑΠΠΛΣ)
και β) των έπενδνσεων της σι^ιι
τ,άοειος ττ)ς 13.4.70 (Όμιλον Νι
αοχον) δχι δμως καί τόν μεταγ:
νεστέριον τροποποιησεών τιρ;,, εί ι,
τα-, οποίας ήθελε παραχωρηθη ι
ώς άντάλλναγμα τύ δικα{ο>ιια ονμ
μετοχής είς την εσωτερικήν κα¬
τανάλωσιν πίετρελοειίόν ?ν τη
χώρα Εναντι οίασδήποτε φνσειος
ΚΑνήτρου πρός τό Δημόσιον π?ρι
λαμβανομένης κα1^ ττ)ς χορηγήσε
ως δανρίιον πρός αύτό, οί εΓνοϊ
κωτεροι οντοι δροι έπεκτείνονται
αύτοδικαίοις καί είς τόν ανάδο¬
χον» ('Ωνάσην;.
πρός την σύμβασιν τής 22.1.70,
αί προβλεπόμεναι νά πραγματοϊτοι
ηθοϋν έπενδΰσεις υπό τοϋ Όμί
λυυ 'Ωνάση ιΤναι αί Λκόλο»3οι:
α) 'Ωλοκληρωμένη βιομηχΛνίιι
άλοτιιΐνίοΐ' δννπιιτκό,τηΓΤος Γ>00
χιλ. τόννιον άλονμίνας καί 16»
— 250 χιλ. τόνν'ον Αλονμινίου.
|!) ί*ΡΓ'ΐοηλεκτρικός σταθμύς
έκ 3 μονάδων τόν 360 έκάστης.
γ) Διύλιστήριον Πιετρελαίου δν
ναμ'κότητος 7,5 έκατ. τόννων έ
τησίο>ς, δι>νάμενον νά έπρκταθή
μέχρι 10 έκστ. τόννων άρνου ,τγ
τριελαίου.
δ) Εργοστασιον παοαγοιγτΐς
πετροχημικόν.
ρ) Εργοστάσιον »«ιραγ(ογής
ικραμάτοη· Αλουμινίον καί επε-
ξεργασίας άλοχιμινίου διτνβμικό-
τη,τος 60.000 τόννων. |
στ) Έργοστάστον ηαραγο.γ·ής
μεταλλικοΰ μαγνησίον δυναμικο
τητος 30.000 τόννων. |
ζ) ΈργοστΓισιον ^·αραγιογτϊς
καΐ'στικής σόδας δυναμικάττΐΐυς
60.000 τόννον καί χλοιρίοΐ) δννιν
μιικότητος 52.000 τόνναη'. ,
η) Εργοστάσιον παραγωγτΐ^
κώκ πετρελαίου οΐΛημικότητυζ
.-ταραγογής 150.000 τόννων ίτττ
Τό πρόβλημα τ(7>ν Ίσοτιμιών, μί
ταξύ των διαφόροον έθνικών νομι
σμάτων, εξητάσθη την Δευτέραν,
εί; Κοπεγχάγην, κατά την έτησί
αν σύνοδον τής Παγκοσμίου Τρα
πέξης καί τού Λιεθνοϋς Νομιαμα
τικοΰ Ταμείον. Ό μηχανΜϊμός
προσαρμογής των τιμών σΐ'ν'α/.λα
γματος τίθεται επί τάπητος, έν
μέσω άντικριουομένιυν σνμφρρόν
τον 116 χωρών - μελών τοΰ Λ.
Ν.Τ. Πλείσται χώραι Ιχονν τα
χ&ή υπέρ τής διενρΰνσεως αύ
των, ένώ άλλαι ζητοϋν την συμ
πίεσιν, ώσ,τε ένδεχοιμένη μετα
βολή αυτής νά περΐορίίη είϊ τό
ελάχιστον τάς διισωενείς επι.ιτώ
σεις εις τα άλ/.α νημίσματα.
Άναγνωρίζεται, βεβαίως, ύ
τι ή προσαρμογή των τιμών σνν-
αλλάγματος ΰπο6οηιθεί, ένίοτε,
την έσιοτερικήν άναπροσαεμογήν
Ή Δυτ. Γερμανία, π.χ., εχρηυί
μοποίησε την κιιμαινομένην τιμήν
συναλλάγματος, πρό ε'τονς, δταν
άφέθη ελευθέρα ή διαμόρφωσις
τής τιμής τοΰ μάρκου, πρΤν στα
θεροποιηθη ή ίσοτιμία τού. Ιδι¬
αιτέρως, δέν παροράται τό γεγο
νός, δτι τό σύστημα των άποκα
λοι»μέν(ι>ν «έρπο«σι7)ν ίσοτιμιών»
άποτοέπει τό ένιδεχόμενον σο€α
ράς όποτιμήσεως, είς περιπτώσεις
σι-νχνών μεταβολών τής τιμής
συΛ'ίχι/.λάγματος τ(7)ν διαφόροιν ε
θνικών νομΐσμάτων.
Ή καθιέοωσις τώ Λεριθθ)ρίοΐν
ίσοτιμιών, κατ' ακολουθίαν, Βά α
ποτελέση τό βασικύν πρόβληαα
τής συνύδου. 'Τποστηρίζίται, δ
τι ή νίοθέτησις έλαφρώς εύρνιε
οοιν περιιθωρίιον, μεταξΰ 2 κ«;
3%, χωρΊς νά άποτελ.ή πανάκει
αν, όπωσδι'ντοτε θά σιιμβάλη είς
τόν σνγκερασμύν των διϊσταιιί·-
νοιν άπόψεΐ'»ν. Έλπίζρται, δτι ή ϊ
σοτιμία, κυμαινομένη είς τα ώς
άνω περιθο'ιρκι, θά έξονδετεροΊ-
ση ωρισμένας δυσμενεϊς έπι,ττώ
σεις, ώς είναι ή κερόοσκοπία κηί
ή πίεσις επί των επισήμων άποθε
μάτοιν, ίνώ, παραλλήλως, θά επι
τρέψη μεγαλειτέραν άνεξαρτηοι
αν τής έθνικής νομκηιατικής —.
λιτικής έκάστης χώρας.
Ή μάχη τής ίσοτιμίας θά βο
θή μετο.ξίι των δια<ρόρ(ον .ιαννο σμίοιν ο'ικονομικών κολοσσων. Αί ΗΠΑ, ή ΕΟΚ, ή Ίαπωνία είναι οί μεγάλοι άντίπαλοι. Παρά δέ τάς οικονομικάς μεταξύ τιον δία φοράς, θεο)ρεΐται βέβαιον δτι πάν τε; θά άγωνισθονν άπύ κοινοΰ Λ στε νά μή κλονισθή ό όλος θεσμός των ίσοτιμιών, αί εύεργετικαί έ πιδράσεις τοΰ οποίον άναγνωρί,ζον ται είς παγκόσμιον κλίμακα. ΜΑΤΙΕΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΈΙΤΟΝΙ ΚΑΣ ΧΩΡΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΑΞΙΟΙΤΟΙΝΟΤ ΤΩΝ ΑΝΕΤ ΑΔΕΙΑΣ ΓΛΜΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ Έξαλείφεται, παραγραφόμε νόν, τό άξιόποινον .τού Αδικήμα τος τής δνεν Αδείας νυμφεΰσεως Των στρατιωτικόν καί τόν τριών κλάδων τόν Ένόπλων Δυνάμεων, των όποίιον ό γάμος άνεγο)ρίσθη δυνάμει τού Α. Ν. 579)68. Σχε7 τικόν Ν. Διάταγμα ({ιπ' Αριθ. 661) έδημοσιενθη είς τό ία' Α- ϋιβ. 190, Α' φύλλον τής Έφημε ρίοος τής Κυβερνήσεως. Διά τοΰ αύτοϋ Ν. Διατάγμο- τος όρίζεται δτι, δικογραφίαι, ,ι φορώσαι τό Λνίοτέριο Αδίκημα, τι θενται είς τό Αρχεΐον διά πράξει: τοΰ άσκοϋντος την ποινικήν 81ο. ξιν ή τοΰ αρμόδιον Βασιλικόν ' πιτρόπου. 'Ωσαύτοις, οΙαδηΛοτι ποινή, καταγνιοσθεΐσα διά ί* κ < στικής Αποφάσεως επί τή αύτη ώς άνω πράξει, παραγράφρται αίρονται δέ δπασαι αί έκ τανττ^ σννέπειαι. ΘΑ Λ1ΈΞΛΧΘΟΤΝ ΕΡΕΤΝΑΙ ΤΠΟ ΤΟΤ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΤ | ΚΑΤΑΝΛΛΩΤΩΝ ι Ό Έ,λ,λ.ηνικός Όργα<σμό·ς Καταναλοιτών θά διεξαγάγη έ ρεύνας ίπΐ τής ποιότητος τώ- έγχιορίων χεΐιμερινών {κρασμά- τοιν, των ύίνων, των άλ-λαντι.- κών, των παιδικόν παιγνιδίων, | των ξυμαοικών, των άκινήτοιν, ' των διά λεωφορείον σΐ'γκοινωνι ών κλπ. Σκοπύς, ή βελτίωσις τής ποιότητος των προΐόντηιν * α τής παροχής ΰπηρεσιών. Πρός ' τουτο καλεΕ τούς καταναλωτάς ' έμπόρονς καί παραγωγόν; όπως! διαιτνπώσονν τάς σχετικάς άίτό ι|'εις ιοιν. άπΕυθυνόμενοι είς τόν Όργανισμόν, Τςώρτξ 14, Τ.Τ. 141, Αθήναι. ΙΙΡΟΊΆΣΕΙΣ ΤΩΝ Β1ΟΤΕΧΝΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΓΉΝ 'Τπόμνημα μέ τάς γνωστάς ά πόψεις τον επί, τοϋ Νομοθετικόν Δΐατάγματος 225 «περί μισθώσ*· ως Λαταστημάτοϊν», υπέβαλεν είς τό νπονργεϊον Σνντονισμοϋ *:ύ Βνυ-ιι-χνι,κόν Έπιμελητήριον Ά θηνών. Ή ύποβολή αυτή εγένε¬ το κατόπιν τής έπανεξετάσεως τοϋ δλου θέματος των μΛσθώσευιν υπό είιδικής έξ υπουργόν ομά¬ δος εργασίας, άφορα δέ είς τάς προτάσεις τοΰ κλάδον σχετικώς μέ την Αντιμετώπισιν τοΰ προ- βλήματος. ΕΠΛΦΑΙ ΤΟΤ ΤΙΙΟΤΡΓΟΤ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ Ένηιΐιεριοτικάς έπαΐράς μέ τα, διοικήσεις τόν έργατονπαλληλι κων όργανόσειον τής χώρας Γ έχη καθ' εκάστην Πέμπτην ό «τουηγός Εργασίας, κ. Μανο>λό
πουλος, .τρύς ανταλλαγήν άπόιρ
■ έργαζομένους προβλημάτιυν. Ί
(όν επί των άπασχολούντων την
Λρώτη σννάντησις πραγματοποΐ'ϊ
ται αυριον, την 6ηΐ' άπογενμα
τιντ|ν.
ΔΑΝΕΙΟΝ 3-000.000 ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΩΝ ΧΟΡΗΓΈΙ Η ΣΟΤΗ
ΔΙΑ
ΑΓΚΤΡΛ___Είς τύ ύπουργεί
ολ' Οίκονομικών υπεγράφη εσχά¬
τως μεταξν Τονρκίας καί Σουη¬
δίας σνμφωνία, διά τής οποίας
ή Σονηδία χορηγεϊ είς την Τονρ
κίαν, είς τα πλαίσια τοΰ Κονσόρ
τσιοτ^μ, βοηθείας πρός αυτήν, δα
νειον έκ 1ΰ,6 έκατομμνρίων σουη
δικών κορονών (3.000.000 δολ-
λαρίων). Τύ δάνειον τουτο, τύ ο¬
ποίον θά χρησιμοποιή*^ διά την
εκ τοΰ εξωτερικόν χρηματοδότη-
«τιν τοΰ δευ>τέρο> δετοΰς προγράμ
ματος άνορθιόσεοις, χορηγεϊται μέ
προθεσμίαν έξοφλήσεως 25 έτών
καί ΐάκον 2%, αρχομένης μίτά
10 £τη άατό τής έΐκδόσεώς τού.
ΤΙΙΟ ΤΟΤ Ο.Η.Ε. Ε;ΧΟΡΗΓΉ-
ΘΗ ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΤΟΤΡΚΙΑΝ ΣΙΤΟΣ ΔΓ ΑΙ"
ΓΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΑΓΚΤΡΑ.— Εγνώσθη δτι υ¬
πό τοϋ ΟΙΙΕ έχορηγήΊθη διορεάν
ε!, ιήν Τουρκίαν σϊτος πρός άρ-
τοποΐησιν, σννολικοϋ βάρονς 9.
—Όϊ* τονν<ι>ν. Ό σϊτος όντος, κα-
τά [ην δημοσιευθείσαν εις την
«Έιφημερύδα τής Κ»6ερνήσΐ.ως»
σχ^νίκήν συμφωνίαν, θά διατεθή
είς τούς πληθνσμοΰς των περιφε-
ρβιών {ής νοτιον καί, νοτιοανατο-
λικής Τουρκίας, ή γεοργία των
οποίον κατά τύ παρελθόν έ'τος
1969, λόγω άνοιιβρίας, έπλήγη ά
πό ξηρασίαν.
α οιο.ΤμώώΑΒτίζέώ
ΔΑΝΕΙΟΝ 113.7 ΕΚΑΤ. ΔΟΛ-
ΛΑΡΙΩΝ ΕΧΟΡΗΓΗΣΛΝ
ΤΑ ΣΟΒΙΕΤ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΑΓΚΤΡΑ.— Είς τύ υπουργεί¬
ον Οικονομικόν νπεγράφη πρό¬
σφατος συμφοινία μεταξύ Τουρκι
άς καί Σοβιττικής Ένώσετος διά
την παραχώρησιν έκ μέρους τί)ς
Σοβιετικής Ροχτίας είς την Τουρ
κίαν δανείου έξ 113,7 ίκατομ. δο/.
λαρ/(·)ν, προοριζομένου διά την
συμπλήρωσιν των έγκαταστάσεον
τοΰ χαλ.νΰηνρ,γετον Άλεξπνδρέτ-
τας, έτησίας παραγωγήν ένδς κ-
κατσ^ιμνρίοιι τόννων.
Τό δάνεην τουτο θά έξοφληθή
εντός ΙΟττίας, μέ τόκον 2,5%.
' Ηέξάφλησις θά πραγματοποιη¬
θή δι' έξαγογον είς την Σοβιετι
κήν "Ενίϋσιν τουρ«ικών προϊόν¬
των καί κνριος καπνών.
Ή πρώτη τοκοχρεωλντική δό
σις θά καταβληθη την 31 ην Αεκεμ
βρίου 197-1.
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΓΡΑΙΙΚ
ΖΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΚΓ-
ΓΈΙΟΒΕΛΤΙΩΤΙΚΑ ΕΡΓΛ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΑΓΚΤΡΑ.— Κατά πρακΐομΕ·
ακάς πληροφορίας, την 23ην -1^·
μηνός άναμένεται νά ορθάση είς
Τουρκίαν άντιπροσωπεία τής Ι1«γ
κοσμίον Τραπέζης, ή όποία μετα¬
βαίνουσα είς "Αδανα τής ΝΑ Μι
κραοιας θά παρακολουθήση τα εις
την πεδιάδα Άσαγί Σεϋχαν έκτε
λουμενα, μεγάλης έχτάσεοΐΕ, έγγε;
οβελτκοτΐκά καί άρδεντικά εργα,
τα όποϊα προτίθεται νά χριιματο-
δοτήση ή ΙΙαγκόσμιος Τραπέζα.
Τύ ποσόν τύ οποίον θά διαθέση
ή Τραπέζα αύτη πρός ι όν σκο¬
πόν τούτον προβλέπεται δτι θά ά
νέλθη περίπου είς 50—60 έκατομ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΛΜΕΡΙΚΑ-
ΝΩΝ ΚΛΙ ΣΟΒΙΕΤ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΝ
ΤΗ- ΤΟΤΡΚΙΑΣ
ΑΓΚΤΡΛ.— Κατά πρα,κτυρπ
ακάς πληροιι ορ(ας, προερχομένας
έξ αμερικανικόν πηγιϋν, συνιστη
θη εσχάτως είς Τουρκίαν Τουηχο
αμερίκανική έταιρεΐα μέ κεφά-
λαια 360 έκατ. λιρών, ή όποία θά
προβή είς την ίδρυσιν είς Γκέβζε
τής ΠροΛοντίδος μεγαλης 6ιομη
χαννις άλ»τ·μινίου, έτΐισίας παρα
γωγικής δυναμικότηττος 20 χιλιά¬
δων τόννων. ΕΊς την εταιρείαν
Τίΐΰτην μετέχουν Τοΰρκοι καΐ, Ά-
μερικανοί επιχειρηματίαι, ή Παγ
κάσμιος Τραπέζα καί ή Τραπέζα
Βιαμηχανίας τής Τουρκίας.
Έξ άλλον, επερατώθησαν ήδη
αί οικονομικαί εργασίαι τοΰ κτι-
ριακοΰ σνγκροτήματος καί ήρχι¬
σε ή συναρμολ.όγησις των μηχ«-
νών είς Σίϊντέσεχΐμ τοΰ Ικονί¬
ου, ανεγειρομένης ετέρας μεγά¬
λης έπίσης οΐομηχανια; άλονμινί
ου.
' Ησυνολική δαίΐανη άνεγέρσε-
ιυς τής βιομηχανίας ταύτης άνέρ
χεται είς 2 έκατ. λιρών, συμμετο
χήν δέ είς αυτήν έξεδήλο)σε κπ'ι
ή Σοβιετική "Ενωσις δια τής χο
ρηγή/σεως δανείου έξ 64 έκατομ-
μυρίον δολλαρίων.
Ή βιοιμηχανία αντη, ΐ) όποία
θά αρχίση νά λεΐτονργη τας αρ¬
χάς τοΰ προσεχούς Ιτονς ΐ971,
διά τής παραγωγής της θά καλύ
πτη τάς είς άλονμίνιον ανάγκας
ττίς χώρας, διά δέ των έξαγωγών
αυτής θά έξοικονομεΐται έττριως
ξένον σννάλλαγμα τής τάξϊΐο;
50 χιλ. δολλαρίων.
ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΣΤΑ
ΦΤΛΩΝ ΕΚ ΤΟΤΡΚΙΑΣ
ΑΓΚΤΡΑ___Κατά πληροφορί
άς μεταδιδομένας υπό τοΰ ήΐιι?-
πισήμον Είοησεογραφικοΰ Πρα¬
κτορείον Ανατολή, εξαιρετικόν
ξιοηρά συνεχίϊεται εφέτος ή έξα
γωγή έκ Τσιιρκίας είς άγορας
τής Μέσης Άνατολής καί της
Εύρώπης έπιτραπεζίοιν σταφυλων
Άπό τάς αρχάς Αύγουστον μεχοι
σήμερον εξήχθησαν έκ Σμΰρΐ|ς
καί των περιοχών ΝικομηοεΐΛΐ,,
καί Έοβίίσεχιρ 400 τόννοι σταφυ
λών ροζα,κί, έκ δέ τής περιοχάς
Τονργουτλοϋ (Κασαμπας) τοΰ νο
μοΰ Μαγνησίας 200 τόννοι έπιτρπ
πρζίιον στατΐυλίόν σονλτανίνας.
Ή έξαγοιγή έπΐτραπεζκον οια
φυλών έκ Καράμιπονρνον της πβ
ριοχής Σμύρνης, ύπολογίζεται ν ά
ανέλθη εφέτος είς 100 τόννον:,
έναντι των 400 τόννιον εξαγωγήν
τοϋ παρελθύντος Ιτονς 1969.
ΑΝΑΤΙΘΕΤΑΙ Η ΜΕΛΕΤΗ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΕΡΟΣΤΑΘΜΟΝ
ΑΕΡΟΔΡΟιΜΙΟΤ
ΡΟΔΟΤ
'Τπό τού υπουργείον Δημοσίαν
Έργων εκλήθησαν οί ένδιαφερό
μενοι μηχανικοί οΐτοις έκδηλώσουν
δι' άνάΐθεσιν τής μελέτης, στατι-
κης, μηχανολογικής και οίκονομι
κων τεχνών, τοΰ νέον άεροστα-
θμοΰ τού άερολιμένος Ρόδου, ό
όιποίος θά δημιονργηιθτϊ είς την
Γέσιν «ΙΙαράδεισοςχ>.
Προϋπολογισθρΐσα δαπάνη τοΰ
Αντικείμενον τής μελέτης περί τσ
25 έκατ. δρχ. Άμοιβή έκπονή-
οεως τής μελέτης 1.200.000 δρ.
Η ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ Κολλεγί
ου Κίγκσουαίϋ τού Λονδίνον, τού
όποίοτ' Καθηγητής τής Νεοελλη
νίκης Φιλολογίας είναι ό κ. Ζαν
νέτος Τάφαλλης, οργανούται σ?ι
ρά μπθημάτιον περί τής Νεοελλ.η
νίκης γλιόσσης καί γραμματολο-
γίας διά τοί'ς φοιτηπάς τού Πα-
νρπιστηιιιίου τοϋ Λονδίνον ϊ| δι'
δσους άλλονς έπιθνμοϋν. Όμοία
εξεδόθη Ανακοίνοεσις τοϋ Κέν¬
τρον τής Μαίρν Ονώρντ τοϋ
Λονδίνον, οποα' έπίισης δΐιδάσκει
ό κ. Τόφαλλης.
ΛΙΙΛΣΧΟΛΗΣΙΣ ΑΝΕΡΓΩΝ
ΕΙΣ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ
ΙΙαορτάθη μέχρι 15ης Μαΐου
1971 ή ίσχνς τόν άποφάσεων,
διά την χρΓ,ματοδότησιν Δήμοιν
>.αί Κρινοτήτιον, οί όποΐοι Λπ<' σχολοΰν έπιιδοτοΐ'μέν"οΐ'ς Ανίρ γους διά την εκτέλεσιν κοινιοίτε- λιΐ>ν έργων. Τα κονδΰλια τή;
χοι αιτοδοτήσε(·)ς παρέχοντιιι ί'
πό τού "Οργανισμόν Άίΐασχολι'ι
σεως Έργατιικοΰ Δν>ναμικοϋ. Σχί
τΐική Λιτή<τασις δα την παράτα σιν τής χρηματοδοτήσεο)ς ύπι- •νράφη νπύ τοΰ {ιπονργοΰ Έργασι άς κ. ΜανοΛοπονλον. Ύπεύθυνοι συμφώνως τ& 1091) 1936" ' Ι δ οκττιτΓις — Διευθυντής ΣΟΚΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ ΚατοικΙα Ναυόρχου Βότσπ 5' Προϊστάμενος Τυπογραοειθ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΙ Κστοικία Σπαοτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ
"ΠΤΥΧΙΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ,,
Τό ανοικτόν ΙΙανεοΐιστήμιον τής
Βρεταννίας, τό οποίον προσφέρει
είς δλους τούς Βρεταννοΰς σει¬
ράς μαθηιμάτων, δι' απόκτησιν
«πτνχίων κατ' οίκον», εχει κινή¬
σει ,μεγάλο ενδιαφέρον είς πολλάς
χώρας πρίν άκσμη αρχίση τό πρό
γραμμα μαθηιμάτων τού τύν 'ΐα
νουάριον. Τύ Πανεπιστήμιον σχε
διάξει τώρα νά προσφέρη τα ιι«
θήμααα «αί την ΰλην τού είς άτο
μα καί όργανώσεις ό'λου τού κό
βμου. Πληροφορίας σχετικάς ιιρ
την μέθοδον τού Πανεπιστημίου
εχουν ζητήσει αί Ήνιομέναι Πολι
τεΐαι «αί όλαι σχεδόν «Ι άγγλό-
φωνοι χώραι τής Κοινουτολιτειας.
Ενδιαφέρον έπεΰείχθη έπίσης ϋ-
πό των έκπαιιδενπικών είς την 'Ι-.
απωνίαν, την Σουηδίαν, την Νορ
βηγίαν κα την "Ολλανδίαν. Έν
όψει τού ένδιαφέροντος, τό Α¬
νοικτόν Πανεπιστήιμιον άνεκοίν ω-
σεν ότι πρόκειται νά διορίση διευ
θυντήν τόν Μάρκετινγκ, ό οποίος
θά τό βοηθήση νά πωλήση είς τ ό
εξωτερικόν τα μοΐθήιματα, τα διβα
κτικά βιβλία καί τα τηλεοπτικά
τού προγράμματα.
Είς τόν κατάλ,ογον αγοραστήν
άναμένεται δτι θά περιλαμβάνων
ται μεμονωμένα ά,τομα, βιβλιοθή-
καΐ, έκπαιδευτικά Ιδρνματα, ρα-
δκκρωνικοί σταθμοί καί ύπονργεΐα
Παιδείας. "Οταν ήρχισαν είς την
Βρεταννίαν αί εγγραφαί, είς τύ
ΙΙανεπιστήμιον, εσημειώθη ,μεγά-
λη κίνησις αιτήσεων «πό αΊτομα
δλων των κοινωνικόν τάξεοιν καί
έπαγγελμάτοιν: διδασκάλους, έρ-
γάιτας εργοστασιον, ό<δηγοΰς λε- ιοφορείοη', τεχνίτας κ. α., διότι τό Πανεπιστήιμιον ιπροσφέρει μί¬ αν «δευτέραν ευκαιρίαν» —προσ φέρει άνιοτέραν εκπαίδευσιν προ πτν,χ,ιακοΰ ·καί μεταπττιιχιακον επί¬ πεδον είς χαμηλήν τιμήν είς ά- τοιμα μή δυνάμενα Λ·ά χρησιμοποι ήσουν τα ΰπάρχοντα ίδρϋματα. Καί δι' αύτη δέν άπαΐιτοϋνται εί- οαγογικαί έξειτάσεις. ΑΙ σειρο' μαθημάτων πεφΐλαμβάνονν σπον- δάς βι' άλληλογραψίας, ραδιοφω Τοΰ ΒΚΙΑΝ 5ΑΥΕΚ. νίκας καί τηλεοπτικάς έχπομπάς, θερΐνά μαθήματα καί επί τόπον δι δασκαλίαν. Διά τό πρώτον έτος οί τομείς σπουδών είναι μαθηματικά, <ρνσι- χα επιστήμαι, τέχναι καί κοινο)- νκ,λογία. Τύ 1972 θά προστεθΌϋν τεχνολογία καί θιδασκαλική έπι- στήιμη. ΙΙερίπου 25.000 άτομα θα άρχίσουν «κατ' οίκον μαθήματα» ιτόν Ιανουάριον. Ή εδρα τοΰ Πά νεπιστημίου ευρίσκεται είς Μπλέ- τσλΐ', 6ορεί(ος τοϋ Λονδίνον, 6- που {«τολογίζεται ότι δαπανώνται 4.500.000 λιρ. διά την πρώτην φά σιν άναΛτύξεως, πού 'θά περιλαμ 6άνη διαφόρους σχολάς καί Ινα κτίριον διά την στέγασιν άτόμων διά ,μεταπτυχιακάς σΐΐουδάς. Μο- λονόιτι ή λειτουργία τοΰ Ανοικτόν Πανεπιστημίου θά στοιχίση όλιγώ τερον Από των συνή,θων, τα πτυ- χία δέν θά δίδωνται ενκολα. 'Τ πολ.ογίζεται ότι οί μερικώς άπα- σχολοι'μενοι σοΐουιδασταί θά πρέ πει ν<ά άφιερώνουν τουλάχιστον 6έ.κα ώρας την έθδομάδα διά κά θε σειράν μςυθημάτιον. Τό Πανεπιστήιμιον, τό οποίον θειηρεΐται ώς Ινα μέσον Ανακαλύ ψειος των κρυμμένων ταλέντωγ, θά περιλαμβάνη πολλάς καινοτο μίας είς την σειράν μαΐθημάτων τού μαθηματικήν καί φυσικόν ε¬ πιστήμων. Προγραμματικαι, π. χάριν, νά προσΐφέρη είς τοΰς σπου δαστάς μαθηματικών έμπειρίαν, είς τούς ήλεκτρονικοΰς διερεννη- τάς καί, νά έφοδιάζη τούς φοιτη- τάς των φυσικόν επιστήμων μέ δργανα έργασιτηρίου διά κατ' οί¬ κον πειράματα. ΟΙ σπουδασταΐ φυ σικής κατά το πρώτον έ'τος των ονΐουδων των πρός απόκτησιν πτυ χΐου, θά μελετήισουν τα προβλή- ματα ρυπάνσεως τής άτμοσφαί- ρας. Έπειδή τα πειράμαιτα θά εί* ναι επί έθνικής βάσειος, Λναμένε ται ότι θά πτικη
6ελτία>σις- τοϋ έξο^τερικοΰ έμπορί- ,
011 ττ1ξ χώρας, άπαισχολ.οϋν σννε-
χώς τάς στήλας των έγκυροτέρων
έφΐ^μεοίδων τού διεθνοϋς οίκονο-
μιικοΰ Τύποι». Χαρακτηρυστικόν δέ
τής γενΑκΜτέοας άπηχήσειος των
εξαγωγικόν βπιδόσειον τής χώρας
μας είναι τό δημοσιει'θέν προσ<ρά· τως άρθρον υπό τόν τίτλον «ΑΙ έ- ξαγαιγικαί δΐΓνατότητες τής 'Ελ- λαΐδος» είς την γερμανικήν εφη¬ μερίδα «ΕΙδηοεις έξωτερικοϋ έμ- πορίου», ή όποία έκδίιδεται τ»πύ τής Όμοσπονδιακής Ύπηρε<ϊίας Πληροφοριών 'Εξωιτερικοϋ Έμ- πορίου τής Δυτ. Γερμανίας καί εί¬ ναι τό επίσημον όργανον αυτής. Συγκεκριμένως ή ϊγκυρος γερ- νική εφημερίς ΰπογραιμμίξΐΐ: Αί έξαγοιγαί 6ιομηχανικων κα' ιίΜοτεχνικων Λρο'ύόντ:ιΐ)ν εκάλυψαν κατά τό 1969 τό 33% τοϋ σννό- λου των έξαγο)γών τής χιόρας, έ¬ ναντι 10,2% τοϋ 1965. Έντύς τοΰ 1969 αί έξαγΐογαί τής "Ελλάδος ηυξήθησαν κατά 60%. Ούτω, έ- νώ τύ σύνολον των έξαγωγίδν με- ταξύ τοΰ 1965 καί 1969 ηυξήθη κατά 61%, ή άξία των έξαγοχγών (>«(θμηχανιΛ«&ν πριθϊΟΛ"των έπεντα-
πλασιάσθη τό 1969 έν σνγκρίσει
πρός τό 1965.
Αί ευνοικαί έξαγωγικαϊ, έπιδό-
σεις τής "Ελλάδος όφείλονται κυ-
ρίος είς τα ληφθέντα υπέρ των έ-
ξαγωγών μέτρα, ώς φορολογΐκίΐί
διειικολύνντεις καί άνταλλαγαί, έπι-
στραφαϊ φόρωνι, Λτελεϊς ε'ισαγοι-
γαί κρφαλαιουχικοΰ εξο.τλισμοΰ,
είδι,καί έγγυήοεις κλπ.
'Τφίστανται ηύξημέναι δννατό-
τητες έξαγονγών προϊόντων τής
ίιιομηιχανίας τροφών καί ί&ιαιτί-
ρος κονσερΓχον φροντοιν καί 6κι- '
ψόριον λο.χαΛΐν.ών, ήτοι ενός δυ-
ναμικοϋ κλ-άδου τής έλλ.ηνικ.ής ί)ΐ-
ομττχανίας, τού 6ποίοι> αί έξαγιο-
γα>, άπό 818.000 δολλάρια τό 1963
άνήλ.Θον είς 17.800.000 δολλ. τό
1969.
Ή γερμανική εφημερίς κατα¬
λήγη μέ την διαπίστιοσιν ότι είς
Έλλάδα παρά τό δύσκολον δρό¬
μον, τόν οποίον εχει νά δανΰηη
εΙσέτι διά νά έπιλνση τό πρόδλη-
μα τοϋ σημερινοΰ βιοιμηχανχ,κοΰ
άνταγοινισμοΰ, τα ληφθέντα κατά
τα τελευταία ?τη ποικίλα μέτρα.
σννρβαλον ώστε νά βελτιωθή ον-
σιο>δως ή δοιμή τής έλληνικής οί-
κοναμίας. Έπίσης, ή τεχνική τής
παραγΐιιγής είς πολλάς ελληνικάς
Γκομ>κχ(ϊΜ.κάς επιχεηρήσεις άντ<ι- -τοκρίντται σήμερον πρός τάς α- παιτήοεις τής λίαν στγχρόνου τε χνολογίας. Ή έλληνική οίκονομία διατηρεΐ υψηλόν ρυθμ<)ν άνόιδοτι ίαό σιη- βήκα; πλήρους νομκΐματικής στα- Ορρότηιτος — τονίζει ή έκθεσιν την όαοίαν άνεκοίνιοσε ό πρύεδοος τού Συνδέσμου Έλλήνοιν Βιομη χάντον κ. Ίοι. Μη/Τίσός κατά ττί' σιινελθοΰσαν την ΙΟην τρέχ. εί; Βριιξέλλας, σύνοδον των Προε- αν άΐναιλ^γονς έκθέσεις επί τή,ς δρο)ν τής «Ούνΐισέ», είς την όποί- πορείηις των έθνικών οΐκονομ'όίν τ(ι)ν υπέβαλον καί οί εξ Σννΐδε- «μοι ΒιομηχάΎίον τής Κοινής Ά- γοράς. Ή εκιθεσις τοΰ ΣΕΒ άνα- λΰει τάς έξελίξεις τής έλληνικής οίκονομίας βάσει των στοιχείον τοΰ πρώτον πενταμήίνου έκ τ<7)»' όποίοιν προκύπτει τύ συμπέρασμα ότι κατά τό τρέχον έ'τος τό άκα- θάριιστον εθνικον π>σσωρεντών.
ΠΡΟΣ ΔΙΑΔΟΣΙΝ
ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΐΣιιμφώνο)ς πρός απόφασιν τοΰ
Λ. Συμβουλίου τοΰ Έθνκκοϋ Όρ
γανιοιμοϋ Έλληνικής Χειροτεχ-:
αζ, τελευταίως ώργανώθη έν θ' σ
σαλονίκη καί έλειτούργιισίν επι¬
τυχώς διά £έκα μαθητάς διακο-
Γ-μητικής σχολής φροντιστήριον
ε'κ-ταιΛεύσειος είς την χειροτεχνι
όν τοΰ μπατϊκ καί τοϋ σταμ,ττωτοί1
ύφάσματος, τα" μαθήματα τής ό
ποίας εδίδαξεν ειδικόν ατέλ~οιιιέ·νους είς την ξυλοτεχνίαν
καί ξυλογλνίττίΐκην
τοΰ όργανιομοΰ.
ΆνΛοαφιβι, υπρόΐς την
νητικήν αρχήν περί σιεβασμοϋ των
νομοθετικόν μέτροϊν καί δημιουο-
γεϊ εύλογον αϊσθημα άνασφαλεΐας
είς τάς έπιχειρήσεις ή έπιβολή
τόν τιμολογιακών τελων χαρτοσή-
μου τοΰ άρθρου 15 6 τοΰ Κώδικος
Χαριτοσήμον επ), τόν τιμολογίων
άγοράς έκ τής άλλοδαπής Αγα¬
θών Απηλλαγμένον φόρο>ν καί τε
/.ών.
Τουτο τονίξει είς έγγραφον τυυ
('. Σννδεσιιος Έλλήνων Βΐομηχα-
νων, διά τοΰ οποίον ζητεί την ε¬
πέμβασιν τόν αρμοδίων υπουργόν
πρός άρσιν τόν δνσμενών συνε-
πειών πον συνεπάγεται διά τάς ε-
Λΐχειρήσεις ή έπιμονή τόν τελω¬
νειακόν άρχών νά άσκοΰν Ενδικα
μέσα κατά τόν επί τοΰ θέματος
τρλεσιδίκων δικαστικών άποφάσε-
ο)ν, γεγονός ποΰ άφ' ενός Αντι¬
βαίνει πρύς την κνβερνητικήν αρ¬
χήν περί σεβασμοΰ των νομοθε
τημάτων καί νομολογιακως έπικν-
θοθέντων μέτροον, άφ' ετέρου δέ
συνιστά άντΐκίνπιτρον άναπτύξεως
τής δραστηριότητος των έπιχει-
ρήσεων, λόγω τοϋ δημιουργουμΡ
νού είς αύτάς εύλόγον αίσθήμα-
τος άνασφαλείας.
Είς την παρ. 3 τοΰ έν λόγο.
άρθρον, ώς γνωστόν, προσετέθη
διά τοΰ Α.Ν. 470)68 έδάφιον, τό
οποίον δρίξει, δτι είς ουδέν τέλος
χαρτοσήμον ύπόκεΐται τό τιμολό-
γιον ή άλλα 2γγρα<ρα άγοράς έν. τής άλλοδαπής Αγαθών άπαλλασ- σομένων κατά τάς κειμένας διατά- ξεις των δασμων κα|, λθΜΐών είσ πραττομένων είς τα τελονεία φό- ριον καί τελων. Έπίσης, βάσει τής άνωιτέρο) δια τάξεως, τόσον τα αρμοδία φορο- λογικά δικαστήρια δσον καί τό ΥΠΗΧΘΗΣΑΝ ΑΙ ΒΙ0ΜΗΧΑΝΙΚΑ1 ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΑΡ. ΩΝΑΣΗ Στ^ι,βουλιον 'Εί«κρατείας (5»ά της {ντ' άρυθ. 1519 αποφάσεως τού), άΛεφάνθησαν, ίίτι είς περίπτωσιν •κατά την όποιαν προϊόντα άπαλ- ίάΐϊσονται των δασμων καί λουΐών ΤΙΙΟ ΤΟΝ τΰτλον «π«ρί έγκρί σει έγκαίρο)ς τάς προβλεπομένας φόρο,ν είσαγωνής, ή απαλλαγή Ι-: «εο>ς εΐσαγωγής 560.000.000 δο/. | ΐπενΛΐ<σεις τι·>ν ή δέν ήθελε χοοη
ΗΠΑ ά
γή
σχνει καί διά τό ώς ανω τιμολο- λαρίον ΗΠΑ παρά τού Α.Σ. Ώ
γιακύν τέλος χαρτοσήμου.
Παρά ταυτα, ύπογραμμϊζεται είς
τύ Ιγγραφον, τύ ϋπονργεϊον ΟΙκο-
νομιικών διά τής ύπ' αριθ. Π.
12996)70 εγκύκλιον τού πρός τα;
τελίονειακάς αρχάς, εντέλλεται ο-
πιος αυται σννεχίσονν ανελλιπώς
νά άσκοΰν εΛ'δικα μέισα κατά των
τελεσιιδίκον άίΐοφάσεων.
νά<τη διά την ίδρυσιν βιομηχανι- κοϋ ονγκροτήματος», έ6ημοσ<ενθτι είς την Εφημερίδα τής Κυβερνή Γτεοις (ΦΕΚ 184, Τεΰχος Πρώ¬ τον) τό ΰπ' αριθ. 562)70 Β. Δ., διά τοϋ οποίον υπά,γονται είς τάς ενεργετίΐκάς διατάξε»ς τοΰ Ν. Δ. 3087)53 οί έπενόινεις τοΰ 6»ομη χανικοΰ σιη>κροτήιματο; τής Πά
Ή άρνησις έφαρμογής υπό των /ής Μεγαρον, αί οποίαι περιλαμ
τελωνείον, καταλήγει τό εγγρα-1 Οάνοντα ιεΐς την υπογραφείσαν
φόν, μίάς νενιομοθετημένης κα) νι^' την 22αν Ίανουαρίον έ. Ι., σνμβκ
μολογιακός έπικνρωθείσης άπαλ- σιν μεταξν τοΰ Ελληνικόν Δημο
λαγής, έκτύς τοΰ δτι Αντιβαίνει' οίον καί τοϋ κ. 'Ωνάση. Ή τοιαΰ
πρύς την κυβερνητιικήν αρχήν πε-1 τη {«αγωγή τής συμβάσεως είς
ρί σεβασμοΰ των. Απαφάσεων τυν τό Ν. Δ. 2687 ί,χει την (Εννοιαν
Ανωτάτου διοικηττυκοΰ δικαστηρΐου, τής σννταγιματικήις προστασίας
δημιουργεϊ ενλογον αίσθημα άνα- της καί τής έπενδύσεο>ς έντός
«τφαλείας των παραγωγικών τα-' των χρονικόν πλαισίων πον καθο
ξεων. ρίζει τό έν λόγοι Νομ. Διάταγμα
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΝΔΤΣΙΣ (κατά βάσιν δεκαετίαν, τής πέ
ΤΠΗΧΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. 4171 ραν αυτόν χρονικής Ισχύος τής
Διά κοινής Αποφάσεως των ν συμβάσεως (ή όπβία, ώς γνοιστόν.
αονργών Συντονισμοϋ καί Οίκο είναι 40ετοϋς δααοκείας) διεπομέ
νομικών (ΦΕΚ 633 Β'), ύπήχθη νης άπύ τάς συμδατικάς υποχρεώ
σεις κα{, δικαιώμααα.
Πέραν αυτής τής γενικης καλύ
ψεως, ή όποία έπέρχεται δια τού
δημοσιευθέντος Ν. Δν έπιλύονταΛ
έπίσης Οι' αυτού καί ωρισμένα άλ
λα θέματα μή πλήρως Αποοαφηνι
είς τάς διατάξεις τοΰ Ν. 4131)
61 τουριστικη έπένδυσΐς τής έ-
κ«ί
Τουριστικαί
δεικανήσου
Έπιχειρήσεις Λμ·
Α.Ε.», συνισταμέΎη
είς την ανέγερσιν, είς την θέσιν ..... _.Γ----- Γ.., --------, -------Τ.,
Ίξιά Ρόδον, ξενοδοχειακοθ συγ-'ζομενα είς την ανάβασιν τής 22ας
κροτήματος Α' τάξεο.ς δνναμικό Ι Ίανουαρίου. Τα σημανιτικώτϊρα
τητος 374 διοματίων, 697 κλινών ι έκ τούτων είναι τα άκόλουθα:
καί συνολικής δαπάνης 98 έκατ. - ΠΡΩΤΟΝ. Διά την —ριπτιοσιν
δραχμών (μή συιμΛεριλαμίβανομέ·
την οποίαν ό Λνάβοχος ή
νης τής έκ 33 έκατ. άξίας των' μια των συσιταθηισοαένον Έτα< γηπέβων). ρητόν δέν ήθελον .τραγματοποιή- ΘΑ ΙΣΧΥΣΟΥΝ ΑΠΟ 1ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΪ 1971 ΗΕΑ ΕΠΝΤΟΚΝΑ ΔΙΑ ΤΑΪ ΧΡΗΜΑΤΟΑ0ΤΗ2ΕΙΪ ΕΞΑΓ0ΓΝΚΟΗ ΒΙΟΜΗΧΑΜΙΟΚ ΥΠΟ ΤΡΑΠΕΖΠΗ ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΙΙΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Νέα εΐδικά έπι,τάκια θά ίσχύσουν άίτό 1ης Ίανουαρίου 1971 διά τάς πάσης φύσεως χορηιγήσεις των Τραπεζών πρός έπιχειρήσεις έξα- γοΰσας βιομηχανικά, οιοτεχνικά καί μεταλλευτικά προϊΟΛΤα έναντι έ- λευθέρου συναλλάγμααος καί ανε¬ ξαρτήτως χώρας προορισμόν. Ή σχ'εΐτικήι άπάορασις ελήφθη υπό τής Νο)μι)οματιικής Έΐ-ΐι<τροπής, κατό¬ πιν των πρόσφατον δηλώσεων τοϋ ίιπουργοΰ Άναιπληρωτοΰ Σ υντονι- σμοϋ κ. Έμιμ. Φθενάικη. Κατωτέ ρω παραθέτομεν τα κυριώτερα σημεία τής άποφάσειυς ή όποία εδημοσιεύθη είς την Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως (τεΰχος Α', αριθ. φύλλον 189 τής 26ης Σ ρ- πτειμιβρ. έ. £.). Οΰτω, τό ειδικόν εξαγωγικόν εΛΐτόκιον διά τάς πάσης φνσεοις χορηγήσεΐς των Τραπεζών πρός έξαγοογικάς έπιχειρήσεις όρίζετπ» μειωμένον κατά τέσσαρας μονά- δας τοΰ έκάσιτατε έν ισχύϊ γενιικοϋ ΐπιτακίον πλέον προμηθείας. (Τό οποίον είναι σήμερον 4% ίτησί- ο>ς). Τό αύτό έπιτόκΐον ίσχύει καί
διά τα βιομηχανικώς έπεξεργασμέ-
να προϊόντα άγροτικής, κτηνοτρο-
φικής, δασι,κής καί άλιευτικής πα-
ραγωγής. Τό ειδικόν εξαγωγικόν
έπιτόκιον όρίξεται μειωμένον κα¬
τά πέντε μονάδας τοΰ εκάστοτε
ϊν ισχύϊ γενικοΰ επιτοκίου
1. Έξαγωγών υπό έπιχειρήσε-
ων, των οποίων τό σύνολον των
ένιτάς ενός Ιτονς έξαγωγών ύπερ-
βαίνει είς αξίαν ΦΟΜΠ τάς 600·
1ης Ιανουάριον 1968 καί έντεϋ-
000 δραχμών καί αί οποίαι άπό
θεν δέν έτυχον είδικιόν έξαγιογι-
κών έ.ιιτοκίιον.
2. Εξαγωγήν έπεξειργασμένίον
προϊόντων είς έπώνυμα δοχεϊα μέ-
χρι 5 κιλών ώς καί ποτών είς φι-
άλας.
Λέν δΓ^μιουργοϋν δικαίωμα εΐδι-
κοΰ ίπιτοκνον, αί έξαγωγαί των ά-
κολούθίυν προϊόνττιον:
Των προϊόντο)ν διϋλ£σεο>ς άρ-
γοϋ πετρέλαιον (πλήν των όρν-
κτελσίων έφ' δσον ταύτα δέν πα-
ράγον^ται υπό καθεστώς εΐδικών
Συμβάσειον).
Των μεταλλευτικώνκαί όρυκτών
,τάσΓ,ς φνσεο»ς.
Των οκαφών πάσης φίντεοις.
Των· προίονττο)ν έατχ,χειρήοενΛ
είς τάς οποίας διά νόμον παρε-
σχέιθησαν θίανδήαοτε φορολογΐκά,
δασμολογικά, χρηιματοδοτικά, σνν-
αλλαγματιικά ή άλλα προνόμια.
Των προϊόνττων ϊπιχειρήσεων,
αί οποίαι άναλαμβάνουν την πραγ
μ<Μΐο>ποίησιν ωρισμένου υψους έ-
ξαγίογών είς άντισιτάιθμΐσμα τής
παροχής οιουδήποτε είδικοΰ προ-
νομίον.
Τα έπιτόκια ΰπολογίζονται επί
τοΰ μέσον ετήσιον νψονς χρηματο-
δοτι',σιιος, μή δυναμένου νά υπερ¬
βή τό τριπλάσιον τής άξίας φύμ-·τ
των έξαγοογών. Ώς όρος τίθεται,
ΐν προκειμένον όπως ή π>ροστιθεμέ
νη έκ τής μεταποιήσεως είς την
χώραν άξία τοΰ έξαγοαένου προ·
Ίόνιτος, δέν {«τερβαίνει ποσοστόν
30% τής άξίας φόμπ, έφ' «ίσον ή
άξία τοΰ σύνολον των έξαγογών
βιομηχανικήν είδιον ίαό τής σνγ-
κεκριμένης έπιχειρησεως δέν υπέρ
βαίνει τύ ποσοστύν των 600 χιλιά¬
δων δραχμών. Τύ εν λόγο3 πολλα-
πλάσιον μειοΰται κατά 35% ιιπο
αής 1ης Ίανουαρίου 1957, κατά
50% άιπό 1ης Ιανουάριον 1977, κα¬
τά 60% άπύ 1ης Ίανοναρίον 1979,
κατά 70% άπό 1ης Ίανοναρίον
1981 κα}, κατά 85% άπό 1ης Ία¬
νοναρίον 1983 μέχρι 31ης Δεκεα-
βρίου 1984, ό.τόπε παύουν ίσχύον-
τα τα ε!'δ<ο«ά έξαγωγικά έπιτόκια. Έφ' δσον ή προστιθεμένη κα/τά τα άνοΛέρω άξία ύπερβαίνει τό 30% τής Αξίας φόμπ τοΰ έξαγομένον προϊόντος τό ώς δνω πολλ«πλά- σιον των έξαγωγών επί τοΰ οποί¬ ον ΰπολογίζειται τό ειδικόν εξαγω¬ γικόν έπιτάκιον αύξάνει κατά 1)10 τής μονάδος άνά μίαν μονά- δα προστιθεμένης άξίας πέραν τοΰ 30% καί μέχρι τοΰ 60% κατ' ανώτατον ΰρΐον. Τό έν λόγω πολ- λ.απλάσιον μειοΰται κατά 35% Απ» 1ης Ίανουαρίου 1977, κατά 60% Από 1ης Ίανοναρίον 1979, κατά 70% άπό 1ης Ίανουαρίου 1983 μέ¬ χρι 31ης Δεκεμβριού 1984, δπόιτε πανονν ίσχύοντα τα εΐδικά έξαγω- γικά έπιτόκια. Προκειμένον Λερί έξαγωγών μή σιδηιροΰχων μεταλλουργΐκόν προ¬ ϊόντων (ώς τό άλονμίνιον, τό νικέ λιον, δ χαλκός, δ μόλ.υβόος κλπ.) καί βιομηχανικώς επεξειργασμένα^· όρνκ/τόν (ώς ή κανστική μαγνη- σία, δίπνρος μαγνησία κλπ.) τό ό¬ ριον τοΰ ποσοΰ επί, τού οποίον έ- κιον καθορίξεται είς τό πενταπλά- φαριμάϊεται τύ έξαγο>γικόν έπΐτό-
σιον τής άξίας τής προστιθεμένης
άξίας τού έξαγομένου προϊόντος·
Τό ποσόν τής οίίτοϊ, προκυπτούση:
διαφοράς πρός επιστροφήν μέχρι
20 έκατ. δρχ. καταβάλλεται ολό¬
κληρον. Εάν προκνπτη μεγαλύτε¬
ρον των 20 έκατ. δρχ. ποσόν τότε
καταβάλλονται 20 έκατ. καί επί
πλέον τό 20% τής πέραν τόν 20
έκατ. προκνπτονσης διαφοράς. Ώς
βιομηχανικά ή βιοτεχνικά προϊόν¬
τα παραγόμενα έν Ελλάδι νοούν¬
ται τα προϊόντα είς τα όποϊα ή 6α-
συκή πιροστιθέμενη άξία (μή πε-
ριλαιμβάνονσα τύ κέρδος της έπι-
χειρήσεως) έκ τής μεταποιήσεως
το>ν τελικός τό έξαγόμενον ποο-
ϊόν έπιχειρήσεως άντιπροσωπεΰεΐ
ποσοστόν 25% τουλάχιστον τΐ>ΰ
συνολικοΰ κόστονς παραγωγής
των..
ΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΤΤΙΚΑΙ
ΒΠΙΧΕΙ ΡΗΣΕΙΣ
Διά μεταλλευτικάς έπιχειρήσεις
πραγματοποιούσας έξαγοιγάς με
ταλ.λευιιιάτων έναντι ελεύθερον
σνναλλάγματος κα' ανεξαρτήτως
χώρας προορισμόν, όρίζοντπι τα
άκόλουθα είδικά έπιτάκια:
1. Διά την προχρΓα,ιτοίιότη-
σιν καί χρηματοδότησιν ίξαγω
γόν.
Έπιτόκιον 5,5% έτησίίος, δνεν
ΝΕΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ
ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΙΔΡΤΜΑΤΩΝ
Εδημοσιεύθη είς την Εφημε¬
ρίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ
Β' αριθ. 636), Απόφασις τοΰ ν-
Λονργοΰ Παυδείας, διά τής οποίας
κυρουται ό κανονισμός συντάξεςος
μελετών έκτελέσεο)ς έργον καί
προμηθειών των Ανίοτάτίον ίκπαι-
ϊ)?τ·τ κων Ίδριιμάτων. Ό νέος κα¬
νονισμός περιέχρι τα εξής κρφά-
λαια :
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α': Σί.ντ«ξς
*αΙ "Εγκρισις Μελετόν: Κτιρκ»-
λογικιΊν πρόγραμμη, ανάθεσις «α
έκπόντ,σις μελέτης, στοιχεϊα (,ϋ-
τής, ελεγχος μελετών, Ιγκρισίς
ιων κ.ά.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β': Δημοπραθί-
αι καΐ, οΐ'μβάσεις έκτελέσεο)ς ?η-
7<υν : Τρόποι άναθέσεως εκτελέ¬ σεως ί,ργονν, πρασόντα διαγο)νιζο- μενων μελέτη — δημοπράτησις. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ': "Οροι έκτε- λέσειος τόν έργων: Έπιβλρπτον νηχανικός, προθεσμία ένάρξεοις έργ<ισιόν, πλημιμίλής κατασκετιή των έργων, κανονιαμός νέον τι- μόν κ·α. οίασδτμΐοτϊ ιέπιβαρννσειος διά προ μήθειαν, έφ1* δσον τα μεταλλεν- ματα έξάγονται μή έμιπλοντισμέ να. Έπιτόκιον 4,5% ετησίως, άνε οίασδήντοτε έπυβαρύνσεως διά προ μήθειαν, έφ' δσον τα μεταλλεν'- ιιατα έξάγονται έμπλουτισμένα. 2. Διά την χρηιματοδότησιν μεταλλευτικόν έγκαταστάσεων ό ρίζεται έπιτόκιον 4,5% ετησίως, &νρν οίασδήντοτρ έπιβαρύνσειος διά προμήθειαν ι.τ^ μεσαμακρο- προθέσμον δανεκν.οΰ διά παγίας έγκαταστάσεις. 3. Διά την εφαρμογήν των χά μηλοτέρίον κατά τα ανιυτέρο επι τοκίων <ά πο)λτ>σεις νπό μεταλλεν
τικΰν έπιχεΐρήσείον πρός έλληνι
κάς βιομηχανίας ή άνά?.ο>σις πηρ'
αυτόν μεταλλευμάτοη· Ιδίας πα-
ραγιογής έξομοιοΰται πρός έξα-
γιογάς ϊναντι ίλενθέρον συναλλά
γματος.
Ή ίσχύς των ώς ανο> καθοριζο
μέντον ρίδικόν έξαγ'ογικόν έπΐτο
κίιον άρχεται Απύ τής 1ης Ια¬
νουάριον 1971.
γησει τό προβλεπόμενον υπό τής
ουμβάσειος δάνειον, παύει ή ίοχυς
νού Διατάγματυς ώς πρός όλας
τάς ίπενδύσεις ή θά παρέχει«ι
ι-υΛογίις διά την όλοκλήριοσίν τΐ')»
Λροθεσμία δι' αποφάσεως τού Λ.
Δικαστήριον κρίνοντος «κατά τας
όιατάξεις τοΰ παρόντος, της άπο
Ϊ2 Ίανουαρίου σι,αβάσεως μχτιι
τθ Ισον καί δίκαιον ώς καί τα ου
να/Λακτιοίά καί χρηστά ήθη» έν
«ψει καί τοϋ γεγονότνς δτι «η πιΐ
ραχώρησις τοϋ ΔιϋλιστηρΙου εις
»ον ανάδοχον τέλει νοτό την προΐ'
πόΰ&σιν τής πραγματοποιήσ*ως
των αλλιον έπενδύσετον. Ή τυχόν
ίκπ,τιυσις τον άναδάχου, είς ιινν
περίπτωσιν αυτήν, α··τύ τύ Διϋλι-
Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ Δ. Ν.Τ.
ΤίΓΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ 14 ΝΕΑΙ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΚΑΙ
ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑΙ ΕΠΪΧ)ΣΕΙΣ
Έγκαθίστανται έν Ελλάδι 14
εισέτι γραφεία ξένων ίμ.τοροβιο
μηχανικόν καί ναντιλαακών έπι-
χειρήσεων. Οΰτω τό σύνολον τωΛ'
ξένων έπιχπρήσεων, αί οποίαι ε'
λαιβον μέχρι σήμερον αδειαν Ιδρύ
σε<ος γραφείων τιον έν 'Ελλάβι, ] άνέρχονται είς 366, έκ των ύποι' ών αί 96 είναι έμποροβιομηχανι- καί καϊ αί 270 ναντιλιακαί. ' Μέ την παρασχετ>εΙσαν {«ώ τοϊ'
{•πουργείον ΣΐΎτονιβμοΰ σχβΐι-
κήν άδειαν θά έγκαταστήσουν ι
γρακρεϊα δύο άμερικανΐκαί, έμπο-
ρο6ιομηχανικαί εταιρίαι, ήτοι <ι· ή Τζένιραλ Μότορς καί β) ή Το! εντιήθ Σέντσονρ.1 Φόξ καί οί »>-
ξής 12 ναιιτιλιακαΐ έταιρία1; «Γ
οιίροσιπ ΝαΛιγκέϊσιον Κάμπ<ί·νΐν. «Όλτμπια Σάν», «Άρχ^.τέλαγχ . Σί—τιγκ», «Στάνταρντ Μπάλι- Τράνσπορτ ΚοηπορέϊσιθΛ», «Φί-, μαρφ», «Μόρνος Σήπιγκ ΚύμαΓ. νν», «Τρέϊντ Ιντ Τράνσπορτ (Έ/. λάς) Κοραορέίσστον» καί «Χέλί- νΐκ Τάνκσιπς Μάνατξμεντ» τοίι Παναμά, «Τράνολπ "Ατζεσν Μολ ρύδΐα» καί «Κλιό Σίΐτπιγκ Κόμ- πανυ» τής Λιβερίας καί «"Οσε- αν ϊίππιγκ Ιντ Τρέϊντ Λίμιτ· τεντ» τής Κνπρον. ατηριον, όρίξεται διά τον Διατα- γματος, δέν θά έκτελήται μεχρι ιης υπ' αυτού έξοφλήσεως των χορηγτ}θεισών είς αυτόν δανείαη ι'ΐ πιστώσεων έκτύς εάν το Δημό- <ιιον παράσχη είς τούς πιστωτάς ικανοποιητικάς διασφαλίσεις έξο¬ φλήσεως των δανείον των. ΤοτΚυ Ισχνει καί είς την περίπτωσιν μί) πραγματοποιήσεως μέν τοη' έπεν ΰϋσΐΐιιν άλλά το?τοθετήσε<ος λλ- οαγγελιίόν είς κατασκεναιηικονς οτ.κοι»ς. Κατά την Γϊερίοδον άνα- «τοΛη,ς τής περί παύσετος της ίσχν ο^ της σι·μ6άσεω; αποφάσεως τα καθαρά κέρδη τού Διϋλιστηρίου ι'ά περιέρχωνται είς το Δημόσιον. ΔΕΤΤΕΡΌΝ. Τίθεται ώς γιτνι κο; όρος ή ρήτρα τής μάλλον εν νυυνμίνης έπενδΰσει»ς Οιά τοθ δρ βρου 6 παρ. 3 τον Β- Δ. Δι' αυ¬ τόν1 δρίζεται δτι «ρίς «,εριπτο,ιην καθ" !)ν είς πραγματοποιηΘείθΛς ή «ραγματοποιηθησομένα,ς ίπενδν· αΠζ εν Ελλάδι, έξαιροίμίνοιν α; των έπιενδΰσε(·>ν τοΰ Βιομη-
χανικού ονγκροτήματος τής θεσ
σαλονίκης (ΕΣΣΟ ΠΑΠΠΛΣ)
και β) των έπενδνσεων της σι^ιι
τ,άοειος ττ)ς 13.4.70 (Όμιλον Νι
αοχον) δχι δμως καί τόν μεταγ:
νεστέριον τροποποιησεών τιρ;,, εί ι,
τα-, οποίας ήθελε παραχωρηθη ι
ώς άντάλλναγμα τύ δικα{ο>ιια ονμ
μετοχής είς την εσωτερικήν κα¬
τανάλωσιν πίετρελοειίόν ?ν τη
χώρα Εναντι οίασδήποτε φνσειος
ΚΑνήτρου πρός τό Δημόσιον π?ρι
λαμβανομένης κα1^ ττ)ς χορηγήσε
ως δανρίιον πρός αύτό, οί εΓνοϊ
κωτεροι οντοι δροι έπεκτείνονται
αύτοδικαίοις καί είς τόν ανάδο¬
χον» ('Ωνάσην;.
πρός την σύμβασιν τής 22.1.70,
αί προβλεπόμεναι νά πραγματοϊτοι
ηθοϋν έπενδΰσεις υπό τοϋ Όμί
λυυ 'Ωνάση ιΤναι αί Λκόλο»3οι:
α) 'Ωλοκληρωμένη βιομηχΛνίιι
άλοτιιΐνίοΐ' δννπιιτκό,τηΓΤος Γ>00
χιλ. τόννιον άλονμίνας καί 16»
— 250 χιλ. τόνν'ον Αλονμινίου.
|!) ί*ΡΓ'ΐοηλεκτρικός σταθμύς
έκ 3 μονάδων τόν 360 έκάστης.
γ) Διύλιστήριον Πιετρελαίου δν
ναμ'κότητος 7,5 έκατ. τόννων έ
τησίο>ς, δι>νάμενον νά έπρκταθή
μέχρι 10 έκστ. τόννων άρνου ,τγ
τριελαίου.
δ) Εργοστασιον παοαγοιγτΐς
πετροχημικόν.
ρ) Εργοστάσιον »«ιραγ(ογής
ικραμάτοη· Αλουμινίον καί επε-
ξεργασίας άλοχιμινίου διτνβμικό-
τη,τος 60.000 τόννων. |
στ) Έργοστάστον ηαραγο.γ·ής
μεταλλικοΰ μαγνησίον δυναμικο
τητος 30.000 τόννων. |
ζ) ΈργοστΓισιον ^·αραγιογτϊς
καΐ'στικής σόδας δυναμικάττΐΐυς
60.000 τόννον καί χλοιρίοΐ) δννιν
μιικότητος 52.000 τόνναη'. ,
η) Εργοστάσιον παραγωγτΐ^
κώκ πετρελαίου οΐΛημικότητυζ
.-ταραγογής 150.000 τόννων ίτττ
Τό πρόβλημα τ(7>ν Ίσοτιμιών, μί
ταξύ των διαφόροον έθνικών νομι
σμάτων, εξητάσθη την Δευτέραν,
εί; Κοπεγχάγην, κατά την έτησί
αν σύνοδον τής Παγκοσμίου Τρα
πέξης καί τού Λιεθνοϋς Νομιαμα
τικοΰ Ταμείον. Ό μηχανΜϊμός
προσαρμογής των τιμών σΐ'ν'α/.λα
γματος τίθεται επί τάπητος, έν
μέσω άντικριουομένιυν σνμφρρόν
τον 116 χωρών - μελών τοΰ Λ.
Ν.Τ. Πλείσται χώραι Ιχονν τα
χ&ή υπέρ τής διενρΰνσεως αύ
των, ένώ άλλαι ζητοϋν την συμ
πίεσιν, ώσ,τε ένδεχοιμένη μετα
βολή αυτής νά περΐορίίη είϊ τό
ελάχιστον τάς διισωενείς επι.ιτώ
σεις εις τα άλ/.α νημίσματα.
Άναγνωρίζεται, βεβαίως, ύ
τι ή προσαρμογή των τιμών σνν-
αλλάγματος ΰπο6οηιθεί, ένίοτε,
την έσιοτερικήν άναπροσαεμογήν
Ή Δυτ. Γερμανία, π.χ., εχρηυί
μοποίησε την κιιμαινομένην τιμήν
συναλλάγματος, πρό ε'τονς, δταν
άφέθη ελευθέρα ή διαμόρφωσις
τής τιμής τοΰ μάρκου, πρΤν στα
θεροποιηθη ή ίσοτιμία τού. Ιδι¬
αιτέρως, δέν παροράται τό γεγο
νός, δτι τό σύστημα των άποκα
λοι»μέν(ι>ν «έρπο«σι7)ν ίσοτιμιών»
άποτοέπει τό ένιδεχόμενον σο€α
ράς όποτιμήσεως, είς περιπτώσεις
σι-νχνών μεταβολών τής τιμής
συΛ'ίχι/.λάγματος τ(7)ν διαφόροιν ε
θνικών νομΐσμάτων.
Ή καθιέοωσις τώ Λεριθθ)ρίοΐν
ίσοτιμιών, κατ' ακολουθίαν, Βά α
ποτελέση τό βασικύν πρόβληαα
τής συνύδου. 'Τποστηρίζίται, δ
τι ή νίοθέτησις έλαφρώς εύρνιε
οοιν περιιθωρίιον, μεταξΰ 2 κ«;
3%, χωρΊς νά άποτελ.ή πανάκει
αν, όπωσδι'ντοτε θά σιιμβάλη είς
τόν σνγκερασμύν των διϊσταιιί·-
νοιν άπόψεΐ'»ν. Έλπίζρται, δτι ή ϊ
σοτιμία, κυμαινομένη είς τα ώς
άνω περιθο'ιρκι, θά έξονδετεροΊ-
ση ωρισμένας δυσμενεϊς έπι,ττώ
σεις, ώς είναι ή κερόοσκοπία κηί
ή πίεσις επί των επισήμων άποθε
μάτοιν, ίνώ, παραλλήλως, θά επι
τρέψη μεγαλειτέραν άνεξαρτηοι
αν τής έθνικής νομκηιατικής —.
λιτικής έκάστης χώρας.
Ή μάχη τής ίσοτιμίας θά βο
θή μετο.ξίι των δια<ρόρ(ον .ιαννο σμίοιν ο'ικονομικών κολοσσων. Αί ΗΠΑ, ή ΕΟΚ, ή Ίαπωνία είναι οί μεγάλοι άντίπαλοι. Παρά δέ τάς οικονομικάς μεταξύ τιον δία φοράς, θεο)ρεΐται βέβαιον δτι πάν τε; θά άγωνισθονν άπύ κοινοΰ Λ στε νά μή κλονισθή ό όλος θεσμός των ίσοτιμιών, αί εύεργετικαί έ πιδράσεις τοΰ οποίον άναγνωρί,ζον ται είς παγκόσμιον κλίμακα. ΜΑΤΙΕΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΈΙΤΟΝΙ ΚΑΣ ΧΩΡΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΑΞΙΟΙΤΟΙΝΟΤ ΤΩΝ ΑΝΕΤ ΑΔΕΙΑΣ ΓΛΜΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ Έξαλείφεται, παραγραφόμε νόν, τό άξιόποινον .τού Αδικήμα τος τής δνεν Αδείας νυμφεΰσεως Των στρατιωτικόν καί τόν τριών κλάδων τόν Ένόπλων Δυνάμεων, των όποίιον ό γάμος άνεγο)ρίσθη δυνάμει τού Α. Ν. 579)68. Σχε7 τικόν Ν. Διάταγμα ({ιπ' Αριθ. 661) έδημοσιενθη είς τό ία' Α- ϋιβ. 190, Α' φύλλον τής Έφημε ρίοος τής Κυβερνήσεως. Διά τοΰ αύτοϋ Ν. Διατάγμο- τος όρίζεται δτι, δικογραφίαι, ,ι φορώσαι τό Λνίοτέριο Αδίκημα, τι θενται είς τό Αρχεΐον διά πράξει: τοΰ άσκοϋντος την ποινικήν 81ο. ξιν ή τοΰ αρμόδιον Βασιλικόν ' πιτρόπου. 'Ωσαύτοις, οΙαδηΛοτι ποινή, καταγνιοσθεΐσα διά ί* κ < στικής Αποφάσεως επί τή αύτη ώς άνω πράξει, παραγράφρται αίρονται δέ δπασαι αί έκ τανττ^ σννέπειαι. ΘΑ Λ1ΈΞΛΧΘΟΤΝ ΕΡΕΤΝΑΙ ΤΠΟ ΤΟΤ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΤ | ΚΑΤΑΝΛΛΩΤΩΝ ι Ό Έ,λ,λ.ηνικός Όργα<σμό·ς Καταναλοιτών θά διεξαγάγη έ ρεύνας ίπΐ τής ποιότητος τώ- έγχιορίων χεΐιμερινών {κρασμά- τοιν, των ύίνων, των άλ-λαντι.- κών, των παιδικόν παιγνιδίων, | των ξυμαοικών, των άκινήτοιν, ' των διά λεωφορείον σΐ'γκοινωνι ών κλπ. Σκοπύς, ή βελτίωσις τής ποιότητος των προΐόντηιν * α τής παροχής ΰπηρεσιών. Πρός ' τουτο καλεΕ τούς καταναλωτάς ' έμπόρονς καί παραγωγόν; όπως! διαιτνπώσονν τάς σχετικάς άίτό ι|'εις ιοιν. άπΕυθυνόμενοι είς τόν Όργανισμόν, Τςώρτξ 14, Τ.Τ. 141, Αθήναι. ΙΙΡΟΊΆΣΕΙΣ ΤΩΝ Β1ΟΤΕΧΝΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΓΉΝ 'Τπόμνημα μέ τάς γνωστάς ά πόψεις τον επί, τοϋ Νομοθετικόν Δΐατάγματος 225 «περί μισθώσ*· ως Λαταστημάτοϊν», υπέβαλεν είς τό νπονργεϊον Σνντονισμοϋ *:ύ Βνυ-ιι-χνι,κόν Έπιμελητήριον Ά θηνών. Ή ύποβολή αυτή εγένε¬ το κατόπιν τής έπανεξετάσεως τοϋ δλου θέματος των μΛσθώσευιν υπό είιδικής έξ υπουργόν ομά¬ δος εργασίας, άφορα δέ είς τάς προτάσεις τοΰ κλάδον σχετικώς μέ την Αντιμετώπισιν τοΰ προ- βλήματος. ΕΠΛΦΑΙ ΤΟΤ ΤΙΙΟΤΡΓΟΤ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ Ένηιΐιεριοτικάς έπαΐράς μέ τα, διοικήσεις τόν έργατονπαλληλι κων όργανόσειον τής χώρας Γ έχη καθ' εκάστην Πέμπτην ό «τουηγός Εργασίας, κ. Μανο>λό
πουλος, .τρύς ανταλλαγήν άπόιρ
■ έργαζομένους προβλημάτιυν. Ί
(όν επί των άπασχολούντων την
Λρώτη σννάντησις πραγματοποΐ'ϊ
ται αυριον, την 6ηΐ' άπογενμα
τιντ|ν.
ΔΑΝΕΙΟΝ 3-000.000 ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΩΝ ΧΟΡΗΓΈΙ Η ΣΟΤΗ
ΔΙΑ
ΑΓΚΤΡΛ___Είς τύ ύπουργεί
ολ' Οίκονομικών υπεγράφη εσχά¬
τως μεταξν Τονρκίας καί Σουη¬
δίας σνμφωνία, διά τής οποίας
ή Σονηδία χορηγεϊ είς την Τονρ
κίαν, είς τα πλαίσια τοΰ Κονσόρ
τσιοτ^μ, βοηθείας πρός αυτήν, δα
νειον έκ 1ΰ,6 έκατομμνρίων σουη
δικών κορονών (3.000.000 δολ-
λαρίων). Τύ δάνειον τουτο, τύ ο¬
ποίον θά χρησιμοποιή*^ διά την
εκ τοΰ εξωτερικόν χρηματοδότη-
«τιν τοΰ δευ>τέρο> δετοΰς προγράμ
ματος άνορθιόσεοις, χορηγεϊται μέ
προθεσμίαν έξοφλήσεως 25 έτών
καί ΐάκον 2%, αρχομένης μίτά
10 £τη άατό τής έΐκδόσεώς τού.
ΤΙΙΟ ΤΟΤ Ο.Η.Ε. Ε;ΧΟΡΗΓΉ-
ΘΗ ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΤΟΤΡΚΙΑΝ ΣΙΤΟΣ ΔΓ ΑΙ"
ΓΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΑΓΚΤΡΑ.— Εγνώσθη δτι υ¬
πό τοϋ ΟΙΙΕ έχορηγήΊθη διορεάν
ε!, ιήν Τουρκίαν σϊτος πρός άρ-
τοποΐησιν, σννολικοϋ βάρονς 9.
—Όϊ* τονν<ι>ν. Ό σϊτος όντος, κα-
τά [ην δημοσιευθείσαν εις την
«Έιφημερύδα τής Κ»6ερνήσΐ.ως»
σχ^νίκήν συμφωνίαν, θά διατεθή
είς τούς πληθνσμοΰς των περιφε-
ρβιών {ής νοτιον καί, νοτιοανατο-
λικής Τουρκίας, ή γεοργία των
οποίον κατά τύ παρελθόν έ'τος
1969, λόγω άνοιιβρίας, έπλήγη ά
πό ξηρασίαν.
α οιο.ΤμώώΑΒτίζέώ
ΔΑΝΕΙΟΝ 113.7 ΕΚΑΤ. ΔΟΛ-
ΛΑΡΙΩΝ ΕΧΟΡΗΓΗΣΛΝ
ΤΑ ΣΟΒΙΕΤ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΑΓΚΤΡΑ.— Είς τύ υπουργεί¬
ον Οικονομικόν νπεγράφη πρό¬
σφατος συμφοινία μεταξύ Τουρκι
άς καί Σοβιττικής Ένώσετος διά
την παραχώρησιν έκ μέρους τί)ς
Σοβιετικής Ροχτίας είς την Τουρ
κίαν δανείου έξ 113,7 ίκατομ. δο/.
λαρ/(·)ν, προοριζομένου διά την
συμπλήρωσιν των έγκαταστάσεον
τοΰ χαλ.νΰηνρ,γετον Άλεξπνδρέτ-
τας, έτησίας παραγωγήν ένδς κ-
κατσ^ιμνρίοιι τόννων.
Τό δάνεην τουτο θά έξοφληθή
εντός ΙΟττίας, μέ τόκον 2,5%.
' Ηέξάφλησις θά πραγματοποιη¬
θή δι' έξαγογον είς την Σοβιετι
κήν "Ενίϋσιν τουρ«ικών προϊόν¬
των καί κνριος καπνών.
Ή πρώτη τοκοχρεωλντική δό
σις θά καταβληθη την 31 ην Αεκεμ
βρίου 197-1.
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΓΡΑΙΙΚ
ΖΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΚΓ-
ΓΈΙΟΒΕΛΤΙΩΤΙΚΑ ΕΡΓΛ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
ΑΓΚΤΡΑ.— Κατά πρακΐομΕ·
ακάς πληροφορίας, την 23ην -1^·
μηνός άναμένεται νά ορθάση είς
Τουρκίαν άντιπροσωπεία τής Ι1«γ
κοσμίον Τραπέζης, ή όποία μετα¬
βαίνουσα είς "Αδανα τής ΝΑ Μι
κραοιας θά παρακολουθήση τα εις
την πεδιάδα Άσαγί Σεϋχαν έκτε
λουμενα, μεγάλης έχτάσεοΐΕ, έγγε;
οβελτκοτΐκά καί άρδεντικά εργα,
τα όποϊα προτίθεται νά χριιματο-
δοτήση ή ΙΙαγκόσμιος Τραπέζα.
Τύ ποσόν τύ οποίον θά διαθέση
ή Τραπέζα αύτη πρός ι όν σκο¬
πόν τούτον προβλέπεται δτι θά ά
νέλθη περίπου είς 50—60 έκατομ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΛΜΕΡΙΚΑ-
ΝΩΝ ΚΛΙ ΣΟΒΙΕΤ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΝ
ΤΗ- ΤΟΤΡΚΙΑΣ
ΑΓΚΤΡΛ.— Κατά πρα,κτυρπ
ακάς πληροιι ορ(ας, προερχομένας
έξ αμερικανικόν πηγιϋν, συνιστη
θη εσχάτως είς Τουρκίαν Τουηχο
αμερίκανική έταιρεΐα μέ κεφά-
λαια 360 έκατ. λιρών, ή όποία θά
προβή είς την ίδρυσιν είς Γκέβζε
τής ΠροΛοντίδος μεγαλης 6ιομη
χαννις άλ»τ·μινίου, έτΐισίας παρα
γωγικής δυναμικότηττος 20 χιλιά¬
δων τόννων. ΕΊς την εταιρείαν
Τίΐΰτην μετέχουν Τοΰρκοι καΐ, Ά-
μερικανοί επιχειρηματίαι, ή Παγ
κάσμιος Τραπέζα καί ή Τραπέζα
Βιαμηχανίας τής Τουρκίας.
Έξ άλλον, επερατώθησαν ήδη
αί οικονομικαί εργασίαι τοΰ κτι-
ριακοΰ σνγκροτήματος καί ήρχι¬
σε ή συναρμολ.όγησις των μηχ«-
νών είς Σίϊντέσεχΐμ τοΰ Ικονί¬
ου, ανεγειρομένης ετέρας μεγά¬
λης έπίσης οΐομηχανια; άλονμινί
ου.
' Ησυνολική δαίΐανη άνεγέρσε-
ιυς τής βιομηχανίας ταύτης άνέρ
χεται είς 2 έκατ. λιρών, συμμετο
χήν δέ είς αυτήν έξεδήλο)σε κπ'ι
ή Σοβιετική "Ενωσις δια τής χο
ρηγή/σεως δανείου έξ 64 έκατομ-
μυρίον δολλαρίων.
Ή βιοιμηχανία αντη, ΐ) όποία
θά αρχίση νά λεΐτονργη τας αρ¬
χάς τοΰ προσεχούς Ιτονς ΐ971,
διά τής παραγωγής της θά καλύ
πτη τάς είς άλονμίνιον ανάγκας
ττίς χώρας, διά δέ των έξαγωγών
αυτής θά έξοικονομεΐται έττριως
ξένον σννάλλαγμα τής τάξϊΐο;
50 χιλ. δολλαρίων.
ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΣΤΑ
ΦΤΛΩΝ ΕΚ ΤΟΤΡΚΙΑΣ
ΑΓΚΤΡΑ___Κατά πληροφορί
άς μεταδιδομένας υπό τοΰ ήΐιι?-
πισήμον Είοησεογραφικοΰ Πρα¬
κτορείον Ανατολή, εξαιρετικόν
ξιοηρά συνεχίϊεται εφέτος ή έξα
γωγή έκ Τσιιρκίας είς άγορας
τής Μέσης Άνατολής καί της
Εύρώπης έπιτραπεζίοιν σταφυλων
Άπό τάς αρχάς Αύγουστον μεχοι
σήμερον εξήχθησαν έκ Σμΰρΐ|ς
καί των περιοχών ΝικομηοεΐΛΐ,,
καί Έοβίίσεχιρ 400 τόννοι σταφυ
λών ροζα,κί, έκ δέ τής περιοχάς
Τονργουτλοϋ (Κασαμπας) τοΰ νο
μοΰ Μαγνησίας 200 τόννοι έπιτρπ
πρζίιον στατΐυλίόν σονλτανίνας.
Ή έξαγοιγή έπΐτραπεζκον οια
φυλών έκ Καράμιπονρνον της πβ
ριοχής Σμύρνης, ύπολογίζεται ν ά
ανέλθη εφέτος είς 100 τόννον:,
έναντι των 400 τόννιον εξαγωγήν
τοϋ παρελθύντος Ιτονς 1969.
ΑΝΑΤΙΘΕΤΑΙ Η ΜΕΛΕΤΗ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΕΡΟΣΤΑΘΜΟΝ
ΑΕΡΟΔΡΟιΜΙΟΤ
ΡΟΔΟΤ
'Τπό τού υπουργείον Δημοσίαν
Έργων εκλήθησαν οί ένδιαφερό
μενοι μηχανικοί οΐτοις έκδηλώσουν
δι' άνάΐθεσιν τής μελέτης, στατι-
κης, μηχανολογικής και οίκονομι
κων τεχνών, τοΰ νέον άεροστα-
θμοΰ τού άερολιμένος Ρόδου, ό
όιποίος θά δημιονργηιθτϊ είς την
Γέσιν «ΙΙαράδεισοςχ>.
Προϋπολογισθρΐσα δαπάνη τοΰ
Αντικείμενον τής μελέτης περί τσ
25 έκατ. δρχ. Άμοιβή έκπονή-
οεως τής μελέτης 1.200.000 δρ.
Η ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ Κολλεγί
ου Κίγκσουαίϋ τού Λονδίνον, τού
όποίοτ' Καθηγητής τής Νεοελλη
νίκης Φιλολογίας είναι ό κ. Ζαν
νέτος Τάφαλλης, οργανούται σ?ι
ρά μπθημάτιον περί τής Νεοελλ.η
νίκης γλιόσσης καί γραμματολο-
γίας διά τοί'ς φοιτηπάς τού Πα-
νρπιστηιιιίου τοϋ Λονδίνον ϊ| δι'
δσους άλλονς έπιθνμοϋν. Όμοία
εξεδόθη Ανακοίνοεσις τοϋ Κέν¬
τρον τής Μαίρν Ονώρντ τοϋ
Λονδίνον, οποα' έπίισης δΐιδάσκει
ό κ. Τόφαλλης.
ΛΙΙΛΣΧΟΛΗΣΙΣ ΑΝΕΡΓΩΝ
ΕΙΣ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ
ΙΙαορτάθη μέχρι 15ης Μαΐου
1971 ή ίσχνς τόν άποφάσεων,
διά την χρΓ,ματοδότησιν Δήμοιν
>.αί Κρινοτήτιον, οί όποΐοι Λπ<' σχολοΰν έπιιδοτοΐ'μέν"οΐ'ς Ανίρ γους διά την εκτέλεσιν κοινιοίτε- λιΐ>ν έργων. Τα κονδΰλια τή;
χοι αιτοδοτήσε(·)ς παρέχοντιιι ί'
πό τού "Οργανισμόν Άίΐασχολι'ι
σεως Έργατιικοΰ Δν>ναμικοϋ. Σχί
τΐική Λιτή<τασις δα την παράτα σιν τής χρηματοδοτήσεο)ς ύπι- •νράφη νπύ τοΰ {ιπονργοΰ Έργασι άς κ. ΜανοΛοπονλον. Ύπεύθυνοι συμφώνως τ& 1091) 1936" ' Ι δ οκττιτΓις — Διευθυντής ΣΟΚΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ ΚατοικΙα Ναυόρχου Βότσπ 5' Προϊστάμενος Τυπογραοειθ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΙ Κστοικία Σπαοτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ
(ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ 1922)
Ο ΑΑΘΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
•1*6 ΐοθ «ινεργά™ ,„; Δρο. , Λ ΑΡΧ1ΓΕΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
241
1.- ΑΠΟΚΡΙΕΣ Σ1ΧΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Ζ'. ΤΑ ΑΡΜΑΤ4.
„) Η ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΙΑ ΠΑΡΛ ΤΑ ΤΟΤ 1904
(Σννρχεια έκ τοϋ προηγονιαένοι,)
2. «ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΤΗΣ Ε· ΡΒΜ()Τ?
ΤΛ ΧΑΖΗΡΕ,ΜΑΤΑ ΓΙΛ ΤΟ ΑΡΜΑ
'τανε
καί οί'=
(τά μέλ.η) τση οϋλοι κα
έπει, έμπόροι, γιατροί, 6ι
χηγβφθΐ κ«ί άλλοι μορττωιμένοι.
Οί πΐϋτερυι Ριομνιοί. άλλά και
'Αομή'ηδοι, Φράγκοι κ' Ινα - όνό
ϊοΰρκοι. Κι' άπο 'φτοί οϋλοι, γϊ
χε άρχετοί, πον τό μεγάλο με-υυ
μ τίος ήτανε ή κάτσα (ϊταλ. =
/.υνηγι>
Τύ σΐ'μδούλιο τση ήαπααασιαο
να βγάλη έ'να "Αρμα ματζί μι
«ο/Λες καμήλες, γιά νά κάνη ντό
οο. Κάτι τίς τό άναιτολίτικο για
να γαλκρέψη καί, τσοί Τοΰρκοι.
Τό μον'τάρισμα καί ντεκόρο τα
Ανάλαβε ό Χρήστος ό Συρράκος,
Μ,τονρνοβαλής - 2μυρνιός, βνας
άΛΤβοί πιό καλο'ι ζουγράφοι τση
2ι·ύρνης χαί ςνακονοιτός γιά χό
γοϋστο καΐ, τή μαιστοριά τού. Αύ
τος ήσκέφθηκρ, -τώς μέ τσί κα¬
μήλες θα ν' ήτανε ώραϊο νά πά
ραστήση >-άτι τίς άπό την ερη,-
αο με τσοί μαυρειδεροί άνθρώ-
<Μί τση. Κι' ίίσοι θά ν' ήπαίρ- νβνβ μέρος νά 'ναι ντυμέναι Μπε' ντοοίνοι (Βειδουίνοι) μέ τσί βψα'νταχτερές κι' άγερικές φορκ β·ές τως. Τό 'πρότεινε στό συμ όούλιο τσή λέσχης κ' ήαποφασί ατηκε νά οώκουνε στό "Αρμα την όνομασία «Οί Βεδονίνοι>. "Α
μαν δμως ήίτήανΐ νά γυρέψουνε
την αδεία άπτό 6αλή τσή Σμύρ
νης τόν Κιαμήλ - πασά, αύτάς
ήδυσχολεντηκε νά τώς τηνέ δώκη.
Καΐ, τώς ε^1*» πώς πρέπει ν* άλ
λάξουνε την όνομασία.
ϊτήν Άραδία είχε πολλαί
Μπε'ντοδίνοι. Καί τότες ό σονλ
τάνος Ά'μπντούλ - Χαμ'ιτ ί|ϋπο-
οτήριζε ενανε άππσοί έμίρηδοί
τση, τόν "Γμαν - Ρεσσίτ. Ήγέ-
νηκε λοιπά ν σούσουρο στή Σιμύρ-1
νη, πώς ό δαλής δέν ήρπίτρεψε ]
την όνομασία «Βεδονίνοι» νιατί,
μέ τή λέξη αυτή 6ά ν' ήπίκοιιρνε
(πκχάριζε) χό σουιλτάνο, πού 'γε
καταχτητικοί σκοποί απάνω στ·»}
χώρα 'φτή. Καί πώς δέν Τ)θελι>
μπερδέματα ματζί τού. Κα{, τάν-
τις, ό Κιαμήλ - πασάς εΐχε κόντοα
•τολιτική στό σονλτάνο, γιαταυτό
%' έκείνος τονέ 'χε κατεβάσει ά¬
πό τή θέση χαϋ βεζύρη (ύπουο-
γοϋ) στό 1896 καί τονέ 'στειΑΕ
σουργοϋνι (ίξορία) στή Σμϋο
νη, δκου κα], τονέ *6αλε βάλη
τση. Κ' ετον, τό συμβούλιο τση
λέοκης ήαναγικάστηκε κ' ηδωικε
«τό "Αριμα μίαν άλλη όνομασία
άκαθόρκπη καί ποιητι«ιά «Οί 6α
σιλεϊς τής έρήμου» καί καλά πώς
«αύτοι, πού ζοΰνε στην Ιρημο,
πεονοτλ'ε £ωή καί κόττα σά 6ασι
λέϊδοι» (οασιλιάδες).
Στή λέσνη ήπάαινε σχιχνά κ.
ήοουφοϋσε τόν άργοαλέ τού ό
Σα'ντήκ - μπέης, ό Τουοκο - κ.υ
ποαίος πλούσιος μεγαλέμπορας,
ποϊι 'χε πολλές καμήλες κα^ πού
άπό μέσ* άπττήν Ανατολή μέ κα
θαβάνια ήκατέ6αζε στή Σμύρνη
Εΐιπορέματα. Τό συμβουλιο τσή
/.έ<Γ/.ης χοΧ 'νΰηεψε νά δώικη να μήλες γιά τό Άρμα μέ τό νοί- ν.οι. Αύΐός ίίμιος ήαρνηστηκε πά Ράδες καί τώς ήηποσκρθηκε, πώς 9β τώς δανείση Ιτσι, τξά'μπα, ο σεί ήχρειαϊού'ντοστε, μέ οΰλη την κοοδιά τον. Καί τότες ήανά βίσε την ΰπάθεσ' αυτή στό ντε βετζη - μπαισή τού (έπόπτη στσοί κοψ,ηλιρρηιδοι) γιά λ ά διόκη την ώΐοαριάτικια έκείνη Κυριακή τ<Η καμήλες άπομέσ1 άπτύ ντρί>>>
δάχανο (χάνι - σταΰλος γιά τσί
), ποΰ 'τανε κοντά στό
τοϋ Μπαζμπά - χανέ».
Ό Ζήνωνας ήσυνεννοήθηικε μέ
τό Συρράκο καί τοΰ 'βιοκε όρισμε
'"» άρμήνιες γιά τά τζανα'μπέ
τικα αύτά ζοι'ντανά. θά οάς δ»
ι», τοΰ 'πε 40 καμήλες, δηλα-
^ής 4 όράδες άπό 10 καμήλες ή
κάτ)ε μιά. Μέ τό γάδαρό τσ>ι
«'μ,τροστά κολαοϋξο καί τό ντΐ'-
'ϊ'τζή (καμηλιέρη) άττάνο) καβάλ
'-ο, πού αύτάς θά ξέρη καί νά τοΐ
κουμαντοΛρνη. Παραπάν' άπό 10
Χϋμηλ,ες στήν άράδα είναι σάΉ-
•τως δύσκολο νά πααίνουνε μέ τα
■51 ιιέσ στσοί δρόμοι τσή Χμύρ-
ντΐς· Καί έσεϊς, θά 6άλτε ζευγαρι,ι
Τ«; τοτ δυό άράδες Από 10, ό'μ-
πΡο; άπ/τύ "Άρμίΐ, καί τσί δυό
άθάδες άποπίσο). "Ωστε, νά μπ<>
ϊοΰνε νά περάσοΐ'νε έλεντερα Λΐτ
ΤσΙ δρόμοι τσή Σμύρνης πού δέν
ί'ναι κΐχί τόσο φαρδιοί. Μά, καΐ
τήν ώρα χσή παράτας πού θά στε'
■'Ρται άπττή μιά κι' άπτήν δλλη
χόοΐμος γιά νά βλέπη, θά στενέψη
''■<&■ τό πέρασμα. Σέ κάθε άρά 0(» ή σέλλα τσή πρώτης κάμη" λ.ας 8ά ν' σκεπασμένη μέ ώραϊοι ΜΛκριοί σητζα'ντέδες, ποΰ θά κοέ άπΐό κάιθε πλάϊ, κι' ά- 5ίάτ(.) το>ς θά κρέμον'νται μα
.." γιά τό ^-------„,„.
Η πρωτη καιμήλα θά ν' έχη στό
λαιμό τση κα'μπανάκκι, κ' ή τε
λευταία ΟΛΪσ' άπτή σέλα τση
ε'να τρίγιονο τελλάρο δρθιο μέ
τρείς σειρές διπλοικά'μηανα. Θά
σάς τσ|, λοΰσοι-μρ οίίλες καλά γιά
νά μην εχοννε τή μπούφα (μπό
χά) τως, τήν καμηλή,λα, καιθώς
θά περνοϋνε άνάμεσα στόν πο¬
λύ κύσμο. Κα, τσί παραμονάς
τσή παράτας, θά ν' ερχοννε στό
ν.τε6εδόχανο ίίσοι θά ν' άνεδοΰ
νέ στσοί καμήλες, γιά νά τώς
δείξιο, πώς θά κάτσουνε στή
σέλλα, πού 'ναι έπίπεδη τετρά
γωνηι, και πώς θά κρατηθοννε
απάνω. Γιατί τό ζωντανύ αύτό,
καθώς παα!νει, κουνιέται μιά ό'μ
πρός κα; μιά οπίσω, πράμα πού
κουράζει τόν κα&αλλάρη. Κι' αί·
τος θά κάτση μέ τά δΐ'ό ποδά-
ρια στό ζερίη πλάϊ καί δχι *α-
Οάλλ,α οίτοις στ" άλάγατο μέ τά
δνά ποδάρια στά κάθε πλάϊ τοΰ
ζο/ντανον Βεβαία, γιί τσοί 40
αύτοι πού θά κάτσουν« ό κάθε
ενας καί σέ μιά καμήλα, ή Λρό
δα έτούτη θά γενή απάνω «(
μιά μόνε καμήλα, πού θά ν' εί¬
ναι γονατιστή. Γιατί, γιά γονβ-
τίσωμε έκείν' την ωρα οΰλες
τσί 40 καμήλες, θά ν' είναι κου
ραστικό καί γιά τσοί ντεδετζή.
βες καΐ, νιά τά ζω'ντανά. Και,
στό τέλος, ό Ζήνωνας λέει στό
Σνρράκο. Αύτά μοΰ τά 'πε ό
£«*ντήικ - μπέης νά σάς τά συμ
δονλίψο), νά τά ξέρΐτε καί νά
μβτορέστε να 'χετε μτγάλο σον
^έ. Καί, την άποκριάτικια 'φτη
Κνραική, Θά ν' Ιίςχη κι' αΰτός
νά κάτση δίπλη στό σνμδούλιο
στή βεράντα τσή λέσχης, τήν Λ
ι^α πού Θά γενή τό ξεκΐνημα τσή
Λαρατας, γιά νό «ομαρόχτη τό
"Λρμχι σας καί «τί ώραϊες κ'
αψ)μες <αμήλες τού. Γιά τσί μπε,Ρν^το'βίνιιχε ς φορε- σιες ήχρειαστήκανε τόπ«ι πανί, πού ήαγοραστήικανε άπτό «σκο- ν«νό μπεζ«πένι» (οκειπαστή ά- -,'ορα πανικών). Τά μακρια του- φέικια, τά σαλιχλίκια (μωροτον φέκια καΐ, μαχαϊρίς) καΐ τά διά φορα στολίθια ήνοιχιαστι'νκανί <χπτύ «,Άραπιάν τσαρσί». Κ' ήα .-ιοίρασίΛΤηκε νά πάροννΐϊ μέροί αντροι, πα,λληκαράκκι ν.<ιΙ κο- πέλ,λες άπτσοί φαμεγιές των «ά'μ πονέ> τσή λέσκης. Τό "Αρμα εΓ-
χε πια χιιζηρευτή κ' ήπερίμ*νε
στό καροτσιεριικο τοϋ Άντοινή-
κη, τού κα'μποιίρη, πού 'τανε
στό «σοναικι τά Σιδεράδικα» στό
μ<«χαλά τοΰ Φασουλά, πον Ί<ΐ- νε κο'ντά στόν Καΐ. Κι' αμάν ήρχε πιά ή άΛοκριά τικια έκείνη Κυριακή, πρίν ,άιττό μεση.μέρι κιόλας ήαρχινέψανκ τά χαξηρέματα. Οί 4 ντεβετζήιδες μέ τσοί νταμιέρηδοι (στανλίτες) στά μέσα καί, στά δξιο. Ήταίζα νέ κ' ήποτίζανε καλά τβί 40 κα ! μήλες καί τσοί 4 γαδάροι. Τ* ά Ι παμεσήμερο ό Σνρράκος ήστειλί ' μπε'ντο<)ίνιικες φορεσιές μέ άν» ' Θρωποι τού γιά νά ντύσοννε τσοί 4 ντεβρτξήθες. Κ' ΰστερις πι« αύτοι ήιΐνϊβήκανε στσοί γαδάροι ! τως, κι' οί 4 άοάοες άπό 10 κα- ' μήλες, ή μιά 'ποπίσ' άπτήν άλ ' λη, ήαφήνανε χό ντεθεδόχανο γιά νά πάνε στόν Καϊ. Ν' άνταμιοθοΰ ν·ρ ιιέ τό "Αομα, πού τσί περίμε -,ι·. αα καί αέ τσοί ντυμένοι Μπε' ντοΟΙνοι γιά νά καβα/αληκέψοΐ'- ν·Ε. Γιά νά πάνε δμως στόν Καί ή,τρεπε νά περάσοι·νε άνάμεσα σκεδόν άπτή μισή κ.εΜτρικιά Σμΐ'ο ν τι. Ήτραδήξανε ίσια τό «φαρ- δίι τοϋ Μπαξμπά - χανέ» κι' άπ τά ζερβά ήστρίψανε κ' ή'μπανε στό €φαρδύ τσ' Άομτνιας» (ποί; οΓ Τοΰρικοι τό 'λέανε «Ρεσστ'ντιέ σοκαγον»). Καί, σάν ήφτάξανί στήν Άρμενόκλησα, ήστρίψαντ ζερβά κ' ή'μπανε στό «σοκάκι Μπουγιούκ - ίμάν». Ήπροχοιρή- σαντ λίγο, καΐ πάλι άπτά ζ?Ο- 6ά ή'μπανε στό «σοκάκι οί Μ.· γάίλες ταβέρνες» κα) σι·νέχεια <ττό «σοκάκι ό Γερανιός» ντά νό 6γοϋνε στό χρίστρατο τσ' "Αγι ι άς Φωτϊΐνής (τα δυό συνεχόμρ- ν<χ αύτά σοκάκια οί Τοΰρκοι τ<Ί 'λέανε «Καϊιιάβί - πασά σοκ(. · γού»). Άπτό τρίβτρατο ή'μπα'.ρ <-τό Φηά'γκο - μαχαλά (πού οί Ίονρικοι τό 'λέανε «Σουλτανί ε σοκαγοΰ»). Σννεχεια ή'μπανι^ οτό «σοκάίίΐ τον Φασοΐ'λά» κ' τκπρίτ|>™νε πάλι ζροόά γιά νή
ιμαοΰνε στό «σπκάκι τοϋ Χατζή
Τβίροτ» (τον οί Τοΰρκοι τό '>γ
αν« «Αλτή - τσάί σοκαγον»).
Κ' ετσι ήβγανε στόν Καϊ.
(συνεχίζρται)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΚΝΗΣ
Άληθινές ί-ςτΐορίες — Άπό την Μικρά Άσία
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΙ Η ΙΙΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
ΚΑΤΙΝΑΣ Χ. ΧΑΡ0Π0ΓΑ0Γ
Στή μνήμη τοΰ ΠΑΤΕΡΑ μου
Ό πατερας άργοπΐθαίνει στό ι
κρε66άτι τοϋ πόνου κι εμείς μέ '
σφιγμένη την καοβιά, γιά νά μή '
μάς κυλήσπ κάνα δάικρυ μπρο-
στά τού, τοΰ δ&νουμε κουράγιο
στοργικά γιό νά τ* άπαλννουμε
τόν πόνο τής Ή^ΤίΠζ τού.
Καί θυμόμαστε πάλι τίς παληές
ίστοοίες πού μας ?λεγε τόσες φο
ρές γτά την Πατρίδα. Δεν χόο-
τπινιι νά τ',ς άκουθ). Μ' δρεσαν
τόσο πολύ καί μ' εύχαριστοΰσε
νά τίς θιηγϊΐται καί στούς αλ-
λονς.
«Πές μας, μπόμπα, γιά την
Πατρίδα!» τοδλεγα. Κι' έκεϊνος
ίίρχυζε: «Τί νά σάς πρωτοπω...
Ή Πατρίδα μας, ή Μικρά Άσία,
ήταν τόσο »μορ<ρο, τόσο πλούσιο, τόσο μεγάλο μέρος. Τί χάσαμε ε'μείς οί Έλληνες!...» καί κου νοΰσε· τό κεφάλι τού. «'Βκεΐ έ- μρΐς είχαμε άγάπη γιά την Μη- τέοα μας Έλλάδα καί ξέρομε τί Θά "πεί Θρησκεία. Στήν Πατρί¬ δα (Κασταμονή) ήμαστε δλοι μιά οϊκογένεια. Δέν είχαμε φτωχούς. Μόνο μιά οϊκογένεια θτ>μάιμαι,
καί την κύτταζε ή έκκλησία μας.
"Ολοι οί ·Έλληνες καταπιάνον
ταν μέ τίς τέχνες καί τό έμπόριο,
μόνο οί Τοΰρκοι δέν ήξεραν άίτύ
τέχνες κα!, έμπόριο· στά χτήμα-
τά πράγματα. "Επρεπε νά, φΰγον
με. Δέν γινόταν άλλοιως>. «Τί
κανατε δλ.α τα πράγμ,ατά σας,
μπαμπά;» τού λέω· «Τέτοιες ώ-
ηες, παιδί μου, κανείς σκέπτεται
νά σώαει μόνο τό κεφάλι τού.
ΙΙολύ λίγα πράγματα πήοαμε.
πιό άπαραίτητα. Καί τότε δέν ύ
.τήρχαν καί αντοοάνητα. Πήραμε
κάρρο γιά νά φτάσουμε στήν Ί
νίπολι, στόν Εΰξεινο Πόντο. Ά
πό κεϊ πήραμε τό πλοίο γιά την
Κονσταντη'ούπολα. Στήν θάλασ-
οα είχαμε καί φουρτούνα. Ό κα
πετάνιος ερριξε στή θάλασσα τα
πρόβατα πού είχε τό πλοίο. 'Ε-
(Γΐιτβλοτ'ς φτάσαμε στήν Πόλι.
Κατεβήκαμε καί πήραμε τα
ποάγματά μας. Ξέρετε, ή Κων-
στα^^^ινΌνπολις τότε δέν ηταν
καθαυτοΰ των Τούρκων, γιατί τό
τε καί οί Τοϋρκοι ήταν διηρημέ¬
νοι. Στήν Πόλη ήταν ό Σουλ-
τάνος καί οί μεγάλες δυνάμεις
μπαινοέβγαιναν. ΕΙδα μέ τα μά
τια μόν τοϋς 'Εγγλέζονς νά δι
νούν δπλα στούς Τούρκους. Τα
χά βοηθοΰσαν έμάς. "Ετσι εΓνσι
·)ί Μεγάλοι, παιδία μου.
Στήν Πόλι μείναμε δυό —
τρείς μέοες, ώσπου νά τακτοποι
ηθοϋμε νά φύγουμε μέ τό Έλ-
Ιηνιν.ό πλοϊο στήν Έλλάδα. Τό
ΕΚΠΑΙΔΕΓΤΗΡΙΑ
ΧΑΤΖΗΚ9ΝΣΤΑΝΤΙΝ0Τ
ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ (ΠΡΑΚΤΙΚΌΝ — ΚΛΑΣΣΙΚΟΝ)
ΚΑΛΑΜΑΚΙ - ΓΦΉΛΑΝΤΟΓ 8 -ΤΗΛ. 980.839
ΝΗΙΙΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
ΠΑΛ. ΦΑΛΗΡΟΝ — ΤΕΡΨΙΧΟΡΗΣ 20 ΤΗΛ. 984.23
Αί εγγραφαί συνεχίζονται.
ΚΑΗΠΑΔ0ΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΑΟΓΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ. προηγου,μένιον)
ΚΕΓΜΕΝΟ
'Ε6ραίθ)ν μέν οδν οί σοφώτρ-
ροι λέγουσα, ώς δρα ήν τις πά
λαι νόμος 'Ββραίοις, έν τοίς μό
λιστα εδ έχων κα£ έπηινοΰ+ιενος,
μή πάσαν ήλιΐκίαν πάση γράφη
ένδίδοσ'θαι. Μηδέ γάρ είναι τοϋ
το λυσιτελέστερον, ότι μηδέ πά
σαν εΰθέος είναι παντί ληπτήν,
καί τα μέγκττα αν τούς πολλούς
κβ,κώσαι τώ φαινομένοι (1) την
βαθυτέραν. Άλλά τάς μέν Αχ'
άρχής άνρΐσθαι πάσι καί είναι
■κοινάς, ών καί τό σωματικόν ούκ
άδόκιμον' τάς δέ μή άλλοις, τ
τοίς υπέρ ΕΪκοστόν καί, πέμπτον
γεγονόονν ετος, πι<ττενεσθαι· ό σαι δι* έντελοΰς τού ένδύματος τό μυστικόν κάλλος περικαλνπτου σιν άθλον φιλοπονίας καί λάμ¬ πρου βίου, μόνοις τοίς κε3«ι- θαρμένοις τόν νούν ΰπαστράπτον καί φανταζόμενον, ώς μόνης 8υ ναμέλ·ης τής ήλιοάας ταύτης ΰ πέρ τό σώμα γενέσβα», καί άνα βήναι καλώς επί τύ πνεϋμα άπά τον γράμματος. 'Ημϊν δέ ούδϊίς όρος τον παιΛεΰειν καΐ τοΰ παι- δεθεοθαΐι, ώοπεο οί λίθθ(, τοΰ έ'κιεΐ.νο, τισί δέ τουτο έπιτρεΛτέον Ίορδάνου φυλαΐς· ούδε τισί μέι ούδε τις κανών εξεω, άλλ' ούτω τό πράγμα ίρρϊπται, καί συχκέ- χνται καί οΰτιο κακώς διακείαε- θα, ωατε οί πλείους ημών, ίνα μή λέγω πάντες πρίν άποθέσθαι βχεβόν τή(ν ηρώτην, τρνχα, καί τό τα παΐνδικά ψελλίζεσβαι, πρίν παρελβενν είς τάς θείας αυλάς, ΐϊργν των Ιερών βιβλίων γνωσταί καί τα όνόματα, πρίν καινής και παλαιάς χαρακτήρα γνωρΐσαι καί τοΰς προστάτας' οδπω γάρ λέγω πρ·Λ· η τάν Οόοβορον άπολύνα- σθαι καί τα τής ψυχής αίσχη, ο σα ή κακία ήί»ΐν προσεμάξατο άν δΰο ή τρία ρήματα των εΰσε- 6ών έξασκήβοιμεν, ή τώ Δα6ίδ βραχέα καθαμιλήσοΐίΐεν, ή ι ά τρι- βώνιον εΰ περιστειλώμεθα, ή μέ- 50ρι τής ζών"η>ς (}·ι1λΛσιο<ρίθΌ)μίΑ'Ι, εύσεδείας τι πλάσμα καί ίψιν η¬ μίν αυτοίς Λερι^ώοαντίς. Βώ- 6αΙ τής προεδρίας καί τοϋ ψου- νήματος! ίερός καί έκ σπαργά νο>ν ό Σαμ^ιη'ιλ· εώθυς έι*ιέ>ν
σοφοί κα), διΛάβκαλοι, καί ίτψη-
λοί τα θεία, ·χλϊ γραμματέων <ά πρώτα καί νοίΐικών, καί χίΐρο· τσνοϋμεν ημάς αύτοΰς ούρανίους καί καλεϊσθαι υπό τΛν άνθρώ-! πιον Ραββ), ζητοϋμιεν, καί ούσα-' μοϋ τό γράμ<μα, καί πάντα δεί νοηθήναι πνευματικώς, *,αί λη- ρος πλατύς τα όνίίρατα, χαί α-, γαναοαοίημεν δν εί μή έπαινοίμεθα.... ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ Τής συνεργάτιβάς μας χ. (ΣΤΕΛΑΑΣ1 ΕΠΙΦΑΝΙΟΓ -(ΠΕΤΡΑΚΗ (ΣΤΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ)! !»®®®®®(ΪΧϊ)®®®®<ΐΧ^ ΕΟΡΤΗ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ Ο ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ "Εργον τής ζωγράφου Κατίνας Χ. Χαροπούλου. (Στήν ίερή ινήμη τοϋ ταλαίπωρου Μικρασιάτη πατέρα μου Χαραλάμ- πους). Κ. Χ. ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΓ τα δοΰλευαν. "Ομιος δλοι ήμαστε αγαπημένοι. 'Εκεϊ ξέραμε τί θά πεί γιορτές. Δέν εμενε κανένας ] ποΰ νά μή γλεντοΰσε. Κάθε 6ρά- Ον συγικεντρο>νάμαστε στά σπίτια'
καί γλεντούσαμε. Τόν Άϊβασίλη
γ.-ρνοΰσαμε στά σπίτια δλα τό
&οάδν, μικροί καί μεγάλοι καί
λίγαμε τα κάλαντα. ΟΙ σπιττοων
μας γέμι-ζαν φροϋτα, γλυκά καί
ξηρούς καρπούς. Στό γάμο ποίος
κύτταζε προϊκα! Έκεϊ τα κορί-
νσΐα είχαν μεγάλη, άξία παιδία
μυυ. Καί ξέρετε πώς κάναιμε ε¬
μείς; "Οταν πηγαίναμε στό σπί
•ι τής νύφης γιά συγχαρητήρια
σοούς άρραβώνες της, τής χαρί-
ζαμε χρυσά φλουρια καί μάζευε
τόσα πολλά πού ίφτιαχνε τόσο
πράγματα.
Στό σχολειό μας μΛθαίναιμε
Λθλλά. Κάναμε Άρχαία άπ' τό
Λημοτικό». 'Εμένα μοϋ φαίνονταν
τθίτ« παράξενο αύτό, καί τοΰλε-
γα: «Άλή|θιειια(, ,μπαμπά; Πές
μου κάτι!». Καϊ, αρχιζε νά λέει
ίνα κομμάτι άπ' τ' Άρχαία πού
Ουμόταν. «Πέρασαν τόσα χρό-
νια άπό τότε, αύτά τα λάγα θυ
μάμαι. ΕΙχα όρεξι γιά γράμ,μα-
τα, άλλά μας βρήικαν άσχηαες
πβριστάσεις καί σταμάτησα μι-
κρός τό σχολειό. Πέβανε ό πα-
τερας μόν, ό παππο'ΰς σας, κι'
I-
πρεπε νά κρατήσω έγώ τό μαγα
ζί. "Τστερα ήρθε καί ή μερά
τού ξερριξοΛμοΰ. ΤΗταν τό 1922,
τό ξέρετε- "Οσοι "Ελληνες ξε-
οηκώθηκαν στήν πόλι μας και
σέ κάτι δλλες έκεϊ κοντά τούς
κρέμασαν στήν πλατεΐα. Τούς
(ίλέπω κρε.μασμένους σάν νάνοι
τιί>ρα. Εύτι>χώς είχαμε κάτι κα
λοΰς Τούρχοτ'ς, ποΰ μάς άγαποΰ
παν καί ιμάς Ικρυβαν στά οϊτίτια
τους.
"Ενα βράβυ εΐδαμε την έκκλη
σία μας νά καίγεται. "Εβαλον
οί Τοϋρκοι κι' είπαν γιά
τόν παπποΰ σου, τόν
πατέρα τής μαμας σον, ποΰ ήταν
ίπίτροπος στήν έκκλησία καί τόν
εβαλαν φνλακή. Άλλά ή γιαγιά
»ου πήγε στόν Διοικητή κλαίγον
Τας κα!, έκεϊνος τή λυπήΐθηκρ,
πού είχε πέντε μιικρά παιδία. "Ε
ισι τόν αφησε έλεύθερο τδν παπ
ποΰ σου.
Τις τελευταΓες μέ"ρες Ισφιξαν
πλοϊο είχι γρμίοει. Είχε κάπου!
ηέντε χιλιάδες κόσμο. Μερικάςι
οίκογένειες κα{, ή δΐκιά μόν μα
ζύ σνναντήσαμε δυοτκολίες. Δέν
μάς £6αζαν στό πλοϊο. "Οταν
τούς δώσαιιε χρήματα τότε μάς
πήραν.» Διέκοψα τδν πατέρα
λ^γοντας: «Δέν ήταν "Ελληνες,
ιιπααπά;» — «Ελληνες, παΐοί
μου». Μοΰ χτύπησε άσχημα αύ-
τό. Άλλά μήκως είναι δλοι οί
'ίνθρωποι Εδιοι; Παντον γίνονται
αύτά. εΐπα μέσα μόν, καθώς ό
πατέοας συνέχιζε τήν ίστορία
τού.
«"Οταν ααλπάρισε τό πλοίο
ιιας, πετάξαμε τά φεοια στή, θά
λασσα άπό σνγκίνησι πού ήμαστε:
πιά, καΐ τραγονδούσα-
«ΒενιΙέλε μας πατέρα τής Ελ¬
λάδος
Βρνιξέλε μας ηατέρα τή; φνλής
Ζήτω, ζήτω λευτεριά
/ίήτω, ζήτω λεντίρνά.>
Τόν άγαίτούσαμε πολΰ τόν Βε
νιζέλο. Δέν τόν δφησαν δμως
οί μεγάλοι... Τί νά γίνει. Αύτά
?χ' ό κόσιμος.
Μείναμε κοντά σαράντα μέρες
<~ή θάλασ«κχ. Πολύς κόσμος στό πλοίο, γεμάτο σπιιθαμή πρός σπι θαΛΐι'ν Γεμίσαμε ψείρες. "Ενας Λοππάς, βυμόίμαι, πέθανε στό .τλοϊο καί τόν πέταξαν στή θά¬ λασσα· Τί τραδήξαμε ωσπου νά φτά- πουμε στήν 'Ελλάβα. Πόσο θέ- λαμε νά φτάσουμε. Κι' ή μερά δέν ά*ργησε νά φανεϊ. Βλέποντας Λντίκρυ την παραλία πλημμνρισε ή καρδιά μας άπό συγκίνησι. "Ο ταν κατεβήικαμε άπ' τό πλοΐο σκύ ψαμε στή γ·ή καν φιλούσ<ιμε τό χώμα μέ σνγκίνηστ...». Καί τελείωσε κι' αβτή τη φο- ρά την ίστορία τού 6 πατέρας, ποϋ μάς την εΙ*ε τόσες καΐ τό- «ες φορές. Καί πάντα την Χκου γα μέ τόση στοργή καί ένδια<ρέ ρον. Ταξίδετ·α κι' έγώ πολλές φο οές σ' αύτά τα μερη μέ τήι φαν τασι'α μόν. Ζοΰσα τόσο πολύ τίς καταστάσεις. Μέσα μου Ιμεινιε μιά νοσταλγία γιά την Πατρίιβα ποΰ δέν εΐδα, άλλά πού τόσο Ιν νοιωσα καί πόνεσα- Καί νοιώβω πώς εχο) δυό Πατρίδες, τοΐΗη ποΰ γεννήβηκα καί κείνη πού 8- ζησα μέ την φαντασία μου. Την Κυριακήν 6.9.70 καί ώραν Βην μ.μ. έωρτάοθη είς τό δροσό- λουστον χώρον τής Κατασκηνώ- σεως Σ ινασιτοιπαίδων κα), Ιδιοβιτη σίας τού Φιλανθρωπικόν Σωματεί ου «Η ΝΕΑ ΣΙΝΑΣΟΣ», ή άίΐοχαιρετΐΛτήριος τελετή των κα ταβκηνώσεών τον, τοΰ 1970. Άπό πρωίας ήρχισαν νά κατα >Λΐμ6άνουν τόν χώρθΛ· οί Σινα-
σίται καί πολλοί φίλοι των. Τρία
πούλμαν καί πολλά Ι. Χ. εΐχαν
Λλ^μιμνρίσει τόν απέραντον χώ¬
ρον των κστασκηνώσεων, άποτε
λούμενον άπό 24 στρέμιματα, δο>-
θηθέντα άπό τοΰς άειμνήστους
μεγάλους Σινασίτας ϊύεργέτας
Σταύρον ΙΙιγκόπονλον, Στέφα¬
νον Καΐρην καί Μερκονρην.
"Ωρα 11 π.μ. κατέφθασεν είς
την Κατονσκήνωσιν καί ό μέγας
εύεργέτης κ· Σταύρος Έλετ·θ·ε-
ριάδης μετά τής σύζυγον τού κυ-
ρίας Λουκίας. Την εορτήν ταύ-
την των Σ ι·νανίτικο>ν έ[ΐίμησαν
διά τής παρουσίας χθ)ν ό κ. Ξαν-
θάκος, βή/μαρχΓ- Χαϊδαρίον, ώς
πιστός φίλος των Χινασιτων, ό
πρόεδρος τής Κοινότητος Μπαφί
ου, δ διοικητής τής Χιοροφτιλαν.ής
Μπαφίου, ό μεγαλοβιομήχανος >·.
Κ. Νεΰρος, δι' αντιπρόσωπον
τσν, ό κ. Ρονφουγάλης, άνώτε-
ρος ύπάλληλος τοΰ ΟΤΕ καί πλή
θος κόσμον.
Μετά την επιθεώρησιν των σκτι
νών υπό την εποπτείαν τοΰ άφθά
στου αρχηγόν κ. Σάββα Λεπτουη
γίδη, ήρχισε ή ωρα 6η μ4ΐ· τό
πρόγραμμα τής εορτής.
Ενώπιον τοϋ βωμόν1 τής κατα-
σκηνώσεως έψάλη παράκληστς ΰ
πέρ απάντων Σινασιτών καί έΐιι-
μνημόστ»νος εύχή υπό τοΰ αίδεσι-
μωτάταν πατρός Νικόλαον, προ!
σταμένον τής ένορίας Μ«αφ(ου,
συμ·ψαλλόντο)ν καί των κ.κ. Κ.
Τάχα καί Βλασ. ΒΑασιάδη, ίερο-
ψαλτων, Σινασιωτών, οίτινίς ϊ-
ψαλον τό Άπολιΐτίικιον τού Άγί
ου Νικόλαον, Πολιούχον τής Σι-
νασοϋ, ώς έπίσης καΐ, τοΟ Λσίου
Ιωάννου τοϋ Ρώσσου, πολιούχον
Προκοπΐαίιον.
Μετά τήν δίηβιν, σι·ναβροκΐθέ·ν ι
των .των παρισταμένων, πλέον Ι
των 400 Σινασιτών, είς κατάλλη
λον χώρον, έξεφωνήιθη ό ποινηγν
ρικός τής ημέρας έκ μέρους τον
κ. Ήλία Βλοισιάδον, πρόεδρον
τον Σωματείον, περιστοιχιζομέ'-
νον άπό τούς άκονραστ<ινς σννα- δέιλφονς τού κ.κ. Άρ. Χρηστίδην, Γεώργ. Τσατάλπασην, Πολ. Πο- λνκαρπίδην, Κων. Κωνοταντινί- βην. Θεολ. Κορωνιάδτ)ν, Νικόλ. Νικολαϋδην, ώς έϊτίσης καΐ άπό ών άντυτρόΐεΐδρον καί γενι κ ά ν Ϋραμιιατέα τής έξελεγκτΐικής επι ιροπής κ.κ. Αλεξ. Σοχρρονιά- δην καί Χρήστον Μανρίδην, έπί- οης άπό τόν αρχηγόν τής Κατα υκηνώβεο)ς κ. Σάδδαν Λεπτουρ γΐβην καί άπά όλονς τούς κατα- σκηνωτάς, άνερχομένονς είς 64. Ό πρόεδρος ηύχαρίστησεν δλορς κατά σειράν, ώς έπίσης χά προ- ικοπικόν, τό οποίον είργάσθη άφι λοικερΛώς επί, 8να μήνα, τοΰς προ σενεγκόντας οικονομικήν καϊ 3λ- Λην ενίσχυσιν, χούς τιμήσαντονς *αι μή την εορτήν, χειροκροτη¬ θείς άίτό τόν χάομον. Μετά τόν ;ιρόίβρον ώμίλΐ|υρν ύ κ. Αλεξ. Σωφρονιάδης ίπ τοτΐ οϊο«ονομικοΰ ζηΤήματος, καί, ίί- λος, λαΒών χον λόγον ό άρχηγός κ. Λεπτονργίδης ωμίλησε (πΐ τοϋ θέ$ιατος τής περίοδον τής κσια· υκηνώβεωι;. Ίϊν συνεχεία επραγματοΛοιήθΐι τό πρόγραμμα τοϋ άρχηγοϋ μέ τονς κατασκηνωτάς καί είς τό τε λος τής εορτής Ιτκανε τήν εμφάνι¬ σιν της ένδεδνμένη σιναοντικην ατολήν, ή δίς Πέρβικα Τσαούβο- γλου, άΛΟ την Έλενσϊνα, άπαγ- γείλασα τό τραγούβι χής ημέρας ιού άποχωρισμον μας άπό τήν πά λαι πατέ Σινασό τής ΚαππαιοοκΙ άς, μέ τόσον πόνον ψνχής, ώστε 6λοι έκλατνΐαν μέ δάκρυα άγάίΐης διά την Σ ινασό. Τερματιβθΐίσης τής εορτής, ί- ι^'άλη ό έθνικός 5μνος καί άπεχώ ι»ησαν δλο1 κατενθουσϊασμένοι Α¬ πο χήν Κατασκήνωσιν. Ο. Β. (Συνεπεία έκ προηγουαένου) «ΙΙολιτεία πού θθΗϊενει. Χωρΐς αμως Τούς Σμι·ρνιούς καί τίς ίμνρνιές της. Τή ζεστασιά ποι· άναόινότανε άπό τα ΙμΨυχα καί τ' αψυχά της. Εύρώπ:η καί Ά- νιατολή». "θπιος, πολύ σωστό τα λέει, ό Π. Παλαιολόγος στόν «Τ«χχ*δράμο» τής 8 Μαίον 1970, αριθ. φύλλον 839. Μά αυτή εί ναι ή ζωή, αυτή ποΰ μας κατει θύνει, δχι δπιος εμείς ποθοί>με!
Τιύρα δς ξαναρχίσ(,^μ^ την πε
ριοδεία μας. Την 5λλη μερά πή
ςαμε τ' αϋτοκινητιτκι (μικοό επι
βατηγό) γιά τό Μπουρνόβα (Μπό.·
νούα 'όπια; τόν λίνρ τώρα). ΕΓ
ναι ίνα προάστειο τής Σμύρνης
από τα ωραιοτέρα, ποΰ γινγήβηκ0
·'.· πατέρας μη> έξ ου καί τό τ«
οατβούκλι τον «Μπονρνοβαλής» '■>
.-Ίυς σννη+Κζανε έκεϊ νά τόν α
ποκαλοννε 3«ιϊ &ς ήρθε μικο,Ί
παιδάκι στή Σμύρντι. Πήγαίν.·
στή Σχολή Πασχάλη.
Ό Μτονρνόβας, (διός όμορφο;.
Σέ πολύ καλή κατάστσση 6ρηκα
ίΐε καΐ τό σπΐτι μας, μά καί έ·
δω δλειπε όπως εΓπαμε ό ϊνοιικος,
πού δέν ήτανε Τοϋρκος μά Άμ-
ρι,κανός. Κόψαμί λίγα λονλοΰδια
.-τού κρεμόντανε δξο) άπό τόν τοΐ
χο 'Λ' άπό μιά σχ«σμάβα τής ξί>
λινης όξώποοτας, τής Ιδίας πού
ήτανε τότε, είχαμε άνθισμέ"νες
γαρυφαλλιές. Κλάψαμε Μγο σάν
απάνω σέ τάφο αγαπημένον, ο
ταν ϊνας ΐοεραστικός νεαρός ΤοΓν
■κος, πού μάς εΐδε, στάθηκε καί
μδς ροΉησε γιατί κλαΙιΐΓ. Σά
τού είποϊμε τή)ν «ίτία, δάκρΐ)ίτΐ
κι' αΰτός καί μάς εΐπε χ«1βενο
τάς μος την πλατή.
— Μην κλαίτε, ϊτσι εΐνοΐ τ»
κΜ3μ.6τ τοϋ κόσμον, νά κάνετε τι
πομονή όπως λίω και σνοΰς γο
νιίς μόν, ποΰ θι"μοννται μέ άγπ
πή καί, ν.οσταλγία την πατι>ίο<ι χους Κρή,τη. Μάς μιλοϋσε σε ■κρητική διάλι-χτο. Οί γονεί; τον άμως, δεν τοΰ είπανε, πώς μα- ζί μέ την πατρίβα καΐ τό 6Ίός τονς, χάσανε δ,τι πολυτιμώτερο. Τούς άνβρώαονς το)ν! Είναι μ* γάλη ή δκχφοοά μας!... Κανένας, μά κανένας 'Γοδρκος, Λπό τούς προσφι>γες ίννοεϊτιιι
δέν Ιδειξε καμμιά κακία γιά
τούς "Ελληνες. Μά καί γιατί ν<» οείΕονν, άφον ποτέ κανένας ατήν Έλλάδα δέν τονς πείραξε: Μέ χαρά θά μάς βλέπανε νό συνεργονζάμαστε. "Ολοι δείξανε κατανοήση καί λυπόντανε γιά τύ φευγιό μας. Μιλούσανε κα|, στδν Μπονρνόβο ελληνικάς ' Απάνω 4>ιρι6<δ·ς άπό την καθολική έκκλησία ύπάρχει ίνα ώραΐο ζαχαροπλαστιίο. Κα- &ΓΚΐαμε και φάγαμε μαλΡ,μπί καΐ παγωτό μαζί, έξαίρετος συνδυα- ομός καΐ άποχαιρέτήσαμε τό 5- μορφο προάστειο, ποΰ τύ 6ρήκα με σέ πολύ καλή κατάσταση. θν μτ|θήκαμ£ .-ίοίι τρώγαμε στό τσαρ Λ θανμάσιη κατημρρια, σάν μάς πήτγαινε μικρά ό πατέρας μου στό πανηγύρι τής Παναγίας στίς 15 Αύγουστον, πού έόρταξε η ώραία βκκλ.ησία τον, τά καμό '.ιε των Μπονργοβαλήδων καί γι· νότανε μ«γάλη γιορτή. Την Αλλη μερά πήγοιμε στόν Μποντζά, μιάς θείας μόν πα· Γρίδα, πού τόν 6ρήκαμε πολύ έγκαταλελειμμένο. "Τσΐτερα στόν Παράδεισο (στό Παραοεΐσο) ο- πο>ς τό λέγανε. Είχε έξοχΐκό σίτί
τι ή αλλη κυρία, πού τ)τανΕ μα
ζί μας. Δυστυχώς τύ ν.τΐ^α. της
εχει γίνει οΐκόπεδα καί ό ΙΙαρά
δεσιος άντί θέρετρον, 5πως ήτα
νέ τότε ?γινε χ'οριό, μέ τό δνο-
μα «Σιρίνχα*. Κα^ έκεϊ μδς υπο
δεχτήκανε μέ άγάπη. Βρήκαμε
ε'γκατεστημένους πολλούς Κρητι-
κούς, πού μάς μιλήσανβ μέ νο-
οταλγία πάλι γιά την Κρήτη.
Καί πράγμα περίεργο νά μή 6υ-
μάται κανΜνχς καί ν* άναφέιρη
τή Μτκρασιατική κατασαροφή,
πού μάς ξεκλήρισε άπό χά ώ-
ραία μας μέρη.
Την άλλη μερά πήγαμ* στό χι
λι()τραγο«δηιιΑν«ο Κορδελιό (τόν
Καροχγιακά) πού έβίΛΐτεριικά τό
ποοάστειο είναι σχεβόν τό Εδιο,
μά στήν παραλία γέμισε πολυ-
κατοικίες. Δέν μάς φάνηκε όμοις
ιτρρίεργο, γιατί παντοΰ, όπως
κι' ρδώ, γίνετ(ΐι όργαο^ιι'); άνο'-
κοδόμτνσης.
"Οταν σ>.εο;τοΰμε πρίν .τενην¬
τα χρόνια, αν δχι τριάντα, τί ή¬
ταν ή Άθήνα! Ποίος δέν θυμβ
ται τοΰς Βαστίλικούς σταύλους
σττιν όδό Σ ταδίου. Τά μέγαρσ
τής βδοΰ ΠανεΛΐίΤΓημίον·, ποΰ
άκόμα κα|. σή,μερα άπέαντι ά¬
πό τό ΠαΛ'ΐπιστήμτο, στεγάζον-
τιΐι μρρικά όπίοροπωλεΐα. Τό 6η
τραχονήσι, ποίος ιιποροϋσε νά
σκες τή πώς θά γίνη ή περιοχή
τού Χίλτον, ή άκριβώτερη των
Αθηνών! Ό Ίλισσός μέ τή
μικρούλα γρφνρα τςό Σταιδίον, ή
σνμερινή έξαίσια λρωφόρος Β.
ΚίοΝ'ΐττίίΛττί.νον! Τά Παραπίίγμαΐ-
τα, ή Παλιά σκοποβολή, τό Παγ
χράτι μιά άπό τίς καλύτερες σνν
οικίες των Άίθηνων. Ό Βουολο
πόταιμος, ή σημρρινή Άμ-φιβέα-
Ό Άνάλατος, ή περίφημη Νέα
Σμύρνη. Ή άνύπαρκτη Κυψέλη
μέ την οδόν ΦωβάωΛΌς Νέγρη.
Πίσι» άπό τοΰ ΦΙξ τό έργοστά
σιο, άκόμα καί τώρα μέσα στίς
πολυκατοιικίες, δέ θά δή κανείς
τρΰ>γλες πού ,τά κεραμύδια τονς
άγγίζονν τή γή! Γι' αύτό καί ή
Σμύρνη δίν πρέπει νά μάς έκ-
πλήττη, άφον ή φιι>τιά, ό χαΧα.-
σμός έκεϊνος, πού άφάνισε σννοι
κΐ€ς όλόκληρρς καί πνκνοκατοικη
μένες, βοήβησε, δνστνχώς, στήν
άνοικοδόμησή της σέ μιά πόλΐ'ρ
μέ λρακρόρους, πολι»κατοικίες καί
τό περίφημο πάρκο της. Στά σα
ρανταοχτώ χρόνια πού πέρασαν,
αν είμαστε έκεϊ, πάλι θ' αλλα-
ζ:- ή παλιά μορφή της, μά πο*ός
ξρρει μέ τί σννδυασμονς!
ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΉΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΓΕίΤΟΝΙΑΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ
Τοϋ κ. ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΠΑΠΑΔΗΜ ΗΤΡΙΟΤ
(ΘΒΜΟΤ ΠΑΡΝΑΣΈΙΟΤ)
ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΠΑΚΑ
ΓωνΙα Τιμοθέου — Δαμάρεως
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ - ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ - ΡΥΘΜΙΚΗ— ΓΥΜΝΑΣΤ1ΚΗ
Ιδρυθείσα πρό τεοσαρακονταδιετίας
Αριθ. τηλ. 751.886 καί 751.866
Αί εγγραφαί ήρχισαν
ΑΤΤΙΚΟΝ ΛΥΚΕΙΟΝ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΑΥΤΙΑ - ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ _ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
Βασιλέως Γεώργιον Β' (Χαλάνδρι)
ΓΤΜΝΑΧΙΟΝ
Ρην,είας 9 — Μήλου 6 (Κνψέλη) Τηλ. 815.052 - 819.741
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Άπό τοΰ αρχόμενον σχολικοΰ Ιιονς 1970 — 71 τό ΝΗΠΙΑΓΩ¬
ΓΕΙΟΝ καί τό ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ Σχολείον τοϋ «ΑΤΤΙΚΟΤ ΛΤ-
ΚΕΙΟΤ» 'Αναστασίας Αΰτιά — ΠαυΐαΙωάννου θά λειαουργή-
•σουν είς τό προάστιον των Αθηνών Χαλάνδρι όδός Βασ. Γε-
ωργίου Β' 31. Τηλέφ. 815.052.
ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ - ΤΕΧΝΙΚΑΙ - ΣΧΟΛΑΙ
ΑΪΝΣΤΑΪΝ
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
ΑΡΙθΜΟΙ Ι4ΡΤΣ. Χ «ΕΙΤΟτΡΓΙΙΣ 78530/4002 ΦΕΚ 271 /«Ι Τ Β - 43781 / 2349 ΦΕΚ 190/(3 ΤΙ.
ΚΩΝ/ΝΟΥ Σ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
θ ΣΧΟΛΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως)
ΕΙ·ίγωνται κατόπιν 4{«α·ε&»ν «Ι «τνχιοθχοι Κατωτέρας Τεχνικ4|ς Ζχ·-
λίς οΐαβΐήκοτι εΜΐΜ4τητβ< κοΐ αί έχοντες *νοεικτιχ·ν Γ' 4—«>{1·υ Ν».
κτιρινοθ ΓυμνασΙον, 1 Γ' τάσεως ίξοτα<1ου ΓνμνααΙο» καΐ 4ν». • ΖΧΟΑΑΙ ΜΕΙΑΙ ΕΡΓΟΑΗΓΟΗ ΜΗΧΑΝΟλΟΓΟΝ ί ΗΑΕΧΤΡΟΑΟΓΟ. ( ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως ) ιιΜίν Ζχολβν Γνμν·«1·». Ίγγράφονται ανευ έξετάβεων οί ητυχιούχοι Κατΐιρτίρων Τ, *ναλόγου ΐΙδΐΗΟτητος χαΐ οί Ιχοντες «νοεικτιχον Γ' • ΪΧΟΑΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑΣ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΗΙΤΟΝ Ι ΗΑΕΚΤΡΟΤΕΧΗΙΤΟΗ (Νυκτερινα) τετραετοθς φοιτήσεως >
'βγγράφονται ανευ 4ξ«τάα·ων οί Ιχοντες Αηολυτήριον ΔημβτικοΟ.
• Αριστον Κεντρον Τεχνικησ Εκπαιδευσεωι
• Σύγχρονα διδακτήρια καΐ ύποδειγματικσ. μηχανολογικά καΐ
Ήλεκτρολογικά έργαστήρια. · Άναβολή έκ τοΟ στρατοθ
μέχρι πέρατος των σποθίθν.· Μειυμένον φοιτητικόν εισι¬
τήριον, ο Κρατική χρηματική έπιχορήνηση οτοθς έμπροθεσμνς
έγγραφέντας. · "Αριστον διδακτικόν προσωπικόν.
« Ε3ΑΣΦΑΛΙΣΙΧ ΕΡΓΑΧΙΑΧ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ
πΕΙΡΑΙΟΣ 37 & ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
(ΠΛΑΤ. ΩΔΕΙΟΥ) ΤΗΛ. 340-238
ΠΓΟΙΤΤϋΟΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ' 1ΟΟ
II
Ε Γ Ι 2 Ι Ε Γ Ι : (ΠΛΗΣΙΟΝ Ι.Κ.Α.) ΤΗΛ. 572-582
ΑΐΝΧΤΔΐΗ: Η0ΟΖ - ΠΙΙΟΑΡΧΙΑ - ΜΑΟΗΖΙΣ
ΪΤΙ4ΚΙ
ΙιπΝ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
"Ενοιωθε τόν πόνο τής άνέχει
άς, καί τό .ταράπονο τοΰ τέτοι
ου πονεμενου, πού σιωπηλά νλ,' ά
ξιάπρεπα σιγολ.υώνει στό καμίνι
τής στέρησης, καί 6οήΘαε οαως
μποροϋσί. "Ετσι πον τονς κνδέρ
ναγε, όχι μονάχα τό προλάοαινε,
άλλά καί, τονς ϊκανε νά μην τό
ιπολυνοιώθουνε, καί μ' δλη τή
φτώχεια τονς, ήτανε πάντο,τε γε
μάτοι έλπίδα καί σχεδόν χαρον
ενοι. Ή ήουλειά τονς δέν στα-
μάταγε ποτέ, λίγο τό μεροικά-
ματα, μεροδούλι μεροφύ!^,, ήταν
δμοις καθημερινό. Καί τό μπακα
λικάκι τής γειτονιάς δούλευε παν
τα, καί ό καλός δ κύριός τον,
πληρονώτανε περισσότίρο μέ τή
χαρά γιά ίί,τι ϊκανε γι' αύτούς,
παρά μέ τα λεπτά, κα[, δέν ε"χα
ντ ποτέ.
Είχε άρκετά λεπτά, περκτσεν
<ιν« άπό την τάξη τής ζωής τού, ρίχ1" λογαριάσει. καί τό δστερα πού δέν θάτανε, άλλά αϋτό οδ- τε τάν πολνσκότιξί. "Οταν θ&ρ θει ή ί>ρα τον ταξιδιον, άς ΐη-
θει ίλεγε. Κούφια ή ίόρα τ' ά-
πάνταε αν τύχαινε νά τόν άκού
σει καμμιά άπό τίς φτί,υχοΜθΐοιο
κυράδες, καί τόν σταύρωνί. "Αν
θρωποι σάν καί λόγον σον είναι
χρειαζούμενοι κα}, πρέπει νά ζοϋ
νέ σάν ιά ψηλά 6οννά. Καί κεϊ
νος ίτσι στά χ<λ>ρατά ρώταε:
Γιά ποίον1, γιά τά παιβιά μόν,
γιά την οίκογένειά μου; Κ' ή
φτωχονοικοκνρά τ' άπάνταε αί
παράπονο: Μάς βαρέθηκες πιά,
ϊχεις δίκηο, σέ κονράσαμε, «ϊμα-
στε πολλοί, δχι ενας καί δΰο,
τί νά κ.άνεις. Κ' ή κονβέντα αύ
τή τελείωνε μέ τό χαμόγελο τού
χ. Μιχαλάκη. Γύριζε καί την κντ
ταε κ' άφηνε νά φαΐνεται ή ίκα
νοποίησή τον. Τό μπακαλικάκι έ
κεΐνη ποΰ εκλεινε την άνακούφι-
ση καί την έλπίδα τής φτωχογει
τονιάς επαιρνε μεγάλη άξία·..
Μά τί-τοτα δέν κρατάει γιά
πάντα. "θλ,α δίπλα στήν άρχή
τους, ίχουνε καΐ τό τέλος τους,
πον θδρθει κάποτε μ' βνα οποιο
Λήποτε τρόπο, καί δέν λογαριά
ξει τίποτα. Είναι τό πλήρωμα
τοΰ χρόνον πού λίνε τά ίίρά
Υθβιΐίι(ΐυιτα, καί δ δράκος των πά
ραμυθιών. Κ' ενας τέτοιος ί>οά
κος παραιμόνιενε άπιό καίρό τό
απαχαλικάκι τής γβιτονιας καί
τό κατάπιε, καί μαζΐι μ' αύτό καΐ
τίς έλπίδες τής φτωχογειτονιας.
Μιά πολυκατοικία, γέννημα
τοΰ βράκον καί τής έξέλιξης, ·
σοπροωσε τό μπακαλικάικι καί
τοία αλλα φταχχάοΐιτιτα, καΐ, θά
ϋοντας μιά άληθινή καλοσΰνη
στόν τόπο της, σκόρπισε την πιό
μεγάλη πίκρα πυύ μποροΰσε νά
γίνκ> γιά τοΰς φτωχούς αύτούς...
τό μπακαλιικάκι καί αλλα τρία
•ιηοιχοσπιτα γκρειαστήικανε σύα-
<ρο;>να μέ τόν νό)ΐο, καί ό κ. Μι-
χαλάκης κα| οί φτωχοί τοΰτοι,
<ΐϊ λιγότερο άτι«χοι άπ' τοΰς αλ- λους, πήρανε- άίώ μιά χούφτα δϊ κάρες γιά τό άκριδώτερο γι' αΰ «ούς ποάγμα... καί φύγανε. Ποΰ πηγαίνανε οΰτε κι' βύτοΐ δέν ξέ ρανε. Στή δύση της ζωής τους «βς μαορονσανιε νά ξαναρχίσον- νε; Ό καλός ό κ. Μιχα?ιάκης, ίντερ' άπύ λΐγο καιρό '&φταα' ή δοα καί ταξίδεψε τό ιιεγάλο τα ξίδι. Τό δρομάκι, είναι τώρα Ιρη- μι» καϊ οί αδλόαορτες κλεκπές, χαΐ, οέν Λκονστήκανΐ ξανά οί κου 6έντες καί τά γέλοια τής νοικο ϊβυρεμένης φαοιχογειτονιάς καί κλείσαν καί τα παραθϋρια κα! δέν άκούγεται τό τραγούδι τής κοπέλλας. Μονάχα τά κιλάξον άπ' τα αύτοκίνητα άκούγονται ποΰ σταμοτάνε μπροστά στή πολυκα *οι.κία, τό τέρας, ποϋ κατάπιε τό μπαχαλικάικι, καΐ, μαζί καί τή /.αοά ττ)ς ζωή(ς "θοοι Λπομείνανε όίτ' τοϋς ι( τωχούς τής γειτονιίς αυτής, α Λειοι τώρα στή ψυχή, νοιώθοννε οάν Ηένοι, κ* ή σκέψη τους, άνα ξητάει τόν εύεργέτη τους, τόν κ. Μιχαλάκη, κι' άπ' τά κατάτίαθά τους τόν σνχωράνε, γιατί δέν ιοΰς άήησε ποτέ νά κοιμηβσθνε νιιστικοί, δπως τώρα πολλές φο- ρές. ΙΙόση άξία εΐχε τό μπακαλικά- κι, καί πάση ό παλιός ρυβμός, πού ήτανε μαζί κι' άνθρωπισμός, κι' &ς μήΛ· εΐχε μάρμαρα *α< σκάλες, ήλεκ/τρΐισμονς καΐ, αί·το· «ινητα, άλλά λνχνάρια, άσβςστώ ιματα καί ξεφτισμένους σοφάβες, εφτιαχνε άνθρώίτους. Σήμ,ερα δέν μπβροΰμε νά ποϋμε τά Εδιο χω ι ρίς έ~φιιλαξη... θέμος Παρνάσσνος ΕΚΔΟΣΕΙΣ "Εξεδόθη καί έκυκλοφόρησε βΐς κομψόν τεΰχος τό νέον βιβλίον τοϋ σννεργάτον μας κ. Ν· Άβαλό γλον ύίτά τον τίτλον «Στήιν Πό¬ λη των όνείρων μας» (ξβ
Ο ΑΑΘΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
•1*6 ΐοθ «ινεργά™ ,„; Δρο. , Λ ΑΡΧ1ΓΕΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
241
1.- ΑΠΟΚΡΙΕΣ Σ1ΧΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Ζ'. ΤΑ ΑΡΜΑΤ4.
„) Η ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΙΑ ΠΑΡΛ ΤΑ ΤΟΤ 1904
(Σννρχεια έκ τοϋ προηγονιαένοι,)
2. «ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΤΗΣ Ε· ΡΒΜ()Τ?
ΤΛ ΧΑΖΗΡΕ,ΜΑΤΑ ΓΙΛ ΤΟ ΑΡΜΑ
'τανε
καί οί'=
(τά μέλ.η) τση οϋλοι κα
έπει, έμπόροι, γιατροί, 6ι
χηγβφθΐ κ«ί άλλοι μορττωιμένοι.
Οί πΐϋτερυι Ριομνιοί. άλλά και
'Αομή'ηδοι, Φράγκοι κ' Ινα - όνό
ϊοΰρκοι. Κι' άπο 'φτοί οϋλοι, γϊ
χε άρχετοί, πον τό μεγάλο με-υυ
μ τίος ήτανε ή κάτσα (ϊταλ. =
/.υνηγι>
Τύ σΐ'μδούλιο τση ήαπααασιαο
να βγάλη έ'να "Αρμα ματζί μι
«ο/Λες καμήλες, γιά νά κάνη ντό
οο. Κάτι τίς τό άναιτολίτικο για
να γαλκρέψη καί, τσοί Τοΰρκοι.
Τό μον'τάρισμα καί ντεκόρο τα
Ανάλαβε ό Χρήστος ό Συρράκος,
Μ,τονρνοβαλής - 2μυρνιός, βνας
άΛΤβοί πιό καλο'ι ζουγράφοι τση
2ι·ύρνης χαί ςνακονοιτός γιά χό
γοϋστο καΐ, τή μαιστοριά τού. Αύ
τος ήσκέφθηκρ, -τώς μέ τσί κα¬
μήλες θα ν' ήτανε ώραϊο νά πά
ραστήση >-άτι τίς άπό την ερη,-
αο με τσοί μαυρειδεροί άνθρώ-
<Μί τση. Κι' ίίσοι θά ν' ήπαίρ- νβνβ μέρος νά 'ναι ντυμέναι Μπε' ντοοίνοι (Βειδουίνοι) μέ τσί βψα'νταχτερές κι' άγερικές φορκ β·ές τως. Τό 'πρότεινε στό συμ όούλιο τσή λέσχης κ' ήαποφασί ατηκε νά οώκουνε στό "Αρμα την όνομασία «Οί Βεδονίνοι>. "Α
μαν δμως ήίτήανΐ νά γυρέψουνε
την αδεία άπτό 6αλή τσή Σμύρ
νης τόν Κιαμήλ - πασά, αύτάς
ήδυσχολεντηκε νά τώς τηνέ δώκη.
Καΐ, τώς ε^1*» πώς πρέπει ν* άλ
λάξουνε την όνομασία.
ϊτήν Άραδία είχε πολλαί
Μπε'ντοδίνοι. Καί τότες ό σονλ
τάνος Ά'μπντούλ - Χαμ'ιτ ί|ϋπο-
οτήριζε ενανε άππσοί έμίρηδοί
τση, τόν "Γμαν - Ρεσσίτ. Ήγέ-
νηκε λοιπά ν σούσουρο στή Σιμύρ-1
νη, πώς ό δαλής δέν ήρπίτρεψε ]
την όνομασία «Βεδονίνοι» νιατί,
μέ τή λέξη αυτή 6ά ν' ήπίκοιιρνε
(πκχάριζε) χό σουιλτάνο, πού 'γε
καταχτητικοί σκοποί απάνω στ·»}
χώρα 'φτή. Καί πώς δέν Τ)θελι>
μπερδέματα ματζί τού. Κα{, τάν-
τις, ό Κιαμήλ - πασάς εΐχε κόντοα
•τολιτική στό σονλτάνο, γιαταυτό
%' έκείνος τονέ 'χε κατεβάσει ά¬
πό τή θέση χαϋ βεζύρη (ύπουο-
γοϋ) στό 1896 καί τονέ 'στειΑΕ
σουργοϋνι (ίξορία) στή Σμϋο
νη, δκου κα], τονέ *6αλε βάλη
τση. Κ' ετον, τό συμβούλιο τση
λέοκης ήαναγικάστηκε κ' ηδωικε
«τό "Αριμα μίαν άλλη όνομασία
άκαθόρκπη καί ποιητι«ιά «Οί 6α
σιλεϊς τής έρήμου» καί καλά πώς
«αύτοι, πού ζοΰνε στην Ιρημο,
πεονοτλ'ε £ωή καί κόττα σά 6ασι
λέϊδοι» (οασιλιάδες).
Στή λέσνη ήπάαινε σχιχνά κ.
ήοουφοϋσε τόν άργοαλέ τού ό
Σα'ντήκ - μπέης, ό Τουοκο - κ.υ
ποαίος πλούσιος μεγαλέμπορας,
ποϊι 'χε πολλές καμήλες κα^ πού
άπό μέσ* άπττήν Ανατολή μέ κα
θαβάνια ήκατέ6αζε στή Σμύρνη
Εΐιπορέματα. Τό συμβουλιο τσή
/.έ<Γ/.ης χοΧ 'νΰηεψε νά δώικη να μήλες γιά τό Άρμα μέ τό νοί- ν.οι. Αύΐός ίίμιος ήαρνηστηκε πά Ράδες καί τώς ήηποσκρθηκε, πώς 9β τώς δανείση Ιτσι, τξά'μπα, ο σεί ήχρειαϊού'ντοστε, μέ οΰλη την κοοδιά τον. Καί τότες ήανά βίσε την ΰπάθεσ' αυτή στό ντε βετζη - μπαισή τού (έπόπτη στσοί κοψ,ηλιρρηιδοι) γιά λ ά διόκη την ώΐοαριάτικια έκείνη Κυριακή τ<Η καμήλες άπομέσ1 άπτύ ντρί>>>
δάχανο (χάνι - σταΰλος γιά τσί
), ποΰ 'τανε κοντά στό
τοϋ Μπαζμπά - χανέ».
Ό Ζήνωνας ήσυνεννοήθηικε μέ
τό Συρράκο καί τοΰ 'βιοκε όρισμε
'"» άρμήνιες γιά τά τζανα'μπέ
τικα αύτά ζοι'ντανά. θά οάς δ»
ι», τοΰ 'πε 40 καμήλες, δηλα-
^ής 4 όράδες άπό 10 καμήλες ή
κάτ)ε μιά. Μέ τό γάδαρό τσ>ι
«'μ,τροστά κολαοϋξο καί τό ντΐ'-
'ϊ'τζή (καμηλιέρη) άττάνο) καβάλ
'-ο, πού αύτάς θά ξέρη καί νά τοΐ
κουμαντοΛρνη. Παραπάν' άπό 10
Χϋμηλ,ες στήν άράδα είναι σάΉ-
•τως δύσκολο νά πααίνουνε μέ τα
■51 ιιέσ στσοί δρόμοι τσή Χμύρ-
ντΐς· Καί έσεϊς, θά 6άλτε ζευγαρι,ι
Τ«; τοτ δυό άράδες Από 10, ό'μ-
πΡο; άπ/τύ "Άρμίΐ, καί τσί δυό
άθάδες άποπίσο). "Ωστε, νά μπ<>
ϊοΰνε νά περάσοΐ'νε έλεντερα Λΐτ
ΤσΙ δρόμοι τσή Σμύρνης πού δέν
ί'ναι κΐχί τόσο φαρδιοί. Μά, καΐ
τήν ώρα χσή παράτας πού θά στε'
■'Ρται άπττή μιά κι' άπτήν δλλη
χόοΐμος γιά νά βλέπη, θά στενέψη
''■<&■ τό πέρασμα. Σέ κάθε άρά 0(» ή σέλλα τσή πρώτης κάμη" λ.ας 8ά ν' σκεπασμένη μέ ώραϊοι ΜΛκριοί σητζα'ντέδες, ποΰ θά κοέ άπΐό κάιθε πλάϊ, κι' ά- 5ίάτ(.) το>ς θά κρέμον'νται μα
.." γιά τό ^-------„,„.
Η πρωτη καιμήλα θά ν' έχη στό
λαιμό τση κα'μπανάκκι, κ' ή τε
λευταία ΟΛΪσ' άπτή σέλα τση
ε'να τρίγιονο τελλάρο δρθιο μέ
τρείς σειρές διπλοικά'μηανα. Θά
σάς τσ|, λοΰσοι-μρ οίίλες καλά γιά
νά μην εχοννε τή μπούφα (μπό
χά) τως, τήν καμηλή,λα, καιθώς
θά περνοϋνε άνάμεσα στόν πο¬
λύ κύσμο. Κα, τσί παραμονάς
τσή παράτας, θά ν' ερχοννε στό
ν.τε6εδόχανο ίίσοι θά ν' άνεδοΰ
νέ στσοί καμήλες, γιά νά τώς
δείξιο, πώς θά κάτσουνε στή
σέλλα, πού 'ναι έπίπεδη τετρά
γωνηι, και πώς θά κρατηθοννε
απάνω. Γιατί τό ζωντανύ αύτό,
καθώς παα!νει, κουνιέται μιά ό'μ
πρός κα; μιά οπίσω, πράμα πού
κουράζει τόν κα&αλλάρη. Κι' αί·
τος θά κάτση μέ τά δΐ'ό ποδά-
ρια στό ζερίη πλάϊ καί δχι *α-
Οάλλ,α οίτοις στ" άλάγατο μέ τά
δνά ποδάρια στά κάθε πλάϊ τοΰ
ζο/ντανον Βεβαία, γιί τσοί 40
αύτοι πού θά κάτσουν« ό κάθε
ενας καί σέ μιά καμήλα, ή Λρό
δα έτούτη θά γενή απάνω «(
μιά μόνε καμήλα, πού θά ν' εί¬
ναι γονατιστή. Γιατί, γιά γονβ-
τίσωμε έκείν' την ωρα οΰλες
τσί 40 καμήλες, θά ν' είναι κου
ραστικό καί γιά τσοί ντεδετζή.
βες καΐ, νιά τά ζω'ντανά. Και,
στό τέλος, ό Ζήνωνας λέει στό
Σνρράκο. Αύτά μοΰ τά 'πε ό
£«*ντήικ - μπέης νά σάς τά συμ
δονλίψο), νά τά ξέρΐτε καί νά
μβτορέστε να 'χετε μτγάλο σον
^έ. Καί, την άποκριάτικια 'φτη
Κνραική, Θά ν' Ιίςχη κι' αΰτός
νά κάτση δίπλη στό σνμδούλιο
στή βεράντα τσή λέσχης, τήν Λ
ι^α πού Θά γενή τό ξεκΐνημα τσή
Λαρατας, γιά νό «ομαρόχτη τό
"Λρμχι σας καί «τί ώραϊες κ'
αψ)μες <αμήλες τού. Γιά τσί μπε,Ρν^το'βίνιιχε ς φορε- σιες ήχρειαστήκανε τόπ«ι πανί, πού ήαγοραστήικανε άπτό «σκο- ν«νό μπεζ«πένι» (οκειπαστή ά- -,'ορα πανικών). Τά μακρια του- φέικια, τά σαλιχλίκια (μωροτον φέκια καΐ, μαχαϊρίς) καΐ τά διά φορα στολίθια ήνοιχιαστι'νκανί <χπτύ «,Άραπιάν τσαρσί». Κ' ήα .-ιοίρασίΛΤηκε νά πάροννΐϊ μέροί αντροι, πα,λληκαράκκι ν.<ιΙ κο- πέλ,λες άπτσοί φαμεγιές των «ά'μ πονέ> τσή λέσκης. Τό "Αρμα εΓ-
χε πια χιιζηρευτή κ' ήπερίμ*νε
στό καροτσιεριικο τοϋ Άντοινή-
κη, τού κα'μποιίρη, πού 'τανε
στό «σοναικι τά Σιδεράδικα» στό
μ<«χαλά τοΰ Φασουλά, πον Ί<ΐ- νε κο'ντά στόν Καΐ. Κι' αμάν ήρχε πιά ή άΛοκριά τικια έκείνη Κυριακή, πρίν ,άιττό μεση.μέρι κιόλας ήαρχινέψανκ τά χαξηρέματα. Οί 4 ντεβετζήιδες μέ τσοί νταμιέρηδοι (στανλίτες) στά μέσα καί, στά δξιο. Ήταίζα νέ κ' ήποτίζανε καλά τβί 40 κα ! μήλες καί τσοί 4 γαδάροι. Τ* ά Ι παμεσήμερο ό Σνρράκος ήστειλί ' μπε'ντο<)ίνιικες φορεσιές μέ άν» ' Θρωποι τού γιά νά ντύσοννε τσοί 4 ντεβρτξήθες. Κ' ΰστερις πι« αύτοι ήιΐνϊβήκανε στσοί γαδάροι ! τως, κι' οί 4 άοάοες άπό 10 κα- ' μήλες, ή μιά 'ποπίσ' άπτήν άλ ' λη, ήαφήνανε χό ντεθεδόχανο γιά νά πάνε στόν Καϊ. Ν' άνταμιοθοΰ ν·ρ ιιέ τό "Αομα, πού τσί περίμε -,ι·. αα καί αέ τσοί ντυμένοι Μπε' ντοΟΙνοι γιά νά καβα/αληκέψοΐ'- ν·Ε. Γιά νά πάνε δμως στόν Καί ή,τρεπε νά περάσοι·νε άνάμεσα σκεδόν άπτή μισή κ.εΜτρικιά Σμΐ'ο ν τι. Ήτραδήξανε ίσια τό «φαρ- δίι τοϋ Μπαξμπά - χανέ» κι' άπ τά ζερβά ήστρίψανε κ' ή'μπανε στό €φαρδύ τσ' Άομτνιας» (ποί; οΓ Τοΰρικοι τό 'λέανε «Ρεσστ'ντιέ σοκαγον»). Καί, σάν ήφτάξανί στήν Άρμενόκλησα, ήστρίψαντ ζερβά κ' ή'μπανε στό «σοκάκι Μπουγιούκ - ίμάν». Ήπροχοιρή- σαντ λίγο, καΐ πάλι άπτά ζ?Ο- 6ά ή'μπανε στό «σοκάκι οί Μ.· γάίλες ταβέρνες» κα) σι·νέχεια <ττό «σοκάκι ό Γερανιός» ντά νό 6γοϋνε στό χρίστρατο τσ' "Αγι ι άς Φωτϊΐνής (τα δυό συνεχόμρ- ν<χ αύτά σοκάκια οί Τοΰρκοι τ<Ί 'λέανε «Καϊιιάβί - πασά σοκ(. · γού»). Άπτό τρίβτρατο ή'μπα'.ρ <-τό Φηά'γκο - μαχαλά (πού οί Ίονρικοι τό 'λέανε «Σουλτανί ε σοκαγοΰ»). Σννεχεια ή'μπανι^ οτό «σοκάίίΐ τον Φασοΐ'λά» κ' τκπρίτ|>™νε πάλι ζροόά γιά νή
ιμαοΰνε στό «σπκάκι τοϋ Χατζή
Τβίροτ» (τον οί Τοΰρκοι τό '>γ
αν« «Αλτή - τσάί σοκαγον»).
Κ' ετσι ήβγανε στόν Καϊ.
(συνεχίζρται)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΚΝΗΣ
Άληθινές ί-ςτΐορίες — Άπό την Μικρά Άσία
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΙ Η ΙΙΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
ΚΑΤΙΝΑΣ Χ. ΧΑΡ0Π0ΓΑ0Γ
Στή μνήμη τοΰ ΠΑΤΕΡΑ μου
Ό πατερας άργοπΐθαίνει στό ι
κρε66άτι τοϋ πόνου κι εμείς μέ '
σφιγμένη την καοβιά, γιά νά μή '
μάς κυλήσπ κάνα δάικρυ μπρο-
στά τού, τοΰ δ&νουμε κουράγιο
στοργικά γιό νά τ* άπαλννουμε
τόν πόνο τής Ή^ΤίΠζ τού.
Καί θυμόμαστε πάλι τίς παληές
ίστοοίες πού μας ?λεγε τόσες φο
ρές γτά την Πατρίδα. Δεν χόο-
τπινιι νά τ',ς άκουθ). Μ' δρεσαν
τόσο πολύ καί μ' εύχαριστοΰσε
νά τίς θιηγϊΐται καί στούς αλ-
λονς.
«Πές μας, μπόμπα, γιά την
Πατρίδα!» τοδλεγα. Κι' έκεϊνος
ίίρχυζε: «Τί νά σάς πρωτοπω...
Ή Πατρίδα μας, ή Μικρά Άσία,
ήταν τόσο »μορ<ρο, τόσο πλούσιο, τόσο μεγάλο μέρος. Τί χάσαμε ε'μείς οί Έλληνες!...» καί κου νοΰσε· τό κεφάλι τού. «'Βκεΐ έ- μρΐς είχαμε άγάπη γιά την Μη- τέοα μας Έλλάδα καί ξέρομε τί Θά "πεί Θρησκεία. Στήν Πατρί¬ δα (Κασταμονή) ήμαστε δλοι μιά οϊκογένεια. Δέν είχαμε φτωχούς. Μόνο μιά οϊκογένεια θτ>μάιμαι,
καί την κύτταζε ή έκκλησία μας.
"Ολοι οί ·Έλληνες καταπιάνον
ταν μέ τίς τέχνες καί τό έμπόριο,
μόνο οί Τοΰρκοι δέν ήξεραν άίτύ
τέχνες κα!, έμπόριο· στά χτήμα-
τά πράγματα. "Επρεπε νά, φΰγον
με. Δέν γινόταν άλλοιως>. «Τί
κανατε δλ.α τα πράγμ,ατά σας,
μπαμπά;» τού λέω· «Τέτοιες ώ-
ηες, παιδί μου, κανείς σκέπτεται
νά σώαει μόνο τό κεφάλι τού.
ΙΙολύ λίγα πράγματα πήοαμε.
πιό άπαραίτητα. Καί τότε δέν ύ
.τήρχαν καί αντοοάνητα. Πήραμε
κάρρο γιά νά φτάσουμε στήν Ί
νίπολι, στόν Εΰξεινο Πόντο. Ά
πό κεϊ πήραμε τό πλοίο γιά την
Κονσταντη'ούπολα. Στήν θάλασ-
οα είχαμε καί φουρτούνα. Ό κα
πετάνιος ερριξε στή θάλασσα τα
πρόβατα πού είχε τό πλοίο. 'Ε-
(Γΐιτβλοτ'ς φτάσαμε στήν Πόλι.
Κατεβήκαμε καί πήραμε τα
ποάγματά μας. Ξέρετε, ή Κων-
στα^^^ινΌνπολις τότε δέν ηταν
καθαυτοΰ των Τούρκων, γιατί τό
τε καί οί Τοϋρκοι ήταν διηρημέ¬
νοι. Στήν Πόλη ήταν ό Σουλ-
τάνος καί οί μεγάλες δυνάμεις
μπαινοέβγαιναν. ΕΙδα μέ τα μά
τια μόν τοϋς 'Εγγλέζονς νά δι
νούν δπλα στούς Τούρκους. Τα
χά βοηθοΰσαν έμάς. "Ετσι εΓνσι
·)ί Μεγάλοι, παιδία μου.
Στήν Πόλι μείναμε δυό —
τρείς μέοες, ώσπου νά τακτοποι
ηθοϋμε νά φύγουμε μέ τό Έλ-
Ιηνιν.ό πλοϊο στήν Έλλάδα. Τό
ΕΚΠΑΙΔΕΓΤΗΡΙΑ
ΧΑΤΖΗΚ9ΝΣΤΑΝΤΙΝ0Τ
ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ (ΠΡΑΚΤΙΚΌΝ — ΚΛΑΣΣΙΚΟΝ)
ΚΑΛΑΜΑΚΙ - ΓΦΉΛΑΝΤΟΓ 8 -ΤΗΛ. 980.839
ΝΗΙΙΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
ΠΑΛ. ΦΑΛΗΡΟΝ — ΤΕΡΨΙΧΟΡΗΣ 20 ΤΗΛ. 984.23
Αί εγγραφαί συνεχίζονται.
ΚΑΗΠΑΔ0ΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΑΟΓΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ. προηγου,μένιον)
ΚΕΓΜΕΝΟ
'Ε6ραίθ)ν μέν οδν οί σοφώτρ-
ροι λέγουσα, ώς δρα ήν τις πά
λαι νόμος 'Ββραίοις, έν τοίς μό
λιστα εδ έχων κα£ έπηινοΰ+ιενος,
μή πάσαν ήλιΐκίαν πάση γράφη
ένδίδοσ'θαι. Μηδέ γάρ είναι τοϋ
το λυσιτελέστερον, ότι μηδέ πά
σαν εΰθέος είναι παντί ληπτήν,
καί τα μέγκττα αν τούς πολλούς
κβ,κώσαι τώ φαινομένοι (1) την
βαθυτέραν. Άλλά τάς μέν Αχ'
άρχής άνρΐσθαι πάσι καί είναι
■κοινάς, ών καί τό σωματικόν ούκ
άδόκιμον' τάς δέ μή άλλοις, τ
τοίς υπέρ ΕΪκοστόν καί, πέμπτον
γεγονόονν ετος, πι<ττενεσθαι· ό σαι δι* έντελοΰς τού ένδύματος τό μυστικόν κάλλος περικαλνπτου σιν άθλον φιλοπονίας καί λάμ¬ πρου βίου, μόνοις τοίς κε3«ι- θαρμένοις τόν νούν ΰπαστράπτον καί φανταζόμενον, ώς μόνης 8υ ναμέλ·ης τής ήλιοάας ταύτης ΰ πέρ τό σώμα γενέσβα», καί άνα βήναι καλώς επί τύ πνεϋμα άπά τον γράμματος. 'Ημϊν δέ ούδϊίς όρος τον παιΛεΰειν καΐ τοΰ παι- δεθεοθαΐι, ώοπεο οί λίθθ(, τοΰ έ'κιεΐ.νο, τισί δέ τουτο έπιτρεΛτέον Ίορδάνου φυλαΐς· ούδε τισί μέι ούδε τις κανών εξεω, άλλ' ούτω τό πράγμα ίρρϊπται, καί συχκέ- χνται καί οΰτιο κακώς διακείαε- θα, ωατε οί πλείους ημών, ίνα μή λέγω πάντες πρίν άποθέσθαι βχεβόν τή(ν ηρώτην, τρνχα, καί τό τα παΐνδικά ψελλίζεσβαι, πρίν παρελβενν είς τάς θείας αυλάς, ΐϊργν των Ιερών βιβλίων γνωσταί καί τα όνόματα, πρίν καινής και παλαιάς χαρακτήρα γνωρΐσαι καί τοΰς προστάτας' οδπω γάρ λέγω πρ·Λ· η τάν Οόοβορον άπολύνα- σθαι καί τα τής ψυχής αίσχη, ο σα ή κακία ήί»ΐν προσεμάξατο άν δΰο ή τρία ρήματα των εΰσε- 6ών έξασκήβοιμεν, ή τώ Δα6ίδ βραχέα καθαμιλήσοΐίΐεν, ή ι ά τρι- βώνιον εΰ περιστειλώμεθα, ή μέ- 50ρι τής ζών"η>ς (}·ι1λΛσιο<ρίθΌ)μίΑ'Ι, εύσεδείας τι πλάσμα καί ίψιν η¬ μίν αυτοίς Λερι^ώοαντίς. Βώ- 6αΙ τής προεδρίας καί τοϋ ψου- νήματος! ίερός καί έκ σπαργά νο>ν ό Σαμ^ιη'ιλ· εώθυς έι*ιέ>ν
σοφοί κα), διΛάβκαλοι, καί ίτψη-
λοί τα θεία, ·χλϊ γραμματέων <ά πρώτα καί νοίΐικών, καί χίΐρο· τσνοϋμεν ημάς αύτοΰς ούρανίους καί καλεϊσθαι υπό τΛν άνθρώ-! πιον Ραββ), ζητοϋμιεν, καί ούσα-' μοϋ τό γράμ<μα, καί πάντα δεί νοηθήναι πνευματικώς, *,αί λη- ρος πλατύς τα όνίίρατα, χαί α-, γαναοαοίημεν δν εί μή έπαινοίμεθα.... ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ Τής συνεργάτιβάς μας χ. (ΣΤΕΛΑΑΣ1 ΕΠΙΦΑΝΙΟΓ -(ΠΕΤΡΑΚΗ (ΣΤΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ)! !»®®®®®(ΪΧϊ)®®®®<ΐΧ^ ΕΟΡΤΗ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ Ο ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ "Εργον τής ζωγράφου Κατίνας Χ. Χαροπούλου. (Στήν ίερή ινήμη τοϋ ταλαίπωρου Μικρασιάτη πατέρα μου Χαραλάμ- πους). Κ. Χ. ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΓ τα δοΰλευαν. "Ομιος δλοι ήμαστε αγαπημένοι. 'Εκεϊ ξέραμε τί θά πεί γιορτές. Δέν εμενε κανένας ] ποΰ νά μή γλεντοΰσε. Κάθε 6ρά- Ον συγικεντρο>νάμαστε στά σπίτια'
καί γλεντούσαμε. Τόν Άϊβασίλη
γ.-ρνοΰσαμε στά σπίτια δλα τό
&οάδν, μικροί καί μεγάλοι καί
λίγαμε τα κάλαντα. ΟΙ σπιττοων
μας γέμι-ζαν φροϋτα, γλυκά καί
ξηρούς καρπούς. Στό γάμο ποίος
κύτταζε προϊκα! Έκεϊ τα κορί-
νσΐα είχαν μεγάλη, άξία παιδία
μυυ. Καί ξέρετε πώς κάναιμε ε¬
μείς; "Οταν πηγαίναμε στό σπί
•ι τής νύφης γιά συγχαρητήρια
σοούς άρραβώνες της, τής χαρί-
ζαμε χρυσά φλουρια καί μάζευε
τόσα πολλά πού ίφτιαχνε τόσο
πράγματα.
Στό σχολειό μας μΛθαίναιμε
Λθλλά. Κάναμε Άρχαία άπ' τό
Λημοτικό». 'Εμένα μοϋ φαίνονταν
τθίτ« παράξενο αύτό, καί τοΰλε-
γα: «Άλή|θιειια(, ,μπαμπά; Πές
μου κάτι!». Καϊ, αρχιζε νά λέει
ίνα κομμάτι άπ' τ' Άρχαία πού
Ουμόταν. «Πέρασαν τόσα χρό-
νια άπό τότε, αύτά τα λάγα θυ
μάμαι. ΕΙχα όρεξι γιά γράμ,μα-
τα, άλλά μας βρήικαν άσχηαες
πβριστάσεις καί σταμάτησα μι-
κρός τό σχολειό. Πέβανε ό πα-
τερας μόν, ό παππο'ΰς σας, κι'
I-
πρεπε νά κρατήσω έγώ τό μαγα
ζί. "Τστερα ήρθε καί ή μερά
τού ξερριξοΛμοΰ. ΤΗταν τό 1922,
τό ξέρετε- "Οσοι "Ελληνες ξε-
οηκώθηκαν στήν πόλι μας και
σέ κάτι δλλες έκεϊ κοντά τούς
κρέμασαν στήν πλατεΐα. Τούς
(ίλέπω κρε.μασμένους σάν νάνοι
τιί>ρα. Εύτι>χώς είχαμε κάτι κα
λοΰς Τούρχοτ'ς, ποΰ μάς άγαποΰ
παν καί ιμάς Ικρυβαν στά οϊτίτια
τους.
"Ενα βράβυ εΐδαμε την έκκλη
σία μας νά καίγεται. "Εβαλον
οί Τοϋρκοι κι' είπαν γιά
τόν παπποΰ σου, τόν
πατέρα τής μαμας σον, ποΰ ήταν
ίπίτροπος στήν έκκλησία καί τόν
εβαλαν φνλακή. Άλλά ή γιαγιά
»ου πήγε στόν Διοικητή κλαίγον
Τας κα!, έκεϊνος τή λυπήΐθηκρ,
πού είχε πέντε μιικρά παιδία. "Ε
ισι τόν αφησε έλεύθερο τδν παπ
ποΰ σου.
Τις τελευταΓες μέ"ρες Ισφιξαν
πλοϊο είχι γρμίοει. Είχε κάπου!
ηέντε χιλιάδες κόσμο. Μερικάςι
οίκογένειες κα{, ή δΐκιά μόν μα
ζύ σνναντήσαμε δυοτκολίες. Δέν
μάς £6αζαν στό πλοϊο. "Οταν
τούς δώσαιιε χρήματα τότε μάς
πήραν.» Διέκοψα τδν πατέρα
λ^γοντας: «Δέν ήταν "Ελληνες,
ιιπααπά;» — «Ελληνες, παΐοί
μου». Μοΰ χτύπησε άσχημα αύ-
τό. Άλλά μήκως είναι δλοι οί
'ίνθρωποι Εδιοι; Παντον γίνονται
αύτά. εΐπα μέσα μόν, καθώς ό
πατέοας συνέχιζε τήν ίστορία
τού.
«"Οταν ααλπάρισε τό πλοίο
ιιας, πετάξαμε τά φεοια στή, θά
λασσα άπό σνγκίνησι πού ήμαστε:
πιά, καΐ τραγονδούσα-
«ΒενιΙέλε μας πατέρα τής Ελ¬
λάδος
Βρνιξέλε μας ηατέρα τή; φνλής
Ζήτω, ζήτω λευτεριά
/ίήτω, ζήτω λεντίρνά.>
Τόν άγαίτούσαμε πολΰ τόν Βε
νιζέλο. Δέν τόν δφησαν δμως
οί μεγάλοι... Τί νά γίνει. Αύτά
?χ' ό κόσιμος.
Μείναμε κοντά σαράντα μέρες
<~ή θάλασ«κχ. Πολύς κόσμος στό πλοίο, γεμάτο σπιιθαμή πρός σπι θαΛΐι'ν Γεμίσαμε ψείρες. "Ενας Λοππάς, βυμόίμαι, πέθανε στό .τλοϊο καί τόν πέταξαν στή θά¬ λασσα· Τί τραδήξαμε ωσπου νά φτά- πουμε στήν 'Ελλάβα. Πόσο θέ- λαμε νά φτάσουμε. Κι' ή μερά δέν ά*ργησε νά φανεϊ. Βλέποντας Λντίκρυ την παραλία πλημμνρισε ή καρδιά μας άπό συγκίνησι. "Ο ταν κατεβήικαμε άπ' τό πλοΐο σκύ ψαμε στή γ·ή καν φιλούσ<ιμε τό χώμα μέ σνγκίνηστ...». Καί τελείωσε κι' αβτή τη φο- ρά την ίστορία τού 6 πατέρας, ποϋ μάς την εΙ*ε τόσες καΐ τό- «ες φορές. Καί πάντα την Χκου γα μέ τόση στοργή καί ένδια<ρέ ρον. Ταξίδετ·α κι' έγώ πολλές φο οές σ' αύτά τα μερη μέ τήι φαν τασι'α μόν. Ζοΰσα τόσο πολύ τίς καταστάσεις. Μέσα μου Ιμεινιε μιά νοσταλγία γιά την Πατρίιβα ποΰ δέν εΐδα, άλλά πού τόσο Ιν νοιωσα καί πόνεσα- Καί νοιώβω πώς εχο) δυό Πατρίδες, τοΐΗη ποΰ γεννήβηκα καί κείνη πού 8- ζησα μέ την φαντασία μου. Την Κυριακήν 6.9.70 καί ώραν Βην μ.μ. έωρτάοθη είς τό δροσό- λουστον χώρον τής Κατασκηνώ- σεως Σ ινασιτοιπαίδων κα), Ιδιοβιτη σίας τού Φιλανθρωπικόν Σωματεί ου «Η ΝΕΑ ΣΙΝΑΣΟΣ», ή άίΐοχαιρετΐΛτήριος τελετή των κα ταβκηνώσεών τον, τοΰ 1970. Άπό πρωίας ήρχισαν νά κατα >Λΐμ6άνουν τόν χώρθΛ· οί Σινα-
σίται καί πολλοί φίλοι των. Τρία
πούλμαν καί πολλά Ι. Χ. εΐχαν
Λλ^μιμνρίσει τόν απέραντον χώ¬
ρον των κστασκηνώσεων, άποτε
λούμενον άπό 24 στρέμιματα, δο>-
θηθέντα άπό τοΰς άειμνήστους
μεγάλους Σινασίτας ϊύεργέτας
Σταύρον ΙΙιγκόπονλον, Στέφα¬
νον Καΐρην καί Μερκονρην.
"Ωρα 11 π.μ. κατέφθασεν είς
την Κατονσκήνωσιν καί ό μέγας
εύεργέτης κ· Σταύρος Έλετ·θ·ε-
ριάδης μετά τής σύζυγον τού κυ-
ρίας Λουκίας. Την εορτήν ταύ-
την των Σ ι·νανίτικο>ν έ[ΐίμησαν
διά τής παρουσίας χθ)ν ό κ. Ξαν-
θάκος, βή/μαρχΓ- Χαϊδαρίον, ώς
πιστός φίλος των Χινασιτων, ό
πρόεδρος τής Κοινότητος Μπαφί
ου, δ διοικητής τής Χιοροφτιλαν.ής
Μπαφίου, ό μεγαλοβιομήχανος >·.
Κ. Νεΰρος, δι' αντιπρόσωπον
τσν, ό κ. Ρονφουγάλης, άνώτε-
ρος ύπάλληλος τοΰ ΟΤΕ καί πλή
θος κόσμον.
Μετά την επιθεώρησιν των σκτι
νών υπό την εποπτείαν τοΰ άφθά
στου αρχηγόν κ. Σάββα Λεπτουη
γίδη, ήρχισε ή ωρα 6η μ4ΐ· τό
πρόγραμμα τής εορτής.
Ενώπιον τοϋ βωμόν1 τής κατα-
σκηνώσεως έψάλη παράκληστς ΰ
πέρ απάντων Σινασιτών καί έΐιι-
μνημόστ»νος εύχή υπό τοΰ αίδεσι-
μωτάταν πατρός Νικόλαον, προ!
σταμένον τής ένορίας Μ«αφ(ου,
συμ·ψαλλόντο)ν καί των κ.κ. Κ.
Τάχα καί Βλασ. ΒΑασιάδη, ίερο-
ψαλτων, Σινασιωτών, οίτινίς ϊ-
ψαλον τό Άπολιΐτίικιον τού Άγί
ου Νικόλαον, Πολιούχον τής Σι-
νασοϋ, ώς έπίσης καΐ, τοΟ Λσίου
Ιωάννου τοϋ Ρώσσου, πολιούχον
Προκοπΐαίιον.
Μετά τήν δίηβιν, σι·ναβροκΐθέ·ν ι
των .των παρισταμένων, πλέον Ι
των 400 Σινασιτών, είς κατάλλη
λον χώρον, έξεφωνήιθη ό ποινηγν
ρικός τής ημέρας έκ μέρους τον
κ. Ήλία Βλοισιάδον, πρόεδρον
τον Σωματείον, περιστοιχιζομέ'-
νον άπό τούς άκονραστ<ινς σννα- δέιλφονς τού κ.κ. Άρ. Χρηστίδην, Γεώργ. Τσατάλπασην, Πολ. Πο- λνκαρπίδην, Κων. Κωνοταντινί- βην. Θεολ. Κορωνιάδτ)ν, Νικόλ. Νικολαϋδην, ώς έϊτίσης καΐ άπό ών άντυτρόΐεΐδρον καί γενι κ ά ν Ϋραμιιατέα τής έξελεγκτΐικής επι ιροπής κ.κ. Αλεξ. Σοχρρονιά- δην καί Χρήστον Μανρίδην, έπί- οης άπό τόν αρχηγόν τής Κατα υκηνώβεο)ς κ. Σάδδαν Λεπτουρ γΐβην καί άπά όλονς τούς κατα- σκηνωτάς, άνερχομένονς είς 64. Ό πρόεδρος ηύχαρίστησεν δλορς κατά σειράν, ώς έπίσης χά προ- ικοπικόν, τό οποίον είργάσθη άφι λοικερΛώς επί, 8να μήνα, τοΰς προ σενεγκόντας οικονομικήν καϊ 3λ- Λην ενίσχυσιν, χούς τιμήσαντονς *αι μή την εορτήν, χειροκροτη¬ θείς άίτό τόν χάομον. Μετά τόν ;ιρόίβρον ώμίλΐ|υρν ύ κ. Αλεξ. Σωφρονιάδης ίπ τοτΐ οϊο«ονομικοΰ ζηΤήματος, καί, ίί- λος, λαΒών χον λόγον ό άρχηγός κ. Λεπτονργίδης ωμίλησε (πΐ τοϋ θέ$ιατος τής περίοδον τής κσια· υκηνώβεωι;. Ίϊν συνεχεία επραγματοΛοιήθΐι τό πρόγραμμα τοϋ άρχηγοϋ μέ τονς κατασκηνωτάς καί είς τό τε λος τής εορτής Ιτκανε τήν εμφάνι¬ σιν της ένδεδνμένη σιναοντικην ατολήν, ή δίς Πέρβικα Τσαούβο- γλου, άΛΟ την Έλενσϊνα, άπαγ- γείλασα τό τραγούβι χής ημέρας ιού άποχωρισμον μας άπό τήν πά λαι πατέ Σινασό τής ΚαππαιοοκΙ άς, μέ τόσον πόνον ψνχής, ώστε 6λοι έκλατνΐαν μέ δάκρυα άγάίΐης διά την Σ ινασό. Τερματιβθΐίσης τής εορτής, ί- ι^'άλη ό έθνικός 5μνος καί άπεχώ ι»ησαν δλο1 κατενθουσϊασμένοι Α¬ πο χήν Κατασκήνωσιν. Ο. Β. (Συνεπεία έκ προηγουαένου) «ΙΙολιτεία πού θθΗϊενει. Χωρΐς αμως Τούς Σμι·ρνιούς καί τίς ίμνρνιές της. Τή ζεστασιά ποι· άναόινότανε άπό τα ΙμΨυχα καί τ' αψυχά της. Εύρώπ:η καί Ά- νιατολή». "θπιος, πολύ σωστό τα λέει, ό Π. Παλαιολόγος στόν «Τ«χχ*δράμο» τής 8 Μαίον 1970, αριθ. φύλλον 839. Μά αυτή εί ναι ή ζωή, αυτή ποΰ μας κατει θύνει, δχι δπιος εμείς ποθοί>με!
Τιύρα δς ξαναρχίσ(,^μ^ την πε
ριοδεία μας. Την 5λλη μερά πή
ςαμε τ' αϋτοκινητιτκι (μικοό επι
βατηγό) γιά τό Μπουρνόβα (Μπό.·
νούα 'όπια; τόν λίνρ τώρα). ΕΓ
ναι ίνα προάστειο τής Σμύρνης
από τα ωραιοτέρα, ποΰ γινγήβηκ0
·'.· πατέρας μη> έξ ου καί τό τ«
οατβούκλι τον «Μπονρνοβαλής» '■>
.-Ίυς σννη+Κζανε έκεϊ νά τόν α
ποκαλοννε 3«ιϊ &ς ήρθε μικο,Ί
παιδάκι στή Σμύρντι. Πήγαίν.·
στή Σχολή Πασχάλη.
Ό Μτονρνόβας, (διός όμορφο;.
Σέ πολύ καλή κατάστσση 6ρηκα
ίΐε καΐ τό σπΐτι μας, μά καί έ·
δω δλειπε όπως εΓπαμε ό ϊνοιικος,
πού δέν ήτανε Τοϋρκος μά Άμ-
ρι,κανός. Κόψαμί λίγα λονλοΰδια
.-τού κρεμόντανε δξο) άπό τόν τοΐ
χο 'Λ' άπό μιά σχ«σμάβα τής ξί>
λινης όξώποοτας, τής Ιδίας πού
ήτανε τότε, είχαμε άνθισμέ"νες
γαρυφαλλιές. Κλάψαμε Μγο σάν
απάνω σέ τάφο αγαπημένον, ο
ταν ϊνας ΐοεραστικός νεαρός ΤοΓν
■κος, πού μάς εΐδε, στάθηκε καί
μδς ροΉησε γιατί κλαΙιΐΓ. Σά
τού είποϊμε τή)ν «ίτία, δάκρΐ)ίτΐ
κι' αΰτός καί μάς εΐπε χ«1βενο
τάς μος την πλατή.
— Μην κλαίτε, ϊτσι εΐνοΐ τ»
κΜ3μ.6τ τοϋ κόσμον, νά κάνετε τι
πομονή όπως λίω και σνοΰς γο
νιίς μόν, ποΰ θι"μοννται μέ άγπ
πή καί, ν.οσταλγία την πατι>ίο<ι χους Κρή,τη. Μάς μιλοϋσε σε ■κρητική διάλι-χτο. Οί γονεί; τον άμως, δεν τοΰ είπανε, πώς μα- ζί μέ την πατρίβα καΐ τό 6Ίός τονς, χάσανε δ,τι πολυτιμώτερο. Τούς άνβρώαονς το)ν! Είναι μ* γάλη ή δκχφοοά μας!... Κανένας, μά κανένας 'Γοδρκος, Λπό τούς προσφι>γες ίννοεϊτιιι
δέν Ιδειξε καμμιά κακία γιά
τούς "Ελληνες. Μά καί γιατί ν<» οείΕονν, άφον ποτέ κανένας ατήν Έλλάδα δέν τονς πείραξε: Μέ χαρά θά μάς βλέπανε νό συνεργονζάμαστε. "Ολοι δείξανε κατανοήση καί λυπόντανε γιά τύ φευγιό μας. Μιλούσανε κα|, στδν Μπονρνόβο ελληνικάς ' Απάνω 4>ιρι6<δ·ς άπό την καθολική έκκλησία ύπάρχει ίνα ώραΐο ζαχαροπλαστιίο. Κα- &ΓΚΐαμε και φάγαμε μαλΡ,μπί καΐ παγωτό μαζί, έξαίρετος συνδυα- ομός καΐ άποχαιρέτήσαμε τό 5- μορφο προάστειο, ποΰ τύ 6ρήκα με σέ πολύ καλή κατάσταση. θν μτ|θήκαμ£ .-ίοίι τρώγαμε στό τσαρ Λ θανμάσιη κατημρρια, σάν μάς πήτγαινε μικρά ό πατέρας μου στό πανηγύρι τής Παναγίας στίς 15 Αύγουστον, πού έόρταξε η ώραία βκκλ.ησία τον, τά καμό '.ιε των Μπονργοβαλήδων καί γι· νότανε μ«γάλη γιορτή. Την Αλλη μερά πήγοιμε στόν Μποντζά, μιάς θείας μόν πα· Γρίδα, πού τόν 6ρήκαμε πολύ έγκαταλελειμμένο. "Τσΐτερα στόν Παράδεισο (στό Παραοεΐσο) ο- πο>ς τό λέγανε. Είχε έξοχΐκό σίτί
τι ή αλλη κυρία, πού τ)τανΕ μα
ζί μας. Δυστυχώς τύ ν.τΐ^α. της
εχει γίνει οΐκόπεδα καί ό ΙΙαρά
δεσιος άντί θέρετρον, 5πως ήτα
νέ τότε ?γινε χ'οριό, μέ τό δνο-
μα «Σιρίνχα*. Κα^ έκεϊ μδς υπο
δεχτήκανε μέ άγάπη. Βρήκαμε
ε'γκατεστημένους πολλούς Κρητι-
κούς, πού μάς μιλήσανβ μέ νο-
οταλγία πάλι γιά την Κρήτη.
Καί πράγμα περίεργο νά μή 6υ-
μάται κανΜνχς καί ν* άναφέιρη
τή Μτκρασιατική κατασαροφή,
πού μάς ξεκλήρισε άπό χά ώ-
ραία μας μέρη.
Την άλλη μερά πήγαμ* στό χι
λι()τραγο«δηιιΑν«ο Κορδελιό (τόν
Καροχγιακά) πού έβίΛΐτεριικά τό
ποοάστειο είναι σχεβόν τό Εδιο,
μά στήν παραλία γέμισε πολυ-
κατοικίες. Δέν μάς φάνηκε όμοις
ιτρρίεργο, γιατί παντοΰ, όπως
κι' ρδώ, γίνετ(ΐι όργαο^ιι'); άνο'-
κοδόμτνσης.
"Οταν σ>.εο;τοΰμε πρίν .τενην¬
τα χρόνια, αν δχι τριάντα, τί ή¬
ταν ή Άθήνα! Ποίος δέν θυμβ
ται τοΰς Βαστίλικούς σταύλους
σττιν όδό Σ ταδίου. Τά μέγαρσ
τής βδοΰ ΠανεΛΐίΤΓημίον·, ποΰ
άκόμα κα|. σή,μερα άπέαντι ά¬
πό τό ΠαΛ'ΐπιστήμτο, στεγάζον-
τιΐι μρρικά όπίοροπωλεΐα. Τό 6η
τραχονήσι, ποίος ιιποροϋσε νά
σκες τή πώς θά γίνη ή περιοχή
τού Χίλτον, ή άκριβώτερη των
Αθηνών! Ό Ίλισσός μέ τή
μικρούλα γρφνρα τςό Σταιδίον, ή
σνμερινή έξαίσια λρωφόρος Β.
ΚίοΝ'ΐττίίΛττί.νον! Τά Παραπίίγμαΐ-
τα, ή Παλιά σκοποβολή, τό Παγ
χράτι μιά άπό τίς καλύτερες σνν
οικίες των Άίθηνων. Ό Βουολο
πόταιμος, ή σημρρινή Άμ-φιβέα-
Ό Άνάλατος, ή περίφημη Νέα
Σμύρνη. Ή άνύπαρκτη Κυψέλη
μέ την οδόν ΦωβάωΛΌς Νέγρη.
Πίσι» άπό τοΰ ΦΙξ τό έργοστά
σιο, άκόμα καί τώρα μέσα στίς
πολυκατοιικίες, δέ θά δή κανείς
τρΰ>γλες πού ,τά κεραμύδια τονς
άγγίζονν τή γή! Γι' αύτό καί ή
Σμύρνη δίν πρέπει νά μάς έκ-
πλήττη, άφον ή φιι>τιά, ό χαΧα.-
σμός έκεϊνος, πού άφάνισε σννοι
κΐ€ς όλόκληρρς καί πνκνοκατοικη
μένες, βοήβησε, δνστνχώς, στήν
άνοικοδόμησή της σέ μιά πόλΐ'ρ
μέ λρακρόρους, πολι»κατοικίες καί
τό περίφημο πάρκο της. Στά σα
ρανταοχτώ χρόνια πού πέρασαν,
αν είμαστε έκεϊ, πάλι θ' αλλα-
ζ:- ή παλιά μορφή της, μά πο*ός
ξρρει μέ τί σννδυασμονς!
ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΉΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΓΕίΤΟΝΙΑΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ
Τοϋ κ. ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΠΑΠΑΔΗΜ ΗΤΡΙΟΤ
(ΘΒΜΟΤ ΠΑΡΝΑΣΈΙΟΤ)
ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΠΑΚΑ
ΓωνΙα Τιμοθέου — Δαμάρεως
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ - ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ - ΡΥΘΜΙΚΗ— ΓΥΜΝΑΣΤ1ΚΗ
Ιδρυθείσα πρό τεοσαρακονταδιετίας
Αριθ. τηλ. 751.886 καί 751.866
Αί εγγραφαί ήρχισαν
ΑΤΤΙΚΟΝ ΛΥΚΕΙΟΝ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΑΥΤΙΑ - ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ _ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
Βασιλέως Γεώργιον Β' (Χαλάνδρι)
ΓΤΜΝΑΧΙΟΝ
Ρην,είας 9 — Μήλου 6 (Κνψέλη) Τηλ. 815.052 - 819.741
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Άπό τοΰ αρχόμενον σχολικοΰ Ιιονς 1970 — 71 τό ΝΗΠΙΑΓΩ¬
ΓΕΙΟΝ καί τό ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ Σχολείον τοϋ «ΑΤΤΙΚΟΤ ΛΤ-
ΚΕΙΟΤ» 'Αναστασίας Αΰτιά — ΠαυΐαΙωάννου θά λειαουργή-
•σουν είς τό προάστιον των Αθηνών Χαλάνδρι όδός Βασ. Γε-
ωργίου Β' 31. Τηλέφ. 815.052.
ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ - ΤΕΧΝΙΚΑΙ - ΣΧΟΛΑΙ
ΑΪΝΣΤΑΪΝ
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
ΑΡΙθΜΟΙ Ι4ΡΤΣ. Χ «ΕΙΤΟτΡΓΙΙΣ 78530/4002 ΦΕΚ 271 /«Ι Τ Β - 43781 / 2349 ΦΕΚ 190/(3 ΤΙ.
ΚΩΝ/ΝΟΥ Σ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
θ ΣΧΟΛΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως)
ΕΙ·ίγωνται κατόπιν 4{«α·ε&»ν «Ι «τνχιοθχοι Κατωτέρας Τεχνικ4|ς Ζχ·-
λίς οΐαβΐήκοτι εΜΐΜ4τητβ< κοΐ αί έχοντες *νοεικτιχ·ν Γ' 4—«>{1·υ Ν».
κτιρινοθ ΓυμνασΙον, 1 Γ' τάσεως ίξοτα<1ου ΓνμνααΙο» καΐ 4ν». • ΖΧΟΑΑΙ ΜΕΙΑΙ ΕΡΓΟΑΗΓΟΗ ΜΗΧΑΝΟλΟΓΟΝ ί ΗΑΕΧΤΡΟΑΟΓΟ. ( ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως ) ιιΜίν Ζχολβν Γνμν·«1·». Ίγγράφονται ανευ έξετάβεων οί ητυχιούχοι Κατΐιρτίρων Τ, *ναλόγου ΐΙδΐΗΟτητος χαΐ οί Ιχοντες «νοεικτιχον Γ' • ΪΧΟΑΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑΣ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΗΙΤΟΝ Ι ΗΑΕΚΤΡΟΤΕΧΗΙΤΟΗ (Νυκτερινα) τετραετοθς φοιτήσεως >
'βγγράφονται ανευ 4ξ«τάα·ων οί Ιχοντες Αηολυτήριον ΔημβτικοΟ.
• Αριστον Κεντρον Τεχνικησ Εκπαιδευσεωι
• Σύγχρονα διδακτήρια καΐ ύποδειγματικσ. μηχανολογικά καΐ
Ήλεκτρολογικά έργαστήρια. · Άναβολή έκ τοΟ στρατοθ
μέχρι πέρατος των σποθίθν.· Μειυμένον φοιτητικόν εισι¬
τήριον, ο Κρατική χρηματική έπιχορήνηση οτοθς έμπροθεσμνς
έγγραφέντας. · "Αριστον διδακτικόν προσωπικόν.
« Ε3ΑΣΦΑΛΙΣΙΧ ΕΡΓΑΧΙΑΧ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ
πΕΙΡΑΙΟΣ 37 & ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
(ΠΛΑΤ. ΩΔΕΙΟΥ) ΤΗΛ. 340-238
ΠΓΟΙΤΤϋΟΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ' 1ΟΟ
II
Ε Γ Ι 2 Ι Ε Γ Ι : (ΠΛΗΣΙΟΝ Ι.Κ.Α.) ΤΗΛ. 572-582
ΑΐΝΧΤΔΐΗ: Η0ΟΖ - ΠΙΙΟΑΡΧΙΑ - ΜΑΟΗΖΙΣ
ΪΤΙ4ΚΙ
ΙιπΝ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
"Ενοιωθε τόν πόνο τής άνέχει
άς, καί τό .ταράπονο τοΰ τέτοι
ου πονεμενου, πού σιωπηλά νλ,' ά
ξιάπρεπα σιγολ.υώνει στό καμίνι
τής στέρησης, καί 6οήΘαε οαως
μποροϋσί. "Ετσι πον τονς κνδέρ
ναγε, όχι μονάχα τό προλάοαινε,
άλλά καί, τονς ϊκανε νά μην τό
ιπολυνοιώθουνε, καί μ' δλη τή
φτώχεια τονς, ήτανε πάντο,τε γε
μάτοι έλπίδα καί σχεδόν χαρον
ενοι. Ή ήουλειά τονς δέν στα-
μάταγε ποτέ, λίγο τό μεροικά-
ματα, μεροδούλι μεροφύ!^,, ήταν
δμοις καθημερινό. Καί τό μπακα
λικάκι τής γειτονιάς δούλευε παν
τα, καί ό καλός δ κύριός τον,
πληρονώτανε περισσότίρο μέ τή
χαρά γιά ίί,τι ϊκανε γι' αύτούς,
παρά μέ τα λεπτά, κα[, δέν ε"χα
ντ ποτέ.
Είχε άρκετά λεπτά, περκτσεν
<ιν« άπό την τάξη τής ζωής τού, ρίχ1" λογαριάσει. καί τό δστερα πού δέν θάτανε, άλλά αϋτό οδ- τε τάν πολνσκότιξί. "Οταν θ&ρ θει ή ί>ρα τον ταξιδιον, άς ΐη-
θει ίλεγε. Κούφια ή ίόρα τ' ά-
πάνταε αν τύχαινε νά τόν άκού
σει καμμιά άπό τίς φτί,υχοΜθΐοιο
κυράδες, καί τόν σταύρωνί. "Αν
θρωποι σάν καί λόγον σον είναι
χρειαζούμενοι κα}, πρέπει νά ζοϋ
νέ σάν ιά ψηλά 6οννά. Καί κεϊ
νος ίτσι στά χ<λ>ρατά ρώταε:
Γιά ποίον1, γιά τά παιβιά μόν,
γιά την οίκογένειά μου; Κ' ή
φτωχονοικοκνρά τ' άπάνταε αί
παράπονο: Μάς βαρέθηκες πιά,
ϊχεις δίκηο, σέ κονράσαμε, «ϊμα-
στε πολλοί, δχι ενας καί δΰο,
τί νά κ.άνεις. Κ' ή κονβέντα αύ
τή τελείωνε μέ τό χαμόγελο τού
χ. Μιχαλάκη. Γύριζε καί την κντ
ταε κ' άφηνε νά φαΐνεται ή ίκα
νοποίησή τον. Τό μπακαλικάκι έ
κεΐνη ποΰ εκλεινε την άνακούφι-
ση καί την έλπίδα τής φτωχογει
τονιάς επαιρνε μεγάλη άξία·..
Μά τί-τοτα δέν κρατάει γιά
πάντα. "θλ,α δίπλα στήν άρχή
τους, ίχουνε καΐ τό τέλος τους,
πον θδρθει κάποτε μ' βνα οποιο
Λήποτε τρόπο, καί δέν λογαριά
ξει τίποτα. Είναι τό πλήρωμα
τοΰ χρόνον πού λίνε τά ίίρά
Υθβιΐίι(ΐυιτα, καί δ δράκος των πά
ραμυθιών. Κ' ενας τέτοιος ί>οά
κος παραιμόνιενε άπιό καίρό τό
απαχαλικάκι τής γβιτονιας καί
τό κατάπιε, καί μαζΐι μ' αύτό καΐ
τίς έλπίδες τής φτωχογειτονιας.
Μιά πολυκατοικία, γέννημα
τοΰ βράκον καί τής έξέλιξης, ·
σοπροωσε τό μπακαλικάικι καί
τοία αλλα φταχχάοΐιτιτα, καΐ, θά
ϋοντας μιά άληθινή καλοσΰνη
στόν τόπο της, σκόρπισε την πιό
μεγάλη πίκρα πυύ μποροΰσε νά
γίνκ> γιά τοΰς φτωχούς αύτούς...
τό μπακαλιικάκι καί αλλα τρία
•ιηοιχοσπιτα γκρειαστήικανε σύα-
<ρο;>να μέ τόν νό)ΐο, καί ό κ. Μι-
χαλάκης κα| οί φτωχοί τοΰτοι,
<ΐϊ λιγότερο άτι«χοι άπ' τοΰς αλ- λους, πήρανε- άίώ μιά χούφτα δϊ κάρες γιά τό άκριδώτερο γι' αΰ «ούς ποάγμα... καί φύγανε. Ποΰ πηγαίνανε οΰτε κι' βύτοΐ δέν ξέ ρανε. Στή δύση της ζωής τους «βς μαορονσανιε νά ξαναρχίσον- νε; Ό καλός ό κ. Μιχα?ιάκης, ίντερ' άπύ λΐγο καιρό '&φταα' ή δοα καί ταξίδεψε τό ιιεγάλο τα ξίδι. Τό δρομάκι, είναι τώρα Ιρη- μι» καϊ οί αδλόαορτες κλεκπές, χαΐ, οέν Λκονστήκανΐ ξανά οί κου 6έντες καί τά γέλοια τής νοικο ϊβυρεμένης φαοιχογειτονιάς καί κλείσαν καί τα παραθϋρια κα! δέν άκούγεται τό τραγούδι τής κοπέλλας. Μονάχα τά κιλάξον άπ' τα αύτοκίνητα άκούγονται ποΰ σταμοτάνε μπροστά στή πολυκα *οι.κία, τό τέρας, ποϋ κατάπιε τό μπαχαλικάικι, καΐ, μαζί καί τή /.αοά ττ)ς ζωή(ς "θοοι Λπομείνανε όίτ' τοϋς ι( τωχούς τής γειτονιίς αυτής, α Λειοι τώρα στή ψυχή, νοιώθοννε οάν Ηένοι, κ* ή σκέψη τους, άνα ξητάει τόν εύεργέτη τους, τόν κ. Μιχαλάκη, κι' άπ' τά κατάτίαθά τους τόν σνχωράνε, γιατί δέν ιοΰς άήησε ποτέ νά κοιμηβσθνε νιιστικοί, δπως τώρα πολλές φο- ρές. ΙΙόση άξία εΐχε τό μπακαλικά- κι, καί πάση ό παλιός ρυβμός, πού ήτανε μαζί κι' άνθρωπισμός, κι' &ς μήΛ· εΐχε μάρμαρα *α< σκάλες, ήλεκ/τρΐισμονς καΐ, αί·το· «ινητα, άλλά λνχνάρια, άσβςστώ ιματα καί ξεφτισμένους σοφάβες, εφτιαχνε άνθρώίτους. Σήμ,ερα δέν μπβροΰμε νά ποϋμε τά Εδιο χω ι ρίς έ~φιιλαξη... θέμος Παρνάσσνος ΕΚΔΟΣΕΙΣ "Εξεδόθη καί έκυκλοφόρησε βΐς κομψόν τεΰχος τό νέον βιβλίον τοϋ σννεργάτον μας κ. Ν· Άβαλό γλον ύίτά τον τίτλον «Στήιν Πό¬ λη των όνείρων μας» (ξβ
ΤΑ ΓΑΝΟΧΟΡΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΘΑΙΚΗ- ΒΡΑΚΗΣ
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
έ.ά. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
Ύποσχραιιήγου
Συνένεια έκ τοϋ ποοηγουαένου «ΐ'τά πεοιοχών τής Ροαδεβτοΰ καί
Σί, άπάστασι 2 περίπου χιλιομ. Κεσσάνης, έλεγον «Σιλιορίν γι-
πάνο) άπύ ιιιά ψηλή παραθαλάσ- «ονοτοθ. Τεκίρ Νταγίν καραιου-
βια τοποθρσία. καττάφΐ'τη άπύ με ί,λαρί, Ούτσμανίν (Λυδημίον) *ι
γάλ.α .τλατάνια κα). μέ πολλά κρΰα ζλαρι, Μυργεφετίλ κεραμ«τλερί,
νρρά, ύπήρχε τό Μοναστηρι τοϋ Ίντζέκοϊν, χαβασί, Μαλαγαρίν
Άγίου Γεώργιον μέ μεγάλο ξε-' χαλβααί».
νώνα, στά όωμάτια τού όποίου Ε- δηλαδή: Τό γιαοΰρτι τής Συλη
μεναν τίι καλοκαϊρι μέ σχετικό έ- Γ,ρίας, τα καρποΰζια τής Ραιδε-
νοίκιθ, πολλοί προσκυνηταί.
<ττοϋ. τα χορίτσια τοϋ Αύδημίου, ΕΙχε νιά δύο δημοτικά σχολεϊα τα κεραμύδια τοϋ Μυρίοφύτον. τώ τό Λϋδήιιΐ/Ο. "Κνα αρρενων 6τΛ-' ^λϊμα τοΰ Ίντζέκιοϊ, ό χαλβάί ξιο, τοΰ οποίον επί πολλά χρόνια των Μαλγάρων. διετέλ'ίϊε διευθυντάς ό περίψημος Μετά ά»πό την επί μέρους λρ- δάσκολος Ιωάννης Δοόσος, ό ό· ριγραςρή των προαναφεριθεισών ποίος καταγό-ταν άπό τό γει.το·ν>, κυριώτερον πόλειυν των Γανοχω
κό χωριύ Μηλιώ καί ήταν άπόφοι «ΐ(ΐ>·ν, σννεχίξω την περιγραφή ού¬
τος τής Μεγάλης τοΓ' Γένυυς των ατ'ο σύνολό τους.
Σχολής καί ό οποίος άργότερα
σι-ιούδασε η 1γ
Σχολή τού Πανεπιστημίου Άθη χονζ% τήν
ώ ί ά έθ
Τά Γαν(-χωρα φηιμιζάταν γιό
καί στή Φιλοσοφική την ι1Ργ(ίλη έμπορική νανηλία
νών νοί εγινε γενικάς έπιθεωρη
χον
κώ
των γΡίοργ..
κτηνοτροφιΐκων
κών> κτηοτροφιΐκων %η άμπ
τής Μέσης Έκπαιδεύσεως. Καί λουργι,κιον προΐόντων, την σηρο-
ενα θηλέων έπίσης 6τάξιο τοϋ [ ^ 6ιοτεχνία των μεγά-
καί ιδιαιτέρα
{—50βχα Χρα-
ενα θηλέων, έπίσης 6τάξιο, τοϋ τρΟψ[α
οποίον διενθΰντρια όιετέλεσε ή ^ωγ
Άργνρώ Άρώπογλου, άπόΐροιτος , για
τής Παιώαγωγικής Άκαδημίας σια
Έπιβατών, ή όβτοία ΐδρυσε καί τό
γυναικεϊο σύλλογο Αύδημίου, την
«Άιιιλλα». Φυσικά τό Αύδήμι εΐ-
χρ καί σύλλογο άνδοών. Ι
"Ετσι:
Τό Μνριόφυτο καί ό Γάνος καί
τέ μικρότερη κλίμακα ή Περισπά
σις καί ή Χώρα εΙχα άκμάξουσα
ίμπορική ναυτιλία, της οποίας
Τό Αύδήαι ήταν άπό τα ώραιό χα()άβια' ώργωναν ολα= τά πελάγη
τεοιι χωρία των Γανοχώρων καί καί τ'ις θάλασισες πού περιέβαλ-
' ύό δ ί ί Γώ
α
γι' ούτό δπιος καί οί Γανιώτες λβν
Γ
τοτε
Όβωμανική
τόν Γάνο, οί Αύδημιωτες τό λέ- Αύτοκρατορία, άπό τή Μαύρη Θά
γανε ιιι*οό Παρίσι. Ήταν δέ άρ- λα(Τ<Ια ως τ^ |σχατιές τής Μεσο- κετά ρκτεταμένο στίς δύο πλευ- γει'ου ©αΑόχκτης. 2 τοΰς χρόνους ρές τής χαράδρας καί ηταν γνω- ίης Ελληνικάς Έπαναιττάσεως στή ή φοάσις έκείνη πού ΰλοποι- ίοΰ ι82ΐ( μονάιχα τό Μυριόφυτο οΰσε την χωρογραφιχή διάρθρω- οι^θετε περί τά 180 μικρά καί σι τής Μητροπόλεως Γάνου καί ^ν^ πλοία> μ£ τα δποΐα Χνΰ[.
Χώρας, πού ϊλεγε: «Γάνος, Χώρα ί)ς νινοταν „{ μεταφορές τοΰ ρι»
καί τά μισό τ' Αύδήμι». ι ύαίοΰ σίτον ^ τα λ,μάνια τη·£
ΟΙ κάτοιοίοι τοΰ Αΰβημίου, δρα Μαύρης Θαλάσσας στά λ.μάνια
στήοιοι καί φιλοπρόοδον άνέδει- ^, Μεσόγειον». Σ>τ1ς ναυτιλια-
ξαν πολλούς επιστήμονας καί έ- χές ίκείνες επιχείρησις τού Μν·
πιχειρηματίΓς, δπως θά άναφέρω ρι(κΓυτου ?χονν ^ν αρχή Τονς
πιο κατω. ^ σήμερα άκμάζουσ'ες δμοειβεΐς
Τό Αύδήμι ήταν όνομαστό γιά «*—χειρήρεις στήνι 'Ελλάβα, 9πο>ζ
τά ομορφα κορύτσια τού. Οί Τοϋρ ή «Πατριοντικιή ΆτμοπλοΓα»^ ήι
κοι γιά νά χαρακτηρίβουν ώρισιιέ «ΆΤμοπλοία» τοΰ έφοπλιστοΰ Μο
να ποοιύντσ ή Ιδιότητος των Γα- νδίπ κ. δ.
νοχώροιν καί των γειτονικων μέ ( Συνεχίζΐται)
Ο κ. Π. ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ
Άςρίκετο είς Κΰπρον καί α¬
νέλαβε καθήν.οντΓα είς τό Κέντρον
'Επκττημονι.κώΛ· 'Εοει^νών ό "Ελ¬
λην Τουρκολάγος κ. Παΰλος Χιδί
οογλου τοΰ ΠαΛΐεπκττημίου τής
Βόννης. Είς τόν ·κ. Χιδίρογλου ά-
ή αποστόλη τής κατατά|ε
(ος ιμελέιτης καί εκβάσεως των ό
θωμανικών εγγράφων των άρχεί-
ον τοΰ Κέντρου 'Βπκΐτημοννκών
'Ερευνών, ιτων σχετιζοιμένων πρός
την περίοδον τής ΚητρΜΜίής Ί-
στορίας.
Διά τής τΊοθετήσριος τής Τοχ»ρ
κ.ολογικής ερεύνης έγκαινιάζεται
ιιία νέα κατεύθυνσι.ς σπουδών έν
Κύπρφ, τεάνουσα είς τήΛ' δηιμιοτ'ρ
γίαν έν τή Νήσω, Κέντρον Άνκ
ταλικών Σπουδων. Ή δημιουργίΐ'
έκεϊσε ώς ή πλέον έπείγουσα
έπκπτημονική άνάγκη τής 'Ελλη-
νΐκ.ής Έπιστήιμης, ή δέ Κύπρος
ώς τό προίκρορώτερον ίδαφος διά
τήι' άνάίΐτυ'ξ.ιν των "Ανατολικώς
σπουδών.
ΤονΙζεται Ιδιαΐιτέρϋ)ς, τι ή άμε¬
σος χρήσις των όθωμανικων πη-'
γών θά απαλλάξη τούς Κυπρίο»'ς
έπκηήιαονιας της μέχρι τοΰδε έ-
ξαρτή<τεο)ς αυτών ίν. των ξένων έπιιττημόνιον είς ό',τι άφορό; την ί<ττορΐί(ήί' (μελέτην των σχέσεων Έλ-λήνων καΐ, Τούρκων καί βά έ- -ιιτρέψη <τυνάμα την διαλεύκανσιν πλεί«ηο)ν Ιστορι/κών ξηττΐμάτων, τά όίτοία, ή έλλειψις άμέσου γνώ (Τέως των όθωμανικων έγγράφΐον /κίθθίστα σκοτηνά σημεΐα τής ε- θνιικής Ιστορίας. Ο Κ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΩΦΟΥ Ό φίλος κα; συν«ργ«τη^ μας ν.. Δ. Κοχροϋ άπο τό Άνδραμύττι όν τής Μ. Άσίας έκδότης τί|ς Ι στορίας τής Γενετείρας τθυ τό «Άνόραιι,υΓττηνά», πού διαμέ- νει χράνια πολλά είς 'Αμμόχΐ'ν στον τής Κύπρου, ήλθε γτά λί- γες ήμέρες είς Άΐθήνας γιά νΛ έπι«(κεφθτ) την οΐκογένεια τής κόρης τού Κυρίας Τάσσου Λού- κου Άρχιτέκτονος καί δλλους συγγενείς, απλούς καί τας τού. Πολυσυζήτητον θέμα τί(ς έποχής ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ Σειρά άρθρων τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ τος, πολλής προσευχ-ής χαί της τής Άγίας Γοαφής. έκ τού προηγουμβνου) 'Ενώ ή τελειότης ευρίσκεται <πήν ψυχή, στήν καθαοή ζωή, ΟΛΟτε καί ή άγαπη είναι ά- Ληθινή. Άληθινή 6έ άγάπη δέν ιΐναι ή φλογερή άγάπη. Αυτίι ψνχραίνετΓοα γρτιγορα κοά μΛορίϊ νά μετατραβΐή είς μϊσος. "Οβκος όνάδει σθύνει καί γρήγορα. Ή άληθινί, άγάπη 6ασίζεται οτην έκτίμηισι, τάν «εΐβασμό χα'ι ιό ενδιαφέρον τού ενός πρός τον άλλον. Δέν αποβλέπει είς ί' λικά σιαιφέροντα, άλλά στό κα λο καί τήν έπιτυχία ΐοΰ αλλονι. 'Κάν ύπάοχη ίΐιραγμ.αιτιν.ή άγά- π-η, είναι δυνατόν αί έλλείψεΐΓ τοΐ> χαρΐΐκτήρος νά διορθιοθοϋν
Άλλά Ο'ά πρέπει πρός τοντυ
ν ά σΐΛ'ηθίσουν οί
νοι νά κάμΛθυν τίς παρατηρήσειε
των μέ τό χαμόγειλο πάντοτρ χαί
δχι- μέ άπότοιμο κα), σκληρό τού
λ».
Είναι βεβαίως πολύ σωστήν ό
τι στην ζο>ή δέν πρέπει νά ζητοΰ
με πάρα πολλά. Ή κοινή λονι
κή μάς ύπαγο&εύεν νά είμεθα ιιε
τριοΛα'θεϊς στίς αξιώσεις μας,
διό,-ΐι οί τέλετοι δνθοωποι
π-ολύ σντάνιο*, Δέν Ιχουν πληιι-
τούς δρόμους. Έν τού¬
τοις 5μως μεταξύ τού" τίηοτε
καί τού τελείου, ύπάρχει τό κάτι.
'Τπάρχει Εστοο καί τδ «μίνιμτη«ιι»
των Λρετών. Άλλά τό σπουδαιο
τερο άλων, νοιμίξαμε, πού πρέπη
νά οτροσέξουν οί άρρα6ίοΛ·ιασιιέ-
νσι, είναι 5ν υπάρχη στόν ή
■ίιπο-ψηφία πνενματική ζωή. Λη
λαδή, αν υπάρχη Θρησκευτιχή η
«άλλον Χριστχανιβίή πίστις, Λη
λαδή, πίστις στόν Χρ«στόν. Τότ?
θά ύπάρχουν καί οί αλ
λες Χριστιανικέ€ άρχές κα),
τές. Τότε 6ά
6&6αιότ,ης
δτι ή <χυμ6£ωσίς τιον θά είναι μό νιμη κ.αϊ εύτνχισμένη. 2. Η ΜΝΗΣΤΈΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕ- ΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΠ Α Ρ Α· ΣΚΕΤΉΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑ ΜΟΝ. Ή μνηστεία Εχει ώς κυρίον σ>.ο
πό τόν γάμον.
Άλ.λ' σ γάμος ρ'πιβάλλπ κα
θήικοντα καί ά"νττίσ>τοι<χα δΐκαιώμα τα ποΰ άτοβλρπουν ·κυρίως στήν τε'κνογονίβι καί την άνατροφή των τέκνων, σΰμφωνα πρός εν¬ τολήν τοΰ Δημιουριγοΰ (Γένεσις α: 28). ΌφειΊλουν λοιπόν οί άρ ςαβωνιασμίνοι νά τά γνωρΐσουν αύτά τά καιθήΊκοντα, νά θοΰν Ιδία αί νέες, άπό την μη- τρρα των ή δλλα κατάλληλα προ σο>πα πού Ιχουν ιπνενμαιτιικότητα·
Ή αγνοια είναι ό χειρότερος
ονμβονλος. Ιδίως ώς πρός τά τύ
σον λεπτά άλλά καί ίωτικά
ιπράγματα. Κι' ϊχει πολύ δυσάρι
στα άιιτοτελέσματα είς όλην τήν
ζωην.
Είναι λοιπόν άνάγκη, όπως
οί άρραίκονιασμένοΊ μάθουν κα
θε τι ποί» Ιχει σχέσι μέ τον
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΐΣΐΛ/ένϊ·α ίκ τής 1ης σελίδος) "Ελληνες άπό διόχρυρα μέρη -τού
κουμέντα, άλλά σημεί(ι)μα άνιιιινή Βυζαντιαν.οΰ Κράτους, τής 'Κλ.
σεοιν, Οπερ συνεκροτήθη άίρ' ή, λάοος κιι'^ των νηοοον τοΰ ΑΙγαί-
ήσθάνθη συνειοητά (ήνδριόθη) υ μ ΤΙελάγονς, των Ίονίων, της
τήν ζωήν τήν οποίαν διήνυσιν ι/ Κρη,της, των Κυβήρων, αής 2ά-
λο τοΰ 1914 μέχρι τής Καταστρο μου καί τής Μντιλήνης, φειίγυν
φής τοϋ Τ922.
ρς άπό τίς πατρίδος των, πρός
3. ΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΜΕΝΟΙ
ΟΦΕΙΛΟΤΝ ΝΑ ΔΙΑΤΗ-
ΡΌΤΝΤΑΙ ΑΓΝΟΙ.
Ή μνηβαεία δέν δίδει κανίνα
τού ενός πρός τόν άλ
λ όν. Δέν ΰΕΐάρχει στό
όν γαμος {«πό δοκιμήν. Μιά τί
τοια ά,ντίληαΛς είναι άνήθιικη.
θα πρέπει λοιπόν νά λαμβάνων
ται δλες αί ποοφυλάξεις £κ μρ
ρους των γονέων άλλά καί γχ.
μί.ρους των Ιδίοιν των άρραδω-
νιαομένων, ώστρ νά διατηοοβν-
ται άγνοί.
Είναι περιττον ,κα}, νά τό είπον
με δτι σεξοναλικές σχέσιεις
ξΰ των άπαγορενονται, έφ' 15-
σον ό γάμος δέν έγινεν
δτι είς
«προοδευμένες» χώρες, Ιδία στΐιν
2 κανδινανίαν. δλα
κατά την περίοδο τής μνηστείαι;.
"Ισως καί είς μερικές αλλες. 'Λ
σχέτο>ς δμως μέ τήν Χριστιανι¬
κήν ήΊθικήν, ή ύαοία ρητως άπα
τέιτοί«ς αχέσεις
των άροαδωνιασμένων, τί θά γί
νη είς περίπτωσιν διαλύσεως τής
μνηστερας, εάν ύπάρξ,ουν σεξου
αλιικές σχέσει ς; Ποίος 6ά πληρ.·ί>
ση τα σ--ΐασμένα; Ασφαλώς; ή ά'
μυαλη καί άνυπόμονη νία,
Χρε<ά£ετα«. λοιπόν μ,ενάλτι σΰ ντσις σντΛς εκδηλώσει; αμοιβαίαν στοργής καί τρτ>φερότητος, [όϊ
ως ίίταν ή περίοδος τής
άς δέν είναι σνντομη.
Εάν τ' άοραθουνιασμένα κοοι
τσια. εγνώριζον τί τεραστία Ιω-
τική όρμή κρύβεται. στοΰς
τίον κα!, 5τι στήν
νεαρήν ηλικίαν καί μάλκττα υπο
τίς τόσον γεμάτες άπό
αν συνθήκρς. είναι έξαΐρετικΓ»
δύσν.ολη ή αΛτοκυριαρχία των αι
βθήσεων, ά£Ηΐ)αιλώ€. θ'
ώρισμένες άπεο*σκευηες των, ποϊι
δέν Φαντάξονται ρ'ις τί φοβερόν;
πειρασμοϋς παο<οτ)οΰν τούς μενους τίον καί τί συνίπειες μπο νά ϊχουν, Ιδί ς ώς :τοόί αντές τ',ς ίδιες. "Ας είναι λοιοτόν μάλλον αί σ/ΐ' ς αγγελοι των αγαπημένον των καί άς μή γίνωντα». ή αίτία Πάν δ,τι 0ά παρελάση κατά ' δε-λτίωσιν των σννθηκων τής ϊ>>-
τήν περιγραφήν καί ανάπτυξιν . ής Γων ή καί έίκπατριίόμενοι ύπή
τού σημειώματος περί των Βονρ- κοντες είς τάς πιρσεις των τότν
λΛν, αποτελεί υλικόν, τό οποίον κυρίαρχον, κατρφυγαν είς τά λι·
περισυνελέγη άπό τάς παιδικάς, οάλ.ιη τής Μ. Άσίας.
ίφηβιικάς καί άνβρικάς άναανή- Ι Ός μόνιμον τόπον διαμονής
σρις τον. Δέν άηοαελεί, λοιπόν, των οί ιΐρωτοι οΐκικηαΐ έξέλεξαν
ίπιστημονιο<όν σύγγραμμα. Συν- | τόν τόβτον ποΰ ενρ£ο"κετο νοτίο>ς
γραμμα καί Ιστορίαν περί Βονρ ι1]ς Σμύρνης, πλησίον των Άο-
λ.ων συνίγραψε ό έκλ.ρκτός φίλος χαίων Κλαζομενών ■χαί είς άπό-
καΐ λογοαέχνης χ. Ν. Μηλιώρης. στάσιν 5—6 χιλιόμετρον τής θα-
'Εγώ, άΐΛλώς, έξιστορώ καί γοά λάσσης, καί έκεί εκτισαν τά Βου.?
φο> σημείωμα, ποϋ παραδίοεται , λά.
μόνον διά τήν Ικανοποίησιν τών^ Τό υνομ« «Βουρλά», κατά μ'-
Τήκνων των Βονρλιωτων, καί, μά αν παράδοσιν, τά επήραν άπό τΛ
αψθονα χόρτα πού ήσαν (ρυτευ-
μένα έκεΐ, τά λϊγόμενα «βονρλπ·»,
και κατά την άλλην Λαράοοσι, τΛ
δνομα όφείλεται σέ ·κάποιο χωρία
τής Μάνης όνομαζόμενο «Βουρ·
λιές» πρό τής Σπάρτης, άπό Λ
οποίον έξεκίνησαν πολλοί Μανιά
τες.
(ΣυνεχίζεταΟ
έξεπατρί-
σθησαν, δτε άκόμη ϊΰρίσκοντο
είς πολύ νραράν ηλικίαν καί δέν
θά είχον τήν ευκαιρίαν ·νά πληρο-
φορηβοΰν τά τής πατρίδος το>ν,
χωρίς νά διαθέσουν μεγάλον χρό
νόν.
Ιον. θέσις. Πθΐν 450—ίίΟΟ
χρόνια, (ήτοι περ'^ τό 1472 μ.Χ.),
ΕΙΣ ΜΝΉΜΟΣΤΧΟΧ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Ό έφετεινός χρόνος μας ΰπο-
χρεώνει νά θυμηθοΰμε καί δυά
Μικρασιάτρς, πού σημειώσανε μιά
σημαντική πνειιματική δραστηριό-
τητα στή χώρα μας κατά τό έγγύ
τερον .-ΐαρρ>Λόν καί, άνάλογη ά-
πόίοση:
Τόν ποιητή "Αγγελο ΣηιμηριοΊ
τη, ποΰ γεννήιθηκε πρίν έκατό
χρόνια στό Δικελί των ήυτικων
Τοϋ κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
γλίοσσικύ δράμα των ίλληνάπον
λ(·ιν είθε πολΐι νορίς τί μργά/.ο
ραπόδιο ήταν ή διγλιοοσία γ,,,
λί" ί έ
τηΛ' νρολ(ΐία" καί .τιό πέρα γι,,
τό "Βθνος καθολικότερα' παυα
γοντας, σνιασταλτικός ;ΐράγματι
σέ κάθε σοϋαρή προσπαθεία γι0
τή δημιουογία ενός ίθνιχοϋ πνευ
ματικοΰ πα>.ιτισΐμοΰ, όπως άχρ(
6ώς τόν άξιώνει ή αρχαία έλλη
παραλίαν τής Μικράς Άσίας ( νίκη παράδοση· ποΰ νά θρίσκετα
κα'ι τύ γλιοσσολόγο Μένο Φιλήιν-
τα, ποΰ κΓ αύτός γεννήθηκε κ<ι τα τό 1870, «την Άρτάκη των μικρασιατικήν παραλίοη' τής Προ ποντίδας. Τό-ν "Αγγελο Σημηριώτη τόν στό ΰψος των σημερινων καιρών· ποϋ νά τείνη νά φτάση στό ίπί- πεδο τοΰ πνενματικοϋ πολιτισμοΠ τ<5ν άλλίον προηγμενιον /.αων τοΰ κόσμου. Προικισμένος καϊ. μ, ενα ίμφυ νά πειράζωνται μάλιστα νι» οιοΒανβυνεύει ή άγνότης των καίθώς έπίσης καί ή ψυχική «αί ήθιική των ύγεία, Λχόμη δέ κα! ί, φυσική των ΰγεία, τό τίον (ΣυνεχίξίταΟ ΕΘΝΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ Πρωτοδουλία τοΰ ρέχτου Δή¬ μαρχον κ. Α. Παπαβανασίου ό Δήμος Νέας Σμύρνης τέλει τήν Κυριακήν 27 Σεπτέμβριον έ·ϊ- Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ λΥΤΟΚΡλΤΟΡΙλ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίβος τα'ξί) των δυό, φανατι^α άλληλιΐ μισονμένων έτεροθρησκτον αύτο νοατοριων, δσπονβη Ιχθρότητα. Ή Όθωμανία βρισκότανε συνε- χώς κάτί» άπό τή ρωσική «Οαμό «λεια σπάθη> καί τό τέλος της
προμηνύετο άναπόφενκκτο. Τό δι
πλωματΐκό δόγμα τής άκεραιθτη-
τάς της ήταν άποθετικό πρόσχη-
μα, οί είρευρέτρς τού το έπικα-
λοΰντο γιά νά έμ-τοδίζουν τή Ρω
οια νά καρπωθή τά κέρδη τοΰ
όιαμελισμοϋ της. "Οταν θά Λρο-
ί>αλε τέτοιος κίνδυνος, καϊ 0ά προ
6αλε άπό στιγμή σέ στιγμή, θα
χύμιζαν δλοι νά συμμετάσχουν στή
μο-.ρασιά. Πόσο βέβαιο ήταν αύ-
οτ',ς Ίνδίες, μϊ άίτοτέλείτμα νΛ
άποδεκατιστοΰν τά πρτοτοπόρα >ο
θνμηθήκαμε άηό τίς Ιδιες αύτες το γλωσσικό ταλέντο, κάτοχος
στήλες, πρ',ν λ.ίγοΐ'ς μήνες μέ τήν καί σέ μεγάλο 6αθμό τής αρχαί
άφΌρμή τής συμπλ.ηρώσεοις εϊκο
σιπενταρτίας άπό τό θάνατό τον
κατά τό 1944.
Μέ συγκινηθή καί σι·α..·ΐάθρκιι
δς φρρονμε σήίχερπ τή μνήμη
μας στόν άλλον.
Γιά τό Μένο Φιλήντα ΰπήρξτιν
ν,αί δνά Λλλες άφορμές νά τόν
βνμηθοΰιιρ: μιά σχετική ίπιστο
λή τοΰ κ. Ίωάννη Παπαβασιλεί-
ου στήν εφημερίδα «Βήμα» ('Λ
θηνών) τής 5ης παρελθόντος Ί
ουνίου καί τά μικρά τεΰχος τον
κ. Φίλιππον Φάλμπου «Βι6λ.ιογρ«
φία φρανκοχιώτιχης φιλολογίας
" | ιποΰ ·κυκλοςρόρησε καί τουτο πρό
Εακικα οα»νταγματα, άπο κακουχι ^ ., > . ,,, ,
, ' , . , σφατα. Στην όλιγοοέλιβη, άλλα
ες και στερήσεις, στίς άπίραντες
στεππες, πρίν φθάσοιη· στά ϊνδι-
κ ά σΐ·νορα
Ή .έξθΜρρενική πολΐτεΐα ιον
κι' οί άπότοκρς των καθημερινήν
τού έξάψΓίον, άμφΐδολίες γιά την |
Λιανοητική τού ίσορροϊΐία, έξιόβη
σαν τό ίδιο τό στενό τού περιίαλ-
λον σέ συνο>μοτικό πρα|ΐκόπη.μι*,
κε άρχηνούς τό γηραιό παιδαγω-
γό τού κάμητα Νικήττα Πανΐν «αί
τόγ ίμπιστό τού στρατιωτικό διυι
κητή τής Πετρούτολης στρατηγό
κόμητα Πέτρο Λονβαβίικο Πάχλίν
όπιοοτθήΛοτε ίνδιαφρρονσα αυτή
έργαίτία τοΰ κ· Φάλμπου, άπόσπα
σμα κίΐτά τό πλείστον άπό τή
ίστορική τον μελέτη <Ό Φραγκο μαχαλάς τής Σμύρνης», πού κυ | κλοφόρησε έπίσης τελρυταίΐος στή τό μαρτνρείται άπό ίνα γράμμ" Οί σννωμότες, δαστζόμενοι στόν 1 μέ ήμερομηνία 16 Αυγουστον τού Λατοιωτισμό καί τήν έ'χεφροσν- 1789, πού ίστειλε ό στρατηγός, νη τοΰ Αλεξάνδρου, δέν 6ίσα<ι·) σειρά των έκδόσεων τής «'Κνο» σεως Σιινρναίο)ν>, πεοΐλ.αμδάνον
ται άοκετά δημοσιεί·ιι«τα, ά'ν<ι- φερόμενα σε· μίαν παλ.αιά σιηαςή πρόταση τοΰ Μένον Φιλήντα. Δή μοσυεύτηικε κατά τά 1929 στό .τρ ριοδικά «,Πρωτοποοία» καί άο,ιο- ρονσε τήν καθιέρωση τής λατι>ι
κης γραςτής. ποΰ κι' αυτή είναι,
ς σημειώνρται, άρχαιοελληνι-
— τα «φραγκοχιώτι-
ά-κόμη τότε, Ναπολέοη· Βονβπάρ- σην νά ζητήσουν την δγκρισή ιου
της στό Διευθυντήριο. Είχβ κατα- Ο νέος συγκατατέθηκε μέ λο~.>
λνσει τήν 'Ενρτική Δημοκρατία ψυχής ^τή καθαίρεση τοϋ πιιΐέ ί
κα» δηλ. — α
κατά πρακτικό, λι·σιτελή καί ρΰ
καλόν τρόπο, τό άκανθ'οδέσταϊο
κι' ίνω παραχώρησβ την πρωτεύ- ρα τού
τήν προϋπθ'θεση δι "„'
της όρθογρα<ριας ονισά της Βενιετία καί τίς αλλ.ρς δέν θά διέτρεχε κίνδυνο ή ζίοι'ι κτήσεις της στήν Αυστρία, έκρά- χυν. &ν καί ήταν βέΰαιος δτι >
τησε γιά τή Γαλλία τήν 'Επτά- όρος τού δέν επρόκειτο νά τη-
νητο. «Κατά τή γνώμη μοί1», ϊ- ρΐίθή.
γραφε, «τά νησιά αύτά άξίζουν,
για μάς περισσότερο άπό τήν Ί- ! 2.'τίς 12 Μαρτίοι· 1811, έπίθΓ,
ταλία. Γιατί επίκειται ή πτώση μο αύλι«ό ανακοινωθέν άνή,γγει/.ι
τοΰ Όθωμανικοΰ κράτονς κ«1 με χωρΙ,ς Λεριττές έξηγή,σεις, δτι «ή
τήν κατοχή τής 'Επτανήσου Θα Μεγαλειότης τού, ό Αΰτοκράτιιχ.ι
είμαστρ, δσο χρειάζεται, κοντά Πασών των Ρωσιών Παΰλος Α'
ίνα πρόδλημα, πού ταλανΐζει κυ
ριολε-κτικά, δχι μονάχα τά παιβιά
κσ1
? τοι'*
λονς άκόμη. δς τό όαολογήσου-
μ?·
Γιά νά φανή, πόσο οδσιαστική
η εστοι άξιοπρόσεχτη, ρΤναι κα!
σήμερα άκόμη ή γνώμη αυτή
τοΰ Φιλήντο, προσθίτο) καί του¬
το. Ρωτονσα κάποτε ενα φίλο
μου, ιέκπαιδευτι·κό
πολνεαή
νά έξασφαλίσωμε τό μερίδιο Λου ριον».
μάς άναλ.ογεϊ άπό τόν διαμελιβμο
τους». |
Εκείνη ακριβώς τήν
ρη στιγμή γιά τή λύση τοΰ Άνιΐ-
τολι«οΰ ζητήματος, ό Παΰλος Α Ι
οννωμολόγησε, στό πεϊσμα τή: '
1 κα1 δ ^ 9.3Ο π.μ. έν τω Καθ*
μο, τόσον άπο ςτν^ολογ.,κής. Γ»- ^^ Ναώ χ-ς ·Αγ(ας φωτει^.
- καί άπό ηθικής απόψεως, έν . „„,.„ ^^ έτήσΜ)ν .Αρχΐερ«τι τανο
Τ"^ ;ΐφΤΐ:°°^ν! Μντ,ιόσυνον τού 'Εθνομάρτυ ^
με την ιστορικήν όρθογραφί'ΐ. πό
ση οίκονοιιία χρόνον θά εΐχατρ.
_____________________________σρϊς οί δασκάλοι στή δουλειό
σας;» «Γσο-,ς ?να 40 μέ 50 τοίς ε
ΕΚΑΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ «^όν», μοΓ- Λπάντησε. Κα'. αΰτό
τά χροΛο, θά τον χρησιμο.-τοιοΰ-
σαν τα σχολεΐα μας νά
. , πολιτ.κης σι^μαχιαν μέ τόν σουλ
Γ . ΚηουξΕ τον πό
, τ(Η(?ια(Ττο1 6λαοΐο(.
^
&
^
λίου.
δέν άρκεΐ μόνον ν ά
τά μάθον»ν. θά πρέπει να προ<~α ιθ!ήοουν καί· νά στήν ξωή τους. Τουτο δμωζ .ισο ϊιποθετει πολΐ ν,αλήν θέλησιν, δ κάμη δέ καί θυσίες, ίδί<οε, τοΰ έγΐύίσμοΰ. Καί πρός τουτο όφείλουν νά ΐη τοΰν τήν βοήθειαν τοΰ θεοΰ, διά τι δ άΎθρωιπος είναι άδΰνατυ πλάομα. "Εχουν <5νάγκην χάοι- τόν στόλο, υπό τόν Τζώρτξης Διαμαντόπουλος, γυ πού γίνοντα, μάλιστα δλσ «αί πε «- , -ν ι , ιυν υα>οΐΛυ σνυΛυ, υ;ιυ ιυν νΐΑΐ,^Αν' < - τ-» . λ . Σμύρνης Χρυσοστόμον καί φεοντο φΕΟντόοο6ιτς Ούσα· !°ς τΟυ. τ- Γεν> Διευθνναο" το<1 (,'ΐσσοτερο άπαραίτητες, σέ τούτη ερέων Κληρικώιν, Στρατιωτικών κωφ, νά σιιμπολεμήση μέ τόν δ- νΛθυργείου Κοινωνχκίδν 'ΊΓίτηρ»; τήν σιίονι καί άγαπητοϋ τοίς πάσι χ. νΰομε. ποΰ δια καί Πολιτών, κατά τήν Μικρά ^™ ΤΤ1 1,*ΪΪ°1ΖΪ. Τ«<™ Διαμαντοπονλου, σιατικήν καταστροφήν. ι Έν συνεχεία θέλει τελεσθή τοι σάγιον καί κατάθεσις στβφάνου είς τόν άνδριάντα τοΰ 'Εθνομάς· χρόνο άλλαξογνώμησε. εις τον ανοριαντα τού Γ^ομαι; χρανο αΛ/_5υΎ»«,μ.Ρ,.. -^«-λμ %^'], ^ ^ μεγαλοπρεπεία πης, οί "Αγγλοι, οί Γάλλοι, την τυρος, (Κεντρική εϊσοβος τη: σΓ μέ τή Γαλλία κατα της Αγγλ! "τι1ν ε*κλη<πα τού Αγιον θωμά. ίδ.α στάση τηροΰνε στό παρόμοιο Πόλεως). άς καί κίνησε νά έκστρατεύση ΚΥΚΛΟΣ Ε. Π. Ε. ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1969 (Διαχειριστική Χρήσις 1)1 - 31)12)1969) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ι, Π άγιον Μεταφοριχά μέσα 60.664.— Μεΐον: άποσβ. παρελθ. χρήσ. 7.150.— Μείον: άποσβ. παρούσης" » φ33.— 13.983.— 14.879.— 7.074.— 10 597,80 .) 534.— Έπιπλα καί Σκεύη Μεΐον: άποσβ. παρελθ. χρήσ. 4.399.— Μεΐον: άποσβ. παρούσ, χρήσ. 2.675.— 'Εγκαταστάσεις Μεΐον: άποσ[Ι, παρελθ. χρήσ 2 261.— Μϊΐον: άποσβ. παροΰσ. χρήσ 1 27.°;— Μισθωτικά δικαιώματα 294,444.— Μβϊον: Αποσρ. ππρρλί*. χοήσ. 98.14Η.— ΜεΤον: άποσβ παρούσ. χρήσ 98 148.- 190.296 — Συμμετοχαί 2. Κυκλοφορούν Έμπορεύματα Πελάται Διάφοροι χρεωστικοί Λ)σμοί Γρ)τια παρά Τραπέζαις πρός είσπραξιν Γρομμάτια εΐσπρακτέα Γρομμάΐια ΐν καθυστερήσει « 3. Διαθέσιμον Ταμείον Τράπεζαι: Καταΰέσεις «'ίψρως 1969 52.681.— 7.805.- 7.063,80 !)8 148.- 1.083.455.— 1 249 152,80 290.579.- 221.367.- 199 401.- 235.648 — 107.220.- 600.146.— 1.654 361.— 143.939,70 40.453.— 184.392,70 1968 47.850.- 10.480.— 8.336.80 196 206. — 38Ο.ΟΟΟ.- 536.918.— 72.780.- 179.032.-- 210.700.- 434.810 - 29.840.— 298 041,20 11.648.- Λογ)σμυί Τάξεως Χρεωστικοί Γενικόν Σύνολον Σύνολον 3.087.906,50 2 416.732.- 100 ΟΟΟ. - — 3.187 906.50 2.416.732.- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Κεφάλαιον 'Εταιρικόν κκφάλπιον Μερίδια 21 Χ 10 ΟΟΟ Τακτικόν άποθεματικόν 'Υποχρεώσεις ίΐρομηθευταί 1!'69 210 ΟΟΟ.- 210X0».- 74.500.- 284 500.- ΙΙ.Γ,ΟΟ.- πού είχεν υπερπληρω- πρόΰλ.ημά τονς καί δς άφήσον- <ίή άσφυκτΐΑΐά άπό τόν πολύν με πιά τούς λαούς τής Μεσης καί έκλεκτά κόσμο των προσχε- καί τής "Απω Άνατολής. Καί κλημένων. Ή χαρά καί ευτυχία Θεωρεϊται τοομερή Ιρροσνλία, δν έ'λαμτιε στά πρόσοΜτα, τόσον των τολ.μήσει κανε',ς νά θίξη τύ «ταιι εύτυχών γονέων, όσον καΐ των ν$ ποϋ» αύτύ. ονύμφων: τό σοδαρό, ώραΐο χπΙ Λοιπόν, ΰπιος είδαμε, 0 Φιλή,ν ά·νδροπρείΐές τοΰ γαμβροΰ καΐ, τλ τας τό τό)4ΐ.τ)σε· άπαδεικΛ'ΰει καί φιλομειδές καί έξαιρετικά χαρκοι τουτο, μιά όίτωσβήΛοτε <1η*χική μένο τής νυμφης, πού προοιώνιξαν καί πνενματική παλ.ληκαριά, δια τήν σνμ€(ωσιν παντοτεινά εύτΐκχ. νοητική εΰρΰτητα καί μίαν σμένη καί άνέ'φελη, πρδνμοι ποΰ τα κρίσεοος. εδχονται μαζί μας δλοι οί πολυ- Νέος, άπλδς δάσκαλυς 494.243,65 221.500 — ' .ιληθείς φίλοι τής άγαπητής | κογενείας Διαμαντοπούλοι». στίς Διάφοροι πιστοβτιχοί Λογαριασμόν 565.097 — Γραμμάτια πληρωτεα Άσφαλιστιχοί όργανισμοί Φόροι πληρωτέοι Κέρδη π,)ός διάθεσιν Κέρϊ'η χρήσεως πρός διάθεσιν Κέρδη χρήσεοις είς Νέον 492.176.- 30.143.— 28.251.30 1 609.910,95 590,433. - 907.487.— 402.485 - 49 86 1 — 26.868,90 1.977.126,90 495,55 1.193.495.55 218.064 - 41,1.0 218.105. Κ) Σύνολον Αογ)σμοι Τάξεως Χρεωστιχοί Γενικόν Σύνολον 3 0-17.906,50 100.ΟΟΟ.— 3 187.906,50 2.416.732.— 2.416.732 — Γενικά ρξοδα Διοικήσεοις Άμοιβαί Προσωπιχοΰ Άμοιβαι τριτων Λοιπαί δαπάναι Άποσβέσεις έπισφαλών άπαιτήσ.ων Άποσβέσεις παγιων Κέρδη χρήσεο)ς Ανάλυσις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΝ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως» 1969 1968 395 528,10 3<)Ο,9Ι8,7Ο 1 433.686,50 1 048.990,90 <>Ρ.^91,- 45 444.—
23 145.— 101.929 30
17.950.— -
108.929.- 2.045 129,60 111.958.— 1.699 240.90
1.256.495,55
3.301.625,15
229.605,10
1.928.846-
Μικτόν κέρδος έξ έμπ) τοιν
Λοιπά έσοδα
Κέρδη προηγοΐ'μένης χρήσεως
2.286 063,20
1.015.520.85
1 530 636.-
398 210.—
41,10 3.301.625,15
1 928.846.-
3.301.625,15
ι 928.846.—
Ό Δισχειριοτής
λΑΡ. ΒΕΛΛΗΣ
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ
Κρατήσρις διά τακτικόν άποθε-
ματικόν Ν. 3190)55 63ΟΙ>Ο.~ 11.60(.—
"Εκτακτον Άποθεματικόν 1.193 495,55 218.064.—
Κέρδη είς νέον — 41,10
1.256 495.55 229 6Οδ,1Ο
"Εν Άγίω Ίωάννη Ρέντη τή 31 Μαρτίου 1970
Ό Λογιστής
Ε. ΤΣΟΠΑΝΑΚΟΣ
Κοινότηττες τής Άνατολής κα!
τής θοάχης, έ'ϊπσε αμεσσ τά
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΩΔΕΙΟΝ
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1919
1 Άνεγνωρισμένον υπό τοΰ Κράτους
ΑΘΗΝΑΙ — ΦΕΙΔΙΟΥ 3 — ΤΗΛ. 620.098
Γενική Διευθύντρια:
ΤΑΣΙΑ ΚΟΤΣΗΡΙΔΟΥ
Καλλιτεχνικός Διε'>θυντής:
ΑΝΤΙΟΧΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
Αί εγγραφαί καί τά μχθήμαΐα ήρχισαν
Πληροφορίαι καβ' εκάστην 9—1 καί 5—8
7<>ν ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
ΟΕΗ. Κ. ΠΑΠΑΪΟΑΙΙΝΟΥ
Κατακονζηνοΰ 2 καί Θεμισΐοκλέονς Π
(Οίκημα Σχολήν ΠαρνασοοΡ), τηλ. 6Ζ1-502
ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν
Συοτηματιχή Διδαακαλία Αγγλικών
έντός τοΰ Προγράμματος
Διά τάς εΐσαγωγικάς έξετάσεις είς την Ιην Γν
μνασΐου νίνονιαι καθ* εκάστην δωρεάν φροντι-
στηριακά ααθήματα.
Πληροφ. χαΐ εγγραφαί/ 9-2 μ.μ. χ αί 5-10 μ.μ.
άς, έλλην ικής γραμματείας, «ού
τή διΛάχτηκε κυρίοις άπό τόν ηι
τέρα τον, άφιέρωσε Ικτοτε *αι
ως τά ί5στερνά τού, τή ζωή το"
αί. δύο σκοπούς, ποΰ τοϋς πί—ϊυ
' σε καί τοΰς νπηρέτησρ σΑν άπο-
|' στολή: στή μελέτη τής σημε^ι
■νής γλώσσας τοϋ ελληνικόν λαοι!
στήν καττι,-τολΓμηση τής διγλοχτπι
άς καί στήν καλλιρργεια παράλ>?|
λα /«αί κοθιέρωση ενιαίον γλ.ΜΓ
σικοΰ όργανον καί γιά τ» ).Πιι
μας, 5πως τά Ρχονν ό7.οι οί ποο
πγμένοι λαοί, τοΰ κόσμον κσΐ Λού
δέ μιπορεΐ νό είναι Λλλο καί χλ
τά άδηριτη λογική, έπιστημονιχη,
δποψη, Λάρα ή γλώσσα, ποΰ μ|.
λά σημερα ό έλλ.ηνικός λαός.
ιΟ γόνιμος καί φωτεΐνός τρΛ
πος με τόν οποίον τΊπηρετησεν
την αποστόλη τοτ1, ή δλοχληςι,ιτι
κή σ' αυτήν άφοσίωσή τού, »α-
ταφαίνετ«ι άπά τό Ιργο τον: τη
δίΐσμη «Γοαμματική τής ΡοψΗ-
κης Γλοκτσας», τοΰς τρρ£; ι0-
μονς τής «'Ελληνιχής Γλοισβο-
γνωσίας καί Γλωσσογραφίας»,
τήν πληθώρα των αρθριον χαί
των άλλον σχετικών δημοσιρνμά
τοιν αντοϋ σέ .-τεριοδικά, σέ Ι-
φηιιερίΐδες κα', στά έγχι-κλοπαιβι
χά λεξικά.
Ό Φιλήντας ήταν δμως χαί
μιά δαθντέρα εύαίσθητη Ιδιοσι>γ-
κρασΐα' σέ τουτο όφείλοιτμε χαί
τά λ.ογοτεχνικά τον κείμενα' την
.ΤΓΐΓ,τική στ'λ.λογή τού «Όχτά
6ες», τό μυθιστόρημά τού «Τα-
αριιίνα», τά διηγήματά τού «Παι
διον "Εοοιτες», το όδοιποοιχό
«Στά Βοννά τής Χαλκιδικής»
τίς «Άνατολίτικες Ίστορίες» τον.
Δυά λόγια θειορώ άκόμη σχό-
πιμο νά προσθέσω καί γιά έ'να αλ
λο σχετικό θέμα· ποιό ήταν τό
πραγματικό τού δνομα' Φιλήν¬
τα: ή Φιλανθίδης. Πολλοί νοαί-
ζονν πώ: τό «Φιλήντας» είναι
ψευδώνυμο. Αϋτό δίχεται καί ό
Ι. Παπαδασιλείου στήν έπιστολή
τού στό «Βήαα» ποΰ προανέφρ-
ρα καθώς καΐ, ό κ. Κυριάκος Ντε
λόαουλος στό διδλίο τον «Φιλολο
γικά ψευδάΜμα» καί αλλοι δ¬
πως δ κ.
II.
Μαρκάκης στή «Βι
6λιογρα<ρία τοθ Νουμα». Καβώς λοιπόν £χω σημεκόσει χαί άλλοτε (περ. «Νέα 'Εστία» 194!) σελ. 1155) χαί όπως εΓχα άκοίΌει πολλές ςρορές άπό τδν άξέχαστο φίλο μου, τό οΐκογενει ακό τον δνυμα ήταν πραγματικά «Φιλήντας^' τό έτνμολογουσε μά λιστα, ενθνμοϋμαι, άπό τό «φιλίν τα» ή «φιλίντε», Ρνα εϋδος πιιρο- δόλον δπλου των μέσων τοϋ πε ραοχιενον αίώνα. Ό πατέρας τον όμο)ς βάον.αλος μέ έξαιρετική εΰ ρυμάθεια, τόν άναφέραμε χαί προηγοΐ'μένιος, άλλά καΐ μέ τρο μερή άρχιιομανία, έπειδή τοδ φάνηκε πόις τδ «Φιλήντας» αύτδ ήταν πολύ «χυβαίο» θίλησε ν ά τό εξαρχαϋση' τέτοια δλλΛχηε περιστατιΐίά, ϊχομεν καί πολλά άλλα" καί τότε δρήκΐ καί τό έ¬ καμε «Φιλανθίδης». Συνεπως ·ψευ δώνΐ'μο μποροΰμε νά πουμϊ είναι τό «Φιλανθίδης» καί δχι τδ «Φι- λήντας>. Πάντως τά παιδία τού
τά εγρα·ψε στό σχολειό μέ τό
καινονριο αύτό δνομα καί μ'
αύτό πήρε κιόλας τδ χαρτί τού
άπό τό διδασκαλείω τής θεσσα-
λονίΑΤΐς καί δ γιός τού Μενέλα¬
ος (Μένος). Βέ6αια ό τίλευταΐ
ος αύτάς μόλ.ις άνδρώβηκε καί
κατάλαδε τό σιιιστό καί δρχισρ
νά άνακατεύεται καί /ιέ τα γλωσ
σιχά καΐ, γλωσσολογικά, γύρισρ
στό πραγματιχό τού οΐκογρνπακά
τού δνομα, πού τόσο κιόλας τδ
τιμηθΒ.
Τό «Φιλαν ΘΓδης» τό χράτησε ό
άδελφός τού Τζώντϊης (Γ. Φι¬
λανθίδης) «τοιητής» κι' αύτός.
'Τπάρχει μάλιστα πάνιο σ' αύτο
κι' έ'να πολ.ύ χαραχτηρισΐικό χαί
νύστιμο περιστατικό άνάμεσα στά
δυά άδέλφια. Καί ό Τζώρτζης,
ΰταν Λρχισε ν ά δημοσιεΰη στί
χονς, τονς ύ.τέγραΐτε κι' πΰτό;
μέ τδ «Φιλήντας». Ό Μένος,
πού δσο κι' αν ήταν, δπως είπη
με, ή άξία τού καί τό ταλέντο
ή γλοκτσολογία, είχε πιεζόμενος
κα·, άπό την εύαισθησία τού, κα'ι
τήν άδυναμία τής στιχουργίαε
καΐ γιά νά μή γίνεται συγχύση,
τόν παρώτρυνε καί κατόρθοκτε
καί ετεισε τον άδελφό τού, νά
κρατήση τά άρχαιοπρεπέστατο ί
νομα ποΰ είχε δΐαλέξει γιά ο'ιχγ
γενειακό τους ό πατερας τονς·
Κα', Ινας μικρός ουμπιρασμπ
τιχός έπίλογος: ΟΊ περιπτώσεις,
αΰτές μνήμης, δίνονν 6έ6αια την
άφορμή, σ' έμάς τοΰς παλιούς νσ
θιιμηθοϋμε φίλονς άγαπημένου:
κ.αί αξιονς "Εΐλληνρς, άποόλέπουν
δμω; χαί σέ χάτι δλλο χρήβίμι
Ιδίως γιά τούς νεωτέρονς μα*
τοΰς πληροφοροΰν γιά μερικοΰ.
προγόνους το,ν στούς όποίονς ί
φείλουν καί αύτοι, άνιάλογα τί(.
πνενματικές καί πολιτιστικές <"» σεις γιά τή δική τους πρόοδο χ" αναπτύξη κιι), τούς όποίονς Εχον καί αύτοι ύποχρέωση καί νά τη έκτιμοϋν καί νά τονς εύγνοψ νοΰν. ΝΙΚΌΣ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ-
ΤΗΣ ΑΝΑΤΘΑΙΚΗ- ΒΡΑΚΗΣ
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
έ.ά. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ
Ύποσχραιιήγου
Συνένεια έκ τοϋ ποοηγουαένου «ΐ'τά πεοιοχών τής Ροαδεβτοΰ καί
Σί, άπάστασι 2 περίπου χιλιομ. Κεσσάνης, έλεγον «Σιλιορίν γι-
πάνο) άπύ ιιιά ψηλή παραθαλάσ- «ονοτοθ. Τεκίρ Νταγίν καραιου-
βια τοποθρσία. καττάφΐ'τη άπύ με ί,λαρί, Ούτσμανίν (Λυδημίον) *ι
γάλ.α .τλατάνια κα). μέ πολλά κρΰα ζλαρι, Μυργεφετίλ κεραμ«τλερί,
νρρά, ύπήρχε τό Μοναστηρι τοϋ Ίντζέκοϊν, χαβασί, Μαλαγαρίν
Άγίου Γεώργιον μέ μεγάλο ξε-' χαλβααί».
νώνα, στά όωμάτια τού όποίου Ε- δηλαδή: Τό γιαοΰρτι τής Συλη
μεναν τίι καλοκαϊρι μέ σχετικό έ- Γ,ρίας, τα καρποΰζια τής Ραιδε-
νοίκιθ, πολλοί προσκυνηταί.
<ττοϋ. τα χορίτσια τοϋ Αύδημίου, ΕΙχε νιά δύο δημοτικά σχολεϊα τα κεραμύδια τοϋ Μυρίοφύτον. τώ τό Λϋδήιιΐ/Ο. "Κνα αρρενων 6τΛ-' ^λϊμα τοΰ Ίντζέκιοϊ, ό χαλβάί ξιο, τοΰ οποίον επί πολλά χρόνια των Μαλγάρων. διετέλ'ίϊε διευθυντάς ό περίψημος Μετά ά»πό την επί μέρους λρ- δάσκολος Ιωάννης Δοόσος, ό ό· ριγραςρή των προαναφεριθεισών ποίος καταγό-ταν άπό τό γει.το·ν>, κυριώτερον πόλειυν των Γανοχω
κό χωριύ Μηλιώ καί ήταν άπόφοι «ΐ(ΐ>·ν, σννεχίξω την περιγραφή ού¬
τος τής Μεγάλης τοΓ' Γένυυς των ατ'ο σύνολό τους.
Σχολής καί ό οποίος άργότερα
σι-ιούδασε η 1γ
Σχολή τού Πανεπιστημίου Άθη χονζ% τήν
ώ ί ά έθ
Τά Γαν(-χωρα φηιμιζάταν γιό
καί στή Φιλοσοφική την ι1Ργ(ίλη έμπορική νανηλία
νών νοί εγινε γενικάς έπιθεωρη
χον
κώ
των γΡίοργ..
κτηνοτροφιΐκων
κών> κτηοτροφιΐκων %η άμπ
τής Μέσης Έκπαιδεύσεως. Καί λουργι,κιον προΐόντων, την σηρο-
ενα θηλέων έπίσης 6τάξιο τοϋ [ ^ 6ιοτεχνία των μεγά-
καί ιδιαιτέρα
{—50βχα Χρα-
ενα θηλέων, έπίσης 6τάξιο, τοϋ τρΟψ[α
οποίον διενθΰντρια όιετέλεσε ή ^ωγ
Άργνρώ Άρώπογλου, άπόΐροιτος , για
τής Παιώαγωγικής Άκαδημίας σια
Έπιβατών, ή όβτοία ΐδρυσε καί τό
γυναικεϊο σύλλογο Αύδημίου, την
«Άιιιλλα». Φυσικά τό Αύδήμι εΐ-
χρ καί σύλλογο άνδοών. Ι
"Ετσι:
Τό Μνριόφυτο καί ό Γάνος καί
τέ μικρότερη κλίμακα ή Περισπά
σις καί ή Χώρα εΙχα άκμάξουσα
ίμπορική ναυτιλία, της οποίας
Τό Αύδήαι ήταν άπό τα ώραιό χα()άβια' ώργωναν ολα= τά πελάγη
τεοιι χωρία των Γανοχώρων καί καί τ'ις θάλασισες πού περιέβαλ-
' ύό δ ί ί Γώ
α
γι' ούτό δπιος καί οί Γανιώτες λβν
Γ
τοτε
Όβωμανική
τόν Γάνο, οί Αύδημιωτες τό λέ- Αύτοκρατορία, άπό τή Μαύρη Θά
γανε ιιι*οό Παρίσι. Ήταν δέ άρ- λα(Τ<Ια ως τ^ |σχατιές τής Μεσο- κετά ρκτεταμένο στίς δύο πλευ- γει'ου ©αΑόχκτης. 2 τοΰς χρόνους ρές τής χαράδρας καί ηταν γνω- ίης Ελληνικάς Έπαναιττάσεως στή ή φοάσις έκείνη πού ΰλοποι- ίοΰ ι82ΐ( μονάιχα τό Μυριόφυτο οΰσε την χωρογραφιχή διάρθρω- οι^θετε περί τά 180 μικρά καί σι τής Μητροπόλεως Γάνου καί ^ν^ πλοία> μ£ τα δποΐα Χνΰ[.
Χώρας, πού ϊλεγε: «Γάνος, Χώρα ί)ς νινοταν „{ μεταφορές τοΰ ρι»
καί τά μισό τ' Αύδήμι». ι ύαίοΰ σίτον ^ τα λ,μάνια τη·£
ΟΙ κάτοιοίοι τοΰ Αΰβημίου, δρα Μαύρης Θαλάσσας στά λ.μάνια
στήοιοι καί φιλοπρόοδον άνέδει- ^, Μεσόγειον». Σ>τ1ς ναυτιλια-
ξαν πολλούς επιστήμονας καί έ- χές ίκείνες επιχείρησις τού Μν·
πιχειρηματίΓς, δπως θά άναφέρω ρι(κΓυτου ?χονν ^ν αρχή Τονς
πιο κατω. ^ σήμερα άκμάζουσ'ες δμοειβεΐς
Τό Αύδήμι ήταν όνομαστό γιά «*—χειρήρεις στήνι 'Ελλάβα, 9πο>ζ
τά ομορφα κορύτσια τού. Οί Τοϋρ ή «Πατριοντικιή ΆτμοπλοΓα»^ ήι
κοι γιά νά χαρακτηρίβουν ώρισιιέ «ΆΤμοπλοία» τοΰ έφοπλιστοΰ Μο
να ποοιύντσ ή Ιδιότητος των Γα- νδίπ κ. δ.
νοχώροιν καί των γειτονικων μέ ( Συνεχίζΐται)
Ο κ. Π. ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ
Άςρίκετο είς Κΰπρον καί α¬
νέλαβε καθήν.οντΓα είς τό Κέντρον
'Επκττημονι.κώΛ· 'Εοει^νών ό "Ελ¬
λην Τουρκολάγος κ. Παΰλος Χιδί
οογλου τοΰ ΠαΛΐεπκττημίου τής
Βόννης. Είς τόν ·κ. Χιδίρογλου ά-
ή αποστόλη τής κατατά|ε
(ος ιμελέιτης καί εκβάσεως των ό
θωμανικών εγγράφων των άρχεί-
ον τοΰ Κέντρου 'Βπκΐτημοννκών
'Ερευνών, ιτων σχετιζοιμένων πρός
την περίοδον τής ΚητρΜΜίής Ί-
στορίας.
Διά τής τΊοθετήσριος τής Τοχ»ρ
κ.ολογικής ερεύνης έγκαινιάζεται
ιιία νέα κατεύθυνσι.ς σπουδών έν
Κύπρφ, τεάνουσα είς τήΛ' δηιμιοτ'ρ
γίαν έν τή Νήσω, Κέντρον Άνκ
ταλικών Σπουδων. Ή δημιουργίΐ'
έκεϊσε ώς ή πλέον έπείγουσα
έπκπτημονική άνάγκη τής 'Ελλη-
νΐκ.ής Έπιστήιμης, ή δέ Κύπρος
ώς τό προίκρορώτερον ίδαφος διά
τήι' άνάίΐτυ'ξ.ιν των "Ανατολικώς
σπουδών.
ΤονΙζεται Ιδιαΐιτέρϋ)ς, τι ή άμε¬
σος χρήσις των όθωμανικων πη-'
γών θά απαλλάξη τούς Κυπρίο»'ς
έπκηήιαονιας της μέχρι τοΰδε έ-
ξαρτή<τεο)ς αυτών ίν. των ξένων έπιιττημόνιον είς ό',τι άφορό; την ί<ττορΐί(ήί' (μελέτην των σχέσεων Έλ-λήνων καΐ, Τούρκων καί βά έ- -ιιτρέψη <τυνάμα την διαλεύκανσιν πλεί«ηο)ν Ιστορι/κών ξηττΐμάτων, τά όίτοία, ή έλλειψις άμέσου γνώ (Τέως των όθωμανικων έγγράφΐον /κίθθίστα σκοτηνά σημεΐα τής ε- θνιικής Ιστορίας. Ο Κ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΩΦΟΥ Ό φίλος κα; συν«ργ«τη^ μας ν.. Δ. Κοχροϋ άπο τό Άνδραμύττι όν τής Μ. Άσίας έκδότης τί|ς Ι στορίας τής Γενετείρας τθυ τό «Άνόραιι,υΓττηνά», πού διαμέ- νει χράνια πολλά είς 'Αμμόχΐ'ν στον τής Κύπρου, ήλθε γτά λί- γες ήμέρες είς Άΐθήνας γιά νΛ έπι«(κεφθτ) την οΐκογένεια τής κόρης τού Κυρίας Τάσσου Λού- κου Άρχιτέκτονος καί δλλους συγγενείς, απλούς καί τας τού. Πολυσυζήτητον θέμα τί(ς έποχής ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ Σειρά άρθρων τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ τος, πολλής προσευχ-ής χαί της τής Άγίας Γοαφής. έκ τού προηγουμβνου) 'Ενώ ή τελειότης ευρίσκεται <πήν ψυχή, στήν καθαοή ζωή, ΟΛΟτε καί ή άγαπη είναι ά- Ληθινή. Άληθινή 6έ άγάπη δέν ιΐναι ή φλογερή άγάπη. Αυτίι ψνχραίνετΓοα γρτιγορα κοά μΛορίϊ νά μετατραβΐή είς μϊσος. "Οβκος όνάδει σθύνει καί γρήγορα. Ή άληθινί, άγάπη 6ασίζεται οτην έκτίμηισι, τάν «εΐβασμό χα'ι ιό ενδιαφέρον τού ενός πρός τον άλλον. Δέν αποβλέπει είς ί' λικά σιαιφέροντα, άλλά στό κα λο καί τήν έπιτυχία ΐοΰ αλλονι. 'Κάν ύπάοχη ίΐιραγμ.αιτιν.ή άγά- π-η, είναι δυνατόν αί έλλείψεΐΓ τοΐ> χαρΐΐκτήρος νά διορθιοθοϋν
Άλλά Ο'ά πρέπει πρός τοντυ
ν ά σΐΛ'ηθίσουν οί
νοι νά κάμΛθυν τίς παρατηρήσειε
των μέ τό χαμόγειλο πάντοτρ χαί
δχι- μέ άπότοιμο κα), σκληρό τού
λ».
Είναι βεβαίως πολύ σωστήν ό
τι στην ζο>ή δέν πρέπει νά ζητοΰ
με πάρα πολλά. Ή κοινή λονι
κή μάς ύπαγο&εύεν νά είμεθα ιιε
τριοΛα'θεϊς στίς αξιώσεις μας,
διό,-ΐι οί τέλετοι δνθοωποι
π-ολύ σντάνιο*, Δέν Ιχουν πληιι-
τούς δρόμους. Έν τού¬
τοις 5μως μεταξύ τού" τίηοτε
καί τού τελείου, ύπάρχει τό κάτι.
'Τπάρχει Εστοο καί τδ «μίνιμτη«ιι»
των Λρετών. Άλλά τό σπουδαιο
τερο άλων, νοιμίξαμε, πού πρέπη
νά οτροσέξουν οί άρρα6ίοΛ·ιασιιέ-
νσι, είναι 5ν υπάρχη στόν ή
■ίιπο-ψηφία πνενματική ζωή. Λη
λαδή, αν υπάρχη Θρησκευτιχή η
«άλλον Χριστχανιβίή πίστις, Λη
λαδή, πίστις στόν Χρ«στόν. Τότ?
θά ύπάρχουν καί οί αλ
λες Χριστιανικέ€ άρχές κα),
τές. Τότε 6ά
6&6αιότ,ης
δτι ή <χυμ6£ωσίς τιον θά είναι μό νιμη κ.αϊ εύτνχισμένη. 2. Η ΜΝΗΣΤΈΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕ- ΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΠ Α Ρ Α· ΣΚΕΤΉΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑ ΜΟΝ. Ή μνηστεία Εχει ώς κυρίον σ>.ο
πό τόν γάμον.
Άλ.λ' σ γάμος ρ'πιβάλλπ κα
θήικοντα καί ά"νττίσ>τοι<χα δΐκαιώμα τα ποΰ άτοβλρπουν ·κυρίως στήν τε'κνογονίβι καί την άνατροφή των τέκνων, σΰμφωνα πρός εν¬ τολήν τοΰ Δημιουριγοΰ (Γένεσις α: 28). ΌφειΊλουν λοιπόν οί άρ ςαβωνιασμίνοι νά τά γνωρΐσουν αύτά τά καιθήΊκοντα, νά θοΰν Ιδία αί νέες, άπό την μη- τρρα των ή δλλα κατάλληλα προ σο>πα πού Ιχουν ιπνενμαιτιικότητα·
Ή αγνοια είναι ό χειρότερος
ονμβονλος. Ιδίως ώς πρός τά τύ
σον λεπτά άλλά καί ίωτικά
ιπράγματα. Κι' ϊχει πολύ δυσάρι
στα άιιτοτελέσματα είς όλην τήν
ζωην.
Είναι λοιπόν άνάγκη, όπως
οί άρραίκονιασμένοΊ μάθουν κα
θε τι ποί» Ιχει σχέσι μέ τον
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΐΣΐΛ/ένϊ·α ίκ τής 1ης σελίδος) "Ελληνες άπό διόχρυρα μέρη -τού
κουμέντα, άλλά σημεί(ι)μα άνιιιινή Βυζαντιαν.οΰ Κράτους, τής 'Κλ.
σεοιν, Οπερ συνεκροτήθη άίρ' ή, λάοος κιι'^ των νηοοον τοΰ ΑΙγαί-
ήσθάνθη συνειοητά (ήνδριόθη) υ μ ΤΙελάγονς, των Ίονίων, της
τήν ζωήν τήν οποίαν διήνυσιν ι/ Κρη,της, των Κυβήρων, αής 2ά-
λο τοΰ 1914 μέχρι τής Καταστρο μου καί τής Μντιλήνης, φειίγυν
φής τοϋ Τ922.
ρς άπό τίς πατρίδος των, πρός
3. ΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΜΕΝΟΙ
ΟΦΕΙΛΟΤΝ ΝΑ ΔΙΑΤΗ-
ΡΌΤΝΤΑΙ ΑΓΝΟΙ.
Ή μνηβαεία δέν δίδει κανίνα
τού ενός πρός τόν άλ
λ όν. Δέν ΰΕΐάρχει στό
όν γαμος {«πό δοκιμήν. Μιά τί
τοια ά,ντίληαΛς είναι άνήθιικη.
θα πρέπει λοιπόν νά λαμβάνων
ται δλες αί ποοφυλάξεις £κ μρ
ρους των γονέων άλλά καί γχ.
μί.ρους των Ιδίοιν των άρραδω-
νιαομένων, ώστρ νά διατηοοβν-
ται άγνοί.
Είναι περιττον ,κα}, νά τό είπον
με δτι σεξοναλικές σχέσιεις
ξΰ των άπαγορενονται, έφ' 15-
σον ό γάμος δέν έγινεν
δτι είς
«προοδευμένες» χώρες, Ιδία στΐιν
2 κανδινανίαν. δλα
κατά την περίοδο τής μνηστείαι;.
"Ισως καί είς μερικές αλλες. 'Λ
σχέτο>ς δμως μέ τήν Χριστιανι¬
κήν ήΊθικήν, ή ύαοία ρητως άπα
τέιτοί«ς αχέσεις
των άροαδωνιασμένων, τί θά γί
νη είς περίπτωσιν διαλύσεως τής
μνηστερας, εάν ύπάρξ,ουν σεξου
αλιικές σχέσει ς; Ποίος 6ά πληρ.·ί>
ση τα σ--ΐασμένα; Ασφαλώς; ή ά'
μυαλη καί άνυπόμονη νία,
Χρε<ά£ετα«. λοιπόν μ,ενάλτι σΰ ντσις σντΛς εκδηλώσει; αμοιβαίαν στοργής καί τρτ>φερότητος, [όϊ
ως ίίταν ή περίοδος τής
άς δέν είναι σνντομη.
Εάν τ' άοραθουνιασμένα κοοι
τσια. εγνώριζον τί τεραστία Ιω-
τική όρμή κρύβεται. στοΰς
τίον κα!, 5τι στήν
νεαρήν ηλικίαν καί μάλκττα υπο
τίς τόσον γεμάτες άπό
αν συνθήκρς. είναι έξαΐρετικΓ»
δύσν.ολη ή αΛτοκυριαρχία των αι
βθήσεων, ά£Ηΐ)αιλώ€. θ'
ώρισμένες άπεο*σκευηες των, ποϊι
δέν Φαντάξονται ρ'ις τί φοβερόν;
πειρασμοϋς παο<οτ)οΰν τούς μενους τίον καί τί συνίπειες μπο νά ϊχουν, Ιδί ς ώς :τοόί αντές τ',ς ίδιες. "Ας είναι λοιοτόν μάλλον αί σ/ΐ' ς αγγελοι των αγαπημένον των καί άς μή γίνωντα». ή αίτία Πάν δ,τι 0ά παρελάση κατά ' δε-λτίωσιν των σννθηκων τής ϊ>>-
τήν περιγραφήν καί ανάπτυξιν . ής Γων ή καί έίκπατριίόμενοι ύπή
τού σημειώματος περί των Βονρ- κοντες είς τάς πιρσεις των τότν
λΛν, αποτελεί υλικόν, τό οποίον κυρίαρχον, κατρφυγαν είς τά λι·
περισυνελέγη άπό τάς παιδικάς, οάλ.ιη τής Μ. Άσίας.
ίφηβιικάς καί άνβρικάς άναανή- Ι Ός μόνιμον τόπον διαμονής
σρις τον. Δέν άηοαελεί, λοιπόν, των οί ιΐρωτοι οΐκικηαΐ έξέλεξαν
ίπιστημονιο<όν σύγγραμμα. Συν- | τόν τόβτον ποΰ ενρ£ο"κετο νοτίο>ς
γραμμα καί Ιστορίαν περί Βονρ ι1]ς Σμύρνης, πλησίον των Άο-
λ.ων συνίγραψε ό έκλ.ρκτός φίλος χαίων Κλαζομενών ■χαί είς άπό-
καΐ λογοαέχνης χ. Ν. Μηλιώρης. στάσιν 5—6 χιλιόμετρον τής θα-
'Εγώ, άΐΛλώς, έξιστορώ καί γοά λάσσης, καί έκεί εκτισαν τά Βου.?
φο> σημείωμα, ποϋ παραδίοεται , λά.
μόνον διά τήν Ικανοποίησιν τών^ Τό υνομ« «Βουρλά», κατά μ'-
Τήκνων των Βονρλιωτων, καί, μά αν παράδοσιν, τά επήραν άπό τΛ
αψθονα χόρτα πού ήσαν (ρυτευ-
μένα έκεΐ, τά λϊγόμενα «βονρλπ·»,
και κατά την άλλην Λαράοοσι, τΛ
δνομα όφείλεται σέ ·κάποιο χωρία
τής Μάνης όνομαζόμενο «Βουρ·
λιές» πρό τής Σπάρτης, άπό Λ
οποίον έξεκίνησαν πολλοί Μανιά
τες.
(ΣυνεχίζεταΟ
έξεπατρί-
σθησαν, δτε άκόμη ϊΰρίσκοντο
είς πολύ νραράν ηλικίαν καί δέν
θά είχον τήν ευκαιρίαν ·νά πληρο-
φορηβοΰν τά τής πατρίδος το>ν,
χωρίς νά διαθέσουν μεγάλον χρό
νόν.
Ιον. θέσις. Πθΐν 450—ίίΟΟ
χρόνια, (ήτοι περ'^ τό 1472 μ.Χ.),
ΕΙΣ ΜΝΉΜΟΣΤΧΟΧ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Ό έφετεινός χρόνος μας ΰπο-
χρεώνει νά θυμηθοΰμε καί δυά
Μικρασιάτρς, πού σημειώσανε μιά
σημαντική πνειιματική δραστηριό-
τητα στή χώρα μας κατά τό έγγύ
τερον .-ΐαρρ>Λόν καί, άνάλογη ά-
πόίοση:
Τόν ποιητή "Αγγελο ΣηιμηριοΊ
τη, ποΰ γεννήιθηκε πρίν έκατό
χρόνια στό Δικελί των ήυτικων
Τοϋ κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
γλίοσσικύ δράμα των ίλληνάπον
λ(·ιν είθε πολΐι νορίς τί μργά/.ο
ραπόδιο ήταν ή διγλιοοσία γ,,,
λί" ί έ
τηΛ' νρολ(ΐία" καί .τιό πέρα γι,,
τό "Βθνος καθολικότερα' παυα
γοντας, σνιασταλτικός ;ΐράγματι
σέ κάθε σοϋαρή προσπαθεία γι0
τή δημιουογία ενός ίθνιχοϋ πνευ
ματικοΰ πα>.ιτισΐμοΰ, όπως άχρ(
6ώς τόν άξιώνει ή αρχαία έλλη
παραλίαν τής Μικράς Άσίας ( νίκη παράδοση· ποΰ νά θρίσκετα
κα'ι τύ γλιοσσολόγο Μένο Φιλήιν-
τα, ποΰ κΓ αύτός γεννήθηκε κ<ι τα τό 1870, «την Άρτάκη των μικρασιατικήν παραλίοη' τής Προ ποντίδας. Τό-ν "Αγγελο Σημηριώτη τόν στό ΰψος των σημερινων καιρών· ποϋ νά τείνη νά φτάση στό ίπί- πεδο τοΰ πνενματικοϋ πολιτισμοΠ τ<5ν άλλίον προηγμενιον /.αων τοΰ κόσμου. Προικισμένος καϊ. μ, ενα ίμφυ νά πειράζωνται μάλιστα νι» οιοΒανβυνεύει ή άγνότης των καίθώς έπίσης καί ή ψυχική «αί ήθιική των ύγεία, Λχόμη δέ κα! ί, φυσική των ΰγεία, τό τίον (ΣυνεχίξίταΟ ΕΘΝΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ Πρωτοδουλία τοΰ ρέχτου Δή¬ μαρχον κ. Α. Παπαβανασίου ό Δήμος Νέας Σμύρνης τέλει τήν Κυριακήν 27 Σεπτέμβριον έ·ϊ- Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ λΥΤΟΚΡλΤΟΡΙλ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίβος τα'ξί) των δυό, φανατι^α άλληλιΐ μισονμένων έτεροθρησκτον αύτο νοατοριων, δσπονβη Ιχθρότητα. Ή Όθωμανία βρισκότανε συνε- χώς κάτί» άπό τή ρωσική «Οαμό «λεια σπάθη> καί τό τέλος της
προμηνύετο άναπόφενκκτο. Τό δι
πλωματΐκό δόγμα τής άκεραιθτη-
τάς της ήταν άποθετικό πρόσχη-
μα, οί είρευρέτρς τού το έπικα-
λοΰντο γιά νά έμ-τοδίζουν τή Ρω
οια νά καρπωθή τά κέρδη τοΰ
όιαμελισμοϋ της. "Οταν θά Λρο-
ί>αλε τέτοιος κίνδυνος, καϊ 0ά προ
6αλε άπό στιγμή σέ στιγμή, θα
χύμιζαν δλοι νά συμμετάσχουν στή
μο-.ρασιά. Πόσο βέβαιο ήταν αύ-
οτ',ς Ίνδίες, μϊ άίτοτέλείτμα νΛ
άποδεκατιστοΰν τά πρτοτοπόρα >ο
θνμηθήκαμε άηό τίς Ιδιες αύτες το γλωσσικό ταλέντο, κάτοχος
στήλες, πρ',ν λ.ίγοΐ'ς μήνες μέ τήν καί σέ μεγάλο 6αθμό τής αρχαί
άφΌρμή τής συμπλ.ηρώσεοις εϊκο
σιπενταρτίας άπό τό θάνατό τον
κατά τό 1944.
Μέ συγκινηθή καί σι·α..·ΐάθρκιι
δς φρρονμε σήίχερπ τή μνήμη
μας στόν άλλον.
Γιά τό Μένο Φιλήντα ΰπήρξτιν
ν,αί δνά Λλλες άφορμές νά τόν
βνμηθοΰιιρ: μιά σχετική ίπιστο
λή τοΰ κ. Ίωάννη Παπαβασιλεί-
ου στήν εφημερίδα «Βήμα» ('Λ
θηνών) τής 5ης παρελθόντος Ί
ουνίου καί τά μικρά τεΰχος τον
κ. Φίλιππον Φάλμπου «Βι6λ.ιογρ«
φία φρανκοχιώτιχης φιλολογίας
" | ιποΰ ·κυκλοςρόρησε καί τουτο πρό
Εακικα οα»νταγματα, άπο κακουχι ^ ., > . ,,, ,
, ' , . , σφατα. Στην όλιγοοέλιβη, άλλα
ες και στερήσεις, στίς άπίραντες
στεππες, πρίν φθάσοιη· στά ϊνδι-
κ ά σΐ·νορα
Ή .έξθΜρρενική πολΐτεΐα ιον
κι' οί άπότοκρς των καθημερινήν
τού έξάψΓίον, άμφΐδολίες γιά την |
Λιανοητική τού ίσορροϊΐία, έξιόβη
σαν τό ίδιο τό στενό τού περιίαλ-
λον σέ συνο>μοτικό πρα|ΐκόπη.μι*,
κε άρχηνούς τό γηραιό παιδαγω-
γό τού κάμητα Νικήττα Πανΐν «αί
τόγ ίμπιστό τού στρατιωτικό διυι
κητή τής Πετρούτολης στρατηγό
κόμητα Πέτρο Λονβαβίικο Πάχλίν
όπιοοτθήΛοτε ίνδιαφρρονσα αυτή
έργαίτία τοΰ κ· Φάλμπου, άπόσπα
σμα κίΐτά τό πλείστον άπό τή
ίστορική τον μελέτη <Ό Φραγκο μαχαλάς τής Σμύρνης», πού κυ | κλοφόρησε έπίσης τελρυταίΐος στή τό μαρτνρείται άπό ίνα γράμμ" Οί σννωμότες, δαστζόμενοι στόν 1 μέ ήμερομηνία 16 Αυγουστον τού Λατοιωτισμό καί τήν έ'χεφροσν- 1789, πού ίστειλε ό στρατηγός, νη τοΰ Αλεξάνδρου, δέν 6ίσα<ι·) σειρά των έκδόσεων τής «'Κνο» σεως Σιινρναίο)ν>, πεοΐλ.αμδάνον
ται άοκετά δημοσιεί·ιι«τα, ά'ν<ι- φερόμενα σε· μίαν παλ.αιά σιηαςή πρόταση τοΰ Μένον Φιλήντα. Δή μοσυεύτηικε κατά τά 1929 στό .τρ ριοδικά «,Πρωτοποοία» καί άο,ιο- ρονσε τήν καθιέρωση τής λατι>ι
κης γραςτής. ποΰ κι' αυτή είναι,
ς σημειώνρται, άρχαιοελληνι-
— τα «φραγκοχιώτι-
ά-κόμη τότε, Ναπολέοη· Βονβπάρ- σην νά ζητήσουν την δγκρισή ιου
της στό Διευθυντήριο. Είχβ κατα- Ο νέος συγκατατέθηκε μέ λο~.>
λνσει τήν 'Ενρτική Δημοκρατία ψυχής ^τή καθαίρεση τοϋ πιιΐέ ί
κα» δηλ. — α
κατά πρακτικό, λι·σιτελή καί ρΰ
καλόν τρόπο, τό άκανθ'οδέσταϊο
κι' ίνω παραχώρησβ την πρωτεύ- ρα τού
τήν προϋπθ'θεση δι "„'
της όρθογρα<ριας ονισά της Βενιετία καί τίς αλλ.ρς δέν θά διέτρεχε κίνδυνο ή ζίοι'ι κτήσεις της στήν Αυστρία, έκρά- χυν. &ν καί ήταν βέΰαιος δτι >
τησε γιά τή Γαλλία τήν 'Επτά- όρος τού δέν επρόκειτο νά τη-
νητο. «Κατά τή γνώμη μοί1», ϊ- ρΐίθή.
γραφε, «τά νησιά αύτά άξίζουν,
για μάς περισσότερο άπό τήν Ί- ! 2.'τίς 12 Μαρτίοι· 1811, έπίθΓ,
ταλία. Γιατί επίκειται ή πτώση μο αύλι«ό ανακοινωθέν άνή,γγει/.ι
τοΰ Όθωμανικοΰ κράτονς κ«1 με χωρΙ,ς Λεριττές έξηγή,σεις, δτι «ή
τήν κατοχή τής 'Επτανήσου Θα Μεγαλειότης τού, ό Αΰτοκράτιιχ.ι
είμαστρ, δσο χρειάζεται, κοντά Πασών των Ρωσιών Παΰλος Α'
ίνα πρόδλημα, πού ταλανΐζει κυ
ριολε-κτικά, δχι μονάχα τά παιβιά
κσ1
? τοι'*
λονς άκόμη. δς τό όαολογήσου-
μ?·
Γιά νά φανή, πόσο οδσιαστική
η εστοι άξιοπρόσεχτη, ρΤναι κα!
σήμερα άκόμη ή γνώμη αυτή
τοΰ Φιλήντο, προσθίτο) καί του¬
το. Ρωτονσα κάποτε ενα φίλο
μου, ιέκπαιδευτι·κό
πολνεαή
νά έξασφαλίσωμε τό μερίδιο Λου ριον».
μάς άναλ.ογεϊ άπό τόν διαμελιβμο
τους». |
Εκείνη ακριβώς τήν
ρη στιγμή γιά τή λύση τοΰ Άνιΐ-
τολι«οΰ ζητήματος, ό Παΰλος Α Ι
οννωμολόγησε, στό πεϊσμα τή: '
1 κα1 δ ^ 9.3Ο π.μ. έν τω Καθ*
μο, τόσον άπο ςτν^ολογ.,κής. Γ»- ^^ Ναώ χ-ς ·Αγ(ας φωτει^.
- καί άπό ηθικής απόψεως, έν . „„,.„ ^^ έτήσΜ)ν .Αρχΐερ«τι τανο
Τ"^ ;ΐφΤΐ:°°^ν! Μντ,ιόσυνον τού 'Εθνομάρτυ ^
με την ιστορικήν όρθογραφί'ΐ. πό
ση οίκονοιιία χρόνον θά εΐχατρ.
_____________________________σρϊς οί δασκάλοι στή δουλειό
σας;» «Γσο-,ς ?να 40 μέ 50 τοίς ε
ΕΚΑΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ «^όν», μοΓ- Λπάντησε. Κα'. αΰτό
τά χροΛο, θά τον χρησιμο.-τοιοΰ-
σαν τα σχολεΐα μας νά
. , πολιτ.κης σι^μαχιαν μέ τόν σουλ
Γ . ΚηουξΕ τον πό
, τ(Η(?ια(Ττο1 6λαοΐο(.
^
&
^
λίου.
δέν άρκεΐ μόνον ν ά
τά μάθον»ν. θά πρέπει να προ<~α ιθ!ήοουν καί· νά στήν ξωή τους. Τουτο δμωζ .ισο ϊιποθετει πολΐ ν,αλήν θέλησιν, δ κάμη δέ καί θυσίες, ίδί<οε, τοΰ έγΐύίσμοΰ. Καί πρός τουτο όφείλουν νά ΐη τοΰν τήν βοήθειαν τοΰ θεοΰ, διά τι δ άΎθρωιπος είναι άδΰνατυ πλάομα. "Εχουν <5νάγκην χάοι- τόν στόλο, υπό τόν Τζώρτξης Διαμαντόπουλος, γυ πού γίνοντα, μάλιστα δλσ «αί πε «- , -ν ι , ιυν υα>οΐΛυ σνυΛυ, υ;ιυ ιυν νΐΑΐ,^Αν' < - τ-» . λ . Σμύρνης Χρυσοστόμον καί φεοντο φΕΟντόοο6ιτς Ούσα· !°ς τΟυ. τ- Γεν> Διευθνναο" το<1 (,'ΐσσοτερο άπαραίτητες, σέ τούτη ερέων Κληρικώιν, Στρατιωτικών κωφ, νά σιιμπολεμήση μέ τόν δ- νΛθυργείου Κοινωνχκίδν 'ΊΓίτηρ»; τήν σιίονι καί άγαπητοϋ τοίς πάσι χ. νΰομε. ποΰ δια καί Πολιτών, κατά τήν Μικρά ^™ ΤΤ1 1,*ΪΪ°1ΖΪ. Τ«<™ Διαμαντοπονλου, σιατικήν καταστροφήν. ι Έν συνεχεία θέλει τελεσθή τοι σάγιον καί κατάθεσις στβφάνου είς τόν άνδριάντα τοΰ 'Εθνομάς· χρόνο άλλαξογνώμησε. εις τον ανοριαντα τού Γ^ομαι; χρανο αΛ/_5υΎ»«,μ.Ρ,.. -^«-λμ %^'], ^ ^ μεγαλοπρεπεία πης, οί "Αγγλοι, οί Γάλλοι, την τυρος, (Κεντρική εϊσοβος τη: σΓ μέ τή Γαλλία κατα της Αγγλ! "τι1ν ε*κλη<πα τού Αγιον θωμά. ίδ.α στάση τηροΰνε στό παρόμοιο Πόλεως). άς καί κίνησε νά έκστρατεύση ΚΥΚΛΟΣ Ε. Π. Ε. ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1969 (Διαχειριστική Χρήσις 1)1 - 31)12)1969) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ι, Π άγιον Μεταφοριχά μέσα 60.664.— Μεΐον: άποσβ. παρελθ. χρήσ. 7.150.— Μείον: άποσβ. παρούσης" » φ33.— 13.983.— 14.879.— 7.074.— 10 597,80 .) 534.— Έπιπλα καί Σκεύη Μεΐον: άποσβ. παρελθ. χρήσ. 4.399.— Μεΐον: άποσβ. παρούσ, χρήσ. 2.675.— 'Εγκαταστάσεις Μεΐον: άποσ[Ι, παρελθ. χρήσ 2 261.— Μϊΐον: άποσβ. παροΰσ. χρήσ 1 27.°;— Μισθωτικά δικαιώματα 294,444.— Μβϊον: Αποσρ. ππρρλί*. χοήσ. 98.14Η.— ΜεΤον: άποσβ παρούσ. χρήσ 98 148.- 190.296 — Συμμετοχαί 2. Κυκλοφορούν Έμπορεύματα Πελάται Διάφοροι χρεωστικοί Λ)σμοί Γρ)τια παρά Τραπέζαις πρός είσπραξιν Γρομμάτια εΐσπρακτέα Γρομμάΐια ΐν καθυστερήσει « 3. Διαθέσιμον Ταμείον Τράπεζαι: Καταΰέσεις «'ίψρως 1969 52.681.— 7.805.- 7.063,80 !)8 148.- 1.083.455.— 1 249 152,80 290.579.- 221.367.- 199 401.- 235.648 — 107.220.- 600.146.— 1.654 361.— 143.939,70 40.453.— 184.392,70 1968 47.850.- 10.480.— 8.336.80 196 206. — 38Ο.ΟΟΟ.- 536.918.— 72.780.- 179.032.-- 210.700.- 434.810 - 29.840.— 298 041,20 11.648.- Λογ)σμυί Τάξεως Χρεωστικοί Γενικόν Σύνολον Σύνολον 3.087.906,50 2 416.732.- 100 ΟΟΟ. - — 3.187 906.50 2.416.732.- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Κεφάλαιον 'Εταιρικόν κκφάλπιον Μερίδια 21 Χ 10 ΟΟΟ Τακτικόν άποθεματικόν 'Υποχρεώσεις ίΐρομηθευταί 1!'69 210 ΟΟΟ.- 210X0».- 74.500.- 284 500.- ΙΙ.Γ,ΟΟ.- πού είχεν υπερπληρω- πρόΰλ.ημά τονς καί δς άφήσον- <ίή άσφυκτΐΑΐά άπό τόν πολύν με πιά τούς λαούς τής Μεσης καί έκλεκτά κόσμο των προσχε- καί τής "Απω Άνατολής. Καί κλημένων. Ή χαρά καί ευτυχία Θεωρεϊται τοομερή Ιρροσνλία, δν έ'λαμτιε στά πρόσοΜτα, τόσον των τολ.μήσει κανε',ς νά θίξη τύ «ταιι εύτυχών γονέων, όσον καΐ των ν$ ποϋ» αύτύ. ονύμφων: τό σοδαρό, ώραΐο χπΙ Λοιπόν, ΰπιος είδαμε, 0 Φιλή,ν ά·νδροπρείΐές τοΰ γαμβροΰ καΐ, τλ τας τό τό)4ΐ.τ)σε· άπαδεικΛ'ΰει καί φιλομειδές καί έξαιρετικά χαρκοι τουτο, μιά όίτωσβήΛοτε <1η*χική μένο τής νυμφης, πού προοιώνιξαν καί πνενματική παλ.ληκαριά, δια τήν σνμ€(ωσιν παντοτεινά εύτΐκχ. νοητική εΰρΰτητα καί μίαν σμένη καί άνέ'φελη, πρδνμοι ποΰ τα κρίσεοος. εδχονται μαζί μας δλοι οί πολυ- Νέος, άπλδς δάσκαλυς 494.243,65 221.500 — ' .ιληθείς φίλοι τής άγαπητής | κογενείας Διαμαντοπούλοι». στίς Διάφοροι πιστοβτιχοί Λογαριασμόν 565.097 — Γραμμάτια πληρωτεα Άσφαλιστιχοί όργανισμοί Φόροι πληρωτέοι Κέρδη π,)ός διάθεσιν Κέρϊ'η χρήσεως πρός διάθεσιν Κέρδη χρήσεοις είς Νέον 492.176.- 30.143.— 28.251.30 1 609.910,95 590,433. - 907.487.— 402.485 - 49 86 1 — 26.868,90 1.977.126,90 495,55 1.193.495.55 218.064 - 41,1.0 218.105. Κ) Σύνολον Αογ)σμοι Τάξεως Χρεωστιχοί Γενικόν Σύνολον 3 0-17.906,50 100.ΟΟΟ.— 3 187.906,50 2.416.732.— 2.416.732 — Γενικά ρξοδα Διοικήσεοις Άμοιβαί Προσωπιχοΰ Άμοιβαι τριτων Λοιπαί δαπάναι Άποσβέσεις έπισφαλών άπαιτήσ.ων Άποσβέσεις παγιων Κέρδη χρήσεο)ς Ανάλυσις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΝ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως» 1969 1968 395 528,10 3<)Ο,9Ι8,7Ο 1 433.686,50 1 048.990,90 <>Ρ.^91,- 45 444.—
23 145.— 101.929 30
17.950.— -
108.929.- 2.045 129,60 111.958.— 1.699 240.90
1.256.495,55
3.301.625,15
229.605,10
1.928.846-
Μικτόν κέρδος έξ έμπ) τοιν
Λοιπά έσοδα
Κέρδη προηγοΐ'μένης χρήσεως
2.286 063,20
1.015.520.85
1 530 636.-
398 210.—
41,10 3.301.625,15
1 928.846.-
3.301.625,15
ι 928.846.—
Ό Δισχειριοτής
λΑΡ. ΒΕΛΛΗΣ
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ
Κρατήσρις διά τακτικόν άποθε-
ματικόν Ν. 3190)55 63ΟΙ>Ο.~ 11.60(.—
"Εκτακτον Άποθεματικόν 1.193 495,55 218.064.—
Κέρδη είς νέον — 41,10
1.256 495.55 229 6Οδ,1Ο
"Εν Άγίω Ίωάννη Ρέντη τή 31 Μαρτίου 1970
Ό Λογιστής
Ε. ΤΣΟΠΑΝΑΚΟΣ
Κοινότηττες τής Άνατολής κα!
τής θοάχης, έ'ϊπσε αμεσσ τά
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΩΔΕΙΟΝ
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1919
1 Άνεγνωρισμένον υπό τοΰ Κράτους
ΑΘΗΝΑΙ — ΦΕΙΔΙΟΥ 3 — ΤΗΛ. 620.098
Γενική Διευθύντρια:
ΤΑΣΙΑ ΚΟΤΣΗΡΙΔΟΥ
Καλλιτεχνικός Διε'>θυντής:
ΑΝΤΙΟΧΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
Αί εγγραφαί καί τά μχθήμαΐα ήρχισαν
Πληροφορίαι καβ' εκάστην 9—1 καί 5—8
7<>ν ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
ΟΕΗ. Κ. ΠΑΠΑΪΟΑΙΙΝΟΥ
Κατακονζηνοΰ 2 καί Θεμισΐοκλέονς Π
(Οίκημα Σχολήν ΠαρνασοοΡ), τηλ. 6Ζ1-502
ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν
Συοτηματιχή Διδαακαλία Αγγλικών
έντός τοΰ Προγράμματος
Διά τάς εΐσαγωγικάς έξετάσεις είς την Ιην Γν
μνασΐου νίνονιαι καθ* εκάστην δωρεάν φροντι-
στηριακά ααθήματα.
Πληροφ. χαΐ εγγραφαί/ 9-2 μ.μ. χ αί 5-10 μ.μ.
άς, έλλην ικής γραμματείας, «ού
τή διΛάχτηκε κυρίοις άπό τόν ηι
τέρα τον, άφιέρωσε Ικτοτε *αι
ως τά ί5στερνά τού, τή ζωή το"
αί. δύο σκοπούς, ποΰ τοϋς πί—ϊυ
' σε καί τοΰς νπηρέτησρ σΑν άπο-
|' στολή: στή μελέτη τής σημε^ι
■νής γλώσσας τοϋ ελληνικόν λαοι!
στήν καττι,-τολΓμηση τής διγλοχτπι
άς καί στήν καλλιρργεια παράλ>?|
λα /«αί κοθιέρωση ενιαίον γλ.ΜΓ
σικοΰ όργανον καί γιά τ» ).Πιι
μας, 5πως τά Ρχονν ό7.οι οί ποο
πγμένοι λαοί, τοΰ κόσμον κσΐ Λού
δέ μιπορεΐ νό είναι Λλλο καί χλ
τά άδηριτη λογική, έπιστημονιχη,
δποψη, Λάρα ή γλώσσα, ποΰ μ|.
λά σημερα ό έλλ.ηνικός λαός.
ιΟ γόνιμος καί φωτεΐνός τρΛ
πος με τόν οποίον τΊπηρετησεν
την αποστόλη τοτ1, ή δλοχληςι,ιτι
κή σ' αυτήν άφοσίωσή τού, »α-
ταφαίνετ«ι άπά τό Ιργο τον: τη
δίΐσμη «Γοαμματική τής ΡοψΗ-
κης Γλοκτσας», τοΰς τρρ£; ι0-
μονς τής «'Ελληνιχής Γλοισβο-
γνωσίας καί Γλωσσογραφίας»,
τήν πληθώρα των αρθριον χαί
των άλλον σχετικών δημοσιρνμά
τοιν αντοϋ σέ .-τεριοδικά, σέ Ι-
φηιιερίΐδες κα', στά έγχι-κλοπαιβι
χά λεξικά.
Ό Φιλήντας ήταν δμως χαί
μιά δαθντέρα εύαίσθητη Ιδιοσι>γ-
κρασΐα' σέ τουτο όφείλοιτμε χαί
τά λ.ογοτεχνικά τον κείμενα' την
.ΤΓΐΓ,τική στ'λ.λογή τού «Όχτά
6ες», τό μυθιστόρημά τού «Τα-
αριιίνα», τά διηγήματά τού «Παι
διον "Εοοιτες», το όδοιποοιχό
«Στά Βοννά τής Χαλκιδικής»
τίς «Άνατολίτικες Ίστορίες» τον.
Δυά λόγια θειορώ άκόμη σχό-
πιμο νά προσθέσω καί γιά έ'να αλ
λο σχετικό θέμα· ποιό ήταν τό
πραγματικό τού δνομα' Φιλήν¬
τα: ή Φιλανθίδης. Πολλοί νοαί-
ζονν πώ: τό «Φιλήντας» είναι
ψευδώνυμο. Αϋτό δίχεται καί ό
Ι. Παπαδασιλείου στήν έπιστολή
τού στό «Βήαα» ποΰ προανέφρ-
ρα καθώς καΐ, ό κ. Κυριάκος Ντε
λόαουλος στό διδλίο τον «Φιλολο
γικά ψευδάΜμα» καί αλλοι δ¬
πως δ κ.
II.
Μαρκάκης στή «Βι
6λιογρα<ρία τοθ Νουμα». Καβώς λοιπόν £χω σημεκόσει χαί άλλοτε (περ. «Νέα 'Εστία» 194!) σελ. 1155) χαί όπως εΓχα άκοίΌει πολλές ςρορές άπό τδν άξέχαστο φίλο μου, τό οΐκογενει ακό τον δνυμα ήταν πραγματικά «Φιλήντας^' τό έτνμολογουσε μά λιστα, ενθνμοϋμαι, άπό τό «φιλίν τα» ή «φιλίντε», Ρνα εϋδος πιιρο- δόλον δπλου των μέσων τοϋ πε ραοχιενον αίώνα. Ό πατέρας τον όμο)ς βάον.αλος μέ έξαιρετική εΰ ρυμάθεια, τόν άναφέραμε χαί προηγοΐ'μένιος, άλλά καΐ μέ τρο μερή άρχιιομανία, έπειδή τοδ φάνηκε πόις τδ «Φιλήντας» αύτδ ήταν πολύ «χυβαίο» θίλησε ν ά τό εξαρχαϋση' τέτοια δλλΛχηε περιστατιΐίά, ϊχομεν καί πολλά άλλα" καί τότε δρήκΐ καί τό έ¬ καμε «Φιλανθίδης». Συνεπως ·ψευ δώνΐ'μο μποροΰμε νά πουμϊ είναι τό «Φιλανθίδης» καί δχι τδ «Φι- λήντας>. Πάντως τά παιδία τού
τά εγρα·ψε στό σχολειό μέ τό
καινονριο αύτό δνομα καί μ'
αύτό πήρε κιόλας τδ χαρτί τού
άπό τό διδασκαλείω τής θεσσα-
λονίΑΤΐς καί δ γιός τού Μενέλα¬
ος (Μένος). Βέ6αια ό τίλευταΐ
ος αύτάς μόλ.ις άνδρώβηκε καί
κατάλαδε τό σιιιστό καί δρχισρ
νά άνακατεύεται καί /ιέ τα γλωσ
σιχά καΐ, γλωσσολογικά, γύρισρ
στό πραγματιχό τού οΐκογρνπακά
τού δνομα, πού τόσο κιόλας τδ
τιμηθΒ.
Τό «Φιλαν ΘΓδης» τό χράτησε ό
άδελφός τού Τζώντϊης (Γ. Φι¬
λανθίδης) «τοιητής» κι' αύτός.
'Τπάρχει μάλιστα πάνιο σ' αύτο
κι' έ'να πολ.ύ χαραχτηρισΐικό χαί
νύστιμο περιστατικό άνάμεσα στά
δυά άδέλφια. Καί ό Τζώρτζης,
ΰταν Λρχισε ν ά δημοσιεΰη στί
χονς, τονς ύ.τέγραΐτε κι' πΰτό;
μέ τδ «Φιλήντας». Ό Μένος,
πού δσο κι' αν ήταν, δπως είπη
με, ή άξία τού καί τό ταλέντο
ή γλοκτσολογία, είχε πιεζόμενος
κα·, άπό την εύαισθησία τού, κα'ι
τήν άδυναμία τής στιχουργίαε
καΐ γιά νά μή γίνεται συγχύση,
τόν παρώτρυνε καί κατόρθοκτε
καί ετεισε τον άδελφό τού, νά
κρατήση τά άρχαιοπρεπέστατο ί
νομα ποΰ είχε δΐαλέξει γιά ο'ιχγ
γενειακό τους ό πατερας τονς·
Κα', Ινας μικρός ουμπιρασμπ
τιχός έπίλογος: ΟΊ περιπτώσεις,
αΰτές μνήμης, δίνονν 6έ6αια την
άφορμή, σ' έμάς τοΰς παλιούς νσ
θιιμηθοϋμε φίλονς άγαπημένου:
κ.αί αξιονς "Εΐλληνρς, άποόλέπουν
δμω; χαί σέ χάτι δλλο χρήβίμι
Ιδίως γιά τούς νεωτέρονς μα*
τοΰς πληροφοροΰν γιά μερικοΰ.
προγόνους το,ν στούς όποίονς ί
φείλουν καί αύτοι, άνιάλογα τί(.
πνενματικές καί πολιτιστικές <"» σεις γιά τή δική τους πρόοδο χ" αναπτύξη κιι), τούς όποίονς Εχον καί αύτοι ύποχρέωση καί νά τη έκτιμοϋν καί νά τονς εύγνοψ νοΰν. ΝΙΚΌΣ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ-