195723
Αριθμός τεύχους
2065
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
13/9/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
πι·
.ι*»»· "
έκλειον
^,,βΜΙΤ ΟΜΟΙΠΟ^ΙίΙ
πγβολικοϊ ΐϊπρτ
Σρϊττβμΰρίοΐ' 197Γ.
ΕΒΔ0ΜΑΔΙΑ1Α ΠΟΛΙΤ^ίΤ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΊΛΟΛΟΠΚΗΓ ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΚΗ
•Βτος 44ον _ Αριθ. φύλλ. 2065Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
ΣΥΚΦΕΡΟΜΤΟΝ
ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ
Π Ε Ρ Ι.. Τ Ρ Ι Χ Ω Ν..
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
χρό-
νοιι
πολύ ποικίλα καί πρ-
τοΰ δντικοΰ μας συγχρό-
.ιολιτιβμοΰ βλέπομε άποροϋ-
,Γ, *αί άπόιάζονττες μαζί, έ
(ιίϊ; οί «ί«ανά—υκτοι» νεοέλλη-
«;, ποΰ δέν έπιτρέψαμε στόιν κήκ
«νο ίλοχληρωτισμό νά μάς υπο
6ουλώστ| καί.·. περιποιώμαστι:
τού- έλλ.ηνοφώνονς έκπροσώπου,
,ου β6 στοατάπεδα καί σ'
άς τού; δωρεάν. Καί π<«ι «ιλμ την αγανάκτησιν των «Γπολιτισμένων» τού εΰρωπαϊκορ ίίπειδή καταπατοΰμε τΙ_ ίίς τού Λαοϋ μας, μη, βλ, ; στούς πληρωμένους αν νά μάς ύποδονλώσουν κτλ· κομμουνισμόν.;». Καί άναγκά ',οΐ'μί: τούς Βρεταννοΰς των Χιλ ,τν; καί ιοϋ ΊρλανδοβρεΓταννικοΰ τ πολέμου» τούς Λανούς ών Λοονολατρΐκών εκθέσεως, - - τού: Σουηδοϋς κ«ί Νοοβητγοΰι χοΐναμπιρδε; των παγκοσμίων .το )ώΐ')ν κα,ί τοϋς Όλλανδοϋ; άποι νά μάς (Ιρίζουν καί να μς ονχοφαντοϋν σάν Λαό ά,νελιΰ βΕθθ, Ε.τειδή εχουμε τό έθνικό θάρ ρος νά μή συμιθαζόμαστε μέ τού; ίΐληνόφονους προδότι; καΐ αγνυ αΰαε τίς «δημοκρατιχές έλευθερί (;», δηλαδχι την οβύδοτη κομμου· νιστιχή «ρικταγάνόα. Ποία, λοιπόν, είναι τα Λείγμα «α τού συγχρόνου δντικού μας πό Ιιτιομοΰ, τα άποϊα μάς ερχοντπι βτιιν Έλ.λάδα κπί μιιξί μέ τή,ν πε προκαλούν καί την άηΑ(α ς; Είναι, ώ; γνωστόν, τα υπαν ώπκνα ίντα τής Εύρώπης, π<Ν>
χιηάοφοροννε στοΰς δρόμον; «αι
ίτίς ιτλατεϊες ιμας <πά κεντρα καί λτ' άπόκΡντοα, γεμάτα τρίχες· καΐ 6(ΐ[ι)μιά, ξΐ'πόλητα, μισόγδυτπ, μΡ τί: άποσκευές τους στόν ώμο Τ] (ττη ράχη, πού δτιακολευόμαστε νά ξίχωρίοοιιμε ποία άπό αύτά είναι 1 20όν Ι "Τστερ' άπό δυό άκάμη νια πού εμεινε στό Παρίσι, παθώντας άδικα κάτι νά έπιτνχει Ι γιά τό σκοπό τού, δ Μανουήλ εΐ- χε τελείως άπελπισθεϊ, όταν Ινα γεγονός άπροσδόκητο ήρθε νά δό σει άλλη εντελώς μορφή —ήν ό κοινάς, φυσιολογικάς αν· ' >:ατα<ΓΓαιστ1 τ% Ά^νΐαίτολής. Τόν Τλ"1'" -~-· 1402, στίς πεδιάδες Διευθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι - Τηλέφ. 229.708 ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ γ Την τρ,χιοτή... Ιούλι° το° Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤιΝΩΝ γραψία των ·κεφαλιώ<ν σας ή τυ τΓ)ς >ΑΥκΰρας, ό φοβεράς Ταμερ
περιττά γενάκι σας; Τύ ήλύθΐο λάν°,ς< π<Λ ε1χε κι' αύτ°? >"·ε τ<1 στά <πίνν <Α""ά -0<Ρ~. δέν Ι- γράφει ό Ντήλ, «όνειρεύθηκε δλρμμα, Λοΰ τοθ άπευβύνετε ζή- ΛΡίη" τη" ""'—^— ~"ν " ■ ■»■"'«■ ------*- «*- ---■> ■·-·-■ » ■· —·--- —" · ·
του κατακλυσει τή Μικρά μεν«ν
ί Ό
„ .. ______
έξη κολόνες δρθιις. την Πόλη, σό,ν μιά πολιτεία θαν-
ί ό Ι ά
άπευβύνετϊ ζή- ? ή ρ ν ξη ς ρς. η η, σό,ν μιά πολιτεί
τών,τας, με τό «συμπλεγμα» Λου σΐη> χί^1)ισε κ> βνχμαλώτιβε τόν Ό Ίππόδρομος καί τό Ιερόν μάτων, τυλιγμένη μέσ' βέ
σ Οέ ά 80"^0 Βξή ί ά Πλά ή ίέ
νυπαρκτη άξία
στε όπως οί δλλοι, οί κοινοί βνη *"'*
τοί, πού κυκλοφορούν γύρω σα.,
"'—ε, πραγιματιοίά ξεχωοιστι..,
Βαγιαξήτ καί τσάκιβε Παλάτιον ήταν έΌεΐίτωμένα.
άρκετά χρόνια τή δύναμη περίφημες «κινστέρναι> ίγταν
μ
ΟΙ χρυσή άκτινοβολία. Την όνειρεύ-
ί
οί ονταν κάτω
ψυχρή δμί-
σά; οέρνει, νά... θαυάση την
νΐ'παοκττι Α5ί« ™.· ν™.· «ι.. ΚΙ . . „«----- ... ------,.,, ( ^___^
πϊρισσότερες άδειες άπό νερό, χλη τής Νορόηγίας,' καί 'στί'ς χώ
ι ε[χαν μεταβληθεί σέ άμπέλια. ρίς πού ϊσκιζαν οί ποταμοί τής
,--..-------- ϊ^^ν^^, | , ■ · αί άπό τίς άμέ|τρητες περίλαμ- Ριοσίας, δσοι όδηγοΰσαν τούς τν
πρασο>πικότητες, %οΰ 6 «οντόι, ί 01?' δ°5ασε ° Μανονήλ τό Θεό, ήρε; έκκλησίίίς, σΐ περιοΒάτερες χοβιωκτε; τοΰ Βορρά στήν άπα-
γωϊσμός σας Ικανοποιεΐται μέ Χ^ ι πο" <"ά&ηκε δ μόνος τού σωτή — άνάμεσα σ' αΰτές καΐ οί "Αγι ράμιλλη Τσάριγκραντ. Την όνεΐ- αφθονες τρίχες καί δέ-ν σάς α<ιι ι ρας: *"ϊ%'ΨΚΙτοί ° Κύρΐος έν άο- <" Άπύστολοι — παρουσίαζαν ά ρενονταν στούς πύργους τής Δύ- τόν Όκτώβριο τ»" ή εΐδηση στό Πά νει να δΐακρίνειτε τί είναι οοβαοά χί|' " ξ η<^ων ε1? αιώνα αιω- πο τοτε την οψη έρειπίων. θϊς, Βπου οί τροδαδοΰροι υμνοΰ- *·αί τί γελοίο! " νο5 "' τώ ούρανω, καί επί, πβ- Αυτή είναι ή είκόνα πού μας σαν τα Θαυμασία τού αθτοκρατο σαν την γήν, πρό τοΰ τάς δυνά δίνονν όσοι ξένοι έπισκέφθηκαν ρικοΰ της Παλατίου... Την ύνει- έφημερίδες έδιάβασα χθές μΕΙς πανηχθαι, ήν χαΐ αύτάς αικάτω εΕδησι: «Σεούλ :ΐθ νε1'. Νΰν ^ κτηνώβρις συνή Ι Κ1 χς τΐ,ν παραικάτω εΕδησι: «Σεούλ :ΐθ Ή μΡ- την Πόλη την ίποχή έκείνη, προ συνήκαν. πάντων ό Φλωρεντίνος Χρυστάφο- , ραάτω εΕδησι: «Σεούλ :ΐθ . ς ή —. Ή άστννοιμία συνέλαβε 677 νΓ Ι Κα1 Υ"ρ είδον τα θαυμ«<ηα «ύ ρος Μπουονηελμάντι. άοσενικά «αί ποία θηλυκά, άν τά δοΰμε καταπρόσωΐπα χαΐ ί» ,τάρχουν στό χτυπητό θρασομΛνι ιί τρίχας τού κεφαλιοΰ καί Υί νια... Άλήθεια. ώ Πανέλληνεςΐ .. βέν οί; ίρχεταΐ... ν' αύτοκτονή<τβ»ι, άιια βλέπετε ποιανών την Ικτ£μ>>.
ιΐι χάνει ό τόπος μας, μέ τ^ν επί
ιιονη αογησί τού νά κανονίζουνι
:όν πολιτισμό μας οί «μακ«ρ{<ι. τ(| λαμοτράκηδες, μέ τ' άξέχη ίΐα ο,ναρχικά συλλαλητήριά τού;, την δφθονη ιτριχοφυία καΐ τή φλο ίίθή άγάπη τους στόν κόκκινο σ» "Αν ομο>;, δέν ϊχβι γιτνικευτΤή
ίδώ Βΐιδτ)μία γιά ατΥτοκτο'νΙες {
ίώ. ώιό κάτι τέτοιες αΜες, τοτ7
ο όφίίλεται οττό γεγονός, ότι άο
««οί άΐτό τούς δικονς μας νέους έ
άβτόχασιτα βτόν ίαυτυ
'ονς νά τρέφο»ν μακρυά μαλλιΛ
«οί μιχρο ή μεγάλα γένια. "Οί.
ϊθοχαλοϋν άηδία μέ τό θέαμά τ-ονί,
ίν τό νοιώβουν, Λφοΰ νομίξιθ*τν
; τό 6λέμμα οϊκτου των Αΐαθα
* είναι 6λέμμα... θαι«μασμοϋ)
Μά, τί νά σ«ς θαυμάση 6ρέ «<χ πις. ΕκπρόσοΜΐος της άστυνομίας εδήλωσεν ότι Λρόκειται .τεοί -Λθ·- κοΰ καθαρμοΰ τοΰ τόιπου καϊ. (τρί άπαλλαγής τού άπό στοιχεϊα αψη φοϋντα τονς ήιθικούς «ανόνας. Εί κοσι έκ των οτ.»λληφθέντιον Λΐτα Οίαν θά παρ«πειμφθοΰν είς δίκην διά διαφόρους παραθάσεις (ού Ποινικοΰ Κώβικος, ένώ οί ί»Λό- λοιποι αφέθησαν έλεύθεροι μετά τό κό|ιιμο των μαλλιών των «έν χρφ»... Ή άστυνομία »προειδοπο[η<τε τΛ δημάίτια κέντρα ότι θά χ,λπσθοΐΛ' άπό των άρχώ-ν, αν έ.πιτοέπουν την ιΐς καρηκοιμόοντε,ς νεα- ρους>.
— υγχαρητήρια είς την Νότιον
Κορέαν διά τήιν άποφασιστικίιν
στάσιν τη; έναντι τοϋ.·. τριχωτοί
ίκτρ.ιχηλισμοΰ τής νεολαίας.
Εάν, όμως, ή έλληνική Κυβέρ¬
νησις αποφασίση νά κάμη κάτι το
παρόμοιον διά πού; καρη,κομόον-
τας καΐ γενειοφόρονς νεαρούς τής
χώρας μας, ύπάρχει ό κίνουνος νή
...στηλιτευθή άγρίως είς τάς εφη¬
μερίδας των «φιλτάτων» μας Βο^
ταννων, ΌλλανΛών, Σκανβινβυ-
ών καί να κατηγορηθή 8τι οτρον
γαλίζει τάς... δημοκρατικάς ελευ¬
θερίας.
Έκτό:; δν άγνοήση χαμμιΛ μί-
ρα τίς γνώμες το>ν «αΊλτάιτων>
ικις χγΊ διαιτάξη >.άτι πα«»1 ιΛ
σο άστεΐο, καθώς βά τό παίρναν,
ίσιος, μερικοί άναγνόνστες μο".
"Ας μή λησμονοΰμε πώς άπό τή
αψθονη τριχοφνία <ττά κεφάλι €κεραυνός» πέβανβ Οστευ | νηντας τή σύγκριση άρχαίας καί ώ ς ευ | άπό λίγο στήτ αίχιμαλωσία, κ* ΐ. έύ ' ς Ρώμης, δέν δίσταζε νά δύ χμ, νας έαφύλιος πάλεμος δναψε Λ- ' σει την προτίμησή τού οτή δεύτε ύ ' ^ΐ ό Ίή μς ψ νίΐμεσα στούς γιούς τού γιά τη δή Τά Ί ό Ίο>σήφ Βρυεννιος,
στό μέρος άπό τίς
νήκαν δλλοτε στήν
οί"
ς γ η
δΐαοοχή. Τάν Ία·νουάριο τού , ατήν -τερίφημη «Περί χοΰ τής «ό
1403 ό Μανουήλ έγόριζε στήν λρ<»ς άνακτίσματος» δημηγορία άτελενθεριινμένη Πόλη, καΐ, λί- τού, την όνομάξει «μεγαλόπολιν», γο άογότερα, έπωφελούμΒ-νος Λ- ' κα1. «Πόλιν πασών τ(δν υπό τόν πό τίς έ'οΐιδες των Τούρκο)ν, χά- ήλιον πόλεων καί πολυώινυμον τόρθοισε ν' άνα·κτήοει Ινα σεΛα Πόλιν ναί μεγαλώνυμον>. «Πόλις
στό μέρος άπό τίς χδνρει,, πού α- γάρ έστί τοΰ μεγάλον βασιλέως
Ατ>το?ίθ«*ο., Θεοι». λέγει, «περί ής δεδοξασαε
| να λελάληται καί, Λξιάκουστα ήκου
ΙΙαρ' βλα αΰτά ή Πόλη παρου σται·.. έπτάλοφος Πόλις καί Βυ-
σίαξε πάντα την δψη ενός κό- ζαντίς καί Κα>σταντινούπολις...
σμόν Λοΰ πεΦαίνη. Ό πληθυσμό(." Πόλις τής οίκονμένης ή δγαλμί·.
της δέν ξεπερνοΰβε τώρα τίς έκα τίίς καλλονής ή έστία, τό πρόσ
τό χιλιάδες ψυχές. Μεγάλες Η καιοον της τρυφής χωρίον, ή ξέ
τάισεις της εΐχαν μεταδληίθεΤ α{ νη θέα πασώιν των χαρίτων, τοϋ
άγρονς και ήταν εντελώς ϊρημρς ημέτερον γένονς τό 6δαφος, τό
άπό κατοίκους. Μόνο οί παράλι- των αγαθών πρντανεϊον, όμόροις
ες συνοικίες τοϋ Κερααίου έξα- τό θέλγητρον, καί άλλογενέσιν ί,
κολοΐ'θούσαν νά ξουν, έναι ή πά δύτατον λάλημα. Πόλις άγία καί
ραλία τοϋ Μαρμαρά είχε σχβ- μητρόπολις πκττή, νέα τε Ρωμη
δόν τελείως νεκρωθεΐ. Ό λιμήν καί νέα Ίρρονσαλήμ ή αύτη». Ά
τοΰ "Ελευθερίου είχε έπΐχωματω- κόμη καί σέ μιά τόσο συφορια-
θεΐ καί σχημάτιζε Λπό τότ« χή σμένη της ώρα δέν Ιπανε ή Πό-
μικρή πεδιάδα τής Βλάγκας. Ό λη νά είναι ή βαοίλισσα ή άούγ-
Φάρος τοδ Βοΐκκουλέοντος, στήν κριτη τοΰ κόσμον, καί ν'
Ιδία παραλία, ήταν γκρεμισμένος. μίαν άκατανίκητη γοητεία
Άπό την δλλοτε περίφημη πλα-1 σέ λαούς καί σέ άτομα.
άσκεϊ
πάνω
τεία τοϋ Αυγουαταιώνος, μπρο-1 «Όλόκληρος ό Μεσαίωνας»,
ΐχΐ)®<ΐχ?)®(ΐΧί)®9χί>(^ί>®®®<ί>®(ί^^
ΣΑΡΑΝΤΑ ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠ' ΤΗΝ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
τής Συνεργάτιδός μσς Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΜΑΚ ΙΔΟΥ
οεύονταν στίς Τράπεξες τής Βε-
νετίας, λ.ογαριάζοντας τό ώμέτρη
το 6ιός, πού σώριαζαν κάθε χρό
ί ύ
Κι' άπό χιέσα άπό τούς δχτους1
τό)ν Κατάβ-ΓΡΛ'ίον
είταν ίίλο σά νά φυτρωναν
Πολιτρϊες άπό πράσινο'
κι' άναβοΰίαν συντριβάνια άπό
6λασπάρια.
κα1^ εϊτανε οί άνθοί σάν ξωτικά,
καί είταν ώς νά χύνονταν άπό
ψηλά
σέ μαλαματέ'νιες μέσα στέρνες
μιά δροχή άπό λυχνιτάρια.
Κι' άντιχτύπαγε κι' ό
ά-ιό τα ,6ουνά τα οιθυντώτιχα
σέ Μαγναϋρες καί Βλαχέρνες,
καΐ τοϋ ήλιον όλα τα φέγγη έκεί
νες φέγγοντα;
ποός τα νψη άψήφκττα τραβοΰ-
σαν.
Κι' άπ' των κάστρων τίς Χρυ-
σόπορτες,
κι' άπό τ' απαρτα 'Εφταπύργΐα
ώς την δκρη στά σπαρτά
γδονήσια,
λεγεώνες Τά παλάτια,
καί στρατοϊ, τά μοναστήρια.
Καί είταν ώς νά πλέκονταν
καί εϊταν ώς νά λύνονταν
κάποιας μάϊσσας μάγια
χ
νοοί αύτοκράτορες άπ' την πρω- άποπάνΟ)'άπό τούς τρούλους «ι1
τεύονσά τους. "Ως την τελευταία
άπό τά σαράγια"
της ήμέρα, μ' όλα της τά έρείπια, Καί εϊταν οί καιροί πού άτίναχτι.
ήταν ή Πόλ.η μιά άπό τίς πιά πε ^^γα άστροπελέκι, κάτι
ςοκαλλεϊς, μιά Λπό τίς πιό πε<·ί πρωταγρΓκητο κι' ώς τότε κι' άν» λαμπ#ε; παλιτίίες τής Οίκουμιέ-' νης...». 'Ηταν, ίίπως τό λέει ύ Λόγος τού Παλαμά: (ττόρητο. ιΐπ' την "Ασπρη Θάλασσα ώς τδ Δούναβη καί ϊσα πέρα άπό τά πόδια τού Εύφράτη Επί τή 48η έΛετείω τοΰ μαρτνρί ου τον λιγοθυμοΰσ' ή Ανατολή, ετοεηε καί ή Λύση σάν κοι λάμι. «...εΐταν πρρα κάπου σέ μιά γ?ί, σέ πηγή λαών κο^ χράνων ' κρέμουνταν απάνω άπό τόν κΑ καί είτανε βτήν θρακη. ομο, Καί ρίταν οπου κάσμοι άντίμαχοι ( ικάψαλα καί στάχτη νά τόν κάμη, ιιέ. την ίδιαν έρωτόπαθη μανία ν' άγκαλιάίτουνε λαχτάρΐξαν την πανώρια Βοσπορίτισσα, τή' 1ιία· Ι Καί είταν οί καιροί πού ή Πόλη καί κατάλαμπρα ντυμένοι κατα πόρνη σέ μετάνοιες ίϊενυχτουσε, ητάλαναν καί φιλούσανε τά χώματα πού τά πόδια της πατοϋσαν σάν άκρίδεί πέφταν οί λαοί, μελισσες «κεΐ οί λαοί πετοϋσαν. Καί εϊτανρ, ή πανώρια, των V"1- » ώ άφροκάμωτη νεράϊδα, κι' εΐσονν Έσύ. Πόλη, ώ Πόλη1 κι' δ Ούγκαρέζος, Καί εϊτανε τής γής τό περΐβόλι. καί ΡΪταν απού σέ μιά δόζα των Έθνώνε ταίριαζαν οί πόλοι καί είταν οπου άπό τά πέρα τα τοϋ κόσμον Βάοβαροι δυσκαλοτταίριαστοι στή Ρΐΰμαία των Κωνσταντίνων πολρμοΰσαν κάτου άπό τό των Έλλήν'ον. κα, τά χέρια της βεμένα τά κοα τοΰσί. καί καρτέραγ' Ενα μαχελάρη. Καί ξολοθρεμός δ μακελάρη;. Ροϋσοι, Νορμανβοί, Βουλγάροι. Καταλάνοι κι' ό Χριστιανομάχος ό Σαραιχτ νός. ό τεράιστιος καβαλάρης, πιό άπαλά μπροστά τού δείχνον τσν καθεμιά φνλή, κάθε σεισμός. Καί ναρτέραγε τόν Τοΰρκο νά την πάρη...». ΠΕΡ. ΕΜ, ΚΟΜΜΗΝΟΣ (Συνεχίζεται) Μέ τίς πρώτες τοΰ 2είττέ6ρη, άρχίζουν οί νοσταλγίες των Σμυρ νηών γιά την γλνκειά τους Σμύρ¬ νη. "Βνα; χρόνος προστέθηκρ. στά τόσα χρόνια ποΰ φύγαμε άπ' την Πατρίδα μας, τή γλνκειά καί ά- τονς γενικά άοχί<κινε την κοινήν* ξ£χαστη Χμύρνη. Φθάσαιμε τά 48 χή τονς δράσι οί άπαίσιοι δολοφο νη^νιη ΥιΛη;,Γ νηνβ!)Γ „.«-. ,υ«ηη£- νοι τοϋ δικαζομένον σήμρρα στήν Άμρρική, σφαγέα Μάνσον. χρ0νια χωρις κανείς μας, μικράς ή φ Ίιοάννης Α. Βερνάρβος Η ΖΩΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΟΥΣΑΝ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΜΩΜ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΤΙ είναι αύτη ή έρημιά στήν κα γης καΐ, άνακονφίσειος. Σχεοιά- 'καιΐχάτικην ιτήλ.νΐ Τ/ πινντι Λ- ΐονν την άπαγκίοτριοσιν άπό τού; "κοιριάτικτίν πόλιν! Τί φύγη ά- ζονν την άπαγκίστριοσιν από τοϋς . την φλεγομένην-ασφαλτον: Τί άγχώβεις προδληματισμούς τής κα Ίκή ?|οδος, πού φθάνει τά ό'- Οημερινότητος, μέ τα έπείγοντα κάποιας μανιώοους, σχεδόν καΐ πιεστικά προβλήματα της. μέ έγκαταλείψεωςΊ Πώς νά τίς έξαντλητικές ίδιομορφίες τη'·,, ^._ -----.<_. »...βΑ«·— χ. μ^ τς έναντιότητές της, λοϊ συν- ψ κανείς- Διαβάξετε ά μ ς Λς αύτοκινήτων, πού έξεκέ Ολίδουν καί κονράζοι>ν τό
ν την πόλιν καί μένετε έκστα «α( τήιν ψυχήν-
Π
σώμα
'ΐν σέ τραίνα, λεοχρορεία κα!
Είναι, λοιπήν, κοινωνικον φαι¬
νόμενον ή φύγη. φαινομίνον «τυν
καί αίσθάνεσθε ϊκπληξιν. βρομρνον άκάμη και με την πρύο
ρτρ έκτασιν ότν-ττνχηιαάτων Λη τη; έποχης μ«ζ· Διότι υποβο-
οα; κό6ετρ ή άναπνοή. Πον ηιθείται άπύ την συγκοινωνιακήν
ίνουν. λοιπόν, τόσοι ανβρω- «υκολίαν, ή δποία, όσον πηγαίνει,
Πώ; ά5ταρνοϋνται τίς 6ολές γίνεται καί εύρυτρρα. Άπλώνετοα
'ϊ' σπιτιοϋ τους{ Τί Λπολαμβά Ι -τέ μεγαλύτερα στρωμαια. Ι ινεται
αυτήν την άκατάσχετην κτήμα δγκιοΒεβτίοων τάξπον. Η
' (ραινόμρνον. ΆπλΛς, κατά
τελευταίον; χρόνους προσέ-
4 '{ν εδρντέρας διαστάσεις. Καί
ή λησμονήται, ότι γινόμεθα ο
αί περΐΛσότεροι, δτι ή ζο)ή 8ι
:αι κατά διαφορετικόν
δτι τά μέσα προσφέρον-
1 άφθονώτερα. Ή ζωη, είς την
μέ τάς άαοστάσιεις,
της προβλήμα-
1 τόν πνρετόν της, θέλει γερά
Ιδιαιτέρο)ς τό καλοκαΐοι,
ή άσφαλτος μοιάζη νά έκπέμ
"** νά κυκλώνη μέ λευκές φλό
5/ Λού πυρακτώνουν, τά πάντα·
άγωνίζονται, τρέ-
υν. ίιποφρρουν. Καί οταν, μέ-
πάλην τονς, άναζητοβν
ποιαν ξεκούρασιν, Αργανώνουν
φυγήν Τ0ΰ Σ α66ατοκύρια«οτι
■•V
την παρένθεσιν τής ά
πού θά επιτρέψη ττ'ΐν ν|"ν
τού ύπαιθρον, την χα-
71 Κάιαοιας έπαφής μέ την φύσιν,
λ«τρ(»τΐκόν αίσθημα τής θάλασ
» Χαποιαν ανάπαυσιν καί άνα-
'""ν, δστε μέ νέας Λυνάμρις νά
'Τ(10τίΐ δυνατή ή αντιμετο>πισις
ποΰ θά Λκολονθη-
, ΰ θ η
"'ν· ^χεδιάζουν, επί τέλους, κά-
8ΐκαί(ομα περιανλλο
ή μΓγάλος, νά την ξεχάση! Έτ
κεϊνοι πού την ξήσανε νοσταλ-
γοΰν τά άμορφα χρόιναα ποΰ πέ¬
ρασαν μέ στήν άγκαλιά της και
κλαΐνε πικρά τίς μαΰρες μέρες αί
τές τοί Σεπτέμβρη... Εμείς, πού
δέν τά ξήισαμε νοΛταλγοΰμρ αύτά
.-τού μάς λέγανιε οί νενέδες μας
και οί μαμάιδες μας, μή; φαίνον·
ται σάν παραμύθια... καί όμως τά
ν'ίΐσταλγοίΐμε μέ πόνο σιήν καρ-
διά. Ήταν μιά ζωή ποΰ δέν θά
την ξαναίιροϋμε πιά. Μιά ζωή πού
πέρασε κα£ ποΰ σιγά - σιγά χάνι-
ται μαξί μέ μα;, τά παιδία τη;,
πού ενός - Ζνα; δυστνχίδς, φρύγον
με γιά τό μεγάλο μας ταξίδι.
Άνιιλογίζομαι τίς μέρες αΰτές
τής φΐυτιβς, πού ϊκαψε δλα μας
τά καλά, πολλά ή λίγα, καΐ ποί>
κατεστρεψε ασπλαχνα την δμοο
<ρτι νυφούλα τής Ίωνίας, δλοι I- τρεξαν άπ' τό έσωτερικό ζητών- τα; ^ροστασία κοντά της, μα ή¬ ταν πιά άνίκανη νά Λγκαλιάση τά παιδία της Ίωνίας, κι' αύτά μα- ';ί μ' έκρίνη κλαίγανι γιά την κ<ι- τάντια τής άλλοτε άνθίξο ιιβη; Σ μύρνης, Είναι δμορφη, μοΰ λένκ τώριι δμορφτι άπό πςίν, μά έγώ δέν Σμύρνη στενά σο )λλητ« ιρύω- μέ τα μαρμαρενια κατέφλια την κλιειστή αύλή (τί» | φτ<»χά η πλούσια. Τώρα πάν* ολ' αύτά... μπου*.· <5άρ, σοίι λέει ό Λλλος, πού ώς ιουρίστας την 6λέπει τώρα μ έ δλ λο μάτι καί δχι ώς παι&ί της, κά ΐυικος της, παληό, πρίν τό μοιραϊο 22! Τέλος Αΰγούστου, τέλος τής δμορφης βασιλοπούλας τής Ί(ιΐν(- ας. Ντύθηκε στά μαϋρα στίς τρ- λεΐΓΤαίες άναλαμπές τοΰ Σεπτέα 6ρη, γιά νά τά βγάλη ποίας ξέρει πότε.... Θά τά &γάλη μιά μέρο, άλλά ίμεϊς·.. εμείς, δέν θά δοΓ'- με την γαλανόλευκη στολή της καί τό δαφνοοττεφανο)μένο κεφάλι της... θά τό δοΰν οί άπόνονοί μας, άλλά δέν 6ά νοιώοουν τό ρϊ- 7υς τής χαρας πού θά νοιώθομ» εμείς, πού ποτ,έσαμε, πού λαχταρή οα,ιιΐτ, ποί> κλάψαμε" έμδς τότε ή
ψιιχή μας μόνη θά νοιώση τή χά-
μά τής λευτεριάς σττ) νεκρανάχττα
ση τής Πατρίδος μας καί θά. εΛ-
Λογοϋμϊ άπό ψηλά τοΰς νικητάί
πού την ξανάκαναν 'ΕλληΛ'ΐκή, γι«
Π ή Σιιι'ρνη μας Έλληνική γεν-
νήθηκε. Τό εύλογημένο χωμα νίίϊ
'](.>ν(ας θά δοξασθη καί
πή τά έλληνικά όπλα.
&-
μας κι' αν «έ χαοπιμί
πάλι θε νά σέ βροΰμΓ,
πάλι θά σέ στολταωιι»
σάν τότε στά ατλάζια
Νυφούλα έσύ, οτολίβι μας
τής 'Γωνίας, .τάλι
στό διάβίΐ σου θά σκύψουνε
οί έχθροί μας τό κεφάλι
καί σΰ περήφανη, τρανή
κα|, ρήγισσα μεγάλη
μέ τή χλαμίδα σου τή Βαλαοσιά
Οά Λευπαΐας καμάρι.
Κι' εμείς τά τόση σου
θά τρέξωμε κονιτά σου
στήν άγκαλιά σου τή γλνκειά
νά γϋρωμε σιμά σου.
ΚΙναι, τώρα, εΐδος πρώτης άνάγ-
,η' Κανείς πλέον δέν τδ συί,ητεΐ,
ώ; ιιίσον πολυτελείας. ΟΙ πάντες ( χώλ) κα1 τ1ς κάμαί)^ζ τους, 8ε-
ήιιπορονν νά τό προσεγγίοονν, α- [ ^^ > ,ρ1<ττΡρά. Στίς γιορτές καΐ Σμύρνη, Πατρίοα μας γλυκειά, ναλΛγως οννατοτήτιον καΐ μέ πολ ^, καθημερινώς άκάμη, τ' άναμμέ , σάν ήλιαχτίδα δμε^ες στά >άί ευκολίας. Καί 6λέπουν^ ότι ^ φώοια τό 6ράδν, ίδιναν τι)«η
τούς μεταβάλλει την ζωήν, όπως δμορφια καΐ χαρή στά σπίτια μσς,
καί ή τηλεόρασις καί τά δλλα μέ-
της ·ψυχης μας!
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ή τηλεόρς
ίκσυγχρονισμοΰ τή; υ.<ο·ης. ΚαΙ( πρός αύτά νπάρχει ή Τά διαμάντι τής Μ. Άαί«ϊ Λ,ίρααήλως ρ ) πελο.ρία συμδολή τοϋ τουριβμοίί, · ζ ί θστ^ δυνατήν πού Γτρονττνει χαΐ καθιστ^ δΐΎατήν την δ-νεΛν κα!, όργανώνει φός, διά λογαριασμόν εκείνον, ποΰ θα; φύγοι-ν την άνεκτήν καί πολιτι-( σμένην διαβίοισιν κατά την παρΐν- [τι τής έχδρομής Ι Έτσι ή δμαδική Ιξοδος καΐ ί- ηγείται καί δικαιολογεΐτα. όσον ■ - ------1= ίντνπ(οβιν ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΛΗ ΠολπκοΒ Συνταξιοτ>χου
.ι*»»· "
έκλειον
^,,βΜΙΤ ΟΜΟΙΠΟ^ΙίΙ
πγβολικοϊ ΐϊπρτ
Σρϊττβμΰρίοΐ' 197Γ.
ΕΒΔ0ΜΑΔΙΑ1Α ΠΟΛΙΤ^ίΤ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΊΛΟΛΟΠΚΗΓ ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΚΗ
•Βτος 44ον _ Αριθ. φύλλ. 2065Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
ΣΥΚΦΕΡΟΜΤΟΝ
ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ
Π Ε Ρ Ι.. Τ Ρ Ι Χ Ω Ν..
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
χρό-
νοιι
πολύ ποικίλα καί πρ-
τοΰ δντικοΰ μας συγχρό-
.ιολιτιβμοΰ βλέπομε άποροϋ-
,Γ, *αί άπόιάζονττες μαζί, έ
(ιίϊ; οί «ί«ανά—υκτοι» νεοέλλη-
«;, ποΰ δέν έπιτρέψαμε στόιν κήκ
«νο ίλοχληρωτισμό νά μάς υπο
6ουλώστ| καί.·. περιποιώμαστι:
τού- έλλ.ηνοφώνονς έκπροσώπου,
,ου β6 στοατάπεδα καί σ'
άς τού; δωρεάν. Καί π<«ι «ιλμ την αγανάκτησιν των «Γπολιτισμένων» τού εΰρωπαϊκορ ίίπειδή καταπατοΰμε τΙ_ ίίς τού Λαοϋ μας, μη, βλ, ; στούς πληρωμένους αν νά μάς ύποδονλώσουν κτλ· κομμουνισμόν.;». Καί άναγκά ',οΐ'μί: τούς Βρεταννοΰς των Χιλ ,τν; καί ιοϋ ΊρλανδοβρεΓταννικοΰ τ πολέμου» τούς Λανούς ών Λοονολατρΐκών εκθέσεως, - - τού: Σουηδοϋς κ«ί Νοοβητγοΰι χοΐναμπιρδε; των παγκοσμίων .το )ώΐ')ν κα,ί τοϋς Όλλανδοϋ; άποι νά μάς (Ιρίζουν καί να μς ονχοφαντοϋν σάν Λαό ά,νελιΰ βΕθθ, Ε.τειδή εχουμε τό έθνικό θάρ ρος νά μή συμιθαζόμαστε μέ τού; ίΐληνόφονους προδότι; καΐ αγνυ αΰαε τίς «δημοκρατιχές έλευθερί (;», δηλαδχι την οβύδοτη κομμου· νιστιχή «ρικταγάνόα. Ποία, λοιπόν, είναι τα Λείγμα «α τού συγχρόνου δντικού μας πό Ιιτιομοΰ, τα άποϊα μάς ερχοντπι βτιιν Έλ.λάδα κπί μιιξί μέ τή,ν πε προκαλούν καί την άηΑ(α ς; Είναι, ώ; γνωστόν, τα υπαν ώπκνα ίντα τής Εύρώπης, π<Ν>
χιηάοφοροννε στοΰς δρόμον; «αι
ίτίς ιτλατεϊες ιμας <πά κεντρα καί λτ' άπόκΡντοα, γεμάτα τρίχες· καΐ 6(ΐ[ι)μιά, ξΐ'πόλητα, μισόγδυτπ, μΡ τί: άποσκευές τους στόν ώμο Τ] (ττη ράχη, πού δτιακολευόμαστε νά ξίχωρίοοιιμε ποία άπό αύτά είναι 1 20όν Ι "Τστερ' άπό δυό άκάμη νια πού εμεινε στό Παρίσι, παθώντας άδικα κάτι νά έπιτνχει Ι γιά τό σκοπό τού, δ Μανουήλ εΐ- χε τελείως άπελπισθεϊ, όταν Ινα γεγονός άπροσδόκητο ήρθε νά δό σει άλλη εντελώς μορφή —ήν ό κοινάς, φυσιολογικάς αν· ' >:ατα<ΓΓαιστ1 τ% Ά^νΐαίτολής. Τόν Τλ"1'" -~-· 1402, στίς πεδιάδες Διευθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι - Τηλέφ. 229.708 ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ γ Την τρ,χιοτή... Ιούλι° το° Β'. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤιΝΩΝ γραψία των ·κεφαλιώ<ν σας ή τυ τΓ)ς >ΑΥκΰρας, ό φοβεράς Ταμερ
περιττά γενάκι σας; Τύ ήλύθΐο λάν°,ς< π<Λ ε1χε κι' αύτ°? >"·ε τ<1 στά <πίνν <Α""ά -0<Ρ~. δέν Ι- γράφει ό Ντήλ, «όνειρεύθηκε δλρμμα, Λοΰ τοθ άπευβύνετε ζή- ΛΡίη" τη" ""'—^— ~"ν " ■ ■»■"'«■ ------*- «*- ---■> ■·-·-■ » ■· —·--- —" · ·
του κατακλυσει τή Μικρά μεν«ν
ί Ό
„ .. ______
έξη κολόνες δρθιις. την Πόλη, σό,ν μιά πολιτεία θαν-
ί ό Ι ά
άπευβύνετϊ ζή- ? ή ρ ν ξη ς ρς. η η, σό,ν μιά πολιτεί
τών,τας, με τό «συμπλεγμα» Λου σΐη> χί^1)ισε κ> βνχμαλώτιβε τόν Ό Ίππόδρομος καί τό Ιερόν μάτων, τυλιγμένη μέσ' βέ
σ Οέ ά 80"^0 Βξή ί ά Πλά ή ίέ
νυπαρκτη άξία
στε όπως οί δλλοι, οί κοινοί βνη *"'*
τοί, πού κυκλοφορούν γύρω σα.,
"'—ε, πραγιματιοίά ξεχωοιστι..,
Βαγιαξήτ καί τσάκιβε Παλάτιον ήταν έΌεΐίτωμένα.
άρκετά χρόνια τή δύναμη περίφημες «κινστέρναι> ίγταν
μ
ΟΙ χρυσή άκτινοβολία. Την όνειρεύ-
ί
οί ονταν κάτω
ψυχρή δμί-
σά; οέρνει, νά... θαυάση την
νΐ'παοκττι Α5ί« ™.· ν™.· «ι.. ΚΙ . . „«----- ... ------,.,, ( ^___^
πϊρισσότερες άδειες άπό νερό, χλη τής Νορόηγίας,' καί 'στί'ς χώ
ι ε[χαν μεταβληθεί σέ άμπέλια. ρίς πού ϊσκιζαν οί ποταμοί τής
,--..-------- ϊ^^ν^^, | , ■ · αί άπό τίς άμέ|τρητες περίλαμ- Ριοσίας, δσοι όδηγοΰσαν τούς τν
πρασο>πικότητες, %οΰ 6 «οντόι, ί 01?' δ°5ασε ° Μανονήλ τό Θεό, ήρε; έκκλησίίίς, σΐ περιοΒάτερες χοβιωκτε; τοΰ Βορρά στήν άπα-
γωϊσμός σας Ικανοποιεΐται μέ Χ^ ι πο" <"ά&ηκε δ μόνος τού σωτή — άνάμεσα σ' αΰτές καΐ οί "Αγι ράμιλλη Τσάριγκραντ. Την όνεΐ- αφθονες τρίχες καί δέ-ν σάς α<ιι ι ρας: *"ϊ%'ΨΚΙτοί ° Κύρΐος έν άο- <" Άπύστολοι — παρουσίαζαν ά ρενονταν στούς πύργους τής Δύ- τόν Όκτώβριο τ»" ή εΐδηση στό Πά νει να δΐακρίνειτε τί είναι οοβαοά χί|' " ξ η<^ων ε1? αιώνα αιω- πο τοτε την οψη έρειπίων. θϊς, Βπου οί τροδαδοΰροι υμνοΰ- *·αί τί γελοίο! " νο5 "' τώ ούρανω, καί επί, πβ- Αυτή είναι ή είκόνα πού μας σαν τα Θαυμασία τού αθτοκρατο σαν την γήν, πρό τοΰ τάς δυνά δίνονν όσοι ξένοι έπισκέφθηκαν ρικοΰ της Παλατίου... Την ύνει- έφημερίδες έδιάβασα χθές μΕΙς πανηχθαι, ήν χαΐ αύτάς αικάτω εΕδησι: «Σεούλ :ΐθ νε1'. Νΰν ^ κτηνώβρις συνή Ι Κ1 χς τΐ,ν παραικάτω εΕδησι: «Σεούλ :ΐθ Ή μΡ- την Πόλη την ίποχή έκείνη, προ συνήκαν. πάντων ό Φλωρεντίνος Χρυστάφο- , ραάτω εΕδησι: «Σεούλ :ΐθ . ς ή —. Ή άστννοιμία συνέλαβε 677 νΓ Ι Κα1 Υ"ρ είδον τα θαυμ«<ηα «ύ ρος Μπουονηελμάντι. άοσενικά «αί ποία θηλυκά, άν τά δοΰμε καταπρόσωΐπα χαΐ ί» ,τάρχουν στό χτυπητό θρασομΛνι ιί τρίχας τού κεφαλιοΰ καί Υί νια... Άλήθεια. ώ Πανέλληνεςΐ .. βέν οί; ίρχεταΐ... ν' αύτοκτονή<τβ»ι, άιια βλέπετε ποιανών την Ικτ£μ>>.
ιΐι χάνει ό τόπος μας, μέ τ^ν επί
ιιονη αογησί τού νά κανονίζουνι
:όν πολιτισμό μας οί «μακ«ρ{<ι. τ(| λαμοτράκηδες, μέ τ' άξέχη ίΐα ο,ναρχικά συλλαλητήριά τού;, την δφθονη ιτριχοφυία καΐ τή φλο ίίθή άγάπη τους στόν κόκκινο σ» "Αν ομο>;, δέν ϊχβι γιτνικευτΤή
ίδώ Βΐιδτ)μία γιά ατΥτοκτο'νΙες {
ίώ. ώιό κάτι τέτοιες αΜες, τοτ7
ο όφίίλεται οττό γεγονός, ότι άο
««οί άΐτό τούς δικονς μας νέους έ
άβτόχασιτα βτόν ίαυτυ
'ονς νά τρέφο»ν μακρυά μαλλιΛ
«οί μιχρο ή μεγάλα γένια. "Οί.
ϊθοχαλοϋν άηδία μέ τό θέαμά τ-ονί,
ίν τό νοιώβουν, Λφοΰ νομίξιθ*τν
; τό 6λέμμα οϊκτου των Αΐαθα
* είναι 6λέμμα... θαι«μασμοϋ)
Μά, τί νά σ«ς θαυμάση 6ρέ «<χ πις. ΕκπρόσοΜΐος της άστυνομίας εδήλωσεν ότι Λρόκειται .τεοί -Λθ·- κοΰ καθαρμοΰ τοΰ τόιπου καϊ. (τρί άπαλλαγής τού άπό στοιχεϊα αψη φοϋντα τονς ήιθικούς «ανόνας. Εί κοσι έκ των οτ.»λληφθέντιον Λΐτα Οίαν θά παρ«πειμφθοΰν είς δίκην διά διαφόρους παραθάσεις (ού Ποινικοΰ Κώβικος, ένώ οί ί»Λό- λοιποι αφέθησαν έλεύθεροι μετά τό κό|ιιμο των μαλλιών των «έν χρφ»... Ή άστυνομία »προειδοπο[η<τε τΛ δημάίτια κέντρα ότι θά χ,λπσθοΐΛ' άπό των άρχώ-ν, αν έ.πιτοέπουν την ιΐς καρηκοιμόοντε,ς νεα- ρους>.
— υγχαρητήρια είς την Νότιον
Κορέαν διά τήιν άποφασιστικίιν
στάσιν τη; έναντι τοϋ.·. τριχωτοί
ίκτρ.ιχηλισμοΰ τής νεολαίας.
Εάν, όμως, ή έλληνική Κυβέρ¬
νησις αποφασίση νά κάμη κάτι το
παρόμοιον διά πού; καρη,κομόον-
τας καΐ γενειοφόρονς νεαρούς τής
χώρας μας, ύπάρχει ό κίνουνος νή
...στηλιτευθή άγρίως είς τάς εφη¬
μερίδας των «φιλτάτων» μας Βο^
ταννων, ΌλλανΛών, Σκανβινβυ-
ών καί να κατηγορηθή 8τι οτρον
γαλίζει τάς... δημοκρατικάς ελευ¬
θερίας.
Έκτό:; δν άγνοήση χαμμιΛ μί-
ρα τίς γνώμες το>ν «αΊλτάιτων>
ικις χγΊ διαιτάξη >.άτι πα«»1 ιΛ
σο άστεΐο, καθώς βά τό παίρναν,
ίσιος, μερικοί άναγνόνστες μο".
"Ας μή λησμονοΰμε πώς άπό τή
αψθονη τριχοφνία <ττά κεφάλι €κεραυνός» πέβανβ Οστευ | νηντας τή σύγκριση άρχαίας καί ώ ς ευ | άπό λίγο στήτ αίχιμαλωσία, κ* ΐ. έύ ' ς Ρώμης, δέν δίσταζε νά δύ χμ, νας έαφύλιος πάλεμος δναψε Λ- ' σει την προτίμησή τού οτή δεύτε ύ ' ^ΐ ό Ίή μς ψ νίΐμεσα στούς γιούς τού γιά τη δή Τά Ί ό Ίο>σήφ Βρυεννιος,
στό μέρος άπό τίς
νήκαν δλλοτε στήν
οί"
ς γ η
δΐαοοχή. Τάν Ία·νουάριο τού , ατήν -τερίφημη «Περί χοΰ τής «ό
1403 ό Μανουήλ έγόριζε στήν λρ<»ς άνακτίσματος» δημηγορία άτελενθεριινμένη Πόλη, καΐ, λί- τού, την όνομάξει «μεγαλόπολιν», γο άογότερα, έπωφελούμΒ-νος Λ- ' κα1. «Πόλιν πασών τ(δν υπό τόν πό τίς έ'οΐιδες των Τούρκο)ν, χά- ήλιον πόλεων καί πολυώινυμον τόρθοισε ν' άνα·κτήοει Ινα σεΛα Πόλιν ναί μεγαλώνυμον>. «Πόλις
στό μέρος άπό τίς χδνρει,, πού α- γάρ έστί τοΰ μεγάλον βασιλέως
Ατ>το?ίθ«*ο., Θεοι». λέγει, «περί ής δεδοξασαε
| να λελάληται καί, Λξιάκουστα ήκου
ΙΙαρ' βλα αΰτά ή Πόλη παρου σται·.. έπτάλοφος Πόλις καί Βυ-
σίαξε πάντα την δψη ενός κό- ζαντίς καί Κα>σταντινούπολις...
σμόν Λοΰ πεΦαίνη. Ό πληθυσμό(." Πόλις τής οίκονμένης ή δγαλμί·.
της δέν ξεπερνοΰβε τώρα τίς έκα τίίς καλλονής ή έστία, τό πρόσ
τό χιλιάδες ψυχές. Μεγάλες Η καιοον της τρυφής χωρίον, ή ξέ
τάισεις της εΐχαν μεταδληίθεΤ α{ νη θέα πασώιν των χαρίτων, τοϋ
άγρονς και ήταν εντελώς ϊρημρς ημέτερον γένονς τό 6δαφος, τό
άπό κατοίκους. Μόνο οί παράλι- των αγαθών πρντανεϊον, όμόροις
ες συνοικίες τοϋ Κερααίου έξα- τό θέλγητρον, καί άλλογενέσιν ί,
κολοΐ'θούσαν νά ξουν, έναι ή πά δύτατον λάλημα. Πόλις άγία καί
ραλία τοϋ Μαρμαρά είχε σχβ- μητρόπολις πκττή, νέα τε Ρωμη
δόν τελείως νεκρωθεΐ. Ό λιμήν καί νέα Ίρρονσαλήμ ή αύτη». Ά
τοΰ "Ελευθερίου είχε έπΐχωματω- κόμη καί σέ μιά τόσο συφορια-
θεΐ καί σχημάτιζε Λπό τότ« χή σμένη της ώρα δέν Ιπανε ή Πό-
μικρή πεδιάδα τής Βλάγκας. Ό λη νά είναι ή βαοίλισσα ή άούγ-
Φάρος τοδ Βοΐκκουλέοντος, στήν κριτη τοΰ κόσμον, καί ν'
Ιδία παραλία, ήταν γκρεμισμένος. μίαν άκατανίκητη γοητεία
Άπό την δλλοτε περίφημη πλα-1 σέ λαούς καί σέ άτομα.
άσκεϊ
πάνω
τεία τοϋ Αυγουαταιώνος, μπρο-1 «Όλόκληρος ό Μεσαίωνας»,
ΐχΐ)®<ΐχ?)®(ΐΧί)®9χί>(^ί>®®®<ί>®(ί^^
ΣΑΡΑΝΤΑ ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠ' ΤΗΝ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
τής Συνεργάτιδός μσς Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΜΑΚ ΙΔΟΥ
οεύονταν στίς Τράπεξες τής Βε-
νετίας, λ.ογαριάζοντας τό ώμέτρη
το 6ιός, πού σώριαζαν κάθε χρό
ί ύ
Κι' άπό χιέσα άπό τούς δχτους1
τό)ν Κατάβ-ΓΡΛ'ίον
είταν ίίλο σά νά φυτρωναν
Πολιτρϊες άπό πράσινο'
κι' άναβοΰίαν συντριβάνια άπό
6λασπάρια.
κα1^ εϊτανε οί άνθοί σάν ξωτικά,
καί είταν ώς νά χύνονταν άπό
ψηλά
σέ μαλαματέ'νιες μέσα στέρνες
μιά δροχή άπό λυχνιτάρια.
Κι' άντιχτύπαγε κι' ό
ά-ιό τα ,6ουνά τα οιθυντώτιχα
σέ Μαγναϋρες καί Βλαχέρνες,
καΐ τοϋ ήλιον όλα τα φέγγη έκεί
νες φέγγοντα;
ποός τα νψη άψήφκττα τραβοΰ-
σαν.
Κι' άπ' των κάστρων τίς Χρυ-
σόπορτες,
κι' άπό τ' απαρτα 'Εφταπύργΐα
ώς την δκρη στά σπαρτά
γδονήσια,
λεγεώνες Τά παλάτια,
καί στρατοϊ, τά μοναστήρια.
Καί είταν ώς νά πλέκονταν
καί εϊταν ώς νά λύνονταν
κάποιας μάϊσσας μάγια
χ
νοοί αύτοκράτορες άπ' την πρω- άποπάνΟ)'άπό τούς τρούλους «ι1
τεύονσά τους. "Ως την τελευταία
άπό τά σαράγια"
της ήμέρα, μ' όλα της τά έρείπια, Καί εϊταν οί καιροί πού άτίναχτι.
ήταν ή Πόλ.η μιά άπό τίς πιά πε ^^γα άστροπελέκι, κάτι
ςοκαλλεϊς, μιά Λπό τίς πιό πε<·ί πρωταγρΓκητο κι' ώς τότε κι' άν» λαμπ#ε; παλιτίίες τής Οίκουμιέ-' νης...». 'Ηταν, ίίπως τό λέει ύ Λόγος τού Παλαμά: (ττόρητο. ιΐπ' την "Ασπρη Θάλασσα ώς τδ Δούναβη καί ϊσα πέρα άπό τά πόδια τού Εύφράτη Επί τή 48η έΛετείω τοΰ μαρτνρί ου τον λιγοθυμοΰσ' ή Ανατολή, ετοεηε καί ή Λύση σάν κοι λάμι. «...εΐταν πρρα κάπου σέ μιά γ?ί, σέ πηγή λαών κο^ χράνων ' κρέμουνταν απάνω άπό τόν κΑ καί είτανε βτήν θρακη. ομο, Καί ρίταν οπου κάσμοι άντίμαχοι ( ικάψαλα καί στάχτη νά τόν κάμη, ιιέ. την ίδιαν έρωτόπαθη μανία ν' άγκαλιάίτουνε λαχτάρΐξαν την πανώρια Βοσπορίτισσα, τή' 1ιία· Ι Καί είταν οί καιροί πού ή Πόλη καί κατάλαμπρα ντυμένοι κατα πόρνη σέ μετάνοιες ίϊενυχτουσε, ητάλαναν καί φιλούσανε τά χώματα πού τά πόδια της πατοϋσαν σάν άκρίδεί πέφταν οί λαοί, μελισσες «κεΐ οί λαοί πετοϋσαν. Καί εϊτανρ, ή πανώρια, των V"1- » ώ άφροκάμωτη νεράϊδα, κι' εΐσονν Έσύ. Πόλη, ώ Πόλη1 κι' δ Ούγκαρέζος, Καί εϊτανε τής γής τό περΐβόλι. καί ΡΪταν απού σέ μιά δόζα των Έθνώνε ταίριαζαν οί πόλοι καί είταν οπου άπό τά πέρα τα τοϋ κόσμον Βάοβαροι δυσκαλοτταίριαστοι στή Ρΐΰμαία των Κωνσταντίνων πολρμοΰσαν κάτου άπό τό των Έλλήν'ον. κα, τά χέρια της βεμένα τά κοα τοΰσί. καί καρτέραγ' Ενα μαχελάρη. Καί ξολοθρεμός δ μακελάρη;. Ροϋσοι, Νορμανβοί, Βουλγάροι. Καταλάνοι κι' ό Χριστιανομάχος ό Σαραιχτ νός. ό τεράιστιος καβαλάρης, πιό άπαλά μπροστά τού δείχνον τσν καθεμιά φνλή, κάθε σεισμός. Καί ναρτέραγε τόν Τοΰρκο νά την πάρη...». ΠΕΡ. ΕΜ, ΚΟΜΜΗΝΟΣ (Συνεχίζεται) Μέ τίς πρώτες τοΰ 2είττέ6ρη, άρχίζουν οί νοσταλγίες των Σμυρ νηών γιά την γλνκειά τους Σμύρ¬ νη. "Βνα; χρόνος προστέθηκρ. στά τόσα χρόνια ποΰ φύγαμε άπ' την Πατρίδα μας, τή γλνκειά καί ά- τονς γενικά άοχί<κινε την κοινήν* ξ£χαστη Χμύρνη. Φθάσαιμε τά 48 χή τονς δράσι οί άπαίσιοι δολοφο νη^νιη ΥιΛη;,Γ νηνβ!)Γ „.«-. ,υ«ηη£- νοι τοϋ δικαζομένον σήμρρα στήν Άμρρική, σφαγέα Μάνσον. χρ0νια χωρις κανείς μας, μικράς ή φ Ίιοάννης Α. Βερνάρβος Η ΖΩΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΟΥΣΑΝ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΜΩΜ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΤΙ είναι αύτη ή έρημιά στήν κα γης καΐ, άνακονφίσειος. Σχεοιά- 'καιΐχάτικην ιτήλ.νΐ Τ/ πινντι Λ- ΐονν την άπαγκίοτριοσιν άπό τού; "κοιριάτικτίν πόλιν! Τί φύγη ά- ζονν την άπαγκίστριοσιν από τοϋς . την φλεγομένην-ασφαλτον: Τί άγχώβεις προδληματισμούς τής κα Ίκή ?|οδος, πού φθάνει τά ό'- Οημερινότητος, μέ τα έπείγοντα κάποιας μανιώοους, σχεδόν καΐ πιεστικά προβλήματα της. μέ έγκαταλείψεωςΊ Πώς νά τίς έξαντλητικές ίδιομορφίες τη'·,, ^._ -----.<_. »...βΑ«·— χ. μ^ τς έναντιότητές της, λοϊ συν- ψ κανείς- Διαβάξετε ά μ ς Λς αύτοκινήτων, πού έξεκέ Ολίδουν καί κονράζοι>ν τό
ν την πόλιν καί μένετε έκστα «α( τήιν ψυχήν-
Π
σώμα
'ΐν σέ τραίνα, λεοχρορεία κα!
Είναι, λοιπήν, κοινωνικον φαι¬
νόμενον ή φύγη. φαινομίνον «τυν
καί αίσθάνεσθε ϊκπληξιν. βρομρνον άκάμη και με την πρύο
ρτρ έκτασιν ότν-ττνχηιαάτων Λη τη; έποχης μ«ζ· Διότι υποβο-
οα; κό6ετρ ή άναπνοή. Πον ηιθείται άπύ την συγκοινωνιακήν
ίνουν. λοιπόν, τόσοι ανβρω- «υκολίαν, ή δποία, όσον πηγαίνει,
Πώ; ά5ταρνοϋνται τίς 6ολές γίνεται καί εύρυτρρα. Άπλώνετοα
'ϊ' σπιτιοϋ τους{ Τί Λπολαμβά Ι -τέ μεγαλύτερα στρωμαια. Ι ινεται
αυτήν την άκατάσχετην κτήμα δγκιοΒεβτίοων τάξπον. Η
' (ραινόμρνον. ΆπλΛς, κατά
τελευταίον; χρόνους προσέ-
4 '{ν εδρντέρας διαστάσεις. Καί
ή λησμονήται, ότι γινόμεθα ο
αί περΐΛσότεροι, δτι ή ζο)ή 8ι
:αι κατά διαφορετικόν
δτι τά μέσα προσφέρον-
1 άφθονώτερα. Ή ζωη, είς την
μέ τάς άαοστάσιεις,
της προβλήμα-
1 τόν πνρετόν της, θέλει γερά
Ιδιαιτέρο)ς τό καλοκαΐοι,
ή άσφαλτος μοιάζη νά έκπέμ
"** νά κυκλώνη μέ λευκές φλό
5/ Λού πυρακτώνουν, τά πάντα·
άγωνίζονται, τρέ-
υν. ίιποφρρουν. Καί οταν, μέ-
πάλην τονς, άναζητοβν
ποιαν ξεκούρασιν, Αργανώνουν
φυγήν Τ0ΰ Σ α66ατοκύρια«οτι
■•V
την παρένθεσιν τής ά
πού θά επιτρέψη ττ'ΐν ν|"ν
τού ύπαιθρον, την χα-
71 Κάιαοιας έπαφής μέ την φύσιν,
λ«τρ(»τΐκόν αίσθημα τής θάλασ
» Χαποιαν ανάπαυσιν καί άνα-
'""ν, δστε μέ νέας Λυνάμρις νά
'Τ(10τίΐ δυνατή ή αντιμετο>πισις
ποΰ θά Λκολονθη-
, ΰ θ η
"'ν· ^χεδιάζουν, επί τέλους, κά-
8ΐκαί(ομα περιανλλο
ή μΓγάλος, νά την ξεχάση! Έτ
κεϊνοι πού την ξήσανε νοσταλ-
γοΰν τά άμορφα χρόιναα ποΰ πέ¬
ρασαν μέ στήν άγκαλιά της και
κλαΐνε πικρά τίς μαΰρες μέρες αί
τές τοί Σεπτέμβρη... Εμείς, πού
δέν τά ξήισαμε νοΛταλγοΰμρ αύτά
.-τού μάς λέγανιε οί νενέδες μας
και οί μαμάιδες μας, μή; φαίνον·
ται σάν παραμύθια... καί όμως τά
ν'ίΐσταλγοίΐμε μέ πόνο σιήν καρ-
διά. Ήταν μιά ζωή ποΰ δέν θά
την ξαναίιροϋμε πιά. Μιά ζωή πού
πέρασε κα£ ποΰ σιγά - σιγά χάνι-
ται μαξί μέ μα;, τά παιδία τη;,
πού ενός - Ζνα; δυστνχίδς, φρύγον
με γιά τό μεγάλο μας ταξίδι.
Άνιιλογίζομαι τίς μέρες αΰτές
τής φΐυτιβς, πού ϊκαψε δλα μας
τά καλά, πολλά ή λίγα, καΐ ποί>
κατεστρεψε ασπλαχνα την δμοο
<ρτι νυφούλα τής Ίωνίας, δλοι I- τρεξαν άπ' τό έσωτερικό ζητών- τα; ^ροστασία κοντά της, μα ή¬ ταν πιά άνίκανη νά Λγκαλιάση τά παιδία της Ίωνίας, κι' αύτά μα- ';ί μ' έκρίνη κλαίγανι γιά την κ<ι- τάντια τής άλλοτε άνθίξο ιιβη; Σ μύρνης, Είναι δμορφη, μοΰ λένκ τώριι δμορφτι άπό πςίν, μά έγώ δέν Σμύρνη στενά σο )λλητ« ιρύω- μέ τα μαρμαρενια κατέφλια την κλιειστή αύλή (τί» | φτ<»χά η πλούσια. Τώρα πάν* ολ' αύτά... μπου*.· <5άρ, σοίι λέει ό Λλλος, πού ώς ιουρίστας την 6λέπει τώρα μ έ δλ λο μάτι καί δχι ώς παι&ί της, κά ΐυικος της, παληό, πρίν τό μοιραϊο 22! Τέλος Αΰγούστου, τέλος τής δμορφης βασιλοπούλας τής Ί(ιΐν(- ας. Ντύθηκε στά μαϋρα στίς τρ- λεΐΓΤαίες άναλαμπές τοΰ Σεπτέα 6ρη, γιά νά τά βγάλη ποίας ξέρει πότε.... Θά τά &γάλη μιά μέρο, άλλά ίμεϊς·.. εμείς, δέν θά δοΓ'- με την γαλανόλευκη στολή της καί τό δαφνοοττεφανο)μένο κεφάλι της... θά τό δοΰν οί άπόνονοί μας, άλλά δέν 6ά νοιώοουν τό ρϊ- 7υς τής χαρας πού θά νοιώθομ» εμείς, πού ποτ,έσαμε, πού λαχταρή οα,ιιΐτ, ποί> κλάψαμε" έμδς τότε ή
ψιιχή μας μόνη θά νοιώση τή χά-
μά τής λευτεριάς σττ) νεκρανάχττα
ση τής Πατρίδος μας καί θά. εΛ-
Λογοϋμϊ άπό ψηλά τοΰς νικητάί
πού την ξανάκαναν 'ΕλληΛ'ΐκή, γι«
Π ή Σιιι'ρνη μας Έλληνική γεν-
νήθηκε. Τό εύλογημένο χωμα νίίϊ
'](.>ν(ας θά δοξασθη καί
πή τά έλληνικά όπλα.
&-
μας κι' αν «έ χαοπιμί
πάλι θε νά σέ βροΰμΓ,
πάλι θά σέ στολταωιι»
σάν τότε στά ατλάζια
Νυφούλα έσύ, οτολίβι μας
τής 'Γωνίας, .τάλι
στό διάβίΐ σου θά σκύψουνε
οί έχθροί μας τό κεφάλι
καί σΰ περήφανη, τρανή
κα|, ρήγισσα μεγάλη
μέ τή χλαμίδα σου τή Βαλαοσιά
Οά Λευπαΐας καμάρι.
Κι' εμείς τά τόση σου
θά τρέξωμε κονιτά σου
στήν άγκαλιά σου τή γλνκειά
νά γϋρωμε σιμά σου.
ΚΙναι, τώρα, εΐδος πρώτης άνάγ-
,η' Κανείς πλέον δέν τδ συί,ητεΐ,
ώ; ιιίσον πολυτελείας. ΟΙ πάντες ( χώλ) κα1 τ1ς κάμαί)^ζ τους, 8ε-
ήιιπορονν νά τό προσεγγίοονν, α- [ ^^ > ,ρ1<ττΡρά. Στίς γιορτές καΐ Σμύρνη, Πατρίοα μας γλυκειά, ναλΛγως οννατοτήτιον καΐ μέ πολ ^, καθημερινώς άκάμη, τ' άναμμέ , σάν ήλιαχτίδα δμε^ες στά >άί ευκολίας. Καί 6λέπουν^ ότι ^ φώοια τό 6ράδν, ίδιναν τι)«η
τούς μεταβάλλει την ζωήν, όπως δμορφια καΐ χαρή στά σπίτια μσς,
καί ή τηλεόρασις καί τά δλλα μέ-
της ·ψυχης μας!
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ή τηλεόρς
ίκσυγχρονισμοΰ τή; υ.<ο·ης. ΚαΙ( πρός αύτά νπάρχει ή Τά διαμάντι τής Μ. Άαί«ϊ Λ,ίρααήλως ρ ) πελο.ρία συμδολή τοϋ τουριβμοίί, · ζ ί θστ^ δυνατήν πού Γτρονττνει χαΐ καθιστ^ δΐΎατήν την δ-νεΛν κα!, όργανώνει φός, διά λογαριασμόν εκείνον, ποΰ θα; φύγοι-ν την άνεκτήν καί πολιτι-( σμένην διαβίοισιν κατά την παρΐν- [τι τής έχδρομής Ι Έτσι ή δμαδική Ιξοδος καΐ ί- ηγείται καί δικαιολογεΐτα. όσον ■ - ------1= ίντνπ(οβιν ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΛΗ ΠολπκοΒ Συνταξιοτ>χου
II
Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Σ
Άπό πραγματικόν δέος
διότι άπεφάσισανα γραψο
Γ^ΙαΧάπονεκοονΗΐένηςπόμαι, δ φ^
ΐ?*Τα. σ.-.Φαίνεται μέ την ! γώ τ' αληομόνητα «Βουρλά,
" ΚΙ ίέθίεται είς τόν προ νέτ«οά μόν, πον άναμεσα στ'
ά-
^,,ΓΤν^Γτρόπος οπερνικησεως Δέν είναι υπερβολή ν1 άναφερι»
|ΐάτων·..^5'?-Λ» ίΛ-τ^ώσεων.! δτι οί Βουρλιώτες δέν είναι κάμω
θά ευρίσκη όπαδούς.
ΧΡ. Γ· ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
αλλων άνθρώίκον. Τά κορμιά των
είναι σχηματισμένα άπό ένα ΰλι-
κό ακληρό, μέ μιά ψνχή άδάιια-
στη, πού άποτελοΰνε ενα άρμονικό
σύνολο, διότι οί Βουρλιώτες ώς
επί τό πλείστον, είναι δμορφοι αν
δρες, ύψηλοί, γεροδεμένοι καί μέ
άδρά χσρακτηριστικά, οί δέ γυ
ναϊκες έξ ίσον υψηλές, δμορψες,
λυγερές καί μέ άρχοντική έμφάνι·
ση.
Είναι, όπως άνιέφερον, οί άν-
δρες καμωμένοι άπό ΰλικό (τκλη-
ρό καΐ, άμέσως έκ·βη).(!κνιται οταν
(Συέχεια είς την 6ην σελ.)
Σελίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΔΠΜΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΠ ΑΝ8ΕΑΑΗΝΙΚ0Ν ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοϋ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΥ
τέως δΐΕυθυντοΟ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
Οί
2ον
Νεάτουρκοι
αποβλέποντες
στήν άναδιοργάνωση τοϋ άποβνν
τεθέντος άπό τή Βαλκανική ηττα
τους τουρκικοΰ στρατοϋ^ μετεκα-
λεσαν πολινμελή στρατιωτΐκήν άπα
στολήν άπό τή Γε-ρμανία υπο" τον
στρατηγό Φόν Λίμαν Σάντερς.
πού άργότερα κατάντησε ό προ
γματικός άρχιστράτηγος τοΰ Τουθ
κικοϋ στρατοΰ καί πήρε καί τόν
τι'τλο τοϋ πασά. Άνυπομονοϋντες
δέ ν' άποκτήσουν την κατά θάλασ
σαν ΰπεροπλίαν άπέναντι τής 'Ελ
λάδος, γιά νά μπορέσουν νά Ιπσ
νακτήισουν πραΐικοπημαΐΐκα τά
νησιά, άποδύθηκαν μέ φανατκτμο
στή πραγιιατοποΐηση τοΰ σκοποβ
αΰτοΰ. Παράγγειλαν λοιπόν, <ττδ
Άγγλικά ναυπηγεϊα Ινα «ντρίτ-
νωτ» ττίς ΐποχής έκείνης ίκτοπΐ-
σματος 23.000 τόννων μέ 10 πν
ροδόλα των 30 έκ. τό οποίον (ί»'
νόμασαν «ΡΕΣΑΝΤΙΚ» καί ά-
γόρασαν οπό τή Βραζιλία ίνα
«ΰπερντοέτνωτ» Λού κατασκευα-
ζονταν κι' η(η6 σέ άγγλικά ναυπη
γεϊα τό ^ΡΙΟ ΝΤΕ ΤΖΑΝΕΊ-
ΡΟ» τα οποίον μετωνόμασαν
«ΣΟΤΛΤΑΝ ΟΣΜΑ.Ν». Τό
πλοϊο αύτό Εσως νά ηταν τό με·
γαλύτερο πολεμικύ τής
Είχε έκτόπισμα 32.000 τόννουε.
ταχύτητα 22 κάμβους καί 12 κανό
νια των 30 έκ.
Ή Ελλάς, όίΐό την ιδική Τη,
γιά νά διατηρήση την ύ
περοπλία της, παράγγεΐλε «ό
Γερμανικά νανπηγεϊα Ινα «ντρέτ-
ντοτ», την «ΣΑΛΑΜΙΝΑ> καΐ
δύο στή Γαλλία, μέ προθεσμία πά
ραδόσεως τύ 1015. "Ολες οί ποο
βλέψεις ήταν ότι τα τονρκικά. οκΑ
φη θά Ιφταναν στά τονρκικά δ-
δατα πολίι νωρίτεοα άπό τά 'Ελ
ληνικά καί. ή ναντική ΰπεροΛλ{α
θ" άνατρέπονταν δρδην υπέρ της
Ί αυρκίας. Οί Τοϋρκοι σχεδίαζαν
παραλαμδάνοντες τά πλοία, ν* ά
νακαταλάβουν τά νησιά καί δέν
ΟΛέκρυπταν τή ποόθεσή τους αΰ
τή.
Ή Έλληνική Κυβέρνηση α-
ναγκάστηκε ν' αγοράση σέ τΐμή
νριπλάσια τής πραγματικάς, βύο
παλαιά θο>ρηκτά άπό τίς Ήνωμί
νες Πολιτείες τής Άμερικης, τό
«Α-ΓΝΤΑΧΟ» καί τό «ΜΤΧΙ-
ΣΙΠΗ» έκτοπίσματος τύ
14.000 τόννων, ταχύτητος 1Υ μι
λίοιν, μέ Ισχυρή θωράκιση, μέ
πέντε κανόνια των 30 έκ. Τά 6ρα
ουκίνητσ αύτά πολεμικά μετωνι)-
μάβτηκαν σέ «ΛΗΜΝ0 2> «αί
«ΚΙΛΚΙΣ». Βεβαία, τά πλοια
αύτά, δέν μποροΰοαν ν' άναμε/τρΤΐ
θοΰν μέ τό «ΡΕΣΑΝΤΊΕ» καί
τό «ΣΟΤΛΤΑΝ ΟΣΜΑΝ», άλ¬
λά τό 'Ελληνικό ναυτοκό ίπιτελεί-
ο, ύπελόγιζε πώς μαζί μέ τόν ύ
πόλοιπο στόλο, θά μποροθσε νά
καταναυμαχτιση τά δύο Τούρκικα
πολεμικά στά δρόμο τους πρός τή
Τουρκία, Λοίν προφθάσουν νά ττυ
νενωθοθν μέ τάν λοιπό τουρκικό
στόλο καί πρΐν μπορέσουν νά συμ
πληρώσουν «αί έκπαυδεύσουν τά
πληρώματα τους.
Άλλά καί οί Τοδρκοι, δταν Ι
μαδαν, δτι τά δύο Έλληνικά σκά
φη, προερχόμενα, τό μέν ΐΛΗ-
ΜΝΟΣ» άπό τή Γαλλία, δπου εί
χε εΐσα,χθή σέ δεξαμενές γιό. ίπι
σκενή, καί .τό «ΚΙΛΚΙΣ> άπό
την Άμερική, θά άντάμωναν στό
Γιβραλτάρ γιά νά συνεχίβουν μα
ζί τό ταξί'δι τους πρός την Έλ-
λάδα, σχεδίαζαν νά σννδυάοΌυν
(~υν£χεια είς την 6ην σελ.)
ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟΝ ΧΡΕΟΣ
Επί τχ έπικειμένϊΐ 48τ| έπετείίρ
άοΐό τοΰ θανατον έθνομάρτυρος
Χρυσοστόμου Σμύρνης, δΐακατε-
χόμεθα άπά την έλπίΛα, δτι ή ίν
ταΓ'θα «"Βνί»σις Σμυρναίων><,
δέν θά παραλείψη νά πραγματο¬
ποιηθή τό επιβεβλημένον καθήκον
της, νά καταθέση στέφανον είς
τά μνημεΐον τού, δέν υπάρχη δέ.
ούδ' ή Ελαχίστη άμφιβολία, δτι δ
κα'Θηγητής τοϋ Π ανεπιατημίου κ.
Μι#. ΆΜαστασιάθης, ακολούθων
την παράδοσιν τής αειμνήστου
μητρός τού Σ ταυριάνιθης, θά μερι
ννήση διά την άφτ'νν τής «κανδΰ-
λας» τοΰ μνημείου κατά την ημί-
ραν εκείνην.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΧΕΙΡΟ-
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟί ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΡΕΤΗΣ
'Εγώ είμ; δ ποιμήν δ καλός. Ό ποιμήν ό καλάς την ψυχήν αύτοϋ
τίθησιν ίιπέρ των προβάτωιν ΙΩ ΑΝ. Ι, Π
'Τπό Ι. ΜΤΛΩΝΑ, βεολόγου
"Εχονν περάσει σαράντα όκτώ Σμύρνης Χρυσοστόμου χοΰ Καλα-
δλάκληρα χρόνια. Τά πολεμικά ό· φάτου. Ίβίως την πίστιν τού, την
πλα έσίνησαν. Τό αίμα ξεράθηκί γρνναιάτητα καί τό θάρρος χου
ρΐς τάς Μικρασιατικάς πεδ.άδαί,. έμπροσθεν είς τόν άλλόθρησκον
Τά όστά των γενναίων μας νέ- | Άγαρηνύν. Ή είδησις τής 28ης
λρών έβκορπισμένα είς τάς χαρή- Λύγοικττου 1922: «Ό Μητροπολί
δρας κη» τα ποτάμια, εχοτ·ν· γίνει τη; Χρυσόστοιιος έσφάγη άπό
γή καί σιτοόός. Είς την γήν τή; τού; Τούρκους» συνετάραξε την
ίποποιίας καΐ τού δοάματος 6ασι Χοιστιανωσύνη καί τόν Ιλληνικό
λεύει ΐώρα ή γαλήνη. Ό Αΰγου , λαό.
στος ένβυμίξει είς κάθε "Ελλην! Άλλά ποίος είναι Αραγε ό Μη-
τήν εθνικήν σινφοοάν τοϋ 1922. | τροπολίτης ΧρικΐόστομοςΙ Ποίος
"Ημουν μικρά παιδί οταν σί μιά είναι, άραγε ό καλός αύτάς ποι-
προσφιΐγική συνοικία τής πόλεως μην όστι; δέν έλιποτάκτησε πρό
ήκουσα νά τραγουδοΰν τό θρηνη- τού κσθήχοντος καί τής άποστο-
τικόν έλργεϊον: «Ήταν ήμέρι» Ι λής; Ποίος είναι ραγε ό 'ΕΘλό-
Σάδίατο προτοΰ τό μεσημέρι ποΰ μάρτυς αύτάς όστις την ψυχήν τού
φ ό Κεμάλ Πασάς μέ τό
σπΐΐθί στά χε'ρι. Κι' άμίσως έδ ί-
ταξε βάνατο νά σκορπίση (ττόν
Δεβπότη καί τούς "Ελληνας ν ά
τούς σνντρίψη». Άκόμη καί σήιι·-
ρον οσάκις ϊοχεται ρίς τόν νοΰν·
έθυσίασεν υπέρ των λογικήν τού
ποοΰατων,
Είς την Τρίγλΐαν Βνα κεφαλο-
χώρι τής Βι<ΚΛ·(ας, ίγεννήβη τό
?το; 1808. Οί γονεΐ; τού εύσεβεΐς
ανιθρωποι, άπεκτί|<ΐαν καί α)Λα έ-
ΤΕΧΝΗΜΑΤΩΝ
ΡΑΙΑ
ΕΙΣ ΠΕΙ-
'Τπό την αΐγίοα τοΰ δήμαρχον
Πειραιώς κ. Άρ. Σχυλίτση, ί|ρ-
χισε χθές λειτονργοΰσα —έν τ()
είδική αίθούσιι τοΰ δημαρχείον τοί)
έπινίίου— γίνική δειγματολογική
έκθεσις προϊόντων τής έλληνικί);
χ'ειροτεχνίας καί καλλιτεχνικής 6ι
οτεχνίας, όργανωβείχτα υπό τοΰ Έ
θνικοΰ Όργανισμοΰ Έλληνικ ή «,
Χειροτεχνίας, μιρίμνη τοΰ συμβού
λου τούτου καί πρόεδρον τοΰ Βιο
τεχνι«οΰ Έπιμελητηρίου Πειραι
ώς κ. 'Ελ. Τζιάκη.
Ή Ικθεσις έμφανίζει φιλοχα
λως διευθϊτημένα, χαραχπηρκττι-
κά ειδή τοΰ παραγωγικοΰ ΐούτιβθ
κλάδον, ώς: τάπητας, φλοκάτας,
ΰφαντά άμφιέβεως καί έπιπλώοι
ιος, κεραμικά, κοσμήματα άργυρο
χρυσοχοίας, μεταλλοπλαστιοίά, ξυ
λόγλνπτα, κομψοτεχνήματα έξ ή
μιπολντίμων λίθων κ. α. προϊόντα
διοτεχνίας κα^ χειροτεχνίας, πα-
μου ή σκηνή αυτή, άλλόκοτα ρίγη πτά παιδία. Στ»νίιπεσε λίγο μετά
συγκινήβεως χ«ί, ταραχής αΐσθά- την γίννηστν τοΰ Χρυσοστόμου, νά
νοιμαι· Στοχάξομαι τούς ξερριξω- { περάση άπό την Τρίγλια, περιο-
μένο·ς πληθνσμούς. Την γύμνιβ, δεύων, ό Μητροπολίιτης Προύσης
την όρφάνια καί την δυστυχία των > Νικόδημος. Είς την ύποδοχήν πά
'Ελλήνων τής Ίωνίας. Τόν Ά- ^ ρουσιάσθηνε ή μητέρα τον μέ τό
γαρηνό νά σ<τάξη, νά πυρπολή καί Λρεφος είς τά χερια κα!, έζήττ(σε
νά (Γκορπά παντοΰ τόν δλεθρον καΐ την εΰλογίαν τοϋ Νικοβήμου. ΟΙ
η ί Τό Έλδ Ά
την φρίκη. Τόν Έλληνισμδ τήτ
Άξιος! Δεσπότης σάν τόν Πρού-
"θξιος! Δεσπότης σάν τόν Προν
Μικρδς Άσίας νά κατα6αί·η εί;
τόν "Α'βην άπό τοϋ όποίου κυμμία
δύναμις δέν θά δυνηθή νά τόν ά , "Οίαν μεγάλωσρ, 6 πατίρας τοι<
ναθιδάοη καί νά τάν σϋ>ση. Τό σε Χι*όλαος Καλαφάτης, ΙστεΛε τδ
πιόν τής ΌρΘοδοξίος Κέντρον γε μεγαλύτερο γυιό τού είς την Μγ-
γυμνωμένον έκ των Ιστορικών καί. γάλην τοΰ Γένονς Σχολήν τής νή
περιβκουστων Μητροπόλεως. ] οο» Χάλκης. Είχε δέ τάτε ή Χάλ
Ετι δέ στοχάϊομαι τόν μαρτν κτ|, σοφοΰ; καθηγητάς οΐτινες έ-
ρι«ον θάνατον τοΰ Μητροπολίτου ι Συνέχεια είς την 6ην σελίοαί
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΛΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΛ
Τοΰ συνεργάτουμΛς κ. ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤβΤ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Ό κίνουνος τής προέλαβης των
Ρώσων πρός τόν ΒΟΛϊΐορο, προ-
κάλεσβ ραγδαίες διπλωματικάς έ-
νέργειες. Ή Αγγλία προΛΚρέριθη-
κε νά συμμαχήίΤη, μέ τόν Σουλτά
νο Σελίμ Γ'. Ή Πρωσσία καί ή
Αυστρία δσκησαν δίπλενρη
επ), της Ρωσίας, μέ τό καλό καί
μέ τό άγριο. Άν δεχάτανε νά συ
νάιρη εΙρήνη μέ την ΌΟωμανική
Αύτοκρατορία θά συγκατατίθεν-
ταν νά καταλάβη την πολωνική Αι
θουανία. "Λν δχι, θά προχωροΰ-
σαν στήν εναντίον της άγγλοοθω-
μανική συμμαχία.
Τό ρωσικό άνακτοβούλιο θορυβή
θηκε. Τό στενό περΐδάλλον τής
Τσαρίνας καί Ιδιαιτέρα ό τελεν-
ταίος έραχττής της Ζούμπωφ καί
οί εύνοοΰμενοί της άδελφοί Ρα-
ζουμόφσκη, την πιλάτευαν νά άπο
καταστηο·η τίς παληές (μλικές σχέ
σ«ς της μέ την Ατκπρία κα!> την
ΠροΜΤβία καί γά προσχωρήοη στόν
αντιγα>Λικό συναοπκΐμύ. Τής έπι-
σημανανε την έκτροπή τής Γαλλι¬
κής Έπανάβΐασης, άπό τά λογι-
κιί, κατά την άντίληψή τους, όρια,
την εϋρεΐα άιπήχηση των έ.·τανα<3Τα
τικων κηρυγμάτων στοΰς πνευμα-
τικοος και προοδεντικούς ρωοικούς
κυκλους καί τό ένδεχόμενο ν' άν-
τιμετιοΛΐση καμμιά άπράοπτη λαϊ
κή έξέγερση, άνίσχνρη μέ τά στρα
τό άπησχολημένο στόν πάλεμο κα¬
τά των Ό'θωμανών.
"Αρχισε νά λυγίζη. 'Ηταν 4-
ξηνταδυά χρόνων. Διατηροϋσε ο-
λη της την δξύνοια καί την έπΐ&ο-
λή της. Άλλά ή ήλικία την εκανε
περισσότερο περίσκεπτη καΐ λιγώ
τερο άποφασκττική. θ' δφηνε πά-
(Συνέχβια είς τή,/ 6ην οελ.)
ΤΑ ΕΝΘΥΜΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ /ΝΑΤΟΛΗΣ
Τον συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
'Επανέρχομαι, είς τό θεμα. δς τά δεχθοΰμρ καί άς τά ονγκεν
Ουδείς άμφκϊβηιτεϊ τό σοβαρά
καί Ιερό τοϋ μεγάλον αύτοΰ 2ρ-
γου, τής περισυλλογής των δΐαφό
ρων ένθυμίων τής Μικρά; Άσί¬
ας, τοϋ Πόντον καί τής θράκης.
Ή «Έθνική Μνημοσύνη» τής
οποίας τό έ'ργο συγκινεϊ κάθε
Πρόσψυγα τοΰ 22, έκαμε καί κά¬
μει &κκλη<τη στίς στήλες τον άγα
πητού «Προσφΐ'γικοϊ· Κόσμον» γιά
την ,ιερισυλλογή κάιθε ένθνμίον
ποϋ αετα^έραμε άπό τΊς ΠατρΙδε;
μ ι; κατά την Άνταλλα-γή.
Άλλά θά πρέ.τει νά άκολουθι'ι
σιοιιε την άσςραλή έκείνη λεκχρυ
ρο, ποϋ θά μάς όδηγήσει στό τεο
μα τής Ιδρύσεως τον Ιστορικόν
καί Λαογοαφικοΰ μουσείον τής
Έ>.λη·νικής Άνατολής.
Ή «Έθνική Μνημοσι'ηη> στήν
Ικκληβι') της λέγει:
«"Οσοι εχουν ένθΰμια φυλαγμε'
να άπ' τίς Πατρίδες μας καί δέν
τά χρειάίοΛται, νά τά άποστή
λουν επί σνοτάσει στό Έθνολογι
κό Μουσεΐο, γιά νά διαφυλο
κιοΰν, μέχρις δτου τοποθετηιθοΰν
όριστικα».
Νομίξο) πώς δέν είναι ό δρόμ.),
αύτάς σοίστός. Είς δλλο δτίμοσί?υ
μά μου έπρότεινα στόν άγαπητό
φίλο κ. Νικ. Μηλιώρη, νά καλε
σθοϋν σέ σύσκεψη έκίτρόβωβτοι
της Μικράς Άσίας, τού Πόντον
καΐ, τής θράκης υπό την αίγίθι»
τής «Έθνικής Μνημοσύνηςν γιιΐ
νά 6ρε6εϊ ό σωστός δρόμος τής
Ιδρύσειος τοΰ Ί*ττοριικού καί Λαο-
γραφικοϋ Μουσείον τής 'Ελληνι
κης Άνατολής.
"Εχομε· διάφορα παλαιά
γραφα πού μεταφέ,ρθησαν Λπο
την Ανατολή κατά την Άνταλλ'ΐ
νη έδώ στήν Έλλάδα.
"Εχοαε παλαιά 6ι6λία. — Γρα
<>ης παλΐ'ΐάς — πού έτυπώθησαν
"Ας συνκβντρωθοϋν λοιπόν σέ
μιά σύσκεψη έκπρόσωποι των Τρι
ών Πατρίδων. 'Εκεϊ, θά εΐβτωβονν
αιολλά, χρήσιμα γιά την περκτυ?4
λογή των ένβυμίων τής 'ΕλλτΛ.
ης Άναν,ολής.
Καί τώοα κάμω την παρα*άτι«
προσφορά.
Προσφέρω είς μνήμην τοθ 4υι
μνηστου Πατρός μου, Στεφάνου
Κουτσογιαννοπούλου άπό την Βι
(ϊλιθίθήικη τού, τέσσαβα χειρό^γρα
φα Βΐ'ζαντινής Μουσικής, τριαν
τα παλαιά 6ι6λία 'Εκκλησιαστι-
ν.Λ καί Βνζαντινής Μουσικής, «ού
μιταφέοθησαν τό 1922 άπό την
Άμιβό τοϋ Πόντου, ώς καΐ μερι-
κές φωτογοαφίες Πατριαρχων.
'Επίσης προσφέρω άπό τό άτο
μικό Άρχεϊο μου. "Επτά Άρχαϊα
Νομίβματα τής Άμισοΰ.
Λέκα άποκόμματα των Έφημε-
ριβοιν τής Τραπεζοΰντος, «Λό-
γοι.» καί, «Φαρός τής Άνατολης>
γιά τή Μουσι/κή καί Πνίυματική
κίνηση τής Τραίΐεξοΰντος.
Δέικα Προγράμματα Σνναυλι
ών καΐ θεατρικων ΠαραΛτάσε
ο·ν τής Τραπεζοΰντος, τοϋ ΡιϊαΧ
οί τής Άμισοΰ καΐ τής Πάφρας
(ίαος 1917 — 1920).
Ώς καί μερικές
ίξορίστιον Ποντίων καΐ. το<5 δ-
πλαρχηγοΰ ΒαοΙλ' άγδ.
Άναλυτικώπερον ίκθέτΜ Λς
σχετικόν πίνακα, παλαιά
1) 6ι6λία τοΰ Πατρός κου.
Συγγραφεύς τοϋ 6υ6λ£ου, 8το?
εκδόσεως καί τόπος έκδόσβως.
2) Άρχαία Νομίσματα. ΕΙδο;
νομίσματος, Α' δψις, Β' 8ψΐί·
Κεφαλή Ρωιμαίου Αύτοκράτοροϊ.
Τόπος έκΛόσεως. Χρονολογία.
3) Άποκόμματα Εφημερίδων.
Τίτλος δημοβιεύματος, πόλις, ϊ
στήν Κωνσταντινοΰπολτ), στήν Εί; τος.
έννα, στό Βονκουρέστι, ατήν Τρι ι 4) Προγράμματα ΣυνβυλιΛν
έαττ) καί πού υπήρχαν στ'ις Π«' καΐ θεατριικων παραστάσεων, αό
τρίορς μας ε.ιί. όγδόντα, ίκατό ή λις, ϋτος.
α· παραπάνο) χρύνια.
Λέν γν<οοίϊο) αν αύτά
ραγωγών έξ όλης της Χώρας. νά μάς χρησιμεύσουν. Πάντως.
5) Φωτογραφία,ι. Άντάρτβς, β
ξόριστοι Πόντιοι καί λοιπά.
Δημ. Κοντσογιαννόιτονλος
ΪΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΓ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άρΐεττούογημα τρί· ΣΤΕΦΑΝΟΥ 3ΕΝΟΤ:
- -ο λιλ'βολοσ στβν τοτρκια»
Λ^σχεΰή:' ΑΤΓΟΎΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
337ον
Ξαναγνρίζονμε τώρα στό μουσα-
φ'^ρ όντά, τού Χαρειμλικΐοΰ τού
Δαλπατάν Πασά, δπου δ Βεζύηης
διηγεϊται στόν φίλο καί σννεηγά
τη τού Ισμαήλ Μαζάρ Πασά τα
γεγονότα, οποις τα ΙΊςησε ό ϊδιος
ικαί ίίπο)ς τού τα έμιπιστεϋθηικε ή
'Εμινέ Καντινέ Σουλτάνα, μιά νν
χτα σιτό μι.σογκρεμισμένο σπιτάκι
ιτοϋ Καντίκιοΐ.
— "Τστερα άπό τή γνωριαία
τού μέ τόν Κακκάλα καί τ ήν 'Α¬
νίκα, φίλε μου Ισμαήλ, συνεχίση
δ Δαλπατάν ό Πατισάχ αρχισε νά
άραιο'χνη τίς έπισκέψεις τού στήν
Καιτινέ 'Εμινέ Χανούμ, ως πού
τίς εκοψε τελείως. Ή δΰστνχη Ί
Σονλιτάνα, πον έξακολουθοϋσε νά
άγαπάη τΰν άντρα της, άπέδοσε
την στ'μπεριφορά τού αυτήν, στήν
γνο>ριιμ£α τον μέ την Άνίκα μέ
■την οποίαν, της εΐχε καρφώσει ή
ιδέαι, -τώς ήταν έρωτευμένος. "Η
ξρρε άιπό την την πεΐρα της, ότι
ικάθε φορά πού ό Πατισάχ απομα
κρΰνονταν «πό τα διαμερίσματά
της, κάποια δλλη γυναίκα Εμπαινε
στή ξοή τού. Καϊ, όμοις, ό Μποσια
ντςςήμπασης, πού δπτος σοδ εΐπα,
είχρ κ αταιΐρηει άπό την άρχή, νά
(>άλη στό σπίτι τού Κοκκάλα δυϋ
άπί> τοΰς καλΰτερονς πράικτορες
τού, την έπιβεβαίωνε πώς οί σχέ
σεις τού μέ την 'Ανίκα, ήτανε τυ
πικές. Μά ό 'Εμινέ 8έν πείθον-
ταν.. . Και δέν πεΐβονταν, γιατί
ήξερε άπό τοΰς άνθρώπους της
.ιώς ό Πατισάχ δέν Ιδλεπε καιι
•μιά δλλη γυνα£κα, οθτε Ε|ω άπό
τό χαοεμι, οΰτε μέσα σ' αθτό, στό
ύποϊο και Βέ-ν παιτοΰσε πιά καθό
λοι>. Ή μόνη ποϋ εδλεπε, ήταν ή
'Ανίκα. Καί γιά νά τον άπομακού
νη Λιτ' αυτήν, εΛρεπΐ νά. τόν άναγ
κάση νά σταμααήση τΛς έπισκέ-
ι|'εις τού στά Θεραπειά/ στό σπί-
•γι τη?.
Γιά νά τό επιτύχη, σκέφθηικε νά
βγάλη άπό τή μέση τάν άοελ.φό
της, τόν Δανιήλ Κοκκάλα, ποϋ ιιέ
τις έπαναστατικες τού Ιδέες κιΊ
με. τα ύυτομνήματά τού, τροφοδο-
τοϋσε τα μεταρ*>ι·θμι*πικά σχέ'δια
τού Πατισάχ."Ετσι ό Πατισάχ ποϋ
κατέβαινε στά θε-ραπειά όπως φαί
νονταν και γιά νά. σνζητάη μί:
τους φίλονς τού, αύτά τα σχέδια,
θ' άναγκάζονταν νά διακόψη τίς
έπισκέψεις τού στό σπίτι τής Ά-
νΐικας. Κάλεσε τόν Μποσταντζήμ
πάση καί τού ανεκοίνωσε τ>ς σκέ
ιρεις της. 'Εκεΐνος, πού στήν πρα
γΐματικότηιτα δέν ένοιαφερονταν
γιά τίς Ιροηικές άσχολίες τοΰ Πό
τισάχ, μά γιά την καταπολέμηιση
Τών μεταρρνθμίσεΐΛν, δεχτηκε νά
(Ττείλη ό,νθροΜτό τού νά ξεκάνη τον
Κοκκάλα. Καί όπως σοϋ είπα, ?-
στειλε. Μά δέν πρόφτασε νά έκτε
λέση την αποστόλη τού. Ό Κοκκά
λας τόν Ιπιασε καί, τδν κλείδωοε
στό σπίτι τού. Ό Μπασταντζήμίτα
σης τϋ εμαθε καί πράσταξε Ινα
άπό τοΰς πιό φανατικονς Ντβρΰι
σάιδες, ποΰ είχε στήν έπιρροή τού,
νά τόν δολοφονήση μέ κάθε τρο
πό, γιά νά μην άποκαλυφθτί. Καί
στήν άνάγκη ν' αυτοκτονήση καί
δ ϊδιος γιά νά μην πέση στά χέ-
ρια το>ν άνθρώπων τοθ Σουλτά-
νου. Ό Ντερβίοης παρά τα μέ-
τρα πού εδχαν παρθεΓ άπό τούς
Λνθρώπους τοΰ Χαλέτ Έφέντΐ)
γιά νά μή πλησιάση κανένας τό
θϋίμα τού, άπό τό σπίτι τοϋ Κοκκά
λα ως την Καραβόσκαλα τώΛ' Θερα
πειών, πατάφερε νά εκτελέση την
αποστόλη τού, μά δέν τάλμησε ή
Λίν πρύφθασε ν* αύτοκτονήιστ;.
Σ τρι,μί>>χτηκε άπό τούς δΜ&κτες
τού κι ϊπεσε ξοντανός στά χέρια
τοΰ Χαλέτ 'Εφέντη καί των άν-
θρώ.-ΐ(ι>ν τον. Κλείστηκε στά Μπου
ντροΰμια τοΰ Σεραγιοϋ κα}( κατο»
άπό τα βασανι— ήρια, άποκάλυιψε
μοζί μέ τόν Μιποοταντζήμπαση καί
(ίσους ά'λλους συνεργάτας τού <>ξε
ρε, στήν καταπολέμ,ηση των μεταο
ουθμίσεων. "Ως κι' έμένα άκόμα'
ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΠΟΝΘΣ
φίλε μου Ισμαήλ. Ό Μπονσταν-
τίήμπασης 8πως ξέρεις δχαβε τό
κεφάλι τού καί οί σννεργάτες τον
κ.λείστηκαν κι* αύτοι στά μβιουν-
τς)οΰιμΐα κα!, όδηγήιθηκαν στό δή-
μιο. ΕύτυχΛς έγώ δχι μόνον κατα
ο;ερα νά τονς ξεγλιστρήσιο, μά
■καί νά τούς πεΐσω, πώς έξακολου
θιΤ) νά εΐμαι πιστός στό Πατισάχ.
"Αλλωστε ό δικός μου χαλασμόζ,
δέν τοΰς ήταν ευκολος, έφόσον ί
ξακολουθοΰσα νά κρατώ τό κομπο
λόι τού Προφήτη, ότου μέ Ικανε ά
παρΐιΒίαστο.
Λεν πρέπει νά νομίζης δμως πι
στέ μόν Μαζάρ Πασά, συνέχκτε ό
Δαλπατάν, πώς ΰστερα άπό τό χά
λασμό τον Μ'ποσταντζήιμπαση, ή
'Εμινέ Χανοΰμ, επα·ψε νά κατσ-
σκοπενη τόν Πατκτάχ. Άνέθεσε
αυτή τή φροντθδα στό Κισλάρα-
γπ, ποΰ ένδιαφερόμενος κι' αύτός
γιά τό δικό τού κεφάλι, εΐχε συμ,
φέρον νά παρακολουθή τίς ένέρ-
γριες τον άφέντη μας. Πρόσταξε
τα πιό πιστά καί τα πιό Ικανά σα
ίνια τού, νά γίνουν ή σκιά τοΰ Πά
τισάχ. Αύτά, παρακολούθησιν τόν
Κοκκάλα κι' Ιμαθαν τήν καινούρ
γι α τον κατοικία στή Χάλκη. Καί
ίίχι μόνον αΰτό, μά καί πώς ό Πά
τισάχ τύν έπεσκέΐττετο τίς νΰχτες
κι' δμενε κλεισμέ'νος στό σπίτι τού
ώς τα χαράματα, πρδ,γμα πού βιε
πίστωσα καί ό ϊδιος, ΰστερα άπό
προσταγή τής 'Εμινέ πηγα(νοντας
δπιος σοϋ εΐπα μιά νύχτα μέ τόν
π.στό μόν Άλή στή Χάλκη. ι
— Ά π' αύτό άποοευκνύεται,
πώς δ Πατι,σάχ, Ιξάκολουβεΐ νά |
έχη σχέσεις, πιστές καί καλέ μου
Βεζΰρη, μοΰ είπεν ή 'Εμινέ Καντι
νέ Σουλτάνα μ' αυτή τή γκιαοΰ-
ρισΐτα τήν άδελφή τοΰ Κοκκάλα,
Σ' , ύτό δέν μέ γελάει ή γνναικεΐα
μου διαίσθηρη. Πρέπει δμως με
κάθε τρόπο νά μάθουμε ως πιό ση
μείο Ιχονν προχιορήσει αυτές οί
σχέσεις.
*£δί") σταμάτη— μέ κοΕταξε μέ
μιά μητιά ποΰ καί τα χιόνια τοί
Άοαράτ θά ελνοινρ καί συνέχισε:
— Κι' δν άποδειχθή πώς είναι
έριομένη τοΰ Πατισάχ, δποις πι
στενκο. ή γκιαούρισσα θά σού ζή
τή,σο γιά χαρή μόν καί γιά χαρή
τοίί διάδοχον, νά δρη'ς τρόβΐο νό
τήν βγάλουμε άπό τή μεση.
— Όρκίζομαι στό μεγάλο
Προφήτη, τής άπάντησα, πώς βά
κάμο) δ,τι μπορώ γιά νά Ικανοποι-
ήσο την προσταγή σον ώραία μοί
Χανοίηι.
Μοϋ δρριξε ?να 6λέμμα, γεμάτο
φιλαορσκεια, καΐ, κρνφίς νηοσχί
σεις. Σηκοίιθηικε άττό τό ντιβάνι
φόοεσε τα πασονμάκια της καί μοθ
εΐπε :
— Αύτά εΐχα νά σον πώ Βεζν-
ηη ιιον, τώρα πρίπΐι νά
στό Χαρέμι.
Ό Άλλάχ μαζί βου.
Τήν «ροσκννησα κι' εΌρνγα. *Ό-
«αν γΰρισα στό κονάκι μου, έκείνη
τή ννχ,το φίλζ μου Μαζάρ Πασά,
ήμουνα δ πιό εύτνχισιμενος ανθρο>-
πος τοΰ κόσμον. Νάμι-ξα πώς μέ τό
άνε'βασμά μου στή θέση τοΰ Με¬
γάλον Βεζύρη, οί φιλοδοξίες μο»
εΐχαν Ικανοποιηθεϊ. ΟΙ σχέσεις δ-
μ<ος πού έδημιούργησα χο>ρΙς νά
τό έπιδιώξω μέ τήν Κατινέ Σονλ-
τάνα, μ' Εκαναν νά σκεφβω πώς
άν κέρδιζα τήν καρθιά της κι' 8ν
κατόρθοινα νά παραμεοίσω τό Μαχ
μοΰτ, θά Ιφτανα ως τήν
σιλεία, μιά πού θ' άνέδαινε στό
θρόνο ό γιός της κι' αυτή θά γι
νονταν Βαλιτέ Σουλτάνα. Κι' Λ-
πό άντιβασιλέας, δν πάθαιν* κα-
νένα δυστύχημα δ νεαρός Σουλτα-
νος, μπορεϊ νά γινόμουνα καί Πά
τισάχ. Τό λαό τής Ίσταμπούλ, τόν
εΐχα μέ τό μέρος μου. Δέν
πιΐρά νά κερβίσω καί τοΰς Γενιτσά-
ρονς. Μά αύτοΰς μπορονβα εΰκολα
νά τοΰς έξαγοράσω. Μ' αύτά τα
ίίνεΐρα μέ πήρε ?νας βαθύς
μέ τί)ν
άγάπη πού ξεχνάβτ,
θύμιοβε μέ την αστοργη
άδικΐα να σκληοή,
θύμρΜΤε άστ'γκράτητα
κι' ό πόνος σου περνάει,
ποΰ (ήν ν.αρδιά άλΛνπητι
τοΰ λνιόνπ σάν σ<ροοί· Γίνε ιμωτιά, γίνε σεισμθς, γίνε κι' άστροίΐελέκι, χτύπησε, γκρέμΜΐε καί σώιριασε στή γ?|, αύτό πού άγάπησε π»λΰ κι' δρθιο άκόιμα (Ττέκ,ιι, καί σ' άλ'οιξε στά στήθεια σοκ πληγή ποΰ αίιμοραγεϊ. μ' ?>λη τή δύναμή σου
κι' άλΰπητα κι' άδίσταχτα,
πνίξε μέσ' τό θυμό^
τόν ωριο κώσμο πού
(χιθειά μρσ' την ι)>υχή < κι' εξανεμίσου όλΰτελη κι' έσυ μΐσ' τό χαμό Γίν' ένα μαϋρυ σνγνιεφο σέ άνενλαβόνν τή χώρα, ^εσήκιοσε τή 'θάλαοσα ιμέ κτνπημα γοργό, κι' δν σέ ρωτήιση δ γι' αυτή τή θνμομπάρΛ, πέσιου γιατ' ε'τσι τδθελα τό λόγο ?χο> εγώ...
ε, άστραψρ καί «ρόντηξρ ΑΝΑΣΤ. ΑΡιΒΑΝΙΤΑΚΗΤ
·Χ«ν^ΐ(!)(^^^
Στιγμιότυπα
Α Λ Τ Ρ Ο Υ Τ Γ Μ Ο Σ
■ Δέν είναι λέξη έλληνική. Είναι
γαλλική, λατινικής προελεύσεως
καϊ, ρίζας σανσκριτικής. Στά έλ-
ληνικά, θά μπορούσαμε νά την μΐ'
ταφράσονμε «φιλαλληλία». Τί "έν-
νοια έ'χει; Έκείνη την παλιά, ό-
πό την 6ι6λική έποχή, την έποχή{$
«άγάπα τόν πλησίον σου ώς σ' δ
αυτόν», θά μποροΰσε νά την έρμη
•νεύση κανείς σήμερα. Καΐθώς κι*
εκείνο τό χριστΐανικό «άγαπάτε άλ
λήλο>ς». Ό άλτρουϊσμός είναι μιά
άρετή, ενα χάρισμα τοΰ άνθρώπ*
νού χαρακτήρα. Ό άλτρουϊσττις
είναι έκεϊνος, πού Ιχει αυτή τή>
άρετή. Σ την έποχή μας οί άλτρον
ϊσταί, δυστι»χώς, είναι σπάνιοι. "Ι
σο>ς έπειδή δ ά'νθριοπος Ιχει τσα
προσιοπικ.ά προδλήματα ν' άντιμί
ωστε νά μην ασχολήται καί
ΨΗΦΙΣΜΑ
(ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑ ί)
ΗΦΟΙΣΤΟΣ
"Ετος Ιδρύσεως 1935
ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Μέσαι Σ χοιλαΐ,
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝ. ΕΜΠΟΡ. ΝΑΥΤΙΚΟΥ
Σχολαί ΤεχΐΛτών
ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΔΙΑΟΕΤΚΙ:
— Μέγα Ιδιόκτητον «,τιριακόν συγκρότημα διδακτηρίοχν·
— Πρότυνΐα ήλεκτρολογικά έργαστήρια.
— Δύο πλήρη μηχανουργεία.
—-, 'Εηοπτϋκά μέσα μηχανών έσιοτερικής καύσεοις.
— Είδΐικάς αιθούσας Σ χεδιάσεονν.
— ΌπτΐΛίθθίκουοπιικά μέσα έκπαιδεύσεοις.
— Πλήρεις σειράς εποπτικόν· μέσοοΛΓ διδοισκαλίας.
Ή Τριακονταπενταετής εύοόκιμος λειτουργία τοϋ ΗΦΑΙ-
ΣΤΟΤ άπέδωσεν αρίστα στελέχη είς την Βιομηχανίαν καί τό
Εμπορικόν Ναυτικόν.
ΟΙ μαθηταί τυγχάτνοττν άναδολής λόγιο σίΐουδών
Μέρος των δυδάκτρ<ον των μαιθητών καταβάλλεται υπό τοΰ 'Τπουργείου Έθνχκής Παιδείας καί Θρησκετιμάτων Πληροφορίαι — Εγγραφαί: 9 — 1 κα{, 5 — 8 μ. μ. Ρώς 3 — Τέριμα ΠατηοΪΜν — Τηλ. 281.228 καί Πανεπιστημίου 56, Μέγαρον «Έ^μής» 5ος δροφος, Γραφ. 5 — Τηλ. 633.098. Τό Δ. Συμβούλιον τοΰ άρχα»»- τερου Σύλλογον των έν Ελλάδι ΊνεπολιτΛν «Κοινότης 'Ίνίπόλι- «ί», συνελθόν έκτάκ.τιος επί τφ σ δοκήτο.) Οανάτφ τοϋ επί 20 καί πλί όν «τη .δΐατελεισαντος Λημάρχοι· Νέας Ίωνίας Άττικί(ς, άληομ» νήτοι> Κυριακού Κιοφτερτζή, Λμοτ)
σαν τοΰ προέΛρου αύτοΰ έξάραν
τος τηιν πιιιοιυφαντ] καί πολΰπλι-ν·
ρον βράσιν αυτόν ώς βημάρχου
καί Λνακαινιστοΰ τής Νέας '1<ι>
νθας, παμψηφεϊ
Λποφασίξε»
Ι. Σύσσο)μον τό Δ.
όν νά παραστή είς την κηδείαν »μι
,μρχρι τοϋ τάφον.
2. Νά καταθέση οαρύτΐμον στέ
φανον επί τοΰ σκήνους αύτοΰ.
3. Νά άρνήσουν έπ)| τριήμ.ενβν
τα γραφρΐα τοϋ Συλλόγου μέ ή.·
νηρτημένην μεσόστιον την σημαι
αν αύτοΰ.
4. Νά διατειθό>σι. 3.000 δρχ. υ¬
πέρ τοΰ Ταμείον 'Ελέονς τών πτοι
χών τοϋ Συλλόγου είς μνήμην σύ
τοΰ.
5. Νά έκφρασθοΰν τα συλλυπη-
τήρια τοΰ Σύλλογον είς την 6α-
ρνπενθοΰσαν οικογένειαν α»τ ο ϋ
καί νά δηιμοσιευθή τό παρόν ψήφι
σμα είς τόν Τύπον.
Εγένετο τό παρόν Ιν Νβα. Ί«·
ία τη 27 Αύγουστον 1970
Ό πρόεδρος
Άλ. Κοπτερίδης
Ό γε. γραμματεύς
Στ. Γροντίιδης
ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ
ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ
Τής σι«νεργάτι6ός μας κ..
■ΣΤΕΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΓ - ΠΕΤΡΛΚΠ
Έπιστημονικά περίεργα καΐ παράξενα
ΦΥΤΑ ΚλΙ ΔΕΝΑΡΑ ΣΤΟ ΒΥΒΟ ΤΗΣ ΒλΑΑΣΣΗΙ
ΑΠΕΡΑΝΤΑ λΑΑΑ ΚΑΙ ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΟίΟΦΟρι
Γ'. με μπηοστά άπό τό ξρνοδοχείο
Μάς ρα'πησαν οί Τοΰρκοι συντα μας ενα ταξί καί μέ £ξη λίρες γ.α
ξιδιωτες μας τον αυτοκίνητον, πον τόπιν σνμφοΛ'ίας, γιατί δέν ε'χου
θά μείνομε, οίαν μάς είδανε πώς νέ ταξίμετοα, πήραμε στήν Πούν-
δέν είμαστε όργανωμένοι έκδρο- τ« μπροστά στό σταθιαό, Σμύρνης
μεΐς καί σάν άκούσανε πώς πάμε — Άϊδινίου. Βεβαία στή σημερι
στήλ' τΰχη χωρίς όδηγό, προσφερ νή Σμύρνη δέν μποροΰμε πιά νά
θήκανε νά μάς δοηθήσοννε καί κ- ποΰμε, όπως τότε, πώς είναι ή
π', μισή ωρα, ταλαιπ'ορηθήκανε πιό ομαρφη καί άριστοκρατικη
μαζί μας, μέ τρομερή ζέστη, ψά- πλατεΐα τής πολιτείας! Μά μέ ίί-
χνοντας νά μάς οροΰνε κατάλληλο ' λα τα χρόνια πον περάσανε καί ^
ςενοδοχείο δπιος τό θέλαμε. Τί- πού έξακολουθεί νά είναι ή ιδία, ι „
λος μάς πήγανε σέ ενα πολΰ κα- ] δέν εχει χάσει καί πολΰ τό χρί>
λό, μέ ίδιοάτερο λουτρό, κρΰα ν.αί μα της καί την άρχοντιά της.
Κρέας καί λαγαν.κά — λιπά σμ,ατα, πετρελαιοειδτ) καί μα0-
γαριτάρια, ποΰ άνακάτευεν ή γοητευτική Κλεοπάτρα σ:ό
της γιά νά διατηρήση την καλλονή της
Τπό τοΰ συνεργάτου
3 όν
ΙΙΟΛΤΤΙΜΑ
ΤΑΛΛΑ
ΝΕΡΑ
μέ τα προβλήματα τοΰ συνανβρώ·
που τον. Είναι 6έ€αιο πώς αν ξοθ
σε έκεϊνος ό θαυμάσιος κυνικός φι
λόσοφος, ό Διογένης, θδψαχνε μέ
τ6 φανάρι νά βρή άλτρονίατάς·
Μύνο ποΰ τό φανάρι τού θά δον-
λευε μέ μπαταρίες. Γιατί; δμως;
Γιατί αύτη ή ίλιγγιώιδης τεχνική
πρόσδος νά γεννδ την άδιαφορίσ,
καί αΰτό τό εύγενικό ψυχικό χάρι-
<τμα τοΰ άλτρονϊσμοΰ νά τείνη στήν εξαφανίση τού; Γιατί μαζί με τονς πυραύλους γιά τό Φεγγά- ρι νά μην στέλνουμε καί Ινα χα· μαγελο σιιμπαθείας στούς οιπλα- νονς μας; Γιατί ό δνθρωπος, δσο πλησιάζει στήν τελείοιση νά κλεί- νεται περισσότερο στόν έαυτό τον έγο>ϊστικά, καταστρεηττικά, σάν σε
άστάλινο τεϊχος; Γιατΐ, νά μην ά-
πλώνη τό χέ,ρι έ-δώ, έκεΐ, δεξιά, ά-
ριστερά; Γιατί άντί νά παγώνη
την καρδιά τού νά μην θέλη νά
αισθανθή τόν θερμό, ζωοίύτη ή-
λιο τής φιλαλληλίας; Εΐνβι άνάγ¬
κη επιτακτικήν δλοι μας, παντοτί,
σε κάθε κοινωνική, πολιτική έκδή-
λοκτη, οί πολϊτες, οί στρατιωτες,
οί δνθροαΐοι κάθε έοτιπέ'βον «νευ-
ματικοϋ καί ηθικόν, νά νοιώσο»»ν
τόν άέρα τοϋ άλτρονϊσμοΰ νΑ χαί
δενή άπαλά την ψυχή τονς. Μπο·
ρεϊ νά ξεφΰγονμε άπό τόν δρέμο
τοϋ Ίησοΰ, δς μην ξρφΰγουμε ά- '
πό τα σΰνορα τού άληιθινοτ) άνθρο.)
ΛΤσμοϋ, πάνω στά δποΐα αίφνες ό- ί
λάκληρους ξοΰν καί ύπάρχουν οί
πολιτισμοί. "Ας γίνουμε άλτρονϊ-
στέ'ς. Γιά τοΰς σννανβρώηους, γιό
τόν έαυτό μας γιά την αύριανή κοι
νιονία, γιά τόν πλάνη—ι μας, γιά
τόν Θεό.
Βασίλειος Ι. Βρρνάροος
Λ1 ΕΜΠΟΡΙΚΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΜΕΤΑΞΓ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΟΛΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΚΟΤΚΟ
Θέματα σγετικά μέ τάς έμ-
τ.οοι%&ς σγέ3εις Ελλάδος άφ'
Ινδς καί Πολωνίας καί Κογκό
άφ' ίτέρο}, συνεζητήθησαν
αατά τάς συναντήσεις τών πρε-
σβευτών τών δύο γωρών ιχετά
τοΰ ΰπουργοΰ Έμ-πορίουκ. Ζάπ-
•πα. Κα,τά τάς συναντήσεις αύ¬
τάς, αί" δποΐαι είχον κατά βά¬
σιν έθιμοτυπικδν ναρακτήρα,
αντηλλάγησαν άπόψεις διά την
καλυτέραν οργάνωσιν τοΰ έμ-
πορικοΰ κυκλώμ,ατος, πρός τόν
σκοπόν τής περαιτέρω διευρύν
σεως τών συναλλαγών.
ξεστά νερά, τηλέτρυννο καί ενα δι 'Εκεί δέν εΐχα άνάγκη όδηγον,
ετιθυντή, τό κυριώτερο, άπό τή γιατί ήτανε στή μνήμη μόν δλο-
Ρόδο, άρκετά πολιτισμένο τοΰρκο ζο')ντανη ή γειτονιά μας. Σ τρίψη
πού μιλοΰσε θαυμασία τα έλληνι-' με στοΰ Μπονρνόδα τό σοκκάκι,
κά, καιβώς καί άγγλ^κά, γαλλικά ' πού τό ξέροννε καί τώρα μέ την
καί ίταλιαά. | παλιά τον όνομασία, μά είναι κι'
Στό ΐδιο ξενβδοχεϊο μείνομε δ αύτό μέ άριθμό (1469) καί, 6ρή-
λοι, γιατί ή εύγένεια τον διευθΛ· Ι κα τα γνοχπά παιδικά μου μέρη.
τοϋ καί ολου τοΰ προσοΜτΐκού καί Μετα|ΰ Μπο'λ6άρ ΆλΛΐότι καί
ιδίως τα έλληνικά τον, μάς κάνανε ! ΜπονρνόΓκι σοκκάκι, ήταν ή όδός
μιά εϋχάριστη άτμόσφαιρα. Βοι- Σαμπερ (το>ρα κι' αύτη Ιχει άρι
σκότανε δέ κοντά στό παρκο καί θμό) καί πήτγαμε στό πατρΐίίό μόν
στό Κεντρικόν Παρθεναγωγείον ' σπίτι. Παρ' δλο ποΰ χτίστηκαν πολ
στή λεωφόρο Γαζή 110. "ΕΛ-ας πό λές πολνκατοικίες γύρω τον, αύτό
λνσύχναστος δρόμος, πού τού στέκει όπως τ' άφήσαμε καί άρκβ
τρώει τ' άφτιά ό θόρ>6ος καί σοϋ τα καλά συντηρημέ'νο, μόνο μισό
βασανίζει τό μναλό μερά - ν-//.τα μέτρο χαμηλότερο μέ τήν άσφαλ
κα', δέ σ' άφήνει νά ήσνχάσης. Κα τόστοο>ση τοϋ δρόμον, ποίι πρίν ή-
ταστήματα λ.ογιώ - λογιώ, μικ^ο- τανε καλντερίμ·.
μας κ.ΕΓΑΓΓΕΛΟΓ ΛΑΓΟΓΔΗ
καθημεοινά- "Άν εύθεοοδν
μειώσεως τοϋ κόστους αετατοοπής
ΚΑΙ ΜΕ- τό ποΛθλημα τής έλλείψειος ηο<τι μου νεροϋ θά Εχη λα·θτ. 9νσιιά. ! κανένα. ότι» τα άννοωποποίτντα έο Πρίν άπό λίγον καιρύ ό Πρόε γοστάσια ιιετατοοπής δέν ιμτοογϊ δρος Άϊζενχάουερ προειιδοΐτοίησρ νά παρα6ληθη πρός τό γιγαντιαίαι δτι τό ζήτημα τοΰ ποσίμον νεροΰ σνστημα Λιϋλισιιοΰ τοΰ Δημιουμ καθίσταται όλοένα γοργότερα τδ γοΰ ποΰ σνναντ&ται στή φύσι. Το πιό κρίσιμο πρόιβλημα φυσικών ηύ ε:να τρίτο πεοίπον τοΰ ήλιακοΰ ς,ω ρο>ν τής Άμερικής. Φυιηκά άπο- τος πού θερμαίνει την
ής μ
δλίπουν στή θάλασσα γιά πιθανή τής θαλάσσης χρησιμοποιεϊται γιή
θεραπεία. Σέ κάθε άτομο πού ζε-1 την μετατροπή θαλασσίου νεοοί
επάνω οτή γή άντιστοιχοΰν 600 ί- σέ πόσ.μο μέ την απλούστατη {£,'
κατομμύρια τόνοι θαλασσίου ν*· τμισι. "Αν δ δΛΌροΜτος μποοέση
ροΰ. 2 έ πολλά ιιέρη τοϋ κόσμον νά βϊλτιώση την άποτελεσματΐχο-
τό δνειρο τής μετατροπϊίς ΰφάλιαυ τητιι των Ιδικών τού ιιεθόδω-ν ώ
ρου θαλασσίου νεροϋ σέ πόσιμο Ι- τατηοπή: ή νά χρησιμοποιή*!»
ά
ρ
χει γίνει πραγματικότης. 'Εργοστά
(
στά έ|αλμυριστικά τού *Ί>-
πιολητές, σταθμός ταξί, μΐικρίον
λειικρορρίον καί Ιδιωτικήν αύτοκι-
Δνστ»χ<Γ)ς καϊ, αύτό καί τό ηλ- λο, πού είχαμε στό ποοάστειο νήϊΐιυν. Τα περισσότερα δέ ξενοδο ΜπουρνόΛα τα δρήκαμε κλειιΛά, χεΐα, δέν ξέριο γιατί, βρίσκονται γιατί οί ενοιν.οι είχανε πάει γιό σ' αΰτούς τούς πολνθύρνβους δρό λουτρά στά Λίτζα. Τής γιαγιάς μους. Πολΰ ασκημο γιά τόν τον μόν στά Γαλάζιο καί τοΰ πατε- ρισμό. Όνόματα 2χονν μόνο οί λε (ι>φόροι, δλοι οί αλλοι δρόμοι εί¬
ναι μέ άριθμοΰς.
Σέ δλα σχεδόν τα είδη οί τιμές
είναι έλαφρώς άκριδώτερες άπύ
τήν Έλλόίδα, έκτός στά δερμάτι-
ρα μου τό έργοστάσιο είναι καμ-
μένη. "Ετσι δέν μπορέσαιμε νό
χαροΰμρ έσοντερικά τα δνό, ποΰ
στέκονν τόσο καλά.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
σιη αετατηοπής θαλ.ασσίου νβροδ, γοστάσΐα, τότε θά προκύψη
ποΰ λειτουργοΰν σέ μεγάλη κλίμ«ι νή παραγωγή ποσίμου νεροίΐ
κα, ίχονν έγκαταπταθή οέ πολλΛ , Οί έ£εοευνηταί τών ώκεανών Α
μέρη, δπιας στήν Άρούμπα, στί; ι νικάλνψαν έσχάτϋ>ς καί δλλου: θη
Όλλανδικές Άντίλλες, στά ολόι- ■ σπυροΰ: τϋη- ώκεανών. ΜεγάλΕς
γτά τών άκτών τής Βενεζουέλας. περιοχές των 6υθών τοΰ ώκεανηΓ.
Στά μέρος έκείνο Ινα άπό τό. μβ είναι γόνιμες σέ μεταλλοφόρου;
γηλύτερα στόν κάσμο έργοστάσιη βράχονς, πού άποτελοϋνται κιω-'
ις θαλασσίου νεροϋ μετα ως άπό σίδηρο κα), οξείδιον μαγν*
μγ
τρέπε' 2.700.000 γαλόνια ποσΐμηι; σίου, καθώς έπίσης καί σημαντικάς
. Τα άλμυρά νεοά ποσότητες νικελίον, χαλκοΰ καί
·>τοοΰ τήν
τοΰ Περσικοϋ Κόλπου ύφίβταντπι 6<ιλτίον. Κάποιος ώκεανογράφο: παρόμοια μετατροπή, καθο'>ς, έπ'· νπολογίζει δτι σέ Ινα τμήμα δίχα
πης. τα Οαλάσσια νερά στό Άμπι ΓΧ.ατομιιυρκον τετραγο>νικών αιλί-
τϊάν. στήν Άκτή τοΰ 'ΕλεφανιΊ- ών τοϋ απέραντον ΕΙρηνικοΰ ύπάο
ίίοντος τίκ Δυτΐκίίς Άφρικτίς. χοτΛ· τέτοιοι χόμδοι άξίας εκατόν
ΠιιΙν ά,τό όκτώ χρόνισ δ Μπάο- τάδιον χιλιάδων δολλαρίιον. Μγοι
μπα Σάμ διο)ργάνωσε τό Γοαφεί- κοί άποτιμοΰν τα όρυκτά .ιλοΰτη
. ην θαλασσίων 'Τβάτοιν νιά νά πρη τού νοτίου Είρηνικοΰ σέ 1.5 έχα->
Ι οιθήση την εοειη·α στάν τομέα τΤΙϊ τομμνριο κατά τετραγωνικό αίλ:.
Ι υετατοοπής άλμνροϋ νεοοΰ καί πο> Ή ποσότης τών μεταλλευμάτων ΐι
Ι λέΰ αρ&οδοι ίτρλειοποιήθησαν. ΟΙ παλογίξεται σέ 198 δτσεκατομμύρια
^ίκώ>ν·
την χοτ»σι ήλεκτοικων, »τ> ταλλου ητοιτΚει σημίρα στην Ανο
0*«·-ι*ων καί ιιηχανικΛν ρά 43. Ή βιομηχανία
να, πού είναι κατά πολύ χαμηλότε ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
ρες. "Ελλειψη δμιος μεγάλη σέ
πολλά άγαιθά, αίσθητή δέ στά παι
δικά κίΐιθώς καί στά παιχνίδια. Οί__________
μιοθοί καί τα ήμερομίσθ.α έπίσης 'Τπήρξε ποαγματική άπώλεια αίίΤί1)ν νιά^την παραγιογη ποσίηο,. ται πάρα πολύ γιά τήν πιθαν^ „«
πολύ μικρότερα. ι «ια Τον νοαικόν κόσμον τής χώ- νίΟοΓ'; Τουλαγ,στον αισο ίκατοωιυ τή πη7ή ζο.τικο.ν μέταλλον, μολ»
Τό βράδν τής πρώΓτης ημέρας, οας ό πρό ήμερόνν έπτσνμοάς θά Ρ'" ^;θΟι"π(:η' ^™°™ <Ττ-6"" , ^τι ή πηγη δρί^κεται 15.000 .™- (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Ηυοίοιν ναλλονίοτν αετατοεποαίνου θαλασσίοΐ' νεοοϋ ποΰ παοάνετηι ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΠΑΚΑ ΓωνΙα Τιμοθέου — Δσμάρεσς ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ - ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΞΕΓΗΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ - ΡΥΘΜιΚΗ — ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ Ιδρυθείσα πρό τεσσσροκονταδιετίος Αριθ. τηλ. 751.886 κοί 751 866 Αί έγγροφαί ήρχισαν δλοι μαζί, πήραμε τρία άμάξια, νατος τοΰ Εύδοκίιιον Δουρμοΰση, ^ ;ιιτιας β'"0Ρκα προίπον που σννηθιζονται άκομα στη Σμυρ ^ηιτίμον δικττγόςιον. ι νη, Γσος γιά^ τουρισηκοΰς λόγονς <0 αείμνηστος είχε γενΛ-ηθή είς (εχει καί τα|ί) καί τραβήξπμε γιά τί)ν Σμύρνην τό 1890. Τάς γυμνα ' τή Πούντα, τή γειτονιά μας, πού Λια%ας Του απονδάς παρηκολονθη δέν εχρΛ καεί. Ή ώρα ομως ήταν σεν ε·ις τί)ν «Εύαγγελικήν» Σχο- [ έννιά 6ράδν καί μάς φάνηκε δύ- ^ λήν τί|. Σμύρνης, τάς δέ ποΛ'επι σκολο νά περιηγηθοΰμε το έσωτε- ,,^μΐ^άς Ε'ις το Πανεπιστήμιον ρικό, γιατί μέ δλο τό θάροος ποΰ της Γενεύης, τοΰ δποίου άνεκερύ είχαμε πάρει, ΐ<πήρχε καί λίγος χθη {ΗρΤϊγητής_ | φό6ος· Ι Κατ' αρχάς, έδικηγόρησεν είς | Σά κατεβήΊκαμε άπό τ' άμάξια | ^ά προξενικά δικαστήρια τής κοντά στήν Πούντα, στήν παρα-,,ι Σαύρνης καί έν συνεχεΐα, μετά Ι λία έννοεΐται έκεϊ πού εχει ποοσ τήν Μικρασιατικήν Καταστροφήν, δια θαλάσσης. Ίστορικά, γεωγραφνκά, αρχαί ολογικά, λαογραφικά, έθνικοπολι τικοθρτισκευτικά καί ολίγα διδα ΑΞ30ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙλΤΊΚΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΠΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΑΥΤΗΣ τατεντικύ τοιχάκι γιά τή θάλασ- σα, τό Ιδιο τής δικής μας έπο- χής, εΐδαμε δνό γνναίκες νά κά ,πι1ρ" Άρείφ Πάγω. θονται καί νά μιλοΰν έλληνικά. ' Βπθΰ; γνώστης τής νομικής έ- είς Άθττνας, εύδοκίμο)ς, προα- χθείς βαθμηΛόν είς δικηγόρον | (Συνίγεΐα Τοΰ έξ ΟΙνόης συνεργάτου μας κ. Α.Λ. ποοηγου·αένου) Είς την Προΰσαν κατασκευάξον Πήρα θάρρος κα!, τούς μίλησα. — ΕΙστε 'Ελληνίδες καί μιλά τε έλληνικά; Τίς ρώτησα. — "Οχι, μόν άπαντάνε, είμα στε φράγκισσες, μά αυτή είναι ή γλώσσα ποίι μεταχίΐριζάμαστε πάΛτα. Έσείς ποιές εΐστε; Κάνανε μεγάλη χαρά, δταν μά ,,,,■■·■---- θανε πώς έρχόμαστε άπύ τήν 'Ελ ' τής», μεταπολεμικ-ώς δέ, τήν επί- σμαΤα) έφωτπια, σινΐόνια λάδα.' Μάς ικαλέσανε στά σπίτια ! σης {.ιηνιαίαν «Φιονή τοΰ "ΕΒνους> τοη κα|ι ε(ς λάβαρα,
τους, πού ήτανε στοΰ Πετροκόκ Ι άπό τα; στήλας των δποίίον άνέ- }^;- την Ν{καιαν
πιστήμης καί, ευρύτατα κατηοτισμέ ται — ολντιμα έπίχρυσα καί έπάρ-
νος έ·γκνκλοπαιδιν.ώς, διεκρίνετο γυ0ΓΙ μεταξωτά ύφάσματα διακο-
διά τί|ν εΰφράιδειάν τον, διά τή; σμούμρνα μέ ρόμβονς, κΰματα, υγ
οποίας σννήροταζεν είς την σαγή- φελώματα, κνκλους, φοίνικας καί
νην τού δικαστάς καί κοινόν, έξε. ^χχα ,ταρομοιη ώς ποικίλα &ν«η,
λιχθείς είς άριστον θεμιστοπόλον. χρησιμο.ποιονμενα συνήθως είς έν
Προπολεμικώς έξέδιδε την ^ιηνι ουμασίας, είς τραπεζομάνδυλα, «λ
αίαν εφημερίδα «'Εθνικοσοοιαλι- χύμματα μαξιλαρίίον, παραπετά
ς, ή η ρχ 6ιομι.
κινου τό σοκκάκι, τούς υποσχεθή- πτυσσε εύγλοιττΜς καί καλλιεπΛ; χαν£α παραγωγης άγγείιον κ«1 έ»
καμε πώς Θά πάμί, μά δτ»τυχώς ' τάς ά/ραΐφνιός πατρκοτικάς σνν- γενη οΐκιακά σκενη (πιάτα, φλτ>
δέν μπορέσαμε νά έκτελέσομε την ' τηρπηκάς, ;ιολιτικάς τού ίδέας καί τςάν»α, λεκάνες, λαγύνια, στά-
υποσχεθή μας γιατί οί ιμέρες μας καλώς μελετηιαένας νομικάς γνώ μναι, λνχνίαι, καί κρε·μαστο1, λαμ-
δέν ήτανε πολλές, δχι πώς μάς μας τον επί τών εκάστοτε σχϊΐι- πτήρες) διακοσμημένα μέ νακίν-
έμπόδιζε κανείς, μά Θά γνρίζαμε κων Θεμάτων. θονς, λείρια, γαρύφαλλα, φοίνι-
γιά λουτρά στή;ν Έλλάδα. Ι 'Τπήρξεν, έν ένί λόγω, λαμπρύς κα-, ζωα Χ(,1 πλοΐα, μέ κύριον
Βρισκόμαοτε μπροστά στά μπά έπιστήμι»ν, δημοσιογράφος καί δν χρώμα τό λευκόν.
εί εί
ΓΑΛΙΛΑΙΟΝ.
ΠΑΝ. ί ΣΟΦ. ΜΠΟΥΡΑ
ΆνεγνωρΛσμέναι υπό τοΰ Κράτους
Αριθ. Άδίιών 04632)19.54, 82091)1960, 126370)1967
Τεχνιυ?,ι Σχολαί
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ
(Ήμερησία) ΑΡΡΕΝΩΝ, ΘΗΛΕΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
—ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
—ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Διευθυντής Σπουδών: ΠΑΝΟΣ Λ· ΜΠΟΤΡΑΣ
Καθηγητής Άν. Μαθηματικών, Συγγραφεύς, τ. 'Επιμελητής έν
τω Πανεπιστημίφ Αθηνών
«ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ» Πρότνπον Κέντρον Τεχνικής 'Εκ.παιδεύσε(ϋς είς
την καρδίαν των Αθηνών
νια τοΰ Ντυσσοϋ. Στή θέση τους
μέσα στή θάλασσα, βρίσκεται ενα
(Λραΐο έστιατόριο. "Εχονμε ξυλώ
σει τίς καμϊΐίνες καί, στόν ΐδιο σι
δερένιο σκελετό ρίξανε μπετόν
καί τα μεταχειριστήκανε. Μέ σνγ
θριοπος.
Είς χήν πατρίδα μόν Οίνόην, ή
γιιτονισσά ιιου... μετά τήν άνακιο
χήν τοΰ Μοΐ'βρου (Νοέμδριος τοΰ
1918) κατά την έπιθανάτΐον άντο
νιαν της, μεταξύ πολλων δλλων,
Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΑΣ Υπηρεσίαι Π:ριφερεια- ίΐπε κ<χί τάπαρακάτω: «Πολύ γρή οίκογενειων τής ΟΙνό- ης, Φ. καί Λ. Διά τήν έπαλήβεν σιν τπΰ τελευταίον παραμιλήματος ί).ΐ περιμε'νωμεν τό 1983. 'Κπί ιου ποταμοΰ "Αλυος κπΐ παρά τήν άψιΛοιτήν γέφυοαν τοη δοιόν Καισαρείας - 'Τοσγάτης Ούρκιονπ - Νε·6σεχήρ, ως καί, «ι: τόν παραπόταμον Ντελιτσέ, παοά την κομόπολιν Όσμαντζίκ, αλιει' ν»Τ(ΐι κνΛρϊνοι 60—100 όκάδοη·. Είς απόστασιν 5 χιλιομίτρου τίΐο Ά£α - παζάρ ί>πάρχει καί Χρι
τονργεϊ ή Ίουστι-νίάνειος γέφνρπ,
μή,κονς 1.000 μ. καί πλάτους 6 μ..
Οιά τής οποίας διήρχοντο τα καρά
(ίάνια τών Βτίαντινων πρός τα 6Γι
Οη τής Μικράς Άσίαο.
Κατά τό 464 π.Χ. οί Πέρσαι έγ
ν.ιπνίασαν οδόν 2.500 χλμ., άπίι
Σάρδρις είς Σοΰσα, τήν οποίαν
ηκολούθησαν· οί Μνριοι καί ό Μέ¬
γας Άλέξ<χνοό μεγάλ.α σπίτια καί μεΐά 60
να άσι>μένιο φεγγάρι. Καί ϊται Ι Συντονΐσμοΰ κ. Ν. Μακαρέζος χοόνια δσοι ζοΰν θά ξ^ναελθονν
τό πρΛτο δεϊπνο μου ήτανε στήν | ε:_ς αγετικήν εγκύκλιον τού Ιπ'
Πούντα, στά μπάνια τοΰ Ντκσ-! εύκαιρία τού νέου Λαγειοφό-
σοϋ, στή γειτονιά πού γεννήθηκα. ρ5υ Δανείου τού προσεγοΰς Ό-
Τήν αλλη μερά τό πρω^ πήρα- κτωβρίου.
ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΑ: Όδός Πειραιώς αριθ. 46 καί Κολωνοΰ 1 (πλη¬
σίον ΟΜΟΝΟΙΑΣ)
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: Όδός Κολωνοδ 14α'—ΑΘΗΝΑΙ-
Πληροφορίαι καί εγγραφαί
Όδός Πειραιώς 46 καί Κολωνού, άρ. 1. ΑΘΗΝΑΙ
Τη^ 548.408 καί 525.188
ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΧΡΑΑΣ
ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
Φέρεται είς γνώσιν τώιν κ· κ. γοΛ'έίον καί κηδε(ίτΤνο>ν δτι
ήρχισαν αί εγγραφαί είς τάς κάτωθι σχολάς τής «ΕΣΤΙΑΣ»:
1) Πρότυπον ήμερήσιον μικτόν ΓνμνάισΗον. 2) «ΟΛΤΜΠΙΑΚΗ^·
Ναντική Σχολή Μηχανι,κών. 3) Νιχκιτερινάς Τΐχνικάς 'Επαγ-
γελματικάς Σχολάς «ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ» (μηχανοτι-
χνιτών — μηχανυκώΐν αύτοκιητίιιτονν).
ι
Λόγο τοΰ αυστηρώς περιονρισμβνον άριΐθμοΰ μαθητών θά
τηρητ>ή άπόλτηος προτεραιάτης αιτήσεων.
Πληροφορίαι παρά τή Γραμμαιτεία των Σχολων όδός 25ης
Μάρτιον 3, Κεντρική πλατεία Ν. Σμΰρνης. Τηλέφωνα: 933.702,
933.752, 933.753.
ΑΤΤΙΚΟΝ ΛΥΚΕΙΟΝ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΧ ΑΥΤΙΑ - ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
Βασιλέως Γίωογίου Β' (Χαλάνδρι)
ΓΤΜΝΑΪΙΟΝ
Ρττνιείας 9 — Μή)λοι> β (Κν#λη) Τηλ. 815.052 - 819.741
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Άπύ τοΰ άρχαμέ-νου βχολικοΕ· ίτονί 1970 — 71 τα ΝΗΠΙΑΓΩ
ΓΕΙΟΝ καί τό ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ Σχολείον τοΰ «ΑΤΤΙΚΟΤ ΑΤ-
ΚΕΙΟΤ» Άναστασίας Αύτιά — ΠαβταΙοκΙννον θά λεμτουργή-
σοιτν είς τα προάσαιον τώιν Άβτ|'ών Χαλάνδοι όδός Βασ. Γε¬
ώργιον Β' 31. Τηλέφ. 815.052.
στά σ;τίτι« τους>.
"Ολα τα παραμιλνήματά της £.-
παλήθευσαν, πλήν τοΰ τρλενιαίου.
Ό πόλε-μος εκηρύχθη την 2 Μα-
ίου 1!)19, οί κίΐτεστραμμένοι Τοΰο
κυι ενίκησαν την 'Ελλάδίΐ των 5
ϋί'/.ασσών κα), τών δύο ήπείρων.
"Εγινεν ό διοιγμός τοΰ ελληνικόν
πληθυσμόν. Τα δνό κορίτσια της,
Ε. καί Σ., παντρεύθηκαν στήν
Έλλάδα μέ δνο νέονς έκ τών πά
εζήτησε δ'α
τον ιήν ν.τοστολή,ν τής τουρχικί|ς
σΓΐιαίτς, «τής σΐιΐιηιας, ι ν;
'>ότητος> ό>ς ετόνισρν είς τό τρλι
οιγραφόν τοτ'.
Τήν 4ην Ίουνίου 1Π19. δ ΚΧγ-
ιΐίΐνσώ στύ ί·πόμντμιχ τοΓ» ΔΑΜΑΤ *
—ΦΕΡΗΤ, μεταξΰ δλλων είπε: '*
«'ΙΙ ΊΌνρκία επιτεθείσα άναιτίοις *
κατά τών δι»νά)ΐεών μας καί ήττη ^
θεΐσα, επροκάλεσε τόν διακανον.- *"
σμόν τής τΰχης των οΐαφόρι»
πληθι«σμών τών άιτοτελούν τ ο ν
τήν έτερογενή Λύτοκρατορίανν
ΙΔΙΩΤΙΚΔΙ ΕΠΔΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ - ΤΕΧΝΙΚΑΙ - ΣΧΟΛΑΙ
ΔΙΝΣΤΔΪΝ
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣ.ΤΕΡΙΟΥ
•ΡΙθΜΟΙ Ι4ΡΤΣ. Χ ΛϋΙΟΤΡΠίΣ 78530/1042 ΦΕΚ 271/«Ι ΤΒ - 43781 /2349 ΦΕΪ 190/13 Π-
ΚΩΝ/ΝΟΥ Σ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
θ ΣΧΟΛΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως)
ΖΙ·αγυινται κατβκιν |ξ(ταν«ων αί πτ»χιο0χ·ι Κβτωτίρ-; ΤιχνικΑς Γχ·-
λή« ·1α«(ήτιοτε «16ΐΜ·τητο« καί βΐ |χοντ*« «ν(«ικτικβν Γ' «κτ«·»«ΙΙ·« Νν·
χτ<ι>ινο0 ΓυμνβοΙου ή Γ' τά(·ι»« «{αταξΐον ΓχμνββΙβυ καί αν».
θ ΣΧΟΛΑΙ ΜΕΙΑΙ ΕΡΓΟΑΗΓΩΗ ΜΗΧΑΗΟΑΟΓΩΜ ί ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΟΜ
(ΝυκτεριναΙ τετραετοθς ψοιτήοαως)
'Κγγράφονται 1ν«« <ξεταβ·ων οί ητυχιούχοι Κατωτ4<>ων Τεχνικόν ΖχοΧβ*
*ν«λ*γου ·Ι5ικ*τΤΓ~ς χαί οί Ιχοντες *νί«ικτΙΜ*ν Γ' «ξαταζΐαυ Γνμνα·!·*.
• ΙΧΟΑΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑ!. ΜΗΧΑΝΟΤϊΧΝΙΤβΝ Ι ΗΑΙΚΤΡΟΤΕΧΗϊΓΟΝ
(ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήοεως) |
—>γγρβφ·ντ«ι Λνβυ 4(βτΑθ€ΐεΐν ο Ι Ιχοντ·ε{ Αηολντήριον ΔηΐΜ'ΐΐκοΟ·
• Αριστον Κεντρον Τεχνικής Εκπαιδευσεοι ^
• Γύγχρονα διδακτήρια καί Οποδειγματικά μηχανολο,ικά καί <», Ήλεκτρολον,ικά έργαστήρια. · Άναβολή έκ τοθ στρατοθ *>,
μέχρι πέρατος τύν σπουβών.· Μειωμένον φοιτητικόν εΙΟΗ ^
τήριον. · Κρατική χρηματική έπιχορήχηοη οτοθς έμπροοίθμ·** *<»' έγγραφέντας. · "Αριστον διδακτικόν προσωπικόν. Ι»1 Φ ΕΧΑΖΦΑΛΙΖΙΧ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΧ ΤΟΥΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ^(, ΪΤΐΙϋ ΛϋΓιΚΐίΛΙλ ΤΤΕΙΡΑΙΩΣ 37 & ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ^ ΙΐΠΐΐ υ ΐΜυ Π ϋ ΙΑ : (πλΑΤ. ΩΔΕΙΟΥ) ΤΗΛ. 340-238 Ιε| ΤΤΠ ΠΓΟΙΤΤΓΟΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ'100 ^ ΖΙϋ ΙΙΕΚΙζΙΕΓΙ: (ΠΛΗΣΙΟΝ Ι.Κ.Α.) ΤΗΛ. 572-682 ^. ΑΐΝΙΤΔΐΜ: ΗΟΟΣ - ΠΕΙ·ΑΡΧΙΑ - ΜΑ·ΝΙΙ| <ά
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΓ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άρΐεττούογημα τρί· ΣΤΕΦΑΝΟΥ 3ΕΝΟΤ:
- -ο λιλ'βολοσ στβν τοτρκια»
Λ^σχεΰή:' ΑΤΓΟΎΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
337ον
Ξαναγνρίζονμε τώρα στό μουσα-
φ'^ρ όντά, τού Χαρειμλικΐοΰ τού
Δαλπατάν Πασά, δπου δ Βεζύηης
διηγεϊται στόν φίλο καί σννεηγά
τη τού Ισμαήλ Μαζάρ Πασά τα
γεγονότα, οποις τα ΙΊςησε ό ϊδιος
ικαί ίίπο)ς τού τα έμιπιστεϋθηικε ή
'Εμινέ Καντινέ Σουλτάνα, μιά νν
χτα σιτό μι.σογκρεμισμένο σπιτάκι
ιτοϋ Καντίκιοΐ.
— "Τστερα άπό τή γνωριαία
τού μέ τόν Κακκάλα καί τ ήν 'Α¬
νίκα, φίλε μου Ισμαήλ, συνεχίση
δ Δαλπατάν ό Πατισάχ αρχισε νά
άραιο'χνη τίς έπισκέψεις τού στήν
Καιτινέ 'Εμινέ Χανούμ, ως πού
τίς εκοψε τελείως. Ή δΰστνχη Ί
Σονλιτάνα, πον έξακολουθοϋσε νά
άγαπάη τΰν άντρα της, άπέδοσε
την στ'μπεριφορά τού αυτήν, στήν
γνο>ριιμ£α τον μέ την Άνίκα μέ
■την οποίαν, της εΐχε καρφώσει ή
ιδέαι, -τώς ήταν έρωτευμένος. "Η
ξρρε άιπό την την πεΐρα της, ότι
ικάθε φορά πού ό Πατισάχ απομα
κρΰνονταν «πό τα διαμερίσματά
της, κάποια δλλη γυναίκα Εμπαινε
στή ξοή τού. Καϊ, όμοις, ό Μποσια
ντςςήμπασης, πού δπτος σοδ εΐπα,
είχρ κ αταιΐρηει άπό την άρχή, νά
(>άλη στό σπίτι τού Κοκκάλα δυϋ
άπί> τοΰς καλΰτερονς πράικτορες
τού, την έπιβεβαίωνε πώς οί σχέ
σεις τού μέ την 'Ανίκα, ήτανε τυ
πικές. Μά ό 'Εμινέ 8έν πείθον-
ταν.. . Και δέν πεΐβονταν, γιατί
ήξερε άπό τοΰς άνθρώπους της
.ιώς ό Πατισάχ δέν Ιδλεπε καιι
•μιά δλλη γυνα£κα, οθτε Ε|ω άπό
τό χαοεμι, οΰτε μέσα σ' αθτό, στό
ύποϊο και Βέ-ν παιτοΰσε πιά καθό
λοι>. Ή μόνη ποϋ εδλεπε, ήταν ή
'Ανίκα. Καί γιά νά τον άπομακού
νη Λιτ' αυτήν, εΛρεπΐ νά. τόν άναγ
κάση νά σταμααήση τΛς έπισκέ-
ι|'εις τού στά Θεραπειά/ στό σπί-
•γι τη?.
Γιά νά τό επιτύχη, σκέφθηικε νά
βγάλη άπό τή μέση τάν άοελ.φό
της, τόν Δανιήλ Κοκκάλα, ποϋ ιιέ
τις έπαναστατικες τού Ιδέες κιΊ
με. τα ύυτομνήματά τού, τροφοδο-
τοϋσε τα μεταρ*>ι·θμι*πικά σχέ'δια
τού Πατισάχ."Ετσι ό Πατισάχ ποϋ
κατέβαινε στά θε-ραπειά όπως φαί
νονταν και γιά νά. σνζητάη μί:
τους φίλονς τού, αύτά τα σχέδια,
θ' άναγκάζονταν νά διακόψη τίς
έπισκέψεις τού στό σπίτι τής Ά-
νΐικας. Κάλεσε τόν Μποσταντζήμ
πάση καί τού ανεκοίνωσε τ>ς σκέ
ιρεις της. 'Εκεΐνος, πού στήν πρα
γΐματικότηιτα δέν ένοιαφερονταν
γιά τίς Ιροηικές άσχολίες τοΰ Πό
τισάχ, μά γιά την καταπολέμηιση
Τών μεταρρνθμίσεΐΛν, δεχτηκε νά
(Ττείλη ό,νθροΜτό τού νά ξεκάνη τον
Κοκκάλα. Καί όπως σοϋ είπα, ?-
στειλε. Μά δέν πρόφτασε νά έκτε
λέση την αποστόλη τού. Ό Κοκκά
λας τόν Ιπιασε καί, τδν κλείδωοε
στό σπίτι τού. Ό Μπασταντζήμίτα
σης τϋ εμαθε καί πράσταξε Ινα
άπό τοΰς πιό φανατικονς Ντβρΰι
σάιδες, ποΰ είχε στήν έπιρροή τού,
νά τόν δολοφονήση μέ κάθε τρο
πό, γιά νά μην άποκαλυφθτί. Καί
στήν άνάγκη ν' αυτοκτονήση καί
δ ϊδιος γιά νά μην πέση στά χέ-
ρια το>ν άνθρώπων τοθ Σουλτά-
νου. Ό Ντερβίοης παρά τα μέ-
τρα πού εδχαν παρθεΓ άπό τούς
Λνθρώπους τοΰ Χαλέτ Έφέντΐ)
γιά νά μή πλησιάση κανένας τό
θϋίμα τού, άπό τό σπίτι τοϋ Κοκκά
λα ως την Καραβόσκαλα τώΛ' Θερα
πειών, πατάφερε νά εκτελέση την
αποστόλη τού, μά δέν τάλμησε ή
Λίν πρύφθασε ν* αύτοκτονήιστ;.
Σ τρι,μί>>χτηκε άπό τούς δΜ&κτες
τού κι ϊπεσε ξοντανός στά χέρια
τοΰ Χαλέτ 'Εφέντη καί των άν-
θρώ.-ΐ(ι>ν τον. Κλείστηκε στά Μπου
ντροΰμια τοΰ Σεραγιοϋ κα}( κατο»
άπό τα βασανι— ήρια, άποκάλυιψε
μοζί μέ τόν Μιποοταντζήμπαση καί
(ίσους ά'λλους συνεργάτας τού <>ξε
ρε, στήν καταπολέμ,ηση των μεταο
ουθμίσεων. "Ως κι' έμένα άκόμα'
ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΠΟΝΘΣ
φίλε μου Ισμαήλ. Ό Μπονσταν-
τίήμπασης 8πως ξέρεις δχαβε τό
κεφάλι τού καί οί σννεργάτες τον
κ.λείστηκαν κι* αύτοι στά μβιουν-
τς)οΰιμΐα κα!, όδηγήιθηκαν στό δή-
μιο. ΕύτυχΛς έγώ δχι μόνον κατα
ο;ερα νά τονς ξεγλιστρήσιο, μά
■καί νά τούς πεΐσω, πώς έξακολου
θιΤ) νά εΐμαι πιστός στό Πατισάχ.
"Αλλωστε ό δικός μου χαλασμόζ,
δέν τοΰς ήταν ευκολος, έφόσον ί
ξακολουθοΰσα νά κρατώ τό κομπο
λόι τού Προφήτη, ότου μέ Ικανε ά
παρΐιΒίαστο.
Λεν πρέπει νά νομίζης δμως πι
στέ μόν Μαζάρ Πασά, συνέχκτε ό
Δαλπατάν, πώς ΰστερα άπό τό χά
λασμό τον Μ'ποσταντζήιμπαση, ή
'Εμινέ Χανοΰμ, επα·ψε νά κατσ-
σκοπενη τόν Πατκτάχ. Άνέθεσε
αυτή τή φροντθδα στό Κισλάρα-
γπ, ποΰ ένδιαφερόμενος κι' αύτός
γιά τό δικό τού κεφάλι, εΐχε συμ,
φέρον νά παρακολουθή τίς ένέρ-
γριες τον άφέντη μας. Πρόσταξε
τα πιό πιστά καί τα πιό Ικανά σα
ίνια τού, νά γίνουν ή σκιά τοΰ Πά
τισάχ. Αύτά, παρακολούθησιν τόν
Κοκκάλα κι' Ιμαθαν τήν καινούρ
γι α τον κατοικία στή Χάλκη. Καί
ίίχι μόνον αΰτό, μά καί πώς ό Πά
τισάχ τύν έπεσκέΐττετο τίς νΰχτες
κι' δμενε κλεισμέ'νος στό σπίτι τού
ώς τα χαράματα, πρδ,γμα πού βιε
πίστωσα καί ό ϊδιος, ΰστερα άπό
προσταγή τής 'Εμινέ πηγα(νοντας
δπιος σοϋ εΐπα μιά νύχτα μέ τόν
π.στό μόν Άλή στή Χάλκη. ι
— Ά π' αύτό άποοευκνύεται,
πώς δ Πατι,σάχ, Ιξάκολουβεΐ νά |
έχη σχέσεις, πιστές καί καλέ μου
Βεζΰρη, μοΰ είπεν ή 'Εμινέ Καντι
νέ Σουλτάνα μ' αυτή τή γκιαοΰ-
ρισΐτα τήν άδελφή τοΰ Κοκκάλα,
Σ' , ύτό δέν μέ γελάει ή γνναικεΐα
μου διαίσθηρη. Πρέπει δμως με
κάθε τρόπο νά μάθουμε ως πιό ση
μείο Ιχονν προχιορήσει αυτές οί
σχέσεις.
*£δί") σταμάτη— μέ κοΕταξε μέ
μιά μητιά ποΰ καί τα χιόνια τοί
Άοαράτ θά ελνοινρ καί συνέχισε:
— Κι' δν άποδειχθή πώς είναι
έριομένη τοΰ Πατισάχ, δποις πι
στενκο. ή γκιαούρισσα θά σού ζή
τή,σο γιά χαρή μόν καί γιά χαρή
τοίί διάδοχον, νά δρη'ς τρόβΐο νό
τήν βγάλουμε άπό τή μεση.
— Όρκίζομαι στό μεγάλο
Προφήτη, τής άπάντησα, πώς βά
κάμο) δ,τι μπορώ γιά νά Ικανοποι-
ήσο την προσταγή σον ώραία μοί
Χανοίηι.
Μοϋ δρριξε ?να 6λέμμα, γεμάτο
φιλαορσκεια, καΐ, κρνφίς νηοσχί
σεις. Σηκοίιθηικε άττό τό ντιβάνι
φόοεσε τα πασονμάκια της καί μοθ
εΐπε :
— Αύτά εΐχα νά σον πώ Βεζν-
ηη ιιον, τώρα πρίπΐι νά
στό Χαρέμι.
Ό Άλλάχ μαζί βου.
Τήν «ροσκννησα κι' εΌρνγα. *Ό-
«αν γΰρισα στό κονάκι μου, έκείνη
τή ννχ,το φίλζ μου Μαζάρ Πασά,
ήμουνα δ πιό εύτνχισιμενος ανθρο>-
πος τοΰ κόσμον. Νάμι-ξα πώς μέ τό
άνε'βασμά μου στή θέση τοΰ Με¬
γάλον Βεζύρη, οί φιλοδοξίες μο»
εΐχαν Ικανοποιηθεϊ. ΟΙ σχέσεις δ-
μ<ος πού έδημιούργησα χο>ρΙς νά
τό έπιδιώξω μέ τήν Κατινέ Σονλ-
τάνα, μ' Εκαναν νά σκεφβω πώς
άν κέρδιζα τήν καρθιά της κι' 8ν
κατόρθοινα νά παραμεοίσω τό Μαχ
μοΰτ, θά Ιφτανα ως τήν
σιλεία, μιά πού θ' άνέδαινε στό
θρόνο ό γιός της κι' αυτή θά γι
νονταν Βαλιτέ Σουλτάνα. Κι' Λ-
πό άντιβασιλέας, δν πάθαιν* κα-
νένα δυστύχημα δ νεαρός Σουλτα-
νος, μπορεϊ νά γινόμουνα καί Πά
τισάχ. Τό λαό τής Ίσταμπούλ, τόν
εΐχα μέ τό μέρος μου. Δέν
πιΐρά νά κερβίσω καί τοΰς Γενιτσά-
ρονς. Μά αύτοΰς μπορονβα εΰκολα
νά τοΰς έξαγοράσω. Μ' αύτά τα
ίίνεΐρα μέ πήρε ?νας βαθύς
μέ τί)ν
άγάπη πού ξεχνάβτ,
θύμιοβε μέ την αστοργη
άδικΐα να σκληοή,
θύμρΜΤε άστ'γκράτητα
κι' ό πόνος σου περνάει,
ποΰ (ήν ν.αρδιά άλΛνπητι
τοΰ λνιόνπ σάν σ<ροοί· Γίνε ιμωτιά, γίνε σεισμθς, γίνε κι' άστροίΐελέκι, χτύπησε, γκρέμΜΐε καί σώιριασε στή γ?|, αύτό πού άγάπησε π»λΰ κι' δρθιο άκόιμα (Ττέκ,ιι, καί σ' άλ'οιξε στά στήθεια σοκ πληγή ποΰ αίιμοραγεϊ. μ' ?>λη τή δύναμή σου
κι' άλΰπητα κι' άδίσταχτα,
πνίξε μέσ' τό θυμό^
τόν ωριο κώσμο πού
(χιθειά μρσ' την ι)>υχή < κι' εξανεμίσου όλΰτελη κι' έσυ μΐσ' τό χαμό Γίν' ένα μαϋρυ σνγνιεφο σέ άνενλαβόνν τή χώρα, ^εσήκιοσε τή 'θάλαοσα ιμέ κτνπημα γοργό, κι' δν σέ ρωτήιση δ γι' αυτή τή θνμομπάρΛ, πέσιου γιατ' ε'τσι τδθελα τό λόγο ?χο> εγώ...
ε, άστραψρ καί «ρόντηξρ ΑΝΑΣΤ. ΑΡιΒΑΝΙΤΑΚΗΤ
·Χ«ν^ΐ(!)(^^^
Στιγμιότυπα
Α Λ Τ Ρ Ο Υ Τ Γ Μ Ο Σ
■ Δέν είναι λέξη έλληνική. Είναι
γαλλική, λατινικής προελεύσεως
καϊ, ρίζας σανσκριτικής. Στά έλ-
ληνικά, θά μπορούσαμε νά την μΐ'
ταφράσονμε «φιλαλληλία». Τί "έν-
νοια έ'χει; Έκείνη την παλιά, ό-
πό την 6ι6λική έποχή, την έποχή{$
«άγάπα τόν πλησίον σου ώς σ' δ
αυτόν», θά μποροΰσε νά την έρμη
•νεύση κανείς σήμερα. Καΐθώς κι*
εκείνο τό χριστΐανικό «άγαπάτε άλ
λήλο>ς». Ό άλτρουϊσμός είναι μιά
άρετή, ενα χάρισμα τοΰ άνθρώπ*
νού χαρακτήρα. Ό άλτρουϊσττις
είναι έκεϊνος, πού Ιχει αυτή τή>
άρετή. Σ την έποχή μας οί άλτρον
ϊσταί, δυστι»χώς, είναι σπάνιοι. "Ι
σο>ς έπειδή δ ά'νθριοπος Ιχει τσα
προσιοπικ.ά προδλήματα ν' άντιμί
ωστε νά μην ασχολήται καί
ΨΗΦΙΣΜΑ
(ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑ ί)
ΗΦΟΙΣΤΟΣ
"Ετος Ιδρύσεως 1935
ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Μέσαι Σ χοιλαΐ,
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝ. ΕΜΠΟΡ. ΝΑΥΤΙΚΟΥ
Σχολαί ΤεχΐΛτών
ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΔΙΑΟΕΤΚΙ:
— Μέγα Ιδιόκτητον «,τιριακόν συγκρότημα διδακτηρίοχν·
— Πρότυνΐα ήλεκτρολογικά έργαστήρια.
— Δύο πλήρη μηχανουργεία.
—-, 'Εηοπτϋκά μέσα μηχανών έσιοτερικής καύσεοις.
— Είδΐικάς αιθούσας Σ χεδιάσεονν.
— ΌπτΐΛίθθίκουοπιικά μέσα έκπαιδεύσεοις.
— Πλήρεις σειράς εποπτικόν· μέσοοΛΓ διδοισκαλίας.
Ή Τριακονταπενταετής εύοόκιμος λειτουργία τοϋ ΗΦΑΙ-
ΣΤΟΤ άπέδωσεν αρίστα στελέχη είς την Βιομηχανίαν καί τό
Εμπορικόν Ναυτικόν.
ΟΙ μαθηταί τυγχάτνοττν άναδολής λόγιο σίΐουδών
Μέρος των δυδάκτρ<ον των μαιθητών καταβάλλεται υπό τοΰ 'Τπουργείου Έθνχκής Παιδείας καί Θρησκετιμάτων Πληροφορίαι — Εγγραφαί: 9 — 1 κα{, 5 — 8 μ. μ. Ρώς 3 — Τέριμα ΠατηοΪΜν — Τηλ. 281.228 καί Πανεπιστημίου 56, Μέγαρον «Έ^μής» 5ος δροφος, Γραφ. 5 — Τηλ. 633.098. Τό Δ. Συμβούλιον τοΰ άρχα»»- τερου Σύλλογον των έν Ελλάδι ΊνεπολιτΛν «Κοινότης 'Ίνίπόλι- «ί», συνελθόν έκτάκ.τιος επί τφ σ δοκήτο.) Οανάτφ τοϋ επί 20 καί πλί όν «τη .δΐατελεισαντος Λημάρχοι· Νέας Ίωνίας Άττικί(ς, άληομ» νήτοι> Κυριακού Κιοφτερτζή, Λμοτ)
σαν τοΰ προέΛρου αύτοΰ έξάραν
τος τηιν πιιιοιυφαντ] καί πολΰπλι-ν·
ρον βράσιν αυτόν ώς βημάρχου
καί Λνακαινιστοΰ τής Νέας '1<ι>
νθας, παμψηφεϊ
Λποφασίξε»
Ι. Σύσσο)μον τό Δ.
όν νά παραστή είς την κηδείαν »μι
,μρχρι τοϋ τάφον.
2. Νά καταθέση οαρύτΐμον στέ
φανον επί τοΰ σκήνους αύτοΰ.
3. Νά άρνήσουν έπ)| τριήμ.ενβν
τα γραφρΐα τοϋ Συλλόγου μέ ή.·
νηρτημένην μεσόστιον την σημαι
αν αύτοΰ.
4. Νά διατειθό>σι. 3.000 δρχ. υ¬
πέρ τοΰ Ταμείον 'Ελέονς τών πτοι
χών τοϋ Συλλόγου είς μνήμην σύ
τοΰ.
5. Νά έκφρασθοΰν τα συλλυπη-
τήρια τοΰ Σύλλογον είς την 6α-
ρνπενθοΰσαν οικογένειαν α»τ ο ϋ
καί νά δηιμοσιευθή τό παρόν ψήφι
σμα είς τόν Τύπον.
Εγένετο τό παρόν Ιν Νβα. Ί«·
ία τη 27 Αύγουστον 1970
Ό πρόεδρος
Άλ. Κοπτερίδης
Ό γε. γραμματεύς
Στ. Γροντίιδης
ΟΚΤΩ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ
ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ
Τής σι«νεργάτι6ός μας κ..
■ΣΤΕΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΓ - ΠΕΤΡΛΚΠ
Έπιστημονικά περίεργα καΐ παράξενα
ΦΥΤΑ ΚλΙ ΔΕΝΑΡΑ ΣΤΟ ΒΥΒΟ ΤΗΣ ΒλΑΑΣΣΗΙ
ΑΠΕΡΑΝΤΑ λΑΑΑ ΚΑΙ ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΟίΟΦΟρι
Γ'. με μπηοστά άπό τό ξρνοδοχείο
Μάς ρα'πησαν οί Τοΰρκοι συντα μας ενα ταξί καί μέ £ξη λίρες γ.α
ξιδιωτες μας τον αυτοκίνητον, πον τόπιν σνμφοΛ'ίας, γιατί δέν ε'χου
θά μείνομε, οίαν μάς είδανε πώς νέ ταξίμετοα, πήραμε στήν Πούν-
δέν είμαστε όργανωμένοι έκδρο- τ« μπροστά στό σταθιαό, Σμύρνης
μεΐς καί σάν άκούσανε πώς πάμε — Άϊδινίου. Βεβαία στή σημερι
στήλ' τΰχη χωρίς όδηγό, προσφερ νή Σμύρνη δέν μποροΰμε πιά νά
θήκανε νά μάς δοηθήσοννε καί κ- ποΰμε, όπως τότε, πώς είναι ή
π', μισή ωρα, ταλαιπ'ορηθήκανε πιό ομαρφη καί άριστοκρατικη
μαζί μας, μέ τρομερή ζέστη, ψά- πλατεΐα τής πολιτείας! Μά μέ ίί-
χνοντας νά μάς οροΰνε κατάλληλο ' λα τα χρόνια πον περάσανε καί ^
ςενοδοχείο δπιος τό θέλαμε. Τί- πού έξακολουθεί νά είναι ή ιδία, ι „
λος μάς πήγανε σέ ενα πολΰ κα- ] δέν εχει χάσει καί πολΰ τό χρί>
λό, μέ ίδιοάτερο λουτρό, κρΰα ν.αί μα της καί την άρχοντιά της.
Κρέας καί λαγαν.κά — λιπά σμ,ατα, πετρελαιοειδτ) καί μα0-
γαριτάρια, ποΰ άνακάτευεν ή γοητευτική Κλεοπάτρα σ:ό
της γιά νά διατηρήση την καλλονή της
Τπό τοΰ συνεργάτου
3 όν
ΙΙΟΛΤΤΙΜΑ
ΤΑΛΛΑ
ΝΕΡΑ
μέ τα προβλήματα τοΰ συνανβρώ·
που τον. Είναι 6έ€αιο πώς αν ξοθ
σε έκεϊνος ό θαυμάσιος κυνικός φι
λόσοφος, ό Διογένης, θδψαχνε μέ
τ6 φανάρι νά βρή άλτρονίατάς·
Μύνο ποΰ τό φανάρι τού θά δον-
λευε μέ μπαταρίες. Γιατί; δμως;
Γιατί αύτη ή ίλιγγιώιδης τεχνική
πρόσδος νά γεννδ την άδιαφορίσ,
καί αΰτό τό εύγενικό ψυχικό χάρι-
<τμα τοΰ άλτρονϊσμοΰ νά τείνη στήν εξαφανίση τού; Γιατί μαζί με τονς πυραύλους γιά τό Φεγγά- ρι νά μην στέλνουμε καί Ινα χα· μαγελο σιιμπαθείας στούς οιπλα- νονς μας; Γιατί ό δνθρωπος, δσο πλησιάζει στήν τελείοιση νά κλεί- νεται περισσότερο στόν έαυτό τον έγο>ϊστικά, καταστρεηττικά, σάν σε
άστάλινο τεϊχος; Γιατΐ, νά μην ά-
πλώνη τό χέ,ρι έ-δώ, έκεΐ, δεξιά, ά-
ριστερά; Γιατί άντί νά παγώνη
την καρδιά τού νά μην θέλη νά
αισθανθή τόν θερμό, ζωοίύτη ή-
λιο τής φιλαλληλίας; Εΐνβι άνάγ¬
κη επιτακτικήν δλοι μας, παντοτί,
σε κάθε κοινωνική, πολιτική έκδή-
λοκτη, οί πολϊτες, οί στρατιωτες,
οί δνθροαΐοι κάθε έοτιπέ'βον «νευ-
ματικοϋ καί ηθικόν, νά νοιώσο»»ν
τόν άέρα τοϋ άλτρονϊσμοΰ νΑ χαί
δενή άπαλά την ψυχή τονς. Μπο·
ρεϊ νά ξεφΰγονμε άπό τόν δρέμο
τοϋ Ίησοΰ, δς μην ξρφΰγουμε ά- '
πό τα σΰνορα τού άληιθινοτ) άνθρο.)
ΛΤσμοϋ, πάνω στά δποΐα αίφνες ό- ί
λάκληρους ξοΰν καί ύπάρχουν οί
πολιτισμοί. "Ας γίνουμε άλτρονϊ-
στέ'ς. Γιά τοΰς σννανβρώηους, γιό
τόν έαυτό μας γιά την αύριανή κοι
νιονία, γιά τόν πλάνη—ι μας, γιά
τόν Θεό.
Βασίλειος Ι. Βρρνάροος
Λ1 ΕΜΠΟΡΙΚΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΜΕΤΑΞΓ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΟΛΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΚΟΤΚΟ
Θέματα σγετικά μέ τάς έμ-
τ.οοι%&ς σγέ3εις Ελλάδος άφ'
Ινδς καί Πολωνίας καί Κογκό
άφ' ίτέρο}, συνεζητήθησαν
αατά τάς συναντήσεις τών πρε-
σβευτών τών δύο γωρών ιχετά
τοΰ ΰπουργοΰ Έμ-πορίουκ. Ζάπ-
•πα. Κα,τά τάς συναντήσεις αύ¬
τάς, αί" δποΐαι είχον κατά βά¬
σιν έθιμοτυπικδν ναρακτήρα,
αντηλλάγησαν άπόψεις διά την
καλυτέραν οργάνωσιν τοΰ έμ-
πορικοΰ κυκλώμ,ατος, πρός τόν
σκοπόν τής περαιτέρω διευρύν
σεως τών συναλλαγών.
ξεστά νερά, τηλέτρυννο καί ενα δι 'Εκεί δέν εΐχα άνάγκη όδηγον,
ετιθυντή, τό κυριώτερο, άπό τή γιατί ήτανε στή μνήμη μόν δλο-
Ρόδο, άρκετά πολιτισμένο τοΰρκο ζο')ντανη ή γειτονιά μας. Σ τρίψη
πού μιλοΰσε θαυμασία τα έλληνι-' με στοΰ Μπονρνόδα τό σοκκάκι,
κά, καιβώς καί άγγλ^κά, γαλλικά ' πού τό ξέροννε καί τώρα μέ την
καί ίταλιαά. | παλιά τον όνομασία, μά είναι κι'
Στό ΐδιο ξενβδοχεϊο μείνομε δ αύτό μέ άριθμό (1469) καί, 6ρή-
λοι, γιατί ή εύγένεια τον διευθΛ· Ι κα τα γνοχπά παιδικά μου μέρη.
τοϋ καί ολου τοΰ προσοΜτΐκού καί Μετα|ΰ Μπο'λ6άρ ΆλΛΐότι καί
ιδίως τα έλληνικά τον, μάς κάνανε ! ΜπονρνόΓκι σοκκάκι, ήταν ή όδός
μιά εϋχάριστη άτμόσφαιρα. Βοι- Σαμπερ (το>ρα κι' αύτη Ιχει άρι
σκότανε δέ κοντά στό παρκο καί θμό) καί πήτγαμε στό πατρΐίίό μόν
στό Κεντρικόν Παρθεναγωγείον ' σπίτι. Παρ' δλο ποΰ χτίστηκαν πολ
στή λεωφόρο Γαζή 110. "ΕΛ-ας πό λές πολνκατοικίες γύρω τον, αύτό
λνσύχναστος δρόμος, πού τού στέκει όπως τ' άφήσαμε καί άρκβ
τρώει τ' άφτιά ό θόρ>6ος καί σοϋ τα καλά συντηρημέ'νο, μόνο μισό
βασανίζει τό μναλό μερά - ν-//.τα μέτρο χαμηλότερο μέ τήν άσφαλ
κα', δέ σ' άφήνει νά ήσνχάσης. Κα τόστοο>ση τοϋ δρόμον, ποίι πρίν ή-
ταστήματα λ.ογιώ - λογιώ, μικ^ο- τανε καλντερίμ·.
μας κ.ΕΓΑΓΓΕΛΟΓ ΛΑΓΟΓΔΗ
καθημεοινά- "Άν εύθεοοδν
μειώσεως τοϋ κόστους αετατοοπής
ΚΑΙ ΜΕ- τό ποΛθλημα τής έλλείψειος ηο<τι μου νεροϋ θά Εχη λα·θτ. 9νσιιά. ! κανένα. ότι» τα άννοωποποίτντα έο Πρίν άπό λίγον καιρύ ό Πρόε γοστάσια ιιετατοοπής δέν ιμτοογϊ δρος Άϊζενχάουερ προειιδοΐτοίησρ νά παρα6ληθη πρός τό γιγαντιαίαι δτι τό ζήτημα τοΰ ποσίμον νεροΰ σνστημα Λιϋλισιιοΰ τοΰ Δημιουμ καθίσταται όλοένα γοργότερα τδ γοΰ ποΰ σνναντ&ται στή φύσι. Το πιό κρίσιμο πρόιβλημα φυσικών ηύ ε:να τρίτο πεοίπον τοΰ ήλιακοΰ ς,ω ρο>ν τής Άμερικής. Φυιηκά άπο- τος πού θερμαίνει την
ής μ
δλίπουν στή θάλασσα γιά πιθανή τής θαλάσσης χρησιμοποιεϊται γιή
θεραπεία. Σέ κάθε άτομο πού ζε-1 την μετατροπή θαλασσίου νεοοί
επάνω οτή γή άντιστοιχοΰν 600 ί- σέ πόσ.μο μέ την απλούστατη {£,'
κατομμύρια τόνοι θαλασσίου ν*· τμισι. "Αν δ δΛΌροΜτος μποοέση
ροΰ. 2 έ πολλά ιιέρη τοϋ κόσμον νά βϊλτιώση την άποτελεσματΐχο-
τό δνειρο τής μετατροπϊίς ΰφάλιαυ τητιι των Ιδικών τού ιιεθόδω-ν ώ
ρου θαλασσίου νεροϋ σέ πόσιμο Ι- τατηοπή: ή νά χρησιμοποιή*!»
ά
ρ
χει γίνει πραγματικότης. 'Εργοστά
(
στά έ|αλμυριστικά τού *Ί>-
πιολητές, σταθμός ταξί, μΐικρίον
λειικρορρίον καί Ιδιωτικήν αύτοκι-
Δνστ»χ<Γ)ς καϊ, αύτό καί τό ηλ- λο, πού είχαμε στό ποοάστειο νήϊΐιυν. Τα περισσότερα δέ ξενοδο ΜπουρνόΛα τα δρήκαμε κλειιΛά, χεΐα, δέν ξέριο γιατί, βρίσκονται γιατί οί ενοιν.οι είχανε πάει γιό σ' αΰτούς τούς πολνθύρνβους δρό λουτρά στά Λίτζα. Τής γιαγιάς μους. Πολΰ ασκημο γιά τόν τον μόν στά Γαλάζιο καί τοΰ πατε- ρισμό. Όνόματα 2χονν μόνο οί λε (ι>φόροι, δλοι οί αλλοι δρόμοι εί¬
ναι μέ άριθμοΰς.
Σέ δλα σχεδόν τα είδη οί τιμές
είναι έλαφρώς άκριδώτερες άπύ
τήν Έλλόίδα, έκτός στά δερμάτι-
ρα μου τό έργοστάσιο είναι καμ-
μένη. "Ετσι δέν μπορέσαιμε νό
χαροΰμρ έσοντερικά τα δνό, ποΰ
στέκονν τόσο καλά.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
σιη αετατηοπής θαλ.ασσίου νβροδ, γοστάσΐα, τότε θά προκύψη
ποΰ λειτουργοΰν σέ μεγάλη κλίμ«ι νή παραγωγή ποσίμου νεροίΐ
κα, ίχονν έγκαταπταθή οέ πολλΛ , Οί έ£εοευνηταί τών ώκεανών Α
μέρη, δπιας στήν Άρούμπα, στί; ι νικάλνψαν έσχάτϋ>ς καί δλλου: θη
Όλλανδικές Άντίλλες, στά ολόι- ■ σπυροΰ: τϋη- ώκεανών. ΜεγάλΕς
γτά τών άκτών τής Βενεζουέλας. περιοχές των 6υθών τοΰ ώκεανηΓ.
Στά μέρος έκείνο Ινα άπό τό. μβ είναι γόνιμες σέ μεταλλοφόρου;
γηλύτερα στόν κάσμο έργοστάσιη βράχονς, πού άποτελοϋνται κιω-'
ις θαλασσίου νεροϋ μετα ως άπό σίδηρο κα), οξείδιον μαγν*
μγ
τρέπε' 2.700.000 γαλόνια ποσΐμηι; σίου, καθώς έπίσης καί σημαντικάς
. Τα άλμυρά νεοά ποσότητες νικελίον, χαλκοΰ καί
·>τοοΰ τήν
τοΰ Περσικοϋ Κόλπου ύφίβταντπι 6<ιλτίον. Κάποιος ώκεανογράφο: παρόμοια μετατροπή, καθο'>ς, έπ'· νπολογίζει δτι σέ Ινα τμήμα δίχα
πης. τα Οαλάσσια νερά στό Άμπι ΓΧ.ατομιιυρκον τετραγο>νικών αιλί-
τϊάν. στήν Άκτή τοΰ 'ΕλεφανιΊ- ών τοϋ απέραντον ΕΙρηνικοΰ ύπάο
ίίοντος τίκ Δυτΐκίίς Άφρικτίς. χοτΛ· τέτοιοι χόμδοι άξίας εκατόν
ΠιιΙν ά,τό όκτώ χρόνισ δ Μπάο- τάδιον χιλιάδων δολλαρίιον. Μγοι
μπα Σάμ διο)ργάνωσε τό Γοαφεί- κοί άποτιμοΰν τα όρυκτά .ιλοΰτη
. ην θαλασσίων 'Τβάτοιν νιά νά πρη τού νοτίου Είρηνικοΰ σέ 1.5 έχα->
Ι οιθήση την εοειη·α στάν τομέα τΤΙϊ τομμνριο κατά τετραγωνικό αίλ:.
Ι υετατοοπής άλμνροϋ νεοοΰ καί πο> Ή ποσότης τών μεταλλευμάτων ΐι
Ι λέΰ αρ&οδοι ίτρλειοποιήθησαν. ΟΙ παλογίξεται σέ 198 δτσεκατομμύρια
^ίκώ>ν·
την χοτ»σι ήλεκτοικων, »τ> ταλλου ητοιτΚει σημίρα στην Ανο
0*«·-ι*ων καί ιιηχανικΛν ρά 43. Ή βιομηχανία
να, πού είναι κατά πολύ χαμηλότε ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
ρες. "Ελλειψη δμιος μεγάλη σέ
πολλά άγαιθά, αίσθητή δέ στά παι
δικά κίΐιθώς καί στά παιχνίδια. Οί__________
μιοθοί καί τα ήμερομίσθ.α έπίσης 'Τπήρξε ποαγματική άπώλεια αίίΤί1)ν νιά^την παραγιογη ποσίηο,. ται πάρα πολύ γιά τήν πιθαν^ „«
πολύ μικρότερα. ι «ια Τον νοαικόν κόσμον τής χώ- νίΟοΓ'; Τουλαγ,στον αισο ίκατοωιυ τή πη7ή ζο.τικο.ν μέταλλον, μολ»
Τό βράδν τής πρώΓτης ημέρας, οας ό πρό ήμερόνν έπτσνμοάς θά Ρ'" ^;θΟι"π(:η' ^™°™ <Ττ-6"" , ^τι ή πηγη δρί^κεται 15.000 .™- (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Ηυοίοιν ναλλονίοτν αετατοεποαίνου θαλασσίοΐ' νεοοϋ ποΰ παοάνετηι ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΠΑΚΑ ΓωνΙα Τιμοθέου — Δσμάρεσς ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ - ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΞΕΓΗΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ - ΡΥΘΜιΚΗ — ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ Ιδρυθείσα πρό τεσσσροκονταδιετίος Αριθ. τηλ. 751.886 κοί 751 866 Αί έγγροφαί ήρχισαν δλοι μαζί, πήραμε τρία άμάξια, νατος τοΰ Εύδοκίιιον Δουρμοΰση, ^ ;ιιτιας β'"0Ρκα προίπον που σννηθιζονται άκομα στη Σμυρ ^ηιτίμον δικττγόςιον. ι νη, Γσος γιά^ τουρισηκοΰς λόγονς <0 αείμνηστος είχε γενΛ-ηθή είς (εχει καί τα|ί) καί τραβήξπμε γιά τί)ν Σμύρνην τό 1890. Τάς γυμνα ' τή Πούντα, τή γειτονιά μας, πού Λια%ας Του απονδάς παρηκολονθη δέν εχρΛ καεί. Ή ώρα ομως ήταν σεν ε·ις τί)ν «Εύαγγελικήν» Σχο- [ έννιά 6ράδν καί μάς φάνηκε δύ- ^ λήν τί|. Σμύρνης, τάς δέ ποΛ'επι σκολο νά περιηγηθοΰμε το έσωτε- ,,^μΐ^άς Ε'ις το Πανεπιστήμιον ρικό, γιατί μέ δλο τό θάροος ποΰ της Γενεύης, τοΰ δποίου άνεκερύ είχαμε πάρει, ΐ<πήρχε καί λίγος χθη {ΗρΤϊγητής_ | φό6ος· Ι Κατ' αρχάς, έδικηγόρησεν είς | Σά κατεβήΊκαμε άπό τ' άμάξια | ^ά προξενικά δικαστήρια τής κοντά στήν Πούντα, στήν παρα-,,ι Σαύρνης καί έν συνεχεΐα, μετά Ι λία έννοεΐται έκεϊ πού εχει ποοσ τήν Μικρασιατικήν Καταστροφήν, δια θαλάσσης. Ίστορικά, γεωγραφνκά, αρχαί ολογικά, λαογραφικά, έθνικοπολι τικοθρτισκευτικά καί ολίγα διδα ΑΞ30ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙλΤΊΚΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΠΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΑΥΤΗΣ τατεντικύ τοιχάκι γιά τή θάλασ- σα, τό Ιδιο τής δικής μας έπο- χής, εΐδαμε δνό γνναίκες νά κά ,πι1ρ" Άρείφ Πάγω. θονται καί νά μιλοΰν έλληνικά. ' Βπθΰ; γνώστης τής νομικής έ- είς Άθττνας, εύδοκίμο)ς, προα- χθείς βαθμηΛόν είς δικηγόρον | (Συνίγεΐα Τοΰ έξ ΟΙνόης συνεργάτου μας κ. Α.Λ. ποοηγου·αένου) Είς την Προΰσαν κατασκευάξον Πήρα θάρρος κα!, τούς μίλησα. — ΕΙστε 'Ελληνίδες καί μιλά τε έλληνικά; Τίς ρώτησα. — "Οχι, μόν άπαντάνε, είμα στε φράγκισσες, μά αυτή είναι ή γλώσσα ποίι μεταχίΐριζάμαστε πάΛτα. Έσείς ποιές εΐστε; Κάνανε μεγάλη χαρά, δταν μά ,,,,■■·■---- θανε πώς έρχόμαστε άπύ τήν 'Ελ ' τής», μεταπολεμικ-ώς δέ, τήν επί- σμαΤα) έφωτπια, σινΐόνια λάδα.' Μάς ικαλέσανε στά σπίτια ! σης {.ιηνιαίαν «Φιονή τοΰ "ΕΒνους> τοη κα|ι ε(ς λάβαρα,
τους, πού ήτανε στοΰ Πετροκόκ Ι άπό τα; στήλας των δποίίον άνέ- }^;- την Ν{καιαν
πιστήμης καί, ευρύτατα κατηοτισμέ ται — ολντιμα έπίχρυσα καί έπάρ-
νος έ·γκνκλοπαιδιν.ώς, διεκρίνετο γυ0ΓΙ μεταξωτά ύφάσματα διακο-
διά τί|ν εΰφράιδειάν τον, διά τή; σμούμρνα μέ ρόμβονς, κΰματα, υγ
οποίας σννήροταζεν είς την σαγή- φελώματα, κνκλους, φοίνικας καί
νην τού δικαστάς καί κοινόν, έξε. ^χχα ,ταρομοιη ώς ποικίλα &ν«η,
λιχθείς είς άριστον θεμιστοπόλον. χρησιμο.ποιονμενα συνήθως είς έν
Προπολεμικώς έξέδιδε την ^ιηνι ουμασίας, είς τραπεζομάνδυλα, «λ
αίαν εφημερίδα «'Εθνικοσοοιαλι- χύμματα μαξιλαρίίον, παραπετά
ς, ή η ρχ 6ιομι.
κινου τό σοκκάκι, τούς υποσχεθή- πτυσσε εύγλοιττΜς καί καλλιεπΛ; χαν£α παραγωγης άγγείιον κ«1 έ»
καμε πώς Θά πάμί, μά δτ»τυχώς ' τάς ά/ραΐφνιός πατρκοτικάς σνν- γενη οΐκιακά σκενη (πιάτα, φλτ>
δέν μπορέσαμε νά έκτελέσομε την ' τηρπηκάς, ;ιολιτικάς τού ίδέας καί τςάν»α, λεκάνες, λαγύνια, στά-
υποσχεθή μας γιατί οί ιμέρες μας καλώς μελετηιαένας νομικάς γνώ μναι, λνχνίαι, καί κρε·μαστο1, λαμ-
δέν ήτανε πολλές, δχι πώς μάς μας τον επί τών εκάστοτε σχϊΐι- πτήρες) διακοσμημένα μέ νακίν-
έμπόδιζε κανείς, μά Θά γνρίζαμε κων Θεμάτων. θονς, λείρια, γαρύφαλλα, φοίνι-
γιά λουτρά στή;ν Έλλάδα. Ι 'Τπήρξεν, έν ένί λόγω, λαμπρύς κα-, ζωα Χ(,1 πλοΐα, μέ κύριον
Βρισκόμαοτε μπροστά στά μπά έπιστήμι»ν, δημοσιογράφος καί δν χρώμα τό λευκόν.
εί εί
ΓΑΛΙΛΑΙΟΝ.
ΠΑΝ. ί ΣΟΦ. ΜΠΟΥΡΑ
ΆνεγνωρΛσμέναι υπό τοΰ Κράτους
Αριθ. Άδίιών 04632)19.54, 82091)1960, 126370)1967
Τεχνιυ?,ι Σχολαί
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ
(Ήμερησία) ΑΡΡΕΝΩΝ, ΘΗΛΕΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
—ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
—ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Διευθυντής Σπουδών: ΠΑΝΟΣ Λ· ΜΠΟΤΡΑΣ
Καθηγητής Άν. Μαθηματικών, Συγγραφεύς, τ. 'Επιμελητής έν
τω Πανεπιστημίφ Αθηνών
«ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ» Πρότνπον Κέντρον Τεχνικής 'Εκ.παιδεύσε(ϋς είς
την καρδίαν των Αθηνών
νια τοΰ Ντυσσοϋ. Στή θέση τους
μέσα στή θάλασσα, βρίσκεται ενα
(Λραΐο έστιατόριο. "Εχονμε ξυλώ
σει τίς καμϊΐίνες καί, στόν ΐδιο σι
δερένιο σκελετό ρίξανε μπετόν
καί τα μεταχειριστήκανε. Μέ σνγ
θριοπος.
Είς χήν πατρίδα μόν Οίνόην, ή
γιιτονισσά ιιου... μετά τήν άνακιο
χήν τοΰ Μοΐ'βρου (Νοέμδριος τοΰ
1918) κατά την έπιθανάτΐον άντο
νιαν της, μεταξύ πολλων δλλων,
Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΑΣ Υπηρεσίαι Π:ριφερεια- ίΐπε κ<χί τάπαρακάτω: «Πολύ γρή οίκογενειων τής ΟΙνό- ης, Φ. καί Λ. Διά τήν έπαλήβεν σιν τπΰ τελευταίον παραμιλήματος ί).ΐ περιμε'νωμεν τό 1983. 'Κπί ιου ποταμοΰ "Αλυος κπΐ παρά τήν άψιΛοιτήν γέφυοαν τοη δοιόν Καισαρείας - 'Τοσγάτης Ούρκιονπ - Νε·6σεχήρ, ως καί, «ι: τόν παραπόταμον Ντελιτσέ, παοά την κομόπολιν Όσμαντζίκ, αλιει' ν»Τ(ΐι κνΛρϊνοι 60—100 όκάδοη·. Είς απόστασιν 5 χιλιομίτρου τίΐο Ά£α - παζάρ ί>πάρχει καί Χρι
τονργεϊ ή Ίουστι-νίάνειος γέφνρπ,
μή,κονς 1.000 μ. καί πλάτους 6 μ..
Οιά τής οποίας διήρχοντο τα καρά
(ίάνια τών Βτίαντινων πρός τα 6Γι
Οη τής Μικράς Άσίαο.
Κατά τό 464 π.Χ. οί Πέρσαι έγ
ν.ιπνίασαν οδόν 2.500 χλμ., άπίι
Σάρδρις είς Σοΰσα, τήν οποίαν
ηκολούθησαν· οί Μνριοι καί ό Μέ¬
γας Άλέξ<χνοό μεγάλ.α σπίτια καί μεΐά 60
να άσι>μένιο φεγγάρι. Καί ϊται Ι Συντονΐσμοΰ κ. Ν. Μακαρέζος χοόνια δσοι ζοΰν θά ξ^ναελθονν
τό πρΛτο δεϊπνο μου ήτανε στήν | ε:_ς αγετικήν εγκύκλιον τού Ιπ'
Πούντα, στά μπάνια τοΰ Ντκσ-! εύκαιρία τού νέου Λαγειοφό-
σοϋ, στή γειτονιά πού γεννήθηκα. ρ5υ Δανείου τού προσεγοΰς Ό-
Τήν αλλη μερά τό πρω^ πήρα- κτωβρίου.
ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΑ: Όδός Πειραιώς αριθ. 46 καί Κολωνοΰ 1 (πλη¬
σίον ΟΜΟΝΟΙΑΣ)
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: Όδός Κολωνοδ 14α'—ΑΘΗΝΑΙ-
Πληροφορίαι καί εγγραφαί
Όδός Πειραιώς 46 καί Κολωνού, άρ. 1. ΑΘΗΝΑΙ
Τη^ 548.408 καί 525.188
ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΧΡΑΑΣ
ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
Φέρεται είς γνώσιν τώιν κ· κ. γοΛ'έίον καί κηδε(ίτΤνο>ν δτι
ήρχισαν αί εγγραφαί είς τάς κάτωθι σχολάς τής «ΕΣΤΙΑΣ»:
1) Πρότυπον ήμερήσιον μικτόν ΓνμνάισΗον. 2) «ΟΛΤΜΠΙΑΚΗ^·
Ναντική Σχολή Μηχανι,κών. 3) Νιχκιτερινάς Τΐχνικάς 'Επαγ-
γελματικάς Σχολάς «ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ» (μηχανοτι-
χνιτών — μηχανυκώΐν αύτοκιητίιιτονν).
ι
Λόγο τοΰ αυστηρώς περιονρισμβνον άριΐθμοΰ μαθητών θά
τηρητ>ή άπόλτηος προτεραιάτης αιτήσεων.
Πληροφορίαι παρά τή Γραμμαιτεία των Σχολων όδός 25ης
Μάρτιον 3, Κεντρική πλατεία Ν. Σμΰρνης. Τηλέφωνα: 933.702,
933.752, 933.753.
ΑΤΤΙΚΟΝ ΛΥΚΕΙΟΝ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΧ ΑΥΤΙΑ - ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
Βασιλέως Γίωογίου Β' (Χαλάνδρι)
ΓΤΜΝΑΪΙΟΝ
Ρττνιείας 9 — Μή)λοι> β (Κν#λη) Τηλ. 815.052 - 819.741
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Άπύ τοΰ άρχαμέ-νου βχολικοΕ· ίτονί 1970 — 71 τα ΝΗΠΙΑΓΩ
ΓΕΙΟΝ καί τό ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ Σχολείον τοΰ «ΑΤΤΙΚΟΤ ΑΤ-
ΚΕΙΟΤ» Άναστασίας Αύτιά — ΠαβταΙοκΙννον θά λεμτουργή-
σοιτν είς τα προάσαιον τώιν Άβτ|'ών Χαλάνδοι όδός Βασ. Γε¬
ώργιον Β' 31. Τηλέφ. 815.052.
στά σ;τίτι« τους>.
"Ολα τα παραμιλνήματά της £.-
παλήθευσαν, πλήν τοΰ τρλενιαίου.
Ό πόλε-μος εκηρύχθη την 2 Μα-
ίου 1!)19, οί κίΐτεστραμμένοι Τοΰο
κυι ενίκησαν την 'Ελλάδίΐ των 5
ϋί'/.ασσών κα), τών δύο ήπείρων.
"Εγινεν ό διοιγμός τοΰ ελληνικόν
πληθυσμόν. Τα δνό κορίτσια της,
Ε. καί Σ., παντρεύθηκαν στήν
Έλλάδα μέ δνο νέονς έκ τών πά
εζήτησε δ'α
τον ιήν ν.τοστολή,ν τής τουρχικί|ς
σΓΐιαίτς, «τής σΐιΐιηιας, ι ν;
'>ότητος> ό>ς ετόνισρν είς τό τρλι
οιγραφόν τοτ'.
Τήν 4ην Ίουνίου 1Π19. δ ΚΧγ-
ιΐίΐνσώ στύ ί·πόμντμιχ τοΓ» ΔΑΜΑΤ *
—ΦΕΡΗΤ, μεταξΰ δλλων είπε: '*
«'ΙΙ ΊΌνρκία επιτεθείσα άναιτίοις *
κατά τών δι»νά)ΐεών μας καί ήττη ^
θεΐσα, επροκάλεσε τόν διακανον.- *"
σμόν τής τΰχης των οΐαφόρι»
πληθι«σμών τών άιτοτελούν τ ο ν
τήν έτερογενή Λύτοκρατορίανν
ΙΔΙΩΤΙΚΔΙ ΕΠΔΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ - ΤΕΧΝΙΚΑΙ - ΣΧΟΛΑΙ
ΔΙΝΣΤΔΪΝ
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣ.ΤΕΡΙΟΥ
•ΡΙθΜΟΙ Ι4ΡΤΣ. Χ ΛϋΙΟΤΡΠίΣ 78530/1042 ΦΕΚ 271/«Ι ΤΒ - 43781 /2349 ΦΕΪ 190/13 Π-
ΚΩΝ/ΝΟΥ Σ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
θ ΣΧΟΛΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως)
ΖΙ·αγυινται κατβκιν |ξ(ταν«ων αί πτ»χιο0χ·ι Κβτωτίρ-; ΤιχνικΑς Γχ·-
λή« ·1α«(ήτιοτε «16ΐΜ·τητο« καί βΐ |χοντ*« «ν(«ικτικβν Γ' «κτ«·»«ΙΙ·« Νν·
χτ<ι>ινο0 ΓυμνβοΙου ή Γ' τά(·ι»« «{αταξΐον ΓχμνββΙβυ καί αν».
θ ΣΧΟΛΑΙ ΜΕΙΑΙ ΕΡΓΟΑΗΓΩΗ ΜΗΧΑΗΟΑΟΓΩΜ ί ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΟΜ
(ΝυκτεριναΙ τετραετοθς ψοιτήοαως)
'Κγγράφονται 1ν«« <ξεταβ·ων οί ητυχιούχοι Κατωτ4<>ων Τεχνικόν ΖχοΧβ*
*ν«λ*γου ·Ι5ικ*τΤΓ~ς χαί οί Ιχοντες *νί«ικτΙΜ*ν Γ' «ξαταζΐαυ Γνμνα·!·*.
• ΙΧΟΑΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑ!. ΜΗΧΑΝΟΤϊΧΝΙΤβΝ Ι ΗΑΙΚΤΡΟΤΕΧΗϊΓΟΝ
(ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήοεως) |
—>γγρβφ·ντ«ι Λνβυ 4(βτΑθ€ΐεΐν ο Ι Ιχοντ·ε{ Αηολντήριον ΔηΐΜ'ΐΐκοΟ·
• Αριστον Κεντρον Τεχνικής Εκπαιδευσεοι ^
• Γύγχρονα διδακτήρια καί Οποδειγματικά μηχανολο,ικά καί <», Ήλεκτρολον,ικά έργαστήρια. · Άναβολή έκ τοθ στρατοθ *>,
μέχρι πέρατος τύν σπουβών.· Μειωμένον φοιτητικόν εΙΟΗ ^
τήριον. · Κρατική χρηματική έπιχορήχηοη οτοθς έμπροοίθμ·** *<»' έγγραφέντας. · "Αριστον διδακτικόν προσωπικόν. Ι»1 Φ ΕΧΑΖΦΑΛΙΖΙΧ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΧ ΤΟΥΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ^(, ΪΤΐΙϋ ΛϋΓιΚΐίΛΙλ ΤΤΕΙΡΑΙΩΣ 37 & ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ^ ΙΐΠΐΐ υ ΐΜυ Π ϋ ΙΑ : (πλΑΤ. ΩΔΕΙΟΥ) ΤΗΛ. 340-238 Ιε| ΤΤΠ ΠΓΟΙΤΤΓΟΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ'100 ^ ΖΙϋ ΙΙΕΚΙζΙΕΓΙ: (ΠΛΗΣΙΟΝ Ι.Κ.Α.) ΤΗΛ. 572-682 ^. ΑΐΝΙΤΔΐΜ: ΗΟΟΣ - ΠΕΙ·ΑΡΧΙΑ - ΜΑ·ΝΙΙ| <ά
Η ΖΗΤΗΣΙΣ ΧΑΛΥΒΟΣ
Ένώ δέν Ιχει εΐοέτι έξαγγελθή
ή έβνική πολιτική διά την άνάπτν
ϊιν τής βιομηχανίαν σίδηρον καί
χάλυβος κ«ί καθ' ί!ν χρόνον δύο
μρλρται επί τού θέματος έκπονονν
τπι — ή ε"'» »'πό ομάδος είδικά-ν
τής Γιουνάϊτεντ Στα(ηιτς Στ ηλ
χαί ή έτερα υπό τής έταιρείας Λ.
Η. Μ,τάντερστα,ιι καί Σία — έγ.υ
ύ&ηααν ωρισμένα &κρο>ς
ροντα στοιχίϊί κτί τής έξρλίξεω;
τη; διεθνοΰς χαλι»6ον(?γίας.
Ή παγκόσμιος ίταραγαιγή χι'ύν
Λος ηίΐήΗ τώ 1969, κατά 8%,
είς τό ΰψος των 572 έκατ. μετοι
φχ τόννων, ένώ διά τό τρέχον
|τος άναιμένε-τηιι άλ'οδος τής σννο
λιχής παραγωγής είς τα 600 έκ·
τόννον, πράγμα ποϋ σημαίνει αύ¬
ξησιν 4%. Έν τούτοις, παρά την
ίνοδον τής παραγ<ογής, δέν ύπάη χούν ενδείξεις είς τόν δοίξοντα, 5χι ή ά.τό Ιβαήνου εμφανισθείσα Ιντονος οιεθνής Ιή,τησις χ,ιλ»&ου·ί νίκων προοϊόντων πρόκειται νο. ί κοινοποιηθή. Την άποψιν αύτή έ Μβχΐ'ονν διάφορα περιστατι,κά, ώς ή άντιπ/.ηθωριστΐική πολιτική τής Κυβερνήσεως Νίξον έν ΗΠΑ, ή 5Λθ£α δυνατόν νά έπηρεάση πτωτι κως την Άιμερικανικήν παραγω¬ γήν χάλυβος, κατά τοϋς δι*θνή ζήτησιν χαλυβουργ,κων ιοντ υήξ ιοντίον, υπήρξεν ή {-οτίιμησις των αναγκών αυτής, υπό των .ταρΛ7ω γών. Κατά την παρελθούσαν 10ε τιαν, παρά τό γεγονός ότι δ μέ- σος έιτήσιος ρυθμός αυξήσεως τής παραγωγής χάλυβος άνήρχετο είς 5,7%, αί άνάγικαι, φαίνεται, τής διβθνοΰς αύτοκι,ντγτοβιομηχανίας, τής ανεγέρσεως βιομηχανίαν, των ναιντηγείων, των άνοι.κοδομήσεων. των συρματουρνβίων καί, τών κον σερβοπο.είων, ηυξήθησαν ταχΰτΓ- ρον. Λ Παρά τοΰτα, έμψ«ν{ζεται κα- πως δυοικολος ή συνέχισις τού πή μερινοΰ ρυβμοϋ αυξήσεως τής Λαγ κοσμίου χαλυδου,ργίας· διότι τουτο σημαΐνει δτι ή Ίαπων.κή παοαγοι Υή θά πρέπη νά εξακολουθήση ν ό αΰ=άνετ«, κατά 16,8% ετησίως, πραγμα όπωσδήποτε δνσχερές. Αν, ί»μο)ς, τό φαινόμενον αΰτί>
συνεχισθή, τότε θά πρέπει νά άνα
μένεται, ότι τώ 1990 ή παγκάσμιος
πιιοαγωγή θά έχη φθάσει τοΰς 1,
7 δισεκ. τύννους. Τόν αριθμόν αΰ
τόν, όμως, δέν είναι εάίολον νά
πιστεύσοίμΓν,
Μέσα εί; τά μεγέθη αύτά, 6ε
6αίο>ς, είναι κάπως άστεϊον νά
όμιλώμβν πεοί τής Έλλη,νικής πά
ραγωγής χάλυβος. Ούχ' ήττον ο
μως ή πρόσφατος διεθνής έλλειψις
χάλυβος καί αί εντεύθεν άναΐιμή
χεϊς μήνας, κνρίως λόγω τής μει
ώσίως τής ζητήσεως χαλυβουργι
χών προϊόντων υπό τής «Λτοκιντμ
τοδιομηχανίας καί ένεκα τής προσ
««θείας χαθηλώσεως των τιαων'| σεις των χαλυβονργικών προϊόν-
τών προιόνταη· τής χαλυβουργία ς.' των, άπέδειξαίν πόσον χρήσιμον
χαθώς καί ή σΐΛΐχιξομένη μΐ*ο>ι' είναι δι' έκαστην χώραν, Ιστω καί
μέν, άλλ' όπωσδήιποτε αίσθητή « μικράν, νά διαθέτη Ιδίαν χαλυ-
,ιορράφησις σιδηρουργικών ποηΐΛν βουιργίαν. Ή έπομένη 20ετία δέν
των υπό των κομμουνιστικήν νι» άποκλε{ε.ται νά άποδειχβή έξ ΐσου
ευγλοττος είς τά έπιχειρήμαιτα ϋ
πέρ τής άξιοποιήσεως τών έβνι.
τάννοι περίπου χάλυβος ήγοράσθτι κων σιδηρομεταλλευμάτ(ον, 'έοτιη
σαν ύπ' σύτής, τώ 1969, είς την καί αν είναι ταυτα πτωχά, ώς έ
κεϊνα τής Σερίφου κα'ι τής θά
ρών, Ιδία υπό τής Σοβιετικήν Ρ
οίας, (ί«ολογίί:εται, οίτι 2,5
Λύσιν).
Ή περισσότερον, δμ<'>ς, εύλογο
φανής αίτ(α τής έξάοσειος, ήτις
ηαρατηηεϊται τελευταίως είς την
ής
σου. Είς τουτο, συνηγορεί ή ρ
δλεψις, δτι ή όίνοδος τής διεθνοΰς
ζηΐτήβεως χάλυβος θά σννεχισιθή.
ΕΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ> ί
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΖΟΝΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Ή έφαρμοξομένη υπό τής 'Επα-ι
ναστάβεως οίκονομική πολιτική. εί¬
χεν ώς άποτέλεσμα την δηαιιουο-
γίαν ζωνών ταχείας οίκονομικτίς
άνο,ττύξείος, είς τάς οποίας συνε
χώς Ιδύονται νέαι καί έπεκτείνον-
ται παλαιαί μεγάλαι βιομηχανικαΐ
μονάδες. Είς τάς βιομηχανίας αύ¬
τάς δύνανται οί ά/νεργοι τής χώ¬
ρας γά άπορροφηΐθοΰν' σταθιακώ:
είς εργασίαν μέ υψηλάς άποδοχάς,
εάν άπενϋθυνθοϋν είς τά κατά τά-
πονς Γραφεία Εϋρέσεως Εργασί¬
ας τού Όργανισμοΰ Άπασχολησε-
ως Έργατικοϋ Δνναμικοΰ. Οί "Ελ-
ληνες έργατοϋπάλλτίλοι δύνανται
ΕΛίσης, νά βξασφαλίσουν είς τάς
ώς δ,νω περιοχάς καί αίκίας, διά
την στέγασιν τών Ιδίων καί τών
ο'ικογενειών των. Οδτιο, έκλείπουν
6α/θμιαίως αί δυσμενεϊς συνθήκαι
άιτασχολήσεως είς την 'Ελλάβα
Ηδη, ήρχισε νά παρατηρήται τό
φαινόμενον τής μετακινήσεακ τοΓι
έθγατικον δυναμιχοϋ πρός άπασχό-
(Ιησιν έντός τής έπικρατείας.
ΑΙ ζώναι ταχείας οίκονομικής ά-
ναΛτύξεως, είς τάς οποίας ύπάρ-
χουν προοπτικαί άπασχολήσειος με-
γάλβυ άριθμοΰ έργατικών χειρών
είναι αί άκόλουθοι :
Ή περιοχή Οίνοφΰτων Θηβών,
είς την όποιαν Ιχουν έγκατασταθή
«ολλαΐ βιομηχανικαί μονάδες. Τό
έξ 7.000 έργατοτεχνκκόν προσωπι-
χον των έπιχειρήσεων τής περιο·
Χή; προβλέπεται ότι θά διπλασια-
σθή ίντός δύο έτών. Μόνον έντός
τού 1970 προβλέπεται ή ίδρυσις
ίχΕϊ έτέρων 15 βιομηχανικών μο-
νάδων.
Ή περιοχή Λεβαιδείας είναι έ-
"ίοης ξώνη, είς την οποίαν συνε-
Χώς Ι&ρύονται νέαι βιομηχανίαν
(Μεταλλεία Βωξίτου, Άλουμίνιον
Ελλάδος κλπ.). Είς την περιοχήν
αύτην σννεχώς μετακινοΰνται έρ-
Υατοϋπάλληλοι, λόγω τής προβλε¬
πομένης μεγάλης ζητήσειος έργατι-
»δν χειρών.
Η περιοχή "Ελευσίνος είναι ή
•ιλέον 6ιομηχανι<κή ξώνης τής χώ 0«ς. Τό άπασχολούμενον σήμερον εργατιχόν δυναμικόν άνέρχεται είς 20.000. Είς την ώς α>ω περιοχήν
παθατηροϋνται αί πλέον μαξικαί
μετακινήσεις καί προσλήψεις μι
οθωτών. Ή ζήτησις έργατικών χει
Ρ&ν συνεχώς αύξάνει.
Είς την περιοχήν Λαμίας ύπάρ
Χ»νν πολλαί μεταλλευτικαί έυτιχει
ένώ προλέπεται ή άμεσος
τι θά υπάρξη μεγάλη ζήτησις νέον
άριθμοΰ έργατούπαλλήλων.
Ή περιοχή Πτολεμαίδος είναι
μία ζώνη, είς την οποίαν άναπτύσ-
σονται σννεχώς βιομηχανΐαι καί
προβλέπεται ότι θά άιπορροφώνται
συνεχώς κατά εκατοντάδας έργα-
τονπάλληλνθΐ. Είς την περιοχήν δια
κινοννται μισθτοτοί έξ όλης τής
χώρας. Προσεχώς ή διακίνησις
θά καταστή μεγ/.λντέρα.
Τό αύτό προβλέπεται ότι θά συμ
6ή καί είς τάς περιοχάς Λαυρίου
Μεγαλοπόλεως, Σύρου καί, Περά
ματος, είς τάς οποίας λειτουργοΰν
ήδη μεγάλαι βιομηχανι<καί ή ναυ πηγικαΐ επιχειρήσας. Π,ροβΙλέπε- ται ή συνεχής ανάπτυξις τούτιον καί η δημΐουργία νέων. Ή προο πτιική είναι ότι είς τάς ζώνας αΰ τάς θά αυξάνη στΓνεχώς ή ζήτησις έργατικών χειρών. Σχετικώς, ΰ- πογραμίξ,εται ότι συνεχώς αί εύ- καιρίαι εργασίας θά αϋξάνουν, ω στε νά μην υφίσταται τοΰ λοιπού άνάγκη μεταναστεΰσεως διά κα- νένα "Ελληνα έργαζόμενον. 4η Η ΕΛΛΑ Σ Ή ταχεϊα έκβιομηχάνισις τήι χώρας συντελεί είς την αδξησΐ' τής άπασχολήσειος. "Ήδη, ή Ελ¬ λάς κατέλαβε διεθνώς την τετάρ την θέσιν είς τόν τομέα αυτόν, επι τνχοΰσα ποσοστόν αυξήσεως τήι άπασχολήσεως είς την βιομηχανί¬ αν κατά 3,7%. Τά ανωτέρω προ κύπτουν άπό τό στατιστΐκόν δελ¬ τίον τοϋ Ο.Η.Ε., είς τό οποίον συγκρίνεται ή εξέλιξις τον δεί- κτον άπασχολήσεα)ς μεταξύ 14 χά ρών τοΰ δυτικοΰ κόσμον. Ή αύξησις τής άπασχολήσεωι είς την ελληνικήν βιομηχανίαν όν τελεϊται διά τής μεταφοράς τοι έργατικοϋ δυναμικόν έκ των χο μηλής παραγωγιικάτητος κλάδιβ>
τής οΐκονομίας είς τόν ΰψηλής λι>-
ραγα)γικάτητος βιομηχανικόν τομί-
ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΕΦΕΤΟΣ 270.ΕΚΑΤ. ΔΡΑΧΜ.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Έν όψει ενάρξεως τής διαθέσεως
τού βάμβακος έφετεινης παραγω-
γής, ή Έθνική Κυβέρνησις απεφά¬
σισε, κατόπιν σχετικής έγκρίσεως
τής Νοιιισιιατικής Έπιτροπής, την
ειδικήν χρηματοδότησιν τής Άγρο-
τικής Τραπέζης διά συνολικόν πο·
σοϋ 270-000.000 δρχ., πρός στήρι-
£ιν καί διαμόρίριοσιν τών τιμων τοθ
βάμβακος είς ίκανοποιητικά έπί-
πεδα. Έκ τοϋ ανωτέρω ποσοϋ 135.
000.000 δρχ. θά διατεθοΰν διά:
Την χορήγησιν είς τούς βαμβα-
κοπαραγωγούς μέσω τής ΚΤΔΕΠ
ή των Ένώσεων Γεωργικών Συνε-
ταιρισμών η καί άπ' εύθείας είς
αύτούς, δανενων έπ' ενεχύρω βάμ¬
βακος καί δια ποσάτητα μέχρι 3.
000 χιλγρ. έκκοκισμένου ή αντίστοι¬
χον στ<—όρου κατ' ανώτατον δοιον κατά παραγωγόν. Την αγοράν υπό τής ΚΤΔΕΠ ή τών Ένώσεων Γεωργικών Συνε- ταιρισμών δι* Ιδιον αυτών λογα¬ ριασμόν βάμβακος συσπόρου 1^ έκ¬ κοκισμένου Είιδικως, τα υπό τής ΚΤΔΕΠ χαρηγούμενα δάνεια δύνανται νά φθάνουν καί είς ποσοστόν άνώτε- ρο τοΰ 85% ϋΛΟ Ιδίαν αυτής εύθύ- νην.Ή καταβολή ί«ϊό τής ΚΤΔΕΠ ή ίντό Ένώσεων Γεωργικων Συνβ- ραγωγών. Τέλος, ποσόν 115.000.000 δρχ. διατίθεται διά την υπό τίΐς ΚΤ¬ ΔΕΠ καί τής Ενώσεως Γεωργικών Σι«νε;ταιρ^ίτμών Λήμ^ου, σΐυγκέ'ν- τριοσιν 11.000 περίπου τόννων βάμ βακος προελεύσεως σποροπαραγω- γικών Κέντρων, πρός διαχω,ρισμόν έκλεκτών ποικιλιών βαμβακοσπόρου διά τάς ανάγκας σπορδς τοΰ ί- τους 1971. Ή έφετεινή παραγωγή κος εξελισσομένη έπ{, τοΰ παρόντος λίαν ίκανοποΐητικώς, προβλέπετσι είς 270.000 τόνν. Ιναντι τοιαύτης τοΰ παρελθόντος ϊτους 312.000 τόννων. ΕΕΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΡΑΓΔΑΙΩΣ Η ΕΚΜΗΧΑΝΙΣΓΧ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΊΑΣ Προο30εΐται ή έκμηχάνισις είς όλας τάς φάσεις τής παραγωγικτ]; διαδικασίσς είς την γεωργίαν. Συγκεκριμένως, ό άρι&μός τών γεωργικών Ιλκυστήρων (τρακτέρ) άνήλθε κατά τό 1968 είς 59.000 έναντι μόνον 26.000 καττά τό δτος 1965 καί 9.000 τό 1955. Τά ανω¬ τέρω προκύπτουν άπό τό έκδιδόμβ- νον υπό τοϋ ΟΟΣΑ περιοδικόν ταιρισμων είς τούς παραγωγούς «Γεωργική Έπιθεώρησις>. Οΰτο)
τής άξίας τοΰ άγοραζομένου 6άα-1 έντός τής περιάδου 1966—68 δ
βακος θά γίνη έφ' άπαξ αμα τή άριθμός των γεωργικών έλκυστή-
παραλαβή τού.
Έξ δλλου, διατίθεται ποσόν 20
έκατ. δρχ. πρός την ΑΤΕ διά την
παρ' αυτής δανειοδότησιν τής ΚΤ-
ΔΕΠή έτέ^ρων Συνεταιριστικων
Όργανώσεϋΐν πρός συγκέντρωσιν
άπό τούς παραγωγούς συσπό,ρου
βάμβακος έκ μηχανι,κής συλλογής
εσοδείας 1970, είτε δι' ίδιον λογα¬
ριασμόν τών ώς Λνω Όργανώσε-
ων, είτε διά λογαριασμόν των πα-
οον ΰπερεδιπλασιάσθη, σημειώβας
μάλιστα αδξησιν δύο καί πλέον
φοράς μεγαλυτέραν τής προηγη-
Θεϊσης δεκαετοΰς περιόδου 1956—■
65. Τέλος, κατά τό 1968 εχρησιμο¬
ποιούντο είς την Έλλάδα 20 γεωρ-
γικοί έλκυστήρες άνά 1.000 έκτά-
ρια καλλιερχησίμου έδάφους 8ν«ν-
τι 14 είς την "Ισπανίαν, 6 είς την
Πορτογαλίαν, 6 είς την Γιουγκο-
σλαβίαν καί 4 είς την Τουρκίαν.
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΙΣΟΖΥΠΟΥ
Τό εμπορικόν ίσσζύγιον είς την
Έλλάδα, ώς ίσχύει γΐνικώτερον
είς πασάν οίκονομίαν άναλόγου με-
γέβους ν.α., έπιπέδου άναπτυξεως,
είναι έλλειμματικόν. Ή κατάστα¬
σις αυτή άντανακλά ώς γνωστόν,
τάς συνδεομένας μέ τό επίπεδον ά-
ναπτύξεως τής χώρας ατελείας καί
έλλείψεις είς την σνγκρότησιν τοΰ
παραγωγικοΰ μηχανισμοΰ, ώς καί
την έν γένει ανεπάρκειαν αυτού, έν
άναφορά πρός τάς διαστάσεις καί
την σύνθεσιν τής ζητήσεως, έν δ-
ψει τής συγχρόνου ΰψηλής στά-
θνοΰς τεχνολογίας.
Ή τοιαύτη διάστασιςμεταξΰ πα-
ραγωγικών δυνατοτήτων καί ζητή¬
σεως, έν συνδυασμώ πρός την επί
διε<θνοΰς συγκριτικής βάσεως ένε- παρκή ανάπτυξιν τής έλληνικής τεχνολογίας, Ιχει διττήν έπίπτωσιν επί τής ίσορροπίας τών μετά, τοΰ εξωτερικόν έμπορικών μας συναλ- λαγών. Ώς προκύπτει· έκ τής §μ- πειρίας τής τελευταίας δεκαετϊας, ή έλλειμματικότης τοΰ έμπορικοΰ ίσοζυγίου μας βαίνει αυξανομένη καθ' δ μέτρον ή χώρα, είς τά πλαί- σια τής διαδικασίας οίκονομικής άναπτύξεώς της άνέρχεται είς ά- νώτερα είσοδηματικά έπίπεδα καί πραγματοιτοιεΐ άναμορφα#τι·κάς 6ελ τιώσεις τοτ) παραγωγικοΰ διτναμι- κου της. Ή τοιαύτη εξέλιξις δέν δύναται κατ' αρχήν νά χαρακτηρισθή ώς δυσμενής, δεδομένης τής πςοσοι- ρινότητος καί τοϋ μεταβατικοΰ χα¬ ρακτήρος αυτής, έν συνδυασμώ πρός την «ναδιαρθρωτικήν επί τής οίκονομίας επίδρασιν της. "Επί, μα- κοοχρονίον βάσεως, είναι εΰλογον νά άναμένεται δτι ή άνοδική εξέ¬ λιξις τής £>λ«ιμματιο<όίτητος τοθ &μπορικοΰ ίσοζυγίου Θά άναστραφή υπό την πίεσιν τής Λνερχομένης πά ραγωγικότητος «αί άνταγωνιστΐκό- αών έλληνί?ιώ!ν Κατά τον αρξάμενον μήνα Σεπτέμβριον ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟΣΕΙΣ ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΒΡΔΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε (ος περΐ, των προκνψά"ντων κερδών ή ξημιών ώς καί τής καπανομής τούτων μεταξύ τών έταίρων, οί νόμιαοι έκπρύσωαΐοι τών έταιρει- ών πεοιωρισμένης ευθυνής. Ή δ») λωσις ύπσβάλλεται έντός μηΑ'ός άπό τής έγκ<}ίσεως τοΰ ίσολογι- σμοΰ χρήσεως 1969. ΔΗΛΩΧΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1) ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ — Ε¬ ΠΙ ΤΟΚΩΝ (πλήν των προερχο μένον έξ έμπορι,κων συναλλαγών ή τραπεζικήν καιταθέσεων «αί των δανείων ή πιστώσεων τού Α. Ν. 412)68). 'Τπάρχει είς υποβολήν δηλώσε- οιν φνσικά ή νομικά πρόσωπα διά τόκοτ'ς καταβληιθέντας ή πιβτωιθέν τας έντός τοΰ μηνός Ιουλίου. Άο Αί χρονολογίαι {ηζο6οΧ9]ζ των δηλώσίων προνομίων, κινημα,τογρο«ρι κων α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩ- ταινιών κλπ., περί ών τό δρθρον 8 2ΕΩΣ ΕΙΔΩΝ Ν. Δ. 3829)58. Ν.Δ. 4444)64. Συν τή δήλώσει 'Τϊτόχρΐβι: Ον είσαγωγείς ή δια ΐ ίδ λβνέ σκευααταΐ, είδων περιλα,μβανομέ νων είς τόν ιπίνακα τοΰ αρθρου 1 παρ. 4 τοΰ ώς άν<.ο Ν. Δ. (τυροΐ εύρωοταϊκαί, δοΰγαι κλπ., ή καταβολή τοΰ φόρου. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε στιικαί συσκξυαί άνελβιυστήρες κ. ως καί καταβολήν τοΰ άναλογοΰν λ. π.) διά τό ΣΤΝΟΛΟΝ των τος φόρου επί τών άκαθαρίστων έ άκαθαρίατων έσόδων μηνός Ίουλί σόδιον μηνός Ιουλίου 1) Βιομη- ου (τίίζ έκπτώσεως 20% καταργη χανικαί καί βιοτεχνικαί έπιχειρή- σεις Α. Ν. 660)37, 2) έπιχειρή- διά τοΰ Ν. Δ. 53)68). *>) Οί είσαγωγείς ή παραγωγοί
ς , χρή
σεις έμπορίας κα), έκμεταλλεύσϊως "ηρω&ών ύλών πλήν κηροΰ μελισ
κινη,ματογραφικών ταινιών, 3) με σων) διά τά Λκαιθάριστα ε'σοδα
ταφορικαί έπιχειρήσεις. τών κατά μήνα Ιούλιον πωληθέν
— ΑΊ τραπεζικαί καί πα^αγω των ύλών αποκλειστικώς πρός
νής ήλ.εκτρΐΛίοΰ ρεύματος έπιχει- τασκενήν κηρ^ων, λαμπάδων,
ρήσεις διά τά άκαθάριστα ε'σοδα ματσέτων.
αυτών μηνός Ίουνίου. — ΕΙΔ.
(Σημ·: Είς πάσας τάς άνωτέ ΓΙΕΡ ΟΓΑ ΝΟΜΟΤ 4169)61. 'Τ
ρω περιπτώσεις ό φόρος καταβάλ πόχρεοι οί σαγωγεΐς ή κατασκευ
ίδ όίθ
— ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ Τ
λεται έξ ολοκλήρου κατά τόν χοό
είδών τοϋ όίρθρου 11 τοΰ
μύδιος Οίκονομικός "Εφορος ό; νόν έπιδόσεως τής δηλώσεως). νόμον 4169)61. Ή είσφορά (10
τής περιφερείας τοΰ ύποχρέου. Κα — ΑΙ άσφαλιστικαΐ έπι,χειρή- %) νπολογίζεται επί τών άξίας
ταβολή τοΰ φάρου στιν τή ύποβολή σεις δέον νά καταβάλουν την 3ην των κατά μήνα Ιούλιον πωληθέν
τής δηλώσ«ως. Παρά τών ύποχοέ δόσιν (1)3) τον φόρον διά τά τ(°ν είδών. Ή είσφορά τής άνωτέ
ών π«ρακρατή(Τεων τοΰ φόρου δέ | άκαθάριστα Ισοδά ταιν έίξ άσφαλί 0ω περ^·^τώσεα3ς, ώς και ό φό-
τον τρίμηνον Ιανουάριον — ϋθζ των δύο προηγουμένας κατα
βάλλονται συν τή δηλώσει.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
ΕΚ ΤΟΤ Κ.Φ.Σ.
— ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΠ
"Τπάχρεοι: 1) Αί βΐομηχανικαί ΜΟΤ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΊ·-
Α-' καί βιοτεχνικαί έιπιχει«ήσεις δι' εί ΟΝΤΩΝ. Μέχρι 10.9.70 δέον νά
ΜΟΙΒΩΝ κλπ.: 'Τπόχρεοι είς έ σαγωγάς είδών ΰποκειμένων είς υποβληθή ή διπλότυιπος δήλωσις
πίθοσιν δηλώσεως: Αί ήμεδαπαϊ τόν ειδικόν Φ.Κ.Ε. Β. Δ. 1)2)51 αποδόσεως τελών χαρτοσήμου, εί
Α. Ε. κοί οί συνεταιρισμόν Ν. ΘΌ2 ώς κάτωθι: Δι' είσαγωγάς μηνός αφορών ΟΓΑ καν δακοκττονίας έ-
διά τα κατά μήνα "Ιούλιον διανε Ιούλιον επίδοσιν τής δηλώσεως λαιων, μειτ' άποδεικτικοΰ καταβο
μηθέντα μερ{σματα, προμερίσμαηα, καί καταβολήν τής 1ης δό«τεα>ς λής αυτών, επί τής άξίας τών κα
τόκονς έξ ίδρυτικών τίτλων, άμοι μηνός "Ιούνιον καταβολήν τής 2ας τά μήνα Ιούλιον έκδαθέντων στοι
βάς καί ποσοστά διοι.κητιικών συμ1 (1)3) τοΰ φόρον. Δι' είσαγωγός χείων άγοράς γεωργικών προϊόι
βούλίον, ώς καί έκτός μισθόν άμοι Μάϊον καταβολήν τής 3ης δόσεως. των, πωλήσεως γεωργικών προϊόν
6άς διευθυντήν, διαχΐΐριστών, ά-' δόσεως καί δι' είσαγωγάς μηνός των ιδίας παραγωγής καί έκκαθα
όν νά υποβληθή καί ύπεύθυνος δή
λωσις είς τόν οικονομικόν εφοοον Μάρτιον.
τής περιφερείας τοΰ δικαιούχου
τών τόκων περιέχουσα τά ν«δ τοΰ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ
αοθρου 71 παρ. 1 Ν. Δ. 3323) 5Γ)' Φ.Κ.Ε. (Β. Δ. 1)2)51)
όρΐ'ζόμενα στοιχεϊα.
— ΕΠΙ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ
έ,ταιρειών.
ΕΠΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΙΣΟΔΗ-
Παραγωγοί ή κατασκενασταί ϊ| εί ρίσεων επί ποΛήσεως διά λογαοι
ααγωγεΐς (μή άσκοϋντες 6ιομηχ>ι ασμόν των παραγωγήν.
Λ1ΑΤΩΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙ- νίκην επιχείρησιν) είδών ύποκειμέ — ΤΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
ΩΝ: 'Τ«όχρεοι οί κατά μήνα 'ΐ' νων είς τόν ώς δνω ειδικόν Φ. ΤΠΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ διά τάς
ούλιον α) Έξαογυρώσαντες τοκο Κ. Ε. διά τά άκαιθάριστα ε'σοδα άναγγελθείσας διαφοράς κατά μή
μΕρ;δια
όίν καί λοιπώΛ' χ&ε' τών κατά τόν μήνα Ιούλιον πω να Ιούλιον επ1·, τών σεωρημιένων
μΕρ;δια δμοχογ,όίν καί λοιπώΛ χ&ετών κατά τόν μήνα Ιούλιον πω α Ιούλιον επ·, τών σεωρημιένων
α. Τό γεγονός τουτο σννεπαγετΓ» „ άφ[1)ν το5 Δημοσίου ή ήμεδα- ληθέντων ή διά την αξίαν τών ί- τιμολογ^ων των (άρθρ. 53 παο.
κατάκτησιν τού κατα κεφαλήν ώ ά ΚΦΣ)
καθαριστον εθνικον εισοδηματοί.
έπ' ωφελεία ολοκλήρου τού Ελλη
νικοΰ Λαοΰ.
Κατωτέρω παρατι0εται πΐναϊ
φ ή η ξ
ΝΠ 6) ^ κατα6αλόνΐες ^ διαχρησιμοποιτ,θέντων ή άλλως 2 ΚΦΣ).
ρ£(>ματα προελευσεως έξωτερικοΰ πως διατεβένΐων ώς &νω είδών. _ ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ
^ φυσΒ{ά ^ Ν - Ή παρακοά Καταβολή τοΰ φόρου έφ^ άποξ ΜΟΤ ΑΣΦΑΛΙ ΣΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙ-
.^^ ^νερνεΙται χα,τά την έξαρ ! συν τή δηλώσει. (Σημ.: Περί τών ΡΕΙΩΝ. Μέχρι 10.9.70, δέον νά
γύςι[οσιν των ^οχομ^,δει,η- ή την άπαλλαγών «κ τον εΐδικοΰ Φ. Κ. υποβληθή ή διπλότνπος δήλωσις
έ
σεων.
Ή βιόγκωσις τοθ
τών έμπορικών σνναλλαγών μετά
τής άλλοδαπής αποτελεί άπό μα.
κροθ μόνιμον φαινόμενον έν Έλ
λάδι, ώς δλλως τε καί είς δλλι«
χώρας, αί οποίαι πραγματοποιοίτν
ανάπτυξιν υπό καθεστώς έλευβε-
οι«ζ έξωτεριχοΰ εμπόριον
Ήδη ομως, κατά την τελευταίαι-
διετίαν, καί ένώ συνιχίσθη ή δι-
ευρυνσις τοΰ έλλείμματος τοθ έμ-
πορΐκού ίσοζυγίου, κατέστη 6κδη-
λος ή πραγματοποίησις ωρισμένων
μεταβολών είς την σύνϋιαιν αύτοι»
αί οποίαι ώς έκ τον μεγε'Θους κα!
τής φύσεως των παρέχονν
ξειςδτι ήρχισεν νά «ραγματοποιή-
ται ονσιώδη; άναδιάρθρωσις, άν
τανακλώσα επερχομένας ς
μεταβολάς είς την συγκρότησνν
τοϋ έγχιαρίου παραγωγικοΰ δυνα¬
μικόν. Γενικώς, έκ μέν τής άναλΛ
σεο^ς τών εΐσαγωγών προκυπτοΐΛ
Ενδείξεις περί έοαταχύνσεως τής
ίίιοαηχανικής άναΒττύξεως καί τί-
σεως προσαρμογής αυτής πρός τάς
ανάγκας τής συγχρόνου ζητήσεωε.
έ.κ δέ τής συνθέσειος καί τοΰ αύ-
ρυ-θμοΰ «ών γγ
παοέχονταιστοιχεία περΐ δελτιώσε
ως τής παραγικότητος, είς ώρι-
βμένας τουλάχιστον κλάδους τής
μεταποιήσεως οΐτινες επιτυχώς άν·
τιιιετωπίζουν τόν διεβνή άνταγων»
σμόν καί έκτός τής Ελλάδος,
Συγκεκριμένως, είς τό σκέλος
τών εϊσαγωγών την μεγαλύτερον
αύξησιν έμφανίζουν τά μή γεωργι
κά μηχανήματα καί, ακολούθως, αί
πρώται ΰλαι, αμφοτέρων τών με·
γεθών τούτων σνναρτωμένων άμέ-
σως πρός την έπενδυτικήν δοαστη·
ριότητα καί την σημειωθεΐσαν επέ¬
κτασιν τής παραγωγής τής βιομη¬
χανίας. Πλέον Λξιοισημείοτος ο¬
μως είναι ή παρατηρουμένη άνα(ΐ>
φισ&ήτητος έπιβράίυνσΐς τοϋ ρυ-
θμοΰ άνόδον τών εϊσαγωγών βιο
μηχανικών είδών, καταναλώσεως,
είς μίαν μάλιστα, «ερίοδον ταχεί¬
ας αυξήσεως τον είσοδήματος. Εί-
δικίότερον, αί εΐσαγωγαΐ είδών Λ-
φαντουργίας, δργάνοιν έφορμογής
ήλεκτρισμοΰ, είδών έκ ξύλου, Ας
κα], ενίων έτέρων προϊόντων, έμ¬
φανίζουν έντός τοΰ 1969 απόλυ¬
τον μείωσιν ϊναντι τοθ προηγού¬
μενον Ετους, Έκ τοΰ γεγονότος
δτι δ ρυθμός άνόΛου τής έγχωρίου
βιομηχανικής περαγωγής κατανα-
λωτικών είδών υπήρξε υψηλότερος
τοΰ ρυθμοΰ αυξήσεως των άντι-
στοίχων εΤσαγωγών προκύπτει, α¬
ναμφισβητήτως, δτι επήλθεν α{5-
ξησις της ποσοστιαίας συμμετοχής
τών έγχωρίοιν βΐομ,ηχανικών προϊ-
όντων είς τό σύνολον τής κατανα
λώσεως τών λόγω είδών, πράγμα
δπερ ύποδηλοϊ αντίστοιχον ύποκα·
τάστασιν εϊσαγωγών. Σχΐτικως ά-
ναφέρεται ότι δ λόγος τής
χων εϊσαγωγών βιομηχανικών προ-
ιόντων καταναλώσεως πρός την
ποοστιθεμένην αξίαν τής μεταποι·
ητικης παραγωγής, δ οποίος κατά
τά Ιτη 1966, 1967 καί 1968 ήτο
0,361, 0,356 καί 0,358, κατά τό
1069 εμειώθη είς 0,333.
"Ετι μεγαλυτέρας σημασίας εί¬
ναι αί σημειωβείσαι μεταβολαί είς
την διάρθρωσιν τών έξαγωγών, αί
οποίαι συνίστανται είς άλματώδη
ανοδον τοϋ ποσοστόν σνμμετοχής
είς αύτάς τών βιομηχανικών προ»
ϊόντων. Ή άξία τών βιομηχανικών
έξαγωγών, άφ' οδ έντός τοθ 1968
Λπερειβη ί,κείνην τών έξαγωγών
καπνοϋ, κατά τό 1969 υπερέβη αΓ-
σθητώς καί την αξίαν τών έξαγω¬
γών τροφίμων καΐ ποτών. Οΰτω
αί βιοιμηχανικαί έξαγωγαί, κατόπιν
τής ταχυτάτης αυξήσεως των, Λ-
νε'δείχθησαν ώς τό μεγαλύτερον
μέγεθος τών έξαγωγών τής χώρας,
τής συμμετοχής των επί τοΰ συνό-
λου τών τελευταίων τούτων άν«λ·
Θούοης άπό 13% τό 1966 είς 33%
τό 1969.
ΔΙΚΑΣΠΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΔΙΑ
ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ "Η ΜΗ ΕΞΑΓΟΡΑΣ
ΘΥΡΟΡΕΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ
Κατωτέρω παρατι0εται ^ πΐναϊ γύςι[οσιν των ^οχομ^,δει,η- ή την άπαλλαγών «κ τον εΐδικοΰ Φ. Κ. υποβληθή ή διπλότνπος δήλωσις
των δυτικων χωρών, είς τας οποι- κ((/τ(ι6ολην Των μερΐσμάτων. Ή( Ε. καί, λοιαων λεπτομερειών βλέ μετ1 άπο'δεικτικοΰ καταβολής τοΰ
άς εσημειώθη κατα το 1969 άνο ^ - ^^' Α Ν ) ) Β ή ί ί έ
άς εσημειώθη, κατά τό 1969, ανο
δος τής απασχολήσεως μισθωτών 'Λ™^^^;
τη
είς την βιομηχανίαν
πέτε Α. Ν. 154)57), 3) Βιοτεχνι χαρτοσήμον επί τή; άξίας τών έκ
Ι καί έπιχειρήσεις σακχαρωδών προ δοθέντων στοιχϊίιον κατά τό τρί
2) ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΏΣΕΙΣ ιάναων έτησίας άγοράς σακχάρε- μηνον Απριλίου — Ιούνιον υπό
Νότιος Άφρυκη 6,5% Δυτικη ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΩΣ ΦΟΡΟΤ: ως ανω των 6.000 κιλών διά τάς των Άσφ. Έταιρειών (έγκ.
"IV.
Γερμανία 4,1%, Ιταλία 4%, ΕΛ
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΡ- κατά μήνα Ιούλιον άγορασθείσας Οίκ.6786)69).
ΛΑΣ 3,7%, ΓΙορτοΡικο 2,9%, Ι- Γ0ΛΑΒΩΝ) ΜΕΣΙΤΩΝ, ΠΡΟ- Τ; είσαχθείσας ποσότητας. Συν τή
απωνΙα_ 2,7%(, Αυστραλια 2 6%. ΜΙΙΘΕΤΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΠΡΟΣ δηλώσει καί ή καταβάλη τού φό-
Ρήσεις, ένώ προλέπεται ή άμεσος άπω™ *,·^ «^ν—- —— Μ|ΐθΕΤΤΩΝ Ε1Δ«Ν Πί-υζ. δηλώσει καί ή καιταβο
λίΐτουργία κα', έτέρων βιομττχανι- Καναδάς 2,6%, Γαλλία 2,1%, Νορ- ,[0 ΑΗΜΟΣΙΟΝ, ΕΝΟΙΚΙΑ- ρ0υ επί σνντελεσττή Ά%
«ν. "Ηδη, είς την περιοχήν παρα- βηγία 1,9%, ΗΠΑ 1,7%, Αγγλ- ΣΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΣΙΩΝ ΠΡΟ- ( κευμένου περί διοτεχνι
τηρείται συνκέντοωσιε έργατικών 1%, Όλλανδια 1%, Ελβετία 2ΟΔΩΝ. "Γπόγοεοι: Έ,ονοδότοι ατημένων είς νήσους.
ή 3% ή 2% προ
, είς την περιχή ρ
συγκέντρωσΐζ έργοντι·κων 1%
Συντόμως προβλέπεται δ- 0.0%.
ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
«έρβται είς γνώσιν τΛν Άιοχ. Δωικήσεων Ανω-
νίμων Έταιρειών καί Εχαιαειών Π*ο«»<ιιθβέ*ης Εύ- *«νης ότ, δι' άηοφάοεως τοϋ *··**%*£>* Εμηο0ίον
«π' άβ,θ. 66378)4126 χϋς ί6)1^6,3»*1»1™*"-
#.ίσης είς .ό *■'* αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
(Δ,λτίον Άνωγύμων Έται^ών), δρίζεται ότι δύναν¬
ται νά αυνεχίσωσι δημοοαύονααι εγκύρως τάς Χ/ρο-
σκλήσεις τώ»- Γεν. ΖννεΧεύοβων ηαΐ χονς ^οΛογι-
σμούς των διά τής οΙκονομΐΗής μας ι^^
ΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ
Ας εγένετο μεχρι τοϋδε διά «* μΟΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΖ-
Κ&Σ πρό τής (τυγχωνεύσ'ίώς της.
διοτεχνιών έγκατε
ΣΟΛΩΝ, "ϊΐτόχρεοι: Έργοδότοι ατημένων είς νήσους, πληθυσμοϋ
κλπ. (ή καί τά Ιδία ώς &νο> πρό κάτω τών 50.000.
σωπα έφόσον ό βαρύνων αύτά φό ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ
ρος δέν παρακρατηθή), καταβα-} ΠΟΛΤΤΕΛΕΙΑΣ
λόντες κατά τόν μήνα Ιούλιον ί 'Τπόχρεοι: 1) ΑΙ επιχειρήσας
την αξίαν τοΰ ϊργου ή την άμοι τεχνηηής μειτάίξης διά τά άκαιθά-
I
βήν ή προμήθειαν ή τό σνμπεφω ριστα εσοδά των μηνός Αύγού-
νηαένον μίσθωαα. Ή δήλωσις επι στον έκ ποιλήσεαχν τοΰ προϊάντος
δίδεται είς τό οικονομικόν ϊφο 'συντΐΛεστής φόρον 20% επί, τής
ρον τής δδρας τοΰ ΰποχρέου. Συν τιμής χονδρικής πωλήσεως). 2)
τή δηλώσει καί, ή καταβολή τοθ Οί εΐσαγο>γείς φοβεντιανών «ίδών
φόιρου υπολογιζόμενον είς 1,5% έ- ] ν.α), πορσελάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑ
αί εργολαβίαν καί ένοικιαστών προ ΡΑΛΑΒΗΣ ΑΤΤΩΝ έκ τού τ;
σόδων καί 15% επί άντιποοσώ· λωνε{ου υποχρεούνται είς ύποβο-
πρακτόρων κλπ.
λήν δηλώσεοις καί καταβολήν τοΰ
— ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΪΙΣ ΑΛΛΟ φόρου πολυτελείας υπολογιζόμενον
ΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. "Τ επί τής άξίας τής λαμβανομένης
πάαοεοι υί καταβαλόντΐς έντός ίυτ' όψιν διά την επιβολήν τών δα
τοΰ μηνάς Ιουλίου άποξημιώ~ις σμών καί επί συντελεστή 10% διά
είς άλλοδαπάς έπιχειβήσεις διά τά φο&εντιανά καί 15% °'ά τά
την παραχώρησιν τής χρήσεω; έκ πορσελάνης ειδή-
μέθοδον παραγωγής, σημάιτων,Ι ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
υ ΦΤΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΜ
Καταβολή τής 6ης δόσεως φόρου
είσοδήματος ετονς 1969 ώς κ.αι
6ης δόσεως τοΰ προκαταβλητέοι
Ιτονς 1970.
2) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Κεΰ
δοσκοπικον χαρακτήρος, άτινα ε"κ
λεισαν Ισολ.ογισμόν την 31.12.69.
αταβολή τής 5ης δόσειος (1)6)
^ρόρον είσοδή,ματος ?τονς 196!)
ώς καί τής 5ης δόσεως τοΰ προ
καταβληττέον (1)8).
?.) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ μή
κερδοσκοπικών. Κατα&ολή τής 7ης
δόσεως προκαταβλητέΌυ ς)όρου.
4) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ υπο
εκκαθάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.
9.70 ή νποβολή τής δηλώσεως κοί
ή κατταβολή (έφ' αίταξ) τού φό¬
ρου, έφ' όσον ή έκκαθάρισις 6λη
ξεν ή ή διάλυσις έγίνίχο την 31.
7.70. "Αλλως έντός μηνός άπό τής
εκκαθαρίσεως ή διαλύσεως.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΙΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΩΝ
Ό Γενικάς Διευθνντής τοθ Έ-
θνικοΰ "Οργανισμόν Έλληνικής
Χειροτεχνίας Στάλιος μετέβη έ
σχάτως είς Δυτικήν Γερμανίαν κο·1
Έλβετίαν, προκειμένον νά εξετά¬
ση επιτοπίως τάς προυπσθέσβις
καί δυνατότητας διά την σνστημα
τικωτέραν προώθησιν τών έξαγω¬
γών έλληνικών χειροτεχνημάτων
καί είδών καλλιτεχνικής βιοτεχνί
άς καί λαίκής τέχνης είς τάς ά
γοράς τών χωρών αυτών.
Τόσον έν Φραγκφοΰ,ρτη, δσο,Λ
χαί έν Ζνρίχη, ό κ. Ζαφ. Στάλιο-,
ήλθεν είς άμεσον επαφήν καί «τν
νεννοήσεις μετά σοβαρών έμπο
ραιν τοιούτων προϊόντων, οί δ
οί καί, ένημερωθέντες σννηφώ,.
έξεδήλτοσαν ξωηρότατον ενδιαφέ¬
ρον πρός εισαγωγήν είς τάς άγο
θάς τ«>ν Ιδίως έλληνικων χειρολι»
ήτων ταπήτων καί φλοκατών, ρ
φαντών άμφιέσεως κα·, έπιπλώβε
ως, ώς καί ποικίλων αλλων χεΐ'.'
τεχνημάτα)ν, πρακτικής χρήσεω
*,αί διακοσιιη-Εΐκον χαρακτήρος.
ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΟΙΚΟΔΟΜΑΣ
Θά διαικόπτωνται εοπ'
λαί μέχρι συμμορφώσεως των επ
χειρήσειον είς τούς κανονισμο'1
ασφαλείας τών εργαζομένων, α
πάσαι αί οίκοδομικαί εργασίαι
ταν διαπιστοϋνται έλλείψεις ώ
πρός την τήρησιν τών μέτρων ά
σφαλείας. Σχετική απόφασις έλή
φθη υπό τοΰ ΰπουργείου Έργασ
άς είς τά πλαίσια τής πρωτοβου
λίας τού διά τόν περιορισμόν τώ1
έργατικών άτυχημάτων είς τού'
χώοους τής άπασχολήσεως.
Είναι έγκυρος ή δχι ή σύμβασις
μεταξύ έργοδύ,του γχά μισθωτοϋ
περί καταβολής υπό τοΰ δευτέρου
ωρισμένου χρηματικοΰ ποσοΰ διά
την έξαγοράν θχ>ρωρείον πολνκα-
ιοικίας; Είς τό ϊρα>τημα τουτο,
υποβληθέν είς τό υπουργείον Έρ-
-νασίας) ^νΐό έ>δΊαφ^ροιίιε(νωνΐ, ή
Γενΐκή Διεύθυνσις Έργασίίας τοΰ
ύπουργείου, είς άπάντησίν της, δη¬
μοσιευθείσαν προχθές είς τόν η-
μερήσιον Τύπον, ετόνισεν, δτι μό¬
νον τά Δικαστήρια είναι αρμοδία
νά κρίνονν σχετικώς, τόσιο μάλ¬
λον ίίσω επί τοΰ θέματος αυτού
ί· νομολογία είναι κτμαινομένη.
Είς την απάντησιν άναφέρε'ται πε¬
ραιτέρω ότι ένώ τό Πολνμελρς
Πρωτοδικεϊον Πειραιώς διά τής
ύπ' αριθ. 1128)69 άποφάσίώς τοι
έκρινεν δτι ή σύμβασις αύτη είναι
παράνομος καί, ακυρος, ώς συνε¬
παγομένη μείωσιν τών άποδοχών
τοΰ θυρωοοΰ, άντιθέΐτα>ς, ό "Άρειο;
Πάγος, διά παλαιοτέρας αποφά¬
σεως τού, την ΰπ' αριθ. 601)1967,
εδέχθη την σύμβασιν ώς νόμιμον.
Παρατίθρνται κατωτέοαι τά κιτ·
αημχΐα των δύο άκοφάσεων.
Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΤ
ΙΙΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΤ ΠΕΙΡΑΙΩ.Ϊ
Είς την απόφασιν τού Πραποδι-
κείσυ Πειραιώς άναφέρεται μετα-
ξύ αλλων:
«Κατά την διάταξιν τοΰ δρθρου
τής διά τον ν. 3248)1955 κυρο>-1
θείσης ύπ' αριθ. 95 Διεθνοΰς Συμ [
Φάσεως «περί προστασίας τοΰ ήμε-
ομισβίοτ'» άπαγορενευται πάσα
ράτησις επί τών ήμερομισιθ(ω(·,
σκοποΰσα την άμΕσον ή εμμεσον
αταιβολήν ποσοΰ έκ μέρους έργα-
ζομένον πρός έρ-γοδοτην ή πρός
αντιπρόσωπον αύττοΰ ή πρός οίον-
δήποτε μεσάξοντα (ώς λ.χ. πρά-
τορα επιφορτισμένον μί; την στρη·
λαόγτκΐΐν έργατικοϋ δυναμικοΰ)
καί άποβλέπουσα είς την εξεύρε¬
σιν ή την διατήρησιν άπασχολή-
σεοις. Ό όρος «ημερομίσθιον» έν
τή έννοία τής ώς ανω σνμβάσε'ος,
κατ' αρθρον 1 αυτής, σημαίνει οια¬
δήποτε καί αν είναι ή όνομασία
καί ό τρόπος τοΰ ΰπολογισμοΰ —
την αμοιβήν ή τάς απολαυάς, τάς
δυνάμενος νά άποτιμηβοΰν είς χρή-
μα καί νά καβορισθοΰν διά συμφω-"
νίας ή διά τής έθνικής νοιιοθεσ£ας
πρός άφειλόμενα δυνάμει συμβά¬
σεως μισθώσεως ύπηρεσιών, γρα-
πτής ή προφορικής συναφθεί-
σης υπό έργοδότου διά μισθωτόν,
είτε δι' εργασίαν έκτελεσθεΐσαν ή
αέλλουσαν ν ά εκτελεσθή, είτε δι'
υπηρεσίας, προσφερθίίσίΐς ή μελ¬
λούσας νά προσφε·ρθοΰν. Κατά δέ
την διάταξιν τοΰ δρθρου 680 § 3
τού Άστικοΰ Κίόδικος οί πρός την
συλλογικήν σύμβασιν άντιττιθέμενοι
δροι των κατ' Ιδχαν συμβάσ£α>ν ερ¬
γασίας, έφ' δσον δέν είναι εϋνοϊ-
κώτεροι διά τόν μισθαντόν, είναι
ακ>ροι, άντί δέ τούτων ίσχύοΐ'ν οί
δρ*ι τής σνλλογικής σ>μ6άσεως.
Έν όψει τών ώς ανω διαιτάξεων
καί τών τοιούτων τών άρθρων 174,
178 καί 180 τοΰ Αστικόν Κώδι-
κος, ή σύμβαιοτς μεταξύ έργοδό-
του καί μιοθωτοΰ περί καταβολής
υπό τοΰ δεύτερον τούτων διά την
πρόσληψιν ή την διατήρησιν αύ-
τοΰ άς την εργασίαν ωρισμένου
χρηματικοΰ ποσοΰ, έφ' δσον ή κπ-
ταβολή αύτη συνεπάγεται κράΐτη-
σιν ήμερομισθίων καί έν πάση πε¬
ριπτώσει μείωσιν τοΰ διά συλλο-
νικής συμβάσεως, διαιτηιτικής α¬
ποφάσεως ή αλλου κανόνος δικαί-
ου καταϊχυ^ιαμένου έλαχίστου 5-
ρίου τών άποδοχών τοΰ μισθωτοΰ,
είναι άκυρος. Καί ώς τοιαύτη λο-
νίζβται ώς μή γενομένη, διότι άν-
τΐκειται είς άπαγορευτικήν διάτα¬
ξιν νόαου καί δή είς τάς προπαρτι-
τεθΐίσας διατάξεις καί άντιβαίνρι
είς τά χρηστά ήθη, έφ' δσον διά
τής δικαιοπραξίας ταύτης λαμβά-
νει χώραν εκμετάλλευσις τής ά-
νάγκης πρός εργασίαν, έντΐΰθΈν
δέ ό λήπτης τής χρηματικής πα-
οοχής έργοδόαης, ώς καθιστάμε¬
νος ανευ νομίμου αΐτίας πλουσιώ-
τερος είς βάρος τής περιουσίας
τοΰ μισθωτοΰ, ϋποχρεοΰται είς ά-
πόδΛΐτιν τής ωφελείας, ώς αν εί¬
χεν επιδοθή Εκτοτε ή άγωνή,
ήτοι ιιετά τοΰ νομίου τόκου άπό
[τή κιαΐΐαιβολιής,; <Λ?μφώ|νως πρός τάς περί, άδικαιολογήτου πλουτι- σμοΰ διατάξεις τών δρθρ. 904 «αί 911, αριθ. 2 τοΰ Α.Κ. ΟΜίΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΝΙΚ. ΜΑΚΑΡΕ70Υ ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ Παρουσία τών ύπουργών Συντονι σμοΰ κ. Ν. ΜακαρεΊζου, Οίκονοιιι κων κ. ΆΛ Άνιδρουτσοπούλου, ΦΘενόκη, Έμποριικής Ναυτιλίας Άνοκληρ. Συντονισμοΰ κ. Έμιι. κ. Ί. Χολέβα, τοϋ ΰφυπουργοί· Οίκονομικών κ. Χρ. Άχή, τών νι νίκων γραιμματέοιν Συντονισ)ΐοί< καί Οίκονομι«ών, Διοικητών Τόπ πεξών, ό Διοικηττής τής Τραπέϊπί "Ελλάδος κ. Δ. Γαλάνης έδεξιώθιΐ είς τόν ξενώνα τής Τραπέζης τόν εφοπλιστικόν κόσμον τής χώοα; Παρέστΐίσαν ύ.τεο τοΰς χοιλκ» σίους "Ελληνες έφοπλαστα/'. Όιι>
Ιών ό ΰπουργός Σνντονισμον %
Ν. Μακαρέζος τΛνισε τά έξ^·
«Συγχαίοω Θερμώς καί ενχαο
στώ Ιδιαιτέρως την διοίκησιν ·π»>
Ίδρύματος διά την δ·ημΐονργί(ΐν
εϋκαιριών έπικοινωνίας μεταξν *
κείνων, οί όποϊοι κατ' εξοχήν β-"-
ρύνονται μέ την ευθύνην τοΰ Ο!
κονομικοΰ, Κοινωνικοΰ καί Πολι·1
στικοΰ εκσυγχρονισμοΰ τής χ'·'
ρας. Σεΐς, ώς έκπρόσωποι ενός
έκ τών πλέον παραγωγέων ΐί
δ(ι)ν τοΰ Παραγαιγικοΰ κόσ)ιου τ
Ελλάδος καί Ημείς, Κύριοι Έ<γγ< .τλισταί, ευρισκόμεθα επί τής αί τής επάλξεο>ς μέ την αυτήν η'Λ»
νην διά την Μάχην τής Ελλάδος
Εϊιιεθα Σνιμμ·αχηταί εύθυνόμεν.'
διά την ιστορικήν άνέλιξιν τοϋ "Κ.
θνους καί διά την ϊΰημεοίαν τοι·
Έλληνικοΰ Λαοΰ».
Καί, κατέληξε: «Τό Ελληνικόν
Εμπορικόν Ναυτιικόν αποτελεί ση
μερον μίαν Έλλ>ΐντχήν Δόξαν οί
κοι·μενι.κων διαστάσεαιν. Σεΐς οί
"Εφοπλισταί, μέ τοΰς Ναντιλλομέ
νονς κ«ί ό Άπόδημος Έλλ.ηνι
σμός έπιβεβαιεΐτε έκ νέον ίστορι
κώς την ιΐιπ'ζονα Έλλάδα. ΕΙίτθι
αί προεξοχαί τής Πατρίδος,, αί Λ
ποΐαι έκφρ<Ί.ζο»ν την Μεγάλην Έλ λάδα τοΰ 20οΰ Αιώνος. Αυτήν την Έλλάδα οφείλομεν νά θϊμελιώσα) μέν στερεώς διά τοϋ έκσνγχρονΐ- σμοΰ τής χώρας, είς δλους τους τομεϊς. Είς τουτο δέ άποβλέπιι ή Άναπτυξιακή Πολιτική τής Κ- Θνικής Έπαναο'τατιχής Κυί>"Όνή
σειος.
'Τπό τάς προΰποθέσεις ταθτα^,,
εί,μαι βέβαιος, δτι είς την έν δψει
Μάχην τον 70, διά τό νέον ΛΛ
νριον Οίκονομικής Άναπτθξεως,
θά μετάσχητε ώς ένθονσιώοεις Μα
χηταί τοΰ "ΕΘνους μας. Διά τοΰ
το καί δέν άναλίσκομαι είς την ο
νάλυσιν των δπωσδήποτε δελεαχτ»ι
κων οίκονομικών κινήτρων τοΰ Λα
νείου αύτοΰ.
Άκολούθιος ωμίλησαν ό ύπουν
γός Εμπορικάς ΝαιτιλΙας κ. Τ.
Χολέδας (εξήρε την προσωπικοτη
τα τοϋ ύπονργοΰ Σνντονισμοϋ τον
οποίον άπε,κάλεσεν άρχιτέκτονα
τής οίκονομίκής πολιτικής τής Έ
παναστάσεως), ό διοικητής τΤ)ς
Τραπέζης τής Ελλάδος κ. Δ. Γα
λάνης, ό κ. Β. Ρα>σόλυμος μέλος
τού Ποοεδρε{ον τής Ενώσεως Έ?.
λήνων Έφοπλιστών, κα|, δ έφοπ/ι
στής κ. Ι. θεοδο>ρακόπουλος που
ετόνισεν ότι μετά μίαν δεκαετίαν
ή Ελλάς θά διαθέτη ανα> τών τ.
ΟΟΟ πλοίων καί θά καταοπή μία
ναυτική υπέρ δύναμις, την οποίαν
ουδέποτε ό Έλλη-νισμός είχεν γνΐιι
ρίσει κατά τό παρελθόν».
Τέλος, έν μέσω ένθουσια)δών εκ
δηλώοεοιν, εδήλωσαν έγγραφήν
είς τό Δάνειον Οικονομικάς Ά
νοϊΐτύξεως 1970, ό έφοπλιστής κ.
Άχ. Φραγκίστας διά 1.500.000
δολλαρίιον, ό έφοπλιστής κ. Γεώρ
γιος Μαμιδάκης διά 2.000.000 δολ
λαρ(ων καί &λλοι δι' δτερα σημαν
τικά είς σι<λ'άλλαγμα ποσά. Τό ιαγζέλο &νος οοχιμ.ασΕΐκ»υ άεροπλάνου (κα- κατεσκευάσθη άπό μία Βρεταννική έταιρεία άερο- πλάνων.
Ένώ δέν Ιχει εΐοέτι έξαγγελθή
ή έβνική πολιτική διά την άνάπτν
ϊιν τής βιομηχανίαν σίδηρον καί
χάλυβος κ«ί καθ' ί!ν χρόνον δύο
μρλρται επί τού θέματος έκπονονν
τπι — ή ε"'» »'πό ομάδος είδικά-ν
τής Γιουνάϊτεντ Στα(ηιτς Στ ηλ
χαί ή έτερα υπό τής έταιρείας Λ.
Η. Μ,τάντερστα,ιι καί Σία — έγ.υ
ύ&ηααν ωρισμένα &κρο>ς
ροντα στοιχίϊί κτί τής έξρλίξεω;
τη; διεθνοΰς χαλι»6ον(?γίας.
Ή παγκόσμιος ίταραγαιγή χι'ύν
Λος ηίΐήΗ τώ 1969, κατά 8%,
είς τό ΰψος των 572 έκατ. μετοι
φχ τόννων, ένώ διά τό τρέχον
|τος άναιμένε-τηιι άλ'οδος τής σννο
λιχής παραγωγής είς τα 600 έκ·
τόννον, πράγμα ποϋ σημαίνει αύ¬
ξησιν 4%. Έν τούτοις, παρά την
ίνοδον τής παραγ<ογής, δέν ύπάη χούν ενδείξεις είς τόν δοίξοντα, 5χι ή ά.τό Ιβαήνου εμφανισθείσα Ιντονος οιεθνής Ιή,τησις χ,ιλ»&ου·ί νίκων προοϊόντων πρόκειται νο. ί κοινοποιηθή. Την άποψιν αύτή έ Μβχΐ'ονν διάφορα περιστατι,κά, ώς ή άντιπ/.ηθωριστΐική πολιτική τής Κυβερνήσεως Νίξον έν ΗΠΑ, ή 5Λθ£α δυνατόν νά έπηρεάση πτωτι κως την Άιμερικανικήν παραγω¬ γήν χάλυβος, κατά τοϋς δι*θνή ζήτησιν χαλυβουργ,κων ιοντ υήξ ιοντίον, υπήρξεν ή {-οτίιμησις των αναγκών αυτής, υπό των .ταρΛ7ω γών. Κατά την παρελθούσαν 10ε τιαν, παρά τό γεγονός ότι δ μέ- σος έιτήσιος ρυθμός αυξήσεως τής παραγωγής χάλυβος άνήρχετο είς 5,7%, αί άνάγικαι, φαίνεται, τής διβθνοΰς αύτοκι,ντγτοβιομηχανίας, τής ανεγέρσεως βιομηχανίαν, των ναιντηγείων, των άνοι.κοδομήσεων. των συρματουρνβίων καί, τών κον σερβοπο.είων, ηυξήθησαν ταχΰτΓ- ρον. Λ Παρά τοΰτα, έμψ«ν{ζεται κα- πως δυοικολος ή συνέχισις τού πή μερινοΰ ρυβμοϋ αυξήσεως τής Λαγ κοσμίου χαλυδου,ργίας· διότι τουτο σημαΐνει δτι ή Ίαπων.κή παοαγοι Υή θά πρέπη νά εξακολουθήση ν ό αΰ=άνετ«, κατά 16,8% ετησίως, πραγμα όπωσδήποτε δνσχερές. Αν, ί»μο)ς, τό φαινόμενον αΰτί>
συνεχισθή, τότε θά πρέπει νά άνα
μένεται, ότι τώ 1990 ή παγκάσμιος
πιιοαγωγή θά έχη φθάσει τοΰς 1,
7 δισεκ. τύννους. Τόν αριθμόν αΰ
τόν, όμως, δέν είναι εάίολον νά
πιστεύσοίμΓν,
Μέσα εί; τά μεγέθη αύτά, 6ε
6αίο>ς, είναι κάπως άστεϊον νά
όμιλώμβν πεοί τής Έλλη,νικής πά
ραγωγής χάλυβος. Ούχ' ήττον ο
μως ή πρόσφατος διεθνής έλλειψις
χάλυβος καί αί εντεύθεν άναΐιμή
χεϊς μήνας, κνρίως λόγω τής μει
ώσίως τής ζητήσεως χαλυβουργι
χών προϊόντων υπό τής «Λτοκιντμ
τοδιομηχανίας καί ένεκα τής προσ
««θείας χαθηλώσεως των τιαων'| σεις των χαλυβονργικών προϊόν-
τών προιόνταη· τής χαλυβουργία ς.' των, άπέδειξαίν πόσον χρήσιμον
χαθώς καί ή σΐΛΐχιξομένη μΐ*ο>ι' είναι δι' έκαστην χώραν, Ιστω καί
μέν, άλλ' όπωσδήιποτε αίσθητή « μικράν, νά διαθέτη Ιδίαν χαλυ-
,ιορράφησις σιδηρουργικών ποηΐΛν βουιργίαν. Ή έπομένη 20ετία δέν
των υπό των κομμουνιστικήν νι» άποκλε{ε.ται νά άποδειχβή έξ ΐσου
ευγλοττος είς τά έπιχειρήμαιτα ϋ
πέρ τής άξιοποιήσεως τών έβνι.
τάννοι περίπου χάλυβος ήγοράσθτι κων σιδηρομεταλλευμάτ(ον, 'έοτιη
σαν ύπ' σύτής, τώ 1969, είς την καί αν είναι ταυτα πτωχά, ώς έ
κεϊνα τής Σερίφου κα'ι τής θά
ρών, Ιδία υπό τής Σοβιετικήν Ρ
οίας, (ί«ολογίί:εται, οίτι 2,5
Λύσιν).
Ή περισσότερον, δμ<'>ς, εύλογο
φανής αίτ(α τής έξάοσειος, ήτις
ηαρατηηεϊται τελευταίως είς την
ής
σου. Είς τουτο, συνηγορεί ή ρ
δλεψις, δτι ή όίνοδος τής διεθνοΰς
ζηΐτήβεως χάλυβος θά σννεχισιθή.
ΕΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ> ί
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΖΟΝΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Ή έφαρμοξομένη υπό τής 'Επα-ι
ναστάβεως οίκονομική πολιτική. εί¬
χεν ώς άποτέλεσμα την δηαιιουο-
γίαν ζωνών ταχείας οίκονομικτίς
άνο,ττύξείος, είς τάς οποίας συνε
χώς Ιδύονται νέαι καί έπεκτείνον-
ται παλαιαί μεγάλαι βιομηχανικαΐ
μονάδες. Είς τάς βιομηχανίας αύ¬
τάς δύνανται οί ά/νεργοι τής χώ¬
ρας γά άπορροφηΐθοΰν' σταθιακώ:
είς εργασίαν μέ υψηλάς άποδοχάς,
εάν άπενϋθυνθοϋν είς τά κατά τά-
πονς Γραφεία Εϋρέσεως Εργασί¬
ας τού Όργανισμοΰ Άπασχολησε-
ως Έργατικοϋ Δνναμικοΰ. Οί "Ελ-
ληνες έργατοϋπάλλτίλοι δύνανται
ΕΛίσης, νά βξασφαλίσουν είς τάς
ώς δ,νω περιοχάς καί αίκίας, διά
την στέγασιν τών Ιδίων καί τών
ο'ικογενειών των. Οδτιο, έκλείπουν
6α/θμιαίως αί δυσμενεϊς συνθήκαι
άιτασχολήσεως είς την 'Ελλάβα
Ηδη, ήρχισε νά παρατηρήται τό
φαινόμενον τής μετακινήσεακ τοΓι
έθγατικον δυναμιχοϋ πρός άπασχό-
(Ιησιν έντός τής έπικρατείας.
ΑΙ ζώναι ταχείας οίκονομικής ά-
ναΛτύξεως, είς τάς οποίας ύπάρ-
χουν προοπτικαί άπασχολήσειος με-
γάλβυ άριθμοΰ έργατικών χειρών
είναι αί άκόλουθοι :
Ή περιοχή Οίνοφΰτων Θηβών,
είς την όποιαν Ιχουν έγκατασταθή
«ολλαΐ βιομηχανικαί μονάδες. Τό
έξ 7.000 έργατοτεχνκκόν προσωπι-
χον των έπιχειρήσεων τής περιο·
Χή; προβλέπεται ότι θά διπλασια-
σθή ίντός δύο έτών. Μόνον έντός
τού 1970 προβλέπεται ή ίδρυσις
ίχΕϊ έτέρων 15 βιομηχανικών μο-
νάδων.
Ή περιοχή Λεβαιδείας είναι έ-
"ίοης ξώνη, είς την οποίαν συνε-
Χώς Ι&ρύονται νέαι βιομηχανίαν
(Μεταλλεία Βωξίτου, Άλουμίνιον
Ελλάδος κλπ.). Είς την περιοχήν
αύτην σννεχώς μετακινοΰνται έρ-
Υατοϋπάλληλοι, λόγω τής προβλε¬
πομένης μεγάλης ζητήσειος έργατι-
»δν χειρών.
Η περιοχή "Ελευσίνος είναι ή
•ιλέον 6ιομηχανι<κή ξώνης τής χώ 0«ς. Τό άπασχολούμενον σήμερον εργατιχόν δυναμικόν άνέρχεται είς 20.000. Είς την ώς α>ω περιοχήν
παθατηροϋνται αί πλέον μαξικαί
μετακινήσεις καί προσλήψεις μι
οθωτών. Ή ζήτησις έργατικών χει
Ρ&ν συνεχώς αύξάνει.
Είς την περιοχήν Λαμίας ύπάρ
Χ»νν πολλαί μεταλλευτικαί έυτιχει
ένώ προλέπεται ή άμεσος
τι θά υπάρξη μεγάλη ζήτησις νέον
άριθμοΰ έργατούπαλλήλων.
Ή περιοχή Πτολεμαίδος είναι
μία ζώνη, είς την οποίαν άναπτύσ-
σονται σννεχώς βιομηχανΐαι καί
προβλέπεται ότι θά άιπορροφώνται
συνεχώς κατά εκατοντάδας έργα-
τονπάλληλνθΐ. Είς την περιοχήν δια
κινοννται μισθτοτοί έξ όλης τής
χώρας. Προσεχώς ή διακίνησις
θά καταστή μεγ/.λντέρα.
Τό αύτό προβλέπεται ότι θά συμ
6ή καί είς τάς περιοχάς Λαυρίου
Μεγαλοπόλεως, Σύρου καί, Περά
ματος, είς τάς οποίας λειτουργοΰν
ήδη μεγάλαι βιομηχανι<καί ή ναυ πηγικαΐ επιχειρήσας. Π,ροβΙλέπε- ται ή συνεχής ανάπτυξις τούτιον καί η δημΐουργία νέων. Ή προο πτιική είναι ότι είς τάς ζώνας αΰ τάς θά αυξάνη στΓνεχώς ή ζήτησις έργατικών χειρών. Σχετικώς, ΰ- πογραμίξ,εται ότι συνεχώς αί εύ- καιρίαι εργασίας θά αϋξάνουν, ω στε νά μην υφίσταται τοΰ λοιπού άνάγκη μεταναστεΰσεως διά κα- νένα "Ελληνα έργαζόμενον. 4η Η ΕΛΛΑ Σ Ή ταχεϊα έκβιομηχάνισις τήι χώρας συντελεί είς την αδξησΐ' τής άπασχολήσειος. "Ήδη, ή Ελ¬ λάς κατέλαβε διεθνώς την τετάρ την θέσιν είς τόν τομέα αυτόν, επι τνχοΰσα ποσοστόν αυξήσεως τήι άπασχολήσεως είς την βιομηχανί¬ αν κατά 3,7%. Τά ανωτέρω προ κύπτουν άπό τό στατιστΐκόν δελ¬ τίον τοϋ Ο.Η.Ε., είς τό οποίον συγκρίνεται ή εξέλιξις τον δεί- κτον άπασχολήσεα)ς μεταξύ 14 χά ρών τοΰ δυτικοΰ κόσμον. Ή αύξησις τής άπασχολήσεωι είς την ελληνικήν βιομηχανίαν όν τελεϊται διά τής μεταφοράς τοι έργατικοϋ δυναμικόν έκ των χο μηλής παραγωγιικάτητος κλάδιβ>
τής οΐκονομίας είς τόν ΰψηλής λι>-
ραγα)γικάτητος βιομηχανικόν τομί-
ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΕΦΕΤΟΣ 270.ΕΚΑΤ. ΔΡΑΧΜ.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Έν όψει ενάρξεως τής διαθέσεως
τού βάμβακος έφετεινης παραγω-
γής, ή Έθνική Κυβέρνησις απεφά¬
σισε, κατόπιν σχετικής έγκρίσεως
τής Νοιιισιιατικής Έπιτροπής, την
ειδικήν χρηματοδότησιν τής Άγρο-
τικής Τραπέζης διά συνολικόν πο·
σοϋ 270-000.000 δρχ., πρός στήρι-
£ιν καί διαμόρίριοσιν τών τιμων τοθ
βάμβακος είς ίκανοποιητικά έπί-
πεδα. Έκ τοϋ ανωτέρω ποσοϋ 135.
000.000 δρχ. θά διατεθοΰν διά:
Την χορήγησιν είς τούς βαμβα-
κοπαραγωγούς μέσω τής ΚΤΔΕΠ
ή των Ένώσεων Γεωργικών Συνε-
ταιρισμών η καί άπ' εύθείας είς
αύτούς, δανενων έπ' ενεχύρω βάμ¬
βακος καί δια ποσάτητα μέχρι 3.
000 χιλγρ. έκκοκισμένου ή αντίστοι¬
χον στ<—όρου κατ' ανώτατον δοιον κατά παραγωγόν. Την αγοράν υπό τής ΚΤΔΕΠ ή τών Ένώσεων Γεωργικών Συνε- ταιρισμών δι* Ιδιον αυτών λογα¬ ριασμόν βάμβακος συσπόρου 1^ έκ¬ κοκισμένου Είιδικως, τα υπό τής ΚΤΔΕΠ χαρηγούμενα δάνεια δύνανται νά φθάνουν καί είς ποσοστόν άνώτε- ρο τοΰ 85% ϋΛΟ Ιδίαν αυτής εύθύ- νην.Ή καταβολή ί«ϊό τής ΚΤΔΕΠ ή ίντό Ένώσεων Γεωργικων Συνβ- ραγωγών. Τέλος, ποσόν 115.000.000 δρχ. διατίθεται διά την υπό τίΐς ΚΤ¬ ΔΕΠ καί τής Ενώσεως Γεωργικών Σι«νε;ταιρ^ίτμών Λήμ^ου, σΐυγκέ'ν- τριοσιν 11.000 περίπου τόννων βάμ βακος προελεύσεως σποροπαραγω- γικών Κέντρων, πρός διαχω,ρισμόν έκλεκτών ποικιλιών βαμβακοσπόρου διά τάς ανάγκας σπορδς τοΰ ί- τους 1971. Ή έφετεινή παραγωγή κος εξελισσομένη έπ{, τοΰ παρόντος λίαν ίκανοποΐητικώς, προβλέπετσι είς 270.000 τόνν. Ιναντι τοιαύτης τοΰ παρελθόντος ϊτους 312.000 τόννων. ΕΕΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΡΑΓΔΑΙΩΣ Η ΕΚΜΗΧΑΝΙΣΓΧ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΊΑΣ Προο30εΐται ή έκμηχάνισις είς όλας τάς φάσεις τής παραγωγικτ]; διαδικασίσς είς την γεωργίαν. Συγκεκριμένως, ό άρι&μός τών γεωργικών Ιλκυστήρων (τρακτέρ) άνήλθε κατά τό 1968 είς 59.000 έναντι μόνον 26.000 καττά τό δτος 1965 καί 9.000 τό 1955. Τά ανω¬ τέρω προκύπτουν άπό τό έκδιδόμβ- νον υπό τοϋ ΟΟΣΑ περιοδικόν ταιρισμων είς τούς παραγωγούς «Γεωργική Έπιθεώρησις>. Οΰτο)
τής άξίας τοΰ άγοραζομένου 6άα-1 έντός τής περιάδου 1966—68 δ
βακος θά γίνη έφ' άπαξ αμα τή άριθμός των γεωργικών έλκυστή-
παραλαβή τού.
Έξ δλλου, διατίθεται ποσόν 20
έκατ. δρχ. πρός την ΑΤΕ διά την
παρ' αυτής δανειοδότησιν τής ΚΤ-
ΔΕΠή έτέ^ρων Συνεταιριστικων
Όργανώσεϋΐν πρός συγκέντρωσιν
άπό τούς παραγωγούς συσπό,ρου
βάμβακος έκ μηχανι,κής συλλογής
εσοδείας 1970, είτε δι' ίδιον λογα¬
ριασμόν τών ώς Λνω Όργανώσε-
ων, είτε διά λογαριασμόν των πα-
οον ΰπερεδιπλασιάσθη, σημειώβας
μάλιστα αδξησιν δύο καί πλέον
φοράς μεγαλυτέραν τής προηγη-
Θεϊσης δεκαετοΰς περιόδου 1956—■
65. Τέλος, κατά τό 1968 εχρησιμο¬
ποιούντο είς την Έλλάδα 20 γεωρ-
γικοί έλκυστήρες άνά 1.000 έκτά-
ρια καλλιερχησίμου έδάφους 8ν«ν-
τι 14 είς την "Ισπανίαν, 6 είς την
Πορτογαλίαν, 6 είς την Γιουγκο-
σλαβίαν καί 4 είς την Τουρκίαν.
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΙΣΟΖΥΠΟΥ
Τό εμπορικόν ίσσζύγιον είς την
Έλλάδα, ώς ίσχύει γΐνικώτερον
είς πασάν οίκονομίαν άναλόγου με-
γέβους ν.α., έπιπέδου άναπτυξεως,
είναι έλλειμματικόν. Ή κατάστα¬
σις αυτή άντανακλά ώς γνωστόν,
τάς συνδεομένας μέ τό επίπεδον ά-
ναπτύξεως τής χώρας ατελείας καί
έλλείψεις είς την σνγκρότησιν τοΰ
παραγωγικοΰ μηχανισμοΰ, ώς καί
την έν γένει ανεπάρκειαν αυτού, έν
άναφορά πρός τάς διαστάσεις καί
την σύνθεσιν τής ζητήσεως, έν δ-
ψει τής συγχρόνου ΰψηλής στά-
θνοΰς τεχνολογίας.
Ή τοιαύτη διάστασιςμεταξΰ πα-
ραγωγικών δυνατοτήτων καί ζητή¬
σεως, έν συνδυασμώ πρός την επί
διε<θνοΰς συγκριτικής βάσεως ένε- παρκή ανάπτυξιν τής έλληνικής τεχνολογίας, Ιχει διττήν έπίπτωσιν επί τής ίσορροπίας τών μετά, τοΰ εξωτερικόν έμπορικών μας συναλ- λαγών. Ώς προκύπτει· έκ τής §μ- πειρίας τής τελευταίας δεκαετϊας, ή έλλειμματικότης τοΰ έμπορικοΰ ίσοζυγίου μας βαίνει αυξανομένη καθ' δ μέτρον ή χώρα, είς τά πλαί- σια τής διαδικασίας οίκονομικής άναπτύξεώς της άνέρχεται είς ά- νώτερα είσοδηματικά έπίπεδα καί πραγματοιτοιεΐ άναμορφα#τι·κάς 6ελ τιώσεις τοτ) παραγωγικοΰ διτναμι- κου της. Ή τοιαύτη εξέλιξις δέν δύναται κατ' αρχήν νά χαρακτηρισθή ώς δυσμενής, δεδομένης τής πςοσοι- ρινότητος καί τοϋ μεταβατικοΰ χα¬ ρακτήρος αυτής, έν συνδυασμώ πρός την «ναδιαρθρωτικήν επί τής οίκονομίας επίδρασιν της. "Επί, μα- κοοχρονίον βάσεως, είναι εΰλογον νά άναμένεται δτι ή άνοδική εξέ¬ λιξις τής £>λ«ιμματιο<όίτητος τοθ &μπορικοΰ ίσοζυγίου Θά άναστραφή υπό την πίεσιν τής Λνερχομένης πά ραγωγικότητος «αί άνταγωνιστΐκό- αών έλληνί?ιώ!ν Κατά τον αρξάμενον μήνα Σεπτέμβριον ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟΣΕΙΣ ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΒΡΔΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε (ος περΐ, των προκνψά"ντων κερδών ή ξημιών ώς καί τής καπανομής τούτων μεταξύ τών έταίρων, οί νόμιαοι έκπρύσωαΐοι τών έταιρει- ών πεοιωρισμένης ευθυνής. Ή δ») λωσις ύπσβάλλεται έντός μηΑ'ός άπό τής έγκ<}ίσεως τοΰ ίσολογι- σμοΰ χρήσεως 1969. ΔΗΛΩΧΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1) ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ — Ε¬ ΠΙ ΤΟΚΩΝ (πλήν των προερχο μένον έξ έμπορι,κων συναλλαγών ή τραπεζικήν καιταθέσεων «αί των δανείων ή πιστώσεων τού Α. Ν. 412)68). 'Τπάρχει είς υποβολήν δηλώσε- οιν φνσικά ή νομικά πρόσωπα διά τόκοτ'ς καταβληιθέντας ή πιβτωιθέν τας έντός τοΰ μηνός Ιουλίου. Άο Αί χρονολογίαι {ηζο6οΧ9]ζ των δηλώσίων προνομίων, κινημα,τογρο«ρι κων α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩ- ταινιών κλπ., περί ών τό δρθρον 8 2ΕΩΣ ΕΙΔΩΝ Ν. Δ. 3829)58. Ν.Δ. 4444)64. Συν τή δήλώσει 'Τϊτόχρΐβι: Ον είσαγωγείς ή δια ΐ ίδ λβνέ σκευααταΐ, είδων περιλα,μβανομέ νων είς τόν ιπίνακα τοΰ αρθρου 1 παρ. 4 τοΰ ώς άν<.ο Ν. Δ. (τυροΐ εύρωοταϊκαί, δοΰγαι κλπ., ή καταβολή τοΰ φόρου. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε στιικαί συσκξυαί άνελβιυστήρες κ. ως καί καταβολήν τοΰ άναλογοΰν λ. π.) διά τό ΣΤΝΟΛΟΝ των τος φόρου επί τών άκαθαρίστων έ άκαθαρίατων έσόδων μηνός Ίουλί σόδιον μηνός Ιουλίου 1) Βιομη- ου (τίίζ έκπτώσεως 20% καταργη χανικαί καί βιοτεχνικαί έπιχειρή- σεις Α. Ν. 660)37, 2) έπιχειρή- διά τοΰ Ν. Δ. 53)68). *>) Οί είσαγωγείς ή παραγωγοί
ς , χρή
σεις έμπορίας κα), έκμεταλλεύσϊως "ηρω&ών ύλών πλήν κηροΰ μελισ
κινη,ματογραφικών ταινιών, 3) με σων) διά τά Λκαιθάριστα ε'σοδα
ταφορικαί έπιχειρήσεις. τών κατά μήνα Ιούλιον πωληθέν
— ΑΊ τραπεζικαί καί πα^αγω των ύλών αποκλειστικώς πρός
νής ήλ.εκτρΐΛίοΰ ρεύματος έπιχει- τασκενήν κηρ^ων, λαμπάδων,
ρήσεις διά τά άκαθάριστα ε'σοδα ματσέτων.
αυτών μηνός Ίουνίου. — ΕΙΔ.
(Σημ·: Είς πάσας τάς άνωτέ ΓΙΕΡ ΟΓΑ ΝΟΜΟΤ 4169)61. 'Τ
ρω περιπτώσεις ό φόρος καταβάλ πόχρεοι οί σαγωγεΐς ή κατασκευ
ίδ όίθ
— ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ Τ
λεται έξ ολοκλήρου κατά τόν χοό
είδών τοϋ όίρθρου 11 τοΰ
μύδιος Οίκονομικός "Εφορος ό; νόν έπιδόσεως τής δηλώσεως). νόμον 4169)61. Ή είσφορά (10
τής περιφερείας τοΰ ύποχρέου. Κα — ΑΙ άσφαλιστικαΐ έπι,χειρή- %) νπολογίζεται επί τών άξίας
ταβολή τοΰ φάρου στιν τή ύποβολή σεις δέον νά καταβάλουν την 3ην των κατά μήνα Ιούλιον πωληθέν
τής δηλώσ«ως. Παρά τών ύποχοέ δόσιν (1)3) τον φόρον διά τά τ(°ν είδών. Ή είσφορά τής άνωτέ
ών π«ρακρατή(Τεων τοΰ φόρου δέ | άκαθάριστα Ισοδά ταιν έίξ άσφαλί 0ω περ^·^τώσεα3ς, ώς και ό φό-
τον τρίμηνον Ιανουάριον — ϋθζ των δύο προηγουμένας κατα
βάλλονται συν τή δηλώσει.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
ΕΚ ΤΟΤ Κ.Φ.Σ.
— ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΠ
"Τπάχρεοι: 1) Αί βΐομηχανικαί ΜΟΤ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΊ·-
Α-' καί βιοτεχνικαί έιπιχει«ήσεις δι' εί ΟΝΤΩΝ. Μέχρι 10.9.70 δέον νά
ΜΟΙΒΩΝ κλπ.: 'Τπόχρεοι είς έ σαγωγάς είδών ΰποκειμένων είς υποβληθή ή διπλότυιπος δήλωσις
πίθοσιν δηλώσεως: Αί ήμεδαπαϊ τόν ειδικόν Φ.Κ.Ε. Β. Δ. 1)2)51 αποδόσεως τελών χαρτοσήμου, εί
Α. Ε. κοί οί συνεταιρισμόν Ν. ΘΌ2 ώς κάτωθι: Δι' είσαγωγάς μηνός αφορών ΟΓΑ καν δακοκττονίας έ-
διά τα κατά μήνα "Ιούλιον διανε Ιούλιον επίδοσιν τής δηλώσεως λαιων, μειτ' άποδεικτικοΰ καταβο
μηθέντα μερ{σματα, προμερίσμαηα, καί καταβολήν τής 1ης δό«τεα>ς λής αυτών, επί τής άξίας τών κα
τόκονς έξ ίδρυτικών τίτλων, άμοι μηνός "Ιούνιον καταβολήν τής 2ας τά μήνα Ιούλιον έκδαθέντων στοι
βάς καί ποσοστά διοι.κητιικών συμ1 (1)3) τοΰ φόρον. Δι' είσαγωγός χείων άγοράς γεωργικών προϊόι
βούλίον, ώς καί έκτός μισθόν άμοι Μάϊον καταβολήν τής 3ης δόσεως. των, πωλήσεως γεωργικών προϊόν
6άς διευθυντήν, διαχΐΐριστών, ά-' δόσεως καί δι' είσαγωγάς μηνός των ιδίας παραγωγής καί έκκαθα
όν νά υποβληθή καί ύπεύθυνος δή
λωσις είς τόν οικονομικόν εφοοον Μάρτιον.
τής περιφερείας τοΰ δικαιούχου
τών τόκων περιέχουσα τά ν«δ τοΰ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ
αοθρου 71 παρ. 1 Ν. Δ. 3323) 5Γ)' Φ.Κ.Ε. (Β. Δ. 1)2)51)
όρΐ'ζόμενα στοιχεϊα.
— ΕΠΙ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ
έ,ταιρειών.
ΕΠΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΙΣΟΔΗ-
Παραγωγοί ή κατασκενασταί ϊ| εί ρίσεων επί ποΛήσεως διά λογαοι
ααγωγεΐς (μή άσκοϋντες 6ιομηχ>ι ασμόν των παραγωγήν.
Λ1ΑΤΩΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙ- νίκην επιχείρησιν) είδών ύποκειμέ — ΤΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
ΩΝ: 'Τ«όχρεοι οί κατά μήνα 'ΐ' νων είς τόν ώς δνω ειδικόν Φ. ΤΠΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ διά τάς
ούλιον α) Έξαογυρώσαντες τοκο Κ. Ε. διά τά άκαιθάριστα ε'σοδα άναγγελθείσας διαφοράς κατά μή
μΕρ;δια
όίν καί λοιπώΛ' χ&ε' τών κατά τόν μήνα Ιούλιον πω να Ιούλιον επ1·, τών σεωρημιένων
μΕρ;δια δμοχογ,όίν καί λοιπώΛ χ&ετών κατά τόν μήνα Ιούλιον πω α Ιούλιον επ·, τών σεωρημιένων
α. Τό γεγονός τουτο σννεπαγετΓ» „ άφ[1)ν το5 Δημοσίου ή ήμεδα- ληθέντων ή διά την αξίαν τών ί- τιμολογ^ων των (άρθρ. 53 παο.
κατάκτησιν τού κατα κεφαλήν ώ ά ΚΦΣ)
καθαριστον εθνικον εισοδηματοί.
έπ' ωφελεία ολοκλήρου τού Ελλη
νικοΰ Λαοΰ.
Κατωτέρω παρατι0εται πΐναϊ
φ ή η ξ
ΝΠ 6) ^ κατα6αλόνΐες ^ διαχρησιμοποιτ,θέντων ή άλλως 2 ΚΦΣ).
ρ£(>ματα προελευσεως έξωτερικοΰ πως διατεβένΐων ώς &νω είδών. _ ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ
^ φυσΒ{ά ^ Ν - Ή παρακοά Καταβολή τοΰ φόρου έφ^ άποξ ΜΟΤ ΑΣΦΑΛΙ ΣΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙ-
.^^ ^νερνεΙται χα,τά την έξαρ ! συν τή δηλώσει. (Σημ.: Περί τών ΡΕΙΩΝ. Μέχρι 10.9.70, δέον νά
γύςι[οσιν των ^οχομ^,δει,η- ή την άπαλλαγών «κ τον εΐδικοΰ Φ. Κ. υποβληθή ή διπλότνπος δήλωσις
έ
σεων.
Ή βιόγκωσις τοθ
τών έμπορικών σνναλλαγών μετά
τής άλλοδαπής αποτελεί άπό μα.
κροθ μόνιμον φαινόμενον έν Έλ
λάδι, ώς δλλως τε καί είς δλλι«
χώρας, αί οποίαι πραγματοποιοίτν
ανάπτυξιν υπό καθεστώς έλευβε-
οι«ζ έξωτεριχοΰ εμπόριον
Ήδη ομως, κατά την τελευταίαι-
διετίαν, καί ένώ συνιχίσθη ή δι-
ευρυνσις τοΰ έλλείμματος τοθ έμ-
πορΐκού ίσοζυγίου, κατέστη 6κδη-
λος ή πραγματοποίησις ωρισμένων
μεταβολών είς την σύνϋιαιν αύτοι»
αί οποίαι ώς έκ τον μεγε'Θους κα!
τής φύσεως των παρέχονν
ξειςδτι ήρχισεν νά «ραγματοποιή-
ται ονσιώδη; άναδιάρθρωσις, άν
τανακλώσα επερχομένας ς
μεταβολάς είς την συγκρότησνν
τοϋ έγχιαρίου παραγωγικοΰ δυνα¬
μικόν. Γενικώς, έκ μέν τής άναλΛ
σεο^ς τών εΐσαγωγών προκυπτοΐΛ
Ενδείξεις περί έοαταχύνσεως τής
ίίιοαηχανικής άναΒττύξεως καί τί-
σεως προσαρμογής αυτής πρός τάς
ανάγκας τής συγχρόνου ζητήσεωε.
έ.κ δέ τής συνθέσειος καί τοΰ αύ-
ρυ-θμοΰ «ών γγ
παοέχονταιστοιχεία περΐ δελτιώσε
ως τής παραγικότητος, είς ώρι-
βμένας τουλάχιστον κλάδους τής
μεταποιήσεως οΐτινες επιτυχώς άν·
τιιιετωπίζουν τόν διεβνή άνταγων»
σμόν καί έκτός τής Ελλάδος,
Συγκεκριμένως, είς τό σκέλος
τών εϊσαγωγών την μεγαλύτερον
αύξησιν έμφανίζουν τά μή γεωργι
κά μηχανήματα καί, ακολούθως, αί
πρώται ΰλαι, αμφοτέρων τών με·
γεθών τούτων σνναρτωμένων άμέ-
σως πρός την έπενδυτικήν δοαστη·
ριότητα καί την σημειωθεΐσαν επέ¬
κτασιν τής παραγωγής τής βιομη¬
χανίας. Πλέον Λξιοισημείοτος ο¬
μως είναι ή παρατηρουμένη άνα(ΐ>
φισ&ήτητος έπιβράίυνσΐς τοϋ ρυ-
θμοΰ άνόδον τών εϊσαγωγών βιο
μηχανικών είδών, καταναλώσεως,
είς μίαν μάλιστα, «ερίοδον ταχεί¬
ας αυξήσεως τον είσοδήματος. Εί-
δικίότερον, αί εΐσαγωγαΐ είδών Λ-
φαντουργίας, δργάνοιν έφορμογής
ήλεκτρισμοΰ, είδών έκ ξύλου, Ας
κα], ενίων έτέρων προϊόντων, έμ¬
φανίζουν έντός τοΰ 1969 απόλυ¬
τον μείωσιν ϊναντι τοθ προηγού¬
μενον Ετους, Έκ τοΰ γεγονότος
δτι δ ρυθμός άνόΛου τής έγχωρίου
βιομηχανικής περαγωγής κατανα-
λωτικών είδών υπήρξε υψηλότερος
τοΰ ρυθμοΰ αυξήσεως των άντι-
στοίχων εΤσαγωγών προκύπτει, α¬
ναμφισβητήτως, δτι επήλθεν α{5-
ξησις της ποσοστιαίας συμμετοχής
τών έγχωρίοιν βΐομ,ηχανικών προϊ-
όντων είς τό σύνολον τής κατανα
λώσεως τών λόγω είδών, πράγμα
δπερ ύποδηλοϊ αντίστοιχον ύποκα·
τάστασιν εϊσαγωγών. Σχΐτικως ά-
ναφέρεται ότι δ λόγος τής
χων εϊσαγωγών βιομηχανικών προ-
ιόντων καταναλώσεως πρός την
ποοστιθεμένην αξίαν τής μεταποι·
ητικης παραγωγής, δ οποίος κατά
τά Ιτη 1966, 1967 καί 1968 ήτο
0,361, 0,356 καί 0,358, κατά τό
1069 εμειώθη είς 0,333.
"Ετι μεγαλυτέρας σημασίας εί¬
ναι αί σημειωβείσαι μεταβολαί είς
την διάρθρωσιν τών έξαγωγών, αί
οποίαι συνίστανται είς άλματώδη
ανοδον τοϋ ποσοστόν σνμμετοχής
είς αύτάς τών βιομηχανικών προ»
ϊόντων. Ή άξία τών βιομηχανικών
έξαγωγών, άφ' οδ έντός τοθ 1968
Λπερειβη ί,κείνην τών έξαγωγών
καπνοϋ, κατά τό 1969 υπερέβη αΓ-
σθητώς καί την αξίαν τών έξαγω¬
γών τροφίμων καΐ ποτών. Οΰτω
αί βιοιμηχανικαί έξαγωγαί, κατόπιν
τής ταχυτάτης αυξήσεως των, Λ-
νε'δείχθησαν ώς τό μεγαλύτερον
μέγεθος τών έξαγωγών τής χώρας,
τής συμμετοχής των επί τοΰ συνό-
λου τών τελευταίων τούτων άν«λ·
Θούοης άπό 13% τό 1966 είς 33%
τό 1969.
ΔΙΚΑΣΠΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΔΙΑ
ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ "Η ΜΗ ΕΞΑΓΟΡΑΣ
ΘΥΡΟΡΕΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ
Κατωτέρω παρατι0εται ^ πΐναϊ γύςι[οσιν των ^οχομ^,δει,η- ή την άπαλλαγών «κ τον εΐδικοΰ Φ. Κ. υποβληθή ή διπλότνπος δήλωσις
των δυτικων χωρών, είς τας οποι- κ((/τ(ι6ολην Των μερΐσμάτων. Ή( Ε. καί, λοιαων λεπτομερειών βλέ μετ1 άπο'δεικτικοΰ καταβολής τοΰ
άς εσημειώθη κατα το 1969 άνο ^ - ^^' Α Ν ) ) Β ή ί ί έ
άς εσημειώθη, κατά τό 1969, ανο
δος τής απασχολήσεως μισθωτών 'Λ™^^^;
τη
είς την βιομηχανίαν
πέτε Α. Ν. 154)57), 3) Βιοτεχνι χαρτοσήμον επί τή; άξίας τών έκ
Ι καί έπιχειρήσεις σακχαρωδών προ δοθέντων στοιχϊίιον κατά τό τρί
2) ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΏΣΕΙΣ ιάναων έτησίας άγοράς σακχάρε- μηνον Απριλίου — Ιούνιον υπό
Νότιος Άφρυκη 6,5% Δυτικη ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΩΣ ΦΟΡΟΤ: ως ανω των 6.000 κιλών διά τάς των Άσφ. Έταιρειών (έγκ.
"IV.
Γερμανία 4,1%, Ιταλία 4%, ΕΛ
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΡ- κατά μήνα Ιούλιον άγορασθείσας Οίκ.6786)69).
ΛΑΣ 3,7%, ΓΙορτοΡικο 2,9%, Ι- Γ0ΛΑΒΩΝ) ΜΕΣΙΤΩΝ, ΠΡΟ- Τ; είσαχθείσας ποσότητας. Συν τή
απωνΙα_ 2,7%(, Αυστραλια 2 6%. ΜΙΙΘΕΤΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΠΡΟΣ δηλώσει καί ή καταβάλη τού φό-
Ρήσεις, ένώ προλέπεται ή άμεσος άπω™ *,·^ «^ν—- —— Μ|ΐθΕΤΤΩΝ Ε1Δ«Ν Πί-υζ. δηλώσει καί ή καιταβο
λίΐτουργία κα', έτέρων βιομττχανι- Καναδάς 2,6%, Γαλλία 2,1%, Νορ- ,[0 ΑΗΜΟΣΙΟΝ, ΕΝΟΙΚΙΑ- ρ0υ επί σνντελεσττή Ά%
«ν. "Ηδη, είς την περιοχήν παρα- βηγία 1,9%, ΗΠΑ 1,7%, Αγγλ- ΣΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΣΙΩΝ ΠΡΟ- ( κευμένου περί διοτεχνι
τηρείται συνκέντοωσιε έργατικών 1%, Όλλανδια 1%, Ελβετία 2ΟΔΩΝ. "Γπόγοεοι: Έ,ονοδότοι ατημένων είς νήσους.
ή 3% ή 2% προ
, είς την περιχή ρ
συγκέντρωσΐζ έργοντι·κων 1%
Συντόμως προβλέπεται δ- 0.0%.
ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
«έρβται είς γνώσιν τΛν Άιοχ. Δωικήσεων Ανω-
νίμων Έταιρειών καί Εχαιαειών Π*ο«»<ιιθβέ*ης Εύ- *«νης ότ, δι' άηοφάοεως τοϋ *··**%*£>* Εμηο0ίον
«π' άβ,θ. 66378)4126 χϋς ί6)1^6,3»*1»1™*"-
#.ίσης είς .ό *■'* αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
(Δ,λτίον Άνωγύμων Έται^ών), δρίζεται ότι δύναν¬
ται νά αυνεχίσωσι δημοοαύονααι εγκύρως τάς Χ/ρο-
σκλήσεις τώ»- Γεν. ΖννεΧεύοβων ηαΐ χονς ^οΛογι-
σμούς των διά τής οΙκονομΐΗής μας ι^^
ΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ
Ας εγένετο μεχρι τοϋδε διά «* μΟΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΖ-
Κ&Σ πρό τής (τυγχωνεύσ'ίώς της.
διοτεχνιών έγκατε
ΣΟΛΩΝ, "ϊΐτόχρεοι: Έργοδότοι ατημένων είς νήσους, πληθυσμοϋ
κλπ. (ή καί τά Ιδία ώς &νο> πρό κάτω τών 50.000.
σωπα έφόσον ό βαρύνων αύτά φό ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ
ρος δέν παρακρατηθή), καταβα-} ΠΟΛΤΤΕΛΕΙΑΣ
λόντες κατά τόν μήνα Ιούλιον ί 'Τπόχρεοι: 1) ΑΙ επιχειρήσας
την αξίαν τοΰ ϊργου ή την άμοι τεχνηηής μειτάίξης διά τά άκαιθά-
I
βήν ή προμήθειαν ή τό σνμπεφω ριστα εσοδά των μηνός Αύγού-
νηαένον μίσθωαα. Ή δήλωσις επι στον έκ ποιλήσεαχν τοΰ προϊάντος
δίδεται είς τό οικονομικόν ϊφο 'συντΐΛεστής φόρον 20% επί, τής
ρον τής δδρας τοΰ ΰποχρέου. Συν τιμής χονδρικής πωλήσεως). 2)
τή δηλώσει καί, ή καταβολή τοθ Οί εΐσαγο>γείς φοβεντιανών «ίδών
φόιρου υπολογιζόμενον είς 1,5% έ- ] ν.α), πορσελάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑ
αί εργολαβίαν καί ένοικιαστών προ ΡΑΛΑΒΗΣ ΑΤΤΩΝ έκ τού τ;
σόδων καί 15% επί άντιποοσώ· λωνε{ου υποχρεούνται είς ύποβο-
πρακτόρων κλπ.
λήν δηλώσεοις καί καταβολήν τοΰ
— ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΪΙΣ ΑΛΛΟ φόρου πολυτελείας υπολογιζόμενον
ΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. "Τ επί τής άξίας τής λαμβανομένης
πάαοεοι υί καταβαλόντΐς έντός ίυτ' όψιν διά την επιβολήν τών δα
τοΰ μηνάς Ιουλίου άποξημιώ~ις σμών καί επί συντελεστή 10% διά
είς άλλοδαπάς έπιχειβήσεις διά τά φο&εντιανά καί 15% °'ά τά
την παραχώρησιν τής χρήσεω; έκ πορσελάνης ειδή-
μέθοδον παραγωγής, σημάιτων,Ι ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
υ ΦΤΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΜ
Καταβολή τής 6ης δόσεως φόρου
είσοδήματος ετονς 1969 ώς κ.αι
6ης δόσεως τοΰ προκαταβλητέοι
Ιτονς 1970.
2) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Κεΰ
δοσκοπικον χαρακτήρος, άτινα ε"κ
λεισαν Ισολ.ογισμόν την 31.12.69.
αταβολή τής 5ης δόσειος (1)6)
^ρόρον είσοδή,ματος ?τονς 196!)
ώς καί τής 5ης δόσεως τοΰ προ
καταβληττέον (1)8).
?.) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ μή
κερδοσκοπικών. Κατα&ολή τής 7ης
δόσεως προκαταβλητέΌυ ς)όρου.
4) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ υπο
εκκαθάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.
9.70 ή νποβολή τής δηλώσεως κοί
ή κατταβολή (έφ' αίταξ) τού φό¬
ρου, έφ' όσον ή έκκαθάρισις 6λη
ξεν ή ή διάλυσις έγίνίχο την 31.
7.70. "Αλλως έντός μηνός άπό τής
εκκαθαρίσεως ή διαλύσεως.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΙΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΩΝ
Ό Γενικάς Διευθνντής τοθ Έ-
θνικοΰ "Οργανισμόν Έλληνικής
Χειροτεχνίας Στάλιος μετέβη έ
σχάτως είς Δυτικήν Γερμανίαν κο·1
Έλβετίαν, προκειμένον νά εξετά¬
ση επιτοπίως τάς προυπσθέσβις
καί δυνατότητας διά την σνστημα
τικωτέραν προώθησιν τών έξαγω¬
γών έλληνικών χειροτεχνημάτων
καί είδών καλλιτεχνικής βιοτεχνί
άς καί λαίκής τέχνης είς τάς ά
γοράς τών χωρών αυτών.
Τόσον έν Φραγκφοΰ,ρτη, δσο,Λ
χαί έν Ζνρίχη, ό κ. Ζαφ. Στάλιο-,
ήλθεν είς άμεσον επαφήν καί «τν
νεννοήσεις μετά σοβαρών έμπο
ραιν τοιούτων προϊόντων, οί δ
οί καί, ένημερωθέντες σννηφώ,.
έξεδήλτοσαν ξωηρότατον ενδιαφέ¬
ρον πρός εισαγωγήν είς τάς άγο
θάς τ«>ν Ιδίως έλληνικων χειρολι»
ήτων ταπήτων καί φλοκατών, ρ
φαντών άμφιέσεως κα·, έπιπλώβε
ως, ώς καί ποικίλων αλλων χεΐ'.'
τεχνημάτα)ν, πρακτικής χρήσεω
*,αί διακοσιιη-Εΐκον χαρακτήρος.
ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΟΙΚΟΔΟΜΑΣ
Θά διαικόπτωνται εοπ'
λαί μέχρι συμμορφώσεως των επ
χειρήσειον είς τούς κανονισμο'1
ασφαλείας τών εργαζομένων, α
πάσαι αί οίκοδομικαί εργασίαι
ταν διαπιστοϋνται έλλείψεις ώ
πρός την τήρησιν τών μέτρων ά
σφαλείας. Σχετική απόφασις έλή
φθη υπό τοΰ ΰπουργείου Έργασ
άς είς τά πλαίσια τής πρωτοβου
λίας τού διά τόν περιορισμόν τώ1
έργατικών άτυχημάτων είς τού'
χώοους τής άπασχολήσεως.
Είναι έγκυρος ή δχι ή σύμβασις
μεταξύ έργοδύ,του γχά μισθωτοϋ
περί καταβολής υπό τοΰ δευτέρου
ωρισμένου χρηματικοΰ ποσοΰ διά
την έξαγοράν θχ>ρωρείον πολνκα-
ιοικίας; Είς τό ϊρα>τημα τουτο,
υποβληθέν είς τό υπουργείον Έρ-
-νασίας) ^νΐό έ>δΊαφ^ροιίιε(νωνΐ, ή
Γενΐκή Διεύθυνσις Έργασίίας τοΰ
ύπουργείου, είς άπάντησίν της, δη¬
μοσιευθείσαν προχθές είς τόν η-
μερήσιον Τύπον, ετόνισεν, δτι μό¬
νον τά Δικαστήρια είναι αρμοδία
νά κρίνονν σχετικώς, τόσιο μάλ¬
λον ίίσω επί τοΰ θέματος αυτού
ί· νομολογία είναι κτμαινομένη.
Είς την απάντησιν άναφέρε'ται πε¬
ραιτέρω ότι ένώ τό Πολνμελρς
Πρωτοδικεϊον Πειραιώς διά τής
ύπ' αριθ. 1128)69 άποφάσίώς τοι
έκρινεν δτι ή σύμβασις αύτη είναι
παράνομος καί, ακυρος, ώς συνε¬
παγομένη μείωσιν τών άποδοχών
τοΰ θυρωοοΰ, άντιθέΐτα>ς, ό "Άρειο;
Πάγος, διά παλαιοτέρας αποφά¬
σεως τού, την ΰπ' αριθ. 601)1967,
εδέχθη την σύμβασιν ώς νόμιμον.
Παρατίθρνται κατωτέοαι τά κιτ·
αημχΐα των δύο άκοφάσεων.
Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΤ
ΙΙΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΤ ΠΕΙΡΑΙΩ.Ϊ
Είς την απόφασιν τού Πραποδι-
κείσυ Πειραιώς άναφέρεται μετα-
ξύ αλλων:
«Κατά την διάταξιν τοΰ δρθρου
τής διά τον ν. 3248)1955 κυρο>-1
θείσης ύπ' αριθ. 95 Διεθνοΰς Συμ [
Φάσεως «περί προστασίας τοΰ ήμε-
ομισβίοτ'» άπαγορενευται πάσα
ράτησις επί τών ήμερομισιθ(ω(·,
σκοποΰσα την άμΕσον ή εμμεσον
αταιβολήν ποσοΰ έκ μέρους έργα-
ζομένον πρός έρ-γοδοτην ή πρός
αντιπρόσωπον αύττοΰ ή πρός οίον-
δήποτε μεσάξοντα (ώς λ.χ. πρά-
τορα επιφορτισμένον μί; την στρη·
λαόγτκΐΐν έργατικοϋ δυναμικοΰ)
καί άποβλέπουσα είς την εξεύρε¬
σιν ή την διατήρησιν άπασχολή-
σεοις. Ό όρος «ημερομίσθιον» έν
τή έννοία τής ώς ανω σνμβάσε'ος,
κατ' αρθρον 1 αυτής, σημαίνει οια¬
δήποτε καί αν είναι ή όνομασία
καί ό τρόπος τοΰ ΰπολογισμοΰ —
την αμοιβήν ή τάς απολαυάς, τάς
δυνάμενος νά άποτιμηβοΰν είς χρή-
μα καί νά καβορισθοΰν διά συμφω-"
νίας ή διά τής έθνικής νοιιοθεσ£ας
πρός άφειλόμενα δυνάμει συμβά¬
σεως μισθώσεως ύπηρεσιών, γρα-
πτής ή προφορικής συναφθεί-
σης υπό έργοδότου διά μισθωτόν,
είτε δι' εργασίαν έκτελεσθεΐσαν ή
αέλλουσαν ν ά εκτελεσθή, είτε δι'
υπηρεσίας, προσφερθίίσίΐς ή μελ¬
λούσας νά προσφε·ρθοΰν. Κατά δέ
την διάταξιν τοΰ δρθρου 680 § 3
τού Άστικοΰ Κίόδικος οί πρός την
συλλογικήν σύμβασιν άντιττιθέμενοι
δροι των κατ' Ιδχαν συμβάσ£α>ν ερ¬
γασίας, έφ' δσον δέν είναι εϋνοϊ-
κώτεροι διά τόν μισθαντόν, είναι
ακ>ροι, άντί δέ τούτων ίσχύοΐ'ν οί
δρ*ι τής σνλλογικής σ>μ6άσεως.
Έν όψει τών ώς ανω διαιτάξεων
καί τών τοιούτων τών άρθρων 174,
178 καί 180 τοΰ Αστικόν Κώδι-
κος, ή σύμβαιοτς μεταξύ έργοδό-
του καί μιοθωτοΰ περί καταβολής
υπό τοΰ δεύτερον τούτων διά την
πρόσληψιν ή την διατήρησιν αύ-
τοΰ άς την εργασίαν ωρισμένου
χρηματικοΰ ποσοΰ, έφ' δσον ή κπ-
ταβολή αύτη συνεπάγεται κράΐτη-
σιν ήμερομισθίων καί έν πάση πε¬
ριπτώσει μείωσιν τοΰ διά συλλο-
νικής συμβάσεως, διαιτηιτικής α¬
ποφάσεως ή αλλου κανόνος δικαί-
ου καταϊχυ^ιαμένου έλαχίστου 5-
ρίου τών άποδοχών τοΰ μισθωτοΰ,
είναι άκυρος. Καί ώς τοιαύτη λο-
νίζβται ώς μή γενομένη, διότι άν-
τΐκειται είς άπαγορευτικήν διάτα¬
ξιν νόαου καί δή είς τάς προπαρτι-
τεθΐίσας διατάξεις καί άντιβαίνρι
είς τά χρηστά ήθη, έφ' δσον διά
τής δικαιοπραξίας ταύτης λαμβά-
νει χώραν εκμετάλλευσις τής ά-
νάγκης πρός εργασίαν, έντΐΰθΈν
δέ ό λήπτης τής χρηματικής πα-
οοχής έργοδόαης, ώς καθιστάμε¬
νος ανευ νομίμου αΐτίας πλουσιώ-
τερος είς βάρος τής περιουσίας
τοΰ μισθωτοΰ, ϋποχρεοΰται είς ά-
πόδΛΐτιν τής ωφελείας, ώς αν εί¬
χεν επιδοθή Εκτοτε ή άγωνή,
ήτοι ιιετά τοΰ νομίου τόκου άπό
[τή κιαΐΐαιβολιής,; <Λ?μφώ|νως πρός τάς περί, άδικαιολογήτου πλουτι- σμοΰ διατάξεις τών δρθρ. 904 «αί 911, αριθ. 2 τοΰ Α.Κ. ΟΜίΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΝΙΚ. ΜΑΚΑΡΕ70Υ ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ Παρουσία τών ύπουργών Συντονι σμοΰ κ. Ν. ΜακαρεΊζου, Οίκονοιιι κων κ. ΆΛ Άνιδρουτσοπούλου, ΦΘενόκη, Έμποριικής Ναυτιλίας Άνοκληρ. Συντονισμοΰ κ. Έμιι. κ. Ί. Χολέβα, τοϋ ΰφυπουργοί· Οίκονομικών κ. Χρ. Άχή, τών νι νίκων γραιμματέοιν Συντονισ)ΐοί< καί Οίκονομι«ών, Διοικητών Τόπ πεξών, ό Διοικηττής τής Τραπέϊπί "Ελλάδος κ. Δ. Γαλάνης έδεξιώθιΐ είς τόν ξενώνα τής Τραπέζης τόν εφοπλιστικόν κόσμον τής χώοα; Παρέστΐίσαν ύ.τεο τοΰς χοιλκ» σίους "Ελληνες έφοπλαστα/'. Όιι>
Ιών ό ΰπουργός Σνντονισμον %
Ν. Μακαρέζος τΛνισε τά έξ^·
«Συγχαίοω Θερμώς καί ενχαο
στώ Ιδιαιτέρως την διοίκησιν ·π»>
Ίδρύματος διά την δ·ημΐονργί(ΐν
εϋκαιριών έπικοινωνίας μεταξν *
κείνων, οί όποϊοι κατ' εξοχήν β-"-
ρύνονται μέ την ευθύνην τοΰ Ο!
κονομικοΰ, Κοινωνικοΰ καί Πολι·1
στικοΰ εκσυγχρονισμοΰ τής χ'·'
ρας. Σεΐς, ώς έκπρόσωποι ενός
έκ τών πλέον παραγωγέων ΐί
δ(ι)ν τοΰ Παραγαιγικοΰ κόσ)ιου τ
Ελλάδος καί Ημείς, Κύριοι Έ<γγ< .τλισταί, ευρισκόμεθα επί τής αί τής επάλξεο>ς μέ την αυτήν η'Λ»
νην διά την Μάχην τής Ελλάδος
Εϊιιεθα Σνιμμ·αχηταί εύθυνόμεν.'
διά την ιστορικήν άνέλιξιν τοϋ "Κ.
θνους καί διά την ϊΰημεοίαν τοι·
Έλληνικοΰ Λαοΰ».
Καί, κατέληξε: «Τό Ελληνικόν
Εμπορικόν Ναυτιικόν αποτελεί ση
μερον μίαν Έλλ>ΐντχήν Δόξαν οί
κοι·μενι.κων διαστάσεαιν. Σεΐς οί
"Εφοπλισταί, μέ τοΰς Ναντιλλομέ
νονς κ«ί ό Άπόδημος Έλλ.ηνι
σμός έπιβεβαιεΐτε έκ νέον ίστορι
κώς την ιΐιπ'ζονα Έλλάδα. ΕΙίτθι
αί προεξοχαί τής Πατρίδος,, αί Λ
ποΐαι έκφρ<Ί.ζο»ν την Μεγάλην Έλ λάδα τοΰ 20οΰ Αιώνος. Αυτήν την Έλλάδα οφείλομεν νά θϊμελιώσα) μέν στερεώς διά τοϋ έκσνγχρονΐ- σμοΰ τής χώρας, είς δλους τους τομεϊς. Είς τουτο δέ άποβλέπιι ή Άναπτυξιακή Πολιτική τής Κ- Θνικής Έπαναο'τατιχής Κυί>"Όνή
σειος.
'Τπό τάς προΰποθέσεις ταθτα^,,
εί,μαι βέβαιος, δτι είς την έν δψει
Μάχην τον 70, διά τό νέον ΛΛ
νριον Οίκονομικής Άναπτθξεως,
θά μετάσχητε ώς ένθονσιώοεις Μα
χηταί τοΰ "ΕΘνους μας. Διά τοΰ
το καί δέν άναλίσκομαι είς την ο
νάλυσιν των δπωσδήποτε δελεαχτ»ι
κων οίκονομικών κινήτρων τοΰ Λα
νείου αύτοΰ.
Άκολούθιος ωμίλησαν ό ύπουν
γός Εμπορικάς ΝαιτιλΙας κ. Τ.
Χολέδας (εξήρε την προσωπικοτη
τα τοϋ ύπονργοΰ Σνντονισμοϋ τον
οποίον άπε,κάλεσεν άρχιτέκτονα
τής οίκονομίκής πολιτικής τής Έ
παναστάσεως), ό διοικητής τΤ)ς
Τραπέζης τής Ελλάδος κ. Δ. Γα
λάνης, ό κ. Β. Ρα>σόλυμος μέλος
τού Ποοεδρε{ον τής Ενώσεως Έ?.
λήνων Έφοπλιστών, κα|, δ έφοπ/ι
στής κ. Ι. θεοδο>ρακόπουλος που
ετόνισεν ότι μετά μίαν δεκαετίαν
ή Ελλάς θά διαθέτη ανα> τών τ.
ΟΟΟ πλοίων καί θά καταοπή μία
ναυτική υπέρ δύναμις, την οποίαν
ουδέποτε ό Έλλη-νισμός είχεν γνΐιι
ρίσει κατά τό παρελθόν».
Τέλος, έν μέσω ένθουσια)δών εκ
δηλώοεοιν, εδήλωσαν έγγραφήν
είς τό Δάνειον Οικονομικάς Ά
νοϊΐτύξεως 1970, ό έφοπλιστής κ.
Άχ. Φραγκίστας διά 1.500.000
δολλαρίιον, ό έφοπλιστής κ. Γεώρ
γιος Μαμιδάκης διά 2.000.000 δολ
λαρ(ων καί &λλοι δι' δτερα σημαν
τικά είς σι<λ'άλλαγμα ποσά. Τό ιαγζέλο &νος οοχιμ.ασΕΐκ»υ άεροπλάνου (κα- κατεσκευάσθη άπό μία Βρεταννική έταιρεία άερο- πλάνων.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΎΞΗ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ι
ΚΑΤΑΛΟΓΟΝ ΑΗΤΙΚΙΜΗΤΡΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡΣΙΝ ΙΥΤΩΜ ΥΠΕΒΑΛΕΝ Ο Σ.Ε.Β.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΤΟΤ ΤΠΟΤΡΓΒΙΟ Τ ΣΤΝΤΟΝΙΣΜΟΤ
ΚΑΤΑΛΟΓΟΝ υφισταμένων δι 18. Μείωσις τής τιμ,ης των ύ σις την έλέγχων τοΰς 03το(ονς ί>·
ατάξεων καΐ, λοιπήν πράξεων τής γρων κανΛμων.
Διοικήσεως ποΰ έμηοιδίζονν την αί! 19. Προσαρμογή των πάσης φυ
ξησιν των εξαγωγήν ελληνικήν Ι οεος δημοτικήν φός ών είς 6άρος
προϊόντων· καί δρονν έν γένει άνα' των ΟΊομ,ηχαντων αναλόγως πρό;
φίσταται ί| διομηχανία (ϊλΐνχη.
διαχειρί<τρο)ς, φορολογικόν, τελω- άθ(| αλιστικών δογανΐσ'μω'ν σταλτικής είςτάς φάσεις παραγω γής καί διαβάσεως τιον, κατά τήν άποψίν τον, υπέβαλεν ό Συνδε- σμος Έλλήνων Βιομηχανίαν πρός τήν παρά τω 'Τπονργϊίω Σνντονι σμόν Επιτροπήν Μελέτης των έ· ξαγωγικών άντικινήϊτρων. Ταυτο- χράνοις εκάλεσε τα μέλη τον νά ΰποδρίξουν σνμπληρωματικώς καί άλλας τυχόν περιπ,τώσεις άντικι- ■νήιτρων. Ό ϋποβληθεις υπό τού ΣΕΒ κα τάλογος άντικινήττρων μετά την άντιστοίχως ένδίδει,γμένων κατά την &ποΐ|)ίν τού λ.ύσεων Ιχει έν πε ριλήψει ώς εξής: 1. Άπλοποίησΐς καί στιντάμβυσις των διαδικασίαν Ιδρύσεως καί ε¬ πεκτάσεως βιομηχανίαν. Ένοποίη σις άρμοδιοτήίκον. 2. ΙΙλήρης απαλλαγή τού μηχα νικοΰ καί τεχνικόν έξοπλισμοΰ έ<τ' δλων των έμμέσων φόρων. 3. Παροχή κινήττρων πρός την ίγχώρΐον καταοκεν'αστικήν βιομη¬ χανίαν καί τούς αγοραστάς την προϊόντων της. 4. "Ολιγώτερον έπαχθείς δροι δανειθιδοτήίτειος τής 6ιομηχιιν{ης υπό των τραπεζήν. 5. "Ιση μεταχε(ρισις των ίδιω έπιχειρήβειον μέ τοίις σννε ταιρισμυνς. 6. ΝομοΘετική ρύθμισις τής ν- φισταμένης άπαλλ.αγης έκ τής έμ μέσον φορολογίας των έπιχειρήσε- ιον των ϋϊΐαγομένων είς τάς διο- τάξεις τοΰ Ν. Δ. 2687)53 καί Ν. 4171)6-1, άδιαφόρως αν αυται εί¬ ναι φορολογικόν υποκείμενον ή γί νετπι είς βάρος των νόμιμος έπ£ο ριψις έμμέσου φόρον υφ' έτέοας μή άπ«λλασ<τομένης έπιχειρήσειος. 7. Έπαναφορά τής άπαλλαγής έκ τοΡ φόρον τοΰ αρθρον 17 τού Ν. 3092)ό4 την έπιχειρήσεοιν των νπαγομένο>ν είς τάς διατάξβις τοΰ
Ν. 4171)61.
8. Πρός προάσπισιν τής έπαρ
χιακής βιομηχανικής παραγοιγής
νά Αναγνωρισθή τό δικαίωμα είς
τε τας βιομηχανίας τοΰ κέντροτι
καί, τάς επαρχιακάς τοιαύτας ό¬
πως ίκπίπτωσιν ακεραίαν ή προσ
ηυξημρνην αναλόγως την άξ{αν
τής πρώτης νλης καί δταν άγοοα
ξουν ταύτην έκ τής επαρχιακάς βιο
μηχανίας.
9. "Αρσις τής έν τή τελωνεΐω
εΊιτιβολ-ης έμμέσου φορολογίας δ'ά
τάς πρώτας ΰλας τής 6ιομηχανΙ«ς
τάς μή παραγομένας Ιν Ελλάδι.
10. "Αρσις τής άπαγορΐϋσεως έ
πεκτάσεως των βιομηχανιών τιιϋ
κέντρον.
11. Λήψις μέτρονν Οιά την άπαλ
λοτρίο>σιν έδαφι,κήν έκτάοειον
πρός επέκτασιν βιομηχανίαν.
12. Άποφνγή αίφνιδίων έπι6ρα
οΊΊνσεων καί άναβρομικήν αύξήσε
ών Αποδοχήν έργατοϋπαλλήλων
είς την βιομηχανίαν.
13. "Αμεσος άναμόρφωαις τής
κυρΐας καί ίπνκουρικτις άσφαλιστι
κης νομοθεισ(ας.
14. "Αρσις της προστασιβς «αί
τ^ς προνομΐακής μεταχειρίσεως
των παλαιών πολεμιστων.
15. Ρύθμισις επί τδ δΊκαιότε-
οον διά τάς επιχειρήσας τοθ θε
ματος των άβεΐήν λόγον ασθενεί¬
ας των χορηγουμένων υπό των έρ
γαζομένιον (τριήμερον άναμονής).
16. Κατάργησις ή τουλάχιστον
ορτ)ο.λογιο<ιοτ4ρα ρύθμισις των πά σης φίσεο)ς φόρων υπέρ τρίτον. 17. Μτίωσις τής τιμής τοΰ βιο ήλεκτρικοΰ γεύματος. τας υπηρεσίας τάς 05το£ας οί δή Ι μο· παρίχουν πρός αύτάς. 20. "Εΐκπτιοσις των έξόδων ί»ΐ «ατρισμοθ, ταξιδίον, έγκαταστάοεως κ. Λ. έκ τής «;,« ποΛογίας ί>ΐ<ΐοοημαιτος των «ρό; Οςιγάνοισιν τής 6Ίομ.ηχανίας μεια καλοΐ'μένων ξέ-νων είδΐικΛν. 21. "Ιδρυσις 6ιομηχαν«κτβν ην· ριοχών καί, σύστασις είς τό γείον Βιομηχανίας αρμοδίας { ρεοίας διά την εγκατάστασιν ιμηχανιών. 22. τί&ν των θεσπιζουσήν πλεονεκτήματα διά τάς 6ιομηχον{ας τάς μεταφ,. ρούσας τάς έγκαταχττιΐχτεις των. (Ν. Δ. 4458)65). 23. Μείωσις τοΰ κάσιονς σίων, άπό αέρος καί διά μεταφορών (μείιοσις κόοτους λιμε νων, συντρόφβυσις διαδρομήν 0α λασσίων γρβμμήν διά διαπραγμα- τεύσει»ν μετά την Κομφεράνς έκσυγχρονισμός κρατικήν δρόμον, αύξησις αριθμόν άδειών Δ. Χ. είς τάς δι' αυτοκίνητον μ* ταφοράς κ. &.). 24. Άναθεώβησις τής νομοθε σίας περί φορτοε.κφορτωΐτών λιμέ νοιν καί 25. Βελτίωσις, σνντόμευσις καί άπλοποίησις τής διαιδΐικασΐας επι στροφής δασμήν καί φόρων κατά την εξαγωγήν βιομηχανικήν προ¬ ϊόντων. 26. Μεζωσις τήν τιμήν άσφαλεί άς των άγροτικήν προϊόντων τα όποία χρησιμεύουν ώς πρώται δ- λαι τής έγχωρίου 2 Τ. ΔημιουργΙα συνθηκην Ισης μεταχειρίσεως την εγχωρίων πρώ των ύλην πρός τάς άλλοδαπάς τοι αυτάς κατά την εξαγωγήν βιομη- χανικήν προϊόντων. 28. Με(ωσΐς καΐι ένοποίησις την φόριον καταναλ.ώσεως είς ενιαίον φόρον επί των αγαθών καί τδν ν πηρεσιήν μέ βάσιν τήν προτιθεμέ νην αξίαν. 29. "Αμεσος κατάργησις των φόρων καταναλώσεως επί των των καί βοηθτντικών ΰλων τής 6ιο μηχανίας. 30. Μέτρα δι' επιτύχη άντιμε- τώπκιιν τοΰ πραγματικόν ντάιιπι- νγκ. 31. "Ιση φορολογική μεταχείρι σις των είσοδημάτων έκ μετοχήν μέ τα τοιαθτα έξ δμολογιήν καί ταμιεντηριακών 32. Έφαρμογή τού Ν. 4171)61 (.προκειμένον περί μηχανικόν η τε χνικοΰ έξθίΐλισμοΰ) είς επιχειρή¬ σας διατηρούσας έγκαταστάσεις. είς διαφόρους τόπους. ήίδαφικώΝΟκχέβΝάΰόοποί 33. "Αρσις ύφισταμνέων άντικι νή,τρων κατά την παραγωγήν καί κατανάλωσιν Φαρμάκων. 34. κλπ.}. 39. ΚαΘιέρΐΛθΐς ταχείας διαΰι- κασίας κα; έπιβολή ποινικων κνρώ σεο>ν διά την Ιγκαιρον ρϊυστοποί
ησιν πάσης φύσεως εμπορικήν Λ-
παιτήσεον έξ άξιογράφό>ν ή έξ ά
νοικτήν λογαριασμόν.
40. Άποτελϊσματικοιιτέρα βοη¬
θεία υπό των αρμοδίων ύπονργίί
ών κατά τάς καταρτίσεις καί 4*
τελέσρις τιβν σνμβάσεον κλτΐρΐγκ.
«1. "Εκσνγχροντβμός των διατά
ξεο)ν τοΰ κ.ώδικος φορολογικόν
στοιχείον καί προσαρμογτ]ς αυτών
πρός τόν νέον άγορανομικόν κιδίι-
κα.
42. Αποφύγη Λβασανίστον τ>πό
τής διοικήσεως έπιβολης νέιον
πΐβαοννσετην είς ττιν βίομηχανίαν
καί δημιουργίαν νροιν άντικινή-
τρών.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΜΕΛΟΝ ΛΙΟΙΚΗΤΤΚΟΤ
ΧΤΜΒΟΤΛΙΟΤ
Ή Άνώννμος Έταιοία Εενοδο
καί. Τονρισιτικώιν Έπιχει
«ΜΙΧΑΗΛ ΑΝΔΡΟΝΙ-
ΚΟΣ» ανακοινοί δτι κατόπιν τή;
άπό 12ης Δεκεμβριού 1964 συν*-
δρΐάσειος τό Διοικητικόν Σνμβοιι
λιον αυτής άπετελέσθη ώς Ακο¬
λούθως:
1) Μόσχα Μοάτσον Πρύεδρο;
Φα'ριιιακοποιός όΛός Πρτοιτρρ)ς 11
Π. Φάληοον.
2) Έμμανονή,λ ΞανΘός Άντιπρό
εδρος Ίδ. 'ΤπΛλληλος όβός Φιλ»
κης Έναιρίας 18 Γλνφάΰαν.
3) Δτιμήτριος Μιχαήλ Άνδρσν·ι
κος Γρνικός Δι?ι«Θυντής Έπιχειρτ,
ματίας Πλαιτ. Άγιον Κιονσταντί·
νόν 1.
Έν Αθήναις τη 10)9)1970
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΡΟΔΑΚΙΝΩΝ - ΣΤΑΦΓΛΩΝ
Άρι:κ>δίως άνακοινοθται 8-
ΐΐ κατά τό γρονικόν διάστημα
άπό τής 31ης Αύγούστου μέ-
γρι καί τής 2ας Σεΐϊτεμβρίου
Ιξήγθησαν 222 τόννοι ροδακί
νο>ν καί 85 τοννοι σταφυλών.
Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΟΓ
Κατ' ανακοίνωσιν τής Έ-
θνικής Στατιστικής Υπηρεσίας
δ γενικάς δείκτής τιμών κχτα-
ναλωτοΰ εσημείωσεν τόν -αρελ-
θόντα Ιούλιον &νοΖο^ 2ναντ·.
τοΰ ^Ιο^ίο) έ.?. κατά 0,1%.
ΑΙ ΑΠαΖΗΜΪΩΣΕΙΣ
ΥΉΕΡΩΡΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟ
ΚΤΕΛ ΛΑΜΙΑΣ
Καΐόπιν καταγγελιών τής
ΣΕΕ Ε
Γ.Σ.Ε.Ε., τό
ή
ής
Ερ¬
Έ
;:Τεταχ^ις ™*·*«ρ™
δπως ερευν
τής δι' αύτοκινήτων Ι. Χ. διακι-
νήοειυς έμπορενμώτων διομηχανι-
κων
35. Γε-νίκευσις τής έπιβτροφτς
κατά την εξαγωγήν των υπέρ τοθ
ΙΚΑ εισφορών.
36. Καΐθορισμδς δρίου προεξο-
φλήσειος διά συναιλλαγματικα.ς μέ
χρόνον ζωής μεγαλύτερον τοΰ ί-
ξαμ,ήνου.
37. Μεγαλυτέρα εύελιξία έν τή
διοικήσει διά την άποοοχήν νέων
με&άδοον οίκονομικών καί δνοικητι
κων διατυπώσεων καί έλεγχον επι
χεΐρήοειον (μηχανολογΜηική κ. λ.
π.).
γασίας παρήγγειλεν ες την Ε¬
ργασίας Λαμίας
δποις ίριευνήση τήν περίπτωσιν
τής υ.ή καταβολήζ τής νούνυο>
αποζημιώοεως είς τό προσωπι¬
κόν τοΰ ΚΤΕΛ τής ώς δνω
πόλεως, δι' ύπερωριακήν ερ¬
γασίαν.
Η ΙΔΡΥΣΙΣ
ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΕΙΩΝ
Παρατείνεται μέχρι τέλους
τρέχοντος Ιτους ή προθεσμ,ία
ύποβολής δικαιολογητικόν διά
την ίδρυσιν καί λειτουργίαν
πτηνοτροφείων, συμφώνως πρός
τάς ίσγυούσας ύγειονομκάς δια-
τάξεις. Σγετική απόφασις υ¬
πεγράφη υπό τοΰ ύπουργοΰ
ΕΠΙ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ ΤΩΝ ΗΛΩΝ
Τό Ισοξύγιον πληρωμων, τό ϊλ των είσαγωγόνν είναι τόσον «α-
λειμιμα των τρεχουσών συναλλα- Ι λ«ιόν όσον καί ή ύπαρξις τού νε-
'Ως ανεκοινώθη υπό τοϋ κ. ύπουργοΰ άναπληρωτοϋ Συν .'-νισμοΰ
γήν καί τα συναλλαγματικά άπο-
Θέματα τής χο')ρας, έν σχέσπ
πρός την έξάρτησιν τής 'Ελλ~ι
κης οίκονομίας έκ τού έξαηερυκοϋ
άποτελοΰν, ώς γνωστόν, τήν έμ
μονον ιδέαν παιντός παρακολον-
Θοΰντος, μέ αΐβθημα ευθυνής την
πορείαν τής Έλληνικής οίκονομί
άς. Και τουτο διότι τα ίσοζύγιον
την εξωτερικών συναλλαγών τί|;
Έλλάιθος αποτελεί τόν καθοε-
πτην των άδνναμιήν τής οίκονο
μίας της, άφ' ής τή 1953 έπέ
ΤΟ ΝΕΟΝ ίΥΗΗΜΑ ΕίΑΓΩΠΚΩΝ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ
ιυτέρον ΈλληΛ'ΐκύ κοάτονς. Ποο-
πολεμικής αί είσαγωγαί άντιοτυΐ
χοϋσαι είς τό 17,2% τοΰ άκαθη-
θίστον έθνικοδ προϊόντος είς ά-
γοραίας τιμάς, τή 1948 είς 21,
4%, τή 1953 είς 15,3%καί μόλι;
τί) 1960 ήρχισαν νά ριαφατίΐοιτν
μίαν μικράν τάσιν κάμψεως διά
νά, κατέλθουν τή 1963 είς τό πό
σοστόν 15%. "Εικτοκτε δμως μέ
μόνην εξαίρεσιν τω 1968 ή τάσις
άνεοτραφη καί, ούτοι τή 1969 ίπα-
νήλθομεν είς τα έπίπεδα τοΰ 16,
ξε τόν ορθόν άλλά δύσκολον δρό 3%
μόν της ελευθερίας των είσαγυι Ή αΐ'ξησις τοΰ ποσοστοδ τ,Ύ,ς
γων καί τή 1962 σννεδέβη μέ την συμμετοχΙ)ς των εΙσαγο>γων κΐς
ΕΟΚ. χ0 άκαθάριστον εθνικόν προΤόν
Τό Ιλλειμμα τον ίσοζύγιον τρε, δέν θά ήτο άνησυχτττική αν τ>
χουσήν σνναλλαγων παρουσίασε πήρχεν ή άνεσις άντΐμετωατίσε<υς Θά ισχύση άπό 1ης Ίανουαρίου 1971 μβταΛθλεμικώς μίαν ενδιαφέρου¬ σαν, όσον καί άνησυχητι,κήν εξέ¬ λιξιν. 'Εχκίνησε τώ 1947 άπό τό ΰψος των 146 έκατομ. $ διά νά διπλασια,σθή περίπου έντός μιας τετραετίας καί νά φθάση τα 287 εκατομ. τώ 1!>51. Ή {«ποτίμησις
τού 19ό3, ποΰ κατέστησε τάς εί
σαγωγάς άκριιβωτέρας, περιώρι
ο ε τό Ιλλειμμα τρεχουσών συναλ
Λαγίον είς 25 έκατ. £ Έν τούτοις
δμως, *ό γεγονός υπήρξε περιοσό
τερον άποτέλεοιμα ποσοτικώιν πα¬
ν ά ποιοτικών έπιβττώσεων έκ της
ΰποτιμτνσεως καί όπωισδήποτε ίίνα
Οραχυχράναον σύιμπτωμα καταπολί:
μ,ήσεως τής ασθενείας των ροπων
πρύς εΐσαγο>γάς μέ την «άσπιρί-
νην» τίίς ΰποτιμήιθεως. Οδτω μόλι:
τω 1957 τό ελλειμιμα τρεχουσών
συναλλαγίάν εΐχε τετραπλασιασβή
είς τό &ψος των 100 έκατομμ. $
καί μετά μίαν άνάπαυλαν (1958-
63) — δπότε, 6μ«ς, τό Ιλλεΐμμα
τού έμπορικοΰ ίσοζυγίου συνέχιξε
νά διευρύνεται — Ελαβε καί πά¬
λιν, τώ 1964, τήν άνιοΰσαν, διά
νά αυξήση άπό 205 είς 243 εκα'
$ τή 1969, τ}τοι κατά 67% έναός
τής τελευταίας 6ετ(ας.
τοΰ άνοίγματος ποΰ άφήλνει τό
I-
τρεχουσόνν συναλλαγών
μετά την χαΌαράν εϊσροήν κεφσ-
λαίίον. Άλλά, ή δνεσις αύτη σή-
μερα μειοΰται, διότι ή σχέσις συ-
πρός
ε'ισαγωγός άπό 45% ιω 1960 ε¬
μειώθη συνβχως καθ' όλην την
τελευταίαν Ιθετίαν διά νά φθά¬
ση τό 21,4% κατά τό παορλθό/
ετος.
Καί ναί μέν νπάρχει ή σχολή
.τού ΰποστηοίζει ότι ό δείκτης αύ¬
τάς ουδέν έκφράξει ή μάλλον κά-
τι πεοκτσότερον: ότι «ή αϋξησ<ς των σιτναλλαγιματΐΜών διαθεσίμων είναι τι τό τελείτος άντιφατικύν πρός τάς έπιβιώξεις τής 'άναίΐπύ- Άλλά άν κα'ι οί ύπαδο'ι της σχολής οεν μάς λέγουν πώς χα- ςΐακτηρίζεται ή μείωσις των Απο- θεμάτων, Λν ή αδξησις είναι άίΐα- ράιδεκιτος, πΓ'ρά ταυτα άπό τα Λ' ■ εβνή συγκοιτικά στοιχεία προκύ- δτι. έκ την 25 χοιρίδν »οό Ο.Ο. Σ.Α., αί 16 έκάλυπτον ι Λ '!)68 μέ μεγαλείτερον τής Έλλά- Βεβαίως τα έλλείμβτα αύτά Ρ- διαθεσίμων τάς εΙσαγ<ογας τιον, καλ,ύφθησαν κατά τόν Ινα ή τόν £ν αίς ή Αυστρία μέ 60,4%, ή άλλον τρόπον διά τής είσροής *ρ-, Ίρλανδία μέ 46,5%, ή Πορτο- φαλαΙίοΛ' καί διά δανεΐσμοΰ. Έν γαλία μέ 130,6% καί ή "Ισπανία τοβΐοις, ή άδιάκοϋτος δνοδος νού μέ 31,3%. Έκ τδνυπολοίποτν δέ έλλείμματος τοΰ έμπορικοθ Ισο-' 9 τουλάχιστον 5 έλίγχονν «πτιΐ ζυγίου άπό 162 έκατ. $ τή 1952 ' τόν ?να ή τόν &λλον τρόπον ι» βΐς 88,2 τό 1969 άποΛεικννει τήν ! εΐΛβγο>γικόν τοχν Ιμπόριον κα^ δέ>
Λδυναιμίαν τ·ής .Ελληνικίΐς οίκο- Ι ?χονν ελευθερίαν εισαγωγήν,
νομίας νά άντιμετωΒΐίση τάς εΐσα· | βέτοντις λοιπόν τόν Λάκιυλον
της δι' έξαγιογών Ιν α/.- ||Η τόν τόπον την ήλιον θά Εδει
λοις λόγοις νά άντκττα'ονίση την
ροπήν της πρός εΐσαγωγήν με έ-
ξαγωγικήν Ικανότπτα.
πάλιν νά έπανεξετΑβοιμεν τα,
προυπτικάς πού οιανοίγονται τί ι,
τό Ισοξν|γΐΐ(>
Τό φαινόμενον ττ}ς έξαρτήοε- ; δ>στρ νά ποολά6υ)μεν βυσαοεοτονς:
τής Έλληνικής οϊκονομΐας §κ ι εξελίξεις.
ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΥΠΟ ΤΟΥ κ. ΦΘΕΝΑΚΗ ΝΕΟΝ
ΜΕΤΡΟΝ ΤΗΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
«*Η έλληνική βιομηχανΐα εΐσέρ
χεται είς νέαν περίοδον αΰτοβυνη-
μου έξαγωγικής ποοτίίταβείας χά¬
ρις είς τα εΐΑικά μέτρα ένιβχύσε
οις ταύτης, τα όιπυϊα θά τεβοΰν είς
έφαρμογττν άπό 1ης πρσσεχοΰς Ί¬
ανουαρίου. Βασικάς στίχος, ϊν
προκβιμένφ, είναι όπως αί έξαγιο-
γ«ί των άνίοτε-ρο) προϊόντων Οπερ
οιπλαβτασθουν έντός τεσσάΰιην ί-
Τό νέον σύοτημα θά Οιατηρηυή
αμετάβλητον είς δ,τι άφορτϊ τα <>ι
υτεχνικά καί μεταλλουργικα προϊ-
ύ-ντα μέχρι τού 1974, μεταθαλλό-
μενον «ν ιπλ·—ϊία. μίχρι τοΰ 1984.
Κατά την χρονικήν αυτήν περίο-
οον, ώς ύπεγοά}ΐμισεν ό κ. υπουρ-
γός, θά άν·απ·~χθή μία γιγαντιαίο
καί συντονισμένη προσπαθεία κα·
τακτήηεοις την διβθνόη" άγορών ό
άνερχόμεΛ'αι κατ' αξίαν ρΙ; πό τα 6ιομηχανικά καί Βιοτεχνικό
38. Άπ·λοπο(ηβτς νχιΐ σνντομευ Κοινωνικών 'Γπηρεσιών.
15.000 έκατ. 6ρχ., ήτοι είς 500
έκατομ,. δολλάρια. Οΰτο), ή Ελ¬
λάς θά προβάλη ώς βιομηχαντν.η
πλέον είς την βιεβνή αγοράν. *Ίτ
δή αί «ημ,ειούμεναι έξελίξεις που-
οΐωνίζουν δτι έντός όλίγου χρόνον
ή Αξία των ΐξαγωγώιν βιομηχανι¬
κήν .-τροϊόντων θά υπερβή την τοι
αότην των γετβργΐ'κων».
Είς τάς άΛ'βπέ'ρο) άνακοινακΐιιί
προίβη δ -ί»που{?γος αΛ~πληρωτ·ής
ΣυντονιοιμοΟ κ. Έμμ. Φθενάχης.
άναλύων είς συγκΕντρωσιν εκπρο¬
σωπών τοΰ Τίντου τό νέον σύστημι>
κΐΛτττρων τιον
. 0. ]ΟΗΝοΟΝ & οΟΝ (ΗΕίίΑ^) Ε. Ρ. Ε.
Ίσολογισμός τής 3ης Ιουλίου 1970 (Έτος 5ον)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Π άγιον :
Γήπκδα
Μηχ)τα καί έργα-
λεΐα 1.041.808,55
Μβΐον: άποσβέσεις 236 649. —
1969)70
1.643.000.-
1968)69
1.038.303,55
805 174,! 5 167.215.-
"Επιπλα κοί Σκεύη 1Η9..'!85.-
ΜεΙον: άποσβέσεις 40.684.—
98 701.-
"Εξοδα Ίδ0.
καί Όργαν.
Μεϊον: άποσβέσεις
98 563,50
98 .503,50
139.385.—
29.533.-
502.865,50
404.302.-
871.058,55
109.652.—
98.563,50
Κυχλοφοροτν :
"Ετοιμα προίόντα
Α' ύλαι καί ΰλικά συσκ.
Άγοραι ϋηό διακ)μόν
Γραμμάτ. εΙσπς>ακτέα
Πελάται
Διάφ. χρεώσιαι
ΙΙροπλ. δαπάναι
άιαθεσιμον (
Ταμείον
Τράπΐζαι
Άποτελ)τα χρ)
καί Κέρδη ε[ς νέον
Σύνολον Ένεργητικοΐ)
2.ίΜ6.875,55
120 469 -
448.165,75
408.819,60
2.845.792.—
365 23^,90
28.036.—
25.087.-
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969)70
"Ιδιον Κεφάλαιον :
'Εταιριχόν Κεφάλαιον 6 0)0.000.—
(60) έταιριχά μερ. των 10.003 δρχ. εκάστη)
'Υποχοεώσεις :
Πιστωταϊ
Λογ)σμοϊ άδελςρων έταιρβιών
Δεδ)νσι ύποχρεώσεις
Δικαιώματ» τεχν υπηρεσίαν
1.157.436 —
37.4«8.-
25ί».335,90
623.220.-
1968)69
6 000.0 Κ).-
31.935.-
37.468 —
69.721,90
248.419.—
1,079.474.05
31.807.—
952.482,40
1.565 557.-'
154,666.—ι
41.118.— !
26.781.-
4.241 600.25
5.000.—
547 843,40
2 771.401.40
5.οοο.-:
585.156,85
547.843,40
736.140,70
590.156,85
1 046.511.60 Ι
8.077.459 90
6.387.543,9ο!
Σύνολον ΙΙατ)ηι;ι*οΰ
6,387 54^.90
ΧΡΕΩΣΙΣ
Υπόλοιπον προηγ χρήσ.
Άμοιβαί Προσ. καί Διοικ.
Έργοδοτ εΐσφοραί
"Εξοοα Διαφημίοεοις
Άποσβέσεις
8ΕΚνΐ0Ε ΓΕΕ5
Γεν. ?ξ Διπχειρ
Διάφ. Δαπάναι
Ό Δισχειριοτής
ν. ]. 8ΗΙΥΕΙ.Υ
•ΑνΑοοις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως.
1969)1970
1 946.511,60
187.162 —
25.679. -
1.822.083.—
179.098,50
384 462.-
247.581,60
934.122.—
1968~,69
3.400.691,85
150.673,—
25.515.-
1.113.187.—
98.544 -
270.313 -
94.462,70
43.068,80
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
Μικτόν κέοδ. έκ πώλ.
Διάφοραι έσοδα
Έσυδα τόχων
Ζημ. καί Κέρδη είς νέον
196») 70
4.996 876.-
4.275.—
39.388.—
7;«.140,70
1968)63
3.216.949,75
15.102.—
17 792 —
1.946.511,65
5 776.679,70 5 196.355,35
Έν Αθήναις τη Ιγι ^εκτεμβρίου 1970
5.776.«79,70 5.19ί>.355,35
Ό έτιϊ τοΰ Αογτστηρίου
ΟΘΟΝ βΑΣΪΛΕίΑΔΗΣ
ΛροΙόντα μας, ώστε νά καταστίί
διτνατή ή περαιτέροι ταχεΐα είς 6ο
θος καί, ϊκτασιν έκβιομηχάνισις
τ-ής χώρας ίπί 6ι«>σ(μου 6ασε(ο;.
«Βιομηχανίαι προοριζόμενβι μόνον
δια την εσωτερικήν αγοράν 0ά χά
νούν βαθιιιαίΐι·: είς σημασίαν καί
(η<οθιμοτητ-α, Ιδίως μετά την πλή¬ ρη τϊλ<Λνεΐ(Μ*ην ενοσιν μντά ττ]ς ΚΟΚ. Αντιθέτως, έπιχειρήστις α! δπο£αι δέν θά ?πΙ έ ξαγιογικής 6άσεο>ς, θά άντιμε-το)
πισουν προβλήιμητα έπι&ιιά«ειος>.
Τό νέον στκττημτι ίνισχύΕΐ ίνιυ
νώτερον τάς νέας ίξαγιογΐκάς έ
πιχειρήισεις, ίνώ ώβεΐ τάς ΰφιστιι
μένας τοιατίτας πρός όλοκλήριοσιν
κβοθϊτο-ποίησιν, ίκσυγχρονΐο μ Λ ν
καί όρθολογικοΛ' προγοαμμαικτμόν
Άβχέτως δννατοτήτ(ΐη· κα1 «ον;ϊ
σμσυ τής ίγχωρίου άγορας, τό νί
όν σΛσττιμα θά συντελείτη άπο<ρ« βησιικώς είς την ϋΒρυσιν νέίον ί ξαγωγικών έπιχειρήοειον. Αί κυριώτεροι είσαγΑμε,ι-ηι τηο· ηοποιήσεις είναι αί εξής: Ή διά τής Ιπιστροτρτίς τοκοιν έννσχτσις ουνΡίέίται πρός την εγ χωρίως ίκ ιιϊταπονήίτειος ΐττ—στιβί μένην αξίαν άντί τής άξίας ΦΟ-11 τίδν έξαγωγών. Ή έφαρμογή τοθ συστήμαιος ί ξαγωγικών έ,τιτοκ£ων έπεκτείνετσΐ καί είς τάς μικράς έπιχεΐρήσριι.· Ένισχΰονται «Ι νέαι έξαγοινι· καί Ιπιχειοήσεις διά τής καταργή¬ σεως τής προοδειτικότητος τοθ 1· σχύοντος σΐ'στήι,Λατος άνηλόγι»», ΐίς έξαγοιγικής ί.τιδόσεοις τυι· των. 'Ενιθαρρϋνεται ή χν.τοΛθίηοις τ(ί) έπεξειογασμένιον τροφίμ,ων Λ ι σ τής καταβολάς μεγαλυτέρας έν, σχύσεως είς τα ίξαγόμενα Λροιον τα είς έπώντνα δοχεϊα μικράς σ»ι σκευαβίας. 'Κπεκτείνΐται ή έφαρμογή τοΰ συστήματο; καί είς έξαγογάς πρ« γματο.τοιοι>μένας είς εκτέλεσιν ι-
ξαγωγικών ΰχοχρεώσεων.
Διαφορο.τοιεϊται τό σύστημη «■
νισχώσεως των μή σιδηροΰχοιν μ ε
ταλλουργικών προϊόντων, διά κα
Θορισμοΰ δΐαφορετικών Ιπιτοκίοιν.
ΑΙ προσφοραί τόκογ είς τό ή¬
μισυ τουλάχιστον τοΰ ποβοδ, πο'ΐ-
γματο.τοιοΰνται άμίσοις καί δχι κ»
τα τύ επόμενον ήμερολονιηκόν ί
τος, ώς ίσχυε μέχοι σήμερον (Μό¬
νον τό ύπύλοιπον έπκττρέφεται τό
επόμενον Ιτος).
Τέλος, παρέχεται ΐ»ύρεία χροντ
κή προοπτική ίφαομογής τοΰ συ-
στήματος, ίίτοι επί μίαν τετραετί-
αν καί έν συνεχεί<ΐ. 6αθμ,ιαίο)ς μει- ουιμένη μέχρι καταργήσεως της τό 1384, παραλ?Λ|λως πρός τιτν εξέ¬ λιξιν τού καθεστώτος τής σνμφίο- νίας συνδέσεως μετά τής ΕΟΚ. "Οπως εί.χε προαγγελθη ή Κυ 6έρνησις άνεκοίνο>σε χθές τό νέον
σύστημα των έξαγωγικών έπιτο-
κίων, σκσπός τοΰ όποίου είναι ή
ϊπιτάχυνσις τής αύξήισεο)ς των 6ι-
ομηχανΐκών εξαγωγήν. Είς σχετι¬
κάς άνακοινώσεις προέβη χ'θές πρός
τούς άντΐιπροοιόηους τοΰ Τύπον ό
ΰπουργός Άναπληροοτής Συντονι-
σμοΰ κ. Φθενάκης εδέχθη τοΰς έκ- ]
προσώπους των ενδιαφερομένων
όργανώσκον ήτοι τοΰ Συ'δέσμου|
Έλλήνοη· 'Εξαγοιγέων, τοΰ Συν-
δέσμου 'Ελλήνων Βιομηχάνων, τοΰ
ΣυΛΐδ'έκίμου Έξαγιογέο^ν Βιομη¬
χανικήν Προϊάντων# τοΰ Συνδέ-
σμου Μεταλλευτικών 'Εΐ7ΐκχειρήσί-
(ον καί των Προέιδρονν τοΰ Έμπο-
ροβιομηχανικσΰ κα}, τοΰ Βιοτεχνι-
κοΰ Έπΐιμ«λητηρίου Αθηνών, πρός
τούς όποίους καί ανέπτυξε τα νέον
σύστημα καθώς καί τα υπό μελέ¬
την συμΛληρωμ,ατικά μ-έτρα.
ΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΧ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΤΠΟΝ
Ό κ. Φθενάκης άνεφέρΘη άο-
χικώς Ης την σημασίαν τοΙλ' 6ιο-
μηχανικών έξαγο>γών καί εζήτη¬
σε την ουμπαράστα<Ην τοΰ Τύπου ΰπογραμμίσας ότι ή περιοχή των ιμέτρων ένιοχύσεον των έξαγιογών συνι-.-τάγετκ» λ^επτοΰς χειριβμονς διότι άναφε'ρεται είς τόν χώ>ρο>
των διεθνβνν έμπορικών συναλλοι-
γών τής χώρας, απού ύπάρχουν δι-
εθνεϊς συμφωνίαι δεοτμεύουσαι την
απόλυτον ελευθερίαν δράσεώς μας
Άπαιτεϊται έπομένο>ς, εϋπεν, ίί-
αοις διά των λαμδανομένιινν μί-
τοων πολιτικής μή παραθιάζωνται
αί διεθνκς σνυχρΐονίαι περί έμπο-
ρίου, άφ' ετέρου δέ νά ιμην ύπεϋ-
βαίνομεν ώριβμρ·να δρια πού καθο-
οίζονται άπό αύτάς.
Έν συνεχεία άνεφέρΌη είς τα
αιεχηι σήμερον Ισχνοντα είς τόν
τοιμεα αυτόν κα;, ετόνισεν δτι τ< επί τοΰ προκειμένου Ισχνοντα αέ- τρα καί «45'ΐΐτρα καΤαίτάσσονΙται είς 5 κατηγορίας, αί οποίαι εί¬ ναι: α) Έπιστροφαί δτισμων κο', αλ λων έπιβαρύνσεων, έπνβαλλομένοιν επ), των εΙσαγομένο>ν πρώτην τ'ι
λών, υλικών συσκευασίας καί κατ>
« *ΙΙι·
V.
6) Φιι,.ιι,'Ο· ι
V
Γ»ι ·ι.Τι<λ/ι<- γαί καί έπιστροφαί φόριον. γ) Οι¬ κονομικαί ένισχύσεις. δ) Χρημα- τοδάτηοις Ιξαγοιμένοη' αγαθών ύπί εύνοϊκοΰς δρους. ε) Διάφορα αλ- λα κίνητρα (οτ.χ. αύτόιματος χορή- γησις άδειών έγκαταστάοκΜς προ κβιιμένου περί εξαγιογικής ΐπιχει ρήσεως, κλπ. Οΰσιαστικήν ενίσχυσιν, είπεν ίν συνεχεία, άποτελοΰν μόνον τα κί¬ νητρα τής κιιτηγορίας γ καί δ« αί έ'ίτιστροφα^ τόκιον. Αιά τούτο μρτά την εισαγωγήν τού νέου σν- στήιμίΐτος άντιμετίοβΐΐ,ζεται ή 6η- Θμιαία κ<ιτάργησις δλων τΛν μ/ τριιιν τοΰ παρελθόντος, ήδη δέ τό »ι- «οιιρ/γεΙοΛ· πριΙχίΛρεϊ βϊς «ΙΑικτνν μελέτην. Περαιτέρω ό κ. Φθενάκης άνί- φερεν δτι μολονότι τή σχετικώς οίισιαστικώτερον κίνητρον διά τα; έξαγιυγάς απετέλεσε τό ρεσπισθέν σύστημα έξα·γο)γικών έπιτοκίων ιΐ- χεν εν τούτοις καί αύτό ώρισιμέ να μπονεκτήμ,ατα έπισημίΐνθεντα άπό τάς υπηρεσίας καί τόν έπν» χειηηματΐΛίόν κόσμον κατά την Λ φαρμογήν τού, τα οασικώτεοα τί, είναι: α. Ή έπιστοοφή τόκιον ύπολο- μέ βάσιν την άκαθάρκττον αξίαν των έξαγονγών, μέ άποτε- /.Γθμα νά εύνοοΰνται προϊόντα μέ την μικροτέραν προστιθειμένην έν Ελλάδι αξίαν. 6. Τό ΰψος των επιστροφήν, τί- κον είναι ανάλογον πρός την έξα- γο>γικήν επίδοσιν τής έηιχειρήπε-
ως, ένώ ανάγκην μεγαλυτέρας 6ο-
ηθίίας Ιχονν αί έπιχειρ-η<ΐεΐς κίΐτά τα πρώτα στάδια τής έξαγιογικής προσπαθειαι τιον οταν κπί ό όγ- κ|ος των ιέξαγιινγών είναι κατά τεκιμήριην .μικράς. γ. Τό σύστημα δέν καλύπτει τάς μικράς έπιχεΐρήσεις αί οποίαι ~?«γματοι«Ηθΰν έξαγωγάς κάτο των 300.000 δρχ. ετησίως. 'Επί- σης εξαίρει δνετ' διακρίσειος τάς ρξαγο>γάς αί οποίαι οτραγματο-
ποιοΰνται ιίς εκτέλεσιν άναληφθε
σήν έξαγογικων ύποχρειίκτεων.
■δ. Λάγο) τοΰ ΰφκτταμένου σΐ'-
στήμητος ένισχύβεο)ς της γεωργι¬
ος παο«γο)γής, ωρισμένων έκ των
χρησΐιμοποιουμ^'ων γεωργι<ΐων προ- ϊόντ(ον είς την παραγωγήν βιομη¬ χανικήν προϊόντων ένισχύονται δύο φοράς. ε. Τέλος τό σύστημα περΐλαμ- <">άνπ πλήν ωρισμένων έξαιρέσειολ1,
τό σύνολον των βιομηχανικήν, 6ι-
οτρχνηκήν καί μεταλλονργικών
.ιοοΐόΛ'τιον κατά ένκιίον νρόΐιον μέ
ααοτέλεσμα ώριοτμένοι κλ.άδοι κατ'
εξοχήν έξαγωγΐκοί νά ένκτχύ(ι>ντα
«'ίνευ λόγον κατά τό αΰτό ποσοστόν
επιστοοφής τόκιον, καί δνρΐ' ούιι-
• ιαιικοΰ έπηρεασμοΰ τής έξαγωγι
κης τιον έπώόσετης.
ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΤΣΤΗΜΛ
Δκι τοΰ τίοτ» συστή,ματος, εί¬
πεν δ κ. Φθενάκης έπιδιώκεται ή
«δ'ξησις τής άποτελεσμ,αΐικοτητος
ττΊς ίνΐσχύσειος, κα'ι ή δτΒ,ιιονργ
έντός εύλόγου χοονικοΰ διαστήμ,α-
τος αύτοδυΛ'άμου ίξη,γογιν.ής 6
χς
Αί κυριώτϊραι ρίσαγόμΐναι τρο-
πυποιήσ«ις είναι αί εξής;
α. Ή διά τής έπιστροχρής τόκιον
*ν%σ)χ,'ιΐσι<ς <η»ν^ρται πρά,ς τήνέγ χω^ίιος έκ μεταποιήσεο>ς, «ροβτι-
θειμένην άίίαν άντί τής άξίας φ.
Ο.Β. την έξαγοιγωΛ·. Ή τροποποί-
ησις αδτη καί ή κατΗέρωβις προο-
Λβίτι-ν.ότητος είς την ενίσχυσιν ά-
ναλόγο>ς τής προβτιθειςένης άξίας
θά άττοτελέση σημαντικόν κίνητρον
χαθέτου άναπτύξειος τής έλληΛΐ-
τής διομηχανίας.
β. Ή έφβρμογή τοΰ συστήματο;,
ΐξαγωγικων έβτιτο,κίων ίπίκτείνε-1
ται καί είς τάς μικράς έπιχ«ιρή-
σεις.
ν. Ένισχύονται αί νέαι έξαγιη-
γικαΐ έπιχειρήσεις, άφ' ενός μέν
διά τής καταργήσΡοις τής προη-1
δευτικύτητος τοΰ ίσχΰοντος συστη-!
ματος αναλόγως τής ίξαγωγ;κής
έπιδ6σεως την ρπιχεΐρήσεων. ά<(' ετέρου δέ διά τής επί διετίαν ϋ- ( (π©λογισμ*)ϋ μ^ροτειρου έηττοκΐου έναντι την παλαιών. Ι δ. ΈνΘαρούνρτα' η τυποποΐησι; των έπεξειργασμρνΐον τρο<ρίμ(ΐιν ι διά της καταβολάς μεγαλ.ντέρας έ-1 νκτχύσεως είς τα έξαγάμενα προι- όντα είς έπώννμα δοχεϊα μικράς, συσκενασΐσς. | ε. Έπεκτείνεται ή έφαρμογή τοθ συστηματος καί είς έξ«γο>γάς ποο
γματοποιονμέ"νας είς εκτέλεσιν έ-
ξαγωγικων ΰποχρεώσειον, είς πβρι-
πιιόσεΐς δπον αί ύποχρεώσεις αύ¬
ται δέν άν'ελήφθησαν είς άντιστα-
θμισμα εΐδικοΰ προνόμιον.
στ. Διαφοοοποιεϊται τό σύστημα
ενισχνσεως των μή σιδηρονχο>ν με-|
τε/./ ουργικων προϊόντιυν έκ τονν
λοιπήν βιομηχανικήΛ' προϊντιον διά
καιθορισμοθ δκιφορετικήΛ' έπιτο-
κίον. '
ζ. Αί έπιστροφαί τάκο>ν είς τό
ήμισυ τουλάχιστον τοΰ ποσόν πρα-
για«ιτοποιοΰνται άιμΜκΐοχςι, κα'^ άχι
κατά το επόμενον ήμερολογιακόν
ετος ώς ίσχυε μέχρι σημερον. Μό¬
νον τό υπόλοιπον έπιστρέφεται τό
επόμενον ετος.
η. Παρέχρται εύρεΐα χρονική
προοπτική ΐφαρμογής τοΰ συστη¬
ματος, ήτοι επί μίαν τετραετίαν καί
έν σννεχεία βαθμιαίως μειονμένη
μέχρι καταργήσεως της τό 1984,
■παράλληλον πρός τήν εξέλιξιν τοΰ
καΘεστήτος τής συμφωνίας συν¬
δέσεως μετά τής Ε.Ο.Κ.
Τοιουτοτρόπως, αί ΟαοτκαΙ ρυ-
θμίσρΐζ τού σΐ'στήματος είναι αί
εξής:
<ι. Προΐΐπάθεσις εφαρμογής ον- στήμ,ατος: Έγχωρίοις προστιθεμΡ- νη άξία έκ μεταποιήσεοις (καλόν- μένη βασική) τονλάχιστον 25%. β. Βάσις ϋπολογκτμον ένισχΰ- σειος : Λαμβάνεται ώς βάσις ή καλοτιμρνη έξηγοιγική προστιθεμέ νη άξία, ειδικώς προσδιορισμένη. •γ. "ΤιΙΌς έ»τιστροφήιν, τόκοιν: Όρίζεται είς .τοσοστόν επί τής έ- ξαγο>γικής προστιΐθεμρνης άξίας,
ηΰξηαρνον διά τάς νέας έξηγωγι-
κάς έπιχειρήσεις καί τα έπεξερ-
γασμένα τρόφιμα είς έπώντιμα δο
χεΐα μέχρι 5 κιλήν.
■δ. Διαδικασία έφαρμογτϊς σν-
στήιιιατος: Μέχρις ωρισμένον πο¬
σοστόν ρξαγο)γικής προστιθεμένη-
άξίας κα!, ΰψονς άξί«ς έξαγιογήν,
τό σί'σττημα είναι αυτομάτον δι'
δλας τάς έπιχερήσες, τής Ιπιστοο-
»(~ής τόκ<ι)ν πρηγιιατοποιονιμρνης &μα τή δραχαοποιήσει τον είση γομρνον στ'ναλλάγματος. Διά τήν τέραν τοΰ ποσοστόν τούτον πυο- στιθεμίνην αξίαν καί μέχρις ενός όριζθίΐένου Ανοιτάτον όρίου Λππ'- 'ηΰνται ώηισμρνα δικαιολογητινά, ή δέ προκΰιπτονσα διαφορά τόκοιν καταβάλλεται μετά τό πέρας τον ήιιεοολογιακοΰ έ'τονς. Καταβάλλε¬ ται προ<—τάθεια άπλοποιήσειιις τήν σχετικήν διατνπκόσεων. ΤΑ ΤΕΘΕΝΤΑ ΕΡΩΤΉΜΑΤΑ Έν συνεχρίιι ό κ. νπουργός α¬ πήντησεν ώς άκολ.ούθο>ς. είς ίντο-
βλτ^θείσας {ιπό έκπροσώποη' τοΰ
Τνπον ροοτησρις:
Επί έρωτηισεοιν εάν διά τα λη¬
φθέντα μρτρα Ι'χονν ενημρρωΛη
οί Διεθνείς Όργανισμοί (Ε.Ο.Κ·,
Γ.Κ.Λ.Τ.Τ. κ.λ.ιπ.) καί εάν ταύ¬
τα Εν(ΐί(τκ(ΐ>ντίΗ *ν άρμονία πρός
τάς Αρχάς την Ιν λόγω Όργα
νισΜΤ)ν, ο ικ. {ιπον·ργός άπηΛ'τησεν
δτι ή Κυβέρνησις ΐνημερώνει δπον
καί δτιιν άτταιτρΐται τοϋς ό.ρμοδί-
ονς Όργανισμονς, έν πάση δέ πε
οπτιήσει, τα ληφθέντα μέτρα ρν-
οίσκονται έντός των περιθωρίου
τα όποϊα ποοβλέπονται {βτ' αυτήν.
Έτί ετέρας ίοοηήσεοις, εάν -ό
εεηγγελλάμε'νον <ϊΰστημ(ΐ είναι α¬ νάλογον μέ τα έφαρμοζόμενα είς ι Λλλας χώρας ή αποτελεί καΐνοτο- · μίαν, ό κ. ΰπονργός είπεν δτι αί βαβνκαί γρ<ιυιααί τοΰ σνστήμητος είναι άνάλογοι πρός τα έφαικιο- ζύμενίΐ είς πολλάς δντικάς χο'ιθΓς, είς τάς λεπτομερείας δμος καί τόν μηχανισμόν έφαρμογής, Ιδίως δ? είς τόν ΰπολογισμόν τής προστιθΓ μρνης άξίας, καβορίζομεν ιδικόν μ«ς ρραλιστΐκόν τρόπον, προσηΓμι σμίνον είς τα ρλληνικά δρδομέ«>.
κκτόπιν ρρρννης ρίς τάς βιομηχανι
κάς ε'πιχειρήσεις κ«ί κατά τούτη
καινοτομοΰμρν.
Είς έοώτηοιν εάν άς τα {«ολο-
••ιζόιιενπ είς την ποοστιθρμρνην ('
ξίαν στοιχεϊα πρριλαμβάνονται ό
τόκος κτ'.' κί ίΐ,τοσ^ρσρις τοΰ κεφα
λ.αίου, ό κ. ΰπουργός άπιμτησρν -/ι
ταφοτικιος.
Είς ρρώτηισιν, τέλος, εάν υπάρ¬
χη δννατότης νά προ<)λεφθή τό ίί ψος τής μελλούσης νά επιτευχθή αυξήσεως των έξαγο>γών μετά
τήν εφαρμογήν των μρτροη·, ό κ.
ΰπουργός είπεν δτι Ιχουν γίνει σχε
τικοί ΰπολογισμοί καί πιστεύει δτι
έντός τετραετίας θά ΰπερδιπλασια-
σθή ή έξαγοιγή βιομηχανικήν ν/ιί
βιοτεχνικήν προϊόντιον.
Η ΟΜΙΛΙΑ
ΠΡΟΣ ΤΟΤΣ ΕΞΑΓΟΓΕΙΣ
Έν στΛεχρία ό κ. ύπουργός ίδέ
χθη έκπροσώπονς των παραγωγι-
κήν τάξεο)ν? πρός τούς όποίονς
ήνέλυσε τό εΐσαγόμενον νέον σΐί-
σττ>μα, τό οποίον θά Ισχύση ολο
1ης Ίανουορίου 1971, κα', ετόνισε
ότι αί εξογωγικαί Ιπιχειρήσεις Θά
πρέίτει νά προσανατολίσοΐ'ν την
πολιτικήν το>ν πρός τό σύστηικι
αύτό κνρίο)ς καί μέ πρό6λεν)Λ.ν 6'< Θμιαίας καταργήσεοις μερικήν 'ΐί- τροον τοΰ παρελθόντος δνεν ούσι αστικής σημασίας. Έπίσης ό κ. ΰπουργός άνίκοίνιο σ*ν είς τοΰς έν λόγω έκπροσώπους δτι πρόκειται νά όλοκ/ληρίοθή τ ό σύστημα την έξαγωγΐκήν κινή- τςιθτν διά τής άντιμετιυπίσειος δ)'·ΐ) ('κισικήν προ-βλημάτΜν: Πρώτον τής άσφαλίσειος των έξαγ«>γ<5ν ϊ ναντι έμπορΐικήν κινδύνιον διά δή ιμιονργίας άποτελ.εσιματικήν μηχα- νισμή^". Δεΰτερον, τοΰ κόστους την μεταφορών οιά τής βελτίωσι- οις τής συγκοινοχνιακής συνδέσεο>ς
μέ τάς χο*ρας ,τ-ης ΕΟΚ καί τής
Άφρικής καί διά τής άντιμετιοπί-
σειος τοΰ προ&λήματος ωρισμένων
ναύλιοτ. Αμφότερα τα θέματα ?ύ
ρίσκονται «πό μελέτην.
Έξ άλλον, είπεν ότι μελετήν-
ται κα^ &λλα μέτρα, τα όποΐα θα
διεΐ'κολννουν έοΐίσης την έξαγ<ογι- κήν προσπάθειαν. Τοιαΰτα υπό μελέτην κ«ί έξέλι>ξιν μέτρα είναι:
α) Ή περαιτέρω άπλοποίησις τής
διαδυκασίας επιστροφήν δασμΑν
καί λοιπήν ίπιβαρύνοεο>ν. β) Εί
δος ένισχΪΌειος διά την {«πό των
έπιχποήσεων δημιονργίαν αποθή¬
κην είς τό εξωτερικόν, γ) Παο',-
χή μακροχρονΐωιτέρων πιστώσεω;
χρηματοδοτήσειος ρξαγοιγήν. δ)
ΚαΘιίριοσις βραιδείων έξαγτογικης
έπιιδόσειος. ε) Έοιπαίδενσις και άρ
τιωτέρα ϊνημέροισις την εμπορι¬
κήν ΛκολούΘο)ν επί την ;ιρο6λη-
μά,των την ίξαγιογήν. στ) Ενί¬
σχυσις κα), ΰπο6οήΊΘηισις τής 6ΐο-
μηχανικής «ρέννης, ξ) ΙΙοοσ.-νά-
θεια δτ?αιοΐΗ?γίας μεγάλ(ΐ)ν ίμπο·
ρικων φορί(ον ΐξαγιογων.
ΐνλος, 2χει άρχίσει συστηματι-
κή ίργαισία διά την δρσιν των Λν-
τικινηιτρτον, ήτοι παντός δ,τι δ·π
χεραΕνει την εξαγωγικόν πρησΛά-
Ηειαν τόιν έπΐχειρήσεοιν.
Καταληγιυν ό κ. Φθενάκης υπε-
γραμμισεν βτι όιομηχανίαι προο-
ριζόμεναι μόνον διά τήν εσοπερι-
κί(ν «γοράν θά χά"νουν βα»μια(ος
είς σημασίαν καί βκοσιμτητα, Ιδί-
ιιις αετά τήν πλήρη τελωνειακήν 2
νπισιν μ,ετά τής ΕΟΚ. Καί έπιχει-
ί>ύσε;ς ο! οποίαι 6ρλ' θά όργανιυ-
Οοθν δι' έξαγο>γικήν προσπάθειαν
θά άντιμκτίοπίσουν προθλήματα έ-
πιβιώοεο^ς. €Σκοπός μας είναι Λ-
πό σήμερον —είπεν— όπως τό ΰ¬
ψος την εξαγωγήν των Οιβμηχο
νίκων καί ΰιοτεχνι,'κων προϊόνκοτ
φθάση έντός 4 έτών τα 15.000 ί
κατομ. δρχ., ήτοι τα 500 έκατ.
Οολλαρια»
ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΒΑΜΒΑΚΟΤΡΓΙΑ Α. Ε.
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΚΑΡΡΟΡΗ 4 — Τ.Τ. 116
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗ-
ΠΤΙΚΗΣ ΕΚΤΑΚΤΟΤ ΓΒ-
ΝΙΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ
Άναδληθείσης τής Έκτακτον
Γενικής Συνελεύσεως τής ,οης
Σεπτεμ£ρίου 1970, καλοΰνται οί
κ. κ. Μέτοχοι τής έν Αθήναις
έβρρυοναης Άνωνύμου Έταιρείας
υπό τήν ίπονννμίαν «ΕΛΛΗΝΙ¬
ΚΗ ΒΑΜΒΑΚΟΤΡΓΙΑ» Α. Ε.
είς Επαναληπτικήν "Εκτακτον
Γενικήν Συνέλευσιν γενησομένην
είς τα έν Αθήναις Καρρύηη 4
Γραφεΐα τής Έταιρείας την 3ην
"Οκτώβριον 1970 ημέραν Σάββιι
τον καί ώραν 6.00 μ. μ. καί ιιρ
θέματα Ήμερησίης διατάξεως τό
άκύλοιΐθα:
ΘΕΜΑΤΑ:
1.— 'Τποβολή έκθάσεοιν Δ. Σ.
καΐ ίλεγκτήν επί τή; Χρήσει ις
1»64.
Κ.— "Εγκρσις Ίσολογισιι<·Γ' 31.12.1964 κα!, απαλλαγή Λ- Σ. *αι τιόν έλεγκτήν άπό .·κ1σης εΰ βΐ»νης. .'!.— Έκλογή Τακτικών καί ά ναπληριοματικήν ελεγκτων δι« τάς χρήσεις 1965, 1966 ■— 1967 — 1968 — 1969 καί καθοοισμϋς «ίμοιβής αυτήν. 4.— 'Τποδολή ρκθέσκον τοΰ Δ. Σ. καί των Έλεγκαων Ιπί ■"Ις χρήσρως 19Κ5. 3.— "Εγκρισις 81.12.1965 καί απαλλαγή Δ. "•αι ίλργκτίιν άπό πάσης εύθΰ- «.— 'Τποβολή Έκβέοροιν Δ.Σ. καί έλεγκτήν επί τί]; 1960. 1. -- "Εγκρισις ?|].12.1966 καί απαλλαγή Δ. 5,. >:αί έλ-ργκτων άπό πάσης ευθυνής·
Χ. 'Τποβολή έκθεσιροιν Λ. Σ
■*α!, έλεγκττών επί της
9. "Εγκρισις Ισολογισμόν Λ1
12.1967 καί απαλλαγή Λ. Σ. >ηι
ίλεγκτήν άπό πάσης ευθυνής.
10. Τποβολή 'Ε·κθέ~ω; Λ. Σ.
κ<ιί έλεγκτήν επί τής χρήσεοις 1969. 11. "Εγκρισις ΊσολογιοιμοΓ' 31. 12.1968 καί απαλλαγή Δ. Σ. ν-αί ελεγκτων άπό πάσης εΰθύνη;. 12. 'Τποβολή Εκθέσεως Δ. Σ. καί (ίλενκτήν επί τή; χρτ'|σί(ιι; 1969. 13. "Εγκρισις Ίσολογισιιοιι 31-12.1969 καί άοτοιλ.λαγή Α. Σ. <-.αΙ έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής. Πάς μέτοχος ϊνα λάβη μέοος είς τήν ^Συνέλευσιν ταύτην λει (ό) "πέντε τοιιλάχιστον ν<ις πρό τής ώς άνιο Συνελ ως νά καταθέση τάς μετοχάς τοι είς τα γραςεΐα τής Έταιρείας η .ιροσαγάγη Πιστοποΐητικόν κατα Θέσειος τοντων παρ' οΐασδήποτε των έν Ελλάδι ι) έν άλ.λιΛαπίι α -.•ιγνιορισιιρνιον Άνιηννμί,η- Τοη- ττεζιτικών Έται
ΚΑΤΑΛΟΓΟΝ ΑΗΤΙΚΙΜΗΤΡΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡΣΙΝ ΙΥΤΩΜ ΥΠΕΒΑΛΕΝ Ο Σ.Ε.Β.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΤΟΤ ΤΠΟΤΡΓΒΙΟ Τ ΣΤΝΤΟΝΙΣΜΟΤ
ΚΑΤΑΛΟΓΟΝ υφισταμένων δι 18. Μείωσις τής τιμ,ης των ύ σις την έλέγχων τοΰς 03το(ονς ί>·
ατάξεων καΐ, λοιπήν πράξεων τής γρων κανΛμων.
Διοικήσεως ποΰ έμηοιδίζονν την αί! 19. Προσαρμογή των πάσης φυ
ξησιν των εξαγωγήν ελληνικήν Ι οεος δημοτικήν φός ών είς 6άρος
προϊόντων· καί δρονν έν γένει άνα' των ΟΊομ,ηχαντων αναλόγως πρό;
φίσταται ί| διομηχανία (ϊλΐνχη.
διαχειρί<τρο)ς, φορολογικόν, τελω- άθ(| αλιστικών δογανΐσ'μω'ν σταλτικής είςτάς φάσεις παραγω γής καί διαβάσεως τιον, κατά τήν άποψίν τον, υπέβαλεν ό Συνδε- σμος Έλλήνων Βιομηχανίαν πρός τήν παρά τω 'Τπονργϊίω Σνντονι σμόν Επιτροπήν Μελέτης των έ· ξαγωγικών άντικινήϊτρων. Ταυτο- χράνοις εκάλεσε τα μέλη τον νά ΰποδρίξουν σνμπληρωματικώς καί άλλας τυχόν περιπ,τώσεις άντικι- ■νήιτρων. Ό ϋποβληθεις υπό τού ΣΕΒ κα τάλογος άντικινήττρων μετά την άντιστοίχως ένδίδει,γμένων κατά την &ποΐ|)ίν τού λ.ύσεων Ιχει έν πε ριλήψει ώς εξής: 1. Άπλοποίησΐς καί στιντάμβυσις των διαδικασίαν Ιδρύσεως καί ε¬ πεκτάσεως βιομηχανίαν. Ένοποίη σις άρμοδιοτήίκον. 2. ΙΙλήρης απαλλαγή τού μηχα νικοΰ καί τεχνικόν έξοπλισμοΰ έ<τ' δλων των έμμέσων φόρων. 3. Παροχή κινήττρων πρός την ίγχώρΐον καταοκεν'αστικήν βιομη¬ χανίαν καί τούς αγοραστάς την προϊόντων της. 4. "Ολιγώτερον έπαχθείς δροι δανειθιδοτήίτειος τής 6ιομηχιιν{ης υπό των τραπεζήν. 5. "Ιση μεταχε(ρισις των ίδιω έπιχειρήβειον μέ τοίις σννε ταιρισμυνς. 6. ΝομοΘετική ρύθμισις τής ν- φισταμένης άπαλλ.αγης έκ τής έμ μέσον φορολογίας των έπιχειρήσε- ιον των ϋϊΐαγομένων είς τάς διο- τάξεις τοΰ Ν. Δ. 2687)53 καί Ν. 4171)6-1, άδιαφόρως αν αυται εί¬ ναι φορολογικόν υποκείμενον ή γί νετπι είς βάρος των νόμιμος έπ£ο ριψις έμμέσου φόρον υφ' έτέοας μή άπ«λλασ<τομένης έπιχειρήσειος. 7. Έπαναφορά τής άπαλλαγής έκ τοΡ φόρον τοΰ αρθρον 17 τού Ν. 3092)ό4 την έπιχειρήσεοιν των νπαγομένο>ν είς τάς διατάξβις τοΰ
Ν. 4171)61.
8. Πρός προάσπισιν τής έπαρ
χιακής βιομηχανικής παραγοιγής
νά Αναγνωρισθή τό δικαίωμα είς
τε τας βιομηχανίας τοΰ κέντροτι
καί, τάς επαρχιακάς τοιαύτας ό¬
πως ίκπίπτωσιν ακεραίαν ή προσ
ηυξημρνην αναλόγως την άξ{αν
τής πρώτης νλης καί δταν άγοοα
ξουν ταύτην έκ τής επαρχιακάς βιο
μηχανίας.
9. "Αρσις τής έν τή τελωνεΐω
εΊιτιβολ-ης έμμέσου φορολογίας δ'ά
τάς πρώτας ΰλας τής 6ιομηχανΙ«ς
τάς μή παραγομένας Ιν Ελλάδι.
10. "Αρσις τής άπαγορΐϋσεως έ
πεκτάσεως των βιομηχανιών τιιϋ
κέντρον.
11. Λήψις μέτρονν Οιά την άπαλ
λοτρίο>σιν έδαφι,κήν έκτάοειον
πρός επέκτασιν βιομηχανίαν.
12. Άποφνγή αίφνιδίων έπι6ρα
οΊΊνσεων καί άναβρομικήν αύξήσε
ών Αποδοχήν έργατοϋπαλλήλων
είς την βιομηχανίαν.
13. "Αμεσος άναμόρφωαις τής
κυρΐας καί ίπνκουρικτις άσφαλιστι
κης νομοθεισ(ας.
14. "Αρσις της προστασιβς «αί
τ^ς προνομΐακής μεταχειρίσεως
των παλαιών πολεμιστων.
15. Ρύθμισις επί τδ δΊκαιότε-
οον διά τάς επιχειρήσας τοθ θε
ματος των άβεΐήν λόγον ασθενεί¬
ας των χορηγουμένων υπό των έρ
γαζομένιον (τριήμερον άναμονής).
16. Κατάργησις ή τουλάχιστον
ορτ)ο.λογιο<ιοτ4ρα ρύθμισις των πά σης φίσεο)ς φόρων υπέρ τρίτον. 17. Μτίωσις τής τιμής τοΰ βιο ήλεκτρικοΰ γεύματος. τας υπηρεσίας τάς 05το£ας οί δή Ι μο· παρίχουν πρός αύτάς. 20. "Εΐκπτιοσις των έξόδων ί»ΐ «ατρισμοθ, ταξιδίον, έγκαταστάοεως κ. Λ. έκ τής «;,« ποΛογίας ί>ΐ<ΐοοημαιτος των «ρό; Οςιγάνοισιν τής 6Ίομ.ηχανίας μεια καλοΐ'μένων ξέ-νων είδΐικΛν. 21. "Ιδρυσις 6ιομηχαν«κτβν ην· ριοχών καί, σύστασις είς τό γείον Βιομηχανίας αρμοδίας { ρεοίας διά την εγκατάστασιν ιμηχανιών. 22. τί&ν των θεσπιζουσήν πλεονεκτήματα διά τάς 6ιομηχον{ας τάς μεταφ,. ρούσας τάς έγκαταχττιΐχτεις των. (Ν. Δ. 4458)65). 23. Μείωσις τοΰ κάσιονς σίων, άπό αέρος καί διά μεταφορών (μείιοσις κόοτους λιμε νων, συντρόφβυσις διαδρομήν 0α λασσίων γρβμμήν διά διαπραγμα- τεύσει»ν μετά την Κομφεράνς έκσυγχρονισμός κρατικήν δρόμον, αύξησις αριθμόν άδειών Δ. Χ. είς τάς δι' αυτοκίνητον μ* ταφοράς κ. &.). 24. Άναθεώβησις τής νομοθε σίας περί φορτοε.κφορτωΐτών λιμέ νοιν καί 25. Βελτίωσις, σνντόμευσις καί άπλοποίησις τής διαιδΐικασΐας επι στροφής δασμήν καί φόρων κατά την εξαγωγήν βιομηχανικήν προ¬ ϊόντων. 26. Μεζωσις τήν τιμήν άσφαλεί άς των άγροτικήν προϊόντων τα όποία χρησιμεύουν ώς πρώται δ- λαι τής έγχωρίου 2 Τ. ΔημιουργΙα συνθηκην Ισης μεταχειρίσεως την εγχωρίων πρώ των ύλην πρός τάς άλλοδαπάς τοι αυτάς κατά την εξαγωγήν βιομη- χανικήν προϊόντων. 28. Με(ωσΐς καΐι ένοποίησις την φόριον καταναλ.ώσεως είς ενιαίον φόρον επί των αγαθών καί τδν ν πηρεσιήν μέ βάσιν τήν προτιθεμέ νην αξίαν. 29. "Αμεσος κατάργησις των φόρων καταναλώσεως επί των των καί βοηθτντικών ΰλων τής 6ιο μηχανίας. 30. Μέτρα δι' επιτύχη άντιμε- τώπκιιν τοΰ πραγματικόν ντάιιπι- νγκ. 31. "Ιση φορολογική μεταχείρι σις των είσοδημάτων έκ μετοχήν μέ τα τοιαθτα έξ δμολογιήν καί ταμιεντηριακών 32. Έφαρμογή τού Ν. 4171)61 (.προκειμένον περί μηχανικόν η τε χνικοΰ έξθίΐλισμοΰ) είς επιχειρή¬ σας διατηρούσας έγκαταστάσεις. είς διαφόρους τόπους. ήίδαφικώΝΟκχέβΝάΰόοποί 33. "Αρσις ύφισταμνέων άντικι νή,τρων κατά την παραγωγήν καί κατανάλωσιν Φαρμάκων. 34. κλπ.}. 39. ΚαΘιέρΐΛθΐς ταχείας διαΰι- κασίας κα; έπιβολή ποινικων κνρώ σεο>ν διά την Ιγκαιρον ρϊυστοποί
ησιν πάσης φύσεως εμπορικήν Λ-
παιτήσεον έξ άξιογράφό>ν ή έξ ά
νοικτήν λογαριασμόν.
40. Άποτελϊσματικοιιτέρα βοη¬
θεία υπό των αρμοδίων ύπονργίί
ών κατά τάς καταρτίσεις καί 4*
τελέσρις τιβν σνμβάσεον κλτΐρΐγκ.
«1. "Εκσνγχροντβμός των διατά
ξεο)ν τοΰ κ.ώδικος φορολογικόν
στοιχείον καί προσαρμογτ]ς αυτών
πρός τόν νέον άγορανομικόν κιδίι-
κα.
42. Αποφύγη Λβασανίστον τ>πό
τής διοικήσεως έπιβολης νέιον
πΐβαοννσετην είς ττιν βίομηχανίαν
καί δημιουργίαν νροιν άντικινή-
τρών.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΜΕΛΟΝ ΛΙΟΙΚΗΤΤΚΟΤ
ΧΤΜΒΟΤΛΙΟΤ
Ή Άνώννμος Έταιοία Εενοδο
καί. Τονρισιτικώιν Έπιχει
«ΜΙΧΑΗΛ ΑΝΔΡΟΝΙ-
ΚΟΣ» ανακοινοί δτι κατόπιν τή;
άπό 12ης Δεκεμβριού 1964 συν*-
δρΐάσειος τό Διοικητικόν Σνμβοιι
λιον αυτής άπετελέσθη ώς Ακο¬
λούθως:
1) Μόσχα Μοάτσον Πρύεδρο;
Φα'ριιιακοποιός όΛός Πρτοιτρρ)ς 11
Π. Φάληοον.
2) Έμμανονή,λ ΞανΘός Άντιπρό
εδρος Ίδ. 'ΤπΛλληλος όβός Φιλ»
κης Έναιρίας 18 Γλνφάΰαν.
3) Δτιμήτριος Μιχαήλ Άνδρσν·ι
κος Γρνικός Δι?ι«Θυντής Έπιχειρτ,
ματίας Πλαιτ. Άγιον Κιονσταντί·
νόν 1.
Έν Αθήναις τη 10)9)1970
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΡΟΔΑΚΙΝΩΝ - ΣΤΑΦΓΛΩΝ
Άρι:κ>δίως άνακοινοθται 8-
ΐΐ κατά τό γρονικόν διάστημα
άπό τής 31ης Αύγούστου μέ-
γρι καί τής 2ας Σεΐϊτεμβρίου
Ιξήγθησαν 222 τόννοι ροδακί
νο>ν καί 85 τοννοι σταφυλών.
Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΟΓ
Κατ' ανακοίνωσιν τής Έ-
θνικής Στατιστικής Υπηρεσίας
δ γενικάς δείκτής τιμών κχτα-
ναλωτοΰ εσημείωσεν τόν -αρελ-
θόντα Ιούλιον &νοΖο^ 2ναντ·.
τοΰ ^Ιο^ίο) έ.?. κατά 0,1%.
ΑΙ ΑΠαΖΗΜΪΩΣΕΙΣ
ΥΉΕΡΩΡΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟ
ΚΤΕΛ ΛΑΜΙΑΣ
Καΐόπιν καταγγελιών τής
ΣΕΕ Ε
Γ.Σ.Ε.Ε., τό
ή
ής
Ερ¬
Έ
;:Τεταχ^ις ™*·*«ρ™
δπως ερευν
τής δι' αύτοκινήτων Ι. Χ. διακι-
νήοειυς έμπορενμώτων διομηχανι-
κων
35. Γε-νίκευσις τής έπιβτροφτς
κατά την εξαγωγήν των υπέρ τοθ
ΙΚΑ εισφορών.
36. Καΐθορισμδς δρίου προεξο-
φλήσειος διά συναιλλαγματικα.ς μέ
χρόνον ζωής μεγαλύτερον τοΰ ί-
ξαμ,ήνου.
37. Μεγαλυτέρα εύελιξία έν τή
διοικήσει διά την άποοοχήν νέων
με&άδοον οίκονομικών καί δνοικητι
κων διατυπώσεων καί έλεγχον επι
χεΐρήοειον (μηχανολογΜηική κ. λ.
π.).
γασίας παρήγγειλεν ες την Ε¬
ργασίας Λαμίας
δποις ίριευνήση τήν περίπτωσιν
τής υ.ή καταβολήζ τής νούνυο>
αποζημιώοεως είς τό προσωπι¬
κόν τοΰ ΚΤΕΛ τής ώς δνω
πόλεως, δι' ύπερωριακήν ερ¬
γασίαν.
Η ΙΔΡΥΣΙΣ
ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΕΙΩΝ
Παρατείνεται μέχρι τέλους
τρέχοντος Ιτους ή προθεσμ,ία
ύποβολής δικαιολογητικόν διά
την ίδρυσιν καί λειτουργίαν
πτηνοτροφείων, συμφώνως πρός
τάς ίσγυούσας ύγειονομκάς δια-
τάξεις. Σγετική απόφασις υ¬
πεγράφη υπό τοΰ ύπουργοΰ
ΕΠΙ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ ΤΩΝ ΗΛΩΝ
Τό Ισοξύγιον πληρωμων, τό ϊλ των είσαγωγόνν είναι τόσον «α-
λειμιμα των τρεχουσών συναλλα- Ι λ«ιόν όσον καί ή ύπαρξις τού νε-
'Ως ανεκοινώθη υπό τοϋ κ. ύπουργοΰ άναπληρωτοϋ Συν .'-νισμοΰ
γήν καί τα συναλλαγματικά άπο-
Θέματα τής χο')ρας, έν σχέσπ
πρός την έξάρτησιν τής 'Ελλ~ι
κης οίκονομίας έκ τού έξαηερυκοϋ
άποτελοΰν, ώς γνωστόν, τήν έμ
μονον ιδέαν παιντός παρακολον-
Θοΰντος, μέ αΐβθημα ευθυνής την
πορείαν τής Έλληνικής οίκονομί
άς. Και τουτο διότι τα ίσοζύγιον
την εξωτερικών συναλλαγών τί|;
Έλλάιθος αποτελεί τόν καθοε-
πτην των άδνναμιήν τής οίκονο
μίας της, άφ' ής τή 1953 έπέ
ΤΟ ΝΕΟΝ ίΥΗΗΜΑ ΕίΑΓΩΠΚΩΝ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ
ιυτέρον ΈλληΛ'ΐκύ κοάτονς. Ποο-
πολεμικής αί είσαγωγαί άντιοτυΐ
χοϋσαι είς τό 17,2% τοΰ άκαθη-
θίστον έθνικοδ προϊόντος είς ά-
γοραίας τιμάς, τή 1948 είς 21,
4%, τή 1953 είς 15,3%καί μόλι;
τί) 1960 ήρχισαν νά ριαφατίΐοιτν
μίαν μικράν τάσιν κάμψεως διά
νά, κατέλθουν τή 1963 είς τό πό
σοστόν 15%. "Εικτοκτε δμως μέ
μόνην εξαίρεσιν τω 1968 ή τάσις
άνεοτραφη καί, ούτοι τή 1969 ίπα-
νήλθομεν είς τα έπίπεδα τοΰ 16,
ξε τόν ορθόν άλλά δύσκολον δρό 3%
μόν της ελευθερίας των είσαγυι Ή αΐ'ξησις τοΰ ποσοστοδ τ,Ύ,ς
γων καί τή 1962 σννεδέβη μέ την συμμετοχΙ)ς των εΙσαγο>γων κΐς
ΕΟΚ. χ0 άκαθάριστον εθνικόν προΤόν
Τό Ιλλειμμα τον ίσοζύγιον τρε, δέν θά ήτο άνησυχτττική αν τ>
χουσήν σνναλλαγων παρουσίασε πήρχεν ή άνεσις άντΐμετωατίσε<υς Θά ισχύση άπό 1ης Ίανουαρίου 1971 μβταΛθλεμικώς μίαν ενδιαφέρου¬ σαν, όσον καί άνησυχητι,κήν εξέ¬ λιξιν. 'Εχκίνησε τώ 1947 άπό τό ΰψος των 146 έκατομ. $ διά νά διπλασια,σθή περίπου έντός μιας τετραετίας καί νά φθάση τα 287 εκατομ. τώ 1!>51. Ή {«ποτίμησις
τού 19ό3, ποΰ κατέστησε τάς εί
σαγωγάς άκριιβωτέρας, περιώρι
ο ε τό Ιλλειμμα τρεχουσών συναλ
Λαγίον είς 25 έκατ. £ Έν τούτοις
δμως, *ό γεγονός υπήρξε περιοσό
τερον άποτέλεοιμα ποσοτικώιν πα¬
ν ά ποιοτικών έπιβττώσεων έκ της
ΰποτιμτνσεως καί όπωισδήποτε ίίνα
Οραχυχράναον σύιμπτωμα καταπολί:
μ,ήσεως τής ασθενείας των ροπων
πρύς εΐσαγο>γάς μέ την «άσπιρί-
νην» τίίς ΰποτιμήιθεως. Οδτω μόλι:
τω 1957 τό ελλειμιμα τρεχουσών
συναλλαγίάν εΐχε τετραπλασιασβή
είς τό &ψος των 100 έκατομμ. $
καί μετά μίαν άνάπαυλαν (1958-
63) — δπότε, 6μ«ς, τό Ιλλεΐμμα
τού έμπορικοΰ ίσοζυγίου συνέχιξε
νά διευρύνεται — Ελαβε καί πά¬
λιν, τώ 1964, τήν άνιοΰσαν, διά
νά αυξήση άπό 205 είς 243 εκα'
$ τή 1969, τ}τοι κατά 67% έναός
τής τελευταίας 6ετ(ας.
τοΰ άνοίγματος ποΰ άφήλνει τό
I-
τρεχουσόνν συναλλαγών
μετά την χαΌαράν εϊσροήν κεφσ-
λαίίον. Άλλά, ή δνεσις αύτη σή-
μερα μειοΰται, διότι ή σχέσις συ-
πρός
ε'ισαγωγός άπό 45% ιω 1960 ε¬
μειώθη συνβχως καθ' όλην την
τελευταίαν Ιθετίαν διά νά φθά¬
ση τό 21,4% κατά τό παορλθό/
ετος.
Καί ναί μέν νπάρχει ή σχολή
.τού ΰποστηοίζει ότι ό δείκτης αύ¬
τάς ουδέν έκφράξει ή μάλλον κά-
τι πεοκτσότερον: ότι «ή αϋξησ<ς των σιτναλλαγιματΐΜών διαθεσίμων είναι τι τό τελείτος άντιφατικύν πρός τάς έπιβιώξεις τής 'άναίΐπύ- Άλλά άν κα'ι οί ύπαδο'ι της σχολής οεν μάς λέγουν πώς χα- ςΐακτηρίζεται ή μείωσις των Απο- θεμάτων, Λν ή αδξησις είναι άίΐα- ράιδεκιτος, πΓ'ρά ταυτα άπό τα Λ' ■ εβνή συγκοιτικά στοιχεία προκύ- δτι. έκ την 25 χοιρίδν »οό Ο.Ο. Σ.Α., αί 16 έκάλυπτον ι Λ '!)68 μέ μεγαλείτερον τής Έλλά- Βεβαίως τα έλλείμβτα αύτά Ρ- διαθεσίμων τάς εΙσαγ<ογας τιον, καλ,ύφθησαν κατά τόν Ινα ή τόν £ν αίς ή Αυστρία μέ 60,4%, ή άλλον τρόπον διά τής είσροής *ρ-, Ίρλανδία μέ 46,5%, ή Πορτο- φαλαΙίοΛ' καί διά δανεΐσμοΰ. Έν γαλία μέ 130,6% καί ή "Ισπανία τοβΐοις, ή άδιάκοϋτος δνοδος νού μέ 31,3%. Έκ τδνυπολοίποτν δέ έλλείμματος τοΰ έμπορικοθ Ισο-' 9 τουλάχιστον 5 έλίγχονν «πτιΐ ζυγίου άπό 162 έκατ. $ τή 1952 ' τόν ?να ή τόν &λλον τρόπον ι» βΐς 88,2 τό 1969 άποΛεικννει τήν ! εΐΛβγο>γικόν τοχν Ιμπόριον κα^ δέ>
Λδυναιμίαν τ·ής .Ελληνικίΐς οίκο- Ι ?χονν ελευθερίαν εισαγωγήν,
νομίας νά άντιμετωΒΐίση τάς εΐσα· | βέτοντις λοιπόν τόν Λάκιυλον
της δι' έξαγιογών Ιν α/.- ||Η τόν τόπον την ήλιον θά Εδει
λοις λόγοις νά άντκττα'ονίση την
ροπήν της πρός εΐσαγωγήν με έ-
ξαγωγικήν Ικανότπτα.
πάλιν νά έπανεξετΑβοιμεν τα,
προυπτικάς πού οιανοίγονται τί ι,
τό Ισοξν|γΐΐ(>
Τό φαινόμενον ττ}ς έξαρτήοε- ; δ>στρ νά ποολά6υ)μεν βυσαοεοτονς:
τής Έλληνικής οϊκονομΐας §κ ι εξελίξεις.
ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΥΠΟ ΤΟΥ κ. ΦΘΕΝΑΚΗ ΝΕΟΝ
ΜΕΤΡΟΝ ΤΗΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
«*Η έλληνική βιομηχανΐα εΐσέρ
χεται είς νέαν περίοδον αΰτοβυνη-
μου έξαγωγικής ποοτίίταβείας χά¬
ρις είς τα εΐΑικά μέτρα ένιβχύσε
οις ταύτης, τα όιπυϊα θά τεβοΰν είς
έφαρμογττν άπό 1ης πρσσεχοΰς Ί¬
ανουαρίου. Βασικάς στίχος, ϊν
προκβιμένφ, είναι όπως αί έξαγιο-
γ«ί των άνίοτε-ρο) προϊόντων Οπερ
οιπλαβτασθουν έντός τεσσάΰιην ί-
Τό νέον σύοτημα θά Οιατηρηυή
αμετάβλητον είς δ,τι άφορτϊ τα <>ι
υτεχνικά καί μεταλλουργικα προϊ-
ύ-ντα μέχρι τού 1974, μεταθαλλό-
μενον «ν ιπλ·—ϊία. μίχρι τοΰ 1984.
Κατά την χρονικήν αυτήν περίο-
οον, ώς ύπεγοά}ΐμισεν ό κ. υπουρ-
γός, θά άν·απ·~χθή μία γιγαντιαίο
καί συντονισμένη προσπαθεία κα·
τακτήηεοις την διβθνόη" άγορών ό
άνερχόμεΛ'αι κατ' αξίαν ρΙ; πό τα 6ιομηχανικά καί Βιοτεχνικό
38. Άπ·λοπο(ηβτς νχιΐ σνντομευ Κοινωνικών 'Γπηρεσιών.
15.000 έκατ. 6ρχ., ήτοι είς 500
έκατομ,. δολλάρια. Οΰτο), ή Ελ¬
λάς θά προβάλη ώς βιομηχαντν.η
πλέον είς την βιεβνή αγοράν. *Ίτ
δή αί «ημ,ειούμεναι έξελίξεις που-
οΐωνίζουν δτι έντός όλίγου χρόνον
ή Αξία των ΐξαγωγώιν βιομηχανι¬
κήν .-τροϊόντων θά υπερβή την τοι
αότην των γετβργΐ'κων».
Είς τάς άΛ'βπέ'ρο) άνακοινακΐιιί
προίβη δ -ί»που{?γος αΛ~πληρωτ·ής
ΣυντονιοιμοΟ κ. Έμμ. Φθενάχης.
άναλύων είς συγκΕντρωσιν εκπρο¬
σωπών τοΰ Τίντου τό νέον σύστημι>
κΐΛτττρων τιον
. 0. ]ΟΗΝοΟΝ & οΟΝ (ΗΕίίΑ^) Ε. Ρ. Ε.
Ίσολογισμός τής 3ης Ιουλίου 1970 (Έτος 5ον)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Π άγιον :
Γήπκδα
Μηχ)τα καί έργα-
λεΐα 1.041.808,55
Μβΐον: άποσβέσεις 236 649. —
1969)70
1.643.000.-
1968)69
1.038.303,55
805 174,! 5 167.215.-
"Επιπλα κοί Σκεύη 1Η9..'!85.-
ΜεΙον: άποσβέσεις 40.684.—
98 701.-
"Εξοδα Ίδ0.
καί Όργαν.
Μεϊον: άποσβέσεις
98 563,50
98 .503,50
139.385.—
29.533.-
502.865,50
404.302.-
871.058,55
109.652.—
98.563,50
Κυχλοφοροτν :
"Ετοιμα προίόντα
Α' ύλαι καί ΰλικά συσκ.
Άγοραι ϋηό διακ)μόν
Γραμμάτ. εΙσπς>ακτέα
Πελάται
Διάφ. χρεώσιαι
ΙΙροπλ. δαπάναι
άιαθεσιμον (
Ταμείον
Τράπΐζαι
Άποτελ)τα χρ)
καί Κέρδη ε[ς νέον
Σύνολον Ένεργητικοΐ)
2.ίΜ6.875,55
120 469 -
448.165,75
408.819,60
2.845.792.—
365 23^,90
28.036.—
25.087.-
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969)70
"Ιδιον Κεφάλαιον :
'Εταιριχόν Κεφάλαιον 6 0)0.000.—
(60) έταιριχά μερ. των 10.003 δρχ. εκάστη)
'Υποχοεώσεις :
Πιστωταϊ
Λογ)σμοϊ άδελςρων έταιρβιών
Δεδ)νσι ύποχρεώσεις
Δικαιώματ» τεχν υπηρεσίαν
1.157.436 —
37.4«8.-
25ί».335,90
623.220.-
1968)69
6 000.0 Κ).-
31.935.-
37.468 —
69.721,90
248.419.—
1,079.474.05
31.807.—
952.482,40
1.565 557.-'
154,666.—ι
41.118.— !
26.781.-
4.241 600.25
5.000.—
547 843,40
2 771.401.40
5.οοο.-:
585.156,85
547.843,40
736.140,70
590.156,85
1 046.511.60 Ι
8.077.459 90
6.387.543,9ο!
Σύνολον ΙΙατ)ηι;ι*οΰ
6,387 54^.90
ΧΡΕΩΣΙΣ
Υπόλοιπον προηγ χρήσ.
Άμοιβαί Προσ. καί Διοικ.
Έργοδοτ εΐσφοραί
"Εξοοα Διαφημίοεοις
Άποσβέσεις
8ΕΚνΐ0Ε ΓΕΕ5
Γεν. ?ξ Διπχειρ
Διάφ. Δαπάναι
Ό Δισχειριοτής
ν. ]. 8ΗΙΥΕΙ.Υ
•ΑνΑοοις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως.
1969)1970
1 946.511,60
187.162 —
25.679. -
1.822.083.—
179.098,50
384 462.-
247.581,60
934.122.—
1968~,69
3.400.691,85
150.673,—
25.515.-
1.113.187.—
98.544 -
270.313 -
94.462,70
43.068,80
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
Μικτόν κέοδ. έκ πώλ.
Διάφοραι έσοδα
Έσυδα τόχων
Ζημ. καί Κέρδη είς νέον
196») 70
4.996 876.-
4.275.—
39.388.—
7;«.140,70
1968)63
3.216.949,75
15.102.—
17 792 —
1.946.511,65
5 776.679,70 5 196.355,35
Έν Αθήναις τη Ιγι ^εκτεμβρίου 1970
5.776.«79,70 5.19ί>.355,35
Ό έτιϊ τοΰ Αογτστηρίου
ΟΘΟΝ βΑΣΪΛΕίΑΔΗΣ
ΛροΙόντα μας, ώστε νά καταστίί
διτνατή ή περαιτέροι ταχεΐα είς 6ο
θος καί, ϊκτασιν έκβιομηχάνισις
τ-ής χώρας ίπί 6ι«>σ(μου 6ασε(ο;.
«Βιομηχανίαι προοριζόμενβι μόνον
δια την εσωτερικήν αγοράν 0ά χά
νούν βαθιιιαίΐι·: είς σημασίαν καί
(η<οθιμοτητ-α, Ιδίως μετά την πλή¬ ρη τϊλ<Λνεΐ(Μ*ην ενοσιν μντά ττ]ς ΚΟΚ. Αντιθέτως, έπιχειρήστις α! δπο£αι δέν θά ?πΙ έ ξαγιογικής 6άσεο>ς, θά άντιμε-το)
πισουν προβλήιμητα έπι&ιιά«ειος>.
Τό νέον στκττημτι ίνισχύΕΐ ίνιυ
νώτερον τάς νέας ίξαγιογΐκάς έ
πιχειρήισεις, ίνώ ώβεΐ τάς ΰφιστιι
μένας τοιατίτας πρός όλοκλήριοσιν
κβοθϊτο-ποίησιν, ίκσυγχρονΐο μ Λ ν
καί όρθολογικοΛ' προγοαμμαικτμόν
Άβχέτως δννατοτήτ(ΐη· κα1 «ον;ϊ
σμσυ τής ίγχωρίου άγορας, τό νί
όν σΛσττιμα θά συντελείτη άπο<ρ« βησιικώς είς την ϋΒρυσιν νέίον ί ξαγωγικών έπιχειρήοειον. Αί κυριώτεροι είσαγΑμε,ι-ηι τηο· ηοποιήσεις είναι αί εξής: Ή διά τής Ιπιστροτρτίς τοκοιν έννσχτσις ουνΡίέίται πρός την εγ χωρίως ίκ ιιϊταπονήίτειος ΐττ—στιβί μένην αξίαν άντί τής άξίας ΦΟ-11 τίδν έξαγωγών. Ή έφαρμογή τοθ συστήμαιος ί ξαγωγικών έ,τιτοκ£ων έπεκτείνετσΐ καί είς τάς μικράς έπιχεΐρήσριι.· Ένισχΰονται «Ι νέαι έξαγοινι· καί Ιπιχειοήσεις διά τής καταργή¬ σεως τής προοδειτικότητος τοθ 1· σχύοντος σΐ'στήι,Λατος άνηλόγι»», ΐίς έξαγοιγικής ί.τιδόσεοις τυι· των. 'Ενιθαρρϋνεται ή χν.τοΛθίηοις τ(ί) έπεξειογασμένιον τροφίμ,ων Λ ι σ τής καταβολάς μεγαλυτέρας έν, σχύσεως είς τα ίξαγόμενα Λροιον τα είς έπώντνα δοχεϊα μικράς σ»ι σκευαβίας. 'Κπεκτείνΐται ή έφαρμογή τοΰ συστήματο; καί είς έξαγογάς πρ« γματο.τοιοι>μένας είς εκτέλεσιν ι-
ξαγωγικών ΰχοχρεώσεων.
Διαφορο.τοιεϊται τό σύστημη «■
νισχώσεως των μή σιδηροΰχοιν μ ε
ταλλουργικών προϊόντων, διά κα
Θορισμοΰ δΐαφορετικών Ιπιτοκίοιν.
ΑΙ προσφοραί τόκογ είς τό ή¬
μισυ τουλάχιστον τοΰ ποβοδ, πο'ΐ-
γματο.τοιοΰνται άμίσοις καί δχι κ»
τα τύ επόμενον ήμερολονιηκόν ί
τος, ώς ίσχυε μέχοι σήμερον (Μό¬
νον τό ύπύλοιπον έπκττρέφεται τό
επόμενον Ιτος).
Τέλος, παρέχεται ΐ»ύρεία χροντ
κή προοπτική ίφαομογής τοΰ συ-
στήματος, ίίτοι επί μίαν τετραετί-
αν καί έν συνεχεί<ΐ. 6αθμ,ιαίο)ς μει- ουιμένη μέχρι καταργήσεως της τό 1384, παραλ?Λ|λως πρός τιτν εξέ¬ λιξιν τού καθεστώτος τής σνμφίο- νίας συνδέσεως μετά τής ΕΟΚ. "Οπως εί.χε προαγγελθη ή Κυ 6έρνησις άνεκοίνο>σε χθές τό νέον
σύστημα των έξαγωγικών έπιτο-
κίων, σκσπός τοΰ όποίου είναι ή
ϊπιτάχυνσις τής αύξήισεο)ς των 6ι-
ομηχανΐκών εξαγωγήν. Είς σχετι¬
κάς άνακοινώσεις προέβη χ'θές πρός
τούς άντΐιπροοιόηους τοΰ Τύπον ό
ΰπουργός Άναπληροοτής Συντονι-
σμοΰ κ. Φθενάκης εδέχθη τοΰς έκ- ]
προσώπους των ενδιαφερομένων
όργανώσκον ήτοι τοΰ Συ'δέσμου|
Έλλήνοη· 'Εξαγοιγέων, τοΰ Συν-
δέσμου 'Ελλήνων Βιομηχάνων, τοΰ
ΣυΛΐδ'έκίμου Έξαγιογέο^ν Βιομη¬
χανικήν Προϊάντων# τοΰ Συνδέ-
σμου Μεταλλευτικών 'Εΐ7ΐκχειρήσί-
(ον καί των Προέιδρονν τοΰ Έμπο-
ροβιομηχανικσΰ κα}, τοΰ Βιοτεχνι-
κοΰ Έπΐιμ«λητηρίου Αθηνών, πρός
τούς όποίους καί ανέπτυξε τα νέον
σύστημα καθώς καί τα υπό μελέ¬
την συμΛληρωμ,ατικά μ-έτρα.
ΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΧ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΤΠΟΝ
Ό κ. Φθενάκης άνεφέρΘη άο-
χικώς Ης την σημασίαν τοΙλ' 6ιο-
μηχανικών έξαγο>γών καί εζήτη¬
σε την ουμπαράστα<Ην τοΰ Τύπου ΰπογραμμίσας ότι ή περιοχή των ιμέτρων ένιοχύσεον των έξαγιογών συνι-.-τάγετκ» λ^επτοΰς χειριβμονς διότι άναφε'ρεται είς τόν χώ>ρο>
των διεθνβνν έμπορικών συναλλοι-
γών τής χώρας, απού ύπάρχουν δι-
εθνεϊς συμφωνίαι δεοτμεύουσαι την
απόλυτον ελευθερίαν δράσεώς μας
Άπαιτεϊται έπομένο>ς, εϋπεν, ίί-
αοις διά των λαμδανομένιινν μί-
τοων πολιτικής μή παραθιάζωνται
αί διεθνκς σνυχρΐονίαι περί έμπο-
ρίου, άφ' ετέρου δέ νά ιμην ύπεϋ-
βαίνομεν ώριβμρ·να δρια πού καθο-
οίζονται άπό αύτάς.
Έν συνεχεία άνεφέρΌη είς τα
αιεχηι σήμερον Ισχνοντα είς τόν
τοιμεα αυτόν κα;, ετόνισεν δτι τ< επί τοΰ προκειμένου Ισχνοντα αέ- τρα καί «45'ΐΐτρα καΤαίτάσσονΙται είς 5 κατηγορίας, αί οποίαι εί¬ ναι: α) Έπιστροφαί δτισμων κο', αλ λων έπιβαρύνσεων, έπνβαλλομένοιν επ), των εΙσαγομένο>ν πρώτην τ'ι
λών, υλικών συσκευασίας καί κατ>
« *ΙΙι·
V.
6) Φιι,.ιι,'Ο· ι
V
Γ»ι ·ι.Τι<λ/ι<- γαί καί έπιστροφαί φόριον. γ) Οι¬ κονομικαί ένισχύσεις. δ) Χρημα- τοδάτηοις Ιξαγοιμένοη' αγαθών ύπί εύνοϊκοΰς δρους. ε) Διάφορα αλ- λα κίνητρα (οτ.χ. αύτόιματος χορή- γησις άδειών έγκαταστάοκΜς προ κβιιμένου περί εξαγιογικής ΐπιχει ρήσεως, κλπ. Οΰσιαστικήν ενίσχυσιν, είπεν ίν συνεχεία, άποτελοΰν μόνον τα κί¬ νητρα τής κιιτηγορίας γ καί δ« αί έ'ίτιστροφα^ τόκιον. Αιά τούτο μρτά την εισαγωγήν τού νέου σν- στήιμίΐτος άντιμετίοβΐΐ,ζεται ή 6η- Θμιαία κ<ιτάργησις δλων τΛν μ/ τριιιν τοΰ παρελθόντος, ήδη δέ τό »ι- «οιιρ/γεΙοΛ· πριΙχίΛρεϊ βϊς «ΙΑικτνν μελέτην. Περαιτέρω ό κ. Φθενάκης άνί- φερεν δτι μολονότι τή σχετικώς οίισιαστικώτερον κίνητρον διά τα; έξαγιυγάς απετέλεσε τό ρεσπισθέν σύστημα έξα·γο)γικών έπιτοκίων ιΐ- χεν εν τούτοις καί αύτό ώρισιμέ να μπονεκτήμ,ατα έπισημίΐνθεντα άπό τάς υπηρεσίας καί τόν έπν» χειηηματΐΛίόν κόσμον κατά την Λ φαρμογήν τού, τα οασικώτεοα τί, είναι: α. Ή έπιστοοφή τόκιον ύπολο- μέ βάσιν την άκαθάρκττον αξίαν των έξαγονγών, μέ άποτε- /.Γθμα νά εύνοοΰνται προϊόντα μέ την μικροτέραν προστιθειμένην έν Ελλάδι αξίαν. 6. Τό ΰψος των επιστροφήν, τί- κον είναι ανάλογον πρός την έξα- γο>γικήν επίδοσιν τής έηιχειρήπε-
ως, ένώ ανάγκην μεγαλυτέρας 6ο-
ηθίίας Ιχονν αί έπιχειρ-η<ΐεΐς κίΐτά τα πρώτα στάδια τής έξαγιογικής προσπαθειαι τιον οταν κπί ό όγ- κ|ος των ιέξαγιινγών είναι κατά τεκιμήριην .μικράς. γ. Τό σύστημα δέν καλύπτει τάς μικράς έπιχεΐρήσεις αί οποίαι ~?«γματοι«Ηθΰν έξαγωγάς κάτο των 300.000 δρχ. ετησίως. 'Επί- σης εξαίρει δνετ' διακρίσειος τάς ρξαγο>γάς αί οποίαι οτραγματο-
ποιοΰνται ιίς εκτέλεσιν άναληφθε
σήν έξαγογικων ύποχρειίκτεων.
■δ. Λάγο) τοΰ ΰφκτταμένου σΐ'-
στήμητος ένισχύβεο)ς της γεωργι¬
ος παο«γο)γής, ωρισμένων έκ των
χρησΐιμοποιουμ^'ων γεωργι<ΐων προ- ϊόντ(ον είς την παραγωγήν βιομη¬ χανικήν προϊόντων ένισχύονται δύο φοράς. ε. Τέλος τό σύστημα περΐλαμ- <">άνπ πλήν ωρισμένων έξαιρέσειολ1,
τό σύνολον των βιομηχανικήν, 6ι-
οτρχνηκήν καί μεταλλονργικών
.ιοοΐόΛ'τιον κατά ένκιίον νρόΐιον μέ
ααοτέλεσμα ώριοτμένοι κλ.άδοι κατ'
εξοχήν έξαγωγΐκοί νά ένκτχύ(ι>ντα
«'ίνευ λόγον κατά τό αΰτό ποσοστόν
επιστοοφής τόκιον, καί δνρΐ' ούιι-
• ιαιικοΰ έπηρεασμοΰ τής έξαγωγι
κης τιον έπώόσετης.
ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΤΣΤΗΜΛ
Δκι τοΰ τίοτ» συστή,ματος, εί¬
πεν δ κ. Φθενάκης έπιδιώκεται ή
«δ'ξησις τής άποτελεσμ,αΐικοτητος
ττΊς ίνΐσχύσειος, κα'ι ή δτΒ,ιιονργ
έντός εύλόγου χοονικοΰ διαστήμ,α-
τος αύτοδυΛ'άμου ίξη,γογιν.ής 6
χς
Αί κυριώτϊραι ρίσαγόμΐναι τρο-
πυποιήσ«ις είναι αί εξής;
α. Ή διά τής έπιστροχρής τόκιον
*ν%σ)χ,'ιΐσι<ς <η»ν^ρται πρά,ς τήνέγ χω^ίιος έκ μεταποιήσεο>ς, «ροβτι-
θειμένην άίίαν άντί τής άξίας φ.
Ο.Β. την έξαγοιγωΛ·. Ή τροποποί-
ησις αδτη καί ή κατΗέρωβις προο-
Λβίτι-ν.ότητος είς την ενίσχυσιν ά-
ναλόγο>ς τής προβτιθειςένης άξίας
θά άττοτελέση σημαντικόν κίνητρον
χαθέτου άναπτύξειος τής έλληΛΐ-
τής διομηχανίας.
β. Ή έφβρμογή τοΰ συστήματο;,
ΐξαγωγικων έβτιτο,κίων ίπίκτείνε-1
ται καί είς τάς μικράς έπιχ«ιρή-
σεις.
ν. Ένισχύονται αί νέαι έξαγιη-
γικαΐ έπιχειρήσεις, άφ' ενός μέν
διά τής καταργήσΡοις τής προη-1
δευτικύτητος τοΰ ίσχΰοντος συστη-!
ματος αναλόγως τής ίξαγωγ;κής
έπιδ6σεως την ρπιχεΐρήσεων. ά<(' ετέρου δέ διά τής επί διετίαν ϋ- ( (π©λογισμ*)ϋ μ^ροτειρου έηττοκΐου έναντι την παλαιών. Ι δ. ΈνΘαρούνρτα' η τυποποΐησι; των έπεξειργασμρνΐον τρο<ρίμ(ΐιν ι διά της καταβολάς μεγαλ.ντέρας έ-1 νκτχύσεως είς τα έξαγάμενα προι- όντα είς έπώννμα δοχεϊα μικράς, συσκενασΐσς. | ε. Έπεκτείνεται ή έφαρμογή τοθ συστηματος καί είς έξ«γο>γάς ποο
γματοποιονμέ"νας είς εκτέλεσιν έ-
ξαγωγικων ΰποχρεώσειον, είς πβρι-
πιιόσεΐς δπον αί ύποχρεώσεις αύ¬
ται δέν άν'ελήφθησαν είς άντιστα-
θμισμα εΐδικοΰ προνόμιον.
στ. Διαφοοοποιεϊται τό σύστημα
ενισχνσεως των μή σιδηρονχο>ν με-|
τε/./ ουργικων προϊόντιυν έκ τονν
λοιπήν βιομηχανικήΛ' προϊντιον διά
καιθορισμοθ δκιφορετικήΛ' έπιτο-
κίον. '
ζ. Αί έπιστροφαί τάκο>ν είς τό
ήμισυ τουλάχιστον τοΰ ποσόν πρα-
για«ιτοποιοΰνται άιμΜκΐοχςι, κα'^ άχι
κατά το επόμενον ήμερολογιακόν
ετος ώς ίσχυε μέχρι σημερον. Μό¬
νον τό υπόλοιπον έπιστρέφεται τό
επόμενον ετος.
η. Παρέχρται εύρεΐα χρονική
προοπτική ΐφαρμογής τοΰ συστη¬
ματος, ήτοι επί μίαν τετραετίαν καί
έν σννεχεία βαθμιαίως μειονμένη
μέχρι καταργήσεως της τό 1984,
■παράλληλον πρός τήν εξέλιξιν τοΰ
καΘεστήτος τής συμφωνίας συν¬
δέσεως μετά τής Ε.Ο.Κ.
Τοιουτοτρόπως, αί ΟαοτκαΙ ρυ-
θμίσρΐζ τού σΐ'στήματος είναι αί
εξής:
<ι. Προΐΐπάθεσις εφαρμογής ον- στήμ,ατος: Έγχωρίοις προστιθεμΡ- νη άξία έκ μεταποιήσεοις (καλόν- μένη βασική) τονλάχιστον 25%. β. Βάσις ϋπολογκτμον ένισχΰ- σειος : Λαμβάνεται ώς βάσις ή καλοτιμρνη έξηγοιγική προστιθεμέ νη άξία, ειδικώς προσδιορισμένη. •γ. "ΤιΙΌς έ»τιστροφήιν, τόκοιν: Όρίζεται είς .τοσοστόν επί τής έ- ξαγο>γικής προστιΐθεμρνης άξίας,
ηΰξηαρνον διά τάς νέας έξηγωγι-
κάς έπιχειρήσεις καί τα έπεξερ-
γασμένα τρόφιμα είς έπώντιμα δο
χεΐα μέχρι 5 κιλήν.
■δ. Διαδικασία έφαρμογτϊς σν-
στήιιιατος: Μέχρις ωρισμένον πο¬
σοστόν ρξαγο)γικής προστιθεμένη-
άξίας κα!, ΰψονς άξί«ς έξαγιογήν,
τό σί'σττημα είναι αυτομάτον δι'
δλας τάς έπιχερήσες, τής Ιπιστοο-
»(~ής τόκ<ι)ν πρηγιιατοποιονιμρνης &μα τή δραχαοποιήσει τον είση γομρνον στ'ναλλάγματος. Διά τήν τέραν τοΰ ποσοστόν τούτον πυο- στιθεμίνην αξίαν καί μέχρις ενός όριζθίΐένου Ανοιτάτον όρίου Λππ'- 'ηΰνται ώηισμρνα δικαιολογητινά, ή δέ προκΰιπτονσα διαφορά τόκοιν καταβάλλεται μετά τό πέρας τον ήιιεοολογιακοΰ έ'τονς. Καταβάλλε¬ ται προ<—τάθεια άπλοποιήσειιις τήν σχετικήν διατνπκόσεων. ΤΑ ΤΕΘΕΝΤΑ ΕΡΩΤΉΜΑΤΑ Έν συνεχρίιι ό κ. νπουργός α¬ πήντησεν ώς άκολ.ούθο>ς. είς ίντο-
βλτ^θείσας {ιπό έκπροσώποη' τοΰ
Τνπον ροοτησρις:
Επί έρωτηισεοιν εάν διά τα λη¬
φθέντα μρτρα Ι'χονν ενημρρωΛη
οί Διεθνείς Όργανισμοί (Ε.Ο.Κ·,
Γ.Κ.Λ.Τ.Τ. κ.λ.ιπ.) καί εάν ταύ¬
τα Εν(ΐί(τκ(ΐ>ντίΗ *ν άρμονία πρός
τάς Αρχάς την Ιν λόγω Όργα
νισΜΤ)ν, ο ικ. {ιπον·ργός άπηΛ'τησεν
δτι ή Κυβέρνησις ΐνημερώνει δπον
καί δτιιν άτταιτρΐται τοϋς ό.ρμοδί-
ονς Όργανισμονς, έν πάση δέ πε
οπτιήσει, τα ληφθέντα μέτρα ρν-
οίσκονται έντός των περιθωρίου
τα όποϊα ποοβλέπονται {βτ' αυτήν.
Έτί ετέρας ίοοηήσεοις, εάν -ό
εεηγγελλάμε'νον <ϊΰστημ(ΐ είναι α¬ νάλογον μέ τα έφαρμοζόμενα είς ι Λλλας χώρας ή αποτελεί καΐνοτο- · μίαν, ό κ. ΰπονργός είπεν δτι αί βαβνκαί γρ<ιυιααί τοΰ σνστήμητος είναι άνάλογοι πρός τα έφαικιο- ζύμενίΐ είς πολλάς δντικάς χο'ιθΓς, είς τάς λεπτομερείας δμος καί τόν μηχανισμόν έφαρμογής, Ιδίως δ? είς τόν ΰπολογισμόν τής προστιθΓ μρνης άξίας, καβορίζομεν ιδικόν μ«ς ρραλιστΐκόν τρόπον, προσηΓμι σμίνον είς τα ρλληνικά δρδομέ«>.
κκτόπιν ρρρννης ρίς τάς βιομηχανι
κάς ε'πιχειρήσεις κ«ί κατά τούτη
καινοτομοΰμρν.
Είς έοώτηοιν εάν άς τα {«ολο-
••ιζόιιενπ είς την ποοστιθρμρνην ('
ξίαν στοιχεϊα πρριλαμβάνονται ό
τόκος κτ'.' κί ίΐ,τοσ^ρσρις τοΰ κεφα
λ.αίου, ό κ. ΰπουργός άπιμτησρν -/ι
ταφοτικιος.
Είς ρρώτηισιν, τέλος, εάν υπάρ¬
χη δννατότης νά προ<)λεφθή τό ίί ψος τής μελλούσης νά επιτευχθή αυξήσεως των έξαγο>γών μετά
τήν εφαρμογήν των μρτροη·, ό κ.
ΰπουργός είπεν δτι Ιχουν γίνει σχε
τικοί ΰπολογισμοί καί πιστεύει δτι
έντός τετραετίας θά ΰπερδιπλασια-
σθή ή έξαγοιγή βιομηχανικήν ν/ιί
βιοτεχνικήν προϊόντιον.
Η ΟΜΙΛΙΑ
ΠΡΟΣ ΤΟΤΣ ΕΞΑΓΟΓΕΙΣ
Έν στΛεχρία ό κ. ύπουργός ίδέ
χθη έκπροσώπονς των παραγωγι-
κήν τάξεο)ν? πρός τούς όποίονς
ήνέλυσε τό εΐσαγόμενον νέον σΐί-
σττ>μα, τό οποίον θά Ισχύση ολο
1ης Ίανουορίου 1971, κα', ετόνισε
ότι αί εξογωγικαί Ιπιχειρήσεις Θά
πρέίτει νά προσανατολίσοΐ'ν την
πολιτικήν το>ν πρός τό σύστηικι
αύτό κνρίο)ς καί μέ πρό6λεν)Λ.ν 6'< Θμιαίας καταργήσεοις μερικήν 'ΐί- τροον τοΰ παρελθόντος δνεν ούσι αστικής σημασίας. Έπίσης ό κ. ΰπουργός άνίκοίνιο σ*ν είς τοΰς έν λόγω έκπροσώπους δτι πρόκειται νά όλοκ/ληρίοθή τ ό σύστημα την έξαγωγΐκήν κινή- τςιθτν διά τής άντιμετιυπίσειος δ)'·ΐ) ('κισικήν προ-βλημάτΜν: Πρώτον τής άσφαλίσειος των έξαγ«>γ<5ν ϊ ναντι έμπορΐικήν κινδύνιον διά δή ιμιονργίας άποτελ.εσιματικήν μηχα- νισμή^". Δεΰτερον, τοΰ κόστους την μεταφορών οιά τής βελτίωσι- οις τής συγκοινοχνιακής συνδέσεο>ς
μέ τάς χο*ρας ,τ-ης ΕΟΚ καί τής
Άφρικής καί διά τής άντιμετιοπί-
σειος τοΰ προ&λήματος ωρισμένων
ναύλιοτ. Αμφότερα τα θέματα ?ύ
ρίσκονται «πό μελέτην.
Έξ άλλον, είπεν ότι μελετήν-
ται κα^ &λλα μέτρα, τα όποΐα θα
διεΐ'κολννουν έοΐίσης την έξαγ<ογι- κήν προσπάθειαν. Τοιαΰτα υπό μελέτην κ«ί έξέλι>ξιν μέτρα είναι:
α) Ή περαιτέρω άπλοποίησις τής
διαδυκασίας επιστροφήν δασμΑν
καί λοιπήν ίπιβαρύνοεο>ν. β) Εί
δος ένισχΪΌειος διά την {«πό των
έπιχποήσεων δημιονργίαν αποθή¬
κην είς τό εξωτερικόν, γ) Παο',-
χή μακροχρονΐωιτέρων πιστώσεω;
χρηματοδοτήσειος ρξαγοιγήν. δ)
ΚαΘιίριοσις βραιδείων έξαγτογικης
έπιιδόσειος. ε) Έοιπαίδενσις και άρ
τιωτέρα ϊνημέροισις την εμπορι¬
κήν ΛκολούΘο)ν επί την ;ιρο6λη-
μά,των την ίξαγιογήν. στ) Ενί¬
σχυσις κα), ΰπο6οήΊΘηισις τής 6ΐο-
μηχανικής «ρέννης, ξ) ΙΙοοσ.-νά-
θεια δτ?αιοΐΗ?γίας μεγάλ(ΐ)ν ίμπο·
ρικων φορί(ον ΐξαγιογων.
ΐνλος, 2χει άρχίσει συστηματι-
κή ίργαισία διά την δρσιν των Λν-
τικινηιτρτον, ήτοι παντός δ,τι δ·π
χεραΕνει την εξαγωγικόν πρησΛά-
Ηειαν τόιν έπΐχειρήσεοιν.
Καταληγιυν ό κ. Φθενάκης υπε-
γραμμισεν βτι όιομηχανίαι προο-
ριζόμεναι μόνον διά τήν εσοπερι-
κί(ν «γοράν θά χά"νουν βα»μια(ος
είς σημασίαν καί βκοσιμτητα, Ιδί-
ιιις αετά τήν πλήρη τελωνειακήν 2
νπισιν μ,ετά τής ΕΟΚ. Καί έπιχει-
ί>ύσε;ς ο! οποίαι 6ρλ' θά όργανιυ-
Οοθν δι' έξαγο>γικήν προσπάθειαν
θά άντιμκτίοπίσουν προθλήματα έ-
πιβιώοεο^ς. €Σκοπός μας είναι Λ-
πό σήμερον —είπεν— όπως τό ΰ¬
ψος την εξαγωγήν των Οιβμηχο
νίκων καί ΰιοτεχνι,'κων προϊόνκοτ
φθάση έντός 4 έτών τα 15.000 ί
κατομ. δρχ., ήτοι τα 500 έκατ.
Οολλαρια»
ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΒΑΜΒΑΚΟΤΡΓΙΑ Α. Ε.
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΚΑΡΡΟΡΗ 4 — Τ.Τ. 116
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗ-
ΠΤΙΚΗΣ ΕΚΤΑΚΤΟΤ ΓΒ-
ΝΙΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ
Άναδληθείσης τής Έκτακτον
Γενικής Συνελεύσεως τής ,οης
Σεπτεμ£ρίου 1970, καλοΰνται οί
κ. κ. Μέτοχοι τής έν Αθήναις
έβρρυοναης Άνωνύμου Έταιρείας
υπό τήν ίπονννμίαν «ΕΛΛΗΝΙ¬
ΚΗ ΒΑΜΒΑΚΟΤΡΓΙΑ» Α. Ε.
είς Επαναληπτικήν "Εκτακτον
Γενικήν Συνέλευσιν γενησομένην
είς τα έν Αθήναις Καρρύηη 4
Γραφεΐα τής Έταιρείας την 3ην
"Οκτώβριον 1970 ημέραν Σάββιι
τον καί ώραν 6.00 μ. μ. καί ιιρ
θέματα Ήμερησίης διατάξεως τό
άκύλοιΐθα:
ΘΕΜΑΤΑ:
1.— 'Τποβολή έκθάσεοιν Δ. Σ.
καΐ ίλεγκτήν επί τή; Χρήσει ις
1»64.
Κ.— "Εγκρσις Ίσολογισιι<·Γ' 31.12.1964 κα!, απαλλαγή Λ- Σ. *αι τιόν έλεγκτήν άπό .·κ1σης εΰ βΐ»νης. .'!.— Έκλογή Τακτικών καί ά ναπληριοματικήν ελεγκτων δι« τάς χρήσεις 1965, 1966 ■— 1967 — 1968 — 1969 καί καθοοισμϋς «ίμοιβής αυτήν. 4.— 'Τποδολή ρκθέσκον τοΰ Δ. Σ. καί των Έλεγκαων Ιπί ■"Ις χρήσρως 19Κ5. 3.— "Εγκρισις 81.12.1965 καί απαλλαγή Δ. "•αι ίλργκτίιν άπό πάσης εύθΰ- «.— 'Τποβολή Έκβέοροιν Δ.Σ. καί έλεγκτήν επί τί]; 1960. 1. -- "Εγκρισις ?|].12.1966 καί απαλλαγή Δ. 5,. >:αί έλ-ργκτων άπό πάσης ευθυνής·
Χ. 'Τποβολή έκθεσιροιν Λ. Σ
■*α!, έλεγκττών επί της
9. "Εγκρισις Ισολογισμόν Λ1
12.1967 καί απαλλαγή Λ. Σ. >ηι
ίλεγκτήν άπό πάσης ευθυνής.
10. Τποβολή 'Ε·κθέ~ω; Λ. Σ.
κ<ιί έλεγκτήν επί τής χρήσεοις 1969. 11. "Εγκρισις ΊσολογιοιμοΓ' 31. 12.1968 καί απαλλαγή Δ. Σ. ν-αί ελεγκτων άπό πάσης εΰθύνη;. 12. 'Τποβολή Εκθέσεως Δ. Σ. καί (ίλενκτήν επί τή; χρτ'|σί(ιι; 1969. 13. "Εγκρισις Ίσολογισιιοιι 31-12.1969 καί άοτοιλ.λαγή Α. Σ. <-.αΙ έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής. Πάς μέτοχος ϊνα λάβη μέοος είς τήν ^Συνέλευσιν ταύτην λει (ό) "πέντε τοιιλάχιστον ν<ις πρό τής ώς άνιο Συνελ ως νά καταθέση τάς μετοχάς τοι είς τα γραςεΐα τής Έταιρείας η .ιροσαγάγη Πιστοποΐητικόν κατα Θέσειος τοντων παρ' οΐασδήποτε των έν Ελλάδι ι) έν άλ.λιΛαπίι α -.•ιγνιορισιιρνιον Άνιηννμί,η- Τοη- ττεζιτικών Έται
ΤΑ Μ Α Ν Ι Τ Α Ρ Ι Α
Έξ άφορμής άνβκόάτου τού κ·
Ίωάννη Άκκριθάκη δημσσΐευθέν
τος είς τα φύλλα 2062 ωαί 2Ο6Ί
διά τόν τέντζεοε μέ τόν μπακ}.α
Ι,ά, ήλθεν είς την μνήμην τού 2νπ
ι'ιλλο άρκετά χαριτ'ημένον έπεν
βαδιοντο οποίον συνεδη πρό πολ
Χών έτών είς τόν Βους>νό<>α ρπ'
Εύκαιρία τής γνο>στής συνηθείας
-τής Ιης Απρίλιον.
ΟΙ έπιζωντρς παλαιοί κάτοικοι
τ00 Βουρνόβα θά ενθυμούνται ό
ηφαλΛς την Όγκον— ντέ Λονχτι
γνιάν (απόγονον των Λονσιγνιάν
τή; Κύπρου) ή δποις κοινώ; όνο
ιιάζετο μπάρμπα Γχοντη;, π0?υ
γνωβτή φυσιογνωμία τού χωρίου.
Ό Λουσιγνιαν ήτο φαρμακο
Λοιος τό ίπάγγελμα καί διρτήοϋ
ενα άβτό τα. δύο φαρμακρΐα τού
χονοιοΰ. "Αριστος σκοπευτής &%■
ά
χ
Χα1 ·»ά
τού ϊτρεμον, <νυε· πεία κδποιας ασθενείας, ήτο πηο οέτι εΐδικός είς ζητήματα, οΐνων άγρίιον χόρτων κΛπ. Ό πατήρ μ-ου ίατρός Ξενοφών Ζανντΐς έσύχναζε είς τΐ> φαομα-
χείον τού, ήσαν δέ κπί οί δύο στε
νοΐ φιλοι. Έπήγαινον τακτικά ής
τον κήπον μόν έφντοωσαν μεοι-
κα Μανιτάοια, τα όποΓα ήθε/Λΐ νά
μαγειρρύα λλ Λ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΔΓΗΓΉΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΓΕιΤΟΝΙΑΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ
άλλά
πως είναι φαρμακερά. Σύ 'ώς'εί '
να πας μ,ά στιγμή Εως έκεΙ Μί
ό'Χος 6εν μοΰ κάμει; την χΑριν
να οεβαιωβής δτι τα μανιταρια Ι ■
αυτ,χ ρ[ν(Χι άκίνδυνα καί κατάλλη νηι - . . ____
λα πρός τροφήν. Τοέχω άιιέσ,ος , «κλϊΐσαν την Άθήνα μας" καί δ?-ν
Υΐατρέ μόν άπαντα ό μπάρμπα **-™Ο»ΰιιε νά δοΰιιε όντε τόν Παο
Ικ.υυστης να σου χάμω χ(> ,........
Τοΰ κ. ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΠΑΠΑΔΗΜ ΙΙΤΡΙΟΤ
(ΘΕΜΟΤ ΠΑΡΝΑΣΈΙΟΤ)
παρακάτω διήιγτιμα, πον εί- ολο αυτδ, δέν έρχότανρ σέ καμμιά
τών μεγαθηοίων πον άντίθεση, ταίριαζε. Καί ητανε στή
γειτονιά τό μαγαζ). πού έξυπηρι»
τοΰσε δλες τίς άνάγκες της. Ίΐ
τί) Λυχα6ί*ττ°· 1°
ΚΑΤΙΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΗΑΤΑ]ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Πολυσυζήτητον θέμα τής έποχής
ΤοΟ συνεργάτου μ«ς κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΗ
(Συνέχΐεια έκ προηγουμένιυ)
ΚΕΓΜΕΝΟ
Αυτήν δέ την τοΰ λόγου δια-
τήν άρχική καί, μακάρια
2ΧΟΛΙΑ
Ι. «διδόναι τοΐ"> Λόγον
σιτο-
ποτα δέν
τίοι.
πνρύστηκε ρνας λάτρης τής Σμύο-1 των φτωχονοικοκνραΐων τούτων
χωρις νά βάλη τό καΛ#>. ; νης, ενας δνθρωπος πού την άγά- ] πό μπακαλική
, . Μ>, ίνα
στά οτατακια ποώτον τ/γ«.
Λ πρώτον των
ν0Μ.*>ν, ίνα τελευταίον είπο) τύ ' μβτριον». Ή φοάσί την αόττΓεΐ
ποώτον /γ ι - . , ψ-^ι. τ»ι αυτή εί
πρώτον ί έ ό
ναι
ς η τό καπίλ
λο τού φεύγει τροχάδην διά τό -
ό
ρχην δά
πατρικόν μας σ.τίτι τό οποίον εκ
ρίσκετο είς μικράν άπάοτναβιν ι!
πό τό φαρμακείον, κρούει την θύ
ραν, καί παρουσιάζεται ή μητέοο
μυυ. Κιιλημερα ιΤας κυρία Άνα-
στασία δ ίατρός μοΰ είπεν ότι εί;
τόν κήπον σιας έφύτραχταν κάτι
μανιτάρια καί μέ παρεκάλεσο ν Λ
Ιλιθυ> ν α τα έξετάσω τή, τυχόν,
είναι φαρμακερά. Λέν μου δο"
χνεις σέ παοακαλώ τ6 μέρος;
Ή μητε'ρα έννόησε άμεσος «ε
τί τινος επρόκειτο καί τού άπαν
τα μέ ΰφος κάπως ειρηνικόν «κο'
τού χρόνου μπάρμπα Γκιούστη νά
τό κυνήγιον καί είς τα ψάρενμι Λσαι'καλά»
Είς την παλαιάν σκάλαν τού Βου0 Τό τί επηκολούθησε Λ αι
νάδα - το Μπαίρακλη. πε<>νον. νοητόν, Αλλ' ό μπάρμπα
ζ ΐ έ όλ 8
μμ
δέν 28ε.ξε σημεϊο «νμού
άί '
ρ η
τα; μαζι τ«·>ν καΐ εμένα μόλις 8ε «της ημ
χατεβσάοων τότε ετων. αλλ· άπεναντίας ίπιστοέψα „
Κα,τά την πρώτην Απριλίου Π- τ,', φαρμακείον οννεχάρη τόν ι.,
-ο,,; τινός ό πατήρ μου εσκέφθη τέρα μου ερχόμενος είς αυτόν
νά γελάση τόν Λουσιγνιάν καί
τοΰ λέγει ιιπάριιπα Γκιούστη
Χοόνια πολλά».
Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΣ
Ι·""»»»»11»"11""1.....•"""""«"ΉΙΙ'ΙΙ'ΊΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΗΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΜΗΙΗΙΙ
Άπό την έποποιΕαν τής Βοοβίου Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνίργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγούμενον) κοπιώδεις προσπαθείας, δχι μόνον , ,.,·..
Την τοιαύτην άλλως τε πρόθε- ] διά νά ανέλθη τάς κλιτΰς τοΰ 5 ·™«ημητριου μ ετρ.λοξένησε
δα του τούς Δελφοΰς, γιατ', την
εΖτισε, γιατΐ την γνώρισε τότε δ-
ταν τα μ,αγιατικα τριαντάχτυλλο
άνθίοπνε γιά νά την 6γάλουν ιπ'
τή <τκ?.α6ιά τη^. Ήταν κι' έκεΐνος ΛνΛμεαα ητά τάία παλληκάρια, ποϊι ηρ·0αν νά πολεμήσουν γιά τττν δόξα της 'Ελλάδας μας στίι Σμνο νη μας το 1919^ την άγάπησε, -ιήν Γ,-τνεσε κι' ϊκλαψε αταν ί;ανασκλΐί ίίιίϊθηκε άπό τα σφάλιιατα των δι κων ιιαζ καί την αΐσχρή συμπεοι- φορά των Σι>μμάχο>ν μας. Καί
αύτός ό ρκλεν,τός λΛτςης τής γλν
κειάς μας Σμύρνης είναι
μιος ΠαπαΛημητρΐου, μέ τή
στό στό κΰκλο τ&ν γραμμάκιΐν
ψει-βώνιιμο «θεμος Παρνάσισιος»
ΤοΟ πρρπουν θεομά συγχαοητήοΐ'·
γιά τ!ς βαβειές του γνώσει- σχ(·
γράμματα καί γιά την τόση Αγά
«η ποΰ χάρισε στή Σμύρνη ιιαα.
Κι' είναι φυσικό, ίμεΐς τα παιβιά
της, νά την άγαπ&με, νίι την λο-
τρ?ΰΐι>με, ν&ναι τδνειρό μας νά ζσ
ναγυρίσο>με πίσω, μά νά την άγο>
πΛνε οί ξένοι άπό μάς, είναι ίκτέ
νο.χο! Τοΰ πρέπουν,
•νιυ, σνγχαρητήιρια καί
νη από μάς τοίις
Μοΰ δόθηκε ή εύκαιρία νά γν.ο-
ρία(ι) τα α'ισθήματά του γιά μάϊ.
«αί γιά την άξίχαστη πατρ[Λ«
μας, δταν τό έκλεκτό ζεΰγος ΓΓη-
κι' άπ*
σει απ'
ολα τ
β»
ήμετέριον, τοΰ θείου
■ω καΐ ΰψηλοΰ, καί, δ νυν πάν
φιλοσοφοΰσιν' εί μέν τις δλ-1 42, όπου άναφρρετ
καί πάσης διανοίας ύ
τούτον ί-
κατά Λον
Κεφ. ΙΒ', παρ·
δέ Α
πιοτό;
οίν τιον έφανέριοσαν έπανειλημμέ-
νως οί Ιταλοί, μέχρι τής 27ης Ί-
ανουαρίον 1941, διότι απεπειράθη¬
σαν τετράκις, άνεπιτυχώς, νά πα-
ραοιάσουν δι' άρμάτων μάχης την
ανατολικήν ίξοίον τώνΧτενών τής
Κλεισούρας, τάς δέ αποπείρας των
ταύτας πλειστάκις έπαΛ'έλαΰον καί
βραδύτερον.
21. ΤΡΕΜΠΕΧΙΝΑ
Αυτή ήτο ή τακτική κατάσταβις
είς την περιοχήν των Στενών τής
Κλεισούρας την 27ην Ίανουαρίου,
καθ" ΰν χρόνον ή Τ Μεραρχία —
Κρήτης ώδευε πρός ταύτην δι' έν-
τατικής νυκτοπο)ρεία«ς^ διελβοΰσα
την γέφυραν τής Πέπρανης.
Πρίν όμως άφηγηθώμεν τάς λε¬
πτομερείας τής πρώτης μάχης την
ά.ιοίαν Ιδακΐαν οί Κρήτες, έπάναγ-
χες είναι κρίνομεν, νά περιγράψω-
μεν τό όρος είς τό οποίον διεξή¬
χθη αυτή, δηλ. τό δοος Τρεμπεσί-
να, μέ την όνομαοάαν τοΰ θποίου
πειρώμεθα νά καταστήοίομεν γνω¬
στήν, έν σττνεχεία ολόκληρον την
δράσιν τής Τ Μΐραρχίας - Κρή¬
της.
Ή Τρεμπεσίνα είναι ϊνας τερά-
στιος δγκος μέγιστον Οψους 1923
μέτρων, πού άρχίζει άιπό τα Στε-
νά τίις Κλεισούρας καί έκ*ίνβ·ται
πρός βορράν επί μήκους 35 περί-
που χιλιομίτρων. Ή όδός Κλίΐ-
σούρας Βερατίου διέρχεται έκ των
άνατολικων ΰπωρειων της παοαλ-
λήλως πρός τόν ροΰν τοΰ ποταμοθ
Ν'τεσνίτσα, όστις ονμβάλλει είς τόν
Άώον εξωθί των Στενών τής
Κλεισούρας.
Μέχρι τοΰ ϋψους των όκτακο-
οίων μέτρων περίπου συναντα τι;
πηγάς, άο/ΘΟΛ'ους ρύακας, μεμο-
νιυμένα όοεινά καταφύγια, χωρία
χα'^ άραιονς σννοικισμούς. 'Τπερά
νω τού υ»ονς αυτού ΰπάρχουν 5-
φθονα δάση μέχρι των 1300 μέ
τρών. Ή μορανή τής Τρεμπεσίνας
ά.-τό τού Οψονς εκείνον μεχ,οι των
1903 μεχρων, της υψηλοτέρας κο
ρυφής της, δεσποζούσης των Στε.
νων τής Κλεκΐούρας, είναι άλλε
πάλληλοι 6ραχά>δεις μαΛτοίΐοείς
ί Λίτύτομοι, ύπερκείμεναι άλ
ύ
ρονς καί άμι-νθή εναντίον των «υ' του·
ί
ρων τού κατέχοντος ταύτας έ-
χθοοϋ, άλλό παρά τόν φυσικόν «ό.
?ίου
χθοοϋ, άλλό παρά τόν φυσικόν «ό. '
ματάν τον, ασθμαίνων χά], άδ,α- Ι βουοχωσαν τα μάτια χον, μάΐησ*
φορών διά τάς απωλείας ν' άνατρέ '» ^^ του ^ ^Ί^ τΤ>5 '"ϊ'
φορών διά τάς απωλείας ν' άνατρέ
πή τόν αντίπαλον διά τής λόγχης ί*00 ^η^Ά^ε πολλάς ώραϊα ποΛ
&κ τών άλλνεπαλλήλίον γοαιιμών
του.
ΑΙ διαβάσεις, αί άτραποί, αί λό
50μαι, αί χαράδραι, των δασών αί
αίιθρίαι, τ' άναηαυτήιρια, αί φάραγ ,
γες έβάλλοντο δραστιικώιτατα άπό
τό εχθρικόν πΰρ τών πολυδόλων
καί τών δλμων, καΐ, τό πάν έσεί
ετο έκ των καταιγιστικων πνρίδν
τοΰ χυροβολικοΰ.
Όμολογουμένως ή κατάλττψτς
τής Τρεμπεσίνας άιπετέλεσεν ύπρ
ροχον στρατιωτικόν άθλον, τόν ό
ποίον μετά δυσπιεριγράπτου ένβου
σιασμοΰ εσχολίασαν πάντες οί ξέ
ν οί στρατιωτικοί κριτι«οί, προπάν
των δέ οί Τονρκοι, οίτινες |χον
προσωπικήν αντίληψιν τοΰ αίχμη-
ςοΰ έδάφους καί τοΰ ο;οδεροΰ χκι
μώνο; τής Άλδανίας. Κατά την
θά
βλλοτε.
Ή οΦντροφος τον, ή
*Ι ?.ογοτίχνις - ποιήτρια, δημοο!
καί δικηγόρος, έπιΓ>ρ6α!
τοΰ άνδρός τη^ γιή
ις: €Σνχνά μοο μι
λάει γι' αύτην, σάν νόταν ή μι
• ρΐβα τον», μοΟ εΐπε.
Ό κ. Παπαδημητρίον εΓ*ι μιά
Λροσωπικότης, υπήρξε άπό τον;
«αλλιτέρονς δικηγόρον; τών Άθη
νών, «ξαίρετος σύζυγος καί βπο
*ιος λογοτέχνης. Τό παρακάτω δι
ήγημά *ου μάς κάνει νά νοβταλ
γοθμε ΐσως τόν καιρό πού βέν υ¬
πήρχαν τα μεγαθήριο αύτά λοτ>
μάς στέρησαν τόν άΐρα μας, το
Ι φώς μας καί τής γνιτονιας τδ κου
τσομπολιό!...
Νίνα Γιαννοοάδον
ρποχήν τών έξιστορονμένων ήδη'
γεγονότων ή Τόεμπεσία, άπό τή; | _ Το .^Χ^ΐκ^ ^°^!.^°'
δασώδους ζο'ινης της των 1300 μϊ ""' "*'
μέχρι τής κορνφογραμμήι,
ήτο χιονοσκεπής. Αναλόγως
τόσο δα, Ινα «τπιρτοκοΰτι,
να γύριβμα πον λέμε. "Αν τό μέ
της,
κανε,ι?; δ^ Θά;
τού Οψους καί των έΛαφικδν πτν Ί βεβαί- πραγματικότητα. Να·τή σχημα
ως πρόσωπα πού δέν φαν.:ρώ-
νουν την πραγματικότητα ίαυ
τοΰ των, άλλά ύποκρίνονται.
"Αλλοι πάλιν άπό ταπεινοφρο-
σύνην ή δειλίαν καί άδεξιότη-
τα δέν φανερώνουν τα καλά
τίζη δηλαδή την είκόνα ενός
4λλου προαώπου φανταστ:κοΟ,
άντί τοΰ πραγματικοΰ.
Περιττόν δέ καί να τό ε'ιποΰ
με, δτι είναι άνάγκη νά ύπάρ
χη μεταξύ των άληθινή άγά-
των αίστ)ήν.ατα, τίς καλές των! πή. Ώ ςδέ γράφει μία Χριστια
ίδιότητες. Χρειάζεται συνεπώς) νή Άγγλίς συγγραφεΰ; (Φλο
ρι τής πρώτης ημών σνστάσεως φειν κατά γραμμάτω|, πονηρών ' προσοχή καί. ίκανότης, ώστε! ράντς ΜπάρκλεΟ) ":
■χα τής τελευταίας άναπλάσεως λέγω διδαγμάτων τε καί δογμά νά διακρίνουν οί άρραδιον.α-1 «Εάν δ Γδιος δ βεός καί ή
τνπων τε καί αληθείας, (3) καί των, εύσεβή λόγον, ώς συγχεΐ [ 'ΐμένοι την πραγματικότητα. | ><άγάπη δέν ένώσουν τοΰς άρ- «ραδωνιασμένους, θά πρέπ«·. νά προφυλαγθοθν άπό . "Ανθρω-1 βιαθηκών, οαρκώσεώς τε χαί κη' σθαι καί άτακτεΐν τοίς προτέρβτι, Ι Δέν πρέπει δμως νά τους βονλειάς* θημάτων, καί αναλύσεως, δσα τϊ. τα δευτέρα. Όδόν μέν πατείν α διαφεύγη ή άλή&εια, δτι πολ- Α. ΤΑ Λπλ- ιι·™1 Αν~*-τΑ~*,.,~ -----1 _ίί---- „ --------- -!.-. ι./—, --.ι -------- ι 1Α- «~<«λ- -ί. -------'-----.- 2-— . καί εϊχανε πάντα δονλειά. Τό ορο- περί άναοτά-ως, περΥτέλσιΤς πγ μεινον χν λείαν ηί !? Τ Ρημ° /ΙΟωί> ?' Χρίσ!ως κα1 άνταιιοβό-ωε «υ νττν·, ή την άκριβή καί
κόπον καί πον νά φαινότανε κα- «ρωποτέρας τε καί ένδοξοτέραε.
νενα μικοό παιβάκι, νά πηγαΐνίΐ | Τό κεφάλαιον δσα περί τίίς άιι
χ
καί γήν άροΰν, ην πολλάκτς 4ρο·
λος κανένας δέν φαινότανε, δλοι ληπτέΌν"...
δονλεύανε. Χάν επεφτε δμως δ ή- ΕΡΜΗΝΕΤΑ
ί5 ψχ
»α*α<>ίαϊ Τ0ιάδ°ϊ *«· δέ γράφειν, ήν οδπω λόγος έχά
τα τής κακίας ένεβημάνθη γράμ
λές φορές τα φαινόμ,ίνα άπα-
τοΰν καί δτι τα πιό άξιαγάπη-
τα καί χαριχωμένα πρόσιοπα
δέν είναι πάντοτε καί τα καλυ¬
τέρα. Ώς έκ χούχοο, νά μην
ίνθουσιάζωνται μέ τα γλυκό-
λογα, τίς κολακείες, τό ώραϊο
λιος, καί μπεροενότανε ή μερά μέ ] Αυτήν δέ την διδασκαλίαν τού ματα. Δύο γάρ αν οΰτω τα ϊργβ [ παρουσιαστικό, άλλά μέ προ-
τό σούρουπο, τό βρομάκι ίπαιρνε λόγον, γιά νά πω τελευταία τό γένοιτο τω θεοσεβεϊ χαλλιγράιΐ;» | -ΐοχή, μέ σύνεσι, νά προσπαθοθν
ζο>ή καί. όμορφάδα καί βτολιξοτα πρώτο άπό τα δικά μας, τοΰ θεί έξαλείφ
νέ γιά νά δεχτεΐ τονς Ιδροκοπη-! ου λένω λήνοκ νπΐ τοΓι ιΉΐιηΐηΑ χ«ι τοΓι
γιά νά δεχτεΐ τονς Ιδροκοαη·
μένους άπ' τό μόστο τής δονλει-
άς πού γνρίξανε στά σπίτια τονς.
ου λέγω λόγον καί τοΰ υψηλοΰ.
τόν οποίον φιλοσοφοΰν τώρα, εάν!
μέν υπάρχη κάποιος, πού Εχει τό Γι' ούτό εϋναι καί εύκολώιΤερο,
ρειν τονς δοκιμωτέρονς
τοΰ μένειν
ΕΡΜΗΝΚΙΑ
Οί κοαΐέλλες, καθισμέ'νες πίσ' ( θάρρος καί νομίζει ότι εΤναι προ βτήν ψυχή ποϋ μοιάζει σάν άχά
σιτή γιά κάθε διάνοια, έγώ 6αυ- ρακτο κερί, νά πρωτοχαράξη κα-
μάζ(ο αυτόν γιά την σύνεσι, νά νείκς την άλήΊθεια, παρά νά γρά-
μή πω γιά την αφελεία τον. 2' ·ψη λόγΐα εΰσετ>ή, πάνω αί άντί
έμένα λοιπόν, δέν φαίνεται ότι θετα γράμματα, σέ πονηρά διδά
άπ' τα όρθάνοιχτα ρρ,
πρίν Λκόμη νά σονρονπώσει, κβν
τάγανε τα προικιά τονς, καί τα
σταλίδια τοΰ σπιτΐοΰ τονς, καί σι
γοτραγουδάγανε μαζί μέ τι,ς 6ε-
λονιές πον ρίχνανε στό κέντημά
τονς. Καί τό πονλάκι μέσα στό
κλονβί τον, κρεμασμένο ψηλά στό
παντζοΰρι, μέ τίς τρίλλιες του καί
τα φτερονγίσματά του, συντρόΐ·
ηιενρ τό τραγούδι τής κυράς του.
Κι' αν τύχαινε κάποιος ξένος, πε
ραστΐ'κός τής γειτονιδς, σταμάτα-
γε μ' ενα σιγαλό περπάτημα δθε
λά τού, βλέποντας την πάστρα
καΐ, την όμορφιά, κ' ίρριχνε καί
τή ματιά του πάρα μέβα άπ' τ*
άνοιχτά παράβυρα χαί θαύμαζε
τ' άπλά στολίδια των σπιτιών,
καί τό κάντρο τής Γενοβέφας
φάνταζε σάν τής Τζιοκόντας.
Τί δμορφα πού φαινόντονσαν τι*
βπιτάκια μέΊσα στή νοικοκνοοσΰ-
είναι πραγμα φαυλότατο, οΰτε
και κοντό, τό νά δίνωμε στόν κα-
θένα κατά τόν καιρό, τό μέτρο
τοΰ λόγον, καί νά ίξι«πηρβτοΓ>μ?
μέ τή κριτική την άλήΊθεια τών
δογμάτων μας, όσα ?χονν φιλοσο
φηθή γιά τονς κάσμους ή τδν κό
σμο, γιά την ΰλη, την ψτ>χή, τόν
νόν καί τα νοερά ίντα, τα καλύ
τερα ή χειρότερα, την πρόνοιβ
πον συνδέει καί διευθΰνει τα πάν
τα, γιά δσα μάς φαίνονται λογι-
κά κα), δσα παράλογα τα κάτην
καί άνθρώπινα. Άκόμα καί δσα
εχουν φιλοσοφηβη, γιά τοΰς τύ-
πονς καί την άλήιθεηα τής «οώ-
της μας συστάσεως κα'ι τής -α-
λευταίας άναπλάσεως, γιά τίς δια
γματα καί δόγματα έννοώ, διότι
ύπάρχει ό κίνβννος νά μπερβευ-
θοϋν καί ν' άτακτήβονν μέ τα πρώ
τα τα δευτέρα. Προτιμώτερο εί¬
ναι, δταν μέν πρόκειται γιά δρό
μο νά περπατά κανείς τόν ίσιο
καί τετριμμένο, παρά τόν άνώμα
λο καί ατριφτο, δταν οέ γιά χω
ράφι, νά καλλιεργή έκεϊνο .τού
τό ώργωσε καί ήμέρωσε πολλές
φορές τό άλέτρι. "Οταν δμως πρό
κείται νά γράψη σέ ψνχή, προτι-
μώτερη είναι έκείνη, ποΰ καμμιά
φορά δέν την χάραξε μοχθηρός
λόγος, οδτε καί στό όάβος της ά
ποτι>πΛθηκ«.ν τα γράμματα ττίς
κακίας. Διότι Κτσι τυχόν, διπλοϋς
θά είναι δ κάπος στόν θεοσεδή1
νά έβαθύνουν στά κατάβαθα
τής προσωπικότητος, νά μπο
ροΰν νά διακρίνουν τίς άντιδρά
οεις τους.
Έννοεΐτα1. δτι δλ' αύτά δέν
γίνονται μέσα εί; όλίγες ή|ΐί-
ρες. Χρειάζετα-. κάποια πίστω-
ρφχ
>»τοΰ ν' άναλάβουν μίαν έπιχεί-
»ρησι τόσον έπικίνδυνη (νά ?λ
»θβυν δηλαδή είς γάμον), διό-
*τι ύπάρχει μεγάλος κίνδυνος
»νά ναυαγή—υν».
Ή δέ άληθινή άγάπη τής δ
ποίας ό θεός είναι ή Πηγή,
δέν συνίσταται βεβαίως είς μί¬
αν απλήν σωματικήν έλξιν.
Βεβαίως καί αυτή είναι χρή
σιμη, διότι πρέπ-ει νά έλκύων-
ται μ-εταξύ των οί άρραβωνια-
σμένο'. άπό μίαν έξωτερικήν χά
ριν, άλλά μόνον αυτή είναι Ινα
φτωχό έφόδιο γιά μίαν δλόκλη
ρη ζωή. Τό ούσιωδέστερον εί-
3ΐς χρόνου. Έκεϊνο δμως ποΰ ναι να υπάρχη μεταξύ τών άρ
Λροέχει στήν περίπτωσι τής' ραβωνιασμένων έλξις ψ υ
μνηστείας, είναι δτι πρίν άκό- χ ι κ ή. Νά άναγνωρίζουν δή
μη καταλήξουν οί ένδιαφερό- λαδή δ καθένας των καί να
•ιενοι στήν σοβαρήν αυτήν άπό- ! θαυμ,άζουν άμοιβαίως τίς ψυχι-
φασιν, είναι απαραίτητον 2- κές καί πνευματικές των ίδιό-
πως ίχουν μεταξύ των με,οικές τητες.
ίδιαίτερΐς συνομιλίες, ώστε νά | "Αν έκείνο πού τοϋς γοητεύ
διαπιστώσουν κατά τό δυνατόν, εί είναι μόνον ή σωματική τε-
άν ύπάρχουν ώρισμένες βασι- λειότης καί ή φυσική καλλονή,
κές προΰποθέσεις πού θά κά-1 τότε δέν πρόκειται πραγματι-
μουν την μ,ελλοντικήν των ζω-1 *ά άληθινή αγάπην, άλλά για
ήν εύτυχισμένην. Δηλαδή νά δρεξι τών αίσθήσεων, δηλχδή
διαπιστιοσουν επί παραδείγμχ· γιά σαρκικήν επιθυμίαν.
τι, ποία είναι τα πραγματιν.ά (Συνεχίζεται)
ενός
Πάσα λοιπόν
μχ
κίνησις είς τα άκάλνπτα μέρη, όχι
στοατιοτικου τμήματος άλλά καί
μεμονωμενον άαόμη άνδρός, ήτο
όρατή έξ αποστάσεως χ.λ.ομέ-
νια κα', δλλα πράγματα, Ιδγαινε
καί στό πεζοδρόμιο, κι' Ιτσι μέγα
Καί
τρων.
^ ανακαιν,ση, όπως
ελεγε ό μαγαζατορας, ο κ. Μιχα-
λάκης. Καί κράταγε κάμποσες μέ
,ΤΤ , , . , λάκης. Καί κράταγε κάμποσες μέ
Η χρησιμοποίησις τοΰ λενκοΰ '· . , , .', ,^ *£
Κ, , %. , , . . ρες ή δουλειά αυτή. Τό μαγαζά-
ποοηρους επενδυτου άπο τους ο» - , , , „„ , ,,.
,, « ,, „„,, . κι ητανε παλιό καίι ηθελε πολλα
πλιτας, όπλιτας Ελληνας άΜ»το , , , , , ,
' . » , μερεμέτια για να στέκεται στά πό
μονους προτιμωντας να εχουν την '
μονους, προτιμωντας να εχουν την
τον Κι> που
γίνουν,
> ρι. "Ητανε καί τό δρομάκι δλλο
τοιαντβι , » . . .
τόσο στενό, μικρο κι' άσυχναστο,
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
όπεύθυνοι συμφώνως τ©
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΧΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΚαηοιχΙα Ναυάρχου Βότση 55
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΤ
ΚατοικΙα Σπσ««·άκου 12
ΑΜΦ1ΑΛΗ
λήλίον, μέ τάς υψηλοτέρας έξ αύ
τδν είς τό νότιον τμήμα τοΰ δρονς.
Καί ό μή στρατιοηικός άκόμη,
δύναται νά κατανοήση εύχερώς ο
τι τοιούτος όρεινός δγκος, ώργανω
μένος μέ όχυο
μβΰ μιλάν ξεκάθαρα. Περασμένες
πληγές γεμάτες συγκίνησι πεμ-
νούν στή θύμησί μου. ΟΙ σκέψεΐ'-
ΐιου φαίνεται νά στρκρογυ ^.^ ^^ ^ χλειν°-
δτι οί πλεΐστοι στρατιώται μας ^ανε το Ιμπα τού καί τό δδγα του
τόν είχον άπορρίψει, ευθύς ώς δ- ** τ« μεγάλα σπίτ,α των κάθε-
φθασαν είς τίνν ξιόνην των ί«.Χ·ι ™ν ^°^»ν, κι' άπ' τί,ς 8υό πλευ
ρήσεων. Φυσικά δέ, τό αύτό *— °ές τ1ς δικές του μέ τΛ <ΡτωΧ<>~1
ξαν καί οί Κοήπες.
δρομάκι εκλεινε.
στήν δμοοΦΊ τούτη
ΤελευταΙι»»
συντροφιά
τα τον. "Ητανε στ' άληθινά μτΛ
μεγάλη αϋλή χωρίς αύλόπορτες.
Ή γειτονιά αυτή ίμοιαζε σάν ελ'α
σπίτι μέ δικό τού ρνθμό, κι' ?να
κομμάτι άπό χωριουδάκι μέ"σα στή
καρδιά τής Άβήνας.
"Ολα τα σπιτάκια λάμπανε ά¬
πό πάιστρα, πάντα ήτανε φρεσκο
ασδεστωμένα. Τί άξία είχε γιά ι εΐχε κανονίσει τούς λογαρτασμον;
τού, τοΰ δούναι καί λαβείν τ«ϋ
καθενός, έ'παιρνε κι' αύτός τή
καρέκλα τον καί πττγαινε καί κα
νη τονς!
"Οταν σονρούπωνε, άνοίγανε
οί αΰλόπορτες κι' Ινας πράσινος
παράδεισος φαινόταινβ άπ' τό δρο
μάκι, κ' ίξω μπροστά στίς πόρ-
τ?ς καθύντουσαν παρέες παρέες
οί (ρτωχονοικοικυράβες, φορεμί-
νες δλες τους τίς δλοκάθαρες πό
διίς τους. Περιμένανε τούς δν-
τρες τους νά γυρύσουνε άπ' τΐ|
δουλειά, καί τα πανβάκια ήτανε
καταμ.εσής στό δρόμο, Ετοιμα νά
τρέξουνε μόλις βά «ραινότανβ ό
δικδς τους. Μέσα στή στερηθή
τονς, καί μέ τή συνήθεια γιΑ τβ
ψωμί τίΐς ημέρας, Ολοι τονς Τ|ΐαν
ευτνχ|;θμένοι σττήν άπλότητοι
τους, σάν είχανε τδ μεοοβοτίλι
μεροφάΐ...!
"Οβο βράδυαί* πλητ)«ίνανβ οί
παρέες στίς πόρτες, κι* Λκουγό-
τανε στό δρομάκι νά κελαΐβάη
τό καλοσννάτο τους γέλοιβ. ΟΙ
άντρες τής γειτονιάς κάνανε τί|ν
παρβα ΐθυς μπροστά βτό
λικάκι, κατ' άπ' τα φωτα οο
πού πέφτανε στό δρόμο. Έκΐί 6
6αζε δ καθ* ενας τονς ττ) καρ*·
κλα τού ποΰ την ϊφερνε άπ' ό
σπίτι τού, καί, κουβεντιάζοντας χί
νοντας κάνα οΰζο ή ρετσΙΝ'α, *βί
τόσο δσο νά δρΐχουνε τό στόμα
τονς. "Ολο καί μεγάλώνε Ο ν;!)-
κλος όσο πέρναγε ή ώρα καί
θηκες, την παρουσία τοϋ ΧριστοΟ καλλιγράφο, νά εξάλειψη στή*
ι τήτν πρώτη καί την δεύ-τκρη, τιιν άρχή τοΰς ατροηγούμενους τύπους
σάρκωσι καί τα παιθηματα, την Α καί νά γράψη επειπα μέ άνεξίτη
νάλυσι, την άνάστασι, τό τέλος λα γράμματα τούς πιό βοκιμα-
τοΰ κόσμου καί την ένδοξότερη τ) σμένους.·.
ή μοΦΊ
έρχότανε ό καλός ό κύριος Μ1-
ΧΑΛΑΚΗΣ, ό μπακάλης.
μόν πρός έκρίνοιις πον
τριγύρω μόν πά)ι; Ποέπει νά ύ
πάρχοτ»ν άνθοωποι πον μί χριιά-
ζονται
Κνριε, δοήθησί με νά κ&νω τίι,
μέοες μόν νά Εχουν ·νόημο.. ΒοήιΘη
σέ με νά γίν» χρήσιμιι πάλι.
ΣΑΡΛΟΤ ΕΝΤΟΤΟΡΝΤ
Κατίνα Χ. Χα'ροπούλου
τονς φτωχοϋς
λίγος άσβέβτης, καί τί κάοτο μπο
οοϋσε νά νοιώσουνε τα δουλεμίνα
χέρια τους μέ ενα ασπρισμα. Καιι
μιά φορά, κάποιος άπ' αυτοΰς ί-
6αζε καί κάτι παραπάνω άπό την
ασ·6έστη. "Εφτιαχνε στό τοϊχο τοΌ
σ.-ιιτιοθ του κα), κανίνα σχέδιο, τί
τοιο πό* νά μοιάζει σάν λουλουδι,
η μιά σκέτη·παχειά γραμμή σέ 5λ
λο χρβμα, σάν ζοινάρι, δλοι το»ς
δμως, φτιάνανε τό Ιδιο στό χωρ»·
σμα τοθ βρύμου άπ' τό πεζοβρόμιο
μέ άσβέστη βκέτο. "Ητανε δμοο-
φο τό άσβέστωμα μέσα στη πα-
υτρα τής φτοιχονειτονιας. Κι* ί-
τσι δπως τό ίίβλεπε κανείς τό συν
ολο, εμοιαζε κομμάτι νησιώττΜΐιας
πολιτείας καί ρυθμός παλιάς »ια-
λής έποχής, μέ τούς άνβρώβτονς
της. Καί θά ταίραζε τό σννολ»
τουτο γιά σκηνικό σέ δργο τοβ »—
λιοΰ καιροΰ.
Τό μπακαλικάκι, μ#σα στ* σϊΜ
θότανε μαζί τους.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
σκυθρωπότερη κρίσι. Τό κυρΐώτε
ρο, δσα πρέπει νά ίντοθέσοιμε γιά
(ΣυνεχίξεταΟ
Μικρασιατικά στρατιωτικά Διηγήμ,ατα
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΕΡΒΙΣΗ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
Έσκή-Τβαλ!ις τό τελευταΐο τονρ- πως ή ταραχή, τί έρημιά δμως ποίι
ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΙ ΟΙ
ΚΡΟΜΜΥΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
Ή Έπιτροπή Συντονισμοΰ
Οίκονομικής Πολιτικής πρός
δευκόλυνσιν τής διαθέσεως τών
κρομμύων, απεφάσισε την χο¬
ρήγησιν είς τούς παραγωγούς
οίκονου,ικής ένισχύσεως έκ
δρχ. 0,50 δι' έκαστον χιλιό-
γρ<χ.ιιον κοομμύο)ν, παραδιδό- μ^νον είς τοΰς έξαγωγεΐς. Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 626.387 κοχώρι πού δρηκε μπροστά τον δ έλληνικός στοατός, πρίν άνεβής στίς κορφές τοΰ Άρντίξ καί τοΰ Τσάλ^ντάγ κυνηγώντας τόν έχθρό· Χΐινριό άγριο, μακρυσμένο άπό κά¬ θε κέντρο, μέ σβτίτια χαμηλά, κα- λυβόσπιτα, οχρηνωμίνα στ' άκρό- 6ραχα τοΰ Άρντίζ-ντάγ σάν λυκο- φωληές. Τα τμήματά μας βέν εϊχανε ς>θά
σει άκόμη στό 'Εσκή-ΤσαλΙς, καί
οί χωριάτες κατατρομαγμένοι ί-
φεύγανε στά 6ουνά, τρέχοντας ιιί-
σω άπό τ' άπομεινάρια τοΰ τονρ-
κικον στρατοϋ, πον νποχωοονσε
τσακισμένος...
Τό χωριό ήταν άνάστατο... χα-
νοίήμασες ίτρέχαΝΐ σιάν τρε]λλέ;
στά στενά τού δροαάκια φοοτω-
μένες παληόρουχα, τσονΡ>άλια, χαλ-
κωματένια ταψιά καί κανάτια» χα-
λ.ιά καί παπλώμ.ατα, γέροι καί δν-
τρες καί παιδία έτοιμάξανε 6ια-
στικά τονς άραμπάιδες τους, ζεύ-
οντας τ' άργοκίνητα 6ον»6άλια μδ
φωνές, πόρτες άνοιγοκλείνανε μβ
δννατονς χτνπονς, πρόδατα καί
κατσίκια δελάζαντ άνήσυχα, καί
«κύλοι έχαλοΰσανε τόν κό<ηιο γαν- γίίοντας άδιάκοπα... Μέ τό ήλιαβασίλεμα ήσθχασε κά- έκύκλωνε τό χωριό 8γινε πιό δ- γρια τότε, καί άσήκωτο βάρος έ- πέσανρ στό στηθος τών τούρκων οί γΰρω βουνοκορφές... "Ηρθε ή μεγάλη βτιγμή γιά τό ναμάζι όλοι οί χωριάτες σταθή- κανε, δπου εΐχε βρεθή καθένας, και γονατίξοντας Εσκνψαν τό κεφάλι κατά γής, μέ τα χέρια στ' αΰτιά τονς ή προσευχή τονς αυτή τή φο- ρά εΐχε πιό μεγάλη σημασία άπό τ:<ς δλλες μέρες... τώρα παρακα- λούσανε τό Άλλάχ νά τονς δώση δρόμο, νά τονς σώση άπό ^ ξεκίνησανε σέ λίγο τα φορ- κα^ δφισε νά ξεφύγουνε άπό το ίωμένα θοΐδάμαξα γιά τό πέρα« στηθος της οί λιγμοί, πού ιιέ 6ία σμα τοϋ Άρντίζ-ντάγ, καί δπωζ ρσΐ'γκρατοϋσρ τόσην ωρα. κνλούσανε οί ράδες τους στίς πέ- τρες τοΰ δρόμου ξεσχίζανε τ' αύ τιά μέ τόν παράξενο θρτ]νο τους. Καί ό μισοάγριος έκεΐνος κό- σμος δέν ίθρηνοΰσί... μαθημένος άπό αίώνες στό ξεσπίτισμα, ίφευ- γε σάν ξένο; άπό τό χωριό του, λές καί τόν κυνηγοΰσε ή προγονικά κατάρα τοΰ νικητοΰΐ Ό βερβίσης 'Αλή-Χασάν Ιμει- — Τί εχεις πτιιδάκι μόν;... ξο.- ναρώτησε ό γέρο—δερδίση: — Τί θ' απογθνουμε πατίρα μου; τού άποκρίθηκε τό κορίτσι μέ Αν·· φυλλ.ητά.·. (ΐοΒοΰμαι... Ιχω κάτι προαισθήματα... ό θάνατος είναι πολύ πικρός!... — Ποίος ξέρει κοοη μου τό θέ- λημα τοΰ θεοϋ;... άς έλπίβουμβ νέ στόχο>ριό μέ την κόρη του, Ινα] εΐπε ό γέρος—βερόίσης ιιέ κάποια
κορίτσι ως είκοσι χρόνων πολν
σνμπαθητικό. ΤΧ περίμενε αύτδς,
χεΙ πέρα;
Οί δλλοι τοβρκοι πιστίψανε στά
λόγια τον, πώς άποφάσισβ νά βυ-
σιάση τή ζωή τού καί τής κόρης
ιου τα δροσερά νειάτα, γιά νά έκ
δικηθή Λλόκληοο τό χοριό... αύ-
τος δμως είχε τό σχέδιό τού!... | Κατειόήκανε άπό τή στενη
τρεμονλα στή <ρωνή του. — Πάμε κάτω πατί,ρα, Ικανΐ φσβκΐμένα ή Γιοννα... έδώ άγοι- εύομαι... τό κορμί μου τρέμκι... αύτη ή έρημιά ποϋ τόσα χρόνηβ έκύκλωνε τό χωριό μας καί δέν μ' έπείραζε, σήμερα μοΰ φαίνβτβι φριχτη,... πάμε κάτω Ι Ή Γιουνά, ή κόρη τον, δέν τ*|Θρ- ] ισα, μπροστά ή Γιοννα καί ξοπι- λε νά τόν αφίση μονάχο τον σω της ό δερβίσης, κρατώντας τΔ 'έμεινε στό χωριό άποφασισμένη νά| χέρι της πον Ιτρεμε. τίς σφαϊρες τοΰ γκιαοΰρ, νό. άξιιόση νά ξαναγυρίσουνε γλήγο¬ ρα στό χτοριό τους... Ό δερδίσης Άλή-Χασάν μέ την όλόλΐνκη γενειάδα, έσικαρφάλωσε σάν γάτος στή σκεπή ενός σπιτιοΰ καί Λρχισε την προσευχή του στόν Άλλάχ. Ή τρεμουλΐαστή φωντι τού έ- γέμισε την άτμόσφαιρα τοΰ χω· νιοΓ', καί οί τοΰρκοι μέ τό χεφάλι ακουμ-τισμένο στή γή έκρατούσανε τ' αύτιά τονς σιγομουρμονρίξοντας. Ι πεθάνη μαζύ τον. Τό καλνβόσπιτο τους είχε βυβ Άνεβασμένη στή σκεπή τους έ-! μικρά δωμάτια ταρατσωμένα μί κνττονσε μέ τα μεγάλα μάτια της' χώμα, καί μίαν άποθηκονλα στό ίΛτ πέρα στό δρόμο τού κισμέτ, έκεΐ ] σιο μερος στήν ακρη τής άίτοβή- πον θά φανώντουσαν την £1λλη ρα οί γκιαούοηδες. ΤΗταν Εσως ό μόνος βνθρωπο; ■ ] κης κρυμμένη μέ οτολλά παληοτσού 6αλα καί ξέθωρα χαλιά τΊταν μπασιά γιά τό ΰπόγειο, ποΰ δέν τοϋ χωρίον, ποΰ έλυπήθτριε κατά-| ρΐχρ πατήσΐΐ τό πόδι της ποτό ή καρδα γιά τό ξεσπίτισμα τους δ Γιουνά ϊτσι την έσυνήβισε άίΐό μι· δερβίσης την είχε μάθει άρκετά κ()ή 5 δερδίσης αύτός μονάχα, την γράμματα. καί τής ϊδωσε νά δια- ωρα πού ή κόρη του κοιμώτανε 6άση δλα τα βιδλία πού είχε κι' στό πλούσιο στρωμα της, κατέβαι- αύτός μελετήσει γι' αύτό ή Γιουνά νέ ταχτικά κ' ?μενε ώρες όλόκλη- ήτανε πολν άναπτυγμένο κορίτσι. ρες... 'Εγύριζε πάντα βακρυσμένος τό πρόντο τοΰ χωρίου, κι' ϊνοιωβε άπό κεΐ, κ' ϊπεφτε νά κοιμηθή ά- 6αθεια τόν κάθε πόνο. "Οσο την ναστενάζοντας. ίκύχλιονε τό σκοτάδι τόσο πικρΛ- 'Ήτανε πολύ μικρό κορίτσι ή τρρος γινώτανε ό πόνος της, «/ιΐ Γιοννά, την έποχή πον ή μητέρα την ώρα πον δ πατέρας της άν» της πίθανε, καί δέν ίθυμώτανε άπ' τέΐεΐίοβε τό ναμάξι, ίσηκω ; όλοι μέ ξεφωνητά καί τρέ- ξανε μέ δία στούς άραμπάδες, νά φύγουν* άηό κεί προτοΰ νυχτώσει... τια της, πού την κυττούσανε μέ ά- — Τί Ιχεΐς κόρη μου; τής εΐπε πέραντη στοργή καί ταχτικά δα- ?έμοντας. κρύζανε... 'Εκείνη Ιπεσε στήν άγικαλιό. το», (Συνεχίζεται) Έαπαιδευτήρια ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ-ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ-ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ Τερψιχόρης 23 Παλ Φάληρον Τηλέφ. 984.237 'Υψηλάντο» 8 Καλαμάκι Τηλέφ. 980,839 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ Ανακοινούται δπ διά τονς ύποψηφίους τοΰ Γυμνα- ηιου άπό 1ης Σεπΐεμβρίου άρχίζουν έντατικά φροντιστη- ρ,ιακά μαθήματα, ανευ ούδεμιάς υποχρεώσεως τών μαθη- των. Πληροφορίαι καθημερινώς άπό 9 — 1 μ.μ. ΙΒΙΟΤΙΚΗ ΜΟΝΟΤΑΞΙΟΣΙΧΟΑΗ ΑΟΓΙΙΤΟΗ Ο ΠΥΡΣΟΣ.. Άναγνωρισμένη υπό τού Κράτονς Όδός Γ' Σεηι&μββίον αριθ. 42 (Στάσις Μουσείον), Τηλ. 533.369 Δίδαιτκαλ/α όλω»· τών μαθημάτων, συμφώνως τφ προγράμματι τού Υπουργείον. Ή Αογιστική δι- δάτκεται ευρύτατα καί καθ* υπέρβασιν, βάσει τών νέων τάσεων καί κατενθύν<τεων. Μί άμέσους Έ- φαρμογάς τής Θεωρίας ίαΐ τών Λογιστικήν Κατα- στΐχων, κατά τό σύθτημα διδασκαλίας τοϋ καθηγη τοθ κ. Τ. Βαλσαμακη, όστις καί ποσσωπικώς διδά- σκβι. Χορηγοθνΐαι τίτλοι ΙηΙαημοι συμφώνως τώ Νόμφ. Εγγραφαί καί πληφοφορΐαι ι ΣΧΟΛΗ ΑΟΠΣΤΩΝ "Ο ΠΥΡΣΟΣ,, Άνεγνωρισμένη υπό τού Κράτονς Όδός Γ' Σεπτεμβρίου 42 - Στάσις Μουσείον, Τηλ 633-369. "Ομοίως λδιτουργοθν ; α( Τμήμα Δογιατιηών Σηουδών, β) Τμήμα, Άοχιλονιατ&ν, ν) Τμή¬ μα —Γετεκπαιδεύσεως Έηιατημόνων. ΙΔΜ2ΤΙΚΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΡΑΔΙΟΤΗΑΕΓΡΑΦΗΤΩΝ «Ο ΘΑΛΗΣ» Άνεγνωρισμένη υπό τοϋ Κοάτονς "Ετος Ιδρύσεως 1946 Δεκταί Άπόφοιτοι Γυμνασίου καί Μ. Έμποοιχής Σχολής. Πλήρης θεωοητικτ) καί δι* έφαρμογών κατάρτισις Ραδιοτηλεγοαφητών καί Ραδιοτηλεφωνητών. Πλήρες Ραδιοηλεκτοονικίν έργαστήοιον καί ΡΑΔΙΟ ΡΟΥΜ μέ σνγχρόνους Ποαπούς καί Δέκτας. Έηϊ πλέον Γνοοηνξίς, Ραδιονωνιόμετρον χαΐ ΗΛ- ΟΑΚ διά την πλήρη εκπαίδευσιν τών σπουδαστών. Είς τάς έξετάαεις τοϋ Ύη. Έμηορικής Ναυτιλίας καί Συγκοινωνίαν ή έπιτνχία τών άποφοίτων μας φΰ'άνει τό 100 ο)ο. Είς Σπονδαατάς χορηγεϊται 2έχης άναβοΧή κατανύ¬ ξεως. Πληροφορίαι καί Εγγραφαί Καν^' εκάστην είς τα Γραφεία τής Σχολής β.30 - Ι καΐ 4.30 - 9.30. Άχαρνών 27 - Αθήναι - Τηλ. 816.766
Έξ άφορμής άνβκόάτου τού κ·
Ίωάννη Άκκριθάκη δημσσΐευθέν
τος είς τα φύλλα 2062 ωαί 2Ο6Ί
διά τόν τέντζεοε μέ τόν μπακ}.α
Ι,ά, ήλθεν είς την μνήμην τού 2νπ
ι'ιλλο άρκετά χαριτ'ημένον έπεν
βαδιοντο οποίον συνεδη πρό πολ
Χών έτών είς τόν Βους>νό<>α ρπ'
Εύκαιρία τής γνο>στής συνηθείας
-τής Ιης Απρίλιον.
ΟΙ έπιζωντρς παλαιοί κάτοικοι
τ00 Βουρνόβα θά ενθυμούνται ό
ηφαλΛς την Όγκον— ντέ Λονχτι
γνιάν (απόγονον των Λονσιγνιάν
τή; Κύπρου) ή δποις κοινώ; όνο
ιιάζετο μπάρμπα Γχοντη;, π0?υ
γνωβτή φυσιογνωμία τού χωρίου.
Ό Λουσιγνιαν ήτο φαρμακο
Λοιος τό ίπάγγελμα καί διρτήοϋ
ενα άβτό τα. δύο φαρμακρΐα τού
χονοιοΰ. "Αριστος σκοπευτής &%■
ά
χ
Χα1 ·»ά
τού ϊτρεμον, <νυε· πεία κδποιας ασθενείας, ήτο πηο οέτι εΐδικός είς ζητήματα, οΐνων άγρίιον χόρτων κΛπ. Ό πατήρ μ-ου ίατρός Ξενοφών Ζανντΐς έσύχναζε είς τΐ> φαομα-
χείον τού, ήσαν δέ κπί οί δύο στε
νοΐ φιλοι. Έπήγαινον τακτικά ής
τον κήπον μόν έφντοωσαν μεοι-
κα Μανιτάοια, τα όποΓα ήθε/Λΐ νά
μαγειρρύα λλ Λ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΔΓΗΓΉΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΓΕιΤΟΝΙΑΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ
άλλά
πως είναι φαρμακερά. Σύ 'ώς'εί '
να πας μ,ά στιγμή Εως έκεΙ Μί
ό'Χος 6εν μοΰ κάμει; την χΑριν
να οεβαιωβής δτι τα μανιταρια Ι ■
αυτ,χ ρ[ν(Χι άκίνδυνα καί κατάλλη νηι - . . ____
λα πρός τροφήν. Τοέχω άιιέσ,ος , «κλϊΐσαν την Άθήνα μας" καί δ?-ν
Υΐατρέ μόν άπαντα ό μπάρμπα **-™Ο»ΰιιε νά δοΰιιε όντε τόν Παο
Ικ.υυστης να σου χάμω χ(> ,........
Τοΰ κ. ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΠΑΠΑΔΗΜ ΙΙΤΡΙΟΤ
(ΘΕΜΟΤ ΠΑΡΝΑΣΈΙΟΤ)
παρακάτω διήιγτιμα, πον εί- ολο αυτδ, δέν έρχότανρ σέ καμμιά
τών μεγαθηοίων πον άντίθεση, ταίριαζε. Καί ητανε στή
γειτονιά τό μαγαζ). πού έξυπηρι»
τοΰσε δλες τίς άνάγκες της. Ίΐ
τί) Λυχα6ί*ττ°· 1°
ΚΑΤΙΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΗΑΤΑ]ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Πολυσυζήτητον θέμα τής έποχής
ΤοΟ συνεργάτου μ«ς κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΗ
(Συνέχΐεια έκ προηγουμένιυ)
ΚΕΓΜΕΝΟ
Αυτήν δέ την τοΰ λόγου δια-
τήν άρχική καί, μακάρια
2ΧΟΛΙΑ
Ι. «διδόναι τοΐ"> Λόγον
σιτο-
ποτα δέν
τίοι.
πνρύστηκε ρνας λάτρης τής Σμύο-1 των φτωχονοικοκνραΐων τούτων
χωρις νά βάλη τό καΛ#>. ; νης, ενας δνθρωπος πού την άγά- ] πό μπακαλική
, . Μ>, ίνα
στά οτατακια ποώτον τ/γ«.
Λ πρώτον των
ν0Μ.*>ν, ίνα τελευταίον είπο) τύ ' μβτριον». Ή φοάσί την αόττΓεΐ
ποώτον /γ ι - . , ψ-^ι. τ»ι αυτή εί
πρώτον ί έ ό
ναι
ς η τό καπίλ
λο τού φεύγει τροχάδην διά τό -
ό
ρχην δά
πατρικόν μας σ.τίτι τό οποίον εκ
ρίσκετο είς μικράν άπάοτναβιν ι!
πό τό φαρμακείον, κρούει την θύ
ραν, καί παρουσιάζεται ή μητέοο
μυυ. Κιιλημερα ιΤας κυρία Άνα-
στασία δ ίατρός μοΰ είπεν ότι εί;
τόν κήπον σιας έφύτραχταν κάτι
μανιτάρια καί μέ παρεκάλεσο ν Λ
Ιλιθυ> ν α τα έξετάσω τή, τυχόν,
είναι φαρμακερά. Λέν μου δο"
χνεις σέ παοακαλώ τ6 μέρος;
Ή μητε'ρα έννόησε άμεσος «ε
τί τινος επρόκειτο καί τού άπαν
τα μέ ΰφος κάπως ειρηνικόν «κο'
τού χρόνου μπάρμπα Γκιούστη νά
τό κυνήγιον καί είς τα ψάρενμι Λσαι'καλά»
Είς την παλαιάν σκάλαν τού Βου0 Τό τί επηκολούθησε Λ αι
νάδα - το Μπαίρακλη. πε<>νον. νοητόν, Αλλ' ό μπάρμπα
ζ ΐ έ όλ 8
μμ
δέν 28ε.ξε σημεϊο «νμού
άί '
ρ η
τα; μαζι τ«·>ν καΐ εμένα μόλις 8ε «της ημ
χατεβσάοων τότε ετων. αλλ· άπεναντίας ίπιστοέψα „
Κα,τά την πρώτην Απριλίου Π- τ,', φαρμακείον οννεχάρη τόν ι.,
-ο,,; τινός ό πατήρ μου εσκέφθη τέρα μου ερχόμενος είς αυτόν
νά γελάση τόν Λουσιγνιάν καί
τοΰ λέγει ιιπάριιπα Γκιούστη
Χοόνια πολλά».
Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΣ
Ι·""»»»»11»"11""1.....•"""""«"ΉΙΙ'ΙΙ'ΊΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΗΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐηΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΜΗΙΗΙΙ
Άπό την έποποιΕαν τής Βοοβίου Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνίργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγούμενον) κοπιώδεις προσπαθείας, δχι μόνον , ,.,·..
Την τοιαύτην άλλως τε πρόθε- ] διά νά ανέλθη τάς κλιτΰς τοΰ 5 ·™«ημητριου μ ετρ.λοξένησε
δα του τούς Δελφοΰς, γιατ', την
εΖτισε, γιατΐ την γνώρισε τότε δ-
ταν τα μ,αγιατικα τριαντάχτυλλο
άνθίοπνε γιά νά την 6γάλουν ιπ'
τή <τκ?.α6ιά τη^. Ήταν κι' έκεΐνος ΛνΛμεαα ητά τάία παλληκάρια, ποϊι ηρ·0αν νά πολεμήσουν γιά τττν δόξα της 'Ελλάδας μας στίι Σμνο νη μας το 1919^ την άγάπησε, -ιήν Γ,-τνεσε κι' ϊκλαψε αταν ί;ανασκλΐί ίίιίϊθηκε άπό τα σφάλιιατα των δι κων ιιαζ καί την αΐσχρή συμπεοι- φορά των Σι>μμάχο>ν μας. Καί
αύτός ό ρκλεν,τός λΛτςης τής γλν
κειάς μας Σμύρνης είναι
μιος ΠαπαΛημητρΐου, μέ τή
στό στό κΰκλο τ&ν γραμμάκιΐν
ψει-βώνιιμο «θεμος Παρνάσισιος»
ΤοΟ πρρπουν θεομά συγχαοητήοΐ'·
γιά τ!ς βαβειές του γνώσει- σχ(·
γράμματα καί γιά την τόση Αγά
«η ποΰ χάρισε στή Σμύρνη ιιαα.
Κι' είναι φυσικό, ίμεΐς τα παιβιά
της, νά την άγαπ&με, νίι την λο-
τρ?ΰΐι>με, ν&ναι τδνειρό μας νά ζσ
ναγυρίσο>με πίσω, μά νά την άγο>
πΛνε οί ξένοι άπό μάς, είναι ίκτέ
νο.χο! Τοΰ πρέπουν,
•νιυ, σνγχαρητήιρια καί
νη από μάς τοίις
Μοΰ δόθηκε ή εύκαιρία νά γν.ο-
ρία(ι) τα α'ισθήματά του γιά μάϊ.
«αί γιά την άξίχαστη πατρ[Λ«
μας, δταν τό έκλεκτό ζεΰγος ΓΓη-
κι' άπ*
σει απ'
ολα τ
β»
ήμετέριον, τοΰ θείου
■ω καΐ ΰψηλοΰ, καί, δ νυν πάν
φιλοσοφοΰσιν' εί μέν τις δλ-1 42, όπου άναφρρετ
καί πάσης διανοίας ύ
τούτον ί-
κατά Λον
Κεφ. ΙΒ', παρ·
δέ Α
πιοτό;
οίν τιον έφανέριοσαν έπανειλημμέ-
νως οί Ιταλοί, μέχρι τής 27ης Ί-
ανουαρίον 1941, διότι απεπειράθη¬
σαν τετράκις, άνεπιτυχώς, νά πα-
ραοιάσουν δι' άρμάτων μάχης την
ανατολικήν ίξοίον τώνΧτενών τής
Κλεισούρας, τάς δέ αποπείρας των
ταύτας πλειστάκις έπαΛ'έλαΰον καί
βραδύτερον.
21. ΤΡΕΜΠΕΧΙΝΑ
Αυτή ήτο ή τακτική κατάσταβις
είς την περιοχήν των Στενών τής
Κλεισούρας την 27ην Ίανουαρίου,
καθ" ΰν χρόνον ή Τ Μεραρχία —
Κρήτης ώδευε πρός ταύτην δι' έν-
τατικής νυκτοπο)ρεία«ς^ διελβοΰσα
την γέφυραν τής Πέπρανης.
Πρίν όμως άφηγηθώμεν τάς λε¬
πτομερείας τής πρώτης μάχης την
ά.ιοίαν Ιδακΐαν οί Κρήτες, έπάναγ-
χες είναι κρίνομεν, νά περιγράψω-
μεν τό όρος είς τό οποίον διεξή¬
χθη αυτή, δηλ. τό δοος Τρεμπεσί-
να, μέ την όνομαοάαν τοΰ θποίου
πειρώμεθα νά καταστήοίομεν γνω¬
στήν, έν σττνεχεία ολόκληρον την
δράσιν τής Τ Μΐραρχίας - Κρή¬
της.
Ή Τρεμπεσίνα είναι ϊνας τερά-
στιος δγκος μέγιστον Οψους 1923
μέτρων, πού άρχίζει άιπό τα Στε-
νά τίις Κλεισούρας καί έκ*ίνβ·ται
πρός βορράν επί μήκους 35 περί-
που χιλιομίτρων. Ή όδός Κλίΐ-
σούρας Βερατίου διέρχεται έκ των
άνατολικων ΰπωρειων της παοαλ-
λήλως πρός τόν ροΰν τοΰ ποταμοθ
Ν'τεσνίτσα, όστις ονμβάλλει είς τόν
Άώον εξωθί των Στενών τής
Κλεισούρας.
Μέχρι τοΰ ϋψους των όκτακο-
οίων μέτρων περίπου συναντα τι;
πηγάς, άο/ΘΟΛ'ους ρύακας, μεμο-
νιυμένα όοεινά καταφύγια, χωρία
χα'^ άραιονς σννοικισμούς. 'Τπερά
νω τού υ»ονς αυτού ΰπάρχουν 5-
φθονα δάση μέχρι των 1300 μέ
τρών. Ή μορανή τής Τρεμπεσίνας
ά.-τό τού Οψονς εκείνον μεχ,οι των
1903 μεχρων, της υψηλοτέρας κο
ρυφής της, δεσποζούσης των Στε.
νων τής Κλεκΐούρας, είναι άλλε
πάλληλοι 6ραχά>δεις μαΛτοίΐοείς
ί Λίτύτομοι, ύπερκείμεναι άλ
ύ
ρονς καί άμι-νθή εναντίον των «υ' του·
ί
ρων τού κατέχοντος ταύτας έ-
χθοοϋ, άλλό παρά τόν φυσικόν «ό.
?ίου
χθοοϋ, άλλό παρά τόν φυσικόν «ό. '
ματάν τον, ασθμαίνων χά], άδ,α- Ι βουοχωσαν τα μάτια χον, μάΐησ*
φορών διά τάς απωλείας ν' άνατρέ '» ^^ του ^ ^Ί^ τΤ>5 '"ϊ'
φορών διά τάς απωλείας ν' άνατρέ
πή τόν αντίπαλον διά τής λόγχης ί*00 ^η^Ά^ε πολλάς ώραϊα ποΛ
&κ τών άλλνεπαλλήλίον γοαιιμών
του.
ΑΙ διαβάσεις, αί άτραποί, αί λό
50μαι, αί χαράδραι, των δασών αί
αίιθρίαι, τ' άναηαυτήιρια, αί φάραγ ,
γες έβάλλοντο δραστιικώιτατα άπό
τό εχθρικόν πΰρ τών πολυδόλων
καί τών δλμων, καΐ, τό πάν έσεί
ετο έκ των καταιγιστικων πνρίδν
τοΰ χυροβολικοΰ.
Όμολογουμένως ή κατάλττψτς
τής Τρεμπεσίνας άιπετέλεσεν ύπρ
ροχον στρατιωτικόν άθλον, τόν ό
ποίον μετά δυσπιεριγράπτου ένβου
σιασμοΰ εσχολίασαν πάντες οί ξέ
ν οί στρατιωτικοί κριτι«οί, προπάν
των δέ οί Τονρκοι, οίτινες |χον
προσωπικήν αντίληψιν τοΰ αίχμη-
ςοΰ έδάφους καί τοΰ ο;οδεροΰ χκι
μώνο; τής Άλδανίας. Κατά την
θά
βλλοτε.
Ή οΦντροφος τον, ή
*Ι ?.ογοτίχνις - ποιήτρια, δημοο!
καί δικηγόρος, έπιΓ>ρ6α!
τοΰ άνδρός τη^ γιή
ις: €Σνχνά μοο μι
λάει γι' αύτην, σάν νόταν ή μι
• ρΐβα τον», μοΟ εΐπε.
Ό κ. Παπαδημητρίον εΓ*ι μιά
Λροσωπικότης, υπήρξε άπό τον;
«αλλιτέρονς δικηγόρον; τών Άθη
νών, «ξαίρετος σύζυγος καί βπο
*ιος λογοτέχνης. Τό παρακάτω δι
ήγημά *ου μάς κάνει νά νοβταλ
γοθμε ΐσως τόν καιρό πού βέν υ¬
πήρχαν τα μεγαθήριο αύτά λοτ>
μάς στέρησαν τόν άΐρα μας, το
Ι φώς μας καί τής γνιτονιας τδ κου
τσομπολιό!...
Νίνα Γιαννοοάδον
ρποχήν τών έξιστορονμένων ήδη'
γεγονότων ή Τόεμπεσία, άπό τή; | _ Το .^Χ^ΐκ^ ^°^!.^°'
δασώδους ζο'ινης της των 1300 μϊ ""' "*'
μέχρι τής κορνφογραμμήι,
ήτο χιονοσκεπής. Αναλόγως
τόσο δα, Ινα «τπιρτοκοΰτι,
να γύριβμα πον λέμε. "Αν τό μέ
της,
κανε,ι?; δ^ Θά;
τού Οψους καί των έΛαφικδν πτν Ί βεβαί- πραγματικότητα. Να·τή σχημα
ως πρόσωπα πού δέν φαν.:ρώ-
νουν την πραγματικότητα ίαυ
τοΰ των, άλλά ύποκρίνονται.
"Αλλοι πάλιν άπό ταπεινοφρο-
σύνην ή δειλίαν καί άδεξιότη-
τα δέν φανερώνουν τα καλά
τίζη δηλαδή την είκόνα ενός
4λλου προαώπου φανταστ:κοΟ,
άντί τοΰ πραγματικοΰ.
Περιττόν δέ καί να τό ε'ιποΰ
με, δτι είναι άνάγκη νά ύπάρ
χη μεταξύ των άληθινή άγά-
των αίστ)ήν.ατα, τίς καλές των! πή. Ώ ςδέ γράφει μία Χριστια
ίδιότητες. Χρειάζεται συνεπώς) νή Άγγλίς συγγραφεΰ; (Φλο
ρι τής πρώτης ημών σνστάσεως φειν κατά γραμμάτω|, πονηρών ' προσοχή καί. ίκανότης, ώστε! ράντς ΜπάρκλεΟ) ":
■χα τής τελευταίας άναπλάσεως λέγω διδαγμάτων τε καί δογμά νά διακρίνουν οί άρραδιον.α-1 «Εάν δ Γδιος δ βεός καί ή
τνπων τε καί αληθείας, (3) καί των, εύσεβή λόγον, ώς συγχεΐ [ 'ΐμένοι την πραγματικότητα. | ><άγάπη δέν ένώσουν τοΰς άρ- «ραδωνιασμένους, θά πρέπ«·. νά προφυλαγθοθν άπό . "Ανθρω-1 βιαθηκών, οαρκώσεώς τε χαί κη' σθαι καί άτακτεΐν τοίς προτέρβτι, Ι Δέν πρέπει δμως νά τους βονλειάς* θημάτων, καί αναλύσεως, δσα τϊ. τα δευτέρα. Όδόν μέν πατείν α διαφεύγη ή άλή&εια, δτι πολ- Α. ΤΑ Λπλ- ιι·™1 Αν~*-τΑ~*,.,~ -----1 _ίί---- „ --------- -!.-. ι./—, --.ι -------- ι 1Α- «~<«λ- -ί. -------'-----.- 2-— . καί εϊχανε πάντα δονλειά. Τό ορο- περί άναοτά-ως, περΥτέλσιΤς πγ μεινον χν λείαν ηί !? Τ Ρημ° /ΙΟωί> ?' Χρίσ!ως κα1 άνταιιοβό-ωε «υ νττν·, ή την άκριβή καί
κόπον καί πον νά φαινότανε κα- «ρωποτέρας τε καί ένδοξοτέραε.
νενα μικοό παιβάκι, νά πηγαΐνίΐ | Τό κεφάλαιον δσα περί τίίς άιι
χ
καί γήν άροΰν, ην πολλάκτς 4ρο·
λος κανένας δέν φαινότανε, δλοι ληπτέΌν"...
δονλεύανε. Χάν επεφτε δμως δ ή- ΕΡΜΗΝΕΤΑ
ί5 ψχ
»α*α<>ίαϊ Τ0ιάδ°ϊ *«· δέ γράφειν, ήν οδπω λόγος έχά
τα τής κακίας ένεβημάνθη γράμ
λές φορές τα φαινόμ,ίνα άπα-
τοΰν καί δτι τα πιό άξιαγάπη-
τα καί χαριχωμένα πρόσιοπα
δέν είναι πάντοτε καί τα καλυ¬
τέρα. Ώς έκ χούχοο, νά μην
ίνθουσιάζωνται μέ τα γλυκό-
λογα, τίς κολακείες, τό ώραϊο
λιος, καί μπεροενότανε ή μερά μέ ] Αυτήν δέ την διδασκαλίαν τού ματα. Δύο γάρ αν οΰτω τα ϊργβ [ παρουσιαστικό, άλλά μέ προ-
τό σούρουπο, τό βρομάκι ίπαιρνε λόγον, γιά νά πω τελευταία τό γένοιτο τω θεοσεβεϊ χαλλιγράιΐ;» | -ΐοχή, μέ σύνεσι, νά προσπαθοθν
ζο>ή καί. όμορφάδα καί βτολιξοτα πρώτο άπό τα δικά μας, τοΰ θεί έξαλείφ
νέ γιά νά δεχτεΐ τονς Ιδροκοπη-! ου λένω λήνοκ νπΐ τοΓι ιΉΐιηΐηΑ χ«ι τοΓι
γιά νά δεχτεΐ τονς Ιδροκοαη·
μένους άπ' τό μόστο τής δονλει-
άς πού γνρίξανε στά σπίτια τονς.
ου λέγω λόγον καί τοΰ υψηλοΰ.
τόν οποίον φιλοσοφοΰν τώρα, εάν!
μέν υπάρχη κάποιος, πού Εχει τό Γι' ούτό εϋναι καί εύκολώιΤερο,
ρειν τονς δοκιμωτέρονς
τοΰ μένειν
ΕΡΜΗΝΚΙΑ
Οί κοαΐέλλες, καθισμέ'νες πίσ' ( θάρρος καί νομίζει ότι εΤναι προ βτήν ψυχή ποϋ μοιάζει σάν άχά
σιτή γιά κάθε διάνοια, έγώ 6αυ- ρακτο κερί, νά πρωτοχαράξη κα-
μάζ(ο αυτόν γιά την σύνεσι, νά νείκς την άλήΊθεια, παρά νά γρά-
μή πω γιά την αφελεία τον. 2' ·ψη λόγΐα εΰσετ>ή, πάνω αί άντί
έμένα λοιπόν, δέν φαίνεται ότι θετα γράμματα, σέ πονηρά διδά
άπ' τα όρθάνοιχτα ρρ,
πρίν Λκόμη νά σονρονπώσει, κβν
τάγανε τα προικιά τονς, καί τα
σταλίδια τοΰ σπιτΐοΰ τονς, καί σι
γοτραγουδάγανε μαζί μέ τι,ς 6ε-
λονιές πον ρίχνανε στό κέντημά
τονς. Καί τό πονλάκι μέσα στό
κλονβί τον, κρεμασμένο ψηλά στό
παντζοΰρι, μέ τίς τρίλλιες του καί
τα φτερονγίσματά του, συντρόΐ·
ηιενρ τό τραγούδι τής κυράς του.
Κι' αν τύχαινε κάποιος ξένος, πε
ραστΐ'κός τής γειτονιδς, σταμάτα-
γε μ' ενα σιγαλό περπάτημα δθε
λά τού, βλέποντας την πάστρα
καΐ, την όμορφιά, κ' ίρριχνε καί
τή ματιά του πάρα μέβα άπ' τ*
άνοιχτά παράβυρα χαί θαύμαζε
τ' άπλά στολίδια των σπιτιών,
καί τό κάντρο τής Γενοβέφας
φάνταζε σάν τής Τζιοκόντας.
Τί δμορφα πού φαινόντονσαν τι*
βπιτάκια μέΊσα στή νοικοκνοοσΰ-
είναι πραγμα φαυλότατο, οΰτε
και κοντό, τό νά δίνωμε στόν κα-
θένα κατά τόν καιρό, τό μέτρο
τοΰ λόγον, καί νά ίξι«πηρβτοΓ>μ?
μέ τή κριτική την άλήΊθεια τών
δογμάτων μας, όσα ?χονν φιλοσο
φηθή γιά τονς κάσμους ή τδν κό
σμο, γιά την ΰλη, την ψτ>χή, τόν
νόν καί τα νοερά ίντα, τα καλύ
τερα ή χειρότερα, την πρόνοιβ
πον συνδέει καί διευθΰνει τα πάν
τα, γιά δσα μάς φαίνονται λογι-
κά κα), δσα παράλογα τα κάτην
καί άνθρώπινα. Άκόμα καί δσα
εχουν φιλοσοφηβη, γιά τοΰς τύ-
πονς καί την άλήιθεηα τής «οώ-
της μας συστάσεως κα'ι τής -α-
λευταίας άναπλάσεως, γιά τίς δια
γματα καί δόγματα έννοώ, διότι
ύπάρχει ό κίνβννος νά μπερβευ-
θοϋν καί ν' άτακτήβονν μέ τα πρώ
τα τα δευτέρα. Προτιμώτερο εί¬
ναι, δταν μέν πρόκειται γιά δρό
μο νά περπατά κανείς τόν ίσιο
καί τετριμμένο, παρά τόν άνώμα
λο καί ατριφτο, δταν οέ γιά χω
ράφι, νά καλλιεργή έκεϊνο .τού
τό ώργωσε καί ήμέρωσε πολλές
φορές τό άλέτρι. "Οταν δμως πρό
κείται νά γράψη σέ ψνχή, προτι-
μώτερη είναι έκείνη, ποΰ καμμιά
φορά δέν την χάραξε μοχθηρός
λόγος, οδτε καί στό όάβος της ά
ποτι>πΛθηκ«.ν τα γράμματα ττίς
κακίας. Διότι Κτσι τυχόν, διπλοϋς
θά είναι δ κάπος στόν θεοσεδή1
νά έβαθύνουν στά κατάβαθα
τής προσωπικότητος, νά μπο
ροΰν νά διακρίνουν τίς άντιδρά
οεις τους.
Έννοεΐτα1. δτι δλ' αύτά δέν
γίνονται μέσα εί; όλίγες ή|ΐί-
ρες. Χρειάζετα-. κάποια πίστω-
ρφχ
>»τοΰ ν' άναλάβουν μίαν έπιχεί-
»ρησι τόσον έπικίνδυνη (νά ?λ
»θβυν δηλαδή είς γάμον), διό-
*τι ύπάρχει μεγάλος κίνδυνος
»νά ναυαγή—υν».
Ή δέ άληθινή άγάπη τής δ
ποίας ό θεός είναι ή Πηγή,
δέν συνίσταται βεβαίως είς μί¬
αν απλήν σωματικήν έλξιν.
Βεβαίως καί αυτή είναι χρή
σιμη, διότι πρέπ-ει νά έλκύων-
ται μ-εταξύ των οί άρραβωνια-
σμένο'. άπό μίαν έξωτερικήν χά
ριν, άλλά μόνον αυτή είναι Ινα
φτωχό έφόδιο γιά μίαν δλόκλη
ρη ζωή. Τό ούσιωδέστερον εί-
3ΐς χρόνου. Έκεϊνο δμως ποΰ ναι να υπάρχη μεταξύ τών άρ
Λροέχει στήν περίπτωσι τής' ραβωνιασμένων έλξις ψ υ
μνηστείας, είναι δτι πρίν άκό- χ ι κ ή. Νά άναγνωρίζουν δή
μη καταλήξουν οί ένδιαφερό- λαδή δ καθένας των καί να
•ιενοι στήν σοβαρήν αυτήν άπό- ! θαυμ,άζουν άμοιβαίως τίς ψυχι-
φασιν, είναι απαραίτητον 2- κές καί πνευματικές των ίδιό-
πως ίχουν μεταξύ των με,οικές τητες.
ίδιαίτερΐς συνομιλίες, ώστε νά | "Αν έκείνο πού τοϋς γοητεύ
διαπιστώσουν κατά τό δυνατόν, εί είναι μόνον ή σωματική τε-
άν ύπάρχουν ώρισμένες βασι- λειότης καί ή φυσική καλλονή,
κές προΰποθέσεις πού θά κά-1 τότε δέν πρόκειται πραγματι-
μουν την μ,ελλοντικήν των ζω-1 *ά άληθινή αγάπην, άλλά για
ήν εύτυχισμένην. Δηλαδή νά δρεξι τών αίσθήσεων, δηλχδή
διαπιστιοσουν επί παραδείγμχ· γιά σαρκικήν επιθυμίαν.
τι, ποία είναι τα πραγματιν.ά (Συνεχίζεται)
ενός
Πάσα λοιπόν
μχ
κίνησις είς τα άκάλνπτα μέρη, όχι
στοατιοτικου τμήματος άλλά καί
μεμονωμενον άαόμη άνδρός, ήτο
όρατή έξ αποστάσεως χ.λ.ομέ-
νια κα', δλλα πράγματα, Ιδγαινε
καί στό πεζοδρόμιο, κι' Ιτσι μέγα
Καί
τρων.
^ ανακαιν,ση, όπως
ελεγε ό μαγαζατορας, ο κ. Μιχα-
λάκης. Καί κράταγε κάμποσες μέ
,ΤΤ , , . , λάκης. Καί κράταγε κάμποσες μέ
Η χρησιμοποίησις τοΰ λενκοΰ '· . , , .', ,^ *£
Κ, , %. , , . . ρες ή δουλειά αυτή. Τό μαγαζά-
ποοηρους επενδυτου άπο τους ο» - , , , „„ , ,,.
,, « ,, „„,, . κι ητανε παλιό καίι ηθελε πολλα
πλιτας, όπλιτας Ελληνας άΜ»το , , , , , ,
' . » , μερεμέτια για να στέκεται στά πό
μονους προτιμωντας να εχουν την '
μονους, προτιμωντας να εχουν την
τον Κι> που
γίνουν,
> ρι. "Ητανε καί τό δρομάκι δλλο
τοιαντβι , » . . .
τόσο στενό, μικρο κι' άσυχναστο,
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
όπεύθυνοι συμφώνως τ©
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΧΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΚαηοιχΙα Ναυάρχου Βότση 55
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΤ
ΚατοικΙα Σπσ««·άκου 12
ΑΜΦ1ΑΛΗ
λήλίον, μέ τάς υψηλοτέρας έξ αύ
τδν είς τό νότιον τμήμα τοΰ δρονς.
Καί ό μή στρατιοηικός άκόμη,
δύναται νά κατανοήση εύχερώς ο
τι τοιούτος όρεινός δγκος, ώργανω
μένος μέ όχυο
μβΰ μιλάν ξεκάθαρα. Περασμένες
πληγές γεμάτες συγκίνησι πεμ-
νούν στή θύμησί μου. ΟΙ σκέψεΐ'-
ΐιου φαίνεται νά στρκρογυ ^.^ ^^ ^ χλειν°-
δτι οί πλεΐστοι στρατιώται μας ^ανε το Ιμπα τού καί τό δδγα του
τόν είχον άπορρίψει, ευθύς ώς δ- ** τ« μεγάλα σπίτ,α των κάθε-
φθασαν είς τίνν ξιόνην των ί«.Χ·ι ™ν ^°^»ν, κι' άπ' τί,ς 8υό πλευ
ρήσεων. Φυσικά δέ, τό αύτό *— °ές τ1ς δικές του μέ τΛ <ΡτωΧ<>~1
ξαν καί οί Κοήπες.
δρομάκι εκλεινε.
στήν δμοοΦΊ τούτη
ΤελευταΙι»»
συντροφιά
τα τον. "Ητανε στ' άληθινά μτΛ
μεγάλη αϋλή χωρίς αύλόπορτες.
Ή γειτονιά αυτή ίμοιαζε σάν ελ'α
σπίτι μέ δικό τού ρνθμό, κι' ?να
κομμάτι άπό χωριουδάκι μέ"σα στή
καρδιά τής Άβήνας.
"Ολα τα σπιτάκια λάμπανε ά¬
πό πάιστρα, πάντα ήτανε φρεσκο
ασδεστωμένα. Τί άξία είχε γιά ι εΐχε κανονίσει τούς λογαρτασμον;
τού, τοΰ δούναι καί λαβείν τ«ϋ
καθενός, έ'παιρνε κι' αύτός τή
καρέκλα τον καί πττγαινε καί κα
νη τονς!
"Οταν σονρούπωνε, άνοίγανε
οί αΰλόπορτες κι' Ινας πράσινος
παράδεισος φαινόταινβ άπ' τό δρο
μάκι, κ' ίξω μπροστά στίς πόρ-
τ?ς καθύντουσαν παρέες παρέες
οί (ρτωχονοικοικυράβες, φορεμί-
νες δλες τους τίς δλοκάθαρες πό
διίς τους. Περιμένανε τούς δν-
τρες τους νά γυρύσουνε άπ' τΐ|
δουλειά, καί τα πανβάκια ήτανε
καταμ.εσής στό δρόμο, Ετοιμα νά
τρέξουνε μόλις βά «ραινότανβ ό
δικδς τους. Μέσα στή στερηθή
τονς, καί μέ τή συνήθεια γιΑ τβ
ψωμί τίΐς ημέρας, Ολοι τονς Τ|ΐαν
ευτνχ|;θμένοι σττήν άπλότητοι
τους, σάν είχανε τδ μεοοβοτίλι
μεροφάΐ...!
"Οβο βράδυαί* πλητ)«ίνανβ οί
παρέες στίς πόρτες, κι* Λκουγό-
τανε στό δρομάκι νά κελαΐβάη
τό καλοσννάτο τους γέλοιβ. ΟΙ
άντρες τής γειτονιάς κάνανε τί|ν
παρβα ΐθυς μπροστά βτό
λικάκι, κατ' άπ' τα φωτα οο
πού πέφτανε στό δρόμο. Έκΐί 6
6αζε δ καθ* ενας τονς ττ) καρ*·
κλα τού ποΰ την ϊφερνε άπ' ό
σπίτι τού, καί, κουβεντιάζοντας χί
νοντας κάνα οΰζο ή ρετσΙΝ'α, *βί
τόσο δσο νά δρΐχουνε τό στόμα
τονς. "Ολο καί μεγάλώνε Ο ν;!)-
κλος όσο πέρναγε ή ώρα καί
θηκες, την παρουσία τοϋ ΧριστοΟ καλλιγράφο, νά εξάλειψη στή*
ι τήτν πρώτη καί την δεύ-τκρη, τιιν άρχή τοΰς ατροηγούμενους τύπους
σάρκωσι καί τα παιθηματα, την Α καί νά γράψη επειπα μέ άνεξίτη
νάλυσι, την άνάστασι, τό τέλος λα γράμματα τούς πιό βοκιμα-
τοΰ κόσμου καί την ένδοξότερη τ) σμένους.·.
ή μοΦΊ
έρχότανε ό καλός ό κύριος Μ1-
ΧΑΛΑΚΗΣ, ό μπακάλης.
μόν πρός έκρίνοιις πον
τριγύρω μόν πά)ι; Ποέπει νά ύ
πάρχοτ»ν άνθοωποι πον μί χριιά-
ζονται
Κνριε, δοήθησί με νά κ&νω τίι,
μέοες μόν νά Εχουν ·νόημο.. ΒοήιΘη
σέ με νά γίν» χρήσιμιι πάλι.
ΣΑΡΛΟΤ ΕΝΤΟΤΟΡΝΤ
Κατίνα Χ. Χα'ροπούλου
τονς φτωχοϋς
λίγος άσβέβτης, καί τί κάοτο μπο
οοϋσε νά νοιώσουνε τα δουλεμίνα
χέρια τους μέ ενα ασπρισμα. Καιι
μιά φορά, κάποιος άπ' αυτοΰς ί-
6αζε καί κάτι παραπάνω άπό την
ασ·6έστη. "Εφτιαχνε στό τοϊχο τοΌ
σ.-ιιτιοθ του κα), κανίνα σχέδιο, τί
τοιο πό* νά μοιάζει σάν λουλουδι,
η μιά σκέτη·παχειά γραμμή σέ 5λ
λο χρβμα, σάν ζοινάρι, δλοι το»ς
δμως, φτιάνανε τό Ιδιο στό χωρ»·
σμα τοθ βρύμου άπ' τό πεζοβρόμιο
μέ άσβέστη βκέτο. "Ητανε δμοο-
φο τό άσβέστωμα μέσα στη πα-
υτρα τής φτοιχονειτονιας. Κι* ί-
τσι δπως τό ίίβλεπε κανείς τό συν
ολο, εμοιαζε κομμάτι νησιώττΜΐιας
πολιτείας καί ρυθμός παλιάς »ια-
λής έποχής, μέ τούς άνβρώβτονς
της. Καί θά ταίραζε τό σννολ»
τουτο γιά σκηνικό σέ δργο τοβ »—
λιοΰ καιροΰ.
Τό μπακαλικάκι, μ#σα στ* σϊΜ
θότανε μαζί τους.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
σκυθρωπότερη κρίσι. Τό κυρΐώτε
ρο, δσα πρέπει νά ίντοθέσοιμε γιά
(ΣυνεχίξεταΟ
Μικρασιατικά στρατιωτικά Διηγήμ,ατα
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΕΡΒΙΣΗ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
Έσκή-Τβαλ!ις τό τελευταΐο τονρ- πως ή ταραχή, τί έρημιά δμως ποίι
ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΙ ΟΙ
ΚΡΟΜΜΥΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
Ή Έπιτροπή Συντονισμοΰ
Οίκονομικής Πολιτικής πρός
δευκόλυνσιν τής διαθέσεως τών
κρομμύων, απεφάσισε την χο¬
ρήγησιν είς τούς παραγωγούς
οίκονου,ικής ένισχύσεως έκ
δρχ. 0,50 δι' έκαστον χιλιό-
γρ<χ.ιιον κοομμύο)ν, παραδιδό- μ^νον είς τοΰς έξαγωγεΐς. Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 626.387 κοχώρι πού δρηκε μπροστά τον δ έλληνικός στοατός, πρίν άνεβής στίς κορφές τοΰ Άρντίξ καί τοΰ Τσάλ^ντάγ κυνηγώντας τόν έχθρό· Χΐινριό άγριο, μακρυσμένο άπό κά¬ θε κέντρο, μέ σβτίτια χαμηλά, κα- λυβόσπιτα, οχρηνωμίνα στ' άκρό- 6ραχα τοΰ Άρντίζ-ντάγ σάν λυκο- φωληές. Τα τμήματά μας βέν εϊχανε ς>θά
σει άκόμη στό 'Εσκή-ΤσαλΙς, καί
οί χωριάτες κατατρομαγμένοι ί-
φεύγανε στά 6ουνά, τρέχοντας ιιί-
σω άπό τ' άπομεινάρια τοΰ τονρ-
κικον στρατοϋ, πον νποχωοονσε
τσακισμένος...
Τό χωριό ήταν άνάστατο... χα-
νοίήμασες ίτρέχαΝΐ σιάν τρε]λλέ;
στά στενά τού δροαάκια φοοτω-
μένες παληόρουχα, τσονΡ>άλια, χαλ-
κωματένια ταψιά καί κανάτια» χα-
λ.ιά καί παπλώμ.ατα, γέροι καί δν-
τρες καί παιδία έτοιμάξανε 6ια-
στικά τονς άραμπάιδες τους, ζεύ-
οντας τ' άργοκίνητα 6ον»6άλια μδ
φωνές, πόρτες άνοιγοκλείνανε μβ
δννατονς χτνπονς, πρόδατα καί
κατσίκια δελάζαντ άνήσυχα, καί
«κύλοι έχαλοΰσανε τόν κό<ηιο γαν- γίίοντας άδιάκοπα... Μέ τό ήλιαβασίλεμα ήσθχασε κά- έκύκλωνε τό χωριό 8γινε πιό δ- γρια τότε, καί άσήκωτο βάρος έ- πέσανρ στό στηθος τών τούρκων οί γΰρω βουνοκορφές... "Ηρθε ή μεγάλη βτιγμή γιά τό ναμάζι όλοι οί χωριάτες σταθή- κανε, δπου εΐχε βρεθή καθένας, και γονατίξοντας Εσκνψαν τό κεφάλι κατά γής, μέ τα χέρια στ' αΰτιά τονς ή προσευχή τονς αυτή τή φο- ρά εΐχε πιό μεγάλη σημασία άπό τ:<ς δλλες μέρες... τώρα παρακα- λούσανε τό Άλλάχ νά τονς δώση δρόμο, νά τονς σώση άπό ^ ξεκίνησανε σέ λίγο τα φορ- κα^ δφισε νά ξεφύγουνε άπό το ίωμένα θοΐδάμαξα γιά τό πέρα« στηθος της οί λιγμοί, πού ιιέ 6ία σμα τοϋ Άρντίζ-ντάγ, καί δπωζ ρσΐ'γκρατοϋσρ τόσην ωρα. κνλούσανε οί ράδες τους στίς πέ- τρες τοΰ δρόμου ξεσχίζανε τ' αύ τιά μέ τόν παράξενο θρτ]νο τους. Καί ό μισοάγριος έκεΐνος κό- σμος δέν ίθρηνοΰσί... μαθημένος άπό αίώνες στό ξεσπίτισμα, ίφευ- γε σάν ξένο; άπό τό χωριό του, λές καί τόν κυνηγοΰσε ή προγονικά κατάρα τοΰ νικητοΰΐ Ό βερβίσης 'Αλή-Χασάν Ιμει- — Τί εχεις πτιιδάκι μόν;... ξο.- ναρώτησε ό γέρο—δερδίση: — Τί θ' απογθνουμε πατίρα μου; τού άποκρίθηκε τό κορίτσι μέ Αν·· φυλλ.ητά.·. (ΐοΒοΰμαι... Ιχω κάτι προαισθήματα... ό θάνατος είναι πολύ πικρός!... — Ποίος ξέρει κοοη μου τό θέ- λημα τοΰ θεοϋ;... άς έλπίβουμβ νέ στόχο>ριό μέ την κόρη του, Ινα] εΐπε ό γέρος—βερόίσης ιιέ κάποια
κορίτσι ως είκοσι χρόνων πολν
σνμπαθητικό. ΤΧ περίμενε αύτδς,
χεΙ πέρα;
Οί δλλοι τοβρκοι πιστίψανε στά
λόγια τον, πώς άποφάσισβ νά βυ-
σιάση τή ζωή τού καί τής κόρης
ιου τα δροσερά νειάτα, γιά νά έκ
δικηθή Λλόκληοο τό χοριό... αύ-
τος δμως είχε τό σχέδιό τού!... | Κατειόήκανε άπό τή στενη
τρεμονλα στή <ρωνή του. — Πάμε κάτω πατί,ρα, Ικανΐ φσβκΐμένα ή Γιοννα... έδώ άγοι- εύομαι... τό κορμί μου τρέμκι... αύτη ή έρημιά ποϋ τόσα χρόνηβ έκύκλωνε τό χωριό μας καί δέν μ' έπείραζε, σήμερα μοΰ φαίνβτβι φριχτη,... πάμε κάτω Ι Ή Γιουνά, ή κόρη τον, δέν τ*|Θρ- ] ισα, μπροστά ή Γιοννα καί ξοπι- λε νά τόν αφίση μονάχο τον σω της ό δερβίσης, κρατώντας τΔ 'έμεινε στό χωριό άποφασισμένη νά| χέρι της πον Ιτρεμε. τίς σφαϊρες τοΰ γκιαοΰρ, νό. άξιιόση νά ξαναγυρίσουνε γλήγο¬ ρα στό χτοριό τους... Ό δερδίσης Άλή-Χασάν μέ την όλόλΐνκη γενειάδα, έσικαρφάλωσε σάν γάτος στή σκεπή ενός σπιτιοΰ καί Λρχισε την προσευχή του στόν Άλλάχ. Ή τρεμουλΐαστή φωντι τού έ- γέμισε την άτμόσφαιρα τοΰ χω· νιοΓ', καί οί τοΰρκοι μέ τό χεφάλι ακουμ-τισμένο στή γή έκρατούσανε τ' αύτιά τονς σιγομουρμονρίξοντας. Ι πεθάνη μαζύ τον. Τό καλνβόσπιτο τους είχε βυβ Άνεβασμένη στή σκεπή τους έ-! μικρά δωμάτια ταρατσωμένα μί κνττονσε μέ τα μεγάλα μάτια της' χώμα, καί μίαν άποθηκονλα στό ίΛτ πέρα στό δρόμο τού κισμέτ, έκεΐ ] σιο μερος στήν ακρη τής άίτοβή- πον θά φανώντουσαν την £1λλη ρα οί γκιαούοηδες. ΤΗταν Εσως ό μόνος βνθρωπο; ■ ] κης κρυμμένη μέ οτολλά παληοτσού 6αλα καί ξέθωρα χαλιά τΊταν μπασιά γιά τό ΰπόγειο, ποΰ δέν τοϋ χωρίον, ποΰ έλυπήθτριε κατά-| ρΐχρ πατήσΐΐ τό πόδι της ποτό ή καρδα γιά τό ξεσπίτισμα τους δ Γιουνά ϊτσι την έσυνήβισε άίΐό μι· δερβίσης την είχε μάθει άρκετά κ()ή 5 δερδίσης αύτός μονάχα, την γράμματα. καί τής ϊδωσε νά δια- ωρα πού ή κόρη του κοιμώτανε 6άση δλα τα βιδλία πού είχε κι' στό πλούσιο στρωμα της, κατέβαι- αύτός μελετήσει γι' αύτό ή Γιουνά νέ ταχτικά κ' ?μενε ώρες όλόκλη- ήτανε πολν άναπτυγμένο κορίτσι. ρες... 'Εγύριζε πάντα βακρυσμένος τό πρόντο τοΰ χωρίου, κι' ϊνοιωβε άπό κεΐ, κ' ϊπεφτε νά κοιμηθή ά- 6αθεια τόν κάθε πόνο. "Οσο την ναστενάζοντας. ίκύχλιονε τό σκοτάδι τόσο πικρΛ- 'Ήτανε πολύ μικρό κορίτσι ή τρρος γινώτανε ό πόνος της, «/ιΐ Γιοννά, την έποχή πον ή μητέρα την ώρα πον δ πατέρας της άν» της πίθανε, καί δέν ίθυμώτανε άπ' τέΐεΐίοβε τό ναμάξι, ίσηκω ; όλοι μέ ξεφωνητά καί τρέ- ξανε μέ δία στούς άραμπάδες, νά φύγουν* άηό κεί προτοΰ νυχτώσει... τια της, πού την κυττούσανε μέ ά- — Τί Ιχεΐς κόρη μου; τής εΐπε πέραντη στοργή καί ταχτικά δα- ?έμοντας. κρύζανε... 'Εκείνη Ιπεσε στήν άγικαλιό. το», (Συνεχίζεται) Έαπαιδευτήρια ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ-ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ-ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ Τερψιχόρης 23 Παλ Φάληρον Τηλέφ. 984.237 'Υψηλάντο» 8 Καλαμάκι Τηλέφ. 980,839 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ Ανακοινούται δπ διά τονς ύποψηφίους τοΰ Γυμνα- ηιου άπό 1ης Σεπΐεμβρίου άρχίζουν έντατικά φροντιστη- ρ,ιακά μαθήματα, ανευ ούδεμιάς υποχρεώσεως τών μαθη- των. Πληροφορίαι καθημερινώς άπό 9 — 1 μ.μ. ΙΒΙΟΤΙΚΗ ΜΟΝΟΤΑΞΙΟΣΙΧΟΑΗ ΑΟΓΙΙΤΟΗ Ο ΠΥΡΣΟΣ.. Άναγνωρισμένη υπό τού Κράτονς Όδός Γ' Σεηι&μββίον αριθ. 42 (Στάσις Μουσείον), Τηλ. 533.369 Δίδαιτκαλ/α όλω»· τών μαθημάτων, συμφώνως τφ προγράμματι τού Υπουργείον. Ή Αογιστική δι- δάτκεται ευρύτατα καί καθ* υπέρβασιν, βάσει τών νέων τάσεων καί κατενθύν<τεων. Μί άμέσους Έ- φαρμογάς τής Θεωρίας ίαΐ τών Λογιστικήν Κατα- στΐχων, κατά τό σύθτημα διδασκαλίας τοϋ καθηγη τοθ κ. Τ. Βαλσαμακη, όστις καί ποσσωπικώς διδά- σκβι. Χορηγοθνΐαι τίτλοι ΙηΙαημοι συμφώνως τώ Νόμφ. Εγγραφαί καί πληφοφορΐαι ι ΣΧΟΛΗ ΑΟΠΣΤΩΝ "Ο ΠΥΡΣΟΣ,, Άνεγνωρισμένη υπό τού Κράτονς Όδός Γ' Σεπτεμβρίου 42 - Στάσις Μουσείον, Τηλ 633-369. "Ομοίως λδιτουργοθν ; α( Τμήμα Δογιατιηών Σηουδών, β) Τμήμα, Άοχιλονιατ&ν, ν) Τμή¬ μα —Γετεκπαιδεύσεως Έηιατημόνων. ΙΔΜ2ΤΙΚΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΡΑΔΙΟΤΗΑΕΓΡΑΦΗΤΩΝ «Ο ΘΑΛΗΣ» Άνεγνωρισμένη υπό τοϋ Κοάτονς "Ετος Ιδρύσεως 1946 Δεκταί Άπόφοιτοι Γυμνασίου καί Μ. Έμποοιχής Σχολής. Πλήρης θεωοητικτ) καί δι* έφαρμογών κατάρτισις Ραδιοτηλεγοαφητών καί Ραδιοτηλεφωνητών. Πλήρες Ραδιοηλεκτοονικίν έργαστήοιον καί ΡΑΔΙΟ ΡΟΥΜ μέ σνγχρόνους Ποαπούς καί Δέκτας. Έηϊ πλέον Γνοοηνξίς, Ραδιονωνιόμετρον χαΐ ΗΛ- ΟΑΚ διά την πλήρη εκπαίδευσιν τών σπουδαστών. Είς τάς έξετάαεις τοϋ Ύη. Έμηορικής Ναυτιλίας καί Συγκοινωνίαν ή έπιτνχία τών άποφοίτων μας φΰ'άνει τό 100 ο)ο. Είς Σπονδαατάς χορηγεϊται 2έχης άναβοΧή κατανύ¬ ξεως. Πληροφορίαι καί Εγγραφαί Καν^' εκάστην είς τα Γραφεία τής Σχολής β.30 - Ι καΐ 4.30 - 9.30. Άχαρνών 27 - Αθήναι - Τηλ. 816.766
Η ΒΙΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΑΣΙ ΑΤΩΝ
ΤΑΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ
ΜΗ ΑΙθΟΥΣΑ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΪ,
Ή εκδοση ενός νέου μυθι-
στορήιματο; τοϋ Τάσου Άθανασιά
δή, αποτελεί χιορίς αΑλο Ενα γε
γονός λογοτεχνικό γιά τύν τόπο
μας καί Ιδιαίτερης σημασίας. Ό
συγγραφεύς τού, έπίλεκτος πράγ
ματι, Μικρασιάτης, είναι πλέον
μιά καθιεροιμένη άξία των έλ/.η
νίκων γρ«μμάτι»ν, μιά συγκροτη
μένη προσωηικότητα. Προικισμε-
νος μέ πλονσιο ταλένιτο, διαθέτον
ιτας δακιμαομρνη πείρα άξιου δτ»ιιι
οί ργοΰ καί άκύκη α' ρνα πυκνό ΰ
πάστροΝΐα φιλοσοφικής καταρτίσ"
τος, πού τοΰ τύ στερέιοσεν ή άνα
στροιφή του μ' όριμσένα άπύ τα
πιό άνή,συχα πνεΰματα τής άνθοο
πότητα;, δπως ό Ντοστογιρφσκη,
ό Σβάϊτσερ, ό Γιούγκ, εϊμαίτρ σί
γουροι καί τό περιμένοιιμε, πώς
σέ κάθε νεα τού προσφορά, θό
συντελέση καί σέ μίαν αίσθητική
μας ίκανοποίηση πάνοι άπό τό
συνηιθισμένο κα$ Ο1 Εναν βαβντε-
ρον προβληματισμόν Από υ,ερονς
μας τής έποχή; μας, σέ μίαν συν
εΐ'δησιακά ύπεΰθυνη αντιμετωπίση
τής μοίρας μας.
Αύτό υπήρξεν καί τό άποτέλε-
αμα τής προσφορδς τού, μέ τό
μυθι,στόρημά τού, πού κι>κλοφόρη
σε πρίν λίγο καιρόν «Ή αϊθοΐΜτα
τοΰ θρόνον»· έναν τίτλον ύποβλη
τικά κιόλας περιεκτικό.
Θέμα τον, ή Ιδεολογΐκή, ή ήθι-
κο - πνενματική, κατάσταση τή
έποχής μας. Μύθος του, ή ϊοή
καί οί περιπτεειες καί οί ψυχολο
γικέ; καΐ συναισθηματικές αντι¬
δράσει; μιάς όμάδας, Μεοη· κνρί
ο>ς, ενα καλοκαΐρι, σ' ενα νησί
των Κνκλάδιον, πού δέν κατοο
μάζεταΐ, οδτε καί τεκμαίρεται μέ
σαφήνεια άπό τή ζιογραίρική καί
την άλλην περιγραψή τή; ψύσε·
οί; καί τής κοινωνίας τοτ'. Πιθα
νόν νά πρόκειται γιά την "Ανδρο
ή τή Σαντορίνη. Σκόπιμα ψαίνε
ται παραλείπεται αύτό; ό συγκε
κριμένος καιθοριομός καί, ϊτσι τύ
«Ιδανικύ» αύτύ νησί τής «Αιθού¬
σας τοΰ θρόνον», μέ στοιχεϊα ά¬
πύ διάφορα κυκλαδίτικα νησιά,
παιίρνει καί σάν τόπος δράσεώς
μιά σνμβολική εΰρύτητα.
ΚαιΘώς παρακολουθοΰμε την ά
νάπτυξη τοϋ μύθον, συναρπαστι-
κή καί άριστοτεχνική, πού βεβαι
(άνει την ίκανότητα, την δημιουρ
γική φαντασία τοΰ συγγραφέα
κα} τύν άναδεικνύει πλέον Ινα
«δάσκαλον στό εΐδος καταλήτγουμε
σχετικά μέ τό βασικό θέμα τοΰ ερ
γου σ' όριοιμένες άξιοσημείωτες
διαπιστώσεις καί αίσθανόμαστι
στό τέλος καί μέ άρκετή αΐσιοδο
ξία, νά προβάλη ενα ύψηλότατο
μήνυμα.
Ή κυριώτερη άπό τί; δΐαπι-
στώσει;, πού ένδιαιψρρει κάθε
στοχαζόμενον ανιθρωπον των ήμρ
ρών μα;, είναι πώς τό πράβλι-,μσ
τής νεολαίας μας, αϋτύ τύ πολν
σνζητοΰμενο όίλλωστε, πρόβληιια,
εντοιπίζεται σέ μιά βαιθύτερη ή
θικο - πνετιματική άγονία, σέ μι
άν άγωνία κυρΐολεκ,τικά μεταφνσι
κή, πού οτυνιταράζει τούς ΛΕους
τής έποχής μ·ΐς, τούς άπογοητεύ
εί σέ πολλές περιπτώσει; καί τούς
ΤοΟ κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
νει καί τέτοιους τ&τους.
Άλλά τό πν«ΰμα τής ηθικάς
καί λογικής 'κσοβροπία; σ* αυτόν
τόν ταοαγμενον κόσμον, δπου άνά
μεσα τού ζε'ι, τό συμβολίζει καί
τό άντιπροσωπεθει ό πέρ Γκοεγ-
κουάρ ό φραγκισνανό; καλόγε-
ρος, κεντρικάς καϊ, αύτάς ήρωας
τοΰ £ργου' μυαλό, έξαιρετικά καλ
λιεργημένο, άλλά καί καρδιά ξε·
στή, μέ τή «μεταφι>σική» λογική
τού, ενός χρκττιανικοϋ οΰμανι-
σμοϋ, είτε μάς άνεβάξει σέ μίαν
ίδεαλκττική εξαρση, είτε μάς κι
νεϊ σέ μιά στοχαστική διείβ&ίΌτι
στό μυστήριο τής υπάρξεώς μα·;·
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έ* τής Ιη; Σελ.)
συμπέση ν' άντΐμετωηίσουν κινδυ-
νους. Καί άντιμετώπισαν πολλού;
κίνδυνον;, είναι άλήθεια.
Κατά τόν πόλεμον τοΰ 1897,
πού ή "Ελλάς ήττήθη, οί Τοΰρκοι
είς την Μικράν Ασίαν Εγιναν πό
λΰ τυραννικοί καί μόνον ή άδά-
μακηη καί άδούλωτη ψυχή των
ϋουρλιοπών ηδύνατο νά άνπΐμειτω
πΐζη Την μανίαν των χωροφυλά-
κον (ξαπτιεδων). "Ενας Βουρλιώ
της έφονιεύετο, δύο Τοΰρκοι την
άλλην ημέραν έφονεύοντο.
Έπικίνδννος πολύ των χο)ροφυ
λάκο>ν είς τα Βουρλά, ήτο δ άρ-
χηγύς. Άξιο>ματικός των, τής «α
ταδιώξεως, κατά το ετος τοΰ Έλ
ληνιοτουρκΐκοΰ πολέμου, ονόματι
Πετσέτ Έψέίνιδης. Αύτός δ Πε¬
τσέτ Έφένδης ετίθετο επί κετρο-!
πολλών ζακτιέδων καί προί-'
Οϋτο), χάρις είς την ψυχραΐμί-
αν κσί ίύτολμίαν των Ι)ουρλκ»τβ>
Απεσοβήθη ή αίματηρά σύρραξ·,.
Ηνησος Σάμος, πού άπό την
ξηράν ά—ΐχεν ολίγα χιΛιάμετ<>α,
ήτο τύ καταφύγιον των Βουρλΐα,-
τών. Νύχτα καί μέ μικρά
εγένετο ή έπΐκοινωνία.
Παρ' δλα τα αύστηρά
καί τα φυλά,κια πού δι*τήρουν «Ι
Τοΰρκοι είς τάς κεντρικάς δια6ά.
σεις, οί τολιμηροΐ Βουρλιώτες μέ
έξησκημένους όδηγούς (κολαού-
£ους) διήόρχοντο αύτάς τάς διαδό¬
σεις, ϋΐς μίαν τοιαύτην διάβασιν
ελα6ε μέρος καί ό Ιχων την τι¬
μήν νά γράφη τό παρόν σημβκο-
μα.
Ίΐτο ή παραμονή τοΰ Προφή¬
του Ήλία, 19η Ιουλίου χοΰ ίτους
191Κ. Περίπου 50—60 Βουρλιώαες
μεταξύ των οποίων ήσαν καί ό
Είναι Ινας^ τύπος τής λογοτεχνί Οαινεν είς ερεύνας οίκιών πρός ά[ Ποθητός Χ"Άντώνης, δ Νϊκος
.ι; μας, πού νομΐξιο θά μείνη. ^ | νεύρεσιν δπλων, μπαρούτης κ.λ.π ' Κεχαγιας, δ αδελφάς μου Χαρά-
Καί πάνω άπό τού; άνθρώ-1 λ(Ιι Έλληνος, πού δέν είχον κσ- ] Ααμπος, μή επιθυμούντες νά ύπη-
πους αυτού; καί τού; δλλους,' Λας
τοϋς εναγώνιους μέ τούς προβλη
ματισμους καί τή συμπεριφορά
των, σελαγίξουν πλέον σάν Ιδέ-
μετά των τουρκικών' ρετήοωμεν είς τόν τουρκικόν στρα
(ών. | τόν (όντες Όθωμανοί ύπήκοοι),
Έτστ, μίαν ημέραν, ευρέθη ό' έγκατΓελείπαμ«ν τα Βουρλά.
τ<τέτ Έφένιδης πρό τής άρνήσΕ | Μολονότι είναι γνωστόν, δέν πά ες: τό ίδανικό τοΰ ήοωϊσμοτι, πού ως καΛΟιου ζωηροΰ Βουρλιώτη, ό- ραλείπω νά άναφέρω δτι οί "Ελ- συμβολίξει όπως είχαμε ό Άρχον-, νώ|ματι Στέλιου Άξιώτη, νά έρεν ' ληνες, άλλά Ό'θιομανοί ύπήκοοι, τίδης, ό κύπριο'ς άγονιστής, (", π«| νήση το σπ[τι του. Είς έπιμονή τοϋ άπό τής άνακηρύξεως τής Τυυρκί τρρας τής Γλαύκης. καί τό Ιδανι Πετσέτ ΈίρρΛβη νά εισέλθη μέ ' α; είς σννταγματικόν πολίτϊυμα, κύ τής άγιότητας, πού συ·μβολίζεΐ,' 6£αν είς τό σπίτι του, έδέχβη την κατά τό 1908, ύπεχρεώθησαν νά δ ΙΙολύδιορος, ό χριστιανό; νεο- ίπίθεσιν τοΰ Βουρλιώτη, πού έφό , ύπηρετοΰν είς τάς τάξεις τοΰ τουρ ιιάητυρας, παλαιάς γόνος, ττΐς οί . ^^^ κα1 αύτον χα1 εναν Λκομη κικο0 στρατοΰ. κιιγενεικς των Δελόγγηιδο)ν κηΐ { ζα—^ν. «ι'ιτός. Καί οί δύο τοϋτοι άπόν Τό μήνι·μα, ποί» "^) φΟΛ'ος τού Πετσέ,τ 'Εφένιδη έξηρέ"θισε πάρα πολύ τούς Τούρ- χους. Ήπειλήιοη σοβαρά δΐα/τάρ«- προκύπτει άπύ^τή ζιοή καί την έ- ςις=τή; τάξεως. Άλλλ χάρις είς την ψυχραιιιίανι καΐ την τόλμην ξέλιξη ενός δλλου κενττρικοϋ ή- ρωα τοΰ 2ργου, τοΰ δλλοτε σκλη των Βουρλιωηών, νά προστατεΰ- ροΰ κ«ί άπάνθρωπου αξιωματικόν , οουν τόν "φ0Λΐα του Πετσέτ, τόν υ των χιτλερικών "Ες - "Ες, Φρ'τς ηοΙον ^,,νάβευοαν είς την Σά Χάγκεν. Στύ ϊδιο τουτο νησι. | μ0Υι ΜιΧ τής δμαδι(κής ^ξεγΐρσϊ. ποϋ σάν τό πνεϋμα τοϋ κακοΰ εί χεν άλλοτε καλύψει μέ τα αΕματα «αί τούς θρήνιους των πολυάριθ¬ μον κακουργημάτ(ον τού, δρχεται σαν πλούσιος Χουηοός Γιάρλ Γκιούναρβον, κΛτοτΐμωρού μενος κάτω άπό τή σκιά τοΰ Ά- γίου Πολυδώρου καί μέ τίς πλ«·υ σιοπαοοχες εϋϊργεσίες τού, να 6ρή χή λύτρωσή τού: τή ση, πού μονάχα ή μεταμέλεια. σοι μαρτύοιο ψυχής καί ή καλωσύνη σάν 6ίοψη πλέον, μποροΰν νά 6όσουν. Πρέπει ί5μως νά σημειακϊουιιε πώς ή «ΑΙΘουσα τοΰ θρόνου», ο{ί τε δοκί,ιιιο θειορητικύ είναι, ο15- τε ήιθκολογιοίό «ήρυγμα' είναι λο- γοτέχνημα' κα'^ οί ήρωές τού δέν είναι τ^ρά. σκόρημα καταοκει>α
σματα, μαριονεττες, δπως ανμβαί
Λ'ρι α' όρισΐμϊνα ά,λλα πεζογραςιή
ματα, οπου κΐνοΰνται αύτοι
πνοή καί μέ εκδηιλη την πρό&εση
τοΰ συγγραιφέα νά τούς χρηοιμο
.τοιήση σάν παραδείγματα γιά νό
άπθδείξουν κάποια θέση. Στό ιιυ
θιστόρη}ΐα τοΰ Τάσου Άθανασιά
δή, οί άνθρο)ποι, είναι ά/τομα, θι'ι
των Βουρλιωτίόν, ότι είς
ητωσιν άντυτοίνων καί άνιτεκδική
πειον, θά έγβνικεύετο ό άλληλυ
σκοτοομός καί, θά έκαίετο ή τουρ-
ν.ική οιτνοικία, ίνιεχρέωσαιν τάς
τουρκικάς αρχάς νά μεΐριΛσουν
ΐό πολεμικόν τιοιν μένος —να · όά-
Λουν κατά την κοινήν φράσιν νερό
ής τό κρασί των καί νά Λποσ·ο6>ι
θοΰν τα αίμα'»ηρά γ«7°νοτα.
Κατόπιν αύτοΰ, οίαν ή
εκττ|λ·θεν είς χον Α' Πανειτρωπαί-
αόν πόλεμον, κατά τό 1914, παρά
τό πλβυρόν των Γερμανών, Αί-
στριαβΜδν, Βουλγάρων, εναντίον
τής Άντάντ, τήιν οποίαν άπετβ-
λουν ή Αγγλία, ή Γαλλια κ«( η
Ίταιλία, μαζί μέ τούς Τούρκους γ
φέορους προοεκάλει καί τους "Ελ
ληνας Όιθωμανούς ϋπηκύους, η
Τουιρκία. "Ετβι, κατά τύ 1916 β-
κλήβη καί ή Ιδική μοΐ' κλάσις. Μη
θέλων δέ μαζί μέ τούς άλλους ύ-
μηλίκους μου νά ΰπηρετήσωμκν
είς χον τουρκικόν «ττρα'τόν, έγκαν,ι,
λείψαμεν τα Βουρλά. 'Εγινόμεθι»
δηιλαβή άντΗτότακτοι τοΰ τουρκΐ-
κοΰ στρατοΰ καΐ κοι/ΐά συνέπ€ΐ«.ν.
είχομεν καί βαρυτάτας ποινάς.
(Συνεχίζεται)
ίΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίβος
ξετίμησαν τα χαρίβματα καί τάς
Ικανότητας τοΰ Χρυσοστόμου. Τύν
Γερμανόν Γρηγοράν, τόν Φιλάρε-
τον Βαφειάδην, τόν Ενγένιον Ξ>)-
ρουδάκην, τόν Γρηγόριον Ζυγαβα
νόν. Τό 1887 ό Μυτιλήνης Κων)
νος ίλαβε τόν Χρυσόστομον υπό
την προστασίαν τού. Λίγο πρίν ά
ποφοιτήση τής Σχολής, ό Καη)
νος τόν έχειροτόνησε διάθίονο καί
τόν προσέλαβε είς την Μητρόπο-
λίν τού, άργότερα είς την Μητρό
ελεγ<ι σάν έμάς, ζοιντανά, |ΐ*| πόλιν Έφέσου. Έδώ μέ δρ6ρο ΧΙί άνϋ)νίες των. Ιΐέ τα ΐτάθιι τηιι ρ!γ έίητνιιιΐηίΛΓΐΓ ν«! όαιΛίηΓ Λ τίς άγϋ)νίες των, μέ τα ι τηχν, τ'ς δοκΐμασίες, τίς άδιηα μίες τιον, τίς παρορμήισεις τοιν, τίς άνατάσεις καί τίς πτώσεις των. Καί άπό τίς έκδηλώσεις τιον καί μ' αύτη την προϋπόιθεση, σάν μεμονομένων άτόμων, παράλλη- λα μέ τή σνμπλοκή τής μοίρας κα τοΰ 6ίου τοΰ ενός μέ τοΰ δλ λ.ου, ποοκύπτουν ά6ίαστα, σάν φυσικά ένεργήματα ζΜής, καί οί ίΗαπιστώσεις καί τό μήνυμα πού διακυίναμε. Καί δ,τι άκόμη άποδεικνύει την «Αίθουσα χοΰ θρόνου» σωστό λο- κλονίξει μεχρι πτώσεο>ς. ~ϋνα ί
δανικό, πού νά τό πιστεύσουν,
πού νά τούς έμπνεύσει καΐ, νά τούς
στηρίξη φαίνεται νά άναζητοΰν.
"Ενα τέτοιο ίδανικό άναξητα καί
ό Λουκάς Δελόγγης ό πολυκαλλιεο
γημένος νέος μιδς παλαιδς, άρχον
κης νηβιώτικης οικογενείας, πού
γιλεται, ώθούμενος άπό τήιν άνα-
ξήιτηση αύτην καλόγβρος στό Ά
γιον "Ορος, καί πού πολύ γρήγο
ρα «άποσχηματίξεται», γυρεύον-
τας σ' άλλους εύρύτερους κύ-
κλους προοριοιμοΰ καΐ δράσε(ι>ς |
νά Ίκανοποιήση μιά ζωτική γι' (ΐϋ
τόν λαχτάρα τοΰ βίον τον.
"Ενα ήο(,)£κό ίβανικό, μέ συμ-
βολό του τύν πατρρα της, άγονι
ητή καί μάρτνρα τής άντιστάσε-
ιος κατά τή γερμανικήν κατοχή,
ύψώνει κα^ ή κυπριώτκτση ποιή-
τρια Γλανκη, άπό τίς εΰγρνικότρ
ρες φιγονρες τής δλης σννθεσρ-
ως.
Καί ό πόνος γιά κάποιο ίη|)η.λό
ΙδανΐίΧΟ, πού δέν κατ(ί>ρθ(ι>σε νά
βρή, φρρνρι σέ μιά δραματικήν
κατάντια, τόν κτ»νικύ καί άσνττο
λα ήδονιστή, Παντιδ Φλροη' Λπό
τίς συν-ταοακτικότεοες σρλ.ίδες [ Γ.ερ1Λαμι6άνονταΓ μελέτες
τού μιθιστορήματος, είναι έκεΐ-
νες, δπου σέ μιά στιγμή έσωτερι
νής δοκιμασίας έξομολογεϊται,
«έκ βαθμόν», τή σνντριβή τον.
γοτε'χνημα είναι κα{, ή ποίησή ου,
τι δύναμη λυριαμΌΰ, πού χαρακτη
οίϊει τίς περιγραφές τού" εΐκόνες
εΰρηματικές. «Τοΰ φαινότανε, δ-
πιος ή θάλασσα μελωδοϋσε, σά ν*
ακουρ τό βηματισιμό τής αίοινιό
τητας».
Στοιχεϊα, δλα αΛτά, «ού μάς
πείθονν δτι πρόκειται γιά δημιουρ
γημα δρτιο μιδς σταχαστικτΐς καΐ
εϋαίσθητης Ιιδιοστη'κρασία'ς.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
Τό Νέο Βιβλίο
τοΰ Γ. Μ, ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΚΥΚΛΟίΦΟΡΕΙ ΚΑΙ ΙΙΩ-
ΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩ-
ΛΕΙΟ Ι. ΚΟΛΛΑΡΟΓ ΚΑΙ
ΣΙΑ, τό νέο βιδλίο τοΰ Γ. Μ.
Ππλιτάρ/η «ΠΟΙΗΤΙ Κ Ε Σ
ΜΟΡΦΕΣ». Στίς σελίδες του
γιά
Ξώαετσα δεί,χνουν νά παίονοιη'
τή £<οή οί κοπέλλες Πόλτ' καί Μό λυ· άλλά καί σ' αύτές ενα ρεΰμα άγιονίας ή εστο> έλλείψειος ν)η>χι-
κής εϋσταθείας, διαρρέει ΰπο<τυν*ΐ δητα την νιαρξή τους. Ίσόρροπος, πραγματιστής, (ταί νεται ό άρχαιολόγος Σιοτήρης Άνδρονλής· ή ζοή βεβαία μάς δι Ιργο τοΰ ΚΩΣΤΑ ΚΡΥ- ΣΤΑΛΛΗ. ΑΠΟΣΤ Ο Λ Ο Υ ΜΑΜΜΕΛΗ. ΜΑΡΙΝΟΥ ΣΙ- ΓΟΓΡΟΓ. ΣΤΕΛΙΟΓ ΣΠΕ- ΡΑΝΤΣΑ, ΚΩΣΤΑ ΦΡΑΓΚΙ- ΣΚΑΤΟΓ ΚΑΙ ΣΤΕΡΓΙΟΓ ΣΚΙΑΔΑ. Τιμάται δρ/. 40 καί Ιγε: 112 σελίδες. ΓΟΤΛΑ ΚΟΝ1ΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωκράτους 59 Τηλ. 547.888 ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΘΕΜ. Κ. ΠΑΠβΤΩβΝΝΟΥ Κατακονζηνοϋ 2 παί Θίμιαιοχλέους Π (Οίκημα Σχολών Παρναασον), τηλ 6-.1-502 ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν Συσιημαΐίκή Διδασκαλία Αγγλικών έντός τού Προγράμματος Διά τάς εΐσαγωγ.κάς έξετάαεις είς την Ιην Γυ μναβίον γίνονται καθ' εκάστην δοορεάν φροντι· στηριακά ααθήματα. Πληροφ. χαΐ εγγραφαί, 9-2 μ.μ. κ αί 5-10 μ.μ. τού είς εφημερίδας καί, όμιλίας ά νέτρεψε τούς ίσχυριοιμούς των Λο ζαριστών, θρησκευτικτις αίρέσεοις δρώσης τάτε έν Έ<ρέσω. Τόν Α¬ πρίλιον τού 1897 ό Έφέσου Κων- σταντϊνος εξελέγη Οίκονμενικός Πατριάρχης. Μετά άπό ολίγον ό Χρυσόστομος χειροτονείται πρε- οτβύτερος καί χειροθετεΐται είς Μέ γαν Πρωαοσυγγιελον τοΰ Οίκουιιε νικοΰ Θρόνου. Άλλά τό 1801 ολο μακ-ρύνεται τοΰ θρόνον ό Κων)νος καί διά δευτέραν φοράν έπανέρχε ται ό Ίωακείμ ό Γ'. Ό νέος Πατριάρχης, καίτοι έ γνώριιζεν, δτι ό Χρυσόστομος δέν διέκ<ειτο φιλικώς πρός αυτόν, τθ< διέταξε νά παραμείνη είς την θέ¬ σιν του καί μετά Ινα μήνα, τόν ύπέίδειξεν ώς Μητροπολίτην Δρά¬ μας. Την 23ην Μαίου Ιγινιε ή χπ ροτονία του. Φεύγον,τας διά την •νέαν του θέσιν άπεχαιρέτησε τόν Πατριάρχην μέ τα κάτωθι προψη- τικά λόγια: €'Εν δλη τϋ κα^ εν δλ)ΐ τή διανοι'α «,ου θά ύπη οετησω την Εκκλησίαν καί τό Γένος καί ή μίτρα, την οποίαν αί άλται χβίρές Σου έναπέθεσαν ε¬ πί τής κεφαλής μου, εάν πέπρωται ν ά άπολρση την λαμΐτηδόνα των λίθίον της, θά μεταβληθή είς ι?- κάΜθι,νον στέφανον μάρτυρος Ιε¬ ράρχου». Προψητικά λάγια, πσίι ββγανναν άπό την ψυχήν ενός άνβρώπου μρ πίστιν είς τό καθήκον καί είς την θυσίαν. Ή άφιξις του είς την Δρά μαν συνεπεσε μέ την έντασιν τής δράπειης των βουλγαρικών σΐϊΐμο ριώ·ν, πού είχον ώς πρόγραμμ" την έξόντωοιν τοΰ έλληνικοΰ πλτι- θυσμοΰ ή τόν 6ουλγ<χρισμόν αϋΐοί Τύ (Γ»θινόπο)ρον τοΰ 1903 ή Μανν- δονία ευρίσκετο μέβα είς τάς φλό γας τής βουλγαρική; έπιδρομής. Ό Χρνσόστομος άφόΓχος περΐο· ί δεύει την επαρχίαν τού και, τονώ- νει τα εθνικόν φρόνημα· Είς τάς έκθέσεις τού άφώβίος έκιθέτει τΐγν κατάστασιν πρός τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον. Τόν Σ επτέμβρΐον τοΰ 1906 πληροφορεϊται τόν τρα- γικό θάνατο τοΰ ΜητροπολΙ'ΐου Κορυτσάς Φωτίου. Τό άγγελμα τόν βυθίζει είς δφατον θλΐψι-ν, άλ¬ λά δέν τόν καταθάλλΐΐ. «"Εαλαυ- σα, γράφει είς τόν Μ. Χαρτοφΰ- Λακα τοιν Πατριαρχείων, ώς παιδίον μικρόν διά τόν θάνα¬ τον τοϋ άδελφοΰ Φωτίον. ΑΙωνία ή μνήμη τού! Τίς οίδεν καί διά τό οους άλλους άδίλφους καί ϊσως •λα^ «τόν γράφονιτα, ή αυτή άναμέ ν* ι ή αυτή χύχη!». Τα τουρκικόν υπουργείον Δι,και οαύνης καλιεϊ τό Πατριαρχείον νά λάβη μέτρα εναντίον τοΰ Χρυσο- στομου. Ή 'Τψηλή Πύλη θέτει σαφώς τό έρώτημα: Νά άναικ/.η- θή ό Χ·ρυσόστομος. *Ο ϊδιος εις Ενα γράμμα τού πρός τόν "Ελλη- να πρόξενο είς την Κων)πολιν, (16 Μαϊου 1907) γράφει: €...'Εν περιπτώσει μεταθέσ«ώς μου Ινεπ- γησατε να 'με.τατ*θώ είς Άβρια- νούπολιν, δπο>ς δυνηθώ νά άγωνι
σθώ έκ νιέου είς ττΐν πρώτην γραμ
μην τοΰ πυρός καί έν ή περυπώ-
σιι ήθελον πέσεΐ, νά πέσω ώς Αε-
τός καί ούχι νά απαθάνω είς τίνα
δρνιΌώνα τής Άνατολής. Ζητώ
σταύρον, μεγάλον σταύρον, επί
τοΰ οποίον θά δακιμάσω την εύχα
ρίστησιν καλούμενος καί μή ίχων
τι νά δώσω πρός σωτηρίαν τής ή-
μετέρας λααο'ευτής πατρίδος,* νά
ΤΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤ0ΑΙΚΗ2 ΘΡίΙίίιΙΙ
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
Τποστρατήγου
( 2 υνέχεια έκ πρβηγουμέν'ου)
Ή τοποθεσία έκείνη εΐχε θαυμά
σία θέα πρός την Προπονντίδα, με
χρι την άντικρυνή παραλία τής
Μικράς Άσίας καί τό στόμιο .τοϋ
'Ελλησπύντου, παρά .την Καλλίπο
λι. Στό έξωκκλήισι αύτό γινόταν
πανηγυρική λειτουργία την δευτε-
ρη ήμέρα τοΰ Πάσχα καί έρχόταν
πανηγυριστές άπό πολλά γύριο χιο
ριά. Μετά την λειτουργία άκολου-
θοοσε τρικούβερτο γλέντι μέ σι^ι
μετοχή καί όργανοπαικτών.
ΠάμΛολλα ήταν καί τα άγιάσμ ι.
τα τής 2τέρνας, στά όποία γινό
ταν ίεροτελεστίες την ήμέρα τής
γιορτής τους. Μνημονεύθ} μερικά
άπό αΰτά:
Τόν Άη Λιά στήν κοονφή τον
Ίεροϋ "Ορους. Στό σημείο έκεΐ-
νο ν—ήρχε μιά πέτρα, στήν δποία
ήταν άποτυπωμένο τό άχνάρι ε¬
νός πέλματος. Κατά την παράΰο·
σι,, δταν ό προο^ήτης Ηλίας θί-
λησε να περάση άπό την μικραοια
τική άκτή στήν εύρυ^παΐκή, δοα-
σκ.ελίζοντας την Προντοντίδα, πά
τηοε το πόΰι τού στήν πέτρα αν
τή τής κορυφής κπ'ι άποτυπ<όθηΜε ή πατημασιά του. "Ισ<ος νά πρό¬ κειται γιά την τοποθεσία «Τοϋ Χρι στού τ' αχνάρι», πού άναφέρθηκε στό κεφάλαΐο τοΰ Γάνον. ΣτΙς 20 Ιουλίου πολλ.οί έορταστες μέ ενα παπά πηγαίνανε στό Άγίασμο αύτό καΐ, μετά την τέλεσι ττΐς λε:- τουργΐας εσφαξ,αν, κατά τύ τάξι- μό τους, κατσίκι ή άρνί, ΐό ψηΛο νέ καί τό έτρωγαν σέ συνεσιτίασι. Καί ένώ οί ήλιικκυμένοι άπελάμβα ναν την θαυμασία θέα ττ)ς περιο- χης, οί νέοι καί νέες τραγουβοΰ- σαν καί χόρευαν. Τό γλεΛΤΐ χρα- τοθσε μέχρι τό βράδυ, όπότε οί πανηγυριστές ?παιρναν τόν δρόμο της επιστροφής. Τύν "Αγιο Ίωάννη, ποϋ ήταν τοΰ δευτέρου χειμάρρον, κοντό στήν γέφυρα τοϋ 'Τδραγίυγείου, της κρήνης τοΰ «Κιούνκιου». Και έ.ά. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ ίδώ γ!Λ·6ταν μεγάλο πανηγτνρι. Την Άγιασο)τήρα, λοπ ηταν στόν ϊδιο χείμαρρο, κοντά στήν θέσι «Άλάνι». Τόν "Αγιο Γεώργιο, μέ μια Οπυ "ίυη πηγή, πού τή λέγανε «Δε- δρούλιαν. "Γήν Άγία Μαρίνα (Άγιαμα,ρι νη) καί τόν Άγιο Χαράλίΐμπο, καί τα δύο στήν χαράδοα τοΰ Ά- γΐου Χαραλαμπους. Α'ούς Άγίους Άναργΰρους (τό Άγιαναργύρι), .-τού βρισκόταν κον τα στόν κρημνύ τού 4ου χειμάρρου τίς κ(ι»μοπόλεο)ς. Τό Άγίασμα αύτό ήταν τύ μργαλύτερο άπό ό λα τα άλλα καί στήν 1η Νοεμβοί υο γινόταν μεγάλο πανηγΰρι, μέ πανηγυριστές άπό πολλά γύρο χο) ρια. Μετά την ίεροτελεστία, πού την έκαμαν Παπάδες >μ, Ψάλ-
ιες τής Στέρνας καί στην δποία
Εφερναν καλύβα οί ϊχοντες τα ό
νάαατα Κοσ|ιΐάς ή Δαμιανδς, πό/,
λοί εσφαζαν «ατά τύ τάξιμό τους
ιράγο ή κριάρι, τό Ιψηναν καί τό
ετριογαν πίνοντας Λφθονο κροσί
■καί( χορεύοντας καί τραγουδών
τας όπως καί στό Άγίασμα τοϋ
"Αη Λιά στίς 20 Ιουλίου
— Την Άγία Παρασκευαι,
στήν όποϊπ την Παρασκετιή τοΰ
Ιΐάσχα (τής Ζωοδόιχου Πηγ·ής).
γινόταν πανηγΰρι στό δποΐο έο
χοταν πολλοί νέοι καί νέες κα'-
ίδιαίτερα άρρα6ϋ)νιασμένοι, κι<- 6άλ.α σέ γοηίουράκια η μικ.ρόοτι>
μα άλ.ογάκια, στά όποία γιά ν<» καθήσουν άπλώνανε πάνω οτά σα γμα τα ή σέλλες, κενττιμένα ο?ν τονια ή μικρές μΐτατανίες Τ| χο- λιά. Καί έδώ ΰστερα άπό την Τί ροτε?.εο·τία πού την έκαμε ΙΤα πάς, άκολοιιθοϋσε δλοήμερο γΛΐπ τι· — Τόν Άγιο ΚαηοαανιΙνυ, ποϋ βρισκόταν στήν παληά θέσι τής Στέρνας, δηλαδή στήν θεσία «Καρέτσα». (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΑΙΧΜΑΛΩΤΟ. ΤΟΥ 1922 ι«ι Δοθς ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΉ 18 (ΣΓΝΕΧΕΙΑ έκ τοϋ προγι^υμέ^) 3.— ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΙΜΧΑΛΩΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ Ε.— ΑΓΏΝΙΕ,Σ ΚΑΙ ΛΑΧΤΑ· ΡΕΣ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ το αίμα μου. Οΰτως την ζωήν καΐ, την Ό ^.'ουλτάνιος πιέζει τόν Πατρι αρχήν νά λάβη μέτρα. Ό άρχια· στυνόμος Δράμας «ιμφανΐζεται ε¬ νώπιον τοΰ Χρυσαστόμου καί τού άνακοινώνει διαταγήν τής Γενικάς Διοικήσεως νά φύγη σέ 24 ώρας διά την θεσσαλονίκην. Ή 'Τψη- λή Πύλη πιεξει χό ΠατριαρχεΓον καί ή Σύνοδος άναγκάξεται νά ά- νακαλέση τόν Χριισόστομον. Τό γεγονό; αυτδ άνεβτάτοκτε την ε¬ λευθέραν 'Ελλάδα. Π«ντοΰ συλ- λαλητι>ρια καί διαμαρτυρίαι. Ή
περιαέτεια του Δε<τπότη ένέιιτνευσε τότε τόν σατιρικό ποιητή Σουρή νά γράψη είς τόν «Ρο>μηό» τής
8ης Χεπτεμβρίου 1907:
(Σννεχίξεται)
ΑΙ ΚΥ10ΝΙΑΙ (ΑΙ-ΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
(Συνέχει έκ τή; 1η; σελ.)
χρονικά την αναχωρήση των Ιδι
κ.ρλ' ιονς πολεμικών άπό την Αγ
γλία, ώστε νά καταφτάσοττν τα
Οραουκίνητα Έλληνικά θιορηκτΛ
καί νά τα χτυπήσουν μέσα στή Με
σάγειο δπου κι' αν θά τα συναντοΰ
σαν.
Αυτα συνέβαιναν ιόν Ίούνιο
1ί)14, όταν ξαφνικά δ διεθνής πό
λιτικό; όρίζονιας σκεπάστηκε «πό
μαΰρ<ιΐ άπειλητικά σύννεφα, έξ ά ψιιρμή; τής δολοφονίας τοΰ Λια- δοχικοϋ ζεύγονς τής Αΰστροονγ- γηρίας, στα Σεράγεβο, στί; 28 Ιούνιον 1914, γεγονός πού εγινε άφορμή νά ξεσπάση τέλη Ιουλίου | μέ ά(>χέ; Αύγουστον, ό πρώτος
ίΐαγκόσμιος πόλεμος.
Τότε, άνάμεσα στού; εμπόλε¬
μον; βρέθηκε καί ή Αγγλία, κί/ί
καθώς ήταν φυσικό, κατέσχε τα ε
τοιμα πρό; άπόπλονν τουρκιχΛ
πολεμικά κοί παράγγειλε στή
Τουρκΐκή Ναυτική αποστόλη νά
Ι,τιστρέψη στή πατρίδα της.
"Ετσι δποφεύχθηκε μιά
τίΐα. με άγνοιστα άποτελέσματυ,
που βα θύμιζε κουρσάρικο οεσά)
το τοιν περασμένων καιρων.
Ο Μοργκεντάου, πρέσβυ;: των
Ηνωμεναι ν Πολιτειών τής Άα«-
ρικης, στή Κιονοταντινούπολη, κα
τα την περίοδο έκείνη, στά άπ»-
μνημονε.ύματά του, ασχολούμενον
μέ τόν 'Ελληνοτουρκικό ναυτικο
άνταγωνισμό καί τίς προσπάθειες
τής ΤυυρΗΐκής Κυβέρνησης κα
τΛν Γερμανών νά αατανώσουν τίι
πωλήση των δύο θιορτριτών σττιν
Έλλάδα, γράφει:
€*Έν μόνον πολεμικδ .τοβ νεωτί
ρου τύΐου, ώς τό «ΖΟΤΛΤΑΝ
ΟΣΜΑΝ», εδχερως θά ήδύνατρ
νά έκμηΛενίση τόν Ελληνικόν
στόλον κιί νά Λνριαρχή τοϋ Αίν«1
ου. 'Επειοή δέ τό Ισχυρόν τουτο
θιορηκτό θά παρεβι'δετο μετ* ό>ΐ
γους μήνες, προεβλέπομεν δτι κα
τα1 τύ φθινόπωρον θά έξερηγνντΰ
δ Ελληνοτουρκικάς πάλεμος».
(Συνεχίζεται)
ι (Συνέχει έκ τής 1ης σελ.)
Λι τούς άγαπημένους της «Τραι-
κούς> σκλ.άβους των άντίχρκττοίν
και δέν αίσιοδοξοΰσε πώς τής ϊ-
μεναν άρκετά χρόνΐα ζοής γιά νά
της δοθή άλλη εύκαιρία νά τοϋς
άπελευθερώση. Άπό τύ γυιό της
τόν Παΰλο δέν ήλπιζε τίποτα κα-
λό. "Τπήρχαν δμως οί έγγονοί
της. Ό Άλέξανδρος θά φροντιζε
νά αποκτήση ό ΚωνοταντΙνος την
ΰποσχεμένη αύτοκρατορία του.
Χτά τέλη τού καλοκαιριυυ τού
1791, ό Ποτιόμκιν Ιλαβε στό στρα
ταρχείο του, στό Ίάσιο, την άπρο
σδοκητη αύτοκρατορική έντολή νά
1 παραχωρήση όκτώ μηνών άνακι»-
χή οτόν Ιχβρό. Ό παληός πολυυ.-
αγαπημένος, ό «Ρώσος Άλκΐ·6ιά-
δης», ό στρατάρχης πρίγκηψ τής
Ταυρίδος, άνασιτατώιθηκε. ΆντΙρ-
ρηση δέν χωροΰσ«. Διέταξε τόν
Ρειονίκ νά υπογράψη την άνακω·
χή καί κίνησε άμέβιος γιά την Π ε
τρούπολη νά έμποοίση τή λήψη ά-
στόχαστων τελικων άποφάσεο)ν.
"Εφθασε άργά. Ή ρωσική κυ-
6έρνηση εΐχε συγκαιτατεθή στήν ε
νιιρξη διαπραγματεύσεων είρή-
νης. Ή Αίκατερίνη τόν δέχτηκε. '
σέ άκροαση παρουσίαν τοΰ νεαροΰ
άντικαταστάτη τού στή γεροντική
της άγκαλιά, ΖοΰμπΐΐΜρ. ιΟ είκοσι
εξάχρονος αύτοκρατορικός ξιγκο- ι
λό, άντέκρουσε θρασΐαατα τίς ά-
πόψεις τού, μέ τό έπιχείρημα δτι
ή Μεγαλειύτης της ώς ειλε νά στα
ματήση την εξαντλήση των στρα-
τιων της γιά νά ενδιαφερθή «άπό
θέσεως ίσχύος» μέ τα συμβαίνοντα
στή Γαλλία, πού κλόνιξαν έπΐκίν-
Λυνα τα θεμέλια των μοναρχιων.
'Εκτός αύτοϋ, τό συμφέρον τής
ΡιοσΧας έπέβαλλε την στενή οιιν-
ίογασία της μέ τήιν Αυστρία και·
τή Πριοσία, γιά την δριστική λύ
υη τού «Πολϋ)νικοΰ>. Ή Λιθουα-
ντα, μέ τα δυόμισυ έκατομμΰρι ι
των Σλαύων κατοίκων της, άξι-
ζε πολύ περΐισσάτερο άπ-ό την Γραι
κία, πού στό κάτω - κάτοι, θ' ά-
-ιυτελοθσε φιλική έπικράτεια καί
δχι ρωσική έπαρχία. |
Ή τσαρίνα απερριψε μετά πολ- '
λών έπαίνων τίς είσηγήσεις τοΰ
χαληοΰ αγαπημένον της καί τόν
8στεΐλε άπύ κεί ποΰρθε μέ μεγά-
λις τιμές. Τόν διώρισε άρχηγύ
της άντιπροσοντείας πού θά διε£ή-
γαγε τίς διαπραγματΐίύσεις τής εί
ρήνης καί διέταξε νά διεξαχθοϋν
στύ στραΐαρχεϊο τονι, στό Ίάσιο,
για νά τού άποΐίμτ τό τεκμή·ριο
τοϋ νικητή. Τα καλά τοΰ Γρηγό-
ρη Όρλώς-, πού τοΰ χρύσωβε τό
χάπι τή; άποπομπτις μέ τό δ οηι-
αμό του επί κεφαλής τής άντιπρο
ιΤυιπείαε στύ σι·νέ<)ριο τής είρήνης ' τής Φοξάνης. Ι Ό Ποτιόμκιν δέν μπάρεσε νά χωνέψη τόν παραγκιονισμό τού ! καί πολ.ύ Λερΐσσάτερο τό &δοξο Ι Μυλλοοοόϊσμα τοΰ μεγαλό.πνοου προγράμματός τού περί διαμελι- ομου τής Όθωμανίας, την ογτι- ΓΑΜΟΙ Τδ εσπέρας, τής παρελθού σης Κυριακν): έκ τοϋ Ίεροϋ λΤαοΰ τοΰ 'Λγίου Λουκα, Ετε¬ λέσθησαν οί γάμοι έν μέσω έκ λεκτοΰ ?.όσ;ιου ιδία Κωνσταντ: νουπολιτών τοΰ κ. Γεωργίου Τ. τονίδη μετά τής Δος Βασιλι¬ κή; Χρ. Παράσογλου. Ή εφημερίς μας εύνομίνη πάσαν εύτυγίαν είς τό ταιρ·.α στό ζευγάρι, συγγαίρει θερμώς τους γονείς διά την άπον.ατά- στασιν των τέκνων των. γμή ακριβώς πού ή έπιτυχία του φάνπαζε έξασφαλισμένη. "Ε<τκασε άπό τό κακό του. Πέθανε στά τα ^ΐιδι τοΰ γυρισμοϋ τού πρός τό Ί- ασιο. Ίϊταν νέος άκόμη. Πενιηντα τριών χρόνων. Ή συνθήκη είρήνης τοΰ Ίασί- ου ίντογράφηκε στίς 9 Ιανουάρι¬ ον 1972. Οί Ρώβοι είχαν στή διά •κρισή τους τό όλον καΐ, συνθηκο- λόνησα,ν γιά τό ελάχιστον. "Ομως δύσκολΛ μπορεϊ νά ΰποστηριχθή «ως δέν βγήκαν άρκετά λερδισωέ νοι Ή Όθωμανιχή Α&το'κρατορία άναγνώρισε τελεσίδικα τή προσάρ τηση τής Κριμαίας στήν Αΰτοκρα τορία ΙΙίοσιόν των Ρωσιων κ.αί πά ραιτήιθηκε υπέρ αυτής άπύ κάθε δι εκδίκηβη επί τού βασίλειον τής Γε «υργίας. Τής παρεχώρησε τύ με- γα/νύτΓρο μέρος τοΰ Κουδάν στήν 'Τπερκαυκασία, τή χερσόνησο το>ι
Ταμάν στύν Εδξεινο, τμήμα τής
Βεσσαραβίας μεταξύ Δνειστέρου
καί Προύθου καί μερικές λουρίδες
γής σέ καίρια σημεΐα των συνύ-
ριον. Άνανέιοσε τα παιραχωρηθέν-
τα, μέ τή συνθή,κη τοϋ Κιουτσουκ
Καΐναρτζή, στοϋς Τσάρους «ρυνό
μια προστασίας των ήγεμονιών
Ιΐλαχίας καί, Μοΐδαβίας καί της
θρηοκευτικής ελευθερίας των Όν
θοδόξοιν Χριστιανών σ' δλόκληρο
το όϋομανικό' κράτος. Παρεχώρη¬
σε γενικήν άμνηστεία στούς "Ελ
ληΛ'ες καί επέτρεψε στά έλληνικής
ίδιοκτησίας πλοϊα νά άκτοπλόοϋν
ελευθέρα στίς όθωμανικές θάλοσ-
σες, μέ ριοσική σημαία.
(Σννεχίζεται)
ΕΤΝΟΟΤΝ
ΤΑΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΑΣ
ΕΞΑΓΩΓΑΣ
ΤΑ ΝΕΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ
ΜΕΤΡΑ
Τό νέον σύστημα πιστωτικών έ
νΐισχΐ'ίτειον τώ'ν ίξαγωγών, τό ο¬
ποίον θά ενισχύση άπό 1ης Ίαλοιι
αρίου 1971, δηιμιοι·ρ7εϊ νέας πηο
α,τιτικάς προιοθήισεοις των βιοτρχνι
κων Ιξαγωγων, αί διταΐαι δι'ηαν-
ται νά άναπττ·χθοΰν είς βιιθιιόν
δυνάμενον νά έπηρεάση «ιοβαρόι;
κοί τύ ΰψος καί τή,ν σύνθεσιν τ Λ ν
ελληνικήν έν γένει εξαγωγήν. Τα
άνωιτέρω {ντογραμίμίζονται είς νοι
νήν άν(ΐικοί.Λ'ο>σιν των βιοτεχνικιϋν
ΟμοσποΛ-όιών Αθηνών, Μακεδη-
νίας καί Πειραιώς.
Παρά ταυτα, αί Όμοσπονδίαι
τονίίουν την ανάγκην δπιος π((.<.)ο/. Λ^λως πρός την ενίσχυσιν διά ττίς εΛΜΐτροφής τόκίυν τεθοΰν είς έ- <ττιρμογήιν καί τα μελειτώμΡΛ'α συιι πληροΐιΐιαιτικό' μέτρα, ώς άνεκοίνΐ) «εν ό ΆναΛλ.ηροϊτής {«ουργός Στ-ντονι,σμοϋ ικ. Έμμ. Φ«θενάΐκης. Αί Βιοτεχνικα!, Όμοσοπνιδίαι θ«- ιορον δτι αί έξαγιογαί, πλήν ΐξαΐ- ρέσειυν, {«ιερβαίνονν τάς δυνάμεις των κατ' ιδίαν βιοτεχνικιον, παρα μονάδο>ν. Ώς ιέκ τούτου, είναι ά-
ναγκαία διά την ανάπτυξιν τον ή
λίΐτουργία μεγάλας 6ιοτεχι·/ή; ί
ξαγιογικής μονάδος.
ΑΠΕΒΙΩΣΕΝ
Ο ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ
Γ. ΗΛΙΟΠΟΤΛΟλ'
ΆαεβίτοθΕ ιην Κυριακήν έκ
καρδιακής προσβολής είς ήλικίτιν
75 έτών^ δ βιομή,χανος Γειόργιο,
Ήλιόπουλος. Ό μεταστάς ττ(ΐ
πρόεδρος τού Μρταλιλευτικοΰ συγ
κροτή,ματος «Βτοξίται Παρνασ
σοΰ» κα! είς έκ των προ)Χοπόρι*ν
είς τάς μεταλλευτικάς ερεύνας.
Ξημέρακτε ή ΙΙέμπτη 22 Σιεπτεμ
βρίου καί προ)ί - προιί μάς σήικοι-
σαν άπό την Πάρβα μέ προορι-
σμύ τύ Μπαϊν"τήρι.
Ή Πάρσα βρισκόταν στίς 6ο-
ρινές ΰπιορεϊες τοΰ βοννοϋ «Μα-
χιμούτ - νταγού» (τουρκ. =: τοΰ
Μαχμούτ >τό βουνό, έλληνι. όνομα-
σία «Δράκο)ν»), ιμία άπό τίς ά-
ψηλές κορφές ηοΰ «Μπόζ - νττάγ»
(τουρκ. = σταχτί βουνύ, έλλην,
όνομασία «Τμώλος»). Καί γιά νά
πάμε στό Μπαϊντήιρι, ίπρεπε νςι
άνεβοκα,τεβοΰΰε τύ βουνύ αύτύ.
Ξεκινήσαμε. Καί πάλι ποριία.
Μά τώρα σέ άνηφοριά γεμάτη
τραχιά βράχια. "Οσοι εϊμασταν
ξυπόλητοι, τα πόΰια μας άποπλή
γιασαν. Άνταμοχταμε ενα ρι<άκι. Οί μαφαζάδες μάς άφησαν νά πι οϋμε νερό καί νά πλυθοΰμε. Μ&ς φάνηκαν τώρα καλοί, ΰστερα άπό τό μάλοιμα ποίι τούς είχε. κάνει ό ίμάμης τοΰ «Οϋγκανλί». Ξεκου- ρ«Γίτ))καυε λίγο, καί πάλι άντκρο- ριά, ώσπου τό άπόγευμα φτάξα)ΐε στό «Τβερκέζ - κιοι> (τουρκ. —
των Κιρκασίων χωριό), ενα μι-
κ,ρδ κα!, φτωχό τουρν.οχώρι, διτου
μείναμε γιά νά διανυχτερέψωμΓ.
Μάς Ικλειοαν μέσα σ' ενα μι-
κοο (ίου)μερό σταΰλο. Στρνμίογμέ
νοι καΐ ορθισι, μείναμε δγρυπνυΐ
αλη τή νύχτα. Καί την άλλη με¬
ρά, ΙΙαραίτκευή, 23 Σεπτεμβρίου,
πήραμε την κατηφοριά, γιά ν (ι
φτάξιομε τύ άπομεοήμερο στύ
«Τσατάλι» (Τσατάλ, τουρκ. —:"δι-
σχιδής), χιοριό, πού πτ>ρ« τήιν δνο
μασία αυτή γιατί βρΐσκόταν στΑ
σημείο δπου ή σιδηροβρομική
γραμμή < Σμύρνη - Ό'ντεμηΌι» έ'χει μιά διακλάβωση πού τραβά γιά τα θεϊρα). 'Εβό), οί μασραζάδες μδς σταμά τηκταν γά νά προμηθετηοθν τα τρόφιμά τους, ένώ έμδς μας Λ- φησαν νηστικούς. Κονρασμένοΐ, καθησαμε κατάχαμα στήν πλη- τεία καί τάτρ μαζεύτηκε δχλος καϊ, μας πετροδολοΰσε μέ μεγάλα ράδια καΐ μέ δΰναμη απάνω βτά κεφάλια μας, άδιαφορώντας 5ν θά μάς Ιβγαζε κανένα μάτι ή μας έ'σπαζϊ καμμιά μΰτη. Εμείς γέ(?- ναιιε τα κεφάλια πρός τα ίμπρος γιά να ηροφυλάξομε τό πρόσιο μης. Καθώς, λυιπόν, σποθσαν τα ρόδια άπάνο) στά κεφάλια μας, ό χυμός τους ίτερεχοΐιοβ χυ χρόουι πό μας καί κατέβαινε ώς τα μα· ραμένα χείλη μας. Χ(ορίς νά τι) θέμε γλυφόμασταν καί ό γλι»κός αΰτός χυμός μδς φαινόταν βάλοα μο. Κα! ό χαιρέκακος δχλος, πού μάς βίίλεπε, ξεσποΰσε στά γέλια καί μάς κορόϊδετ*. Σέ λίγο ξεκινήισαμε πεζή γιά τό «Μπαιντήρι». Τα πάδια μου ή¬ σαν .τληγιασμένα καί πρΐσμένα. Βάδιζα μέ δτ«σκολία καθυστ'ερημβ νος. Όπίσοι μου Ινας δλλος οε· χειράτερη κατάσταση άπό έμένα, δέν μποροΰσε πιά νά βαδίση καΐ /.άθησε κάμω. Τότε οί δυό μαφα- ζάδες τής όπισιθοφυλαΐκής, ήρθαν κσί μέ τραβοΰσαν, νά πάα) νά τόν σηκώσω κα', νά τόν φορτωθώ στήν πλατή γιά νά τόν κοτ>6αλώ Ιτ<τι (ίκολ.οΐ'θίόίντας τό λόχο. Τούς λέχυ *γιαπά μπιλμέμ, μπέν ντε χΓΐστά όλ.οΰρουμ» (δέν μπορώ, καί έγώ Ίοοωστος είμαι). Μέ Ισπρωξαν τάτρ μρ τύν {ντοκόπανο καί μοϋ λέ νέ, κοτ·νώιντας τό κεφάιλι «σεϊτάν, χαι'ντΐ, γιούρον» (πονηρέ, &τϊ, ίψιπρός, 6<1<διζε). Αύτοι ήθελαν νά τον (ρορτωιθώ δχι άπύ φιλανθ «πί κατάλαβα, πώς οί μκ-
ιιιαζάδες ρίχαν ξεκάνρι αθΐόν ιόν
ταλαίπΐ'ΐοο, πού δέν μπηροΰσε πι«
νά δπδίση. Συνέχιζα ά τρέχοι
ιιέ πόνον; φριχτοΰς στά ,-τόδια, δ-
.τότε μέσα άπό εα χωράφι ϊ(ΐς
κοντοβηάκης μοΰ πε·τδ κατάστηθα
ίνα μεγ4).ο βώλο χωμα Λνιικστι,ι-
με'νη Κ* ι, μήτ(ος οί μαφ.ιζάδεί,
μέ πλησίαοαν καί ΐσ<»ς μέ τουηε- κίσουν. Άλλά ήσαν μακριιί. Ά γμννισμένος, σηκαχνομτπ πάλι ά τρίξο. λ?ν μποροϋσα. Τότε, βλί- Ρνα ίταλικό καπέλο 6εο- αέ λίγα μαΰοα φτερά Λ .τάνΐο, μαΛημένα. Άπόρησα, Γ.ώί έδώ. Τό πη,ρα χγϊ! τό ς ό . Σκές>τηκα, πώς Ιτσι θά πή
Ιίαπλανήπ» τού; μαφαζάδΐς, ν ά
νομίΕονν πώς δέν είμαι αΐχμάλοι-
τος, παρά κάποιος χιορικδς. Τί>
καΐόρθοισα, καΐ ϊτσι βάδιζα μέ
την ιϊντσή μου καί άνενόχλητος ή
πό τούς μαφαϊάβρς, άκολουθών-
τα; πάντα τα λάχο·
ιΠερνοΰΛΐε πλάϊ σέ Ινα τουρκο-
χώρι δ δχλος μά; πετροβολοθίΐ'.
'Εξόν πού ϊφαγα πετριές, μοϋ π*
ταξε κάποιος καί ίνα χοντρό «ού
τσοι-βο στό καλάμι τοΰ ποδιοΰ μου
καί ϊτρεχαν τα αιματη. Άφοΰ
λΓ'πόν άτοιιακ^υνθήκομεν άιύ τιΊ
χο>ριύ σκέφβηκα ν<Ί σκίστο λου^ί- δες άπό τύ κουρελιασμένο μου παν τελόνι καί δένο> άποκάτο) τί;
πληγιασμένες μου πατοΰνες. Αυτυ
μέ άνακοΰφιστ βτό βάδισμα. "Ε-
,τρεπε νά τό εΐχα κάνει άπό ποίν.
Φτάσααε ρτιτέλους «ττό Μποΐ-
τήρι Μάς πήγαν καί μάς Ικλειοον
σέ ενα χάνι, πού βρισκόΊταν στο
,κεντρικό τσαρσί. Σέ λίγο έρχεται
ενας άξιωματικός καΐ μάς λέει <κί μινιζ χαΐττά ντίρ, άβλουγιά τοικ- σίν» (οποίος άπό σδς είναι άρρ«- οτο;, στήν αΰλή νά βγή). Τόαϊ 6γτί«α έγώ καί ένας δλλος, πού τα πόΛια τοτι τ|<ταν χειρότερα άπό τα δικά μόν. Ή άπελπισία μβ; Λ νάγκασε νά δηλώσο>με άσβένριο
ξέρονιτας καλά, πώς τού; άρρώ-
στους τούς Ιστελναν γιά τουφίκί-
δι. Άλλά είπαμε άπό μέ<τα μα; «τί σήμερα, τί αδριο, νά γλυιτώβιο- με μιά ώρα πιύ γρήγορα». Μέ χτν ποκάρδι πεοιιμέναμε στήν αύλή το» χιινιοΰ, νά Ι'ρθονν νά μάς πάρουν νά μά; καθαρίσοτ'ν. Γελαστήκαμε. Κανε»ς δέν ήρβε νά μά; πειράξη. Κτιιιθισμένοι χάμω, άπολαμβάναμε τή λιακάδα, ένώ οί άλλοι ήσαν κλπ σιιένοι μέ<τα στίς σκοτεινές καί χ« μηλοτάβανες κάμαρες τοΰ χανιοΰ. Τότε πήραν θάρρος κ<ά άλ,λοι μέ πληγιασμένα πάδΐα καί δήλιοσαν ά τθένεια. Τού; ίβγαλαν καί αυτού; έΊο στήν αΰλή κ<ιί γίναμε δέκα. 2 έ λίγη ώρα ήρθαν κάτι ζεϊ' μίΐέκια καϊ εμπαιναν μέσα <ττίς ν.ά μαρες νά δοΰν, αν άνάμΓσα στούς αίχμαλιί»τοτ'ς βρίσκεται χανένα; γνωσιτός τού;, πού είχαν μαζί του παλαιά δεδομένα γιά νά τόν έκδι κηιθοΰν. Δέν βρή,καν κανένα «οί Γΰεύγοντα; ερριξαν σέ μδς τού; δέ κα λίγα τσΐγάρα. Την αλλη μερά, Σά66ατο 24 Σ επτεμ&ρίου, δ άξιωματικός διέ¬ ταξε τοΰς μαφαζδδες, νά μάς πά νέ δλους στό σΐιδηροδρομικύ στα- &ιιύ, μηΕΓ'ος περάση κανένα τραί- νο, που θά έρχόταν άπό τή Σμύρ¬ νη γιά νά μδς μεταφέρη «πό Όν- τεμήΛΐ. Μδς πήγαν στό σταθιμό καΐ περιμέναιιε έκεί ώς τό άπό¬ γευμα. Άλλά τραϊνο δέν πέρα<ΤΓ. Περνοΰσε δυό φοοές την έβδομά- δα, καί οί μέρες άκαθάρκΐτες. Κ' 'ε'τσι, μας γύρισαν πάλι στό χάνι. Ξημέρωισε καΐ ή Κνριαική, 25 Σεπτεμβρίου. Έμδς τούς δέκα μάς είχαν βάλει άπό χτές σέ χο>-
ηιστή καμάρα, καί, άπό τό παρα-
θυρό μαςβλέπιιμε στήν αύλή νά
παρατάοιιινται οί Λλλοι άνά τετοά
δες κ.αί μαζΐ, μέ τούς μαφαξδδες
νά φεύγουν γιά τδ σταθ»ιό· Ένώ
ΐμάς μάς Λφησαν δίχιος φρούρη
ση στό Ελεος τοΰ Θεοΰ. Καΐ λέμε
τάτε άν<ιμεταξύ μας ικαλή ώρα, νά Ιρθη κανένας αίμοβάρος δχλος καί βλέποντάς μας άφρουρήτου;, νά μδς -τάρη νά μά; καθαρίση». Καί σέ λίγο, νά σου κα!. β/.έπομϊ νά ερχονται καμμιά εΐκοσαριά χω ρικοΐ μέ κοντοβράκια. Χτυπυνσ? η κιιρδιά μα; καί ε&ταμε «ηρθε τώ ρα ή καλή ώρΐι». Αύτοι μά; πλη- σίασαν καί μδς κΰτταζαν, χος'ς νά αάς πειράξοτη'. Μδς πέταξον ίνα τσιγάρο στόν καθένα καί μας έ'διυσιιν φωτία νά τό άνάψιομε γιά νά καπνίσωμε. Καθηιο-υχάσαι^ κά πίο;, άλλά ύποψιαστήΊκαμε, μήπηίς αας τό βίνοιη· γιά τελευταία ευ¬ χαριστήση τή; ξιηή; μας ίόχ υοη1 ρα νά μά; σκοιτώσουν. Έμεϊ; προσπαθούσαμε νά μή τό ρουφοϋμε γρήγορα γιά νά 6« στάξη πιόιτερη ώρα. Έκεϊνοι ίϊμω; μας φώναζαν «ίτστνιζ, χάσς τοι·- τούν ντουο> (πίνετε, είναι άγνός
καπνός). Όπότε βλέπομε δυύ μα
φαζδδες νά μπα{νο·ν μέσα στήν
αΰλή. Άναπντύσαμε βαθιά καί ή
καοδιά μας πτίγε στή θέβη της.
«Κάλκηνηξ, γιονρου, Ιστασιονά»,
(σηβ<(ι)6·ήτ?, ?$ιπρός, για το στα- θμό) ήταν ή διαταγή. Αύτοι γν- ριϊαν άπό τό σταθιαό καί ήρθον νά μδς πάοουν. Σ ηκ<ι>θήικαμε εί'-
τύς χαροΰμενοι πού ξεφύγαμε ά-
αύ αυτού; τοΰς ΰποπτους.
Μάς πηγαν (ττύ σταθμό. οπον
άνταμι!)<ταμε καί τό λόχο. Λέν ?Γ- χε τραΐνο καί 'σημερα γιά τό 'Ο' ντεμήισι. Κ' ?τ(Π θά άναχο>ρούο'α-
με δλοι πεζτ]. Καί τότε, έμΛς τούς
ίιέν.α μέ τα πληγιασιμρνα πόβια, ί
πριδή θά 6ραιδυ.τορούσαιιε, μβ:
πτιμαν νά προχιορήοωμε πρΛ(Τοι.
Ί·'νώ τό λόχο τόν κράτησαν στό
στα'Ομύ οί Λλλοι μαφαζάδες γιά
νά ΕεκινηΊση άργάτερα, ώστε νο
φτάξιι>με «ηίεδόν ταυτόχρονα <πδ Ό'ντεμήσι. Άντημοθήικαμε τέλος ,'ί'οι υ«1:1 έκεί κα!, μάς ϊκλειβαν στήν ί·/.·λλτρΙα τοΐ> "Άη Χαραλπμ
τον·, ένώ οί ματταϊ&δες στρατοινί
ίττηκαν στδ Έλληνικό Σχολειό,
πηίι ήταν μέσα στόν α&λόγυρβ.
(2 υνεχϋεται)
Λ0. ΔΗΜ. ΑΡΧΠΈΝΗΣ
ΜΟΝΑΞΙΑ
ΙΔΡΥΟΝΤΑΙ ΝΕΑ ΓΡΑΦΕΙ Λ
ΕΓΡΕΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Γραφεΐα Εύρέσεως Εργασί¬
ας θά συσταθοΰν είς Χαλάνδρι-
ον καί Άμαρούσιον, πρός εξυ¬
πηρέτησιν των εργαζομένων
ΐών περιοντΰν αυτών. Άνάλογα
γραφεΐα θά ΙΖρνΊοϋν έπίσης
Λ7.1 είς τά? ?ΐεριονάς Άναλή-
Ί?ω; καΐ Πύλης 'Αξιοϋ θεσ¬
σαλονίκης, Σνετικαί άποφάσεις
ελήφθησαν υπό τής διοικήσε-
ο)ς τοθ ^Όργανιομοϋ Άπασνο-
λήσεως Έργατικοΰ ΔυναμικοΟ.
Τί φρικ,τό νά ε&σαι
Μές τόν χάαμο τό μεγάλο ,
ΜοιάΪΡΐς κούτσουρο, τί αλλο;
Βάρκα- μέ χορίς τιμόνι.
Μές τή θάλασσα, μέ ^ύλο
πού τα κι'ιιιατα τό σάονονν
Καί τό πάνε κ.α), τό φέρνουν
Σάν δέν Ιχης οοτε φίλοΐ
Άπό δέντρο μΐ κλαδάκι
Πού ό ίΐνεμος τό σ.τάει
Σέ κομμάτια τό σκορηάει
Καί δέν μένει... φυλλαράκι.
Ποιόνα θάχης στό πλευρό
"Αν τυχόν καί Λρροχ—τκτηξ
Καί πονέοης κα!, δακ^ύση;
Νά σοΰ δώση 2να νερό;
"Άν την πάρτα σου κτυπήση
Καί ό Βάνατος μιά μίρα
Ήτε δώ εΓσαι, ή πέρα
Ποίος τα μάτια θά σοΰ κλείση;
ΑΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑΟΤ
ΤΑΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ
ΜΗ ΑΙθΟΥΣΑ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΪ,
Ή εκδοση ενός νέου μυθι-
στορήιματο; τοϋ Τάσου Άθανασιά
δή, αποτελεί χιορίς αΑλο Ενα γε
γονός λογοτεχνικό γιά τύν τόπο
μας καί Ιδιαίτερης σημασίας. Ό
συγγραφεύς τού, έπίλεκτος πράγ
ματι, Μικρασιάτης, είναι πλέον
μιά καθιεροιμένη άξία των έλ/.η
νίκων γρ«μμάτι»ν, μιά συγκροτη
μένη προσωηικότητα. Προικισμε-
νος μέ πλονσιο ταλένιτο, διαθέτον
ιτας δακιμαομρνη πείρα άξιου δτ»ιιι
οί ργοΰ καί άκύκη α' ρνα πυκνό ΰ
πάστροΝΐα φιλοσοφικής καταρτίσ"
τος, πού τοΰ τύ στερέιοσεν ή άνα
στροιφή του μ' όριμσένα άπύ τα
πιό άνή,συχα πνεΰματα τής άνθοο
πότητα;, δπως ό Ντοστογιρφσκη,
ό Σβάϊτσερ, ό Γιούγκ, εϊμαίτρ σί
γουροι καί τό περιμένοιιμε, πώς
σέ κάθε νεα τού προσφορά, θό
συντελέση καί σέ μίαν αίσθητική
μας ίκανοποίηση πάνοι άπό τό
συνηιθισμένο κα$ Ο1 Εναν βαβντε-
ρον προβληματισμόν Από υ,ερονς
μας τής έποχή; μας, σέ μίαν συν
εΐ'δησιακά ύπεΰθυνη αντιμετωπίση
τής μοίρας μας.
Αύτό υπήρξεν καί τό άποτέλε-
αμα τής προσφορδς τού, μέ τό
μυθι,στόρημά τού, πού κι>κλοφόρη
σε πρίν λίγο καιρόν «Ή αϊθοΐΜτα
τοΰ θρόνον»· έναν τίτλον ύποβλη
τικά κιόλας περιεκτικό.
Θέμα τον, ή Ιδεολογΐκή, ή ήθι-
κο - πνενματική, κατάσταση τή
έποχής μας. Μύθος του, ή ϊοή
καί οί περιπτεειες καί οί ψυχολο
γικέ; καΐ συναισθηματικές αντι¬
δράσει; μιάς όμάδας, Μεοη· κνρί
ο>ς, ενα καλοκαΐρι, σ' ενα νησί
των Κνκλάδιον, πού δέν κατοο
μάζεταΐ, οδτε καί τεκμαίρεται μέ
σαφήνεια άπό τή ζιογραίρική καί
την άλλην περιγραψή τή; ψύσε·
οί; καί τής κοινωνίας τοτ'. Πιθα
νόν νά πρόκειται γιά την "Ανδρο
ή τή Σαντορίνη. Σκόπιμα ψαίνε
ται παραλείπεται αύτό; ό συγκε
κριμένος καιθοριομός καί, ϊτσι τύ
«Ιδανικύ» αύτύ νησί τής «Αιθού¬
σας τοΰ θρόνον», μέ στοιχεϊα ά¬
πύ διάφορα κυκλαδίτικα νησιά,
παιίρνει καί σάν τόπος δράσεώς
μιά σνμβολική εΰρύτητα.
ΚαιΘώς παρακολουθοΰμε την ά
νάπτυξη τοϋ μύθον, συναρπαστι-
κή καί άριστοτεχνική, πού βεβαι
(άνει την ίκανότητα, την δημιουρ
γική φαντασία τοΰ συγγραφέα
κα} τύν άναδεικνύει πλέον Ινα
«δάσκαλον στό εΐδος καταλήτγουμε
σχετικά μέ τό βασικό θέμα τοΰ ερ
γου σ' όριοιμένες άξιοσημείωτες
διαπιστώσεις καί αίσθανόμαστι
στό τέλος καί μέ άρκετή αΐσιοδο
ξία, νά προβάλη ενα ύψηλότατο
μήνυμα.
Ή κυριώτερη άπό τί; δΐαπι-
στώσει;, πού ένδιαιψρρει κάθε
στοχαζόμενον ανιθρωπον των ήμρ
ρών μα;, είναι πώς τό πράβλι-,μσ
τής νεολαίας μας, αϋτύ τύ πολν
σνζητοΰμενο όίλλωστε, πρόβληιια,
εντοιπίζεται σέ μιά βαιθύτερη ή
θικο - πνετιματική άγονία, σέ μι
άν άγωνία κυρΐολεκ,τικά μεταφνσι
κή, πού οτυνιταράζει τούς ΛΕους
τής έποχής μ·ΐς, τούς άπογοητεύ
εί σέ πολλές περιπτώσει; καί τούς
ΤοΟ κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
νει καί τέτοιους τ&τους.
Άλλά τό πν«ΰμα τής ηθικάς
καί λογικής 'κσοβροπία; σ* αυτόν
τόν ταοαγμενον κόσμον, δπου άνά
μεσα τού ζε'ι, τό συμβολίζει καί
τό άντιπροσωπεθει ό πέρ Γκοεγ-
κουάρ ό φραγκισνανό; καλόγε-
ρος, κεντρικάς καϊ, αύτάς ήρωας
τοΰ £ργου' μυαλό, έξαιρετικά καλ
λιεργημένο, άλλά καί καρδιά ξε·
στή, μέ τή «μεταφι>σική» λογική
τού, ενός χρκττιανικοϋ οΰμανι-
σμοϋ, είτε μάς άνεβάξει σέ μίαν
ίδεαλκττική εξαρση, είτε μάς κι
νεϊ σέ μιά στοχαστική διείβ&ίΌτι
στό μυστήριο τής υπάρξεώς μα·;·
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έ* τής Ιη; Σελ.)
συμπέση ν' άντΐμετωηίσουν κινδυ-
νους. Καί άντιμετώπισαν πολλού;
κίνδυνον;, είναι άλήθεια.
Κατά τόν πόλεμον τοΰ 1897,
πού ή "Ελλάς ήττήθη, οί Τοΰρκοι
είς την Μικράν Ασίαν Εγιναν πό
λΰ τυραννικοί καί μόνον ή άδά-
μακηη καί άδούλωτη ψυχή των
ϋουρλιοπών ηδύνατο νά άνπΐμειτω
πΐζη Την μανίαν των χωροφυλά-
κον (ξαπτιεδων). "Ενας Βουρλιώ
της έφονιεύετο, δύο Τοΰρκοι την
άλλην ημέραν έφονεύοντο.
Έπικίνδννος πολύ των χο)ροφυ
λάκο>ν είς τα Βουρλά, ήτο δ άρ-
χηγύς. Άξιο>ματικός των, τής «α
ταδιώξεως, κατά το ετος τοΰ Έλ
ληνιοτουρκΐκοΰ πολέμου, ονόματι
Πετσέτ Έψέίνιδης. Αύτός δ Πε¬
τσέτ Έφένδης ετίθετο επί κετρο-!
πολλών ζακτιέδων καί προί-'
Οϋτο), χάρις είς την ψυχραΐμί-
αν κσί ίύτολμίαν των Ι)ουρλκ»τβ>
Απεσοβήθη ή αίματηρά σύρραξ·,.
Ηνησος Σάμος, πού άπό την
ξηράν ά—ΐχεν ολίγα χιΛιάμετ<>α,
ήτο τύ καταφύγιον των Βουρλΐα,-
τών. Νύχτα καί μέ μικρά
εγένετο ή έπΐκοινωνία.
Παρ' δλα τα αύστηρά
καί τα φυλά,κια πού δι*τήρουν «Ι
Τοΰρκοι είς τάς κεντρικάς δια6ά.
σεις, οί τολιμηροΐ Βουρλιώτες μέ
έξησκημένους όδηγούς (κολαού-
£ους) διήόρχοντο αύτάς τάς διαδό¬
σεις, ϋΐς μίαν τοιαύτην διάβασιν
ελα6ε μέρος καί ό Ιχων την τι¬
μήν νά γράφη τό παρόν σημβκο-
μα.
Ίΐτο ή παραμονή τοΰ Προφή¬
του Ήλία, 19η Ιουλίου χοΰ ίτους
191Κ. Περίπου 50—60 Βουρλιώαες
μεταξύ των οποίων ήσαν καί ό
Είναι Ινας^ τύπος τής λογοτεχνί Οαινεν είς ερεύνας οίκιών πρός ά[ Ποθητός Χ"Άντώνης, δ Νϊκος
.ι; μας, πού νομΐξιο θά μείνη. ^ | νεύρεσιν δπλων, μπαρούτης κ.λ.π ' Κεχαγιας, δ αδελφάς μου Χαρά-
Καί πάνω άπό τού; άνθρώ-1 λ(Ιι Έλληνος, πού δέν είχον κσ- ] Ααμπος, μή επιθυμούντες νά ύπη-
πους αυτού; καί τού; δλλους,' Λας
τοϋς εναγώνιους μέ τούς προβλη
ματισμους καί τή συμπεριφορά
των, σελαγίξουν πλέον σάν Ιδέ-
μετά των τουρκικών' ρετήοωμεν είς τόν τουρκικόν στρα
(ών. | τόν (όντες Όθωμανοί ύπήκοοι),
Έτστ, μίαν ημέραν, ευρέθη ό' έγκατΓελείπαμ«ν τα Βουρλά.
τ<τέτ Έφένιδης πρό τής άρνήσΕ | Μολονότι είναι γνωστόν, δέν πά ες: τό ίδανικό τοΰ ήοωϊσμοτι, πού ως καΛΟιου ζωηροΰ Βουρλιώτη, ό- ραλείπω νά άναφέρω δτι οί "Ελ- συμβολίξει όπως είχαμε ό Άρχον-, νώ|ματι Στέλιου Άξιώτη, νά έρεν ' ληνες, άλλά Ό'θιομανοί ύπήκοοι, τίδης, ό κύπριο'ς άγονιστής, (", π«| νήση το σπ[τι του. Είς έπιμονή τοϋ άπό τής άνακηρύξεως τής Τυυρκί τρρας τής Γλαύκης. καί τό Ιδανι Πετσέτ ΈίρρΛβη νά εισέλθη μέ ' α; είς σννταγματικόν πολίτϊυμα, κύ τής άγιότητας, πού συ·μβολίζεΐ,' 6£αν είς τό σπίτι του, έδέχβη την κατά τό 1908, ύπεχρεώθησαν νά δ ΙΙολύδιορος, ό χριστιανό; νεο- ίπίθεσιν τοΰ Βουρλιώτη, πού έφό , ύπηρετοΰν είς τάς τάξεις τοΰ τουρ ιιάητυρας, παλαιάς γόνος, ττΐς οί . ^^^ κα1 αύτον χα1 εναν Λκομη κικο0 στρατοΰ. κιιγενεικς των Δελόγγηιδο)ν κηΐ { ζα—^ν. «ι'ιτός. Καί οί δύο τοϋτοι άπόν Τό μήνι·μα, ποί» "^) φΟΛ'ος τού Πετσέ,τ 'Εφένιδη έξηρέ"θισε πάρα πολύ τούς Τούρ- χους. Ήπειλήιοη σοβαρά δΐα/τάρ«- προκύπτει άπύ^τή ζιοή καί την έ- ςις=τή; τάξεως. Άλλλ χάρις είς την ψυχραιιιίανι καΐ την τόλμην ξέλιξη ενός δλλου κενττρικοϋ ή- ρωα τοΰ 2ργου, τοΰ δλλοτε σκλη των Βουρλιωηών, νά προστατεΰ- ροΰ κ«ί άπάνθρωπου αξιωματικόν , οουν τόν "φ0Λΐα του Πετσέτ, τόν υ των χιτλερικών "Ες - "Ες, Φρ'τς ηοΙον ^,,νάβευοαν είς την Σά Χάγκεν. Στύ ϊδιο τουτο νησι. | μ0Υι ΜιΧ τής δμαδι(κής ^ξεγΐρσϊ. ποϋ σάν τό πνεϋμα τοϋ κακοΰ εί χεν άλλοτε καλύψει μέ τα αΕματα «αί τούς θρήνιους των πολυάριθ¬ μον κακουργημάτ(ον τού, δρχεται σαν πλούσιος Χουηοός Γιάρλ Γκιούναρβον, κΛτοτΐμωρού μενος κάτω άπό τή σκιά τοΰ Ά- γίου Πολυδώρου καί μέ τίς πλ«·υ σιοπαοοχες εϋϊργεσίες τού, να 6ρή χή λύτρωσή τού: τή ση, πού μονάχα ή μεταμέλεια. σοι μαρτύοιο ψυχής καί ή καλωσύνη σάν 6ίοψη πλέον, μποροΰν νά 6όσουν. Πρέπει ί5μως νά σημειακϊουιιε πώς ή «ΑΙΘουσα τοΰ θρόνου», ο{ί τε δοκί,ιιιο θειορητικύ είναι, ο15- τε ήιθκολογιοίό «ήρυγμα' είναι λο- γοτέχνημα' κα'^ οί ήρωές τού δέν είναι τ^ρά. σκόρημα καταοκει>α
σματα, μαριονεττες, δπως ανμβαί
Λ'ρι α' όρισΐμϊνα ά,λλα πεζογραςιή
ματα, οπου κΐνοΰνται αύτοι
πνοή καί μέ εκδηιλη την πρό&εση
τοΰ συγγραιφέα νά τούς χρηοιμο
.τοιήση σάν παραδείγματα γιά νό
άπθδείξουν κάποια θέση. Στό ιιυ
θιστόρη}ΐα τοΰ Τάσου Άθανασιά
δή, οί άνθρο)ποι, είναι ά/τομα, θι'ι
των Βουρλιωτίόν, ότι είς
ητωσιν άντυτοίνων καί άνιτεκδική
πειον, θά έγβνικεύετο ό άλληλυ
σκοτοομός καί, θά έκαίετο ή τουρ-
ν.ική οιτνοικία, ίνιεχρέωσαιν τάς
τουρκικάς αρχάς νά μεΐριΛσουν
ΐό πολεμικόν τιοιν μένος —να · όά-
Λουν κατά την κοινήν φράσιν νερό
ής τό κρασί των καί νά Λποσ·ο6>ι
θοΰν τα αίμα'»ηρά γ«7°νοτα.
Κατόπιν αύτοΰ, οίαν ή
εκττ|λ·θεν είς χον Α' Πανειτρωπαί-
αόν πόλεμον, κατά τό 1914, παρά
τό πλβυρόν των Γερμανών, Αί-
στριαβΜδν, Βουλγάρων, εναντίον
τής Άντάντ, τήιν οποίαν άπετβ-
λουν ή Αγγλία, ή Γαλλια κ«( η
Ίταιλία, μαζί μέ τούς Τούρκους γ
φέορους προοεκάλει καί τους "Ελ
ληνας Όιθωμανούς ϋπηκύους, η
Τουιρκία. "Ετβι, κατά τύ 1916 β-
κλήβη καί ή Ιδική μοΐ' κλάσις. Μη
θέλων δέ μαζί μέ τούς άλλους ύ-
μηλίκους μου νά ΰπηρετήσωμκν
είς χον τουρκικόν «ττρα'τόν, έγκαν,ι,
λείψαμεν τα Βουρλά. 'Εγινόμεθι»
δηιλαβή άντΗτότακτοι τοΰ τουρκΐ-
κοΰ στρατοΰ καΐ κοι/ΐά συνέπ€ΐ«.ν.
είχομεν καί βαρυτάτας ποινάς.
(Συνεχίζεται)
ίΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίβος
ξετίμησαν τα χαρίβματα καί τάς
Ικανότητας τοΰ Χρυσοστόμου. Τύν
Γερμανόν Γρηγοράν, τόν Φιλάρε-
τον Βαφειάδην, τόν Ενγένιον Ξ>)-
ρουδάκην, τόν Γρηγόριον Ζυγαβα
νόν. Τό 1887 ό Μυτιλήνης Κων)
νος ίλαβε τόν Χρυσόστομον υπό
την προστασίαν τού. Λίγο πρίν ά
ποφοιτήση τής Σχολής, ό Καη)
νος τόν έχειροτόνησε διάθίονο καί
τόν προσέλαβε είς την Μητρόπο-
λίν τού, άργότερα είς την Μητρό
ελεγ<ι σάν έμάς, ζοιντανά, |ΐ*| πόλιν Έφέσου. Έδώ μέ δρ6ρο ΧΙί άνϋ)νίες των. Ιΐέ τα ΐτάθιι τηιι ρ!γ έίητνιιιΐηίΛΓΐΓ ν«! όαιΛίηΓ Λ τίς άγϋ)νίες των, μέ τα ι τηχν, τ'ς δοκΐμασίες, τίς άδιηα μίες τιον, τίς παρορμήισεις τοιν, τίς άνατάσεις καί τίς πτώσεις των. Καί άπό τίς έκδηλώσεις τιον καί μ' αύτη την προϋπόιθεση, σάν μεμονομένων άτόμων, παράλλη- λα μέ τή σνμπλοκή τής μοίρας κα τοΰ 6ίου τοΰ ενός μέ τοΰ δλ λ.ου, ποοκύπτουν ά6ίαστα, σάν φυσικά ένεργήματα ζΜής, καί οί ίΗαπιστώσεις καί τό μήνυμα πού διακυίναμε. Καί δ,τι άκόμη άποδεικνύει την «Αίθουσα χοΰ θρόνου» σωστό λο- κλονίξει μεχρι πτώσεο>ς. ~ϋνα ί
δανικό, πού νά τό πιστεύσουν,
πού νά τούς έμπνεύσει καΐ, νά τούς
στηρίξη φαίνεται νά άναζητοΰν.
"Ενα τέτοιο ίδανικό άναξητα καί
ό Λουκάς Δελόγγης ό πολυκαλλιεο
γημένος νέος μιδς παλαιδς, άρχον
κης νηβιώτικης οικογενείας, πού
γιλεται, ώθούμενος άπό τήιν άνα-
ξήιτηση αύτην καλόγβρος στό Ά
γιον "Ορος, καί πού πολύ γρήγο
ρα «άποσχηματίξεται», γυρεύον-
τας σ' άλλους εύρύτερους κύ-
κλους προοριοιμοΰ καΐ δράσε(ι>ς |
νά Ίκανοποιήση μιά ζωτική γι' (ΐϋ
τόν λαχτάρα τοΰ βίον τον.
"Ενα ήο(,)£κό ίβανικό, μέ συμ-
βολό του τύν πατρρα της, άγονι
ητή καί μάρτνρα τής άντιστάσε-
ιος κατά τή γερμανικήν κατοχή,
ύψώνει κα^ ή κυπριώτκτση ποιή-
τρια Γλανκη, άπό τίς εΰγρνικότρ
ρες φιγονρες τής δλης σννθεσρ-
ως.
Καί ό πόνος γιά κάποιο ίη|)η.λό
ΙδανΐίΧΟ, πού δέν κατ(ί>ρθ(ι>σε νά
βρή, φρρνρι σέ μιά δραματικήν
κατάντια, τόν κτ»νικύ καί άσνττο
λα ήδονιστή, Παντιδ Φλροη' Λπό
τίς συν-ταοακτικότεοες σρλ.ίδες [ Γ.ερ1Λαμι6άνονταΓ μελέτες
τού μιθιστορήματος, είναι έκεΐ-
νες, δπου σέ μιά στιγμή έσωτερι
νής δοκιμασίας έξομολογεϊται,
«έκ βαθμόν», τή σνντριβή τον.
γοτε'χνημα είναι κα{, ή ποίησή ου,
τι δύναμη λυριαμΌΰ, πού χαρακτη
οίϊει τίς περιγραφές τού" εΐκόνες
εΰρηματικές. «Τοΰ φαινότανε, δ-
πιος ή θάλασσα μελωδοϋσε, σά ν*
ακουρ τό βηματισιμό τής αίοινιό
τητας».
Στοιχεϊα, δλα αΛτά, «ού μάς
πείθονν δτι πρόκειται γιά δημιουρ
γημα δρτιο μιδς σταχαστικτΐς καΐ
εϋαίσθητης Ιιδιοστη'κρασία'ς.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
Τό Νέο Βιβλίο
τοΰ Γ. Μ, ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΚΥΚΛΟίΦΟΡΕΙ ΚΑΙ ΙΙΩ-
ΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩ-
ΛΕΙΟ Ι. ΚΟΛΛΑΡΟΓ ΚΑΙ
ΣΙΑ, τό νέο βιδλίο τοΰ Γ. Μ.
Ππλιτάρ/η «ΠΟΙΗΤΙ Κ Ε Σ
ΜΟΡΦΕΣ». Στίς σελίδες του
γιά
Ξώαετσα δεί,χνουν νά παίονοιη'
τή £<οή οί κοπέλλες Πόλτ' καί Μό λυ· άλλά καί σ' αύτές ενα ρεΰμα άγιονίας ή εστο> έλλείψειος ν)η>χι-
κής εϋσταθείας, διαρρέει ΰπο<τυν*ΐ δητα την νιαρξή τους. Ίσόρροπος, πραγματιστής, (ταί νεται ό άρχαιολόγος Σιοτήρης Άνδρονλής· ή ζοή βεβαία μάς δι Ιργο τοΰ ΚΩΣΤΑ ΚΡΥ- ΣΤΑΛΛΗ. ΑΠΟΣΤ Ο Λ Ο Υ ΜΑΜΜΕΛΗ. ΜΑΡΙΝΟΥ ΣΙ- ΓΟΓΡΟΓ. ΣΤΕΛΙΟΓ ΣΠΕ- ΡΑΝΤΣΑ, ΚΩΣΤΑ ΦΡΑΓΚΙ- ΣΚΑΤΟΓ ΚΑΙ ΣΤΕΡΓΙΟΓ ΣΚΙΑΔΑ. Τιμάται δρ/. 40 καί Ιγε: 112 σελίδες. ΓΟΤΛΑ ΚΟΝ1ΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωκράτους 59 Τηλ. 547.888 ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΘΕΜ. Κ. ΠΑΠβΤΩβΝΝΟΥ Κατακονζηνοϋ 2 παί Θίμιαιοχλέους Π (Οίκημα Σχολών Παρναασον), τηλ 6-.1-502 ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν Συσιημαΐίκή Διδασκαλία Αγγλικών έντός τού Προγράμματος Διά τάς εΐσαγωγ.κάς έξετάαεις είς την Ιην Γυ μναβίον γίνονται καθ' εκάστην δοορεάν φροντι· στηριακά ααθήματα. Πληροφ. χαΐ εγγραφαί, 9-2 μ.μ. κ αί 5-10 μ.μ. τού είς εφημερίδας καί, όμιλίας ά νέτρεψε τούς ίσχυριοιμούς των Λο ζαριστών, θρησκευτικτις αίρέσεοις δρώσης τάτε έν Έ<ρέσω. Τόν Α¬ πρίλιον τού 1897 ό Έφέσου Κων- σταντϊνος εξελέγη Οίκονμενικός Πατριάρχης. Μετά άπό ολίγον ό Χρυσόστομος χειροτονείται πρε- οτβύτερος καί χειροθετεΐται είς Μέ γαν Πρωαοσυγγιελον τοΰ Οίκουιιε νικοΰ Θρόνου. Άλλά τό 1801 ολο μακ-ρύνεται τοΰ θρόνον ό Κων)νος καί διά δευτέραν φοράν έπανέρχε ται ό Ίωακείμ ό Γ'. Ό νέος Πατριάρχης, καίτοι έ γνώριιζεν, δτι ό Χρυσόστομος δέν διέκ<ειτο φιλικώς πρός αυτόν, τθ< διέταξε νά παραμείνη είς την θέ¬ σιν του καί μετά Ινα μήνα, τόν ύπέίδειξεν ώς Μητροπολίτην Δρά¬ μας. Την 23ην Μαίου Ιγινιε ή χπ ροτονία του. Φεύγον,τας διά την •νέαν του θέσιν άπεχαιρέτησε τόν Πατριάρχην μέ τα κάτωθι προψη- τικά λόγια: €'Εν δλη τϋ κα^ εν δλ)ΐ τή διανοι'α «,ου θά ύπη οετησω την Εκκλησίαν καί τό Γένος καί ή μίτρα, την οποίαν αί άλται χβίρές Σου έναπέθεσαν ε¬ πί τής κεφαλής μου, εάν πέπρωται ν ά άπολρση την λαμΐτηδόνα των λίθίον της, θά μεταβληθή είς ι?- κάΜθι,νον στέφανον μάρτυρος Ιε¬ ράρχου». Προψητικά λάγια, πσίι ββγανναν άπό την ψυχήν ενός άνβρώπου μρ πίστιν είς τό καθήκον καί είς την θυσίαν. Ή άφιξις του είς την Δρά μαν συνεπεσε μέ την έντασιν τής δράπειης των βουλγαρικών σΐϊΐμο ριώ·ν, πού είχον ώς πρόγραμμ" την έξόντωοιν τοΰ έλληνικοΰ πλτι- θυσμοΰ ή τόν 6ουλγ<χρισμόν αϋΐοί Τύ (Γ»θινόπο)ρον τοΰ 1903 ή Μανν- δονία ευρίσκετο μέβα είς τάς φλό γας τής βουλγαρική; έπιδρομής. Ό Χρνσόστομος άφόΓχος περΐο· ί δεύει την επαρχίαν τού και, τονώ- νει τα εθνικόν φρόνημα· Είς τάς έκθέσεις τού άφώβίος έκιθέτει τΐγν κατάστασιν πρός τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον. Τόν Σ επτέμβρΐον τοΰ 1906 πληροφορεϊται τόν τρα- γικό θάνατο τοΰ ΜητροπολΙ'ΐου Κορυτσάς Φωτίου. Τό άγγελμα τόν βυθίζει είς δφατον θλΐψι-ν, άλ¬ λά δέν τόν καταθάλλΐΐ. «"Εαλαυ- σα, γράφει είς τόν Μ. Χαρτοφΰ- Λακα τοιν Πατριαρχείων, ώς παιδίον μικρόν διά τόν θάνα¬ τον τοϋ άδελφοΰ Φωτίον. ΑΙωνία ή μνήμη τού! Τίς οίδεν καί διά τό οους άλλους άδίλφους καί ϊσως •λα^ «τόν γράφονιτα, ή αυτή άναμέ ν* ι ή αυτή χύχη!». Τα τουρκικόν υπουργείον Δι,και οαύνης καλιεϊ τό Πατριαρχείον νά λάβη μέτρα εναντίον τοΰ Χρυσο- στομου. Ή 'Τψηλή Πύλη θέτει σαφώς τό έρώτημα: Νά άναικ/.η- θή ό Χ·ρυσόστομος. *Ο ϊδιος εις Ενα γράμμα τού πρός τόν "Ελλη- να πρόξενο είς την Κων)πολιν, (16 Μαϊου 1907) γράφει: €...'Εν περιπτώσει μεταθέσ«ώς μου Ινεπ- γησατε να 'με.τατ*θώ είς Άβρια- νούπολιν, δπο>ς δυνηθώ νά άγωνι
σθώ έκ νιέου είς ττΐν πρώτην γραμ
μην τοΰ πυρός καί έν ή περυπώ-
σιι ήθελον πέσεΐ, νά πέσω ώς Αε-
τός καί ούχι νά απαθάνω είς τίνα
δρνιΌώνα τής Άνατολής. Ζητώ
σταύρον, μεγάλον σταύρον, επί
τοΰ οποίον θά δακιμάσω την εύχα
ρίστησιν καλούμενος καί μή ίχων
τι νά δώσω πρός σωτηρίαν τής ή-
μετέρας λααο'ευτής πατρίδος,* νά
ΤΑ
ΤΗΣ ΑΝΑΤ0ΑΙΚΗ2 ΘΡίΙίίιΙΙ
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟ-
ΓΡΑΦΙΚΗ
Τποστρατήγου
( 2 υνέχεια έκ πρβηγουμέν'ου)
Ή τοποθεσία έκείνη εΐχε θαυμά
σία θέα πρός την Προπονντίδα, με
χρι την άντικρυνή παραλία τής
Μικράς Άσίας καί τό στόμιο .τοϋ
'Ελλησπύντου, παρά .την Καλλίπο
λι. Στό έξωκκλήισι αύτό γινόταν
πανηγυρική λειτουργία την δευτε-
ρη ήμέρα τοΰ Πάσχα καί έρχόταν
πανηγυριστές άπό πολλά γύριο χιο
ριά. Μετά την λειτουργία άκολου-
θοοσε τρικούβερτο γλέντι μέ σι^ι
μετοχή καί όργανοπαικτών.
ΠάμΛολλα ήταν καί τα άγιάσμ ι.
τα τής 2τέρνας, στά όποία γινό
ταν ίεροτελεστίες την ήμέρα τής
γιορτής τους. Μνημονεύθ} μερικά
άπό αΰτά:
Τόν Άη Λιά στήν κοονφή τον
Ίεροϋ "Ορους. Στό σημείο έκεΐ-
νο ν—ήρχε μιά πέτρα, στήν δποία
ήταν άποτυπωμένο τό άχνάρι ε¬
νός πέλματος. Κατά την παράΰο·
σι,, δταν ό προο^ήτης Ηλίας θί-
λησε να περάση άπό την μικραοια
τική άκτή στήν εύρυ^παΐκή, δοα-
σκ.ελίζοντας την Προντοντίδα, πά
τηοε το πόΰι τού στήν πέτρα αν
τή τής κορυφής κπ'ι άποτυπ<όθηΜε ή πατημασιά του. "Ισ<ος νά πρό¬ κειται γιά την τοποθεσία «Τοϋ Χρι στού τ' αχνάρι», πού άναφέρθηκε στό κεφάλαΐο τοΰ Γάνον. ΣτΙς 20 Ιουλίου πολλ.οί έορταστες μέ ενα παπά πηγαίνανε στό Άγίασμο αύτό καΐ, μετά την τέλεσι ττΐς λε:- τουργΐας εσφαξ,αν, κατά τύ τάξι- μό τους, κατσίκι ή άρνί, ΐό ψηΛο νέ καί τό έτρωγαν σέ συνεσιτίασι. Καί ένώ οί ήλιικκυμένοι άπελάμβα ναν την θαυμασία θέα ττ)ς περιο- χης, οί νέοι καί νέες τραγουβοΰ- σαν καί χόρευαν. Τό γλεΛΤΐ χρα- τοθσε μέχρι τό βράδυ, όπότε οί πανηγυριστές ?παιρναν τόν δρόμο της επιστροφής. Τύν "Αγιο Ίωάννη, ποϋ ήταν τοΰ δευτέρου χειμάρρον, κοντό στήν γέφυρα τοϋ 'Τδραγίυγείου, της κρήνης τοΰ «Κιούνκιου». Και έ.ά. ΓΕΡΜΙΔΗ ΑΓΓΕΛΟΓ ίδώ γ!Λ·6ταν μεγάλο πανηγτνρι. Την Άγιασο)τήρα, λοπ ηταν στόν ϊδιο χείμαρρο, κοντά στήν θέσι «Άλάνι». Τόν "Αγιο Γεώργιο, μέ μια Οπυ "ίυη πηγή, πού τή λέγανε «Δε- δρούλιαν. "Γήν Άγία Μαρίνα (Άγιαμα,ρι νη) καί τόν Άγιο Χαράλίΐμπο, καί τα δύο στήν χαράδοα τοΰ Ά- γΐου Χαραλαμπους. Α'ούς Άγίους Άναργΰρους (τό Άγιαναργύρι), .-τού βρισκόταν κον τα στόν κρημνύ τού 4ου χειμάρρου τίς κ(ι»μοπόλεο)ς. Τό Άγίασμα αύτό ήταν τύ μργαλύτερο άπό ό λα τα άλλα καί στήν 1η Νοεμβοί υο γινόταν μεγάλο πανηγΰρι, μέ πανηγυριστές άπό πολλά γύρο χο) ρια. Μετά την ίεροτελεστία, πού την έκαμαν Παπάδες >μ, Ψάλ-
ιες τής Στέρνας καί στην δποία
Εφερναν καλύβα οί ϊχοντες τα ό
νάαατα Κοσ|ιΐάς ή Δαμιανδς, πό/,
λοί εσφαζαν «ατά τύ τάξιμό τους
ιράγο ή κριάρι, τό Ιψηναν καί τό
ετριογαν πίνοντας Λφθονο κροσί
■καί( χορεύοντας καί τραγουδών
τας όπως καί στό Άγίασμα τοϋ
"Αη Λιά στίς 20 Ιουλίου
— Την Άγία Παρασκευαι,
στήν όποϊπ την Παρασκετιή τοΰ
Ιΐάσχα (τής Ζωοδόιχου Πηγ·ής).
γινόταν πανηγΰρι στό δποΐο έο
χοταν πολλοί νέοι καί νέες κα'-
ίδιαίτερα άρρα6ϋ)νιασμένοι, κι<- 6άλ.α σέ γοηίουράκια η μικ.ρόοτι>
μα άλ.ογάκια, στά όποία γιά ν<» καθήσουν άπλώνανε πάνω οτά σα γμα τα ή σέλλες, κενττιμένα ο?ν τονια ή μικρές μΐτατανίες Τ| χο- λιά. Καί έδώ ΰστερα άπό την Τί ροτε?.εο·τία πού την έκαμε ΙΤα πάς, άκολοιιθοϋσε δλοήμερο γΛΐπ τι· — Τόν Άγιο ΚαηοαανιΙνυ, ποϋ βρισκόταν στήν παληά θέσι τής Στέρνας, δηλαδή στήν θεσία «Καρέτσα». (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΑΙΧΜΑΛΩΤΟ. ΤΟΥ 1922 ι«ι Δοθς ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΉ 18 (ΣΓΝΕΧΕΙΑ έκ τοϋ προγι^υμέ^) 3.— ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΙΜΧΑΛΩΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ Ε.— ΑΓΏΝΙΕ,Σ ΚΑΙ ΛΑΧΤΑ· ΡΕΣ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ το αίμα μου. Οΰτως την ζωήν καΐ, την Ό ^.'ουλτάνιος πιέζει τόν Πατρι αρχήν νά λάβη μέτρα. Ό άρχια· στυνόμος Δράμας «ιμφανΐζεται ε¬ νώπιον τοΰ Χρυσαστόμου καί τού άνακοινώνει διαταγήν τής Γενικάς Διοικήσεως νά φύγη σέ 24 ώρας διά την θεσσαλονίκην. Ή 'Τψη- λή Πύλη πιεξει χό ΠατριαρχεΓον καί ή Σύνοδος άναγκάξεται νά ά- νακαλέση τόν Χριισόστομον. Τό γεγονό; αυτδ άνεβτάτοκτε την ε¬ λευθέραν 'Ελλάδα. Π«ντοΰ συλ- λαλητι>ρια καί διαμαρτυρίαι. Ή
περιαέτεια του Δε<τπότη ένέιιτνευσε τότε τόν σατιρικό ποιητή Σουρή νά γράψη είς τόν «Ρο>μηό» τής
8ης Χεπτεμβρίου 1907:
(Σννεχίξεται)
ΑΙ ΚΥ10ΝΙΑΙ (ΑΙ-ΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
(Συνέχει έκ τή; 1η; σελ.)
χρονικά την αναχωρήση των Ιδι
κ.ρλ' ιονς πολεμικών άπό την Αγ
γλία, ώστε νά καταφτάσοττν τα
Οραουκίνητα Έλληνικά θιορηκτΛ
καί νά τα χτυπήσουν μέσα στή Με
σάγειο δπου κι' αν θά τα συναντοΰ
σαν.
Αυτα συνέβαιναν ιόν Ίούνιο
1ί)14, όταν ξαφνικά δ διεθνής πό
λιτικό; όρίζονιας σκεπάστηκε «πό
μαΰρ<ιΐ άπειλητικά σύννεφα, έξ ά ψιιρμή; τής δολοφονίας τοΰ Λια- δοχικοϋ ζεύγονς τής Αΰστροονγ- γηρίας, στα Σεράγεβο, στί; 28 Ιούνιον 1914, γεγονός πού εγινε άφορμή νά ξεσπάση τέλη Ιουλίου | μέ ά(>χέ; Αύγουστον, ό πρώτος
ίΐαγκόσμιος πόλεμος.
Τότε, άνάμεσα στού; εμπόλε¬
μον; βρέθηκε καί ή Αγγλία, κί/ί
καθώς ήταν φυσικό, κατέσχε τα ε
τοιμα πρό; άπόπλονν τουρκιχΛ
πολεμικά κοί παράγγειλε στή
Τουρκΐκή Ναυτική αποστόλη νά
Ι,τιστρέψη στή πατρίδα της.
"Ετσι δποφεύχθηκε μιά
τίΐα. με άγνοιστα άποτελέσματυ,
που βα θύμιζε κουρσάρικο οεσά)
το τοιν περασμένων καιρων.
Ο Μοργκεντάου, πρέσβυ;: των
Ηνωμεναι ν Πολιτειών τής Άα«-
ρικης, στή Κιονοταντινούπολη, κα
τα την περίοδο έκείνη, στά άπ»-
μνημονε.ύματά του, ασχολούμενον
μέ τόν 'Ελληνοτουρκικό ναυτικο
άνταγωνισμό καί τίς προσπάθειες
τής ΤυυρΗΐκής Κυβέρνησης κα
τΛν Γερμανών νά αατανώσουν τίι
πωλήση των δύο θιορτριτών σττιν
Έλλάδα, γράφει:
€*Έν μόνον πολεμικδ .τοβ νεωτί
ρου τύΐου, ώς τό «ΖΟΤΛΤΑΝ
ΟΣΜΑΝ», εδχερως θά ήδύνατρ
νά έκμηΛενίση τόν Ελληνικόν
στόλον κιί νά Λνριαρχή τοϋ Αίν«1
ου. 'Επειοή δέ τό Ισχυρόν τουτο
θιορηκτό θά παρεβι'δετο μετ* ό>ΐ
γους μήνες, προεβλέπομεν δτι κα
τα1 τύ φθινόπωρον θά έξερηγνντΰ
δ Ελληνοτουρκικάς πάλεμος».
(Συνεχίζεται)
ι (Συνέχει έκ τής 1ης σελ.)
Λι τούς άγαπημένους της «Τραι-
κούς> σκλ.άβους των άντίχρκττοίν
και δέν αίσιοδοξοΰσε πώς τής ϊ-
μεναν άρκετά χρόνΐα ζοής γιά νά
της δοθή άλλη εύκαιρία νά τοϋς
άπελευθερώση. Άπό τύ γυιό της
τόν Παΰλο δέν ήλπιζε τίποτα κα-
λό. "Τπήρχαν δμως οί έγγονοί
της. Ό Άλέξανδρος θά φροντιζε
νά αποκτήση ό ΚωνοταντΙνος την
ΰποσχεμένη αύτοκρατορία του.
Χτά τέλη τού καλοκαιριυυ τού
1791, ό Ποτιόμκιν Ιλαβε στό στρα
ταρχείο του, στό Ίάσιο, την άπρο
σδοκητη αύτοκρατορική έντολή νά
1 παραχωρήση όκτώ μηνών άνακι»-
χή οτόν Ιχβρό. Ό παληός πολυυ.-
αγαπημένος, ό «Ρώσος Άλκΐ·6ιά-
δης», ό στρατάρχης πρίγκηψ τής
Ταυρίδος, άνασιτατώιθηκε. ΆντΙρ-
ρηση δέν χωροΰσ«. Διέταξε τόν
Ρειονίκ νά υπογράψη την άνακω·
χή καί κίνησε άμέβιος γιά την Π ε
τρούπολη νά έμποοίση τή λήψη ά-
στόχαστων τελικων άποφάσεο)ν.
"Εφθασε άργά. Ή ρωσική κυ-
6έρνηση εΐχε συγκαιτατεθή στήν ε
νιιρξη διαπραγματεύσεων είρή-
νης. Ή Αίκατερίνη τόν δέχτηκε. '
σέ άκροαση παρουσίαν τοΰ νεαροΰ
άντικαταστάτη τού στή γεροντική
της άγκαλιά, ΖοΰμπΐΐΜρ. ιΟ είκοσι
εξάχρονος αύτοκρατορικός ξιγκο- ι
λό, άντέκρουσε θρασΐαατα τίς ά-
πόψεις τού, μέ τό έπιχείρημα δτι
ή Μεγαλειύτης της ώς ειλε νά στα
ματήση την εξαντλήση των στρα-
τιων της γιά νά ενδιαφερθή «άπό
θέσεως ίσχύος» μέ τα συμβαίνοντα
στή Γαλλία, πού κλόνιξαν έπΐκίν-
Λυνα τα θεμέλια των μοναρχιων.
'Εκτός αύτοϋ, τό συμφέρον τής
ΡιοσΧας έπέβαλλε την στενή οιιν-
ίογασία της μέ τήιν Αυστρία και·
τή Πριοσία, γιά την δριστική λύ
υη τού «Πολϋ)νικοΰ>. Ή Λιθουα-
ντα, μέ τα δυόμισυ έκατομμΰρι ι
των Σλαύων κατοίκων της, άξι-
ζε πολύ περΐισσάτερο άπ-ό την Γραι
κία, πού στό κάτω - κάτοι, θ' ά-
-ιυτελοθσε φιλική έπικράτεια καί
δχι ρωσική έπαρχία. |
Ή τσαρίνα απερριψε μετά πολ- '
λών έπαίνων τίς είσηγήσεις τοΰ
χαληοΰ αγαπημένον της καί τόν
8στεΐλε άπύ κεί ποΰρθε μέ μεγά-
λις τιμές. Τόν διώρισε άρχηγύ
της άντιπροσοντείας πού θά διε£ή-
γαγε τίς διαπραγματΐίύσεις τής εί
ρήνης καί διέταξε νά διεξαχθοϋν
στύ στραΐαρχεϊο τονι, στό Ίάσιο,
για νά τού άποΐίμτ τό τεκμή·ριο
τοϋ νικητή. Τα καλά τοΰ Γρηγό-
ρη Όρλώς-, πού τοΰ χρύσωβε τό
χάπι τή; άποπομπτις μέ τό δ οηι-
αμό του επί κεφαλής τής άντιπρο
ιΤυιπείαε στύ σι·νέ<)ριο τής είρήνης ' τής Φοξάνης. Ι Ό Ποτιόμκιν δέν μπάρεσε νά χωνέψη τόν παραγκιονισμό τού ! καί πολ.ύ Λερΐσσάτερο τό &δοξο Ι Μυλλοοοόϊσμα τοΰ μεγαλό.πνοου προγράμματός τού περί διαμελι- ομου τής Όθωμανίας, την ογτι- ΓΑΜΟΙ Τδ εσπέρας, τής παρελθού σης Κυριακν): έκ τοϋ Ίεροϋ λΤαοΰ τοΰ 'Λγίου Λουκα, Ετε¬ λέσθησαν οί γάμοι έν μέσω έκ λεκτοΰ ?.όσ;ιου ιδία Κωνσταντ: νουπολιτών τοΰ κ. Γεωργίου Τ. τονίδη μετά τής Δος Βασιλι¬ κή; Χρ. Παράσογλου. Ή εφημερίς μας εύνομίνη πάσαν εύτυγίαν είς τό ταιρ·.α στό ζευγάρι, συγγαίρει θερμώς τους γονείς διά την άπον.ατά- στασιν των τέκνων των. γμή ακριβώς πού ή έπιτυχία του φάνπαζε έξασφαλισμένη. "Ε<τκασε άπό τό κακό του. Πέθανε στά τα ^ΐιδι τοΰ γυρισμοϋ τού πρός τό Ί- ασιο. Ίϊταν νέος άκόμη. Πενιηντα τριών χρόνων. Ή συνθήκη είρήνης τοΰ Ίασί- ου ίντογράφηκε στίς 9 Ιανουάρι¬ ον 1972. Οί Ρώβοι είχαν στή διά •κρισή τους τό όλον καΐ, συνθηκο- λόνησα,ν γιά τό ελάχιστον. "Ομως δύσκολΛ μπορεϊ νά ΰποστηριχθή «ως δέν βγήκαν άρκετά λερδισωέ νοι Ή Όθωμανιχή Α&το'κρατορία άναγνώρισε τελεσίδικα τή προσάρ τηση τής Κριμαίας στήν Αΰτοκρα τορία ΙΙίοσιόν των Ρωσιων κ.αί πά ραιτήιθηκε υπέρ αυτής άπύ κάθε δι εκδίκηβη επί τού βασίλειον τής Γε «υργίας. Τής παρεχώρησε τύ με- γα/νύτΓρο μέρος τοΰ Κουδάν στήν 'Τπερκαυκασία, τή χερσόνησο το>ι
Ταμάν στύν Εδξεινο, τμήμα τής
Βεσσαραβίας μεταξύ Δνειστέρου
καί Προύθου καί μερικές λουρίδες
γής σέ καίρια σημεΐα των συνύ-
ριον. Άνανέιοσε τα παιραχωρηθέν-
τα, μέ τή συνθή,κη τοϋ Κιουτσουκ
Καΐναρτζή, στοϋς Τσάρους «ρυνό
μια προστασίας των ήγεμονιών
Ιΐλαχίας καί, Μοΐδαβίας καί της
θρηοκευτικής ελευθερίας των Όν
θοδόξοιν Χριστιανών σ' δλόκληρο
το όϋομανικό' κράτος. Παρεχώρη¬
σε γενικήν άμνηστεία στούς "Ελ
ληΛ'ες καί επέτρεψε στά έλληνικής
ίδιοκτησίας πλοϊα νά άκτοπλόοϋν
ελευθέρα στίς όθωμανικές θάλοσ-
σες, μέ ριοσική σημαία.
(Σννεχίζεται)
ΕΤΝΟΟΤΝ
ΤΑΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΑΣ
ΕΞΑΓΩΓΑΣ
ΤΑ ΝΕΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ
ΜΕΤΡΑ
Τό νέον σύστημα πιστωτικών έ
νΐισχΐ'ίτειον τώ'ν ίξαγωγών, τό ο¬
ποίον θά ενισχύση άπό 1ης Ίαλοιι
αρίου 1971, δηιμιοι·ρ7εϊ νέας πηο
α,τιτικάς προιοθήισεοις των βιοτρχνι
κων Ιξαγωγων, αί διταΐαι δι'ηαν-
ται νά άναπττ·χθοΰν είς βιιθιιόν
δυνάμενον νά έπηρεάση «ιοβαρόι;
κοί τύ ΰψος καί τή,ν σύνθεσιν τ Λ ν
ελληνικήν έν γένει εξαγωγήν. Τα
άνωιτέρω {ντογραμίμίζονται είς νοι
νήν άν(ΐικοί.Λ'ο>σιν των βιοτεχνικιϋν
ΟμοσποΛ-όιών Αθηνών, Μακεδη-
νίας καί Πειραιώς.
Παρά ταυτα, αί Όμοσπονδίαι
τονίίουν την ανάγκην δπιος π((.<.)ο/. Λ^λως πρός την ενίσχυσιν διά ττίς εΛΜΐτροφής τόκίυν τεθοΰν είς έ- <ττιρμογήιν καί τα μελειτώμΡΛ'α συιι πληροΐιΐιαιτικό' μέτρα, ώς άνεκοίνΐ) «εν ό ΆναΛλ.ηροϊτής {«ουργός Στ-ντονι,σμοϋ ικ. Έμμ. Φ«θενάΐκης. Αί Βιοτεχνικα!, Όμοσοπνιδίαι θ«- ιορον δτι αί έξαγιογαί, πλήν ΐξαΐ- ρέσειυν, {«ιερβαίνονν τάς δυνάμεις των κατ' ιδίαν βιοτεχνικιον, παρα μονάδο>ν. Ώς ιέκ τούτου, είναι ά-
ναγκαία διά την ανάπτυξιν τον ή
λίΐτουργία μεγάλας 6ιοτεχι·/ή; ί
ξαγιογικής μονάδος.
ΑΠΕΒΙΩΣΕΝ
Ο ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ
Γ. ΗΛΙΟΠΟΤΛΟλ'
ΆαεβίτοθΕ ιην Κυριακήν έκ
καρδιακής προσβολής είς ήλικίτιν
75 έτών^ δ βιομή,χανος Γειόργιο,
Ήλιόπουλος. Ό μεταστάς ττ(ΐ
πρόεδρος τού Μρταλιλευτικοΰ συγ
κροτή,ματος «Βτοξίται Παρνασ
σοΰ» κα! είς έκ των προ)Χοπόρι*ν
είς τάς μεταλλευτικάς ερεύνας.
Ξημέρακτε ή ΙΙέμπτη 22 Σιεπτεμ
βρίου καί προ)ί - προιί μάς σήικοι-
σαν άπό την Πάρβα μέ προορι-
σμύ τύ Μπαϊν"τήρι.
Ή Πάρσα βρισκόταν στίς 6ο-
ρινές ΰπιορεϊες τοΰ βοννοϋ «Μα-
χιμούτ - νταγού» (τουρκ. =: τοΰ
Μαχμούτ >τό βουνό, έλληνι. όνομα-
σία «Δράκο)ν»), ιμία άπό τίς ά-
ψηλές κορφές ηοΰ «Μπόζ - νττάγ»
(τουρκ. = σταχτί βουνύ, έλλην,
όνομασία «Τμώλος»). Καί γιά νά
πάμε στό Μπαϊντήιρι, ίπρεπε νςι
άνεβοκα,τεβοΰΰε τύ βουνύ αύτύ.
Ξεκινήσαμε. Καί πάλι ποριία.
Μά τώρα σέ άνηφοριά γεμάτη
τραχιά βράχια. "Οσοι εϊμασταν
ξυπόλητοι, τα πόΰια μας άποπλή
γιασαν. Άνταμοχταμε ενα ρι<άκι. Οί μαφαζάδες μάς άφησαν νά πι οϋμε νερό καί νά πλυθοΰμε. Μ&ς φάνηκαν τώρα καλοί, ΰστερα άπό τό μάλοιμα ποίι τούς είχε. κάνει ό ίμάμης τοΰ «Οϋγκανλί». Ξεκου- ρ«Γίτ))καυε λίγο, καί πάλι άντκρο- ριά, ώσπου τό άπόγευμα φτάξα)ΐε στό «Τβερκέζ - κιοι> (τουρκ. —
των Κιρκασίων χωριό), ενα μι-
κ,ρδ κα!, φτωχό τουρν.οχώρι, διτου
μείναμε γιά νά διανυχτερέψωμΓ.
Μάς Ικλειοαν μέσα σ' ενα μι-
κοο (ίου)μερό σταΰλο. Στρνμίογμέ
νοι καΐ ορθισι, μείναμε δγρυπνυΐ
αλη τή νύχτα. Καί την άλλη με¬
ρά, ΙΙαραίτκευή, 23 Σεπτεμβρίου,
πήραμε την κατηφοριά, γιά ν (ι
φτάξιομε τύ άπομεοήμερο στύ
«Τσατάλι» (Τσατάλ, τουρκ. —:"δι-
σχιδής), χιοριό, πού πτ>ρ« τήιν δνο
μασία αυτή γιατί βρΐσκόταν στΑ
σημείο δπου ή σιδηροβρομική
γραμμή < Σμύρνη - Ό'ντεμηΌι» έ'χει μιά διακλάβωση πού τραβά γιά τα θεϊρα). 'Εβό), οί μασραζάδες μδς σταμά τηκταν γά νά προμηθετηοθν τα τρόφιμά τους, ένώ έμδς μας Λ- φησαν νηστικούς. Κονρασμένοΐ, καθησαμε κατάχαμα στήν πλη- τεία καί τάτρ μαζεύτηκε δχλος καϊ, μας πετροδολοΰσε μέ μεγάλα ράδια καΐ μέ δΰναμη απάνω βτά κεφάλια μας, άδιαφορώντας 5ν θά μάς Ιβγαζε κανένα μάτι ή μας έ'σπαζϊ καμμιά μΰτη. Εμείς γέ(?- ναιιε τα κεφάλια πρός τα ίμπρος γιά να ηροφυλάξομε τό πρόσιο μης. Καθώς, λυιπόν, σποθσαν τα ρόδια άπάνο) στά κεφάλια μας, ό χυμός τους ίτερεχοΐιοβ χυ χρόουι πό μας καί κατέβαινε ώς τα μα· ραμένα χείλη μας. Χ(ορίς νά τι) θέμε γλυφόμασταν καί ό γλι»κός αΰτός χυμός μδς φαινόταν βάλοα μο. Κα! ό χαιρέκακος δχλος, πού μάς βίίλεπε, ξεσποΰσε στά γέλια καί μάς κορόϊδετ*. Σέ λίγο ξεκινήισαμε πεζή γιά τό «Μπαιντήρι». Τα πάδια μου ή¬ σαν .τληγιασμένα καί πρΐσμένα. Βάδιζα μέ δτ«σκολία καθυστ'ερημβ νος. Όπίσοι μου Ινας δλλος οε· χειράτερη κατάσταση άπό έμένα, δέν μποροΰσε πιά νά βαδίση καΐ /.άθησε κάμω. Τότε οί δυό μαφα- ζάδες τής όπισιθοφυλαΐκής, ήρθαν κσί μέ τραβοΰσαν, νά πάα) νά τόν σηκώσω κα', νά τόν φορτωθώ στήν πλατή γιά νά τόν κοτ>6αλώ Ιτ<τι (ίκολ.οΐ'θίόίντας τό λόχο. Τούς λέχυ *γιαπά μπιλμέμ, μπέν ντε χΓΐστά όλ.οΰρουμ» (δέν μπορώ, καί έγώ Ίοοωστος είμαι). Μέ Ισπρωξαν τάτρ μρ τύν {ντοκόπανο καί μοϋ λέ νέ, κοτ·νώιντας τό κεφάιλι «σεϊτάν, χαι'ντΐ, γιούρον» (πονηρέ, &τϊ, ίψιπρός, 6<1<διζε). Αύτοι ήθελαν νά τον (ρορτωιθώ δχι άπύ φιλανθ «πί κατάλαβα, πώς οί μκ-
ιιιαζάδες ρίχαν ξεκάνρι αθΐόν ιόν
ταλαίπΐ'ΐοο, πού δέν μπηροΰσε πι«
νά δπδίση. Συνέχιζα ά τρέχοι
ιιέ πόνον; φριχτοΰς στά ,-τόδια, δ-
.τότε μέσα άπό εα χωράφι ϊ(ΐς
κοντοβηάκης μοΰ πε·τδ κατάστηθα
ίνα μεγ4).ο βώλο χωμα Λνιικστι,ι-
με'νη Κ* ι, μήτ(ος οί μαφ.ιζάδεί,
μέ πλησίαοαν καί ΐσ<»ς μέ τουηε- κίσουν. Άλλά ήσαν μακριιί. Ά γμννισμένος, σηκαχνομτπ πάλι ά τρίξο. λ?ν μποροϋσα. Τότε, βλί- Ρνα ίταλικό καπέλο 6εο- αέ λίγα μαΰοα φτερά Λ .τάνΐο, μαΛημένα. Άπόρησα, Γ.ώί έδώ. Τό πη,ρα χγϊ! τό ς ό . Σκές>τηκα, πώς Ιτσι θά πή
Ιίαπλανήπ» τού; μαφαζάδΐς, ν ά
νομίΕονν πώς δέν είμαι αΐχμάλοι-
τος, παρά κάποιος χιορικδς. Τί>
καΐόρθοισα, καΐ ϊτσι βάδιζα μέ
την ιϊντσή μου καί άνενόχλητος ή
πό τούς μαφαϊάβρς, άκολουθών-
τα; πάντα τα λάχο·
ιΠερνοΰΛΐε πλάϊ σέ Ινα τουρκο-
χώρι δ δχλος μά; πετροβολοθίΐ'.
'Εξόν πού ϊφαγα πετριές, μοϋ π*
ταξε κάποιος καί ίνα χοντρό «ού
τσοι-βο στό καλάμι τοΰ ποδιοΰ μου
καί ϊτρεχαν τα αιματη. Άφοΰ
λΓ'πόν άτοιιακ^υνθήκομεν άιύ τιΊ
χο>ριύ σκέφβηκα ν<Ί σκίστο λου^ί- δες άπό τύ κουρελιασμένο μου παν τελόνι καί δένο> άποκάτο) τί;
πληγιασμένες μου πατοΰνες. Αυτυ
μέ άνακοΰφιστ βτό βάδισμα. "Ε-
,τρεπε νά τό εΐχα κάνει άπό ποίν.
Φτάσααε ρτιτέλους «ττό Μποΐ-
τήρι Μάς πήγαν καί μάς Ικλειοον
σέ ενα χάνι, πού βρισκόΊταν στο
,κεντρικό τσαρσί. Σέ λίγο έρχεται
ενας άξιωματικός καΐ μάς λέει <κί μινιζ χαΐττά ντίρ, άβλουγιά τοικ- σίν» (οποίος άπό σδς είναι άρρ«- οτο;, στήν αΰλή νά βγή). Τόαϊ 6γτί«α έγώ καί ένας δλλος, πού τα πόΛια τοτι τ|<ταν χειρότερα άπό τα δικά μόν. Ή άπελπισία μβ; Λ νάγκασε νά δηλώσο>με άσβένριο
ξέρονιτας καλά, πώς τού; άρρώ-
στους τούς Ιστελναν γιά τουφίκί-
δι. Άλλά είπαμε άπό μέ<τα μα; «τί σήμερα, τί αδριο, νά γλυιτώβιο- με μιά ώρα πιύ γρήγορα». Μέ χτν ποκάρδι πεοιιμέναμε στήν αύλή το» χιινιοΰ, νά Ι'ρθονν νά μάς πάρουν νά μά; καθαρίσοτ'ν. Γελαστήκαμε. Κανε»ς δέν ήρβε νά μά; πειράξη. Κτιιιθισμένοι χάμω, άπολαμβάναμε τή λιακάδα, ένώ οί άλλοι ήσαν κλπ σιιένοι μέ<τα στίς σκοτεινές καί χ« μηλοτάβανες κάμαρες τοΰ χανιοΰ. Τότε πήραν θάρρος κ<ά άλ,λοι μέ πληγιασμένα πάδΐα καί δήλιοσαν ά τθένεια. Τού; ίβγαλαν καί αυτού; έΊο στήν αΰλή κ<ιί γίναμε δέκα. 2 έ λίγη ώρα ήρθαν κάτι ζεϊ' μίΐέκια καϊ εμπαιναν μέσα <ττίς ν.ά μαρες νά δοΰν, αν άνάμΓσα στούς αίχμαλιί»τοτ'ς βρίσκεται χανένα; γνωσιτός τού;, πού είχαν μαζί του παλαιά δεδομένα γιά νά τόν έκδι κηιθοΰν. Δέν βρή,καν κανένα «οί Γΰεύγοντα; ερριξαν σέ μδς τού; δέ κα λίγα τσΐγάρα. Την αλλη μερά, Σά66ατο 24 Σ επτεμ&ρίου, δ άξιωματικός διέ¬ ταξε τοΰς μαφαζδδες, νά μάς πά νέ δλους στό σΐιδηροδρομικύ στα- &ιιύ, μηΕΓ'ος περάση κανένα τραί- νο, που θά έρχόταν άπό τή Σμύρ¬ νη γιά νά μδς μεταφέρη «πό Όν- τεμήΛΐ. Μδς πήγαν στό σταθιμό καΐ περιμέναιιε έκεί ώς τό άπό¬ γευμα. Άλλά τραϊνο δέν πέρα<ΤΓ. Περνοΰσε δυό φοοές την έβδομά- δα, καί οί μέρες άκαθάρκΐτες. Κ' 'ε'τσι, μας γύρισαν πάλι στό χάνι. Ξημέρωισε καΐ ή Κνριαική, 25 Σεπτεμβρίου. Έμδς τούς δέκα μάς είχαν βάλει άπό χτές σέ χο>-
ηιστή καμάρα, καί, άπό τό παρα-
θυρό μαςβλέπιιμε στήν αύλή νά
παρατάοιιινται οί Λλλοι άνά τετοά
δες κ.αί μαζΐ, μέ τούς μαφαξδδες
νά φεύγουν γιά τδ σταθ»ιό· Ένώ
ΐμάς μάς Λφησαν δίχιος φρούρη
ση στό Ελεος τοΰ Θεοΰ. Καΐ λέμε
τάτε άν<ιμεταξύ μας ικαλή ώρα, νά Ιρθη κανένας αίμοβάρος δχλος καί βλέποντάς μας άφρουρήτου;, νά μδς -τάρη νά μά; καθαρίση». Καί σέ λίγο, νά σου κα!. β/.έπομϊ νά ερχονται καμμιά εΐκοσαριά χω ρικοΐ μέ κοντοβράκια. Χτυπυνσ? η κιιρδιά μα; καί ε&ταμε «ηρθε τώ ρα ή καλή ώρΐι». Αύτοι μά; πλη- σίασαν καί μδς κΰτταζαν, χος'ς νά αάς πειράξοτη'. Μδς πέταξον ίνα τσιγάρο στόν καθένα καί μας έ'διυσιιν φωτία νά τό άνάψιομε γιά νά καπνίσωμε. Καθηιο-υχάσαι^ κά πίο;, άλλά ύποψιαστήΊκαμε, μήπηίς αας τό βίνοιη· γιά τελευταία ευ¬ χαριστήση τή; ξιηή; μας ίόχ υοη1 ρα νά μά; σκοιτώσουν. Έμεϊ; προσπαθούσαμε νά μή τό ρουφοϋμε γρήγορα γιά νά 6« στάξη πιόιτερη ώρα. Έκεϊνοι ίϊμω; μας φώναζαν «ίτστνιζ, χάσς τοι·- τούν ντουο> (πίνετε, είναι άγνός
καπνός). Όπότε βλέπομε δυύ μα
φαζδδες νά μπα{νο·ν μέσα στήν
αΰλή. Άναπντύσαμε βαθιά καί ή
καοδιά μας πτίγε στή θέβη της.
«Κάλκηνηξ, γιονρου, Ιστασιονά»,
(σηβ<(ι)6·ήτ?, ?$ιπρός, για το στα- θμό) ήταν ή διαταγή. Αύτοι γν- ριϊαν άπό τό σταθιαό καί ήρθον νά μδς πάοουν. Σ ηκ<ι>θήικαμε εί'-
τύς χαροΰμενοι πού ξεφύγαμε ά-
αύ αυτού; τοΰς ΰποπτους.
Μάς πηγαν (ττύ σταθμό. οπον
άνταμι!)<ταμε καί τό λόχο. Λέν ?Γ- χε τραΐνο καί 'σημερα γιά τό 'Ο' ντεμήισι. Κ' ?τ(Π θά άναχο>ρούο'α-
με δλοι πεζτ]. Καί τότε, έμΛς τούς
ίιέν.α μέ τα πληγιασιμρνα πόβια, ί
πριδή θά 6ραιδυ.τορούσαιιε, μβ:
πτιμαν νά προχιορήοωμε πρΛ(Τοι.
Ί·'νώ τό λόχο τόν κράτησαν στό
στα'Ομύ οί Λλλοι μαφαζάδες γιά
νά ΕεκινηΊση άργάτερα, ώστε νο
φτάξιι>με «ηίεδόν ταυτόχρονα <πδ Ό'ντεμήσι. Άντημοθήικαμε τέλος ,'ί'οι υ«1:1 έκεί κα!, μάς ϊκλειβαν στήν ί·/.·λλτρΙα τοΐ> "Άη Χαραλπμ
τον·, ένώ οί ματταϊ&δες στρατοινί
ίττηκαν στδ Έλληνικό Σχολειό,
πηίι ήταν μέσα στόν α&λόγυρβ.
(2 υνεχϋεται)
Λ0. ΔΗΜ. ΑΡΧΠΈΝΗΣ
ΜΟΝΑΞΙΑ
ΙΔΡΥΟΝΤΑΙ ΝΕΑ ΓΡΑΦΕΙ Λ
ΕΓΡΕΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Γραφεΐα Εύρέσεως Εργασί¬
ας θά συσταθοΰν είς Χαλάνδρι-
ον καί Άμαρούσιον, πρός εξυ¬
πηρέτησιν των εργαζομένων
ΐών περιοντΰν αυτών. Άνάλογα
γραφεΐα θά ΙΖρνΊοϋν έπίσης
Λ7.1 είς τά? ?ΐεριονάς Άναλή-
Ί?ω; καΐ Πύλης 'Αξιοϋ θεσ¬
σαλονίκης, Σνετικαί άποφάσεις
ελήφθησαν υπό τής διοικήσε-
ο)ς τοθ ^Όργανιομοϋ Άπασνο-
λήσεως Έργατικοΰ ΔυναμικοΟ.
Τί φρικ,τό νά ε&σαι
Μές τόν χάαμο τό μεγάλο ,
ΜοιάΪΡΐς κούτσουρο, τί αλλο;
Βάρκα- μέ χορίς τιμόνι.
Μές τή θάλασσα, μέ ^ύλο
πού τα κι'ιιιατα τό σάονονν
Καί τό πάνε κ.α), τό φέρνουν
Σάν δέν Ιχης οοτε φίλοΐ
Άπό δέντρο μΐ κλαδάκι
Πού ό ίΐνεμος τό σ.τάει
Σέ κομμάτια τό σκορηάει
Καί δέν μένει... φυλλαράκι.
Ποιόνα θάχης στό πλευρό
"Αν τυχόν καί Λρροχ—τκτηξ
Καί πονέοης κα!, δακ^ύση;
Νά σοΰ δώση 2να νερό;
"Άν την πάρτα σου κτυπήση
Καί ό Βάνατος μιά μίρα
Ήτε δώ εΓσαι, ή πέρα
Ποίος τα μάτια θά σοΰ κλείση;
ΑΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑΟΤ