195567
Αριθμός τεύχους
2043
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
12/4/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΓΚΡΒΒΑΤΙΟίί
μτκΚΝΑΤΙΟΝΛΙ.Ε
0Υ ΤΙΠΟΊ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒηΟΜΑΛΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΓΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κνριακή.12 Απριλίου 1970 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 "Ετος 4»ον Αριθ. φύλ. 2043 Δ«υθυντής - Ίδιοκΐήτης: ΣΩΚΒΑΤΕΣ ΧΑΡ. ΣϋίΑΙίΙΔΗΣ Γ*α·ε1α: 'βδέκ; Νίκης 25— Άθή>σ. — Τηλ. 229.708
„»■......
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝ Π Ν ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τοί θυνεργάτου μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
τί ΠλΞ ΡΟΜΛΝΑ ΒΑΛΛΕ-
ΤΙ· ^ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΑΠΟ
ΤΟΓ ΘΑΝΑΤΟΤ ΤΟΥ ΤΡΛ
ΤΑΝΟΓ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΘΛ-
ΑΤΟΓ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΑΤ
ΡΗΛΙΟΥ (98-180).
-—""· ΙΙΕΜΙΠΌΝ
ΜΕ
Ό Τραίανό; είναι άξιος Ιδιαί¬
τερον ίπαίνον, διότι είχε την συ
ν ,τρόνοιαν νά υιοθετήση τόν
τή;
τή
νρτήν
ονγγενη τού Άδριανόν διά νά συ
νΕχίβη ""ι να συμπληρώση μάλι-
ητα την ευεργετικήν πολιτικήν τού
πρό; τη; Ρωμαϊκά; ^ επαρχίας
; Ανατολή; καί ιδιαιτέρως
ή; Μιχρασίας, διότι «ΰτό άκρι
6ώς απήτει καί τό συμφέρον τής
οί,τοκοητορία; καί ορθώς έ'πρα-
«ί. Διότι ό Ίβπανικής καταγι,)-
γή; θετός υιός τού καί στρατη-
γό; τή; Συριακή; λεγεωνο; Ά-
δριανός ήτο εμπνενσμένο; άποκλει
ίτιχώς άπύ τόν Έλληνιστικύν πό
λιτιβμόν τής Σνρία; ένθα επί μα
χςό» είχε ύπηρετήσει είς την Ριο
μαιχήν λεγεώνα τή; Σνρίας υπό
τα; διαταγάς τού Οετοΰ πατρός
τον.
Ό Ίβπανός στρατηγό; ανελθών
ίί; τόν Ρωμαϊκόν θρόνον τή έγκρί
βΗ τής Ρωμαϊκής Σνγκλήτου
(117 - 138) περιώδευσε-ν επί δέ
χατίτοαετίαν όλας άνεξαιρέτως
τάς Ρωμαϊκά; Επαρχίας της Λΰ
«ως κιι τή; Ανατολή;, είδικώ-
τγοο· δέ την θράκην καί περισσό
ιερόν την κυρίοις Έλλάδα. Καί έ
.τρίσθη απολύτω; έκ προσοπικης
ιιρλίτης καΐ πείρας περί τής θε-
τιχής σϊ'ΐιβολής πασών έν γένει
των Ρομαϊκών επαρχΐών τή; Ά
νατολή; διά την πρόοδον καί άκ
ιιήν τού διεθνοΰς οντιος ειπείν έμ
,-τοοίου κώ την δι' αύτοϋ καί έξ
(ΐι'τοϋ εξασφάλισιν τού πολιτικοΰ,
ητρατιωτιχοΰ, οικονομικόν καί έκπο
Λΐτιοτιχοΰ κύρου; τής Ρωμη;. Έν
τΕϋβίν χαί ή προβιοπική μέριμνά
τοΐ' ειδικώς διά την θράκην, διά
την κΐ'ρίι»; Έλλάδα καί διά τάς
παραλίους Μικρασιάτιδας πόλεις.
Κ; την θράκην άνήγειρεν επι
μελώς την Άδριανούπολιν, την ό
.ιοίον χαΐ άνέδειξεν εμπορικόν κέν
τοον καί σπουδαιότατον σνγκοΐνω
γιαχόν χόμΛον, εξυπηρετονντα την
ταχυτέραν καί άσφαλεστέραν δια
χίνηβιν των έμπορενμάτων άπό
ιοΰ Λοννάβεως μέχρι τού Βοσπό
ρου καί τή; Μεσόγειον θαλάσσης.
Είς τάς Αθήνας διαμείνας κα
ιά τάν χειμώνα τοΰ ϊτονς 125
χαί χατά τα δύο φθινόπωρα των
ρτών 121 καί 131 έπεξέτεινε τό
νοτιοανατολικόν τμήμα τής πόλε¬
ως των Αθηνών (τάς νέας 'Αθή
να; ή νέαν Άδριανούπολιν) προ
τάξα; χοσμητικόν μνημεϊον είσο¬
δον την σωζομένην μέχρι σήμερον
™ρά τό Ζάππειον Πύλην τοΰ Ά
δςιανοΰ, βννεπληροχτε την άνοικο
δόμηβιν τοΰ ναού τοΰ Όλυμπίον
Διός παραστάς καί προσο>πικώς
ίί; την επίσημον τελετήν των ί"Υ
'Α-
δριάνειον ΰδραγωγεΐον διά νά στ>ύ
«1 την δίψαν των ΆΟηναίων, συμ
■Ληρωθέν τό ?το; 140 υπό τοΰ
ίια&όχου τού Αντώνιον τοΰ Εΰ-
"ίβοϋς. Επί πλέον διά νά τονοκτη
ό Άδριανός την καταπίπτουσαν
/.ώ ψυχορραγοΰσαν είδωλολατρεί-
ιν των Έλλήνων άνηγειοεν είς
«ίν τάς Αθήνας δύο νέους "να¬
ού:, «α πρός τιμήν -τή; "Ηρα;
«ώ έτερον εΐοικω; πρός τιμήν
τον Πανελλήνιον Διός διά νά σνγ
κατ' ?το; τού; άντιπρο
'ω-τους όλον των Ελληνικήν πό
«"ιν Εί; τα; Αθήνας πρός ένίσχν
'ιν τού έθνισμοΰ, είς δέ την Μην
τινειαν ανήγειρε ναόν τοΰ Ποσει
^>νος καί είς τα Μέγαρα ναόν
'θός τιμήν τοΰ Απόλλωνος. Έν
ο|'νεχεία ό Άδριανό; άνοικοδομε
'>Ρ' ί«ό τοΰ Σύλλα πυρποληθεί-
"ον πόλιν τοΰ Πειραιώς διά νά
"«αστή ό λιμήν τη; καί αδθις
ναυτιλιακόν καί συγκοιν<ι ζαινίων τσι<· κατεσκεύασε τό νιακόν δίκτυον τή; Μεβογείον "Εφβάζ η Κ έ άθ ζει την Κόρινθον μέ ν°ν ϋδωρ £* τής Στκμφαλία; λί ^νΐς διά την έπαρκή ύδρευσιν Τ*ιν διαοκώ; σνγκεντροι»μέν(ον είς Κόρινβον ναυτιλιακών καί ίμποοι- Ζ|ι>ν ποακτόρων κη<1 τοΰ καταπλη «ιχώς αύξανο»μένρυ εργατικόν ■«» γείιεογικοί. πληβυσμοϋ της. *ζ την Μικραβίαν ύπεστήριξε έτόνοκτε τη άκμάζοντα κέν- Γ βιο; Άρριανός. Εάν ό Ίσπανός τήν έθνότητα αΰτοκράτ<ι>ρ Άδριανό;, παρά τόν
άνθρωπιστικόν χαρακτήρα του, κα
τεδίωξε τόν Χριστιανισμόν, τοΰ- '
το όφείλεται έν μέρει μέν είς τήν Ι
μέχρι φανατισμοΰ έξικνονμενην λα '
τρείαν τον πρός τόν πνιγέντα έν Ι
τώ Νείλω νεαρόν φίλον τού Άν- |
Οί μεγάλο' Μικρασιάται δάσκα λοι.
ΑΝΑΣΤΑΣΪΟΣ ΖΑΚΑΣ
Ό εύσεδής έ.τιστήμων καί λάτρης των άρχαιολογικών καί Ιστορικήν
έκΰρ ομών
Οί περισσότεροι, δυστυχως, νέ
Τοΰ συνεργάτον μας κ. Β. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΤ '. οί τής σημερινής έποχής, έννοεϊ
Πβλυσυζήτητον θέμα της εποχάς
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΑΟΝ
2 ειρά άρθρων τοΰ συνεργατινν μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΊΉ
7ον
Γ'.
ται δσοι δέν εχονν Χριστιανικές
Κ , . . . , , . , . | """Τ Γ'" »,■"»·— *.....
V",
' άρχές, έπ,ζητούν την φιλία την
Κατα την εκδοχήν αυτήν εμεινα- την ένττ-,οσιν Ό τροπος και η ^ ^ ^
μέν εως άργα το βραδυ και πά- Ι μεθοδος της διδασκαλιας τού ιοα .*-„„,_„, „„, *,„„,*£.„, '
ρηκολουθήσαμεν διδασκαλίαν τοΰ
νικοΰ έαείνου διδασκά>.ου, τοΰ Γε
αειμνήστου καθηγητού μας των μα ροστάθη, τό ήθος του, αί σνζη-
εύχαρίστησι καί διασκέιδασί τονς.
Κι' έπειδή οί .-τερισσότεροι δέν
. ,,. „ , , , ' θηιματι^ων Α. Αναστασίου, επι τηοεις του μετά των μαθτϊτων :«-„_,- .
τινοον ( Αντινοισμον του) κυοίοικ · - χ > » - > . , > > >Λ > <. θασμον, ε _·'" εχουν αύτοκνριαρχία καί αύτοσε- τού ένάστρου ούρανοΰ κατά την ό ομως οφε,λεται εις την εμμονον ποίαν ά ^η γα άνεύ ιδέαν τού να άναστνλωση την πά- ώρισμίνους αστΕρι<τμούς) του^· ραμεληθεισαν καί καταπΪΛτουσαν θρη<τκείαν τής Ρώμης καί άκόμη .-τεοισσύτερον είς τα προσωπικόν καί «μετάπτωτον μϊσος τοι> κατά
τοΰ τ<ιραχοπ:οιοΰ καί άντ«οτάκτου ποίον; κατωνόμαζεν, έκκινήσας ά πό τόν άστερΐΛίμόν τής Μικράς Άρκτον καΐ μάς απέδειξεν πώς στηριζόμενοι επί ένό; γνίοστον ά στερισμ,ού, θά. ήμπορούσαμε άναλό στοιχείον των Εβραίων καί εΐδι - - - « - .. - - «τ , , . , , , Υως τη; εποχη; και τη; ωρα; να κως τη; Ιερουσαλήμ. Δι αΰτό Α - ' Α ! , ". - , , '**·"' """ " εντοπισωμεν άλλον; αστερισμους κρι6ΐι>; την κατεσκαψε και τήν κα Ι
τέστησε Ροιμαϊκήν στρατιωτικήν '
άποικίαν, ονομάσας αύτην Άλίαν
Καπιτωλίαν, τήν δέ Παλαιστίνην
ώνόμασε Σνριακήν Παλαιστίνην
διά νά εξάλειψη πάν Εχνο; Έβρα
ϊσμοΰ καί Ίουδαϊσμοΰ, άπαγορεν-
σας καί αυτήν τήν περιτομήν των '
Εβραίων. Αμφότερα δμο)ς έπρο '
κάλεσαν τήν γενικήν εξέγερσιν
καή την ομαδικήν επανάστασιν των
Ίονδαίων της Παλαιστίνης υπό
την άρχηγίαν τοΰ Ψευδομεσσίον
μιάς ώοισμένης άκτίνος άπό
τόν γνωστόν άστε.ρι<τμύν. Άπό την έκδρομήν μας είς τα πέραν τοΰ Βαϊ&ακλή 6ραχ(όδη καί άνώιμα λα πετρώματα δέν ένΟΗ'μοΰμαι πά ρά μόνον τήν κόπωσιν ποΰ έδο- κιμάισαμΕν καί τό ευχάριστον έπει «όδιον, κατά τό οποίον έξεσηκώ σαμεν άπΛ την ςρωληάν τοι· έναν λαγόν άλλά δέν ένθυμοΰμαι εάν κατβρθώσαμεν νά τόν πιάσ<ι>μεν.
"Ολίγας ημέρας μετά την πρώ¬
την απορίαν σου». "Τστερα άπό
4 έ'τη ήμοιη· διδάσκαλος είς τό
«Σοςρίειον» δημοτικόν σχολείον
τή; Εύαγγρ/ακής Σχολής. Είς την
βιβλιοθήκην του εΰρήκα τάν Γερο
Βαρσουμά. Ταύτην κατέπνιξε είς την ^β0·*-* ετολμησα να ερω,τη
τό αϊμα ό Άδριανός εκστρατεύ- σω τΟν καθΐνητην μα; τι εσημαι-
σα; αυτοπροσώπως, άλλ' εξέδωκεν νΕν *> ^^ «Φ^γονδιο;» που με-
«μως έν «χοαφόρω ενθουσιασμόν "χει««τθη διά τον; μαθητα; πον
καί αυστηρόν δ,άταγμα κατά την μπ^καν ει; τον {Ρο0ρλ'°, τοΰ Κ(>ο»
Χριστιανών, διότι τού; έθεώοησε Μ^*<«««-0«>« «αγηνενθεντε; άπο
παραφνάδτχ τού Ίουδαϊκοΰ Μ'εσσ. . τι^' Μ*·οω*ιαν των λουκουμαδων.
ανισμοϋ. Εντεύθεν καί ό Χριστι *Λεν ^ια6««; ™ν Γεοοσταθην;*
ανισμός κατεδ,ώχθη έκατέροίθεν, μοδ λίγβι. Εις την βιβλιοθήκην
άπό Χήν Ρώμην ώς παραφνάς τοϋ το? Υιννασιου ^^Χ81 «,6·6^
Ίοι*αϊαμοΟ καί άπό τού; Ίουδαί ^ *'α6.ΤΡ. "..καΐ %?}_'. .. ΤΛ
ούς ώ; μή λαβόν μέρος είς τόν
Μεσσιανισμάν των Ίουδαίοιν κα¬
τά τη; κοσμική; έξονσία; των
Ρ(ι>μαίων αΰτοκρατόροιν.
Ή έξαιρετική εΰνοια τοϋ έξ
Ισπανία; Ρο«μαίον αϊτοκράτορος
Άδριανοϋ πρός τήν Ανατολήν, έ
ξετιμήθη δεόντο); υπό των Ελ¬
ληνικήν Πόλεων τή; Άνατολής
καί μετ" εΐ»γνο3μοσΰνης μάλιστα.
Διότι ό μέν Δήμος Άθηναίων ε¬
τίμησε τόν αύτοκράτοοα Άδρια¬
νόν ώς Όλΰμπιον Δία, Πανελλή¬
νιον, Έλευθέριον καί τήν σύζι<- γόν τοι» Σαβίναν ώς νέαν Λήν μητραν. Αί δέ Μικρασιάτιδες πό λεις "Βφεσος, Τέο), Σμύρνη, Μί λητο;. έτίμησαν τόν Άδριανύν διά τής προσοινυμίας «Πανιώνιος». Ό Άντωνϊνος, θετός νίός τοΰ αποθανόντος (138) αντοκράτορο; Άδριανοΰ, ανελθών είς τόν Ριομα , . , . ,Λ λ . —τ-—-» ^..*ι;ι.»ν».νΑΐ σε οικειοτη— τού, αι κττοοιχαι και ηθικαι διη τες >ΕΛν . γέα δ,γ ^
γησε,ς τού και τα ωραια ηθικα ^ δέγ δώσ ^, στόν γ,
παοαγνέλματα του, οχι μονον με , να κατα>ά6η δη δέγ άγέ
εγοητετ»σαν άλλα μοΰ εφεραν ε,ς τές χ,ς Λχίι(η χα1 ίν ά^
την μνήμην μου και την διδασκα ^ ^ δ(ακό χήγ ^ ,
λ^αν του Α. Ζάκα. Ελεγα λοι- „._. ,, , , , ,
, , , ·...,. . αυτήν φιλίαν με τον ν«ον που
πον απο μεσα μόν «Μα αυτο; ο γασε τ^
λά υποκύψη
Ζάκας». Καί
Α. Ζάκαν ϊλεγα:
«Νά! ό Γεροστάθη; έρχεται». Κα
τα περίεργον δέ σύμπτωσιν ό Λέ ~ναι κλ .
ίον Μελά; ό σνγγραφενς τοΰ βι¬
βλίον, ό διδάσκαλος Γεροστάθης
τον, άλ
έπιθυμίες τον,
τότε ό κατήφορος πρός τήν άμαρ
τίαν εχει. ήδη άρχίσει. Καί τό
πολύ δύσκολον,
περιττόν καί νά τό είποΰ
με δτι άπό τοιούτον εϊδονς σνν
αναστροφές καί φιλίες, δχι μόνον
και οκαθηνητη; Α. Ζακας ήσαν —.οεμποβ(ςίται ή διομόοφωσις ά.
ηπειρώται · οί μέν δνο πρωτοι άπό
τα θρνλικά Γιάννενα ό δέ Α. Ζά
κάς άπό τα πλησίον των Ίο)αννί
νιον Ζαγαροχώρια.
ξιοπρεποΰς χαρακ-τήρος, πολύ δέ
περισσότερον, Χριστιανικοϋ τοιού¬
τον, άλλά καί αν υπήρχεν άκόμη
ι προηγουμένως κάποιος ένδόμυχος
Τάς έντιαώσεις του έκ των άρ ποθος νι· ανώτερη πνευματική καί
χαιολογικήν καί ιστορικήν έκδρο ήθική ζωή, καί αύτάς σβήνει τε-
μών τάς οποίας έπραγματοποιού- λείως. Ή ήθική δύναμις άντιστά
σε ό Α.( Ζάκας είς τήν περιοχήν ( σεο)ς στ[ς ^πιθ^σεις του πά0Ου;
τή; Σμύρνης καί εί; δλλα μέλη, καί το0 σεξοναλικού ένστικτον χά
τάς έδημοσίευε πάντοτε εί; τήν λαρώνεται σιγά - σιγά καί τέ-
τότε εκδιδομένων έφΐ;ιιερίδα τή; χος έξαχρανίζεται. Ή ύπερδιέγερ
Σμύρνη; «Άμάλθειαν». Έπραγμα σις Τ(τ)ν αίσθήσεων, ή χαλάρωσις
τοποιοΰσε δμιος έκδρομά; καί είς Χου νενριικοϋ σχ»στήματος καί τό
τήν Ελευθέραν Έλλάδα. Ένθν- ( ξύπνημα τοϋ ένστικτον, πον διαρ
μοΰμαι μάλιστα, λόγον γενόμενοι· κώς παρασύρη τό θΰμά του ιό
περί τής έν Χαιρωνεία μάχης, μά; μηκΟυά εω; ότου ίκανοποιηθή τε
άνέφερε ότι ό στηθείς υπό των
δδηγοΰν
αντά μαζί
εί; τό πεδίον τής μά- προς βλιβερές καί πολύ..........
χης καί είς τόν τόπον δπον επε- νε. συνέπειες. Αΰτό είναι συνή-
σαν οί 300 θηθαίοι ίερολοχΐται θω; τό τραγικό τέλος μιάς φιλι-
μαρμάρινος λέων, εχει έστραμμέ- κή- συμπαθείας πού διατηρήθηκϊν
νην έλαφράν την κεφαλήν πρός τα £κ μ^ρον; μέν τοΰ νέον άπλής
πλάγια βλέπων τόν τόπον δπου ε
και μονον για την σαρκική τού
εύχαρίστησι καί όχι μέ απώτερον
ή εγγύτερον σκοπόν, τόν νόμον.
Έκ μέρους δέ, τοΰ κοριτσιοϋ, μέ
τήν υστεροβουλίαν ότι ή υποχώ¬
ρησις στίς άθέμιτες αξιώσεις τοϋ
νέον, θά τόν κάμη ωστε νά έκτΐμή.
ση τίς παραχωρήσεις της πρός
αυτόν, νά έλκνσθή άπό τήν θνσία
τη; καί την άγάπη της κι' ετσι
νά θελήση νά συνδεθή μαζί της
μέ τα δεσμά τοϋ γάμου.
Μέ αύτές λοιπόν τίς ένδόμνχες
σκέψεις καί την κρυφή έλπίδα δτι
θά κερδίση ϊτσι τήν σνμπάθπα
καί τήν άγάπη τοΰ νίαροΰ της
φίλον, θνοκάζει δ,τι πολντιμότερον
ϊχει. Τήν^άγνότητά της. Άλλά,
ώς επί τό πλείστον γιά. νά μην εί
ποΰμε, κατά κανόνα, έρχεται τρα
γική ή διάψευσις των άπατηλών
αυτών όνείρων πολλών άνοητων κο
ριτσιών. Διότι, ώς επί τό πλεί¬
στον, οί χωρίς ήθικίς, πολλώ δέ
μάλ.λον, Χριστιανικές άρχές, νέ-
οι, άντί νά έλκνσθοΰν πρός τας νέ
ε; αντέ; πού υπεχώρησαν στίς έ
πιθυμίες καί τίς αξιώσεις τονς
καί ν' άποφασίσονν νά τίς ζητή
σονν είς γάμον, ή θά συνεχίσονν
τίς ϊνοχες σχέσεις των δσον ήμπο
ροΰν περισσότερον, ή 6ά σπεύβονν
ν' άπομακρυνθοΰν δσον μακρύτε-
ρα ήμποροΰν, μόλις άντιληςρθθΰν,
δτι τα πράγματα δέν είναι τόσον
ρόδινα γι' αύτούς.
Καί μάλιστα ώς αΐτίαν τής δια
κοπή; των σχέσεων των θά προ-
φασισθοϋν, δτι άφοΰ ή νΐα μέ τήν
οποίαν είχε σχέσεις ήταν τόσο πό
λύ έπιπόλαια κι' εΰκολη μαξί τον,
τούτο σημαίνει δτι δέν ίχει διόλου
ήθικές άρχές. Καί ώς εκ τούτον
τήν θεωρεΐ τελείως άκατάλληλη
για νΌ γίνη σύντροφος τής ζωής
τον..
στάθην! Τό βιβλίον ήτο έκδόσεοι; ' πεσαν οί ίερολοχϊται καί μά; έ-
τοϋ 1860. Είχε τόν τίτλον «Ό Γε ζήτησε νά εξηγήσωμεν διατί ό γλν
ροστάθη; ή άναμνήσεις τής παιδι
κή; μόν ήλικίας» νπό Λέοντος Με¬
λά». Έφνλλομέτρησα τό βιβλίον
<αί εΰρήθία τό κεφάλαιον «Ή πε ταλοϋδα καί ό Φαγόνδιος» είς τήν αρχήν δέ τοΰ κεφάλαιον άνε γράφετο τα γνιομικύν «Ουδείς έ- λεύθερος έαυτοϋ μή κρατών». Τό ΘΕΑΡΕΣΤΟΙ ΠΡΟΘίΣΕΙΣ "Εχομεν ΰπ' όψιν μας ΰπάμνημα πρός τάς αρμοδίας κρατικάς αρ¬ χάς ομάδος άγνών Έλλήνων Χρι στιανών, ή όποία απεφάσισε νά κοομήση τήν διαρκώς έπεκτεινομέ νην συνοδίαν Άμπελοκήπϋη· Ν. Ίωνίας Βόλου μέ μίαν εκκλησίαν «νοριακήν, τήν οποίαν ν' ά<ριερώ- ση εί; τόν "Αγιον Νεκτάριον, δια λέξαοα αυτήν τήν γωνίαν διά τόν κύριον σκοπόν, τήν συ~είρωσιν τοΰ παρεξηγηιμένου έκεϊ κόσμου πρός την εκκλησίαν, άπό τήν ό- ποίαν τόν απεμάκρινεν ξέναι άν- τιθρησκευτικίΐϊ προπαγάνδαι, αί ό .ιοΐαι είχον έγκατασττνσει τό στρα τηγεΐον των είς τήν περιοχήν ε¬ κείνην. Προθίσεις, τώ δντι, βεό οεσται καί χριστιανικαί, την πρα γματοποίηβιν των οποίων θέλομεν νά έλπίζωμΓν θά ύποβοηθήΛονν έ νεργώς τό Κράτος, ό Δήμος Ν. Ίωήας, ό Μητροπολίτης Δημη- τριάδος καί οί δημόται Ν. Ίω¬ νίας Βόλου. /αι ΤΑ ΤΕΛΗ ΕΠΑΝΑ£ΥΝΔΕΣΕΩΣ ΑΕΗ Παρά τής ΔΕΗ λαμβάνομεν τήν κατωτέρω ύπ' άριθμ. 59443 άπό 3.4.70 επιστολήν: Κνριε- Διευθνντά, Εί; απάντησιν δημοσιενματός βα; τής 8.3.70, σχετικώς μέ λώ έσννδέ πτης ίδωβεν αυτήν τήν στάσιν είς τάν λέοντα τής Χαιρωνείας καί έπειδή κανένας άπύ ημάς δέν ήμποροΰσε νά απαντήση μάς εδιο σεν ό ίδιος την εξής ίριιηνείαν. «Μέ τό νά βλέπη, παιδία, ό λέ- ΤΥΝΕΧΕΙΑ: τί>ν 4ην
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓ1ΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ βΥΤΟΚΡϋΤΒΡΙΑ
Τού «ηητβργάτουμας κ, ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Συνέχεια είς την 6τγν σελίδα)
Προσκήννμα στίς άξέχαστες Πατρίδε;
ΕΙΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΙΧΛΑ
Ήταν παλιά μου έπιθνιμία και
νοσταλγοϋσα πάντοτε νά μέ άξιώ-
στ] ό θεός, ίίστερα άπό έκείνη τήν
τοομερή καταστροφή τού 1922, νά
ξαναπερπατήίτο) στόν τόπο ποϋ γεν
νήθηκα καί νά άντικρύσω τα ννώ-
ριμα έκεϊνα μίρη, πού τόσο δδικα
καί ξαφνικά μάς στέρησιαν. Δέν
τό απρφάσιζα δμως τόσα χαί τό-
οα χρόνια.
Στή σκέι(η πώς θά άντίκρνζα
Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου τον άπσκλειστικά βασιλιά. Ζούσε τού; Τοΰρ'κονς, πον σκότωσαν τόν
ΐ^Τ*»^^. λ«»α^., ..^^««-*. ._^ι..η ΐ^^> }■ - - * ι! γ ^/* ^ ΐ Γ ^ηΓ&^ Π ί «ΙΊ ίΉΓί έΤΤΤΡΟΙΤν. ' ύγγλ ^Ό-ίΠ ιιπιι -«^«1 ^/ν^τ/^4·^" /ιΐ ^ λ«ι« Α
Είναι χαρακτηριστικό ότι, άντί
θετα πρός τονς δντικοενρωπαίον;
κληρονόμονς των Παλαιολόγο)ν, ό
ΙΙέτρος δέν ϋποσχότανε νεκρανά
σταση τής Ρωμανίας καί δέν διεκ
δικοϋσε τό αύτοκρατορικό στέμ-
μίΐ της. Καλοϋσε τούς χριστια-
νοίις τής Όθωμανικής Αΰτοκρα
τορίας νά προτιμήσονν τή κνριαρ
χία του άπό τόν ζυγό τοϋ σονλ
τάνον, μέ προοτττική τάν έκρωσι
σμό τονς καί τήν ένσωμάτωση
των ελληνικήν χωρήν στή Ρο>-
(τία. Ακολουθούσα τή πολιτική
τοϋ Ίβάν Γ' Βασιλείεβιτς. Ή
Ρουμανία έ'σδνσε, ή Κωνσταντίνου
πολη τονρκεψε. «Νέα Ρωμη, 6α-
σιλίς των πόλεων, Τσάριγκραντ»
ήταν ή Μόσχα καί προστάτης κν
ρίαρχος την Όριθοδόξων Χριστι
ανός, ό Τσάρο; τή; Ρωσία;.
Ή προκήρνξη τοΰ Πέτρον πά
ρηγόρησε τού; ραγιάδε; μέ την
έλπίδα τή; άποτίναξη; τού τονο
μέ τή προσδοκία ο,τι δσα στερη- ! πατέρα μόν καί τόσον; άλλον; ά-
ή
θηκε στήν "Αλ(οση «πάλε μέ χρό
νια μέ καιρόν;, πάλε δικά μας
θάναι». Καλόδεχτος στήν άνάγκη
ό Πέτρο;, μά ξένος δννάστης κι'
αύτός. Ή λαϊκή δημοτική μοΰσα
δέν σννιστοΰσε ενοπλο ξεσηκω-
μό γιά χαρή τον, άλλά ΰποιμονή
καί άνοχή «Άκόμα τούτη τήν α
νοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες, τούτο
τό καλοκαίρι, δσο νάρθή ό Μό-
σκοβο;, ραγιάδες ραγιάδες, νά
φέρη τό σεφέρι».
Οί ένέργειες τού Πέτρον δέν
άπέδωκαν σπονδαία πράμματα.
Άντίθετα οί ραδιονργίες των
πρεσβευτήν στή Κωνσταντινοϋπο
λη τελεσφόρησαν. Ό είρηνόφιλος
μέγας βεζύρης Νονμάν πασάς, ε
πεσε καί τόν διαδέχτηκε ό φιλο-
πόλεμος Μπαλατξί) Μεχμέη πα¬
σάς. Ό σουλτάνος Αχμέτ Γ'
κι' ό νποτελής τον Χάν τής Κρι
μαίας, Ντεβλέτ Γκιρέϊ, κήρνξαν
κικοΰ ζνγοΰ, οί λ.όγιοι τόν έγκοι Ι τόν πάλεμο κατά τής Ρωσίας.
μιάξανε σάν «τελειότατον δωρον | Ό Πέτρο; άντέδρασε ραγδαϊα.
έκ τοΰ νέον καταπεμφθέν», οί , Άπέβλεπε νά διεξαγάγη τόν πό-
κληρικοί τόν μνημονευανε στίς ■ λε,μο σέ τονρκικό εδαφος καί γιά
λειτονργίες σάν ήγεμόνα των όρ νά έγκαρδιώση τόν στρατό τον
θοδόξων Χριστιανών μέ τό τρο έδωκε στήν έκστρατεία τΐ«ν·ηΎνοι
πάριο «Νίκας τοίς βασιλεύσι κα- κή χροιά. Πήρε μαζί του τή, μορ
ί
ρ
τα βαρβάρων δοιροΰμενος».
γανατική τότε ά-κόμη, γΐΛ·αίκα του-
Άλλ,ά ό λαό; δέν ένθοι>σιάστη Κατερίνα Άλεξέγιεβνα, τα μέλη
κε, τονλάχιστον δσο χρειαζόταν τή; οίκογενεία; του, τόν άρχι-
γι« νά έπαναστατήση. Ό άμόδο
ξος ρώσος δννάστης ήταν, 6ε-
I
βαια, χίλιες φορές προτιμώτερος
| Λπό τόν φρικαλέο άντίχριστο
Ι Τοϋρκο. "Ομως τό έλληνικό ε-
θνος λαχταροΰσε ενα δικό τον ά-
νεξάρτητο κράτος, μ' έ'νη δικό
καί Μανσεϊα, τού την είσπραξιν τελων έπανασννδε
βίον των Έφεσίων, «ως κλπ., έχομεν την τ,μττν να
καί των Άλεξανδρέ- «άς γνωρίσωμεν τα εΕη;:
'?■ Ης τα δποία όνομαστοί και Ι Οί καταναλωτάς της Πβοιφΐ'-
^ο, Γραμαατικοί, Ρήτορε;, ' ο™**Ζ Δ,ετ^σΓω; Αττικηςν
^*ταί καί ίατοπί Ακόυ,τ. Μί- ποχρεοϋνται είς την καταβολήν
τής δαπάνης έπανασυνδεσεω; εκ
δρχ. 12, δταν έ'χοιη· έκπνεύσει^ αι
ΐοταί καί ίατροί Ακόμη
το{,ς ί| Ανατολή; "Ελλη-
?α? μαθητάς, δπως άλλοτε ό "Ελ-
'·^' Στωϊκό; ^λόσος-ος Έπίκτη
«ς (50 — 120) έβίδασκεν ίν Νι
'^λίι^της Νοτίον Ηπείρου πά
'.'« τό Άκτιον τού; Γκει
νοη έ πολυπληθεϊ; μα
άς τού. Τόν θαι·μασμόν τού
Λρός την Ελληνικήν
τής Ανατολή; επι6ε«αιοί
/αι ή ίιπ' αύτοΰ Μρυσις έν Ρώ-
α1 τού «Άθηναίου» κατά τό ποό
ηΐΛ(>ν τοΰ Μουσείον τής Σμύο-
^'1? «αί ή έξ άναγνώσεο>ς στενή
^Φη τού μέ τόν έκ Χαιοωνείας
*Λ.λ-ιγνα βιογράφον Πλούταρχον
6 —■· 123) καί τόν θαυμαστήν
^'Έλληνα Στωϊκόν Έπίκτητον
Ιϊςαπόλεω; τής Φρυγίας, τοΰ
ιο ώ
«Ι; τό Έγχειρίδιόν τού Λ
ή ής Φλά
του
δρχ. 12, δτα χ ^
κεκανονισμέναι πραθεσμίαι έξο-
αλήθΡ^:; τοΰ σχετικοΰ λογηρια-
πμοΰ καί ?χη άρχίσει ή διαδι-
κασία διακοπής τής παροχής ρευ
ματος. Τι»χόν έν τώ μεταξύ μα
ταίωοι: τής οιακοπής, λόγω πά
ρεμβληθείσης έξοφλήσεος τού λο
δέ γεί την υ
γαριαστμοΰ
δέν καταργεί την υ¬
ριαστμοΰ,
πχρέωσιν καταΛολής τοΰ ώς δνω
12δράχμου, δεδο,μρνον δτι τούτο
μόλις καλύπτει μέρος των δαπα
ών είς τάς οποίας νποβάλλεται
έ η έρξιν
νών
νών είς τάς ς
ή Έπιχείρη<ης μέ την έναρξιν τής άρχικής διαδικάσίας διακο- πής τοΰ ρεύμοαος, ώς καί μέ τήν ίίς δειτερον βαθμόν διαδικαοιαν πρός ματαίω^ τής διακοπής. Μετά τιμής Β. Ν. ΚΑΡΔΑΜΑΚΗΧ καγγελάριο Σαφΐρώφ κι' δλη την ανλη τον. Καϊ βασιζόμενος στίς φιλικές διαθέσεις των έλλήνιον ή γεμόνοιν τή; Βλαχίας καί τή; Μολδανίας, Σ τρφάνον Καντακον- θώονς σίΐ'μπατριώτες μας, πον ρή- κα» λήστε·ψαν τόν δμο<>ςρο
έκεΐνο τόπο, μόν κοΰόταν ή έπιθυ
μία καί δέν
νά δοκιμά-
καί νά ξαναμολεύσω τόσες καί
τόσες θλιβερές άναμνήσεις.
Άναμνήσεις παίδικής ζο>ής, σνγ
κινήσΐις παλιές πού ξυπνοΰσαν εί-
κόνΐς άπό γραφικά σοκάκια τοϋ χά
μένοι» Τσεαμέ, πρόσίθίΐα εντνχισμέ
νων χρόνων, πλΛΪσια μαχαλάδ<ι)ν, πού δέν ΰπάρχουν τώρα, γύριζαν καί ξαναγύριζαν άπ' τήν καρδίά στή μνήμη, μέχρις δτοΐ" μοΰ δό- θιγκε ή άφ-ορμή νά πραγματοποιή- σω αντό πον δέν τ' άπεφάσιζα τόσον καιρό. Στήν ωρα του φθάνει καΐ ενα τού μεγάλον αδελφόν μου άπ' τήν Άμερικη, δπον μόνιμα κα τοικίί, πού μοΰ έξέφραζε τήν έπι- θυμία νά τύν στ«νοδεύσω, νά παμε μαξί στήν Ίοινία, τήν παλιά μας πατρίδα. Μοΰ ήταν πιά αδύνατον νά άρνη θή μιά τόσο δίκαιη καί σωστή έ- πιιθι*μία τον καί τόν είδοποίησα πώς εΐμαι σιΰμφΐονος νά έλθη μέ τήν γυναίκα τον καί μαζί νά πά με γιά λίγες μέρες στόν τόπο τής γεννήσεως μας. Μαζί μας δέχθηκ,ε ευχαρίστου νά ?λθη καί ό άγαπητός μας σαιιι- πατραότης κ. Σταύρος Μπακιρ- λής, μαζί μ,έ τήν γΐΛ'αίκα τον, πον καί έκεϊνο; διεπνέετο άπό τα ϊδια σάν τα δικά μας αίσθήματα. Στήν προπαρασκριή καί τίς λε ζηνοΰ καί Νικόλαον Μανροκορδά πτοιιέρειες τον ταξιΐδίον αά; έ<5οή Συνέχενβ είς την 6ην σελίδα) θησαν οί Χιήτες, γιατί δέν ξέρα με, αν «πιτ<}€πεται και ποσο επιτρί πεται, η πα>ραμονή μ<ι; στόν Τσε σμ*. Διαβατήρια (ΐι>σικά π^ομ,ηιθεν
τήκαμε άπό έδώ. Χρειάισθηκαν ώ-
ρισμένε; διατνιπω<ΐει;, παν ευτυ¬ χή; γρήγορα τί; ξεπεράσαμε. Κι' ϊτσι έ'να πρωί τοΰ Αύγουστον τοΰ 1969, ή μικρή μα; όμάδα, άποτε- λοιιμενη άπό 6 ά'τομα, ήταν πανέ- τοιμη. Άναχωρήβαμε Από τήν Χίο μέ τό βενζινόπιλοΐΛ «Άφροοίτη» τοϋ κ. Μηνιώτη, στίς 10 τό πρωΐ. Ή¬ ταν ή,μέρα δ'μορφη καί ή θάλασ σα γαληνεμένη. Στόν νοϋ μόν τάν ε'χω τόν Τσεσμέ καί τόν βλέπω μέ τή; ψνχή; τάμάτια, σάν νά τόν όνειοεύομαι, τότε πού ημουνα παι- δάκι. Κύσμοι χα,μένοι ζ<ι>ντανενουν λαιμ
πρόχρ<ι)μοι μπροστά μόν, ίδανικοΐ καί ώραίο». Χτίζω μπ,ροσηά μόν μέ τόν νοΰ τ' άπλόχωρα σπ&τια μας, νψώνο) τίς έκ.κλησίες μ/ας μέ τίς χλίιχμέ; 6'ζα·ντιινέ; Παναγίες. Στή ν(ο τα καμπαναριά μας, άπ' ΟΛθν σκορπιΐότανε οί καλεβτικοί ήχοι των σημάντρ<ι)ν γιά τί; λίΐτονργί- ε; καί τού; έσπερινούς. Όδηγον- μαι στούς μαχαλάδες καί στά σο- κάίίΐα. Γνκίίζιο στίς πρασινάδες καΐ στά περιΛόλια των χανιών. Νά- τονε ό Σσεσμές, όλόκληρος μπρο- στά μόν, δίαος ήτανε τόν καλό έ- κεΐνο καιρό, μέ τήν γνώριμη μορ- φή τον. Τόν άγναντεΰομ.ε καθώς ταξιδεύ ομε, τόν θανμάζομε, τόν λοϋμε. Χωρίς νά τό θΐμε πορννό μαστε στά περασμένα πρός την άντικ^ινή τοϋ Αίγαίον πλενρά, στά όλόχρνσα άκρογιάλια τή; Έρνθραίας. Άπό τα μάτια μας νοιώθονμε νά στάζη ενα δάκρν. Τα δάκρν τό θνμ,ητικό, τα δάκιρυ τό πονετι- κό, γιά τόν χαμένο Τσεσμέ μας. Σέ μίαν ώρα ταξίδι, γεμάτο θΐ'μη σες καί πόνο γιά τα περασμένα, πατάμε τα "Αγια Χώματα τής Ί- ωνικής Γής. Τώρα πιά γίνεται πρα γματικότης τό δνειρο. (Σννεχίζεται) ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΛ ΘΕΜΑΤΛ ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΜΙΑΣ ΨΥΧΑΓΟΓΙΚΗΣ ΣΥίΚΕΝΤΡΟΣΕΟΣ Στό υπό ήμερο. 15ης Μάρτιον φύλλον τού «Προσφνγικοΰ Κό¬ σμον» μέ την άφορμή τής έτησίας άς θρησκευτικής εορτής τής «Έ νώσεως Σμυρναίων» έπεδίωξα νά έπισημάνω κάποιο γενικότερο καί βαθΰτερο συγχρόνως νόημα τής έ ορτή; αυτής, /καθώς καί των ά- ναλόγων ίκ&ηλώσεων, οί οποίες ε χούν καθιερωθή, είναι άρκετά χςό νια μάλι*τα, άπό όρισμένα, τα ση μαντιχότερα, Μικρασιατικά Σιυ- ματεϊα. Πρόκειται γιά εκδηλώ¬ σει;, πού μας σννδϊονν κι' αντές, αμίσα μέ τήν μικοασιατική πα- ράδοση, πον άναξιωπνρώνονν τίς μνήμες τής ξιοής τή; δική; μα; καί τί; Ιιτϊορικές ρϋρΰτερα μνή¬ μες άπό τή ζωή των προγόνων μας, στίς μαρτυρικές καί άλησμό νητες όμολογο>μένως πατρίοες
μας, τή; Άσιατικής Έλλχιδα;.
Μίαν άνάλογη εννοια, άλλά βε¬
βαία άπά μιά τελείως διαφορετική
γωνία θεο->ρι'σείος, διακρίναμε καί
στή συγκεντρώση τής «Ενώσεως
Σμνρναάον> τό βράδυ τής Πέμ-
πτη; 19 Μάρτιον στήν Ταβέρνα
Σαραντίδη.
Παρ' δλο πού ή δεντερη αυτή
σμνρναΐκήι κώ γενικότερα μικρα-
σιατική εκδηλώση χαρακτηριζόταν
άπό ενα στοιχείο διοναισιακό όπιιις
δήποτε, τό 6έ€αιο είναι σέ μιά
βαθύτερη εξετάση, πώς τό ήθικό
σνναισθηματικό ύπόστρωμα καί
στίς δυό περιπτώσεις υπήρξεν τό
Ιδιο.
Ζήσαμε, δσοι βρεθηκαμε τό βρά
δν έκεΐνο στον Σαραντίδη — κι'
ήμασταν πραγματικά πολλαί, πε-
ρισσότεροι άπό -/«(.θε ποοηγοιιμενη
παρομοία περίπτωση, Σμνονιοί
καί Μικρασιάτες, καί άπό τονς
κάπως προχωρημενης ήλ,ικίας κα
τα τή μεγαλ.είτερη άναλογία καΐ
άς δεχτοΰμε καί κατά λ,ογική έ-
ξήγηση, Λλλά καΐ άπό άρκετονς
αυτή τή φορά, νεώτερον; μας, ά
πό τοΰς όψιέσους απογάνονς μας—
ζήσαμε καί πάλιν μίαν άτμόσφαι
ρα ϊντονης νοσταλγικής διεγέρσε
α>ς· μίαν άτ,μόσφαιοα πάνττο; αλ
ληΥ πρέπει νά προσθέσονμε στά έ
ξωτεριχά χαροικτηριστικά.
Αίσθανθττκαμε νά ξαναζωντα-
νεύονν οί μέρες έικεΐνες τής χα-
ράς, τής αΐσιοδοξίας, τού γλεντι
ου καί τής εΰορροσύνης, στονς τό
πονς δπου γεννηθήκαμε, στονς τύ
πονς δπον περάσαμε τα πρωτα
χρόνια τής ζωής μας. Άκούστη-
καν Ιτσι, φωνές Ίλαρής έκρηξε-
ως, άπό δλες τίς μεριές τής αι¬
θούσης· χορός πολυάριθμος καί αύ
τοσχέδιος, πού σννόδενε τονς τρα
γουδιστές των σμυρναϊκών τρα-
γονδιων ξέσπασμα έπαναλαμ.6άνω
ζωηρό, όμαδικό, βγαλμένο άπό ψυ
χές καί (πάλιν ρωιμαντνκές καί πε
ρισσότερο αυτή τή φορά πονεμέ-
Τοΰ η. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
νες
Επρόκειτο γιά μιά σνγκεντρωση
όμαδικοΰ κεφιού' καί πραγματικά
τό κέφι κνριαρχοΰσε. Σννεπαρμέ
νοι άπό τήν παλιά άξέχαστη με-
λιοδία, είχαμεν άφεθη πολλές στιγ
μές σέ ,μιάν πλήρη σχεδόν άφαί
ρεση τής σημερινής μας πραγμα
τικότητας.
Έν τούτοις κάτω άπό τό κέ-
φΐ αντό εννοιακτα μιά πίκρα, δ
πως είπα, είτε συνειδητά, είτε ΰ
ποσννείδητα, νά διαχέεται στίς
ψνχές μας· ή πίκρα γιά δ,τι χά
θηκε, γιά δ,τι πέρασε, γιά δσα
έγιναν. Ήλθε στιγιμή δμως, πού
ό πόνος άνέβηκε στήν έπιφάνεια.
Σννοδεικΐμε ΰλοι μας τό τραγου
δι των Βοντξαλα'ιδη — Ξανθοπού
λου:
Σμύρνη πατρίδα μου γλυκειά
χαριτωμένη χώρα
γιά νά σέ 6γάλω άπό τό νοΰ
ποτέ δέ θά ρθη ώρα.
Άλλά στό ντουμπλάρισμο αιΰ
ρεφραίν «ή χαριτιυμ,ένη χώρα»
τοΰ παλιοΰ σμνρναίον ποιητή, εγι
νέ τώρα, ίγινε τότε, γιά μάς τούς
σημερινον; νοσταλγονς «κατακαν-
μίνη χώρα». Καί αντά προκει^μέ
νόν γιά τίς ψυχολογικές άντιδρά
σεις τίς δικέ; μας, ημών των γε
οοντοτέρτον. Τι γινόταν δμως στίς
των παιδιων μας;
Μιά άνάλογη συναισθτιματική
διεργασία, ενα ήθιικό - πνευματι-
κό άποτέλεσμα σνμΦωνο μέ τό 6α
θντερο νόημα αυτής τής έξωτερι
κά ψνχαγο>γικής συγκεντρώσεως,
νομίζίο πώς πρέπει νά τό θεο>ρή
σοιιμεν άναμίΐσβήτητο. Ήταν ό
κύσ,μος των γονιών τιον αντός
ποΰ έκςρραζόταν, δπο>ς έκφραζό-
ταν, έκεΐνο τό βράιδν. Καί οί προ
γονικές καταβολές, δσον οα' αν
λέμε πώς άποστάσει; χωρΐίζονν
τίς γενεές την νεωτέρων άπό τίς
γε.νεές την παλ.αιοτέρων, είναι ά
δυνατόν νά έκμηδενιστούν και βιο
λογικά καί ψνχολογικά: καταστά
σεις άλληλένδετες. Καί διατηρω
μάλιστα τήν έντύπωση, πώς μέ
τήν ανθορμησία καί τή ζωηρότη
τα των δικών μας έκδηλώσεοιν,
δηλωτικές όπωςδήποτε ενός άπ«).
τέρον, Ιπαναλαμβάνω, ήθικοΰ νοή
ματος, τοΰς δόθηκε μιά έξαιρετι
κή εύκαιρία νά σννειδητοποιήσοι·ν
των.
αϋτίς τί; προγονικές καταβολ^Γ
"Ετσι μποροΰμε κιόλας νά αΐσιο
δοξοΰμε γιά τήν περαιτέρίο διατήι
ρηση καί έξέλιξη τής Μικρασιατι
κης Ίδέας. Δημιουργεϊται τό ένδό
σημον πώς, ό πάθος μας, .πού τόν
Π'.στεύομεν εύγενή, ό μεγάλας μας
καημός μπορεϊ νά διαμορφο>θή σ'
ενα γόνιμο, έθνικό καί πνενματι-
κό Ίδανικό γιά τούς διαδόχους
μας, έγ-γίζει τήιν πραγμάτωσή του.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΓΗΣ
ΠορεΙα διά ιων Ιδεών
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ1ΤΙΔΟΤ
(ΣννέχεΐΛ. έκ προηγονμένου)
ΑΙ μεγαλύτεραι φιλοσοφικαί
καί θρησκεντικαί συζητήσεις διε-
ξάγονται επί τοΰ ξητήματος τής
άρχής τού Καλοΰ καί τοϋ Κακοϋ.
Έπίσης θεμελιακόν πρόβλημα ά
πό δπον έξαρτάται τό κοινο>νικόν
καί πολιτικόν πρόβλημα είναι ή
άνισότης την Ανθρωπίνον κατα-
στάσεων.
Τό φάσμα τού κακοϋ καΐ τον πό
νόν πού εχει μέσα τον κάτι τό φρι
κι αστικόν.
Δννάμεθα νά προσθέσο>μεν δτι,
ό φαινομενικός ανθαίρετος καί ά
δικος διαχοιρ.σμός τιον είναι ή πή
γή δι' δλα τα μίση, δλ.ας τάς έ
παναστάσεις, όλας τάς άρνήσεις.
Μεταξύ των άνθρώπιον ύπάρχει
μία διαφορά πού προέρχεται Από
τήν πρωταρχικήν θυσίαν των Ατό
μων καί ή όποία διαμορφώνεται
άπό τόν βαθμόν τής πνευματικής
εξελίξεως πον ϊχονν φθάσει.
Σ«μφώνως μέ τόν ανωτέρω
Σνλλογισμόν οί ανθρω.τοι κατα-
τάσσονται είς τέσσαρας μεγάλας
τάξεις.
1. Τονς ένστικτικούς, δπου ή
θέλησις ένεργεί μέσα είς τό σω-
^ι« (εμποροι, Βιομήχανοι).
2. Τονς θυμικονς, δπον ή θέλη¬
σις καί ή σννείδησις έδρεύονν
είς τήν ψνχήν (πολεμιστάς, καλ
λιτέχνας, των επιστήμων καί των
γραμμάτων).
3. Τοΰς Διανοητάς, δπον ή θέλη
αι·; ΐνεργεί μέσα είς τήν άγνήν
διάνοιαν. (Διανοητάς, Ήρωες, φι-
λόσοφοι, έ κείνοι πον έ'πρεπε κα-
τά τόν Πλάτωνα νά κνδερνοΰν
τήν Ανθρωπότητα.
4. Τονς Μεγάλονς Μύστας, ά-
νώτερα πνεΰματα πού μεταμορφώ
νοιιν τήν άνθρΐοπότητοι, δνθρωποι
άρχέτυπα.
ΕΙ; τοί'ς ένστικτικούς, τό ένστι¬
κτον κνριαρχεϊ τής θελ.ήσείος ΙπΙ
τής δαινοίας καί τής ψυχής.
Είς τοΰς θνμικούς, ή διάνοια
είναι {"πηρετρια των παθών.
Είς τονς Διανοητά;, τα πάθη
γίνονται ΰπηρέται τή; Διανοίας.
Είς τούς Μεγάλους Μύστας, ή
θέλησις καί ή διάνοία κυριαρ-
χούν επί τού ένστικτον και τής
_ υνέχβια άς την 6ην σ«λίσα)
1ΙΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΤ
Τα βιβλία και οί ανθρωποι
ΚΡΙΤΙΚΕΧ ΣΕΛΙΔΕΣ
Γ. Μ. ΙΙΟΛΙΤΑΡΧΙΙ, «Γνώρισα
τύν Πειραια», έ'κδοση «Τό Έλ¬
ληνικό Βιβλίο» 19«9, σελ. 112.
Είναι τό ένδέκατο κατά χρο-
νολογική σειρά έ'κδοσης βιίΐλίο
τοϋ Κωνσταντινονπολίτη σνγγρα-
φέα πον έργάζεται άθόρνΰα καί
£χει προσφέρει ως σήμερα στήν
νεοελ/,ηνική γραμματεία σελίδες
λογοτεχνικές ποικίλον περιεχόμε¬
νον. Διηγήματα, στοχασμοί, φνσι-
κές περιγραφές, γραμματολογία,
ήθογραίρία, δλα τοντα δείχνουν
τόν άνθρωπο ποΰ δέν είναι κλει-
σμένος στό μονότονο, δογματικύ
καβούκι τού, παρά ευρίσκεται σέ
ονδιάκοπη ένατένιση τοΰ κόσμον,
περασμένον καί παρόντος, σέ στε
αί] ίπαφή μέ τή ζωή στίς διαφο¬
ράς εκδηλώσει; της, μέ τή ζιοή
πον τοΰ μεταδίνει τονς κραδα-
σμονς της κ' ευρίσκει σ' αυτόν
καλόβολο, πρόθνμο, άκίβδηλο δέ-
κτη. Ό Γιωργο; ΙΙολιτάρχη;, ό¬
πως οί περισσότεροι Κωνσταντι-
νονπολίτε; λονοτέχνε;, συγκινεϊ-
ται σνχνά άπό μνημε; ποί' τόν δέ
νοι*ν μέ τήν πατρίδα του, είτε σέ
μακρυνά ίστορικά πρόστοπα καί
περιστατικά άναφέρονται, είτε προ
εκτείνονται στήν έδω ζωή τον σάν
βιωματική θρησκεντική αίσθησΐ·
Δεΐγμα τής τελενταίας έστάθηκε
τό σΰντομο μι«θιστόρημα (δς τό
χαρακτηρίσονμε καλυτέρα νοι>6έλ-
λα) «Ιωάννης Κονκονξέλης», δ¬
πον ό σνγγραφέας πασχίζει νά
συλλάβη καί νά αποδώση, τοπο-
θετημένον μέσα στό ίστορικό
καί κοσμοθεωρητικό κλίμα τον, ;
τόν ίερθφάντη τούτον τής μεσαι
(ονικής ίεροψαλτικής έκδήλιοσης.
Γιά τό βιβλίο τουτο ε'γραψα πέ- Ι
ρι«σι ή προπέρνσι στή σειρά των |
βιβλιοκρισιων μόν στόν «Προσφν
νικό Κόσμο».
Όλότελα διαφορετικό, άλλά δια
πνεόμενο πάντα άπό τή θέρμη τή;
εμφντης καλοσννης πον χαρακτη
ρίζει τόν σνγγραφέα τον, είναι τό ,
βιβλίο «Γνώρισα τόν Πειραια». Ό
Πολιτάρχης εζησε στήν παραθα-
λάσσια τούτη πολιτεία άγόρι καί
εφηθος. "Ετσι ό Πειραιάς τοϋ ε-
γινε δεντερή του πατρίδα κοί τό
προκείμενο εργο τον είναι, θά ε- |
λεγα, καρπός τής άγάπης πον
τοΰ ένέπνευσε καί άποθησανρισμα
της 'ενγνωμοσΰνης πον ό στενάς
αύτός σνναισθηματικός δεσμός έ-
στάλαξε δλα τοντα τα χρόνια στά
κατάβαθα τής ψνχή; τον. Καί
σνμβαίνει τούτο τό περίεργο, άλ
λ.ά καί ενκολονόητο στήν έταστι-
κότερη θεώρηση: τό διβλίο του¬
το νά είναι ΐσω; άπό τα καλυ¬
τέρα, τα μεστότερα σέ 6ιωμένη
άλήθεια ώ; σήμερα ?ργα τοΰ σνγ
γραφέα, δπου τό νφος άποκτά κά
ποίον ίδιαίτερα παλμώδη τόνο
πον σννεπαίρνει καί σνγκιλΤΪ. Δέν
εχπ; λ.χ. παρά νά διαβάση; τό
τέταρτο άπό τα δεκατέσσερα κε
φάλαια τοΰ βιβλίον «Θνμάιμαι τόν
Πειραια», καί θά διαπιστώσει;
πόσο ή εκφράση τοϋ σιτγραφέα
εχει έπιτύχει έδω άξιοσημείωτο
βαθμόν ώριιιότητα; καί άποστρογ
γνλωσης.
Στά βιβλιίο τουτο είναι σάν
νά δίνη ό σΐΎγραφέα; την ψιιχή
τοΰ Πειραια, γιαηί κάθε τόπος έ'¬
χει τήν ι|>υχή του, τή σνλλογική
ι|η>χή, καμωμένη άπό τόν άνθρω
πό καί τό φυσικό τοπίο. Είτε
σοΰ διηγιέται γιά τό μαρμάρινο
λεοντάρι τοΰ Πειραια πον τό με
ταφέρανε στή Βενετιά, είτε σού
έξηγεϊ, μέ πολύν οΐστρο, πόσο έ
πισκιάζεται ό μόχθος των ταπει¬
νήν άπό τή μεγαλοπρεπεία τής
φύσης, γιά νά τρνπώση υατερα
στό πλεοΰμενο πον «γίνεται χα-
ρονμενο σημάδι στό μονότονσ γα
λάζιο πλαίσι.0 τής Θαλάσσας», εί
τε τραδάει τήν προσοχή σον στό
Ιδιότνπο βλέμμα τοΰ Πειραιώτη,
είτϊ σοΰ δείχνει τάν Πειραια σάν
«πατρίδα τής νοσταλγίας», ό Πό
λιτάρχης ξαίρει ν" άγγίζη τίς
εναίσθητες χορδές σου καί σέ κά
νει νά Ανοίγη; τήν καρδιά σου
γιά νά δεχθή; δλη τούτη τήν
προσφορά τής σνγκινημένης άγά
πης του.
"Ας 'δώσω, πρίν κλείσο) τα ση
μείωμά μόν, τα «περιεχόμενα» τοΰ
6ι6λίον, τονς τίτλον; των κεφα¬
λαίων τού πον δείχνονν τήν άτμό
σφαιρά τού: Πειραια;, τα σταν-
ροδράμι τού κόσμον, Τό νερό, Τό
λιμάνα μέ τα κατάρτια καί τίς
καμινάδες, Θνμάιιαι τόν Πειραια,
Ήλιόλουστη πόλη, Ή πατρίδα
τή; νοσταλγίας, Φθινόπωρο στό
λιμάνι, Πειραιώτισσα νύχτα (τί ν
ποβλητικό; τίτλος πον άνθρωποποι
εί τή νύχτα!), Πειραιώτης άγέ-
ρας, "Ωρα χειμωνα, *Όχι δ,τι Κ
φΐ'γε, «Έντρτιφή στήν παγκόσμια
δόξα!». (Είναι τα λόγια τοΰ 6α
θι»στόχαστον καλλιτέχν-η ποΰ έ¬
στάθηκε ό Γεράσιμος Βώκος. Γι
αυτόν εγινε λόγος σέ κάποιο άπό
τα πρόοχρατα βιβλιοκριτικά μόν
σημειώιματα), «Ή καρδιά της πά
τρίδας».
Τό βιβλίο πλοντίζεται μέ Απο
σπάσματα άπό ποιήματα έ-μπνευ-
σμένα σέ διαφόρονς άπό τόν Πβι
ραιά, βαλμένα τό καθένα στήν
κατάλληλη θέση. Δείχνονν τό πλά
τος ποΰ εδωσε ό Πολιτάρχης
στήν έργασία τον καθώς καί τή
φΐλοπονία τοΰ σεμνοΰ αύτοϋ έργά
τη την γραμμάτων καί τής τέ-
χνης πον ξαίρει, δσο ολίγοι, ν' ά
γαπά καί νά προβάλλη τα ϊργα
των σνναδε'λφων του.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΒΡΟΣ
μτκΚΝΑΤΙΟΝΛΙ.Ε
0Υ ΤΙΠΟΊ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒηΟΜΑΛΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΓΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Κνριακή.12 Απριλίου 1970 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 "Ετος 4»ον Αριθ. φύλ. 2043 Δ«υθυντής - Ίδιοκΐήτης: ΣΩΚΒΑΤΕΣ ΧΑΡ. ΣϋίΑΙίΙΔΗΣ Γ*α·ε1α: 'βδέκ; Νίκης 25— Άθή>σ. — Τηλ. 229.708
„»■......
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Η ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝ Π Ν ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τοί θυνεργάτου μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
τί ΠλΞ ΡΟΜΛΝΑ ΒΑΛΛΕ-
ΤΙ· ^ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΑΠΟ
ΤΟΓ ΘΑΝΑΤΟΤ ΤΟΥ ΤΡΛ
ΤΑΝΟΓ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΘΛ-
ΑΤΟΓ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΑΤ
ΡΗΛΙΟΥ (98-180).
-—""· ΙΙΕΜΙΠΌΝ
ΜΕ
Ό Τραίανό; είναι άξιος Ιδιαί¬
τερον ίπαίνον, διότι είχε την συ
ν ,τρόνοιαν νά υιοθετήση τόν
τή;
τή
νρτήν
ονγγενη τού Άδριανόν διά νά συ
νΕχίβη ""ι να συμπληρώση μάλι-
ητα την ευεργετικήν πολιτικήν τού
πρό; τη; Ρωμαϊκά; ^ επαρχίας
; Ανατολή; καί ιδιαιτέρως
ή; Μιχρασίας, διότι «ΰτό άκρι
6ώς απήτει καί τό συμφέρον τής
οί,τοκοητορία; καί ορθώς έ'πρα-
«ί. Διότι ό Ίβπανικής καταγι,)-
γή; θετός υιός τού καί στρατη-
γό; τή; Συριακή; λεγεωνο; Ά-
δριανός ήτο εμπνενσμένο; άποκλει
ίτιχώς άπύ τόν Έλληνιστικύν πό
λιτιβμόν τής Σνρία; ένθα επί μα
χςό» είχε ύπηρετήσει είς την Ριο
μαιχήν λεγεώνα τή; Σνρίας υπό
τα; διαταγάς τού Οετοΰ πατρός
τον.
Ό Ίβπανός στρατηγό; ανελθών
ίί; τόν Ρωμαϊκόν θρόνον τή έγκρί
βΗ τής Ρωμαϊκής Σνγκλήτου
(117 - 138) περιώδευσε-ν επί δέ
χατίτοαετίαν όλας άνεξαιρέτως
τάς Ρωμαϊκά; Επαρχίας της Λΰ
«ως κιι τή; Ανατολή;, είδικώ-
τγοο· δέ την θράκην καί περισσό
ιερόν την κυρίοις Έλλάδα. Καί έ
.τρίσθη απολύτω; έκ προσοπικης
ιιρλίτης καΐ πείρας περί τής θε-
τιχής σϊ'ΐιβολής πασών έν γένει
των Ρομαϊκών επαρχΐών τή; Ά
νατολή; διά την πρόοδον καί άκ
ιιήν τού διεθνοΰς οντιος ειπείν έμ
,-τοοίου κώ την δι' αύτοϋ καί έξ
(ΐι'τοϋ εξασφάλισιν τού πολιτικοΰ,
ητρατιωτιχοΰ, οικονομικόν καί έκπο
Λΐτιοτιχοΰ κύρου; τής Ρωμη;. Έν
τΕϋβίν χαί ή προβιοπική μέριμνά
τοΐ' ειδικώς διά την θράκην, διά
την κΐ'ρίι»; Έλλάδα καί διά τάς
παραλίους Μικρασιάτιδας πόλεις.
Κ; την θράκην άνήγειρεν επι
μελώς την Άδριανούπολιν, την ό
.ιοίον χαΐ άνέδειξεν εμπορικόν κέν
τοον καί σπουδαιότατον σνγκοΐνω
γιαχόν χόμΛον, εξυπηρετονντα την
ταχυτέραν καί άσφαλεστέραν δια
χίνηβιν των έμπορενμάτων άπό
ιοΰ Λοννάβεως μέχρι τού Βοσπό
ρου καί τή; Μεσόγειον θαλάσσης.
Είς τάς Αθήνας διαμείνας κα
ιά τάν χειμώνα τοΰ ϊτονς 125
χαί χατά τα δύο φθινόπωρα των
ρτών 121 καί 131 έπεξέτεινε τό
νοτιοανατολικόν τμήμα τής πόλε¬
ως των Αθηνών (τάς νέας 'Αθή
να; ή νέαν Άδριανούπολιν) προ
τάξα; χοσμητικόν μνημεϊον είσο¬
δον την σωζομένην μέχρι σήμερον
™ρά τό Ζάππειον Πύλην τοΰ Ά
δςιανοΰ, βννεπληροχτε την άνοικο
δόμηβιν τοΰ ναού τοΰ Όλυμπίον
Διός παραστάς καί προσο>πικώς
ίί; την επίσημον τελετήν των ί"Υ
'Α-
δριάνειον ΰδραγωγεΐον διά νά στ>ύ
«1 την δίψαν των ΆΟηναίων, συμ
■Ληρωθέν τό ?το; 140 υπό τοΰ
ίια&όχου τού Αντώνιον τοΰ Εΰ-
"ίβοϋς. Επί πλέον διά νά τονοκτη
ό Άδριανός την καταπίπτουσαν
/.ώ ψυχορραγοΰσαν είδωλολατρεί-
ιν των Έλλήνων άνηγειοεν είς
«ίν τάς Αθήνας δύο νέους "να¬
ού:, «α πρός τιμήν -τή; "Ηρα;
«ώ έτερον εΐοικω; πρός τιμήν
τον Πανελλήνιον Διός διά νά σνγ
κατ' ?το; τού; άντιπρο
'ω-τους όλον των Ελληνικήν πό
«"ιν Εί; τα; Αθήνας πρός ένίσχν
'ιν τού έθνισμοΰ, είς δέ την Μην
τινειαν ανήγειρε ναόν τοΰ Ποσει
^>νος καί είς τα Μέγαρα ναόν
'θός τιμήν τοΰ Απόλλωνος. Έν
ο|'νεχεία ό Άδριανό; άνοικοδομε
'>Ρ' ί«ό τοΰ Σύλλα πυρποληθεί-
"ον πόλιν τοΰ Πειραιώς διά νά
"«αστή ό λιμήν τη; καί αδθις
ναυτιλιακόν καί συγκοιν<ι ζαινίων τσι<· κατεσκεύασε τό νιακόν δίκτυον τή; Μεβογείον "Εφβάζ η Κ έ άθ ζει την Κόρινθον μέ ν°ν ϋδωρ £* τής Στκμφαλία; λί ^νΐς διά την έπαρκή ύδρευσιν Τ*ιν διαοκώ; σνγκεντροι»μέν(ον είς Κόρινβον ναυτιλιακών καί ίμποοι- Ζ|ι>ν ποακτόρων κη<1 τοΰ καταπλη «ιχώς αύξανο»μένρυ εργατικόν ■«» γείιεογικοί. πληβυσμοϋ της. *ζ την Μικραβίαν ύπεστήριξε έτόνοκτε τη άκμάζοντα κέν- Γ βιο; Άρριανός. Εάν ό Ίσπανός τήν έθνότητα αΰτοκράτ<ι>ρ Άδριανό;, παρά τόν
άνθρωπιστικόν χαρακτήρα του, κα
τεδίωξε τόν Χριστιανισμόν, τοΰ- '
το όφείλεται έν μέρει μέν είς τήν Ι
μέχρι φανατισμοΰ έξικνονμενην λα '
τρείαν τον πρός τόν πνιγέντα έν Ι
τώ Νείλω νεαρόν φίλον τού Άν- |
Οί μεγάλο' Μικρασιάται δάσκα λοι.
ΑΝΑΣΤΑΣΪΟΣ ΖΑΚΑΣ
Ό εύσεδής έ.τιστήμων καί λάτρης των άρχαιολογικών καί Ιστορικήν
έκΰρ ομών
Οί περισσότεροι, δυστυχως, νέ
Τοΰ συνεργάτον μας κ. Β. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΤ '. οί τής σημερινής έποχής, έννοεϊ
Πβλυσυζήτητον θέμα της εποχάς
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΑΟΝ
2 ειρά άρθρων τοΰ συνεργατινν μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΊΉ
7ον
Γ'.
ται δσοι δέν εχονν Χριστιανικές
Κ , . . . , , . , . | """Τ Γ'" »,■"»·— *.....
V",
' άρχές, έπ,ζητούν την φιλία την
Κατα την εκδοχήν αυτήν εμεινα- την ένττ-,οσιν Ό τροπος και η ^ ^ ^
μέν εως άργα το βραδυ και πά- Ι μεθοδος της διδασκαλιας τού ιοα .*-„„,_„, „„, *,„„,*£.„, '
ρηκολουθήσαμεν διδασκαλίαν τοΰ
νικοΰ έαείνου διδασκά>.ου, τοΰ Γε
αειμνήστου καθηγητού μας των μα ροστάθη, τό ήθος του, αί σνζη-
εύχαρίστησι καί διασκέιδασί τονς.
Κι' έπειδή οί .-τερισσότεροι δέν
. ,,. „ , , , ' θηιματι^ων Α. Αναστασίου, επι τηοεις του μετά των μαθτϊτων :«-„_,- .
τινοον ( Αντινοισμον του) κυοίοικ · - χ > » - > . , > > >Λ > <. θασμον, ε _·'" εχουν αύτοκνριαρχία καί αύτοσε- τού ένάστρου ούρανοΰ κατά την ό ομως οφε,λεται εις την εμμονον ποίαν ά ^η γα άνεύ ιδέαν τού να άναστνλωση την πά- ώρισμίνους αστΕρι<τμούς) του^· ραμεληθεισαν καί καταπΪΛτουσαν θρη<τκείαν τής Ρώμης καί άκόμη .-τεοισσύτερον είς τα προσωπικόν καί «μετάπτωτον μϊσος τοι> κατά
τοΰ τ<ιραχοπ:οιοΰ καί άντ«οτάκτου ποίον; κατωνόμαζεν, έκκινήσας ά πό τόν άστερΐΛίμόν τής Μικράς Άρκτον καΐ μάς απέδειξεν πώς στηριζόμενοι επί ένό; γνίοστον ά στερισμ,ού, θά. ήμπορούσαμε άναλό στοιχείον των Εβραίων καί εΐδι - - - « - .. - - «τ , , . , , , Υως τη; εποχη; και τη; ωρα; να κως τη; Ιερουσαλήμ. Δι αΰτό Α - ' Α ! , ". - , , '**·"' """ " εντοπισωμεν άλλον; αστερισμους κρι6ΐι>; την κατεσκαψε και τήν κα Ι
τέστησε Ροιμαϊκήν στρατιωτικήν '
άποικίαν, ονομάσας αύτην Άλίαν
Καπιτωλίαν, τήν δέ Παλαιστίνην
ώνόμασε Σνριακήν Παλαιστίνην
διά νά εξάλειψη πάν Εχνο; Έβρα
ϊσμοΰ καί Ίουδαϊσμοΰ, άπαγορεν-
σας καί αυτήν τήν περιτομήν των '
Εβραίων. Αμφότερα δμο)ς έπρο '
κάλεσαν τήν γενικήν εξέγερσιν
καή την ομαδικήν επανάστασιν των
Ίονδαίων της Παλαιστίνης υπό
την άρχηγίαν τοΰ Ψευδομεσσίον
μιάς ώοισμένης άκτίνος άπό
τόν γνωστόν άστε.ρι<τμύν. Άπό την έκδρομήν μας είς τα πέραν τοΰ Βαϊ&ακλή 6ραχ(όδη καί άνώιμα λα πετρώματα δέν ένΟΗ'μοΰμαι πά ρά μόνον τήν κόπωσιν ποΰ έδο- κιμάισαμΕν καί τό ευχάριστον έπει «όδιον, κατά τό οποίον έξεσηκώ σαμεν άπΛ την ςρωληάν τοι· έναν λαγόν άλλά δέν ένθυμοΰμαι εάν κατβρθώσαμεν νά τόν πιάσ<ι>μεν.
"Ολίγας ημέρας μετά την πρώ¬
την απορίαν σου». "Τστερα άπό
4 έ'τη ήμοιη· διδάσκαλος είς τό
«Σοςρίειον» δημοτικόν σχολείον
τή; Εύαγγρ/ακής Σχολής. Είς την
βιβλιοθήκην του εΰρήκα τάν Γερο
Βαρσουμά. Ταύτην κατέπνιξε είς την ^β0·*-* ετολμησα να ερω,τη
τό αϊμα ό Άδριανός εκστρατεύ- σω τΟν καθΐνητην μα; τι εσημαι-
σα; αυτοπροσώπως, άλλ' εξέδωκεν νΕν *> ^^ «Φ^γονδιο;» που με-
«μως έν «χοαφόρω ενθουσιασμόν "χει««τθη διά τον; μαθητα; πον
καί αυστηρόν δ,άταγμα κατά την μπ^καν ει; τον {Ρο0ρλ'°, τοΰ Κ(>ο»
Χριστιανών, διότι τού; έθεώοησε Μ^*<«««-0«>« «αγηνενθεντε; άπο
παραφνάδτχ τού Ίουδαϊκοΰ Μ'εσσ. . τι^' Μ*·οω*ιαν των λουκουμαδων.
ανισμοϋ. Εντεύθεν καί ό Χριστι *Λεν ^ια6««; ™ν Γεοοσταθην;*
ανισμός κατεδ,ώχθη έκατέροίθεν, μοδ λίγβι. Εις την βιβλιοθήκην
άπό Χήν Ρώμην ώς παραφνάς τοϋ το? Υιννασιου ^^Χ81 «,6·6^
Ίοι*αϊαμοΟ καί άπό τού; Ίουδαί ^ *'α6.ΤΡ. "..καΐ %?}_'. .. ΤΛ
ούς ώ; μή λαβόν μέρος είς τόν
Μεσσιανισμάν των Ίουδαίοιν κα¬
τά τη; κοσμική; έξονσία; των
Ρ(ι>μαίων αΰτοκρατόροιν.
Ή έξαιρετική εΰνοια τοϋ έξ
Ισπανία; Ρο«μαίον αϊτοκράτορος
Άδριανοϋ πρός τήν Ανατολήν, έ
ξετιμήθη δεόντο); υπό των Ελ¬
ληνικήν Πόλεων τή; Άνατολής
καί μετ" εΐ»γνο3μοσΰνης μάλιστα.
Διότι ό μέν Δήμος Άθηναίων ε¬
τίμησε τόν αύτοκράτοοα Άδρια¬
νόν ώς Όλΰμπιον Δία, Πανελλή¬
νιον, Έλευθέριον καί τήν σύζι<- γόν τοι» Σαβίναν ώς νέαν Λήν μητραν. Αί δέ Μικρασιάτιδες πό λεις "Βφεσος, Τέο), Σμύρνη, Μί λητο;. έτίμησαν τόν Άδριανύν διά τής προσοινυμίας «Πανιώνιος». Ό Άντωνϊνος, θετός νίός τοΰ αποθανόντος (138) αντοκράτορο; Άδριανοΰ, ανελθών είς τόν Ριομα , . , . ,Λ λ . —τ-—-» ^..*ι;ι.»ν».νΑΐ σε οικειοτη— τού, αι κττοοιχαι και ηθικαι διη τες >ΕΛν . γέα δ,γ ^
γησε,ς τού και τα ωραια ηθικα ^ δέγ δώσ ^, στόν γ,
παοαγνέλματα του, οχι μονον με , να κατα>ά6η δη δέγ άγέ
εγοητετ»σαν άλλα μοΰ εφεραν ε,ς τές χ,ς Λχίι(η χα1 ίν ά^
την μνήμην μου και την διδασκα ^ ^ δ(ακό χήγ ^ ,
λ^αν του Α. Ζάκα. Ελεγα λοι- „._. ,, , , , ,
, , , ·...,. . αυτήν φιλίαν με τον ν«ον που
πον απο μεσα μόν «Μα αυτο; ο γασε τ^
λά υποκύψη
Ζάκας». Καί
Α. Ζάκαν ϊλεγα:
«Νά! ό Γεροστάθη; έρχεται». Κα
τα περίεργον δέ σύμπτωσιν ό Λέ ~ναι κλ .
ίον Μελά; ό σνγγραφενς τοΰ βι¬
βλίον, ό διδάσκαλος Γεροστάθης
τον, άλ
έπιθυμίες τον,
τότε ό κατήφορος πρός τήν άμαρ
τίαν εχει. ήδη άρχίσει. Καί τό
πολύ δύσκολον,
περιττόν καί νά τό είποΰ
με δτι άπό τοιούτον εϊδονς σνν
αναστροφές καί φιλίες, δχι μόνον
και οκαθηνητη; Α. Ζακας ήσαν —.οεμποβ(ςίται ή διομόοφωσις ά.
ηπειρώται · οί μέν δνο πρωτοι άπό
τα θρνλικά Γιάννενα ό δέ Α. Ζά
κάς άπό τα πλησίον των Ίο)αννί
νιον Ζαγαροχώρια.
ξιοπρεποΰς χαρακ-τήρος, πολύ δέ
περισσότερον, Χριστιανικοϋ τοιού¬
τον, άλλά καί αν υπήρχεν άκόμη
ι προηγουμένως κάποιος ένδόμυχος
Τάς έντιαώσεις του έκ των άρ ποθος νι· ανώτερη πνευματική καί
χαιολογικήν καί ιστορικήν έκδρο ήθική ζωή, καί αύτάς σβήνει τε-
μών τάς οποίας έπραγματοποιού- λείως. Ή ήθική δύναμις άντιστά
σε ό Α.( Ζάκας είς τήν περιοχήν ( σεο)ς στ[ς ^πιθ^σεις του πά0Ου;
τή; Σμύρνης καί εί; δλλα μέλη, καί το0 σεξοναλικού ένστικτον χά
τάς έδημοσίευε πάντοτε εί; τήν λαρώνεται σιγά - σιγά καί τέ-
τότε εκδιδομένων έφΐ;ιιερίδα τή; χος έξαχρανίζεται. Ή ύπερδιέγερ
Σμύρνη; «Άμάλθειαν». Έπραγμα σις Τ(τ)ν αίσθήσεων, ή χαλάρωσις
τοποιοΰσε δμιος έκδρομά; καί είς Χου νενριικοϋ σχ»στήματος καί τό
τήν Ελευθέραν Έλλάδα. Ένθν- ( ξύπνημα τοϋ ένστικτον, πον διαρ
μοΰμαι μάλιστα, λόγον γενόμενοι· κώς παρασύρη τό θΰμά του ιό
περί τής έν Χαιρωνεία μάχης, μά; μηκΟυά εω; ότου ίκανοποιηθή τε
άνέφερε ότι ό στηθείς υπό των
δδηγοΰν
αντά μαζί
εί; τό πεδίον τής μά- προς βλιβερές καί πολύ..........
χης καί είς τόν τόπον δπον επε- νε. συνέπειες. Αΰτό είναι συνή-
σαν οί 300 θηθαίοι ίερολοχΐται θω; τό τραγικό τέλος μιάς φιλι-
μαρμάρινος λέων, εχει έστραμμέ- κή- συμπαθείας πού διατηρήθηκϊν
νην έλαφράν την κεφαλήν πρός τα £κ μ^ρον; μέν τοΰ νέον άπλής
πλάγια βλέπων τόν τόπον δπου ε
και μονον για την σαρκική τού
εύχαρίστησι καί όχι μέ απώτερον
ή εγγύτερον σκοπόν, τόν νόμον.
Έκ μέρους δέ, τοΰ κοριτσιοϋ, μέ
τήν υστεροβουλίαν ότι ή υποχώ¬
ρησις στίς άθέμιτες αξιώσεις τοϋ
νέον, θά τόν κάμη ωστε νά έκτΐμή.
ση τίς παραχωρήσεις της πρός
αυτόν, νά έλκνσθή άπό τήν θνσία
τη; καί την άγάπη της κι' ετσι
νά θελήση νά συνδεθή μαζί της
μέ τα δεσμά τοϋ γάμου.
Μέ αύτές λοιπόν τίς ένδόμνχες
σκέψεις καί την κρυφή έλπίδα δτι
θά κερδίση ϊτσι τήν σνμπάθπα
καί τήν άγάπη τοΰ νίαροΰ της
φίλον, θνοκάζει δ,τι πολντιμότερον
ϊχει. Τήν^άγνότητά της. Άλλά,
ώς επί τό πλείστον γιά. νά μην εί
ποΰμε, κατά κανόνα, έρχεται τρα
γική ή διάψευσις των άπατηλών
αυτών όνείρων πολλών άνοητων κο
ριτσιών. Διότι, ώς επί τό πλεί¬
στον, οί χωρίς ήθικίς, πολλώ δέ
μάλ.λον, Χριστιανικές άρχές, νέ-
οι, άντί νά έλκνσθοΰν πρός τας νέ
ε; αντέ; πού υπεχώρησαν στίς έ
πιθυμίες καί τίς αξιώσεις τονς
καί ν' άποφασίσονν νά τίς ζητή
σονν είς γάμον, ή θά συνεχίσονν
τίς ϊνοχες σχέσεις των δσον ήμπο
ροΰν περισσότερον, ή 6ά σπεύβονν
ν' άπομακρυνθοΰν δσον μακρύτε-
ρα ήμποροΰν, μόλις άντιληςρθθΰν,
δτι τα πράγματα δέν είναι τόσον
ρόδινα γι' αύτούς.
Καί μάλιστα ώς αΐτίαν τής δια
κοπή; των σχέσεων των θά προ-
φασισθοϋν, δτι άφοΰ ή νΐα μέ τήν
οποίαν είχε σχέσεις ήταν τόσο πό
λύ έπιπόλαια κι' εΰκολη μαξί τον,
τούτο σημαίνει δτι δέν ίχει διόλου
ήθικές άρχές. Καί ώς εκ τούτον
τήν θεωρεΐ τελείως άκατάλληλη
για νΌ γίνη σύντροφος τής ζωής
τον..
στάθην! Τό βιβλίον ήτο έκδόσεοι; ' πεσαν οί ίερολοχϊται καί μά; έ-
τοϋ 1860. Είχε τόν τίτλον «Ό Γε ζήτησε νά εξηγήσωμεν διατί ό γλν
ροστάθη; ή άναμνήσεις τής παιδι
κή; μόν ήλικίας» νπό Λέοντος Με¬
λά». Έφνλλομέτρησα τό βιβλίον
<αί εΰρήθία τό κεφάλαιον «Ή πε ταλοϋδα καί ό Φαγόνδιος» είς τήν αρχήν δέ τοΰ κεφάλαιον άνε γράφετο τα γνιομικύν «Ουδείς έ- λεύθερος έαυτοϋ μή κρατών». Τό ΘΕΑΡΕΣΤΟΙ ΠΡΟΘίΣΕΙΣ "Εχομεν ΰπ' όψιν μας ΰπάμνημα πρός τάς αρμοδίας κρατικάς αρ¬ χάς ομάδος άγνών Έλλήνων Χρι στιανών, ή όποία απεφάσισε νά κοομήση τήν διαρκώς έπεκτεινομέ νην συνοδίαν Άμπελοκήπϋη· Ν. Ίωνίας Βόλου μέ μίαν εκκλησίαν «νοριακήν, τήν οποίαν ν' ά<ριερώ- ση εί; τόν "Αγιον Νεκτάριον, δια λέξαοα αυτήν τήν γωνίαν διά τόν κύριον σκοπόν, τήν συ~είρωσιν τοΰ παρεξηγηιμένου έκεϊ κόσμου πρός την εκκλησίαν, άπό τήν ό- ποίαν τόν απεμάκρινεν ξέναι άν- τιθρησκευτικίΐϊ προπαγάνδαι, αί ό .ιοΐαι είχον έγκατασττνσει τό στρα τηγεΐον των είς τήν περιοχήν ε¬ κείνην. Προθίσεις, τώ δντι, βεό οεσται καί χριστιανικαί, την πρα γματοποίηβιν των οποίων θέλομεν νά έλπίζωμΓν θά ύποβοηθήΛονν έ νεργώς τό Κράτος, ό Δήμος Ν. Ίωήας, ό Μητροπολίτης Δημη- τριάδος καί οί δημόται Ν. Ίω¬ νίας Βόλου. /αι ΤΑ ΤΕΛΗ ΕΠΑΝΑ£ΥΝΔΕΣΕΩΣ ΑΕΗ Παρά τής ΔΕΗ λαμβάνομεν τήν κατωτέρω ύπ' άριθμ. 59443 άπό 3.4.70 επιστολήν: Κνριε- Διευθνντά, Εί; απάντησιν δημοσιενματός βα; τής 8.3.70, σχετικώς μέ λώ έσννδέ πτης ίδωβεν αυτήν τήν στάσιν είς τάν λέοντα τής Χαιρωνείας καί έπειδή κανένας άπύ ημάς δέν ήμποροΰσε νά απαντήση μάς εδιο σεν ό ίδιος την εξής ίριιηνείαν. «Μέ τό νά βλέπη, παιδία, ό λέ- ΤΥΝΕΧΕΙΑ: τί>ν 4ην
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓ1ΙΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ βΥΤΟΚΡϋΤΒΡΙΑ
Τού «ηητβργάτουμας κ, ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
Συνέχεια είς την 6τγν σελίδα)
Προσκήννμα στίς άξέχαστες Πατρίδε;
ΕΙΑΗΜΕΡΟ ΣΕΡΠΑΝΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕ ΛΗ ΤΣΙΧΛΑ
Ήταν παλιά μου έπιθνιμία και
νοσταλγοϋσα πάντοτε νά μέ άξιώ-
στ] ό θεός, ίίστερα άπό έκείνη τήν
τοομερή καταστροφή τού 1922, νά
ξαναπερπατήίτο) στόν τόπο ποϋ γεν
νήθηκα καί νά άντικρύσω τα ννώ-
ριμα έκεϊνα μίρη, πού τόσο δδικα
καί ξαφνικά μάς στέρησιαν. Δέν
τό απρφάσιζα δμως τόσα χαί τό-
οα χρόνια.
Στή σκέι(η πώς θά άντίκρνζα
Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου τον άπσκλειστικά βασιλιά. Ζούσε τού; Τοΰρ'κονς, πον σκότωσαν τόν
ΐ^Τ*»^^. λ«»α^., ..^^««-*. ._^ι..η ΐ^^> }■ - - * ι! γ ^/* ^ ΐ Γ ^ηΓ&^ Π ί «ΙΊ ίΉΓί έΤΤΤΡΟΙΤν. ' ύγγλ ^Ό-ίΠ ιιπιι -«^«1 ^/ν^τ/^4·^" /ιΐ ^ λ«ι« Α
Είναι χαρακτηριστικό ότι, άντί
θετα πρός τονς δντικοενρωπαίον;
κληρονόμονς των Παλαιολόγο)ν, ό
ΙΙέτρος δέν ϋποσχότανε νεκρανά
σταση τής Ρωμανίας καί δέν διεκ
δικοϋσε τό αύτοκρατορικό στέμ-
μίΐ της. Καλοϋσε τούς χριστια-
νοίις τής Όθωμανικής Αΰτοκρα
τορίας νά προτιμήσονν τή κνριαρ
χία του άπό τόν ζυγό τοϋ σονλ
τάνον, μέ προοτττική τάν έκρωσι
σμό τονς καί τήν ένσωμάτωση
των ελληνικήν χωρήν στή Ρο>-
(τία. Ακολουθούσα τή πολιτική
τοϋ Ίβάν Γ' Βασιλείεβιτς. Ή
Ρουμανία έ'σδνσε, ή Κωνσταντίνου
πολη τονρκεψε. «Νέα Ρωμη, 6α-
σιλίς των πόλεων, Τσάριγκραντ»
ήταν ή Μόσχα καί προστάτης κν
ρίαρχος την Όριθοδόξων Χριστι
ανός, ό Τσάρο; τή; Ρωσία;.
Ή προκήρνξη τοΰ Πέτρον πά
ρηγόρησε τού; ραγιάδε; μέ την
έλπίδα τή; άποτίναξη; τού τονο
μέ τή προσδοκία ο,τι δσα στερη- ! πατέρα μόν καί τόσον; άλλον; ά-
ή
θηκε στήν "Αλ(οση «πάλε μέ χρό
νια μέ καιρόν;, πάλε δικά μας
θάναι». Καλόδεχτος στήν άνάγκη
ό Πέτρο;, μά ξένος δννάστης κι'
αύτός. Ή λαϊκή δημοτική μοΰσα
δέν σννιστοΰσε ενοπλο ξεσηκω-
μό γιά χαρή τον, άλλά ΰποιμονή
καί άνοχή «Άκόμα τούτη τήν α
νοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες, τούτο
τό καλοκαίρι, δσο νάρθή ό Μό-
σκοβο;, ραγιάδες ραγιάδες, νά
φέρη τό σεφέρι».
Οί ένέργειες τού Πέτρον δέν
άπέδωκαν σπονδαία πράμματα.
Άντίθετα οί ραδιονργίες των
πρεσβευτήν στή Κωνσταντινοϋπο
λη τελεσφόρησαν. Ό είρηνόφιλος
μέγας βεζύρης Νονμάν πασάς, ε
πεσε καί τόν διαδέχτηκε ό φιλο-
πόλεμος Μπαλατξί) Μεχμέη πα¬
σάς. Ό σουλτάνος Αχμέτ Γ'
κι' ό νποτελής τον Χάν τής Κρι
μαίας, Ντεβλέτ Γκιρέϊ, κήρνξαν
κικοΰ ζνγοΰ, οί λ.όγιοι τόν έγκοι Ι τόν πάλεμο κατά τής Ρωσίας.
μιάξανε σάν «τελειότατον δωρον | Ό Πέτρο; άντέδρασε ραγδαϊα.
έκ τοΰ νέον καταπεμφθέν», οί , Άπέβλεπε νά διεξαγάγη τόν πό-
κληρικοί τόν μνημονευανε στίς ■ λε,μο σέ τονρκικό εδαφος καί γιά
λειτονργίες σάν ήγεμόνα των όρ νά έγκαρδιώση τόν στρατό τον
θοδόξων Χριστιανών μέ τό τρο έδωκε στήν έκστρατεία τΐ«ν·ηΎνοι
πάριο «Νίκας τοίς βασιλεύσι κα- κή χροιά. Πήρε μαζί του τή, μορ
ί
ρ
τα βαρβάρων δοιροΰμενος».
γανατική τότε ά-κόμη, γΐΛ·αίκα του-
Άλλ,ά ό λαό; δέν ένθοι>σιάστη Κατερίνα Άλεξέγιεβνα, τα μέλη
κε, τονλάχιστον δσο χρειαζόταν τή; οίκογενεία; του, τόν άρχι-
γι« νά έπαναστατήση. Ό άμόδο
ξος ρώσος δννάστης ήταν, 6ε-
I
βαια, χίλιες φορές προτιμώτερος
| Λπό τόν φρικαλέο άντίχριστο
Ι Τοϋρκο. "Ομως τό έλληνικό ε-
θνος λαχταροΰσε ενα δικό τον ά-
νεξάρτητο κράτος, μ' έ'νη δικό
καί Μανσεϊα, τού την είσπραξιν τελων έπανασννδε
βίον των Έφεσίων, «ως κλπ., έχομεν την τ,μττν να
καί των Άλεξανδρέ- «άς γνωρίσωμεν τα εΕη;:
'?■ Ης τα δποία όνομαστοί και Ι Οί καταναλωτάς της Πβοιφΐ'-
^ο, Γραμαατικοί, Ρήτορε;, ' ο™**Ζ Δ,ετ^σΓω; Αττικηςν
^*ταί καί ίατοπί Ακόυ,τ. Μί- ποχρεοϋνται είς την καταβολήν
τής δαπάνης έπανασυνδεσεω; εκ
δρχ. 12, δταν έ'χοιη· έκπνεύσει^ αι
ΐοταί καί ίατροί Ακόμη
το{,ς ί| Ανατολή; "Ελλη-
?α? μαθητάς, δπως άλλοτε ό "Ελ-
'·^' Στωϊκό; ^λόσος-ος Έπίκτη
«ς (50 — 120) έβίδασκεν ίν Νι
'^λίι^της Νοτίον Ηπείρου πά
'.'« τό Άκτιον τού; Γκει
νοη έ πολυπληθεϊ; μα
άς τού. Τόν θαι·μασμόν τού
Λρός την Ελληνικήν
τής Ανατολή; επι6ε«αιοί
/αι ή ίιπ' αύτοΰ Μρυσις έν Ρώ-
α1 τού «Άθηναίου» κατά τό ποό
ηΐΛ(>ν τοΰ Μουσείον τής Σμύο-
^'1? «αί ή έξ άναγνώσεο>ς στενή
^Φη τού μέ τόν έκ Χαιοωνείας
*Λ.λ-ιγνα βιογράφον Πλούταρχον
6 —■· 123) καί τόν θαυμαστήν
^'Έλληνα Στωϊκόν Έπίκτητον
Ιϊςαπόλεω; τής Φρυγίας, τοΰ
ιο ώ
«Ι; τό Έγχειρίδιόν τού Λ
ή ής Φλά
του
δρχ. 12, δτα χ ^
κεκανονισμέναι πραθεσμίαι έξο-
αλήθΡ^:; τοΰ σχετικοΰ λογηρια-
πμοΰ καί ?χη άρχίσει ή διαδι-
κασία διακοπής τής παροχής ρευ
ματος. Τι»χόν έν τώ μεταξύ μα
ταίωοι: τής οιακοπής, λόγω πά
ρεμβληθείσης έξοφλήσεος τού λο
δέ γεί την υ
γαριαστμοΰ
δέν καταργεί την υ¬
ριαστμοΰ,
πχρέωσιν καταΛολής τοΰ ώς δνω
12δράχμου, δεδο,μρνον δτι τούτο
μόλις καλύπτει μέρος των δαπα
ών είς τάς οποίας νποβάλλεται
έ η έρξιν
νών
νών είς τάς ς
ή Έπιχείρη<ης μέ την έναρξιν τής άρχικής διαδικάσίας διακο- πής τοΰ ρεύμοαος, ώς καί μέ τήν ίίς δειτερον βαθμόν διαδικαοιαν πρός ματαίω^ τής διακοπής. Μετά τιμής Β. Ν. ΚΑΡΔΑΜΑΚΗΧ καγγελάριο Σαφΐρώφ κι' δλη την ανλη τον. Καϊ βασιζόμενος στίς φιλικές διαθέσεις των έλλήνιον ή γεμόνοιν τή; Βλαχίας καί τή; Μολδανίας, Σ τρφάνον Καντακον- θώονς σίΐ'μπατριώτες μας, πον ρή- κα» λήστε·ψαν τόν δμο<>ςρο
έκεΐνο τόπο, μόν κοΰόταν ή έπιθυ
μία καί δέν
νά δοκιμά-
καί νά ξαναμολεύσω τόσες καί
τόσες θλιβερές άναμνήσεις.
Άναμνήσεις παίδικής ζο>ής, σνγ
κινήσΐις παλιές πού ξυπνοΰσαν εί-
κόνΐς άπό γραφικά σοκάκια τοϋ χά
μένοι» Τσεαμέ, πρόσίθίΐα εντνχισμέ
νων χρόνων, πλΛΪσια μαχαλάδ<ι)ν, πού δέν ΰπάρχουν τώρα, γύριζαν καί ξαναγύριζαν άπ' τήν καρδίά στή μνήμη, μέχρις δτοΐ" μοΰ δό- θιγκε ή άφ-ορμή νά πραγματοποιή- σω αντό πον δέν τ' άπεφάσιζα τόσον καιρό. Στήν ωρα του φθάνει καΐ ενα τού μεγάλον αδελφόν μου άπ' τήν Άμερικη, δπον μόνιμα κα τοικίί, πού μοΰ έξέφραζε τήν έπι- θυμία νά τύν στ«νοδεύσω, νά παμε μαξί στήν Ίοινία, τήν παλιά μας πατρίδα. Μοΰ ήταν πιά αδύνατον νά άρνη θή μιά τόσο δίκαιη καί σωστή έ- πιιθι*μία τον καί τόν είδοποίησα πώς εΐμαι σιΰμφΐονος νά έλθη μέ τήν γυναίκα τον καί μαζί νά πά με γιά λίγες μέρες στόν τόπο τής γεννήσεως μας. Μαζί μας δέχθηκ,ε ευχαρίστου νά ?λθη καί ό άγαπητός μας σαιιι- πατραότης κ. Σταύρος Μπακιρ- λής, μαζί μ,έ τήν γΐΛ'αίκα τον, πον καί έκεϊνο; διεπνέετο άπό τα ϊδια σάν τα δικά μας αίσθήματα. Στήν προπαρασκριή καί τίς λε ζηνοΰ καί Νικόλαον Μανροκορδά πτοιιέρειες τον ταξιΐδίον αά; έ<5οή Συνέχενβ είς την 6ην σελίδα) θησαν οί Χιήτες, γιατί δέν ξέρα με, αν «πιτ<}€πεται και ποσο επιτρί πεται, η πα>ραμονή μ<ι; στόν Τσε σμ*. Διαβατήρια (ΐι>σικά π^ομ,ηιθεν
τήκαμε άπό έδώ. Χρειάισθηκαν ώ-
ρισμένε; διατνιπω<ΐει;, παν ευτυ¬ χή; γρήγορα τί; ξεπεράσαμε. Κι' ϊτσι έ'να πρωί τοΰ Αύγουστον τοΰ 1969, ή μικρή μα; όμάδα, άποτε- λοιιμενη άπό 6 ά'τομα, ήταν πανέ- τοιμη. Άναχωρήβαμε Από τήν Χίο μέ τό βενζινόπιλοΐΛ «Άφροοίτη» τοϋ κ. Μηνιώτη, στίς 10 τό πρωΐ. Ή¬ ταν ή,μέρα δ'μορφη καί ή θάλασ σα γαληνεμένη. Στόν νοϋ μόν τάν ε'χω τόν Τσεσμέ καί τόν βλέπω μέ τή; ψνχή; τάμάτια, σάν νά τόν όνειοεύομαι, τότε πού ημουνα παι- δάκι. Κύσμοι χα,μένοι ζ<ι>ντανενουν λαιμ
πρόχρ<ι)μοι μπροστά μόν, ίδανικοΐ καί ώραίο». Χτίζω μπ,ροσηά μόν μέ τόν νοΰ τ' άπλόχωρα σπ&τια μας, νψώνο) τίς έκ.κλησίες μ/ας μέ τίς χλίιχμέ; 6'ζα·ντιινέ; Παναγίες. Στή ν(ο τα καμπαναριά μας, άπ' ΟΛθν σκορπιΐότανε οί καλεβτικοί ήχοι των σημάντρ<ι)ν γιά τί; λίΐτονργί- ε; καί τού; έσπερινούς. Όδηγον- μαι στούς μαχαλάδες καί στά σο- κάίίΐα. Γνκίίζιο στίς πρασινάδες καΐ στά περιΛόλια των χανιών. Νά- τονε ό Σσεσμές, όλόκληρος μπρο- στά μόν, δίαος ήτανε τόν καλό έ- κεΐνο καιρό, μέ τήν γνώριμη μορ- φή τον. Τόν άγναντεΰομ.ε καθώς ταξιδεύ ομε, τόν θανμάζομε, τόν λοϋμε. Χωρίς νά τό θΐμε πορννό μαστε στά περασμένα πρός την άντικ^ινή τοϋ Αίγαίον πλενρά, στά όλόχρνσα άκρογιάλια τή; Έρνθραίας. Άπό τα μάτια μας νοιώθονμε νά στάζη ενα δάκρν. Τα δάκρν τό θνμ,ητικό, τα δάκιρυ τό πονετι- κό, γιά τόν χαμένο Τσεσμέ μας. Σέ μίαν ώρα ταξίδι, γεμάτο θΐ'μη σες καί πόνο γιά τα περασμένα, πατάμε τα "Αγια Χώματα τής Ί- ωνικής Γής. Τώρα πιά γίνεται πρα γματικότης τό δνειρο. (Σννεχίζεται) ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΛ ΘΕΜΑΤΛ ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΜΙΑΣ ΨΥΧΑΓΟΓΙΚΗΣ ΣΥίΚΕΝΤΡΟΣΕΟΣ Στό υπό ήμερο. 15ης Μάρτιον φύλλον τού «Προσφνγικοΰ Κό¬ σμον» μέ την άφορμή τής έτησίας άς θρησκευτικής εορτής τής «Έ νώσεως Σμυρναίων» έπεδίωξα νά έπισημάνω κάποιο γενικότερο καί βαθΰτερο συγχρόνως νόημα τής έ ορτή; αυτής, /καθώς καί των ά- ναλόγων ίκ&ηλώσεων, οί οποίες ε χούν καθιερωθή, είναι άρκετά χςό νια μάλι*τα, άπό όρισμένα, τα ση μαντιχότερα, Μικρασιατικά Σιυ- ματεϊα. Πρόκειται γιά εκδηλώ¬ σει;, πού μας σννδϊονν κι' αντές, αμίσα μέ τήν μικοασιατική πα- ράδοση, πον άναξιωπνρώνονν τίς μνήμες τής ξιοής τή; δική; μα; καί τί; Ιιτϊορικές ρϋρΰτερα μνή¬ μες άπό τή ζωή των προγόνων μας, στίς μαρτυρικές καί άλησμό νητες όμολογο>μένως πατρίοες
μας, τή; Άσιατικής Έλλχιδα;.
Μίαν άνάλογη εννοια, άλλά βε¬
βαία άπά μιά τελείως διαφορετική
γωνία θεο->ρι'σείος, διακρίναμε καί
στή συγκεντρώση τής «Ενώσεως
Σμνρναάον> τό βράδυ τής Πέμ-
πτη; 19 Μάρτιον στήν Ταβέρνα
Σαραντίδη.
Παρ' δλο πού ή δεντερη αυτή
σμνρναΐκήι κώ γενικότερα μικρα-
σιατική εκδηλώση χαρακτηριζόταν
άπό ενα στοιχείο διοναισιακό όπιιις
δήποτε, τό 6έ€αιο είναι σέ μιά
βαθύτερη εξετάση, πώς τό ήθικό
σνναισθηματικό ύπόστρωμα καί
στίς δυό περιπτώσεις υπήρξεν τό
Ιδιο.
Ζήσαμε, δσοι βρεθηκαμε τό βρά
δν έκεΐνο στον Σαραντίδη — κι'
ήμασταν πραγματικά πολλαί, πε-
ρισσότεροι άπό -/«(.θε ποοηγοιιμενη
παρομοία περίπτωση, Σμνονιοί
καί Μικρασιάτες, καί άπό τονς
κάπως προχωρημενης ήλ,ικίας κα
τα τή μεγαλ.είτερη άναλογία καΐ
άς δεχτοΰμε καί κατά λ,ογική έ-
ξήγηση, Λλλά καΐ άπό άρκετονς
αυτή τή φορά, νεώτερον; μας, ά
πό τοΰς όψιέσους απογάνονς μας—
ζήσαμε καί πάλιν μίαν άτμόσφαι
ρα ϊντονης νοσταλγικής διεγέρσε
α>ς· μίαν άτ,μόσφαιοα πάνττο; αλ
ληΥ πρέπει νά προσθέσονμε στά έ
ξωτεριχά χαροικτηριστικά.
Αίσθανθττκαμε νά ξαναζωντα-
νεύονν οί μέρες έικεΐνες τής χα-
ράς, τής αΐσιοδοξίας, τού γλεντι
ου καί τής εΰορροσύνης, στονς τό
πονς δπου γεννηθήκαμε, στονς τύ
πονς δπον περάσαμε τα πρωτα
χρόνια τής ζωής μας. Άκούστη-
καν Ιτσι, φωνές Ίλαρής έκρηξε-
ως, άπό δλες τίς μεριές τής αι¬
θούσης· χορός πολυάριθμος καί αύ
τοσχέδιος, πού σννόδενε τονς τρα
γουδιστές των σμυρναϊκών τρα-
γονδιων ξέσπασμα έπαναλαμ.6άνω
ζωηρό, όμαδικό, βγαλμένο άπό ψυ
χές καί (πάλιν ρωιμαντνκές καί πε
ρισσότερο αυτή τή φορά πονεμέ-
Τοΰ η. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
νες
Επρόκειτο γιά μιά σνγκεντρωση
όμαδικοΰ κεφιού' καί πραγματικά
τό κέφι κνριαρχοΰσε. Σννεπαρμέ
νοι άπό τήν παλιά άξέχαστη με-
λιοδία, είχαμεν άφεθη πολλές στιγ
μές σέ ,μιάν πλήρη σχεδόν άφαί
ρεση τής σημερινής μας πραγμα
τικότητας.
Έν τούτοις κάτω άπό τό κέ-
φΐ αντό εννοιακτα μιά πίκρα, δ
πως είπα, είτε συνειδητά, είτε ΰ
ποσννείδητα, νά διαχέεται στίς
ψνχές μας· ή πίκρα γιά δ,τι χά
θηκε, γιά δ,τι πέρασε, γιά δσα
έγιναν. Ήλθε στιγιμή δμως, πού
ό πόνος άνέβηκε στήν έπιφάνεια.
Σννοδεικΐμε ΰλοι μας τό τραγου
δι των Βοντξαλα'ιδη — Ξανθοπού
λου:
Σμύρνη πατρίδα μου γλυκειά
χαριτωμένη χώρα
γιά νά σέ 6γάλω άπό τό νοΰ
ποτέ δέ θά ρθη ώρα.
Άλλά στό ντουμπλάρισμο αιΰ
ρεφραίν «ή χαριτιυμ,ένη χώρα»
τοΰ παλιοΰ σμνρναίον ποιητή, εγι
νέ τώρα, ίγινε τότε, γιά μάς τούς
σημερινον; νοσταλγονς «κατακαν-
μίνη χώρα». Καί αντά προκει^μέ
νόν γιά τίς ψυχολογικές άντιδρά
σεις τίς δικέ; μας, ημών των γε
οοντοτέρτον. Τι γινόταν δμως στίς
των παιδιων μας;
Μιά άνάλογη συναισθτιματική
διεργασία, ενα ήθιικό - πνευματι-
κό άποτέλεσμα σνμΦωνο μέ τό 6α
θντερο νόημα αυτής τής έξωτερι
κά ψνχαγο>γικής συγκεντρώσεως,
νομίζίο πώς πρέπει νά τό θεο>ρή
σοιιμεν άναμίΐσβήτητο. Ήταν ό
κύσ,μος των γονιών τιον αντός
ποΰ έκςρραζόταν, δπο>ς έκφραζό-
ταν, έκεΐνο τό βράιδν. Καί οί προ
γονικές καταβολές, δσον οα' αν
λέμε πώς άποστάσει; χωρΐίζονν
τίς γενεές την νεωτέρων άπό τίς
γε.νεές την παλ.αιοτέρων, είναι ά
δυνατόν νά έκμηδενιστούν και βιο
λογικά καί ψνχολογικά: καταστά
σεις άλληλένδετες. Καί διατηρω
μάλιστα τήν έντύπωση, πώς μέ
τήν ανθορμησία καί τή ζωηρότη
τα των δικών μας έκδηλώσεοιν,
δηλωτικές όπωςδήποτε ενός άπ«).
τέρον, Ιπαναλαμβάνω, ήθικοΰ νοή
ματος, τοΰς δόθηκε μιά έξαιρετι
κή εύκαιρία νά σννειδητοποιήσοι·ν
των.
αϋτίς τί; προγονικές καταβολ^Γ
"Ετσι μποροΰμε κιόλας νά αΐσιο
δοξοΰμε γιά τήν περαιτέρίο διατήι
ρηση καί έξέλιξη τής Μικρασιατι
κης Ίδέας. Δημιουργεϊται τό ένδό
σημον πώς, ό πάθος μας, .πού τόν
Π'.στεύομεν εύγενή, ό μεγάλας μας
καημός μπορεϊ νά διαμορφο>θή σ'
ενα γόνιμο, έθνικό καί πνενματι-
κό Ίδανικό γιά τούς διαδόχους
μας, έγ-γίζει τήιν πραγμάτωσή του.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΓΗΣ
ΠορεΙα διά ιων Ιδεών
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ1ΤΙΔΟΤ
(ΣννέχεΐΛ. έκ προηγονμένου)
ΑΙ μεγαλύτεραι φιλοσοφικαί
καί θρησκεντικαί συζητήσεις διε-
ξάγονται επί τοΰ ξητήματος τής
άρχής τού Καλοΰ καί τοϋ Κακοϋ.
Έπίσης θεμελιακόν πρόβλημα ά
πό δπον έξαρτάται τό κοινο>νικόν
καί πολιτικόν πρόβλημα είναι ή
άνισότης την Ανθρωπίνον κατα-
στάσεων.
Τό φάσμα τού κακοϋ καΐ τον πό
νόν πού εχει μέσα τον κάτι τό φρι
κι αστικόν.
Δννάμεθα νά προσθέσο>μεν δτι,
ό φαινομενικός ανθαίρετος καί ά
δικος διαχοιρ.σμός τιον είναι ή πή
γή δι' δλα τα μίση, δλ.ας τάς έ
παναστάσεις, όλας τάς άρνήσεις.
Μεταξύ των άνθρώπιον ύπάρχει
μία διαφορά πού προέρχεται Από
τήν πρωταρχικήν θυσίαν των Ατό
μων καί ή όποία διαμορφώνεται
άπό τόν βαθμόν τής πνευματικής
εξελίξεως πον ϊχονν φθάσει.
Σ«μφώνως μέ τόν ανωτέρω
Σνλλογισμόν οί ανθρω.τοι κατα-
τάσσονται είς τέσσαρας μεγάλας
τάξεις.
1. Τονς ένστικτικούς, δπου ή
θέλησις ένεργεί μέσα είς τό σω-
^ι« (εμποροι, Βιομήχανοι).
2. Τονς θυμικονς, δπον ή θέλη¬
σις καί ή σννείδησις έδρεύονν
είς τήν ψνχήν (πολεμιστάς, καλ
λιτέχνας, των επιστήμων καί των
γραμμάτων).
3. Τοΰς Διανοητάς, δπον ή θέλη
αι·; ΐνεργεί μέσα είς τήν άγνήν
διάνοιαν. (Διανοητάς, Ήρωες, φι-
λόσοφοι, έ κείνοι πον έ'πρεπε κα-
τά τόν Πλάτωνα νά κνδερνοΰν
τήν Ανθρωπότητα.
4. Τονς Μεγάλονς Μύστας, ά-
νώτερα πνεΰματα πού μεταμορφώ
νοιιν τήν άνθρΐοπότητοι, δνθρωποι
άρχέτυπα.
ΕΙ; τοί'ς ένστικτικούς, τό ένστι¬
κτον κνριαρχεϊ τής θελ.ήσείος ΙπΙ
τής δαινοίας καί τής ψυχής.
Είς τοΰς θνμικούς, ή διάνοια
είναι {"πηρετρια των παθών.
Είς τονς Διανοητά;, τα πάθη
γίνονται ΰπηρέται τή; Διανοίας.
Είς τούς Μεγάλους Μύστας, ή
θέλησις καί ή διάνοία κυριαρ-
χούν επί τού ένστικτον και τής
_ υνέχβια άς την 6ην σ«λίσα)
1ΙΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΤ
Τα βιβλία και οί ανθρωποι
ΚΡΙΤΙΚΕΧ ΣΕΛΙΔΕΣ
Γ. Μ. ΙΙΟΛΙΤΑΡΧΙΙ, «Γνώρισα
τύν Πειραια», έ'κδοση «Τό Έλ¬
ληνικό Βιβλίο» 19«9, σελ. 112.
Είναι τό ένδέκατο κατά χρο-
νολογική σειρά έ'κδοσης βιίΐλίο
τοϋ Κωνσταντινονπολίτη σνγγρα-
φέα πον έργάζεται άθόρνΰα καί
£χει προσφέρει ως σήμερα στήν
νεοελ/,ηνική γραμματεία σελίδες
λογοτεχνικές ποικίλον περιεχόμε¬
νον. Διηγήματα, στοχασμοί, φνσι-
κές περιγραφές, γραμματολογία,
ήθογραίρία, δλα τοντα δείχνουν
τόν άνθρωπο ποΰ δέν είναι κλει-
σμένος στό μονότονο, δογματικύ
καβούκι τού, παρά ευρίσκεται σέ
ονδιάκοπη ένατένιση τοΰ κόσμον,
περασμένον καί παρόντος, σέ στε
αί] ίπαφή μέ τή ζωή στίς διαφο¬
ράς εκδηλώσει; της, μέ τή ζιοή
πον τοΰ μεταδίνει τονς κραδα-
σμονς της κ' ευρίσκει σ' αυτόν
καλόβολο, πρόθνμο, άκίβδηλο δέ-
κτη. Ό Γιωργο; ΙΙολιτάρχη;, ό¬
πως οί περισσότεροι Κωνσταντι-
νονπολίτε; λονοτέχνε;, συγκινεϊ-
ται σνχνά άπό μνημε; ποί' τόν δέ
νοι*ν μέ τήν πατρίδα του, είτε σέ
μακρυνά ίστορικά πρόστοπα καί
περιστατικά άναφέρονται, είτε προ
εκτείνονται στήν έδω ζωή τον σάν
βιωματική θρησκεντική αίσθησΐ·
Δεΐγμα τής τελενταίας έστάθηκε
τό σΰντομο μι«θιστόρημα (δς τό
χαρακτηρίσονμε καλυτέρα νοι>6έλ-
λα) «Ιωάννης Κονκονξέλης», δ¬
πον ό σνγγραφέας πασχίζει νά
συλλάβη καί νά αποδώση, τοπο-
θετημένον μέσα στό ίστορικό
καί κοσμοθεωρητικό κλίμα τον, ;
τόν ίερθφάντη τούτον τής μεσαι
(ονικής ίεροψαλτικής έκδήλιοσης.
Γιά τό βιβλίο τουτο ε'γραψα πέ- Ι
ρι«σι ή προπέρνσι στή σειρά των |
βιβλιοκρισιων μόν στόν «Προσφν
νικό Κόσμο».
Όλότελα διαφορετικό, άλλά δια
πνεόμενο πάντα άπό τή θέρμη τή;
εμφντης καλοσννης πον χαρακτη
ρίζει τόν σνγγραφέα τον, είναι τό ,
βιβλίο «Γνώρισα τόν Πειραια». Ό
Πολιτάρχης εζησε στήν παραθα-
λάσσια τούτη πολιτεία άγόρι καί
εφηθος. "Ετσι ό Πειραιάς τοϋ ε-
γινε δεντερή του πατρίδα κοί τό
προκείμενο εργο τον είναι, θά ε- |
λεγα, καρπός τής άγάπης πον
τοΰ ένέπνευσε καί άποθησανρισμα
της 'ενγνωμοσΰνης πον ό στενάς
αύτός σνναισθηματικός δεσμός έ-
στάλαξε δλα τοντα τα χρόνια στά
κατάβαθα τής ψνχή; τον. Καί
σνμβαίνει τούτο τό περίεργο, άλ
λ.ά καί ενκολονόητο στήν έταστι-
κότερη θεώρηση: τό διβλίο του¬
το νά είναι ΐσω; άπό τα καλυ¬
τέρα, τα μεστότερα σέ 6ιωμένη
άλήθεια ώ; σήμερα ?ργα τοΰ σνγ
γραφέα, δπου τό νφος άποκτά κά
ποίον ίδιαίτερα παλμώδη τόνο
πον σννεπαίρνει καί σνγκιλΤΪ. Δέν
εχπ; λ.χ. παρά νά διαβάση; τό
τέταρτο άπό τα δεκατέσσερα κε
φάλαια τοΰ βιβλίον «Θνμάιμαι τόν
Πειραια», καί θά διαπιστώσει;
πόσο ή εκφράση τοϋ σιτγραφέα
εχει έπιτύχει έδω άξιοσημείωτο
βαθμόν ώριιιότητα; καί άποστρογ
γνλωσης.
Στά βιβλιίο τουτο είναι σάν
νά δίνη ό σΐΎγραφέα; την ψιιχή
τοΰ Πειραια, γιαηί κάθε τόπος έ'¬
χει τήν ι|>υχή του, τή σνλλογική
ι|η>χή, καμωμένη άπό τόν άνθρω
πό καί τό φυσικό τοπίο. Είτε
σοΰ διηγιέται γιά τό μαρμάρινο
λεοντάρι τοΰ Πειραια πον τό με
ταφέρανε στή Βενετιά, είτε σού
έξηγεϊ, μέ πολύν οΐστρο, πόσο έ
πισκιάζεται ό μόχθος των ταπει¬
νήν άπό τή μεγαλοπρεπεία τής
φύσης, γιά νά τρνπώση υατερα
στό πλεοΰμενο πον «γίνεται χα-
ρονμενο σημάδι στό μονότονσ γα
λάζιο πλαίσι.0 τής Θαλάσσας», εί
τε τραδάει τήν προσοχή σον στό
Ιδιότνπο βλέμμα τοΰ Πειραιώτη,
είτϊ σοΰ δείχνει τάν Πειραια σάν
«πατρίδα τής νοσταλγίας», ό Πό
λιτάρχης ξαίρει ν" άγγίζη τίς
εναίσθητες χορδές σου καί σέ κά
νει νά Ανοίγη; τήν καρδιά σου
γιά νά δεχθή; δλη τούτη τήν
προσφορά τής σνγκινημένης άγά
πης του.
"Ας 'δώσω, πρίν κλείσο) τα ση
μείωμά μόν, τα «περιεχόμενα» τοΰ
6ι6λίον, τονς τίτλον; των κεφα¬
λαίων τού πον δείχνονν τήν άτμό
σφαιρά τού: Πειραια;, τα σταν-
ροδράμι τού κόσμον, Τό νερό, Τό
λιμάνα μέ τα κατάρτια καί τίς
καμινάδες, Θνμάιιαι τόν Πειραια,
Ήλιόλουστη πόλη, Ή πατρίδα
τή; νοσταλγίας, Φθινόπωρο στό
λιμάνι, Πειραιώτισσα νύχτα (τί ν
ποβλητικό; τίτλος πον άνθρωποποι
εί τή νύχτα!), Πειραιώτης άγέ-
ρας, "Ωρα χειμωνα, *Όχι δ,τι Κ
φΐ'γε, «Έντρτιφή στήν παγκόσμια
δόξα!». (Είναι τα λόγια τοΰ 6α
θι»στόχαστον καλλιτέχν-η ποΰ έ¬
στάθηκε ό Γεράσιμος Βώκος. Γι
αυτόν εγινε λόγος σέ κάποιο άπό
τα πρόοχρατα βιβλιοκριτικά μόν
σημειώιματα), «Ή καρδιά της πά
τρίδας».
Τό βιβλίο πλοντίζεται μέ Απο
σπάσματα άπό ποιήματα έ-μπνευ-
σμένα σέ διαφόρονς άπό τόν Πβι
ραιά, βαλμένα τό καθένα στήν
κατάλληλη θέση. Δείχνονν τό πλά
τος ποΰ εδωσε ό Πολιτάρχης
στήν έργασία τον καθώς καί τή
φΐλοπονία τοΰ σεμνοΰ αύτοϋ έργά
τη την γραμμάτων καί τής τέ-
χνης πον ξαίρει, δσο ολίγοι, ν' ά
γαπά καί νά προβάλλη τα ϊργα
των σνναδε'λφων του.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΒΡΟΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΑΑΜΑ2
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
7 όν
Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΚΑ
"Ενα "ϋθνος γιά νά μεγαλουρ
γήση πρέπει ναχη μία Μεγάλη
Ίδέα.
ΕΙχε καί τό δικό μας "Εθνος
τή, Μεγάλη Ίδέα τού. Αυτή τό
συγκράτησε στίς στιγμές τοΰ ξο-
λοθρεμοΰ, αύτη τό παρηΓ/ύρησε
στίς στιγμές τής άπελπκΐίας, αυ¬
τή τό δυνάμοκτε στίς στι,γμές τής
έξόρμησης.
Καί ή Ιστορία τής Μεγάλης Ί
δέας μας είναι ή πιό περήιφανη,
ή πιό λαμπρή Ίχττορία άπο τίς
σελίδες τής μακραίωνης καί πα-
νένδοξης Ίστοοίας μας.
Ό ίδιος ό Ποιητής γράφει στό
«Περιοθικό» τό 1901, πού θέλησε
νά μάθη τί γνώμη εχονν δνάφυ-
ροι Λογοτέχνες γιά τα 'Ελληνικά
Ίδεώοη καί ξεχιοριστά γιά τή Με
γάλη 'Κέα, γράφει τα εξής:
«Ή Μεγάλη Ίΐδέα. Τό παινεύο
μαι. Άπό τα πρώτα χρύνια μου,
μαζί μέ την πρι,ήτη μου άγάπη,
τό πρώτο έκστοτικό ξάφνιασμα
μοΰ φΰσηξε. Στό σπίτι μέσα την
άκουσα νά ψιθυρίζεται γΰρ<υ μόν σάν Ινα τρανύ μυβτικό, σάν έίνα «μελλούσης Άναστάσειυς» καρτέ ρημα. Καί την έπίστεψα μ' εύλά 6εια θρησκευτική. Καί την εΐ'δα την πρωτομάγισσα των πατέρων μας νά προβάλλη άπό τα χαλά σματα τής παρμΐνης Πριοτεύου- σας, ινα ζωντανεύη, άπό τή στερ νή πνοή τοΰ τελευταίου Βυζαντι νού Αύτοκ.ράτορα, καί νά φτερου- γίζη καί ν' άπλώνεται κατά τή Λύση, καΐ πρός τα Μεσημέρΐα καί πρός Βοριά, νά ςαναγεν νάη έκεϊ, νεολατίνα Σίβυλλα καί Ιέρεια δρυϊδική: Την Εύρώπη. Κι' ϋστερα νά γτρίζη πάλι ε¬ δά, καί τόπο νά μή' δρίσκη νά σταθή καί ν' άράζη μέία (Ττοΰς σκοτεινοϋς χρησμοΰς των Άγα- θάγγελιον. Τό ξύπνημα τοΰ κοιμισμένου Βασιλιά στή λυτριομένη Πόλη. Τό ξανθό τό γένος. Κι' ΰστερα νά πολεμάη νά ξανανθΐση <ττή>·
,τρωτόγονη Πατρίδα της μέ τα κα
ριοφίλια των άριματωλων, μέ τα
τραγούιδΐια των ποιητάδων μας.
"Ο,τι δέν χωράει νά ζήση στή
ζωή, βρίσκει τόπο ν' άπλωθη καί
ν' άνθοβολήιση στήν Τέχνη, οσο νά
γίνη άξια ή ζωή νά τό χωρέση
ΰΌ*τερ' άπό καιροΰς κι' άπό αΐω
νες...
Κι' δταν ΰστερα την άγνάντε
ψα την Ίδέα τή Μεγάλη στή
ζωή, την εΐδα λα6ο>μένη καί σα-
κάτισσα κι' άσχημι,σμένη καί άτι
μη άπό τα λόγια των άεροκόπονν
καί των άνάξιιον τα καμώματα.
"Οπιος γιά τίς έλπίδες μου καί
γιά τίς άγάπες μου καί γιά τίς
θρηισκείες μου, Ιφριξα γιά τό
στατΊροιμα, κι' Ικλαψα γιά τό θά
νατο τής Μεγάλης 'Ιδέας μέσα
στ' άδιάκοπο μαρτυρολ.ύγι τής ζιο
ΤΩ νέοι έσεΐς, πρός έ«άς πάν
τα καρψωμένη κρατώ τή σκέψη
μου. ΤΩ νέοι έσεΐς, ώ των μελλού-
μενιον τα δροσύπνοα θαμποχαρά-
ματα, άγνοί καί σοφοί, την Ίδέα
λατρεύετε στοΰς ναοΰς τής Τέ-
ίΝΛ.'ΚΑΤΛΠΛΗΜΤΙΚΚΣ ΠΛΟΚΗΣ :
Γ2.ΤΟ1ΙΚΌ ΛΝΑΓΝΠΣΜ.Α
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άρΐΛτιιχ'ΡΥ'Ι^ ψ' &ΤΕΦΑΝΟΤ ΞΞΝΟΤ:
. Ό Λ-ΤΛΊΐΟΛΟ^ 2ΓΗΝ ΤΟΤΡΚίΛ»Γ—-^
· '
ΓΙΑΚΩΒΟΥ ΔΙΖΙΡΙΚΗ
ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
"Ο ΘΗΟΣ ΤΖΠΝΗΣ,,
ΣΤΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΙ
ΠΑΥΛΙΚΙΑΚΩΝ
Στοΰς Νέους άπεΐ'θύνεται καί
στό ποίημά τοτι: «Οί πατέρες»
πρός τό τέλο; στή Συλλογή όν
«Βωμ,οί».
Παι&ί, τό περβόλι μου ποΰ θά κλη
ρονομήισης,
δπως τό βρής κι δπως τό δής νό
μην τό παρατήσης.
Σκάψε το άκόμα πιό 6αθιά καί
1 φράξε το πιό στέρεα
καί πλούτισε τή χλώρη τού καί
πλάτηνε τή γη τού,
κι άκλάδευτο δπου μπλέκεται νά
τό βεργολογήοης,
καί νά τοΰ φέρνης τό νερό τό ά
γνό τής όρυσομάνας,
κι αν άγαπάς τ' άνθρωπινά κι δ
σα άρρωστα δέν είναι,
ρίξε άγιασμό καί ξόρκισε τα ξω
τικά, νά φύγουν,
καί τή ζοντάνια σπεΐρε τού μ' ο-
σα γερά, δροσάτα.
Γίνε όργοτόμος, φυτευτής, δια
<ρεντευτής. Κι' αν είναι κι' 'έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέ σουν καιροί ώργισμένοι, κι' δσα πουλιά μιισέψαΎε, κι' δσα δέντρα γιά τίποτ' άλλο δέν φελάν, παρά γιά μετερίζια, ςεσπέρμεψέ το, χέρο.σε τό περι- Τσεκούρι! Τρά6α, ξεσπέρμαψέ το, χέρσοσε τό περι 6όλι, κόψ'το, καί χτίσε κάστρο άπάνον τού καί ταμπουρώσον μέσα γιά πάλαιμα, γιά μάτωμα, γιά την καινούργια γένα π' δλο την περιμένουμε, κι' δλο κινάει γιά νά 'ρθη, κι' δλο συντρίμμ*· χάνεται στό νύρισ,μα των κύκλων. Φτάνει μιά Ίδέα νά στό πή, μιά Ίδέα νά στό προστάξη, κορώνα Ίδέα, - Ίδέα σπαθί, πού θά είν' άπάνου άπ' δλα!». (Σννεχίζεται) ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τού συνεργάτου μ άς κ. 1ΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Οί έπιστολές τού άπευθΰνονται ώς επί τό πλείστον σέ γνωβτά ή φιλικά πρόσοιπα καί είναι γεμάτες Λιπό συμβουιλές καί παραινέσεις. Μερικές άπ' αΰτές είναι άληθυνά κομψοτεχνήματα καλλιλογίας καί ΰποδείγματα λακωνικής έκφράσε- σεως, δπως ή συστατική έπιστο- λή την οποίαν 6δο>σΕ σέ μιά μη
τέρα, δταν εΌτελνε τό παιδί της
γιά νά σπουδάση κοντά στόν σο
φιστή Λιδάνιο. «Μ-ήΐτηρ πατρί πέ
παμορα παΐδα, ή κατά φύσιν τώ κα
τα λόγους. "Οποις ούν μοί μελή-
σει, σοί μελήσει». Δηλαδή: Έγώ
ή φυσική ιμητέρα, στέλνω τό παι
δί μου σέ σένα τόν πνενιματικό πά
τέρα. "Οπως λοιπόν θά ιροόντιξα
έγώ, φρόντισε καί σύ.
Σέ μιά αλλ.η έπιστολ.ή τον πρός
τόν Νικόδουλο γράφει τα εξής:
<Τό λακτονίζειν ού τούτο έ.στίν, ?! περ οίει, ολίγας συλλαβάς γρά φειν, άλλά περί πλείστων ολίγας. Οί'ττως έγώ καί βραχυλογώτατον "Ομηρον λέγω καί πολύν τόν Άν τίμαχον. ΠΛς; Τοίς πράγμασι κρίνιον τό μήχος, άλλ' ού τοίς γράμμασι». Δηλ. Τό νά λακωνί ζή κανείς, δέν είναι νά γράφη λί γες συλλα&ές δπως νομίξεις, άλλά λίγες γιά παλλά. "Ετσι έγώ 6ρα- χυλογώτατο θεωρω τόν "Ομηρο καί πολύλογο τόν Άντίμαχο. Παίς; Κρίνοντας τό μηκος άπό τα πράγματα (την ούοία) καί όχι τα γοάμματα. Άλλά καί την φιλία έκ-θειάξει στίς έπιστολές τού ό Γρηγόριος. "Ενα δεΐ-γμα είναι ή έπιστολή πού εστειλε στόν ορί,λο τού Παλλάδιο, στήν όποία γράφει τα εξής: «Εί τίς έριοτήσειέ με, τί των έν τώ 6ίφ κάλαστον; είποιμι αν φίλοι. Τούπων δέ τίνας μάλλον τιμητέ- ον; τούς άγαθούς αν είποιμι...». Σ' έναν αλλο φίλο τον, τόν Άμαζόνιο, ,γράφει τα εξής: "Αν τις ερηται σε των κοινών φίλων (πολλοΰς δέ είναι πείθομαι τούτους) πού δέ νυν δ Γρητγόρι- ος; πράττει δέ τι; Θαρρών είπε δτι, έφ' ήσυχίας φιλοσοφεί, το σαΰτα των άδικοΰντιον φροντίζον, ϋσα των ούδε εί γεγόνασι γινκο- σκομένον οΰτ<ος εστίν άήττητος. "Αν δέ σέ πάλιν ό αύτάς έπανέ- ρητα· πώς δέ την διάζευξιν φέ- ρει φίλων; Μηκέτι θαρρων είποις δτι φιλοσοφεϊ, άλλά καί λίαν ά- σει κάποιος άπό τοΰς συνηθκτμέ- γεννώς εχει...». Ή έρμηνεία: "Εάν θά σέ ρωαή νους φίλους (καί πκΐτεύω δτι είναι πολλοί αύτοι), ποΰ είναι τοίρα δ Γρηγόριος καί τί κάμνει; Νά πής μέ θάρρος δτι φιλοσοφεί στήν ή- συχία καί φροντίζει γιά τάσα άδι κήματα, πού δέν είναι άκόμη γνχο ' στά στοΰς αλλους. Τόσο γενναϊ- ( ος είναι. Άν δμως σέ ξαναριο- τήση δ ίδιος, πως άνέχεται τον | χοιρισμό άπό τοΰς φίλους; Τότε ι πιά νά μην πής θαρρετά δτι φιλο σοφεϊ, άλλ' δτι είναι πολύ άγε- νής... ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ 316ο ν Στό σημεΐο αΐπό τής κουβέν- τας άνάμεσα στό Χαλέτ Έφέντη καϊ στό Πιέρ έλ Μαζούρ, μπήκε ι στό Γραφεΐο ό τσοχαντάρης μέ μιά άλλαξιά ροΰχα τοϋ Μαμελού- κον καί τ' άφηοε σέ μιά γοινιά. Ι — Γδύσου τύριι Μαιζούο, τόν πρόσταξε ό Χαλέμ. ι Ό Μαμελοΰκος γυ,μνώθηκε δ- πιος τόν έγεννησε ή μάνα τού, πε τώντας ατιό πάτο>μα τα ροΰχ(ΐ
τού. ΕΤχρ τιόρα πραγματικά άγα-
νακτήβει μέ τό ς>εζιλίκι πού τοΰ ε-
κανε ό Γςχιμιματέας τοϋ Σ οτλτά-
νου.
— Γιά κσίταξε, είπε δ Χαλέτ
στόν τσοχαντάρη, μήπίος ?χει κρυμ
μένο τίποτα, κάτιο άπό τίς μασχά
λες τού ή <ττά σκέλια τού. Ό τσοχαντάρης συμμοοφώθη- κε μέ την προσταγή, μά δέν 6οή- κε τίποτα. — Ντύσον με τα ροΰχα πον σοΰ έφερεν δ στρατκότης, είπε στό Μαξούρ καί παίρνοντας ό Γραμματέας τοΰ Σουλτάνου άπβ τό πάτωμα εν« - ενα, τα ροΰχα ■ πον φοροΰσε, τα εψαξεν ώς καί Ι στίς ραφες άκόιμα. Οίίτε δικος ' στήν πουκαμίσα τού, οίίτε στό μα Ι κρύ τού σαλδάρι, οδτε στό φεοάκι ι τοΐ', οδτε βτό ζουνάρι τον, οϊίτε ι καί στά τσαρούχια τού, ΰπήρχε τίποτα χρυ,ιιμ,ένο. Τελετιταιίο ά<Γη- σε, τό πλουμ.ιστό τον γιλέκο. Τδ- ψαξε κι' αύτό, χο>ρίς άποτέλε-
σμα.
— "Αϊντε, πάρε τα ροΰχα σον
καί «ρύγε, τόν έπροσταξε.
Ό Μαζούρ, μάζεψε την . . .
προΐκα τού, επάνω στό σαλδάρί
τού τΑ εκανε μπόγο καί πλησίασε
στό τραπέζι, δπου ό τσοχαντάρης
εΐχε άψήσ'ει τό στιλέτο τού. Ά-
πλ(ι>σε τό χέρι τού νά τό πάρη,
μά ό Χαλέτ τύν πρόλαβε. Πήρε
στά χέρι ατου τό μαχαΐρι καί τό
περιεργάστηκε μέ πραγματικύ θαυ
μαοίμό.
Ό Μαξούρ χαμογίλασε.
— Σοΰ άρέσει Ιφέντη μ'; τόν έ
ρώτησε.
— Στ' άλήθεια είναι πολύ δ-
μορορθο. Πολύ πλοσιο καί πολΰ
6αρύ, (Τυμπλήρο>σε, ξυγίζοντάς το
στήν παλάμη τον.
— Είναι προβίοπικό δώστικό τού. Τοΰ α-
νοιγε δμιος τα μάτια γιά νά προ¬
σέχη κι' αυτές τίς κρυψώνες. Προ
, σπάθησε λοιπόν νά την άνακαλύ-
ψη, ιμά βέν τα κατάφερε καί ζή-
τησε άπό τόν Μαζούρ νά τοΰ την
άποκαλύψη.
' — Νά στή δείξο) άφέντη μου,
8κανε έκεϊνος καί παίρνοντας τό
στιλέτο άπό τα χέρι« τοΰ Χαλέτ,
πίεσε ε'να πετράδι τής λαιβής κι'
ΰστερα τράδηξε τό <τνρταρωτό της κάλυμμα, ιμέ τόν ίδιο τρόπο πού ενα παιδί τραβάει τό καπάκι, τής μαθη,τικής τού κασετίνας. "Ολη ή λαιδή, δπιος ξαίροι»με ήταν κον- ' :· ΛΤΓΟΤΣΤΟΤ "ΚΛΛΒί φια. Καί (ρυσικά αδεία, άίίοΰ τό ύπάμνημα ήταν φυλαγμένο στήν άλλη κρι*ι|)ωνα τοϋ μαχαιριοϋ. Ό Χαλέτ κοίταξε τό ΰμορφο καί πολύτιμο έκεΐνο έγχειρίδιο μέ θανμασμό καί οϊ»τε γιά μιά στι- γμή δέν σκέφθηκε νά τό ν)»άξη πε ρκτσότερο. Ε(χε πεισθεΐ, πώς ήταν άδννατο νά ήταν ό Μαζούρ, ό άν θρωπος τοΰ Κοκκάλα. Τοΰ γεννή θηκε μόνο ή έπιθνμία νά τό απο¬ κτήση πληρώνοντάς το δσο κι' δ- σο. — Μοϋ τό ποτ'λδς; έρώτησε τό Μαζούρ. — Είναι ένθΰμιο, σοΰ εΐπα ά- φέντη μ', τοΰ άπάντησε ό πονη- ρός Μαμελοΰκος κι' είκι^.ρ (ττό ξοτινάρι τού τό στιλέτο. Μπορή δ¬ μιος τοΰ εΐπε, νά σοΰ προ,μηθεί'- σ(ο ενα παρόιιοιο. Ξροιο ενα καλώ «κουγιονιμτξή» ρδώ στήν Ίσταν- I πούλ, ποΰ πλθΜμίζει μαχαίρια καί είναι αριστος όπλοποιός. "Αμα Θρ λης νά τόν εροτήσο» αϋριο, πόσο θά κοστίση νχά νά σοΰ πώ. — Νά τύν ρροιτήσης μπρρ, έ'κα νέ ένθοικτιασαένος δ Χαλέτ. — Πέκρϊ εκανε δ Μαΐΐονρ καί 6γηκί άπό τό Γραφεΐο. Τρά6η£ρ γιά τόν όντά τού, δπου ξάπλιοσε καί κοιμήθίρ(Ρ τόν ΰπνο τοΰ δι- καίον. Τό άλλο προ>[, την ίόρα τοϋ
<μασσάξ», ,μπηκρ στά ΙδιαίτΓρα δι αμερίσματα τοΰ Σουλτάνον, στά όποία μόνον αύτός καί παλΰ λίγοι άλλοι, εΐχαν τό προνόμιο νά μπαί νοΎ ελευθέρα. Τώρα, στή οεξιά τσέπη των φαρ'διών καί μακρυών, ως τούς άστραγάλους σαλβαριών τού, εΐχε πρόχειρα φνλαγμένο τό νπόμνημα. Πέρασε άπό την ΐαατιο 6ήκη τοΰ Πατισάχ καί είδε άπλο) μένη σ' ενα σοφά την σουλτανική στολή τής ημέρας έκείνης. Μέ σί γουρη περπατιά πλη<τίασε, εχιοσε στή δεξιά τσέπη τοΰ χιτοηάου τής στολής τό ύπόμνημα καί σννεχί- ζοντας τό δοόμο τον, μπηκε στήν κρεβατοκάιιατα τοϋ Πατισάχ. Τόν προσκύνηβε καί ήρχισε την δου- λειά τον. Κάθε μερά, κατά την διάρκεια τοΰ «μασσάξ» ό Πιέρ ελ Μαζούρ, πού ήταν είίθυμος τΰ- πος καί άρκε.τά πνενματώδηΐ;, ε- λργρ στόν Σονλτάνο, ενα σωρό ά στεϊα γιά νά τοΰ ψτιάση τό κέφι. "Ετσι κι' ΐκρϊνο τό πονή, τοΰ δι- ηγήΊθηκε μέ πολύ «χιοΰμορ», την περιπέΥτεια στήν όποιαν τόν ίιπέβοι λε άπροσδόκητα ό Χαλέτ 'Εςέν- της. — Δέ λέιο .-τολ.ιχοο^'εμένε ιιου Πατισάχ, ό άνθηοπος τή δονλειά το* ρ'κίΐΛΤ, τοΰ ρ^ρ, νά ΐιέ γνμν<ό ση ομΐιις σάν τόν Αδαμ καί νά βάλη νά μέ ψάξονν, στά πιό άπό- κρυφα μέρη τοΰ κορμιοΰ μο»ι, έ, α{ιτό δέν τό σήκιονε, τό άντρικό μόν φΐλότιμο. "Εν«ς εύνοΰχος μπο ρεϊ νά τό άνέχονταν, έγώ δμχος;... Παρ' δλα αΰτά, άναγκάστηκα νά ΰποταχθώ στή θελήση τοΰ Χαλέτ 'Ε<ρέντη, γιατί μοΰ είπε πώς τέ¬ τοια ήτανε ή ποοσταγή «ου... Τόν Σονλτάνο τόν έπήρανε τα νέλια. "Εηθί τό «μοκκτάζ» συνεχί- στηκε εΰχάριστα καί σέ λίγο ό Πιέρ έλ Μαζούρ άποσύρθηκρ. Εί χε έκτελέβει την αποστόλη τού. Ό Μαχμούτ, Λρκετά εϋδιάθε·- τος, κάλεβε τόν Ί/διαίτερο ΰπηρέ- τη τού καί τόν πρό<τταιξρ νά φ(ονά ξη τοτις έντεταλμένους, γιά νά τόν ντΰσοίΐν. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Ή Μακεδονία καί ή Θράκη ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ τής Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάε Ή Γτ·Λ·αικεία Λογοτεχνική Συν τριοφιά προκηρύσσει τούς όΐαγοι- νισμοϋς τής Παιδικής Λογοτεχνί- <ις τοΰ ετονς 1970 γιά συγγραφή βιβλίον, ποϋ άπευθΰνονται σέ παι ί>ιά άπό 10—15 έτών.
Ή γλώσσα πρέπει νά είναι 6η-
ματική, τα ?ργα άδημοσίεντα καί
πιιρμένα άπό την έλληνική πραγμα
τικότητα. Τα 6ρα6ε'κι είναι:
Α'.— Βραϋρΐον γιά ποιητική
συλλογή, είς μνήμ,ην Εδας Δε,λή,
όρχ. 5.000. ,
Β'.— Βραβείον έχδοτικοΰ οί.κοι
Ι. Κολλάρου, είς μνήμην Ίοκχννον
ΚολΛάρον, δρχ. 25.000 γιά ίστο-
ρικό μνθιστόρημα, άπό όποιαδήπο-
τε έποχή τοΰ Έλληνισμοΰ, μέχρι
και των Βαλκανικών πολέμοιν. Την
ρτίτΰπΐιχΐηι τού βραβευομένον ϊργοΐ'
άναλαμβάνει ό έκιδοτικός οΓκος Ι.
Κολλάρουι.
Γ'.— Βραβείον έκδοτικοΰ οϊκου
Κ. 'Ελει<θερουιδάκη, είς μνήμην Κώστα Έλει«θεοο<δάκη, δρχ. 10. 000, έκδρομές καί ταξί.δία στήν 'Ελλάδα. Θέιμα: «'Ελληνικά Βον- νά». Δ'.— Βραβείον Σταύρον Ζύγου ρα, είς μνήμην 'Ερμιόνης Αδα¬ μ α ν τ ιά δόν, δρχ. 8.000. θέμα: «Σύντομες Ίστορίες γιά πολύ μι¬ κρά παιδία». Β'.— Βραβείον Γυναικείας Λο¬ γοτεχνικής Σνντροφιάς, δρχ. Η). 000. ΜυθΐΓΤτόρημα μέ θέμα ελεύ¬ θερον. Τα ε(>γα θά οτριλντονται σέ
δύο όακτΐ'λογραφημένα άντίτιντα,
μέ ι)τενδώνι·μο, καί θά σ>νοόεύίΐ)ν-
ται άπό κλειπτό (ράκελλο, μέ τό
δνομα καί τή διεύτΚΛ·ση τοΰ συγ¬
γραφεύς. Τα χειοόγραφα δέν έ-
πιστρέφονται.
Ή Γυναικεία Λογοτεχνική Σνν
τροφιά συνιοτί!. στοϋς συγγραφεύς
νά διακρίνει τα εργα τονς αΐσιο-
δοξίιι καί πίστη στή ζίοή.
ΠροΘεσμία νποβολής ?ι»ς 30 Σ ε
πτεμβρίου 1970.
Κριτική έπιτροπή: Ή πρόεδρος
Τατιάνα Σταύρον, Μαρία Άμαρι-
<ί>του, ΊοΜχννα Μπουν.ουί>άλα - Α¬
ναγνώστου, "Εφη Αίλιανοΰ, 'Τπα-
τία Δελή, Λίλα Καρανικόλα. Με-
λι·σσάνθη.
Διεΰθννση: Γυναικείαν Λογοτεχνι-
κήν Σνντροιτιάν, "Εβρον 4 Τ.Τ.
«Π. Τηλ. 613.728, 770.370.
Τοΰ συνεργάτου μας κ.
Δ'
Καί μέ πίστη στά πεπροιμένα
τής έλληνικής Φνλής, άπ' την έ-
ποχή αυτή καί άργότερα, γιά την
('ιπελενθέροκτη τής έλληνικής Μα-
κεόονίας —άγιυνίζονται: Οί όνο-
μαστοί Μακεδόνες, άρματολοί καί
κλέφΤΕς— ό καπετάν Ζήδοος άπ,
τα Γρεδενά, οί Λαζαϊοι άπ' την
Κατερίνη, δ Καρατάσιος άπ' τή
Βέρροια, οί Τραχειλαΐοι άπ' τόν
ΙΙλαταμώνα, ό Μεϊγδάνη; άπ' τό
ΙΙισοδέρι τής Φλχορίνης, ό Καζα-
βέρνης άπ' τή Νάοτ<σ: δ Γάτσος άπ' την "Εδεσσα, δ καπετάν Ρομ- φέης άγιονίζεται στό Βέρμιο καά ό ήπερίφημος Νικοτσάρας περνά άπ' τίς έλληνικές περιοχές Ζύχνης τό 1807 καί φθάνει πολεμώντας τόν Τοΰρκο μέχρι τοΰ Αί'μον. Άπό τούς άρματολούς καί κλέ- φτες, αΰτοΰς καί άπό τό κήρτ'γμα τού Ρήγα έπίσης καΊ τα θονρια καί τα άβματά τού, φρονηματίζε- ται όλόκληρος ό {—όδουλος έλληνι- σμός τή; Μακεδονίας, Θράκης, Αί μου καί σιμότερα, στήν Κοινσταντι νούπολη, τής Αϊνοτ1, οί Μαυοοθα- λασσίτες τοϋ Πόντου καί δλης τής Μικροισίας. Καί δταν συλλαμβάνεται δ Ρή γας, μαζί τού στραγγαλίζονται στίς 24 Ίουνίου 1798, ώς προιτοπόροι τής 'Βθνικής μ<ις 'Ελει·θερίας — οί Μακεδόνες: Ιωάννης καί Πα- ναγκότης Εμμανουήλ, άδελφοί, κ«.ί Γειόργιος θεοχάρης άπό την Καστοριά. Οί Θεοχάρης Στούν- τζας, Γεώργιος Πούλαος καί Κιον- σταντϊνος Δοι>κας άπ' τή Σιάτι-
ατα— ποΰ μτ·ήΊθηκαν άπ' αυτόν,
σννεργάσθηικαν καί μαρτΐ'ρηκταν μ'
αυτόν.
Πρωτοι πυρήνες καί άπόστολοι
τής Φιλικής 'Εταιρείας, ήσαν επί
σης, "Ελληνες τής Μακεδονίας, δ-
πος ό Φιλικάς Εμμανουήλ ΙΤαπ-
πάς, άπ' τίς Σέρρες, ό θρυλικός
Γεωργάκης Όλύμπιος, άπ' τό Λει
6άδι τής Κατερίνης, ό Γιάννης
Φαρμάκης άπ' τό Βλάτσι τής Κο-
ΓΕ12ΡΓ. ΑΒΡ. ΧΙΝΤΖΟΓΛΟΓ
ι ίάνης —αού μνήιθηκε άπ' τόν Ξάν-
, θο, ό Γεώργιος Λασσάνης καί δ
Νικόλαος Κασομούλης, άπ' την
Κοζάνη, καί ό Γρηγόριος Ζαλίκης
Ι η ΖαλΧκογλου άπ' τή Θεσσαλονί-
νιη— ποΰ φέρεται Ιδρυτής τής μυ
στικής όργανώσεοις (τοΰ έλληνο-
γλ.ώοσου ξενοδοχείον στό ΙΙαρίσι
τό 1812) καί ποΰ στάθΓ/κε ή πρώ-
' τη έστία αυτή, τής άφνπνίσειος
τοΰ {(ποδοι-λου "Ελληνα καί την
Ήε&έ,χθΓ,κεν μετά ή Φιλική Έται-
ρείο.
Φιλικοί ήσιιν οί πιό καλοί ίεράο-
χες τής Μακεοονίας, δπος δ Μη-
τοοπολίτης ΣερριΤχν Χρύοανθος,
τής Κοζάνης Βενιαμίν, των Γρε-
βενίιν "Ανθιμος, τοΰ Άγίου "Ο-
ρους Ίερό·θεος καί τής Μαρονεί-
ας Κίονσταντϊνος.
Καί στή θράκη ή Φιλική 'Εται-
ρεία εΐχε σημ'ΐντικά κέντρα, δπος
ή Άνόριανονπολις, δπου ό ποιοτερ
γάτης της, ό Ξάνθος, μέ τόν Μη-
τροπολίτη της Δ(ορόθεο, έμύηοαν
τούς πρώτοις έταίρονς καί φύτε-
ψαν στίς ψτ·χές των άγιολπστών
της, την ιδία τής άπελειΌερώσε-
ως μέ την 'Επανάσταση. Στοϋς
σκοπούς καί στά σχέδια τής Φι¬
λικής 'Εταιρείας μνοΰνται οί "Ελ¬
ληνες τής Φιλιππονπάλείος καί ε-
νας άπό τοϋς πριοτεργάτες Φιλι-
κούς πού μι»ήβηκε άπ' τάν Σκον-
φά, είναι καί ό Αντώνιος Κομι-
ζάπουλος. 'Επίσης μυοΰνται οί "Ελ
ληνες τής Μεσημβρίας, Άγχιάλου,
Σο)ζοπόλεο)ς, Άγαθουοΐύλεως, τής
Βάρνας καί αλλες πόλεις τοΰ Εϋ-
ξείνου Πόντον καί τής νοτιώτερης
Θράκης, τής Κομοτινής, τής Μα-
ροινείας, Λοιν.έ Μπουργά (άρχ.
Άρκαδουπόλεος), τής Αίνου καί
τής Κ(ονσταντινουπόλεο)ς.
'Επτακόσια όνόικιτα Φιλικόν,
τής θράκης, άναψέρει ό Ί(οάννης
Φιλ.ήμιον —χωρίς ό άριθιιός αντός
νά συμπεριλαμβάνη καί αλλο»ς,
τοΰς χι/λιάδες Φιλικούς δλης τής
Μακεδονίας καί θράκης.
(Συνεχίζεται)
"Οταν ό πρωτογέννητός μου
γιός Γιώργος εί'ταν 3 έτών. .·.'
Όλ πού άπό μ.ιά; άρχής εί·/ε Ί
ν.'Λ:ει ά-'οκλ£:ττ:κα καί αόνη
νά λέγουν γύρω τού «δ Τζών».
ό 6 θίϊο; Τζών». 'είπε
λΐαν ήμέρα ξαφνικά, ^ιέ
τόν άπλούστερο τρ<5,πο, αύθόμ- μητχ: «Ό θεΐος Τζώνης». Τό/ :ύπον τουτο τόν είχα γαρχκτηρι σει οεΐγμα ατόφιου γλωσσι·/*ιϋ συναισθήματος σέ κχποιν. δι*λϊ ξή μου μέ βέμα «Νεοίλληνικός πολιτισμ,ός». Πέρυσι. σέ γρά»ν μα τρρό; τόν συντάκτην τη";· στήλης «Τα Γλωσσικά μας» τή, «Νέας ΙΙολιτείας», δκαμα λόγο γιά τό περιστατικό. Ό φίλος Γιάχωβος Διζικιρίδ'ης, Κων- σταντινου-πολίτης νεοελλη-ν.στή.; καί άκαταπόνητο; μελετητ·; τής γλώσσας μ,ας, πού ζεΐ τώ¬ ρα στήν Άθήνα, ΙγραΨε τό 4 %6λον&ο άρθρο γιά τή «Νέα ΙΙγ. λιτεία». Έπειδή ή εφημερίδα 7ύτή περιόρ'σε σημαντ:κά τή στήλη «Τα γλωσσικά μας~>, άν
δέν την ε'χε·., καθώ; φαίνετα-,
εντελώς κατχργήσει, δ κ. Γ. Δι
ζίκ-.ρί,κης είχε την καλωσύνη
νά μοΰ στείλε: τή·ν έπιστολή τού
γιά τόν «Προσφυγικό Κόσμο», δ-
πω,ς τοΰ είχα προτείνβι. Έπε:-
δή τό θέαα είναι γενικότερο
καί 5.φορδ!. *ν μέρει τα θε^λια
τής γλώσσας, τούς κανόνε; τής
δομής της καί τή μορφολογί7
της, φρονώ δτι θά προκαλέσ?ι
τό ενδιαφέρον δσων κατχγίνον
ταν με την περΐπέτεια πού στά
χρθνια μα; περνάει ή νεοελλη·-
λώ
, γ
II.
ΦΛΩΡΟΣ
«...Χαιρ»;ι*ι πολύ πού δ Άξ·
ότιμ,ος χ. Π. Φλώρος βχσι-
σμένος πάνω στήν ίίδικότητα
καί την έμπϊΐρίχ πού τόσο τόν
διακρίνουνε, καταπιάστηκε α'
Ινα τέτοιο γλωσσικδ θέμα.
Έπειδή κ' έγώ Ιχω ά-σχολη
θή .μέ τδ μεγάλο «Ζήτημά»
(Ιχω γράψει ?να. διδλίο άπδ
ρίπου 1.400 σελίδες «ού φί
τόν τίτλο «Ή Γλό"κτσ« μας» κ«ί
πού πραγμ,ατευεται 5λα τα γλαν-ΐ
3·.κ« μας οΑσανα, μχζΐ καί τΛ
θέ>χ πού θίγει δ κ. Φλώρος
πχρακχλω να μοθ Ιπιτρχπτ] ν»
λαδω μερίς στή συζητήση τεο>>
ήνοιξε.
Ό γιόκ,ας τοΰ κ. Φλώρου εί¬
τε δ «θεΐος Τζώνης» καί δχι «^
Οεΐος Τζών», γιατί ή 4'τηιοτιν.ή
ιι*;, χπδ φυσική της ρ^πή, 1
/εί πάντα την τάση νά συιΐίΐοο
φώνη δλχ τα ξένα όνάματα, ξα
νχχυνοντίς τα σέ διχά της κ>.
λούπια. Αυτήν την τάαη την
αντανακλοδν αύθόρμ.ητα δλα τλ
μικρά Έλληνόπουλα άπδ την
ώρν. πού Αρχίζουνε να ψελλίζου
νέ τίς πρωτϊς λέξεις τής μη-
τρική; τού; λαλιΛ;, κχΐ τοθτι
γιχτί είναι διαΓοτισιμένχ ',ιέ τδ,ν
άνεπιτήδευτο τρδπο '&μιλίας στόν
πιρ'γ^ρ') τοϋ σπιτιοθ τους. *Η
μητρική στοργή ΙνεργεΙ πάνω
στα παιδία τρυφερί]ς ήλικίχς
μέ τρΟΓ.ο φυσικό, πηγαΤο, 4νί
πιτήδϊυτο κ*1 Ανάθευτο, καί %ε
ριθάλπει τα πάντα, ιμαζί καί ΐή
λιαλιά ι·οϋ -πχιδιοΰ. Τστερ«, μ&
τδ κέρ·Λθ[ΐ·χ τοθ καιροθ κ·χΙ μ!
την έπίδρχση (έοώ έρίσκίται .*}
κακοιαιμονία μα;) τής καθαρίυ
ούσα; (έκεί δπου αυτή ικυρΐλρ
χεΐ Ακύμ,η). τδ παιδί γίνεται Ι
γκΛατΐκίς δεχτή; διαφόρων
διαστρεβλωμένων έκφράσβων,
πού τί; επιβάλλει τούτη ή ιΐ-
λευταία.
"Β-τσι, ίχ9υιμ,& γϊνικές 4κλι·
:ε; σάν χύτέ; ποϋ αναφέρει ο
κ. Φλώρος: «Τοΰ Γου5ί, τοθ
Βίτσι» κχί αλλες πολλές.
Γιά νά ιιεισθοθιιε ηύνο τΐ«ρα
λογες είναι αύτέ; οί &κιλιτβς γ»
νΐ·*/«ές. φτάνει νά ακεφτοθμε πβ
σα αλλχ τέτοια ούδέτερα τ»πω
νύμιχ ίχουμε στή γλώσσα μας,
τοπωνύμιχ ποϋ ν,α κλίνουιμί 5
μχλά (Μαρούσι - ΜαρουσιοΟ.
Κουκάκι - κιοΰ, Κχλχμάχι,
Παγκράΐΐΐ, Περιστέρι, Χαλάν-
τρι, κτλ.) , καί τοΰτα δλα μέ-
σχ στήν 'Αθήνα ή στήν περ; ν
χή της. Σ' δλη την 'Ελλάδα υ
πάρχουνε χιλιάδες τέτοια οΰδε-
τερα τοπωνύμ,ια. Γιατί τδ «Γου
5ί» νά κάμνη έξχίρεση; Τδ
-Γουοί», δνοιια κύριο, Ιχε: την
άφϊχηρία τού άπδ τό κοινδ ού-
συστ^κδ «τδ γΐυδί (ίγίίον) Μή
τμζ τό «γουδί» δέν τδ κλίνο'ΐ
με 'δμαλά; («Τδ γο·>δόχερ-5 εί¬
ναι δ κόπανος τοΰ γουδιοΰ) ».
Τδ Βίτσι. τοπωνύμιο, Ιχει πό
λύ κοντά τού τδ ούσιαστιν.δ «βίν
τσι» (&α,ρΐΰλκον) . "Αρα, κατ'
' άναλογία, πρέπει νά ποϋμε τδ
Βίτσι. τοΰ Βιτσιοΰ, δπως λέμε
' «δ μακαρά; τοϋ βιντσιοϋ» (ναυ-
' τική ί,ριλογίι.) . ΤΙ τδ πιδ δ¬
' μαλό; ΚαΊ ά; μην 2ρθη κανέ-
νχς χντιρρησίας νά μάς ·πεΐ ϊτι
τδ «ΒΙΝΤΣ» (άπ' δπου προήλ¬
θε τδ δ'κό μας τδ «£ίντσι») εί¬
ναι λέξη ξένη (ϊγγλέζικη) ,
δέν κλίνεται καί δέ σ:έκε·. οάν
πχράδειγμα. Τδ «ΒΙΝΤΣ» συμ
μορφώθηκε μί έλληνικές_ κατχ-
λήξεις καί 2γινε «τί* βίντσι»,
τοΰ 6ιντσιοΰ - τα βΐντσια των
βΐ'Λ:σιών. "Εγινε λέξη Ιλληνι-
κή. Καί πρέπει νά κλινετχ!
κχτ' άναλογία μέ αλλες παρό-
μοιες λέξκι; τή; έλληνική;
γλώσσας.
Έ άρχή τής πχρ*έ<κ."Λλισης ά πό τδν τ:ροειπ(ι>μένο κανόνα ά
ναφορίκά μέ τδ Γου-δΙ (τοπωνύ
μιο) Ιγινε τδ 1909, τότε πού Χ
κόμα ή καθαρεύουσα ί^τανε στ'ις
δόξες της. Μέχρι τίτε, τό το-
πωνύμιο «Γουδί» ί.τανε στήν :>
φάνεια.
Τδ 1909, στδ Γουΐί, εγννε ?
νχ σΐρατιωνικδ κίνημα. Τδ γί
γονδ; αύτδ πήρε κ' Ιδωσε επ!
πολλά χρόνια. Τα «Γουίί» βρ1
σκότανε στδ στόμ* δλωνών.
Ό κάθε Χριστιανός πού είχε
άδιαστρέβλωτο τδ γλωσσικό τού
αϊσΰηίμα, προκειμένου νλ μιτα
χειριστή στή γενική αύτδ τδ το
πωναμιο, θχ Ιλεγε: «Άφ--ϋ λέ¬
με «το παιδι'. τοΰ παιδιοϋ». ΟΑ
πώ κ' έγώ «Τδ Γοι>5'. τοϋ Γου
·>ιοΰ».
"Ελα, δμως, πού τα χρόν.α,
τδτε, ήσανε γιά τή δημοτική δ'
'τεχτα, καί οποίος ί}θελε νά έ^
φανιστή σάν όρθόδοξος δημοτι
"σε γιά
Οί οηιμοσιογραφοι τή; έποχή;
,κΐφ-.ήικανε κονφορμιστικά καί
γρχ']>ανε «τοΰ Γουδί», συντχκτι
<.ή μορφή πού όέν έχει την ύ- Γ.'τιΗεμένη βάναιεση αατάληξη -:ου καί φαινώτανε στά χτια -'/υς σάν πιο εϋγενική, σάν πιδ Λεπή κχί, οπωσδήποαί, είναι '.χντουφλοφορεμένη γ'.« έκεί -νος τί&υ θεωροΰνε τή δη{νοΗκή -.7. γλώσσα παρακχτιανή. Έτσι Ιγιν& ή Αρχή καί πρΐν -νοφανηκε ή γενική «τοθ Γουοί». 'Υστερα ήρθε ή γενι^ή «τού Βί ■σ:·> χ^Ί χλλες παρό|ΐ.οι.-.;.
ίΐολύ σ<οστά λέει δ κ. Φλώ- ^ο; ότι ακδ τί; 4ρχές πΑνω κ<* τ,ο) τοϋ αίωνα μας, ο έλληνιχ-ός λ/δς εχασε τδ γλωσσικδ ίοΐ) συν ιχισιίημα. Άπό τή1/ αΙτίαν αυτή, ο λαος μας δέν μκορεΐ π·.ά νλ επιβάλη την ορθή λύση σέ δποιο γλωσσικδ ζήτηαχ εμρανΐ'ζεται ΐ'ΐ* πρώτη φορά. ') ΗΕλλ//νΐ'κδ; λ*ος, 4πΛ δια αίτίες, (πού &ά μακρηγσ Κμ δν τίς Ανα,φέρναιμϊ 5- Αε, έδώ), επαψΐ '/χ εϊνα: ά η Ί'ή θέυη ι ου πρ>*π*ι να τ/,ν
πάρνΛ>με εμείς οί ένσυνείδηι;*.
κχί λογικοί δημοτιικιστές, καί
/Χ υυμμορφώνουμε μί «άρρο;,
μέ «Οτοπεποίθηση, χωρίς *κοο
κ,τες (νά συμμορφώνουμε έ%έΐ
λ<λ» ύπάρχει πραγματική άναγ- Λ">ι) . ^χοντας σα μοναδικό γνώ
ιμο/ά μ·/; τα διδάγιχχτα ιί)ς
γλωσσολογίας. Αύτδ σημαίνει,
κυρίως, ο:ι δέν πρέπει νά «^
φτουμε οτήν άγ·Λχλ·.ά τής Μ:
Τοθτο εΓναι τδ πράδλημ* τ.&α
τώρα έ]ΐφανίζεται μπροστά μας.
"Αν δέν ένεργήσουΐ}*ε σωστά κ*ί
έγκαιρα στήν κάθε δοσμενη π&-
ριπτωση, ή θΓ)μοτική μας όέν »χ
μπνρέσϊ/, μιά μέρχ, όπως :δ ί-
πιθυμεΐ καί τής άξίζει νά γίνη
«γλώσσα πολιτισμοΰ».
Καί νΛτο θά ίΖνχι μΐγαλο λχ
κό. Ή εύθύνη, 4μως, θά εϊνο-ι.
άποκλειστικά δική μας*.
ΠΛΚΩΒΟΣ ΔΙΖΙΚΙΡΤΚΗί'
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΚ.ΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗί ΠΟΛΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΛΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
(Συνέχεια ΐχ τοϋ προηγονμένου)
Σάν ?φυγε ό Βέππσς, ό Γιακου
μής ποΰ μπήκ.ε στό δο>μάτιο μέ άλ-
λαγ,μένα ροΰχα τού κΰρ - Γιάννη,
ρο!)τησε τί εγινε τό παλληκάρι. "Ο
ταν τοϊίπανε πώς εφυγε, |αναρώ-
τησε αν είπε τίποτα. Κι' αΰτές μ'
ενα στόμα:
— Πώ;, πως, νά σέ κρατήοουμε
καί νά σέ περιποιιτθοΰιιε οσο μ,το-
ροϋμε πιό πολύ. Έσΰ τώρα, βε¬
βαία, θά πεινά; .τολΰ. Νά σοΰ έ-
τοιμάσονμε κάτι νά φός, κατόπι
νά πάς νά ήσ'χάσης καί ϋταν ερ
θη ό κύρ Γιάννης, τα κονβΐντιά-
ζετε. 'Ο Γιακουμής, μέ την πείνα
τού είχε, ρίχτι κε μέ τα μοΰτρα
στό φαγί, ήπ;ε καί πολ.ύ κρασί,
καθώς ητ<'νε κονρασμένος, ν'·στα ςε. Πέρασε βτό δι.τλανο διομάτιο καίτόν πήοε βαθϋς νπνος. Σέ λίγο φτάνει καί ό κυψ Γιάν νης. Σάν τμαθε πώς μέοα ό γημ πρός κοιμάται, μόνο πό*· δέν πέ- ταξε άπ' τή χαρά τού. "ΕτριΛε τα χέρια τού κι' ε'λεγε: — Ποϋ θά μάς πάς άναθεματι- σμ-ένε Βαλιέριε; Τώρα πού κρα- τά<.) γερά στά χέρια μου τό γαμ- πρό, τί θά κάμης; Σά θέλη; μή μοΰ δίνεις τή Λούλα! Ά«ροΰ κοτ»6έντιασε λίγο μέ την Κλεοφίλη, δγήκανε γιά τα ψώνια τοϋ γάμου, νά τόν κάνη άψε - σδΰσε, καί ϋτσι νά φέρη τόν κύρ •Τ™ τού Καθηγητού κ. Ι. Ε. ΑΝΆΣΤΛΣΙΟΤ "Κκοοσις 'Εταιρείας θρακικών Με λετών Βαλέριο πρό τετελεσμένον!... Καί τώ-ρα δς δοΓιμε τί γίνεται ιιέ τόν κι^ο Βαλέριο. Αΰτό; σάν έ'- ιιαθε πώς ήρθε ό γαμπρός καί τοΰ τόν πή<>ε ό κΰρ Γιάννης, γιά νά
τύν παντρέψη μέ την Κλεοφίλη,
μόνο ποΰ δέν ϊμεινε στόν τόπο!
Τύ φίκΐιιγε καί δέν κριΉ.ΐ)·νε. Άλ¬
λά δέ σταύροκΐε τα χέρια. Ά.μέσ<ος κάλεσε σέ σι·ναγερ,μό τοϋς έργάτες τού κι' δλα τα παλληκάρια τοΰ χοοιοΰ, καί άφοΰ τοΰς διηγή&ητ/ίε πΛς ό κΰρ Γιάννης τού ίκλ.εψε τό γα,μπρό, καί τοΰς ϋποσχέθΓ,«ρ πώς θά τοΰς κάμη πολλά ίκΰ-ρα, τοΰς ε στειλε στό οπίτι τοΰ κυρ Γιάννη νά πάνε νά φέρουνε δπιος - οπο»ς τό γαμπρό. "Ετσι μέ τραγοΰδια κιιί ζιτο^ραυγές, άπό τόν ένθοτ*- σιασμό τους, ςρθάσανε στό σπίτι τοϋ κΰρ Γιάννη. Χτυπήοανε την πόρτα, μά ή κυρά Μαριώ, ποΰ ή¬ τανε μόνη της έκείνη τή στιγμή, άκούοντας τόν μεγάλο θόρι»6ο, καί μή ξεύοοντας τί γίνεται, άπ' τό φόβο της δέν άνοιγε. Αΐηοί ομιος την παραδιάσανε καί μπήκανε ιιέ- σα. Γνρνεύοντας τόν Γιακουμή, τόν βρήκαν ξαπλιομένο μέ τα ροΰ¬ χα τού, μέσα στό 6αθΰ τόν νπνο! Νά ξι·πνήοη ήταν άδύνατο. "Ενας άπ' δλους πήρε μιά μεγάλη μπο- γαδόκουφα! ΑΓ, αύτό ήτανε. (Συνεχίζεται) ; τίς ένδιαφέ· ρίς μελέτε; τή; έταιρείχς. μία ττερί ΙΙχυλικιανών μοΰ έκ! νησε τδ ενδιαφέρον άκόμη πε¬ ρισσότερον, έπειδή καταγίνετχ·. μέ τα; 5ιχφόρο·>; αίρέσει;, που
ενεφανίσθησαν κατά κχιρού; «ί:
τδ Β'>ζάλ/τιον. Βέο'χια /.αί επ:
των ημερών μχ; βλέπομεν την
αυτήν ροπήν είς μερικού; εκ
των συμπατριώτην μας ένασμε-
νιζοιιέ'Λον διά την Ιντχξίν των
είς τούς Εύαγγελιστάς, τού; "·
ε·/ω6ά3ε; καί χλλο>ο;.
"Ομως οί δπαδοί των αίίέσ*
ών αυτών, δέν είναι έπικίνου-
νοι γιά την άσφάλεια τοΰ Κρα
τους, δσον επί Βυζαντινήν. Κ:'.ι
τούτο οιά την έλλειψιν άνεςιβρ/,
σκείας.
Διωγμοί επί δ'.ονγμών. έκεί
ν(ον πού δέν ήσπάζοντο τότε τη.
Όρθοοοξίχν. Κατά τα γραφ·π?
να ύπδ τοΰ καθηγητού κ. Ά-/λ
στχσίου, ζο^χο ωφείλετο έν !·ί
ρει κχί είς την άποψιν της το.-.:..
πολιτικής ήγεσίας, δτι ή ανο
τη; τοΰ Βυ·ζαντ·.νοϋ κράτου:
μόνον διά των όρθοξόξοιν. Ο*
συντελοΰσε είς την στερέωσι,
τού. Πιθανόν είς την άποψιν χΰ
την νά ένυπήρχε τό σοφόν. "Ο
μως ιέ τί μέσα; 'ΐπίρνο'Μ τρ-
ποι καί τρόποι διά νά έπιτύ-
χης εί ςτδν σκοπόν σο^.
"Οταν κατχφεύγης είς 6ίαι«
μέσα, 8χι μόνον γίνεσαι μισ7;
τος, αλλά κχί ά'/τίπαλος έπικίν
δυνος, τοΰ δυιναστεύοντ-ος, τ;ρά·
γμα πού πχρετηρήβη εί; τοϋ;.
ΙΙαυλικιανούς, κυρίως επί αύτο
κράτορος Α,έοντος τοΰ Ε' Καν.
λιώτερον νά Ιχης έννενήντα ίν
νέα φίλους παρά Ινα εχθρόν.
Οί βυζαντινοί ηγέται δχι βε¬
βαία δλοι, ήσαν άνόητοι -/.αι
αύτδ εφάνη μέ την πΛώσιν :τ5;
; αύτοαρατορίας μας.
**
βα άποφύγω νά γρ·αψω πεςΐ
τής αίρέσεως αυτής σϋνιστών
είς τδν άναγνώστην νά κχτα«0
γη εί; την εταιρείαν θρακ;-
κών, δπου θά εύρη την μελέ¬
την. "Ομως έκεΐνο, πού είναι ά
ς:ον συζηχήσεως είναι ή ^
ψις των ΙΙαυλικιχνών, δτι η
ΙΙχνχγίχ δχι μόνον δέν &*.
τρεύετο. ΐλλα κχί ύ&ρίζετο.
'Γδ Γοιο συνέόχιν: κχί μί την
αδιαφορίαν τού; πρός τδν Σαυ-
ρ;ν χοϋ Σωτήρος, έπειδή ή:χν
όργανον χρησιμ!>ποιούμε·«ν υπο
τ<»ν Εβραίων διά την σταύρι» ^ ν:ν των κα.κοϋργων. Ή χίρβα^ αυτή βεβχίιο; Ιπρεπε να Ανχι- ^ετωπισθή ύπδ τοϋ κράτν>;.
5ιά τή; πειθοΰς καί δγι διά τή
οίας. πράγμα πού στό τέλος ε¬
προκάλεσε τύσες ζτ/ιιίε; είς ττ,ν
χυτοκρατορίχν μα;.
Οί ΙΙαυλικιάνοι πρά της αλν
γ^του διώξεως των ύΐΐδ των α>
•/ών, έγιναν τρομερο! έγθρο!
«Ο Βυζα.ντίου είς οαθμδν νά ζή
τήσουν την τονχντίληψιν των
Άράβων κχί δχι μόνον χότί,
άλλά νχ συμπολεμοϋν ^εχ' αθ-
των. εναντίον των Β-οζαντινων
ατρχτευμάτων! "Ω οίαι ·Λΐφι
λαί τής τότε ήγεσία; μας καί
εγκέφαλον ούκ' εΐχχν. "Αν.χΛΐ
Βυζχ>/τινδς βχθύς ή τοιαύτη 5!
ωξις κατ' άνθρώπο>ν δχι νιόν>< ήταν βά,ρ&αρη, άλλά κχτέρρ·.- πτε καί τό κΰρος μα; ώ; πολα. σμένο)ν άνθρώπων. Τ-πάρχουν είς ηΊν εποχήν περιπτώσεις πού 5εί( νούν μίαν πρόοδον επί τοθ πι, λιτιστικοΰ έπιπέδου, τόσον ζή λευτή;, ώστε ώς άπόγονοι να έπαιρόμεθα. Άλλά υπάρχον» καί περιπτώσεις κακουργίλί, των Άρχόντων μας, πού 41α; χ% μνουν νά κρύβθ'οιμε τδ πρόσωπ., άπδ νζροπήν. Καί καταλήγη μέ την σκέψιν, δτι έφ' δσον ο! Πα·οιλικ·.άνοι ήσαν δεδηλωμέν.. Ιχ^ρο: τοϋ Β'τζαντίου καί μ,ερ: κοί άπδ αυτού; σκοπίμως ά).· λαξοπιστήσχντες πχρέμεναν εί; την Κωνστ) πόλιν μέγρι τίίς έ>ι
φχνίσ-ως τοΰ Μωάμεθ, πρό τώ'·
τειχών τής Κωνστ) πόλεως. 1
ποκλείεται είς αύτούς νά 4φίΐ
λεται τδ άνοιγ'Λα τής Κερκό
πορτχς; Καί τώρα;
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ2
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗ Ν. ΙΩΝΙΑ ΒΟΛΟΥ
ΒΟΛΟΣ (Τοΰ άνταποκριτοΰ
μας). — Άφ' ής Ιγινε Δήμος
ή Ν. Ίωνία Βόλου έγνώοισε
δύο καλού; Δημάρχους. "Εναν
τόν 'Α.τνόστολο Βολίδη πού πά
ρέλαβε μίαν έγκαταλελειμμένη
πόλη, την μετάβαιλε σέ λίγο δι
άστημα σέ μιά ώραία Πόλι μί
άσφχλτοστρωμένου; δλους τούς
δρίμους, μέ Πράσινο καί μέ τό
σα έκπολιτιστικά έργα. "Αν δέ
κανεί; στχθή γιά λίγα λεπτά
στήν 'Κεντρ'.κή γέφυρα κχ! δι;
(Ενθεν τοΰ Κρχυσ£δο>νος θά δια
πιστώση την διαφορά μερά κχ!
νύκτα. Μιά κολυγιά άνέ·κοφ· το
έργον τοΰ κ. Βολίδη. Εύτ"ον6')ς
διά την Ν. Ίο>νίαν ή 'Εθνικί)
Έπαναστατική Κυβέρνησις έθϊ
σεν επί -Λεφαλής τοΰ Δήμου τδ'*
ρέκτην Δήμαρχον κ. Κώσταν
—ουγιουλτζόγΐλου, δ Οποίος μέ
τόν Άντιθήιμχρχον κ. Κοίλια (ΐ4
τούς άκουράστους Σ'^μβούλου:
συνεχίζει τδ άναμορφωτικδν Ιρ
γον τοΰ κ. Βολίδη. "Εργα τερα¬
στία Γυμνάσια - ΙΙαιδικοί Στα-
θμοί - Πνευματικά Κέντρα -
Τουριστικά περίπτερα - Κέν¬
τρα Εργαζομένων Κοριτσιών
κ. ά. πάμπολλα £ργα Ιγιναν μέ
την προσπάθειαν τού σέ σημεΐο
πού στήν τελευταία έπίσκεψι
τού δ Α' Άντιπρό-εδρος τής Έ
θνικής Κ'^βερνήσεως κ. Παττα-
κός εξέφρασε τδν θαυμασμόν
τού. Την 29 Μαρτίου δ Δήμα,-,
χος^ κ. Σουγιουλτζόγλου είς δγ-
κώδη συγκεντρώση δπου παρέ
στησαν δ κ. Νομάρχη; Μαγνη-
σίας. δ Ά^ώτίρο; Στρατκι):;-
κδ; Διοικητής καί απασαι α!
Αρχαί τής πόλεως, Ικαν.ϊν 4-
πολογισμδν τοθ ^Σργου τού κα-
ΐά την ζιαρρεύσασαν τριετίαν
καί τα εργα πού θά γίνο-ον τό
1970. Όλόκληρος ή Ν. Ίωνία
τερ'.βάλλει μέ αμέριστον άγά-
Γην τδν ά.κούρασ:ον Δήμαργον
ς κχί εύγαριστοΰν την 'Εθνι
Κβέ Ι
ς γρ η
ν.τν; Κυβέρ'/ησιν διά την Ιπιτο
νεστάτη ί.κλογή της. Περαίνων
5 Διίιιχοχος κ. Κωνστ. Σουγ;-
ουλτζόγλου εδήλωσεν ενώπιον
ολοκλήρου τοΰ άκοοχτηρίου β-
τι έντδ; τοϋ 1970 μέσα 3x6
Πρόγρχμμά τού είναι κχί ή α¬
νέγερσις ενός Περικαλλοϋς Έ-
νοριακοΰ Ναοΰ 'Αγίου Νεκτιοί
ου εί; Συνοικίαν Άμιχελοχή-
πων Ν. Ίωνίας. Τα τελευταΐϊ
λόγια τοΰ κ. Δηιμάιρχου κάλυ-
ψαν ζωηρά χειοοκροτήμαχα 8-
λων.
Α. 2.
Άπό την έποποιΐαν τής Βορείου Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(ΣυΛ'έχεια έκ τού προηγοιιμένβυ)
"Οσοι, λ.όγφ πολύ μεγάλης ήλικίας
δέν πίΐοε()λΓπετο νά κληθοΰν, καί
δι' αΰτό δέν εχρησιμοποιήθησαν,
έ'φευγαν κατηφείς μέ νγροίι; τοΰς
οφθαλμούς καί μέ θερμάς ευχάς
διά τόν υπέρ πάντων άγώνα μας
εί; τα τρέμοντα χείλη τιυν.
Άναπολίιν σήιμεοον την εΐκόνα
εκείνην, ηίσθάνομαι μεγαλυτέοαν
συγκιίνησιν διά την προσφοράν των
παλανΛν αυτών πολε,αιστΛν, την μή
γενομένην άποδεχτήν καί ποιάν τί¬
να τύψιν τής βΐΎειδήσεος, διότι
ό τεράστιος ογκος τής έπιστρατευ
τικής εργασίας μέ είχεν έιΐιποΛί-
σει, τότρ, νά τοίς έκίχιάσιυ θερμό-
τε-ρον τήΛ' σνιμπάθειαν καί την ευ¬
γνωμοσύνην μου διά την πατο.ωτι-
κήν προσφοράν τιον.
Τα γραψεία τού Συντάγματος
είχον ,μετα&ληθή *ίς πολνδοον κυ
ψέλην, δπου ήκούοντο δραχεΐία δι
αταγαί ή άναφοραί, κ<ι>δ(0Μσ;μοί
τηλε(ριόνου, Λυνομιλίαι τΛν πηγαι-
νοερχομένίον στρατΐί/ιτικών κίΐί πο-
λιτών, ποοτάλκτμα ουθμικόν των
γραφομηχανών, 6ηματισμ.οί των ά-
νερχομένων ή κατερχομένων τάς
κλλμακας. Ή πρώτη ήμ,έ^α τοϋ
πολέμοτ' εΐιρε την πόλιν τοΰ "Ηρα¬
κλείου επί ποδός είς πυκνάς συτγ-
κεντριίκΐεις άνά τάς κεντρικάς ό-
δοΰς καί πλατείας, δπου ήσαν τοι-
χοκολλημέναι αί προκηρΰξεις τής
έπκΐτρατεύσεοις. Οί προσερχάμε-
νοι έκ των έγγύς χ<ι>ρί(ον καί έκ
των Λυνοικιοιν τής πόλιεως έ'φεδροι,
εψαλλον πολ€μικά Ασματα καί έιδό
νοτ'ν τόν άέρα μέ τάς ένθοιισιώδεις
έκδηλο')σεις κοιί τάς ζητυλκ.ραιι-
γάς των. Εΰσταλεΐς, ήλιοκαείς, ά-
ποςρασιοτικοί, προεκάλ.οτιν τάς ϊύ-
χάς καί τα χειοοκροτήματα τοιν
κατοίκων, δταν βιήρχοντο έκ των
6δών, ϋ.-ΐο' ήτο σικκτιιερενμένον
τό πλήθο; καί τα μεγάφίονα μετέοι
δόν τα διαγγέλματα τοΰ Βασίλε¬
ιος καί τοΰ Πρωθυπουργόν. Μον-
σικαί ήκούσντσ .ταντηχόβεν ποιονί
;οι>σαι πατριιοτικά θοΰρια. ΚΰμΛ
κραταιόν αίσιοβοξίας είχε καίΛ*-
ψει όλόκ.ληοον την πόί.<ν. Καί ό- ταν έτόλ^μηορ γνιικττή Ίταλίς νεα- ρά, ή δποία πιροκλητικΛς μέχρι τη: προτεραίας κατεσκόπεΐΊε καί €>&ρι-
ζε καί ηπείλει τούς πάντας, νά Κ'
κλοτρορήση είς τάς όδοΰς διά τό
άνόσιον ίργον της, ό παντοπώλης
Μπαλτζάκης, είς την γωνίαν τήί
ί»δοΰ Νικηφόρου Φτοκά, την δΐΡ·
πάμπεν^τεν άγρίως καί θά την ι-
ξετέλει επί τόπου, δν δέν εΌπευδον
νά την ο»όσοΐ!ν τα δρ(ς, τα «>'
τοκίνητα τοϋ Στρατοΰ έκι·κλοφο-
ροι·ν μέ κεκαλυμμένα τα φώτα των
προΓ)θλέ<ον τοιν καί οί άραιοί περι πατηταί έφώτιζον τόν δρόμον των μέ την διαλείπουσαν ιΐωτεινήν δέ- σμην των ηλεκτρικήν €ρανών «όν. Τύ φΐος τής είρήνης τοΰ θεόν έξεδιοιχθη οιαίίος άπό τό ζοφερόν «κότος τοΰ δαί,μονος τής κατα- στοοφής! "Οταν, μετά τέσσαρα 'έτη πτ,κράς δουλείας, τό ίύλογημ' νόν αΰτό η>ώς θά έλϊΐτούογει χ'"
πάλιν έλει<θέρο)ς την νύκτα, ή πό¬ λις τοΰ Ηρακλείου έπέπροιτο νά είναι πλήρης έκ των έρειπίων. ηοί' θ' άφινεν οπίσω τη; ή γερμανι/Ί βαρβαρότης, καί μεστή ,τίνθονς διά τόν θάνατον πολλά)ν χι?.ιάδ<'>ν
τέκνΐον της.
(Συνεχίξπαι)
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΑΑΜΑ2
(1859 — 1943)
Η ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ Ε ΡΓΟ ΤΟΤ
7 όν
Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΚΑ
"Ενα "ϋθνος γιά νά μεγαλουρ
γήση πρέπει ναχη μία Μεγάλη
Ίδέα.
ΕΙχε καί τό δικό μας "Εθνος
τή, Μεγάλη Ίδέα τού. Αυτή τό
συγκράτησε στίς στιγμές τοΰ ξο-
λοθρεμοΰ, αύτη τό παρηΓ/ύρησε
στίς στιγμές τής άπελπκΐίας, αυ¬
τή τό δυνάμοκτε στίς στι,γμές τής
έξόρμησης.
Καί ή Ιστορία τής Μεγάλης Ί
δέας μας είναι ή πιό περήιφανη,
ή πιό λαμπρή Ίχττορία άπο τίς
σελίδες τής μακραίωνης καί πα-
νένδοξης Ίστοοίας μας.
Ό ίδιος ό Ποιητής γράφει στό
«Περιοθικό» τό 1901, πού θέλησε
νά μάθη τί γνώμη εχονν δνάφυ-
ροι Λογοτέχνες γιά τα 'Ελληνικά
Ίδεώοη καί ξεχιοριστά γιά τή Με
γάλη 'Κέα, γράφει τα εξής:
«Ή Μεγάλη Ίΐδέα. Τό παινεύο
μαι. Άπό τα πρώτα χρύνια μου,
μαζί μέ την πρι,ήτη μου άγάπη,
τό πρώτο έκστοτικό ξάφνιασμα
μοΰ φΰσηξε. Στό σπίτι μέσα την
άκουσα νά ψιθυρίζεται γΰρ<υ μόν σάν Ινα τρανύ μυβτικό, σάν έίνα «μελλούσης Άναστάσειυς» καρτέ ρημα. Καί την έπίστεψα μ' εύλά 6εια θρησκευτική. Καί την εΐ'δα την πρωτομάγισσα των πατέρων μας νά προβάλλη άπό τα χαλά σματα τής παρμΐνης Πριοτεύου- σας, ινα ζωντανεύη, άπό τή στερ νή πνοή τοΰ τελευταίου Βυζαντι νού Αύτοκ.ράτορα, καί νά φτερου- γίζη καί ν' άπλώνεται κατά τή Λύση, καΐ πρός τα Μεσημέρΐα καί πρός Βοριά, νά ςαναγεν νάη έκεϊ, νεολατίνα Σίβυλλα καί Ιέρεια δρυϊδική: Την Εύρώπη. Κι' ϋστερα νά γτρίζη πάλι ε¬ δά, καί τόπο νά μή' δρίσκη νά σταθή καί ν' άράζη μέία (Ττοΰς σκοτεινοϋς χρησμοΰς των Άγα- θάγγελιον. Τό ξύπνημα τοΰ κοιμισμένου Βασιλιά στή λυτριομένη Πόλη. Τό ξανθό τό γένος. Κι' ΰστερα νά πολεμάη νά ξανανθΐση <ττή>·
,τρωτόγονη Πατρίδα της μέ τα κα
ριοφίλια των άριματωλων, μέ τα
τραγούιδΐια των ποιητάδων μας.
"Ο,τι δέν χωράει νά ζήση στή
ζωή, βρίσκει τόπο ν' άπλωθη καί
ν' άνθοβολήιση στήν Τέχνη, οσο νά
γίνη άξια ή ζωή νά τό χωρέση
ΰΌ*τερ' άπό καιροΰς κι' άπό αΐω
νες...
Κι' δταν ΰστερα την άγνάντε
ψα την Ίδέα τή Μεγάλη στή
ζωή, την εΐδα λα6ο>μένη καί σα-
κάτισσα κι' άσχημι,σμένη καί άτι
μη άπό τα λόγια των άεροκόπονν
καί των άνάξιιον τα καμώματα.
"Οπιος γιά τίς έλπίδες μου καί
γιά τίς άγάπες μου καί γιά τίς
θρηισκείες μου, Ιφριξα γιά τό
στατΊροιμα, κι' Ικλαψα γιά τό θά
νατο τής Μεγάλης 'Ιδέας μέσα
στ' άδιάκοπο μαρτυρολ.ύγι τής ζιο
ΤΩ νέοι έσεΐς, πρός έ«άς πάν
τα καρψωμένη κρατώ τή σκέψη
μου. ΤΩ νέοι έσεΐς, ώ των μελλού-
μενιον τα δροσύπνοα θαμποχαρά-
ματα, άγνοί καί σοφοί, την Ίδέα
λατρεύετε στοΰς ναοΰς τής Τέ-
ίΝΛ.'ΚΑΤΛΠΛΗΜΤΙΚΚΣ ΠΛΟΚΗΣ :
Γ2.ΤΟ1ΙΚΌ ΛΝΑΓΝΠΣΜ.Α
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άρΐΛτιιχ'ΡΥ'Ι^ ψ' &ΤΕΦΑΝΟΤ ΞΞΝΟΤ:
. Ό Λ-ΤΛΊΐΟΛΟ^ 2ΓΗΝ ΤΟΤΡΚίΛ»Γ—-^
· '
ΓΙΑΚΩΒΟΥ ΔΙΖΙΡΙΚΗ
ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
"Ο ΘΗΟΣ ΤΖΠΝΗΣ,,
ΣΤΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΙ
ΠΑΥΛΙΚΙΑΚΩΝ
Στοΰς Νέους άπεΐ'θύνεται καί
στό ποίημά τοτι: «Οί πατέρες»
πρός τό τέλο; στή Συλλογή όν
«Βωμ,οί».
Παι&ί, τό περβόλι μου ποΰ θά κλη
ρονομήισης,
δπως τό βρής κι δπως τό δής νό
μην τό παρατήσης.
Σκάψε το άκόμα πιό 6αθιά καί
1 φράξε το πιό στέρεα
καί πλούτισε τή χλώρη τού καί
πλάτηνε τή γη τού,
κι άκλάδευτο δπου μπλέκεται νά
τό βεργολογήοης,
καί νά τοΰ φέρνης τό νερό τό ά
γνό τής όρυσομάνας,
κι αν άγαπάς τ' άνθρωπινά κι δ
σα άρρωστα δέν είναι,
ρίξε άγιασμό καί ξόρκισε τα ξω
τικά, νά φύγουν,
καί τή ζοντάνια σπεΐρε τού μ' ο-
σα γερά, δροσάτα.
Γίνε όργοτόμος, φυτευτής, δια
<ρεντευτής. Κι' αν είναι κι' 'έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέ σουν καιροί ώργισμένοι, κι' δσα πουλιά μιισέψαΎε, κι' δσα δέντρα γιά τίποτ' άλλο δέν φελάν, παρά γιά μετερίζια, ςεσπέρμεψέ το, χέρο.σε τό περι- Τσεκούρι! Τρά6α, ξεσπέρμαψέ το, χέρσοσε τό περι 6όλι, κόψ'το, καί χτίσε κάστρο άπάνον τού καί ταμπουρώσον μέσα γιά πάλαιμα, γιά μάτωμα, γιά την καινούργια γένα π' δλο την περιμένουμε, κι' δλο κινάει γιά νά 'ρθη, κι' δλο συντρίμμ*· χάνεται στό νύρισ,μα των κύκλων. Φτάνει μιά Ίδέα νά στό πή, μιά Ίδέα νά στό προστάξη, κορώνα Ίδέα, - Ίδέα σπαθί, πού θά είν' άπάνου άπ' δλα!». (Σννεχίζεται) ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τού συνεργάτου μ άς κ. 1ΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Οί έπιστολές τού άπευθΰνονται ώς επί τό πλείστον σέ γνωβτά ή φιλικά πρόσοιπα καί είναι γεμάτες Λιπό συμβουιλές καί παραινέσεις. Μερικές άπ' αΰτές είναι άληθυνά κομψοτεχνήματα καλλιλογίας καί ΰποδείγματα λακωνικής έκφράσε- σεως, δπως ή συστατική έπιστο- λή την οποίαν 6δο>σΕ σέ μιά μη
τέρα, δταν εΌτελνε τό παιδί της
γιά νά σπουδάση κοντά στόν σο
φιστή Λιδάνιο. «Μ-ήΐτηρ πατρί πέ
παμορα παΐδα, ή κατά φύσιν τώ κα
τα λόγους. "Οποις ούν μοί μελή-
σει, σοί μελήσει». Δηλαδή: Έγώ
ή φυσική ιμητέρα, στέλνω τό παι
δί μου σέ σένα τόν πνενιματικό πά
τέρα. "Οπως λοιπόν θά ιροόντιξα
έγώ, φρόντισε καί σύ.
Σέ μιά αλλ.η έπιστολ.ή τον πρός
τόν Νικόδουλο γράφει τα εξής:
<Τό λακτονίζειν ού τούτο έ.στίν, ?! περ οίει, ολίγας συλλαβάς γρά φειν, άλλά περί πλείστων ολίγας. Οί'ττως έγώ καί βραχυλογώτατον "Ομηρον λέγω καί πολύν τόν Άν τίμαχον. ΠΛς; Τοίς πράγμασι κρίνιον τό μήχος, άλλ' ού τοίς γράμμασι». Δηλ. Τό νά λακωνί ζή κανείς, δέν είναι νά γράφη λί γες συλλα&ές δπως νομίξεις, άλλά λίγες γιά παλλά. "Ετσι έγώ 6ρα- χυλογώτατο θεωρω τόν "Ομηρο καί πολύλογο τόν Άντίμαχο. Παίς; Κρίνοντας τό μηκος άπό τα πράγματα (την ούοία) καί όχι τα γοάμματα. Άλλά καί την φιλία έκ-θειάξει στίς έπιστολές τού ό Γρηγόριος. "Ενα δεΐ-γμα είναι ή έπιστολή πού εστειλε στόν ορί,λο τού Παλλάδιο, στήν όποία γράφει τα εξής: «Εί τίς έριοτήσειέ με, τί των έν τώ 6ίφ κάλαστον; είποιμι αν φίλοι. Τούπων δέ τίνας μάλλον τιμητέ- ον; τούς άγαθούς αν είποιμι...». Σ' έναν αλλο φίλο τον, τόν Άμαζόνιο, ,γράφει τα εξής: "Αν τις ερηται σε των κοινών φίλων (πολλοΰς δέ είναι πείθομαι τούτους) πού δέ νυν δ Γρητγόρι- ος; πράττει δέ τι; Θαρρών είπε δτι, έφ' ήσυχίας φιλοσοφεί, το σαΰτα των άδικοΰντιον φροντίζον, ϋσα των ούδε εί γεγόνασι γινκο- σκομένον οΰτ<ος εστίν άήττητος. "Αν δέ σέ πάλιν ό αύτάς έπανέ- ρητα· πώς δέ την διάζευξιν φέ- ρει φίλων; Μηκέτι θαρρων είποις δτι φιλοσοφεϊ, άλλά καί λίαν ά- σει κάποιος άπό τοΰς συνηθκτμέ- γεννώς εχει...». Ή έρμηνεία: "Εάν θά σέ ρωαή νους φίλους (καί πκΐτεύω δτι είναι πολλοί αύτοι), ποΰ είναι τοίρα δ Γρηγόριος καί τί κάμνει; Νά πής μέ θάρρος δτι φιλοσοφεί στήν ή- συχία καί φροντίζει γιά τάσα άδι κήματα, πού δέν είναι άκόμη γνχο ' στά στοΰς αλλους. Τόσο γενναϊ- ( ος είναι. Άν δμως σέ ξαναριο- τήση δ ίδιος, πως άνέχεται τον | χοιρισμό άπό τοΰς φίλους; Τότε ι πιά νά μην πής θαρρετά δτι φιλο σοφεϊ, άλλ' δτι είναι πολύ άγε- νής... ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ 316ο ν Στό σημεΐο αΐπό τής κουβέν- τας άνάμεσα στό Χαλέτ Έφέντη καϊ στό Πιέρ έλ Μαζούρ, μπήκε ι στό Γραφεΐο ό τσοχαντάρης μέ μιά άλλαξιά ροΰχα τοϋ Μαμελού- κον καί τ' άφηοε σέ μιά γοινιά. Ι — Γδύσου τύριι Μαιζούο, τόν πρόσταξε ό Χαλέμ. ι Ό Μαμελοΰκος γυ,μνώθηκε δ- πιος τόν έγεννησε ή μάνα τού, πε τώντας ατιό πάτο>μα τα ροΰχ(ΐ
τού. ΕΤχρ τιόρα πραγματικά άγα-
νακτήβει μέ τό ς>εζιλίκι πού τοΰ ε-
κανε ό Γςχιμιματέας τοϋ Σ οτλτά-
νου.
— Γιά κσίταξε, είπε δ Χαλέτ
στόν τσοχαντάρη, μήπίος ?χει κρυμ
μένο τίποτα, κάτιο άπό τίς μασχά
λες τού ή <ττά σκέλια τού. Ό τσοχαντάρης συμμοοφώθη- κε μέ την προσταγή, μά δέν 6οή- κε τίποτα. — Ντύσον με τα ροΰχα πον σοΰ έφερεν δ στρατκότης, είπε στό Μαξούρ καί παίρνοντας ό Γραμματέας τοΰ Σουλτάνου άπβ τό πάτωμα εν« - ενα, τα ροΰχα ■ πον φοροΰσε, τα εψαξεν ώς καί Ι στίς ραφες άκόιμα. Οίίτε δικος ' στήν πουκαμίσα τού, οίίτε στό μα Ι κρύ τού σαλδάρι, οδτε στό φεοάκι ι τοΐ', οδτε βτό ζουνάρι τον, οϊίτε ι καί στά τσαρούχια τού, ΰπήρχε τίποτα χρυ,ιιμ,ένο. Τελετιταιίο ά<Γη- σε, τό πλουμ.ιστό τον γιλέκο. Τδ- ψαξε κι' αύτό, χο>ρίς άποτέλε-
σμα.
— "Αϊντε, πάρε τα ροΰχα σον
καί «ρύγε, τόν έπροσταξε.
Ό Μαζούρ, μάζεψε την . . .
προΐκα τού, επάνω στό σαλδάρί
τού τΑ εκανε μπόγο καί πλησίασε
στό τραπέζι, δπου ό τσοχαντάρης
εΐχε άψήσ'ει τό στιλέτο τού. Ά-
πλ(ι>σε τό χέρι τού νά τό πάρη,
μά ό Χαλέτ τύν πρόλαβε. Πήρε
στά χέρι ατου τό μαχαΐρι καί τό
περιεργάστηκε μέ πραγματικύ θαυ
μαοίμό.
Ό Μαξούρ χαμογίλασε.
— Σοΰ άρέσει Ιφέντη μ'; τόν έ
ρώτησε.
— Στ' άλήθεια είναι πολύ δ-
μορορθο. Πολύ πλοσιο καί πολΰ
6αρύ, (Τυμπλήρο>σε, ξυγίζοντάς το
στήν παλάμη τον.
— Είναι προβίοπικό δώστικό τού. Τοΰ α-
νοιγε δμιος τα μάτια γιά νά προ¬
σέχη κι' αυτές τίς κρυψώνες. Προ
, σπάθησε λοιπόν νά την άνακαλύ-
ψη, ιμά βέν τα κατάφερε καί ζή-
τησε άπό τόν Μαζούρ νά τοΰ την
άποκαλύψη.
' — Νά στή δείξο) άφέντη μου,
8κανε έκεϊνος καί παίρνοντας τό
στιλέτο άπό τα χέρι« τοΰ Χαλέτ,
πίεσε ε'να πετράδι τής λαιβής κι'
ΰστερα τράδηξε τό <τνρταρωτό της κάλυμμα, ιμέ τόν ίδιο τρόπο πού ενα παιδί τραβάει τό καπάκι, τής μαθη,τικής τού κασετίνας. "Ολη ή λαιδή, δπιος ξαίροι»με ήταν κον- ' :· ΛΤΓΟΤΣΤΟΤ "ΚΛΛΒί φια. Καί (ρυσικά αδεία, άίίοΰ τό ύπάμνημα ήταν φυλαγμένο στήν άλλη κρι*ι|)ωνα τοϋ μαχαιριοϋ. Ό Χαλέτ κοίταξε τό ΰμορφο καί πολύτιμο έκεΐνο έγχειρίδιο μέ θανμασμό καί οϊ»τε γιά μιά στι- γμή δέν σκέφθηκε νά τό ν)»άξη πε ρκτσότερο. Ε(χε πεισθεΐ, πώς ήταν άδννατο νά ήταν ό Μαζούρ, ό άν θρωπος τοΰ Κοκκάλα. Τοΰ γεννή θηκε μόνο ή έπιθνμία νά τό απο¬ κτήση πληρώνοντάς το δσο κι' δ- σο. — Μοϋ τό ποτ'λδς; έρώτησε τό Μαζούρ. — Είναι ένθΰμιο, σοΰ εΐπα ά- φέντη μ', τοΰ άπάντησε ό πονη- ρός Μαμελοΰκος κι' είκι^.ρ (ττό ξοτινάρι τού τό στιλέτο. Μπορή δ¬ μιος τοΰ εΐπε, νά σοΰ προ,μηθεί'- σ(ο ενα παρόιιοιο. Ξροιο ενα καλώ «κουγιονιμτξή» ρδώ στήν Ίσταν- I πούλ, ποΰ πλθΜμίζει μαχαίρια καί είναι αριστος όπλοποιός. "Αμα Θρ λης νά τόν εροτήσο» αϋριο, πόσο θά κοστίση νχά νά σοΰ πώ. — Νά τύν ρροιτήσης μπρρ, έ'κα νέ ένθοικτιασαένος δ Χαλέτ. — Πέκρϊ εκανε δ Μαΐΐονρ καί 6γηκί άπό τό Γραφεΐο. Τρά6η£ρ γιά τόν όντά τού, δπου ξάπλιοσε καί κοιμήθίρ(Ρ τόν ΰπνο τοΰ δι- καίον. Τό άλλο προ>[, την ίόρα τοϋ
<μασσάξ», ,μπηκρ στά ΙδιαίτΓρα δι αμερίσματα τοΰ Σουλτάνον, στά όποία μόνον αύτός καί παλΰ λίγοι άλλοι, εΐχαν τό προνόμιο νά μπαί νοΎ ελευθέρα. Τώρα, στή οεξιά τσέπη των φαρ'διών καί μακρυών, ως τούς άστραγάλους σαλβαριών τού, εΐχε πρόχειρα φνλαγμένο τό νπόμνημα. Πέρασε άπό την ΐαατιο 6ήκη τοΰ Πατισάχ καί είδε άπλο) μένη σ' ενα σοφά την σουλτανική στολή τής ημέρας έκείνης. Μέ σί γουρη περπατιά πλη<τίασε, εχιοσε στή δεξιά τσέπη τοΰ χιτοηάου τής στολής τό ύπόμνημα καί σννεχί- ζοντας τό δοόμο τον, μπηκε στήν κρεβατοκάιιατα τοϋ Πατισάχ. Τόν προσκύνηβε καί ήρχισε την δου- λειά τον. Κάθε μερά, κατά την διάρκεια τοΰ «μασσάξ» ό Πιέρ ελ Μαζούρ, πού ήταν είίθυμος τΰ- πος καί άρκε.τά πνενματώδηΐ;, ε- λργρ στόν Σονλτάνο, ενα σωρό ά στεϊα γιά νά τοΰ ψτιάση τό κέφι. "Ετσι κι' ΐκρϊνο τό πονή, τοΰ δι- ηγήΊθηκε μέ πολύ «χιοΰμορ», την περιπέΥτεια στήν όποιαν τόν ίιπέβοι λε άπροσδόκητα ό Χαλέτ 'Εςέν- της. — Δέ λέιο .-τολ.ιχοο^'εμένε ιιου Πατισάχ, ό άνθηοπος τή δονλειά το* ρ'κίΐΛΤ, τοΰ ρ^ρ, νά ΐιέ γνμν<ό ση ομΐιις σάν τόν Αδαμ καί νά βάλη νά μέ ψάξονν, στά πιό άπό- κρυφα μέρη τοΰ κορμιοΰ μο»ι, έ, α{ιτό δέν τό σήκιονε, τό άντρικό μόν φΐλότιμο. "Εν«ς εύνοΰχος μπο ρεϊ νά τό άνέχονταν, έγώ δμχος;... Παρ' δλα αΰτά, άναγκάστηκα νά ΰποταχθώ στή θελήση τοΰ Χαλέτ 'Ε<ρέντη, γιατί μοΰ είπε πώς τέ¬ τοια ήτανε ή ποοσταγή «ου... Τόν Σονλτάνο τόν έπήρανε τα νέλια. "Εηθί τό «μοκκτάζ» συνεχί- στηκε εΰχάριστα καί σέ λίγο ό Πιέρ έλ Μαζούρ άποσύρθηκρ. Εί χε έκτελέβει την αποστόλη τού. Ό Μαχμούτ, Λρκετά εϋδιάθε·- τος, κάλεβε τόν Ί/διαίτερο ΰπηρέ- τη τού καί τόν πρό<τταιξρ νά φ(ονά ξη τοτις έντεταλμένους, γιά νά τόν ντΰσοίΐν. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Ή Μακεδονία καί ή Θράκη ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ τής Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάε Ή Γτ·Λ·αικεία Λογοτεχνική Συν τριοφιά προκηρύσσει τούς όΐαγοι- νισμοϋς τής Παιδικής Λογοτεχνί- <ις τοΰ ετονς 1970 γιά συγγραφή βιβλίον, ποϋ άπευθΰνονται σέ παι ί>ιά άπό 10—15 έτών.
Ή γλώσσα πρέπει νά είναι 6η-
ματική, τα ?ργα άδημοσίεντα καί
πιιρμένα άπό την έλληνική πραγμα
τικότητα. Τα 6ρα6ε'κι είναι:
Α'.— Βραϋρΐον γιά ποιητική
συλλογή, είς μνήμ,ην Εδας Δε,λή,
όρχ. 5.000. ,
Β'.— Βραβείον έχδοτικοΰ οί.κοι
Ι. Κολλάρου, είς μνήμην Ίοκχννον
ΚολΛάρον, δρχ. 25.000 γιά ίστο-
ρικό μνθιστόρημα, άπό όποιαδήπο-
τε έποχή τοΰ Έλληνισμοΰ, μέχρι
και των Βαλκανικών πολέμοιν. Την
ρτίτΰπΐιχΐηι τού βραβευομένον ϊργοΐ'
άναλαμβάνει ό έκιδοτικός οΓκος Ι.
Κολλάρουι.
Γ'.— Βραβείον έκδοτικοΰ οϊκου
Κ. 'Ελει<θερουιδάκη, είς μνήμην Κώστα Έλει«θεοο<δάκη, δρχ. 10. 000, έκδρομές καί ταξί.δία στήν 'Ελλάδα. Θέιμα: «'Ελληνικά Βον- νά». Δ'.— Βραβείον Σταύρον Ζύγου ρα, είς μνήμην 'Ερμιόνης Αδα¬ μ α ν τ ιά δόν, δρχ. 8.000. θέμα: «Σύντομες Ίστορίες γιά πολύ μι¬ κρά παιδία». Β'.— Βραβείον Γυναικείας Λο¬ γοτεχνικής Σνντροφιάς, δρχ. Η). 000. ΜυθΐΓΤτόρημα μέ θέμα ελεύ¬ θερον. Τα ε(>γα θά οτριλντονται σέ
δύο όακτΐ'λογραφημένα άντίτιντα,
μέ ι)τενδώνι·μο, καί θά σ>νοόεύίΐ)ν-
ται άπό κλειπτό (ράκελλο, μέ τό
δνομα καί τή διεύτΚΛ·ση τοΰ συγ¬
γραφεύς. Τα χειοόγραφα δέν έ-
πιστρέφονται.
Ή Γυναικεία Λογοτεχνική Σνν
τροφιά συνιοτί!. στοϋς συγγραφεύς
νά διακρίνει τα εργα τονς αΐσιο-
δοξίιι καί πίστη στή ζίοή.
ΠροΘεσμία νποβολής ?ι»ς 30 Σ ε
πτεμβρίου 1970.
Κριτική έπιτροπή: Ή πρόεδρος
Τατιάνα Σταύρον, Μαρία Άμαρι-
<ί>του, ΊοΜχννα Μπουν.ουί>άλα - Α¬
ναγνώστου, "Εφη Αίλιανοΰ, 'Τπα-
τία Δελή, Λίλα Καρανικόλα. Με-
λι·σσάνθη.
Διεΰθννση: Γυναικείαν Λογοτεχνι-
κήν Σνντροιτιάν, "Εβρον 4 Τ.Τ.
«Π. Τηλ. 613.728, 770.370.
Τοΰ συνεργάτου μας κ.
Δ'
Καί μέ πίστη στά πεπροιμένα
τής έλληνικής Φνλής, άπ' την έ-
ποχή αυτή καί άργότερα, γιά την
('ιπελενθέροκτη τής έλληνικής Μα-
κεόονίας —άγιυνίζονται: Οί όνο-
μαστοί Μακεδόνες, άρματολοί καί
κλέφΤΕς— ό καπετάν Ζήδοος άπ,
τα Γρεδενά, οί Λαζαϊοι άπ' την
Κατερίνη, δ Καρατάσιος άπ' τή
Βέρροια, οί Τραχειλαΐοι άπ' τόν
ΙΙλαταμώνα, ό Μεϊγδάνη; άπ' τό
ΙΙισοδέρι τής Φλχορίνης, ό Καζα-
βέρνης άπ' τή Νάοτ<σ: δ Γάτσος άπ' την "Εδεσσα, δ καπετάν Ρομ- φέης άγιονίζεται στό Βέρμιο καά ό ήπερίφημος Νικοτσάρας περνά άπ' τίς έλληνικές περιοχές Ζύχνης τό 1807 καί φθάνει πολεμώντας τόν Τοΰρκο μέχρι τοΰ Αί'μον. Άπό τούς άρματολούς καί κλέ- φτες, αΰτοΰς καί άπό τό κήρτ'γμα τού Ρήγα έπίσης καΊ τα θονρια καί τα άβματά τού, φρονηματίζε- ται όλόκληρος ό {—όδουλος έλληνι- σμός τή; Μακεδονίας, Θράκης, Αί μου καί σιμότερα, στήν Κοινσταντι νούπολη, τής Αϊνοτ1, οί Μαυοοθα- λασσίτες τοϋ Πόντου καί δλης τής Μικροισίας. Καί δταν συλλαμβάνεται δ Ρή γας, μαζί τού στραγγαλίζονται στίς 24 Ίουνίου 1798, ώς προιτοπόροι τής 'Βθνικής μ<ις 'Ελει·θερίας — οί Μακεδόνες: Ιωάννης καί Πα- ναγκότης Εμμανουήλ, άδελφοί, κ«.ί Γειόργιος θεοχάρης άπό την Καστοριά. Οί Θεοχάρης Στούν- τζας, Γεώργιος Πούλαος καί Κιον- σταντϊνος Δοι>κας άπ' τή Σιάτι-
ατα— ποΰ μτ·ήΊθηκαν άπ' αυτόν,
σννεργάσθηικαν καί μαρτΐ'ρηκταν μ'
αυτόν.
Πρωτοι πυρήνες καί άπόστολοι
τής Φιλικής 'Εταιρείας, ήσαν επί
σης, "Ελληνες τής Μακεδονίας, δ-
πος ό Φιλικάς Εμμανουήλ ΙΤαπ-
πάς, άπ' τίς Σέρρες, ό θρυλικός
Γεωργάκης Όλύμπιος, άπ' τό Λει
6άδι τής Κατερίνης, ό Γιάννης
Φαρμάκης άπ' τό Βλάτσι τής Κο-
ΓΕ12ΡΓ. ΑΒΡ. ΧΙΝΤΖΟΓΛΟΓ
ι ίάνης —αού μνήιθηκε άπ' τόν Ξάν-
, θο, ό Γεώργιος Λασσάνης καί δ
Νικόλαος Κασομούλης, άπ' την
Κοζάνη, καί ό Γρηγόριος Ζαλίκης
Ι η ΖαλΧκογλου άπ' τή Θεσσαλονί-
νιη— ποΰ φέρεται Ιδρυτής τής μυ
στικής όργανώσεοις (τοΰ έλληνο-
γλ.ώοσου ξενοδοχείον στό ΙΙαρίσι
τό 1812) καί ποΰ στάθΓ/κε ή πρώ-
' τη έστία αυτή, τής άφνπνίσειος
τοΰ {(ποδοι-λου "Ελληνα καί την
Ήε&έ,χθΓ,κεν μετά ή Φιλική Έται-
ρείο.
Φιλικοί ήσιιν οί πιό καλοί ίεράο-
χες τής Μακεοονίας, δπος δ Μη-
τοοπολίτης ΣερριΤχν Χρύοανθος,
τής Κοζάνης Βενιαμίν, των Γρε-
βενίιν "Ανθιμος, τοΰ Άγίου "Ο-
ρους Ίερό·θεος καί τής Μαρονεί-
ας Κίονσταντϊνος.
Καί στή θράκη ή Φιλική 'Εται-
ρεία εΐχε σημ'ΐντικά κέντρα, δπος
ή Άνόριανονπολις, δπου ό ποιοτερ
γάτης της, ό Ξάνθος, μέ τόν Μη-
τροπολίτη της Δ(ορόθεο, έμύηοαν
τούς πρώτοις έταίρονς καί φύτε-
ψαν στίς ψτ·χές των άγιολπστών
της, την ιδία τής άπελειΌερώσε-
ως μέ την 'Επανάσταση. Στοϋς
σκοπούς καί στά σχέδια τής Φι¬
λικής 'Εταιρείας μνοΰνται οί "Ελ¬
ληνες τής Φιλιππονπάλείος καί ε-
νας άπό τοϋς πριοτεργάτες Φιλι-
κούς πού μι»ήβηκε άπ' τάν Σκον-
φά, είναι καί ό Αντώνιος Κομι-
ζάπουλος. 'Επίσης μυοΰνται οί "Ελ
ληνες τής Μεσημβρίας, Άγχιάλου,
Σο)ζοπόλεο)ς, Άγαθουοΐύλεως, τής
Βάρνας καί αλλες πόλεις τοΰ Εϋ-
ξείνου Πόντον καί τής νοτιώτερης
Θράκης, τής Κομοτινής, τής Μα-
ροινείας, Λοιν.έ Μπουργά (άρχ.
Άρκαδουπόλεος), τής Αίνου καί
τής Κ(ονσταντινουπόλεο)ς.
'Επτακόσια όνόικιτα Φιλικόν,
τής θράκης, άναψέρει ό Ί(οάννης
Φιλ.ήμιον —χωρίς ό άριθιιός αντός
νά συμπεριλαμβάνη καί αλλο»ς,
τοΰς χι/λιάδες Φιλικούς δλης τής
Μακεδονίας καί θράκης.
(Συνεχίζεται)
"Οταν ό πρωτογέννητός μου
γιός Γιώργος εί'ταν 3 έτών. .·.'
Όλ πού άπό μ.ιά; άρχής εί·/ε Ί
ν.'Λ:ει ά-'οκλ£:ττ:κα καί αόνη
νά λέγουν γύρω τού «δ Τζών».
ό 6 θίϊο; Τζών». 'είπε
λΐαν ήμέρα ξαφνικά, ^ιέ
τόν άπλούστερο τρ<5,πο, αύθόμ- μητχ: «Ό θεΐος Τζώνης». Τό/ :ύπον τουτο τόν είχα γαρχκτηρι σει οεΐγμα ατόφιου γλωσσι·/*ιϋ συναισθήματος σέ κχποιν. δι*λϊ ξή μου μέ βέμα «Νεοίλληνικός πολιτισμ,ός». Πέρυσι. σέ γρά»ν μα τρρό; τόν συντάκτην τη";· στήλης «Τα Γλωσσικά μας» τή, «Νέας ΙΙολιτείας», δκαμα λόγο γιά τό περιστατικό. Ό φίλος Γιάχωβος Διζικιρίδ'ης, Κων- σταντινου-πολίτης νεοελλη-ν.στή.; καί άκαταπόνητο; μελετητ·; τής γλώσσας μ,ας, πού ζεΐ τώ¬ ρα στήν Άθήνα, ΙγραΨε τό 4 %6λον&ο άρθρο γιά τή «Νέα ΙΙγ. λιτεία». Έπειδή ή εφημερίδα 7ύτή περιόρ'σε σημαντ:κά τή στήλη «Τα γλωσσικά μας~>, άν
δέν την ε'χε·., καθώ; φαίνετα-,
εντελώς κατχργήσει, δ κ. Γ. Δι
ζίκ-.ρί,κης είχε την καλωσύνη
νά μοΰ στείλε: τή·ν έπιστολή τού
γιά τόν «Προσφυγικό Κόσμο», δ-
πω,ς τοΰ είχα προτείνβι. Έπε:-
δή τό θέαα είναι γενικότερο
καί 5.φορδ!. *ν μέρει τα θε^λια
τής γλώσσας, τούς κανόνε; τής
δομής της καί τή μορφολογί7
της, φρονώ δτι θά προκαλέσ?ι
τό ενδιαφέρον δσων κατχγίνον
ταν με την περΐπέτεια πού στά
χρθνια μα; περνάει ή νεοελλη·-
λώ
, γ
II.
ΦΛΩΡΟΣ
«...Χαιρ»;ι*ι πολύ πού δ Άξ·
ότιμ,ος χ. Π. Φλώρος βχσι-
σμένος πάνω στήν ίίδικότητα
καί την έμπϊΐρίχ πού τόσο τόν
διακρίνουνε, καταπιάστηκε α'
Ινα τέτοιο γλωσσικδ θέμα.
Έπειδή κ' έγώ Ιχω ά-σχολη
θή .μέ τδ μεγάλο «Ζήτημά»
(Ιχω γράψει ?να. διδλίο άπδ
ρίπου 1.400 σελίδες «ού φί
τόν τίτλο «Ή Γλό"κτσ« μας» κ«ί
πού πραγμ,ατευεται 5λα τα γλαν-ΐ
3·.κ« μας οΑσανα, μχζΐ καί τΛ
θέ>χ πού θίγει δ κ. Φλώρος
πχρακχλω να μοθ Ιπιτρχπτ] ν»
λαδω μερίς στή συζητήση τεο>>
ήνοιξε.
Ό γιόκ,ας τοΰ κ. Φλώρου εί¬
τε δ «θεΐος Τζώνης» καί δχι «^
Οεΐος Τζών», γιατί ή 4'τηιοτιν.ή
ιι*;, χπδ φυσική της ρ^πή, 1
/εί πάντα την τάση νά συιΐίΐοο
φώνη δλχ τα ξένα όνάματα, ξα
νχχυνοντίς τα σέ διχά της κ>.
λούπια. Αυτήν την τάαη την
αντανακλοδν αύθόρμ.ητα δλα τλ
μικρά Έλληνόπουλα άπδ την
ώρν. πού Αρχίζουνε να ψελλίζου
νέ τίς πρωτϊς λέξεις τής μη-
τρική; τού; λαλιΛ;, κχΐ τοθτι
γιχτί είναι διαΓοτισιμένχ ',ιέ τδ,ν
άνεπιτήδευτο τρδπο '&μιλίας στόν
πιρ'γ^ρ') τοϋ σπιτιοθ τους. *Η
μητρική στοργή ΙνεργεΙ πάνω
στα παιδία τρυφερί]ς ήλικίχς
μέ τρΟΓ.ο φυσικό, πηγαΤο, 4νί
πιτήδϊυτο κ*1 Ανάθευτο, καί %ε
ριθάλπει τα πάντα, ιμαζί καί ΐή
λιαλιά ι·οϋ -πχιδιοΰ. Τστερ«, μ&
τδ κέρ·Λθ[ΐ·χ τοθ καιροθ κ·χΙ μ!
την έπίδρχση (έοώ έρίσκίται .*}
κακοιαιμονία μα;) τής καθαρίυ
ούσα; (έκεί δπου αυτή ικυρΐλρ
χεΐ Ακύμ,η). τδ παιδί γίνεται Ι
γκΛατΐκίς δεχτή; διαφόρων
διαστρεβλωμένων έκφράσβων,
πού τί; επιβάλλει τούτη ή ιΐ-
λευταία.
"Β-τσι, ίχ9υιμ,& γϊνικές 4κλι·
:ε; σάν χύτέ; ποϋ αναφέρει ο
κ. Φλώρος: «Τοΰ Γου5ί, τοθ
Βίτσι» κχί αλλες πολλές.
Γιά νά ιιεισθοθιιε ηύνο τΐ«ρα
λογες είναι αύτέ; οί &κιλιτβς γ»
νΐ·*/«ές. φτάνει νά ακεφτοθμε πβ
σα αλλχ τέτοια ούδέτερα τ»πω
νύμιχ ίχουμε στή γλώσσα μας,
τοπωνύμιχ ποϋ ν,α κλίνουιμί 5
μχλά (Μαρούσι - ΜαρουσιοΟ.
Κουκάκι - κιοΰ, Κχλχμάχι,
Παγκράΐΐΐ, Περιστέρι, Χαλάν-
τρι, κτλ.) , καί τοΰτα δλα μέ-
σχ στήν 'Αθήνα ή στήν περ; ν
χή της. Σ' δλη την 'Ελλάδα υ
πάρχουνε χιλιάδες τέτοια οΰδε-
τερα τοπωνύμ,ια. Γιατί τδ «Γου
5ί» νά κάμνη έξχίρεση; Τδ
-Γουοί», δνοιια κύριο, Ιχε: την
άφϊχηρία τού άπδ τό κοινδ ού-
συστ^κδ «τδ γΐυδί (ίγίίον) Μή
τμζ τό «γουδί» δέν τδ κλίνο'ΐ
με 'δμαλά; («Τδ γο·>δόχερ-5 εί¬
ναι δ κόπανος τοΰ γουδιοΰ) ».
Τδ Βίτσι. τοπωνύμιο, Ιχει πό
λύ κοντά τού τδ ούσιαστιν.δ «βίν
τσι» (&α,ρΐΰλκον) . "Αρα, κατ'
' άναλογία, πρέπει νά ποϋμε τδ
Βίτσι. τοΰ Βιτσιοΰ, δπως λέμε
' «δ μακαρά; τοϋ βιντσιοϋ» (ναυ-
' τική ί,ριλογίι.) . ΤΙ τδ πιδ δ¬
' μαλό; ΚαΊ ά; μην 2ρθη κανέ-
νχς χντιρρησίας νά μάς ·πεΐ ϊτι
τδ «ΒΙΝΤΣ» (άπ' δπου προήλ¬
θε τδ δ'κό μας τδ «£ίντσι») εί¬
ναι λέξη ξένη (ϊγγλέζικη) ,
δέν κλίνεται καί δέ σ:έκε·. οάν
πχράδειγμα. Τδ «ΒΙΝΤΣ» συμ
μορφώθηκε μί έλληνικές_ κατχ-
λήξεις καί 2γινε «τί* βίντσι»,
τοΰ 6ιντσιοΰ - τα βΐντσια των
βΐ'Λ:σιών. "Εγινε λέξη Ιλληνι-
κή. Καί πρέπει νά κλινετχ!
κχτ' άναλογία μέ αλλες παρό-
μοιες λέξκι; τή; έλληνική;
γλώσσας.
Έ άρχή τής πχρ*έ<κ."Λλισης ά πό τδν τ:ροειπ(ι>μένο κανόνα ά
ναφορίκά μέ τδ Γου-δΙ (τοπωνύ
μιο) Ιγινε τδ 1909, τότε πού Χ
κόμα ή καθαρεύουσα ί^τανε στ'ις
δόξες της. Μέχρι τίτε, τό το-
πωνύμιο «Γουδί» ί.τανε στήν :>
φάνεια.
Τδ 1909, στδ Γουΐί, εγννε ?
νχ σΐρατιωνικδ κίνημα. Τδ γί
γονδ; αύτδ πήρε κ' Ιδωσε επ!
πολλά χρόνια. Τα «Γουίί» βρ1
σκότανε στδ στόμ* δλωνών.
Ό κάθε Χριστιανός πού είχε
άδιαστρέβλωτο τδ γλωσσικό τού
αϊσΰηίμα, προκειμένου νλ μιτα
χειριστή στή γενική αύτδ τδ το
πωναμιο, θχ Ιλεγε: «Άφ--ϋ λέ¬
με «το παιδι'. τοΰ παιδιοϋ». ΟΑ
πώ κ' έγώ «Τδ Γοι>5'. τοϋ Γου
·>ιοΰ».
"Ελα, δμως, πού τα χρόν.α,
τδτε, ήσανε γιά τή δημοτική δ'
'τεχτα, καί οποίος ί}θελε νά έ^
φανιστή σάν όρθόδοξος δημοτι
"σε γιά
Οί οηιμοσιογραφοι τή; έποχή;
,κΐφ-.ήικανε κονφορμιστικά καί
γρχ']>ανε «τοΰ Γουδί», συντχκτι
<.ή μορφή πού όέν έχει την ύ- Γ.'τιΗεμένη βάναιεση αατάληξη -:ου καί φαινώτανε στά χτια -'/υς σάν πιο εϋγενική, σάν πιδ Λεπή κχί, οπωσδήποαί, είναι '.χντουφλοφορεμένη γ'.« έκεί -νος τί&υ θεωροΰνε τή δη{νοΗκή -.7. γλώσσα παρακχτιανή. Έτσι Ιγιν& ή Αρχή καί πρΐν -νοφανηκε ή γενική «τοθ Γουοί». 'Υστερα ήρθε ή γενι^ή «τού Βί ■σ:·> χ^Ί χλλες παρό|ΐ.οι.-.;.
ίΐολύ σ<οστά λέει δ κ. Φλώ- ^ο; ότι ακδ τί; 4ρχές πΑνω κ<* τ,ο) τοϋ αίωνα μας, ο έλληνιχ-ός λ/δς εχασε τδ γλωσσικδ ίοΐ) συν ιχισιίημα. Άπό τή1/ αΙτίαν αυτή, ο λαος μας δέν μκορεΐ π·.ά νλ επιβάλη την ορθή λύση σέ δποιο γλωσσικδ ζήτηαχ εμρανΐ'ζεται ΐ'ΐ* πρώτη φορά. ') ΗΕλλ//νΐ'κδ; λ*ος, 4πΛ δια αίτίες, (πού &ά μακρηγσ Κμ δν τίς Ανα,φέρναιμϊ 5- Αε, έδώ), επαψΐ '/χ εϊνα: ά η Ί'ή θέυη ι ου πρ>*π*ι να τ/,ν
πάρνΛ>με εμείς οί ένσυνείδηι;*.
κχί λογικοί δημοτιικιστές, καί
/Χ υυμμορφώνουμε μί «άρρο;,
μέ «Οτοπεποίθηση, χωρίς *κοο
κ,τες (νά συμμορφώνουμε έ%έΐ
λ<λ» ύπάρχει πραγματική άναγ- Λ">ι) . ^χοντας σα μοναδικό γνώ
ιμο/ά μ·/; τα διδάγιχχτα ιί)ς
γλωσσολογίας. Αύτδ σημαίνει,
κυρίως, ο:ι δέν πρέπει νά «^
φτουμε οτήν άγ·Λχλ·.ά τής Μ:
Τοθτο εΓναι τδ πράδλημ* τ.&α
τώρα έ]ΐφανίζεται μπροστά μας.
"Αν δέν ένεργήσουΐ}*ε σωστά κ*ί
έγκαιρα στήν κάθε δοσμενη π&-
ριπτωση, ή θΓ)μοτική μας όέν »χ
μπνρέσϊ/, μιά μέρχ, όπως :δ ί-
πιθυμεΐ καί τής άξίζει νά γίνη
«γλώσσα πολιτισμοΰ».
Καί νΛτο θά ίΖνχι μΐγαλο λχ
κό. Ή εύθύνη, 4μως, θά εϊνο-ι.
άποκλειστικά δική μας*.
ΠΛΚΩΒΟΣ ΔΙΖΙΚΙΡΤΚΗί'
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΚ.ΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗί ΠΟΛΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΛΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
(Συνέχεια ΐχ τοϋ προηγονμένου)
Σάν ?φυγε ό Βέππσς, ό Γιακου
μής ποΰ μπήκ.ε στό δο>μάτιο μέ άλ-
λαγ,μένα ροΰχα τού κΰρ - Γιάννη,
ρο!)τησε τί εγινε τό παλληκάρι. "Ο
ταν τοϊίπανε πώς εφυγε, |αναρώ-
τησε αν είπε τίποτα. Κι' αΰτές μ'
ενα στόμα:
— Πώ;, πως, νά σέ κρατήοουμε
καί νά σέ περιποιιτθοΰιιε οσο μ,το-
ροϋμε πιό πολύ. Έσΰ τώρα, βε¬
βαία, θά πεινά; .τολΰ. Νά σοΰ έ-
τοιμάσονμε κάτι νά φός, κατόπι
νά πάς νά ήσ'χάσης καί ϋταν ερ
θη ό κύρ Γιάννης, τα κονβΐντιά-
ζετε. 'Ο Γιακουμής, μέ την πείνα
τού είχε, ρίχτι κε μέ τα μοΰτρα
στό φαγί, ήπ;ε καί πολ.ύ κρασί,
καθώς ητ<'νε κονρασμένος, ν'·στα ςε. Πέρασε βτό δι.τλανο διομάτιο καίτόν πήοε βαθϋς νπνος. Σέ λίγο φτάνει καί ό κυψ Γιάν νης. Σάν τμαθε πώς μέοα ό γημ πρός κοιμάται, μόνο πό*· δέν πέ- ταξε άπ' τή χαρά τού. "ΕτριΛε τα χέρια τού κι' ε'λεγε: — Ποϋ θά μάς πάς άναθεματι- σμ-ένε Βαλιέριε; Τώρα πού κρα- τά<.) γερά στά χέρια μου τό γαμ- πρό, τί θά κάμης; Σά θέλη; μή μοΰ δίνεις τή Λούλα! Ά«ροΰ κοτ»6έντιασε λίγο μέ την Κλεοφίλη, δγήκανε γιά τα ψώνια τοϋ γάμου, νά τόν κάνη άψε - σδΰσε, καί ϋτσι νά φέρη τόν κύρ •Τ™ τού Καθηγητού κ. Ι. Ε. ΑΝΆΣΤΛΣΙΟΤ "Κκοοσις 'Εταιρείας θρακικών Με λετών Βαλέριο πρό τετελεσμένον!... Καί τώ-ρα δς δοΓιμε τί γίνεται ιιέ τόν κι^ο Βαλέριο. Αΰτό; σάν έ'- ιιαθε πώς ήρθε ό γαμπρός καί τοΰ τόν πή<>ε ό κΰρ Γιάννης, γιά νά
τύν παντρέψη μέ την Κλεοφίλη,
μόνο ποΰ δέν ϊμεινε στόν τόπο!
Τύ φίκΐιιγε καί δέν κριΉ.ΐ)·νε. Άλ¬
λά δέ σταύροκΐε τα χέρια. Ά.μέσ<ος κάλεσε σέ σι·ναγερ,μό τοϋς έργάτες τού κι' δλα τα παλληκάρια τοΰ χοοιοΰ, καί άφοΰ τοΰς διηγή&ητ/ίε πΛς ό κΰρ Γιάννης τού ίκλ.εψε τό γα,μπρό, καί τοΰς ϋποσχέθΓ,«ρ πώς θά τοΰς κάμη πολλά ίκΰ-ρα, τοΰς ε στειλε στό οπίτι τοΰ κυρ Γιάννη νά πάνε νά φέρουνε δπιος - οπο»ς τό γαμπρό. "Ετσι μέ τραγοΰδια κιιί ζιτο^ραυγές, άπό τόν ένθοτ*- σιασμό τους, ςρθάσανε στό σπίτι τοϋ κΰρ Γιάννη. Χτυπήοανε την πόρτα, μά ή κυρά Μαριώ, ποΰ ή¬ τανε μόνη της έκείνη τή στιγμή, άκούοντας τόν μεγάλο θόρι»6ο, καί μή ξεύοοντας τί γίνεται, άπ' τό φόβο της δέν άνοιγε. Αΐηοί ομιος την παραδιάσανε καί μπήκανε ιιέ- σα. Γνρνεύοντας τόν Γιακουμή, τόν βρήκαν ξαπλιομένο μέ τα ροΰ¬ χα τού, μέσα στό 6αθΰ τόν νπνο! Νά ξι·πνήοη ήταν άδύνατο. "Ενας άπ' δλους πήρε μιά μεγάλη μπο- γαδόκουφα! ΑΓ, αύτό ήτανε. (Συνεχίζεται) ; τίς ένδιαφέ· ρίς μελέτε; τή; έταιρείχς. μία ττερί ΙΙχυλικιανών μοΰ έκ! νησε τδ ενδιαφέρον άκόμη πε¬ ρισσότερον, έπειδή καταγίνετχ·. μέ τα; 5ιχφόρο·>; αίρέσει;, που
ενεφανίσθησαν κατά κχιρού; «ί:
τδ Β'>ζάλ/τιον. Βέο'χια /.αί επ:
των ημερών μχ; βλέπομεν την
αυτήν ροπήν είς μερικού; εκ
των συμπατριώτην μας ένασμε-
νιζοιιέ'Λον διά την Ιντχξίν των
είς τούς Εύαγγελιστάς, τού; "·
ε·/ω6ά3ε; καί χλλο>ο;.
"Ομως οί δπαδοί των αίίέσ*
ών αυτών, δέν είναι έπικίνου-
νοι γιά την άσφάλεια τοΰ Κρα
τους, δσον επί Βυζαντινήν. Κ:'.ι
τούτο οιά την έλλειψιν άνεςιβρ/,
σκείας.
Διωγμοί επί δ'.ονγμών. έκεί
ν(ον πού δέν ήσπάζοντο τότε τη.
Όρθοοοξίχν. Κατά τα γραφ·π?
να ύπδ τοΰ καθηγητού κ. Ά-/λ
στχσίου, ζο^χο ωφείλετο έν !·ί
ρει κχί είς την άποψιν της το.-.:..
πολιτικής ήγεσίας, δτι ή ανο
τη; τοΰ Βυ·ζαντ·.νοϋ κράτου:
μόνον διά των όρθοξόξοιν. Ο*
συντελοΰσε είς την στερέωσι,
τού. Πιθανόν είς την άποψιν χΰ
την νά ένυπήρχε τό σοφόν. "Ο
μως ιέ τί μέσα; 'ΐπίρνο'Μ τρ-
ποι καί τρόποι διά νά έπιτύ-
χης εί ςτδν σκοπόν σο^.
"Οταν κατχφεύγης είς 6ίαι«
μέσα, 8χι μόνον γίνεσαι μισ7;
τος, αλλά κχί ά'/τίπαλος έπικίν
δυνος, τοΰ δυιναστεύοντ-ος, τ;ρά·
γμα πού πχρετηρήβη εί; τοϋ;.
ΙΙαυλικιανούς, κυρίως επί αύτο
κράτορος Α,έοντος τοΰ Ε' Καν.
λιώτερον νά Ιχης έννενήντα ίν
νέα φίλους παρά Ινα εχθρόν.
Οί βυζαντινοί ηγέται δχι βε¬
βαία δλοι, ήσαν άνόητοι -/.αι
αύτδ εφάνη μέ την πΛώσιν :τ5;
; αύτοαρατορίας μας.
**
βα άποφύγω νά γρ·αψω πεςΐ
τής αίρέσεως αυτής σϋνιστών
είς τδν άναγνώστην νά κχτα«0
γη εί; την εταιρείαν θρακ;-
κών, δπου θά εύρη την μελέ¬
την. "Ομως έκεΐνο, πού είναι ά
ς:ον συζηχήσεως είναι ή ^
ψις των ΙΙαυλικιχνών, δτι η
ΙΙχνχγίχ δχι μόνον δέν &*.
τρεύετο. ΐλλα κχί ύ&ρίζετο.
'Γδ Γοιο συνέόχιν: κχί μί την
αδιαφορίαν τού; πρός τδν Σαυ-
ρ;ν χοϋ Σωτήρος, έπειδή ή:χν
όργανον χρησιμ!>ποιούμε·«ν υπο
τ<»ν Εβραίων διά την σταύρι» ^ ν:ν των κα.κοϋργων. Ή χίρβα^ αυτή βεβχίιο; Ιπρεπε να Ανχι- ^ετωπισθή ύπδ τοϋ κράτν>;.
5ιά τή; πειθοΰς καί δγι διά τή
οίας. πράγμα πού στό τέλος ε¬
προκάλεσε τύσες ζτ/ιιίε; είς ττ,ν
χυτοκρατορίχν μα;.
Οί ΙΙαυλικιάνοι πρά της αλν
γ^του διώξεως των ύΐΐδ των α>
•/ών, έγιναν τρομερο! έγθρο!
«Ο Βυζα.ντίου είς οαθμδν νά ζή
τήσουν την τονχντίληψιν των
Άράβων κχί δχι μόνον χότί,
άλλά νχ συμπολεμοϋν ^εχ' αθ-
των. εναντίον των Β-οζαντινων
ατρχτευμάτων! "Ω οίαι ·Λΐφι
λαί τής τότε ήγεσία; μας καί
εγκέφαλον ούκ' εΐχχν. "Αν.χΛΐ
Βυζχ>/τινδς βχθύς ή τοιαύτη 5!
ωξις κατ' άνθρώπο>ν δχι νιόν>< ήταν βά,ρ&αρη, άλλά κχτέρρ·.- πτε καί τό κΰρος μα; ώ; πολα. σμένο)ν άνθρώπων. Τ-πάρχουν είς ηΊν εποχήν περιπτώσεις πού 5εί( νούν μίαν πρόοδον επί τοθ πι, λιτιστικοΰ έπιπέδου, τόσον ζή λευτή;, ώστε ώς άπόγονοι να έπαιρόμεθα. Άλλά υπάρχον» καί περιπτώσεις κακουργίλί, των Άρχόντων μας, πού 41α; χ% μνουν νά κρύβθ'οιμε τδ πρόσωπ., άπδ νζροπήν. Καί καταλήγη μέ την σκέψιν, δτι έφ' δσον ο! Πα·οιλικ·.άνοι ήσαν δεδηλωμέν.. Ιχ^ρο: τοϋ Β'τζαντίου καί μ,ερ: κοί άπδ αυτού; σκοπίμως ά).· λαξοπιστήσχντες πχρέμεναν εί; την Κωνστ) πόλιν μέγρι τίίς έ>ι
φχνίσ-ως τοΰ Μωάμεθ, πρό τώ'·
τειχών τής Κωνστ) πόλεως. 1
ποκλείεται είς αύτούς νά 4φίΐ
λεται τδ άνοιγ'Λα τής Κερκό
πορτχς; Καί τώρα;
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ2
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗ Ν. ΙΩΝΙΑ ΒΟΛΟΥ
ΒΟΛΟΣ (Τοΰ άνταποκριτοΰ
μας). — Άφ' ής Ιγινε Δήμος
ή Ν. Ίωνία Βόλου έγνώοισε
δύο καλού; Δημάρχους. "Εναν
τόν 'Α.τνόστολο Βολίδη πού πά
ρέλαβε μίαν έγκαταλελειμμένη
πόλη, την μετάβαιλε σέ λίγο δι
άστημα σέ μιά ώραία Πόλι μί
άσφχλτοστρωμένου; δλους τούς
δρίμους, μέ Πράσινο καί μέ τό
σα έκπολιτιστικά έργα. "Αν δέ
κανεί; στχθή γιά λίγα λεπτά
στήν 'Κεντρ'.κή γέφυρα κχ! δι;
(Ενθεν τοΰ Κρχυσ£δο>νος θά δια
πιστώση την διαφορά μερά κχ!
νύκτα. Μιά κολυγιά άνέ·κοφ· το
έργον τοΰ κ. Βολίδη. Εύτ"ον6')ς
διά την Ν. Ίο>νίαν ή 'Εθνικί)
Έπαναστατική Κυβέρνησις έθϊ
σεν επί -Λεφαλής τοΰ Δήμου τδ'*
ρέκτην Δήμαρχον κ. Κώσταν
—ουγιουλτζόγΐλου, δ Οποίος μέ
τόν Άντιθήιμχρχον κ. Κοίλια (ΐ4
τούς άκουράστους Σ'^μβούλου:
συνεχίζει τδ άναμορφωτικδν Ιρ
γον τοΰ κ. Βολίδη. "Εργα τερα¬
στία Γυμνάσια - ΙΙαιδικοί Στα-
θμοί - Πνευματικά Κέντρα -
Τουριστικά περίπτερα - Κέν¬
τρα Εργαζομένων Κοριτσιών
κ. ά. πάμπολλα £ργα Ιγιναν μέ
την προσπάθειαν τού σέ σημεΐο
πού στήν τελευταία έπίσκεψι
τού δ Α' Άντιπρό-εδρος τής Έ
θνικής Κ'^βερνήσεως κ. Παττα-
κός εξέφρασε τδν θαυμασμόν
τού. Την 29 Μαρτίου δ Δήμα,-,
χος^ κ. Σουγιουλτζόγλου είς δγ-
κώδη συγκεντρώση δπου παρέ
στησαν δ κ. Νομάρχη; Μαγνη-
σίας. δ Ά^ώτίρο; Στρατκι):;-
κδ; Διοικητής καί απασαι α!
Αρχαί τής πόλεως, Ικαν.ϊν 4-
πολογισμδν τοθ ^Σργου τού κα-
ΐά την ζιαρρεύσασαν τριετίαν
καί τα εργα πού θά γίνο-ον τό
1970. Όλόκληρος ή Ν. Ίωνία
τερ'.βάλλει μέ αμέριστον άγά-
Γην τδν ά.κούρασ:ον Δήμαργον
ς κχί εύγαριστοΰν την 'Εθνι
Κβέ Ι
ς γρ η
ν.τν; Κυβέρ'/ησιν διά την Ιπιτο
νεστάτη ί.κλογή της. Περαίνων
5 Διίιιχοχος κ. Κωνστ. Σουγ;-
ουλτζόγλου εδήλωσεν ενώπιον
ολοκλήρου τοΰ άκοοχτηρίου β-
τι έντδ; τοϋ 1970 μέσα 3x6
Πρόγρχμμά τού είναι κχί ή α¬
νέγερσις ενός Περικαλλοϋς Έ-
νοριακοΰ Ναοΰ 'Αγίου Νεκτιοί
ου εί; Συνοικίαν Άμιχελοχή-
πων Ν. Ίωνίας. Τα τελευταΐϊ
λόγια τοΰ κ. Δηιμάιρχου κάλυ-
ψαν ζωηρά χειοοκροτήμαχα 8-
λων.
Α. 2.
Άπό την έποποιΐαν τής Βορείου Ή πείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(ΣυΛ'έχεια έκ τού προηγοιιμένβυ)
"Οσοι, λ.όγφ πολύ μεγάλης ήλικίας
δέν πίΐοε()λΓπετο νά κληθοΰν, καί
δι' αΰτό δέν εχρησιμοποιήθησαν,
έ'φευγαν κατηφείς μέ νγροίι; τοΰς
οφθαλμούς καί μέ θερμάς ευχάς
διά τόν υπέρ πάντων άγώνα μας
εί; τα τρέμοντα χείλη τιυν.
Άναπολίιν σήιμεοον την εΐκόνα
εκείνην, ηίσθάνομαι μεγαλυτέοαν
συγκιίνησιν διά την προσφοράν των
παλανΛν αυτών πολε,αιστΛν, την μή
γενομένην άποδεχτήν καί ποιάν τί¬
να τύψιν τής βΐΎειδήσεος, διότι
ό τεράστιος ογκος τής έπιστρατευ
τικής εργασίας μέ είχεν έιΐιποΛί-
σει, τότρ, νά τοίς έκίχιάσιυ θερμό-
τε-ρον τήΛ' σνιμπάθειαν καί την ευ¬
γνωμοσύνην μου διά την πατο.ωτι-
κήν προσφοράν τιον.
Τα γραψεία τού Συντάγματος
είχον ,μετα&ληθή *ίς πολνδοον κυ
ψέλην, δπου ήκούοντο δραχεΐία δι
αταγαί ή άναφοραί, κ<ι>δ(0Μσ;μοί
τηλε(ριόνου, Λυνομιλίαι τΛν πηγαι-
νοερχομένίον στρατΐί/ιτικών κίΐί πο-
λιτών, ποοτάλκτμα ουθμικόν των
γραφομηχανών, 6ηματισμ.οί των ά-
νερχομένων ή κατερχομένων τάς
κλλμακας. Ή πρώτη ήμ,έ^α τοϋ
πολέμοτ' εΐιρε την πόλιν τοΰ "Ηρα¬
κλείου επί ποδός είς πυκνάς συτγ-
κεντριίκΐεις άνά τάς κεντρικάς ό-
δοΰς καί πλατείας, δπου ήσαν τοι-
χοκολλημέναι αί προκηρΰξεις τής
έπκΐτρατεύσεοις. Οί προσερχάμε-
νοι έκ των έγγύς χ<ι>ρί(ον καί έκ
των Λυνοικιοιν τής πόλιεως έ'φεδροι,
εψαλλον πολ€μικά Ασματα καί έιδό
νοτ'ν τόν άέρα μέ τάς ένθοιισιώδεις
έκδηλο')σεις κοιί τάς ζητυλκ.ραιι-
γάς των. Εΰσταλεΐς, ήλιοκαείς, ά-
ποςρασιοτικοί, προεκάλ.οτιν τάς ϊύ-
χάς καί τα χειοοκροτήματα τοιν
κατοίκων, δταν βιήρχοντο έκ των
6δών, ϋ.-ΐο' ήτο σικκτιιερενμένον
τό πλήθο; καί τα μεγάφίονα μετέοι
δόν τα διαγγέλματα τοΰ Βασίλε¬
ιος καί τοΰ Πρωθυπουργόν. Μον-
σικαί ήκούσντσ .ταντηχόβεν ποιονί
;οι>σαι πατριιοτικά θοΰρια. ΚΰμΛ
κραταιόν αίσιοβοξίας είχε καίΛ*-
ψει όλόκ.ληοον την πόί.<ν. Καί ό- ταν έτόλ^μηορ γνιικττή Ίταλίς νεα- ρά, ή δποία πιροκλητικΛς μέχρι τη: προτεραίας κατεσκόπεΐΊε καί €>&ρι-
ζε καί ηπείλει τούς πάντας, νά Κ'
κλοτρορήση είς τάς όδοΰς διά τό
άνόσιον ίργον της, ό παντοπώλης
Μπαλτζάκης, είς την γωνίαν τήί
ί»δοΰ Νικηφόρου Φτοκά, την δΐΡ·
πάμπεν^τεν άγρίως καί θά την ι-
ξετέλει επί τόπου, δν δέν εΌπευδον
νά την ο»όσοΐ!ν τα δρ(ς, τα «>'
τοκίνητα τοϋ Στρατοΰ έκι·κλοφο-
ροι·ν μέ κεκαλυμμένα τα φώτα των
προΓ)θλέ<ον τοιν καί οί άραιοί περι πατηταί έφώτιζον τόν δρόμον των μέ την διαλείπουσαν ιΐωτεινήν δέ- σμην των ηλεκτρικήν €ρανών «όν. Τύ φΐος τής είρήνης τοΰ θεόν έξεδιοιχθη οιαίίος άπό τό ζοφερόν «κότος τοΰ δαί,μονος τής κατα- στοοφής! "Οταν, μετά τέσσαρα 'έτη πτ,κράς δουλείας, τό ίύλογημ' νόν αΰτό η>ώς θά έλϊΐτούογει χ'"
πάλιν έλει<θέρο)ς την νύκτα, ή πό¬ λις τοΰ Ηρακλείου έπέπροιτο νά είναι πλήρης έκ των έρειπίων. ηοί' θ' άφινεν οπίσω τη; ή γερμανι/Ί βαρβαρότης, καί μεστή ,τίνθονς διά τόν θάνατον πολλά)ν χι?.ιάδ<'>ν
τέκνΐον της.
(Συνεχίξπαι)
«(ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΑΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ
41» ΙΙΟΙΙΧΜΙΙΜΕΠΕΝΑΥΣΕΙΣ
Τό ίαοι-ργεϊον τού Σ νντονισμοί-σννιατα τροποποίησιν έρμηνεν-τικής
ίγκυκλίου ι ού ύπυυργείου Οίκονο μικών
Τό υπουργείον Συντονκτμοΰ ν'ιο
βττηοε, σι·μφώνως πρός ηληοοφο-
ρία; δημοσιπΌμένα; είς τό Δελ-
Τίον τού Σννδέσμου 'Ελλήνων Ηι
['νι»ν, τάς Λπύψϊΐς τού Συν-
ι ήιά την ανάγκην τροπο-
ιος τής εγκύκλιον τού ύ-
Οίκσνομικών ε.τί τοΰ
των
έπεν-
«αι
βέματος τής έκ.-ττώσεως έκ
φοοολόγητίων κεηδών των έ
•ικΛν όαπανών, διότι άλλως κιν
νά ύπαχθοΰν είς δυσμτ-
Φορολογικόν κ.ιθτστώς,
ιιίτά την 31.12.1970 βιομηχανικήν
αί οποίαι βασισθεί-
διατάξεις τού ΝΔ
4002)1959 «περί λήψεως φορολο¬
γικόν καί άλλ.ων μέτρων τινών
πρός ενίσχυσιν των .ταραγωγικών
ρ.τίνδιΊσεον», προέβησαν είς σοβα
οά: έπενδύσπς παγίον κΐ φαλαίον.
Κατό,ιιν μελέτης τοΰ θέιιατος τό
ργεϊον Συντονισμού, διά τού
„_ 22.1.70 έγγραφον τού, τό ό
,-ιοίον έχοινοποιήθη καί πρός τόν
ΣΕΒ, παρακαλεϊ όπως έφ' όσον
χά! τούτο συμφ>ωνεϊ, προβή είς νέ
αν έομηνείαν των διατάξεων τοΰ
νόμου 3213)55 καί τού ΝΔ 4002)
59 παρέχον τάς καταλλήλους Λ-
δηγίος πρός τα άριιόδια φοροτε-
χνιχά δργανα.
Συγκεκριμένως, τό υπουργείον
Σνντονισμοϋ διατυπώνει πρός τό
υπουργείον Οικονομικήν ώς εξής
τάς άπόψίΐς τού επί τοΰ θέματος:
1. — Καθ* όσον άφορά είς τό
θίσπιζόμενον υπό των διατάξεων
τού άρθρον 1 τού ΝΔ 4002)59
(Τθρολογικοΰ κινήτρου οΰδεμία κα
τΛλεάεται άμφιβολία ότι ή χρονι
χή 'ισχΐ'ς τοι'ΐου άα,οοά είς την
πραγματοποίησιν τής νέας έπεν-
δύβεως καΐ οίΐχί είς την άπόσβε
σιν των πραγματοποιουμένιινν δα
πανών διά την απόκτησιν ταύτης.
2' — Καθ" όσον άφορά είς τό
θΕΛΐιζόμενον υπό των διατάξεων
τοϋ άρθρον 8 τοΰ νόμου 3213)55
φορολογικόν κίνητρον, κατά την ρη
την έπιταγήν τής διατάξεως τού
πρώτον έδαφίου τής παραγράφ-ου
1 τοΰ αρθρον τούτου, ή έκπτωσις
εζ τίΛ' καθαρών κεοδών ποσοστοΰ
40·% .τραγματοποιεΐται «έφ' όσον
τύ είς τό ποσοστόν τούτο άντιστοι
χοΓ'ν ποσόν άποδεδειγμένως δια
τίθεται έν τη έπιχειρήσει διά νέας
εγκαταστάσεις ή διά την επαύξη¬
σιν ή βελτίωσίν υπαρχουσών τοι
ούτον». Κατά συνέπειαν, γεγονός
προηγούμενον, χρονικώς, τής έκΛτώ
σειος, τυγχάνει ή δαπάνη τ«ν νέ
ών ίπΓ.νδύσεων. Ούτω ό τεθείς
χρονικός πεοιορισμός υπό τής πά
ραγςάφου 4 τοΰ άρθρον 5 .τού
ΑΝ ΙΚ)7)68 δέν άναφέρϊται είς τό
.ταοε,-ΐόμενον γ«γονός τής απο¬
σβέσεως, άλλά τό γενεσιουργόν
ταύτης γεγονός τής έπενδύσεως.
3. — Έκ των ανωτέρω — συ
νάγει τό υπουργείον Συντονισμοΰ
— προκύπτει ότι ό χρονικός πε-
ριοσμός ,οσον άορορά είς την ι¬
σχύν των παρασχεθέντων υπό τοΰ
νόμον .'5213) 55 Αρθρον 8 καί ΝΔ
4002)5!) αρθρον 1 φορολογικόν
κινήτρο>ν, άναφέρεται είς την πρα
γματοποίησιν τής δαπάνης διά
την απόκτησιν νέων παγίων στοι
χείων και ούχι είς τό έπακόλου-
Θον αυτής γεγονός τής αποσβέ¬
σεως .
ΑΙ ποάξεις διαλύσεως προσωπι¬
κών ίταιρειών λόγω μετατροπής
των είς Άνωνΰμους δέον νά τυγ-
χάνουν τής αυτής μεταχειρίσεως
καί νά ΰπάκεινται είς τάς αύτάς
ώς καί ή κυρία σύμβασις έπιβαρύν
σεις, δεδομένου ότι πράκειται πε¬
ρί πά ο επόμενον συμβάσεων. Του¬
το ζητεί δι* έγγραφον τού πρός
τό υπουργείον Σνντονισμοΰ ό Συν
Λεσμος Βιομηχανίαν, είς τα πλοά
σία τιον περί κεφαλαιαγοοάς μέ¬
τρον.
Ό ΣΕΒ απεφάσισεν ίίπως, διά
την πληρεστέραν τεκμηρίωσίν
τ(ον Ιπεκτείνη τάς τριμηνιαίας ε¬
ρεύνας τού επί των βραχυχρονί-
ων έξελίξεις των βιομηχηνικών με
γεθων μεταξύ τοΰ συνόλου των 6ι
αμηχανικών μονάδων. Πρός τόν |
σκοπόν αυτόν απεστάλησαν ηδη
πρός τάς επιχειρήσας τής μείζο-
νος βιομηχανίας σχετικά Ιρωτημα
τολόγια.
ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ ΕΙΔΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΡΓΟΝ
ΕΠΙΔΙΠΚΟΥΝ ΕΑΑΗΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΟΙ
ΦΛΟΙΣΒΟΣ Ε. Π. Ε.
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Φορμίωνος 59 - Τηλ 754 381 - Αθήναι
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 196·ί
Την ίδρυσιν «Τραπέζης "Ερ¬
γων*, διά την ανάπτυξιν πάσης
φύσεο^ς τραπεζικών δραστηριοτή-
τιολ' είς τόν χώρον τής Έλληνι-
κ-ής Τεχνικής, &ά έπιδιώξουν οί
τεχνικοί, αίσιοδοξοϋντες ότι του¬
το τελικώς θά έπιτευχβτί, διότι πέ
ραν των άλλων εύεργετημάτων έκ
τοΰ ίδρύματος τούτου διά τα ε'ργα
άναπτύξεο)ς, σειρά ξένων Τραπε-
ζών επετράπη νά ίδρι>θοΰν τελευ-
ταίως είς την Έλλάδα.
Είς την θυσίαν πρόκειται περί
άναθερμάνσειος παλαιοτέρου αίτή-
ματος, τεθέντος αρχικώς, κατά τα
μέσα τού 1966, ότε ή ήγε<τία τού τεχνι,κοΰ κόσμον τής χώρας έχα- ρακτήρισε την Γδριντιν τής «Τρα¬ πέζης "Εργων» ώς τό σημαντικώ¬ τερον οικονομικόν γεγονός, είς τόν τεχνικόν χώρον, τής μεταπολε μικής Ελλάδος. Τό αΐτημΛ εΐχε προωθηιθή ση¬ μαντικώς δώ τής ύποδολής την 6ην Ιουλίου 1966 αίτήσεως πρός την Νομισματικήν Επιτροπήν ετί μερους τού Τεχνικόν Έπιμελητηρί ου, τού Ταμείον Συντάξεων Μη χανικών Έργοληπτών ΔΕ (Τ.Σ. Μ.Ε.Δ.Ε.) καί των δύο έργολη- πτικων όργανώβειον ΠΕΔΜΕΑΕ καί ΠΕΣΕ. ΟΙ τεχνικοί αύτοι φο ρείς άνεφερον ότι, τό ΤΣΜΕΔΕ δύναται, έκ των κειμένων διατά ξεων, νά ένεργή σειράν τραπεζι¬ κών εργασιών, ώς χορηγήσεις έ νυαοιθτ|κων δανείο>ν, προεξοφλή-
βεις συντάξεων μετάχων, προε-
ξοφλήσεις λογαριασμών ί ρ γ ών ,
χρηματοδοτήσεις παραγιωγικών ή
αλλων έργων διά δανεισμοϋ των
έκτελούντων ταύτα ΝΠΛΔ, νά δέ
χεται καταθέσεις καί τέλος νά
έκδίδη άπεριορίστως εγγυητικάς έ
πιστολάς. Έκ των τραπεζικών αύ
των εργασιών, έτονίζετο είς την
αίτησιν, ήσκήιθη υπό τοΰ ΤΧΜΕ
ΔΕ μόνον ή άφορώσα είς την χο¬
ρήγησιν έγγυητικών έπιστολών.
Έν όψει τής άνάγκης δημιουρ-
γίας τής Τραπέζης, οί φορεϊς
των τεχνικών είχον ζητήσει νά
διαχωρισθή ό τραπεζικός τομεύς ά
λο τό ΤΣΜΕΔΕ καί νά ίόρυβή
αύτοτελής τραπεζικός όργανιβμός,
ό οποίος θά εκτελή καθαρώς τρα
πεξικάς εργασίας, μέ κυρίαν κα¬
τεύθυνσιν τόν κύκλον έξυπηοετήσρ
ως των έργων.
Ή Τραπέζα "Εργων θά εκτελή
— άνεφίς Εΰρίοπαϊκής θίκο
νομικής Κοινότητος, θά χορηγή,
κατόπιν σχετικής έγκρίσεως τού
ύπουργείου Έμπορίου, τό Εμπο¬
ρικόν καί Βιομηχανικόν Έπιμελη-
Έπιτροπής θεωρήσεως Τΐιμολογ4
ΕΙσαγωγης. Ή ποσότης των 1.
000 τόννων θά κατανεμηθη μετη
ξί) των χονδρεμπόρων τοΰ είδους,
μέ κριτήριον τάς πραγματοποιηθεί
σας ΰπ' αυτών άγοράς κατά τα ϊ
τη 1967, 1968 καί 1969. Αίτή-
σεις διά την χορήγησιν άδειών γί
νονται δεκταί είς τό Ε.Β.Ε.Α.,
μέχρι καί τής 10ης Απριλίου.
ΑΙ ΑΓΟΡΑΙ ΚΑΠΝΩΝ
Στιμφώνως πρός παρεχόμενα υπό
τού Έθν<κΛΰ Όργανκτμοΰ Καπνοΰ στοιχεΐα, έ.τί τής πορείας των πχο- λήσεων χω.ρι»ων καπνών, κατά τό χρονικόν διάστημα άπό τής ενάρ¬ ξεως των μεχρι κα ίτή'ς 31ηυ Μαρ τίου, έπωλήιθησαν 1.198 τόννοι επί δηλο>τ>εί~ς πρός έμΛοοικήν δια-
.-τραγμάτευοιν ποσότητος έκ 65.950
τόννων.
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ
ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΕΛΚΕΠΑ
ΕΙδικύν σεμινάριον, υπό τύπον
άσκήσεως πραγματοποιεϊ τό ΕΛ
ΚΕΠΑ άπό 13 Απριλίου εως 30
Μαίου, άπευθυνόμενον πρός συμ
βούλους δημόσιον σχέσεοιν, στελέ
χη τμημάτιον δημοσίων σχέσεων
ώς καί κάθε ύπεύθυνον τής ασκή
σεοις τής πολιτικής έπιχειρήσεως
ή οργανισμόν. Τό σεμινάριον θά
καλ.ύψη θεωρητικώς καΐ πρακτι-
κώς θέματα, ΰπιος αί δημόσιαι
σχέσεις ώς λειτονργία τής διοι¬
κήσεως, οργάνωσις τοΰ τμήματος
δημοσίιον σχέσκον, ερευναι κοινω
νικαί καί ερευναι κοινοΰ, καθορι-
σμός μέσων πρός έπικοινο)νίαν
καί κατάρτισις προγράμματος.
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ
Την σύστασιν ομάδος εργασίας
διά την μελέτην των φορολογι-
κών προβλημάτων, τα όποϊα άνα
κύπτουν διά τό εμπόριον τροφί-
ρ.0), ζητεί, δι' ΰπομνήματός τού
πρός τα υπουργείον ΟΊκονομικών
ό Εμπορικάς Σύλλογος Τροφί-
μων Αθηνών προκειμένου νά άνα
προσαρμοσθή ή έφαρμοξομένη σή
μερον τακτική άνίσου μεταχειρί-
σεως τού κ-λάδου, ή όποία προκα
λεί σκεπτικισμόν καί άνάσχεσιν
τής εξελίξεως τής οίκονομίας. Εί
δικώτερον, είς τό ύπόμνημα άνα-
Φίρεται ότι χρήζει Λναμορφώσε-
ως ή φορολογΊκή νομοθεσία είς ό,
τι άφορά την τήρησιν βιβλίον ά-
ποθήκης καί τα ποσοστά κέρδους
είς τό εμπόριον τροφίμων, τονί-
ξεται δέ ότι πρέπει νά γίνουν ω¬
ρισμέναι ρυθμίσεις είς δ,τΐ άφορά
τό <ρορολογτ[τέον ποσοστόν επι τοΰ μικτοΰ κέρΛους. ΤΛ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ Κοττά τόν άρξάμενον μήνα Απρίλιον ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΛΙ ΥΠ0ΧΡΕ05ΕΙΣ Αί χρονολογίσι ύιτοβολής των δηλώσεων ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗ- ΜΑΤΟΣ 'Τπόχρεοι. είς την υποβολήν δή λώσεως μέχρι 10.4.70 α') οί ϊχον τες είσόδημα έκ κερόών έξ έμπο ρικών έ.τιχίΐρήσεων ή γεωργικών έκμεταλλεύσεων, αίτινες τηροΰσαι 6ι6λία Β' κααηγορίας κλείουν ί- σολ.ογισμόν την 31)12, 6') οί κττώ- μενοι ε-ίσοδήματα Ικ τής άλλοδα- πης. ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΕΡΔΩΝ θίμ,ατα ίψορωντχ είς την νομ,οΒεσίαν περί εμπορικώ ν ά«- τ:προσ(όπο>ν καί τα φοροΐΐογι·
κά προβλήιμ,ατα τοΰ κλάδου.
απησχόλησαν τα συνελθόν εί;
Αθήνας Συντονιστικόν Συμβού
λι όν των Συνοέσμων 'Εμπορι-
κών Άντιπροσώπων τής χώ¬
ρας. Παραλλήλως τδ συμβούλί
όν ήσνολήθη χαί «ιέ τα δργανω
τικά ζητήματα τοΰ συγκληθτ)-
ιο\Ιίολ προσεχώς σονεδρίου
τοΰ ν.λάδου, ώς καΐ <ιέ την ι- ξέτασιν διαφόρων τρεχόντΐΗν θεμάτν. Είς τό συμβούλιον !λα βον ιίροζ έκπρόσωποι των Συν δέσιιοιν Αθηνών, ' ΙΙειοαιως, Πατρών καί Βορίίου Ελλά¬ δος. "ΜϋΕΤΕΟ ΕΛΛΑΣ Ε. Π. Ε.,, Ίσολογισμός τής Διαχειριστΐκής τίεριόδου 1)1 — 31)12)69 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1) Πάγια Στοιχεϊα • α) Καΐ^ια β) Αύτοκίνητα 3.032 323.55 193 865.- 3.286.188.55 158.710 - 4.822.031,95 14.910,10 438.214 70 2.729.154,30 3.919,55 4.995.652.05 3 171.288,55 3.863.3-24.— 6.355.656.- 5.478,833,20 881.636,30 618.789.— 481.070,— Σύνολον ' Καθαρά Θέσις 9.960.946,20 7.718 362,30 1.919.262,80 1.438.988.40 Ανάλυσις Κοθσρας θέσεως Έΐαιριχόν Κεφάλαιον 2.ΟΟΟ.ΟΟΟ.- 2.00ό 0Οί- Λογηριασμός Κερβών — — Άποτελϊβματα 561.011.«Ο 8Λ737.20 1.438.988.40 Άποτελέσμστα Χρήσεως Εσοδα έξ εκμεταλλεύσεως "Ιρομήβειαι 1969 2.906 441.- 120 838- 57 314.— 1.919.262,80 1968 2.534 819.— 2 102 193,80 45.278 - Μιχΐά Κέρδη ΜεΤον Ααπάναι 'Αμοιβοΐ Προσωπικόν Φόροι υπέρ Τρίτων ΚηιΊοιμα ιιύτοκινήΐων ή 3.084 588.- 4.082.290,80 Αοφάλιστρα » Αμοιβαί Τρίτυιν Φόι,ιοι ίξοδη 2ημ α ε'κ πωλήσεως έπίπλων Αμοιβπί ίλειΌ. ΈπαγγελματιΛν Εχπτώσεις — Δΐ'ΐφοραί 918.286 - 437.79:>,5ι>
424.73«,Η0
487.886,70
150 329. -
171.51.9,50
119 508.—
524.667,70
202.772.-
66.385,40
37.5ΟΟ. -
23.422,80
774.736,80
328.254 —
433.618,80
617.656.-
173.881.—
1.691.720,65
54.908.—
406,878,50
88.2'7,7Ο
2) "Επιπλα—Ένκαταοτάοει·;
3) Προοωρινοί Λ)ομοί
σ) Έταΐροι 384.215,35
β) Χρεώσται 11.589.—
γ) Έγγυήσεις 10 600.—
156 882.-
406.404,35
4) "Εργα (.ΝΑϋΟΕ. 08 118
υπό ί-κτέλεσιν
α) θέσις 62 ?.062 834.35
β) » 63 378.475.-
γΐ Έγγυήσεις 137.970.—
5) Διαθέσιμα Στοιχεϊα
α) Ταμείον 04.287,50
β) Τράπεζαι 985.560,80
6) 2Πμί°Ί — Κέρδη :
Υπόλοιπον είς νέον
2.579.279.35
1.050.848.30
1) 'Ετοιρικόν Κεφάλαιον
2) Πιστωταί Διάψοροι
3) ΝΑΟΟΕ (Λ]σμός Πρ]λων)
4) Διάφοραι Ύποχρεώσεις
5) Άποσβέοεις
Σύνολον/ Ένεργητικοΰ
2 031 583,05
9.511.185.60 Ι
Σύνολον ΠαθητικοΟ
Άποτελέσμστα Χρήσεως 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άποοβέσεις Παγίων ϋτοιχείων 348 267,25
α) Αύτοκίνητα
Απόσβεσις παρούτης χρήσεως 21 457.—
β) Καΐκια
Απόσβεσις παρ, χρήσεως 309.232.25
Υ) Μηχαναί γραφείου
Απόσβεσις παρ. χρήσεως 3 196.—
ϋ) "Επιπλα γραφείου
Απόσβεσις τταρ. χρήσεως 14.382.—
3 5Η4.862.4Ο 4 539.871.45
πρό Αποσβέσεως
Μίΐον Άποοβέσϊΐς
Ζΐμία είς Νέον
92 419,35
92 419Λ5
480.274,40
Έν Αθήναις τρ 28α Φεβρουαρίου 1970
Ό Διαχειριστης 'ιί Λογιστή;
ΛΕΩΝ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ ΜΙΧ. Α. ΑΝΤΩΝΛΚΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνό3<τιν (ών Άξιοτ. Διοικήσεως Άνω· ων Έταιρειών καί Έταίβίίών Πίβΐωΰΐαμένης Εύ- Λίνης ότι δι' άηοφάσεως τού κ. ΎηιυβγοΟ Έμηορίον *»' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοαιεν- *·ίσπς «/ς ,ό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρβιών), όοΐζεται ότι δύναν¬ ται νά αυνζχΐσωβι δημοσκύουσαι εγκύρως τάς Προ- "•«λήσεις των Γεν. Συνβλ*ύσβων παΐ τούς Ίσολογι- 2»«»ίς των διά τής οΙκονομΐΜής μας ίφημερίδος «ΟΙ- ΚΟΝΟΜΘΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», £δ ίχένεΐο μεχρι τοϋδε διά τής ηΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ- Γ£» ηοο %ης ονγχω*ίύσ*ώς της. Ταξείόια Μιτακΐνήσεις Άμοιβαι Τριτων Άμοιβαι Προσωπικού Μιοθώματα Κοινωνικαί Άσφαλίσεις Γενικώ εξοδα Διαχ)σεως Ζημία προΐ|γουμένης χρήσεως 1968 Ό Διαχειριστης Κ. Α8ΓΙΕΚ 185 039,90 986.716.— 263.301.— 109 922.- 32.377.- 405.633,40 2.332.256,55 185.920,30 2.518.176,85 Έν Αθήναις τή 31)3)1970 Διάφορπ έσοδσ Ζημίαι — Κέρδη είς υποβολήν δηλώ- σεως πίρί των προκνψάντοιν κ«ο- δών ή ζημιων έντός τού 1969 ώς καί τής κατανομής τούτων μεταξΰ των έταιριων αί ΟΜΟΡΤΘΜΟΙ καί ΕΤΕΡΟΡΤΘΜΟΙ εταιρίαι. Είς την αυτήν δήλωσιν υποχρε¬ ούνται καί αί ΕΠΕ έντός μηνός άπό τής έγκρίαεοις τοΰ ίσολογι- σμοϋ τιον. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤ- ΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1) ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ — ΕΠΙ ΤΟΚΩΝ (πλήν των προερχομΐ- νων εξ έμπορικων σΐ'ναλλαγών ή τραπεζικών καταθέσεων καί των δανείων ή πιοτώσ'εων τού Α.Ν. 412)68). 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε ών τρυσικά ή νομικά πρόσωπα διά τόκους καταβληθέντας ή ,-ηβτωτ)έν τας διά λογαριασμόν τοΰ δικαιού χου ίντός τοΰ μφ·ός Φεβρον«ρί ου. Άρμόδιος Οίκονομικός "Ε<ρο- ρος ό τής περιφερείας τοΰ ΰπο- χρέου. Καταδολή τοΰ φόρου συν τή ύποβολή τής δηλώσεο>ς. Πα-
ρά των ΰποχρέων παρακρατήσειον
τοΰ φόρου δέον νά υποβληθή καί
ϋπεύθυνος δήλωσις είς τόν οίκο¬
ν» μικόν έ'φορον τής περιφερείας
τοϋ δικαιούχου των τόκων περιέ
χουσα τα υπό τοΰ δρθρου 71 παρ.
1 Ν.Δ. 332)55 όριζόμενα στοι-
χεϊα.
ΕΠΙ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ ΑΜΟΙ-
ΒΩΝ κλπ.: 'Τπόχρεοι είς επίδο¬
σιν δηλώσεως: ΑΙ ήμϊιδαπαΐ Α.Ε.
καί οί σννεταιρισμοΐ Ν. 602 διά τα
κατά μήνα Φεβρουάριον διανεμη-
&έντα μερίσιματα προμερίβματα, τό
κους έξ Ιδιωτικών τίτλων, άμο«-
βάς καί ποσοστά διοικητικών συμ
βούλων, ώς καί Ικτός μισθόν ά-
I
μοιβάς διευθυντών, διαχειρκττών,
ανωνΰμονν έταιριων.
ΕΠΙ ΛΟΠΙΩιΝ ΕΙΧΟΔΗΜΑ-
ΤΩΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ:
'Τπόχρεοι οί κατά μήνα Φεβρουά
ριον α) 'Εξαργυρώσαντες τοκο-
μερίιοιοι. όμολογιών καί λοΐΛών χρε
ογράίρων τοΰ Δημοσίου ή ήμεδα-
πων Ν.Π. 6) οί καταβαλόντες με
ρίσματα προελεύσεως έξωτερικοΰ
είς φΛκτικό. ή Ν.Π. Ή παρακρά
τΐ[σ»ς ένεργΐϊται κατά την έξαρ-
γύρωσιν των μ*ρικομεριδίων ή την
καταβολήν των μερκτματων. Ή ά
πάδοσις τοΰ φόρου συν τή ί
λή τής δηλωβεως.
2) ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΩΣ ΦΟΡΟΤ:
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΡΓΟ-
ΛΑΒΩΝ, ΜΕΣΓΤΩΝ, ΠΡΟΜΗ-
ΘΕΤΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ
ΔΗΜΟΣΙΟΝ, ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΩΝ
___________ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΠΡΟ ΣΟΛΩΝ. 'Τ
9.511.185,60 πόχρεοι: 'Εργοοόται κλπ. (ή καί
-----------— τα ιδία ώς άνο> πρόσωπα έφόσον
δ βαρΰνων αΰτά φαρός δέν παρε
κρατηθή), καταβαλόντες κατά τόν
μήνα Φεβρουάριον την αξίαν τοΰ
εργου ή την αμοιβήν ή προμήθειαν
ή τό συμΛεφωνημένον μίσθωμα.
Ή δήλωσις έπινδίδεται είς τόν οί
κονομικόν 8<ρορον τής £δρας τοΰ ΰποχρέου. Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή τοΰ φόρου ύπολογιζομέ νού είς 1,5% επί εργολαβίαν καί ενοικιασταί ν προσόδων καί 15% έ πί άντιπροσώπων, πρακτόρων κλπ. ι ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΊΤΠΟΤ. 'Τ- ποβολή δηλώσεως καί καταβολή τοΰ παρακροιτηθέντος κατά μήνα Ίανοι«άριον είδικοΰ φόρου υπό των πρακτορείων ήμερησίου καί περιο δικοϋ Τύπου. ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 200.00" ι — 3 9ΟΜ55.- 4.670.400.- 33.691.- 704.939,60 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 486.59 ί,60 2.031.τ83,05 2 518.176,85 Ό Λογιστής Ν ΤΖΑΡΕΣ Δ. ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΣ κα. Σία μΕΚΔΟΤΙΚΗ» Ε Π.Ε. Ίσολογισμός Β'. 31)12)1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ι Ιΐάγιον "Επιττλα χοί Σκεύή 2.999. - Π Κυκλοφορούν "Εμπορεύματα 681.087.- Ι Ιελάται 49.339,— Ζημίαι χρήσεως 1963 188 715,63 Ζημίαι χρήσεως 1969 13.125.— III Διαθέσιμον ΤαμεΓον 10 054,50 Τράπεζαι λ^ομός δψεως 987,50 916.307,60 Ι "Ιδιον Κεφάλαιον Κεφάλαιον II Ύποχρεώσεις Προμηθευται Γραμμάτια πληρωτεα Προοωρινοί πιστ. λ)ομοί Κρατησκς υπέρ Τριτων ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 2ΟΟ.Ο"Ο — 167.159.10 54.865 — 520.000.- 4.283.50 946.307,60 ΆνάΛυοις ιοϋ ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως ΧΡΕΩΣΙΣ Γενικα έ'ξοδα Άμοιβαι Τρίτων Τόκοι καί Προμήθεισι Τραττέζης Φόροι καί Είσφοραι Βιβλιοδεοίαι Ό Λιαχειριστής ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΣ ΠΙΣΤΩΣΙΣ 20.821,50 Κέρδος έκ πωλήσεως έμπορ) των 67.61 ί.-- 28.ΚΌ.- Ζημίαι χρήσεως 13.125.— 1.926.- 1.021,50 28.868.- 80.737.— 80.737!— Αθήναις τί) 12)3)1970 Ό Λογιοτής ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΡΑΒΒΑΡ1ΤΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟ- ΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. 'Τ¬ πόχρεοι οί κα,ταβαλόντες έντός τοΰ μηνός Φεβρουαρίου άποζημιώσεις είς άλλοβαπάς έπιχβιρήσεις διά την παραχώρηβνν τής χρήσεως με θόδου παραγωγής, σηματων, προ- νομίων, κινηματογραφικών ταινιων κλπ., περί ών τό άρθρον 8 Ν.Δ. 4444)64. Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή τοΰ φόρου. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι. είς υποβολήν δηλώ- σεως καί καταβολήν τοΰ αναλο¬ γούντος φόρου επί των άκαθαρί- στων έσόδων μηνός Φεΰρουαρίου 1) Βιομηχανικαί καί βιοτεχνικαί έπιχειρήσεας Α.Ν. 660)37, 2) έ- .-ιχειρήοεις έιμπορίας καί έκμεταλ λεύσεως κινηματογραφικών ταινι- ών, 3) μεταφορικαί έπιχειρήσιεις. Αί τροατεζικαί καί παραγωγής ήλεκτρι-κοΰ ρεΰματος έπιχειρήσεις διά τα άκαθάρκττα ϊσοδα αυτών μηνός Ίανουαρίου. (Σημ.: Είς πάσας τάς ανωτέρω περιπτώσεις ό φόρος καταβάλλ*- ται ίξ ολοκλήρου κατά τόν χρό¬ νον έπιδόσεως τής δηλώσεως). ΑΊ άσφαλκττικαί έπιχειρήσεις δέ όν νά καταβάλουν την Ιην δό<ΐιν (1)3) τοϋ φόρου διά τα άκαθάρι στα ϊσοδα των έξ άσφαλίστρων ΛΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ Φ.Κ.Ε. (Β.Δ. 1)2)51). 'Τπόχρεοι: 1) Αί βνομηχανικαί καί ΤΗθτεχηκαί έπιχειρήοίΐς δι" εί σαγωγάς είδών ΰποκειμένων είς τόν εΐδικόν Φ.Κ.Ε. Β.Δ. 1)2)51 ώς κάτωθι: Δι' είσαγωγάς μηνός Φεβρουαρίου επίδοσιν τής δηλώσε ως καί καταβολήν τής 1ης δόσε ως (1)3) τοϋ φόρου. Δι' είσαγω γόνς μηνός Ίανουαρίου καταβολήν τής 2ας δόσεως καί δι' είσαγω¬ γάς μηνός Δεκεμβριού καταβολήν τής 3ης βόσεως. 2) Παραγωγοί η κατασκευασταί ή είσαγιογεϊς (μή άσκοΰντες βιομηχανικήν ή βιο τεχνικήν έπιχίίρησιν) «Ιδών ϋποκει μένων είς τόν ώς άνω ειδικόν Φ.Κ.Ε. διά τα άκαθάριστα εσοδα των κατά τόν μήνα Φεβρουάριον πωληθέντων ή διά την αξίαν των πως Ιδιοχρησιμοποιηθέντΐΰν ή άλ λως πως διατεθέντων ώς ανω εί δών. Καταβολή τοΰ φόρον έφ' άπαξ συν τή δηλώσΐι. (Σημ.: Πε ρί των άπαλ).αγών έκ τοϋ είόικοΰ Φ.Κ.Ε. καί λοιπών λίπτομερειών βλέπβτε Α.Ν. 154)57). 3) Βιοτε- χνικαί έπιχειρήσε«ς σακχαςηοδών προϊόντων έτησίας άγοράς σακχά ς-εως δνω των 6.000 κιλων διά τάς, κατά μήνα Φεβρουάριον άγο- ραοθείσας ή είοαχθείσας ποσότη¬ τας. Συν τή δηλώσει καί ή κα¬ ταβολή τοΰ φόρου επί συντελε- ατίϊ 3% ή 2% προκειμένου περί βιο τεχνιών έγκατεστημρνο)ν είς νή- σους, πληθυσμοΰ κάτω των 50. 000. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤΤΕ ΛΕΙΑΣ 'Τπόχρίοι.: 1) ΑΙ έπιχειρήσίΐς χνητηίς μετάξης διά τα άκαθά ριστα Εσοδά των μηνός Μαρτίου έκ πωλήβεων τοΰ ποοΐόντος (συν τελεστής ιρόρου 20% επί τής τι- μής χονδρ»»ής πωλήσειος). 2) ΟΙ εΐσαγωγΐϊς φαβεντιανών ϊίδων καί πορσελάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑ- ΛΑΒΗΣ ΑΤΤΩΝ έκ τοΰ τελωνίί ου ϋποχιρίοΰνται είς υποβολήν δή λώσεως καί καταβολήν τοΰ φόρον πολυτειλίίας ΰπολογιζομένου επί τής άξίας τής λαμβανο,μένης ύπ' δψιν δώ την επιβολήν των δασμων καί επί σνντελεστή 3 0% διά τα φα βεντιανό. καί 15% διά τα έκ προ- σελάνης ειδή. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ Σ α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩ¬ ΣΕΩΣ ΕΙΔΩΝ Ν.Δ. 3829)58. 'Τπάχρεοι: ΟΙ εΐσαγωγεΐς η δια βκειυοχτταΐ είδων περιλαμβανομε- νων ίίς τόν πίνα·κα τοΰ αο&ρου 1 παρ. 4 τοΰ ώς ανω Ν.Δ. Οτυ- ροί «ύρωπαϊκοί, δοΰγαι κλπ., κλι- ματιβτικαί συσκετ>αΐ άνελκυστήρες
κλπ.) διά τό ΣΤΝΟΛΟΝ των ά-
καθαρίστων έσόδων μηνός Φεβρου
αρίου (τής έΐκπτώσεως 20% καταρ
γηθείσης διά τοΰ Ν. Δ. 53)68).
β) ΟΙ ειΐσαγωγεϊς ή παραγωγοί
κτ>ς>ωδών ύλών (πλήν κηροΰ μελισ
οών) διά τα άκαθάριστα εσοδα
των κατά μήνα Φεβρουάριον πω-
ληθΓΜΐών ύλων άποκλίΐστικώς πρός
κατασκευήν κηρίων, λαμπάδίον,
σπαρματσιέτων.
ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΤΠΕΡ
ΟΓΑ ΝΟΜΟΤ 4169)61. 'Τπύχοε
αι οί εΙσΌτγίογεΐς ή κατασκευαστα'ι
είδων τοΰ δρθρου 11 τοΰ νόμον
4169)61. Ή ίίσφορά (10%) υπο
λογίζεται επί τής άξίας των κατά
μτίνα Φεβρουάριον πωληθέντων εί
δών. Ή εΐσφορά τής άν«>τέρω πε
ρΐΛτώβεως, ώς καί ό φόρος των
δύο προηγουμένων καταβάλλονται
συν τή δηλιίχτϋ.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΤ
Κ.Φ.Σ.
ΚΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ-
ΜΟΤ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΟΝ
ΤΩΝ. Μέχρι 10.4.1970 δέον νά ύ
ποβληιθή ή διπλότυπος δήλωσις
αποφάσεως τελων χαρτοσήμου, ρΙ-
σφορων Ο.Γ.Α. καί δακοκτονίας
ελαιών, μετ" άποδειχτικοΰ κατα-
βολής αυτών, επί τής άξίας των
κατά μήνα Φεβρουάριον έκδοθέν-
των στοιχείον άγοράς γεωργικών
προϊόντων, πωλήσεως γεωρνικων
ποοίόντο>ν ιδίας παραγωγής καΐ
έκκαθαρίσεων επί πωλήσεως διά,
λογαριασμόν των παραγωγών.
ΤΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ Τ-
ΠΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ διά τάς
άναγγελθείσας διαφοράς κατα μί|
να Φεβρον>άριον επί τοιν θεωρημέ
νιον τιμολθγίοη· των (αρβρ. 53
παρ. 2 ΚΦΣ).
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗ-
ΜΑΤΟΣ
ί) ΦΤΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
Καταβολή τής 1ης δό~ω(, φθ-
ρου εΐσοδήματος ?τσυς 1969 ώς
καί τής 1ης δόσεως τοΰ προκα
ταβλητέου ετους 1970.
2) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Κ«ρ«ο
σοοοπιικοϋ χαρακτήρος, δτινα £ικ.λε*
σαν Γσολαγισίμόν την 30)6)196».
Καταβολή της 6ης δόσεο>ς τοΰ ^ό
ρου (1)6) ως καί τής 6ης δάσεως
τοΰ προκαταβλητέο.υ (1)8).
3) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ μή
κερδοσικοπικών. Καταβολή τής 2ας
δόσεως μετά τής Αντίστοιχον τού
προκαταβλητέου φόρου.
4) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ {«ό
εκκαθάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.
4.70 ή ύποβολή τής δηλώσεα>ς χ,αΧ
ή καταβολή (έφ' άπαξ) τοΰ φό¬
ρον, έ<ρ' όσον ή έκκαθάρισις έ'λη ξεν ή ή διάλυσις εγένετο την 28. 2.70. Άλλως έντός μηνός άπό τής εκκαθαρίσεως ή διαλύσεως. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 15.4. 1970 ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΜΙΣΘΩ- ΤΩΝ ΤΠΗΡΕΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι, έργοδόται, φυσικά ή νομ. πρόσωπα διά τάς καταβλη¬ θείσας άμοιβας μισθωτών ύπηριεσι ών έντύς τοΰ τριμήνου Ίανουαρί ου —Μαρτίου σήν τή δηλώσει καί ή καταβάλη τοϋ αναλογούντος φόρου, χαρτοσήμου καί ΟΓΑ. ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΑΡΘΡ. 5 Α.Ν. 843)48. ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤΓ 'Τπόχρεοι: 'Επιχειρήσεις Φυσι- κά ή Νομικά Πράσωπα διά τάς έγγραφείσας είς τα βιβλία κατά μήνα Μάρτιον πράξεις δανείων διανομής κίρδών καί πάσης φυσε ως άπολήψεων των έταίρων. Συν τή ύποβολιή τής δηλώσεοος καί ή καταβολ.ή τοΰ χαρτοσήμου. ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΤΠΟ ΧΡΕΩΣΕΙΣ 1) ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ υποχρεούνται είς υποβολήν δηλώσεο^ς καί καχα βολ.-ήν φόρον διά την σύνταξιν μελετών, επίβλεψιν τεχνικών Ιρ- γων κλ.π. πρό τής χορηγήσεως τής σχετικής αδείας ή τής θεωρήσε- ως των σχ«δίων κλπ. 2) ΟΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ άρχόμε- νοι των εργασιών των έπιτηδευ ίΐατίαι υποχρεούνται νά ύπο64).ονν σχετικήν δήλωσιν πρός τόν Οίκ. Εφορον τής περιχρερείας άσκήσε ως τοΰ επιτηδεύματος καί νά έ«ρο διασθοϋν μέ την υπό τού Νόμου 4045)60 προβλεπομένην αδειαν. Ή δήλωσις δέον νά υποβληθή πρό τής ενάρξεως των εργασιών. 3. ΕΠΙ ΕΚΜΙΣΘΩΣΕΩΣ ακι¬ νήτου κείμενον είς την περκρέρει αν τ. Δ)σεως Πρωτευούσης υφί¬ σταται ΰποχρέιοσις ΰποβολής είς τόν αρμόδιον Οίκον. "Εφορον άν τιγράφου (είς διπλούν) τοϋ ίδιο τικοΰ μισθωτηρίου κατά τάς ήο. τωτέρίο διακρίσεις α) επί καταστή μάτων ανεξαρτήτως ποσοΰ μισβώ ματος. 6) Έ<πλ οίκιών μόνον είς περίπτωσιν σνμβατι,κοϋ μισθώματος ανω των 2.000 δρχ. μηνιαΕως. Προθεσμία ΰποβολη'ς: Έντός μηνός άπό τής καταρτήσεως τής μισθοι τικής συμβάσεως. 4) ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΠΟΘΗΚΩΝ: 'Τπόχρεοι οί έπιτηδευματίαι, οί >ιρβ
τιθέμενοι νά χρησιμοπωήσουν χώ¬
ρον πρός άποθήκΐ/υσιν αγαθών, ή
έτέραν πλήν τής κυρίας επαγγελ¬
ματικήν εγκατάστασιν. Ή δήλωσις
ΰποβάλλεται είς τάν οίκον. ?φο·ρον
τής περιφερείας τοΰ ΰποχρέου προ
πάσης χρησιμοποιήσειος των άπο-
θηκών ή της έπαγγελματικής εγ¬
καταστάσεως (άρθρον 13 ΚΦΣ).
5) ΤΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕ
ΩΝ ΤΠΟ Α.Ε. έντός δίμηνον α-
πό τής έγκρίαεως τοΰ Ίσολογι-
ομοΰ, αί ήμεδαπαί Α.Ε. ΰποχρε-
οΰνται νά ύποβάλονν διά τάς όνο-
μαστικάς μετοχάς, ατομικήν κατα¬
στασιν δι' έκαστον μέτοχον καί
συγκεντρωτικήν τοιαύτην μέ τα έν
αρθρω 52 παρ. 1 ΚΦΣ, δριζόμενα
στοιχεϊα. Έπίσης έντός της αύτ%
πιροθεσμίας υποχρεοΰνται είς υπο¬
βολήν καταστάσεων διά τάς άμοι-
βάς τού Διοικητικόν ΣυμβουλΙου
καί τοΰ προσωπικοΰ, τάς παρεχο-
μένας διά τοΰ εγκριθέντος Ισολο-
γισμοΰ.
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΡΤΜΟΤΟΜΙΚΟΤ ΣΧΕΔΙΟΤ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Είς την "Εφημερίδα τής Κυβερ
νήσεως (ΦΕΚ Δ'—-57) έδημοσιεύ
6η Β. Διάταγμα διά τοΰ όποίου
τροποποιεΐται τό ρυμοτομικόν σχέ
διον θεσσαλονίκης είς την περιο¬
χήν τής Μονής Βλατάδων καί
χαρακτηρίζεται ό άναγκαϊος χώ-
ρος διά την ανέγερσιν τοΰ Πα-
τριαρχικοϋ Ιδρύματος Πατερικων
Μελετων. Διά τοΰ Ιδίου ΒΔ όρί
ζονται οί όροι δομήσεως τής πε-
ριοχής.
Η ΕΚΚΟΚΚΙΣΙΣ
ΣΥΣΠΟΡΟΓ ΒΑΜΒΑΚ0Σ
"Απαντες οί κάτοχοι συο«4-
ρου βάμ,βακος, παραγωγοί, ίχι
ποροι καί έν.κοκκΐισταί δέον νά
έκκακκίσουν τάς είς γεΖρο.ς. των
ύπολειπομίνας ποσότητας τό
βραδύτερον μέχρι τέλους "Απρι
λίου. Τουτο τονίζεται είς άνα
κοίνωσιν τοΰ Όργανισμοϋ Βά.μ
βακος, είς την οποίαν προστί&ε
ται δτ·. μετά την λήξιν τής έικ-
κοτκκισπκής περιθδου καί μέ¬
χρι τής έχκοκκιστικής περιό-
δου άπαγορεύεται ή διατήρησις
συσπόρου βάιμβακος ώς καί οί
αδήποτε μετχκίνησις αύτοθ.
ΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟ-Ι-ΟΝΤΑ
ΤΗΣ «ΨΤΚΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ»
Τα νέα προϊόντα οίκιακής χρή
σεως, τα όποία άντιπροσωπεύει
είς την ελληνικήν Αγοράν, παρου
σίασε χθές ή έταιρεία «Ψυκτεμ-
πορική,». Πρόκειται διά τα ψυ-
γΐία «Ρέγκεν», τα όποία είναι
γερμανικής τεχνολογίας καί προσ
φέρονται είς την κατανάλωσιν
είς τέσσαρας βασικούς τύπονς.
ι Παραλλήλως, εγίνετο παρουσία-
I
σις καί των προϊόντων τοΰ έργο
Ι στασίου «Βόξον», τα δποΐα άντι
1 προσωπεύονται, έπίσης άπό την
«Ψνκτεμπορικήν», δπως τηλεορά-
σεις, ραδιόφωνα αύτοκινήτων, μα
γνητόφωνα, ραδιομαγνητόφωνα
στερεοσκοπικά δι' αύτοκίνητα καί
ί στερεοφωνικά συγκροτήματα ύψη
Ι λής πιστότητος.
41» ΙΙΟΙΙΧΜΙΙΜΕΠΕΝΑΥΣΕΙΣ
Τό ίαοι-ργεϊον τού Σ νντονισμοί-σννιατα τροποποίησιν έρμηνεν-τικής
ίγκυκλίου ι ού ύπυυργείου Οίκονο μικών
Τό υπουργείον Συντονκτμοΰ ν'ιο
βττηοε, σι·μφώνως πρός ηληοοφο-
ρία; δημοσιπΌμένα; είς τό Δελ-
Τίον τού Σννδέσμου 'Ελλήνων Ηι
['νι»ν, τάς Λπύψϊΐς τού Συν-
ι ήιά την ανάγκην τροπο-
ιος τής εγκύκλιον τού ύ-
Οίκσνομικών ε.τί τοΰ
των
έπεν-
«αι
βέματος τής έκ.-ττώσεως έκ
φοοολόγητίων κεηδών των έ
•ικΛν όαπανών, διότι άλλως κιν
νά ύπαχθοΰν είς δυσμτ-
Φορολογικόν κ.ιθτστώς,
ιιίτά την 31.12.1970 βιομηχανικήν
αί οποίαι βασισθεί-
διατάξεις τού ΝΔ
4002)1959 «περί λήψεως φορολο¬
γικόν καί άλλ.ων μέτρων τινών
πρός ενίσχυσιν των .ταραγωγικών
ρ.τίνδιΊσεον», προέβησαν είς σοβα
οά: έπενδύσπς παγίον κΐ φαλαίον.
Κατό,ιιν μελέτης τοΰ θέιιατος τό
ργεϊον Συντονισμού, διά τού
„_ 22.1.70 έγγραφον τού, τό ό
,-ιοίον έχοινοποιήθη καί πρός τόν
ΣΕΒ, παρακαλεϊ όπως έφ' όσον
χά! τούτο συμφ>ωνεϊ, προβή είς νέ
αν έομηνείαν των διατάξεων τοΰ
νόμου 3213)55 καί τού ΝΔ 4002)
59 παρέχον τάς καταλλήλους Λ-
δηγίος πρός τα άριιόδια φοροτε-
χνιχά δργανα.
Συγκεκριμένως, τό υπουργείον
Σνντονισμοϋ διατυπώνει πρός τό
υπουργείον Οικονομικήν ώς εξής
τάς άπόψίΐς τού επί τοΰ θέματος:
1. — Καθ* όσον άφορά είς τό
θίσπιζόμενον υπό των διατάξεων
τού άρθρον 1 τού ΝΔ 4002)59
(Τθρολογικοΰ κινήτρου οΰδεμία κα
τΛλεάεται άμφιβολία ότι ή χρονι
χή 'ισχΐ'ς τοι'ΐου άα,οοά είς την
πραγματοποίησιν τής νέας έπεν-
δύβεως καΐ οίΐχί είς την άπόσβε
σιν των πραγματοποιουμένιινν δα
πανών διά την απόκτησιν ταύτης.
2' — Καθ" όσον άφορά είς τό
θΕΛΐιζόμενον υπό των διατάξεων
τοϋ άρθρον 8 τοΰ νόμου 3213)55
φορολογικόν κίνητρον, κατά την ρη
την έπιταγήν τής διατάξεως τού
πρώτον έδαφίου τής παραγράφ-ου
1 τοΰ αρθρον τούτου, ή έκπτωσις
εζ τίΛ' καθαρών κεοδών ποσοστοΰ
40·% .τραγματοποιεΐται «έφ' όσον
τύ είς τό ποσοστόν τούτο άντιστοι
χοΓ'ν ποσόν άποδεδειγμένως δια
τίθεται έν τη έπιχειρήσει διά νέας
εγκαταστάσεις ή διά την επαύξη¬
σιν ή βελτίωσίν υπαρχουσών τοι
ούτον». Κατά συνέπειαν, γεγονός
προηγούμενον, χρονικώς, τής έκΛτώ
σειος, τυγχάνει ή δαπάνη τ«ν νέ
ών ίπΓ.νδύσεων. Ούτω ό τεθείς
χρονικός πεοιορισμός υπό τής πά
ραγςάφου 4 τοΰ άρθρον 5 .τού
ΑΝ ΙΚ)7)68 δέν άναφέρϊται είς τό
.ταοε,-ΐόμενον γ«γονός τής απο¬
σβέσεως, άλλά τό γενεσιουργόν
ταύτης γεγονός τής έπενδύσεως.
3. — Έκ των ανωτέρω — συ
νάγει τό υπουργείον Συντονισμοΰ
— προκύπτει ότι ό χρονικός πε-
ριοσμός ,οσον άορορά είς την ι¬
σχύν των παρασχεθέντων υπό τοΰ
νόμον .'5213) 55 Αρθρον 8 καί ΝΔ
4002)5!) αρθρον 1 φορολογικόν
κινήτρο>ν, άναφέρεται είς την πρα
γματοποίησιν τής δαπάνης διά
την απόκτησιν νέων παγίων στοι
χείων και ούχι είς τό έπακόλου-
Θον αυτής γεγονός τής αποσβέ¬
σεως .
ΑΙ ποάξεις διαλύσεως προσωπι¬
κών ίταιρειών λόγω μετατροπής
των είς Άνωνΰμους δέον νά τυγ-
χάνουν τής αυτής μεταχειρίσεως
καί νά ΰπάκεινται είς τάς αύτάς
ώς καί ή κυρία σύμβασις έπιβαρύν
σεις, δεδομένου ότι πράκειται πε¬
ρί πά ο επόμενον συμβάσεων. Του¬
το ζητεί δι* έγγραφον τού πρός
τό υπουργείον Σνντονισμοΰ ό Συν
Λεσμος Βιομηχανίαν, είς τα πλοά
σία τιον περί κεφαλαιαγοοάς μέ¬
τρον.
Ό ΣΕΒ απεφάσισεν ίίπως, διά
την πληρεστέραν τεκμηρίωσίν
τ(ον Ιπεκτείνη τάς τριμηνιαίας ε¬
ρεύνας τού επί των βραχυχρονί-
ων έξελίξεις των βιομηχηνικών με
γεθων μεταξύ τοΰ συνόλου των 6ι
αμηχανικών μονάδων. Πρός τόν |
σκοπόν αυτόν απεστάλησαν ηδη
πρός τάς επιχειρήσας τής μείζο-
νος βιομηχανίας σχετικά Ιρωτημα
τολόγια.
ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ ΕΙΔΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΡΓΟΝ
ΕΠΙΔΙΠΚΟΥΝ ΕΑΑΗΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΟΙ
ΦΛΟΙΣΒΟΣ Ε. Π. Ε.
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Φορμίωνος 59 - Τηλ 754 381 - Αθήναι
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 196·ί
Την ίδρυσιν «Τραπέζης "Ερ¬
γων*, διά την ανάπτυξιν πάσης
φύσεο^ς τραπεζικών δραστηριοτή-
τιολ' είς τόν χώρον τής Έλληνι-
κ-ής Τεχνικής, &ά έπιδιώξουν οί
τεχνικοί, αίσιοδοξοϋντες ότι του¬
το τελικώς θά έπιτευχβτί, διότι πέ
ραν των άλλων εύεργετημάτων έκ
τοΰ ίδρύματος τούτου διά τα ε'ργα
άναπτύξεο)ς, σειρά ξένων Τραπε-
ζών επετράπη νά ίδρι>θοΰν τελευ-
ταίως είς την Έλλάδα.
Είς την θυσίαν πρόκειται περί
άναθερμάνσειος παλαιοτέρου αίτή-
ματος, τεθέντος αρχικώς, κατά τα
μέσα τού 1966, ότε ή ήγε<τία τού τεχνι,κοΰ κόσμον τής χώρας έχα- ρακτήρισε την Γδριντιν τής «Τρα¬ πέζης "Εργων» ώς τό σημαντικώ¬ τερον οικονομικόν γεγονός, είς τόν τεχνικόν χώρον, τής μεταπολε μικής Ελλάδος. Τό αΐτημΛ εΐχε προωθηιθή ση¬ μαντικώς δώ τής ύποδολής την 6ην Ιουλίου 1966 αίτήσεως πρός την Νομισματικήν Επιτροπήν ετί μερους τού Τεχνικόν Έπιμελητηρί ου, τού Ταμείον Συντάξεων Μη χανικών Έργοληπτών ΔΕ (Τ.Σ. Μ.Ε.Δ.Ε.) καί των δύο έργολη- πτικων όργανώβειον ΠΕΔΜΕΑΕ καί ΠΕΣΕ. ΟΙ τεχνικοί αύτοι φο ρείς άνεφερον ότι, τό ΤΣΜΕΔΕ δύναται, έκ των κειμένων διατά ξεων, νά ένεργή σειράν τραπεζι¬ κών εργασιών, ώς χορηγήσεις έ νυαοιθτ|κων δανείο>ν, προεξοφλή-
βεις συντάξεων μετάχων, προε-
ξοφλήσεις λογαριασμών ί ρ γ ών ,
χρηματοδοτήσεις παραγιωγικών ή
αλλων έργων διά δανεισμοϋ των
έκτελούντων ταύτα ΝΠΛΔ, νά δέ
χεται καταθέσεις καί τέλος νά
έκδίδη άπεριορίστως εγγυητικάς έ
πιστολάς. Έκ των τραπεζικών αύ
των εργασιών, έτονίζετο είς την
αίτησιν, ήσκήιθη υπό τοΰ ΤΧΜΕ
ΔΕ μόνον ή άφορώσα είς την χο¬
ρήγησιν έγγυητικών έπιστολών.
Έν όψει τής άνάγκης δημιουρ-
γίας τής Τραπέζης, οί φορεϊς
των τεχνικών είχον ζητήσει νά
διαχωρισθή ό τραπεζικός τομεύς ά
λο τό ΤΣΜΕΔΕ καί νά ίόρυβή
αύτοτελής τραπεζικός όργανιβμός,
ό οποίος θά εκτελή καθαρώς τρα
πεξικάς εργασίας, μέ κυρίαν κα¬
τεύθυνσιν τόν κύκλον έξυπηοετήσρ
ως των έργων.
Ή Τραπέζα "Εργων θά εκτελή
— άνεφίς Εΰρίοπαϊκής θίκο
νομικής Κοινότητος, θά χορηγή,
κατόπιν σχετικής έγκρίσεως τού
ύπουργείου Έμπορίου, τό Εμπο¬
ρικόν καί Βιομηχανικόν Έπιμελη-
Έπιτροπής θεωρήσεως Τΐιμολογ4
ΕΙσαγωγης. Ή ποσότης των 1.
000 τόννων θά κατανεμηθη μετη
ξί) των χονδρεμπόρων τοΰ είδους,
μέ κριτήριον τάς πραγματοποιηθεί
σας ΰπ' αυτών άγοράς κατά τα ϊ
τη 1967, 1968 καί 1969. Αίτή-
σεις διά την χορήγησιν άδειών γί
νονται δεκταί είς τό Ε.Β.Ε.Α.,
μέχρι καί τής 10ης Απριλίου.
ΑΙ ΑΓΟΡΑΙ ΚΑΠΝΩΝ
Στιμφώνως πρός παρεχόμενα υπό
τού Έθν<κΛΰ Όργανκτμοΰ Καπνοΰ στοιχεΐα, έ.τί τής πορείας των πχο- λήσεων χω.ρι»ων καπνών, κατά τό χρονικόν διάστημα άπό τής ενάρ¬ ξεως των μεχρι κα ίτή'ς 31ηυ Μαρ τίου, έπωλήιθησαν 1.198 τόννοι επί δηλο>τ>εί~ς πρός έμΛοοικήν δια-
.-τραγμάτευοιν ποσότητος έκ 65.950
τόννων.
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ
ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΕΛΚΕΠΑ
ΕΙδικύν σεμινάριον, υπό τύπον
άσκήσεως πραγματοποιεϊ τό ΕΛ
ΚΕΠΑ άπό 13 Απριλίου εως 30
Μαίου, άπευθυνόμενον πρός συμ
βούλους δημόσιον σχέσεοιν, στελέ
χη τμημάτιον δημοσίων σχέσεων
ώς καί κάθε ύπεύθυνον τής ασκή
σεοις τής πολιτικής έπιχειρήσεως
ή οργανισμόν. Τό σεμινάριον θά
καλ.ύψη θεωρητικώς καΐ πρακτι-
κώς θέματα, ΰπιος αί δημόσιαι
σχέσεις ώς λειτονργία τής διοι¬
κήσεως, οργάνωσις τοΰ τμήματος
δημοσίιον σχέσκον, ερευναι κοινω
νικαί καί ερευναι κοινοΰ, καθορι-
σμός μέσων πρός έπικοινο)νίαν
καί κατάρτισις προγράμματος.
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ
Την σύστασιν ομάδος εργασίας
διά την μελέτην των φορολογι-
κών προβλημάτων, τα όποϊα άνα
κύπτουν διά τό εμπόριον τροφί-
ρ.0), ζητεί, δι' ΰπομνήματός τού
πρός τα υπουργείον ΟΊκονομικών
ό Εμπορικάς Σύλλογος Τροφί-
μων Αθηνών προκειμένου νά άνα
προσαρμοσθή ή έφαρμοξομένη σή
μερον τακτική άνίσου μεταχειρί-
σεως τού κ-λάδου, ή όποία προκα
λεί σκεπτικισμόν καί άνάσχεσιν
τής εξελίξεως τής οίκονομίας. Εί
δικώτερον, είς τό ύπόμνημα άνα-
Φίρεται ότι χρήζει Λναμορφώσε-
ως ή φορολογΊκή νομοθεσία είς ό,
τι άφορά την τήρησιν βιβλίον ά-
ποθήκης καί τα ποσοστά κέρδους
είς τό εμπόριον τροφίμων, τονί-
ξεται δέ ότι πρέπει νά γίνουν ω¬
ρισμέναι ρυθμίσεις είς δ,τΐ άφορά
τό <ρορολογτ[τέον ποσοστόν επι τοΰ μικτοΰ κέρΛους. ΤΛ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ Κοττά τόν άρξάμενον μήνα Απρίλιον ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΛΙ ΥΠ0ΧΡΕ05ΕΙΣ Αί χρονολογίσι ύιτοβολής των δηλώσεων ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗ- ΜΑΤΟΣ 'Τπόχρεοι. είς την υποβολήν δή λώσεως μέχρι 10.4.70 α') οί ϊχον τες είσόδημα έκ κερόών έξ έμπο ρικών έ.τιχίΐρήσεων ή γεωργικών έκμεταλλεύσεων, αίτινες τηροΰσαι 6ι6λία Β' κααηγορίας κλείουν ί- σολ.ογισμόν την 31)12, 6') οί κττώ- μενοι ε-ίσοδήματα Ικ τής άλλοδα- πης. ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΕΡΔΩΝ θίμ,ατα ίψορωντχ είς την νομ,οΒεσίαν περί εμπορικώ ν ά«- τ:προσ(όπο>ν καί τα φοροΐΐογι·
κά προβλήιμ,ατα τοΰ κλάδου.
απησχόλησαν τα συνελθόν εί;
Αθήνας Συντονιστικόν Συμβού
λι όν των Συνοέσμων 'Εμπορι-
κών Άντιπροσώπων τής χώ¬
ρας. Παραλλήλως τδ συμβούλί
όν ήσνολήθη χαί «ιέ τα δργανω
τικά ζητήματα τοΰ συγκληθτ)-
ιο\Ιίολ προσεχώς σονεδρίου
τοΰ ν.λάδου, ώς καΐ <ιέ την ι- ξέτασιν διαφόρων τρεχόντΐΗν θεμάτν. Είς τό συμβούλιον !λα βον ιίροζ έκπρόσωποι των Συν δέσιιοιν Αθηνών, ' ΙΙειοαιως, Πατρών καί Βορίίου Ελλά¬ δος. "ΜϋΕΤΕΟ ΕΛΛΑΣ Ε. Π. Ε.,, Ίσολογισμός τής Διαχειριστΐκής τίεριόδου 1)1 — 31)12)69 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1) Πάγια Στοιχεϊα • α) Καΐ^ια β) Αύτοκίνητα 3.032 323.55 193 865.- 3.286.188.55 158.710 - 4.822.031,95 14.910,10 438.214 70 2.729.154,30 3.919,55 4.995.652.05 3 171.288,55 3.863.3-24.— 6.355.656.- 5.478,833,20 881.636,30 618.789.— 481.070,— Σύνολον ' Καθαρά Θέσις 9.960.946,20 7.718 362,30 1.919.262,80 1.438.988.40 Ανάλυσις Κοθσρας θέσεως Έΐαιριχόν Κεφάλαιον 2.ΟΟΟ.ΟΟΟ.- 2.00ό 0Οί- Λογηριασμός Κερβών — — Άποτελϊβματα 561.011.«Ο 8Λ737.20 1.438.988.40 Άποτελέσμστα Χρήσεως Εσοδα έξ εκμεταλλεύσεως "Ιρομήβειαι 1969 2.906 441.- 120 838- 57 314.— 1.919.262,80 1968 2.534 819.— 2 102 193,80 45.278 - Μιχΐά Κέρδη ΜεΤον Ααπάναι 'Αμοιβοΐ Προσωπικόν Φόροι υπέρ Τρίτων ΚηιΊοιμα ιιύτοκινήΐων ή 3.084 588.- 4.082.290,80 Αοφάλιστρα » Αμοιβαί Τρίτυιν Φόι,ιοι ίξοδη 2ημ α ε'κ πωλήσεως έπίπλων Αμοιβπί ίλειΌ. ΈπαγγελματιΛν Εχπτώσεις — Δΐ'ΐφοραί 918.286 - 437.79:>,5ι>
424.73«,Η0
487.886,70
150 329. -
171.51.9,50
119 508.—
524.667,70
202.772.-
66.385,40
37.5ΟΟ. -
23.422,80
774.736,80
328.254 —
433.618,80
617.656.-
173.881.—
1.691.720,65
54.908.—
406,878,50
88.2'7,7Ο
2) "Επιπλα—Ένκαταοτάοει·;
3) Προοωρινοί Λ)ομοί
σ) Έταΐροι 384.215,35
β) Χρεώσται 11.589.—
γ) Έγγυήσεις 10 600.—
156 882.-
406.404,35
4) "Εργα (.ΝΑϋΟΕ. 08 118
υπό ί-κτέλεσιν
α) θέσις 62 ?.062 834.35
β) » 63 378.475.-
γΐ Έγγυήσεις 137.970.—
5) Διαθέσιμα Στοιχεϊα
α) Ταμείον 04.287,50
β) Τράπεζαι 985.560,80
6) 2Πμί°Ί — Κέρδη :
Υπόλοιπον είς νέον
2.579.279.35
1.050.848.30
1) 'Ετοιρικόν Κεφάλαιον
2) Πιστωταί Διάψοροι
3) ΝΑΟΟΕ (Λ]σμός Πρ]λων)
4) Διάφοραι Ύποχρεώσεις
5) Άποσβέοεις
Σύνολον/ Ένεργητικοΰ
2 031 583,05
9.511.185.60 Ι
Σύνολον ΠαθητικοΟ
Άποτελέσμστα Χρήσεως 1969
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άποοβέσεις Παγίων ϋτοιχείων 348 267,25
α) Αύτοκίνητα
Απόσβεσις παρούτης χρήσεως 21 457.—
β) Καΐκια
Απόσβεσις παρ, χρήσεως 309.232.25
Υ) Μηχαναί γραφείου
Απόσβεσις παρ. χρήσεως 3 196.—
ϋ) "Επιπλα γραφείου
Απόσβεσις τταρ. χρήσεως 14.382.—
3 5Η4.862.4Ο 4 539.871.45
πρό Αποσβέσεως
Μίΐον Άποοβέσϊΐς
Ζΐμία είς Νέον
92 419,35
92 419Λ5
480.274,40
Έν Αθήναις τρ 28α Φεβρουαρίου 1970
Ό Διαχειριστης 'ιί Λογιστή;
ΛΕΩΝ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ ΜΙΧ. Α. ΑΝΤΩΝΛΚΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνό3<τιν (ών Άξιοτ. Διοικήσεως Άνω· ων Έταιρειών καί Έταίβίίών Πίβΐωΰΐαμένης Εύ- Λίνης ότι δι' άηοφάσεως τού κ. ΎηιυβγοΟ Έμηορίον *»' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοαιεν- *·ίσπς «/ς ,ό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρβιών), όοΐζεται ότι δύναν¬ ται νά αυνζχΐσωβι δημοσκύουσαι εγκύρως τάς Προ- "•«λήσεις των Γεν. Συνβλ*ύσβων παΐ τούς Ίσολογι- 2»«»ίς των διά τής οΙκονομΐΜής μας ίφημερίδος «ΟΙ- ΚΟΝΟΜΘΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», £δ ίχένεΐο μεχρι τοϋδε διά τής ηΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ- Γ£» ηοο %ης ονγχω*ίύσ*ώς της. Ταξείόια Μιτακΐνήσεις Άμοιβαι Τριτων Άμοιβαι Προσωπικού Μιοθώματα Κοινωνικαί Άσφαλίσεις Γενικώ εξοδα Διαχ)σεως Ζημία προΐ|γουμένης χρήσεως 1968 Ό Διαχειριστης Κ. Α8ΓΙΕΚ 185 039,90 986.716.— 263.301.— 109 922.- 32.377.- 405.633,40 2.332.256,55 185.920,30 2.518.176,85 Έν Αθήναις τή 31)3)1970 Διάφορπ έσοδσ Ζημίαι — Κέρδη είς υποβολήν δηλώ- σεως πίρί των προκνψάντοιν κ«ο- δών ή ζημιων έντός τού 1969 ώς καί τής κατανομής τούτων μεταξΰ των έταιριων αί ΟΜΟΡΤΘΜΟΙ καί ΕΤΕΡΟΡΤΘΜΟΙ εταιρίαι. Είς την αυτήν δήλωσιν υποχρε¬ ούνται καί αί ΕΠΕ έντός μηνός άπό τής έγκρίαεοις τοΰ ίσολογι- σμοϋ τιον. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤ- ΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1) ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ — ΕΠΙ ΤΟΚΩΝ (πλήν των προερχομΐ- νων εξ έμπορικων σΐ'ναλλαγών ή τραπεζικών καταθέσεων καί των δανείων ή πιοτώσ'εων τού Α.Ν. 412)68). 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε ών τρυσικά ή νομικά πρόσωπα διά τόκους καταβληθέντας ή ,-ηβτωτ)έν τας διά λογαριασμόν τοΰ δικαιού χου ίντός τοΰ μφ·ός Φεβρον«ρί ου. Άρμόδιος Οίκονομικός "Ε<ρο- ρος ό τής περιφερείας τοΰ ΰπο- χρέου. Καταδολή τοΰ φόρου συν τή ύποβολή τής δηλώσεο>ς. Πα-
ρά των ΰποχρέων παρακρατήσειον
τοΰ φόρου δέον νά υποβληθή καί
ϋπεύθυνος δήλωσις είς τόν οίκο¬
ν» μικόν έ'φορον τής περιφερείας
τοϋ δικαιούχου των τόκων περιέ
χουσα τα υπό τοΰ δρθρου 71 παρ.
1 Ν.Δ. 332)55 όριζόμενα στοι-
χεϊα.
ΕΠΙ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ ΑΜΟΙ-
ΒΩΝ κλπ.: 'Τπόχρεοι είς επίδο¬
σιν δηλώσεως: ΑΙ ήμϊιδαπαΐ Α.Ε.
καί οί σννεταιρισμοΐ Ν. 602 διά τα
κατά μήνα Φεβρουάριον διανεμη-
&έντα μερίσιματα προμερίβματα, τό
κους έξ Ιδιωτικών τίτλων, άμο«-
βάς καί ποσοστά διοικητικών συμ
βούλων, ώς καί Ικτός μισθόν ά-
I
μοιβάς διευθυντών, διαχειρκττών,
ανωνΰμονν έταιριων.
ΕΠΙ ΛΟΠΙΩιΝ ΕΙΧΟΔΗΜΑ-
ΤΩΝ ΕΚ ΚΙΝΗΤΩΝ ΑΞΙΩΝ:
'Τπόχρεοι οί κατά μήνα Φεβρουά
ριον α) 'Εξαργυρώσαντες τοκο-
μερίιοιοι. όμολογιών καί λοΐΛών χρε
ογράίρων τοΰ Δημοσίου ή ήμεδα-
πων Ν.Π. 6) οί καταβαλόντες με
ρίσματα προελεύσεως έξωτερικοΰ
είς φΛκτικό. ή Ν.Π. Ή παρακρά
τΐ[σ»ς ένεργΐϊται κατά την έξαρ-
γύρωσιν των μ*ρικομεριδίων ή την
καταβολήν των μερκτματων. Ή ά
πάδοσις τοΰ φόρου συν τή ί
λή τής δηλωβεως.
2) ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΩΣ ΦΟΡΟΤ:
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΡΓΟ-
ΛΑΒΩΝ, ΜΕΣΓΤΩΝ, ΠΡΟΜΗ-
ΘΕΤΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ
ΔΗΜΟΣΙΟΝ, ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΩΝ
___________ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΠΡΟ ΣΟΛΩΝ. 'Τ
9.511.185,60 πόχρεοι: 'Εργοοόται κλπ. (ή καί
-----------— τα ιδία ώς άνο> πρόσωπα έφόσον
δ βαρΰνων αΰτά φαρός δέν παρε
κρατηθή), καταβαλόντες κατά τόν
μήνα Φεβρουάριον την αξίαν τοΰ
εργου ή την αμοιβήν ή προμήθειαν
ή τό συμΛεφωνημένον μίσθωμα.
Ή δήλωσις έπινδίδεται είς τόν οί
κονομικόν 8<ρορον τής £δρας τοΰ ΰποχρέου. Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή τοΰ φόρου ύπολογιζομέ νού είς 1,5% επί εργολαβίαν καί ενοικιασταί ν προσόδων καί 15% έ πί άντιπροσώπων, πρακτόρων κλπ. ι ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΊΤΠΟΤ. 'Τ- ποβολή δηλώσεως καί καταβολή τοΰ παρακροιτηθέντος κατά μήνα Ίανοι«άριον είδικοΰ φόρου υπό των πρακτορείων ήμερησίου καί περιο δικοϋ Τύπου. ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 200.00" ι — 3 9ΟΜ55.- 4.670.400.- 33.691.- 704.939,60 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 486.59 ί,60 2.031.τ83,05 2 518.176,85 Ό Λογιστής Ν ΤΖΑΡΕΣ Δ. ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΣ κα. Σία μΕΚΔΟΤΙΚΗ» Ε Π.Ε. Ίσολογισμός Β'. 31)12)1969 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ι Ιΐάγιον "Επιττλα χοί Σκεύή 2.999. - Π Κυκλοφορούν "Εμπορεύματα 681.087.- Ι Ιελάται 49.339,— Ζημίαι χρήσεως 1963 188 715,63 Ζημίαι χρήσεως 1969 13.125.— III Διαθέσιμον ΤαμεΓον 10 054,50 Τράπεζαι λ^ομός δψεως 987,50 916.307,60 Ι "Ιδιον Κεφάλαιον Κεφάλαιον II Ύποχρεώσεις Προμηθευται Γραμμάτια πληρωτεα Προοωρινοί πιστ. λ)ομοί Κρατησκς υπέρ Τριτων ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 2ΟΟ.Ο"Ο — 167.159.10 54.865 — 520.000.- 4.283.50 946.307,60 ΆνάΛυοις ιοϋ ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως ΧΡΕΩΣΙΣ Γενικα έ'ξοδα Άμοιβαι Τρίτων Τόκοι καί Προμήθεισι Τραττέζης Φόροι καί Είσφοραι Βιβλιοδεοίαι Ό Λιαχειριστής ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΣ ΠΙΣΤΩΣΙΣ 20.821,50 Κέρδος έκ πωλήσεως έμπορ) των 67.61 ί.-- 28.ΚΌ.- Ζημίαι χρήσεως 13.125.— 1.926.- 1.021,50 28.868.- 80.737.— 80.737!— Αθήναις τί) 12)3)1970 Ό Λογιοτής ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΡΑΒΒΑΡ1ΤΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟ- ΔΑΠΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. 'Τ¬ πόχρεοι οί κα,ταβαλόντες έντός τοΰ μηνός Φεβρουαρίου άποζημιώσεις είς άλλοβαπάς έπιχβιρήσεις διά την παραχώρηβνν τής χρήσεως με θόδου παραγωγής, σηματων, προ- νομίων, κινηματογραφικών ταινιων κλπ., περί ών τό άρθρον 8 Ν.Δ. 4444)64. Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή τοΰ φόρου. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι. είς υποβολήν δηλώ- σεως καί καταβολήν τοΰ αναλο¬ γούντος φόρου επί των άκαθαρί- στων έσόδων μηνός Φεΰρουαρίου 1) Βιομηχανικαί καί βιοτεχνικαί έπιχειρήσεας Α.Ν. 660)37, 2) έ- .-ιχειρήοεις έιμπορίας καί έκμεταλ λεύσεως κινηματογραφικών ταινι- ών, 3) μεταφορικαί έπιχειρήσιεις. Αί τροατεζικαί καί παραγωγής ήλεκτρι-κοΰ ρεΰματος έπιχειρήσεις διά τα άκαθάρκττα ϊσοδα αυτών μηνός Ίανουαρίου. (Σημ.: Είς πάσας τάς ανωτέρω περιπτώσεις ό φόρος καταβάλλ*- ται ίξ ολοκλήρου κατά τόν χρό¬ νον έπιδόσεως τής δηλώσεως). ΑΊ άσφαλκττικαί έπιχειρήσεις δέ όν νά καταβάλουν την Ιην δό<ΐιν (1)3) τοϋ φόρου διά τα άκαθάρι στα ϊσοδα των έξ άσφαλίστρων ΛΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ Φ.Κ.Ε. (Β.Δ. 1)2)51). 'Τπόχρεοι: 1) Αί βνομηχανικαί καί ΤΗθτεχηκαί έπιχειρήοίΐς δι" εί σαγωγάς είδών ΰποκειμένων είς τόν εΐδικόν Φ.Κ.Ε. Β.Δ. 1)2)51 ώς κάτωθι: Δι' είσαγωγάς μηνός Φεβρουαρίου επίδοσιν τής δηλώσε ως καί καταβολήν τής 1ης δόσε ως (1)3) τοϋ φόρου. Δι' είσαγω γόνς μηνός Ίανουαρίου καταβολήν τής 2ας δόσεως καί δι' είσαγω¬ γάς μηνός Δεκεμβριού καταβολήν τής 3ης βόσεως. 2) Παραγωγοί η κατασκευασταί ή είσαγιογεϊς (μή άσκοΰντες βιομηχανικήν ή βιο τεχνικήν έπιχίίρησιν) «Ιδών ϋποκει μένων είς τόν ώς άνω ειδικόν Φ.Κ.Ε. διά τα άκαθάριστα εσοδα των κατά τόν μήνα Φεβρουάριον πωληθέντων ή διά την αξίαν των πως Ιδιοχρησιμοποιηθέντΐΰν ή άλ λως πως διατεθέντων ώς ανω εί δών. Καταβολή τοΰ φόρον έφ' άπαξ συν τή δηλώσΐι. (Σημ.: Πε ρί των άπαλ).αγών έκ τοϋ είόικοΰ Φ.Κ.Ε. καί λοιπών λίπτομερειών βλέπβτε Α.Ν. 154)57). 3) Βιοτε- χνικαί έπιχειρήσε«ς σακχαςηοδών προϊόντων έτησίας άγοράς σακχά ς-εως δνω των 6.000 κιλων διά τάς, κατά μήνα Φεβρουάριον άγο- ραοθείσας ή είοαχθείσας ποσότη¬ τας. Συν τή δηλώσει καί ή κα¬ ταβολή τοΰ φόρου επί συντελε- ατίϊ 3% ή 2% προκειμένου περί βιο τεχνιών έγκατεστημρνο)ν είς νή- σους, πληθυσμοΰ κάτω των 50. 000. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤΤΕ ΛΕΙΑΣ 'Τπόχρίοι.: 1) ΑΙ έπιχειρήσίΐς χνητηίς μετάξης διά τα άκαθά ριστα Εσοδά των μηνός Μαρτίου έκ πωλήβεων τοΰ ποοΐόντος (συν τελεστής ιρόρου 20% επί τής τι- μής χονδρ»»ής πωλήσειος). 2) ΟΙ εΐσαγωγΐϊς φαβεντιανών ϊίδων καί πορσελάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑ- ΛΑΒΗΣ ΑΤΤΩΝ έκ τοΰ τελωνίί ου ϋποχιρίοΰνται είς υποβολήν δή λώσεως καί καταβολήν τοΰ φόρον πολυτειλίίας ΰπολογιζομένου επί τής άξίας τής λαμβανο,μένης ύπ' δψιν δώ την επιβολήν των δασμων καί επί σνντελεστή 3 0% διά τα φα βεντιανό. καί 15% διά τα έκ προ- σελάνης ειδή. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ Σ α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩ¬ ΣΕΩΣ ΕΙΔΩΝ Ν.Δ. 3829)58. 'Τπάχρεοι: ΟΙ εΐσαγωγεΐς η δια βκειυοχτταΐ είδων περιλαμβανομε- νων ίίς τόν πίνα·κα τοΰ αο&ρου 1 παρ. 4 τοΰ ώς ανω Ν.Δ. Οτυ- ροί «ύρωπαϊκοί, δοΰγαι κλπ., κλι- ματιβτικαί συσκετ>αΐ άνελκυστήρες
κλπ.) διά τό ΣΤΝΟΛΟΝ των ά-
καθαρίστων έσόδων μηνός Φεβρου
αρίου (τής έΐκπτώσεως 20% καταρ
γηθείσης διά τοΰ Ν. Δ. 53)68).
β) ΟΙ ειΐσαγωγεϊς ή παραγωγοί
κτ>ς>ωδών ύλών (πλήν κηροΰ μελισ
οών) διά τα άκαθάριστα εσοδα
των κατά μήνα Φεβρουάριον πω-
ληθΓΜΐών ύλων άποκλίΐστικώς πρός
κατασκευήν κηρίων, λαμπάδίον,
σπαρματσιέτων.
ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΤΠΕΡ
ΟΓΑ ΝΟΜΟΤ 4169)61. 'Τπύχοε
αι οί εΙσΌτγίογεΐς ή κατασκευαστα'ι
είδων τοΰ δρθρου 11 τοΰ νόμον
4169)61. Ή ίίσφορά (10%) υπο
λογίζεται επί τής άξίας των κατά
μτίνα Φεβρουάριον πωληθέντων εί
δών. Ή εΐσφορά τής άν«>τέρω πε
ρΐΛτώβεως, ώς καί ό φόρος των
δύο προηγουμένων καταβάλλονται
συν τή δηλιίχτϋ.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΤ
Κ.Φ.Σ.
ΚΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗ-
ΜΟΤ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΟΝ
ΤΩΝ. Μέχρι 10.4.1970 δέον νά ύ
ποβληιθή ή διπλότυπος δήλωσις
αποφάσεως τελων χαρτοσήμου, ρΙ-
σφορων Ο.Γ.Α. καί δακοκτονίας
ελαιών, μετ" άποδειχτικοΰ κατα-
βολής αυτών, επί τής άξίας των
κατά μήνα Φεβρουάριον έκδοθέν-
των στοιχείον άγοράς γεωργικών
προϊόντων, πωλήσεως γεωρνικων
ποοίόντο>ν ιδίας παραγωγής καΐ
έκκαθαρίσεων επί πωλήσεως διά,
λογαριασμόν των παραγωγών.
ΤΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ Τ-
ΠΟ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ διά τάς
άναγγελθείσας διαφοράς κατα μί|
να Φεβρον>άριον επί τοιν θεωρημέ
νιον τιμολθγίοη· των (αρβρ. 53
παρ. 2 ΚΦΣ).
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗ-
ΜΑΤΟΣ
ί) ΦΤΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
Καταβολή τής 1ης δό~ω(, φθ-
ρου εΐσοδήματος ?τσυς 1969 ώς
καί τής 1ης δόσεως τοΰ προκα
ταβλητέου ετους 1970.
2) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Κ«ρ«ο
σοοοπιικοϋ χαρακτήρος, δτινα £ικ.λε*
σαν Γσολαγισίμόν την 30)6)196».
Καταβολή της 6ης δόσεο>ς τοΰ ^ό
ρου (1)6) ως καί τής 6ης δάσεως
τοΰ προκαταβλητέο.υ (1)8).
3) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ μή
κερδοσικοπικών. Καταβολή τής 2ας
δόσεως μετά τής Αντίστοιχον τού
προκαταβλητέου φόρου.
4) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ {«ό
εκκαθάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.
4.70 ή ύποβολή τής δηλώσεα>ς χ,αΧ
ή καταβολή (έφ' άπαξ) τοΰ φό¬
ρον, έ<ρ' όσον ή έκκαθάρισις έ'λη ξεν ή ή διάλυσις εγένετο την 28. 2.70. Άλλως έντός μηνός άπό τής εκκαθαρίσεως ή διαλύσεως. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 15.4. 1970 ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΜΙΣΘΩ- ΤΩΝ ΤΠΗΡΕΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι, έργοδόται, φυσικά ή νομ. πρόσωπα διά τάς καταβλη¬ θείσας άμοιβας μισθωτών ύπηριεσι ών έντύς τοΰ τριμήνου Ίανουαρί ου —Μαρτίου σήν τή δηλώσει καί ή καταβάλη τοϋ αναλογούντος φόρου, χαρτοσήμου καί ΟΓΑ. ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΑΡΘΡ. 5 Α.Ν. 843)48. ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤΓ 'Τπόχρεοι: 'Επιχειρήσεις Φυσι- κά ή Νομικά Πράσωπα διά τάς έγγραφείσας είς τα βιβλία κατά μήνα Μάρτιον πράξεις δανείων διανομής κίρδών καί πάσης φυσε ως άπολήψεων των έταίρων. Συν τή ύποβολιή τής δηλώσεοος καί ή καταβολ.ή τοΰ χαρτοσήμου. ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΤΠΟ ΧΡΕΩΣΕΙΣ 1) ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ υποχρεούνται είς υποβολήν δηλώσεο^ς καί καχα βολ.-ήν φόρον διά την σύνταξιν μελετών, επίβλεψιν τεχνικών Ιρ- γων κλ.π. πρό τής χορηγήσεως τής σχετικής αδείας ή τής θεωρήσε- ως των σχ«δίων κλπ. 2) ΟΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ άρχόμε- νοι των εργασιών των έπιτηδευ ίΐατίαι υποχρεούνται νά ύπο64).ονν σχετικήν δήλωσιν πρός τόν Οίκ. Εφορον τής περιχρερείας άσκήσε ως τοΰ επιτηδεύματος καί νά έ«ρο διασθοϋν μέ την υπό τού Νόμου 4045)60 προβλεπομένην αδειαν. Ή δήλωσις δέον νά υποβληθή πρό τής ενάρξεως των εργασιών. 3. ΕΠΙ ΕΚΜΙΣΘΩΣΕΩΣ ακι¬ νήτου κείμενον είς την περκρέρει αν τ. Δ)σεως Πρωτευούσης υφί¬ σταται ΰποχρέιοσις ΰποβολής είς τόν αρμόδιον Οίκον. "Εφορον άν τιγράφου (είς διπλούν) τοϋ ίδιο τικοΰ μισθωτηρίου κατά τάς ήο. τωτέρίο διακρίσεις α) επί καταστή μάτων ανεξαρτήτως ποσοΰ μισβώ ματος. 6) Έ<πλ οίκιών μόνον είς περίπτωσιν σνμβατι,κοϋ μισθώματος ανω των 2.000 δρχ. μηνιαΕως. Προθεσμία ΰποβολη'ς: Έντός μηνός άπό τής καταρτήσεως τής μισθοι τικής συμβάσεως. 4) ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΠΟΘΗΚΩΝ: 'Τπόχρεοι οί έπιτηδευματίαι, οί >ιρβ
τιθέμενοι νά χρησιμοπωήσουν χώ¬
ρον πρός άποθήκΐ/υσιν αγαθών, ή
έτέραν πλήν τής κυρίας επαγγελ¬
ματικήν εγκατάστασιν. Ή δήλωσις
ΰποβάλλεται είς τάν οίκον. ?φο·ρον
τής περιφερείας τοΰ ΰποχρέου προ
πάσης χρησιμοποιήσειος των άπο-
θηκών ή της έπαγγελματικής εγ¬
καταστάσεως (άρθρον 13 ΚΦΣ).
5) ΤΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕ
ΩΝ ΤΠΟ Α.Ε. έντός δίμηνον α-
πό τής έγκρίαεως τοΰ Ίσολογι-
ομοΰ, αί ήμεδαπαί Α.Ε. ΰποχρε-
οΰνται νά ύποβάλονν διά τάς όνο-
μαστικάς μετοχάς, ατομικήν κατα¬
στασιν δι' έκαστον μέτοχον καί
συγκεντρωτικήν τοιαύτην μέ τα έν
αρθρω 52 παρ. 1 ΚΦΣ, δριζόμενα
στοιχεϊα. Έπίσης έντός της αύτ%
πιροθεσμίας υποχρεοΰνται είς υπο¬
βολήν καταστάσεων διά τάς άμοι-
βάς τού Διοικητικόν ΣυμβουλΙου
καί τοΰ προσωπικοΰ, τάς παρεχο-
μένας διά τοΰ εγκριθέντος Ισολο-
γισμοΰ.
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΡΤΜΟΤΟΜΙΚΟΤ ΣΧΕΔΙΟΤ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Είς την "Εφημερίδα τής Κυβερ
νήσεως (ΦΕΚ Δ'—-57) έδημοσιεύ
6η Β. Διάταγμα διά τοΰ όποίου
τροποποιεΐται τό ρυμοτομικόν σχέ
διον θεσσαλονίκης είς την περιο¬
χήν τής Μονής Βλατάδων καί
χαρακτηρίζεται ό άναγκαϊος χώ-
ρος διά την ανέγερσιν τοΰ Πα-
τριαρχικοϋ Ιδρύματος Πατερικων
Μελετων. Διά τοΰ Ιδίου ΒΔ όρί
ζονται οί όροι δομήσεως τής πε-
ριοχής.
Η ΕΚΚΟΚΚΙΣΙΣ
ΣΥΣΠΟΡΟΓ ΒΑΜΒΑΚ0Σ
"Απαντες οί κάτοχοι συο«4-
ρου βάμ,βακος, παραγωγοί, ίχι
ποροι καί έν.κοκκΐισταί δέον νά
έκκακκίσουν τάς είς γεΖρο.ς. των
ύπολειπομίνας ποσότητας τό
βραδύτερον μέχρι τέλους "Απρι
λίου. Τουτο τονίζεται είς άνα
κοίνωσιν τοΰ Όργανισμοϋ Βά.μ
βακος, είς την οποίαν προστί&ε
ται δτ·. μετά την λήξιν τής έικ-
κοτκκισπκής περιθδου καί μέ¬
χρι τής έχκοκκιστικής περιό-
δου άπαγορεύεται ή διατήρησις
συσπόρου βάιμβακος ώς καί οί
αδήποτε μετχκίνησις αύτοθ.
ΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟ-Ι-ΟΝΤΑ
ΤΗΣ «ΨΤΚΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ»
Τα νέα προϊόντα οίκιακής χρή
σεως, τα όποία άντιπροσωπεύει
είς την ελληνικήν Αγοράν, παρου
σίασε χθές ή έταιρεία «Ψυκτεμ-
πορική,». Πρόκειται διά τα ψυ-
γΐία «Ρέγκεν», τα όποία είναι
γερμανικής τεχνολογίας καί προσ
φέρονται είς την κατανάλωσιν
είς τέσσαρας βασικούς τύπονς.
ι Παραλλήλως, εγίνετο παρουσία-
I
σις καί των προϊόντων τοΰ έργο
Ι στασίου «Βόξον», τα δποΐα άντι
1 προσωπεύονται, έπίσης άπό την
«Ψνκτεμπορικήν», δπως τηλεορά-
σεις, ραδιόφωνα αύτοκινήτων, μα
γνητόφωνα, ραδιομαγνητόφωνα
στερεοσκοπικά δι' αύτοκίνητα καί
ί στερεοφωνικά συγκροτήματα ύψη
Ι λής πιστότητος.
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓ, ΤΑΞΕΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΝ ΖΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΠΝ
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ Αντιμετώπισιν οιαφό
ρων προβλημάτιον καί την προ6ο
λήν αΐτημάτων άπτομένων τής ϊ-
πιχειρηματικής δραστηριότητος, υ¬
πό την παραγωγικήν ή εμπορικήν
της μορφήν, αποβλέπει τό πρυς
δημιουργίαν κοινόν όργανον των
βιομηχανίαν άφ' ενός καί των εμ¬
πόριον καί έπαγγελματιών άφ' ί
τέρου, αί προσπάθειαι διά την δή
μιουργίαν τού όποίου, συμφώνως
πρός σχετικάς πληροφορίας, Ιχουν
ήδη καταλήξει είς ούσιαστικόν, ιίς
πρώτην φάσιν, άποτέλεσμα.
Ειδικώτερον καί μετά την προ¬
χθεσινήν συνάντησιν των πρόεδρον
τού Σννδέσμου 'Ελλήνων Βιομη¬
χανίαν καί τοΰ 'Εμπορικοϋ Συλλό-
γου Αθηνών, αί προοπτικαί διά
την δημιοΐ'ργίαν τοΰ κοινοϋ όρνα
•νού είναι ιδιαιτέρως ευνοικαί, Λρα
βλέπεται δέ καί, ή συμμετοχή είς
τό κοινόν όργανον καί των άλλων
ενδιαφερομένων παραγωγικων τά-
ξεων. Πρός τούτο έντός των ήμε
ρών θά συνεχκτθούν αί ένημερωτι
καί συναντήσ'εις των έκπροσώπιυν
των τάξεων, διά τόν καθορισμόν
τής ένιαίας στάσεως επί θεμάτων
κοινοΰ ένδιαφέροντος. Πάντως,
ώς εγνώσθη, πρός τό παρόν τα θε
ματα επί των οποίων ύπάρχει ταυ
τότης Λπόψεων τής βιομηχανικώς
καί τής έιμποροεπαγγελματικής τα
ξεως, ώς είναι τό εργατικόν, γο
φορολογικόν, τό στεγαστικόν, οί
σχέβεις μέ τάς έπιχειρήσεις κ-υι-
ντΐς ωφελείας, τό άγορανομικόν,
τα ποσοστά καί οί συντελεσταί νό
στους καί κέρδους, ό άνοψιβνόμκ-
νος νά τεθή είς εφαρμογήν Κώδιξ
Τροφίμων, κ. ά.
Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ
ΣΤΕιΓΉ
'Επί τού θέματος τής έπαγγελ-
ματικής στέγης καί έν δψει τής
μεθαυριανής συναντήσεως των έκ
προσώπων των παραγωγικων τά?.ε
ών μέ τόν άντιπρόεδρον τής Κυ¬
βερνήσεως, διετύπωσε τάς άπύ-
ψεις της κατά την χθεσινήν είΐι
κώς πρός τούτο συνεδρίασιν της ή
διοί-κησις τού 'Επαγγελματικοΰ Έ
πιμελητηρίου Αθηνών, ή όποία
ζητεί τροποποίησιν τοΰ κειμένου
νόμον. Αί άπόψεις αύται εύρισκον
ται είς πλήρη σύμπνοιαν μέ τάς ά
νακοινωθΈΪσας ηδη θέσεις των «'ν-
διαφερομένοιν τάξεων ώς πρός τύ
αντικείμενον τοΰ Ν.Δ. 225, Αφο-
ροΰν δέ αυται είς την προστασίαν
τής στέγης Αακήσεως τοΰ επιτη¬
δεύματος άπό τάς προσφοράς υπό
τρίτων μεγαλυτέρων μκτθωμάτων.
Διά τό όλον θέμα τό Ε.Ε.Α. θά ύ
' ποβάλη σχετικόν ύπόμνημα είς τό
Ι υπουργείον Δικαιοσύνης.
— Είς τόν καθορισμόν τής θε
«τέως της επί τοΰ Ιδιον θέματος,
τό οποίον άπ«βχολεϊ τάς παραγω
| γικάς τάξεις, θά προβή στρερον
Ι καί ή Όμοσπονδία Έπαγγελματι-
ών καί Βιοτεχνων Αθηνών, ή ό¬
ποία καλεϊ είς εΙδικήν σύσκεψιν
τάς σωματειακάς όργανώσεις τής
δυνάμεώς της δια τα περαιτέρω.
0Ο5ΜΕΤΚΑ Ε.Π.Ε.
ΚηψισΙας 100 — Χαλάνδρι
Γενικάς Ίσολογισμός 31 ής Δεκεμβριού 1969
ΙΙάγιον Ενεργητικόν
"Επιπλα καί ΣχειΊπ
Αύτοκινητα
'Εγγυήσεις
Μεΐον άποσβέσεις
ΈπενδιΊσεις (Συμ)χαί είς 'Κπιχ]σεις)
Κυκλοφορούν Ενεργητικόν
Άποθέματα παο' ημίν
Άποβέματα παρ' 'Υποκ)τι
Άποθέματα παρά Τρίτοις
Ένέ γυοι Ιΐιοτώσεις
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπρ) τέα
Διάφοροι Χρεωστικοί Λ)σμοί
Διαθέσιμα
Ταμείον
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις
Γραμμάτια πληρωτεα
Τράπεζαι
Προμηθευτπί (ΙΤροκαναβολαί)
Διάφοροι Πιστωτικοί Λ)σμοί
Σύνολον Βραχ)μων "Υποχρεώσεων
"Ιδιον Κεφάλαιον Κινήσεως
ΚαΘαρά Θέσις
1969
39.766.-
250,504.—
2.000.-
1968
6Κ.478.00
3Η6 -ί-27.—
2.ΟΟΟ.—
292.270.-
435.205,-(>0
—
85 945,00
292.270.—
349.260,(Ό
ιυο.οοο.—
100 000. -
Μϋ 270. -
449.260,60
1.816.1:15,71»
975.349,45
47.'.60,70
445.902.80
487 405. -
288.301,20
1.542 610,90
726 018,10
2.219.379,25
1.874.799,75
1Η6 463,60
169.872,30
112.390,50
151.487.-
315.559,80
65 753,30
6,707,510,54
4.697.483,90
1774.000.- 2 084.000.—
2.238.542 — 1 36Ί.075 -
(835.632,80) (1.015.128,25)
1.015.054,18 898Κυ1,.ϊ8
4
.191
.963
,38
.'}
.·ίΒ<ί 1.548 ,'ά'ά 2. 515 .547, 10 1 3ϋΟ .935 ,57 2.907.817.16 Ανάλυσις Καθ^ρθς θέσεως Έταιρικόν Κεφάλαιον Λογαριασμός κερδών 1 500.000.- 1.407.817,16 1 810 19(5,17 1.500.000 — 310.196,17 2 907.817,16 Άποτελέσματα Χρήσεως 1969 Μικτόν Κέρδος έκ πωλήσρων 8.990.044,74 Άποτελέσματα έκ Συμ)χ<ΐ>ν είς έπιχειρησεις —
1.810.196,17
1968
6.896.316 17
(4.037)-
Σύνολον Άκαθαρίστων Κερδών
Μεΐον "Εςοδα Διαχειρίσεως
Άμοιβαί ΓΙροσο)πικοϋ
Φόροι
Γενικά εξοδα
Άμοιβιιί Τρίτων
ΕΙσφοραί υπέρ Άσφαλ. Ταμείοιν
"Εξοδα άγορών—πωλήσεων
Έκπτώσεις
Διαφημίσεις
Χρηματ)κά έ'ξοδα
Σύνολον Έξόδων Διαχ)σεως
Κέρδη πρός Διάθεσιν
8.990.044,74 6.892.279,17
1.834.255.-
189.120,60
1.633.151,10
065.453,40
279.896,80
502.208,16
69.494,89
2.439.466,80
279.378.-
1.680.497.-
529.072.—
434.676,70
490.963,50
229 553,10
370.081,80
133.191,10
2.492,245.40
221.802,40
7.892.423,75 6.582.083,00
310.196.17
Είς Νέον
1.097.620,99
Διάθεσις Κερδών
/ 1.097.620,99 310.196,17
Έν Χολανδρίφ τίϊ ?8γ) Φεβρουαριου 1970
Ό Διαχειριστής
ΛΕΩΝ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ
Ό Λογιστής
ΙΩΑΝ. Γ.1ΤΣΟΥΤΣΑΝΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
ικόν χρόνον τή σνγκατα·θέσει τής
Ρο>μαΊκής Σύγκλητον ποοσεπάθη
σε νά συνεχίση την φιλειρηνικήν
πολιτικήν τοΰ θετοϋ πατρός τού
Άδριανοΰ. Άλλά δνστυχώς άπέτν
χε, διότι άντί τοΰ ρωμαντισμοΰ
τοΰ Άδριπνοΰ καί τής προσκλί-
*εις αύτοΰ πρός τάς Ανατολικώς
επαρχίας τής Ρώμης, έποοτίμηβε
τόν συγκεντο'οτισμόν, την ίπανα
φοράν δηλαδή τής παλαιάς Ρο)μα
ϊκής σκέψεοις καί τής θοη<τκ.ευτι κης πίστεως. Εντεύθεν καί ήνε- γκάσθη νά διευθετήση «νμβιΓκιστι κώς τάς κατά τής Ρώιιης έξε- γέραεις των Ρωμαϊκων έπαρχιίϋν Άνατολής καί Λύσεως επί ΪΓ,μία ομος Ανεπανοοθώτφ τοΰ κύρους καί τής δημοσιθνομίας τής ΡοΊ- μης. Εύτυχώς είχε την συνετήν πρόνοιαν νά υιοθετήση τόν επί 6υ γατρί γα·μ6οόν τού Μάρκον Αΰ ρήλιον, Στιοϊκόν φιλόσοφον, Α- νελθόντα είς τον θρόνον διά νά αντιμετωπίση την δημιουργηθεί¬ σαν κρίσιμον κατάστασιν τής Ρω μαϊκής αύτοκρατορίας. Ό Στωικός μαθητής Ήρώδου τοϋ Άττικοΰ Μ. Αΰρήλιος (161— 180) όνειροπολήσας την άποκατά στάσιν τής θρησκείας τής Ρώμης έπολέμηοε τόν Χριστιανισμόν διά δύο διαταγμάτων έκδοθέντων κα¬ τά τα ίίτη 169 καί 177. Διότι ή άλματικως έξαπλουμένη παρά τω λαώ νέα θρησκεία καί ό ήίψογος ήθικός 6ίος των πιστών όπαδών της καί ή αύτηπάονησίς των πολ λαπλασιαζθ'αρνων μαοτνριον της έ ποοκάλοΐ'ν ανησυχίας καί μέγον εοεθισμόν ίίς τοϋς θρησκεΰον- τας Ριοφΐαίους, άποδίδοντας μά λιστα καί τάς κατά χοίρους θεο μηνίας (πανώλης - πλημμυραι, χαλαζοθύελλαι) είς την ηίρεσιν τοΰ Ναζιοραίου βασίλειος των Ί- ονδαίων, την έμφανώς περιφρονοι σαν τοϋς θεούς της Ρώμης. Πολιτικάς δμίος καί στρατιωτι κώς έξεταζόμενος ό φιλόσοφος , αύτοκράτωρ Μάρκος Αύρήλιος ά πεδείχθη άντάξιος των πε^ιστάσε ών. Διότι διεξήγαγεν επιτυχώς μακροχρονίους πολέμους καί μάλι οτα είς 6ΐ»ο μακράν τής Ρώμης μίτωπα. Πρός βορράν μέν δίς (167 καΐ 178) κατά των Μαρκ-ο μάνων Ιπιδρομέων (Βοημων καί Μορανκον) καί των Οΰγγρων, λε ηλνατονντιον τάς εντέυθεν τοΰ Δόν νάβεως Ρο>μαϊκάς επαρχίας μέ-
χρι των μι·χών τής Άδρίατικής.
Δ»' αύτό ακριβώς καί ή Ρωμη Ης
ανάμνησιν των κατά των είσδολέ
ών νίκων τού εστησεν είς την Ρώ
μην άνάγλτκρον στήλην εΐκον^ζου
σαν σκηνάς έκ των πολεμικών τρο
παίων τού καί χάλκινον άνδρ-ιάν-
τα τού είς την πλατείαν τοΰ Κα
πιτωλίσυ. Κατά την δευτέραν ο
μως Εκστρατείαν τού κατά των
βορειον είσδολέων εφονεύθη είς
την μάχην τής Βιέννης (180 μ.
Χ.). Πρός Ανατολάς δέ κατά
| τοΰ Γύρου έπαναστάτου διοικητοΰ
' της Συρίας Κασσίου (175 μ. Χ.)
| συμπαρασύραντος είς την έπανά
στάσιν καί την Κιλικίαν, την Πά
λαιστίνην καί την Αίγυπτον, διά
τι ήτο καί Σϋρος την έθνότητα.
Τότε ό Μάρκος Αύρήλιος ήγη-
θεΐς αυτοπροσώπως τής εκστρα¬
τείας άποκατέστησε πλήμην άνεκήρυξεν
Αυγουστον καί συμβασιλέα τόν θε
κα,εξαετή υϊόν τοι> Κόμμοθον.
Την ήγεμονίαν τοϋ φιλοσόφοι·
Μάρκου Αΰρηλίου έλάμπρυναν καί
έκπρόσωποι τοΰ 'Ελληνιστικοΰ
πνεύματος, καλλιεογήσαντες τα
'Ελληνικά γράμματα καί παρασχόν
τες δείγματα των Πανελλήνιον
αίσθημάτων τιον, έξ ών Λναγράφτο
τούς εξής:
Ήρώδης ό Άττικός. Ό έπιφα
νέστερος των ρητόρων καί φιλο^
σόφίον τής έποχής τον, έκ Μαρα
θώνος τής Άττικής (Άττικός)
ΆθηναΙος πολίτης, διδάσκαλος
τοΰ Ρίομαίου αύτοκράτορος Μάρ¬
κου Αύρηλίον (101 — 171). Είς
την φιλοσοφικήν Σχολήν τού έμα
θήτευσε καί ό Αίλιος Αριστεί¬
δης (117 — 189) ίστοριογραχρή-
σας την ΡοΊμην τής έποχης έκεί
νης. Ό Ήριόδης ό Άττικός έκ
τος των έν Αθήναις καί Μικρά
σία άνωτάτων πολιτικών άξκ,ομά
των βνήλθε καί είς τό 'Τπατικόν
άξίμ)μα τής Ρώμης κατά τό ετος
143 1. Χ. 'Τπήρξε καί ό Μαική-
νας τής ίποχής τού, διότι ή ά-
νεξάντλητος έκ πατοικής κληρονο
μίς περιουσία τού καί ή άμέτρη
τος μργαλοδωρία τού εύηργετησαν
πολλάς πόλεις τής Άνατολής
(Τροίαν, Άλεξάνδοειην) τής κν-
ρίως Ελλάδος (Κόοινθον, Όλνμ
πίαν, Δελφονς) καί είδικ<7)ς τάς Αθήνας, μητέοα τής άθλ.ήσειος, τής ιιουσικής καί τής σοφίας. Έν τεΰθεν έξηγεϊται καί ή δαπάναι ς τού καί ίίς μνήμην τής (τνξνγον τον Άννίας Ρηγίλλ.ης κατασκενή τοΰ ΠαναθηναϊκοΓι σταδίου έκ Πρν τελικοΰ μαοιιάρου είς την αυτήν θέσιν ένθα τό σημερινόν καί ή ΐ δονσις Ωδειον ιιεγαλοπρεπονς νο τιοδντικως τής Άκροπόλεως. Πά ραλλήλως ομιος έστόλ«~ μέ θαν υαστά έ'ργα πλαστικής καί τάς έν Κηφισία κ.αί Μαοαθώνι έπαΰλεις τον. Δεύτερον, ό έκ. Τυρόν "Ελλην· Μαρΐνος κ·αί ό Άλ.εξανδρεϋς Πτο λεμαΐος εΓνα» οί έπιφανέστεροι έκ πρόσωποι τής Κοσμογραφίας, 6α σισθείσης έ'κτοτε επί Μαθηματι- κών καιί Άυτρονοιμικων ύπολογι- σμών. Τρίτον, ό έκ τής Μικρασια τικής Νικομηδίίας Φλάβιος Άο- οιανός (96 — 17Γ0 ίστοοήσας την νπ' ατ'τοΰ, ώς Ριομαίοτ1 διοικητοΰ, άπόκροΐΌΐν των έπιδρομέοιν Άλα Λ·ων καί γράψας την Αλέξανδρον Άνάβασίν. Τέταρτον, ό έξ Άλε- ξανδρείας Άππκινός, αύτοκρατοοι κός επίτροπος 'ν τή ππτρίδι τοι επί Αυριανόν γράι|>ας Ριιιμαϊκήν
Ιστορίαν υπό τόν τίτλον «Ρίοιιαϊ
κά», πολΰτιμον σΐ'λλογήν ίστοοι-
κοΰ υλικόν άλλ' ανευ κριτικής Α
κρι6ολογίας. Πέμπτον, ό έκ Σα-
μοίΐάτον τής Καπαδοκίας "Ελλην
Λουκιανός, (120 — 200), γοά
ψας εΊδικόν Ιργον υπό τόν τίτλον
«π<ός δεί ιστορίαν συγγράφριν» διά νά σκ(!>ν|>η τα συγγράμιιατα
των Ρωμαίοχν ίστοοιογοάφων τοΰ
κατά των Πάρθων πολέμοτ' καί
νά προκαλέση τό ενδιαφέρον των
Ρωμαίων Ιστοριογράφων διά τό
σνγγραφικόν παρελθόν των 'Ελλή
νων ίστορικών γενικώς καί είδι
κώτερον διά την σπονδαιότητα
των ίστορικών μνημείων τής Έλ
λάδος.
Σνμ,τέρασμα: Ό φιλόστντιος
αΐητοκράτικρ Μάρκος Αύρήλιος έ
πέτνχε μέν <ττρατ»(οτικ*ός νά επι βάλη τό κΰρος τής Ρα>μτΐς καί
νά διασώση την ένότητα τής αΰ
τοκ.ρατορίας έγγτ'οτιμ.ένην την ά-
κώλντον ανταλλαγήν των γειοργι
κων, 6»οτεχν»κών καί βιομηχανι-
κών αγαθών. Ηναγκάσθη δμως
νά προσλάβη μκτθτκτόρονς στρα¬
τιώτας δοΰλοι·ς, άλλθφΰλους καΐ
{ιπαναπτύκτους, αΰξήσας σΐ'γχρό-
νως καί τάς πολεμικά^ δαπάνας
πέραν των έπντρεπομέν<υν όρίιον τής άντοχής τοΰ Ρωμαΐκοΰ δη¬ μοσίου προϋπολογισμοΰ. 'Επομέ- νως, έφ' ?>σον οΓ'τε πολεμικά λά
φυρα, ουτε αΐχμάλοιτοι δοΰλοι εί
σήρενσαντος μεγάλας
συμφοράς διά την Ριομαϊκήν αν
τοκρατορίαν.
Ό αύτοκράτωρ Μάρκος Αϋρή
λ»ος έλαβεν έκκλησιν των έν Άν
τιοχεία επίσκοπον περί έξώσεος
έκ τοΰ Έπισκοπείον τής Άντιο-
χείας τοΰ καθοιρρθέντος νπ' αυ¬
τών επίσκοπον Άντιοχείας Παΰ-
λου τοΰ Σαμοσατέ<ος καί άποδόσε υ>ς τοϋ Έπισκοπείοΐ' είς τόν νπ'
αυτών έκλργέντα νέον επίσκοπον
Άντιοχείας. Ό Μάρκος Αύρήλι¬
ος διέταξε «τούτοις νεϊμαι τύν
οίκον, οϊς άν οί κατά Ιταλίαν
Ι καί Ρ(ι>μαίιον πόλ.ιν ίπίσκοπος τοϋ
δόγματος έπιστέλλ.ομεν». (Εΐκτέβι-
ος, Ζ, 26). Την απόφασιν αυτήν
τοΰ είδωλολάτρον Ρωμαίον αϋτο
κράτορος οί Ριομαιοκαθολακοί, θε
ολόγοι έπικαλοΰνται ώς απόδειξιν
τής ϋπεροχής καί τής αϋθεντίας
τοΰ έπκτκόποιι τής Ρώμης επί
των επίσκοπον τής Άνατολής.
Την οφειλομένην απάντησιν θά λά
βουν βραδύτερον καί έν τω οι¬
κείω τόπω.
ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΤΡΑ2
ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΣΥΜΒΟΥΑΙΟΥ ΕΠΙαΡΑΤΕΙΑΣ Δ!Α
ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ ΕΠΙΔ0ΜΑ10Σ ΑΝϋΥΓ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Ήκ-υρώθη έν μέρει, διά τής «π'
άρι&μόν 89.1!) 1970 αποφάσεως τής
ΌλομελεΧας τοΰ Σνιμβονλίον τής
Έπικρατείας, ή ΰπ' άριθμιη· 51)
1 !Ηΐ8 άπόψασις τοΰ Δεντεροβαθιμί-
οιι Διοικητικόν Διαιτητικοΰ Δικα¬
στήριον Αθηνών, ή όποία είχεν
ίπιλΰσει άνχχφυείσαν διένεξιν με-
τίίξν τής Όμοσπονδίας 'Εργατών
— Κεραμοποιών — Πλινθοποιών
— Άγγειοπ/.αστίιν 'Ελλ.άδος άς,'
ενός καί τοΰ ΣνΛ'δέσμου· 'Ελλή-
νιιιν Βιομηχανίαν καί τής Άνοτά
της Συνομοσπονδίας Βιοτεχνων
'Ελ.λάδος ά(Γ* ετέροι·. Διά τής Α¬
ποφάσεως αυτής τοΰ ΔΔΔΔ, ή ό-
.·τοί(ΐ μρτεορΐθμισε σχρτικήν άπό-
φασ ν — την {«' (Ιριθαόν 19)
19(58 — τού Α' βαθμίου ΔΔΔ Α¬
θηνών, είχον καθορισθή τα κατώ-
τατα δρια ι'τιΐϊρομισθίιον των άγ-
γειοπλ.αστων ολοκλήρου τής χώ¬
ρας.
Διά τής ιδίας δμ<ι)ς αποφάσεως είχεν άπορρκτθή αίτΓ'αα τής Ό¬ μοσπονδίας Άγγειοπλαστών πε- ρί χορηγήσεως έπιδόηατος ανθυ- γιεινής εργασίας. Την απόρριψιν τοΰ αίτήιματος αύτοΰ τό Συμβου¬ λιον τής Έπικρατείας έ'κρινε, κα¬ τόπιν σχετικής αίτήσεως άκυρώσε- (ος τή; ένβιαφερομένης Όμοσπον δίας, ώς άνεπαρκώς ήτιολογημέ- νην καί ήκύρωσε μόνον ώς πρός τό μέρος αύτό την Απόφασιν τοΰ ΔΔΔΔ. Είς την δίκην εΓχε παρέμβει ίι- πέρ τοΰ κνρονς τής προσβαλλο- ιιένης διαιτητικής Αποφάσεως ό Σΰνδεσμος 'Ελλήνων Βιομηχάνων. Ώς άναφέρεται είς τό σκεπτι- κόν τής άκνρίοτικής Αποφάσεως τοΰ Ανωτάτου Διοικητικόν Δικα¬ στήριον, ή χορήγη<Ίς έπιδόματος άνιθυγιεινής εργασίας σκοπόν εχε-ι την άπύ τινος απόψεως έξισορρό- πηβιν των ΰροιν εργασίας των υ¬ πό Ιδιαιτέρως δυσμενεϊς συνθή¬ κας, Απιιιτονσας ηύξημένην άνά- λυκπν σο>ματικών ή ι|ιυχικών δν-
νάμειον, (χπασχολονμένο)ν μισθω-
τών. Έν προκειμένω — προστίθε-
ται -— ή προσβαλλομένη Απόφα¬
σις τοΰ ΔΔΔΔ Αθηνών, τό αΐτημα
περί επεκτάσεως τοϋ ήδη χορηγου-
μένου είς είδικάς κατηγορίας μι-
σθωτών (ψήστας, έκκαμινευτάς,
σουρωτάς, λ.ασπάδας) έπίδομα άν-
θΐ'γιεινής εργασίας, ίσον πρός
20% επί των εκάστοτε ίσχυόντον
υποχρεωτικός έλαχίβτων όράον η¬
μερομίσθιον είς δλους τούς έν διε-
νέξει μισθ(οτούς Απερριψε, μέ
μόνην αΐτιολογίαν ότι «οΰδόλίος
πρυέκι.ημεν ότι αί συνθήκαι Απα-
σχολήσε(ι>ς κατέστησαν χείρονες,
ώστε νά δικαιολογήται ή γενίκευ-
σις τοΰ έπιδόματος τούτου». |
Ή αίτιολογία δμος αυτή —
παρατηρεϊ ή Απόφασις τοΰ Σ.τ.Ε ι
— είναι άνεπαρκής, μή δΐΛ'αμένη
νά στηρίξη την Απόρριψιν τοΰ έν |
αΐτήαατος. Διότι ή χορήγησις τοϋ .
έπιδόματος αύτοΰ, ώς έκ τοΰ σκο-
ποϋ διά τόν οποίον χορηγεΐται,
δέν έξαρτάται έκ τής τι*χόν χει-
ροτε·ρεύσεως των συνθηκό>ν εργα¬
σίας, άλλ' έκ τής διαπιστώσεοκ,
είς την σνγκεκρι+ιένην περίπτω¬
σιν, τής νπό άνθτγιεινάς σΐ'νθή-
κας Απασχολήσεο>ς των μκτθωτίδν.
Τουτο δμως —Αναφέρει ή Λπόφα
σις — δέν ήρειη-ήιθτι έν προκειμέ-
νω. Έπομένιως — συιμπεραίνει —
πρέπει νά Ακυρο>θή κατά τό μέρος
αύτό ή Απόφασις τοΰ ΔΔΛΔ.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΖΑΚΑΣ
"" Ι ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδας
ών μί έστοαμμένην την κεφαλήν
πρός τό πεδίον τής μάχης είναι
σαν νά ελεγε: «Καραμένε τόπε,
πού εγινες αίτία νά ταφή έδω ή
ελευθερία των έλλήνοον.». "Τστε-
ρα Από πολλά χρόνια έπεσκέφ#ην
καί έγώ ώς κ.αθηγητής τό πεδί¬
ον τής μάχης είς την Χαιρώνειαν.
"Εστάθην πρό τοΰ όγκώδονς ά-
γάλματος, άπό τό οποίον μοΰ ε¬
φάνη ατι ξεπετα μιά άνέκφραστος
γαλ.ήνη καί μέ συγκίνη'σιν ε'φερα
είς την μνήιιην μου τα λάγια τοΰ
Α. Ζάκα Δέν γνωρίζω εάν ή έρ
μηνεία τοΰ άειμνήστον καθηγτιτοΰ
είναι όρθή. Πάντιος τόν λόγον ε-
χει ό άγαπητός φίλος καί συμμα
θητής μου, καθηγητής τής αρχαί
ολογΐας καί νυν άκαθημαϊκός κ.
Γεώργιος Μυλωνάς, ό οποίος ύπήρ
ξε καί μαθητής είς την τελευταίαν
τάξιν τοΰ γυμνοσίου τής Εναγγε
λικής Σχολής, τοΰ Α. Ζάκα. "Ας
φέρω επί τή εΰκαιρία είς την μνή
μην τού τό γεγονός ότι συχνά ε¬
καλείτο νπό τοϋ άειμνήοτον κα¬
θηγητού μας νά καταχωρίση τόν
Βαβιιόν τοΰ έξρταζομρνου μαθητοϋ
είς τό 6αθμολόγιον, τό οποίον εί
χε επί τής έ'δρας τον.
Σημριών<ο κατωτέρίο τοϋς τίτ- λονς μερικών αρθριον τού είς τα όποΐα εξέθετε τάς έντυπώσεις τον: 1) Ή είς "Εφεσον έκδρομή. Είς την Αρχήν τοϋ αρθρον τού γράιφει «Προπέρι«σι κατά τόν αυ¬ τόν μήνα (Μάρτιον τοΰ 1901) γε νομένης είς "Εφεσον εκδρομής δύο σημειώσεις 'έγραψα περί αυ¬ τής προτρέπ(»ν καί περιγράφων. Άλλά καί νυν μελλούσης ομοίας νά τελεσθή υπό τής Φιλαμονικής, την προσέχη Κνσις
των Σμνοναίοιν την σιιγκέντρο.σιν
καί ταξινάμησιν των Αρχαιολογι¬
κήν καί ΙστορικΛν μελετημάτων
τοΰ Αειμνήστου κο,θτΐγητοϋ τα ό¬
ποία ρδημασιεύθησαν είς την «Ά
μάλβειαν» καί είς Αλλας ίσ<ος έ φημερίδας τής Σμύρνης. * Πρίν τελ.ειώοω τό παρόν δ,ρθρον μου άς μοΰ επιτραπή νά (τυγχα- ρώ την "Εντοσιν Σμνοναίων διότι μέ την σεμνήν δημοσίαν εκδήλω¬ σιν την οποίαν ώργάνωσε πρός τι μην τοΰ νέον σμνρναίον άκαδημα ϊκοΰ κ. Γεωργίαν. Μυλίιννα, μας ϊ δο>σε την Αφορμήν Ιδία είς ημάς
τούς συμμαθητάς τού έν τή Εύαγ
γελική Σχολή, καί την ευκαιρίαν
νά παρευρεθώμεν είς την ωραίαν
αυτήν τιμητικήν εκδήλωσιν καί νά
Ακούσωμεν παρά τοΰ καθηγητού
τοΰ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
κ. Γ. Μπακαλ.άκη τάς λεπτομερεί
«ς διά την τόσον πλουσίαν κ.αί
γόνιαον είς άρχαιολογικά έπιτενγ
ιιατιι ί·πισττ»μονικήν εργασίαν τού
κ. Γεωργ. Μκλωνά.
Έπίβης ευχαριστούμεν ίδιαιτέ-
ριος τόν κ. Γ. Μυλωνάν, οί παρευ
ρεθέντες σι«μμαθηταί τού διότι κα
| τα την ευχαριστηριον άπάντησίν
τού πρός τόν Πρόεδρον τής 'Ενώ
! σεοος κ. Αλεξ. Μπενάκην καί τόν
καθηγητήν κ. Γ. Μπακαλάκην έ-
ζιοντάινεΐ'σε μεταξϋ αλλων καί άνα
μνήισεις δι' ημάς νοσταλγικάς καί
συγκινητικάς, άναφερόμενος είς
την τελευταίαν τάξιν τής φοιτήισε
ώς μας είς την μεγαλώνυμον Εύ
αγγελικήν Σχολήν καΐ σΐ'νδεδεμέ
ιτις μέ την διδασκαλίαν καί την
προβιοπικότητα τού Αλ.ηβιμονή,τον
καθηγητού μας Α. Ζάκα, τοΰ δποί
ου τό ονομα κατά την ώραν έκεί
νης τής όμιλίας τού, Αποτίων φό
ρον τιμής καί σεβασμοΰ, ώς εύ-
γνώμων άλλά καί άντάξιος μαβη
τής τού μέ συγκίνησιν άνέφερε
καί ημάς 6αθειά συνεκίνησε.
Κατωαέρω παραθέτω Π. πίνα-
κα των Αρχαιολογικών, ίστορικών
καί φιλολογικών αρθιρ<ι>ν τοΰ Α.
Ζάκα, τα όποϊα έδημοσιεΰθησαν
είς την «Άμάλθειαν» κατά τα ϊ
τη 1905, 1906 καί 1907.
43) «Περί τόν 'Εσκί Καλέν
«'Αμάλθεια» 5.1.1905.
44) «Ίωνικαί Είκόνες», «Κοι¬
λάς Μοναστηρίου» 20.1.1905
Διαλέξεις: Την 31 Μαρτίοι ω¬
μίλησεν έν τώ «Σοφιείω» μέ θέ-
μα «Ό Ήράκλειος καί ό Άκά-
θιοτος ΰμνος».
Την 7ην Μαρτίου ωμίλησεν έν
τώ «Σοφιείω» μέ θέμα: «Ή μά-
χη καί ό Λέων τής Χαιρωνΐίας».
Την 7ην Απριλίου 1905 δημοσι
εύει επιστολήν πρός την «Άμάλ
θείαν» έν σχέσει μέ τό πρύγραμ-
μα γυμνασιακών άγώνιον καί συν
ιστά όπως Αντί τής όνομασίας
«Προκριματικοί άγώνες» καθιε-
ρωθή ή όνομασία «Προάγωνες» κα
τα τό Αρχαίον.
45) «Ή νυν έν Γερμανία δρα
ματική ποίησις» «Άμάλθεια» 6, 9,
12 καί 13 Μαίου 1905.
46) «Ή Γυμναστική». Προσλα
λιά άπαγγελθεϊοα τή 18 Σεπτεμ
βρίου έν τώ γυμναστηρίω τοΰ Γυ
μναστι,κοΰ Όμίλου «Άπόλλίονος»
«ΆμάΜεια» 21.9.1905
47) «Άσχημίαι διδασκαλικαί
καί Κοινοτικαί» «Άμάλθεια» 28.
9.1905.
48) «Τα άναγνωοτικά» 30.12.
1905.
49) «Ίωνικαί Είκόνες», «Μέ¬
γας Τάφος» 24.2.1906.
50) «Κολοφωνία Γή. Κολοφών»
23.24 καί 26.5.1906.
52) «Ό τόπος μας. Έφεντσι-
κοΰρ καί Κολωναί» 7 καΐ 8.6.1906
53) «Ή Γιιμναστική» 26 καί
27.10.1906.
55) «Οί Όλλανδοί έν Σμύρ¬
νη» 21, 23, 25 καί 27.10.1906.
55) «Έπιγραφικά Σμύρνης» 1
Φεβρουαρ. 1907.
56) «Άνά την Ανατολήν. Φν-
τειρα Άξάριον» 19, 20, 21, 22
| Φεδροναρ. 1907.
57) «Τα 'Εφέσια» 28 Άπρι.λίου
1907.
58) «Σμυρναικαί Άρχαΐότητες.
'Τδραγιυγεϊο Καραμπουρνάρ. Κρή
νη «Καλέων». Ναός τής Κληδό-
νος». «Ό Μέλης ποταμός» 2, 3,
4, 7, 9, 10, 11 κα'ι 14 Μαίου 1907.
59) «Τοπογραφικά Σμύρνης»
18 Μαίου 1907.
60) «Άρχαιολογικά Σημειώμα-
τα» 1!) Ίοννίοιν 1907.
61) «Πέριξ τής Σμύρνης» 30
Ίοννίου 1907.
62) «ΑΙ πηγαι τοΰ Όμηρικοΰ
Μέλητος» 10 Όκτ. 1907.
63) «Επιγραφικά Σμύρνης» 29
Νοεμδρ. 1907.
Τελευταίον σημεΐαχν*) τό ΰπ' άρ.
14 άρθρον τοΰ Α.Ζ. υπό τόν τίτ¬
λον «Ίίονικαί Εϊκόνες. Έν Ννμ-
φαίω» τό οποίον παρελείφθη έξ
Α6λει|ΐίας έκ τοΰ χειρογοάφου τοΰ
Α' Πίνακος, τοϋ δημοσιευθέντος
είς τό ΰπ' άρ. 2040)22.3.1970 φνλ
λου τοΰ «Προσφΐ'γτκοΰ Κόσμον».
Έπίσης διορθοΰται ώς πρός τάς
ήμεροιμηνίας τό ύπ' άρ. 26 δρθρον
τοΰ Α' πίνακος ώς εξής: «Έρ-
δέρτος Σπένσερ» 13, 15 καί 18
Δεκ. 1903. Τό ΰπ' Αρ. 33 «"Αν-
τρον καί Σιβρί Τεπές» 22 κ αί 26
Μαίου 1904 καί τό ΰπ' Αρ. 36
«Ίίονικαί ε'ικόνες. Αίγαί» 8, 9,
10, Π καί 13.9.1904.
ΒΑΣ. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΣ
, [ ) μ ι Γ> * Ι Γ Ι ι 1 ' )2? ι
Ο ΑΑΟΤΡΑΦΙΚΟΣ ΟΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοό σοι*.ργατο .«κ. Δοος. * Δ. 'νε'ΧΙΓΈΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
— 230 —
1.— ΑΠΟΚΡΙΕΣ Σ'ϊΣΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Δ. - ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ ΚΟΥΔΟΥΝΑΤΟΙ ΤΣΗ
ΣΜΤΡΝΗΣ
3. Ο ΞΓΛΟΠΟΛΑΡΟΣ σπίτ: δίπχτο, μέ μιχ καμάρα
κάτω καί μ,ιά απάνω, πού 3-
ΐμω; δέν ήτανε τρογι>ρω κλει-
στέ;. Δηλ. καταμάκρος τοΰ %
ρα'μ,πά τρία μα'ντέριχ άπτή
μ·.ά μπά'ντα τού καί τρία 'πτη
αόλλη, στνΓμ.ένα δρθι*. Καί σ'
ένάμ-ισ: μέτρο άψήλος είχε πα-
τάρι μέ σανίοια καί σ' αλλο
τόσο. σκεπή, γυρτή άπτσί δυό
μπά'ντες τση. Αυτή 'τανε άπ6
χαρτόνι χρώμα κεραμιδί βαμμέ
νο καί στή μέτη Ινα ψεύτικο
φο'^χτίάρο. Τό πάτωμα τσΫ)
κάτο) καμάρας ήτανε δ άρα'
μπα; καί τό πάτωμα τσή άπα
νω, τό πατάρι.
Στό κάτω πάτωμα ήτανε «δ
φτωχός» [ΐέ τή γυναίκα το·ο
καί τα παιδία τού. Ήφορούσα
νέ μουτσούνες κλαψιάρικες -καί
ροΰχα κο'ορέγια, κ' ή/τυπούσα
νέ 43ειο·. γκαζο'ντενεκέδες ιι'
έ'να ξθλο. ό κχθένας τό δικόνε
τού. Στ' απάνω πάτωμα ήταν;
«δ πλούσ-.ος» υ-ονχγό; τού. Ή
φοροιόαε μουτσούνχ γελαστή μέ
κόκκ-ινχ πετχχτά μάγο υ λ α,
κ χ λ ο 'ν τ υ μ έ ν ο ς μ έ
φχκίνχ καί κλάκ. Κοιλαρας
κχί καθισαένο; ό'μπρό; σ' ενχ
τρχπέζ: μ' ϊί% δίσκο, δπου ή
φούχτιαζε κ' ήξεφούγτιαζε μ,πα
κιρένιε; 5εκά.οε; καί τσί 'βρο'
ντοΰσε σά νά 'τανε λίρες.
Τόν άοα'μπά αύτόνα'/ε 'τρα
βούσανε ουό άλόγχτα ατολ'.σμέ
να κι' δ αρα'μπατζή; πού ήβα
στοθσε τα γκέμ,'.α. ν.ουοουνά-
τος. Καθώ; ήπερνοΰσ' ά—τα χ-ν
τρικά σοκάαια. τσί άττοκριάτ:-
κε; Κυριακάδες, δ κόσμος ήγε
λοΰσε, πού τσοί 'βλΐπε νά βρο'
ντολογοΰνε ?τσ: καί τώ; ήριγνε
κορδέλλε; κχί βρογή δσπρια.
8. Ο ΓΑΜΟΣ
ΜΕ ΤΑ ΓΑΔΟΤΡΑΚΙΛ
Καμμιά είκοσαριά γχ5ουρά-
κια πού τα νοικιάζα'/ε. Κα¬
βάλλα σ' ουλχ κουδουν&τοι. Ή
γαδουροκαβαλλαρία αύτη ή-
πχράστανε τσοί νιόνυφοι (νύ¬
φη καί γα'(ΐπρό) πού ΰιστ£ιρις
άπτό γάμο ήπααίνχνε σπίτι τω;
ματζί ίλ τόν '/.ν^ιχηάρο. τσοί
καλεσμένοι κχί τα προυκιά τσή
'/ύφη;
Στά δυο πρώτα, καβάλλα
κουδουνάτοι μέ ντου'μπελέκια
πού τα ντυ,πούσανε γιά νά τρα
δτί7τή δ κόαμος νά περάσουνε.
Στά 5υό δευτέρα, ή νύφη χΓ
δ γα'μπρό; καί στό άπο-.ίσω 6
κου'μπάρος, πού ήβχστοθκτε Ι¬
να ζευγάρ: βου6αλήσ:α κίρατα
καί τα 'οειχνε. Στά πιό οπί¬
σω, οί καλεσμένοι αντροι καί
γυναίκες. Καί στά δυό τελευ¬
ταία γχδουράν.ια είγανε ζεμιένχ
κχροτσάκια μέ τα προυαιά τσή
νύφη;. Σπασμένα πράιμχτχ καί
κουρέγια πού ήπήανε καί τα
'ματζίψχνε άπτ' Άτσι'γγανα-
ρ:ά, δπου ήτανε βουνό τα φρό
καλα (σκουπίδια) τσή Σμύρ¬
νης, πού τα 'πετοί>3ε Ικεϊ 6
Μπελε'ντιέ; (ή Δηιμαργία).
Οϋλοι μέ μουταούνες. ΟΣ . άν·
τροι μέ φχκίνε; κχί κλάκ, χι'
οί γυναίκες μέ άσπρες μακρι-
έ; ρό'ιιπε; καί ιιέ καπελα5ού·
ρες μέ φτερά. Ήπαίρνιανε τή
βόλτα στσοί μέσα μ,αγαλαδε;
τσή Σμύρνης την τελευταία '
Κυριακή τσή Άποκρι&ς τ' ά-
πόεμα ωσαμ' τό βράδυ. 'Οπό-
τε;, γιά νά φαίνουν'νται, μέσ'
στό σκοτάδι τσή βραδιας ήβγά-
ζανε οί αντροι τα κλάκ τα>ς
κχί στή θέση ήβάζανε άλλα
κλάκ κχμωμένα άπό τα πλισσέ
ς/αρτένιχ φχναράκια μέ κερί χ
ναμμένο μέσα, πού ήφέ'γγανί.
Κάτι τό γου~όζικο.
9. Ο ΤΟΓΡΚΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ
Ήπαράστχινε, πώς ήπααίνα
νέ την Τουρκάλχ νύφη στοθ
Τούρκου γα'μ,προΰ τό σπίτι
γιά νά τηνέ πχ'ντρευτί). Ό' ,
μπρός ή-χχίνανε τα «Λαούγιτι ΐ
κι' άποπίσω ήερνού'ντοστε κα;ι '
μιά είκοσαριά άλόγατα. Κι' α
πάνο). καβάλλα γχνούμισσε:
!ΐέ φερετζέ καί £ντροι ντυί«-
νοι ζεϊ'μπέκια μέ κοντές 6ρα
κε; κχί στά ζωνάριχ γιαταγά
νια καί μπιττάλες. Μά καί σ*
ρίκια μεταξωτά άψηιλά πεντ,ν
τα πούν'τοι. 'Λνάμεσα στ' αλί
γατ' αύτά ήξΐγώριζε τ' άσπρ';
άλόγατο μέ τή νύφη νανούμι-
σχ στ' 4σπρα ντυμένη κχί φλοο
ριά κρεμασμιένα ό'μπρός στό
γ-λίρψο τση. "Υ—έρις ήερχού'
ντοστε δ·οό καμήλε;, φορζ^ι-ί
νέ; μέ τα προυκιά τσή νύφη;·
μπόγοι ασπροι, καί στό τέ-
λο; πο5χρώντα; καμιμιά εΐχοτΐ-
ριά καλεσμένοι ζεΓμπέκια καί
χανούιισσες. Τα ζεΓμπέκια ή
φορούσανε μουτσούνες, ένώ οί ·
χανούμισσες είχανε ακεπασμέ- .
νη τή μούρη μέ τό φ«ρίτζέ. Κ
ήτανε οΰλο: τως παλληικαράκ:/
Ρωμν.οί.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ,
_Αρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΖΗΤΕΙΤΑί νέος ίακτυλογρά-
φος μόνον 8ι* Απογευματινάς ■;
ώρας. Πλτ/ροφορίαι «Ις τ· ,;
"Ενα πζλληκαρά/ι, ]
νος κου5ουνατος. ήστήριζε τα
ποδάρια τού απάνω σέ δεκανί-
κ·.α ξυλένια. ιιακρ-ά, πού άπτή
γής ώσαίμ' τσί πατούνες τού
ίίτανε ένά-ΐΑΐσ: τ/.εδόν μιέτρο.
Κι' απτσί πατούνες ήσι>νε>".ζού'
ντοστε (ΐ>σαμ' τή μέσγ) χο·ο, δ-
που ήδενοΰ'ντοστε αέ ζώνη. Ή
δενού'ντοστε άκόμ,ης καί στσοί
άστραγάλοι. Κ' ϊ'ν. στερεοκιέ
να αύτά στά ποοάρια τού καλά,
οέν ήτα·/ε άνάγ/.η νά τα βα¬
στά, ν.' ίΐχε τα γέρ'.τ. τού έλεύ-
τερα γιά νά /^.πορΨι νά κοατά ι
σορροπία.
Γιά νά ιιή φχίνου'ντα·. τα δί
κχνίκια. ήφοροΰιζ1 ά,ποπάνω έ'-
να μακρύ παν'τελόνι ν.αί' μέ
νρώιμα σφχ'νταγτΞρό. γιά νά
Οχρρή κχνεί;. τ.οκ αϋτό; Ιγε1.
τόσα ;.ιχκρ·.ά κχν:ά. Στό ορόιιο
πού 'δγαινε, οέν ή'Ίιποροΰσί νά
σταματή-ση το πορπάτη·.ιχ. γ:α
ταυτό ήχανε οϋο ιχεγάλες κχ-
γ.έζ. Γιά πχρέα εΐγε πάντα ουό.
Ό Ινχς πού ήβχστοΰσε ντου'
μπελέχι καί τό "γτυποϋσε γ·.ά
νά 'βγι' δ κότΛος νά τονε δή.
Κι' δ &λλο; πού τ)άπλ(ι)νε τό
γέρι τού ιιέ τό ντενεχεδίνιο
κουτάκι. νά τοΰ οίξουνε παρά
οες γιά τό ζτχ.οο αύτό κχ-
τάφερμχ τοθ Ξυλοπόδχρΐυ πού
ήβλέπανε. Ήγυρίζχνε τ:σ<. π·.ά τΐες καί στσοί ιιαγχλάδες. 4. ΤΟ ΓΑΤΤΑΝΑιΚΙ Ό Γ'.άν/ης δ Α,οϋπος. πού ή καθσύ'Λ/τανε στά «Χαιμάλικα» κο'ντά στήν "Αγιχ Παρχσκευή, ήβγαζε κάθε γρόνν τό ώραΐο Γχϊτανάκι τού. "Ενα μν.κρΰ κο'ντάιρι φρεσκο&Χ'ο^μενο μέ ·κόκ κινη, ίίσπρη καί πράσ'νη ρί- γα. στριφτά, καί μέ κουρώνχ στήν χιρφ·ή, χπόπου ήκατεβαί νάνε δώ5ε,κα κ^ρδέλλες μοοκρι- ές {ΐεταξωτέ;, πού την κάθε μ·.ά τηνέ κρατοΰαε κι' από 'νχ πχλλτ/κχράκι ντυμένο κουδου- νατος, πιερότος. άρλεκΐνος, πά γιάτσος κλπ. Τό κο'ντάρι τό ■Αρ%~.οΰσε Ινα; αλλο; κουδουνά τος κχί Ενχς αλλος πά.λ; ·λ.οχ>Ζο
νάτος ζΐγζ 2νχ όργανάκι κ
ήπαιζε μουζική γιά νά γορεύ-
ουνε τα ϊξ'. ζε'ογάρια αύτά -
τρογύρ' άπτό κο'ντάρι. Κρα-
τοϋντας 6 καθένας την 'ρζέλ
λα τού, ήχόρευε στριφτογυ-ρι-
στά κ' τ/περνε τό νΰρο τοθ κο'
ντα.ρίθΰ. Οί ίξ: ήπχαίνχνε κι'
οί Ιςι ήερχού'ντοστε κχί τό κά
6ε ζευγάρι α,μ,αν ήαντχμο>·νού'
ντα νέ, ήπαιρνε ό 2νας βόλτα
τρογύρ' απτόν άλλονε. Κι' αύ¬
τό ήγενού'ντανε μέ τέτοΐο τρό
πό ώστε, >ο.έ τσί κορδέλλες αύ
τέ; ποΰ δ καθένας ήκρχτοΰσε.
νά πλέκουνε ψάθα τρογύρ' άπτό
κον'ντάρι. Κι' άφοΰ πια ύ ψά-
θχ ήπλεκού'ντανε ώιαμ' τα
/αμηλά, τότες ήγορεύχνε τα
ό'μ,πρός οπίσω άνάποδα γιά νά
ξεπλέξουνε την ψά-θχ. "Ητχνε
κάτ: τίς τό ώραΐο νά τό βλέπη^.
Ό λο'Ηΐος ντ-^μένος κι' αύτός
κοοδουνατος ήκρατοθσε Ινα
^ρωμχτιστό γαρτονένιο γωνί
κ' ήάπλωνε τό γέρι τού γ;ά
νά τοΰ ρίξουνε πχρ6.5ες. Ό
κόαμ,ος ήματζευού'ντανε ιρο-
γύριο κ' ήχάζευε γιά νά δή 5
γι μόνε τό χορό. παρά καί τή
ψάθχ πού μέ τόση τέχνη τττνέ
πλέκανε κχί ξεπλέκανε. Τό
Γαϊτανάκι ήγύριζε κι' αύτό
στσΐ πιάτσες καί γειτονιές.
5. Η ΚΑΜΗΛΑ
Ή'ντύτανε μιά καμήλα μέ ώ
ραϊα μετχξωτά γρωματιστά
βρακιά, πού τσή τα 'γανε ράψει
έπίτηδες, ίται πού νά σκεπχζΐ
τχι καί οΰλο τό κορμί τση.
Τσή "στολίζανε τό κεφάλι μ'
2να καπελΐνο μέ ςοτερά κχί στο
μακρύ λχιμ,ό τση 'κρεμούσανε
χά'ντρεςι χρωμ,ατιστέ; καί κου
οούγ.ζ.. Απάνω στήν κχ'μπού
ρα τση, σέ βολ:κ·.ά σέλλχ 3κε
πασμένη μ' 2νχνε ώραΐο σητ-
ζαντέ, ήκχθού'ντανε Ινας κου
ΰνΜά.ζος κ' ήπαιζε ντου"μ-πελέ-
κι, Όπίσ' άπτή σέλλα κι" άπό
'να τελάρο -ρΐγωνο ιιέ τή μύ
τη απάνω ήκρεμού'ντοστε σέ
τρεΐ; σειρέ; καμηλοκούδουνα
μ-ονά κχί οίπ-λα. "Ενχς αλλο;
κουοουνχτος πού ήπορπατοΰσ'
ό'μποός, τσή βχστοΰσε τό γκέ
μ.ι. Κο.1 καθώς τηνέ 'τραβοΰσε.
χο' αυτή ήκουνιού'ντχνε κ' ή
πάαινε. ήβρο'ντούσανε οδλχ τα
κουοούνια τση. Ή καμήλα ήβ-
γα-.νε τσί άποκριάτικβς Κυρια-
κάδες ά,πό δρόμοι πού δέν ή-
περνούσχνε πολλές -καρότσες.
Καί, καθώ; τηνέ βλέπανε νά
'ρχεται δ κόσμος ήτραβιού'ντα
νέ στό πλάϊ κ' ήπερίμενε νά
περάση γιά νά τηνέ κχμαρώ-
σουνε. πού ήμασούλιζε κι' 8
λας κ' ήπέφτανε άφροί τα σά-
για άπτσί άχείλες τση.
6. ΤΑ ΜΥΤΙΛΗΝΈΤΚΑ
ΑΛΟΓΑΤΑΚΙΑ
Κο'ντά άλογατάικια καμψιιά
δεκαριά τα 'στολίζανε ■χ.ονδον
νατί·σ::κχ κα.ί —ό καθένα ήκα
θού'ντανε καμαρωτά κι' άπό
'νας κου&ουνάτος. Ή κχβαιλλα
ρίχ αύτη καθώς ήπερνοϋσε, ή
άκου-ες τα «ιδερένια πέταλχ
πού οδλα ματζΐ ήβρο'ντούσανε
άπά'/<ο στσΐ πλάκες τοΰ σοκα- κιοΰ. 7. Ο ΛΡΑΜΠΆΣ ΜΕ ΣΠΙΤΙ Απάνω σ' Ινανε άρα''ΐπα εί χανε ατήσει Ινα σα ξυλένιο ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι ψαρυακοποιός προο· ι Φυζ Βι' έπικερδεστάτπν ·>αρ· :
μακευτικΛν ί,ργασΐαν είς *· ι
. Πληροφορίαι είς τα
ιιας.
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ';
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΥ '
Καραίσκου 114 — Τηλ. 477."
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΝ ΖΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΠΝ
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ Αντιμετώπισιν οιαφό
ρων προβλημάτιον καί την προ6ο
λήν αΐτημάτων άπτομένων τής ϊ-
πιχειρηματικής δραστηριότητος, υ¬
πό την παραγωγικήν ή εμπορικήν
της μορφήν, αποβλέπει τό πρυς
δημιουργίαν κοινόν όργανον των
βιομηχανίαν άφ' ενός καί των εμ¬
πόριον καί έπαγγελματιών άφ' ί
τέρου, αί προσπάθειαι διά την δή
μιουργίαν τού όποίου, συμφώνως
πρός σχετικάς πληροφορίας, Ιχουν
ήδη καταλήξει είς ούσιαστικόν, ιίς
πρώτην φάσιν, άποτέλεσμα.
Ειδικώτερον καί μετά την προ¬
χθεσινήν συνάντησιν των πρόεδρον
τού Σννδέσμου 'Ελλήνων Βιομη¬
χανίαν καί τοΰ 'Εμπορικοϋ Συλλό-
γου Αθηνών, αί προοπτικαί διά
την δημιοΐ'ργίαν τοΰ κοινοϋ όρνα
•νού είναι ιδιαιτέρως ευνοικαί, Λρα
βλέπεται δέ καί, ή συμμετοχή είς
τό κοινόν όργανον καί των άλλων
ενδιαφερομένων παραγωγικων τά-
ξεων. Πρός τούτο έντός των ήμε
ρών θά συνεχκτθούν αί ένημερωτι
καί συναντήσ'εις των έκπροσώπιυν
των τάξεων, διά τόν καθορισμόν
τής ένιαίας στάσεως επί θεμάτων
κοινοΰ ένδιαφέροντος. Πάντως,
ώς εγνώσθη, πρός τό παρόν τα θε
ματα επί των οποίων ύπάρχει ταυ
τότης Λπόψεων τής βιομηχανικώς
καί τής έιμποροεπαγγελματικής τα
ξεως, ώς είναι τό εργατικόν, γο
φορολογικόν, τό στεγαστικόν, οί
σχέβεις μέ τάς έπιχειρήσεις κ-υι-
ντΐς ωφελείας, τό άγορανομικόν,
τα ποσοστά καί οί συντελεσταί νό
στους καί κέρδους, ό άνοψιβνόμκ-
νος νά τεθή είς εφαρμογήν Κώδιξ
Τροφίμων, κ. ά.
Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ
ΣΤΕιΓΉ
'Επί τού θέματος τής έπαγγελ-
ματικής στέγης καί έν δψει τής
μεθαυριανής συναντήσεως των έκ
προσώπων των παραγωγικων τά?.ε
ών μέ τόν άντιπρόεδρον τής Κυ¬
βερνήσεως, διετύπωσε τάς άπύ-
ψεις της κατά την χθεσινήν είΐι
κώς πρός τούτο συνεδρίασιν της ή
διοί-κησις τού 'Επαγγελματικοΰ Έ
πιμελητηρίου Αθηνών, ή όποία
ζητεί τροποποίησιν τοΰ κειμένου
νόμον. Αί άπόψεις αύται εύρισκον
ται είς πλήρη σύμπνοιαν μέ τάς ά
νακοινωθΈΪσας ηδη θέσεις των «'ν-
διαφερομένοιν τάξεων ώς πρός τύ
αντικείμενον τοΰ Ν.Δ. 225, Αφο-
ροΰν δέ αυται είς την προστασίαν
τής στέγης Αακήσεως τοΰ επιτη¬
δεύματος άπό τάς προσφοράς υπό
τρίτων μεγαλυτέρων μκτθωμάτων.
Διά τό όλον θέμα τό Ε.Ε.Α. θά ύ
' ποβάλη σχετικόν ύπόμνημα είς τό
Ι υπουργείον Δικαιοσύνης.
— Είς τόν καθορισμόν τής θε
«τέως της επί τοΰ Ιδιον θέματος,
τό οποίον άπ«βχολεϊ τάς παραγω
| γικάς τάξεις, θά προβή στρερον
Ι καί ή Όμοσπονδία Έπαγγελματι-
ών καί Βιοτεχνων Αθηνών, ή ό¬
ποία καλεϊ είς εΙδικήν σύσκεψιν
τάς σωματειακάς όργανώσεις τής
δυνάμεώς της δια τα περαιτέρω.
0Ο5ΜΕΤΚΑ Ε.Π.Ε.
ΚηψισΙας 100 — Χαλάνδρι
Γενικάς Ίσολογισμός 31 ής Δεκεμβριού 1969
ΙΙάγιον Ενεργητικόν
"Επιπλα καί ΣχειΊπ
Αύτοκινητα
'Εγγυήσεις
Μεΐον άποσβέσεις
ΈπενδιΊσεις (Συμ)χαί είς 'Κπιχ]σεις)
Κυκλοφορούν Ενεργητικόν
Άποθέματα παο' ημίν
Άποβέματα παρ' 'Υποκ)τι
Άποθέματα παρά Τρίτοις
Ένέ γυοι Ιΐιοτώσεις
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπρ) τέα
Διάφοροι Χρεωστικοί Λ)σμοί
Διαθέσιμα
Ταμείον
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις
Γραμμάτια πληρωτεα
Τράπεζαι
Προμηθευτπί (ΙΤροκαναβολαί)
Διάφοροι Πιστωτικοί Λ)σμοί
Σύνολον Βραχ)μων "Υποχρεώσεων
"Ιδιον Κεφάλαιον Κινήσεως
ΚαΘαρά Θέσις
1969
39.766.-
250,504.—
2.000.-
1968
6Κ.478.00
3Η6 -ί-27.—
2.ΟΟΟ.—
292.270.-
435.205,-(>0
—
85 945,00
292.270.—
349.260,(Ό
ιυο.οοο.—
100 000. -
Μϋ 270. -
449.260,60
1.816.1:15,71»
975.349,45
47.'.60,70
445.902.80
487 405. -
288.301,20
1.542 610,90
726 018,10
2.219.379,25
1.874.799,75
1Η6 463,60
169.872,30
112.390,50
151.487.-
315.559,80
65 753,30
6,707,510,54
4.697.483,90
1774.000.- 2 084.000.—
2.238.542 — 1 36Ί.075 -
(835.632,80) (1.015.128,25)
1.015.054,18 898Κυ1,.ϊ8
4
.191
.963
,38
.'}
.·ίΒ<ί 1.548 ,'ά'ά 2. 515 .547, 10 1 3ϋΟ .935 ,57 2.907.817.16 Ανάλυσις Καθ^ρθς θέσεως Έταιρικόν Κεφάλαιον Λογαριασμός κερδών 1 500.000.- 1.407.817,16 1 810 19(5,17 1.500.000 — 310.196,17 2 907.817,16 Άποτελέσματα Χρήσεως 1969 Μικτόν Κέρδος έκ πωλήσρων 8.990.044,74 Άποτελέσματα έκ Συμ)χ<ΐ>ν είς έπιχειρησεις —
1.810.196,17
1968
6.896.316 17
(4.037)-
Σύνολον Άκαθαρίστων Κερδών
Μεΐον "Εςοδα Διαχειρίσεως
Άμοιβαί ΓΙροσο)πικοϋ
Φόροι
Γενικά εξοδα
Άμοιβιιί Τρίτων
ΕΙσφοραί υπέρ Άσφαλ. Ταμείοιν
"Εξοδα άγορών—πωλήσεων
Έκπτώσεις
Διαφημίσεις
Χρηματ)κά έ'ξοδα
Σύνολον Έξόδων Διαχ)σεως
Κέρδη πρός Διάθεσιν
8.990.044,74 6.892.279,17
1.834.255.-
189.120,60
1.633.151,10
065.453,40
279.896,80
502.208,16
69.494,89
2.439.466,80
279.378.-
1.680.497.-
529.072.—
434.676,70
490.963,50
229 553,10
370.081,80
133.191,10
2.492,245.40
221.802,40
7.892.423,75 6.582.083,00
310.196.17
Είς Νέον
1.097.620,99
Διάθεσις Κερδών
/ 1.097.620,99 310.196,17
Έν Χολανδρίφ τίϊ ?8γ) Φεβρουαριου 1970
Ό Διαχειριστής
ΛΕΩΝ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ
Ό Λογιστής
ΙΩΑΝ. Γ.1ΤΣΟΥΤΣΑΝΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
ικόν χρόνον τή σνγκατα·θέσει τής
Ρο>μαΊκής Σύγκλητον ποοσεπάθη
σε νά συνεχίση την φιλειρηνικήν
πολιτικήν τοΰ θετοϋ πατρός τού
Άδριανοΰ. Άλλά δνστυχώς άπέτν
χε, διότι άντί τοΰ ρωμαντισμοΰ
τοΰ Άδριπνοΰ καί τής προσκλί-
*εις αύτοΰ πρός τάς Ανατολικώς
επαρχίας τής Ρώμης, έποοτίμηβε
τόν συγκεντο'οτισμόν, την ίπανα
φοράν δηλαδή τής παλαιάς Ρο)μα
ϊκής σκέψεοις καί τής θοη<τκ.ευτι κης πίστεως. Εντεύθεν καί ήνε- γκάσθη νά διευθετήση «νμβιΓκιστι κώς τάς κατά τής Ρώιιης έξε- γέραεις των Ρωμαϊκων έπαρχιίϋν Άνατολής καί Λύσεως επί ΪΓ,μία ομος Ανεπανοοθώτφ τοΰ κύρους καί τής δημοσιθνομίας τής ΡοΊ- μης. Εύτυχώς είχε την συνετήν πρόνοιαν νά υιοθετήση τόν επί 6υ γατρί γα·μ6οόν τού Μάρκον Αΰ ρήλιον, Στιοϊκόν φιλόσοφον, Α- νελθόντα είς τον θρόνον διά νά αντιμετωπίση την δημιουργηθεί¬ σαν κρίσιμον κατάστασιν τής Ρω μαϊκής αύτοκρατορίας. Ό Στωικός μαθητής Ήρώδου τοϋ Άττικοΰ Μ. Αΰρήλιος (161— 180) όνειροπολήσας την άποκατά στάσιν τής θρησκείας τής Ρώμης έπολέμηοε τόν Χριστιανισμόν διά δύο διαταγμάτων έκδοθέντων κα¬ τά τα ίίτη 169 καί 177. Διότι ή άλματικως έξαπλουμένη παρά τω λαώ νέα θρησκεία καί ό ήίψογος ήθικός 6ίος των πιστών όπαδών της καί ή αύτηπάονησίς των πολ λαπλασιαζθ'αρνων μαοτνριον της έ ποοκάλοΐ'ν ανησυχίας καί μέγον εοεθισμόν ίίς τοϋς θρησκεΰον- τας Ριοφΐαίους, άποδίδοντας μά λιστα καί τάς κατά χοίρους θεο μηνίας (πανώλης - πλημμυραι, χαλαζοθύελλαι) είς την ηίρεσιν τοΰ Ναζιοραίου βασίλειος των Ί- ονδαίων, την έμφανώς περιφρονοι σαν τοϋς θεούς της Ρώμης. Πολιτικάς δμίος καί στρατιωτι κώς έξεταζόμενος ό φιλόσοφος , αύτοκράτωρ Μάρκος Αύρήλιος ά πεδείχθη άντάξιος των πε^ιστάσε ών. Διότι διεξήγαγεν επιτυχώς μακροχρονίους πολέμους καί μάλι οτα είς 6ΐ»ο μακράν τής Ρώμης μίτωπα. Πρός βορράν μέν δίς (167 καΐ 178) κατά των Μαρκ-ο μάνων Ιπιδρομέων (Βοημων καί Μορανκον) καί των Οΰγγρων, λε ηλνατονντιον τάς εντέυθεν τοΰ Δόν νάβεως Ρο>μαϊκάς επαρχίας μέ-
χρι των μι·χών τής Άδρίατικής.
Δ»' αύτό ακριβώς καί ή Ρωμη Ης
ανάμνησιν των κατά των είσδολέ
ών νίκων τού εστησεν είς την Ρώ
μην άνάγλτκρον στήλην εΐκον^ζου
σαν σκηνάς έκ των πολεμικών τρο
παίων τού καί χάλκινον άνδρ-ιάν-
τα τού είς την πλατείαν τοΰ Κα
πιτωλίσυ. Κατά την δευτέραν ο
μως Εκστρατείαν τού κατά των
βορειον είσδολέων εφονεύθη είς
την μάχην τής Βιέννης (180 μ.
Χ.). Πρός Ανατολάς δέ κατά
| τοΰ Γύρου έπαναστάτου διοικητοΰ
' της Συρίας Κασσίου (175 μ. Χ.)
| συμπαρασύραντος είς την έπανά
στάσιν καί την Κιλικίαν, την Πά
λαιστίνην καί την Αίγυπτον, διά
τι ήτο καί Σϋρος την έθνότητα.
Τότε ό Μάρκος Αύρήλιος ήγη-
θεΐς αυτοπροσώπως τής εκστρα¬
τείας άποκατέστησε πλήμην άνεκήρυξεν
Αυγουστον καί συμβασιλέα τόν θε
κα,εξαετή υϊόν τοι> Κόμμοθον.
Την ήγεμονίαν τοϋ φιλοσόφοι·
Μάρκου Αΰρηλίου έλάμπρυναν καί
έκπρόσωποι τοΰ 'Ελληνιστικοΰ
πνεύματος, καλλιεογήσαντες τα
'Ελληνικά γράμματα καί παρασχόν
τες δείγματα των Πανελλήνιον
αίσθημάτων τιον, έξ ών Λναγράφτο
τούς εξής:
Ήρώδης ό Άττικός. Ό έπιφα
νέστερος των ρητόρων καί φιλο^
σόφίον τής έποχής τον, έκ Μαρα
θώνος τής Άττικής (Άττικός)
ΆθηναΙος πολίτης, διδάσκαλος
τοΰ Ρίομαίου αύτοκράτορος Μάρ¬
κου Αύρηλίον (101 — 171). Είς
την φιλοσοφικήν Σχολήν τού έμα
θήτευσε καί ό Αίλιος Αριστεί¬
δης (117 — 189) ίστοριογραχρή-
σας την ΡοΊμην τής έποχης έκεί
νης. Ό Ήριόδης ό Άττικός έκ
τος των έν Αθήναις καί Μικρά
σία άνωτάτων πολιτικών άξκ,ομά
των βνήλθε καί είς τό 'Τπατικόν
άξίμ)μα τής Ρώμης κατά τό ετος
143 1. Χ. 'Τπήρξε καί ό Μαική-
νας τής ίποχής τού, διότι ή ά-
νεξάντλητος έκ πατοικής κληρονο
μίς περιουσία τού καί ή άμέτρη
τος μργαλοδωρία τού εύηργετησαν
πολλάς πόλεις τής Άνατολής
(Τροίαν, Άλεξάνδοειην) τής κν-
ρίως Ελλάδος (Κόοινθον, Όλνμ
πίαν, Δελφονς) καί είδικ<7)ς τάς Αθήνας, μητέοα τής άθλ.ήσειος, τής ιιουσικής καί τής σοφίας. Έν τεΰθεν έξηγεϊται καί ή δαπάναι ς τού καί ίίς μνήμην τής (τνξνγον τον Άννίας Ρηγίλλ.ης κατασκενή τοΰ ΠαναθηναϊκοΓι σταδίου έκ Πρν τελικοΰ μαοιιάρου είς την αυτήν θέσιν ένθα τό σημερινόν καί ή ΐ δονσις Ωδειον ιιεγαλοπρεπονς νο τιοδντικως τής Άκροπόλεως. Πά ραλλήλως ομιος έστόλ«~ μέ θαν υαστά έ'ργα πλαστικής καί τάς έν Κηφισία κ.αί Μαοαθώνι έπαΰλεις τον. Δεύτερον, ό έκ. Τυρόν "Ελλην· Μαρΐνος κ·αί ό Άλ.εξανδρεϋς Πτο λεμαΐος εΓνα» οί έπιφανέστεροι έκ πρόσωποι τής Κοσμογραφίας, 6α σισθείσης έ'κτοτε επί Μαθηματι- κών καιί Άυτρονοιμικων ύπολογι- σμών. Τρίτον, ό έκ τής Μικρασια τικής Νικομηδίίας Φλάβιος Άο- οιανός (96 — 17Γ0 ίστοοήσας την νπ' ατ'τοΰ, ώς Ριομαίοτ1 διοικητοΰ, άπόκροΐΌΐν των έπιδρομέοιν Άλα Λ·ων καί γράψας την Αλέξανδρον Άνάβασίν. Τέταρτον, ό έξ Άλε- ξανδρείας Άππκινός, αύτοκρατοοι κός επίτροπος 'ν τή ππτρίδι τοι επί Αυριανόν γράι|>ας Ριιιμαϊκήν
Ιστορίαν υπό τόν τίτλον «Ρίοιιαϊ
κά», πολΰτιμον σΐ'λλογήν ίστοοι-
κοΰ υλικόν άλλ' ανευ κριτικής Α
κρι6ολογίας. Πέμπτον, ό έκ Σα-
μοίΐάτον τής Καπαδοκίας "Ελλην
Λουκιανός, (120 — 200), γοά
ψας εΊδικόν Ιργον υπό τόν τίτλον
«π<ός δεί ιστορίαν συγγράφριν» διά νά σκ(!>ν|>η τα συγγράμιιατα
των Ρωμαίοχν ίστοοιογοάφων τοΰ
κατά των Πάρθων πολέμοτ' καί
νά προκαλέση τό ενδιαφέρον των
Ρωμαίων Ιστοριογράφων διά τό
σνγγραφικόν παρελθόν των 'Ελλή
νων ίστορικών γενικώς καί είδι
κώτερον διά την σπονδαιότητα
των ίστορικών μνημείων τής Έλ
λάδος.
Σνμ,τέρασμα: Ό φιλόστντιος
αΐητοκράτικρ Μάρκος Αύρήλιος έ
πέτνχε μέν <ττρατ»(οτικ*ός νά επι βάλη τό κΰρος τής Ρα>μτΐς καί
νά διασώση την ένότητα τής αΰ
τοκ.ρατορίας έγγτ'οτιμ.ένην την ά-
κώλντον ανταλλαγήν των γειοργι
κων, 6»οτεχν»κών καί βιομηχανι-
κών αγαθών. Ηναγκάσθη δμως
νά προσλάβη μκτθτκτόρονς στρα¬
τιώτας δοΰλοι·ς, άλλθφΰλους καΐ
{ιπαναπτύκτους, αΰξήσας σΐ'γχρό-
νως καί τάς πολεμικά^ δαπάνας
πέραν των έπντρεπομέν<υν όρίιον τής άντοχής τοΰ Ρωμαΐκοΰ δη¬ μοσίου προϋπολογισμοΰ. 'Επομέ- νως, έφ' ?>σον οΓ'τε πολεμικά λά
φυρα, ουτε αΐχμάλοιτοι δοΰλοι εί
σήρενσαντος μεγάλας
συμφοράς διά την Ριομαϊκήν αν
τοκρατορίαν.
Ό αύτοκράτωρ Μάρκος Αϋρή
λ»ος έλαβεν έκκλησιν των έν Άν
τιοχεία επίσκοπον περί έξώσεος
έκ τοΰ Έπισκοπείον τής Άντιο-
χείας τοΰ καθοιρρθέντος νπ' αυ¬
τών επίσκοπον Άντιοχείας Παΰ-
λου τοΰ Σαμοσατέ<ος καί άποδόσε υ>ς τοϋ Έπισκοπείοΐ' είς τόν νπ'
αυτών έκλργέντα νέον επίσκοπον
Άντιοχείας. Ό Μάρκος Αύρήλι¬
ος διέταξε «τούτοις νεϊμαι τύν
οίκον, οϊς άν οί κατά Ιταλίαν
Ι καί Ρ(ι>μαίιον πόλ.ιν ίπίσκοπος τοϋ
δόγματος έπιστέλλ.ομεν». (Εΐκτέβι-
ος, Ζ, 26). Την απόφασιν αυτήν
τοΰ είδωλολάτρον Ρωμαίον αϋτο
κράτορος οί Ριομαιοκαθολακοί, θε
ολόγοι έπικαλοΰνται ώς απόδειξιν
τής ϋπεροχής καί τής αϋθεντίας
τοΰ έπκτκόποιι τής Ρώμης επί
των επίσκοπον τής Άνατολής.
Την οφειλομένην απάντησιν θά λά
βουν βραδύτερον καί έν τω οι¬
κείω τόπω.
ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΤΡΑ2
ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΣΥΜΒΟΥΑΙΟΥ ΕΠΙαΡΑΤΕΙΑΣ Δ!Α
ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ ΕΠΙΔ0ΜΑ10Σ ΑΝϋΥΓ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Ήκ-υρώθη έν μέρει, διά τής «π'
άρι&μόν 89.1!) 1970 αποφάσεως τής
ΌλομελεΧας τοΰ Σνιμβονλίον τής
Έπικρατείας, ή ΰπ' άριθμιη· 51)
1 !Ηΐ8 άπόψασις τοΰ Δεντεροβαθιμί-
οιι Διοικητικόν Διαιτητικοΰ Δικα¬
στήριον Αθηνών, ή όποία είχεν
ίπιλΰσει άνχχφυείσαν διένεξιν με-
τίίξν τής Όμοσπονδίας 'Εργατών
— Κεραμοποιών — Πλινθοποιών
— Άγγειοπ/.αστίιν 'Ελλ.άδος άς,'
ενός καί τοΰ ΣνΛ'δέσμου· 'Ελλή-
νιιιν Βιομηχανίαν καί τής Άνοτά
της Συνομοσπονδίας Βιοτεχνων
'Ελ.λάδος ά(Γ* ετέροι·. Διά τής Α¬
ποφάσεως αυτής τοΰ ΔΔΔΔ, ή ό-
.·τοί(ΐ μρτεορΐθμισε σχρτικήν άπό-
φασ ν — την {«' (Ιριθαόν 19)
19(58 — τού Α' βαθμίου ΔΔΔ Α¬
θηνών, είχον καθορισθή τα κατώ-
τατα δρια ι'τιΐϊρομισθίιον των άγ-
γειοπλ.αστων ολοκλήρου τής χώ¬
ρας.
Διά τής ιδίας δμ<ι)ς αποφάσεως είχεν άπορρκτθή αίτΓ'αα τής Ό¬ μοσπονδίας Άγγειοπλαστών πε- ρί χορηγήσεως έπιδόηατος ανθυ- γιεινής εργασίας. Την απόρριψιν τοΰ αίτήιματος αύτοΰ τό Συμβου¬ λιον τής Έπικρατείας έ'κρινε, κα¬ τόπιν σχετικής αίτήσεως άκυρώσε- (ος τή; ένβιαφερομένης Όμοσπον δίας, ώς άνεπαρκώς ήτιολογημέ- νην καί ήκύρωσε μόνον ώς πρός τό μέρος αύτό την Απόφασιν τοΰ ΔΔΔΔ. Είς την δίκην εΓχε παρέμβει ίι- πέρ τοΰ κνρονς τής προσβαλλο- ιιένης διαιτητικής Αποφάσεως ό Σΰνδεσμος 'Ελλήνων Βιομηχάνων. Ώς άναφέρεται είς τό σκεπτι- κόν τής άκνρίοτικής Αποφάσεως τοΰ Ανωτάτου Διοικητικόν Δικα¬ στήριον, ή χορήγη<Ίς έπιδόματος άνιθυγιεινής εργασίας σκοπόν εχε-ι την άπύ τινος απόψεως έξισορρό- πηβιν των ΰροιν εργασίας των υ¬ πό Ιδιαιτέρως δυσμενεϊς συνθή¬ κας, Απιιιτονσας ηύξημένην άνά- λυκπν σο>ματικών ή ι|ιυχικών δν-
νάμειον, (χπασχολονμένο)ν μισθω-
τών. Έν προκειμένω — προστίθε-
ται -— ή προσβαλλομένη Απόφα¬
σις τοΰ ΔΔΔΔ Αθηνών, τό αΐτημα
περί επεκτάσεως τοϋ ήδη χορηγου-
μένου είς είδικάς κατηγορίας μι-
σθωτών (ψήστας, έκκαμινευτάς,
σουρωτάς, λ.ασπάδας) έπίδομα άν-
θΐ'γιεινής εργασίας, ίσον πρός
20% επί των εκάστοτε ίσχυόντον
υποχρεωτικός έλαχίβτων όράον η¬
μερομίσθιον είς δλους τούς έν διε-
νέξει μισθ(οτούς Απερριψε, μέ
μόνην αΐτιολογίαν ότι «οΰδόλίος
πρυέκι.ημεν ότι αί συνθήκαι Απα-
σχολήσε(ι>ς κατέστησαν χείρονες,
ώστε νά δικαιολογήται ή γενίκευ-
σις τοΰ έπιδόματος τούτου». |
Ή αίτιολογία δμος αυτή —
παρατηρεϊ ή Απόφασις τοΰ Σ.τ.Ε ι
— είναι άνεπαρκής, μή δΐΛ'αμένη
νά στηρίξη την Απόρριψιν τοΰ έν |
αΐτήαατος. Διότι ή χορήγησις τοϋ .
έπιδόματος αύτοΰ, ώς έκ τοΰ σκο-
ποϋ διά τόν οποίον χορηγεΐται,
δέν έξαρτάται έκ τής τι*χόν χει-
ροτε·ρεύσεως των συνθηκό>ν εργα¬
σίας, άλλ' έκ τής διαπιστώσεοκ,
είς την σνγκεκρι+ιένην περίπτω¬
σιν, τής νπό άνθτγιεινάς σΐ'νθή-
κας Απασχολήσεο>ς των μκτθωτίδν.
Τουτο δμως —Αναφέρει ή Λπόφα
σις — δέν ήρειη-ήιθτι έν προκειμέ-
νω. Έπομένιως — συιμπεραίνει —
πρέπει νά Ακυρο>θή κατά τό μέρος
αύτό ή Απόφασις τοΰ ΔΔΛΔ.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΖΑΚΑΣ
"" Ι ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδας
ών μί έστοαμμένην την κεφαλήν
πρός τό πεδίον τής μάχης είναι
σαν νά ελεγε: «Καραμένε τόπε,
πού εγινες αίτία νά ταφή έδω ή
ελευθερία των έλλήνοον.». "Τστε-
ρα Από πολλά χρόνια έπεσκέφ#ην
καί έγώ ώς κ.αθηγητής τό πεδί¬
ον τής μάχης είς την Χαιρώνειαν.
"Εστάθην πρό τοΰ όγκώδονς ά-
γάλματος, άπό τό οποίον μοΰ ε¬
φάνη ατι ξεπετα μιά άνέκφραστος
γαλ.ήνη καί μέ συγκίνη'σιν ε'φερα
είς την μνήιιην μου τα λάγια τοΰ
Α. Ζάκα Δέν γνωρίζω εάν ή έρ
μηνεία τοΰ άειμνήστον καθηγτιτοΰ
είναι όρθή. Πάντιος τόν λόγον ε-
χει ό άγαπητός φίλος καί συμμα
θητής μου, καθηγητής τής αρχαί
ολογΐας καί νυν άκαθημαϊκός κ.
Γεώργιος Μυλωνάς, ό οποίος ύπήρ
ξε καί μαθητής είς την τελευταίαν
τάξιν τοΰ γυμνοσίου τής Εναγγε
λικής Σχολής, τοΰ Α. Ζάκα. "Ας
φέρω επί τή εΰκαιρία είς την μνή
μην τού τό γεγονός ότι συχνά ε¬
καλείτο νπό τοϋ άειμνήοτον κα¬
θηγητού μας νά καταχωρίση τόν
Βαβιιόν τοΰ έξρταζομρνου μαθητοϋ
είς τό 6αθμολόγιον, τό οποίον εί
χε επί τής έ'δρας τον.
Σημριών<ο κατωτέρίο τοϋς τίτ- λονς μερικών αρθριον τού είς τα όποΐα εξέθετε τάς έντυπώσεις τον: 1) Ή είς "Εφεσον έκδρομή. Είς την Αρχήν τοϋ αρθρον τού γράιφει «Προπέρι«σι κατά τόν αυ¬ τόν μήνα (Μάρτιον τοΰ 1901) γε νομένης είς "Εφεσον εκδρομής δύο σημειώσεις 'έγραψα περί αυ¬ τής προτρέπ(»ν καί περιγράφων. Άλλά καί νυν μελλούσης ομοίας νά τελεσθή υπό τής Φιλαμονικής, την προσέχη Κνσις
των Σμνοναίοιν την σιιγκέντρο.σιν
καί ταξινάμησιν των Αρχαιολογι¬
κήν καί ΙστορικΛν μελετημάτων
τοΰ Αειμνήστου κο,θτΐγητοϋ τα ό¬
ποία ρδημασιεύθησαν είς την «Ά
μάλβειαν» καί είς Αλλας ίσ<ος έ φημερίδας τής Σμύρνης. * Πρίν τελ.ειώοω τό παρόν δ,ρθρον μου άς μοΰ επιτραπή νά (τυγχα- ρώ την "Εντοσιν Σμνοναίων διότι μέ την σεμνήν δημοσίαν εκδήλω¬ σιν την οποίαν ώργάνωσε πρός τι μην τοΰ νέον σμνρναίον άκαδημα ϊκοΰ κ. Γεωργίαν. Μυλίιννα, μας ϊ δο>σε την Αφορμήν Ιδία είς ημάς
τούς συμμαθητάς τού έν τή Εύαγ
γελική Σχολή, καί την ευκαιρίαν
νά παρευρεθώμεν είς την ωραίαν
αυτήν τιμητικήν εκδήλωσιν καί νά
Ακούσωμεν παρά τοΰ καθηγητού
τοΰ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
κ. Γ. Μπακαλ.άκη τάς λεπτομερεί
«ς διά την τόσον πλουσίαν κ.αί
γόνιαον είς άρχαιολογικά έπιτενγ
ιιατιι ί·πισττ»μονικήν εργασίαν τού
κ. Γεωργ. Μκλωνά.
Έπίβης ευχαριστούμεν ίδιαιτέ-
ριος τόν κ. Γ. Μυλωνάν, οί παρευ
ρεθέντες σι«μμαθηταί τού διότι κα
| τα την ευχαριστηριον άπάντησίν
τού πρός τόν Πρόεδρον τής 'Ενώ
! σεοος κ. Αλεξ. Μπενάκην καί τόν
καθηγητήν κ. Γ. Μπακαλάκην έ-
ζιοντάινεΐ'σε μεταξϋ αλλων καί άνα
μνήισεις δι' ημάς νοσταλγικάς καί
συγκινητικάς, άναφερόμενος είς
την τελευταίαν τάξιν τής φοιτήισε
ώς μας είς την μεγαλώνυμον Εύ
αγγελικήν Σχολήν καΐ σΐ'νδεδεμέ
ιτις μέ την διδασκαλίαν καί την
προβιοπικότητα τού Αλ.ηβιμονή,τον
καθηγητού μας Α. Ζάκα, τοΰ δποί
ου τό ονομα κατά την ώραν έκεί
νης τής όμιλίας τού, Αποτίων φό
ρον τιμής καί σεβασμοΰ, ώς εύ-
γνώμων άλλά καί άντάξιος μαβη
τής τού μέ συγκίνησιν άνέφερε
καί ημάς 6αθειά συνεκίνησε.
Κατωαέρω παραθέτω Π. πίνα-
κα των Αρχαιολογικών, ίστορικών
καί φιλολογικών αρθιρ<ι>ν τοΰ Α.
Ζάκα, τα όποϊα έδημοσιεΰθησαν
είς την «Άμάλθειαν» κατά τα ϊ
τη 1905, 1906 καί 1907.
43) «Περί τόν 'Εσκί Καλέν
«'Αμάλθεια» 5.1.1905.
44) «Ίωνικαί Είκόνες», «Κοι¬
λάς Μοναστηρίου» 20.1.1905
Διαλέξεις: Την 31 Μαρτίοι ω¬
μίλησεν έν τώ «Σοφιείω» μέ θέ-
μα «Ό Ήράκλειος καί ό Άκά-
θιοτος ΰμνος».
Την 7ην Μαρτίου ωμίλησεν έν
τώ «Σοφιείω» μέ θέμα: «Ή μά-
χη καί ό Λέων τής Χαιρωνΐίας».
Την 7ην Απριλίου 1905 δημοσι
εύει επιστολήν πρός την «Άμάλ
θείαν» έν σχέσει μέ τό πρύγραμ-
μα γυμνασιακών άγώνιον καί συν
ιστά όπως Αντί τής όνομασίας
«Προκριματικοί άγώνες» καθιε-
ρωθή ή όνομασία «Προάγωνες» κα
τα τό Αρχαίον.
45) «Ή νυν έν Γερμανία δρα
ματική ποίησις» «Άμάλθεια» 6, 9,
12 καί 13 Μαίου 1905.
46) «Ή Γυμναστική». Προσλα
λιά άπαγγελθεϊοα τή 18 Σεπτεμ
βρίου έν τώ γυμναστηρίω τοΰ Γυ
μναστι,κοΰ Όμίλου «Άπόλλίονος»
«ΆμάΜεια» 21.9.1905
47) «Άσχημίαι διδασκαλικαί
καί Κοινοτικαί» «Άμάλθεια» 28.
9.1905.
48) «Τα άναγνωοτικά» 30.12.
1905.
49) «Ίωνικαί Είκόνες», «Μέ¬
γας Τάφος» 24.2.1906.
50) «Κολοφωνία Γή. Κολοφών»
23.24 καί 26.5.1906.
52) «Ό τόπος μας. Έφεντσι-
κοΰρ καί Κολωναί» 7 καΐ 8.6.1906
53) «Ή Γιιμναστική» 26 καί
27.10.1906.
55) «Οί Όλλανδοί έν Σμύρ¬
νη» 21, 23, 25 καί 27.10.1906.
55) «Έπιγραφικά Σμύρνης» 1
Φεβρουαρ. 1907.
56) «Άνά την Ανατολήν. Φν-
τειρα Άξάριον» 19, 20, 21, 22
| Φεδροναρ. 1907.
57) «Τα 'Εφέσια» 28 Άπρι.λίου
1907.
58) «Σμυρναικαί Άρχαΐότητες.
'Τδραγιυγεϊο Καραμπουρνάρ. Κρή
νη «Καλέων». Ναός τής Κληδό-
νος». «Ό Μέλης ποταμός» 2, 3,
4, 7, 9, 10, 11 κα'ι 14 Μαίου 1907.
59) «Τοπογραφικά Σμύρνης»
18 Μαίου 1907.
60) «Άρχαιολογικά Σημειώμα-
τα» 1!) Ίοννίοιν 1907.
61) «Πέριξ τής Σμύρνης» 30
Ίοννίου 1907.
62) «ΑΙ πηγαι τοΰ Όμηρικοΰ
Μέλητος» 10 Όκτ. 1907.
63) «Επιγραφικά Σμύρνης» 29
Νοεμδρ. 1907.
Τελευταίον σημεΐαχν*) τό ΰπ' άρ.
14 άρθρον τοΰ Α.Ζ. υπό τόν τίτ¬
λον «Ίίονικαί Εϊκόνες. Έν Ννμ-
φαίω» τό οποίον παρελείφθη έξ
Α6λει|ΐίας έκ τοΰ χειρογοάφου τοΰ
Α' Πίνακος, τοϋ δημοσιευθέντος
είς τό ΰπ' άρ. 2040)22.3.1970 φνλ
λου τοΰ «Προσφΐ'γτκοΰ Κόσμον».
Έπίσης διορθοΰται ώς πρός τάς
ήμεροιμηνίας τό ύπ' άρ. 26 δρθρον
τοΰ Α' πίνακος ώς εξής: «Έρ-
δέρτος Σπένσερ» 13, 15 καί 18
Δεκ. 1903. Τό ΰπ' Αρ. 33 «"Αν-
τρον καί Σιβρί Τεπές» 22 κ αί 26
Μαίου 1904 καί τό ΰπ' Αρ. 36
«Ίίονικαί ε'ικόνες. Αίγαί» 8, 9,
10, Π καί 13.9.1904.
ΒΑΣ. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΣ
, [ ) μ ι Γ> * Ι Γ Ι ι 1 ' )2? ι
Ο ΑΑΟΤΡΑΦΙΚΟΣ ΟΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοό σοι*.ργατο .«κ. Δοος. * Δ. 'νε'ΧΙΓΈΝΗ
ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
— 230 —
1.— ΑΠΟΚΡΙΕΣ Σ'ϊΣΟΙ ΔΡΟ ΜΟΙ
Δ. - ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ ΚΟΥΔΟΥΝΑΤΟΙ ΤΣΗ
ΣΜΤΡΝΗΣ
3. Ο ΞΓΛΟΠΟΛΑΡΟΣ σπίτ: δίπχτο, μέ μιχ καμάρα
κάτω καί μ,ιά απάνω, πού 3-
ΐμω; δέν ήτανε τρογι>ρω κλει-
στέ;. Δηλ. καταμάκρος τοΰ %
ρα'μ,πά τρία μα'ντέριχ άπτή
μ·.ά μπά'ντα τού καί τρία 'πτη
αόλλη, στνΓμ.ένα δρθι*. Καί σ'
ένάμ-ισ: μέτρο άψήλος είχε πα-
τάρι μέ σανίοια καί σ' αλλο
τόσο. σκεπή, γυρτή άπτσί δυό
μπά'ντες τση. Αυτή 'τανε άπ6
χαρτόνι χρώμα κεραμιδί βαμμέ
νο καί στή μέτη Ινα ψεύτικο
φο'^χτίάρο. Τό πάτωμα τσΫ)
κάτο) καμάρας ήτανε δ άρα'
μπα; καί τό πάτωμα τσή άπα
νω, τό πατάρι.
Στό κάτω πάτωμα ήτανε «δ
φτωχός» [ΐέ τή γυναίκα το·ο
καί τα παιδία τού. Ήφορούσα
νέ μουτσούνες κλαψιάρικες -καί
ροΰχα κο'ορέγια, κ' ή/τυπούσα
νέ 43ειο·. γκαζο'ντενεκέδες ιι'
έ'να ξθλο. ό κχθένας τό δικόνε
τού. Στ' απάνω πάτωμα ήταν;
«δ πλούσ-.ος» υ-ονχγό; τού. Ή
φοροιόαε μουτσούνχ γελαστή μέ
κόκκ-ινχ πετχχτά μάγο υ λ α,
κ χ λ ο 'ν τ υ μ έ ν ο ς μ έ
φχκίνχ καί κλάκ. Κοιλαρας
κχί καθισαένο; ό'μπρό; σ' ενχ
τρχπέζ: μ' ϊί% δίσκο, δπου ή
φούχτιαζε κ' ήξεφούγτιαζε μ,πα
κιρένιε; 5εκά.οε; καί τσί 'βρο'
ντοΰσε σά νά 'τανε λίρες.
Τόν άοα'μπά αύτόνα'/ε 'τρα
βούσανε ουό άλόγχτα ατολ'.σμέ
να κι' δ αρα'μπατζή; πού ήβα
στοθσε τα γκέμ,'.α. ν.ουοουνά-
τος. Καθώ; ήπερνοΰσ' ά—τα χ-ν
τρικά σοκάαια. τσί άττοκριάτ:-
κε; Κυριακάδες, δ κόσμος ήγε
λοΰσε, πού τσοί 'βλΐπε νά βρο'
ντολογοΰνε ?τσ: καί τώ; ήριγνε
κορδέλλε; κχί βρογή δσπρια.
8. Ο ΓΑΜΟΣ
ΜΕ ΤΑ ΓΑΔΟΤΡΑΚΙΛ
Καμμιά είκοσαριά γχ5ουρά-
κια πού τα νοικιάζα'/ε. Κα¬
βάλλα σ' ουλχ κουδουν&τοι. Ή
γαδουροκαβαλλαρία αύτη ή-
πχράστανε τσοί νιόνυφοι (νύ¬
φη καί γα'(ΐπρό) πού ΰιστ£ιρις
άπτό γάμο ήπααίνχνε σπίτι τω;
ματζί ίλ τόν '/.ν^ιχηάρο. τσοί
καλεσμένοι κχί τα προυκιά τσή
'/ύφη;
Στά δυο πρώτα, καβάλλα
κουδουνάτοι μέ ντου'μπελέκια
πού τα ντυ,πούσανε γιά νά τρα
δτί7τή δ κόαμος νά περάσουνε.
Στά 5υό δευτέρα, ή νύφη χΓ
δ γα'μπρό; καί στό άπο-.ίσω 6
κου'μπάρος, πού ήβχστοθκτε Ι¬
να ζευγάρ: βου6αλήσ:α κίρατα
καί τα 'οειχνε. Στά πιό οπί¬
σω, οί καλεσμένοι αντροι καί
γυναίκες. Καί στά δυό τελευ¬
ταία γχδουράν.ια είγανε ζεμιένχ
κχροτσάκια μέ τα προυαιά τσή
νύφη;. Σπασμένα πράιμχτχ καί
κουρέγια πού ήπήανε καί τα
'ματζίψχνε άπτ' Άτσι'γγανα-
ρ:ά, δπου ήτανε βουνό τα φρό
καλα (σκουπίδια) τσή Σμύρ¬
νης, πού τα 'πετοί>3ε Ικεϊ 6
Μπελε'ντιέ; (ή Δηιμαργία).
Οϋλοι μέ μουταούνες. ΟΣ . άν·
τροι μέ φχκίνε; κχί κλάκ, χι'
οί γυναίκες μέ άσπρες μακρι-
έ; ρό'ιιπε; καί ιιέ καπελα5ού·
ρες μέ φτερά. Ήπαίρνιανε τή
βόλτα στσοί μέσα μ,αγαλαδε;
τσή Σμύρνης την τελευταία '
Κυριακή τσή Άποκρι&ς τ' ά-
πόεμα ωσαμ' τό βράδυ. 'Οπό-
τε;, γιά νά φαίνουν'νται, μέσ'
στό σκοτάδι τσή βραδιας ήβγά-
ζανε οί αντροι τα κλάκ τα>ς
κχί στή θέση ήβάζανε άλλα
κλάκ κχμωμένα άπό τα πλισσέ
ς/αρτένιχ φχναράκια μέ κερί χ
ναμμένο μέσα, πού ήφέ'γγανί.
Κάτι τό γου~όζικο.
9. Ο ΤΟΓΡΚΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ
Ήπαράστχινε, πώς ήπααίνα
νέ την Τουρκάλχ νύφη στοθ
Τούρκου γα'μ,προΰ τό σπίτι
γιά νά τηνέ πχ'ντρευτί). Ό' ,
μπρός ή-χχίνανε τα «Λαούγιτι ΐ
κι' άποπίσω ήερνού'ντοστε κα;ι '
μιά είκοσαριά άλόγατα. Κι' α
πάνο). καβάλλα γχνούμισσε:
!ΐέ φερετζέ καί £ντροι ντυί«-
νοι ζεϊ'μπέκια μέ κοντές 6ρα
κε; κχί στά ζωνάριχ γιαταγά
νια καί μπιττάλες. Μά καί σ*
ρίκια μεταξωτά άψηιλά πεντ,ν
τα πούν'τοι. 'Λνάμεσα στ' αλί
γατ' αύτά ήξΐγώριζε τ' άσπρ';
άλόγατο μέ τή νύφη νανούμι-
σχ στ' 4σπρα ντυμένη κχί φλοο
ριά κρεμασμιένα ό'μπρός στό
γ-λίρψο τση. "Υ—έρις ήερχού'
ντοστε δ·οό καμήλε;, φορζ^ι-ί
νέ; μέ τα προυκιά τσή νύφη;·
μπόγοι ασπροι, καί στό τέ-
λο; πο5χρώντα; καμιμιά εΐχοτΐ-
ριά καλεσμένοι ζεΓμπέκια καί
χανούιισσες. Τα ζεΓμπέκια ή
φορούσανε μουτσούνες, ένώ οί ·
χανούμισσες είχανε ακεπασμέ- .
νη τή μούρη μέ τό φ«ρίτζέ. Κ
ήτανε οΰλο: τως παλληικαράκ:/
Ρωμν.οί.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ,
_Αρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΖΗΤΕΙΤΑί νέος ίακτυλογρά-
φος μόνον 8ι* Απογευματινάς ■;
ώρας. Πλτ/ροφορίαι «Ις τ· ,;
"Ενα πζλληκαρά/ι, ]
νος κου5ουνατος. ήστήριζε τα
ποδάρια τού απάνω σέ δεκανί-
κ·.α ξυλένια. ιιακρ-ά, πού άπτή
γής ώσαίμ' τσί πατούνες τού
ίίτανε ένά-ΐΑΐσ: τ/.εδόν μιέτρο.
Κι' απτσί πατούνες ήσι>νε>".ζού'
ντοστε (ΐ>σαμ' τή μέσγ) χο·ο, δ-
που ήδενοΰ'ντοστε αέ ζώνη. Ή
δενού'ντοστε άκόμ,ης καί στσοί
άστραγάλοι. Κ' ϊ'ν. στερεοκιέ
να αύτά στά ποοάρια τού καλά,
οέν ήτα·/ε άνάγ/.η νά τα βα¬
στά, ν.' ίΐχε τα γέρ'.τ. τού έλεύ-
τερα γιά νά /^.πορΨι νά κοατά ι
σορροπία.
Γιά νά ιιή φχίνου'ντα·. τα δί
κχνίκια. ήφοροΰιζ1 ά,ποπάνω έ'-
να μακρύ παν'τελόνι ν.αί' μέ
νρώιμα σφχ'νταγτΞρό. γιά νά
Οχρρή κχνεί;. τ.οκ αϋτό; Ιγε1.
τόσα ;.ιχκρ·.ά κχν:ά. Στό ορόιιο
πού 'δγαινε, οέν ή'Ίιποροΰσί νά
σταματή-ση το πορπάτη·.ιχ. γ:α
ταυτό ήχανε οϋο ιχεγάλες κχ-
γ.έζ. Γιά πχρέα εΐγε πάντα ουό.
Ό Ινχς πού ήβχστοΰσε ντου'
μπελέχι καί τό "γτυποϋσε γ·.ά
νά 'βγι' δ κότΛος νά τονε δή.
Κι' δ &λλο; πού τ)άπλ(ι)νε τό
γέρι τού ιιέ τό ντενεχεδίνιο
κουτάκι. νά τοΰ οίξουνε παρά
οες γιά τό ζτχ.οο αύτό κχ-
τάφερμχ τοθ Ξυλοπόδχρΐυ πού
ήβλέπανε. Ήγυρίζχνε τ:σ<. π·.ά τΐες καί στσοί ιιαγχλάδες. 4. ΤΟ ΓΑΤΤΑΝΑιΚΙ Ό Γ'.άν/ης δ Α,οϋπος. πού ή καθσύ'Λ/τανε στά «Χαιμάλικα» κο'ντά στήν "Αγιχ Παρχσκευή, ήβγαζε κάθε γρόνν τό ώραΐο Γχϊτανάκι τού. "Ενα μν.κρΰ κο'ντάιρι φρεσκο&Χ'ο^μενο μέ ·κόκ κινη, ίίσπρη καί πράσ'νη ρί- γα. στριφτά, καί μέ κουρώνχ στήν χιρφ·ή, χπόπου ήκατεβαί νάνε δώ5ε,κα κ^ρδέλλες μοοκρι- ές {ΐεταξωτέ;, πού την κάθε μ·.ά τηνέ κρατοΰαε κι' από 'νχ πχλλτ/κχράκι ντυμένο κουδου- νατος, πιερότος. άρλεκΐνος, πά γιάτσος κλπ. Τό κο'ντάρι τό ■Αρ%~.οΰσε Ινα; αλλο; κουδουνά τος κχί Ενχς αλλος πά.λ; ·λ.οχ>Ζο
νάτος ζΐγζ 2νχ όργανάκι κ
ήπαιζε μουζική γιά νά γορεύ-
ουνε τα ϊξ'. ζε'ογάρια αύτά -
τρογύρ' άπτό κο'ντάρι. Κρα-
τοϋντας 6 καθένας την 'ρζέλ
λα τού, ήχόρευε στριφτογυ-ρι-
στά κ' τ/περνε τό νΰρο τοθ κο'
ντα.ρίθΰ. Οί ίξ: ήπχαίνχνε κι'
οί Ιςι ήερχού'ντοστε κχί τό κά
6ε ζευγάρι α,μ,αν ήαντχμο>·νού'
ντα νέ, ήπαιρνε ό 2νας βόλτα
τρογύρ' απτόν άλλονε. Κι' αύ¬
τό ήγενού'ντανε μέ τέτοΐο τρό
πό ώστε, >ο.έ τσί κορδέλλες αύ
τέ; ποΰ δ καθένας ήκρχτοΰσε.
νά πλέκουνε ψάθα τρογύρ' άπτό
κον'ντάρι. Κι' άφοΰ πια ύ ψά-
θχ ήπλεκού'ντανε ώιαμ' τα
/αμηλά, τότες ήγορεύχνε τα
ό'μ,πρός οπίσω άνάποδα γιά νά
ξεπλέξουνε την ψά-θχ. "Ητχνε
κάτ: τίς τό ώραΐο νά τό βλέπη^.
Ό λο'Ηΐος ντ-^μένος κι' αύτός
κοοδουνατος ήκρατοθσε Ινα
^ρωμχτιστό γαρτονένιο γωνί
κ' ήάπλωνε τό γέρι τού γ;ά
νά τοΰ ρίξουνε πχρ6.5ες. Ό
κόαμ,ος ήματζευού'ντανε ιρο-
γύριο κ' ήχάζευε γιά νά δή 5
γι μόνε τό χορό. παρά καί τή
ψάθχ πού μέ τόση τέχνη τττνέ
πλέκανε κχί ξεπλέκανε. Τό
Γαϊτανάκι ήγύριζε κι' αύτό
στσΐ πιάτσες καί γειτονιές.
5. Η ΚΑΜΗΛΑ
Ή'ντύτανε μιά καμήλα μέ ώ
ραϊα μετχξωτά γρωματιστά
βρακιά, πού τσή τα 'γανε ράψει
έπίτηδες, ίται πού νά σκεπχζΐ
τχι καί οΰλο τό κορμί τση.
Τσή "στολίζανε τό κεφάλι μ'
2να καπελΐνο μέ ςοτερά κχί στο
μακρύ λχιμ,ό τση 'κρεμούσανε
χά'ντρεςι χρωμ,ατιστέ; καί κου
οούγ.ζ.. Απάνω στήν κχ'μπού
ρα τση, σέ βολ:κ·.ά σέλλχ 3κε
πασμένη μ' 2νχνε ώραΐο σητ-
ζαντέ, ήκχθού'ντανε Ινας κου
ΰνΜά.ζος κ' ήπαιζε ντου"μ-πελέ-
κι, Όπίσ' άπτή σέλλα κι" άπό
'να τελάρο -ρΐγωνο ιιέ τή μύ
τη απάνω ήκρεμού'ντοστε σέ
τρεΐ; σειρέ; καμηλοκούδουνα
μ-ονά κχί οίπ-λα. "Ενχς αλλο;
κουοουνχτος πού ήπορπατοΰσ'
ό'μποός, τσή βχστοΰσε τό γκέ
μ.ι. Κο.1 καθώς τηνέ 'τραβοΰσε.
χο' αυτή ήκουνιού'ντχνε κ' ή
πάαινε. ήβρο'ντούσανε οδλχ τα
κουοούνια τση. Ή καμήλα ήβ-
γα-.νε τσί άποκριάτικβς Κυρια-
κάδες ά,πό δρόμοι πού δέν ή-
περνούσχνε πολλές -καρότσες.
Καί, καθώ; τηνέ βλέπανε νά
'ρχεται δ κόσμος ήτραβιού'ντα
νέ στό πλάϊ κ' ήπερίμενε νά
περάση γιά νά τηνέ κχμαρώ-
σουνε. πού ήμασούλιζε κι' 8
λας κ' ήπέφτανε άφροί τα σά-
για άπτσί άχείλες τση.
6. ΤΑ ΜΥΤΙΛΗΝΈΤΚΑ
ΑΛΟΓΑΤΑΚΙΑ
Κο'ντά άλογατάικια καμψιιά
δεκαριά τα 'στολίζανε ■χ.ονδον
νατί·σ::κχ κα.ί —ό καθένα ήκα
θού'ντανε καμαρωτά κι' άπό
'νας κου&ουνάτος. Ή κχβαιλλα
ρίχ αύτη καθώς ήπερνοϋσε, ή
άκου-ες τα «ιδερένια πέταλχ
πού οδλα ματζΐ ήβρο'ντούσανε
άπά'/<ο στσΐ πλάκες τοΰ σοκα- κιοΰ. 7. Ο ΛΡΑΜΠΆΣ ΜΕ ΣΠΙΤΙ Απάνω σ' Ινανε άρα''ΐπα εί χανε ατήσει Ινα σα ξυλένιο ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι ψαρυακοποιός προο· ι Φυζ Βι' έπικερδεστάτπν ·>αρ· :
μακευτικΛν ί,ργασΐαν είς *· ι
. Πληροφορίαι είς τα
ιιας.
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ';
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΥ '
Καραίσκου 114 — Τηλ. 477."
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωκράτους 59, Αθήναι
Προσφυγικά ττένβη
ΦΙΛΟΜΑΧΗ ΓΕΩΡΠΟΥ ΣΠΑΘΟΠΟΥΛΟΥ
Πρό τινος κατόπιν μικράς ά
ίθενεία; απέθανεν είς ηλικίαν
94 ρτίιν ή γτ,ρχιά οϊκοοέσποι-
νχ Σπαβοπςύλου Φιλομάχη τοϋ
Γεώργιον».
Αυτή κατήγετο έκ τής 1Ααρ-
τυρι*ί1ί έλληνικωτάχης πόλεως
Κερασοΰντος τοθ Πόντου κχ'ι ή
ϊο Θυγάτηρ τής Πατριαδγικής
•/.αί άρχοντικής οικογενείας τνϊ
Νυωλάου Έλευβεριάδου. ή 3-
Λθία !5<*σεν τέσσχοχ Θύματχ είς τόν εθνικόν άγώνα διά -ήν ϊδέαν τή; ϋλληνι,κής πατρίς-, ■/αί υπέρ τή; ανεξαρτησίαν το<3 Πόντον», ύποστάντα τα άϊαντα- 3χα βχσχνιστήριχ εκ μέρους το^ ΐΰ 'Ο Αγ*· 'Ομιί'ι)- ετύγχανε σύζυ-τ-; χοϋ μεγχλεμπόρ·ου τής -όλϊ-% Κεβασοΰντος Γεωργίου Σπχθι- τ.ούΐο'1. δστι; κατεδικάσθη, εις θάνατον χπό τα άνεξάρτητα δι- στνίρια τή; πόλεως. Άαασε·.- 9 κασρ ή; ας Πόντου κχτά τό 1921 Ιχος 3ιά τα ίδεώδη τού Ιθνους ύπέ·5 τί); Ανεξαρτησίαν χοθ Πόντον χαί έξετελέσίτη 5ι' άπαγγοτ. 5|ΐ9·3 μ.χζί Μ-έ πολλούς άλλυν, 7/ιπχτριώχχς. Ή νεκριόσιμος άκολουβΐα ί (Ιιάλη γοοοστατοΰντος τοΰ Σε- βασμιωτάτου Μητροπίλίτου ■/ Άνατόλιο τέως Κχναδα μετ* ττ0 ίίροΰ -/Χ^ρον είς χον ν χ¬ ον τοΰ Άγίου Κωνσταντίνου τοϋ Νεκροτχφείου τού Δήμου Ζιογράφου. Την νεκράν έντός τοΰ ίεροϋ ναού χπεχχι,ρέτισεν ό γαμβρό; της Σάββας Άσλαν'.οης. έξάοα; χά προτερήματα κχί τάς άρί- τά: της. Κατετέθησαν πλείστοι στέϊα νοι έκ μέρους των οικείον, συγ γενών "/.αί φίλων. Έντός τοΰ ίεροΰ ναοϋ τα τ* κνα τη; έδέχθησχν τας συλ- λ'>πηττ}ρίθ'>; ευχάς έκ μέρου;
των προοελθάντιον είς την κη-
δείαν της.
Κατωτέρω δημοσιεύομεν τδν
επικήδειον λόγον, τόν ίποΧο'^ έ
ξεφώνησεν ό Γ. Άσλανίδης έν-
;6ς τού Ίιροΰ νχοΰ:
Σιγά - σιγά φεύγουν χχί σι-
γα - σιγά άπέρχοντχι καί τα
τελευταία στελέχη των πατριαο
•/ικών κχί άρχοντικών οίκογ*-
νειών των προσφύγων, των ά-
ίέγχστων μερών τοΰ Πόντου,
ττ]ς Μικράς Άσίας ,καί τής βρα
κης κχί σιγά, σιγά έγκαταλεί
πουν καί σβήνουν δλοι οί α¬
φεντάδες καί δλες αί οίκοδέ-
αποινες ώς πιστχί θεματοφύλα-
κε; των ίερών έλληνοχριστια-
νικών κανόνων καί πχραδόσεων
:οΰ ύποδούλου Έλληνισμοΰ, τοϋ
έπατρισθέντος καί έκριζωθέν-
:ος έκ των πχτρώων εδαφών,
των άλη,σμονή'των άγαπημένων
πατρίδων μχς κχί θά μΐίνουν
μόνον ώς ά/ναμνήσεις αυτών καΐ
μόνον τ(Λτο θά εΐνχι πχρηγο-
ριά μχς καί άπατηλή όνειρώδης
ελπίς πού μίαν ημέραν, πάλιν
μέ χρόνια μέ καιρούς πάλιν δι-
κα μας θά είναι.
Μά έκ των οίχοδιεσποΓνων
καί καλών μητέρων υπήρξεν,
•/αί ή σήμερον κηδευομένη οΕ-
χοδέσποινα Φιλομάιχη Γεωργ,
Σπαθοπούλου, γόνος καί θυγα
ττ/ρ της πατριαρχικής καί άρ·
νοντικής οικογενείας τοΰ Χ''
Νιχάλα 'Ελευθεριάδου, ικχί κα
τήγετο έκ τής άγαπημένης <κ.αΙ άξέγχστης μαρτυρκκής πόλεως Κερχσοΰντος τής άποκαλεσθεί- ?ης Νύμφης τοΰ Πόντου κχί ή όποία οίκογένειχ έσωσεν είς τόν βωμόν τής Έλληνικής Ί· οέας, υπέρ τ% άνεξχρτησία; τοΰ Πάντου τα περισσότερα θύ ματα, ά.πωλεσασχ τα έπίλεχτα μέλη αυτής, ήτοι τόν άριστον επΓστήμονχ δικηγόρον αδελφόν της Χαράλαμπον Έλευθεριά- οην. τόν άλλον αδελφόν της Ί ωάννην 'Ελευθεριάοην, έπιχει- ρηματίαν τόν έτερον αδελφόν της Παναγιώτην 'Ελε'^θεριάδην Εμπορον, άπά'ιΐτων ύποστάντων τούς πιό άγρίους καί άπαισί- αυς θανάτους, μέ πιοικίλα βασα νιστήριχ, ξυλοδαρμούς, πνιγ- (ΐούς, σφαγάς καί ποικίλους χλλους τρύπο·^ ύπούλους «αί ά ϊ>Χ'/τάστους διά την εξαφάνισιν
χαί εξόντωσιν των άδελφών
μ*ς πχτριωτών Κερασουντίων.
Π^τχ τα ανωτέρω μίθοδικχ
χά ίτεχνικά έπρογρα,μμ/χτίζοντο
καί έξετελοΰντο υπό τοΰ τν^ρ-
"/.ι«ϋ Κομιτάιτου.
"Ενχ έκ. τόν> ανωτέρω .βα-
3χνιστηρίων θανάτων άντίκ,ρυσε
καί ή παροΰσα νεκρά γ^υνή, ή
"Λ'· τόν θάνατον τοΰ αειμνήστου
5«ζύγου της Γεωργίου Σπαθο-
Έϊύλου καί τοΰ διμοίως άδϊλφοί
αύτοΰ Πχ>/τίλή Σπαθοπούλου,
βϊνατωθέντος τούτον διά ξυλο-
^ρμοθ υπό των τσετέδων τοΰ
«ίμοχαροΰς Όσμάν - Άγά κχί
τούτο, διατί; ά,πλούστατα διά τλ
, πατριωτικά τους αίσθήματχ.
Ιδίως διά τόν σύζυγον τη;
Ι εώργιον Σπαθόπουλον. τόν δ-
ποϊον κατεδίκχσεν είς θάνατον
:° ανεξάρτητον Λικχστήοιον
^ς Άμασείχς, .-/.χθώς κχί έτέ-
Ρθ'>ς είκοσι συμπατριώτχς Κε·
ρχσουντίους καί εξετελέσθησαν
»δτοι τό 1921 Ιτος δι' άπαγχο
Ί"35νΛ είς την πόλιν τής Άμα
3είχς. Αύτοι οί ήρωες καί μάρ
^Ρ»ς πατριώται Κβρχσούντιο·.
επέδειξαν άιπχράμιλλον ήρωϊ-
^■όν καί αυτοθυσίαν κατά τ^
εκτέλεσιν τοΰ άπαγχονισμοθ
των καί προτπαντός δ σύζυγος
*ύτής Γεώργιος Σπαθόπουλος
Ι« αφάνταστον (Οφρος, κα'. αε
**λόνητον -ίστιν είς τα έλλη-
ν·κα Ιδεώδη ,καί ελληνικήν την
Φ^Χήν τού επροχώρησεν μόνον
το>ο χαί χωρίς κνχμμιάν ωθησιν
χ*' βίαν ανήλθεν είς τό ίκρύω-
Ι1* τής άγχόνης καί ύττερηφά
>ω; καί άγογγύστως υπέστη
τόν μαρτυρικόν τούτον θάνα¬
τον.
Σεδασιμιώχατε.
Κλι
νών ευλαβώς τό γόνυ,
ημείς οί άπόγονοι των πρό τί}ς
ίεράς μνήμ,ης των άφανών τοθ
των ήρώων, των μεγάλων μαρ¬
τύρων χοΰ Πόνχου κιχί άναφω-
νοΰ,μεν <ίΑ'ιωνία νά είναι ή μνήμη χων». "Ολχ τα ανωτέρω μαρτύρια, δλας τάς χνωχέρω ξιώξεις κχί καταδιώξεις άντίκρυσε χχί υ¬ πέστη ή ταλαίπωρος καί άείμνη στος Φιλομάχη δμίος τχΰτα δέν έκλόνισιχν την -ίστιν της πρδ; τα έλληνικά Ιδεώδη κχί την * γάπην της πρός την πατρίδ* καί την οικογένειαν της καί δι' αύτό χχχά την μήνιν τής προ- σφυγιας κατά τό 1922 2το;, αΰ τη μέ τόν άγέρωχον χαρακτίΐρα της, την ευγενικήν ψυχή της, την χαρχκτηρ'.ατικήν πρωτοβΰυ λίαν χχί εύφυίαν της κχτώρθω σε χχί έγκχχεσχάιθη είς χήν I- λευθέρχν παχρίδα μέ χά τέσ¬ σαρα άνήλικχ δρφανά τέκνχ της, δόσασα είς αύτά την πρέ· πο·>σχν οικογενειακήν ανατρ*
φήν μέ τα έλληνοχριστιαν.κα
οιδάγμχτα κχί άποκχταστήο--
σα έν τί) σημ,ερινί) έλληνική
κοινωνία άξ'.οπρεπώς καί π«-
ρχδειγμχχικως.
ΤΗτο ή ψυνή σου εύγενΛή,
άγαθή κχί^ Ι^ίρΐτος άλησμόνη-
τη Μάνχ, ό δέ χαρχκτηρχς 3&υ
άγέρω·/ος καί άαλδνητος, κα¬
θόσον ώς Έλληνίς χχί Χρι~*α,
νή Μητέρχ εφάνη; άνδρεία χχι
θχρραλέχ, επιδείξασα δύναμ.,
και ανωτερότηχχ, ιχαί δι' χδτδ
κχί ό";ά τα ανωτέρω ναρίσμα.
τα σου. ό θεός άντήμβιψεν καί
πχρέλχ&εν χήν ψυχήν σου καχά
τας Άγία; ταύτας ημέρας τής
Χριστιχνωσύνης, τής Μεγάλης
Ημέρας τής Γεννήσεως τοΰ Κυ
ρίου Ημών Ίησοΰ ΧρυτοΟ, τόν
οποίον ήγάπησες πολύ κχί ή
κολούθη<σες χά διδάγματά τού, έκκλησιαζομέν») τακτ:κώτατα, είς τόν οΙ'μί αύτοθ ν.τΧ μετέ- οωσες ταυτα καί είς χά τέ¬ κνα σου. _ Πολύχλχυστη καί Λλγ,ισμδνΎ:- τη, ά,γχπηιμένη Μάνα, Φίλη. διότι ,χατά τόν χρόνον τή; τ-ν* σφυγιας μας έσένα έγνώρισα ώς Μάναν, σήΐκ>ω, σήχω νχ ι¬
δής χον αγαπημένον σου γχμ-
6ρόν Σάιδβα, πό ύχχτά ΐή'; ε·
πιθ*ϋΐμ.ίαν σου, καί νά ακούση;
τα τελευτχΐα λόγια τοΰ άπονα·.
ρετισμοϋ, τα τελευταία λόγια
τοΰ άποχαιρετισμοΰ διά την τε
λευτχίαν αιώνιον κατοικίαν
σου κχί εδχομχι είς τόν Ύψι¬
στον δπως σέ δεχθή είς τόν Μΐ
γάλον τού Κη,πον τόν ΙΙαρά-
δεισον κχί σέ κχτατάξη (Αεταξύ
των διχαίων, ώς δικαίαν καί
&ίρετον γυνήν. Τό δέ χώιι^.
τής Άττιχής πού θά σέ δεχθή
^^.ερο·/ είς τάς άγκχλχς τού
νά είναι έλαφρόν: Είς ημάς οέ
τούς οίκείους, σ>ογγενεΐς καί φί
λους δ θεός νά χύση βάλσαμον
παρηγορίας %χί ΰπο)Λν·ϊιν κα'ι
ζωήν.
Αίωνίχ σο'ο ή Μνημη
Πολύκλαυστη Μάνα Φιληχα
'Όμοίως δ έξάδελφος αυτής
Λεωκιράτης Άσλανίδης άπήγ
γειλε έντός τοΰ ναοΰ χχί επι
τής σοροΰ αυτής τό κατωτέρω
ποίημα:
Τής Κεοασοϋντος στάλ.ισμα, ήσουν
(θυμάμαι Φίλη,
σε· Λγαποΰοαν δέ πολύ καί σνγγε-
(νεϊς καί φίλοι,
ΰπό&ειγμα οίκοκνράς, μητέοα, στορ
(γική,
Σεμνή καί ύπεοήφανη. καί πάντα
(λογική,
Τ' άμπε'λι σου μρ λοΰλονδα, τό ?-
(χεις στολιομένο,
ποΰ είναι τώοίΐ γύοω σου, δλο συν
ι (κεντοωμένοι
νά δώση τό ϋπτατο φιλί, σέ Μάνα
(άγαπημένη,
νά νοιώση ή ΐ|η<χοϋλο. σου πολΰ ρύ (τυχισμένη. Γιατί, οποίος γονιός άπ' τα παιδία (τιμάται, κι' εύδαιμονίας τό στερνό, χαμόγε (λο κοψάται, —ού Παοαδείσοιι την ώμορφη καί (δροσερή γωνία κοιμήσου, καί ή μνήμη σου νά (ναι αΐί Αθήναι τή 29 Μάρτιον 1970 Π οντιακοΐ θρύλοι ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΜΑΖΟΝΩΝ ΤοΟ συνεργάτου μας ΔΗΜ. ίΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΕΟΓΛΟΓ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΜΕΤΑΦΡΆΣΤΩΝ (ΠΕΜ) ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ Πανελλήνιον Ενώσεως <ττών Δτά τού παρόντος φέρεται είς γνώσιν των μελών τής Λιεθνοΰς Ενώσεως Μετθίφραστί&ν ότι κατό πιν αποφάσεως αυτής μέ έδραν τούς Παρισίους τό προγοοψΗΐατι- σθέν Διεθνές Πλήρες Συνέδριον Με-ταφοασ'τών διά τό ετος 1970 είς δ εΓχε προσβληθή καί ή Πά νελλήνιος "Ενοχπς Μεταφραίττών άναβάλλετηυ διά τό Ι'τος 1971. Παντός τό 6ον Συνέδριον ίτχί τοΰ Καταστατικοϋ καί των πε- πραγμένων τής ΔΐΡ·θλΌΰς 'Ενώσε (ος Μεταφραβτών θά γίνη έντός τοΰ ετους 1970 περί τοΰ οποίον λεπτομέρειαι 9ά γν(,)θ·θονν υμίν εν καιρώ. ύπεύθυνοι σομφώνως τφ νόιιο· 1090)1938 Ίδιοκττιτης — Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Καττοικΐα Ναυέ'ρχου Βότση 55 ΠροΐοτάΜβνος Τυπογραφβίου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΧ ΚατθικΙα Χπορτάκου 12 ΑΜΦΙΛΛΗ Στόν Ο">οοομιχόν Συν)«μόν ό
Νέος Παντός είς Νταοϋ Πεντέ-
ληε, ποιλοϋνται οίκόπεδα πρός
ει','χιλ. καί μέ ευκολίας. Τηλέίρ.
974.220.
"Ημονν κι' έγώ μεσα στούς άν-
τάοτες τού όπλαρχηγοΰ Βασί -
άγά, Άνθοπούλου.' Ήταν Όκτώ-
ί>ρης τοϋ 1916. Νύκτα ήτταν οάν
ψ'θάσαιμε στήν .-ΐεοκρερειοι της θε-
μίσκυρας καί τοϋ Βερμώδοντος πο-
ταμοΰ, τής χώρας των Ά,μαζάνων!
Μά άς δια6άσου.με μιά μιχρή σε
)Ιοα άπ' τό 6ι6λίο μου, πού τυίτχί)-
θηκε στή Θεσσαλονθκη τό 1936 καί
πού φίρνε, τόν τίτλο «Άνάμεσα
στούς άντάρτες τοϋ Πόντου!».
Λ
«Την ήμιέρα τής Κυριακής μεί-
ναμε στό χω<ιιό Γιάγπασάν τής άρ χαίας θεμίσκυρας. "Τβτερα Λπό τέβσερις ώρες πορεία, φ&άνουμε στό μεγάλο ποτάμι των Άμαζό- νο>ν, πού περνά την πλούσια πεδιά
δα τής θεμίσκυρας κατ χύνεται
στβν Εδξεινο Πάντο.
"Οσοι ήσαν πάνο> στ' άλογα, τό
περάσανε. Ημείς οί άλλοι, ύπο-
χρεωθήκαμε νά ξεντυθοΰμε γιά νά
περάσονμε την άντίπερα οχθη!
Σκοτάδι πίσσα. Τό μεγάλο οέμα,
ή γλίστρα μας, τό ξέσκισμα των
ποδίών μας πάνω στίς μυτερές πί
τρες τού ποταμοϋ, μάς πήραν τίς
δυνάμεις. Σάν φ&άσαμε στή μίβη,
είμασταν πι·ά ίξαντλημένοι. Τό νά
περάοουμε τό ποτάμ*. μάς φαινόταν
ίίνειρο. Ή όρμή τού ήταν τόση
μεγάιλη, πού αύτό μάς κνόερνοΰσε.
Συγκεν-τρώναιμε τίς δυνάμεις
μας, μά τοΰ κακόν δέν μπορούσα-
με νά τό περάσονμε. Σέ μιά στι-
γμή έγώ ζαλάζομαι άίΐ' την μ«γά-
λη εξαντλήση καϊ γίνομαι ενα παι
χνίδι τής μεγάλης όρμής τοΰ πο-
ταμοΰ.
Δνο άτσαλιίνια μπράτσα ε'νοιω-
θα >ά μέ τραβοΰν. 'Ηταν κάποιο
.-ταλληικάρι τοΰ Βασίλ' άγά, πού
Ντυ&τγκαμε καί (Ήαστικοί παίρ-
νομε τό μονοπάτι ποΰ θά μάς πή-
γαινε σ' ενα καταΐλληλο μίρος γιά
νά ξεκουρασθοΰμε άπ' τίς πορεί-
ες ιμας καί νά συνειλθουμε άπ' τίς
συγκινήοεις. Φθάσαμε <τ' ενα τονρ κικο χωριό». Έκεί ξαΛλνωθήκαμε καί στήν ά- στροφεγγιά έκϊίνη ετιλεισα τα μά- τια. Μά προτοΰ καλά - καλά πε- ση βτά δλρφαρά μόν ύαρΰς ό ν- πνος, ήρχοντο ξωντανές στή μντή- μη μου, ποώς αε τούτη δώ τή χ]ώ- ρα, κοντά στόν θεριμώδοντα ποτα μό καί βτήν θεμίβκυρα, κάποτε κα τοικοΰβΐ ή πολεμική φυλή των Ά- μαζόνων, πού άποτελοΰσαν ενα κρά τος Ιδιαίτερο. Καί δπίος ενα ρυά- κι κνλά, ετσι άφηίΤα τή θυμηθή ι μόν νά τρέχει γοργά στά θρυλικά καί μιΌικό. έκεϊνα χρόνια. Ι Κάποιβ έξωτικιά πανώρια κόρη, μαομαροστήθα, μιλά! Είναι ή Μν- θαλογία. «Ψηιλές, ομορφες καί καλλίκορ- μες άλογατάρησες, οί Άμαζόνες, ετρεχαν δώθε - κεΐθε καί γύμνβ- ξαν τ' ιϊγρια καί άτίθασα άτια τους πουχαν χρώμβτα λογιών - λογιών κι' ϊτρεχαν καλπάξοντας καί στό τρεχιό τονς άνέμιζαν οί χαΐτες των άλόγων καί στ' Λγριο χλιμίντρι- σμά τους ί-τρεμαν τα γύοω δάση». Γιά νά όιατηρήσουν τή φυλή τους, οί Άμαζόνες, έρχόντουσαν μιά φορά τό χρόνο βέ έρωτικές σχέσεις μέ τα εχθρικό στράτευμα τοΰ "Αλυος ποταμοΰ. Κι' άπ' τα παιδία πού έγενντόν- ταν κρατοΰοην μόνο τα θήλεα καί σκότονναν τα άρρενα. Λέγεται πώς άπό μικρές οί Ά¬ μαζόνες εκοφταν τόν δεξί μαστό γιά νά ρίχνουν μέ περισσότερη ο- νεση τα τόξο! Α Βαοίλισβά τους εΐχαν την Ίπ- πολύτη, πού καμάρίονε τό κράαος της καθισμενη στό όίτροχο «αί πλούοΊο αρμα της, πού τό Ιβερναν δύο αγρια κι' άτΐθαοα δλογα. Σάν εμδλημα, ποΰταν δασίλιο- σα, είχε μιά μαγική ζώνη, ποΰ τής είχε χαοίσει κάποιος θεός, ό "Α- &ης! Ό Ήρακλϊίς, ποΰ στή σειρά των άθλων τού ήταν καί ή κατά- κτηση τής ξώνης τής Ίππολύτης, έρχεται μέ μερικούς σνντρόφους τού στό λιμάνι τής θεμί<τκυ<}ας καί κεΐ άγκυροόολεί τό πλοΐο τού. Ή θεά "Ηρα, ποΰ φανερώθηκε σάν Άμαζόνα, διέτρεχε τίς δχθες τοΰ Θερμώδοντος ποταμοϋ, καί δΐί διδε ,τώς οί ξενοι θέιλουν νά άπα- γάγονν την δασίλισσά τονς! Καί τότες οί ΆμΛξόνες έτρεξαν στήν παραλία πάνοπλες, πάνω στά αλο- γά τους καί σάν ϊφθαοαν στήν θά- λασσα, στό μ^ρος πουταν άγκυρο- βολημενο τό πλοίο τοΰ Ηρακλέους, γίνεται μάχη φονική, Μά πάνω στή μάχη σκοτώνονται πολλές Άμαζό¬ νες, καί μαζΐ μ1 αύτές 6ρήκε τόν θάνατο καί αύτη ή βασίλκτβά τονς, ή 'Ιππολύτη, άπ' την όποία ό Ή- ρακλής πήρε την μαγική ζίίη'η! Δ. ΚουτσογιαννόποτΛος «ΘΕΑΤΡΟΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ» Τό "Ανσοο τοϋ Κάκτου Ίοΰ συντΐίΎάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕ 1ΡΟΠΟΤΛΟΤ Ό Γαλλι,κή κωμωδία τό "Αν θο; τοΰ Κάίκτου πού πχίζετχι στό θέχχρο Βρετάνια κχτά Ιτζ: τυχή μεταφράση τοΰ Μαριου Πλωρίτη, είναι δπμιοΰργημχ των δημοφιλών Γάλλων κωιιω διογρά3>ων: Πιέρ Μπαριγιέ κχί
Ζάν Πιέρ Γκρεντύ. πού &ειη-
ροΰνται στυλοβάτες τοθ Γαλλ,
κου Βουιλεβάρτου.
Ή έξαίρετη κχλλιχέχνις κ.
"Ελλη Λαμπέτη πού ή έμφάνι
σί της πλουτίζει τή σκηνή, 1κ
τινοβολεΐ καί πάλι μέ τό Λ-
σχρχφτερό πχίξιμό της. Ζεϊ τθ
ρόλο της. Δημιουργή. Τα θαυ
μαστά ύποκριτιχά της προσον-
τχ δλοκληρώνουν τό πηγαΐο τα
λέντο της. Χαίρεσαι ·>ά τή 6λί
πεις. Σέ σοναρπάζει. Σέ σ'ον-
κινεΐ. Πρωτοεμφανίστηχε σττ;
σκηνή πρίν άπό εί'κοσι οκτώ
νρόνια, κατά τό 1942 είς ιο<· θίασο τής μεγάλης τραγωίοθ Μαρίκχς Κοτοπούλου. Άπό τ6 τε 5έν πχύει νά διαγράφει λ«·ι ποό-φ<ι>τες σελίδες στό ένεργητ'.
κό τής θεατρικής της σταδι»-
δρομίας. Πχράλληλα, δ δ:*λ^
κχό: Γιώργος Μούτσιος, αν κα>
δ ρόλος πού ύποδύετχι δέν τ*υ
τίζίτχ: άπάλυτχ μέ την Ιδιο¬
συγκρασίαν τού. έν τούτοις ±
κολουθεΐ πειστικά μιά σωστη
γραμμνί. 'Επίσης ή θελκτικτ;
Βέρα Κρούσχα μέ την παρέλευ
ση τοΰ γρόνοιο έξελίσσεται *α'-
μας πείθει πώζ μελλοντιχά Θ4
μδς χαρίοει άξιοπρόσβχτες καί
στρωτές Ιρμηνείες. Ταυτό/ρο-
να, δ Γιώργος Μοσχίδης μΐΐ
τίς κωμικές τού κινήσει; κχί
μέ τούς συσπαστικούς μορφα
σμούς τού σκιτσάρει 2να εντυ-
πωσιακό δήθεν έοαστή. Άλλα
καί ό Λευτέρης Βουρνάς μέ χό
ίρρενωπό τού δφος μας προσφέ
ρει μιά πειθαρχημένη συ·ναισθη
ματική νότα.
Γενι,κά, είναι μιά εΛχάρ>!σ·ν/ι
καί οιχτΛεξχστική κωμωδία.
ποΰ πλαισιώνεται μέ ώραΐβς έν
αλλχσσόμενες είκόνες. μέ δπλί
το φωτισμό καί μέ σύγγρον&ς
γυναιχεΐες άμφιέσεις πού άξίζει
νά την παρχχολουθήσει τό θ«7.
τρόφΐλο κοινό.
ΕΓμαι βέβαιος πώς θα γειρο
κροτήσει θ-ερμά τού; έκτελε-
στάς κχί μάλιστχ τή μειλίνι·;
κχί εύπρόσωπο ήθοποιό κ. "Ελ
λη Λχμπέτη.
Αθήναι 31.3.70
ΧΑΡ. ΤΓΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
'ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ,,
Άγαπητέ κ. Σινανίδη.
Συνδρομητής άπό 20ετίχς τής
έφημερίδο; Σας χυγχάνων, διά-
βχσχ μετχξΰ χλλων. στό ύπ' α¬
ριθ. 2041)29.3.70 φύλλον τοΰ
Προσφυγικοΰ Κόσμου την βιβλι
οκρισίχ χοΰ φίλου κχί συμπα-
τριώτου μου κ. Αθαν. Άσιχτί-
δη, σγίτΐ'χά μέ τό βιβλίον τοΰ
Ποντίου Δηιμοσισγράιςρου κ. Γ".
Λαμψίδη «ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ»,
πού τό άγάρχσα κι' έγώ κχί
διώβοοσα τα δργιχ των όοδών
τοΰ Τουρκι,κοΰ Παρακοάτους
κχί τα συγκλονιστικά καί πρω-
τάκουστα πάθη των Συμπατριω
των μου Ποντίων.
Λυποΰμαι. κατάχχρδχ, γιά δ
σα διάβασχ κχί ά,πόρησα, πώς
τόσα χρόνιχ έμειναν &αμμένα τα
πάθη τοΰ Λαοΰ μχς κχί πώς υ¬
πήρχον Πράκριτοι στόν Πίνι>μοι χαί άνώ
νυμοι Άντάρτες τοΰ Πόντου.
Καί δπως, παρχστατιχά, μας
χό παρουσιάζει ό Δ. Λαζογιώρ-
γης <ϊτήν Άντριωσύνη τού «Τής βασιιλεύο'οσχς τα τείχη σάν άντικρύζει ό Μωάμε», τίς ψαλμωοίες παράπα κχί δρμχ στήν Φωτία. "0%λο στό χέρι σου άν δέν πι*- (■94^, αχρησχχ θάναι τα κεριά. Δέν ώφΐΐλοΰν οί πχρακλήοεΐι, τα χέριχ σου άν δέν κινεϊς! Πρίν νάνχι άργά. κατάλχδέ κ.»-» Στήν Άντριωσύνη τή σωτηρίχ σου θά βρεΐς» 1 Αύτην, την Άντριωσύν»/, την Άντίστχση κχί Άντίδραοι, , στόν Τοΰιρχο Δυνάστη. πχρέλε. ι ψαν. κχτά την άποψή μου, να , ύμνήίσουν καί νά' έγκωμιάσουν δ μέν κ. Λχ'^ψίδης μέ τό διδλί 1 όν τού «ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ». .' δέ φίλος, συμπχτριώτης καί φΐ· 1 λώλογος κ. Άσιατίδης μέ τ»)« βιβλιοχρισίχ τού. Ευχαριστών διά την φιλος- νίαν Λιατελώ Πάντα δικός σχς ΧΑΡ. Γ. ΤΣΙΡΙΔϋΣ Διχηγόρος Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387 ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωχράτους 69 Τηλ. 547.888 ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΙΒΛΑΤΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΘΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤβΟ συνεργότου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ 3ον ... Αμα νύχτωσΐ, οί φαντάροι κουρνιάσανε στίς γ<«νιές τοΰ κατα στοώματος, καί δέν άκουγε κανείς παοά τό άγκομαχητό των μηχα- νών τοϋ καραδιοΰ καί τό άδιάκοπο 6ούτ)σμα τής θαλάσσας. ΟΙ δύο φίλοι στριμωχθήκανε σί μίαν α,κρη, τνλιγμένοι σ' βνα κα- Ι ραβά-τανο, καί κυττούσανε τ' άστέ ! οια χοιοίς νά μιλοΰν κανενας τους είχε τή δική το>< σκέψη αύτη την ώρα. Ήταν άπομεσι'ιμερο δ.μα με στό ξώκαστρο τής Σμύρνης" ά κουμπισμένοι δλ.οι στήν κονπ&στή κυττοΰσαν μέ πεβ<έργεια τα κατα πράσ<να 6οννά πού άγκαλιάξουνε την ομΛρφη πό).η. Ό καθένας τους ξεχνιώτανε μέ βα στό θανμασ,μύ τού, ένώ τό κα- ρά6ι εσχιζε σιγά - σιγά τή γαλα- νή θάλαοσα, ποΰ εμβιαζε χρυσή αυτή την ώρα, καθρεφτίζοντας <ττήν κυματκΐτή της έπιφάνεια τίς άχτί&ες τοΰ ήλιον. Κόβμος άμετρητος είχε μαζεν- τή στήν προκνμαία νά ύΛθβεχθή τό στοατό, καί άπειρες 6άχι ξέρετε, φο
δήθηκα μή χάαω τόν φίλο μου σέ
τούτη τή φασαρία καί μάς... χωρί-
σουνε.
Ό Γυλάκ.ης σήκωσε τό κεφάλι
τού κα-τακόκκινος καΐ δπως είχε πε
ράσει πιά ή πρώτη φού«3ΐα, έμεινε
καταντροπιασμένος πλάγι στό κθνί
τσι. Ό φίλος τού δμως δέν τα-
χαβε:
— Νά γνωριστοΰμε, αν βέλετε,
δεσποινίς: Ροΰκος, έξ Αθηνών,
δικτιγόρος (!), άπό δω ό φίλος
μου κύριος Γυλάκης, φοιτητής τής
(Γΐλολογίας(!).
Ό 'Γνλάκης ϊμεινε χόκκαλο. Ή
πρώτη τού δουλειά ήτανε νά κρύ
■ψη «τή οάχη τ' άργασμΐνα χέιρια
τοι<, γιά νά μή φανερωβή ή ψευ- τιά. Ό άλλος ίβήικωβε τούς ώμους, σάν νδ,λεγε στόν ταραγμ,ένο φίλο τού: "Οταν μάς δή, άς μά,ς γάντ<κΐ, ένώ ό Γυλάκης τάχε ά- κόμη χαμένα. — Ποΰ κάθεσβε δεσϊΐοινίς Κου- λίΛη, 6ά σάς δοϋμε; — Καί 6έ6α«ι! Ναρ/θετε στό σπιτικό μ«ς, μέ μεγάλη μαις βύχα οίστησι μάλκπα... καθώμΛστε στό Φαρδύ βοκάκι άριβμός έ&δομήντα. "Ενα δυνατό σφύριγμα 8κοψ« στή μέση την εύγενιχή έκείνη συ- ζήτησι. — Σύνταξις! ακούσθηκε ή φωνή τον άξαοματιχοΰ πιό πέρα. Όλοι τρέξαΎε τότε στή γραμ- μή τους καί ό κόβμος παροψιέρισε. Οί δυό φίλοι άποχαιρετήσανε 6ια- στικά τό κορίτσι καί πή·γανε στή Θέση τονς. (Σννεχίξεται) ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΞΕ ΧΑ Σ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟΙ ΝΟΣΤΟΙ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑβΑΝ. Α ΧΙΑΤΙΔΗ (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Χωρίς άγέρχν τό πουλίν χωρίς νερόν τό ψάρι; χο>ρίς άγάιπ" 'κΐ γίνεται %ανέ-
ναν παλληκάριν.
Μ ά καί ή δμορφιά λατρεύε·
ται σάν θεότης. Καί την έ"μμον
η
ης
φη γυναΐκα δλοι την
κι' δλοι την άγαποΰν:
Τή1/ ο,χμθ'ρφον δλ' γ
σχεΰνε τό χχτήρ - ν - ^
την ασκημον ιχχνείς 'κΐ θέλ' δλ*
βλχστημοΰν τόν κύρ - ν - άτ^
Κχί 'δ έρωτευμένος Κεμεντ^ε
τής, δ λυράρης, ρωτά την άγα
πημένη τού μέ τούς φθόγγου,
τής λύρας τού:
Τή Κεμεντζές - ιμ, τό δοξάρ πά
εί κι' Ιρται καί ρωτασαι
σή Καλαντχρί τα νύχτχς μονα-
χον πώς κοιμάσχι!
(Τής λύρας τδ δοςάρι μου πά
εί κι' έρχετχι ,ρωτωντχ^
τίς χειμωνι-άτικες βραδυές μονη
σου πώς κοιμασχι;) -
Κι' εΐνχι ή άγάπη τρανή κι'
άπέραντη γιά τό άγαπω)ΐενυ
πρόσωπο, πού δέν μπ->ρεϊ τίποτχ
νά ιμήν αφανίση:
Σαράνχα ποτχμόνερα κι' εφτ*
ραχία χιόν·.«.
'κ' έπόρεσχν νά χάνανε τή ά
δας - ιμ τα ό
(Σχράντα ποτχμόνερχ κι' ί
φτά Βουνών τα χιόνΐΛ
νά στχματή-σουν δέν μπορου,»
τούς πόνους τής καρδίας μου),
ΚΓ άρχίζει ή Ιξομολόγησι
άπό τόν έρωτοχτυπημέ'/ο τρα-
γονδιστή ·
Κόρ" Ιξομολγίουμχι λέω - σε τό
τερτόπο - μ'
άν άγαπχς με πέει άτό μή ιρώα)
δ - ΐ'
ρ
Καί συνεχίζει θχμπωμένος ν.
πό τίς όμορφιές τής άγαπημέ
νης τού:
Κορτσόπον ντ' Ιΐίΐρφον είοαι γλ
σχν την μάνχν π' δεί - Οϊ
νασάν Ικεΐν' τό παλληκάρ ντο
έπορεΐ κχί πχΐρτσε
Κχί ή άγάπη δίνει φτερά στή
ραντασίχ τού γιά νά τής πή:
Κόρη σόν τόπον ντό πατείς λ:
δάν άς Ιρχα; λέει - μ«.
Τό μάχια - σ" άσόν ούρχνόν ά-
στρόπα κατεβάζνε
πόσα κχρδάπα Ικαψες καί πόσ*
άναστενάζνε.
Καί άλλοτε Ιξυμνεΐται ά,πδ
τόν πονεμένο ιέραστή, ποιό αλ-
λο; παρά τα μάτια, τα μάτια τα
δμορφα, τα γλυκά;
Τ" άμμχτοτέρεμα .- σ' πουλί ·
μ' κί άτά τεσά τα μ,άτια
τ' έμόν έν δ Παράδειοον τ' έμα
«ίν τα μουράτια:
(Τό κοίταγμά σου άγάπη
κι' αυτή ή γλυχειάΊ μχτιά σ*»ο
έλπίδα κχ'. ό πΛθάΙδειοος είναι ή
όμορφιά σου).
Άπαρηγόρητος «δ τρχγωδ"!·
νόν» λέει πώς είναι ή σκ·ιά τής
άγαπημένης τού κι' αυτή είναι
δ ήλιος καί τα μάτια της τό ού
,ράνιο τόξο.
Ίσκιά τ' έσόν έγώ βίμαι έσύ χ'
' ιέμόν δ ήλεν
τ' όμμάτια - σ' τα παντέμορφα
τ' έμόν ό τχρχήλεν.
Κχί συιμπληρώνει:
"Αρ άγγελοι θά γίνουμαι χρυ
σά φτερά θά φέρω
ά σή μάνας - ισ χά χέριχ έγώ
έσέν &α πέρω.
(Συνεχίξεται)
Ο ΕΟΡΤΑΕΜΟΣ ΤΗΣ 25ης
ΜΑΡΤΙΟΓ ΕΙΣ ΤΟ ΛΤΚΕΙ
ΟΝ Α. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Επί τή Έ-ετείω τής Έθνι
κης μχς Π αλιγγενεσίας 25ης
Μχρτίου 1970 τό ώς ανω
IV
ά λή
ρ
μνάσιον πλήν τής ρ;έ
νης διά τό Σχολείον τελετί);,
ώργάνωσε κχί διά τούς γονεις
καί κηδεμόν«ς σχετικήν οε·
μνήν Εθνικήν τελετήν, την
29ην Μαρτίου /χί ώραν 6.30
μ. μ.
Τόν Πανηγυρικόν έξεφ<όνη σεν δ Καθηγητής Φιλολογιας Χίου 'Εμμαν. μέ τίτλον «Πνεϋ μχ ή αίωνία Έλ).άς». Υπήρ¬ ξεν συναρπχστι.κός μέ τα β στόχχστα νοήματα. θάρ δν( Ιν τσχκοθτ*ι > Επηκολούθησεν έν μέσω πλη
δψ:μον νχ Ιν σβήνετχι δφίδ ν*
Ιν σκιτοΟμίΛΐ
(Κόρη στόν τόπο ποΰ πχτα·;
πέτρ' άν εΐν" θά σπάση
φωτία άν είναι θά σβυθτή χαί
φίοι άν είν' βά σκάση).
Τό μάτιχ - μ' άρχεΰνε σε ή ψή
ιμ' άθ
θ
μ ρμ
νά Ιπλχνε - με ό θεόν σον τθ-
πον ντό χοιμασαι.
— "Ηλεν μχρχίν τα μάρανι.·/
καί πχλχλά χορτάμια
Καί σύ μχρχίνεις 'Ελλενους
Κροχμέτκχ πχλληκάρια.
Σήν πόρτα - σ' άπαν δντχν
στέκς δλ' έσέναν τεροθνε
Καί χάνε τ' άχουλόπα - τουν
θχ πχίρτς - άτς έθαροΰνε:
(Στήν πόρτχ πάνω σά στχ-
θής δλοι σένα χοιτοθνε
καί τα μυχλά τους χάνουνε πώς
θα σέ παντρεφτοΰνε).
"Αλλοτε πάλι <^ό τραγωβιΛ- νον» διαπληκτίζεται μί τα δλ- λα τής φύσεως δημιουργήιματα: "Αστρχ - μ' τόν φέγγον πέτ' ά τόν τόν κόπον - άτ μή χανη τ' έμόν ή κάλη Ιμμορφος τόν τ3 πον άτ πιάνει: "Αλλοτε ό πδθος γιγχντώνε- ται κχί δ τραγουξιστής παραχα λεΐ καί ίχετεύει την άγαπηί,ιέ νη τού: Άροθυμία - σ' θά τρώη - με ά γάπη - σ' θά τελέν' - με γιά στεΐλον με έναν πουλίν τι θους κόσμου ή τελεχή, ή δποΓα υπήρξεν ανευ προηγουμένου έ ής. "Ολχ χά παιδία άπί- χή δωκαν έξαιρετικά είς τούς ρό- λους των σκέτς, άπό την κήρυ ξιν τής 'Έπαναστάσεως, «Κμυ φό Σχολειό», «Ζωή των σκλά βων» κα! «Ζωή των Κλεφτών». Τέλος υπέροχον ήτο τό μικρόν δραιματΊκι «Τό ΙΙχιδί τοΰ Με σολογγιοθ». Ή τελετή έπλαισιοΰτο μέ ώ ρχιοτάτχ; άνπαγγελίχς κχί πχ- τριωτϊκά άσματα καί ώς κατχ- κλείς προεβλήθησχν σλάϊτς ε'ι- κόνων τί)ς Έπχνχστάσεως, υπό τοΰ Γυμνχσιάρχου Δ. Μπατιστά τού, συ-'/ώΐευόμεναι μέ την χχ ρχκτηριστικήν των έρμηνείχν. Μεταξύ των επισήμων διε- κρίνοντο έκπράσωποι τής έκ- κλησίας μας. δ Δήμχρχος Πε ράματος κ. Κ. Κωττάκης, δστις κατασυγκεκ·.νη·ιένος παρηκο¬ λούθησε την δλην τελετήν μέ- χρι τέλους, καθώς καί έκπρό- σωποι τής Άστυνομικής Άρ- Πάντας τούς συμβαιλόντας την σεμνότητα καί έπιτυγεστά- την ταύτην έαρτήν, καί ιδιαι¬ τέρως τούς μαθητάς, οί δποΐοι μέ ένθουσιχσμό ·), πειθχρχίαν καί φιλότιμον ?φεραν είς πέρας μίαν τοιαύτην δντως εξαιρετι¬ κήν τελετήν, ευχαριστούμεν Επί τώ έορτασμψ τής 100) ετηρίδος άπό τής γεννή σεώς τού ΑΝΤΟΝΙΟΙ ~ΚΕΡΑΜΟΠΟΥΑΟ. Ο επιστήμων — δ πχτριώτης — δ άνθρωπος Τοΰ κ. ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΤ «ΤΩ σοφέ τής άρχαίας τέχνης έρ * . γάτη' πουχες πάντα στό χέρι γιά οπλο σκαΛάνη, εύτυχής πού μπορώ νά σοΰ πλέ- ξω στεφάνι, μέ λουλούδια π' άνθίοανε μέσ' στήν καρδιά μου». Την περασμένη Δευτέρα, στή μεγάλη αϊθονσα τοΰ μεγαρον τής Αρχαιολογικήν 'Εταιρείας, στάς Αθήνας, έωρτάσθηκε άπό την «Έ θνική 'Ένωσι Βορειον 'Ελλήνων» (Ήπειρωτών, θρακων, Μακεδό- νο,ιν) ή 'Εκατονταετηρίδα άπό ή γέννηση τοΰ αλησμονήτου σοφοϋ Μακεδόνος καθηγητού τοΰ Πανε πιστημίου Άθην^δν καΐ άκαδημαϊ κου Άντιονίον Κεραμοπονλον. Ό γράφων, πού συνεργάσθηκε έγκάρδια 15 όλόκληρα χρόναα μέ τόν μεγάλο αυτόν έπιστήμβνα καί πατριώτη, στά Διοικητικά Σνμδού λια τής «Έθνικής "Ενώσεως Βο- ρείίον 'Ελλήνοιν» — (ή όποία τόν πε°ασμένο μήνα συμπλήριοσε 25)ετία άπό την ιδρύση της) — κι ήταν «μαθητής» τον, γιατί υ¬ πήρξε στενάς φίλος τής οΐκογε- νείας τού κι ήκουσε άναρίθμητες συμδοτ'λές καί παραινέσεις τον, θάταν >αντοτάκτης αν δέν έκπλη
ροΰσε σήμερα τό χρέος τού τιμής
στή μνήμη τοΰ ΔΑΣΚΑΛΟΤ.
Λ
"Αν καΐ γιά τούς έπιστημονι-
κοΰς κύκλους ό Αντώνιος Κεραμό
πουλος, ποϋ διετέλεσε καί πρόε-
δοος τής Άκαδημίας Ά'θηνών, ά
ποτελεί μιά άπ' τίς πιό έξέχου-
σες μορφές τής έπιστήμης, γιά
τόν Βορειοελλαδικό μας κάσμο
τ' δνομά τού είναι πιά θρύλλος,
δπως θά δοΰμε παρακάτο).
Γεννήθηκε στίς 13 Μάρτιον τοΰ
1870, στήν όρεινή κωμόπολι Μπλά
τσι (Βλάστη) τής Κοζάνης, τό ί
στορικό όρμητήριο των έλληνικών
άνταρτικών σωμάτων στόν Μακεδο
νικόν Άγώνα (1904 — 1908).
Τό πρανματικό τον έπίθετο ήταν
Κεραμάρης. Τό Κεραμόπονλ.ος τό
'ε'καναν οί δάσκαλοιί τού. Τό 18*0
τελεάοσε στή γενέτειρά τού1 τό Δή
μοτικό Σχολειό καί τό 1888 τό
Γυμνάσιο θεσσαλονίκης.
'Τπότροφος τοΰ Βελλιείου κλη
ροδοτήματος πήρε τό πτι>χίο Φιλο
λογίας άπό τό Πανεπιστήμιο Α¬
θηνών στά 1894, μέ 6αθμό αρίστα
καί τό περίφημο Ράλλειο 6ρα6είο
καί ιμέ ύποτροορία γιά την Εύρώ-
πη. Μά τό 'Ελληνικό Κράτος χρε
ωκοπεϊ κ*, άποφασίζει μέ εξοδα τοΰ
πατέρα τού νά συνεχίση τίς άνώ
τεοες σπουδές τού στή Βιέννη.
Στίς 8 Όκτοι6ρίου τοϋ 1894
διορίζεται πρωτοδάθμιος Έλλ.ηνο
διδάσκαλος στό Άλι&έριον τής
Εύΰοίας, προδιδάζεται τόν έπόμε
νο χρόνο σέ σχολάρχη στή Μεσο
Λοτα,μιά τής Μεσσηνίας καί τό
1897 τόν προδιΛάζουν σέ καθηγη-
τή στό Γυμνάοιο τής "Αμφισσας.
Την χρήση τής ύποτροφίας τού έ
πι.τνχαίνει στά 1899. Φοιτά τρία
χβόνια στά Πανεπιστήμια τοϋ Β ε
ρολίνου καί τοΰ Μονάχον. Στίς
διακοπές ταξιΛεύει σ' ολη τή
Γερμανία, στό Παρ£σι, στό Ναν
σν κλπ. καί παντοΰ μελετά καί
τα μουσεία. Στά 1902 τιηγαίνει
στίς Βρυξέλλες καί στό Λονδϊνο
καί μετά δνο μήνες στήν Ελβε¬
τία καί σ' δληι την Ιταλία, γιά
νά μελετήση τ' άρχαΐα καί τα μόν
σεία. Στίς 6 Μαίου τοΰ 1903 διι>
ρίζεται Νομισματογνώμων βοηθός
στό 'Εθνικό Νοιμισματικό Μουσεΐο.
Τόν άλλο χρόνο διορίξεται ?<ρο- ρος Αρχαιοτάτων καί προσψέρει τίς άνεκτίμητες ΐϊΐτνρεσίες τον εί κοσν όλόκληρα χρόνια στή Βοιω ωτία, Φωκίδα, σ' δλη την Πελο πόννησο, στή Δήλο καί στά Άντι κύθηρα. Παντοΰ έξετάξει μέ προ σοχή τα άρχαϊα μνημεϊα. Ή σκα πάνη τού θανματονργεϊ. Σέ άρκε τα μέρη, δπου κάνει άρχαιολογι- κές άνασκαφές, φέρει είς ψώς νέα εΰρήιματα, νέα άθάνατα κάλ λη των προγόνων μας, πού Ιχουν μεγάλη άρχαιολογική άξία καί μέ την έπιστημονική τού έιμδρίιθεια ά νακαιλύπτει τό ίστορικό τονς καί έρμηνεύει θαυμασία δλες τίς επι γραφές. ΙΙόσο, άλήιθεια, τοΰ ταιριάιζουν οί παρακάτω στίχοι, πού τούς 'ί γραψε (δπως καί τής έπικεφαλί- δος) ενας άπό τούς φοιτητέ'ς τού, ό "Ελ. Ζαχαριάδης άπό την Κν- προ: Των άρχαάον τό πνεϋμα πάντα μέ σα σον θάλλει, κι είν' ή τέχνη ό μόνος σον πό- θος κρυφός, ή σκαπάνη σκάδοντας φέρνει στό φώς των ένδόξων προγόνων τ' άθάνα τα κάλλη. Παράλληλα μέ τα ΰπηρεσιακά τον καθήκοντα ό άκούραστος άρ- χαιολόγος, λάτρης τοΰ πολιτι¬ σμόν, μύστης τής άρχαίας τέ- ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ Σννήλθεν είς συνε-δρίασιν, πρό ημερών, τό Δ.Σ. τής Πανελληνί ου Ενώσεως Μεταφραστών, καθ* ην ό πρόεδρος αΰτοΰ κ. Ά. Χατ ξημήτσος, εξέθεσε διά μακ ρ ώ ν πώς ευρίσκεται ή υπόθεσις τής 'Ε νώσεως, επί τώ σκοπώ νά συντο νίσουν τα μίλη τοΰ ΔΣ τάς ένερ γείας των, διά την πραγματοποίη σιν των έπιδιώξεων αυτής. ιε»----------------— θερμότχτα, καθώς καί τόν Δ) ντήν τοΰ 'ΣταολζίθΌ κ. Άθ. Ά- σιχτίδην διά την Πειθχρχίχν τής Σχολής τού. ή δποίχ δύνα ται νά την χαρακτηρίση ώς Πρότυπον Σχολείον, έν συνδυα αμώ μέ άλλα προσόντα, τα ό- ποϊα παρατηρεΐ κανείς εΐσερνό μενος. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΓΡΙΑΖΗΣ χνης, εγραψε πλήθος σοδαρων, έμπεριστατωμένοίν έπιστημ.ονικων μελετών (δνω των 170) σέ-έπιστη μονικά περιοδικά, έλληνικά καί ξέ να καί σέ βιύλία. Δέν λογαριά- ξουμε τ' άναρίθμητα αρθρα, πού εγραψε σ' έφημερίδες. Έκατον- τάδες οί διαλέξεις τού. Άπειρες μελετες τού έπι,δοκιμάζονται μέ τα πιό θερμά λόγια άπό πολλούς ξένους άρχαιολόγους παγκοσμίου φήμης καί άποτελοϋν πολύτιμα 6ο ηθήματα στίς δικές τονς Ιρευνες καί μερικές γΐνονται βάσις δλων τιΰν συγγενών εργασιών, πού κα¬ τόπιν δημοσιεύθηκαν. "Αγγλοι, Βέλγοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Ιτα¬ λοί κι αλλοι ξένοι σοφοί δέχον ται τίς έπΜΤτημονικές τού γνωμες καί παρατηρήσεις. Άρκετές με- λβτες τού γίνονται άντικείιμενα δι εθνών συζτντήσεων, μέ θερμά έγκω μιαστικά σχόλια γιά τόν Κερα- μόπουλο. Γιά τό έπιστημονικό Εργο τοΰ Άντ. Κεραμοποΰλου, μέ σύντομη άνάλυση των σπουδαιοτέρων συγ γραμμάτων τού, γράφω άρκετά στό 6«*λίο μου «Αντώνιος Κερα μόπουλος, δ σοφός Μακεδών άκα δημαϊκός» (1η καί 2α έκδόσεις, 1960, 1961, σελ. 9 — 15) πού τυπώθηκε στάς Σέρρας, μέ πολ λά δυστ·χώς τνπογραφικά λάθη, γιατί, λόγω άπονσίας μόν, δέν τό έπιμελήθηκα προσωπικως. 'Εδω θ' άρκεσθοΰμε νά προσθέ σουμε, δτι στίς 4 Σεπτέμβριον τοΰ 1924 διορίσθηκε ό Κεραμόπου λος τακτικάς καθηιγτΐτής τοΰ Δη- αοσίον καί Ίδιωτικοΰ βίον των άρχαίων 'Ελλήνίον στή Φιλοσοφ*- κή Σχολή τον Πανεπιστημίου Ά θηνών. Στό Πανεπκττήμιο οί οροι τηταί τον γοητεύονται άπό τή δι δασκαλία τοτ>. ΖΜντανεύει στά μά
τια τονς τή ζωή των δοξασμέ-
νων προγόνων μας. Δέν είναι μό
νο καθηγητάς τους, μά καί φί-
λ,ος τους. Δέν ένβιαφέρεται νά
γίνουν μονάχα λαμκροί έπιστήμο
νες, μά καί καλοί άνθρωποι, *α
λοί πατριωτες. Όνειρεύεται. μιά
καινονργια γενεά, ξιιιντανή, έλεύ-
θίρη,' βυνα,τή, ώραία. Νά τί λέ¬
γει ?νας φοιτητής τού (Δ. Κο-
ρομπέλης) σέ μιά γιορτή, ποΰ ώρ
γανώθηκε πρός τιμήν τού άπό
τούς μαθητές τού, στίς 22.1.1988:
«Άκούσαμε άπό τό στόμα σας
οχι μόνο δ,τι άφορά την έπιστή-
μη, πού τόσο αξια έξυπηρετήσατε,
μά καί δ,τι άφορά την έξωπανε-
πιστημ,ιακή μας ζωή καί την ύγι
εινί] τής ψι·χ''ϊς μας· Ή φωνή
σας έ'μπαινε ώς τα τρίσβαθα τής
καρδίας μας, μάς χαλύβδωνε τόν
χαρακτήρα, μάς εκαμνε νά παίρ
νουμε θάρρος γιά ν' άντιμετιοπί-
αυψ,ε τή ζωή. Άγαπήσατε τό
φ<Ητητή σάν ?νας πΡανματικός πατέρας. Ή φοιτητική Νεολαία σάς εΰγνωμονεΐ». Κι ενας άλλος τραγουβίϊ: Μαθητές σου δεμένους μέ σέ μ&ς κρατοΰσε των σοφώτατων λόγων ή χρυσή σου άλυσίδα, αν πολλο»ις σάν ίσίνα είχε τώρα ή πατρίδα δτιό φορές ή άρχαία 'Ελλάδα θά ζοΰσε. Λ Τό 1926 άνεβαίνει στό άνώτατο άξίωμα. Γίνεται άριστίνθην μέ- λος τής Άκαδημίας Αθηνών, ά- μέσως μέ την ιδρύση της στίς 18 Μάρτιον τοΰ 1926, μαζί μέ λίγους Λλλους σοφούς (Δ. Αίγι- νήτην, Φ. Νέγρην, Αρχιεπίσκοπον Χρυσόστομον, Γ. Χατξηδάκην, Σ. Μενάροον, Κ.Παλαμαν, Κ. "Α μαντον, Γ. Οίκονόμου, Γ. Δροσί- νην, Λ. Τούνταν, Ν. καί Ί. Πο¬ λίτην, Γ. Σωτηριάδην, Ά. Άν- δρεάβην, Ά. Όρλάνδον κ.α.). Εί ναι πιά άθάνατος. Καί τό 1938 γίνεται πρόεδρος τής Άκαδημίας Αθηνών. , Καταλαμβάνεται τό 1938 άπό τό δριο ήλικίας καί άποσΰρεται ά πό τό Πανεπιστήμιο. Τό 1941 ά ναλαμβάνει. τή διενθυνση τοΰ Τμή ματος των Ά
ΦΙΛΟΜΑΧΗ ΓΕΩΡΠΟΥ ΣΠΑΘΟΠΟΥΛΟΥ
Πρό τινος κατόπιν μικράς ά
ίθενεία; απέθανεν είς ηλικίαν
94 ρτίιν ή γτ,ρχιά οϊκοοέσποι-
νχ Σπαβοπςύλου Φιλομάχη τοϋ
Γεώργιον».
Αυτή κατήγετο έκ τής 1Ααρ-
τυρι*ί1ί έλληνικωτάχης πόλεως
Κερασοΰντος τοθ Πόντου κχ'ι ή
ϊο Θυγάτηρ τής Πατριαδγικής
•/.αί άρχοντικής οικογενείας τνϊ
Νυωλάου Έλευβεριάδου. ή 3-
Λθία !5<*σεν τέσσχοχ Θύματχ είς τόν εθνικόν άγώνα διά -ήν ϊδέαν τή; ϋλληνι,κής πατρίς-, ■/αί υπέρ τή; ανεξαρτησίαν το<3 Πόντον», ύποστάντα τα άϊαντα- 3χα βχσχνιστήριχ εκ μέρους το^ ΐΰ 'Ο Αγ*· 'Ομιί'ι)- ετύγχανε σύζυ-τ-; χοϋ μεγχλεμπόρ·ου τής -όλϊ-% Κεβασοΰντος Γεωργίου Σπχθι- τ.ούΐο'1. δστι; κατεδικάσθη, εις θάνατον χπό τα άνεξάρτητα δι- στνίρια τή; πόλεως. Άαασε·.- 9 κασρ ή; ας Πόντου κχτά τό 1921 Ιχος 3ιά τα ίδεώδη τού Ιθνους ύπέ·5 τί); Ανεξαρτησίαν χοθ Πόντον χαί έξετελέσίτη 5ι' άπαγγοτ. 5|ΐ9·3 μ.χζί Μ-έ πολλούς άλλυν, 7/ιπχτριώχχς. Ή νεκριόσιμος άκολουβΐα ί (Ιιάλη γοοοστατοΰντος τοΰ Σε- βασμιωτάτου Μητροπίλίτου ■/ Άνατόλιο τέως Κχναδα μετ* ττ0 ίίροΰ -/Χ^ρον είς χον ν χ¬ ον τοΰ Άγίου Κωνσταντίνου τοϋ Νεκροτχφείου τού Δήμου Ζιογράφου. Την νεκράν έντός τοΰ ίεροϋ ναού χπεχχι,ρέτισεν ό γαμβρό; της Σάββας Άσλαν'.οης. έξάοα; χά προτερήματα κχί τάς άρί- τά: της. Κατετέθησαν πλείστοι στέϊα νοι έκ μέρους των οικείον, συγ γενών "/.αί φίλων. Έντός τοΰ ίεροΰ ναοϋ τα τ* κνα τη; έδέχθησχν τας συλ- λ'>πηττ}ρίθ'>; ευχάς έκ μέρου;
των προοελθάντιον είς την κη-
δείαν της.
Κατωτέρω δημοσιεύομεν τδν
επικήδειον λόγον, τόν ίποΧο'^ έ
ξεφώνησεν ό Γ. Άσλανίδης έν-
;6ς τού Ίιροΰ νχοΰ:
Σιγά - σιγά φεύγουν χχί σι-
γα - σιγά άπέρχοντχι καί τα
τελευταία στελέχη των πατριαο
•/ικών κχί άρχοντικών οίκογ*-
νειών των προσφύγων, των ά-
ίέγχστων μερών τοΰ Πόντου,
ττ]ς Μικράς Άσίας ,καί τής βρα
κης κχί σιγά, σιγά έγκαταλεί
πουν καί σβήνουν δλοι οί α¬
φεντάδες καί δλες αί οίκοδέ-
αποινες ώς πιστχί θεματοφύλα-
κε; των ίερών έλληνοχριστια-
νικών κανόνων καί πχραδόσεων
:οΰ ύποδούλου Έλληνισμοΰ, τοϋ
έπατρισθέντος καί έκριζωθέν-
:ος έκ των πχτρώων εδαφών,
των άλη,σμονή'των άγαπημένων
πατρίδων μχς κχί θά μΐίνουν
μόνον ώς ά/ναμνήσεις αυτών καΐ
μόνον τ(Λτο θά εΐνχι πχρηγο-
ριά μχς καί άπατηλή όνειρώδης
ελπίς πού μίαν ημέραν, πάλιν
μέ χρόνια μέ καιρούς πάλιν δι-
κα μας θά είναι.
Μά έκ των οίχοδιεσποΓνων
καί καλών μητέρων υπήρξεν,
•/αί ή σήμερον κηδευομένη οΕ-
χοδέσποινα Φιλομάιχη Γεωργ,
Σπαθοπούλου, γόνος καί θυγα
ττ/ρ της πατριαρχικής καί άρ·
νοντικής οικογενείας τοΰ Χ''
Νιχάλα 'Ελευθεριάδου, ικχί κα
τήγετο έκ τής άγαπημένης <κ.αΙ άξέγχστης μαρτυρκκής πόλεως Κερχσοΰντος τής άποκαλεσθεί- ?ης Νύμφης τοΰ Πόντου κχί ή όποία οίκογένειχ έσωσεν είς τόν βωμόν τής Έλληνικής Ί· οέας, υπέρ τ% άνεξχρτησία; τοΰ Πάντου τα περισσότερα θύ ματα, ά.πωλεσασχ τα έπίλεχτα μέλη αυτής, ήτοι τόν άριστον επΓστήμονχ δικηγόρον αδελφόν της Χαράλαμπον Έλευθεριά- οην. τόν άλλον αδελφόν της Ί ωάννην 'Ελευθεριάοην, έπιχει- ρηματίαν τόν έτερον αδελφόν της Παναγιώτην 'Ελε'^θεριάδην Εμπορον, άπά'ιΐτων ύποστάντων τούς πιό άγρίους καί άπαισί- αυς θανάτους, μέ πιοικίλα βασα νιστήριχ, ξυλοδαρμούς, πνιγ- (ΐούς, σφαγάς καί ποικίλους χλλους τρύπο·^ ύπούλους «αί ά ϊ>Χ'/τάστους διά την εξαφάνισιν
χαί εξόντωσιν των άδελφών
μ*ς πχτριωτών Κερασουντίων.
Π^τχ τα ανωτέρω μίθοδικχ
χά ίτεχνικά έπρογρα,μμ/χτίζοντο
καί έξετελοΰντο υπό τοΰ τν^ρ-
"/.ι«ϋ Κομιτάιτου.
"Ενχ έκ. τόν> ανωτέρω .βα-
3χνιστηρίων θανάτων άντίκ,ρυσε
καί ή παροΰσα νεκρά γ^υνή, ή
"Λ'· τόν θάνατον τοΰ αειμνήστου
5«ζύγου της Γεωργίου Σπαθο-
Έϊύλου καί τοΰ διμοίως άδϊλφοί
αύτοΰ Πχ>/τίλή Σπαθοπούλου,
βϊνατωθέντος τούτον διά ξυλο-
^ρμοθ υπό των τσετέδων τοΰ
«ίμοχαροΰς Όσμάν - Άγά κχί
τούτο, διατί; ά,πλούστατα διά τλ
, πατριωτικά τους αίσθήματχ.
Ιδίως διά τόν σύζυγον τη;
Ι εώργιον Σπαθόπουλον. τόν δ-
ποϊον κατεδίκχσεν είς θάνατον
:° ανεξάρτητον Λικχστήοιον
^ς Άμασείχς, .-/.χθώς κχί έτέ-
Ρθ'>ς είκοσι συμπατριώτχς Κε·
ρχσουντίους καί εξετελέσθησαν
»δτοι τό 1921 Ιτος δι' άπαγχο
Ί"35νΛ είς την πόλιν τής Άμα
3είχς. Αύτοι οί ήρωες καί μάρ
^Ρ»ς πατριώται Κβρχσούντιο·.
επέδειξαν άιπχράμιλλον ήρωϊ-
^■όν καί αυτοθυσίαν κατά τ^
εκτέλεσιν τοΰ άπαγχονισμοθ
των καί προτπαντός δ σύζυγος
*ύτής Γεώργιος Σπαθόπουλος
Ι« αφάνταστον (Οφρος, κα'. αε
**λόνητον -ίστιν είς τα έλλη-
ν·κα Ιδεώδη ,καί ελληνικήν την
Φ^Χήν τού επροχώρησεν μόνον
το>ο χαί χωρίς κνχμμιάν ωθησιν
χ*' βίαν ανήλθεν είς τό ίκρύω-
Ι1* τής άγχόνης καί ύττερηφά
>ω; καί άγογγύστως υπέστη
τόν μαρτυρικόν τούτον θάνα¬
τον.
Σεδασιμιώχατε.
Κλι
νών ευλαβώς τό γόνυ,
ημείς οί άπόγονοι των πρό τί}ς
ίεράς μνήμ,ης των άφανών τοθ
των ήρώων, των μεγάλων μαρ¬
τύρων χοΰ Πόνχου κιχί άναφω-
νοΰ,μεν <ίΑ'ιωνία νά είναι ή μνήμη χων». "Ολχ τα ανωτέρω μαρτύρια, δλας τάς χνωχέρω ξιώξεις κχί καταδιώξεις άντίκρυσε χχί υ¬ πέστη ή ταλαίπωρος καί άείμνη στος Φιλομάχη δμίος τχΰτα δέν έκλόνισιχν την -ίστιν της πρδ; τα έλληνικά Ιδεώδη κχί την * γάπην της πρός την πατρίδ* καί την οικογένειαν της καί δι' αύτό χχχά την μήνιν τής προ- σφυγιας κατά τό 1922 2το;, αΰ τη μέ τόν άγέρωχον χαρακτίΐρα της, την ευγενικήν ψυχή της, την χαρχκτηρ'.ατικήν πρωτοβΰυ λίαν χχί εύφυίαν της κχτώρθω σε χχί έγκχχεσχάιθη είς χήν I- λευθέρχν παχρίδα μέ χά τέσ¬ σαρα άνήλικχ δρφανά τέκνχ της, δόσασα είς αύτά την πρέ· πο·>σχν οικογενειακήν ανατρ*
φήν μέ τα έλληνοχριστιαν.κα
οιδάγμχτα κχί άποκχταστήο--
σα έν τί) σημ,ερινί) έλληνική
κοινωνία άξ'.οπρεπώς καί π«-
ρχδειγμχχικως.
ΤΗτο ή ψυνή σου εύγενΛή,
άγαθή κχί^ Ι^ίρΐτος άλησμόνη-
τη Μάνχ, ό δέ χαρχκτηρχς 3&υ
άγέρω·/ος καί άαλδνητος, κα¬
θόσον ώς Έλληνίς χχί Χρι~*α,
νή Μητέρχ εφάνη; άνδρεία χχι
θχρραλέχ, επιδείξασα δύναμ.,
και ανωτερότηχχ, ιχαί δι' χδτδ
κχί ό";ά τα ανωτέρω ναρίσμα.
τα σου. ό θεός άντήμβιψεν καί
πχρέλχ&εν χήν ψυχήν σου καχά
τας Άγία; ταύτας ημέρας τής
Χριστιχνωσύνης, τής Μεγάλης
Ημέρας τής Γεννήσεως τοΰ Κυ
ρίου Ημών Ίησοΰ ΧρυτοΟ, τόν
οποίον ήγάπησες πολύ κχί ή
κολούθη<σες χά διδάγματά τού, έκκλησιαζομέν») τακτ:κώτατα, είς τόν οΙ'μί αύτοθ ν.τΧ μετέ- οωσες ταυτα καί είς χά τέ¬ κνα σου. _ Πολύχλχυστη καί Λλγ,ισμδνΎ:- τη, ά,γχπηιμένη Μάνα, Φίλη. διότι ,χατά τόν χρόνον τή; τ-ν* σφυγιας μας έσένα έγνώρισα ώς Μάναν, σήΐκ>ω, σήχω νχ ι¬
δής χον αγαπημένον σου γχμ-
6ρόν Σάιδβα, πό ύχχτά ΐή'; ε·
πιθ*ϋΐμ.ίαν σου, καί νά ακούση;
τα τελευτχΐα λόγια τοΰ άπονα·.
ρετισμοϋ, τα τελευταία λόγια
τοΰ άποχαιρετισμοΰ διά την τε
λευτχίαν αιώνιον κατοικίαν
σου κχί εδχομχι είς τόν Ύψι¬
στον δπως σέ δεχθή είς τόν Μΐ
γάλον τού Κη,πον τόν ΙΙαρά-
δεισον κχί σέ κχτατάξη (Αεταξύ
των διχαίων, ώς δικαίαν καί
&ίρετον γυνήν. Τό δέ χώιι^.
τής Άττιχής πού θά σέ δεχθή
^^.ερο·/ είς τάς άγκχλχς τού
νά είναι έλαφρόν: Είς ημάς οέ
τούς οίκείους, σ>ογγενεΐς καί φί
λους δ θεός νά χύση βάλσαμον
παρηγορίας %χί ΰπο)Λν·ϊιν κα'ι
ζωήν.
Αίωνίχ σο'ο ή Μνημη
Πολύκλαυστη Μάνα Φιληχα
'Όμοίως δ έξάδελφος αυτής
Λεωκιράτης Άσλανίδης άπήγ
γειλε έντός τοΰ ναοΰ χχί επι
τής σοροΰ αυτής τό κατωτέρω
ποίημα:
Τής Κεοασοϋντος στάλ.ισμα, ήσουν
(θυμάμαι Φίλη,
σε· Λγαποΰοαν δέ πολύ καί σνγγε-
(νεϊς καί φίλοι,
ΰπό&ειγμα οίκοκνράς, μητέοα, στορ
(γική,
Σεμνή καί ύπεοήφανη. καί πάντα
(λογική,
Τ' άμπε'λι σου μρ λοΰλονδα, τό ?-
(χεις στολιομένο,
ποΰ είναι τώοίΐ γύοω σου, δλο συν
ι (κεντοωμένοι
νά δώση τό ϋπτατο φιλί, σέ Μάνα
(άγαπημένη,
νά νοιώση ή ΐ|η<χοϋλο. σου πολΰ ρύ (τυχισμένη. Γιατί, οποίος γονιός άπ' τα παιδία (τιμάται, κι' εύδαιμονίας τό στερνό, χαμόγε (λο κοψάται, —ού Παοαδείσοιι την ώμορφη καί (δροσερή γωνία κοιμήσου, καί ή μνήμη σου νά (ναι αΐί Αθήναι τή 29 Μάρτιον 1970 Π οντιακοΐ θρύλοι ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΜΑΖΟΝΩΝ ΤοΟ συνεργάτου μας ΔΗΜ. ίΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΕΟΓΛΟΓ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΜΕΤΑΦΡΆΣΤΩΝ (ΠΕΜ) ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ Πανελλήνιον Ενώσεως <ττών Δτά τού παρόντος φέρεται είς γνώσιν των μελών τής Λιεθνοΰς Ενώσεως Μετθίφραστί&ν ότι κατό πιν αποφάσεως αυτής μέ έδραν τούς Παρισίους τό προγοοψΗΐατι- σθέν Διεθνές Πλήρες Συνέδριον Με-ταφοασ'τών διά τό ετος 1970 είς δ εΓχε προσβληθή καί ή Πά νελλήνιος "Ενοχπς Μεταφραίττών άναβάλλετηυ διά τό Ι'τος 1971. Παντός τό 6ον Συνέδριον ίτχί τοΰ Καταστατικοϋ καί των πε- πραγμένων τής ΔΐΡ·θλΌΰς 'Ενώσε (ος Μεταφραβτών θά γίνη έντός τοΰ ετους 1970 περί τοΰ οποίον λεπτομέρειαι 9ά γν(,)θ·θονν υμίν εν καιρώ. ύπεύθυνοι σομφώνως τφ νόιιο· 1090)1938 Ίδιοκττιτης — Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Καττοικΐα Ναυέ'ρχου Βότση 55 ΠροΐοτάΜβνος Τυπογραφβίου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΧ ΚατθικΙα Χπορτάκου 12 ΑΜΦΙΛΛΗ Στόν Ο">οοομιχόν Συν)«μόν ό
Νέος Παντός είς Νταοϋ Πεντέ-
ληε, ποιλοϋνται οίκόπεδα πρός
ει','χιλ. καί μέ ευκολίας. Τηλέίρ.
974.220.
"Ημονν κι' έγώ μεσα στούς άν-
τάοτες τού όπλαρχηγοΰ Βασί -
άγά, Άνθοπούλου.' Ήταν Όκτώ-
ί>ρης τοϋ 1916. Νύκτα ήτταν οάν
ψ'θάσαιμε στήν .-ΐεοκρερειοι της θε-
μίσκυρας καί τοϋ Βερμώδοντος πο-
ταμοΰ, τής χώρας των Ά,μαζάνων!
Μά άς δια6άσου.με μιά μιχρή σε
)Ιοα άπ' τό 6ι6λίο μου, πού τυίτχί)-
θηκε στή Θεσσαλονθκη τό 1936 καί
πού φίρνε, τόν τίτλο «Άνάμεσα
στούς άντάρτες τοϋ Πόντου!».
Λ
«Την ήμιέρα τής Κυριακής μεί-
ναμε στό χω<ιιό Γιάγπασάν τής άρ χαίας θεμίσκυρας. "Τβτερα Λπό τέβσερις ώρες πορεία, φ&άνουμε στό μεγάλο ποτάμι των Άμαζό- νο>ν, πού περνά την πλούσια πεδιά
δα τής θεμίσκυρας κατ χύνεται
στβν Εδξεινο Πάντο.
"Οσοι ήσαν πάνο> στ' άλογα, τό
περάσανε. Ημείς οί άλλοι, ύπο-
χρεωθήκαμε νά ξεντυθοΰμε γιά νά
περάσονμε την άντίπερα οχθη!
Σκοτάδι πίσσα. Τό μεγάλο οέμα,
ή γλίστρα μας, τό ξέσκισμα των
ποδίών μας πάνω στίς μυτερές πί
τρες τού ποταμοϋ, μάς πήραν τίς
δυνάμεις. Σάν φ&άσαμε στή μίβη,
είμασταν πι·ά ίξαντλημένοι. Τό νά
περάοουμε τό ποτάμ*. μάς φαινόταν
ίίνειρο. Ή όρμή τού ήταν τόση
μεγάιλη, πού αύτό μάς κνόερνοΰσε.
Συγκεν-τρώναιμε τίς δυνάμεις
μας, μά τοΰ κακόν δέν μπορούσα-
με νά τό περάσονμε. Σέ μιά στι-
γμή έγώ ζαλάζομαι άίΐ' την μ«γά-
λη εξαντλήση καϊ γίνομαι ενα παι
χνίδι τής μεγάλης όρμής τοΰ πο-
ταμοΰ.
Δνο άτσαλιίνια μπράτσα ε'νοιω-
θα >ά μέ τραβοΰν. 'Ηταν κάποιο
.-ταλληικάρι τοΰ Βασίλ' άγά, πού
Ντυ&τγκαμε καί (Ήαστικοί παίρ-
νομε τό μονοπάτι ποΰ θά μάς πή-
γαινε σ' ενα καταΐλληλο μίρος γιά
νά ξεκουρασθοΰμε άπ' τίς πορεί-
ες ιμας καί νά συνειλθουμε άπ' τίς
συγκινήοεις. Φθάσαμε <τ' ενα τονρ κικο χωριό». Έκεί ξαΛλνωθήκαμε καί στήν ά- στροφεγγιά έκϊίνη ετιλεισα τα μά- τια. Μά προτοΰ καλά - καλά πε- ση βτά δλρφαρά μόν ύαρΰς ό ν- πνος, ήρχοντο ξωντανές στή μντή- μη μου, ποώς αε τούτη δώ τή χ]ώ- ρα, κοντά στόν θεριμώδοντα ποτα μό καί βτήν θεμίβκυρα, κάποτε κα τοικοΰβΐ ή πολεμική φυλή των Ά- μαζόνων, πού άποτελοΰσαν ενα κρά τος Ιδιαίτερο. Καί δπίος ενα ρυά- κι κνλά, ετσι άφηίΤα τή θυμηθή ι μόν νά τρέχει γοργά στά θρυλικά καί μιΌικό. έκεϊνα χρόνια. Ι Κάποιβ έξωτικιά πανώρια κόρη, μαομαροστήθα, μιλά! Είναι ή Μν- θαλογία. «Ψηιλές, ομορφες καί καλλίκορ- μες άλογατάρησες, οί Άμαζόνες, ετρεχαν δώθε - κεΐθε καί γύμνβ- ξαν τ' ιϊγρια καί άτίθασα άτια τους πουχαν χρώμβτα λογιών - λογιών κι' ϊτρεχαν καλπάξοντας καί στό τρεχιό τονς άνέμιζαν οί χαΐτες των άλόγων καί στ' Λγριο χλιμίντρι- σμά τους ί-τρεμαν τα γύοω δάση». Γιά νά όιατηρήσουν τή φυλή τους, οί Άμαζόνες, έρχόντουσαν μιά φορά τό χρόνο βέ έρωτικές σχέσεις μέ τα εχθρικό στράτευμα τοΰ "Αλυος ποταμοΰ. Κι' άπ' τα παιδία πού έγενντόν- ταν κρατοΰοην μόνο τα θήλεα καί σκότονναν τα άρρενα. Λέγεται πώς άπό μικρές οί Ά¬ μαζόνες εκοφταν τόν δεξί μαστό γιά νά ρίχνουν μέ περισσότερη ο- νεση τα τόξο! Α Βαοίλισβά τους εΐχαν την Ίπ- πολύτη, πού καμάρίονε τό κράαος της καθισμενη στό όίτροχο «αί πλούοΊο αρμα της, πού τό Ιβερναν δύο αγρια κι' άτΐθαοα δλογα. Σάν εμδλημα, ποΰταν δασίλιο- σα, είχε μιά μαγική ζώνη, ποΰ τής είχε χαοίσει κάποιος θεός, ό "Α- &ης! Ό Ήρακλϊίς, ποΰ στή σειρά των άθλων τού ήταν καί ή κατά- κτηση τής ξώνης τής Ίππολύτης, έρχεται μέ μερικούς σνντρόφους τού στό λιμάνι τής θεμί<τκυ<}ας καί κεΐ άγκυροόολεί τό πλοΐο τού. Ή θεά "Ηρα, ποΰ φανερώθηκε σάν Άμαζόνα, διέτρεχε τίς δχθες τοΰ Θερμώδοντος ποταμοϋ, καί δΐί διδε ,τώς οί ξενοι θέιλουν νά άπα- γάγονν την δασίλισσά τονς! Καί τότες οί ΆμΛξόνες έτρεξαν στήν παραλία πάνοπλες, πάνω στά αλο- γά τους καί σάν ϊφθαοαν στήν θά- λασσα, στό μ^ρος πουταν άγκυρο- βολημενο τό πλοίο τοΰ Ηρακλέους, γίνεται μάχη φονική, Μά πάνω στή μάχη σκοτώνονται πολλές Άμαζό¬ νες, καί μαζΐ μ1 αύτές 6ρήκε τόν θάνατο καί αύτη ή βασίλκτβά τονς, ή 'Ιππολύτη, άπ' την όποία ό Ή- ρακλής πήρε την μαγική ζίίη'η! Δ. ΚουτσογιαννόποτΛος «ΘΕΑΤΡΟΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ» Τό "Ανσοο τοϋ Κάκτου Ίοΰ συντΐίΎάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕ 1ΡΟΠΟΤΛΟΤ Ό Γαλλι,κή κωμωδία τό "Αν θο; τοΰ Κάίκτου πού πχίζετχι στό θέχχρο Βρετάνια κχτά Ιτζ: τυχή μεταφράση τοΰ Μαριου Πλωρίτη, είναι δπμιοΰργημχ των δημοφιλών Γάλλων κωιιω διογρά3>ων: Πιέρ Μπαριγιέ κχί
Ζάν Πιέρ Γκρεντύ. πού &ειη-
ροΰνται στυλοβάτες τοθ Γαλλ,
κου Βουιλεβάρτου.
Ή έξαίρετη κχλλιχέχνις κ.
"Ελλη Λαμπέτη πού ή έμφάνι
σί της πλουτίζει τή σκηνή, 1κ
τινοβολεΐ καί πάλι μέ τό Λ-
σχρχφτερό πχίξιμό της. Ζεϊ τθ
ρόλο της. Δημιουργή. Τα θαυ
μαστά ύποκριτιχά της προσον-
τχ δλοκληρώνουν τό πηγαΐο τα
λέντο της. Χαίρεσαι ·>ά τή 6λί
πεις. Σέ σοναρπάζει. Σέ σ'ον-
κινεΐ. Πρωτοεμφανίστηχε σττ;
σκηνή πρίν άπό εί'κοσι οκτώ
νρόνια, κατά τό 1942 είς ιο<· θίασο τής μεγάλης τραγωίοθ Μαρίκχς Κοτοπούλου. Άπό τ6 τε 5έν πχύει νά διαγράφει λ«·ι ποό-φ<ι>τες σελίδες στό ένεργητ'.
κό τής θεατρικής της σταδι»-
δρομίας. Πχράλληλα, δ δ:*λ^
κχό: Γιώργος Μούτσιος, αν κα>
δ ρόλος πού ύποδύετχι δέν τ*υ
τίζίτχ: άπάλυτχ μέ την Ιδιο¬
συγκρασίαν τού. έν τούτοις ±
κολουθεΐ πειστικά μιά σωστη
γραμμνί. 'Επίσης ή θελκτικτ;
Βέρα Κρούσχα μέ την παρέλευ
ση τοΰ γρόνοιο έξελίσσεται *α'-
μας πείθει πώζ μελλοντιχά Θ4
μδς χαρίοει άξιοπρόσβχτες καί
στρωτές Ιρμηνείες. Ταυτό/ρο-
να, δ Γιώργος Μοσχίδης μΐΐ
τίς κωμικές τού κινήσει; κχί
μέ τούς συσπαστικούς μορφα
σμούς τού σκιτσάρει 2να εντυ-
πωσιακό δήθεν έοαστή. Άλλα
καί ό Λευτέρης Βουρνάς μέ χό
ίρρενωπό τού δφος μας προσφέ
ρει μιά πειθαρχημένη συ·ναισθη
ματική νότα.
Γενι,κά, είναι μιά εΛχάρ>!σ·ν/ι
καί οιχτΛεξχστική κωμωδία.
ποΰ πλαισιώνεται μέ ώραΐβς έν
αλλχσσόμενες είκόνες. μέ δπλί
το φωτισμό καί μέ σύγγρον&ς
γυναιχεΐες άμφιέσεις πού άξίζει
νά την παρχχολουθήσει τό θ«7.
τρόφΐλο κοινό.
ΕΓμαι βέβαιος πώς θα γειρο
κροτήσει θ-ερμά τού; έκτελε-
στάς κχί μάλιστχ τή μειλίνι·;
κχί εύπρόσωπο ήθοποιό κ. "Ελ
λη Λχμπέτη.
Αθήναι 31.3.70
ΧΑΡ. ΤΓΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
'ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ,,
Άγαπητέ κ. Σινανίδη.
Συνδρομητής άπό 20ετίχς τής
έφημερίδο; Σας χυγχάνων, διά-
βχσχ μετχξΰ χλλων. στό ύπ' α¬
ριθ. 2041)29.3.70 φύλλον τοΰ
Προσφυγικοΰ Κόσμου την βιβλι
οκρισίχ χοΰ φίλου κχί συμπα-
τριώτου μου κ. Αθαν. Άσιχτί-
δη, σγίτΐ'χά μέ τό βιβλίον τοΰ
Ποντίου Δηιμοσισγράιςρου κ. Γ".
Λαμψίδη «ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ»,
πού τό άγάρχσα κι' έγώ κχί
διώβοοσα τα δργιχ των όοδών
τοΰ Τουρκι,κοΰ Παρακοάτους
κχί τα συγκλονιστικά καί πρω-
τάκουστα πάθη των Συμπατριω
των μου Ποντίων.
Λυποΰμαι. κατάχχρδχ, γιά δ
σα διάβασχ κχί ά,πόρησα, πώς
τόσα χρόνιχ έμειναν &αμμένα τα
πάθη τοΰ Λαοΰ μχς κχί πώς υ¬
πήρχον Πράκριτοι στόν Πίνι>μοι χαί άνώ
νυμοι Άντάρτες τοΰ Πόντου.
Καί δπως, παρχστατιχά, μας
χό παρουσιάζει ό Δ. Λαζογιώρ-
γης <ϊτήν Άντριωσύνη τού «Τής βασιιλεύο'οσχς τα τείχη σάν άντικρύζει ό Μωάμε», τίς ψαλμωοίες παράπα κχί δρμχ στήν Φωτία. "0%λο στό χέρι σου άν δέν πι*- (■94^, αχρησχχ θάναι τα κεριά. Δέν ώφΐΐλοΰν οί πχρακλήοεΐι, τα χέριχ σου άν δέν κινεϊς! Πρίν νάνχι άργά. κατάλχδέ κ.»-» Στήν Άντριωσύνη τή σωτηρίχ σου θά βρεΐς» 1 Αύτην, την Άντριωσύν»/, την Άντίστχση κχί Άντίδραοι, , στόν Τοΰιρχο Δυνάστη. πχρέλε. ι ψαν. κχτά την άποψή μου, να , ύμνήίσουν καί νά' έγκωμιάσουν δ μέν κ. Λχ'^ψίδης μέ τό διδλί 1 όν τού «ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ». .' δέ φίλος, συμπχτριώτης καί φΐ· 1 λώλογος κ. Άσιατίδης μέ τ»)« βιβλιοχρισίχ τού. Ευχαριστών διά την φιλος- νίαν Λιατελώ Πάντα δικός σχς ΧΑΡ. Γ. ΤΣΙΡΙΔϋΣ Διχηγόρος Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387 ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Σωχράτους 69 Τηλ. 547.888 ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΙΒΛΑΤΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΘΥΝ ΠΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤβΟ συνεργότου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ 3ον ... Αμα νύχτωσΐ, οί φαντάροι κουρνιάσανε στίς γ<«νιές τοΰ κατα στοώματος, καί δέν άκουγε κανείς παοά τό άγκομαχητό των μηχα- νών τοϋ καραδιοΰ καί τό άδιάκοπο 6ούτ)σμα τής θαλάσσας. ΟΙ δύο φίλοι στριμωχθήκανε σί μίαν α,κρη, τνλιγμένοι σ' βνα κα- Ι ραβά-τανο, καί κυττούσανε τ' άστέ ! οια χοιοίς νά μιλοΰν κανενας τους είχε τή δική το>< σκέψη αύτη την ώρα. Ήταν άπομεσι'ιμερο δ.μα με στό ξώκαστρο τής Σμύρνης" ά κουμπισμένοι δλ.οι στήν κονπ&στή κυττοΰσαν μέ πεβ<έργεια τα κατα πράσ<να 6οννά πού άγκαλιάξουνε την ομΛρφη πό).η. Ό καθένας τους ξεχνιώτανε μέ βα στό θανμασ,μύ τού, ένώ τό κα- ρά6ι εσχιζε σιγά - σιγά τή γαλα- νή θάλαοσα, ποΰ εμβιαζε χρυσή αυτή την ώρα, καθρεφτίζοντας <ττήν κυματκΐτή της έπιφάνεια τίς άχτί&ες τοΰ ήλιον. Κόβμος άμετρητος είχε μαζεν- τή στήν προκνμαία νά ύΛθβεχθή τό στοατό, καί άπειρες 6άχι ξέρετε, φο
δήθηκα μή χάαω τόν φίλο μου σέ
τούτη τή φασαρία καί μάς... χωρί-
σουνε.
Ό Γυλάκ.ης σήκωσε τό κεφάλι
τού κα-τακόκκινος καΐ δπως είχε πε
ράσει πιά ή πρώτη φού«3ΐα, έμεινε
καταντροπιασμένος πλάγι στό κθνί
τσι. Ό φίλος τού δμως δέν τα-
χαβε:
— Νά γνωριστοΰμε, αν βέλετε,
δεσποινίς: Ροΰκος, έξ Αθηνών,
δικτιγόρος (!), άπό δω ό φίλος
μου κύριος Γυλάκης, φοιτητής τής
(Γΐλολογίας(!).
Ό 'Γνλάκης ϊμεινε χόκκαλο. Ή
πρώτη τού δουλειά ήτανε νά κρύ
■ψη «τή οάχη τ' άργασμΐνα χέιρια
τοι<, γιά νά μή φανερωβή ή ψευ- τιά. Ό άλλος ίβήικωβε τούς ώμους, σάν νδ,λεγε στόν ταραγμ,ένο φίλο τού: "Οταν μάς δή, άς μά,ς γάντ<κΐ, ένώ ό Γυλάκης τάχε ά- κόμη χαμένα. — Ποΰ κάθεσβε δεσϊΐοινίς Κου- λίΛη, 6ά σάς δοϋμε; — Καί 6έ6α«ι! Ναρ/θετε στό σπιτικό μ«ς, μέ μεγάλη μαις βύχα οίστησι μάλκπα... καθώμΛστε στό Φαρδύ βοκάκι άριβμός έ&δομήντα. "Ενα δυνατό σφύριγμα 8κοψ« στή μέση την εύγενιχή έκείνη συ- ζήτησι. — Σύνταξις! ακούσθηκε ή φωνή τον άξαοματιχοΰ πιό πέρα. Όλοι τρέξαΎε τότε στή γραμ- μή τους καί ό κόβμος παροψιέρισε. Οί δυό φίλοι άποχαιρετήσανε 6ια- στικά τό κορίτσι καί πή·γανε στή Θέση τονς. (Σννεχίξεται) ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΞΕ ΧΑ Σ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟΙ ΝΟΣΤΟΙ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑβΑΝ. Α ΧΙΑΤΙΔΗ (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Χωρίς άγέρχν τό πουλίν χωρίς νερόν τό ψάρι; χο>ρίς άγάιπ" 'κΐ γίνεται %ανέ-
ναν παλληκάριν.
Μ ά καί ή δμορφιά λατρεύε·
ται σάν θεότης. Καί την έ"μμον
η
ης
φη γυναΐκα δλοι την
κι' δλοι την άγαποΰν:
Τή1/ ο,χμθ'ρφον δλ' γ
σχεΰνε τό χχτήρ - ν - ^
την ασκημον ιχχνείς 'κΐ θέλ' δλ*
βλχστημοΰν τόν κύρ - ν - άτ^
Κχί 'δ έρωτευμένος Κεμεντ^ε
τής, δ λυράρης, ρωτά την άγα
πημένη τού μέ τούς φθόγγου,
τής λύρας τού:
Τή Κεμεντζές - ιμ, τό δοξάρ πά
εί κι' Ιρται καί ρωτασαι
σή Καλαντχρί τα νύχτχς μονα-
χον πώς κοιμάσχι!
(Τής λύρας τδ δοςάρι μου πά
εί κι' έρχετχι ,ρωτωντχ^
τίς χειμωνι-άτικες βραδυές μονη
σου πώς κοιμασχι;) -
Κι' εΐνχι ή άγάπη τρανή κι'
άπέραντη γιά τό άγαπω)ΐενυ
πρόσωπο, πού δέν μπ->ρεϊ τίποτχ
νά ιμήν αφανίση:
Σαράνχα ποτχμόνερα κι' εφτ*
ραχία χιόν·.«.
'κ' έπόρεσχν νά χάνανε τή ά
δας - ιμ τα ό
(Σχράντα ποτχμόνερχ κι' ί
φτά Βουνών τα χιόνΐΛ
νά στχματή-σουν δέν μπορου,»
τούς πόνους τής καρδίας μου),
ΚΓ άρχίζει ή Ιξομολόγησι
άπό τόν έρωτοχτυπημέ'/ο τρα-
γονδιστή ·
Κόρ" Ιξομολγίουμχι λέω - σε τό
τερτόπο - μ'
άν άγαπχς με πέει άτό μή ιρώα)
δ - ΐ'
ρ
Καί συνεχίζει θχμπωμένος ν.
πό τίς όμορφιές τής άγαπημέ
νης τού:
Κορτσόπον ντ' Ιΐίΐρφον είοαι γλ
σχν την μάνχν π' δεί - Οϊ
νασάν Ικεΐν' τό παλληκάρ ντο
έπορεΐ κχί πχΐρτσε
Κχί ή άγάπη δίνει φτερά στή
ραντασίχ τού γιά νά τής πή:
Κόρη σόν τόπον ντό πατείς λ:
δάν άς Ιρχα; λέει - μ«.
Τό μάχια - σ" άσόν ούρχνόν ά-
στρόπα κατεβάζνε
πόσα κχρδάπα Ικαψες καί πόσ*
άναστενάζνε.
Καί άλλοτε Ιξυμνεΐται ά,πδ
τόν πονεμένο ιέραστή, ποιό αλ-
λο; παρά τα μάτια, τα μάτια τα
δμορφα, τα γλυκά;
Τ" άμμχτοτέρεμα .- σ' πουλί ·
μ' κί άτά τεσά τα μ,άτια
τ' έμόν έν δ Παράδειοον τ' έμα
«ίν τα μουράτια:
(Τό κοίταγμά σου άγάπη
κι' αυτή ή γλυχειάΊ μχτιά σ*»ο
έλπίδα κχ'. ό πΛθάΙδειοος είναι ή
όμορφιά σου).
Άπαρηγόρητος «δ τρχγωδ"!·
νόν» λέει πώς είναι ή σκ·ιά τής
άγαπημένης τού κι' αυτή είναι
δ ήλιος καί τα μάτια της τό ού
,ράνιο τόξο.
Ίσκιά τ' έσόν έγώ βίμαι έσύ χ'
' ιέμόν δ ήλεν
τ' όμμάτια - σ' τα παντέμορφα
τ' έμόν ό τχρχήλεν.
Κχί συιμπληρώνει:
"Αρ άγγελοι θά γίνουμαι χρυ
σά φτερά θά φέρω
ά σή μάνας - ισ χά χέριχ έγώ
έσέν &α πέρω.
(Συνεχίξεται)
Ο ΕΟΡΤΑΕΜΟΣ ΤΗΣ 25ης
ΜΑΡΤΙΟΓ ΕΙΣ ΤΟ ΛΤΚΕΙ
ΟΝ Α. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Επί τή Έ-ετείω τής Έθνι
κης μχς Π αλιγγενεσίας 25ης
Μχρτίου 1970 τό ώς ανω
IV
ά λή
ρ
μνάσιον πλήν τής ρ;έ
νης διά τό Σχολείον τελετί);,
ώργάνωσε κχί διά τούς γονεις
καί κηδεμόν«ς σχετικήν οε·
μνήν Εθνικήν τελετήν, την
29ην Μαρτίου /χί ώραν 6.30
μ. μ.
Τόν Πανηγυρικόν έξεφ<όνη σεν δ Καθηγητής Φιλολογιας Χίου 'Εμμαν. μέ τίτλον «Πνεϋ μχ ή αίωνία Έλ).άς». Υπήρ¬ ξεν συναρπχστι.κός μέ τα β στόχχστα νοήματα. θάρ δν( Ιν τσχκοθτ*ι > Επηκολούθησεν έν μέσω πλη
δψ:μον νχ Ιν σβήνετχι δφίδ ν*
Ιν σκιτοΟμίΛΐ
(Κόρη στόν τόπο ποΰ πχτα·;
πέτρ' άν εΐν" θά σπάση
φωτία άν είναι θά σβυθτή χαί
φίοι άν είν' βά σκάση).
Τό μάτιχ - μ' άρχεΰνε σε ή ψή
ιμ' άθ
θ
μ ρμ
νά Ιπλχνε - με ό θεόν σον τθ-
πον ντό χοιμασαι.
— "Ηλεν μχρχίν τα μάρανι.·/
καί πχλχλά χορτάμια
Καί σύ μχρχίνεις 'Ελλενους
Κροχμέτκχ πχλληκάρια.
Σήν πόρτα - σ' άπαν δντχν
στέκς δλ' έσέναν τεροθνε
Καί χάνε τ' άχουλόπα - τουν
θχ πχίρτς - άτς έθαροΰνε:
(Στήν πόρτχ πάνω σά στχ-
θής δλοι σένα χοιτοθνε
καί τα μυχλά τους χάνουνε πώς
θα σέ παντρεφτοΰνε).
"Αλλοτε πάλι <^ό τραγωβιΛ- νον» διαπληκτίζεται μί τα δλ- λα τής φύσεως δημιουργήιματα: "Αστρχ - μ' τόν φέγγον πέτ' ά τόν τόν κόπον - άτ μή χανη τ' έμόν ή κάλη Ιμμορφος τόν τ3 πον άτ πιάνει: "Αλλοτε ό πδθος γιγχντώνε- ται κχί δ τραγουξιστής παραχα λεΐ καί ίχετεύει την άγαπηί,ιέ νη τού: Άροθυμία - σ' θά τρώη - με ά γάπη - σ' θά τελέν' - με γιά στεΐλον με έναν πουλίν τι θους κόσμου ή τελεχή, ή δποΓα υπήρξεν ανευ προηγουμένου έ ής. "Ολχ χά παιδία άπί- χή δωκαν έξαιρετικά είς τούς ρό- λους των σκέτς, άπό την κήρυ ξιν τής 'Έπαναστάσεως, «Κμυ φό Σχολειό», «Ζωή των σκλά βων» κα! «Ζωή των Κλεφτών». Τέλος υπέροχον ήτο τό μικρόν δραιματΊκι «Τό ΙΙχιδί τοΰ Με σολογγιοθ». Ή τελετή έπλαισιοΰτο μέ ώ ρχιοτάτχ; άνπαγγελίχς κχί πχ- τριωτϊκά άσματα καί ώς κατχ- κλείς προεβλήθησχν σλάϊτς ε'ι- κόνων τί)ς Έπχνχστάσεως, υπό τοΰ Γυμνχσιάρχου Δ. Μπατιστά τού, συ-'/ώΐευόμεναι μέ την χχ ρχκτηριστικήν των έρμηνείχν. Μεταξύ των επισήμων διε- κρίνοντο έκπράσωποι τής έκ- κλησίας μας. δ Δήμχρχος Πε ράματος κ. Κ. Κωττάκης, δστις κατασυγκεκ·.νη·ιένος παρηκο¬ λούθησε την δλην τελετήν μέ- χρι τέλους, καθώς καί έκπρό- σωποι τής Άστυνομικής Άρ- Πάντας τούς συμβαιλόντας την σεμνότητα καί έπιτυγεστά- την ταύτην έαρτήν, καί ιδιαι¬ τέρως τούς μαθητάς, οί δποΐοι μέ ένθουσιχσμό ·), πειθχρχίαν καί φιλότιμον ?φεραν είς πέρας μίαν τοιαύτην δντως εξαιρετι¬ κήν τελετήν, ευχαριστούμεν Επί τώ έορτασμψ τής 100) ετηρίδος άπό τής γεννή σεώς τού ΑΝΤΟΝΙΟΙ ~ΚΕΡΑΜΟΠΟΥΑΟ. Ο επιστήμων — δ πχτριώτης — δ άνθρωπος Τοΰ κ. ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΤ «ΤΩ σοφέ τής άρχαίας τέχνης έρ * . γάτη' πουχες πάντα στό χέρι γιά οπλο σκαΛάνη, εύτυχής πού μπορώ νά σοΰ πλέ- ξω στεφάνι, μέ λουλούδια π' άνθίοανε μέσ' στήν καρδιά μου». Την περασμένη Δευτέρα, στή μεγάλη αϊθονσα τοΰ μεγαρον τής Αρχαιολογικήν 'Εταιρείας, στάς Αθήνας, έωρτάσθηκε άπό την «Έ θνική 'Ένωσι Βορειον 'Ελλήνων» (Ήπειρωτών, θρακων, Μακεδό- νο,ιν) ή 'Εκατονταετηρίδα άπό ή γέννηση τοΰ αλησμονήτου σοφοϋ Μακεδόνος καθηγητού τοΰ Πανε πιστημίου Άθην^δν καΐ άκαδημαϊ κου Άντιονίον Κεραμοπονλον. Ό γράφων, πού συνεργάσθηκε έγκάρδια 15 όλόκληρα χρόναα μέ τόν μεγάλο αυτόν έπιστήμβνα καί πατριώτη, στά Διοικητικά Σνμδού λια τής «Έθνικής "Ενώσεως Βο- ρείίον 'Ελλήνοιν» — (ή όποία τόν πε°ασμένο μήνα συμπλήριοσε 25)ετία άπό την ιδρύση της) — κι ήταν «μαθητής» τον, γιατί υ¬ πήρξε στενάς φίλος τής οΐκογε- νείας τού κι ήκουσε άναρίθμητες συμδοτ'λές καί παραινέσεις τον, θάταν >αντοτάκτης αν δέν έκπλη
ροΰσε σήμερα τό χρέος τού τιμής
στή μνήμη τοΰ ΔΑΣΚΑΛΟΤ.
Λ
"Αν καΐ γιά τούς έπιστημονι-
κοΰς κύκλους ό Αντώνιος Κεραμό
πουλος, ποϋ διετέλεσε καί πρόε-
δοος τής Άκαδημίας Ά'θηνών, ά
ποτελεί μιά άπ' τίς πιό έξέχου-
σες μορφές τής έπιστήμης, γιά
τόν Βορειοελλαδικό μας κάσμο
τ' δνομά τού είναι πιά θρύλλος,
δπως θά δοΰμε παρακάτο).
Γεννήθηκε στίς 13 Μάρτιον τοΰ
1870, στήν όρεινή κωμόπολι Μπλά
τσι (Βλάστη) τής Κοζάνης, τό ί
στορικό όρμητήριο των έλληνικών
άνταρτικών σωμάτων στόν Μακεδο
νικόν Άγώνα (1904 — 1908).
Τό πρανματικό τον έπίθετο ήταν
Κεραμάρης. Τό Κεραμόπονλ.ος τό
'ε'καναν οί δάσκαλοιί τού. Τό 18*0
τελεάοσε στή γενέτειρά τού1 τό Δή
μοτικό Σχολειό καί τό 1888 τό
Γυμνάσιο θεσσαλονίκης.
'Τπότροφος τοΰ Βελλιείου κλη
ροδοτήματος πήρε τό πτι>χίο Φιλο
λογίας άπό τό Πανεπιστήμιο Α¬
θηνών στά 1894, μέ 6αθμό αρίστα
καί τό περίφημο Ράλλειο 6ρα6είο
καί ιμέ ύποτροορία γιά την Εύρώ-
πη. Μά τό 'Ελληνικό Κράτος χρε
ωκοπεϊ κ*, άποφασίζει μέ εξοδα τοΰ
πατέρα τού νά συνεχίση τίς άνώ
τεοες σπουδές τού στή Βιέννη.
Στίς 8 Όκτοι6ρίου τοϋ 1894
διορίζεται πρωτοδάθμιος Έλλ.ηνο
διδάσκαλος στό Άλι&έριον τής
Εύΰοίας, προδιδάζεται τόν έπόμε
νο χρόνο σέ σχολάρχη στή Μεσο
Λοτα,μιά τής Μεσσηνίας καί τό
1897 τόν προδιΛάζουν σέ καθηγη-
τή στό Γυμνάοιο τής "Αμφισσας.
Την χρήση τής ύποτροφίας τού έ
πι.τνχαίνει στά 1899. Φοιτά τρία
χβόνια στά Πανεπιστήμια τοϋ Β ε
ρολίνου καί τοΰ Μονάχον. Στίς
διακοπές ταξιΛεύει σ' ολη τή
Γερμανία, στό Παρ£σι, στό Ναν
σν κλπ. καί παντοΰ μελετά καί
τα μουσεία. Στά 1902 τιηγαίνει
στίς Βρυξέλλες καί στό Λονδϊνο
καί μετά δνο μήνες στήν Ελβε¬
τία καί σ' δληι την Ιταλία, γιά
νά μελετήση τ' άρχαΐα καί τα μόν
σεία. Στίς 6 Μαίου τοΰ 1903 διι>
ρίζεται Νομισματογνώμων βοηθός
στό 'Εθνικό Νοιμισματικό Μουσεΐο.
Τόν άλλο χρόνο διορίξεται ?<ρο- ρος Αρχαιοτάτων καί προσψέρει τίς άνεκτίμητες ΐϊΐτνρεσίες τον εί κοσν όλόκληρα χρόνια στή Βοιω ωτία, Φωκίδα, σ' δλη την Πελο πόννησο, στή Δήλο καί στά Άντι κύθηρα. Παντοΰ έξετάξει μέ προ σοχή τα άρχαϊα μνημεϊα. Ή σκα πάνη τού θανματονργεϊ. Σέ άρκε τα μέρη, δπου κάνει άρχαιολογι- κές άνασκαφές, φέρει είς ψώς νέα εΰρήιματα, νέα άθάνατα κάλ λη των προγόνων μας, πού Ιχουν μεγάλη άρχαιολογική άξία καί μέ την έπιστημονική τού έιμδρίιθεια ά νακαιλύπτει τό ίστορικό τονς καί έρμηνεύει θαυμασία δλες τίς επι γραφές. ΙΙόσο, άλήιθεια, τοΰ ταιριάιζουν οί παρακάτω στίχοι, πού τούς 'ί γραψε (δπως καί τής έπικεφαλί- δος) ενας άπό τούς φοιτητέ'ς τού, ό "Ελ. Ζαχαριάδης άπό την Κν- προ: Των άρχαάον τό πνεϋμα πάντα μέ σα σον θάλλει, κι είν' ή τέχνη ό μόνος σον πό- θος κρυφός, ή σκαπάνη σκάδοντας φέρνει στό φώς των ένδόξων προγόνων τ' άθάνα τα κάλλη. Παράλληλα μέ τα ΰπηρεσιακά τον καθήκοντα ό άκούραστος άρ- χαιολόγος, λάτρης τοΰ πολιτι¬ σμόν, μύστης τής άρχαίας τέ- ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ Σννήλθεν είς συνε-δρίασιν, πρό ημερών, τό Δ.Σ. τής Πανελληνί ου Ενώσεως Μεταφραστών, καθ* ην ό πρόεδρος αΰτοΰ κ. Ά. Χατ ξημήτσος, εξέθεσε διά μακ ρ ώ ν πώς ευρίσκεται ή υπόθεσις τής 'Ε νώσεως, επί τώ σκοπώ νά συντο νίσουν τα μίλη τοΰ ΔΣ τάς ένερ γείας των, διά την πραγματοποίη σιν των έπιδιώξεων αυτής. ιε»----------------— θερμότχτα, καθώς καί τόν Δ) ντήν τοΰ 'ΣταολζίθΌ κ. Άθ. Ά- σιχτίδην διά την Πειθχρχίχν τής Σχολής τού. ή δποίχ δύνα ται νά την χαρακτηρίση ώς Πρότυπον Σχολείον, έν συνδυα αμώ μέ άλλα προσόντα, τα ό- ποϊα παρατηρεΐ κανείς εΐσερνό μενος. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΓΡΙΑΖΗΣ χνης, εγραψε πλήθος σοδαρων, έμπεριστατωμένοίν έπιστημ.ονικων μελετών (δνω των 170) σέ-έπιστη μονικά περιοδικά, έλληνικά καί ξέ να καί σέ βιύλία. Δέν λογαριά- ξουμε τ' άναρίθμητα αρθρα, πού εγραψε σ' έφημερίδες. Έκατον- τάδες οί διαλέξεις τού. Άπειρες μελετες τού έπι,δοκιμάζονται μέ τα πιό θερμά λόγια άπό πολλούς ξένους άρχαιολόγους παγκοσμίου φήμης καί άποτελοϋν πολύτιμα 6ο ηθήματα στίς δικές τονς Ιρευνες καί μερικές γΐνονται βάσις δλων τιΰν συγγενών εργασιών, πού κα¬ τόπιν δημοσιεύθηκαν. "Αγγλοι, Βέλγοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Ιτα¬ λοί κι αλλοι ξένοι σοφοί δέχον ται τίς έπΜΤτημονικές τού γνωμες καί παρατηρήσεις. Άρκετές με- λβτες τού γίνονται άντικείιμενα δι εθνών συζτντήσεων, μέ θερμά έγκω μιαστικά σχόλια γιά τόν Κερα- μόπουλο. Γιά τό έπιστημονικό Εργο τοΰ Άντ. Κεραμοποΰλου, μέ σύντομη άνάλυση των σπουδαιοτέρων συγ γραμμάτων τού, γράφω άρκετά στό 6«*λίο μου «Αντώνιος Κερα μόπουλος, δ σοφός Μακεδών άκα δημαϊκός» (1η καί 2α έκδόσεις, 1960, 1961, σελ. 9 — 15) πού τυπώθηκε στάς Σέρρας, μέ πολ λά δυστ·χώς τνπογραφικά λάθη, γιατί, λόγω άπονσίας μόν, δέν τό έπιμελήθηκα προσωπικως. 'Εδω θ' άρκεσθοΰμε νά προσθέ σουμε, δτι στίς 4 Σεπτέμβριον τοΰ 1924 διορίσθηκε ό Κεραμόπου λος τακτικάς καθηιγτΐτής τοΰ Δη- αοσίον καί Ίδιωτικοΰ βίον των άρχαίων 'Ελλήνίον στή Φιλοσοφ*- κή Σχολή τον Πανεπιστημίου Ά θηνών. Στό Πανεπκττήμιο οί οροι τηταί τον γοητεύονται άπό τή δι δασκαλία τοτ>. ΖΜντανεύει στά μά
τια τονς τή ζωή των δοξασμέ-
νων προγόνων μας. Δέν είναι μό
νο καθηγητάς τους, μά καί φί-
λ,ος τους. Δέν ένβιαφέρεται νά
γίνουν μονάχα λαμκροί έπιστήμο
νες, μά καί καλοί άνθρωποι, *α
λοί πατριωτες. Όνειρεύεται. μιά
καινονργια γενεά, ξιιιντανή, έλεύ-
θίρη,' βυνα,τή, ώραία. Νά τί λέ¬
γει ?νας φοιτητής τού (Δ. Κο-
ρομπέλης) σέ μιά γιορτή, ποΰ ώρ
γανώθηκε πρός τιμήν τού άπό
τούς μαθητές τού, στίς 22.1.1988:
«Άκούσαμε άπό τό στόμα σας
οχι μόνο δ,τι άφορά την έπιστή-
μη, πού τόσο αξια έξυπηρετήσατε,
μά καί δ,τι άφορά την έξωπανε-
πιστημ,ιακή μας ζωή καί την ύγι
εινί] τής ψι·χ''ϊς μας· Ή φωνή
σας έ'μπαινε ώς τα τρίσβαθα τής
καρδίας μας, μάς χαλύβδωνε τόν
χαρακτήρα, μάς εκαμνε νά παίρ
νουμε θάρρος γιά ν' άντιμετιοπί-
αυψ,ε τή ζωή. Άγαπήσατε τό
φ<Ητητή σάν ?νας πΡανματικός πατέρας. Ή φοιτητική Νεολαία σάς εΰγνωμονεΐ». Κι ενας άλλος τραγουβίϊ: Μαθητές σου δεμένους μέ σέ μ&ς κρατοΰσε των σοφώτατων λόγων ή χρυσή σου άλυσίδα, αν πολλο»ις σάν ίσίνα είχε τώρα ή πατρίδα δτιό φορές ή άρχαία 'Ελλάδα θά ζοΰσε. Λ Τό 1926 άνεβαίνει στό άνώτατο άξίωμα. Γίνεται άριστίνθην μέ- λος τής Άκαδημίας Αθηνών, ά- μέσως μέ την ιδρύση της στίς 18 Μάρτιον τοΰ 1926, μαζί μέ λίγους Λλλους σοφούς (Δ. Αίγι- νήτην, Φ. Νέγρην, Αρχιεπίσκοπον Χρυσόστομον, Γ. Χατξηδάκην, Σ. Μενάροον, Κ.Παλαμαν, Κ. "Α μαντον, Γ. Οίκονόμου, Γ. Δροσί- νην, Λ. Τούνταν, Ν. καί Ί. Πο¬ λίτην, Γ. Σωτηριάδην, Ά. Άν- δρεάβην, Ά. Όρλάνδον κ.α.). Εί ναι πιά άθάνατος. Καί τό 1938 γίνεται πρόεδρος τής Άκαδημίας Αθηνών. , Καταλαμβάνεται τό 1938 άπό τό δριο ήλικίας καί άποσΰρεται ά πό τό Πανεπιστήμιο. Τό 1941 ά ναλαμβάνει. τή διενθυνση τοΰ Τμή ματος των Ά
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ της 1ης σβΜβος
τού, πέρασε μέ καμμιά σαραντα-
ριά χιλιάδες στρατοϋ τόν Προΰ-
θο.
Τα πράμματα, δμως, ήρθαν ά
νάποοα. Ή γρήγορη αφιξη τοϋ
μεγάλον οεξύοη Μπαλτατξή Μεχ
μετ πασά μ' εκατόν πενήντα χι-
λιάδες βτρατό, έμπόδισε τοΰς ή-
γεμόνες τής Βλαχίας καί Μολδαυ
(άς νά κινηθοΰν. Κι' δ Χάν τής
Κριμαίας Ντεβλέτ Γικρέϊ, μ' άλ
λες πενηντα χιλιάδες, κατέλαβε
την άριστερή όχθη τού ποταμοϋ,
στά νώτα τοϋ ρωσικοΰ στρατόν καί
τοΰκοψε την υποχωρήση.
Ό Πέτρος ϊχασε τόν πόλεμο
άμαχητί. Βρέθηκε κυκλωμένος ά
7ΐό πενταπλάσιες έχθρικές δννά
μεις καί δέν τού μενε παρά νά
διβλέξη μεταξύ αίχμαλιοσίας καί
πανωλΓθρίας. Σώθην.ε, ώς έκ
θαύματος, χαρή στίς σύντονες κι'
εξυπνες ένέργειες τής γυναίκας
τού, τής κατοπινής αύτοκρατείρας
Αίκατερίνης Α' καί τοΰ άρχικαγ
γελαρίου Σαφίροφ.
Κατά την έπίσημη έκδοχή, 6
Αρχικαγγελάριος .-ΐήγε στό όθο>
μανικό στηατόπιδο, έφρ)διασμέ·νος
μέ τα πανάκριδα κοσμήματα τής
Αικατερίνης καί μέ μιά ίδιόγρα-
ιρη έπιστολή της μέ προτάσεις
ε'ιρήνης καί κατάψερε νά διοροδο
κήση πρωτα τόν μνστιν.οσνμβονλο
τού Μπαλτατζή Μεχμέτ, Όσμάν
άγά, κα ΐκατόπιν τόν ίδιον τόν με-
γάλο βεξύρη.
Κατά τίς άδέσϊΐστες, ίίμως, μ«
πιθανοφανέ·στερες φήμες, ή Αίκα
τερίνη δέν ϊβτειλε γράμ,μα (Ττόν
Μπαλτατξή Μεχμέτ, άλλά τόν έ-
πισκέφθηκε νόχτα κρτκρά ή ίδια,
καί φιλοξενήθηκε στή σκηλ'ή τού
ώς στήν αύγή. "Οπρκ καί ναχη,
ό μέγας βεζύρης παρά τή ξοηρή
άντίδραση τοΰ Χάν τής Κριμαί-
ας, συνθηκολόγτισε μέ τόν Πέ¬
τρο, ,μέ βαρείς, πάντως, δρονς.
Νά επιστρέψη στήν Όθωμανική
Αύτοκρατορία τό Άζάφ, νά κατε
δαφίση τα ροκτσικά μεθοριακά
φρούρια της Άζσφικής καί νά πά
ραδώση τό πυροβολικό καί τα έ
φόδια τους.
Ή βιαστική καί, φαινομενικά
τουλάχιστον, νποπτη πυνθηκολόγη
<τη προκάλεσε ζωηρότατες Αρνητι κές αντιδράσει:; στή Πόλη κι' ό Μπαλτατζή Μεχμέτ υπέβαλε πα- μένος σιτά κατάβαθα της τού, άπό τή ταπείνιικτη τής άμα- χης ήττας καί τίς συνθήκες τής σωτηρίας τού. Ώρκίσθηκε άσπον δο μΐσος κατά των τούρκων, άλ λά ντοι περισπασμοί στή Βαλτι κή δέν τού έπέτρεπαν ν' αναλά¬ βη , κι' αλλο πόλεμο. Άνάλογη ά προθνμία άπό τουρκικήν πλευράς σννετέλεσε νά υπογραφή στίς 13 Ίοννίου 1713 ή ρωσοτουρκική συν θήκη τής Άδριανουπόλείος πού πράβλεπε είκοσιπεντάχρονη ειρή¬ νη. Ό Πέτρος δέν ριψοκινδΰνευ σε ν' απαιτήση την άπόδοση τού Άζόφ, άξίωοε δμως έπιτακτικά την ?κδο<τη τοΰ Καρόλου ΙΒ' ποΰ εξακολουθούσα νά... φιλοξενεΐτηι αΐχμάλωτος στή Βεσσαραβία. Ό μέγας βεζύρης Γιουσοΰφ πασάς φάνηκε διατεθειμένος νά δεχθή. Άλλά δ Κάρολος κατάφερε νά δραπετεύη καί μέ ,μιά σύντονη καταπληκτική πορεία μέσ' Λπό τίς χωρες των έχθρών τού γ-νρισε οτή Σουηδία ΰστερα άπό πέντε σχεδόν χρόνο>ν έξορία.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΤ
ΜΒΟΤΛΙΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕ¬
ΩΣ ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ
Κατόπιν των αρχαιρεσιών τής
30ής Μαρτίου τής
Σμυρναί<ον», τό Διοικητικόν Συμ βούλιον αυτής διά την περίοδον 1970 — 1971 συνεκροτήθη είς Σώ μα ώς εξής: Ποόεδρος ό κ. Αλεξ. Μπιενάκης Άντιπράεδρος ό κ. Νίκος Καρά ράς, Γεν. Γραμματεύς ό κ. Νικ. Άρώνης, Ταμίας ό κ. Γεο>ργ
Ο ΓΤΡΟΣ^ΌΥΜΟΡΙΑ
ΚΑΑΑΒΡΥΤΑ ΚΑΙ Η ΧΙΛΙΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ ΑΓ.ΑΑΥΡΑΣ
ΤΟΥ κ. ΧΡ ΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Είς τα Καλάβρντα άνάβασις. Τρικονπη, οπρις καί ολοι οί σιδη
Καί είναι κυριολεξία. "Οποιο μέ , ρόδραμοι. Είς την 'Ελλ.άδα, του¬
λάχιστον, δέν ΰπάρχει αλλος. Κά
θε γνρισμα τοΰ τροχοΰ, άκόμη
καί τό ελάχιστον καί ενα άγκί-
Στόν δρόμο μου
ΥΠΟ ΤΗΣ "ΕΣΠαΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ,, ΑΠΕΜΕΜιθΗΙΑΝ
ΕΙΑΘΛΑ ΕΙΣ ΤΡΙΑ ΕΡΓΑ ΚΡΙΘΕΝΓΑ ΚαΙ ΑΞΙ Λ.ΓΑ
Θυαοΰμαι σέ παλ.αιότερα χρύ- άπολ.είπει, ομοις ή σΰστασις τοΰ
νια τα πςχυταπριλιάτικα ψεί>δη,
πού δέν
^αφευγον-
σο καί αν προτιμήσης, οποίαν ό
δόν καί άν άκολουθήσης, άνάδα
σις θά είναι. "Οχι ότι πρόκειται
•νά φθάσης σέ κανενα ίλιγγιώβΕς
ΰψάμετρον. 'Εφτακόσια - πεντήκον
τα μέτρα είναι. Δέν είναι λοιπόν,
τόσον τό νψος, ίχτον ή άρχιτεκτο
Πολλές
γαιναν τα είς βάρος τοΰ άφε-
έπίστενε σέ καλό.
στρρ>μα, στερεόν, άσφαλές, βέβαι ~
όν. Άλλοιώς δέν φθάνετε. Οί
γραμμές είς σννεχή Λνωφέρειαν,
σέ πλάνο άναρριχρ'»μενον, μαΰ-
α μελοδραμάτιο, ποΰ γρά-
στά 1890 στήν Πόλη, των
άδελφών Χριστο<ρόρου καί Γεωρ γίου Μισαηλ.ιδών, μέ τίτλον «Ή ί»ο φίδι ,-ΐοΰ άνοίγεται καί ρώνεται καί επειτα πάλιν εΰθν- γραμμίζεται γιά νά μαζενθιΊ έκ νέ Πρριταπριλιά» κατέληξε σέ κόσμος ήταν γά- Τό Λάβαρο"^ τής Άγίας Λαύρας νίκη τους διάταξις. Ή τοποθετή αίς τους προκαλέΐ την Ιδιότυπον αϊιτθησιν· Ή τοπο6έτησς είς την βορείαν πλευράν ενός βουνον, πού ημπορεί, συγκριτικώς μέ αλλα νά σηγόνης καί μέλη αί κυρίαι "Αν , μην είναι ,μεγαλ.ο, είναι, «μως, α Στγφ. Άλευοά καί Μαρία Ι πιοσδηποτε βουνο ώμορφο. Αροα 1 ί Ί « είναι ή έπίσημος όνομασκ. Καοατζοπούλου, οί κ.κ. Ίο>-
είναι ή έπίσημος όνομασκ.
Καοατζοπούλου, κ«1 οί κ.κ. Ίο> | ν«α ή ημς μ
άννης Άκριθάκης, Ανδρέας Ά τού. ΣάνΧελμος ομα.ς είνα, γνιο
λευράς Δημ. Άναβτασιάοης, · στον. Και δεν ξερο) γιατι, άλλ
Τί-Αν ΒεΐνΑνλην. Αντώνιος Κα- , δ Χελμός προ6άλλεται -ην σκε-
ρακοκττας καί Νίκος Μηλ.ώρης. | ψιν. μέ τάς Ο,ασταοεις και την
_______"_____ __ άχλύν καποιου μακρυνου και ανε-
■ ξαχρΐβώτου θρύλου ποΐ' εχει συνδέ
1 σει γενιές όλόκληρες καί ποΰ κρα
«ά 'έ
ΑΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
ΤΟΥ ΑΗΜΟΥ
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
τεϊται όσον γινεται μακράν
Την 15ην Απριλίου έ. ε. ή- λεγα άπό σεβααμόν μή καί θιγή,
μέραν τής εβδομάδος Τβτάρτ^ν μή τύχη καί άναμιχθή μέ τα αλ-
καί ώραν 6 μ. μ. έν 'τή αί(Γ>ί- λα, τα τριέχοντα, τα έφτιμερα. ^
ση τελετών τοΰ ΔηΐμοτΓ/οΰ Κα ' Ποίον δρόμον «ά πάρετε τώ-
ταστήματος Κα-.σαρια^/ής θά δ > μέ θέμα: «Γή κα;λύ τόν! Είναι μοναδικός καί ό δοό
πτει έκόντα τδν ΘΕα^ΝΘΡΏ- μος καί έ σιδηρόδρομος. "Εργον
κατέστησε μέ τόν Γιουσοίκρ πά- '
σδ, άλλά δέν αμφισβητήση τή κα
λή τού πίστη.
Ό Πέτρος αΐσθάνβηκε πλττγω-
ΠΟΝ».
! τού μεγάλον πολιτικοΰ Χαριλάου
ΡΑΖΗΣ - ΖΟΡΜΠΑΣ α α ι Εί- Ε. Π. Ε.
Χσροκόπου 3— Κολλιθέσ
ΠερΙοδος 1)1)1969-31)12)1969
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ 31.12.1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1 Ταμείον
2 ΧρεΛσται
205 618,40
438.269,20
3 Πιοτώσεις ΈξωτερικοΟ (Είσαγυγαί) 480.078,20
84.137,-
40.686.—
» παρό Τριπέζσις 1.546,540. —
4 Τράπεζαι
5 Γρσμμάτ. είσττρακτέα
7 'Εμττορεύμστα (Μένοντα)
8 Ήργσλεϊσ
9 "Εττιττλα κα'ι Σκεύη
10 Προο)νοί λογσριαομοί
11 Όμβλογίαι
3.245.988.—
15.912.—
74.782.-
162.930.-
10.000.—
12 Άπολήψ. Μεριδ. Άντ. Κσραμεσίνης 26.339.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1 Έταιρικόν Κεφά/αιον
Άττοθεμστικόν
2 Δάνεια προσ)νσ μεριδιοιόχων
ατοκα
3 Τράπεζαι χρημαΐοδοτήσεις
4 Μεριδιούχοι άπω λον. 6ιανο-
μής Κ. Κερόών 1968
"Υπόλοιπον όφειλόμενον
1. "Ιωάννης Ριζής 260.733,80
2. Χαρίκλεια Ζορμπδ 141.595. —
3. Σταύρος Ζορμπδς 119.138.—
4. Εύφ Πετροπουλιάδου 102.638. —
5. Νικ. » ς 158.09.").—
5 Πιστωταί — Χρ.
II.
Χ.
6 Προσ)νοί λογ. Π.Χ.
7 Κρατήοεις υπέρ Ι ρίτων
3 Χαρτ. Τιμολογ. όφειλόμενον
31.12 1969
9 Άττοσβέσεις 1968)1969 "Επι
πλα — 'Εργαλ.
10 Καθαρά κέρδη χρήσ. πρός
Εγκρισιν καί διανομήν
200 ( Ο · —
2(ΙΟ (.00 -
3 640 0.Τΐ.~
154 945.-
782.Γ.»9,80
61.274 -
1.504.—
766.—
24.7.0.-
19.592.-
1.19ό.'289.-
Δρχ. 6.331,279,80
Δρχ. 6.331.279,80
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως»
1 Άποσβέοεις Χρήσεως 10.700.—
2 Έκπ. Φόροι — ΕΙσφορσί 42.739,70
3 'Ενοίκια Άμ. Τρίτων 189.983.—
4 Μισθοΐ - ΔΟρα -- 'Εττιδ. "Υπαλ. 60.561.—
5 Γενικά 6ξοδα 178.793,70
6 "Εξοδα 'Εμπορευμάτων — Με-
ταψορικά 55.939,60
7 Καθσρά κέρδη πρός Εγκρισιν
καί διανομήν. 1.196.28!).—
1.73'7.006.-
1 Άττό μικτΛ κέρδη λογ)σμοϋ
έκμεταλ. έμπορευματων
2 Άπό Λογορΐμόν συμμετοχής
κερδών 19ο9
3 Άπό Διάφορα Εσοδσ
1.410 491,20
3υ5.597. -
18.917.80
1.735 006.-
ΟΙ 'Εντεταλμένοι Λιαχιιριοταί
ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΑΖΗΣ — ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΡΜΠΑΣ — ΕΥΦΡΟΣΙΝΗ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΙΛΔΟΥ
Ό ύπεΰθυ-ος Λογιστής : ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚθΛΛΙΑΣ
ου σέ κάποιαν στροφήν γεμάτην
αγνιοστον, ΰποβλητικόν μυστήριον,
ακαθόριστον συνέχειαν, ποΰ πάει
καί χάνεται τίς οίδε σέ ποία 6ά
θη. Καί τί τοπίον! "Ενα τοϋνελ
άπό πράσινο σέ δλες τίς άποχρώ
σεις, άπό άπαλώτατο καί χαριρ-
στατο καί γλυκύ μέχρι τό λαδί,
τό βαθΰ κι' άκόμη πιό σκοΰοο.
Καί τα φνλλώματα, καθώς γέρ-
νουν, νομίζεις ίίτι μοιάζουν μέ
κεντήματα ποΰ έ'χοτιν άφεθή στήν
τύχτΐ/ ϊτσι χιυρίς κααμίαν πειθαρ
χίαν σέ τάξιν, έπίτηδες διά νά έν
τυπωοπάζουν μέ την σκόπιμον ά-
φέλειάν τους. Καί μίσα άπό τα
ξέφιοτα, ποΰ ιτίΐίνονται μακονά,
σδν καταλ.ήξεις κονοειδών προο-
πτικών, καποιο κομμάτι καταγάλα
νού οΰρανοϋ, ποί' άντανακλά την
φ'οτεινήν θοιπείαν το· μρ διακρι
τικότητα καί χάοιν άνηιπέρβλητην
σέ παιχνιδίσματα κυβιστικά, πού
ρευστοποιοΰνται στίς άκρες των
φύλλοιν, γιά νά γίνουν άστρα(ττε
ρές βελόνες ετοιμες θά ελεγες νά
κρατήσουν σέ απόστασιν τα στα
χτιά πετρώματα, ι'ίπου σηκώνονν
άπότομα, κάθετα, άγέροιχα τα ά
ναστήματά των. Είναι μιά σννθε-
σις λυρικής τρυφερότητος καί α-
γριου μεγαλείου, πίνακας έκπλη-
κτικός, ενώπιον τοΰ οποίον δέν ε
πους νά διασκ.εδάξη. Σήμερα «ντι
θέτος έκείνο, ποΰ μάς κάμνει κα
τηφεϊς είναι ή θλίψις μας, δταν
πληροφορούμεθα καθηιμερινως γιά
όΐί/πραττόμενα ργκλήματα!
— Σέ πρό ημερών σημείωμά
μου σννιστοΰσα, δπιος ή Πολεο-
δομική Επι—οπή επιβάλη είς
τοΰς ιδιοκτήτας πολυκατοικιών,
την εγκατάστασιν είς τα ίσόγεια
άφοδεΐ'τηρΐον, διά τούς διαβατι-
κούς, όπως νπάρχονν καί είς άλ¬
λας χώρας. Τώρα κάτι σχετικόν
πρέπει νά γίνη είς δλα τα διαμε
ρίσματα των πολνκατοικιών, διά
εγκατάστασιν καί ετέρου «κλώ-
ξετ» τοΰτρστιν άφοδευτηρίου.
—Είς τοΰς άρμοδίους επί των
πεζοδρομίο>ν, βά συνιστοΰσα την
άπαλλαγΰΛ·, άπό τα έπικλινή τοιαΰ
τα, ποΰ έν καιρώ βροχής είναι λί
αν ίπικίνδυνα, ,γιά τοΰ; τ:ρξού;,
δποις καί την άπαλλαγήν των δια
φόρον επί των πεζοδοομίοιν φεγ
γιτίόν καί αλλίον σκεπάστρίΐιν έκ
λα,ιιαρινών, ιίποι· έπίσης ύπάρχει
κίνδυνο; διολισθήσεΜν, λόγο) των
λαστιχοφόρον νποδτ5ΐάτ(ον μας.
—Έν συνεχεία τοΰ περασαέ-
νου σημειοιματός μοί·, τ;ερί των λα
θών ΐοτρρ,ν τιν·(υν, θά σάς Ανα-
φέριο καί μιά δική μου περίπτω¬
σιν. Σέ συζήτησιν μέ κυρίαν πε-
< > ν,, . η , ρι τον πονιον τού λαιμοΰ, τής ά
χει κανεις τιποτε αλλο παρα θαυ , < ο , ""Μ»ι, "Ιϊ νέφερα καί δικόν μου τοαχήλον. Και με συνεστησρ νά άποταθω είς χειοοΰργον, έφ' ό¬ σον διέκρινε έ-'να μαιιράιδι! Χω- ηίς νά χρονοτριβήσρ) έ'σπευσα είς χειροΰργον τίνα, όστις καί καταλ λήλως μου στνέητησε, γιά νά μην μασμόν καί δέος. 'Έτσι με αυτήν την πληιμμύρα των αίσθημάτων, φθάνεις είς την Ζαχλι·>ροΰ, αύ¬
την την μαγευτικήν περιοχήν πα-
ραθερισμοΰ, καλλίτερος τοΰ όποί
ου δέν γίνεται γιά δσους προτι-
μοΰν τό βουνό καί τό συγκλονι-
στικόν νόημά τού.
Άπό την Ζαχλωροΰ, μέ ζωα
πού άναμενουν, άνέβασμα είς τό
Μέγα Σπήλαιον. Προ·σκύνημα καί
θαι>μασ.μός. ΟΊ πατέρες υπό τόν
δραστήριον Ήγοΰμενον Πανοσιο-
λογιώτατον κ. Ίερόθεον Πασχό-
πουλβν, μέ χαρακτηριοτικήν εν>γέ
νειαν δέχονται τα πλήβη πού κα¬
θημερινώς περνοΰν άπό το Ιερό
και ιστορικο Μοναστηρι της, που α . , . , '
, , , Ρ , , ,„ . προβπαθει να δικαιολογηθή λιλι
απέκρουσε την φοβερή επιθεσι τού ·. ο- μ « !,.
,Τ - - ι <,<,„„ . εμφανισθή μαλιστα ώς... θΰμα. Ιμπραημ πασά τίς το 1826 που * ^ γιιχτροϋ με έκαμαν πελιδνόν. Το ά^όγευμα δταν άνέφερα τό πράγ 1. Κ. Φούσκα: Γρηγόριος Νρο- σαρρίας 'Είάσκοπος ό θατιμ<ι- μα είς την κόρην μου, μοΰ εΐπε , τουογος. 1. Γ. Λαμψίδη: Τοπάλ Όσμαν, χρονιχό μιάς άγνριβτης έλληνι κης τραγωδίας. ?,. II. Χατζηπετρου: Ίστορία τής Άτταλείας. νά μην κινηθω γιά λίγο. Καί μιά κατάλληλη πίεσι, μοΰ εβγαλε διά χειρός τόν αθλιον όγκον. Καί τί ήταν; Μπιμπικάκι! —■Συγχαίρω τόν κ. ΆθΊατίδην γιά την κριτικήν τού επί τής με- λέτης τοΰ κ. Λαμψίδη, δπου μετα ξΰ αλλιον, άναφέρει ότι 300.000 "Ελληνες έσφάγησαν κατά τύ διά στημα μιάς δεκαετίας υπό των Τοΰρκίον! Κατά τοΰς ΰπολογι- σ·αοι·; μου οί σφαγεντες υπό των Τούρκων κατά τό διάστημα μισοΰ αΐωνος κατοχής των είς τα πατρωα μας ρδάφη ?(Γ<ταξαν παρα πάνοι άπό 20 έκατομμύρια όμθΎε νών μας. Τώρα αν κανείς άπό τοΰς αναγνώστας μου τούς 6ρί- σκει λίγους μ.ιορεί νά μοΰ τό γρά Φη καί γι' αύτό θά τόν εύγνω- μονώ! Κδποιος κάτοικος των Χανί- ων, τοΰ οποίον ή γννκΐκα γέννη σε τα 18ον παιδί έναβρύνεται κα! εύλογεΐ τόν θεόν πού τοΰ εδοκτε τόσα παιδία. Καί αύτός ό ανθρο) πος λέγει δτι είναι πανευτυχής, δ ταν τα μισά έκ των παιδιών τού πέθαναν άπό καχεξίαν! Φθάνει ο τι «ηύφράνθΓΐ» ή καρδοΰλα τού στό διάστημα των Π μη-νών επί μίαν έπταετίαν! — Ή εΰθνμη όδός Πατησίων κοντεΰει νά ονομασθή λε(ο<ρόρος γραφείίον κηδειων. Άπορω πώς δέν παρουσιάσθη ενας Δήμαρχος, νά διατάξη την εγκατάστασιν αύ των των γραφείων εις τάς πα- ρόδους! θυμοΰμαι παλαιότερα, πού ?οτηναν ί>ξρ) Από την θύραν
τής οικίας τοΰ Αποβκόσαντος τό
κ.άλ.υμμα τής νεκρικής παστάδος!
Δ·υστι>χώς καί σήμερα δέν μάς ά
φίνουν οί εύλογημένοι νεκροκόιιοι,
νά πηγαίνουιιε στίς δουλειες μας,
μ έ ευθυμίαν!
— Εΰχομαι οί Άμερικανοί νά
έγ·καταστήσοτ»ν επί τής Σελήνης
βάσιν έξορμήσερις πρός τόν τρο
μερόν "Αρην καί ?τσι απαλλαγή
δ πλανήτης μας άπό τούς πολέ-
τοομοκρατηθώ, την Αναίρεσιν ταΰ μους ποΰ μάς δέρνουν σννεχως.
μικροΰ μαυριδίου. Νά σάς .τώ
δσο καί αν ή γενναιότης δέν μέ Ό Πεηα<ττικός ΑΙ ΣΚΕΣΕΙΣ ΜΕΤλΞΥ ΤΟΝ ΑΥΟ ΦΥΛΠΝ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλΐδος Κι' 'ίται ό θύτης, μέ την άνέν τιμη καί ανανδρη αύτη στάσι τού, και να Ίβού πως σκέπτονται πολλοί ά ώβη άπό το Ηγουμενοσυμ- . , , ' χ. ό · πο του? σημερινους «μοντέρνους» Λ.α πανηγυριζεται καθε χοο , , * ^ ν ^ νά πανηγυριζεται κάθε χοό νο, καί μέ μιά ν Γ , . , , , ,, αμυαλα και «πιπολαια κορίτσια ραστασι. Και «κτος άπο την Ζα , . , ,. «"" "· ΰ, άνοίγεται καινούργιος έ θνικος δρομος Απο την περιοχη , , , ' ι>" *""
τής Άκράτας, στό Μοναστηρι καί
εκείθεν, ύψηλότερη Από την σιδη
ροδρομική γραμμή πρός τα Κα-
λάβρυτα.
Ή ειλικρινός δμως καί άγνή
φιλία δέν ?χει καμμία σχέσι μέ
τίς έρρ)τικές οίκειότητες καί τίς
διάφορες άλλες άνοησίες.
Άλλά, θά είπουν ίσο)ς ολίγα τ
τολλά «μοντέρνα» κορίτσια. Εάν
δέν κάμωμε καί μερικές ΰποχωρή
σεις στ' άγόρια, τότε ύπάρχει κίν
δυνος νά μείνωμε στό «ράφι».
Δέν μάς διαφενγει δτι στήν ση
μερινήν έποχή μας έ-πικρατεϊ αΰ
μέ τούς όποίους συνάπτουν «φιλι τή ή νοοτροπία καί είς πολλούς ά
αν κάμουν μερικές κόμη γονείς, ιδίως στίς μητέρες,
στούς ν·«- πού νομίζουν δτι πρέπει μέ κάθε
ούς αύτούς, πού ώς μοναδικόν βκο τρόπο ν' Αποκαταστήσουν τα κορί
πόν ?χουν ήν εύχαρί<ττη<π καί τβια τους. την διασκέδασί των. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ριζεται καθε χοο , , _ * ^ ,. ν ^, ό - · νέους και πως χαρακτηρίζουν τα θαχ·μ«ο·ια αναπα » , « , ,, >ν,
αμυαλα και «πιπολαια κορίτσια της
εποχής μας, πού νομίζουν δτι θά
ΑΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙ
ΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΒΟΡΕΚΐΝ
ΕΛΛΗΝΩΝ
Είς την σειράν των διαλέξίίον
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
τάς οποίας όργανώνει ή "Ενω- ΓΣυνέχεια ίκ τής 1ης σελΐδος) καί την αρχήν τής ίξετάοεως είς
σις Βορείονν Έλλήνων δ»ά την χει Ο1 Βραχμάνοι των Ίν&ιών έ "" ' "" · · »-
των Ίν&ιών έ
μερινήν περίοδον 1969 — 1970 θίμελίιοσαν επί τής άρχής τής
είς την Μεγάλην Αίθουσαν τής τριαδικότητος την διαίρεσιν τής
Άρχαιολογικής 'Εταιρείας, (όδός Κοινωνίας είς κάστας, άλλά τέ-
Έλευθ. Βεν»ζέ?.ου 22), θά ομιλή λ°5 μετεβλήθη είς Ιϊρατικόν καί
ση την 14ην Απριλίου 1970, ή άριστοκρατικόν προνόμιον μέ 6ά
μέραν Τρίτην καΐ ώραν 7.30' μ.μ. σιν ττΙν Λ0Χην τή? κληρονομικότη
' κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤ- τ°ξ καΐ επηκολούθησε ή παρακμή
ποΐι διετήρηοε
την τριαδικήν της συγκρότησιν,
ΖΗΣ Όμ. Καθηγητής τοΰ Άρι των Ίνδιών.
στοτελείου Πανεπιστημίοι· θεσσα- ' " Αιγυπτος
λονίκ.ης μέ θέμα:
«Ή γεωπολιτική καί οίκονομι- κάτω άπό δλονς τούς Φαραώ μέ
κή σπονδαιότης διά την Έλλάδσ τά? εύλυνίστους καί Ανοικτάς κά
τοΰ Μα^ίεδονοθρακικοΰ χώρον». | σταί' π»υ «φήθμοζε την Λ ην ην
ΔΩΡΕΑΙ
Είς μνήμην τής άειμνήστον !ν
γον τον Παρασκευούλας, ό κ.
Νικ. Κωνσταντόπουλ,ος, Πρόε-
δρος τής Έταιοίας «Έκπα.δευτι-
κή Αναγεννησις» απέστειλεν εις
τό Τα.μείον ταντης δρχ. 5.000 υ¬
πέρ των σκοπών τής 'Εταιρίας.
Ε. ΤΖΑΦΕΡΗ Α.Ε. "ΛΑΊ'ΚΗ ΤΕΧΝΗ - ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ,
' ΊσοΛογισμός τής 31 ής Δεκεμβριού 1969 «'Έτος 3ον»
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
"Επιπλ« κ.κί Σκπ'η
"Αποσβέσεως
119.597,40
144.915. -
172 25
.— Γ»!
Μεταφορικά μέσα
Άποοβέσρις
128.000.-
42.240.-
59.155,40
85 760.-
71.1.1», 40
101.120 —
II.
Κυκλοφορούν 0 078.252,40 5Λ'(·2.Ο20.0Ο
Πελάται 1.622.789.— 211 156,40
Γραμμάτια είοπρακτέα 9.107.— "'Λ.ΤΛ0.—
Γραμμάτια ληξιπρόθεσμα 84.948,50 55.ί 7.50,50
Έμπορεύματα 2.200.648,80 4.542 77ϋ —
Προπληρ. δαπάναι 6.946.— 10.0'Μ —
Γραμμάτια παρά Τριιπέζαις 72 444.— —
Άγοηαί υπό Διακανονισμόν 1.081.376,10 —
III.
Διαθέσιμον 59').876,40 256.721 ,(!0
Ταμβϊον 166 497,80 230 510 5"
Τράπεζαι 433.378,60 26 205,10
IV·
Έπισφαλεΐς Χρεώσται 475 634.—
V.
Ζημίαι «αί Κέρδη 287,921,80 20.'}.7(>Η,ίί0
Ζημία παροΰοΓ): χρήσεως 84.153.— 79.'.ι·22.60
Ζημίαι παρελθουσών χρήσρρ>ν 203.768,80 ]2'Ί 84Η 2<· Σύνολον ΈνΓργητικοί· 7.5ί>β.600.-
5.°64 764.70
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 1!)68
Ι Με'το/ικόν Κριράλαιον
(7<Ό ιιετόχ. Χ 10 000) 7.0(10.000 — 5 000.000 - II . 'Υποχοειι'ιπεις Πιστωτοί Δεδονλ. Οποχρρώσεις ΙΊροσωρινοί Λογαριασμοί III. Απόσβεσις "Επι- σφαλαιν ΧρειοστΑν 22 846 - 8Η.120.— 22.«46.— 5(4 — 911.384,"Ο 475.634 — — Σύνολον 7.5Ι<6 «00 — 5 964.76»,70 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΌΝ «ΖΗΜΙΑΙ καί ΚΕΡΔΗ» Ζηιχίαι καί Κέρδη προη·/οιμρνρ)ν χρήσεων Γϊνικά ρΕοδα Φόροι καί ΕΙσφοραί Άμοιβαί Προσωτικπϋ Άμοιβαί ί Άβέ β Ζημίαι εξ έπισφαλών χρεωστών Ή Πρόεδρος τοΰ Δ.Σ. Ε. ΤΖΑΦΕΡΗ 1969 2Ρ3.768.8Ο 225.754,30 159.-95,90 145 877.- 81.600- 38.560.- 475 634 — 1968 79.922,60 120 087,90 127.165,40 118 890 — 28(ι8').- 34.311.— 1.330 590.- 508 456,90 Κέρδη έξ εμπορενμάτοιν Τόκοι Διάφορα εσοδο Ζημίαι καί Χέρδη ε[ς Νέον 1969 1 042.387.20 12- 269 — 287 921.80 304.550,10 138.— 203.768,80 Εΐ< Σΰμβουλος Α. ΤΖΑΦΕΡΗ 1.330.590.- 508.456,90 Ό έττί τού Λογιστηρίου Ο. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ δλα τα Πολιτικά καί Στρατκΰττκά λειτουργήματα, εΐησε πέντε ερ>ς
εξ χιλιάδας ε'τη.
Ή "Ελλάς μέ την εύλύγιστον
Ιδίοστ'γκρασίαν της, επέρασε γρή-
γορα άπό την άριστοκρατίαν είς
την Δημοκρατίαν καί τέλος είς
την Τνραννίαν.
Έστριφογΰριζ,ε μέσα είς αυτόν
τόν κύκλον, δπρις ό άρρωστος πού
μεταπίπτει άπό τόν πυρετόν είς
τόν λήθαργον καί έπανέρχεται
είς τόν πυρετόν.
ΕΙχε ίσως Ανάγκην άπό αυτήν
τής Μνήσειος είς τό Ίερατεϊον την διέγερσιν διά νά δημιουργήση
_____ τό απαράμιλλον ?ργον της, δηλα
δή την εξήγησιν τής δαθείας άλλά
Περί προσκλήσεως τών κ.κ. με- σκοτεινης σοςρίας τής Άνατολής
τόχων τής άν. έτ. Ε. ΤΖΑ- ' είς γλώσσαν φοντεινήν.
ΦΕΡΗ «Λαϊκή Τέχνη Τουρι- ] Ή θρησκενττκή της όργάνοισις
σμος* είς ετησίαν τακτικήν γε καί αί ΰψηλαί της έμπνεύσεις ό-
νικήν σννέλενσιν. Ι φείλονται είς την αρχήν τής Μνή
Ε. ΤΖΑΦΕΡΗ Α.Ε. '
Συμφώνιος τώ νόμςυ καί τώ κα
ταοιΓατικώ καλοΰνται οί κ.κ. μέ-
τοχοι έν Αθήναις έδρευούσης ά
ντονΐμον έταιρίας Ε. ΤΖΑΦΕΡΗ
«Λαϊκή Τέχνη Τονρισμός» είς έ
τησίαν τακτικήν γενικήν σννέλευ
σιν είς τα γραφεϊα τής έταιρί¬
ας, κείμενα επί τής όδοΰ Φ. Νέ-
γρη 52 την 27 Ιούνιον 1970 η¬
μέραν Σάββατον καί ώραν 11
μ.τι.
Ήμερησία διάταξις
1. 'Τποβολή ίσολογισμοϋ 31
Δεκέμβριον 1969 μετά τής άνα-
λνσειος τού λογαριασμόν «Άπο-
τελεσμάτρ)ν» καί έκθέσερη· των
κ.κ. έ,λεγκτών καί τοΰ Διοικητι-
κοΰ Συμβουλιον επί τών πεποαγ
μίνριν τής χρή<τεως. 2. "Εγκρισις τοΰ Ισολογισμόν τής 31 Δεκέμβριον 1969. 3. Απαλλαγή τοΰ Διοικητι¬ κόν Σνμβουλίον καί τών κ.κ. έ λεγκτών άπό πάσης ευθυνής άπο Ιημιώσεως διά την χρήσιν 1969. 4. Έκλογή δΰο τακτιν,ών καί δνο άνα.τλ.ηρο)ματικών έλεγκτών διά την χρήσιν 1970 καί καθορι <τμός τής άαοιβής αυτών. δ. Έκλογή νέον Σ υμβούλων. Οί κ.κ. μέτοχοι οί επιθυμούν¬ τας νά μετάσχιοσι τής σννελεύσε ο>ς δίον δπρ>ς καταθέσωσι τάς
μετοχάς των είς τό ταμείον τής
έταιρίας ή είς τό Ταμείον Παρα
καταθτ)κων καί Δανείοιν ή είς οί
ανδήποτε των έν ΈλΛάδι άντ-
γνωρισμένΐιιν Τραπεζών καί τα
τυχόν πληρεξοΰσια άντιτροσιοπεΰ-
ίτεώς τ(ι>ν καί τάς αποδείξει ς κα
ταθέσεως των μετοχών ττον είς
τα γραφεϊα τής έταιρίας .τεντε
(5) τουλάχιστον πλήρεις ημέρας
πρό τής ορισθείσης διά την σν
νεδρίαΐΓΐν τής γενικής οτνελεΰσε-
ως.
Έν Αθήναις τή 31.3.70
Ι Τό Διοικητικόν Συμ6ούλιον
σεως.
Την μυστικήν καί ένορατικήν
Μύησιν, την διαδέχεται τό ωραίον
τής τέχνης καί ή θεμελίρκτις τής
άνοικτης όρθολονισπκής επιστή-
μης· (
Πάντοις κ.οινρ)νικως καί Πολι-
τικώς, ή Έλλ.άς ί'ξησρ πάντα είς
την πιηοσωηινότήτα καί την υπέρ
βολήν.
Ό Πνθαγόρας ώς μύστης εΐχε
καταλ.άβει τάς αρχάς ποΰ διέπουν
την κοινο>νίαν καί ίσχεδίαζρ με¬
γάλην μρταρρύθμιστν.
Ή άρχαιότης άν—λή<Γ·θη μίαν κεφαλαιώδη αλήθειαν ποΰ αί ίπό ΐίεναι εποχαί την παοργνώρκταν Ή Γιη·αΐκα δα νά εκτελέση κα γος καί ώς ιιητερα, ε-'χει ανάγκην λά τάς λειτονργίας της ώς σύϊυ άπό διδα»κα>α'αν καί ειδικήν Μνη
σιν.
Τοιαι'ιτη Μύησις ύπηρχε είς τάς
Ίνδίας κατά τούς Βεθικοΰς χρό
νους, οποι· ή γυναϊκα ήτο Ίέρϊΐα
τοΰ οϊκιακοΰ Βισμοΰ.
Είς την Αίγυπτον την ενρίσκο
μ«ν είς τα μυστήρια τής "Ισι-
δος.
Είς την Έλλάδα την διοργάνοι-
σεν ό Όρφ«ας.
Την αντιλαμβανόμεθα «ίς τα μι
στήρια τού Λιονί>σου καθώς καί
είς τοΰς Ναοΰς τής Ήρας, τής
Άρτέιμιδος, τής Αθήνας καί τής
Δτνιητρας ενς την 'Ελενσίνα.
Εγένετο με οτμβολικάς τελε¬
τάς, με μτ<σταγ(ΐ)γί«ς καί ντκτε.οι νάς εορτάς καί ακολούθως μέ εί δίκην δίδοβσκαλάαν ποΰ την εκο μόν ήλικκομένες ίέρειες ή ό μέ¬ γας Ιερ,εύς καί ά<ροροΰσαν τα πλέον μτΌτικά ξητήματα των δνο φύλλρ>ν καί γενικώς τής
συζνγικής ζο)ής καθώς καί τό θε'
μ^ι τής έγκνΜοσύνης διά την ίκ-
πλήρωσιν τού Ιεροΰ ϊργον τής δή
μιουργίας.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Κατά μιά καθιερωβεΐοα μακρο
χρόνια βχ>νήθεια ή «Έστία Νε-
ας Σμύρνης» — ενας άπό τούς
πλέον δραστηρίονς όργανιβ{ΐούς
συλλογικής μορφής — λαμβάνει
μέρος στόν πανελλήνιο έοοτασμό
τής 25ης Μάρτιον κατά τρείς δ<α ο;ορ«τικοΰς τοόπονς: Πρώτον, εξαίρει ,μέ άνάλογο πανηγτ<ρικό καί μέ σημαίνονσα πνευματική .■τροσοιπικότητα τό νό ημα τής «Μεγάλης Ημέρας». Δεύτερον, άπονέμει χρηματικά ετταθλα σέ συγγραφεΐς ίργοιν, των όποίο>ν τό πε-ριεχάμενον άνα
φέρεται στίς περιοχές Μ. Άσίας,
Πόντον καί θράκης («τίς άξέ-
χαστες πατρίδες) καί
Τρίτον, Απονέμει έπαίνους καί
διακρίσεις σέ μαθητάς των σχο
λάχν Ν. Σμύρνης ή των νυκτερι¬
νήν σχολών, τίς οποίες συντηοεϊ
μέ δικά της Ιξοδα ή «Έστία».
Καί εφέτος, μποοστά σ' ?να π< κνό καί εκλΓκτο άκροατήριο πού έ κάλυψε την μεγάλη αίθοτντα τοΰ νεοϊδρνθέντος μεγαρον της, έορ- τάσθη ή 25η Μαρτίου μ' έναν έ- ξαίρετο πανηγνρικό τοΰ Πρόεδρον τής Ένιίνηκος 'Ελλήνριν Λογοτε·- χνών κ. Λεονταρίτη, ό οποίος α¬ νέπτυξε, μέ στοιχεία καί άποσπά Λιιατα την έπίδραση ποΰ είχε ό ελληνικάς ξεσηκωμός στά έλεύθε ρα πνενμ«τα τής έποχής έκείνης, ίδ*.Ρ)ς στίς Ήνρ>μ. Πολιτείες «αί
τή Γαλλία. Μί<ΐα σ' έκείνη την ά πο.τνικτική άτυόσφ-αιηα τής λαομι αήτου «Ίεράς Συμμαχίας» των πλέον άπολνταρχικών καθεστώ- τ(ι>ν, πού ϊταξε σάν κύριο οκο-
.τό της την κατάπνιξι κά-Θε κχνή
σεΐ!)ς, πού έστρέφετο κατά τής
«τάξεως καί τής ήσνχίας» τής
απολύτου καί κνριάρχον μοναρχί
άς, οί φιλόσοφοι, οί διανοονμε-
νοι, οί πολιτικοί καί οί νέοι τής
έποχής έκείνης, σέ μιά φάλαγγα
έλευθέρ<ΐ)ν πνευμάτων, έξεχύθη- σαν στοΰς δρόμονς καί έχαιρέτη σαν την έλληνική άνάταση, σάν .τροάγγελο μιάς νέας έποχής. Μετά τόν βα-θνστόνχαστο λόγο τού κ. ΛΕονταρίτη, πού έχειροκρο τήθη μέ ίξαιοβτικό ένθουσιασμό, διεξήχθη ή τελετή τής άπονοιμής των έπάθλων είς ονγγραφεϊς 6ι βλίων. Ό Γεν. Γραμματεύς τής «Έστίας Ν. Σμΰρ.νης» κ. Ν. Λίορέντης άνέγνο>σε την άπόφασι
τής είδικής Έπιτροπής Κρίσε-
ο>ς των βιβλίον, ή όποία συνε¬
κροτήθη Από τόν κ. Χρ. Σολο-
μίονίδη, τ. νποΐ'ργό καί λογοτβ-
χνη, τόν κ. Ν. Μηλιώρη, λογοτέ
χνη, τόν κ. Ν. Τουτονντζάκη, Ια
τρό καί ποιητή, τόν κ. Σ. Λιά-
νίδη, φιλόλογο καί συγγοαφία,
τόν κ. Π. Χαλδέξο, Πρόεδρο τής
«Έΐΐτίας Ν. Σμύρνης», τόν κ.
Ν. Λωοέντη, Γενικό Γραμματέα
τής «'Εστίας» καί τόν κ. Έμ.
Μονρέλλο, 1<ρορο τοΰ Φιλολογιαοϋ τμήματος τής «Έστίας». Σύμφω να μέ την άποφασι αύτη τα επα θλα έδάθηκαν ΐΤτούς: 1. Κριν. Φούσκα, πρεσβντερο, γιά τό έ'ργο τού: «Γρηγόριος ό Νεοκαισαρείας Έπίσν.οπος ό θαυ ματουργός», δπου άναλνεται ή δράσι τοΰ πιεοιορήμου ίεροιιμένοιι καί μάρτνρος επίσκοπον. 2. Γεώογ. Λαμψίδη, δημθΛΐο- γράφου, γι-ά το ?ργο το>: «Το-
,τάλ Όΐΐμάν — Χρονικό ικάς ά-
γν'ο,στης έλληνικής τραγο>δίας»
στό όποϊο άναφί-ρονται τα κακονρ
γήματα τού τέρατος τής Κερα-
σοΰντος καΐ παραλλήλρκ άναδύε-
ται ή δραματιχή δεκαετία (1914
— 24) τοΰ ποντιακοΰ έλλ.ηνι-
σμοΰ.
3. Π. Χατζηπέτρον, ίατοόν,
γιά τό έργο τού «'Ιστορία τής
Άτταλείας», λαογρ«φΐκή καί ίστο
ρική μελέτη τής άλλοτε έλληνι-
κής πόλε<ι>ς.
Μετά άπό την άπονομή των έ
πάθλίον, άπενειμήιθησαν άπό · τόν
κ. Π. Χαλδεζον, Πρόεδρο τής
«Έστίας Ν. Σμύρνης» οί ϊπαι-
νοι καί οί δια.κοισεις στούς μα¬
θητάς καν μαθητρίας, Ιπαινοι σν
νοδευόμενοι άπό ?να μικρά δώ-
ρο - βιαλίο κυρίως - καί άπό Ινα
θερμΛ σφίξιμο τόίν χεριων.
Στήν τελετή αυτή Ανηγγέλθη,
ή έκ 3 έκατ. βραχιμων δορίά τοΰ
μεγαλοπλοιοκτήτου Σμυρναίου κ.
Άρ. Ώνόνση πρός την «Έ—ία>
γιά τή (τυνεχκΐι τού τόσον άπο-
δοτικοΰ ?ργου της. Ή άναγγε).[α
Ργινε δεχτή μέ ζωηρά χειροκροτή
ματα καί ένθοτ'σιώββις βκΛηλ(ό-
στις.
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΑΙΙΥ ΣΤΕΓΑΣΕΟΣ
Τό εσπέρας τής παρελθούσης
Τβίτης συνήλθεν υπό την προΐδοί-
αν τοϋ γενικβΰ γραμματεύς τοϋ ύ-
πουργείοβ Κοινωηκ&ν 'Τπηρεσιών
κ. Άν. Μέξη, τή συμμετοχή καί
τοΰ νομικοϋ συμββύλου καί των ύ-
πηρεσιακών παραγόντων έκ των κ.
Ίορ. Παυλίδη, Φ. Παπαθανασίου,
Ε. Χαρατσοπούλου, κ. Καλαμπόκα
καί τοΰ πρόσφυγος έκπροσώπου χ.
Σ. ΣινανΊδη, τό κβντρίκόν συλιβού
λιον Στεγάσεως καί ^λαβε τάς κά¬
τωθι άποφάσΐΐς:
Περί προσαρμογής τοϋ ί<π' άρ. 28 Ο.Τ. Συν)σμοΰ Άγίου Σπυρί διονος Κορίνθον πρός τό διάγραμ μα τής ΙΙολεοδομίας. Περί τροποποιήβεως τής ύπ' α¬ ριθμόν Δ6Β) 11223)9.6.69 άναγνω ριστι,κής άποφάσεο^ς, μόνον ώς πρός την Ιδιότητα των Αγορασθη- σομέν^ον άγρων. Έγκρισις πιοτώσ^ος δρχ. 150. 000 διά την πληρωμήν άποζημΐΡ)- σερ>ν είς μέλη, είσηγητάς καί γραμ
ματείς Κεντρικοΰ _υμβουιλίου Στε
γάσερος, Νομαρχιακόν Συμβουλί-
Ρ)ν καί 'Εκτιμητικων Επιτροπών.
Όμοίιος δρχ. 20Ο.000 διά την
έπαττροορήν άχρεωστήτρις καταβλη
Θειβών διαφόρων.
"Ομοίως δρχ. 25^000 διά την Αν
τιμετώπισιν δαπανων δημοσιεύσε-
ιον είς εφημερίδα κΛ.π.
"Ομοίως δρχ. 5.000 διά την κά
λυψιν άναγκών λειτοΐΜ3γ{«ς παρά
τφ ΚΚΠ θεσσαλονίκης Τεχντκοϋ
Γραφείον.
Όμοίίος δρχ. 10.000 διά την
αποκατάστασιν έπενεχβεισών ζημι-
ών καί άποκάθαρσιν τής δημιουρ¬
γηθείσης ανθυγιεινάς έστίας είς
κοινόχρηστα άποχρ>ρητήρια κατα-
στημά,τριν ΟΙκισμοΰ Άγίας Βαρβά
ρας Κορυβαλλοΰ.
ιΟμοίως σΊΐμπληρωματικής πιστώ
σεως δρχ. 3.240 διά την μετατό¬
πισιν περιπτέρου "Ολγας Παπάζο¬
γλου είς Οίκισμόν Λουργοντίου.
Πίρί άναστολής καταβολής ληξι
προθε^τμριν δό<τε(ον προσφύγων άρ μοδώτηίτος ΗΕ ώς ακολούθως: α) Άτζεμιάν Χατσέπ, β) Σαχιυΐατξι ΟΜΤΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ κ. ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ Ό «Φιλοτεγνικό; Όμιλος», | ττ>ς Σάμου εκάλεσε τόν αηονερ-
γατη μας γνωστό πΐζογίίςο
κ*ί κ,ριτικό κ. Παθλο Φλώρο
νά ομιλήση την 15 Απριλίου
1970 στό ΒαΘύ Σάμου μέ Βέ-
μχ: «Κυβερνήτης Κχποδίστρι-
ας». Ή έπιτυχία τής δμιλίας
είναι εξησφαλισμένη έπειοή δ
κ. Φλώρος άπό πολλά γρόν.α
άσγολήθηκε μέ τό θέμ* αύτό,
τό άγά,πη<τε χ,χί τό δραματοποί ησί. 'Εξ δλλου ή γνώσι τού στά ίζ:οριγ.ί θέματα είναι γν ο ^τή._______ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΤ Ή "Ενωσις Κυδχονιατών θά τι μή<τη^ την Πέμπτη στίς 16 Απριλί¬ ου, ώραν 7 τό βράιδυ την μνήμην τον Κυδωνιά,τη καλλιτέχνη Βυ- ζαντινογράφον ■χ.αλ συγγραφέα Φώ τη Κόντογλου, είς την αίθουσαν Ευριπίδου 14. ιθά όμιλι>ση ό πρό¬
εδρος κ. Πάνος Βαλσαμάκης, θά
προλογηση ό κ. Ε. Δαδιώτης «αί
θά διαβάζϊΐ ή καλλιτέχνις κ. Κάρ
μέν Ρουγκέρη.
άν Όννίϋ, γ) Πετρένκο Παντελή,
δ) Άθανασίου Άννέτας, ε) Βν-
ζαντιάδη Άχιλλέως, στ) Γεω,ργιά-
δη Δημητρίου, ζ) Άνδρέου Γρήτ (
γορίον, η) Μπρίχου Άνθιέλ, θ)
ΙΙαγγίδη Πέτρον, ι) Λνκιαρδοποΰ-
λου "Άννης, ι) Σαμο·τιάν Σι,μόν,
ια) Σεβαστιάν Χαίκ, ιβ) Μελετι-
άν Όννίκ, ιγ) Τοπακβασιάν Ά-
ζάν, καί ιδ) Μινασσιάν Τακβάρ.
Περί ΑνακλήΊσκος τής είς την
Σχολικήν Έφορείαν τοϋ 2ου Δη-
μοτικοΰ Σχολείον Περιστερίον πά
οα.χο)οηθείσης διά των σχετικών
άποφάσερ>ν εκτάσεως.
Περί παραχωρήσεως (Τ|ιμαρώνΐΰς
πρός τάς διατάξεις των Ν. Δ)τιβν
4176)61, 454Γ>)66 καί 8)68 α) Τοΰ
ύπ' Αριθμόν 7 έν τετραγ. 1 οικό¬
πεδον τοΰ Συνοικισμόν Εΰγενείας
Πειραιώς είς τάς "Ανναν θυγ. Έμ
μαν. Μενεγάκη καί Μαρίαν σνζ.
Παναγιώτου Κουρελάκου καί β)
τοΰ ύπ' Αριθ. 10 έν τετραγ. Ο οί
κοπεΊδου τοΰ Συνοικιαμαΰ Νέας
Καλλιπόλεως Πει«αιώς είς τοΰς
Μιχαήλ Γεωογίον Άλΐφραγκήν κ.
λ.π.
2) περί Αποζημιώσεως των χλη
ρονόμιον Λημηττρίον Άθανασοπού-
λου διά τα έξαιρούμενα βάσει των
διατάξεων τοΰ αρθρον 119 τοΰ
Συντάγματος τοϋ ίτου·ς 1917, 500
τετρ. μέτρα τής έν τω σννοικιόμφ
Μουσαί.ή Πειραιώς, ίδιοκτησ ί α ς
των.
ΈπανέγχριθΊς ίφαομ.ογής προ-
γράμματος στεγαστικής άποκατα-
στά<τεο>ς Άθιγγάνιον "Αγ. Βαρβά
ραε Αίνάλεο).
Περί έγκρίσερκ δανειοδοτήσεως
δικαιούχων στεγάσεως μεμονριμί-
νο>ν .•η.'ροπαθών.
"Εγκρίσις έδαφικής έκτάσειυς ν
πό ΟΣ. 'Τπαλλήλιον ΛΕΗ είς θέ¬
σιν «Ροτιμάνια» Άσπροχτορίον Μρ
λισσίου Κορινθίας.
Κτήσις ίδαφικής εκτάσερις ν-
.τό τοΰ Οϊκο·δομικοΰ Σνν)<κιοΰ Στργάσερ>ς 'Τππλλτΐιλιον 'ΕθνίκοΡ
Μετσοβίον Πολυτεχνίον καί Άνιο-
τάτης Σγολής Καλών Τεχνών
Σι»ν. Π.Ε. έν θέσει «Προσήλι»
χρνοι'ον Πόρτο - Γεοιιανό, τοΰ Λή
μοί· Β'λ>Ι<,)Λ'. Κτήσις έδ'/φΐκής εκτάσειος ί<πό τού Οίκοδοαικοΰ Συν)σμοΰ Χρν- σοχόονν — Άογνροχόων καί Ώ- ρολογο.τκολων Αθηνών καί Προά¬ στειον ΧΑΩ Συν. Π.Ε. έν βέσει «"Αγιος Γεώργιος» τής νήσου Άν- τιπάρον τοΰ Νομοϋ Κυκλάβοιν. Κτήσις έδαφικής έκτάσερις υπό τοΰ Οικονομικόν Συν)σμαύ Προ- σωπικοΰ έταιρείας «ΣΗΜΕΝΣ» Συν. Π.Ε., έν θτσει Μπαϊτάνΐϊ· Γαλατακίου ορινθίας. Κτήσις έδαφικής εκτάσεως υ¬ πό ΟΙκοδομικοΰ Σι>ν)σμοΰ Μακβδό
νων, θρακών «Ό Μέγας Άλέ-
ξανβρος» είς θέσιν «Βαρνμπόμ-
πη» Άττικής.
Περί έγγραφής δευτέρας υπέρ
τοΰ Ελληνικόν Δημόσιον ΰποθή-
κης επί τοΰ είς τόν ΟίκΐΛμόν Μυ-
τιλήνης (Ήοακλείας 7) άκινητον
τοΰ Μιχαήλ Άν. Βαβλαδέλλη ύ-
ποθηικεχ>όμενου ήδη μέ πρώτην τοι
αύτην.
^ Περί έγγραφης Β' ύποθτριτνς ε¬
πί Ακινητον Αθαν. Μαυροπούλου
κατοίκου Ζευγολατίου Κορινθίας.
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι: βιπλωματΌθχος *αρ
Μβοϊποιός πρόθφος βιά λει-
*βορν<βν <3τικβ0ΟοΟς Φαρμν *«>ϋθ β*; 'ΒΠΒρχΙαν. Πλη0οφ«-
ρΐοι είς τα Γραψ€ΐα μας.
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ της 1ης σβΜβος
τού, πέρασε μέ καμμιά σαραντα-
ριά χιλιάδες στρατοϋ τόν Προΰ-
θο.
Τα πράμματα, δμως, ήρθαν ά
νάποοα. Ή γρήγορη αφιξη τοϋ
μεγάλον οεξύοη Μπαλτατξή Μεχ
μετ πασά μ' εκατόν πενήντα χι-
λιάδες βτρατό, έμπόδισε τοΰς ή-
γεμόνες τής Βλαχίας καί Μολδαυ
(άς νά κινηθοΰν. Κι' δ Χάν τής
Κριμαίας Ντεβλέτ Γικρέϊ, μ' άλ
λες πενηντα χιλιάδες, κατέλαβε
την άριστερή όχθη τού ποταμοϋ,
στά νώτα τοϋ ρωσικοΰ στρατόν καί
τοΰκοψε την υποχωρήση.
Ό Πέτρος ϊχασε τόν πόλεμο
άμαχητί. Βρέθηκε κυκλωμένος ά
7ΐό πενταπλάσιες έχθρικές δννά
μεις καί δέν τού μενε παρά νά
διβλέξη μεταξύ αίχμαλιοσίας καί
πανωλΓθρίας. Σώθην.ε, ώς έκ
θαύματος, χαρή στίς σύντονες κι'
εξυπνες ένέργειες τής γυναίκας
τού, τής κατοπινής αύτοκρατείρας
Αίκατερίνης Α' καί τοΰ άρχικαγ
γελαρίου Σαφίροφ.
Κατά την έπίσημη έκδοχή, 6
Αρχικαγγελάριος .-ΐήγε στό όθο>
μανικό στηατόπιδο, έφρ)διασμέ·νος
μέ τα πανάκριδα κοσμήματα τής
Αικατερίνης καί μέ μιά ίδιόγρα-
ιρη έπιστολή της μέ προτάσεις
ε'ιρήνης καί κατάψερε νά διοροδο
κήση πρωτα τόν μνστιν.οσνμβονλο
τού Μπαλτατζή Μεχμέτ, Όσμάν
άγά, κα ΐκατόπιν τόν ίδιον τόν με-
γάλο βεξύρη.
Κατά τίς άδέσϊΐστες, ίίμως, μ«
πιθανοφανέ·στερες φήμες, ή Αίκα
τερίνη δέν ϊβτειλε γράμ,μα (Ττόν
Μπαλτατξή Μεχμέτ, άλλά τόν έ-
πισκέφθηκε νόχτα κρτκρά ή ίδια,
καί φιλοξενήθηκε στή σκηλ'ή τού
ώς στήν αύγή. "Οπρκ καί ναχη,
ό μέγας βεζύρης παρά τή ξοηρή
άντίδραση τοΰ Χάν τής Κριμαί-
ας, συνθηκολόγτισε μέ τόν Πέ¬
τρο, ,μέ βαρείς, πάντως, δρονς.
Νά επιστρέψη στήν Όθωμανική
Αύτοκρατορία τό Άζάφ, νά κατε
δαφίση τα ροκτσικά μεθοριακά
φρούρια της Άζσφικής καί νά πά
ραδώση τό πυροβολικό καί τα έ
φόδια τους.
Ή βιαστική καί, φαινομενικά
τουλάχιστον, νποπτη πυνθηκολόγη
<τη προκάλεσε ζωηρότατες Αρνητι κές αντιδράσει:; στή Πόλη κι' ό Μπαλτατζή Μεχμέτ υπέβαλε πα- μένος σιτά κατάβαθα της τού, άπό τή ταπείνιικτη τής άμα- χης ήττας καί τίς συνθήκες τής σωτηρίας τού. Ώρκίσθηκε άσπον δο μΐσος κατά των τούρκων, άλ λά ντοι περισπασμοί στή Βαλτι κή δέν τού έπέτρεπαν ν' αναλά¬ βη , κι' αλλο πόλεμο. Άνάλογη ά προθνμία άπό τουρκικήν πλευράς σννετέλεσε νά υπογραφή στίς 13 Ίοννίου 1713 ή ρωσοτουρκική συν θήκη τής Άδριανουπόλείος πού πράβλεπε είκοσιπεντάχρονη ειρή¬ νη. Ό Πέτρος δέν ριψοκινδΰνευ σε ν' απαιτήση την άπόδοση τού Άζόφ, άξίωοε δμως έπιτακτικά την ?κδο<τη τοΰ Καρόλου ΙΒ' ποΰ εξακολουθούσα νά... φιλοξενεΐτηι αΐχμάλωτος στή Βεσσαραβία. Ό μέγας βεζύρης Γιουσοΰφ πασάς φάνηκε διατεθειμένος νά δεχθή. Άλλά δ Κάρολος κατάφερε νά δραπετεύη καί μέ ,μιά σύντονη καταπληκτική πορεία μέσ' Λπό τίς χωρες των έχθρών τού γ-νρισε οτή Σουηδία ΰστερα άπό πέντε σχεδόν χρόνο>ν έξορία.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΤ
ΜΒΟΤΛΙΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕ¬
ΩΣ ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ
Κατόπιν των αρχαιρεσιών τής
30ής Μαρτίου τής
Σμυρναί<ον», τό Διοικητικόν Συμ βούλιον αυτής διά την περίοδον 1970 — 1971 συνεκροτήθη είς Σώ μα ώς εξής: Ποόεδρος ό κ. Αλεξ. Μπιενάκης Άντιπράεδρος ό κ. Νίκος Καρά ράς, Γεν. Γραμματεύς ό κ. Νικ. Άρώνης, Ταμίας ό κ. Γεο>ργ
Ο ΓΤΡΟΣ^ΌΥΜΟΡΙΑ
ΚΑΑΑΒΡΥΤΑ ΚΑΙ Η ΧΙΛΙΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ ΑΓ.ΑΑΥΡΑΣ
ΤΟΥ κ. ΧΡ ΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Είς τα Καλάβρντα άνάβασις. Τρικονπη, οπρις καί ολοι οί σιδη
Καί είναι κυριολεξία. "Οποιο μέ , ρόδραμοι. Είς την 'Ελλ.άδα, του¬
λάχιστον, δέν ΰπάρχει αλλος. Κά
θε γνρισμα τοΰ τροχοΰ, άκόμη
καί τό ελάχιστον καί ενα άγκί-
Στόν δρόμο μου
ΥΠΟ ΤΗΣ "ΕΣΠαΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ,, ΑΠΕΜΕΜιθΗΙΑΝ
ΕΙΑΘΛΑ ΕΙΣ ΤΡΙΑ ΕΡΓΑ ΚΡΙΘΕΝΓΑ ΚαΙ ΑΞΙ Λ.ΓΑ
Θυαοΰμαι σέ παλ.αιότερα χρύ- άπολ.είπει, ομοις ή σΰστασις τοΰ
νια τα πςχυταπριλιάτικα ψεί>δη,
πού δέν
^αφευγον-
σο καί αν προτιμήσης, οποίαν ό
δόν καί άν άκολουθήσης, άνάδα
σις θά είναι. "Οχι ότι πρόκειται
•νά φθάσης σέ κανενα ίλιγγιώβΕς
ΰψάμετρον. 'Εφτακόσια - πεντήκον
τα μέτρα είναι. Δέν είναι λοιπόν,
τόσον τό νψος, ίχτον ή άρχιτεκτο
Πολλές
γαιναν τα είς βάρος τοΰ άφε-
έπίστενε σέ καλό.
στρρ>μα, στερεόν, άσφαλές, βέβαι ~
όν. Άλλοιώς δέν φθάνετε. Οί
γραμμές είς σννεχή Λνωφέρειαν,
σέ πλάνο άναρριχρ'»μενον, μαΰ-
α μελοδραμάτιο, ποΰ γρά-
στά 1890 στήν Πόλη, των
άδελφών Χριστο<ρόρου καί Γεωρ γίου Μισαηλ.ιδών, μέ τίτλον «Ή ί»ο φίδι ,-ΐοΰ άνοίγεται καί ρώνεται καί επειτα πάλιν εΰθν- γραμμίζεται γιά νά μαζενθιΊ έκ νέ Πρριταπριλιά» κατέληξε σέ κόσμος ήταν γά- Τό Λάβαρο"^ τής Άγίας Λαύρας νίκη τους διάταξις. Ή τοποθετή αίς τους προκαλέΐ την Ιδιότυπον αϊιτθησιν· Ή τοπο6έτησς είς την βορείαν πλευράν ενός βουνον, πού ημπορεί, συγκριτικώς μέ αλλα νά σηγόνης καί μέλη αί κυρίαι "Αν , μην είναι ,μεγαλ.ο, είναι, «μως, α Στγφ. Άλευοά καί Μαρία Ι πιοσδηποτε βουνο ώμορφο. Αροα 1 ί Ί « είναι ή έπίσημος όνομασκ. Καοατζοπούλου, οί κ.κ. Ίο>-
είναι ή έπίσημος όνομασκ.
Καοατζοπούλου, κ«1 οί κ.κ. Ίο> | ν«α ή ημς μ
άννης Άκριθάκης, Ανδρέας Ά τού. ΣάνΧελμος ομα.ς είνα, γνιο
λευράς Δημ. Άναβτασιάοης, · στον. Και δεν ξερο) γιατι, άλλ
Τί-Αν ΒεΐνΑνλην. Αντώνιος Κα- , δ Χελμός προ6άλλεται -ην σκε-
ρακοκττας καί Νίκος Μηλ.ώρης. | ψιν. μέ τάς Ο,ασταοεις και την
_______"_____ __ άχλύν καποιου μακρυνου και ανε-
■ ξαχρΐβώτου θρύλου ποΐ' εχει συνδέ
1 σει γενιές όλόκληρες καί ποΰ κρα
«ά 'έ
ΑΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
ΤΟΥ ΑΗΜΟΥ
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
τεϊται όσον γινεται μακράν
Την 15ην Απριλίου έ. ε. ή- λεγα άπό σεβααμόν μή καί θιγή,
μέραν τής εβδομάδος Τβτάρτ^ν μή τύχη καί άναμιχθή μέ τα αλ-
καί ώραν 6 μ. μ. έν 'τή αί(Γ>ί- λα, τα τριέχοντα, τα έφτιμερα. ^
ση τελετών τοΰ ΔηΐμοτΓ/οΰ Κα ' Ποίον δρόμον «ά πάρετε τώ-
ταστήματος Κα-.σαρια^/ής θά δ > μέ θέμα: «Γή κα;λύ τόν! Είναι μοναδικός καί ό δοό
πτει έκόντα τδν ΘΕα^ΝΘΡΏ- μος καί έ σιδηρόδρομος. "Εργον
κατέστησε μέ τόν Γιουσοίκρ πά- '
σδ, άλλά δέν αμφισβητήση τή κα
λή τού πίστη.
Ό Πέτρος αΐσθάνβηκε πλττγω-
ΠΟΝ».
! τού μεγάλον πολιτικοΰ Χαριλάου
ΡΑΖΗΣ - ΖΟΡΜΠΑΣ α α ι Εί- Ε. Π. Ε.
Χσροκόπου 3— Κολλιθέσ
ΠερΙοδος 1)1)1969-31)12)1969
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ 31.12.1969
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1 Ταμείον
2 ΧρεΛσται
205 618,40
438.269,20
3 Πιοτώσεις ΈξωτερικοΟ (Είσαγυγαί) 480.078,20
84.137,-
40.686.—
» παρό Τριπέζσις 1.546,540. —
4 Τράπεζαι
5 Γρσμμάτ. είσττρακτέα
7 'Εμττορεύμστα (Μένοντα)
8 Ήργσλεϊσ
9 "Εττιττλα κα'ι Σκεύη
10 Προο)νοί λογσριαομοί
11 Όμβλογίαι
3.245.988.—
15.912.—
74.782.-
162.930.-
10.000.—
12 Άπολήψ. Μεριδ. Άντ. Κσραμεσίνης 26.339.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1 Έταιρικόν Κεφά/αιον
Άττοθεμστικόν
2 Δάνεια προσ)νσ μεριδιοιόχων
ατοκα
3 Τράπεζαι χρημαΐοδοτήσεις
4 Μεριδιούχοι άπω λον. 6ιανο-
μής Κ. Κερόών 1968
"Υπόλοιπον όφειλόμενον
1. "Ιωάννης Ριζής 260.733,80
2. Χαρίκλεια Ζορμπδ 141.595. —
3. Σταύρος Ζορμπδς 119.138.—
4. Εύφ Πετροπουλιάδου 102.638. —
5. Νικ. » ς 158.09.").—
5 Πιστωταί — Χρ.
II.
Χ.
6 Προσ)νοί λογ. Π.Χ.
7 Κρατήοεις υπέρ Ι ρίτων
3 Χαρτ. Τιμολογ. όφειλόμενον
31.12 1969
9 Άττοσβέσεις 1968)1969 "Επι
πλα — 'Εργαλ.
10 Καθαρά κέρδη χρήσ. πρός
Εγκρισιν καί διανομήν
200 ( Ο · —
2(ΙΟ (.00 -
3 640 0.Τΐ.~
154 945.-
782.Γ.»9,80
61.274 -
1.504.—
766.—
24.7.0.-
19.592.-
1.19ό.'289.-
Δρχ. 6.331,279,80
Δρχ. 6.331.279,80
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως»
1 Άποσβέοεις Χρήσεως 10.700.—
2 Έκπ. Φόροι — ΕΙσφορσί 42.739,70
3 'Ενοίκια Άμ. Τρίτων 189.983.—
4 Μισθοΐ - ΔΟρα -- 'Εττιδ. "Υπαλ. 60.561.—
5 Γενικά 6ξοδα 178.793,70
6 "Εξοδα 'Εμπορευμάτων — Με-
ταψορικά 55.939,60
7 Καθσρά κέρδη πρός Εγκρισιν
καί διανομήν. 1.196.28!).—
1.73'7.006.-
1 Άττό μικτΛ κέρδη λογ)σμοϋ
έκμεταλ. έμπορευματων
2 Άπό Λογορΐμόν συμμετοχής
κερδών 19ο9
3 Άπό Διάφορα Εσοδσ
1.410 491,20
3υ5.597. -
18.917.80
1.735 006.-
ΟΙ 'Εντεταλμένοι Λιαχιιριοταί
ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΑΖΗΣ — ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΡΜΠΑΣ — ΕΥΦΡΟΣΙΝΗ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΙΛΔΟΥ
Ό ύπεΰθυ-ος Λογιστής : ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚθΛΛΙΑΣ
ου σέ κάποιαν στροφήν γεμάτην
αγνιοστον, ΰποβλητικόν μυστήριον,
ακαθόριστον συνέχειαν, ποΰ πάει
καί χάνεται τίς οίδε σέ ποία 6ά
θη. Καί τί τοπίον! "Ενα τοϋνελ
άπό πράσινο σέ δλες τίς άποχρώ
σεις, άπό άπαλώτατο καί χαριρ-
στατο καί γλυκύ μέχρι τό λαδί,
τό βαθΰ κι' άκόμη πιό σκοΰοο.
Καί τα φνλλώματα, καθώς γέρ-
νουν, νομίζεις ίίτι μοιάζουν μέ
κεντήματα ποΰ έ'χοτιν άφεθή στήν
τύχτΐ/ ϊτσι χιυρίς κααμίαν πειθαρ
χίαν σέ τάξιν, έπίτηδες διά νά έν
τυπωοπάζουν μέ την σκόπιμον ά-
φέλειάν τους. Καί μίσα άπό τα
ξέφιοτα, ποΰ ιτίΐίνονται μακονά,
σδν καταλ.ήξεις κονοειδών προο-
πτικών, καποιο κομμάτι καταγάλα
νού οΰρανοϋ, ποί' άντανακλά την
φ'οτεινήν θοιπείαν το· μρ διακρι
τικότητα καί χάοιν άνηιπέρβλητην
σέ παιχνιδίσματα κυβιστικά, πού
ρευστοποιοΰνται στίς άκρες των
φύλλοιν, γιά νά γίνουν άστρα(ττε
ρές βελόνες ετοιμες θά ελεγες νά
κρατήσουν σέ απόστασιν τα στα
χτιά πετρώματα, ι'ίπου σηκώνονν
άπότομα, κάθετα, άγέροιχα τα ά
ναστήματά των. Είναι μιά σννθε-
σις λυρικής τρυφερότητος καί α-
γριου μεγαλείου, πίνακας έκπλη-
κτικός, ενώπιον τοΰ οποίον δέν ε
πους νά διασκ.εδάξη. Σήμερα «ντι
θέτος έκείνο, ποΰ μάς κάμνει κα
τηφεϊς είναι ή θλίψις μας, δταν
πληροφορούμεθα καθηιμερινως γιά
όΐί/πραττόμενα ργκλήματα!
— Σέ πρό ημερών σημείωμά
μου σννιστοΰσα, δπιος ή Πολεο-
δομική Επι—οπή επιβάλη είς
τοΰς ιδιοκτήτας πολυκατοικιών,
την εγκατάστασιν είς τα ίσόγεια
άφοδεΐ'τηρΐον, διά τούς διαβατι-
κούς, όπως νπάρχονν καί είς άλ¬
λας χώρας. Τώρα κάτι σχετικόν
πρέπει νά γίνη είς δλα τα διαμε
ρίσματα των πολνκατοικιών, διά
εγκατάστασιν καί ετέρου «κλώ-
ξετ» τοΰτρστιν άφοδευτηρίου.
—Είς τοΰς άρμοδίους επί των
πεζοδρομίο>ν, βά συνιστοΰσα την
άπαλλαγΰΛ·, άπό τα έπικλινή τοιαΰ
τα, ποΰ έν καιρώ βροχής είναι λί
αν ίπικίνδυνα, ,γιά τοΰ; τ:ρξού;,
δποις καί την άπαλλαγήν των δια
φόρον επί των πεζοδοομίοιν φεγ
γιτίόν καί αλλίον σκεπάστρίΐιν έκ
λα,ιιαρινών, ιίποι· έπίσης ύπάρχει
κίνδυνο; διολισθήσεΜν, λόγο) των
λαστιχοφόρον νποδτ5ΐάτ(ον μας.
—Έν συνεχεία τοΰ περασαέ-
νου σημειοιματός μοί·, τ;ερί των λα
θών ΐοτρρ,ν τιν·(υν, θά σάς Ανα-
φέριο καί μιά δική μου περίπτω¬
σιν. Σέ συζήτησιν μέ κυρίαν πε-
< > ν,, . η , ρι τον πονιον τού λαιμοΰ, τής ά
χει κανεις τιποτε αλλο παρα θαυ , < ο , ""Μ»ι, "Ιϊ νέφερα καί δικόν μου τοαχήλον. Και με συνεστησρ νά άποταθω είς χειοοΰργον, έφ' ό¬ σον διέκρινε έ-'να μαιιράιδι! Χω- ηίς νά χρονοτριβήσρ) έ'σπευσα είς χειροΰργον τίνα, όστις καί καταλ λήλως μου στνέητησε, γιά νά μην μασμόν καί δέος. 'Έτσι με αυτήν την πληιμμύρα των αίσθημάτων, φθάνεις είς την Ζαχλι·>ροΰ, αύ¬
την την μαγευτικήν περιοχήν πα-
ραθερισμοΰ, καλλίτερος τοΰ όποί
ου δέν γίνεται γιά δσους προτι-
μοΰν τό βουνό καί τό συγκλονι-
στικόν νόημά τού.
Άπό την Ζαχλωροΰ, μέ ζωα
πού άναμενουν, άνέβασμα είς τό
Μέγα Σπήλαιον. Προ·σκύνημα καί
θαι>μασ.μός. ΟΊ πατέρες υπό τόν
δραστήριον Ήγοΰμενον Πανοσιο-
λογιώτατον κ. Ίερόθεον Πασχό-
πουλβν, μέ χαρακτηριοτικήν εν>γέ
νειαν δέχονται τα πλήβη πού κα¬
θημερινώς περνοΰν άπό το Ιερό
και ιστορικο Μοναστηρι της, που α . , . , '
, , , Ρ , , ,„ . προβπαθει να δικαιολογηθή λιλι
απέκρουσε την φοβερή επιθεσι τού ·. ο- μ « !,.
,Τ - - ι <,<,„„ . εμφανισθή μαλιστα ώς... θΰμα. Ιμπραημ πασά τίς το 1826 που * ^ γιιχτροϋ με έκαμαν πελιδνόν. Το ά^όγευμα δταν άνέφερα τό πράγ 1. Κ. Φούσκα: Γρηγόριος Νρο- σαρρίας 'Είάσκοπος ό θατιμ<ι- μα είς την κόρην μου, μοΰ εΐπε , τουογος. 1. Γ. Λαμψίδη: Τοπάλ Όσμαν, χρονιχό μιάς άγνριβτης έλληνι κης τραγωδίας. ?,. II. Χατζηπετρου: Ίστορία τής Άτταλείας. νά μην κινηθω γιά λίγο. Καί μιά κατάλληλη πίεσι, μοΰ εβγαλε διά χειρός τόν αθλιον όγκον. Καί τί ήταν; Μπιμπικάκι! —■Συγχαίρω τόν κ. ΆθΊατίδην γιά την κριτικήν τού επί τής με- λέτης τοΰ κ. Λαμψίδη, δπου μετα ξΰ αλλιον, άναφέρει ότι 300.000 "Ελληνες έσφάγησαν κατά τύ διά στημα μιάς δεκαετίας υπό των Τοΰρκίον! Κατά τοΰς ΰπολογι- σ·αοι·; μου οί σφαγεντες υπό των Τούρκων κατά τό διάστημα μισοΰ αΐωνος κατοχής των είς τα πατρωα μας ρδάφη ?(Γ<ταξαν παρα πάνοι άπό 20 έκατομμύρια όμθΎε νών μας. Τώρα αν κανείς άπό τοΰς αναγνώστας μου τούς 6ρί- σκει λίγους μ.ιορεί νά μοΰ τό γρά Φη καί γι' αύτό θά τόν εύγνω- μονώ! Κδποιος κάτοικος των Χανί- ων, τοΰ οποίον ή γννκΐκα γέννη σε τα 18ον παιδί έναβρύνεται κα! εύλογεΐ τόν θεόν πού τοΰ εδοκτε τόσα παιδία. Καί αύτός ό ανθρο) πος λέγει δτι είναι πανευτυχής, δ ταν τα μισά έκ των παιδιών τού πέθαναν άπό καχεξίαν! Φθάνει ο τι «ηύφράνθΓΐ» ή καρδοΰλα τού στό διάστημα των Π μη-νών επί μίαν έπταετίαν! — Ή εΰθνμη όδός Πατησίων κοντεΰει νά ονομασθή λε(ο<ρόρος γραφείίον κηδειων. Άπορω πώς δέν παρουσιάσθη ενας Δήμαρχος, νά διατάξη την εγκατάστασιν αύ των των γραφείων εις τάς πα- ρόδους! θυμοΰμαι παλαιότερα, πού ?οτηναν ί>ξρ) Από την θύραν
τής οικίας τοΰ Αποβκόσαντος τό
κ.άλ.υμμα τής νεκρικής παστάδος!
Δ·υστι>χώς καί σήμερα δέν μάς ά
φίνουν οί εύλογημένοι νεκροκόιιοι,
νά πηγαίνουιιε στίς δουλειες μας,
μ έ ευθυμίαν!
— Εΰχομαι οί Άμερικανοί νά
έγ·καταστήσοτ»ν επί τής Σελήνης
βάσιν έξορμήσερις πρός τόν τρο
μερόν "Αρην καί ?τσι απαλλαγή
δ πλανήτης μας άπό τούς πολέ-
τοομοκρατηθώ, την Αναίρεσιν ταΰ μους ποΰ μάς δέρνουν σννεχως.
μικροΰ μαυριδίου. Νά σάς .τώ
δσο καί αν ή γενναιότης δέν μέ Ό Πεηα<ττικός ΑΙ ΣΚΕΣΕΙΣ ΜΕΤλΞΥ ΤΟΝ ΑΥΟ ΦΥΛΠΝ ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλΐδος Κι' 'ίται ό θύτης, μέ την άνέν τιμη καί ανανδρη αύτη στάσι τού, και να Ίβού πως σκέπτονται πολλοί ά ώβη άπό το Ηγουμενοσυμ- . , , ' χ. ό · πο του? σημερινους «μοντέρνους» Λ.α πανηγυριζεται καθε χοο , , * ^ ν ^ νά πανηγυριζεται κάθε χοό νο, καί μέ μιά ν Γ , . , , , ,, αμυαλα και «πιπολαια κορίτσια ραστασι. Και «κτος άπο την Ζα , . , ,. «"" "· ΰ, άνοίγεται καινούργιος έ θνικος δρομος Απο την περιοχη , , , ' ι>" *""
τής Άκράτας, στό Μοναστηρι καί
εκείθεν, ύψηλότερη Από την σιδη
ροδρομική γραμμή πρός τα Κα-
λάβρυτα.
Ή ειλικρινός δμως καί άγνή
φιλία δέν ?χει καμμία σχέσι μέ
τίς έρρ)τικές οίκειότητες καί τίς
διάφορες άλλες άνοησίες.
Άλλά, θά είπουν ίσο)ς ολίγα τ
τολλά «μοντέρνα» κορίτσια. Εάν
δέν κάμωμε καί μερικές ΰποχωρή
σεις στ' άγόρια, τότε ύπάρχει κίν
δυνος νά μείνωμε στό «ράφι».
Δέν μάς διαφενγει δτι στήν ση
μερινήν έποχή μας έ-πικρατεϊ αΰ
μέ τούς όποίους συνάπτουν «φιλι τή ή νοοτροπία καί είς πολλούς ά
αν κάμουν μερικές κόμη γονείς, ιδίως στίς μητέρες,
στούς ν·«- πού νομίζουν δτι πρέπει μέ κάθε
ούς αύτούς, πού ώς μοναδικόν βκο τρόπο ν' Αποκαταστήσουν τα κορί
πόν ?χουν ήν εύχαρί<ττη<π καί τβια τους. την διασκέδασί των. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ριζεται καθε χοο , , _ * ^ ,. ν ^, ό - · νέους και πως χαρακτηρίζουν τα θαχ·μ«ο·ια αναπα » , « , ,, >ν,
αμυαλα και «πιπολαια κορίτσια της
εποχής μας, πού νομίζουν δτι θά
ΑΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙ
ΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΒΟΡΕΚΐΝ
ΕΛΛΗΝΩΝ
Είς την σειράν των διαλέξίίον
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
τάς οποίας όργανώνει ή "Ενω- ΓΣυνέχεια ίκ τής 1ης σελΐδος) καί την αρχήν τής ίξετάοεως είς
σις Βορείονν Έλλήνων δ»ά την χει Ο1 Βραχμάνοι των Ίν&ιών έ "" ' "" · · »-
των Ίν&ιών έ
μερινήν περίοδον 1969 — 1970 θίμελίιοσαν επί τής άρχής τής
είς την Μεγάλην Αίθουσαν τής τριαδικότητος την διαίρεσιν τής
Άρχαιολογικής 'Εταιρείας, (όδός Κοινωνίας είς κάστας, άλλά τέ-
Έλευθ. Βεν»ζέ?.ου 22), θά ομιλή λ°5 μετεβλήθη είς Ιϊρατικόν καί
ση την 14ην Απριλίου 1970, ή άριστοκρατικόν προνόμιον μέ 6ά
μέραν Τρίτην καΐ ώραν 7.30' μ.μ. σιν ττΙν Λ0Χην τή? κληρονομικότη
' κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤ- τ°ξ καΐ επηκολούθησε ή παρακμή
ποΐι διετήρηοε
την τριαδικήν της συγκρότησιν,
ΖΗΣ Όμ. Καθηγητής τοΰ Άρι των Ίνδιών.
στοτελείου Πανεπιστημίοι· θεσσα- ' " Αιγυπτος
λονίκ.ης μέ θέμα:
«Ή γεωπολιτική καί οίκονομι- κάτω άπό δλονς τούς Φαραώ μέ
κή σπονδαιότης διά την Έλλάδσ τά? εύλυνίστους καί Ανοικτάς κά
τοΰ Μα^ίεδονοθρακικοΰ χώρον». | σταί' π»υ «φήθμοζε την Λ ην ην
ΔΩΡΕΑΙ
Είς μνήμην τής άειμνήστον !ν
γον τον Παρασκευούλας, ό κ.
Νικ. Κωνσταντόπουλ,ος, Πρόε-
δρος τής Έταιοίας «Έκπα.δευτι-
κή Αναγεννησις» απέστειλεν εις
τό Τα.μείον ταντης δρχ. 5.000 υ¬
πέρ των σκοπών τής 'Εταιρίας.
Ε. ΤΖΑΦΕΡΗ Α.Ε. "ΛΑΊ'ΚΗ ΤΕΧΝΗ - ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ,
' ΊσοΛογισμός τής 31 ής Δεκεμβριού 1969 «'Έτος 3ον»
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
"Επιπλ« κ.κί Σκπ'η
"Αποσβέσεως
119.597,40
144.915. -
172 25
.— Γ»!
Μεταφορικά μέσα
Άποοβέσρις
128.000.-
42.240.-
59.155,40
85 760.-
71.1.1», 40
101.120 —
II.
Κυκλοφορούν 0 078.252,40 5Λ'(·2.Ο20.0Ο
Πελάται 1.622.789.— 211 156,40
Γραμμάτια είοπρακτέα 9.107.— "'Λ.ΤΛ0.—
Γραμμάτια ληξιπρόθεσμα 84.948,50 55.ί 7.50,50
Έμπορεύματα 2.200.648,80 4.542 77ϋ —
Προπληρ. δαπάναι 6.946.— 10.0'Μ —
Γραμμάτια παρά Τριιπέζαις 72 444.— —
Άγοηαί υπό Διακανονισμόν 1.081.376,10 —
III.
Διαθέσιμον 59').876,40 256.721 ,(!0
Ταμβϊον 166 497,80 230 510 5"
Τράπεζαι 433.378,60 26 205,10
IV·
Έπισφαλεΐς Χρεώσται 475 634.—
V.
Ζημίαι «αί Κέρδη 287,921,80 20.'}.7(>Η,ίί0
Ζημία παροΰοΓ): χρήσεως 84.153.— 79.'.ι·22.60
Ζημίαι παρελθουσών χρήσρρ>ν 203.768,80 ]2'Ί 84Η 2<· Σύνολον ΈνΓργητικοί· 7.5ί>β.600.-
5.°64 764.70
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969 1!)68
Ι Με'το/ικόν Κριράλαιον
(7<Ό ιιετόχ. Χ 10 000) 7.0(10.000 — 5 000.000 - II . 'Υποχοειι'ιπεις Πιστωτοί Δεδονλ. Οποχρρώσεις ΙΊροσωρινοί Λογαριασμοί III. Απόσβεσις "Επι- σφαλαιν ΧρειοστΑν 22 846 - 8Η.120.— 22.«46.— 5(4 — 911.384,"Ο 475.634 — — Σύνολον 7.5Ι<6 «00 — 5 964.76»,70 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΌΝ «ΖΗΜΙΑΙ καί ΚΕΡΔΗ» Ζηιχίαι καί Κέρδη προη·/οιμρνρ)ν χρήσεων Γϊνικά ρΕοδα Φόροι καί ΕΙσφοραί Άμοιβαί Προσωτικπϋ Άμοιβαί ί Άβέ β Ζημίαι εξ έπισφαλών χρεωστών Ή Πρόεδρος τοΰ Δ.Σ. Ε. ΤΖΑΦΕΡΗ 1969 2Ρ3.768.8Ο 225.754,30 159.-95,90 145 877.- 81.600- 38.560.- 475 634 — 1968 79.922,60 120 087,90 127.165,40 118 890 — 28(ι8').- 34.311.— 1.330 590.- 508 456,90 Κέρδη έξ εμπορενμάτοιν Τόκοι Διάφορα εσοδο Ζημίαι καί Χέρδη ε[ς Νέον 1969 1 042.387.20 12- 269 — 287 921.80 304.550,10 138.— 203.768,80 Εΐ< Σΰμβουλος Α. ΤΖΑΦΕΡΗ 1.330.590.- 508.456,90 Ό έττί τού Λογιστηρίου Ο. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ δλα τα Πολιτικά καί Στρατκΰττκά λειτουργήματα, εΐησε πέντε ερ>ς
εξ χιλιάδας ε'τη.
Ή "Ελλάς μέ την εύλύγιστον
Ιδίοστ'γκρασίαν της, επέρασε γρή-
γορα άπό την άριστοκρατίαν είς
την Δημοκρατίαν καί τέλος είς
την Τνραννίαν.
Έστριφογΰριζ,ε μέσα είς αυτόν
τόν κύκλον, δπρις ό άρρωστος πού
μεταπίπτει άπό τόν πυρετόν είς
τόν λήθαργον καί έπανέρχεται
είς τόν πυρετόν.
ΕΙχε ίσως Ανάγκην άπό αυτήν
τής Μνήσειος είς τό Ίερατεϊον την διέγερσιν διά νά δημιουργήση
_____ τό απαράμιλλον ?ργον της, δηλα
δή την εξήγησιν τής δαθείας άλλά
Περί προσκλήσεως τών κ.κ. με- σκοτεινης σοςρίας τής Άνατολής
τόχων τής άν. έτ. Ε. ΤΖΑ- ' είς γλώσσαν φοντεινήν.
ΦΕΡΗ «Λαϊκή Τέχνη Τουρι- ] Ή θρησκενττκή της όργάνοισις
σμος* είς ετησίαν τακτικήν γε καί αί ΰψηλαί της έμπνεύσεις ό-
νικήν σννέλενσιν. Ι φείλονται είς την αρχήν τής Μνή
Ε. ΤΖΑΦΕΡΗ Α.Ε. '
Συμφώνιος τώ νόμςυ καί τώ κα
ταοιΓατικώ καλοΰνται οί κ.κ. μέ-
τοχοι έν Αθήναις έδρευούσης ά
ντονΐμον έταιρίας Ε. ΤΖΑΦΕΡΗ
«Λαϊκή Τέχνη Τονρισμός» είς έ
τησίαν τακτικήν γενικήν σννέλευ
σιν είς τα γραφεϊα τής έταιρί¬
ας, κείμενα επί τής όδοΰ Φ. Νέ-
γρη 52 την 27 Ιούνιον 1970 η¬
μέραν Σάββατον καί ώραν 11
μ.τι.
Ήμερησία διάταξις
1. 'Τποβολή ίσολογισμοϋ 31
Δεκέμβριον 1969 μετά τής άνα-
λνσειος τού λογαριασμόν «Άπο-
τελεσμάτρ)ν» καί έκθέσερη· των
κ.κ. έ,λεγκτών καί τοΰ Διοικητι-
κοΰ Συμβουλιον επί τών πεποαγ
μίνριν τής χρή<τεως. 2. "Εγκρισις τοΰ Ισολογισμόν τής 31 Δεκέμβριον 1969. 3. Απαλλαγή τοΰ Διοικητι¬ κόν Σνμβουλίον καί τών κ.κ. έ λεγκτών άπό πάσης ευθυνής άπο Ιημιώσεως διά την χρήσιν 1969. 4. Έκλογή δΰο τακτιν,ών καί δνο άνα.τλ.ηρο)ματικών έλεγκτών διά την χρήσιν 1970 καί καθορι <τμός τής άαοιβής αυτών. δ. Έκλογή νέον Σ υμβούλων. Οί κ.κ. μέτοχοι οί επιθυμούν¬ τας νά μετάσχιοσι τής σννελεύσε ο>ς δίον δπρ>ς καταθέσωσι τάς
μετοχάς των είς τό ταμείον τής
έταιρίας ή είς τό Ταμείον Παρα
καταθτ)κων καί Δανείοιν ή είς οί
ανδήποτε των έν ΈλΛάδι άντ-
γνωρισμένΐιιν Τραπεζών καί τα
τυχόν πληρεξοΰσια άντιτροσιοπεΰ-
ίτεώς τ(ι>ν καί τάς αποδείξει ς κα
ταθέσεως των μετοχών ττον είς
τα γραφεϊα τής έταιρίας .τεντε
(5) τουλάχιστον πλήρεις ημέρας
πρό τής ορισθείσης διά την σν
νεδρίαΐΓΐν τής γενικής οτνελεΰσε-
ως.
Έν Αθήναις τή 31.3.70
Ι Τό Διοικητικόν Συμ6ούλιον
σεως.
Την μυστικήν καί ένορατικήν
Μύησιν, την διαδέχεται τό ωραίον
τής τέχνης καί ή θεμελίρκτις τής
άνοικτης όρθολονισπκής επιστή-
μης· (
Πάντοις κ.οινρ)νικως καί Πολι-
τικώς, ή Έλλ.άς ί'ξησρ πάντα είς
την πιηοσωηινότήτα καί την υπέρ
βολήν.
Ό Πνθαγόρας ώς μύστης εΐχε
καταλ.άβει τάς αρχάς ποΰ διέπουν
την κοινο>νίαν καί ίσχεδίαζρ με¬
γάλην μρταρρύθμιστν.
Ή άρχαιότης άν—λή<Γ·θη μίαν κεφαλαιώδη αλήθειαν ποΰ αί ίπό ΐίεναι εποχαί την παοργνώρκταν Ή Γιη·αΐκα δα νά εκτελέση κα γος καί ώς ιιητερα, ε-'χει ανάγκην λά τάς λειτονργίας της ώς σύϊυ άπό διδα»κα>α'αν καί ειδικήν Μνη
σιν.
Τοιαι'ιτη Μύησις ύπηρχε είς τάς
Ίνδίας κατά τούς Βεθικοΰς χρό
νους, οποι· ή γυναϊκα ήτο Ίέρϊΐα
τοΰ οϊκιακοΰ Βισμοΰ.
Είς την Αίγυπτον την ενρίσκο
μ«ν είς τα μυστήρια τής "Ισι-
δος.
Είς την Έλλάδα την διοργάνοι-
σεν ό Όρφ«ας.
Την αντιλαμβανόμεθα «ίς τα μι
στήρια τού Λιονί>σου καθώς καί
είς τοΰς Ναοΰς τής Ήρας, τής
Άρτέιμιδος, τής Αθήνας καί τής
Δτνιητρας ενς την 'Ελενσίνα.
Εγένετο με οτμβολικάς τελε¬
τάς, με μτ<σταγ(ΐ)γί«ς καί ντκτε.οι νάς εορτάς καί ακολούθως μέ εί δίκην δίδοβσκαλάαν ποΰ την εκο μόν ήλικκομένες ίέρειες ή ό μέ¬ γας Ιερ,εύς καί ά<ροροΰσαν τα πλέον μτΌτικά ξητήματα των δνο φύλλρ>ν καί γενικώς τής
συζνγικής ζο)ής καθώς καί τό θε'
μ^ι τής έγκνΜοσύνης διά την ίκ-
πλήρωσιν τού Ιεροΰ ϊργον τής δή
μιουργίας.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Κατά μιά καθιερωβεΐοα μακρο
χρόνια βχ>νήθεια ή «Έστία Νε-
ας Σμύρνης» — ενας άπό τούς
πλέον δραστηρίονς όργανιβ{ΐούς
συλλογικής μορφής — λαμβάνει
μέρος στόν πανελλήνιο έοοτασμό
τής 25ης Μάρτιον κατά τρείς δ<α ο;ορ«τικοΰς τοόπονς: Πρώτον, εξαίρει ,μέ άνάλογο πανηγτ<ρικό καί μέ σημαίνονσα πνευματική .■τροσοιπικότητα τό νό ημα τής «Μεγάλης Ημέρας». Δεύτερον, άπονέμει χρηματικά ετταθλα σέ συγγραφεΐς ίργοιν, των όποίο>ν τό πε-ριεχάμενον άνα
φέρεται στίς περιοχές Μ. Άσίας,
Πόντον καί θράκης («τίς άξέ-
χαστες πατρίδες) καί
Τρίτον, Απονέμει έπαίνους καί
διακρίσεις σέ μαθητάς των σχο
λάχν Ν. Σμύρνης ή των νυκτερι¬
νήν σχολών, τίς οποίες συντηοεϊ
μέ δικά της Ιξοδα ή «Έστία».
Καί εφέτος, μποοστά σ' ?να π< κνό καί εκλΓκτο άκροατήριο πού έ κάλυψε την μεγάλη αίθοτντα τοΰ νεοϊδρνθέντος μεγαρον της, έορ- τάσθη ή 25η Μαρτίου μ' έναν έ- ξαίρετο πανηγνρικό τοΰ Πρόεδρον τής Ένιίνηκος 'Ελλήνριν Λογοτε·- χνών κ. Λεονταρίτη, ό οποίος α¬ νέπτυξε, μέ στοιχεία καί άποσπά Λιιατα την έπίδραση ποΰ είχε ό ελληνικάς ξεσηκωμός στά έλεύθε ρα πνενμ«τα τής έποχής έκείνης, ίδ*.Ρ)ς στίς Ήνρ>μ. Πολιτείες «αί
τή Γαλλία. Μί<ΐα σ' έκείνη την ά πο.τνικτική άτυόσφ-αιηα τής λαομι αήτου «Ίεράς Συμμαχίας» των πλέον άπολνταρχικών καθεστώ- τ(ι>ν, πού ϊταξε σάν κύριο οκο-
.τό της την κατάπνιξι κά-Θε κχνή
σεΐ!)ς, πού έστρέφετο κατά τής
«τάξεως καί τής ήσνχίας» τής
απολύτου καί κνριάρχον μοναρχί
άς, οί φιλόσοφοι, οί διανοονμε-
νοι, οί πολιτικοί καί οί νέοι τής
έποχής έκείνης, σέ μιά φάλαγγα
έλευθέρ<ΐ)ν πνευμάτων, έξεχύθη- σαν στοΰς δρόμονς καί έχαιρέτη σαν την έλληνική άνάταση, σάν .τροάγγελο μιάς νέας έποχής. Μετά τόν βα-θνστόνχαστο λόγο τού κ. ΛΕονταρίτη, πού έχειροκρο τήθη μέ ίξαιοβτικό ένθουσιασμό, διεξήχθη ή τελετή τής άπονοιμής των έπάθλων είς ονγγραφεϊς 6ι βλίων. Ό Γεν. Γραμματεύς τής «Έστίας Ν. Σμΰρ.νης» κ. Ν. Λίορέντης άνέγνο>σε την άπόφασι
τής είδικής Έπιτροπής Κρίσε-
ο>ς των βιβλίον, ή όποία συνε¬
κροτήθη Από τόν κ. Χρ. Σολο-
μίονίδη, τ. νποΐ'ργό καί λογοτβ-
χνη, τόν κ. Ν. Μηλιώρη, λογοτέ
χνη, τόν κ. Ν. Τουτονντζάκη, Ια
τρό καί ποιητή, τόν κ. Σ. Λιά-
νίδη, φιλόλογο καί συγγοαφία,
τόν κ. Π. Χαλδέξο, Πρόεδρο τής
«Έΐΐτίας Ν. Σμύρνης», τόν κ.
Ν. Λωοέντη, Γενικό Γραμματέα
τής «'Εστίας» καί τόν κ. Έμ.
Μονρέλλο, 1<ρορο τοΰ Φιλολογιαοϋ τμήματος τής «Έστίας». Σύμφω να μέ την άποφασι αύτη τα επα θλα έδάθηκαν ΐΤτούς: 1. Κριν. Φούσκα, πρεσβντερο, γιά τό έ'ργο τού: «Γρηγόριος ό Νεοκαισαρείας Έπίσν.οπος ό θαυ ματουργός», δπου άναλνεται ή δράσι τοΰ πιεοιορήμου ίεροιιμένοιι καί μάρτνρος επίσκοπον. 2. Γεώογ. Λαμψίδη, δημθΛΐο- γράφου, γι-ά το ?ργο το>: «Το-
,τάλ Όΐΐμάν — Χρονικό ικάς ά-
γν'ο,στης έλληνικής τραγο>δίας»
στό όποϊο άναφί-ρονται τα κακονρ
γήματα τού τέρατος τής Κερα-
σοΰντος καΐ παραλλήλρκ άναδύε-
ται ή δραματιχή δεκαετία (1914
— 24) τοΰ ποντιακοΰ έλλ.ηνι-
σμοΰ.
3. Π. Χατζηπέτρον, ίατοόν,
γιά τό έργο τού «'Ιστορία τής
Άτταλείας», λαογρ«φΐκή καί ίστο
ρική μελέτη τής άλλοτε έλληνι-
κής πόλε<ι>ς.
Μετά άπό την άπονομή των έ
πάθλίον, άπενειμήιθησαν άπό · τόν
κ. Π. Χαλδεζον, Πρόεδρο τής
«Έστίας Ν. Σμύρνης» οί ϊπαι-
νοι καί οί δια.κοισεις στούς μα¬
θητάς καν μαθητρίας, Ιπαινοι σν
νοδευόμενοι άπό ?να μικρά δώ-
ρο - βιαλίο κυρίως - καί άπό Ινα
θερμΛ σφίξιμο τόίν χεριων.
Στήν τελετή αυτή Ανηγγέλθη,
ή έκ 3 έκατ. βραχιμων δορίά τοΰ
μεγαλοπλοιοκτήτου Σμυρναίου κ.
Άρ. Ώνόνση πρός την «Έ—ία>
γιά τή (τυνεχκΐι τού τόσον άπο-
δοτικοΰ ?ργου της. Ή άναγγε).[α
Ργινε δεχτή μέ ζωηρά χειροκροτή
ματα καί ένθοτ'σιώββις βκΛηλ(ό-
στις.
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΑΙΙΥ ΣΤΕΓΑΣΕΟΣ
Τό εσπέρας τής παρελθούσης
Τβίτης συνήλθεν υπό την προΐδοί-
αν τοϋ γενικβΰ γραμματεύς τοϋ ύ-
πουργείοβ Κοινωηκ&ν 'Τπηρεσιών
κ. Άν. Μέξη, τή συμμετοχή καί
τοΰ νομικοϋ συμββύλου καί των ύ-
πηρεσιακών παραγόντων έκ των κ.
Ίορ. Παυλίδη, Φ. Παπαθανασίου,
Ε. Χαρατσοπούλου, κ. Καλαμπόκα
καί τοΰ πρόσφυγος έκπροσώπου χ.
Σ. ΣινανΊδη, τό κβντρίκόν συλιβού
λιον Στεγάσεως καί ^λαβε τάς κά¬
τωθι άποφάσΐΐς:
Περί προσαρμογής τοϋ ί<π' άρ. 28 Ο.Τ. Συν)σμοΰ Άγίου Σπυρί διονος Κορίνθον πρός τό διάγραμ μα τής ΙΙολεοδομίας. Περί τροποποιήβεως τής ύπ' α¬ ριθμόν Δ6Β) 11223)9.6.69 άναγνω ριστι,κής άποφάσεο^ς, μόνον ώς πρός την Ιδιότητα των Αγορασθη- σομέν^ον άγρων. Έγκρισις πιοτώσ^ος δρχ. 150. 000 διά την πληρωμήν άποζημΐΡ)- σερ>ν είς μέλη, είσηγητάς καί γραμ
ματείς Κεντρικοΰ _υμβουιλίου Στε
γάσερος, Νομαρχιακόν Συμβουλί-
Ρ)ν καί 'Εκτιμητικων Επιτροπών.
Όμοίιος δρχ. 20Ο.000 διά την
έπαττροορήν άχρεωστήτρις καταβλη
Θειβών διαφόρων.
"Ομοίως δρχ. 25^000 διά την Αν
τιμετώπισιν δαπανων δημοσιεύσε-
ιον είς εφημερίδα κΛ.π.
"Ομοίως δρχ. 5.000 διά την κά
λυψιν άναγκών λειτοΐΜ3γ{«ς παρά
τφ ΚΚΠ θεσσαλονίκης Τεχντκοϋ
Γραφείον.
Όμοίίος δρχ. 10.000 διά την
αποκατάστασιν έπενεχβεισών ζημι-
ών καί άποκάθαρσιν τής δημιουρ¬
γηθείσης ανθυγιεινάς έστίας είς
κοινόχρηστα άποχρ>ρητήρια κατα-
στημά,τριν ΟΙκισμοΰ Άγίας Βαρβά
ρας Κορυβαλλοΰ.
ιΟμοίως σΊΐμπληρωματικής πιστώ
σεως δρχ. 3.240 διά την μετατό¬
πισιν περιπτέρου "Ολγας Παπάζο¬
γλου είς Οίκισμόν Λουργοντίου.
Πίρί άναστολής καταβολής ληξι
προθε^τμριν δό<τε(ον προσφύγων άρ μοδώτηίτος ΗΕ ώς ακολούθως: α) Άτζεμιάν Χατσέπ, β) Σαχιυΐατξι ΟΜΤΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ κ. ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ Ό «Φιλοτεγνικό; Όμιλος», | ττ>ς Σάμου εκάλεσε τόν αηονερ-
γατη μας γνωστό πΐζογίίςο
κ*ί κ,ριτικό κ. Παθλο Φλώρο
νά ομιλήση την 15 Απριλίου
1970 στό ΒαΘύ Σάμου μέ Βέ-
μχ: «Κυβερνήτης Κχποδίστρι-
ας». Ή έπιτυχία τής δμιλίας
είναι εξησφαλισμένη έπειοή δ
κ. Φλώρος άπό πολλά γρόν.α
άσγολήθηκε μέ τό θέμ* αύτό,
τό άγά,πη<τε χ,χί τό δραματοποί ησί. 'Εξ δλλου ή γνώσι τού στά ίζ:οριγ.ί θέματα είναι γν ο ^τή._______ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΤ Ή "Ενωσις Κυδχονιατών θά τι μή<τη^ την Πέμπτη στίς 16 Απριλί¬ ου, ώραν 7 τό βράιδυ την μνήμην τον Κυδωνιά,τη καλλιτέχνη Βυ- ζαντινογράφον ■χ.αλ συγγραφέα Φώ τη Κόντογλου, είς την αίθουσαν Ευριπίδου 14. ιθά όμιλι>ση ό πρό¬
εδρος κ. Πάνος Βαλσαμάκης, θά
προλογηση ό κ. Ε. Δαδιώτης «αί
θά διαβάζϊΐ ή καλλιτέχνις κ. Κάρ
μέν Ρουγκέρη.
άν Όννίϋ, γ) Πετρένκο Παντελή,
δ) Άθανασίου Άννέτας, ε) Βν-
ζαντιάδη Άχιλλέως, στ) Γεω,ργιά-
δη Δημητρίου, ζ) Άνδρέου Γρήτ (
γορίον, η) Μπρίχου Άνθιέλ, θ)
ΙΙαγγίδη Πέτρον, ι) Λνκιαρδοποΰ-
λου "Άννης, ι) Σαμο·τιάν Σι,μόν,
ια) Σεβαστιάν Χαίκ, ιβ) Μελετι-
άν Όννίκ, ιγ) Τοπακβασιάν Ά-
ζάν, καί ιδ) Μινασσιάν Τακβάρ.
Περί ΑνακλήΊσκος τής είς την
Σχολικήν Έφορείαν τοϋ 2ου Δη-
μοτικοΰ Σχολείον Περιστερίον πά
οα.χο)οηθείσης διά των σχετικών
άποφάσερ>ν εκτάσεως.
Περί παραχωρήσεως (Τ|ιμαρώνΐΰς
πρός τάς διατάξεις των Ν. Δ)τιβν
4176)61, 454Γ>)66 καί 8)68 α) Τοΰ
ύπ' Αριθμόν 7 έν τετραγ. 1 οικό¬
πεδον τοΰ Συνοικισμόν Εΰγενείας
Πειραιώς είς τάς "Ανναν θυγ. Έμ
μαν. Μενεγάκη καί Μαρίαν σνζ.
Παναγιώτου Κουρελάκου καί β)
τοΰ ύπ' Αριθ. 10 έν τετραγ. Ο οί
κοπεΊδου τοΰ Συνοικιαμαΰ Νέας
Καλλιπόλεως Πει«αιώς είς τοΰς
Μιχαήλ Γεωογίον Άλΐφραγκήν κ.
λ.π.
2) περί Αποζημιώσεως των χλη
ρονόμιον Λημηττρίον Άθανασοπού-
λου διά τα έξαιρούμενα βάσει των
διατάξεων τοΰ αρθρον 119 τοΰ
Συντάγματος τοϋ ίτου·ς 1917, 500
τετρ. μέτρα τής έν τω σννοικιόμφ
Μουσαί.ή Πειραιώς, ίδιοκτησ ί α ς
των.
ΈπανέγχριθΊς ίφαομ.ογής προ-
γράμματος στεγαστικής άποκατα-
στά<τεο>ς Άθιγγάνιον "Αγ. Βαρβά
ραε Αίνάλεο).
Περί έγκρίσερκ δανειοδοτήσεως
δικαιούχων στεγάσεως μεμονριμί-
νο>ν .•η.'ροπαθών.
"Εγκρίσις έδαφικής έκτάσειυς ν
πό ΟΣ. 'Τπαλλήλιον ΛΕΗ είς θέ¬
σιν «Ροτιμάνια» Άσπροχτορίον Μρ
λισσίου Κορινθίας.
Κτήσις ίδαφικής εκτάσερις ν-
.τό τοΰ Οϊκο·δομικοΰ Σνν)<κιοΰ Στργάσερ>ς 'Τππλλτΐιλιον 'ΕθνίκοΡ
Μετσοβίον Πολυτεχνίον καί Άνιο-
τάτης Σγολής Καλών Τεχνών
Σι»ν. Π.Ε. έν θέσει «Προσήλι»
χρνοι'ον Πόρτο - Γεοιιανό, τοΰ Λή
μοί· Β'λ>Ι<,)Λ'. Κτήσις έδ'/φΐκής εκτάσειος ί<πό τού Οίκοδοαικοΰ Συν)σμοΰ Χρν- σοχόονν — Άογνροχόων καί Ώ- ρολογο.τκολων Αθηνών καί Προά¬ στειον ΧΑΩ Συν. Π.Ε. έν βέσει «"Αγιος Γεώργιος» τής νήσου Άν- τιπάρον τοΰ Νομοϋ Κυκλάβοιν. Κτήσις έδαφικής έκτάσερις υπό τοΰ Οικονομικόν Συν)σμαύ Προ- σωπικοΰ έταιρείας «ΣΗΜΕΝΣ» Συν. Π.Ε., έν θτσει Μπαϊτάνΐϊ· Γαλατακίου ορινθίας. Κτήσις έδαφικής εκτάσεως υ¬ πό ΟΙκοδομικοΰ Σι>ν)σμοΰ Μακβδό
νων, θρακών «Ό Μέγας Άλέ-
ξανβρος» είς θέσιν «Βαρνμπόμ-
πη» Άττικής.
Περί έγγραφής δευτέρας υπέρ
τοΰ Ελληνικόν Δημόσιον ΰποθή-
κης επί τοΰ είς τόν ΟίκΐΛμόν Μυ-
τιλήνης (Ήοακλείας 7) άκινητον
τοΰ Μιχαήλ Άν. Βαβλαδέλλη ύ-
ποθηικεχ>όμενου ήδη μέ πρώτην τοι
αύτην.
^ Περί έγγραφης Β' ύποθτριτνς ε¬
πί Ακινητον Αθαν. Μαυροπούλου
κατοίκου Ζευγολατίου Κορινθίας.
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι: βιπλωματΌθχος *αρ
Μβοϊποιός πρόθφος βιά λει-
*βορν<βν <3τικβ0ΟοΟς Φαρμν *«>ϋθ β*; 'ΒΠΒρχΙαν. Πλη0οφ«-
ρΐοι είς τα Γραψ€ΐα μας.