195504

ΤΚΒΚΗΛ-ίΐΟΝ
ΙΜΊΊΕΗΝ^ΤΙΟΝΛυι:
4ΙΘΗΗΓΟΜΟΓΠΟΜΛ ■
ΠΕΓΌΔΙΚΌΥ ΪΥΠ0Υ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΛΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9Ν
Κΐ'ρκική 8 Φεβρουάριον 1970
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 [
"Ετος 43ον αριθ. φύλ. 2034
/ Διευβυντής-Ίδιοχ-Λχης: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗ-
Γραφβία: Όδός Νίκης 25 — 'Αβτιναι — Τηλ. 229.708
* Μ·ΙΜΙΙΙΙΙΗΙΗΙ·· ΙΜΜΜ·!
Τό (ΐλργον θέμα τής νεότητος
ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΝαΝΘΡΩΠΙΝΑ ΙΔΑΝΙΚΑ
Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΠΑΠΑ ΒΑΣΙΛΚΙΟΤ
'Εκλικτοί άνθρωποι των Γραμ-
μάτων άσχολούνται τόν τελευταίον
καυον Με τα προβλήματα των νέ¬
ον τού καιροΰ μας ό—ό των στη-
λόν των εφημερίδων καΐ των —εριο
δικύν καΐ πολλά ενδιαφέρον τα εί-
—γούνται διά τόν ορθόν πιροσανα
τολισμόν αυτών.
Αι/τά τα θέματα άξίζει νά μελε-
τά καί νά τα ττροσέχη κανείς. Με-
ρικές σκεψεις μου θά ήβελα να δι-
στιπτώσω σχετικά μέ τό πρόβλημα
τής νεότητος άττό των στηλών καΐ
τής έκλεκτής αυτής εφημερίδος
τού «ΠροσφυγικούΚόσμου» ττοΰ τι
μάται με την συνεργασίαν δια.τρί
των ττνευματικών άνθρώττών.
Ή νεολαία μας ζή, όπως είναι
φυσικόν την εποχήν της σήμερα
στήν 'Ελλάδα όττως καί οί νέοι άλ
λ«ν χΗίών — στίς εύρωπτταΐκές χώ
ρες κλπ — καί σ' όλον τόν σημε
ρινον κόσμον ζονν έναν κότμον κα
ταπληκτικόν, ϊλιγγιωδώς άνορχόμε
νόν στόν τομέα τής τεχνολογίας,
σλλά έττίσης άνησυχητιχά κατα-
τρυχόμενον άπό την σύγχικτιν
των ίδεών στόν πνευματικόν το
μεο
πλέον τάξις, είς την αναγέννησιν
νά κατευβύνη.
Τα ϊδανικά γιά τούς νέους ήσαν
είναι καί π|ο>έπει νά εΤναι Έθνικά
καί Πανανθρώπινα. Ή άγάιπη πρός
την ττατρίδα καΐ ή άγάττη πρός
την άνθρω-οτητα δέν είναι άσυμβί
βαστά άν όρθά —ροσδιορισθοΰν.
Η παΐ>ερμηνεία των, ή έσκεμμένη
Θά ελεγα διαστροφή των έννοιών
τούτων Εβιλαψε είς τό παρελθόν.
Άς μή τΓολυπραγμονοϋμεν. Ή εν-
νοια τής Πατρίδος είναι Ίερά,
«■'νοια ή9ική καί φυσική γεννημένη
ημπορεί κανεΐς νά εΐττη, μαζΐ μέ
τόν άνθρωπον. Δέν καταλυβται ο6-
τε μέ τα επιστημονικώς όλοσχε-
ρώς άθεμελίωτα δόγματα τού λε-
γομένου Ιστορικόν ύλισμοΰ οίίτε
μέ Θεωρίες νοσηρών έγκεφάλων κα
ταστρετττικές καΐ άνόσιες. Τό 'Ε
θνικόν ίδανικόν λοΊπόν άφ' ενός
καί τό τταναθρώ—ινον ίδανικόν άφ'
ετέρου είναι δύο άττό τα ώραιότε
ρ<χ πιοτεύω τοϋ ανθρωπίνου πολι¬ τισμόν δταν ττράγματι ύψούνται ώς Ιερά σύμβολα άγάπης ττρός την ττατρίδα καΐ πρός τόν άνθρω- Ατνωστον είναι -ού θά φβά -όν. Ή έβνική πνευματική ήγεσία ση ή άνβρωττότητα 'Όμως ή ΰγι- | μας ής φωτίση τόν δρόμον τής νε- ί έί ύ ί ης πνευματική ήγεσία, έκείνη ψύχραιμα έξετάζει τα δσα γίνον- ται γύρω μας καί μακ|5ΐά μας εχει χρέος νά σταθή ψηλά καΐ νά κρα¬ τήση ύψηλά έκεΐνα τα ϊδανικά πού κα ίτον άνθρωπον προάγουν καί τό σύνολον είς τό καλόν καΐ τό σω στόν κατευθύνουν. Είς την 'Ελλά- 6α μας ύπάρχουν αί —ροθτοθέσει ς ο,ίθής πορείας τής νεολαίας μας. Αύτη καθ" εαυτήν ή έλληνική. νεό- της 8έν έφθάρη ψυχιχά. Στέκει πό λύ καλά — ύπερήφανη καΐ μέ εφε- σιν μορφώσεως — είς τόν μετοστο λεμικόν άλαλαγμόν. Ή πνευματι¬ κή μας ήγεσία άς την καθοδηγήση ιίς τόν ορθόν δρόμον ωστε αυριον καί ή ιδία νά ττροκόψη καΐ τό ε- βνος μελλοντικά, ώς ήγέτις αυτή ολαίας μας μέ τα δύο αύτά ώραϊα φωτεινά άρόσημα καί άς είναι βε¬ βαία ότι ίίλαι αί ττρο—αγανδιστι- καΐ Θεωρίαι των διεθνιστών καΐ των αλλων άναρχιχών δήθεν ττροο- δειττικών διανοητών τής έπτοχής μας θά καταρρεύσουν ώς χάρτινοι ττύργοι. Τό βέμα, τόν φλέγον θέμα των ΐδανικών τής νεολαίας μας είς τούς σημερινούς χοολεττοϋς καΐιροϋς ττοθ περνάει ό κόσμος ό- λόκληρος, είναι κατ' εξοχήν λετττόν κρίσιμον, εύτταθές. Ή ΰγιής ττνευ- ματική ήγεσία τοΰ εθνους μας άς τό αναλάβη καΐ οίς τό χειρισβή μέ ίεραποστολικόν ττάθος. Διότι είναι θέμα μέγα, ωραίον, ιερόν, εθνικόν. "Αθηναι, Αλκιβιάδου 69 ΙΠΑΝ. ΑΝ. ΠΑ,ΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ "Εθιμα των αλησμόνητον ττατρίδων Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΜ ΤΡΙΏΝ ΙΕΡΑΡΧΠΝ ΩΣ ΚΜΕΡΑ ΤΟΜ ΓΡΑΜΜΑΤΟΝ ΑΝλ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ Τού σννεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΦΟΥΡΝΙΑΔΟΥ Όττως όίλοι οί έν Τουρκία δια Φιοΰντες "Ελληνες, οίίτ« καΐ ό 'Ελληνισμός τού Πόντον όπτέδιδε μεγίστην σημασίαν είς την παι¬ δείαν, διότι επίστευεν ότι, μόνον οι' αυτής ήτο δυνατόν νά διατη¬ ρήση άλώβητον την γλώσσαν τού, την θρησκείαν, τό εθνικόν φρόνιν- μα καΐ τα ύψηλά ίδίώδη τής ά- βανάτου 'ΕλληνιιΚίής φυλής. Φανοτιχοί λάτρεις των γραμμά των καί ττροσηλωμένοι είς τάς ώς βνα αρχάς 'ί&ρυσχχν καΐ συνετή- ρουν διά τού όβολοΰ των καί είς τα ττλέον άττώτατα άκρα τής Ό- βωμανικής Αύ-τοκρατορίας, οττου ύ.τήρχεν 'Ελληνικός ττληθυσμός, έχ.ιαιδίι/τήρια μέσης καί κατ«τέ- ιρος έκπαιδίύσεως, κατηρτισμένα μέ τό ανάλογον ιτροσωπικόν. Εντεύθεν κινούμενοι καΐ ττρός τόνχοσιν τής πνευματικής ζωή<; Κων 'ΕψιΙληνοιχριστιανών καβιέρω- σαν την εορτήν των Τριών Ίεραρ>
χών ώς ημέραν των Γραμμάτων
«αι τής τταιδείας.
Οίίτιο καθ" έκαστον ετος ή τε-
λετή αίίτη έορτάζετο μέ την έττιβε
δλημίνην λαμττρότητα καΐ μεγαλο¬
πρέπειαν.
"Ενα δεκα.τενθήμερον ενωρίτε¬
ρον οί διδάσκαλοι έκάστης Σχο
λής μετά τό τέλος των μαθημάτων
ϊιτρογύμναζον τούς μαθητάς είς
την άττο—ήβισιν «αί έτΓΟΓγγελίαν
έμττνευσμένων ττοιημάτων καΐ κα-
τήιρτιζον όμάδας διά τταραστά-
°τις διαφόρων διαλόγων, κατά δέ
την Ιφαν τής ώδικής έδιδάσκοντο
οί μαβητα'ι τόν ϋμνον των Τ'5ΐών
Ι καί όίλλα έκλεκτά ά-
τήν καθορισθείσαν ώρα αττασαι
αί ττροσχεκλημέναι πολιτικαί καί
Στρατιωτικαί αρχαί τής πόλεως.
"Αμα τή ενάρξει τής τελετής,
έψάλλετο τό Τρισάγισν καί κατό
ττιν ό Διευθυντής των Σχολών ή ό
διδάσκαλος τής Κοινότητος έξε-
φώνει τόν ττανηγυρικόν τής ήιμέίρος
καί έν σννεχεία έψάλετο ό ίίμνος
των Τριών Ίεραρχών «Τούς τρείς
μεγίστους φωστήρας τής τού ηλί¬
ου Θεότητος, τούς την οίκουμένην
<3«τϊσι δογμάτων θείον πυιρσεύ- σαντας κλπ.» ύττό των μαθητών, έ- πηκολούθουν διάφορα άσματα καί έξεφ»νοϋντο έμπνευσμένα ποιή- ιματα καΐ έν τέλει μετα την τταρά ιστασιν των διοολόγι»ν ύττό των (ττρογυμνασθέντων έττΐ τούτω μάθη των είς την ελληνικήν καΐ τοιιρκι «ήν γλώσισαν, πρός ίκανοττοίησιν καί των τουρκικών άρχών, έ'κλεινε ή δλη τίλετή. Οί παρευρισκομενοι κατενθου- σιασμένοι άττό τάς ώς άνω εκδη¬ λώσει ς αποχωρούντες έξίφραζον τα συγχαρητήριά των είς τό ττρο- σωττικόν τής Σχολης καί είς έττι- σφράγισμα ττροσέφίρον την προ- αιρετικήν είσφοράν των είς την Σχολικήν 'Εφορίαν ττρός οικονομι¬ κήν ενίσχυσιν των ττόρων τού Σχο λικοϋ Ταμείου. Αί άρεταί αύται των ττρογόνων μας μάς δίδουν την ευκαιρίαν νά .τλέξωμεν μίαν άνβοδέσμην πού νά ΐΰωδιάζη την αιώνιον ζωήν τού Πόντου, την ζωήν δλων των έττιζη- σάντων. Μέσα είς την άνβοδέσμην αυ¬ τήν φαίνονται τα λουλούδια α ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΖΑΚΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΑΡΧΗΣ ΤΗΣ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ» ΣΜΥΡΝΗΣ Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Στό υπό ήμερ. 30 Νοεμβριού Θνι«ά μας ττε—ρωμένα, ωστόσο έ- 1969 φύλλο τής εφημερίδος μας είχαμε δημοσιευσει ενα σκιαγρά- φημα των τριών καθηγητών τή·ς «ΐΕύαγγελικής Σχολής» Σμύρνης «Άν. Ζάκα, Κων. Στυλιανοττούλου ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΕΩΣ ΜΑΣ Άγαπητέ καΐ φίλτα— νανίδη, χαΐρε. Σι- | εί ή Ιθύνουσα τάξις μέ τα πορ- οί μαθητές συγκρίνοντας τό σύστημα τής διδασκαλίας τού μέ τό σύστημα των άλλων μή σχολα- στικών καθηγητών μας, αΐσθανό- μασταν στό μάβημά τού, δτι εΐμα "Ανέγνωσα είς τόν Αγαπητόν Προσφυγικόν Κόσμον καΐ τυγχά- νω συνδρομητής άπό τ'ριακοντα- ττενταετίας *1χκληο-ιν πρός τούς συνδρομητάς διά την έγγραιφήν [ μ μμ καί Ιωάν. Μοσχοπούλου» συγκρί- ' σταν δέσμιοι τής Γραμματικής καΐ | πειρι—ΓστέΙρων σννδρομητών διά νοντας τό σύστημα διδασικαλίας ! τού Συντακτικού Εύγνώμονες 6έ- ! τϊν ι—·ηΐίΤίτΑτΓηη« ίΛ—λγ^τ^λτ·, νοντας τό σύστημα διδασικαλίας ! τού Συντακτικού. Εύγνώμονες 6έ- τού ενός μέ τό τού άλλου καί τα ; 6αια γι' αύτυ, γιατί μάς άνάγ- ώφελήματα ττοΰ άποκόμιζαν οί α- σπιλες ψυχές έμάς των γυμνασιο- τταίδΜν. Γιά κατακλεΐδα δέ χωρίς νά κατακρίνωμε κανένα, άνοφέρα- με την εξής φράσι: «Καί οί μέν καΐ οί δέ, ονμφω- την περισσότερον εξυπηρέτησιν ττ^άγματι, εύγενοϋς καί ώ- να μέ τα σύστημα τους, μάς ώφέ- ' ή μόνη έξήγησις τοΰ κειμένου μας λησαν, γιατί μάς «ικανόν νά γνω- ι εφαίνετο αψ^χη. Πόσο μάλλον καί οίοωμε τόν γλωσσολογικό πλούτο ] ή έμβάδκνσις στό έμιτεριεχόμενο τής αϊώνιας γλώσσας μας. Στή ττνεΰμα. μινήμη τους ή εύγνωμοσύνη μας εΐ- ' "Επί τή εΰκαιρία αυτή, μάς δί- ναι μεγάλη». .' νεται άφορμή νά συσχετίσωμε τίς Στό ΰττό ήμερ. 25 Ιανουάριον ττροσωτΓΐικές μας αύτές κρίσεις έ- κασε νά έκμάθωμε άοιστα την άρ- ' Ρ^ιας άττοστολής τού χαία γλώσσα. Ή ττροεξάρχουσα δέ αυτή σχολαστικότης, την όποία ε'ι'μασταν ϊτποχρεωμένοι ν' άκολου θήσωμε, μάς άττορροφούσε καΐ μάς κούραζε τόσο ώστε καί αύτη νωτέρω θέματος θά μοί έτπτρέψη- Άγαττητέ φίλε κ. Σινανίδη, ι Καίτοι προσωπικώς είμεθα ό:- γνωστοι, έν τούτοις, έξ άποστά σεως εϊμ^θα γνωστοί. 'Εττϊ τοθ ά- τε να κανω μίαν τταραινεσιν. Ή μόνη έν "Ελλάδι Προσφνγι- κή Εφημερίς δχι μόνον δέν πρέ- ττει νά λείττη άττό κάθε ιτόλιν ή χωρίον δττου ύπάρχουν τΓ"ρόσφυγες ά-τό τίς χαμένες ττατρίοες, άλ- λά καί άττό κανένα ττροίτφυγικό 1970 φύλλο τής ϊδιας μας έφημε- ' ττί τού συστήματος τής διδασκα- ^ΠΓ'ΤΙ ώ? ττολύτιμον κειμήλιον, ίδ ό ά Ι άώ ώ Εύέ ς φημ ς ^ ρίδας, ό άγαττητός φίλος κ. Βασ. Ι λίας τού αειμνήστου καθηγητού ινα Κουζη,νότΓουλος, Προφητηλιώτης__ Α. Ζάκα μέ τίς κρίσεις τού όχι- λ Σό Ι άναγιγνώσχεται ώς Εύαγγέ έν έκκλησίαις καί άττό τα Σμυρνιός, τελειοφοιτος τού «Διδα Ι μνήστου λογογράφου Άριστοτέλη 1™πδιά καί τα έγγόνΐα μας διά οικαλείου τής Εύαγγελικής Σχο- ι Σταυρίτση. λής» φιλόλογος καΐ έτπτιμος γυ- | Ό άείμνηστος Άρ. Γταυρίτσης μνασιάρχης, δημοσιεΰει άρθρο μέ ' Σμυρναϊος καί άττόφοιτος τού Γυ- τόν τίτλο «Άναστάσιος Ζάκας, ] μ»>ασίσυ τής Εύαγγελικής Σχο-
γυμνασιάρχης τής Εύαγγελικής . λής, Σμύρνης (αποθανών στίς 11
Σχολής Σμύονης» στό ό—οΐο ερχε Αύγούστου 1960) συνέγραψε έν-
ται νά σχολιάση τα δσα άναγρά- διαφέρον βιβλίο μέ τόν τίτλβ
ψαμε στό άρθρο μας σχετικά μέ «Σμυρναθκαί σελίδες» "Αθήναι
τό σύστημα διδασικαλίας τού ά- 1947, άποτελούμενο άπό τρία μέ
ειμνήστου καθηγητού μας Α. Ζά- Ρη. Στό ττ|>ώτο μέρος περιγράφει
χά. Δυσανασχέτησε γιά τό δτι χά τίς άνοτμνήσεις τού σχετικά μέ
ρακτηρίσαμε τόν άείμνηστο Α. Ζά τό σύστημα διδασικαλίας δέχα ά- Άξΐότ'.με Κύρΐε,
νά ενθυμούνται την καταγωγήν,
τα ήθη καΐ τάς Θυσίας καΐ πτχοα-
δόσεις των προγόνων των, αί ο¬
ποίαι εΤναι άγνωστοι είς αύτούς.
Ή Νέα Γενεά δυστυχώς παίρνει
την κατιοΰσαν καΐ είς τούτο πταί
νογραφήματα, γυμνισμόν κλπ. —ου
έττιτρέ—εί.
"θττως ττρό έτών σάς εγραφα
είς μίαν έτπστολήν μου διά την
σύστασιν τής Άνωτάτης 'Εττιτρο
πής των Προσφύγων μέ τόν τίτλον
ποτέ τίττοτε δέν είναι άργά. 'Ε-
παναλαμβάνω, διά την επίτευξιν
τού σκοπόν τής έκχλήσεως καί
τού γενικωτέρας σκοιτού, φρονώ
ότι ύμεΐς ή Ικανοί δραστηριοι άν-
τιττρόσω—οί υμών νά έ~ισκεφβούν
τάς πόλεις, κώμας καί τα μ*γό:-
λα πιοοσφι/γικά χωρία δίς τού £-
τους καΐ δχι κάθε διετίαν ή τρι-
ετίαν καί νά ορίσητε έναν αντι¬
πρόσωπον σας είς κάθε Νομόν
πρός ένημέρωστν σας επί των έκά
στοτε ττροσφνγικών ζητημάτων
καί γενικώτερον καί μεριμνησητε
διά την έττίλύσιν των. Πιστΐύω
ότι καί οί συνδρομηταί θά τΐολλα-
πλασιασθούν καί θά κατανοήσουν
ότι, ττράγματι, ύττάοχει έχττρόσω-
πος των προσφνγικών ίδεών καΐ
σνμφερόντων, ποΰ έκφράζει τάς
γνώμας τού.
Μέ συγχωρεϊτε εάν σφάλλω βΐς
τα γραφόμενα μου.
"Εν Κσστοριά τή 29—1—70
Μετά τιμής
ΓεώΌγιος Ι. Νικητίδης
ΠΕΡΙ ΕΝ
"Επιστολαί
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ
κα ώς «σχολαστικό άττιικιστή» καί ειμνήστων καβηγητών τού στό Γυ-
ώς «σχολαστικήν στήν έτυμολογία μνάσιο τής «Εύαγγελικής Σχο-
τών λέξεων καΐ άκόμα πιότερα στο λής» μεταξύ των οποίων καΐ τοϋ
Συντακτΐιχό». Καΐ έπίσης γιά την Ζάκα. Νά λοιπόν τί μάς γράφει
φράσι: «Μέ δλα αύτά δμως περ- Υ'ά τόν Ζάκα:
Ασφαλώς θά πέρασαν άπαρα
τήρητοι άπό τή
■τίς στήλες τοΰ «ΙΙροσφυγικου
'Κότϊμ,ου» — καί έξυμ,νεΓ τδν Κα
καί τό
«Μολονότι άιτό τούς πλέον π>ε-
τται&εκμέινους καθηιγητάς μας, δέν
νούσε ή ώοα τής .τσραΒόσεας καί
δέν εμενε και'οός νά μάς δώση την
κατάλληλη έρμηνεία γιά νά νοιώ* εΐχε το απαιτούμενον μεταδοτικόν
σωμε τίς υψηλές καί ήθικές άξίες διά γυμνασιότταιδας. Ήτο 'ίσως
ττού περιεϊχαν τα άρχαϊα αύτά συγ πλαο-μένος νά διδάξη σέ Πανητι-
γρόματα». στήμιον, οπου οί φοιτηταί Εχουν
Τό άρβρο τοΰ κ Κουζηνό~οι/λου· *ΐ ττρέττει_ νά έ'χουν έ-ίγνωσιν τής
εναντίον των φράσεων μας αυτών άποστολής των» σελ. 85.
Σύνταξη τοΰ (θολικιαμό καί τό Λουθηριανό
«Προσφυγικοΰ Κόσιμου» ο! «Στο ιξόγμα καί δέν είναι», δυνατόν πχ
τοΰ κ.
II.
Φλώρου ποΰ 'νρά νά πληγώνη τα θρησκβυτ,,·
ι/.ά αίσθήμχτα καΐ νά έςοργι,ει
αούς άναγνώστες τής
εχει ώς κατακλείδα τα εξής: «...
καί δλα έν γένει τα έπιχειρηματα τως την
ιοημ,οσιεύτηκαν στό φύλλο τής
γ25 Ίανουαρίου υπό τόν τίτ?ο
-«Ταξίδι στήν Κωνσταντινούπο- ιδος σας.
γλι». ',Ο κ. Π. Φλώρος 5χει
Γιατί εΤμα1. βέβαιο; δτι ο ' τό δικαίωμα. νά πιστεύει καίν να.
«Προσφυγικός Κόσμος» δέ θά ιπρεσβεύει δ,τ-, θέλει άλλά ύέν
■παρχχωροΰσε τίς σελίδες τ;υ ινομ-ίζω δτι διάλεξε τόν κατάλ-
'πού δονοΰνται άπό πίσττ) κχϊ ιληλο χώρο γιά την αναπτύξη
_ ιεΰλάβεια γιά την Όρθοδοξία— ιτών ριζοσπαστικών τού «Σττ
Ο Ζάκας" άπηγόρευεν άπολύ- *&**&*^*&Φ™1* &*™* _?' ^"ξΐ?.1*
μεταφρ^τσεων
διά 'έλληνιαότητά- τού επί αίώνες έ
τα άποΐα παρουσιάζει είς τό άρ- την κατανόησιν των άρχα'ινιν κει-
μέν»ν καί δέν έπέτρεπε νά ττρο-
στιρέχωμεν είς αύτάς, άκόμη καί
δταν ήθέλαμε νά καταλάδωμε τι
εσήμαινε κάττοιο σκότει νό μέιοος.
'Εννοούσε νά τό «6ασανίζ»με»—
πράμα ποϋ καταντούσε δικό μας
βάσανοικαί νά βρίσκωμε την £νοια
φυλλομετρούντες τό λεξικό καιτήν
Γραμματική' ν. "Επαινετή εντινιμέ
τρω ή σκέψις, προκειμένου νά μά
ου ό κ. Άρχιγενης διά νά
άποδείξη δτι ή διδασκαλία τού
αειμνήστου Α. Ζάκα είναι σχολα-
στική, δέν στηοίζεται έττί τής πρα
γματικότητος καΐ είναι άνακιρι-
βή». Μολονότι ό κ. Κουζηνόπου-
λος άναψέρει, δτι ό άείμνηστος
Ζώκας, έποίκιλλε τή διδασκαλία
τού μέ διάφορα άστεΐα άνέκδοτα
καί μέ διάφορα άρχαϊα άποθέγμα-
κ-όαμος στόν
κυρίως άπ
πού
<■? την Ικκλησία %αΙ τό Τυπιχ.» υιού έπιδέχονται συζητήση %μ ξ έφημερι&ς σας δέ θα Ιπρεπί ινα παραχωρεΐ τή φιλοξενία τ/,ς ισέ τέτοια κείμενα. Μέ τψ,ή Ε. θ. Γχικάδτ/ς . Πλατεΐα.Χρυσοστόμου 10 Ν. Σμ,ύρν/] ΠΕΡΙ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ τα γιά νά μάς μεταδώση μέ τα ' βωμεν Γραμματικήν καί Συντακτι τελευταία αύτά την ττίστι στά έ- Ι Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠίΑΤΕΙΑ Η ίΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΙΙΤΟΡΙΑ Τοί ·υνβργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ Άξιότιμε Κύρΐί Αιευθυντά, Παρορχαλώ "Υμάς, εάν νομίζετε έ- πιτρετττον, νά δημοσιεύσατε είς α¬ νάλογον θέσιν τού εγκρίτου φύλλου σας την κάτωΦι τταρατήιρησΊν μου: Την 25 Ίανουαρ. 1970 καΐ έν τώ κέντρω τής ττρώτης σελίδος τού ϋπ' όθιβ. 2032 φύλλου τού έξαιρέ- του φύλλου σας έδημοσιευθησαν σχόλια τινά υπο τόν τίτλον «Στό ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ δράμο μου» μέ την ύτΓογραφήν «Ό περαστικός». Είς τό πρώτον ου σχό Συνέχεια έκ ττροηγουμένου ΟΊ Τσάροι τής Μόσχας ήσαν ΰ- ποτελεϊς των Τατάρων Χάν τής «Χριχτής Όρδής». Ή Σοφία, γυ- ναΐκα ίσχυροΰ χαρακτήρος, έ'ξυ- ττνη, μθι>φωμένη καΐ ττχρήφανη, ί
θεσεν στόν Ίβάν δρον γιά την
έκχώρηση των δικαιωμάτων της,
την καταγγελία τής οννβηκης ΰ
ττοτελείας στσΰς Τατάρους. Δέν ά
νεχότανε, τού δήλωσε, αυτή ή ά-
πόγονος των ρωμαίων αύτοκρατό'
ρτον νά είναι «δούλη» τού Χάνου,
οΰτε έττετρέπετο καΐ σ' αυτόν νά
δεχθή τ;-,ν ρωμαικήν κληρονομίαν
ένώ ήταν ΰποτελής βαρβάιοου ·*|-
γχμόνος. Ή άξίωσή της έ'γινε δι
κτή άπο τόν Ίβάν κι' ευθύς με¬
τά την άττοτίναξη τού ταταβικού
τα
ημέραν τής τελετής νά προσδώ-
σουν μίσν πανηγυρικήν όψιν
ώς άνω εκδηλώσει ς.
Σχολείων μέ κλάδους πεύκης καΐ
έλάτης ττοΰ ήσαν έν άφθονία είς
έκιϊνα τα μέρη, καΐ εύπρεπίζίτο
ή α'ιθουσα των ύποδοχών μέ τό δ
Τ| άττσροτίτητον διά μίαν καλήν
εμφάνισιν καί άνεσιν των προσερ ρσεως αυτών άπό τάς έστίας των
χομέ ΠΑΝΟΈΛΗΣ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ
Την Δευτέραν 26ην παρελθόντος
μηνός, έωί,ιτάοιθησαν παρουοΐα κλή
ς.ον καΐ έκλεκτού κόοιμου είς την
κατάμεστον αΐθονσαν των «Όλνμ-
πίίον» μέ πρωτοφανή λαμπρότητα
καί μεγαλιοπρέπειαν τα 21 έ'τη τής
Πιχτριαρχείας τού Άθηναγόρα, δια
κοινής ττροσευχής δλων των Χιριστι
ανικών όμολογιων, ήτοι Όρθοδύ-
ξων, Ριο·μα(οκαθο?α.κών, Διοιμαρτυ-
ρομ«νων καϊ Άρμενίοιν. Είναι ά-
άλλά δέν έκάμθη ή ψυχή των, δέν ξιον συγχαρητηρίων, άλλά καΐ ευ¬
χαριστών τό Κεντρον Ό^θοδόξων
θεολογικών Σπο·υ6ών «Ή τοΰ Θε¬
όν Σοφία», είς την πρωτοβουλίαν
τοΰ οποίον όφείλεται ή θαυμαστή
τελετή, διά την λαμπράν τον βμ-
»μοτα είς τρόπον ώττε κατά την βρησκευτι,κά των, τα λουλούδια
"' " ' "~*' τα πνευματικά, τα άνθη το3 'Ελ
ληνοχριστιανικοΰ πολιτισμού, διά
τα όποία κατεδέχθησαν, κατετυ-
Λ6ο ή τρείς ημέρας πρό τής έ- ι ρανν5όησαν άπω τούς σετεριστάς
έστολίζετο ή τοόσοψις των | κα; άνοικτίρμονας κατακτητάς
ΑΞΙΟ>: ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΩΝ
ζυγού, ή Σοφία τού έξεχώρι·— τα
δικαιώμοττσ της.
Ό Τσάρος Ίβάν Γ' Βασιλβίε-
βιτς καθιέρωσε Εμβιλημα κ«ΐ 0υρε
ό<ν τού τόν δι«έφαλον άετόν, διε- κη.ρυξεν δτι άναλαμβάνει την κλη ρονομίαν των ρωμαίων «ύτο*ρα- τό,^ων καί την προστασίαν των Όρθβδόξων Χριστιανών «ι' ανε¬ κήρυξε τήιν Μόσχαν, μόνην «Βα- σιλεύουσαν» πόλη, «'νΙητρότΓθ'λιν τής Όρθοδοξίας, διάδοχον τής ΚυναταντινουτΓΟιλεως καΐ δευτέραν Νέαν Ρώμην». Σύμφνονα μέ ύπο- δείξεις τής Σοφίας, έπέδαλε την βυζαντινήν εθιμοτχ—ίαν στήν Αύ- λή τού. εκάλεσε τούς σκορ.-τκτμέ νοιις ε"λληνες άριστοκράτες νά ίγ κατασταβούν στή Μόσχα, εφερι λο ' λιον, ό κ. Περαστικός άναφέρεται είς τύ κοντάκιον τής Όρθοδόξου Άνατ. Έκκλνησίας, τό ψαλλόμενον κατά την εορτήν των Χριστουγέν- νων «Ή Παρθένος σήμερον τόν 'Υ- ττερούσιον τίκτει...», καί προτείνει την αντικατάστασιν τής λέξεως ή «Παρδίνος» μέ την λέξιν «Μαρία», καΐ έτπλέγει: «Άττό μικράς ρωτού- σα τούς συνομιλήκους μου, πως μία πε:εένος τίκτει. "Ομως άττάντησιν &έν έλάμβανα Νομίζω, δτι τέτοιου εϊ&ους συλλήψεις νά άποσικ.ορακι- σ8οϋν άπο τα ίερά (μας) βιβλία, δταν είς τα άγγλικά σχολεΐα διδά σκονται τα μικ'ΐά παιδία κατά τί διαφέρει τό αρρέ ν άττό τό θήλυ». Είς τό άνωτέρ» σχόλιον άτταντώ 'Επειδή ό κ. «Περαστικός» θίγει τό σχόλιόν τού τουτο τό δόγμα γίους, έπ,στήμονες, καλλ,τέχνες, τής χριστιανωσύνης/ μηχανικους, άαχιτεκτονες, ολλο- ,__________________ ποιούς, στρατιωτικούς, πολιτι- κούς, διπλωμάτες, συνεκέντρωσε πολλά χοΊ πολύτιμα θεολογικά, φι λοσοφικά καΐ έτπστημσνικά συγ- γράμματα καΐ θεμελίωσ* τόν έκ- πολιτισμό τής Ρωσίαζ. Δ£ν εΤναι ΰπεοβολικό νά λεχθή ότι ή τσαρίνα Σοφία Οωμαγιέονα ττωνικός οΐκος μόδας, παρουσίασε Παλαιο-λογίνα υπήρξε τό καλό ά στέρι νά'έρωτήσω: ό κ. Περαστικός εΤνα*1 χριστιανός ή δέν είναι; Διότι εάν μέν είναι χριστιανός, τότε Αναμ¬ φισβητήτως ύβρίζει την θρησκείαν τού καΐ τό Παγχριστιανικόν δόγμα τής Πα,ρβένου ινΐαρίας, καΐ δέον να θεωρηθή αίρετικός καί «πόβλητος τής ποίμνης το} Χριστού, καΐ νά άττοσκορακισθή αύτός καΐ δχι ή λέ ξις Πα>ρθέ.νος.
Άν δμως δέν είναι Χρ-ιστιανό'ς,
δέν εχει δικαίωμα καΐ άρμοδιότη·
τα νά επεμβαίνη είς οόγματα τρίστε
ως άλλότρια δι" αυτόν καΐ νά προ
τείνη αντικατάστασιν λέξεων ίερών
κειμένων δι" άλλων, τής εύφκΐας
τού. Τους τοιούτους κρωγμοΰς τού
άς δημοσιευθή είς άλλοδαπά £ντυ
ττα καί μάλιστα είς τα έν τή άγα-
ιτητή τού "Αγγλία, ένθα ή μεταξΰ
αρρενων ποπρά φύσιν άσίλγεια κα
6ιερώ9η νόμιμος θεσμός.
Ά φού δέ άπό μ ι κρός καί μέχοι
σήμερον δέν έλαβεν απάντησιν είς
τό έρώτημά τού «πως μία παρθέ¬
νος τίκτει» τούτο οτνμαίνει, ότι πά
ρεμεινε μικράς είς την νόη<τιν μέ χρι σήμερον καΐ άττέδη άνεπίδεκ- τος φωτισμοΰ διά παντός. Ευχαριστών, διατελώ μετά τι- μής πρός Υμάς Κ. Α. Ραΐσης Στόν δρόμο μου .-τού φώτισε, μέ τίς πρώτες ώχρές λαμπηδάνες, τή πορείο τής κες ο! νομοθέτες μας, Θά μάς έτσι γάριζαν καί μέ τό δίκαια τους, έφόσον δέν προστατεύομεν την γυ ναίκα καΐ μέχρι τού τεσσαρακο- ενα τόπλεξ, διαφανές καΐ ετσι κα στοϋ ετους τής ήλικίας της, όποτε νεϊς δεν εχει δικαίωμα νά τό κα- δΐ,ν την χρειάζεται ή φύσις. "Ενθυμούνται οί άναγνώστες μου, τό τόπλεξ, τού ποίου άπηγο ή προδολή. Τώρα ε'νας Ία- ταδιώξη! Ή γυναίκα είναι άφθα ύπάκιιψαν, εστάθησαν ώς δράχος άκλόνητοι καΐ εθριάμβευσαν παρα τάς τεραστίας θυσίας, τάς οποί¬ ας ύιτέστησαν μέχρι τής έκριζώ- χομένων Την 31 ην "Ιανουάριον, ημέραν τ»ν Τριών Ίεροθχών, μετά τό τέ- λοί τής θείας λειτουργίας, χο- ροστατούντος τοΰ Μητροπολίται <"κ>υ ΰπήρχε τοιούτος, ή τοΰ Ίερέ-
"ς έκάστης Κοινότητος έτίλεϊτο
επιμνημόσυνος δέησις ΰττέρ άνα-
ύ των ψυχών καΐ σωμάτων
των εύεργετών, δωρητών
καί συνδοομητών υπέρ των Σχο¬
λών, κατόπιν δέ ήριχιζεν ή έκφΐί-
"ν'ϊ διά την τελετήν.
Την πανηγυρικήν πομπήν έττλαι
ί νεοοροΐ φέροντες τα Ιερά
καί έξατττέρυγα των έκ-
ΠΑΝΟΈΛΗΣ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ
πνευσιν.
άχανούς χώ^ας πρός τό καλι>τ'.ρο στ1 σέ έπινοήσεις, γι' αύτό πάν-
αύριο. τοτε βγαίνει νικήτρια.
Τόν ϊδιο χαιρό πού ό τσάρος Ί Ι —Μία κυρία παρεπονεϊτο, διότι
6£αν Βασιλείεβιτς άνακήρυσσε τόν
έαυτό τού κληρονόμο των βυζαν-
τινών ρωμαίων αϋτακρατόρων, έ
ττρόβαλε στή Λύση κι' άλλος έ
νας, «έξ αϊματος» δικαιούχος τής
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
—Περνώ άττό τα βουτυροττΜ-
λεϊα τής οδοί/ Σοψοκλέους καί
θαμβώνει τό μ ότι μου, άπό την
ποικιλίαν των τυριών, πού ύπάρ
άπεπλάνησαν την κόρη της καί ή χούν στίς προθήκες των, καί Θυμή
ττοινική μας νομοθεσία είναι τό- θηκα την Άθήνα το3 1922, 6ταν
σον εωλη, ωστε νά μην την αδίκω.
Οί νομο&έται μας σάν άνδρες, δέν
ήταν δυνατόν νά βγάλουν τό μάτι
ττήγα σ' ενα άπ' αύτά νά άγοΐρά-
σω λίγο βούτυρο τού τσαγιοΰ.
—Πόσα εχει ή οκά, ρωτώ σ' ε-
άλλου άν&30ς, ένώ αν ήσαν γυναΐ- να, πού εϊχε τό έμπόρευμά τού, έ-
ΏΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ
Τα 6ι6λια καί οί άνθρυποι
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΓ
Δημητρίου Σταμέλου, «Νεοέλλη-
νες», ττνευματικές καί καλλιτε-
._. ^-....^,_ ._. ... , χνικές φυσιογνωμίες τοΰ 19ον
είτα μέ έττί κεφαλής τόν καί τού 20ού αϊώνα, σειρα ττρωτη,
ΆΘήνα 1968, σελ. 125, τυπογρα
Σχολ
ικήν
τούς Ίερεΐς, την
ικήν επιτροπήν, την
'ΕφοιρΙαν καί όλον τό
φεϊα Μ. ΆβανασοτΓθύλου, Άβηνα:
Είναι άξιέτταινη ή προσττάθεια
**κλη<,!ασμα κατηιτθύνετο είς την πού γίνετα. άπό μέρος συγχρόνων οίβουσαν των τελ-ών, είς' την ό- 'κριτικών καΐ βιογράφων νά κάνουν ποίον ττροσήρχον«Τ> έττίσης κατά γνωστούς, γνωστότερους στους
φίλους των γραμμάτων καί τής τέ
χνης διαλε,χτοΰς Νεοελληνες, είτε
στόν κύκλο τής λογοτεχνίας καΐ
τού θεάτρου άνήκουν, είτε στόν
κόσμο τής μουσικής, τής λαογρα-
φίας καί τής είκαστικής τέχνης.
Δεχατέσερες τέτοιες μορφές παρου
σιάζει καί άναλύει σέ σύντομες,
περιεκτικές φράσεις ό Δ. Σταμέ
λος, άνάμεσα σ' αύτούς τούς Γερά
σιμο Βώκο, Μικελην "Αβλιχο, Ιω- στή νεοελλιγνική θεατίοικη μας ά-
άννη Γρυπάρη, Δημήτρη Μητρόττου ναγέννηση» κ ο.κ. Κάθε λήμμασυνέ
λο, Λάμπρο Πορφύρα, τις Μα- δεύεται άπό είκόνα (σικίτσο ή
ρία Πολυδούρη καΐ Αγγελική Χά φυτογραφία) τής περιγραφόμενης
τζημιχάλη κ.ά. Νά μή λησμονήσω φυσιογνωμίας.
τόν Κωνσταντΐνο Χρηστομάνο ποΰ Ό Δημ. Σταμέλος εχει γράψει
ή μνημη τον είναι δεμένη μ" έκείνη «Μακρυγιάννης», τό χρονικό μιάς
τής άμοιρης βασίλισας 'Ελισάβετ
τής Αυστρίας.
Κάτω άπό κόθε δνομα δίνεται
σύντομος χαρακτηρισμός τού συγ
γραφέα ή καλλιτέχνη λ.χ. Μικέλης
'ΊΑβλιχος «Ό σεμνός ττνευματι-
κός άνθρωπος πού ένίκησε την μο
ναξιά τού», Γεράσιμος Βώκος, «Ή
άνεξάντλητη δίψα τού γιά την ό-
μορφιά, πηγή των έπιπόνων προ-
σπαβιιών τού», Κων. Χρηστομά-
νος, «.Η ήρωική τού συμβολή
έποποιίας (1964) καΐ έτοιμάζει
γιά τύττωμα τα άκόλουθα εργα
τού: «Ρουμελιώτικη ττεζογραφία»,
«Νεεέλληνες», σειρά δεύτείοη και
«Δημοτικά τραγούδια τής Ρούμε-
λης». Ρουμελιώτης, ΰποθέτω, θά
είναι καΐ ό ϊδιος, άπό τή χώρα
πού περιέχει σημαντικό ποσοστοϊ
τόφιας δωρικότητας.Σημειώνω την
χαλλιγραψία τού συγγραφέα ποΰ
μαρτυρεϊ ή σύντομη άφιέρωση, κα
τι ποϋ ρίχνει συνήθως κάποιο φώς
στήν ψυχικότητα τού άνθρώπου.
Μέ συγκίνησαν οί σελίδες οί ά-
φιερωμένες στόν ζωγράφο Γερ.
Βώκο, πού υπήρξε καΐ πεζογράφος
(οί Π. Νιρβάνας, Άρ. Βεκιαρέλ-
λης Ζ. Παπαντωινίου άσχολήθηκαν
μέ τό έργο τού). "Εταξίδευα, νιό-
παντρθ'ς, μέ τόν σιδορόδρομο, τόν
Μάρτη τού 1923, άπό την Λιψία
στό Άμβοΰργο, μέ τή γυναϊκα μόν.
Ό μακαρίτης ό Βώκος, διασχίζον
τας τόν διάδρομο τού βαγονιού,
μάς άκουσε πού όμιλούσαμε έλλη
νικά καΐ μάς έ'δωκε γνω^>ιμία. Στό
Άμβοΰργο τόν σύστησα σ ενα δύο
γραφεία, γιά τούς π-ίνακεςτου πού
μέ εϊχε παραχοΛέσει. Πρόσφυγοι
κι' εμείς τότε, δέν μττορέσαμε νό
τόν παΐρασταθούμε περισσότερο.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
"ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΑΙ..
Άνθολογηθείσαι άπό τα κείμενα
αυτού υπό τοΰ Ίόιαιτέρου τον
Γ^αιμματέως Στεφ. Στέφανον.
Ό Ελευθέριος Βενιζέλος όέν α¬
φήκε Άπομνημονεύματα ή Πολιτι¬
κήν Διαθήκην ακττε νά περιίλθουν
είς τό εθνος, διά χειρός τού Ίδιον,
τα διδάγματα καί αί νποθήκαι τής
πολιτι«ής τού μεγαλοφνίας. Την
πληρώσιν τοΰ κενοΰ αύτοϋ, έπεδίω-
Οε νά. επιτύχη κατά τύ δυνατόν, ό
ίδιαίτε.ρος γραμματεύς τού κ. Στ.
Στεςάνον, οια μιάς εί>συνειοήτου
όιερεννήσεως και άνθολογησεοις δ¬
λων των ΚεΊμένων τού Βενιζέλον
(Λόγων, ΚοίΥοβονλεντυίών Άγο-
Άνακοινώσειον τύπον,
κλπ.).
Άπό όλας αύτάς τας αΰθεντι-
κάς πηγάς, έπελέγηοαν τα βημεΐα
έκεΐνα τα όποία εχονν παγίαν ισχύν
καί αξίαν καί άποτελοΰν «νποθή-
κας» πρακτικώς χρηκτίμους δια τόν
πολατικόν μας βίον, έσαεί.
Καρπός τής έπιμόχθον αυτής έ κατατεγμ*νων μεθοδικώς καί
εύρετηριασμένων πλήροις, ωστε νά
ΓΪ<ρίσκη εύχερώς ό άναγνώστης τάς θεμελιώδεις γνώμας καί αρχάς τού Βενιζέλον επί δλων των σπον ■δαίων θεμάτων τής πολιτικής καί τοΰ δημόσιον 6ίου. 'ΕνόεικτικΛς αναφέρομεν, τα κε- φάλαια: Αί θεμελεκίιδεις αρχαί τή; πολιτείας — ΑίτοχαραπτηίΗ- (Τμοί> «Ή θεωρία καί πςόί^ις τοΰ
κοινοβονλεντικού μας πολιτει'ιματος*
«Τό Ελληνικόν "Εθνος». «Ή Έ-
ξ<;>τερΛκή Πολιτική*. «Κοινιονική
Πολιτική». «Παιδεία κ«ί πνενματΐ-
κά θέματα». «Έσωτερική Διοίχη-
Λς». «'Εθνική αμι>να». «Δικαιοσν-
νη». «Δημ. ΟΙχονομικά» κλπ.
Καθένα άπό τα κεφάλαια αύτά
οιαιρεϊται μειθοδικώς είς ύποκεφά-
λαια. Κάθε «λήΊμμα» δέ, έκ των
Κειιμένων Βενιζέλου, συνοδεύεται
άπό σύντομον ή καί μακρόν Ιστορι¬
κόν νπόμνημα, αναφερόμενον είς
τάς περιστάοεις υπό τάς οποίας ε¬
λέχθησαν τα λόγια τοΰ Βενιζέλου
επί έκαστον σνγκεκριμένου θέματος.
Τό σύνολον των έν λόγω ί—ορι
κων σημειωμάτων άποτελοΰν ζων¬
τανόν χρονικόν τής πολνκυμάντου
περίοδον τής έιθνικής μας Ιστορίας
ποϋ φέρει την σφραγϊδα τού 'Ά-
λενθερίον Βενιζέλον. Καί τουτο,
είς ίίλονς τούς τομεϊς τοΰ δημοσίου
6ίου τής Ελλάδος. Φυοχκά, έξόχου
ένδιαφέροντος είναι τό κεφάλαιον
τής 'Ε1ωτερο<ής Πολιτικής, δπου ή μεγαλοφυία τοΰ Βενιζέλου έθαν- ματούργησε. Γενικώς, πρυκειται περί έ,ργασίας διεθνώς πρίοτοτύπον, πραγματικώς χρήσιμον είς την μελλοντικήν ζωήν τον εθνους μας. Δχ' αυτής, ή φω'νή τοΰ μεγάλον πολιτικόν έρχεται, εκ τάφον, νά καθοιδηγήοη νά. παραβει- γματΐση νά άννψώση τό έπίπίδον τής πολιτικής μας στάθμης, νά ίγ γράψη νποθήκας διά τούς δημοοΐ- ονς δνδοας τοΰ μέλλοντος. Νά θί<τη θεμελειώδεις αρχάς επί των περισισοτέρ<ι)ν θεμάτων, τα όποία παρουσιάζει, είς την θεωρίαν καί είς την πράξιν, ό δημόσιος βίος. Δικαίος δέ εκρίθη ότι «αί Πολι¬ τικαί 'ΤποθτρΜΐι τού Βενιξέλοιι» θά είναι είς τό μέλλον, ή πολντι.μος πηγή εμπνεύσεως καί καιθθιδηγήοε ιος δι' ίίλονς τούς φιλοδοξοΰντας νά ΰπηρετή<Κ)υν τα κοινά είς τόν τό πον μας. Άλλά ταυτοχρόνως, θύ ηδύνατο θεωρηθή ή Άνθολογία αυτή, καί ώς πλέον αΰθεντική πολι τική καί ήθική προσιοπογραφία τοΰ μεγάλοιι πολιτικόν, άφον την 8ια- γράκρονν ίπιβήμως καί έναργώς τα "δια τα λόγια τού. Ή δλη εκδοονς άπαρτνζεται άπό δύο πολυτελεΐς νχΑ εΐκονογοαφημέ- νονς τάμονς χ*.λί(ον κατά προΐίέγ- γισιν σελίδων. ΙΙολνονζήτητον θέμα τής έποχής ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ άρθρων τοΰ σννεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΊΉ Τό μικρό αύτό βί&λίο προορίζε- ται κυρίως γιά την νεολαία τής Πα¬ τρίδος μας. Άντικειμενικός τού δέ σκοπός καί μοναδική τού φιλοδο- ξΐα είναι νά προσφέρη πνενματική 6οήθεκι στούς νέους καί στίς νέες σέ ενα σοβαρό θέμα τό οποίον συν ήθως άποφεύγοτ'ν πνειιματικοί άν¬ θρωποι νά τό θίξουν. Καί αύτό εί¬ ναι ή αΐοθημ.ατική πλενρά τής ζω- ής των νέων. 'Επιδιώικ-ει δέ τό 6ι- βλίο αύτό νά τούς διαφωτίση ώς πρός ώρισμενες πτυχές τής αΐ<τθη- ματικής ζωής ν.οχ νά τούς κατευθύ νη ωστε νά άποψεύγουν τα ήθικά παραπτώματα πού μολύνουν τίς φι- πάνω σ' ενα ξύλινο τραπεζάκι. —Τέσσερις, τα πενήντα Κύ- ριος! —Μά έγώ σ' έρωτώ, πόσα που λάς την οκά! —"Ολο, δλο εχω μιάμισυ οκά, αν τό ττάρης δλο τί θά πουλήσω δλη την ήμέρα στήν πελατεία μου; ΐΚαί σήμ^ρα, πώς άλλαξαν τα ■πΜάγματα. Ό ίπτάλληλος δυσφο- ρεΐ, δταν ζητήσετε V* τού κιλού, άσημαντη-ς ποσότητος! —Άπό τό ραδιόφωνο άκουσα δύο ώραΐα βάλς, ενα τού Αλέκον Γεωργιάδη καΐ τό δευτερο «έζιτα- σιόν» τοΰ Ελευθερίου Παττιαδοπού λου, π<εποι κ ιλμενα μέ μπατοΰτες, πού θυμίζουν ρωμαντικήν έττοχήν. Μ" αυτήν την ευκαιρίαν, θά ηθε- λα ότττό τό Ε.Ι.Ρ., νά άναφέρη καΐ τό δνομα τού έπιμελητοϋ τής έκ- ιπομπ-ής, διά νά κάμνουμε σνγκρί- σεις. —Άκόμη τι θά άκούσουμε ε¬ μείς οί παλαιότεροι! Στήν δυτι¬ κήν Γερμανίαν, Ιδρύθη κόμμα σε- ξομανών, ποΰ εχει ώς σκοπόν την καθιέρωσιν άνταλλαγών τής κλί¬ νης, τούτέστιν ανταλλαγήν συζύ- γ«ν! Αύτό μττορούσε νά γίνη στά κ,ρυφά, άλλά νά προγραμματίζε- ται επισήμως, αύτό μάς δείχνει ττόσο «λλαξε ή ζωή, στόν πλανή- τη μας. Καΐ θύμούμαι τα νειάτα μας, ποϋ γιά νά πιάσουμε τό χέ- ρι τής άγαπημένης μας, περνού- σαν έξη μήνες! Ο ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ Τότε δμως υπήρχαν στό Άμβοΰρ¬ γο πλούσιοι, άτττό χρόνια έκεΐ έγκα ταστημένοι«όμογενεΐς» μεγαλέμττο ροι, ό Χατζησάββας, ό Πανταζό- πουλος, ό φίλος τού Λορέντζου Μαβίλη, κ. ά. καΐ κάτι θά έπούλη- σε ό καλάς έκεΐνος άνθρωπος. Ά¬ πό τότε δέν ξανάκουσα τίποτε γιά τόν Βώκο καί μόλις τώρα μαθαίνω δτι απέθανε κ ι όλας τό 1927 στό Παρίσι Αύτη είναι ή μοΐρα των άπονήρευτων πνευματικών άνβρώ- πων καΐ χαλλιτεχνών. Τό χρήμα δεν είναι γι' αύτούς σκοπός δέν είναι κάποτε άλίμονο! κάν μέσο ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ λικές σχέσϊΐς μεταξύ των δύο φύ¬ λλον καί άντί χαράς δημ,ιουργοϋν πι κρίες, πόνους ήθικούς, άγωνίες καί τύψεις. Συοχΐωρεύονν δέ αί άπηγο- ρευμένες καί έ'νοχΐς σχέσεις δια διά την άληθινή ευτυχία καί με- ταθάλλουν είς έρΐίπια ήθικα καΐ σωματικά, νέους καί νέες πού ήσαν προηγουμένως γεματοι άπό σφρΐ- γος, χαρούμενη διάθεβχ καί ονειρα γιά μιά φωτεινή καί εΰτνχιομένη σταιδιο&ρομία στή ζωή των. Μέ πολλή κατανοήση, άγάπη, άλ¬ λά καί ρεαλισιμόν έξετάζονται στό 6ι6λίο αύτό δλες οί μορφές των σχέσε<ον μεταξύ των δύο φύλων, μέ πνοή δέ χ^ωΐτιανυαγν. "Ητοι: ή φι λία στήν άγνή της μορφή καθώς καί αί έκτροπαΐ της ή άγάπη καί ό έρως, στήιν άληθινή τους οψι καί μορφή, καθώς καί οί παρεκκλίσεις τους, ό οτη'αισθηματισιμός καί ό αί- σθησιασμός, ώς επίσης καί ή δννα- τότης τής άντοχής τους' ή μνη- στεία, ό γάμος, ώς καί τα κριτήιρια τής έκλογής ίσοβίου σύντροφον. Έξετάζεται έπίσης καί τό όξύ κοινωνικαί πρό&λ.ημα τής άγαμιίας, ιδίως των γυναικων καί ό τρόπος τής άντιμετωπίσεώς τού. Δεδομένου δέ, ότι τό θέμχχ των σχέσεων των δΰο φύλων είναι στε- νά (Π'νδΓδΓμένο μέ τό έξ Ισον σο- βαρό πρόβληιμα τής γενετησίας ή σεξοναλικής δριμής, πρός δέ, ότι με γάλο μέρος τής σημερινάς νεολαί¬ ας τής έποχής μας είναι υπέρ τό δέον έπηρεασμένον άπό την ροπήν αυτήν των αΐ<τθή<τεων, ή όποία α¬ ποτελεί καί την «Άχίλλειον πτέρ- ναν» της, έθεωρήβαιμε σκόπιμΛ καί. χρήσιμο νά την διαφωτίσωμε ώς πρός τό θέμα τουτο καί νά φήσωμε μέθοδο καθοδηγήσεως των άγοριών καί κοριτσιών, ώς πρός την γενετήστα όρμή. "Εχομε την έλπίδα δτι τό μικρό αύτό βιβλίο, ποΰ είναι γραμιμένο μέ πολΰ ενδιαφέρον καί άγάπη γιά την νεολαία Γμας, ημπορεί νά συμ,βάλη μέ την χάρι τοΰ Θεοΰ, στήν διαφώ- τισι καί πνευματική διαπαωδαγώγη- <τί της καί νά συντελέση ωστε άφ' ενός μέν νά έλαπτωθοΰν οί θλιβε- ρές συνέπειες των παρεκτροαων της καί τοΰ ερωτος, άφ' έτερον δέ νά αυξηθή ή χαρά ώς καί ή Ισορ- ροπημένη καί δημιονργική ζωή των νέων μας, παραιδίδομ,ε τουτο σηήν δηιμοσιότητα καί ευχόμεθα δπως ό Κύριος προσθέση την εύλογία Τού στίς σελίδες τιον καί σέ έι»είνους ποϋ θά τό διαβάσουν. Δημ. Ι. Μαγκριώτης Α'. ΕΙΣΑΓΏΓΗ Τό θέμα των σχέσεων των δύο φύλων είναι στενά. οννδεδεμένο μέ ενα έξ ίσον, δν μή καί περισσότε¬ ρον λεπτό καί άκανθώδες θέμα, ώς είναι τοΰ γενετηοίου ένστικτον, πού σννήιθο)ς άπσκαλεϊται «βέξ>. 'Ενδια
δ' έξ ίσον καί τα δύο φϋλα,
ήτοι τούς ά,ν&ρες καί τίς γυναϊικίς,
ιδία δέ, τούς νέους καΐ τίς νέες.
Είναι τό θέμα. τούτο άπό τα αο-
βαρώτερα έξ δσων ένδιαφέρονν τα
Συνέχεια Ης την 6ην Ρελίδα)

2
,ΧΡ. ΣΠΑΝΙΟΙΜΙΑΝΩΛΗ
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ
ιΚριτικόν σημείωμα τοθ συνίρ 'γάτου μ-ας
κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡ ΝΑΡΔΟΥ
Τδ Ιστορικόν τουτο Ιργον
τοθ κ. Χρ. Σπανομανώλη ήξιώ
<θη κατά την α' Ικ-δοσίν τού 1ν Ιτει 19156 αρίστης ύποδογήί, ιτόσον έκ μέρονς των άπλών <καί άνιβέων τής πολεμικής η¬ μών Ίστορίας αναγνωστών ·<·ου, ιδσον καί έκ ',ιέρους άνωτάτων αξιωματικών, άρίστων έπιτί)^- ικών καί πολεμιστών, τέλος δέ ν,τλ άπό έπιλέκτους Έλληνας συγγραφεΐς, έκπχιδευτικούς, 3' καστικούς καί άλλοις έξόγους βνδρας. Διότι είχον ήδη παρέλθει ?6 δλόκληρα, Ιτη άφ' ής ημέρας είχεν εκδοθή τό ιστορικόν ρ,ου έργον υπό τόν τίτλον: «Ό Ού- λαιμός τού Άφιόν - Καραγισ- σάρ», προλογισθέν υπό τοΰ α¬ ειμνήστου στρατηγοΰ Σπυροπού λου Νικολάου καθηγητού :*; Ίστορίας είς τάς Στρατ. Σ/ο- λάς - καί έξαντληθέν τότε με- τ.αξύ των στρατιωτικών κυρίοις (αναγνωστών είς τα τρ'.σνίλια ιάντίτυπά τού. Ήτο, δυστυχώς, τότε ν 1· ποχή τοθ μ,εσοπολέμου, καθ' ην πάς γράφων πολεμικόν Ιογον. ηί,α.1 μή συνοδοιπορών πρός τοΰς άριστερίζοντας λογίους, τής I- /ποχή,ς έκείνης, εθεωρείτο ώς ι«έξ έπαγγέλμ,ατος^ θιασώτης :ο') πολέμου!» 'Εποχή κ-αθ' ην τό έργον τοΰ Ρέμαρκ: «Ουδέν νε¬ ώτερον άπό τό Δυτικόν Μέτω¬ πον» έμεσουρανει... ήτο τής ιιό δας! "Ετσι τό βιβλίον μ.ου I- ικεΐνο έπεσε στό... σκοτάδι! Βεβαία, τό εΐχα, πρωτοδη«'- ■σιεύσει είς τό περιοδικόν τής, «Μεγ&λης Στρατιώτας κ» ι ιΝαυτικής 'Εγκυκλοπαιδείας» ίν ετει 1930 καθώς κχί είς την εφημερίδα «Ό Κόσμος», Ιτει 11958, ,άλλ' όιτ,ωαΐδίήποτε ήτύ- χησεν άπό τής απόψεως έκδι- ιτικής τζροδολΫις τού καϊ ύπάρ Γ/ουν πλεΐστοι δσοι έκλεκτοί /ό τγ-ιοί μας άκόμη δέ κ-αΐ νεώ.ΐ- ιροι στρατιωτικοί μεγάλης πι· ιρΐωπής οί όποΐοι τό &·γνοονν. Τα γράφω αΰτά τώρκ έπί.- δή μετά τοΰ Ούλαμοΰ Πεζικνΐ Γτοΰ Άφιόν Καρα-χισσάρ είς τόν ύποϊον ύπηρίτουν κατά την μι¬ κρασιατικήν καταστροφήν ώ; ιμ,αθητής, έζησα τα τρία τέταρ- π-α των δσων άφηγεϊται είς τό (θαυμάσιον βιβλίον τού δ <η>^-
γραφέως κ. Χρ. πΣανομανώιλης
ικαί, κατά την στρατιωτικόν
ιμ,ου αρχήν, τα περιγράφω Γ>ς
Πολεμικήν Ιστορίαν, διά την
οποίαν δ Σπυρόπουλος ανέγρα¬
ψε τότε, συν τοίς άλλοις καί
αα· κάτωθι:
«Κρίνω 8τι άπό τοΰ βιβλίον
σας τούτου, δύναται πας βαθιο
ιφύρος νλ έμπνέηται κατά την
εκτέλεσιν θεωριών πρός ηθή
Είς μνήμην αΐωνίαν...
θά καταργήση τούς πθλέιμους
ΑΠ' ΤΙΣ ΕΓΚΟΣΜΙΕΣ ΧΑΡΕΣ
συνπεριφοράν των Τούρκων
στρατιωτικών ή των άπλών /<ι>
ιρικων πρός] τοΰς άνυπερασπί-
ρτους α.ίχ]ΐΛλώτους;. Δέν προ-
ΐπαγαν&ζει ιμΐσος. Άφηγεΐται
ιίστορίαν. Δΰδάσκει δμως, /ω·
ιρίς φανεράν την τοιαύτην πρό
θεο-ιν. Διδάςΐκει τί σημαίνει δ'.-
χόνοια των Έλλήνων καί τίνι
ιτρόπω είχον έπωφεληθή οί ·λε
γ/άλοι μας σύμμαχοι διά νά κά
μουν τοϋς Τούρκους νικητάς,
ικαθώς θαυμασία τό διαλα^ιβν
ινει είς τόν πρόλογόν τού δ σε-
ιβαστός στρατηγός Σπύρ. Γεωρ-
γούλης.
Τοδ εϊδους αυτού τα συγρά;ι
ματα είναι ορθόν νά τα Ιχουν
ώς κτήμα των πάντες οί Έλ-
ληνες διανοούμενοι στρχτιωτι-
Λθί η" καί απλώς μορφωμέν>:
άνθρωποι, διά νά μ,ή λησμο
νοΰν τό δχσικδν των καθήκον
ινα ώσιν πάντες ηνωμένοι, πρ;
*εΐμ4νου νά ύπερασπίζουν τή>
ΙΙατρίδα μας ένώπιονκαί φίλων
καί έχθρών.
Κί πάλιν: θερμά συγγα:>η-
Χ Σ
ρ γ
τήρια είς τόν κ. Χρ. Σπανομα-
ιν(δλην διά τό θαυμάσιον ίσ-τοοι
ικόν τού έργον: «Αίχμάλωτ>ι
ν Τούρκων».
Ία'/ουΛριος 1970
Ιωάννης Α. Βίρνάρδ·-·
ΒΩΜΟΙ — ΣΤΑΓΡΟΓ θ. ΘΑ-
ΝΟΠΟΓΛΟΤ
ι
'Υπδ τοΰ κ. Μανώλη Πράτσικ·;.
' <Λρχαΐος 'Ελληνικός στογν. σμός έπιδίωξε άνέκα&εν την ά- ξ'.ολόγησγ; καί την ιτής προσωπικότητος τοδ ιπου σ' όποιανδήποτε μορφή τ?/ς .κοινωνίας. Γι' αύτό ακριβώς; «έμπνέει την τέχνη καί χ ΐΐ κα.τά κάποιον τρόπον, αήν φιλοσοφία. Κι' αύτό παρα- υ,ένει πάντχ μία γενϊκή θεώ- ρηη ζωής καί είναι 2νας ά- ιναντίρρητος κοινωνικός καί πό Γλ-τικός προβληματισμός. Ή ποί ηη χοΓι %. Στ. βανοποΰλοο ιπροσπαΒεΐ επιτυχώς νά συνοέ- σει τό πχρόν ώς Ινα συμπερχσ- ίματικό στοιχεΐο πεπραγμέν"·ν ιπού άναφέρονται είς τόν άρχαίο στοχχσιιό των Ιθανικών τής υ¬ πάρξεως. Ό Στϊχος τοΰ κ. Στχύρ. θα- ινοπούλου ϊχει διχλεκτική **' πρέπει νά δεσμβύετα-. άπδ τό ιχ,υριχαχοθν φιλοσοφικο στ;ι- Άξιότιμε Κύριε, 'Ελόιχιστες ώρες ττρίν άττό τόν θάνστό τού, ό άλησμόνητος πστέ- 1>ας μου μοΰ παρέδωκε τό έσώκλει
στο κείμενο, μέ την έντολή νό
Φροντίο'6» νά δακτι/λογραφη6ή καί
έν συνεχεία, νσ ταιχκ&ρομηβη τρός
έσάς.
Θεωρώ χρέος ίερό τή.ν εκτελέση
τής παραγγελίας ττού μού δόβηκε,
γι' αΰτό καϊ σάς άτοστέλλω σήμε-
ρα την έπιστολή κσί τόν ττοιητικό
διάλογο, μαζί μέ την δική μου ττα
οόκληση δττως τα δημοσιεύσετε
στό έ'γκ,ριτό σας ψύλλο.
Ατυχώς, έκείνος δέν ύττάρτίει
πειά ο-τή ζωή γιά νσ χαρή τή δη-
μο<τίει>ση τού κειμένου τού, δμως,
είμαι βέβαιος, ή ψνχή τού θά νοι
ώση χαρά μεγόολη .-τού αλλοι θά τό
δο3ν καΐ θά τό διαβοκτοι/ν.
Μέ βαβειά έκτίμηση
Γεώργιος Ν. Στρατάκης
Αθήναι, 25.1.70
Σάς στέλνω τόν έσώκλει στο ποι
ητικό διάλογο μέ την φιλική παρό
κλη<Γΐν νσ τό δημοο·ιεύ<τετε στήν έγκριτή σσς εφημερίδα. Άσχετσ μέ την ποιητική τού καΐ άναμφιο·6ήτητη λαογικΐφική τού άξίσ, μττορεΐ νά διατηρήση τα τίτλον ενός άξιολόγου κσί σε6α- στοΰ διαλογικοΰ κειμηλίου. θά ττα ρουσιάζει την είκόνα μιάς διαλογι κης συζητησης, ττού ά—ό τα λόγια της μποιρεί νά μή άττομένει τίττοτε αλλο, βά μείνη δμως ή ψι/χρή πά- ρουσία ενός έρειπωιμένου ρούκου- να ποΰ θά διασώζει μέ τα τρία αγ κωνάυια τού την ΟτΓαρξι μιάς άλ¬ λοτε γε.ρής βεμέλι»—ς. Τό θεμέλι «μσ ποΰ έττάν« σ' αύτό στηριζότα νέ άλλοτε τό οίκοδόμημσ των ήβι- κών αξιών τής εύψυχίας κσϊ τοθ άνθρωττισμοΰ. Τίττοτε ττερισσότερο δέν εχω νά προσθέσχο γιά τοΰς ά- γοπτητοΰς μου συνοδοιπτόρους στή ζ«ή. Τόν Άλεξάκη τόν ξέιρ» καθ" δλη την έ'κταση τής άξίσς τού Πό λίμιστής αι|)β<»στος, χαρακτήΐβας ά κέρσιος, άνιδιοτελής σσύγκριτος, ύψηλότερος στό φρονήμα ούτος ό μικρόσωμος έίνβρωτΓθς καϊ άπό τίς ύψηλότερες «ορφές των ύψηλότε- ρον Λσθησιώτικων 6ουνών Σεμνάς ό ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ καϊ ούδέττοτί ανεβαί νόν —σνω σέ τβχνικό 6άβρο γιά νά ύψώεη τό σνάστημά τού. Τό ήθικό τού περιεχόμενον τόν ίίψωνε καί τόν ύψώνει —άντοτε πάνω άττο τάς νεφέλας τοΰ ούρανοθ. Ό ένενηικοντούτης Σταυρακάκης ϊσ«ς νά μή μέ γνώρισε ττολύ. Έγώ δμως τόν έγνώρισα δτσν ή βέρμη τής νεότητός μου κατηύθυνΐ τό 6λέμμα γιά νά διακρίνω τίς φωτεί νίς τεβλσσμένες ττού διαγιραφότσνε στόν όρίζοντα. Κατι τεθλασμένες έκθαμβωτικές μέ κάνανε τότε νά παρακολουβώ την λάμψι μερικών φωτεινών εκδηλώσεως. Ή 'έ&ρα τοΰ ϊημοτικού σχολείου είναι τό άμμώ νι πού δοκιμάζεται τό χαλκευόμε- νο πνεΰμα. "Υστερα άπό ϋψηλότί- ρα έ.τίττεδα ή ένσάρκωσΐς τού παι δαγωγικοΰ ττνεΰματος δίνει τό μέ¬ τρον τής ήθικής άξίας τού άνθρφ- υ. "Υστε^α θαρρώ κατι ποιήμα τα τού διάβασα έκείνη την έττοχή, εϊχανε άττό τότε μέσα τό σπε,ρμα τής ποιητικης ένόραση.ς καΐ τό μττυλι τής καβαρής κριτικής έ'μμε- τρης διαλογικής εκφρασης. 'Ύστε ρα οί μνημειακοί τού στίχοι ττού συμ—ληρώνοι/ν τοΰς έττίσης μνημει ακοΰς στίχους τοΰ φίλου μου Άλε ξάκη, τόν κατατάσσουν στήν τάξη τώ ν άπερίτεχνων έκείνων λαϊκών ποιητών ττοΰ ή τιηγαία διαθέση, το ψυχικό άνάβρισμα, τό Κρητικόν ττάθος π|50 τταντός ή άγάττη καΐ τό φυλετικόν ένστικτον, 6λα τοΰτα εί ναι ττάνω καί πέρα άπό την τέχνη Τί άλλο μοΰ χρειαζότανε γιά νά γράψω αύτούς τούς ολίγους στί χους πού ή φιλόξενή σας ίφημερί δα κατεχώρησε μέ ίδιαΐίτερη άγά- πη; Τ ώρα άγαττητοί μου φίλοι καί συνοδοιπόροι, συνοδοιποροΰμεν. Ό καβένας κρατά την βακτηρίαν τού. Ποίος πρώτος, ποίος δεύτερος, ττοιός τρίτος θά ττεράση ττρώτος την Άχαιρουσίαν, μόνον ό Θεός τό ξέ'οίΐ Μόνο ή δακτηρία καβώς κ'α- που έκεί λέει ό Κορνάρος, θά μάς βοηθήση νά βρούμε τό καλλίτερο πέροκτμα. Τα πορθμεΐα, καθώς κα- που λέει ό Λουκιανός, δέν ξέρω άν έχωμε νά τα ττληιρώσωμε. Εΐμαστε καί οί τρείς φτωχοί, κ'αποιος ό- μ«ς φιλελεήμων πού θά θυμηθή πώς κα! μεΐς κάτι τΓίθσφέραμε στή ζωή, θά βάλη τό χέρι στή τσέττη τού γιά νά προσφέρη τόν οβολόν. Θά περάσωμε καί μεΐς την Ά- χαιρουσία λίμνη. Καί μέσσ έκεί στήν άλλη άτμόσφαιρα τοΰ νέου κόσμου άς φιθυρίσωμε μέ την τρι μερή καΐ τΐιιμαικάριστη (εΐθε) ψυ- χή μας, αύτοΰς τούς άσνγκριτους στίχους τοθ Μαβίλη Καλότυχοι οί νεκροί ττού λησμο νάναι την πίκ,ρα τής ζωής. . . Νϊκος Στρατάκης Ζημ. Σάς γράφω καθ" Ο—αγόοευ σι καΐ διά χειρός τής γυναίκας μου μέσα άπό τόν «Εύαγγελισμόν» γιατί ή καρδισπάθειά μου δέν μού έπιτρέπει άκόμη ελευθέραν κίνη- Σ.Σ. Ό άναφερόμεννος ποιητι κός δισλογος θά δημοσιευθή είς τό προσεχές μας φύλλον. Τοΰ σννεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Μττορεϊ νά μην δρίσκω δταν ττρο σπαθώ νά την άδϊάξω, νά την αί- σθανθώ, νά τής δώσω συγκεκρι μέ¬ νη μορι^ή, κι' δμως εΤμαι βέβαιος πώς ύττάρχει. Άν εΤμαι γιά κάτι είναι γιά την άνθρωποσύ- νη αυτή που είναι κοινή σε ολους Ημερολόγιον τού θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων "Ωστόσο χάρις είς την γνή- ο·ια ποιητιχή δόνηση πού ο· πά,ρχει ο·ί έμπνεύσας; έμ,φαν·.- ονται γεμάτες, πνευματικόττ;- διαπαιδαγώγησιν τοΰ στρατιώ- ι/τα κχί 6πο6άλο>γ,
κου, άντλών 1% τοϋ Ιργου το·1
ιου ζωντανά πχρχδείγματα ;
ιπειθαρχίας, έμπιστοσύνης κατω
ιυέρων πρός άνωτέρους, Ιγκαρ
ιΐερήσεως είς τάς κακουχία;
ιτής εκστρατείας, άνυψώσεΐι^ς
ιτοδ φρονήματος ή (αντιστρό¬
φως) έξουθενώσεως τοΰ Ιτό-
μου έν τή αίχμαλωσία κλπ»
λ. π......
Ώς αύτόπτης λοιπόν %/■
αύτήκκοος μάρτυς των υπό τοΰ
«συγγρχψέως κ. Χρ. Σπχνομιανώ
λη περιγρχφομένων γεγονότων,
ΐείκΐόνωνί, σϊκηνών, γώρων α'α-
ΐχ ών καί λοιπών άφηγή%τεων
ιμ,έχρι καί των τεσσάρων πέμ-
ιπτων τοΰ συγγράμματος, κρίνω
ώς επιβεβλημένον καθήκον ιου
ινα τόν συγχαρώ έγκαρδίως δι
ότι τα περιγράφει δλα μέ ίστο-
ρικήν ακρίβειαν, συνα.ρπασ·τι-
ικήν ζωηρότητα, σεμνήν κα' δ'-
'ίακτικήν φρασεολογίαν, άφίνων
ιάνεπηρέαστόν τόν άνχγνώστην
νά κρίνη αυτήν ή εκείνην την
αια-πιστώνουμε άκό·μη δτι ή
ποίηση έδώ μάς μ,εταδίδει ίνα
/εύγενικό μή^υμα άρμονίας 5-
—ου σμίγουν οί Βωμοί, δ ανθρω
οτος, τό παρελθόν σέ μ,ιά ΐσω<ς ίπαναλαμβανομένη θεώρηση ι .στοοικών γεγονότων. Ή άντ: ο ?ηοή μας είναι δτι δλη αυτή 'ή παράθεση τής άρχαιολατρείκς μήπως πχραβλέπει την έκ των ύστέρων τροίΐακτική διαπίστω- σ·η τής μχταιότητος των πάν- 'Τίον. Μήπως ύποδεικνύει δτι ν- ιβ-ως ή άναφορά είς τχ ίδανικά ■τής κλασσΐικής έποχής; δηλ;: ιΐήν καταφύγη; την προσδοκία; ιττιν έλπίδα; Τελικά παραδε¬ χόμεθα δτι οί ΒΩΜΟΙ είναι γε ματοι γνώση πρός τα ίδανιν.ά τοΰ άνθοώπου. Καΐ ή ύπόυ,ν..- ιτί] αυτή έπιτυγχάνεται σωσ-ά —δμορφα, κχί μέ κάθε συγ/.ί- .νηση. Κι' αύτό καταγράφε-Τλ. στό εύεργετικδ τοϋ ποιητοΰ. Μανώλης Πράτσικ*ς Άπό την έποποιίαν τής Βορείου Ή πείρου ΤΡΕΜΠΕΣ1ΝΑ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ 2ον Σχετικώς έπληροσρορήθηγ τό κα τα>τίρω Ιστορικόν:
"Οταν είς τούς στρατώνας των
Χανίων έχρησιμ/οποίησαν διά πρυ'ι-
την φοράν 6ραχύκανα τυκρέκια Μάν
λιχβρ (άρα6ίδας), παρετηρήθησαν
άθρόαι άπώλεταί το>ν... Ήναγκά-
Ά λβανίας καί την
οαν ξενικήν κατοχήν.
Κατά τό τέλος εκ '·ττ
ίν.ουίς μέσα στό ο"κυιυς τή; νυκτός
νά καλοϋν ό ενας τον Ιλλον 'ίς τό
(ο,τίσκηνον, είς τό Ι(·ίρ'>ο /ον αΰ ύ-
παίθρου, είς τό /νινΐν Γι,Ί,ι,ια, άς
τάς χιόνας, είς τα .ιπηλ ι:α, >!ς ςί-
οθη τότε η ύπτιρεσία να κατασκευά [ ο"δήποτε επί τέ'.ο.'ς ·>·οο; /ι
σίη εΐθικούς όπλσβαστούς μέ κλεϊ- ι νρν εκάστη όμχς ρϊλ'θν ο.
θρα κ«α μετά τό πέρας των άσκή-
οεων οί στρατιώται ύπεχρεοΰντο νά
παραδίδουτ πρός διαφύλαξιν έκεΐ
τό όπλον ιονν... "Αλλως όλόκληρος
ή φρουρά θά κατέληγε ν' αφοπλί¬
σθη.
Κάτι δέ τό οποίον ουδέποτε οί
Κρήτες συνεχώρησαν είς τόν μακα
ρίτην Μεταξάν, είναι τα δτι διέτα-
1« κατά τόν πόλεμον 1940—41 καί
παρ>έδωσαν τα πεπαλαιωμενα τνφέ-
κικ Γκρά, τα όποία έφύλασοον ώς
κειμήλια είς τάς οικίας τον καΐ όν"
τω ευρέθησαν δοπλοι σχεδόν ο¬
ταν επεσαν οί Γεριμανοί άλεξιπτίοτι
σται ·εΙς την νησον καί διεξήχθη ή
έπική Μάιχη τής Κρήτης τόν Μάϊ¬
ον τοϋ 1941.
Έξ ολων των 'Ελλήνον σπρτιτΜυ
των, ό Κριητικός είναι ό φανατικώ
τερος τοποαστής. Άγαπά 6ε6αί, ;
την 'Ελλάδα καί θυσιάξρτ.χι ί.ι' αΰ-
τήν ναχ σπειύοει ν άπο/.-α>|Πη είς
οίανδήποτε ε'θντκήν ανάγκην, κα¬
θώς εχυσε τό αίμα τού τίς τ.Ί ιια-
κεδονικά ύψίπεοα, είς την Βόρειον
"Ηπειρον, είς τούς άπ^λιθρηιτι-
κούς ττολέμους. Λατρεύειόμωςίδιαι
τέρως την ωραίαν τού νήσον καί
είναι στενώς συνθεδε^ιένος με τους
σ\μπατρΜ)δτας τού. Τούτο εφάνη μέ
ίίλην την ονγκινητικήν τοι> μο·;(ΓΐΊν
κατά τάς πορείας, τ.ΐις μάχας, την
σύμπτυξιν τού Στρ-·ΐθΰ μας ί?,
γιιο-
ί)έν
η ομοχώριον ;
Ρή καΐ δέν καθ <τν, εγίνετο πλήρης ή τ όν. Διενέμοντο άδελφικώς το σι σβί- τιον κ« ίτά τσιγάρα τιον τ.'ΐν, Ίν- I τήλλασσον τάς σκέψεις, τάς ΟΛ».συ Ι χίας, τάς ελπίδας, τάς άνιΐυνι'ισ-·:; των εκ τοΰ χορίου καί πόο>Ί.>/ον-
το ώραι εως ίίτου άποττασ.σι νν Λά
κοιμηθοΰν, παρά τούς έκ της ποοεί
άς κόπσυς.
Κατά τάς μάχας παρου '·'·ι"' ν ■ μ
διάκριτον στόχον είς τα ίχθρ.κά
δλήματα, διότι συνήβιςον νά (ίγοι-.ί
ζωνται σνγκβντιοούμενοι περϊ τόν
θαροαλεώτερον συνάδελφον των,
' τοΰ όποίου έμψ.οΰντο την δράσιν
καί τό ι|Γυχικόν σθένος. Ό νεκρός
ή ό τραυμίχ.τίας εΐχε πληοίον τού
ενα ή πολλούς πού θά ρδάκρνϊον
δι' αυτόν ή θά τόν ένηγκαλίζοντο
άιδελφνκως είς την συμφοράν τού,
ύποσχόμενοι νά ε'ιδοποιι>σοιιν τοί'ς
οίικείους τού.
ι 1Συνΐχίζεται)
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Η. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς ΚαππαδΌκίαν τό 1959
Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΓΟΣ
Α ΓΡΗΓΟΡιΑΔΚΣ
ΔθΈται ΒπΑαρο 7
Πλατ ΆνΙου Κονστοντΐνρ·
(Όυόν-^ια) 9 ■ ' καΐ 4 - ■ υ ι
Τηλ. 525.387
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
Σέ λίγο, ενας μουεζίνης, άπό τό
ΰψος τού μικροϋ μιναρΐ —ού ύψώνε
τα λίγο πιό πέρα, μάς ύπενθυμίζπ
την μεστιμεριάτικη ώρα κ^ιί ετίπ ε-
Οεαχ τέρμα στήν σΐ'ντομη καί φεν-
γαλεα αύτη έπίσκεψη των άρχαιο-
τήτιι>ν τής Κι»ν<ττανινοι«όλεως. 2ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ Είναι Σότβίατο άττόγευμα καΐσΰμ φ<ιχνα μέ τό σημερινό ,τρόγοοιμιμα Θ<Ί πάιμε ο)λι στό Πατριοιρχεΐο, στό Φανά^ι Φενέρ, πού κατά τίς πιθα- νές έτυμολογίΐς προήλθε άττό την τουρκική φς)ά>ση Φενά - γιέρ^= κα¬
κάς τόπος καί τούτο έπε.ιδή στήΛ·
παληά έποχή ποϋ ήκολοΰθηισε την
"Αλοκτη, κα,τά την τουρκικήν άν^ί-
ληψη, έδώ καταικοϋβαν κακοποιοί
ανιθριιιποι κ<χί πιθανώς νοοΰβτχν τοΐις ατΓχικτους Ροχμιούς. Πάμε στό κ^ρτιμμένο μέρος τής Πόλης, πού στήν κτχρδιά τον εκγΐ1- ι|ιε τό μν-στικό τοΰ Γένους, τό μί- γάλοκτε, τό γιγαντωθή υλΑ μετά ώ δήγησε την {«πόδουλη Φτιλή μτίς <ττά πεπρωμένα της. Μιά πόρτα σέ 2να άνηφορικό στ« νό, μας άνοίγει γ»ά νά μποΰμε στόν Ιε<ριό χώρο. Δεξιά μας είναι τό κτι- ριακό συγκροτημα πού στεγάζει τό αί(ονό6ιο ΠατρΜχρχεϊο καί ά>ρΜΤτε{?ά
ό Ναός τοΰ Άγίου ΓείθιργΙου, ό πά
τριαρχικός Ναός.
Μπροστά μας στέκιεται θλιμμένη
ή Ιϊνλη τοΰ Πατριάρχη Γρηγο^ίοιι
τοΰ Ε', τοΰ έξιλαίττηοίοΐ' εκείνον
όλοκαυτώματος τής άναθιτάσείος
τοΰ (Τκιλάβου Γένονς μας.
Προχωοοΰμε μέ την ενγνοιμονο
νπόκλιση πρός τόν Ναόν γιατί ό
έσπερινός τού Σάββατον εχει ι'οχ,'
σει μέ την (ΐεπτή χοοοστασί« τηϋ
Παναγιωτάτου καί Οΐκον>μιεν'κΐ)ΰ
ΠατίΗάρχοΐ' μίΐς Άθηναγόηου τού
Α'.
Προχωροϋμε ί>λο» την σιΐΊ.τηλτι
μ·<τταγιΐ)γί« μίχς ποοιεία, σάν {ττ.όι- τισμένοι. "Ενας - ενας μπηιίνονιε στόν Νάριθηκα. Μέ στανοοκοπήμ ι τα ανάβουμε τό κεοί μας κα! σάν ττθάνοΐΊΐε στόν κυρίοις Ν«ό, άν.ον»ατ την πιό γλι^κειά αελ^ι>δία τοΰ ρσ,τϊ-
οινοΰ.
Ή αογυρή φο)νή τοΰ άρχοντος
πρωτοψάλτου Στανίτοη, μάς καθη
λώνει κυοίολε.κτικά μέονχ στόν μ«ΐο
σκότεινο ίερό ντ»ρο.
' Ό Παναγιώτατος μέ την σί-6α-
<ττή πανύψηλη παρά<ττα<πί τον στόν έ'νδοξο θρόνο, (Πΐμ.·τρο<τετΊχϊτπι ίττόν "Τι[ιστο μέ τίς λίγες ψτ!ν;ές τού έοοκλτκηάοματος καί εμείς ,τλτιμ μυριαμένοι άπό άληθινή άπό πή - γαία κατάνυξη παιρακολοι·θονιμε την πιό δμοοφη, την πιό γλνκειά άκολουθία τοΰ έσπερινοϋ τής ξο>ής
μας.
"Οταν μάς ρΰλόγηΛί πατρικά.
συγκινητικά ή βεία ΓεΙΐβσμιότης
Τού μέ τή/ν απολύση βγήικαιμε στόν
πρόνανθ γιά νά ΰποβάλθΜμε· τα <κχ- θύτατα. σΐβη μιας στόν προκαθήμί νο τής Όρθοδοξίας. Νάτος! Σ τέκεται έκεϊ στήν αύ λή εΰθυτενής, πα·νύψηλος, έν-τι6λη- τιιχός, γλυικύς, στοργικός, με ολη την ψυχϋκή άπλότητα, γελαστός ετοιιμος νά δεχιθή τα σνγκινητικά μας σέίη καί νά διαψιλεύση τίς πατρικές πατριαρχικές τού εΰλογί Ό ύττεράξιος τής Γηραιός Όιρ- θοίεοξίας ό Οίκ.οι»μρνικός ό ΙΙαγικό σμιος ΉγούμΕΛ'ος τής Χρ:οττιανο σύνης. "Αξιος ! 'Τπεράξιος! Άχτπαξάμιοκίτε την δεξιά τής ΟΙ κουμενικής κορτκτής καί Έκείνος μάς άγκαλιάζει καί σάν νιά άγκα- λιάζη την 'Ελλάδα καί μάς άσ.-τά ζεταιι παιτρικά καί μάς ρΐ'ΐτά: «Πόθεν εΐσ&ε;» Άπ' την 'Ελλάδα ΙΙαναγιώτατε "Αγιε άπαντοΰμε μέ ρυθιμό άμηχ<ι νίας πού μάς βημιοΐιργηοε ή ξα- φνική παρουσία μας ,Απριοστά (Ττήν θειΐα κορικρή τής οίκοΗμένης. Πήγαμε περιηγηταί στήν Μικρ-χ σία καί ήλβαμε προσικννηταί τής 'Τμετέραις θείας καί σεπτής Ιϊί- ναγιότητος. ΕΕμαοτε ενα τμήμα τοϋ Κέντρου Μικρασιατικών Σπου δών πού τό ϊ&ρνσαν τό ζεΰγος Μ^ρ λιέ καί κάνοτιμε μιά δοκιμή πε·ριη γητική. «Σάς στγχαίρο) γιά τό εργο σαις. Σι*γχαίρ<ι> καί τό φιλό.ηυου
Ιδρτ«τικό ζεΰγος καί 5ιά τούτο τ»ειι
διά μοί· αϋριο θά εΐσθ-" φ'λοΗ "νού
μενοί μου στήν θεολογική Σχιιλή
τής Χάλκης. Τό μιε·σημέρι Ο'χ (ρά-
με μαζί καί έκίΐ θά ΐά Λοόμ,ε»·.
"Ω! πόσον ώραίες! Πόσον σι*γ
κινητι«ές είναι οί λίγες αΰτές στιν
μές καί κανείς δέν θέλει νά τ ς α
ποχ<ι>ριο1θϊή μά ~μλ κανείς δέν απο-
ρεί νά τίς περιγράψη!
Είναι άργά κ«ί ή άνάγκη ν.Ί
πραλάδη τό καράίι γιά τή Χάλκη
τόν ΰποχρε-ώνει νά .ιάς δώση τιρ
χαιρετκττήιριο εΰλογία Τού.
Μΐτά την νποχρεοτική αυτή ά
ναχώρτίση τον ΠτΐΎαγκιΐτάτοτ' κ-ί-
θήθ'ίχ.με λίγη ώρα νά δοίυρ. "Ενας
κληρικός μάς ξεναγοιγι^τε στΟΛ·
Ναό καί τα δλλα ιιίρη τοΰ Πα-
τιριαρχείοτ' καί μετά ξεκινήσαμί
γίά τή 6άση μας. Μάς άπέιμεινϊ
λοιπόν ή Κυριακάτικη έξόρμηση.
(Συνεχίζεται)
μας.
'Αττό αυτή τή γενικευμένη ένότη
τα σάς βλέττω σάν γυναΐκες ή σάν
άντρες. Τό Ί'διο συμβαίνει μ' αυ¬
τήν την τταγκόσμια βρησκεία ττού
ξαναβρίσκουμε σέ δλες τίς θρη-
σκίΐες τού κύσμου μέ τή μορφή
τού θεοΰ. Γοίπει νά υπάρχη καΐ ύ-
πάρχει στήν αίωνιότητα. «ΕΤμαι ή
•κλωστή ττοΰ διαττερνά ολα τα μαρ
γαριτάρια» καί κάβε μαργαριτάρι
είναι μιά βρησκεία ή μιά αΐι>εση.
Αύτίς είναι τα διάφορα μαργαρι-
τάρια κι' ό Θεός είναι ή κλωστή
πού τα διαπερνά δλα. Μόνον ττοΰ οί
περισσότεροι δνθρωττοι δέν τό
νοιώβουν εντελώς σκνειδητά.
Ένότητα στήν τγοικιλία, αύτός
είναι ό νόμος τού σύμτταντος. Εΐ¬
μαστε δλοι ανβρωττοι κι' δμως δ¬
λοι διαφέ|3ουμε ό ενας άπό τόν άλ¬
λον. Ώς ενα μίρος άττό την άνβρω
πότητα, είμαι ενα μαζί σας καί
ώς κύριος τάδε, είμαι διαφορετι-
κός άττό σάς. Ώς αντρας, ξεχωρί-
ζετε άττό τή γυναΐκα. Ώς άνθρώπι
νο όν, εΐστε ενα μέ τή γυναΐκα.
Ώς άνθρωπος ξεχωρίζετε ά—ό τό
ζώθ' ώς ζωντανά δμως δντα, αν¬
τρας γυναϊκα, ζώο καί ψυτσ είναι
δλα ενα. Ώς υπάρξη εΐσαι ενα μέ
τό σύμτταν. Αυτή ή παγ«όσ·μια 0-
παρζη είναι ό ©εός, ή τελική ένό¬
τητα. ΜέαΌ σ' αυτόν δλοι εΐμαστε
ενα.
Συνάμα στήν εκδηλώση τους αύ
τές οί διαφορές τΓρέττει νά ί»—άρ-
χσυν πάντα. Στήν δουλειά μας,
στΐς ένέργειές μας, δττως εκδηλώ-
νονται έξκτερικά, αύτές οί διαφο
ρές ττρέττει νά ΐπτά)3χουν τηάντα.
Βλέττομε τότε πώς αν λέγοντας
«τταγκόσμια θρησκεία» έννοθμε
πώς δλη ή άνθρωττότητα —ρέπει νά
τταραδεχτεΐ τίς ΐδιες όητ—ράλλα-
χτες θεωρίες, αύτό είναι εντελώς
άδύνατο. Ποτέ δέν είναι δυνατόν,
ποτέ δέ θαρθή ή μϋοα ποΰ δλα τα
πρόσωπα θά είναι τα ιδία. 'Εττί-
σης άν έλπίζομε πώς θά ΰττάρξει
κάποτε παγκόσμια μυθολογία, κι'
αύτό είναι άδύνατο, κι' αύτό δέν
μπορεΐ νά γίνη. Έιτίσης ποτέ δέν
θά ύττάρξει ενα παγικόσμιο τυττι-
κό. Αύτά τα πράγματα δέν μπορεΐ
ττοτέ νά γίνουν, κι' άν γίνουνταν
πστέ, ό κόσμος θά καταστρέφουν-
ταν, γιατΐ ή ττοικιλία είναι ό ττρώ
τος δι^ος τής ζωής.
Τί μάς κάνει κι' εΐμαστε ένόργα
να δντα. Ή διαφοροττοίηση. Ή ά-
ττ£λυτη ίσορροττία θά ήταν ή κα-
ταστροφή μας. "Ας ύττοθέισουμε
πώς ή θερμότητα ττού βρίσκεται σ'
αυτή την αϊθουσα κατορθώνει νά
διαμοιραστή κανονικά, τελεία- γιά
κάβε τότε πΐ?ακτικό σκοπό ή βερμό
τητα αυτή παύΐι άμέσως νά ύπάρ
χει. Σέ τί χρωστούμε την κινήση
στό σύμτταν; Στήν έλλΐΐψη τής ί-
σορροπίας. Ή ένότητα πού προέρ-
χεται άπό την ταύτότητα δέν μττο-
ρεΐ νά πραγματοποιηθή παρά οταν
ό κόσμος μας καταστραφεΐ' άλλι-
ώς είναι αδύνατον. 'Όχι μόνον α¬
δύνατον, θά ήταν κι' έπικίνδυνο.
Δέν πρέπει νά θέλομε νά σκεπτό-
μαστε δλοι δμοια γιατί τότε δέ θά
ϋτιήρχε τίποτα γιά νά σκεφτοΰμε.
Θά εΐμαστε δλοι δμοιοι, σάν τίς
Αίγυπτιακές μούμιες στό Μονσεϊο,
κοιτάζοντας ή μιά την άλλη, δίχως
καμμιά σκέψη Αυτή ή διαφορά, αύ
τή ^ διαφοροποίηση, αύτό τό σπά
σιμο τής ίσορροπίας μεταξύ μας
είναι ή άληβινή ψυχή τής προόδου
μας ή ψυχή δλων των σκέφεων. Κ ι'
έ'τσι θά είναι πάντα.
Τί λοιπόν έννοώ μέ τό ίδανικό
μιάς παγκόσμιας θρησχείας; Δέν
έννοώ μίαν παγκόσμια φιλοσοφία
ί( μίαν παγκόσμια μυθολογία <{ ε- να τταγκόσμιο τυττικό ττού να ιτβ- ραδέχονται δλοι. Γιατί ξέρω ττώς πρέττει νά εξηκολουθεί νά έργάζε- ται ρόδα μέ ρόδα αύτός ό κόσμος, αύτός ό μπερδεμένος ττολυττλοκό- τατος, θαυμαστότατος μηχανισ- μός. Τί μποροΰμε νά κάνουμε λοι- ττόν; Μ-αραΰμε νά τόν κάνουμε νά κινεΐται μαλακά, νά γλυκάνομε την τριβή, νά λαδώσωμε, άς ττοθμε τούς τροχούς. Πώς; Άναγνωρίζοντας την φυσική άνάγκη τής ττοικιλίας. Ακριβώς δττ«ς άπό τή φύση μας άναγνωρίσαμΐ την ένότητα, δ¬ μοια ττρέττει ν' άναγνοριίσωμε την ττοικιλία. Πρέττεί νά μάθωμε ττώς ή άλήιΒεια μπορεΐ νά είττΐΛθή μέ χι¬ λίους δυό τρόττους καί πώς ό κα- ΑΠΟ ΟΙΛ ΕΝβνΜΟνΜΕΘΑ ΕίΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΪΣΕΪσΙγΤΤη ΖΩΗ ΤΗ! ΠΟΛΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ Ανώψελα τόν και,>ό τού 4 Γιονβενβ
κης, ώς την 'Ίμέρα πού θά γινόττχ.
Καί χωρίς νά χάσουνε καιρό, νέ ή συνάνττ,σις,
καί δυό στού κυΡίου Χρηστά- στήν πλατε,α τού Φαναρ,ου
ττήγε στό καφενειο τ^^ Πανταζη
-Καίρ άλά Μποδοσάκη έψενδ.! Έκεί σι,χνάζανε δάσκαλο^μουσ.
Πώς τέτο.αώοα άπ' έδώ; Φαίνετα. ^ολογ.ώτατο. κα, βλλοι άνβρωπο.
πώς 6ά θέλης ττάλ, κάτ. νά γρβ- τώ» γραμματων. Πλησ.ασε καπβ,ο
ψουμε στήν εφημερίδα γ.ά τό_γυ,ό Υν«ατό τού ™ ήτανε
μια
κη.
κατέ^κε κάτω
κα.
Καΐ μέ τό δίκηο σου. 'Εγώ ττηγη για
ύλικό ττού βοόφβαν
οχι
Ό Γ.ουβενακης χωρ.ς να χοχη,
*σ.ρό, ίξ«Ύ*>ι στο γνωστο τού το
ττρώτη ψο,ρά εΐΕα τέτο.α έπ.τυχία. μονόχα γ·α ενα 6.«λ ο, αλλα κα.
Άνάρτταστο £γ.νε τόβ.βλίο!... γ.ά_δ*κα πεντε άκομα!.
Μττρόΐο παιδί μου!... Συγχαρητή
ρια!.. καί είς ανωτέρα. . - -
— Εύχο;5.στώ κύριε Χρηστάχη σκοπό τής προσκολληθή τού κ.
μου εΐπε μέ καποια συστολή ό Γι- αύτός μέ τή σειρα τού - —
ουδανάκης. Κ' ίγώ ποτέ δεν πί,ρι-
μενα τέτοια έπιτιτχία!.. Καΐ δέ
σάς τό κρύβω. Άπ' αύτό πήρα πό
λύ κουράγιο καϊ σέ συνέχεια άρχι
«,ΤΙ γινότανε στά ττα
λαιότβρα χ>όνια στό Φανάρι κατά
τή Μεγάλη Έβδομάδα καΐ κατά
τόν έορτασμό τής Κυριακής τού
σα νά γράφω καΐ δεύτερο β.6λίο; Πάσχα». Αύτο Μ».ι Α τ.τλος Κ.
, σα νά γράφω καΐ δεύερ
δένας άττ' αύτοΰς τους τροττους εί | -Ομως ^ττόψε ήλθαμε μέ τόν ττατέ ό Γιονβενακιης
άλθό ό ΐδο τού Πρέ ί ή Κακής
ναι άληθινός, στό είδος τού. Πρέ¬
πει νά μάθομε πώς ενα πράμα μπο
σεϊ νά τό δεί κανείς άπό έκατό δι-
αφορετικά σημεΐα κι' δμως θά εί¬
ναι τό Ί'διο πράμα. "Ας ττάρομε
γιά πα(.3άδειγμα τόν ήλιο. "Ας υπο
θέσομε πώς ενας άνθρωπος στέκε-
ται στή γή καί κοιτάζει τόν ήλιο
δταν άνατέλλει τό πρωΐ. Βλέττει
μιό μεγάλη σφαϊρα. "Αν άρχίστι
τότε νά ταξιδεύει πρός την διεύ-
θυνση τού ηλίου καί σέ κάθε σταθ
μό φωτογραφίζει τόν ηλιο, κάβε
φωτογιοαφία θά είναι διαφορετική
άπό τίς αλλες. "Ετσι ό ταξιδιώ-
της μας θά φέρει στήν έπιστροφή
τού — ετσι θά φαίνεται — ίνα
σωρό φωτογρσφίες άπό δΐαφορετι
κούς ήλιους. ΚΓ δμως ξέρομε πώς
φωτογράφισε τόν Ί'διο ήλιο στά
διάφορα στάδια τής διαδρομήν
τού.
Άκ,οιίώς τό ίδιο γίνεται καίμέ
τόν Κύριο. Μέ ύψηλή ή άτπλο'ιχή
φιλοσοφία ή μέ την πιό αΐβέρια μυ
θολογία ή την πιό χονδροειδή, μέ
τό πιό λίπτό τυπι«ό ή μέ τόν πιό
ύποτυπώδη φετ.χισμό κάβε αΐρεση,
κάθε ψυχή, κάβε έ'θνος, κάθε θρη¬
σκεία, συνειδητά ή άσυνείδητα,
προοτταθεΐ ν' άνεβεΐ, νά πλησιά-
σει τόν Θεό.
(Συνεχίζεται) ό
παρσκαλέσω κατι.
νά με βοηθήσετε καΐ σείς λι
Έπειδή έγώ δέν έχω άλλα θε
ματα γιά τα βιβλίο μου, θββίλα
κάτι νά μοΰ πήτε καΐ σεΐς.
Σ' αύτό απάνω ό κ, Χρηστάκης
«Τό βράδυ
τής Κυριακής των Βαίων στής 7
χτυπούσανε ή καμπάνις τού Πα·
τριαρχείου καί τού Άγιοταφιτι-
κού Μετοχίου, γιά τή,ν όικολονθία
τοΰ Νυμφίου. Μόλις σουρούπ«#νε,
άνδρες, ·γυναϊ*ίς καΐ παιδία, έπει
ξΒϊό*ηξε καΐ σάν νά θυμήβηκε κδ- δή άττ' αύτό τό β,ΐάδυ άρχίζει ή έ
τι, λέγει:
—Ναι, κατι βνμήθηκα. "Εχω
στό νού μου νά γράψ» μιά κ»μ«-
δία. θαρρώ πώς δΐν ύττάρχει καλ¬
λίτερο βέμα άπ-' αύτό, ποΰ ττού ζιη
τάς. "θμκ·ς αύτην την στιγμή τί
65ομάδα των παθών τού Κυρίον,
μέ μεγάλη ανυπομονησία ττερίμε-
ναν την ώρα τή,ς 'Ειαολησίας. Ή
διάθεσις αυτή ήτανε όλοφάνερη,
γιατί ίίστερ' ά—ό λίγο οί δρόμοι
όλοι σχεδ^ν ήτανε έ'ρημοι, έητει&ή
ττοτα δέν γίνίται. Νά περάσης ϋ- ό κόσμος 6ρισχότ—>« στήν 'Εκκλη
στερα άπό τόσσερις πέντε μέρες
καί τότε θά τα ξαναπτούμε.
Ό Γιονβενάκης μόνο πού δέν ττέ
ταξε άπ' τή χαρά τού, γιατί ή φη
μη τού κ. Χρηστάκη σάν δημοσιο
γράφον καί συγγραφέα, ήτανε πά
σίγνκιστη. Καί μ' Ινα τέτοιο βοη-
6ΐ, δ:ν τοϋμενε καμμιά άμφ.βολία
γιά την -προο·πΙ τού στή λογοτε-
χνική τού σταδιοδρομία. Κατόπι
πατΐυας καΐ γυιός σφίξανε θερμά
τα χ»ρι τοΰ κ. Χρηιστά*η, τόν κα-
ληνυχτήσανε καΐ τράβηξαν γιά τα
σπίτι τους.
Την άλλη μερά γιά νά μή χάνη
σία. Ή πρώτη 6έβαια άκολονβία
των Νυμφίων δέν ήτανε καΐ πολύ
ένδιαφέροοσα, μόλα ταύτα τα ώ-
^αιότερα τροπάρια ποΰ άπηχού·
σαν βαθειά μέσ' στήν ψνχή, δημι-
οιιργοΐταν τέτοια άγαλλιαση, ποΰ
σάν άπόλΐ/ε ή Έκκλησία δλοι οί
χριστιανοΐ φεΰγανε κατευχαριστη-
μένοι. Τή Μ. Δευτέρα ή κίνησις
στής έκχλησίες ήτανε λιγώτερη,
γιστΐ οί έτνδρες γυρνούσανε άττ'
τής δουλειές τοι»ς πολύ κονρασμέ-
νοι καί γι' αύτό δέν εϊχανε κοιφά
γιο γιά όρθοστασία.
( Συνεχίζεται)
ΜΙΚΙΆ2ΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ 1ΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΠΟΧΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΧ
— ήμ*ρα νοιώθω πιό 6αρύ τής
μοναξιάς τόν πόνο
καί τή ζιοή πιό άχαρη
καί μαΰρη άπό πρίν.
ΟΙ χτύποι κάποιου ρολογιοΰ
μ έ σΐ'ντοφεΪΌί'ν μόνο
καί σποΰν τοϋ δωματίοΐ1 μου
την πέτθιμη σιγή.
Διιό πλατανόφυλλα ξίρά
άγρρας στρο6ιλίζει"
κι' ίνώ άρχίξει νά κτιντά
τα τζάιμια μου ή 6ροχή,
κιάπθία άπάκοσμη ςροννή
μοΰ στνοψιθυρίξπ:
«Είναι τής Μοίοας θέλ.η,μα
νά ζι'κτης αοναχή».
ΑΝ. ΜΑΡΙΝΑΚΗ
ΤΟ ΜΥΣΪΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΓΚΕΚΑ
Τού σι/νβργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
ίό
«αρχιμανδριτησ
δωροθεοσ βεναρδοχ»
Άγα.τητέ φόλε κ.· Σινανίδη,
Προκειμένου μετ* ολίγον καιρόν
νό προΰίϊ> είς την ίβοβοσιν καΐ κυ¬
κλοφορίαν τοΰ στΎγρόν,^ιατός μου
ΰπιΊ τύν τίτλθΛ·: «Ό άρχιμανδδος», σάς παρακη-
λώ Γίπκος δ<.ακόι|'ητε την έν συνίχΐί αίς δημοοΊεΐ"<τίν τοτι β'ις τόν «Προσ- φτηΊκόν Κόβιιον», &ιότι πλεΐστοι δ- <το< αναγνώσται μου διά τηιλεγραφη μάτων τον ώς καί δι' επιστολών, αβ παοετ.άλρσαν νά μή βραδύνη επί μακρόν ή είς βιβλίον πα«}οι<σίοκτίς ών διά την Λιατρλώ μετά πά<της τιμής 5ον Μ' ϊνα όλόγλυκο χσμό^ζλο έκεί- νη τόν τταρακ«λ€σε νά τής κάνη μιά μικιρή χαρή... Την άλλη μερά λοιττόν ό Πάνος ίστειλε κρυφά στό ΦυΑάκιο τής παληάς διμοιρίας τού μιά καλή νταμιζάνα γεμάτη μαΰρο γλνκό Κι>ασί, δώρο τής Νερέ...
—Τόν εΤχε ιταροοκαλέσει τόοο
ττολύ... καΐ αύτός ήξερε πώς άγα¬
πά τόσο θερμά κάθε έλληνικό!...
μποροΰσε λοιττόν νά τής χαλάση
την καρδιά;
Λ
Ξημέρωναν Χριστούγεννα· τό
Μττουργκάζ, τό Άκ, τό Ίσικλή-
ντάγ ήταν σχεττασμένα μέ χιόνια,
ό ούρανός γεμάτος άτμούς· £νας
δυνατός δορηάς έσφύριζε άγρια,
περνώντας μέ δία μεσ' άττό τό δά-
σος τοθ Ίσικλή.
Οί τοϋρκοι κλεισμένοι στά σπή¬
τι α τους δέν εδλετταν την χαρωπή
κίνησι τού χωρίου άπό τίς έτοιμα
σίες των φαντάρων.
Πόσο ξένοι ήσαν στή χριστιανι
κή έκείνη χαρά!
Ό Πάνος ετρεξε νά καλημερίση
τή Νϋρέ, όπως συνήθιζε, μά 6ρή«ε
τό σιτήτι της άμτταρωμένο...
Περίίργο!.. στοχάσθηκε: αυτή
τόν περίμενε κά&ε μερά τέτοια ώ¬
ρα... καΐ σήμερ-α ττού ήξερε ττώς ϊ·
χουνε καί γιορτή οί άγοπτημένοι
της "Ελληνες!
Χτύπησε, ξαναχτύπησε μά κανέ-
νας δ«ν φάνηκε.
Ποίον νά ρωτήσ-η;... τδλλα σττή
τια ήταν κλειστά, χωμένα μέσα
στήν ττοωινή καταχνιά. "Αφισε τό¬
τε πΐ'κραμένος τό σπήτι τής Μίρέ,
μή ξέρσντας τί νά ύττοθέση. Κα¬
βώς γύριζε ταρσγμένος στό λόχο
τού, ϋχουσε νάρχεται άττό μακριιά
έ'νας χαρμόσυνος ήιχος καμπάνας .
εσήμαινε ή έκκλησία τοΰ Προδρό-
μου, στό Τσιβοΐλ, καί καλονσε
τούς χριστιανούς στήν ύττίροχη
λειτοι,ιργία τής Γενντ,οτεως. "Εκα-
νέ μΓ.ιχανιχά τό ο-ταυρό τού, κσί ή
ταν ή πρώτη φαρά πού συναισθάν-
θηχε βαδειά τόν κατή.ψορο πού εί·
χε ττά^Εΐ μέ την τταράνομη άγάττη
μιάς τεύρκισας.
..θε μοί.!.. συχώ:εσέ με! εΤπε
μέ κατάνυξι, ένώ στ" αύτιά τού άν
τηχοΰ>σε σάν κ άττο ι ο παράπονο ή
γλΐΜ*ιά φωνή τής καμπάνας τοΰ
Προδρόμου.
..Δέν εΤχε ττροκάνει νά φθάση
στό λόχο καί εΐδε μιά παράξενη κί
νησι... άκοιχτε βιαστικές προστα
νές το·3 λοχαγοΰ τού... ή έφεδρική
διμοιρία ήται ετοίμη γιά δρόμο.
Τρέχει κατά κεΐ λαχανιασμένος,
οωτά τί συμβαίνει, μά βλέποντσς
άγριεμένα τα πρόσωττα των ψαν-
τάρων τα χάνει.
..Μαθαίνει σέ λίγο ττώς είς τα
φυλάκια τής παληάς τού διμοιρί¬
ας 6ρεθήκαν δλοι σφαγμένοι σάν
άρνιά, πάνω στόν ίίττνο τους!
(Συνβχίζεται)
Ιωάννης Α. Βΐονάρδος
Στρατκοτικός Στ'γγραμεύς
Άμαροι'ισιον, 26.1.70
ΟΙ ΜΕΣύΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΕΜΠΕΙΡΟΤΕΧΝΑΙ ΙΡΓΟΛΑΒΰΙ
Μνημόσυνο για τα 30 χρόνια άπό τό «άνατό Τού
καί τό: 100 χρόνια άπό ττ| γέννησί Τού
Ό ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(Ι868__Ι968)
Τού κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΜΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Νομικού Συμδούλου τής Ί. Άρχιετησκοπης Αθηνών
ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΑΠΗΤΩΝ
ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
Έπι6λητικως έτελέχτθτίσαΛ· χθτς
τό άπόγευμα έν Πειραιεί, είς την
Ηδικήν αίθουσαν τοΰ δημαρ-χείσυ,
■'< ('γκαίνια τής εκθέσεως ήτ<ον ταΛτ,των των σχολΛν - ε στηρίων ταπητοΐ'ργίας τής 'Τπηριε σίοος ΤαπητοΗ?γίας τον Εθνικον Όργανισμοϋ Έλλττνι«ής Χειροττ- χνίας, ώς καΐ τής προβολής χα<κι- κτηρκηικων εΐδών τής χειοοτεχνί- ας καί λαϊκής τέχνης. Είς τα έγκαίνια παρΐ<ττησαν ό γεΛΐικός γοίΐιΐί+ιατεϋς τοΰ Βιομηχανίας κ. Διονύσιος τζας, ό •νομάρχης Πΐΐ^αιως κ. Στ. Αε·ρμιτ'ζά«ης, ό δήιιαρχος κ. Άρ. Σκυλίτσης, ό γενικός δΐίτ,^ιητή- κατ ό δΐΐΛ.'θυντής Ι3ιοτεχνί«ς τοΰ 'Τ πονργείου Βιομτγανίας κ.κ. Γ. Κ"η πίτσης καί Κ. Χίιιος, οί σΐίμβονλοι τοϋ ΕΟΕΧ κ.κ. Χρ. Παπαευαγγέ - λου καί 'Ελ. Τΐιάκης, γενικάς θ'ίυ- θι»ντής τοΰ Όργανιο'μοϋ Χριοοττ- χνίας κ. Ζ. Στάλιος κ.δ. επΜτημοι, ,ώς καί πολιαληθές κοινόν τοΰ έπι- νβίοιΐ'. ( Σ υνεχεια έκ τού ποοηγουμε'νου) Αύτός ήταν ό πνευματικάς τού. Σ' εκείνον έξοιμολογεΐτο καί ετσι έξηγεϊται γιατί τακτικά πήγαινε στήν Άγίίχ ΙΙαρασκενή. Γι' αΰτό τόν σκοπό... Γιά την άκρα ταπείνω 'σι τοΰ άληθινοΰ Χριστιανού, .τού ξοϋσε στό μνστήριο τής έξομολονή σεονς την κάιθαροι άπό τα 6άρη τής διοικήδσεοις. Λιήρκ^σε ή έ-Εοιμολόγηοιίς τού μι- οτ ώρα περίπου. Καί ένώ μίσα στό κληδιι>αΐνο 6ο:ιματιο βρισκόταν
ό διά τό μ^γα ταξίδίον προετοι,μα-
ζάμενος Άρχιερεύς, καί ό πνει»μίχ-
τικός προσΐΊνχοντο, άπ' εξω άνειμϊ-
νε τό πλήθος των Ιατρών, των νο-
αοκάμοΛ', των σΐ'γγενών, των «γι'-
λΐον, των Άρχιερέ(·)ν, των κ^.ηρι-
κών |ΐ« άγοΛ'ία...
Γιά «νά μή γίνη θίατρο», ό'ποις
ξήτησε, εί&οποιήθηκϊ τό Β' άστυνο
μιικό Χμήμα νά στΓχ·μα.τή<ττ) την κν- κλοφορία τής ό6οΰ Άνίας Φιλοθέης κατά την ιορα τής έπιοίδάοεοκ αύ τοΰ οτό ίχΰτοκίνητο τόη· Πρώτον Βοηθειών. Καί σέ λα'γη ΐορα, άφοΰ τελΐίθ)- σε τό εργο τού ό γιατρός τής ψυ- χής, ό πνευματικός, δρχιοαν τό δΰο κολο εργο τους οί γιατροι τοΰ σώ- ματος. ΤοποΘετήΘηκε ό μέγας άσθε νής ο~τό φορίίο καί άπό την κεντρι κή σκάλα τής Άρχΐίπισκοπής τού, πού τόσο άγάπτκτε, πού τόσο ύπη- μεσα στήν όποία τόσο δον- λεψε, ΰπεφερε, κόπιαοε χάριν τής Έι ι«λησίας ά—' αυτήν καί ά—· την κ.τ«ρία είσοδο, δγηκί άπό τό Μίγα- ρό της. θά ήταν 9.30 6κείνου τοΰ προϊ- νοΰ καί όλόκ-ληρη ή ό&ός τή,ς Άγι'- ας Φιλοθέης ήταν ερημη. Οί μαγα ζάτορες έμειναν μρ«α στά μαγαξιά τους, σρ6όμρΛ·οι την θτληση τοΰ Ι¬ εράρχου, πού τόσα χρόνια ?ΰλεπαν γριιάτο ζο>ή νά μπαινοβγαίνη καί
άπό έκεί παρΓΧ,τηροΰσαν, μέ άγωνί'ΐ
τα γινόμενα. Στίς ακρίς τού δρό¬
μον, έκΗ πού ήσαν οί άστννομικοί
ό κόαιιος μαξευόταν περίεργος.
Τό (τορκίο τού Έρι>θρο·ΰ Σταυ-
ροϋ, άο, ού τόν τακτοποίησαν πρύχει
ρα, σέ λίγη ώρα -κατέφθασε ό άρ-
χιγρα·μ.ματεύς -π>ς Ίεράς Συνόβοιι
καί τοΰ ΡίΓΡρε νά ύπογράιΐιη εγγρα
τ,-α.
Άφοΰ τα ύπέγραι|'ε, τοΰ ϊθείτε
άκάμη ΰπ' δψπ τού καί την ποόσ-
κληοη τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών
σέ άοχαϊκή γλώσσα γραιμμΐνη γιά
την έκατονταετηρίδα τού Πανεπι¬
στημίου. Χρειάζεται, τοϋ ϊίπε, α¬
πάντησις καί μάλιστα στό ίδιο άρ-
χαϊκό ΰφος. Ποίος θά την κάνη;
— Περίεργοι ανθροιποι! Δέν εί¬
ναι δυνατόν οίτε νά άσθενήσο>μ.εν.
θά αποθάνωμεν καί τί θά άπογί-
Κύριε Διευθνντά,
Είς τό φύλλον τής 7
καί είς την 5ην σελ ί δα τής εγκρί¬
του εφημερίδος υμών ανέγνωσα δ¬
τι τα τεχνικά ετταγγέλματα των
μή μινχανικών τίθενται υπό κρατι
χον έλεγχον άσκούμενον άπό τό ύ-
ποιργεϊον ΔΈ. «αί δτ ι κατηρτί-
στη Ν.Δ. τό οποίον ττροβλέπει τόν
έφοδιασμόν των έμπειρικών έργο
λαβών καί οίκοδόμων διά βιβλια-
ρίου τής είδικότητός των κλπ.
Τυγχάνω Πρόεδρος τής Ενώσε¬
ως Μ£αα;ν Τεχνικών Έμττειροτε-
χνών έργολό8«ι/ Δυτικής Μαχεδονί
άς ήτοι Νομών Καστορίας, Φλω,ρί
νης. Κοζάνης, Γ>εβενών, μέ έκατό
Μέλη.
Διά τοΰ Α.Ν. 95)946 άττεκλεί-
οβημεν τού δικαιώματος κτήσεως
πτυχίοι» ελλείψει τιπττκών προσόν-
των καί τό 1950 τό Νομοσχέδιον
διαβαθμίσεώς μας ύπογραφέν πά
ρά τοΰ αειμνήστου ύπουργοΰ Ν.
Ζέΐδα δέν κατέστη Νόμος τή έπεμ
βάσει τοΰ τεχ. έπιμελητηρίου £πι-
διώκσντος νά μάς έχη ώς κολλί-
γους. "Εκτοτε, ούδεμιάς προστασί
άς έτύχαμεν άπό ουιδεμιίαν Κυβερ¬
νησιν καί εξακολουθούμεν νά εΐμε
θα υπο εκμετάλλευσιν των έργολη
ΔΈ. πού έκτελοΰμεν τα ΰπ'
'Ζωτικά δι' ημάς θέματα καί έλά-
12—69 βαμεν την υπόσχεσιν εύνοΐκής λύ¬
σεως των, καθ1 όσον ώς θέμα γενι
κης φύσεως απήτει μελετην καί
ΝομοΒετικήν λύσιν
"Ηδη, πιστεύομεν ακραδάντως
δτι ή Σεβαστή 'Ετταναστατική Κ υ
βίυνησις ττού επέδειξε είς δλους
τούς τομεϊς καΐ κλάδους ίσονσμίσ,
ίσοττολιτείαν, δικαιοσύνην, θά α¬
ποδώσει καΐ είς τόν κλάδον ημών
τό δίκαιον διά τής άναγνωρίσεως
ημών βάσει των ττρσόντων μας καί
οιά παροχής δικαιώματος συμμετο
χής μας είς δημοττρασίας Δημοσί
ών καί Δημοτικήν κλττ. .-ΐρός ίίφε
λος τού δημοσίου, ημών καί τώ ν
ϊ.ργο.' καΐ θά μάς κατατάξει είς
έν άσφαλιστιικόν οργανισμόν.
Σάς εύχαριστώ έκ των ττροτέχον
Γεώργιος Νικητίδης
Καστοριά, 29.1.70
νονν;
(Συνεχίξίται)
άιιαλαμβανομενας εργασίας
φύσεως καΐ ϋφους δαττάνης,
κατε,βάλλοντες έπίσης τάς έ~ιβα-
ρί'νσεις ύττέρ αυτών συν καί ττοσο
στοΰ 5—10% είς αύτοΰς έττί των
Λ<αεο.ρίστων είσπράξεων. Τό δέ χειρότερον δι' ημάς είναι ότι δί&ιρσύμεθα έργοδόται καί δέν μάς άσψαλίζει οΰτε τό Ι.Κ.Α. ο6- τε τό Τ.Σ.Μ.Ε. καί βρισ<όμεβ·α είς απόγνωσιν διά την γηοατεϊα μας. Την 17 Μαρτίου 1968 κατελθόν τες είς Αθήνας 'Επιτροττή των Έ νώσεων Μίσων Τεχνικών Δυτικής Μακεδονίας — Ήττείρου καΐ Βο¬ ρείου Ελλάδος ύττίβάλαμεν είς α -αντα τα 'Υττουργεΐα καΐ Προβδρί άς Κυβερνήσεως διά τα Γενικά — Η ΕΣΤΙΑ ΝΕ.Σ ΣΜΓΡΝΗΣ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΚΩΝ. ΠΑΝ ΤΑΛΕΟΝΤΟΣ Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής Έστία; Νέας Σμύρνης επί τή συμπληρώσει διετίας άπο ΰ θχνάτου τοθ Μεγάλου Εΰερ γέτου τής 'Εστίας ΚΩΝ) ΝΟΥ ΠΑΝΤΑΛΕΩΝ - •τέλει έν τώ Ίερω Ναώ τϋς Ά ιγίας Φωτειντΐς την προσεγίί Κυ ακήν 8ην Φεβρουαρίου καί Λ ρχν Ϊ0.30' π.μ. μνημόσυνον δ ικϊρ αναπαύσεως τής ψυχής αύ αοΰ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Άπό τάς «,Εκδόσεις Διαγχονίοτι» θεσσαλονίκης έκνκλοφόρησβν είς καλοτυπομένον τόμον «Τό Άσαν- σέρ» τού κ. Σάκη Πατταδημητριου (πε<ογρα·ήματα).

βά ένισγύση την κεφαλαιαγο <ραν .. π · Η ΑΥΞΗΣΙΣΤΟΥΚΕΦΑΛΑΙΟΥ 112 ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΙο-.οί άλλοι λόγοι υπηγόρευσαν «ό μέτρον «Η ΑΤΞΗΣΙΣ τού μετοχικήν σις τής Τραπέζης, ώς κεντρικάς ^αλαίοΐ' τής Τραπέζης τής Έλ- καί έκδοτικής Τραπέζης, ή ανάμιξις )άδος καί ό τοόπος καθ' «ν σνντε της είς τραπεςιτικάς εργασίας έ- λεϊται ήτοι διά προσφυγής «Ης την μπορικών Τοαπεζών, ή πρόσφατος δημοσίαν ίγγρηκτ ην,^άποτελουν έ- έ™;νδ.ι»σις πε·ριονσιακιών της στοι- ξελιξιν αξίαν Ιδκατέρας έξάρσειυς χείων είς άκίνητα, (επέκτασις τού Είς τα πλαΐσια τής έπιδιωκομίνΐβ κεντ.ρικοΰ της καταιστήματος, ανέ¬ γερσις ύποκατου—ημάτων ©ίς πολ- νξεχος τής έλληνικής αγοράς. Τα ανωτέρω τονίξειι είς οχρτιχάς δηλώβεις τού ό ύπουογός Ξνντονισμοϋ κ. Μακαιρέϊος έξ ά- α-οομης τής έξαγγβλ&είσης αύξή- βεηις τού μετοχικοΰ κεφάλαιον τοΰ Είς δηλθΜτεις επί ταϋ ίδιον Θέ- ματος προέβη, έπίσης κιαΐ ό διοινη- τής τής Τραπέζης κ. Γαλάνης άνα φεοθείς ϊδιαιτρρονς είς τούς λόγονς οί δποϊοι ΓπεΛαλον την αύξησιν τοΰ χεψαλ.αίον της. Είς τάς δηιλώσπς τού 6 κ. Ταλάνης τονίζ,ει ότι: —Ή αύξησις τού κεφάλαιον τής Κεντρικής Τραπέζης άποτκλίϊ ε¬ ξέλιξιν ανταποκρινομένην είς την βιβύρννσιν μεταπολειαικώς τού ρό¬ λον καί της δραστηριότητος της Ης τα Λλαίσια τής άναπττϊσσΓμένης οί χονομίας. —Ήτο ΐπίσης έπι6ε4>ληαρνη έκ
τβΰ λόγον ότι τό κεφάλαιον της ή¬
το αναλογικώς χαμηλότερον των
άντκποίχων κεφαλαίων Κεντρικων
Τραπεξών ανάλογον προ; την 'Κλ-
λάδα μεγέθονς.
—Αποτελεί άξι άλογον συμβολήν
είς την προώθησιν τής έν άναπτύξει
ιαιφαλαιαγοράς, όιά τής προσθή-
κης ίϊς τό υπάρχον δννααιικόν, νέ¬
ον ΰψηλής στάθιιης κ·αί μεγάλης ί-
χανοτητος προσιελκύίΐιρο); ενρέος ά-
ΐτοτίυμιεντικού κοίνον τίτλω·ν.
Ό κ. Γαλάνης έξαίροιν τό γε-
νονός ότι ή αύξησις τοΰ χεφαλαίοιυ
ονντελείται έξ ολοκλήρου διά προ
σφΐ'γής είς δημοσίαν έγγοαφήν, ή¬
τοι )4ατά τρόπον άποτελ^ίντα κανό
να διά τάς άνεπτνγμένας οίκονομί-
άς, δΜνκρινίζει ότι ή σννολακή ό-
ναμαστική έξία τοΰ έκδιδομένου κε
ιμΐλαίον άνέρχεται είς δραχμάς 42.
00Ο.ΟΟΟ. Δοθέντος ΰμως ότι οί τΐτ-
λοι θά διατΡθοϋν είς τιμάς ανωτέ¬
ρας τής δνομαστικής, τό συγκιεντ<»ο>
θησόμενον· είς τό "Ιδρι>αα κεφάλαι
όν Χιαί ή άντίστοιχος κινηττοποίησις
τής έΐθνικής άποταμΐίύσείος άφοοοϋν
ρ'ις την πραγιματικότητα ποσόν τής
τάξεως των δραχμών 200.000».
Η ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ
Είς τούς λόγοτι-ς πον ΰπηγόρε-ν-
οαν τό μέτρον τής αυξήσεως άναφέ-
οεται άγαλιυτικώτερον ή «.σητγητι-
κή έκθεσις τοΰ Ν. Δ. τό πλήριες κ.ρί
μενον τής οποίας δίδεται κατωτέ¬
ρω:
«Τπό τού άρχικοΰ καταοτατικού
τής Τραπέζης τής 'Ελλάδος, όπερ
είχεν εγκριθή υπό τοΰ ν. 3424) 1927
ή διάρκεια αυτής είχεν ορισθή μέχρι
τής 31.12.1970, τό δέ μετοχικήν
κεφάλαιον «ίς δραχμάς 400.000.000
άναπροσβιρμασθέν συμφώνως πρός
τό διάταγμα τής 14)27 Νοέμβριον
1956, είς δραχμάς 168.000.000. Ή
παράτασις της διαοκείας της είναι
όθεν έπιδε&λημένη.
■>>Άλλ' έπίσης έ.-ΐιτ>ε6λημένη είναιι
ή αύξησις τοΰ μετοχικοΰ της κεφα-
λ.αίου, δεδομένου ΰτι τούτο παρέ-
ιΐίΐνεν όσον ήτο άπό τής ΙδρΰβΡίος
της ,-ΐρό 40 καί πλέον έτών. Ή φύ-
λας πόλεις τής Ελλάδος), έπέβα-
λον την αύξησιν τού μετοχικϋ της
κεφάλαιον, ώοττε αί έπενδύσεις αύ
τής νά πραγματοποιοΰνται έκ στοι
χείων προερχομένων έξ ίδίων κε¬
φαλαίων. Σημειωτέον δτι καί μετά
την άποφαισιζομένην διά τού παρόν¬
τος νόμον αύξησιν τοϋ μετοχικοϋ
κεφάλαιον τής Τραπέζης, τούτο θά
είναι κατωτέοου επίπεδον των κε¬
φαλαίων αλλων Κεντρικών Τραπε-
;ών χωρών των αυτών οίκονομικων
μεγεΐθών ώς ή Ελλάς. Σημειούιιεν
ίνδε™«ικως την κενρΓτιι.κ.ήν Τοάπε-
ν τού Βελγίου, τής οποίας τα κ.ε-
φάλαια (μεττοχικόν καί άποθ<εμοϊτι- κόν) άνέ,ρχονται είς 34 πεοίπου έ- κατοιμμύρια δολλάρια, τής Όλλαν χζ. (64 πεκρίποιυ έκατομμύρνα δολ λάριμα). τής Αυστρίας (19 πε άξίας διά τί
τλων μεγάλης ζητήσεως ζ<οογονούν τας την κίνησιν αυτής. VII παράτασις τής διαρκείας τής Τραπέζης ήδύναπο νά επιτευ¬ χθή δι' αποφάσεως τής γενικής συ νελεύσε<ος των μετόχων της, έγκοι νομένης διά διατάγματτος, ή δέ αύ¬ ξησις τοΰ μετοχικοϋ της κεφάλαιον βι' αποφάσεως τού Γενικόν Σιιμβοιν λίου αυτής, έγκιρίσει τής Κυβερνή σρως. ΙΙροεκρίΘη έν τούτοις ή διά νόμον άμεσος επίτευξις αμφοτέρων ινα μή ή διά πλειόνων πράξεων ε¬ πίτευξις καί ή έκ τούτου σχετική βραδύτης, παράσχη εϋκαιΐιρίας άνε—, θνμήτων άποπειρών κεριδοσκοπίαις. Ώς πρός τάς νέας μετοχάς, ηκο¬ λουθήθη η γενικοίς καί διεθνώς κρατούσα άρχή τής υπό Γύνοικω- τέφο,νς δρονς προτιμήσεως των πά λαιών μετόχων (οί όποίοι εν τή προκΐΐιιένη περιπτώσει είναι κατά μέγα μέρος ίδρΰματα κοαν<υφελ,.ή>
καί έρρυθμΐσθτισαν τα ΛΤΎΜΧτή Οε'-
ιιατα, κατά τρόπον (όστ.ε νά άποτ^οι
ποΰν κερδοσκοπκκ·αί έκμετΐαλλετσεις
των δημιουργουμένων δικακομά-
ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΞΑΓΓΕΑΛΟΝΤΑΙ
ΣΥΜΦΩΝΙΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ κκ. ΩΝΑΣΗΝ-ΝΙΑΡΧΟΝ
ΔΕΝ ΕΝΔιΕΙΚΝΥΤΑΙ
Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ
ΓΕΏΡΓ! ΚΗΣ ΜΗΧΑΝΟΛΟΠΑΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ' ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
Δέν ένδείκνυται ή ΐ&ουΐτις καί
λειτουργία νέου 'νστιτούτου Γε-
ίοργικής Μηχανολογίας είς Θεσ¬
σαλονίκην, λάυγγΜ τοΰ 8τι σ~αι-
τεϊ αίίτη υψηλάς δαττάνας μή 6ι-
καιολογουμένας έκ των άναγ<ών ής χώρας. Τα ανωτέρω άνκοίνω-τε τό υπουργείον Γεωργίας, είς άττάν τησιν σχετικοΰ αίτήμοττος τοθ Βι- οτεχνιχοθ 'Εττιμελητηιρίου Θεσσα¬ λονίκης. "Ηδη λειτουργεΐ είς Ά&ή- νας τό ' Ι νστιτούτον αύτό, τό όποί όν έλέγχει τα ττάσης φι>ο·ε&ις γεωο-
γικά μηχβνήματα.
Αί άπό μηνών διεξαγόμενες δια-
πραγματεύσεις μεταξϋ τού Δημοσί¬
ου καί των μΐγαλοεπιχειρηματιών
κ.κ. 'Ωνάση «αί Νιάρχου, διά τα
Δχυλκττήρια καί τάς παραλλήλους
πρός αύτά ίνΐενδΰσεις, «ραίνεται ότι
φθάνοι·ν είς τό τέρμα τιον.
Ειδικώς αί μετά τοΰ κ. 'Ωνάση
σιαπρ-αγματεΰσεις εχουν κατ' θυσί¬
αν τερματκηθή άπό άρκετών ημε¬
ρών (άπό Ιδβημέρου περίπου) καί
εχει ήδη μονογ^αφηθή τό σχέδιον
συιμθάσεως. "Ηδη προ'οθεϊται ή ά
παιτοιιμένη διαδικασία (νομοτεχνι-
κή έπιτροπή, είστ(γητική έκθεσις
τοΰ υπουργείον Συντονισιμοΰ κλπ)
διά την υπογραφήν των επισήμων
κεΊμένων καί την έκδοσιν των άπαι
τοΐ'μενων διαταγιμάτων. Φαίνεταν 8
τι ή υπογραφή καί ή έπίσημος ά-
ναγγελία τής σΐϊμφοΜας μέ τόν κ.
'Ωνάσην θά πραγματοποιηθονν ταν
τοχρόνως μέ την υπογραφήν καν
τής δευτέρας μεγάλης σιιμοάσεως
μέ τόν έτερον μεγαλοεπι/ει.ρηματΐ-
αν κ. .ΝιάρΐΓ-.ον.
Ι
Ώς πρός τάς δ»απραγματεύσ«ς
μέ τόν κ. Νιάρχον, φαίνεται ότι
καί αυταί έ'χοτ·ν προχωρήαεν Ίκανο
ττοιητικώς, ώσ-τε νά άναμένΐται
βαβίμιος ότι έντός τής προσεχοΰς
έδοομάοος θα όλοκληρωθη καί ό
ριστικοποιηιθή ή μετ" αυτού σνμφω
νία. Συμώνιυς πρός καλάς πλ/ηρο
ορίας, αί κυριώτεροι έκκ.ρΐμότηιτες
αί οποίαι άπομένουν πρός ρύθμισιν
είναι πρώτον τύ ζήτημα της άνα-
ιμεως έκ μέρους τού κ. Νιάρχου
κατασκευής μονάδος άλ-ουμινίου
(πρόχΐΐται νά οννεργασθή είς την
περίπτωσιν αύτην μέ την Κάιζ««)
καί δεύτερον τό θέμα τής κατανο-
μής της έσωτερικής άγορός ίι-
γρών καυαίμων οιά τής εύνο'ι'κω-
τρρας υπέρ τού διυλιστηρίου Ά
σπροπύργου καταν&μής των μεριοί-
Μΐν. Συν τοίς άλλοις κσί αναφορι¬
κώς πρός τό τελευταίον, ζητεϊται ή
επέκτασις τοΰ δτυλκττηρίου τούτου
είς διινη,μικότητα 6 έκ,ατομμνρίιυν
τόννων άργοΰ πετρελαίου ετησίως
έναντι των 1,8 σήμερον καί 3,2 καί
4,5 πού προΰλίπεται νά αυξηθή είς
δύο φάσεις.
ι
Ή <τυμφ(ονία μέ τόν κ. 'Ωνάσην προβλέπε"1 κατά δάβιν την ύπ' αΰ- τοΰ ανάληψιν τοΰ 3οιυ διυλαστηρίου έτηοίας δυναμικότητος διϋλίσεοις 7,5 έκατομμ.ι«ρίων τόννιΰν χαΧ τα συγκρότηικΐ άλοι»ιιίνας - άλοτιμινί- ο>ι μρτά μονάδος Λαραγογής ηλε¬
κτρισμόν. Ή δυναμΐ'κότης τής μο
νάδος άλοτΐΐινίου θά βίναι 160.000
τόννοι έτηοί(ος κσΑ άλοινιίνας 5θθ.
000, ή δέ έγκατεσττ|αέ'η Ισχύς τής
Ο κ. ΣΠΥΡ. ΣΚΟΥΡΑΣ ΗΓΟΡΑΣΕ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΑΝ
ΝΑΥΤΙΑΙΑΚΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ ΕΙΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
μονάδος παοαγωγής ηλεκτρισμόν,
προωρνσμιένης νά καλύψη τάς είς ε¬
νέργειαν ανάγκας τού συγκροτήμα- !
τος άλουμινίον, θά ΐΐναι 1.000 μέγα
6άτ. Τό σιτνολικόν ΰφος έπενδύσε-
οον τοΰ κ. 'Ωνάση ύπολογίζΐται περί
τα 600 έκατομμύρια δολ?Λΐρια. 2υμ
φώνως ιτρός τάς ύττοδληβείσσςττρο
τάσεις τού κατά τόν δνεξαχθέντα
κατά τό παρελθόν ετος δια7ιι^Λι-
σμόν, ή δαπάνη διά τό σνγκρότη-
μα Δλοιγιίνας - άλουμινίου υπελογί¬
ζετο είς 300 έκατομμύρ*α δολλάρια
διά την θερμικήν μονάδα 100 έκ.
καί διά τό διύλιστήριον 110 έκατ.
Πέραν αυτών φαίνεται ότι περιλαμ
βάνονται κ,αϊ, ωρισμένα ά"λλα εργα
μέ διαζευκτικήν λύσιν την χορήγη¬
σιν δανείον. Έξ άλλον, ώς καί πρό
ημερών ανεγράφη είς τό «Βήμα»,
συνεφωνήιθη όπως την πλεονάζθ'υ-
σαν ηλεκτρικήν ένίργ«ιαν τής θ*ρ-
μικής μονάδος, ύΛθλογιζομένην είς
600—700 μεγαδάτ, άγοράζει καί δι
αβέτεν ή ΔΕΗ πρός 11,5 περίπον
λπττά άνα κι.λο6ατώραν καί επί 6ά-
σεως 24ώρου.
| Ή συνολική έπένδυσνς Νιάρχου,
έ<ρ' όσον, ώς άναμβνβται, εύοδω- θοΰν αί διαπραγματεύο"εις, ύπολογί 1 ίε-ται είς 2Ο0 έκατομ. δολλάρια μβ | πόλον τό κρατικόν διυλιβτήριον τού Άσπροπύργου έπε*τεινόμενον κατά τα προαναφεριθέντα. Μβταξύ των προτεινομένων ύπ' αύτοΰ παραλλήΓ- λων έπενδύσεΐϋν περι)^μ6άνΐται ώς προανεφέρθτ), μονάς άλουμινίου. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΠΝΩΝ ΤΟ 1970 Τό υπουργείον Οίκονομικών έκοι- νοποίησε δι' έγκτ«(,λίου τού πρός τούς 'Εφόρους Καπνού την ύπ' α¬ ριθμόν 21636)29.12.1969 απόφασιν τοΰ Έθνικοϋ Όργαννσμοΰ Καπνοϋ διά τής οποίας καθορίξεται τό δικαί οομα παραΎ^ΤΠς καπνών έσωτερΐτ κης καταναλώσεως εσοδείας 1970 εκάστου /.αλλιεργητοΰ καί παρέσχε σχετικάς όδηγι'ας διά την έοραρμο- γήν της. Έξ άλλου, δι' ετέρας έγκ.υκλίου τού πρός τοΰς 'Εφόρους Καπνοΰ, τό υπουργείον ΟΙκονομικων παιραγ γγέλλει όπως διερεννοΰν μέ άντικει καί έ,παληθεύονν τα στοιχεία «ίσο- δήματος των πα^αγωγών, οί όποϊ οί στεροΰνται τοΰ &ικαιώμ.ατος κο.- ΐτνοκαλλιεργιείας λόγω τοΰ ότι ί·- χουν έ>κ λοιπων, πλήν τής καπνοκαλ
λιεργΐίας, πηγών είορόβηιμα άνά έ-
νήνγον μέλος ίσον ?) μεγοΛύτερον
τοϋ δεκαπεταπλαοίοι· τής μονάοος
εάσοδηματος.
ΝΕΑ ΤΟΡΚΗ.— Ό κ. Σπύρος Ι >Εν χ& μεταξύ, εγνώσθησαν έν-
2. Σκοΰρας, υΐός τού πρώην προ- δια<ρέρουσαι πληροφρία», διά την ά- έ&ροιυ τής «Φόξ» κ. 2. Σκιοΰρα, ί γοράν υπό τοϋ ΟΙκου Χανδοή των εξελέγη πρόε&ρος τού Δ. Σ. βοαϊ γε- Άμβρικανιχών ύπ€<ίϋ)χρανίων «Κον στιτιούσιΐιον» καΐ «Ποόεορος Ρού- α&ελτ». Διά τό πρώτον δτβτέθη πο¬ σόν 8.000.000 δολλαρίων καΐ διά τό δεύτερον 1.800.000. Τό «Κον- ντκος διρι.«θν>ν-τής τής ναναλιακής
έταιιρείας «Προΐ'ντέοιαιλ — Γκρέης
Λάίνς». Ή νέα έτακρεία έδημοοιιρ-
νήθη κατόπιν τής άγοράς υπό των
Σκούρα, οί όποίοι ήλεγχον άπό έ- Ι στιτιούλιον», ομού μί τό δίδυμον ύ
των την «Προνντέσιαλ Λάινς» καί
τής «Γκιρέης Λάινς» άντί ποοβΰ
44.500.000 δο>.?ϋα«ί(,)ν. ' Ηνέα έ-
ταιιρεία, άπό τάς μΐε7αλυττιέοας των
Η.Π.Α., θά ?χη δύο 6ακκκοϊ>ς κλά-
σονς. Ό πρώτος θά καλύπτη τακκ.
κάς μεταιφοράς είς τόν ΕΙρηνικόν
καί ό δεντ&ρος είς τόν Ατλαντικόν
πρός τούς
πρρωκιεάνιον «Ίντεπέντες», εύρίσκβ
το έν παοοπλιομώ επί έ'ν Ιτος είς
τόν λιμένα τής Τζάκοσ&λ, ένώ τό
«Πρόεδρος Ροΰσβελτ» κατά την
στιγμήν τής άγοράς τού υπό τού
Οίκον Χανδρή, έξετέλει τόν γΰρον
τού κόσμον, διαιρκεΐας 92 ήμβρών,
μέ 300 έπιβάταις. Τό σκάφος θά β-
μέ κατεύθυνσιν πρός τονς μέγα- Ι πυστρέψη «,ς τό Σάν Φραντζίσκο
λοιις λιμένος τής Νοτίου Άμεοικής την 22αν Μάρτιον. Κατά πάσαν πι
εκ των λχμένων των Η.Π.Α. Χαρα Ι θανότητα τό «Κονστιτιοΰσιιον» (23.
κτηρκστικόν των πλοίιον τής «Πρου Ι 754 τόννων) θά χντονισμοϋ κ. Μα
καοέξος νπέγραψεν, ώς άνεκοινώ
θη άρ.μοδί<ι)ς, 88 άποφάσεις χρημα τοδοτήσεως των εργι»ν καί μειλε- τών τοΰ Προγράιιματος ΔημοσΙων Έπενδύσείον 1970, σννολικού υψοι·ς ■πληοίοαών 12.404.346.000 δοχ. άς ιεΪΛΐαι τό σκάφος «Σάντα "Αν¬ να», τό οποίον μεταφέρη 117 έπι^ά τας είς περιβάλλον πλοίου γραιιμής καί ποικίλα φοκ>τία εϊτ& έντός να>~
των καί «ιδικών ψυκτικών χώ©ων
(μπανάνες άπό τόν Ίσημβρινόν)
είτε έντός έμπορ€υματοκιι6θ)τίων
ρων, αν όχι ό πρώτος
ων «πλωτών ξενοδοχείον καί δια-
θέτει πέντιε μεγάλα έπιδατηγά οικά
φη (λάινερς, «Ις τάς γραμμάς Ά
τλαντικοϋ καί Αύοτραλίας) καϊ πέν
τε κρουαξΐιεοόπλοια είς τόν μιεοο
γειαΐκόν χώρον. Έπίσης δναΐθέτει δέ
ξαμενόπλοια — μαιυμούθ καΐ φορτη
γά (μέ σύνολον δυνααικότιητος 40
σκάφη).
Η ΝΰΜΟΟΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΙΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ
ΔΗΜΟΣ. ΕΡΓΟΝ ΑΠΟ ΤΑΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑΣ
Ν ά άναγνω·ρίζωντα» φορολογικώς
μρχοις έκπληρώσε<ΐ>ς των συμδατι-
κ*>ν ύποχρεο>βεών των, αί κοινοπρα
ξΐ<α μιεταξϋ τεχνικών" γραφείίον έ- λειι·θιέρ<ΐ)ν έπαγγελιυατιών (μηχανι- κων, τοπογράψων κ.λ.π.), αί συμ- &ληθείσαι ώς τοιαύται μετά τού Δή μοσίου εος καί την 31ην Δεκεμ&ρί- ου 1969, διά την έκπόνησιν μειλ^- τών έγγίιοδελτιωτικών εογων κλπ. Τούτο εντέλλεται τό υπουργείον Οίκονουικίόν, δι' έγκι'κλίου τού πρός τονς οΐκονομιικοϋς έτρόοοαιις, ές άφορμής ύπαθληιθέντων έρίϋτη- μάτίον, οχετηκώς μέ την τύχην των εν λόγφ κοινοπραξιών, αί οποίαι δέν ήδυνήθησιαν νά πΐιραίώσοιυν μέ- ΠΑΡΑΤΗΡΗ2ΕΙΙ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΔΙΑ Μ ΙΑΜΤΚΠ_ «ΣΦΛΑΙΙΙΗ 'Ό Γενικός Διευθυντής τής «Ίοινικής» κ. θ. Βελ^ζης προτεί^νετ συγκεκριμένας τροποποιήσ.ις ΔΑΣΜΟΛΟΠΚΑΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ 50),, ΔΙΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ ΕΚ ΤΗΣ ΡιΊΣΙΑΣ ΠΡΟΊΟΝΤΑ Δασμολογικήν μείοκ«ιν {5ψοι»ς 50 τοίς εκατόν θά άπολαμβάνουν κα¬ τά την είσαγοιγήν των είς την Έλ- λάοα σοβΐίτικά προΐόντα ώριομέ- νιον κατηγοριών οτνολικής άξίαις 4, 3 έκατο,ψ,υρίων δολλαρίων περίπου καί μέχρις έξαντλ.ήβεως των σχε- τιχών κατ' εΐδος ποσοστωσ®ιον. Τοΰ το προδλέπεται είς τό ύπογραφέν «ίς Αθήνας την 13ην Δεκεμβριού 1969 μίταξΐ» "Ελλάδος—Σο6ιετι κης Ενώσεως εΐδικόν πρωτόκολ¬ λον, διά τού οποίον ΐιαοαχωρεΐται είς την ΕΣ ΣΔ έκ μέρους τής "Ελ¬ λάδος βάσει άο,θρου τής Συμφωνί¬ ας Συνδέσεως Έί^χιδος καί ΕΟΚ μ*1ωβις κατά 50% των δασμων των ΕΪοαγομένο/ν σοβιετικών προϊόντων των ηεριλαμβανομένιον είς τό έν λόγφ πρωτόκολλον. Τό πρωτόκολ¬ λον εχει ισχύν διά τάς δύο έτηβία; χρονικάς περιόδους 1970 καί 1971 δι' δλα τα περ'λαμοανόμενα είς τόν •τίνακα προιόντα, δύναται δέ νά ά- νανεωθή διά ρητής συγκατα&έσρος των δύο μερών. Τα τυγχάνοντα εύνοικής δασμολο Υ)"ής μεταχειρίσϊως οοβιετικά προ ιόντα είναι: Αί μπουλντόζαι καί άλ- λα συναφή μηχανήματα μέ ΰφος δα "μολογικής ποσοστώσεως 300.000 οολλοιρίοίν, αί φωτογραφικάς καί κι νημοτογραφικαί ταινίαι 50.000 δολ λαρίων, οί γερανοί καί γερανογέφυ ραι 150.000 δολλ., οί γεωρκικοί έλ κι«ττήρ£ς 1 έκατ. δολλ., τα πάσης φύσεως αύτοκίνητα 300.000 δολλ., τα άμαξώματα 120.000 δο^., τα ρουλε,μάν 120.000 δολλ., αί φωτο- γραφικαί μηχαναί 60.000 δολλ., αί πάσης φύσεως ύφαντουργικαί μηχα ναά 240.000 δολλ., οί τόρνοι 80. 000 δολλ., τα ξυλουργικά μηχανή¬ ματα 50.000 δολλ., αί θερκπικαι μηχαναί 50.000 δολλ., οί έκσκαψεϊς 10.000 δολλ.., τα γεωτρύπανα 50. 000 δολλ., οί όδοστρωτήρες 50.000 δολλ., τα τυπογραςμκά πιεστήρια 18.000 δολλ., αί ραπτομηχαναί καί σνναφή ειδή 30.000 δολλ., αί <ροαϊ ζαν 30.000 δολλ., αί λυχνίαι 25.000 δολλ., τα κινηματογοαφικά μηχανή ματα λήψεως Ιδ.θθθ δολλ., τα πα- ροκτκειιάσματα κακάο 75.000 δολλ., τα ωρολόγια 44.000 δολλ., τα κλει δοκύμδαλα 15.000 δολΛ.., τα χει- ρουργικά ί,ρναλεία 15.000 δο)Λ., τα μικροσκόπια 10.000 δολλ.., αί (Τνισκευαί άκτίνων Χ 10.000 δολλ., αί όδοντιατρικαί σι<σκευαί 5.000 δολλ. κ.ά' Τό ειδικόν αύτό πρωτόκολλον έ- κυρώθη διά τοΰ νπ' άρΐιθμόν 417 Νομοθετικοΰ Διατάγματος, δημοσι¬ ευθέντος είς την «Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως» (ΦΕΚ 10, τ. Α'). ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ ίίρεται είς γν&αιν τΛν Άξιοτ. Διοιπή ιεων Ά*ω- νύμω* Έταιοειών παΐ Εταιρείαν Παιιωαωμ&νζ -»- *ίνης βτι δι' άηοφάα'ως τοϋ κ. Ύηηυ0γοΰ Έμηορίον «π' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, Λν(*οοΐΒυ- **1οης είς τό ϋη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. ΓΔελτίον Άνωνιίμων Έταιβειών), όΟίζε*αι ότι δυναν- «αι νά ανκχίσωσι δημοσιεύουααι εγκύρως τάς Π0ο σκλήίεις των Γεν. ^υνελβύσεων παΐ τονς ^ολοΥιΤ "μούς των διά τής οίκονομικής μας ^^^Ι^' ΚΟΝΟΜΟΑΟΠΚΗ- ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣΚΟΣΜΟ^, ώς §γίητο μ,χρι τοθδε ίιά «ής «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ- Σ» πρό τής σνγχω-ϊίύσβώς της. Μολ.ονότι τό νέον νομεθέτημα περί «Ίδιΐϋτικής άσφαλκττικής έπι- χειρήοεως» είναι κατά βάσιν ε'ν θιΐ- τι-κόν βήμα πρός πραγματοποίησιν τοΰ δι' αύτοΰ έπιδιωχθέντος άντι- κειμενικοΰ σκοποΰ καί περιέχει πλείστα καλά σημεϊα, πιβτεύί') ότι είναι χρήσιμον νά έπισημανθούν ά¬ πό τούδε ωρισμέναι άτυχεϊς ρυι&μί <τεις, διά τάς οποίας ασφαλώς δέν ύθΰνεται ή Κυβέρνησις. Τα ανω¬ τέρω τονίζιι μεταξΰ αλλων είς ε¬ πιστολήν τού πρός τό «Βήμα» ό γενικάς διευθνντής τής Άσφαλιστι κης Έταιρ>εΐίας «Ή Ίονική» καί μέ¬
λος τοΰ Δ. Σ. τής "Ενώσεως Έλλή-
νων Άσφαλκΐτών κ. Θ. Βελιμέ-
ζης. Είς αυτήν έπισννάπτει καί ώρι
σμένας παρατηρήσεις τού επί τού
πρόσφατος δημοσιευθέντος Ν.Δ.
400)1970 πειρί Ιδκοτικής άοχραλίσε
ως, τονίζων δτι «ή κιριτική ϊχει έ-
ποικοδομητικόν ρόλον, δταν βοηθή
ΐί ςτήν σννειδοτοποίησιν των άτε-
λειών ή λαθών ώστε νά άχθώμεν
πρός συμπλήρωσιν καί βελτίωσιν
ενός νόμον τόσον βοκτικής σημαιον
των».
άς διά την καθόλον οϊκονομίαν τής
χώρας».
Αί κυριώτεραι παρατηρήσΐις τοΰ
κ. Βελιμέζη είναι αί άκόλουθοι:
Έν πρώτοις, θεωρ εί άδικαιολό-
γητον την κατάργησιν τού Συμιβου
λίου Έποπτείας Ίδιωτικής Άσφ*χ-
λΙοε<ος, ή λειτουργία τοϋ όποίου α¬ πεδείχθη είς τό παρελθόν τόσον έ- π<οφίλής. Δέν έλήςρθηβαν ύπ' όψιν (αριθο. 4 παρ. 4) διά την καταβολήν τού άσψαλίσματος έκτός τής "Ελλάδος πολλαί καί «τιιχναί περιπτώσει ς δι- καιολογούσαι αυτήν (περιπτώσεις άΐκραλΛσεως πλοίςον καί άεροσκα- φών, μεταφορων «ρορτίων άπό ή διά την άλλοδαπην, άσο^αλίσίίος πι στώσεων ή άστικής ϊΰθύνης δι' ά- τυχήματα έξ αύτοκι.νήτο>ν, δταν ό
δικαιοϋχος είναι κάτοικος άλλοδα-
πής).
Αναφορικώς πρός την άσφαλιστι
χών Α.Ε.
κήν τοποθέτησιν κ.λ.π. (άρθρ. 7)
ό κ. Βελιμέζης ύποστηρίζίι, δτι δέν
θά «τιρεπε νά θιγούν τα πρό τής
έφαρμογής τού νομόν έσχηματισμέ
να χαρτοφυλάκια των έπιχειρήσιε-
ων, αί δέ διατάξει,ς τού νά ίσχύ-
ουν διά τάς μετά την 17.1.70 έπεν-
είναι όρθόταται, θά ήτο έπιβ«6λη-
μέον έπίσης α) ώς πρός τύ χαφ-
τόσημον των άσφαλιστηρίων χαΐ
των άποδεΐξεων νά καθιερωιθή πά-
γιον τέλος, β) ώς πρός τόν φόρον
δωρεάς καί κληρονομίας νά άπαλ-
' λάσσωνται .μιέχρι ωρισμένου λ.χ
300 χιλ. καί διά δικαιούχους συγγε
νεϊς μέχρι 2οτ> βαθμοΰ αί καταβο-
δύσεις είς μετοχάς. Καί τούτο διό λαί αΊτία 6·ανάτοι· τοΰ ήσφαλισμέ-
τι ή ύπαγωγή των έσχηματισμ/ενων ' νού κ«(>α>^Όυ καί γ) ώς πρός τόν
χαρτοφυλακίων *ίς τάς νέας δια-
τάξεις θά βΐχεν ώς άποτέλεσμα ο¬
μαδικήν εκποίησιν των ύπεραρίθμων
ήμή είσηγμένιυν μετοχών μέ 6εβαί
φόρον είσοδήματος νά άποσαφηνι-
1 σθή ρητώς δτι ή έν έπιιβιώσει είσ-
ρητως ότι ή έν
πράξις ήακραλισμένου
κεφαλαίου
δέν αποτελεί φορολογήσιμον εισό
αν έκμηδέντσιν των ούτω άθρύως δημα.
προσφερομένςυν μετοχών. < Το μέτρον τής άπαγορενσεως Έν σχέσει μέ τάς άαφαλίσίΐς μέ πρακτορενβεως υπό ύπαλλήλ.τον πι- ρήτ«?αν δολλαρίου κλπ (άρθο. 12) ή έπένδυσις είς έννπόθηκα δάνεια συνδεόμενα μέ ρήτραν δολλαρίου, περιορίζεται α) «ίς Ινυπόθηκα πρός άνωνύμονς Έταιρείας καί β) είς συνολικόν ποσόν μή ϋπερβαϊνον το 25% των μαθημ. άποθεμάτων. "Ό κ. Βελιμέζης προτείνει τροπο¬ ποίησιν των διατάξεων, ώστε νά μή περιορίξιεται μόνον είς δάνεια πρός Α.Ε. καί τό ποσοστόν 25% νά αυξηθή είς 50%. Διά την κεφαλαιοποίησιν τής ΰ- περαξίας (αρθρ. 17) θά πρέπει νά ληφθή ώς βάσις ή Χρηματιστηρια- κή τιμή τής 31.12.69 καί δχι τοΰ Δεκτμβρίον 1968. Ή θέσπισις προσόντο)ν καί ίδιο- τήτων των άσφαλειομεσιτών (Αριθ. 27) καταλήγει είς τό νά μετατρέ¬ ψη τό έπάγγελμα τούτο μάλλον κλει στόν διά των τιθέμενων πεοιορι- σμών, πάντως δέ ή είσαγωγή τοι¬ ούτου κανονισμού δέν εχει θέσιν είς τόν νόμον περί ίδκοτικής άσφαλ.ίαε ο>ς.
Ό κ. Βελΐι,χέζης φρονεί δτι θά
πρέπει νά άπαλειφθούν δύο διατά¬
ξεως τού άρθρον 29 περί πραγματο-
γνωιμόνίον: άφ' ενός ή άφορώσα
τόν καθορισμόν π»ροθεσμ«ϊ)ν όποδο-
χής ή μή τής εκθέσεως πραγματο-
Προκειμένοιι περί τής έπρνδνσε- · γνΐιΐμοσϋνης καί άφ' ετέροι· τής έ-
<ος τού κεφαλαίοτ καί των άποθε- ι έπΐβολής άμελητί καταβολής τής ά ματι·κών (άρ&ρ. 6), ότε, προκειμέ- | ποζημιώσεως μετά την αποδοχήν νού περί έπενδύσεχος είς μετοχάς | τής πραγματογνωμοσί>νης.
ΑΕ., τίθιενται οί περιορισμοί α) νά { Επί τού αρθρον 30 παρ. 2, προ
είναι είσηγμέναι είς τό Χρηματι- | τείνεται ή άπάλειι)ιις τής διατάξεως
στήριον καί β) νά μην ΰπερβαίνη Ι (ΐυμ<ρ<ί>ν<ι)ς πρός την οποίαν παρέχη ή έπένδυσις κατά εταιρείαν τό 1)5 Ι ται είς τόν ΰποι·ργόν τό δικαίωι,κχ τοϋ κεφαλαΐου τής έπενδυτοίας, Ι καθορισμόν άσφαλ,ίστρον είς περί- ,-τροτείνει δπως μή Ισχύουν επί ώ- | πτ(οσιν διαο^ονίας των Τιμολογ. ρισμένην μεταβατικήν πειρίοδον οί | Χίΐΐματείων. πειριορισμοί μέχρις ότου πολλαπλα- Ώς πρός τάς φορολογικάς ά- ,,,·■■ σιασιθή ό άριθμός των εΙσηγμ.ένων παλλαγάς, επί άσφαλίσεων ζωής άπό την άπαγόρευσιν άναιιίξεχος είς Έπΐτρθίϊή Δράσεώς», είς τό Χρηματιστήριον των μ,ετο- ' (δρθρ. 52), ένώ αί θεσπιζόμεναι Ι τάς άσφαλίσεις. θά αναλάβη τό ίργον στωτικών ίδρυιμάτχον, παρατη<>ε-ί ό
κ. Βε/.ιμέζης, Θά προκαλ.έση παλ,ιν
δρόμησιν καί άνάσχεσιν, είναι δέ
καί ακαιρον. Είς τούς προβαλλομέ
νοα,ις λόγους δτι διά τής πρακτο-
ρεύσεως αντής άσκεϊται άθε'νιιτος
πίεισις επί των πελατών των Τρα-
πεζών δι' άσφάλισιν είς ωρισμένην
έταιί
άς. Δεύτερον, διότι πάσα χορήγη¬
σιν ή δανειοδότησις δέν άποφασΙ-
ζεται άπό τόν μεμονωμένον νπάλλ.η
λον άφ' ενός καί άφ' έτερον οί τρα
πεζικοί ΰπάλληλοι άπό τού 1960 δέν
άμείβονται διά προμηθείας επί έκά-
στης άσφαλάσε<ος, ή όποία γίνεται τή μεσολαβήσει των. Καί τρίτον, διότι δέν ίϊναι άκριβές δτι αί άσφα λιστικαί Έταιρίίαι των Τραπεΐών δέν πα·ρ·αχ<ι>ροΰν έκπτώσεις.
Έπισημαίνει, τέλος, τό γεγονός
ότι διά τού άρθρον 60 καταργούν-
ται άπό τής δημοσιε*»ε<ος το νόμον ολοι οί παλαιότεροι νόιμοι (1023, 403 κ.λ.π.), ένώ ό νέος νόμος τί¬ θεται έν ισχύϊ ενα μήνα άπό τής δτϊμοσιεύσεώς τον, πον σημίΐίνει δτι επί ενα μήνα ουδείς νόμος διέπει την άσσαλιστικήν επιχείρησιν, καί χαοακτηρΐζει ώς αντίθετον πρός την συνταγματικήν αρχήν τής ΐσης μεταχειρίαείος την θεσπιζομένην χρι τής 31ης Δο«μτ>ρίου 1969 τάς
άναληφθεΐσας μελέτας.
Ώς γνωστόν, ούδεμία κοινοπρα-
ξία μεταξύ έλευθέρων έπαγγελμα-
τιών άναγνο>ρίζ«ται ς>ορολογυκΛς ά
πό τής νέας διαχεΐφΐστικής περίο¬
δον 1970.
Έν όψει τής κα-ταργηθίίσης ώς
άνω εύχερευας σνστάσεως τοιαύτης
μορφής κοινοπραξιων, τό υπουρ¬
γείον Οίκονομικών παίρέιβχιε τάς ά-
κολούθους σχϊτικάς όδηγίαις:
Άπό 1ης Ίανουαρίου 1970, καί
εφεξής, ή έκπόνησΐΐις μελετών έγγει
ο6€λτιωτ««ών ϊργων κ.λ.π., θά άνα
τίεθται ϋ.τό τού Δημοσίου, διά κοι-
νής σνμ6άσεα>ς, είς σιυνεογαΐζόμε-
να τΐ.χνικά γραφεϊα έΑευθέιρων έ-
παγγελματιών, υπό την προϋπόθε¬
σιν δτι ή άναλογοΰσα δλυκή άμοιβή
τής μελέτης θά έπιμ&ρίζετα». καί θά
καταβάλιεται είς έκαστον των συνες
γαζομένων γραφείων, άναιλόγος
τής μεταξύ των (Λΐμςκονύας.
Ή καταβολή τής άναλογούσης
«συμπεφωνημένης) άμοιβής θ« γί-
νετοχ διά τής εκδόσεως υφ' εκά¬
στου τβχνικού γραιφείου θίωρουμέ
νού δελτίου παροχής ύπηρεοτών, διά
την δι.καιονμένην αμοιβήν, συμφώ¬
νως πρός τα ςδιατάξειις τού αρθρον
31 τού Κώδικος Φορολογικών Στοι
χείων, ή δέ φορολογική ϋποχρέω-
<«.ς εκάστου τεχνχκοΰ γραφείο» Θα προσδιορίζεται αναλόγως πρός την λαμβανομένην υφ' εκάστου αμοι¬ βήν. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΓ ΑΣΦΑΛΙΣΙΝ ΕΚΘΕΜΑΤΩΝ Τακτικόν μειοδοτικόν διαγω νισμόν δι' ένσφραγίστων προσ- φορών, διενεργεΐ τό υπουργείον 'Εμπορίου, διά την άνάοειξιν ά ναοόχου άσφαλίσεως των έν.Θε μάτων των έλληνικών περιπτέ ρων είς τάς Διεθνεΐς Εμπορι¬ κάς Έκ&έσεις τοΰ 1970, είς τάς οποίας θά συμμετάσχη δι' επι¬ σήμου περιπτέρου ή Ελλάς. Δι γωνισμόν αυτόν, δ δποϊος ^θά ικαίωμα συμυ-ετοχής είς τόν δια δεινεργηθή την 20ήν Φεβρουα- ρίθ'ΰ εχουν δλα& χί νομίμως λει ιτουργοΰσαι είς την Έλλάδα ά ισφχλιστικαί εταιρείαι. ΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ ΕΓΓΕΙΟΒΕΛΤΙΠΤΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ 1ΙΛΗΡ2ΜΗ ΤΟΚΟΜΕρΙΔΙΟΓ ,ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΓ ΔΑΝΕΙΟ1- ,ΤΡΑΙΙΕΖΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Άπό 1ης Φεβρουχρίου, ή ■Τραπέζα Έπενδύσεων αρχίζε·. να κατχβάλη τόν τοκον τοθ πέ ρυσιν ύπ' αυτής έκδοθέντος Ό- μολογιακοϋ Δανείου 1%. Οΰτω, άπό τής ήιμερομηνίας ταύττς, «τόσον ή Τραπέζα 'Επενδύσεοιν, δσον καί απα^α τα έν Αθή¬ ναις καί ταίς επαρχίαις κατ7· οτήματα τής 'Εμπορικής Τοα πέζης τής Ελλάδος καί τής 'Τ* ινικής καί Λαΐκής Τραπέζη- Έλλά5ος θάέξ οφλοϋν τό ύπ' αριθμόν 1 τοκομερίδιον. Μελεταται ή είδική νομοθετική ρύθμισις των περιπτώβεων άναλή- ψεως εκτελέσεως ήλεκτρομηχανολο γικων δημοοίων ϊργων, άπύ κοινο- πραξίας έργολτρττών. Κατά τάς υ¬ παρχούσας πληροφορίας τό σχετν κόν υπό κατάρτισιν νομοθέτημα θά συμπληρώνη κατ' θυσίαν τό πρόσφα τον Ν.Δ. 271)1969, τό οποίον ρυ- θμΐζει έν γένει τάς προυποθέισεις άναλήψεως υπό έργολήπτου τοιού- τιωΐν Ιργων τοϋ υπουργείον Έθνικής Αμύνης, τού ΝΑΤΟ, των δήμχ^ν καί κοινοτήτων, των δημοτικών καί κοινοτικών Ιδρυμάτων καί νομικών προσώπων καιθώς καί των έπιχΐΐ- ρήσιεων αυτών. Έπίσης, των όργαντσμών κοινής ώφελεία.ς (ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.λ..π.) καί των πάσης φύσεως ΝΠΔΔ. Συμφώνως πρός τάς εΐσηγήσεις τής αρμοδίας υπηρεσίας τού υπουρ γείου Δημοσίων "Εργων, έργολή- πται. Δ.Ε. λαιμβάνοντίς μέρος είς δημοπρασίας ειργο^ν έν κοινοπρ-αξίοι αιιμφώνως πρός τάς διατάξεις τοϋ ώς άνω Ν.Δ. 271)1969 «περί έρ- γοληπτών ήλεκτρομηχανολογιχών δηιμοσίιον δργο>ν», θ·ά πρέπει έν
πρώτοις, νά νποβάλονν, έκαστος έξ
αυτών, δλα τα προβλεπόμενα άπό
τάς Ισχι>ούβαις διατάξιεις, προκειμέ¬
νον πε>ρΙ συμμετοχής είς δημοπρα¬
σίαν, οικαιολογητικά. θά πρέπε* δ-
μως, νά ύποβάλοιιν σι<γχιρόνως άπό κοινού δήλωσιν δτι σιιμμετέχουν είς την δημοπρασίαν υπό μορφήν κοι- νοπραξίας. Ή προοτφορά θά ύποβά λε-ται κοινή, ■ύπογεγραμμένη άπό δ- λους τοΰς κοινοπρακτούντας, αί δέ κατατυθέμιεναι έγγνήσεις σνμιμετο- χής 6ά πρέπει νά είναι έπίσης κοι- ναί υπέρ δλων. Τό ίδιον θά ίσχύη καί προκεαιμέ- νου περί των έγγυήσεων καιλής εκ¬ τελέσεως τοΰ έργον, ώς καί των κρατήβεων λόγω έγγνήσεκος, αί ο¬ ποίαι προβλέπονται είς τα αρθρα 3 καί. 34 τοΰ θιατάγματος τής 12) 16 Ιουλίου 1932 «περί εκτελέσεως το ύνόμου 5367)1932 «περί έκτΐλαέ- σεως των δημοσίων έργων)». Αί διάταξης, έξ άλλον, τοΰ διατάγμα τος τούτου, έφ' δσον 'δέν τ,ραποποι- οΰνται άπ» τό υπό κατάρτιοην νομο- βέτημα θά έξακολουθοΰν έφαριμ.οζό μεναι καί «ιίς τό μέλλον. Ό προ&λεπόμενος άπό τό άρ¬ θρον 10 τοΰ έν λόγοο διατάγματος τοΰ 1932 πληριεξουσιος άντιπρόοω- πος καί άντίκλητος θά διορίζεται. καί θά άποκαιθίσταται άπό κοινοϋ άπό δλους τοΰς κοινοπρακτούντας έ.ργολήπτας. Κά&ε έγγραφον των ■οελευταίων πρός τάς ύπη.ρΐσίια'ς τοΰ κυρίον τού Ιργου, -εό οποίον θά 'έ- χη σχέσιν μέ την εκτέλεσιν αύτοΰ, θά πρέπει επί ποννϋ απαράδεκτον, νά ΰποβάλλεται άπό κοινοΰ άπό δ-π ?Λΐυς, ΰπογεγραμμένων είτε άπό αύ τοϋς ΐΐνε άπό τόν κοινόν πληρεξού¬ σιον των, «ίτε άπό πληρεξουσίονς ενός εκάστου έξ αυτών. Είς περίπτωσιν θανατον τοϋ ενός άπό τα μέλη τής κοινοπραξίας των έργοληπτών, δέν θά έφαρμόζεται εφεξής ή διάταξις τής παραγοαξία
θά θΐωρήται διαλελυμένη.
Τέ>Λς, είς περίπτωσιν κηρύξεως
τού ενός έκ των κοινοπρακτονντων
είς κατάστασιν πτωχεύσεως έν άντι
θέσει πρός τα σήμερον Ισχύοντα. ή
κοινοπραξία θά διαλΰεται καί ή
έογολαιβία διά τό σύνολον τοΰ έ!ο-
γου θά συνεχίζεταχ ύποχρίωτιικώς
μόνον άπό τόν έτερον ό οποίος θά
αναλαμβάνη έναντι τοΰ κυρίου τοΰ
έργον δλα τα έκ τής έργολαόικής
σιιμβάσιεως δικαιώματα καί τάς υπο
χρεώσεις τοΰ πτωχεύσανιτΌς. Αί
άπαιτήσιεις ή αί υποχρεώσεως τοΰ
τελευταίον τούτου έναντι τού πτω-
χ·ε·ΰσαντσς θά κρίνωντα». συμιτρώνως
πρός τάς Ισχυοΰσας διατάξεως πε¬
ρί πτωχενσιεως.
ιΝΕΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΠΟΛΓΤΈΧΝΕΙ0Ν
Τπό τοϋ Συλλόγου Ταχ-:·.
κων Καθηγητών τοθ ΕΜ. Πο-
λυτεχνείου εξελέγη Λαθηγητί,ς
<:ής ίορας Δομικής Μηχανική;, /είς την Σχολήν Τοπογράψων, <δ κ. Εύαγ. Μαρκέτος, πολιτικός μηχανικάς, επιμελητάς τοΰ έρ- ιγαστηρίου Άντοχής Τλιχών -οΌ ΕΜΠ. 1,500,000 ΔΟΛ. ΤΟ ΥΨΟΣ ΑΝΤΑΑΛΑΓΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ .ΣΓΝΕΔΡΙΟΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΩΝ ίΝΟΜΟΓ ΑΤΤΙΚΗΣ Τπό τής νομ,αρχίας Άτΐι- κής ανεκοινώθη δτι την 17ην Φεβρουαρίου θά πραγματοπτ.η θή είς τό ξενοδοχείον «Χίλτον» συνέδριον των δημάρχων καί κοινοταρχών τοΰ νοιιοΰ. "Η5η, ωρίσθησαν οί δμιληταί καί τα θέματα τοΰ συνεδρίου. Ώς έοή λωσε σχετικιος ό κ. Νομάρχης. «όν συντονισμόν τής δράσεώς των κοινοτικών άρχόντων τ,οϋ (άρθρ. 53 καί 54) εξαίρεσιν υπέρ νομ,οΰ Άττικής, πρός τούτο ΟΪ τής Α.Τ.Ε. νκά των ύπαλ.λήλιον της βα καταρτισθγΐ καί «Κεντριν.ή ή όποία τουτο- ' Ηπρακτική έφαιριμονή τής μονο- γραφηθείσης είς Ποφΐσίοιυς έλληνο αλ.βίΐνικής έμπορικής συμφωνιίαις έ- πί έπΐιμελητηοΛακοϋ επίπεδον πρου- ποθέτει προηγοιυιιιένην διατραπεζι- κήν συμφωνίαν, διά την ρύθμισιν τοΰ θέματος των πληρωμών τώιν μέσω κλήρινγκ εκατέρωθεν ανταλ¬ λαξίμων προιόντων. Πρός τόν σκο¬ πόν αυτόν πρόκειται νά άρχίσουν σνντόμωις ϊπαφαί τής Τραπέζης τής "Ελλάδος μετά τοΰ άντι»σΐτοίχου έκδο τικοΰ ίδρύμαηος τής Άλΰα-νίας, διά την σύναψιν της είδικής συμφωνί¬ ας πληρωμών , ή έλληντική δέ τρά- πεζο. θά άποστβίλη σχετικήν έπιστο λήν ώς τήνΚρααικήν Τράπεζαν τής Άλβανίας διά τΐιν κατά τό ανντο- μώτε^ον οα·«ι.τόν επίτευξιν συμφω¬ νίας καί έπ' αυτού τού τομέως, προκειμένον νά αρχίση ή έφαιρμιογή τής ετησίως είς πρώτον στάδιον έμ¬ πορικής συμφωνίας. Ή έν λόγω συμφωνίας βάσει των μονογραφηθέντων είς Παιρισίους την 21 'Ιανουαιρίου πρίοτοκόλλων, προ6λέπει κατ' αρχάς ώσαγωγάς έξ Άλνβανίας νψονς 700.000 δολλα ρίων Εναντι άντκττοίχων έλληνικών έξαγωγών όνοιιαστικής άξίας 800. 000 δολλαιρίων. Είς την ελληνικήν αντιπροσωπείαν ένεχ«ι«ίΛΐθη έκ μέ- ροιυς των Άλ.βανών άς Παιρισίονς ένδεικτικύς πίναξ έξακτέων άλβανι κων προιόντων, μεταξύ των οποίων πβριλαμβάνονται άκατέργαστα ερια ραοά, χ«ιροτεχνικά ειδή, βαμβα- κ·ερά ΰφάσματα, σι>ρματα έκ χαλ-
κοϋ, έπεξειργασμένη ξυλεία, ίχθείς,
ασφαλτος, νιτρική άμιμ<ι)νί/α, πνριτι κόν όξύ, αΐθέρ»» ελαια, κόντρα πλακΐ, καπλαμάδες,, μεταλλεΰματα (Λδηρονικελίον, άσφαλτοις κ.ά. Ό ελληνικάς πίναξ συνετάγη κυ ρίως βάσει των ένδεχομένων άναγ κων τής άλβανικής άγοράς καί δχι απολύτως βάσει των άμέσων έξα- γωγικών δυνατοτήτίθΐν τής έγχωρί ου βιομηχα,νίας καί τής πρωτογε- νούς παραγωγής αί οποίαι πάντως είναι είς θέσιν νά καλύψουν την ζή τησιν. Ονχω ό πίναξ επί τού όποίου άναμένεται νά εκδηλωθή τό άλβα νικόν είσαγωγιικόν ενδιαφέρον πειρι ?Λμ*άνειι πλαστικάς νλαις, σπάγ- γοιιις, άκα,τέργαστον βάμβαχα, δη- μητριακά, έπίσωτρα καί άεροθαλά- μοςιι αϋτοκινήτων, νήματ;α έκ τεχνι των χιά πλαιστικών ίνών, σχοινία έξ Ιοιύτης, προιόντα ΰφαντουργίας, άλ.οι»μίνιον «ίς φύλλα, φαιρμακειαι- κά προιόντα, φυτά άιμπελωτν καί δέν δρκον, άπορρυπαντικά, προιόντα χά λι»6ος, λειυκοσίδηρον, βαλανίδια, καί άλλ.α. Ή άναμενομένη συμφωνία μετα ξύ των έκδοτικών τραπεζών των δν ο χωρών θά άφορά, ώς εγνώσθη, καί είς τό εκατέρωθεν άνοιγμια των λογαοιασμών, δεδομένον δτι άπύ έλληνι,κής μέν πλευράς ΰπάρχει δυ- νατότης μεγάλων έξαγωγών είς Άλ 6αΛ<αν ένώ αντιθέτως άπό άλβανί- κής πλευράς βΐναι ένδεχόμείνιον νά συναντηθοϋν δνσχέρεια». διά την κά λυψιν τοΰ υπό καιθορισμόν τελούν- το,ς τραπεξι.κοϋ λογαιριασμοΰ. Διά τόν λόγον αυτόν θά καταβληθή προ σπάθεια διά τόν περαορισμόν τού ά νοίγματος το ΰκλήρινγκ λόγω άκρι βώς των άντι-κιε*με·νικών δυσχειρΕΐ- ών των Άλβανών νά καλνψουιν δι' άντιστοΐχων έξαγωγών τα είσαγό- ιμιενα ύπ' αυτών βάσει τοΰ έν λόγφ πρωιτοτύπου έλληνικά προνόνται. Μετά την επίτευξιν, διαιτραπειζι κης συμφωνίας, διά την σύνα·ψιν ή έγκρισιν τής όποίαις δέν άπαιιτεϊται άνάλογος κυ6ειρνητι.κή έπικύραχΛς διότι ή έμπορική συμφωνΐα γίνΐχαι επί έπιμελητηιριι«.κοϋ μόνον επίπεδον θά γίνη εκατέρωθεν άνταλλαγή έ- .-τιμελητηιριαίκών ϊπιοηολών είς Ά θήνας καί Τίραν«α, διά την έκ τοΰ σύνεγγυς ιμ€λέτη των άγορών καί την βάσει αυτής ένιδεχομένην τρο ποποίησιν των σννταχιθέντων είς Παιρισίους ένδεικτικών πινάκοιν άν ταλλαξίμων προιόντων. Ή έμπορική αυτή συμφωνία έμο νογραφήθη «ίς Ποοριοίους υπό τοΰ πρόεδρον τοϋ Ε.Β.Ε.Α. κ. Κανελλο ποιύλου κα ίτο ύπροέδρου τοϋ Έμπο ρικοϋ καί Βιομηχανικοΰ Έπιμελη- τηρίου Τιράνων κ. Μπάμποσν καΐ είναι έτησίας ίσχύος είς πρώτον στάδιον, προβλέπεται δέ, ώς πληρο φοιρονμεθα, καί ή ανανέωσις της ώς καί ή εμπορικον μόνον επίπεδον σνσφιγξις των σχέσεων των δύο χωιρων, έκρ' δσον τούτο ήθελε κριθή εκατέρωθεν σκόπιμον. Τέλος επί τοΰ άποτελέσματος καί των προο- ,ττικών τής συναφ&είσης έλληνοοϋλ- βανικής έιμπορικής σιιμιςρωνΐας εγέ¬ νετο ήδη ένημέρωσις τοϋ υπουργού Έμποιρίου κ. Τσέλλον καί τοΰ δ«κ κητοΰ τής Τραπέζης τής Ελλάδος κ. Γαλάνη. ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡ0ΟΕΣΜΙΑ ΕΞΟΦΛΗΣΕΩΣ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΩΝ 'Τπό τής 'ΕπιτροπγΙς Συντο ινισμοθ Οίκονομικής Ηολιτικής απεφασίσθη, ώς ανεκοινώθη, ή ιπαράτασις μέχρι τής 31ης Δέ ικεμβρίου 1970 τής έγγυήσΐως ποΰ Έλληνικοΰ ΔηνΑζΙου πρό; αήν Άγροτιικήν Τράπεζαν πρός τόν σκοπόν Ισοχράνου ύπ' αΰ τής παρατάσεως Ιξοφλήσεως ύ ιπολοίπου δφειλών είς αυτήν ΑΙ όφειλαΐ αύται άφοροΰν είς σε·. σμοπλήκτους έπαγγελματίχζ των Ίονίων νήσων καί άλιέων τής περιοχής Βόλου, προέοχον <ται δέ έκ χορηγηθέντων είς αύ πούς δχνείων υπό τϊ)ς ΑΤΕ ,πρός συνέχισιν άσκήσεως των έπαγγελμάτων των.

ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΠΟΑΥ ΣΥΝΤΟΜΩΣ ΑΙ ΕΠΜΟΡΙΚΑΙ
ΑΝΤΑΑΑΑΓΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙΑΛΒΑΝΙΑΣ
Είς τα πλαίσια. τής άκολουθαυμέ
νης πολιτικής διά την διεύθυνσιν
των εμπορικόν συναλλαγων τής
Έλλώδος μέ χώρας τοϋ έξοιτεριικον
ανεξαρτήτως διπλωιματικων ή άλ¬
λον σχέσεων, υπεγράφη είς Παρι¬
σίους έπΐιμελητηιρ'ΐακ.ή έμπορ*.κή σνιμ
φονία -μεταξύ τής Ελλάδος κιαϊ
τής ΆλοοΛΪας, ή εναιρξις δέ των
εμπορικόν δίαπραγματεύσιεων έν
ούδειμιςί περιπτώσει, ώς έτονίσθη
έξ αρμοδίας κυβερνητικάς πηγής,
σννεπάγΐται πολιτικήν άνα-γνώιρι-
σιν τής Άλβανίας μετά τής οποίας
δέν £χει συναφθή οι»τε αυμφωνία
εί<>ήνη,ς μετά τό πεςκχις τοΰ παγκο¬
σμίου .ιολέμοΐ'.
Ή νπογρΛφΐ'ι τής έν λόγω συμ¬
φωνίας είς Παρισίους είς επίπεδον
έπιμβλητηρίων αποβλέπει, είς την
έναρξιν άντολλα-γόν μεταιξύ των
δύο χωρων. Συμφώνως πρός παν11
σχίθείσας σχετικάς πληιροφοιρίαις,
έναντι τής Άλδαννας θά Ισχύση
καθεστώς ελευθερίας είσαΓγωγόν
πλήν των συνήθον περιορισμόν
τόν άπαβλιεπόντον είς την προσιτα
οίαν ανάλογον έγχωρίου παιρα71ι)'
γής. Ή εΐσαγωγή τόν προϊόντοΛ'
αυτών (κτηνοτροφικά, όσπροακλπ.)
θά έπιτρίπετα» μόνον οταν αί άνά
γκαι τής εσωτερικάς άγοράς τα
έπιβάλλουν. Είς γενικάς όμως γραα
μάς ώς διηυκιρινίσθη, δέν είναι ει¬
σέτι απολύτως γνωστόν ποία άλ6α
νικά προϊόντα θά γίνουν άντικβίιμιε
νόν άνταλλαγών, δεχόμενον ότι ευ¬
ρίσκεται υπό σύνταξιν ό σχετικός
πίναξ, ό οποίας, συμφώνως πρός
τάς αύτάς πληροφορίας, προβλέπει
είς πρώτον στάδιον εκατέρωθεν άν
ταλλαγάς ΰψους δΰο έ.κατομμ.υρί-
ων δολλαρίον. Άπό ελληνικάς
πλευρα,ς ώς πλέον έξαγώγΐιμα προΊ-
ύντα φέρονταιι τα οιοτεχνικά, τα
Οιομηχανικά, τα ειδή έκ δέιρματοις
και γενικώς τα καταναλωτικά ά-
γαθά, χωριΐς τουτο νά σηιμαίνη ότι
δέν δύνανται νά εκδηλωθή άπό άλ-
βανικής πλενράς ενδιαφέρον κα>ί δι'
•τεοα προϊόντα.
Η ΣΤΦΩΝΙΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Σχετικώς μ,έ την
.-ιληρωμής των εκατέρωθεν
κων άνταλλαγών, υφίσταται εισέτι
άσάφεια. Ειδικώτερον άντικευμίνον
νεώτερον δ*απ>ραγμαίτ>εΐ<σιεων θά αποτελέση ή συναψις θΝμιτρονιβυς πλτΚΜυμ,ων, ή όποία θ««)θΐϊτ<αι άπ« ραίτητος, προκειμένοιυ νά ύπάρξονν ούοιαιστικαί καΑ βμπορικαιί σχέσεις μ*τα'ξύ των δύο χωοών. Τό πιρόβλη μα αύτό προκΰπτει έξ άφοομής πα- (1966) δψιεροΰς βμπααι κης συμτρονία,ς, ή όποίο. «ίχε ναιυα γήσει έν τή πράξει, διότι αΓτηιμΛ» των Αλβανόν είχεν ύπάρξει ή πλή οο>μή τόν είιμποριεηίμάτων δι' ίλευθέ
ρον ουναλλάγμιατος άντί «χληρωμόν
μέσω κλ-ήρινγκ. Διά τί|ν &ιετ«»ρίνη-
στν τοΰ ούΛαστικοϋ αύτοΰ σηιμίίοΐ'
θά ύπάρξουν έντός το άιμέσοι» μέ/λ
| λοντος σιυνοιμι^ίβι μ>ετ«ιξύ τόν κεν-
τρ«.κόν τραπΐΐ,όν τόν δύο χορόν
διά την έπίτεΐ'ξιν *«* πιραικτικων πλε
όν έμπορι«ων έ-κιατέρκοθεν άΛΤθιλλα
γόν.
ΠΓ«ιρ«λλήιλως θά πρΐπει νά ύπεν-
θνμιβθη, ότι άπό ελληνικάς πλιεν-
ράς ενδικός διά τάς εμπορικάς σχέ
σε»ς μετά τής Άλδανίας ίσιχνρι
άπό τύ 1953 καθεστώς ίδιωτικόν
άνταλλχχιγών, δηλαιδή σιΐίμψηφισιιΐίΐς
τής ά§ίας των ϊάσαγοιμέ'νονν καί έ-
ξαγομένίον προϊόντο>ν κκιτά π-ερί-
πτιοοχν κατόπιν είδικής αδείας τής
Τραπέζης τής Ελλάδος. Ή ΰπαιρ-
ξις όμως αντοΰ τοΰ σ*>στήματος δέν
εΐχε πιρηκτικά άποτέλεσμιατα καΐ
δέν Ιτυχί. πρακτυκής έφαοιμογτίς έξ
άμφοτέιρίον των πλΐνιοων. Τουτο άλ
λοοττε σννάγεται εκ των στοιχείον
τηις Τραπέζης τής Ελλάδος, τα ό-
ποϊα άναφέροα'ν δτι κατά τό 19 Β 8
έπιραγιματοποιήθησαν έξ Άλ6ανίας
1 είσαγωτοιί προϊΟΛΤιον άξίας 21000
μόνον δολλσιρίίον.
ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑΣ ΧΩΡΑΣ
Είς τα πλαίσια τής έψιπορικής αί'
τής συμφωνίας άποκλεΐεται ή έξα-
γονγή είς Άλ&αινίαν προίόντιον, τα
όποϊα ϊχονν υπό των συμμ<αχιών τής Ελλάδος χαρακτηρισθή ώς στ^ατηγικά (νικέλιον, χαλκός, κ. ά.). Παραλλήλως διευοορινίξίται, ότι είς τα πλαίσνα τής συμφωνίας δέν προ6λέπιεται ή μ*τά6ασ».ς καί εγκατάστασις είς τα Τίρανχχ. μόνι¬ μον έλληνικής άντιπροσωπΐίαίς δία την έκ τοΰ σύνεγγνς προκτικήν έ- φαιρμογήν της ύπογραφείσης συμ- φοινίας, χωιρίς όμως τουτο νά ά- ποκλεΐεποα διαιορήδην έκ των προ¬ τέρον. Τό αιΰτό Ισχύει, ώς άνοιφέ- ρετο σχΐ.τί.κός, χαχ μέ την περί¬ πτωσιν τής Άνατολικής Γβρμανίίϋς μ*τά την πρόσφατον περαιτέρω σύ σφυγξιν των διμ^ρών έιμπορικών σχέσιε<ι)ν αναφορικώς μέ την έγκατά <ττα.σιν μονίμου ϊπ«4»ιελτ|τηιρ«ϊ8α}ς άν τιπροσωπείας είς τό Άνατολικόν Ββροιλίνον. Γενικώς πάντως ότι ή Ελλάς έπιΐθυμεί καί ανάπτυξιν εμπορικόν σεων μέ όλας τάς χώρας τού κό¬ σμον, αί οποίαι έπιδ£ακνυο.νν άνάλο νόν ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των Μετά/ων τής Α.Ε. «Ιί· ΚΟ2» ΆνωνύυΛυ Εταιρίαι, Ί- ιδτττσιών ΦροντίΙδος Κτη*α· ιτων καί Οίκ-ονομικών Συμψς ιρόν-ι,ων είς Τακτικήν Γενικήν ιΣυνέλευβιν. Συμφώνως τώ δρθρω 21 τα" Καταστχτΐκοΰ προ9καλοΰντα! :; ■κύριοι Μέτοχοι εί; Γακτικτ".ν Γενικήν Συνέλευσιν, γενησοΜί- ινην την ΙΟην Μαρτίου ε.Ε. ή· μερά Τρίτην καί ώραν Π ν ■πρό μεσημβρίας έν τω ενταΰοα «,αι επί τής γωνίας των δδ>Τ>»·
■Σταδίου καί Πεσμαζόγλου Κ*"
πρικώ Καταστήιματ,, τής Τοα-
πέζης Έ}Απορικής Πίστεως.
0ΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
Ι. 'Τποβολή καί εί Λ&ισι;
I-
^ολογισμοθ 51ης Δίκε'ΐβρέ^·..
,15)69 μετά των έπ' αυτού ένΒέ
ιςτεων τοϋ Διοικ. Συμβουλίου καί
.των έλεγκτών τοϋ Ι'τους 196°.
2. Απαλλαγή Διοικητικόν
υμβουλίου καί έλεγκτών π χ
ης εΰθύνί|ς διά την χρτ)3ν
1969.
3. Έκλογή 5ύο τχκτικών ;-
λεγκτών διά τό ϊτος 1970 >.χ:
σαρίθμων άναπληρωματικοι"
καί καθορισμόν άιμοιδη; αυτών.
4. "Εγκρισις άμοιβής ·συίΐ6 >
λων.
Εν Αθήναις τή 20.1.1970 »
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΓΜΒΟΓΛΚ^
ιΠερί την νέαν έπιχειοηματιν.ήν αξίαν
ΕΠΙΧΕΝΡΗϊΐαΚΟ1_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙ2ΜΟ2
»Μία γενική αύτόνομο; λειτουρ ιγία, έντεταγμέ"νη είς τό «αάνα τζμεντ»
ΚΑΘΩΡΙΣΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ 0Ρ1Α ΔΙΑ ΕΓΓΥΗ2ΕΙΣ
ΕΠΙ ΠΡΑΞΕΠΝ ΕΙΣ ΤΟΕΔΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΑΙ ΠΡΟΎΠΟθΕΣΕΙΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ
ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ ΕΙΣ ΗΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΙΚΑ
Τό &>οαίο>μα πρός σύνταξιν λό-
γφ άναπηρίας τού ήσφαλιαμένοα',
σιυνηρτάτοιι πρός την ίκιανόττιτά τοΐ'
νά κειρΰίζη! τα πρός βιοποιρισιμόν
τα») άνοίγικαία μέσα. Ή βτάθιμιοις
'τής 6*οπορΐισττ.κής αυτής [κοινότητος
το ύχΙναΛήρου πρέπει νά σχηοίξϊται
είς ύποκβΐιμενικά κιριτήιρι«.. Δηλαΐδή
είς τόν έξ ύποκειμιέναυ προοιδι.οιρι-
σμόν τής πρός έργ«ιοίαις Ικανότη-
τός τού κ«ΐ έξ αυτής δυνόμενοι"
νά Ιπττιευχιθ ήέλοιχιστου ποσοΰ προ¬
σόδου έν συναιρτήσει πρός τάς άν-
οτιστοίχους ίκανότηττας ύγιοϋς άν-
θιρώπου καί ούχι είς άντνκ«ιμιενικά
κριτήιρια, ο|χέο».ν ίχοντα πρός τόν
έξ άντικϊΐνΐένου «ρός τόν Ιατρικόν
καθορκτμόν ώιθΐσμένου ποσοσαοΰ ά-
ηκα/νότητος πρός εργασίαν.
Αύτά εδέχθη, συμφώνως πρός πά
γίαΐν νοιμολογίαν τού τό Στ>μ6οιύλιον
αΰτοΐΰ, έριμηνεύσαοαν την διάταξιν
2341)1969 άκιυρωτικήν άπόφοκην
τής παροτ/ράφου 2 τού άρθιροι» 28
τού Άναγκα~ικοΰ Νόιμου 1846)51
τής 'Επικφαατίίας μέ την ίΐπ' άις*θ.
«ΠβρΙ Κοινωνικων Άβφαλΐσβων».
Ή άπόφαχη-ς έξΐδσθη επί αίτή-
οΐωις άκιυρώοτεως ήσφαλισ^ιένου είς
τό Ι.Κ.Α. σιιδηρουριγοΰ κατ' άποφά
οιεως τής δίυτΐιροδαιθμίου έπιτρο-
πήις έφέβειων τοϋ Ίβιριύματοις διά
τής οποίας είχεν άπο<>'ριφθή αίτη-
σίς τού πειρΐ χο<κηγήισεο>ς σι>ντάξ«-
ο>ς άναπηρίας.
Τοιουτοτρόπως —άνοιφέριεται πε
ραιτέρω είς την απόφασιν τοϋ α¬
νωτάτου διοικητικοΰ
είς εκάστην συγικτκννένην
πτυ>σχ.ν πρέπε» νά έιριευνώνται άπό
τα δργανια τοϋ Ι.Κ.Α., άρμόδιπ
πρός απονομήν τής σιχβτικής άσκρα
λΐι<ττικής παιροχής, κατ' έκτίμηοι,ν των <τνντρεχουοιων έ.κάστοτ« σνν- θηκών, εάν ό ήσφαλιαμ,ένος, ό ζη- τών σύνταξιν άναιπηιρίας, ίΐμποιρεΐ, λχιμοανομένηις ύπ' όψει της μοιρφώ σεώς τού καέ τής δεϊξιιοτεχνίας τού κα ίμετά την διαΐτιστονϊμένην ίατρι- κώς πά'ΘηοΊν τού, νά κεριδίζη ή οχι άπό την συνήθη έπα'νγβλματικήίν ά- πα«τχόλτ|<ΐίν τού ή καΐ άλλην παιρεμ- φειρη, πεβισκτότερον τού ενός τρί¬ τον, προκεΐιμένου περΐ σνντάξειος ά ναπηιρίας ή των δύο τρίτχον προκ« μενου περΐ έπιδόματος άναΛροσϊιιρ- μιογης, άπό έκείνο πού κεριδίζ«ι ν- γιής ανβρωπος τοΰ Ιδίου έπαΎ7«λ- ιματος. Πρέπη δέ, κβιταλήγει ή ά- ή επί των βύο δοϋοχκιων αυτών προ* πάφασις— νά αίτιολογήται πλήρΐι>ς
ϋποβέβιε*>ν τοΰ νάμοα», »ορίσις ττ7»ν
αρμοδίοίν άοχραλιοτικών όργάνιον,
μέ την παρά&εκην σνγκιε%ριιιμέν<ι)ν «τοιχεί<ΐ)ν πειρΐ των ώς ανω κιριτη- ρίων. ΕΞΑΓΩΓΗ ΟΪΝΩΝ ΕΙΣ Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ ' Έγκρίαειις διά την είοανωγήν είς την Δυτικήν Γίρμανίαν έλληνι- κων άποο*ταγμάτ(ον οϊνιον μεχοι πο¬ σότητος 10.000 λιτιρων πρόκειται νά χορηγήση τό 'Ομοο.τονδιακόν Μονοπώλιον Οίνοπνεΰματος τής Γε^μανίας κατά τύ τρέχον ε'τος. ΑΙ έγκιρίσεις αυταί θά χοοηγηθοϋν υ¬ πό την προϋπόθεσιν δτι τό έλληνι κον εξαγωγικόν προίόν πληιροϊ τάς διατάξΐΐς τής νερμανι,κής νομ,οθ'ε- σίαις πε,ρΐ οΐνοπνενματος καί πιροσ- Ι φέρ.εται είς ποιότητα δι«ν<κολυνου- οαν την άπορρόφηοίν τού υπό τής 9οαταναλώσ«ος. Τό υπουργείον 'Εμ πορίου δι' έιγκυκλίου τοιυ ηοος τάς ένδιαφβρομένας έξαγωγικάς άογα- νώσ«.ς καί τα 'Ειιμελητήρια ένημέ- ρωοε τοϋς επί μέ.ρονς φορίϊς τβϋ κλάδου δια τα πβρβιτέρω . . ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτικής Σιινελεύοεως των μετό- χων τής Σ οκολατοποιΐας — Ζαχα- ροπλαστικής «Γ. ΖΑΒΟΡΙΤΗΣ» Α. Ε.». Καλοΰνται οί κ.κ. μέτοχοι τής Σ οκολατοποιίας — Ζαχαροπλαοτι- κής «Γ. Ζαΰορίτης Α.Ε.», είς τα¬ κτικήν γενικήν συνέλευσιν την II Μαρτίου τοΰ ϊτους 1970, ημέραν τής έόδομάδος Τετάρτην καί ώραν 5ην απογευματινήν, είς τα γραφεία αυτής (Περικλέους 24). ΘΕΜΑΤΑ 1) Έκλογή τακτικών καί άνα- πληρι^ματικών έλεγκτών διά την χρήσιν 1967 καί καθορισμόν τής ά- μοι6ής αυτών. 2) 'Τποβολή έκθέβεως τοΰ διοι¬ κητικοΰ συμβουλίου καί των έλεγ¬ κτών επί τοΰ 'κτολογισμοΰ τής χρή¬ σεως 1967. 3) "Εγκρισις τοΰ Ισολογισμόν τής χρήισεως 1967. 4) Απαλλαγή των μελών τοΰ διοικητικόν σΐκμβουλίου καί των έ¬ λεγκτών άπό πάσης ευθυνής άποζη μιώσεο>ς διά την ανωτέρω χρήσιν.
5) Έκλογή τακτικών καί άνα-
πληροματικων έλεγκτών διά την
χρήσιν τοΰ ετους 19&8 καί καθορι-
σμός τής άμοιβής των.
Οί κ.κ. μέτοχοι υποχρεούνται, ί¬
να £χα>σι βικαάομα σι·μιμρτοχής είς
την γενικήν συνέλευσιν, νά καταθί
σωβι τάς μετοχάς των παρά τό)
ταμεΐω τής Έταιρείας ή τφ Τα-
μείφ Παρακαταθηκών καί Δανείιον
ή παρ' οιαδήποτε Τραπέζη επί α¬
ποδείξει κατατεθησσμένη είς την
Εταιρείαν πέντε (5) τουλάχιστον
ημέρας πρό τής γενικής Συνελεύ¬
σεως.
Έν Αθήναις τή 29.1.1970
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
«Εάν διά τού δρου <προΥίραμμα τισμός» νοεϊται ή είς πέντε ή έξη ετη προέκτασις των μακροπροθέ- σμοιν στόχιυν κίΐϊ των πρός έπίτευ ξίν τιυν μέηων, τότε είς τάς Η ΠΑ ύπάρχουν πλείονες μορφαί τού παρά είς τάς άλλας χώρας. Πανΐ- τοϋ, είς τάς ΙΙολιτείας, τάς κοι- | νότητας, ούσιαστικώς δέ είς δλ<ις Ι τάς έπιχειρήοεις μέ κά,ιοιαν σηιμα οίαν, λειτουργοΰν υπηρεσίαι προ- γραμ,ματισμοΰ. Τουτο υποστηρίζη ό κ. Τζέραρντ Κόλμ, τής «Να¬ σιοναλ Πλάννιγκ Άσσοσιαίϊστον^. Βε&αίως ή στρατηγική μέ προο- πτικήν, αποτελεί συστηματικήν διε ρεύνησιν ίίλ<»ν των άπόψεοιν τοΰ δΐ'ναιμικοΰ άναπτύξεως τής έπιχει- ρήσεως. Συνεπώς προχοιρεϊ πέ¬ ραν τοΰ προγραμ,ματισμοΰ. Ούτος, έν τούτοις, είναι τό κύριον σΐ'βτα- τικόν στοιχείον της, τόσον άπό .ιλευράς θεωρήσεως των άντικειμ* νίκων σκοπών τού, όσον καί άπό τοιαύτης τοΰ σχεδίου δράσεώς καί , τής χαράξεως τής γιχχ,μμής λει- τουργΐας. | Είς τάς μεγάλας αμερικανικόν έ πιχειρήσεις, ή άρχική τεχνική τής πρό τοΰ πρώτου Παγκοσμίου πο)^ ' προολέψεχας είχεν εΐσαχθή ήδη ' μοί·. Την έπιοϋσαν τής μεγάλης 'συγκρούσειυς έδελτιώβη έν συνδυα σμώ πρός τάς προσπαθείας διά την έπαναιμετατροπήν τής βιομηχα νίας είς ειρηνικήν καί την υίοθέτη σιν νέας διαρθρώοεϋ^ς τής όργανώ σεως. Ή προοπτική της ήτο κιυρί ιος βραχυπρόθεσ'μος, ί-παιζε δέ πε¬ ρισσότερον τόν ρόλον άναφοράς καί κριτηρίου λειτουργίας, παρά γραμμής προσανατολισμβΰ τής στρατηγικής τής έπιχειρήσεως. Έν τώ μεταξύ, ή έπίσημος υΐο θέτη<Μ.ς καί ή συστηματι-κή άνάπτν·- ξις των μεθόδων προγραμματι- σμοϋ, άνατρ·έχ«ι κυριίως είς τόν δεύτερον Παγκόσμιον πόλεμον. Ή πρόδλεψις μέ μακροπρόθεβιμον προ οπτικήν ανταπεκρίθη είς την άνάγ κην τής άπαλύνσε(ος των άντιξοο τήτων των διακυμάνσβίον τής ζή 1 τήβεχος καί τής άποοαφηνίβίως τωντάσειον ενός ΟΛ»·εχώς μεγενυ [ *ομένοι; άριβμού δρσστηριοτητων | Τέλος, υπήρξεν ενας ώρισμένος π<)^ραλλη)^Λιμός μέ την ταχείαν έ· ΛΕκταοΊν των οίκονομικών ΰπηρε- σιών τής Διοτκήσειος, άπό τής έπο χής τοΰ «νιοΰ ντήλ», κυρίως δέ κα ' τα την διάρκειαν τοΰ δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, ι Διά νά είναι δυνατή η επί Γοοις οροις διαπραγμάτευονς των έπιχειρή σε<ον μέ τούς κυδερνητικούς έμπει- ρογνώμονας, ?πρεπε ίκεϊναι νά άνα- διαιοθρώσονν τάς οίκονομ|·'<'άς υπη¬ ρεσίας των καί νά εύθιτγραμμίσουν | τα μακροπρόθε<τμα σχέδιά των πρός τα τοΰ δημοσίου. Έξ αλλου, ό «,τρογρα-ΐ,ματι τεχνικής τού ττρογραμματισμοΰ) αί οικονομικαί υπηρεσίαι καί ή αγωγή. Άκολουθονν οί τομεΐς τής πολιτικάς έξαγορεών, τής ε¬ ρεύνης καΐ άνατιτύξεως των 6ιο— μηχανικόν καΐ δημοσίαν σχέσεων. Ό στρατηγικός προγραμματι σμός κσ€ορίζει αριθμόν στόχων ά νοπττι/ξεως, άττοδοτικότητος, χρη¬ σιμοποιήσεως τού έμψυχον ύλικο3 καί των ττοθων. ΟΙ στόχοι αύτοι άκολούϊως άναλύονται έν σχέσει πρός τάς οτ,οο'.τηγι,κσς δυνατότη- τας (λίΐτο^ργικάς) καί τάς δυνα- τότητας έφαρμογής των. ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΝ ΠΡαΓΡιΑΙΜΜΑ Καβ' ότι ά^ορά είς τάς στροτη γικάς δυνατότητας, τό κέντρον βάρους δημιουιργεΐται ύττό γενι- κοΰ ττρογράμματος άνοπττύξεως, τό οποίον συνιστά συνδετικήν 6ε- σιν τού μέλλοντος. Περιέχει λεπτομερείας των τμημάτων εκτε¬ λέσεως μέ την σειράν τού, άπαρτί ζεται υπό -ττλειόνων στοιχείων η μιρικών ττρογραμμάτων άφορών- των, είς τοθς άκολούβονς τομεΐς: Των δραστηριοτήτων ερεύνης καί άναπτύξεως. Τής διαφσ^σπΌΐήσεως καί όρβο λογιστικοττοιήσεως. Των έξαγορών καί σιητχωνεύσε αν. Στενοί δεσμοΐ ύφίστανται κανο νικίος μεταξΐι των διαφόρων αν των τομέων, έφ' όσον δλα τα μερι κά αύτά σχέδια είναι τταρατπληρω- ματικά. Έιττί έπιττέδου έκτελε,σε ως, πρέκειται ττερί τής έκτελεστι κης μεταφράσεως τοΰ στρατηγι- κοΰ σχεοίου, είς πρόγοαμμα δρά¬ σεώς απολύτως σνγχρονισμένον μεταξϋ των διαφόρων τμημάτων τή^ έπιχειρησχως. Άλλα τό εκτε¬ λεστικόν ττρόγραμμα δέν είναι ά- ιτλή προσαρμογή πρός τοΰς στό- χευς. Περιλαμ&άνει έττίσης σύνβε σιν των σχεδίων καί των μοικών προγραμμάτων (τταροικτιαζ ο μ έ- κον όλονέν καί περισσότερον ώς &€σμης Γτροθεσμιών). Βσσίζονται έττϊ «πλάνων» των μονάδων έκτελί σεω-ς ήτοι επί των —ρογραμμό—όν ιτ«ρθ(γωγής, Μάρχετινγ-κ, χρημα- τοδοτήσεως και διαχειρίσχωις. Τα τελευταία αύτά στηρίζονται έττί ■τειράς προσωρινών άναλύσχων τοώ Λοατοκς, των τιμών, των άγο ρων, τής οΐκονομικής, τής όρθολο γισ-τικοττοιήσεως. Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙ Ι ΜΟΙ ΕΝ- ΤΑΣΣΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΤΟ «ΜΑ- ΝΑΤΖΜΕιΝιΤ» Ό ττρογ^αμματισμός εχει κα¬ ταστή τμτ,μα έντετοτνμένον είς τό «μόεντζμεντ». Τού άττοδίδετ α ττρωταρχικ,ή σχμασία, είς τρόπον ώττε νά άνάγεται είς γενικήν αύ- - ι τόνομον ι/πηρεσίαν, είς τάς περισ σμός» μόλις ϊίΛήγετο είς την δο- μήν τής άποκεντρωμένης οργανώ¬ σεως. Οίτος άπετέλει νέον καί άπο- τελεσ»ιατικόν μέσον έπικσ·.νίονίας μεταξύ των διαφόρων κλιμακίων τής δι«ι»θύνσίΐος. ΑΙ δυνατότητες έ πεκτάσεως έκάστης μονάδος, προσ διορίξοντο έπακριδώς, καί τό πρό- γραμμα δράσεώς καθωρίζετο σα- φως. Ό λεπτολόγος αΰτύς σχεόια- σμός, συνεπήγετο μιεβοδικήν άνάλτ. σιν των μέσων εκτελέσεως. Ούτω, έπραγματοποιήθΐ) τό πρροισμβ. άπό την &ραχυπρόθεαμον πρόβλεψιν, θεωρουμένην κυρίιος ώς κριτήριον λειτουρκίας, είς τόν μακροπρόθε- σμον προγραμματισμόν, άποτελοΰν- τα την βάσιν τής μέ προοπτικήν στρατηγικής. Συμφώνως πρός έρευναν τού «Σάάνορντ Ρησέρτς "Ινστιτιουτ» διεξαχβεϊσαν είς σειράν άμερικανι- κών έττεχΐιρήσεων ό προγρσμματισ- μός δέν έκτείνεται όμοιομό|3φως είς ολονς τοϋς τομεΐς. 'Εκβΐνοι έξ αυ¬ τών ττού προινγοΰνται είναι τό λο γιστήριον, τό μάρκετινγκ, ή γενι κή διεύθυνσις, αύτάς καβ' εαυτόν ό ττρογραμματισμός (ττρόγραμμα βελτιωσεως των μεθόδων καί τής σοτέρας των μ^γάλων έττιχειρ·ήσε ών. Ευρίσκεται ή'5η είς πλήρη άνά πτυξιν. Καθ" 6 μέτρον μάλιςττα ή ιτροοτΓτική μετέχει σννίχώς καί περισσότερον είς την λήψιν άπο- φάσεων, ή ί/ττηρεσία προγραμματι σμοϋ καλείται νά καλύψη όλας ού σιαστικώς τάς ζωτικάς δραστη ριότητας τής έπιχειρήχτεως. Είδι- κτερον &ιοιΚ3ίνθ/*ται συνήθως πέν τε ούσΊωδη ττεδία δράσεώς: Ανάλυσις τής γενικής οίκονομι κης εξελίξεως: πρόκειται περΐ τής μελέτης το ύττΐριδάλλοντος ύ πό τοις διαφόρους άττόψεις τού. Περιέχει την εκτίμησιν των μακιρο οικονομικών ττροοτττι κων, τόν ϊλε γχον των βιομηχανιών καί των ά Τ&ρών αί οποίαι ενδιαφέρον τάς έταιρείας κβί την πρόβλεψιν των γενι κων σμνθηκών τάς οποίας ττρί, ιτίΐ νά λαμβάνη ΰπ' όψιν. Τό πρόγιραμμα άναπτύξετΛς τής έπΊχΐιρήοχως: κεντρικόν καθήικον τής υπηρεσίας αυτής είναι ή συν- θεσις δλων των άνσλύσεων καί 'ό- λων των π;>ο&λέψεων των τομέων,
ποΰ .τη·γάζονν άπό τα τμήματα έ-
κτελεσε.ως είς ενα πρόγραμμα ώ-
λοκληρωμένον, διά τό σύνολον τής
έπιχειρήσεως. Τούτο έπιτυγχάνί-
ται διά σειράς έπκφών κορυφης -
τμημάτων - κορυφής. Γενικώτερον,
τό πρόγραμμα αύτό άνοπττύξεως
σκια-ν[,ταφεΐ τάς εύδιακρίτονς τά-
σεις καί προσδιορίζει τοϋς ττρός
επίτευξιν στόχοκς κατά τα ττέντε
,τιροο-εχή ετη. Καθορίζει ειδικώτε¬
ρον καί κατά τρόπον δσον γίνιται
λετττομερή, τό τμήμα τής ώγοράς,
τόν κύκλον εργασιών, τα πε,^ιβώρι
α κερδών την διάρβρωσιν τής πο-
ραγωγής ,τήν δομήν των πωλήσε-
ων ,τήν απόδοσιν τής έιτινθύσιως.
Τό αύτοδύναμον τής άναπτύξί-
ως μόνον δι' εσωτερικόν μέσον:
Διά νά καθορίση τάς δυνατότητας
άνανεώσιως είς τό εσωτερικόν της
έ-τπχειρήσεως, ή ύπηρεσία ττρο-
γραμματισμοϋ ευρίσκεται είς στβ-
νήν σύνδ«σμον μέ την επί τής έ-
μεύνης καΐ άνατττύξεως τοιαύτης.
Είς την θυσίαν, πρέπει νά επιδιώ¬
ξη νά εξετάση τό δυναμικόν άνα¬
πτύξεως, τό οποίον δύναται νβ α¬
ποτελέση ή νέα τεχνική καί τα
καινούργια προιόντα, τα όττοϊα κα
τεοτκευόσύησαν άπό τα ΐδια έργα-
στήρια τής έταιρείοος.
ΑΙ δκνατότητες έττβκτάσεως δι'
έξαγορών ή συγχωνίύσεων: ή μΐλέ
τη αύτη συνιστά συχνά ύπαδιεύθιιν
σιν τής ΐπτηρισίας π·ρογραμματι-
σμού. Τούτο έμφανίζεται λογικόν
καθ' δ μέτρον θχωρεϊται ή έξαγορά
δχι μόνον ώς ΰποκατάστατον τής
έσωτε,ρικής άνατττύξεως, άλλα κά
ποτε, ώς μοναδικόν μέσον ττροσκτή
σεως νέων τεχνικών διαδικασίαν
Καβήιχον τής ύιτη^>εσίας προγραμ
ματισμο"; είναι ακριβώς ή διάκρι
σις των χώρων, οί όποΐοι δύναντα
νά εύνσήσονν την επέκτασιν τής ι
πιχειρήσειος.
Ό ελεγχοις των πραγματώσεων
Τό έργον αύτό ττε,ριλαμβοτνει κυρ
ως την έττεξεργασίαν κριτηιρίων έ
κτιμήσεως των πραγματο<ποιηθέν- των άποτΐλεσμάτων καί την κριτ κήν ανάλυσιν τής εκτελέσεως τού προγράμματος επί κλίμακος τήί έταιρείας. Οίίτω, ή λειτονργία τού προγραμμοτΓΐσμοΰ ύπε;>6αίνει τα
πλαίσια όπλής ύπηρβσίας οίκονο
μ ι κης 6λ4ψεως, Αφ' ής στιγμής
τα κριτήρια έ,φαρμόζονται είς όλας
τάς δραστηριότητος, έτττιτρέττουν
έττίσης την κρίσιν επί τής α,ραχττη
ριότητος αυτής ταύτης τής γ-ενι
κης διευθύνσεως. Οίίτω, ή ΐπτηρε·
σία προγραμμοττισμοΰ έμφανίζε¬
ται ώς όρκωτόν δικαστήριον, ενώ¬
πιον τού όττοίοι/ παρουσιάονται ά
κάμη καί ο) ύψηλότερον ίιστάμςνο
ύ.τεύθννοι—ασφαλώς δχι διά νά κα
τα5ικασθοΰν, άλλά διά νβ κριβοΰ
α! ^ηταί διαταγαί των.
ΔΙΑ ΑΡΔΕΥΙΙΝ ΤΟΥ ΑΡΓΟΑΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΟΑ
ΕΦΑΡΜΟΣΘΗ Η ΚΕΑ ΤΕΧΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΙ
λ.Ε. ΙΑΙΟΚΤΗΣΙΟΝ ΦΡΟΝΤΙΔΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΝ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ ΙΦΚΟΣ,
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Ι96ί
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ά κ ί
Γήπεδον
Κτίσμστα
ν η τ ο ν
Μεΐον άττοσβέσεων
Χρεώσται Διάφοροι
Γραμμάτια εΐοπρσκτέσ
Ταμείον καί Τράπεζαι
Τράπεζαι
Ταμείον
1969
373.100.-
1.428.500 —
1.801.600.—
729.600.— 1.072.000.-
136.113.-
112.000.-
1968
1.114.000 -
125.548.—
1.192.375,—
71.817,95 1.264.192 95 1 227.606,2!)
2.584.305,ί)5 2 467.154,
Μετοχικόν Κεφάλαιον (2.0ΟΟ μετοχαΐ
πρός δρχ. 600)
Τακτικόν άττοθεματικόν κεφάλαιον
Διαφορά έξ άναττροσαρμογής
Πιστωταϊ διάφοραι
Μερίσματα Πληρωτεα
Κίρ5η καί Ζημίαι, ύπόλ. είς νέον
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
1!'68
1 200.000.—
3ΙΟ.Ο(Κ1.-
179.385.-
81.19 .—
71 Γ·.Πι 0. —
103.730,95
1.200.000.-
2Ι!Ο.ΟΜ(Ι. -
179.785 -
Δ9 01Κ» -
670 υΟΟ.—
108.761-·, 2:
2.584. "Ό5.95 2 4(>7.154,25
Ανάλυσις Μερίδος «ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ*
ΧΡΕΩΣΙΣ
Γενικά "Εξοδα καί εξοδα εκμεταλλεύσεως 123 101,30 127.620,80
Φόροι Δημοσίου 54.991.— 45.'<68.— Άτιοσβέσπς ακινήτου 4?.ΟΟΟ.— 42.000.— Υπόλοιπον κερδων πρός διάθεσιν 794.%!,70 210.188,80 744 Ο3ί5 20 Πρόσοδοι ακινήτου Τόκοι είσττραχθέντες ΠΙΣΤΩΣΙΣ Ο'.433.— !>5Ι 06ί -
12 621.- 8 159.-
1.015.054.- 959
225.-
Διάθεσις
Καθαρών
Κερδών
Κέρδη χρήσεως
'Υττόλοιτιον ττροηγουΜένη
χρήσεως
1969
794.951
108.769
,70
.2Γ,
1968
744.036,20
1Ο!Ι.7:<3,Ο3 903.730 ,95 858 769,25 1.01ί3()ό4. - 9)9 225 — Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν τακτι- κοθ άποθεματικοθ • μέρισμα χρήσεως επί 2.000 μετο- χθν υποκείμενον είς κράτησιν φόρου είοοδήματος » άμοιβάς μελών ΔιοικητικοΟ Συμ- βουλιου » «Κέρδη καί Ζημίας» ύπόλ. είς νέον 50.000.- 40 000. - 71Ο.ΟΟΟ— 670,000 — 4Ο.ΓΟΟ.- 103.730,95 35.ΟΟΟ.— 103.769,25 Ό Πρόεδρος τού Διοικητ. Συμβουλίου ΣΠ. Ι. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ' 903.730,95 Έν Αθήναις τη 20 Ίανουαρίου 1970 Είς 1'ύμβουλος ΜΕΝ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ 853.769,25 Ό Άρχιλογιστής ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΚΑΛΣΡΟΤΗ. — Ό Γεομανός επιστημονικάς έρΐυνητής δρ. Σταίν τερ επέτυχε μέ τάς ερεύνας αυτού είς τό «Ίνστιτοΰτον 'Εφηρμοομέ'- νης Φι·σικής» είς Καλσροϊτιν, νά πραγματοποιήση εν παλ/χιόν όνειρον τής άνθρίο.τότητος, νά καταστήση δηλαδή άγόνους πεδιάδας είς γύ- νιμον «κήπον τής Έοεμ». Ό δρ. Σταίντερ ανέπτυξεν ϊν νέον σύστη μα άοοεΰσεως ποΰ είναι είς θέσιν μέ την αύτην ποσότητα ύδατος νά άρ&ενθή .-ΐενταΛλασία είς μέγεθος έ'κτασις. Κατ' αυτόν τόν τρόπον έ- .τετΐύχτ>η μέ τεχνικήν &ρ6ϊυο·ιν, νά
κατοκττοΰν έκψΐΐταλλεύσΐιμοι διά ,-ιρ<ί) την φοράν μΐγάλαι άγροτικ<ιί πε- ριαχαί, νά άποκτήοουν δέ άγροτι- κήν καλλιέργειαν χώοαι πού στε- ρούνται εύνοϊκο>ν κλιματικών σιιν-
θηκωγ, ώς καί μεγάλαι άγονσι ίκ-
τάσεις.
Κατόπιν πολυετών .ιειραμάτων,
,τοΰ διεξήχθησαν είς την ΓερμαΛΪ-
αν, Οά εφαρμοσθούν τώρα διά πρώ
τττν φοράν τα άποτελέσ'ματα των έ-
ρίυνών τοΰ Ίνστιτούτον τής Καλ-
σρούης, ειδικώς δέ είς την Έλλά-
δα, είς την Άιργολικήν ,τεδιάδ,ι,
ώς καί είς την Τύνΐιδα είς την Βό¬
ρειον Ά<ΓΡΐκήν. Ή &μάς εργασίας ταΰ δρ. Στπΐ'ίν τερ, ή όποία πεοιλ«4Α6άνεΊ ί>ιολό-
γους, φυσικονς, μηχανικούς, ήλε-
•/ΐτρονι.κο{<ς - (ρι<σικούς, μαθηματι- κούς καΐ οίκονομολόγονς καΐ ή ό- ,τοία ίιμελέτηοε κ<ιί &?.λους τρόπους τεχνικής άρδενσεος, κατέληξεν τίς τό συμπέρασμα δτι άποδοτικίΐ>τέοοι
είναχ ή ύπόγειος άρ&π>σις.
Είς την αοδευσιν αυτήν δέ είναι
δυνατόν νά καταστή ίκυ,ίταλλ.εΐ'-
σιμον κίΐί τό θαλάσσιον ύδωρ .ιέ
τάς εγκαταστήση;; άφ«.λατώσεο)ς.
Είς δάθος 60 έκατοοτών περΐπου
ϊΛΤ,ός τού ίδάφονς, το.ταθετοΰντο,ι
δΐΛτρΐ'ΠΓμένοι σ<,>λήνες έκ συνθιετι-
κής ΰλης κάτι» (Ιτό τοϋς ό.-ΐοάους
ίτκτείνεται μία λεπτή έντίο·τρ<·>σις έκ
σνν&ετικής ίίλης. Ή ίπίστρωοις αΰ
τή ίιμ.τοδί£ει την ά.τοοοόφηον τοϋ
ύδατος πρός τα κάτω, ένώ σνγχοό
νως διοχ«-τΐύεται τουτο άνεμπόδι-
οτον, πλαγίως καΐ πρός τα άν<». Τό Εόαφος άρδεύίται έξ άλλον Ης τόσον 6αιθμ/όν μέ τόν ύπόγειον αυ¬ τόν άγωγόν ύγΰ τον αξιών, αί οποίαι τοΰ λοι
.τοΰ θά δνανται νά καταβάλλονται
ώς πρόσθετος εγγύησις πρός ασφά¬
λειαν τόν επί προθείτμία καί με-
Ϊ>οο4 χρηματιστη<>ιακόν
:υν.
Ουτιο, τό ποσοστόν
καθορίζεται είς 1% έφ' όσον τό υ¬
πόλοιπον τής άξίας τόν άγορασθέν
τιον ήπίι>ληθέντ(ον χρεογράφιον δέν
ύπιερ·6αίνει τάς 500.000 δραχμάς.
Τό ποσοστόν αύτό άνέρχρται είς
20% διά τόν πέραν τόν 500.θθθ
καί μέχιθΐ τοΰ ενός έκατομμυρίοι»
δραχμών τμήιμα καί είς 30% διά
τό πέραν τοΰ ενός έκατομμυοίον
τμήμα τής άξίας των
Ως έννυτκτεις είς τάς περιπτώσει
αύτάς δύνανται νά κατατεθοΰν άπε
ριορίστος τα μετρητά καί αί έγγυ-
ητικαΐ επιστολαί εΙσηγμέΛ'θίν ή μή
τραπεζόν, αί όμολογίαι απάντων
των δανείον τοΰ Ληιιοσίου είς συν-
Ίώώβης γΐνοντα,ι οεκταί καί αί
μετοχαί ολιον των είσηγμένον τρα
πεζών μιέχρί ποαον βύο έκατομμν-
οά,>ν δραχμών, των ΕΗΣ, τής Ε.
Τ.Μ.Α., των Λιπαομάτων, τής Πά
τρα'ικής — Πειραϊκής, των Τσνμ«ν
των Ήρακλής, τού Καμπά, τού
Φίξ, των Χ<κομάτΐι»ν, των Τσιμίν- τιυν Τιτάν καί των Ασφαλειαν Έ- θνική καί Άστήρ. Διά ποσά Γγγτή σεως ενός έκαταμμκρίου δραχμκόν γίνονται δεκταί μετοχαί των Άνο)- νύμων Εταιρείαν Λάμψα, ΔιαχΕΐ- ρίοκος Ε'ιδίόν Μονοπωλίου, 'Ελλη- νικής Χαρτοποιΐας, Τβιμ^ντοιν Χαλ κίδος, Πυριτι&οποιίίοτ', Γενικών Ά πο·θηκο>ν, Βιοχάλκο, Άφ<όν Λαμ- πρόπουλοι, Έρμοΰ, ΒΙΟΜΕΤΑΛ καί Οίνοιν καί Οΐνοπνίυμάτοιν. Ή άξΐα των κατατιθεμένο>ν είς
εγγύησιν ώς άνο χοίωγρόχρων θά
ΰπολογίζεται 6άβει τής ύ
τιμής των .
νά (κολο.τοιηθή τό εδαςρος, διότι δεί
λασπώνει καί ώς έκ τούτου τό δια
πεςκνά ό άέρας. Είς τό «χαλαρόν»
αΰτό ?δαφος διατηροννται περισσό
τεοοΛ' τα άπιαριαίτητα 6<ιΐκτηρίδια τοΰ έοάψους. Μεταξύ δέ των φ·- τών ποΰ άνεπτνχθησ«ν, δέν φύον- ται είς τό ξηρόν άνω στρωμα σπό- ροι καί ώς ίικ τούτου όντε παράσι τα - φυτά. Λόγφ τής ελαχίστης έ- ξατμίσΐίυς τοΰ ΰδ<ιτος, δέν καθίοτα ται, έξ άλλου, τό εδαψος άλμ,νρύν Ή ΰπόγειος μίθοδος άρδεύο-ρω τοΰ δρ. Σταίν-τερ ανεπτύχθη τό¬ σον, ίίκττε διατίβεται ήδη ενα ειδι¬ κόν άροτρον διά την τοποθέτηισιν των σωλήνων έτχ. συνθετικής υλης. Τα Ιξοδα ί γκαταστάσεως τοΰ ίντο- γΐίου άγωγοΰ ύδατος άντρχονται τοιουτοτοόπ(ι>ς είς δύο μαρίκα .τε.
ρίπου τό τετραγοΛΐκόν μέτρον. Έ-
π·Ιο«<ται δέ τώρ·α ή δοο«μή τοΰ <η·- στήμ,ατος είς την Τύννδα. "Οσαι χώραι ε"χουν ίξ άλλον,, άναλόγοίς ίιψηλόν τεχνικόν επίπε¬ δον, μποοοϋν νά συοτηματοποιή- οοιιν πρραιτέο<ΐ) την μέ·θοδον αυτήν. Είναι δυνατόν νά τ«ΐο.λογι<τθή άΐκ,ρι 6ως μέ την βοήιειθΐιαν ήλεκτρονικ&ν ΰπολογιστών, ή ποσότης ΰδίΐτος, πού είναι διαφορετική είς έκά<ΐτην πεφίπτο*σιν. Μπορεϊ ν»ι γίνεται διαρ κης καταμέτρησις τής οΐκονομίας ϋδατος τοΰ έοάφονς μέ ήλεκτρικάς μετρή<τεις άντκττάσειος είς φνλλα των φυτών, ώς καί μέ {ΐγρόιΐΐίτρα είς τό εδαφος. Άναλ.όγ<·ις δέ πρός τα άποτελέσ,ματα των μετρητών αύ τΛν ρΐ'θμίζει ό ήλεκχρονικός ίιπαλ.ο γκττής τοΰς άγιογονς. Μέ άλλας λέξεις: Τα φυτά ρνιθμ£ουΛ· μύνα τ λ ν την ΰδρρτισίν τον. άπό τό ΰπόγειον αύτό ή έπιτροπή ΟΛαο"χολ*ΐτιαι Έκτός στ'"στηιια, μ ε εννί άλλο σίχπιψα άρο«ύσ«ως. Είναι γνωστόν ότι ίίσαι χώοαι ε- χονν έκτΐ.ταμένα παράλια., εχουν έ πάρχειαν ποσίμου ύδατος. Είς τό Ίνστιτοΰτον τής Καλορονης άντ- πτύχθησια,ν δργανα μετρήοΐως πού έξαΛριοώνουν όλας τάς πηγάς πο¬ σίμου ύδατος πού ρΐουν είς την θά¬ λασσαν. "Οταν δέ ευρίσκονται «ΰ- ται πλησίον τής ακτής εΓνιι δυνα¬ τόν νά μεταβληθή ή κατρύθννσις αντίϋν πρός την ξηράν αέ τοιχώ- ματπ καΐ κο')δ(ονας έκ μέταλλον, ό>στε νά έξυπηρετήσοΐ'ν τα ΰδπτα
αί*τά την ίίδρενσιν. Ή άνοιτέροι μέ
θοδος έδοκιμάσθη ήδη ρπιτιιχώς είς
την Έλλάδα, είς την Άργολικήν
πεδιάδα τής Πελοποννήσου.
(ΠΡΙΠ ΑΠ· ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοθ συνεργ«5ΓΐΧ> > μος Δοος κ. Δ. ΑΡΧΙΙί
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΕ ΣΠΙΤΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙλ
1. Ο ΧΡΙΣΤΟ2 ΤΪΙΙ
Στή Σμύρνη είχε δυό σπιτι-
*ές εΐκόνες τοΰ Χριοτοϋ πού τσί
'θεΐΛρούσανε θαιματουργές. Ή
'μιά ήτανε στό σπίτι τση Άγγελι
κώς τσή Κεκεμέναινας, στό Φα-
σουλά κ' ή άλλη στό σπίτι τσή
Κακουλής τοΰ Άράπη, στοΰ Τσαρ
μάδου.
Λ. ΑΓΓΕΛΙΚΩ Η ΚΕΚΕΜΕ
ΝΑΙΝΑ
Στί)ν πιάτσα (πλατεϊα) τοϋ
Φασουλά άπτά δεξιά τού Καραχο-
γιοϋ (αστυν, σταθμοΰ) ήτανε ενα
τσιχμαδάκι Ιστρνεοάκι άθιάθατο)
μέ πεντέξι μικρά φτωχύσπιτα. Άπ
ιή δεξιά μπά'ντα τού στό 1911
είχε κτιοτή τα καινούργιο μεγάλο
χτίριο τοΰ «Λαϊκοΰ Κέντρον» οί-
κοτροφείου γιά. τα φτωχά σκογια-
ρόπουλα. Άπτή ζεροιά πάλι μπά'
ντα τού στό βάθος, τό τελευταίο
ηΐάΐί ήτανε τοΰ Σταιθνανον πού
'τανε Τοτριγώτης κ' είχε τρείς κό
ρες. Ή μ,ιά είχε πάρει τό Γιαννα
κΐ' τόν Πετρόχειλο τόν εμποροσι-
δερά κ' ήκαλόπεοε. Ή άλλη τό
Νϊκο τό Μπαραλή, ψαρά μέ καΐκι.
Κ' ή τρίτη, ή Αγγελιαι», τό Στε-
φανη τό ΒοχΜλικάκ-η, στό 1878 μέ
προίκα τό σπίτ' α>τό.
Ό Στεφανής ήτανε χαισάπης καί
τα βράδια ποΰ τονε 'χανες, ποΰ
τονέ 'βρκτκες, στσί ταοέρνες τοΰ
Φασουλά. Στά σπίτι τού ήγύονζε
μέ τθακίρ - κέφι. Ή6ρο'ντοΰσε
την πόρτα κ' ήφώναζε τατ γυναί¬
κας τού νά τοΰ ανοίξη. Κ' επει¬
δής ήτανε τσιβδός, ήφώναζε «Αγ
γελικώ - κω - κε - κε, μου - μου -
με - με». Κι' οί γειτόνοι πού τονέ
άκούανε ταχτικά νά φωνάξη ετσι,
τοτΐ κολλήσανε τό παρατσουκλι «Κ ε
κεμΐνης», πού τοΰ άπόμεινε πιά
γιά πάντα παράνομα. "Ηκανε τέα
σΓρις γιοί. Τό Νικολή τό λωλό,
τό Γιώργο καί τό θάνο, πού κι' οί
223
ΚΕ ΚΕΜΕΝΑΙΝΑΣ
είκΟΎα τσή Παναγίας πού 'τανε
θαματουργιά. Δέ περνοϋνε λίγες
μ^ρίς κι' αρρωσταίνη 6αςκά 6
Γιαννακός ό Πετρόχειλος, ό άντρα;
τσή Άνέτας άδρεφής τσή Άγγελ.ι
κώς. Τότες αύτός ήγύρεψε νά τού
πάνε την εΊκόν' αυτή τοΰ Χριστοο
πού 'τανε λειτουργημϊνη άπτό «"Α
γιον - όρος». Μόλας τηνέ 'δε ό
άρροίιστος, τηνέ φιλάει χαΐ τσϊ)
')Λη: «Χοιστέ μου, γειάνε με καλά
και θά σέ άσημοκαπλα'ντήκχΐ) άλά-
κερο». Ό θεός ήδωκε κ' ήγένηχε
καλά. Ήπέοασε καιοός καί τό τά-
μα τό 'ριξε στήν πλατή τού (άθια-
φόρηοε). Μά ή Άγγελικώ ή Κε«ί-
μ-εναινα, πού 'χε την ενκόνα στό σπί
τι τση, τσή 'φ«ινού'ντανε πώς τη¬
νέ δ,κουε νά τρίζη. Φωνάζει τότ?ς
την άδελφή τση την Άνέτα καί
τσή λέει: «"Ελα ν' άκούσης, ποϋ ό
Χρκπός τρίζει, γιατί περιμϊνει τ'
τ' άσημοκαπλά'ντΐΛμα πού τοΰ 'τα-
ξε ό άντρας σου. Φοδάμαι μή ΐ-
σπάση κανένα καχό». Ή Άνετα ή-
6αλ' τ' αΰτί τση κο'ντά στήν είκόνα
καί τσή φάνηκε κ' έκετνής, πώς ή-
τριζε. Ήστα·ι>ροκοπήΟ·ηκε κ' ήτρεΕε
εύτύς στό σπίτι τση νά τό πή τοϋ
άντρούς τ<τη. "Ητανε μτσημίρι κ' είχε γυρίσ' αύτός άπτό μηχανουρ- γεϊο τοτ' στό σπΐτι γιά νά φάη. «Γιαννακό, τοΰ λέει, ν' άσημοκα- πλα'ντήσης τό Χρισαό, ποΰ τοΰ τό 'ταξες, γτατί τονε &χ.νοοη ποΰ τρί- ζει». Καί τότες Γκείνος χαμογελώ^ τας τσή λέει: «Λέ βαριέβαι, μπ» 'ντικάκια θά ν' ήτανε κ' ήτρίζανε». Λέν ήπρόλαπε όμως νά τελεψτ} τα λόγια τού καΐ οχοριάζετα» χά}ΐ<Ί. Τονε άρπάξανε εντύς καί τονέ 'ση κώσανε. "Ωσ,ιου νά τονε συνεφέροιι νέ είδαν κ' ήπάθανε. Καί μόλις ή- άνοιξ' τα μάτια τού φιονάζει «αί λέει: «Τρέξ'τε - έ νά φέρ'τε γρή- γορα τόν κουϊμουτζή (χρυσοχόο) τος ήγενήκανε χασαπηθοι. άπτό Φράγκο - μαχαλά νά τονε ά- Ό πιό μικράς τού ό Γιάνκος ήγέ- Μ*.ε αιοεράς μα'ντεμτζης (χύτης) στά χυτήρια τοΰ ΚαλοχαιρίΜΐ, στό Φασουλά. Στύ 1905 πού 'δγαζε μιάμιση μαλαματένια λίοα γιά 6δο μαδιάτικο, ήαγάπησε τή Μαρία, 17 χρονώ, κόρη τσή χηρας Κοψο λαίμανιας, κ.' ήκάθησε στό Τίκο πατρικό σπίτι ματζί μέ τσοί γο- νιυί τού την Άγγελικώ καί τό Στε φανή. Ή Μαρία ήγεννηθηκε στοχ Πά γιές Φώκιες. Ό πατέρας τση ήτα¬ λεσπτρτ,ζ (γεωονύς), σρακας. Είχε πάει κ' ήπούλησε τα γεννήμα ιά τού. Καί <~ό ήγιοβασίλεμα μέ γε,μάτη την παραδοσακοΰλα ιου τραγουοωντας απάνω στόν άρα μ«α τού ήγυριζε σβτίτι τού. Στό βρόμο, κάτι Τοΰρκοι τού 'στήσα- νε καραουλι στήν Ανεφάνη στσοί Μθλοι άπόξ' άπτσί Παγιές Φωκι- τημοκαπλα'ντήιση τό Χριστό». Τύ 'μαθ' ούλος ό μαχαλλάς τοΰ Φασοιν,ά. Άπτό μεγάλο τό «Μπο- γιατΐήδικο χάνι» κι' άπό τ' άλλα χανάκια, τα τρογύρ' άπτό Μετόχι (έκκλησιά τσή ένορίας τοΰ Φασοΐ1- λά) οί γυναϊκες ήπαίρνανε τα παι¬ δία τιι>ς κ' ήτρέχανε νά προσκννή-
«ουνε τή θαματονργά μά κι' «αύ-
<ητκ>ή» εΐκόνα καί νά τσή άνάψον-
νε ενα κερί. Ή Άγγ?λικ<1) ή Κεν.Ε μέναινα τσί 'δεχού'ντανε μέ χαρά κ' ήλεε: «Μή τάξης τ' "Αγιον κε¬ ρί καί τού παιβιοϋ κονλούρι». Μά δέν ήανεμέλησε νά μηνύση καί τσοί δυό παπάΑες τοΰ Μετοχιοϋ, τόν πα¬ πά - Γιάννη καί τόν παπ' - Άνόρό. νικο, νά κάνουνε άγιασμό καί πα- ράκλιση ό "μπρός στήν εΐκόνα, μά καί στό σπίτι τον Πετρόχειλου. Άπό τότες πιά πολύς κόσμος, ώς καί Φρά'γκοι, τηνέ 'παίρνανε ϊς, τού κόβοννε- τό λαιμό στό λα- Ι την εΐκόν' αυτή τοΰ Χριστοΰ, στά «Λ,Τνν «Αλ, τ· λ«..! .._; τοΰ Λ(Μν, , απ1τ[α τ(ος δχ| μόγε &μαν ^^ άλόγαιο Λορωστο, παρά καί οάσανα άκόα- μης. Κ' ή εΐκόν ήκαν' τα θάματά τση. Μά τα τάματα, τάματα, γι«- τί ήφο6ού'ντοστε ίκεΐνο πού 'παθ' ό Πετρόχειλος. Κε·οιά, λάδι γιά τα κα'ντήλι τον, κι' άσημομαλαματέ- νια κοεμάσματα γιά νά κρεμαστοϋ ανε απάνω στττν εΐκόνα. Μιά Κρητικιά, ή Κατίνα ή πλε- οολαριά, ήλαχτάρησε νά 'χε κ' έ- κείνη την ιδία τέτοια εΐκόνα τοΰ Χριστοΰ. Καΐ τηνέ 'πτνρ€ σπίτι τση, τάχατες πώς τηνέ 'χε άνάγκ.η. Μέ σκοπό όμο^ς νά φέρη κρυφά κανε;- να ζουγράφο νά τηνέ άντιγράψη καί νά τηνέ 'χη πιά στό σπίτι τ<τη. Μά μόλις τηνέ 'πήε σπίτι τση καί τηνέ άκού'μπησε δρθια αέ μιά κα- ρέγλα, περιμένοτας τό ξουγράφο, σά νά τσή 'φάνηκε, πώς ό Χριστός ήάλλαξε χρΛμα. Ήφοοήθηκε κ«ϊ τονέ τυλίζει εύτύς μέαα σ' ενανε ροΰ'γγι, σάν τ' άρνί καί τοΰ παιρ ι σπΐτια τίος δχι μόνε αμάν είχανε νουνε- τσοί παράοες. Τ' άλό οέρνοντας τόν άρα'μπά ήγΰριοί μονάχο τού στό «πίτι. Τό χωριό α νχίστατο. Ήβάλανε στό νού ιο>ς
πώς κάτι κακό θά τονέ 'χβι βρεί.
Τα παλληκάρια μ* τα φανάρια ή6
γανε νά ψάξουνε κατα,μάκρος τοΰ
καροτσόβροιμον. Τα ξημεοώματα
«ά βρΐσκουνε τ' άι|η»χο κοομί τού
<*τη ρεματιά τοΰ δρόμου, μέ κομ- αένονε τό λαιμο καΐ 6ουτηγ;χένο σ' οίματαοαμμένη λάσπη. Τονέ ά- ναγνωρίίτανε άπτά σμιχτά τον φρύ δια. Μέ Γτοπ'μπα ήκουβαλήβϊχνε τό κοομί στό σπίτι τού κ' ή γνναί κα τού ήτραοοϋσε τα μαγιά τση κ' ηξεφώνιξε. Κι' άπό τότες, τση 'κολλήσανε τό παρατσουκλι «Κο- ψολαίμαινα», επειδής πού ήδφανε τόν δντρα τση άπεβαίΐίνο χοψολαι μιασμενο. Κι' ή κατϊμέν' ή χή,ρα α¬ μάν ήξετσονμίσανε πιά τα δυό κορί α 'έ ρ τσια τση, τα 'κατέδασε στή Σ μύρνη νά τα 6άλη σέ δουγειά. Τή μιά τση κόρη τή Μαρία είναι πού τηνέ 'παντρέφτηκε ό Γιάνκος ό Κεκε- μένης ό σιοεράς. Β.— Η ΕΙΚΟΝΑ «Ο ΧΡΙΧΤΟΣ Τό χρόνο λοιπόν ποΰ τηνέ '.τ,αλ. τρεύτηκΓ, ήπέρασ' άπτό σπίτι ε¬ νας καλόγρρος τοΰ «"Αγιον - ό¬ ρος» καί τώς 'πούλησε μίαν είκό- να τοΰ Χοιστοΰ μεγάλη, ζοΐ'γραΓΓΐ σμ«νη άπό χίρια καλόγερον μάστο ρη εουγράττου. Ό Γιάνκος τηνέ ά γόρασε καί τηνέ 'χάρησε τσή μάν νας τού τσή Άγγελικώς νά τηνέ 6άλη στήν καμάρα τση πηύ τηνέ 'χε γεμάτη (ίκονίσματα, δΐπλα στήν ς μ μποξά καί τονέ ννρι' όπίσο στ<τϊ| Άγγελικώς. Την ετκάν' αυτή τηνέ 'φερ' έοω ή Άγγελικώ στήν ΙΙροσφνγιά καί τηνέ 'ςΰλαε μέσ' στή μπαοάγκ.'ΐ τσιη στή Δραπετσίόνα. Παλλές Προ- σφνγϊνες τοΰ Σι>νοικισμοΰ αίτοι1-
νοΰ τηνέ 'παΐρνανε σπίτια τοις δ-
•μαν είχανε άρροκττο κι' ό Χριστός
ήβοηθοΰσε νά γειάνη ό άρροχττός
τοκ. Στά 1940 ποΰ ή Άγγελιχώ
85 χρονω, την εΐκόνα τη¬
νέ 'κληρονόμησε ή Μαρία, ή γνναϊ
κ« τοϋ γιοδ τση τού Γιάνγκοτ' Κε-
κεμΐνη καί τηνέ 'χει ωσαμ' τα τώ¬
ρα.
Δ»6άκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ

τ
ΒΙΒΛΙιΑ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΩΝ
ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ
"Η ΜΙΚΡλΣΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΓΕΝΕΕΣ..
Ό δ«ινοο«Ίιι»·νος -ζιά συγγσαφέιις
1Ι#χχωίν 6ι6λί«ν κ. Νίκος Μηλιώ-
οης .ιο.ιγαατΓνρτ'ΐι (Ττήν εκόοση
βΉ Μικ3θ5θ·ιατική Παράδοση καϊ
,1 νεώτερες γενεές»—όμιλία -ού
ίγ,νε ο-τήν Στέγη τής Ενώσεως
Σμιιρναίων Αθηνών χον Μάΐτιο
^ 1969—'ινα άττό τα κάντα θέ-
ιιατα γιβ τ° συνολο των προσφύ¬
γων της Άσιατικής "Ελλάδος. Ή
συνεχίση, ή διαφΰλαξη καΐ ή δια
τηρήση τής Μικρασιατικής παρα¬
δόσεως, ή διαδοχή έκείνη ποϋ ό-
ρσμβτ|ζ"μα0*τε' &σΎι νο παράμει¬
νεν ένθρονισμίνα κι' άχλόνητα ϋ-
σα ,τημπ&ενοΐ'ν τόν μικρακτια-ηκό πό
λιτισμό, άναπτύσσεται παραοτατι
χά άπό τή λογοτεχνική γρα<τίο ι τοθ κ. Μηλιώρη. Μιλάει γιά τό ρίος, παλαιών καί νεωτέρων, ό λογοτέ,χνης, γιά μ,ά τρίσ, μέσα στήν ίστορία τού Γένους μας, της Ίδέας τού Μικρά αιστικού 'ΕλληνκτμοΟ τής θράκης. Μιλάίτ μέ πόνο, μέ νοσταλγία καί πβίγαστο πάθος γιά ΰλα τοΰτ«. 'ΤπογραιμνΊΪζΡ1 πολΰ σωβτά, τίς (μαίίς, τίς μεγάλες προστταδείας καί τα ίξοχα έπιτεύγματα της«κρα τούσης γενεάς» όζταριθμώντας ττρό σΐοπα καϊ πράγματα... "θλα τοθ- τα ιτού ί&ραίΐίσαν την άπόλυτη ττί στη, νά μή ταφούν δσα άποτελοΰν τή μνημη των Αλησμόνητον Πα- τρί3ιον. ΚΓ έττιο-ημαΐίνει -τοϋς πα- 'ράγοντες —ού διαμαρφώνουν τή ψυ- χολογία των διάδοχον, τα ττερι- στατικά, τίς νέες σι/νθήΊκες πού έ .■τιϊρεΰν στήν άντίληψη των νέον μας καί τό τί πρέττει νά κάνουν οί παλαιοί καί κατά πώς νά αί- σ^αν9ούν οί νέοι γιά νά διατη'ρη- &ο2ν ά—ό έκείνους οί γενέτειρες των προγόνων τοος, οί μνημες σάν Ιδανικό. Τό βιβλίο τού κ. Μηλιώ¬ ρη είναι χωρίς άμφιβολία μιά 6α- ®£ΐά τομή στό περιλάλητο πρόβλη μα καί έπτχεΗρείται μέ πολλή έ- ιτιτυχία ν' αναφανή ή βαθυτερη ούσία τού, τα έμπόδια —ού πρέπει νά υπερπηδηθούν γιά τή ποθονμε- νη «διά&οχο κστάστοτση» τή διαι- ώνηιση» μιάς Ίδέας πσύ ΐστορική, €ΐα λέ,γαμε, άναγκαιότητα την 'ϊπιβά'λλει. ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΓΚΑΤΖΗΣ «Πσρατηρητή-ς» (Νικαίος) 15.1.70 Όμιλητή; ΧΡΗΣΤΟΣ 30Λ0ΜΩΝΙΔΗΣ Τής συνεί>γάτ.δός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΛΝΝΛΚΙΔΟΥ
Την 27ην Ίανουχρίου, στίς
7.30 τό βράου, τό Φιλολογικόν
άχι Άρχα-.ολογικόν Τμήμα τνύ
.Συλλόγου «Παρνασσός» καί ·:
Ζύϊληγο; «Δελφικές Άμ,φικτιε
■νίες» διοργάνωσαν είς την με¬
γάλην αίθουσαν τοθ «ΙΙαρνασ-
ιαοϋ» διάλεξι μέ όμιλητήν τόν
"Πρόεδρον τοΰ Συλλόγου «Δελφ;
«έ; Άμφικτιονίες» τ. Υπουρ¬
γόν κ. Χρήστον Σολομωνίβην
Τό 6έ<ιχ ήταν ή «Δελφική Σ ,ι· φωνίΐ» την όποία ανέπτυξε ιιέ ■δλην τού την εΰφράδειαν :ιαί >ρτ·,τωί/ία πό ύτόν διακρίνει.
Ή πρωτοβουλίχ αυτή τοϋ κ
ιστορίαν πού τόν διακρίνει.
η ξανχζήοουν οί Δελφοί.
Ή χϊθουσχ αυτή ήταν άσ:;υ-
ιχταά γεμάτη, δλοι ανθρωπν.
τού πνεύματος καί τής τέ/νη;
γειροκροτήματα πχρατεταιιένχ
■στήν εΐσοδο τοΰ κ. Σολομωνίδη
ααί μετα τό πέρας τής ύπέοο-
7η: δμιλίχς τού. "Οταν ιιιλα 6
ν.. Σολομωνίδης ή αΐθουσα είναι
■πάντα γεμάτη άπό έκλεκτό ν.ό·
σμο. Μεταξύ τοΰ Άκροατηρίου
ιδιέκρινα τόν Στρατηγόν Π/.
Πιττχκή καί την Δίδα ττ>^ ίξχ
■ρετική ποιήτρια κ. Γ. Κοτζιδ, 3
>λα τα Μλη τοΰ Συλλόγου «Δελ
φιχές Άμφικτιονίες» μέ πάντο-
ιΤε επί κεφαλής την άκούραστη
Γεν. Γρομυμ,ατέα τού κ. ΚΟΰλ:·
Ε.Πχπχοημ,ητρίου ή δποία κάνε·
τέ πάν υπέρ τοΰ Συλλόγου ·χή
είναι, έκείνη καί δ λαμπρός σύ
ζ'ογος της κ. Εύθ. Παπαδημη-
Ι:ρ5ου (ΐίαρνασ-30;) άπό τούς
•ζοώτους ύποστηρικτάς τής Δελ
ψ.χ^Ιί Ίδέας, τή; Κάς
-μητρίου τής τό επιβάλλει κα'. ό
τόπος ^πού γεννήθηκε «οί Δελ-
φοΐ». "Ηταν έπίσης ή 'Αντιπρό
εδρος τοΰ Συλλόγου «Δελφικέ:
,Αμφικτιονίες» κ. Μαρία Μπ3υ-
σμ.πουρέλη, μέ πόλλούς αλλου.:
-έπισήμους ώς δ κ. Γ. Ζορας Ά
ικαδημ,α'ίκδς, δ Πρόεδρος :;0
• Πχρνασσοΰ κ. Ι. Θεοδωρακό
ιπουλος, δ κ. Διον. Άρδανίτ^ς
,Διευθυντής 'Τπουργείου Ποοε
'δρίας Κυβερνήσεως, δ τ. Νομ/?
χης κ. Νΐκος Άρώνης, δ κ. "Λ
■κριθάΐκη-ς δ κ. Κοτσιέρας, :.
Έκπαιδευτικός Σύμβουλος 'Γ-
πο>ρ^είθΌ Πχιδείας, ή κ. Δ''κ·>)
ιΣπεράντζα, αύζυγος τοΰ άειμντ)
■:~ου ποιητοί5 Στέλιου Σπεοά^'-
τζα, ή Τραγωδός τοΰ Έθνικοΰ
ιμας &ζ&τρον Δίς Ε. Σοφρα, ό
<κ. Σ. ΙΙήλικα — Βουγιουκ''.χ· %η, τ. Δημοτική Σύμ,βουλος καί τκαλλιτέχνις τής χπαγγελίας. ή ιΣμ,υρνχία Ποιήτρια Δίς "Ολγα ιΒατίδου. "Ηταν έπίσης καί ϊ ιΔημ,οσιογράφος έκ Κωνσταντ¬ ινουπόλεως Δ'ς Άθανχσιάδου. Οί Κχλλιτέχναι τοΰ Έθνικοΰ ιθεατρου Αίς Ελένη Νενεδάχτ; ικχ' κ. Βχσίλης Παπανίκας ή?- ιμήνευσαν σνετι·κά πο'.ημ,ατα γ - ικ-λεκτών μας ποιητών καί π ^ ττριών, δπως τής Κάς Μαρίας Μπ^σμπουρέλη τοΰ κ. Δ. Λα- ΐζογιώργου, τής Κάς Κοϋλας Ιΐα ιπχδημητρίου -/.αί τοΰ άλησμόντ, ιτου Στέλιου Σπεράνχζα. "Ηταν δμολογουμένως Οπέρι- γη ή δμιλία αυτή τοΰ /. Χοη- ιστου Σολομνωνίιδη. θερμά συγχα ιρητήριχ. Νίνα Γιαννακίδ;υ Τα φλέγοντα έθνικά ζητήματα ΥΟΟΔΟΥΛΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ-ΕΛΛΑΣ Όμιλία τού Γεν ι κ ού Διευθυντού Κρατικών Θεάτρων καί έτπτίμου Διευβιιντοϋ τής 'Εθνικ. Βιβλιοθήκης κ. ΕΥΑΓ. ΦΩΤΙΑΔΟΥ Δ' Φρικώδη είναι τα άντίττοινσ των Άλβανών, όπισθεν των οποίων ευ¬ ρίσκονται οί έττιβουλεύοντες Άλ- δβνίαν καΐ "Ηπειρον Εύρωπαΐοι. Διιηίραν τ«(?α φοράν βά έλευβερω βή'Ί Κορντσά. Οί Ίερολοχϊται, δ ττ«ς ελέγετο ελεύθερον άνταρτικόν οώμα, καί στρατός τής Αύτονόμου Πολιτείβς τής Άλιηρώτον Ήττεί- ρου ηο την ήγεσίαν τοϋ Μοτκεδονο μάχου καί Κρητομόιχου Κρητός Γε "ργίου Τσόντου Βάρδα είσέμχον- τοι είς την Κορντσάν την 24ην Ί- 1914. Κατά την διάρκειαν παγκοσμίου πολέμου 9ά δουλωθή ή Κορυτσά είς τούς Ί ■Όλούς, οί οποίαι θά κατευθννουν κατ' ούσίαν την Ήττειρωτικήν πο- λιτικήν των λεγομένων Συμμάχω·ν. ^αί ή Κοριττσά θά δοι/λωθή ττάλιν Ε'ζ τοθς Αλ6ανοΰς οί όττοΐοι τελι- *«ς βά ,τερι έλθουν υπό τούς Ίτα λ^ϋς· Καί τώ 1940 θά έλευθερω- *Π έκ τρίτου ή Κορυτσά. Διά νά δουλ«θή καί πάλιν οττως καί δλον το βόρειον τμήμα τής Ηπείρου. Καί είς την τελει/ταίαν αύτην δού **»'» συν—έλεσεν δχι ολίγον καί 'ο Κομμουνιστικόν Κόμμα τής Ελλάδος, τό κόμμα αύτό —ού ώνό τοϋ ίμττεριαλιστικόν -πόλεμον "|ν άμυναν τής ■Ελλάδος τώ 1940 "[■"41, είς χρόνον δηλάδή κατά τον όττοϊον ό Χίτλερ καί οί κομμου νι"ταί είχον ήδη συνόψει τό ττερί- <";μον σύμ«χονον Ρίμπεντ,ροττ — Μ Την 7ην Δειαμβρίου θά άκολου- "Τ"! ή άττελευβέρωσις τοΰ Δελβί- **Ί τού στρατηγικωτάτης θέσεως "^βίνου, τού όποίου συνειχής διά τ»ν αΐώνων μαρτνρεΐται ή έλληνι- ΚΟΤΙΐς, έστίας Ιλληνικής παιδείας «ί έλληνικής Όρθοδοξίας. Την 61 ^ομένην ημέραν 8ην Δεκεμοϋί Ου- β-ΐελει/θιρούται τό Άργυρόκα- τΡ°ν, τού όποίου αί στρατιωτι- **' κοί πολιτικαί τύχαι άπό τού '2 κο'ι έντεΰσεν είναι αί αύται, ""«ς τής Κορντσάς το ϋΔελβίνου Τ|Κ Χιμάρας, τού δλου έν γένει ά «Ρώτομ σήμερον τμήματος τής ιτιιρου. Σπουδαίον κέντρον τής ^«Ρβς Βυζαντινής περιόδου, τό /°υ κοί πνεύματος πλούτον κα- " την Τουρκοκρατίαν, είχεν ύπο- ^'Υματικόν Ελληνισμόν, ό οποίος ^εωνε συνεχώς τόν Ελληνικόν ΚΟσμον τής μητροπόλεως τής Βο- ρειοΕυτικής Ελλάδος, των Ίωαννί ν«ν, καί τής μητροπόλεως τού "Ε βνους, τής Κοίνσταντινουττόλεως. "Εχει δέ τό Άργυιρόκαστρον τόν μέγιστον τίτλον τιμής, ότι υπήρ¬ ξεν ή κοιτίς τής οικογενείας τού όττάτου ττολιτικοΰ άι^δρός τής νεω τέρας Ελλάδος, το ύ'Ιωάννου Κα- ττοδιστρίοι/. Ούδε ύστερεΐ ή Χιμά- ρα, την όττοίαν ό "Ελλην στρατιώ- της θά έλευβειτώση την 22αν Λεκεμ βρίου, — καί συμττληιροΰνται σχρι 6ώς 29 έ'τη. Τί πρώτον, τί δεΰτε ρον νά λεχθή ττερί Χιμάρας; Άνυ- πότακτος ττολεμική έστία, άσίγα- στος έβνικός οΐκος, οΐκος αίωνίας ΊΕλλάδος, συνδέεται άπό τής Τουρ κεκρατίας ττρός την όλην ττολεμι- κήν ίστοοίαν τοθ "Έθνους μέχρι καί τού Μοιεέ«ις! Καί σήμερον; Μετά τόσους άγώ νας; Μ«τά τριττλήν, άπό των ττολέ μκν τού 12—13, απελευθέρωσιν των ίερών εδαφών; Εύρισκόμε&α ε¬ νώπιον τής εξοντώσεως έλληνικω- τάτου κόσμον, εναντίον τοό όποίου ηγωνίσθη καταχθονίως ή παλαιά Αυστρία, τνγωνίσθη καί άγωνίζε- ται ή Ιταλία, ή Ρωσία, ή Κίνα. Ούδε ήγωνίσδησαν ολίγον άλλαι Δυνάμεις έττί ίδίω τέλει εκάστη. Σήμερον δμως διά νά ένθυμηθώμεν τόν αρχαίον λόγον, «αγών μέγι- στος καί έ.σχατος .ι^όκειται ταίς ψυχαΐς ημών». (Συνεχίζεται) ΧΙ' Η ΒΑΣΙΑΙΟΠΙΤΤΑ ΤΠΝ ΣΜΥΡΝΗΟΝ Εφέτος ή "Ενοκπς Σμυρνοίοιν γιόοτασε τό κόψιμο τής βασιλιύ- πιττίίς της στή πολ.υτελΐστάτη αΐ¬ θουσα τοΰ Ξενοδοχείου «ΒΑΣΙ¬ ΛΕΩΝ ΜΕΛΑΘΡΟΝ» την 16ην Ίανουαρίου. Ή αϊθονβα αύτη γέ- αισρ Λπό έκ.λεκτοϋς Σμνρνηούς καί φίλοι·ς τής Ένο'κΐεως Σμυοναίον. Ήταν παρόν ΰλο τό Διοικητικόν νάικηΣυμ6ούλ.ιόν της, έκ των κ.κ. Ν. Μηλιώρη, Ν. Άρώνη, ΙΙαηαρά, Μπενάκην, Ν. Χατζηπαΐ'λη καί Φλάμπου, Χρήστος Σολομιονίδης, πρόεδρος τβΐ Συλλόγου «Δελφικές Άμφυκτιονάες», ό στρατηγός Βα¬ σίλειος Χατζηπροδρόμου μετά τής ουζύγου τοι.· καί τής δτΐμοσιογράφον οίβος Άλίκης Γίαννακίδον, ό ΙΙαι δίατοος Νίκος Πολ.υοιράτης, θ. Ξΰστρης μετά τής σύζυγον τού, Φλώρος Λογοτέχνης, Συγγραφεύς Κ<οστοΰ>.ας Διευ&υντής Τραπέζης
Ελλάδος μετά τής συζύγου τον,
Αθανασιάδης Τάσος, ποιητής λο¬
γοτέχνης, Σπυριδάκης, Μακαρό-
νας, ή κ. Εύτιιχία Θεοφανίδου, σύ-
ζυγος τοϋ Ναύαρχον θεοφανΐνΐη,
ή κ. Πολίτου καί πολλοί δλλοι έ-
:λ«κ-τοί Σμυρνιοί καί έκλεκτές Αέ-
σποινες Σμυρνέίκιας όμορφιάς. Τή
πρίοτοβουλία τοϋ τ. Νομάρχου κ.
Νίκου Άρώνη, τής γνωστάς Σχο-
λής Άρώνη τής Σμύρνης, δπον1
πολλοί στή συγκεντρώση αυτή θά
ύπήοξαν ασφαλώς μαθηταί της,
ιιο;ρά<ττηκ<χν λαχνοί δο>ρεάν ποΰ δ-
λο), κλήρωσαν διδλία έκλεκτών
ΣμΛΐρναίων συγγραφέων.
Άνοίγει την γιορτή ό Πρόεβρος
τής Ένιίκτεως ΣμυρναΙων κ. Άλέ-
ξανδρος Μπενάκης εύχόμίνος σ' δ-
?.α τα μέλη καί στίς οικογενείας
τοιις καί στούς φίλους τής Ενώσε¬
ως «Καλή Χοονιά». Κατόπιν άπευ-
θύνεχαι στόν Δήμαρχον Αθηνών κ.
Ρίτσον καί τόν εύχαριστεΐ γιά
την τιμήν .-τού βκανε νά παρευρέ¬
θη στή γιορτή αυτή, μ,' αύτά τα λό
για: «"Εχομεν την τιμήν νά 6ρί-
σκεται άνάμεσά μας ό Δήμαρχος
Αθηνών κ. Ρίτσος, τόν οποίον ίύ-
ώ θεομά έκ μίρους ολ(»ν
των Σμυρνηών ηαθώς έπίσης καί
τόν Σμυρναϊον Άρχιιο/.ογον κ.
Γ. Μυλίονά όστις έτ '^'ι^η δια τής
έκλογής τού ώς έ— ιλέκτου Μέλους
τής Άκαδιι,ιίκς Ά·!.'ν<:ι κια ιύν κ. Εύάγγελον Φωτιάδην. Μετά τόν λόγον ·οί' / Μ.τενόκη ευθύς άμεσος ό Δήιι ι5;'ΐ>ς κ. Ρί¬
τσος χαιρετα τί)ν όμήνΐ!')ΐ κοί μι-
λ.ά με μεγάλη χαρά γ '/. ι ην Ιμνρ-
νη καί προσθετει: «'ίΐγώ είμαι
Σμυρνηος άπό τή γυναΤχα μου
ποϋ είναι Σ·μ,υρνηα, ιίιιαι .δικός
οας, συμπαραιστάτης Πί /ί'Ίθε Ιίιέα
δική σας, είθε νά Ιβνάοχι.)1^ καί
τού χρόνον καί νά ξανακό.,νοαε τύ.
λι την πίττα.
Ή άτμόσφαιρα ^ταν ί·λύτ· λα
δικί| μας έκεΐνο τδ ,νο ι*·ι, νοι^ά
δλοι —ιγαμε στή Σ.ιι>ς>.'η γιά νά
κόψοιμε την βασιλόμ-.τα αι»;. ΟΙ
με;γαλείτε|.>οι ττού εζησαν έκεΐ αύ-
ιές τίς στιγμες, θά εΐδαν τό σπίτι
τονς νά λάμπη άπό φώ<πα. *Ητα·ν τ' Άη—Βοτσ-ιλιού, τα δίτζια νά πηγαινόοχονται, οί Μητίρίς μας νά φοροϋν τσοί 6ελοΐ|δ€νιες τους ρόμπες (φουστάνια) μέ τα τϊυδα- ι"1>ικά τους ,.ιά τα διαιΐί.ν π«·ι ι ιί;
καί νά λ.ά'1-νυ.· άπό ναοϊι '■> ιί π·-
ΐυχία, οί οό|ΐιες το·^ς ιιι'»·*; οΐ/μέ
νες οέ μεγι'ιλες ράφΐΓϋ·τ ατιί >.<ι. τζηστάμοτ) Ί .'· ιοτ ι >.ιϊ»ϊ; ό.τ' ά
μαγαζιά τοΰ Φ^ιγιω ι ·/ ι/ή: κϋ
Ξκνόπουλο.ι, <; Λ'ΐϋ> 'Μ'κ -ί >Ό-
λάρι, Πρεντάν καί αλλα παριζιάνι
κα Καταβτήιματα πού εΓχαν νά,μι.
Άναιμντκΐεις ποϋ φΐιρνουν δάκρυα
στά ιμάτια σ' αύτούς πού ταζησαν
κοα πού τα διηγοΰνται σάν όμορ«ν>α
παραμύθτα: τΗταν μιά φορά κι'
έ'να καιρό...
Καϊ με ιο κόψιμο τίς βιωυρνέϊ-
κιας δαοιλιόίαττας, καί τή διανομή
των βιβλίον, τέλεκοσε ή δμορφη
καί οίκογενεΛαχή αυτή γιορτή μΛι,
πού μας εφερε τόσο κοντά οτή
Σμύρνη μας μ,έ χίλιες άναμνήσ'··τς
γλυκές καί ασ^υστες. Τό χρΐΌυ
φλουοί Ιπεσε στήν κ. Δημ. Πολυ-
«ράτη.
ΝΙΝΑ 'ΊΑΝΝΑΚΙΔΟ^'
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚεΝΓΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΙΤΕΓΑΣΕΩΣ
Τό εσπέρας τής ΐΐαριελθούσης
Τ-ρίτης συνήλθεν υπό την προ* δ οί¬
αν τοιϋ γενικού γραμ,ματέως τοϋ υ¬
πουργείον ΚοινιαΛΐκών 'Τπηιρε'ϊΐών
κ. Άντων. Μέξη, τή (Λϊ^εταχή
τοϋ νοιμικοϋ βιιμόούλθ/υ καί των ύ-
πηρ·εσιακών παοαγόλ'τωΛ' έκ των κ.
κ. Ι, ΙΙαυιλίδη, Φ. ΙΙαπαιθαναούου,
Χαρατσοπούλοιι, Κάς Καλαμπόκα
κα ίτοΰ πρόσφυγος έκπροσώπου κ.
Σ. Σ ιγανίδη, τό κιεντρικόν συλιβού
λιον ΣτεγάσΓΐος καί ^λα6ε τάς κά-
τοθι άποφάοεις:
1. Τροποποίησις οίκοπεβοποιήσ.ε-
ως ειίς τό Ο.Τ. 7 τοΰ ΣυνοικΜΤμοϋ
Ν. Κ^ήνης ©εοσαλονίκης.
2. ΙΙροοαριαογή των νπ' ά(Ηθμόν
47.")4, 47ό(> ί>ιαγ()αιμιμάτ(ι)ν Συνοι-
κισΐμοϋ Τοΰμπας θεσσαλονίκτ|ς
πρός τό Ισχΰον θιάγραιμμα. τής Πό
λεοδομίας.
3. Σ«μπλής»ω<»).ς θΗκοπεδοποιήσε ως είς τόΌ.Τ. 49 τού Σ ττνοικκτμοϋ Κάτχο Τούμπας θεσσαλονίκης. Τροποποΐίησις τοϋ διαχωςκστικοϋ όρίου μεταξΰ των ύπ' αριθμόν 2 καΐ 9 οίκοΛέδων τοϋ Ο.Τ. Ζ' Συν οικισιμοϋ Ροδαχω.ρίου θεσσα.λονί- -κης. Τροποποίησις τοΰ διαχωρΜττικοΰ όρΊου μεταξύ των ύπ' αριθμόν 8 καί 19 οίκοίΐέδων τοΰ Ο.Τ. 11 Συνοικι. σμοϋ Τριανόοίας θεσοαλονίκης. "Εγκρΐισις πρωτοκόλλου προσωρι νης παρα,λαιδής έργαοιων άποχε^α- τώσ&ιυς τεσσάίρ. παλνκατοικιών είς Άγιον Ιωάννην Κα.ρέαν, έ-ργ. Ι. Σιγάλα. Περί έγκ.ρίαριος ή μή άγοράς έ τοίμ.ης κατοι,κίας δι' άπ' εύθείας διαπραγιματεύσβων. Άναγνώριοχς προσφύγων διά Στέγην 'Τπε,ρηλΛκων Ρέντη. 'Έγκριβις ΐνοί.κιάσεως τοϋ ύπ' ά (κθιμον 10 Διατάγματος πολνκατοι κίας όδοΰ Άνθέιον θεσσαλονίκης, υπό τοΰ δικαιούχου πρόσφυγος Σ. Άνάχλησις παραχωρηθέντος Δι ι-τάγματος τής έιί τής δδοϋ Μπό- τσα,ρη καί Μυκηνών πολυκατοιΐκίας. ' Εγκρισις παρατάσεως ενοικιά¬ σεως ή ιμή τοΰ ΰπ' αριθμόν 19 Δια¬ τάγματος τής Δ' πολυκατοικίας Κα οέα υπό τοΰ θικαιούχον πρόσφυγος /αομπάνη Άντωνίου. Ι 1) "Εγκρισις πιστιίχτεοίς δραχ. 5.6θθ διά την καταβολήν άποζημι- οκτειΐ)ς είς τα ιμέλη κλπ. τοϋ Ν)- ' κου Συμβουλιον Στεγάοειος Πειραι ώς μηνων Όκτιο6ρίον — Δεκεμβρί οτ' 1969. 2) "Ομοίως δραχ. 640 διά την πληρωμήν οαιτάνης δημοσιεύσείον είς εφημερίδα «ΠΑΡΑΤΗΡΗ- ΤΗΣ». 3) "Ομοίως δτά την είς διαιφό- Ι>ους επιστροφήν Λχρεοστήτως παρ'
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σο>κράτους 59
Τηλ. 547.888
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραϊοκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΚΤΣ
Σωκράτους 5ί), Αθήναι
Τηλ. 547.888
ΑΚΟΥΓΤΙΚΑ ΒΑΡΥΚΟΊΑΧ
ηιοΛουντοι είς τιμτΊν έκΓτάκτο.
ρυκαιρΐας. Τηλέφωνον 233
847 Κύριον Χτέλιον Λ Κιί>
οταν.
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πεπειραμένος είς ίργα βδοποιίας
ζητεΐται δι' εργασίαν ής επαρχίαν
Τηλ. 624-832 — 631-652
[ΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΠΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησ:;
τής εξελίξεως
τής άνδρικής Μέ-δας
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41
Τηλέφ. 2-35.572
αυτών κατα6λη6έντο)ν ώς ακολού¬
θως :
α. Είς την Παπαϊε·ροθίον Άγγέ-
λαν σύζυγον ΊοΗχννου δρχ. 5.835
6) Είς την 'Τφαντίδου Κυριακήν
χι')ραν Γεώργιον δρχ. 2.268.
Όμοίίος δρχ. 3.520 διά την πλη
ρωμήν εργασιών τοποθετήσεως ό-
πό της 'Εταιρείας 'Τδάτίον 2 παίΓ
χ'ετεΰσεων είς κτίρΐΛν 8)2 ΟΙκι.
σμοΰ Δονργοντίον.
"Ομοίως δρχ. 40.200 διά την εκ¬
τέλεσιν υπό τής ΔΕΗ έργα<τ<ών με- τατοπίσεως έναβρίοα» ήλεκτρ. δια τόν «χ τοΰ χώρου ανεγέρσεως 7 πολυκατοικιων καί άγοράς Οίκισμοΰ Τανρου. "Ομοίως συμπληρωματικήν πί¬ στωσιν δοχ. -(ΐι).ΟΟΟ 6ιά συμμετο¬ χήν ημών είς ι ήν δαπάνην εκτελέ¬ σεως υπό τοΰ ΟΛΠ εργασιών άπο- χιετεύσεως (δ<κα'ώματα συνδέσεως πολυκΛτοικιών Περιστερίου. Πί^ί €πι·χορηγήισ«ως τοΰ Δήμ',ιυ Δράμας διά την εκτέλεσιν είς προσ- φυγικούς Σννοικιοιμοΰς περιφερεί¬ ας κοιν. έργων δρχ. 200.000. Περί παραχο>ι>ήσεως ταν ■/ύΐί»
θν οίκοπέδων σιιμςχύνως πρό; τα
Ν. Διατά/γιματα 4176)61, 4ό Ι ί' β<5 καί. 8)1968. Τοϋ ΰπ' αριθμόν 15 Α έν τιτο. θ τοΰ Συνοικισμόν Ν. Καλλ',π.»/.:· ως έμιδαδοΰ 108,33 μ2 είς α).ι Καθ (Ηατνήν σύζνγον Ίωά·νου Χιώτη. Τοΰ ύπ' αριθμόν 18Α οΐχοπίδου έν τετρ. Σ τοΰ Σ ννοοασνΐϊΰ ίν. Καλλιπόλειως, έιμόαδοΰ 141,60 μ'2, είς τούς Άθανάσιον Δημ.ητ.>όπ)υ-
λον καί Αικατερίνην σύζυγον Ίψιμ.
Σ κοπΈλίτου.
Τοΰ ΰπ' άρι,θμόν 10 οίκο.τέ >ν έν
τετρ. 30 τοΰ Συνοικιομοϋ Ιίυλκοΰ
Βόλον έιμ^αδοΰ 11869 μ2 -λ; τόλ
Δημ. Καρασα<>6αν.
Το ύπ' άρί·θιμΛν 5 οικόπεδον ίν
τετρ. 60 Α τοΰ Συνοοααμοϋ Τριγώ-
νον Πευκακίων έιμοαδοΰ 151 83 μ2
είς τούς κληρονόμονς Χρήστον Νικ.
Πατέλη.
Περί τροποποιήσεως τής^ΰπ' άρι-
θιμόν 4721)14.10.1969 γνωμοδοτήσε
ως ιμόνον ώς πρός τό δνοιμα τοΰ δι¬
καιούχου.
ΓΐερΙ άνακλήοεως τοΰ ΰπ' αρι¬
θμόν 7183)10.12.1957 παραχωρητη
ρίου.
Περί καθορισμόν τοΰ ανωτάτου
όρίου μηνιαίων όαπανών στοιχειώ-
6ους βνντηρήσιεως διά τό τρίμηνον
ΊανουαρΙον - Φεβρουαρίου, Μαρι¬
ου 1970.
'ΕπανΐΙέτασις στΐγαί—ικοΰ δικαι
ώματος τρωγλοδντών "Ηρακλείου
Κρήτης.
Περιί έ<ραριμοΎτ|ς συμπληρωμαπ- κοϋ στεναστικοΰ προγράμματος δι' άστέγους οικογενείας τοΰ Οίκχττιιΰ Κουκοΰρων Εΰπαλίου Φωκίδος. Άρσις έκ τής έπιβληθείσης ά- παλλοτριώσΐως «ίς την περιοχήν Άγίου Εΰστίατίου Λέσόου εκτά¬ σεως 190 μ2. "Αρβις έκ τής έπι6ληθ€ίίης Λ- ταλλοτριώσ.εως είς την περιοςήν Ροδαυγής "Αρτης, εκτάσεως 5.288 μ2· _____ ——^——■————~^Μ^^»^Μ II . Ι ||_· ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ Ενεκρίθη υπό τού ύποτ·ργού Νανι τιλίας πράξις τού Δ.Σ. τού ΟΛΠ διά την διάθεισιν πιστάσεως έκ δρχ. | 1.703.000 δρχ. πρός έγκατάσταοτν Ι κατόπιν δημοσίου διαγωνισμόν, ΐΐ ! λε-χτρικοϋ ΰποστάθμον ΚΤΑ είς πε Οΐοχήν Α—Β τού Κεντρικόν Λιμέ¬ νος Πειραιώς. | Έπίσης ενεκρίθη ή διάθεσις πι- στώσεο>ς 1.020.000 δρχ. διά την
προμήθειαν, βάσει μειοδοτικόν δια-
γωνισμοΰ, φυ>τιστι»ιών σωμάτοιν καί
λοιπού ήλε-κτρολογικοΰ ΰλικοΰ, πρός
ηλεκτροφωτισμόν των υπό διαμόρ
φιικίΐν περιοχών τού λιμένος.
ίΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΉΝ- ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ .
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άρκττο,ύργημα τοϋ -ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
"Ο ΛΙΑ:ΒΟΛΟΣ ΣΙΉ.Ν ΤΟΤΡΚΙΑ>
Διασϊΐευή:' ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< 310ον Ή Άνίχα. εΐδε σεκλεντισμένο, τό Χουτάνο καί μέ σκοττό νά τόν 5ιασκεδάση, τόν έιτλησίασε. —Ρεμδάζετε Ντόκτ«(ρ; Τόν έ- ρώτησε μ' έ'να χαριτωμένο μειδία¬ μα Ό Μαχμοΰτ, άποσττάσθηκε άπό τίς σ<έψεΐς τον, την έχάιδεψϊ μέ | τό βλέμμα τού χαί τής ό—άντησε: —©αυμάζω τό ίπτεροχο τοπίο .ιοϋ άττλώνεται μττροστά μου, ά—ό τα τταράθ^ιρο, κοκχωνίτσα μου καΐ μωτιέμαι, άν υπάρχη άλλο ττιό ό- μορφο άπ' αϋτό, σ' δλο τόν κοσμο. —^ΕΤναι δικαιολογημένος ό θαυ μασμός σας ΝτόκτΜρ, ϋκανε ή Ά- νίκα καί βύθισε κι' αύτη τό βλέμ¬ μα της στόν ττόντο. Ό Οεός, σννέ χισε σέ λίγο, μοίΐρασε άττλόχερα τα δώρα τού, σ' έτούτη τή γωνιά της γής. —Τής .. φαρμακιάρας, συμττλή ρωσε μ' ενα χαμόγελο ό Μαχμοΰτ. —Των Θεραπείαν τόν διόρθωσχ ή Άνίκα. —Μά νομίζω, ττώς τό άρχαϊο τους δνομα ήταν «Φαρμακίας», εί ττε ό Σουλτάνος. —Φαρμακίας ήταν, τού άπάντη σε ή Άνίκα, γιατΐ έδώ ή Μήδεια ψιίλαγε, μέσα σ' ενα τουλουμάκι της δότανα. Μά ό Πατριάί>χης Άτ
τιχός, τοΰς ώλλαξε τό ονομα καΐ
τα ώνόμασε «©εραπτεΐα», γιά τό
καλό τους κλΐμα, ττοΰ άναζωογο-
νοΰσε, άπό την έττοχή των Ρο»μα!
αν ΑύτοχρατόρΜν, τοϋς έξησθενη-
μένους όργανισμοϋς καί γιατΐ ή-
ταν άδικο, τό όμορφο αϋτό προά-
στειο, ποΰ δττΗις είιτα μέ τό καλό
τού κλϊμα γιάτρευε τοΰς άνθρώ-
πους, νά εξακολουθή νά λέγεται
Φαρμακίας, έττειδή μιά μυθική μά
γισσα, ειουδε τα μαγικά της *ίλ-
τρα σ' αυτόν τόν τόπο.
—Μά δέν ΰπτάρχει τίποτα, πού
νά μή τό ξέρης; ρώτησε μέ θαυμα-
σμΐό ό Μαχμοΰτ.
Έκείνη κοκκίνισε καί τοϋ άπαν
τηαε ταττεινά:
—Δέν μοί άρέσει Ντόκτωρ νά
κάνω επιδείξη γνώσεων, άλλά την
ίστορία αυτή την ξέρουν καί τα
μικρά παιδία, δπως ξέρουν καΐ
τον ε^ϋλο αυτών των 6ράχων, άττε
ναντί μας.
—ιΝαϊ, έ'κανε ό Μαχμούτ, είναι
οί φο&ιρές Συμττληγάιδες πέτρες
άνάμεσα άπό τίς όττοΐίς ττέρασαν
μέ την «ΑΡΓΩ» οί Άργοναΰτες
τοϋ Ίάσονα.
Στό μεταξϋ ό Δανιήλ-Κοκκαλάς
εΐχε συνκίντιρώσει σέ μιά γωνιά
τής Σάλας τα Μπεόπουλα καΐ
ιτοΰς άνθρώιτους τού Μττοσταντζή
<χπαση καί τοΰς άνέτττικτσε μέ έν- θουσιασμό τή μεγάλη ωφελεία ποϋ 6ά είχαν οί λαοΐ τή·ς Αύτοκρατθιρί άς, άπά την έφαρμογή τοΰ μεταρ- ρίΐμιστιχοϋ ττρογράμματος τού Μαχμοΰτ. Καί εΤχε καταφέρη νά τοϋς μεταδώση τόν ένθουσιασμό τού. Άκόμα καί ό Προκόπης καί ό Γα&ρίλης, οί πιό πιστοί ανβρωποι τ»") Μττοοταντζήμπαχτη άρχισαν εί λικρινά νά πιστεύουν στό μεταρρν θμιστΐχιό πρόγραμμα τού Πατισάχ τους. Καί σίγου|>α, άν αύτές δέν
ηρχοντο σε άντίθεση μέ τα συμφέ-
ροντα των άφεντικών πού ΰττηρετοΰ
σαν καί -ττοΰ τοΰς ψοοώνταν, θά ά-
γωνίζονταν κι' αύτοι γιά την επι¬
κρατήση των ίδεών τού Κσκκάλα.
Τί ήταν κι' οί δυό τοι>ς; Φουκα-
ράδες άνθρωποι. Καί τέτοιοι θά
μένανε σ' δλη τους τή ζωή, έκτός
άν £,<μεταλλεύονταν, καμμιά εκτα- κτη εύχαιρία, γιά νά γίνουν κι' αύ τοί κάτι... Τούς τα εΐπε μέ τρόπο αύτά ό Κοκκαλάς, χωρίς βεβαία νά τούς δώση νά καταλάβουν, δτι ήξερε πό ι οί ήταν£. —"Οταν, τούς εΤττε, άλλάξη ή κατάσταση τοϋ Δοβλετιοϋ, ό Πα¬ τισάχ, β'ά έ<τιμήση τις ΰπηι>εσίες
σας καί γιατί τό νέο Κρόττος θά
αρέπει νά στηριχβη σέ άνθρώπους
προοδευτικούς καί τής απολύτου
έμπιστοσύνης τού, θά σας ό*νσβίσι
ύπεύ-3ννες θέσεις, όπως Άγαλίκια
μπορεΐ άκόμα καί Πασαλίκια. Αύ¬
τό θά τό κρίνη ό ΐδιος άπό τίς ί-
κανότητές σας.
—'Εκεΐνο πού θέλομε εμείς, τού
άπάντησε ό Προκόπης, κρύβοντας
τα πραγματικά τού αίσθηματα, εΤ
ναι νά ϋπηιρττήσουμε τόν Πατισάχ
καί νά βοηθήσουμε τό Δοβλέτι νά
μπή στό καλό δρόμο τής προοδον,
γιά τό καλό δλον των λαών πού έ
ξουσιάζει. Δέν άποβλέπομε σέ δι-
κή μας όπτοκλε,ιο-τικά ωφελεία. Ου
τε Άγαλίκια θέλομε, οϋτε Π«ο-αλί
κια.
—Κι' έγώ £τσι σκέπτομαι, εΐπε
κι' ό ... Γαδρίλης.
—Μπράβο σας, έκανε δηθίν σ*Ύ
κινημένος ό Κοκικάλας, είσθε κα-
λοί Χριστιανοί. Καί πΐατοΐ στό
Δοβλέτι...
—ΙνΙττράβο σας, τούς είπαν καί
τα Μπεόπουλα, ποΰ παραχολουθοϋ
σαν μέ πολύ ενδιαφέρον τή συζη¬
τήση. "Ας εϋχηθοϋμε μόνο νά βοη
β.'ΐση ό Θεός νά μπή σ' έφαρμογή
τό μεγάλο μας ττρόγραμμα.
—Ίσαλά, έκανε ό Δανιήλ καί
πλησίασε την άδελφή τού καΐ τόν
Πατισάχ, πού έξακολουθοΰσαν νά
μιλάνε γιά τίς όμαρφιές των Θερα
πειων.
—Νά μέ συμπαθάτε τοΰς εΐπε,
πού διακόπτω την κουβίντα σας,
ποϋ δέν άμφιβάλλω, πώς θά είναι
ττολΰ ένδιαφέρουσα. Μά δέν νομί-
ζεις άδερφοΰλα μου, πώς πρέπει
ν' άχούαονν οί καλεσμένοι μας καί
λίγη μουσική;
—ΤΩ, ναί έκανε κι' ό Πατισάχ,
βά μ' εύχαρ-ιστούσχ νά ξανακούσ»
τό έ,μβατήριο τής Στρατιάς τού
Ρήνου.
Πρόσχοι,ίη ή Άνίκα κάθησε στό
πιάνο της κι' αρχισε νά σκορπάη
τίς μελωδικες νότες τοϋ τραγουδι
ου έκείνου, ποΰ τόσο αρεσε στόν
Πατισάχ. "Ετσι πέρασε εύχάρι-
στα κι' έκείνη ή βραδυά. Κατά
ιάς 8, βρίσχοντας μιά άφορμή, ό
Πιοοκόπης καί ό Γαβρίλης ίψυγαν.
"Οπως ξέρομε, τοϋς περίμενε κα¬
τά τα συμφωνημένα, στή βάρκα ό
Μποσταντζήμπασης κι' ήταν έπικί
νδυνο, νά γυροφέρνη στίς άκτές
των θεραπείαν. Παρά τή μεταμφί
εσή τού, κ,άποιο μάτι μποροΰσε νά
τόν αναγνωρίση καΐ τάτε...
Παρ' δλα αύτά, ό Κοκκαλάς
τούς παοακολοϋθησε άπό τό παρά
6υρο τής Σάιλας τού σπιτιοΰ τού
κι' δταν τούς εΤδε στήν άκτή νά κά
νούν νόημα στό βαιρκάρη, τράβηξε
κοντά τού τόν Σουλτάνο, τούς £δει
ξε:
—Αύτοι οί άνθρωποι Ντάΐϋτωρ,
δέν μοϋ άρέσουν τοΰ είτε. Πρέπει
νά τούς προσέχουμε. Οΰτχ Ρωμηοΐ
είναι, οϋτε ψίλοι τού Πατισάχ
μας. Είναι μάλλον σπιοΰνοι.
(Συνεχίζεται)
Άπό την λειτουργίαν τής Λατινιχής 'Εκκλησίας
ΚΥΡΙϋ ΕΛΕΗΣΟΝ
Τοΰ συνεργάτου μας ΔίίΜ. ΧΟΓΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΓΛΟΓ
ΙΙάσες σνγκινήσεις όέν έννοκοθα
τότες άπό τίς έκτελέσεις τής λει-
τουργίας τής λατινικής ϊ.κκλησΜχς
Άιμισού, σάν ά,κονα νά ψέλνη κάθε
Κνριακή ή μικτή χορι·>δία τό «Κν-
ριε έλέησον», στήν ά>χή τής λει-
τουργ ίας!
"Οπως είναι γνωστόν, ή λειτονρ
γία τής κ.αθολικής έκκλησίας άρχί
ζει μέ τίς ύπέροχες ψαλμωδίες, τό
Κνριε έλέησον. Καί άκολουθοΰν οί
ϋμνωοΐες, Γκλόρια, Κρέντο, Σάν-
κτους, Άνους ντέί—^κατέ άμεν.
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
!»—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπ,τη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΎΓΧΡΟΝΟΝ
καΐ ΠΛΗΡΕΣ
Ο ΛΙΕΘΝίΙΣ ΟΠΛΟΜΑΧΟΣ Ι¬
ΩΑΝΝΗΣ .ΞΧΑΤΖΗΣΑΡΑΚ
ΤΟΣ, ΚΑΛΤΤΈΡΟΣ ΟΙΙΛΟ
ΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΙ'
ΚΚΊΉΝ ΣΤΝΕΧΕΙΑΝ ΦΟ¬
ΡΑΝ
Κατα τό διενεργηθέν πρό η¬
μερών δημοψή-φισιμα των μΛλϋη1
τον «Σννδέβίμον Ά^λητικών Σνν-
τακτών» ό πριωταθλητής τής όπλο
μαιχίας Ιωάννης Ξ. Χατζησαιράν-
τος, ανεδείχθη ώς ό καλντερος ό-
πλομά,χος τής "Ελλάδος διά τό λή¬
ξαν Ιτος 1969 καί είς των καλνΤε-
ρων Έλ,ληνων άθλητών κατά την
λήξασαν άθλητικίιν περίοδον. Ή
επί σΐΓνεχή βετίαν άνάδειξίς τοΰ έ-
| ξαιρέτον αυτού νέον ώς τοΰ καλύ¬
τερον "Ελληνος όπλομάχου, άποτε-
' λεϊ δικαίαν έπι6ρά6ευοιν τής μα-
| κρας αΰτοΰ όσον καί εύδοκίμον έ-
πιδόσεώς τού είς τόν ελληνικόν ά-
θλητισμόν καί ίδιαατέςκος είς τό
«ατ' εξοχήν άνδροπρεπές Όλι^μπια
κόν αθλ.η,μα τής όπλοιμαχίας, τό ο¬
ποίον ύπηρετεϊ μετά άκρας προθυ-
μίας επί ΙΟετίαν καί πλέον, ανα¬
πτύξας είς τό επαικρον τάς ^Τκχικάς
αύτοΰ άρε-τάς, διά των οποίων κα¬
τέστησε λαμπράς τφ αντι επιτυχί¬
ας, τόσον είς τό εσωτερικόν, δπου
ανεδείχθη επανειλλημένως Πανβλλη
νιονΐκης καί πρωταθλητής "Ελλά¬
δος, όσον καί είς διε·θνεΐς συναντή-
σίΐς.
Πώς, δμί»ς, νά μή σνγκινηται κά
θε έλληνχκή καρ&ιά, σάν άκούη τίς
έλληνακες λέξεις νά μπαίνουν μέ¬
σα στά μυρίπνοα μουσΐίκά λουλού-
δια τού Παραδείσου; Καί έκεί, ε-
νας Μπετόβεν καί έ'νας Μότσαρτ
νά ΰν>ώνονν τίς δνό αύτές έλληνι-
κές λεξεις σέ νότες γιγάντια (,ια-
γευτιχές;
Καί ποία έλληνΐκή καρδιά ημπο¬
ρεί νά μή σνγκινηται, άκούοντας
καί ξέροντας πώς τα έκατομμύρια
των Καθολι,κών τού Κόσμον άρχί
οιη1 άπό την λει,τουργΐα τους κ,αί
δοξολογούν καί ΰμνοϋν —επί τό¬
σους αίώνες τώρα1— τόν Παντοδύ-
ναμο Θεό στήν έλληνική γλώσσβ!
Ό γράφων τό παρόν δτ)μοσίευμα
ήταΛ· τότες —ετος 1914 —σολίστ
—τενόρος—την Καθολική Έκΐκλη
σία Άμισοΰ!! Καΐ μέ σννεκίνει 6α
θειά τό δτι έγώ Όρθόδοξος, μέ¬
σα σέ καμμιά δεκαπενταριά Καθο-
λικούς χωροδοϋς, έψελναν στήν Κα
θολική Έκκλησία καί στήν 'Ελλη-
νική μας γλΛ>σσα, τύ Κ ύ ρ ι ε
ϊ λ έ η σ ο ν.
Σάν έ'νας νέος πού ήμονν τάτες
δέν μποροΰσα νά νονώθω τό μ ε-
γ α λ ε Ι ο πού εΐχε ή Λατινική
Λειτουιργία,όΐρ,χίζοντας μέ τίς 'Ελ
ληνικές λέξετς, Κ ύ ρ ι ε έ λ έ-
η σο ν !
Τώρα, ϋστερα άπό τόσα χοόνια,
μπαίνω βαθειά στό νόημα αυτόν
τοΰ άνέκφραο-τον καί )η'χικοΰ μελα-
λείον.
Δ. Κοντοογιαννόπονλος
Τό κομψό αύτό χειμερινό φόρεμα εΤναι' δημιουργία τοΰ Βρεταννικοΰ
Ο'ίκου Τζίνα Γκέη
ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΓ
ΚΑΠΟΥ ΙΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Πολεμικές ίστορίες τοθ Βορ;ΐ3
δόν
Τό Μπούμπεσι εΤχε ονομασθή ά¬
πό τίς πολλές μάχες καΐ τίς άπω
λειες ώς γραμμή θανάτου η σκοτώ
στοα άπό τοΰς φαντάρονς μας.
Παρουσιάστηκα στό Λιοικητή μου
καί τοποθετήθηικα στό 11 Τάγμα
ώς διοικητής τοΐι λόχου Πολυβό-
λων. Τό βράδυ γιά νά ήσυχάσω
καΐ νά σκεπασθώ, δέν εΐχα μαζί
μου τίποτί άλλο άπό λίγα φαγώ-
σιμα καί μιά χλαίνη. Εϋτυχώς βρή
κα ενα παλιό μου φίλο άξιωματικό
καί ζήτησα νά περάσω τή βραδιά
στή σκ,ηνή τού.
—^Πολύ καλά μοϋ εΐπε καΐ χαμο
γέλασε στό πλαϊνό συνάδελφο πού
έμενε κι' αύτός στό ΐδιο άντίσκη-
νο.
—Δίχως άλλο, κάτι ψιθύρισαν
είς βάοος μου, σκέφτηκα. Διηγήθη
κα γιά τα μετόπισθεν. Μοΰ είπαν
κι' αύτοι πολλά άνέκδοτα τού με-
τώπου μέ τίς τελευταΐες μάχες καΐ
νίκες. Σάν νύχτωσε κουρασμένος ε-
ττεσα όπως ημουν δίπλα άπό τούς
όυό άξιωματικούς. Μά ποΰ νά κοι-
μηθώ. 'Όλη τή νύκτα δέν έχλεισα
μάτι. Πλάί μου οί δύο συνάδελφοι
ροχάλιζαν εύτυχισμένοι.
Τό κορμί μου άναψε άπό ψαγού
ρα. Κι' ενιωθα έλαφρούς περιπα-
τητές στό σώμα μου. Τί γινόταν
λοιπόν; Άπλούστατα. Οί ψεΐρες
των συναδέλφων μου εΐχαν κάνει
την ύποδοχή τους καί την μεγάλη
τους έπίθεση κατά μέτωπον.
Τό πρω'ί μόλις ξύττνησαν οί &λ-
λοι κι' έμαθον τα νέα δπως τα πε-
ρίμεναν κιόλας, ξε,καρδίστηκαν
στά γέλια καΐ οςοχισαν τα πειρά-
γματα καί τα άστεΐα τους.
Μαζί μέ τούς συναδέλψους μου
ξεντύθηκα σέ μιά γωνιά κι' άρχί-
σαμε τό ξεψείριασμα. Μετρούσα-
με πόσες θά σκοτώσουμε. Κοιτάζα
με ττάσες φι/λές θά ξεχωρίσουμε ά-
νάλογα μέ τό χρώμα, τό μέγεθος
καί την ποιότητα. Μά άπό κείνη
τή μερά είδα πώς τό ξεψείριασμα
ήταν μιά άπό τίς άναγικαΐες άπα-
σχολήσεις τοΰ μετώπου στή πρώτη
γραμμή.
Σέ κάθε καλή λιακάδα, σέ κάθε
άνάπαυλα τής μάχης, σέ κάθε εύ
καιρία θά μπο^οϋσες νά δής ελευ¬
θέρα μέσα στά χαρακώματα, έμ-
πρός άπό τα άμπριά, κάτω άπό τα
δένδρα, ν' άσχολοϋνται άξιωματι-
κοί καΐ στρατιώτες μέ έπιμέλεια
μέ τό ξεψείριασμα.
"Οποίος πήγε στή γραμμή των
έπιχειρήσεων τοϋ Βορειοηπειρωτι-
κοϋ μετώπου 6ά θυμάται γιά δλη
τή ζωή τού, πώς μιά άπό τίς τρα-
νωδίες καί τα δάσανα τοΰ πολέ¬
μου ήταν τό ΞΕΨΕΙΡΙΑΣΜΑ.
Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΕΡΟιΠΟ-
ΡΟΣ
13 τού Φλεβάρη τού 1914. Βρι-
σκόμαστε στήν Πρεμετή μικρή κω
μόπολη τής Β. Ηπείρου. Ή δμορ
φη αυτή κωμόπολη &χει άλλάξει ό-
λότελα άπό τίς πολεμικές έπιχειρή
σεις. Τα σπίτια της έρείπια καί
-πειρωτικοθ Μετώπου 1940 - 41
χαλάσματα χωοις ζωή καΐ κινήση.
Ή άγορά της καί αύτη ε'ρημη καΐ
αδεία φαντάζει σά θλιμένη άνάμνη
ση κάηοιας παλιάς έποχής. Μονά
χά κάπου-κάπου ξΐπροδάλλουν οί
στρατιώτες μας άπό καμμιά γωνιά
καί περπατούν βιαστικά γιά την
ΰπηρεσία τους. Έκείνη την μερά
ημουν στό μέτωπο τής Πρεμετής.
Μόλις εΤχε χαράξει καϊ βοισκόρα-
σταν στά χαρακώματα καί στά άμ
ττριά μας.
Έδώ καί πολλές μερίς τα έχθρι
κά βομβαρΰιστικά άεροπλάνα έρχό
νταν άκατάπαυστα καΐ βομβάρδι-
ζαν την πόλη πού ήταν 6 Έψοδια
σμός των τμημάτων μας... Σέ λιγά
κ ι φάνηικε στόν ούρανό ενα Έλλη-
νικό άναγνωιριστικό άεροπλάνο...
Δέν πέρασαν πολλές στιγμες καΐ
φάνηκαν πίσω άπό τίς κορφές των
βουνών σχηματισμοΐ έχθρικών άε-
ροπλάνων. 'Ύστερα άπό μιά θεα-
ματική πτήση καΐ έπιδεικτικούς έ
λιγμούς πάνω άπό τίς γραμμές
μας, τα βομβαρδιστικά τους άδει-
ασαν τίς βόμβες τους καί φύγανε.
Τα δέ καταδιωχτικά τους όίρχισαν
την άερομαχία μέ τό δικό μας τό
άναγνωριστικό. Δέν πείριγράφεται
ή ίερή στιγμή έκείνη τής γιγαντο-
μαχίας. Πεσμένοι χάμω, μέσα στΐς
τρύ.τες μας μέ σγωνίσ ποφακολου
Οοίσαμΐ. την άερομαχία ζητώντας
μέ καρδιοχτύπι την νίκη μας. Μέ¬
σα στή κόλαση έκείνη τής μάχης
στόν αιθέρα, μέσα στήν βοή καΐ
στήν άντάρα, μέσα... εΐδαμε ενα
έχθρικό άεροπλάνο νά καίγεται
σάν πυιροτέχνημα καί τό δικό μας
νά πέφτη σάν πληγωμένο πουλί
γέρνοντας δεξιά καί άριστερά στή
πλαγιά τού βουνοΰ. Τα αλλα σέ λί
γο σκόρπισαν καί χάθηκαν στό 6ά
θος τού ούρανοΰ.
Ό ήρωικός μας "Ικαρος άφοϋ
άντίκρυσε τα σμήνη έκεΐνα τοΰ έχ-
θρο πολέμησχ σάν γίγας. Καΐ ά-
φοΰ έκαψε τό πρώτο έχθ,ΐΐκό κατα
διωκτικό κάποια στιγμή τόν 6ρή-
κε κατάστηθα μιά σφαίρα πολυβό
λου καί πέθανε στό ήρβοΐκό τού ά-
ειροπλάνο.
"Υστερα άπό λίγες ώρες τό μα
ρτυρικό τού κορμί τό πήραμε καΐ
μέ δάκρυα στά μάτια άφοΰ τό δια
βάσαμε στήν έρημική έκκλησιά τής
Πρεμετής τό θάψαμε μέ πόνο καΐ
ώπερηφάνεια στήν ματωμένη γή
τής Βορείου Ηπείρου.
ΤΗταν ό πιλότος, Ύποσμηνα-
γός Σταυραετός ό π;3ώτος νεκρός
άεροιπόρος μας στό μέτωπο.
"Εξω άπό την Πρεμετή, στήν α-
κρη τοϋ δρόμον ένας φτωχός τά-
φος μέ ενα ξύλινο σταυρό σκεπά-
ζει τα Ιερό κορμί τοΰ άετοΰ τού αί
θέρος Σταυραετοΰ μας. Καί λίγα
βήματα πιό κάτω άπό την κωμόπο
λη ό ποταμός Άώος κυλα όρμητι-
κά τα νερά τού.
(Συνεχίζεται)
ΛΙ10 ΤΗΝ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ
(ΤΗΣ
ΤΙΜΗΤΙΚΟΝ ΔΙΠΛΩΜΑ
ΕΙΣ ΤΗΝΤΡΑΠΕΖΑ/Ν
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Ό Ροταριανός "Ομιλος Καλο>
μάτας, είς πανηγυρικήν σιινεστία-
σίν τον είς τό Μοτέλ «Ξενία», έπέ-
δοσε τιμητικήν δίπλαιιμίΐ είς την
Τράπεζαν Έμπορικής Πίστεως ε¬
πί τή 90ΐτηρίδει τοϋ Ίδρν»τοϋ οίκον
«Ι. Φ. Κωστόποχ'λος».
Άναμφισβήτητη έπιτ-υχία Ι
,σημΐίωσε καί φέτος ή έττισ'!α
(·χορευτική έσπερίδα, πού 2δω?ΐ
[ ή Φοιτητική "Ενωσις Κωνστ '.ν
'ιτινουπολιτών στίς 30 Ίανουαρί
ου 1970 είς τό γνωστό κοσαιχό
11 Κέντρον τής Ηλάκας τό—«Κά
στρο» τής δδοΰ Μνησικλέου..
Ή ώραία διακοσμημένη αΐθου¬
σα μέ τόν ποικιλόχρωμο :ρω,:ι-
σμό ήταν γεμάτη άπό κόσμο.
Ίΐΐαρευρέθησαν πολλο' φίλοι τής
( Ενώσεως κα,θώς καί ίρκζτο'.
Γγνωστοί άπό την τρισένξοξ/ΐ
ικαί άξέχαστγ/ Πόλη. Ό ποόε
ίρος δμίλησε γιά τα έπιτεύγμα
ΐΐα τοΰ Νέου Διοικητικόν ΣυΛ
ιβουλίου κατά την χρονικήν πε
ιρίοδον τοθ 1969 καί έν συ/ε-
ί/εία εύγαρίστησε δλου; έκεί-
Γνους πού συνετέλεσαν είς την
βελτίωσιν τού Ιργου τή; Φοιτη
ιτικής Ενώσεως Άπό τα διάαο
<ρχ νούμ,ερα πού παρουσίασε ό ιχαριτολόγος φανταιζίστα; τοΰ ιΚέντρου, τα πλέον έντυπωσιακά ίήσαν: τό θεαματικό μ-πχλλέτο ικαΐ τό σκέτς. 'Επίσης είγε ~ο λυποίκιλα δώρα κατά την κλή ιρωσι τοΰ λαχείου. Γεν:κ*, στλν άρτια Ωργανωμένη αυτή ·χνροζ ■σπερίδα πού κράτησε μιέ^ρι τα ξημ-ερώμ,ατιχ οί ώρες κύλησΐίν ιεδθυμα, χαρούμενχ καί ξένοια- >στα.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠ0ΤΛ0Σ
Ο ΙΑΤΡΟΣ Κ. Γ. ΠΟΛΙΤΗΣ
ΑΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ ΕΚΗΔΕΥΘΗ
Απέθανεν είς ηλικίαν 56 έτών
έκ καρδιακής προσβολής ό Διευ-
θυντής τού Ύποκαταστήματος τού
Ι Κ ^ Άμαρουσίου, ίατρός Κωστά-
κης Γερ. Πολίτης, γόνος άρχοντι
κης τού Μεσολογγίου οίκογίνείας
καί έκ μητρός δισέγγονος τού άρ
χηγοΐ τής φροι/ράς τής 'Εξόδου
τού Μΐσολογγίου στρατηγοΰ Δημη
τρίου Μακρή
Εκηδεύθη άρχιερατικώς έν
σιιρ)3θή έκλεκτοΰ κόσμου άπό τού
ναού τού Νεκροταψείου Ζωγράφου
δπου καί ετάφη κατατεθέντων 25
στεφάνων. 'Επικηδείους λόγοις έ-
ξεφώνησαν έκ μέρους τού συλλό¬
γου των Ιατρών Έπιστημόνων τοΰ
ΙΚΑ ό πρόεδρος αυτού κ. Καλού
λης καί έκ μέρους τής Ενώσεως
των έν Αθήναις Μεσολογγιτών καΐ
τής «Αίτωλικής 'Εταιρείας Μεσο¬
λογγίου» ό πιρόεδρος αυτών κ. Χ.
Γ. Εύαγγελάτος, 'Επίτιμος Δή-
Ό μεταστάς μετέσχε τού πολέ
μου τοϋ 1940 καί τού συμμοριτο
πολέμου ττροαχ&είς είς τόν βαθμόν
τοϋ έςέρου 'Εττιάτρου, έτιμήθη διά
πολλών παρασήμων καΐ τοϋ Πανα
γίου Τάφον καΐ υπήρξε έκ των
γενναίων άγωνιστών τής υπέρ τόν
στρατηγόν Ναπολέοντα Ζέρβαν Έ
θνικής Άντιστάσεως. Δόκιμος χει
ριστής τοθ καλάμου εΤχε έκδώσει
έν Μεσολογγίω την εφημερίδα
«Άγγελιοφό'ρος» καί έν Αθήναις
τό περιοδικόν «Επιστημονικαί Χρο
νικά» επί σειράν έτών καΐ τό φίλο
σοφημένον βιβλίον τού πιρί ΰττάρ-
ξεως τοΰ Θεοΰ.

Άπό την δριαστΐ)0ΐότητα ποοσφνγ» κων όργανώβειον
ΠΛΝΙΟΝΙΟ^ _ΤΕΓΗ ΒΥΡΩΗΟΪ
Κα* άλίγα τινά ηεοί «ΠΡΟΣΦΤ ΓΙΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ»
Άγαπητέ φίλε μου, Σωκράτη
Γειά σον
Καλή χρονιά.
'Επιθνμώ νά σοΰ κάμω μιά πά-
ράκληση. Νά δημοσΊεΰσης, δταν έ
σΰ κρίνης κατάλληλη την ώρα, την
ίστορία καΐ δράση τής ΙΙανιωνίου
Στένης Βύρκονος. Γράφω γι' «ύ-
τήν πάρα κάτ<ο. Θά βοηθήσης τήν προσπαθεία τής διοικήσεως της καί έ'να άπό τα ο¬ λίγα έναποιμειίναττα προσψυγικά σωματιεΐα, πού ίδρΰθηκαν ή έπαν- ιδρύθηκαν στήν μητέρα 'Ελλάδα μετά τήν Μικρασιατική Καταστρο- ορή καΐ έξίχκολουθοΰν καί σήμερια την εΰες.
Ή ώραία καί άρτια σέ αλα
«ΙΓροσψυγικύς Κόσμας» είναι ή έ-
φημεοίδα μας. Τήν δτοιβάζοιυμε ά¬
πό τότε ποιύ πρωτο6γηκ.ε, χωρΐς
κα/μμιά διακοπή καί εψΛοστε νπιερή-
φανοι γιατί μέσα στά 43 χρόνια,
ποΰ πέρασαν, άπό τής εκδόσεως
τίτις, καΐ μιέοα σέ ιμιεγάλρς φοτρτοΰ
νες (κινήματα, πόλεμοι, κατοχή,
συμμοιριτοπόλεμοι. κ.λ.π.) δέν ύπε-
στειλε τήν σημαία της καί όντε συν
θηκολογησε.
Άντίθετα. Συνιεχίξει την έ'κιδο-
σή της, αύξάνει την κυικλοτρορία
της καί γίνεταιι καθ* μερά ποιοτι-
κώς, υπό εποψιν ίίλης καί σχήμα-
τος, ανωτέρα πάσης προσδοκίας
καί σνναγων*σμοΰ. Μέ τα έκάστο-
τ« ίστορήματα, χιρονογραφήόιματα
καί λαογραιφ4.κές παιραιδόσειις δια¬
φόρων π*ρ*οιχών των άλησμονήτωτν
πατρίδων ιμας, πού γιρά<ΓθαΛ· καί έ- πψ*λοΰνται έκλεκτοί συνβργάτες σου, μάς έπαναφέρει ό «Προσφνγι- κός Κόσμας» κοντά, πολύ κοιντά, στά περασμένια καί γειμίζουν τα μά τω. μας δάκφυα. Εύγε σου, άγαπητέ Σωκράτη. "Εμ£ΐνες άικλόνητος καί άμετακί νητος στήν κορυφή τοΰ κάστριοιυ. Εΐμαστε άπό παιιδιά φίλοι. Καί γνο>
ρίζεις ότι δέν μ' άρέσανν οί κολα-
κιεϋες. Αύτά ποϋ γράφω τα πιστεΐύω.
Γιβιτί είναι άλήθειες. ΠέΊρασε>ς δνσ-
κολς μερίς χωρΐς νά λυγίσης. Καί
τώρα ξεπέραοτες τα έμπόδια, σα«νή
βεισμενα σέ έ&δομαδιαϊεις έςρημερί
δ*ς, μέ ΰλη καθαρώς πν,ενματική,
ποοσπαβεϊς την εκρημε<ιί/δα σου «ΠοοΛφυγι.κός Κόσμος» νά τήν κά μης δσο μπορβϊς καλύτεοη. Έν Βύροη» 26 Ίανοναιρίίη' 1970 Μέ άγάπη Θωιμάς Οίκονομίδης Πρόεδρος διοικητικόν συμβουλιον Της Παν. Στέγης Βύρωνος ΠΑΝΙΩΝΪΟΣ ΣΤΕΓΗ ΒΤΡΩΝΟΣ Ή Πανιώνιος Στέγη Βύρωνος, έχουσα τήν έδραν της «Ις τόν Δή¬ μον Βύριωνος, έπανιδριύθη ί'πό όμά 6ος άτομον κατιαιγομένων υπό τής πάλαι ποτέ 'Ελληνικής 'Ιωνίας καί αποτελεί συνέχιααν ετέρας όμοΐΐ- δοΰς όργανώσως, ΐδρυθιειίσης κ<ίί λ^τουογησασης επί μακράν σειράν έτών έν Σμύρνη, μέ κυιρίοιις σνο- ποϋς την διαφύλαξιν των εθνικήν παρακαταθηκών καί ίδαν»κών. Ή έν Αθήναις έπανίδρυσις τής ΠανκονΙου Λέσχης, γενομένη τό I- τος 1926 καί μετονομασθεΐσια τό έ'- τος 1953 είς ΠαΜΐώνιον Λέσχην, έκτός των ανωτέρω σκοπών της, διτϋρυνθείσα μεταιγιενεστέρως καί συμπειριλαβοϋσα είς τούς κόλπους της, μέλη έξ δλων των περιοχήν της Ελλάδος, έπεξέτεινιε τοϋς σκο- ποιύς της καί έπιδιώξεις της, βάσει νεώτερον κιαί απολύτως ομένου «αταστατικοΰ. 1. Την ενίσχυσιν πάσης τικής προσπαθείας. 2. Την ενίσχυσιν των άθλητι,κων συλλόγων καί σωματείον τής .- τού έντευκτηοιίου της, κα- τ(!>ρ.θο)σιε πάντοτε νά άνταποκριϋθή
είς όλας τάς ποο(?οιι>σιιασ'Θιιί<τας κα- τά κιαΐιροΰς έθνικάς κιαιί κοίνωνιινΛς άνάγκαις. Τό 1940—41 διέβεσΒν ό¬ λας της τάς οΙκιθΛΐομ,ίαις διά τα μάλ λινα τοΰ "Ελληνος Φαντάρου, ~οιί« πολειμοΰαε ιείς τα χιονιαμένου 6οα« νά τής Άλδανίας. Κατά τόν σιυμ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΟΝ ΠΕΡΑΜΑΤύΣ ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΑΥΟ ΦΥΛΩΝ μ ίδρυοε συασίτια. είς τύν ΒύρΌ>λΐα διά τα παιδία των σι·ιμ
Στίς 20 Ίανουαοίου 1970 εγινρ
μέ ξιεχωοιβτή έπιβημότητα ό έορ-
τασμός τής κοπής τής Βτισιλόπιτ-
τας είς την "Ενιοσιν ΙΙοντίίον Πε-
ςάματος.
Κατ' αύτην ώιιΐλησεν ό ποόεδοος
τού Συλλόγου κ. Μιχαήλ Γειοογον
τσόγλου. ό Αήμαρχος Πεοάιιατος
συνταγματάρχης Κον. Κοττάκης,
ό καθηγητής Άθανάσ. Άσιατίδης
καί ό συντα£ιοϋχος δημο-διδάσκαλος
Χαράλ. Κοι<οτξίδης. Ό πιρόεδρος εΰχαρίστησε ίίλοτς διά την τιμήν καί την προσέλευσιν ΐ'γινε άπό τόν καλλιτέχνη λ(ράρη Νϊιβο ΙΤθΒΐα6ραμίδη. ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελΗ5ος δύο φύλ.α, γιατί πρόκειται γιά τι'ιν Δημαρχος, ακρως συγκεκινη καιτανάη<Ιι> τήν διαπαιδαγώγησι καί
τήν έξενρεσι τρόπων, ώστε ή τερα-
σία αύτη δύναμις ζωής, ποΰ είναι
μέσα μας καί μάλι-
μοριτοπλή.κτων. "Εδωοιε καί την τε¬
λευταίαν ποτάρα της είς τόν έρα¬
νον ϋπέ>ρ των σεισιμοπλήκτων των
Ίονίων νήσων. εδωβε κιαί δίδη κά-
6ιε Πάσχα καί Χρωΐτούγεννα, τρό-
<ριμα καί ί+ιατΛΌΐΐόν είς τοϋς πτω¬ χούς καί απόρους τής περιφερείας μας, τοϋς όποίονς παντοτοτ©όπως βοηθιεϊ καί ένισχιιει. "Ειχει «ίς τήν διάθεσιν το>ν καί δύο ΐατιροϋς (πα-
θολόγον καί παιιδίαπρον) οί όποίοι
σπεΰδουν προθύμκος νά ποοσφέρονν
τα φώτα ττ>ς έπιστήμης των, άπο-
λ'ύτιως δωριεάν, όσάκι.ς ποιρΐσταται
άνάγικη. Τα διατασσόμιενα δέ εκά¬
στοτε φάρμιακια, πληρώνον-ται άπό
τώ Ταμείον τής Στέγης, δνεν τής
παοαιμικιράς συμιμετοχής των προ-
στατευομένων τής Στέγης πτιοχων
κιαί άπόρων.
Κατά τήν πϊοίοοον τής έπαοά-
του κατοχής, τό έντευκτηριον τής
Πανιωνίου Στέγης, υπήρξεν ίθνι-
κή οασις. Ό περίφημος Ίβάνωφ
άπ' αύτό έξορμοΰσε.
Καί ϊχη ή ΣΤΕΓΗ ικιαί τοϋς ή-
ρωικοΰς νεκροιύς της. Δι>ο μέλη της
έκτελίισ&έντα άπό τούς Γερμανοώς.
Τόν ΰποπλοίαρχον τοΰ Βασιλικοΰ
Πολειμικοϋ Ναιυτικοϋ Ιωάννην Κον
τόπουλον καί τόν άρχίκελεακηήν
Βαισίλε4.ον Μαλλιόπονιλον.
Ή Πανιώνιος Στέγη άκιολοα'θοΰ-
σα πάντοτβ τήν εθνικήν γραμμήν,
ούδέποτιε ΰπέστίΐλε την σημιαίαν
της καί ονδέηονε σννε6ι6άστ)η ή ΰ-
πεχώρησιε. Διά τουτο εγένετο στό-
χος καί των Κομιμουνιστών κατά
τα Δΐκεμ»6ονανά τοϋ 1944. Μάς ερ-
οιψαν χε«κ?ο6ομτ)ίδας κο,ί ιμάς κιατέ
στριεψαν την ωραίαν καί δυσαναπλή
βι&λιοθήικην μοις.
των κοιψιάτιον καί τής
πολι/πικης, ή Στ«γη έμπνέειι τόν σιε
δασμόν καί εκτίμησιν των κατοί-
κ<ον τοΰ ΔήΊμβυ Βύρωνος καί ολωιν των έκάστοτΐ δημοτικήν καί άστν- νομικίδν άρχών. Παλαιότϊιρα ή Στέγη είχε, κατ' επανάληψιν, προκηριύξΐτ δοαγ<(ΛΊ- σμοϋς λογοτεχνικων έρ<γασιι.ών. Καΐ «Ιχ* κα'θιειρώσει κατ' Ιτος τήν χο^ ρήγησιν δέκα όκτώ (18) 6ραι6είω·ν είς τοΰς διαπνέποντας μαθητάς τής τελίΐυταίας τάξεως των ϊξ δημοτι- κών σχολβίων τοΰ Βύρκονος. Ή ώ- ραία αυτή εκδήλωσις διεκόπη καί δέν συνεχισθή λάγοο οίκονοιμικών δυσικολιων. Ή σημειρανή ομιως δαοί- κησίς της, κιαταβάλλει προσπαθεί¬ ας επαναλήψεως της. Είς τό πεντακάθοιρον καί εύρΰ- χωρον έντειυκτήιρίόν της, γίνονται τακτικά ώριαίαι όιμιλίαι καί διαλ-ε- ξεις. "Ηδη καταβάλλεται καΐ μία εισέτι προσπάβίΜϊ.. Ή ά-ναδιοργά- νιοσις τοΰ έκδοο,μικοΰ της τμήμα- τος. 'Εοοεϊνο αμωις πού είναι ωραίον καί συγκινητιικόν, «ίνα» «Ι κίΐιθημϊ- ριναί συγκεντρώσεις των πρεσιβυτέ τΐ-
κά - σατυοικά - νεοποντιακά). ΊΙ
μοι·βική εκτέλεσις των τααγουδιών
μενος άπό τήν όμιλίαν τού κ. Ά-
σιατίδη, οιυνέστησε θερμώς τήν δια
φνλαξιν τής πατρώας γλώσσης
των Ποντίιον, την διατήρησιν των
Λθών, ρθΐμον, χορών ώς καί κάθϊ
άλλ.ης καθαρώς έ?Ληνιο(.ής έκδηλον-
σεως, διότι αντά οτνθέτοΐ'ν τό με¬
γαλείον καί τήν δόξαν τής Ελλά¬
δος. Συνρστηττε ομόνοιαν καί αγά¬
πην μεταξϋ των Έλλήνιον, ινα δι'
αυτής ποαγματοπΌΐηθοΰν τα δνειρα
καί οί πόθοι τού Έλληνισμοϋ. Ό
συνταξιοΰχος δημοδ<δά<τκ«λος χ. Χαρ. Κιουρταδης ένθουσιααθίίς άηί) την ΰμιλίαν τού κ.. Άσιατΰδη λαί τού κ. Δηυάρχου, έτόνκτε γεμα τος ά.τό κλάμα: «ΙΙάλι μέ χοόνπα, ιιτ καιοούς...». Α.Κ.Α. ΕΚΕΙΝΌΙ ΠΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ ΜΙΧΑΗΛ Ν. ΗΛΙΑΔΗΣ Μία α'ιωνόβιος καί καλλ'κορμος δρΰς 'ίχεαε. Ό Μιχαήλ Ήλιάδης, σέ ήλικία 95 έτών, εύθιτενής πάν- τοτε καΐ διατηρών μεχρι τελειταί άς τού στιγμής πλήρη διαύγειαν τον πάρη καί νά τόν οδηγήση κον- τά στήν άγαπημένη τοτι σύζΐίγο, έ- κεΐ στήν αίώνια ζιυή. Ή κηδεία τον εγινε αύθ^υερ'ιν καί ετάφη σ·τό Β' Νεκροταφείο Ά πνεύματος, άν-τιμετο')-σε ι]η>αο«ι- ι θηνών, οπου τόν συνώδευσαν πολ-
χής, τής ιμαιθητιιώσης νεολα&ίς καί
τού προοικοπΐΛΐμαΰ.
3. Φιλανθρ*)Λΐκοΰς σχ/οπούς.
4. 'ΕκιορομιΐιοΊμόν, καέ
5. Τήν καλλιέργειαν μεαταιξίι τχόν
μ«λων της, πνεύμκΐίτος άγάΐτης καϊ
άλληλβγγύης.
Είς τα 45 ϊτη πού διβρ,ρΕνσαν ά
πό τής έπ«.νιορύοιεώς της μέχρι σή¬
μερον, πολλά εΐνα». τα έπιτεύγμητά
της, είς τούς ανωτέρω τομεϊς.
Μέ νΑίσχρα οίκανομικά μέσα,
πριοερχόμιενα άπό τάς συνδιροιμάς
κβιΐ ιεΙσ<ροιρόις των 'μελων της (130 πειρίπου) καΐ άπό μικοά περκτ<τεύ- έκ τής έκιμεταλλεύσιειος τού τοΰν διά τα περαιοιμενα. τθέρι-
ον Παπαδόπουλον, τόν Ίΐυάννην
ΆναιοτΓακΛάδην, τόν Νικόλαον Κα-
ραράν, τόν Πάτροκλον ΟΙκονομί-
δην, τόν Σπϋριον Καίσαρην, τόν
Ίίοάννην 'Ακριθάκην, τόν Στμλια-
νόν 'Τι|»ηλάντην, τόν Αλέξανδρον
μος τόν θάνατον, τόν οποίον άπό
πολλοΰ ανέμενε, «παλαιών, όπως ε
λεγε, μέ τήν ζωήν». Καϊ ό Οάνατος
αϋτός ήλθε καί τόν 6ρήκε στίς 2
Φεβρουάριον 1970 στό σπίτι τού,
τής όδοΰ Μαυρομ,ματαίων, γιά νά
ΧθιραλαιμπόπουλΛν, τόν Παναγ» ώ-
την Εξηντάρην.
"Ολ.οι τονς ειργάσθησαν διά τό
καλόν της καιί όλοι χους εδωσαν γι'
αυτήν καί τήν ψυχήν των άν.όμη.
Τα παι>Λΐότ&ρα έκ των έναπομεινάν
των ιμέλη τής Στεγης, τούς ένθυ
μοΰνται μέ αγάπην κιαιί τοΰς εύγνω-
μο-νοϋν διά τάς προισφε<ριθείσας είς τό Σωμαιτ,ΒΪον ύπηιριεσΐας τοιν. Σ ήόμερον «ίς τήν ΠανιώνΗον Σ τέ γήν τα πράγματα δέν είναιι όπως παλαιότβρα. Τό Σωματείον εχασε τα πολυτιμότε^α στελέχη τού. Πολ λοί εφυγαν άπό τόν πρόσθίαΐ'ρον αί>-
τόν κόσμον γιά πάντα.
Πρό ?τους ιμάς εΛραΎ* καΐ ό Κ ώ
σταις Βατίστογλου. Ό φουτε-ινός
καί δηιμιθ'υργι.κός αΰτός άνθοωπος.
"Αλλ.οι μετώκησαιν. "Αλλοι αΙσθαί·
θΈΛτες κόπωσιν άπύ τόν πανοαμά-
τορα χρόνον, άπεοΪΗ?θτ(σιαίν τής έ-
νβ,ρνοΰ &ράσΐοος.
Τό Σωματείον ε'χει ανάγκην νέ¬
ον καιλλΐιειργημένον έμ>|>ΰχοΐ'
κου. ΟΙ σημε;ρινιοί νέοτ, εύτυχώς ό'-
χι δλοι, Ιχουν διαφοιριετικην νοοτρο¬
πίαν. Άναϊ,ητοΰν άλλοτ»ς
καιί άναλίσκονται βΐς πριοσπιαιθειίαις
αμφιβόλου έπιτυχίαις. Δέν άποδέ-
χονται κάτι κη,λό ποΰ
σαν οί παλοαιότερο» καί δέν δέαον-
ται νά τό <ητνιε%ίσουν. 'Επιδιώκοΐ'ν κάτι. τό νιέιον. Κάτι τό πριωτότνπον. Λησμονονν ή δέν γν«.>ρίζοι«ν την Ι¬
στορίαν. Δέν υέλουν νά σννεχίθοαΐΛ·
έκιεϊ ποΰ άλλοι, πριίν άπό αϋτοΰς,
ήρχισαν «'ν εργοΛ· μέ έπιτι<χίαν. Κ ά αιύτοΰ έγκειται τό σημερινόν χάος. Δύσκολον νά ευρεθή τό κατάλληλον έ'μψυχον {ιλικόν. Καί τό οικονομικόν θέμα; Πώς θά ξεπε<»ασθή; Αί εΧσπράξε«ς ιμειοΰνται ή παιρω- μένοτ'ν Ιδιιαιι, μή σΓ,ιμ«ιοΰσιαι ποόο- δον. Αί πληοωμαί αύξάνοΊΐν, διότι καί αί άνάγκαι καί απαιτήση ς ανξά- νουν. Πως θά επέλθη Ισοσκ*λ(σ»ς; Ιδού τα θέματα πού Ανπμετ<')πί- ζουν «ά διοικήσεις ίίλων των άμοει- δών καΐ άνευ ίδιιαιτέ,ρο)ν πάρ<ον άρ- γανώσεων καιί άντιμετωπίζει καί ή σηιιι.ειρινή διοίκησις της Πατνκ»νίοιυ Στέγης Βΰριονος, τό διοτκητικόν σκμιβο'ύλιον τής οποίας άποτελείτα» άπό τούς ικ.κ. θίομάν Οΐκονοιμίδην, πρόεδρον, '1<ι>ακ.είμ Γεωργιάδην,
άντιπρόίδρον, Δημήτιριον Μπλτέ-
ζον, γενικόν γιραιμματέ'α, Κ<ον)νον Χ«{Η>γιαννην, τιαιιιιίαν, Γε<όργιον Κολλιόν, Σάββαν Τσιιμπούρην, Γε- ιό^γιον Οίκονομίδην, Σπδρον Χα- τξηπαντελήν καί Παναγιιώτην Ζωί δην, σνμβοΰλους. "Απαντες κα.ται6άλλουν φίλοτί- •μοαις προσπαθιεΐας. Τούς εύχόμειθα νά επιτύχουν διά τό καλόν τής Ίατο ρικης ΠΑΝΙΩΝΙΟΤ ΣΤΕΓΗΣ ΒΤΡΩΝΟΣ. λοί φίλοι τού, πό ύ τόν άγαπούσαν, σΐ'γγενείς του^ καί τμήιια άδελς-ών νοσοκόμιΐον τού Εύαγγελισμοϋ. Ό Μιχαήλ Ήλιάδης ήταν γόνος εύγενοΰς ημνρναικής οικογενείας, έκτιαο>μένης άπό δλες τίς οΐκογέ-
νειες τής Ίονικής
γιά την σειμνότητα τού ήβονς, τήν
άξιοπρεπή καί έπιβλητική κοινιονΐ-
κήν εμφάνισιν καί τάς πολλαπλάς
υπηρεσίας τού πατρός τού Νικολά-
ου, υπέρ τής έλληνικής κοινότητος
Σμύρν-ης, άκόμη δέ καί γιά τήν
εύγένεια των αΐσθημάτων καί τόν
ΰψηλόφρονα χαρακτήρα τής μητέ-
ρ«ς τού Δρσκοινας, τό γενος Δη-
μητρώφ, όνλλης αίιτής έκλεκτής οι¬
κογενείας τής Σμύρνης.
Ό Μιχαήλ Ήλιάδης εγεννήθη
στή Σμύρνη τό 1875. Έσπούδασε
στήν ίδκοτική Σχολή Ρενιέρη καί
στό γινμνάσιο τής Εύηγγε).ικής
Σχολής, έν συνεχεία δέ, μετέβη
στήν Εΰρώπη γιά περαιτέρ(ΐ) έιιπο-
οικές σπουδές. 'ΚκεΙ έφοίτησε στήν
Άνωτάτη 'Εμίτορική Σχολή τής
Νιουσατέλ τής 'Ε.λ6ετίας καΐ κα-
τόπι οτήν 'Κμποοιχή Σχολή τού Ά-
νο&ερου, στή Γερμανία. Είργάσθη
επί πέντε χρόνια στό Λονδϊνο ώς
άντιπρόαο«τος έμπορικών ΟΙκ<υν τής Σμύρνης καί τό 1903 εγκατε¬ στάθη στό Ήράκλειο Κρήτης, α¬ σχοληθείς μέ άτομικές έμπορικές έργαισίες καϊ ώς άντιπρόσΐ'Κΐος αγ γλικών καί όλλανδικών άτμοπλοί. κών έταιριΛν. Τό 1906 ένυμφΐύθη την Άννα Μιχ. Τσαγκρίιδον, γνιο στής καί διακεριμένης σμυραικής οικογενείας. Στό Ήράκλειο παρ·ε μεινε ώς τό 1952,ύπότε ήλθε καί έγ κατεστάθη οριστικώς στήν ΆΘή- να.Τό 1908 διωρίσθη πρόξενος τής "Ολλανδίας καί τό 1919 πρύξενος Αγγλίας στήν Κρήτη. 2έ 'όλο το διάστημα των 49 χρόνιον πού π ιο- ρέμεινε στό Ήράκλειο, μέ την ά- νο)τέρα τού μόρφοκτι, μέ την είγέ- νειά τού, μέ τήν ποοσήνεια τοϋ τί- Θους τού καί μέ τήν ειθνική δηάσι την όποιαν ανέπτυξε, έπ('νφελου·α.ε- νος τής προξενικής τού ιδιότητος, έπέ«ρυοε τήν είλικρινή άγάπη καί τήν ά,μεριστη έκτίμησι όλοκλήοον τής κοινιιΑ'ίας τοΰ Ηρακλείου. Κα¬ τά τόν Β' ΙΙαγκόσμιο Πόλεμο συ¬ νελήφθη στήν Κρήτη υπό τίον Γει,ι- μανών καί ώδηγή'θη δμηρος στήν Γερμανία. Γιά τίς προσφερθείοες ύπηοεσί- ες τού έτιμή,θη διά παρασή.μ<ον υπό των κυβερνήσεον τής Άγγλίης καί τής "Ελλάδος. Ό Μιχαήλ Ήλιά¬ δης υπήρξε έ'νας άληΐθινός εύπατρί δης. Παράλλη).α ήσχολήθη καί μέ τα γράμματα, έκδόσας στό Ήρά¬ κλειο 6ι6λίο ίιπό τόν τίτλο «Κρή¬ τη — παρελθόν καί παρόν», στήν αγγλικη, ίίποιι κυρίοις προυάλλον- ται οί άρχαιότητες τής νήσου καί περιγραχρεται ή σνγχρονη ζίοή της. Έπίσης είς Αθήνας έΈέδονκε: «Τα λαιπιορίαι κ<ιί άναμνήσεις από τήν έν Γερμανία ομηρίπν ιιοτι», καθώς καί &λλο 6ι6λίο μέ τίτλο: «Άνα- οτα β' αύτό τό κέντρο τής προσ*ΐ)- πικότητός μας, νά άποβαίνη πρός τό καλό καί τήν εύτΐ'χία τοΰ άν- θρώποτ!. Καί αύτό θά κατορβωθτι μονο άν κατανοηθοΰν ορθώς τό π#ο Ολήματα πού γεννώνται άπό τίς οιχέσρις μεταξύ των δύο φύλιον καί γίνη ό κατάλληλος χειρισμός τους, στά πλαίσια τής Χρκττιανικής Ήθι κης. Τότε καί μόνο Θά είναι δυνα¬ τόν νά υπάρχη άρμονία μεταξύ των ψυχικήν συναιοιθηματικών κίΐί σεξουαλικών λειτουργίαν. Ή δέ φτ·σική ψτ»χική καί διανοητική ύ- γρία των νέων των δύο φύλθίν καί γενικώτερον ή πραγματοποίησις τοί άληθινοΰ τους προορισμόν θά ρίναι τότε έφικτή. Δέν μάς διαφεύγει διόλου το γε- γονός ότι τό θέμα των σχέσεων των δύο φύλον πον, ώς έ<ττ}μειιί>σαμρ
καί προηγουμένως, είναι πολύ στε
νά σννδεδρμένο μέ τό γενετήσιο
ενστικτο, προκαλεΐ σέ πολλούς αν
μή άποστροίτή καΐ άηδία, τούλάχι
στον δμως άμηχανία καί συστολή.
Δέν θέλ.ουν ή όέν γνωρίζουν πώς
νά τό άντιαετιυπίσουν. Καΐ τούτο,
γιατί, έχη δυστυχίας, μολννθή τα
μργιστα άπό τίς καταχρήσεις καί
αίσχρότητες μεγάλον μέρους τής
άνθριοπότητος. Πρό πάντων δέ,
στήν νλιστική κοινοινία τής έ,ποχής
μας, πού κνριαρχΐΐται άπό τό δια-
Λύητο «σέξ».
Ώς εκ τοΰτοτ', αποφεΰγεται ώς
επί τό πλείστον είς τούς θρησκεντι
κούς καί ίκκλησιαστικούς κύκλους
ή συζήτησις γιά τα θέματα αύτά.
Αυτή ή παράδοξη, άν μή καί πα-
ράλογη τακτική, πού εΛΐκΛατεί ώ;
πρός το ζήτημα πού μάς άπασχολεϊ
ή όποία λέγεται καί «σι·νο»μο«ιία
τής σκ'Ητής» ή «πολιτική τής στρου
θοκαμήλου», δέν αποτελεί πάντ<υς ΠλΡΑΑΑΗ»ΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΓΟΜΙΑΣ ΤΟΥ Μθν-ΣΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΝΕΟΤίΡΑΝ ΕιΙΙΣΤΗΜΗΡΙ ΣΕΙΡΑ ΑΡΘΡΩΝ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ. ΜΑΡΓΚ ΡΙίΤΤΉ Έν αντιθέσει πρός τάς περϊ Κο την καλντεοη άντιμετο')πισι τιΰ σο | σιμογονίίΐς άντιλήψεις των αρχαι- σο ζο>τικοΰ αυτού θρματος. | ο)ν λαών, αί οποίαι άποτελοΰσαν
Τουναντίον μάλιστα. Είναι ή %ε·. ] χάς είδϋ^λολατρικάς τοιαύτας τής
Άλλά καί πρόσωπα ήλικι·αλΐνένα, ά-
κομη δέ καί συγγενείς των νέων,
άποφεύγοΐ'ν νά όμιλοϋν πρός τούς
νέονς καί νά τούς νουθίτονν ώς
πρός τα. θέ,ματα αύτά. Καΐ νομί-
ζονν ότι μέ την προσποιητήν αυτήν
άγνοια καί περ<φρόνησι πού δεί- χνουν, δΙνοΐΛ· την καλντεοη λΰσι. ΙΙλ.ήν όμ(ος, ή άδιαφορία, οί ά- ■ πογοητεύσεις. οί μομπτές καί τι ελ- λειψι διαφωτίσεϋίς καί όρθής δια- παιδαγοιγήσεως ώς πρός τό σοβα ρώτατο αύτό θέαα, δέν κάμουν ι'ίλ. λο τίποτε παοά νά Λτογοητεύοτ'ν τού; νέονς καί νά άποξενώνονν Λ- πό αΰτούς ολ.ονς έκείνονς ποΰ 0ά έ'πρ-επε νά τούς σι'μ.'ταρίσταν^αι, ν ά τούς διαιφωτίζονν καΐ νό τού; κιιθο δηγοΰν. ρότρρη μέθοδος έξ δθ(ΐ)ν είναι δν- νατόν νά χρησιμοποιηθοΰν. Καί μά- λιστα, άς μάς έπιτρίΐπή νά ε,ίποΰ- με, ότι είναι πολύ άνόητη, σκληρη. καΐ έξαιρετικά έπικίνδννη. Δι' δ- λους αύτούς τούς σοβαρούς λόγους εΐνα». άπαράδεκτη. Ι'ιατί πως είναι δυνατόν μέ τη>
τακτικήν αυτή νά έιμποδισθη ή πολυ
δίκαιολογημένη περιέογεια των έ
φήδ^ον καί των νέων νά μάθουν για
τα ξτοτικά αύτά προβλήματα πού
τούς ενδιαφέρονν τόσο πολύ; Κλι
πως είναι δυνατόν ή άνυπαρξΐα καί
τής στοιχειώδους άκόμη καθοδηγη
σϊως καί κατεΐ'θύνσεως νά ίκανο-
ποιήση τήν δίψα των νέων, πού φλέ
γονται νά καταρτισθούν ώς πρός
τα ζητήματα αι'τά, πού είνιΐι σνν-νι-
φαβμένα στενά μέ αυτήν ταύτη την
νπαρξί τονς; Καί, τέλος, πώς είναι
δυνατόν νά αποφευχθή ό κίνδυνος
ωστε νά άντλήσοΐΛ'" οί ενδιαφερο¬
μένη καί Ακατατόπιστοι νέΌι και
τ-ιν Ουυ <τ·ύλο>ν, τίς πληρο<τορίΓς πού ίχουν άνάγκη, άπό πηγές μο- λι>σμίνε ι,;
"Αι, προσπαθήο-ωιμε, λοιπο, να
άντιμε ΐωπίσΐι>με μέ σο^αρότητα και
μέ ρεαλισμό τα πράγματα.
Άς μή μάς διαφενγη δέ τό γρ-
γονύς ότι, έφ' όσον ό Δημιοιι^^ς
μί;ς. ύ Πανάγαθος καί Πάνσοφο:.
θεός, μάς Ιχει πλάσει «ορεν καΐ
θήλν κηΐ Βχει ίμφΐ'τεΐσει μέσα ;ι.ις
α&τό τό τόσο πολϋ δυνατό γ?νττή-
σιο ενστικτο, ό)ς έπίσης καί τήν ά-
μοιδαία αύτην ελξι μεταξύ των δΰο
τρΰλων, έννοεΐται, διά γάμου. Καί
είναι αύτός ό σκοπός, ή διαιοΛ'ΐσι
τ ου άνθρ<»πίνου γ^νονς «σΐ ή Λλλη ).ο6οήΐθ«ια των δι»ο (?·ύ>Λΰν.
Καί έπειδή ό γάμος, στόν όποίο
κι«ρίως αποβλέπει καί κατατεΐνει τό
γενετήσιο ενστικτο, καιθώς καί ή
όρ,θή τοποθέτησις των (Τχέσεων με
ταξύ των δύο φνλιον, ον'τε άπλό ΐ-
πεισόδιο είναι, οΰτε καί εΰκολη υ¬
πόθεσις, άλλά ή σοβαρώτερη καί
σπον>δΓαότερη πράξις τής Ιΐονής,υ-
στερα &πο τό ξήτημα τής σ(ΐιτης, ποΰ προκα-
λοβν τήν κατάπληξιν καί τόν θαυ¬
μασμόν, άκόμη καί των εΐδικών έ-
πιστημόν<ον. ΙΙεριορίζεται δέ είς τούς απο¬ λύτως άναγκαίονς δρονς διά νά ειπή, τί ακριβώς εγένετο κατά τάς δημιονργικάς «ημέρας», δηλ. τάς χρονικάς περιόδους τής Κο¬ σμογονίας, χωρίς νά είσέρχεται είς λ.επτομερείας. Μολονότι δέ ό Μωύσής δέν διευ- κρινίζει σαφώς ωρισμένα δευτερεύ- οντα σημεία τής Κοσμογονίας τού. διατί δέν Εγραψεν έπιστημονικόν σύγγρ<σμένης έπιστημονι- χής άξίας. Πολύ δέ περισσότερον, τα παλαιότεοα τοιαϋτα καί Ιδίως ή Κοσμογονία τοΰ Μωϋσέως, πού £- γράφη τό 3.500 έτών! Άλλ' άφοΰ ώς βεβαιούν διαπρί- πεϊς επιστήμονες περί των οποίων θά γίνη λόγος διεξοδικτερον, αλ¬
λαχού, η Κοσιμογονία, είναι σύμφ<.ι νη μέ τάς τελευταίας κατακτήσπς τής Έπιστήμης, καί δή τής Άστρο ναμίας, τί θά πρέπει νά ΰποιθέση τις κατά λογικήν συνέπειαν; "Η ότι είχεν ό Μ<ουσής τάς γνώσει; τάς οποίας κατέχουν σήμερον οί ά- στρονόμοι, ή ότι είχεν οΰτοςέμ,-τνρν σθη υπό τοΰ θεοδ. Τό πρώτον, βεβαίως, άποκ>ΛΓ-
ται. "Άρα, ΰπολείπεται ή δεντέοο
εκδόχή.
θά πρέπει λοιπόν ή Κοσμογονίο
τοϋ Μωνσέως νά θειορήται ώς ή·
πακ.άλυψη τού Θεοΰ.
Μετά τήν προεισαγο>γήν αυτήν
σημε«ι)σιν θά προχ(υρήισο)μϊν είς
στήν εξέτασιν της Κοσμογονίας τού
Μ<οϋσιέΌ>ς καί τόν παραλληλισμόν
Ιι.ιορΙο διά των Ιδίών
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
έκ της 1ης σίλίδος}
βνζαντινής κληρονομίας. Ό μαο-
κίων τού Μομφερρότο Γουλιέλ-
μος Η'.
Ό αύτακράτί*ρ Άνδρονικος Β
Πολαιαλόγοζ εΐχε παντροιτή σέ
δεύτερο γάμο την κόρ»η τού μβρ
τοί Μομφίιϊρβτο Γονλιέλ-
ς
μου Ζ', Γιολόνδβ Ειρήνη Τόν ττα
τέοα της διαδέχτινκί ό άϋελψος
της Ιωάννης Α' ιτου ΐΓέβιανε 6τε-
ιινος κσί μκτσ τόν βάνστό τού ή
μαρκΐΜνία —οριήλθ»: σ' αύτην. Έ
■—ιδή ή ίδιότητα τής Λί
ρας δέν τής έπέτρβττ* νά
Πγεμονική εξουσίαι και νσ διορίση
τοποτηρητή της στη/ν μαρ«ι»»ν!α,
την έξεχώίΐσε στό γυιό της θεό-
δωρο, δ*υτερότο>κο γυιό τοΰ σύτο
κοάτορος Άνδρονίκου Β'.
Ό ©εόοωρος τπτγε, στσ Τ 305,
στό Μομφερράτο, ονέλαΛε τήν έ-
ξουσία, διώρισε έ'ναν έτπτρο~ο
κσϊ ξαναγύιιισε στήν Κ«ν«τταντι-
νούττολη. 'Ειτΐ μία δβκαετία κυ-
βέ.ονησε τό φ«ουδό τού ά~ό μακρυά
μέ διαφόρους άντιπροσώττους.
Στσ 1315 έγκσταστάβηκί στή μαρ
κιωνία μόνιμο καί υπήρξε άρχη-
&ροϋ κι*ρίου, ΕΟγενίου Λόίσκβρι
Πσλαιολόγοΐ) καί τό δικαίωμα νσ
τιτλοφορεΐτσι «βασιλεύς τής Νι-
καίσς καΐ Αύτοκράτ«ρ της Ελλά¬
δος». Πρό δειιαετίας τα ίταλικά
δικαστηρια δέχτηικοηι ο-ών αώβεντι
κό «Ποολοιολόγο» ίνα κωμικό ή
τοΰ κινηματογράφοκ γνω-
οτόν μέ τό ψευδώνι*μο «Τοτό» κοι
τού έ.·κδί*βσιχν τό δι*αί«μα νσ
ττροσοοορεύβται «Γοοληνοτβτη, Ύ-
ψηλότης» καΐ νσ τιτλοφο,ρ«ΐται
<^Πρίγ«ιψ τον Βΐίζαντίου». Δέν ά τΓοκλείεται οί ίσχυρισμοΐ αύτοι καί άνάλογοι έίλλοι, -«ρά την I- λσρότητα π-ού ΐΓρακαλοΰν, να έ'- χουν καττοια ββση. "Ο·π«ς δτνττοτε είναι πολύ δύσκολο νά έπβληθευ- ' θοϋν. Στσ τελίυταία χρόνια τής Ι Αύτοικρατορίας καί ττρό παντ«ιν | μετά την "Αλωση, έπτεικραίτηθ'ε νά χιηαιμοιτοιοθνται τα έττώνυμα Κο ( μνηνός, Δούκας, "Αγγελος καΐ Παλαιολογος σαν βαψτιστικσ όνό ματα κι' έ—όμενο ήταν να έξελι- ι χθοθν, σέ πλεϊστες οσες ττερηττώ- ' σεις, άττό πατρώνι/μα σέ οΐκογενει ι ακά έττίθετα. Είναι πολύ δύσκολο | καΐ άσ<τ>αλώς μάταιο, νσ άναζητη
έκ ιτροηγθυιμίνου)
Άντιπροσωπεύει όλας τάς αρχάς
τής θϊύτητος έν έξελίξει καί σνγ-
κεντρωμϊνας είς μίαν νέαν Μονό
δα.
Ό Πυθαγόρας, μττά τύ πέρας
τής διδασκαλ.ίας τής θεογονίας τον,
παοουσία^ε είς τοΰς μαθητάς τού.
τάς έννΐα Μούσας, πού ι'ποοΛοιπη
ποίοιιν τάς επιστήμας κατά τρείς
ίιμάδας, τριπλής τοιαδικότητος, ΐ-
ςελισσομένα); είς έννέα κόσμους,
πού εσχημάτιζον μαζί μέ τήν 'Εστί
αν, την θείαν επιστήμην, τήν α-ν
λακα τον .-τρωταοχικοϋ Πυρός, την
Ιεράν Δεκάιδα.
Ό μαθτιτής είχε διδαχθή άτό
τόν διδάσκαλ.ον τάς αρχάς τής ί
πιστήμης ,τοΰ άριθμοΰ, ποΰ ήτο τό
προοίμιον τής Μεγάλης Νοήίτεως.
Α
"Επρεπε τώρα άπό τα ϋψη τοϋ
απολύτου νά κατέλθη είς τα Λάθη
ΕΟΡΤΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ
«ΑΓΙΟΤ ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ»
Τήν 25ην Ιανουάριον ημέραν Κυ
ριακήν επραγματοποιήθη διά 3
πούλ,μαν καί ίδκοτικών αύτοκινή-
των ή μεγαλΰτερη έξόρμησις των
μελών τής Ίεράς Μονής Άγίου
Βασιλείου, είς τό γρακρικον όμώνυ
μόν χ<ι>ρίον, όπου ώς γνωστόν Θ ά
βεμελιωθή κατά τάς εορτάς τού
Πάσχα ή παναρχαία Ίστορική Μο-
νή Άγίου Βασιλείου Καισαρείας—
Καππαδ»κΙας.
Ό σκοπός τής Θρησκευτικής καί
'Ειθνικής αυτής έξορμήσειυς ήτο ή
έορτή τής κοπής τής ΙΙΡΩΤΉΣ
Είασιλόπιττας, τού Άγίου Βαισιλεί
ου έν τή ελευθέρα Πατρίδι, ΰστερα
άπό 48 όλόκληρα χρόνια, άφ' ότον
έξεριριζώΟησαν ο! άμογενεϊς πρό-
έκ Μ. Άσία,ς, Πόντον καί
γέτης τής διιναστείας των Πάλαι θοίν μ*σα στόν κυκεώνα αύτό των ' Άν. Βράκης, άπό τάς έστίας των,
ολόγων τού Μομφίρράτο ττού ήγε ττατρ«νι;μικ4ν τα ττολλά Η λίγα έγκαταλίίψαντες την "Ι. Μονήν καί
μόνευσε διακόσια τριάντα χρόνια. ' ττοΰ ττροέρχονται ά—ό γνησίοκς γό τήν «Βασιλειάδα», άς είχεν άνεγΐί-
*υ -ι...-.£..*.λ. »Λ.. Π/ν1^ι^ΛννΛ.> ' νηιιν τητ «τώτβκοβτταηικηΓ οΐ/κοτνΐ- ηρι Λ ΜρνπΓ 'ΤρηπΛνπί- «αι. «ατεΛεί
μνήσεις ενός προξένου*.
Ν. Κ.
ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΟΙΪΑ - ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΠΐΚΗ "Γ ΖΑΒΟΡΙΤΗΣ,, Α. Ε.
Ίσολογισμός 1967
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Π ά
1966
1967
γ ι α
ιΜηχανήματσ 1.114.992,90·
1.114.992,«Ο
Εταπλα—Σκεύη 2.188.448,70 3.303.441 ,ϋθ 2.188.448,7ο 3. Ο!.441,60
Κ υ κ λ ο φ
Γραμμάτια ε(ο-
τιρακ'έα
Πελάται
Άτιοζημιώοεις
Μ.Ι.Π.Υ.
Χρεωστικοϊ λο-
γαριαομοί
ο ρ ο υ ν τ α
171.990.—
304.723,85
2.777.464.-
14.561.- 3.^68.738,85
171.990 -
304.723.85
2.777 464.—
14.561. - Τ 268 733,85
Δ ι σ θ
Ταμείον
Κέρδη — Ζημίαι
έ ο ι μ α
1.645.30
7.388.519,05
13.962.344,80
1 844.305,40
7 588.071,65
15.004 617,50
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
11)66
1967
Κ ε ψ ά λ α ι
ο ν
Μετοχ. Κεφάλ.
1 926.600.
—
7.426.600.-
Διαφορά άνσπρο-
σαρμογής
550.910
- 2.477.510.-
550.<ί10.- 7.977.510.— Άποσβέσεις 2.531.908,60 2 531.908,60 Πιστωτικοΐ Λογ)ομοί Πιοτωται 649 95"5 15 6":Ο "ίβϊ, 15 Προμηθευταί 5.955 6) 3.4-55,60 "Ατοκα Λάνεια Μετόχων 3.646.805 60 Φόροι οφείλομεν. Ι 998,507 1.995.807,95 ΙΙροοωρινοι λο γαριασμο; 2.614 9)1 ,(»5 2,8-6.350,35 Γραμμαί, πληρωτεα 37 000 .85 8.95?.926,20 3^X0 »,85 Προκσταιβολαί 4.629 — 5 19"). 198,90 Η οϊκογίνεια των ήτπν πολυμβλεστάτη. Άναφέρον- ται πάνω ά-Γτό δώδεκα κλάδοι της, Παλαιολάγοι Κομνηνοΐ, Παλαιολό γο> Δοΰκαι, Μελισσηνοί, Άγγε-
λοι, Λασκάρίΐς, Καντακου<ηνοί, Τα.οχανιώται, Άσάναι, Βρυώναι, ΔερμοκαΓται, Γίδοι, Ραούλ, Πά λαιολογοι Άβηναϊοι κ.α. Μέχρι κα! των ημερών μας άκόμη τταρου σιά-&ησσν πολλοί κα ίλληνες, ιταλοί, άλβανοί, ρουμά- νοι, γάλλοι, Ισττανοί, —ού έπιδιώ ξανε ν' αναγνΜρισθοϋν αΰβεντι- χοί, ότττό καταγωγή/ 9<>Ρ«ίς τού έ-
πιβέτου «Παλαιολόγας» καΐ κλή¬
ρον ομ ι κοϊ δικαιοΰχοι των ήγεμονι
κων τίτλω·ν τους Πρ'ιν σαραντα
ττέντε χρόνια τα ΐσττανικά δι«α«Γτή
ρια άναγνώρισαν, τή γνησιότητα
τής καταγωγής τού, κάπ»ς Φαι-
νους τής αύτοκρστορικής οικογε¬
νείας.
"Ο-π·«,ς καΐ νσχη, άττό τα τέλη
τού δε^άτου —έμ.ττου αΐύνος, οί
ο:ύ3εντικοΐ διεκδικητές τού τίτλου
τοθ «Αύτοιχράτορος των Ρωμαί
ών» καΐ τοΰ θρόνοιι τής Ρωμανίας
τν>αν τέσίτερις Οί τσάϊοι τής Ρ«-
σίας καΐ οί μαρκήο*ιοι τοΰ Μομ-
φερράτο, «έξ αΐματος». Καΐ οί βα
σιλείς τής Γαλλίας καί τή·ς Ίοττσ
νίας «έξ έκχωρήσ€ί»ς» των κληρο-
νομικών δικαιωμάτων τού Άνδρέβ
Θωμά Παλαιολόγον. Καί οί τέσ-
σ-ερες άποβλέφανε στήν έμπράγμα-
τη άξιοττοίηση των δικαιωμάτων
τους, μέ άντικειμενικό ο»κοττό ν' ά-
ναγνωιΐΐσβούν διάδσχοι των Πάλαι ο
λόγων καί νά φορέσουν τό αύτο-
κρατορικό στέμμα τονς.
(Συνεχίζεται)
ΑΗΑΖΤΑΖΙΟΖ ΖΑΚΑΖ
ι 3
ΙΟ.Ό4 (ίΙ7.50
Ανάλυσις ΛογσριαομοΟ Κέρδη — Ζηυίσι
Έκ τού Ίσολογισμοΰ
» Γενικων Έσόδων
11.996 299,50
41.118,10
7 3883Ι9.Ί5
199.552,00
12.037.417,60
Έκ Διαγραφής ύτ;6λ.
προκαταβολών
» ΐίδικοθ άποθεματικοΰ
» ΣυμβιβασμοΟ ίκτάκτων
άττοθ.
Μετσφορά έκ των έσόδων έξ
άποζημιώσεως Μ.Τ.Π.Υ.
Υπόλοιπον είς Νέον
Έκ τοθ Ίσολογισμοΰ
» Γενικων έσόδων
50 679.55
1.432 505.—
388 250. -
2.777.464.— 4.648 89ο. .05
7.388.519.05
7.588.071.65
Έν "Αθήναις τρ 29 Ίανουαρίου 1970
Ή Πρόεδρος τού Διοικ. Συμβουλίου
ΚΑΛΛΙΟΠΗ Ι. ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ
12.037.417,60 7.588.071,65
2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίδος
*.Ίν, άλλ' έν τω μεταξύ μάς διέ
φε-γεν ή ψ-χή καϊ τό μεγαλείον
των ά?>χαίων κειμένων ττού άντ ι
νά ι,άς ένδοκσιάζουν, μάς ττροξε-
νοθν τίν αηδίαν νεκ;>οτομοι/μένου
πτώματος» σελ. 93.
"Οπως ό άείμνηστος Α. Σταυ-
ρίτσης έ'τσι κι' εμείς δέν κατηγο
ροϋμε τή μνήμη τού αειμνήστου
κ^3τγητού μας Α Ζάκα.
Ή τότε τάσις ττρός τελείαν έκ-
μάθησιν τής άρχαίας, 'έκσμνε τό
σύατημα τής διόαο-καλίας των άρ
χαίων κειμ£νω>ν τέτοιο ώστε νά
άνασκαλεύ·εται ή γλώσσα .τροτΓΟν
των τού κειμένου καΐ σχι τόσο τό
έμπεριεχόμενο ττνεύμα τό όττοΐο
πίριέττιπτε σέ δευτερΐΐΛουσα, μοίρα
«δήλον ότι σχολαστικότης». Καί
ό άείμνηστος Ζάκας ώς έμβ|ριβης
έλληνιστής ήτο υττοχ{ρ€«»μένος νά
7.388.519.051 τό έφαρμόζβι. Μέ τις σύγχρονες
199,552,601 5μ«ς άντιλήψιις καΐ μέ τιξ τ»ρι-
νες έκδόσεις παραφράο-εων των
ίν κειμένων μέ σιηνπάρχον-
Ό Λογιοτής
ΚΩΝΣΤ. ΚΑΜΗΛΙΙιΡΗΣ
τα σχίλια, ττοΰ βοηβοΰν ττλέρια
τόν μαθητή στήν κατονόησι τού
έμπεριεχομένου πνεύματος, διατη-
ρεΐται ή μέση όδός στή διδασκα-
λία των άϊχαίων σνγγραμμάτ»ν.
Άψενός μέν 'Ί έτκμολογική, γραμ
μθΓΓΐκή καΐ συντακτική άνασκάλευ
σ'ί τής γλώσσας, άφετέρου δμως
κσΐ ή ευχερής καΐ ττλήρης κατα-
νόησΐς καΐ ένστέρνησις των 6ψη-
λών καΐ ήθικών αξιών των έμττε-
3ΐεχομέν«ν στό κείμενο. Γιατΐ τό¬
τε ττοιός ό σκοιτός τής διδασκοολί
άς των αρχαίαν κειμένκν; Νά γι
νκμε κατά γράμμα κάτοχοι της
αρχαί άς μέ σκοττό να γρβφωμε
τήν ώ^χαΐζουσα οττως οί ττρό τού
1900 διανοούμενοι; Ή γλώσσα
μας εχΐι πάρει άλλην τροττήν. Κ'
έ'τσι ό τωρινος διανοούμενος άτε
νίζοντας τό κ«τά την έ—οχή έκεί-
νη ττού έπιικιρατούσε διδακτικο σν-
στημα, δέν μττορίΐ τταρα νά τό χά
ιρακτη.ρίση ώς «σχολαστικό». Πε-
ριττό ττιά νά συζητοΰμε γιά βέ-
ματα, ττού οί οομόδιοι τα έ'χοκν
ήδη βέσει «έττί τάπητο·ς» καί νά
στταταλούμε χρόνο καΐ μελανι.
'ΕξάλλοΐΛ ϊχομε μέ τόσα 6λλα βέ-
ματα ν' άσχοληθοϋμε. Οί αυΐκοττες
ΐριδες είναι γιά έκείνους ποΰ θένε
νά σκοτώσουν τήν άνία τους.
Διδάκτωρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Τού βννεργάτβυ μας κ. ΑΓΓΒΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ
τής Φύσεως, διά νά συλλάβη τήν
θείαν σκέψιν είς τήν εξέλιξιν τή;
ιΙ'ΗΧή» μεταξύ τοΰ Κόσμον.
Ή έσωτερική κοσμογονία χοί ή
■ψυχολογία ήγγιζον τα Μυβτήρια
τής ζ,ωής, τύ μυστικόν των άποκον
η ι·η' έπιβττ>μων καί των τεχνών
Ό ΙΙυΟαγόρας τα μαθηματα <ιύ τα τα έδίδασκε τήν νύκτα άπό τού; ε.ξώστας τοΰ Ναοΰ τής Δήμητρο; ή τάς νρΰπτας τοΰ Θι>σιαστηρ1ον,
υπό τήν λάμψιν των '/'ιγυπτιακών
Λΐ»χνιών τής Νάςρθης.
ΑΙ μεμυημέναι. γνναΐκες εύρισκον
το είς τάς συγκεντρώσ*ις ώς χηΐ
ίερεϊς, πού εςρθανον άπό τονς Δελ-
φούς ή τήν 'Ελϊυαϊνα.
Ή ΰλ.ική καί πνευματική εξέλι¬
ξις τοΰ Κόσμου είναι δύο όμόοοο-
-•Γες· καΐ συμπίπτοΐ'σες κινήσεις είς
ό'ληΛ' τήν κλάμακα τοΰ «είναι».
Ή ένατένκης τού Σύμπαντος,
άπό ψΐ'χικής ή πνετ<ματικής άπόψί- πως, δέν σημαίνει ότι παρατηρον- μεν ?να διαφορετικόν αντικείμενον. Άπό γηίνης άπόνμεως, ή λογιχη έξήγησις τοΰ Κόσμοΐ' άρχίζει άπό τήν ύλικήν εξέλιξιν βλέποντες, ό- μοις, τήν επεξεργασίαν τοΰ παγκο¬ σμίου πνεύιιατος έντός τής ΰλη;, καί τήν Ανάπτυξιν των ατομικήν μονάδων, ή λογική έξήγησις μάς φέρει είς τήν πντΐίμιτικήν άποψιν. Ουτο), λουΐόν, ό ΠυΘαγόρας ε¬ θεώρει το Σύμπαν ώς ζωντανόν δν, ποί> τό ένει)α»χ<ΐ)νε μία μεγάλη ι)η>χή καί τό διαίτερνοΰσε μίαν μργό
Λιάνοια.
Ή ΑστρονομΙα τοΰ Πυθιαγόοον
φαίνεται δμοία μ έ την τοΰ Πτολρ-
μ«ίον.
Ή Γή άκίνητος καί γύρω της ,τ*
ριστρέφεται ό "Ηλιος μαζί αέ τοί>ς
πλ.ανήτας καί ολόκληρον τόν Ούοη-
νόν, Λλλά είναι καθαρά σιηιβολιν.ή.
Ό Πυθαγόρας τοποθετεί είς τ«
κέντρον τοΰ Σΰμπαντός τού τό .τί
• ποΰ ό Ήλιος είναι μόνον ή «ν¬
τα νάκλασίς τού).
τό Πϋρ έθεοιρεΐτο ώς πη-
,, ,-. , , μεϊον άντιπροσωπεΰον τό πνεΰικ,
ρει ό Μέγας Ιεραρχης και κατερει καθολτκήν «ΠΛτείδησ,ν..
πο>σεν μαζί αέ αλλους 3.000 'ΙΛλη '
νορθοδοξους Ί. Ναούς ή μισαλλο-
δοξία των άλλοθρήσκων.
Τήν πρωΐαν δλοι οί προσκυνηταί
έν.κλτνσιάσθησαν είς τόν Ί. Ναόν
τοΰ ΆγΙου Γεο>ργίου τοΰ χτορίου,
ίίπου έκήρυξε τόν θ. Λόγον ό Άρ-
χιμανδρίτης Πατήρ Εύτύχιος.
Τήν ΒαΌχλόπιττα εκοψεν ό Σε-
(ίασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκα
6ά κ. Σπυρίδων περιβαλλόμενος ύ-
πΐ) των 3 Ιερέων. Παρέσττησαν ά¬
πασαι αί τοπικαί αρχαί, ό Δασάρ-
χης Λαγκαδά, όστις έχορήγησε
Γ>00 δενδρύλλια τα όποϊα καί φι>-
τεύονται ί)δη είς τήν οδόν προοτπε-
?Λ.σεΐ'>ς πρός τό Ρψωμα των 20
στρεμάτων ϋπον ό χώρος τής «Βα-
σιλ.ειάδος». Παρέστησαν έπίσης ο¬
λόκληρον τό Κοινοτικόν Συμβού¬
λιον μετά τοϋ Πρόεδρον αΰτοΰ. Ό
ΆστΐΎ. Σταθμάρχης, οί διδά/σκα-
λοι, τα Συμ,βούλια των Συνεταιρι
σμων Γεοίργικών καί Άλιεντικοΰ,
ή Δ)σις Έθνοφυλακής, τα Δ. Συμ
βούλ.ια Ί. Μονής, Αγ. Βασιλείου
καί τοΰ Τμήματος Γνναικών καί
Νεανίδων, τό Συμβούλιον Π. Σ.
«Μακεδονικός» καί πλήθος κατοί-
κιυν τοΰ Άγιον Βασιλείου.
Μετά τόν λόγον τοΰ Μητροπο-
λ.ίτον καί τοΰ Πρόεδρον τοϋ Σωμα
τείου, όστις εξήρε τήν συμβολήν
άφ' ενός τοϋ έξοχωτάτου Πρόε¬
δρον τής Κυβερνήσεως κ. Γεωργίου
Παπαδοπυλοι», διατάξαντος την
διά τοΰ 'Εθνΐικοΰ Στραταΰ έκχέοσω
σιν καί ίσοπέδωσιν τοΰ χώρον των
20 στρεμμάτων, έφ' ού θά οίκοδομη
θωσιν ή Ί. Μονή καί τα κτ«?ια«ά
συγκροτήματα τής «Βασιλειάδος»,
άφ' ετέρου δέ τήν θερμήν σν·μ.-ταοά
στάσιν τοΰ Σεβ. Μητροπολίτου Λα
γκαιδά κ. Σπυ,ρίδίονος. "Απαντες
παρεκάθησαν είς την Τράπεζαν
τής Άγάπης, προσεφέρθησαν δέ Ης
τοΰς έκδοομεϊς καί προσ«εκλημέ-
νους τό περίανημο «Γριδάδι» τής
Λίωνης τοΰ Άγίου Βασιλείου
«φονρνιστό».
'Είχορεύθησαν 'Ελληνικοί καί Μι
κρασιατικοί χοροί μέ «κονταλ.άκια*.
Τήν 5ην άπογετΊαατινήν οί 120
προσκυνηταί τοΰ ΆγΙου Βασιλείου
έπέστρεψαν είς τήν θεσσαλονίκην.
ΩΡΚΙΣβΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ
'Εντόττιον τοΰ ύφιττΓθυργσύ Παι-
δείας ώρκίσθη ό νέος ϊκτακτος
έντεταλμένος καθηγητής τής Ία
τρικής Σχολής τού Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών κ. Π. Φωκίτης.
ΤΑ ΤΕΛΟΝΕΙΑ ΑΡΜΟΔΙΑ
ΔΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ "Η ΜΗ
ΑΤΕΛΕΙΑΣ ΧΑΡΤΟΤ
Δι' έγκτ*κλίου αποφάσεως τού ν-
φιντουρνοϋ Οίκονομικων, έξουσιοίκι
τοΰνται αί Διειυθΰνσεις Τελίονίίον
κα ίτά Τίλίον^ία Α' καί Β' τάχι
ως, όπως εφεξής άποφαίν<οντα» γ» οί τής σιυν&ριθιμής των νομίμίον .τί"' ίιποθέσεων διά την χορήγησιν άοπ άς είσαγ'ίΐ>7ήτς δαθμιο,λ.ογοιιιμένοτι η
άτελώς ειΐσαγομίένιου χάρτου, κατά
τό Λρθνρον 20 το® Ν.Λ. 346)69 πε-
θί Τύποα1.
ιθ κ. ΩΝΑΣΗΣ ΠΑΡΗΤΤΕΙ Κ
ιΔΤΟ ΤΟΓΡΜΠΙΝΑΣ 32.000
ΙΠΤΙΩΝ ΕΙΣ ΙΑΠΩΝΙΑΝ
ΤΟΚΙΟ. Είς την
■βιομηχανίαν «Καβασχκι»
ιπαρχγγελία από τόν "Ελλην*
ιμεγαλοεφοπλιστήν Άριστ. ^
ινάσην διά τήν κατασκευήν 2ο5
ιτουρμπινών δυνάμεως 32.000
ίππων. Αί μηχανα' αύται "ά
θ ξό
η είς δεξαμίνόπλ'/'
όν - μαμ,ούθ των 260.000 -ίν
■νων, το οποίον θά κατασκε'-1*
'-ΘΙ εί; βρεττανικά ναυπηγί'·^
Τό κόστο: τής παραγγελίας ψ>
' .·ο. Ώνά-γ) εί; την ίταιρε!?ν
κΚαβασακι» άνέρχετα: είς 2.
ϋΟΟ.ΟΟΟ ξολλάρια.
'Τπεΰθυνοι συμφΐόνως τψ νόμ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Λιευθυντής
ΪΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΙΙΣ
Κπ-οινία Ναυάρχοιι Βότση '&
Ι ΙηοΐστάμΓνος Τυπογραφείον
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΙΙ