195497
Αριθμός τεύχους
2033
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
1/2/1970
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
41ΙΘΝΗΙ ΟΜΟΙΠΟΊΛΙ
ΠΙΓ.ΌΔΙΚΟΪ ΓΪΠΡΓ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΑϋΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, Ο1ΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤ9Ν
Κι,ριακή 1 Φεβρουαρίου 1970 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1 50 Ι
Έτος 43ον Άΐριθ. φύλ. 2033
| Διευβυνχής-Ίδιοκϊήτης: ΣβΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ |
Γραψετα: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
^Μ..Η..ΜΗ«·ΜΜΜΙΗΜ.....υ....»ΗΙ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΗΜΙΙΗΗΙΙΡΙ
Ο ΜΙΚΡλΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΑΗΝΟΜ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τοϊ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΧ. ΜΑΛΑβΟΥΡΑ
2 Η ΠΡΟΒΤΖΑΝΤΙΝΗ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑ
ΜΕΡΟΣ ΔΕΤΤΕΡΟΝ
«Τέταρτον, διότι ό Ταρσεύς 'Λ
.ιόστολος τής Οίκουμένης Παϋλος
μου μετασχών τής πρώτης Άπο-
βτολιχής Σύνοδον των Ίεροσολ.ΰ-
μον κατενόησε πλήρως την ύγί-
αιψ αξίαν τής Άπο<ττολικής ^,υ- νόόοΐ' τοϋ ετους 49 ιιετά Χριστόν πρός διευθέτησιν 'Εκκλησιαστικών ^χογνί'*μιών καΐ ειρηνικήν σννύ- .τορ'ίν τε καί πνευματικήν άνά- ,τη'ξιν των Χριστιανικών Κτκνοτή- τιον χω γενικώτερον τής καθόλο>ι
'ΕχκλκΚΊ^ί· Κ01·· λίαν ορθώς π;>ά-
ξα;, μετεκαλ.έσατο είς Μίλι.τιν
τούς πρεσβτέρους των Μικοασια-
Τΐχών 'Εκκληονών, καί οχι μόνον
προίΪΛίν είς αϋτούς τούς εξιι,Οεν
διωγμούς «είσρλεύ<τονται λνκο< (>«.
ρενς είς ύμδ; ε"1 φειόόμενοι τοϋ
ηοιμνίοΐ1*, άλλ-ά καί τούς έ'σωθεν
ηολεμίους της «καί έξ υμών αύτΛν
άναοτήσωνται ανδρες λαλοΰντες
διίστβίψμϊνα τού άποσπάν τούς
μαθητάς δπίσο> αυτών» γχά ΰπεδει-
ξεν άδελφικώς είς αΰτοΰς τοΰς
τρείς κ«ΐ μοναδικοΰς τρόπους τής
αΰτοαμΐ'νης, «Γρηγοηείτε, μνημο-
νίύοντες ότι τριετίαν νύκτα καί ή-
μίραν οί* έπαυσάμην μετά δακού-
οη' νομοθετών ενα έκαστον... Άρ-
γνριον ή χρνσίον ή Ήιατισιμοΰ ου¬
δενός έπΓθΰμησα... Μακάριόν έστι
μάλλον διδόναι ή λαμδάνειν».
(Πραξ. 20, 29—36). Καί αί δύο
ποοφητικαί πραδλϊψπς τοΰ ΙΙαύ-
/λι' μοΐ', έπι6ί6αιούμεναι καί άλλα-
χοΰ τής Άγίας Γρας-ής «έξωθεν
μάχας καί εσωβεν σχίσματα (Α'
Κορ. 7, δ) επηλήθευσαν άπό τής
ΆποΛτολικής «κάμη εποχάς, διότι
οί Χριστιανικαί Κοινοτητες τής
Άνοτολής καί τής Δΰαβως προσε-
βλήθησαν βξωβεν μέν άπό τόν Ίου
δαισμόν καί τόν 'Ε·θνισμάν, ϊα<α- βίν δέ άπό τάς πολυπλοκάμους Αί- ρέβΕΐς καί τα ίοβό/.α Έκκλησνα- βτικά Σχίσματα. αί Ό Ίουδαϊσμός. Ό έντός καί έχτός τής Παλαιστίνης έκμα- νπ: Ίουδαϊσμός έξκΐούλκησε κα« τα τής καινοτομούσηις Χρισπανι- «ή; διδαβκαλΐας, άφ' ενός μέν διά τι έσχανδαλίξετο #πί Μεσσία έ- ίτανρωμένω κατά τόν Απόστολον Παϋλον (Α' Κορ. 1, 14), άιρ' έτρ- ρον δέ διότι δέν ήνείχετο την νέ¬ ον Χριστιανικήν διδασκαλίαν περϊ ίβότητος των άνθρώπων «πάντες γάρ ΰμείς εν έστέ έν Χοκττιο (Γαλ. 3, 28). Εντέυθεν ρξηγοϋνται πρώ τονμέν αί άμεσοι αντίδρασις των Φθνΐοβαΐκως Ίουδαϊζάντων, έξ £·ν προήλθον οί 'ΕβιωΜίται, αί αντιρ¬ οήσεις των μαθητών τοΰ Ιωάννου ή ημΕροδα—ιστών (Πραξ. 18, 25 χ« 19, 1—6) άποτελεσάντων 6ρα δντερον καί Ιδιαιτέραν Κοη'ότητα .τιΒανώς έξ 'Ελλτΐνιστών Ίουδαί- ων χ« αί οχκρκττ.εϊαι των απλώς Ίονδαΐζόντων, έξ ών προήλθον οί Ναζωραϊοι ιβαί οί Έλκεσαίτα» ή Σομψαίοι κατά τόν ιερόν 'Επιφά- νιον, έξ ών προήλθον βραδύτεοον οί Ψεΐ'δοκλ.ημέντιοι. Δεύτερον 5έ 'ί εμιμεβοι άντιδράσϊ'ς κατά τ"ι" Χθΐστιαησμοΰ διά των μεγάλον Ί «υοαίχίδν Σχολών της Τι6εριιάΛος «ί τής Βαβυλώνος καί μετά τό ναυαγιον αυτών διά τοΰ περιφήμου Τα/4ΐ«ύδ, ήτοι διδασκαλΐας ή έπε- -.ηγηματιχή; επεκτάσεως τοϋ Νό- [ίί'· Καί δμως ό ΧρΜΐτιανισμός Μρ' όλας τάς άμέσους καί έμμί- βοΐ'ϊ άντιδράσπς τοΰ Ίοι<δαϊσμοΰ ί'Ε.τ>.ήρ(οσε την Οίκοτνμενι>.ήν απο¬
βολήν τού, διότι ένΐϊχεν άκατάβλη
Ιον Θείαν δύναμιν ένοικοΰσον έν
τή ΧςΗοτιανικίί Έκ,κιληστα.
«^ Ό 'ΕΘνιομός. Κατ' αρχάς
μέν ό Έθνισιμός περιβψρόντκτε τόν
νεοφανέντα Χριστιανιομόν ένεκα
τής ετ'ντελοΰς καταγωγής τ0', χα¬
ρακτηρίσας αυτόν είρωνικώς μ(ο-
^ίαν (Α' Κορ. 1, 18). Μετά την
καταστροφήν ομως τής Ίεοοινΐα-
λήμ. υπό τού στρατηγόν Τίτου (70
μ.Χ.) καί την άνοικοδόμησιν αυτής
ύποπτον αύτοκράτορος Άίνριανοϋ
^Ι'—138) άνεγείραντος ναόν τού
Διός επί των έρειπίων τοΰ Ναού
τοΰ ^ολομώντος καν ναόν τής Α¬
φροδίτης επί τοΰ φρικτού Γολγο-
θά, ή Χριστιανακή θρησκεία άπο-
χωρήσασα οριστικώς άπύ τόν Ίου
δαϊσμόν απετέλεσαν έκτοτε αϋθι~ό
στατον Χρισηα-νικήν Εκκλησίαν,
δρωσαν καί. αναπτυσσομένη ν κατ'
Ιδιον τρόπον. "Εκτοτε ηρχισαν καί
οί σιν—ηματικοί κατά των Χριστια¬
νών διωγμοί, έκδηλωθέντε; δώ πτ»
οος καί σι-δήρου υπό των Ρωμαίων
αντοκρατόρτον καί διά τής γραφί-
δος υπό των λογίων ϋπερασπιστών
τής επισήμου βρησκείας των είδιο-
λολατρών τής Ρώμης.
Κατ' αρχάς οί κατά των Χρι¬
στιανών διωγμοί ήσαν άπόρΌοια
τής προσωπικάς ώμότητος καί τής
τυραα-νικής ΙδιθΓΐφοπίαις των Ρω^υαί
ών αϋτοκρατόρων μέχρι τοΰ Τραϊ-
ανοΰ^Οβ ,μ.Χ.). Άπό τού Τραϊα-
νοΰ δμως οί διωγιμοΐ ©Ίσέρχονται
είς νέαν διαδικασίαν, διότι έκτοτε·
μόνον 6ιά νομοβετικής όδοΰ (νο-
μοθετικώς) κατεδιώκοντο οί Χρι-
στιανοί, σινμχρώνως πρός τόν υπό
τοΰ Τραϊανοΰ άνανεωθέντα περί έ-
ταιριων νόμον, ό οποίος καΐ καιθώ-
ριζ,ε την νομικήν σχέσιν μεταξύ
τής Ρωμαϊκής Πολιτείας καί τής
Χριστιανικ-ής Θρησκείίΐς. Επηκο¬
λούθησαν αμως κατά περιόδους καί
άλλα διατάγματα ή—,ώτερα ή καί
δυσμενέστερα, έντελλόμενα τ&ν κα-/
θολικόν διωγμόν των Χρα.στι«να)ν'
όπως είναι τό τέταρτον καί τελευ¬
ταίον διάταγμα τοϋ αΐ'τοκράτοιι»
γμών ήσαν τα δύο εύνοϊκά διατά-
γματα τοϋ Λικι,νίου καί τοϋ Κων¬
σταντίνον έκδοθέντα εν Μεδιολά-
νοις άπό κοινοϋ κατά τό ετος 324
περί προστασίας των Χριστιανών
καί αποδόσεως είς αύτούς των ναών
των μετ" άπαξημιώσε'υν.
Κατά την διάρκειαν τίόν δηο-
γμτδν, τό Χριστιανικόν· αίμα έ'ρ-
ρενσε περισσως είς την Ρώιμην καί
την Ιταλίαν, ολιγώτερον Ίίρως είς
τάς Ρίομαΐκάς Επαρχίας τής Ά-
νατολής, ήτοι είς την Μικρασίαν,
την κνοίιος Έλλάδα, την Συρίαν
καί την ΑΤννπτον. Τούτο μαρτνροϋν
τα θηριοτροφεϊα τής Ρώμ,ης κ(/ί ή
καΰσις των Χ<)ΐ(Ττιαντ7>ν δ·>ά νά ίρΐιι
τίζουν άντί λαμπάδον καί λυχνιών
τα πλούσια δεϊπνα των Ρημαίιον
εύνενών τής κοσμοκοατείρας Ρώ¬
μης. Τούτο προσμαρτυρεΤ καί ή
άνακάλυιμις Λπειραρίθμιον κατα-
κομ6ών έν Ιταλία καί ελαχίστων
είς την Ανατολήν. Τούτο επιβε¬
βαιοί «αί τό πλήθος των &η«τκό-
πων οί όποΐοι εμαρτύρησαν έν Ρώ
μη, έξ ών πέντε ήσαν έΐΐΐσκοποι
Ρώμης, ό Τελέσφορος τό 136, ό
Φαδιανός τό 250, δ ΚορνήλΛος τό
253, 6 Λούκιος τό 254 καί ό Σ ϊξτος
Β' τό 258. Δύο ήσαν έπία κοποι
Λουγδούνων, ό Ποθεινός ναί ό Εί-
ρηναϊος καί δύο δλλοι έπίσκαποι !>
Συνέχεια είς την 6ην σεΜδα)
ΚΛ ΙΩ ΤΑ ΧΑΝΙΑ
Τ.οδ κ. ΝΙΚΟΓ ΣΤΡΑΤΑΚΗ
Χανιά ή ττόλι μέ τα γιασεμιά
°' τίς λουλουδισμένες άλιτάνίς,
ΡΠνεΐ τόν γοεαόν της θρηνος. Έ-
ϊ ό
Κ το γραφικό ναυτικό ττύργο τής
«Γτοψη- με το στρογγυλό λιμάνι,
τού τα ιταληά χρόνια τά στόλιζαν
01 Ένετικές γαλέρες καΐ τώρα τό
συντροφεύουν οί τττωχές βαρκοΌ-
Ε?· εκεΐ στή περιωρισμένη αύτη
«ταση ροχβοΰν τα κύματα τής
«Αασσσς τόν ρόχβο./ τού γόου <αϊ το" «πτελττισμού. Ή τταληά πρόσο- *"> τής ίστορικής προκυμαίας
** φΐρνει άκόμη νωττή τή χείρα
1"ο τής τούρχικης μαστοριάς καί
^χνοτροτπσ,ς. Τ^ γ^ο-ο^ οί κοο-
'νς, ο! ξεψτυσμένες ττροσόψεις,
τ· τσαλακωμένα λούκια, δ,τι ά-
"••••νει ά—ό την τταληά έμττνειι-
"^ Τ·Κ λοικής τίχνης, &λα τούτα
" ("Ο κατήφεια μέσα στίς χει-
^ιοτικες μέρες άττσσ-τάζουν δα
™^< τό δ^κρυ, τόν καϋμό καΐ την ',*' τ<>υς. Πέρα έκεί στήν ττροκυ
μο'α οί παληό! ταρσανάΰες, την
°Χ*ο6οή καί τόν γδούττο των άλλο
ν°ν κβιρών, την πνίγουνε σέ
|"0 άτέλειωτη σιωπή καϊ α' ενα
άπομακρυσμένης συμφοράς.
Φρούριο
1Γβ« κά.το,α μίρα
"Ρ'ν άττό 56 < τού φουρκα τοϋ Δεκί,μβρη, χοονια, μέ την τταρου- "" τ°ύ μεγάλου Βενιζέλου, ύψω- •οτβνε ή 'Εχλη,,,^ ,_μαία για ^ δικαΐΜβούν πόβοι καΐ άγώνες νά λάμψη τό φώς τής καΐ νά καταυγασθεϊ _ ως τίρα τό Κρητικό έ'δαφος °ι νά σαλέψουν τα κόκκαλα πού Χον άγιάσει τά Κρητικά χώμα- "εϊ ή σημαία τούτη την νύ- ^° τΠς όγδόης Δεκεμβριού δέν τ οώχ χ0γ χαρμόσυνον εκείνον παφλασμόν, μά εκλεινε λυττημένη όττως ή κλαίουσα Ιτέα γιά νά χύ ση τπκρά δάκρυα ττάνω στόν σττα ρακτιικό χαμό 91 άνθρωττίνων ύ- ο)ν. Σ τα στενορίμΐίΐ. τών Χανιών δττου τό: ζ»γρ«φίζουν καί τα ϊσχιόΐζουν άκόμη άσθενικά λεί ψανα τΰν τόξων καΐ των άψίιϊων, —ού τα στόλιζαν άλλοτε τα σ.^μα τα καΐ οί θνρεοι καΐ τα Ενετικά λιοντάρια τής Β ενετίας κσι βτ.'ου στά π^ικόστροτά τοι»ς ήχοΰσα'ν άλλοτε τα ττοδοβολητά των άλό- γων των κουρσάρων καί των ττολε Σννέχεια είς την &ην σελίβα) Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ Η ΠΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ιΜΝΗιΜΕΙΑ ΤΗΣ Σεΐρά άρβρων το» κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Κηδεμονεύει την ιστορίαν καί κηδεμονεύεται ('ΐπό αύτην ή Πύ- λος, στιλπνή άρχόντισσα, άμφυθε- ατρικώς, διατεταγμένη, ναμίζεις, διά νά άναζητή τό κάτοπτρον τής θαλάσσης, άσφαλτοστρωμένη, μέ τό πενκοδάσος της καί προ παντός μέ τα άμέτρητα μνημεϊα της. Τί έ'νδοξος μοϊρα, πον έπκρυλάσσει. τόσην πυκνότητα γεγονότων. Καί πάση εΰθύνη! Φαίνεται, ότι Μεγαρεϊς ήσαν οί πρώται οΐκισταί της. Άναιφέρεται αάλιστα ίίτι ή προιτοβονλία, άνήκρν είς τόν γυιύν τοΰ Κλείσιονος. Τό σηαειώνει ό Παυσανίας. 'Τμνολο- γείται άπό τύν "Ομηρον. Καί ή οό ξα, πού έτόνιζεν, έπυβεβαιοϋτα», τώ- ρα, άπιι την αρχαιολογικήν σκαπά¬ νην. Τό άνάκτοοον τοϋ Νέστορος, τού δασιλέοος τής σοςτής γνώμης, ρΐναι μέγα μν-ηαεϊον. Άπεκαλύ<Γ^η είς τόν λόφον τοΰ 'Επάνιο Έγκλια νού καί είναι τό μεγαλύτερον, Ης την Ήπειρο)τικήν Έλλάδα, μέ τέσ¬ σαρα αεγάλα κτίρια καί άλλα μι- κρότερα, πού σχηματΐξονν συγκρό- τημα. Κατΐστράφη τούτο άπό πυρκαιάν, ώς ύπολογίζεταιι, περί τό 1200 π.Χ. Παντός ή μεγαλο¬ πρεπεία, ό πλοΰτος καΐ ή σο«ρή άρ- χιτεκτονική τοποθέτησις είναι προ- φανής. Γύρω άπό τό άνάκτοοον, τάφοι, καί διάσπαρτον άρχαιολογι- κόν ύλι,κόν. Δέν ήμπορείτε, λαιπόν, νά περάσετε άπό έκεϊ καί νά μην επισκεφθήτε τύ άνάκτορον τοΰ Νέ- στορος. Σάς είσάγ«ι είς τόν αρχαί υν κόσμον, την νοοτροπίαν τού, τόν τρόπον της ζωής τού. Άλλά καί ή συνέχεια είναι, ί- στορικώς, όγκώδης. Ή Πύλος κα- τεστοάφη άπό τους Δο>ριείς, ενε¬
φανίσθη καί πάλιν άκμαιοτέρα κα-
κατέστη ονμμαχος των ΆΘηναίων
καί βιι-νείκιλεν, είς την καταστρο¬
φήν των Χπας>τι«τΛν άπό τόν Δη-
μοσθένην είς την Σφακτηρίαν. Δια
κυμάνσεις δραματικαί άκολοι>θούν
οί Ρωμαΐοι, οί Βυζαντινοί, οί "Α-
Τούρκων. Ή έπανάστασις τοΰ 1821
καί ή φονικωτάτη μάχη τής 26ης
Απριλίου 1825, κατά την οποίαν
εφονεύθησαν ό Άναγνακτταράς, ό
Τσαμαδός, ό Σαχίνης δ Ιταλός φι-
λέλλην Σανταρόξα καΐ 450 "Ελλη-
νες. Καί φυσιαά, επάνω άπ' ΰλα
ή περίφημος ναυμαχία τοΰ Ναυαρί
νού την 20ήν Όκτω€ρίου 1827, μέ
την οποίαν αύσιαστικώς, έτερματί-
σθη, νικη<ρόρος καΐ ό Ελληνικάς αγών. Ό στρατηγός Μαιξών κα- ταλαμ<ίάνει την Πύλον καί την πα- Οθ,δίδει την 24ην Σεπτέμβριον 1828 είς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν. Έν τώ μετοξύ βάσει σχεδίων Γάλ λων μηχανικων κτίζεται ή σημερι- νή πόλις, είς την οποίαν είναι έ'ν¬ δοξος ή εϋγένεια καΐ ό ϋψηλός 6ι- θμός πολιτισμόν των κάτοικον της. Φιντικά Πύλος, χιορίς αναφοράν είς την ΣςρακτηρίαΎ, δέν νοεΐται. Μακρόστενο νησί, πού φρουρεΐται άπό πανίη^ΐτιλους, άπότομους 6ρα- χους. Δΐν έν-τιιπωσιάζει, ϊσως. Και ('ίμως θά ?λεγΐ καθείς, δτι βΓναιι ό λόκληρο θεμελκομένο είς την Ι¬ στορίαν. Πολύχρωμες σπηλιές, λοι τίδες όνείρσυ άπό ίριδισμούς. Καΐ μετηξϋ αυτών ή πλέον έντυπιυσια- κή έκείνη, ποϋ εχρησίμευεν, ώς κα ταφύγιον των πειρατών. Πιό μέσα άπό αύτές τα πιιροδο- λεΐα τού Τσαμαδου, ό τάφος τοϋ πρίγκιπος Παύλου, τοΰ Γάλλον λο- χαγοΰ Μαλλέ, τα πυοοόολεϊα τοΰ Ίμπραήμ καΐ μνημεΐον των πεσόν¬ των την 26ην Απριλίου 1825. Είς την ανατολικήν άκτήν δεσιτόξονσα ή μαρμάρινη στήλη, μέ την άνά- γλυφην μορφήν τού Σανταρόζο.. Είς την άπέναντι ξηράν τα τεί- χη καί τό πηγάδι τού Δημοοθενη, πολλά ψηψιδοντά καί τό δακτυλωτό κάστρο τοΰ Ναυαρίνου. Καΐ κοντά ρϊς τύν θρύλον ή σύγχρονος πρα¬ γματικότης. Θαυμασία άμμουδιά, Ι&εώδεις περιοχαί γιά ψάρεμμα. Άρκεί νά άναπτι^θή πιό πολύ ό Τουρισμός, ώστε "Ελληνες καί ξέ- ΙΣΤΟΡΊΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΔ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡϋΤΟΡΙΑ Τού συνβργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Π. Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΤΤΟΚ ΡΑΤΌΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ βαροι ποΐ> την όνομάζουν Ναυαρί- | νοι νά βλέπονν είς την περιοχήν
νόν, οί Ίσπανοΐ τής Ναβάρας, οί ( τής Πύλου αύτό πού πράγματι ν-
'Ενετοΐ καί οί Τούρκαι. Μεσολα- πάρχει άφθονον: Την όμορ(ρά καΐ
6εί ή παρένθεσις τού Όρλώφ και τό θέλγητρον τής Φύσεως καΐ τής
ή έκ νέον πτιοσις, είς χείρας των Ίστορίας.
Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η Α. Μ. Ο ΑΝΘΡΠΠΟΣ
Ό ότν&ρωττ-ος, τό μεγαλύτερον
είς δύναμιν καΐ λογικήν άττό ό'λα
τα έ'νζωα, έν τούτοις είναι τόσον
άδύνατος μττροστά στήν δύναμιν
των φν^ικών νόμων, ώστε νά ά-
ττορεΐ κανείς πως αύτός ό γίγας,
ό Μεγαλειότατος, ό άπροσπελα-
στος, έν τούτοις είνε ενα πούφ!
Έιρχεται είς αυτόν τόν κσμον μέ
τα φτερά τού πατέρα τον. Μεγαλί!)
νει, άνίνροΰται, γίνεται ΙσχΜ?ός,
ττλούο-ιος, μεγαλοβιομήχανος. Δι¬
κτάτωρ, ή Μονάρχης, τατά ενα
κουμπΐ καΐ τρέμει ή φύσις δλη.
Ποίος βά έ'χη την τόλμην Αυτού
τού Μεγαλπότατον, αυτού τού φο-
βεοο} καί τρομεροΰ άνθρώττου, νά
τόν έξονθενώση; Βεβαία Εχουμε
ττλεϊστα οσα ττοίραδείγματα κατά
τα όποΐα οί διτναμικο! αύτοι σνθρω
ποι, επεσαν κατόπιν έπεμβάσρων
ίίλλιΐ)ν άν&ρώπων επί τοΰ έδάο>ους.
Άλλά αύτό δέν ένδιαφερει την
σκέψιν, "θταν εΤσαι έττΐ τού θώ-
κου καΐ οί όφθαλμοί σον 6γάζουν
σπινβήρες δνναμικτητος καΐ ώς έ-
ττΐ τό τΓλείστον θυμού καΐ όργής
ττώς μπορεϊ νά μεταφέρη^ την δύ¬
ναμιν της θελήσεως σας, είς μίαν
άλλην δύναμιν, πού λέγεται φύσις;
Καί τότε άπό Μεγαλειώτατος, ζη-
τεϊς βοήθειαν δεξιά καΐ άριοτερά
χωρΐς νά είναι ίκανός νά σού την
τταρέξη.
—'Εκώ εΐμαι ό τάδε. Καί αν δέν
μέ ξέρεις, σέ κάμουν, μέ τα μέσα
ττού εχω είς την διάθεσιν μου, δχι
μόνον νά ΐπταγούσης άλλά νά σκο-
τωβής ττρο των ποδών μου!
Καΐ πράγματι αϋτός ό τάιδε,
μττροοτά στά μάτια μας είναι τό¬
σον τρομεράς ώ,στε νά ττροσερ-
χώμεθα γονατιστοί έκληπαρούν-
τες τον, οττως εύδοκιμή—| καΐ ή
άίγή τού μετατραπή είς συγχώρη
ση των άμαρτημάτων μας! Και
έρχεται ή φύσις σήμερα αυριο με-
θαύριο,, αυτόν ττοΰ μέ τόσην άδια
φορίαν, διέτασσε την κοπήν τής
κεφαλής μας, νά τόν παίρνη, πότε
διά το ϋΜιχαήιλ καί ττότε διά τοΰ
Γοββριήλ την κεφαλήν τού καΐ τό¬
χε τί γίνεται αύτός ό τάδε; Τόν
Μ. Ναπολέων, τί Στάλιν, τί Χί-
λερ, τί Μουσολίνι! Οί λαοί των,
&λλοι άπό θαυμασμό καί ίχλλοι ά-
ττό μΐσος, ανοιξαν έν τούτοις ενα
λάκκον, τούς έναπέθεσαν μέσα, καί
τό στΓουδαιότεοον, τούς ερριχναν
χώματα άπό ττάνω τους οχι κοσκι
νισμένα,, άλλά μέ ττέτρες! Ό-
ττοία κατόιστασις! Π ού ττηγαν τα
μίγαρά των, τα μαστίγιά των, οί
6ροντώ5εις διαταγάς των; Τα α-
λογά των, τα αύτοκίνηητά των, τα
άτμόιτλοιά των; "Εφυγαν ά—ό αυ¬
τόν τόν κόσμον, ταπεινοΐ καΐ έξαθ
λιωμένοι, σέ βαθμό νά έρωτά κα- '
νείς.
—Άλήβεια; δέν τό τπστΐύω.
(Συνέχεια έκ ττροηγουμένου)
IV
ΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ
Ό Μανουήλ Β' Παλαιολόγον,
άττέκτησε άττό την μοναδική τού
γυ-ναΐκα 'Ελένην Δραγάση έξη γυι
ούς. Ό ενας τους φαίνεται νά ττέ-
ττολΰ νέος γιατί ή Ίστοΐρία
τα όνόματα καί την &ρα
στηριότητα μόνο των ττέντε.
Ό .τρΜΤΟτοικος Ιωάννης Η' δια
δέχτηκε τόν ττατέρα τού στό θρό-
νο. Ό δεύτερος Θεόδωρος διετέλε
σε δεσττότης τής Πελοποννησοιτ ώς
στά 1443 καί κατόπτιν τής Σηλυμ
6ρίας δ,ττου καΐ ττέθανε. Ό τρ·!-
τος. Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολό
γο- Δραγάτης, διαδέχτηκε στά
1448 τόν άδελφό τού Ίωάννη Η'
καΐ ΰττήΐϊξε ό ήρωικιός καί ττολυΰ-
μνητος τελΐΐίταΐος αύτσκράτωρ. Με
τα την άλωση άττόμεναν οί δυό νέ
ώτεροι ό Θωμάς κΓ ό Δημήτριος,
σνγιχΐίρίσρχοι δεοττόται τής Πελο-
ιτοννήοου. Ό πρώτος ήδϋευε στάς
Πάτρας. Ό δεύτε,ρος έ'μενε στόν
Μυστρά, μέ έττίσημη πρωτίύουσά
τού τή Σττάρτη. Ό Θωμάς εΐχε
τταντρχυτή τή κόρη τοϋ τελευτα ί¬
ου φράγκοι; φεουδάρχη τής Άχαΐ
άς, Ζαχαριά Τσεντουριόνε, Αίκα¬
τερίνη. Κλτ>3ονόμησε τα ύηΌλοΐΊτό
μενά φραγκικά φέουδα, καΐ κατέλυ
σε τή φραγκοκρατία τής Πελοιτον-
νήσου.
Οί διχ> άδελφοΐ δΐν τα πηγαι-
νόν χαθόλου καλά μεταξύ τους.
Στΐς άλλεπάλληλες συγκρούσεις
τους, ό σκληρός καί μαχητικός θω
μάς είχε συμτταραστάτες τού, τοΰς
'Ενετοϋς καΐ τούς άττορφανεμένους
Ιτπτότες των εξωσθέντων φράγκων
φεου5αι>χών, ένώ ό δειλος καΐ υ- .
πουλος Δημήτριος ϋτΓοστηριζόταν
άττό τοΰς Τούρκους. Στά 1460 ό
Μωάμεθ ό Πορθητής είσίβαλε αΰ
τοττιρο<Γώττως μέ πολυάριθμη στρα- τιά στή Πελοπόννησο. Ό Θω>μάς
υστερα άττό μιά σύντομη άπε,γνω
σμένη άντίσταση εφυγΐ οΐκβγενεια
κώς στήν Κερκύρα κι' ό Δημήτριος
ύττοτάχθηκε. Ό Σουιλτάνος φάνη-
κε ττίρισσότερο άητό εύμενής, φι
λοφρονητικώτατος στόν Δημήτριο.
•Πκντρι,ύτηκε τή κόρη τού "Ελένη,
τού τταραχώιρησε τή β^ακΐκή ττόλη
ΑΤνο γιά κατοικία καί νομή καί
τού δωσε έττί ττλέον έξη χιλιάδες
γρόσια έτησία έττιχορήγηση. Ό
Δημήτριος δέν αψησε άττογόνους
κι' ή κόρη τού ή σουλτ"να "Ελένη
πέθανε στά 1475 άπό κάττοια έττι-
δημική άρρώστεια.
Ό Θωμάς εΐχε τέσσερα τται-
Εΐναι δυνατόν!
Καΐ τώρα εοχεται ή κρίσις. Εϊ-
μεθ« τα κατόττρα πλάσματα τής
φύσεως; Ναί. Διότι οταν έττέρχε-
ται είς έ'να έλάφι, ή σέ ίνα ο-κΰλο
ό βάνατος, ή καταδίκ,η αυτού, τούς
είναι αγνωστη. "Ομως ό ανθρωττας
ττοϋ λογίζεται ζώο λογικό καί γνω
ρίζει δτι σέ έ'να ώρισμένο διάστη-
μα έτών, βά κακρώση, τότε είναι
πειό ζώο κι' άττ' τα ζώα.
Καί δμως άναφωνούμεν ή Α.Μ.
ό "Ανβρωττος!
"Εγραψα τη 24.1.1970
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
διά. Τή μεγαλύτερτι κόρη τού 'Ε-
ΕΠΙΛΕΚΤΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΝΥΛΩΝΑΣ
Ο ΝΕΟΣ ΑΚΑΛΗΜΑ Ι-ΚΟΣ ^
Μιά έ—ΚΓτημονική προσωττικότη
λένη την ε!χ£ —αντρέψη άττό τα τα έξαιρετική πραγματικά, καΐ
1446 μέ τόν κράλ,η τής Σίιρβίας μέ τταγκόσμια ττροβολή καΐ άττόλιι
Λάζαρο Μττράνκοβιτς. Έγκα-ίέ—η ι τη έκτίμηαη ά—ό τούς άρμόδιους
σε προσωρινά στή Κερκύρα τη γυ ,έττιστημονικούς κύκλους τής είδι-
ναϊκα τού Αίκατεΐρ'ίνη καί τα τρία Ι κότητάς τού, ό Καθηγητάς τής
μι*οότερα, Άνδρέαν, Μανουήλ καΐ | Άρχαιολογίας στό Πανεπιστημιο
Ζωή καΐ ττηγε στή Ρωμη νά έττι- Ι Άδηνών καΐ σέ ττολλά έπτίσης Πά
διώξη την όργάνωση Σταυροφορί
α- κατά των Όθωμανών, άττό τόν
ττά—α Πίο Β'. Μετά δνό χρόνια,
στά 1462, πέθανε 'Ί δέσποινα Αί
«ατερίνη. Ό Θάνατός της τόν ΰ-
ττσχρεωίτε νά γΐ'ρίση στή Κέϊκυρα
κοντά στά —αιδιά τού. Στά 1464
μαστιζιίμενος άπό άνέχεια μΐτα
ν.άμιαε οικογενειακώς στή Ρωμη,
δ,ττου μέ τή μχσαλά6η·ση τοϋ καρ-
5ιναλίου Βησσαιρίωνος έττέτυ'χε
μιά γλίσχρα ούνταξη άττό τόν ττά
ττα Παΰλο Β'. Ή άττοτυχία τΰν
ττροσπαβειών τού νά επιτύχη τή
Σταυροφορία κ' ή ττίκρα τού ξε-
ττεσμοϋ τού τόν μαράξωσαν. Πέ-
βανε τόν Μάιο 1465.
Ό Βησσοίΐίων ανέλαβε τα όρ
φανεμένα ττριγκπτότΓθυλα ύττο την
τΓροστα«τία καΐ την κηδεμονία τού.
Ή Ζωή στάβηκε τυχερή. Παντρεύ
τηιχε κ°ττοιον ίταλο μεγαλουσιό^-
νο, άξιωματοΰχο τού —άχα, όνό-
μαΐπι Καρακιόλι, χήρεψε καί στά
1472 ξαναπαντρ.εύτηικε τόν τσά-
ρο τής Μάσχας Ί6άν Γ' Βασιλείε
βιτς. "Εγινε δεκτή στή νέα της
ττατρίία μέ μεγάλες τιμές καΐ δό-
ξες. ΚαΘολική καί σταλμένη άπό
τόν Βησσαρίωνα καί τον Ίτάττα
Σίξτο Δ' μέ την έντολή νά τι<3οση λι>τίση τοϋς Ρώσους βτόν Καβο-
λικισμό, συμμερίσθηχχ τίς βρησκευ
τικές ττεττοι&ήσεις τού άνδρας της
καΐ τού λαθύ τού καΐ βαφτίσθηκε
όρβάδοξη, μέ τό ύ'νομα Σοφία.
Ή τύχη των άγοριών δέν ύττήρ-
Τού κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΙΗΛΙΩΡΗ
Θνεΐς Όργανισμούς.
"Εχει άναδϊΐχθή Πρόεδρος τού
Άρχαιολογιικοΰ Ίνστιτούτου τής
Άμερικής καί εχει εκλεγή μέλος
ή σύμβουλος ττολλών 'Ετπστημονι
κων 'Εταιρειών καί στήν Άμερική
καΐ στήν 'Ελλάδα. Πολυάριθμα εί¬
ναι τα έ'ργα τού, δλα σχετικά μέ
την έττιστήμη τού, 6ι6λ!α καί μΐ-
λ:τες δημοσιευμένες σέ είδικά έ·
πιστημονικά ττεριοδικά καΐ στό έ
ξωτερ1.κό κα! στή χώρα μας.
Άκόμη καί δύο αλλες σο6αρές
εκδηλώσει ς τιμής ττρός τό Γεώρ-
γιο Μυλοονά ά— ό μέρους των Άμε
ρικανών.
Όταν άττεχώϊησε άττό την έν*ρ
γεν ύττηρεσίοΐ, άναγνωρίζοντε-
νήν έπιστημονική τοιι δράση είδ·.-
κότερα στό Πανεπιστημιο τής Ού
άσιγχτων, δημιούργησαν τέσσερες
νέες ύποτροφίες έπ' ονόματι τού.
1 Καΐ ττρος τιμήν τού, Ίδρνβηκε ύ
Ιττο Άμερικανών φίλων καί θαυμα-
στών τού τό «Μωκηναίων Μέλα-
&3θν», έ'να ϊδρυμα ίδιαίτερα σοβα
ρής άττοστολής καΐ σημασίας.
Στίς 24 τού ττερασμένου Ίουνίου
έγιναν μέ κάβε έττιβλητικότητα
στό χώρο των άρχαίων Μυκηνών
τα έγκαίνια τού κτιρίου τού. Τό
ϊδρυμα ττροορίζεται νά λειτουργή
ση καΐ ώς Κέντρον 'Ε'ρευνών τοϋ
Μυκηναΐκού Πολιτισμοϋ. Τό κτίρι
όν διαθέτει αϊθουσες γραφείου
καί μελετηρίου μέ άρτια έττιστη-
μονιική 6ι6λιοθηκη και δύο μικρούς
ξενώνες, ττού θά μποροΰν νά χρη-
σιμοποιούν οί "Ελληνες καί ξένοι
έρευνητές. 'Εττίσης θά έξι—ηρετή
καί τό σύγχρονο χωρίον των Μυ-
κηνών, μέ γραφείον τής Κοινότη¬
τος, αϊθουοαν σννεδριάσεων, ια¬
τρείον, αίθουσαν σι/γκεντρώσεων,
διαλέξεων, συναυλιών καί ίίλλων ά
ναλόγων έκοηλωσεων. Τό Σωματεϊ
όν λοιττόν, ττοΰ εκτισεν τό «Μυικη-
ναίων Μέλαθρον» τό Ί'δρνσεν οπτως
εϊτταμε γιά νά τιμήση μ' αυτόν
τόν ούσιαστικόν τρόττον, τόν άνα-
σκαφέα των Μυικηνών καθηγητήν
καΐ νέον άκαδημαίκόν Γεώργιον
Μι/λωνά. Τώ Σωματείον τουτο, ί-
Λ , Λ , , ,, ' γ- - „ . Χει έδραν τό Σαίντ - Λούϊς καί
νεβ ό ττορβητης τον δχχτηκ* φ,λο- ο.τουδες τον τις εκανε στην Ευαγ , όναγν<.νρίστη«ε μέ την όνομασία φρονητ,κα τοϋ χάρισε τέο-βρα , γελικη Σχολη τής Σμύρνης καΐ στό ' β»,6ρυμβ Μ χωρία στή ττε.Μθχή τής Σηλνμ^ρι ι εκει Αμερικανικο Κολλεγιο. Τό χπιστημια των Ήνωμένων Πολιτει ών τής Άμερικής, ό Σμιιρναΐος Γεώργιος Ε. Μι/λωνάς, εξελέγη πρόσφατα, όπως εχομεν ύττ' δψη μας, τοοκτι.κιό μέλος τής Άιχαδημί- άς Αθηνών. Είναι εΰλογη ασφαλώς ή βαθύ τατη Ικανοττοίηση, ττού αϊσθανθή- καμε ολοι οί Μικρασιάτες συμπα- τριώτες τού, μιά μεγάλη ύπερη- φάνΐΐα, γιά τό γεγονάς αύτό, ποΰ τό βεωρήσαμε δίκαιη έττι βραβεύση μιάς μα^'οοχρόνιας καΐ γονιμότα- της έπιστημονικής σταδιοδρομίας κα μέσα στή χώρα μας και στΐς ξε άνάλογη. Πλουσιομαθημένα άττό (Χ»Ρες τού έξωτερικοϋ καΐ μιά λαμ α ά ή άό έββί ή -τα μικράτα τους, έ,τηρμένα γιά άκόμη έπιβεβαίωση τής σο- ς, ηρμ γ τήν ύψηλή τοιις καταγωγή καΐ σττά δαρότατης ττνευματικής εϊσφοράς ταλα, ήταν έπόμενο μή τα 6γά- των Μικρασιατών καΐ μάλιστα ο- ζουν ττΐοα μέ τή ττενιχρή έτπχοοή Χ· μον°χα στόν ττολιτισμό τής χώ γηση τού Πά—α. Ό δευτερότο.χος, Μανουήλ, γύρισε στή Κωνσταντι- νβύιτολη κι' έτΓΐχαλέσθηκε τή ττρο ρας μας, άλλά πολΰ εύρύτε ζα στήν παγκόσμιον έτηστήμη. Ό νέος άκαδημαιιοός γεννήθη.κ^ τοθ Σουλτάνοσ Ό .νΐωά- ατή Σμύρνη τό 1898. Τίς ττρώτες άς κι' επί πλέον έκατό γρόσια 1922 ά—εφοίτησε άττό τό Πανεπι- τή μερά «έπίδομα διατροφήν». "Ε.στήμιον Αθηνών καί τό 1927 ά- <Γ,σε καί ττέθανε καλός χριστια- νακηρύχτηικιε διδάκτωρ φιλοσοφίας ον το^ ]Ο67 νύς. Μετά τό βάνατό τού, ό μονα- τού Κίου^οτν—Ίθ-Γημίου. Άττό τό μέλη περιλαμ6άνονται ΑΛυικηνών» (Μυσηνέαν Φαουντέσνον») έκπαιδΐυτικό καί ψιλαβρωαικό Σωματεΐο ά—ό την Πολιτείαν Μισούρι τόν Ίανουάρι- του καΐ , οί τίς δα- ττάνες τών άνασκαφών, ττού ένερ- τό Σωματεΐο χογυιός τού Ανδρέας, νεαρός έ'- 1925 - 1928 δ.ετέλίσε γραμμα- φίλο, Ίθύ καΆϊ.Ύ^ού φηβος τότε, τούρκεψε. Πήρε τό δ ( τεύς τής Άμερικαν.κής Άρχαιολο όττοΐοι άνέλαοαν κιόλας νομα Μαχμοιη'τιν άλλά διατήρησε Υΐκής Σχολής Αθηνών. Κατόπιν τό έ'νδοξο έττώνυμό τού. Στά χοό δίδαξε ώς καθηγητής τής αρχαί ο ν.α τού Σουλεϊμάν Β' τού Μεγαλο λογίας σέ δ.άφορα Πανεπ,στήμ,α Μιι<ήν£ ύ7ΓΟ τί^ν „, ί6σ - .-;. πρεπους άνεβηκε σε υψηλα άξ,ω- ,™ Ηνωμ4νων -Πολ,τε,ών, τού Σ, ληνική -Αρχο,,ολογικής Έτα,ρεί- δνομα καγου, τού Ίλλινόϊς, τού Παν—ι- ^ 'ς Ρ πασάς στημίου Οΰάσιγκτων, τού Ιαίν - Λ ου Γ τού Μισούρι. Τό 1955 άνακη τιμής ε'νεκ€ν καθηγητής η η ματα κι άναφερεται μέ τ Μαχμουντίν ή Μαχμούτ Παλαιολόγος. ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΕΙΔΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ •'ΠΡΟΙΦΥΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,, ΕΙ £ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ Ό «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟ ΣΜΟΣ» εύρίσκ.εταιι είς την λί¬ αν εΰχάςκστον θέισιν νά αναγγείλη «ίς τοΰς αναγνώστας τού, δτι προσεχώς άποιστέλλει είς την Τουρκίαν έκτακτον συνειργάτην τοιυ; ό οποίος θά έλθη είς επαφήν μετά τών τοπικιών παραγόντίον καΐ άπ' εϋθεΧας μετά τοΰ τιαυ0κιιικ·οΰ λαιοΰ των κκ<ριιοτέρ«)ν πόλεων τής Άνατολικής Θράκης καΓι τής Μικράς Άσίας, είς σειιράν δέ άρθρων τιου, δημοισιενομένων κατ' άποικιλπστικότητα είς αυτόν, θά εκθέση τα άποτρλέσματα τής ερεύνης τού επί των κάο>θι ζηημάτων:
α) Ή κατά τομείς σημειονθεΐσα πρόοδος ει'ις την Τουρκίαν ά¬
πό τοϋ 1922 εο>ς σήμεροιν.
|ϊ) Ή κατάστασις *ίς ,τήν οποίαν σήμερον ευρίσκονται· αί έ-
στία. μ.ις, τάς οποίας ήναγκάσθημεν νά έγκαταλείψομεν.
γ) Τό πνευματικόν ίπίπε'δον καί ή νοατ,οιηπία τών σημερινών
Τούρκων.
δ) Τα πραγματΓΐ,κά αίαθήματτα τοΰ τουρκικοΰ λαοΰ έναντι τής
Ελλάδος καϊ ιείδικ«)τερον έναντι ημών των έκ Τουρκίας προσφύ¬
γων, και
ε) Πώς 6λέπ«ι ό τοαιρκίκός λαός μίαν στενιοτέραν προσέγγι-
σν μεταξύ των λαών μας.
Ι Ό ττρωτότακος γυιός τού Θωμά,
1 Ανδρέας, πρώτος κατά σειρά δια·
δοχής, κληιρονόμος τοΰ αύτθΜρατο
ριιχού &ρόνου, ^μεινϊ στή Ρωμη.
Καταχΐ3£ώ9ηκε γιά νά έτταρκίση
σέ μιά ύττοφερτή πριγκιπική δια-
βίωση κι' δταν τά πράμματα σφί
ξανε, πήγε στά 1494 ο-τό Παρίσι
«αί πούλησε στόν βασιλέα τής
Γαλλίας Κ^ρολο Η' τα δικαιώμα¬
τά τού έ—ί τού τίτλου τού «αύτο-
κιράτοιρος τών Ρωμαίων» καί τοϋ
βρόνου τής Ρωμανίας. "Εφαγε τά
χρήματα ττού είσεττραξε σέ ταξί-
δια καί μεγάλη ζωή καΐ ξαναγύ-
ρισΐ στή Ρωμη ττάμπτωχος. Στήν
ά— ελπισία τον σκεφθηκε νά ξανα
πΌυλήση τά δικαιώματά τού στούς
βασιλείς Φερδινάνδο κα! Ίσαβέλ
λάν τής Άραγωνίας καΐ Καστίλ-
λης. 'Εττειδή, δμως, φοβήθηκε τό
ο"κάνδαλο, σοφίσθηιιοε νά τούς τά
έχχωρήση μέ μι/στική διαθηκη υπό
τόν όρον ν' ανοιχθή μετά τόν θά-
νατό τού. Δέν εΤναι γνωο-τό τί τού
άττε'Ηωσε αύτη ή αίσχίροκέρδεια,
ττάντως στά 1502 ττέθανε άνύ—αν
τρος κι' ατεκνος, σέ κατάσταση έ
σχάτης ττενίας. Ή "Ελένη, ή γυ-
ναΐκα τού κ,ράλη Λαζά)>ου Μττράν
κοβιτς γεννησε μιά κόρη, ΜιλΙτσα,
ττοΰ παντρεύτηκε τάν τελευταϊο κό
μητα Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Ί-
θάκης κα! Λευικιάδος, Λεονάροο
Τόχκο, χωρΐς ν' αφήση άττογόνους.
Ή ιδία ή Ελένη πέθανε καλόγρηα
στή Λειικάδα μέ τ' δνομα 'Υττο-
| Άττό τα παραπάνω προκύτττουν
τά πνευματικά καί είδικότερα τα
καϊ^ς Φ,λοσο'φΓκη'ς Σχοΐής'τού ^'Γΐμον,,κά δεδομένα, τής έτπ-
Παν-ιστημίου Αθηνών. Κατά τό - 1ς ΊΟυ έκλοκτο" Μικιρασ,άτη.
ΪΕιο αύτό χρονικό διάστημα, ένήρ
γησεν μεθοδικά καΐ μέ συστηματι-
κότητα διάφορες άνασκαφές στήν
Έλλάδα, στήν "Ολυνβο, δττου άπε- ~~ι*"'«τας τού.
χάλυψΐ τόν άρχαιότερον νεολιθικό
συνοικισμόν τής Μακεδονίας, στή
ιΜηκι;6έο·νη, στόν "Αγιον Κοσμά,
τού Πάλαι ου Φαλήρου, στήν 'Ελευ
σίνα καί ο-τΐς Μυκήνες.
Γιά την έπιστημονική τού άξία
«αί τή συγγραφική καί την αλλ^
συναφή δραστηριότητά τού Εχει ά
νάλογα τιμηβή άπό διαφόρους διε-
ο-τ οιχεια
τής ττρο-
συντελούν
κα! μ°λιστα κατά ενα θερμότερο,
άμεσώτερο τρόπον στήν έπιβολή
τού: τό ήβος — ή άνβρωττιά τοι*—
ή άττλότητα στή συμπεριφορά τού,
ή εύττροσηγορία· μιά ψυχική λάμ¬
ψη. Άρετές κι' αύτές σημαντικό
τατες χωρις αλλο γιά ϊναν ττνευ-
ματικόν άνθρωττο.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΐαΡΗΣ
"ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΑΕΟΡΑΣΗ,,
"Εχει άττόλυτα δίκαιο ό συνερ-
γάτης τού «ΙΓΤροσφυγικοϋ Κσμου»
κ. Γ. Ηλ. Γρηγοριάδης γιά δσα
ίγραψε στό φύλλο τής 11.1.70 σχε
μονη.
Ό γυιός κα! διάδοχος τού Μα
νοι,ιίκλ £γινε μουσουλμάνος. "Ετσι
μοναδική κληιρονόμος «έξ αϊμα-
τος» τοΰ Ρωμανικοϋ θρόνου άπόμει
νέ ή Σοφία κα! σύμφωνα μέ τά 6υ-
ζαντινά θέσμια ώφειλε νά μεταβι
οάση τα δικαιώματά της στόν άν
δρα της.
ΙΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
αΐΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ
Τά βιβλία καί οί ανθρωποι
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΖΕΛΙΔΕΣ
Έπωφελοΰεΐα: την άνάπαυλα
άνάμεσα σέ δημ*ουργική λογοτε
«χ,νική έργασία καί στήν τρί
συνεργατ'α μου σε
δά ί ί
χουσχ συεργ μ
ιρα. περιοδικά κχί έφημερίδες, ά
■πό τό έ'να μέρος,, καί στήν π.ο ο
ΐτοιμασία αλλης, μακρόπνοη:
ιλογοτεχνίκης «.εαρκγωγής», ά
■πό τό άλλο, γιά νά 3ώσω κάποι
ον τ!)'ηο^ον ά.Γ.ο1ογΐ3ιΙ> μέρους
τουλάχιστον άπό τά -/.άμ-ποσα βι
ιβλίχ πού εχω λάβει τά τελευ
ταία κάπου δ''»ο τρία γρόνΐ7·
,ΙΙΕΤΡΟΓ ΧΑ'Ή, "Ελληνες ΙΙε
ζογράφοι, τ^μος ^ρ'^Ζ·, &*·
179 Βιβλιοτεωλείο τής «Ε
στίας», Κολλάρου,
1»β8, κάλυμμα τοΰ
- ζωγράφου Ά. Τάσου.
Τό Ιργο β; [τώ πεζογράφων
είναι τό θέμχ τοΰ βιβλίου. Μέ
ικριτήριο τό είδολογικό δέον γιά
•κάθε είδος πεζοΰ λόγου: δι-Γ.γτ]
ιμα, μυθιστόρημα, δοκίμιο (ίστο
.ρικό καί φιλοσοφικό), βιογοα
,-ρία κλπ., έ Π. Χαρής έξετάζε:
>τά τϊθΐ·/εΐα ποΰ συνθέτουν τή
αορφή τού καθενός άπό τού:
άυγγραφεΐς πού άναλύει, ξεκι
νώντας άπό τόν Πα&λο Κα?λι
,γά (1814 - 1896) καί τελε.ώ
./οντας στόν Πέτρο Πικρό (ψευ
ι5ώνυμ.ο τού Πολίτη .Π. Γενα
τιπούλου, 1900 - 1956), τόν
σκληρό καί άδίστακτο οεα)ι
~ή», έκεΐ πού κάνει «Ιλεγ·/ο
ηής άστικής κοινωνίας, πού χ
φήνει ή καί σπρώγνει τού; ί%ύ
νά πέσουν στόν βοϋρκ:».
διευκολύνει, άλλά %ί.
νπλουτίζει την κριτική έργασ^α
ιτοθ Πέτρου Χάιρη είναι τό γε
γονός δτι εγνώρισε καλά, άπό
ικ,οντά, τοϋς περισσοτέρους άπό
αοΰς πεζογράφους αύτούς.
θετικός ανθρωπος ό Πέτρος
Χαρής, πού άγαπά την άκρί
δεια κα' την σαφήνεια, κατορ
■θώνει νά διατυπώνει σέ γεροβ:
μένες φράσεις τά κύρια γαοα
ικτηριστικά γνωρίσματα τοΰ
συγγραφέα πού κρίνει. Ή άξιο
λογική τοποθέτηση είναι άμεοό
ληπτη, γενικά, καί δίκαιη. Χρτ,
Ίΐμότατο τό βιβλίο αύτό, 15ίω;
γιά τούς νεους πού δοκιμα-ζον
■ται στήν πεζογραφία. θά εδ
ρουν στίς σελίδες τού δ,τι πρέ
',τει νά πασγίσουν νά έπιδιώζουν
>·/.αί δ,τι καλό είναι νά άποφύ
Ύουν. Οί κρίσεις τοΰ Πέτρο,·
■Χαρή λ.ν. επάνω στό Ιργο τών
θρ. Καστανάκη. θεμ. 'Αθανα
σιάδη - Νόβα, Καραγάτση, Πί
ιτρου Πικροΰ γιά νά άνχφέρο)
ούο τρία παραδείγμχτα) εΐντς
άπό τίς πιδ διαφωτιστικές καί
ιδριστικές στήν έλληνική γρ /μ
ιιιατολογία. "Εργο τό βιβλίο τοΰ
το, ώριμης σκέψης καί εύσυνει
«Βησίας ,γερής μελέτης καί συν
ιαισθήμα,τος ευθυνής.
ιΠΑΓΛΟΤ ΜΙΧ. ΚΟΡΔΟΓΙΑΝ
ΝΟΠΟΓΛΟΓ, ναμικοθ συμ-
δούλον τοΰ ^ράχους - διδί-
κτορος νομικής Αθήναι 1968
ίδιωτική έκδοση, σελ. 16. Νο
μικοί καί πολιτειολογικοί εί
δικώτερον ύπομνηματισμΛί .Ις
τόν Έπιτάφιον τοΰ Περικλέ-
ους.
Ό συγγραφέα; άσ/ολεΐ:α:
ί έ 1
ρ , μ
τά συναφή μ' αύτά, όπως μα^
τυρεΐ τό τεΰχο; μέ θέΜα τό/
ΙΊερικλή. Όπως παρατηρεΐ ο
συγγραφέας, στό «ρητορικό τοΰ
'-ο κείε'ενο των αίώνων» 6 άρνη
γός τής άθηναϊκΤ]; πολιτεία;
ί(ποΰ δ θάνατός τού έστάθτχε
ααίριο άτύνημια γιά τόν άρναΐον
έλλτ/νισμό) «έγάραξε στατικώ;.
ιτάς γενικάς αργάς τοΰ δημί
%ρατικοΰ πολιτεύματος, κατ' :ύ
αίαν». Φιλελεύθερος ανθρωπ,ς
ί Κοροογιαννόπουλος, άλλά άν
αίπαλος κάθε όχλοκρατικής ά
ισχηιιίας καί άναρχικής παρχνο
μίας, τονίζε^ δσα σχετικά μέ
ιτά «κοινωνικ-ά δικαιώματά τοΰ
λαοΰ περιέχει τό έλληνικό Συν
ιταγμα, είδικά στό σγετικό κε
φάλαιο, μέρος Β', πού δί;ει
«άξιόλογη κοινωνιστική μορφή
—ό πολίτευμα».
Άξιόλογα δσα ό σογγραφέας
έκ&έτει επάνω στό &έμα «άξιο
ικρατία» σνολιάζοντας τό σγίτι
•κό γωρίο τοΰ 'Επιταφίου. «οϋν.
άπό μέρους... άλλ' άπ' άοετή.'
■προτιμάται». (Μέρο; έ5ώ ϊγε;
-την Ιννοιαν τής πολιτιχής αϊρί
δας, τοϋ κόιμμ,ατος»). Πλούςτια
'είναι ή βιβλιογραφία πού παρα
θέτει δ Κορδογιαννόπουλος '(ίγ
γλικά, γερμανικά κλπ. νομικά
αυγγράμματα) καί πού δείνν*-.
■την τάση τού να μελετά βαθειά
τά &έματα πού πραγματεύετα:.
Πολύ διαφωτιστικά δσα γρά
ίοεί έπάνο) στό 6έμα <κατάγρη •ση δικαιώματος», προβάλλοντα; την άνάγκη τοθ ιέτρου, τοΰ ίδα ρυθμιστή τής πολιτβΐα; ιτοϋ Περικλή: οδτε τό πού ^<φέρει ή άμαθία», όν :ε ύ· ■περβολικός «λ ο γ ι σ μ ό ς» πού «φέρει δκνον», δηλχδή ά <3ράνεια, άναποφασιστικότητα, ιάτολμία (δκνηρία γύρω ύ ■τίς εδστοχες άποφάοεις, άς -σθέσουμε εμείς). Τό όλέθοιο άποτέλεσμα τών βουλευτικών έχ Λόγων τοΰ 1920 υπήρξε άπόρ ροια «άμαθίας». Μεγάλο αέο:.; των ψηφοφόρων άγνοοΰσαν τίς Γιστορικές συναρτήσεις καί ?βα Λάν τό συμφέρον κα' κυρίω; τό φατριαστικό ή φανατικό τού; πάθος επάνω άπό τό συμφέρον ικαί τή σωτηρία τής κοινότητος. ιτής πατρίδας. "Ετσι έγαντάκιο ααν τήτονθήκη των Σεβρών, τό ΐΛεγαλούργημ,α τοΰ 'Ελ. Βεν-.ζέ λου, πού άπό την άπέραντη, ■ναμ-ένη τό 1071 - 1400 Μικοά Άσία μάς έξασφάλιζε τουλάγι ιστο, ώς έλάγισττο πο^οοτό άπό ιΒοσης ίστορικής δικαιοσύνην, αήν Ίωνία. ΠΑΓΛΟΣ ΦΛΩΡ0Σ τικά μέ την —λεόραση. Είναι άλή- θεΐίΐ πώς ή τηλεόρασιη δέν μάς προ- σφέρει ττρός τό τταρόν ττρόγραμμα έντυιπωσιακό και ώφέλιμο. "Οτανι τύχη νά πάγω στό σπίτι τοΰ κουνιά δου μου γιά νά δ ώτηλεόραση, τίς π-ερισσότερες φορές δυσανασχετώ βλέποντας τά σημερινά μουσικά ■συγκροτήματα μέ τίς χίτπτικες έμ φανίσεις καΐ άκοΰοντας τα σύ- γχρονα τραγούδια ττού τά πιό ττολ λά είναι κακόηχα καί δέν έχουν ου τε νόημα οίίτε λυρισμό. Γιατί δέν ττροβάλλονται τακττικά οί Κρατι- κές Συναυλίες; γιατί δέν γρά- φουν οί άρμόδιοι μικρές νουβέλλες γιά την ζωή καί τό εργο τών μο¬ ί γάλων μας ττοιητών καί διηγημα- ( τογράφων, καθώς καΐ ζωγράφυν καί γλυπτών; Χάθηκαν τά ώραία μας νησιά μέ τις δαντελλωτές άμ μουδιές; Τί βά διδαχθεϊ ή νεολαία άττό τα γρονθοκοατήματα καΐ τούς σκοτωμούς; Δέν θέλω νά έττικρίνω τούς ύπενβύνους, όλλά νομίζω πώ·ς ττρέττει μελλοντικά νά γίνεται μιά καλλίτερη έ.τιλογή. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ---------------------*.-----------,-------- Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟΤ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΕΏΣ Λαμπρά έοιρτή Ιλα^ε χώραν είς τά γ{>α·φεϊα τής «Ελληνικάς Όμο
σπονδίας ΐπιτριαπεζίου άντισφαιριΐ-
σεως», κατά την διάρκειαν τής ο¬
ποίας ό πράβορος τής Όμοσπονδί-
ας κ. Ξενοφών Χατζησαιράντος προ
έ6η είς τύν άπολογισιμόν τοΰ ϊργου
τής διονκήβκος κατά την δΐαρρεύ-
σασαν 3εχίαν, άναλύσα,ς τό έ—.τειλε
σιθέν διά την ανάπτυξιν τοΰ άθλή-
ματος τοΰ πίγκ - πόγκ Ιργον.
ΠΙΓ.ΌΔΙΚΟΪ ΓΪΠΡΓ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΑϋΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, Ο1ΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤ9Ν
Κι,ριακή 1 Φεβρουαρίου 1970 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1 50 Ι
Έτος 43ον Άΐριθ. φύλ. 2033
| Διευβυνχής-Ίδιοκϊήτης: ΣβΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ |
Γραψετα: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
^Μ..Η..ΜΗ«·ΜΜΜΙΗΜ.....υ....»ΗΙ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΗΜΙΙΗΗΙΙΡΙ
Ο ΜΙΚΡλΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΑΗΝΟΜ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τοϊ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΧ. ΜΑΛΑβΟΥΡΑ
2 Η ΠΡΟΒΤΖΑΝΤΙΝΗ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑ
ΜΕΡΟΣ ΔΕΤΤΕΡΟΝ
«Τέταρτον, διότι ό Ταρσεύς 'Λ
.ιόστολος τής Οίκουμένης Παϋλος
μου μετασχών τής πρώτης Άπο-
βτολιχής Σύνοδον των Ίεροσολ.ΰ-
μον κατενόησε πλήρως την ύγί-
αιψ αξίαν τής Άπο<ττολικής ^,υ- νόόοΐ' τοϋ ετους 49 ιιετά Χριστόν πρός διευθέτησιν 'Εκκλησιαστικών ^χογνί'*μιών καΐ ειρηνικήν σννύ- .τορ'ίν τε καί πνευματικήν άνά- ,τη'ξιν των Χριστιανικών Κτκνοτή- τιον χω γενικώτερον τής καθόλο>ι
'ΕχκλκΚΊ^ί· Κ01·· λίαν ορθώς π;>ά-
ξα;, μετεκαλ.έσατο είς Μίλι.τιν
τούς πρεσβτέρους των Μικοασια-
Τΐχών 'Εκκληονών, καί οχι μόνον
προίΪΛίν είς αϋτούς τούς εξιι,Οεν
διωγμούς «είσρλεύ<τονται λνκο< (>«.
ρενς είς ύμδ; ε"1 φειόόμενοι τοϋ
ηοιμνίοΐ1*, άλλ-ά καί τούς έ'σωθεν
ηολεμίους της «καί έξ υμών αύτΛν
άναοτήσωνται ανδρες λαλοΰντες
διίστβίψμϊνα τού άποσπάν τούς
μαθητάς δπίσο> αυτών» γχά ΰπεδει-
ξεν άδελφικώς είς αΰτοΰς τοΰς
τρείς κ«ΐ μοναδικοΰς τρόπους τής
αΰτοαμΐ'νης, «Γρηγοηείτε, μνημο-
νίύοντες ότι τριετίαν νύκτα καί ή-
μίραν οί* έπαυσάμην μετά δακού-
οη' νομοθετών ενα έκαστον... Άρ-
γνριον ή χρνσίον ή Ήιατισιμοΰ ου¬
δενός έπΓθΰμησα... Μακάριόν έστι
μάλλον διδόναι ή λαμδάνειν».
(Πραξ. 20, 29—36). Καί αί δύο
ποοφητικαί πραδλϊψπς τοΰ ΙΙαύ-
/λι' μοΐ', έπι6ί6αιούμεναι καί άλλα-
χοΰ τής Άγίας Γρας-ής «έξωθεν
μάχας καί εσωβεν σχίσματα (Α'
Κορ. 7, δ) επηλήθευσαν άπό τής
ΆποΛτολικής «κάμη εποχάς, διότι
οί Χριστιανικαί Κοινοτητες τής
Άνοτολής καί τής Δΰαβως προσε-
βλήθησαν βξωβεν μέν άπό τόν Ίου
δαισμόν καί τόν 'Ε·θνισμάν, ϊα<α- βίν δέ άπό τάς πολυπλοκάμους Αί- ρέβΕΐς καί τα ίοβό/.α Έκκλησνα- βτικά Σχίσματα. αί Ό Ίουδαϊσμός. Ό έντός καί έχτός τής Παλαιστίνης έκμα- νπ: Ίουδαϊσμός έξκΐούλκησε κα« τα τής καινοτομούσηις Χρισπανι- «ή; διδαβκαλΐας, άφ' ενός μέν διά τι έσχανδαλίξετο #πί Μεσσία έ- ίτανρωμένω κατά τόν Απόστολον Παϋλον (Α' Κορ. 1, 14), άιρ' έτρ- ρον δέ διότι δέν ήνείχετο την νέ¬ ον Χριστιανικήν διδασκαλίαν περϊ ίβότητος των άνθρώπων «πάντες γάρ ΰμείς εν έστέ έν Χοκττιο (Γαλ. 3, 28). Εντέυθεν ρξηγοϋνται πρώ τονμέν αί άμεσοι αντίδρασις των Φθνΐοβαΐκως Ίουδαϊζάντων, έξ £·ν προήλθον οί 'ΕβιωΜίται, αί αντιρ¬ οήσεις των μαθητών τοΰ Ιωάννου ή ημΕροδα—ιστών (Πραξ. 18, 25 χ« 19, 1—6) άποτελεσάντων 6ρα δντερον καί Ιδιαιτέραν Κοη'ότητα .τιΒανώς έξ 'Ελλτΐνιστών Ίουδαί- ων χ« αί οχκρκττ.εϊαι των απλώς Ίονδαΐζόντων, έξ ών προήλθον οί Ναζωραϊοι ιβαί οί Έλκεσαίτα» ή Σομψαίοι κατά τόν ιερόν 'Επιφά- νιον, έξ ών προήλθον βραδύτεοον οί Ψεΐ'δοκλ.ημέντιοι. Δεύτερον 5έ 'ί εμιμεβοι άντιδράσϊ'ς κατά τ"ι" Χθΐστιαησμοΰ διά των μεγάλον Ί «υοαίχίδν Σχολών της Τι6εριιάΛος «ί τής Βαβυλώνος καί μετά τό ναυαγιον αυτών διά τοΰ περιφήμου Τα/4ΐ«ύδ, ήτοι διδασκαλΐας ή έπε- -.ηγηματιχή; επεκτάσεως τοϋ Νό- [ίί'· Καί δμως ό ΧρΜΐτιανισμός Μρ' όλας τάς άμέσους καί έμμί- βοΐ'ϊ άντιδράσπς τοΰ Ίοι<δαϊσμοΰ ί'Ε.τ>.ήρ(οσε την Οίκοτνμενι>.ήν απο¬
βολήν τού, διότι ένΐϊχεν άκατάβλη
Ιον Θείαν δύναμιν ένοικοΰσον έν
τή ΧςΗοτιανικίί Έκ,κιληστα.
«^ Ό 'ΕΘνιομός. Κατ' αρχάς
μέν ό Έθνισιμός περιβψρόντκτε τόν
νεοφανέντα Χριστιανιομόν ένεκα
τής ετ'ντελοΰς καταγωγής τ0', χα¬
ρακτηρίσας αυτόν είρωνικώς μ(ο-
^ίαν (Α' Κορ. 1, 18). Μετά την
καταστροφήν ομως τής Ίεοοινΐα-
λήμ. υπό τού στρατηγόν Τίτου (70
μ.Χ.) καί την άνοικοδόμησιν αυτής
ύποπτον αύτοκράτορος Άίνριανοϋ
^Ι'—138) άνεγείραντος ναόν τού
Διός επί των έρειπίων τοΰ Ναού
τοΰ ^ολομώντος καν ναόν τής Α¬
φροδίτης επί τοΰ φρικτού Γολγο-
θά, ή Χριστιανακή θρησκεία άπο-
χωρήσασα οριστικώς άπύ τόν Ίου
δαϊσμόν απετέλεσαν έκτοτε αϋθι~ό
στατον Χρισηα-νικήν Εκκλησίαν,
δρωσαν καί. αναπτυσσομένη ν κατ'
Ιδιον τρόπον. "Εκτοτε ηρχισαν καί
οί σιν—ηματικοί κατά των Χριστια¬
νών διωγμοί, έκδηλωθέντε; δώ πτ»
οος καί σι-δήρου υπό των Ρωμαίων
αντοκρατόρτον καί διά τής γραφί-
δος υπό των λογίων ϋπερασπιστών
τής επισήμου βρησκείας των είδιο-
λολατρών τής Ρώμης.
Κατ' αρχάς οί κατά των Χρι¬
στιανών διωγμοί ήσαν άπόρΌοια
τής προσωπικάς ώμότητος καί τής
τυραα-νικής ΙδιθΓΐφοπίαις των Ρω^υαί
ών αϋτοκρατόρων μέχρι τοΰ Τραϊ-
ανοΰ^Οβ ,μ.Χ.). Άπό τού Τραϊα-
νοΰ δμως οί διωγιμοΐ ©Ίσέρχονται
είς νέαν διαδικασίαν, διότι έκτοτε·
μόνον 6ιά νομοβετικής όδοΰ (νο-
μοθετικώς) κατεδιώκοντο οί Χρι-
στιανοί, σινμχρώνως πρός τόν υπό
τοΰ Τραϊανοΰ άνανεωθέντα περί έ-
ταιριων νόμον, ό οποίος καΐ καιθώ-
ριζ,ε την νομικήν σχέσιν μεταξύ
τής Ρωμαϊκής Πολιτείας καί τής
Χριστιανικ-ής Θρησκείίΐς. Επηκο¬
λούθησαν αμως κατά περιόδους καί
άλλα διατάγματα ή—,ώτερα ή καί
δυσμενέστερα, έντελλόμενα τ&ν κα-/
θολικόν διωγμόν των Χρα.στι«να)ν'
όπως είναι τό τέταρτον καί τελευ¬
ταίον διάταγμα τοϋ αΐ'τοκράτοιι»
γμών ήσαν τα δύο εύνοϊκά διατά-
γματα τοϋ Λικι,νίου καί τοϋ Κων¬
σταντίνον έκδοθέντα εν Μεδιολά-
νοις άπό κοινοϋ κατά τό ετος 324
περί προστασίας των Χριστιανών
καί αποδόσεως είς αύτούς των ναών
των μετ" άπαξημιώσε'υν.
Κατά την διάρκειαν τίόν δηο-
γμτδν, τό Χριστιανικόν· αίμα έ'ρ-
ρενσε περισσως είς την Ρώιμην καί
την Ιταλίαν, ολιγώτερον Ίίρως είς
τάς Ρίομαΐκάς Επαρχίας τής Ά-
νατολής, ήτοι είς την Μικρασίαν,
την κνοίιος Έλλάδα, την Συρίαν
καί την ΑΤννπτον. Τούτο μαρτνροϋν
τα θηριοτροφεϊα τής Ρώμ,ης κ(/ί ή
καΰσις των Χ<)ΐ(Ττιαντ7>ν δ·>ά νά ίρΐιι
τίζουν άντί λαμπάδον καί λυχνιών
τα πλούσια δεϊπνα των Ρημαίιον
εύνενών τής κοσμοκοατείρας Ρώ¬
μης. Τούτο προσμαρτυρεΤ καί ή
άνακάλυιμις Λπειραρίθμιον κατα-
κομ6ών έν Ιταλία καί ελαχίστων
είς την Ανατολήν. Τούτο επιβε¬
βαιοί «αί τό πλήθος των &η«τκό-
πων οί όποΐοι εμαρτύρησαν έν Ρώ
μη, έξ ών πέντε ήσαν έΐΐΐσκοποι
Ρώμης, ό Τελέσφορος τό 136, ό
Φαδιανός τό 250, δ ΚορνήλΛος τό
253, 6 Λούκιος τό 254 καί ό Σ ϊξτος
Β' τό 258. Δύο ήσαν έπία κοποι
Λουγδούνων, ό Ποθεινός ναί ό Εί-
ρηναϊος καί δύο δλλοι έπίσκαποι !>
Συνέχεια είς την 6ην σεΜδα)
ΚΛ ΙΩ ΤΑ ΧΑΝΙΑ
Τ.οδ κ. ΝΙΚΟΓ ΣΤΡΑΤΑΚΗ
Χανιά ή ττόλι μέ τα γιασεμιά
°' τίς λουλουδισμένες άλιτάνίς,
ΡΠνεΐ τόν γοεαόν της θρηνος. Έ-
ϊ ό
Κ το γραφικό ναυτικό ττύργο τής
«Γτοψη- με το στρογγυλό λιμάνι,
τού τα ιταληά χρόνια τά στόλιζαν
01 Ένετικές γαλέρες καΐ τώρα τό
συντροφεύουν οί τττωχές βαρκοΌ-
Ε?· εκεΐ στή περιωρισμένη αύτη
«ταση ροχβοΰν τα κύματα τής
«Αασσσς τόν ρόχβο./ τού γόου <αϊ το" «πτελττισμού. Ή τταληά πρόσο- *"> τής ίστορικής προκυμαίας
** φΐρνει άκόμη νωττή τή χείρα
1"ο τής τούρχικης μαστοριάς καί
^χνοτροτπσ,ς. Τ^ γ^ο-ο^ οί κοο-
'νς, ο! ξεψτυσμένες ττροσόψεις,
τ· τσαλακωμένα λούκια, δ,τι ά-
"••••νει ά—ό την τταληά έμττνειι-
"^ Τ·Κ λοικής τίχνης, &λα τούτα
" ("Ο κατήφεια μέσα στίς χει-
^ιοτικες μέρες άττσσ-τάζουν δα
™^< τό δ^κρυ, τόν καϋμό καΐ την ',*' τ<>υς. Πέρα έκεί στήν ττροκυ
μο'α οί παληό! ταρσανάΰες, την
°Χ*ο6οή καί τόν γδούττο των άλλο
ν°ν κβιρών, την πνίγουνε σέ
|"0 άτέλειωτη σιωπή καϊ α' ενα
άπομακρυσμένης συμφοράς.
Φρούριο
1Γβ« κά.το,α μίρα
"Ρ'ν άττό 56 < τού φουρκα τοϋ Δεκί,μβρη, χοονια, μέ την τταρου- "" τ°ύ μεγάλου Βενιζέλου, ύψω- •οτβνε ή 'Εχλη,,,^ ,_μαία για ^ δικαΐΜβούν πόβοι καΐ άγώνες νά λάμψη τό φώς τής καΐ νά καταυγασθεϊ _ ως τίρα τό Κρητικό έ'δαφος °ι νά σαλέψουν τα κόκκαλα πού Χον άγιάσει τά Κρητικά χώμα- "εϊ ή σημαία τούτη την νύ- ^° τΠς όγδόης Δεκεμβριού δέν τ οώχ χ0γ χαρμόσυνον εκείνον παφλασμόν, μά εκλεινε λυττημένη όττως ή κλαίουσα Ιτέα γιά νά χύ ση τπκρά δάκρυα ττάνω στόν σττα ρακτιικό χαμό 91 άνθρωττίνων ύ- ο)ν. Σ τα στενορίμΐίΐ. τών Χανιών δττου τό: ζ»γρ«φίζουν καί τα ϊσχιόΐζουν άκόμη άσθενικά λεί ψανα τΰν τόξων καΐ των άψίιϊων, —ού τα στόλιζαν άλλοτε τα σ.^μα τα καΐ οί θνρεοι καΐ τα Ενετικά λιοντάρια τής Β ενετίας κσι βτ.'ου στά π^ικόστροτά τοι»ς ήχοΰσα'ν άλλοτε τα ττοδοβολητά των άλό- γων των κουρσάρων καί των ττολε Σννέχεια είς την &ην σελίβα) Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ Η ΠΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ιΜΝΗιΜΕΙΑ ΤΗΣ Σεΐρά άρβρων το» κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Κηδεμονεύει την ιστορίαν καί κηδεμονεύεται ('ΐπό αύτην ή Πύ- λος, στιλπνή άρχόντισσα, άμφυθε- ατρικώς, διατεταγμένη, ναμίζεις, διά νά άναζητή τό κάτοπτρον τής θαλάσσης, άσφαλτοστρωμένη, μέ τό πενκοδάσος της καί προ παντός μέ τα άμέτρητα μνημεϊα της. Τί έ'νδοξος μοϊρα, πον έπκρυλάσσει. τόσην πυκνότητα γεγονότων. Καί πάση εΰθύνη! Φαίνεται, ότι Μεγαρεϊς ήσαν οί πρώται οΐκισταί της. Άναιφέρεται αάλιστα ίίτι ή προιτοβονλία, άνήκρν είς τόν γυιύν τοΰ Κλείσιονος. Τό σηαειώνει ό Παυσανίας. 'Τμνολο- γείται άπό τύν "Ομηρον. Καί ή οό ξα, πού έτόνιζεν, έπυβεβαιοϋτα», τώ- ρα, άπιι την αρχαιολογικήν σκαπά¬ νην. Τό άνάκτοοον τοϋ Νέστορος, τού δασιλέοος τής σοςτής γνώμης, ρΐναι μέγα μν-ηαεϊον. Άπεκαλύ<Γ^η είς τόν λόφον τοΰ 'Επάνιο Έγκλια νού καί είναι τό μεγαλύτερον, Ης την Ήπειρο)τικήν Έλλάδα, μέ τέσ¬ σαρα αεγάλα κτίρια καί άλλα μι- κρότερα, πού σχηματΐξονν συγκρό- τημα. Κατΐστράφη τούτο άπό πυρκαιάν, ώς ύπολογίζεταιι, περί τό 1200 π.Χ. Παντός ή μεγαλο¬ πρεπεία, ό πλοΰτος καΐ ή σο«ρή άρ- χιτεκτονική τοποθέτησις είναι προ- φανής. Γύρω άπό τό άνάκτοοον, τάφοι, καί διάσπαρτον άρχαιολογι- κόν ύλι,κόν. Δέν ήμπορείτε, λαιπόν, νά περάσετε άπό έκεϊ καί νά μην επισκεφθήτε τύ άνάκτορον τοΰ Νέ- στορος. Σάς είσάγ«ι είς τόν αρχαί υν κόσμον, την νοοτροπίαν τού, τόν τρόπον της ζωής τού. Άλλά καί ή συνέχεια είναι, ί- στορικώς, όγκώδης. Ή Πύλος κα- τεστοάφη άπό τους Δο>ριείς, ενε¬
φανίσθη καί πάλιν άκμαιοτέρα κα-
κατέστη ονμμαχος των ΆΘηναίων
καί βιι-νείκιλεν, είς την καταστρο¬
φήν των Χπας>τι«τΛν άπό τόν Δη-
μοσθένην είς την Σφακτηρίαν. Δια
κυμάνσεις δραματικαί άκολοι>θούν
οί Ρωμαΐοι, οί Βυζαντινοί, οί "Α-
Τούρκων. Ή έπανάστασις τοΰ 1821
καί ή φονικωτάτη μάχη τής 26ης
Απριλίου 1825, κατά την οποίαν
εφονεύθησαν ό Άναγνακτταράς, ό
Τσαμαδός, ό Σαχίνης δ Ιταλός φι-
λέλλην Σανταρόξα καΐ 450 "Ελλη-
νες. Καί φυσιαά, επάνω άπ' ΰλα
ή περίφημος ναυμαχία τοΰ Ναυαρί
νού την 20ήν Όκτω€ρίου 1827, μέ
την οποίαν αύσιαστικώς, έτερματί-
σθη, νικη<ρόρος καΐ ό Ελληνικάς αγών. Ό στρατηγός Μαιξών κα- ταλαμ<ίάνει την Πύλον καί την πα- Οθ,δίδει την 24ην Σεπτέμβριον 1828 είς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν. Έν τώ μετοξύ βάσει σχεδίων Γάλ λων μηχανικων κτίζεται ή σημερι- νή πόλις, είς την οποίαν είναι έ'ν¬ δοξος ή εϋγένεια καΐ ό ϋψηλός 6ι- θμός πολιτισμόν των κάτοικον της. Φιντικά Πύλος, χιορίς αναφοράν είς την ΣςρακτηρίαΎ, δέν νοεΐται. Μακρόστενο νησί, πού φρουρεΐται άπό πανίη^ΐτιλους, άπότομους 6ρα- χους. Δΐν έν-τιιπωσιάζει, ϊσως. Και ('ίμως θά ?λεγΐ καθείς, δτι βΓναιι ό λόκληρο θεμελκομένο είς την Ι¬ στορίαν. Πολύχρωμες σπηλιές, λοι τίδες όνείρσυ άπό ίριδισμούς. Καΐ μετηξϋ αυτών ή πλέον έντυπιυσια- κή έκείνη, ποϋ εχρησίμευεν, ώς κα ταφύγιον των πειρατών. Πιό μέσα άπό αύτές τα πιιροδο- λεΐα τού Τσαμαδου, ό τάφος τοϋ πρίγκιπος Παύλου, τοΰ Γάλλον λο- χαγοΰ Μαλλέ, τα πυοοόολεϊα τοΰ Ίμπραήμ καΐ μνημεΐον των πεσόν¬ των την 26ην Απριλίου 1825. Είς την ανατολικήν άκτήν δεσιτόξονσα ή μαρμάρινη στήλη, μέ την άνά- γλυφην μορφήν τού Σανταρόζο.. Είς την άπέναντι ξηράν τα τεί- χη καί τό πηγάδι τού Δημοοθενη, πολλά ψηψιδοντά καί τό δακτυλωτό κάστρο τοΰ Ναυαρίνου. Καΐ κοντά ρϊς τύν θρύλον ή σύγχρονος πρα¬ γματικότης. Θαυμασία άμμουδιά, Ι&εώδεις περιοχαί γιά ψάρεμμα. Άρκεί νά άναπτι^θή πιό πολύ ό Τουρισμός, ώστε "Ελληνες καί ξέ- ΙΣΤΟΡΊΚΗ ΠΡΑΠΙΑΤΕΙΔ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡϋΤΟΡΙΑ Τού συνβργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Π. Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΤΤΟΚ ΡΑΤΌΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΙΚΑΙΑ βαροι ποΐ> την όνομάζουν Ναυαρί- | νοι νά βλέπονν είς την περιοχήν
νόν, οί Ίσπανοΐ τής Ναβάρας, οί ( τής Πύλου αύτό πού πράγματι ν-
'Ενετοΐ καί οί Τούρκαι. Μεσολα- πάρχει άφθονον: Την όμορ(ρά καΐ
6εί ή παρένθεσις τού Όρλώφ και τό θέλγητρον τής Φύσεως καΐ τής
ή έκ νέον πτιοσις, είς χείρας των Ίστορίας.
Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η Α. Μ. Ο ΑΝΘΡΠΠΟΣ
Ό ότν&ρωττ-ος, τό μεγαλύτερον
είς δύναμιν καΐ λογικήν άττό ό'λα
τα έ'νζωα, έν τούτοις είναι τόσον
άδύνατος μττροστά στήν δύναμιν
των φν^ικών νόμων, ώστε νά ά-
ττορεΐ κανείς πως αύτός ό γίγας,
ό Μεγαλειότατος, ό άπροσπελα-
στος, έν τούτοις είνε ενα πούφ!
Έιρχεται είς αυτόν τόν κσμον μέ
τα φτερά τού πατέρα τον. Μεγαλί!)
νει, άνίνροΰται, γίνεται ΙσχΜ?ός,
ττλούο-ιος, μεγαλοβιομήχανος. Δι¬
κτάτωρ, ή Μονάρχης, τατά ενα
κουμπΐ καΐ τρέμει ή φύσις δλη.
Ποίος βά έ'χη την τόλμην Αυτού
τού Μεγαλπότατον, αυτού τού φο-
βεοο} καί τρομεροΰ άνθρώττου, νά
τόν έξονθενώση; Βεβαία Εχουμε
ττλεϊστα οσα ττοίραδείγματα κατά
τα όποΐα οί διτναμικο! αύτοι σνθρω
ποι, επεσαν κατόπιν έπεμβάσρων
ίίλλιΐ)ν άν&ρώπων επί τοΰ έδάο>ους.
Άλλά αύτό δέν ένδιαφερει την
σκέψιν, "θταν εΤσαι έττΐ τού θώ-
κου καΐ οί όφθαλμοί σον 6γάζουν
σπινβήρες δνναμικτητος καΐ ώς έ-
ττΐ τό τΓλείστον θυμού καΐ όργής
ττώς μπορεϊ νά μεταφέρη^ την δύ¬
ναμιν της θελήσεως σας, είς μίαν
άλλην δύναμιν, πού λέγεται φύσις;
Καί τότε άπό Μεγαλειώτατος, ζη-
τεϊς βοήθειαν δεξιά καΐ άριοτερά
χωρΐς νά είναι ίκανός νά σού την
τταρέξη.
—'Εκώ εΐμαι ό τάδε. Καί αν δέν
μέ ξέρεις, σέ κάμουν, μέ τα μέσα
ττού εχω είς την διάθεσιν μου, δχι
μόνον νά ΐπταγούσης άλλά νά σκο-
τωβής ττρο των ποδών μου!
Καΐ πράγματι αϋτός ό τάιδε,
μττροοτά στά μάτια μας είναι τό¬
σον τρομεράς ώ,στε νά ττροσερ-
χώμεθα γονατιστοί έκληπαρούν-
τες τον, οττως εύδοκιμή—| καΐ ή
άίγή τού μετατραπή είς συγχώρη
ση των άμαρτημάτων μας! Και
έρχεται ή φύσις σήμερα αυριο με-
θαύριο,, αυτόν ττοΰ μέ τόσην άδια
φορίαν, διέτασσε την κοπήν τής
κεφαλής μας, νά τόν παίρνη, πότε
διά το ϋΜιχαήιλ καί ττότε διά τοΰ
Γοββριήλ την κεφαλήν τού καΐ τό¬
χε τί γίνεται αύτός ό τάδε; Τόν
Μ. Ναπολέων, τί Στάλιν, τί Χί-
λερ, τί Μουσολίνι! Οί λαοί των,
&λλοι άπό θαυμασμό καί ίχλλοι ά-
ττό μΐσος, ανοιξαν έν τούτοις ενα
λάκκον, τούς έναπέθεσαν μέσα, καί
τό στΓουδαιότεοον, τούς ερριχναν
χώματα άπό ττάνω τους οχι κοσκι
νισμένα,, άλλά μέ ττέτρες! Ό-
ττοία κατόιστασις! Π ού ττηγαν τα
μίγαρά των, τα μαστίγιά των, οί
6ροντώ5εις διαταγάς των; Τα α-
λογά των, τα αύτοκίνηητά των, τα
άτμόιτλοιά των; "Εφυγαν ά—ό αυ¬
τόν τόν κόσμον, ταπεινοΐ καΐ έξαθ
λιωμένοι, σέ βαθμό νά έρωτά κα- '
νείς.
—Άλήβεια; δέν τό τπστΐύω.
(Συνέχεια έκ ττροηγουμένου)
IV
ΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ
Ό Μανουήλ Β' Παλαιολόγον,
άττέκτησε άττό την μοναδική τού
γυ-ναΐκα 'Ελένην Δραγάση έξη γυι
ούς. Ό ενας τους φαίνεται νά ττέ-
ττολΰ νέος γιατί ή Ίστοΐρία
τα όνόματα καί την &ρα
στηριότητα μόνο των ττέντε.
Ό .τρΜΤΟτοικος Ιωάννης Η' δια
δέχτηκε τόν ττατέρα τού στό θρό-
νο. Ό δεύτερος Θεόδωρος διετέλε
σε δεσττότης τής Πελοποννησοιτ ώς
στά 1443 καί κατόπτιν τής Σηλυμ
6ρίας δ,ττου καΐ ττέθανε. Ό τρ·!-
τος. Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολό
γο- Δραγάτης, διαδέχτηκε στά
1448 τόν άδελφό τού Ίωάννη Η'
καΐ ΰττήΐϊξε ό ήρωικιός καί ττολυΰ-
μνητος τελΐΐίταΐος αύτσκράτωρ. Με
τα την άλωση άττόμεναν οί δυό νέ
ώτεροι ό Θωμάς κΓ ό Δημήτριος,
σνγιχΐίρίσρχοι δεοττόται τής Πελο-
ιτοννήοου. Ό πρώτος ήδϋευε στάς
Πάτρας. Ό δεύτε,ρος έ'μενε στόν
Μυστρά, μέ έττίσημη πρωτίύουσά
τού τή Σττάρτη. Ό Θωμάς εΐχε
τταντρχυτή τή κόρη τοϋ τελευτα ί¬
ου φράγκοι; φεουδάρχη τής Άχαΐ
άς, Ζαχαριά Τσεντουριόνε, Αίκα¬
τερίνη. Κλτ>3ονόμησε τα ύηΌλοΐΊτό
μενά φραγκικά φέουδα, καΐ κατέλυ
σε τή φραγκοκρατία τής Πελοιτον-
νήσου.
Οί διχ> άδελφοΐ δΐν τα πηγαι-
νόν χαθόλου καλά μεταξύ τους.
Στΐς άλλεπάλληλες συγκρούσεις
τους, ό σκληρός καί μαχητικός θω
μάς είχε συμτταραστάτες τού, τοΰς
'Ενετοϋς καΐ τούς άττορφανεμένους
Ιτπτότες των εξωσθέντων φράγκων
φεου5αι>χών, ένώ ό δειλος καΐ υ- .
πουλος Δημήτριος ϋτΓοστηριζόταν
άττό τοΰς Τούρκους. Στά 1460 ό
Μωάμεθ ό Πορθητής είσίβαλε αΰ
τοττιρο<Γώττως μέ πολυάριθμη στρα- τιά στή Πελοπόννησο. Ό Θω>μάς
υστερα άττό μιά σύντομη άπε,γνω
σμένη άντίσταση εφυγΐ οΐκβγενεια
κώς στήν Κερκύρα κι' ό Δημήτριος
ύττοτάχθηκε. Ό Σουιλτάνος φάνη-
κε ττίρισσότερο άητό εύμενής, φι
λοφρονητικώτατος στόν Δημήτριο.
•Πκντρι,ύτηκε τή κόρη τού "Ελένη,
τού τταραχώιρησε τή β^ακΐκή ττόλη
ΑΤνο γιά κατοικία καί νομή καί
τού δωσε έττί ττλέον έξη χιλιάδες
γρόσια έτησία έττιχορήγηση. Ό
Δημήτριος δέν αψησε άττογόνους
κι' ή κόρη τού ή σουλτ"να "Ελένη
πέθανε στά 1475 άπό κάττοια έττι-
δημική άρρώστεια.
Ό Θωμάς εΐχε τέσσερα τται-
Εΐναι δυνατόν!
Καΐ τώρα εοχεται ή κρίσις. Εϊ-
μεθ« τα κατόττρα πλάσματα τής
φύσεως; Ναί. Διότι οταν έττέρχε-
ται είς έ'να έλάφι, ή σέ ίνα ο-κΰλο
ό βάνατος, ή καταδίκ,η αυτού, τούς
είναι αγνωστη. "Ομως ό ανθρωττας
ττοϋ λογίζεται ζώο λογικό καί γνω
ρίζει δτι σέ έ'να ώρισμένο διάστη-
μα έτών, βά κακρώση, τότε είναι
πειό ζώο κι' άττ' τα ζώα.
Καί δμως άναφωνούμεν ή Α.Μ.
ό "Ανβρωττος!
"Εγραψα τη 24.1.1970
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
διά. Τή μεγαλύτερτι κόρη τού 'Ε-
ΕΠΙΛΕΚΤΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΝΥΛΩΝΑΣ
Ο ΝΕΟΣ ΑΚΑΛΗΜΑ Ι-ΚΟΣ ^
Μιά έ—ΚΓτημονική προσωττικότη
λένη την ε!χ£ —αντρέψη άττό τα τα έξαιρετική πραγματικά, καΐ
1446 μέ τόν κράλ,η τής Σίιρβίας μέ τταγκόσμια ττροβολή καΐ άττόλιι
Λάζαρο Μττράνκοβιτς. Έγκα-ίέ—η ι τη έκτίμηαη ά—ό τούς άρμόδιους
σε προσωρινά στή Κερκύρα τη γυ ,έττιστημονικούς κύκλους τής είδι-
ναϊκα τού Αίκατεΐρ'ίνη καί τα τρία Ι κότητάς τού, ό Καθηγητάς τής
μι*οότερα, Άνδρέαν, Μανουήλ καΐ | Άρχαιολογίας στό Πανεπιστημιο
Ζωή καΐ ττηγε στή Ρωμη νά έττι- Ι Άδηνών καΐ σέ ττολλά έπτίσης Πά
διώξη την όργάνωση Σταυροφορί
α- κατά των Όθωμανών, άττό τόν
ττά—α Πίο Β'. Μετά δνό χρόνια,
στά 1462, πέθανε 'Ί δέσποινα Αί
«ατερίνη. Ό Θάνατός της τόν ΰ-
ττσχρεωίτε νά γΐ'ρίση στή Κέϊκυρα
κοντά στά —αιδιά τού. Στά 1464
μαστιζιίμενος άπό άνέχεια μΐτα
ν.άμιαε οικογενειακώς στή Ρωμη,
δ,ττου μέ τή μχσαλά6η·ση τοϋ καρ-
5ιναλίου Βησσαιρίωνος έττέτυ'χε
μιά γλίσχρα ούνταξη άττό τόν ττά
ττα Παΰλο Β'. Ή άττοτυχία τΰν
ττροσπαβειών τού νά επιτύχη τή
Σταυροφορία κ' ή ττίκρα τού ξε-
ττεσμοϋ τού τόν μαράξωσαν. Πέ-
βανε τόν Μάιο 1465.
Ό Βησσοίΐίων ανέλαβε τα όρ
φανεμένα ττριγκπτότΓθυλα ύττο την
τΓροστα«τία καΐ την κηδεμονία τού.
Ή Ζωή στάβηκε τυχερή. Παντρεύ
τηιχε κ°ττοιον ίταλο μεγαλουσιό^-
νο, άξιωματοΰχο τού —άχα, όνό-
μαΐπι Καρακιόλι, χήρεψε καί στά
1472 ξαναπαντρ.εύτηικε τόν τσά-
ρο τής Μάσχας Ί6άν Γ' Βασιλείε
βιτς. "Εγινε δεκτή στή νέα της
ττατρίία μέ μεγάλες τιμές καΐ δό-
ξες. ΚαΘολική καί σταλμένη άπό
τόν Βησσαρίωνα καί τον Ίτάττα
Σίξτο Δ' μέ την έντολή νά τι<3οση λι>τίση τοϋς Ρώσους βτόν Καβο-
λικισμό, συμμερίσθηχχ τίς βρησκευ
τικές ττεττοι&ήσεις τού άνδρας της
καΐ τού λαθύ τού καΐ βαφτίσθηκε
όρβάδοξη, μέ τό ύ'νομα Σοφία.
Ή τύχη των άγοριών δέν ύττήρ-
Τού κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΙΗΛΙΩΡΗ
Θνεΐς Όργανισμούς.
"Εχει άναδϊΐχθή Πρόεδρος τού
Άρχαιολογιικοΰ Ίνστιτούτου τής
Άμερικής καί εχει εκλεγή μέλος
ή σύμβουλος ττολλών 'Ετπστημονι
κων 'Εταιρειών καί στήν Άμερική
καΐ στήν 'Ελλάδα. Πολυάριθμα εί¬
ναι τα έ'ργα τού, δλα σχετικά μέ
την έττιστήμη τού, 6ι6λ!α καί μΐ-
λ:τες δημοσιευμένες σέ είδικά έ·
πιστημονικά ττεριοδικά καΐ στό έ
ξωτερ1.κό κα! στή χώρα μας.
Άκόμη καί δύο αλλες σο6αρές
εκδηλώσει ς τιμής ττρός τό Γεώρ-
γιο Μυλοονά ά— ό μέρους των Άμε
ρικανών.
Όταν άττεχώϊησε άττό την έν*ρ
γεν ύττηρεσίοΐ, άναγνωρίζοντε-
νήν έπιστημονική τοιι δράση είδ·.-
κότερα στό Πανεπιστημιο τής Ού
άσιγχτων, δημιούργησαν τέσσερες
νέες ύποτροφίες έπ' ονόματι τού.
1 Καΐ ττρος τιμήν τού, Ίδρνβηκε ύ
Ιττο Άμερικανών φίλων καί θαυμα-
στών τού τό «Μωκηναίων Μέλα-
&3θν», έ'να ϊδρυμα ίδιαίτερα σοβα
ρής άττοστολής καΐ σημασίας.
Στίς 24 τού ττερασμένου Ίουνίου
έγιναν μέ κάβε έττιβλητικότητα
στό χώρο των άρχαίων Μυκηνών
τα έγκαίνια τού κτιρίου τού. Τό
ϊδρυμα ττροορίζεται νά λειτουργή
ση καΐ ώς Κέντρον 'Ε'ρευνών τοϋ
Μυκηναΐκού Πολιτισμοϋ. Τό κτίρι
όν διαθέτει αϊθουσες γραφείου
καί μελετηρίου μέ άρτια έττιστη-
μονιική 6ι6λιοθηκη και δύο μικρούς
ξενώνες, ττού θά μποροΰν νά χρη-
σιμοποιούν οί "Ελληνες καί ξένοι
έρευνητές. 'Εττίσης θά έξι—ηρετή
καί τό σύγχρονο χωρίον των Μυ-
κηνών, μέ γραφείον τής Κοινότη¬
τος, αϊθουοαν σννεδριάσεων, ια¬
τρείον, αίθουσαν σι/γκεντρώσεων,
διαλέξεων, συναυλιών καί ίίλλων ά
ναλόγων έκοηλωσεων. Τό Σωματεϊ
όν λοιττόν, ττοΰ εκτισεν τό «Μυικη-
ναίων Μέλαθρον» τό Ί'δρνσεν οπτως
εϊτταμε γιά νά τιμήση μ' αυτόν
τόν ούσιαστικόν τρόττον, τόν άνα-
σκαφέα των Μυικηνών καθηγητήν
καΐ νέον άκαδημαίκόν Γεώργιον
Μι/λωνά. Τώ Σωματείον τουτο, ί-
Λ , Λ , , ,, ' γ- - „ . Χει έδραν τό Σαίντ - Λούϊς καί
νεβ ό ττορβητης τον δχχτηκ* φ,λο- ο.τουδες τον τις εκανε στην Ευαγ , όναγν<.νρίστη«ε μέ την όνομασία φρονητ,κα τοϋ χάρισε τέο-βρα , γελικη Σχολη τής Σμύρνης καΐ στό ' β»,6ρυμβ Μ χωρία στή ττε.Μθχή τής Σηλνμ^ρι ι εκει Αμερικανικο Κολλεγιο. Τό χπιστημια των Ήνωμένων Πολιτει ών τής Άμερικής, ό Σμιιρναΐος Γεώργιος Ε. Μι/λωνάς, εξελέγη πρόσφατα, όπως εχομεν ύττ' δψη μας, τοοκτι.κιό μέλος τής Άιχαδημί- άς Αθηνών. Είναι εΰλογη ασφαλώς ή βαθύ τατη Ικανοττοίηση, ττού αϊσθανθή- καμε ολοι οί Μικρασιάτες συμπα- τριώτες τού, μιά μεγάλη ύπερη- φάνΐΐα, γιά τό γεγονάς αύτό, ποΰ τό βεωρήσαμε δίκαιη έττι βραβεύση μιάς μα^'οοχρόνιας καΐ γονιμότα- της έπιστημονικής σταδιοδρομίας κα μέσα στή χώρα μας και στΐς ξε άνάλογη. Πλουσιομαθημένα άττό (Χ»Ρες τού έξωτερικοϋ καΐ μιά λαμ α ά ή άό έββί ή -τα μικράτα τους, έ,τηρμένα γιά άκόμη έπιβεβαίωση τής σο- ς, ηρμ γ τήν ύψηλή τοιις καταγωγή καΐ σττά δαρότατης ττνευματικής εϊσφοράς ταλα, ήταν έπόμενο μή τα 6γά- των Μικρασιατών καΐ μάλιστα ο- ζουν ττΐοα μέ τή ττενιχρή έτπχοοή Χ· μον°χα στόν ττολιτισμό τής χώ γηση τού Πά—α. Ό δευτερότο.χος, Μανουήλ, γύρισε στή Κωνσταντι- νβύιτολη κι' έτΓΐχαλέσθηκε τή ττρο ρας μας, άλλά πολΰ εύρύτε ζα στήν παγκόσμιον έτηστήμη. Ό νέος άκαδημαιιοός γεννήθη.κ^ τοθ Σουλτάνοσ Ό .νΐωά- ατή Σμύρνη τό 1898. Τίς ττρώτες άς κι' επί πλέον έκατό γρόσια 1922 ά—εφοίτησε άττό τό Πανεπι- τή μερά «έπίδομα διατροφήν». "Ε.στήμιον Αθηνών καί τό 1927 ά- <Γ,σε καί ττέθανε καλός χριστια- νακηρύχτηικιε διδάκτωρ φιλοσοφίας ον το^ ]Ο67 νύς. Μετά τό βάνατό τού, ό μονα- τού Κίου^οτν—Ίθ-Γημίου. Άττό τό μέλη περιλαμ6άνονται ΑΛυικηνών» (Μυσηνέαν Φαουντέσνον») έκπαιδΐυτικό καί ψιλαβρωαικό Σωματεΐο ά—ό την Πολιτείαν Μισούρι τόν Ίανουάρι- του καΐ , οί τίς δα- ττάνες τών άνασκαφών, ττού ένερ- τό Σωματεΐο χογυιός τού Ανδρέας, νεαρός έ'- 1925 - 1928 δ.ετέλίσε γραμμα- φίλο, Ίθύ καΆϊ.Ύ^ού φηβος τότε, τούρκεψε. Πήρε τό δ ( τεύς τής Άμερικαν.κής Άρχαιολο όττοΐοι άνέλαοαν κιόλας νομα Μαχμοιη'τιν άλλά διατήρησε Υΐκής Σχολής Αθηνών. Κατόπιν τό έ'νδοξο έττώνυμό τού. Στά χοό δίδαξε ώς καθηγητής τής αρχαί ο ν.α τού Σουλεϊμάν Β' τού Μεγαλο λογίας σέ δ.άφορα Πανεπ,στήμ,α Μιι<ήν£ ύ7ΓΟ τί^ν „, ί6σ - .-;. πρεπους άνεβηκε σε υψηλα άξ,ω- ,™ Ηνωμ4νων -Πολ,τε,ών, τού Σ, ληνική -Αρχο,,ολογικής Έτα,ρεί- δνομα καγου, τού Ίλλινόϊς, τού Παν—ι- ^ 'ς Ρ πασάς στημίου Οΰάσιγκτων, τού Ιαίν - Λ ου Γ τού Μισούρι. Τό 1955 άνακη τιμής ε'νεκ€ν καθηγητής η η ματα κι άναφερεται μέ τ Μαχμουντίν ή Μαχμούτ Παλαιολόγος. ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΕΙΔΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ •'ΠΡΟΙΦΥΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,, ΕΙ £ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ Ό «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟ ΣΜΟΣ» εύρίσκ.εταιι είς την λί¬ αν εΰχάςκστον θέισιν νά αναγγείλη «ίς τοΰς αναγνώστας τού, δτι προσεχώς άποιστέλλει είς την Τουρκίαν έκτακτον συνειργάτην τοιυ; ό οποίος θά έλθη είς επαφήν μετά τών τοπικιών παραγόντίον καΐ άπ' εϋθεΧας μετά τοΰ τιαυ0κιιικ·οΰ λαιοΰ των κκ<ριιοτέρ«)ν πόλεων τής Άνατολικής Θράκης καΓι τής Μικράς Άσίας, είς σειιράν δέ άρθρων τιου, δημοισιενομένων κατ' άποικιλπστικότητα είς αυτόν, θά εκθέση τα άποτρλέσματα τής ερεύνης τού επί των κάο>θι ζηημάτων:
α) Ή κατά τομείς σημειονθεΐσα πρόοδος ει'ις την Τουρκίαν ά¬
πό τοϋ 1922 εο>ς σήμεροιν.
|ϊ) Ή κατάστασις *ίς ,τήν οποίαν σήμερον ευρίσκονται· αί έ-
στία. μ.ις, τάς οποίας ήναγκάσθημεν νά έγκαταλείψομεν.
γ) Τό πνευματικόν ίπίπε'δον καί ή νοατ,οιηπία τών σημερινών
Τούρκων.
δ) Τα πραγματΓΐ,κά αίαθήματτα τοΰ τουρκικοΰ λαοΰ έναντι τής
Ελλάδος καϊ ιείδικ«)τερον έναντι ημών των έκ Τουρκίας προσφύ¬
γων, και
ε) Πώς 6λέπ«ι ό τοαιρκίκός λαός μίαν στενιοτέραν προσέγγι-
σν μεταξύ των λαών μας.
Ι Ό ττρωτότακος γυιός τού Θωμά,
1 Ανδρέας, πρώτος κατά σειρά δια·
δοχής, κληιρονόμος τοΰ αύτθΜρατο
ριιχού &ρόνου, ^μεινϊ στή Ρωμη.
Καταχΐ3£ώ9ηκε γιά νά έτταρκίση
σέ μιά ύττοφερτή πριγκιπική δια-
βίωση κι' δταν τά πράμματα σφί
ξανε, πήγε στά 1494 ο-τό Παρίσι
«αί πούλησε στόν βασιλέα τής
Γαλλίας Κ^ρολο Η' τα δικαιώμα¬
τά τού έ—ί τού τίτλου τού «αύτο-
κιράτοιρος τών Ρωμαίων» καί τοϋ
βρόνου τής Ρωμανίας. "Εφαγε τά
χρήματα ττού είσεττραξε σέ ταξί-
δια καί μεγάλη ζωή καΐ ξαναγύ-
ρισΐ στή Ρωμη ττάμπτωχος. Στήν
ά— ελπισία τον σκεφθηκε νά ξανα
πΌυλήση τά δικαιώματά τού στούς
βασιλείς Φερδινάνδο κα! Ίσαβέλ
λάν τής Άραγωνίας καΐ Καστίλ-
λης. 'Εττειδή, δμως, φοβήθηκε τό
ο"κάνδαλο, σοφίσθηιιοε νά τούς τά
έχχωρήση μέ μι/στική διαθηκη υπό
τόν όρον ν' ανοιχθή μετά τόν θά-
νατό τού. Δέν εΤναι γνωο-τό τί τού
άττε'Ηωσε αύτη ή αίσχίροκέρδεια,
ττάντως στά 1502 ττέθανε άνύ—αν
τρος κι' ατεκνος, σέ κατάσταση έ
σχάτης ττενίας. Ή "Ελένη, ή γυ-
ναΐκα τού κ,ράλη Λαζά)>ου Μττράν
κοβιτς γεννησε μιά κόρη, ΜιλΙτσα,
ττοΰ παντρεύτηκε τάν τελευταϊο κό
μητα Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Ί-
θάκης κα! Λευικιάδος, Λεονάροο
Τόχκο, χωρΐς ν' αφήση άττογόνους.
Ή ιδία ή Ελένη πέθανε καλόγρηα
στή Λειικάδα μέ τ' δνομα 'Υττο-
| Άττό τα παραπάνω προκύτττουν
τά πνευματικά καί είδικότερα τα
καϊ^ς Φ,λοσο'φΓκη'ς Σχοΐής'τού ^'Γΐμον,,κά δεδομένα, τής έτπ-
Παν-ιστημίου Αθηνών. Κατά τό - 1ς ΊΟυ έκλοκτο" Μικιρασ,άτη.
ΪΕιο αύτό χρονικό διάστημα, ένήρ
γησεν μεθοδικά καΐ μέ συστηματι-
κότητα διάφορες άνασκαφές στήν
Έλλάδα, στήν "Ολυνβο, δττου άπε- ~~ι*"'«τας τού.
χάλυψΐ τόν άρχαιότερον νεολιθικό
συνοικισμόν τής Μακεδονίας, στή
ιΜηκι;6έο·νη, στόν "Αγιον Κοσμά,
τού Πάλαι ου Φαλήρου, στήν 'Ελευ
σίνα καί ο-τΐς Μυκήνες.
Γιά την έπιστημονική τού άξία
«αί τή συγγραφική καί την αλλ^
συναφή δραστηριότητά τού Εχει ά
νάλογα τιμηβή άπό διαφόρους διε-
ο-τ οιχεια
τής ττρο-
συντελούν
κα! μ°λιστα κατά ενα θερμότερο,
άμεσώτερο τρόπον στήν έπιβολή
τού: τό ήβος — ή άνβρωττιά τοι*—
ή άττλότητα στή συμπεριφορά τού,
ή εύττροσηγορία· μιά ψυχική λάμ¬
ψη. Άρετές κι' αύτές σημαντικό
τατες χωρις αλλο γιά ϊναν ττνευ-
ματικόν άνθρωττο.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΐαΡΗΣ
"ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΑΕΟΡΑΣΗ,,
"Εχει άττόλυτα δίκαιο ό συνερ-
γάτης τού «ΙΓΤροσφυγικοϋ Κσμου»
κ. Γ. Ηλ. Γρηγοριάδης γιά δσα
ίγραψε στό φύλλο τής 11.1.70 σχε
μονη.
Ό γυιός κα! διάδοχος τού Μα
νοι,ιίκλ £γινε μουσουλμάνος. "Ετσι
μοναδική κληιρονόμος «έξ αϊμα-
τος» τοΰ Ρωμανικοϋ θρόνου άπόμει
νέ ή Σοφία κα! σύμφωνα μέ τά 6υ-
ζαντινά θέσμια ώφειλε νά μεταβι
οάση τα δικαιώματά της στόν άν
δρα της.
ΙΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
αΐΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ
Τά βιβλία καί οί ανθρωποι
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΖΕΛΙΔΕΣ
Έπωφελοΰεΐα: την άνάπαυλα
άνάμεσα σέ δημ*ουργική λογοτε
«χ,νική έργασία καί στήν τρί
συνεργατ'α μου σε
δά ί ί
χουσχ συεργ μ
ιρα. περιοδικά κχί έφημερίδες, ά
■πό τό έ'να μέρος,, καί στήν π.ο ο
ΐτοιμασία αλλης, μακρόπνοη:
ιλογοτεχνίκης «.εαρκγωγής», ά
■πό τό άλλο, γιά νά 3ώσω κάποι
ον τ!)'ηο^ον ά.Γ.ο1ογΐ3ιΙ> μέρους
τουλάχιστον άπό τά -/.άμ-ποσα βι
ιβλίχ πού εχω λάβει τά τελευ
ταία κάπου δ''»ο τρία γρόνΐ7·
,ΙΙΕΤΡΟΓ ΧΑ'Ή, "Ελληνες ΙΙε
ζογράφοι, τ^μος ^ρ'^Ζ·, &*·
179 Βιβλιοτεωλείο τής «Ε
στίας», Κολλάρου,
1»β8, κάλυμμα τοΰ
- ζωγράφου Ά. Τάσου.
Τό Ιργο β; [τώ πεζογράφων
είναι τό θέμχ τοΰ βιβλίου. Μέ
ικριτήριο τό είδολογικό δέον γιά
•κάθε είδος πεζοΰ λόγου: δι-Γ.γτ]
ιμα, μυθιστόρημα, δοκίμιο (ίστο
.ρικό καί φιλοσοφικό), βιογοα
,-ρία κλπ., έ Π. Χαρής έξετάζε:
>τά τϊθΐ·/εΐα ποΰ συνθέτουν τή
αορφή τού καθενός άπό τού:
άυγγραφεΐς πού άναλύει, ξεκι
νώντας άπό τόν Πα&λο Κα?λι
,γά (1814 - 1896) καί τελε.ώ
./οντας στόν Πέτρο Πικρό (ψευ
ι5ώνυμ.ο τού Πολίτη .Π. Γενα
τιπούλου, 1900 - 1956), τόν
σκληρό καί άδίστακτο οεα)ι
~ή», έκεΐ πού κάνει «Ιλεγ·/ο
ηής άστικής κοινωνίας, πού χ
φήνει ή καί σπρώγνει τού; ί%ύ
νά πέσουν στόν βοϋρκ:».
διευκολύνει, άλλά %ί.
νπλουτίζει την κριτική έργασ^α
ιτοθ Πέτρου Χάιρη είναι τό γε
γονός δτι εγνώρισε καλά, άπό
ικ,οντά, τοϋς περισσοτέρους άπό
αοΰς πεζογράφους αύτούς.
θετικός ανθρωπος ό Πέτρος
Χαρής, πού άγαπά την άκρί
δεια κα' την σαφήνεια, κατορ
■θώνει νά διατυπώνει σέ γεροβ:
μένες φράσεις τά κύρια γαοα
ικτηριστικά γνωρίσματα τοΰ
συγγραφέα πού κρίνει. Ή άξιο
λογική τοποθέτηση είναι άμεοό
ληπτη, γενικά, καί δίκαιη. Χρτ,
Ίΐμότατο τό βιβλίο αύτό, 15ίω;
γιά τούς νεους πού δοκιμα-ζον
■ται στήν πεζογραφία. θά εδ
ρουν στίς σελίδες τού δ,τι πρέ
',τει νά πασγίσουν νά έπιδιώζουν
>·/.αί δ,τι καλό είναι νά άποφύ
Ύουν. Οί κρίσεις τοΰ Πέτρο,·
■Χαρή λ.ν. επάνω στό Ιργο τών
θρ. Καστανάκη. θεμ. 'Αθανα
σιάδη - Νόβα, Καραγάτση, Πί
ιτρου Πικροΰ γιά νά άνχφέρο)
ούο τρία παραδείγμχτα) εΐντς
άπό τίς πιδ διαφωτιστικές καί
ιδριστικές στήν έλληνική γρ /μ
ιιιατολογία. "Εργο τό βιβλίο τοΰ
το, ώριμης σκέψης καί εύσυνει
«Βησίας ,γερής μελέτης καί συν
ιαισθήμα,τος ευθυνής.
ιΠΑΓΛΟΤ ΜΙΧ. ΚΟΡΔΟΓΙΑΝ
ΝΟΠΟΓΛΟΓ, ναμικοθ συμ-
δούλον τοΰ ^ράχους - διδί-
κτορος νομικής Αθήναι 1968
ίδιωτική έκδοση, σελ. 16. Νο
μικοί καί πολιτειολογικοί εί
δικώτερον ύπομνηματισμΛί .Ις
τόν Έπιτάφιον τοΰ Περικλέ-
ους.
Ό συγγραφέα; άσ/ολεΐ:α:
ί έ 1
ρ , μ
τά συναφή μ' αύτά, όπως μα^
τυρεΐ τό τεΰχο; μέ θέΜα τό/
ΙΊερικλή. Όπως παρατηρεΐ ο
συγγραφέας, στό «ρητορικό τοΰ
'-ο κείε'ενο των αίώνων» 6 άρνη
γός τής άθηναϊκΤ]; πολιτεία;
ί(ποΰ δ θάνατός τού έστάθτχε
ααίριο άτύνημια γιά τόν άρναΐον
έλλτ/νισμό) «έγάραξε στατικώ;.
ιτάς γενικάς αργάς τοΰ δημί
%ρατικοΰ πολιτεύματος, κατ' :ύ
αίαν». Φιλελεύθερος ανθρωπ,ς
ί Κοροογιαννόπουλος, άλλά άν
αίπαλος κάθε όχλοκρατικής ά
ισχηιιίας καί άναρχικής παρχνο
μίας, τονίζε^ δσα σχετικά μέ
ιτά «κοινωνικ-ά δικαιώματά τοΰ
λαοΰ περιέχει τό έλληνικό Συν
ιταγμα, είδικά στό σγετικό κε
φάλαιο, μέρος Β', πού δί;ει
«άξιόλογη κοινωνιστική μορφή
—ό πολίτευμα».
Άξιόλογα δσα ό σογγραφέας
έκ&έτει επάνω στό &έμα «άξιο
ικρατία» σνολιάζοντας τό σγίτι
•κό γωρίο τοΰ 'Επιταφίου. «οϋν.
άπό μέρους... άλλ' άπ' άοετή.'
■προτιμάται». (Μέρο; έ5ώ ϊγε;
-την Ιννοιαν τής πολιτιχής αϊρί
δας, τοϋ κόιμμ,ατος»). Πλούςτια
'είναι ή βιβλιογραφία πού παρα
θέτει δ Κορδογιαννόπουλος '(ίγ
γλικά, γερμανικά κλπ. νομικά
αυγγράμματα) καί πού δείνν*-.
■την τάση τού να μελετά βαθειά
τά &έματα πού πραγματεύετα:.
Πολύ διαφωτιστικά δσα γρά
ίοεί έπάνο) στό 6έμα <κατάγρη •ση δικαιώματος», προβάλλοντα; την άνάγκη τοθ ιέτρου, τοΰ ίδα ρυθμιστή τής πολιτβΐα; ιτοϋ Περικλή: οδτε τό πού ^<φέρει ή άμαθία», όν :ε ύ· ■περβολικός «λ ο γ ι σ μ ό ς» πού «φέρει δκνον», δηλχδή ά <3ράνεια, άναποφασιστικότητα, ιάτολμία (δκνηρία γύρω ύ ■τίς εδστοχες άποφάοεις, άς -σθέσουμε εμείς). Τό όλέθοιο άποτέλεσμα τών βουλευτικών έχ Λόγων τοΰ 1920 υπήρξε άπόρ ροια «άμαθίας». Μεγάλο αέο:.; των ψηφοφόρων άγνοοΰσαν τίς Γιστορικές συναρτήσεις καί ?βα Λάν τό συμφέρον κα' κυρίω; τό φατριαστικό ή φανατικό τού; πάθος επάνω άπό τό συμφέρον ικαί τή σωτηρία τής κοινότητος. ιτής πατρίδας. "Ετσι έγαντάκιο ααν τήτονθήκη των Σεβρών, τό ΐΛεγαλούργημ,α τοΰ 'Ελ. Βεν-.ζέ λου, πού άπό την άπέραντη, ■ναμ-ένη τό 1071 - 1400 Μικοά Άσία μάς έξασφάλιζε τουλάγι ιστο, ώς έλάγισττο πο^οοτό άπό ιΒοσης ίστορικής δικαιοσύνην, αήν Ίωνία. ΠΑΓΛΟΣ ΦΛΩΡ0Σ τικά μέ την —λεόραση. Είναι άλή- θεΐίΐ πώς ή τηλεόρασιη δέν μάς προ- σφέρει ττρός τό τταρόν ττρόγραμμα έντυιπωσιακό και ώφέλιμο. "Οτανι τύχη νά πάγω στό σπίτι τοΰ κουνιά δου μου γιά νά δ ώτηλεόραση, τίς π-ερισσότερες φορές δυσανασχετώ βλέποντας τά σημερινά μουσικά ■συγκροτήματα μέ τίς χίτπτικες έμ φανίσεις καΐ άκοΰοντας τα σύ- γχρονα τραγούδια ττού τά πιό ττολ λά είναι κακόηχα καί δέν έχουν ου τε νόημα οίίτε λυρισμό. Γιατί δέν ττροβάλλονται τακττικά οί Κρατι- κές Συναυλίες; γιατί δέν γρά- φουν οί άρμόδιοι μικρές νουβέλλες γιά την ζωή καί τό εργο τών μο¬ ί γάλων μας ττοιητών καί διηγημα- ( τογράφων, καθώς καΐ ζωγράφυν καί γλυπτών; Χάθηκαν τά ώραία μας νησιά μέ τις δαντελλωτές άμ μουδιές; Τί βά διδαχθεϊ ή νεολαία άττό τα γρονθοκοατήματα καΐ τούς σκοτωμούς; Δέν θέλω νά έττικρίνω τούς ύπενβύνους, όλλά νομίζω πώ·ς ττρέττει μελλοντικά νά γίνεται μιά καλλίτερη έ.τιλογή. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ---------------------*.-----------,-------- Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟΤ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΕΏΣ Λαμπρά έοιρτή Ιλα^ε χώραν είς τά γ{>α·φεϊα τής «Ελληνικάς Όμο
σπονδίας ΐπιτριαπεζίου άντισφαιριΐ-
σεως», κατά την διάρκειαν τής ο¬
ποίας ό πράβορος τής Όμοσπονδί-
ας κ. Ξενοφών Χατζησαιράντος προ
έ6η είς τύν άπολογισιμόν τοΰ ϊργου
τής διονκήβκος κατά την δΐαρρεύ-
σασαν 3εχίαν, άναλύσα,ς τό έ—.τειλε
σιθέν διά την ανάπτυξιν τοΰ άθλή-
ματος τοΰ πίγκ - πόγκ Ιργον.
2
Τα ψλβγοντα έθνικ« ζητήματα
ΥΠΒΔΒΥΑΒΣ ΗΠΕΙΡΟΣ - ΕΑλΑΣ
Όμιλία τοϋ Γενικόν Διευθυντού Κρατικών ©εάτ,ρων καί έπιτίμοιι
Διευθυντού τής Έβνικ. Βιβλιοθή κης κ. ΕΥΑΓ. ΦΩΤΙΑΔΟΥ
Γ'
Κατελήφθη ή Κορυτσά... Κατά
την μάχην της Κορυτσάς, ήτις δι-
ήρτκεο'εν επί έννέα ημέρας, τα
~ρατεύματά μας, π«ρά την ίσχυ-
ροτάτην αντίδρασιν τής έχθρικής
άεροπορίας, κατήγαγον λαμπρόν
νίκην, άνατρέψαντα μεγάλας δυνά¬
μεις τού έχθροϋ έγκατεστημένας
επί όχυρών θέβεων ενισχυομένοΛ'
έν πολλοϊς υπό άνθεκτιοαδν όργα1-
νώβιεων έκ σιδηροπαγοϋς σκυροδέ-
ματος μετά συρματοπλεγμάτοιν.
Την Κορυτσάν ΰπερήσπιξον αί ε¬
ξής δυνάμεις: Ή 2α μεριιρχία άλ-
πινκττών Τριρστϊνο, ή 19η μεραρ-
χία Βενετσια, ή 29η μεραρχία Βιε-
>μόντε, ή 49η μεραρχία Πάρμα, ή
53η μεραρχία Άρέτζο, τα άνεξάρ-
τητα τάγματα Τομόρι καϊ Ταταμ-
πός, τα 109ον ικαί 166 τάγματα με-
λανοχιτώνίον, τό 4ον σΰνταγμα
Βερσαλλιέριον, τό ΙΟΙον τάγμα λο
λυβόλων θέσειος, διαθέτοι«σαι επί
πλέον ώς ουμπληρωματικά καί πολ¬
λάς πυροβολαρχίας βαρέος πυοο-
βολιικοΰ καΐί σημαντικόν αριθμόν άο
μάτων μάχης. ΟΙ κααά την μάχην
περιελθόντες είς χείρας μας <ύ χιιάλωτοι καί τα κυριιευθέντα ύλι- κά δέν κατεμετρή'θησαν εισέτι». Είς τό σεμνόν καί απέριττον ανα¬ κοινωθέν περικλείεται τό μεγα¬ λείον νίκης, άληβοΰς γιγαντομαχί- άς, έννέα ημερών, ποΐι στεφανώνει την μυθικήν προσπάθειαν τού μα χομένου Γίνους. Είς τάς Αθήνας ή χαρμονή τή, νίκης εΐχε γνωσθή άπό τής νυκτός έκ γιουγκοσλαυϊκής πηγτίς. Ανε¬ μένετο καί ή έκ τού μίτώπου επι¬ σήμας άγγελία. Έν τω μεταξΰ είς τα δημοσία· κτίρια, είς τα κατα- στήματα, είς τάς οΐκίας κυματί- ζει ή σημαία άπό τό κρωί. Ό λα- ός παιραληρβΐ άπό ενθουσιασμόν Άλλά ή έπίσημος είδησις καθυστε- ρεϊ. Ό κόσμος άρχίζει νά άνησυ- χή. ΟΙ στρατηγοί δμως Πιτσίκας κοίί Τσολάκογλου δέν παρέχουν αΰ την πρίν ό Ελληνικάς στρατός έγ- κατασταθή είς την πόλιν. Τόσον οί ήγήτορες ήσαν προσεκτικοί. Τέ- λος, πρός τό 6ράδυ, ψθάνει είς τάς Αθήνας ή πρός την 9ην με- ραοχίαν άναφορά τού συνταγμα¬ τάρχου Μπεγέτη, ότι τό άπόσπα- σμά τοτ· εισήλθεν είς την Κονονται πρό
τοΰ ξενοδοχείον τής Μεγάλης
Βρεττανίας «'ίπου τότε ήτο ένκα-
τεκττημένον τό Στρατηγείον. θέ-
λουν νά άκούσονν άπό τό στάμα
τοΰ Προέό'ρου την βεδαίοσιν. Καί
ό Ιωάννης Μεταξάς, ώς όμηρικός
άναξ λαών, έμφανίζεται είς τό πά
τό παράθυρον καί λέγει μέ την ά-
πλότητα τοϋ Μεγάλοιι; «Άγαπη-
τοί μου, ή Κορυτσά κατελήφθη».
Καί οί Άθηναϊοι καί ίίλη ή Ελλάς
πανττγτ'ρίζσι»ν. Ή Κορυτσά, ή έλ-
ληνική Κορυτσά, τό μέγα άνεκα-
θεν εθνικόν, πνευματικόν, οικονο¬
μικόν κέντρον, έπανήρχετο είς την
άγκάλην τον "Εθνους. Ή Κορυ¬
τσά, ή όποία παίξει πρώτον πρόσιο
πον είς τούς λιτρωτικούς αγώνας
τής Τουο«θίκ<ραΓΓίαις, ιείς τό Είκο- σιένα καί Ιπειτα συνεχώς, ή Κορι1- τοβ, ή όποία, μρτά την καταστρο¬ φήν τής μαρτυρικής Μοσχοπόλ*- ο>ς, γίνετα1 διαμ.ετακομκττι'κόν κέν
τρον τοϋ έμπορίου Κ(ον<τταντινον- πόλίως, Θεσσαλονίκης, Ίωαννι ■ νιον, 'Αλβανίας, ή Κοουτσά μέ τα όκτακόσια έλληνικά καταστήματι, 6λέπει καί (ιτσΛιν, τρίτην τώρα φο¬ ράν, έλευθεοωτήν τόν ελληνικόν στρατόν. Την πρώτην φοράν, κα¬ τά Δεκέμβριον τοΰ 1912, θά έλεν- θερ(,>θή, άλλά οί Ισχινροί τής γης
θά περιλάβουν αύτην τίς τό Ιδρυό¬
μενον άλβανικόν κράτος. Οί Κορυ-
τσαϊοι έπαταστατοΰν. Ματαίοκ.
Την 17ην Δεκεμβριού τοΰ 1913 ΰ-
πογράφεται τό πρωτόκολλον τής
Φλο.ρεντίας καί ή Κορυτσά την 17ην
Φεβρουάριον τοΰ 1914 παβαθίδ.ε-
ται άπό τούς ίσχυροί'ς τίς τούς Άλ
6ανούς. 'Αλλά οί ΚορυτσαΙοι δέν
καταιθέτουν τα δπλα. Καί ΰφΐσταίν-
ται τα πάνδεινα. Καί Λρο<κρέρουν δ,τι είναι δυνατόν είς. τόν έν τω μεταξύ άπό τής 15ης Φεβρουαρί τοΰ 1914 έκραγέντα Βορϊΐοηπειοιο- τιοών Άγώνα χαί κηρ.ι*χθέντα έπι- σήμτος είς τό Άργνρόκτιστρον. ΙΙυ- ρίπνοι»ν ήφαίστειον είναι ή Κοα, ό οποίος βΐχε συ7κ.εντρώ
σει την συ,μπάβεια όλον, μέ την εί
θύτητα καί την άπλότητά τού καΐ
είχ<ε γίνει ϊνδαλμά των. (Συνεχίζεται) υνένβια , ϊ% τοΰ_ ·τοοτ)Υβυαέν&υ Πρός τό τέλος ό λόγος τού γί- νετται πιό ζωηρός, πιό παοαστατι- ός καί ή γλώοΧΓα τού έξακολουΐ: Ι νά μιλάη άπό τό ξεχείλισμα τής καρ διός τού. «Χαΐρι, ώ να« τής άγίας Άν.ι- στασίας, έπώνυμε μέ την εύσεβεια' διότι έοΰ άνάίττησες τόν λόγον μας δταν ήταν ιστήν καταφρόνια άκό- μη, τό χιοφίον τής νίκης, ή Ση,λώμ, δπσυ γιά πρώτη φορά στήσαμε την σκηνή, ποϋ οχΐιράντα χ·ρόνια περιφϊ ρόταν στν/ν ερημο. Καί ού, ώ με- γάλε ναέ καί περιιβόητε, ή νέα κ/.η ρονομία, πού τόν τίτλο τοϋ μεγάλου πήρες άπό τόν λόγο καί τόν όπο'ο άπό Ίΐβοϋς πού ήταν, Ίε·ροτχΐαλήμ κάναμε' κιαί σεϊς όλον οί &λλοι να- οί, ποΰ στήν όμορφώ. Ερχεσθε >'·-
στ.ειρ» άπό αυτόν καί σάν μερικοί
σνν&εβμοι είσθε τοπσθετημένοι στά
διάφορα μέρη της πόλεως, καί τοΰς
όποίονς δέν γεμΐσαμε μέ πιοτούς ε¬
μείς οί άσθενεϊς καί άπεγνοκτμένοί,
άλλά ή θεία χάρις μαιζί μ' έμάς.
Χαίρεΐτε άπόβτολο», τό καλό κατα-
φύγιο καί οί δνδάσοίαλοι τής άθλή-
σεώς μου, αν κοϋί δέν σβς πανη-
γύρκτα πολλές φορές, ίσως διότι
πιριφέρω τό σώμα μου πρός τό συμ
φέρ«γ ιμαυ, τό πονηρό πνεΰμα τοΰ
οιικοΰ σας Παΐύλου. Χαΐρ.ε, ώ κα-
θέδρα, τό άξ*οζήλευτο αϋτό καΐ έ-
ηικίνδυνο ΰψος, συνέ&ρια άρχΐίρί-
ιον, Ιερέων τιμ,τιμένων μέ σοκρροσύ
νη καί σημάδια πού άφίνει ό χ')ό- Ι
νος, καί δσοι δλλοι λειτουργοί τοϋ
'Τψίστου ΐ«πάρχουν στην άγία -ι?α-
πε·ζα. Χαίρβτε χοροοτΛσιίες μονΊ-
χών, άρμονΐες ψαλμωδιών, όλον'-
κτιες όρθοι~ασ(ες, σεμνότητα πα?-
θένίον, ϊΰκ.οο'μία γυναιικων, συστ.']-
ματα γιά την περι'θ«λψι χηρών νοΐ
άρφανών, όφθαλμοϊ πτωχών, η(·ν
έ στόν βεό καί σ' άιά;.
σπίτια φιλόξενα καΐ φιλό-
χιροστα, πού παραοτο»θήικ«Γτε
στήν δική μοί· άσθένεια. ρ
θαυμαστρς των λόγιον μου, κ^ιί .'-
σείς πού μέ 6οηθήβΡατε σ' αύτοι'ις
κι' έκΐϊνοι ποΰ κρυφά ή φανερά
τούς γράφοτ'ν καί διαιβάζοαιν κ·αί άν
τό κιγκλίδο>μα, ποΰ πολλές ς>ορέ-ς
παρα&άσθηκε άπό τούς ίβισμε'νοΐ1;
στόν λόγο. Χαίρετιε, ώ βασιλείς /.,/ί
δΰοσίλεια καΐ δλο τό προσωπικόν
τοΰ βαισιλήος' άν καΐ δϊν γνώς>ισ·χ
κοΛ'ένα ποΰ νά ί-ίναι πιστός στον
θεό· χειροκροττκττε τόν ρήτορα
σας, φωνάξετε δννατά, σηκώστρ
τον ψηλά, σώπασε πιά γιά «άς ίι
π«ορή καιί φλύαρη γλώσσα" άλλά
δέν θά σωπάση δλιος διόλοΐ1, διότι
θά μάχεται μέ την πεννα καΐ τό
μελάντ γιά την ώρα μόνο σο>πάσα-
μτ. Χαϊρε, ώ μεγαλόπολι καιί οριλύ-
χοκττε (θά μ«ρτνρήσ('> δμίος την ά
λήθπα., ή άφοσΐοσί μας στόν Χρ<- στό δέν είναι ένστ'νείδητη καΐ χρη- βΤΛτέροΐ'ς αάς Ικτΐιμ* ή διάστα<Λ)' έλάτε κοντά στηΛ' άλήθε<α, άλλά- ξαηιε γρήγορα, τιμήσατί τΟΛ· θεό περ«τοότερο άπό τα σιη·ητ)»<τμέν«. Τό νά ιμεταιδάλη κανεΐς γνώμη δέν ϊίναι ·ντρο;Γή, ιάλλά τό νά μή άπο- χωρίζεται άπό τό κακό είναι άπα')- λεια. Χαϊρε, ώ Ανατολή καΐ Δύσι, γιά τίς οποίες πολειμοΰμε καί άπό τίς ΟΛθϊες πολίμούμεθα, μάρτνς μου δς είναι Έικρίνος ποΰ θά μας ίίρηνεΰση, εάν λίγσι. θά μ^μηθοΰν τήιν τ«ποχώηλότΐΐρη καί άσΐρ«λέ-
στιερη. Περκΐσότερο όμος άπ' δλα
θά 6ροντοφωνή<κΐ)" χαίρετ* άγγελοι ποΰ έπιδλέπεΓτε αυτήν την έκκλη- καί ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΣΑΤΙΡΑ Τής κ. ΝΙΝΑΣ ΡΑ-Ι-ΣΗ Στίχοι τής «κλεκτής ποιητρίας άπαγγελθέντες στό κόψψο τής 6α- σιλό—ΓΤτας τής «Ενώσεως 'Ειλλήνων Λογοτεχνών» τό 6ράδυ τής 8ης Ίαν. 1970 στήν αίτ)οι>σα τοΰ εστιατόριον «Γαλάξια».
Β'
"Οταν τυχόν όνειρειυτής αειρΛιριοιμέΛ'θ (Γροΰτο,
νά εΐσαι σίγουρος, θά Ιδής ώροΛο κι' όρρξάτο !
τόν γενικό διενθυντή Γεώ·ρΎΐο Κουρνοΰτο,
κ.αλόγνο,κο κι' ϊί'Υ'ενικό, καί πάντοτε κειφάτο.
Πούχε ι ταλέντα απειψα καί. μά γος είν' τής πέννας,
καί καλλιτέχνης, κριτικός. Δέ ν τόν περνά κανένα,ς.
Μας είναι ξέγορη τιμ.ή, πού ήρθΐ καλεσμένος ^
στό κόψιμο τής πίττα.ς μας κι,' εΐν' ένθουσιασιμένος.
'Ονειρενθηκατε ποτέ, διήγημ' άπό 'κεϊνα,
ίίπον συχνά 6ρα6ενονται; Νά μή καταπλαγήτει.
θά ίδητε είς τόν ξύπνο σας την Γιαννακίδου Νίνα,
γιατ' δ,τι γράφει πάντ' αυτή, καται/ειροκροτεϊται.
"Αν «σφαΐρα γυάλινη» ιδής «κτνή, οίχοκ; άέρα»
νά ?χη «νειφελώματα», μή ιμπαίνης <τέ μπελά. Σπεΰσε νά βρής τόν είδικό αύτη την ιδία &ρα, ποϋ μέ τα πνεύματα μιλά, τόν Δέλται Άμπελά. ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ Ή "Ενοσις των έκ. Μα7νησίας εώρτασε λαμπρώς την επέτειον έ ορτήν τοΰ Άγιον Άθανασίον, προ στάτου της, την Κυριακήν 18ην Ί αναικιριίοΐ' καιί προοέθϊσε μίαν ά- κάμη ωραίαν έκδήλιοσιν είς τό ε¬ νεργητικόν της. Τό πρωϊ έτελέοθη βεία λειτοκρ- γία μετ1 άρτοκλασίας ϊΐς τόν Μη¬ τροπολιτικόν Ναόν τοϋ Άγιον Νι¬ κόλαον Νικαίας ίεροι>ργοΰντσς τοΰ
Πριοτοσυγκέλλου τής 'Ιεράς Μητρο
πόλειυς Νικαίας πανοσιολογιωτά-
τον άρχιμανδρίτον κ. Φιλ. Λαιιριιίι-
τη.
Πεοί ώραν 10.4.1 π.α. επραγμα¬
τοποιήθη πανηγνρική σνγκϊντροκΐις
κατά την οποίαν ή "Ενο.σις έδεςκό-
Θη τα μέλη καί τοΰς (τίλονε της.
Είς την σΐΎκέντριοίΤιν, ή όποία έ¬
λαβε χιί>οαν ρ'ις την αΓθοι ια τοΰ
4οι· Δημοτικοΰ Σχολείον, ωμίλησαν
ό πούΐδρος τοΰ διοικητικοΰ <ηιι6ου λίον δημο<ΐιογρά((ος κ. Κ. Τρίγ- κατϊης -/χά τα μέλη αυτού δικττγό- ροι κ.κ. Άντ. θέμελης, Π. Δεσ.ιο- τόποιιλος ώς καί τό μέλος τοϋ συιλ.- λόγον κ. Σπύρ. Φουρμόγλον, ανα¬ πτύξας έντινΐώσεις τον άπό πρό- στρατον ταξίδιον είς την Μαγνηπί- αν καί τα περίχιοοά της. ΔΙΑ ΤΗΝ «ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ» τϊ δβλί Σ' αυτόν θά καΓΓατοπιοΘής γιά κεϊνο καιι για τουτο, τί 'εΐναι πνίΰμα, τί ψυχή καί τί τό {«ειρπέρα,ν... Κι' δταν 6ρρθτ|ς «τόν άντρον τού, τό... μέγα (νστιτοΰτο, θά δλέπης δνειραι γλκκά τή ννχται κ«α την μέρίΐν. Μίνα, ή (ΐπιοικτία οου σκάν&αλΛ καταντά. Σέ τρί>νε τα μσιθήματα, σέ τυί,χΐλΛΐεί ή ποόβα,
τοΰ μάγου <ιον καθηγητή Γιώργου Καρακαντά, τ' άνεκδιήγητου αυτού μεγά>»ου Καξανό&α.
"Αν «λονκονιμά» όντιριενττι κο,νείς δταν καιμάτω,
την Καίτη Βέλ.ιου σίγουρα- στόν ξύπνο θ' άνταμώση.
Την Καίτη την κΛλόκακ>δη. Καί πάντα θά θνμάται,
πώς δίχοις τ'ντερισΊτισμό θά χάση, θά ίώ
Μά είναι δα το<»ύτσικη, ίίοιο νά μή τή 6λεπης; Κι δμως, γεμίζε* τή σκηνή δταν έκείνη θέλη. Λο*πόν, είνχιι άδίσταικτα χοιριεύτριια τής τσέπης, ή χοιρογ-ράφος, συγγραςρενς, Μαΐρη — Ηρτ<άκοιυ — Γκέλη. Μέ την καρδχά όλύχαιρη, 6λέπω ενα ξει>γάρι,
τοΐ»ς Βλαχο6Γ,μητράκτ}δες, άγαπτ)μένους φί
τιμοΰν την σιινεοτίαση, όλόδροοβι, μέ χαρή
ενα ζενγάριι ταιριαατό, γονεΐς άπαραιμίλλονς.
Ό εν άς είναι συγγραφεύς κι' άκάμαιτος έογάτης,
γράφει, σι>γγράίρβι σι·νεχως, μ' άκούρνκιτο τό χ6ρι.
Κΐ' έκείνη μετφιόφρανα τοϋ στέκιει παιρβ,στάτις
μέ μόρφιικτη ανώτερη διδάσκ*» καιί προσφέρει.
Καί τώρα, σάν όνει>ρ'Γυτής «όλΰμπιο κεφάλι»,
«μέ<Τ(ος -είς τόν ξύπνο <ίου θά λύσης τ' δνενρό σου. Θά συναντήσης προσεχώς πολλές φορές κοοί πάλι έναν άπό τούς Χριήοτονς μας, οποίον <τοϋ τύχ' έμν-τς, δόκ»μος λ.ογο·ίέχνης,
μέλο·ς τού Σ-ι·μ6οΐ!λίοι· μας, ποτ» τόν σνγχοΛρνν δλνθΐ'
γεμάτος είν' άπό τιιμές τής ιδράσης ται« καί τέχνης.
Τόν άλλο, τόν φιλόσοφο, τόν άοσο, τόν 6αιρ6άτο,
π' άνέιλνοε πβρίφημα τόν κόσμο ·μας τόν ίσο),
τόν στοΊκό καί τκ^ρμιο Χρήοτο Εύαιγγελάτο,
έπίτιμό μας πρόε&ρο, αυτόν Θά ιέπαινέσω.
Άν κοψ,ηθης »' όνεαιρεΐ'Θής την «"Ωρα τ-ών άνθρώπων»
«Κάτ<υ έκεϊ στούς Κοραεοι!>ς, καί Στέφα'νο Μαρτζώκη»
οτατν ξιιπνήσης θά μιιλάς γιά τοϋ Ζαιδέ τΟΛ" τρόπον
ποιίι ξέχαΛε στήΛ' κριτική τόν Γιώργο μαις τόν Λιώκη.
Ή Πόλη όν€Λιριεύβταιι, τόν Τελεΐ'ταϊιο Κύκλο,
Γ?Λιροφωληές στή Φύμαιινα, καί τόσ' άλλα σνγγιράμματα,
πού μ' δλη την παραγωγή, μέ των ΡωμιαίιοΛΐ σίκλο,
δέν μΛΟρεσαν νά χον*αισθοΰν τα «Χτεσινά τα στόματ(ΐ».
Ή δύναμη ποΰ κυ&ε^νά τόν κόαμο, είν' τό χήμ
ποΰ αλ.λος τ' όνεΐιοΐΰεται κι' αλλο; τό σπαχαλά.
Μά ή ΕΝΩΣΙΙ ποριεύεται μέ στα&εοό τό 6ήμα
γκιτ' ε",χει τόν ταιμία της, χρήιματα δέν χαλά.
Μέ ενα ΰφας άψογο, σεμνό καχ άπαλό,
σέ πλτκτιάζεΛ εί>γενικά, καί μέ φιιη-ή σάν χά&ι,
σοΰ όίν'ει τό άπόκ>αμιι*ι, καί λέη: «παγτοίαλώ».
Αίτόν τόν ξειΊρετ' όλαι ,σχς, τόν Φαΐθ(ον:ι Ήλιάδη,
Μέλη καί τρίλονς χαι ξά
Ώστόοο έικουιράσττραι,, φίλοιι άγαπημένοι,
γι' αύτό κ,αΐ στα'ματώ έδ<5, πρίν νά μέ ή καί ΐϋχοιμαι χρόνιηι πολλά, ν<ά ζοΐΐμ' «ί»ττ>χιοτμένοι
•/Μΐ πά?Λ τΐόν1 ερχόμενο μαζ,ί .μας νά &ρειθτ)τε-
Νά γράψιομε τό χράνο αύτό Εργα πσλΰ μεγάλα
κι' οϋτιε στιγμή ό οίστρον μας νά μή μας πα,ρατή<τη. Κ(«ιί τόν καλό μαις πρόεορο νά ιίδοϋμε Μαθουσά)Λ! τό ευχετω άπά καρ&ιάς ή Νίντι τοΰ Ραΐίτη. ΜΙΚΡΑ21ΑΤΙΚΑ 2ΤΡΑΤΙ0Τ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΓΚΕΚΑ Τού συνεργάτου μας κ. Κ1ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Ημερολόγιον τού θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ ΑΠ9 ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ Καΐ Ιδιαιτέρως είς Κωτπαδοκίαν τό 1959 Συνεχεια έ/, τού προΐ|γου|ΐένου 'ά ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ_ΑΠ' ΤΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί ΛΕΛΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜίΣΑΗΛΙΔΩΝ Μπαίνΐ') ταπεινός προηκηνιτής στόν μοναδικό τόπο τοΰ μα^τυρί- ου τοΰ Βυϊαντίον μας, τόν τόπο μάρτΐ'ρα τ Λ ν αιώνιον, στΐς καλές καί οπίς θλιίίερές πο>ς>ΐΙες τής ί-
στοιρίας τοΰ Έλληνοχριστιανισμοΰ.
2τό κέντρον τοϋ νάρθηκα άνοί-
γ<ει ή θΐ'ρα τοΰ κυράιυς Ναιοΰ καί τό άρχικό δέος μόν τό διαιδέχεται ά- μέσοις τό θείον δραιμα τής ενλα'&εί- ας καί ή ε>Μττασ>ΐ",ς τοΰ θαι:ι,ιΐ'<ι'ι.ιοιΰ. ΙΙόσο δΙχ.ΓΗ'θ είχες ύπέροχε Ίου στιανέ, δταιν ΰλέποντας τό εργο σου όλοκληρ.ιιμένο φών ιξρς μέ χηί) χημα μα£ί καί θανμασμό, «Νενίκη- κά σε Σολομών!». "Ενα τεράστιο χάος κτίρια σέ εκταση κιαί ϋψος μέ πίριστΰλια, ποΰ κρατοΰν τούς γύρο γυκιικοινΐ τες καί τέσσερες 6ασικοί πεοοί νά στηρίζουν τόν οΰρανόδρομο τοοΰλ- λο τού, σάν ούράνια σ>κέπη, ποίι σκε
πάζει τόν αγιο χώρο, μέ τα πολυ-
άοιθμα ό/.ύγυρα παιράθυρα, τόν πά-
ηονσιάζοΐΛ' σάν ενα μεγάλο πολιτ-
λαιο ποΰ κ.ρέμετακ άπ' τόν οϋρανό.
"Αν μέ προσοχή άτενίση κανείς
τόν τροΰλλο τής Άγίας Σοφίας,
θά τομίση ότι ό ούρανός έγγίζει
τή Γή γιά νά σνναιρπάξη τα πλήβη
των πιβτών καί. νά τονς άνεβάση
στά οΰράνια σκηνώματα.
Τό μόνο πού κατάλαβα μέσα
στόν αγιο αυτόν χώρο είναι πού τα
έ'χαισα κνριολεκτικά. Τόση ήτο ή
άπορία μου, ώστε σταιμάτησε ή σκέ
ψη μου καί 6υθίστηκα στόν ώκΐανό
τής άμηχανίας.
Καί ,μήοα στήν άποιρία μοιΐ' αύ¬
τη μόλις κατώριθωσα νά ψελλίσο
τό πρώτο γραχρικό χιορίο ποΰ ήλ¬
θε στό νού μόν «Ώς «ρο&εοός ό τό
πος ούτος, Κΰρΐΐ!».
Στήν Άγία Σοκρία δέν μποιρϊϊ
νά απή κανείς μιά καί δυό φορές,
ΙΙρέπει νά την επισκεφθή άμέτρη-
τες φοςές. Καί κάβε φο^ά μέ ώρι-
σμένο πρόγριαμμα γιά νά πή μετά
ότι την εΐδΐ, την γνώρισΐ, την Θαν
(ΐαβε ,τήν αίσθάνθηκΐ. Την μιά φο
οά γιά προσευχή, την άλλη γιά θαυ
μασμό καί τίς &λλες γιά πε,ριέρ-
γεια,', γιά έξέταιση, γιά άναιμνήσ>εις,
γιά Ιστορία, γιά πολλές κκ»ί άτέλειο
τες ύποχρ!εακ5εις.
Μιά μυστική προ<χει>χή, εΐνχιι έ-
κείνη πού μποριεΐ νά πληροί τίς ϋ—
ποχοίώβεις μας αΐηές, τις λίγες
στιγμές πού είμαστε έδώ μέσα.
Βυβΐστηκα στά άτέρμΛΐνα 6άθη
τοΰ Ούρανοϋ σάν νά άνέδηκα άπό
την νοεφή κλίμακα τοΰ ούρανόδρο-
μου αύτοΰ Τεμένους καί ψιθύρΊσα
μυστικά τοΐις ψυχικούς μου στοχα
46ον
ΙΙοιός δμως πρώτος νά τολ«ή
ση ν' ανοίξη την πόρτχ!... Κ'
ααν οί πόδες Σου, Κ*ρκε». Δοξο- έδώ πού τα λέμε, τό πράμμα δέν
λόγι-,σα τό μιεγαλείο τοΰ θεοΰ, μνη ήχανε καί τόσο εδκολο, γιατ'
ώς την τελευταία στιγ"ή 5λοι
τους νομ,ίζανε πώς εϊχανε νά κά
μουνε
ικα! ■
μ' έ'να άληθινό βρυκόλα-
Καί δ πειό γενναΐος, σάν νά
λ ώ ό Γδ νά δώση
μονετ'σ.' τους κτιχοοιΐς κ.α την χο-
ς-εΐπ. τί>ν άγίι,ιν τής Έ/./λΓ,ισίαις καί
παραικάλεοα νά γίνη τό "Αγιον θέ-
λι,μά Τον στό μέλλον.
Βγα,ίνοντας άπό την Άγία Σο-
((ία νομΐΐει κανείς πώς κάτι τόν
δεσμη'Γΐ κ«ά δέν τόν άφίνε^ι νά πρέ
χιορήση πρός την εξοδο. "Ετσι τού
λάχιοτον αΐεθάνθηκα έγώ καί μέ
την δυσκθιλία «ύτή εσκρα τα πόδια , , ,.1,,, , ?
αον πρός την εξοδο γιά νά άκολον ^"κουρια και ύψωθηκαν α
θήοΐ) την σνντροφΐά μας κ.οα Ιτισι
νά συνεχίσουμε τίς αλλες μας έπι-
σκέψεις.
Οελε πρώτος
'κουράγιο
ό Γδιος νά δώση
έαυτό του:
παιδία!.. Άπά ν α
άστραψαν τα
καί
κ'λωτσ'ιά πάνω στήν κλει-
πόρτα, χύθηκαν δλοι μαζύ
ιστό' δωμάτιο καί θά τόν ξεμπερ-
' ιξΐύανε στ' άλη&ινά τό Δήμητρα
>κη, αν £νας τους δέν προλάβενε
1 νά τούς σταματήκτη.
Ι —Βρέ παιδία, γιά σταθήτε!..
_.......„.,,,,................ ........ Έδώ καποια παοεξήγηση γίνε-
Αγία Σόφια, δρίσκ,εται ή πλειάς τζι. Ό Δημητράκης δέν μοιάς£.
...τ.», Λ,,^,.,η-^^,.,Λ, ™^ γτλι»,- 6ρυκολακια·οτμένος!... Αύτός ε)ώ
είναι δλοζώντανος!.. Δέν βλέπε
τε πώς είναι βουτ-υγμένος μ-ίσ*
ατόν ίδρώτα!·.. Καί πρχγματιν.ά
ό φουκαράς ό Δη-μητράκης, κοι-
..... μώντανί ή^χα καί μακάρια, έ-
δρομος, τα δύο Μεγάλα Παλάτια, ςαντλημένος μέχρι πού δέν πέρ
οί δΐ'ό Ό6ελίσκοι καί πλάγι ό Ν<ι- ,νει $,\ο, άπ' τή μεγάλη ταλα·.- πωρία έκείνης τής ημέρας. —Γρήγωρα φωνάξτε τής Α- οελφές καί εΐΐοποιζΐιτζ κ' ?να ιγιατρό. Φωνάξτε κ' έ'να παπά, νά διαβάση μερικές εύχές γιά τό θαθμα ποϋγεινε!... Κα1 δ έπίλογος πρόσθεσε ό Μπαρμπαγιάννης: — "Οχι μόνο δ Δημητράκτ; τή σκαπούλαρε δριστικά, άλλ' ΐίχε τό θράσος δ άφ-λότιμος νά ζήση αλλα σαραντα γρόνια, νχ παντρευτή καί νά κάαη ϊνχ τσοθρμο παιδία κχί αλλα έγγόνια!.., Τό μόνο πού τ( πόμεινε άπ' δλη αυτή την ρίχ, σ' δλη του τή ζωτκ " ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΙΙΙΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ Στήν περιοχή αυτή, ποΰ είναι ή των άιρχαίοτήτιον τής Πάλης. Μετά την Άγία Σοφία έρχεται ή ΆγΙ(χ. ΕΙρήνη. Είναι ΒΑ της. Σχειδόν πρός Δ της είναι τό Γε-ρέ - Πατάν - Σαοάι. Νότια ΐΐναι τό Σουλτάν Αχμέτ Τζαιμισί, ό Ίππό- ός τής Άγίας Άνα<ττα>σίας.
| Την Άγία ΕΙρήνη την εϊδαιμε ά- ι
πό μακρυά. Είναι μία έπιβλητική
ίκκλησία. "Ετοι είδαιμε καί τό
Σουλτάν - Αχμέτ - Τζαμισί.
Στό δρόμο συναντηθήκαμ* μέ
"Ελληνα Κιονχτταντινουπολίτη. Γυ-
ρίζε·ι κι' αύτός τίς άρχαιότητες καί
τα άξιοθέατα γιά νά καταρτίση
πς>όγραμμα έπιοκέψειον ομάδος 'Ελ
λήνιον άπό την Έλλάδα. "Ετσι μδς
εΐπε τού>Λχι<ττον. Πηγαίνη γιά τα ψηφΐδθ)τά των Μεγάλων Παλατι- ών. Τόν άκολουθήσαμΐ. Προχωοοΰ με μαζί πρός τό μέρος έκιεϊνο. Εί¬ ναι μερικά παληά «τπίτια καί άνά- μεσά τους μερικ.ά χαλάσματα. Άπό μιά δίφνλλη πόριτα μπαίνοιι με σέ ενα μικρό πε,ρί6οιλο. "Ενας θν»ριο·ρός μέ προθυμία μας ?φειρε στά <—ίεγακτμένα δάπεδα των ι|>ηφΐ-
δθίτών. Είναι άξιοθαΐ'μαστα. Αύτά
μάς λέγει ό φυλακάς, ήσαν «την
εΐ<τοοο των Μεγάλον Παλατιων τοΰ ΒυζαντΙου. Τα εϊδαμε τηοχά- δην. Άπ' έδώ άνηιφορήόσαιμε λίγο καί δρίΐθήικαμε στόν τόπο τοΰ Ίπποδρο μίου, πού είναι. στημέν<οι δυό πανι'ι- ■ψηλοι όδελίσκοι, ο α1γι·πτιαχός καί ό όφειοειδής ή κτιστός κίοιν, κι' οί δυό επιβλητικόν καί αξιοθαύμαστον Τοΰς Θαυμάσαμε. (Συνεχίζεται) ςυεινε καΐ στ*ύ; άπογόνους :^; ιπού έχουνε σήμερα τό πιό μεγί λο έμπορικό γραφΐΐο στό λαόι- ρόχανο στό Γαλατα. Ετσι δταν δ Μπαρ"παγι4ν νης, τελείωσε την περιβόητη ξι ιήγησί τού, άφοΰ^ ξάφρισε ίτ.' ■την παρέα τό δω-δέκΛτο ά ικχ ίτόν τέτν.ρ:ο κχφέ, ύλ6 κχ ρ φ ιΐώνχς καί ύποκλιν6μενος, ο ξε την πόρτχ καί τράβηξε βια- ,στικός νχ πάη νά τακτοποιήση ' τίς υπόλοιπος ύποθέσει; το·ο. 'Βδώ δ καφετζής σταμάτησε ιΚχί ό Γιου&ενάχης πούχε παρά :ήν κοΰρασι τού την {^ομο·^ ν' ύ δλόλ υ ρ, σ η ή ζ τό παρατοοΰκλι «Μεζάρ Κατσν.γ; "Ολ ό άζ 5 ΛΛ£·;<ί«ΙΪ^»<»<·>^«ΧΜ^β»^
ΪΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚ-ΤΙΚΚΣ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΙΧΩΣΜΑ
4ον
Πάσο γλυκειά ήταν ή φοκή
ιτής Νερέ, αμα τοΰ μιλοθσε α,^
τόση συμπόνιχ γιά ιά βάσχνα
ιτής φχνταρίχς κχί τής ξενη-
ιτειας!
Την άκουγε χγόρταγα... ή κ:-
ιρ3ιά τού χτυποΰσε ζωηρά, έΊΐενι
ικρεμ,χχϊμένος από τό στόμα της,
ι,ιεθοΰσε χπό τί; τρελλές ματιέ;
της!
... Κρΐμα!
"Οταν Ινα παλληκάρι άφ'ότη
χνύποπτχ τόν έαυτό τού στά μ4
ιγιχ πού ξέρει νά ρίχνη μιά ψεύ
τικη, μιά ύπολογισμένη γλυκο
κουβέν-χ, ξεχνα τό παν!
Μέ τέγνη ποϋ ώνο Ινα
άλ
— Ι
δ'βλίο
σου
<('Λ τικό μΐσος τουρκάλας ιιπορεΐ νχ ./Λνη τόσο τελεία, ή Νερέ γα- ινούμ &φισε τόν Πάνο νά π·."έ- <>ΎΙ πώς ήταν τρελλή άπό άγά-
ι-η γιά τή λεβεντιά του...
...Κι' αύτός πλανέθην.ε!
Άπό κείνη τή στιγ»Λη
V
Ι!?·
τρίδα μας Ιγανε έ'να κχλό πολΐ
μνστή, κχί δ Τοΰρκος άποκτοΰ-
<ζι δλα μας τα ιιυστικά! * * Τί Ιχει νά κάνη γιά τόν Τοΰ Ρ'λο αύτό πού λέγεται οΐκογεν^ι ακή τιμή, δταν ξέρει πώς είναι •τό μ,ονχδικό «μ,έσο νά •/ν^ζ:'ιττ] ιτόν "Ελληνα; Ό ΈεΊν νότζας Ικανε στοαβα >μάτ·.α... πολλές φορές αφινε δ?ο
αόνανη στό σπήτι του τή Ν-.52
./ανούμ., πηγαίνοντχς έπίτη^ε;
υτο Τσ-.βρίλ μέ την &λλη του χό
• Τί,.
Ό Πάνος, ιιπχίνοντχς μέσ?
σέ κϊΐνο τό απήτι, 2νοιο>θε νά
ληθινή Άτλαντίδα» είναι δγι μό
■νόν έξχιρετικά άξιόλογο άλ?α
•καί συνθεΐΐκά καί λογοτεγνικά
■εφάμιλλα στά καλλίτερα τή; ι¬
δίας ύφής δικά μας καί ξένα Μυ
θιστορημ,οτ.κά άφηγήμαΐα. Σέ_______ „......,______ ,„
συγναίρω καί —ΰ ύπόσγομαι-- .τόν τριγυρίζη κάποιο παράξε'Ί
αν θ^λει δ θεός — νά άσγολη Γμυατήριο, γεμάτο ύπόσχεσι καί
θώ έκτενέστερα. ^ ,πάθους...
"Αλκης Γιαννόπουλος ΕδριΤΑε μονάγη τή Νερέ να
ς Ε. Έταιρίας λογοτι ,/ούμ, πού τόν περίμενε μέ άνν.
"•τή άγκαλ-.ά πίσω άπό την πόρ
ι ι-α, κα' φΐλώ'/τας αέ πάθος ΐό
^γλυκό της στάμα Ιτρεμε σάν τι
, «φύλλο άπό έκιθυμίες άσυγκράτη
αυτού τού Ιλεγε:
Μή!.. αύτό πού κάνεις είνα-
Γ/ΐακό, είναι προδοσία!...
Κ' έστεκε τότε σάν άποσβ':
λωμένος, γιατί θυμώτανϊ τα τ.%
γωμ,ένα πρόοωπα των φαντά-
>ρων πάνω στά φυλάκια, καί νέ
ιεΊζε πώς έβλε-πε κάτι σάν πα-
.ράπονο στή θλι'μμένη ιχατιά τού;
Μά πώς!.. ή Νερέ;.. δέν εί¬
ναι δυνατό νά θέλη τό κχνο
μχς άφοΐ .. άγχπά.
Τυφλωμένος χπό την ίδέα
τής παρανομης άγχπης, πού χ-
ιχριβώς γΓ αύτό ήταν καί πειό
φλογερή, ξετρελλαμένος χπό τα
«ριλιά κχί τα /άοια τή; Νερέ,
'Τί·/αζε πίσω τό κεφάλι, σάν - α
ιθελε νχ διώξη μακρυά τίς. μτ>
2:ς Ιδέες, νά πνίξη τή βαθειά
"./ΐίνη φωνή ποΰ τόν έτρόμαζΐ.
Κχί στ-.μωγμένο; μέσα στή
Οερμή άγκαλιά τή; τουρκιαν,
αφινε τόν έαυτό τού να παρα·;ύ
ο:τχι στό μεθΰαι τοΰ πόθου.
^*
Κοντοζυγώνανε τα Χριστούγεν
να' ή γλυκειά μας ΙΙατρίδα ζ-
αε; φτώχιε; κι' άν 1>η, φροντί
ζει πάντοτε νχ κα).οπερνοΰν Λ
Φχντχροι αύτέ; τίς μέρε;, -/λ.
πρό πάντων αμα βρίσκον.χι
έκστρατεία.
γ δμως καΐ πειό πό
λύ τα μάτια τους οί
πότε, γιχτί ξέροη^ πώ; δ γ
-παριιμονεύει νά βρή μπόσικη :η
υ στά φυλάκια, θε; γ·.α
ΰ θέ '
Ο ΑΦΙ=ΟΛΙΓΙΟΛΟΓΟΣ
Α ΓΡΗΓΌΡϊΑΔΚΣ
Δ':χεται Ρηλοοδ 7
Πλατ ΆγΙου Κονοτοντΐνο»)
(Όμόνΐΐα) 9 · : καΐ 4 - β μ.μ.
Γπλ. 5«.387
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Αλο τό «οιστφΊργτκΐα τοϊτ ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
Ό ΛΙλ'βΟΛΟΣ ΣΓΗΝ τηΤΓΚϊΑ»
' '' ■ ± Διασχευή:· ΑΠΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'1
309ον
Παρ' δλσ αύτά, ό Κοκκαλάς έ-
ξοιικολουδ·οώσε νά ΤΓΐστεώη στΐς δι-
κές τού τις άττό'ψεις, μά όπτό σκο-
τπμότητα, &εν έττέμεινε σ' οι/τές.
Συμφώνηοε μέ τόν... Ντόκτορα
Μειΐτίνογλου (Σοκλτάνον) καΐ πρό
τεινε νά μείνη άχαθόριστη ή έθνι-
κότητα των Αξιωματικών της στρα
τιωτικής άποστολής πού θσ άνε
λομ5ανε την άναδιο-ργάνωση τού
Όθωμανικεΰ Στρατοΰ.
— "Ας άφήσογμε αύτό τό ζήτη
μα, νά τό λύση κατά τή σοψή τού
κρίση, ό Πατισάχ μας, είπε. Καί
Πάντως, έγώ δέν βρίσκω
ζρ
•νης». "Ολο·. τόν φωνάζανε
Μεζάρ κατσκήνης» οηλχοή
Φυγάς τοϋ Νεκροταφείου»,
ακούση δλόκληρη αυτήν την
ιστορία, χωρίς νά. τόν πάρη δ 5-
■πνος, σηκώθηκε στό πόδι καί ά
φού τόν εύχαρίστησε, γιατΐ χδτί
ιπαρόμοΐα διηγήματα τα θεωρ,ο
σε σημχντι.κά, γιατί θά δίνχνε
ι—ό βιβλίο του πιό πολλή σοβα-
ρότητα, τόν άποχαιρέτησε μ;
μιά θερμή χειραψία καί τράβηςε
ίσιχ γιά τό Φανάρι, πού ήθελε
μισή ώρχ περίηοο γιά νά φ
♦ιέ τα πόδια. Τό βραθάκι
ήλθε ό πατέρας του, τοΰ διηγή.
θηκε δλη την πλούσια συγκομ.·
δή έκείνης τής ημέρας καί ή &,
■χάριστες αύτές πληροφορίες, Ι
-καναν τόν παυέρα του να ένθοα
σιαστή πολύ. Μόνο ποΰ δ Γι;υ-
-δενάκης είχε μιά μικρή στενο-
.χωρία. Τα περιθώρια πού εύρι¬
σκε τό ύλικό τοΰ· βιβλίου του, ϊρ
«χισαν νά στενεύουν. Σάν πρω:ί
πειρος πού ήτανε, δταν ίγρα^:
6σα Ιγραψε, σταμάτησε τό μ·«·
Γ·.ό του κχί ταφερ-ε λίγο σν.οϋ&7
ιγιατί δέν ήξευρε τί αλλο να γ'ί
>1>·η. Μά δ πχτέρας τού, αν χαί
,ίγράμμχτος, τόν Ιβγαλε άπ' τή
υύτκολη τή θέσι.
—Ξεύρεις τί λέγω Γιουβενάν.η
αου. Νά πεταχτοθμε αιά στιγμή
άπέναντι <ποΰ κύρ Χρηστάχτ; Αύτός σάν δη·μ^σιογρά;ρο; π"1 .είναι, θα <ιάς δώση καμμιά συΐ' 6ουλή κα' θά σωθή ή κχτά—7- 5 ',σις. υνεχίζεται) Άλο την έποποιΐαν τής Βορειον Ή πβίρου ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τού σι.νεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ ΰ βικιαιολογημένους τούς φά&οι/ς τοΰ σεβαστοΰ μου Ντάκτορος Μεντένο γλου, γι' αύτό δταν &ά φθάση ή εώλογημένη ώρα, νά Ελβω μέ τόν Πατισάχ μας, τι<30<τ<*π·ο μέ πρόσχο- ττο, θά ύποο-τηρίξω τή δική μου γνώμη, γιά την έττιτυχία των σκο πών μοτς. — Τό ζήτημα είναι, έιπενέ>6η ό
Πό νά ψτχίση τό ύττόμνημά
-τί γλεντοΰν, θές γιατ'. ηεθύσχ-
Γνε οί στρατιώτε:, γιά νά κάνη
αίφνηδιασμό, κι' δ,τι πετύγη...
ΈτοιμΛσίες λοιπόν στό λόγο
τοΰ Πάνου, γλυκά, φροθτχ, άρ-
νιά κι' άπό λιγοστό κρασί.κι,
■γιατί δέν ϊπρεπε νά "εθύσουνε
ικα' πρό πάντων στά φυλάκια.
Ό Πάνος δέν ήξερ£ πώς νά
δείξη τή γαρά του, γιά τό γλέν
•τι πού θά γινώτανε στό Ίσικλϊ
καί στό βουνό τίςγ ιορτές" ίνν»
μα;, ώς τέ'ν Πατισάχ. 'Ε6ώ δρίσκε
ται ή δι,σκολία. Τα αλλα είναι λε-
τττομέρΐΐες.
— "Ετσι νομίζω κι' έγώ, εκανε
ό Γαδρίλης.
— ΓΓ αύτό νά μην άμφιβάλλε
τε, τούς ά.τάντησε μέ ττειτοίθηοη
ό Κοκκαλάς. Αί/ριο κι' δλα τό πρω
τό ΰπόμνημα &ά δρίσκεται στά
χίρια τού Σουλτάνου.
— ΕΓσαι τόσο δέβαιος; τόν έ-
ρώτησε μ' έ'να είρωνικό μειδίαμα ό
Προχόττης.
Ό Κοκκαλάς τόν κοίταξε σκλη
ρά καΐ τού άττάντησΐ μέ σιγοιιρια:
— ΕΤμαι.
Καΐ στ' άλήίεια ό Δανιήλ Κοκ-
καλας —ίστευε, σ' έκε?να πού ίίλε-
γε. Τό ΰπόμνημα θά έ*φθανε στά
χ£ρια τού Ιθίλτάνου, την άλλη μί
ρα τό πρωΐ. Τό εΤχε ίξασφαλίσει
αύτό. Τό ϊδιο έκεϊνο πρ«Γ εΐχε έ
ττισ/ΐεφθή την ττρέσβίΐρα της Γαλ
λίας, πού εμενε στά θεκητίΐά τό
τε, στό Μέγαρο τοΰ 'Αλεξάνδοου
Ύψηλοη'τοιι (ίδιοκτησία ιτιά τού
γαλλικοΰ δημοσίου) καΐ άφοΰ την
κατετόπισε γιά τα οπτοτελέσματσ
των ένεργειών τού, τής διάβασε τό
ύττόμνημα καΐ σι>μφ»νησανε ϋστε
ρα, νά τής τό ττήγαινε, μετά τή,.·
£γκρισή τού άπό τούς άνβρώπους
τού γιά
νεγαλίζο
λιάζοντας
λ'
ς α
τή Νερέ πά-
νά τό παραδώση στό Σι
μασέρ τού Σουλτάνου,
ξέρομε ήτανε δικός της
ότνβχίΐτος. "Ετσι θά έφτανε τό ύ-
.τόμνημα στά χέρια τού Πατιοτχχ,
καΐ σίγουρα. Ό Κοκκά-
στή ψίλη τοι>, εΐχε κατα
φέρει ν' ανοίξη την ττάρτα τοΰ Σε
ραγιοθ. Καΐ μάλιστα έκεϊνη, τού
Ι Την ώρα κείνη κάποΐα
όγχίνοντας. άπό τα βάθη τοθ έ-
ιρχ'Λΐλουσ' εύτυγισμένος, λέγον-
ιτάς της γιά δλες τίς έτοιμασί;ς.
(Συνεχίζεται)
κοιτώνα το° Σουλτάνου. Αύτό δ-
μως ήταν δικό
δέν επρόκειτο
τού μΐΜττικο και
νά τό έμττιστευθή
στούς άνθρώτΓους τού Μττοσταν
τζήμπαση, δσο κι' αν
σαν νά τό μάθουν.
— Τό ττώς βά φτάση τό ύττό-
μνημ° μας, ώς τα χ<έρια τού Πά τισόοχ καΐ μάλιστα αίίριο, αύτό δέν σάς ενδιαφέρη, είττε στόν Προ κοπή, οταν τόν ρώτησε γεμάτος ττε- ριέργεια δηβϊν, γιά τό ττώς θα τα κατάφΐρνε. Ό ΠϊοκότΓης, γιά νά μή ττροδο θή, μαζεύτηκε καΐ ή Άνίκα συνέ χισε τό διάβασμα τοΰ ύττομνήμα | τος ώς τό τέλος. Κανένας δέν την διέκοψε. "Ολοι συμφΜνούσαν μέ τα γραφόμενα τού, έκτός ψικτικά ό—ο τοΰς άνθρώττονς τού Μποσταν τζήμτταση ττοΰ δμως κ·ρύ6ανε την άντίθΐσή τους μέ μεγάλη ύποκρι σία. — Τα συγχαρητήριά μοιι κοκκω νίτσα μου, εΤπε μ' ένθουαιασμό ξέ χειλο ό Προκόπης στήν Άνίκα, δ¬ ταν έκείνη τελείωστ τό διάβασμα. Οϋτε ό Ρεΐς "Εφέ.ντης δέν θσ κα τάφΐρνε νά φτιάση Ενα τέτοιο ε"γ- γραφο. "Ας εύχηβοϋμε μόνο οί προ τάσεις μας, νά βρονν σύμφωνο καΐ τόν Πατισάχ μας. — &ά τόν βροϋν, γιατΐ νά μή τόν &ροϋν, εκ,ανε άττλά ό Μειντένο- γλου (Σουλτάνος). Είναι μέσα στΐς έττιδιώξεΐς τού. Άινεξάρτητα μ' αύτό, Βέξου καΐ τα δικά μου σνγ χαρητήρια Κοκχωνίτσα, γιά τόν τ;;ττο μέ τόν ό.τοΐο χειρίστηκες τα τά·3Ό σοδοθά ζητήματα των με ταρρυδμίσεω-ν καΐ γιά τό κομψό 'ύ Φός μνέ τό όττοϊο τα διετύττωο·ες στό ύττόμνημά μας. Ή καημένη ή Άνίκα ττοΰ ήξερε πώς τα συγχχχρητήρια δέν άνήκα- νε σ' αύτην μά στόν ά5ελφό της ττού έ'ψτιασε τό ΰπόμνημα, βρέθηχε σέ δνο-κολη θέση. Κοχκίνισε «ς τ' αύτιά καΐ' μοιιρμοΰρισε ενα «εύ χαριστώ», ττοϋ μόλις άκούστηκε. Καΐ τα Μ—εόττουλα καΐ ό Γα- βϊίλης της δώσανε τα συγχαρητή 0ΐα τοα,ς. Καΐ ό Κοκκαλάς την φί λησε τρ.κφ£ρά. Πήιρε ίίστερα τό ΰ- πόμνημα, άτττό τα χέρια της, τό δί καΐ τό £χωσε στήν ψαρδιά ΐίέσα τσέττη της ρετιγκότας τού. Κά<)ησε, κοίταξε ϊναν - έ'να τούς μοι/σαφιρέους το·υ καΐ τούς εΐτπ: σάς έπαναλαμβάνω, 6ά 6ρίσκ£ται τό ΰπόμνημα μας στά χέρια τού μεγάλον καί πολνχιρονε- μένου μας Πατισάχ. Μιτά δυό - τρείς μέρες θά ζητήσω νά παρου¬ σιασθή μττροστά τού (κι' Ιχ« τόν τρότ™ νά τού ζητήσω νά μέ δεχ- 'Ελττίζω νά έττιτύχ« την ά- κρόαση. Άπ' αύτην, θά έξα|ρτηθούν οί τταιρακάτ*» ένέΐργειές μας. Πι- ο—εύω νά εΓμαι σέ θέση νά σάς ανακοινώση νέα, τό τολύ σέ μιά 6δομά1δα. Θά χαροϋμε νά σάς ξα ναδούμε στό σττίτι μας, την έρχο ΜΕΡΟΣ ΠΡΠΤΟΝ ΤΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕ¬ ΩΣ ΤΗΣ Τ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΕΚ ΚΡΗΤΗΣ 1. Ό Κρητικός στρατιώτης — Το πικισμός — Φιλοξενία. "Εν ετος πρό τής έκρήξεως τοΰ 'Ελληνοϊταλ»{θΰ πολέμου, έτοποθε- ττϊθην είς τό 43ον Σύνταγμίΐ ΙΙεζι κου. έδρεΰον έν Ήρακλείι» τής Κρήτης. Έκεί μοί εδόθη ή εύκαι- ρία νά γνοιρ[«(ΐ) είς τό Στρατολο¬ γικόν Συμβούλιον τοΰ Σννΐτος, είς τό πεδίον των άσκήσεων, είς την ίδκοτικήν του ζωήν, έν ΰπηρ;σία κ<ά έκτός υπηρεσίας τόν Κρήτα στρατιώτην, καί νά μορφώσο) προ¬ σωπικήν αντίληψιν περί των άρε- τών ή έλαττΐ'ΐμάτιυν πού τόν χαρα κτηρίζουν. Βραδύτερον τόν ώδήγησα είς τάς πορείας καί τάς μάχας τής έκστ^α τείας, δπου διεπίστωσα τα ώς πο- λεμιστοΰ προσόντα του. Τέλος, τόν παρηκολοΰθησα κατά την σύμπτνξιν τοΰ 'Ελληνι κ ο ΰ Στρατόν έξ Άλδανίας μέχρι τής διαλύσεο)ς των μονάδων τής Τ Με- ραρχίας, ώς καί κατά την γερμανι¬ κήν κατοχήν τής χώρας, όπότε ηδυ¬ νήθην νά όλοκληρώσιο την γνώμην μου περί τοΰ Κρητός στρατιώτον. Είς την παρούσαν ιστορίαν, οπον αύτάς πρωταγυΜστεϊ·, Οά την δια- τιυτώσιο προκαταδολικιδς, καί έκ των λεπτο.μερειών τής δλης άφηγή σειος θά εξακριβωθή κατά πόσον αύτη είναι όρ6ή ή πεπλαντιμένη. Ό Κρητικός άρέσκεται σννήβιος είς ·τήν κολβκείαν καί την έπιεική °''Χ°εΐενον έξεντελ4στικώς τα όώ?' νη,'^τ,,. λ.λ -λ------ί.---- ....! τα, τιυν, ειν<ιι ίκανοί νά τόν... άγορά- τόν περιγράψω καί θά τόν κρίνω π κ.ριβο^ικαίως. Κατά κανόνα σχεδόν ό Κρητικός στρατιώτης άν καί προ- έρχεται άπό πταιχά χιορία, οπου δέν διαιτάται καλώς καί ίκρίσταται σιε ρήσεις καί κόπους, είναι ρι,ιμαλτος, Ισχυροΰ όργανισμοΰ, άνθεν.τιχό; είς τοΐ'ς κόπους καί λίαν έπιοεκτιχό; είς την τεχνικήν έκ,·ταίδει>σιν.
'Τπάρχει καί μικρόν ποσοστόν,
έκ των κατοΐκων των πόλεων του¬
το, ποί' περιλαμδανει έπιτηδείον;
τύπους, μορ<ρϋ)μΐνοι«ς, κοινωνιχον;, πλουσίους. Αύτοι προσπαθοΰν <ηΛ·η θιος μέ διάορορα πλάγια μί·σα νά ε¬ πιτύχουν την ϋσον τα δυνατόν άνε- τιι>τέραν διάνι*σιν τής στρατιοπιχή;
των θητείας, καί άπό αίτοϋς .τρο-
έρχονται δσοι άπά τούς Κρητικού;
είναι κουραμπιέδες.
Οί αλλοι, ό δγκος δηλαδή τής ί'
π<«ίθροΐ' χώρας καί των πόλεων, έφ' όσον ΰπηοετοΰν είς την νήσον, Θρ· λοιιν καί προσπαθοΰν μέ πάντα τρο π-ον νά ττηγαίνοΐΛΐ σνχνά είς τό χ« οίον των μέ μικοάς αδείας, διά να συναντή·σουν τούς οίκείους ίί έργα σθοΰν είς τα κτήματά τιον. Οΐ>δείς άπουσιάζει αΰθαιρίτω;.
ΕΤναι πειβαρχικοΐ στρατιώτοι, άλ)
εννοοΰν νά ευρίσκεται καί ό άνώτρ
ρος των είς τό νψος του. Νά αί<τθα νιανται την Διοίκησιν. 'Εάν ό άνώτερός τιον φανή ί'ΐΜ στικός, παροιιισιάζουν ί»διάζουοαν οίκ.ειότητα έναντι του, τόσον άατλή καί (ρορτικήν, ώστε ή πειθαρχΐα ύ- (Τίσταται καίρια πλήγματα... 'Εάν έ'ϊοΐ'ν ανώτερον αυτών άπο κρίσιν διά τα προσόντα καί ς πράξε ς του, καίτοι δ ίοιος ?χει ά- νεπτυγμ,ένον τό γνΛβι σ' αυτόν, καί είναι είς Θέσιν νά διακρίνη ποί· στα μτιτΛ ή άλήθεια καί ,-τόθεν άρχίζει ή κολακεία... Καί τότε, προσποιοΰιιενος ότι πι στεΰει δσα άκούει, έπιφτ'λάσσεται νά περιφρονή^ τόν σι>νομιλητήν
τον.
Αυτήν το>' τ»|ν ίόιότητα την δι ε-
πίστωσα καλώς, καί διά τουτο θά
μένη Παρβσκεΐίή. ΕΙσ·6ε σύμφ«νοι;
— Σύμ<ί«νοι, τού άττάντησαν ο λοι. •Ο Μεντένσγλου σηχώβηΚε «,ί στάβηκε μττροοττά στό άνοιχτό πά άθ γρ βονν δλόκληρον, διά νά έπιτΐ'γχά- ^"^ Λ°λλάς καί άντικανανικάζ ά- 8Γιας ^ άλλας μεροληπτικάς διη'- Βύβισε τό βλίμμα του στήν βάλασ-σα κι' εμεινε έ'τσι, για κάμποοτ| &?<χ σεκπτικάς. Στό μυα λό τού τριβίλιζε τό σχέδιο τής κα ταστραφής των Γενητσόρων. "Ηξερί καλά, -ώς έφόσον ύηηρ χαν αύτοι, καμμιά σοβαρή άλλαγή δέν μττο·ρούσε νά γίνη στό Κρά· τος. Κι' &ν γίνονταν, δ*ν Θα στέν» γιωνε. Εΐχε την πεϊρα τού ττ^αρελ βόντος καΐ τούς ηξιρΐ. καλά. Ό καΐ νοΰργιος τού φίλος, ό Δανιήλ Κοκ καλάς στό γράμμα τοκ, τοΰ συν»- στοϋσι νά τούς έξοντώση ς η χ«ρ^ οΤκτο. Τό Ί'διο ζητο>ί)σ£, μέ τό υπό
μνημα ττού ττρΐν λίγο ενέκρινε ά¬
πό τόν ϊδιο τόν έαυτό του. Αϋτό
τώρα τού φαίνονταν 6α)ρύ, δσο
καΐ αν ήταν άπαραιτητο. Δεν ή'βι
λε νά τούς αίματοκυλίση. Σχέτττον
ταν νά τούς διαλύση καΐ νά τούς
μοΐιράο- στΐς διάφορες νίχς μονό
δες τοΰ τακτικόν στρατοΰ ή νά
τούς άποστρατεύση καϊ νά τούς
δώση κτήματα στΐς διάφορες —εριο
χές τοΰ άπεράντοι; Κ|ράτους τού.
Λέν πίστευεν δμως ττώς θά δέχον
ταν καμμιά άπό τίς λύκτεις αύτές.
Καΐ σέ μιά τίτοια περί—τΜση,
δέν τού έ'μενεν ιάλλο, τταρά νά τούς
έξοντώση. Σκληρό καΐ άπάνβρ»πο
τό μέτρο,μά άνοπτόφευχτο.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
"Εναντι έπαχθοϋς καί φορτιχή;
ή άψυχολογήτου δι οί κτίσεως γίνον
ται δΰστροποι, μειιψίμοιροι, όχνη-
ροί, άπειθεϊς.
Δέν^ είναι έκ των στρατιώτην .τού
ύπακούοι·ν τυφλώς ?Ί; Τ0ΰς άνωτέ-
τους τϋ^ν καί άνευ άντιλογίας, τοϋ
το δέ συμβαίνει διότι είναι εϋψνϊϊ:
και («περήφανοι. ΙΙρίπει νά πεισθοή'
να κατανοήσουν βοιθέοις, ότι πΐτό
είναι άνάγκη νά γίνη δι' εκείνον
τόν λόγον καί δχι τό αλλο. Διότι ε¬
άν δέν πεισβοΰν κοέΚ'στανται δυση
νιοι.
Ο Κρητικός ε"χει ττνβϋμα κριτι-
κον. Καί δν είς τόν στρατόν γενι-
κχος ο κητώτερος κρίνη τόν άνώτί-
ρόν τοΐ' καί τόν σχολιάίει δΛΐσθρν
τον, ο Κρητικός σιινηβίζει αναλό¬
γως τής περιπτώσεο>ς, νά
ται πρός αυτόν παρρησία!
Ό ζυγάς, ή παράταξις, ή φβ-
λαγξ τόν έκνει»ρίζει. Προτιμά νά
βαδίζη ΐ) νά τάσσηται όπως καλίτϊ-
ρον διευκολύνεται, όσον τό δι·νπτόν
έλενθεριότερον, άρκεΐ δτι έχτελίί ί
κϊνο πού τόν διατάσσουν καί πηγ«ί-
νι έκεΓ δπου θέλουν νά τόν όδηγ'ϊ
σοι>ν.
Είναι κάτι τό έπανοΜΤτατιχόν εις
τό αίμα τού, κάτι τό οποίον την πιι»
«δεί νά άντιμίτ«*-ί<η κατ' ίύβ*ϊ«ν την οΰοίαν, τόν σκοπόν καί νά ά<Ηη φορή διά τάς τνπικότητας. Τα ό- πλον του τό διατηρεϊ καθαρόν, ό- χι έπειδή θά τό έπΐιθεορήση ό 6" θμοψύρος, Λλλ' έπειδή τό άγα-τη. τό λαττρεύει καί μάλιστα εχει την διψαλέαν έπιθν·μίαν νά ήτο τελείο>ς
Ιδικόν τού νά τό 'χη εΐί τό χωρί¬
ον τού παραπλεύρως των άγίων π
κονων τής οΐκογενειακής του ίστί-
«ς
(Συνεχίζεται)
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΛΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σο>κράτους 59
Τηλ. 547.888
Τα ψλβγοντα έθνικ« ζητήματα
ΥΠΒΔΒΥΑΒΣ ΗΠΕΙΡΟΣ - ΕΑλΑΣ
Όμιλία τοϋ Γενικόν Διευθυντού Κρατικών ©εάτ,ρων καί έπιτίμοιι
Διευθυντού τής Έβνικ. Βιβλιοθή κης κ. ΕΥΑΓ. ΦΩΤΙΑΔΟΥ
Γ'
Κατελήφθη ή Κορυτσά... Κατά
την μάχην της Κορυτσάς, ήτις δι-
ήρτκεο'εν επί έννέα ημέρας, τα
~ρατεύματά μας, π«ρά την ίσχυ-
ροτάτην αντίδρασιν τής έχθρικής
άεροπορίας, κατήγαγον λαμπρόν
νίκην, άνατρέψαντα μεγάλας δυνά¬
μεις τού έχθροϋ έγκατεστημένας
επί όχυρών θέβεων ενισχυομένοΛ'
έν πολλοϊς υπό άνθεκτιοαδν όργα1-
νώβιεων έκ σιδηροπαγοϋς σκυροδέ-
ματος μετά συρματοπλεγμάτοιν.
Την Κορυτσάν ΰπερήσπιξον αί ε¬
ξής δυνάμεις: Ή 2α μεριιρχία άλ-
πινκττών Τριρστϊνο, ή 19η μεραρ-
χία Βενετσια, ή 29η μεραρχία Βιε-
>μόντε, ή 49η μεραρχία Πάρμα, ή
53η μεραρχία Άρέτζο, τα άνεξάρ-
τητα τάγματα Τομόρι καϊ Ταταμ-
πός, τα 109ον ικαί 166 τάγματα με-
λανοχιτώνίον, τό 4ον σΰνταγμα
Βερσαλλιέριον, τό ΙΟΙον τάγμα λο
λυβόλων θέσειος, διαθέτοι«σαι επί
πλέον ώς ουμπληρωματικά καί πολ¬
λάς πυροβολαρχίας βαρέος πυοο-
βολιικοΰ καΐί σημαντικόν αριθμόν άο
μάτων μάχης. ΟΙ κααά την μάχην
περιελθόντες είς χείρας μας <ύ χιιάλωτοι καί τα κυριιευθέντα ύλι- κά δέν κατεμετρή'θησαν εισέτι». Είς τό σεμνόν καί απέριττον ανα¬ κοινωθέν περικλείεται τό μεγα¬ λείον νίκης, άληβοΰς γιγαντομαχί- άς, έννέα ημερών, ποΐι στεφανώνει την μυθικήν προσπάθειαν τού μα χομένου Γίνους. Είς τάς Αθήνας ή χαρμονή τή, νίκης εΐχε γνωσθή άπό τής νυκτός έκ γιουγκοσλαυϊκής πηγτίς. Ανε¬ μένετο καί ή έκ τού μίτώπου επι¬ σήμας άγγελία. Έν τω μεταξΰ είς τα δημοσία· κτίρια, είς τα κατα- στήματα, είς τάς οΐκίας κυματί- ζει ή σημαία άπό τό κρωί. Ό λα- ός παιραληρβΐ άπό ενθουσιασμόν Άλλά ή έπίσημος είδησις καθυστε- ρεϊ. Ό κόσμος άρχίζει νά άνησυ- χή. ΟΙ στρατηγοί δμως Πιτσίκας κοίί Τσολάκογλου δέν παρέχουν αΰ την πρίν ό Ελληνικάς στρατός έγ- κατασταθή είς την πόλιν. Τόσον οί ήγήτορες ήσαν προσεκτικοί. Τέ- λος, πρός τό 6ράδυ, ψθάνει είς τάς Αθήνας ή πρός την 9ην με- ραοχίαν άναφορά τού συνταγμα¬ τάρχου Μπεγέτη, ότι τό άπόσπα- σμά τοτ· εισήλθεν είς την Κονονται πρό
τοΰ ξενοδοχείον τής Μεγάλης
Βρεττανίας «'ίπου τότε ήτο ένκα-
τεκττημένον τό Στρατηγείον. θέ-
λουν νά άκούσονν άπό τό στάμα
τοΰ Προέό'ρου την βεδαίοσιν. Καί
ό Ιωάννης Μεταξάς, ώς όμηρικός
άναξ λαών, έμφανίζεται είς τό πά
τό παράθυρον καί λέγει μέ την ά-
πλότητα τοϋ Μεγάλοιι; «Άγαπη-
τοί μου, ή Κορυτσά κατελήφθη».
Καί οί Άθηναϊοι καί ίίλη ή Ελλάς
πανττγτ'ρίζσι»ν. Ή Κορυτσά, ή έλ-
ληνική Κορυτσά, τό μέγα άνεκα-
θεν εθνικόν, πνευματικόν, οικονο¬
μικόν κέντρον, έπανήρχετο είς την
άγκάλην τον "Εθνους. Ή Κορυ¬
τσά, ή όποία παίξει πρώτον πρόσιο
πον είς τούς λιτρωτικούς αγώνας
τής Τουο«θίκ<ραΓΓίαις, ιείς τό Είκο- σιένα καί Ιπειτα συνεχώς, ή Κορι1- τοβ, ή όποία, μρτά την καταστρο¬ φήν τής μαρτυρικής Μοσχοπόλ*- ο>ς, γίνετα1 διαμ.ετακομκττι'κόν κέν
τρον τοϋ έμπορίου Κ(ον<τταντινον- πόλίως, Θεσσαλονίκης, Ίωαννι ■ νιον, 'Αλβανίας, ή Κοουτσά μέ τα όκτακόσια έλληνικά καταστήματι, 6λέπει καί (ιτσΛιν, τρίτην τώρα φο¬ ράν, έλευθεοωτήν τόν ελληνικόν στρατόν. Την πρώτην φοράν, κα¬ τά Δεκέμβριον τοΰ 1912, θά έλεν- θερ(,>θή, άλλά οί Ισχινροί τής γης
θά περιλάβουν αύτην τίς τό Ιδρυό¬
μενον άλβανικόν κράτος. Οί Κορυ-
τσαϊοι έπαταστατοΰν. Ματαίοκ.
Την 17ην Δεκεμβριού τοΰ 1913 ΰ-
πογράφεται τό πρωτόκολλον τής
Φλο.ρεντίας καί ή Κορυτσά την 17ην
Φεβρουάριον τοΰ 1914 παβαθίδ.ε-
ται άπό τούς ίσχυροί'ς τίς τούς Άλ
6ανούς. 'Αλλά οί ΚορυτσαΙοι δέν
καταιθέτουν τα δπλα. Καί ΰφΐσταίν-
ται τα πάνδεινα. Καί Λρο<κρέρουν δ,τι είναι δυνατόν είς. τόν έν τω μεταξύ άπό τής 15ης Φεβρουαρί τοΰ 1914 έκραγέντα Βορϊΐοηπειοιο- τιοών Άγώνα χαί κηρ.ι*χθέντα έπι- σήμτος είς τό Άργνρόκτιστρον. ΙΙυ- ρίπνοι»ν ήφαίστειον είναι ή Κοα, ό οποίος βΐχε συ7κ.εντρώ
σει την συ,μπάβεια όλον, μέ την εί
θύτητα καί την άπλότητά τού καΐ
είχ<ε γίνει ϊνδαλμά των. (Συνεχίζεται) υνένβια , ϊ% τοΰ_ ·τοοτ)Υβυαέν&υ Πρός τό τέλος ό λόγος τού γί- νετται πιό ζωηρός, πιό παοαστατι- ός καί ή γλώοΧΓα τού έξακολουΐ: Ι νά μιλάη άπό τό ξεχείλισμα τής καρ διός τού. «Χαΐρι, ώ να« τής άγίας Άν.ι- στασίας, έπώνυμε μέ την εύσεβεια' διότι έοΰ άνάίττησες τόν λόγον μας δταν ήταν ιστήν καταφρόνια άκό- μη, τό χιοφίον τής νίκης, ή Ση,λώμ, δπσυ γιά πρώτη φορά στήσαμε την σκηνή, ποϋ οχΐιράντα χ·ρόνια περιφϊ ρόταν στν/ν ερημο. Καί ού, ώ με- γάλε ναέ καί περιιβόητε, ή νέα κ/.η ρονομία, πού τόν τίτλο τοϋ μεγάλου πήρες άπό τόν λόγο καί τόν όπο'ο άπό Ίΐβοϋς πού ήταν, Ίε·ροτχΐαλήμ κάναμε' κιαί σεϊς όλον οί &λλοι να- οί, ποΰ στήν όμορφώ. Ερχεσθε >'·-
στ.ειρ» άπό αυτόν καί σάν μερικοί
σνν&εβμοι είσθε τοπσθετημένοι στά
διάφορα μέρη της πόλεως, καί τοΰς
όποίονς δέν γεμΐσαμε μέ πιοτούς ε¬
μείς οί άσθενεϊς καί άπεγνοκτμένοί,
άλλά ή θεία χάρις μαιζί μ' έμάς.
Χαίρεΐτε άπόβτολο», τό καλό κατα-
φύγιο καί οί δνδάσοίαλοι τής άθλή-
σεώς μου, αν κοϋί δέν σβς πανη-
γύρκτα πολλές φορές, ίσως διότι
πιριφέρω τό σώμα μου πρός τό συμ
φέρ«γ ιμαυ, τό πονηρό πνεΰμα τοΰ
οιικοΰ σας Παΐύλου. Χαΐρ.ε, ώ κα-
θέδρα, τό άξ*οζήλευτο αϋτό καΐ έ-
ηικίνδυνο ΰψος, συνέ&ρια άρχΐίρί-
ιον, Ιερέων τιμ,τιμένων μέ σοκρροσύ
νη καί σημάδια πού άφίνει ό χ')ό- Ι
νος, καί δσοι δλλοι λειτουργοί τοϋ
'Τψίστου ΐ«πάρχουν στην άγία -ι?α-
πε·ζα. Χαίρβτε χοροοτΛσιίες μονΊ-
χών, άρμονΐες ψαλμωδιών, όλον'-
κτιες όρθοι~ασ(ες, σεμνότητα πα?-
θένίον, ϊΰκ.οο'μία γυναιικων, συστ.']-
ματα γιά την περι'θ«λψι χηρών νοΐ
άρφανών, όφθαλμοϊ πτωχών, η(·ν
έ στόν βεό καί σ' άιά;.
σπίτια φιλόξενα καΐ φιλό-
χιροστα, πού παραοτο»θήικ«Γτε
στήν δική μοί· άσθένεια. ρ
θαυμαστρς των λόγιον μου, κ^ιί .'-
σείς πού μέ 6οηθήβΡατε σ' αύτοι'ις
κι' έκΐϊνοι ποΰ κρυφά ή φανερά
τούς γράφοτ'ν καί διαιβάζοαιν κ·αί άν
τό κιγκλίδο>μα, ποΰ πολλές ς>ορέ-ς
παρα&άσθηκε άπό τούς ίβισμε'νοΐ1;
στόν λόγο. Χαίρετιε, ώ βασιλείς /.,/ί
δΰοσίλεια καΐ δλο τό προσωπικόν
τοΰ βαισιλήος' άν καΐ δϊν γνώς>ισ·χ
κοΛ'ένα ποΰ νά ί-ίναι πιστός στον
θεό· χειροκροττκττε τόν ρήτορα
σας, φωνάξετε δννατά, σηκώστρ
τον ψηλά, σώπασε πιά γιά «άς ίι
π«ορή καιί φλύαρη γλώσσα" άλλά
δέν θά σωπάση δλιος διόλοΐ1, διότι
θά μάχεται μέ την πεννα καΐ τό
μελάντ γιά την ώρα μόνο σο>πάσα-
μτ. Χαϊρε, ώ μεγαλόπολι καιί οριλύ-
χοκττε (θά μ«ρτνρήσ('> δμίος την ά
λήθπα., ή άφοσΐοσί μας στόν Χρ<- στό δέν είναι ένστ'νείδητη καΐ χρη- βΤΛτέροΐ'ς αάς Ικτΐιμ* ή διάστα<Λ)' έλάτε κοντά στηΛ' άλήθε<α, άλλά- ξαηιε γρήγορα, τιμήσατί τΟΛ· θεό περ«τοότερο άπό τα σιη·ητ)»<τμέν«. Τό νά ιμεταιδάλη κανεΐς γνώμη δέν ϊίναι ·ντρο;Γή, ιάλλά τό νά μή άπο- χωρίζεται άπό τό κακό είναι άπα')- λεια. Χαϊρε, ώ Ανατολή καΐ Δύσι, γιά τίς οποίες πολειμοΰμε καί άπό τίς ΟΛθϊες πολίμούμεθα, μάρτνς μου δς είναι Έικρίνος ποΰ θά μας ίίρηνεΰση, εάν λίγσι. θά μ^μηθοΰν τήιν τ«ποχώηλότΐΐρη καί άσΐρ«λέ-
στιερη. Περκΐσότερο όμος άπ' δλα
θά 6ροντοφωνή<κΐ)" χαίρετ* άγγελοι ποΰ έπιδλέπεΓτε αυτήν την έκκλη- καί ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΣΑΤΙΡΑ Τής κ. ΝΙΝΑΣ ΡΑ-Ι-ΣΗ Στίχοι τής «κλεκτής ποιητρίας άπαγγελθέντες στό κόψψο τής 6α- σιλό—ΓΤτας τής «Ενώσεως 'Ειλλήνων Λογοτεχνών» τό 6ράδυ τής 8ης Ίαν. 1970 στήν αίτ)οι>σα τοΰ εστιατόριον «Γαλάξια».
Β'
"Οταν τυχόν όνειρειυτής αειρΛιριοιμέΛ'θ (Γροΰτο,
νά εΐσαι σίγουρος, θά Ιδής ώροΛο κι' όρρξάτο !
τόν γενικό διενθυντή Γεώ·ρΎΐο Κουρνοΰτο,
κ.αλόγνο,κο κι' ϊί'Υ'ενικό, καί πάντοτε κειφάτο.
Πούχε ι ταλέντα απειψα καί. μά γος είν' τής πέννας,
καί καλλιτέχνης, κριτικός. Δέ ν τόν περνά κανένα,ς.
Μας είναι ξέγορη τιμ.ή, πού ήρθΐ καλεσμένος ^
στό κόψιμο τής πίττα.ς μας κι,' εΐν' ένθουσιασιμένος.
'Ονειρενθηκατε ποτέ, διήγημ' άπό 'κεϊνα,
ίίπον συχνά 6ρα6ενονται; Νά μή καταπλαγήτει.
θά ίδητε είς τόν ξύπνο σας την Γιαννακίδου Νίνα,
γιατ' δ,τι γράφει πάντ' αυτή, καται/ειροκροτεϊται.
"Αν «σφαΐρα γυάλινη» ιδής «κτνή, οίχοκ; άέρα»
νά ?χη «νειφελώματα», μή ιμπαίνης <τέ μπελά. Σπεΰσε νά βρής τόν είδικό αύτη την ιδία &ρα, ποϋ μέ τα πνεύματα μιλά, τόν Δέλται Άμπελά. ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ Ή "Ενοσις των έκ. Μα7νησίας εώρτασε λαμπρώς την επέτειον έ ορτήν τοΰ Άγιον Άθανασίον, προ στάτου της, την Κυριακήν 18ην Ί αναικιριίοΐ' καιί προοέθϊσε μίαν ά- κάμη ωραίαν έκδήλιοσιν είς τό ε¬ νεργητικόν της. Τό πρωϊ έτελέοθη βεία λειτοκρ- γία μετ1 άρτοκλασίας ϊΐς τόν Μη¬ τροπολιτικόν Ναόν τοϋ Άγιον Νι¬ κόλαον Νικαίας ίεροι>ργοΰντσς τοΰ
Πριοτοσυγκέλλου τής 'Ιεράς Μητρο
πόλειυς Νικαίας πανοσιολογιωτά-
τον άρχιμανδρίτον κ. Φιλ. Λαιιριιίι-
τη.
Πεοί ώραν 10.4.1 π.α. επραγμα¬
τοποιήθη πανηγνρική σνγκϊντροκΐις
κατά την οποίαν ή "Ενο.σις έδεςκό-
Θη τα μέλη καί τοΰς (τίλονε της.
Είς την σΐΎκέντριοίΤιν, ή όποία έ¬
λαβε χιί>οαν ρ'ις την αΓθοι ια τοΰ
4οι· Δημοτικοΰ Σχολείον, ωμίλησαν
ό πούΐδρος τοΰ διοικητικοΰ <ηιι6ου λίον δημο<ΐιογρά((ος κ. Κ. Τρίγ- κατϊης -/χά τα μέλη αυτού δικττγό- ροι κ.κ. Άντ. θέμελης, Π. Δεσ.ιο- τόποιιλος ώς καί τό μέλος τοϋ συιλ.- λόγον κ. Σπύρ. Φουρμόγλον, ανα¬ πτύξας έντινΐώσεις τον άπό πρό- στρατον ταξίδιον είς την Μαγνηπί- αν καί τα περίχιοοά της. ΔΙΑ ΤΗΝ «ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ» τϊ δβλί Σ' αυτόν θά καΓΓατοπιοΘής γιά κεϊνο καιι για τουτο, τί 'εΐναι πνίΰμα, τί ψυχή καί τί τό {«ειρπέρα,ν... Κι' δταν 6ρρθτ|ς «τόν άντρον τού, τό... μέγα (νστιτοΰτο, θά δλέπης δνειραι γλκκά τή ννχται κ«α την μέρίΐν. Μίνα, ή (ΐπιοικτία οου σκάν&αλΛ καταντά. Σέ τρί>νε τα μσιθήματα, σέ τυί,χΐλΛΐεί ή ποόβα,
τοΰ μάγου <ιον καθηγητή Γιώργου Καρακαντά, τ' άνεκδιήγητου αυτού μεγά>»ου Καξανό&α.
"Αν «λονκονιμά» όντιριενττι κο,νείς δταν καιμάτω,
την Καίτη Βέλ.ιου σίγουρα- στόν ξύπνο θ' άνταμώση.
Την Καίτη την κΛλόκακ>δη. Καί πάντα θά θνμάται,
πώς δίχοις τ'ντερισΊτισμό θά χάση, θά ίώ
Μά είναι δα το<»ύτσικη, ίίοιο νά μή τή 6λεπης; Κι δμως, γεμίζε* τή σκηνή δταν έκείνη θέλη. Λο*πόν, είνχιι άδίσταικτα χοιριεύτριια τής τσέπης, ή χοιρογ-ράφος, συγγραςρενς, Μαΐρη — Ηρτ<άκοιυ — Γκέλη. Μέ την καρδχά όλύχαιρη, 6λέπω ενα ξει>γάρι,
τοΐ»ς Βλαχο6Γ,μητράκτ}δες, άγαπτ)μένους φί
τιμοΰν την σιινεοτίαση, όλόδροοβι, μέ χαρή
ενα ζενγάριι ταιριαατό, γονεΐς άπαραιμίλλονς.
Ό εν άς είναι συγγραφεύς κι' άκάμαιτος έογάτης,
γράφει, σι>γγράίρβι σι·νεχως, μ' άκούρνκιτο τό χ6ρι.
Κΐ' έκείνη μετφιόφρανα τοϋ στέκιει παιρβ,στάτις
μέ μόρφιικτη ανώτερη διδάσκ*» καιί προσφέρει.
Καί τώρα, σάν όνει>ρ'Γυτής «όλΰμπιο κεφάλι»,
«μέ<Τ(ος -είς τόν ξύπνο <ίου θά λύσης τ' δνενρό σου. Θά συναντήσης προσεχώς πολλές φορές κοοί πάλι έναν άπό τούς Χριήοτονς μας, οποίον <τοϋ τύχ' έμν-τς, δόκ»μος λ.ογο·ίέχνης,
μέλο·ς τού Σ-ι·μ6οΐ!λίοι· μας, ποτ» τόν σνγχοΛρνν δλνθΐ'
γεμάτος είν' άπό τιιμές τής ιδράσης ται« καί τέχνης.
Τόν άλλο, τόν φιλόσοφο, τόν άοσο, τόν 6αιρ6άτο,
π' άνέιλνοε πβρίφημα τόν κόσμο ·μας τόν ίσο),
τόν στοΊκό καί τκ^ρμιο Χρήοτο Εύαιγγελάτο,
έπίτιμό μας πρόε&ρο, αυτόν Θά ιέπαινέσω.
Άν κοψ,ηθης »' όνεαιρεΐ'Θής την «"Ωρα τ-ών άνθρώπων»
«Κάτ<υ έκεϊ στούς Κοραεοι!>ς, καί Στέφα'νο Μαρτζώκη»
οτατν ξιιπνήσης θά μιιλάς γιά τοϋ Ζαιδέ τΟΛ" τρόπον
ποιίι ξέχαΛε στήΛ' κριτική τόν Γιώργο μαις τόν Λιώκη.
Ή Πόλη όν€Λιριεύβταιι, τόν Τελεΐ'ταϊιο Κύκλο,
Γ?Λιροφωληές στή Φύμαιινα, καί τόσ' άλλα σνγγιράμματα,
πού μ' δλη την παραγωγή, μέ των ΡωμιαίιοΛΐ σίκλο,
δέν μΛΟρεσαν νά χον*αισθοΰν τα «Χτεσινά τα στόματ(ΐ».
Ή δύναμη ποΰ κυ&ε^νά τόν κόαμο, είν' τό χήμ
ποΰ αλ.λος τ' όνεΐιοΐΰεται κι' αλλο; τό σπαχαλά.
Μά ή ΕΝΩΣΙΙ ποριεύεται μέ στα&εοό τό 6ήμα
γκιτ' ε",χει τόν ταιμία της, χρήιματα δέν χαλά.
Μέ ενα ΰφας άψογο, σεμνό καχ άπαλό,
σέ πλτκτιάζεΛ εί>γενικά, καί μέ φιιη-ή σάν χά&ι,
σοΰ όίν'ει τό άπόκ>αμιι*ι, καί λέη: «παγτοίαλώ».
Αίτόν τόν ξειΊρετ' όλαι ,σχς, τόν Φαΐθ(ον:ι Ήλιάδη,
Μέλη καί τρίλονς χαι ξά
Ώστόοο έικουιράσττραι,, φίλοιι άγαπημένοι,
γι' αύτό κ,αΐ στα'ματώ έδ<5, πρίν νά μέ ή καί ΐϋχοιμαι χρόνιηι πολλά, ν<ά ζοΐΐμ' «ί»ττ>χιοτμένοι
•/Μΐ πά?Λ τΐόν1 ερχόμενο μαζ,ί .μας νά &ρειθτ)τε-
Νά γράψιομε τό χράνο αύτό Εργα πσλΰ μεγάλα
κι' οϋτιε στιγμή ό οίστρον μας νά μή μας πα,ρατή<τη. Κ(«ιί τόν καλό μαις πρόεορο νά ιίδοϋμε Μαθουσά)Λ! τό ευχετω άπά καρ&ιάς ή Νίντι τοΰ Ραΐίτη. ΜΙΚΡΑ21ΑΤΙΚΑ 2ΤΡΑΤΙ0Τ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΓΚΕΚΑ Τού συνεργάτου μας κ. Κ1ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Ημερολόγιον τού θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ ΑΠ9 ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ Καΐ Ιδιαιτέρως είς Κωτπαδοκίαν τό 1959 Συνεχεια έ/, τού προΐ|γου|ΐένου 'ά ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ_ΑΠ' ΤΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί ΛΕΛΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜίΣΑΗΛΙΔΩΝ Μπαίνΐ') ταπεινός προηκηνιτής στόν μοναδικό τόπο τοΰ μα^τυρί- ου τοΰ Βυϊαντίον μας, τόν τόπο μάρτΐ'ρα τ Λ ν αιώνιον, στΐς καλές καί οπίς θλιίίερές πο>ς>ΐΙες τής ί-
στοιρίας τοΰ Έλληνοχριστιανισμοΰ.
2τό κέντρον τοϋ νάρθηκα άνοί-
γ<ει ή θΐ'ρα τοΰ κυράιυς Ναιοΰ καί τό άρχικό δέος μόν τό διαιδέχεται ά- μέσοις τό θείον δραιμα τής ενλα'&εί- ας καί ή ε>Μττασ>ΐ",ς τοΰ θαι:ι,ιΐ'<ι'ι.ιοιΰ. ΙΙόσο δΙχ.ΓΗ'θ είχες ύπέροχε Ίου στιανέ, δταιν ΰλέποντας τό εργο σου όλοκληρ.ιιμένο φών ιξρς μέ χηί) χημα μα£ί καί θανμασμό, «Νενίκη- κά σε Σολομών!». "Ενα τεράστιο χάος κτίρια σέ εκταση κιαί ϋψος μέ πίριστΰλια, ποΰ κρατοΰν τούς γύρο γυκιικοινΐ τες καί τέσσερες 6ασικοί πεοοί νά στηρίζουν τόν οΰρανόδρομο τοοΰλ- λο τού, σάν ούράνια σ>κέπη, ποίι σκε
πάζει τόν αγιο χώρο, μέ τα πολυ-
άοιθμα ό/.ύγυρα παιράθυρα, τόν πά-
ηονσιάζοΐΛ' σάν ενα μεγάλο πολιτ-
λαιο ποΰ κ.ρέμετακ άπ' τόν οϋρανό.
"Αν μέ προσοχή άτενίση κανείς
τόν τροΰλλο τής Άγίας Σοφίας,
θά τομίση ότι ό ούρανός έγγίζει
τή Γή γιά νά σνναιρπάξη τα πλήβη
των πιβτών καί. νά τονς άνεβάση
στά οΰράνια σκηνώματα.
Τό μόνο πού κατάλαβα μέσα
στόν αγιο αυτόν χώρο είναι πού τα
έ'χαισα κνριολεκτικά. Τόση ήτο ή
άπορία μου, ώστε σταιμάτησε ή σκέ
ψη μου καί 6υθίστηκα στόν ώκΐανό
τής άμηχανίας.
Καί ,μήοα στήν άποιρία μοιΐ' αύ¬
τη μόλις κατώριθωσα νά ψελλίσο
τό πρώτο γραχρικό χιορίο ποΰ ήλ¬
θε στό νού μόν «Ώς «ρο&εοός ό τό
πος ούτος, Κΰρΐΐ!».
Στήν Άγία Σοκρία δέν μποιρϊϊ
νά απή κανείς μιά καί δυό φορές,
ΙΙρέπει νά την επισκεφθή άμέτρη-
τες φοςές. Καί κάβε φο^ά μέ ώρι-
σμένο πρόγριαμμα γιά νά πή μετά
ότι την εΐδΐ, την γνώρισΐ, την Θαν
(ΐαβε ,τήν αίσθάνθηκΐ. Την μιά φο
οά γιά προσευχή, την άλλη γιά θαυ
μασμό καί τίς &λλες γιά πε,ριέρ-
γεια,', γιά έξέταιση, γιά άναιμνήσ>εις,
γιά Ιστορία, γιά πολλές κκ»ί άτέλειο
τες ύποχρ!εακ5εις.
Μιά μυστική προ<χει>χή, εΐνχιι έ-
κείνη πού μποριεΐ νά πληροί τίς ϋ—
ποχοίώβεις μας αΐηές, τις λίγες
στιγμές πού είμαστε έδώ μέσα.
Βυβΐστηκα στά άτέρμΛΐνα 6άθη
τοΰ Ούρανοϋ σάν νά άνέδηκα άπό
την νοεφή κλίμακα τοΰ ούρανόδρο-
μου αύτοΰ Τεμένους καί ψιθύρΊσα
μυστικά τοΐις ψυχικούς μου στοχα
46ον
ΙΙοιός δμως πρώτος νά τολ«ή
ση ν' ανοίξη την πόρτχ!... Κ'
ααν οί πόδες Σου, Κ*ρκε». Δοξο- έδώ πού τα λέμε, τό πράμμα δέν
λόγι-,σα τό μιεγαλείο τοΰ θεοΰ, μνη ήχανε καί τόσο εδκολο, γιατ'
ώς την τελευταία στιγ"ή 5λοι
τους νομ,ίζανε πώς εϊχανε νά κά
μουνε
ικα! ■
μ' έ'να άληθινό βρυκόλα-
Καί δ πειό γενναΐος, σάν νά
λ ώ ό Γδ νά δώση
μονετ'σ.' τους κτιχοοιΐς κ.α την χο-
ς-εΐπ. τί>ν άγίι,ιν τής Έ/./λΓ,ισίαις καί
παραικάλεοα νά γίνη τό "Αγιον θέ-
λι,μά Τον στό μέλλον.
Βγα,ίνοντας άπό την Άγία Σο-
((ία νομΐΐει κανείς πώς κάτι τόν
δεσμη'Γΐ κ«ά δέν τόν άφίνε^ι νά πρέ
χιορήση πρός την εξοδο. "Ετσι τού
λάχιοτον αΐεθάνθηκα έγώ καί μέ
την δυσκθιλία «ύτή εσκρα τα πόδια , , ,.1,,, , ?
αον πρός την εξοδο γιά νά άκολον ^"κουρια και ύψωθηκαν α
θήοΐ) την σνντροφΐά μας κ.οα Ιτισι
νά συνεχίσουμε τίς αλλες μας έπι-
σκέψεις.
Οελε πρώτος
'κουράγιο
ό Γδιος νά δώση
έαυτό του:
παιδία!.. Άπά ν α
άστραψαν τα
καί
κ'λωτσ'ιά πάνω στήν κλει-
πόρτα, χύθηκαν δλοι μαζύ
ιστό' δωμάτιο καί θά τόν ξεμπερ-
' ιξΐύανε στ' άλη&ινά τό Δήμητρα
>κη, αν £νας τους δέν προλάβενε
1 νά τούς σταματήκτη.
Ι —Βρέ παιδία, γιά σταθήτε!..
_.......„.,,,,................ ........ Έδώ καποια παοεξήγηση γίνε-
Αγία Σόφια, δρίσκ,εται ή πλειάς τζι. Ό Δημητράκης δέν μοιάς£.
...τ.», Λ,,^,.,η-^^,.,Λ, ™^ γτλι»,- 6ρυκολακια·οτμένος!... Αύτός ε)ώ
είναι δλοζώντανος!.. Δέν βλέπε
τε πώς είναι βουτ-υγμένος μ-ίσ*
ατόν ίδρώτα!·.. Καί πρχγματιν.ά
ό φουκαράς ό Δη-μητράκης, κοι-
..... μώντανί ή^χα καί μακάρια, έ-
δρομος, τα δύο Μεγάλα Παλάτια, ςαντλημένος μέχρι πού δέν πέρ
οί δΐ'ό Ό6ελίσκοι καί πλάγι ό Ν<ι- ,νει $,\ο, άπ' τή μεγάλη ταλα·.- πωρία έκείνης τής ημέρας. —Γρήγωρα φωνάξτε τής Α- οελφές καί εΐΐοποιζΐιτζ κ' ?να ιγιατρό. Φωνάξτε κ' έ'να παπά, νά διαβάση μερικές εύχές γιά τό θαθμα ποϋγεινε!... Κα1 δ έπίλογος πρόσθεσε ό Μπαρμπαγιάννης: — "Οχι μόνο δ Δημητράκτ; τή σκαπούλαρε δριστικά, άλλ' ΐίχε τό θράσος δ άφ-λότιμος νά ζήση αλλα σαραντα γρόνια, νχ παντρευτή καί νά κάαη ϊνχ τσοθρμο παιδία κχί αλλα έγγόνια!.., Τό μόνο πού τ( πόμεινε άπ' δλη αυτή την ρίχ, σ' δλη του τή ζωτκ " ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΙΙΙΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ Στήν περιοχή αυτή, ποΰ είναι ή των άιρχαίοτήτιον τής Πάλης. Μετά την Άγία Σοφία έρχεται ή ΆγΙ(χ. ΕΙρήνη. Είναι ΒΑ της. Σχειδόν πρός Δ της είναι τό Γε-ρέ - Πατάν - Σαοάι. Νότια ΐΐναι τό Σουλτάν Αχμέτ Τζαιμισί, ό Ίππό- ός τής Άγίας Άνα<ττα>σίας.
| Την Άγία ΕΙρήνη την εϊδαιμε ά- ι
πό μακρυά. Είναι μία έπιβλητική
ίκκλησία. "Ετοι είδαιμε καί τό
Σουλτάν - Αχμέτ - Τζαμισί.
Στό δρόμο συναντηθήκαμ* μέ
"Ελληνα Κιονχτταντινουπολίτη. Γυ-
ρίζε·ι κι' αύτός τίς άρχαιότητες καί
τα άξιοθέατα γιά νά καταρτίση
πς>όγραμμα έπιοκέψειον ομάδος 'Ελ
λήνιον άπό την Έλλάδα. "Ετσι μδς
εΐπε τού>Λχι<ττον. Πηγαίνη γιά τα ψηφΐδθ)τά των Μεγάλων Παλατι- ών. Τόν άκολουθήσαμΐ. Προχωοοΰ με μαζί πρός τό μέρος έκιεϊνο. Εί¬ ναι μερικά παληά «τπίτια καί άνά- μεσά τους μερικ.ά χαλάσματα. Άπό μιά δίφνλλη πόριτα μπαίνοιι με σέ ενα μικρό πε,ρί6οιλο. "Ενας θν»ριο·ρός μέ προθυμία μας ?φειρε στά <—ίεγακτμένα δάπεδα των ι|>ηφΐ-
δθίτών. Είναι άξιοθαΐ'μαστα. Αύτά
μάς λέγει ό φυλακάς, ήσαν «την
εΐ<τοοο των Μεγάλον Παλατιων τοΰ ΒυζαντΙου. Τα εϊδαμε τηοχά- δην. Άπ' έδώ άνηιφορήόσαιμε λίγο καί δρίΐθήικαμε στόν τόπο τοΰ Ίπποδρο μίου, πού είναι. στημέν<οι δυό πανι'ι- ■ψηλοι όδελίσκοι, ο α1γι·πτιαχός καί ό όφειοειδής ή κτιστός κίοιν, κι' οί δυό επιβλητικόν καί αξιοθαύμαστον Τοΰς Θαυμάσαμε. (Συνεχίζεται) ςυεινε καΐ στ*ύ; άπογόνους :^; ιπού έχουνε σήμερα τό πιό μεγί λο έμπορικό γραφΐΐο στό λαόι- ρόχανο στό Γαλατα. Ετσι δταν δ Μπαρ"παγι4ν νης, τελείωσε την περιβόητη ξι ιήγησί τού, άφοΰ^ ξάφρισε ίτ.' ■την παρέα τό δω-δέκΛτο ά ικχ ίτόν τέτν.ρ:ο κχφέ, ύλ6 κχ ρ φ ιΐώνχς καί ύποκλιν6μενος, ο ξε την πόρτχ καί τράβηξε βια- ,στικός νχ πάη νά τακτοποιήση ' τίς υπόλοιπος ύποθέσει; το·ο. 'Βδώ δ καφετζής σταμάτησε ιΚχί ό Γιου&ενάχης πούχε παρά :ήν κοΰρασι τού την {^ομο·^ ν' ύ δλόλ υ ρ, σ η ή ζ τό παρατοοΰκλι «Μεζάρ Κατσν.γ; "Ολ ό άζ 5 ΛΛ£·;<ί«ΙΪ^»<»<·>^«ΧΜ^β»^
ΪΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚ-ΤΙΚΚΣ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΙΧΩΣΜΑ
4ον
Πάσο γλυκειά ήταν ή φοκή
ιτής Νερέ, αμα τοΰ μιλοθσε α,^
τόση συμπόνιχ γιά ιά βάσχνα
ιτής φχνταρίχς κχί τής ξενη-
ιτειας!
Την άκουγε χγόρταγα... ή κ:-
ιρ3ιά τού χτυποΰσε ζωηρά, έΊΐενι
ικρεμ,χχϊμένος από τό στόμα της,
ι,ιεθοΰσε χπό τί; τρελλές ματιέ;
της!
... Κρΐμα!
"Οταν Ινα παλληκάρι άφ'ότη
χνύποπτχ τόν έαυτό τού στά μ4
ιγιχ πού ξέρει νά ρίχνη μιά ψεύ
τικη, μιά ύπολογισμένη γλυκο
κουβέν-χ, ξεχνα τό παν!
Μέ τέγνη ποϋ ώνο Ινα
άλ
— Ι
δ'βλίο
σου
<('Λ τικό μΐσος τουρκάλας ιιπορεΐ νχ ./Λνη τόσο τελεία, ή Νερέ γα- ινούμ &φισε τόν Πάνο νά π·."έ- <>ΎΙ πώς ήταν τρελλή άπό άγά-
ι-η γιά τή λεβεντιά του...
...Κι' αύτός πλανέθην.ε!
Άπό κείνη τή στιγ»Λη
V
Ι!?·
τρίδα μας Ιγανε έ'να κχλό πολΐ
μνστή, κχί δ Τοΰρκος άποκτοΰ-
<ζι δλα μας τα ιιυστικά! * * Τί Ιχει νά κάνη γιά τόν Τοΰ Ρ'λο αύτό πού λέγεται οΐκογεν^ι ακή τιμή, δταν ξέρει πώς είναι •τό μ,ονχδικό «μ,έσο νά •/ν^ζ:'ιττ] ιτόν "Ελληνα; Ό ΈεΊν νότζας Ικανε στοαβα >μάτ·.α... πολλές φορές αφινε δ?ο
αόνανη στό σπήτι του τή Ν-.52
./ανούμ., πηγαίνοντχς έπίτη^ε;
υτο Τσ-.βρίλ μέ την &λλη του χό
• Τί,.
Ό Πάνος, ιιπχίνοντχς μέσ?
σέ κϊΐνο τό απήτι, 2νοιο>θε νά
ληθινή Άτλαντίδα» είναι δγι μό
■νόν έξχιρετικά άξιόλογο άλ?α
•καί συνθεΐΐκά καί λογοτεγνικά
■εφάμιλλα στά καλλίτερα τή; ι¬
δίας ύφής δικά μας καί ξένα Μυ
θιστορημ,οτ.κά άφηγήμαΐα. Σέ_______ „......,______ ,„
συγναίρω καί —ΰ ύπόσγομαι-- .τόν τριγυρίζη κάποιο παράξε'Ί
αν θ^λει δ θεός — νά άσγολη Γμυατήριο, γεμάτο ύπόσχεσι καί
θώ έκτενέστερα. ^ ,πάθους...
"Αλκης Γιαννόπουλος ΕδριΤΑε μονάγη τή Νερέ να
ς Ε. Έταιρίας λογοτι ,/ούμ, πού τόν περίμενε μέ άνν.
"•τή άγκαλ-.ά πίσω άπό την πόρ
ι ι-α, κα' φΐλώ'/τας αέ πάθος ΐό
^γλυκό της στάμα Ιτρεμε σάν τι
, «φύλλο άπό έκιθυμίες άσυγκράτη
αυτού τού Ιλεγε:
Μή!.. αύτό πού κάνεις είνα-
Γ/ΐακό, είναι προδοσία!...
Κ' έστεκε τότε σάν άποσβ':
λωμένος, γιατί θυμώτανϊ τα τ.%
γωμ,ένα πρόοωπα των φαντά-
>ρων πάνω στά φυλάκια, καί νέ
ιεΊζε πώς έβλε-πε κάτι σάν πα-
.ράπονο στή θλι'μμένη ιχατιά τού;
Μά πώς!.. ή Νερέ;.. δέν εί¬
ναι δυνατό νά θέλη τό κχνο
μχς άφοΐ .. άγχπά.
Τυφλωμένος χπό την ίδέα
τής παρανομης άγχπης, πού χ-
ιχριβώς γΓ αύτό ήταν καί πειό
φλογερή, ξετρελλαμένος χπό τα
«ριλιά κχί τα /άοια τή; Νερέ,
'Τί·/αζε πίσω τό κεφάλι, σάν - α
ιθελε νχ διώξη μακρυά τίς. μτ>
2:ς Ιδέες, νά πνίξη τή βαθειά
"./ΐίνη φωνή ποΰ τόν έτρόμαζΐ.
Κχί στ-.μωγμένο; μέσα στή
Οερμή άγκαλιά τή; τουρκιαν,
αφινε τόν έαυτό τού να παρα·;ύ
ο:τχι στό μεθΰαι τοΰ πόθου.
^*
Κοντοζυγώνανε τα Χριστούγεν
να' ή γλυκειά μας ΙΙατρίδα ζ-
αε; φτώχιε; κι' άν 1>η, φροντί
ζει πάντοτε νχ κα).οπερνοΰν Λ
Φχντχροι αύτέ; τίς μέρε;, -/λ.
πρό πάντων αμα βρίσκον.χι
έκστρατεία.
γ δμως καΐ πειό πό
λύ τα μάτια τους οί
πότε, γιχτί ξέροη^ πώ; δ γ
-παριιμονεύει νά βρή μπόσικη :η
υ στά φυλάκια, θε; γ·.α
ΰ θέ '
Ο ΑΦΙ=ΟΛΙΓΙΟΛΟΓΟΣ
Α ΓΡΗΓΌΡϊΑΔΚΣ
Δ':χεται Ρηλοοδ 7
Πλατ ΆγΙου Κονοτοντΐνο»)
(Όμόνΐΐα) 9 · : καΐ 4 - β μ.μ.
Γπλ. 5«.387
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Αλο τό «οιστφΊργτκΐα τοϊτ ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
Ό ΛΙλ'βΟΛΟΣ ΣΓΗΝ τηΤΓΚϊΑ»
' '' ■ ± Διασχευή:· ΑΠΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'1
309ον
Παρ' δλσ αύτά, ό Κοκκαλάς έ-
ξοιικολουδ·οώσε νά ΤΓΐστεώη στΐς δι-
κές τού τις άττό'ψεις, μά όπτό σκο-
τπμότητα, &εν έττέμεινε σ' οι/τές.
Συμφώνηοε μέ τόν... Ντόκτορα
Μειΐτίνογλου (Σοκλτάνον) καΐ πρό
τεινε νά μείνη άχαθόριστη ή έθνι-
κότητα των Αξιωματικών της στρα
τιωτικής άποστολής πού θσ άνε
λομ5ανε την άναδιο-ργάνωση τού
Όθωμανικεΰ Στρατοΰ.
— "Ας άφήσογμε αύτό τό ζήτη
μα, νά τό λύση κατά τή σοψή τού
κρίση, ό Πατισάχ μας, είπε. Καί
Πάντως, έγώ δέν βρίσκω
ζρ
•νης». "Ολο·. τόν φωνάζανε
Μεζάρ κατσκήνης» οηλχοή
Φυγάς τοϋ Νεκροταφείου»,
ακούση δλόκληρη αυτήν την
ιστορία, χωρίς νά. τόν πάρη δ 5-
■πνος, σηκώθηκε στό πόδι καί ά
φού τόν εύχαρίστησε, γιατΐ χδτί
ιπαρόμοΐα διηγήματα τα θεωρ,ο
σε σημχντι.κά, γιατί θά δίνχνε
ι—ό βιβλίο του πιό πολλή σοβα-
ρότητα, τόν άποχαιρέτησε μ;
μιά θερμή χειραψία καί τράβηςε
ίσιχ γιά τό Φανάρι, πού ήθελε
μισή ώρχ περίηοο γιά νά φ
♦ιέ τα πόδια. Τό βραθάκι
ήλθε ό πατέρας του, τοΰ διηγή.
θηκε δλη την πλούσια συγκομ.·
δή έκείνης τής ημέρας καί ή &,
■χάριστες αύτές πληροφορίες, Ι
-καναν τόν παυέρα του να ένθοα
σιαστή πολύ. Μόνο ποΰ δ Γι;υ-
-δενάκης είχε μιά μικρή στενο-
.χωρία. Τα περιθώρια πού εύρι¬
σκε τό ύλικό τοΰ· βιβλίου του, ϊρ
«χισαν νά στενεύουν. Σάν πρω:ί
πειρος πού ήτανε, δταν ίγρα^:
6σα Ιγραψε, σταμάτησε τό μ·«·
Γ·.ό του κχί ταφερ-ε λίγο σν.οϋ&7
ιγιατί δέν ήξευρε τί αλλο να γ'ί
>1>·η. Μά δ πχτέρας τού, αν χαί
,ίγράμμχτος, τόν Ιβγαλε άπ' τή
υύτκολη τή θέσι.
—Ξεύρεις τί λέγω Γιουβενάν.η
αου. Νά πεταχτοθμε αιά στιγμή
άπέναντι <ποΰ κύρ Χρηστάχτ; Αύτός σάν δη·μ^σιογρά;ρο; π"1 .είναι, θα <ιάς δώση καμμιά συΐ' 6ουλή κα' θά σωθή ή κχτά—7- 5 ',σις. υνεχίζεται) Άλο την έποποιΐαν τής Βορειον Ή πβίρου ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τού σι.νεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ ΰ βικιαιολογημένους τούς φά&οι/ς τοΰ σεβαστοΰ μου Ντάκτορος Μεντένο γλου, γι' αύτό δταν &ά φθάση ή εώλογημένη ώρα, νά Ελβω μέ τόν Πατισάχ μας, τι<30<τ<*π·ο μέ πρόσχο- ττο, θά ύποο-τηρίξω τή δική μου γνώμη, γιά την έττιτυχία των σκο πών μοτς. — Τό ζήτημα είναι, έιπενέ>6η ό
Πό νά ψτχίση τό ύττόμνημά
-τί γλεντοΰν, θές γιατ'. ηεθύσχ-
Γνε οί στρατιώτε:, γιά νά κάνη
αίφνηδιασμό, κι' δ,τι πετύγη...
ΈτοιμΛσίες λοιπόν στό λόγο
τοΰ Πάνου, γλυκά, φροθτχ, άρ-
νιά κι' άπό λιγοστό κρασί.κι,
■γιατί δέν ϊπρεπε νά "εθύσουνε
ικα' πρό πάντων στά φυλάκια.
Ό Πάνος δέν ήξερ£ πώς νά
δείξη τή γαρά του, γιά τό γλέν
•τι πού θά γινώτανε στό Ίσικλϊ
καί στό βουνό τίςγ ιορτές" ίνν»
μα;, ώς τέ'ν Πατισάχ. 'Ε6ώ δρίσκε
ται ή δι,σκολία. Τα αλλα είναι λε-
τττομέρΐΐες.
— "Ετσι νομίζω κι' έγώ, εκανε
ό Γαδρίλης.
— ΓΓ αύτό νά μην άμφιβάλλε
τε, τούς ά.τάντησε μέ ττειτοίθηοη
ό Κοκκαλάς. Αί/ριο κι' δλα τό πρω
τό ΰπόμνημα &ά δρίσκεται στά
χίρια τού Σουλτάνου.
— ΕΓσαι τόσο δέβαιος; τόν έ-
ρώτησε μ' έ'να είρωνικό μειδίαμα ό
Προχόττης.
Ό Κοκκαλάς τόν κοίταξε σκλη
ρά καΐ τού άττάντησΐ μέ σιγοιιρια:
— ΕΤμαι.
Καΐ στ' άλήίεια ό Δανιήλ Κοκ-
καλας —ίστευε, σ' έκε?να πού ίίλε-
γε. Τό ΰπόμνημα θά έ*φθανε στά
χ£ρια τού Ιθίλτάνου, την άλλη μί
ρα τό πρωΐ. Τό εΤχε ίξασφαλίσει
αύτό. Τό ϊδιο έκεϊνο πρ«Γ εΐχε έ
ττισ/ΐεφθή την ττρέσβίΐρα της Γαλ
λίας, πού εμενε στά θεκητίΐά τό
τε, στό Μέγαρο τοΰ 'Αλεξάνδοου
Ύψηλοη'τοιι (ίδιοκτησία ιτιά τού
γαλλικοΰ δημοσίου) καΐ άφοΰ την
κατετόπισε γιά τα οπτοτελέσματσ
των ένεργειών τού, τής διάβασε τό
ύττόμνημα καΐ σι>μφ»νησανε ϋστε
ρα, νά τής τό ττήγαινε, μετά τή,.·
£γκρισή τού άπό τούς άνβρώπους
τού γιά
νεγαλίζο
λιάζοντας
λ'
ς α
τή Νερέ πά-
νά τό παραδώση στό Σι
μασέρ τού Σουλτάνου,
ξέρομε ήτανε δικός της
ότνβχίΐτος. "Ετσι θά έφτανε τό ύ-
.τόμνημα στά χέρια τού Πατιοτχχ,
καΐ σίγουρα. Ό Κοκκά-
στή ψίλη τοι>, εΐχε κατα
φέρει ν' ανοίξη την ττάρτα τοΰ Σε
ραγιοθ. Καΐ μάλιστα έκεϊνη, τού
Ι Την ώρα κείνη κάποΐα
όγχίνοντας. άπό τα βάθη τοθ έ-
ιρχ'Λΐλουσ' εύτυγισμένος, λέγον-
ιτάς της γιά δλες τίς έτοιμασί;ς.
(Συνεχίζεται)
κοιτώνα το° Σουλτάνου. Αύτό δ-
μως ήταν δικό
δέν επρόκειτο
τού μΐΜττικο και
νά τό έμττιστευθή
στούς άνθρώτΓους τού Μττοσταν
τζήμπαση, δσο κι' αν
σαν νά τό μάθουν.
— Τό ττώς βά φτάση τό ύττό-
μνημ° μας, ώς τα χ<έρια τού Πά τισόοχ καΐ μάλιστα αίίριο, αύτό δέν σάς ενδιαφέρη, είττε στόν Προ κοπή, οταν τόν ρώτησε γεμάτος ττε- ριέργεια δηβϊν, γιά τό ττώς θα τα κατάφΐρνε. Ό ΠϊοκότΓης, γιά νά μή ττροδο θή, μαζεύτηκε καΐ ή Άνίκα συνέ χισε τό διάβασμα τοΰ ύττομνήμα | τος ώς τό τέλος. Κανένας δέν την διέκοψε. "Ολοι συμφΜνούσαν μέ τα γραφόμενα τού, έκτός ψικτικά ό—ο τοΰς άνθρώττονς τού Μποσταν τζήμτταση ττοΰ δμως κ·ρύ6ανε την άντίθΐσή τους μέ μεγάλη ύποκρι σία. — Τα συγχαρητήριά μοιι κοκκω νίτσα μου, εΤπε μ' ένθουαιασμό ξέ χειλο ό Προκόπης στήν Άνίκα, δ¬ ταν έκείνη τελείωστ τό διάβασμα. Οϋτε ό Ρεΐς "Εφέ.ντης δέν θσ κα τάφΐρνε νά φτιάση Ενα τέτοιο ε"γ- γραφο. "Ας εύχηβοϋμε μόνο οί προ τάσεις μας, νά βρονν σύμφωνο καΐ τόν Πατισάχ μας. — &ά τόν βροϋν, γιατΐ νά μή τόν &ροϋν, εκ,ανε άττλά ό Μειντένο- γλου (Σουλτάνος). Είναι μέσα στΐς έττιδιώξεΐς τού. Άινεξάρτητα μ' αύτό, Βέξου καΐ τα δικά μου σνγ χαρητήρια Κοκχωνίτσα, γιά τόν τ;;ττο μέ τόν ό.τοΐο χειρίστηκες τα τά·3Ό σοδοθά ζητήματα των με ταρρυδμίσεω-ν καΐ γιά τό κομψό 'ύ Φός μνέ τό όττοϊο τα διετύττωο·ες στό ύττόμνημά μας. Ή καημένη ή Άνίκα ττοΰ ήξερε πώς τα συγχχχρητήρια δέν άνήκα- νε σ' αύτην μά στόν ά5ελφό της ττού έ'ψτιασε τό ΰπόμνημα, βρέθηχε σέ δνο-κολη θέση. Κοχκίνισε «ς τ' αύτιά καΐ' μοιιρμοΰρισε ενα «εύ χαριστώ», ττοϋ μόλις άκούστηκε. Καΐ τα Μ—εόττουλα καΐ ό Γα- βϊίλης της δώσανε τα συγχαρητή 0ΐα τοα,ς. Καΐ ό Κοκκαλάς την φί λησε τρ.κφ£ρά. Πήιρε ίίστερα τό ΰ- πόμνημα, άτττό τα χέρια της, τό δί καΐ τό £χωσε στήν ψαρδιά ΐίέσα τσέττη της ρετιγκότας τού. Κά<)ησε, κοίταξε ϊναν - έ'να τούς μοι/σαφιρέους το·υ καΐ τούς εΐτπ: σάς έπαναλαμβάνω, 6ά 6ρίσκ£ται τό ΰπόμνημα μας στά χέρια τού μεγάλον καί πολνχιρονε- μένου μας Πατισάχ. Μιτά δυό - τρείς μέρες θά ζητήσω νά παρου¬ σιασθή μττροστά τού (κι' Ιχ« τόν τρότ™ νά τού ζητήσω νά μέ δεχ- 'Ελττίζω νά έττιτύχ« την ά- κρόαση. Άπ' αύτην, θά έξα|ρτηθούν οί τταιρακάτ*» ένέΐργειές μας. Πι- ο—εύω νά εΓμαι σέ θέση νά σάς ανακοινώση νέα, τό τολύ σέ μιά 6δομά1δα. Θά χαροϋμε νά σάς ξα ναδούμε στό σττίτι μας, την έρχο ΜΕΡΟΣ ΠΡΠΤΟΝ ΤΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕ¬ ΩΣ ΤΗΣ Τ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΕΚ ΚΡΗΤΗΣ 1. Ό Κρητικός στρατιώτης — Το πικισμός — Φιλοξενία. "Εν ετος πρό τής έκρήξεως τοΰ 'Ελληνοϊταλ»{θΰ πολέμου, έτοποθε- ττϊθην είς τό 43ον Σύνταγμίΐ ΙΙεζι κου. έδρεΰον έν Ήρακλείι» τής Κρήτης. Έκεί μοί εδόθη ή εύκαι- ρία νά γνοιρ[«(ΐ) είς τό Στρατολο¬ γικόν Συμβούλιον τοΰ Σννΐτος, είς τό πεδίον των άσκήσεων, είς την ίδκοτικήν του ζωήν, έν ΰπηρ;σία κ<ά έκτός υπηρεσίας τόν Κρήτα στρατιώτην, καί νά μορφώσο) προ¬ σωπικήν αντίληψιν περί των άρε- τών ή έλαττΐ'ΐμάτιυν πού τόν χαρα κτηρίζουν. Βραδύτερον τόν ώδήγησα είς τάς πορείας καί τάς μάχας τής έκστ^α τείας, δπου διεπίστωσα τα ώς πο- λεμιστοΰ προσόντα του. Τέλος, τόν παρηκολοΰθησα κατά την σύμπτνξιν τοΰ 'Ελληνι κ ο ΰ Στρατόν έξ Άλδανίας μέχρι τής διαλύσεο)ς των μονάδων τής Τ Με- ραρχίας, ώς καί κατά την γερμανι¬ κήν κατοχήν τής χώρας, όπότε ηδυ¬ νήθην νά όλοκληρώσιο την γνώμην μου περί τοΰ Κρητός στρατιώτον. Είς την παρούσαν ιστορίαν, οπον αύτάς πρωταγυΜστεϊ·, Οά την δια- τιυτώσιο προκαταδολικιδς, καί έκ των λεπτο.μερειών τής δλης άφηγή σειος θά εξακριβωθή κατά πόσον αύτη είναι όρ6ή ή πεπλαντιμένη. Ό Κρητικός άρέσκεται σννήβιος είς ·τήν κολβκείαν καί την έπιεική °''Χ°εΐενον έξεντελ4στικώς τα όώ?' νη,'^τ,,. λ.λ -λ------ί.---- ....! τα, τιυν, ειν<ιι ίκανοί νά τόν... άγορά- τόν περιγράψω καί θά τόν κρίνω π κ.ριβο^ικαίως. Κατά κανόνα σχεδόν ό Κρητικός στρατιώτης άν καί προ- έρχεται άπό πταιχά χιορία, οπου δέν διαιτάται καλώς καί ίκρίσταται σιε ρήσεις καί κόπους, είναι ρι,ιμαλτος, Ισχυροΰ όργανισμοΰ, άνθεν.τιχό; είς τοΐ'ς κόπους καί λίαν έπιοεκτιχό; είς την τεχνικήν έκ,·ταίδει>σιν.
'Τπάρχει καί μικρόν ποσοστόν,
έκ των κατοΐκων των πόλεων του¬
το, ποί' περιλαμδανει έπιτηδείον;
τύπους, μορ<ρϋ)μΐνοι«ς, κοινωνιχον;, πλουσίους. Αύτοι προσπαθοΰν <ηΛ·η θιος μέ διάορορα πλάγια μί·σα νά ε¬ πιτύχουν την ϋσον τα δυνατόν άνε- τιι>τέραν διάνι*σιν τής στρατιοπιχή;
των θητείας, καί άπό αίτοϋς .τρο-
έρχονται δσοι άπά τούς Κρητικού;
είναι κουραμπιέδες.
Οί αλλοι, ό δγκος δηλαδή τής ί'
π<«ίθροΐ' χώρας καί των πόλεων, έφ' όσον ΰπηοετοΰν είς την νήσον, Θρ· λοιιν καί προσπαθοΰν μέ πάντα τρο π-ον νά ττηγαίνοΐΛΐ σνχνά είς τό χ« οίον των μέ μικοάς αδείας, διά να συναντή·σουν τούς οίκείους ίί έργα σθοΰν είς τα κτήματά τιον. Οΐ>δείς άπουσιάζει αΰθαιρίτω;.
ΕΤναι πειβαρχικοΐ στρατιώτοι, άλ)
εννοοΰν νά ευρίσκεται καί ό άνώτρ
ρος των είς τό νψος του. Νά αί<τθα νιανται την Διοίκησιν. 'Εάν ό άνώτερός τιον φανή ί'ΐΜ στικός, παροιιισιάζουν ί»διάζουοαν οίκ.ειότητα έναντι του, τόσον άατλή καί (ρορτικήν, ώστε ή πειθαρχΐα ύ- (Τίσταται καίρια πλήγματα... 'Εάν έ'ϊοΐ'ν ανώτερον αυτών άπο κρίσιν διά τα προσόντα καί ς πράξε ς του, καίτοι δ ίοιος ?χει ά- νεπτυγμ,ένον τό γνΛβι σ' αυτόν, καί είναι είς Θέσιν νά διακρίνη ποί· στα μτιτΛ ή άλήθεια καί ,-τόθεν άρχίζει ή κολακεία... Καί τότε, προσποιοΰιιενος ότι πι στεΰει δσα άκούει, έπιφτ'λάσσεται νά περιφρονή^ τόν σι>νομιλητήν
τον.
Αυτήν το>' τ»|ν ίόιότητα την δι ε-
πίστωσα καλώς, καί διά τουτο θά
μένη Παρβσκεΐίή. ΕΙσ·6ε σύμφ«νοι;
— Σύμ<ί«νοι, τού άττάντησαν ο λοι. •Ο Μεντένσγλου σηχώβηΚε «,ί στάβηκε μττροοττά στό άνοιχτό πά άθ γρ βονν δλόκληρον, διά νά έπιτΐ'γχά- ^"^ Λ°λλάς καί άντικανανικάζ ά- 8Γιας ^ άλλας μεροληπτικάς διη'- Βύβισε τό βλίμμα του στήν βάλασ-σα κι' εμεινε έ'τσι, για κάμποοτ| &?<χ σεκπτικάς. Στό μυα λό τού τριβίλιζε τό σχέδιο τής κα ταστραφής των Γενητσόρων. "Ηξερί καλά, -ώς έφόσον ύηηρ χαν αύτοι, καμμιά σοβαρή άλλαγή δέν μττο·ρούσε νά γίνη στό Κρά· τος. Κι' &ν γίνονταν, δ*ν Θα στέν» γιωνε. Εΐχε την πεϊρα τού ττ^αρελ βόντος καΐ τούς ηξιρΐ. καλά. Ό καΐ νοΰργιος τού φίλος, ό Δανιήλ Κοκ καλάς στό γράμμα τοκ, τοΰ συν»- στοϋσι νά τούς έξοντώση ς η χ«ρ^ οΤκτο. Τό Ί'διο ζητο>ί)σ£, μέ τό υπό
μνημα ττού ττρΐν λίγο ενέκρινε ά¬
πό τόν ϊδιο τόν έαυτό του. Αϋτό
τώρα τού φαίνονταν 6α)ρύ, δσο
καΐ αν ήταν άπαραιτητο. Δεν ή'βι
λε νά τούς αίματοκυλίση. Σχέτττον
ταν νά τούς διαλύση καΐ νά τούς
μοΐιράο- στΐς διάφορες νίχς μονό
δες τοΰ τακτικόν στρατοΰ ή νά
τούς άποστρατεύση καϊ νά τούς
δώση κτήματα στΐς διάφορες —εριο
χές τοΰ άπεράντοι; Κ|ράτους τού.
Λέν πίστευεν δμως ττώς θά δέχον
ταν καμμιά άπό τίς λύκτεις αύτές.
Καΐ σέ μιά τίτοια περί—τΜση,
δέν τού έ'μενεν ιάλλο, τταρά νά τούς
έξοντώση. Σκληρό καΐ άπάνβρ»πο
τό μέτρο,μά άνοπτόφευχτο.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
"Εναντι έπαχθοϋς καί φορτιχή;
ή άψυχολογήτου δι οί κτίσεως γίνον
ται δΰστροποι, μειιψίμοιροι, όχνη-
ροί, άπειθεϊς.
Δέν^ είναι έκ των στρατιώτην .τού
ύπακούοι·ν τυφλώς ?Ί; Τ0ΰς άνωτέ-
τους τϋ^ν καί άνευ άντιλογίας, τοϋ
το δέ συμβαίνει διότι είναι εϋψνϊϊ:
και («περήφανοι. ΙΙρίπει νά πεισθοή'
να κατανοήσουν βοιθέοις, ότι πΐτό
είναι άνάγκη νά γίνη δι' εκείνον
τόν λόγον καί δχι τό αλλο. Διότι ε¬
άν δέν πεισβοΰν κοέΚ'στανται δυση
νιοι.
Ο Κρητικός ε"χει ττνβϋμα κριτι-
κον. Καί δν είς τόν στρατόν γενι-
κχος ο κητώτερος κρίνη τόν άνώτί-
ρόν τοΐ' καί τόν σχολιάίει δΛΐσθρν
τον, ο Κρητικός σιινηβίζει αναλό¬
γως τής περιπτώσεο>ς, νά
ται πρός αυτόν παρρησία!
Ό ζυγάς, ή παράταξις, ή φβ-
λαγξ τόν έκνει»ρίζει. Προτιμά νά
βαδίζη ΐ) νά τάσσηται όπως καλίτϊ-
ρον διευκολύνεται, όσον τό δι·νπτόν
έλενθεριότερον, άρκεΐ δτι έχτελίί ί
κϊνο πού τόν διατάσσουν καί πηγ«ί-
νι έκεΓ δπου θέλουν νά τόν όδηγ'ϊ
σοι>ν.
Είναι κάτι τό έπανοΜΤτατιχόν εις
τό αίμα τού, κάτι τό οποίον την πιι»
«δεί νά άντιμίτ«*-ί<η κατ' ίύβ*ϊ«ν την οΰοίαν, τόν σκοπόν καί νά ά<Ηη φορή διά τάς τνπικότητας. Τα ό- πλον του τό διατηρεϊ καθαρόν, ό- χι έπειδή θά τό έπΐιθεορήση ό 6" θμοψύρος, Λλλ' έπειδή τό άγα-τη. τό λαττρεύει καί μάλιστα εχει την διψαλέαν έπιθν·μίαν νά ήτο τελείο>ς
Ιδικόν τού νά τό 'χη εΐί τό χωρί¬
ον τού παραπλεύρως των άγίων π
κονων τής οΐκογενειακής του ίστί-
«ς
(Συνεχίζεται)
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΛΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σο>κράτους 59
Τηλ. 547.888
10 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΑΙΛΤΛΓΜΛ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΤΡΛΠΕΖΛΗ ΕΑΑΑΑΟ.
Αύξάνεται τό μετοχικόν της κεφ<»λ αιον καί τταρατείνεται ή διάρκει της μέχρι τα 2.000. "Ο τρόπος δια €ίσ-ε«ς των μετοχήν. Τά χεΐμενα τού Ν.Δ. 413 «πε- (Η παρατάσεως τής διαρκείας της Τοομ^ί: τής Ελλάδος κα'ι αι'ξή- βεω; τού μετοχικοΰ αυτής κΓφαλαί ου» άφ' ?νΰ; καί τής κοινής άποίτά βεως την ϋπουργών Συντονισμοΰ χαί Οίκονομικών «περί διαθέσεως μίτοχών τής Τραπέζης τής Ελ¬ λάδος» άφ' ετέρου, τα ό.τοία έδη- ίθηαν είς τα ύπ' αριθμόν 10 καί 47 τεΰχος 7', άντι- της «Εφημερίδος τής Κυ ϊχοτΎ ώς έξήςί Α' ΑΡΘΡΟΝ 1. Ή διάρκεια τής έν Αθήναις {οβες άνωνΰμου έταιοείας ΰ- ^ τήν έπωννμίαν «Τραπέζα τής 'Ελλάόο?>, παρατείνεται δυνάμει
ϊθϋ παρόντος, οΰδρμιάς δλλης δκι-
ηηώσεως η πράξεως απαιτουμένης
β» τριάκοντα ετη άπύ τής λήξεως
τής οριζομένης υπό τοϋ έν ισχύϊ κα
ταβτατικοϋ της, ήτοι μέχρι τής :>1
ής Αεν.£ΐιβΡΛθυ 2.0Ο0.
2. Τό μετοχικόν κε<ράλ«ιον τής «Τραπέζης τής Ελλάδος» αΰξάνε- τοι δι^άμει τού παρόντος, οϋδεμι- ός άλλης διατυπώσειος ή πράξεως απαιτουμένης, κατά 42.000.000 δςα χμβς, δι' εκδόσεως 2.000 νέω με- ιοχδν όνομαστική; άξίας 2.000 έ- χόστης, ωστε τουτο, μετά τήν πρα νματοποΐησιν τής ανξήσε<ος διά τής χαταβολής τής άξίας των νέων με «χών, θά είναι 210.000.000 δραχ. βιαιοοΰμενον είς 100.000 μετοχάς, «γομαστικής άϊίας 2.100 έκάστης. Οί νέοι τίτλοι, πλήν τής ήμεοομη- νίας εκδόσεως, θά είναι δμοκκ πρός τοϋς παλαιούς μετοχικους τίτλον; ΐής Τραπέζης τής 'Ελ.λάδος. 3. Αί νέαι έκδοθησόμεΓναι μετο- χαί Θελουν διατεθή επι τιμή έν πά- — πβριιττώσίΐ μείζονι τής όνομα «τικής αυτών άξίας, τής διαφο¬ ράς ύττοκειμένης είς τόν περιορι σμόν τού άρθρου 14 παρ. 3 τού Ν 2190)1920 ώς νυν ίσχύει. ΑΊ νέαι μετοχαί βέλαι/ν διατεθή κα¬ τά προτίμησιν είς τοΰς κατά την ημέραν τής δημοσιεύσεως τού πα¬ ρόντος, ήτις είναι χρόνος έκδοσε «ως, έγγεγραμμένους είς τό ει¬ δικόν βιβλίον μετόχων τής Τρσ- ιτέζης μετόχοι>ς αυτής, κατά λό
γον τής είς τό κεφάλαιον αυ¬
τής συμμετοχής των, (δικαιώμα-
τος επί κλάσμα μετοχης μή ά-
ναγνωριζομένοι»), χαΐ θα τταρέ-
χονν δικαίωμα μερίσματος επί
τοϋ σύνολον των κερύήν τής χρή
σκος 1970 κ.έ.
4 Διά κοινής αποφάσεως των
ίπτουργών Συντονισμοΰ καΐ θίκο
«ομικών, έφ' άπαξ εκδιδομένης,
μετά γνώμην τοϋ ΔιοικητοΟ τής
Τραπέζης της Ελλάδος, δημοσι
τυομένης είς τήν Εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως, θέλει ορισθή ή τι-
μή τής διαβάσεως των νέων μετο
χών είς τοϋς παλαιούς μετόχους,
β' ό χρόνος τής καταβάλη ς τής
άξίας των μετοχών, ήτις δέον
να είναι όλοσχερής καΐ νά μην ά
.τέχη πλέον των 20 ημερών άπό
τού χρόνον τής καλύψεως, τής ό
ποίας διά τής αυτής αποφάσεως
9έλει όρ>ι«θή ό χρόνος κα'ι ό σν
στατικός τύττος, ουδέ τρίμηνον
ά·τό τού χρόνον τής εκδόσεως, γ'
ο τρόττος τής διαττιστώσ-εως τής
έν όλω ή έν μέ>ει παραιτήσεως
των παλαιών μετόχων ά—ο τού
δικαιώματος —ροτιμήσεως αυτών,
«οί ό τρόττος, ό χρόνος κβΐ ή
τ'Μη τής διαβάσεως είς τό κοινόν
των έλΐυθέρων νέων μετοχών υπό
τής Τραπέζης τής Ελλάδος, ούδε
μιβν ευθύνην ί—εχουσης έκ τής
διαβάσεως τούτων καί έξ σίουδη
"ότε πταίσματος έν αυτή, ττλήν
τΠς τεριπτώο-εως δόλου.
5. Ή αύξησις ττερΐ ής τό πά
Ρόν κβΐ αί είς εκτέλεσιν αύτοθ
'Ρ^ξεις, τα πρός προτγμοττοττοίη-
«ϊν τής αυξήσεως καΐ εκτέλεσιν
« γένει τού· τταρόντος και τής
προβλεπομένης κοινής άποφάο-ε
ως έ'γγραφα ά—«λλ«ο-ο·ονται τταν
τος φόιροι/, τέλοι/ς ή είσφοράς ώ
πέρ τρίτον, ώς κσί παντός τ£-
λους χαρτοσήμου, ά—ό τού όποί-
ου ά—αλλάσσονται καΐ αί είς έκ
τέλεσιν τού τταρόντος έκδοβηισόμε
νοι μετοιχικοΐ τίτλοι.
ΑΡΘΡΟΝ 2.
Ή ίσχύς τού —αρόντος άρχεται
β—ό τής δημοσιεύσεως τού είς
την "Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Η ΥΠΟΥιΡ,ΓΙΧιΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ
«Οί ύπουιργοί Συντονισμοΰ καΐ
θίκονομικών, λοο&όντες ύπ' όψιν
καΐ τήν άττό 22 Ίανουαρίοι* 1970
τό άρθρον 1 τού Ν.Δ. 413)1970
γνώμην τού ΔιοικητοΟ τής Τρα-
ττέζης τής Ελλάδος άττοφασίζο-
μεν:
1. Αί δυνάμει τού αρθ,ρου 1 τού
Ν.Δ. 413)1970 έκδοβησόμεναι νέ
αι μετοχαί τής Τραπέζης τής 'Ελ
λάδος θέλοι/ν διατεθή είς μέν τούς
παλαιούς μετόχους τής Τροατέζης
τής "Ελλάδος, ώς δικαιούμενοι^
κατά προτίμησιν αυτών, άντΐ δρα
χμών 9.500 εκάστη, είς δί τούς
νέους μετόχους άντί δραχμών 12.
500 εκάστη.
2. Κάλυψιν μετοχής κατά την
έ'ννοιαν τού Ν.Δ. 413)1970, άπτο
τέλει ή δι' έγγραφον δηλώσεως
ττίρΐίχούσης τό όνοματεπώνι/μαν,
τό έπάγγελμα, καΐ τα αληθή στοι
χ€?α τής άστυνομικής αϋτοϋ ταυ-
τότητος, άν^ληψις ί—ό τινος τής
υποχρεώσεως ττρός άγαραν μιάς
ή ττλειόνων μετοχών τής Τρα—έζης
τής Ελλάδος, έττί αποδείξει,
Μέ τΒρώτον στόχον τόν Κανονισμόν Άναθέσεως Μίλετών
ΟΙ ΜΕΛΕΤΗΤΑΪΙΔΡΥΣΑΝ ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ
ΖΩΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ
Συμφώνως πρός τάς ά~οφάσειςτού Δ.'Ν.Τ.
Οί ^τασκευασταΐ διά την όψαίρεσιν δικσιωμάτων των
ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΛΟΥΣιΑΣ ΧΩΡΑΣ Η ΜΕΡΙΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΜΗΝ ΤΟΥ "Χ ΑΡΤ Ι ΝΟΥ ΧΡΥΣΟΥ..
Τά δύο τρίτα είς ττιν «Λβσχην των δέκα»
Διά νά άντιμετωπίσουν ποο6λή-
ματα έκ τού 'νέο-υ Κανοντσμβΰ Ά-
ναθέσεως Μελετών Προγράμματος
Δημοβίοιν 'Επενδύσβων (ΚΑΜΠ-
ΔΕ) άλλά καί γενικώτερον έκ τής
άσκήΊσεως τού έπαγγέλματός των,
οί Δίπλωμιατούχοι Μηχανικοί Μελε
τηταί Δημοσίαν "Εργων σννέβτη-
σαν άμώνυμον σύλλογον. Ταυτοχρό
νως καί οί Καταβκευοχηαί Δημοσί-
ο>ν "Εργων μελετοΰν τρόπου; ενερ¬
γείας (νομικούς, διο*κητι«οΰς) διά
θιγάμενα υπό τοϋ ΚΑΜΠΔΕ δικαι-
ώ|ματα άσκήσεως τού ίπαγγέλμα-
τάς των.
Ή ίδρυσις τού Συλλόγου Διπλω
ματούχων Μηχανακών Μελετητών
Δ.Ε. απεφασίσθη είς συγκροτηθι·;-
σαν είς τό Τεχνικόν 'Επιμελητή-
ςκον, κατόπιν πρωτοβουλίας ομά¬
δος μελετητών, σννελεύσεο^ς έρί>, ·*
φερομένων μηχανακών - μελετητων
δλων των κατηγοοιών (όδοποιών,
ΰδραυλικών, τοπογράφων, άρχιτ -
κτόνιον καί πολεοοόΊμων, μηχανο/.ό
γων - ήλεικτρολάγων κλπ.
Ή συνέλευσι.ς εξέλεξε ποοσοκ-^
νήν διοικοΰσαν επιτροπήν έκ τού
καθηγητού κ. Χωραφά καΐ των δι-
πλοματούχων μηχανικών κ.κ. Δελη
γεώργη, Λουκάκου, Ραζή, Κων-
<ττα·ντ4,νίδη, Σακελλάρΐου, Παπαη- λιόπουλον, Πάνου, Κομποχόλη .ναί Δ«τύλλα, ή όποία Θά μελετήστι τ,ι καταρτισθέν καταστατικόν τού Σνλ λόγου, διά. νά τό θέση είς έγκρισιν ένιίλπιον νέας γενχκής ύ τήν 27ην τρέχ. Είναι ή πρώτη φορά πού τείται τοιοΰτον συλλογικόν όργ'1. ΥΠΟ ΠΟΙΑΣ ΠΡΟΎ'ΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΣ Η ΕΠΙΒΟΑΗ ΔΑΣΜΟΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΓΚ ιόντων εισαγομένων έκ τοϋ ^ >:ερικοΰ, πρέπει είς τήν έπιβά-λ
λ δ
αποφάσεως είνεν ορισθή 5
είς περίπτωσιν είσαγωγή;
■λουσαν τόν δασμόν απόφασιν ^ ιέκ χωρών ?νθα αί τιμαί δέν σγη
'τοΰ ύπουργοΰ των Οικονομικαί,· 'ιματίζονται έν ελευθέρα) συναγω
ινα κχθορίζωνται συγκεκριμέ ινισμώ, ή έκ χωρών, αΐτινες
νως, δηλαδή νά κατονομάζων- ιπροσφέρουν τα προϊόντα τω/
ι-αι είδικώς, ή γώρα προε,/.ϊύ ,είς τιμάς σημαντικώς γαμηλοτέ
σεω; των έν λόγω προϊόντων.
Λϊν άρκεί ή γεν.κή καί
φομένη έπ' άμοτέρκον των άντιτύ
π**ν, χρονολογοι/μένη καί ι—ογρα
φομένη υπό ϋπαλλήλοιι τής Τρα
πέζης τής Ελλάδος φέροντο- τού
λάχιστον τόν βαθμόν το3 τμημα-
τάρχου. Τό εν των άντιτύπων έ-
πιστρίψεται είς τόν δηλούντα, ή
ήμερομηνία δέ τής έπ' αυτής άπο
δείξεως αποτελεί τόν χρόνον τής
καλύψεως.
3. Οί παλαιοί μέτοχοι τής Τρα
πέ-ζης τής Ελλάδος υποχρεούνται
όπως μέχρι τής 28 Ίανουαρίου
καλύψουν μέρος η τό σύνολον των
νέων μεταχών των οποίων δικαι-
οϋνται καί καταιβάλουν συγχρόνως
τοίς μετρητοϊς καί όλοσχερώς είς
τήν Τράπεζαν τής Ελλάδος τό άν )
τιστοιχοθν άντίτιμον αυτών. Πα-
ρερχομένης τής ημέρας ταύτης ά
πόλλυται οριστικώς πάν &ικαί«-
μά τ«ν πρός άπόληψιν των νέων
μετοχών τής απωλείας μή κωλυο-
μένης ού5' έν περιπτώσει σννδρο
μής ανωτέρας βίας.
4. Ή κάλυψις των νέων μετο¬
χών τής Τραπέζης τής Ελλάδος
υπό νέων μχτόχων δέον νά ττραγ
ματοποιηθή έντός πέντε ημερών
άπιό τής διά δύο ήμερησίων πρωι
νών εφημερίδων καί δύο άπογευ-
ματινών προσκλήσεως τής Τραττέ
ζης ττρός τούτο, καί δέν δύναται
νά άφορά πλείονας των πέντε με
τόχω ν ώς πιρός έκαστον φυσικόν ή
νομικον πρόσωπον. Ή κάλυψις θε
ωρεΐται μή γενομένη, αν δεν έττα
κολουθήση καταβολή κατά τά άνω
τέ:ω όριζόμενα.
5. Συμφώνως πρός την κάλυ¬
ψιν καταβάλη τού έν αυτή ποσοΰ
υπό νέων μΐτόχωιν δέον νά γίνη
τοίς μετρητοΐς καΐ όλοσχερώς είς
τήν Τράπεζαν τής Ελλάδος έντός
πέντε Ημερών, ώς πρώτης ημέρας
λογιζομένης τής επομένης τού χρό
νού τής καλύψεως. Μή έπακολου-
θούοτης καταβάλη ς έμπροθέσμον
καΐ όλοσχβροΰς, ή κάλι;ψις βεωρεΐ
ται μή γενομένη, τού άποτελίσμα-
τος τούτου μή ματαιουμένου ού
δέ έν -περιπτώσει ανωτέρας βίας.
6. Ή Τρά—εζα τής Ελλάδος ί
κανοποιεΐ τά έκ τής καλύψεως δι
καιώματα των δηλούντων κατά
χρονολογικήν σειράν τοΰ χρόνον
τής καλύψεως, δικαιονμένη νά Ικα
νοποιήση έν μέρει τά δικαιώματα
εκάστου πρός ικανοποίησιν πλει
όνων».
ρας των οιεθνών» (Σ.Σ.: /ω
«ίίς νά καθορίζονται συγκεκρι"έ
•στος άναφορά -των έν λόγω γω [Γνως καί νά κατονομάζωνται ι'.
ιρών, ωστε νά μ-ή προχϋπτη -3". .γώραι περί των οποίων ποόκε:
••ρώς έκ τής σγετική; ύπο'3ρτ ',ται) των έν λόγω ηλεκτρικόν
ιχής αποφάσεως ποΐαι είναι αύ ,στηλών είς τιμάς κατωτέρας
'ΙΧ1· /τού άναφερομένου είς την ίδιαν
Αύτά εδέχθη τό Β' Τμήμ.7 απόφασιν μέσου δρο> τ·μών. έ
τού Συμβουλίου τής Έπικρατει Ίπιβάλλετα-. δασμός άντιντχε»
άς μέ τήν νθεσινήν ύπ' αριθμόν πιγκ ?σ0ς πρός... κλπ. «Ή ίπό
•175) 1970 άπορριπτικήν άπόφα ιφασις δμως αδτη - συμπεραί·νει
αίν τού, έρμηνεύουσαν τάς ν.ζ: ιή απόφασις τοΰ Συμβουλίου τής
•μ,ένας διατάξεις καί ιδίως τής , ?Βπικρατείας - μή μνημ,ονεύ^υ
παρ. 1 τοϋ ίρβρου 4 τού νόμου Όα συγκεκριμένως τάς νώ?ας
4506) 1960 «περί έπιβολής δα ,προελεύσεως των προϊόντ'ι)ν
άά 6έν πληροϊ τήν κατά τά άνωτέ-
ρω απάντησιν τοΰ νόμου καί συ
σμών άντιντάμπιγκ καΐ άντισ:^
θμ,ιστικών τοιούτων», έν συνδυ
ασμώ πρός την τής πΧρ. 1 τ&5
>αρθρου 1 τοΰ Β. Διατάγματος
•τής 6-4)2.5.1955 «περί τρόττο^
ιέπιβολής καί είσπράξεως δα¬
σμόν άντιντάιμ-πιγκ κλπ.» Ή ί
πόφασις εξεδόθη επί αίτήσεως
ιάνοΐίρέίίΕως τοθ διειτθυντοθ το·>
>θ' Τελωνείου Είσαγωγών θ:τ
σαλονίκης κατ' αποφάσεως το3
ιτοπικοΰ τρ-μελοΰς πρωτοβαθ;-ΐί
ου Φορολογικοΰ Δικαστηρίου
ι/επώς είναι &κυρος»
ΠρΟΣΕΛΗΦΘΗΣΑΝ 300
.ΕΙΣ ΤΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ
Σχετικώς μέ τό έκδηλωθέν
•όπό τής έταιρείας «Έλληνκα
'Ναυπηγεΐα» Α.Ε. ενδιαφέρον
ι3ιά την άμεσον πρόσληψιν 800
■εΐδικευμένων έργατεγνιτών, τό
υπουργείον Εργασίας άναφέρει
ίτι υπό των Γραφείων Εύρέσϊ
ρφ ρ
'Επ' τή βάσει τής άνωτέρ·.ο ως Εργασίας Αθηνών, Πειραι
.ερμηνείας, τό ανώτατον διο κη ώς καί Ελευσίνος ύπεδείγθ/ϊ
τικόν δικαστήριον ϊκρινεν δτ'. Όαν πρός τήν εταιρείαν 460 Χ
είνα· ακυρος απόφασις περί έ [τνεργοι, έκ των οποίων προσελή
πιβολής δασμοΰ άντιντάμπιγκ έ «φθησαν οί 300.
Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΝ ΣΪΜΒΑΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟΫΣ
ΝΙΑΡΧΟΝ ΚΑΙ ΩΝΑΣΗΝ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΝ
ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΟΟΥΝ 5
ΙΊΕΑ ΕΡΓ0ΛΗΠΤ1ΚΑ
ΠΤΥΧΙΑ Ε' ΤΑΞΕΟΣ
Αύξάνονται εφέτος τα χορηγού¬
σα ετησίως είδικά έργοληπτικά
"^χίβ ε' τάξεως, δι' Α.Ε. τεχνι-
«ών έργων. Ώς γνωστόν, τά τέλει»
Τ0|β έ'τη εΤχε κσίιερωβή δττως χο-
Ρηγοθντσι άνά δύο νέα είδικά ίργο
λΠτττικβ τττιιχία ε' τάξεως. "Ηδη,
"ΐ άττοφάσεως τού ύττοι»ργοΰ Δημο
υιιιν "Εργων όρίζεται δτι εφέτος
^ χορηγΐτί:}ν ,,έντε τοιαϋτα πτυ
Κ"» Διά τής Ιδίας ά—οφάσεω; κα
«ριζεται ίμειομηνία άΐτοβολής δι
κοιολογητικών ή 28η Φεδρουαρίου.
ΦΟΡΤΗιΠΑ ©Α ΥΨΩΣΟΥΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ
ι
Δι' επιστολάς της πρός τόν υ¬
πουργόν Ναιττιλίας κ. Ι. Χολέβαν,
ή έταιρεία Άγγελικούση - Εύβι/-
μίου γνωστον-τοιεΐ δτι θά τεθοΰν υ¬
πό την ελληνικήν σημαίαν δύο νέα
φορτηγά ττ^οΐα της, τύπου «φρήν
τομ», τα όποϊα παρηγγέλθησαν,
προσψάτως, είς ιαπων ι κά νοαπτη-
γεία. Έπίσης τό αύτό έγνωστοπο!
ησεν εί; τόν κ. υπουργόν ή έται¬
ρεία «Νηοτεχνικη» διά τό νεοαγο
ρασβέν μπάλκ - κάρριερ «Μιχαλι-
ός Ξυλάς» 19.000 τόν. {ν<χυη. 1961). ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ εται είς γνώσιν των Άξιοτ. ΑιοΐΗΐίσεων Άνω· Έταιρειώ*· καί Έχαιοειών Πεαιωα*αμέ*νς Ε*· ης ό,ι δι' άηοφάαίως %οΰ κ. Ύηηυογοΰ ΈμπορΙον *«' άοιθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιεν- *«·σης είς ,ό ύπ' αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ. (Λ$Χ%ίον Άνωνύμων Έταιοειών), όαίζεται δτι δύναν- *"» νά βννίχΐαωαι δημοσιΐύονσαι β>κύρα>ς τάς Παο·
σ*1ήο»ις τδ>ν Γεν. ΣυνεΧεύαεων παΐ τονς Ισαίογι-
ώ τω» διά τής οΙπονομΐΗής μας ββ"!^^*"^, *ΟΙ·
ΜΟ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
μ,χρι τοβοε διά «ήί μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ-
πρό τής ονγχω*εύο$ώζ της»
ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Ό έν Αθήναις
άνταποκριτής των «Φαϊνάνσιαλ Τά
ιμς» μεταοίδει τά εξής:
Άναμένεται δτι ή έλληνική κυβέ
ρνησις θά υπογράψη δύο κεχιορι-
σιιιρνας συμφωνίας, περί τάς αρχάς
Φεβρουαρίου, μέ τούς δύο γίγαν-
τας τοΰ έλληνΐΜοΰ έφοπλισμοΰ καί
σφοδρούς άνταγωνιστάς, Άριστο-
τέλην 'Ωνάσην καί Σταύρον Νιάο
χον. Ούτοι θά ποοβοϋν είς έπενδύ-
σεις είς την Έλλάδα, συνολικοΰ ΰ¬
ψονς 800 έκατομαυρίων δολλαρίίον.
Τουτο εδήλωσε σή·μερον έκπρόσω-
πος τοϋ κ. Στ. Νιάρχοτ».
Ό κ. Δρακόπουλος, πρόεδρος
των 'Ελληνικών Ναυπηγείο>ν (έπι-
χειρήσειος Νιάρχου) προσέθεσεν ό¬
τι, εχει ήδη επιτευχθή <η«(κρ>ω·νία με-
τά τοϋ κ. Ώνάση, διά τήν πραγμα
τοποίηίΐιν έπενδύσειον ΰψους 600
έκατ. δολλαρίων, ένώ διεξάγονται
δ·ιαπραγματεύσ€ΐς διά τοιαύτας τοΰ
κ. Νιάρχου, 200 έκατσμμνρίων. Αί
ι συμφωνίαι αύται άποτελοΰν όρόση
μόν είς την έπιχειοηματικήν δρα
στηΐΜΟτητα των δύο 'Ελλήνων κο
λοοαών, οί όποϊοι επί δύο καί πλέ¬
ον δε-καετίας άνήγαγον είς άθλημα
τόν όξύτατον μεταξύ τοιν άνταγω-
νισμόν, είς σνναλλαγάς μέ άντικεί-
μίνον παλλί'ι έκατομμύρια δολλάρια
Αί περί ών πρόκειται σνμφτονίαι,
άντιπροσο)πεύοι«ν τάς μεγαλυτέρας
παραλλήλους έπενδύσεις, αί οποίαι
επραγματοποιήθησαν ποτέ είς τήν
Έλλάδα, διά μιάς.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ
Αρχικώς ή κυβέρνησις αυτής
της χώρας εΓχε θέσει την κατασκευ¬
ήν καΐ εκμετάλλευσιν τού τρίτον
διϋλκττηρίου, ώς δέλεαρ, διά την
προσέλκυσιν έπενδΰσειον Ρψους τού
λάχιστον 500 έχατομμνρίων δολλα
ρίων ,είτε ί>πό τού κ. 'ΩνάΐΓη είτε
υπό τοΰ κ. Νιάρχον. Μετά άπό μά¬
χην διαρκείας ετους περίπου, οί
δύο μεγαλοεςροπλισταί ώς καΐ τρι-
μερής κοινοπραξία των εταιρειών
«ΒΡ», «Σέλλ» καί «Μόμπιλόϊλ» με
τέσχον διεθνοΰς διαγιονισίμού τόν
Νοέμβριον τοΰ παρελθόντος έ'τονς.
Ούτος εκηρύχθη άπρόσφορος, νέαι
δέ διαπραγματεύσεις ήρχισαν μετα¬
ξύ τής έλληνικής κυβερνήσεως άς."
ενός καί των Ώνάση - Νιάρχου άφ'
ετέρου, περί τα τέλη Νοέμβριον
1969. Βάσις των έν λόγω συνομι-
λιών ήτο ή είς τόν κ. Ώνάαην ανά¬
θεσις τής κατασκευάς τοϋ τρίτου
διϋλκηηρίον, μέ ανάληψιν τής υπο
χρεώσεως ·ηρ«Ύ ματοποιτ»σ£»ς πα-
ραλλήλίον έπενδύο'ειον ΰψοι>ς 600 έ-
κατομμυρίων δολλαρίων. Τύ διυλι-
στήριον αύτό, κόστονς 150 έκατομ
μυρίων δολ)Λρίων θά εΐχε ετησίαν
δυναμικότητα κατεργασίας 10 έκα-
τομμυρι'ων τόννων άργού πετοβλαί-
ου, θά ετίθετο δέ έν λειτουργία τό
1973.
Η ΜΟΝΑΣ ΑΛΟΤΜΙΝΑΣ
Ή βαισι,κή έκ των παραλΐλήλων έ-
πνεδύσεων τού κ. 'ίϊνάση, θά ήτο
ή κατασκευή έ^γοσταοίοι· άλουμί-
νας κόστονς, 180 έκαταμμνρίων
δολλαςί(ον καί έτησίας παραγωγής
500.000 τόννιον καί έτερον, άλονμι
νίου, παραγίογικής δτναμυίότητος
160.000 τόννων κατ' έ'τος.
Ό κ. Ώνάσης εΐχε δηλο>σει ότι
θά οννεργάζετο μέ κονβόρτσιονμ
τεσοάρων Ιαπωνι«ων εταιρειών μέ
επί κεφαλής, τό συγκρότηιμα &αρεί
άς βιοιμηχανίας «'1<τικα6αζΐμα Χα- ρίμα». Ή «Άλκόα> θά σττνειργάζε
το ένδεχαμένως είς τήν εκτέλεσιν
τού ττιρογράμματος αυτού.
Άπό τής ,τλευράς τού, ό ν.. Νιάο
χος επρόκειτο νά έπενδύση 200 έ-
κατομμί,ρια έναντι τής είς αυτόν
•ς μεριδΐοχι 70% τοΰ εν
λατουργία Κρατικοΰ Διίιλιστηρίου.
Περί τά 40 έκατομμύρια δολλάρια
θά δκιτίθεντο διά τήν αύξησιν τής
έττ[σίας ίκανότητος διϋλίσεχος, άπό
τής σηιμερινής, των 1,8 έκατομμνρί
ι·>ν τόννων, είς 4,5 έκατομμύρια
κατά τήν πρώτην φάσιν, καί 6 έ-
κατομιμιΊρια αργότερον. Αί παράλ-
ληλοι έπενδύσεις τοΰ κ. Νιάρχον
πεοιελάμβανον είτε ?τερον έργοστά
σιον άλοιιμινίου, έν συνΕργασία μέ
την εταιρείαν «Κάϊζερ ΆλουμΙνι-
οι>μ», είτε χαλυβδουργεΐον τό οποί¬
ον θά παράγη κυρίως βαλυβδόφυλ
λα, διά να«ηγεϊα. Πρόσθεται έπεν
δι»σεις θά κατηνθύνογτο είς τήν ε¬
πέκτασιν των «Ελληνικήν Να>πη-
γείων».
ΤΟ ΑΡΓΟΝ
! Αναφορικώς πρός τόν είς άργόν
πετρέλαιον άνεφοδιασμόν τού, τό
διϋλιστήριον έναντι θά έπεξεργάζε
νόν είς τόν χώρον τοΰ τεχνακοΰ >.Γ.
σμου, κοινή έπιθνμία δλιον των ιί·
δικοτητων. Τούτο επεβλήθη, Γυς ε-
τονίοθη, διά νά άντιμετωπισθή δι'
«άμεσου δράσεοις» δ νέος Κ.Α Μ.
Π.Δ.Ε., δημοστευθείς είς τιν "^
φημερίδα τής Κυβερνήσεως, ύ ο¬
ποίος ουθμίζει τά τής «άναθίσεως
των μελετών, τής κατοχυοώσεοι;
τής άρτιότητός των καΐ τού καθο¬
ρισμόν άμοι^αίων υποχρεώσεων,
εύθυνών καί δικαιωμάτων Έργοδο
των καί Μελετητων».
ΑΜΕΣΟΣ ΔΡΑΣΙΣ
Ποώτος ωμίλησεν ό καβηγητης
κ· Χωραφάς ύπογραμμίσας τήν ιιγ-
γίστην ανάγκην Ιδρύσειος τοϋ Συλ
λόγου, ό οποίος είς τό πρόγραμιια
δράσεώς τού θά έ'χη τόν Κ.Α.Μ.
Π.Δ.Ε. άλλά καί αλλα ίπαγγελμα-
τικά καί έπ«ττημονικά θέματα πού
έςυψώνουν καΐ προάγουν τόν κλά¬
δον αυτών των άναπτνξιακών έπι-
στημάνων. Ό κ. καθηγητής έπ?σ»'|
μανε τά εξής επί πλέον
1. Ή «ρορολογική
των κοινοπραξιών μελετητών. αί ο¬
ποίαι ένώ έπιβάλλονται υπό τίν
κρατικών φορέο>ν κατά την άνάθε-
σιν των μελετών, δέν άναγνωρ;!Όν
ται φορολογικώς.
2. Αί κρατήσεις ΰψους 4% επί
των άμοιβων μελετητών, αί όποΐκι
δέν άποδίδσΊαι είς τούς δι' οΰ'·
παρακρατούνται όργανιβμούς καί
ούτω άποτελοΰν «εκπτωσισ» επί τής
άμοιβης.
3. Ή καθιέρωσις τής άρχής φ·>
ρολογήοεως διά συντελεστοΰ έ;ι;
τής τελικής λαμδανομένης άμοιβής
ώς συμβαίνει καί μέ άλλας κατη-
νορίας μηχανικών.
4. Τό πρόβλτιμα τοϋ ΰψονς των
άιιοιβων καί των προοιαγραφών
των μελετών.
Ό κ. Νικολαΐδης έτόνκτε την α¬
νάγκην άναλήψεως «άμεσον δράσε
οις» διά τόν Κ.Α.Μ.Π.Δ.Ε.
Ό κ. Ραξής, μεταξύ δλλων, :Ι-
πεν ότι δέν είναι έπιτρεπτή ή έκ
των &νίο ΐπιβολή τοΰ (Π«στήμ(ΐτος.
των κοινοπραξιων κατά τάς άναθϊ
σεις των μελετών.
Έν τώ μεταξύ, έκ μέρους των
έχόντοιν τήν πρ<οτο6οχ·λ.ίαν ιδρύσε¬ ως τού Σύλλογον, συγκεκριμένως δέ έκ μερους τού κ. Ν. Δεληγεώρ- γη πολιτικοϋ μηχανικοϋ ϊχουν έπι- σημανθή τά εξής ώς πρός τόν Κ. Α.Μ.Π.Δ.Ε. Ιον. Διά τήν έξαοφάλισίν των προϋπο<θέσεων έξασφαλίσεως πλ.ή- ρ»υν καί άρτίιυν μελετών δέν ήκο- λονθήθη ή φναιολογική σειρά ώημι ουργΐας των τριών όασικών πλαι- σίων, ήτοι «Κανονισμός Προβια- γραφων — Κώδιξ Άμοι6ών —Κα νονισμός Άναθέσεως Μελετών», άλλά προετοιμάσθη τό τελευταίον τής σειράς πλαίσιον, ένώ καί τά τρία άποτελοΰν ενιαίον σύνολον. 2ον) νΟχι μΟΛ'ον αί μελέται τοϋ Προγράμιματος Δημοσίων Έπενδϋ σεων, άλλά καί δλαι αί Αλλαι των Ν.ΓΙ.Δ.Δ., δημοσίων έπιχειρήσεων κλπ. πρέπει νά άναιίθενται διά τοθ μητριίκιυ μελετητών, τό οποίον θα πρέπει νά υπαχθή είς τό ύπονργπ- ον Δημοσίΐϋν "Εργων, ποΰ είναι ό κΰριος φορενς εκτελέσεως δημοοτ- ων Ιργτον. 3ον) Ειδικώτερον, ή προβλεπο- μένη υπό τού νεου ΚΑΜΠΔΕ δια- δικασία καταρτι-σμ/ός τοΰ Μητρώου Μελετητών θά προκαλέση «εΐκονι- κάς μελετητικάς μονάδας — ώς ι¬ σχυρίζετο* — και εϋρείας κατα- στρατηγήσεις. 4ον) Διά την δημιουργίαν των μελετητικών μονάδων ηκολουθήθη άντίστροφος τακτική: Ζητεϊται νά Ιδρυθοΰν γραφεία έκ των προτέ¬ ρων, διά ν άάναλάβονν μελέτας, ί- <ώ ή φυσιολογική εξέλιξις θά ήτο νά άναλάβονν τάς μελέτας τά γρα φεΐα διά νά άναπτνχθοΰν. Ή άντι νομία αυτή θά σνιντελέοη όκττε αί μελέται νά περιέλθονν είς χείρας έπιχειρηιματιών, ξέν<»ν πρός τό έ- πάγγελμα, οί όποϊοι ?χον»ν την γνώ μην 8τν «θά όργανώσουν διομηχα- νία παραγωγής μελετητών». 5ον) Ό νέος ΚΑΜΠΔ δέν πα- ρ-έχει δυνατότητας είς τούς νέους μηχανικούς νά έξελιχβοϋν είς μελε τητάς έφόσον δέν θά δύνανται νά άναλαμ&άνουν αύτοτελως μελέτας μικροϋ αντικείμενον. 6ον) Ή έχραρμογή τού Κ.Α.Μ. Π.Δ.Ε Θά καταστή έκ των πραγμά των δυσχερής διότι: α') Θά απαι¬ τήση πολυάνθρωπον κρατικήν υπη¬ ρεσίαν παρακολονθήΐΐεως τής εξε¬ λίξεως των μελετητών άπό δλονς τούς φορείς καί 6) θά έγερθονν θέματα ερμηνείας τού κατά τόν προσδιορισμόν τής τρεχούσης έτη- σίας δυναμικότητος των μελετη¬ τών. Τούτο θά προκαλέση δυσχε¬ ρείας καί κ'ολνσιεργεΐας είς τάς «- ναθέσεις. ΑΦΑΙΡΟΤΝΤΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Παραλλήλ<ος πρός τα ανωτέρω έκ μερους των όργανώβεων Κατα σκεναστών Δημοσίων Έργονν ϊχει διαπιστϋ>θή ότι ό νέος ΚΑΜΠΔΕ
περιορίζει τα δικαιώματα των όι-
πλωματούχο>ν μηχανικών — έ,ργο-
ληπτών Δ.Ε., τά άπορρέοντα έκ
τοΰ νόμου περί άσκήσεως έπαγγέλ
ματος, άφοϋ άπαγορεύεται ή ανά¬
θεσις μελετών είς αντούς. Ό νό-
μος ούτος, τονίζεται δίδει τό δικαί
ωμα είς τοϋς έπιστήαονας μηχανι-
ΠΑΡΙΣΙ.. Τό Διεθνέ; Νομισμα
τικόν Ταμείον κα,τένειμβ την πρώ-
την δόσιν των Δΐί-θνων Τρα6ηκτι·
κων Δικαιωιμάτιον (Δ.Τ.Δ.), ΰψονς
3,5 περίπου διοεικατομμυρίων δολ-
λαρίων, ή δημιουργία των οποίων
€ίχε συμφωνηθή κατά τήν διάρκει¬
αν τής τελευταίας έτησίας σύνοδον
τοΰ Ταμείον, τάν Σεπτέμβριον τού
1969. Τρία άκόμη δισεκατομιμυρια
θά διανεμηθούν τόν Ιανουάριον
1971, τά τελευταία δέ τρία, μετά
Ινα ϊτος.
Τά δικαιώματα αύτά λαμβάνονν
τήν μορφήν αυτομάτον πιστώσεως
άνοι.γομέ-νης υπό τού Ταμείον, -έτα-
τρεπονσης είς μίαν χώραν τής όποί
άς είναι έλλπιμματικόν τό Ισοξνγιον
πληρωμών, νά αποκτήση σννάλλα-
γμα μέσω τ ου ΔΝΤ έναντι, πλεονα·
σματ+κής τοιαύτης. Ή τελευταία
θά λάβη είς άντάλλαγμα ποσόν Χ.
Τ.Δ., ίσον πρός έοοεϊνο τής χορηγη-
θείσης πιστώσεως. Δύο ούσιώδη χά
ρακτηρκΓτικά διαιφοοοποιοΰν τα Ε.
Τ.Δ. άπό τά κοινά τραβηχτικά δι¬
καιώματα, τά όποϊα εδημιουργήθη
σαν είς Μπρέττον - Γούντς την έπο
μένην τού δευτέρου παγκοσμίου πό
λέμου. Άφ' ενός μέν ή χρησιμοποί·
ησΐς τιον είς ουδένα υπόκειται περιο
ρισμόν πλήν τού γεγονότος δτι 8έν
δύνανται νά χρησιμοποιηθοϋν υπό
κεντρικής τραπέζης διά νά τροποποι
ήοονν τήν σύνθεσιν των άποθεμά·
των της. Έξ ετέρου δέν είναι δννα
τόν νά έξοφληθοϋν παρά μόνον κα
τά ποσοστόν 30% τοϋ χρησιμοποιή
θέντος ΰψονς των (κατά μέσον ό¬
ρον) είς περίοδον πέντε έτών. Τοΰ
το σημαίνει δτι τό 70% των πρα
γματοποιηιθέντων τραβηγμάτων δέν
θά χρειασθή νά έξοφληθοϋν.
Αύτη ακριβώς ή Ιδιορρυθμία εί¬
ναι έκείνη ή όποία δίδει είς τά Ε.
Τ.Δ. τόν χαρακτήρα τού πρόσθετον
«νομίβματος», τό οποίον αί κεντρι
καί τράπεζαι θά δύνανται νά περιλά
βουν είς τά άποθέματά των, παρα
πλεύρως τοΰ χρυσού, τοΰ δολλαρί-
ου καί τής στερλίνας.
Αυτή ή τεχνητή δημιουργία νέας
διεθνΛς ρευστότητος, τήν οποίαν
ώριαμένο* άποκαλονν «χάρτινυν
χρυσόν» —άλλά πώς είναι δυνοτή
ή συνταύτκΐις δύο δρων τόσον άντι
φατικών;— συνυστή εΐδος φυγής
προβαιδιζουσης τοΰ διεθνοΰς νομι
σματικοΰ συστήματος, πού θά καν<.' στήση ολιγώτερον αναγκαίαν την έ ,-τανισορρόπησιν των Ισοξνγίων πλη ρωμών των έλλειμματικών χωρών. Άκριόώς δέ τά έλλείμματα ώρισμέ νων χωρων, άποτίλοΰν μίαν α*τίαν νομισματικών άναστατώβϊων αί δ- ποϊ«ι εσημειώθησαν κατά τά τελευ ταϊα ϊτχ). Ή δημιουργία των Ε.Τ.Δ. συνε πώς αποτελεί λύσιν ευκολίας διά την δυτικήν οίκονομίαν, ή δποία τροφοδοτεϊται κνρίως υπό τού πλη- Η ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ΕΚΤΑ- ΚΤΩΝ ΓΠΑΛΛΗ,νΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΝΟΜΙκ-Α ΠΡΟΣΩΠΑ Πρός άπαντα τά Νομικά Πρό σωπα Δημοσίου Δικαϊου έκοιν^ ■ποιήθη έγκύκλιος τοϋ ύπο^ργζί 7ο Κοινων'κών 'Υπηρεσιών, βά σει τής οποίας τό χρονικόν διά στημχ τής τακτοποιήσεως των ατάκτων ύπαλλήλων δέον 8- πως μή υπερβή τούς δύο ιιήνας άπό τής δημοσιεύσεω; τοΰ τχε τικοΰ Β_. 'Επίσης μέχρι τής (15ης Φεβρουαρίου 1970 δέον νά περατωθή τόσον ή τακτοποίησις ών έκτάκτων ύπαλλήλων είς /ε νάς τακτικάς θέσεις κλάδων 5- ■σον καί ή ένταξις των τακτικών ύπαλλήλων κατ' εφαρμογήν των ίιαταξεων τοΰ Ν.Δ. 169) 1969. το τοιούτον προελεύσεως τής έκλο- κοΰς ν7ι άσχολοΰνααι μέ θέματα με /ής τού, διά περ,ίοδον 15 έτόίν. Τά ι λέτης, κατασκενής καΐ έπιβλέψεως ..... -· ?ργων, ήδη δέ διά ΰπονργικής — καϊ μόνον — άποφάσεοις τοΰς ά<τ·αι ρεϊται ενας τομεϋς έπαγγελματι- κής δραστηριότητος. Πέραν τούτου προστίθεται, οί κατασκεικχσταΐ εί¬ ναι πεπειραμένοι είς τό νά δίδονν τάς καλιτέρας λνσεις είς τάς με¬ λέτας, λόγο) τής κατασκεΐ'αστικής των έμπειρίας. Κατόπιν όλ(·)ν <ιΰ- τών των διαπιστιίχσεων, ή II. Ε.Μ. Ε.Δ.Ε. μελετά τόν δραστικώτερσν τρόπον αντιδράσεως (διά τής ναιμι κης ή διοικτττικής όδοϋ). διϋλιστήρια Νιάρχου, έξ δλλον, θά είχον τό δικαίωμα κατεηγασίας 32 έκατομμνρίων τόννων άργοΰ, προμη Θευομένον άπό πηγάς τής προτιμή- σεώς τού. ' Ηδιΰλισις των 25 έκα τομμυρίιον τόννων άργού, δία τό οποίον {«τίστανται έν έκτελέσει συμ βάσις μέ τήν κοινοπραξΐαν «ΒΡ», «Σέλλ» καί «Μόμπιλόϊλ», ποϋ θά εΐσάγίονται μέσω κλήρινγκ, θά μοκ- ράζιονται μεταξΰ των δύο διϋλιστη ρίων. θωρίσμοΰ, άπό πολλων μηνών. Διά τής διοχετενσεως είς τόν άγωγόν νέου χρήιματος, έλπΐζεται ότι θά έκ διιοχθή διά παντός τό φάσμα τής παγκοσμίου ύφέσεως, τό οποίον δέν έδίστασαν νά έπικαλεσθοΰν προσφά τως ώριοιμένοι έκ των πλέον γ·νω —ών οΐκονομολόγων. Άλλά μήπως δεν ϋποχωρεΐ κανείς διά νά πηδήση κολύτερον; Ή δημιουργία τοϋ €χαρτίνου χςι«βοΰ> είναι τέλος, εφεύρεσίς έμ
πηοογνωμόνων, πρός χρήσιν των
πλουσίων χωρών —·καί μάλιστα τής
πλονσιωτέραις δλων των ΗΠΑ.
Ποάγματι, περίπου τά δύο τρίτα
τής πρώτης κατανομής των ΕΤΔ,
διετέθησαν είς τάς χώρας - μέλη
τής «Λέσχης των Δέαα>, πλέον δέ
τού ενός τέταρτον, είδικώς ί'ις τάς
Ηνωμένας Πολιτείας. Ή Ίνδία
δέν λαμβάνη παρά μόνον 3,7% τοΰ
πακτωλοΰ.
Είς την πραγματικότητα τό δολ
λάριον θριαμβεύει κοΑ πάλιν. Τό νέ
όν αάτό σύστημα ποοβλέπίΐ δνκ·)ς
ότι ή χώρα πού Θά ζτττήση άπό την
Αμερικήν την είς χρυσόν έξόψλη
σιν των δο)Λαρά·)ν, τά 6ποϊα κατέ-
χει, δύναται νά πληοωθή διά των
ΕΤΔ. Οδτω, ό χρυσός τοϋ Φόρτ -
Νόξ ευρίσκεται έν άσφαλεία, τόσον
περισσότερον δσον ό νόμ<ες τού Γρέησαμ («τό κακόν νόμιαμα Λκό χνει τό καλόν»), ένδέχεται καί, π& λιν νά εφαρμοσθή. Είς τήν πευόττω σιν αυτήν, τό πολύτιμον μέταλλον θα χρησιμοποιήται συνεχώς όλιγώ τερον, ώς μέσον διεθνών πλησ.Μ · μών, θά άναπανεται δέ ησύχως ιίς τά ύπόγεια των τραπεζών καί είς τό «κομπόδεμα» των πολιτών. <Ό κόσμος είναι Ινα χωρ,^ν.», ΰπενθύμισε προσφάτως, ό πι,ιώην πρω'θυπουργός τοϋ Καναδά κ. Αέ στερ Πήοσον διά τής έκθέσειυ:, τού επί τής βοηθείας πρός τάς νΓ.^να- πτύκτους χώρας. Τά πάντα συμ βαίνουν ώς εάν οί πρόκριτοι τοϋ χωρίου αυτού, ΐίχον συστήισει είς τοΰς έμπειρογνώμονας - μάγους, νά έφεύρονν νέον «μαγικόν» διά την διατήρησιν των προνιομίων των, δή λοϋντες ταυτοχρόνως είς τά', <κα τωτέρας κάστας» δττ ουδέν Λύ/αν ται νά κερβίσονν Θέτουσα», έν ά βόλφ την εϋημερ«ίαν των ι»ν. Ή Γαλλία, ή όποία είς παλαιοτέ¬ ραν πίρίοοον ε·[χε γενναίως άντιτα χθή είς ι ήν δημιουργίαν «χαρΓί- νού χρυσόν», λαμβάνει τό μ/ϊί.{»·όν της άπό τό νέον νόμ*σμα: Περίπου 920 έκατοαμύρκχ φράγκα. Ό3ταΐ, Θά ίΰρίσκεται τού λοιπού εί; δυσχζ ρή Θέσιν προκημένου νά άμ(ρυ<)η τήση μ* νΑοντικώς τήν έπιοεβαιωΟνϊ σα' κι<(<ια«χίαν τοΰ δολλαρίου. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΤΥΠΟΣΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ Καβορίζονται δι' άττοφάσε«ς τοθίπτοι/ργοθ των Οικονομικήν ΩΡΙΣΘΗ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ·<Α- ΤΑΤΑΕΕΩΣ ΚΕΝΤΡ Ω Ν ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ Δ*' αποφάσεως τοϋ ϋπουργού Οι¬ κονομικήν, δημοσιευομένης είς την «Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως», (23 Β') καθορίζεται τά περιεχόμε νόν καί 6 τΰ.τος τή ςκατά τό άρθρον 16α τοϋ ΝΤ.Δ. 3323)55 δηλώβεως άποτελεσμάτων των δμορρύθμων, έ τερορρύθμον καί περιωρισμένης εύ θύνης έτα'ρειών. Διά τής αποφάσε¬ ως ταύτης όρίζεται δπι·>ς ή δήλοο-
σις των άποτηλεσμάτων (κεροων —
ζημιων) νΤ<>6άλλεται είς διπλούν
καί περιέχη:
1. Τήν ίπωνυμίαν (τίτλος, τύ-
πος) τής έτοιρΐίας, τήν ?οραν αυ¬
τής, ήτοι πόλιν, όοόν καί αριθμόν,
τόν αριθμόν τηλέφωνον καί ταχυ-
δρομυκοΰ τομέως, τό αντικείμενον
των εργασιών της, την ήμερομηνί-
αν Ιδρύσεως, τήν χρονικήν διάρκει
αν αυτής, τό τχ>χόν ΰψιστάμενον ύ-
χοκατάιστημα, πρατήριον, έργοστά
σιον κ.λ.π., τόν οικονομικόν ϊφορον
είς τήν περιφέρειαν τοΰ οποίον ευ¬
ρίσκονται ταύτα, τόν οικονομικόν ί
φόρον είς τόν οποίον επεδόθη ή δή
λακκς τοΰ προηγούμενον οίκονομι-
κοΰ Ιτους, ώς καί είς περίπτωσιν
διαλύσεως διά τό 2τος διαλύσεως
τούτης.
Είς περίπτωσιν δκεριβμοϋ άντι-
κ/.τγτου, τό ονοματεπώνυμον, έπάγ-
γελμα καΐ διεύθυνσιν έπαγγέλμα-
τος καί κατοικίας αυτού.
2 Τά δηλούμενον ποσόν κρρδών
ή ζτ^ιιών τής έταιρείας.
3. Τά στοιχεϊα των έταίρων καί
η ν μεταξύ αυτών κατανομήν των
κίρδών ή ζημιών, ήτοι τό ονοματε¬
πώνυμον, δνομα πατρός καί την δι
ενθυνοτν κατοικίας ή έπαγγέλματός
τόν αρμόδιον διά τήν φορολογίαν
τού έταίρου Οικονομικόν "Εφορον,
χί}{ Ιδιότητα αυτού (όμόρρνι&μος, έ
τειόρρυθμος κ-λ.π.), τό ποσοστόν
σνμμετοχής τού καΐ τό άναιλογοϋν
έκάστφ ποσόν κε-ρδών ή ζη,μιών.
4. Βεβαίωσιν τοΰ δηλούντος καί
τοϋ οτυμπράξαντος είς τήν σνντα-
ξ·ν τής δηλώσεως, τήν ήμΓρομτγνί-
αν συντάξεως ,τής δηλώσιε«>ς ώς
καί τήν ήμερομηνίαν παραλαίβτϊς ΰ
πό τού άριμοδΐου ςρορολογικοΰ όρ¬
γανον.
5. Ή δήλωσις δέον νά περιλαμ-
| οάνη έπίσης καΐ τά κάτωθι στοι-
χιία:
ΙΙροκειμένου περί εταιρειών αί
οποίαι ετήρησαν βι,βλία πρώτης κα-
τηγορίας τού Κώδικος Φορολογι-
κών Στοιχείων (Ν.Δ. 4)1968), τά
άκαθάριστα ϊσοδα τής χρήσεως,
τόν συντελεστήν καθαροϋ κέρδους,
καί τά προκύψαντα καθαρά κίροη
ταύτης, επί εταιρειών δέ των οποί¬
ων αντικείμενον εργασιών είναι ή
παροχή ϋπηρεσιών, τά ϊσοοα τής
χρήσεχος, τά εξοδα καί τά προκύ-
ψ(ΐντα καθαρά κέρδη, μετά την ϊκ-
πτωσιν των σχετικών έξόδων.
ΙΙροκειμένου περί εταιρειών, αί
οποίαι ετήρησαν βιβλία δευτέρας
κατηγορίας τού ΚΦΣ, δέον νά πε
ριλαμβάνη έπίσης τά άχαθάριστα
»°ο6α τής χρήσεως. Είς τό ποσόν
τούτο προστίθεντοχ τά μή έοοππτό-
μενα κατά νόμον ποσά, ήτοι οί μή
έκπιπτόμενοι φόροι, τό έκπεσθέν
ποσόν άποσβέσεων πλέον των νομί-
μιον, ό έπιβληβΐϊς πρόσθίτος φόρος
λόγφ έκπροθέσμου, άνακριββίας κ.
λ.π., τό έπΐιβληθέν πρόστιμον τοϋ
Κώδικος Φορολογιαών Στοιχείων,
αί μή άναγνωριξόμεναι πρός Ικπτω
σιν δαπάναι κ,λ,π. Έκ τού ποσοΰ
των καθαρών κερδών άφαιροϋνται
τό υπόλοιπον καθαροΰ κέρδους τοΰ
ίΐεταφερθέντος έκ προηγουμένης
χίήσεως καΐ τέλος τό ποσόν των
καθαρών κερδών ή ζημιων μετά
την φορολογικόν άναμόρφωσιν των
άποτελεσμάτων.
Την εκπτωσιν έκ των καιθαρών
κερδών, όπου συντρέχει περίπτω¬
σις, της άςρορολογήτου κρατήσεως
πρός κάλυψιν ξημΜον άρθρον 8 Ν.
Δ)τος 2176)52, τού άφορολογήτου
ποσοΰ διά νέας έγκαταστάσεις δρ-
(»ρου 8 Ν. 3213)55 τού άφοοολο-
γήτου ποσοΰ διά νέας παρα.ΎωΎ«ί<άς έπενδύσβις Ν.Δ. 4002)59 καΐ τής ά<ρορολογήτου κρατήσβως δια νίας έν τή χώοα έγκαταστάοτεις αρβρου 7, Α.Ν. 147)67. Δι' αποφάσεως τοΰ· ύπουργοθ Έμπορίου συνεκροτήθη ή Ιδρ,ίύ ούσα είς τό ύπο^ρ-γεΐον 'Επιτρο •πή Κατατάξεως κέντρων καί κα | στημ,ά^των καΐ ωρίσθησαν τά λη αυτής. Ή έν λόγω έπιτρο ■πή άποτελεΐτα·. άπό τούς εξής: ■α) τόν προϊστάμενον τοϋ Α :'Λήε·ατος τής 1ης Διευθύνσεως Αγορανομίας ώς πρόεδρον άνα πληρούμενον υπό τοΰ προϊστχμέ •νού τοΰ Β' τμήματος τή ςαύτή; •Διευθύνσεως, β) "Ενα άξιωαα- ΐικόν τής Άστυνομίας Πόλεων, ιΐκ των ύπηρετούντων είς τήν Γεν. Εποπτείαν Άγορανομίας Αστυνομίας Πόλεων. Προκειμέ ινου —ερί κέντρων τοπικής άρμ: ιδιότητος τής Χωροφυλακής, αν- ιτΐ άξιωματικοΰ τής Άστυνοαί- ι α; Πόλεων, θά μετέχη τής έ«ι- | ,χιχάς εργασίας, ώς καί ή ΠΛΗΡΗ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΙΝ ΕΠΙΦΕΡΕΙ Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΤΙΚΗΣ ΑΑΦΑΑΙΣΕΩΣ, Τήν πλήρη άναμόρφωσιν τής νο- μοθεσίας, ή όποία διέπει την Ιδιω¬ τικήν άσφάλισιν, έπιφέρει τό δημο- σιευθέν είς τήν Εφημερίδα τής Κυ¬ βερνήσεως (ΦΕΚ 10, τεύχος πρώ¬ τον; Νομοθετικόν Διάταγμα. Διά τού έν λόγω διατάγματος, τά οποίον εδόθη είς την δημοσιότητα υπό τού ύπουργοΰ Εμπόριον, έκσυγχρονίζε- ται ή άπό τοϋ 1917 ύφισταμένη σχε τική νομοθεσία, διά των νέων δέ διατάξεων είσάγονται πολλαί και- νοτομίαι είς την λειτουργίαν τού θεσμοϋ τής ίδιωτΐ/κής άσφαλίσβως καΐ των φορέων της. Ούτω, άπαγο- ρϊύεται εφεξής ή ανάμιξις τραπε- ύπαλλήλων είς τάς άσφαλι- των πρακτόρευσις άσφαλιστικών έ- τώτατα όρια κεφαλαίίον των έται- ρειων αναλόγως των άσφαλιστικων εργασιών, τάς οποίας άοκοΰν. Τά κεφάλαια αΰτά κυμαίνονται μεταξύ 5 καΐ 15 έκατομμυρίονν δραχμών. Είς τα πλαίσια τής νέας άοχρα- λιστικής νομοθεσίας προβλέπβται έ- πίσης καί ή λήψις μέτρων διά τάς μή έκπληρούσας τάς συμβατικάς ϊ- ναντι των πελατών των ύποχρεώ- σης έταιρείας, ώς καί ή καθιέρω- σις κριτηρίων διά την ανάληψιν τής πρακτορεύσεως άσφαλιστικής έται- ρείας. •Η ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ιΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ Τό μελετώμενον μέτρον μ^τα ταιρειών. Κατ' έξαίρΐθΐν ηαρεχε- βολής τής μορφής τοΰ δικτύου ■τροπής άξιωματικός Χωροφυλα- ικής έκ των ύπηρετούντων είς την Γεν. Εποπτείαν Άγορανο- ται χο ως άνω δικαίωμα μόνον "διά ιτώνΣΕΚ είς δημοσίαν ιμ,ιας τής Χωροφυλα,κής. γ) τοΰ πόλεις με πληθυσμόν κατω των ιο. ιρησιν κοινής ωφελείας, 000 κατοίκων. Ειδικώς διά την ά- άφ' ενός είς την άξιοποίηαιν νάπτυξιν τού κλάιδου άσφαλειών ζω- >τοΰ ίσχυροτέρου μεταφορικοΰ μί
ής έπιτρέπεται ή συναψις σχετικών
συμβολαίων μέ ρήτραν συναλλάγμα
'Στυλιανοΰ Πετρουλά, τμημα,τάρ
γου τής ΟΕκονομικής 'Εφορία;
Δημοσίων θεαμίτων, άναπλη-
■ρουμένου υπό τοΰ Δημητρίου Γχ
λιώτου, τμηματάρχου τής Ιδ.'ας
Οικονομικάς Έφορίας.
ΑΙ ΕΓΓΥΗΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣιΤΟΛΑΙ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
• ?
Λι' αποφάσεως τοϋ ύπουργοΰ
των Οικονομικήν (ΦΕΚ 10 Β), ηΰ
ξήθη είς 40 έιιατ. 8>χ. τό άνώτα-
το·ν βριον έγγυητικών έ— ιστολών
τής Τ,ραπέζης Πΐΐραιώς, τταρεχο-
μένων πρός τό Δημόσιον καί τά
ΝΠΔΔ δι' έκτελέσεις έργων, προ¬
μηθείας καΐ πάσης φύσεως έγγι/ή
σεις.
λοις Θεσπίζονται καί ωρισμέναι φο¬
ρολογικαί άπαλλαγαί τόσον ώς πρός
τά καταβαλλόμενα άσφάλιστρα, ό¬
σον καΐ ώς πρός τά διανεμάμενα
μερίσματα πρός τοΰς ήσφαλισμέ-
νοτ>ς τού κλάδον αύτοΰ.
Τό νομοθετικόν διάταγμα ποοβλέ-
πει έπίσης την επέκτασιν τοΰ επί
των έλληνικών άσφαλιστικών εται¬
ρειών άσκουμένου λογιστικόν έλεγ¬
χον καί είς τάς άλλοδαπάς έταιρεί¬
ας τάς έργαζομένας είς την χώραν.
σου καϊ άφ' ετέρου την καλ;>τέ
τής θέσεως των έργαζο
τος ή χρεογράφων, ένώ παραλλή- ιμένων. Τούτο ανέφερεν δ υπουρ
γός κοινωνικήν 'Γπηρεσιών χ.
ϊΐάτρας, πρός τήν διοίκησιν τής
Πανελληνίου Όμοσπονδίας _ι
ι5ηροδρομικών.
Ή ήγεσία των σιδηροδροαι
κων ανέπτυξε πρός τόν κ. ύπουο
γόν τό θέμα τής άσφαλιοτικής
■θέσεως τής τάξεως έν δψει τής
ιμελετωμένης Μ,εταβολής. Ό κ.
Πάτρας προσέθεσεν δτι διά τής
ινέας ν^ορφ^ζ των ΣΕΚ, οί έργα
ί
ρ^
ζόμενοι Θά επιτύχουν βελτίωσιν
Τέλος, διά διατάξεως τοϋ έν λόγω -τής άσφαλιστικής των
νομοθετήματος αύξάνονται τά κα- 'σβως
νομοθετήματος αύξάνονται τά κα-
ΛΙΑ ΤΗΝ ΤΡΛΠΕΖΛΗ ΕΑΑΑΑΟ.
Αύξάνεται τό μετοχικόν της κεφ<»λ αιον καί τταρατείνεται ή διάρκει της μέχρι τα 2.000. "Ο τρόπος δια €ίσ-ε«ς των μετοχήν. Τά χεΐμενα τού Ν.Δ. 413 «πε- (Η παρατάσεως τής διαρκείας της Τοομ^ί: τής Ελλάδος κα'ι αι'ξή- βεω; τού μετοχικοΰ αυτής κΓφαλαί ου» άφ' ?νΰ; καί τής κοινής άποίτά βεως την ϋπουργών Συντονισμοΰ χαί Οίκονομικών «περί διαθέσεως μίτοχών τής Τραπέζης τής Ελ¬ λάδος» άφ' ετέρου, τα ό.τοία έδη- ίθηαν είς τα ύπ' αριθμόν 10 καί 47 τεΰχος 7', άντι- της «Εφημερίδος τής Κυ ϊχοτΎ ώς έξήςί Α' ΑΡΘΡΟΝ 1. Ή διάρκεια τής έν Αθήναις {οβες άνωνΰμου έταιοείας ΰ- ^ τήν έπωννμίαν «Τραπέζα τής 'Ελλάόο?>, παρατείνεται δυνάμει
ϊθϋ παρόντος, οΰδρμιάς δλλης δκι-
ηηώσεως η πράξεως απαιτουμένης
β» τριάκοντα ετη άπύ τής λήξεως
τής οριζομένης υπό τοϋ έν ισχύϊ κα
ταβτατικοϋ της, ήτοι μέχρι τής :>1
ής Αεν.£ΐιβΡΛθυ 2.0Ο0.
2. Τό μετοχικόν κε<ράλ«ιον τής «Τραπέζης τής Ελλάδος» αΰξάνε- τοι δι^άμει τού παρόντος, οϋδεμι- ός άλλης διατυπώσειος ή πράξεως απαιτουμένης, κατά 42.000.000 δςα χμβς, δι' εκδόσεως 2.000 νέω με- ιοχδν όνομαστική; άξίας 2.000 έ- χόστης, ωστε τουτο, μετά τήν πρα νματοποΐησιν τής ανξήσε<ος διά τής χαταβολής τής άξίας των νέων με «χών, θά είναι 210.000.000 δραχ. βιαιοοΰμενον είς 100.000 μετοχάς, «γομαστικής άϊίας 2.100 έκάστης. Οί νέοι τίτλοι, πλήν τής ήμεοομη- νίας εκδόσεως, θά είναι δμοκκ πρός τοϋς παλαιούς μετοχικους τίτλον; ΐής Τραπέζης τής 'Ελ.λάδος. 3. Αί νέαι έκδοθησόμεΓναι μετο- χαί Θελουν διατεθή επι τιμή έν πά- — πβριιττώσίΐ μείζονι τής όνομα «τικής αυτών άξίας, τής διαφο¬ ράς ύττοκειμένης είς τόν περιορι σμόν τού άρθρου 14 παρ. 3 τού Ν 2190)1920 ώς νυν ίσχύει. ΑΊ νέαι μετοχαί βέλαι/ν διατεθή κα¬ τά προτίμησιν είς τοΰς κατά την ημέραν τής δημοσιεύσεως τού πα¬ ρόντος, ήτις είναι χρόνος έκδοσε «ως, έγγεγραμμένους είς τό ει¬ δικόν βιβλίον μετόχων τής Τρσ- ιτέζης μετόχοι>ς αυτής, κατά λό
γον τής είς τό κεφάλαιον αυ¬
τής συμμετοχής των, (δικαιώμα-
τος επί κλάσμα μετοχης μή ά-
ναγνωριζομένοι»), χαΐ θα τταρέ-
χονν δικαίωμα μερίσματος επί
τοϋ σύνολον των κερύήν τής χρή
σκος 1970 κ.έ.
4 Διά κοινής αποφάσεως των
ίπτουργών Συντονισμοΰ καΐ θίκο
«ομικών, έφ' άπαξ εκδιδομένης,
μετά γνώμην τοϋ ΔιοικητοΟ τής
Τραπέζης της Ελλάδος, δημοσι
τυομένης είς τήν Εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως, θέλει ορισθή ή τι-
μή τής διαβάσεως των νέων μετο
χών είς τοϋς παλαιούς μετόχους,
β' ό χρόνος τής καταβάλη ς τής
άξίας των μετοχών, ήτις δέον
να είναι όλοσχερής καΐ νά μην ά
.τέχη πλέον των 20 ημερών άπό
τού χρόνον τής καλύψεως, τής ό
ποίας διά τής αυτής αποφάσεως
9έλει όρ>ι«θή ό χρόνος κα'ι ό σν
στατικός τύττος, ουδέ τρίμηνον
ά·τό τού χρόνον τής εκδόσεως, γ'
ο τρόττος τής διαττιστώσ-εως τής
έν όλω ή έν μέ>ει παραιτήσεως
των παλαιών μετόχων ά—ο τού
δικαιώματος —ροτιμήσεως αυτών,
«οί ό τρόττος, ό χρόνος κβΐ ή
τ'Μη τής διαβάσεως είς τό κοινόν
των έλΐυθέρων νέων μετοχών υπό
τής Τραπέζης τής Ελλάδος, ούδε
μιβν ευθύνην ί—εχουσης έκ τής
διαβάσεως τούτων καί έξ σίουδη
"ότε πταίσματος έν αυτή, ττλήν
τΠς τεριπτώο-εως δόλου.
5. Ή αύξησις ττερΐ ής τό πά
Ρόν κβΐ αί είς εκτέλεσιν αύτοθ
'Ρ^ξεις, τα πρός προτγμοττοττοίη-
«ϊν τής αυξήσεως καΐ εκτέλεσιν
« γένει τού· τταρόντος και τής
προβλεπομένης κοινής άποφάο-ε
ως έ'γγραφα ά—«λλ«ο-ο·ονται τταν
τος φόιροι/, τέλοι/ς ή είσφοράς ώ
πέρ τρίτον, ώς κσί παντός τ£-
λους χαρτοσήμου, ά—ό τού όποί-
ου ά—αλλάσσονται καΐ αί είς έκ
τέλεσιν τού τταρόντος έκδοβηισόμε
νοι μετοιχικοΐ τίτλοι.
ΑΡΘΡΟΝ 2.
Ή ίσχύς τού —αρόντος άρχεται
β—ό τής δημοσιεύσεως τού είς
την "Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Η ΥΠΟΥιΡ,ΓΙΧιΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ
«Οί ύπουιργοί Συντονισμοΰ καΐ
θίκονομικών, λοο&όντες ύπ' όψιν
καΐ τήν άττό 22 Ίανουαρίοι* 1970
τό άρθρον 1 τού Ν.Δ. 413)1970
γνώμην τού ΔιοικητοΟ τής Τρα-
ττέζης τής Ελλάδος άττοφασίζο-
μεν:
1. Αί δυνάμει τού αρθ,ρου 1 τού
Ν.Δ. 413)1970 έκδοβησόμεναι νέ
αι μετοχαί τής Τραπέζης τής 'Ελ
λάδος θέλοι/ν διατεθή είς μέν τούς
παλαιούς μετόχους τής Τροατέζης
τής "Ελλάδος, ώς δικαιούμενοι^
κατά προτίμησιν αυτών, άντΐ δρα
χμών 9.500 εκάστη, είς δί τούς
νέους μετόχους άντί δραχμών 12.
500 εκάστη.
2. Κάλυψιν μετοχής κατά την
έ'ννοιαν τού Ν.Δ. 413)1970, άπτο
τέλει ή δι' έγγραφον δηλώσεως
ττίρΐίχούσης τό όνοματεπώνι/μαν,
τό έπάγγελμα, καΐ τα αληθή στοι
χ€?α τής άστυνομικής αϋτοϋ ταυ-
τότητος, άν^ληψις ί—ό τινος τής
υποχρεώσεως ττρός άγαραν μιάς
ή ττλειόνων μετοχών τής Τρα—έζης
τής Ελλάδος, έττί αποδείξει,
Μέ τΒρώτον στόχον τόν Κανονισμόν Άναθέσεως Μίλετών
ΟΙ ΜΕΛΕΤΗΤΑΪΙΔΡΥΣΑΝ ΣΥΛΛΟΓΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ
ΖΩΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ
Συμφώνως πρός τάς ά~οφάσειςτού Δ.'Ν.Τ.
Οί ^τασκευασταΐ διά την όψαίρεσιν δικσιωμάτων των
ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΛΟΥΣιΑΣ ΧΩΡΑΣ Η ΜΕΡΙΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΜΗΝ ΤΟΥ "Χ ΑΡΤ Ι ΝΟΥ ΧΡΥΣΟΥ..
Τά δύο τρίτα είς ττιν «Λβσχην των δέκα»
Διά νά άντιμετωπίσουν ποο6λή-
ματα έκ τού 'νέο-υ Κανοντσμβΰ Ά-
ναθέσεως Μελετών Προγράμματος
Δημοβίοιν 'Επενδύσβων (ΚΑΜΠ-
ΔΕ) άλλά καί γενικώτερον έκ τής
άσκήΊσεως τού έπαγγέλματός των,
οί Δίπλωμιατούχοι Μηχανικοί Μελε
τηταί Δημοσίαν "Εργων σννέβτη-
σαν άμώνυμον σύλλογον. Ταυτοχρό
νως καί οί Καταβκευοχηαί Δημοσί-
ο>ν "Εργων μελετοΰν τρόπου; ενερ¬
γείας (νομικούς, διο*κητι«οΰς) διά
θιγάμενα υπό τοϋ ΚΑΜΠΔΕ δικαι-
ώ|ματα άσκήσεως τού ίπαγγέλμα-
τάς των.
Ή ίδρυσις τού Συλλόγου Διπλω
ματούχων Μηχανακών Μελετητών
Δ.Ε. απεφασίσθη είς συγκροτηθι·;-
σαν είς τό Τεχνικόν 'Επιμελητή-
ςκον, κατόπιν πρωτοβουλίας ομά¬
δος μελετητών, σννελεύσεο^ς έρί>, ·*
φερομένων μηχανακών - μελετητων
δλων των κατηγοοιών (όδοποιών,
ΰδραυλικών, τοπογράφων, άρχιτ -
κτόνιον καί πολεοοόΊμων, μηχανο/.ό
γων - ήλεικτρολάγων κλπ.
Ή συνέλευσι.ς εξέλεξε ποοσοκ-^
νήν διοικοΰσαν επιτροπήν έκ τού
καθηγητού κ. Χωραφά καΐ των δι-
πλοματούχων μηχανικών κ.κ. Δελη
γεώργη, Λουκάκου, Ραζή, Κων-
<ττα·ντ4,νίδη, Σακελλάρΐου, Παπαη- λιόπουλον, Πάνου, Κομποχόλη .ναί Δ«τύλλα, ή όποία Θά μελετήστι τ,ι καταρτισθέν καταστατικόν τού Σνλ λόγου, διά. νά τό θέση είς έγκρισιν ένιίλπιον νέας γενχκής ύ τήν 27ην τρέχ. Είναι ή πρώτη φορά πού τείται τοιοΰτον συλλογικόν όργ'1. ΥΠΟ ΠΟΙΑΣ ΠΡΟΎ'ΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΣ Η ΕΠΙΒΟΑΗ ΔΑΣΜΟΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΓΚ ιόντων εισαγομένων έκ τοϋ ^ >:ερικοΰ, πρέπει είς τήν έπιβά-λ
λ δ
αποφάσεως είνεν ορισθή 5
είς περίπτωσιν είσαγωγή;
■λουσαν τόν δασμόν απόφασιν ^ ιέκ χωρών ?νθα αί τιμαί δέν σγη
'τοΰ ύπουργοΰ των Οικονομικαί,· 'ιματίζονται έν ελευθέρα) συναγω
ινα κχθορίζωνται συγκεκριμέ ινισμώ, ή έκ χωρών, αΐτινες
νως, δηλαδή νά κατονομάζων- ιπροσφέρουν τα προϊόντα τω/
ι-αι είδικώς, ή γώρα προε,/.ϊύ ,είς τιμάς σημαντικώς γαμηλοτέ
σεω; των έν λόγω προϊόντων.
Λϊν άρκεί ή γεν.κή καί
φομένη έπ' άμοτέρκον των άντιτύ
π**ν, χρονολογοι/μένη καί ι—ογρα
φομένη υπό ϋπαλλήλοιι τής Τρα
πέζης τής Ελλάδος φέροντο- τού
λάχιστον τόν βαθμόν το3 τμημα-
τάρχου. Τό εν των άντιτύπων έ-
πιστρίψεται είς τόν δηλούντα, ή
ήμερομηνία δέ τής έπ' αυτής άπο
δείξεως αποτελεί τόν χρόνον τής
καλύψεως.
3. Οί παλαιοί μέτοχοι τής Τρα
πέ-ζης τής Ελλάδος υποχρεούνται
όπως μέχρι τής 28 Ίανουαρίου
καλύψουν μέρος η τό σύνολον των
νέων μεταχών των οποίων δικαι-
οϋνται καί καταιβάλουν συγχρόνως
τοίς μετρητοϊς καί όλοσχερώς είς
τήν Τράπεζαν τής Ελλάδος τό άν )
τιστοιχοθν άντίτιμον αυτών. Πα-
ρερχομένης τής ημέρας ταύτης ά
πόλλυται οριστικώς πάν &ικαί«-
μά τ«ν πρός άπόληψιν των νέων
μετοχών τής απωλείας μή κωλυο-
μένης ού5' έν περιπτώσει σννδρο
μής ανωτέρας βίας.
4. Ή κάλυψις των νέων μετο¬
χών τής Τραπέζης τής Ελλάδος
υπό νέων μχτόχων δέον νά ττραγ
ματοποιηθή έντός πέντε ημερών
άπιό τής διά δύο ήμερησίων πρωι
νών εφημερίδων καί δύο άπογευ-
ματινών προσκλήσεως τής Τραττέ
ζης ττρός τούτο, καί δέν δύναται
νά άφορά πλείονας των πέντε με
τόχω ν ώς πιρός έκαστον φυσικόν ή
νομικον πρόσωπον. Ή κάλυψις θε
ωρεΐται μή γενομένη, αν δεν έττα
κολουθήση καταβολή κατά τά άνω
τέ:ω όριζόμενα.
5. Συμφώνως πρός την κάλυ¬
ψιν καταβάλη τού έν αυτή ποσοΰ
υπό νέων μΐτόχωιν δέον νά γίνη
τοίς μετρητοΐς καΐ όλοσχερώς είς
τήν Τράπεζαν τής Ελλάδος έντός
πέντε Ημερών, ώς πρώτης ημέρας
λογιζομένης τής επομένης τού χρό
νού τής καλύψεως. Μή έπακολου-
θούοτης καταβάλη ς έμπροθέσμον
καΐ όλοσχβροΰς, ή κάλι;ψις βεωρεΐ
ται μή γενομένη, τού άποτελίσμα-
τος τούτου μή ματαιουμένου ού
δέ έν -περιπτώσει ανωτέρας βίας.
6. Ή Τρά—εζα τής Ελλάδος ί
κανοποιεΐ τά έκ τής καλύψεως δι
καιώματα των δηλούντων κατά
χρονολογικήν σειράν τοΰ χρόνον
τής καλύψεως, δικαιονμένη νά Ικα
νοποιήση έν μέρει τά δικαιώματα
εκάστου πρός ικανοποίησιν πλει
όνων».
ρας των οιεθνών» (Σ.Σ.: /ω
«ίίς νά καθορίζονται συγκεκρι"έ
•στος άναφορά -των έν λόγω γω [Γνως καί νά κατονομάζωνται ι'.
ιρών, ωστε νά μ-ή προχϋπτη -3". .γώραι περί των οποίων ποόκε:
••ρώς έκ τής σγετική; ύπο'3ρτ ',ται) των έν λόγω ηλεκτρικόν
ιχής αποφάσεως ποΐαι είναι αύ ,στηλών είς τιμάς κατωτέρας
'ΙΧ1· /τού άναφερομένου είς την ίδιαν
Αύτά εδέχθη τό Β' Τμήμ.7 απόφασιν μέσου δρο> τ·μών. έ
τού Συμβουλίου τής Έπικρατει Ίπιβάλλετα-. δασμός άντιντχε»
άς μέ τήν νθεσινήν ύπ' αριθμόν πιγκ ?σ0ς πρός... κλπ. «Ή ίπό
•175) 1970 άπορριπτικήν άπόφα ιφασις δμως αδτη - συμπεραί·νει
αίν τού, έρμηνεύουσαν τάς ν.ζ: ιή απόφασις τοΰ Συμβουλίου τής
•μ,ένας διατάξεις καί ιδίως τής , ?Βπικρατείας - μή μνημ,ονεύ^υ
παρ. 1 τοϋ ίρβρου 4 τού νόμου Όα συγκεκριμένως τάς νώ?ας
4506) 1960 «περί έπιβολής δα ,προελεύσεως των προϊόντ'ι)ν
άά 6έν πληροϊ τήν κατά τά άνωτέ-
ρω απάντησιν τοΰ νόμου καί συ
σμών άντιντάμπιγκ καΐ άντισ:^
θμ,ιστικών τοιούτων», έν συνδυ
ασμώ πρός την τής πΧρ. 1 τ&5
>αρθρου 1 τοΰ Β. Διατάγματος
•τής 6-4)2.5.1955 «περί τρόττο^
ιέπιβολής καί είσπράξεως δα¬
σμόν άντιντάιμ-πιγκ κλπ.» Ή ί
πόφασις εξεδόθη επί αίτήσεως
ιάνοΐίρέίίΕως τοθ διειτθυντοθ το·>
>θ' Τελωνείου Είσαγωγών θ:τ
σαλονίκης κατ' αποφάσεως το3
ιτοπικοΰ τρ-μελοΰς πρωτοβαθ;-ΐί
ου Φορολογικοΰ Δικαστηρίου
ι/επώς είναι &κυρος»
ΠρΟΣΕΛΗΦΘΗΣΑΝ 300
.ΕΙΣ ΤΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ
Σχετικώς μέ τό έκδηλωθέν
•όπό τής έταιρείας «Έλληνκα
'Ναυπηγεΐα» Α.Ε. ενδιαφέρον
ι3ιά την άμεσον πρόσληψιν 800
■εΐδικευμένων έργατεγνιτών, τό
υπουργείον Εργασίας άναφέρει
ίτι υπό των Γραφείων Εύρέσϊ
ρφ ρ
'Επ' τή βάσει τής άνωτέρ·.ο ως Εργασίας Αθηνών, Πειραι
.ερμηνείας, τό ανώτατον διο κη ώς καί Ελευσίνος ύπεδείγθ/ϊ
τικόν δικαστήριον ϊκρινεν δτ'. Όαν πρός τήν εταιρείαν 460 Χ
είνα· ακυρος απόφασις περί έ [τνεργοι, έκ των οποίων προσελή
πιβολής δασμοΰ άντιντάμπιγκ έ «φθησαν οί 300.
Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΝ ΣΪΜΒΑΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟΫΣ
ΝΙΑΡΧΟΝ ΚΑΙ ΩΝΑΣΗΝ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΝ
ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΟΟΥΝ 5
ΙΊΕΑ ΕΡΓ0ΛΗΠΤ1ΚΑ
ΠΤΥΧΙΑ Ε' ΤΑΞΕΟΣ
Αύξάνονται εφέτος τα χορηγού¬
σα ετησίως είδικά έργοληπτικά
"^χίβ ε' τάξεως, δι' Α.Ε. τεχνι-
«ών έργων. Ώς γνωστόν, τά τέλει»
Τ0|β έ'τη εΤχε κσίιερωβή δττως χο-
Ρηγοθντσι άνά δύο νέα είδικά ίργο
λΠτττικβ τττιιχία ε' τάξεως. "Ηδη,
"ΐ άττοφάσεως τού ύττοι»ργοΰ Δημο
υιιιν "Εργων όρίζεται δτι εφέτος
^ χορηγΐτί:}ν ,,έντε τοιαϋτα πτυ
Κ"» Διά τής Ιδίας ά—οφάσεω; κα
«ριζεται ίμειομηνία άΐτοβολής δι
κοιολογητικών ή 28η Φεδρουαρίου.
ΦΟΡΤΗιΠΑ ©Α ΥΨΩΣΟΥΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ
ι
Δι' επιστολάς της πρός τόν υ¬
πουργόν Ναιττιλίας κ. Ι. Χολέβαν,
ή έταιρεία Άγγελικούση - Εύβι/-
μίου γνωστον-τοιεΐ δτι θά τεθοΰν υ¬
πό την ελληνικήν σημαίαν δύο νέα
φορτηγά ττ^οΐα της, τύπου «φρήν
τομ», τα όποϊα παρηγγέλθησαν,
προσψάτως, είς ιαπων ι κά νοαπτη-
γεία. Έπίσης τό αύτό έγνωστοπο!
ησεν εί; τόν κ. υπουργόν ή έται¬
ρεία «Νηοτεχνικη» διά τό νεοαγο
ρασβέν μπάλκ - κάρριερ «Μιχαλι-
ός Ξυλάς» 19.000 τόν. {ν<χυη. 1961). ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ εται είς γνώσιν των Άξιοτ. ΑιοΐΗΐίσεων Άνω· Έταιρειώ*· καί Έχαιοειών Πεαιωα*αμέ*νς Ε*· ης ό,ι δι' άηοφάαίως %οΰ κ. Ύηηυογοΰ ΈμπορΙον *«' άοιθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιεν- *«·σης είς ,ό ύπ' αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ. (Λ$Χ%ίον Άνωνύμων Έταιοειών), όαίζεται δτι δύναν- *"» νά βννίχΐαωαι δημοσιΐύονσαι β>κύρα>ς τάς Παο·
σ*1ήο»ις τδ>ν Γεν. ΣυνεΧεύαεων παΐ τονς Ισαίογι-
ώ τω» διά τής οΙπονομΐΗής μας ββ"!^^*"^, *ΟΙ·
ΜΟ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
μ,χρι τοβοε διά «ήί μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ-
πρό τής ονγχω*εύο$ώζ της»
ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Ό έν Αθήναις
άνταποκριτής των «Φαϊνάνσιαλ Τά
ιμς» μεταοίδει τά εξής:
Άναμένεται δτι ή έλληνική κυβέ
ρνησις θά υπογράψη δύο κεχιορι-
σιιιρνας συμφωνίας, περί τάς αρχάς
Φεβρουαρίου, μέ τούς δύο γίγαν-
τας τοΰ έλληνΐΜοΰ έφοπλισμοΰ καί
σφοδρούς άνταγωνιστάς, Άριστο-
τέλην 'Ωνάσην καί Σταύρον Νιάο
χον. Ούτοι θά ποοβοϋν είς έπενδύ-
σεις είς την Έλλάδα, συνολικοΰ ΰ¬
ψονς 800 έκατομαυρίων δολλαρίίον.
Τουτο εδήλωσε σή·μερον έκπρόσω-
πος τοϋ κ. Στ. Νιάρχοτ».
Ό κ. Δρακόπουλος, πρόεδρος
των 'Ελληνικών Ναυπηγείο>ν (έπι-
χειρήσειος Νιάρχου) προσέθεσεν ό¬
τι, εχει ήδη επιτευχθή <η«(κρ>ω·νία με-
τά τοϋ κ. Ώνάση, διά τήν πραγμα
τοποίηίΐιν έπενδύσειον ΰψους 600
έκατ. δολλαρίων, ένώ διεξάγονται
δ·ιαπραγματεύσ€ΐς διά τοιαύτας τοΰ
κ. Νιάρχου, 200 έκατσμμνρίων. Αί
ι συμφωνίαι αύται άποτελοΰν όρόση
μόν είς την έπιχειοηματικήν δρα
στηΐΜΟτητα των δύο 'Ελλήνων κο
λοοαών, οί όποϊοι επί δύο καί πλέ¬
ον δε-καετίας άνήγαγον είς άθλημα
τόν όξύτατον μεταξύ τοιν άνταγω-
νισμόν, είς σνναλλαγάς μέ άντικεί-
μίνον παλλί'ι έκατομμύρια δολλάρια
Αί περί ών πρόκειται σνμφτονίαι,
άντιπροσο)πεύοι«ν τάς μεγαλυτέρας
παραλλήλους έπενδύσεις, αί οποίαι
επραγματοποιήθησαν ποτέ είς τήν
Έλλάδα, διά μιάς.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ
Αρχικώς ή κυβέρνησις αυτής
της χώρας εΓχε θέσει την κατασκευ¬
ήν καΐ εκμετάλλευσιν τού τρίτον
διϋλκττηρίου, ώς δέλεαρ, διά την
προσέλκυσιν έπενδΰσειον Ρψους τού
λάχιστον 500 έχατομμνρίων δολλα
ρίων ,είτε ί>πό τού κ. 'ΩνάΐΓη είτε
υπό τοΰ κ. Νιάρχον. Μετά άπό μά¬
χην διαρκείας ετους περίπου, οί
δύο μεγαλοεςροπλισταί ώς καΐ τρι-
μερής κοινοπραξία των εταιρειών
«ΒΡ», «Σέλλ» καί «Μόμπιλόϊλ» με
τέσχον διεθνοΰς διαγιονισίμού τόν
Νοέμβριον τοΰ παρελθόντος έ'τονς.
Ούτος εκηρύχθη άπρόσφορος, νέαι
δέ διαπραγματεύσεις ήρχισαν μετα¬
ξύ τής έλληνικής κυβερνήσεως άς."
ενός καί των Ώνάση - Νιάρχου άφ'
ετέρου, περί τα τέλη Νοέμβριον
1969. Βάσις των έν λόγω συνομι-
λιών ήτο ή είς τόν κ. Ώνάαην ανά¬
θεσις τής κατασκευάς τοϋ τρίτου
διϋλκηηρίον, μέ ανάληψιν τής υπο
χρεώσεως ·ηρ«Ύ ματοποιτ»σ£»ς πα-
ραλλήλίον έπενδύο'ειον ΰψοι>ς 600 έ-
κατομμυρίων δολλαρίων. Τύ διυλι-
στήριον αύτό, κόστονς 150 έκατομ
μυρίων δολ)Λρίων θά εΐχε ετησίαν
δυναμικότητα κατεργασίας 10 έκα-
τομμυρι'ων τόννων άργού πετοβλαί-
ου, θά ετίθετο δέ έν λειτουργία τό
1973.
Η ΜΟΝΑΣ ΑΛΟΤΜΙΝΑΣ
Ή βαισι,κή έκ των παραλΐλήλων έ-
πνεδύσεων τού κ. 'ίϊνάση, θά ήτο
ή κατασκευή έ^γοσταοίοι· άλουμί-
νας κόστονς, 180 έκαταμμνρίων
δολλαςί(ον καί έτησίας παραγωγής
500.000 τόννιον καί έτερον, άλονμι
νίου, παραγίογικής δτναμυίότητος
160.000 τόννων κατ' έ'τος.
Ό κ. Ώνάσης εΐχε δηλο>σει ότι
θά οννεργάζετο μέ κονβόρτσιονμ
τεσοάρων Ιαπωνι«ων εταιρειών μέ
επί κεφαλής, τό συγκρότηιμα &αρεί
άς βιοιμηχανίας «'1<τικα6αζΐμα Χα- ρίμα». Ή «Άλκόα> θά σττνειργάζε
το ένδεχαμένως είς τήν εκτέλεσιν
τού ττιρογράμματος αυτού.
Άπό τής ,τλευράς τού, ό ν.. Νιάο
χος επρόκειτο νά έπενδύση 200 έ-
κατομμί,ρια έναντι τής είς αυτόν
•ς μεριδΐοχι 70% τοΰ εν
λατουργία Κρατικοΰ Διίιλιστηρίου.
Περί τά 40 έκατομμύρια δολλάρια
θά δκιτίθεντο διά τήν αύξησιν τής
έττ[σίας ίκανότητος διϋλίσεχος, άπό
τής σηιμερινής, των 1,8 έκατομμνρί
ι·>ν τόννων, είς 4,5 έκατομμύρια
κατά τήν πρώτην φάσιν, καί 6 έ-
κατομιμιΊρια αργότερον. Αί παράλ-
ληλοι έπενδύσεις τοΰ κ. Νιάρχον
πεοιελάμβανον είτε ?τερον έργοστά
σιον άλοιιμινίου, έν συνΕργασία μέ
την εταιρείαν «Κάϊζερ ΆλουμΙνι-
οι>μ», είτε χαλυβδουργεΐον τό οποί¬
ον θά παράγη κυρίως βαλυβδόφυλ
λα, διά να«ηγεϊα. Πρόσθεται έπεν
δι»σεις θά κατηνθύνογτο είς τήν ε¬
πέκτασιν των «Ελληνικήν Να>πη-
γείων».
ΤΟ ΑΡΓΟΝ
! Αναφορικώς πρός τόν είς άργόν
πετρέλαιον άνεφοδιασμόν τού, τό
διϋλιστήριον έναντι θά έπεξεργάζε
νόν είς τόν χώρον τοΰ τεχνακοΰ >.Γ.
σμου, κοινή έπιθνμία δλιον των ιί·
δικοτητων. Τούτο επεβλήθη, Γυς ε-
τονίοθη, διά νά άντιμετωπισθή δι'
«άμεσου δράσεοις» δ νέος Κ.Α Μ.
Π.Δ.Ε., δημοστευθείς είς τιν "^
φημερίδα τής Κυβερνήσεως, ύ ο¬
ποίος ουθμίζει τά τής «άναθίσεως
των μελετών, τής κατοχυοώσεοι;
τής άρτιότητός των καΐ τού καθο¬
ρισμόν άμοι^αίων υποχρεώσεων,
εύθυνών καί δικαιωμάτων Έργοδο
των καί Μελετητων».
ΑΜΕΣΟΣ ΔΡΑΣΙΣ
Ποώτος ωμίλησεν ό καβηγητης
κ· Χωραφάς ύπογραμμίσας τήν ιιγ-
γίστην ανάγκην Ιδρύσειος τοϋ Συλ
λόγου, ό οποίος είς τό πρόγραμιια
δράσεώς τού θά έ'χη τόν Κ.Α.Μ.
Π.Δ.Ε. άλλά καί αλλα ίπαγγελμα-
τικά καί έπ«ττημονικά θέματα πού
έςυψώνουν καΐ προάγουν τόν κλά¬
δον αυτών των άναπτνξιακών έπι-
στημάνων. Ό κ. καθηγητής έπ?σ»'|
μανε τά εξής επί πλέον
1. Ή «ρορολογική
των κοινοπραξιών μελετητών. αί ο¬
ποίαι ένώ έπιβάλλονται υπό τίν
κρατικών φορέο>ν κατά την άνάθε-
σιν των μελετών, δέν άναγνωρ;!Όν
ται φορολογικώς.
2. Αί κρατήσεις ΰψους 4% επί
των άμοιβων μελετητών, αί όποΐκι
δέν άποδίδσΊαι είς τούς δι' οΰ'·
παρακρατούνται όργανιβμούς καί
ούτω άποτελοΰν «εκπτωσισ» επί τής
άμοιβης.
3. Ή καθιέρωσις τής άρχής φ·>
ρολογήοεως διά συντελεστοΰ έ;ι;
τής τελικής λαμδανομένης άμοιβής
ώς συμβαίνει καί μέ άλλας κατη-
νορίας μηχανικών.
4. Τό πρόβλτιμα τοϋ ΰψονς των
άιιοιβων καί των προοιαγραφών
των μελετών.
Ό κ. Νικολαΐδης έτόνκτε την α¬
νάγκην άναλήψεως «άμεσον δράσε
οις» διά τόν Κ.Α.Μ.Π.Δ.Ε.
Ό κ. Ραξής, μεταξύ δλλων, :Ι-
πεν ότι δέν είναι έπιτρεπτή ή έκ
των &νίο ΐπιβολή τοΰ (Π«στήμ(ΐτος.
των κοινοπραξιων κατά τάς άναθϊ
σεις των μελετών.
Έν τώ μεταξύ, έκ μέρους των
έχόντοιν τήν πρ<οτο6οχ·λ.ίαν ιδρύσε¬ ως τού Σύλλογον, συγκεκριμένως δέ έκ μερους τού κ. Ν. Δεληγεώρ- γη πολιτικοϋ μηχανικοϋ ϊχουν έπι- σημανθή τά εξής ώς πρός τόν Κ. Α.Μ.Π.Δ.Ε. Ιον. Διά τήν έξαοφάλισίν των προϋπο<θέσεων έξασφαλίσεως πλ.ή- ρ»υν καί άρτίιυν μελετών δέν ήκο- λονθήθη ή φναιολογική σειρά ώημι ουργΐας των τριών όασικών πλαι- σίων, ήτοι «Κανονισμός Προβια- γραφων — Κώδιξ Άμοι6ών —Κα νονισμός Άναθέσεως Μελετών», άλλά προετοιμάσθη τό τελευταίον τής σειράς πλαίσιον, ένώ καί τά τρία άποτελοΰν ενιαίον σύνολον. 2ον) νΟχι μΟΛ'ον αί μελέται τοϋ Προγράμιματος Δημοσίων Έπενδϋ σεων, άλλά καί δλαι αί Αλλαι των Ν.ΓΙ.Δ.Δ., δημοσίων έπιχειρήσεων κλπ. πρέπει νά άναιίθενται διά τοθ μητριίκιυ μελετητών, τό οποίον θα πρέπει νά υπαχθή είς τό ύπονργπ- ον Δημοσίΐϋν "Εργων, ποΰ είναι ό κΰριος φορενς εκτελέσεως δημοοτ- ων Ιργτον. 3ον) Ειδικώτερον, ή προβλεπο- μένη υπό τού νεου ΚΑΜΠΔΕ δια- δικασία καταρτι-σμ/ός τοΰ Μητρώου Μελετητών θά προκαλέση «εΐκονι- κάς μελετητικάς μονάδας — ώς ι¬ σχυρίζετο* — και εϋρείας κατα- στρατηγήσεις. 4ον) Διά την δημιουργίαν των μελετητικών μονάδων ηκολουθήθη άντίστροφος τακτική: Ζητεϊται νά Ιδρυθοΰν γραφεία έκ των προτέ¬ ρων, διά ν άάναλάβονν μελέτας, ί- <ώ ή φυσιολογική εξέλιξις θά ήτο νά άναλάβονν τάς μελέτας τά γρα φεΐα διά νά άναπτνχθοΰν. Ή άντι νομία αυτή θά σνιντελέοη όκττε αί μελέται νά περιέλθονν είς χείρας έπιχειρηιματιών, ξέν<»ν πρός τό έ- πάγγελμα, οί όποϊοι ?χον»ν την γνώ μην 8τν «θά όργανώσουν διομηχα- νία παραγωγής μελετητών». 5ον) Ό νέος ΚΑΜΠΔ δέν πα- ρ-έχει δυνατότητας είς τούς νέους μηχανικούς νά έξελιχβοϋν είς μελε τητάς έφόσον δέν θά δύνανται νά άναλαμ&άνουν αύτοτελως μελέτας μικροϋ αντικείμενον. 6ον) Ή έχραρμογή τού Κ.Α.Μ. Π.Δ.Ε Θά καταστή έκ των πραγμά των δυσχερής διότι: α') Θά απαι¬ τήση πολυάνθρωπον κρατικήν υπη¬ ρεσίαν παρακολονθήΐΐεως τής εξε¬ λίξεως των μελετητών άπό δλονς τούς φορείς καί 6) θά έγερθονν θέματα ερμηνείας τού κατά τόν προσδιορισμόν τής τρεχούσης έτη- σίας δυναμικότητος των μελετη¬ τών. Τούτο θά προκαλέση δυσχε¬ ρείας καί κ'ολνσιεργεΐας είς τάς «- ναθέσεις. ΑΦΑΙΡΟΤΝΤΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Παραλλήλ<ος πρός τα ανωτέρω έκ μερους των όργανώβεων Κατα σκεναστών Δημοσίων Έργονν ϊχει διαπιστϋ>θή ότι ό νέος ΚΑΜΠΔΕ
περιορίζει τα δικαιώματα των όι-
πλωματούχο>ν μηχανικών — έ,ργο-
ληπτών Δ.Ε., τά άπορρέοντα έκ
τοΰ νόμου περί άσκήσεως έπαγγέλ
ματος, άφοϋ άπαγορεύεται ή ανά¬
θεσις μελετών είς αντούς. Ό νό-
μος ούτος, τονίζεται δίδει τό δικαί
ωμα είς τοϋς έπιστήαονας μηχανι-
ΠΑΡΙΣΙ.. Τό Διεθνέ; Νομισμα
τικόν Ταμείον κα,τένειμβ την πρώ-
την δόσιν των Δΐί-θνων Τρα6ηκτι·
κων Δικαιωιμάτιον (Δ.Τ.Δ.), ΰψονς
3,5 περίπου διοεικατομμυρίων δολ-
λαρίων, ή δημιουργία των οποίων
€ίχε συμφωνηθή κατά τήν διάρκει¬
αν τής τελευταίας έτησίας σύνοδον
τοΰ Ταμείον, τάν Σεπτέμβριον τού
1969. Τρία άκόμη δισεκατομιμυρια
θά διανεμηθούν τόν Ιανουάριον
1971, τά τελευταία δέ τρία, μετά
Ινα ϊτος.
Τά δικαιώματα αύτά λαμβάνονν
τήν μορφήν αυτομάτον πιστώσεως
άνοι.γομέ-νης υπό τού Ταμείον, -έτα-
τρεπονσης είς μίαν χώραν τής όποί
άς είναι έλλπιμματικόν τό Ισοξνγιον
πληρωμών, νά αποκτήση σννάλλα-
γμα μέσω τ ου ΔΝΤ έναντι, πλεονα·
σματ+κής τοιαύτης. Ή τελευταία
θά λάβη είς άντάλλαγμα ποσόν Χ.
Τ.Δ., ίσον πρός έοοεϊνο τής χορηγη-
θείσης πιστώσεως. Δύο ούσιώδη χά
ρακτηρκΓτικά διαιφοοοποιοΰν τα Ε.
Τ.Δ. άπό τά κοινά τραβηχτικά δι¬
καιώματα, τά όποϊα εδημιουργήθη
σαν είς Μπρέττον - Γούντς την έπο
μένην τού δευτέρου παγκοσμίου πό
λέμου. Άφ' ενός μέν ή χρησιμοποί·
ησΐς τιον είς ουδένα υπόκειται περιο
ρισμόν πλήν τού γεγονότος δτι 8έν
δύνανται νά χρησιμοποιηθοϋν υπό
κεντρικής τραπέζης διά νά τροποποι
ήοονν τήν σύνθεσιν των άποθεμά·
των της. Έξ ετέρου δέν είναι δννα
τόν νά έξοφληθοϋν παρά μόνον κα
τά ποσοστόν 30% τοϋ χρησιμοποιή
θέντος ΰψονς των (κατά μέσον ό¬
ρον) είς περίοδον πέντε έτών. Τοΰ
το σημαίνει δτι τό 70% των πρα
γματοποιηιθέντων τραβηγμάτων δέν
θά χρειασθή νά έξοφληθοϋν.
Αύτη ακριβώς ή Ιδιορρυθμία εί¬
ναι έκείνη ή όποία δίδει είς τά Ε.
Τ.Δ. τόν χαρακτήρα τού πρόσθετον
«νομίβματος», τό οποίον αί κεντρι
καί τράπεζαι θά δύνανται νά περιλά
βουν είς τά άποθέματά των, παρα
πλεύρως τοΰ χρυσού, τοΰ δολλαρί-
ου καί τής στερλίνας.
Αυτή ή τεχνητή δημιουργία νέας
διεθνΛς ρευστότητος, τήν οποίαν
ώριαμένο* άποκαλονν «χάρτινυν
χρυσόν» —άλλά πώς είναι δυνοτή
ή συνταύτκΐις δύο δρων τόσον άντι
φατικών;— συνυστή εΐδος φυγής
προβαιδιζουσης τοΰ διεθνοΰς νομι
σματικοΰ συστήματος, πού θά καν<.' στήση ολιγώτερον αναγκαίαν την έ ,-τανισορρόπησιν των Ισοξνγίων πλη ρωμών των έλλειμματικών χωρών. Άκριόώς δέ τά έλλείμματα ώρισμέ νων χωρων, άποτίλοΰν μίαν α*τίαν νομισματικών άναστατώβϊων αί δ- ποϊ«ι εσημειώθησαν κατά τά τελευ ταϊα ϊτχ). Ή δημιουργία των Ε.Τ.Δ. συνε πώς αποτελεί λύσιν ευκολίας διά την δυτικήν οίκονομίαν, ή δποία τροφοδοτεϊται κνρίως υπό τού πλη- Η ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ΕΚΤΑ- ΚΤΩΝ ΓΠΑΛΛΗ,νΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΝΟΜΙκ-Α ΠΡΟΣΩΠΑ Πρός άπαντα τά Νομικά Πρό σωπα Δημοσίου Δικαϊου έκοιν^ ■ποιήθη έγκύκλιος τοϋ ύπο^ργζί 7ο Κοινων'κών 'Υπηρεσιών, βά σει τής οποίας τό χρονικόν διά στημχ τής τακτοποιήσεως των ατάκτων ύπαλλήλων δέον 8- πως μή υπερβή τούς δύο ιιήνας άπό τής δημοσιεύσεω; τοΰ τχε τικοΰ Β_. 'Επίσης μέχρι τής (15ης Φεβρουαρίου 1970 δέον νά περατωθή τόσον ή τακτοποίησις ών έκτάκτων ύπαλλήλων είς /ε νάς τακτικάς θέσεις κλάδων 5- ■σον καί ή ένταξις των τακτικών ύπαλλήλων κατ' εφαρμογήν των ίιαταξεων τοΰ Ν.Δ. 169) 1969. το τοιούτον προελεύσεως τής έκλο- κοΰς ν7ι άσχολοΰνααι μέ θέματα με /ής τού, διά περ,ίοδον 15 έτόίν. Τά ι λέτης, κατασκενής καΐ έπιβλέψεως ..... -· ?ργων, ήδη δέ διά ΰπονργικής — καϊ μόνον — άποφάσεοις τοΰς ά<τ·αι ρεϊται ενας τομεϋς έπαγγελματι- κής δραστηριότητος. Πέραν τούτου προστίθεται, οί κατασκεικχσταΐ εί¬ ναι πεπειραμένοι είς τό νά δίδονν τάς καλιτέρας λνσεις είς τάς με¬ λέτας, λόγο) τής κατασκεΐ'αστικής των έμπειρίας. Κατόπιν όλ(·)ν <ιΰ- τών των διαπιστιίχσεων, ή II. Ε.Μ. Ε.Δ.Ε. μελετά τόν δραστικώτερσν τρόπον αντιδράσεως (διά τής ναιμι κης ή διοικτττικής όδοϋ). διϋλιστήρια Νιάρχου, έξ δλλον, θά είχον τό δικαίωμα κατεηγασίας 32 έκατομμνρίων τόννων άργοΰ, προμη Θευομένον άπό πηγάς τής προτιμή- σεώς τού. ' Ηδιΰλισις των 25 έκα τομμυρίιον τόννων άργού, δία τό οποίον {«τίστανται έν έκτελέσει συμ βάσις μέ τήν κοινοπραξΐαν «ΒΡ», «Σέλλ» καί «Μόμπιλόϊλ», ποϋ θά εΐσάγίονται μέσω κλήρινγκ, θά μοκ- ράζιονται μεταξΰ των δύο διϋλιστη ρίων. θωρίσμοΰ, άπό πολλων μηνών. Διά τής διοχετενσεως είς τόν άγωγόν νέου χρήιματος, έλπΐζεται ότι θά έκ διιοχθή διά παντός τό φάσμα τής παγκοσμίου ύφέσεως, τό οποίον δέν έδίστασαν νά έπικαλεσθοΰν προσφά τως ώριοιμένοι έκ των πλέον γ·νω —ών οΐκονομολόγων. Άλλά μήπως δεν ϋποχωρεΐ κανείς διά νά πηδήση κολύτερον; Ή δημιουργία τοϋ €χαρτίνου χςι«βοΰ> είναι τέλος, εφεύρεσίς έμ
πηοογνωμόνων, πρός χρήσιν των
πλουσίων χωρών —·καί μάλιστα τής
πλονσιωτέραις δλων των ΗΠΑ.
Ποάγματι, περίπου τά δύο τρίτα
τής πρώτης κατανομής των ΕΤΔ,
διετέθησαν είς τάς χώρας - μέλη
τής «Λέσχης των Δέαα>, πλέον δέ
τού ενός τέταρτον, είδικώς ί'ις τάς
Ηνωμένας Πολιτείας. Ή Ίνδία
δέν λαμβάνη παρά μόνον 3,7% τοΰ
πακτωλοΰ.
Είς την πραγματικότητα τό δολ
λάριον θριαμβεύει κοΑ πάλιν. Τό νέ
όν αάτό σύστημα ποοβλέπίΐ δνκ·)ς
ότι ή χώρα πού Θά ζτττήση άπό την
Αμερικήν την είς χρυσόν έξόψλη
σιν των δο)Λαρά·)ν, τά 6ποϊα κατέ-
χει, δύναται νά πληοωθή διά των
ΕΤΔ. Οδτω, ό χρυσός τοϋ Φόρτ -
Νόξ ευρίσκεται έν άσφαλεία, τόσον
περισσότερον δσον ό νόμ<ες τού Γρέησαμ («τό κακόν νόμιαμα Λκό χνει τό καλόν»), ένδέχεται καί, π& λιν νά εφαρμοσθή. Είς τήν πευόττω σιν αυτήν, τό πολύτιμον μέταλλον θα χρησιμοποιήται συνεχώς όλιγώ τερον, ώς μέσον διεθνών πλησ.Μ · μών, θά άναπανεται δέ ησύχως ιίς τά ύπόγεια των τραπεζών καί είς τό «κομπόδεμα» των πολιτών. <Ό κόσμος είναι Ινα χωρ,^ν.», ΰπενθύμισε προσφάτως, ό πι,ιώην πρω'θυπουργός τοϋ Καναδά κ. Αέ στερ Πήοσον διά τής έκθέσειυ:, τού επί τής βοηθείας πρός τάς νΓ.^να- πτύκτους χώρας. Τά πάντα συμ βαίνουν ώς εάν οί πρόκριτοι τοϋ χωρίου αυτού, ΐίχον συστήισει είς τοΰς έμπειρογνώμονας - μάγους, νά έφεύρονν νέον «μαγικόν» διά την διατήρησιν των προνιομίων των, δή λοϋντες ταυτοχρόνως είς τά', <κα τωτέρας κάστας» δττ ουδέν Λύ/αν ται νά κερβίσονν Θέτουσα», έν ά βόλφ την εϋημερ«ίαν των ι»ν. Ή Γαλλία, ή όποία είς παλαιοτέ¬ ραν πίρίοοον ε·[χε γενναίως άντιτα χθή είς ι ήν δημιουργίαν «χαρΓί- νού χρυσόν», λαμβάνει τό μ/ϊί.{»·όν της άπό τό νέον νόμ*σμα: Περίπου 920 έκατοαμύρκχ φράγκα. Ό3ταΐ, Θά ίΰρίσκεται τού λοιπού εί; δυσχζ ρή Θέσιν προκημένου νά άμ(ρυ<)η τήση μ* νΑοντικώς τήν έπιοεβαιωΟνϊ σα' κι<(<ια«χίαν τοΰ δολλαρίου. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΤΥΠΟΣΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ Καβορίζονται δι' άττοφάσε«ς τοθίπτοι/ργοθ των Οικονομικήν ΩΡΙΣΘΗ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ·<Α- ΤΑΤΑΕΕΩΣ ΚΕΝΤΡ Ω Ν ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ Δ*' αποφάσεως τοϋ ϋπουργού Οι¬ κονομικήν, δημοσιευομένης είς την «Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως», (23 Β') καθορίζεται τά περιεχόμε νόν καί 6 τΰ.τος τή ςκατά τό άρθρον 16α τοϋ ΝΤ.Δ. 3323)55 δηλώβεως άποτελεσμάτων των δμορρύθμων, έ τερορρύθμον καί περιωρισμένης εύ θύνης έτα'ρειών. Διά τής αποφάσε¬ ως ταύτης όρίζεται δπι·>ς ή δήλοο-
σις των άποτηλεσμάτων (κεροων —
ζημιων) νΤ<>6άλλεται είς διπλούν
καί περιέχη:
1. Τήν ίπωνυμίαν (τίτλος, τύ-
πος) τής έτοιρΐίας, τήν ?οραν αυ¬
τής, ήτοι πόλιν, όοόν καί αριθμόν,
τόν αριθμόν τηλέφωνον καί ταχυ-
δρομυκοΰ τομέως, τό αντικείμενον
των εργασιών της, την ήμερομηνί-
αν Ιδρύσεως, τήν χρονικήν διάρκει
αν αυτής, τό τχ>χόν ΰψιστάμενον ύ-
χοκατάιστημα, πρατήριον, έργοστά
σιον κ.λ.π., τόν οικονομικόν ϊφορον
είς τήν περιφέρειαν τοΰ οποίον ευ¬
ρίσκονται ταύτα, τόν οικονομικόν ί
φόρον είς τόν οποίον επεδόθη ή δή
λακκς τοΰ προηγούμενον οίκονομι-
κοΰ Ιτους, ώς καί είς περίπτωσιν
διαλύσεως διά τό 2τος διαλύσεως
τούτης.
Είς περίπτωσιν δκεριβμοϋ άντι-
κ/.τγτου, τό ονοματεπώνυμον, έπάγ-
γελμα καΐ διεύθυνσιν έπαγγέλμα-
τος καί κατοικίας αυτού.
2 Τά δηλούμενον ποσόν κρρδών
ή ζτ^ιιών τής έταιρείας.
3. Τά στοιχεϊα των έταίρων καί
η ν μεταξύ αυτών κατανομήν των
κίρδών ή ζημιών, ήτοι τό ονοματε¬
πώνυμον, δνομα πατρός καί την δι
ενθυνοτν κατοικίας ή έπαγγέλματός
τόν αρμόδιον διά τήν φορολογίαν
τού έταίρου Οικονομικόν "Εφορον,
χί}{ Ιδιότητα αυτού (όμόρρνι&μος, έ
τειόρρυθμος κ-λ.π.), τό ποσοστόν
σνμμετοχής τού καΐ τό άναιλογοϋν
έκάστφ ποσόν κε-ρδών ή ζη,μιών.
4. Βεβαίωσιν τοΰ δηλούντος καί
τοϋ οτυμπράξαντος είς τήν σνντα-
ξ·ν τής δηλώσεως, τήν ήμΓρομτγνί-
αν συντάξεως ,τής δηλώσιε«>ς ώς
καί τήν ήμερομηνίαν παραλαίβτϊς ΰ
πό τού άριμοδΐου ςρορολογικοΰ όρ¬
γανον.
5. Ή δήλωσις δέον νά περιλαμ-
| οάνη έπίσης καΐ τά κάτωθι στοι-
χιία:
ΙΙροκειμένου περί εταιρειών αί
οποίαι ετήρησαν βι,βλία πρώτης κα-
τηγορίας τού Κώδικος Φορολογι-
κών Στοιχείων (Ν.Δ. 4)1968), τά
άκαθάριστα ϊσοδα τής χρήσεως,
τόν συντελεστήν καθαροϋ κέρδους,
καί τά προκύψαντα καθαρά κίροη
ταύτης, επί εταιρειών δέ των οποί¬
ων αντικείμενον εργασιών είναι ή
παροχή ϋπηρεσιών, τά ϊσοοα τής
χρήσεχος, τά εξοδα καί τά προκύ-
ψ(ΐντα καθαρά κέρδη, μετά την ϊκ-
πτωσιν των σχετικών έξόδων.
ΙΙροκειμένου περί εταιρειών, αί
οποίαι ετήρησαν βιβλία δευτέρας
κατηγορίας τού ΚΦΣ, δέον νά πε
ριλαμβάνη έπίσης τά άχαθάριστα
»°ο6α τής χρήσεως. Είς τό ποσόν
τούτο προστίθεντοχ τά μή έοοππτό-
μενα κατά νόμον ποσά, ήτοι οί μή
έκπιπτόμενοι φόροι, τό έκπεσθέν
ποσόν άποσβέσεων πλέον των νομί-
μιον, ό έπιβληβΐϊς πρόσθίτος φόρος
λόγφ έκπροθέσμου, άνακριββίας κ.
λ.π., τό έπΐιβληθέν πρόστιμον τοϋ
Κώδικος Φορολογιαών Στοιχείων,
αί μή άναγνωριξόμεναι πρός Ικπτω
σιν δαπάναι κ,λ,π. Έκ τού ποσοΰ
των καθαρών κερδών άφαιροϋνται
τό υπόλοιπον καθαροΰ κέρδους τοΰ
ίΐεταφερθέντος έκ προηγουμένης
χίήσεως καΐ τέλος τό ποσόν των
καθαρών κερδών ή ζημιων μετά
την φορολογικόν άναμόρφωσιν των
άποτελεσμάτων.
Την εκπτωσιν έκ των καιθαρών
κερδών, όπου συντρέχει περίπτω¬
σις, της άςρορολογήτου κρατήσεως
πρός κάλυψιν ξημΜον άρθρον 8 Ν.
Δ)τος 2176)52, τού άφορολογήτου
ποσοΰ διά νέας έγκαταστάσεις δρ-
(»ρου 8 Ν. 3213)55 τού άφοοολο-
γήτου ποσοΰ διά νέας παρα.ΎωΎ«ί<άς έπενδύσβις Ν.Δ. 4002)59 καΐ τής ά<ρορολογήτου κρατήσβως δια νίας έν τή χώοα έγκαταστάοτεις αρβρου 7, Α.Ν. 147)67. Δι' αποφάσεως τοΰ· ύπουργοθ Έμπορίου συνεκροτήθη ή Ιδρ,ίύ ούσα είς τό ύπο^ρ-γεΐον 'Επιτρο •πή Κατατάξεως κέντρων καί κα | στημ,ά^των καΐ ωρίσθησαν τά λη αυτής. Ή έν λόγω έπιτρο ■πή άποτελεΐτα·. άπό τούς εξής: ■α) τόν προϊστάμενον τοϋ Α :'Λήε·ατος τής 1ης Διευθύνσεως Αγορανομίας ώς πρόεδρον άνα πληρούμενον υπό τοΰ προϊστχμέ •νού τοΰ Β' τμήματος τή ςαύτή; •Διευθύνσεως, β) "Ενα άξιωαα- ΐικόν τής Άστυνομίας Πόλεων, ιΐκ των ύπηρετούντων είς τήν Γεν. Εποπτείαν Άγορανομίας Αστυνομίας Πόλεων. Προκειμέ ινου —ερί κέντρων τοπικής άρμ: ιδιότητος τής Χωροφυλακής, αν- ιτΐ άξιωματικοΰ τής Άστυνοαί- ι α; Πόλεων, θά μετέχη τής έ«ι- | ,χιχάς εργασίας, ώς καί ή ΠΛΗΡΗ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΙΝ ΕΠΙΦΕΡΕΙ Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΤΙΚΗΣ ΑΑΦΑΑΙΣΕΩΣ, Τήν πλήρη άναμόρφωσιν τής νο- μοθεσίας, ή όποία διέπει την Ιδιω¬ τικήν άσφάλισιν, έπιφέρει τό δημο- σιευθέν είς τήν Εφημερίδα τής Κυ¬ βερνήσεως (ΦΕΚ 10, τεύχος πρώ¬ τον; Νομοθετικόν Διάταγμα. Διά τού έν λόγω διατάγματος, τά οποίον εδόθη είς την δημοσιότητα υπό τού ύπουργοΰ Εμπόριον, έκσυγχρονίζε- ται ή άπό τοϋ 1917 ύφισταμένη σχε τική νομοθεσία, διά των νέων δέ διατάξεων είσάγονται πολλαί και- νοτομίαι είς την λειτουργίαν τού θεσμοϋ τής ίδιωτΐ/κής άσφαλίσβως καΐ των φορέων της. Ούτω, άπαγο- ρϊύεται εφεξής ή ανάμιξις τραπε- ύπαλλήλων είς τάς άσφαλι- των πρακτόρευσις άσφαλιστικών έ- τώτατα όρια κεφαλαίίον των έται- ρειων αναλόγως των άσφαλιστικων εργασιών, τάς οποίας άοκοΰν. Τά κεφάλαια αΰτά κυμαίνονται μεταξύ 5 καΐ 15 έκατομμυρίονν δραχμών. Είς τα πλαίσια τής νέας άοχρα- λιστικής νομοθεσίας προβλέπβται έ- πίσης καί ή λήψις μέτρων διά τάς μή έκπληρούσας τάς συμβατικάς ϊ- ναντι των πελατών των ύποχρεώ- σης έταιρείας, ώς καί ή καθιέρω- σις κριτηρίων διά την ανάληψιν τής πρακτορεύσεως άσφαλιστικής έται- ρείας. •Η ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ιΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ Τό μελετώμενον μέτρον μ^τα ταιρειών. Κατ' έξαίρΐθΐν ηαρεχε- βολής τής μορφής τοΰ δικτύου ■τροπής άξιωματικός Χωροφυλα- ικής έκ των ύπηρετούντων είς την Γεν. Εποπτείαν Άγορανο- ται χο ως άνω δικαίωμα μόνον "διά ιτώνΣΕΚ είς δημοσίαν ιμ,ιας τής Χωροφυλα,κής. γ) τοΰ πόλεις με πληθυσμόν κατω των ιο. ιρησιν κοινής ωφελείας, 000 κατοίκων. Ειδικώς διά την ά- άφ' ενός είς την άξιοποίηαιν νάπτυξιν τού κλάιδου άσφαλειών ζω- >τοΰ ίσχυροτέρου μεταφορικοΰ μί
ής έπιτρέπεται ή συναψις σχετικών
συμβολαίων μέ ρήτραν συναλλάγμα
'Στυλιανοΰ Πετρουλά, τμημα,τάρ
γου τής ΟΕκονομικής 'Εφορία;
Δημοσίων θεαμίτων, άναπλη-
■ρουμένου υπό τοΰ Δημητρίου Γχ
λιώτου, τμηματάρχου τής Ιδ.'ας
Οικονομικάς Έφορίας.
ΑΙ ΕΓΓΥΗΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣιΤΟΛΑΙ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
• ?
Λι' αποφάσεως τοϋ ύπουργοΰ
των Οικονομικήν (ΦΕΚ 10 Β), ηΰ
ξήθη είς 40 έιιατ. 8>χ. τό άνώτα-
το·ν βριον έγγυητικών έ— ιστολών
τής Τ,ραπέζης Πΐΐραιώς, τταρεχο-
μένων πρός τό Δημόσιον καί τά
ΝΠΔΔ δι' έκτελέσεις έργων, προ¬
μηθείας καΐ πάσης φύσεως έγγι/ή
σεις.
λοις Θεσπίζονται καί ωρισμέναι φο¬
ρολογικαί άπαλλαγαί τόσον ώς πρός
τά καταβαλλόμενα άσφάλιστρα, ό¬
σον καΐ ώς πρός τά διανεμάμενα
μερίσματα πρός τοΰς ήσφαλισμέ-
νοτ>ς τού κλάδον αύτοΰ.
Τό νομοθετικόν διάταγμα ποοβλέ-
πει έπίσης την επέκτασιν τοΰ επί
των έλληνικών άσφαλιστικών εται¬
ρειών άσκουμένου λογιστικόν έλεγ¬
χον καί είς τάς άλλοδαπάς έταιρεί¬
ας τάς έργαζομένας είς την χώραν.
σου καϊ άφ' ετέρου την καλ;>τέ
τής θέσεως των έργαζο
τος ή χρεογράφων, ένώ παραλλή- ιμένων. Τούτο ανέφερεν δ υπουρ
γός κοινωνικήν 'Γπηρεσιών χ.
ϊΐάτρας, πρός τήν διοίκησιν τής
Πανελληνίου Όμοσπονδίας _ι
ι5ηροδρομικών.
Ή ήγεσία των σιδηροδροαι
κων ανέπτυξε πρός τόν κ. ύπουο
γόν τό θέμα τής άσφαλιοτικής
■θέσεως τής τάξεως έν δψει τής
ιμελετωμένης Μ,εταβολής. Ό κ.
Πάτρας προσέθεσεν δτι διά τής
ινέας ν^ορφ^ζ των ΣΕΚ, οί έργα
ί
ρ^
ζόμενοι Θά επιτύχουν βελτίωσιν
Τέλος, διά διατάξεως τοϋ έν λόγω -τής άσφαλιστικής των
νομοθετήματος αύξάνονται τά κα- 'σβως
νομοθετήματος αύξάνονται τά κα-
Νέον γιώτ άνονκτής θαλάσσης, κα τασικιευασιμένσν άπό Ινας ΰάλου, ε¬
τέθη είς χρήσιν είς την Δυτικήν Αγγλίαν.
0ΙΚ0ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ ΕΠΙ
ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΝ
ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ ΠΡΟΣΩΠ. ΤΟΙΑΥΤΗΣ
Επί μετατροττής προσωπικήν έ νικ«τέΕας σημασίας» κα! τό ,;„
ταιρείας είς άνώνυμον, είς άναλθ- παραπέμψη εις την Ολομέλε,Ον
γ.κόν τέλος χαρτασήμου — καί τοΰ Σώματος πρός τελικήν κρίσιν
συγκεκριμένως είς τό προβλίττόμε Τιν αϊτηα. ν άνα.θέσεως είχεν ίητ0
νόν «πό τό 'άρ€?ον 15 ττσράγρ. 2 βίλε. ή Άν^-νυμος Βιομηχαν,χή ·Ε
τού Κώδικος Νόμων ττερΐ τελών τα.ρεία Άδελφοι θ Χαραλαμ,ο.
Χαρτοσήμου τέλος 1,5% — υπο- τιουλοι, προελθουαα έκ μετατρ-^
6«λλεται μόνον ή σύμβασις ττερι της όμερ-.Λμοι; έτσ.ρειας Έλλην,
συστάσεως της άνωνύμου έταιρεί- κή Β.ομηχσνίοτ Ζι,-μαρικών «Στάρ
άς, δηλαδή τό καταστατικόν της. κατ' αποφάσεως τού Δευτεροβαβμ,
Δέν ύποβάλλσντσι καί αί συνομο- ου φορολογικόν δικ. Πειραια-,
λογούμεναι διά τής συμβάσεως αθ Σημειωτέον, ότ, ε,ό τής ώ.; δ.
της μεταβιδάσεις πεοιουσιακώ-ν ν» ύπ' Αριθμόν 1 745) 1968 ά.τοφ<, στοιχιίων ένσωμάτων η άσ»μά- °«ος τού, τύ β' Τμήμα τού Ιβ των πραγμάτων (έχχώρησις άπσ. Νέος άγγλικός,έλκυστήρ δυνάαενος νά μεταφέρη 6άοη 44 τόν¬ νων, έπεδείχθη είς τελευταίαν ϊκθεσιν αΰτοκινήτο)ν είς Γλασν.ίόβην. ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΑΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ ΑΠΟ839 ΜΕΧΡΙ 12.637.ΔΡΧ. (ό όμ«δάρχης πρός δεκανέα κλπ.). 6. Π,ροθεσμία διεκδικήσεως όικ. ο¬ μμάτων όρίζεται ή πενταετία. Ή πληρωμή τής συντάξεως άρχΐται ά- ναιδρομικώς, εν ετος πρό τής πρά- Άπό στοιχεία παρεχόμενα υπό τής πενθυμίζεται σχετικώς δτι ή Βρε- ! καί πλέον χιλιάδες άγωνκττών θά | ξεο>ς κανονκτμοΰ συντάξεως.
Ή ΰπόσχεσις τού πρωθυπουργοΰ
κ. Γετοργίου Πουΐαδοπούλου πρός
τοΰς άγωνκττάς Έθνικής Άντκττά-
σεα>ς την 28ην Ιουλίου 1968, πρα-
γΐματοποιεΐτα», είς τό ακέραιον. "Εξ
'Εθνική; Τραπέζης τής "Ελλά¬
δος, πρακύπτουν τα εξής:
Η Β' ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗ¬
ΣΙΣ ΙΙΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ Α-
ΝΑΠΤΤΞΕΩΣ
Έντός τοΰ μηνός Σεπτεμδρίου,
Ελαβε χώραν είς Θε<κταλονίκην ή Β' Διεθνής Συνάντησις ΙΙεριφε ρεια,κής Άναπτύξεως, ή όποία έ- ΕΙς την έν λόγω συνάντησιν μετέ¬ σχον επισήμως 23 άφρικανοασιατι- καί χώραι, 40 τεχνικαΐ εταιρείαι καί 4 τράπεζαι τού εξωτερικόν, άπό έλ 18 τεχνικαί εταιρείαι, 14 σύνδεσιμοι καί όργανκχμοί, 8 τράπεζαι καί 2 επιμελητηρίω. Σκοπύς των τοιούτων ΔιείΚών Συναντήσεων είναι ή άνταλλαγή ά πόψεων επί των προδλημάτων των υπό ανάπτυξιν χωριόν, τα όποϊα αί ται· άντνμετοιπίζουν έν τη προσπα θεία τ<ον νά έπκτπεύσουν την δια¬ δικασίαν τής άναπτύξεώς των. Διά των έν λόγω συνα'ντήο'εων δίδεται ή εΰκ«ιρία άναλήψεως τής χρημα- τοοοτήοεως καί εκτελέσεως των ?ρ γων ύποδομης είς τάς άναπτνσσο- μένας χώρας υπο των τράπεζαν «αί τεχνικων οΐκων των άνεπτυγμένων χωρων τής Δύσΐως. ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑ Σ Τ Η Μ Α ΤΟΝ Διεξήχθη μέ επιτυχίαν ή άπογρα φή των κατοοστημάτων εξορύξεως διομηχανίας, ηλεκτρισμόν, φωταε- οίου, έμπορίου καί έτερον ύπηρε- σιών υπό τής Έβνικής Στατιοτι- κής 'Τπηρεσίας τής "Ελλάδος. Ώς γνωστόν, σκοπός των έν λόγ<ρ ά πογρσχρών είναι ή διαπίστιοσις τής διαρθρώσεως των οΐκονομικών μο- νάύων τής Χώρας, ή ονναγωγή σιιμ περασιμάτων έκ των έπελθουσών με ταβολών καί ή χρησιμοποίησις αύ των οιά τόν προγραμιματυσμόν τής Οράσεως των κρατικων ϋπηρεσνώ·ν καί των οΐκονομυκών μονάδων. 'Τ- πενθυμίζεται σχετικώς, δτι ή τελευ ταία άπογραφή εγένετο κατά τό 1963 «αί ή πρό αυτής τς 1958. ΔΙΜΕΡΕΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΣΤΝ- ΑΛΛΑΓΑΙ 'Εντός τού Σεπτέμβριον υπεγρά¬ φη νέον πρωτόκολλον έμπορικων ανταλλαγήν μεταξύ Ελλάδος καί συμβατικήν περίοθον άπό 1ης Ίου λίου 1969 μέχρι 30ής 'Ιουνίου 1970. Διά τού έν λόγω πρωτοκόλλου προ δλέπονταν είσαγωγαί έξ Αιγυπτου ΰψους 14 έκατομμυρίων δολλαρί- α»ν καί έξαγωγαί 8 έκατσμ- δολλα ρίων. Ή μεταξύ είσαγωγών καί ί- ξαγωγων δικφορά των 6 έκατομ. δαλλαρίων προβλέπεται νά καλυφθή διά των διενεργουμί'νων έξ Αιγυ¬ πτου έμβασμάτων καί τοΰ υπέρ τής "Ελλάδος ενεργητικόν υπόλοιπον έξ σνναλλαγων παρελθόντιον έτών. Έξ άλλου, έντός τοΰ Όκτο)6ρί- συ υπεγράφη τό πρόσθετον πρωτό¬ κολλον διά τό δεύτερον ετος τής τριετοΰς Ισχύος ρμποοικής σΐίμφ<ο νίας μεταξύ "Ελλάδος καί ΙΙολιονΙ- ας, καλΰπτον τό χρονικόν διάστη- μα άπό 1ης "Οκτώβριον 1961) μέχρι 30ής 2επτεμ*ρίου 1970. Τό ΰψος ανέλθη είς 13 έκατομ. δολλαρίιον. ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙ ΩΝ Συμφώνως πρός τα υπό τοϋ Ι. Κ.Α. συγκ-εντρούμενα στοιχεϊα πε- ρί των καταβαλλομένας υπό των 6ι ομηχανιών περιοχής Αθηνών ήμε- ρομισθίων —διά τα όποία ύπάρχει κάποια καθτιστέρησις λόγφ τής φύ¬ σεως τιον— προκΰπτει δτι κατά τό 12μηνον Ιούλιον 1968 — Ίαυνίου 1969 τα ήμερομίσθια των έργατών τής βιομηχανίας ηυξήθησαν κατά 8,8%. Εάν ληφθή ύπ' όψιν δτι ό τιμάριθμος κόστους ζωής κατά την έν λόγφ περΐεδον παρέμεινε σχεδόν άμετάβλητος, σννάγεται δτι ή ά'νο- δος των πραγματικήν ήμεοομκτθί- ων δέν ΰπολείπεται τής αύξήσειος των όνομα<ττικών. Ή αύξησις φαίνε ται δτι επετεύχθη άνευ δυσμΐνοΛ' έπιδράσεοιν επί τοΰ κόστους καί των τιμών των βιαμηχανικων προι άντων λόγψ άναλόγοΐ' αυξήσεως τής παραγωγικότητος. ΞΕΝΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟ ΛΑΙ Κατά τόν παρελθόντα Όκτώ- βριον αφιχθη είς 'Ελλάδα Βρεταν- νική Έιμπορική Αποστόλη καί εί¬ χεν έπαφάς μέ οϊκθΛ'Όιμικούς καί ύ πηρεσιακούς παράγοντος. Σκοπός τής έν λόγφ άποστολής υπήρξΐν ή μΐλέτη των δυνατοτήτων άνααΐτύξε ως των έμπορικών συναλλαγών με ταννία κα.τέχ«ι την τετάρτην θέσιν είς τάς είσαγα>γάς καί την πεμπτην
είς τάς έξαγωγάς.
Ωσαύτως αφιχθη είς τάς Αθή¬
νας Γερμανι-κή Αποστόλη μέ σκο¬
πόν την ανταλλαγήν άπόψεων επί
τής άναπτύξεως των βιομηχανικήν
σχέσεων καί Ιδιαιτέρως την προσέλ
κνσιν γερμανικών έπενούσεων.
ΣΤΜΒΑΣΙΣ ΔΙ* ΑΞΙΟΠΟΙΗ-
λάβοιτν συντάξεις κυμαινομένας ά¬
πό 839 δρχ. (περίπτωσις άγάμον ά-
γωνιβτοϋ) μέχρις ανωτάτου όριον
12.637 δρχ. (όλική άναπηρία καί
άνικανότης). Τό σχετικόν νομσθέ-
τημα, ύπογραφέν προχθές νπό τού
Άντιβασιλέως, κατέστη ήδη νόμος
τοΰ κράτονς.
Τα άνοίτέρω ανεκοίνωσε χθές ό
άναπληρωτής ύπονργός ΓΙροεδρίας
κ. Ι. Άγαθαγγέλον, ΰπενθυμίσας
ΣΙΝ ΤΔΡΟΔΤΝΑΜΙΚΟΤ ΠΟ- ' την σχετικήν δήλωσιν τοΰ κ. Πρω-
ΤΑΜΩΝ θυπουργοΰ είς τα Ίωάννινα:
«'Επιτρέψατέ μου, την στιγμήν
'Τπεγράφησαν εξ συμβάσεις άνα αυτήν, ώς 'Βθνική Κυβέρνησις, νά
μίαν άμαύρωσιν άπό τό εΎδοξαν
θέισεως μελετών άξιοποιήβεως τοΰ .
ύδροδνναμικοΰ 9 ποταμών καί πά- καί φωτεινόν παράδειγμα, τό δποϊ- Εκ των μέχρι τούδε ΰπαρχόντο>ν
ραποτάμ(.')ν, μεταξύ τής ΔΕΗ άφ' όν άποτελέσατε, ώς άγοινκτταί τής στοιχείων προβλέπεται σννολική έ-
Η ΤΠΟΣΧΕΣΙΣ
Είχΐν εϊπει ό Προθυίΐουργός είς
τα Ίωάννινα είς τάς 28 Ιουλίου
τοΰ 1968: «Θά μετονομάσω έκ των
ΰστίριυν τα Σώματα τής Έθνικής
Άντιστά<τεως είς Σώματα Τακτι- κοϋ Στρατοΰ μέ δλα τα νόμιμα ϊ· πακόλουθα». Αύτην την υπόσχεσιν έπραγμά- τωσε τό Ν.Δ. 179)69 καί αυτήν ό- λοκληρώνει τό σημερινόν Νομοθε¬ τικόν Διάταγμα. Τέλος, ό κ. Άγαιθαγγέλου διηυ- κρίνησε τα εξής: 'Εκ των μέχρι τούδε ύπαρχόντων ένός καί τοϋ καναδικοϋ Οίκον Σονρβέγιορ, Νέννιτζερ εντ Σένε- βερτ "Ινκ. καί τοϋ ίσπανοπορτογαλ λικοΰ Οίκον Κόμπα - Κονσουλπρέ- σα άφ' έτερον. Ή σύνταξις των έν λόγφ μελετών προβλέπεται δτι θά πραγματοποιηθή είς 18—28 μή νας. Διά των υπό μελέτην έργων προβλέπεται δτι θά έγκαταοταθοΰν 26 ΰδροηλεκτρικοί σταθιμοί, δνναμι ρών. Σημειωθήτοο δτι αί ύπογρα- φείσαι συμβάσεις άποτελοϋν τό πρώ τον μέρος άξιοποιήσεως τον έκμε- ταλλευσίμου ΰδροηλεκτρι·κοΰ δυνα- ιμικοϋ τής Χώρας. Ή όλοκλήρωβις τον όλον προγράμματος ΰπολογίζε ται νά αποδώση ηλεκτρικήν ένέργει. αν τής τάξεως των 18 δισεκατ. κι λοβατωρών. ΝΕΟΣ ΚΩΔΙΞΔΗΜΟΣΙΟΤ ΛΟ ΓΙΣΤΙΚΟΤ Εδημοσιεύθη δ νέος Κώδιξ Δη¬ μόσιον Λογιστικόν, ό οποίος τίθεται έν ισχύϊ άπά τής 1ης Ίανουονρίον 1970. Ή σύνταξις τοΰ έν λόγφ Κώ δικος ανετέθη πρό διετίας είς ό- μάδα εργασίας, βάσει δέ των ΰπο- 6ληθε«τών είσηγήσεων ενεκρίθη υ¬ πό τοΰ 'Τπονργικον Συμβουλίον ό νέος Κώδιξ. Δι' αυτού προβλέπε ται ή άναδιοργάνωστς το συστήιμα- τος καί τής νομοθεσίας περί διοι/κή σεως τοϋ δημοσίου πλούτον καί τοΰ λογιστικοΰ τοΰ κράτους. ΙΔΡΤΣΙΣ ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΑ- ΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΉΣ ΑΤΤΟ- ΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΩΝ Αί άπό καιρόν διεξαγόμεναι δια- πραγματεύσεις διά την Ιδρυσιν είς Θεσσαλονίκην σνγκροτήματος συν- αρμολογήσεως καί κατασκευής αύ ττκινητων καί μηχανημάτοον κατέλη ξεν είς υπογραφήν συμβάσεοις με- ταξΰ τοΰ έλληνικοΰ Δημοσίου καί τοΰ 'Ελληνοϊταλικοΰ Όμίλου έπιχκ ρηματιών. Τό ΰψος των έπενδύο'ε- Έθνικής Άντιστάοτεως, σαντες ί<ττορικώς διά μίαν άκόμη φοράν την θέλησιν τοϋ έλληνικοΰ λαόν νά ζή έν ελευθερία. Καί ή όίρ- σις τής άμαυρώσεως αυτής, θά εί¬ ναι νά μετονομάσιο έκ των υστροω'ν τα Σώματα τής Έθνικής Άντι- στάσεως είς Σ ματα τακτικοΰ στρα- τοΰ μέ δλα τα νόμιμα έπακόλου- θα». Μέ τό Ν.Δ. τής 26ης Απριλίου 1969 — συνέχκτε-ν 6 κ. Άγαθαγγέ- λου — ετέθησαν αί προιντοθέσιεις διά την απονομήν ήθικών καί υλι¬ κων άμοιδών είς τούς άγωνιστάς. Παρό; τάς μεγίστας δυσχερείας, λό¬ γω παρελεύσεως τόσου χρόνον καί λόγω των συνθηκων τής Κατοχής, τό νομοθέτημα τοΰ Απριλίου 1969 υπήρξε πράγιματι ΰποδειγματικόν. Τούτο απετέλεσε τόν καταστατικόν χάρτην άναγνωρίσεως των άγωνι- στών. Αύτό άπένειμε τάς ήθι/κάς άμοίδάς. ΑΙ ΣΤΝΤΑΞΕΙΣ Μέ τό νέον Ν.Δ. παρεχονται αί ύλικαί άμοιβαί: 1. Καθορίζονται οί δικαιούχοι ά- ναπηοικής συντάξεως μέ συνταξιο- δότήσιν ταντόσημη των παθόντων έν πολέμο). 2. Λαμβάνεται μέριμνα συνταξιο- δοτήσεως των οΐκογΐνείών πεσόν¬ των άγωνκττών, μέ τοΰς αύτοϋς δ- ρους οί όποϊοι ΐσχύουν διά τάς πο- λεμ,ικάς σνντάξεις. 'Επίσης: 3. Σ υνταξιοδοτοΰνται οικογένει¬ αι άπο6ιούντο)ν ή άπουΊωσάντΜν ά- ^απήρο)ν, μέ δικαίωμα μεταθανατί- ου προαγωγής άγωνιστων. 4. Παρέχετατ δικαίωμα έπανεξε- τάσεως έπιδΕΐνωθείσης άναπηρίας. 5. Καθορίζεται σύνταξις βάσει άντιστοίχου 6α6μοΰ στρατιωτικών λαχίστη έτησία δαπάνη έκ τοΰ κρα τικοΰ προυπολογιομοΰ 61.000.000 δραχιμών. Έξ αυτών, Θά διατίιθενται 14. 700.000 δρχ. διά σννταξιοοότησιν άναπήρων καί 46.300.ΟΟ0 δρχ. οιά την συνταξιοδότησιν των φονευθέν των άγωνιστών. 2 ΤΛΛΟΓΗ ΕΙ 2 ΦΟ ΡΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΠΙΑΦΡΑΝ Ό Άοχιεπκΐκοπος Αθηνών άπέ στειλε, κατόπιν «τυνοδικής έξοιν»ο- δοτήσεως, έγχύκλιον πρό: τούς μη τροπολίτας τής Έκκλησίας τής Έλ λάδος καί παοακαλεϊ δποις κινητο- πο4.ήσουν, κατά την κρίσιν τοιν, δ- λονς τούς είς την περιφέρειαν των Φΐλανθρτοπικούς παράγοντος, &ιά την άμεσον συλλογήν χρηματικών εισφορών διά τόν δεινοπαθοΰντα λαόν τής Μπιάφρας. ΟΙ ΦΩΤΑΓΩΓΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΤΚΑΤΟΙΚΙΩΝ Μικροο-ιχοπικές ήλεκτρικές λάμττες ποΰ χωροΰν 36 άττ* αΰτές είς έ'να ήμιηλε<τραγ«γό ύλικό, διαστάσεως VI κι/6ικής ϊντσες ττρόκειται νά χρησιμεύσουν γιά τούς ήλεκτρονικοϋς τεχνικούς τού μέλλοντος ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΕΗ ΩΝΑΣΗ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ Γ ΔΙΤΛΙΣΤΗΡΙΟΥ ΔΙΑ Τθ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΡΕΥΜΑ τύ 6 Τμήμα τού λίου Έττικρατείας είχεν εισηγηθή „ - , .· „„ πρός την Όλομέλΐιαν, κατά ττλειο τησεων, άΦεσις χρΐων, αναθοχη ^ "> ,
. , . . , , νοψηφιαν, διαφο:ον λυο-ιν. Ύιτε<—. χρεων κλπ.). Διότι αί περιουσια- Ύ >Ύ 'ΜΠι
καί αύται μεταβολαί δέν άττοτελούν
ιδίας αύτοτελεΐς συμβάσεις, σλλά
μέρος της ένιαίας έταιρικής συμβά
σεως (καταστατικόν). Αυτή καί μό , . ,
,,,,. > * λ. ' α συστασι- νεου νομικον προσωττοκ
νόν ύπο&αλλεται είς το ανωτέρω β- » ^ ■
ναλογικόν τέλος χαρτοσημου, υπο¬
λογιζόμενον επί τού κεφαλαίου τής
άνωνύμου έταιρεία;, δηλαΐδή επι
τής καθαρώς .τεριουσίας της, συνι-
σταμένης είς την αξίαν των είσφε-
ρομένων στοιχείων τοί ένεργητικού
. , , - .,. - νομικοί προσώπου της προσωπική;
μετα την άφαιρεσιν της αξιας των ►» ■< κ ■■> ι- «<κ ίτυχσν συνεισφερομένων στοιχείων τού πάθη τ ι κου. Αύτά εδέχθη ή Όλομέλεια τού Συμβουλιον τής Έπικρατείας διά Ή Διεύθτχνσις Πολΐοδαμίας τον ΰπουργείου Δημ. "Εργ<ον, δι' έγ- γράφου της πρός τό Γραφείον Πο- λεοδομΐας Θεσσαλονίκης, παρέχει διευοίρινήσεις διά τό θέμα των φο>-
ταγωγών έν σχέσει πρός τόν συντε¬
λεστήν δαμήσεως.
Συγκεκριμένως τονίζετοα, δτι ή
έπιφάνεια των φίοταγίογών θεωρεϊ-
ται ώς καλνπτομένη, έπιφάνεια, μή
άφαιρουμένη κατά τύν ύπολογισμόν
τοΰ συντελέση ού δομήσεως.
ΥΠΕΓΡΑΦΗ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΔΕΗ& ΟΗΕ
ών θά είναι τής τάξεως των 80— ( ληνικής κυβερνήσεως, τής Δ.Ε.Η.
110 έκατομ. οολλαρίων, έκ των δ- καί τού Ο.Η.Ε. σύμϋασις, προθλέ-
ποάον 60 έκατομ. θά ε'ισαχθοΰν ίν. πουσα την γοοτΊνησιν ε'^ ττιν Έλ-
ε'ισαχθ< τού εξωτερικόν. Τό υπό ίδρυσιν συγκρότημα θά αρχίση την παραγωγήν τού έντός ί'ιονς, δταν δέ φθάση έντός όκταε- τίας είς πλήρη ανάπτυξιν θά άπα- σχολή ελληνικόν ίργατοτεχνικόν καί υπαλληλικον προσωπικόν άνερχό μενον είς 21.000 άτομα. Τό έν λόγφ συγκρότημα θά ε χη Ας κύριον έργον τον την σννοιρ- μολόγησιν καί κατασκευήν γεωργι- κών έλκυστήρων, πάσης κατηγορΐ άς έπιβατηγών αύτοκινήτων, αντο- κινήτων άγώνων (φόρμονΛες καί πρότνπα), χωματονργικών κ<ιί όόο ποιητικών μηχανηιμάτιον, φορτηγών αύτοκινήτων, κινητήρων πετρέλαι¬ ον καί βενζίνης, ξηράς καί θαλάσ σης, καθΰς καί έξαρττιμάτων καί άνταλλακτι.κών αυτών. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Ο ΝΕΟΣ ΚΑΝΟ- ΝΙΣΜΟΣ ΑΝΑΘΕΣΕΩ2 ΜΚ- ΛΕΤΩΝ ΤΟΤ ΙΙΡΟΓΡΑΜΜΑ- ΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ Ε1ΙΡ:ΝΔΤ- ΣΕΩΝ Έκ τοΰ υπουργείον Συντονισμοΰ ανεκοινώθη δτι ενεκρίθη υπό τής Έπιτροπής Σνντοντσμον ΟΙκονομι κης Πολιτικής ό νέος Κανονισμός Άναθέσεως Μελετών τοΰ Προ γράμματος Δημοσίων Έπενούσεων. _ά τοΰ εγκριθέντος Κανονισμοΰ καιθορίξεται ό τρόπος άναθέσεως των μελετών καί κατοχνροΰνται ή άρτιότης αυτών καΐ τα σνμφέροντα τοΰ Δημόσιον διά τοΰ καθοοίσμοΰ των άμοιβαίων υποχρεώσεων εύθυ- νών καί θικαιωμάτων έογοδοτών καί μελετητών. Ή έφαρμογή τοΰ άναθεωρηθέν τος Κανονισμοΰ προβλέπεται δτι Θά αρχίση άμέσως μετά την έγκρι¬ σιν των μητρώων μελετητών καί έ λεγκτών τα δποϊα Θά καταρτισθούν συμφώνως πρός την καθοριζομένην 'Τπεγράφη χθές μεταξύ τής έλ- σύνταξιν προμελέτης διά την άξ«>
ποίησιν τοΰ ϋδροδυναμικοϋ των πο¬
ταμών Καλαμά καί Εύήνοιι, πι/θα-
ταξύ Ελλάδος καί Βρεταννίας. "Τ ' αν.
είς τόν νέον Κανονισμόν διαδικασί-
πονσα την χορήγησιν είς την Έλ-
λάθα υπό τοΰ ώς άνω όιεθνούς ορ¬
γανισμόν τεχνικής καί οίκονομυκής
βοηθείας νψους ενός έκατοιμμνρίον
δολλαρίιον, διά την μελέτην άξιο-
ποιήσΐως μέρους τοΰ νδροδυναμι-
κοΰ τριών ποταμών τής χώρας.
Τό άναλαιμβανόμενον υπό τοΰ Ο.
Η.Ε. έκ τής συμβάσειος έργον, ά
ψορή; *ίς την σύνταξιν μελέτης σκο
πι,μοτητος, διά την κατασκειιην ΰ-
όροηλεκτρικον έργον είς τόν ποτα-
μόν "Αραχθον, άποδόσεο;ς ενός όισ
εκατομμνρίον κιλοβατίαρων καί την
ΕΞΑΓΩΓΗ ΔΕΡΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑΣ ΧΩΡΑΣ
Αδείας εξαγιογής άκατεργάστο^ν
δεομάτ(«ν έγχωοίου παραγωγής
καί συνολικής άξίας 1,4 έκατομμν
οίων δολλαρίων θά χορηγηθή διά
την τρέχουσαν συαβατικήν περίο¬
δον ή Τραπέζα τής "Ελλάδος, κα-
σμόν την Ούγγαρίαν, την Βουλγα¬
ρίαν καί την Ρουμανίαν. Άναλυτι
κως αί όνδΐΐαι διά μέν την Οιύγγα-
οίαν άφοροΰν ποσότητα μέχρι συμ
πληοώβϊως άξίας 500.000 δολλα-
οίων, διά δέ την Βουλγαρίαν καί
την Ρουμανίαν άξίας 500.000 καί
400.000 δολλαρίοη', άντιστοίχοις.
Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΒΩΞΙΤΑΙ
ΕΛΙΚΩΝΟΣ» ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΙ
ΤΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ
Σ ημα,ντικόν πρόγοαψίμα έπεκτά
σεως τής δραστηριότητος της πρό
κείται νά θέση είς έςραριμογττν κα¬
τά την προσέχη τριετίαν ή έται-
ρ;εία «Α.Ε. Βωξίτου. Έλικωνος Γ.
Μπάρλος». Τα εργα αύτά τα όποία
θά κλιμακωθοΰν άπό τό 1970 καί
μετέπειτα, προβλέπουν την έγκατά
στάσιν είς τα μεταλλεϊα τής έται
ρείας νέον μηχανολογικοΰ έξοπλι
σμόν. Πρός τόν σκοπόν δέ αυτόν
πρόκειται νά διατεθοΰν κεφάλαια
ΰψονς 120 έκατομμνρίοιν βραχμών.
νής συνολικής αποδόσεως τής τά¬
ξεως τοΰ 1,5 6ισεκατομμυρων.
Άπό ελληνικάς πλευοάς την συμ
δοκπν υπέγραψαν ό ύπουργός Συν¬
τονισμοΰ κ. Μακαρέζος καί ό διοι-
κητής τής ΔΕΗ κ. Καρδαμάκης,
άπύ τής πλευράς δέ τοΰ ΟΗΕ ό μο
νιμος άντιπρόσιοπος τοΰ όργανι-
σμοΰ είς την Έλλάδα κ. Κνθ>αξιέ.
ίΐ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΕΙΔΩΝ
ΕΙΣ ΕΛΕΤΘΕΡΑΝ ΧΡΗΣΙΝ
Διά. διαταγής τοΰ ϋπουργοΰ Οΐκο
νομικών, κοινοποιηθείσης πρός τα
Τελχονεΐα τοΰ Κράτους, παρετάθη
μέχρι 31.3.70 ή προθεσμία τοϋ &ρ
βρου 12 τής ΰπ' αριθμόν 3430)69
αποφάσεως τον, περί των όριον καί
διατυπώσεων παραδόσειος είς έλνεν-
θέραν χρήσιν εΐδών άτομικής καί
οίκιακής χρήσεως καί ε'γκαταπτά-
σεως είς άλλοδαπούς ά<τ>ικ.νουμέ·
ν>ους Αι' ανάληψιν εργασίας ή διά
σπουοάς.
ΑΙ αττό μακροΰ χρόνου διεξα¬
γόμεναι κεχωρισμένως διοπτοα
γματεύσει- μεταξύ τού ΈλΑηνικού
Δημοσίου άφ' ενός καί των δύο
μεγσλοεπτιχειρηματιών «.κ. Ώνά-
ση καί Νιαρχου άψ' έτερον, έττΐ
των θτμάτων το3 3ου Λιύλιστηρί-
ου κλττ. καί των τταραλλήλων έπεν-
δθσεων ττροχωρούν μέ την κατ' άρ¬
θρον συζήτησιν των ττροσχεδίΜν
συμβάσεων.
"Ηδη, κατά γνωσθείσας πληρο¬
φορίας, αί σχϊτικαί συζητησεις έ'-
χοι<ν ττρο«3ιι&ή σημαντικώς, μέ την έττίτειεξιν συμφωνίας καί μέ τάς δύο επιχειρηματίας πλειιρας επί άρκετών σημείων καί άρθρων, τα ό- τοΐα έ'χουν μονογραφηβή. Δέν ήμ- πορύ —όντως νά λεχ9ή μετά βε- βαιότητος, <>τι έττίκειται ή έξαγ-
γελία των συμφωνιών — ττρόκειται
καί αί δύο νά άνακοινωθοϋν ταυ¬
τοχρόνως, δεδομένου δτι κατ' ού-
σίαν είναι σννηρτημέναι καϊ αί επί
μέρους έττενδύσεις τοΰ ενός συν-
δεονται άμέσω; με τάς έττενδύσεις
τού έτερον έκ των Οττοψηιρίων άνα
δόχων — δοθέντος δτι, κατά τάς
■πληροφορίας αύτάς, τταραμένουν εί
σέτι ωρισμέναι έκκρεμότητες πρός
συζήτησιν καί συμφωνίαν.
Σημαντικόν βημα, πάντως, διά
την ττροώβησιν τής συμβάσεως μέ
τάν κ. Ώνάσην κρίνεται ή ρύθμι¬
σις τοϋ βέματος των τπλεονασμά-
των ήλϋχτρικοΰ ρεϋματος τής ύττό
ϊδρυσιν ένεργειακής μονάδος, ή ό¬
ποία ττρόκειται νά εξυπηρετήση
τάς ανάγκας τής μονάδος Άλου-
μινίοιι. Τό ττλεόνασμα τουτο ΰττο-
λογίζεται δτι θά είναι τής τάξε¬
ως των 600 — 700 μεγαβάτ έττί
βάαεως 24ώρο.ι, δΐδομένου δτι ή
μονάς θά έ'χη έγκατεστημένην ι¬
σχύν 1.000 μεγαβάτ, έκ των όποί
ών ή μονάς άλουμινίου θά άττορρο
φά ττεοί τα 300—400 "Ηδη, ώς
Ι φαίνετΐϋ, συνεφωνήθη μετά τής
ΛΕΗ ή έξαγορά είς τιμήν καιω
, των 4 μίλς ανά κιλοδατώραν τού
| ιτλεονάσματος τούτου ττρός δ:ά-
I
Εεσιν είς τούς ίδίους της κατανα-
. λωτάς.
Ι Άγνωστον είναι κατά πόσον 6ά
, άναλότβη καί ό κ. Νιάρχος την κα¬
τασκευήν ετέρας μονάδος Άλουμι¬
νίου, την οποίαν, ώς γνωστόν, πε
ριλαμβάνει είς τάς γνωστάς προ
ι τάσεις τού καί διά την οποίαν ττρό
. κείται — εάν τελικώς ή συμφωνία
ι τού περιλάβη καί την μονάδα αύ-
, την — νά συνεργασθή μέ την «Κά¬
ϊζερ».
Ύπενθυμίζεται, δτι αί διαττρα-
γματεύσεις μέ τούς δύο έτπχειρη
ματικούς Όμίλους διεξάγονται μέ
' βάσιν την δημιουργίαν δύο συγκρο-
I
τηιμάτων έττεΐ'δώσεων, τοΰ ενός μέ
ττόλον τό 3ον Διυλιστήριον (Ών3-
'σης) καΐ τού ετέρου τό Διυλιστή
' ρισν Άσττρσττύργου (Νιάοχος).
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΖΕΙΣ
ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΠΜΑ
Ανεκοινώθη έκ το3 ύττουργείου
Συντονισμοΰ, ότι εδόθησαν οδηγί¬
αι ττοός τάς Τραπέζας, διά την
άμεσον ρύθμισιν τοΰ θέματος ·ΊΟν
είς συνάλλαγμα καταθέσεων των
ΊΕλλήνων ναυτικών, κατόπιν τής
διατυπώσεως τταραπόνων, διότι οί
Ι-οΐγαριασμοί των τηροΰνται είς
δραχμάς καί δχι είς συνάλλαγμα.
Παραλλήλως άναφέρ«ται δτι, οί
ποντοττοροϋντε- ναυτικοί, ττρός α¬
ποφυγήν πάσης παρανοήσεως, ό-
φείλουν, δταν πρόκειται νά έμβά-
σουν είς τάς Τραπέζας χρήματα,
είτε μέσω των ναυτιλιακών γραφεί
ών των είτε άττ' εύβείας, νά δη-
λώνουν σαφως καί εγγράφως δτι
έττιθυμοΰν δττως |!| κατάθεσις των
γίνη είς συνάλλαγμα.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΙ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
Σουλτάν ίνα, εσοδείας 1969, 8α
δια&έτη ή ΚΣΟΣ έκ των είς χΐ,ί-
(κχς της άπτοθεμάτων, είς έξαγο».
γείς τού εϊδους, είς τα ττλαίσια
τής πολιτικήν διά την αύξησιν
των έξαγωγών τού προιόντος. Σχε-
τική έντολή τού ύττουργείου 'Εμττο
ρίου ττρός την όργάν«ισιν διεβιβά¬
σθη ηδη διά τα περαιτέρω.
ΝΕΟΝ ΣΥΓΚΡΟΓΓΗΜΑ
ΤΗΣ ΕΤΑΙ ΡΕΙΑΣ
«ΨΥΓΕΙΑ ΑΛΠΕΙΣ»
Ση-μαντικοϋ ύψους έττενδντικόν
πρό-γραμμα ευρίσκεται έν έκτελέ
σει, ύττό τής έπιχειρησεως «Ψυ-
γεϊα "Αλπεις Α.Ε.». Ή έταιρεία
αυτή ττρόκειται νά Ιδρύση νέον συγ
1<ρότημα ψύξεως τταρα τόν "Α γιον Ιωάννην Ρέντην, μέ έγκατε στημένην ισχύν κινητή>ων 847 ϊτι·
πων.
Τό ΰψος τοϋ έπενδυθησομένου
κεφαλαίου θά ανέλθη είς 18 έκατ.
δρχ. Σχετική όίϊειοΐ σκοπιμότητος
έχορηγήθη ήδη υπό τοΰ ίπτουργεί-
ου Βιομηχανίας.
ρίζετο συνκε<ριμένως είς την πέμπουΐταν αυτήν απόφασιν, ότι βιά τής μετατροπής έττίρχετοι ^ σΐς τής προσωπικής έταιρείας καΐ σύστασις νέον νομικοϋ πρόσωπον, τής Α Ε. Ή σύμβασις περί μετα· 1 τροπής — έτονίζβτο — διά τής 6 ποίας μεταβιβάζεται είς την σι^ι στωμένην διά τής συμβάσεως αυτής άνώνι/μον εταιρείαν τό ίνιργητικό» καί τό παθητικόν τοΰ διαλυομένον νομικοί προσώπου τής προσωπικ έταιρείσς, έμττεριίχει καί μίαν ι λην σύμβασιν: Την σύμβασιν άνα· όοχής έκ μέρους τής νέβς Α.Ε των διαλυθείσης προονιτι ·Ως τής ύπ' αριθμόν 103)1970 αποφά- ή σύμ,&α<τ1ς σετΐς της, έρμηνεύουσα τάς διατά- ξεις των παραγράφων 1α καί 2 τού άοθρου 15 τού Κ.Ν.Τ.Χ. Καθώς το νίζεται είς την απόφασιν, ή ώς α- νω κρίσις τού ανωτάτου διοιχητι- κοΰ δικαστη·ρίου ίσχύει «ανεξαρτή¬ τως τού ζητήματος δν διά τής έπερ χομί,νης μετατροπής καταλύΐται ή νομική προσωπικότης τής μετατρε- ,τομένης προσωπικής έταιρείας καί ίδρύεται νέον νομικόν πρόσωπον, τό τής Α.Ε., ή άν διατηρείτο ι, μή καταλυομένη, ή νομική προσωπικό- της τής μετατρεπομένης προσωπι- κής έταιρει'ας καί σι/νχχίζεται ύττο νέον έταιρΐικόν τύπον, τόν τής είς ήν αυτή μετατρέπεται άνωνύμου έ- ταιρείας». Τό ζήτημα τοΰ καθορισμόν τοΰ έ πιβλητέου τέλοι/ς χαοτοσήμου είς — κατέληξεν__ μετατροπής, έ. κτός τού έξ 1,5% τέλους, τού £—ι- βαλλομένου κατά τό αρθρον 15 παρ. 2 τοΰ Κ.Ν,Τ.Χ., επί τού κα· ταστατικοΰ παντός εϊδονς έμπορι- κώ-ν έταιρΐΐών, ίπτόκειται κσί διά την έμπεριεχομένην δευτέραν συμ βάσιν τής άναδοχης των χρεών καί είς τό προβλεπόμενον άπό τό αρ¬ θρον 15 παρ. 1α τού Κ.Ν.Τ Χ., δια. πάσαν σύμβασιν, τέλοος έξ 1% Η ΕΤΒΑ ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΔΕΡΜΑΤΟΣ Ή ΕΤΒΑ 6ά ενισχύση την Είς τό Ζάππειον όργανουμένην την 3η» Μαρτίου έ.ϊ. έκθεσιν «Παποιπσι καί Δέρμα». Τούτο υπήρξε τό αιτο τέλεσμα σχετικών διαβημάτον των φορέων τού κλάιδου καί τού ένδια φέροντος, τό οποίον έκδηλώνει Τιΐοίτττωσιν μετατβοιτής ττροοτωπι Ι Τράττεζα δι' οίλας τάς φ°σεις τ»ί) κης είς ότνώνυμον εταιρείαν είχεν έ'λβει πρό καιρού ενώπιον τού β' Τμήματος τού Συμβουλίου τής 'Ε- πικρατείας, έττ' εύκαιρία άσκηθίί- σης σχετικής αίτήσεως άναιρέσΐως. Τό τμήμα διά τής ύττ' αριθμόν 1. κι/κλώματος δέρματος. Ή ενίσχυ¬ σις συνίσταται είς την χοοηγησιν ττοσού 300->ΌΟΟ δρχ. ττρός την όρ
γανωττικήν έττιτροητήν τής έκθέοε
ως. Τό ΊΓοσόν αύτό θά διατεθή διά
την περισσότερον άξιοπρ—ή έμψο
745) 1968 αποφάσεως τού, ίΤχε χά ι νισιν των ττεριτττέρων καί των έχθε
ρακτηρίσει τό ζήτημα τούτο ώς «γε | των.
ΤΟ ΤΕΧΝ. ΕΠίΜ. ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ
Η ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΙΙΣ ΤΟΥ ΦΟΡϋΥ ΕΠΙ ΤΩΝ
ΠΡΟΜΕΡΙΣΜΑΤΟΝ ΑϋΟΝΥΜΟΜ ΕΤΑΙίΡΕΙΩΜ
ΩΡΙΣΘΗΣΑΝ ΕΙΣ 20
ΟΙ ΟΡΚίεΤΟΙ ΛΟΓΙΣΤΑΙ
Διά Β. Διατάνμ,ατος, δημοσιευ¬
θέντος είς την «"Εφημερίδα τής
Κυβεονήσεως» (4 Α'), ωρίσθη είς
20 ό άριθμός των Όρκωτών Λογι
στών τοΰ Σώματος Όρκωτών Λο-
γκπών.
Είς εγκύκλιον τού πρός τούς οί-
κονομικούς έφύρους τοΰ Κράτους,
τό υπουργείον των Οικονομικήν δι-
ευκρινίζει ίίτι τα όιανεμόμενα άπό
τάς άνιονύμους έταιρείας ποομει>ί-
σματα, ώς άποτελοΰντα εΐδος προ-
κατα.6ολής των όρκττικών μερισμά
τιον, νποΰάλλονται είς την ιδίαν μέ
αΰτά φορολογικήν μεταχείρισιν 5ρ-
θρον 10 Α.Ν. 148)67), δηλαιδή είς
την παοακοάτησιν τοΰ αναλογούν¬
τος φόρου έκ 30% ή 38%, κατά πε¬
ρίπτωσιν.
Ή ϊγκύκλιος όρίζει ειδικώτερον
δτι αί Α.Σ., πού καταβάλλουν προ
μερίοματα μετοχών εΐσηγμένων είς
τό Χρηματιστήριον, όφείλουν νά
παρακρατοΰν τόν ώς άνίο φόρον
30% χωρίς ϊκπτωσιν τοϋ ά,-ταλλα-
' σσο.μένου πασοΰ των 15 ή 30 χιλιά¬
δων δραχμών. Τό ά.-ταλλασσόμ.ενον
τούτο ποσόν εάν συντρέχουν αί προ
1 υποθέσεις τής παραγράφου 2 τοϋ
οίρθρου 10 τοϋ Α.Ν. 148)67, θά
λ.αμδάνεται ύπ' δψιν κατά τον υπο
λογκ»μόν τοΰ παρακρατητέου φόροιι
επί τοΰ μετά την έγκρισιν τού Ισο¬
λογισμόν διανεμομένου όρκττικοϋ
μερίσματος. Εάν τό τυχόν είσπρα-
χθηβάμενον υπό μετόχου πλέον τοΰ
προμερίσματος, όρκττικόν μέρισμα,
είναι κατώτερον τοϋ άπαλλασσομέ-
νου ποσοΰ, ούτος δικαιοΰται νά ζητή
ση την επιστροφήν τοΰ κατά την
είσπρα|ιν τοΰ κρατηθέντος
είτε μέαΐίΐ τής ένερησάσης την πα-
ρακράτησιν έταιρεΓας, είτε άπ' εύ-
θείας άπό τόν αρμόδιον διά την φο
ρολογίαν τού Οίκον. "Εφορον.
Είς την εγκύκλιον διευκρινίξεται
περαιτέρω δτι Ιάν ή μετοχή μετα
διδασθή ής τρίτους μετά την είσ¬
πραξιν τοΰ προμερίσματος επί τοΰ
όποίου παρεκρατήθη ς,όρος κατά τα
άντοτέρο) άνευ έκπτώσεως ηνός καί
πρό τής εΐσπράξεως τοΰ όριστικοΰ
μερίσμιατος, βικαιοϋχος τής προβλε
πομένης άπαλλαγής, μέχρι τοΰ πο¬
σοΰ των 15.000 ή 30.000 δραχμών
είναι όίχων την ίδιότητα τοΰ μετύ-
χου κατά τόν χρόνον έγκρΐσεως τοΰ
Ισολογιοιμοϋ υπό της γενικής συνε¬
λεύσεως των μετόχων, ό όποϊος καί
θά είβπράξη τό οριστικόν μέρισμα.
Διότι εάν εγένετο δεκτόν δτι, πλήν
τοΰ μετόχου τού κατέχοντος την
μετοχήν κατά τόν χρόνον έγκρίσε-
ως τοΰ 'κτολογκψ,οΰ, δικαιοΰται ά¬
παλλαγής καί. δ €ίσπρά|ας τό προ
μέρκϊμα μέτοχος, τότε θά άπηλλάσ
σετο ετησίως έξ έκάστης μετοχής
ποσόν μερίσματος πολλαΛλάσιον
τοϋ υπό τοΰ νόμου οριζομένου.
Τέλος, όρίζεται, ότι πάσα προ-
γενεστέρα διαταγή, δρίζοι«<τα δλ- λο>ς τόν τρόπον παρακρατήσεοις τοΰ
φόρου επί των προμερκτμάτων με¬
τοχών ήμεδαπών άνωνύμων έταιρει
ών, δέον νά θεωρηθή ώς μή ίσχύ-
ουσα.
Είς ναν οξείαν φ°σιν είσέριχεται
ή διαμσιχη διπλωματούχων μηχσνι-
κών καί ύπομηχανικών περί την ά-
σκησιν τού έπαγγέλματος των δευ
τέρων καί την χορήγηισιν δικαιωμά-
των (ή «Λΐτρονομίων» όπως χαρακτη ■
ρίζονται έκ μέρους των πρώτων). '
Αφορμήν αυτήν την φοράν δίδει
παρέμβασις — Εντονος — τοΰ Τε |
χνικοΰ Έπιμελητηρίου Ελλάδος
(ΤΕΕ) κατά τής χορηγήσεως ντρο
νομίων είς τοΰς μηχανολόγους 0
ιτομηχανικούς.
Οίίτω τό ΤΕΕ, δι' έγγραφον τού
πρός τό υπουργείον Βιομηχανίας,
άντιτίδεται είς την χορήγησιν έ-
παγγελματικών δικαιωμάτων είς
τούς μηχανολόγους ΰπομηχανι-
κούς, ώς προβλέπει καταρτισβέν υ¬
πό τού ύπουργείου σχέδιον νόμου,
διότι ύπερβαλλει είς «προνόμ>α»
την σχετικήν είσηγησιν εύρέως καί
άντιπροσ«πευτικού ΤεχνικοΟ Συμ-
βουλίου (Ιδρυθίντος τό 1966).
Τό ΤΕΕ, προοτίε/ίται, θεωρεΐ ά
διανόητον τό δτι οί μηχανολόγοι
ύπομηχανικοΐ έπιχειρούν νά προσε
ταιρισ&ούν διά διαφόρων νομοθετη
μ°·των έπαγγελματικά δικαιώματα
ά τα όποία δεν κέκτηνται τάς ά
•.ταιτουμένας επιστημονικάς καί τε
«νίκας γνώσεις.
Ειδικώτερον τονίζεται δτι διά
τής ζητονμένης επεκτάσεως των δι
καιωματων των προο~αθούν νά ύ
ττεισέλθουν είς την άσκησιν ύπευ-
βόνου έτπβλέψεως βιομηχανικών έγ
ΐοαταστάσεων, αί οποίαι άποτελούν
ίλαχιστότατον ποσοστόν τοΰ συνό
|λου τής έλληνικής βιομηχανίας, ά
φορών είς τάς έξαιρετικώς μεγάλας
*.γκαταστάσ£ΐς, μέ τάς οποίας θά
πρέπει αναμφισβητήτως νά άσχο-
λούνται οί διπλωματοΰχοι μηχανι
Κοί.
Τό ΤΕΕ Εχει την γνώμην ότι 6-
[<ι μόνον δέν ένδείκνι/ται οίαδήποτί αύξησις των έπαγγελματικών δι¬ καιωμάτων των ύπομηχανικών, άλ- λά αντιθέτως, έφ' δσον ούτοι δέν ορθούνται είς τα δικαιώματα πού ρτροτο&ησαν άπό τό ανωτέρω Τε¬ χνικόν Συμβούλιον, έπανεξετασθή ■Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΈΛΣΙΝΚΐ ι ην ^ ανάγκην συμ,μδτοχής τής έλληνικής βιοτεχνίας είς ■:ήν Διεθνή "Εκθεσιν τοΰ 'Ελ ΰίνκι έπι^ημαίνει τό Βιοτεχ /. ■κόν 'Επιμελητήριον Αθηνών, ·3ι' έγκυκλίου τού πρός τα μέ λη τού, τονίζον ότι ή παρουσί? .τοΰ κλάδου είς την εκδήλωσιν αύτγ>^ κρίνεται σκόπιμος χπό
οίκονομικής πλευρας, πρός -όν
σκοπόν τής προωθήσεως των
,ιπροϊόντων τοΰ τομέως αύτοΰ
είς τάς άγοράς τής Βορείου Εύ
ρώπης. Διά πληροφορίας επί
αών δρων συμμετοχής έλλην.
αών βιοτεχνικών έπιχειρήσΐων
■είς την έν λόγω έκθεσιν οί '-ν
ιϊιαφερόμενοι δύναντα! νά άπ*υ
/δΰνωνται είς τό Φιλανδικόν Π&ο
-ξενεϊον των 'Α&ηνών καί είς ΐήν
ιείδικήν υπηρεσίαν έκθέσεων
Γτοΰ ΒΕΑ.
τό όλον βΐμα έξ ίπταρχής, διότι καί
τα ττροτεινόμενα ταύτα είναι ιτολυ
πέραν των ίχανοτήτων καΐ τής μορ
φώσεώς των.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΓΚΡΙΣΙΣ
ΔΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗ2ΙΝ
ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΤΕΒΑ
Την γνώμην τής Νομιαμί ::■
κης Έπιτροπής εζήτησε τό υ
πουργεϊον 'Εμπορίου, σχετιχώ:
■μέ την παροχήν ή μή τής έγκρ;
•σεως διά την υπό τής 'Εθνική
Τραπέζης 'Επενδύσεων Βιο;ι/;
χανικής Άναπτύξεως χρημιαΓί
'δότησιν τής 'Εταιρεϊας «Εό»
'βυξ Α.Ε.» καθ' υπέρβασιν τον
■ενός πέμ,πτου των κεφαλαίων
ιτής 'Εταιρείας. Είς τό ίγγ°χ
ιφον τοΰ υπουργείον 'Εμποοίίυ
σημειοΰται, δτι μέ την προ'.ν.
νομένην χρηματοδότησιν πρ^;
•την Εταιρείαν, δψους 52 έχ^
ιτομμυρίοιν δραχμών, τό έπίπε
ιΒον των πρός αύτην πιστώσε
■ών θά ανέλθη είς 108 έκατο^
■μύρια.
ΧΟΙΡΟΤΡΟΦΙΚΗΝ
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΝ ΙΔΡΥΕΙ
ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΚονσερβοτΓοιεΐον, άλλαντοττοιεΐ
αν καί συσιχευοχ—ηριον χοιρείου
κρέατος, καδώς έττίσης ττλήρίΐς έγ
κατσστάσεις έκτροφής καί ττβχύνσε
ως 11.000 χοίρων ετησίως καί
σφαγείου ι)ιυγείου, πρόκειται νσ ι¬
δρύση είς έπαρχιακόν διαμέρισμα
τής χώρβς ή 'Ελβετι«ή Έταιρεία
ΜΑΖΕΚΟ Α.Ε. μέσω συσταθησομέ
νης Άνων. Έλληνικής Έταιρείαζ
ΰττό την έττωνυμίαν ΜίΑΖΕΚΟ —
ΕΛΛΑΣ Α.Ε. Σχετική κοινή ά-όφα
σΐς των ίππκλργών Συντονισμοΰ, Οί
κονομικών, Βιομηχανίας καί Γεωρ
γίας, διά τής όττοίας έγκρίνεται,
βάσει των διατάξεων τού Ν. Δ
2687, ή είσαγωγή ποσού 500 000
δολλαρίων ττρός τόν σκοπόν αύ
τόν, δημοσιΐύεται είς τό ύπ' άοιβ
34 Β' ΦΕΚ.
Όϊ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΡ0ΦΙΜ0Ν
ΔΙΑ ΤΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
ιΠΩΛΗΣΕΩΣ ΖΑΧΑΡΕΩΣ
Την κατάργησιν τοΰ ψίϊρ
τής άποσχολής είς την Άγβρ*
•νομίαν υπό των χονξρεμ,π6?^
ζαχάρεως ονομαστικών κατχστά
ων των λιανεμπόρων, είς τού;
οίο>^ έπώλησαν ζάγαριν, π?ο
ιχειμένου νά άποκτήσουν ΐβ δι
■καίωμα παραλαβής προίόντος
ικαί κατά την νέαν περίο^'ϋ.
ζητεί δι' ύπομ.λ'ήματός τού Απ4
τό υπουργείον 'Εμπορίου έ Έιι
πορικός Σϋλλογος Τροφίμων Ά
ιθηνών. Ειδικώτερον, δ ΕΣΤΛ
ίτονίζει, δτι τό μέτρον αύτό δέν
άντχποκρίνεται είς ουδεμίαν ά
ινάΐγκην καΐ δέν έξυπτιρετεί ίδ
'σιώδη σκοπιμότητα, άντιθίτω;
'δέ, δημιουργεΐ όργανωτικά ίι?]
'βλήματα είς τοΰς έμπόρου;, νί
ί5ποΐοι είναι ύποχρεωμένοι 3-5-
■τως ή άλλως νά τηροΰν β'.β^'*
άποθήκης κατά την δι*κίνϊ;*ν
αροφίμων.
τέθη είς χρήσιν είς την Δυτικήν Αγγλίαν.
0ΙΚ0ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ ΕΠΙ
ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΝ
ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ ΠΡΟΣΩΠ. ΤΟΙΑΥΤΗΣ
Επί μετατροττής προσωπικήν έ νικ«τέΕας σημασίας» κα! τό ,;„
ταιρείας είς άνώνυμον, είς άναλθ- παραπέμψη εις την Ολομέλε,Ον
γ.κόν τέλος χαρτασήμου — καί τοΰ Σώματος πρός τελικήν κρίσιν
συγκεκριμένως είς τό προβλίττόμε Τιν αϊτηα. ν άνα.θέσεως είχεν ίητ0
νόν «πό τό 'άρ€?ον 15 ττσράγρ. 2 βίλε. ή Άν^-νυμος Βιομηχαν,χή ·Ε
τού Κώδικος Νόμων ττερΐ τελών τα.ρεία Άδελφοι θ Χαραλαμ,ο.
Χαρτοσήμου τέλος 1,5% — υπο- τιουλοι, προελθουαα έκ μετατρ-^
6«λλεται μόνον ή σύμβασις ττερι της όμερ-.Λμοι; έτσ.ρειας Έλλην,
συστάσεως της άνωνύμου έταιρεί- κή Β.ομηχσνίοτ Ζι,-μαρικών «Στάρ
άς, δηλαδή τό καταστατικόν της. κατ' αποφάσεως τού Δευτεροβαβμ,
Δέν ύποβάλλσντσι καί αί συνομο- ου φορολογικόν δικ. Πειραια-,
λογούμεναι διά τής συμβάσεως αθ Σημειωτέον, ότ, ε,ό τής ώ.; δ.
της μεταβιδάσεις πεοιουσιακώ-ν ν» ύπ' Αριθμόν 1 745) 1968 ά.τοφ<, στοιχιίων ένσωμάτων η άσ»μά- °«ος τού, τύ β' Τμήμα τού Ιβ των πραγμάτων (έχχώρησις άπσ. Νέος άγγλικός,έλκυστήρ δυνάαενος νά μεταφέρη 6άοη 44 τόν¬ νων, έπεδείχθη είς τελευταίαν ϊκθεσιν αΰτοκινήτο)ν είς Γλασν.ίόβην. ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΑΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ ΑΠΟ839 ΜΕΧΡΙ 12.637.ΔΡΧ. (ό όμ«δάρχης πρός δεκανέα κλπ.). 6. Π,ροθεσμία διεκδικήσεως όικ. ο¬ μμάτων όρίζεται ή πενταετία. Ή πληρωμή τής συντάξεως άρχΐται ά- ναιδρομικώς, εν ετος πρό τής πρά- Άπό στοιχεία παρεχόμενα υπό τής πενθυμίζεται σχετικώς δτι ή Βρε- ! καί πλέον χιλιάδες άγωνκττών θά | ξεο>ς κανονκτμοΰ συντάξεως.
Ή ΰπόσχεσις τού πρωθυπουργοΰ
κ. Γετοργίου Πουΐαδοπούλου πρός
τοΰς άγωνκττάς Έθνικής Άντκττά-
σεα>ς την 28ην Ιουλίου 1968, πρα-
γΐματοποιεΐτα», είς τό ακέραιον. "Εξ
'Εθνική; Τραπέζης τής "Ελλά¬
δος, πρακύπτουν τα εξής:
Η Β' ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗ¬
ΣΙΣ ΙΙΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ Α-
ΝΑΠΤΤΞΕΩΣ
Έντός τοΰ μηνός Σεπτεμδρίου,
Ελαβε χώραν είς Θε<κταλονίκην ή Β' Διεθνής Συνάντησις ΙΙεριφε ρεια,κής Άναπτύξεως, ή όποία έ- ΕΙς την έν λόγω συνάντησιν μετέ¬ σχον επισήμως 23 άφρικανοασιατι- καί χώραι, 40 τεχνικαΐ εταιρείαι καί 4 τράπεζαι τού εξωτερικόν, άπό έλ 18 τεχνικαί εταιρείαι, 14 σύνδεσιμοι καί όργανκχμοί, 8 τράπεζαι καί 2 επιμελητηρίω. Σκοπύς των τοιούτων ΔιείΚών Συναντήσεων είναι ή άνταλλαγή ά πόψεων επί των προδλημάτων των υπό ανάπτυξιν χωριόν, τα όποϊα αί ται· άντνμετοιπίζουν έν τη προσπα θεία τ<ον νά έπκτπεύσουν την δια¬ δικασίαν τής άναπτύξεώς των. Διά των έν λόγω συνα'ντήο'εων δίδεται ή εΰκ«ιρία άναλήψεως τής χρημα- τοοοτήοεως καί εκτελέσεως των ?ρ γων ύποδομης είς τάς άναπτνσσο- μένας χώρας υπο των τράπεζαν «αί τεχνικων οΐκων των άνεπτυγμένων χωρων τής Δύσΐως. ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑ Σ Τ Η Μ Α ΤΟΝ Διεξήχθη μέ επιτυχίαν ή άπογρα φή των κατοοστημάτων εξορύξεως διομηχανίας, ηλεκτρισμόν, φωταε- οίου, έμπορίου καί έτερον ύπηρε- σιών υπό τής Έβνικής Στατιοτι- κής 'Τπηρεσίας τής "Ελλάδος. Ώς γνωστόν, σκοπός των έν λόγ<ρ ά πογρσχρών είναι ή διαπίστιοσις τής διαρθρώσεως των οΐκονομικών μο- νάύων τής Χώρας, ή ονναγωγή σιιμ περασιμάτων έκ των έπελθουσών με ταβολών καί ή χρησιμοποίησις αύ των οιά τόν προγραμιματυσμόν τής Οράσεως των κρατικων ϋπηρεσνώ·ν καί των οΐκονομυκών μονάδων. 'Τ- πενθυμίζεται σχετικώς, δτι ή τελευ ταία άπογραφή εγένετο κατά τό 1963 «αί ή πρό αυτής τς 1958. ΔΙΜΕΡΕΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΣΤΝ- ΑΛΛΑΓΑΙ 'Εντός τού Σεπτέμβριον υπεγρά¬ φη νέον πρωτόκολλον έμπορικων ανταλλαγήν μεταξύ Ελλάδος καί συμβατικήν περίοθον άπό 1ης Ίου λίου 1969 μέχρι 30ής 'Ιουνίου 1970. Διά τού έν λόγω πρωτοκόλλου προ δλέπονταν είσαγωγαί έξ Αιγυπτου ΰψους 14 έκατομμυρίων δολλαρί- α»ν καί έξαγωγαί 8 έκατσμ- δολλα ρίων. Ή μεταξύ είσαγωγών καί ί- ξαγωγων δικφορά των 6 έκατομ. δαλλαρίων προβλέπεται νά καλυφθή διά των διενεργουμί'νων έξ Αιγυ¬ πτου έμβασμάτων καί τοΰ υπέρ τής "Ελλάδος ενεργητικόν υπόλοιπον έξ σνναλλαγων παρελθόντιον έτών. Έξ άλλου, έντός τοΰ Όκτο)6ρί- συ υπεγράφη τό πρόσθετον πρωτό¬ κολλον διά τό δεύτερον ετος τής τριετοΰς Ισχύος ρμποοικής σΐίμφ<ο νίας μεταξύ "Ελλάδος καί ΙΙολιονΙ- ας, καλΰπτον τό χρονικόν διάστη- μα άπό 1ης "Οκτώβριον 1961) μέχρι 30ής 2επτεμ*ρίου 1970. Τό ΰψος ανέλθη είς 13 έκατομ. δολλαρίιον. ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙ ΩΝ Συμφώνως πρός τα υπό τοϋ Ι. Κ.Α. συγκ-εντρούμενα στοιχεϊα πε- ρί των καταβαλλομένας υπό των 6ι ομηχανιών περιοχής Αθηνών ήμε- ρομισθίων —διά τα όποία ύπάρχει κάποια καθτιστέρησις λόγφ τής φύ¬ σεως τιον— προκΰπτει δτι κατά τό 12μηνον Ιούλιον 1968 — Ίαυνίου 1969 τα ήμερομίσθια των έργατών τής βιομηχανίας ηυξήθησαν κατά 8,8%. Εάν ληφθή ύπ' όψιν δτι ό τιμάριθμος κόστους ζωής κατά την έν λόγφ περΐεδον παρέμεινε σχεδόν άμετάβλητος, σννάγεται δτι ή ά'νο- δος των πραγματικήν ήμεοομκτθί- ων δέν ΰπολείπεται τής αύξήσειος των όνομα<ττικών. Ή αύξησις φαίνε ται δτι επετεύχθη άνευ δυσμΐνοΛ' έπιδράσεοιν επί τοΰ κόστους καί των τιμών των βιαμηχανικων προι άντων λόγψ άναλόγοΐ' αυξήσεως τής παραγωγικότητος. ΞΕΝΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟ ΛΑΙ Κατά τόν παρελθόντα Όκτώ- βριον αφιχθη είς 'Ελλάδα Βρεταν- νική Έιμπορική Αποστόλη καί εί¬ χεν έπαφάς μέ οϊκθΛ'Όιμικούς καί ύ πηρεσιακούς παράγοντος. Σκοπός τής έν λόγφ άποστολής υπήρξΐν ή μΐλέτη των δυνατοτήτων άνααΐτύξε ως των έμπορικών συναλλαγών με ταννία κα.τέχ«ι την τετάρτην θέσιν είς τάς είσαγα>γάς καί την πεμπτην
είς τάς έξαγωγάς.
Ωσαύτως αφιχθη είς τάς Αθή¬
νας Γερμανι-κή Αποστόλη μέ σκο¬
πόν την ανταλλαγήν άπόψεων επί
τής άναπτύξεως των βιομηχανικήν
σχέσεων καί Ιδιαιτέρως την προσέλ
κνσιν γερμανικών έπενούσεων.
ΣΤΜΒΑΣΙΣ ΔΙ* ΑΞΙΟΠΟΙΗ-
λάβοιτν συντάξεις κυμαινομένας ά¬
πό 839 δρχ. (περίπτωσις άγάμον ά-
γωνιβτοϋ) μέχρις ανωτάτου όριον
12.637 δρχ. (όλική άναπηρία καί
άνικανότης). Τό σχετικόν νομσθέ-
τημα, ύπογραφέν προχθές νπό τού
Άντιβασιλέως, κατέστη ήδη νόμος
τοΰ κράτονς.
Τα άνοίτέρω ανεκοίνωσε χθές ό
άναπληρωτής ύπονργός ΓΙροεδρίας
κ. Ι. Άγαθαγγέλον, ΰπενθυμίσας
ΣΙΝ ΤΔΡΟΔΤΝΑΜΙΚΟΤ ΠΟ- ' την σχετικήν δήλωσιν τοΰ κ. Πρω-
ΤΑΜΩΝ θυπουργοΰ είς τα Ίωάννινα:
«'Επιτρέψατέ μου, την στιγμήν
'Τπεγράφησαν εξ συμβάσεις άνα αυτήν, ώς 'Βθνική Κυβέρνησις, νά
μίαν άμαύρωσιν άπό τό εΎδοξαν
θέισεως μελετών άξιοποιήβεως τοΰ .
ύδροδνναμικοΰ 9 ποταμών καί πά- καί φωτεινόν παράδειγμα, τό δποϊ- Εκ των μέχρι τούδε ΰπαρχόντο>ν
ραποτάμ(.')ν, μεταξύ τής ΔΕΗ άφ' όν άποτελέσατε, ώς άγοινκτταί τής στοιχείων προβλέπεται σννολική έ-
Η ΤΠΟΣΧΕΣΙΣ
Είχΐν εϊπει ό Προθυίΐουργός είς
τα Ίωάννινα είς τάς 28 Ιουλίου
τοΰ 1968: «Θά μετονομάσω έκ των
ΰστίριυν τα Σώματα τής Έθνικής
Άντιστά<τεως είς Σώματα Τακτι- κοϋ Στρατοΰ μέ δλα τα νόμιμα ϊ· πακόλουθα». Αύτην την υπόσχεσιν έπραγμά- τωσε τό Ν.Δ. 179)69 καί αυτήν ό- λοκληρώνει τό σημερινόν Νομοθε¬ τικόν Διάταγμα. Τέλος, ό κ. Άγαιθαγγέλου διηυ- κρίνησε τα εξής: 'Εκ των μέχρι τούδε ύπαρχόντων ένός καί τοϋ καναδικοϋ Οίκον Σονρβέγιορ, Νέννιτζερ εντ Σένε- βερτ "Ινκ. καί τοϋ ίσπανοπορτογαλ λικοΰ Οίκον Κόμπα - Κονσουλπρέ- σα άφ' έτερον. Ή σύνταξις των έν λόγφ μελετών προβλέπεται δτι θά πραγματοποιηθή είς 18—28 μή νας. Διά των υπό μελέτην έργων προβλέπεται δτι θά έγκαταοταθοΰν 26 ΰδροηλεκτρικοί σταθιμοί, δνναμι ρών. Σημειωθήτοο δτι αί ύπογρα- φείσαι συμβάσεις άποτελοϋν τό πρώ τον μέρος άξιοποιήσεως τον έκμε- ταλλευσίμου ΰδροηλεκτρι·κοΰ δυνα- ιμικοϋ τής Χώρας. Ή όλοκλήρωβις τον όλον προγράμματος ΰπολογίζε ται νά αποδώση ηλεκτρικήν ένέργει. αν τής τάξεως των 18 δισεκατ. κι λοβατωρών. ΝΕΟΣ ΚΩΔΙΞΔΗΜΟΣΙΟΤ ΛΟ ΓΙΣΤΙΚΟΤ Εδημοσιεύθη δ νέος Κώδιξ Δη¬ μόσιον Λογιστικόν, ό οποίος τίθεται έν ισχύϊ άπά τής 1ης Ίανουονρίον 1970. Ή σύνταξις τοΰ έν λόγφ Κώ δικος ανετέθη πρό διετίας είς ό- μάδα εργασίας, βάσει δέ των ΰπο- 6ληθε«τών είσηγήσεων ενεκρίθη υ¬ πό τοΰ 'Τπονργικον Συμβουλίον ό νέος Κώδιξ. Δι' αυτού προβλέπε ται ή άναδιοργάνωστς το συστήιμα- τος καί τής νομοθεσίας περί διοι/κή σεως τοϋ δημοσίου πλούτον καί τοΰ λογιστικοΰ τοΰ κράτους. ΙΔΡΤΣΙΣ ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΑ- ΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΉΣ ΑΤΤΟ- ΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΩΝ Αί άπό καιρόν διεξαγόμεναι δια- πραγματεύσεις διά την Ιδρυσιν είς Θεσσαλονίκην σνγκροτήματος συν- αρμολογήσεως καί κατασκευής αύ ττκινητων καί μηχανημάτοον κατέλη ξεν είς υπογραφήν συμβάσεοις με- ταξΰ τοΰ έλληνικοΰ Δημοσίου καί τοΰ 'Ελληνοϊταλικοΰ Όμίλου έπιχκ ρηματιών. Τό ΰψος των έπενδύο'ε- Έθνικής Άντιστάοτεως, σαντες ί<ττορικώς διά μίαν άκόμη φοράν την θέλησιν τοϋ έλληνικοΰ λαόν νά ζή έν ελευθερία. Καί ή όίρ- σις τής άμαυρώσεως αυτής, θά εί¬ ναι νά μετονομάσιο έκ των υστροω'ν τα Σώματα τής Έθνικής Άντι- στάσεως είς Σ ματα τακτικοΰ στρα- τοΰ μέ δλα τα νόμιμα έπακόλου- θα». Μέ τό Ν.Δ. τής 26ης Απριλίου 1969 — συνέχκτε-ν 6 κ. Άγαθαγγέ- λου — ετέθησαν αί προιντοθέσιεις διά την απονομήν ήθικών καί υλι¬ κων άμοιδών είς τούς άγωνιστάς. Παρό; τάς μεγίστας δυσχερείας, λό¬ γω παρελεύσεως τόσου χρόνον καί λόγω των συνθηκων τής Κατοχής, τό νομοθέτημα τοΰ Απριλίου 1969 υπήρξε πράγιματι ΰποδειγματικόν. Τούτο απετέλεσε τόν καταστατικόν χάρτην άναγνωρίσεως των άγωνι- στών. Αύτό άπένειμε τάς ήθι/κάς άμοίδάς. ΑΙ ΣΤΝΤΑΞΕΙΣ Μέ τό νέον Ν.Δ. παρεχονται αί ύλικαί άμοιβαί: 1. Καθορίζονται οί δικαιούχοι ά- ναπηοικής συντάξεως μέ συνταξιο- δότήσιν ταντόσημη των παθόντων έν πολέμο). 2. Λαμβάνεται μέριμνα συνταξιο- δοτήσεως των οΐκογΐνείών πεσόν¬ των άγωνκττών, μέ τοΰς αύτοϋς δ- ρους οί όποϊοι ΐσχύουν διά τάς πο- λεμ,ικάς σνντάξεις. 'Επίσης: 3. Σ υνταξιοδοτοΰνται οικογένει¬ αι άπο6ιούντο)ν ή άπουΊωσάντΜν ά- ^απήρο)ν, μέ δικαίωμα μεταθανατί- ου προαγωγής άγωνιστων. 4. Παρέχετατ δικαίωμα έπανεξε- τάσεως έπιδΕΐνωθείσης άναπηρίας. 5. Καθορίζεται σύνταξις βάσει άντιστοίχου 6α6μοΰ στρατιωτικών λαχίστη έτησία δαπάνη έκ τοΰ κρα τικοΰ προυπολογιομοΰ 61.000.000 δραχιμών. Έξ αυτών, Θά διατίιθενται 14. 700.000 δρχ. διά σννταξιοοότησιν άναπήρων καί 46.300.ΟΟ0 δρχ. οιά την συνταξιοδότησιν των φονευθέν των άγωνιστών. 2 ΤΛΛΟΓΗ ΕΙ 2 ΦΟ ΡΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΠΙΑΦΡΑΝ Ό Άοχιεπκΐκοπος Αθηνών άπέ στειλε, κατόπιν «τυνοδικής έξοιν»ο- δοτήσεως, έγχύκλιον πρό: τούς μη τροπολίτας τής Έκκλησίας τής Έλ λάδος καί παοακαλεϊ δποις κινητο- πο4.ήσουν, κατά την κρίσιν τοιν, δ- λονς τούς είς την περιφέρειαν των Φΐλανθρτοπικούς παράγοντος, &ιά την άμεσον συλλογήν χρηματικών εισφορών διά τόν δεινοπαθοΰντα λαόν τής Μπιάφρας. ΟΙ ΦΩΤΑΓΩΓΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΤΚΑΤΟΙΚΙΩΝ Μικροο-ιχοπικές ήλεκτρικές λάμττες ποΰ χωροΰν 36 άττ* αΰτές είς έ'να ήμιηλε<τραγ«γό ύλικό, διαστάσεως VI κι/6ικής ϊντσες ττρόκειται νά χρησιμεύσουν γιά τούς ήλεκτρονικοϋς τεχνικούς τού μέλλοντος ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΕΗ ΩΝΑΣΗ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ Γ ΔΙΤΛΙΣΤΗΡΙΟΥ ΔΙΑ Τθ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΡΕΥΜΑ τύ 6 Τμήμα τού λίου Έττικρατείας είχεν εισηγηθή „ - , .· „„ πρός την Όλομέλΐιαν, κατά ττλειο τησεων, άΦεσις χρΐων, αναθοχη ^ "> ,
. , . . , , νοψηφιαν, διαφο:ον λυο-ιν. Ύιτε<—. χρεων κλπ.). Διότι αί περιουσια- Ύ >Ύ 'ΜΠι
καί αύται μεταβολαί δέν άττοτελούν
ιδίας αύτοτελεΐς συμβάσεις, σλλά
μέρος της ένιαίας έταιρικής συμβά
σεως (καταστατικόν). Αυτή καί μό , . ,
,,,,. > * λ. ' α συστασι- νεου νομικον προσωττοκ
νόν ύπο&αλλεται είς το ανωτέρω β- » ^ ■
ναλογικόν τέλος χαρτοσημου, υπο¬
λογιζόμενον επί τού κεφαλαίου τής
άνωνύμου έταιρεία;, δηλαΐδή επι
τής καθαρώς .τεριουσίας της, συνι-
σταμένης είς την αξίαν των είσφε-
ρομένων στοιχείων τοί ένεργητικού
. , , - .,. - νομικοί προσώπου της προσωπική;
μετα την άφαιρεσιν της αξιας των ►» ■< κ ■■> ι- «<κ ίτυχσν συνεισφερομένων στοιχείων τού πάθη τ ι κου. Αύτά εδέχθη ή Όλομέλεια τού Συμβουλιον τής Έπικρατείας διά Ή Διεύθτχνσις Πολΐοδαμίας τον ΰπουργείου Δημ. "Εργ<ον, δι' έγ- γράφου της πρός τό Γραφείον Πο- λεοδομΐας Θεσσαλονίκης, παρέχει διευοίρινήσεις διά τό θέμα των φο>-
ταγωγών έν σχέσει πρός τόν συντε¬
λεστήν δαμήσεως.
Συγκεκριμένως τονίζετοα, δτι ή
έπιφάνεια των φίοταγίογών θεωρεϊ-
ται ώς καλνπτομένη, έπιφάνεια, μή
άφαιρουμένη κατά τύν ύπολογισμόν
τοΰ συντελέση ού δομήσεως.
ΥΠΕΓΡΑΦΗ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΔΕΗ& ΟΗΕ
ών θά είναι τής τάξεως των 80— ( ληνικής κυβερνήσεως, τής Δ.Ε.Η.
110 έκατομ. οολλαρίων, έκ των δ- καί τού Ο.Η.Ε. σύμϋασις, προθλέ-
ποάον 60 έκατομ. θά ε'ισαχθοΰν ίν. πουσα την γοοτΊνησιν ε'^ ττιν Έλ-
ε'ισαχθ< τού εξωτερικόν. Τό υπό ίδρυσιν συγκρότημα θά αρχίση την παραγωγήν τού έντός ί'ιονς, δταν δέ φθάση έντός όκταε- τίας είς πλήρη ανάπτυξιν θά άπα- σχολή ελληνικόν ίργατοτεχνικόν καί υπαλληλικον προσωπικόν άνερχό μενον είς 21.000 άτομα. Τό έν λόγφ συγκρότημα θά ε χη Ας κύριον έργον τον την σννοιρ- μολόγησιν καί κατασκευήν γεωργι- κών έλκυστήρων, πάσης κατηγορΐ άς έπιβατηγών αύτοκινήτων, αντο- κινήτων άγώνων (φόρμονΛες καί πρότνπα), χωματονργικών κ<ιί όόο ποιητικών μηχανηιμάτιον, φορτηγών αύτοκινήτων, κινητήρων πετρέλαι¬ ον καί βενζίνης, ξηράς καί θαλάσ σης, καθΰς καί έξαρττιμάτων καί άνταλλακτι.κών αυτών. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Ο ΝΕΟΣ ΚΑΝΟ- ΝΙΣΜΟΣ ΑΝΑΘΕΣΕΩ2 ΜΚ- ΛΕΤΩΝ ΤΟΤ ΙΙΡΟΓΡΑΜΜΑ- ΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ Ε1ΙΡ:ΝΔΤ- ΣΕΩΝ Έκ τοΰ υπουργείον Συντονισμοΰ ανεκοινώθη δτι ενεκρίθη υπό τής Έπιτροπής Σνντοντσμον ΟΙκονομι κης Πολιτικής ό νέος Κανονισμός Άναθέσεως Μελετών τοΰ Προ γράμματος Δημοσίων Έπενούσεων. _ά τοΰ εγκριθέντος Κανονισμοΰ καιθορίξεται ό τρόπος άναθέσεως των μελετών καί κατοχνροΰνται ή άρτιότης αυτών καΐ τα σνμφέροντα τοΰ Δημόσιον διά τοΰ καθοοίσμοΰ των άμοιβαίων υποχρεώσεων εύθυ- νών καί θικαιωμάτων έογοδοτών καί μελετητών. Ή έφαρμογή τοΰ άναθεωρηθέν τος Κανονισμοΰ προβλέπεται δτι Θά αρχίση άμέσως μετά την έγκρι¬ σιν των μητρώων μελετητών καί έ λεγκτών τα δποϊα Θά καταρτισθούν συμφώνως πρός την καθοριζομένην 'Τπεγράφη χθές μεταξύ τής έλ- σύνταξιν προμελέτης διά την άξ«>
ποίησιν τοΰ ϋδροδυναμικοϋ των πο¬
ταμών Καλαμά καί Εύήνοιι, πι/θα-
ταξύ Ελλάδος καί Βρεταννίας. "Τ ' αν.
είς τόν νέον Κανονισμόν διαδικασί-
πονσα την χορήγησιν είς την Έλ-
λάθα υπό τοΰ ώς άνω όιεθνούς ορ¬
γανισμόν τεχνικής καί οίκονομυκής
βοηθείας νψους ενός έκατοιμμνρίον
δολλαρίιον, διά την μελέτην άξιο-
ποιήσΐως μέρους τοΰ νδροδυναμι-
κοΰ τριών ποταμών τής χώρας.
Τό άναλαιμβανόμενον υπό τοΰ Ο.
Η.Ε. έκ τής συμβάσειος έργον, ά
ψορή; *ίς την σύνταξιν μελέτης σκο
πι,μοτητος, διά την κατασκειιην ΰ-
όροηλεκτρικον έργον είς τόν ποτα-
μόν "Αραχθον, άποδόσεο;ς ενός όισ
εκατομμνρίον κιλοβατίαρων καί την
ΕΞΑΓΩΓΗ ΔΕΡΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑΣ ΧΩΡΑΣ
Αδείας εξαγιογής άκατεργάστο^ν
δεομάτ(«ν έγχωοίου παραγωγής
καί συνολικής άξίας 1,4 έκατομμν
οίων δολλαρίων θά χορηγηθή διά
την τρέχουσαν συαβατικήν περίο¬
δον ή Τραπέζα τής "Ελλάδος, κα-
σμόν την Ούγγαρίαν, την Βουλγα¬
ρίαν καί την Ρουμανίαν. Άναλυτι
κως αί όνδΐΐαι διά μέν την Οιύγγα-
οίαν άφοροΰν ποσότητα μέχρι συμ
πληοώβϊως άξίας 500.000 δολλα-
οίων, διά δέ την Βουλγαρίαν καί
την Ρουμανίαν άξίας 500.000 καί
400.000 δολλαρίοη', άντιστοίχοις.
Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΒΩΞΙΤΑΙ
ΕΛΙΚΩΝΟΣ» ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΙ
ΤΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ
Σ ημα,ντικόν πρόγοαψίμα έπεκτά
σεως τής δραστηριότητος της πρό
κείται νά θέση είς έςραριμογττν κα¬
τά την προσέχη τριετίαν ή έται-
ρ;εία «Α.Ε. Βωξίτου. Έλικωνος Γ.
Μπάρλος». Τα εργα αύτά τα όποία
θά κλιμακωθοΰν άπό τό 1970 καί
μετέπειτα, προβλέπουν την έγκατά
στάσιν είς τα μεταλλεϊα τής έται
ρείας νέον μηχανολογικοΰ έξοπλι
σμόν. Πρός τόν σκοπόν δέ αυτόν
πρόκειται νά διατεθοΰν κεφάλαια
ΰψονς 120 έκατομμνρίοιν βραχμών.
νής συνολικής αποδόσεως τής τά¬
ξεως τοΰ 1,5 6ισεκατομμυρων.
Άπό ελληνικάς πλευοάς την συμ
δοκπν υπέγραψαν ό ύπουργός Συν¬
τονισμοΰ κ. Μακαρέζος καί ό διοι-
κητής τής ΔΕΗ κ. Καρδαμάκης,
άπύ τής πλευράς δέ τοΰ ΟΗΕ ό μο
νιμος άντιπρόσιοπος τοΰ όργανι-
σμοΰ είς την Έλλάδα κ. Κνθ>αξιέ.
ίΐ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΕΙΔΩΝ
ΕΙΣ ΕΛΕΤΘΕΡΑΝ ΧΡΗΣΙΝ
Διά. διαταγής τοΰ ϋπουργοΰ Οΐκο
νομικών, κοινοποιηθείσης πρός τα
Τελχονεΐα τοΰ Κράτους, παρετάθη
μέχρι 31.3.70 ή προθεσμία τοϋ &ρ
βρου 12 τής ΰπ' αριθμόν 3430)69
αποφάσεως τον, περί των όριον καί
διατυπώσεων παραδόσειος είς έλνεν-
θέραν χρήσιν εΐδών άτομικής καί
οίκιακής χρήσεως καί ε'γκαταπτά-
σεως είς άλλοδαπούς ά<τ>ικ.νουμέ·
ν>ους Αι' ανάληψιν εργασίας ή διά
σπουοάς.
ΑΙ αττό μακροΰ χρόνου διεξα¬
γόμεναι κεχωρισμένως διοπτοα
γματεύσει- μεταξύ τού ΈλΑηνικού
Δημοσίου άφ' ενός καί των δύο
μεγσλοεπτιχειρηματιών «.κ. Ώνά-
ση καί Νιαρχου άψ' έτερον, έττΐ
των θτμάτων το3 3ου Λιύλιστηρί-
ου κλττ. καί των τταραλλήλων έπεν-
δθσεων ττροχωρούν μέ την κατ' άρ¬
θρον συζήτησιν των ττροσχεδίΜν
συμβάσεων.
"Ηδη, κατά γνωσθείσας πληρο¬
φορίας, αί σχϊτικαί συζητησεις έ'-
χοι<ν ττρο«3ιι&ή σημαντικώς, μέ την έττίτειεξιν συμφωνίας καί μέ τάς δύο επιχειρηματίας πλειιρας επί άρκετών σημείων καί άρθρων, τα ό- τοΐα έ'χουν μονογραφηβή. Δέν ήμ- πορύ —όντως νά λεχ9ή μετά βε- βαιότητος, <>τι έττίκειται ή έξαγ-
γελία των συμφωνιών — ττρόκειται
καί αί δύο νά άνακοινωθοϋν ταυ¬
τοχρόνως, δεδομένου δτι κατ' ού-
σίαν είναι σννηρτημέναι καϊ αί επί
μέρους έττενδύσεις τοΰ ενός συν-
δεονται άμέσω; με τάς έττενδύσεις
τού έτερον έκ των Οττοψηιρίων άνα
δόχων — δοθέντος δτι, κατά τάς
■πληροφορίας αύτάς, τταραμένουν εί
σέτι ωρισμέναι έκκρεμότητες πρός
συζήτησιν καί συμφωνίαν.
Σημαντικόν βημα, πάντως, διά
την ττροώβησιν τής συμβάσεως μέ
τάν κ. Ώνάσην κρίνεται ή ρύθμι¬
σις τοϋ βέματος των τπλεονασμά-
των ήλϋχτρικοΰ ρεϋματος τής ύττό
ϊδρυσιν ένεργειακής μονάδος, ή ό¬
ποία ττρόκειται νά εξυπηρετήση
τάς ανάγκας τής μονάδος Άλου-
μινίοιι. Τό ττλεόνασμα τουτο ΰττο-
λογίζεται δτι θά είναι τής τάξε¬
ως των 600 — 700 μεγαβάτ έττί
βάαεως 24ώρο.ι, δΐδομένου δτι ή
μονάς θά έ'χη έγκατεστημένην ι¬
σχύν 1.000 μεγαβάτ, έκ των όποί
ών ή μονάς άλουμινίου θά άττορρο
φά ττεοί τα 300—400 "Ηδη, ώς
Ι φαίνετΐϋ, συνεφωνήθη μετά τής
ΛΕΗ ή έξαγορά είς τιμήν καιω
, των 4 μίλς ανά κιλοδατώραν τού
| ιτλεονάσματος τούτου ττρός δ:ά-
I
Εεσιν είς τούς ίδίους της κατανα-
. λωτάς.
Ι Άγνωστον είναι κατά πόσον 6ά
, άναλότβη καί ό κ. Νιάρχος την κα¬
τασκευήν ετέρας μονάδος Άλουμι¬
νίου, την οποίαν, ώς γνωστόν, πε
ριλαμβάνει είς τάς γνωστάς προ
ι τάσεις τού καί διά την οποίαν ττρό
. κείται — εάν τελικώς ή συμφωνία
ι τού περιλάβη καί την μονάδα αύ-
, την — νά συνεργασθή μέ την «Κά¬
ϊζερ».
Ύπενθυμίζεται, δτι αί διαττρα-
γματεύσεις μέ τούς δύο έτπχειρη
ματικούς Όμίλους διεξάγονται μέ
' βάσιν την δημιουργίαν δύο συγκρο-
I
τηιμάτων έττεΐ'δώσεων, τοΰ ενός μέ
ττόλον τό 3ον Διυλιστήριον (Ών3-
'σης) καΐ τού ετέρου τό Διυλιστή
' ρισν Άσττρσττύργου (Νιάοχος).
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΖΕΙΣ
ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΠΜΑ
Ανεκοινώθη έκ το3 ύττουργείου
Συντονισμοΰ, ότι εδόθησαν οδηγί¬
αι ττοός τάς Τραπέζας, διά την
άμεσον ρύθμισιν τοΰ θέματος ·ΊΟν
είς συνάλλαγμα καταθέσεων των
ΊΕλλήνων ναυτικών, κατόπιν τής
διατυπώσεως τταραπόνων, διότι οί
Ι-οΐγαριασμοί των τηροΰνται είς
δραχμάς καί δχι είς συνάλλαγμα.
Παραλλήλως άναφέρ«ται δτι, οί
ποντοττοροϋντε- ναυτικοί, ττρός α¬
ποφυγήν πάσης παρανοήσεως, ό-
φείλουν, δταν πρόκειται νά έμβά-
σουν είς τάς Τραπέζας χρήματα,
είτε μέσω των ναυτιλιακών γραφεί
ών των είτε άττ' εύβείας, νά δη-
λώνουν σαφως καί εγγράφως δτι
έττιθυμοΰν δττως |!| κατάθεσις των
γίνη είς συνάλλαγμα.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΙ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
Σουλτάν ίνα, εσοδείας 1969, 8α
δια&έτη ή ΚΣΟΣ έκ των είς χΐ,ί-
(κχς της άπτοθεμάτων, είς έξαγο».
γείς τού εϊδους, είς τα ττλαίσια
τής πολιτικήν διά την αύξησιν
των έξαγωγών τού προιόντος. Σχε-
τική έντολή τού ύττουργείου 'Εμττο
ρίου ττρός την όργάν«ισιν διεβιβά¬
σθη ηδη διά τα περαιτέρω.
ΝΕΟΝ ΣΥΓΚΡΟΓΓΗΜΑ
ΤΗΣ ΕΤΑΙ ΡΕΙΑΣ
«ΨΥΓΕΙΑ ΑΛΠΕΙΣ»
Ση-μαντικοϋ ύψους έττενδντικόν
πρό-γραμμα ευρίσκεται έν έκτελέ
σει, ύττό τής έπιχειρησεως «Ψυ-
γεϊα "Αλπεις Α.Ε.». Ή έταιρεία
αυτή ττρόκειται νά Ιδρύση νέον συγ
1<ρότημα ψύξεως τταρα τόν "Α γιον Ιωάννην Ρέντην, μέ έγκατε στημένην ισχύν κινητή>ων 847 ϊτι·
πων.
Τό ΰψος τοϋ έπενδυθησομένου
κεφαλαίου θά ανέλθη είς 18 έκατ.
δρχ. Σχετική όίϊειοΐ σκοπιμότητος
έχορηγήθη ήδη υπό τοΰ ίπτουργεί-
ου Βιομηχανίας.
ρίζετο συνκε<ριμένως είς την πέμπουΐταν αυτήν απόφασιν, ότι βιά τής μετατροπής έττίρχετοι ^ σΐς τής προσωπικής έταιρείας καΐ σύστασις νέον νομικοϋ πρόσωπον, τής Α Ε. Ή σύμβασις περί μετα· 1 τροπής — έτονίζβτο — διά τής 6 ποίας μεταβιβάζεται είς την σι^ι στωμένην διά τής συμβάσεως αυτής άνώνι/μον εταιρείαν τό ίνιργητικό» καί τό παθητικόν τοΰ διαλυομένον νομικοί προσώπου τής προσωπικ έταιρείσς, έμττεριίχει καί μίαν ι λην σύμβασιν: Την σύμβασιν άνα· όοχής έκ μέρους τής νέβς Α.Ε των διαλυθείσης προονιτι ·Ως τής ύπ' αριθμόν 103)1970 αποφά- ή σύμ,&α<τ1ς σετΐς της, έρμηνεύουσα τάς διατά- ξεις των παραγράφων 1α καί 2 τού άοθρου 15 τού Κ.Ν.Τ.Χ. Καθώς το νίζεται είς την απόφασιν, ή ώς α- νω κρίσις τού ανωτάτου διοιχητι- κοΰ δικαστη·ρίου ίσχύει «ανεξαρτή¬ τως τού ζητήματος δν διά τής έπερ χομί,νης μετατροπής καταλύΐται ή νομική προσωπικότης τής μετατρε- ,τομένης προσωπικής έταιρείας καί ίδρύεται νέον νομικόν πρόσωπον, τό τής Α.Ε., ή άν διατηρείτο ι, μή καταλυομένη, ή νομική προσωπικό- της τής μετατρεπομένης προσωπι- κής έταιρει'ας καί σι/νχχίζεται ύττο νέον έταιρΐικόν τύπον, τόν τής είς ήν αυτή μετατρέπεται άνωνύμου έ- ταιρείας». Τό ζήτημα τοΰ καθορισμόν τοΰ έ πιβλητέου τέλοι/ς χαοτοσήμου είς — κατέληξεν__ μετατροπής, έ. κτός τού έξ 1,5% τέλους, τού £—ι- βαλλομένου κατά τό αρθρον 15 παρ. 2 τοΰ Κ.Ν,Τ.Χ., επί τού κα· ταστατικοΰ παντός εϊδονς έμπορι- κώ-ν έταιρΐΐών, ίπτόκειται κσί διά την έμπεριεχομένην δευτέραν συμ βάσιν τής άναδοχης των χρεών καί είς τό προβλεπόμενον άπό τό αρ¬ θρον 15 παρ. 1α τού Κ.Ν.Τ Χ., δια. πάσαν σύμβασιν, τέλοος έξ 1% Η ΕΤΒΑ ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΔΕΡΜΑΤΟΣ Ή ΕΤΒΑ 6ά ενισχύση την Είς τό Ζάππειον όργανουμένην την 3η» Μαρτίου έ.ϊ. έκθεσιν «Παποιπσι καί Δέρμα». Τούτο υπήρξε τό αιτο τέλεσμα σχετικών διαβημάτον των φορέων τού κλάιδου καί τού ένδια φέροντος, τό οποίον έκδηλώνει Τιΐοίτττωσιν μετατβοιτής ττροοτωπι Ι Τράττεζα δι' οίλας τάς φ°σεις τ»ί) κης είς ότνώνυμον εταιρείαν είχεν έ'λβει πρό καιρού ενώπιον τού β' Τμήματος τού Συμβουλίου τής 'Ε- πικρατείας, έττ' εύκαιρία άσκηθίί- σης σχετικής αίτήσεως άναιρέσΐως. Τό τμήμα διά τής ύττ' αριθμόν 1. κι/κλώματος δέρματος. Ή ενίσχυ¬ σις συνίσταται είς την χοοηγησιν ττοσού 300->ΌΟΟ δρχ. ττρός την όρ
γανωττικήν έττιτροητήν τής έκθέοε
ως. Τό ΊΓοσόν αύτό θά διατεθή διά
την περισσότερον άξιοπρ—ή έμψο
745) 1968 αποφάσεως τού, ίΤχε χά ι νισιν των ττεριτττέρων καί των έχθε
ρακτηρίσει τό ζήτημα τούτο ώς «γε | των.
ΤΟ ΤΕΧΝ. ΕΠίΜ. ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ
Η ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΙΙΣ ΤΟΥ ΦΟΡϋΥ ΕΠΙ ΤΩΝ
ΠΡΟΜΕΡΙΣΜΑΤΟΝ ΑϋΟΝΥΜΟΜ ΕΤΑΙίΡΕΙΩΜ
ΩΡΙΣΘΗΣΑΝ ΕΙΣ 20
ΟΙ ΟΡΚίεΤΟΙ ΛΟΓΙΣΤΑΙ
Διά Β. Διατάνμ,ατος, δημοσιευ¬
θέντος είς την «"Εφημερίδα τής
Κυβεονήσεως» (4 Α'), ωρίσθη είς
20 ό άριθμός των Όρκωτών Λογι
στών τοΰ Σώματος Όρκωτών Λο-
γκπών.
Είς εγκύκλιον τού πρός τούς οί-
κονομικούς έφύρους τοΰ Κράτους,
τό υπουργείον των Οικονομικήν δι-
ευκρινίζει ίίτι τα όιανεμόμενα άπό
τάς άνιονύμους έταιρείας ποομει>ί-
σματα, ώς άποτελοΰντα εΐδος προ-
κατα.6ολής των όρκττικών μερισμά
τιον, νποΰάλλονται είς την ιδίαν μέ
αΰτά φορολογικήν μεταχείρισιν 5ρ-
θρον 10 Α.Ν. 148)67), δηλαιδή είς
την παοακοάτησιν τοΰ αναλογούν¬
τος φόρου έκ 30% ή 38%, κατά πε¬
ρίπτωσιν.
Ή ϊγκύκλιος όρίζει ειδικώτερον
δτι αί Α.Σ., πού καταβάλλουν προ
μερίοματα μετοχών εΐσηγμένων είς
τό Χρηματιστήριον, όφείλουν νά
παρακρατοΰν τόν ώς άνίο φόρον
30% χωρίς ϊκπτωσιν τοϋ ά,-ταλλα-
' σσο.μένου πασοΰ των 15 ή 30 χιλιά¬
δων δραχμών. Τό ά.-ταλλασσόμ.ενον
τούτο ποσόν εάν συντρέχουν αί προ
1 υποθέσεις τής παραγράφου 2 τοϋ
οίρθρου 10 τοϋ Α.Ν. 148)67, θά
λ.αμδάνεται ύπ' δψιν κατά τον υπο
λογκ»μόν τοΰ παρακρατητέου φόροιι
επί τοΰ μετά την έγκρισιν τού Ισο¬
λογισμόν διανεμομένου όρκττικοϋ
μερίσματος. Εάν τό τυχόν είσπρα-
χθηβάμενον υπό μετόχου πλέον τοΰ
προμερίσματος, όρκττικόν μέρισμα,
είναι κατώτερον τοϋ άπαλλασσομέ-
νου ποσοΰ, ούτος δικαιοΰται νά ζητή
ση την επιστροφήν τοΰ κατά την
είσπρα|ιν τοΰ κρατηθέντος
είτε μέαΐίΐ τής ένερησάσης την πα-
ρακράτησιν έταιρεΓας, είτε άπ' εύ-
θείας άπό τόν αρμόδιον διά την φο
ρολογίαν τού Οίκον. "Εφορον.
Είς την εγκύκλιον διευκρινίξεται
περαιτέρω δτι Ιάν ή μετοχή μετα
διδασθή ής τρίτους μετά την είσ¬
πραξιν τοΰ προμερίσματος επί τοΰ
όποίου παρεκρατήθη ς,όρος κατά τα
άντοτέρο) άνευ έκπτώσεως ηνός καί
πρό τής εΐσπράξεως τοΰ όριστικοΰ
μερίσμιατος, βικαιοϋχος τής προβλε
πομένης άπαλλαγής, μέχρι τοΰ πο¬
σοΰ των 15.000 ή 30.000 δραχμών
είναι όίχων την ίδιότητα τοΰ μετύ-
χου κατά τόν χρόνον έγκρΐσεως τοΰ
Ισολογιοιμοϋ υπό της γενικής συνε¬
λεύσεως των μετόχων, ό όποϊος καί
θά είβπράξη τό οριστικόν μέρισμα.
Διότι εάν εγένετο δεκτόν δτι, πλήν
τοΰ μετόχου τού κατέχοντος την
μετοχήν κατά τόν χρόνον έγκρίσε-
ως τοΰ 'κτολογκψ,οΰ, δικαιοΰται ά¬
παλλαγής καί. δ €ίσπρά|ας τό προ
μέρκϊμα μέτοχος, τότε θά άπηλλάσ
σετο ετησίως έξ έκάστης μετοχής
ποσόν μερίσματος πολλαΛλάσιον
τοϋ υπό τοΰ νόμου οριζομένου.
Τέλος, όρίζεται, ότι πάσα προ-
γενεστέρα διαταγή, δρίζοι«<τα δλ- λο>ς τόν τρόπον παρακρατήσεοις τοΰ
φόρου επί των προμερκτμάτων με¬
τοχών ήμεδαπών άνωνύμων έταιρει
ών, δέον νά θεωρηθή ώς μή ίσχύ-
ουσα.
Είς ναν οξείαν φ°σιν είσέριχεται
ή διαμσιχη διπλωματούχων μηχσνι-
κών καί ύπομηχανικών περί την ά-
σκησιν τού έπαγγέλματος των δευ
τέρων καί την χορήγηισιν δικαιωμά-
των (ή «Λΐτρονομίων» όπως χαρακτη ■
ρίζονται έκ μέρους των πρώτων). '
Αφορμήν αυτήν την φοράν δίδει
παρέμβασις — Εντονος — τοΰ Τε |
χνικοΰ Έπιμελητηρίου Ελλάδος
(ΤΕΕ) κατά τής χορηγήσεως ντρο
νομίων είς τοΰς μηχανολόγους 0
ιτομηχανικούς.
Οίίτω τό ΤΕΕ, δι' έγγραφον τού
πρός τό υπουργείον Βιομηχανίας,
άντιτίδεται είς την χορήγησιν έ-
παγγελματικών δικαιωμάτων είς
τούς μηχανολόγους ΰπομηχανι-
κούς, ώς προβλέπει καταρτισβέν υ¬
πό τού ύπουργείου σχέδιον νόμου,
διότι ύπερβαλλει είς «προνόμ>α»
την σχετικήν είσηγησιν εύρέως καί
άντιπροσ«πευτικού ΤεχνικοΟ Συμ-
βουλίου (Ιδρυθίντος τό 1966).
Τό ΤΕΕ, προοτίε/ίται, θεωρεΐ ά
διανόητον τό δτι οί μηχανολόγοι
ύπομηχανικοΐ έπιχειρούν νά προσε
ταιρισ&ούν διά διαφόρων νομοθετη
μ°·των έπαγγελματικά δικαιώματα
ά τα όποία δεν κέκτηνται τάς ά
•.ταιτουμένας επιστημονικάς καί τε
«νίκας γνώσεις.
Ειδικώτερον τονίζεται δτι διά
τής ζητονμένης επεκτάσεως των δι
καιωματων των προο~αθούν νά ύ
ττεισέλθουν είς την άσκησιν ύπευ-
βόνου έτπβλέψεως βιομηχανικών έγ
ΐοαταστάσεων, αί οποίαι άποτελούν
ίλαχιστότατον ποσοστόν τοΰ συνό
|λου τής έλληνικής βιομηχανίας, ά
φορών είς τάς έξαιρετικώς μεγάλας
*.γκαταστάσ£ΐς, μέ τάς οποίας θά
πρέπει αναμφισβητήτως νά άσχο-
λούνται οί διπλωματοΰχοι μηχανι
Κοί.
Τό ΤΕΕ Εχει την γνώμην ότι 6-
[<ι μόνον δέν ένδείκνι/ται οίαδήποτί αύξησις των έπαγγελματικών δι¬ καιωμάτων των ύπομηχανικών, άλ- λά αντιθέτως, έφ' δσον ούτοι δέν ορθούνται είς τα δικαιώματα πού ρτροτο&ησαν άπό τό ανωτέρω Τε¬ χνικόν Συμβούλιον, έπανεξετασθή ■Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΈΛΣΙΝΚΐ ι ην ^ ανάγκην συμ,μδτοχής τής έλληνικής βιοτεχνίας είς ■:ήν Διεθνή "Εκθεσιν τοΰ 'Ελ ΰίνκι έπι^ημαίνει τό Βιοτεχ /. ■κόν 'Επιμελητήριον Αθηνών, ·3ι' έγκυκλίου τού πρός τα μέ λη τού, τονίζον ότι ή παρουσί? .τοΰ κλάδου είς την εκδήλωσιν αύτγ>^ κρίνεται σκόπιμος χπό
οίκονομικής πλευρας, πρός -όν
σκοπόν τής προωθήσεως των
,ιπροϊόντων τοΰ τομέως αύτοΰ
είς τάς άγοράς τής Βορείου Εύ
ρώπης. Διά πληροφορίας επί
αών δρων συμμετοχής έλλην.
αών βιοτεχνικών έπιχειρήσΐων
■είς την έν λόγω έκθεσιν οί '-ν
ιϊιαφερόμενοι δύναντα! νά άπ*υ
/δΰνωνται είς τό Φιλανδικόν Π&ο
-ξενεϊον των 'Α&ηνών καί είς ΐήν
ιείδικήν υπηρεσίαν έκθέσεων
Γτοΰ ΒΕΑ.
τό όλον βΐμα έξ ίπταρχής, διότι καί
τα ττροτεινόμενα ταύτα είναι ιτολυ
πέραν των ίχανοτήτων καΐ τής μορ
φώσεώς των.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΓΚΡΙΣΙΣ
ΔΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗ2ΙΝ
ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΤΕΒΑ
Την γνώμην τής Νομιαμί ::■
κης Έπιτροπής εζήτησε τό υ
πουργεϊον 'Εμπορίου, σχετιχώ:
■μέ την παροχήν ή μή τής έγκρ;
•σεως διά την υπό τής 'Εθνική
Τραπέζης 'Επενδύσεων Βιο;ι/;
χανικής Άναπτύξεως χρημιαΓί
'δότησιν τής 'Εταιρεϊας «Εό»
'βυξ Α.Ε.» καθ' υπέρβασιν τον
■ενός πέμ,πτου των κεφαλαίων
ιτής 'Εταιρείας. Είς τό ίγγ°χ
ιφον τοΰ υπουργείον 'Εμποοίίυ
σημειοΰται, δτι μέ την προ'.ν.
νομένην χρηματοδότησιν πρ^;
•την Εταιρείαν, δψους 52 έχ^
ιτομμυρίοιν δραχμών, τό έπίπε
ιΒον των πρός αύτην πιστώσε
■ών θά ανέλθη είς 108 έκατο^
■μύρια.
ΧΟΙΡΟΤΡΟΦΙΚΗΝ
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΝ ΙΔΡΥΕΙ
ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΚονσερβοτΓοιεΐον, άλλαντοττοιεΐ
αν καί συσιχευοχ—ηριον χοιρείου
κρέατος, καδώς έττίσης ττλήρίΐς έγ
κατσστάσεις έκτροφής καί ττβχύνσε
ως 11.000 χοίρων ετησίως καί
σφαγείου ι)ιυγείου, πρόκειται νσ ι¬
δρύση είς έπαρχιακόν διαμέρισμα
τής χώρβς ή 'Ελβετι«ή Έταιρεία
ΜΑΖΕΚΟ Α.Ε. μέσω συσταθησομέ
νης Άνων. Έλληνικής Έταιρείαζ
ΰττό την έττωνυμίαν ΜίΑΖΕΚΟ —
ΕΛΛΑΣ Α.Ε. Σχετική κοινή ά-όφα
σΐς των ίππκλργών Συντονισμοΰ, Οί
κονομικών, Βιομηχανίας καί Γεωρ
γίας, διά τής όττοίας έγκρίνεται,
βάσει των διατάξεων τού Ν. Δ
2687, ή είσαγωγή ποσού 500 000
δολλαρίων ττρός τόν σκοπόν αύ
τόν, δημοσιΐύεται είς τό ύπ' άοιβ
34 Β' ΦΕΚ.
Όϊ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΡ0ΦΙΜ0Ν
ΔΙΑ ΤΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
ιΠΩΛΗΣΕΩΣ ΖΑΧΑΡΕΩΣ
Την κατάργησιν τοΰ ψίϊρ
τής άποσχολής είς την Άγβρ*
•νομίαν υπό των χονξρεμ,π6?^
ζαχάρεως ονομαστικών κατχστά
ων των λιανεμπόρων, είς τού;
οίο>^ έπώλησαν ζάγαριν, π?ο
ιχειμένου νά άποκτήσουν ΐβ δι
■καίωμα παραλαβής προίόντος
ικαί κατά την νέαν περίο^'ϋ.
ζητεί δι' ύπομ.λ'ήματός τού Απ4
τό υπουργείον 'Εμπορίου έ Έιι
πορικός Σϋλλογος Τροφίμων Ά
ιθηνών. Ειδικώτερον, δ ΕΣΤΛ
ίτονίζει, δτι τό μέτρον αύτό δέν
άντχποκρίνεται είς ουδεμίαν ά
ινάΐγκην καΐ δέν έξυπτιρετεί ίδ
'σιώδη σκοπιμότητα, άντιθίτω;
'δέ, δημιουργεΐ όργανωτικά ίι?]
'βλήματα είς τοΰς έμπόρου;, νί
ί5ποΐοι είναι ύποχρεωμένοι 3-5-
■τως ή άλλως νά τηροΰν β'.β^'*
άποθήκης κατά την δι*κίνϊ;*ν
αροφίμων.
'ΛνταπΓόκρισις άπό τα Γιάννενα
Ο ΧΟΡκΣ ΤΟΝ ΝΙΚΡΑΣΙΑΤΟΝ
ΣΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΤΗΣ Ε.Η.Μ.
Μ.
2-4 Ιανουάριον, ήμέριαν
ν <"° ΙΙίοίπτεοο τής Ε. τ ό χορός των Μίκοω- μέ πολλή μεγάλη έπιτυχία. γί άπο τοΰς Μικρα- τίς κ·*· καθηγητάς τής Φιλοσο- ής καί ΜαθημΜ-τ,κής Σχαλής Ί τόν διοικητή τοΰ Α' Χΐι>.ροψυλακής, τιΐν βα¬
σιλικόν έ.τΐίτροπο, τ.)ν ίατρο κ. Ώ-
,χιΐό.-101'λο Λονκά, τον καβηγητή κ.
Έλενθ. Τουριτονσογλου, τόν ΰπάλ-
ληλο τής Νομιαρ·χίας κ. Νικ. Ί-
γναντιάδη καΐ αλλονς.
Ή αΐθονσα ήταν γε,μάτη Γχχιδ Μι-
ες κα» Ήπειρώτες, ή δέ ά-
πάρα πολύ £εστή κ ι».
Οί Μικρασιάτες θνιϊή
την παλιά τους πια,τφίσα, τα
τους, τούς χορούς τους, πυύ
τς Λά66(ΐτο τονς χόρ.ε·ψαν μέ ϊή-
Χο κ«ί 'Τάθος κοΐ άνα&ίωσαν «άπ ος
την .ταληά κκί άξε'χαστη πατρίδα
—>; τό τμτιιιπι αΐτό τής Ελλάδος
|ΙΟις) πού δόξαοΐε τόν Έλλ.η-Λθΐμό μέ
,ύν πολιτιαμό τον τόν πανάοχαιο
τοΐ'ς άρχσίοτ'ς ποιητές τον, όπως
θά κο/Γαργήο·η τθΰς πβλέμοιις
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΊΔΑΝΙΚΗ ΟΡΗΣΚΕΙΑ
συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
ο,ωαμεθανοί μ,ιλοΰν γιά πά
τ»ύς ψιλάσοφούς τού,
οπιος τόν Διογΐνη και ταν θαλή
τόν Μιλήσιο, τοΰς Μεγάλονς Πατέ- , ν- , ,· , ", β .
θες τής Έκκλησίας μχχς, δπο*; τόν Ύ**»!"* άδελφοσυνη μα τί βγαι
Μεγάλο Ηασίλειο, τόν Ίωάννη τόν 'νει *π αυτό τ:ραγμ,ατικά; Οτι
Χριυσάστομο, τ»ν Γϊρτ,γάριο τόν Να ιΤ?ΟΙΟζ. ^ν 5'ναι Μωαμεθανός Ιμε
ριυσάστομο, τ»ν Γοηγόριο τόν Να
ξιανζηνό καΐί πλήθος Αλλον φιλο- ,
σόφων κωϊ άγίων '3υν
φ , , ή φ
σόφων κωϊ άγίων. , '3υνγϊ κα^ ε»άλι:πα κινδι>νεύει νά
Εκείνον πο'ύ ανέλαβον την πρω- ^κόψουν τ0 λαιμό. Οί Χριστι
ιττε λίγο περιασότερο σοβαρή έρ
ιγασία καί λιγώτερες κουβέντϊ;.
"Οσο κι' αν έξετάζο·*, βλέτ-ο
αε πώς είναι δΰσκολο νά βροΰ
μ παγκός>μια στοιχεϊα για τή
ιθρησκεία κι'δμ,ως ξέρομε πώς ό
ιτάργουν.
Εϊμαστε δλοι άνθρώπινα πλά-
Σύλλογος Μικ^αοιατών .,,-"> ' ι
στή πόλι μας ή μάλλον νά οιυνεχι- 'ΓΟν Ψήνουν αίονίως. ιιχστε δλοι ϊσοι στό μυαλο, στίς
θή ή ,-τα,ράοοσίς τού παληού ΣιΛ- Ι ^·ε αυτ°ν τ'^ν τρόπο άγωνιζό δυνάμεις, στό σώμα; Τοΰτος εΖ
ύ ί ό ό ά β δό άό εί
λόγου, πού ίσω,ς Ιχει
καΐ νά ύπάριχη.
Αϋτό τ>μά την Έλλάδα
ϊοως
δ-
ρ γζ δυνάμες, μ; ς
^ στόν κό^ιο τουτο νά βο^ΰ ιναι πιό δυνατός άπό εκείνον, έ
ι'-'ε την πχγκόζΐ:α ίσότητα καί ικεϊνος Ιγει ποιό γερό μ,υχλό ά-
μς, ^ν παγκάσμι:·. αδερφοσύνη. "Ο πό τόν άλλον.
ταν βλέπη τα Η««λη<Η<τμέν« ποτδιά 1Ζ7-'ν ακοΰτε νά μιλοΰν Ιτζι, σίς "Αν είμχστε ίσοι γιατί ύπίρ- της έ£ αιίτίοος των λαιθών των ήγε- >3υμβουλεύω νά μένετε καπως <χει αυτή ή άνισότητα; Ποίος των της, νά <ΛηιεαίίΛα»ν νά ρΐναι δή βκεπτικοί, νά προσεξετε, για:ί -την Ικαιμε; 'Εμεΐς; Άφοΰ !χο ΐϊίσω ά,πό αύτά τα λόγια συχνά ιμε λιγώτερο ή περισσότερο μ1·»» «ρύβεται ό πιό μεγάλος έγοκ- ιό, λιγώτερες ή περισσό^ερες ι- <3μδς. «Τό χειμώνα κ&ποτε ύψώ ικανότητες, λιγώτερες ή περισσό <νεται Ινα μαΰρο σύννεφο" βοον .ΐερες σωματικές δυνάαεις, πο?- «ΐάει, ξαναβροντάίΐ |ΐά δέ βο«- —εί νά ύπά.ρχη μεταξύ μας Μά ή Κ' ξέ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ μιουογικά *»ί ξίοντανά ιμέλη καί έ- 6ώ στήν Μεγάλη Μητε'οα τοα»ς, α- ξιοι άπόγολΌΐ των μεγάλοΛ' προγό- ν<»ν τΌΐ·ς, πού ?ξησα^ στό δοξασμΐ' νο καί άδικοχαμένο παιδί της, πού ΜΙΚΡΑΧΙΑ. ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΓ ΚΑΠΟΥ ΠΟ ΜΕΤΩΠΟ , ξρ | « εί ά ρχη μξ μ ιχει. Μά <ϊτήν έποχή των βρο- ιποια διαφορά. Κι' δ'Λως ξέρομε ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΙΙΟΤΛΟΤ >;ών τα σύννεφα δέν μιλοΰν' δ- ιπώς ή θεωρία τής Ισότητας μ'
μως κχταποντίζουν τόν κόσμο ιλάε^ στήν καρδιά μας. ΕΓμαστε
μέ νερά». "Ετσ: κι' έκεϊνοί ποϋ ιδλοι άνθρώπινα δνχα μά αλλο·.
ιΐργάζονται αληθινά έκεΐνθ! ποΰ «είναι αντρες, 4λλες γυναϊκες. δλ
νοιώθουν <ΐτήν καρδιά άληθινά λος μαΰρος, αλλος λευκός. Μχ την παγ-Λάσμια άδερφότητα ξίλ βλοι ήμχστε ανθρωποι, δλοι άνή «ιιλοθν πολΰ, δέν κάνουν αιχίές αομε σέ μ;άν άνθρωπόττΐτα. Τα «ίρέσει_ς_ γιά παγκόσμια άδερφέ ηρόσωπά αας διαφέρουν, δέ βλέ ιτ:ορίε- τοθ Βορ?ιο πειρωτικοΰ Μετώπου 1940 - 41 7ον πιύ -ΐολύ τα ϊ>μοοφώρα
τής χαράς. Ποιανοΰ καρδιά δέν
ά.ιό χαρά δταν άκούει τα
«αιδιά νά λενε τα κάλαντα
οτά σπίτια καί στίς στράτες τή^
.ΐαραμονή;
Ποιανοΰ σπίτι θά μείνη άπό την
,τολ.η ώς το μικρό χιυριιό χωρίς γλυ
χίσματα καί δα»1 λόπητα; Ποτανοΰ
σπίτι θά είναι έκεϊνο ποΰ δσο φτω-
/ό καί αν είναι δέ θά κάνη τό
κονμάντο τής μεγάλης γιορτής!
1^<(ί ομως πυλλοί ίττο.ατΐϋ)τε{; ποα- νματιχοΐ πολεμιστες βτά βορειοη- ,ΐίΐρί»τιχά βουνά, δέν ενιοχΐαν τή χαρά χαί την ϊεοτοκτιά τής Προιτο χρονίας. Δέν άκουσαν τίς χαρμό βυνίς χαμπάνες τής εκκλησίαν. Δέν &ΐτχττρ!αν τίς εΐΓχές των παιδιών τονς τα μεβάνυχτα μέ τόν έρχομό τής καινούργιας χρονίας. Είναι τρείς μέρες όλάκερες ποΰ .ιολεμβΐμί άοιάχοπα στά στενά τής Κλεισούρας γιά νά διώΕουιιιε τόν έχθρό άπό τα όχυρά τού. ΤΗταν νύχ,τα. Σκοτάδι πίσσα. "Ε6ρ«χε άδιαχοπα καί τα κορικά μας ήταν μουσκεμένα, δαομένα άπό τό νε- ρό. Τα κορμιά μας ήταν μουδια- βμένα άπό την παγο>νιά μά ή καρ-
διά μας κρατοΰσε γερά την φωτία
τή; ζωής καί τής πίοπης μα; γιά
την νίκη. Μόλις εΐχε κοπάιτε». ή συ
ναυλΐα των ήχων άπό τα κανόνια,
τοϋς δλμους, τίς χειροδομδίδες
Χαί τα οκ>μ. Μιά άνάπαυλα στήν
χόλοση τής μάχης. Χωθήκαμε κοι< ρασμένοι καϊ μουδιασμενοι στά χα- ραχώματά μας νά. ξεκουραιστοθμε, νά πάρουμε μιά άνάσα, νά φάμε λίγη γαλέτα καί νά πιοΰμε λίγο νίράκι άπό τό παγοΰρι μας. Μερι- κ.οί μαζευτήκαμε σέ έ'να άμ.-τρί πλά- γι στή χαράδρα, κοντά στά 6«ά- χκι. Τί» κρνο δι»νάιμ(ονε καιί με να περνα «τα κοκκαλά μας κεί- ίϊ0υς δείΥνουν καθαρά πώς αίσθά Ποΰ είναι αυτή ή ένιαία άνθοω νη τη 6ραδυα. Πετάχθηκα εξω νά νουνται άληθινή χ-δερφοσύνη γιά ~..... παγω να φερω λιγα Ηνλαράκια ά ύ άθώ ώ πάγω λ ά φέρω λίγα Ηνλαράκια ά¬ πό μιά καλύβα γτά νά άνάψωμ,ε ςχυ- τιά καί νά ζεσταιθοϋμε. Περπατοΰ- σα σκυφτά καί σιγά ψάχνοντας νά 6ρώ κανενα κλαράκι στή μαύρη νύκτα. "Οταν ίκαμα μερακά 6ήμα- τα σκόνταψα καί 1?πε·σα χάμω. Στήν άοχή νόμκΐα πώς ενΐαι κανενα ξι- ροκοτσουρο. Μά μόλις άναψα τό φα κό μου ξεχώρΐΛα σωριασιμένο στή γή ενα πεθαμένο στρατιώτη μας. ΤΗταν ό Γιώργος ό συμπολεμι- στής μ.ου άπό την Μακεδονία. Σκο τώθηκε ήρωικά στή μάχη τής Πρω Ι τοχρονιάς πρϊν άκόμα κοπάσει ή μάχη λίγες ώρες πρίν άπό την άνά πανλά μας. Τόν είχε 6ρή καταστή θα μιά χειροβομβίδα καί τόν άφη- σε νεικρό στήν ώρα τής μάχης. Τόν φίλησα κάμνοντας τό στοιιιρό μου καί τόν όιφησα έκεΐ χάμω ήοτχο γιά νά τόν θάψιομε την ά,λλη μερά πού θά ξημέριονε... Γνι>νώντας μέ
θλίψη στή καρδιά μου ψιθνρισα μο
νάχος στήν έρημιά τής νύκτας: ί
—Καλέ μου ήρωα, γενναϊο παλ-
ληκάρι. Ή μητέρα θά σέ περιΐμέ-
νη νά γνρΐσης πίσιο στό σπίτι σου
μιά μερά. Τα παιδία σου θά όνει-
ρεύωνται τό γυρισμό σοι γιά νά
τούς &ιηγηθής πολε>μικές ίστορίες...
Ή γυναϊκα σου θά λαχταράη την
θερμή σου άγκαλιά νά γνρίσης ν< κητής καί δοξαοιμένος. Τα άρματα αο»' βούρν.ονσαν καί έ'νιοσΐ/ μιά ίι- ρΐ) στ'γκίνηση. Μά θυαήθηκα" τότε τα λογια τοΰ ποίητή «Χαρα σ' αύτούς πού ελ,αχε νά φνλάνε θερ- μοπύλες...». Γλυικός ό θάνατος γιά την πατρίδα. Μιά <ρορά κανείς πε- θαίνει... Γυρνώντας στό άμπρί μου 6ρήκα τοΰς αλλους νά ζεσταίνων- ται γΰθω στή φωτία... Δέν πέρα¬ σαν λίγα λεπτά καί ή παρία μας αρχισ* ενα τραγοι·δι πού ίΐχε σκα ρώσει κείνη τή στιγμή. Ήταν πο- λεμικό τραγούδι πού άντηχοΰσε στίς χαράδρες καί στίς δουνοκορ- φές σάν προ>τοχρονιάτικα κάλαντα
στή βραδιά τής Πριοτοχρονιάς στό
μέτωπο.
ΤΟ ΞΕΨΕΙΡΙΑΣΜΑ
Ξαναγυρνώντας γιά δεντερη φο-
ρά στό μέτωπο, δταν κλείσανε τα
τραύματά μόν, ενιωσα καινούργιες
άγωνίες καΐ συγκινήσεις.
Ήταν 14 τοΰ Φλεδάρη 1941.
Μόλις έ'φτασα στή £ο')νη των *πι-
χειρήσειον, ΰστερα άπό πολλές πε-
ρίπέτειες καί δοκ»ιμαοί·ες. Την μερά
κείνη τό Σννταγμά μόν Οθόν τής
15ης Μεραρχίας) πήγαινε νά άντι-
καταστήση αλλο τιμήμα στήν πρώ-
τη γραμμή, στό περίφημο νψοιμα
ΜΓΙΟΤΜΠΕΣΙ.
(Συνεχίίΐεται)
ιτούς άνθρώπους, πώς
«αί συμπονοΰν δλους. Δέν
ιλοΰν, έργάζουνται καί ζοΰν. Ό
αόσμος μας πάοα είναι γε'ΐάτοί
άπό κούφια λόγια. Χρειαζόαα-
ιπότητα; Βρίσκω Εναν ϊντρα Τι
ιν.ζ γυναίκα, ξανθούς ή μελα-
νροινούς. Ξέρω πώς ύπάρχει ιιΐα
άφηρηιμένη ?ννοΐα τής άνθοωπό
τητας πού είναι κοιντ) σέ δλους
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΤ
Έκεϊνοι πού φεύγουν
ΝΑΣΟΣ ΚΑΡΡΑΣ
Ό καλλιτεχνικός κόομος
την απώλειαν ενός διαπρίποΰς
?»οι>ς τού, τοΰ ζιι>ν&ά<ρα Καρ,οά, ό οποίος, σχεδόν νέας άκύ αηι, άπείκιοσε την 23ην Ίανουαιρίου ε Ε άνιάτοιυ νόσον, κια έκηδεαιθη την επομένην έν 'μ«Μο εΐλικ^ινοϋς πέν- βοιυς των οΐκείοη·, φΐλχον καΐ γ-νω- στών τον, έ-κ τού ιερόν να·οΰ τοΰ γ' νεκροταφείοιτι, καταττεβέντος π?.ή- θους στε<ράν<ι)ν επί τής σοιρο'ΰ τού. Καταγόμενος έκ τής νησκοτι- κής Ελλάδος, ^χει διακιριΐ'θτί ήπ*) μικράς ήλικ^ς διά τό ζωγραψικόν τού τάλαΛΤον, τό οποίον άνεπτύσ- οετο συν τώ χρόνω, θιά νά τόν ά- ναιδείΐη είς διαχεκιρίΐμένον ίιρνάτην τοΰ πινέλου. Διΐετή.ρειι «γκαλλερϊ» είς την ο¬ δόν Γ Σε;ττρ>μί>ηίοι>, έξ·έθεισε, ?<>-
γα τοι προσκλη&είς κίά είς τό έξω
τρρικόν (Ήνο)ιμένας Παλιτιείαις, Γερ
μανίαν, κλ-τ.) τα ό ποία έξετιμήθη
σαν ιμεγάλως καιί διά τα όποία ε¬
γριαψεν ευμενεστάτας κοιτικάς ό
διεθνής καί ό έλληνικός Τνπος.
Άν·εκτΐιμήτου χαιριακτήριος κιαιί ή
θους, ένεπνέρτο άπό είΐγενή συνιαι
σθήιιατα καί έγκάρ,&ιιον προσηνειαν
καιί πρός τονς ίδικούς τοη·, ίδιαιι/τιρ
Οΐοί, άλλά καιί πρός δλονς πρός
τοϋς όποίονς καί λόγίϋ των ίΛΐαγγίλ
ματικών λόγων καί κοινωνικών σχέ
(Τίων ήρχετο βΐς επαφήν, δι" δ καί
εξετιμάτο καΐ ήγαπάτο άπό πάντας.
Ή έφηιμ>ειρΐ.ς μας, διηι6<5άζει τα «.λ«ηιρινη της συλλνπητήπενθοΰοιαν σύζυγον τού κ. Μά
οο) καί τονς οίκιείοιυς τού.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπδ τό Ηάνατό Τού
καΐ τα 100 χρόνισ άτΐό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΗΙΙΣΚΟΠΟΣΐθΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΜΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
"Ενας άκόμη Φαναριώτης
τρύδης 6 Λεο>νίδας ΜΙΣΑΗΛΙ-
ΛΗΣ, κλώνος παιλαιοϋ δηιμο<Ηογφ·α φικαΰ δένδρον, καί σΐ'νεί>γάτης τής
έφηιμερΐδος μιας, έξειμέτρησιε τό
ζήν. Ό μεταστάς όεινός δηιμιοσιο-
γιράφος, προικιουλοΰσί τό διός, είς
έκειίνοΛ<ς, πού δέν έκινοΰντο είς τα πλαιίσια -οοΰ έθνικοιΰ «ηιμίφέροντος. Ή άπρραντη νοσταιλγία τού, νά τό άγαπητό τού Φανάρι, δέν τοΰ έο,άνη τυχε<)ή. "Ομίίος ή Άττική ίκανή νά άπαλΰνη τόν καυ ιμ'ι τοι· αύτην, τόν εδέχθη είς τό χωμα της ευμενώς. Ή εφημερίς ιμας συλλυπεϊται την οικογένειαν τού καί Ιδιαιτέρως τόν συνεργάτην ιμας αδελφόν τον Χαΐρι τοηια Μισαηιλίδην. ΝΙΚΟΣ ΠΕΡ. ΛΙΑΓΚΑΣ Ό Νίκος Λιάνκας έγεν-νήβη ϊίς Σμύρνην τύ 1910, έκ γονέων Μπα- γΐϋ)τών, μετά τόν θάνατον των ο¬ ποίων ήλθεν είς Κήπους, πλησίον τή; μάμμης τού "Αννης Τζιμοπού- λον. Άποφοιτήσας τοΰ έλληντκοΰ Σχολείου Κήπων, απεστάλη είς Ά θήνας πλησίον τού βεΧοΐ' τού κ. Κώ στα Τίΐιμοπούλον, ό οποίος τοΰ παρ ΐ-στάθή πατρικώς καΐ τόν είσήγα- γεν είς την Ριζάρειον Σχολήν, ά¬ πό την οποίαν εξήλθε δημοδιδάσκα λος. Συνέχισιν έργαζόμενος σκλη- 1>ά τάς σπουδά; τον είς την θεο-
λογτκήν Σχολήν τοΰ Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών καί ελαήε τό πτυχίον
μέ τόν βαθμόν «"Αρίστα». *Έως ό¬
του δέ τοΰ δοθή ή σειρά διορισμόν
ΐΐς την Μέσην Εκπαίδευσιν, διην-
θυνε τό Δημοτικόν Σχολείον τοΰ
παρά την Νέαν Σμύρνην 'Ιοιση-
φογλείον 'Ορφανοτροφείον, οπον ε¬
πέδειξε τα έξαιρετικά τού διδακτι-
κά προσόντα καΐ την λαιμπράν τού
παιδαγωγικήν μόρφιυσιν.
Μετά ταυτα όκορΐσθη καθηγη-
τής είς την «Ζιυσιμαίαν» Σχολήν
Ιωαννίνων, δπον νπηρέτησεν επί
άρκετά ?τη, μεταττεθεΐς δέν είς την
Διοίκησιν Πρ<οτει«ονσης ώς καθη- Άι' τό χάος τής άβύσσου βαθειά δττου μδς βυθίζει ήρως είναι έκεϊνος μ όνος τις δυνάμεις ποθ προτβίνει τιάνω βαίνει γκρέμια τόπια, τ' άκατάβλητσ άμβλύνει, 6ώθϊ, κείθ' άναρριχαται καί οτσ πόδια αϋτοϋ οτηριζε,ι. Ζή άττ' τό χάος τής άβύσσου ψηλά πάνω κεϊ γυρίζει, το δρομί τής ζήσης βσινει, γοργά τό τιμόνι κλίνει την γή τρέχει, ιτού ουδένα ψηλό κόρφο δέν άφήνει και τους άθλοιχ Ηρακλέους, ώσόν ήρως μας θυμίζει. "Εναν τίτπο Ήρσκλή μας ή ττατρίδα εχει δώσει π- ύ γεφύρωσε την γή μαΓ άπό «άλσσσα κι' άνίρα θά ιπος ττ ύ στόν κόσμο 6λο τώ φτερα £Λβι άπλώσει. Καϊ μέ τουτο τό γεφιόρι την Έλλάδα ?χει ένώοει άπ' τη^ μιά άκρη, ώς την αλλη ό Ώνάσης πέρσ, πέρα ϋ λογΐζεται ώς ήρως σωστός ήμερα την μερά. Ε Λ. ΚΡ1ΣΕΙΣ ΠΑ ΤΗ ΛΥΡΙΚΗ ΖΟΗ,, ΤΟΥ Ν, ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗ Γ. Άθάνας (Νόδαις) Ποιητής πό άλλοτε, πόσο σΐκχνά άναδύεται 'ΛκιαδΓ(μαικός «Πήρα μοΐζί μιου τύ 6αρύτιμο <>ι6λίο σας κα» τό ά-
πόλαιισα κνριολίκτικά στί να^.ήνη
τής 'Επαιρχίας. Μέ τέρψατε και μέ
. Πήγαινα νά χαρώ σάν
στίχοΐ'ς τοΰ βιδλίου σας καί σταμ«
τησα σάν "Ελληνας στό λνγμό τής
Σμύρνης. Βε>βαιωθήτε ότι δλα έκεί
να πού αίσθανθήκατε τόσο &αιθιά
κ<αιί στοχαστικά, τόσο άνα<ρτε·ρο>α«
να, δλα τα εχετε άποδώσιει, λ«ρικά
αί άληθινίι !·ο>νική χάοη. Δια^άξον
με, επί τέλονς, κι' ενα &6λίο. άλη-
θινής, άγνής, άπροΛποίητης ποίη-
σης».
Τ.Κ. Παπατσώνης. Ποιητής —
Άκαδημιιικός. «Ε»γενικός, νοστ<ύ.- γ*.κός υμνος παλνστιχος, γιά τή χα- μ«νη φτοτϊΐνή Ίί,ηΐα. Δεητική βρή σκρντικότητα χαρ·ακτηρίζει την «Ί κεσία». Προσωπικώτερα τα νπόλοι- πα ποιήιιιατα καί πανανθρώπννη ή άπαθέυισις τής «Μάνας». "Ο,τι πε ρ*μένει κανείς άπό τόν .-ιοιητή. Γρηγ. Κασιιμάτης. Καθηγητήν ΙΙανεπισττϊμίον — Άκαιδημαι,κ ό ς. «Σας έ'ϋχαριστω διπλά γιά τή «Λτ ρική Ζθ)ή» για,-τί μόν δώσατε τή σι<γκίνηση, πού μέ άλλη μορφή μοΰ δίνουν τα γραπτά τοΰ Χρήστου Σ ο λομωνίδη. Ό λχιρικός τόνος τοιΰ στίχοιυ <κις, συναρπάζει». "Αλκης Θρύλος. «Μέ πολλή αϊ- σθηιτικά χαρά ξανοϋδιάδασα κιιΐ διά 6αοα τα παιλίά κιαΐ τα καινούριγια σας ποιήματα. "Οχι μόνον άντ«- χονν στή δοκι<μασία τής σνγκεντρώ σε·ο>ς, άλλ' άξιοποιοΰνται άπ' αυ¬
τήν. Τώρα ενκοσα ϊίοη^ότερα κι ά
γητής καί βοηθός γυμνασιάρχου,
νπηρέτησεν ιίς τα Γτιμνάστα Καλλι
θέας καί Άμ·φιθέας. 'Εξετιμάτο με
γάλως άπό τονς συναοέλφους τού
διά τό ήθος, την αρτίαν μόρφωσιν
τον, τόν χαρακτήρα καιί την καλο>-
σύνην τού. ΙΙροαχθείς είς γυμνασι¬
άρχην νπηρέτησεν είς τα Γνμνά-
<Μ<ι ΙΙ·αραιμι>θίας καί Λρρζιδάνον
καί όπως έσημειο>θη είς την αρ¬
χήν, ό θάνατός τού επήλθεν είς
τή/ν Όξφόρδην τής Αγγλίας, δπον
είχε μεται6ή ίνα υποβληθή είς έγχεί
άπό την πολύτιμη προσφορά σας, ό
τόνος των λικρικών».
Βάοος Βαρίκ<ις. «"Ο,τι χαιρ«κτη ρίζει την ποίηση τού Τοντοιι»ντζάχη ώς στάση ξοιής, ίίναι ή νοστα>.γία
γιά Τ)) χαμ*νη το ιντατρίόα, την πά
τρίδα, την Ίωνία, ή άναζήτηοη
τής ψυχικης γαλήνης καί ήρειμίας,
πού συμπλέκβται καί ένιοχύεται ά¬
πό την Θιρησκϊνπκή διαθέση τού
πο<ητή, ενας τόνος άνθροπιάς καί τρυςρερότητας, ποΰ 6ρ*σικει την πλη ρέστερη εκφράση τον στοΰς στί- χον>ς πού άφιειρώνει στή Μητερα
τού. Ή .τχκηττκή γλώσσα τοϋ Τον-
τονντξάκη «κο,&αρμ.ένη» άπό κάθε
τι τό ακιληνό, τό αΙχμ.ηρό, τό τρα-
χύ, δπυις άπο*ιρυσταλλώθηκε στά
Ή κριτική τού διδλίου
Ο ΝΕΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΤΗΛΙΓΑΔΑΣ
σημείωμα τοθ συν,ρ γάτου μας
χ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
/Πολύ συγκ,ρατημένος, δειλός θά ροοκάτω μικρό ττοίημά τού!
ΦΕΥΓΙΟ
Όχι! Δέν σέ ΐορατώ...
Νά φύγης σάν θές, ό δρόμος σου
νά.
Ό άγέρας φυσά.
Νά φουσκώση τα ττανιά σου, απλω
σέ τα.
Ή θάλασσα άτάραχη εΤναι καί σέ
καλεϊ.
Κι' αν κύματα έ'χη, κα6«λησέ τα.
Όρθώσου στόν άψρό τους. Πάλαι
τόν ελεγα, μ" έ-εσκέφθη ό νεαρός
ττοιητής τού τίτλον, αγνωστος μέ-
χρι ττρο μηνός, κσί άψοϋ μοϋ
σε έτττά δακτυλογραψημένα ποι-
ήματά τού καί ζήτησε νά τα 6ια-
6όχτ6>, νά τα προσέξω — δν εΐχα
καιρό — καί νά τοΰ ττώ την γνώ-
μη μόν ίίστερα, έον 8ά έττρε—ε νά
συνεχίση την προσπάθειά τοτ» η
νά . σταμοττήση. Τα κράτησα μέ
στοργή, άφού ττρόκειται γιά νέ»
λόγιο, καί μάλιστα ε'φβδρο άνθυττο-
λοχσγό ττού ύττηρέτησε πρίν λίγα
χρόνια στήν Κύττρο μας. Μέ την
γνώμη πκ-ς δέν είναι σ»στό νά
τταροπτετό: ϊνας φβασμένος τους
νέους, άλλ" άντίβετα νά τούς προ¬
σέχη και τούς καθοδηγή, έφ' όσον
κόττι άξίζουν καί μττορεϊ μιά μερά
νά ττ^οσψέιρουν άξιόλογο ιτνενματι
κό κίφάλαιο στό "Εθνος μας, έμε-
λίτησα τα ττοιήματα. Καΐ τα βρη-
χα περισσότερο καλά αττό έκεϊνο
ποϋ τΓερίμενα...
Άπό τα έτττά —οιήματα, πού 8
λα τοι/ς εχονν έττιτνχία στή σύλ-
ληφι τής ιδίας καί την τεχνιική
διατί—ωσι — κ°τι λένε καί οί τίτ
λοι «Ψΐικ5α!ο-θη<"ϊ», «Δειλία», «Νιότη», «Αύτο—άτες», «Φευγιό», «"ΆιττΕρος Νίκη» καϊ «Σκλαβιά» διαλέγω τό τταρακάτω στήν τύχη: ΑΠΤΕΡΟΣ ΝΙΚΗ Ι Γΐν-μνόσ-τηθη γιατΐ νά δρομοπερπτα τή; Λαρμένη ττοιός τάχα την έ'χει; Βέβηλο χέρι ποιό την ίίγγιξε; έργατών ποιητων ΓΙα.·ταΎτ(ΐ>νίου ■χοΐ ' Τα κάλλη της ττώς μαραθήκαν;
Λαπα&ιώτη. Ό στΐχος τον έλεΰθε- Ι'Η θωριά της σκλαδωμένο μ' εχει.
ρος μί. αΰστηρά κρατημενο τό ρυθ-
ιιό. Τό επί πλέον ποΰ προσθέτει ό
ποιητή,ς είναι ή .τνεα«μΛτι.κό~ϊτα., άλ
λά καί ή λεπτότητα κιαϊ ή εΰγένεια.
ΙΙοίηση ποΰ δέν άπολείπιει ή σΐ'γκί-
νηβιη καί. ή γνησιότητα».
"Αγγελος Τερζάκης. «Άπόσταγ-
μα εμπειρίας ή «Λι>ρ«ίή Ζο>ή». Ά-
γαπώ την εΐη>ενε<α κίατήν· λιτάτη- τα τοΰ λόγον της. Την άξιοπρεπεκΛ ποΰ 6άζει ,μέτς νά
ψε.
μην
Άφτα τα μάτια μου,
Άοτα κι' άς κλαϊνί.
Δέν είναι ό πόνος μου ττώς φζύ-
μην τα κυτ
τάς.
στό πέλαγο τρέμω νά μην χαθής.
Δέν ξέρο τί μπορεΐ νά συμβή
μέ έόλλους άναγνάοτες τού κ. Τη-
λιγάδα. 'Εμένα ί>μ«ς οί στϊχοι τού
μΐ συγκινήσανε βαθειά καί όλόψι>-
χα εϋχομαι στόν νεαρο .-ΐοιΐγτή νά
σι/νεχίση μ' έττιτυχία την εύγενι-
κή τού προσπαθεία καί νά τιμήση
τα νεοελληνικά γράμματα. Ό ϊδι
ος μοΰ έ'δωσχ νά διαβάσω κι' ενα
ττεζογ3άφημά τού μέ τόν τίτλο:
«.Κυνηγώντας τό α~ίΐρον». Τό με·
λετώ άκόμη καί αλλη φορά βά γρά-
ψα τίς έντυττώσεις μου άττό αΰτό.
Ί «άννης Α Βερναρδος
Τ& ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ —
ΣΙΤΑΘΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
Υπό τοθ κ. ΜΑΝΩΛΗ ΠΡΑΤΣΙΚΑ
Τό ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΛΥΧΝΛΡΙ —
Είναι ττράγματι οί ιστορίες ιγοϊι
χάνονται δπως τιτλοφορούνται στό
έξώφυλλο; Αΰτό εΤναι τό βασικό
έρώτημα τού καινούριγιου βιβλίου
τοΰ γνωστοθ Λογοτέχνη καί ©εα-
τρικοΰ συγγραφέως κ. Στάβη Σπη
λιωτο—ούλου — Άτταντοθμε ΟΧΙ
— Γιατί, αν είχαμε μβτροστά μας
καθαρή ήθογραφία, τότε ασφαλώς
6ά βρισκόμασθε σ' ενα κόσμο ττού1
έξαφανίζεται κάτω ά—ό τίς συνέ-
ττειες τής άνο—όφευκτης διείσ&υ-
σης τ*3 σημερινον πολιτισμοΰ, των
άγα€ών τού καί τοϋ ώμού τρόττοι»
τού σκέφτεσθαι.
"Ομως ό κ. Σ.Ζ. Στό ιταιδί
μέ τό λυχνάρι προ6ληματίζεται.
ζεκινάει άπό ήβογραφικό μΰθο και
έ'μπνευοη άλλά πάντοτε σχεδόν ή
άφήγηση πλαταίνει στόν κοινωνι-
κο στοχασμό καί τέμνει μέ σωστά
κριτήρια έπατττείας, την κάθε άν
βρώττινη σχίχτη.
'Εττίσης τό τέλος της κάθε ί-
στορίας εχει μία πρωτότυττη εύ-
ρηματικότητα. Γιατί έν» ή άνέ-
Α'ξΐ τήί άφηγήσεως ττερικλείει
δραματικά κοινωνικά χαρακτηρι-
κά, ή λύση προσφέ'ρει μία εύγέ-
σνγγενεις τον.
Κ. θ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΤ
Ή κηδεία τού έτελέοτθη τή/ν 7ην
τρέχοντος καί ώραν 3ην μ.μ-, ίκ
τοΰ Ιερόν ναού τοΰ Άγιον Νικό¬
λαον (Καλλί-θέας), δπον οί καθη¬
γηταί των Γυμνασίων Καλλιθεας
καί Άιμφιθέας, πολλοί σι>γχιοαιανοί
τού, έκπρόσοκΐοι τής Ενώσεως Ζα
γαρησίων καί πολλοί συμπατριώται.
'Επικηδείους λόγονς έξεφώνησαν ό
γνμνασιάρχης κ. Νικολοΰτσος καΐ
ό κ. Τρ. Παπαδόποΐ'λος, τμημαπάρ
χης τοΰ ΰπονργείου Προνοίας, ά-
ναφΐρθέντες είς τάς πολλαπλάς ά-
ρετάς τού, ώς άνθρωπον, έπιστή-
μονος, έπαιδευκτιοΰ λειτοιιργοΰ καϊ
φίλον. Επί τής σοροΰ τοτ' κατετέ-
6η<κΐλ· πολλοί στέφανοι. τ<)ύς μένοι/ς ττοιητάς, ττού είναι τοθ νεια, μία καλωσύνη ΐσος χριστια Θΐού έικλεκτοί καί χρησιμοττοιούν νιχής διδαχής. άνόβευτα καί αύθόρμητα καί την 'Επίσηις ξεχω.ρίζοι/με καί μία όμοιοκαταληξία στά ττοιή-ματά συγκρατημένη χρησιμοποίηση τού τοι/ς καί χαρίζουν στόν άναγνώστη Λι,ρικοΰ Λόγοιι τταρ' όλον &τι τό 6α€ΐΐά σνγκίνησι. εΐδος αΰτό τής άφηγήσεως μάς έ Ό νεαρός Τηλιγά&ας είναι πό χει συνειθίσει δια<|>ορετικά. 'Βττι-
λΰ γνήσιος καί πολΰ ττονεμένος, ψιιλάξεις διατυπώνουμε γιά την
ίόστε μέ φμσικότητα ν' άκολοιιθή Μΐορ^Ι^ Συναντοΰμε είσαγωγές
τόν ρυβμό τήις καρδίας καί τοΰ ττρίν άπό τόν μΐΛο.
μι,αλον τού, χωρίς νά την άνάγ- ] Γΐνΐικά ή γνωοτή ονγγραφΐκή
κη νά γίνεται λεξιθήρας καί νά δεξιοτεχνία το·5 κ. Στ<»θη Σ—|λι« προσφεύγη στά εΰκολα καλούπια. . τόποι/λθυ έγγυάται άπόλιηα δτι Γνήσιος, πονεμένος άλλά καί πό- τό Παιδΐ μέ τό Λι/χνάρι, έππτυγχά- ποιητες μας». Γεώργιος Σ ταμχολής (Πρόε- δριος Συνδέομ© υ'Ελλήνω,ν Λογοτβ χνών). «Διαβάξιω κα ίξαναοιαβάιζω την ΰπέβοχη «Λυρική Ζο)ή» μέ συγ κινήση κι' εντονη δόνηση ενός εΐλι κιρινοΰς θαν·μασμοϋ γιά τό περιεχό μιενο καί την τιεχνική των ποι/ηιμά- των σου». ι Πάνος Καραβίας. Αΐσθητικός— Αοκιμιογράφος. «Ή ποίη,σή σας δο νεϊται άπό γνησιο αίσθηιμα πού λν- ρ<κά μεταιδίδεται καί πού βιυν&έτει, τή λυρική σας πρ^οσίοπικότητα». Νίκος Μηλιώρης. «Ή Λυρική Ζωή» είναι ενα &6λίο ποΰ έπιβΐβαι (όνει μέ ούσυασπκή πλη^ότητα, την παρουσΐα της στό νιεοελληνικό ποι- ητικιό λύ σοβαράς. Πόσο έιττιγ'ραμματικά ς ζει τό άτέλΐιωτο δράμα των θαλασ πιστώνου'μΐ άνεπτιφύλακτα. σινών τής Πατρίδος μας, στό ττα-'ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΡΑΤΣΙΚΑΣ γχ νει μία ίχαναττοιητικτ) βαβμολογία ζωγραφί- πεζαγραφίας, γεγονός πού τό δια Η ΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΣΪΛΛΟΓΟΥ "ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΠΟΝΙΕί,, Τής συνίργάτιίός μσς Κάς ΝΙΝΑ! ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Ή Πολυτελεστάτη αίθιοιυσο. τοΰ Ξενοδοχείον «ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΜΕΛΑ ΘΡΟΝ» ίίχε γρμίσει άπό τα έκλε- κτά Μέλη καί τούς <ρίλους τοΰ Σνλ λόγον «Δελφικές ΆιμφίκτιβνΙες», ήταν έπίαης άνάμεσά τονς ο«χί πολ λοί βίακεκριμιμένοτ 2>μ.»ρνηιοί. "Ο-
Νομικοϋ Συμ δ ούλου της
(Συνεσισ έκ
η έκεΐ κάτω άπό
■φοβερό ήλιο μαζί μέ αλλους
I-
ή Ή 2θ
ή μζ ς
ί. Ή αγων: α τού 2'ρθα
στό κατακόρυφο. Οί συνο^οί
βλέποντάς τον νά ύπορέοη,
ίφεραν §να κάθισμα γιά νά
ί
Άρχιεπισκοπής
ποχρεώσει;. Πρέπει
Άθηνών
δρεύσω εις την
ιΔρυϊνουπόλεως.
η.
Γύρισε στήν Άρχιεπισν.οπή
«ξουθωμίνος. "Ητανε μεοτ,μέρ.
^'ψοΰσε. Διψοΰσε πολύ. Καί άν
'ϊ να άνέβη στό γραφεϊο τού καί
ν* ζητήση νά τοΰ φέρουν Ιν/
ν-ρ6, δέν αντεξε, γιατ'
'Χαιγόταν τα σωθικά τού, Ιτο:ςϊ
?ττ)ν βρύστ, τού δωμ,ατίου τ1)ς
^ηρεσίας καί κόλλησε τό στό
Μ τού — ήν χάνουλα καί ή-'.ε,
^ε, δσο μπορο&σε...
Ητανε πιά φανερό δτι εΓνε
Ρ*ι την κάτω βόλτα. ΤΗ/θ-
καρδιολόγος κ. Μαρούλης, —
πιστήμ Ι άνθρωπος τέ>£.
Ν
άρς
ϊ Διευθυντής τοΰ Νοσοκο'·-ς:
ΈρυθροΟ Σταροϋ μαζί μέ
ϊ υθυντής οΰ
ΈρυθροΟ Σταυροϋ, μ
χ. Άντωνίου, βοηθό τού τό
ρ. πού σ' ?λο τό διάστημα τής
*?ρώστεια; τού, τοΰ προσέϊ?Ρ£
ενίης ύπηρεσίες. Τόν έξη
διέγνωσαν την σοβαρότη
τής καταστάσεως τού καί συν
τΜαν αμεση μεταφορά τού
Νοσοκο|ΐεΐο τοΰ Έ
^ροθ.
Ό άσθενής, δμως, ήταν
ι«-εΐστος. Δέν μ,ποροδσε οδ
^*1 νά τό σκεφθή.
~~Δέν είναι δυνατόν! "Εγω
να ποοε-
ύπόθεσιν τιΰ
__.________ ^ Είναι άνάγκη.
ιΚαί δστερα..."Δέν μοθ είναι 5υ
■νατόν νά μεταβώ είς τό Νοσον.ο
>μεΓον. θά γίνω θέατρον.
Σκεπτόντα-ν δτ-, θά τόν Ιγ^υ-
>ναν καί θά τόν Ιντυναν νοσσκό-
αε; καί δέν μ,ποροΰσε νά τό φαν
αασθή. Ή κατάστασίς του,^ιω;
οέν Ιπαιρνε άναβολές. Στίς 1,0
«τού μηνός 'Οκτωβρίου διεπιοπύ
θτ) δτι ήρχισε νά σχτ?ματ£ζετα:
ύγρό στίς πλευρές τού, πού Ιττρε
<πε νά άφαιρεβή. Τοΰ είπαν τό κε', τοΰ ύποσχέθηκαν, δτι &ά !- αηρεϊτο κάθε δυνατή προφύλα ξις, γιά νά μην υποστή την πά ιμ,ικρή μείωσι. Άνέβαλε γιά την έπομέ.γ, ηήν μετακίνησί τού στό Νοσοκο ι^εΐο τοΰ Έρυθροΰ Σταυροΰ. Κ α ιταλάβαινε δτι τα ψέματα τέλί'^ ιναν καί βάδιζε γιά τό μενάλο ιταξίδι. Τό πρωΐ τής 11ης Οκτωβρ: ου, βρήκε την Άρχιεπισκοπή ,σ' Ινα πέλαγος άγωνίας. Γιά τίς 9 τό πρωί είχεν δρι- οθή ή πρός τό Νοσοκομείον *: ααφορά το^,^οίμονονΐ Άδελφοί μας, Μικρασιάτες, ΙΙόν τιοι καί θράκες, Άγκαλιάσατε μέ στοργήν καί ά ■ γάπην την ϊφημερνδα σας. 'Ενισχύ ι σατε μέ πάθος καί φανατισμόν την προσπάθειαν της, νά βελτιωθή άπό , πάσης απόψεως καί νά δυνηθή χω- ρίς οίκονομικούς περισπασμυύς, νά επιδοθή μέ μεγαλύτερον ζήλον, είς την εξυπηρέτησιν τής εύγενοϋς καί ώρΰίας άποστολής της. Συστήσατε την εφημερίδα σας, ό καβ' είς είς τόν κύκλον τον, είς ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ ΜΑΣ μας Μικΐρασιάτας, Ποντίους καί βράκας, όπουδηττοτε καί αν εύρ! σχονται, είς τάς ττόλεις ή τα χω¬ ρία, είς το εσωτερικόν ή τό εξω¬ τερικόν. Μόνον ίίταν έπιτε,υχθή αύτό, υΐ άγώνες της δέν θά άποόαίνουν ε¬ πί ματαίω καΐ ή φωνή της, δέν θά είναι «φωνή οοώντος έν τή έρήμω» τρόπον ίόστε νά είσαχθή είς ολα Ι Καί διά νά έπιτευχθοΰν τα άνωτέ τα προσφυγικά σπίτια καί νά δια ' ροι, δέν χρειάζεται παρά καλή θέλη βάζεται, άπό δλους τούς άδελφούς σις έκ μέρους σας καί ολίγη ττρο σπάθεια. Ό «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟ¬ ΣΜΟ Σλ εμεινε μέχρι σήμερον οί κονομικώς άνεξάρτητος παρά τάς δελεαστικάς προτάσεις αί οποίαι πολλάκις κατά την διάρκειαν τής εκδόσεως τού τοΰ έγιναν, νά προ σκολληθή είς μίαν πολιτικήν παρά¬ ταξιν καί νά λύση τό οικονομικόν τού πρόδλημα. Καί έπιθυμεΐ νά παραμείνη οικονομικάς άνεξάρτη¬ τος. Δι' αύτό καί σήμερον άπενθύ νεται είς υμάς καί ζητεί την ενί σχυσίν σας. Βοηθήσατέ τον. Συμπληρώσατε καί ταχυδρομήσατέ μας, την έΛι- στολήν την οποίαν σας άποστέλ- λομεν, μαζύ μέ αύτό τό φύλλον ττ|Γ ϊφημερίίος. Μή λησμονήτε, ότι διά νά έιΐτερ νισθοΰν τώ Ιδανικά τό όποία ϋπιι- ςετεΐ ή εφημερίδα μας, δλοι οί άδελφοί μας, πρέπει νά κυκλοφο ρεί αυτή βύρύτατα μεταξύ των. Η ΔΙΕΤΘΤΝΣΙΣ ΤΟΤ «ΠΡΟ¬ Σ ΦΤΤΊΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ» Στοιχεϊα άποστολέως Κον Σωκράτην Χαρ. Σινανίδην. Διευθυντήν εφημερίδος: «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Όδός Νίκης αριθ. 25 Είς Αθήνας Φίλ.τατε κ. Διευθυντά, Έν τή έπιθυμία μου, νά σνμδά λω, καί έγώ είς την προσπάθειαν | σας, διά την εύρυτέραν κυκλοφβρί αν τής εφημερίδος σας, «π' άγαβώ των μεγάλων, ώραίων καί εύγενό>ν
σκοπών ούς έπιδιώκει, σάς παρα-
καλώ νά έγγράψητε είς αύτην ώς
συνδρομητάς τούς κάτωθι κ.κ.:
ρ..
Στίς 8 τό πρωί, ένω δλοι α-
,γωνιοϋσαν, έκεϊνος ζήτησε νά έ
ξομολογηθή.
—Νά καλέσετε τόν πατέρα
Ίννάτιον Κολλιόπουλον!
(Συνεχίζεται)
α
α
1
2
! 3
4
5
6
7
8
10
"Ονοματεπώνυμον
Διεύθυνσις κ ο τ ο ι » ί α ι;
Όδός |άρ·| Πόλι< ι|Γ.Τ. | Χωρίον | Περιφερείας | ΝομοΟ Την είσπραξιν των συνδρομήν το>ν άνίοτέρω, θά ένεργήσετε, διά
ταχυδρομειον ΐπιταγών, έφόσον
καί ούτοι άποδεχθώσι την έγγρα-
φήν το>ν τελικώς ώς σννβροαητων
σας καί, έν πάση περιπτώσει, με¬
τά την αποστολήν είς αΰτούς τοΰ:
«ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ»
επί έ'να τουλάχιστον μήνα.
Μετά πλίίστης τιμής
λα τα τραπεξάκτα ήταν στολιβμϊνα
μέ γαράκραλα, ασφαλώς πρωτοόου-
λΐς. τής γεν. γραψιιματέως Κοος Κον
λας Παπο)δημ.ητ·ρ».ου, ή όποία πάν¬
τοτε ίρροντίζεΊ. γιά δλα. Παιρόντες
Γ>σαν: Ό ΙΙρόεδιρος τοϋ Σύλλογον
«Διειλφικές Άμφικτιονΐες» τ. 'Τπον
ργός, Λογοτέχνης καί Συγγραφεύς
κ. Χρήστος Σολοιμίονίδης, οί δνό
Άντιπρόεδροι ό κ. Δημ. Ά6<ιαμί- δης, Ίδρντής κίΐί Δίενθνντής τής Δτΐμοσιογραφικής Σχολής «ΟΜΗ- ΡΟ Σ» μετά τής συζύγου τού καϊ ή Κα Μαρία Μπουσμπουρέλη, Λογία Συγγραφίύς, Ποιήτρια καί Ατ,μοκπ ογράφος, ή Γεν. ΓραμμΛτεΰς Κα Κ. Παπαιδημητρίον καί ό κ. Παπά δημητρίου, ή Κα Λίτσα Κοιι»ρέτη Γραμμ«τεϋς. Ό κ. Κουρνούτος, Γρ νικός Δίευθυντής Προεδρίας Κνίε ρνήσΐ<ι>ς έτίμησιε διά τής παρονσίας
τού την έο^τή αυτή, καθώς έπίσης
καί 6 κ. Απόλλων Λεονταΐ)ίτης,
Πρόεδρος τής Ένο'ίσιεκος 'Ελλήνων
Λογοτεχνων, μετά τής συζύγου τού
και τής κορούλας τού, ό κ. Μελισ-
σαιρόποιιλος, πρώην Πρόίδρος τοΰ
Σύλλογον «Δελφικές ΆμφικτιονΙ-
ες», ό κ. Δηιμ- Λαζο7»ω·ργος, ό κ.
Τριαντάφυλλος θεοδωρίδης Στίγ-
γραφεύς καΐ Λογοτέχνης μετά της
σύζυγον τού, ό κ. Στρογγύκης κια!
ή σύζνγός τιου, ό κ. Άρνοΰτος μ,ιλά γιά τονς Δελφούς
λέγων: «Χάς σι>γχαίρ<:ι> γιά την
Πνωτο&ουλία ποΰ παίρΛΐετε. ΕΙμαι
κοντά σας πάρα πολύ καί εΙμ*« πε-
ρκτσόνερο φίλος σας πα,ρά έχθρός
σας».
Ό κ. Απόλλων Λεονταοίτης,
Διοικητικόν Μέλος τοΰ Συλλόγοιυ
«Δελφικές Άμφικτιονίες» μέ την
εύφράδεια πού τόν βκΐκρίνει, μιλδ
γιά τίς Δελφικές Άμφικτιονίες «ηϊ
γιά την σημερινήν τάσιν τιοΰ κόσ¬
μον νά ξεφύγη άπό τα ώρβϊα πρά-
γμΛτα, «ά-ντί νά κυττάζονν τή γή,
κοιτάζουν νά πάμ,ε στή Σελήνη»
καταλήγει. Κατόπιν μιλά ό πρώην
Πρόεδρος τοΰ Σύλλογον «Δελφτκές
ΆμφικτιονΙες» κ. Μελ«σσαρόπουλος
«Χαι«ομαι πού έπαληθεύ>ι ή γραμ
μή ποΰ χαράχθηκε άπ' τοΰς προ>το-
πόρους των Δειλφυκών Άιμχρωιτιονι-
ών». Συνΐχίξειι ό Άντιπρόεδρος
τοΰ Σύλλογον «Δελφικές Άμ,φικτιο
νίες» κ. Δημ. Άόραμίδης μέ ώραι
ότατα λόγια γιά τοΰς Δειλφοΰς καί
τή Δβλφική Ίβέα·!>. Μιλά κατόπιν ή
κ. Μπονσίμπουρίλη, Άντιιπ·ρόεδρος
τοϋ Σνλλόγον ή όποία φ·έ<ννε<. μή- νυμ« αΐσιοδοξίας καί καταλήγϊΐ «Σάς ενχομαι καλή χρονιά». Ό κ. Ζέρβας άπό τούς Δελφοΰς άξ ?να ώρ<χιότα.το λόγο γ,ά τό 'ργον τοΰ Σύλλογον «Δίλφικές ΆμφικτιονίΒς» πού τό άρχισε δ Άγγ€λος καί ή Ευα Σικιελιανοΰ. Ή Καθηγήτρια τοΰ πιάναυ χαί σύζυγος τοΰ κ. Απόλλωνος Λεοντα ρίτη, κ. 'Ισιμήνη Λεονταρίτον Ζπαι- ξε ενα ώραιότατο κομμάτι στό Λΐά νο. Στό τέλος ό Πφόε&ρος τοβ Συλ λόγου «ΔεΙλφικές Άμφικτιονΐιες» κ. Χρήστος Σολομονίδτις Ικοψε την δασιλόπιττα. Τό χρυοό φλοι»ρί ϊπβ- σε στή κ. Κουρέπη. Νίνα Γιανναικίδου Η ΕΤΗΣΙΑ ΒΟΡΤΗ ΤΟΝ ΙΙΒΡΑΜΙΩΝ - ΚΤΖΙΚΗΝΩΝ Την Κυριακήιν 8ην Φ86ρουαιρί- ου 1970 Μα ώραν 10.30 π.μ. βΐς την αϊθοι<σιαν τού ξενοδοχείου «Ά- κροπόλ - Πολλάς», Πατησίων 51, θά κοπϊ ή καθΐιε.ρ<ι>μένη πρωτοχιρο-
νιάτικη πίττα τοΰ Σύλλογον.
Επί τή εΰκα,ιρΐα, τιαΐύτης θά άναγ
γελθή ή άνακτΐιρυξις τοΰ κ. Γεωριγί-
ον Χγουρίδη ώς έπιτίιμου πνθέΛρου
τοΰ Συλλόγου β'ις Ενδειξιν τυμής
διά τάς ϋ^ιίστας κοντά καιροΰς πα-
τρικοτί.κάς υπηρεσίας τού κιαϊ διά
την σνγγς Πιεράμισυ υπό την
Αιεηίθννσιν τοϋ κ. Παντελή Καιδακο
πουλον, θά τραγουθήθη παλαιά πιε-
ρ«ιμηώτικα τραγοΰδαα μέ σννοδείαν
όρχήστρας λαϊκΛν όργανοον.
Ο ΧΟΡκΣ ΤΟΝ ΝΙΚΡΑΣΙΑΤΟΝ
ΣΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΤΗΣ Ε.Η.Μ.
Μ.
2-4 Ιανουάριον, ήμέριαν
ν <"° ΙΙίοίπτεοο τής Ε. τ ό χορός των Μίκοω- μέ πολλή μεγάλη έπιτυχία. γί άπο τοΰς Μικρα- τίς κ·*· καθηγητάς τής Φιλοσο- ής καί ΜαθημΜ-τ,κής Σχαλής Ί τόν διοικητή τοΰ Α' Χΐι>.ροψυλακής, τιΐν βα¬
σιλικόν έ.τΐίτροπο, τ.)ν ίατρο κ. Ώ-
,χιΐό.-101'λο Λονκά, τον καβηγητή κ.
Έλενθ. Τουριτονσογλου, τόν ΰπάλ-
ληλο τής Νομιαρ·χίας κ. Νικ. Ί-
γναντιάδη καΐ αλλονς.
Ή αΐθονσα ήταν γε,μάτη Γχχιδ Μι-
ες κα» Ήπειρώτες, ή δέ ά-
πάρα πολύ £εστή κ ι».
Οί Μικρασιάτες θνιϊή
την παλιά τους πια,τφίσα, τα
τους, τούς χορούς τους, πυύ
τς Λά66(ΐτο τονς χόρ.ε·ψαν μέ ϊή-
Χο κ«ί 'Τάθος κοΐ άνα&ίωσαν «άπ ος
την .ταληά κκί άξε'χαστη πατρίδα
—>; τό τμτιιιπι αΐτό τής Ελλάδος
|ΙΟις) πού δόξαοΐε τόν Έλλ.η-Λθΐμό μέ
,ύν πολιτιαμό τον τόν πανάοχαιο
τοΐ'ς άρχσίοτ'ς ποιητές τον, όπως
θά κο/Γαργήο·η τθΰς πβλέμοιις
ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΊΔΑΝΙΚΗ ΟΡΗΣΚΕΙΑ
συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑ ΓΟΥΔΗ
ο,ωαμεθανοί μ,ιλοΰν γιά πά
τ»ύς ψιλάσοφούς τού,
οπιος τόν Διογΐνη και ταν θαλή
τόν Μιλήσιο, τοΰς Μεγάλονς Πατέ- , ν- , ,· , ", β .
θες τής Έκκλησίας μχχς, δπο*; τόν Ύ**»!"* άδελφοσυνη μα τί βγαι
Μεγάλο Ηασίλειο, τόν Ίωάννη τόν 'νει *π αυτό τ:ραγμ,ατικά; Οτι
Χριυσάστομο, τ»ν Γϊρτ,γάριο τόν Να ιΤ?ΟΙΟζ. ^ν 5'ναι Μωαμεθανός Ιμε
ριυσάστομο, τ»ν Γοηγόριο τόν Να
ξιανζηνό καΐί πλήθος Αλλον φιλο- ,
σόφων κωϊ άγίων '3υν
φ , , ή φ
σόφων κωϊ άγίων. , '3υνγϊ κα^ ε»άλι:πα κινδι>νεύει νά
Εκείνον πο'ύ ανέλαβον την πρω- ^κόψουν τ0 λαιμό. Οί Χριστι
ιττε λίγο περιασότερο σοβαρή έρ
ιγασία καί λιγώτερες κουβέντϊ;.
"Οσο κι' αν έξετάζο·*, βλέτ-ο
αε πώς είναι δΰσκολο νά βροΰ
μ παγκός>μια στοιχεϊα για τή
ιθρησκεία κι'δμ,ως ξέρομε πώς ό
ιτάργουν.
Εϊμαστε δλοι άνθρώπινα πλά-
Σύλλογος Μικ^αοιατών .,,-"> ' ι
στή πόλι μας ή μάλλον νά οιυνεχι- 'ΓΟν Ψήνουν αίονίως. ιιχστε δλοι ϊσοι στό μυαλο, στίς
θή ή ,-τα,ράοοσίς τού παληού ΣιΛ- Ι ^·ε αυτ°ν τ'^ν τρόπο άγωνιζό δυνάμεις, στό σώμα; Τοΰτος εΖ
ύ ί ό ό ά β δό άό εί
λόγου, πού ίσω,ς Ιχει
καΐ νά ύπάριχη.
Αϋτό τ>μά την Έλλάδα
ϊοως
δ-
ρ γζ δυνάμες, μ; ς
^ στόν κό^ιο τουτο νά βο^ΰ ιναι πιό δυνατός άπό εκείνον, έ
ι'-'ε την πχγκόζΐ:α ίσότητα καί ικεϊνος Ιγει ποιό γερό μ,υχλό ά-
μς, ^ν παγκάσμι:·. αδερφοσύνη. "Ο πό τόν άλλον.
ταν βλέπη τα Η««λη<Η<τμέν« ποτδιά 1Ζ7-'ν ακοΰτε νά μιλοΰν Ιτζι, σίς "Αν είμχστε ίσοι γιατί ύπίρ- της έ£ αιίτίοος των λαιθών των ήγε- >3υμβουλεύω νά μένετε καπως <χει αυτή ή άνισότητα; Ποίος των της, νά <ΛηιεαίίΛα»ν νά ρΐναι δή βκεπτικοί, νά προσεξετε, για:ί -την Ικαιμε; 'Εμεΐς; Άφοΰ !χο ΐϊίσω ά,πό αύτά τα λόγια συχνά ιμε λιγώτερο ή περισσότερο μ1·»» «ρύβεται ό πιό μεγάλος έγοκ- ιό, λιγώτερες ή περισσό^ερες ι- <3μδς. «Τό χειμώνα κ&ποτε ύψώ ικανότητες, λιγώτερες ή περισσό <νεται Ινα μαΰρο σύννεφο" βοον .ΐερες σωματικές δυνάαεις, πο?- «ΐάει, ξαναβροντάίΐ |ΐά δέ βο«- —εί νά ύπά.ρχη μεταξύ μας Μά ή Κ' ξέ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ μιουογικά *»ί ξίοντανά ιμέλη καί έ- 6ώ στήν Μεγάλη Μητε'οα τοα»ς, α- ξιοι άπόγολΌΐ των μεγάλοΛ' προγό- ν<»ν τΌΐ·ς, πού ?ξησα^ στό δοξασμΐ' νο καί άδικοχαμένο παιδί της, πού ΜΙΚΡΑΧΙΑ. ΝΙΚΟΤ ΑΔΑΛΟΓΛΟΓ ΚΑΠΟΥ ΠΟ ΜΕΤΩΠΟ , ξρ | « εί ά ρχη μξ μ ιχει. Μά <ϊτήν έποχή των βρο- ιποια διαφορά. Κι' δ'Λως ξέρομε ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΙΙΟΤΛΟΤ >;ών τα σύννεφα δέν μιλοΰν' δ- ιπώς ή θεωρία τής Ισότητας μ'
μως κχταποντίζουν τόν κόσμο ιλάε^ στήν καρδιά μας. ΕΓμαστε
μέ νερά». "Ετσ: κι' έκεϊνοί ποϋ ιδλοι άνθρώπινα δνχα μά αλλο·.
ιΐργάζονται αληθινά έκεΐνθ! ποΰ «είναι αντρες, 4λλες γυναϊκες. δλ
νοιώθουν <ΐτήν καρδιά άληθινά λος μαΰρος, αλλος λευκός. Μχ την παγ-Λάσμια άδερφότητα ξίλ βλοι ήμχστε ανθρωποι, δλοι άνή «ιιλοθν πολΰ, δέν κάνουν αιχίές αομε σέ μ;άν άνθρωπόττΐτα. Τα «ίρέσει_ς_ γιά παγκόσμια άδερφέ ηρόσωπά αας διαφέρουν, δέ βλέ ιτ:ορίε- τοθ Βορ?ιο πειρωτικοΰ Μετώπου 1940 - 41 7ον πιύ -ΐολύ τα ϊ>μοοφώρα
τής χαράς. Ποιανοΰ καρδιά δέν
ά.ιό χαρά δταν άκούει τα
«αιδιά νά λενε τα κάλαντα
οτά σπίτια καί στίς στράτες τή^
.ΐαραμονή;
Ποιανοΰ σπίτι θά μείνη άπό την
,τολ.η ώς το μικρό χιυριιό χωρίς γλυ
χίσματα καί δα»1 λόπητα; Ποτανοΰ
σπίτι θά είναι έκεϊνο ποΰ δσο φτω-
/ό καί αν είναι δέ θά κάνη τό
κονμάντο τής μεγάλης γιορτής!
1^<(ί ομως πυλλοί ίττο.ατΐϋ)τε{; ποα- νματιχοΐ πολεμιστες βτά βορειοη- ,ΐίΐρί»τιχά βουνά, δέν ενιοχΐαν τή χαρά χαί την ϊεοτοκτιά τής Προιτο χρονίας. Δέν άκουσαν τίς χαρμό βυνίς χαμπάνες τής εκκλησίαν. Δέν &ΐτχττρ!αν τίς εΐΓχές των παιδιών τονς τα μεβάνυχτα μέ τόν έρχομό τής καινούργιας χρονίας. Είναι τρείς μέρες όλάκερες ποΰ .ιολεμβΐμί άοιάχοπα στά στενά τής Κλεισούρας γιά νά διώΕουιιιε τόν έχθρό άπό τα όχυρά τού. ΤΗταν νύχ,τα. Σκοτάδι πίσσα. "Ε6ρ«χε άδιαχοπα καί τα κορικά μας ήταν μουσκεμένα, δαομένα άπό τό νε- ρό. Τα κορμιά μας ήταν μουδια- βμένα άπό την παγο>νιά μά ή καρ-
διά μας κρατοΰσε γερά την φωτία
τή; ζωής καί τής πίοπης μα; γιά
την νίκη. Μόλις εΐχε κοπάιτε». ή συ
ναυλΐα των ήχων άπό τα κανόνια,
τοϋς δλμους, τίς χειροδομδίδες
Χαί τα οκ>μ. Μιά άνάπαυλα στήν
χόλοση τής μάχης. Χωθήκαμε κοι< ρασμένοι καϊ μουδιασμενοι στά χα- ραχώματά μας νά. ξεκουραιστοθμε, νά πάρουμε μιά άνάσα, νά φάμε λίγη γαλέτα καί νά πιοΰμε λίγο νίράκι άπό τό παγοΰρι μας. Μερι- κ.οί μαζευτήκαμε σέ έ'να άμ.-τρί πλά- γι στή χαράδρα, κοντά στά 6«ά- χκι. Τί» κρνο δι»νάιμ(ονε καιί με να περνα «τα κοκκαλά μας κεί- ίϊ0υς δείΥνουν καθαρά πώς αίσθά Ποΰ είναι αυτή ή ένιαία άνθοω νη τη 6ραδυα. Πετάχθηκα εξω νά νουνται άληθινή χ-δερφοσύνη γιά ~..... παγω να φερω λιγα Ηνλαράκια ά ύ άθώ ώ πάγω λ ά φέρω λίγα Ηνλαράκια ά¬ πό μιά καλύβα γτά νά άνάψωμ,ε ςχυ- τιά καί νά ζεσταιθοϋμε. Περπατοΰ- σα σκυφτά καί σιγά ψάχνοντας νά 6ρώ κανενα κλαράκι στή μαύρη νύκτα. "Οταν ίκαμα μερακά 6ήμα- τα σκόνταψα καί 1?πε·σα χάμω. Στήν άοχή νόμκΐα πώς ενΐαι κανενα ξι- ροκοτσουρο. Μά μόλις άναψα τό φα κό μου ξεχώρΐΛα σωριασιμένο στή γή ενα πεθαμένο στρατιώτη μας. ΤΗταν ό Γιώργος ό συμπολεμι- στής μ.ου άπό την Μακεδονία. Σκο τώθηκε ήρωικά στή μάχη τής Πρω Ι τοχρονιάς πρϊν άκόμα κοπάσει ή μάχη λίγες ώρες πρίν άπό την άνά πανλά μας. Τόν είχε 6ρή καταστή θα μιά χειροβομβίδα καί τόν άφη- σε νεικρό στήν ώρα τής μάχης. Τόν φίλησα κάμνοντας τό στοιιιρό μου καί τόν όιφησα έκεΐ χάμω ήοτχο γιά νά τόν θάψιομε την ά,λλη μερά πού θά ξημέριονε... Γνι>νώντας μέ
θλίψη στή καρδιά μου ψιθνρισα μο
νάχος στήν έρημιά τής νύκτας: ί
—Καλέ μου ήρωα, γενναϊο παλ-
ληκάρι. Ή μητέρα θά σέ περιΐμέ-
νη νά γνρΐσης πίσιο στό σπίτι σου
μιά μερά. Τα παιδία σου θά όνει-
ρεύωνται τό γυρισμό σοι γιά νά
τούς &ιηγηθής πολε>μικές ίστορίες...
Ή γυναϊκα σου θά λαχταράη την
θερμή σου άγκαλιά νά γνρίσης ν< κητής καί δοξαοιμένος. Τα άρματα αο»' βούρν.ονσαν καί έ'νιοσΐ/ μιά ίι- ρΐ) στ'γκίνηση. Μά θυαήθηκα" τότε τα λογια τοΰ ποίητή «Χαρα σ' αύτούς πού ελ,αχε νά φνλάνε θερ- μοπύλες...». Γλυικός ό θάνατος γιά την πατρίδα. Μιά <ρορά κανείς πε- θαίνει... Γυρνώντας στό άμπρί μου 6ρήκα τοΰς αλλους νά ζεσταίνων- ται γΰθω στή φωτία... Δέν πέρα¬ σαν λίγα λεπτά καί ή παρία μας αρχισ* ενα τραγοι·δι πού ίΐχε σκα ρώσει κείνη τή στιγμή. Ήταν πο- λεμικό τραγούδι πού άντηχοΰσε στίς χαράδρες καί στίς δουνοκορ- φές σάν προ>τοχρονιάτικα κάλαντα
στή βραδιά τής Πριοτοχρονιάς στό
μέτωπο.
ΤΟ ΞΕΨΕΙΡΙΑΣΜΑ
Ξαναγυρνώντας γιά δεντερη φο-
ρά στό μέτωπο, δταν κλείσανε τα
τραύματά μόν, ενιωσα καινούργιες
άγωνίες καΐ συγκινήσεις.
Ήταν 14 τοΰ Φλεδάρη 1941.
Μόλις έ'φτασα στή £ο')νη των *πι-
χειρήσειον, ΰστερα άπό πολλές πε-
ρίπέτειες καί δοκ»ιμαοί·ες. Την μερά
κείνη τό Σννταγμά μόν Οθόν τής
15ης Μεραρχίας) πήγαινε νά άντι-
καταστήση αλλο τιμήμα στήν πρώ-
τη γραμμή, στό περίφημο νψοιμα
ΜΓΙΟΤΜΠΕΣΙ.
(Συνεχίίΐεται)
ιτούς άνθρώπους, πώς
«αί συμπονοΰν δλους. Δέν
ιλοΰν, έργάζουνται καί ζοΰν. Ό
αόσμος μας πάοα είναι γε'ΐάτοί
άπό κούφια λόγια. Χρειαζόαα-
ιπότητα; Βρίσκω Εναν ϊντρα Τι
ιν.ζ γυναίκα, ξανθούς ή μελα-
νροινούς. Ξέρω πώς ύπάρχει ιιΐα
άφηρηιμένη ?ννοΐα τής άνθοωπό
τητας πού είναι κοιντ) σέ δλους
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΤ
Έκεϊνοι πού φεύγουν
ΝΑΣΟΣ ΚΑΡΡΑΣ
Ό καλλιτεχνικός κόομος
την απώλειαν ενός διαπρίποΰς
?»οι>ς τού, τοΰ ζιι>ν&ά<ρα Καρ,οά, ό οποίος, σχεδόν νέας άκύ αηι, άπείκιοσε την 23ην Ίανουαιρίου ε Ε άνιάτοιυ νόσον, κια έκηδεαιθη την επομένην έν 'μ«Μο εΐλικ^ινοϋς πέν- βοιυς των οΐκείοη·, φΐλχον καΐ γ-νω- στών τον, έ-κ τού ιερόν να·οΰ τοΰ γ' νεκροταφείοιτι, καταττεβέντος π?.ή- θους στε<ράν<ι)ν επί τής σοιρο'ΰ τού. Καταγόμενος έκ τής νησκοτι- κής Ελλάδος, ^χει διακιριΐ'θτί ήπ*) μικράς ήλικ^ς διά τό ζωγραψικόν τού τάλαΛΤον, τό οποίον άνεπτύσ- οετο συν τώ χρόνω, θιά νά τόν ά- ναιδείΐη είς διαχεκιρίΐμένον ίιρνάτην τοΰ πινέλου. Διΐετή.ρειι «γκαλλερϊ» είς την ο¬ δόν Γ Σε;ττρ>μί>ηίοι>, έξ·έθεισε, ?<>-
γα τοι προσκλη&είς κίά είς τό έξω
τρρικόν (Ήνο)ιμένας Παλιτιείαις, Γερ
μανίαν, κλ-τ.) τα ό ποία έξετιμήθη
σαν ιμεγάλως καιί διά τα όποία ε¬
γριαψεν ευμενεστάτας κοιτικάς ό
διεθνής καί ό έλληνικός Τνπος.
Άν·εκτΐιμήτου χαιριακτήριος κιαιί ή
θους, ένεπνέρτο άπό είΐγενή συνιαι
σθήιιατα καί έγκάρ,&ιιον προσηνειαν
καιί πρός τονς ίδικούς τοη·, ίδιαιι/τιρ
Οΐοί, άλλά καιί πρός δλονς πρός
τοϋς όποίονς καί λόγίϋ των ίΛΐαγγίλ
ματικών λόγων καί κοινωνικών σχέ
(Τίων ήρχετο βΐς επαφήν, δι" δ καί
εξετιμάτο καΐ ήγαπάτο άπό πάντας.
Ή έφηιμ>ειρΐ.ς μας, διηι6<5άζει τα «.λ«ηιρινη της συλλνπητήπενθοΰοιαν σύζυγον τού κ. Μά
οο) καί τονς οίκιείοιυς τού.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπδ τό Ηάνατό Τού
καΐ τα 100 χρόνισ άτΐό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΗΙΙΣΚΟΠΟΣΐθΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΜΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
"Ενας άκόμη Φαναριώτης
τρύδης 6 Λεο>νίδας ΜΙΣΑΗΛΙ-
ΛΗΣ, κλώνος παιλαιοϋ δηιμο<Ηογφ·α φικαΰ δένδρον, καί σΐ'νεί>γάτης τής
έφηιμερΐδος μιας, έξειμέτρησιε τό
ζήν. Ό μεταστάς όεινός δηιμιοσιο-
γιράφος, προικιουλοΰσί τό διός, είς
έκειίνοΛ<ς, πού δέν έκινοΰντο είς τα πλαιίσια -οοΰ έθνικοιΰ «ηιμίφέροντος. Ή άπρραντη νοσταιλγία τού, νά τό άγαπητό τού Φανάρι, δέν τοΰ έο,άνη τυχε<)ή. "Ομίίος ή Άττική ίκανή νά άπαλΰνη τόν καυ ιμ'ι τοι· αύτην, τόν εδέχθη είς τό χωμα της ευμενώς. Ή εφημερίς ιμας συλλυπεϊται την οικογένειαν τού καί Ιδιαιτέρως τόν συνεργάτην ιμας αδελφόν τον Χαΐρι τοηια Μισαηιλίδην. ΝΙΚΟΣ ΠΕΡ. ΛΙΑΓΚΑΣ Ό Νίκος Λιάνκας έγεν-νήβη ϊίς Σμύρνην τύ 1910, έκ γονέων Μπα- γΐϋ)τών, μετά τόν θάνατον των ο¬ ποίων ήλθεν είς Κήπους, πλησίον τή; μάμμης τού "Αννης Τζιμοπού- λον. Άποφοιτήσας τοΰ έλληντκοΰ Σχολείου Κήπων, απεστάλη είς Ά θήνας πλησίον τού βεΧοΐ' τού κ. Κώ στα Τίΐιμοπούλον, ό οποίος τοΰ παρ ΐ-στάθή πατρικώς καΐ τόν είσήγα- γεν είς την Ριζάρειον Σχολήν, ά¬ πό την οποίαν εξήλθε δημοδιδάσκα λος. Συνέχισιν έργαζόμενος σκλη- 1>ά τάς σπουδά; τον είς την θεο-
λογτκήν Σχολήν τοΰ Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών καί ελαήε τό πτυχίον
μέ τόν βαθμόν «"Αρίστα». *Έως ό¬
του δέ τοΰ δοθή ή σειρά διορισμόν
ΐΐς την Μέσην Εκπαίδευσιν, διην-
θυνε τό Δημοτικόν Σχολείον τοΰ
παρά την Νέαν Σμύρνην 'Ιοιση-
φογλείον 'Ορφανοτροφείον, οπον ε¬
πέδειξε τα έξαιρετικά τού διδακτι-
κά προσόντα καΐ την λαιμπράν τού
παιδαγωγικήν μόρφιυσιν.
Μετά ταυτα όκορΐσθη καθηγη-
τής είς την «Ζιυσιμαίαν» Σχολήν
Ιωαννίνων, δπον νπηρέτησεν επί
άρκετά ?τη, μεταττεθεΐς δέν είς την
Διοίκησιν Πρ<οτει«ονσης ώς καθη- Άι' τό χάος τής άβύσσου βαθειά δττου μδς βυθίζει ήρως είναι έκεϊνος μ όνος τις δυνάμεις ποθ προτβίνει τιάνω βαίνει γκρέμια τόπια, τ' άκατάβλητσ άμβλύνει, 6ώθϊ, κείθ' άναρριχαται καί οτσ πόδια αϋτοϋ οτηριζε,ι. Ζή άττ' τό χάος τής άβύσσου ψηλά πάνω κεϊ γυρίζει, το δρομί τής ζήσης βσινει, γοργά τό τιμόνι κλίνει την γή τρέχει, ιτού ουδένα ψηλό κόρφο δέν άφήνει και τους άθλοιχ Ηρακλέους, ώσόν ήρως μας θυμίζει. "Εναν τίτπο Ήρσκλή μας ή ττατρίδα εχει δώσει π- ύ γεφύρωσε την γή μαΓ άπό «άλσσσα κι' άνίρα θά ιπος ττ ύ στόν κόσμο 6λο τώ φτερα £Λβι άπλώσει. Καϊ μέ τουτο τό γεφιόρι την Έλλάδα ?χει ένώοει άπ' τη^ μιά άκρη, ώς την αλλη ό Ώνάσης πέρσ, πέρα ϋ λογΐζεται ώς ήρως σωστός ήμερα την μερά. Ε Λ. ΚΡ1ΣΕΙΣ ΠΑ ΤΗ ΛΥΡΙΚΗ ΖΟΗ,, ΤΟΥ Ν, ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗ Γ. Άθάνας (Νόδαις) Ποιητής πό άλλοτε, πόσο σΐκχνά άναδύεται 'ΛκιαδΓ(μαικός «Πήρα μοΐζί μιου τύ 6αρύτιμο <>ι6λίο σας κα» τό ά-
πόλαιισα κνριολίκτικά στί να^.ήνη
τής 'Επαιρχίας. Μέ τέρψατε και μέ
. Πήγαινα νά χαρώ σάν
στίχοΐ'ς τοΰ βιδλίου σας καί σταμ«
τησα σάν "Ελληνας στό λνγμό τής
Σμύρνης. Βε>βαιωθήτε ότι δλα έκεί
να πού αίσθανθήκατε τόσο &αιθιά
κ<αιί στοχαστικά, τόσο άνα<ρτε·ρο>α«
να, δλα τα εχετε άποδώσιει, λ«ρικά
αί άληθινίι !·ο>νική χάοη. Δια^άξον
με, επί τέλονς, κι' ενα &6λίο. άλη-
θινής, άγνής, άπροΛποίητης ποίη-
σης».
Τ.Κ. Παπατσώνης. Ποιητής —
Άκαδημιιικός. «Ε»γενικός, νοστ<ύ.- γ*.κός υμνος παλνστιχος, γιά τή χα- μ«νη φτοτϊΐνή Ίί,ηΐα. Δεητική βρή σκρντικότητα χαρ·ακτηρίζει την «Ί κεσία». Προσωπικώτερα τα νπόλοι- πα ποιήιιιατα καί πανανθρώπννη ή άπαθέυισις τής «Μάνας». "Ο,τι πε ρ*μένει κανείς άπό τόν .-ιοιητή. Γρηγ. Κασιιμάτης. Καθηγητήν ΙΙανεπισττϊμίον — Άκαιδημαι,κ ό ς. «Σας έ'ϋχαριστω διπλά γιά τή «Λτ ρική Ζθ)ή» για,-τί μόν δώσατε τή σι<γκίνηση, πού μέ άλλη μορφή μοΰ δίνουν τα γραπτά τοΰ Χρήστου Σ ο λομωνίδη. Ό λχιρικός τόνος τοιΰ στίχοιυ <κις, συναρπάζει». "Αλκης Θρύλος. «Μέ πολλή αϊ- σθηιτικά χαρά ξανοϋδιάδασα κιιΐ διά 6αοα τα παιλίά κιαΐ τα καινούριγια σας ποιήματα. "Οχι μόνον άντ«- χονν στή δοκι<μασία τής σνγκεντρώ σε·ο>ς, άλλ' άξιοποιοΰνται άπ' αυ¬
τήν. Τώρα ενκοσα ϊίοη^ότερα κι ά
γητής καί βοηθός γυμνασιάρχου,
νπηρέτησεν ιίς τα Γτιμνάστα Καλλι
θέας καί Άμ·φιθέας. 'Εξετιμάτο με
γάλως άπό τονς συναοέλφους τού
διά τό ήθος, την αρτίαν μόρφωσιν
τον, τόν χαρακτήρα καιί την καλο>-
σύνην τού. ΙΙροαχθείς είς γυμνασι¬
άρχην νπηρέτησεν είς τα Γνμνά-
<Μ<ι ΙΙ·αραιμι>θίας καί Λρρζιδάνον
καί όπως έσημειο>θη είς την αρ¬
χήν, ό θάνατός τού επήλθεν είς
τή/ν Όξφόρδην τής Αγγλίας, δπον
είχε μεται6ή ίνα υποβληθή είς έγχεί
άπό την πολύτιμη προσφορά σας, ό
τόνος των λικρικών».
Βάοος Βαρίκ<ις. «"Ο,τι χαιρ«κτη ρίζει την ποίηση τού Τοντοιι»ντζάχη ώς στάση ξοιής, ίίναι ή νοστα>.γία
γιά Τ)) χαμ*νη το ιντατρίόα, την πά
τρίδα, την Ίωνία, ή άναζήτηοη
τής ψυχικης γαλήνης καί ήρειμίας,
πού συμπλέκβται καί ένιοχύεται ά¬
πό την Θιρησκϊνπκή διαθέση τού
πο<ητή, ενας τόνος άνθροπιάς καί τρυςρερότητας, ποΰ 6ρ*σικει την πλη ρέστερη εκφράση τον στοΰς στί- χον>ς πού άφιειρώνει στή Μητερα
τού. Ή .τχκηττκή γλώσσα τοϋ Τον-
τονντξάκη «κο,&αρμ.ένη» άπό κάθε
τι τό ακιληνό, τό αΙχμ.ηρό, τό τρα-
χύ, δπυις άπο*ιρυσταλλώθηκε στά
Ή κριτική τού διδλίου
Ο ΝΕΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΤΗΛΙΓΑΔΑΣ
σημείωμα τοθ συν,ρ γάτου μας
χ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
/Πολύ συγκ,ρατημένος, δειλός θά ροοκάτω μικρό ττοίημά τού!
ΦΕΥΓΙΟ
Όχι! Δέν σέ ΐορατώ...
Νά φύγης σάν θές, ό δρόμος σου
νά.
Ό άγέρας φυσά.
Νά φουσκώση τα ττανιά σου, απλω
σέ τα.
Ή θάλασσα άτάραχη εΤναι καί σέ
καλεϊ.
Κι' αν κύματα έ'χη, κα6«λησέ τα.
Όρθώσου στόν άψρό τους. Πάλαι
τόν ελεγα, μ" έ-εσκέφθη ό νεαρός
ττοιητής τού τίτλον, αγνωστος μέ-
χρι ττρο μηνός, κσί άψοϋ μοϋ
σε έτττά δακτυλογραψημένα ποι-
ήματά τού καί ζήτησε νά τα 6ια-
6όχτ6>, νά τα προσέξω — δν εΐχα
καιρό — καί νά τοΰ ττώ την γνώ-
μη μόν ίίστερα, έον 8ά έττρε—ε νά
συνεχίση την προσπάθειά τοτ» η
νά . σταμοττήση. Τα κράτησα μέ
στοργή, άφού ττρόκειται γιά νέ»
λόγιο, καί μάλιστα ε'φβδρο άνθυττο-
λοχσγό ττού ύττηρέτησε πρίν λίγα
χρόνια στήν Κύττρο μας. Μέ την
γνώμη πκ-ς δέν είναι σ»στό νά
τταροπτετό: ϊνας φβασμένος τους
νέους, άλλ" άντίβετα νά τούς προ¬
σέχη και τούς καθοδηγή, έφ' όσον
κόττι άξίζουν καί μττορεϊ μιά μερά
νά ττ^οσψέιρουν άξιόλογο ιτνενματι
κό κίφάλαιο στό "Εθνος μας, έμε-
λίτησα τα ττοιήματα. Καΐ τα βρη-
χα περισσότερο καλά αττό έκεϊνο
ποϋ τΓερίμενα...
Άπό τα έτττά —οιήματα, πού 8
λα τοι/ς εχονν έττιτνχία στή σύλ-
ληφι τής ιδίας καί την τεχνιική
διατί—ωσι — κ°τι λένε καί οί τίτ
λοι «Ψΐικ5α!ο-θη<"ϊ», «Δειλία», «Νιότη», «Αύτο—άτες», «Φευγιό», «"ΆιττΕρος Νίκη» καϊ «Σκλαβιά» διαλέγω τό τταρακάτω στήν τύχη: ΑΠΤΕΡΟΣ ΝΙΚΗ Ι Γΐν-μνόσ-τηθη γιατΐ νά δρομοπερπτα τή; Λαρμένη ττοιός τάχα την έ'χει; Βέβηλο χέρι ποιό την ίίγγιξε; έργατών ποιητων ΓΙα.·ταΎτ(ΐ>νίου ■χοΐ ' Τα κάλλη της ττώς μαραθήκαν;
Λαπα&ιώτη. Ό στΐχος τον έλεΰθε- Ι'Η θωριά της σκλαδωμένο μ' εχει.
ρος μί. αΰστηρά κρατημενο τό ρυθ-
ιιό. Τό επί πλέον ποΰ προσθέτει ό
ποιητή,ς είναι ή .τνεα«μΛτι.κό~ϊτα., άλ
λά καί ή λεπτότητα κιαϊ ή εΰγένεια.
ΙΙοίηση ποΰ δέν άπολείπιει ή σΐ'γκί-
νηβιη καί. ή γνησιότητα».
"Αγγελος Τερζάκης. «Άπόσταγ-
μα εμπειρίας ή «Λι>ρ«ίή Ζο>ή». Ά-
γαπώ την εΐη>ενε<α κίατήν· λιτάτη- τα τοΰ λόγον της. Την άξιοπρεπεκΛ ποΰ 6άζει ,μέτς νά
ψε.
μην
Άφτα τα μάτια μου,
Άοτα κι' άς κλαϊνί.
Δέν είναι ό πόνος μου ττώς φζύ-
μην τα κυτ
τάς.
στό πέλαγο τρέμω νά μην χαθής.
Δέν ξέρο τί μπορεΐ νά συμβή
μέ έόλλους άναγνάοτες τού κ. Τη-
λιγάδα. 'Εμένα ί>μ«ς οί στϊχοι τού
μΐ συγκινήσανε βαθειά καί όλόψι>-
χα εϋχομαι στόν νεαρο .-ΐοιΐγτή νά
σι/νεχίση μ' έττιτυχία την εύγενι-
κή τού προσπαθεία καί νά τιμήση
τα νεοελληνικά γράμματα. Ό ϊδι
ος μοΰ έ'δωσχ νά διαβάσω κι' ενα
ττεζογ3άφημά τού μέ τόν τίτλο:
«.Κυνηγώντας τό α~ίΐρον». Τό με·
λετώ άκόμη καί αλλη φορά βά γρά-
ψα τίς έντυττώσεις μου άττό αΰτό.
Ί «άννης Α Βερναρδος
Τ& ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ —
ΣΙΤΑΘΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
Υπό τοθ κ. ΜΑΝΩΛΗ ΠΡΑΤΣΙΚΑ
Τό ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΛΥΧΝΛΡΙ —
Είναι ττράγματι οί ιστορίες ιγοϊι
χάνονται δπως τιτλοφορούνται στό
έξώφυλλο; Αΰτό εΤναι τό βασικό
έρώτημα τού καινούριγιου βιβλίου
τοΰ γνωστοθ Λογοτέχνη καί ©εα-
τρικοΰ συγγραφέως κ. Στάβη Σπη
λιωτο—ούλου — Άτταντοθμε ΟΧΙ
— Γιατί, αν είχαμε μβτροστά μας
καθαρή ήθογραφία, τότε ασφαλώς
6ά βρισκόμασθε σ' ενα κόσμο ττού1
έξαφανίζεται κάτω ά—ό τίς συνέ-
ττειες τής άνο—όφευκτης διείσ&υ-
σης τ*3 σημερινον πολιτισμοΰ, των
άγα€ών τού καί τοϋ ώμού τρόττοι»
τού σκέφτεσθαι.
"Ομως ό κ. Σ.Ζ. Στό ιταιδί
μέ τό λυχνάρι προ6ληματίζεται.
ζεκινάει άπό ήβογραφικό μΰθο και
έ'μπνευοη άλλά πάντοτε σχεδόν ή
άφήγηση πλαταίνει στόν κοινωνι-
κο στοχασμό καί τέμνει μέ σωστά
κριτήρια έπατττείας, την κάθε άν
βρώττινη σχίχτη.
'Εττίσης τό τέλος της κάθε ί-
στορίας εχει μία πρωτότυττη εύ-
ρηματικότητα. Γιατί έν» ή άνέ-
Α'ξΐ τήί άφηγήσεως ττερικλείει
δραματικά κοινωνικά χαρακτηρι-
κά, ή λύση προσφέ'ρει μία εύγέ-
σνγγενεις τον.
Κ. θ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΤ
Ή κηδεία τού έτελέοτθη τή/ν 7ην
τρέχοντος καί ώραν 3ην μ.μ-, ίκ
τοΰ Ιερόν ναού τοΰ Άγιον Νικό¬
λαον (Καλλί-θέας), δπον οί καθη¬
γηταί των Γυμνασίων Καλλιθεας
καί Άιμφιθέας, πολλοί σι>γχιοαιανοί
τού, έκπρόσοκΐοι τής Ενώσεως Ζα
γαρησίων καί πολλοί συμπατριώται.
'Επικηδείους λόγονς έξεφώνησαν ό
γνμνασιάρχης κ. Νικολοΰτσος καΐ
ό κ. Τρ. Παπαδόποΐ'λος, τμημαπάρ
χης τοΰ ΰπονργείου Προνοίας, ά-
ναφΐρθέντες είς τάς πολλαπλάς ά-
ρετάς τού, ώς άνθρωπον, έπιστή-
μονος, έπαιδευκτιοΰ λειτοιιργοΰ καϊ
φίλον. Επί τής σοροΰ τοτ' κατετέ-
6η<κΐλ· πολλοί στέφανοι. τ<)ύς μένοι/ς ττοιητάς, ττού είναι τοθ νεια, μία καλωσύνη ΐσος χριστια Θΐού έικλεκτοί καί χρησιμοττοιούν νιχής διδαχής. άνόβευτα καί αύθόρμητα καί την 'Επίσηις ξεχω.ρίζοι/με καί μία όμοιοκαταληξία στά ττοιή-ματά συγκρατημένη χρησιμοποίηση τού τοι/ς καί χαρίζουν στόν άναγνώστη Λι,ρικοΰ Λόγοιι τταρ' όλον &τι τό 6α€ΐΐά σνγκίνησι. εΐδος αΰτό τής άφηγήσεως μάς έ Ό νεαρός Τηλιγά&ας είναι πό χει συνειθίσει δια<|>ορετικά. 'Βττι-
λΰ γνήσιος καί πολΰ ττονεμένος, ψιιλάξεις διατυπώνουμε γιά την
ίόστε μέ φμσικότητα ν' άκολοιιθή Μΐορ^Ι^ Συναντοΰμε είσαγωγές
τόν ρυβμό τήις καρδίας καί τοΰ ττρίν άπό τόν μΐΛο.
μι,αλον τού, χωρίς νά την άνάγ- ] Γΐνΐικά ή γνωοτή ονγγραφΐκή
κη νά γίνεται λεξιθήρας καί νά δεξιοτεχνία το·5 κ. Στ<»θη Σ—|λι« προσφεύγη στά εΰκολα καλούπια. . τόποι/λθυ έγγυάται άπόλιηα δτι Γνήσιος, πονεμένος άλλά καί πό- τό Παιδΐ μέ τό Λι/χνάρι, έππτυγχά- ποιητες μας». Γεώργιος Σ ταμχολής (Πρόε- δριος Συνδέομ© υ'Ελλήνω,ν Λογοτβ χνών). «Διαβάξιω κα ίξαναοιαβάιζω την ΰπέβοχη «Λυρική Ζο)ή» μέ συγ κινήση κι' εντονη δόνηση ενός εΐλι κιρινοΰς θαν·μασμοϋ γιά τό περιεχό μιενο καί την τιεχνική των ποι/ηιμά- των σου». ι Πάνος Καραβίας. Αΐσθητικός— Αοκιμιογράφος. «Ή ποίη,σή σας δο νεϊται άπό γνησιο αίσθηιμα πού λν- ρ<κά μεταιδίδεται καί πού βιυν&έτει, τή λυρική σας πρ^οσίοπικότητα». Νίκος Μηλιώρης. «Ή Λυρική Ζωή» είναι ενα &6λίο ποΰ έπιβΐβαι (όνει μέ ούσυασπκή πλη^ότητα, την παρουσΐα της στό νιεοελληνικό ποι- ητικιό λύ σοβαράς. Πόσο έιττιγ'ραμματικά ς ζει τό άτέλΐιωτο δράμα των θαλασ πιστώνου'μΐ άνεπτιφύλακτα. σινών τής Πατρίδος μας, στό ττα-'ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΡΑΤΣΙΚΑΣ γχ νει μία ίχαναττοιητικτ) βαβμολογία ζωγραφί- πεζαγραφίας, γεγονός πού τό δια Η ΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΣΪΛΛΟΓΟΥ "ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΠΟΝΙΕί,, Τής συνίργάτιίός μσς Κάς ΝΙΝΑ! ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Ή Πολυτελεστάτη αίθιοιυσο. τοΰ Ξενοδοχείον «ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΜΕΛΑ ΘΡΟΝ» ίίχε γρμίσει άπό τα έκλε- κτά Μέλη καί τούς <ρίλους τοΰ Σνλ λόγον «Δελφικές ΆιμφίκτιβνΙες», ήταν έπίαης άνάμεσά τονς ο«χί πολ λοί βίακεκριμιμένοτ 2>μ.»ρνηιοί. "Ο-
Νομικοϋ Συμ δ ούλου της
(Συνεσισ έκ
η έκεΐ κάτω άπό
■φοβερό ήλιο μαζί μέ αλλους
I-
ή Ή 2θ
ή μζ ς
ί. Ή αγων: α τού 2'ρθα
στό κατακόρυφο. Οί συνο^οί
βλέποντάς τον νά ύπορέοη,
ίφεραν §να κάθισμα γιά νά
ί
Άρχιεπισκοπής
ποχρεώσει;. Πρέπει
Άθηνών
δρεύσω εις την
ιΔρυϊνουπόλεως.
η.
Γύρισε στήν Άρχιεπισν.οπή
«ξουθωμίνος. "Ητανε μεοτ,μέρ.
^'ψοΰσε. Διψοΰσε πολύ. Καί άν
'ϊ να άνέβη στό γραφεϊο τού καί
ν* ζητήση νά τοΰ φέρουν Ιν/
ν-ρ6, δέν αντεξε, γιατ'
'Χαιγόταν τα σωθικά τού, Ιτο:ςϊ
?ττ)ν βρύστ, τού δωμ,ατίου τ1)ς
^ηρεσίας καί κόλλησε τό στό
Μ τού — ήν χάνουλα καί ή-'.ε,
^ε, δσο μπορο&σε...
Ητανε πιά φανερό δτι εΓνε
Ρ*ι την κάτω βόλτα. ΤΗ/θ-
καρδιολόγος κ. Μαρούλης, —
πιστήμ Ι άνθρωπος τέ>£.
Ν
άρς
ϊ Διευθυντής τοΰ Νοσοκο'·-ς:
ΈρυθροΟ Σταροϋ μαζί μέ
ϊ υθυντής οΰ
ΈρυθροΟ Σταυροϋ, μ
χ. Άντωνίου, βοηθό τού τό
ρ. πού σ' ?λο τό διάστημα τής
*?ρώστεια; τού, τοΰ προσέϊ?Ρ£
ενίης ύπηρεσίες. Τόν έξη
διέγνωσαν την σοβαρότη
τής καταστάσεως τού καί συν
τΜαν αμεση μεταφορά τού
Νοσοκο|ΐεΐο τοΰ Έ
^ροθ.
Ό άσθενής, δμως, ήταν
ι«-εΐστος. Δέν μ,ποροδσε οδ
^*1 νά τό σκεφθή.
~~Δέν είναι δυνατόν! "Εγω
να ποοε-
ύπόθεσιν τιΰ
__.________ ^ Είναι άνάγκη.
ιΚαί δστερα..."Δέν μοθ είναι 5υ
■νατόν νά μεταβώ είς τό Νοσον.ο
>μεΓον. θά γίνω θέατρον.
Σκεπτόντα-ν δτ-, θά τόν Ιγ^υ-
>ναν καί θά τόν Ιντυναν νοσσκό-
αε; καί δέν μ,ποροΰσε νά τό φαν
αασθή. Ή κατάστασίς του,^ιω;
οέν Ιπαιρνε άναβολές. Στίς 1,0
«τού μηνός 'Οκτωβρίου διεπιοπύ
θτ) δτι ήρχισε νά σχτ?ματ£ζετα:
ύγρό στίς πλευρές τού, πού Ιττρε
<πε νά άφαιρεβή. Τοΰ είπαν τό κε', τοΰ ύποσχέθηκαν, δτι &ά !- αηρεϊτο κάθε δυνατή προφύλα ξις, γιά νά μην υποστή την πά ιμ,ικρή μείωσι. Άνέβαλε γιά την έπομέ.γ, ηήν μετακίνησί τού στό Νοσοκο ι^εΐο τοΰ Έρυθροΰ Σταυροΰ. Κ α ιταλάβαινε δτι τα ψέματα τέλί'^ ιναν καί βάδιζε γιά τό μενάλο ιταξίδι. Τό πρωΐ τής 11ης Οκτωβρ: ου, βρήκε την Άρχιεπισκοπή ,σ' Ινα πέλαγος άγωνίας. Γιά τίς 9 τό πρωί είχεν δρι- οθή ή πρός τό Νοσοκομείον *: ααφορά το^,^οίμονονΐ Άδελφοί μας, Μικρασιάτες, ΙΙόν τιοι καί θράκες, Άγκαλιάσατε μέ στοργήν καί ά ■ γάπην την ϊφημερνδα σας. 'Ενισχύ ι σατε μέ πάθος καί φανατισμόν την προσπάθειαν της, νά βελτιωθή άπό , πάσης απόψεως καί νά δυνηθή χω- ρίς οίκονομικούς περισπασμυύς, νά επιδοθή μέ μεγαλύτερον ζήλον, είς την εξυπηρέτησιν τής εύγενοϋς καί ώρΰίας άποστολής της. Συστήσατε την εφημερίδα σας, ό καβ' είς είς τόν κύκλον τον, είς ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ ΜΑΣ μας Μικΐρασιάτας, Ποντίους καί βράκας, όπουδηττοτε καί αν εύρ! σχονται, είς τάς ττόλεις ή τα χω¬ ρία, είς το εσωτερικόν ή τό εξω¬ τερικόν. Μόνον ίίταν έπιτε,υχθή αύτό, υΐ άγώνες της δέν θά άποόαίνουν ε¬ πί ματαίω καΐ ή φωνή της, δέν θά είναι «φωνή οοώντος έν τή έρήμω» τρόπον ίόστε νά είσαχθή είς ολα Ι Καί διά νά έπιτευχθοΰν τα άνωτέ τα προσφυγικά σπίτια καί νά δια ' ροι, δέν χρειάζεται παρά καλή θέλη βάζεται, άπό δλους τούς άδελφούς σις έκ μέρους σας καί ολίγη ττρο σπάθεια. Ό «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟ¬ ΣΜΟ Σλ εμεινε μέχρι σήμερον οί κονομικώς άνεξάρτητος παρά τάς δελεαστικάς προτάσεις αί οποίαι πολλάκις κατά την διάρκειαν τής εκδόσεως τού τοΰ έγιναν, νά προ σκολληθή είς μίαν πολιτικήν παρά¬ ταξιν καί νά λύση τό οικονομικόν τού πρόδλημα. Καί έπιθυμεΐ νά παραμείνη οικονομικάς άνεξάρτη¬ τος. Δι' αύτό καί σήμερον άπενθύ νεται είς υμάς καί ζητεί την ενί σχυσίν σας. Βοηθήσατέ τον. Συμπληρώσατε καί ταχυδρομήσατέ μας, την έΛι- στολήν την οποίαν σας άποστέλ- λομεν, μαζύ μέ αύτό τό φύλλον ττ|Γ ϊφημερίίος. Μή λησμονήτε, ότι διά νά έιΐτερ νισθοΰν τώ Ιδανικά τό όποία ϋπιι- ςετεΐ ή εφημερίδα μας, δλοι οί άδελφοί μας, πρέπει νά κυκλοφο ρεί αυτή βύρύτατα μεταξύ των. Η ΔΙΕΤΘΤΝΣΙΣ ΤΟΤ «ΠΡΟ¬ Σ ΦΤΤΊΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ» Στοιχεϊα άποστολέως Κον Σωκράτην Χαρ. Σινανίδην. Διευθυντήν εφημερίδος: «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Όδός Νίκης αριθ. 25 Είς Αθήνας Φίλ.τατε κ. Διευθυντά, Έν τή έπιθυμία μου, νά σνμδά λω, καί έγώ είς την προσπάθειαν | σας, διά την εύρυτέραν κυκλοφβρί αν τής εφημερίδος σας, «π' άγαβώ των μεγάλων, ώραίων καί εύγενό>ν
σκοπών ούς έπιδιώκει, σάς παρα-
καλώ νά έγγράψητε είς αύτην ώς
συνδρομητάς τούς κάτωθι κ.κ.:
ρ..
Στίς 8 τό πρωί, ένω δλοι α-
,γωνιοϋσαν, έκεϊνος ζήτησε νά έ
ξομολογηθή.
—Νά καλέσετε τόν πατέρα
Ίννάτιον Κολλιόπουλον!
(Συνεχίζεται)
α
α
1
2
! 3
4
5
6
7
8
10
"Ονοματεπώνυμον
Διεύθυνσις κ ο τ ο ι » ί α ι;
Όδός |άρ·| Πόλι< ι|Γ.Τ. | Χωρίον | Περιφερείας | ΝομοΟ Την είσπραξιν των συνδρομήν το>ν άνίοτέρω, θά ένεργήσετε, διά
ταχυδρομειον ΐπιταγών, έφόσον
καί ούτοι άποδεχθώσι την έγγρα-
φήν το>ν τελικώς ώς σννβροαητων
σας καί, έν πάση περιπτώσει, με¬
τά την αποστολήν είς αΰτούς τοΰ:
«ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΤ ΚΟΣΜΟΤ»
επί έ'να τουλάχιστον μήνα.
Μετά πλίίστης τιμής
λα τα τραπεξάκτα ήταν στολιβμϊνα
μέ γαράκραλα, ασφαλώς πρωτοόου-
λΐς. τής γεν. γραψιιματέως Κοος Κον
λας Παπο)δημ.ητ·ρ».ου, ή όποία πάν¬
τοτε ίρροντίζεΊ. γιά δλα. Παιρόντες
Γ>σαν: Ό ΙΙρόεδιρος τοϋ Σύλλογον
«Διειλφικές Άμφικτιονΐες» τ. 'Τπον
ργός, Λογοτέχνης καί Συγγραφεύς
κ. Χρήστος Σολοιμίονίδης, οί δνό
Άντιπρόεδροι ό κ. Δημ. Ά6<ιαμί- δης, Ίδρντής κίΐί Δίενθνντής τής Δτΐμοσιογραφικής Σχολής «ΟΜΗ- ΡΟ Σ» μετά τής συζύγου τού καϊ ή Κα Μαρία Μπουσμπουρέλη, Λογία Συγγραφίύς, Ποιήτρια καί Ατ,μοκπ ογράφος, ή Γεν. ΓραμμΛτεΰς Κα Κ. Παπαιδημητρίον καί ό κ. Παπά δημητρίου, ή Κα Λίτσα Κοιι»ρέτη Γραμμ«τεϋς. Ό κ. Κουρνούτος, Γρ νικός Δίευθυντής Προεδρίας Κνίε ρνήσΐ<ι>ς έτίμησιε διά τής παρονσίας
τού την έο^τή αυτή, καθώς έπίσης
καί 6 κ. Απόλλων Λεονταΐ)ίτης,
Πρόεδρος τής Ένο'ίσιεκος 'Ελλήνων
Λογοτεχνων, μετά τής συζύγου τού
και τής κορούλας τού, ό κ. Μελισ-
σαιρόποιιλος, πρώην Πρόίδρος τοΰ
Σύλλογον «Δελφικές ΆμφικτιονΙ-
ες», ό κ. Δηιμ- Λαζο7»ω·ργος, ό κ.
Τριαντάφυλλος θεοδωρίδης Στίγ-
γραφεύς καΐ Λογοτέχνης μετά της
σύζυγον τού, ό κ. Στρογγύκης κια!
ή σύζνγός τιου, ό κ. Άρνοΰτος μ,ιλά γιά τονς Δελφούς
λέγων: «Χάς σι>γχαίρ<:ι> γιά την
Πνωτο&ουλία ποΰ παίρΛΐετε. ΕΙμαι
κοντά σας πάρα πολύ καί εΙμ*« πε-
ρκτσόνερο φίλος σας πα,ρά έχθρός
σας».
Ό κ. Απόλλων Λεονταοίτης,
Διοικητικόν Μέλος τοΰ Συλλόγοιυ
«Δελφικές Άμφικτιονίες» μέ την
εύφράδεια πού τόν βκΐκρίνει, μιλδ
γιά τίς Δελφικές Άμφικτιονίες «ηϊ
γιά την σημερινήν τάσιν τιοΰ κόσ¬
μον νά ξεφύγη άπό τα ώρβϊα πρά-
γμΛτα, «ά-ντί νά κυττάζονν τή γή,
κοιτάζουν νά πάμ,ε στή Σελήνη»
καταλήγει. Κατόπιν μιλά ό πρώην
Πρόεδρος τοΰ Σύλλογον «Δελφτκές
ΆμφικτιονΙες» κ. Μελ«σσαρόπουλος
«Χαι«ομαι πού έπαληθεύ>ι ή γραμ
μή ποΰ χαράχθηκε άπ' τοΰς προ>το-
πόρους των Δειλφυκών Άιμχρωιτιονι-
ών». Συνΐχίξειι ό Άντιπρόεδρος
τοΰ Σύλλογον «Δελφικές Άμ,φικτιο
νίες» κ. Δημ. Άόραμίδης μέ ώραι
ότατα λόγια γιά τοΰς Δειλφοΰς καί
τή Δβλφική Ίβέα·!>. Μιλά κατόπιν ή
κ. Μπονσίμπουρίλη, Άντιιπ·ρόεδρος
τοϋ Σνλλόγον ή όποία φ·έ<ννε<. μή- νυμ« αΐσιοδοξίας καί καταλήγϊΐ «Σάς ενχομαι καλή χρονιά». Ό κ. Ζέρβας άπό τούς Δελφοΰς άξ ?να ώρ<χιότα.το λόγο γ,ά τό 'ργον τοΰ Σύλλογον «Δίλφικές ΆμφικτιονίΒς» πού τό άρχισε δ Άγγ€λος καί ή Ευα Σικιελιανοΰ. Ή Καθηγήτρια τοΰ πιάναυ χαί σύζυγος τοΰ κ. Απόλλωνος Λεοντα ρίτη, κ. 'Ισιμήνη Λεονταρίτον Ζπαι- ξε ενα ώραιότατο κομμάτι στό Λΐά νο. Στό τέλος ό Πφόε&ρος τοβ Συλ λόγου «ΔεΙλφικές Άμφικτιονΐιες» κ. Χρήστος Σολομονίδτις Ικοψε την δασιλόπιττα. Τό χρυοό φλοι»ρί ϊπβ- σε στή κ. Κουρέπη. Νίνα Γιανναικίδου Η ΕΤΗΣΙΑ ΒΟΡΤΗ ΤΟΝ ΙΙΒΡΑΜΙΩΝ - ΚΤΖΙΚΗΝΩΝ Την Κυριακήιν 8ην Φ86ρουαιρί- ου 1970 Μα ώραν 10.30 π.μ. βΐς την αϊθοι<σιαν τού ξενοδοχείου «Ά- κροπόλ - Πολλάς», Πατησίων 51, θά κοπϊ ή καθΐιε.ρ<ι>μένη πρωτοχιρο-
νιάτικη πίττα τοΰ Σύλλογον.
Επί τή εΰκα,ιρΐα, τιαΐύτης θά άναγ
γελθή ή άνακτΐιρυξις τοΰ κ. Γεωριγί-
ον Χγουρίδη ώς έπιτίιμου πνθέΛρου
τοΰ Συλλόγου β'ις Ενδειξιν τυμής
διά τάς ϋ^ιίστας κοντά καιροΰς πα-
τρικοτί.κάς υπηρεσίας τού κιαϊ διά
την σνγγς Πιεράμισυ υπό την
Αιεηίθννσιν τοϋ κ. Παντελή Καιδακο
πουλον, θά τραγουθήθη παλαιά πιε-
ρ«ιμηώτικα τραγοΰδαα μέ σννοδείαν
όρχήστρας λαϊκΛν όργανοον.
ΟΙ ΣΕΚ ΚλΙ ΑΙ ΝΕΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ
ΕΤνσι γεγονός αναμφισβήτη¬
τον, δτι οί Σιδηρό&ρομοι τού 'Ελ
ληνικοθ Κρ«τονς, έν τή προσπα
θεία των δπτως άκολουθήσουν πο¬
ρείαν παράλληλον —ρός την σημει
ονμένην άνοδικήν τεχνικόν πρόο-
δον των σιδηροδρομικήν δικτύων
των ξένων χωρών, μετά των όττοί
ών συνδέονται καΐ άλληλαεξαρτών
ται, εχουν άπό τίνων έτών δρα-
στη<ΛθΛθ€ηθτί μέ άποτίλειαμ« νά δύνανται ηδη ν' άνταποκριθώσι πλήρως πρός τάς μεταψορικάς ά νάγκας τής άλματωδώς άναπτυσ- σομένης έλληνιχής βιομηχανίας καΐ τής παραγωγής. Πρός τουτο, έκτός των όίλλων των έπιτευγμά- των, εχουν συνδεση διά σιδηροδρο μικής γραμμής τάς βιομηχανικώς περιοχάς τής Θεσσαλονίκης, Βόλου καΐ Πατρών, προέβησαν δέ είς την κατασκευήν μέχρι τούδε 188 έν συ νόλω παραικαμπτηρίων γραμμών, μήκους πολλών χιλιομέτ,ρων, είς όλας τάς βιομηχανικώς καΐ παρα- γωγυκάς περιοχάς τής χώρας καΐ προσφέρονται νά καταρτίσουν προ μελέτας διά την εγκατάστασιν καί 'άλλων τοιούτων γραμμών πρός εξυπηρέτησιν των ενδιαφερομένων νέων βιομηχανίαν, ανευ ούδε μ ι άς έπιβαρυνσεώς των Αί διά των σιδηρόδρομον μας μεταφοραί άποτελούν μετά των ό δ ι κων τα δύο σκέλη των χερσαίων μεταφοριικών μέσων. Έκ τούτων αί πρώται ττροσφέρουν ασυγκρίτως περισσότερα πλεονεκτήματα, τα κυριώτερα των οποίων, κατά τό κυκλοφορήσαν ένημερωτικόν τεΰχος των ΣΕΚ, είναι: —*Ή σταθερά καΐ άπεριόριστος μεταφαρικη των ίκανότης — Τα σταθερά καΐ χαμηλά κό- μ ι στρα —Ή παρεχομένη πίστωσις κο- μίστρων καΐ ή έικκαθάρισις είς εϋ θετον τού πελάτου χρόνον —ιΤό έμπορεύσιμον των φορτω- τικών —Ή διάθεσις τού ζητοι/μένου τύπου βοτγονίων, ή άσφάλισΐς καΐ ή όί/νατότης απακτήσεως ίδιοκτή- των βαγονίων —Ή σύνδεσις τοΰ δικτύου των ΣΕΚ μεθ' απάντων των σιδ. δικτύ ών τής Εύρώπης καΐ Μέχτης Ανα¬ τολή ς κλπ Οίίτω τα γεωργικά καΐ λοιπά προιόντα, πρό παντός δέ α! έλ- ληνικαΐ βιομηχανίαι εχουν είς την διάθεσιν των ενα ώργανωμένον, σταθερον, έξυπηρετικόν καΐ εύθη- νο μεταφορικόν μέσον, ποϋ αποτε¬ λεί πάντοτε σημαντικιώτατον πα- ραγοντα τής λειτουργίας π°σης βιομτιχανικής έπιχειρήσεως καΐ έ- πηρεάζει ισχυρώς τό κόστοΓ. τού προιόντος είς την δραματικήν τού προσπάθειαν ν' αποβή συναγωνι- στικόν. ΑΊ χερσαΐαι σκγκοινωνίαι τού εξωτερικόν παρουσιάζουν ραγδαί- αν τεχνικήν εξέλιξιν μέ κυριώτερον αντικειμενικόν σκοπόν τόν ύποβι βασμόν τοΰ κόστους μεταφορας, πράγμα τό οποίον έπιτυγχάνοιιν κατά τίνα τρόπον διά τής χρησι- ματοποιήσεως των τροιοτ,οδεικτών καΐ των Μεγαδεκτών, περΐ των οποί¬ ων έχομεν γράψει είς προηγούμε νόν μας φύλλον. Είμεθα βεβαιοί δτι αί προσπά¬ θειαι τής Διοικήσεως των ΣΕΚ, αί οποίαι εχουν στεφθή μέχρι Γθύ5€ δι* επιτυχίας, θά συνεχι- I σβούν μ έ τόν αυτόν ρυθμόν και είς τό μέλλον μέ προοπτΐικήν την 0- 'ποβοηθησιν τής έκδιομηχανίσαος και άναπτύξεως τής χώρας, ίνα κθ [ ταστή άνταγωνιστική υπό τό καθε στώς τής Κοινής Εύρωπαίκής Ά γοράς. Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΝΘΣ 2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίβος μέν έξ Άφρικής, ό Καρχηιδονος Κνπριανός, ό δέ έκ Σνρίας, ό Άν- τιοχεΐας Ίγνάτιος, γενόμενος 6ορά των θηρϋοτροφείων τής Ρώιμης. Αντιθέτως, είς την Ανατολήν ο¬ λίγοι σχετικώς έπίσκαποι έμαρτΰ- ρησαν κατά καιρούς, ό Ίεροσολύ- μοχν Συμεών, ό Σμύρνης Πολύ- καρπος τό 156, ό Αθηνών Κοδρά- τος, ό Άντιοχείας Βα<τ>ύλας και έν
Άλεξανδρεία ό πατήρ τού Ώγκ-
γένους Λεωνίδας, άποκεφαλασθείς,
ή παρθένος Ποταμίαινα ριψθεκτα
μετά τής μητρός της Μαρκελλης
είς πίσσαν εμπυρον καΐ ή εύγενής
ΙΙερπέτουα παραδαθΕΐσα είς τούς
κερατισμούς άγρίας δαμάλεως, καί¬
τοι έφερεν είς τάς άγκάλας της
τό νεογέννητον 6ρέφος της.
Ό διαχρορΐΛμός αϋτός των διω-
γμών, ώμοτέριυν μέν έν τή Δΰσει,
ήπ»ωτέρων δέ έν τή Ανατολή εί¬
ναι Ιστορικως αξιος ιδιαιτέρας πςνο
σοχής καΐ έπιδεκτικός διπλής έξη-
γήσεοις καΐ καθ* εαυτόν καί εν
ταίς συνεπείαις τοτ' άπό 'Εκκλησια-
στικής απόψεως.
Πρώτον. Ή Ρωμη, έ'6ρα των
αύτοκρατόρων καΐ πηγή τής Ριο-
μαικής νομοθεσίας ήτο και ό πε-
ρκκτότερον άν'ύστακτος φρο ν ρ ό ς
καί έπόπτης τής αύστηοοτέρας έ-
φαρμβγης της έντός τής περιοχής
τής Ρώμης παρά είς τάς μακον-
νάς επαρχίας τής Ιταλίας, τής Ί-
σπανίας, τής άνβτ'πατικής Άφρι¬
κής, τής κεντρικής καϊ 6ορείου Εύ
ρώπης καί τής Βρεττανίας. Τουτο
μαρτυρίί καί ή Νικομήβεια τής Μι-
κοασίας. Διότι ό Ρο>μαίος αύτο-
κράτωρ Διοκλητκτνός διά στρατιω-
τικούς λόγους διαιμενων κατά τό
ϊτος 303 έν Νικομηδεία ^ξέδϋ^κρν ι
κεΐθεν αύτοκρατορικόν διάταγμα,
κατ' εΊσήγησνν πιθανώς τοΰ Γαλε-
ρΐου, έντελλόμενος πιιρπόλησιν των
•ναών των Χριστιανών καί όλον
των Ιερων βιβλίον των.
Άμα τή δημοσιεύσει τού αυ¬
στηρόν αύτοθ διατάγματος, ό εί
δωλολάτρης οχλος τής Νικομηδεί
άς έπυρπόλησε και τόν έπισκοπι
κόν ναόν τής Νικομηδείας καΐ τα
Ιερά βιβλία τού, κατασφάξας
συγχρόνως καΐ τόν επίσκοπον Νι
κομηδείας Άνθιμον καΐ τοϋς έν
τώ ναώ έκκλησιασθέντας Χριστι
ανούς κατά την μαρτυρίαν τού Ί
στοριικοθ Εϋσεβίου.
Αντιθέτως, είς την Ανατολήν
καΐ τάς Ρωμαικάς Επαρχίας της
έφθανον μέν τα άντιχριστιανικά
Ρωμαϊκά διατάγματα άλλ' ή ώ-
μότης των καθίστατο καΐ ήπιωτέ
ρα καΐ άνεπαίσθητος, διότι αί
Ρωμαϊκά! Επαρχίαι τής Άνατο
ίλής, (Μικρασία Συρια, Αϊγυ-
πτος, κι/ρίως Ελλάς) ήσαν αι>
τόνομοι καΐ αύτοδιοίκητοι, δηλα
δή Ρωμαϊκά Προτεκτορόττα υπό
την σκιώδη στρατιωτικήν καΐ πό
λιτικήν επίβλεψιν τού κατά τό-
ττους Έττάρχου ή Άνθυπάτου τής
Ρώμης Αύτοι άνεκοίνουν μέν τα
αύτοκρατορικα διατάγματα είς
τάς Άνατολικάς αύτονομονς "Ε¬
παρχίας, άλλά δέν έπεμελοΰντο
καΐ τής αυστηράς εψαρμογής τού
άντΐ5(ΐριστιανικοΰ ττεριεχομένοι/
των υπό των εγχωρίων τοπι <ών άρχόντων 'Ελλήνων καί κατά τό πλείστον Χριστιανιζόντων. Άλλ* ή άμέλεια των Ρωμαίων 'Επάρχων καΐ Άνθυπάτων δύνα¬ ται έν τινι μέτρω νά αποδοθή καΐ είς τό αιώνιον σύστημα τοΰ Ικα νόν λαμβ°νειν, λεχθέντος καΐ διά τοΰς Άθηναίους δικαστάς αρχαί άβεν «6ο0ν επί γλώσσαν εχειν» καΐ Ισχύοντος έκτοτε μέ τάς λέ- ξεις μπούκιωμα, τάισμα, λάδωμα Τούτο μαρτυρεϊται καΐ Γραφικώς Είς την Θεσσαλονίκην ό Παύλος καΐ ό Σύλλα; έφιλοξενηβησαν είς την οικίαν τού Ίάσονος. Οί ζηλωταΐ Ίουδαϊοι μή εύρόντες έ κεΐ τόν Παϋλον συνέλαβον τόν Ί άσονα, τόν οποίον καΐ άπέλικχαν, «λαβόντες τταρ' αύτοϋ τό ίκα- νόν», κατά την μαρτυρίαν των ΓΤράξεων (Πραξ. 17 ,6 — 10) "Οταν μεοικοί έκ τής κουστωδίας άνήγγειλαν είς τούς άρχιερεΐς την άνάστασιν τού Χριστοΰ, ο! άρχιερεΐς σνναχβέντες μετά των πρεσβυτΐέρων καΐ συμβούλιον λα¬ βόντες, «ργύρια ίκανο έδωκαν τοίς στρατιώταις λέγοντες είπα- τε δτι οί μαθηταί αυτού νυκτός ελθόντες εκλεψαν αυτόν ημών κοι- μωμένων Άλλα προσέξατε διότι προχωροΰν καΐ περαιτέρω, 6ε6αι οΰντες αυτούς «καί εάν ακου¬ σθή τούτο επί τού ήγεμόνος πε'ι σομεν (πώς,) αυτόν καΐ υμάς ά- μερίμνους ποιήσομεν, οί δέ λα¬ βόντες τα άργύρια έποιησαν ώς έδιδάιχθησαν». (ΙΜατθ. 28 Π - 15). Έντεϋβεν έξηγεΐται διατί ό μέν Άνθνπατος Φήλιξ έκράτησεν έπΐ δύο ετη τόν Παύλον ύπάδι¬ κον είς την Καισάοειαν άναδάλ- λων την δίικην τού, ό δέ διάδοχός τού Άνθύπατος Φήστος τόν εστει λεν είς την Ρώμην προσθέσας: «απολελυσθαι ηδύνατο ό άνθρω- πος ούτος (ό Παύλος) ειμή έπι- κέκιλειτο Καίσαρα (Πράξ. 26, 32). Καί ό ε^παρχος τής Βιθννίας Πλίνιος ό νεώτερος έπροβυμοποι Γ,εη νά ζητήση δήβεν την συμβου λήν τού αΰτοκράτορος Τραιανού συστήσας πρό; τό συμφέρον δή- θεν τής Ρωμαικής αΰτοκρατσρίας έπιείκειαν υπέρ των Χριοτια'νών τής Βιθυνίας, την οποίαν καΐ ε¬ πέτυχε δι' ολόκληρον την Άνατο λήν, ασφαλώς άμειφθείς ύλικώς ή ήθκώς διά τάς ΰπηοβσίας τού 6- περ των Χριστιανών. 'Επίσης καΐ ό Άνθνπατος τής Μικρασίας Σερένιος Γρατιανός άποτανθείς δι' άναφοράς τον πρός τόν αύτο κράτορα Κίαρκον ΑΟρήλιον έπέτυ χεν εύνοικήν αύτοκρατορικήν ά- πσντησιν διαβιβασθείσαν έκ Ρώ¬ μης πρός τόν διάδοχον των Μι- νούκιον Φοννδάνον καταδικάζου- σαν ρητώς καί εντόνως τούς πα- ρά τόν νόμον διωγμοΰς των Χρι¬ στιανών τής Άσίας. Δΐύτερον. Ό ίστοριχός αΰτός διαφορισμός των κατά των Χρι¬ στιανών διωγμών, ώμοτέρων έν τή Δύσει καΐ ήπιωτέρων έν τή Ά νατολή εΤχε καΐ διαφόρους έκκλη σιαστικάς συνεπείας. Είς την Δύ σιν ή'σχησε πράγματι δυσμενε- στέραν και αμεσώτερον έ—ί&ρα- <τ»ν επί τής Έιεκ.λησΙας τής Ρώ¬ μης καΐ τοΰ εργου των έπισκό- πων της, διότι έδυθιχέραινε καΐ έ- πεβράδυνε την διάδοσιν τοΰ Χρι- στιανισμοΰ είς τάς χώρας καί τα κράτη τής Λύσεως. Αντιθέτως, είς τάς επαρχίας τής Άνατολής (Μικρασίαν, Συρίαν, Αίγυπτον καΐ κι/ρίως 'Ελλάδα) ή ήπιότης των διωγμών ηΰνόησεν οχι μόνον τΓ,ν ταχυτέραν διάδοσιν τού Χρι στιανισμού καί είς αύτά τα χω¬ ρία τής Μικοασίας άλλά καΐ αύ την την ανάπτυξιν τής διδασκα- λίας τού, την άπολογητικήν έίμυ νόν τού, την συστηματικήν υπε¬ ράσπισιν τού καΐ ειδικώτερον την διάσωσιν τής Όοθοδόξου πίστε¬ ως είς Χριστόν Θεάνϋΐυπον, Λυ- τρωτήν καί Σωτήρα τού Κόσμου. Παραλλήλως δμως πρός τόν διαφερισμόν των κατά των Χρι στιανών διωγμών, ή ίστορία πά ροιΚΓΐάζει καΐ έτερον σποιιδαιότε ρον παραγοντα διότι αύτός προσ διορίζει άκριβέστερον καΐ βαθμο λογεϊ δικαιότερον την αξίαν των | προσπαβειών τής 'Εκκλησίας τής Ρώμης καΐ των έπισκόπων της, ε ι στω καί πρός απλήν διάδοσιν μό Ι νόν τού Χοιστιανισμού είς την Ί Ι ταλίαν καΐ τάς έχτός αυτής Εΰ- ρωπαικάς χώρας. Τόν° νέον αυτόν καΐ σπουδαιότερον παράγοντα ό νομάζουν οί οίχονομολόγοι ίστο- ρικοΐ οξυτάτην οικονομικήν κρί¬ σιν τής Πάξ Ρομάνα, ή όποία ε¬ γεννήθη έκ πολιτειακών έξελίξε- ων καΐ ίχ πολιτικο - οικονομ ι κων οτίτίιον κατέπιπτε συνεχώς καΐ τέ ρσν έπισκευής, καταλήξοχτα είς την οξυτάτην οικονομικήν κρίσιν τής Ρώμης. Περί των δημιουργι κων συντελεστών τής Πάξ Ρομά¬ να καΐ ττερΐ των αίτι'ων τής κατα¬ πτώσεως της μέχρι τής £Κρήξεως ( τής οίκονομικής κρίσεως τής Ρώ μης άναθέτω είς τόν προοχκτικόν καί αντικειμενικόν άρθρογράψον νά γράψη εκτενέστερον διά νά δια φωτίση πληρέστερον τούς άναγνώ στας Ίωακεΐμ Γ. Μαλαθούρας ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΚουτσογΐΛννοπούλον). Ό κ. Κιαγχίδης, πρόεόρος τής «Εΰξείνου Λέσχης» θεσσαλονίκης, δταν ό ο 1963 ήθ Πάνε τώ<Μΐ όκαπέντε χρύνια. Ό γητικόν ίίλων των έν Αθήναι- καΐ γράφων τίς γραμμές αύτές είχε , Πειραιεί ποντιακων σνλλόγων, δέν την έποχή έκείνη έκπομπές ποντια- θά {ρθάσο>μτ τό ενεργητικόν ενός
κων τραγουοιών <~ό Ε.Ι.Ρ., μϊ μ*ά ν—~-------------'1 — καλ.ή καί ζηλευτή χορωόΐα. Καί πολ λοί ήσαν έκεΐνο» ποΰ εσειχνοΛ' την ίκιανοποίη<τή τους γιά τίς εκποιμπές αϋτές, μά ήσαν καί μΐρικοί ποΰ ά- νησυχοΰσαν, γιατί δέν άκοιναν τα τραγοΰδια μας κατά τούπο ι|κιλτ»- κο κοα μέ κακύηχο ί>φος.
Μάς έλεγον ε κείνοι «τι δΐν έκτιε-
λ.οΰμε καλώς τα τραγαύδια μας,
άλλά κατά τρύπο ενρωπαικύ.
Την έποιχή έκείνη έξεδίδαμε τό
μοναδικό άνά την 'Ελλάδα μοιντικο
περιοδικό «ΟΊ φίλοι τής ποντιακής
μουσΐκής», στίς σελίδες τοΰ οποίον
έγράφαιμε τίς σκέψεις μας γιά τόν
τρόπο τής εκτελέσεως των τραγου-
διίϋν μας.
Αύτοι ήσαν οί έπικριτές μας. ΤΗ
σαν οί ζηλότνπο*, ποΰ δέν άνέχον-
ταν την έμφάνισή μας στό Ε.Ι.Ρ.
Λ
Τώρα εχουμε καί πάλι τούς μι-
κρούς αύτούς άνθρώπους, πάνιο
στοΰς ποντιακοΰς χορούς.
Κόπον, σέ κάποια καλλιτεχνική
ποντιακή ιόργάνωση, ποΰ είχαμε κ<ιί πάλι την διδασκαλ^α των ποντια¬ κων χορων, οί μαθητές σάν άρχι- σαν τοΰς χορούς, δέν γνώριξαν ποϋ πάνε τα τέσσερα! Καί ομως, σάν εμ<αθα·ν άπό τόν καθηγητή των πον τιακων χΛρ<ϋν τοΰς χορούς, δέν δν- σκολεύθηκαν διόλου νά κάμουν... σαμποίτάξ, γαχ την διδασναλία των ' χορών την ανέλαβε κάποΐος μαθη- τής. Αύτό τό 6»ολί συνεχΐζεται κο.1 τώ ρα. Διδάσκονται οί μαθητές τοΰς ποντιαν.οΰς χοροΐις καί άμέσως φεν γουν σέ άλλα συγκοοτήματα. 'Ενιθνμοΰμαι, δταν <τέ μιά ποντια κή σι»ναυλία τοΰ «Παρνα:σσοΰ», την όποία διωργάνιοσε ό γράφίι>ν την
παρούσαν, ό κ. Αντώνιος Τερξό-
πουλος εΐπε στήν είσήγησή τού:
—Εάν συγκτντρώοωμε τό ένϊρ-
δταν τό ετος 1963 ηήημΓν
στήν Κατερίνη καϊ μέ<τα «το δινη- γοοικό γραιφείο τΰ εγκρίτου δικηγύ οου κ. Τηγανα, εΐπε: —Έροηώ. Εάν δέν ΰπήρχε Κου τσογιαννόπουλος νά περιβνλλέςη τούς πο<ντιακούς χορούς καί νά τοΰς διδάσκη, θά εΐχαν οί ποντιακοί χο- οοϊ τόση διάδοση καί. τόση αίγλη; Ό δέ κ. Ιωάννης Παπαιδόπουλος πρόεδρος τοΰ σύλλογον «Άργοναϋ- τια - Κομνηνοί», σέ μία σι>γκέν·τηο)
ση των ιιελών τοΰ σνλλόγου, ποο
κειμένου νά αναγγείλη στά μέλη
την ιδρύση τής Σχολής των ποντια
κων χορών, είπε στήν συγκήτρω-
<τη, μεταιξΰ Λλλο)ν: — Την θιήαισοΜίλίαν των πον τι α- κών χορων άνέλαδεν ό μοναδικυς είδικός των χορων αυτών ·/. Κον- τσογι αννόπουλος. Εΰτνχώς ποΰ ΰπάρχοιιν καί μεοι¬ κοί μεγάλαι στήν ι|π7η Πόντιοι, ποΐι αναγνώρισιν τό εργο μας. Δημ. Κουτσογιαννόπουλος ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡ4Ά θ^ ΛΕΙΓΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΔΥΟ ΕΚΘΕΣΕΙ! Χ.ΙΡΟΠΟΙΗΤΩΝ ΤΑΠΗΤΩΝ Έκθεσις χειρΌ.-τοίήτιον τ'ΐπήτων έξαιρετικής τέχνης ώργκι ν ώ β η εις τόν Πειραια, έν τή εΐοικϋ οΐ- θούίίΐι τού δημαρχείον τής πόλεοις (πλατείαν Κοραή — Καραίσκιοα'), {ετο την αΐγίδα τοΰ ΔΓαάρχο' II -ι- οαιΛς κ. Άο. Σκυλίτση· Ή έκθεσις πε^ι>Λΐιμ6άνιει σπου-
&ο»1«.·ν σΐ'λλογήν εκλεκτόν, είς Γ,ρΧ-
τιωαένην ποιότητα κα» αίσθητικήν
έικΐ·άνΐισιν, ταπήτοιν καί κιλ<μ«θ)ν, ς των ηχο/ών - έ-ργασττν- τής 'Τπΐ^ρεσίης Ταπητοτ ρ>ί
ρίο>ν
άς τοΰ 'Εθνικαΰ Όογα«<ταιοΰ Έλ¬ ληνικής ΧεΊρ'θτεχνίας. Ώς γν<ο- στόν, τα ταπητονηγεϊα (ΐύτ^ )η- τονιργοΰν είς άκριτικί'ις πρηιοχάς τής 'Ε.λ?.άΐ>ος άοεινάς καί νησιοιτι
κάχς, .ιιτινες δέν άποοίδονν άγροτ»
κόν εΐσόδημα χαί όιά τουτο ή οίι1-
ίΤττ; ιαιτική ?Μ^α(κς των τοπικών
πληβιομων είς την ταπηττ.>ρνην,
αποτελεί καίί τόν κΰρι όν 6ιοπ»ρι-
σμόν τούτ<ι>ν, τοΰ ΕΟΚΧ τ'λο'Ίγ
έιν τού χεΐΛοτεχνικοΰ <ιϊ>τοΰ κ:λά
6ου. Σημειωτέον, δτι είς την άνα-
φεροαένην έκθεοιν έν ΙΙειραιεϊ βά
γίν4ΐ)ν«υι κ/ά ποιλήίίεις ταπήτοιν.
Παραλλήλως, είς την έτέραν αί
θοιχΛχν τοΰ Δημοτικοΰ Μεγάρου
Περιαιως οργανούται υπό τοΰ Όρ-
γανισμοϋ Χει^οτεχνίας κα Ιείδ«κή
δβιγματολογική έκθεσις χει^οτεχνη
μάτιον, ϊΐίδών κΐιιλλιτεχνικής 6ιοτε-
χνίας καί λαικής τέχνης. Αυτή θά
?ειτον.ργ·ή συγχρόνως πρ.ός την έκ¬
θεσιν τπήτων θά προοάλη δέ χαρα-
κτηριστικά ποοιόντα άργι εοχρΐ'σο-
χοίας, {Ηραντονργίας, κε^αμικης, μιε
ταιλλοτεχνίας, ξνλογλνπτικής, ψα-
θοπλεκτικής δρρματος, διάφοοα
κο-αψοτεχνήματα κ«>ί πτε<ίΐ- χίς δ.ακ.οσμ.ήσειυς κ.λ,π. Τα έγκιαίνια άιιφοτίρ·ο)Λ των έκ- θέσεων έτελ^σθησιαν την Παραισκιευ ήν 30 Ίανουαρίον, ή δέ λητουργία 1 τιον &ά θια.ρκέ<τη μέχρι τέ> ονς τοί»
Γράψω έκ τής Ίερας ώς αν» ημών Αεκεμβρίου
Μονής τα δσα μέρη έπχσκέψθην Νίω 197
άπό 22 Όκτωβρίου 1969, βπου των
ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΓΛΓΗ
ΤΩΝ ΖΩΟΤΡΟΦΟΝ
Διά κοινής αποφάσεως των ύ-
πον?γνν 'Εμπορίου καΐ Γεωργίας
έγκρίνεται ή άτελής εϊσαγωγή καΐ | τριώται Μαδυτινοί μόνοι των είς
διάθεσις είς την κατανάλωσιν έν- | ιδιόκτητον Χωρίον, την σάν γε-
τός το ύτρέχοντος ετους διαφόοων νίτειράν μας Μάδυτον, ή είς άλ
ΰπων ζυοτροφών διά τάς άνάγ- Λαί ΤΓ°λεις καΐ χωρία δπου γηγε-
κας τής έλληνικής κτηνοτροφίας
Αί προβλεπόμεναι διά τής έν λό¬
γω αποφάσεως ζωοτροψαί είναι τα
ίχθκάλευ'ρα, τα κρεατάλευρα καΐ
τα σογιάλευρα
θοΰντος ούσιαστικώς την ανάπττ·- ' μηνός Φεβρουάριον έ.ε.
ΟΙ ΜΑΔΥΤΙΝΟΙ ΤΗΣ Β. ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝΙΕΡΑΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΝ ΚΑΙ
ΣΤΑΤΡΟΠΗΓΙΑΚΗΝ ΜΟΝΗΝΤΗΣ ΑΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ ΤΗΣ
ΦΑΡΜΑΚΟΛΤΤΡΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
μρ 1969, επί τω
Ετει 1970 καί λοιπών 'Εορ
1 £ως 7 Ίανουαρίου 1970.
διαμένουν οί άγαπητοί μου συμπα Εΰχομαι είς πάντας, διά πρεσβει
τπιΛ·/>ι Μ<->&ιιτιυη1 ιιήυπι τ/·.υ π'- ών τής Αγ. Άναστασιας τής φβρ
μακολυτρίας Χαλκιδικής, υγείαν
είς ετη πολλά, επί τοίς Όνομαστη
ρίοις αυτών, άπό Θεοϋ δέ πάν ά-
νεϊς τ) καί άδελφοΐ πρόσφυγες έκ γαθόν ώς τέλειον δώρημα επί τώ
Θράκης καί Μ. Άσίας άπό τού Ν. "Ετει 1970 καί Ειρήνην είς
τόν Κόσμον άπαντα είς άνακούψι-
Νέον βοεταννικόν άγωνιστικόν «Γιώτ άπό 'ίνας ύάλου, μήκους
34 ποδών, δυναμένων νά μετοφέ ρη 7 ατομα.
διά τ ών
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού βυνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ ΓΤΙΔΟΤ
1922.
Πρωτίστως συγχαίρωιν πάντας έ
πΐ ταίς 'Εορταΐς τής Έχκλησίας
ΤΟ "ΚΕΝΤΡΟΝ ΧΩΝ)ΠΟΛΙΤΠΝ,, ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΚ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΟΣ
Μέ πάααν λαιμΛρότητα χαί
μύτητ« έτιελέισιθη τήιν 26ην Ίανον-
«ΐπίοα' έ.ε. είς την αίθουσαν τής Άη
χαιαλογικής Έταυο,είας, ή τιμητική
έκδήλοχίΐς τού «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝ
ΣΤΑΝΤΙΝΟΤΠΟΛΙΤΩΝ» τής ά-
ποΛΌ,ιιής διπλθίιμάτίιιν είς τούς ϊϋτν
τας συγγρ·αφεΙς έκ Κ<ον)πόλεο)ς, πάσης κατηγοιρίας έργων (λογοτε- χνίκών, οριλολογικων, φιλοσοαχκων, έΛοσττηιμονικών, ποιητικών, οιηγηιιά των, θιεατοικών κ.ά.), τούς 6ρίο καΐ Τενέδίυ 'Ελλττνϊκτΐί ΛΙειονό τητος ένπός των πλαιοίίον τής ΙΛω τικής πρωτο6οιυ·λίας άφ' ενός κβϊ των έπιστ|ΐμ(ΐ>ν σχέσειΐίν ΈλΛάδος
καί Τουρκίαν άκρ' έτέρβα». Είς τό <τη μείον τοΐίτο όίρείλομίν ν«ά εξάρωμεν τό μεγάλον γχα. ζωηρόν ενδιαφέρον οιά την Όργάν<ι>σίν μας τού κ. ύ-
πουργοϋ των Εξωτερικών κ. Πιπι-
νέλη κιαί τοΰ τιιιιτκκιντος τήΛ· έοοτήν
Πριέσ6«ι>ς τής Ελλάδος κ. Βύς»ω -
νος θεοοωο·οηούλοΐ' — Διευθυντοΐ'
ς Νικ.
Δημηιιριάοης Φωκίιιίν
Δανιηλί&η·ς Δημοσιθένης
Εύελπΐδης Χρτχΐος
Εΰ&λπίοης Χρήστος
'Ελεόποιινλος Νικηφόρος
Ήλιάβης
Ίοροανίδου
Κ ουκί,οης Κο>ν·) νος
Κομνηνός Πί^ικλής
Κοπανάρης Φωκί<ι>ν
νόμιονς καΐ οτυνεχι<ηάς μιάς λης πνειιματΐίοίίς και παλιτιισηικής παιραδόβίε(ι>ς τή·ς Βασιλίδος των Πό
λεων.
Ή αΐθουοα κατάιμεσιτη άπό τόν
πνειυμιατικόν κόσιμο τοΰ "Αστεως
καί τοΰς σνγγενεϊς κιαί φίλ^ους των
τΐ)Κ*μένων Κ(ον<ττιΐΛ·τινοι«οιλ.ίτ(ιος καί ΰΧ)Μνς, εδοκΐεν έκ πρώτης ό'- ψεΐι>ς την εντύπωσιν είς δ>Λ'ς μας
ίίτι σιινετελ^εϊτο τφ ό'ντι ενα γεγο-
νός υψίστης «πουδαιιότητος, άφΐΐ-
ρωιμένον είς την ΪΜδήλτοοιν τιαητι
κης σιαικ.ριίαε<'>ς πριός τοΰς σκαπ ι-
νείς τού πνεΰμ>ατος ουγγιραφεΐς, ά
?ίονς πάισης τιμής.
Μεταζύ των προσελθόνπων είς
την εορτήν ή<ΐαν κιαί οί πρέ<«6εΐις τής Ελλάδος ν.Μ. Βύρ<ι)ν Θεοδωρό πουλβς καί Θεμ. ΧρυΛανθόποαιλος οίτινες οιετέλεσαν Γεν. Π<^όξενοι τής Ελλάδος έν Κι·>ν) πόλει κ<χί ά- πέδειξαν κια,τά την αίιτόθι παρωμο- νήν των την μεγάλην συμπάθειαν πρός τοΰς Κ ο)ν) πολίτας. Έν άρχή — ώς έγνοΜττοποαήθη διά των προοικ.λήσίε<ον — εγένετο εί σήγησις τον Διενθύνοντος Σναϋον- >Λΐ' τοΰ «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝΙΓΤΟ-
ΛΙΤΩΝ» κ. Εΰρυτίδη Μακρίδη δ ά
τής κάτωθι προ«Η[Ηΐ>νήαεως :
«Κν^ιίες νιαί Κΰραοι,
Το «Κέντρον Κιυν)πολΐτών» Ό-
μάσϊτονδον δργανον πάντων των έν
Έλλάοι καί Έξιοτερικω Σ<οματεί- ων Κ<»ν)πολιτων εχει δύο κατ »(ττα- τικοίις ακοποΰς αυτού 1) Την σύ - σφιγξιν των πνετιματικων καί κοινω νίκων σχέηειον μιετα£ϋ τώ άπαν τ ι χοΰ Κ<ον)πολιτων διά τής διαττρή ίτε<ος των πνεΛ'ματικίόν, θρη<τκετ·τι - κων καί εθιαικίδν παιραδόσεων τής γεννετείρας τ(ι>ν τής «Πόλης» τοΰ
'Ελλ.ΐτνοχρκττιαντκοΰ Πολιτισμοΰ,
πολιτισμοΰ ώραιότητος
πνεΐύματος, αληθείας,
καί άγάπης καί 2) Την ϋελτίοχπν
τής θέσεως τής έν Κιον)πόλει, "Ια
Δ' Πο.λιτ. Διεα'θύνοεΐ(«·ς τοΰ αύτο©
'ΤπΌ,υργεέσυ, ό οποίος ώς γνωστόν
διετέλει πριό έτών Γεν. Πρόξενος
τής 'Ελλ.άόος έτν Κιΐ)ν)πάλει κια α¬
πέδειξεν έμπράκτιος την σιιμπάβει -
άν τοιν καί την πολύτιμον υποστήρι¬
ξίν τού πρός την Ελληνικήν Με <>-
νότητα. Τό «Κέντρον Κ<ον)πολι - των» σεμνΰνεται καί ΰπειρη·φανετ<:- ται διά την υπό των δνο τούτων έ- ξεχόντων άνδρών τής Πολιτρίας, σνμπαιράστασιν ε-ίς τό εθνικόν το·^ έργον κιΐίί ίκφράζεα δι' εμοΰ πρός1 αύτοΰς την άπειρον ευγνωμοσύνην 1 τής Όργανώοεως κηίί των άπαντα-1 χοΰ Κων)πολιτών. Σήυι&ρον τό «Κέντρον Κων)πολι- τών» ούμφοινα μέ τό πρώτον σκέ - λ.ος των κκιτταιστατικίωΛ' σκοπώ ν αν - τοΰ, πφθβάλλει είς τό Πανελλήνιον τοΰς ζώντας σΐ'γγιρα'ψείς έκ Κυ>ν -
(ηαιντινον'πόλεως πάσης κατηγορίας
ίριγ<ον, τοΰς όποίονς τιμά όιά τής άπονομής είς αύτοΰς δ<πλιΐ)μ.άτ<ΐ)ν &ιά την πνΐΐνματικήν τ*ι>ν ποοοχρο -
ράν είς την πολ,ΐΈΐστικήν άνάπττ'ξιν
τού Έθνονς, άφοΰ προηγοΐτμένιυ.ς
ό ρήτο>ρ τής ημέρας κ. Νικ. Μηλκό
ρης Πανελληνίίος γνωστάς <η«γγιρα- φεύς καί λογοτέχνης αναπτύξη έν σνντοιαάι κηί πεοιλήψίΊ την σι·γγρα ηχκήν δραστηριότητα έ·ός έκάσταιι των τιμ<,>μένων».
Μετ" αϊ»τόν εδόθη ό λάγος είς
τόν κ. Μηλιώρη όστις ανήλθεν επί
τοϋ βήματος και άνέλνσε έν ανντο-
μΐίΐ την σνγγο<ιι<ΓΊκήν δρίΐοτηριότη - τα των τιμηθέντων οί όποίοι εϊνΜΐι οί εξής κατ' άλττα6ητικήν σειράν: Άλεξιάδης Ιωάννης Άντωνέλλης Παναγαότης Βαοιλείον Φίλοη' Β·εγλερίδ<τ}ς Όρέοττης Λει»καπαρίδτις Ξενοφΐνν Λιοεριάδης Εύελπίδης Λαιμπίκης Ανδρέας Μ«μά-
των.
ΚΘΝΤ^ΟΝ
Κ(Χ(Ν/πθλ.ΓΓ(Χ)Ν
ι. ΧΓΧΘΗ,
βνοχ τα), >κ«ΝΤΓα>ί κ«)Ν/πομ ι <ι>μ»
ΚΧΓΊΧβΙΟΝ ΗΧΙΧΛΗΝΜ π. κα»ι
ΊΊΜΗΟλΙ
αιο €γιτ'*.φβ^ ο
Λ.Ν·ΙΠ·Μ Χ» ΧλΟ ΧΙΜΧΟ «Ν βΙΧΙΚΗ, < γΐ ΚΡΝΤ|·€1)ΟίΊ βΜ ΤΗ ΜβθΥΟΗ ΤΜΟ ΑΓΧλΙΟΧΟΙ ΙΚΗΙ. VI λΙ^Ι-ΙλΙ ΜΗΝΟ^ ΚνΝθγΛ,ρΐΟ^ ΡΙΚΟΟΤΗ, ίΚΤΗ ·»Λ.ΟΜΗΚΟϋΤθγ ΚΛ.Ι βΝΪΧΚΟϋΙΟΟ-ΓοΥ ΚΑ.Ι ΧΙΛ,ΙΟΟΤΟΥ σιν ημών Άναχωρησας την 22 Όχτωορί ου 1969 έκ τής έν Αθήναις κατοι κίας μο», διήλθον πόλεις μεγάλας ή μικράς, κωμοπόλεις κώμας καί χωρία, έπεσκέφθην την Δράμαν καΐ τα πέριξ ταύτης δοξασμένα μέοη ποΰ έ'δωσαν τό αΤμα των τται διίίν των τό 1912 έ'ως τό 1952 διά την απελευθέρωσιν τούτων, άν°- κτησιν «αί διατήρησιν πάσης τής τ—,ριφορείας υπό την εθνικήν κα¬ τοχήν τής Μεγάλης Πατρίδος μας τής Μητρός Ελλάδος. Είς την ώς άνω περιφέρειαν πρόσφυγες είτε τής θράκης καΐ Μικ:άς Άσίας ή καΐ των γειτονι κων Κρατών, άλλά Μα5υτινος ου¬ δείς ανευρέθη, διότι 3 — 4 Μα- δντιναί οικογένειαι άπό δεχαετίας έξηφανίσδησαν άποθανόντες. Τόν μόνον Μβδυτινόν, τόν οποί¬ ον συνήντησα πρό Ιδετίας τ· πρώτον έπισκεφ&ίς την Δράμαν καϊ την ττεριοχήν ταύτης ήτο καί είναι ό φιλοποοοδος επιστήμων Γεωπόνος Λασικός κ. Βασίλειος Βασιλειάδης ιΜαδυτινός έκ γονέων Μαδυτινών έν ΓΊαννιτσοίς υπό των γονέων τού ένηλικιωθϊΐς καί ηδη Δασάοχης ή Έπιθιωρητής Δα- σών είς τόν Νομόν Τριπόλεως Πε λοτποννήσου Έφοιισκος ΰπάλληλος, μετατε- 6ΐϊς £■< τής Οίκον 'Εφορίας Άθη νών πρασωρΊνώ>ς είς Δράμαν ό Μα
ίι/τινός κ. Σόλων Καβαδέλλας
υιός μου ΰπηρετών έκεί επ! 2 συνε
χή έ'τη διατηρών καΐ έν Αθήναις
λόγω προσωρινής μεταθέσεως τό
σπίτι τού, τα μέγιστα έξιπ—ρίτή
σας τό Δημόσιον καί άναμένει
την είς Αθήνας επάνοδον τού, ά-
ναπληρούντα αμα τόν κ. θίκ. "Ε
φόρον Δράμας, τακτικώς ι] έκ
κτάκτως δι* ΰπηρεσιακοΰς λόγους
έπταξίως πάντως συνέσει πολλή.
ι
Ή περιοχή τής Δράμας μέ άρ-
κϊτήν κίνησιν έκ Αημητριακών,
κτηνοτροφικών, κηπουρικών, βιοτε
χνικών έπιχει>ήσεων καί έμπορι
κων έπιχειρί,ιχεών μέ άρκετήν συγ
κοινωνίαν υπό λεωψορείων καί σι
Ιδηροδρίμων ΖΕΚ βαίνει όλονέν
πιροοΒευτικώς είς άν«πτυξιν.
Έκ Δράμας έ'φθασα είς την πό
λιν Καβάλας, την οποίαν έπανα
βλέπω μίτά δεκαετίαν καΐ πλέον,
διαμορφωθςΐσαν είς ώραιοτάτην
πόλιν, δοηδείσ τής σημερινή- 'Ε-
βνικής ημών Κυβ«ΐνή.σ«»ς, μ'ε ώ
ραιότατον Κεντρικόν μέγα Κτίρι
όν περιλαμβάνον τα παντός ι'ίδους
λεωφορεΐα διαφόρων γραμμών, δι'
ών έξυπηρετείται ό μονίμως διαμέ
νυν κάτοικος, άλλά καΐ ό έπισκε-
πτόμενος αυτήν πΐριοδχύων διά
πολλούς καϊ διαφόρους λόγους
πλήθος τοιούτων έπισκεπτών, εύοί
σκων άνΐο-ιν καΐ δκυκολυνσεις άρ
κετάς οίασδτ,ποτε πλευράς.
Την Καβαλαν πόλιν έμπορίου
Καπνοϋ καΐ έπεξεργασίας τούτου
είς πελωρίας καΐ πολλάς Καπνα-
ποβήκας Έλληνικών καί Εύρωπαι
κων έπιχειρήσεων, Άμΐρικσνικών
καΐ Καναδά άλλά καΐ αλλων έπι-
κρατειών, τό μοναδικόν καΐ πλού¬
σιον τούτο προιόν, π-ροσδίδει άρκ£
την ζωήν καΐ κίνησιν, ή όποία εί¬
ναι ό πνεύμων τής Καοάλας είς
σννεχή εργασίαν, των είδικών έπί-
ξεργσσίας καπνεργατών ώς καΐ είς
λοιπάς έπιχειρησεις έν τή πόλιι ή
τή περιοχή ταύτης, δι' ο καΐ ή 'Ε
βνική 'ΕπανάστοκΓΐς τής 21 Α¬
πριλίου 1967, είναι άξία θαυμα-
σμού δι' δ,τι ε.καμε διά την Καβα
λάν καί έν συνεπεία δημιουργεϊ πό
ρους διά την σημερινήν ζωήν των
κατοίκΐον, άλλά καί διά τό έγγύς
με'λ^Λν εί; έξάλεηψιν τής άνε.ργί-
ας καί υποβιβασμόν τής άξίας εί
£ών τροφίμων διά την καλλιτέραν
τροφήν των κατοίκων τής πόλεως
καί τής περιοχής ταύτης.
Τό μέγα το>το ζητημα τής ση-
μερινής Καοάλας £Χε. πολλάς πλεα
Ράς πρός περιγραφήν καί πρέπει
να δοθή περιγραψή τού ολοο ζητή
ματος διά καθένα χωριστά καί έν
συνίχϊία δέ δλα ομού, ώστε νά έλ¬
θη είς φώς τό πόσον ή 'Εθνική Κυ
άρνησις προίλβοΰσα έκ τής 'Επα
««στάσεως 21.7.1967, έπωμίσθη
τό δλον 6<4ρος τής Καβάλας διά την ευημερίαν της. Κυριακος Βαοαοέλλας Συνέχεια έκ προηγουμένου | Ή πολλαπλοτης των θρηχτκειών 'προέοχεται έκ τού γεγονότος ότι ό ανθρωπος πραγματοποιεΐ την θε ότητα συμφώνως πρός την άτομικό ι τητά τού πού είναι σχετική καί πε- πειραμένη, ένώ ή θεότης πραγμα- τοποιεΤ κάθε στιγμήν την ένότητα ι των τριών κοσμων είς την άρμονί «ν τοϋ Σύμπαντος ! Καΐ φθάνομεν ούτω είς την έννοιαν τού τετραγράμου (των τε τραετών τοΰ Πνθαγορα) είς τή τα ξιν των Ίδεών, τό θ«ΐον, ό ψυχικάς ό πνενλματιχός καί ό ϋλικός κό- σμος Είς την έννοιαν τού τετραγράμ- μου περιλαμΐβάνονται οχι μόνον αί αρχαί των επιστήμων, ό Νόμος των δντκν, ό τοόττος τής έξελίξΐ- ώς των, άλλά καΐ ό λόγος των δια¬ φόρων θρησκΐιών καί ή ανωτέρα ένότης τού θείον. Ή ίίννοια τού τετραγράμμου μάς παρέχει την παγκσμιον κλεϊ5α τής καταρτήσεως τού Σύμπαντος Κατόπιν των ανωτέρω δυνάμεθα νά αντιληφθώμεν διατί ό Πυθαγό- ρειοι ώρκίζοντο είς τό δνομα τού ΙΙι«θαγόρου «οβ μά τόν άμέτερα γε νεό παραδόντα τερτακτόν παγάν άενάου φΰσε«ς ρίζωμα τ' έχου¬ σαν * ». Ό Πι,θαγόρας είς κάβε αριθμόν καβώριζε μίαν αρχήν ίνα Νόμον, μίαν ένεργητικήν δύναμιν τού Συμ Αί οΰσιαστικαί αρχαί τού Συμ παντός, έδίδαθ'κε δτι ποιέχονταν είς τούς τέσσαρας πρώτους αριθ μούς, διότι δταν τούς προσδέσης ή τοΰς πολλαπλασιάσης ευρί¬ σκεις αλους τούς αλλους. 'Επίσης άπό συνδυασμόν των τριών πρωταρχικών δυνάμεων τής Ολης τής 1«>υχήζ "αί τοϋ πνεΰμσ·
τος παράγεται ή άπειρος ποικιλία
των οντων πού συνέτουν τό Συμ·
παν, ,μέ την δημιουργικήν ώθησιν
τής θείας Μονάδος ποϋ τάς άνα
! μΐιγνύει, διαφοροποιεϊ, συγκεντρω
ι νει καΐ ένεργοποιΐΐ
( Ό Ποβαγορας έδιδε μεγάλην ση
μ ασίαν είς τόν αριθμόν έπτά καί
δεκα.
' Τό έπτά ώς σννθεσις τοΰ τοί«
καΐ τού τέίτσερα (7 = 344) ση
' μαίνει έ'νωσιν τοϋ άνθρωπον καί
τής θβότητος.
Ι 'Επειδή ίχφράζει την πλήρη
πίαγμάτωβ-ιν μέ έπτά βαθμονς
είς κάθε -"τράγμα άντιπροοΧ'νκύει
τόν Νόμον τής εξελίξεως.
Ό άριθμός δΐκα πού σχηματί-
ϊεται ιιέ την πρόσθεσιν των τεσοβ
ρων κατά σειράν πρώτων αριθμών
είναι ό κατ' ξοχήν τελειος άριβ-
Ιμός (1+2+3+4=10).
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
* Χρυσά έ'πη Όρχίζομαι σαύτόν
Ι πού .τα^έΕιΐτε είς την γενεάν καί
Ι τόν τετρακτόν (τετράγραμμον) πή
( γήν κτήοιζαν τής αίωνίας φύσεως
■■^·Υ·Χ·)®ΤΛ(νΛ«ν'.Κ·ν·Υ·Υ·Υϊν4Υί1ΛΛΥΛ.1
ΚΛΑΙΩ ΤΑ ΧΑΝΙΑ
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίδος
μιστών, σήμερα μέσα στά στενο
ρίμια τούτα χαμωσέρνεται σ&ν
κουλουριασμένο φίδι ή αυμφορά
καί ό βρήνος τόσων μανάιοων, τό-
<των άδελφών χαί τόσων συζύγων. Παντός είναι ξαπλωμένη ή πνρινη συμφορά τού κεραυνοϋ πού όδήγη σε νά σωριάση σέ μίαν Άττική ά κρα πολτοποιημένη την ανθρωπίνη ζωή. Καί έκεϊ άκόμα στό ξάγναντο φιρκά δπου κοιμάται ό μεγάλας έλευ-θερωτής τής Ελλάδος, ό με- γαλονργός Βενιζέλος καί οπου τόν συντροφεύει στόν αιώνιον ϋ πνο τού ή ταπεινή έκφρασις τής μεγαλωσύνης τού κι' έκεΐ άπό τό ξάγναντο, τό ξίψωτο καΐ άγια- σμένο έκεϊνο τοπίο σάν νά σκορ- πάται μιά μακάβρια οίμωγή καΐ σάν νά σκορπά τόν άπαίσιο συ- ριγμό της τό φτερούγισμα των 'Ερινύων καί των σα>κοβόρ«ν όρ-
νέων Βαριά καταχνιά καί κατσι
φάρα σέ πλάκωσε πόλι των γιασε
μιών, πόλι των άρχηγών καΐ των
καπεταναίων καί πόλι τής λεδεντο
σύνης.
ό'Εκεΐ πέχχ οτή Χαλέ-α καί στοΰ
Μπόλαρη πού ή άρβάλα τού φαν-
τάρου όίφηνε τό γδοθ,το ττ»ς καΐ
ή κλοαγγή τής Ικρολόγχης ποΰ ά-
στρ.αποβολούσε στό σύθαμπο τής
ίχτβς γιά νά ξυπνήση τον έρνττι
κόν ΐμερον στίς λυγερές Χανιωτο-
πούλες, δλη τούτη ή έρασμική άτ
μόσφαιρα, άνανεωμένη άπό τό
λήβαργο τού χρόνου, σβύνει μέσα
ο-' ίνα άπέραντο λυγμόν καί μιά
άεεράττειττην οδύνην.
"Επρπτ« νά θυμηβώ δλον αυτόν
τόν χαρμόσυνον είρμόν μιάς σβι,
σμέντνς «αί περασμένης έποχής διά
νά τόν μετουσιώσω στήν σκοτει-
νήν Ιερεμιάδα πού πλακώνει τού
τη τή στιγμή την πονε,μένη ψυχή
μου
Άφήσατε νά στάξη ή χολή τής
πέννας σας καλοί μου φίλοι.
Γιατΐ τουτο δέν είναι σνμφοοό
ττσύ τή χαραχώνουν τα οάικρυα καΐ
τή στεγνώνουν τα μελάνια Είναι
μιά λαύρα πού βγαίνει αττό τα
ΐ'γκατα τοΰ άνβρώπου γιά νά θρη-
νηση τόν ανβρωπο. Κι' έσύ άγαπη
μένε μου φίλε Καψωμένε μέ την
πολύμορφη σκέψι καί την άλαφρο
φτέρυγη φανταο-ία πού μπορεί
»« δαμάσης τόν πόνο καί σύ 6αρύγ
δοιπτε φίλε μου Μοτάίχη καί σύ
Καλοκαιρινό μον μ£ τα ,;χγγ£λικά
φτερά τής ψυχιχης εύδείας καΐ σύ
βαθυστόχαστε Μανουσάκη καί σύ
«μψυχότατε καί λ—-αίσθητε Σταυ
ρακάκη, ολοι έσεϊς οί ΧανιώτΕς
κι' δλοι οί έίλλοι άψήσατε τη ψυχή
σας νά λυώση σ·άν τό καθάριο με-
λιονοκέρι γιά νό άνακατατευτή ή
φωτία μ« τα λυαμένα δάκρυα της
ψ^χής σας 'Εγώ οττως είμαι καρ-
φωμένος άπ«νω στό κρββββτι τού
.τόνου, δέ μττόρί,σα νά μείνω άονγ-
κίνητος στή δίύτερη μεγάλη τούτη
συμφορά πού κτύττησε κατΟΜορφα
σάν άστροπχλέκι τα Χανιά.
'Εδώ άπό την κλίνη το3 Εΰαγγε
λισμού πού ποοσδοκώ τό βείο δώ-
ρο τής ΰγείας, κλαίω καί θρηνώ
την συμφορά των Χανιών. Δέν μπο
ρώ νά κινήσω τό χέρι μου γιά νά
γράψω Γράφω καθ* ύπαγόρευση
λΛά τό μεγάλο μου πόνο τόν αρ-
παξε τό βασταχτΕρό άγκίστρι τής
δοκιμασμένης εϋψυχίας μου καΐ τόν
άνέβασε ώς τα φρυγμένα χείλη
μου σαν Ενα ψαλμόν θρηνωβίας καί
όδύνης
Άπό τό λιμάνι τής Σονδας μιά
άποψραδα ήμέρα τού Δεκέμβρτΐ ό
πεπλευσε τό θλιβερό νεκροκάραβο
πού ίίφερε «αί πόντισε καταμεσής
τού πελάγου τή σφριγώσα καΐ α-
Φ&ονη Κρητική ζ«ή. Τα υγρά κέ-
λειΛα ΰπήιρξαν τότε ό φυχρ<χ; τά- φος γιά τόσες όνθοϋσες ζωές καΐ τα νεκρικά στέφανα καΐ οί ροές των δαχρύων τόσων μανάδων, ά¬ δελφών καΐ συζύγων υπήρξεν ή επι- μνημόσυνος σπουδή απάνω στήν μαινόμτνη θάλασσα. Τώρα απάνω στό Κερατοβούνι τής Αττικής γής, μιά καταραμένη καΐ όργιαστικΓ| βύελλα ίσπρωξε την κιβωτόν 91 ψυχών και την έ- σκόρπισε σάν κατά5α Θεόν απάνω στά κατσάβραχα και στίς αξενες άπορρόγες. 'Εδώ ή σκληρή Άττι- κή γή έδέχθηκε μέ την άπονιά τής °ψνχης ίίλης πολτόν και συντρίμα τα τής ϊμπνοης ζ»ής τής δημιουρ- γίας. Ποϋ να καταψύγωμεν; σέ Σέ τόν Παντοδυναμον θεόν πού διευθύνεις τίς τύχες των άνθρώπων 'Εγώ τα εγραψα αΰτά γιά νά τείνουν ίνα ώχρόν 'Ελιγείον κσΐ «ά έλαφρώσω τόν πόνον τής ψυ χής μου πού τόν βασανίζει ή δι- πλή συμφοοά τού μεγάλον μου πό- νου καί τής μεγάλης μου όδύνης. Εύαγγελισμός 9—1—70 Νΐκος Στρατάκης 2.Σ. Πρόκεται πειρί «Κι-κνβοΐ' δ,σματος» τοΰ διακεκριιμένου Κ
ΕΤνσι γεγονός αναμφισβήτη¬
τον, δτι οί Σιδηρό&ρομοι τού 'Ελ
ληνικοθ Κρ«τονς, έν τή προσπα
θεία των δπτως άκολουθήσουν πο¬
ρείαν παράλληλον —ρός την σημει
ονμένην άνοδικήν τεχνικόν πρόο-
δον των σιδηροδρομικήν δικτύων
των ξένων χωρών, μετά των όττοί
ών συνδέονται καΐ άλληλαεξαρτών
ται, εχουν άπό τίνων έτών δρα-
στη<ΛθΛθ€ηθτί μέ άποτίλειαμ« νά δύνανται ηδη ν' άνταποκριθώσι πλήρως πρός τάς μεταψορικάς ά νάγκας τής άλματωδώς άναπτυσ- σομένης έλληνιχής βιομηχανίας καΐ τής παραγωγής. Πρός τουτο, έκτός των όίλλων των έπιτευγμά- των, εχουν συνδεση διά σιδηροδρο μικής γραμμής τάς βιομηχανικώς περιοχάς τής Θεσσαλονίκης, Βόλου καΐ Πατρών, προέβησαν δέ είς την κατασκευήν μέχρι τούδε 188 έν συ νόλω παραικαμπτηρίων γραμμών, μήκους πολλών χιλιομέτ,ρων, είς όλας τάς βιομηχανικώς καΐ παρα- γωγυκάς περιοχάς τής χώρας καΐ προσφέρονται νά καταρτίσουν προ μελέτας διά την εγκατάστασιν καί 'άλλων τοιούτων γραμμών πρός εξυπηρέτησιν των ενδιαφερομένων νέων βιομηχανίαν, ανευ ούδε μ ι άς έπιβαρυνσεώς των Αί διά των σιδηρόδρομον μας μεταφοραί άποτελούν μετά των ό δ ι κων τα δύο σκέλη των χερσαίων μεταφοριικών μέσων. Έκ τούτων αί πρώται ττροσφέρουν ασυγκρίτως περισσότερα πλεονεκτήματα, τα κυριώτερα των οποίων, κατά τό κυκλοφορήσαν ένημερωτικόν τεΰχος των ΣΕΚ, είναι: —*Ή σταθερά καΐ άπεριόριστος μεταφαρικη των ίκανότης — Τα σταθερά καΐ χαμηλά κό- μ ι στρα —Ή παρεχομένη πίστωσις κο- μίστρων καΐ ή έικκαθάρισις είς εϋ θετον τού πελάτου χρόνον —ιΤό έμπορεύσιμον των φορτω- τικών —Ή διάθεσις τού ζητοι/μένου τύπου βοτγονίων, ή άσφάλισΐς καΐ ή όί/νατότης απακτήσεως ίδιοκτή- των βαγονίων —Ή σύνδεσις τοΰ δικτύου των ΣΕΚ μεθ' απάντων των σιδ. δικτύ ών τής Εύρώπης καΐ Μέχτης Ανα¬ τολή ς κλπ Οίίτω τα γεωργικά καΐ λοιπά προιόντα, πρό παντός δέ α! έλ- ληνικαΐ βιομηχανίαι εχουν είς την διάθεσιν των ενα ώργανωμένον, σταθερον, έξυπηρετικόν καΐ εύθη- νο μεταφορικόν μέσον, ποϋ αποτε¬ λεί πάντοτε σημαντικιώτατον πα- ραγοντα τής λειτουργίας π°σης βιομτιχανικής έπιχειρήσεως καΐ έ- πηρεάζει ισχυρώς τό κόστοΓ. τού προιόντος είς την δραματικήν τού προσπάθειαν ν' αποβή συναγωνι- στικόν. ΑΊ χερσαΐαι σκγκοινωνίαι τού εξωτερικόν παρουσιάζουν ραγδαί- αν τεχνικήν εξέλιξιν μέ κυριώτερον αντικειμενικόν σκοπόν τόν ύποβι βασμόν τοΰ κόστους μεταφορας, πράγμα τό οποίον έπιτυγχάνοιιν κατά τίνα τρόπον διά τής χρησι- ματοποιήσεως των τροιοτ,οδεικτών καΐ των Μεγαδεκτών, περΐ των οποί¬ ων έχομεν γράψει είς προηγούμε νόν μας φύλλον. Είμεθα βεβαιοί δτι αί προσπά¬ θειαι τής Διοικήσεως των ΣΕΚ, αί οποίαι εχουν στεφθή μέχρι Γθύ5€ δι* επιτυχίας, θά συνεχι- I σβούν μ έ τόν αυτόν ρυθμόν και είς τό μέλλον μέ προοπτΐικήν την 0- 'ποβοηθησιν τής έκδιομηχανίσαος και άναπτύξεως τής χώρας, ίνα κθ [ ταστή άνταγωνιστική υπό τό καθε στώς τής Κοινής Εύρωπαίκής Ά γοράς. Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΝΘΣ 2ΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίβος μέν έξ Άφρικής, ό Καρχηιδονος Κνπριανός, ό δέ έκ Σνρίας, ό Άν- τιοχεΐας Ίγνάτιος, γενόμενος 6ορά των θηρϋοτροφείων τής Ρώιμης. Αντιθέτως, είς την Ανατολήν ο¬ λίγοι σχετικώς έπίσκαποι έμαρτΰ- ρησαν κατά καιρούς, ό Ίεροσολύ- μοχν Συμεών, ό Σμύρνης Πολύ- καρπος τό 156, ό Αθηνών Κοδρά- τος, ό Άντιοχείας Βα<τ>ύλας και έν
Άλεξανδρεία ό πατήρ τού Ώγκ-
γένους Λεωνίδας, άποκεφαλασθείς,
ή παρθένος Ποταμίαινα ριψθεκτα
μετά τής μητρός της Μαρκελλης
είς πίσσαν εμπυρον καΐ ή εύγενής
ΙΙερπέτουα παραδαθΕΐσα είς τούς
κερατισμούς άγρίας δαμάλεως, καί¬
τοι έφερεν είς τάς άγκάλας της
τό νεογέννητον 6ρέφος της.
Ό διαχρορΐΛμός αϋτός των διω-
γμών, ώμοτέριυν μέν έν τή Δΰσει,
ήπ»ωτέρων δέ έν τή Ανατολή εί¬
ναι Ιστορικως αξιος ιδιαιτέρας πςνο
σοχής καΐ έπιδεκτικός διπλής έξη-
γήσεοις καΐ καθ* εαυτόν καί εν
ταίς συνεπείαις τοτ' άπό 'Εκκλησια-
στικής απόψεως.
Πρώτον. Ή Ρωμη, έ'6ρα των
αύτοκρατόρων καΐ πηγή τής Ριο-
μαικής νομοθεσίας ήτο και ό πε-
ρκκτότερον άν'ύστακτος φρο ν ρ ό ς
καί έπόπτης τής αύστηοοτέρας έ-
φαρμβγης της έντός τής περιοχής
τής Ρώμης παρά είς τάς μακον-
νάς επαρχίας τής Ιταλίας, τής Ί-
σπανίας, τής άνβτ'πατικής Άφρι¬
κής, τής κεντρικής καϊ 6ορείου Εύ
ρώπης καί τής Βρεττανίας. Τουτο
μαρτυρίί καί ή Νικομήβεια τής Μι-
κοασίας. Διότι ό Ρο>μαίος αύτο-
κράτωρ Διοκλητκτνός διά στρατιω-
τικούς λόγους διαιμενων κατά τό
ϊτος 303 έν Νικομηδεία ^ξέδϋ^κρν ι
κεΐθεν αύτοκρατορικόν διάταγμα,
κατ' εΊσήγησνν πιθανώς τοΰ Γαλε-
ρΐου, έντελλόμενος πιιρπόλησιν των
•ναών των Χριστιανών καί όλον
των Ιερων βιβλίον των.
Άμα τή δημοσιεύσει τού αυ¬
στηρόν αύτοθ διατάγματος, ό εί
δωλολάτρης οχλος τής Νικομηδεί
άς έπυρπόλησε και τόν έπισκοπι
κόν ναόν τής Νικομηδείας καΐ τα
Ιερά βιβλία τού, κατασφάξας
συγχρόνως καΐ τόν επίσκοπον Νι
κομηδείας Άνθιμον καΐ τοϋς έν
τώ ναώ έκκλησιασθέντας Χριστι
ανούς κατά την μαρτυρίαν τού Ί
στοριικοθ Εϋσεβίου.
Αντιθέτως, είς την Ανατολήν
καΐ τάς Ρωμαικάς Επαρχίας της
έφθανον μέν τα άντιχριστιανικά
Ρωμαϊκά διατάγματα άλλ' ή ώ-
μότης των καθίστατο καΐ ήπιωτέ
ρα καΐ άνεπαίσθητος, διότι αί
Ρωμαϊκά! Επαρχίαι τής Άνατο
ίλής, (Μικρασία Συρια, Αϊγυ-
πτος, κι/ρίως Ελλάς) ήσαν αι>
τόνομοι καΐ αύτοδιοίκητοι, δηλα
δή Ρωμαϊκά Προτεκτορόττα υπό
την σκιώδη στρατιωτικήν καΐ πό
λιτικήν επίβλεψιν τού κατά τό-
ττους Έττάρχου ή Άνθυπάτου τής
Ρώμης Αύτοι άνεκοίνουν μέν τα
αύτοκρατορικα διατάγματα είς
τάς Άνατολικάς αύτονομονς "Ε¬
παρχίας, άλλά δέν έπεμελοΰντο
καΐ τής αυστηράς εψαρμογής τού
άντΐ5(ΐριστιανικοΰ ττεριεχομένοι/
των υπό των εγχωρίων τοπι <ών άρχόντων 'Ελλήνων καί κατά τό πλείστον Χριστιανιζόντων. Άλλ* ή άμέλεια των Ρωμαίων 'Επάρχων καΐ Άνθυπάτων δύνα¬ ται έν τινι μέτρω νά αποδοθή καΐ είς τό αιώνιον σύστημα τοΰ Ικα νόν λαμβ°νειν, λεχθέντος καΐ διά τοΰς Άθηναίους δικαστάς αρχαί άβεν «6ο0ν επί γλώσσαν εχειν» καΐ Ισχύοντος έκτοτε μέ τάς λέ- ξεις μπούκιωμα, τάισμα, λάδωμα Τούτο μαρτυρεϊται καΐ Γραφικώς Είς την Θεσσαλονίκην ό Παύλος καΐ ό Σύλλα; έφιλοξενηβησαν είς την οικίαν τού Ίάσονος. Οί ζηλωταΐ Ίουδαϊοι μή εύρόντες έ κεΐ τόν Παϋλον συνέλαβον τόν Ί άσονα, τόν οποίον καΐ άπέλικχαν, «λαβόντες τταρ' αύτοϋ τό ίκα- νόν», κατά την μαρτυρίαν των ΓΤράξεων (Πραξ. 17 ,6 — 10) "Οταν μεοικοί έκ τής κουστωδίας άνήγγειλαν είς τούς άρχιερεΐς την άνάστασιν τού Χριστοΰ, ο! άρχιερεΐς σνναχβέντες μετά των πρεσβυτΐέρων καΐ συμβούλιον λα¬ βόντες, «ργύρια ίκανο έδωκαν τοίς στρατιώταις λέγοντες είπα- τε δτι οί μαθηταί αυτού νυκτός ελθόντες εκλεψαν αυτόν ημών κοι- μωμένων Άλλα προσέξατε διότι προχωροΰν καΐ περαιτέρω, 6ε6αι οΰντες αυτούς «καί εάν ακου¬ σθή τούτο επί τού ήγεμόνος πε'ι σομεν (πώς,) αυτόν καΐ υμάς ά- μερίμνους ποιήσομεν, οί δέ λα¬ βόντες τα άργύρια έποιησαν ώς έδιδάιχθησαν». (ΙΜατθ. 28 Π - 15). Έντεϋβεν έξηγεΐται διατί ό μέν Άνθνπατος Φήλιξ έκράτησεν έπΐ δύο ετη τόν Παύλον ύπάδι¬ κον είς την Καισάοειαν άναδάλ- λων την δίικην τού, ό δέ διάδοχός τού Άνθύπατος Φήστος τόν εστει λεν είς την Ρώμην προσθέσας: «απολελυσθαι ηδύνατο ό άνθρω- πος ούτος (ό Παύλος) ειμή έπι- κέκιλειτο Καίσαρα (Πράξ. 26, 32). Καί ό ε^παρχος τής Βιθννίας Πλίνιος ό νεώτερος έπροβυμοποι Γ,εη νά ζητήση δήβεν την συμβου λήν τού αΰτοκράτορος Τραιανού συστήσας πρό; τό συμφέρον δή- θεν τής Ρωμαικής αΰτοκρατσρίας έπιείκειαν υπέρ των Χριοτια'νών τής Βιθυνίας, την οποίαν καΐ ε¬ πέτυχε δι' ολόκληρον την Άνατο λήν, ασφαλώς άμειφθείς ύλικώς ή ήθκώς διά τάς ΰπηοβσίας τού 6- περ των Χριστιανών. 'Επίσης καΐ ό Άνθνπατος τής Μικρασίας Σερένιος Γρατιανός άποτανθείς δι' άναφοράς τον πρός τόν αύτο κράτορα Κίαρκον ΑΟρήλιον έπέτυ χεν εύνοικήν αύτοκρατορικήν ά- πσντησιν διαβιβασθείσαν έκ Ρώ¬ μης πρός τόν διάδοχον των Μι- νούκιον Φοννδάνον καταδικάζου- σαν ρητώς καί εντόνως τούς πα- ρά τόν νόμον διωγμοΰς των Χρι¬ στιανών τής Άσίας. Δΐύτερον. Ό ίστοριχός αΰτός διαφορισμός των κατά των Χρι¬ στιανών διωγμών, ώμοτέρων έν τή Δύσει καΐ ήπιωτέρων έν τή Ά νατολή εΤχε καΐ διαφόρους έκκλη σιαστικάς συνεπείας. Είς την Δύ σιν ή'σχησε πράγματι δυσμενε- στέραν και αμεσώτερον έ—ί&ρα- <τ»ν επί τής Έιεκ.λησΙας τής Ρώ¬ μης καΐ τοΰ εργου των έπισκό- πων της, διότι έδυθιχέραινε καΐ έ- πεβράδυνε την διάδοσιν τοΰ Χρι- στιανισμοΰ είς τάς χώρας καί τα κράτη τής Λύσεως. Αντιθέτως, είς τάς επαρχίας τής Άνατολής (Μικρασίαν, Συρίαν, Αίγυπτον καΐ κι/ρίως 'Ελλάδα) ή ήπιότης των διωγμών ηΰνόησεν οχι μόνον τΓ,ν ταχυτέραν διάδοσιν τού Χρι στιανισμού καί είς αύτά τα χω¬ ρία τής Μικοασίας άλλά καΐ αύ την την ανάπτυξιν τής διδασκα- λίας τού, την άπολογητικήν έίμυ νόν τού, την συστηματικήν υπε¬ ράσπισιν τού καΐ ειδικώτερον την διάσωσιν τής Όοθοδόξου πίστε¬ ως είς Χριστόν Θεάνϋΐυπον, Λυ- τρωτήν καί Σωτήρα τού Κόσμου. Παραλλήλως δμως πρός τόν διαφερισμόν των κατά των Χρι στιανών διωγμών, ή ίστορία πά ροιΚΓΐάζει καΐ έτερον σποιιδαιότε ρον παραγοντα διότι αύτός προσ διορίζει άκριβέστερον καΐ βαθμο λογεϊ δικαιότερον την αξίαν των | προσπαβειών τής 'Εκκλησίας τής Ρώμης καΐ των έπισκόπων της, ε ι στω καί πρός απλήν διάδοσιν μό Ι νόν τού Χοιστιανισμού είς την Ί Ι ταλίαν καΐ τάς έχτός αυτής Εΰ- ρωπαικάς χώρας. Τόν° νέον αυτόν καΐ σπουδαιότερον παράγοντα ό νομάζουν οί οίχονομολόγοι ίστο- ρικοΐ οξυτάτην οικονομικήν κρί¬ σιν τής Πάξ Ρομάνα, ή όποία ε¬ γεννήθη έκ πολιτειακών έξελίξε- ων καΐ ίχ πολιτικο - οικονομ ι κων οτίτίιον κατέπιπτε συνεχώς καΐ τέ ρσν έπισκευής, καταλήξοχτα είς την οξυτάτην οικονομικήν κρίσιν τής Ρώμης. Περί των δημιουργι κων συντελεστών τής Πάξ Ρομά¬ να καΐ ττερΐ των αίτι'ων τής κατα¬ πτώσεως της μέχρι τής £Κρήξεως ( τής οίκονομικής κρίσεως τής Ρώ μης άναθέτω είς τόν προοχκτικόν καί αντικειμενικόν άρθρογράψον νά γράψη εκτενέστερον διά νά δια φωτίση πληρέστερον τούς άναγνώ στας Ίωακεΐμ Γ. Μαλαθούρας ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΚουτσογΐΛννοπούλον). Ό κ. Κιαγχίδης, πρόεόρος τής «Εΰξείνου Λέσχης» θεσσαλονίκης, δταν ό ο 1963 ήθ Πάνε τώ<Μΐ όκαπέντε χρύνια. Ό γητικόν ίίλων των έν Αθήναι- καΐ γράφων τίς γραμμές αύτές είχε , Πειραιεί ποντιακων σνλλόγων, δέν την έποχή έκείνη έκπομπές ποντια- θά {ρθάσο>μτ τό ενεργητικόν ενός
κων τραγουοιών <~ό Ε.Ι.Ρ., μϊ μ*ά ν—~-------------'1 — καλ.ή καί ζηλευτή χορωόΐα. Καί πολ λοί ήσαν έκεΐνο» ποΰ εσειχνοΛ' την ίκιανοποίη<τή τους γιά τίς εκποιμπές αϋτές, μά ήσαν καί μΐρικοί ποΰ ά- νησυχοΰσαν, γιατί δέν άκοιναν τα τραγοΰδια μας κατά τούπο ι|κιλτ»- κο κοα μέ κακύηχο ί>φος.
Μάς έλεγον ε κείνοι «τι δΐν έκτιε-
λ.οΰμε καλώς τα τραγαύδια μας,
άλλά κατά τρύπο ενρωπαικύ.
Την έποιχή έκείνη έξεδίδαμε τό
μοναδικό άνά την 'Ελλάδα μοιντικο
περιοδικό «ΟΊ φίλοι τής ποντιακής
μουσΐκής», στίς σελίδες τοΰ οποίον
έγράφαιμε τίς σκέψεις μας γιά τόν
τρόπο τής εκτελέσεως των τραγου-
διίϋν μας.
Αύτοι ήσαν οί έπικριτές μας. ΤΗ
σαν οί ζηλότνπο*, ποΰ δέν άνέχον-
ταν την έμφάνισή μας στό Ε.Ι.Ρ.
Λ
Τώρα εχουμε καί πάλι τούς μι-
κρούς αύτούς άνθρώπους, πάνιο
στοΰς ποντιακοΰς χορούς.
Κόπον, σέ κάποια καλλιτεχνική
ποντιακή ιόργάνωση, ποΰ είχαμε κ<ιί πάλι την διδασκαλ^α των ποντια¬ κων χορων, οί μαθητές σάν άρχι- σαν τοΰς χορούς, δέν γνώριξαν ποϋ πάνε τα τέσσερα! Καί ομως, σάν εμ<αθα·ν άπό τόν καθηγητή των πον τιακων χΛρ<ϋν τοΰς χορούς, δέν δν- σκολεύθηκαν διόλου νά κάμουν... σαμποίτάξ, γαχ την διδασναλία των ' χορών την ανέλαβε κάποΐος μαθη- τής. Αύτό τό 6»ολί συνεχΐζεται κο.1 τώ ρα. Διδάσκονται οί μαθητές τοΰς ποντιαν.οΰς χοροΐις καί άμέσως φεν γουν σέ άλλα συγκοοτήματα. 'Ενιθνμοΰμαι, δταν <τέ μιά ποντια κή σι»ναυλία τοΰ «Παρνα:σσοΰ», την όποία διωργάνιοσε ό γράφίι>ν την
παρούσαν, ό κ. Αντώνιος Τερξό-
πουλος εΐπε στήν είσήγησή τού:
—Εάν συγκτντρώοωμε τό ένϊρ-
δταν τό ετος 1963 ηήημΓν
στήν Κατερίνη καϊ μέ<τα «το δινη- γοοικό γραιφείο τΰ εγκρίτου δικηγύ οου κ. Τηγανα, εΐπε: —Έροηώ. Εάν δέν ΰπήρχε Κου τσογιαννόπουλος νά περιβνλλέςη τούς πο<ντιακούς χορούς καί νά τοΰς διδάσκη, θά εΐχαν οί ποντιακοί χο- οοϊ τόση διάδοση καί. τόση αίγλη; Ό δέ κ. Ιωάννης Παπαιδόπουλος πρόεδρος τοΰ σύλλογον «Άργοναϋ- τια - Κομνηνοί», σέ μία σι>γκέν·τηο)
ση των ιιελών τοΰ σνλλόγου, ποο
κειμένου νά αναγγείλη στά μέλη
την ιδρύση τής Σχολής των ποντια
κων χορών, είπε στήν συγκήτρω-
<τη, μεταιξΰ Λλλο)ν: — Την θιήαισοΜίλίαν των πον τι α- κών χορων άνέλαδεν ό μοναδικυς είδικός των χορων αυτών ·/. Κον- τσογι αννόπουλος. Εΰτνχώς ποΰ ΰπάρχοιιν καί μεοι¬ κοί μεγάλαι στήν ι|π7η Πόντιοι, ποΐι αναγνώρισιν τό εργο μας. Δημ. Κουτσογιαννόπουλος ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡ4Ά θ^ ΛΕΙΓΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΔΥΟ ΕΚΘΕΣΕΙ! Χ.ΙΡΟΠΟΙΗΤΩΝ ΤΑΠΗΤΩΝ Έκθεσις χειρΌ.-τοίήτιον τ'ΐπήτων έξαιρετικής τέχνης ώργκι ν ώ β η εις τόν Πειραια, έν τή εΐοικϋ οΐ- θούίίΐι τού δημαρχείον τής πόλεοις (πλατείαν Κοραή — Καραίσκιοα'), {ετο την αΐγίδα τοΰ ΔΓαάρχο' II -ι- οαιΛς κ. Άο. Σκυλίτση· Ή έκθεσις πε^ι>Λΐιμ6άνιει σπου-
&ο»1«.·ν σΐ'λλογήν εκλεκτόν, είς Γ,ρΧ-
τιωαένην ποιότητα κα» αίσθητικήν
έικΐ·άνΐισιν, ταπήτοιν καί κιλ<μ«θ)ν, ς των ηχο/ών - έ-ργασττν- τής 'Τπΐ^ρεσίης Ταπητοτ ρ>ί
ρίο>ν
άς τοΰ 'Εθνικαΰ Όογα«<ταιοΰ Έλ¬ ληνικής ΧεΊρ'θτεχνίας. Ώς γν<ο- στόν, τα ταπητονηγεϊα (ΐύτ^ )η- τονιργοΰν είς άκριτικί'ις πρηιοχάς τής 'Ε.λ?.άΐ>ος άοεινάς καί νησιοιτι
κάχς, .ιιτινες δέν άποοίδονν άγροτ»
κόν εΐσόδημα χαί όιά τουτο ή οίι1-
ίΤττ; ιαιτική ?Μ^α(κς των τοπικών
πληβιομων είς την ταπηττ.>ρνην,
αποτελεί καίί τόν κΰρι όν 6ιοπ»ρι-
σμόν τούτ<ι>ν, τοΰ ΕΟΚΧ τ'λο'Ίγ
έιν τού χεΐΛοτεχνικοΰ <ιϊ>τοΰ κ:λά
6ου. Σημειωτέον, δτι είς την άνα-
φεροαένην έκθεοιν έν ΙΙειραιεϊ βά
γίν4ΐ)ν«υι κ/ά ποιλήίίεις ταπήτοιν.
Παραλλήλως, είς την έτέραν αί
θοιχΛχν τοΰ Δημοτικοΰ Μεγάρου
Περιαιως οργανούται υπό τοΰ Όρ-
γανισμοϋ Χει^οτεχνίας κα Ιείδ«κή
δβιγματολογική έκθεσις χει^οτεχνη
μάτιον, ϊΐίδών κΐιιλλιτεχνικής 6ιοτε-
χνίας καί λαικής τέχνης. Αυτή θά
?ειτον.ργ·ή συγχρόνως πρ.ός την έκ¬
θεσιν τπήτων θά προοάλη δέ χαρα-
κτηριστικά ποοιόντα άργι εοχρΐ'σο-
χοίας, {Ηραντονργίας, κε^αμικης, μιε
ταιλλοτεχνίας, ξνλογλνπτικής, ψα-
θοπλεκτικής δρρματος, διάφοοα
κο-αψοτεχνήματα κ«>ί πτε<ίΐ- χίς δ.ακ.οσμ.ήσειυς κ.λ,π. Τα έγκιαίνια άιιφοτίρ·ο)Λ των έκ- θέσεων έτελ^σθησιαν την Παραισκιευ ήν 30 Ίανουαρίον, ή δέ λητουργία 1 τιον &ά θια.ρκέ<τη μέχρι τέ> ονς τοί»
Γράψω έκ τής Ίερας ώς αν» ημών Αεκεμβρίου
Μονής τα δσα μέρη έπχσκέψθην Νίω 197
άπό 22 Όκτωβρίου 1969, βπου των
ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΓΛΓΗ
ΤΩΝ ΖΩΟΤΡΟΦΟΝ
Διά κοινής αποφάσεως των ύ-
πον?γνν 'Εμπορίου καΐ Γεωργίας
έγκρίνεται ή άτελής εϊσαγωγή καΐ | τριώται Μαδυτινοί μόνοι των είς
διάθεσις είς την κατανάλωσιν έν- | ιδιόκτητον Χωρίον, την σάν γε-
τός το ύτρέχοντος ετους διαφόοων νίτειράν μας Μάδυτον, ή είς άλ
ΰπων ζυοτροφών διά τάς άνάγ- Λαί ΤΓ°λεις καΐ χωρία δπου γηγε-
κας τής έλληνικής κτηνοτροφίας
Αί προβλεπόμεναι διά τής έν λό¬
γω αποφάσεως ζωοτροψαί είναι τα
ίχθκάλευ'ρα, τα κρεατάλευρα καΐ
τα σογιάλευρα
θοΰντος ούσιαστικώς την ανάπττ·- ' μηνός Φεβρουάριον έ.ε.
ΟΙ ΜΑΔΥΤΙΝΟΙ ΤΗΣ Β. ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝΙΕΡΑΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΝ ΚΑΙ
ΣΤΑΤΡΟΠΗΓΙΑΚΗΝ ΜΟΝΗΝΤΗΣ ΑΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ ΤΗΣ
ΦΑΡΜΑΚΟΛΤΤΡΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
μρ 1969, επί τω
Ετει 1970 καί λοιπών 'Εορ
1 £ως 7 Ίανουαρίου 1970.
διαμένουν οί άγαπητοί μου συμπα Εΰχομαι είς πάντας, διά πρεσβει
τπιΛ·/>ι Μ<->&ιιτιυη1 ιιήυπι τ/·.υ π'- ών τής Αγ. Άναστασιας τής φβρ
μακολυτρίας Χαλκιδικής, υγείαν
είς ετη πολλά, επί τοίς Όνομαστη
ρίοις αυτών, άπό Θεοϋ δέ πάν ά-
νεϊς τ) καί άδελφοΐ πρόσφυγες έκ γαθόν ώς τέλειον δώρημα επί τώ
Θράκης καί Μ. Άσίας άπό τού Ν. "Ετει 1970 καί Ειρήνην είς
τόν Κόσμον άπαντα είς άνακούψι-
Νέον βοεταννικόν άγωνιστικόν «Γιώτ άπό 'ίνας ύάλου, μήκους
34 ποδών, δυναμένων νά μετοφέ ρη 7 ατομα.
διά τ ών
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τού βυνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ ΓΤΙΔΟΤ
1922.
Πρωτίστως συγχαίρωιν πάντας έ
πΐ ταίς 'Εορταΐς τής Έχκλησίας
ΤΟ "ΚΕΝΤΡΟΝ ΧΩΝ)ΠΟΛΙΤΠΝ,, ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΚ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΟΣ
Μέ πάααν λαιμΛρότητα χαί
μύτητ« έτιελέισιθη τήιν 26ην Ίανον-
«ΐπίοα' έ.ε. είς την αίθουσαν τής Άη
χαιαλογικής Έταυο,είας, ή τιμητική
έκδήλοχίΐς τού «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝ
ΣΤΑΝΤΙΝΟΤΠΟΛΙΤΩΝ» τής ά-
ποΛΌ,ιιής διπλθίιμάτίιιν είς τούς ϊϋτν
τας συγγρ·αφεΙς έκ Κ<ον)πόλεο)ς, πάσης κατηγοιρίας έργων (λογοτε- χνίκών, οριλολογικων, φιλοσοαχκων, έΛοσττηιμονικών, ποιητικών, οιηγηιιά των, θιεατοικών κ.ά.), τούς 6ρίο καΐ Τενέδίυ 'Ελλττνϊκτΐί ΛΙειονό τητος ένπός των πλαιοίίον τής ΙΛω τικής πρωτο6οιυ·λίας άφ' ενός κβϊ των έπιστ|ΐμ(ΐ>ν σχέσειΐίν ΈλΛάδος
καί Τουρκίαν άκρ' έτέρβα». Είς τό <τη μείον τοΐίτο όίρείλομίν ν«ά εξάρωμεν τό μεγάλον γχα. ζωηρόν ενδιαφέρον οιά την Όργάν<ι>σίν μας τού κ. ύ-
πουργοϋ των Εξωτερικών κ. Πιπι-
νέλη κιαί τοΰ τιιιιτκκιντος τήΛ· έοοτήν
Πριέσ6«ι>ς τής Ελλάδος κ. Βύς»ω -
νος θεοοωο·οηούλοΐ' — Διευθυντοΐ'
ς Νικ.
Δημηιιριάοης Φωκίιιίν
Δανιηλί&η·ς Δημοσιθένης
Εύελπΐδης Χρτχΐος
Εΰ&λπίοης Χρήστος
'Ελεόποιινλος Νικηφόρος
Ήλιάβης
Ίοροανίδου
Κ ουκί,οης Κο>ν·) νος
Κομνηνός Πί^ικλής
Κοπανάρης Φωκί<ι>ν
νόμιονς καΐ οτυνεχι<ηάς μιάς λης πνειιματΐίοίίς και παλιτιισηικής παιραδόβίε(ι>ς τή·ς Βασιλίδος των Πό
λεων.
Ή αΐθουοα κατάιμεσιτη άπό τόν
πνειυμιατικόν κόσιμο τοΰ "Αστεως
καί τοΰς σνγγενεϊς κιαί φίλ^ους των
τΐ)Κ*μένων Κ(ον<ττιΐΛ·τινοι«οιλ.ίτ(ιος καί ΰΧ)Μνς, εδοκΐεν έκ πρώτης ό'- ψεΐι>ς την εντύπωσιν είς δ>Λ'ς μας
ίίτι σιινετελ^εϊτο τφ ό'ντι ενα γεγο-
νός υψίστης «πουδαιιότητος, άφΐΐ-
ρωιμένον είς την ΪΜδήλτοοιν τιαητι
κης σιαικ.ριίαε<'>ς πριός τοΰς σκαπ ι-
νείς τού πνεΰμ>ατος ουγγιραφεΐς, ά
?ίονς πάισης τιμής.
Μεταζύ των προσελθόνπων είς
την εορτήν ή<ΐαν κιαί οί πρέ<«6εΐις τής Ελλάδος ν.Μ. Βύρ<ι)ν Θεοδωρό πουλβς καί Θεμ. ΧρυΛανθόποαιλος οίτινες οιετέλεσαν Γεν. Π<^όξενοι τής Ελλάδος έν Κι·>ν) πόλει κ<χί ά- πέδειξαν κια,τά την αίιτόθι παρωμο- νήν των την μεγάλην συμπάθειαν πρός τοΰς Κ ο)ν) πολίτας. Έν άρχή — ώς έγνοΜττοποαήθη διά των προοικ.λήσίε<ον — εγένετο εί σήγησις τον Διενθύνοντος Σναϋον- >Λΐ' τοΰ «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝΙΓΤΟ-
ΛΙΤΩΝ» κ. Εΰρυτίδη Μακρίδη δ ά
τής κάτωθι προ«Η[Ηΐ>νήαεως :
«Κν^ιίες νιαί Κΰραοι,
Το «Κέντρον Κιυν)πολΐτών» Ό-
μάσϊτονδον δργανον πάντων των έν
Έλλάοι καί Έξιοτερικω Σ<οματεί- ων Κ<»ν)πολιτων εχει δύο κατ »(ττα- τικοίις ακοποΰς αυτού 1) Την σύ - σφιγξιν των πνετιματικων καί κοινω νίκων σχέηειον μιετα£ϋ τώ άπαν τ ι χοΰ Κ<ον)πολιτων διά τής διαττρή ίτε<ος των πνεΛ'ματικίόν, θρη<τκετ·τι - κων καί εθιαικίδν παιραδόσεων τής γεννετείρας τ(ι>ν τής «Πόλης» τοΰ
'Ελλ.ΐτνοχρκττιαντκοΰ Πολιτισμοΰ,
πολιτισμοΰ ώραιότητος
πνεΐύματος, αληθείας,
καί άγάπης καί 2) Την ϋελτίοχπν
τής θέσεως τής έν Κιον)πόλει, "Ια
Δ' Πο.λιτ. Διεα'θύνοεΐ(«·ς τοΰ αύτο©
'ΤπΌ,υργεέσυ, ό οποίος ώς γνωστόν
διετέλει πριό έτών Γεν. Πρόξενος
τής 'Ελλ.άόος έτν Κιΐ)ν)πάλει κια α¬
πέδειξεν έμπράκτιος την σιιμπάβει -
άν τοιν καί την πολύτιμον υποστήρι¬
ξίν τού πρός την Ελληνικήν Με <>-
νότητα. Τό «Κέντρον Κ<ον)πολι - των» σεμνΰνεται καί ΰπειρη·φανετ<:- ται διά την υπό των δνο τούτων έ- ξεχόντων άνδρών τής Πολιτρίας, σνμπαιράστασιν ε-ίς τό εθνικόν το·^ έργον κιΐίί ίκφράζεα δι' εμοΰ πρός1 αύτοΰς την άπειρον ευγνωμοσύνην 1 τής Όργανώοεως κηίί των άπαντα-1 χοΰ Κων)πολιτών. Σήυι&ρον τό «Κέντρον Κων)πολι- τών» ούμφοινα μέ τό πρώτον σκέ - λ.ος των κκιτταιστατικίωΛ' σκοπώ ν αν - τοΰ, πφθβάλλει είς τό Πανελλήνιον τοΰς ζώντας σΐ'γγιρα'ψείς έκ Κυ>ν -
(ηαιντινον'πόλεως πάσης κατηγορίας
ίριγ<ον, τοΰς όποίονς τιμά όιά τής άπονομής είς αύτοΰς δ<πλιΐ)μ.άτ<ΐ)ν &ιά την πνΐΐνματικήν τ*ι>ν ποοοχρο -
ράν είς την πολ,ΐΈΐστικήν άνάπττ'ξιν
τού Έθνονς, άφοΰ προηγοΐτμένιυ.ς
ό ρήτο>ρ τής ημέρας κ. Νικ. Μηλκό
ρης Πανελληνίίος γνωστάς <η«γγιρα- φεύς καί λογοτέχνης αναπτύξη έν σνντοιαάι κηί πεοιλήψίΊ την σι·γγρα ηχκήν δραστηριότητα έ·ός έκάσταιι των τιμ<,>μένων».
Μετ" αϊ»τόν εδόθη ό λάγος είς
τόν κ. Μηλιώρη όστις ανήλθεν επί
τοϋ βήματος και άνέλνσε έν ανντο-
μΐίΐ την σνγγο<ιι<ΓΊκήν δρίΐοτηριότη - τα των τιμηθέντων οί όποίοι εϊνΜΐι οί εξής κατ' άλττα6ητικήν σειράν: Άλεξιάδης Ιωάννης Άντωνέλλης Παναγαότης Βαοιλείον Φίλοη' Β·εγλερίδ<τ}ς Όρέοττης Λει»καπαρίδτις Ξενοφΐνν Λιοεριάδης Εύελπίδης Λαιμπίκης Ανδρέας Μ«μά-
των.
ΚΘΝΤ^ΟΝ
Κ(Χ(Ν/πθλ.ΓΓ(Χ)Ν
ι. ΧΓΧΘΗ,
βνοχ τα), >κ«ΝΤΓα>ί κ«)Ν/πομ ι <ι>μ»
ΚΧΓΊΧβΙΟΝ ΗΧΙΧΛΗΝΜ π. κα»ι
ΊΊΜΗΟλΙ
αιο €γιτ'*.φβ^ ο
Λ.Ν·ΙΠ·Μ Χ» ΧλΟ ΧΙΜΧΟ «Ν βΙΧΙΚΗ, < γΐ ΚΡΝΤ|·€1)ΟίΊ βΜ ΤΗ ΜβθΥΟΗ ΤΜΟ ΑΓΧλΙΟΧΟΙ ΙΚΗΙ. VI λΙ^Ι-ΙλΙ ΜΗΝΟ^ ΚνΝθγΛ,ρΐΟ^ ΡΙΚΟΟΤΗ, ίΚΤΗ ·»Λ.ΟΜΗΚΟϋΤθγ ΚΛ.Ι βΝΪΧΚΟϋΙΟΟ-ΓοΥ ΚΑ.Ι ΧΙΛ,ΙΟΟΤΟΥ σιν ημών Άναχωρησας την 22 Όχτωορί ου 1969 έκ τής έν Αθήναις κατοι κίας μο», διήλθον πόλεις μεγάλας ή μικράς, κωμοπόλεις κώμας καί χωρία, έπεσκέφθην την Δράμαν καΐ τα πέριξ ταύτης δοξασμένα μέοη ποΰ έ'δωσαν τό αΤμα των τται διίίν των τό 1912 έ'ως τό 1952 διά την απελευθέρωσιν τούτων, άν°- κτησιν «αί διατήρησιν πάσης τής τ—,ριφορείας υπό την εθνικήν κα¬ τοχήν τής Μεγάλης Πατρίδος μας τής Μητρός Ελλάδος. Είς την ώς άνω περιφέρειαν πρόσφυγες είτε τής θράκης καΐ Μικ:άς Άσίας ή καΐ των γειτονι κων Κρατών, άλλά Μα5υτινος ου¬ δείς ανευρέθη, διότι 3 — 4 Μα- δντιναί οικογένειαι άπό δεχαετίας έξηφανίσδησαν άποθανόντες. Τόν μόνον Μβδυτινόν, τόν οποί¬ ον συνήντησα πρό Ιδετίας τ· πρώτον έπισκεφ&ίς την Δράμαν καϊ την ττεριοχήν ταύτης ήτο καί είναι ό φιλοποοοδος επιστήμων Γεωπόνος Λασικός κ. Βασίλειος Βασιλειάδης ιΜαδυτινός έκ γονέων Μαδυτινών έν ΓΊαννιτσοίς υπό των γονέων τού ένηλικιωθϊΐς καί ηδη Δασάοχης ή Έπιθιωρητής Δα- σών είς τόν Νομόν Τριπόλεως Πε λοτποννήσου Έφοιισκος ΰπάλληλος, μετατε- 6ΐϊς £■< τής Οίκον 'Εφορίας Άθη νών πρασωρΊνώ>ς είς Δράμαν ό Μα
ίι/τινός κ. Σόλων Καβαδέλλας
υιός μου ΰπηρετών έκεί επ! 2 συνε
χή έ'τη διατηρών καΐ έν Αθήναις
λόγω προσωρινής μεταθέσεως τό
σπίτι τού, τα μέγιστα έξιπ—ρίτή
σας τό Δημόσιον καί άναμένει
την είς Αθήνας επάνοδον τού, ά-
ναπληρούντα αμα τόν κ. θίκ. "Ε
φόρον Δράμας, τακτικώς ι] έκ
κτάκτως δι* ΰπηρεσιακοΰς λόγους
έπταξίως πάντως συνέσει πολλή.
ι
Ή περιοχή τής Δράμας μέ άρ-
κϊτήν κίνησιν έκ Αημητριακών,
κτηνοτροφικών, κηπουρικών, βιοτε
χνικών έπιχει>ήσεων καί έμπορι
κων έπιχειρί,ιχεών μέ άρκετήν συγ
κοινωνίαν υπό λεωψορείων καί σι
Ιδηροδρίμων ΖΕΚ βαίνει όλονέν
πιροοΒευτικώς είς άν«πτυξιν.
Έκ Δράμας έ'φθασα είς την πό
λιν Καβάλας, την οποίαν έπανα
βλέπω μίτά δεκαετίαν καΐ πλέον,
διαμορφωθςΐσαν είς ώραιοτάτην
πόλιν, δοηδείσ τής σημερινή- 'Ε-
βνικής ημών Κυβ«ΐνή.σ«»ς, μ'ε ώ
ραιότατον Κεντρικόν μέγα Κτίρι
όν περιλαμβάνον τα παντός ι'ίδους
λεωφορεΐα διαφόρων γραμμών, δι'
ών έξυπηρετείται ό μονίμως διαμέ
νυν κάτοικος, άλλά καΐ ό έπισκε-
πτόμενος αυτήν πΐριοδχύων διά
πολλούς καϊ διαφόρους λόγους
πλήθος τοιούτων έπισκεπτών, εύοί
σκων άνΐο-ιν καΐ δκυκολυνσεις άρ
κετάς οίασδτ,ποτε πλευράς.
Την Καβαλαν πόλιν έμπορίου
Καπνοϋ καΐ έπεξεργασίας τούτου
είς πελωρίας καΐ πολλάς Καπνα-
ποβήκας Έλληνικών καί Εύρωπαι
κων έπιχειρήσεων, Άμΐρικσνικών
καΐ Καναδά άλλά καΐ αλλων έπι-
κρατειών, τό μοναδικόν καΐ πλού¬
σιον τούτο προιόν, π-ροσδίδει άρκ£
την ζωήν καΐ κίνησιν, ή όποία εί¬
ναι ό πνεύμων τής Καοάλας είς
σννεχή εργασίαν, των είδικών έπί-
ξεργσσίας καπνεργατών ώς καΐ είς
λοιπάς έπιχειρησεις έν τή πόλιι ή
τή περιοχή ταύτης, δι' ο καΐ ή 'Ε
βνική 'ΕπανάστοκΓΐς τής 21 Α¬
πριλίου 1967, είναι άξία θαυμα-
σμού δι' δ,τι ε.καμε διά την Καβα
λάν καί έν συνεπεία δημιουργεϊ πό
ρους διά την σημερινήν ζωήν των
κατοίκΐον, άλλά καί διά τό έγγύς
με'λ^Λν εί; έξάλεηψιν τής άνε.ργί-
ας καί υποβιβασμόν τής άξίας εί
£ών τροφίμων διά την καλλιτέραν
τροφήν των κατοίκων τής πόλεως
καί τής περιοχής ταύτης.
Τό μέγα το>το ζητημα τής ση-
μερινής Καοάλας £Χε. πολλάς πλεα
Ράς πρός περιγραφήν καί πρέπει
να δοθή περιγραψή τού ολοο ζητή
ματος διά καθένα χωριστά καί έν
συνίχϊία δέ δλα ομού, ώστε νά έλ¬
θη είς φώς τό πόσον ή 'Εθνική Κυ
άρνησις προίλβοΰσα έκ τής 'Επα
««στάσεως 21.7.1967, έπωμίσθη
τό δλον 6<4ρος τής Καβάλας διά την ευημερίαν της. Κυριακος Βαοαοέλλας Συνέχεια έκ προηγουμένου | Ή πολλαπλοτης των θρηχτκειών 'προέοχεται έκ τού γεγονότος ότι ό ανθρωπος πραγματοποιεΐ την θε ότητα συμφώνως πρός την άτομικό ι τητά τού πού είναι σχετική καί πε- πειραμένη, ένώ ή θεότης πραγμα- τοποιεΤ κάθε στιγμήν την ένότητα ι των τριών κοσμων είς την άρμονί «ν τοϋ Σύμπαντος ! Καΐ φθάνομεν ούτω είς την έννοιαν τού τετραγράμου (των τε τραετών τοΰ Πνθαγορα) είς τή τα ξιν των Ίδεών, τό θ«ΐον, ό ψυχικάς ό πνενλματιχός καί ό ϋλικός κό- σμος Είς την έννοιαν τού τετραγράμ- μου περιλαμΐβάνονται οχι μόνον αί αρχαί των επιστήμων, ό Νόμος των δντκν, ό τοόττος τής έξελίξΐ- ώς των, άλλά καΐ ό λόγος των δια¬ φόρων θρησκΐιών καί ή ανωτέρα ένότης τού θείον. Ή ίίννοια τού τετραγράμμου μάς παρέχει την παγκσμιον κλεϊ5α τής καταρτήσεως τού Σύμπαντος Κατόπιν των ανωτέρω δυνάμεθα νά αντιληφθώμεν διατί ό Πυθαγό- ρειοι ώρκίζοντο είς τό δνομα τού ΙΙι«θαγόρου «οβ μά τόν άμέτερα γε νεό παραδόντα τερτακτόν παγάν άενάου φΰσε«ς ρίζωμα τ' έχου¬ σαν * ». Ό Πι,θαγόρας είς κάβε αριθμόν καβώριζε μίαν αρχήν ίνα Νόμον, μίαν ένεργητικήν δύναμιν τού Συμ Αί οΰσιαστικαί αρχαί τού Συμ παντός, έδίδαθ'κε δτι ποιέχονταν είς τούς τέσσαρας πρώτους αριθ μούς, διότι δταν τούς προσδέσης ή τοΰς πολλαπλασιάσης ευρί¬ σκεις αλους τούς αλλους. 'Επίσης άπό συνδυασμόν των τριών πρωταρχικών δυνάμεων τής Ολης τής 1«>υχήζ "αί τοϋ πνεΰμσ·
τος παράγεται ή άπειρος ποικιλία
των οντων πού συνέτουν τό Συμ·
παν, ,μέ την δημιουργικήν ώθησιν
τής θείας Μονάδος ποϋ τάς άνα
! μΐιγνύει, διαφοροποιεϊ, συγκεντρω
ι νει καΐ ένεργοποιΐΐ
( Ό Ποβαγορας έδιδε μεγάλην ση
μ ασίαν είς τόν αριθμόν έπτά καί
δεκα.
' Τό έπτά ώς σννθεσις τοΰ τοί«
καΐ τού τέίτσερα (7 = 344) ση
' μαίνει έ'νωσιν τοϋ άνθρωπον καί
τής θβότητος.
Ι 'Επειδή ίχφράζει την πλήρη
πίαγμάτωβ-ιν μέ έπτά βαθμονς
είς κάθε -"τράγμα άντιπροοΧ'νκύει
τόν Νόμον τής εξελίξεως.
Ό άριθμός δΐκα πού σχηματί-
ϊεται ιιέ την πρόσθεσιν των τεσοβ
ρων κατά σειράν πρώτων αριθμών
είναι ό κατ' ξοχήν τελειος άριβ-
Ιμός (1+2+3+4=10).
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
* Χρυσά έ'πη Όρχίζομαι σαύτόν
Ι πού .τα^έΕιΐτε είς την γενεάν καί
Ι τόν τετρακτόν (τετράγραμμον) πή
( γήν κτήοιζαν τής αίωνίας φύσεως
■■^·Υ·Χ·)®ΤΛ(νΛ«ν'.Κ·ν·Υ·Υ·Υϊν4Υί1ΛΛΥΛ.1
ΚΛΑΙΩ ΤΑ ΧΑΝΙΑ
ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σβλίδος
μιστών, σήμερα μέσα στά στενο
ρίμια τούτα χαμωσέρνεται σ&ν
κουλουριασμένο φίδι ή αυμφορά
καί ό βρήνος τόσων μανάιοων, τό-
<των άδελφών χαί τόσων συζύγων. Παντός είναι ξαπλωμένη ή πνρινη συμφορά τού κεραυνοϋ πού όδήγη σε νά σωριάση σέ μίαν Άττική ά κρα πολτοποιημένη την ανθρωπίνη ζωή. Καί έκεϊ άκόμα στό ξάγναντο φιρκά δπου κοιμάται ό μεγάλας έλευ-θερωτής τής Ελλάδος, ό με- γαλονργός Βενιζέλος καί οπου τόν συντροφεύει στόν αιώνιον ϋ πνο τού ή ταπεινή έκφρασις τής μεγαλωσύνης τού κι' έκεΐ άπό τό ξάγναντο, τό ξίψωτο καΐ άγια- σμένο έκεϊνο τοπίο σάν νά σκορ- πάται μιά μακάβρια οίμωγή καΐ σάν νά σκορπά τόν άπαίσιο συ- ριγμό της τό φτερούγισμα των 'Ερινύων καί των σα>κοβόρ«ν όρ-
νέων Βαριά καταχνιά καί κατσι
φάρα σέ πλάκωσε πόλι των γιασε
μιών, πόλι των άρχηγών καΐ των
καπεταναίων καί πόλι τής λεδεντο
σύνης.
ό'Εκεΐ πέχχ οτή Χαλέ-α καί στοΰ
Μπόλαρη πού ή άρβάλα τού φαν-
τάρου όίφηνε τό γδοθ,το ττ»ς καΐ
ή κλοαγγή τής Ικρολόγχης ποΰ ά-
στρ.αποβολούσε στό σύθαμπο τής
ίχτβς γιά νά ξυπνήση τον έρνττι
κόν ΐμερον στίς λυγερές Χανιωτο-
πούλες, δλη τούτη ή έρασμική άτ
μόσφαιρα, άνανεωμένη άπό τό
λήβαργο τού χρόνου, σβύνει μέσα
ο-' ίνα άπέραντο λυγμόν καί μιά
άεεράττειττην οδύνην.
"Επρπτ« νά θυμηβώ δλον αυτόν
τόν χαρμόσυνον είρμόν μιάς σβι,
σμέντνς «αί περασμένης έποχής διά
νά τόν μετουσιώσω στήν σκοτει-
νήν Ιερεμιάδα πού πλακώνει τού
τη τή στιγμή την πονε,μένη ψυχή
μου
Άφήσατε νά στάξη ή χολή τής
πέννας σας καλοί μου φίλοι.
Γιατΐ τουτο δέν είναι σνμφοοό
ττσύ τή χαραχώνουν τα οάικρυα καΐ
τή στεγνώνουν τα μελάνια Είναι
μιά λαύρα πού βγαίνει αττό τα
ΐ'γκατα τοΰ άνβρώπου γιά νά θρη-
νηση τόν ανβρωπο. Κι' έσύ άγαπη
μένε μου φίλε Καψωμένε μέ την
πολύμορφη σκέψι καί την άλαφρο
φτέρυγη φανταο-ία πού μπορεί
»« δαμάσης τόν πόνο καί σύ 6αρύγ
δοιπτε φίλε μου Μοτάίχη καί σύ
Καλοκαιρινό μον μ£ τα ,;χγγ£λικά
φτερά τής ψυχιχης εύδείας καΐ σύ
βαθυστόχαστε Μανουσάκη καί σύ
«μψυχότατε καί λ—-αίσθητε Σταυ
ρακάκη, ολοι έσεϊς οί ΧανιώτΕς
κι' δλοι οί έίλλοι άψήσατε τη ψυχή
σας νά λυώση σ·άν τό καθάριο με-
λιονοκέρι γιά νό άνακατατευτή ή
φωτία μ« τα λυαμένα δάκρυα της
ψ^χής σας 'Εγώ οττως είμαι καρ-
φωμένος άπ«νω στό κρββββτι τού
.τόνου, δέ μττόρί,σα νά μείνω άονγ-
κίνητος στή δίύτερη μεγάλη τούτη
συμφορά πού κτύττησε κατΟΜορφα
σάν άστροπχλέκι τα Χανιά.
'Εδώ άπό την κλίνη το3 Εΰαγγε
λισμού πού ποοσδοκώ τό βείο δώ-
ρο τής ΰγείας, κλαίω καί θρηνώ
την συμφορά των Χανιών. Δέν μπο
ρώ νά κινήσω τό χέρι μου γιά νά
γράψω Γράφω καθ* ύπαγόρευση
λΛά τό μεγάλο μου πόνο τόν αρ-
παξε τό βασταχτΕρό άγκίστρι τής
δοκιμασμένης εϋψυχίας μου καΐ τόν
άνέβασε ώς τα φρυγμένα χείλη
μου σαν Ενα ψαλμόν θρηνωβίας καί
όδύνης
Άπό τό λιμάνι τής Σονδας μιά
άποψραδα ήμέρα τού Δεκέμβρτΐ ό
πεπλευσε τό θλιβερό νεκροκάραβο
πού ίίφερε «αί πόντισε καταμεσής
τού πελάγου τή σφριγώσα καΐ α-
Φ&ονη Κρητική ζ«ή. Τα υγρά κέ-
λειΛα ΰπήιρξαν τότε ό φυχρ<χ; τά- φος γιά τόσες όνθοϋσες ζωές καΐ τα νεκρικά στέφανα καΐ οί ροές των δαχρύων τόσων μανάδων, ά¬ δελφών καΐ συζύγων υπήρξεν ή επι- μνημόσυνος σπουδή απάνω στήν μαινόμτνη θάλασσα. Τώρα απάνω στό Κερατοβούνι τής Αττικής γής, μιά καταραμένη καΐ όργιαστικΓ| βύελλα ίσπρωξε την κιβωτόν 91 ψυχών και την έ- σκόρπισε σάν κατά5α Θεόν απάνω στά κατσάβραχα και στίς αξενες άπορρόγες. 'Εδώ ή σκληρή Άττι- κή γή έδέχθηκε μέ την άπονιά τής °ψνχης ίίλης πολτόν και συντρίμα τα τής ϊμπνοης ζ»ής τής δημιουρ- γίας. Ποϋ να καταψύγωμεν; σέ Σέ τόν Παντοδυναμον θεόν πού διευθύνεις τίς τύχες των άνθρώπων 'Εγώ τα εγραψα αΰτά γιά νά τείνουν ίνα ώχρόν 'Ελιγείον κσΐ «ά έλαφρώσω τόν πόνον τής ψυ χής μου πού τόν βασανίζει ή δι- πλή συμφοοά τού μεγάλον μου πό- νου καί τής μεγάλης μου όδύνης. Εύαγγελισμός 9—1—70 Νΐκος Στρατάκης 2.Σ. Πρόκεται πειρί «Κι-κνβοΐ' δ,σματος» τοΰ διακεκριιμένου Κ