195441
Αριθμός τεύχους
2025
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
7/12/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Κυριακή 7 Δεκεμβριού 1969
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 /
"
.........................................................................
Ι""-
«■■■•■•••••«•ϋ
Ετος 43ον — Αριθ. φύλ. 2025 :! Διευθυντ-ής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ί Γραψίϊα: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229 708
: :
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΛΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
XXI
Η ΕΛΑΑΣ ΕΑΑΗΝΟΜ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
3. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΨΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΒΛΗΣΕΩΧ
Τοδ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑ30ΥΡΑ
ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΟΥσ
Γίς σύτού; την απόπειραν τής άν;
ξαοτηαίΐς έκ το) Βυζαντίου καί
ιήν ιδρι>σ ν αύΤθνόιμθυ ήγε.μθνί .(
Ίς Τραπ·:ζΓΰντος. Τοιαύται
Β' ΠΟΝΤΟΣ
1. Ό Παντός «αί τό βασίλειον του.
Την ο-ημααίαν τ°0 Πόντον διά
την πρόοδον «αί τήν ευημερίαν τής
Λΐ;μθιψατίο:ς των Αθηνών διεϊδε πρ"ι
τος ό ΠεΡικλής (450 ττ Χ.) »·α·, Οι
•νίίο' κατά τάς προβλέψεΐΓ κσί
ςβπγίας τθν έκαλλι£ργη:ταν —ώ'τ -
κάς καί εμπορικάς καρπθφόρους σχέ
σεΐς μετά τών άοχαίων 'Ελληνικώΐν
τόλ;^ν ίττϊ των π=3αΑίων τοΰ Εύΐ'-ί
νόν Πόντον. Εντέυθεν καί ή εξασφά¬
λισις Της έλϊ<*3έρας διαννήσεως Γωι/ Έλληνικών έμΐτθρεΜμάτων τής Μεσό¬ γειω 5'ά Τ3θ 'Ελλη—όντου καί τού ΒοβττΟΡ^ι «α! ή συνίχής, όσφαλ.ός καί κίοβοφόρος ά*ταλλαγή των μ^ ξι) τών ιτόλεων τής Άθηναϊκής Συα- ττθλιτείοτς κοτΐ των παραλίων πόλεων τού ΕώξΕίνου. οΤαι ^σαν τότε ή Πον τοηοάκΐλίια, ή Σινώπτΐ, τα Κ°τύωρα ή Άμισός. ό. Κερασο0ς καί ή |οα· τας ποικίλας το ΰΠόντου 4πί Μ&γάλθυ καΐ τών βιαδόχων τού (321 - 301 π Χ.) άνα^έΡω μόνο» τήν υπό το3 Μιθρΐδάτθυ έτπση'μοιν κατά τό ?Β1 προ Χριστού Γδρυσ'ν τ°0 βσσ'λείου το; Πόντον ττερΐλαμβάνοντος (ήν Π'ντΐακήν Κοπττίταδοκίαν, μέρθς τής Γ)3ψ>·αγον!ας, την Γαλατίαν, την
Τούρκων Κοττ—αδοκίαν κα! την φρν
γίαν. Άλλά τό βασίλειον των Μ·θρ>
δαηίών καταλιβςν τό 63 μετά Χοι-
στο* πΕΡ'ήλθΐν είς την
τής Ρώμης κα! έν συνεχεία ε(ς
Βυζαντΐνούς αύτοκράτορας ο| 6ττο(·.ι
κατέστησαν την Τροοττεζοΰντα Ιστο-
γ"*Γ|»·
2, Ή Τραπεζούς καΐ τό βασίλειον
τις.
Ή Τρατττεζούς, «τισβεκ,α κατι
τάς αρχάς τ ου Η' πρό Χρΐστού αΐω
νοί υπό των Σινωπέων, δλαΛε τό όνο
|κχ ΤροΒτεζοΟς) διότι ττίρΐεβάλΛετο
κατά την π'θοίνοτίραν γνώμην άπι
πολλοϋς λόφους Οπερχειμένθυς αλλή¬
λων τραπίζοειδώς.
Γϋοιξ των καΤαφύτων λ6φων τής
μεταγενεστέρας Τρο—εζούντος είχον
™λσΐ πθτί (τό 400 ττ.Χ.) στή7ει
τάς σκτΐνάς των ο| μύριοι "ΕλληνεΓ
οτρατιώται τού Ξενοφώντος καϊ τταοε
μΕιναν έκε; επί ολόκληρον μήνα πρός
ανάπαυσίν καΐ άνοοσυγκρότησΐν.
Επί Βυζαντινήν, κατά την Ραρτυ
ρίαν τού ΙστορικοΟ Πρθκοττίθί; τό 6-
νομα βασίλειον τού Πόντου δι εσώθη
καΐ ιιτβΥ,ηθΈ μέχρι το0 Η' μ.Χ. αίώ-
«°ς, διότι ϊιψίσταντο εισέτι αί δύο
επαρχίαι τθνι ή Ποντική κσΐ ή ΐαθ
Πολομιωνικοώ (έκ τοθ Πολεμίωνος)
5'ά των δποΐων τό βασίλειον τοθ
Πόντον έιτεξβτείνετο μέχρι τής Χαλ
«ΐ)5όνος επί τής Άο-ιαΤικής βχτήζ
τού Βοσπόοθ"). Άιτό τοθ Η' δμω'
σΐώνθς μιτ^ χρΐατόν καΐ άκριβόστε
·ον άττό των έπιτνχών είσβολών τά,ν
Άράβϋν ετς τό Βυζαντΐνόν κρότ;.»,
τδ ον°μα Παντός έξέλιπε ττσντελός,
δ'ότι ή στρατιωτική άναδιάρθρωσ'ς
'°υ Βυζαντίου μετεσχημάτΐσε τάς έ
ταρχίας τθΰ Πόντου «οί τάς μετωνο
|><~€ 9εμα. 'Ενττεΰθεν καί τό δασί- *ε'ον τού πάλαι πστέ Πόντθ^ όπτείΤί λ Εκτοτε τό νεοσύστατον θέαα Χαλδαίας <μέ νίαν Πρωτεύ°ΐ'σα>',
στρατηγΐκήν «αί οχυρόν ΤραιΐΖ-
τον ανετον καί άσφαλή
^μίνα της.
Τή» μενάλην ιτολ€.μικπν Αξίαν τή
τρβτίοοθσης τοί> θέμοττος τής Χαλ-
ίοίος έξαίρο/τες ο) 4κ Κωνσταντι
"θΐΛΓΟλΐως αποστελλόμενοι είς Τρ—■£
ζ°Οντα στρατΐ«τι«οΐ καί νσυτικοί άρ
Χ1Υ°ΐ εκέρδισαν ταχέως τιίν *γά—ιν
*ΐν εθνοιοιν «αί την αφοσίωσιν των
ί»τοττίων, Καί ή φιλαρχία των στοα
τιωτκών καΐ νοκ/πκάν άττεαταΐλ^ενων
το" Βυζαντίου, ένθαοροννομένη £ξω-
βε» οπό τΓ»ν άψοσίακτΐν καί την έιΐΓτ»
στοσθνην των έντοπων καί ίνΐσχιιοΐι^
*| εσωβεν ό—ό την άπθγθιγτίκαι»
'ώ» άρχΐτγώι, ι* των ανωμαλίαν ο»
καΐ έκ τής Οικονομικαί
(1Π8
ς
άλλα τελΐκώς άτέτ»χ·ν
^ς έκ των ά-οτΓΐΐρών καΐ ι..,
α τελευταία εγένετο 6;>3χΰ
τρό τής Λατιν:κιρστίας Κωνσταντι-
όλ α; έ,1ΓέΤυχε να Ιδούυη τη
κράτος τής Τ^απϊζοΰ,
τος κατα την μαρτυρίαν τής Ιστοοι
Δ'όί ί.ΥΥ3ν'οί τοθ Βυζαντινοθ αύτο
ά Ιωάννου Β' Κο.μνη·νο:
1143) «αί υ|οί το-3 πρεσου
τού Μαν^··Ίλ Α' Κοιινη-
°) (1143 — Π8Ο) οί
ξ:ος καί Δαυίδ Κ°'μνΓΐνοί
σαν να Ι&ρύσουν "Ελληνικόν κράτος
3ύτόν3ιμον «αί ανεξάρτητον <3οτό τό διαβοοιθεν υπό των Λατίνων Βυζάντι »ν. Ποοσχ-ατενΒΕντες οικονομ «ώς ά- ί> την μητρόβεν μάμμην των 6ασί-
λιο-σαν τής Ποντΐκής Ίδηρίας (τής
Γεωργίας) ©αμάρ (1184—1213) ε¬
πέτυχον ν^ 1δρ6σθυν τόν Μάρτιον
τού 1204 τό αύτόνο,μον καί άνεξαρ-
τητον Κράτος τής Τρ3ΤΓε<οϋντθς/ νί- ιοαναστΓραντες τό αρχαίον 6ασίλει Ον τοθ Πόντον. Διότι τό νεοσύστα- -ον κράτος τής Τρο—εςοϋντθς έεετ.ί νετο 45αφΐκώς επί των πε,ριασοτε,ρίον έτταρχΐών τοΰ άρχαίθυ δοοαιλί,ίου ΐον ΜιθριβαΐΤΐιδών, άλιλά μέ Πρωτίύουσαν την "Ελληνικήν Τροπτεζοθντα. 'Εντε;- θεν «αί ή όχυρά Τραττεζοθς κατά την διάρκειαν τής ΛατινοκρατίαΓ ΚωνσταντινΟι«ττόλί;ως έν τή Ανατολή (12-04—Ί261) άνυψώθη καί διόττοε- ψεν οχι μόνον εμπορικάς άλλά ναι ώς σττοθδαιότατον πνευματικόν καΐ έκκλησΐο-στΛκόν κέ«ρθν των Μικρα¬ σιατικήν ττόλεω» τής ένδοχώρας. ια τουτο χαί οί Ιδρυταί χθθ νεοσυστά- του καί 'Εϊλληνικθΰ αυτού ΚράτουΓ ών^μάσθηααν επαξίως Μεγάλοι Κο- μνηνοΐ (Μεγαλο^ομνηνοί) πΡός διά- κρΐσιν ά—ό τούς καλουμένθυς Άγ/5 νοονύμθυς ή Άγγέλους Κομνηνούς τοΰ Δε-Ο-Ίτοτά/Γθυ τής Ήττείρθυ. Δ'ότι τό γενεολογικόν δένδρθν των Άιγγόλων τής "Ηπείρου δέν προήρχΐ ά~ό νομίμους γάμθυς, ένω ο| Με τής Τραίπεζοθντο ί- σΐν χοιστιανικώς καί έκκλησΐαστι- κώς καθαρόαι|>οι καί αψ°γοΐ.
Τό νεοσύστατον "Ελληνικόν «αί ο
νεξάΡΤητον Κράτος τής Τραπτεζοϋ*
το, έχαρακτηρίσβη μόνον βασίλειον
ώς αρχικώς ώνομάζετο «αί τό Μιθρι
δατΐκόν βασίλειον τ°0 Πόντου. Καί
ορθώς ό μέν 'Αλέξιος Α' ώνομάσβη
βασιλεύς, ό δέ συνΐδρυτής και άδεΑ-
φός τού Δαυίδ ήρκέσβη είς τόν τί¬
τλον τού Δεσπότθυ μόνον. Διότι μό-
νσν ή Βυζαντινή αθτοκρατορία 0φ«-
στοιμένη ε(σ£τΐ, έδι«αΐοΟτο να φέρη
ύπερηψώνως καί άττοκλεΐστικώς τόν
τίτλον αύτοκρατορία. Άλλα καϊ ;»ε-
Τά τό' ίπτακϊψαλισμόν τής Βυζαντι-
νής αύτοκροίτο,ρίας διά τής καταλη
ψεωί της Κωνστσντινονπόλε<ος ^ΐτό τώ» Λατίνων, άπεκλείετο αύσττιρώς ή σκνάπαρξις δύο αύτοκρατορΐών, δ·ό τι ή ένότης τοΰ 'ΕλληνοχριστιανικοΟ Βυζσντίου τάς εθεώρει άσυ,μβιδά- στους καί τάς άττέκλειεν απολύτως. 'Εττθμένως οί "Ελληνες τθυλήτχιστο*, ΙσΓορικοί όφΐίλουν νά ά.ποφεύγουν τήν χΡη^'ιΜοτΓΟίησιν τού δ.οθυ αύτοκρα το3ία ιάς Τραπτεζ°Οντος καί είς ΐο μέλιλθν. Τα γεγονός τής πτώσεως τη ςΡα- ζα>Τ'νής' αΰτο«ρατ3ρίας όκτώ ^τη £
ν^ρίτερθν (1453) καί τής δΐαίτηοή.τε
ως τοι; κράτους τής Τραττεζβΰνιος
ίπι όκτώ ϊτη περισσότερον (1461)
δέ·ν τταοόχει τό δικαίωμα είς την
Τραττεζοϋντα νά Οττθ'καταστήση τήν
;ύτοχρατθρίαν τού Βυζαντίου. Χρη"·
μεύει μόνον πρός Εξαρσιν τής εύσε-
βείας το^ είκθστοθ καί τβλευταιθιι
τής ΤραπεζούνΤος 6ασΐλ«ως ΔαυΤΛ,
όρνηθέντος £Ις τόν καΤακτητήν Μ'οσ
(Γυνέχεια ε:ς την 6ην ογΑ.)
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΣΥΓΧΡΟΗΗΠΝΕΥΜΛΤΙΚΗ ΚΥΠΡΠ/
Τοΰ
(Τελίι—οίον)
ΣΤΙΣ ΚΛΛΒΣ ΤΕΧΝΕΙ
Αΐτό τόν ταμέσ των καλών
5εχωρίζθυν σΤή ζωγραψΐκή ό Γ. Γ»
*νί°ι», ό Ά. Διαιμαντής, ό ΒίκΤωρ
ΊωαννίΙδ,ς, 0 τ»λέμαχθς Κάνβος, 5
Θ
ης μ
3, ή Αύγή Σοκαλλή, ό Τάκης
Όύδης καί ό Πώργθς ΑΛαυΡ^ί
δ1?, ττθύ ζοΰν στήν 'Αθηνο. Στλ»
ΥλυτττΜ,ή 0 -Ανδρέας θυμόπουλος, ■
Ν. Δρυμιώτης, ό Χρ. Κασάστης, 'ό
Χρ. Περ5ί<)ςι καΐ τώρα τελΐυΐ·αίσ ή ^'να ΠαυλίδΓ, (πθθ ζεϊ »τό Πα- '101)· Καΐ σΤη μουσική ό μουσικ-*ό '°? καί μθυοονργός Σόλων Μΐχαιι»·! * Γιάγκος Μ··χατιλίδης, «·' Ο ·ων Ίοκωβίδης. Γέτθια^ σέ -πθλμ γενικάς νραιμμί·., "«η ή σύγιχοονη πνευματική ζ'νή 'Π1; Κύττρου. Την εϊβαμ* - «αί έΛτ *° ΤΠ χαρηκαμε «ότι την «αμαρώσα ·" ■ στα ώρα7α Κ0Γ; 4ξια 6ΐτιτεύγμι " ^ κοτα τή σΤαθερή καί **Ρα ποριία της στόν πλατύ 'Πί —«αιματΐκής δηίΐιουργίας. Κ τι· <"οΐώ . πιοτεύω · πόσο 6α Της «ρστεϊ τα μας κ. ΜΕνΚ ΝΙΚΟΛΑΙ'ΔΗ πνευματΐκά άπθθέμοττα τής Φιιλής μας, «αί μέ πάση πίστη τα καλλιη γει' καί τά άναπττύσσει. μαζί μέ δ λ0 τό 'Εϊθνος, σέ μιά κθινή να>
/ονιμη προσπάοε'σ.
Αυτή τή" προσπαθεία θά τήν ^α
ή πνβκματΐκή Κύπρου μ^
ίδια πόντα άφοσίωση στά πνευ
ματΐκά «>αν'·<ά κα στήν πολιτισΐι κή αποστόλη της 'Ελληνΐχής φυλής. μέ τήν ιδία πνοή, την ίδια ζωτικότη ι ο καϊ την ίδια θελήση. Κσϊ μπ'- ροθμε νά εϊμαστε βεβαιοί δτι, εψό- αον θά πλαταίνουν, θά κ καί θ' άνοίγουν γύΡω της τοι οί όοίζ^ντες τής εθνΐκής ζωθ'· της, γιά νά Τής φέρθυν τελΐκά - <αί 9υ ττ> φέρ0"11. &£ν μ"°Ρεΐ πσρα "α
τής φέρουν - σέ δλη τή μεγάλη καί
άπέραντη δη'μ'θυργ<κή της δύνοομη την άληθινή καί πλήρη έλευθί*^ ·ϊ Κύπρος μας θά ττροχωρτ,αη μέ ·*'θ γρήγοοα, πιό σΤαβερά «αί τΠό μ6^ λα βήματσ στόν ώραίο καί ύψ-ιλό ί δοόμο 1ης ΤΓν£υ4ΐατΐκής δη<μι°υΡΥια·>
καί τού πνευματΐκθϋ ττθλιτισμθύ.
ΜΕΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΊΔΗΖ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Συνεργάτης μας μάς άτπυθύνεΐ την
ανοικτόν έπιατολήν: Ι
νρό
ΠΛ; ι;ύλη·σαν τα χοόνΐα'
Μισός αϊώνας κλςίνε^ σε
νΐ-α, άπό τή Μογάλη Σνμφεζό
"ϋμως ή πΡ'σφυγιά, εΐχε κσϊ τ,
«3*6 τγ-,ι, Μετάγγισε νέο ιΛ^
7τΊ χ-όρζ κ3; ξανάνο'ωσε τό Γένο.
Τα χρόνια έκεΐνα, μ-ιτά άπό
Μ:γά>η Χυμφ'.-ρα, άρχιζει τό μ
«03ι τής ΚαΑής Μοίρας, τό ·μαγ<κΛ. •Ξνα ποοαφυγόττουλο - οί οί Τθυ κατάγονταν άπό τή • εΤχε κατο-φυγει στό Νοτ Ήιι'οφαιριο τής Ύδρθγείου. Κι 4π' έκ€ΐ, σιγά σιγό, °Έ μέ τό έπιχεΐρηιματτικό ^ο »ο, Τ=ΰς 'Πκεανούς, τάς τού πλανήτη. 'Εεελί^β,^ ν^ιτκδν παραγοντα ΤΓατνκόσμιο. Λ Δέν εϊμαι σέ θέ&η να ξ&ω και νά έΛιτΐμήσο πθΤα ή οΐκθνθ,μΐκή τ^ δθνανη κογϊ δυνατότητα, θχΓΠκά ι>'
έ<:(νην μας ι Ά5έοωφ, ΣυγγροΟ, π-α, ΣΓνα, Κοργιαλένιου, Ρ ζάοη, ΜαΡασλή, των Ζάπ υ, τοθ ΕΞόγενίδη κο.1 «αί ·μ' έκείνη των »;£- ν, των δΐεβνών κολοσσών: Καρνέζη, ^μίθ, τού 'Εβραίου Ρότσΐλδ Μεγάλας ό θ:Ολος τής V το,σ εύρωστίας' ** δικό τ<;, δ'κό <"ας, 1ου όιδϊλψον, τής άϊϋλφής (ττού εΐσθ; καϊ κθυμπάρα τού), σάν ίκεϊν'ο τώ» ; εθνών «ολοσο-ών, θά άπαθανάτ'ζ5 Τό 6νομα καϊ των δύϊ. "Ιδρυμα, πθϋ τα πρΐ>το τθυ μέΑημα θά ήταν ν'
άνε·γείρη στήν Άθήνα, την '
τής 'Ελλάδας,
Μαυσΐϊο καϊ Βι6λι<>9ήκι»,
μ£ πρωταοχικόν πυρήνα ίά
ποοσφνγικά κειμήλια,
καϊ 6ΐ·6λία. Καΐ νά
°νν;τή;τ»σή τους «αί τή
ΐθυργία. ΤόΤί γιά τή
'-η καί την φλοπατρία κσ.ϊ τής δ·-
<ής σστς οικογενείας, θά μ'λούσα*1. 7Ϊ. γεννές γενεών, αί δέιλταΐ τής Πα- γκόαιμιας Ιατορίας. Κι' ή εύγν«μοσύ 'η των πανελλήνων θά σάς ιττεριέβαλ δΐερκή Δ'ακεκ,ρΐμένη ΜικραθΊάτ'σσα ·Ελλι(· νίβα, 'Εσεΐς μονάχα Εχετε τή δυνατότη τα κι εθχέρεια νά βρήτε την κατσλ ληλη οτΐγμή «ι εύκαιρία ν^ μΐλήσ«- τε τού άδελφοΰ σας γιά τό δνειρ·» τουτο το παμπροσφυγικό καΐ Τό αΤ τημα, ασφαλώς καί παινελλήνΐο. ΕΤ&θε άγοπτημένα άδέλφΐα. Σάς εθχ<ΐρΐστώ ΑΑιικρασιάτης, άπό τούς ξερρ*ζοιιε ιΌιος τοθ 22, ό γράφων, καΐ κοτπίτα- δοκΐικής καταιγωγής. 27 έΗών τότε. Καϊ τώρα; Πρϊν τα μάτια ποθεΐ νά 'δή το Το σ3ς καί τή Πώς «ύλησαν τα χοόνΐα' Μόν αίώας κε!;( σέ &υ νια, άΐτό τή Μεγάλη Σκμφορά! Μέ ττάσαν τΐ'μήν Αθήναι Δευτέρα 24 Ν)€ρίθυ 1969 Ο ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ϋϋϋ ΚΑΡΦΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΡΥΡΩΠΗΣ Τού συνεργάτου μας κ. Ι ΑΒΡΑ ΙΙολύ αυστηράς καί κάπιος αδι- κος ό χαοακτηρισμός ώς «ΛΛ'όστου» μιας όμιλίης υπό τόν τίτλον: «Τό άειθαλές δένδρον τής ελληνικάς ε¬ λευθερίας», κατά την επέτειον τής Έθνική ςμας Παλιγγενεσίας. <Τέ- τοκχ βνοβτη όμιλία ποτέ δέν έ'χο) άκυύσει στήν ξιοί') μου», ελεγε κα¬ τά τήν εξοδον είς τούς περί αυτόν φίλθς σΐδαστός. δς «πολιλί,ν άνθρώ πον ίδεν αστε εγνω». Δέν πιστεύθ) νά έννοοϋσε ό φί- λος μου ώς μελιστάλακτον όμιλίαν την διανθισμένην μέ έ'να άπό τα πολλά παλαιά έμδατήρια, ώς π.χ. τό «ΤΩ λυγερόν καί κοπ·τερόν σπα- θί μου, καί σύ τουφέκι φλογερόν πουλί μου! Έσείς τόν Τοΰηκον σφά ξατε!!... νά στρώνιονται Τουρκιαν Ό 1ρ-ν3.ιτεν^γός κ. Γεώργιος Πά τ:ί5ητΓυλος ομιλών κατα τήν συνάν τκσίν τ^ Μ£ τούς δημοσιογράφ.· ς έν σχέαει μέ τόν κατατεθέντα ττρ«υ πολθγισμί,ν. ΕΓς την είκόνα έπίστις ο'ια«ρί«ονται ό κ. Δ. ΠατίΛης, Β' Άντιπρόε$ρ;ς τής Κυβερνήσεως ιτίί) κ. Άν5ριτσόπουλος οπΛργάς των ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙϋΙΑΤΕΙΑ Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ οΥΓΟΚΡΛΤΟΡΙΛ Τοϋ συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Ι «ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΓΡΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ» Μόν Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟ ΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΊΚΑΙΑ ήταν γαιμιπράς τού Μ." νουήλ Α' άπό' την ττρωτότοκη κόοη Ή κατάληψη τής ΚωνσΤαντινούπθ του) -ττΐ>3φυρσγέννη.τη Μαρίο; καί ό ν<- λης όπτό τούί Φράγκοκς τής 4ης ώτερος Κ°ν(ράδος Μ<Ίμφε<>ρατΐκός
Σταυροφορίας λίγο £λλεΐψε ν' άποξε γαμιτρός τοθ Ίσααικίου Β' Άγγέ-
νώση τό έλληνιικό Βυζάντιο άιτό την λου, άπό τήν άδελφή τού Θεοδώρα
Ρ^ααί«ήν κληρονθμ ίαν. ΕΤχαιν διοΛελέσεΐ κι' οί δυό «Καίση:
Ό θ-όδωρος Α' Λάσκαρΐς έ€ελέ ρ·ς» τής Αύτθκ,ρατορίας καί τό μέ
γη κανονικά άπά μιά συνέλε^ισ κλη γιοτο αύτό «άφφί«ιον» τούς εθετε
ρΐκών κα! "υγικληΤικών, πού πρόλοτβε δεύτερθυς κατά σειράν άΕιώματος με
>ά συνέλθη στή* Άγία Σόφια πθϊν τα τόν Συμδασιλέα - διάδοιχον, καϊ
<υριαρ>χίσουν οί έπΐιδροιμεΐς. Διέθετε πρώτίίυς κατά σειράν διαδοχής στή
καΐ κάποιο κληρονθμι«0 δικαίωμσ περίπτοση γτοΰ αώτός θά πεθαινε δ
κορμιά!... Άλλάχ! νά κράζουν τα
σκυλιά». "Αλλη ήταν ί) έποχή ποϋ
παρόμοια έμδατήρια έφρονημάτιξαν
τήν νολαίαν καί έξηπτον τήν (ριλο-
πατρίαν των μεγάλον. 'Εκείνη παρ
ήλθεν άνεπιστρεπτί. Δέν λέγο, ϊ-
σ(»ς ποτέ νά ήτο δποσδήποτρ δικαι
ολογτιμένη. Ό έλληνοτουρκικύς α¬
γών δέν ε"λη|ε τό 1453 οϋτε τό
1821, άλλ' ΰπέ6οσκΕ μέχρι τής τε-
λικής φάσεως τού, τό 1922.
Τήν λήξιν τού επεβεΓιαίιοσαν οί
κορυψαΤοι ήγέτα· τής "Ελλάδος καί
Τουρκίας, οί μεγάλαι Ελευθέριος
Βενιζέλος καί Κεμάλ Άτατούρκ,
θεμελιώσαντες τήν αΐιονίαν φιλίαν
τών λαών αυτών, μέ προοπτικήν
τήν όμοσπσνδοποίησιν τών Κρτιτών
τό θρόνο άπό την γυναΤκα τού. Άν κλήρος. Έπϊ πλέον ό ΐδιος 6
ναν, κόρην τοθ σϋτοκ,ράτορθς Άλεξί φάτΐος πα'ντρεύτηκί λίγ«ς μέρες
ου Γ'. Άλλά ό άρτχηγός των Στ™- πρϊν την έκλογή τού Φράγκθυ αύτο-
οοφόρων, μαρκίων, Βονιφάτιος τ·|ΰ κράτοοθς την χήρα τοθ Ίσαακίθυ
Μομφερράτο, έ«τός άπά τό όμττράγιια Β' Άγγέλου, Μαργαρίτα τής Ούγγα
το δικαίωμα τού καΓΓακΤητοί) εΤχε, ρίας. Μπθροθσε νά διεκβικήση· τό αύ
κατά κακήν συγκυρίαν, καί κληρονο τοκοαΤθρΊκό στέμμα άπό τρείς πλε«
μικά δ'καιώυατα. Ό πρεσδύτερθς ά ρές άπέναντι τού Οεαδώρου Λάσκαηι
τοιι Ραινέοΐος Μο,μφερροΐτϊικός 2ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίδα
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΠΡΗΑ
(Συνέχοα είς την 2αν τελ.)
ϊ)(.χ.)(·.χ·Χ«5(.χ.ν.»·1<.).·Η./·Κ.χ.>χ·χ.)«.
ΣΤΓΧΡΟΝΛ ΔΙΛΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΖΩΗΣ
(Τελει/ταΐον)
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ
κλη^ίας καϊ είς την καρδίαν ενός
Χωρίς την π-ρούπόθεσιν αύτην ή
πνευμοίΤική ζωή, κατά νόμθν
τ'ικόν άμοίλικτθν, θά έικοΐζοΛή, ξιότ'
«ττόισα φυτεία ήν ούκ έφύτευσεν ό πά
τήρ μου ό ουράνιος έκριζωθήσεται»
(Ματθ. 15, 13). 'Εφ' δσον, λοιττον,
την ανθρωπίνην πρασπάθειαν συμμε
ή Χάοις, τότε δλα τα παραν
γέλμαίτα τής εύαγγίλΐκής ήθικής λαμ
6άνουν σάρκα καϊ όστά. Άνά>'λυφο>'
είκόνα τούτου μάς παοέχουν αί ΌΡ
ί>αϊ τή: χριστιανΐκής ά/ΐότητθς. Τ'ζ.
τ»0 Χριστοΰ είς την επί
το) 6Ρ°^ς δι5ασ«αλίαν τθ
:ύν ύμεϊς τέλειοΐ, ώσπερ ό παττν
υμών ό έν Τοίς ούοαιΌϊς τέλειόο έ-
στ·» ττού άττό ανθρωπίνης
^αίνεται αποοσιτον καΐ
κτον, γίνεται θεΐ'ν δώρημα
καταβαϊνον. Τό παράγγελμα τού Ί
ησοΰ «"Εσϊ.σ9ε οθν καϊ ύμεΐς τρλΠοΐ
ώσ>περ ό πατήρ υμών...» δέν ση'ϋτ'-
νει 6ε6αίως δτι ή %ελειστης μας εί¬
ναι Εν οΐονβήττοτ» τέρμα, μία π~ή
ρης έφασμογή τοΰ ήθικ'ίθ νόμ'κι
άλλ' δτι ή τελειότης ϋγκειται είς ην
/, τήν έλπ!6α/ καί την αγάπην
πρός τόν 0-όν καί τούς
Ή πνευματική ζωή ουδέποτε εΤνο'
κάτι τό τελείως άπηιοτισιμίνον Ί-^
ψυχή Ηέ Μ·αν άέναο/ «ίνησΐν τειν·'
πρός κατάκτησΐν αυτής καΐ την α*!
ε>;ΐαν αυτήν έκφράζει ό Άττ, Πα·^-
λος· «ιθΰχ δτι ί}?η 6λοο6ον ή ήδη ·»
τελείωμαι, δ·ώχω δέ εί καϊ κατβλ.-,
6ω, έφ' ώ καί κατελήφθην υπό τί>'
Χριστοί ΊησοΟ» (φΐλ. 3, 12,). Δΐ'"·
τούτο, άλλωστε ό Χρΐστός συνηνηο"·
5<ά τής ένανθοωπήσεώς τού τήν ,}»' αν φύσιν Τού μετά τής άνθρωπιΗ, 5'ότι όντι>λθγι«ώς ή ανθρωπίνη φκ-
σΐς εΤναι έπΐδίκΤ'κή νά ά
την θείαν φύσι». Ό Υιός τού ©ε κ; *
γινεν όνβοωιπος διά νά λάβωμεν ·>ή«
υ1οθεσίαν κατά χάριν, νά γΐν&,χ1 ·
παιδία τού Θε<>υ.
"Ελαβε πάν τό ιδικόν μας δια ν ι
αάΐ μετα&ώση δ,Τι ίδ'κόν τ'υ. «1>·.
ος ών- λέγει ό άγιυς Άθανάσιοςΐ Ο
γέγθνεν άνθρωπθς, ινα
λον ημάς θεοποιήση». 'Εκεΐνο, τό ή
τοΐαν ό Πατήρ ηθέλησε διά την ·<.- τηοίαν των άνθοώττων (ή εϋδοκίΛ ΐ»^ Πατρός καΤά την άγΐογραφικί>
Εκφρασιν) «αί έκεΐνθ, τό οποίον
Υιός επραγματοποιήθη διά τή€ '.·
νανθρωπήσεώς τού καϊ τής σταυ"»·
κης τού θυσίας, συνεχίζίΐ τ0 ι"1ν».ν
μα τό αΥ'°ν ή
Ό άγιθς Ιωάννης ό
"Οπθυ μία τής Τρΐάδος υν
σΐατΐς παοή, ττάσα ττά.θϊστΐν ή « γ<· ά;· άδιαυ'πάστως γάρ έχει πρός έσυ την καί ήνωται μετ" ά> .οιβείας Λϊ·λ
σης». Μίσα, λοιπόν, είς τό κράι >·
τής θείας παρογσίας εΤιαΐ έξησα^'"
. £νη ή σοΐτηρία τής
μας υπάρξεως «αί τής ήθικής α··"
«αϊ ή
άπ-κατάστασις τής
μα; »ύσεως. ΤόΤ; ε'ίμ
άληθ·Λ'
ΐτ'·ευαατικοϊ ανθρωπθΐ. Ό ήρως ι·)1"
πίστεως, ό 'Απ. Παυ^ος, έ<φράίι * πιγοαμιματιικώς τό όλο«λήρωμα α··>'
τής π^ευματικής ζωής. «Ζώ δέ ο·1*4
τι έγώ, ζή δέ έν έιοϊ Χθ'στός»-
(Γαλ. 2, 20).
Ποάιγματι ίέν 6πάριχ£ΐ όόλλος ι«ιη
λότε,ρος, εύγϊνέστερος κα'ι ώρα'Λττ
^ος τίτλος άπό αυτόν. «Νά εΙσ·»· Λ
ανθρωπθς μέαα είς τόν οποίον %"> Α
Οιστός». Αύτό βΐναι καϊ τώ ίτ-
σψοάγκτμα τής πνευματΐκής ζωή«,
ώς ζωής έν τώ ©εώ, καϊ ιτροΛΐτ"Ί'
τει ή πλίΐοότης αυτής τήν £κ μεΓΌι·
τού άνβρώπου πρ(χτφοοάν τής πί"ΐ*
ως, την τα—ϋ'νωσΐν καϊ την ά*»ι/,*
Ρ«ν αγάπην. Τότε, κατά τό άνθοωπ'
νως δυνατόν, θά όε^ιάσης Μέ ι Ο»
Χριατόν.
ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ ΛΙΒΕΡΙΑΔΗ'
ΤΙΜΗ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΥΠΟ
ΕΥΡΩΠαΤΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ
Π. ΠΟΛΕΗΙίΤΩΝ
Η ΤΡΙΠΟΛΙΣ
Σεΐ-ρά αοβρων τού κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Τρίττολις' Ή καρδΐά τού Μωρησ-
χιλιοτραγθυδΐσμένη επαλξις τού <- 'ίνι.<;ύ φρθνήιματθς καί τής λεβεντιάς ή πόλις, ττθϋ είς τό όόκουσιμά της ά- »αδεύ-υν θοΰλοι, χαοακτη.οιστΐχο'ι κά ποία; -'πθχής, τής οποίας τό χρονι¬ κόν είναι γραμμένον μέ τάς κθρι/ψαί άς άρετάς τού "Ελληνος. Μετά Τούς Μύλ^υς εία€ρχ6«€θα ^Ιΐ τό/ Άΐχλοΐβόκαιμπον. Τό κεψιΧά- ρΐ εΤναι ό κάμβος τής ττεριθχής. Έ χω Β3ή ώοαΐα τοπία. Έχω χαρή την Φύαιν, είς Την πλη,ρότητα τής δυνΛ- μεώ; της, πού διαποτίζει την ψυχί,ν την σ^κώνίΐ, Την μετεωρίζεν είς κ~ σ ούς ιέξάρσεως καϊ άγνότητθς. Ά ιγο τό Κεψαλάρΐ ποτίζεταΐ όλόκλΓροί ο κάμπος ΟΙ κθρδέλλες συ*ΐχ£"ς ά- ?υνεχώς καΐ μιά διαφορε-ι Γθψΐν δ£.σπόζ°υν εύρυτάτης πεη1 καϊ νθμίζίΐς, δτι όδηγοΰν £ΐαΡ κώς καϊ 6α9ύτερον είς ίνα πσ.νόοα μα, μονσδ'κάν είς όλόκληοθν την χώ ραν. Ήμΐτίοεί κανΕ'ις νσ ξ:ικθυραθθή είς τό Χάνι τοΰ ©άδωοου . "Επειτ3 3ά περάαη τά έλάχιστα μεσαιωνΐκα ίιρείπΐςτ τού παλαΐοθ καί είς την ί· πθίχήν τού Ισχυροτέρθυ φρευρίθυ Μλ χλϊ, πού καιτεαιτΐάφη τό 1460', θά ΐτεοάαη τα Άγιωογίτΐκα, τό Στϊνό, τά Λιθοβοθνΐα, τό Ντοχώρι, δπομ ν- πά?χ;:ι Βι/ζαντινός ναός, μέ το χο ΥΡαφίας τ^ύ 15ου καϊ Ιό^υ αϊώνοι·, Ή Μονή Βαραών Β;ρειοανατολικΔς <αί ϊίς άπάαΤαθΊν ιμ'ος ωΙΚχ^ άπό γο;) Ν«οιχωρίου είναι έξόιχως ένδι.ίί ρων σταθμός. "Οπως άναγράφετα» είς έντειιχισμένην ττλόκα ή Μθνή εκ- τ(σ9η τδ 1030 Είς τό προαύλιον της ολέπει κανε'ις Βυζαντινά θωοσ- κ α καΐ είς τήν εκκλησίαν άρχιτεκτ^ νκ«ά μέλη καΐ έττιτύμβια άνάγλυφο Ό ναός εΐνσ,ι Βοζαντΐνός, άφΐερο- μένΟς είς τόν "Ατγιθν Νικόλαον. Πρί καο/ν εντύπωσιν αί τοιχογραφίσ' τού. Τού 15'υ καί 16°υ αιώνος κι>-
ρ αοχθϋνται άπό πνεύμα τής βαθείαν
πίστεω·;, αύτη πού φθάνει είς τ'ιν
καΐτάνυξι* καϊ την Ικεσίαν, πού χαοα
κτη(οίζ£ΐ τις γνηοιώτερες
άγΐίγοαφίες. Έξ αΑλΟυ δύο χ
πλεκτο· Έττΐτάφιοι καϊ ίν Εΰαγν'λι
■>ν εί- Πΐργοϊμηνήν, μέ 326 ψύλλα,
ξ-,χωρίζουν άπό δλα Τα μεγίστης,
τοάγμαιτΐ, άξίας κειιμήλια τής μθ-
νής. Π^οιττόν να ύι»βγραμμΐσθή, 6ι·
ό ατηιαεΐται π£νταικάθαρη καϊ δτι ή
τται^άδθσις τής φΐλοξενίας ευρίσκει
.;κεΐ την πλίον άντΐπρθσωπεατικ^·
της εκφοασιν.
"Έττάμενος σταθιμός η Τρί>πθ'ς
Είναι, πραγματικά, ώΡαία πόλις, ι(ς
!;ψόμ:Τ"3ν 600 μέτρων, μέ θ3νμά<Ί- όν καϊ ύγΐεινότατον κλΤιμα, μέ καληΊ Ουιμθτομίαν, πλαΤείας, πάρκα καϊ Α ραϊες έξοχές. Χωρΐς ά-ιφι6°λία ετ»ο:ι τοιιρ'στιχόν κένιτρονι μέ έξαίρετθ άαγάνωσ'ν την οποίαν δικαιώνεΐ ή Φυσική ώμΰ^φΐά. Τό κολθκαΤρι όϊ πά ΡοΘεοισταϊ καί γενικώς ο! έιπισκέ ιτται καταφθάνουν κατά κύματα καϊ ίΣυνέχειο είς τΛν 6ην σβλ.1 ΙΐορεΙα διά των Ιθε.ον ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΤΈΛΟΤ Β. ΜΩ1ΆΊΤΙΔΟΤ Ό διαμένοίν οτό Παρίσι "Ελλην «. Ιωάννης Κλττμης, κσί γενΐικός άντιπρόσωπθς δ'ά την ΒλλάΒα τής Εύοωττα'ικής Συνσμο- σπον5ίας των Παλαιών ΠοΧε,μΐστθν, 1Λ3' στάς Άθήνα<;, καί κατά -ι τι« δ άοκεια τειλετής πού ίγινε οτό ξ* ν>5οχεΐθν «"Αστορ», έπΐδωσε διπλώ
ματα μετά τταρασήιμου (εκ
τής άναψεοομένης "ΟργανώθΕως, ώς
διακρΐθ·έντας σέ δ αφόρους Τσμεϊς
"Ελληνας). Μετσξύ τών τ ι μηθέν>.χϊν
είναι ά λθγοτέχνης κ. ΧρήσΤΟς Σπα
Β'
Άπηλλό>/» τής αίχμαλωσίας τής
ΒαΰυΛωνθς ό φΐλόσοψθς μέ την σο,ι
παράστασιν τού Έλληνος Ίατρθυ
το3 Βασιλέως τών Περσών Δημοκί
5ο·σ καΐ επέστρεψεν είς την πατρίδ-ι
το^ Σάμ^», ή όπθία ήτο ύπόδθυλ .^
ΓΙς τόν μέγσν Βασιλέα των Περσών
ΟΙ π^ιηταί καί οί Σοφοί εΐχο"
έγκαταΐλειψει την νήσον αί Σχο^ϊ
αϊ ο( Ναοϊ εΐχον κλείσει.
Δ'ά τής πείοας τού άντελαιμβάνε
^ο πό)1, ή άν9?α;πότης κσ/ΓείΤρύχετΛ
άπό με,γάλας ©-Ομηνίας.
Την αγνο'αν των Ι«ρέων, τόν ">λι
«·ιόν των Σοφών, την άπειθαρχΐαν
των ΔηίΐΟκοατικών, τόν έξευτελισμόν
των Πολιτικών.
Δ'ά νά άφυπνίση την ψυχήν τον
Θεών τΓ°ύ εκοιμάτο είς τούς
νά έπαναφέρη την ισχύν τού
τού Άιπόλλωνος καϊ τό κύρθς
«αϊ νσ 1,5ρύση Σχολήν
νομα>ώλης( ό άητθΤθζ ί·παρασημθφ°-
οήιθη διά τήν βράσιν τ0υ ώς πα^α>
ού πολε>)ΐΐοιτού, όσον καϊ ώ»; συγγρα
Φέως των διδλίων ίίΑίχμάλωτοι τ^ν
Τούρκων» καϊ «Μπέιλερ Σθκάκ».
ί καϊ Άγωγής πού θά έμόρφωνε έ.ι
ατή|Κ>νας καϊ άγνούς άνθρώπθιΛ, 4
^>^θαIγόρας μέ την μητέΡα τ°υ Τλο
θενίδα έγκατέΛειψε την πατρίδα υυ
δ'ά την 'Ελλάδα.
Οί Δελφοί ήσαν ό Ιεοός τόιτβ>,
τής "Ελλάδος, είς τόν Δωρικόν Να
όν τού Φ^ίβου 'ΑΛΟλλωνος, ή Πυθία
£δυδ; τούς χρη^μθύς Της.
'Εκΐΐ οννΐίριχοντο αί Άμφι*Τνονίϊΐ
όλαι αί 'ΕΜηνικαί πόλεις εΤχον α
νεγείρει παοεκκλήσια γύρω άπό Τ&1-
ιερόν Ναόν μέ άναθήιματα.
'ΕχεΓ άνέδαΐνε την Ιεράν οδόν ή
Πομπή, αί καλούμεναι 9ε<ορίαΐ ν% ίαη τόν Οεόν τοθ Φωτός. ΟΙ Δ'ΐλφοί είχον κχχθιερωθή άπδ χοόνια ώς τό κεντρον λατρεί άς των θ*ών. Ό ύπε<:5όρειος Άίττόλλων έκπΌ- "ωπεΐ τήν κάθ-δ°ν τ°ΰ ΟύΡανού είς -ήν Γήν, την ίνσάρικωσιν τής πν£υ- ματικής Όμοοφιάς, τό ξεχείλι^μο; τής ύπϋρδατικής άλιιθείας μέ τήν €μπνευ^ΐν κογϊ την Μαντείσ,ν. "Η λαίτρίία τού Άοίου άνθρώττου άπό τήν ά»χήν τού Πολιτισμθύ έστρά φη πρός τόν "Ηλιον ,πρός τήν πή /ήν τοθ Φωτός, τής βερμότητος) τής Άλλ' δταν ή σχέψΐς τών σο^ών υψώθη άπό τό φαινόμενον ε'ί ΤΠν σ' τίαν διέκρινον απισθΐν τής αίσθητής φωτιάς καϊ τού όρατού φωτός, μίαν αυλον ψωτιάν «αί ίνα νοερόν φώς ΊΕταύτισαν λοιττόν τήν αυλον ψ/ο- τΐάν μ^ τό δηαΐουργικόν πνεύμα τ°<· Σΰμιπαντος, (τήν άρσενΐικήν άοχή') καί τό νοερόν φ«ς μέ τήν δΐαμορρ«· Τριαν ψυχήν τού καϊ ττλαστικήν τ3·ι ούαίαν (τήν θηλυκήν αρχήν), 2ΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑ Επί τής Ιδρύυε^-ς Μ κρααιατΐκο·" στή Νίκαια καί έξ άφθρ- μή-, σχετικών δημθαιε<,μάτων κσϊ είς την εφημερίδα ημών, ή συνάδελ- «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΒΣ» τής Νι«αίας, 5η·.θ7κύει. είς τό φόΛλον α^,τής τής 28ης '0^·τω6ο-ίςυ ε.ε καΐ υπό ^ Τίτλον τό κάτωθι άοχ'συντάκτθυ αυτής (οί Μικρασιατκέζ ΠαΤοίίε-.) τα μουσεΤ» τους' Ήτ^ν ό τίτλος £νός σημειώματός μας (άρ. 4?,4. ΣεπΤΓϋβρΐος 19Ν59) ττού ελεγΕ γιά τήν άνάγκη συγκεν- ν έθνι*ής Καΐ ΘΡη.σκευτι«ής μνήμης, κεΐίμηλίων οτπα νίων καί πολμτίμων. Καί γιά την έ ναπόβεσ,η δλων των άντικειμένων Μι κρασιατικής Τέχνης κα'ι άρχαιολογΐ κης άξίας καϊ τών €ώρημάτων Ιστο ριχής σπουδαιότητος στό χώρο ενός ττθύ νά Ιδρύθη στήν προο φυγούπολι μέ τα ενδοξο δνομα Μι· κΡασιαΤικής πόλεως, την Νίκαΐα. Δεν θά έπαναλάβθυμε την εξόχως ί διαίτερη σημασία' τής υπάρξεως καΐ λειτουργίας τού Μουσείθυ στόν γο- μέα τής δΐαιωνίσεως Τού 'Ελληνι- <*μο) τής Μ. Άσίας, οϋτε καί νΐ ~^τΊ τη μΓ(τρόπολι των πρθσφύγω", την πσλι μας - γιά την όποία δτσν έγοάψσ.με δτι άπ°τεΑεϊ την «θέσι» τού μουσείον φίλος ίατ^άς τ. τυμ άντεκρουσε τούτο σέ έπι- τ:υ δηαθσΐευθ:Τσα "τό ώπ' ά.ρ 425 φύλλο τής εφημερίδος μας ύπο- στηρίζοντας, δτι ή ΈΐΤίη Νέας Σμύρνης ξιαθέτει άοκιτό ε-ίδικώ χώ ρο καϊ δτι έΐπ' αθτοΰ τού θέμα(Τος εχ χε συνεργαοίαν ό πρόβδρος τού 'βρύ ματος μετά Των αρμοδίων, θά παρα θέσοι/με άποσπάσματσ άπό δημθσίευ μα τοΰ «Προσφυγικθύ Κόσμου» τ·ηι, 19 Όκτωτΐρίου ]969· πού ό ονντά- κτης τού, έκλεκτός Μικρασΐάτΐις λ« . γοτβχνης κ. Νϊκθς Μηλιώρης, Τοιπ»» θέτει καϊ άναλύει θαυμασία τό 5*0 ίήτημα. «"Εχω την έντύτ>ωση άπό αύΐΛ
πού δημοσιευτήκανε, ττώς τό 'τΐα·
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την βην σιλίδκ
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΙΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚλΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
«Ήτο συν—ώς συνεχίζει ό Στερ-
γιάδης £(ς τήν κκθεσίν το« πρός τα*
Κυ6έρΐ'ησΐν) λίαν δεδικαιθλθγημέν*;
ή άρνησις τής "Ελληνΐκής ΚαΤΟχής
τοϋ νά εγκαταλείψη τή,ν απονομήν
τής Ποινΐκής Δ·καιοσύνης είς τα
τούρκικα δΐικαστήρ'α, άλλως τε «αί
άπό νομικής απόψεως είς ού6εν ττοο
(Συνέχειετ είς την 6ην σ·Μ·ετ)
"Αρβρα
(ΐΓΛΩΣΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»
ΠαντοΟ καί πάντοτε, οί
νοι άνθοωποΐ, άθεράπευτοι νοσταλ-
γθΐ τής δικής τθυς 'Επθχήο, ιτθ,ι,
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟιΡΙΑΔΗ
λεμο - κάπθτε πραγματΐίκά
■ μέ τοϋς νεωτέρους, Έτσι,
ζε ή γενεά των πρθττάιπ'πίίν μας γιά;
κατά κανόνα, την βρίσκουν καλι/τ* τούς... εξωφρενιοΐμθύς καί τίς τθΑ-
ρη άπο κάθε αλλη,
ενα Πό
(ΣιΛ,£χεια είς ,ήν 6ην οτλΐβα)
Η ΜΕΩΤΕΡΗ ΠΟΙΗΣΗ
ΔΥΟ ΔΙΑΑΕΞΕΙΣ ΤΟΥ κ χρ. ΣΟΑΟΜΟΝΙΑΗ
ΚΕΡΚΥΡΑ, 30 Νοεμβριού.
Ό κ. Χρήστος Σολομωνίδης
έδωσε γιά δεύτερη φορά τό
παρών στόν Κερκυραϊκό χώρο
μέσα σ' δνα χρόνο. Καΐ τό
Κερκυραϊκό κοινό τόν άγκάλια
σε μέ άγάπη. Γιατί, άνεξάρ-
τητα άπό τό πνευματικό τού
άνάστημα, ό κ. Σολομωνίδης
είναι £νας χαριτωμένος άνθρω
πος, όπως θώλεγαν οί Γάλλοι.
Απλάς, γεμάτος καλωσύνη,
μέ τό χαμόγελο πάντα στά
χείλη, μέ τήν όνειροπόληση
στά μάτια, μέ τήν ανεση τοΰ
κοσμοπολίτη, άλλά κα'ι τη σε-
μνότητα τοϋ γνήσιου ποιητή,
μέ τό χιοΰμορ τού, ό έκλεκτός
έπισκέπτης μας κατέχει τό μυ
στικό νά κατακτά τόν συνο-
μιλητή καΐ τό άκροατήριό τού.
"Οσοι τόν οίκουσαν θέλουν νά
τόν ξανακούσουν κι' δσοι τόν
γνωρίζουν μόνο άπό τή φήμη
θέλουν νά τοΰ σφίξουν τό χε-
ρι. Δέν ύπάρχει περιοχή τής
Ελλάδος ποΰ νά μην έχη κά
νει τή γνωριμία τοΰ κ. Σολο-
μωνίδη. ΓιατΙ παχτοΰ τόν προσ
καλοΰν γιά νά τοΰ προσφέ-
ρουν τό χάδι τής άγάπης των,
άλλά καί γιά νά γευθοΰν τό
μεστό λόγο τού, τοΰς ποιητι-
κούς όραματισμούς τού, τήν
πικρή νοσταλγία τού γιά τίς
χαμένες πατρίδες τής Άνατο-
λής. "Ετσι ό κ. Σολομωνίδης
δέν είναι μονάχα ό ίστορικός
συγγραφεύς, ό λογοτέχνης, 6
πρώην ϋπουργός, 6 έξαίρετος
ότνθρωπος. Είναι άκόμα κι, ε-
νας άκούραστος απόστολος,
πού πιστός στήν έπιταγή τοΰ
Ρόταρυ, τό «ΰπηρετεΐν», φέρ-
νει σέ πνευματική έπικοινωνία
τήν πρωτεΰουσα μέ τήν έπαρ-
χία.
Δύο ήταν τα θε ματα τών ό-
μιλιών τοΰ κ. Σολομωνίδη
στήν Κερκύρα. «Ή γελοιογρα
φία κατά τόν Έλληνοϊταλι-
κό πόλεμο τοΰ Σαράντα» και ή
«Μεώτερη έλληνική καΐ ξένη
ποίηση». Ή πρώτη δόθηκε σέ
τιανηγυρική συνεστίαση τοϋ
Ροταριανοΰ Όμίλου, ή δεύτε
ρη στήν αΐθουσα τής 'Αναγνω
στικής 'Εταιρείας γιά τό εύ-
ρυτερο κοινό. Μέ τήν ττρώτη
ό ποιητής τών Χαμένων Πα-
τρίδων ξαναζωντάνεψε μιά
πραγματική έπική περίοδο τής
έλληνικής ίστορίας. Μέσω τής
γελοιογμαφίας, πού εΐχε άν-
θίσει τότε κι* Μδινε τό πνεΰμα
καΐ τήν ψυχή τοΰ λαοΰ, ό κ.
Σολομωνίδης πέτυχε νά σκια-
γραφήση μέ τίς άνάλαφρες
πινελιές τοϋ χιουμορίστα, τήν
άτμόσφαιρα τών ήρωϊκών έ-
κείνων ημερών. Μέ τήν όμιλία
τού γιά τή νεώτερη ποίηση ό
κ. Σολομωνίδης πέρασε σέ άλ-
λο κλΐμα. Καΐ κεΐ δμως 'ηταν
ό έξαίρετος κομφερασιέ. Μιά
όμιλία, πού θέλει νά φέρη τό
κοινό σέ έπαψή μ' έ'να θέμα,
τό όποιοδήττοτε θέμα, δέν μπο
ρεϊ νά είναι βαθυστόχαστη με
λέτη. "Αλλη είναι ή τεχνική
τοΰ προφορικοΰ καί άλλη τοΰ
πεζοΰ λόγου. ' Ο,τι διαβάζεται
δέν μπορεΐ πάντα καΐ νά είπω
θή. Πεπειραμένος όμιλητής ό
κ. Σολομωνίδης απέφυγε αύ¬
τό τό σκόπελο. "Ετσι ή όμι¬
λία τού γιά τή νεώτερη τΐοί-
ηση έδωσε την εΐκόνα, πλαί-
σιο καΐ οιόσία, τοΰ θε ματος,
χωρίς νά κοοράσει καί, προ
παντός, χωρις νά ένοχλήση.
Άφοΰ στήν άρχή τοττοθέτη-
σε την ποίηση στό σωστό της
βάθρο, ό όμιλητής τιροχώρη-
σε στήν άνάλυση τού «φαινο-
μένου» τής νέας ποιήσεως. Ά-
νεφέρθη στά «κινήματα» τοϋ
ψουτουρισμοΰ καί τοΰ νταντα-
ϊσμοϋ, γιά να περάση έηειτα
στήν έξόρμηση τοΰ σουρρεαλι
σμοϋ, ό οποίος κυριάρχησε
στήν πνευματική ζωή τής Εϋ-
ρώπης στά χρ^νια τοΰ μεσοπο
λέμου, γιά νά φθάση μέ σρ-
κετή καθυστέρηση στή χώρα
μας.
Μίλησε γιά αούς μεγάλοος
Ιεροφάντες τοΰ σουρρεαλισμου
τόν Άντέ Μπρετόν καΐ τόν
Πώλ 'Ελυάρ, έδωσε στίχους
τους κα'ι τό βαθύτερο περιε-
χόμενα τοΰ πνευματικοΰ των
κινήματος. Κι' άφοΰ έξάντλη-
σε τόν σουρρεαλισμό στόν εύ-
ρωπαϊκό χώρο, άνέφερε τίς ά-
πηχήσεις τού στήν 'Ελλάδα,
μέ τΐροδολή στίχων τοΰ Σε-
φέρη, τοΰ Όδυσσέα Έλύτη,
τοΰ Άντρέα Έμπειρίκου, τοΰ
Νίκου Γκάτσου, τοΰ Νίκου Έγ
γονόπουλου καί άλλων νεωτέ-
ρων, ϋπογραμμίζοντας κυρίως
τίς άρνητικές πλευρές τής
προσφοράς των. Τό ηιό δμως
ενδιαφέρον μέρος τής όμιλίας
τοΰ κ. Σολομωνίδη ήταν τό τε
λευταΐο, δπου σκιαγράφησε
τήν αντιδράση πού έφερον οί
ϋπερδολές τών σουρρεαλιστών
σ' δλες τίς χώρες, δίνοντας πά
ράλληλα χαρακτηριστικά δεί
γ ματα αυτής τής δημιουργι-
κής άντιθέσεως. Ωρισμένα μά
λιστα άντιπροσωπευτικά ποιή
ματα τοΰ νέου κύματος τής έ-
πανόδου στόν όρθό ποιητικό
λόγο, ό κ. Σολομωνίδης τα
ε'δωσε σέ δικές τού θαυμάσιες
μεταφράσεις.
Καΐ τό συμπέρασμα τής όμι
λίας, τό ϊδιο τό αΐώνιο καί α-
μετάβλητο. Δέν είναι οί σχο-
λές καΐ τα κινήματα, πού ύ-
πηρετοΰν τήν τέχνη, άλλά ή
καλή ή ή κακή ποιότητά της.
Δέν ύπάρχει παληά ή νέα ποί
ηση. Ύπάρχει καλή ή κακή
ποίηση. "Ο πραγματικάς ποιη
τής θά δώση στίχους ποιότη-
I
τος είτε μένει πιστός στήν πά
ράδοση είτε έχει προσχωρήση
στά νέα ρεύματα. Καΐ τα πα-
ραδείγματα πού επεκαλέσθη
ό όμιλητής βεβαΐωσαν τοΰ λό
γου τό άληθές.
Κ. ΔΑΦΝΗΣ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 /
"
.........................................................................
Ι""-
«■■■•■•••••«•ϋ
Ετος 43ον — Αριθ. φύλ. 2025 :! Διευθυντ-ής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ί Γραψίϊα: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229 708
: :
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΛΤΙΚΟΣ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ
XXI
Η ΕΛΑΑΣ ΕΑΑΗΝΟΜ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
3. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΨΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΒΛΗΣΕΩΧ
Τοδ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑ30ΥΡΑ
ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΟΥσ
Γίς σύτού; την απόπειραν τής άν;
ξαοτηαίΐς έκ το) Βυζαντίου καί
ιήν ιδρι>σ ν αύΤθνόιμθυ ήγε.μθνί .(
Ίς Τραπ·:ζΓΰντος. Τοιαύται
Β' ΠΟΝΤΟΣ
1. Ό Παντός «αί τό βασίλειον του.
Την ο-ημααίαν τ°0 Πόντον διά
την πρόοδον «αί τήν ευημερίαν τής
Λΐ;μθιψατίο:ς των Αθηνών διεϊδε πρ"ι
τος ό ΠεΡικλής (450 ττ Χ.) »·α·, Οι
•νίίο' κατά τάς προβλέψεΐΓ κσί
ςβπγίας τθν έκαλλι£ργη:ταν —ώ'τ -
κάς καί εμπορικάς καρπθφόρους σχέ
σεΐς μετά τών άοχαίων 'Ελληνικώΐν
τόλ;^ν ίττϊ των π=3αΑίων τοΰ Εύΐ'-ί
νόν Πόντον. Εντέυθεν καί ή εξασφά¬
λισις Της έλϊ<*3έρας διαννήσεως Γωι/ Έλληνικών έμΐτθρεΜμάτων τής Μεσό¬ γειω 5'ά Τ3θ 'Ελλη—όντου καί τού ΒοβττΟΡ^ι «α! ή συνίχής, όσφαλ.ός καί κίοβοφόρος ά*ταλλαγή των μ^ ξι) τών ιτόλεων τής Άθηναϊκής Συα- ττθλιτείοτς κοτΐ των παραλίων πόλεων τού ΕώξΕίνου. οΤαι ^σαν τότε ή Πον τοηοάκΐλίια, ή Σινώπτΐ, τα Κ°τύωρα ή Άμισός. ό. Κερασο0ς καί ή |οα· τας ποικίλας το ΰΠόντου 4πί Μ&γάλθυ καΐ τών βιαδόχων τού (321 - 301 π Χ.) άνα^έΡω μόνο» τήν υπό το3 Μιθρΐδάτθυ έτπση'μοιν κατά τό ?Β1 προ Χριστού Γδρυσ'ν τ°0 βσσ'λείου το; Πόντον ττερΐλαμβάνοντος (ήν Π'ντΐακήν Κοπττίταδοκίαν, μέρθς τής Γ)3ψ>·αγον!ας, την Γαλατίαν, την
Τούρκων Κοττ—αδοκίαν κα! την φρν
γίαν. Άλλά τό βασίλειον των Μ·θρ>
δαηίών καταλιβςν τό 63 μετά Χοι-
στο* πΕΡ'ήλθΐν είς την
τής Ρώμης κα! έν συνεχεία ε(ς
Βυζαντΐνούς αύτοκράτορας ο| 6ττο(·.ι
κατέστησαν την Τροοττεζοΰντα Ιστο-
γ"*Γ|»·
2, Ή Τραπεζούς καΐ τό βασίλειον
τις.
Ή Τρατττεζούς, «τισβεκ,α κατι
τάς αρχάς τ ου Η' πρό Χρΐστού αΐω
νοί υπό των Σινωπέων, δλαΛε τό όνο
|κχ ΤροΒτεζοΟς) διότι ττίρΐεβάλΛετο
κατά την π'θοίνοτίραν γνώμην άπι
πολλοϋς λόφους Οπερχειμένθυς αλλή¬
λων τραπίζοειδώς.
Γϋοιξ των καΤαφύτων λ6φων τής
μεταγενεστέρας Τρο—εζούντος είχον
™λσΐ πθτί (τό 400 ττ.Χ.) στή7ει
τάς σκτΐνάς των ο| μύριοι "ΕλληνεΓ
οτρατιώται τού Ξενοφώντος καϊ τταοε
μΕιναν έκε; επί ολόκληρον μήνα πρός
ανάπαυσίν καΐ άνοοσυγκρότησΐν.
Επί Βυζαντινήν, κατά την Ραρτυ
ρίαν τού ΙστορικοΟ Πρθκοττίθί; τό 6-
νομα βασίλειον τού Πόντου δι εσώθη
καΐ ιιτβΥ,ηθΈ μέχρι το0 Η' μ.Χ. αίώ-
«°ς, διότι ϊιψίσταντο εισέτι αί δύο
επαρχίαι τθνι ή Ποντική κσΐ ή ΐαθ
Πολομιωνικοώ (έκ τοθ Πολεμίωνος)
5'ά των δποΐων τό βασίλειον τοθ
Πόντον έιτεξβτείνετο μέχρι τής Χαλ
«ΐ)5όνος επί τής Άο-ιαΤικής βχτήζ
τού Βοσπόοθ"). Άιτό τοθ Η' δμω'
σΐώνθς μιτ^ χρΐατόν καΐ άκριβόστε
·ον άττό των έπιτνχών είσβολών τά,ν
Άράβϋν ετς τό Βυζαντΐνόν κρότ;.»,
τδ ον°μα Παντός έξέλιπε ττσντελός,
δ'ότι ή στρατιωτική άναδιάρθρωσ'ς
'°υ Βυζαντίου μετεσχημάτΐσε τάς έ
ταρχίας τθΰ Πόντου «οί τάς μετωνο
|><~€ 9εμα. 'Ενττεΰθεν καί τό δασί- *ε'ον τού πάλαι πστέ Πόντθ^ όπτείΤί λ Εκτοτε τό νεοσύστατον θέαα Χαλδαίας <μέ νίαν Πρωτεύ°ΐ'σα>',
στρατηγΐκήν «αί οχυρόν ΤραιΐΖ-
τον ανετον καί άσφαλή
^μίνα της.
Τή» μενάλην ιτολ€.μικπν Αξίαν τή
τρβτίοοθσης τοί> θέμοττος τής Χαλ-
ίοίος έξαίρο/τες ο) 4κ Κωνσταντι
"θΐΛΓΟλΐως αποστελλόμενοι είς Τρ—■£
ζ°Οντα στρατΐ«τι«οΐ καί νσυτικοί άρ
Χ1Υ°ΐ εκέρδισαν ταχέως τιίν *γά—ιν
*ΐν εθνοιοιν «αί την αφοσίωσιν των
ί»τοττίων, Καί ή φιλαρχία των στοα
τιωτκών καΐ νοκ/πκάν άττεαταΐλ^ενων
το" Βυζαντίου, ένθαοροννομένη £ξω-
βε» οπό τΓ»ν άψοσίακτΐν καί την έιΐΓτ»
στοσθνην των έντοπων καί ίνΐσχιιοΐι^
*| εσωβεν ό—ό την άπθγθιγτίκαι»
'ώ» άρχΐτγώι, ι* των ανωμαλίαν ο»
καΐ έκ τής Οικονομικαί
(1Π8
ς
άλλα τελΐκώς άτέτ»χ·ν
^ς έκ των ά-οτΓΐΐρών καΐ ι..,
α τελευταία εγένετο 6;>3χΰ
τρό τής Λατιν:κιρστίας Κωνσταντι-
όλ α; έ,1ΓέΤυχε να Ιδούυη τη
κράτος τής Τ^απϊζοΰ,
τος κατα την μαρτυρίαν τής Ιστοοι
Δ'όί ί.ΥΥ3ν'οί τοθ Βυζαντινοθ αύτο
ά Ιωάννου Β' Κο.μνη·νο:
1143) «αί υ|οί το-3 πρεσου
τού Μαν^··Ίλ Α' Κοιινη-
°) (1143 — Π8Ο) οί
ξ:ος καί Δαυίδ Κ°'μνΓΐνοί
σαν να Ι&ρύσουν "Ελληνικόν κράτος
3ύτόν3ιμον «αί ανεξάρτητον <3οτό τό διαβοοιθεν υπό των Λατίνων Βυζάντι »ν. Ποοσχ-ατενΒΕντες οικονομ «ώς ά- ί> την μητρόβεν μάμμην των 6ασί-
λιο-σαν τής Ποντΐκής Ίδηρίας (τής
Γεωργίας) ©αμάρ (1184—1213) ε¬
πέτυχον ν^ 1δρ6σθυν τόν Μάρτιον
τού 1204 τό αύτόνο,μον καί άνεξαρ-
τητον Κράτος τής Τρ3ΤΓε<οϋντθς/ νί- ιοαναστΓραντες τό αρχαίον 6ασίλει Ον τοθ Πόντον. Διότι τό νεοσύστα- -ον κράτος τής Τρο—εςοϋντθς έεετ.ί νετο 45αφΐκώς επί των πε,ριασοτε,ρίον έτταρχΐών τοΰ άρχαίθυ δοοαιλί,ίου ΐον ΜιθριβαΐΤΐιδών, άλιλά μέ Πρωτίύουσαν την "Ελληνικήν Τροπτεζοθντα. 'Εντε;- θεν «αί ή όχυρά Τραττεζοθς κατά την διάρκειαν τής ΛατινοκρατίαΓ ΚωνσταντινΟι«ττόλί;ως έν τή Ανατολή (12-04—Ί261) άνυψώθη καί διόττοε- ψεν οχι μόνον εμπορικάς άλλά ναι ώς σττοθδαιότατον πνευματικόν καΐ έκκλησΐο-στΛκόν κέ«ρθν των Μικρα¬ σιατικήν ττόλεω» τής ένδοχώρας. ια τουτο χαί οί Ιδρυταί χθθ νεοσυστά- του καί 'Εϊλληνικθΰ αυτού ΚράτουΓ ών^μάσθηααν επαξίως Μεγάλοι Κο- μνηνοΐ (Μεγαλο^ομνηνοί) πΡός διά- κρΐσιν ά—ό τούς καλουμένθυς Άγ/5 νοονύμθυς ή Άγγέλους Κομνηνούς τοΰ Δε-Ο-Ίτοτά/Γθυ τής Ήττείρθυ. Δ'ότι τό γενεολογικόν δένδρθν των Άιγγόλων τής "Ηπείρου δέν προήρχΐ ά~ό νομίμους γάμθυς, ένω ο| Με τής Τραίπεζοθντο ί- σΐν χοιστιανικώς καί έκκλησΐαστι- κώς καθαρόαι|>οι καί αψ°γοΐ.
Τό νεοσύστατον "Ελληνικόν «αί ο
νεξάΡΤητον Κράτος τής Τραπτεζοϋ*
το, έχαρακτηρίσβη μόνον βασίλειον
ώς αρχικώς ώνομάζετο «αί τό Μιθρι
δατΐκόν βασίλειον τ°0 Πόντου. Καί
ορθώς ό μέν 'Αλέξιος Α' ώνομάσβη
βασιλεύς, ό δέ συνΐδρυτής και άδεΑ-
φός τού Δαυίδ ήρκέσβη είς τόν τί¬
τλον τού Δεσπότθυ μόνον. Διότι μό-
νσν ή Βυζαντινή αθτοκρατορία 0φ«-
στοιμένη ε(σ£τΐ, έδι«αΐοΟτο να φέρη
ύπερηψώνως καί άττοκλεΐστικώς τόν
τίτλον αύτοκρατορία. Άλλα καϊ ;»ε-
Τά τό' ίπτακϊψαλισμόν τής Βυζαντι-
νής αύτοκροίτο,ρίας διά τής καταλη
ψεωί της Κωνστσντινονπόλε<ος ^ΐτό τώ» Λατίνων, άπεκλείετο αύσττιρώς ή σκνάπαρξις δύο αύτοκρατορΐών, δ·ό τι ή ένότης τοΰ 'ΕλληνοχριστιανικοΟ Βυζσντίου τάς εθεώρει άσυ,μβιδά- στους καί τάς άττέκλειεν απολύτως. 'Εττθμένως οί "Ελληνες τθυλήτχιστο*, ΙσΓορικοί όφΐίλουν νά ά.ποφεύγουν τήν χΡη^'ιΜοτΓΟίησιν τού δ.οθυ αύτοκρα το3ία ιάς Τραπτεζ°Οντος καί είς ΐο μέλιλθν. Τα γεγονός τής πτώσεως τη ςΡα- ζα>Τ'νής' αΰτο«ρατ3ρίας όκτώ ^τη £
ν^ρίτερθν (1453) καί τής δΐαίτηοή.τε
ως τοι; κράτους τής Τραττεζβΰνιος
ίπι όκτώ ϊτη περισσότερον (1461)
δέ·ν τταοόχει τό δικαίωμα είς την
Τραττεζοϋντα νά Οττθ'καταστήση τήν
;ύτοχρατθρίαν τού Βυζαντίου. Χρη"·
μεύει μόνον πρός Εξαρσιν τής εύσε-
βείας το^ είκθστοθ καί τβλευταιθιι
τής ΤραπεζούνΤος 6ασΐλ«ως ΔαυΤΛ,
όρνηθέντος £Ις τόν καΤακτητήν Μ'οσ
(Γυνέχεια ε:ς την 6ην ογΑ.)
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΣΥΓΧΡΟΗΗΠΝΕΥΜΛΤΙΚΗ ΚΥΠΡΠ/
Τοΰ
(Τελίι—οίον)
ΣΤΙΣ ΚΛΛΒΣ ΤΕΧΝΕΙ
Αΐτό τόν ταμέσ των καλών
5εχωρίζθυν σΤή ζωγραψΐκή ό Γ. Γ»
*νί°ι», ό Ά. Διαιμαντής, ό ΒίκΤωρ
ΊωαννίΙδ,ς, 0 τ»λέμαχθς Κάνβος, 5
Θ
ης μ
3, ή Αύγή Σοκαλλή, ό Τάκης
Όύδης καί ό Πώργθς ΑΛαυΡ^ί
δ1?, ττθύ ζοΰν στήν 'Αθηνο. Στλ»
ΥλυτττΜ,ή 0 -Ανδρέας θυμόπουλος, ■
Ν. Δρυμιώτης, ό Χρ. Κασάστης, 'ό
Χρ. Περ5ί<)ςι καΐ τώρα τελΐυΐ·αίσ ή ^'να ΠαυλίδΓ, (πθθ ζεϊ »τό Πα- '101)· Καΐ σΤη μουσική ό μουσικ-*ό '°? καί μθυοονργός Σόλων Μΐχαιι»·! * Γιάγκος Μ··χατιλίδης, «·' Ο ·ων Ίοκωβίδης. Γέτθια^ σέ -πθλμ γενικάς νραιμμί·., "«η ή σύγιχοονη πνευματική ζ'νή 'Π1; Κύττρου. Την εϊβαμ* - «αί έΛτ *° ΤΠ χαρηκαμε «ότι την «αμαρώσα ·" ■ στα ώρα7α Κ0Γ; 4ξια 6ΐτιτεύγμι " ^ κοτα τή σΤαθερή καί **Ρα ποριία της στόν πλατύ 'Πί —«αιματΐκής δηίΐιουργίας. Κ τι· <"οΐώ . πιοτεύω · πόσο 6α Της «ρστεϊ τα μας κ. ΜΕνΚ ΝΙΚΟΛΑΙ'ΔΗ πνευματΐκά άπθθέμοττα τής Φιιλής μας, «αί μέ πάση πίστη τα καλλιη γει' καί τά άναπττύσσει. μαζί μέ δ λ0 τό 'Εϊθνος, σέ μιά κθινή να>
/ονιμη προσπάοε'σ.
Αυτή τή" προσπαθεία θά τήν ^α
ή πνβκματΐκή Κύπρου μ^
ίδια πόντα άφοσίωση στά πνευ
ματΐκά «>αν'·<ά κα στήν πολιτισΐι κή αποστόλη της 'Ελληνΐχής φυλής. μέ τήν ιδία πνοή, την ίδια ζωτικότη ι ο καϊ την ίδια θελήση. Κσϊ μπ'- ροθμε νά εϊμαστε βεβαιοί δτι, εψό- αον θά πλαταίνουν, θά κ καί θ' άνοίγουν γύΡω της τοι οί όοίζ^ντες τής εθνΐκής ζωθ'· της, γιά νά Τής φέρθυν τελΐκά - <αί 9υ ττ> φέρ0"11. &£ν μ"°Ρεΐ πσρα "α
τής φέρουν - σέ δλη τή μεγάλη καί
άπέραντη δη'μ'θυργ<κή της δύνοομη την άληθινή καί πλήρη έλευθί*^ ·ϊ Κύπρος μας θά ττροχωρτ,αη μέ ·*'θ γρήγοοα, πιό σΤαβερά «αί τΠό μ6^ λα βήματσ στόν ώραίο καί ύψ-ιλό ί δοόμο 1ης ΤΓν£υ4ΐατΐκής δη<μι°υΡΥια·>
καί τού πνευματΐκθϋ ττθλιτισμθύ.
ΜΕΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΊΔΗΖ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Συνεργάτης μας μάς άτπυθύνεΐ την
ανοικτόν έπιατολήν: Ι
νρό
ΠΛ; ι;ύλη·σαν τα χοόνΐα'
Μισός αϊώνας κλςίνε^ σε
νΐ-α, άπό τή Μογάλη Σνμφεζό
"ϋμως ή πΡ'σφυγιά, εΐχε κσϊ τ,
«3*6 τγ-,ι, Μετάγγισε νέο ιΛ^
7τΊ χ-όρζ κ3; ξανάνο'ωσε τό Γένο.
Τα χρόνια έκεΐνα, μ-ιτά άπό
Μ:γά>η Χυμφ'.-ρα, άρχιζει τό μ
«03ι τής ΚαΑής Μοίρας, τό ·μαγ<κΛ. •Ξνα ποοαφυγόττουλο - οί οί Τθυ κατάγονταν άπό τή • εΤχε κατο-φυγει στό Νοτ Ήιι'οφαιριο τής Ύδρθγείου. Κι 4π' έκ€ΐ, σιγά σιγό, °Έ μέ τό έπιχεΐρηιματτικό ^ο »ο, Τ=ΰς 'Πκεανούς, τάς τού πλανήτη. 'Εεελί^β,^ ν^ιτκδν παραγοντα ΤΓατνκόσμιο. Λ Δέν εϊμαι σέ θέ&η να ξ&ω και νά έΛιτΐμήσο πθΤα ή οΐκθνθ,μΐκή τ^ δθνανη κογϊ δυνατότητα, θχΓΠκά ι>'
έ<:(νην μας ι Ά5έοωφ, ΣυγγροΟ, π-α, ΣΓνα, Κοργιαλένιου, Ρ ζάοη, ΜαΡασλή, των Ζάπ υ, τοθ ΕΞόγενίδη κο.1 «αί ·μ' έκείνη των »;£- ν, των δΐεβνών κολοσσών: Καρνέζη, ^μίθ, τού 'Εβραίου Ρότσΐλδ Μεγάλας ό θ:Ολος τής V το,σ εύρωστίας' ** δικό τ<;, δ'κό <"ας, 1ου όιδϊλψον, τής άϊϋλφής (ττού εΐσθ; καϊ κθυμπάρα τού), σάν ίκεϊν'ο τώ» ; εθνών «ολοσο-ών, θά άπαθανάτ'ζ5 Τό 6νομα καϊ των δύϊ. "Ιδρυμα, πθϋ τα πρΐ>το τθυ μέΑημα θά ήταν ν'
άνε·γείρη στήν Άθήνα, την '
τής 'Ελλάδας,
Μαυσΐϊο καϊ Βι6λι<>9ήκι»,
μ£ πρωταοχικόν πυρήνα ίά
ποοσφνγικά κειμήλια,
καϊ 6ΐ·6λία. Καΐ νά
°νν;τή;τ»σή τους «αί τή
ΐθυργία. ΤόΤί γιά τή
'-η καί την φλοπατρία κσ.ϊ τής δ·-
<ής σστς οικογενείας, θά μ'λούσα*1. 7Ϊ. γεννές γενεών, αί δέιλταΐ τής Πα- γκόαιμιας Ιατορίας. Κι' ή εύγν«μοσύ 'η των πανελλήνων θά σάς ιττεριέβαλ δΐερκή Δ'ακεκ,ρΐμένη ΜικραθΊάτ'σσα ·Ελλι(· νίβα, 'Εσεΐς μονάχα Εχετε τή δυνατότη τα κι εθχέρεια νά βρήτε την κατσλ ληλη οτΐγμή «ι εύκαιρία ν^ μΐλήσ«- τε τού άδελφοΰ σας γιά τό δνειρ·» τουτο το παμπροσφυγικό καΐ Τό αΤ τημα, ασφαλώς καί παινελλήνΐο. ΕΤ&θε άγοπτημένα άδέλφΐα. Σάς εθχ<ΐρΐστώ ΑΑιικρασιάτης, άπό τούς ξερρ*ζοιιε ιΌιος τοθ 22, ό γράφων, καΐ κοτπίτα- δοκΐικής καταιγωγής. 27 έΗών τότε. Καϊ τώρα; Πρϊν τα μάτια ποθεΐ νά 'δή το Το σ3ς καί τή Πώς «ύλησαν τα χοόνΐα' Μόν αίώας κε!;( σέ &υ νια, άΐτό τή Μεγάλη Σκμφορά! Μέ ττάσαν τΐ'μήν Αθήναι Δευτέρα 24 Ν)€ρίθυ 1969 Ο ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ϋϋϋ ΚΑΡΦΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΡΥΡΩΠΗΣ Τού συνεργάτου μας κ. Ι ΑΒΡΑ ΙΙολύ αυστηράς καί κάπιος αδι- κος ό χαοακτηρισμός ώς «ΛΛ'όστου» μιας όμιλίης υπό τόν τίτλον: «Τό άειθαλές δένδρον τής ελληνικάς ε¬ λευθερίας», κατά την επέτειον τής Έθνική ςμας Παλιγγενεσίας. <Τέ- τοκχ βνοβτη όμιλία ποτέ δέν έ'χο) άκυύσει στήν ξιοί') μου», ελεγε κα¬ τά τήν εξοδον είς τούς περί αυτόν φίλθς σΐδαστός. δς «πολιλί,ν άνθρώ πον ίδεν αστε εγνω». Δέν πιστεύθ) νά έννοοϋσε ό φί- λος μου ώς μελιστάλακτον όμιλίαν την διανθισμένην μέ έ'να άπό τα πολλά παλαιά έμδατήρια, ώς π.χ. τό «ΤΩ λυγερόν καί κοπ·τερόν σπα- θί μου, καί σύ τουφέκι φλογερόν πουλί μου! Έσείς τόν Τοΰηκον σφά ξατε!!... νά στρώνιονται Τουρκιαν Ό 1ρ-ν3.ιτεν^γός κ. Γεώργιος Πά τ:ί5ητΓυλος ομιλών κατα τήν συνάν τκσίν τ^ Μ£ τούς δημοσιογράφ.· ς έν σχέαει μέ τόν κατατεθέντα ττρ«υ πολθγισμί,ν. ΕΓς την είκόνα έπίστις ο'ια«ρί«ονται ό κ. Δ. ΠατίΛης, Β' Άντιπρόε$ρ;ς τής Κυβερνήσεως ιτίί) κ. Άν5ριτσόπουλος οπΛργάς των ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙϋΙΑΤΕΙΑ Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ οΥΓΟΚΡΛΤΟΡΙΛ Τοϋ συνεργάτουμας κ. ΑΠΟΛΛΩ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ Ι «ΟΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΓΡΕΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ» Μόν Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟ ΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΊΚΑΙΑ ήταν γαιμιπράς τού Μ." νουήλ Α' άπό' την ττρωτότοκη κόοη Ή κατάληψη τής ΚωνσΤαντινούπθ του) -ττΐ>3φυρσγέννη.τη Μαρίο; καί ό ν<- λης όπτό τούί Φράγκοκς τής 4ης ώτερος Κ°ν(ράδος Μ<Ίμφε<>ρατΐκός
Σταυροφορίας λίγο £λλεΐψε ν' άποξε γαμιτρός τοθ Ίσααικίου Β' Άγγέ-
νώση τό έλληνιικό Βυζάντιο άιτό την λου, άπό τήν άδελφή τού Θεοδώρα
Ρ^ααί«ήν κληρονθμ ίαν. ΕΤχαιν διοΛελέσεΐ κι' οί δυό «Καίση:
Ό θ-όδωρος Α' Λάσκαρΐς έ€ελέ ρ·ς» τής Αύτθκ,ρατορίας καί τό μέ
γη κανονικά άπά μιά συνέλε^ισ κλη γιοτο αύτό «άφφί«ιον» τούς εθετε
ρΐκών κα! "υγικληΤικών, πού πρόλοτβε δεύτερθυς κατά σειράν άΕιώματος με
>ά συνέλθη στή* Άγία Σόφια πθϊν τα τόν Συμδασιλέα - διάδοιχον, καϊ
<υριαρ>χίσουν οί έπΐιδροιμεΐς. Διέθετε πρώτίίυς κατά σειράν διαδοχής στή
καΐ κάποιο κληρονθμι«0 δικαίωμσ περίπτοση γτοΰ αώτός θά πεθαινε δ
κορμιά!... Άλλάχ! νά κράζουν τα
σκυλιά». "Αλλη ήταν ί) έποχή ποϋ
παρόμοια έμδατήρια έφρονημάτιξαν
τήν νολαίαν καί έξηπτον τήν (ριλο-
πατρίαν των μεγάλον. 'Εκείνη παρ
ήλθεν άνεπιστρεπτί. Δέν λέγο, ϊ-
σ(»ς ποτέ νά ήτο δποσδήποτρ δικαι
ολογτιμένη. Ό έλληνοτουρκικύς α¬
γών δέν ε"λη|ε τό 1453 οϋτε τό
1821, άλλ' ΰπέ6οσκΕ μέχρι τής τε-
λικής φάσεως τού, τό 1922.
Τήν λήξιν τού επεβεΓιαίιοσαν οί
κορυψαΤοι ήγέτα· τής "Ελλάδος καί
Τουρκίας, οί μεγάλαι Ελευθέριος
Βενιζέλος καί Κεμάλ Άτατούρκ,
θεμελιώσαντες τήν αΐιονίαν φιλίαν
τών λαών αυτών, μέ προοπτικήν
τήν όμοσπσνδοποίησιν τών Κρτιτών
τό θρόνο άπό την γυναΤκα τού. Άν κλήρος. Έπϊ πλέον ό ΐδιος 6
ναν, κόρην τοθ σϋτοκ,ράτορθς Άλεξί φάτΐος πα'ντρεύτηκί λίγ«ς μέρες
ου Γ'. Άλλά ό άρτχηγός των Στ™- πρϊν την έκλογή τού Φράγκθυ αύτο-
οοφόρων, μαρκίων, Βονιφάτιος τ·|ΰ κράτοοθς την χήρα τοθ Ίσαακίθυ
Μομφερράτο, έ«τός άπά τό όμττράγιια Β' Άγγέλου, Μαργαρίτα τής Ούγγα
το δικαίωμα τού καΓΓακΤητοί) εΤχε, ρίας. Μπθροθσε νά διεκβικήση· τό αύ
κατά κακήν συγκυρίαν, καί κληρονο τοκοαΤθρΊκό στέμμα άπό τρείς πλε«
μικά δ'καιώυατα. Ό πρεσδύτερθς ά ρές άπέναντι τού Οεαδώρου Λάσκαηι
τοιι Ραινέοΐος Μο,μφερροΐτϊικός 2ΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίδα
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΠΡΗΑ
(Συνέχοα είς την 2αν τελ.)
ϊ)(.χ.)(·.χ·Χ«5(.χ.ν.»·1<.).·Η./·Κ.χ.>χ·χ.)«.
ΣΤΓΧΡΟΝΛ ΔΙΛΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΖΩΗΣ
(Τελει/ταΐον)
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ
κλη^ίας καϊ είς την καρδίαν ενός
Χωρίς την π-ρούπόθεσιν αύτην ή
πνευμοίΤική ζωή, κατά νόμθν
τ'ικόν άμοίλικτθν, θά έικοΐζοΛή, ξιότ'
«ττόισα φυτεία ήν ούκ έφύτευσεν ό πά
τήρ μου ό ουράνιος έκριζωθήσεται»
(Ματθ. 15, 13). 'Εφ' δσον, λοιττον,
την ανθρωπίνην πρασπάθειαν συμμε
ή Χάοις, τότε δλα τα παραν
γέλμαίτα τής εύαγγίλΐκής ήθικής λαμ
6άνουν σάρκα καϊ όστά. Άνά>'λυφο>'
είκόνα τούτου μάς παοέχουν αί ΌΡ
ί>αϊ τή: χριστιανΐκής ά/ΐότητθς. Τ'ζ.
τ»0 Χριστοΰ είς την επί
το) 6Ρ°^ς δι5ασ«αλίαν τθ
:ύν ύμεϊς τέλειοΐ, ώσπερ ό παττν
υμών ό έν Τοίς ούοαιΌϊς τέλειόο έ-
στ·» ττού άττό ανθρωπίνης
^αίνεται αποοσιτον καΐ
κτον, γίνεται θεΐ'ν δώρημα
καταβαϊνον. Τό παράγγελμα τού Ί
ησοΰ «"Εσϊ.σ9ε οθν καϊ ύμεΐς τρλΠοΐ
ώσ>περ ό πατήρ υμών...» δέν ση'ϋτ'-
νει 6ε6αίως δτι ή %ελειστης μας εί¬
ναι Εν οΐονβήττοτ» τέρμα, μία π~ή
ρης έφασμογή τοΰ ήθικ'ίθ νόμ'κι
άλλ' δτι ή τελειότης ϋγκειται είς ην
/, τήν έλπ!6α/ καί την αγάπην
πρός τόν 0-όν καί τούς
Ή πνευματική ζωή ουδέποτε εΤνο'
κάτι τό τελείως άπηιοτισιμίνον Ί-^
ψυχή Ηέ Μ·αν άέναο/ «ίνησΐν τειν·'
πρός κατάκτησΐν αυτής καΐ την α*!
ε>;ΐαν αυτήν έκφράζει ό Άττ, Πα·^-
λος· «ιθΰχ δτι ί}?η 6λοο6ον ή ήδη ·»
τελείωμαι, δ·ώχω δέ εί καϊ κατβλ.-,
6ω, έφ' ώ καί κατελήφθην υπό τί>'
Χριστοί ΊησοΟ» (φΐλ. 3, 12,). Δΐ'"·
τούτο, άλλωστε ό Χρΐστός συνηνηο"·
5<ά τής ένανθοωπήσεώς τού τήν ,}»' αν φύσιν Τού μετά τής άνθρωπιΗ, 5'ότι όντι>λθγι«ώς ή ανθρωπίνη φκ-
σΐς εΤναι έπΐδίκΤ'κή νά ά
την θείαν φύσι». Ό Υιός τού ©ε κ; *
γινεν όνβοωιπος διά νά λάβωμεν ·>ή«
υ1οθεσίαν κατά χάριν, νά γΐν&,χ1 ·
παιδία τού Θε<>υ.
"Ελαβε πάν τό ιδικόν μας δια ν ι
αάΐ μετα&ώση δ,Τι ίδ'κόν τ'υ. «1>·.
ος ών- λέγει ό άγιυς Άθανάσιοςΐ Ο
γέγθνεν άνθρωπθς, ινα
λον ημάς θεοποιήση». 'Εκεΐνο, τό ή
τοΐαν ό Πατήρ ηθέλησε διά την ·<.- τηοίαν των άνθοώττων (ή εϋδοκίΛ ΐ»^ Πατρός καΤά την άγΐογραφικί>
Εκφρασιν) «αί έκεΐνθ, τό οποίον
Υιός επραγματοποιήθη διά τή€ '.·
νανθρωπήσεώς τού καϊ τής σταυ"»·
κης τού θυσίας, συνεχίζίΐ τ0 ι"1ν».ν
μα τό αΥ'°ν ή
Ό άγιθς Ιωάννης ό
"Οπθυ μία τής Τρΐάδος υν
σΐατΐς παοή, ττάσα ττά.θϊστΐν ή « γ<· ά;· άδιαυ'πάστως γάρ έχει πρός έσυ την καί ήνωται μετ" ά> .οιβείας Λϊ·λ
σης». Μίσα, λοιπόν, είς τό κράι >·
τής θείας παρογσίας εΤιαΐ έξησα^'"
. £νη ή σοΐτηρία τής
μας υπάρξεως «αί τής ήθικής α··"
«αϊ ή
άπ-κατάστασις τής
μα; »ύσεως. ΤόΤ; ε'ίμ
άληθ·Λ'
ΐτ'·ευαατικοϊ ανθρωπθΐ. Ό ήρως ι·)1"
πίστεως, ό 'Απ. Παυ^ος, έ<φράίι * πιγοαμιματιικώς τό όλο«λήρωμα α··>'
τής π^ευματικής ζωής. «Ζώ δέ ο·1*4
τι έγώ, ζή δέ έν έιοϊ Χθ'στός»-
(Γαλ. 2, 20).
Ποάιγματι ίέν 6πάριχ£ΐ όόλλος ι«ιη
λότε,ρος, εύγϊνέστερος κα'ι ώρα'Λττ
^ος τίτλος άπό αυτόν. «Νά εΙσ·»· Λ
ανθρωπθς μέαα είς τόν οποίον %"> Α
Οιστός». Αύτό βΐναι καϊ τώ ίτ-
σψοάγκτμα τής πνευματΐκής ζωή«,
ώς ζωής έν τώ ©εώ, καϊ ιτροΛΐτ"Ί'
τει ή πλίΐοότης αυτής τήν £κ μεΓΌι·
τού άνβρώπου πρ(χτφοοάν τής πί"ΐ*
ως, την τα—ϋ'νωσΐν καϊ την ά*»ι/,*
Ρ«ν αγάπην. Τότε, κατά τό άνθοωπ'
νως δυνατόν, θά όε^ιάσης Μέ ι Ο»
Χριατόν.
ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ ΛΙΒΕΡΙΑΔΗ'
ΤΙΜΗ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΥΠΟ
ΕΥΡΩΠαΤΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ
Π. ΠΟΛΕΗΙίΤΩΝ
Η ΤΡΙΠΟΛΙΣ
Σεΐ-ρά αοβρων τού κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Τρίττολις' Ή καρδΐά τού Μωρησ-
χιλιοτραγθυδΐσμένη επαλξις τού <- 'ίνι.<;ύ φρθνήιματθς καί τής λεβεντιάς ή πόλις, ττθϋ είς τό όόκουσιμά της ά- »αδεύ-υν θοΰλοι, χαοακτη.οιστΐχο'ι κά ποία; -'πθχής, τής οποίας τό χρονι¬ κόν είναι γραμμένον μέ τάς κθρι/ψαί άς άρετάς τού "Ελληνος. Μετά Τούς Μύλ^υς εία€ρχ6«€θα ^Ιΐ τό/ Άΐχλοΐβόκαιμπον. Τό κεψιΧά- ρΐ εΤναι ό κάμβος τής ττεριθχής. Έ χω Β3ή ώοαΐα τοπία. Έχω χαρή την Φύαιν, είς Την πλη,ρότητα τής δυνΛ- μεώ; της, πού διαποτίζει την ψυχί,ν την σ^κώνίΐ, Την μετεωρίζεν είς κ~ σ ούς ιέξάρσεως καϊ άγνότητθς. Ά ιγο τό Κεψαλάρΐ ποτίζεταΐ όλόκλΓροί ο κάμπος ΟΙ κθρδέλλες συ*ΐχ£"ς ά- ?υνεχώς καΐ μιά διαφορε-ι Γθψΐν δ£.σπόζ°υν εύρυτάτης πεη1 καϊ νθμίζίΐς, δτι όδηγοΰν £ΐαΡ κώς καϊ 6α9ύτερον είς ίνα πσ.νόοα μα, μονσδ'κάν είς όλόκληοθν την χώ ραν. Ήμΐτίοεί κανΕ'ις νσ ξ:ικθυραθθή είς τό Χάνι τοΰ ©άδωοου . "Επειτ3 3ά περάαη τά έλάχιστα μεσαιωνΐκα ίιρείπΐςτ τού παλαΐοθ καί είς την ί· πθίχήν τού Ισχυροτέρθυ φρευρίθυ Μλ χλϊ, πού καιτεαιτΐάφη τό 1460', θά ΐτεοάαη τα Άγιωογίτΐκα, τό Στϊνό, τά Λιθοβοθνΐα, τό Ντοχώρι, δπομ ν- πά?χ;:ι Βι/ζαντινός ναός, μέ το χο ΥΡαφίας τ^ύ 15ου καϊ Ιό^υ αϊώνοι·, Ή Μονή Βαραών Β;ρειοανατολικΔς <αί ϊίς άπάαΤαθΊν ιμ'ος ωΙΚχ^ άπό γο;) Ν«οιχωρίου είναι έξόιχως ένδι.ίί ρων σταθμός. "Οπως άναγράφετα» είς έντειιχισμένην ττλόκα ή Μθνή εκ- τ(σ9η τδ 1030 Είς τό προαύλιον της ολέπει κανε'ις Βυζαντινά θωοσ- κ α καΐ είς τήν εκκλησίαν άρχιτεκτ^ νκ«ά μέλη καΐ έττιτύμβια άνάγλυφο Ό ναός εΐνσ,ι Βοζαντΐνός, άφΐερο- μένΟς είς τόν "Ατγιθν Νικόλαον. Πρί καο/ν εντύπωσιν αί τοιχογραφίσ' τού. Τού 15'υ καί 16°υ αιώνος κι>-
ρ αοχθϋνται άπό πνεύμα τής βαθείαν
πίστεω·;, αύτη πού φθάνει είς τ'ιν
καΐτάνυξι* καϊ την Ικεσίαν, πού χαοα
κτη(οίζ£ΐ τις γνηοιώτερες
άγΐίγοαφίες. Έξ αΑλΟυ δύο χ
πλεκτο· Έττΐτάφιοι καϊ ίν Εΰαγν'λι
■>ν εί- Πΐργοϊμηνήν, μέ 326 ψύλλα,
ξ-,χωρίζουν άπό δλα Τα μεγίστης,
τοάγμαιτΐ, άξίας κειιμήλια τής μθ-
νής. Π^οιττόν να ύι»βγραμμΐσθή, 6ι·
ό ατηιαεΐται π£νταικάθαρη καϊ δτι ή
τται^άδθσις τής φΐλοξενίας ευρίσκει
.;κεΐ την πλίον άντΐπρθσωπεατικ^·
της εκφοασιν.
"Έττάμενος σταθιμός η Τρί>πθ'ς
Είναι, πραγματικά, ώΡαία πόλις, ι(ς
!;ψόμ:Τ"3ν 600 μέτρων, μέ θ3νμά<Ί- όν καϊ ύγΐεινότατον κλΤιμα, μέ καληΊ Ουιμθτομίαν, πλαΤείας, πάρκα καϊ Α ραϊες έξοχές. Χωρΐς ά-ιφι6°λία ετ»ο:ι τοιιρ'στιχόν κένιτρονι μέ έξαίρετθ άαγάνωσ'ν την οποίαν δικαιώνεΐ ή Φυσική ώμΰ^φΐά. Τό κολθκαΤρι όϊ πά ΡοΘεοισταϊ καί γενικώς ο! έιπισκέ ιτται καταφθάνουν κατά κύματα καϊ ίΣυνέχειο είς τΛν 6ην σβλ.1 ΙΐορεΙα διά των Ιθε.ον ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΤΈΛΟΤ Β. ΜΩ1ΆΊΤΙΔΟΤ Ό διαμένοίν οτό Παρίσι "Ελλην «. Ιωάννης Κλττμης, κσί γενΐικός άντιπρόσωπθς δ'ά την ΒλλάΒα τής Εύοωττα'ικής Συνσμο- σπον5ίας των Παλαιών ΠοΧε,μΐστθν, 1Λ3' στάς Άθήνα<;, καί κατά -ι τι« δ άοκεια τειλετής πού ίγινε οτό ξ* ν>5οχεΐθν «"Αστορ», έπΐδωσε διπλώ
ματα μετά τταρασήιμου (εκ
τής άναψεοομένης "ΟργανώθΕως, ώς
διακρΐθ·έντας σέ δ αφόρους Τσμεϊς
"Ελληνας). Μετσξύ τών τ ι μηθέν>.χϊν
είναι ά λθγοτέχνης κ. ΧρήσΤΟς Σπα
Β'
Άπηλλό>/» τής αίχμαλωσίας τής
ΒαΰυΛωνθς ό φΐλόσοψθς μέ την σο,ι
παράστασιν τού Έλληνος Ίατρθυ
το3 Βασιλέως τών Περσών Δημοκί
5ο·σ καΐ επέστρεψεν είς την πατρίδ-ι
το^ Σάμ^», ή όπθία ήτο ύπόδθυλ .^
ΓΙς τόν μέγσν Βασιλέα των Περσών
ΟΙ π^ιηταί καί οί Σοφοί εΐχο"
έγκαταΐλειψει την νήσον αί Σχο^ϊ
αϊ ο( Ναοϊ εΐχον κλείσει.
Δ'ά τής πείοας τού άντελαιμβάνε
^ο πό)1, ή άν9?α;πότης κσ/ΓείΤρύχετΛ
άπό με,γάλας ©-Ομηνίας.
Την αγνο'αν των Ι«ρέων, τόν ">λι
«·ιόν των Σοφών, την άπειθαρχΐαν
των ΔηίΐΟκοατικών, τόν έξευτελισμόν
των Πολιτικών.
Δ'ά νά άφυπνίση την ψυχήν τον
Θεών τΓ°ύ εκοιμάτο είς τούς
νά έπαναφέρη την ισχύν τού
τού Άιπόλλωνος καϊ τό κύρθς
«αϊ νσ 1,5ρύση Σχολήν
νομα>ώλης( ό άητθΤθζ ί·παρασημθφ°-
οήιθη διά τήν βράσιν τ0υ ώς πα^α>
ού πολε>)ΐΐοιτού, όσον καϊ ώ»; συγγρα
Φέως των διδλίων ίίΑίχμάλωτοι τ^ν
Τούρκων» καϊ «Μπέιλερ Σθκάκ».
ί καϊ Άγωγής πού θά έμόρφωνε έ.ι
ατή|Κ>νας καϊ άγνούς άνθρώπθιΛ, 4
^>^θαIγόρας μέ την μητέΡα τ°υ Τλο
θενίδα έγκατέΛειψε την πατρίδα υυ
δ'ά την 'Ελλάδα.
Οί Δελφοί ήσαν ό Ιεοός τόιτβ>,
τής "Ελλάδος, είς τόν Δωρικόν Να
όν τού Φ^ίβου 'ΑΛΟλλωνος, ή Πυθία
£δυδ; τούς χρη^μθύς Της.
'Εκΐΐ οννΐίριχοντο αί Άμφι*Τνονίϊΐ
όλαι αί 'ΕΜηνικαί πόλεις εΤχον α
νεγείρει παοεκκλήσια γύρω άπό Τ&1-
ιερόν Ναόν μέ άναθήιματα.
'ΕχεΓ άνέδαΐνε την Ιεράν οδόν ή
Πομπή, αί καλούμεναι 9ε<ορίαΐ ν% ίαη τόν Οεόν τοθ Φωτός. ΟΙ Δ'ΐλφοί είχον κχχθιερωθή άπδ χοόνια ώς τό κεντρον λατρεί άς των θ*ών. Ό ύπε<:5όρειος Άίττόλλων έκπΌ- "ωπεΐ τήν κάθ-δ°ν τ°ΰ ΟύΡανού είς -ήν Γήν, την ίνσάρικωσιν τής πν£υ- ματικής Όμοοφιάς, τό ξεχείλι^μο; τής ύπϋρδατικής άλιιθείας μέ τήν €μπνευ^ΐν κογϊ την Μαντείσ,ν. "Η λαίτρίία τού Άοίου άνθρώττου άπό τήν ά»χήν τού Πολιτισμθύ έστρά φη πρός τόν "Ηλιον ,πρός τήν πή /ήν τοθ Φωτός, τής βερμότητος) τής Άλλ' δταν ή σχέψΐς τών σο^ών υψώθη άπό τό φαινόμενον ε'ί ΤΠν σ' τίαν διέκρινον απισθΐν τής αίσθητής φωτιάς καϊ τού όρατού φωτός, μίαν αυλον ψωτιάν «αί ίνα νοερόν φώς ΊΕταύτισαν λοιττόν τήν αυλον ψ/ο- τΐάν μ^ τό δηαΐουργικόν πνεύμα τ°<· Σΰμιπαντος, (τήν άρσενΐικήν άοχή') καί τό νοερόν φ«ς μέ τήν δΐαμορρ«· Τριαν ψυχήν τού καϊ ττλαστικήν τ3·ι ούαίαν (τήν θηλυκήν αρχήν), 2ΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑ Επί τής Ιδρύυε^-ς Μ κρααιατΐκο·" στή Νίκαια καί έξ άφθρ- μή-, σχετικών δημθαιε<,μάτων κσϊ είς την εφημερίδα ημών, ή συνάδελ- «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΒΣ» τής Νι«αίας, 5η·.θ7κύει. είς τό φόΛλον α^,τής τής 28ης '0^·τω6ο-ίςυ ε.ε καΐ υπό ^ Τίτλον τό κάτωθι άοχ'συντάκτθυ αυτής (οί Μικρασιατκέζ ΠαΤοίίε-.) τα μουσεΤ» τους' Ήτ^ν ό τίτλος £νός σημειώματός μας (άρ. 4?,4. ΣεπΤΓϋβρΐος 19Ν59) ττού ελεγΕ γιά τήν άνάγκη συγκεν- ν έθνι*ής Καΐ ΘΡη.σκευτι«ής μνήμης, κεΐίμηλίων οτπα νίων καί πολμτίμων. Καί γιά την έ ναπόβεσ,η δλων των άντικειμένων Μι κρασιατικής Τέχνης κα'ι άρχαιολογΐ κης άξίας καϊ τών €ώρημάτων Ιστο ριχής σπουδαιότητος στό χώρο ενός ττθύ νά Ιδρύθη στήν προο φυγούπολι μέ τα ενδοξο δνομα Μι· κΡασιαΤικής πόλεως, την Νίκαΐα. Δεν θά έπαναλάβθυμε την εξόχως ί διαίτερη σημασία' τής υπάρξεως καΐ λειτουργίας τού Μουσείθυ στόν γο- μέα τής δΐαιωνίσεως Τού 'Ελληνι- <*μο) τής Μ. Άσίας, οϋτε καί νΐ ~^τΊ τη μΓ(τρόπολι των πρθσφύγω", την πσλι μας - γιά την όποία δτσν έγοάψσ.με δτι άπ°τεΑεϊ την «θέσι» τού μουσείον φίλος ίατ^άς τ. τυμ άντεκρουσε τούτο σέ έπι- τ:υ δηαθσΐευθ:Τσα "τό ώπ' ά.ρ 425 φύλλο τής εφημερίδος μας ύπο- στηρίζοντας, δτι ή ΈΐΤίη Νέας Σμύρνης ξιαθέτει άοκιτό ε-ίδικώ χώ ρο καϊ δτι έΐπ' αθτοΰ τού θέμα(Τος εχ χε συνεργαοίαν ό πρόβδρος τού 'βρύ ματος μετά Των αρμοδίων, θά παρα θέσοι/με άποσπάσματσ άπό δημθσίευ μα τοΰ «Προσφυγικθύ Κόσμου» τ·ηι, 19 Όκτωτΐρίου ]969· πού ό ονντά- κτης τού, έκλεκτός Μικρασΐάτΐις λ« . γοτβχνης κ. Νϊκθς Μηλιώρης, Τοιπ»» θέτει καϊ άναλύει θαυμασία τό 5*0 ίήτημα. «"Εχω την έντύτ>ωση άπό αύΐΛ
πού δημοσιευτήκανε, ττώς τό 'τΐα·
ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την βην σιλίδκ
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΙΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚλΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
«Ήτο συν—ώς συνεχίζει ό Στερ-
γιάδης £(ς τήν κκθεσίν το« πρός τα*
Κυ6έρΐ'ησΐν) λίαν δεδικαιθλθγημέν*;
ή άρνησις τής "Ελληνΐκής ΚαΤΟχής
τοϋ νά εγκαταλείψη τή,ν απονομήν
τής Ποινΐκής Δ·καιοσύνης είς τα
τούρκικα δΐικαστήρ'α, άλλως τε «αί
άπό νομικής απόψεως είς ού6εν ττοο
(Συνέχειετ είς την 6ην σ·Μ·ετ)
"Αρβρα
(ΐΓΛΩΣΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»
ΠαντοΟ καί πάντοτε, οί
νοι άνθοωποΐ, άθεράπευτοι νοσταλ-
γθΐ τής δικής τθυς 'Επθχήο, ιτθ,ι,
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟιΡΙΑΔΗ
λεμο - κάπθτε πραγματΐίκά
■ μέ τοϋς νεωτέρους, Έτσι,
ζε ή γενεά των πρθττάιπ'πίίν μας γιά;
κατά κανόνα, την βρίσκουν καλι/τ* τούς... εξωφρενιοΐμθύς καί τίς τθΑ-
ρη άπο κάθε αλλη,
ενα Πό
(ΣιΛ,£χεια είς ,ήν 6ην οτλΐβα)
Η ΜΕΩΤΕΡΗ ΠΟΙΗΣΗ
ΔΥΟ ΔΙΑΑΕΞΕΙΣ ΤΟΥ κ χρ. ΣΟΑΟΜΟΝΙΑΗ
ΚΕΡΚΥΡΑ, 30 Νοεμβριού.
Ό κ. Χρήστος Σολομωνίδης
έδωσε γιά δεύτερη φορά τό
παρών στόν Κερκυραϊκό χώρο
μέσα σ' δνα χρόνο. Καΐ τό
Κερκυραϊκό κοινό τόν άγκάλια
σε μέ άγάπη. Γιατί, άνεξάρ-
τητα άπό τό πνευματικό τού
άνάστημα, ό κ. Σολομωνίδης
είναι £νας χαριτωμένος άνθρω
πος, όπως θώλεγαν οί Γάλλοι.
Απλάς, γεμάτος καλωσύνη,
μέ τό χαμόγελο πάντα στά
χείλη, μέ τήν όνειροπόληση
στά μάτια, μέ τήν ανεση τοΰ
κοσμοπολίτη, άλλά κα'ι τη σε-
μνότητα τοϋ γνήσιου ποιητή,
μέ τό χιοΰμορ τού, ό έκλεκτός
έπισκέπτης μας κατέχει τό μυ
στικό νά κατακτά τόν συνο-
μιλητή καΐ τό άκροατήριό τού.
"Οσοι τόν οίκουσαν θέλουν νά
τόν ξανακούσουν κι' δσοι τόν
γνωρίζουν μόνο άπό τή φήμη
θέλουν νά τοΰ σφίξουν τό χε-
ρι. Δέν ύπάρχει περιοχή τής
Ελλάδος ποΰ νά μην έχη κά
νει τή γνωριμία τοΰ κ. Σολο-
μωνίδη. ΓιατΙ παχτοΰ τόν προσ
καλοΰν γιά νά τοΰ προσφέ-
ρουν τό χάδι τής άγάπης των,
άλλά καί γιά νά γευθοΰν τό
μεστό λόγο τού, τοΰς ποιητι-
κούς όραματισμούς τού, τήν
πικρή νοσταλγία τού γιά τίς
χαμένες πατρίδες τής Άνατο-
λής. "Ετσι ό κ. Σολομωνίδης
δέν είναι μονάχα ό ίστορικός
συγγραφεύς, ό λογοτέχνης, 6
πρώην ϋπουργός, 6 έξαίρετος
ότνθρωπος. Είναι άκόμα κι, ε-
νας άκούραστος απόστολος,
πού πιστός στήν έπιταγή τοΰ
Ρόταρυ, τό «ΰπηρετεΐν», φέρ-
νει σέ πνευματική έπικοινωνία
τήν πρωτεΰουσα μέ τήν έπαρ-
χία.
Δύο ήταν τα θε ματα τών ό-
μιλιών τοΰ κ. Σολομωνίδη
στήν Κερκύρα. «Ή γελοιογρα
φία κατά τόν Έλληνοϊταλι-
κό πόλεμο τοΰ Σαράντα» και ή
«Μεώτερη έλληνική καΐ ξένη
ποίηση». Ή πρώτη δόθηκε σέ
τιανηγυρική συνεστίαση τοϋ
Ροταριανοΰ Όμίλου, ή δεύτε
ρη στήν αΐθουσα τής 'Αναγνω
στικής 'Εταιρείας γιά τό εύ-
ρυτερο κοινό. Μέ τήν ττρώτη
ό ποιητής τών Χαμένων Πα-
τρίδων ξαναζωντάνεψε μιά
πραγματική έπική περίοδο τής
έλληνικής ίστορίας. Μέσω τής
γελοιογμαφίας, πού εΐχε άν-
θίσει τότε κι* Μδινε τό πνεΰμα
καΐ τήν ψυχή τοΰ λαοΰ, ό κ.
Σολομωνίδης πέτυχε νά σκια-
γραφήση μέ τίς άνάλαφρες
πινελιές τοϋ χιουμορίστα, τήν
άτμόσφαιρα τών ήρωϊκών έ-
κείνων ημερών. Μέ τήν όμιλία
τού γιά τή νεώτερη ποίηση ό
κ. Σολομωνίδης πέρασε σέ άλ-
λο κλΐμα. Καΐ κεΐ δμως 'ηταν
ό έξαίρετος κομφερασιέ. Μιά
όμιλία, πού θέλει νά φέρη τό
κοινό σέ έπαψή μ' έ'να θέμα,
τό όποιοδήττοτε θέμα, δέν μπο
ρεϊ νά είναι βαθυστόχαστη με
λέτη. "Αλλη είναι ή τεχνική
τοΰ προφορικοΰ καί άλλη τοΰ
πεζοΰ λόγου. ' Ο,τι διαβάζεται
δέν μπορεΐ πάντα καΐ νά είπω
θή. Πεπειραμένος όμιλητής ό
κ. Σολομωνίδης απέφυγε αύ¬
τό τό σκόπελο. "Ετσι ή όμι¬
λία τού γιά τή νεώτερη τΐοί-
ηση έδωσε την εΐκόνα, πλαί-
σιο καΐ οιόσία, τοΰ θε ματος,
χωρίς νά κοοράσει καί, προ
παντός, χωρις νά ένοχλήση.
Άφοΰ στήν άρχή τοττοθέτη-
σε την ποίηση στό σωστό της
βάθρο, ό όμιλητής τιροχώρη-
σε στήν άνάλυση τού «φαινο-
μένου» τής νέας ποιήσεως. Ά-
νεφέρθη στά «κινήματα» τοϋ
ψουτουρισμοΰ καί τοΰ νταντα-
ϊσμοϋ, γιά να περάση έηειτα
στήν έξόρμηση τοΰ σουρρεαλι
σμοϋ, ό οποίος κυριάρχησε
στήν πνευματική ζωή τής Εϋ-
ρώπης στά χρ^νια τοΰ μεσοπο
λέμου, γιά νά φθάση μέ σρ-
κετή καθυστέρηση στή χώρα
μας.
Μίλησε γιά αούς μεγάλοος
Ιεροφάντες τοΰ σουρρεαλισμου
τόν Άντέ Μπρετόν καΐ τόν
Πώλ 'Ελυάρ, έδωσε στίχους
τους κα'ι τό βαθύτερο περιε-
χόμενα τοΰ πνευματικοΰ των
κινήματος. Κι' άφοΰ έξάντλη-
σε τόν σουρρεαλισμό στόν εύ-
ρωπαϊκό χώρο, άνέφερε τίς ά-
πηχήσεις τού στήν 'Ελλάδα,
μέ τΐροδολή στίχων τοΰ Σε-
φέρη, τοΰ Όδυσσέα Έλύτη,
τοΰ Άντρέα Έμπειρίκου, τοΰ
Νίκου Γκάτσου, τοΰ Νίκου Έγ
γονόπουλου καί άλλων νεωτέ-
ρων, ϋπογραμμίζοντας κυρίως
τίς άρνητικές πλευρές τής
προσφοράς των. Τό ηιό δμως
ενδιαφέρον μέρος τής όμιλίας
τοΰ κ. Σολομωνίδη ήταν τό τε
λευταΐο, δπου σκιαγράφησε
τήν αντιδράση πού έφερον οί
ϋπερδολές τών σουρρεαλιστών
σ' δλες τίς χώρες, δίνοντας πά
ράλληλα χαρακτηριστικά δεί
γ ματα αυτής τής δημιουργι-
κής άντιθέσεως. Ωρισμένα μά
λιστα άντιπροσωπευτικά ποιή
ματα τοΰ νέου κύματος τής έ-
πανόδου στόν όρθό ποιητικό
λόγο, ό κ. Σολομωνίδης τα
ε'δωσε σέ δικές τού θαυμάσιες
μεταφράσεις.
Καΐ τό συμπέρασμα τής όμι
λίας, τό ϊδιο τό αΐώνιο καί α-
μετάβλητο. Δέν είναι οί σχο-
λές καΐ τα κινήματα, πού ύ-
πηρετοΰν τήν τέχνη, άλλά ή
καλή ή ή κακή ποιότητά της.
Δέν ύπάρχει παληά ή νέα ποί
ηση. Ύπάρχει καλή ή κακή
ποίηση. "Ο πραγματικάς ποιη
τής θά δώση στίχους ποιότη-
I
τος είτε μένει πιστός στήν πά
ράδοση είτε έχει προσχωρήση
στά νέα ρεύματα. Καΐ τα πα-
ραδείγματα πού επεκαλέσθη
ό όμιλητής βεβαΐωσαν τοΰ λό
γου τό άληθές.
Κ. ΔΑΦΝΗΣ
ΪΝΛ. ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΚε· ΠΛΟΚ'ΐν
Ι2ΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ.Ω2ΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άρΐΛτούργημα τού ΣΤΕΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ:
- "Ο ΔΙΑΉΟΛΟΣ ΣΙΉ·Ν ΤΟΤΡΚΐΑ»
* ■. : · '■■ ' ' ■
Αι^σκεύή:' ΑΤΤΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< 301 όν Ή άνοαπά«τεχη έκείνη οίπθκάιλυψη τής γκΐαθΜρΐσσας, ϊκσνε τό ΣοιΑτά νο νά αναπηδήση στή θέσιν τού σά σούστσ.. ΜεΡα καΐ νύχτα 6σ<»άνιζι τό μυαλό τού/ γιά νά μάθη ττοιός ήτοον ίκεΐνος ποΰ τοθ εστειλε γο γράμμα στό Χαρέμ', ίκεΐνο τό γοάμ μα τί°ύ δια6α<'ες κι' έσύ ιτρϊν λ!-ό μου, (συνέχΐσε ή Σουλτάνα καΐ ττού γιά νά τονε βρή, εΐχε 6άλει λι/τοϋς καΐ δεμένθυς. Και νά τώρα, ήτου ή τύχη τθθ τόν άποκα λυπτε Λπροσδάκητα, μόνο ττού αώτδ., δέν ή"ταν άλΓ(θεισ κι' άς τό ό Πατισάχ. Ή τύχη *έν εΤχε τευθή καθόλ°ι> σ' αυτή τή σατανική
ώπά9εση. Εικόνος πού άνακατεύτηκ,ί
6εζύοη μόν, ή"ταν ό ίδιος ό Κοκκα¬
λάς, πού γιά νά ττετύχη τ°ιΧ σ«"·
πούς τού κατάφερε νά βάλη στό σπί
τι τού, τόν ϊδ'ο τό ΣοιΛτάνο, 6οη-
θούμενθς ά—ό τήν άδερφή τού. Στη
εΤττο: αυτώ καΐ ττιό τιιρΐν μά θά τό »«*
τάλαδες καΐ μόνθς σου, σάν εξυπνος.
ανβρωπος πού εΤσαΐ.
Ή άπ-θκάλυψη έκείνη, έκανε ξέχ ι
ρη έντύττωση καϊ στούς
τοθ Μττονσταντςήματαση. Ό
πης, μάθαινε έκεϊν0 ττ.ού τόν ένδιέβ·
Οί Άνάμίσα <ΤοΟς συνωμότεί ·οΰ Λατισάχ, ήτανε και ό Κοκκότλα·. —Καϊ είσαι 6έ6α·η κοκκων'τσα μου, τή ρώτησε ττώς τό ύπόμνηυο τοθ άδερψοΰ "Ου, ϊφτασε «τα χέθ'ι- τού Πατΐσάχ; —'Νά σοΰ πώ ·πώς τό ξ£ρω, τόπ άπάντησε χωρϊς δυσκολία ή Άνίκ<». "Όπως ικαταλαβαίνεις, οί μετ/αρριΛ- μίσΐΐς, ενδιαφέρον καΐ τούς ξένους ποΰ μέ τούς έδώ πρεσδοΛές τονο. τίς ιτσιροκαλουθοΰν κοτΐ τίς μαθαΐ- νθυν ττριν άκόμα εφαρμοσθούν, άπΑ τοΰς άνθρώπθυς τους. ττού τθύς ^ χο^ν σ—,ίρει τκΐντοΰ. Ή γιτναίκα * νός ττρεσιβει/ΓοΟ τγ°Ο είναι στενή φιλή μου, μ°ύ έμπ«~εύτηκε σέ μιά 6"γ· γέρσ, ΐδώ καΐ λίγες μέρες,^ ιτώς δ- πως ϊμαθε ό ό5ν"τρας της, ό Παττ'σώχ πή>ε £να τίβλΰ ενδιαφέρον ύττόμνι»ιια
πάνω <*τΐς μίταρρυθμ ίσει ς Από «* ιτοΐο 6γν£ο<~ο ττρόσωττο καΐ ττώς το εδωσε στδν άρχΐγραμιματέσ τθυ, στό Χαλέτ "Εϊψβντη, νά τό μελετήση καϊ νά φροντίσΓ) νά 6ρή κα» νά τ<>0 πα¬
ρουσιάση τόν συντάκΤη του( γιά να
συζητήσΐ» μαζί τού, τίς άλλαγ^ς που
τού πρόΤίΙνε σ*ό γράμμα έκεΤνο. Η
*σι, κατέληξε ή Άνίκα, ϊμοβα ττωί
τό ί>ΤΓΟμ<ντ|μα τού ά&κρψοο μου, Βφΐα σε <"ά χέρΐα τλΟ Πατΐσάχ. —Μοκώρι νά φτάσιι κατ' τα μας, ϊκοβνε 6 —Θά φτάση, μή>
ό—άντησε. ή γκιαούρισσα. Ό
φός μου, ττρέιτΓίΐ ν^ ξέρετε, £Τνσι Ι
ξι/ττνος ανθΡωπος «αί κάνει ττάντα σ'ι
δουλειές.
ξανα - εΤττε ό Γκΐτταί,ο
μέ δυσκ.ονία £νν^
είρωνικό μειδίαμα οτράφηκε στδ Π»
τισώχ. "Ας άνα*άβη λθιττόν 6 Ντβ
κτωρ, δν βχη την καλωσύνη, ν& τδ
η, ιπρόστεΐσε.
"Ο Πατισάχ, πθϋ ϊσως
αυτή τή τΓΡότσθί}, δέν Ταράχτηχβ
μά ττρασττάθησε να ΡΕγλΐστρήση 8>
—Μγ ευχαριστήση μου
νά τα γράψω, μά νομίζω ττώς θά τα
καταφέρη τπό καλά άττό μενά ί) κοκ
κωνίτ°"α Άνίκα, ττού είναι άκατσμίτ
χητη σε ϊΐτιχειιρήματα χαΐ £χ£ι τόσο
γλαοφκρό ύφος, δτΐως διοπτΐστώσαΐιε β
λοι όίιτδψε Ι
—·'Η «ιοικχωνϊιτσαι, ή κοκ«ωνι:ο<τ να γοαψη τώ ίπτόμνημα, ε"ΐΐτανε υε μ'α φωνή καΐ τα δυό Μττεάπθυλα. Ή Άνίκα χαμθγέλαοε καΐ στοα •ρηικ-ε στοθς ίΛλους δύο άντρε»;. 'Ε.- τι λέιβ; Γοθς ρί*τησε. μκ κι' ίμεΤς, της ο- ό Παπάζογλου, δεϊχνοντΐ·. και τόν σύντροφ6 τού, τόν... Χ'χ» ζή - Αδαμ ποΰ κούνησε κατοίψστικβ τό ικεφάλι χου —Τώρα σι/μψω·ώ αι' έγαι μα;ι ΐας, ϊκαν^ ή Άνικα, γΐα νά σΐτυι*1·» 3ή ττώς ή πρώτη μας άπόφαση· πώο 6η«£ μέ πσμψηφία. Σσς εύχαρ'ΟΓβι γ·ά τήν έμΐπΐστοσύνη σας δλευς χαί ςίχ-Λ?σ τόν ΝτόκτωΡ. γά τά κα*β τού λόγια. ©ά γράψω αΰριο κι' δλοττ το ύττόμνηιμα και μεβαύριο τό βπ* γΐυμα, θά °άς ττερΐμένω, γιά νά σάς τ ό δΐαβάσω —Τί ώοα; τή μώτηαε Ο ιΐαπα- —Α^τό, τοθ άττάντησε, θά το «' μόνοι σας. 'Εγώ θά ΟοΙ- στό σπίτι μθυ καϊ γ3πγο τάς ϊίη, 9ά ίΤμαι στή διάθε,σή σα^. —Στάς £ξη, εΤπε ό Παιτισάχ —ι» διάζοντοίν νά ξαναϊδή τήν γκΐαούρ'σσα. Στράφηκε στοθς χαϊ τοϋς ρώτησε: —'Σάς δολεϋε' Λ ώρα αυτή, —Μάλιστα, είπαν τά ΑΛιτεόττοι/Λο —·Μάς βολεύει, άττάντησαν καΐ Ι άνθρωπτοι Τού ΑΛΐΓθσταοντζήμτταση. Στό σημΐΐο αύτό, ιμιττήκε στ6 λόνι ό Κοκκαλάς: —Μέ βυγχωρεΐτε αφεντάδες ΐ"υ. ττοθ "άς άφηυα, εΤπε στοΰς μουσαφι ρέους τού, μά τά τρΐαντάφνλλά μοτ«, ίχ^νν γίνει ττεΐ-Ρα^μός γιά τ' άλ<ν νια. Εώτνχώς ττθϋ ίχομε τα «κυλια. Δίχως αύτά, δέ θά μάς εΤχαν Αφή σ£ι οΰτε μ,πουμττούκι. —Καϊ δμως, τοο ϊΤττε τό ίνα 6—5 τά Μπ£Οττουλα, έμάς δέ μάς γαύγ'- σαν σάν μπηκαμε στό ιμτταξέ σας Ό Δανιήλ χαμογέλασε. —Δέ σός γαύγΐ<Όν τοθ Λΐταντΐ}- σΐ, γΐατΐ μυρΐστηκαν τή Βάβω πού σάς δνοΐξε. 'Αλλοίμονθ δμως σ' # κε"νον( ποϋ θά τολμήσΐ» νά .μ—ή κ.-1*/ φά στο κήττο. Άν δέν ττ νά τόν σώσουμε, θά Τόν —Δέν ξεΐγελιοθνται οϋτε μέ ψάλα; Ρώτησε δηθίν άπό αφελεία ό Πί —"Οχι τοθ άττάντηοε ό Δανιήλ ΦρθιΛίζθυμε νά είναι ττάντα χ°ρτ~ σμένα κα! τσ ϊχουμε ιμάθει, νά Τμά νέ μόνο δ,τΐ τθθί δίνουμε εμείς. ΣΥΝιΕΧΙΖΕΤΑι ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΛ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΝΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 38ον Ή παρέα άρχισε νά νευριά- ζΠ· —θ' άρχίσης κύρ Γιάννη; Μάς έ'σκασες πειά μέ τή μαν- τύλα σου καΐ τή μύτη σου Ι... Φθάνει πειά... —Γιά στσθήτε βρέ παιδία! "Ολοι ξέρετε πώς οί μεγάλοι ρήτορες έτσι κάμνουν. ΚαΙ ά- φοθ εβηξε καΐ ξερόβηξε καΐ ξεροκατάπιε κάνα δυό φορές, τίηρε ίνα ϋφος τρομαγμένου άνθρώπου καΐ σίρχισε... Άκό- μα καΐ τώρα ποϋ τό θυμαμαι, μέ πιάνει τρεμοθλο: άπ' τό φό- βο μου. Πάω νά παλα&ώσω βρέ παιδία άπ' τήν τρομάρα μου!... "Ητανε καρδισ τοΰ χει- μώνα. "Εξω τό χιόνι ενα μέ- τρο. Βγήκα πρωΐ - ηρωΐ καΐ ττί|γα στό μπακάλη τής γείτο¬ νος, γιά μερικά ψώνιοο Περ- νώντας £ξω άπ' τό σπίτι τού Δημητράκη, τού άρχικαντυλο- νάφτη τής Έκκλησίας μας, ά- κουσα κάτι στριγλιάρικες καΐ σπαραχτικές γυναικεΐες φω- νές. "Ηξερα, δτΐως κι' δλη ή γειτονιά, πώς ό Δημητράκης άπ* ενα γερό κρυολόγημα ή- ταν βαρεία άρρωστος. Στάθη κα μιά στιγμή νά ρωτήσω μή- πως βρισκότανε στά τελευταία τού καΐ οί γιατροί τόν εϊχα- νε άποφασίσει; Δυστυχώς δλοι μ' £να στόμα μοϋ εϊττανε: «Ζωή σέ λόγοιο σου!...» Δυσκο λεύτηκα νά τό πιστέψω. Ό νοθς μου δέν τό χώραγε, ιτώς ένας άντρακλας ώς έκεΐ απά¬ νω τόσο εΰκολα απεφάσισε ν, άποδημήση πρός Κύριον!... Καΐ άθελα μούρθε στό νοϋ ό- λόκληρη ή ζωή τού, σ' αυτόν τόν μάταιο τόν κόσμο!... Κα- λός καΐ πονόψυχος ήτανε. Κά- •ιΐου σαραντάρης. Λεύτερος, ά- σίκης καΐ ώμμορφος ό άφιλό- τιμος. ΕΙχε ό μαντράχαλος συμπάθειες σ' δλη τή γειτο¬ νιά. Τόν άγαποϋσανε κι' άρσε- νικο'ι καΐ θηλυκοί. Καΐ πρό •παντός οί θηλυκοί!... Πονόψυ¬ χος στ' άλήθεια. Κι' αύτό τό βε&αίωναν στά σοβαρά, χή- ρες καΐ ζωντοχήρες, ποθχανε τό λόγο τους!... "Αν πής μουρ τάρης, μέ τό παραπάνω ό κα- νάγιας!... θεός σχωρέσ' τήν ψυχη τού!... Ποτέ δέ χάλασε χατήρι... καΐ πρό παντός σ' έ- κεΐνες πού τόν φέρνανε γυρο- βολιά, γιά νά τόν βάλουνε στό χέρι!... ΕΙχε καΐ κομπό- δεμα!... ΤΑ, ολα κι' ολα!... Τώρα ό θεός κ' ή ψυχή τού, πώς τά κατάφερνε καΐ κάθε τό σο εδαζε κι' άπό κάτι στήν Τραπέζα. Γι' αύτό κ' ή κακές γλώσσες σιγοψιθυρίζανε πώς τό κομπόδεμα όλοένα καΐ φού σκωνε άπ' τό λάδι ποΰ φέρ- νανε οί πιστοΐ καΐ θεοφοβοο- * μενοι χριστιανοί στήν Έκκλη σία πού τώχανε τάμα άπό πο- λύ καιρό. «Βοηθεία τους!...». (Συνεχίζεται) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΝ ΒΟΥΡΛΠΝ Ό κ. Νϊκος Ε. Μηλιώρης ιτροκειμένου νά άσχο- ληθή είς μίαν Ιστορικήν μελέτην, είδικότερα καΐ λετττο- μερέστερα κσί μέ τώ χωρία τής περιοχάς των Βουρλων: Σκάλα των Βουρλων, Μεντέοι, "Ορντατζας, Κόλιτζας, Γκιούλμτταξες, Γιατζιλάρι, Πάνω Ντεμερτζιλί, Κάτω Ντεμερτζιλί καΐ 'Εγγλεζονησι, παρακσλεϊ τοϋς κατα γομένους ή δπως δήποτε δυναμένους νά παράσχουν οιανδήποτε πληροφορίαν περί των κωμοπόλεων καΐ χω ριων αυτών, νά άπευθυνθοθν άπ' εύθείας είς αυτόν ήτοι : Νϊκον Ε. Μηλιώρην Άδριανουπόλεως 24 Παπά γου — Αθήναι τηλ. 650.015. ΙΩΑΝΝΟΤ Α·. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέκδοτος Ιστορί« έκ τοΰ πολέμο ΰ 1940—41. ΕΠΙΛΟΓΟΣ Άφ' ής έποχής έτελείωσα την συγγραφήν τού παρόντος βιβλίου μθι/> εγκριθεΐσαν πρός δημοσίευσιν
διά τής ΰπ' άρΐθμ. Α5) 1)205635)
21.3.47 Δ)γής τού Γενΐκοΰ 'Ειπιτε-
λεοίυ Στρατοϋ, παρήλθον 22 £τη κα
τά την διάρκειαν των οποίων ιμέ γορ
γόν ρυθμόν εγράφησαν πολλαί «αί
δραιματικαΐ σ£λίδςς τής νεωτέρας έλ
ληνΐκής Ίστορίας. Κυριώτατα δέ, ή
έκ τοθ πλέμθυ Τοΰ 1940 - 41 καθη
μαγμένη "Ελλάς, άντιμετώπισε μετά
Τά Δοκε/μβρΐανά καΐ τόν Σιψμοοιτο
πόλεμον, τόν έλλοχεύοντα, Υνα την ^
πθτάξη, ξενθκίνητθν κομμουνισμόν
καΐ τόν συνέχρΐψε *ατόπιν οκληροτά
των κοτΐ λίαν α1ματηών άγώνων, οΤ
τίνες διήρκεθαν επί τρία κα! ήμισυ
Ό Στρατηγός Κατσΐμήτρθς,
λαγε'ις τής άτιμωτΐκής κατηγορίσς
«επί σννεργασία μ«τά Τοθ έχθροθ»,
άΐτεψυλακίσβη καΐ άπΕ<ατεστάθη ώς χατί ο! λοιποί κατοχΐκών κι^δερνήσεων ύπθυργθί^ ή^οξατο δ' άττασχθλοθμενος μέ την συγγραοφήν των ο—ομνημον^ι/ μάτων το-.,, τά όποΐα ϊξί5ωσεν εΙζ 6ι 6λιΌν τόν Μάρτιον τού Ϊτους1964 ύ πό τόν τίτλον «Ή "Ηπειοθς Τόν συνήνιτων τοκτΐκώτατα είς ^ν επί τής όδοϋ φορμίωνος άρ. 19 · ί» Παγκρατίω - οικίαν το^ καϊ είχον παρά Τ°0 Ιδίου πλη,ροφορη3ή έττΐ τ«ν προθέσεών τού V άναμΐχθή είς την πολιτικήν «ϊνα μείζονα πθσφέρη ^ς τήν αγαπητήν τθ« "Ήπειρον». Δέ» κατώο5ωσα νά τόν -π·;ίσω δτ, ,ΐρο σπάβειά τού έκίίνη θά τόν άπεγοή- τε^ε τελι«ώς. Ήτο ττερΐχαοής, δταν μοί άφηγεϊτο κατά 'Οκτώ&ριον τοθ ετους 1951, τάς έντςιπώσεις τθι, έκ τήζ άνά την "Ηπειρον πρθίκλογΐκής Ιΐτεριοδείας τοι; καί την 6αθυτό>την
(συγίκίνηΐίν τού έκ τής Ασμττράς ι>πθ
δοχής «αί των ίκδηλώ^ίων τοθ ήιτει·
ρωτΐκού ΛαοΟ, Τελι«ώς έφθάρη, δ-
ττίθς φθείρονται ττάντες ο! τί'μι°ι άν
'5ρες ο! άναμιγνυάμΐνοι άφελώς "Ί'ς
'τήν πολιτικήν καΐ αγνοούντες τά «μα
'νειοεϊα» Της... Επηκολούθησαν στεί
ρο. καϊ θλιβερσί δημθσΐογραφι<κοΐ ά κγώνες π£.ρί τού ίΐν ή νίκη τής Πίν- 6°υ ή ή τοιαύτη τοθ Καλιπακίου άιπ£ τόν άπαφασ ιστ'κόν διά την Μίκην παράγοντα καί Οτγγ νά τόν άντι.με·τ(—ίσω έκει ιμέ πικρόν έμττειρίαν. Παρά ταύτα ί- να τόν σέβωμοι τα καί τόν έκπ-ιμώ ώς σωτήρα - 'μαρχον τής Ήπίίρου. ιΕως δτθυ, μίαν θλιβεράν ήμίραν τού Μαρτίου 1962 έπληρ<:φορήθην δ •τι άπεβίωτε καί κληθείς παρέστη £ίς την κτ}δε!αν τού έν τώ Α' Νεκοο 'ταφείω των Αθηνών. Έκεΐ τταρέατη σαν καΤηψεΐς άλλά καί ύΐπερήφανοι 6·ά τόν '.Ηγετην των οί παλαιοϊ ί ιπΐτελεΐς καί συμττολεμισταί τού οί ■τίνες δακρύοντες τόν «ίς τήν τελει/ταίαν τσ "Η5η, δπως ά νικητής τής Πίνβθυ δι^ τοΰς νεωτέρομς στν>
ίν σύνβημα · παρασύνβη-
μχ «Δαβάκης - Πίνδος», οϋτω κα,
ό νικητής το3 Καλπταικίου είναι ττλι
όν τά σθνθηιμα - παρασύνΞρμα «!<;_, τσιμήτρος · Καλπάκΐ». ΣΙκ τράνσιτ νκλέοΐα μοόντι ... Οϋτω διαδαι'νε, ή δό^α το^ Κο 'αμθυ! (1) ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ 'Αμ33θύσιον) Σεπτέμβρος 1969 ΤΕΛΟΣ (1 ) Διά την συγγραφήν πύ Ιστ0 Ρ'«ο3 6ι6λίθυ μαυ· «Ή Μάχη τον Καλπακίοι»» συνε&ειΑεύθην τάς κάτίο θ' πηγάς: 1. Την ϋχθευΐν ΠεπραγμένΚν τη. ΥΙΙΙ Μιραοχίας. 2. Την ίκθ^σΐν Πεττραγμένκν τοθ Σι^νΐρχθυ Πυρ)«οΟ Μαυο0"/ιάννη Παν. 3. Τάς έχθέσε,ς Πίποαγ'μένω. των II, III καί ΙΥ Μεραρχιών. 4. Τήν ι>πό
'Ξθν·
κης Αμύνης έ<δο0εΐσαν ίίΣυνθπ-Πκή.· έκθεσιν των έπΙχεΐρήσε<ον 1940 -19Α1 5. Τό «Ιστορικόν πολεμικών έ—ι )(ειρήσεων 1940 ■ 1941», τα θ£ν ύ~5 τού Άνωτάτου Σ·- άττοατράτων Άντιστρατήγων, ύπί. την προ35ρίοιν τ«ΰ Άντιστρατήγον Δημ. Κσ&ενιώτη. 6· Τό Ιστορικόν σύγρο'μμα: «'ύ ■πόλεμος τής "Ελλάδος 1940 - 1941» τοθ Στ,οατηγοΰ "Αλεξ. Παττάγου. 7. Τό έργον: «Φλογισιμένα γα» τΰ ΆκαδημαϊκοΟ Σ-πύρου 8. Τό ϊργον· <ζΔαβάκης - Πίνδος» συγγραψέν τταρ' εμού είς δύο έκδό- σεις. 9. Την ϊκθ«»ιν Πε.πραγμένων υθ Ταγμ. π£ζ. Γκι^θποθλθυ Κωνστ. 10. Τό ϊργον; Άέοας έλίυθερίας». ΤοΟ "Αγγλου Κόηιπτον Μάκζνζμ. 1 1. 'Βρηιμεριοας καϊ ττερΐοδΐκά «λ «αί ξίνα. Ι.Α.Β. ®®®(^®®ίϊΧί)<τ>ίβ®®®®βΧ9^%^
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΑΛΚΙΝΟΗ ΠΑΡΚΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Β'
Όκτώβριος 1921. "Εχω χά-
σει τα: ϊχνη τής «Ανατολάς»,
κα Ιθυμάμαι νοσταλγικά τά ώ-
ραϊο: της γραμματάκια. Τί ί-
γινε τό φτωχό κορίτσι άπό τό-
τε πού μοΰ εΐχε γράψει πώς
είναι άρρωστη;
Ή έκστρατείσ στό Σαγγά-
ριο μέ τοϋς φοδερούς κόπους
καΐ τίς μάχες δέ μ' άφίσανε
καιρό νά γράψω· τής δστειλα
κάποιο γράμμα άπό τό Άφιδν
Καραχισάρ στήν παληά διεύ-
θυνσι, άπάντησί της δμως 6έν
έλαδα, ενα μήνα τώρα... Έ¬
δώ στό ΤσιβρΙλ βλέττω καΐ ώλ-
λα κορίτσια, ττερίφημες έλλη-
νοποϋλες, είναι δμως άδύνατο
νά βγάλω άτΐ' τό μυαλό μου
τήν «Ανατολή». Σκέψεις κα¬
κές πε,ονοΰνε άπό τό κεφάλι
μου, μοχθηρές καΐ έγωϊστικές
σκέψεις... μήπως παντρεύθηκε
καΐ μέ λησμόνησε;... Δέν πι-
στεύω δμως... "Ητανε δύσκολο
τάχα νά τό γράψη κι' αύτό μέ
χαρά στόν «άδελφό» της;...
Κι" άν «αύτός» ό... κρεμαντα-
λάς πού τήν τιήρε τής απαγό-
ρευψε νά γράψη πειά στ' «α¬
δελφ ια» της; Σέ μενά όπωσδή
ποτε έπρεπε νά γράψη, δυό
γραμμοϋλες έστω... δέν εΐμαι
ξεχωριστός άπό τούς άλλους,
δπως μθθ εΤχε γράψη; Οΰτε
γάμος λοιπόν' ϊσως άρρωστη,
ϊσως... πεθαμένη...
Όκτώβριος 1922. Περνοθσα
κουρελιασμένος, νηστικός, κα-
τάκοττος, μαζύ μέ τούς άλλους
αΐχμαλώτους άτιό τό διοικη-
τήριο τοθ στρατοττέδου. "Ε-
πεφτε νερόχιονο στό ττρόσωπό
μου, καΐ ήτανε άδύνατο νά ξε-
χωρίση κανεΐς σ' αύ :ό τίς πα-
γωμένες σταγόνες άτιό τά χλι-
αρά δάκρυα. Έσερ.α τά πό-
δια μου άνήμπορος κοντά
στούς άλλους, πηγαίνοντας.σέ
κάποιαν άγγαρεία, καΐ οί
τοϋρκοι ποΰ μας φυλάγανε μέ
φΐλοδωρήσανε μέ κάμποσες ύ-
τιοκοτιανιές στή ράχι, γιατΐ άρ-
γοποροΰσα...
Πίσω άπό τό διοικητήριο ά-
κουγα φωνές γυναικεΐες, έλ-
ληνικές φωνές, καΐ γύρισα κα¬
τά κεΐ άπορώντας. Εΐδα τότε
καμμιά εΐκοσαριά νέες γυναΐ-
κες καΐ κορίτσια, πού τίς άρ-
ττάζανε κάμποσοι τοΰρκοι στοα
τιώτες, δπως ό γύπας τά όρ-
νίθια... 'Εκεΐνες φωνάζανε τρο
μσγμένες... "Αλλες πέφτανε
κατάχαμα μέ θρήνους, άλλες
βογγούσανε θλιδερά στά κτη-
νώδη άγκαλιάσματα των τούρ
κων, καΐ άλλες ξεμαλιασμένες
ώίγριες γελουσανε κάποιο γέ-
λιο φοδερό, τιού έπάγωσε την
καρδιά μου... Κοντοσταθήκα-
νε καΐ οί άλλοι αΐχμάλωτοι νά
δοϋνε τή φρικτή έκείνη άτι-
μία, οί τοΰρκοι δμως μέ άγρια
χτυττήματα μάς βάλανε πάλι
στή γρσμμή καί προχωρήσα-
με.
(Συνεχίζεται)
ΣΤΑΤΡΟΤ ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΤΟΥ ΟΜ.ΛΟΐ ΦΙΛΟΝ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
Ό «'ΌμΛθς φίλων το3 Ύπαί-
πού εχ·-ι πραγματοττοιήσε· £·
ττ'μελημ£νες έκδρθμές σ| δλα τα Λ-
ξι^βέατα μέρη τής χώρας μας, μί
τήν εύκαΐρία ποΰ συμπλΐ'ιρωσε τρΐάν
Τα όλάχληρα χοόνιο: άπό τήν
του (1939 — 1969) ε5ωσ£ στίς
ΝοΕιμβρίου καί οίαν 9 μ.μ. μι6
ρούμενη οννεο-τίαση στή
κά δ'ακου'μημένη ταβέονα
γία» τής όδού Καλύμνθμ αριθ. 7. *
Ο ΜΕΓΑΛΟΓ ΓΛΥΠΤΉΣ
ΠΑΝΝΟΥΛΗΣ ΧΑΛΕΠΑΣ
ι φωτισμός εδινε μιά ώοαία άπόχμ--
ση στήν αϊθουσα καΐ ά καλός ϋ;α·
ρισμός της μιά εύχάρΐστη
Ι ρα. Τά έδέοματα ήααν
, μενά καί εύγε-ίθτα. Τό
<αί έξυπηρετιχά. μέλη καθώς καί φίλοΐ χ<;1 γνωστοί. Ό συμπαθάς πρόεδρος Α>>
τττυξε μέ έμπ-νευσμένα λόγ'α τή δρά
σ^ τοθ Όμιλον «αι ιύχαρίστησε <ί- ίτίμησαν την εΰθυμτι αυτή αν Ή έν "Αθήναις Αδελφότης Τί)ν αν, τιιχώσα τή!ν μνήμην ^Ο <μβ>'<ϊ- λου Τιννίθυ γλύπτΤθυ Γιαννούλη Χά*» πδ, ώργάνωσε διά την Κυριακήν 14 Δεκεμβριού 1969 κσϊ ώραν 11 π μ «ίς την μεγάλην αίθουσαν τοθ «» "Αθήναις Κινηματοθεάτρου «Μα£ί>ι»
ΧθγοΤ-εχνΐκήν καΐ καλλιτεχνικον ίκ6Λ
λωσΐν. Κατ' ο«>τήν, μετ* «ΙσήγηΜΐ»
τής Πθοίβρου τής "Αδελφότητος κ
Νίνας Ηλ. λΑαριολοητθύλου, θά ομιλή
σει διά την ζωήν καΐ τό έργον τοι
καλλιτέχνου 6 Άντ·ττρόε6ρθς το«
Συνΐδέσμου Έλλήνων Λθγθτεχνών *
χρήσττος Σολο,μωνίδης, θά έποκα» ι
θήση δέ ταΐνία ντοκυμανταϊρ τ',
λθγοτέχνου καΐ καλλιτέχνου κ. Με
τσορθς Μάτσα, μέ σχετικήν
τοΰ σκηνθθέτου *Άναφορά σ'
"Ατγΐο». Εϊσοδος
Τέλος τό μθυσι«ό ζενγάΡι 'Α,το-
μέ τ0 συγνρόττ|.μά Του μβι,
ε μ^ τταλά «αί νίσ τραγοιί
δια κα! ;ιάς Εκαμε νά νιώσουμε χαρ*
καί άνοογαλλίσση. Τό φοτγοατόΤι
ποϋ κράτησε ττίρα οΐπο τά
χτα μάς χάριθε τίς «αλύτερες
πώαεις_
Χαρ. Πετρόττθυλος
ΕΚΛΟΣΕΙΣ
Είς έπιμελημΐνην έκδοσιν εκι/κλθ-
ψόρησε ή «Ίστορία τής Άτταολεΐαι,»
τής Μικράς Άσίας άττό τής «τι<>>
ως αυτής ,μέχρΐ Τού 1922 τού κ. Ι,;
νοτγ. Π. Χατζΐ—έτρθυ, ίατροί ('Ατ-
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΘΕΟΔΟΡΙΔΗΣ
Ο ΗΟΡΕΙΟΕΛΛΑΔΙΤΗΣ ΣΤΓ ΓΡΑΦΕΤΣ—Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ
(Σαοάντα ;;οόνια στήν ύπηρεσία τ <7>ν Γρσ+ιμάτον, τής Μακεδονί«;
καί τής ΙΙατοίδος)
Σ^ μιά μελέτη όιπό 47 σελίδες
ό κ. Σταύρος ΚοταμανίδηΓ τταοθυθ,
ά<ει τόν «. ΤριαΛά<(κ>λλον Δ. Θ^οδω
ρίδην, ώς 6ορεΌελλαι5ίτη συγγραφέα
καί ώς παΤριώτη.
ΙΜέσα στίς 47 αύτες σελί5ες άνα
γράφονταιΐ ^ρονικώς οί πθλές έογ|.-
σίες πού εχει στή δημθσιότητα ά κ.
©335οί?ίδης στήν Έλληνική γλέϊσσκ
ή στή Γαλλική, ώς καϊ οί έργα°ίεΓ
πΰ εχθκν ίκδοθΐί μέ τήν έπΐμέλε α
Τοΰ κ. ΝΙΚΟΤ ΣΤΡΑΤΑΚΗ
επαΐνον σέ κάθε <*0λούμενον στόν * γωνιστικό στΤ6ο γ'ά τά ήθ·κά διδσγ ματα «αί γ'ά την αΐσθητθττθίηση κο* ύλοΐποιηση τού ΐΓΐεύμοτθς σ£ εργθ" άπτό «αί φιλάνθΡωττον. Άλλά γιά νά έττΐτεΛεϊ κανΐίς «Ο- τόν τόν &3λον τής φιλάπονης ιμέλ·3- I σας, πρέπεΐ νά νοιώθΐι κάττοΐαν Ελ- ' ξη άκατανΐκητη γ'ά τά θέμαΤα π<>0
ζι-.τά ν' άναπιλάσεΐ μέ Τιγ σύγχο'.χ'ει
ι ^
μ::ψές και τύπους και νά μας ΤΛ
τον. Άιλλά τταράλληλα τταραιτίθεντα'
καί οί γνώμες διαφόρων «ρΐτικών πά
νω στά κείμενα ποθ μέ τόσην άρτιό
τητα, πΛη.ρότητα κι' έπιμέλεΐα §Χ-1
φΐλαπον^.:ι καί έκδόσεΐ ό κ. Θεοβω-
ρΐδης.
Άπό τό σύνολο των εργασιών σθ-
τών βγαίνει το συμπτέρσθμα, δτι 6
τπχροοιτκΐζόμ&νος κ. ΤριανΤ. 0«>·δω(>ί
5ης είναι ϊνας άκούραστος ίργατη,
των γραμμάτων, είναι £νΟς άνήσυ-
χθς μελετητής ΚΓ ίρίυνητής παλ:*·-
ών πηγών, ΐνας ττού εχει «α! τό τπ4
θος κα! Τή δύναμη καΐ τήντΓΡοθνμΙα
ν' άποστάζει τίς καλές μνήμες καΐ
νά τίς προσφέρϊι πολύτιμον
γμα στό σημερινόν άναγνώστη.
Μιά ττΕΡίοδο σαράντα χρόνων
λύπτεΐ ή ττνενματική δράση τον
δωρίιδη. Δράση ποθ δέν
ταΐ μόνο στή σι/γγραφΐκή
θ-ια, στήν άξιολόγηση καί
ση ττνευμ«τ'κών πρ:σωπικοτήτκν <ατ ήΒ'κών αξιών. 'ΑΛλά έττεκτείνει ο«ο>
όργανοη-ΐκό, κοινωνικό «αι σωμαΐε'ιϊ
κό τθμέα, μέ κατεύλινση την κοΐνω"
στΐκ,ή^ την έξιδανικευμένη ττρό^δο
καί τή σι/λλθγΐκή άνόψωση τ<>^ ·π·1'λ< Τΐατΐκθϋ επ ιπέδθν τού άνβρώτπν,χ, δυν'αμιχού τής Βα.αείου τόν τίτλο τοθ αξιου πραγματθποΐυυ καϊ ποΰ τοΰ καταξιώνει τόν δ!κακ>ν
σάν μελόπΓΛες κερήθρες. Κ,1
αυτή ή Βλ£η, δπως στή μελισσα εΓ-
ναι τά χρώμα τού άνθοΰ, σέ τούτον
τόν έργάτη είναι ή πρθγθνΐκή φύτρα
Ή φύτρα ποθ δταν οί ρίζες της π«
οεύ'νταΐ Από τή Ρωσία ττού γενντγ·
θηκε, άττό τόν Τυρθιλόη τής Άνατ-
λ κης ©οάκης τΓ<>ύ κατάγεταΐ, «αί α
πό την ΝέαΖίχνη τής Μακεβονίας
πού εζησε τα τταιβικά κι' έφηβΐκΑ
χρόνια, γίνετα· μιά στεντορεΐα γ'-
νέδλΐα φωνή, ϊνα άκατάλι;το τταλλά-
δο ττού τόν σφΐκτοδένει άνο—όσ
στα μέ την βόρειον 'ΕΑλάδα. Γι' αύ
τό τόν συναντούμε ττανΐτο^ καΐ πάν-
Τοτε ένθουσιώδη, τι λέω; πα8>ασμί-
ν0 να^Ταολγό γιά τίς ίδέες, γΐ^ τού·;
άνθρώπθυς, γιά τίς
καΐ γ ά τά πράγματα -πού
τή Βόρειον Έλλάδα.
Θά εΓταν εύτύχημο: κ<5βε η τεριοχή νά εΓχε ϊναν σάν τόν θεοθω ρίδη. Θά ζωντανεύανε δλες οί γωνι*ς τής Ελλάδος. Γΐατί καθ* γωνιά βε¬ βαίως §χει τίς δό£ες, τίς εύλαδικές μνήμ;ς, τα -πνίοματικά της καΐ τα παΡαδοσιακά ΤΠζ Ινδιαφέροντα. Ή αναγνωρίση στϊς περιστάσεις αύτές εΤ^αΐ ή ελαχίστη άνΤιπρθσφ*- Ρά στή μεγάλη και άνΐικτίμητη πρ^- ά των προσώττων αυτών. ΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΑΚΗΣ Άναδρομή είς την "Ιστορίαν Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΑΠΝΙΩΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ, τ. Δ) ντοθ Τοθ 'Τ πουργείοο Γεωργίας Έλλάδα δσους θά θελήσουν νά παρσμένουν τ) νά έλθουν νά έγκατασταθοϋν σ' αυτήν μέ τή διαβεβαιώση δτι θά τούς «προμηθευθή όλας τάς ωφε¬ λείας». Στή περίπτωση αυτή θά έπ,ρεπε οί πρόσφυγες νά θεωροθν τούς εαυτούς τους σάν πολίτες τοϋν έου κράτους. Καΐ μετά τόν θάνατο τοΰ Κυβερνήτη οί Κυδωνιεΐς κσί Μοσχονήσιοι έπανήλθον τό πα¬ λαιά τους αϊτημα τής άντι- προσώπευσής τους στήν Έθνο συνέλευση άλλά καΐ τούτη τή φορά τό αΐτημά τους αύτό α¬ περρίφθη. (Συνεχίζεται>
Ο«οδο<μικαΐ εργασίαι ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙΟΝ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Άοι9. π3ωτ. 207 ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ 12ον Σέ μιά των συνεδριάσεων ό Πέτρου κατώρθωσε νά μ πή στήν Έθνοσυνέλευση δπου έ- γινε δεκτός μέ ένθουσιώδεις έκδηλώσεις. Ό Κυβερνήτης δ¬ μως απηγόρευσε στόν Πέτρου νά παραστή όίλλη φορά στήν Έθνοσυνέλευση. 'Ο Καποδί- στριας στήν άπόφασή του υ¬ πήρξεν άνένδοτος κοΐ τήν έ- δικαιολόγησεν δτι τοΰ τήν ύ- παγόρευσαν «Λόγοι άνώτε- ροι». Λέγετσι δτι ό Κυβερνή- της εΐπε τότε στόν Πέτρου «Τό Εθνικόν Σας καθήκον εί¬ ναι νά έπιστρέψητε έκεΐ είς τήν πατρίδα Σας». "Ολοι οί πρόσφυγες κατα- φέρθηκαν τότε κατά τοΰ Κσ- ποδίστρια γιά τή σκληρότητα τής άπόφασής του κι' ό Σαλ- τέλλις στόν «Κυδω-νιάτη» του τόν κατηγορεΐ «διά τήν μεγά¬ λην αδικίαν μέ τήν οποίαν άν- τήμειψε τοΰς θυσιασθέντας Κυ δωνιάτας». "Η έγωπάθεια καΐ τά αμεσα μικροσυμφέροντα δέν άφησοτν στούς ιτρόσφυγες νά νοιώσουν τή μεγάλη Έθνική σημασία τής άπόφασης αυτής τού Κυ¬ βερνήτη. Ό Καποδίστριας δέν λησμονοθσε δτι ό Έλληνισμδς έζησε επί τρείς χιλιάδες χρό- νια στά μικρασιατικά άκρο- γιάλισ οθτε μποροϋσε ν' απο¬ δεχθή τή συγκεντρώση των Έλλήνων, μέσα στά στενά δ- ρια πού ώρισαν οί ΙσχυροΙ τής Γης στό νεογέννητο Έλληνικό Κράτος. Ό Κυβερνήτης φανερά πρό- βαλε άλλες δικαιολογίες. Στθ άπό 19 Όκτωβρίου 1830 Ιγγρσφό του πρός τόν Διοικη τή τής Αϊγινας γνωρίζει δτι δέν δύναται νσ αναγνωρίση τήν Έπιτροπή των Κυδωνιέων καΐ Μοσχονησίων, γιστΐ άντι- προσωπεύει κοινότητα πού δέν υπάρχη στήν Έλλάδα άλλά στήν Τθυρκία καΐ ΟΤΙ ή άνα- ' τ<Κ Ένώ—ώς μας καθ' εκάστην Ή "Ενωσις Σμκρναίων «αί Πειραιώς (ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΊΚΗ ΣΤΕΓΗ) 65ός "Αίδραμ^ίο^ί καΐ 28ης Νίκα*α, : την ΣΤΒΓΗΣ» άνω άρό<κ:υ, των άο·χιτεχτονΐικών °χε<51ων τοθ Άρ χιτέκτονος κ. "Οθωνθς Ήλ'άδη καϊ το: ΠολιτΐκθΟ ΜηχανΙκοσ κ. Ιωάν»"· ΣόμπθΑα κατατιθεμ£νων τούτων ΐ* τοίς γραφίίοις τής Ενώσεως μας. ΠΡΟΚΗΡΥΣΣΕΙ Άπλοθν δημόσιον δΐοτγωνισμόν >ι
πρθσφθρών τΐμής μ'.να
εργασιών:
Σιαιραδειματος ,·ι
5°ς των
2)
πλοτισΐακής
3) Άόπλου Σ*υοοι5έματος (Γ"ΚΡΟ
• ΜΠΕΤΟΝ).
ΛΕίΐΓτομερειαι, ττληροφορίαι καΐ τιν.
Ό όμιλ.ητής είναι έκπαιδεντικός,
καταγόμΓνος έκ Τουρκίας. Δέν λη-
σμονεϊ δτι συχνά ελάμβανε αύστη-
οάς διαταγάς τού ΰπουργείου Έθνι-
κής Παιδείας, νά ά.-ιοφεΰγωνται οί-
πιόήποτε ρχθρικαί ίκδηλώσεις κα¬
τά τή; Τουρκία; κατά τού πανηγυ¬
ρισμόν την εθνικήν έορτών μας.
ΙΙουσθέτει δέ μεθ' ίαερηψ
πρός τιμήν τοΰ Κοάτους, δτι επί
δικτατορίας άκόμΊ, αί διαταγαί ε-
παναλ(ΐμ()άνονιο έπίση; «ΰστηοαί.
Νά μή θίξοιμεν υί ίκπιδευτικοί κιι-
νένιι ιιπό τά Ηολκανικά Κράτη,
ποϋ αποτελοΰσαν την Βαλκανικήν
Συνεννόησιν, καί νά καλλιεργηταί
ή ίδέα τής ίναχΐεοις ίίλιον των Βαλ¬
κανικών Κρατών καί τής Τονοκίας,
είς μίαν Μεγάλην Δύναμιν, πραγμα
ΐο.-τοιουμένου οϋτο τού όνειρον τοϋ
έθ-ναποστόλου καί μάρτυρος των
Βαλκανίοιν Ρήγα Φεραίου.
Ό όμιλητής, γνωρίζων ότι «είς
Ρώμην άγουσι πολλαί οδοί», έπέ-
λε£ε μίαν τούτων, τή·ν μή Οι/νηθι-
σμένην πολ ν>καί άγνιοσ-τον, διά νά
φθάση είς τόν σκοπόν τον.
«Δέν θά άκολοι'θήοιο τήν πεπατη
μένην», εδήλωσεν είς την αρχήν
τής όμιλίας τον. Τούτο δέ κατεφά-
νη άπό τά στοιχεϊα, τά όποΐα συν-
θέτουν την όμιλίαν τού. Παραθέτω
τα σημαντικώτερα αυτών:
1) Ή έλλειψις τού έλληνικοΰ
στοιχείου άπό τόν μισθοφορικόν 6υ
ζαντινόν στρατόν, συγκροτημένον
άπό Σλαύους, Φράγκους καί κάθε
καρυδιάς καρϋδι, άπό Βουλγάρους,
άκόμη καί Τούρκους (Οΰξοι Πετσε
νέγοι), πλήν των Έλλήνων. Είς
τήν έλλειψιν δέ αύτην όφείλεται α¬
ναμφισβητήτως, ή ήττα τοΰ 6υζαν-
τινοϋ στρατοϋ είς τό Ματζικέρτ
τής ,Αρμενίας, δπου καί όταν τό
πρώτον συνηντήθησαν καί συνεκρού
σθησαν Βυζαντινοί καΐ Τοΰρκοι
(Σελτζοΰκοι).
2) Τό αιώνιον έλάττωμα τής Φυ-
λής μας, ή έπάρατος διχόνοια, ή
δποία κατά τούς διχασμοΰς μας, ού
χί ολίγας φοράς προεκάλεσε τήν α¬
νάμιξιν των έχθρών μας ώς «διαι-
τητών»! Δέν είναι μυστικόν δτι έξ
αίτίας τής έριδος περί τόν αύτο-
κρατορικόν θρόνον, προσεκλήθη ή
Δ' Σταυροφορία, ή όποία είσελθοϋ
σα είς Κωνσταντινούπολιν, έξεδίοι-
ξε τόν αύτοκράτορα καί £γινε άπό-
λυτος κυρίαρχος τού Βυζαντίου.
3) Ό κατακερματισμός καΐ δια-
μελισμός τής Αύτοκρατορίας υ¬
πό τής Σ ταυροφορίας ταύτης, με¬
τά την άντ>κουστον δήωσιν καΐ διαΡ
παγήν παντός άγαθοϋ, έφερεν αυ¬
τήν είς τοιοϋτον βαθμόν έξαθλιώσε-
ιος, ώστε νά μή δυνηθή νά άνασυγ
κροτηθή καί νά έπουλώση τά καί-
ρια τραώματά της, καταστάσα πλέον
εύάλωτος λεία τοθ ΐΓρώττθυ τςιχόντος
έπϋδρομέως. Πό^ον δίκαιον είχεν 6
Ίστορικός έκεΐνος ειπών δτι: «Ή
άλωσις τοϋ Βυζαντίου υπό των
Σταυροφόρων, τό 1204, {τπήρξε τό
προάγγελμα τής άλώσειος τό 1453
υπό των Τούρκων».
Τά μισελληνικά αϊσθήματα, ά¬
πό τα όποϊα διεκατείχοντο αί Με¬
γάλαι Δυνάμεις, συγκροτήσασαι μά
λισΐα την άνίερον καί γκαγκστερ*-
κήν Ιεράν Συμμαχίαν επί τω μό-
σκοπφ νά κκταπνίξοίΛ' έν τή γε¬
νέσει του πάν εθνικόν κίνημα έν άν
τιθέσει πρός ι ά φιλοτουρκικά αί-
σθήματα, Ιδία τής Αγγλίας ! Είναι
πολϋ περίεργον ΰτι αί δύο σπουδαι¬
ότερον πρωταγωνίστρΐαι τ°ΰ περι-
6οήτου Άνατολικοϋ ζητήματος, ώς
άνταγωνιζάμεναι άλλήλβς, είς τό
Ελληνικόν ζήτημα, εύρον κοινήν
κοινήν γλώσσαν καί ε'μειναν απολύ¬
τως σύμφωνοι! Νά μή δοθή άνεξαρ
τησία ί'ις την Έλλάδα! Δέν είναι
οΰσκολος ή έξήγησις τοΰ φαινόμε¬
νον. Ή πρώτη, ή "Αγγλία, θεο>ροϋ-
σα τήν Τουρκίαν ώς τόν καλύτερον
σύμμαχον διά τήν φρούρησιν των
Στενών κατά των ϋλέψειον τής Ρ(ο
σία, δέν ήθελρ κατ' ουδένα τρόπον
τήν έξασθένησίν της, ή δέ δευτέ¬
ρα, ή Ριοσία, ή Άγία ή Όρθάδο-
ξος, διά λόγους πανσλαϊστνκούς
συγκατετίθιετο τό πολύ - πολύ είς
τήν δημιουργίαν τριών Ελληνικήν
ήγεμονιΛν υπό τήν έπικυριαρχίαν
τοΰ Σουλτάνου! Τό εγνώριζε καλά
τό έλάττωμα τής Φνλής μας, τό
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραϊσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σο>κοάτους 59, Αθήναι
Τηλ. 547.888
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΛΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτους 59
Τηλ. 547.888
ΓΤΤΎΧΙΟΥΧΌΣ Ανωτ. 'Ε».πτορ*ης
γνώστης τής 'Αγγλιιαΐς, <μΙ τε-Γρ—. τή" λογιστικήν προϋ—ιρβσίαν ζ—ε; ανάλογον εργασίαν. Πληροφορίαι Άθανάσΐον Κιονρττζόγλου. ΤιηΛ. 641. 393. άλληλο<(άγ(υμα! Ι 5) Ή άναι&ής καί ατ'ιθάδης αύτο αναγόρευσις Αγγλίας, Ριοσίας καί Γα).λίας, μέ τήν αναγνώρισιν υπό τού Σουλτάνου τής άνεξαρτησίας τής Ελλάδος, ώς ΙΙροστατίδων Δν νάμεον αυτής. Διά νά πράττοκτιν ' τί; Διά των μηχανοραφιών καί δο | λοπλοκιών τοιν νά διαορθείρουν τόν σπάσαντα τά δεσμά δουλείας τετρα κοσκυν ίτων Ελληνικόν λαόν, νά τύν κρατοϋν διχασμενον εκάστη κα τά τα συμφέσοντά της καί νά άπο μυζοΰν τύ αΐμα αΰτοΰ διά δανείιον τύπου Σ άύλοκ! Ά) Ή ναυμαχία τού Ναυαρίνου δέν εγινε ά.τοκλειστικιΰς διά τήν Έλλά&α, άλλά διότι ή Αγγλία δέν ήνείχετο επί τής θαλαβσίας όδοΰ της πρός τάς Ίνδίας στόλ.ον ίσχυ (ών καί δή νεότίυκτον καί μέ όιοο γανιοτάς τοΰς έχθρούς της Γάλ- λους. Α ΕΚ ΤΩΝ ΩΣ ΑΝΩ έκτεθέντων ,τροκύπτει σαφώς δτι τρείς ήσαν οί στόχοι -τοΰ όμιλητοΰ, καθ' ών ε6α- λε, α) οί πρόγονοί μας έκεϊνοι οί όποΐοι παρημέλησαν τήν έξελλήνω σιν τού Βυξαντινοΰ στρατοϋ καί δ σοι εγένοντο αίτιοι τοΰ δι-χασμοΰ τοΰ "Εθνους β) ΑΙ Σταυροφορίαι καΐ ή έπίσημος Εύρώπη έν τώ υ- νόλω των Μεγάλων Δυνάμεων καί γ) ό κατακτητής καθ' όλην τήν διάρκειαν τοΰ αγώνος. Μέσα είς τά πλαίσια αύτά κινού μενος ό όμιλητής επετύγχανε μέ ε να θαυμάσιον συνδυασμόν καί μέ δεξιοτεχνίαν νά έξνμνη καί έκθειά ζή τά σπουδαιότερα κατορθώμΐΛτα των άγωνιστών τοΰ 21 καί είς την ξηράν καί είς τήν θάλασσαν. ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑ: Πρό έξηκον ταετίας, ό διάσημος δημοσιολόγος και ψυχολόγος Νορδάου είς μίαν ίτησίαν άνασκόπησιν των σποι>δαι
οτέροιν γεγονότων τής Εύρώ.ιη;,
κατέληξεν ώς εξής, δταν άνέφεοε
τό γεγονός πώς ή Κρήτη εστειλιν
πς τήν Ελληνικήν Βουλήν τοϋς
κοινοβουλευτικούς της άντυιροσώ-
πους, πώς ή Ελλάς πιεζομένη οέν
τούς εδέχθη καί πώς αί «Προσ'ά
τιδες Δυνάμεις» τής Ελλάδος σΐ'-
νάμα δέ καί τής Κρήτης, ηρνήθη¬
σαν νά έγκρίνουν την ενέργειαν α&
την των Κρητών. «Ή Εύρώπη ού
δέποτε διεκρίθη επί δικαιοσύνη! Έ
σχάτως τής ελειψε καί ή λογικήν.
Δέν είναι γνωστόν πώς θά έχαρα-
κτήριζε ό έν λόγω Φιλέλλην 'Εβραί
ος την συμπεριφοράν των εΐρημέ-
ν<ον Δυνάμεων πρός τήν Έλλάδα μετά τήν λήξιν τοΰ Α' καί Β' παν κοσμίων πολέμων. Πόσον ενδιαφέρον θά ήτο, άν έ μεϊς οί Έλληνες έγνωρίζαμεν ώ ιησμένα πράγματα έκ τής προσφά τού Ιστορίας μας, ώς είναι π.χ. Ή Μικρασιατική έκστρατεία. Νά μελε τήσουν δσα έσχάτο>ς γράφονται πι
ρί τό πίδς μάς εδόθη ή έντολή άπο
δάσεος Έλληνικοΰ Στρατοϋ είς
Σμύρνην, τήν "Εκθεσιν τής έν
Σμύρνη έπιτροπής των Συμμάχων
τήν τόσον κακόδουλον καί μερολη-
Λτικτιν, καί τό 'Τπόμνημα τού άοι-
δίμου Χρυσοστόμθυ Μητρθπολΐτου
Σμύρνης, περί των πραγματικήν υ
παπίιυν των λα6οι»σών χώραν γε-
γονότων κατά τήν άπόβασιν τού
■Ελλΐ)νι*οΰ Στρατού. Θά έξ—ολο,'ι-
θουν ά,ραγε νά παραμένουν μέ τάς
παλαιάς άντιλήψεις των διχασιμένοι
είς Βενιζελικούς καί Λαϊκούς, ό¬
πως βιχασμένους μάς ήθελεν ό έ-
ξηγορασμένος Τύπος μας; "Η ήά
ώμολόγουν ότι ϊπεσαν θύματα ολοι
των αίσχράς άπάτης καί έκμεταλ
λεύβεως υπό των ίδίων μας Μέγα
λιυν Δυνάμεων;
'Εγώ θά τούς διευκολύνω μέ τό
ακόλουθον παραμύθι. Μιά φορά
δύο ξνλοκόποι μέσα σ' Ινα οάσος
(,ρέθηκαν ξαφνικά μπροστά σέ μιά
άρκούδα σέ άπόστασι ολίγων μόνον
μέτροίν. 'Ο ε"νας πρόλαδε καί άναρ
ριχήθηκε σέ δένδρο, ένώ ό δλλος
μή ποολαμβάνοντας νά κάνη τό ί-
<)ιο, επεσε χάμΜ καί έπροσποιήθη- κε την πεθαμένο. Είχεν άκούσίΐ κά ποτε ότι ή Άρκούδα θνησιμαία δέν τρώγει. Πράγματι τύν έ.πλησίαση ή άρκούδα ϊσκυψε καί τόν μυρίσθη- κε κια ?ςρυγε. Σάν άπομακούνθηκε ά^κετή άπόστασι, κατέδηκε Από τά δένδρο ό σύντροφός τού καί τβν ΓοΊτησε, τί τοΰ εΓπε στό αί'τι ή (<Ρ κούδα. —Τίποτε, απήντησε αύτός, Α- τλώς μοΰ εΐπε νά προαέχ.ο καί ■*'· λ»ι φορα μέ ιέτοιους άνθρωπον;, • ιάν χαί έσ^.α, συντρο'^ιΐ να μην νάμω!'( ΤΙ λέγουν δσοι θά Ινδιαφερθοΰν νσ γνωρίσουν τήν άλήθευν; θά μάθουν τουλάχιστον νά μη πείθ(·)ν τα·, είς τόν τυχόντα Δαναόν; άλλ' είς τόν εΐλικρΐνή φίλον το>» ιιόνο.;
Πιραίνων έκφράζω την πε.τοίθη-
σιν 8τι ό σΐδαϊ'Τος φίλος Γΐ·μ<|(ονεΐ μ·": "άς έκτεβείσας ά.τοψ^ι; μόν καί τί·ν εύχαριστώ ιδιαιτέρως διό". μοί ?6ωσε &φυ(ΐμήν νά άνυλθοω τό β',Ίτμα διεξοδικώτερον. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
Ι2ΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ.Ω2ΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άρΐΛτούργημα τού ΣΤΕΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ:
- "Ο ΔΙΑΉΟΛΟΣ ΣΙΉ·Ν ΤΟΤΡΚΐΑ»
* ■. : · '■■ ' ' ■
Αι^σκεύή:' ΑΤΤΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< 301 όν Ή άνοαπά«τεχη έκείνη οίπθκάιλυψη τής γκΐαθΜρΐσσας, ϊκσνε τό ΣοιΑτά νο νά αναπηδήση στή θέσιν τού σά σούστσ.. ΜεΡα καΐ νύχτα 6σ<»άνιζι τό μυαλό τού/ γιά νά μάθη ττοιός ήτοον ίκεΐνος ποΰ τοθ εστειλε γο γράμμα στό Χαρέμ', ίκεΐνο τό γοάμ μα τί°ύ δια6α<'ες κι' έσύ ιτρϊν λ!-ό μου, (συνέχΐσε ή Σουλτάνα καΐ ττού γιά νά τονε βρή, εΐχε 6άλει λι/τοϋς καΐ δεμένθυς. Και νά τώρα, ήτου ή τύχη τθθ τόν άποκα λυπτε Λπροσδάκητα, μόνο ττού αώτδ., δέν ή"ταν άλΓ(θεισ κι' άς τό ό Πατισάχ. Ή τύχη *έν εΤχε τευθή καθόλ°ι> σ' αυτή τή σατανική
ώπά9εση. Εικόνος πού άνακατεύτηκ,ί
6εζύοη μόν, ή"ταν ό ίδιος ό Κοκκα¬
λάς, πού γιά νά ττετύχη τ°ιΧ σ«"·
πούς τού κατάφερε νά βάλη στό σπί
τι τού, τόν ϊδ'ο τό ΣοιΛτάνο, 6οη-
θούμενθς ά—ό τήν άδερφή τού. Στη
εΤττο: αυτώ καΐ ττιό τιιρΐν μά θά τό »«*
τάλαδες καΐ μόνθς σου, σάν εξυπνος.
ανβρωπος πού εΤσαΐ.
Ή άπ-θκάλυψη έκείνη, έκανε ξέχ ι
ρη έντύττωση καϊ στούς
τοθ Μττονσταντςήματαση. Ό
πης, μάθαινε έκεϊν0 ττ.ού τόν ένδιέβ·
Οί Άνάμίσα <ΤοΟς συνωμότεί ·οΰ Λατισάχ, ήτανε και ό Κοκκότλα·. —Καϊ είσαι 6έ6α·η κοκκων'τσα μου, τή ρώτησε ττώς τό ύπόμνηυο τοθ άδερψοΰ "Ου, ϊφτασε «τα χέθ'ι- τού Πατΐσάχ; —'Νά σοΰ πώ ·πώς τό ξ£ρω, τόπ άπάντησε χωρϊς δυσκολία ή Άνίκ<». "Όπως ικαταλαβαίνεις, οί μετ/αρριΛ- μίσΐΐς, ενδιαφέρον καΐ τούς ξένους ποΰ μέ τούς έδώ πρεσδοΛές τονο. τίς ιτσιροκαλουθοΰν κοτΐ τίς μαθαΐ- νθυν ττριν άκόμα εφαρμοσθούν, άπΑ τοΰς άνθρώπθυς τους. ττού τθύς ^ χο^ν σ—,ίρει τκΐντοΰ. Ή γιτναίκα * νός ττρεσιβει/ΓοΟ τγ°Ο είναι στενή φιλή μου, μ°ύ έμπ«~εύτηκε σέ μιά 6"γ· γέρσ, ΐδώ καΐ λίγες μέρες,^ ιτώς δ- πως ϊμαθε ό ό5ν"τρας της, ό Παττ'σώχ πή>ε £να τίβλΰ ενδιαφέρον ύττόμνι»ιια
πάνω <*τΐς μίταρρυθμ ίσει ς Από «* ιτοΐο 6γν£ο<~ο ττρόσωττο καΐ ττώς το εδωσε στδν άρχΐγραμιματέσ τθυ, στό Χαλέτ "Εϊψβντη, νά τό μελετήση καϊ νά φροντίσΓ) νά 6ρή κα» νά τ<>0 πα¬
ρουσιάση τόν συντάκΤη του( γιά να
συζητήσΐ» μαζί τού, τίς άλλαγ^ς που
τού πρόΤίΙνε σ*ό γράμμα έκεΤνο. Η
*σι, κατέληξε ή Άνίκα, ϊμοβα ττωί
τό ί>ΤΓΟμ<ντ|μα τού ά&κρψοο μου, Βφΐα σε <"ά χέρΐα τλΟ Πατΐσάχ. —Μοκώρι νά φτάσιι κατ' τα μας, ϊκοβνε 6 —Θά φτάση, μή>
ό—άντησε. ή γκιαούρισσα. Ό
φός μου, ττρέιτΓίΐ ν^ ξέρετε, £Τνσι Ι
ξι/ττνος ανθΡωπος «αί κάνει ττάντα σ'ι
δουλειές.
ξανα - εΤττε ό Γκΐτταί,ο
μέ δυσκ.ονία £νν^
είρωνικό μειδίαμα οτράφηκε στδ Π»
τισώχ. "Ας άνα*άβη λθιττόν 6 Ντβ
κτωρ, δν βχη την καλωσύνη, ν& τδ
η, ιπρόστεΐσε.
"Ο Πατισάχ, πθϋ ϊσως
αυτή τή τΓΡότσθί}, δέν Ταράχτηχβ
μά ττρασττάθησε να ΡΕγλΐστρήση 8>
—Μγ ευχαριστήση μου
νά τα γράψω, μά νομίζω ττώς θά τα
καταφέρη τπό καλά άττό μενά ί) κοκ
κωνίτ°"α Άνίκα, ττού είναι άκατσμίτ
χητη σε ϊΐτιχειιρήματα χαΐ £χ£ι τόσο
γλαοφκρό ύφος, δτΐως διοπτΐστώσαΐιε β
λοι όίιτδψε Ι
—·'Η «ιοικχωνϊιτσαι, ή κοκ«ωνι:ο<τ να γοαψη τώ ίπτόμνημα, ε"ΐΐτανε υε μ'α φωνή καΐ τα δυό Μττεάπθυλα. Ή Άνίκα χαμθγέλαοε καΐ στοα •ρηικ-ε στοθς ίΛλους δύο άντρε»;. 'Ε.- τι λέιβ; Γοθς ρί*τησε. μκ κι' ίμεΤς, της ο- ό Παπάζογλου, δεϊχνοντΐ·. και τόν σύντροφ6 τού, τόν... Χ'χ» ζή - Αδαμ ποΰ κούνησε κατοίψστικβ τό ικεφάλι χου —Τώρα σι/μψω·ώ αι' έγαι μα;ι ΐας, ϊκαν^ ή Άνικα, γΐα νά σΐτυι*1·» 3ή ττώς ή πρώτη μας άπόφαση· πώο 6η«£ μέ πσμψηφία. Σσς εύχαρ'ΟΓβι γ·ά τήν έμΐπΐστοσύνη σας δλευς χαί ςίχ-Λ?σ τόν ΝτόκτωΡ. γά τά κα*β τού λόγια. ©ά γράψω αΰριο κι' δλοττ το ύττόμνηιμα και μεβαύριο τό βπ* γΐυμα, θά °άς ττερΐμένω, γιά νά σάς τ ό δΐαβάσω —Τί ώοα; τή μώτηαε Ο ιΐαπα- —Α^τό, τοθ άττάντησε, θά το «' μόνοι σας. 'Εγώ θά ΟοΙ- στό σπίτι μθυ καϊ γ3πγο τάς ϊίη, 9ά ίΤμαι στή διάθε,σή σα^. —Στάς £ξη, εΤπε ό Παιτισάχ —ι» διάζοντοίν νά ξαναϊδή τήν γκΐαούρ'σσα. Στράφηκε στοθς χαϊ τοϋς ρώτησε: —'Σάς δολεϋε' Λ ώρα αυτή, —Μάλιστα, είπαν τά ΑΛιτεόττοι/Λο —·Μάς βολεύει, άττάντησαν καΐ Ι άνθρωπτοι Τού ΑΛΐΓθσταοντζήμτταση. Στό σημΐΐο αύτό, ιμιττήκε στ6 λόνι ό Κοκκαλάς: —Μέ βυγχωρεΐτε αφεντάδες ΐ"υ. ττοθ "άς άφηυα, εΤπε στοΰς μουσαφι ρέους τού, μά τά τρΐαντάφνλλά μοτ«, ίχ^νν γίνει ττεΐ-Ρα^μός γιά τ' άλ<ν νια. Εώτνχώς ττθϋ ίχομε τα «κυλια. Δίχως αύτά, δέ θά μάς εΤχαν Αφή σ£ι οΰτε μ,πουμττούκι. —Καϊ δμως, τοο ϊΤττε τό ίνα 6—5 τά Μπ£Οττουλα, έμάς δέ μάς γαύγ'- σαν σάν μπηκαμε στό ιμτταξέ σας Ό Δανιήλ χαμογέλασε. —Δέ σός γαύγΐ<Όν τοθ Λΐταντΐ}- σΐ, γΐατΐ μυρΐστηκαν τή Βάβω πού σάς δνοΐξε. 'Αλλοίμονθ δμως σ' # κε"νον( ποϋ θά τολμήσΐ» νά .μ—ή κ.-1*/ φά στο κήττο. Άν δέν ττ νά τόν σώσουμε, θά Τόν —Δέν ξεΐγελιοθνται οϋτε μέ ψάλα; Ρώτησε δηθίν άπό αφελεία ό Πί —"Οχι τοθ άττάντηοε ό Δανιήλ ΦρθιΛίζθυμε νά είναι ττάντα χ°ρτ~ σμένα κα! τσ ϊχουμε ιμάθει, νά Τμά νέ μόνο δ,τΐ τθθί δίνουμε εμείς. ΣΥΝιΕΧΙΖΕΤΑι ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΛ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΝΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 38ον Ή παρέα άρχισε νά νευριά- ζΠ· —θ' άρχίσης κύρ Γιάννη; Μάς έ'σκασες πειά μέ τή μαν- τύλα σου καΐ τή μύτη σου Ι... Φθάνει πειά... —Γιά στσθήτε βρέ παιδία! "Ολοι ξέρετε πώς οί μεγάλοι ρήτορες έτσι κάμνουν. ΚαΙ ά- φοθ εβηξε καΐ ξερόβηξε καΐ ξεροκατάπιε κάνα δυό φορές, τίηρε ίνα ϋφος τρομαγμένου άνθρώπου καΐ σίρχισε... Άκό- μα καΐ τώρα ποϋ τό θυμαμαι, μέ πιάνει τρεμοθλο: άπ' τό φό- βο μου. Πάω νά παλα&ώσω βρέ παιδία άπ' τήν τρομάρα μου!... "Ητανε καρδισ τοΰ χει- μώνα. "Εξω τό χιόνι ενα μέ- τρο. Βγήκα πρωΐ - ηρωΐ καΐ ττί|γα στό μπακάλη τής γείτο¬ νος, γιά μερικά ψώνιοο Περ- νώντας £ξω άπ' τό σπίτι τού Δημητράκη, τού άρχικαντυλο- νάφτη τής Έκκλησίας μας, ά- κουσα κάτι στριγλιάρικες καΐ σπαραχτικές γυναικεΐες φω- νές. "Ηξερα, δτΐως κι' δλη ή γειτονιά, πώς ό Δημητράκης άπ* ενα γερό κρυολόγημα ή- ταν βαρεία άρρωστος. Στάθη κα μιά στιγμή νά ρωτήσω μή- πως βρισκότανε στά τελευταία τού καΐ οί γιατροί τόν εϊχα- νε άποφασίσει; Δυστυχώς δλοι μ' £να στόμα μοϋ εϊττανε: «Ζωή σέ λόγοιο σου!...» Δυσκο λεύτηκα νά τό πιστέψω. Ό νοθς μου δέν τό χώραγε, ιτώς ένας άντρακλας ώς έκεΐ απά¬ νω τόσο εΰκολα απεφάσισε ν, άποδημήση πρός Κύριον!... Καΐ άθελα μούρθε στό νοϋ ό- λόκληρη ή ζωή τού, σ' αυτόν τόν μάταιο τόν κόσμο!... Κα- λός καΐ πονόψυχος ήτανε. Κά- •ιΐου σαραντάρης. Λεύτερος, ά- σίκης καΐ ώμμορφος ό άφιλό- τιμος. ΕΙχε ό μαντράχαλος συμπάθειες σ' δλη τή γειτο¬ νιά. Τόν άγαποϋσανε κι' άρσε- νικο'ι καΐ θηλυκοί. Καΐ πρό •παντός οί θηλυκοί!... Πονόψυ¬ χος στ' άλήθεια. Κι' αύτό τό βε&αίωναν στά σοβαρά, χή- ρες καΐ ζωντοχήρες, ποθχανε τό λόγο τους!... "Αν πής μουρ τάρης, μέ τό παραπάνω ό κα- νάγιας!... θεός σχωρέσ' τήν ψυχη τού!... Ποτέ δέ χάλασε χατήρι... καΐ πρό παντός σ' έ- κεΐνες πού τόν φέρνανε γυρο- βολιά, γιά νά τόν βάλουνε στό χέρι!... ΕΙχε καΐ κομπό- δεμα!... ΤΑ, ολα κι' ολα!... Τώρα ό θεός κ' ή ψυχή τού, πώς τά κατάφερνε καΐ κάθε τό σο εδαζε κι' άπό κάτι στήν Τραπέζα. Γι' αύτό κ' ή κακές γλώσσες σιγοψιθυρίζανε πώς τό κομπόδεμα όλοένα καΐ φού σκωνε άπ' τό λάδι ποΰ φέρ- νανε οί πιστοΐ καΐ θεοφοβοο- * μενοι χριστιανοί στήν Έκκλη σία πού τώχανε τάμα άπό πο- λύ καιρό. «Βοηθεία τους!...». (Συνεχίζεται) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΝ ΒΟΥΡΛΠΝ Ό κ. Νϊκος Ε. Μηλιώρης ιτροκειμένου νά άσχο- ληθή είς μίαν Ιστορικήν μελέτην, είδικότερα καΐ λετττο- μερέστερα κσί μέ τώ χωρία τής περιοχάς των Βουρλων: Σκάλα των Βουρλων, Μεντέοι, "Ορντατζας, Κόλιτζας, Γκιούλμτταξες, Γιατζιλάρι, Πάνω Ντεμερτζιλί, Κάτω Ντεμερτζιλί καΐ 'Εγγλεζονησι, παρακσλεϊ τοϋς κατα γομένους ή δπως δήποτε δυναμένους νά παράσχουν οιανδήποτε πληροφορίαν περί των κωμοπόλεων καΐ χω ριων αυτών, νά άπευθυνθοθν άπ' εύθείας είς αυτόν ήτοι : Νϊκον Ε. Μηλιώρην Άδριανουπόλεως 24 Παπά γου — Αθήναι τηλ. 650.015. ΙΩΑΝΝΟΤ Α·. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέκδοτος Ιστορί« έκ τοΰ πολέμο ΰ 1940—41. ΕΠΙΛΟΓΟΣ Άφ' ής έποχής έτελείωσα την συγγραφήν τού παρόντος βιβλίου μθι/> εγκριθεΐσαν πρός δημοσίευσιν
διά τής ΰπ' άρΐθμ. Α5) 1)205635)
21.3.47 Δ)γής τού Γενΐκοΰ 'Ειπιτε-
λεοίυ Στρατοϋ, παρήλθον 22 £τη κα
τά την διάρκειαν των οποίων ιμέ γορ
γόν ρυθμόν εγράφησαν πολλαί «αί
δραιματικαΐ σ£λίδςς τής νεωτέρας έλ
ληνΐκής Ίστορίας. Κυριώτατα δέ, ή
έκ τοθ πλέμθυ Τοΰ 1940 - 41 καθη
μαγμένη "Ελλάς, άντιμετώπισε μετά
Τά Δοκε/μβρΐανά καΐ τόν Σιψμοοιτο
πόλεμον, τόν έλλοχεύοντα, Υνα την ^
πθτάξη, ξενθκίνητθν κομμουνισμόν
καΐ τόν συνέχρΐψε *ατόπιν οκληροτά
των κοτΐ λίαν α1ματηών άγώνων, οΤ
τίνες διήρκεθαν επί τρία κα! ήμισυ
Ό Στρατηγός Κατσΐμήτρθς,
λαγε'ις τής άτιμωτΐκής κατηγορίσς
«επί σννεργασία μ«τά Τοθ έχθροθ»,
άΐτεψυλακίσβη καΐ άπΕ<ατεστάθη ώς χατί ο! λοιποί κατοχΐκών κι^δερνήσεων ύπθυργθί^ ή^οξατο δ' άττασχθλοθμενος μέ την συγγραοφήν των ο—ομνημον^ι/ μάτων το-.,, τά όποΐα ϊξί5ωσεν εΙζ 6ι 6λιΌν τόν Μάρτιον τού Ϊτους1964 ύ πό τόν τίτλον «Ή "Ηπειοθς Τόν συνήνιτων τοκτΐκώτατα είς ^ν επί τής όδοϋ φορμίωνος άρ. 19 · ί» Παγκρατίω - οικίαν το^ καϊ είχον παρά Τ°0 Ιδίου πλη,ροφορη3ή έττΐ τ«ν προθέσεών τού V άναμΐχθή είς την πολιτικήν «ϊνα μείζονα πθσφέρη ^ς τήν αγαπητήν τθ« "Ήπειρον». Δέ» κατώο5ωσα νά τόν -π·;ίσω δτ, ,ΐρο σπάβειά τού έκίίνη θά τόν άπεγοή- τε^ε τελι«ώς. Ήτο ττερΐχαοής, δταν μοί άφηγεϊτο κατά 'Οκτώ&ριον τοθ ετους 1951, τάς έντςιπώσεις τθι, έκ τήζ άνά την "Ηπειρον πρθίκλογΐκής Ιΐτεριοδείας τοι; καί την 6αθυτό>την
(συγίκίνηΐίν τού έκ τής Ασμττράς ι>πθ
δοχής «αί των ίκδηλώ^ίων τοθ ήιτει·
ρωτΐκού ΛαοΟ, Τελι«ώς έφθάρη, δ-
ττίθς φθείρονται ττάντες ο! τί'μι°ι άν
'5ρες ο! άναμιγνυάμΐνοι άφελώς "Ί'ς
'τήν πολιτικήν καΐ αγνοούντες τά «μα
'νειοεϊα» Της... Επηκολούθησαν στεί
ρο. καϊ θλιβερσί δημθσΐογραφι<κοΐ ά κγώνες π£.ρί τού ίΐν ή νίκη τής Πίν- 6°υ ή ή τοιαύτη τοθ Καλιπακίου άιπ£ τόν άπαφασ ιστ'κόν διά την Μίκην παράγοντα καί Οτγγ νά τόν άντι.με·τ(—ίσω έκει ιμέ πικρόν έμττειρίαν. Παρά ταύτα ί- να τόν σέβωμοι τα καί τόν έκπ-ιμώ ώς σωτήρα - 'μαρχον τής Ήπίίρου. ιΕως δτθυ, μίαν θλιβεράν ήμίραν τού Μαρτίου 1962 έπληρ<:φορήθην δ •τι άπεβίωτε καί κληθείς παρέστη £ίς την κτ}δε!αν τού έν τώ Α' Νεκοο 'ταφείω των Αθηνών. Έκεΐ τταρέατη σαν καΤηψεΐς άλλά καί ύΐπερήφανοι 6·ά τόν '.Ηγετην των οί παλαιοϊ ί ιπΐτελεΐς καί συμττολεμισταί τού οί ■τίνες δακρύοντες τόν «ίς τήν τελει/ταίαν τσ "Η5η, δπως ά νικητής τής Πίνβθυ δι^ τοΰς νεωτέρομς στν>
ίν σύνβημα · παρασύνβη-
μχ «Δαβάκης - Πίνδος», οϋτω κα,
ό νικητής το3 Καλπταικίου είναι ττλι
όν τά σθνθηιμα - παρασύνΞρμα «!<;_, τσιμήτρος · Καλπάκΐ». ΣΙκ τράνσιτ νκλέοΐα μοόντι ... Οϋτω διαδαι'νε, ή δό^α το^ Κο 'αμθυ! (1) ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ 'Αμ33θύσιον) Σεπτέμβρος 1969 ΤΕΛΟΣ (1 ) Διά την συγγραφήν πύ Ιστ0 Ρ'«ο3 6ι6λίθυ μαυ· «Ή Μάχη τον Καλπακίοι»» συνε&ειΑεύθην τάς κάτίο θ' πηγάς: 1. Την ϋχθευΐν ΠεπραγμένΚν τη. ΥΙΙΙ Μιραοχίας. 2. Την ίκθ^σΐν Πεττραγμένκν τοθ Σι^νΐρχθυ Πυρ)«οΟ Μαυο0"/ιάννη Παν. 3. Τάς έχθέσε,ς Πίποαγ'μένω. των II, III καί ΙΥ Μεραρχιών. 4. Τήν ι>πό
'Ξθν·
κης Αμύνης έ<δο0εΐσαν ίίΣυνθπ-Πκή.· έκθεσιν των έπΙχεΐρήσε<ον 1940 -19Α1 5. Τό «Ιστορικόν πολεμικών έ—ι )(ειρήσεων 1940 ■ 1941», τα θ£ν ύ~5 τού Άνωτάτου Σ·- άττοατράτων Άντιστρατήγων, ύπί. την προ35ρίοιν τ«ΰ Άντιστρατήγον Δημ. Κσ&ενιώτη. 6· Τό Ιστορικόν σύγρο'μμα: «'ύ ■πόλεμος τής "Ελλάδος 1940 - 1941» τοθ Στ,οατηγοΰ "Αλεξ. Παττάγου. 7. Τό έργον: «Φλογισιμένα γα» τΰ ΆκαδημαϊκοΟ Σ-πύρου 8. Τό ϊργον· <ζΔαβάκης - Πίνδος» συγγραψέν τταρ' εμού είς δύο έκδό- σεις. 9. Την ϊκθ«»ιν Πε.πραγμένων υθ Ταγμ. π£ζ. Γκι^θποθλθυ Κωνστ. 10. Τό ϊργον; Άέοας έλίυθερίας». ΤοΟ "Αγγλου Κόηιπτον Μάκζνζμ. 1 1. 'Βρηιμεριοας καϊ ττερΐοδΐκά «λ «αί ξίνα. Ι.Α.Β. ®®®(^®®ίϊΧί)<τ>ίβ®®®®βΧ9^%^
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΑΛΚΙΝΟΗ ΠΑΡΚΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Β'
Όκτώβριος 1921. "Εχω χά-
σει τα: ϊχνη τής «Ανατολάς»,
κα Ιθυμάμαι νοσταλγικά τά ώ-
ραϊο: της γραμματάκια. Τί ί-
γινε τό φτωχό κορίτσι άπό τό-
τε πού μοΰ εΐχε γράψει πώς
είναι άρρωστη;
Ή έκστρατείσ στό Σαγγά-
ριο μέ τοϋς φοδερούς κόπους
καΐ τίς μάχες δέ μ' άφίσανε
καιρό νά γράψω· τής δστειλα
κάποιο γράμμα άπό τό Άφιδν
Καραχισάρ στήν παληά διεύ-
θυνσι, άπάντησί της δμως 6έν
έλαδα, ενα μήνα τώρα... Έ¬
δώ στό ΤσιβρΙλ βλέττω καΐ ώλ-
λα κορίτσια, ττερίφημες έλλη-
νοποϋλες, είναι δμως άδύνατο
νά βγάλω άτΐ' τό μυαλό μου
τήν «Ανατολή». Σκέψεις κα¬
κές πε,ονοΰνε άπό τό κεφάλι
μου, μοχθηρές καΐ έγωϊστικές
σκέψεις... μήπως παντρεύθηκε
καΐ μέ λησμόνησε;... Δέν πι-
στεύω δμως... "Ητανε δύσκολο
τάχα νά τό γράψη κι' αύτό μέ
χαρά στόν «άδελφό» της;...
Κι" άν «αύτός» ό... κρεμαντα-
λάς πού τήν τιήρε τής απαγό-
ρευψε νά γράψη πειά στ' «α¬
δελφ ια» της; Σέ μενά όπωσδή
ποτε έπρεπε νά γράψη, δυό
γραμμοϋλες έστω... δέν εΐμαι
ξεχωριστός άπό τούς άλλους,
δπως μθθ εΤχε γράψη; Οΰτε
γάμος λοιπόν' ϊσως άρρωστη,
ϊσως... πεθαμένη...
Όκτώβριος 1922. Περνοθσα
κουρελιασμένος, νηστικός, κα-
τάκοττος, μαζύ μέ τούς άλλους
αΐχμαλώτους άτιό τό διοικη-
τήριο τοθ στρατοττέδου. "Ε-
πεφτε νερόχιονο στό ττρόσωπό
μου, καΐ ήτανε άδύνατο νά ξε-
χωρίση κανεΐς σ' αύ :ό τίς πα-
γωμένες σταγόνες άτιό τά χλι-
αρά δάκρυα. Έσερ.α τά πό-
δια μου άνήμπορος κοντά
στούς άλλους, πηγαίνοντας.σέ
κάποιαν άγγαρεία, καΐ οί
τοϋρκοι ποΰ μας φυλάγανε μέ
φΐλοδωρήσανε μέ κάμποσες ύ-
τιοκοτιανιές στή ράχι, γιατΐ άρ-
γοποροΰσα...
Πίσω άπό τό διοικητήριο ά-
κουγα φωνές γυναικεΐες, έλ-
ληνικές φωνές, καΐ γύρισα κα¬
τά κεΐ άπορώντας. Εΐδα τότε
καμμιά εΐκοσαριά νέες γυναΐ-
κες καΐ κορίτσια, πού τίς άρ-
ττάζανε κάμποσοι τοΰρκοι στοα
τιώτες, δπως ό γύπας τά όρ-
νίθια... 'Εκεΐνες φωνάζανε τρο
μσγμένες... "Αλλες πέφτανε
κατάχαμα μέ θρήνους, άλλες
βογγούσανε θλιδερά στά κτη-
νώδη άγκαλιάσματα των τούρ
κων, καΐ άλλες ξεμαλιασμένες
ώίγριες γελουσανε κάποιο γέ-
λιο φοδερό, τιού έπάγωσε την
καρδιά μου... Κοντοσταθήκα-
νε καΐ οί άλλοι αΐχμάλωτοι νά
δοϋνε τή φρικτή έκείνη άτι-
μία, οί τοΰρκοι δμως μέ άγρια
χτυττήματα μάς βάλανε πάλι
στή γρσμμή καί προχωρήσα-
με.
(Συνεχίζεται)
ΣΤΑΤΡΟΤ ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΤΟΥ ΟΜ.ΛΟΐ ΦΙΛΟΝ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
Ό «'ΌμΛθς φίλων το3 Ύπαί-
πού εχ·-ι πραγματοττοιήσε· £·
ττ'μελημ£νες έκδρθμές σ| δλα τα Λ-
ξι^βέατα μέρη τής χώρας μας, μί
τήν εύκαΐρία ποΰ συμπλΐ'ιρωσε τρΐάν
Τα όλάχληρα χοόνιο: άπό τήν
του (1939 — 1969) ε5ωσ£ στίς
ΝοΕιμβρίου καί οίαν 9 μ.μ. μι6
ρούμενη οννεο-τίαση στή
κά δ'ακου'μημένη ταβέονα
γία» τής όδού Καλύμνθμ αριθ. 7. *
Ο ΜΕΓΑΛΟΓ ΓΛΥΠΤΉΣ
ΠΑΝΝΟΥΛΗΣ ΧΑΛΕΠΑΣ
ι φωτισμός εδινε μιά ώοαία άπόχμ--
ση στήν αϊθουσα καΐ ά καλός ϋ;α·
ρισμός της μιά εύχάρΐστη
Ι ρα. Τά έδέοματα ήααν
, μενά καί εύγε-ίθτα. Τό
<αί έξυπηρετιχά. μέλη καθώς καί φίλοΐ χ<;1 γνωστοί. Ό συμπαθάς πρόεδρος Α>>
τττυξε μέ έμπ-νευσμένα λόγ'α τή δρά
σ^ τοθ Όμιλον «αι ιύχαρίστησε <ί- ίτίμησαν την εΰθυμτι αυτή αν Ή έν "Αθήναις Αδελφότης Τί)ν αν, τιιχώσα τή!ν μνήμην ^Ο <μβ>'<ϊ- λου Τιννίθυ γλύπτΤθυ Γιαννούλη Χά*» πδ, ώργάνωσε διά την Κυριακήν 14 Δεκεμβριού 1969 κσϊ ώραν 11 π μ «ίς την μεγάλην αίθουσαν τοθ «» "Αθήναις Κινηματοθεάτρου «Μα£ί>ι»
ΧθγοΤ-εχνΐκήν καΐ καλλιτεχνικον ίκ6Λ
λωσΐν. Κατ' ο«>τήν, μετ* «ΙσήγηΜΐ»
τής Πθοίβρου τής "Αδελφότητος κ
Νίνας Ηλ. λΑαριολοητθύλου, θά ομιλή
σει διά την ζωήν καΐ τό έργον τοι
καλλιτέχνου 6 Άντ·ττρόε6ρθς το«
Συνΐδέσμου Έλλήνων Λθγθτεχνών *
χρήσττος Σολο,μωνίδης, θά έποκα» ι
θήση δέ ταΐνία ντοκυμανταϊρ τ',
λθγοτέχνου καΐ καλλιτέχνου κ. Με
τσορθς Μάτσα, μέ σχετικήν
τοΰ σκηνθθέτου *Άναφορά σ'
"Ατγΐο». Εϊσοδος
Τέλος τό μθυσι«ό ζενγάΡι 'Α,το-
μέ τ0 συγνρόττ|.μά Του μβι,
ε μ^ τταλά «αί νίσ τραγοιί
δια κα! ;ιάς Εκαμε νά νιώσουμε χαρ*
καί άνοογαλλίσση. Τό φοτγοατόΤι
ποϋ κράτησε ττίρα οΐπο τά
χτα μάς χάριθε τίς «αλύτερες
πώαεις_
Χαρ. Πετρόττθυλος
ΕΚΛΟΣΕΙΣ
Είς έπιμελημΐνην έκδοσιν εκι/κλθ-
ψόρησε ή «Ίστορία τής Άτταολεΐαι,»
τής Μικράς Άσίας άττό τής «τι<>>
ως αυτής ,μέχρΐ Τού 1922 τού κ. Ι,;
νοτγ. Π. Χατζΐ—έτρθυ, ίατροί ('Ατ-
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΘΕΟΔΟΡΙΔΗΣ
Ο ΗΟΡΕΙΟΕΛΛΑΔΙΤΗΣ ΣΤΓ ΓΡΑΦΕΤΣ—Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ
(Σαοάντα ;;οόνια στήν ύπηρεσία τ <7>ν Γρσ+ιμάτον, τής Μακεδονί«;
καί τής ΙΙατοίδος)
Σ^ μιά μελέτη όιπό 47 σελίδες
ό κ. Σταύρος ΚοταμανίδηΓ τταοθυθ,
ά<ει τόν «. ΤριαΛά<(κ>λλον Δ. Θ^οδω
ρίδην, ώς 6ορεΌελλαι5ίτη συγγραφέα
καί ώς παΤριώτη.
ΙΜέσα στίς 47 αύτες σελί5ες άνα
γράφονταιΐ ^ρονικώς οί πθλές έογ|.-
σίες πού εχει στή δημθσιότητα ά κ.
©335οί?ίδης στήν Έλληνική γλέϊσσκ
ή στή Γαλλική, ώς καϊ οί έργα°ίεΓ
πΰ εχθκν ίκδοθΐί μέ τήν έπΐμέλε α
Τοΰ κ. ΝΙΚΟΤ ΣΤΡΑΤΑΚΗ
επαΐνον σέ κάθε <*0λούμενον στόν * γωνιστικό στΤ6ο γ'ά τά ήθ·κά διδσγ ματα «αί γ'ά την αΐσθητθττθίηση κο* ύλοΐποιηση τού ΐΓΐεύμοτθς σ£ εργθ" άπτό «αί φιλάνθΡωττον. Άλλά γιά νά έττΐτεΛεϊ κανΐίς «Ο- τόν τόν &3λον τής φιλάπονης ιμέλ·3- I σας, πρέπεΐ νά νοιώθΐι κάττοΐαν Ελ- ' ξη άκατανΐκητη γ'ά τά θέμαΤα π<>0
ζι-.τά ν' άναπιλάσεΐ μέ Τιγ σύγχο'.χ'ει
ι ^
μ::ψές και τύπους και νά μας ΤΛ
τον. Άιλλά τταράλληλα τταραιτίθεντα'
καί οί γνώμες διαφόρων «ρΐτικών πά
νω στά κείμενα ποθ μέ τόσην άρτιό
τητα, πΛη.ρότητα κι' έπιμέλεΐα §Χ-1
φΐλαπον^.:ι καί έκδόσεΐ ό κ. Θεοβω-
ρΐδης.
Άπό τό σύνολο των εργασιών σθ-
τών βγαίνει το συμπτέρσθμα, δτι 6
τπχροοιτκΐζόμ&νος κ. ΤριανΤ. 0«>·δω(>ί
5ης είναι ϊνας άκούραστος ίργατη,
των γραμμάτων, είναι £νΟς άνήσυ-
χθς μελετητής ΚΓ ίρίυνητής παλ:*·-
ών πηγών, ΐνας ττού εχει «α! τό τπ4
θος κα! Τή δύναμη καΐ τήντΓΡοθνμΙα
ν' άποστάζει τίς καλές μνήμες καΐ
νά τίς προσφέρϊι πολύτιμον
γμα στό σημερινόν άναγνώστη.
Μιά ττΕΡίοδο σαράντα χρόνων
λύπτεΐ ή ττνενματική δράση τον
δωρίιδη. Δράση ποθ δέν
ταΐ μόνο στή σι/γγραφΐκή
θ-ια, στήν άξιολόγηση καί
ση ττνευμ«τ'κών πρ:σωπικοτήτκν <ατ ήΒ'κών αξιών. 'ΑΛλά έττεκτείνει ο«ο>
όργανοη-ΐκό, κοινωνικό «αι σωμαΐε'ιϊ
κό τθμέα, μέ κατεύλινση την κοΐνω"
στΐκ,ή^ την έξιδανικευμένη ττρό^δο
καί τή σι/λλθγΐκή άνόψωση τ<>^ ·π·1'λ< Τΐατΐκθϋ επ ιπέδθν τού άνβρώτπν,χ, δυν'αμιχού τής Βα.αείου τόν τίτλο τοθ αξιου πραγματθποΐυυ καϊ ποΰ τοΰ καταξιώνει τόν δ!κακ>ν
σάν μελόπΓΛες κερήθρες. Κ,1
αυτή ή Βλ£η, δπως στή μελισσα εΓ-
ναι τά χρώμα τού άνθοΰ, σέ τούτον
τόν έργάτη είναι ή πρθγθνΐκή φύτρα
Ή φύτρα ποθ δταν οί ρίζες της π«
οεύ'νταΐ Από τή Ρωσία ττού γενντγ·
θηκε, άττό τόν Τυρθιλόη τής Άνατ-
λ κης ©οάκης τΓ<>ύ κατάγεταΐ, «αί α
πό την ΝέαΖίχνη τής Μακεβονίας
πού εζησε τα τταιβικά κι' έφηβΐκΑ
χρόνια, γίνετα· μιά στεντορεΐα γ'-
νέδλΐα φωνή, ϊνα άκατάλι;το τταλλά-
δο ττού τόν σφΐκτοδένει άνο—όσ
στα μέ την βόρειον 'ΕΑλάδα. Γι' αύ
τό τόν συναντούμε ττανΐτο^ καΐ πάν-
Τοτε ένθουσιώδη, τι λέω; πα8>ασμί-
ν0 να^Ταολγό γιά τίς ίδέες, γΐ^ τού·;
άνθρώπθυς, γιά τίς
καΐ γ ά τά πράγματα -πού
τή Βόρειον Έλλάδα.
Θά εΓταν εύτύχημο: κ<5βε η τεριοχή νά εΓχε ϊναν σάν τόν θεοθω ρίδη. Θά ζωντανεύανε δλες οί γωνι*ς τής Ελλάδος. Γΐατί καθ* γωνιά βε¬ βαίως §χει τίς δό£ες, τίς εύλαδικές μνήμ;ς, τα -πνίοματικά της καΐ τα παΡαδοσιακά ΤΠζ Ινδιαφέροντα. Ή αναγνωρίση στϊς περιστάσεις αύτές εΤ^αΐ ή ελαχίστη άνΤιπρθσφ*- Ρά στή μεγάλη και άνΐικτίμητη πρ^- ά των προσώττων αυτών. ΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΑΚΗΣ Άναδρομή είς την "Ιστορίαν Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΑΠΝΙΩΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ, τ. Δ) ντοθ Τοθ 'Τ πουργείοο Γεωργίας Έλλάδα δσους θά θελήσουν νά παρσμένουν τ) νά έλθουν νά έγκατασταθοϋν σ' αυτήν μέ τή διαβεβαιώση δτι θά τούς «προμηθευθή όλας τάς ωφε¬ λείας». Στή περίπτωση αυτή θά έπ,ρεπε οί πρόσφυγες νά θεωροθν τούς εαυτούς τους σάν πολίτες τοϋν έου κράτους. Καΐ μετά τόν θάνατο τοΰ Κυβερνήτη οί Κυδωνιεΐς κσί Μοσχονήσιοι έπανήλθον τό πα¬ λαιά τους αϊτημα τής άντι- προσώπευσής τους στήν Έθνο συνέλευση άλλά καΐ τούτη τή φορά τό αΐτημά τους αύτό α¬ περρίφθη. (Συνεχίζεται>
Ο«οδο<μικαΐ εργασίαι ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙΟΝ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Άοι9. π3ωτ. 207 ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ 12ον Σέ μιά των συνεδριάσεων ό Πέτρου κατώρθωσε νά μ πή στήν Έθνοσυνέλευση δπου έ- γινε δεκτός μέ ένθουσιώδεις έκδηλώσεις. Ό Κυβερνήτης δ¬ μως απηγόρευσε στόν Πέτρου νά παραστή όίλλη φορά στήν Έθνοσυνέλευση. 'Ο Καποδί- στριας στήν άπόφασή του υ¬ πήρξεν άνένδοτος κοΐ τήν έ- δικαιολόγησεν δτι τοΰ τήν ύ- παγόρευσαν «Λόγοι άνώτε- ροι». Λέγετσι δτι ό Κυβερνή- της εΐπε τότε στόν Πέτρου «Τό Εθνικόν Σας καθήκον εί¬ ναι νά έπιστρέψητε έκεΐ είς τήν πατρίδα Σας». "Ολοι οί πρόσφυγες κατα- φέρθηκαν τότε κατά τοΰ Κσ- ποδίστρια γιά τή σκληρότητα τής άπόφασής του κι' ό Σαλ- τέλλις στόν «Κυδω-νιάτη» του τόν κατηγορεΐ «διά τήν μεγά¬ λην αδικίαν μέ τήν οποίαν άν- τήμειψε τοΰς θυσιασθέντας Κυ δωνιάτας». "Η έγωπάθεια καΐ τά αμεσα μικροσυμφέροντα δέν άφησοτν στούς ιτρόσφυγες νά νοιώσουν τή μεγάλη Έθνική σημασία τής άπόφασης αυτής τού Κυ¬ βερνήτη. Ό Καποδίστριας δέν λησμονοθσε δτι ό Έλληνισμδς έζησε επί τρείς χιλιάδες χρό- νια στά μικρασιατικά άκρο- γιάλισ οθτε μποροϋσε ν' απο¬ δεχθή τή συγκεντρώση των Έλλήνων, μέσα στά στενά δ- ρια πού ώρισαν οί ΙσχυροΙ τής Γης στό νεογέννητο Έλληνικό Κράτος. Ό Κυβερνήτης φανερά πρό- βαλε άλλες δικαιολογίες. Στθ άπό 19 Όκτωβρίου 1830 Ιγγρσφό του πρός τόν Διοικη τή τής Αϊγινας γνωρίζει δτι δέν δύναται νσ αναγνωρίση τήν Έπιτροπή των Κυδωνιέων καΐ Μοσχονησίων, γιστΐ άντι- προσωπεύει κοινότητα πού δέν υπάρχη στήν Έλλάδα άλλά στήν Τθυρκία καΐ ΟΤΙ ή άνα- ' τ<Κ Ένώ—ώς μας καθ' εκάστην Ή "Ενωσις Σμκρναίων «αί Πειραιώς (ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΊΚΗ ΣΤΕΓΗ) 65ός "Αίδραμ^ίο^ί καΐ 28ης Νίκα*α, : την ΣΤΒΓΗΣ» άνω άρό<κ:υ, των άο·χιτεχτονΐικών °χε<51ων τοθ Άρ χιτέκτονος κ. "Οθωνθς Ήλ'άδη καϊ το: ΠολιτΐκθΟ ΜηχανΙκοσ κ. Ιωάν»"· ΣόμπθΑα κατατιθεμ£νων τούτων ΐ* τοίς γραφίίοις τής Ενώσεως μας. ΠΡΟΚΗΡΥΣΣΕΙ Άπλοθν δημόσιον δΐοτγωνισμόν >ι
πρθσφθρών τΐμής μ'.να
εργασιών:
Σιαιραδειματος ,·ι
5°ς των
2)
πλοτισΐακής
3) Άόπλου Σ*υοοι5έματος (Γ"ΚΡΟ
• ΜΠΕΤΟΝ).
ΛΕίΐΓτομερειαι, ττληροφορίαι καΐ τιν.
Ό όμιλ.ητής είναι έκπαιδεντικός,
καταγόμΓνος έκ Τουρκίας. Δέν λη-
σμονεϊ δτι συχνά ελάμβανε αύστη-
οάς διαταγάς τού ΰπουργείου Έθνι-
κής Παιδείας, νά ά.-ιοφεΰγωνται οί-
πιόήποτε ρχθρικαί ίκδηλώσεις κα¬
τά τή; Τουρκία; κατά τού πανηγυ¬
ρισμόν την εθνικήν έορτών μας.
ΙΙουσθέτει δέ μεθ' ίαερηψ
πρός τιμήν τοΰ Κοάτους, δτι επί
δικτατορίας άκόμΊ, αί διαταγαί ε-
παναλ(ΐμ()άνονιο έπίση; «ΰστηοαί.
Νά μή θίξοιμεν υί ίκπιδευτικοί κιι-
νένιι ιιπό τά Ηολκανικά Κράτη,
ποϋ αποτελοΰσαν την Βαλκανικήν
Συνεννόησιν, καί νά καλλιεργηταί
ή ίδέα τής ίναχΐεοις ίίλιον των Βαλ¬
κανικών Κρατών καί τής Τονοκίας,
είς μίαν Μεγάλην Δύναμιν, πραγμα
ΐο.-τοιουμένου οϋτο τού όνειρον τοϋ
έθ-ναποστόλου καί μάρτυρος των
Βαλκανίοιν Ρήγα Φεραίου.
Ό όμιλητής, γνωρίζων ότι «είς
Ρώμην άγουσι πολλαί οδοί», έπέ-
λε£ε μίαν τούτων, τή·ν μή Οι/νηθι-
σμένην πολ ν>καί άγνιοσ-τον, διά νά
φθάση είς τόν σκοπόν τον.
«Δέν θά άκολοι'θήοιο τήν πεπατη
μένην», εδήλωσεν είς την αρχήν
τής όμιλίας τον. Τούτο δέ κατεφά-
νη άπό τά στοιχεϊα, τά όποΐα συν-
θέτουν την όμιλίαν τού. Παραθέτω
τα σημαντικώτερα αυτών:
1) Ή έλλειψις τού έλληνικοΰ
στοιχείου άπό τόν μισθοφορικόν 6υ
ζαντινόν στρατόν, συγκροτημένον
άπό Σλαύους, Φράγκους καί κάθε
καρυδιάς καρϋδι, άπό Βουλγάρους,
άκόμη καί Τούρκους (Οΰξοι Πετσε
νέγοι), πλήν των Έλλήνων. Είς
τήν έλλειψιν δέ αύτην όφείλεται α¬
ναμφισβητήτως, ή ήττα τοΰ 6υζαν-
τινοϋ στρατοϋ είς τό Ματζικέρτ
τής ,Αρμενίας, δπου καί όταν τό
πρώτον συνηντήθησαν καί συνεκρού
σθησαν Βυζαντινοί καΐ Τοΰρκοι
(Σελτζοΰκοι).
2) Τό αιώνιον έλάττωμα τής Φυ-
λής μας, ή έπάρατος διχόνοια, ή
δποία κατά τούς διχασμοΰς μας, ού
χί ολίγας φοράς προεκάλεσε τήν α¬
νάμιξιν των έχθρών μας ώς «διαι-
τητών»! Δέν είναι μυστικόν δτι έξ
αίτίας τής έριδος περί τόν αύτο-
κρατορικόν θρόνον, προσεκλήθη ή
Δ' Σταυροφορία, ή όποία είσελθοϋ
σα είς Κωνσταντινούπολιν, έξεδίοι-
ξε τόν αύτοκράτορα καί £γινε άπό-
λυτος κυρίαρχος τού Βυζαντίου.
3) Ό κατακερματισμός καΐ δια-
μελισμός τής Αύτοκρατορίας υ¬
πό τής Σ ταυροφορίας ταύτης, με¬
τά την άντ>κουστον δήωσιν καΐ διαΡ
παγήν παντός άγαθοϋ, έφερεν αυ¬
τήν είς τοιοϋτον βαθμόν έξαθλιώσε-
ιος, ώστε νά μή δυνηθή νά άνασυγ
κροτηθή καί νά έπουλώση τά καί-
ρια τραώματά της, καταστάσα πλέον
εύάλωτος λεία τοθ ΐΓρώττθυ τςιχόντος
έπϋδρομέως. Πό^ον δίκαιον είχεν 6
Ίστορικός έκεΐνος ειπών δτι: «Ή
άλωσις τοϋ Βυζαντίου υπό των
Σταυροφόρων, τό 1204, {τπήρξε τό
προάγγελμα τής άλώσειος τό 1453
υπό των Τούρκων».
Τά μισελληνικά αϊσθήματα, ά¬
πό τα όποϊα διεκατείχοντο αί Με¬
γάλαι Δυνάμεις, συγκροτήσασαι μά
λισΐα την άνίερον καί γκαγκστερ*-
κήν Ιεράν Συμμαχίαν επί τω μό-
σκοπφ νά κκταπνίξοίΛ' έν τή γε¬
νέσει του πάν εθνικόν κίνημα έν άν
τιθέσει πρός ι ά φιλοτουρκικά αί-
σθήματα, Ιδία τής Αγγλίας ! Είναι
πολϋ περίεργον ΰτι αί δύο σπουδαι¬
ότερον πρωταγωνίστρΐαι τ°ΰ περι-
6οήτου Άνατολικοϋ ζητήματος, ώς
άνταγωνιζάμεναι άλλήλβς, είς τό
Ελληνικόν ζήτημα, εύρον κοινήν
κοινήν γλώσσαν καί ε'μειναν απολύ¬
τως σύμφωνοι! Νά μή δοθή άνεξαρ
τησία ί'ις την Έλλάδα! Δέν είναι
οΰσκολος ή έξήγησις τοΰ φαινόμε¬
νον. Ή πρώτη, ή "Αγγλία, θεο>ροϋ-
σα τήν Τουρκίαν ώς τόν καλύτερον
σύμμαχον διά τήν φρούρησιν των
Στενών κατά των ϋλέψειον τής Ρ(ο
σία, δέν ήθελρ κατ' ουδένα τρόπον
τήν έξασθένησίν της, ή δέ δευτέ¬
ρα, ή Ριοσία, ή Άγία ή Όρθάδο-
ξος, διά λόγους πανσλαϊστνκούς
συγκατετίθιετο τό πολύ - πολύ είς
τήν δημιουργίαν τριών Ελληνικήν
ήγεμονιΛν υπό τήν έπικυριαρχίαν
τοΰ Σουλτάνου! Τό εγνώριζε καλά
τό έλάττωμα τής Φνλής μας, τό
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραϊσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σο>κοάτους 59, Αθήναι
Τηλ. 547.888
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΛΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτους 59
Τηλ. 547.888
ΓΤΤΎΧΙΟΥΧΌΣ Ανωτ. 'Ε».πτορ*ης
γνώστης τής 'Αγγλιιαΐς, <μΙ τε-Γρ—. τή" λογιστικήν προϋ—ιρβσίαν ζ—ε; ανάλογον εργασίαν. Πληροφορίαι Άθανάσΐον Κιονρττζόγλου. ΤιηΛ. 641. 393. άλληλο<(άγ(υμα! Ι 5) Ή άναι&ής καί ατ'ιθάδης αύτο αναγόρευσις Αγγλίας, Ριοσίας καί Γα).λίας, μέ τήν αναγνώρισιν υπό τού Σουλτάνου τής άνεξαρτησίας τής Ελλάδος, ώς ΙΙροστατίδων Δν νάμεον αυτής. Διά νά πράττοκτιν ' τί; Διά των μηχανοραφιών καί δο | λοπλοκιών τοιν νά διαορθείρουν τόν σπάσαντα τά δεσμά δουλείας τετρα κοσκυν ίτων Ελληνικόν λαόν, νά τύν κρατοϋν διχασμενον εκάστη κα τά τα συμφέσοντά της καί νά άπο μυζοΰν τύ αΐμα αΰτοΰ διά δανείιον τύπου Σ άύλοκ! Ά) Ή ναυμαχία τού Ναυαρίνου δέν εγινε ά.τοκλειστικιΰς διά τήν Έλλά&α, άλλά διότι ή Αγγλία δέν ήνείχετο επί τής θαλαβσίας όδοΰ της πρός τάς Ίνδίας στόλ.ον ίσχυ (ών καί δή νεότίυκτον καί μέ όιοο γανιοτάς τοΰς έχθρούς της Γάλ- λους. Α ΕΚ ΤΩΝ ΩΣ ΑΝΩ έκτεθέντων ,τροκύπτει σαφώς δτι τρείς ήσαν οί στόχοι -τοΰ όμιλητοΰ, καθ' ών ε6α- λε, α) οί πρόγονοί μας έκεϊνοι οί όποΐοι παρημέλησαν τήν έξελλήνω σιν τού Βυξαντινοΰ στρατοϋ καί δ σοι εγένοντο αίτιοι τοΰ δι-χασμοΰ τοΰ "Εθνους β) ΑΙ Σταυροφορίαι καΐ ή έπίσημος Εύρώπη έν τώ υ- νόλω των Μεγάλων Δυνάμεων καί γ) ό κατακτητής καθ' όλην τήν διάρκειαν τοΰ αγώνος. Μέσα είς τά πλαίσια αύτά κινού μενος ό όμιλητής επετύγχανε μέ ε να θαυμάσιον συνδυασμόν καί μέ δεξιοτεχνίαν νά έξνμνη καί έκθειά ζή τά σπουδαιότερα κατορθώμΐΛτα των άγωνιστών τοΰ 21 καί είς την ξηράν καί είς τήν θάλασσαν. ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑ: Πρό έξηκον ταετίας, ό διάσημος δημοσιολόγος και ψυχολόγος Νορδάου είς μίαν ίτησίαν άνασκόπησιν των σποι>δαι
οτέροιν γεγονότων τής Εύρώ.ιη;,
κατέληξεν ώς εξής, δταν άνέφεοε
τό γεγονός πώς ή Κρήτη εστειλιν
πς τήν Ελληνικήν Βουλήν τοϋς
κοινοβουλευτικούς της άντυιροσώ-
πους, πώς ή Ελλάς πιεζομένη οέν
τούς εδέχθη καί πώς αί «Προσ'ά
τιδες Δυνάμεις» τής Ελλάδος σΐ'-
νάμα δέ καί τής Κρήτης, ηρνήθη¬
σαν νά έγκρίνουν την ενέργειαν α&
την των Κρητών. «Ή Εύρώπη ού
δέποτε διεκρίθη επί δικαιοσύνη! Έ
σχάτως τής ελειψε καί ή λογικήν.
Δέν είναι γνωστόν πώς θά έχαρα-
κτήριζε ό έν λόγω Φιλέλλην 'Εβραί
ος την συμπεριφοράν των εΐρημέ-
ν<ον Δυνάμεων πρός τήν Έλλάδα μετά τήν λήξιν τοΰ Α' καί Β' παν κοσμίων πολέμων. Πόσον ενδιαφέρον θά ήτο, άν έ μεϊς οί Έλληνες έγνωρίζαμεν ώ ιησμένα πράγματα έκ τής προσφά τού Ιστορίας μας, ώς είναι π.χ. Ή Μικρασιατική έκστρατεία. Νά μελε τήσουν δσα έσχάτο>ς γράφονται πι
ρί τό πίδς μάς εδόθη ή έντολή άπο
δάσεος Έλληνικοΰ Στρατοϋ είς
Σμύρνην, τήν "Εκθεσιν τής έν
Σμύρνη έπιτροπής των Συμμάχων
τήν τόσον κακόδουλον καί μερολη-
Λτικτιν, καί τό 'Τπόμνημα τού άοι-
δίμου Χρυσοστόμθυ Μητρθπολΐτου
Σμύρνης, περί των πραγματικήν υ
παπίιυν των λα6οι»σών χώραν γε-
γονότων κατά τήν άπόβασιν τού
■Ελλΐ)νι*οΰ Στρατού. Θά έξ—ολο,'ι-
θουν ά,ραγε νά παραμένουν μέ τάς
παλαιάς άντιλήψεις των διχασιμένοι
είς Βενιζελικούς καί Λαϊκούς, ό¬
πως βιχασμένους μάς ήθελεν ό έ-
ξηγορασμένος Τύπος μας; "Η ήά
ώμολόγουν ότι ϊπεσαν θύματα ολοι
των αίσχράς άπάτης καί έκμεταλ
λεύβεως υπό των ίδίων μας Μέγα
λιυν Δυνάμεων;
'Εγώ θά τούς διευκολύνω μέ τό
ακόλουθον παραμύθι. Μιά φορά
δύο ξνλοκόποι μέσα σ' Ινα οάσος
(,ρέθηκαν ξαφνικά μπροστά σέ μιά
άρκούδα σέ άπόστασι ολίγων μόνον
μέτροίν. 'Ο ε"νας πρόλαδε καί άναρ
ριχήθηκε σέ δένδρο, ένώ ό δλλος
μή ποολαμβάνοντας νά κάνη τό ί-
<)ιο, επεσε χάμΜ καί έπροσποιήθη- κε την πεθαμένο. Είχεν άκούσίΐ κά ποτε ότι ή Άρκούδα θνησιμαία δέν τρώγει. Πράγματι τύν έ.πλησίαση ή άρκούδα ϊσκυψε καί τόν μυρίσθη- κε κια ?ςρυγε. Σάν άπομακούνθηκε ά^κετή άπόστασι, κατέδηκε Από τά δένδρο ό σύντροφός τού καί τβν ΓοΊτησε, τί τοΰ εΓπε στό αί'τι ή (<Ρ κούδα. —Τίποτε, απήντησε αύτός, Α- τλώς μοΰ εΐπε νά προαέχ.ο καί ■*'· λ»ι φορα μέ ιέτοιους άνθρωπον;, • ιάν χαί έσ^.α, συντρο'^ιΐ να μην νάμω!'( ΤΙ λέγουν δσοι θά Ινδιαφερθοΰν νσ γνωρίσουν τήν άλήθευν; θά μάθουν τουλάχιστον νά μη πείθ(·)ν τα·, είς τόν τυχόντα Δαναόν; άλλ' είς τόν εΐλικρΐνή φίλον το>» ιιόνο.;
Πιραίνων έκφράζω την πε.τοίθη-
σιν 8τι ό σΐδαϊ'Τος φίλος Γΐ·μ<|(ονεΐ μ·": "άς έκτεβείσας ά.τοψ^ι; μόν καί τί·ν εύχαριστώ ιδιαιτέρως διό". μοί ?6ωσε &φυ(ΐμήν νά άνυλθοω τό β',Ίτμα διεξοδικώτερον. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
ΥΔΡΟΚΑΛΛΕΕΡΓΕΙΑ
Είναι ή καλλιέογπα πού τα τι ντά
μΕγαλώνοΐ'ν ε"χον·Τ(ΐς τίς ρίΐες Τ0Λ)ς
£ίτ£ ύ«' εύ^ίαϊ μ«σα στό νερό πού
'φΐ μέοα ΰλες τίς άπαοαίτητ,ες τρο
^ ιί« μέσα °ε τεχνΐιτη >ή ττοϋ
,α'χ/.οίΐοοεϊ ή θοεππκή τροίΐή. 'Π
,£Χντρ·ή ή χΡησΐμεύει γιά το σΤη-
ρΐγμα των φυτών κα! είναι αϋτ,Ί ό>
,ιο ίίμμο. χ«λίκια, σπασμένα κερα-
μίίιβ χϊλ· Ή τροφή καΐ στίς δνο
ίΚριπτώσΓΐς είναι χημικά λιπάσμ. ■.
τα βί ώρισμένες άναλογίες νεοϋϋ.
£ί άνε.ττυγμένες χώοες τής Ά-
χής τ·αί Εύρώπης ή ύδροκαλλι
γίνεται σννήβω; μέσα σέ
μ γιά οΐκονομικοϋς λό¬
γον; καί εϊ-δικά. έπειδή τό σύστημα
αίτό τής χαλλιεργείας θέλει σχετι
χά όκοιβέ; έγκητηστάσεις. Διά τόν
;,όγον αυτόν ή {ιδροκαλλιεργεια έ
φοθμόζεται γιά έντατικές καλλιέο-
νειες μέ μεγάλ.ο κέρδος σάν «ΰτές
,ιον γίνονται μεσα σέ θερμοκη.-τια.
(γυαλόσπιτα), διά την παραγωγήν
,τολΰ ηρωιμων λαχανικών.
Γενιχά μποροϋμί νά ποΰμε πώς ή
ύδροχαλλιέργεια. εχει τα παρακάτω
.ιροτΓρήμα.τα καί ίλαττώματα.
Πρθιφήμα*α: α) Έχομεν μεγά¬
λας άποδοσιις που κυμαινονται οςθ
διπλασιο και τριπλάσιο των καλλιερ
γπών τής γής. ΟΙ μεγά/.ες αϋτες
ώοδόσεις όψείλοντ,αι στ ην όροη
δκπο,ιΚΓή των φνΐών, τυν άςησιον
ΟΕριβμ" των ριζών, την Ιλλειψιν ά
ββενίΐών, λόγο) άπολΐ'μάνοεως τού
(«οοτρώματος καί την πΐ'κνή φύ-
τευβιν των (ρυτών.
β) Μιτ<ψοΟν νά γίνουν λαχανκά χο'ι στά πιό άγονα μέρη για-τί στήν ϋδροχαλλιέργεια δέν χρησιμοποιοΰ μ την πραγματικήν γή. γ) 'Αποφεύγονμε τίς άιιειψισπο ρές δηλαδή την άλλαγή των καλ- λιίργειών στήν ιδία γή. "Βτσι εΐδι χείεται ή εκμεταλλευθή είς την πά ρογΐ'ΐγήν ενός μόνον ποοϊόντος. δ) Λιγοστεύονν τα άνκγκαία έργα ™ά χίοια γκιτί δέν γίνονται ή Βΐλονοΐεύονται ώρισμενες καλλιερ¬ γητάς (τροντίδες ώς τα σκαλίσμα τα, βοτανίσματα, λιπάνσεις κλπ. ε) Καλλιεργοΰνται ή λιγοστεύ¬ ονν τα ποτι'σματα μέ την συνεχή ση των ο>α*υμμαΐων.
Άπύ τά πειράματα ποϋ έγιναν
τό σνμπέρασμα είναι πώς τά εξοδα
λειτουργίας μιάς όρθής όργανιομέ-
νη; ϋοροκαλλιεργείας μαζί μέ την
άξία των τοοτρών των φυτών είναι
μι*ροτέρσ; τής κανονικής *πί τής «ής
Έλαττώματα: α) Τά ΐ-ξοδα τής
εγκαταστάσεως κοστίζουν Λρκετά
(λεκάνες, σωλήνες, τεχνητή γή
κλπ.).
6) θέλει ίδιχές γνώσεις, άνώ-
τερες άπό έκείνε; πού άχαιτοννται
γιά τίς συνήθεις καλλιέογειες. Πρέ
πει οί παραγωγοί νά διαθετουν κα
λήν τεχνικόν καΦάριτηση, μορφώση,
δεξιότητα «αί ιτιΐραν,
Σήμερα ή ύδοακαλλιέργεια έ-
ςραρμόζεται είς περιοχάς τού έξω-
τερικοΰ δπου οί άροώστειες τής
γής δέν καταπολεμοΰνται ευκολα.
Ά κάμη σέ άπομονοιμένες αγονες πε
ριοχές μέ τοπική ζητήση φρέσκων
λαχανικών.
'Εβαός τής έςραρμογής τής ΰδρο
καλλαεργείας σέ μεγάλες έκτάσπς,
μπορεί νά έτραρμοστή στό μέλλον
καί άπό ερασιτέχνας καλλιεργητάς
είς ταοάτσας καί εξώστας των οίκι
ών.
Γιά τον άστό ποΰ έπιθυμεί νά ά-
σχολείται μέ την κηπουοική μία
μόνο λύση ύπάρχει, ή καλλιέργεια
τώ' λαχανΊκών μέσα σ£ δοχ^ΐα ά¬
πό (Τχληρά πλαστικά ττού θά τρο<ρο δοτθΰνται μέ χΓ|μ«ές ούσίες. Ή αλ λιέονεια αυτή, ασφαλώς δέν μπο- οεΐ νά ϊχτ άξιόλογον οικονομικήν σημασίαν, εχει 8μ«ς παραγωγική πού ένδιαφέρει καί προΛαντός ποϋ ίκανοποιεΐ αΐσθητώς τόν έοασιτέ- χνη καλλιεργητή. Ή καλλιέογεια διαφόρων λαχαντκών μέσα σέ θερ τττΐ-κά βυλύμματοί στΐς ταράτσες καΐ εξώστας των μεγάρων δίνουν χαοι τομένην εμφάνισιν καί γοητεία, ύ- πέροχη σέ σννδναθμό τού ωραίον ψί τά τού ωφέλιμον. Έπίσης τό είδος αύτό τής καλλι εργείας αποτελεί ε«να πρακτικό μέ σον διά τήν επιδείξη έκλεκτών καί ποικιλιών σ-τάς έκθέσεις. Κ. ΠΑΡΑΣΚΕΤΟΠΟΤΛΟΣ. Γεοπόνος Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΥΠΟΑΩΝΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ1970 ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ Κυρΐώτφθν χαΡακτηρΐστικόν τού νέθυ Προϋπολογισμόν είναι ή συγ¬ κρότησις των «αταναλωτ ικών δαττα- νών τού Κράτους, πρός τόν σκοττ&ν Τής αυξήσεως τής σνμβολτς τού διά τήν εκτέλεσιν ϊργων οίκθνθμΐκής * ναπτύςίως ύτβΐ τού πρ°ϋπολογΐσμοι. 4πενιδύσ£ων. Ή σνμβολή αυτή "Εσοδα ................................. Πιστώσεις ............................ ται είς τό ττοβόν των 3.700 **· 8οα χμών, ϊναντι ττοσού 2.500 έκ. τ°β Είς τάς γενικάς τού γραμμάς ο κνρωθε'ις ΠροϋτΓολθγΐσμός διαμορφ°ΐ'" ται ώς ακολούθως έν συγκρίσει πρ<ν άΡΐθμούς τοθ 29Ο0 τονς 1970 58.600 έκ. 66.741 έκ. 1969 52.107 έκ 59.107 έκ "Ελλειμμα ...................................... -8.141 έκ. -7.000 έκ Κάλυψις έλλείμματος: εσωτερικάς δανεισμός ............... 5.841 έκ. 5.000 έκ πόροι άλλοδαπης ........................... 2.300 έκ. 2.000 έκ 8.141 έκ. 7.000 έκ. ΑΙ ττηγα'ι τοθ εσωτερικόν <πτ·5 τά; όπΓθίας θά προέλθη το ποσο» των 5.481 *κατ. δραχμών είναι Γβ γραμμθτια τού Δη-μοσίθυ κκΐ ή Εκδοσις νέον όμολογιακοΰ Έ* τού οννόλου τών ττ αί χαταναλωτΐκαΐ ____ ν<τΐ τοΰ -προϋπολογισμόν θά άπορορ Η ΝΕΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚ. ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΙΤΗΡΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ1969-70 Ή Έπιτοθπτή Συνχο»ισμοϋ ΟΙκο- νβμΐκής ΠολιΤικής καθώρισε τα ϋέ- 'ρα δία τα φθινο—ορινά σ'τηρά, καλ ίι»γιϊΓΐ«ή<: ττερ(όδου 1969 — 1970 Σ»μ·ώ»ως ιτρός σχετικήν ανακοίνω¬ σιν, 6 βιτΐστώθη δ*' ή ιταραγωγή κρΐ θτ>ζ «θ' άροΛθσίτου είναι κατ&ίοη
τώ» άνσγκών τής Χώρας, ίνώ ό<ντ!· β&ις, ΐΓαρίο-ΤοίΓαι 'άνάγκη μειώσεβ·«; τής καλλιεργθυμίνης διά σίτου ίκτά «ω?, έν δψιι μάλιστα κα'ι τής αύξα «"μένης κατ' £τος μίσης σΤρειμμσ»ι- κη< άικϊΒόσεως τούτου. Χατάΐτιν των ώς ανω δασΐκών 8<α «πώσετον, τονίζεται, ό-εψασίσθη 6 ΐΝΛ κο«ά τή» καλλι εργΐ|τΐκήν ϋτΐρίί^ δόν 19169 — 1970 ένβαρρυνθούν οί ιταραγωγθϊ δια ιήν αϋξΐριν των δια «ριθής καΐ ίοαβοσίτον καλλ'ίργουιιί »ω» έκτάσεων, είς 6άρος τ«ν τοιού των τοί> σίτου, είς τρ<νττον ώ<"ε νβ έτητο^9τ| ή £—ιθυμητή σχέσις μϊτα» ξύ παραγάγης σίτου «αί κτηνοτι»ο Φων (κριθής κα'ι αραδθσίτθυ); δια ιψ ΙκατοΐΓΓθίησΐν των άναγκών τής ά ϊϊι—ισσομένης κτηνθτροφίας τής χώ Πρ6ς ϊΑθτΓοίησι.,, των τεθέντων α·6 χΐή, 6ιά των οποίων θά εξασφαλισθή κψηλόν είσό5ΐ)μα είς ιό; "Βλληνα ά ηΌτηνι ή Ε.Σ.Ο.Π. άττΐφασι.σϊν ο- "»< κα^ά την εφετεινήν άγθραστ'- «Πν τταρέμβασιν το ϋΔτ|μ°σίοιι, κσθο ρι<*η δι άτήν κριθήν> τιμή
ί*Ι)Α~έρα κατά 20 λΐ·τττά τής
"'νής, ώς καΐ ή κατοΛολή
'^Γς ένισχύΐεως ίξ 100 δραχμων
«ατά στρίμμα, δ'ά την έττίσπορον
«α-λιίΡγΕ1σν οβριβίων
Επιπροσθέτως( είς τούς
»4ς κρι% 8—40 στρβμμότΓων των
πεβιοχών τής χώρας, βά κα·
^οΰη,μ—ΐκή ενίσχυσις έκ
30 &Ρχ. κατά στρ^μιμα.
ΕΒι«ώτερον) ή άγοραστΐκή τταρίΐι
6<»ι<; τοΰ Δημοσίου διά Ττ>ν τταρα-
τών φθΐνθττωρινών σιΤηρών καλ
οθ 2το«ς ιΡ^Ο—1970 θά δι
είς τάς άκαλούθους τιμάς·
2,ο0 δρχ κοοτά χιλιόγραμμαν ,μοΛο-
"°ί σίτου, 3,20 δρχ. δ'ά "Ί>ν σκλιν
Ι»ν σΐτο», 2,60 δρχ. διά την ι<ριβήν>
**· ?,,80 δρχ. δα Τα άβοίδΐα άρα-
6
κάς αυτών, ποσότητα των ώς $νω
ττροίσντων, εσοδείας 1970. Ή δ·άθε
σΐς τών συγκεντρονμέΐίων ΐπροιόνΤων,
θά γίνεται είς πάντα αίτονντα, ις
τάς άκθλούθθνς τιμάς: 2,90 δρχ. κα
τά χκλιόγραιμ,μθν μαλακθγ σίτου, 3,
50 δρχ. διά τάν σκληρόν σίτον, 2,90
δρχ. διά την κριθήν καΐ 3,10 &ραν
?,,60 δρχ. διά τόν άραβόσιτθν.
ΑΙ ώς &νω τιμαί το^ σΓτου, κρι-
θής καΐ άραβοσίτου άφθροθν μόνον
είς πωλήσεις διά βιθμηχανΐικάς χρή¬
σις ή πρός κάλυψ'ν, γενικώς, &νο:γ
κων δκχτροφής τού—ληθυσμού τής χώ
ρσ,ς. "Οσον ώφορά ε-ίς τάς τιμάς δ<α θέσεως των ιτιροϊόντων τούτων διά κτΓ»νθτροφήν> θά Ισχύσουν αί τιμαί
τού Τρέχοντος ετθυς, ήτοι 2,10 δρχ.
άνά χΐλιόγραμμον διά τόν μαλακόν
σίτον, 2,,25 δρχ. διά τήν κριθή* κΰΐ
2,60 δρχ. διά τόν άραβόσιτοτν.
Τέλος, δέν θά δοθή ι>πό τής ΑΤΕ
δάνϊιθν ή οΐαδήητθτε κρατΛκή έττδό-
τησΐς ή ένίσχνσις δ·ά τό σύνολον
των διά σίτον καλλιεργονμένων ύτό
των γε*»ργών άκτάσεων, 4φ' δσον οί
τοι καλλιεργησουν διά σίτου, κατΛ
την περίοδον 1969>—1970, ενός ώο-
γανωμένων άρδευτικών δ'κτύων, ΕκΤα
σιν μεγαλυτέραν τών 8 στρε,μ>μάτω'/.
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΚΑΛΑΙΕΡΓΗΤ Ω Ν
ΠΡΟ.· Ι ΜΟΝ ΔΗΜΗΤΡ ΙΑΚΩΝ
Ύιπο τής 4πιτρο—ής Πιστώΰιων
| τής Άγορτικής Τραπέζης, άπεφασί-
σθτ» ή χορήγησι ς ένΐσχύσεων ι;.
τούς ■παα>σίγωγ1>ύ<; «αλλιεργη,τάς προ» Τμων δημΐίΤριαικών, διά δραχνπρθθέ- δανείων, διά την ττρομήθειαν καΐ την διενίργεαν άρόσεων. ΑΙ χορηγούμίναΐ ένισχύσεΐς εχθυν ώ<, ποσόν 53.800 εκατ. καΐ ίπενδύσεις 12,*941. "Ητοι (α τοΰ π·ροι>ΐτολογισμοΟ τοϋ τρέχοντος ί
τους, αί μέν καταναλωτικαΐ δο—άν<ϋ εΤναι ηύξΐίμένοτΛ κοττβ 10.68% (5. 193 εκατ.), α! έπίΧδυτικαΐ δέ, «·'< Τα 24,4% (2.441 έκ.). Ό κ. Πρ*»θΐΛΓθ«ργόί, κατά τήν έν ϋυνεχεία έτταψήν τού μέ τοθς Αντι προσώιτους τοθ Τώττοι», έπεσήιμανε ί- δια'τέρωί την προσοχήν ^ΐ των Λ Τής συμμ<τοχής τθ^ τακτυχθθ ττ >β
θλθιγΐομοΰ μέ τό ττοσόν των 3.700
. δραχμών είς τάς δαπάνας τού
ΡβλλήΛως νΐ την ισχύν τοΰ εν
πεία κα»αρΤισθέ>τος
σμού, θά «ττ'τύχωμ*» νά
σ«μί.ν
μόνον
Λ*
κσϋά την σχίβίασιν
καΐ τήΐν κατάρτΐσΐν τού Προθπολο/ΐ-
σμοθ, άλλά καΐ τόν χρόνον, 0 διτοΐ
ος, δ—ος γνωρίζετε, σν
δέν άνακτάτε δυστυχώ« ι
Ή πο*ακθλού9ησι ς κατά την ί-
τθθ Προϋπολογισαιοΰ>
τήν εκτέλεσιν τοθ
γ,
των διαδΐκασιών π°ΰ έβεστί·!σθησαν
καΐ ή εκ τής π«(ρας βίλτί&χτίς Γ«»
διαϊικοισιών κατά την 4φοΜ>μογν «αί
το3 Κ**δικος καΐ τού ΠρθιπκΛογι-
ομ<Κ>, έ*ττίζομεν δτι θά αποδώση τε
λικώς μίαν νέας μορφής λε-ΐτουογί«ν
είς τα κοάτος, ή όττοία θά «τπτρέψη,
μαζΐ μ^ την άνοοδιοργάνωσιν τής
τ6 "Ελληνΐκθ!, ΚρΛτος νά
επί τέιλονς τάν τίτλον
ΑΙ ίΡνιίρω τιμαί Ισχύ"υν διά
ϊ Α' ποιότητος καΐ δ>ά την
των ε!<; τάς απο9ή«σς * κέντρων συγκεντρώσεως. Ή ιταρέμβακης θά διενεργηθή υπό ΚΥΛΕΠ καΐ τώ» έντολοδόχων Ένώσεων Γεωργΐκώ,, *"ο°» ~Χ>αιρετι«ώς ί-ό των τταρα-
ύ ποθσφερομ£νΓ(ν, ε|ς τάς άΐτοθή
Δ·ά την προμήθειαν σπόρων σϊ-
το«, ϋττολθγιζ<>μένην Είς 15—25 χ*
λιόγραμμα άνά στρέμμα, αναλόγως
τού τράττθι; σττοράς, άνώταττον βριον
ένυχύσεως 120 0>χ. δ'-ά τόν σκλη¬
ρόν καΐ 1Ο01 δρχ. διά τόν μαλοοκόν
σΐτον, άνά στρίμμα.
Δ'ά τήν προμήθειαν <—άρων κρι- θής καΐ βρώμης, ύπολθγιζομένου μέ¬ χρις 20 χΐλιογράμμων ά»ά στρέμμα ανώτατον βριον ένισχύ^εως 5Ο δρχ. Αά την διεν£3γειο:ν μέχρι δυ» ά- ρόσ£ων καΐ άνάλογον αριθμόν 6αρ- νΐαμάτων ή ένισχΰ^εως θά καθορίζε- ται διά συνεργασίας των ΑΤΕ καΐ τώιτ οΐκείων Γεωργίας. Τών ανωτέρω έν.σχύαεων Ται οί έξοψλήσαντες τάς 6φ€ΐλάε των πρός την ΑΤΕ τταραγωγοΐ καΐ οί δ'καιολΐγημένως κα3υυτερο>τες
Την τακτοττοίηοΐν αυτών.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*έρε»αι είς γνώσιν των 'Αξιοί. Διοιπήΐίων Άνω-
Εταιρείαν καί ΈταΐβΐιΛν ΙΖεριωρισμένης Εύ-
-•"-'ίς ότι δ»' άποτράσ-ηχις τοθ κ. Υπηι/ονοί) 'Εμπθβίον
**' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)66, δημοαιευ-
γι"ης είς τό ΰη' άβι». 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον 'Ανωνύμων 'Εταιρβι&ν), όοίζεται ότι δύναν-
ϊ"ι νά συν€χΙσωαι δημοσιβύουβαι εγκύρως τάς ϋρβ
"•«λήσεις ΐβκ Γεν. Συνελβύοβων παΐ τονς ΊσοΧογ-
2*°νς των διά τής οίκονομ«κής μας ίνημβοίδος «ΟΙ-
Κ0ΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
Α' «νένετο μ«χβι τΓ0οε διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ-
πρό τής ονγχω**ύο$ώς της.
μ .
2. Τής ττοοβλΕψίως δι* αϋξηβ'ν κα
τα 5% των ιμ'σθών καί
<α! την Οψωσιν δλων των μέχρι τού 75% τώ έν ένεργ€ία δοχών. 3. Τής μή επΐβθΛής ούδενδς νίο· φόρον. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Τό κίίμϊνο των 6ηλύ*«ων τοϋ κ. Πρω3υττουργοΰ έττί το^ προϋττολογ» σμοθ £χει ώς Ακολούθως: «Πρώτον χαίρω πσ#>3 ττολύ, διότι,
μετά μακράν διοκθπ^ έτταφής εύοι
σΐκόμεθα σήμερον μοίζί.
Δεύτερον, εΤμα' ύποχρίωμένος {κ
να
δτι τό θέμΛ
μας είναι ό Π*>υπολογισμός
λάσσομαι είς τό προσεχές ιγγΰς μέλ
λον να είπωμεν ττερισσότερα.
Καί, τρίτον, τό κύρΐον θίμο:. '»=
πιτρέψατέ μου, κνρΐοι, μέσω ύμώκ
νά δηλώσω πρός τόν έλληντκδν
V»
όν, δτι αισθανόμεθα £
διότι έν συνεπεία καΐ
τής ευθυνής μας «ατηρτίσαμεν έγ,ια!
οως καϊ έψηφίσαμεν τόν Προθπολονΐ
τμάν τού ΚΡάτους διά τό £τος 197ι?.
θά ήΦίλα νά τονϊσω πρός ύμ(Κ-
πέοαν των ελαχίστων τά όποϊα βΛ
επί τοΰ περιεχόμενον γ'Μ
καΐ τά δύο νία
τά όποΐα θιωρώ σκδπιμοτ
νό πληρθφαρηθή ή κο»νή γνώμη. Πρω
τον, την διαδικασίαν υπό την
καΤηρτ ίσθη ό πρθνττθλθγΐσμ^ς
1970. Υπήρξε, κύριοι, μία
ώς μίθόδευσΐς εργασίας κατά ι1·
καταρτισιν τού Προυπολογισμόν, βν
πρός τή» αρχήν; Άντικίια*
σκοποΐ κατά πρβτϊρσιότητα, Α
ταιτοθμίνα μέσα δι' έκαστον, κυΐτ.
'ομή των δΐαθεσίμων μέσω ν »'<ί Γθος άντικειμενικονς σκοπθυς, 5ς ΓΡοκαθορίζονται κατά πρύτιραιότητα ιντδς τών κραττικών των. Ύπάρχει άπολντθς αυτήν τή« αρχήν. Είς δλα τΛ <ΐ<χ γνωρίζονν καί αί 6πηρβ»Γ αί ποία άπό τά £ργο( τά όποΐα υ ττήρξαν κατά τό 1969 θά συν&χ - κατά τό 1970 κατΐ ττοΤα* νρ ώς νέσ στθιχεΐα 9ά κατά τό 1970. ι'Λ υ^ν άναφέοθνται είς τόν ποονπολο ^ισμόν ώς πληρκμσί, ί,-πό την ϊννΓ«^>'
>τι άντιμετωπίζονται δαπάναι ;πϊ
ϊ εττυγμενης και ουνεχΐζομ£νης κλ
ά τό 1970 προσπα?ϊίας, τά δέ χά
ώς προίτπολογιζόμενίι
διά την αντιμετώπισιν οΐν·
άναγκών επί νίων στοχωΐ',
Ι όποϊθι ύλοποΐοθν την προσπάΡίΐ
ν τοί Κρατθυς μέ οσ^'ν τό π'ντη
-ές πθόγραμμα.
Τό δεύτερον στοιχείον είναι ο '·*
ο; κώδξ Τ3θ Δημοοιου Λογιστικόν,
υπο τάν όποιαν θά εκτελεσθή 6 »χ
ος Πρ^νπ-ολθγΐσμός τοθ 1970. "Εχι
τί ένπμερω9ή επί τβν διατάϊεων νού
νίζυ κώδικος. "Εχομεν άττοπ·ειοα3Γ|
νά θεσπίσωμ:ν ίνα καθεστώς λειΤουρ
γΐών, τό όττοϊον θΐ έπιτοέψη τήν μ*
λντέραν δυνατήν χρησ·μθπθίησΐν τθι.·
παοάγοντος «χρόνος», είς δ,τ· *Φ°
Ρό τάς κυβερνητικάς ποστταθίίας 8ιλ
την αντιμετώπισιν ΤοΟ £ογθυ ιβθ
πρέττει νά επΐτελέση τ ό κράτος «λγΙ
ίλΛτίζομεν δτι κα
έκσυγχρθν^ιιίνθν «ρατικθώ
νισμού.
Καΐ ή6τ|, μέ ττάντα ταθτα ώί
γωγήν, τινά έπτι τού περ<€χθμένου τά ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ Τό Οψ°ς το0 γμ ίΐάδων, άνέρχετσΛ είς Ο ΠΡΟ Υ7ΙΟΛΟΠΣΜΟΣ Ό πρθμττολογΐσιμός τοθ £τους 1970, π«ύ κατετέθη, ώπό πλευοάς τόσον των συνολικόν μεγιθών δσον καΐ τής διαρθρώσεώς τού, είναι ένι σχυτικός καΐ τής ς ής μμής θερόχητθς κα! τής επιδιωκομένης ναττυξιοχής ττολΐτικής. Ή κατάρτισΐς ΤοΟ προϋΡΓτολγ σίσθη κι>ρ.ίως είς την δυναμένη
ή ώϊ βεβαίαν αύξησιν το
νά
Βνΐ«οΰ £4°θ6ιιηια!τθς τό 1969
8,5% ττί-ρίΐΓθν, κατά
κατά
λόγον είς τόν
τής φΟρθ5·α<»ντγής. 'Υττό τάς δύο αύτάς ττΐΕρΐορισμόν ττροντΓθθέ- σεΐς, ή αύξησις των έσόδων ,^ό 5;1. 107 ϊκατθμ,μύρια δραχμών τό 1969. είς 57.5ΟΟ τό 1970 - ήτοι κα*ά 12,5% περίττου, πρέπίΐ νά θεωρήταΐ κα-ί κει·μένη είς τα πλαίσια ίικτιμήσΐων. Ή αύξησις, έξ άλλον, των προδλί μένων ίσόδων, χωρΐς έΐΠβολήν »έ άς φ^ρολθγίατς, άττοδίΐκνΰει και ι ήν άίοδική,, τάσιν Τής δλης οΙκθνθμΙα<: καΐ την έξυγίανσιν των ττιιγών άιτδ τάς οποίας άνΤλεΤ ό ττρούπολογισμο!· τοϋς πορθυς τθυ. λόγω τής οποίαι δέν ττοορίσταΤσ.1 άνάγκη προσθέτων Πέραν 5μως τούτον, ή μή έιτ'βο λή νίων ς«5ίκον συνίπάγΐϊται καΐ σλ- λο εώνοϊκόν ονττοτέλεσμα. Ένισχύίί τί|1( ίμν1—Οοννην των ο|κονομκων μονάδων (άτό.ιων ή καΐ εττιΤρέτΓ€ι είς αύτάς ρον προβΑη,μαΠΊσμόν. 57.500.000.000 δρχ. «Ις «,τ, άφο- Ρά τόν τακτικόν Προϋπολογισμόν. Είς ΜΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. είς δ,τι ά- Φ°ρσ τόν ΠροϋτΓθλογισμόν έττενδύσί· ών. Σύνολον έσόδων 5«.6ΟΟ.0Ο0.0Ο<5 δ^χ. ΑΙ προβλεπόμεναι πκπώσεΐς, ταντιζόμενα, προς τάς έκτιμωμένας άνέρίχθνται ε.|ς τόν τακτ «όν Προυπολογισμόν είς 53.800.000 000 δρχ. Διά τόν Προϋπολογΐσμόι έπειΐ5ύσεων είς 12.941.000.000 δρχ. Συνολικόν ΰψος πρθϋπολογισιμθΰ τα- κτικοΰ καί έπί-νιδύσίων δρχ. 66-741. ΟβΟΜΟ. Τό έμφανιζόμίνον συνολικόν ίλλεΐμ μβ θά καλυφθή διά 3.700.000.000 δρχ. τού ταχτικοθ Πρθϋπθλογιο διατιθεμέν«ν δι' 4πενδύσεΐς - δ»ά πρώτην φοράν «Ις αύτό τό δψος σνμ μετέχει ό τακτικάς Προϋΐτολογισιιός είς τό πΡόγραμμα Δηιμσσίων σεων - διά 23ΟΟ.ΟΟΟ.0ΟΟ δρχ. έκ έκ τής σλλοβαπτής καΐ τό ύττό 5.841.00Ο.ΟΟΟ δρχ., δ·' έσω τΕρι,κθΟ δα/ίΐσμον. Τό χαραχτΐιριστικάν τό έφ' δσον καΐ ημείς συμφωνήσετε έ>|ί
σετ£, εΤναι ή συμ'μετοχή τον τακΤ'
τής σημασίας του θά ήθελα νά τονί
Προνττολογΐσμού είς τόν
έ—εν)δύσεων διά *οϋ
των 3 70Ο.Ο0Ο.ΟΟΟ.
ΑΥΞΗΣΙΣ ΜΙΣΘΟΝ -ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
Ό τακτικάς Προϋπολθγισμός
διάσθη μέ μέτρον την λιτότητα,
οίαν έκτασιν ήτο δννατόν νά καλύψη
τάς λειτουργΐκάς ανάγκας, ίνα άφ'
ενός μέν εξασφαλισθή τό ποσόν
πού άναφέρει διά τάς Δημοσίας Έ
άφ' έτερον δέ εξασφαλι¬
σθή ποσόν 1.200 εκατομμ., άναφεοό
μενον αποκλειστικώς είς την άντιχε
τώπ«σΐν νέων στόχων, επί των όπθί
κν θά άναιπτυχθή ττροθίπάθεΐα κατά
τά 1*70 καΐ Τ>α έίασψαλισθή ττοσόν
1.500 έκατομμ., ττροϋττθλθγιζόμενον
ώς άναγχαΐον διά τήν κάλυψιν τής
ανξήθεως των μΐσθών των δημοσίων
ύτταλλΓίλων κατά 5% καΐ δ·ά την ο
των συντάξαν κατά
5%, δι' &λας τάς κατηγορίας
των συνταΐξιούχων, αί όιποΐαι δέν ?■
σύνταιξιν είς τό νψος τών 75%
τοϋ μισθοθ. "Ητοι δίδεται είς δλοιΛ
ττλήν τ»ν
Διά νά άντίμΕΤωπισθούν τυχόν δυ σμενεΐς
ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΣΥΖΗΤΗΣΙΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡΟΝ
ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ ΖΗΤΕΙ Ο Σ.Ε.Β.
«Ό φόρθς ττροστιθΐμένΐ{ς
σύστημα
Χρειάζεται πρθσοΛική καί σταβιακ ή είσαγωγή τοθ συστήματος
άξίσς.
«ών, οί όπ-οΐ'ι τό ίχουν ήδη, τό ύ-
ψ°ς τών 75%. "Απαντες οί συνταξι-
~"χ°ι, "πέραν τής άναττΡοσορ'μογτϊς
σαντάξεων κατά 5%, ϊνα εύοε-
θ»0ν απασαι είς τό νψος των 75%
τού μισθοθ, θά τύχθυν καΐ τής έκ
τής αυξήσεως τών μΌθών, ίπτιϊρχθμέ
νης ανξή'σ'εως.
Καΐ τουτο, εάν έττίσης τό έκτιμσ
τε ώς άναγκαίον καΐ έττιθυμήτε ή^ιτ^ο
ρείτε νά τονίσετε δτι οπτοτελεΐ ίαν
άλλην συνέπειαν τής Κυβερνήσεως
είς δ,τι άιπαρχής εδήλωσεν. "Οτι δή
θά φροντίση νά άναττρθσαριμόζη
καί τάς συντάξεως κα! τοΰς μΐσθοΰς
των ύπαλλήλων, μέ βάίΟΊν τήναΰξησιν
>ύ εθνικον ε|σοδήματος
Μέ πάντα ταυτα, ΚύρΌι, θά κλεί
σω, ϊνα σάς παραδώσω, μετ1 ού πό
είς Τόν κ. υπουργόν των Ο<κον>
μΐκών, ό όπτθΐθς θά 8χη π-ολϋ περισ-
σότερα νά σάς είπη επί τον Προάτπβ
καί έκ τών οποίων τταίρν£
τε δσα πάλιν έκτκμάτε κοΐ δσα σάς
χρεΐάζονται, διά να έπιτελέσε.τε Γήν
σας, δηλαιδή Τήν ένημέρω
σιν τής κθινής γνώμης.
ΟΥΔΕΜΙΑ ΝΕΑ ΦΟΡΟΛΟΠΑ
ΊΕν συνεχίία ό >κ. Πρωθυιτθνρός ά
πήντησεν £1ς τεθε,ίσοΛ είς αυτόν έ-
ώς κάτωθι:
ΕΡΩΤ: Θά ήμποροΰσατε να ττροο-
τούς νέους στόχθυς ττοΐι ά·
είς τάς πΐστώσεις των
ν Φ) ί
τάς χώρας καΐ τού οποίον ή έν 'Ελ
λάδι έψαρμογή αποτελεί άντικε,ίμ·
σοβαράς μελέτας ίκ ιμίρους τή<" , ρς ττίκαιρον τό θέίμα τού φοοολογικού σν στήματος καΐ τή^ς ψ°ρολογι«ής πολι τι«ής. Δι' δ καί έττελί,γη Οπό Γθύ Συνδέσ,μθυ Βιομηχανίαν διά νά *"° τελέση αντικείμενον σκζη,τήσεως κα¬ τά τήν πρώτην έκ των έττανοΛηφθ»· σώγ έπαψών τού μετά των ίκττρθοώ πων τού Τάττου». Τούτο ετόνισε ο πρόεδρθς υύ ΣΕΒ «ττά τήν οργανώθεισαν σνγκίν τ,ρωσιν Τύπο»; ε|ς τά γροοφε«ϊ τού. γφ ττροοθεσας δτι την συζήιττισιν ταύτην '«ϊ9ιστά έττίκαΐρο,, ή —ρόσφαΤος άνβ ί τής Κυβερνήσεως, κα&' ήν α· ή μΐλέτΐ» τού νομοσχεδι ου ττ€Ρί φόρον ττρθστιθίμένης βξίας καϊ δτι είναι εώπρόσδεκτος ή έττ' ΰ δ<ατύπωσις άπόψεων. Πρό τήί τής συζητήσεως, ό κ. Μα- ρινόττουλος, ίθιξε γενικώτιρον τό θε μα τής φορολογίας καΐ εΤπε, μετα ξν 3-λλων, Τά έ£ή<: Τό Ισχύον ε1ς τήν χώραν μας φθ σύστημα χρήζει έκσυγχρο νισμού, ή φιλοσοφία δέ τούτον είναι ό τταρισμός έσόδων άπτό τό κράτος. Κατά τα τελευταία (τη ή ιτολι· τεία ήρχισε να προσαναιτολίζ—αι πρός την σύγχρονον αντίληψιν δτι ή πολιτική ποέττει να άπο- τελή δργανον δι«αιθτέρας κατανομής τού εΐσοδήματος. Συνεχίζωνο κ. Μα ρινόττθυλθς ύπίγράμμ'σεν δτι «πο<ο- ταρχικός σκοττός τών έττΐδιώξεώ μας κατά τήν μετσΡΡύθμισιν Τον «ο ονστήματθς είναι ή τάχυνσι ς τοθ ή ταχυτέρα ϊνταεΐς μας μ«ταξύ τώι χωρών τού κόσμου. Ή έπιδίωξΐς αίίττ, δέον νά ττροταχθή έναντι τυχόν &λλων πών κθινωνικών ή οικονομΐκών. είς τήν κατεύθυνσι» ποΰ πρέτπει νά δοθή είς την προσσΡ μθγήν Το3 φορολογικόν συστήματος ά ττρόΓδρος τοί) 2 Ε Β ετόνισεν δ* τουτο όδηγεΐ είς τό πρόβληΐ»α τοί φώρθν προστιθίμένης άξίας, ττθΰ α¬ ποτελεί τό σύστημα ποΰ γενικώς ωρϊΤται ώς τΕλ^ιότ:ρον υφ' δλων των δυτΐκοθ κόσμου. Τό σύ στημα, ώς γνωστόν, Ιχει ΐίθή είς ί φαρμογήν είς ωρισμένα κρστη τή< ΕϋΚ, καί έκ των Σκανδιναβΐκών ε.Ις Δανίαν καΐ Σουηδίαν, πλήν δμως σταΰισκώς κβί μ^ πολΰ περίσκεψη Αντιθέτως τό Βέλγιον καί ή Ίτα- λία, παρά την άνεΐλη.μμένην ύπθχρέ ωσίν των έκ τής συμφωνίας τής Ο. Κ. δέν κατώρθωσαν νά προετοιιια ιθ έντός τών τεθεισών νατόττιτα να διατι-ώσ») «|ς κατάλ- λιΐλον δΡγανον, ώς ήτο τό άτονίσαν ΚΕΠΟΑ καί ώς είναι τό Συμβούλιον Ένεργώς ΟΙκονο,μυ,οθ ΠληθυσμοΟ, ησμΟ, είς τό οποίον δέν έκλήθΐ» ε|σέτι νά μετάσχη καίτοι «ληθείς &ριοε τούς άντιιπρθσώττονς. Είς άλλην ερώτησιν, —ρ', τού τί αλλα δργανα ττλή, των φορολθγικών δι«αστηρίων θά ήΌελε ό ΣΕΒ νά λει διά ν Τούτο σημαινει δτι ιτταρ' δλα τά πλεον«χτήματα τού σνσττΐμαίΓος του παρουσιάιζει σοβαράς δυσχε-ρεϊας και προβλήματα φορολο- γτκής όργανόσίως. Δυσκθλίας τάς 4 ποίας βεβαίως παρονσιάζίι κάθε ρολογΐκή μ«αβολτι, πλήν δμως Γήν περίπτωσιν αυτήν ττολύ ίντονω- Τέρας. Χρειάζεται, οννβ,τώς, περίσκε ψις καί πρθϊ-τοι,μασία ττολλών έτών. Χρειάζίται μελέττ» μέχρι και των τε λίπτομερε'ών. Χρίιάζεται καί ο-ταβ ακή είσαγωγή τού συστήματος καΐ ίπΐ ούτον ή ι*» ι>α των εύρωπτα"κών χωρών πού τ^5η
τό σύστη,μα άλλά καί έ-
ίϊΐνων πού Λττέφυγαν την εφαρμογήν
ι μπΌρεί νά εΤναι ττθλύτιιμθς.
Γό πώς βά πραχαρήσωμεν,
.200
ΑΠΑΝΤ. θά ήμιτθροί)σα καί δέν έ
;ω άντίρρησιν νά σάι- δώσω την ά-
πάντησΐ: 360 έκατ. εΤνα< διά τήν Έ ίνικήν Παιδείαν, 235 έ«αιτ. εΤναι Ίιά τάς Κοινωνικάς Υπηρεσίας 170 έκατ. είναι διά τά Δημοσία "ΕργΙ. τό υπουργείον Γβοργίας, δι Ί ήν γεωργικήν πολιτικήν, εΤνσΛ 160 ί·κατ, Δ'ά τά δλλα ύπονργεΐα εΤνα>
165 έκατ. Σύνολον 1.190 έκατομ.
ΕΡ. 'Υπάρχθυν νέαι φορολογικαί
ΑΠ. "Οχΐ. ΟύδΒμία νέα φορολθγι-
κά έπιβάρυνσΐς έπϊ,δλήθη.
ΕΡ. Τά εσο5α έττενδύσίων πόθΓ-ν
(συνέχεια είς την 4ην σελίδα)
6 κ. Δτνμ. ΜαρινόπθιΛος, ποό<; τό νέον τουτο σύστημα φορολογίαν, τό οποίον ασφαλώς θά πρέτττει νά *Ι ναι τό σύστημα τον 4<έλλοντος, Μς πόσα στάδια θά πρέπει νά ϊΐσοΐχθή κα! πόσος χΡόνος θά άπαΐτηθή διά ην όλθκλήρωσίν τού, ίΤναι βασικον ίρώΤΓΐμα τό οποίον θά πρέπει καΐ νά συζητηθή δηιμοσία καί να διαν»~ ττρό ττάσης σοβαράς άναλή έφαρμθγής τού συστήματος Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ Κατά την έπακολονθήσασο:ν ίΛ<ή τησιν, ό «. Μαρινόπθυλος, άτταντών είς διευκρινυστικάς έρωτήσεΐς έΤιϊνΐ- σεν δτι αί συζητήσεις πού καθιέρω αεν ά ΣΕΒ έτ.ίβάλλονται έκ τού λό¬ γον δτι δ Σύνδεσμος δέν ϊχει τήν &' τθν έττΐ Τω νέω Ετει «α Τό γΐγαντιαΐον δεξαμενό-λοι0ν «Νές 'Εντερττράιζ» 133 χιλ. τόννων την στιγμήν τής καθελκύσεώς του στά σύνη ίΐς τόν φθρολογούμενον, ό κ. Μαρκόπουλος ετόνισε,, δτι: α' Γά φορολαγΐκά δικαστΓ)ρ·α κοστίζθυν ό γω τής οντταντήο-εως νά καταβάλλε¬ ται τό 20% τοΰ άμιφισβηπθυμένου πθσοθ ώς τταράβολον, β' Ή βπονο μή φορολογΐκής δικαιοσύνης δχι μό νον είς τοϋς βΐομηχάνους, άλλ' είς δλους Τθθς πολίτας ένδΐαφέρει την διομητχανίαν, δεδομένου δτι οδτοι εί ναι οί πελάται της. Έξ άλλου, ή ά πονομή δικαιοσύνης δέν σημαίνει πάντοΤί δικαστήριθνΐ άλλά καί αλ- κατάλληλα όργανα ώς ή καταργη έτπτροπή τού δρδρου 1 τοθ Ν.Δ. 1848)58. 'Υττόρχθνν δργανα άπονθμής τής φοραλογικής δικαιοσύνης δα—ανηρά, όΐνυτταρκτα καί ό—Ρόσφθρα. Παράδει γμσ. ότττροσφόρου όργανον είναι ή 'Ε: πιτροττή Λογ<στικών Άμφΐσβητήσε- (ΕΛΑ), λόγω αυτής ταύτης τή? της. Πράγματι αντη άπθ έκ τριών «κπροσώπτων τής ψορολογούσης άρχής, ενός όρκωτοθ καί ενός ιμόνον έκκτροσώ- τών φθρολογονμένων( Τελούντος μόνιμον μειθψηφίαν "Αντιθέτως, ή σύνθεσις τής κατοτργηθείστ,ς Κε:^ τρικής ΈΐΓΐΤροπής Λθγιστι«ών Β<- 6λίων (ΚΕΛΒ) παρεϊχΐ λόγω τής συνθέσΐώς τ,ς (τέσσαρας έκιττρόσωπο· τής φορολθγούσης άΡχήϊ' δύο τρί- τοι δύο ίκπρόσωπθι των φορολθγου- μέν«»ν) μείζονας έγγνήσεΐς αττονομής φΐρολογΐκής δικαιοσύνης, έλίΐτθύργΐ) σε δέ καλώς. 'Αΐκολούθως διεξήχθη συζήτησις β) επί τής σχΡπΐιμότητθς έφαρμθγης τής νέας φορολογίας έφ' δλθν τού χυκλώματος τς οΐκονθμίας (παραγω γή, δ'-ακ[νησίς, ύττηρίσίαι) β) ΙητΙ •οί) κόστονς τοθ έλεγχον καί συλλο γής τής ψορολογητέας ΟΛηί, ό—5 πλευράς τού δημοσίου, γ) έητΐ τής ί.τπβαρύνσΐως των ύποκε>,μέν(ον είς
τήν φορολογίαν, διά τήν συμμόρψω
σιν ττρός τάς σχβτι*άς Βιατάξεις
καΐ την τήρησιν τ«ν σχετικών σ*θι-
χείων, δ) επι τής έττιβαρύνσεως τής
οικονομίας έκ τής 6>αδιαρθρώσεως
τού φορολογικόν ,μηχσνΐσμον. Έν συ
νεχεία ή συζήτησις εξετοπίσθη ε|ς
τό θέμα τών 6τπιπτώσϊ<»ν *>)? νέαι
φορολο·γίας <-ϊ των τιμών) τής ένερ Υ°ν ζητήσ^ως καΐ τής οΐκονοιμΐκής ά [π-τύ£ε<ος, σναφερθέντος α) 5τ! δπου έφηρμόσθη είς τό εξωτερικόν, έ σημειωθή αύξησις Τ<Ό τιμοορίθΐμου 6 χι ασημάντου τάξεως β) δτι είς την Γαλλίαν παρετηρήθη ίπτιβράβνν- σις των οικονομικωσ Ρυθμόν. ΤΟος έξεφράσθησαν άνησυχία' διά τα άν» φερόμενον ε|ς τό δημθσΐ€υθέν νοαο- σχέδιον, δτι ό νέθς φόρος θά δώση πρόσθίτα 6σο8α τής τάξίως των 2,1 δισεικαΤομμνρίων ΗΡΧΙΣΑΝ ΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ ενδιαφέρον έκ δηλώνουν εσχάτως άλλοδαττοΐ έττΐχε1- φθρεΐς διά τή ίδρυσιν 6ιο μηχανιών δέΡμσ/τος είς τήν χώραν μας. Οΐίτω, μεταίύ άλλων, διεξάγον- ται διαττρσγματεύσεις μέ δμιλον Γ'ύ μανών κα! Ίσ-πανών κίφαλαιούχων, διά την δημιουργίαν συγκροτήματος έργθστοοσίων (δίψΐς καΐ παραγωγή ίΐδών) είς Δυτικήν Ή ανάπτυξις τής παραγωγης μΐ κρών ζώων (άρνιά, κατσίκια) ή πθ ότης των δίρμάτων των 6τγο!«ν) εΐδι κώτερον είς Δυτικήν Πίλοποννΐισο·- Βόρειον 'ΕλλάΙδα, θεωρείτο* Ι μέ εκείνην τώ» άντισ*»»- ων τοιούτων τής Άνδαλονσΐας, μι>
- , είς παγκόσμιον κλιμακα
(σεβρό).
Ή Ιδρυσις προτύπων σφοτγβΓον·
λοπόννησον κα, Βόρειον -Ελλάδα, με | κατσΧλήλως έξ(ΜιΟμ1ναν> £~
•ίσεις άξίας 7,5 περίπθυ
κατομμυρίων δολλαρίων.
Έξ άλλον, ϊτερος δμιλος Άιμερι
κανών, ένδΐαφέρεται δ'ά τήν ϊδρνσιν
συνοοφών μονάδων, είς τάς οττθίαΓ
να έττενδύσουν με,γαλυτέ
ρου Οψους κίφάλαΐοτ. Ή δρασΤηρ'ό-
Της αύτη, ώς ΰποστηρίζσνν ιτηγσΐ
τοΰ κλάδον, συνάτττεται μέ την ΰπή
τού Συμβθυλίθυ Πρθυθι^σεως
γών, άνάθεσιν, είς τόν
κατταγωγής καΐ "Ελληνα ΰπήκοον.
κ. 'Ερικ Τράουμπ, οΐκθνθμολόγον
καϊ σύμβουλο^ διομηχανίας, τής έν·
ταλής «αταρτίσεως μελέτης διά την
ανάπτυξιν ολοκλήρου τοΰ κυκλώματοθ
δέρματος. Ή μελέτη, ή άττθία ίώ>'
ίΓαι είς την τβλευταίαν φάσιν της,
θά υποβληθή είς τό Συμβούλιον πεοΐ
Τά μέσα Δεκέμβριον, ένώ άποφάσε'·"
6πΐ τών σχετικών ττρατάσεων, θά λη
φθοΰν καΐ θά άνακοΐνωθοόν μ«τά ίνα
τπρπτθν μήνα.
Πηγαι τού κλάδου μ£ τάς όττοίαι;
έπ£ΐκοινώνησεν ό κ. Τράουμπ, λέγουν
δτι ή μελέτη αύτη καλύπτει όλήκλ,
ρον τό φάσ.μα: κτηνοτροφίαν, σφα¬
γήν, έκΐδοράν, δέψιν παροογωγήν δ€,->
ματίνων είδών. Μεταξύ δλλων, ηρο
τείνετα*:
Ή έπιβολή κάΐττθκϊς μορφής άπα
γορεύσιως της έξαγωγής άκαΤίργά·
στων δερμάτων (διά νά είναι δννο
τή ή έπιτόττΐος έπεξεργασία των)
ατμβανομένης μερίμνης διά την άπ»
σχόλησιν των σχετικών φορέωγ *(<; μία» άπό τάς ψασεΐς τού κυκλώματορ ξμ, άττθφεύγωνΤαι αί σοβαραί ζημίαι ποΰ ττροκαλοθνται είς τό δέρμα ΤΏ* ζώων - λόγω των άναχρονιστΐκών μ* θόδων ποΰ χρησΊμο—>ΐοΟνΤ<ΐι σήμ«ρον • έκτιμώμεναι είς 6 έκατθμιμύρια 6«>ν
λάρΐα ετησίως
Ή ίδρυσις συγχρόνων
δυροοΐιεή,ίας διά την καλήν κατε—β
σίαν των δερμάτων, των ήδη λβΜουρ
μ'κρών κυρίως τοιούτων, χ»ι
ώς τελβίως άναχρονιστικΛν.
φιλοσθφία τής μελέτης είναι δτι 4
«λάδος δέρματος, παρθυσιζει σοβα¬
ράς δυνατότητας άναΓπτίιίεως, λβγβί
τής ίχλοκτής ποιότητος τών σχετι¬
κών έλληνΐκών προϊόντ«ν, τά όττοΐα
Λφ' ενός μέν καταστρέ^οντο* κατα
την σφαγήν των ζώων, Λιφ' ετέρου 6β
δέν ύττοβάλλονταΐ *1ς την κατσΛλη
λον κατεετγασΓαν, ελλείψει &ρ/&»α>
δεψικών φορέων. Διά τόν λβ
γον αυτόν καΐ 6χει Ανατττυχθή β
κλάδος τής ίξοτγωγής όχαΤϊργάθιι»»
δεριμάτων, ό άποϊθς άποψέρει έτηο-'
ως οννάλλαγμα τής τάξεως τών 12
έκατομιμυρίων δολλαρίων. 'Υποστηρ!-
ζεται συναφώς, δτι Ιάν έφαρμοοθούν
προτάσεως τής μτλέτης, θα τρο
κύψη: α) ύπβρδεκοπτλασισσμάς τοδ
προϊόντθς τής εξαγωγήν
δερμάίΓων καί έτοίμων
β) μείωσις είς τό ελάχιστον
των ζη^ών έκ τής σψ<χγής των ζώ¬ γ) ϋπ-οκατάστο»ΐς εΙσαγωγΛν δερμάτων, δ) εξασφάλισις ττολλαηλα σίας άπασχολή^εως είς τάς Ιδρύθη μονάδας. Ό δγγλος κοπηλάτης Τζών φαίρφαί, ήτου διέπλευσε τόν ατλαντικόν ώ*£ανόν μέ τό πλοιάρΐόν τού, μή- κους 23 ποδών, κωπΐϊλατώντας 4.000 μίλκχ.
Είναι ή καλλιέογπα πού τα τι ντά
μΕγαλώνοΐ'ν ε"χον·Τ(ΐς τίς ρίΐες Τ0Λ)ς
£ίτ£ ύ«' εύ^ίαϊ μ«σα στό νερό πού
'φΐ μέοα ΰλες τίς άπαοαίτητ,ες τρο
^ ιί« μέσα °ε τεχνΐιτη >ή ττοϋ
,α'χ/.οίΐοοεϊ ή θοεππκή τροίΐή. 'Π
,£Χντρ·ή ή χΡησΐμεύει γιά το σΤη-
ρΐγμα των φυτών κα! είναι αϋτ,Ί ό>
,ιο ίίμμο. χ«λίκια, σπασμένα κερα-
μίίιβ χϊλ· Ή τροφή καΐ στίς δνο
ίΚριπτώσΓΐς είναι χημικά λιπάσμ. ■.
τα βί ώρισμένες άναλογίες νεοϋϋ.
£ί άνε.ττυγμένες χώοες τής Ά-
χής τ·αί Εύρώπης ή ύδροκαλλι
γίνεται σννήβω; μέσα σέ
μ γιά οΐκονομικοϋς λό¬
γον; καί εϊ-δικά. έπειδή τό σύστημα
αίτό τής χαλλιεργείας θέλει σχετι
χά όκοιβέ; έγκητηστάσεις. Διά τόν
;,όγον αυτόν ή {ιδροκαλλιεργεια έ
φοθμόζεται γιά έντατικές καλλιέο-
νειες μέ μεγάλ.ο κέρδος σάν «ΰτές
,ιον γίνονται μεσα σέ θερμοκη.-τια.
(γυαλόσπιτα), διά την παραγωγήν
,τολΰ ηρωιμων λαχανικών.
Γενιχά μποροϋμί νά ποΰμε πώς ή
ύδροχαλλιέργεια. εχει τα παρακάτω
.ιροτΓρήμα.τα καί ίλαττώματα.
Πρθιφήμα*α: α) Έχομεν μεγά¬
λας άποδοσιις που κυμαινονται οςθ
διπλασιο και τριπλάσιο των καλλιερ
γπών τής γής. ΟΙ μεγά/.ες αϋτες
ώοδόσεις όψείλοντ,αι στ ην όροη
δκπο,ιΚΓή των φνΐών, τυν άςησιον
ΟΕριβμ" των ριζών, την Ιλλειψιν ά
ββενίΐών, λόγο) άπολΐ'μάνοεως τού
(«οοτρώματος καί την πΐ'κνή φύ-
τευβιν των (ρυτών.
β) Μιτ<ψοΟν νά γίνουν λαχανκά χο'ι στά πιό άγονα μέρη για-τί στήν ϋδροχαλλιέργεια δέν χρησιμοποιοΰ μ την πραγματικήν γή. γ) 'Αποφεύγονμε τίς άιιειψισπο ρές δηλαδή την άλλαγή των καλ- λιίργειών στήν ιδία γή. "Βτσι εΐδι χείεται ή εκμεταλλευθή είς την πά ρογΐ'ΐγήν ενός μόνον ποοϊόντος. δ) Λιγοστεύονν τα άνκγκαία έργα ™ά χίοια γκιτί δέν γίνονται ή Βΐλονοΐεύονται ώρισμενες καλλιερ¬ γητάς (τροντίδες ώς τα σκαλίσμα τα, βοτανίσματα, λιπάνσεις κλπ. ε) Καλλιεργοΰνται ή λιγοστεύ¬ ονν τα ποτι'σματα μέ την συνεχή ση των ο>α*υμμαΐων.
Άπύ τά πειράματα ποϋ έγιναν
τό σνμπέρασμα είναι πώς τά εξοδα
λειτουργίας μιάς όρθής όργανιομέ-
νη; ϋοροκαλλιεργείας μαζί μέ την
άξία των τοοτρών των φυτών είναι
μι*ροτέρσ; τής κανονικής *πί τής «ής
Έλαττώματα: α) Τά ΐ-ξοδα τής
εγκαταστάσεως κοστίζουν Λρκετά
(λεκάνες, σωλήνες, τεχνητή γή
κλπ.).
6) θέλει ίδιχές γνώσεις, άνώ-
τερες άπό έκείνε; πού άχαιτοννται
γιά τίς συνήθεις καλλιέογειες. Πρέ
πει οί παραγωγοί νά διαθετουν κα
λήν τεχνικόν καΦάριτηση, μορφώση,
δεξιότητα «αί ιτιΐραν,
Σήμερα ή ύδοακαλλιέργεια έ-
ςραρμόζεται είς περιοχάς τού έξω-
τερικοΰ δπου οί άροώστειες τής
γής δέν καταπολεμοΰνται ευκολα.
Ά κάμη σέ άπομονοιμένες αγονες πε
ριοχές μέ τοπική ζητήση φρέσκων
λαχανικών.
'Εβαός τής έςραρμογής τής ΰδρο
καλλαεργείας σέ μεγάλες έκτάσπς,
μπορεί νά έτραρμοστή στό μέλλον
καί άπό ερασιτέχνας καλλιεργητάς
είς ταοάτσας καί εξώστας των οίκι
ών.
Γιά τον άστό ποΰ έπιθυμεί νά ά-
σχολείται μέ την κηπουοική μία
μόνο λύση ύπάρχει, ή καλλιέργεια
τώ' λαχανΊκών μέσα σ£ δοχ^ΐα ά¬
πό (Τχληρά πλαστικά ττού θά τρο<ρο δοτθΰνται μέ χΓ|μ«ές ούσίες. Ή αλ λιέονεια αυτή, ασφαλώς δέν μπο- οεΐ νά ϊχτ άξιόλογον οικονομικήν σημασίαν, εχει 8μ«ς παραγωγική πού ένδιαφέρει καί προΛαντός ποϋ ίκανοποιεΐ αΐσθητώς τόν έοασιτέ- χνη καλλιεργητή. Ή καλλιέογεια διαφόρων λαχαντκών μέσα σέ θερ τττΐ-κά βυλύμματοί στΐς ταράτσες καΐ εξώστας των μεγάρων δίνουν χαοι τομένην εμφάνισιν καί γοητεία, ύ- πέροχη σέ σννδναθμό τού ωραίον ψί τά τού ωφέλιμον. Έπίσης τό είδος αύτό τής καλλι εργείας αποτελεί ε«να πρακτικό μέ σον διά τήν επιδείξη έκλεκτών καί ποικιλιών σ-τάς έκθέσεις. Κ. ΠΑΡΑΣΚΕΤΟΠΟΤΛΟΣ. Γεοπόνος Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΥΠΟΑΩΝΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ1970 ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ Κυρΐώτφθν χαΡακτηρΐστικόν τού νέθυ Προϋπολογισμόν είναι ή συγ¬ κρότησις των «αταναλωτ ικών δαττα- νών τού Κράτους, πρός τόν σκοττ&ν Τής αυξήσεως τής σνμβολτς τού διά τήν εκτέλεσιν ϊργων οίκθνθμΐκής * ναπτύςίως ύτβΐ τού πρ°ϋπολογΐσμοι. 4πενιδύσ£ων. Ή σνμβολή αυτή "Εσοδα ................................. Πιστώσεις ............................ ται είς τό ττοβόν των 3.700 **· 8οα χμών, ϊναντι ττοσού 2.500 έκ. τ°β Είς τάς γενικάς τού γραμμάς ο κνρωθε'ις ΠροϋτΓολθγΐσμός διαμορφ°ΐ'" ται ώς ακολούθως έν συγκρίσει πρ<ν άΡΐθμούς τοθ 29Ο0 τονς 1970 58.600 έκ. 66.741 έκ. 1969 52.107 έκ 59.107 έκ "Ελλειμμα ...................................... -8.141 έκ. -7.000 έκ Κάλυψις έλλείμματος: εσωτερικάς δανεισμός ............... 5.841 έκ. 5.000 έκ πόροι άλλοδαπης ........................... 2.300 έκ. 2.000 έκ 8.141 έκ. 7.000 έκ. ΑΙ ττηγα'ι τοθ εσωτερικόν <πτ·5 τά; όπΓθίας θά προέλθη το ποσο» των 5.481 *κατ. δραχμών είναι Γβ γραμμθτια τού Δη-μοσίθυ κκΐ ή Εκδοσις νέον όμολογιακοΰ Έ* τού οννόλου τών ττ αί χαταναλωτΐκαΐ ____ ν<τΐ τοΰ -προϋπολογισμόν θά άπορορ Η ΝΕΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚ. ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΙΤΗΡΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ1969-70 Ή Έπιτοθπτή Συνχο»ισμοϋ ΟΙκο- νβμΐκής ΠολιΤικής καθώρισε τα ϋέ- 'ρα δία τα φθινο—ορινά σ'τηρά, καλ ίι»γιϊΓΐ«ή<: ττερ(όδου 1969 — 1970 Σ»μ·ώ»ως ιτρός σχετικήν ανακοίνω¬ σιν, 6 βιτΐστώθη δ*' ή ιταραγωγή κρΐ θτ>ζ «θ' άροΛθσίτου είναι κατ&ίοη
τώ» άνσγκών τής Χώρας, ίνώ ό<ντ!· β&ις, ΐΓαρίο-ΤοίΓαι 'άνάγκη μειώσεβ·«; τής καλλιεργθυμίνης διά σίτου ίκτά «ω?, έν δψιι μάλιστα κα'ι τής αύξα «"μένης κατ' £τος μίσης σΤρειμμσ»ι- κη< άικϊΒόσεως τούτου. Χατάΐτιν των ώς ανω δασΐκών 8<α «πώσετον, τονίζεται, ό-εψασίσθη 6 ΐΝΛ κο«ά τή» καλλι εργΐ|τΐκήν ϋτΐρίί^ δόν 19169 — 1970 ένβαρρυνθούν οί ιταραγωγθϊ δια ιήν αϋξΐριν των δια «ριθής καΐ ίοαβοσίτον καλλ'ίργουιιί »ω» έκτάσεων, είς 6άρος τ«ν τοιού των τοί> σίτου, είς τρ<νττον ώ<"ε νβ έτητο^9τ| ή £—ιθυμητή σχέσις μϊτα» ξύ παραγάγης σίτου «αί κτηνοτι»ο Φων (κριθής κα'ι αραδθσίτθυ); δια ιψ ΙκατοΐΓΓθίησΐν των άναγκών τής ά ϊϊι—ισσομένης κτηνθτροφίας τής χώ Πρ6ς ϊΑθτΓοίησι.,, των τεθέντων α·6 χΐή, 6ιά των οποίων θά εξασφαλισθή κψηλόν είσό5ΐ)μα είς ιό; "Βλληνα ά ηΌτηνι ή Ε.Σ.Ο.Π. άττΐφασι.σϊν ο- "»< κα^ά την εφετεινήν άγθραστ'- «Πν τταρέμβασιν το ϋΔτ|μ°σίοιι, κσθο ρι<*η δι άτήν κριθήν> τιμή
ί*Ι)Α~έρα κατά 20 λΐ·τττά τής
"'νής, ώς καΐ ή κατοΛολή
'^Γς ένισχύΐεως ίξ 100 δραχμων
«ατά στρίμμα, δ'ά την έττίσπορον
«α-λιίΡγΕ1σν οβριβίων
Επιπροσθέτως( είς τούς
»4ς κρι% 8—40 στρβμμότΓων των
πεβιοχών τής χώρας, βά κα·
^οΰη,μ—ΐκή ενίσχυσις έκ
30 &Ρχ. κατά στρ^μιμα.
ΕΒι«ώτερον) ή άγοραστΐκή τταρίΐι
6<»ι<; τοΰ Δημοσίου διά Ττ>ν τταρα-
τών φθΐνθττωρινών σιΤηρών καλ
οθ 2το«ς ιΡ^Ο—1970 θά δι
είς τάς άκαλούθους τιμάς·
2,ο0 δρχ κοοτά χιλιόγραμμαν ,μοΛο-
"°ί σίτου, 3,20 δρχ. δ'ά "Ί>ν σκλιν
Ι»ν σΐτο», 2,60 δρχ. διά την ι<ριβήν>
**· ?,,80 δρχ. δα Τα άβοίδΐα άρα-
6
κάς αυτών, ποσότητα των ώς $νω
ττροίσντων, εσοδείας 1970. Ή δ·άθε
σΐς τών συγκεντρονμέΐίων ΐπροιόνΤων,
θά γίνεται είς πάντα αίτονντα, ις
τάς άκθλούθθνς τιμάς: 2,90 δρχ. κα
τά χκλιόγραιμ,μθν μαλακθγ σίτου, 3,
50 δρχ. διά τάν σκληρόν σίτον, 2,90
δρχ. διά την κριθήν καΐ 3,10 &ραν
?,,60 δρχ. διά τόν άραβόσιτθν.
ΑΙ ώς &νω τιμαί το^ σΓτου, κρι-
θής καΐ άραβοσίτου άφθροθν μόνον
είς πωλήσεις διά βιθμηχανΐικάς χρή¬
σις ή πρός κάλυψ'ν, γενικώς, &νο:γ
κων δκχτροφής τού—ληθυσμού τής χώ
ρσ,ς. "Οσον ώφορά ε-ίς τάς τιμάς δ<α θέσεως των ιτιροϊόντων τούτων διά κτΓ»νθτροφήν> θά Ισχύσουν αί τιμαί
τού Τρέχοντος ετθυς, ήτοι 2,10 δρχ.
άνά χΐλιόγραμμον διά τόν μαλακόν
σίτον, 2,,25 δρχ. διά τήν κριθή* κΰΐ
2,60 δρχ. διά τόν άραβόσιτοτν.
Τέλος, δέν θά δοθή ι>πό τής ΑΤΕ
δάνϊιθν ή οΐαδήητθτε κρατΛκή έττδό-
τησΐς ή ένίσχνσις δ·ά τό σύνολον
των διά σίτον καλλιεργονμένων ύτό
των γε*»ργών άκτάσεων, 4φ' δσον οί
τοι καλλιεργησουν διά σίτου, κατΛ
την περίοδον 1969>—1970, ενός ώο-
γανωμένων άρδευτικών δ'κτύων, ΕκΤα
σιν μεγαλυτέραν τών 8 στρε,μ>μάτω'/.
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΚΑΛΑΙΕΡΓΗΤ Ω Ν
ΠΡΟ.· Ι ΜΟΝ ΔΗΜΗΤΡ ΙΑΚΩΝ
Ύιπο τής 4πιτρο—ής Πιστώΰιων
| τής Άγορτικής Τραπέζης, άπεφασί-
σθτ» ή χορήγησι ς ένΐσχύσεων ι;.
τούς ■παα>σίγωγ1>ύ<; «αλλιεργη,τάς προ» Τμων δημΐίΤριαικών, διά δραχνπρθθέ- δανείων, διά την ττρομήθειαν καΐ την διενίργεαν άρόσεων. ΑΙ χορηγούμίναΐ ένισχύσεΐς εχθυν ώ<, ποσόν 53.800 εκατ. καΐ ίπενδύσεις 12,*941. "Ητοι (α τοΰ π·ροι>ΐτολογισμοΟ τοϋ τρέχοντος ί
τους, αί μέν καταναλωτικαΐ δο—άν<ϋ εΤναι ηύξΐίμένοτΛ κοττβ 10.68% (5. 193 εκατ.), α! έπίΧδυτικαΐ δέ, «·'< Τα 24,4% (2.441 έκ.). Ό κ. Πρ*»θΐΛΓθ«ργόί, κατά τήν έν ϋυνεχεία έτταψήν τού μέ τοθς Αντι προσώιτους τοθ Τώττοι», έπεσήιμανε ί- δια'τέρωί την προσοχήν ^ΐ των Λ Τής συμμ<τοχής τθ^ τακτυχθθ ττ >β
θλθιγΐομοΰ μέ τό ττοσόν των 3.700
. δραχμών είς τάς δαπάνας τού
ΡβλλήΛως νΐ την ισχύν τοΰ εν
πεία κα»αρΤισθέ>τος
σμού, θά «ττ'τύχωμ*» νά
σ«μί.ν
μόνον
Λ*
κσϋά την σχίβίασιν
καΐ τήΐν κατάρτΐσΐν τού Προθπολο/ΐ-
σμοθ, άλλά καΐ τόν χρόνον, 0 διτοΐ
ος, δ—ος γνωρίζετε, σν
δέν άνακτάτε δυστυχώ« ι
Ή πο*ακθλού9ησι ς κατά την ί-
τθθ Προϋπολογισαιοΰ>
τήν εκτέλεσιν τοθ
γ,
των διαδΐκασιών π°ΰ έβεστί·!σθησαν
καΐ ή εκ τής π«(ρας βίλτί&χτίς Γ«»
διαϊικοισιών κατά την 4φοΜ>μογν «αί
το3 Κ**δικος καΐ τού ΠρθιπκΛογι-
ομ<Κ>, έ*ττίζομεν δτι θά αποδώση τε
λικώς μίαν νέας μορφής λε-ΐτουογί«ν
είς τα κοάτος, ή όττοία θά «τπτρέψη,
μαζΐ μ^ την άνοοδιοργάνωσιν τής
τ6 "Ελληνΐκθ!, ΚρΛτος νά
επί τέιλονς τάν τίτλον
ΑΙ ίΡνιίρω τιμαί Ισχύ"υν διά
ϊ Α' ποιότητος καΐ δ>ά την
των ε!<; τάς απο9ή«σς * κέντρων συγκεντρώσεως. Ή ιταρέμβακης θά διενεργηθή υπό ΚΥΛΕΠ καΐ τώ» έντολοδόχων Ένώσεων Γεωργΐκώ,, *"ο°» ~Χ>αιρετι«ώς ί-ό των τταρα-
ύ ποθσφερομ£νΓ(ν, ε|ς τάς άΐτοθή
Δ·ά την προμήθειαν σπόρων σϊ-
το«, ϋττολθγιζ<>μένην Είς 15—25 χ*
λιόγραμμα άνά στρέμμα, αναλόγως
τού τράττθι; σττοράς, άνώταττον βριον
ένυχύσεως 120 0>χ. δ'-ά τόν σκλη¬
ρόν καΐ 1Ο01 δρχ. διά τόν μαλοοκόν
σΐτον, άνά στρίμμα.
Δ'ά τήν προμήθειαν <—άρων κρι- θής καΐ βρώμης, ύπολθγιζομένου μέ¬ χρις 20 χΐλιογράμμων ά»ά στρέμμα ανώτατον βριον ένισχύ^εως 5Ο δρχ. Αά την διεν£3γειο:ν μέχρι δυ» ά- ρόσ£ων καΐ άνάλογον αριθμόν 6αρ- νΐαμάτων ή ένισχΰ^εως θά καθορίζε- ται διά συνεργασίας των ΑΤΕ καΐ τώιτ οΐκείων Γεωργίας. Τών ανωτέρω έν.σχύαεων Ται οί έξοψλήσαντες τάς 6φ€ΐλάε των πρός την ΑΤΕ τταραγωγοΐ καΐ οί δ'καιολΐγημένως κα3υυτερο>τες
Την τακτοττοίηοΐν αυτών.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*έρε»αι είς γνώσιν των 'Αξιοί. Διοιπήΐίων Άνω-
Εταιρείαν καί ΈταΐβΐιΛν ΙΖεριωρισμένης Εύ-
-•"-'ίς ότι δ»' άποτράσ-ηχις τοθ κ. Υπηι/ονοί) 'Εμπθβίον
**' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)66, δημοαιευ-
γι"ης είς τό ΰη' άβι». 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον 'Ανωνύμων 'Εταιρβι&ν), όοίζεται ότι δύναν-
ϊ"ι νά συν€χΙσωαι δημοσιβύουβαι εγκύρως τάς ϋρβ
"•«λήσεις ΐβκ Γεν. Συνελβύοβων παΐ τονς ΊσοΧογ-
2*°νς των διά τής οίκονομ«κής μας ίνημβοίδος «ΟΙ-
Κ0ΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
Α' «νένετο μ«χβι τΓ0οε διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ-
πρό τής ονγχω**ύο$ώς της.
μ .
2. Τής ττοοβλΕψίως δι* αϋξηβ'ν κα
τα 5% των ιμ'σθών καί
<α! την Οψωσιν δλων των μέχρι τού 75% τώ έν ένεργ€ία δοχών. 3. Τής μή επΐβθΛής ούδενδς νίο· φόρον. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Τό κίίμϊνο των 6ηλύ*«ων τοϋ κ. Πρω3υττουργοΰ έττί το^ προϋττολογ» σμοθ £χει ώς Ακολούθως: «Πρώτον χαίρω πσ#>3 ττολύ, διότι,
μετά μακράν διοκθπ^ έτταφής εύοι
σΐκόμεθα σήμερον μοίζί.
Δεύτερον, εΤμα' ύποχρίωμένος {κ
να
δτι τό θέμΛ
μας είναι ό Π*>υπολογισμός
λάσσομαι είς τό προσεχές ιγγΰς μέλ
λον να είπωμεν ττερισσότερα.
Καί, τρίτον, τό κύρΐον θίμο:. '»=
πιτρέψατέ μου, κνρΐοι, μέσω ύμώκ
νά δηλώσω πρός τόν έλληντκδν
V»
όν, δτι αισθανόμεθα £
διότι έν συνεπεία καΐ
τής ευθυνής μας «ατηρτίσαμεν έγ,ια!
οως καϊ έψηφίσαμεν τόν Προθπολονΐ
τμάν τού ΚΡάτους διά τό £τος 197ι?.
θά ήΦίλα νά τονϊσω πρός ύμ(Κ-
πέοαν των ελαχίστων τά όποϊα βΛ
επί τοΰ περιεχόμενον γ'Μ
καΐ τά δύο νία
τά όποΐα θιωρώ σκδπιμοτ
νό πληρθφαρηθή ή κο»νή γνώμη. Πρω
τον, την διαδικασίαν υπό την
καΤηρτ ίσθη ό πρθνττθλθγΐσμ^ς
1970. Υπήρξε, κύριοι, μία
ώς μίθόδευσΐς εργασίας κατά ι1·
καταρτισιν τού Προυπολογισμόν, βν
πρός τή» αρχήν; Άντικίια*
σκοποΐ κατά πρβτϊρσιότητα, Α
ταιτοθμίνα μέσα δι' έκαστον, κυΐτ.
'ομή των δΐαθεσίμων μέσω ν »'<ί Γθος άντικειμενικονς σκοπθυς, 5ς ΓΡοκαθορίζονται κατά πρύτιραιότητα ιντδς τών κραττικών των. Ύπάρχει άπολντθς αυτήν τή« αρχήν. Είς δλα τΛ <ΐ<χ γνωρίζονν καί αί 6πηρβ»Γ αί ποία άπό τά £ργο( τά όποΐα υ ττήρξαν κατά τό 1969 θά συν&χ - κατά τό 1970 κατΐ ττοΤα* νρ ώς νέσ στθιχεΐα 9ά κατά τό 1970. ι'Λ υ^ν άναφέοθνται είς τόν ποονπολο ^ισμόν ώς πληρκμσί, ί,-πό την ϊννΓ«^>'
>τι άντιμετωπίζονται δαπάναι ;πϊ
ϊ εττυγμενης και ουνεχΐζομ£νης κλ
ά τό 1970 προσπα?ϊίας, τά δέ χά
ώς προίτπολογιζόμενίι
διά την αντιμετώπισιν οΐν·
άναγκών επί νίων στοχωΐ',
Ι όποϊθι ύλοποΐοθν την προσπάΡίΐ
ν τοί Κρατθυς μέ οσ^'ν τό π'ντη
-ές πθόγραμμα.
Τό δεύτερον στοιχείον είναι ο '·*
ο; κώδξ Τ3θ Δημοοιου Λογιστικόν,
υπο τάν όποιαν θά εκτελεσθή 6 »χ
ος Πρ^νπ-ολθγΐσμός τοθ 1970. "Εχι
τί ένπμερω9ή επί τβν διατάϊεων νού
νίζυ κώδικος. "Εχομεν άττοπ·ειοα3Γ|
νά θεσπίσωμ:ν ίνα καθεστώς λειΤουρ
γΐών, τό όττοϊον θΐ έπιτοέψη τήν μ*
λντέραν δυνατήν χρησ·μθπθίησΐν τθι.·
παοάγοντος «χρόνος», είς δ,τ· *Φ°
Ρό τάς κυβερνητικάς ποστταθίίας 8ιλ
την αντιμετώπισιν ΤοΟ £ογθυ ιβθ
πρέττει νά επΐτελέση τ ό κράτος «λγΙ
ίλΛτίζομεν δτι κα
έκσυγχρθν^ιιίνθν «ρατικθώ
νισμού.
Καΐ ή6τ|, μέ ττάντα ταθτα ώί
γωγήν, τινά έπτι τού περ<€χθμένου τά ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ Τό Οψ°ς το0 γμ ίΐάδων, άνέρχετσΛ είς Ο ΠΡΟ Υ7ΙΟΛΟΠΣΜΟΣ Ό πρθμττολογΐσιμός τοθ £τους 1970, π«ύ κατετέθη, ώπό πλευοάς τόσον των συνολικόν μεγιθών δσον καΐ τής διαρθρώσεώς τού, είναι ένι σχυτικός καΐ τής ς ής μμής θερόχητθς κα! τής επιδιωκομένης ναττυξιοχής ττολΐτικής. Ή κατάρτισΐς ΤοΟ προϋΡΓτολγ σίσθη κι>ρ.ίως είς την δυναμένη
ή ώϊ βεβαίαν αύξησιν το
νά
Βνΐ«οΰ £4°θ6ιιηια!τθς τό 1969
8,5% ττί-ρίΐΓθν, κατά
κατά
λόγον είς τόν
τής φΟρθ5·α<»ντγής. 'Υττό τάς δύο αύτάς ττΐΕρΐορισμόν ττροντΓθθέ- σεΐς, ή αύξησις των έσόδων ,^ό 5;1. 107 ϊκατθμ,μύρια δραχμών τό 1969. είς 57.5ΟΟ τό 1970 - ήτοι κα*ά 12,5% περίττου, πρέπίΐ νά θεωρήταΐ κα-ί κει·μένη είς τα πλαίσια ίικτιμήσΐων. Ή αύξησις, έξ άλλον, των προδλί μένων ίσόδων, χωρΐς έΐΠβολήν »έ άς φ^ρολθγίατς, άττοδίΐκνΰει και ι ήν άίοδική,, τάσιν Τής δλης οΙκθνθμΙα<: καΐ την έξυγίανσιν των ττιιγών άιτδ τάς οποίας άνΤλεΤ ό ττρούπολογισμο!· τοϋς πορθυς τθυ. λόγω τής οποίαι δέν ττοορίσταΤσ.1 άνάγκη προσθέτων Πέραν 5μως τούτον, ή μή έιτ'βο λή νίων ς«5ίκον συνίπάγΐϊται καΐ σλ- λο εώνοϊκόν ονττοτέλεσμα. Ένισχύίί τί|1( ίμν1—Οοννην των ο|κονομκων μονάδων (άτό.ιων ή καΐ εττιΤρέτΓ€ι είς αύτάς ρον προβΑη,μαΠΊσμόν. 57.500.000.000 δρχ. «Ις «,τ, άφο- Ρά τόν τακτικόν Προϋπολογισμόν. Είς ΜΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. είς δ,τι ά- Φ°ρσ τόν ΠροϋτΓθλογισμόν έττενδύσί· ών. Σύνολον έσόδων 5«.6ΟΟ.0Ο0.0Ο<5 δ^χ. ΑΙ προβλεπόμεναι πκπώσεΐς, ταντιζόμενα, προς τάς έκτιμωμένας άνέρίχθνται ε.|ς τόν τακτ «όν Προυπολογισμόν είς 53.800.000 000 δρχ. Διά τόν Προϋπολογΐσμόι έπειΐ5ύσεων είς 12.941.000.000 δρχ. Συνολικόν ΰψος πρθϋπολογισιμθΰ τα- κτικοΰ καί έπί-νιδύσίων δρχ. 66-741. ΟβΟΜΟ. Τό έμφανιζόμίνον συνολικόν ίλλεΐμ μβ θά καλυφθή διά 3.700.000.000 δρχ. τού ταχτικοθ Πρθϋπθλογιο διατιθεμέν«ν δι' 4πενδύσεΐς - δ»ά πρώτην φοράν «Ις αύτό τό δψος σνμ μετέχει ό τακτικάς Προϋΐτολογισιιός είς τό πΡόγραμμα Δηιμσσίων σεων - διά 23ΟΟ.ΟΟΟ.0ΟΟ δρχ. έκ έκ τής σλλοβαπτής καΐ τό ύττό 5.841.00Ο.ΟΟΟ δρχ., δ·' έσω τΕρι,κθΟ δα/ίΐσμον. Τό χαραχτΐιριστικάν τό έφ' δσον καΐ ημείς συμφωνήσετε έ>|ί
σετ£, εΤναι ή συμ'μετοχή τον τακΤ'
τής σημασίας του θά ήθελα νά τονί
Προνττολογΐσμού είς τόν
έ—εν)δύσεων διά *οϋ
των 3 70Ο.Ο0Ο.ΟΟΟ.
ΑΥΞΗΣΙΣ ΜΙΣΘΟΝ -ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
Ό τακτικάς Προϋπολθγισμός
διάσθη μέ μέτρον την λιτότητα,
οίαν έκτασιν ήτο δννατόν νά καλύψη
τάς λειτουργΐκάς ανάγκας, ίνα άφ'
ενός μέν εξασφαλισθή τό ποσόν
πού άναφέρει διά τάς Δημοσίας Έ
άφ' έτερον δέ εξασφαλι¬
σθή ποσόν 1.200 εκατομμ., άναφεοό
μενον αποκλειστικώς είς την άντιχε
τώπ«σΐν νέων στόχων, επί των όπθί
κν θά άναιπτυχθή ττροθίπάθεΐα κατά
τά 1*70 καΐ Τ>α έίασψαλισθή ττοσόν
1.500 έκατομμ., ττροϋττθλθγιζόμενον
ώς άναγχαΐον διά τήν κάλυψιν τής
ανξήθεως των μΐσθών των δημοσίων
ύτταλλΓίλων κατά 5% καΐ δ·ά την ο
των συντάξαν κατά
5%, δι' &λας τάς κατηγορίας
των συνταΐξιούχων, αί όιποΐαι δέν ?■
σύνταιξιν είς τό νψος τών 75%
τοϋ μισθοθ. "Ητοι δίδεται είς δλοιΛ
ττλήν τ»ν
Διά νά άντίμΕΤωπισθούν τυχόν δυ σμενεΐς
ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΣΥΖΗΤΗΣΙΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡΟΝ
ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ ΖΗΤΕΙ Ο Σ.Ε.Β.
«Ό φόρθς ττροστιθΐμένΐ{ς
σύστημα
Χρειάζεται πρθσοΛική καί σταβιακ ή είσαγωγή τοθ συστήματος
άξίσς.
«ών, οί όπ-οΐ'ι τό ίχουν ήδη, τό ύ-
ψ°ς τών 75%. "Απαντες οί συνταξι-
~"χ°ι, "πέραν τής άναττΡοσορ'μογτϊς
σαντάξεων κατά 5%, ϊνα εύοε-
θ»0ν απασαι είς τό νψος των 75%
τού μισθοθ, θά τύχθυν καΐ τής έκ
τής αυξήσεως τών μΌθών, ίπτιϊρχθμέ
νης ανξή'σ'εως.
Καΐ τουτο, εάν έττίσης τό έκτιμσ
τε ώς άναγκαίον καΐ έττιθυμήτε ή^ιτ^ο
ρείτε νά τονίσετε δτι οπτοτελεΐ ίαν
άλλην συνέπειαν τής Κυβερνήσεως
είς δ,τι άιπαρχής εδήλωσεν. "Οτι δή
θά φροντίση νά άναττρθσαριμόζη
καί τάς συντάξεως κα! τοΰς μΐσθοΰς
των ύπαλλήλων, μέ βάίΟΊν τήναΰξησιν
>ύ εθνικον ε|σοδήματος
Μέ πάντα ταυτα, ΚύρΌι, θά κλεί
σω, ϊνα σάς παραδώσω, μετ1 ού πό
είς Τόν κ. υπουργόν των Ο<κον>
μΐκών, ό όπτθΐθς θά 8χη π-ολϋ περισ-
σότερα νά σάς είπη επί τον Προάτπβ
καί έκ τών οποίων τταίρν£
τε δσα πάλιν έκτκμάτε κοΐ δσα σάς
χρεΐάζονται, διά να έπιτελέσε.τε Γήν
σας, δηλαιδή Τήν ένημέρω
σιν τής κθινής γνώμης.
ΟΥΔΕΜΙΑ ΝΕΑ ΦΟΡΟΛΟΠΑ
ΊΕν συνεχίία ό >κ. Πρωθυιτθνρός ά
πήντησεν £1ς τεθε,ίσοΛ είς αυτόν έ-
ώς κάτωθι:
ΕΡΩΤ: Θά ήμποροΰσατε να ττροο-
τούς νέους στόχθυς ττοΐι ά·
είς τάς πΐστώσεις των
ν Φ) ί
τάς χώρας καΐ τού οποίον ή έν 'Ελ
λάδι έψαρμογή αποτελεί άντικε,ίμ·
σοβαράς μελέτας ίκ ιμίρους τή<" , ρς ττίκαιρον τό θέίμα τού φοοολογικού σν στήματος καΐ τή^ς ψ°ρολογι«ής πολι τι«ής. Δι' δ καί έττελί,γη Οπό Γθύ Συνδέσ,μθυ Βιομηχανίαν διά νά *"° τελέση αντικείμενον σκζη,τήσεως κα¬ τά τήν πρώτην έκ των έττανοΛηφθ»· σώγ έπαψών τού μετά των ίκττρθοώ πων τού Τάττου». Τούτο ετόνισε ο πρόεδρθς υύ ΣΕΒ «ττά τήν οργανώθεισαν σνγκίν τ,ρωσιν Τύπο»; ε|ς τά γροοφε«ϊ τού. γφ ττροοθεσας δτι την συζήιττισιν ταύτην '«ϊ9ιστά έττίκαΐρο,, ή —ρόσφαΤος άνβ ί τής Κυβερνήσεως, κα&' ήν α· ή μΐλέτΐ» τού νομοσχεδι ου ττ€Ρί φόρον ττρθστιθίμένης βξίας καϊ δτι είναι εώπρόσδεκτος ή έττ' ΰ δ<ατύπωσις άπόψεων. Πρό τήί τής συζητήσεως, ό κ. Μα- ρινόττουλος, ίθιξε γενικώτιρον τό θε μα τής φορολογίας καΐ εΤπε, μετα ξν 3-λλων, Τά έ£ή<: Τό Ισχύον ε1ς τήν χώραν μας φθ σύστημα χρήζει έκσυγχρο νισμού, ή φιλοσοφία δέ τούτον είναι ό τταρισμός έσόδων άπτό τό κράτος. Κατά τα τελευταία (τη ή ιτολι· τεία ήρχισε να προσαναιτολίζ—αι πρός την σύγχρονον αντίληψιν δτι ή πολιτική ποέττει να άπο- τελή δργανον δι«αιθτέρας κατανομής τού εΐσοδήματος. Συνεχίζωνο κ. Μα ρινόττθυλθς ύπίγράμμ'σεν δτι «πο<ο- ταρχικός σκοττός τών έττΐδιώξεώ μας κατά τήν μετσΡΡύθμισιν Τον «ο ονστήματθς είναι ή τάχυνσι ς τοθ ή ταχυτέρα ϊνταεΐς μας μ«ταξύ τώι χωρών τού κόσμου. Ή έπιδίωξΐς αίίττ, δέον νά ττροταχθή έναντι τυχόν &λλων πών κθινωνικών ή οικονομΐκών. είς τήν κατεύθυνσι» ποΰ πρέτπει νά δοθή είς την προσσΡ μθγήν Το3 φορολογικόν συστήματος ά ττρόΓδρος τοί) 2 Ε Β ετόνισεν δ* τουτο όδηγεΐ είς τό πρόβληΐ»α τοί φώρθν προστιθίμένης άξίας, ττθΰ α¬ ποτελεί τό σύστημα ποΰ γενικώς ωρϊΤται ώς τΕλ^ιότ:ρον υφ' δλων των δυτΐκοθ κόσμου. Τό σύ στημα, ώς γνωστόν, Ιχει ΐίθή είς ί φαρμογήν είς ωρισμένα κρστη τή< ΕϋΚ, καί έκ των Σκανδιναβΐκών ε.Ις Δανίαν καΐ Σουηδίαν, πλήν δμως σταΰισκώς κβί μ^ πολΰ περίσκεψη Αντιθέτως τό Βέλγιον καί ή Ίτα- λία, παρά την άνεΐλη.μμένην ύπθχρέ ωσίν των έκ τής συμφωνίας τής Ο. Κ. δέν κατώρθωσαν νά προετοιιια ιθ έντός τών τεθεισών νατόττιτα να διατι-ώσ») «|ς κατάλ- λιΐλον δΡγανον, ώς ήτο τό άτονίσαν ΚΕΠΟΑ καί ώς είναι τό Συμβούλιον Ένεργώς ΟΙκονο,μυ,οθ ΠληθυσμοΟ, ησμΟ, είς τό οποίον δέν έκλήθΐ» ε|σέτι νά μετάσχη καίτοι «ληθείς &ριοε τούς άντιιπρθσώττονς. Είς άλλην ερώτησιν, —ρ', τού τί αλλα δργανα ττλή, των φορολθγικών δι«αστηρίων θά ήΌελε ό ΣΕΒ νά λει διά ν Τούτο σημαινει δτι ιτταρ' δλα τά πλεον«χτήματα τού σνσττΐμαίΓος του παρουσιάιζει σοβαράς δυσχε-ρεϊας και προβλήματα φορολο- γτκής όργανόσίως. Δυσκθλίας τάς 4 ποίας βεβαίως παρονσιάζίι κάθε ρολογΐκή μ«αβολτι, πλήν δμως Γήν περίπτωσιν αυτήν ττολύ ίντονω- Τέρας. Χρειάζεται, οννβ,τώς, περίσκε ψις καί πρθϊ-τοι,μασία ττολλών έτών. Χρειάζίται μελέττ» μέχρι και των τε λίπτομερε'ών. Χρίιάζεται καί ο-ταβ ακή είσαγωγή τού συστήματος καΐ ίπΐ ούτον ή ι*» ι>α των εύρωπτα"κών χωρών πού τ^5η
τό σύστη,μα άλλά καί έ-
ίϊΐνων πού Λττέφυγαν την εφαρμογήν
ι μπΌρεί νά εΤναι ττθλύτιιμθς.
Γό πώς βά πραχαρήσωμεν,
.200
ΑΠΑΝΤ. θά ήμιτθροί)σα καί δέν έ
;ω άντίρρησιν νά σάι- δώσω την ά-
πάντησΐ: 360 έκατ. εΤνα< διά τήν Έ ίνικήν Παιδείαν, 235 έ«αιτ. εΤναι Ίιά τάς Κοινωνικάς Υπηρεσίας 170 έκατ. είναι διά τά Δημοσία "ΕργΙ. τό υπουργείον Γβοργίας, δι Ί ήν γεωργικήν πολιτικήν, εΤνσΛ 160 ί·κατ, Δ'ά τά δλλα ύπονργεΐα εΤνα>
165 έκατ. Σύνολον 1.190 έκατομ.
ΕΡ. 'Υπάρχθυν νέαι φορολογικαί
ΑΠ. "Οχΐ. ΟύδΒμία νέα φορολθγι-
κά έπιβάρυνσΐς έπϊ,δλήθη.
ΕΡ. Τά εσο5α έττενδύσίων πόθΓ-ν
(συνέχεια είς την 4ην σελίδα)
6 κ. Δτνμ. ΜαρινόπθιΛος, ποό<; τό νέον τουτο σύστημα φορολογίαν, τό οποίον ασφαλώς θά πρέτττει νά *Ι ναι τό σύστημα τον 4<έλλοντος, Μς πόσα στάδια θά πρέπει νά ϊΐσοΐχθή κα! πόσος χΡόνος θά άπαΐτηθή διά ην όλθκλήρωσίν τού, ίΤναι βασικον ίρώΤΓΐμα τό οποίον θά πρέπει καΐ νά συζητηθή δηιμοσία καί να διαν»~ ττρό ττάσης σοβαράς άναλή έφαρμθγής τού συστήματος Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ Κατά την έπακολονθήσασο:ν ίΛ<ή τησιν, ό «. Μαρινόπθυλος, άτταντών είς διευκρινυστικάς έρωτήσεΐς έΤιϊνΐ- σεν δτι αί συζητήσεις πού καθιέρω αεν ά ΣΕΒ έτ.ίβάλλονται έκ τού λό¬ γον δτι δ Σύνδεσμος δέν ϊχει τήν &' τθν έττΐ Τω νέω Ετει «α Τό γΐγαντιαΐον δεξαμενό-λοι0ν «Νές 'Εντερττράιζ» 133 χιλ. τόννων την στιγμήν τής καθελκύσεώς του στά σύνη ίΐς τόν φθρολογούμενον, ό κ. Μαρκόπουλος ετόνισε,, δτι: α' Γά φορολαγΐκά δικαστΓ)ρ·α κοστίζθυν ό γω τής οντταντήο-εως νά καταβάλλε¬ ται τό 20% τοΰ άμιφισβηπθυμένου πθσοθ ώς τταράβολον, β' Ή βπονο μή φορολογΐκής δικαιοσύνης δχι μό νον είς τοϋς βΐομηχάνους, άλλ' είς δλους Τθθς πολίτας ένδΐαφέρει την διομητχανίαν, δεδομένου δτι οδτοι εί ναι οί πελάται της. Έξ άλλου, ή ά πονομή δικαιοσύνης δέν σημαίνει πάντοΤί δικαστήριθνΐ άλλά καί αλ- κατάλληλα όργανα ώς ή καταργη έτπτροπή τού δρδρου 1 τοθ Ν.Δ. 1848)58. 'Υττόρχθνν δργανα άπονθμής τής φοραλογικής δικαιοσύνης δα—ανηρά, όΐνυτταρκτα καί ό—Ρόσφθρα. Παράδει γμσ. ότττροσφόρου όργανον είναι ή 'Ε: πιτροττή Λογ<στικών Άμφΐσβητήσε- (ΕΛΑ), λόγω αυτής ταύτης τή? της. Πράγματι αντη άπθ έκ τριών «κπροσώπτων τής ψορολογούσης άρχής, ενός όρκωτοθ καί ενός ιμόνον έκκτροσώ- τών φθρολογονμένων( Τελούντος μόνιμον μειθψηφίαν "Αντιθέτως, ή σύνθεσις τής κατοτργηθείστ,ς Κε:^ τρικής ΈΐΓΐΤροπής Λθγιστι«ών Β<- 6λίων (ΚΕΛΒ) παρεϊχΐ λόγω τής συνθέσΐώς τ,ς (τέσσαρας έκιττρόσωπο· τής φορολθγούσης άΡχήϊ' δύο τρί- τοι δύο ίκπρόσωπθι των φορολθγου- μέν«»ν) μείζονας έγγνήσεΐς αττονομής φΐρολογΐκής δικαιοσύνης, έλίΐτθύργΐ) σε δέ καλώς. 'Αΐκολούθως διεξήχθη συζήτησις β) επί τής σχΡπΐιμότητθς έφαρμθγης τής νέας φορολογίας έφ' δλθν τού χυκλώματος τς οΐκονθμίας (παραγω γή, δ'-ακ[νησίς, ύττηρίσίαι) β) ΙητΙ •οί) κόστονς τοθ έλεγχον καί συλλο γής τής ψορολογητέας ΟΛηί, ό—5 πλευράς τού δημοσίου, γ) έητΐ τής ί.τπβαρύνσΐως των ύποκε>,μέν(ον είς
τήν φορολογίαν, διά τήν συμμόρψω
σιν ττρός τάς σχβτι*άς Βιατάξεις
καΐ την τήρησιν τ«ν σχετικών σ*θι-
χείων, δ) επι τής έττιβαρύνσεως τής
οικονομίας έκ τής 6>αδιαρθρώσεως
τού φορολογικόν ,μηχσνΐσμον. Έν συ
νεχεία ή συζήτησις εξετοπίσθη ε|ς
τό θέμα τών 6τπιπτώσϊ<»ν *>)? νέαι
φορολο·γίας <-ϊ των τιμών) τής ένερ Υ°ν ζητήσ^ως καΐ τής οΐκονοιμΐκής ά [π-τύ£ε<ος, σναφερθέντος α) 5τ! δπου έφηρμόσθη είς τό εξωτερικόν, έ σημειωθή αύξησις Τ<Ό τιμοορίθΐμου 6 χι ασημάντου τάξεως β) δτι είς την Γαλλίαν παρετηρήθη ίπτιβράβνν- σις των οικονομικωσ Ρυθμόν. ΤΟος έξεφράσθησαν άνησυχία' διά τα άν» φερόμενον ε|ς τό δημθσΐ€υθέν νοαο- σχέδιον, δτι ό νέθς φόρος θά δώση πρόσθίτα 6σο8α τής τάξίως των 2,1 δισεικαΤομμνρίων ΗΡΧΙΣΑΝ ΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟΝ ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ ενδιαφέρον έκ δηλώνουν εσχάτως άλλοδαττοΐ έττΐχε1- φθρεΐς διά τή ίδρυσιν 6ιο μηχανιών δέΡμσ/τος είς τήν χώραν μας. Οΐίτω, μεταίύ άλλων, διεξάγον- ται διαττρσγματεύσεις μέ δμιλον Γ'ύ μανών κα! Ίσ-πανών κίφαλαιούχων, διά την δημιουργίαν συγκροτήματος έργθστοοσίων (δίψΐς καΐ παραγωγή ίΐδών) είς Δυτικήν Ή ανάπτυξις τής παραγωγης μΐ κρών ζώων (άρνιά, κατσίκια) ή πθ ότης των δίρμάτων των 6τγο!«ν) εΐδι κώτερον είς Δυτικήν Πίλοποννΐισο·- Βόρειον 'ΕλλάΙδα, θεωρείτο* Ι μέ εκείνην τώ» άντισ*»»- ων τοιούτων τής Άνδαλονσΐας, μι>
- , είς παγκόσμιον κλιμακα
(σεβρό).
Ή Ιδρυσις προτύπων σφοτγβΓον·
λοπόννησον κα, Βόρειον -Ελλάδα, με | κατσΧλήλως έξ(ΜιΟμ1ναν> £~
•ίσεις άξίας 7,5 περίπθυ
κατομμυρίων δολλαρίων.
Έξ άλλον, ϊτερος δμιλος Άιμερι
κανών, ένδΐαφέρεται δ'ά τήν ϊδρνσιν
συνοοφών μονάδων, είς τάς οττθίαΓ
να έττενδύσουν με,γαλυτέ
ρου Οψους κίφάλαΐοτ. Ή δρασΤηρ'ό-
Της αύτη, ώς ΰποστηρίζσνν ιτηγσΐ
τοΰ κλάδον, συνάτττεται μέ την ΰπή
τού Συμβθυλίθυ Πρθυθι^σεως
γών, άνάθεσιν, είς τόν
κατταγωγής καΐ "Ελληνα ΰπήκοον.
κ. 'Ερικ Τράουμπ, οΐκθνθμολόγον
καϊ σύμβουλο^ διομηχανίας, τής έν·
ταλής «αταρτίσεως μελέτης διά την
ανάπτυξιν ολοκλήρου τοΰ κυκλώματοθ
δέρματος. Ή μελέτη, ή άττθία ίώ>'
ίΓαι είς την τβλευταίαν φάσιν της,
θά υποβληθή είς τό Συμβούλιον πεοΐ
Τά μέσα Δεκέμβριον, ένώ άποφάσε'·"
6πΐ τών σχετικών ττρατάσεων, θά λη
φθοΰν καΐ θά άνακοΐνωθοόν μ«τά ίνα
τπρπτθν μήνα.
Πηγαι τού κλάδου μ£ τάς όττοίαι;
έπ£ΐκοινώνησεν ό κ. Τράουμπ, λέγουν
δτι ή μελέτη αύτη καλύπτει όλήκλ,
ρον τό φάσ.μα: κτηνοτροφίαν, σφα¬
γήν, έκΐδοράν, δέψιν παροογωγήν δ€,->
ματίνων είδών. Μεταξύ δλλων, ηρο
τείνετα*:
Ή έπιβολή κάΐττθκϊς μορφής άπα
γορεύσιως της έξαγωγής άκαΤίργά·
στων δερμάτων (διά νά είναι δννο
τή ή έπιτόττΐος έπεξεργασία των)
ατμβανομένης μερίμνης διά την άπ»
σχόλησιν των σχετικών φορέωγ *(<; μία» άπό τάς ψασεΐς τού κυκλώματορ ξμ, άττθφεύγωνΤαι αί σοβαραί ζημίαι ποΰ ττροκαλοθνται είς τό δέρμα ΤΏ* ζώων - λόγω των άναχρονιστΐκών μ* θόδων ποΰ χρησΊμο—>ΐοΟνΤ<ΐι σήμ«ρον • έκτιμώμεναι είς 6 έκατθμιμύρια 6«>ν
λάρΐα ετησίως
Ή ίδρυσις συγχρόνων
δυροοΐιεή,ίας διά την καλήν κατε—β
σίαν των δερμάτων, των ήδη λβΜουρ
μ'κρών κυρίως τοιούτων, χ»ι
ώς τελβίως άναχρονιστικΛν.
φιλοσθφία τής μελέτης είναι δτι 4
«λάδος δέρματος, παρθυσιζει σοβα¬
ράς δυνατότητας άναΓπτίιίεως, λβγβί
τής ίχλοκτής ποιότητος τών σχετι¬
κών έλληνΐκών προϊόντ«ν, τά όττοΐα
Λφ' ενός μέν καταστρέ^οντο* κατα
την σφαγήν των ζώων, Λιφ' ετέρου 6β
δέν ύττοβάλλονταΐ *1ς την κατσΛλη
λον κατεετγασΓαν, ελλείψει &ρ/&»α>
δεψικών φορέων. Διά τόν λβ
γον αυτόν καΐ 6χει Ανατττυχθή β
κλάδος τής ίξοτγωγής όχαΤϊργάθιι»»
δεριμάτων, ό άποϊθς άποψέρει έτηο-'
ως οννάλλαγμα τής τάξεως τών 12
έκατομιμυρίων δολλαρίων. 'Υποστηρ!-
ζεται συναφώς, δτι Ιάν έφαρμοοθούν
προτάσεως τής μτλέτης, θα τρο
κύψη: α) ύπβρδεκοπτλασισσμάς τοδ
προϊόντθς τής εξαγωγήν
δερμάίΓων καί έτοίμων
β) μείωσις είς τό ελάχιστον
των ζη^ών έκ τής σψ<χγής των ζώ¬ γ) ϋπ-οκατάστο»ΐς εΙσαγωγΛν δερμάτων, δ) εξασφάλισις ττολλαηλα σίας άπασχολή^εως είς τάς Ιδρύθη μονάδας. Ό δγγλος κοπηλάτης Τζών φαίρφαί, ήτου διέπλευσε τόν ατλαντικόν ώ*£ανόν μέ τό πλοιάρΐόν τού, μή- κους 23 ποδών, κωπΐϊλατώντας 4.000 μίλκχ.
Ο ΚΡΑΤΙΚΟΙ ΠΡΟΤΠΟΑΟΠΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥ21970
Συνέχεια έκ τής 3ης σελ.
πΡοβλέπονται,
ΑΠ. 'Εκ της αποδόσεως .των πα¬
λαιών έΐτενδύσεων παρελθόντων έτών
ΕΡ. Ό δανεισμός τόν οποίον Ανε
κθΐνώσοίτί είναι δανεισμός τ°0 τύπου
ΤθΟ τελευταίου Δανείου, ή είναι δα
νεισμός μέσω Ταμείον;
ΑΐΠ. Καϊ Τ°ΰ Δανείθυ καί άπό κ'
φθλαιουχΐικάς -πηγάς.
ΕΡ. Νέον δάνειον κατά τα 1970
ΑΙΠ. Μάλιστσ. Τού 1969 πηγαίνε·
είς τό 1970 καί τ°ΰ 1970 είς τό
1971.
ΕΡ. 'Ωμιλήσατε ττερΐ έξ«τ€ρικο0
δσνεισμοθ.
ΑΠ. "Οχι, περί πόρων έκ τής <5λ λοβοπτής. ΕΡ. ΈννθεΤτε τα ναυτιλιαχά δμ- βάσματα; ΑΠ. Μάλίστα. ΕΡ. Είναι ττΐστώσεις έκ τοΰ έξωτε ρ·«<Ό; ΑΠ. Καΐ πΐστώσεις κατά ίνα έ ρος καΐ κατευθύνονται πρός Δεμοσί¬ ας 'Ετηενδύσίις. Κσΐ άλλαι είναι ά¬ πό κεφαλαΊουχικόν έξθπλισμόν. ΕΡ. Δηλαδή, μέ πΐστώσιις έκ τού εσωτερικόν, καί μ£ τό ναυτιλιακόν καΐ τθυριστ·κόν συνάλλαγμσ; ΑΠ. Δέν είναι ιμόνον αύτά. Ήιιπο ρεΐ*ε νά δάλετε τούς άδήλους πόρους οί 6ττ°ΐοι πΐάνοον δλο τό φάσμα. ΕΡ. Μήτπως ύπάρχουν στατιθτΐκά στ°ΐχεΐα, τί ποσοστόν Αντιπροσωπεύ ουν αί καταναλωΤικαί δαπάναι είς τόν Προϋπολογισμόν τού 1970 και ττοϊαι αί μεταβολαί έν σχέσει πρός τδν πρθητγούμενο ^Προυπολογισμόν, ιΛίΙ. 'Εττ' αυτών θά σάς Απαντή¬ ση ό κ. ύπουργός των Οικονομικωσ 6Ρ. Επί των δαιτανών τής 'Εθνΐ κης Αμύνης, ήμπορεΤτΐ νά μάς εϊπη •τε τίποτχ; ΑΠ. ©ά δημοσιευθή 6 Πρθύπθλον. σμός και θά τάς ίδητε. Δέν είναι κρυφόν, ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΟΥΤΣΟ ΠΟΥΛΟΥ Ό ύπουργός των Οικονομίκόν κ Άΐδαιμάντιος Άνδρουτσόπθυλος προί. 6η είς τ.ας κάτωθι δηλώσεις ι—ι τοτ εγκριθέντος καί 'καρωθέντθς ιΐπτο- λογισμθί τού Κράτ°υς, Τού τοΰ Υπουργικον Συμβουλιον Δ·ά τρίτον κατά σειράν ετος α τατίθετσ,ι εγκαίρως ό Πρθυττολογι- σιμός των έσάδων καΐ έξόδων τού Κρ& το»Λ, ίνα μήνα πρό τής ενάρξεως Γθϋ ίττθμένου οΐκοναμικού |τους. Τοο το δέν Αποτελεί απλώς εκπληρώση τής Σννταγματικής έπιταγής, Αλά άττοβεΐκνθει έμπράκτ«ς καί την βαθε'ι αν συνείδησιν ευθυνής, τήν συνέπ" αν καί τήν άπτβφασιστΐκότητα της Έ θνικής 'Επαναστατικής Κυβερνήσε¬ ως είς δή Αφορά είς τήν ΟΡθήν καί Αποτελεσματικήν Αντιμετώπισιν των μεγάλων πρθβλημάτων τής Χώρας Έβραιοΰται οϋτΜ αϊσθημα σοδα- ράτητθς είς τόν έκτΑκ,τως ζωτικον καί εώπαθη τομέα χής δΐατχεΐρίσεο'· τού δημοσίου χρήιματθς καΐ δημ'ουο γεΐται σταθερώς κλίμα καθολικής έμ ΊΤΐοτοσύνης καί γενικής αίσιαδΌΡία1, τού λ<χοί) καί πρός τήν οικονομίκόν θεμελίωσΐν τού μέλλοντος τής Χώρατ. Τρείς ιμβχρι τούβε έγκρΐθέντες αί έκ,τελεσθέντες Προθπθλογισμοί ύπ5 τής 'Εθνικής Κυβερνήσεως άντικαΌ ■πτρίζουν την σοβαράν προσπαθεία» αυτής διά τήν εξασφάλισιν καλών · κονομικών καί χρηστής διοικήσεως Ό Πρθϋπολθγισμός τοΰ 1967 4- π«τ»—ώνει την ττρσσιτάθεΐαν έξόδ<Η· έκ τού δημΐουργΐκοθ χάους. Ό Προι—ολθγισμος τοο Ϊ968 * - ΤΐκοΐτθΤΓτρίςίι τήν δσκησιν σθβαρδί - ήρωϊκής δηιμοσι«νομικής πολΐτΐκής διά την οΙκθνθμικήν άνόρθωθ'ν τής Χώρας. Ό ΠροϋπΓολογιοιμός τοθ (0^9 Ητ- φράζει τό πνεΰμα ίξυγΐάνσιεος, θώσεως καί σοβαρόΤηΤος είς τούς τθμεΐς τού δημοσίου 6ίου. Ο νίος Προϋπολογισμός τού 197!' άΐτεΐκονίζει έναργώς τήν 6ρθολογι»,Λν σύνθεσιν των μεγεθών τού δημοσιονο μνκοθ ττρογρώμαμτος, τήν εύρωστια» τού δημοσίου τομέως τής οΐκονθμίας καί τήν δυναμικήν συμμΐτσχήν τού τού είς την οΐκθδόμησιν τοΟ οΐκονομ κθθ μέλλοντθς -της χώρας. ιΠρίν ϊίσέλθωμεν είς την ανάλυσιν των κυρίων χαρακτηρΐστικών τοΟ ν/, ου ΠροθττολογισμΡθ, κρίνομεν σχόιτΐ- μον νά ώναιψέρωμεν έν συντΛμία τάς σηιμεΐωθείσας κι*ριωτέρας οΐκονο,μ κάς 4ξίΛί£εΐς κατά τό διαρρεΰσβτ» έννεάμηνον τού λ^γθντος ΙΤους 1960 Ή 'Ελληνΐική οΐκθνθμία σημειοΤ ', νοδον. Τό άκαθάριστον Εθνικόν ε[σδ Βημα θά σημειώση αϋξησιν, είς σΤσ θεράς τιμάς τού 1958, καττά 8,3% Εναντι 4.9% τού 1*68 καΐ 4.5% -οθ 1967. Ό μέσος ίτήσΐος ρυθμός ά/α τττύξεως τής τελευιταίας Τρΐετίας εί ναι έκ των ΰψηλοτέρων τής Εύρώττης καί ολοκλήρου τού κόσμου. Ή ταχύ» ρυθμος αυτή αύξησις εΤναι λίαν έ"- θαρρυντική διά την έίέλιξιν τής ο»·. , νθμΐας μας. Σημαντικήν άνοδικήν έξέλιξι» ορ- μειώνε' ή δευτερογενής παραγωγΑ προ6Αετ«>μένη είς 12% έναντι τοΰ
πρθηγθνμένθυ ^τους διά τής συμδο
λής δλων τών οννθετόντων ταύτην
κλά&ον και κυρίως τ°ύ κλάδΌυ των
κατασικευών. ΠαραλΛήλως δ 4ξ ^ γπ-
ρεσιών ρυθμός αύξήσ£ως τού ε(σο6ΐ1·
μαΐτος ©α ιεΤναι υεγαλύτερος κ—ά ο.
6% εναντι Το3 προηγούμενον Ετουΐ.
ΠαρατηρεΤται άνοδος τής άιπασχθ
Ίήσεως τό δέ ποσοστόν τής
ας εμειώθη κατά 14,1%, ήτοι
8.016 ατ«μα άττί οννόλου 56.69/
Τό εύνοΐκόν τοίτο άττοιτέλεοΐμα 6φεί
λεται είς τήν όργαν*>υμ£νην έξυγία'
σιν τής άγοράς εργασίας καί ·ήν
δημιουργίαν νέων εύκαιριών άττασλθ
λήσΕωζ, συνεπεία τά>ν θεσμΐκών ρί·
τρών των έτών 1967 καί 1968 τη*!»,
άναμόρφιοσιν τθΟ ϋποδοιμικοΟ ττλα'π-'
Ου τής άνατττι/ξιοοκής πολιτίκής. Τι
αΰΡησις αυτή ίΤναΐ εξόχως σττμανπ
κή, εάν ληφθή ύπ' δψ'ν άφ' ενός μέ»-
δ εμειώθη ή με.τανάστΐΛ.σις κα ά
τό ήμισυ σχεδόν ϊναντι τής πρθηγθι,
μένης διετίας, άφ' ετέρου δέ δΤι ηύ
ξήθη σιχεδον είς τό θ·πλάσ<ον ό αριθ μός των άτόμων τής παραγωγΐ»(ής ή λικίας τής Χώρας τής ιδίας διετίας "Η άμθιβή των ίργαζο·μ£νων κατά τό 1969 ηύΡήθη κατά μέσον δρον κτ τα 12,6%. Ή βελτίωσις αύτη τ&ν ά μοΐβών δείκνυται καΐ ίκ τής αυξήσε¬ ως τοθ δείκΤοι; λιανΐκών ττωλΓσεω^ τής Χώρας κατά 8,5% (ΊούλιθΓ 1969 έναντι "Ιουλίου 1968). Ή εξέλιξις των τιμών κ»; των τι μαρίθμων κατά τό λήγθν |τθς ϋττ'ϊι>
ξε φυσΐθλογΐκή καί έντός των όρίων
ΤοΟ πενταετοΰς ττρογράιμματος οίκο-
νο,μΐκής άνατττύίεως. ΑΙ τνχόν διακυ
μάνσεΐς ώφείλονται κυρίως ΐΐς την ά
νατίιμησΐν τών έκ τοΰ έξωτερΐκοθ
ποώτων ύλών ή έτοίιμων αγαθών, ώς
κα'ι είς την αύξησιν των μισθών καί
ήμερθμισθίων, είναι δέ αυται έξσΛτ^
τΐκώς εύνοϊκαί έν συγκρίσει ττρΰς
την σι)μαντικήν αύξησιν των ΐψων
των τιμαρίθμων των αλλ<ον χωρών Ή νθμΐσιμαιτική κυκλοφορία πϊρκο· ρία9η κατά 502 έκατομ. καί οθτω συνεχισθή ή ιμείω°Ίς τής προσφοοάς χρήμσοτος. Ή προσφβρά χρή,ματο·; πρός Τόν Ιδίωτι,κόν Τομέα ηυξήθη κα¬ τά 1.654 ίκατθμ. αί δέ ττρός τουτο;» ττιστώσεις ηθξήθησσν κατά 10,074 έκακτομμΰρια. Ή μΐΐωτΐκή επίδρασις τού ΤακΤι. κο3 Πρ°ύποίλογΐσιμοΰ, ήτοι τό ταιμια «όν ττλεόνασμα αϋτοθ, άνήλθεν τίς 3.134 έκατομ. Εναντι 698 έκαΤθι, και 1.586 έκατομ. των δύο ττρθηγου μένων έτών Ό λογαριασιμός των καταναλωΠ- κων άγαθών επβδρασε μεΐωτικώς κο τα 1.0&9 έκατομ. έναντι 1.345 έκα τομ. τοΰ πρθηγθυμένυ £Τθι;ς, Όμοι- ως μειωτ*«ός κατά 1.001 έκατομ. ξ ναντι 369 εκατο,μ. Οπηρξεν ό λογα- ρΐαοΐμός καπτνοθ καί οτταφίδος. Ή συνολική χρηματτιοδότησις ίής οίκθινομίας ηυξήθη κατά τό τρέχον έτος καί έν γίν^ι έΐΐτικρατοϋν συνθή¬ και άνέτθυ καλάμεως τών πιστωτι- κών άναγκών. Δΐησφαλίσθησαν αί ΐτροιτΐτοθέσιει ς τλέον οννέΐτοι., καί άττ» τελεσμοτικής χρηιματοδοτήσίως τήτ παρχγωγ'κής συναλλακτΐκής καί πεν δυτικής δρασιτηριότητος. ΣογχρόνοΤ συνεχισθή ή ττολΐτική τής εύρείας π. στωτικής ένΐσχύσεως ζωτ'κών Τομί- ων έττενδυτικής δραστηριότητος διά τής καταρτίσεως «αί εκτελέσεως ηύ- ξημένων ττρθγραιμμάτων χοριγγήσεί.>ν
δι' έττενδθσεΐς αγροτικάς, διομηχανι-
κάς οίκιστικάς τουριστικάς καΐ νού
τιλιακάς
Κατόπι,, των είσαχθέντων, νθμοθε
τΐκώς, κινήτρων πιρός Ανάπτυξιν τ"|ο
ιοεφαλαιαγοράς, εσημειώθη εντασις
δραστηριότητος δ^ρκθθντος τοΰ
1969, ή οννολική δέ άξία των συναλ
λαγών άνήλθε κατά τό ττρώτον έννεά
μηνον είς 2.030 έκαιτθμ. έναντι 1
294 έχαταμ. τού 196ί, σηιμειώσαοα
ούτως αύξησιν κατά 57% ττερίπθυ
καί Εναντι 694 έκατομ. τοΟ 1967 «έ
αύξησιν 102,%.
ΑΙ ίδΐωτΐκαΐ καταθίσει «ίς γο >ί.
λος Αυγουστον έ.ξ. άνήλθον είς 74
825 έκατομ αύξηθεϊσαι κατά 9.015
έκατθμ. Έκ τούτων ποσοστόν 66,3%
άφοΡσ είς κοΐταθέσιεΐς Ταμιευτηρίου,
23,2% προθεσμίας 4,2% δψεως κσί
6,3% δεσ,μΓ,,μένας.
Τα ί^οζύγιον πληρωμών εβελτιώθη
αίσ·3ητώς κατά τό τρέχον Ετος, ή1 δι-
εΰρυνσΐς δέ τοΟ έλ^είμματος, τρε-χαυ
σών συναλλαγών ύπερϊικαλύφθη υπο
τής είσροής κεφαλαίου, μέρος τής
όττοίας όφείλεταΐ είς την αΰξησκν
των έμιτορικών πΐστώσεων. Τό ΕΜλεΦ
μα εξωτερικών συναλλαγών περιωρί¬
σθη είς 14,1 έκατοιμ. δολλ. έναντι
29,1 έκστομ. δολλ. τοΰ πΡθηγουμέ-
νθυ Βτους.
Τό άπό&μα τής Τραπέζης τίς
Ελλάδος είς χρυσόν; χρΐίΐά νομίσμα
Τα καί μετατρεψΐιμθν βυνάλλαγμα μέ
χρΐ τέλο^ς Αύγοΰ^Τθυ 1969 ανήλθεν
είς 282,8 έκατομ δολλάο·α Εναντι
262, έ,κατθμ. δ'λλαρίων άντιστοίχως
τού 1968 καί 239 έκατομ. δσλλαρί-
«ν τοΰ 1967, χωρίς να περ,λα,μβάνη
Τό είς χρυσόν μερίδιον τής Ελλάδος
είς τα Δΐεθν£ς Νεαιοματΐκάν
όν έξ έτέρων 25 έκατομ.
ούτ; τάς χρυο-άς λίραζ το3
κου άττοδέματος τής Τραπέζης τής
Ελλάδος.
Ευνοικαί έξελίξ£ις έοτιμειώθησαν
κατά τό τΡέχον 'έτος ε|ς τα μεγέ3η
τής οίιονειμίας, διά τώ^ οποίων ού-
ξάνεται ό 'δυναιμιοΐμός αυτής έν τώ
πλαΐσίω τοο Πεντοίετοϋς Προγράμμα
τος Οΐκονομικής ΆνατΓΤύξεως. ΑΙ Ι
δΐωτικαΐ έττενδθσεις παγίθμ κεφαλαί
ηυξήθησαν κατά 17% Εναντ ι τοΡο-
π£:μένων 8,5% τοϋ πενταετθθς
προγράμιμαΤος.. ΑΙ έττενδύσεις τού
δημοσίου τομέως, πύξή3ησαν κατά
17,7% Εναντι ττροβλέψεως 13,1%. Α!
έπενιδύσΕΐς είς την μεταττοίησιν ηύξή
Θησαν κατά 18% ϊναντι προβλέψεως
10%. Ό ρυ9μός αυξήσεως κατά 50%
υψηλότε,ρθς τοθ προγραμματισθέντος
άποδεΐκνΰει τήν ονπο^λεσιματικότητη
των θεοττΐ&θέντων κινήτρων καί δη«ι
ουργη9εισών συνθηκών σταθερότητοε
ΓΙς τήν Χώραν. Συναρής είναι ή αύ
ξηβις τών έξαγωγών θιομηχανΐκών
ττρθ|όνΤων μέ ουθμόν 21%, ένδεΐκτι-
κή τοΟ μετασιχηματΐσμθθ Το0 τομέωτ
τούτου τής οικονομίας.
Διά των λη<ρβέντων ριζοσπασΤΜιών καΐ θοιρραλέων μέτοων είς δλους Τ°μ£ΐ; τής κυθερνητικής δραστηριό¬ τητος καί ιδία διά τής φορολογικαί καί ττιστωτικής <πολιτικής £χει τεθή είς κίνησιν ή ανθρωπίνη μηχανή τής ττροί|5ου, ή ίδΐωΤική επιχείρησις καί ή άτθμική π,οωΤοβουλία. Ό κατατεθεϊς σήμερον Πρθϋττολο- γισιμός τοθ 1970 είναι καί πάλιν 1 σθσικελισμένος καί μάλιστα βάσει πΐ στώσεων ταυτιζοιμένων ττλέον ικ>1'.
ΐτληρωμάς καΤαλείπει δ£ ττλεόνασιυι
3 δισ. 700 έκσττομ. δΐστΐθέμενον διά
τό πρόγρομμα δημοσίων έπενδύσί«ν
Εναντι τοιούτου έκ 2 δισ. 500 έκτ·
τθμ. προ6λεπσμένου διά τά λήγον Ε
τος 1969.
Τά εσθδα έξ εγχωρίων πόρων τού
Γενΐικοΰ Προυπολογισμοθ διά τό "ίκο
νομικόν έτος 1970 ττροδλέτΓθνΤαι
είς 58 δ·σ. 600 έκατομ. συμττεριλαμ
δανομένων καΐ 1 δισ. 100 έκατθ ι
έκ των δηιμοσίων έπενδυσεων.
Τά έξ έλΑηνΐκών ττηιγών |σοδα ία
φανίζουν αϋξησΐν κατά 6.405 εκατ.
ή 12,5% περίττθυ βάσει τής προβλ,ί
πομένης αυξήσεως τοθ Έθνικοϋ εΐοο
δήματος των χρημοίΓΐχών είσθδηιμο-
των ,τής αποδόσεως τών
ττρός δραστηριοττθίησιν των ύ
ών συλλήψίχος τής φορολογητ£σ.ς. 6·
λης καί τής δια£>κασίας βεβαιώσΚο
καί είσπράξεως τών δηιμοσίων έ°ώ·
δών, αν£υ οΐασδήπθτε έττιβολής »ώ
φόρων ή μεταβολής είς τα φοΡθίλθΛ' -
κόν καθεστώς.
Ή έξ άμέ,σων φόρων αύξησις *οο
δλέττεται είς 1 δια. 685 εκοτταμ. κ
ναντι τοί προηγούμενον ετου»-. 'Βγγ'
ρχεταΐ ωσαύτως βελτίωσις τή>; βν»μ·
μιετθχής τών άμέσων φόρων είς ν'
διάρθρωσιν των έσό,δων Εναντι "ών
έμμέσων φόΡων, αύξανο,μίνης ταύτηι
των λη$θέ»των μέΤΡων ποό·."
τής φθροδιαψυγής. Ή δρα
των ττροκατόχων μας σινί
είς Τήν εφεύρεσιν νέων φόρων ή
νέο>ν ποσοστών ατρός αΰξη°ιν τών >
σό5ων τοΰ ΚΡάτους. Αντιθέτως ή
'Εθνική ΈτΓανασΤΌίτι.κή Κυβέρνησκ
ουδένα νέον φόρον έπέβαλεν. Ού μό¬
νον τούτο, άλλ' άφ' ενός μέν παρέ¬
σχεν άπο μορφήν κινήτρων οικονομ ι
κης άναπΓΤύξεως φορολογικάς άτταλ-
λαγάς, άφ' ετέρου δ£ κατήργησεν ώ
ρΐσμίνους φόρθυς καί προσέτι έ«Γ-
μείωο-εν σημαντικώς τόν φόρον Μσ>
ΰήματος.
Άντΐστοίχως αί πιστώσεΐς *ού
ταιοτικοΐ Πρθιίπολογισμοΰ <4ν£ρχθ». ται είς 53 δισ. 800 έκατοιμ. καΐ ε Γ ναι ηύξημέναι κατά 3 δισ. 279 *κίί ή 6,45% Εναντι των π·στώσεων έκ 50 δισ. 521 έκατθμ τ°ΰ ιτρθηγοι- μένον ετοος. ιΕΙδΐκώτερον διά τάς δαπτάνοΛ ιτοο σωπτικοϋ διατίθενται 23 δισ. 264 £- κατομ ( ήτοι τό 43% τών έξ έγχωοτ¬ ων πόρων έσάδων. Πέραν τούτων ιτρο 6λέπθνται ειδικώς 800 έκατομ. δια τή βελτίωσιν των ο—οδοχών «αί 00 έκατομ. διά τήν βελτίωσιν συντάξαν Είς τόν νέον Προυττολογισμόν 1970 περΐελήφθησαν πΐστώσεις άνταττοκρι- νόμεναι πρός τάς έκΤιμωμένας ττΐλη- ρωμάς, συμφώνως πΡος τάς έπιδιώ ξιεις τής Κυβερνητικάς Πολΐτΐκής, ( πιτυγχανομένης άφ' ενός μέν τής κα λύψεως των συνήθων λιειτουργικών δα πανών καί άφ' ετέρου τής διαθέσεως σημαντΐκού τμήματος έκ 3 δισ. 700 έκατομ. πρός χρηματοδόΤησΐν των δή μοσ!«ν έπενδύσίων καί εξασφάλισιν Τής γενικής λαΤκής εύημερίας. Διά ττρώτην φοράν διατίθεταΐ ττθ- σόν 1 δισ. 191 έκατομ. πρός ύλότποί ησιν ν£ων στόχων τής Κυδερνη'.ικής Πολιτκής διά την Ικανοποίησιν κοι- νικών, έκπαΐδευτικών, πθλιτκττΐκών καί δλλων άναγκών τ°ΰ 'Ελληνΐκο" λαοθ Τό μεγαλι/τε.ρθν ποσόν έκ 360 έικαΤομ. διατΐβίτταΐ είς τό υπουργεί¬ ον 'Ε3νικής Παΐδείας. Κατά σειράν δέ διατίθενται 236 έκατομ. είς τό 0/ττθυργαθν Κθινωνΐκών 'Υιτηρεσιων, 161 ί<ατομ. ε|ς τό ύπθνργεΤον Δημο σίων "Εργων, 73 έκατομ. είς τό ϋ- π^υΡγείον Ποβε&ρίας Κυβερνήσεως, ώς καί άνάλογα πθσά είς έτερα ύποιιργεΐ(χ. ΟΙ νεοι στόχθι άποδίδονν Τό μέτρον τής Ιδιαιτέρα- σημασί-ΐς είς τθϋς Τομεϊς Παΐ6:ίας, Κ°ιν. Ύ- ΐτηρεσΐών, Γεωργίας, Δημοσίων »^' Γ)ολιτΐστι·κώ^ "Εοιγων. Παραλλήλως ιτρο6λέπΐί.ται ή διάθεσις των άναγκαί ών δοτττανών διά τήν 'Ε3νι«ήν "Αμι· ναν καί τήν εσωτερικήν ασφάλειαν α νευ τών οποίων δέν δύναται να «αγ ματοπθιηθή οιαδήποτε πρόοοδος. Διά την έξνπηρέτησιν τοθ δημο¬ σίου χρέους. - προττολεμΐκοο ..αί μ: Ταπθλ;μι<οϋ ■ συμπεοΐλοουβανομεντ,ς καϊ τής εξυπηρετΓσεως των πο^ς την Τοάπεζαν τής Ελλάδος ύ-η-θχβίώ σεων έκ τής διαγραφής τών άγρο·Ί κων χρεών_ διατίθενται ηύξημένα ιγΟ σά κατά 929 έκατομ. Ή όρθή τυίΊ τΐ«ή τής Έθνΐχής Κ'-6ερνήσ£«ς _σ; τοθ δημοσίου χρέους εξησφάλισε τ" δημοσίαν πίστιν καΐ την έμττιστθσύ νην τού κοινο0ι ώς απέδειξεν ί ύπ-ό τής ίδιωτΐκής άποτοιμΐίύσεως ύπΐνί κάλυψΐς καΐ τού προσφάτου όμολο·νια κθθ δσ,νείθυ οίκονομι«ής άναπτύξΐωΓ Τέλος, πρός κάλυψιν έν&ϊχοιμένη^ ή νεπαοκείας καί δι' αντιμετωπίση ο προβλέΐττω^ δαιπανών, προβλέπει.ιΐ άπο3εματι«όν 1 δισ. 500 εκατομ. Ό Προύπολογισμός δημθσίων επι, δύσιεων τοθ £τους 1970 άνταττο«οι νεται είς τάς αρχάς το^ δετοθς Γτμ, ·, γράμματθς δημοσίων ^ΐτενβύσεων. Ό τακτ'κός Προχτπολθγΐσμός συμδόΑλε' είς τάν νέον (Τρον/ποιλθγισμόν δηιυουί «ν έπενδύ'σεων κατά 3 δισ. 700 έ- κατθμ.( ήτοι επί ττλέθν κατά 50% (τε ρίττθυ έναντι τού πρθηγσ,ιμένου 'ϊ- τους 1969. Τά £σο5α τοΰ Πρθυπολογισ(ΐοΟ ί πενδύσεων τ°ΰ έττομένθκ έτθυς ττρο έρχονται έκ τής συ,μ6:λής τοθ τατι κο^ Προυπολογισμόν έκ των έσόδων έττενίδυσεων καί έκ τού εσωτερικόν καί εξωτερικόν δανεΐσιμού έν τω τ«ΰ 5ετο0ς προγράμματος ίοίν έττενιδύσεων. Χαρακτηρίση κόν γνώρισμα είναι ή μειου,μένη ^μ βολή τοθ έξ«τε,ρΑκοΟ δανεισιμοΰ> τκι
νομσα νά φθάση είς 12,2% κατά τυ
1972 έναντι 2)0% τού 1968. ΆντΐΛ,
Τως ή συμβολή τού ταχτμκοθ Πρ»-.
πολογισμοΰ αΰξάνει άΐτό 23,8% Ιι,
33,6% άΐτο,τέλεσιμα τής συντελθυαί·
κης θρθολθγικής άνακαταναμής τ>ον
οί<ονομικών πόρων είς έργα οΚοιχ, ΐο-κής άναπιτύξεως. Διά τό οικονομικόν £τος 1970 ι, πΛηΡ^μαί διά κρατικάς έ~.νδύσει,. αί όποΤαι ταυτίζονται ττλέον δία πρώτην φοράν πρός τάς π'στώσεΐν άνέρχονται είς 12 δισ. 941 έκατο*. €ναντ, 10 6ισ. 500 έκατομ. τοϋ 1969 καί 9 δισ. 261 έκατομ. τού 1968, ήτο· είναι ιμεγαλυτεραι κατη 23,20% τού ττρθηγουμένθυ έτθυς. Κύ ρΐθν χαραικ,τηριστΐκόν των πληΡωΡων εΤναι ή ενίσχυσις των δυνο,μικών ΐο μέων τής οίκονομίας έν τώ πλαΐοιω τθ^ ττζνταίετούς προγράμματος. Κατά τουτο, ώς γνωστόν, κατά σειράν έρχεται τό πρσγραμιμα περιφε άνατττΰξεως, διά τό ύττο'ιον αί έπενδυσεις προ6λ£πονται είς V δισ. 338 έκ,ατομ. διά τήν 5ετίν 1968 - 1972, έναντι 1 δ*σ. 5β9 < κατ=ιμ. τής προηγουμένης 1963 67, ήτοι ηύξη-μέναι κατά 488%. Το« το μαρτνρίΤ την άΐτόψασιν τής 'ΕΘ.. κης Κυ6ερνήσ£ως, δπως δημιουργή^ τάς προυποθέσεΐς μειώσεως τοθ ^α σματος οναπ-τύξεως μεταξύ κέντρθιι καΐ έττορχιών. Δ'ά τοθ νέθυ Προυπολογισμόν I- ξασφαλίζεται ό—' άρχής ή σικμβολή τοο ταοκτικοΰ Προιητθλθγισμού -Κ την χοημαΤοδότησΐν τών δημοσίΐθν ί πενιδύσεων διά πραγματιι ού περιορι¬ σμόν των καταναλωτικών δαιτανών καί ούχι δι' «όκαζαμένων άδιαθέτων πΐστώσπων, καθίσταΤαι δέ *ύχερ£στέ ρα ή διάθεσις των ιτΐστώσίων υπό τό πνεθμα τού προσφάτως εγκριθεν τος Κώδικος Δη>μθσίθυ ΛογΙστΐχο^
Ό κατατεθείς Προυττολογΐσμός
τού 1970 αποτελεί μήνυμα αίίτΐοδθξί
υς καΐ έμπιστοσύνης διά τό οί>;υνϋ
μικόν μέλλον τής χώρας. 'Εδρα'ωνει
την πίστιν των πολΐτών περί τής ό.
ναγκης τής συμβολής των είς ,ην·
"Εθνους, άλλά καί το.ί
; καιώματθς τής δικαίας συ.μ.μετθχι-,χ
"ών είς τά άγαθά τής άδιαΐλϊίτΓΤ'1;
^;ξ^νεμένης ο»<ον'μ'κής εύημΐρία- Λαοοΐχτηοιστΐχα γνωρίο·4«ατοί «οθ ••έου Προϋπ'λθγισμοΟ είναι: Ι. Ή δημιθυργία κλίμιττοι, οτ^- 8ε?6τητος καί ή έμ-πέδωσ'ς τΟυ -,ι σ3ημαΤος δημοσιονομΐκής ίϋθύνης, 2 Ή μέρΐμνα τής Έθνικήτ ϊ &ερνήσεως πρός ενίσχυσιν των εΙ^'11 άσ9ενεστέρων άμάδων τθι , έν τή έπιδιώξει άνακα. · νομής ΤΟ3 έ3ν·«ού είσοδήματος. Ε'ς τάν τομέα των δαττανώ,, δίδεται 16* σιτέβα σημασία κα! προτεραιότηΐ, διά την βελτίωσίν καΐ ανάπτυξιν τής προσφοραί κθΐνωνΐκών ύπηρεσι- ώνι την Παιΰείαν καί τήν άνοβδιοργά νωσιν καί έ»συγχρθνΐσ*«όν των φορέ ών τής δημοσίας διθικήθιεως καί το; κρατΐκοϋ μηχανισ,μοθ . 3 Ή μέρψνα, ομοίως, Της 'Ε· θνικής Κυδβρνήισεως διά τήν οίνατττυ ξιν τοθ λαοϋ. Είς τόν Τομέα τής Π<ϊι δείας (δΐαίτερα λαιιβάνεταΐ μέρΐμνΛ ^πΐο της σπθυιδαζούσης νεθλαίας, έ π! τής οποίας σΐηρίζεται τό μέλλον τής Χώρας, ώστε οΐοσδήπθτε νέος ώ νεζαρτήτως κοΐνωνικής προελεύσεως, νά ίχη τήν 6υνατότι*τα αρίστης παι Βείας καΐ σπεριθρίστων εύχαΐρ'ών α νόδθυ, άνθίλόγων πρός τά πρθσόνΤ<τ καί τάς Ικανότητάς τ°υ. 4. Ή εκδήλωσις ένδιαφέροντος της 'Εθνικής Κν-'6ερνήσεως υπέρ τών ι/Γτηρετούντων τό Κράτος καΐ των ουνταξΐούχων 5 Ή διάθεσις, διά τής ι»εριστ>-
λής των καταναλωτικών δαπανών ε
χσΐς έπιτρ^πτθθ όρίθυ, δσον τό 8ο
»ατόν μεγαλ) ι »"
5ίν σΤηρίζΒΐαι καί ττάλιν εΙς τή»- Ι
πιβολήν νέων φορολογΐώ», άλιλ' α·,
την φ-^ιολογικήν αύξησιν τής απο¬
δόσεως των έξ εγχωρίων πόρων βσο
δ»ν βάσει τής προβλεπομένης αύξη
σεως τοθ έθνικοθ είσοδήιμαίτος »αΙ
των χρηιμαοτικών είαοδη,μάτω,ν, ώς και
Τής οπθδόσϊως των έν έφαρμθγή μέ
Γρων πρός δοαστηρθττθίησΐν των ι
μ>δί«,, υπηρεσίαν καί 6είλ/τί«σ ν τη,,
διαδικασίας βεβαΐώσεως καί
ξεως των δημοσίων έσόδων.
Στόχον τής 'Εθνΐκής '
πκής Κυβερνή,σΕως 4πετέλεσεν ή |σβ
ακίλισΐς τού Προϋπολθγισμοϋ έντύς
μΐσς ίσθρΡΊπημένης καί δυναμιχώς ^
ςελισσομ£νης οίκονομίας. ,
Πάντα ταύτα άποτΐλοθν έν 7€νι-
καΤς γραμμαίς την σύνθεσι,, τοΟ
ΠροθΓΓολογισμού Τοο Κράτους τού ο(
1 <ονθμΐκού £τθνς 1970. Έξ αύην καί έκ τής μελέΤης τής Είσηγητΐκής κ3ΐ τού κειμένου τού Πρ.' ^ δύναται να έκτ'μηθή »5 επιτελεσθέν ϊργον είς τόν ζωτΐΝ^κ τοθτον το,μέα τής κ,ρ—ΐκής δραστιν>ι
ότητος.
Ή 'ΕΒνΐκή 'Επθνίυσ'Τατΐκή Κι.·δίΡ
νησίς ΐΓΐστή είς τάς αρχάς της και
συνέπής πρός τάς έ—αγγελίας Της
| πρός τόν λαβν, ά—ιΛιλαγμένη έκ τή-,
πιέσεως τών άναγκών τής στιγμί^,
βαιδίζίι στο»3ίρώς καί <μέ έμπΐ<ττοσύ νην ττρό; τό μέλλον διά την έξασφά ( λισιν τής καθΛικής λαϊκής εϋημε^ί άς, την διεύρυκοιν των εύκαιριών τώ άτόμων κα! τού όοίζοντος τής ίκλ( Υήζ ταν καί την στερεάν λ;ιμτ;οΟ έθνικθύ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΗΔΗ Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΗΛΕΚΤΡ. ΣΤΑΘΜΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΥΠΟ ΓΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ Νέαι αγγλικη καλλιεργητΐκή μηχανή μέ ΤΓεριστρεφομένους βωλθκόπτας, πού παρασκευάζίΐ καΑλίτίρον κάθε αλλιιν ίδαφος κατάλληλον διά σΐποράν ών τάς απομεμακρυσμένας περιοχάς γΓ). Υπεγράφη υπό Τού ύπθυργού Βιο μηχανίας κ. Κ Κυπραίθν καί άπ* στάλη πρός δημοσίευσιν είς την Έ φημ€ρί5α τής Κυβερνήσεως, νομθθε τικόν διάταγμα «περί έγκαΤαστάσο ως σταϊμών παραγωγής ήλεκτρικη», ενεργείας ξίς μεγάλας βιομηχανΐκά'. έπΐχειρήσεις». Λ^έ την εύκαιρία αυτή, ό κ. Κ-'- πραΐος προέβη είς δηλώσεις, τονισαι. δτι τό ύπθγραφέν διάταγμα έπΐτρι- ιτίΐ είς τάς μεγάλας βιθμηχανΐκΛ^ έπι,χε ι ρήσεις, δπως ε.γκαθΐστοΟν εν- Γός τού έΡ/θσΤασιακθΟ χώρ^υ τω ίδ'ωτικοΰς σταθμούς τταραγωγής ,- κΓοικής ένεργβίας, κατά παρέκκΜ σιν των κειμένων διατάΕεΜν. Λαμδα νομένου ύπ' δψ'ν προσέθεσεν, £τι ή τΐμή τού ρεύματος άπθτεΛεΐ πσραγ^· τα δΐαμορψώσεως τού κο'τ^ς 'ων Ιιπό τώ' βιομηχανιών γ προιόντων θιωρεϊται σκοττΐμθν διευκολύνωνται αί μεταττοΐητΐκαΐ μ« νάδες είς την εξασφάλισιν εφ9τ|νη., ενεργείας Διά τοΰ αυτού όιαταγματος, ε> ολ
λθυ, έττΐτρέπεται ή Ιδρυσις ιδια,ν
σταθμών παραγωγής ένίΡγείας Οτ,ι
βιθμηχανιών, 6ιοτεχνιών, ξενο5>χει
κων έπΐχειρή^εων κλττ^ κεΐμένων είς
περιοχάς μακρά, των δικτ^ν τΡ',
ΔΕΗ ή των οποίων ήλεκτ,οϋο'άτνισ»,>
μέσω αυτής θά βραδύνη £π' άρκίτό,
άκόμη διάστημα. Ούτω, ύποβοηθεΓτ^,
ή ανάπτυξις των έπΐ·χειρήσεων ^|,
ΓΡΑΦ.ΙΟΝ ΓΕΩΡΠΚΩΝ ΕΡ£ΥΝΩΙΜ
ΝΕΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΤΗΣ ΕΘΝΙιΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Εγένοντο τά έγκαίνΐα τού νέου
ιάχτασ-τήιματος - θυρίδθς τής 'Εθνι-
κ^ς Τραπέζης επί τής όδού ΚεΡ«ύρας
55. "Ομιλών κατά τή/ν, τελετήν των
έγκαΐνίων ό διοικητής το0 Ιδρύματθς
κ. Α. Κομινός, είπεν δτι 1.200.000
ιοταμ|εντοΐ1 δλ«·ν των τάξεων έαπι
στΐϋονταΐ τάς οί'Κθνομίας Των είς
τήν "Εθνικήν Τράπεζαν, τό σύνολον
των καταθέσειον είς την όποιαν ^χει
τπερβή τό ϋψος των 38 δ'σεχ. δοαχ
μών. Άλλά «αι είς τάς πάσης φύσε
ως χορηγή^εΐς ποοηγεϊται σημαντι¬
κώς ή "Εθνική Τραπέζα, ετόνισεν δ
κ. διοικητής, ένισχύουσα δλους το^γ
παραγωγικούς κλάδθυς.
Η ΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΩΝ
ΤΙΜΟΛΟΠΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΓ.
Την λήψιν" των πρθσηχδντίον
τρ^·τ συνιστά τό υπουργείον
οίου είς τό "Εμπορικόν καί
νιχόν 'ΕπΐμίληΤήριον Αθηνών,
τικώς μέ τήν εξεύρεσιν τρότίου
τέΡυς διαι5ί«ασίαΓ θΕωρήσεως
τιμίλογίων είσαγωγής. Σχετικά
πθμνήματα ποόί τό ύπθυργεΤ&ν
στΓ:6άλει ώ Σύνδεομ·>ς 'Ελλήνων
»χ·£·
Φ ιΡνΙΙΩΓΗΟΣ κ^ι ΜΡΥΔΙΚΗΣ. 2.
ΓΗΛ 732 9ΰ?
Ι^ΑΙ Ι . 516
Εττ στημ^νικόν ασφη ν, ΛΐίυθυνΊ^μενΐ'ν όιό ττεττΊραμέν όν τιιυ
χ οί χον γυΐΌων ιιοφτρων είδικοιηΐω/
ΛΝΛΛΑ νιΒΑΝίΙ ηρα- ματογνωμοούνας, γνι^μοδοτήσεις, μελέται
ίττί νίωρνικων θ μστων
ΠΡΟΒΑ^ΕΙ είς έκτιμησε.ις πάοης φύσεως ζημιϋν ε,Ις τάς καλ
λιεργειας κοι ιί οπολονιομ(Νν τήΓ ποοαωγ.κης άξιας τοι
έδάφους, των ζώ,ον κοθώς καί δλων ιω/ πσραγω>ικώ
μεσων
ΙΔΕΙ ουμ|3"υλάς Βιά πά./ θέμα σχέσιν έχον μέ την άγροτική
οίκονθυιαν
ΙιΦΛΡΜΟΖΡ-Ι τάς ττλέον νεωτίρτς ίπιοτημονικός μεθδδους είς
τήν οργάνωσιν και διοικηοιν των νε"ιθΡν1κών ίπιχε-ιρηοεων
ΔΥΝΑ'ΑΙ νά ίπιβλέπη όπωρώνας. άνθοκήπους, φυτώρια και
πάρκσ.
Τό ΓΡΑΦΕΙΟΝ ουνερ>άζεται μεχά οίκονομικών σύμβουλον, μη
χανικών, άρχιτεκτόνων καϊ τεχνικων γραφείων.
Ό Άιγγλος πυγμάχος Τζάκ Μπό'-'τελλ ανεκηρύχθη πρωταθλητής βαεεων βαρών τής Αγγλίας κατό—ν
Τελευταίου Αγώνος τθυ μέ τάν Ούέλ σμαν Τζίτζι, τόν όποΤον κατέβαλε στάν 15ον γύρον.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ
«ΤΑΚΗΣ ΠΑΝΤΕΛΕΑΚΗΣ» Ά
νώνυμος 'Ειμοοική κπί Βιομηχα
νίκη 'Εταιρία υπό εκκαθάρισιν.
Καλοΰνται οί κ.κ. ΜέτΓοχοϊ, όπως
την 2αν Ιανουάριον 1970 ημέραν
ΙΙαρασκε-υήν καί ώο«ν 6 μ.μ. προσ
έλθοισιν είς τα γρα(ρείΛ τής 'Εται-
οείας όδός Γαρδικιιόιτη αριθ. 15—
Νέον Φάληρον πρός Σΐ'γκρότησιν
Έκτακτον Γενικής Συνελεύσεως
καί λήψιν άποφάσετος επί των κη-
τωτέοω θεμάτιον τής ήμερησίης δι
ατάξεως:
1) Έκλογή δύο τακιτικιον έκκα
θαριστόίν είς αντικατάστασιν τών
διά τής ύπ' αριθ. 1541)1969 απο¬
φάσεως τοΰ Μονομελοΰς Πριοτοδι-
κείου Πειραιώς διορισθέντιον.
2) Απόφασις περί άναβιώσεως
τής έταιρείας ή περί είσφορδς τοϋ'
ένεργητικοΰ αυτής καί συγχιονεΰσε
ώς της είς νέαν συσταβησομένην
άνώντ'μον εταιρείαν ή τοιαύτην περι
ιορισμένης ευθυνής. "Αλλως λήψίζ
αποφάσεως περί ρευστοποιήσεως
των έν γένει περ«ου<τιακώΎ στοιχεί ιον ιτης έταιρείας διά πωλήσεως κλπ. καί διατομής τής έταιρικής πε ριουσίας είς τούς μετόχους μετά τό πέρας τής εκκαθαρίσεως. 3) Παροχή δικαιιομάτιυν καί πλη ρεξουσιότητος είς τούς έκκα-θαρι- ατάς τής έταιρείας τών κατ'ά τά άνωτέροι ληφθησομένιον άποφά- σεοιν. Έν Ν. Φαλήρω τή 25)11)1969 ΟΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ ΞΕΝΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΜ1ΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Είς τόν έορτασμόν τής Τραπέζης 'Εμπορικής Πίστεως, ό οποίος ώς γνωστόν θά πραγματοποιηθή την 9·>ν
Δεκ'-μδρΐου, έπ' εύκαιρία των έγκσΛ
νίων τής διευρύνσεως των έγκαταο- Λ
σεων τού κε»τρικού της καταστή«α
τος καί Της σΐΛμπληρώσεω ς 90 έ ι όν
ής δραστηριότητος, ία
ρν ικριμένοι ?ένοι τ»α
πεζίηες οί άποΤο θά άφΐχοθΰν έιτΐ
τούτω είς την 'Εΐλλάδα. Συγκεκριμε
νως, θά άφΐχθ^ύν ό κ. "Ε^ΐκ Τ. λά^
&ευ, γίνικός διευθιιντής τής
τέρας άγγλικής Τραπέζη,ς
σιτεο», ό κ. Μίν«ς Ζομπανάκης ίχ-
πρόσωπος τής «Μσ.νουφά«τσουρε|)ς
Χάννοβερ Τράο-τ Κσμπα*υ», τής ■■«
ταρτης τραπέζης στόν κόσμ'. 'Ετί
•'ης θά αφιχθή ό κ. Βουαλερύ, έκΐπρ*
σωιτος Τής έπίσης μειγάλης γαλλικής
τραπέζης «Κρεντί Λυοναί».
καί σ,λλες πρθσωιτηκοτητες το ίιε
ΤέΛος αναμένονται να άφΐ·χθο».ν
3νο0ς τραττεζικού κόσιμςο διά νά τκιή
σο^ν την Τάπεζα 'Εμπθρΐκής Πίστε¬
ως, «π' εύκσΛρία τού εορτασμοϋ ■'ης.
----------------------^-----------------------
ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Είς ομαδικήν άσφαλισιν τοθ ποο-
σχπικθύ της προέβη ή
νίκη Ά3ηνών Ε.Π.Ε.», προσφέρθυ-
ια ε|ς αύτό ασφάλειαν ζωής, άΤιτχη
μάτων, έδίομαιδιαίαν αποζημίωσιν
*αΐ εύρύ σύστη,μα ιατροφαρμακευτι-
<ής περιθάλψεως. Είς ειδικήν συ«- ττίασιν τού προσωπικού τής έν >ί
>ω Τεχν κης έ-ταιρείας, ωμίλησεν 0
κ τώ/ διευθυντών αυτής κ. Δ. Πα-
ΐτοτχρίστου, ό οποίος εξήρε τόν θε¬
σμόν αυτόν, ό οποίος άφ' ενός ιτρο
ίΊατεύει τούς άπασχολουμένους Ναί
άφ' έτέοθυ συντελτϊ είς την αΰζηοιι.
τής άπθδοτΐκόητος είς τάς έπι>"ι
ρήσεις.
Σημειωτέον, πλήν ής παρθχής 0,ε
Σημειωτέον, πλήν τής παροχήν;
τής ώ; ίχνω όμαδικής άσφαλίσεως
1 έταΐρεία προέβη άπό 1ης ΌκΤω&ρί
:υ είς αύξησιν των άποδθχών τοΰ
της κατά 15 ε«ς 20%
ϋπευθυνοι συμφώνως τζ) νθμι.
1090)1938
Ιδιοκτήτης — Διευθυντάς
ΣΟΚΗ. ΣΙΝΑΝΙΑΗΧ
Κοποικία Ναύαρχον Βότςτη 55
Ιροϊστό,ενος Τυπογραφε οί
ΓΑΒΡΙ>!Λ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΧ
ΚατοικΙα Σπο«τάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΕΜΠΟΡΟΙ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ
ΤΗΣ ΑΥΞΗΣΕΩΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΕΝΤΟΜΟΝ
των προέδρων των 'Εμπο ρικών Σύλλογον Άβτ>νών
καί τού ΣΕιΒ.
Πειραιώς
Ή άνακοινωθεΐσα πρότασις τθ£
μδουλίθο των Τραττεζών, δπιος αύ-
ξη τα έπΐτόκια χοΡηγήσ*ων πρός
τό ίμττόριοιν κατά μίαν 'μονάδα καί
πρός την βιομηχαναίν κατά ήμισρί-
αν, με σκοπόν σπ«ς τό προ'ιόν τοι-
των διατεθή είς τό Ταμ^Τον "Εξαγ<.>
γών) ττροεκάλϊσε την αμ6!^0^ άντίδρα
σιν των 'Εμττφικών Συλλόγων Ά9τ.
νών καί Πειραιώς άφ' ενός καΐ τοί
Συνδέσμου 'Ελλήνων Βΐο.μηχάνων άφ'
ϊτέρου.
Ούτω, οί κ.κ. Άνασταϋθπτθνλυς
καί Κοάμς, πρόεδροι των 'Εμποοι-
κων Συλλόγων Αθηνών καΐ Πειοαι-
ώς άντιστοίχως ίξέδωσαν κο.νήν Ον ι
κοινωσιν, δΐαμαρτυοόμϊνθι καΤο; Τηί
έν λόγω προτάσεως. Αυτή, μεταξύ
άλλων, άναφέοει καί Τα εξής.
«*&οφράιζο,μεν την κατάπληξιν «άς
διά τςν ό—όφασΐν τού Συμβουλίου
των Τραττιζών, περί αύεήσε«ς καΤο
μίαν μονάδα τού έιπιτοκίου των τρα-
πεζιτικών χθρηγήσεων πρός τό έμττθ
ρΐθν. "Οτι αί ίξαγωγαί πρέπε( νά ί
νισχνθοθν ούδεμία υπάρχει άμφ'βολί
α. Τό ιτροσδοκώμ£νον &μως κατά την
σχετικήν άνακοίνωσι,, συνολικόν πο¬
σόν έκ δρ,χ. 200 έκατ. ευκόλως δύνα¬
ται νά ά*τληθή άπό τά ύψηλα καθα
ρά κέρδΐ) των Τραπεζών καί νά "'ήν
έπΐζητήται ή έττίρριψΐς τού επί τής
οίκονομίας. Θά ήτο αλλωστε έθνκώς
χρήσιμον, άντ! ·»ά δο~ανούν Τερα¬
στία ποσα διά την Ιδρυσιν πθλι/τί-
λών ΰπθκαταστημάτων έντός μ'κοάς
άκτΐνος, τά όποΐα άιτοΤίΑούν πρά<λ-| σιν διά την πελατείαν των, νά διίβ* τον τα ποσά ταύτα είς την ενίσχυ¬ σιν των έίαγω,γΐκών ίτητθκίων κοί δι' αυτών τών έξαγωγών. » "Οσον άφορά τάς γφ μέ τά έπιτόκΐα των αλλων χώρΛν, καλύτερον θά ήτο ν' άτττφίύγοντο ο,δ- ται, έφ' &σον δέν άνεφέρθησαν καί ο| λόγοι, διά τοΰς όττοίονς τά Οηπό κια ηυξήθησαν είς Τας έν λόγω, ΐι- λούσας άλλωστε υπό καθεστώς έλευ- Οέοας μετατρεψ μότητος των νομισμά Των των, χώρας. ΌπωσδήιποτΕ Γπ-ρί- γγ^ι νά άναφΐρθή δτι ή άμ^ρικανΐκή κυ&έρνηισις, Αόγ» τής α^υ προηγθυ- μένομ ύπερβε,ρμάνσεως τής Ο[κθνο·μ|- ιχ ςτης, εφήρμοσε πολιτικήν δεσμεόσί ως τώ/ καταθέσεων των Τραπεζών καί οώοτηοού νθμισιμαΤΙκθύ έλ^γχου, μέ άποτέλεσιμα τήν Αναζήτησιν 6π6 ΝΕΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΙΉΜΑΤΛ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗ1 Δύ^ νέα ύπθκαταστήιμαΤα τής Ε θνικής Τραπέζης τής 'Ελλάίος θά « γκαΐνιασ3ούν σήμε,ρον καί την προ¬ σέχη Δευτέραν. Τό πρώτον έξ αυτή» οΤαι τό νέον κατάστηιμα - θυρίς £—» τής ό5ού Κερκύρας 55 καί θά έγκιιΐ νΐασθή την 1 ην μ.μ. σήμερον. Τ>
δεύτερον είναι είς τα Π^τράίλωνα, (
πί των όδών Τριών ·|εραρχών 12?
<αί Αΐολέων 12 καί θά έγκαινιασθΓ, την 1ην μ·μ. τής τέοας. ΕΝΔΥΕΣΘΕ είς την ΣΥΝΕΧή ΜΟΔΑ τοϋ κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολούθησις τής εξελίξεως τής ανδρικώς Μόδας ΟΔΟΣ Β0ΥΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 τούτων κεφαλαίων ϊ!ς την Εύρώπη». ίζ ου καί ή αθξησις προσωρινώς των έπΐτοκίων τόσον είς ΗΠΑ δσον κα! είς τόν εύρω,ιταΐκδν χώρον': Τά Ανω¬ τέρω δμως ουδεμίαν Βχ°υν σχέσιν με την χώραν μας, τό πρόβληιμα τής ο¬ ποίας είναι ή ανάπτυξις τής οΐκονο- μίας Της, δ'* δν λόγον «αί Εχει Α^ γκην χαμηλόν κδσΤθυς λειτθυργίας δχ» μόνον των βιομηχανίαν καί των έμπθρΐκών έπιχειρήσεων, άλλά καί'- πάσης δλλης,, έντός τού τταροτγω>«
καθ κυκλώματος λειΤουργούσ^ς
δος.
'Εξ ίϋλλου, δ πρόεδρον τού
Έλλή<νων Βιθμη,χάνων κ. Δ. Μα , ττροέβη ε(ς τάς κάτωθι δηλώ3εις: «Ή υπό τού Συμβοι/λίου των ΤΛα πΐζών Απόφασις αυξήσεως τ«ν ίίιτΐτο κίων Τροβπεζι,κών χθρι»γήσ«ων (μή & ρα&εϊζα εΰτυχώς εΙσέτι υπό τής Νο μισματΐίκής 'Επιτραπής) ,μέ ευρίσκει ώντίθετον καί έλπίζω νά μή εφαρμο¬ σθή. Ανεξαρτήτως των οικονομίκόν ακΐψεων ποΰ ίπρυτάνευσαν διά τ μ· λήψιν ,μιάς τοιαύτης Αποφάσεως καΐ ή περϊ τών άπθίων συζήτησις, αν ύ- ττηρχε χοόνος) θ' άπεδείκνυε δτι δεν 0τπ>ρξαν βάσιμοι, ή οόσία τής Αττοφά
παραιμένει, δτι ένώ δλοι, «υδερ
καί ιταραγωγικαΐ τάξει ς, ου
καί Αναζΐ>τούμεν τρόπόΐίς
εςασφαλίσεως εύθηνού χρή,μσΤος διά
την παραγωγΐκήν μας πρθσπάθει^
αΙφΛδίως ευρισκόμεθα πΡό μέτρων
κοχ>ιστ»ντων τό χρήνΐσ Ακριβώτερον.
^τέρωθεν βλβπω δτ( τ0 Συμβούλιον
Γρο—εζών έξήρεσε τής αυξήσεως τό
εξαγωγικόν εμπόριον προφανώς διά
»Ο μή δυσχεράνη τάς έξαγωγάς. Δ}ν
αντι^αιιι6άίν6ται, δμως, δτι α) ίξαγω
τα! δυσχεραί-νοντσι καί διά τής οώίή
ο»ως τού κόστθυς Τού χρήιμοί»»ς (Ού
ίτρθοριζομίνου δια τήν βιομηχανικήν
παραγωγήν; Τά περί διαθέσϊως τοθ
ΐτροιόντος τής τοιαύτης αύξήθίως ν
πό τοα Ταιμίίθν 'Εξαιγωγών κοττ* ού
δέν μετα6ά*£, τά ττράγμοβτα. Δ'ότι
τυχόν έλΛίίμ,μιαΤα τοιαύτης
αί Τράπεζαι δύνανται καί φ
να κ,αλύτττουν εξ 15ίων εϊτε διά
μειώσεως τών κερδών των είτε διά
τού περΐορΐομού των δαττανών διοι¬
κήσεως καΐ οχι να μετιαιθέτθυν τό κέ
στος ε|ς 6άρος τής παραγωγής».
ΕΛΛΗΝ1ΚΑ - ΜΑΟΗΜ ΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΟΣ
Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΟΔΟΣ ΡΙΖΑΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ. 30 ΠΑΓΚΡΛΤΙ
"Ηρχισαν αί εγγραφαί δι" όλας τάς τάξεις Το0 Γυμνασίου
τΩραι : 9 π,μ. - 1. μ,μ. καί 5 — 8 μ μ.
Τηλέφωνον : 732.963
ΠΡΟΣβΕΤΟΙ ΠΙΣΤΠΣΕΙΣ
ΔΙ' ΕΡΓΑ ΤΩΝ Σ.Ε.Κ.
ΔΓ Αποφάσεως τού ύττθυργθθ Σ"ν
τονισμοΰ, διατίθενται πρόσθετθι πι
στώσ·εις ύψους 216.500.000 δραχ .
διά την χρηματοδάτησιν £ργων ύπθδο
μής τών 'Ελληνικώ,, Σ ιδηροδρόμων.
Έκ των Ανωτέρω πιστώσεων, ποσόν
176.500.000 δ>χ. δΐατίθεται διά '<ην έναρξιν καιτασκΐμής τώ,, Ιργων τοθ πενταετούς διαρκείας εΐδΐκού προ- γράιμμαΐτος Ανοοδιαοθρώσεως των Σ. Ε.Κ.. στόχος τού όττσίθυ είναι ό τλή ρης 4<ονγχρονισμός των ΈλληνΚών Σιδηροδρόμων καί ή έξάλειψΐς τώ» ελλειμμάτων των. ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΜΕ ΟΡΜΟΝΗΝ ΑΝΤΙΚΑΡΠΌΠΤΩΤΙ,ΚΗΝ ΕΙΣ ΤΑ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΪΛΗ Πειράματα μέ ρ οομόνην έσιπεριδο^ιδών θά 9ο,ν τόν προσέχη Δεκέμβριον, είς «Οτ δ'άφορα -Ιδρυματα Ερεύνης, μ« ,Α» συνεργασίαιν τής Διευθύνσεως Γ*.ιρ~ γι«ών 'Εφαρμογών τού υπουργ*.Ιο·7 Γεωργίας. Είς τά Ίδρύμαιτο: αί>νΐ
3α έγκατασταθοθν πειραιμοπΐκοΐ 4
γοθΐ διαφόρων ύττοχει,μένων έστΐβ»ι6>
ε δών, ώς καί μητρικαί φυτεϊαι η
φυΤωρΐακού ύλικού διαφόρο.-
ΑΡΓ. Π. ΣΤΛΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ 'Ε,πιμίλήτς-ιβ, έΛ5Τε·
οικαί 5ιά τό Οικοτροφεϊθν ΆθΓ(νώ»',
τοΟ 'ΕΟν.χοΟ Ίδούμοπος Προστοκτί
ΐς Κωφαλόλίον. Πρθσόντα: 'Αιτολυ-
τήίΐο» Γυμνασίου καΐ ήλιχίσ 25 -
30 έτών. 'Ε-ίσος ζητεϊται ίΑίγϊ«ρος
μέ 5ΐτή Τθυλάκισ-τθίν ίττηρεσίαν.
Συστάθ€ΐς Απσραίτητοι. ΤηΛέψβνο»
665 603.
Ο ΑΦΡΟΔΙ2ΙΟΛ0Γ0£
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρβ 7
Πλατ. ΆγΙου Κωνσταντίνου
('0μ«5νοια) 9 - 1 καΜ - · Μ
Μ. Τηλ. 585-387.
Συνέχεια έκ τής 3ης σελ.
πΡοβλέπονται,
ΑΠ. 'Εκ της αποδόσεως .των πα¬
λαιών έΐτενδύσεων παρελθόντων έτών
ΕΡ. Ό δανεισμός τόν οποίον Ανε
κθΐνώσοίτί είναι δανεισμός τ°0 τύπου
ΤθΟ τελευταίου Δανείου, ή είναι δα
νεισμός μέσω Ταμείον;
ΑΐΠ. Καϊ Τ°ΰ Δανείθυ καί άπό κ'
φθλαιουχΐικάς -πηγάς.
ΕΡ. Νέον δάνειον κατά τα 1970
ΑΙΠ. Μάλιστσ. Τού 1969 πηγαίνε·
είς τό 1970 καί τ°ΰ 1970 είς τό
1971.
ΕΡ. 'Ωμιλήσατε ττερΐ έξ«τ€ρικο0
δσνεισμοθ.
ΑΠ. "Οχι, περί πόρων έκ τής <5λ λοβοπτής. ΕΡ. ΈννθεΤτε τα ναυτιλιαχά δμ- βάσματα; ΑΠ. Μάλίστα. ΕΡ. Είναι ττΐστώσεις έκ τοΰ έξωτε ρ·«<Ό; ΑΠ. Καΐ πΐστώσεις κατά ίνα έ ρος καΐ κατευθύνονται πρός Δεμοσί¬ ας 'Ετηενδύσίις. Κσΐ άλλαι είναι ά¬ πό κεφαλαΊουχικόν έξθπλισμόν. ΕΡ. Δηλαδή, μέ πΐστώσιις έκ τού εσωτερικόν, καί μ£ τό ναυτιλιακόν καΐ τθυριστ·κόν συνάλλαγμσ; ΑΠ. Δέν είναι ιμόνον αύτά. Ήιιπο ρεΐ*ε νά δάλετε τούς άδήλους πόρους οί 6ττ°ΐοι πΐάνοον δλο τό φάσμα. ΕΡ. Μήτπως ύπάρχουν στατιθτΐκά στ°ΐχεΐα, τί ποσοστόν Αντιπροσωπεύ ουν αί καταναλωΤικαί δαπάναι είς τόν Προϋπολογισμόν τού 1970 και ττοϊαι αί μεταβολαί έν σχέσει πρός τδν πρθητγούμενο ^Προυπολογισμόν, ιΛίΙ. 'Εττ' αυτών θά σάς Απαντή¬ ση ό κ. ύπουργός των Οικονομικωσ 6Ρ. Επί των δαιτανών τής 'Εθνΐ κης Αμύνης, ήμπορεΤτΐ νά μάς εϊπη •τε τίποτχ; ΑΠ. ©ά δημοσιευθή 6 Πρθύπθλον. σμός και θά τάς ίδητε. Δέν είναι κρυφόν, ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΟΥΤΣΟ ΠΟΥΛΟΥ Ό ύπουργός των Οικονομίκόν κ Άΐδαιμάντιος Άνδρουτσόπθυλος προί. 6η είς τ.ας κάτωθι δηλώσεις ι—ι τοτ εγκριθέντος καί 'καρωθέντθς ιΐπτο- λογισμθί τού Κράτ°υς, Τού τοΰ Υπουργικον Συμβουλιον Δ·ά τρίτον κατά σειράν ετος α τατίθετσ,ι εγκαίρως ό Πρθυττολογι- σιμός των έσάδων καΐ έξόδων τού Κρ& το»Λ, ίνα μήνα πρό τής ενάρξεως Γθϋ ίττθμένου οΐκοναμικού |τους. Τοο το δέν Αποτελεί απλώς εκπληρώση τής Σννταγματικής έπιταγής, Αλά άττοβεΐκνθει έμπράκτ«ς καί την βαθε'ι αν συνείδησιν ευθυνής, τήν συνέπ" αν καί τήν άπτβφασιστΐκότητα της Έ θνικής 'Επαναστατικής Κυβερνήσε¬ ως είς δή Αφορά είς τήν ΟΡθήν καί Αποτελεσματικήν Αντιμετώπισιν των μεγάλων πρθβλημάτων τής Χώρας Έβραιοΰται οϋτΜ αϊσθημα σοδα- ράτητθς είς τόν έκτΑκ,τως ζωτικον καί εώπαθη τομέα χής δΐατχεΐρίσεο'· τού δημοσίου χρήιματθς καΐ δημ'ουο γεΐται σταθερώς κλίμα καθολικής έμ ΊΤΐοτοσύνης καί γενικής αίσιαδΌΡία1, τού λ<χοί) καί πρός τήν οικονομίκόν θεμελίωσΐν τού μέλλοντος τής Χώρατ. Τρείς ιμβχρι τούβε έγκρΐθέντες αί έκ,τελεσθέντες Προθπθλογισμοί ύπ5 τής 'Εθνικής Κυβερνήσεως άντικαΌ ■πτρίζουν την σοβαράν προσπαθεία» αυτής διά τήν εξασφάλισιν καλών · κονομικών καί χρηστής διοικήσεως Ό Πρθϋπολθγισμός τοΰ 1967 4- π«τ»—ώνει την ττρσσιτάθεΐαν έξόδ<Η· έκ τού δημΐουργΐκοθ χάους. Ό Προι—ολθγισμος τοο Ϊ968 * - ΤΐκοΐτθΤΓτρίςίι τήν δσκησιν σθβαρδί - ήρωϊκής δηιμοσι«νομικής πολΐτΐκής διά την οΙκθνθμικήν άνόρθωθ'ν τής Χώρας. Ό ΠροϋπΓολογιοιμός τοθ (0^9 Ητ- φράζει τό πνεΰμα ίξυγΐάνσιεος, θώσεως καί σοβαρόΤηΤος είς τούς τθμεΐς τού δημοσίου 6ίου. Ο νίος Προϋπολογισμός τού 197!' άΐτεΐκονίζει έναργώς τήν 6ρθολογι»,Λν σύνθεσιν των μεγεθών τού δημοσιονο μνκοθ ττρογρώμαμτος, τήν εύρωστια» τού δημοσίου τομέως τής οΐκονθμίας καί τήν δυναμικήν συμμΐτσχήν τού τού είς την οΐκθδόμησιν τοΟ οΐκονομ κθθ μέλλοντθς -της χώρας. ιΠρίν ϊίσέλθωμεν είς την ανάλυσιν των κυρίων χαρακτηρΐστικών τοΟ ν/, ου ΠροθττολογισμΡθ, κρίνομεν σχόιτΐ- μον νά ώναιψέρωμεν έν συντΛμία τάς σηιμεΐωθείσας κι*ριωτέρας οΐκονο,μ κάς 4ξίΛί£εΐς κατά τό διαρρεΰσβτ» έννεάμηνον τού λ^γθντος ΙΤους 1960 Ή 'Ελληνΐική οΐκθνθμία σημειοΤ ', νοδον. Τό άκαθάριστον Εθνικόν ε[σδ Βημα θά σημειώση αϋξησιν, είς σΤσ θεράς τιμάς τού 1958, καττά 8,3% Εναντι 4.9% τού 1*68 καΐ 4.5% -οθ 1967. Ό μέσος ίτήσΐος ρυθμός ά/α τττύξεως τής τελευιταίας Τρΐετίας εί ναι έκ των ΰψηλοτέρων τής Εύρώττης καί ολοκλήρου τού κόσμου. Ή ταχύ» ρυθμος αυτή αύξησις εΤναι λίαν έ"- θαρρυντική διά την έίέλιξιν τής ο»·. , νθμΐας μας. Σημαντικήν άνοδικήν έξέλιξι» ορ- μειώνε' ή δευτερογενής παραγωγΑ προ6Αετ«>μένη είς 12% έναντι τοΰ
πρθηγθνμένθυ ^τους διά τής συμδο
λής δλων τών οννθετόντων ταύτην
κλά&ον και κυρίως τ°ύ κλάδΌυ των
κατασικευών. ΠαραλΛήλως δ 4ξ ^ γπ-
ρεσιών ρυθμός αύξήσ£ως τού ε(σο6ΐ1·
μαΐτος ©α ιεΤναι υεγαλύτερος κ—ά ο.
6% εναντι Το3 προηγούμενον Ετουΐ.
ΠαρατηρεΤται άνοδος τής άιπασχθ
Ίήσεως τό δέ ποσοστόν τής
ας εμειώθη κατά 14,1%, ήτοι
8.016 ατ«μα άττί οννόλου 56.69/
Τό εύνοΐκόν τοίτο άττοιτέλεοΐμα 6φεί
λεται είς τήν όργαν*>υμ£νην έξυγία'
σιν τής άγοράς εργασίας καί ·ήν
δημιουργίαν νέων εύκαιριών άττασλθ
λήσΕωζ, συνεπεία τά>ν θεσμΐκών ρί·
τρών των έτών 1967 καί 1968 τη*!»,
άναμόρφιοσιν τθΟ ϋποδοιμικοΟ ττλα'π-'
Ου τής άνατττι/ξιοοκής πολιτίκής. Τι
αΰΡησις αυτή ίΤναΐ εξόχως σττμανπ
κή, εάν ληφθή ύπ' δψ'ν άφ' ενός μέ»-
δ εμειώθη ή με.τανάστΐΛ.σις κα ά
τό ήμισυ σχεδόν ϊναντι τής πρθηγθι,
μένης διετίας, άφ' ετέρου δέ δΤι ηύ
ξήθη σιχεδον είς τό θ·πλάσ<ον ό αριθ μός των άτόμων τής παραγωγΐ»(ής ή λικίας τής Χώρας τής ιδίας διετίας "Η άμθιβή των ίργαζο·μ£νων κατά τό 1969 ηύΡήθη κατά μέσον δρον κτ τα 12,6%. Ή βελτίωσις αύτη τ&ν ά μοΐβών δείκνυται καΐ ίκ τής αυξήσε¬ ως τοθ δείκΤοι; λιανΐκών ττωλΓσεω^ τής Χώρας κατά 8,5% (ΊούλιθΓ 1969 έναντι "Ιουλίου 1968). Ή εξέλιξις των τιμών κ»; των τι μαρίθμων κατά τό λήγθν |τθς ϋττ'ϊι>
ξε φυσΐθλογΐκή καί έντός των όρίων
ΤοΟ πενταετοΰς ττρογράιμματος οίκο-
νο,μΐκής άνατττύίεως. ΑΙ τνχόν διακυ
μάνσεΐς ώφείλονται κυρίως ΐΐς την ά
νατίιμησΐν τών έκ τοΰ έξωτερΐκοθ
ποώτων ύλών ή έτοίιμων αγαθών, ώς
κα'ι είς την αύξησιν των μισθών καί
ήμερθμισθίων, είναι δέ αυται έξσΛτ^
τΐκώς εύνοϊκαί έν συγκρίσει ττρΰς
την σι)μαντικήν αύξησιν των ΐψων
των τιμαρίθμων των αλλ<ον χωρών Ή νθμΐσιμαιτική κυκλοφορία πϊρκο· ρία9η κατά 502 έκατομ. καί οθτω συνεχισθή ή ιμείω°Ίς τής προσφοοάς χρήμσοτος. Ή προσφβρά χρή,ματο·; πρός Τόν Ιδίωτι,κόν Τομέα ηυξήθη κα¬ τά 1.654 ίκατθμ. αί δέ ττρός τουτο;» ττιστώσεις ηθξήθησσν κατά 10,074 έκακτομμΰρια. Ή μΐΐωτΐκή επίδρασις τού ΤακΤι. κο3 Πρ°ύποίλογΐσιμοΰ, ήτοι τό ταιμια «όν ττλεόνασμα αϋτοθ, άνήλθεν τίς 3.134 έκατομ. Εναντι 698 έκαΤθι, και 1.586 έκατομ. των δύο ττρθηγου μένων έτών Ό λογαριασιμός των καταναλωΠ- κων άγαθών επβδρασε μεΐωτικώς κο τα 1.0&9 έκατομ. έναντι 1.345 έκα τομ. τοΰ πρθηγθυμένυ £Τθι;ς, Όμοι- ως μειωτ*«ός κατά 1.001 έκατομ. ξ ναντι 369 εκατο,μ. Οπηρξεν ό λογα- ρΐαοΐμός καπτνοθ καί οτταφίδος. Ή συνολική χρηματτιοδότησις ίής οίκθινομίας ηυξήθη κατά τό τρέχον έτος καί έν γίν^ι έΐΐτικρατοϋν συνθή¬ και άνέτθυ καλάμεως τών πιστωτι- κών άναγκών. Δΐησφαλίσθησαν αί ΐτροιτΐτοθέσιει ς τλέον οννέΐτοι., καί άττ» τελεσμοτικής χρηιματοδοτήσίως τήτ παρχγωγ'κής συναλλακτΐκής καί πεν δυτικής δρασιτηριότητος. ΣογχρόνοΤ συνεχισθή ή ττολΐτική τής εύρείας π. στωτικής ένΐσχύσεως ζωτ'κών Τομί- ων έττενδυτικής δραστηριότητος διά τής καταρτίσεως «αί εκτελέσεως ηύ- ξημένων ττρθγραιμμάτων χοριγγήσεί.>ν
δι' έττενδθσεΐς αγροτικάς, διομηχανι-
κάς οίκιστικάς τουριστικάς καΐ νού
τιλιακάς
Κατόπι,, των είσαχθέντων, νθμοθε
τΐκώς, κινήτρων πιρός Ανάπτυξιν τ"|ο
ιοεφαλαιαγοράς, εσημειώθη εντασις
δραστηριότητος δ^ρκθθντος τοΰ
1969, ή οννολική δέ άξία των συναλ
λαγών άνήλθε κατά τό ττρώτον έννεά
μηνον είς 2.030 έκαιτθμ. έναντι 1
294 έχαταμ. τού 196ί, σηιμειώσαοα
ούτως αύξησιν κατά 57% ττερίπθυ
καί Εναντι 694 έκατομ. τοΟ 1967 «έ
αύξησιν 102,%.
ΑΙ ίδΐωτΐκαΐ καταθίσει «ίς γο >ί.
λος Αυγουστον έ.ξ. άνήλθον είς 74
825 έκατομ αύξηθεϊσαι κατά 9.015
έκατθμ. Έκ τούτων ποσοστόν 66,3%
άφοΡσ είς κοΐταθέσιεΐς Ταμιευτηρίου,
23,2% προθεσμίας 4,2% δψεως κσί
6,3% δεσ,μΓ,,μένας.
Τα ί^οζύγιον πληρωμών εβελτιώθη
αίσ·3ητώς κατά τό τρέχον Ετος, ή1 δι-
εΰρυνσΐς δέ τοΟ έλ^είμματος, τρε-χαυ
σών συναλλαγών ύπερϊικαλύφθη υπο
τής είσροής κεφαλαίου, μέρος τής
όττοίας όφείλεταΐ είς την αΰξησκν
των έμιτορικών πΐστώσεων. Τό ΕΜλεΦ
μα εξωτερικών συναλλαγών περιωρί¬
σθη είς 14,1 έκατοιμ. δολλ. έναντι
29,1 έκστομ. δολλ. τοΰ πΡθηγουμέ-
νθυ Βτους.
Τό άπό&μα τής Τραπέζης τίς
Ελλάδος είς χρυσόν; χρΐίΐά νομίσμα
Τα καί μετατρεψΐιμθν βυνάλλαγμα μέ
χρΐ τέλο^ς Αύγοΰ^Τθυ 1969 ανήλθεν
είς 282,8 έκατομ δολλάο·α Εναντι
262, έ,κατθμ. δ'λλαρίων άντιστοίχως
τού 1968 καί 239 έκατομ. δσλλαρί-
«ν τοΰ 1967, χωρίς να περ,λα,μβάνη
Τό είς χρυσόν μερίδιον τής Ελλάδος
είς τα Δΐεθν£ς Νεαιοματΐκάν
όν έξ έτέρων 25 έκατομ.
ούτ; τάς χρυο-άς λίραζ το3
κου άττοδέματος τής Τραπέζης τής
Ελλάδος.
Ευνοικαί έξελίξ£ις έοτιμειώθησαν
κατά τό τΡέχον 'έτος ε|ς τα μεγέ3η
τής οίιονειμίας, διά τώ^ οποίων ού-
ξάνεται ό 'δυναιμιοΐμός αυτής έν τώ
πλαΐσίω τοο Πεντοίετοϋς Προγράμμα
τος Οΐκονομικής ΆνατΓΤύξεως. ΑΙ Ι
δΐωτικαΐ έττενδθσεις παγίθμ κεφαλαί
ηυξήθησαν κατά 17% Εναντ ι τοΡο-
π£:μένων 8,5% τοϋ πενταετθθς
προγράμιμαΤος.. ΑΙ έττενδύσεις τού
δημοσίου τομέως, πύξή3ησαν κατά
17,7% Εναντι ττροβλέψεως 13,1%. Α!
έπενιδύσΕΐς είς την μεταττοίησιν ηύξή
Θησαν κατά 18% ϊναντι προβλέψεως
10%. Ό ρυ9μός αυξήσεως κατά 50%
υψηλότε,ρθς τοθ προγραμματισθέντος
άποδεΐκνΰει τήν ονπο^λεσιματικότητη
των θεοττΐ&θέντων κινήτρων καί δη«ι
ουργη9εισών συνθηκών σταθερότητοε
ΓΙς τήν Χώραν. Συναρής είναι ή αύ
ξηβις τών έξαγωγών θιομηχανΐκών
ττρθ|όνΤων μέ ουθμόν 21%, ένδεΐκτι-
κή τοΟ μετασιχηματΐσμθθ Το0 τομέωτ
τούτου τής οικονομίας.
Διά των λη<ρβέντων ριζοσπασΤΜιών καΐ θοιρραλέων μέτοων είς δλους Τ°μ£ΐ; τής κυθερνητικής δραστηριό¬ τητος καί ιδία διά τής φορολογικαί καί ττιστωτικής <πολιτικής £χει τεθή είς κίνησιν ή ανθρωπίνη μηχανή τής ττροί|5ου, ή ίδΐωΤική επιχείρησις καί ή άτθμική π,οωΤοβουλία. Ό κατατεθεϊς σήμερον Πρθϋττολο- γισιμός τοθ 1970 είναι καί πάλιν 1 σθσικελισμένος καί μάλιστα βάσει πΐ στώσεων ταυτιζοιμένων ττλέον ικ>1'.
ΐτληρωμάς καΤαλείπει δ£ ττλεόνασιυι
3 δισ. 700 έκσττομ. δΐστΐθέμενον διά
τό πρόγρομμα δημοσίων έπενδύσί«ν
Εναντι τοιούτου έκ 2 δισ. 500 έκτ·
τθμ. προ6λεπσμένου διά τά λήγον Ε
τος 1969.
Τά εσθδα έξ εγχωρίων πόρων τού
Γενΐικοΰ Προυπολογισμοθ διά τό "ίκο
νομικόν έτος 1970 ττροδλέτΓθνΤαι
είς 58 δ·σ. 600 έκατομ. συμττεριλαμ
δανομένων καΐ 1 δισ. 100 έκατθ ι
έκ των δηιμοσίων έπενδυσεων.
Τά έξ έλΑηνΐκών ττηιγών |σοδα ία
φανίζουν αϋξησΐν κατά 6.405 εκατ.
ή 12,5% περίττθυ βάσει τής προβλ,ί
πομένης αυξήσεως τοθ Έθνικοϋ εΐοο
δήματος των χρημοίΓΐχών είσθδηιμο-
των ,τής αποδόσεως τών
ττρός δραστηριοττθίησιν των ύ
ών συλλήψίχος τής φορολογητ£σ.ς. 6·
λης καί τής δια£>κασίας βεβαιώσΚο
καί είσπράξεως τών δηιμοσίων έ°ώ·
δών, αν£υ οΐασδήπθτε έττιβολής »ώ
φόρων ή μεταβολής είς τα φοΡθίλθΛ' -
κόν καθεστώς.
Ή έξ άμέ,σων φόρων αύξησις *οο
δλέττεται είς 1 δια. 685 εκοτταμ. κ
ναντι τοί προηγούμενον ετου»-. 'Βγγ'
ρχεταΐ ωσαύτως βελτίωσις τή>; βν»μ·
μιετθχής τών άμέσων φόρων είς ν'
διάρθρωσιν των έσό,δων Εναντι "ών
έμμέσων φόΡων, αύξανο,μίνης ταύτηι
των λη$θέ»των μέΤΡων ποό·."
τής φθροδιαψυγής. Ή δρα
των ττροκατόχων μας σινί
είς Τήν εφεύρεσιν νέων φόρων ή
νέο>ν ποσοστών ατρός αΰξη°ιν τών >
σό5ων τοΰ ΚΡάτους. Αντιθέτως ή
'Εθνική ΈτΓανασΤΌίτι.κή Κυβέρνησκ
ουδένα νέον φόρον έπέβαλεν. Ού μό¬
νον τούτο, άλλ' άφ' ενός μέν παρέ¬
σχεν άπο μορφήν κινήτρων οικονομ ι
κης άναπΓΤύξεως φορολογικάς άτταλ-
λαγάς, άφ' ετέρου δ£ κατήργησεν ώ
ρΐσμίνους φόρθυς καί προσέτι έ«Γ-
μείωο-εν σημαντικώς τόν φόρον Μσ>
ΰήματος.
Άντΐστοίχως αί πιστώσεΐς *ού
ταιοτικοΐ Πρθιίπολογισμοΰ <4ν£ρχθ». ται είς 53 δισ. 800 έκατοιμ. καΐ ε Γ ναι ηύξημέναι κατά 3 δισ. 279 *κίί ή 6,45% Εναντι των π·στώσεων έκ 50 δισ. 521 έκατθμ τ°ΰ ιτρθηγοι- μένον ετοος. ιΕΙδΐκώτερον διά τάς δαπτάνοΛ ιτοο σωπτικοϋ διατίθενται 23 δισ. 264 £- κατομ ( ήτοι τό 43% τών έξ έγχωοτ¬ ων πόρων έσάδων. Πέραν τούτων ιτρο 6λέπθνται ειδικώς 800 έκατομ. δια τή βελτίωσιν των ο—οδοχών «αί 00 έκατομ. διά τήν βελτίωσιν συντάξαν Είς τόν νέον Προυττολογισμόν 1970 περΐελήφθησαν πΐστώσεις άνταττοκρι- νόμεναι πρός τάς έκΤιμωμένας ττΐλη- ρωμάς, συμφώνως πΡος τάς έπιδιώ ξιεις τής Κυβερνητικάς Πολΐτΐκής, ( πιτυγχανομένης άφ' ενός μέν τής κα λύψεως των συνήθων λιειτουργικών δα πανών καί άφ' ετέρου τής διαθέσεως σημαντΐκού τμήματος έκ 3 δισ. 700 έκατομ. πρός χρηματοδόΤησΐν των δή μοσ!«ν έπενδύσίων καί εξασφάλισιν Τής γενικής λαΤκής εύημερίας. Διά ττρώτην φοράν διατίθεταΐ ττθ- σόν 1 δισ. 191 έκατομ. πρός ύλότποί ησιν ν£ων στόχων τής Κυδερνη'.ικής Πολιτκής διά την Ικανοποίησιν κοι- νικών, έκπαΐδευτικών, πθλιτκττΐκών καί δλλων άναγκών τ°ΰ 'Ελληνΐκο" λαοθ Τό μεγαλι/τε.ρθν ποσόν έκ 360 έικαΤομ. διατΐβίτταΐ είς τό υπουργεί¬ ον 'Ε3νικής Παΐδείας. Κατά σειράν δέ διατίθενται 236 έκατομ. είς τό 0/ττθυργαθν Κθινωνΐκών 'Υιτηρεσιων, 161 ί<ατομ. ε|ς τό ύπθνργεΤον Δημο σίων "Εργων, 73 έκατομ. είς τό ϋ- π^υΡγείον Ποβε&ρίας Κυβερνήσεως, ώς καί άνάλογα πθσά είς έτερα ύποιιργεΐ(χ. ΟΙ νεοι στόχθι άποδίδονν Τό μέτρον τής Ιδιαιτέρα- σημασί-ΐς είς τθϋς Τομεϊς Παΐ6:ίας, Κ°ιν. Ύ- ΐτηρεσΐών, Γεωργίας, Δημοσίων »^' Γ)ολιτΐστι·κώ^ "Εοιγων. Παραλλήλως ιτρο6λέπΐί.ται ή διάθεσις των άναγκαί ών δοτττανών διά τήν 'Ε3νι«ήν "Αμι· ναν καί τήν εσωτερικήν ασφάλειαν α νευ τών οποίων δέν δύναται να «αγ ματοπθιηθή οιαδήποτε πρόοοδος. Διά την έξνπηρέτησιν τοθ δημο¬ σίου χρέους. - προττολεμΐκοο ..αί μ: Ταπθλ;μι<οϋ ■ συμπεοΐλοουβανομεντ,ς καϊ τής εξυπηρετΓσεως των πο^ς την Τοάπεζαν τής Ελλάδος ύ-η-θχβίώ σεων έκ τής διαγραφής τών άγρο·Ί κων χρεών_ διατίθενται ηύξημένα ιγΟ σά κατά 929 έκατομ. Ή όρθή τυίΊ τΐ«ή τής Έθνΐχής Κ'-6ερνήσ£«ς _σ; τοθ δημοσίου χρέους εξησφάλισε τ" δημοσίαν πίστιν καΐ την έμττιστθσύ νην τού κοινο0ι ώς απέδειξεν ί ύπ-ό τής ίδιωτΐκής άποτοιμΐίύσεως ύπΐνί κάλυψΐς καΐ τού προσφάτου όμολο·νια κθθ δσ,νείθυ οίκονομι«ής άναπτύξΐωΓ Τέλος, πρός κάλυψιν έν&ϊχοιμένη^ ή νεπαοκείας καί δι' αντιμετωπίση ο προβλέΐττω^ δαιπανών, προβλέπει.ιΐ άπο3εματι«όν 1 δισ. 500 εκατομ. Ό Προύπολογισμός δημθσίων επι, δύσιεων τοθ £τους 1970 άνταττο«οι νεται είς τάς αρχάς το^ δετοθς Γτμ, ·, γράμματθς δημοσίων ^ΐτενβύσεων. Ό τακτ'κός Προχτπολθγΐσμός συμδόΑλε' είς τάν νέον (Τρον/ποιλθγισμόν δηιυουί «ν έπενδύ'σεων κατά 3 δισ. 700 έ- κατθμ.( ήτοι επί ττλέθν κατά 50% (τε ρίττθυ έναντι τού πρθηγσ,ιμένου 'ϊ- τους 1969. Τά £σο5α τοΰ Πρθυπολογισ(ΐοΟ ί πενδύσεων τ°ΰ έττομένθκ έτθυς ττρο έρχονται έκ τής συ,μ6:λής τοθ τατι κο^ Προυπολογισμόν έκ των έσόδων έττενίδυσεων καί έκ τού εσωτερικόν καί εξωτερικόν δανεΐσιμού έν τω τ«ΰ 5ετο0ς προγράμματος ίοίν έττενιδύσεων. Χαρακτηρίση κόν γνώρισμα είναι ή μειου,μένη ^μ βολή τοθ έξ«τε,ρΑκοΟ δανεισιμοΰ> τκι
νομσα νά φθάση είς 12,2% κατά τυ
1972 έναντι 2)0% τού 1968. ΆντΐΛ,
Τως ή συμβολή τού ταχτμκοθ Πρ»-.
πολογισμοΰ αΰξάνει άΐτό 23,8% Ιι,
33,6% άΐτο,τέλεσιμα τής συντελθυαί·
κης θρθολθγικής άνακαταναμής τ>ον
οί<ονομικών πόρων είς έργα οΚοιχ, ΐο-κής άναπιτύξεως. Διά τό οικονομικόν £τος 1970 ι, πΛηΡ^μαί διά κρατικάς έ~.νδύσει,. αί όποΤαι ταυτίζονται ττλέον δία πρώτην φοράν πρός τάς π'στώσεΐν άνέρχονται είς 12 δισ. 941 έκατο*. €ναντ, 10 6ισ. 500 έκατομ. τοϋ 1969 καί 9 δισ. 261 έκατομ. τού 1968, ήτο· είναι ιμεγαλυτεραι κατη 23,20% τού ττρθηγουμένθυ έτθυς. Κύ ρΐθν χαραικ,τηριστΐκόν των πληΡωΡων εΤναι ή ενίσχυσις των δυνο,μικών ΐο μέων τής οίκονομίας έν τώ πλαΐοιω τθ^ ττζνταίετούς προγράμματος. Κατά τουτο, ώς γνωστόν, κατά σειράν έρχεται τό πρσγραμιμα περιφε άνατττΰξεως, διά τό ύττο'ιον αί έπενδυσεις προ6λ£πονται είς V δισ. 338 έκ,ατομ. διά τήν 5ετίν 1968 - 1972, έναντι 1 δ*σ. 5β9 < κατ=ιμ. τής προηγουμένης 1963 67, ήτοι ηύξη-μέναι κατά 488%. Το« το μαρτνρίΤ την άΐτόψασιν τής 'ΕΘ.. κης Κυ6ερνήσ£ως, δπως δημιουργή^ τάς προυποθέσεΐς μειώσεως τοθ ^α σματος οναπ-τύξεως μεταξύ κέντρθιι καΐ έττορχιών. Δ'ά τοθ νέθυ Προυπολογισμόν I- ξασφαλίζεται ό—' άρχής ή σικμβολή τοο ταοκτικοΰ Προιητθλθγισμού -Κ την χοημαΤοδότησΐν τών δημοσίΐθν ί πενιδύσεων διά πραγματιι ού περιορι¬ σμόν των καταναλωτικών δαιτανών καί ούχι δι' «όκαζαμένων άδιαθέτων πΐστώσπων, καθίσταΤαι δέ *ύχερ£στέ ρα ή διάθεσις των ιτΐστώσίων υπό τό πνεθμα τού προσφάτως εγκριθεν τος Κώδικος Δη>μθσίθυ ΛογΙστΐχο^
Ό κατατεθείς Προυττολογΐσμός
τού 1970 αποτελεί μήνυμα αίίτΐοδθξί
υς καΐ έμπιστοσύνης διά τό οί>;υνϋ
μικόν μέλλον τής χώρας. 'Εδρα'ωνει
την πίστιν των πολΐτών περί τής ό.
ναγκης τής συμβολής των είς ,ην·
"Εθνους, άλλά καί το.ί
; καιώματθς τής δικαίας συ.μ.μετθχι-,χ
"ών είς τά άγαθά τής άδιαΐλϊίτΓΤ'1;
^;ξ^νεμένης ο»<ον'μ'κής εύημΐρία- Λαοοΐχτηοιστΐχα γνωρίο·4«ατοί «οθ ••έου Προϋπ'λθγισμοΟ είναι: Ι. Ή δημιθυργία κλίμιττοι, οτ^- 8ε?6τητος καί ή έμ-πέδωσ'ς τΟυ -,ι σ3ημαΤος δημοσιονομΐκής ίϋθύνης, 2 Ή μέρΐμνα τής Έθνικήτ ϊ &ερνήσεως πρός ενίσχυσιν των εΙ^'11 άσ9ενεστέρων άμάδων τθι , έν τή έπιδιώξει άνακα. · νομής ΤΟ3 έ3ν·«ού είσοδήματος. Ε'ς τάν τομέα των δαττανώ,, δίδεται 16* σιτέβα σημασία κα! προτεραιότηΐ, διά την βελτίωσίν καΐ ανάπτυξιν τής προσφοραί κθΐνωνΐκών ύπηρεσι- ώνι την Παιΰείαν καί τήν άνοβδιοργά νωσιν καί έ»συγχρθνΐσ*«όν των φορέ ών τής δημοσίας διθικήθιεως καί το; κρατΐκοϋ μηχανισ,μοθ . 3 Ή μέρψνα, ομοίως, Της 'Ε· θνικής Κυδβρνήισεως διά τήν οίνατττυ ξιν τοθ λαοϋ. Είς τόν Τομέα τής Π<ϊι δείας (δΐαίτερα λαιιβάνεταΐ μέρΐμνΛ ^πΐο της σπθυιδαζούσης νεθλαίας, έ π! τής οποίας σΐηρίζεται τό μέλλον τής Χώρας, ώστε οΐοσδήπθτε νέος ώ νεζαρτήτως κοΐνωνικής προελεύσεως, νά ίχη τήν 6υνατότι*τα αρίστης παι Βείας καΐ σπεριθρίστων εύχαΐρ'ών α νόδθυ, άνθίλόγων πρός τά πρθσόνΤ<τ καί τάς Ικανότητάς τ°υ. 4. Ή εκδήλωσις ένδιαφέροντος της 'Εθνικής Κν-'6ερνήσεως υπέρ τών ι/Γτηρετούντων τό Κράτος καΐ των ουνταξΐούχων 5 Ή διάθεσις, διά τής ι»εριστ>-
λής των καταναλωτικών δαπανών ε
χσΐς έπιτρ^πτθθ όρίθυ, δσον τό 8ο
»ατόν μεγαλ) ι »"
5ίν σΤηρίζΒΐαι καί ττάλιν εΙς τή»- Ι
πιβολήν νέων φορολογΐώ», άλιλ' α·,
την φ-^ιολογικήν αύξησιν τής απο¬
δόσεως των έξ εγχωρίων πόρων βσο
δ»ν βάσει τής προβλεπομένης αύξη
σεως τοθ έθνικοθ είσοδήιμαίτος »αΙ
των χρηιμαοτικών είαοδη,μάτω,ν, ώς και
Τής οπθδόσϊως των έν έφαρμθγή μέ
Γρων πρός δοαστηρθττθίησΐν των ι
μ>δί«,, υπηρεσίαν καί 6είλ/τί«σ ν τη,,
διαδικασίας βεβαΐώσεως καί
ξεως των δημοσίων έσόδων.
Στόχον τής 'Εθνΐκής '
πκής Κυβερνή,σΕως 4πετέλεσεν ή |σβ
ακίλισΐς τού Προϋπολθγισμοϋ έντύς
μΐσς ίσθρΡΊπημένης καί δυναμιχώς ^
ςελισσομ£νης οίκονομίας. ,
Πάντα ταύτα άποτΐλοθν έν 7€νι-
καΤς γραμμαίς την σύνθεσι,, τοΟ
ΠροθΓΓολογισμού Τοο Κράτους τού ο(
1 <ονθμΐκού £τθνς 1970. Έξ αύην καί έκ τής μελέΤης τής Είσηγητΐκής κ3ΐ τού κειμένου τού Πρ.' ^ δύναται να έκτ'μηθή »5 επιτελεσθέν ϊργον είς τόν ζωτΐΝ^κ τοθτον το,μέα τής κ,ρ—ΐκής δραστιν>ι
ότητος.
Ή 'ΕΒνΐκή 'Επθνίυσ'Τατΐκή Κι.·δίΡ
νησίς ΐΓΐστή είς τάς αρχάς της και
συνέπής πρός τάς έ—αγγελίας Της
| πρός τόν λαβν, ά—ιΛιλαγμένη έκ τή-,
πιέσεως τών άναγκών τής στιγμί^,
βαιδίζίι στο»3ίρώς καί <μέ έμπΐ<ττοσύ νην ττρό; τό μέλλον διά την έξασφά ( λισιν τής καθΛικής λαϊκής εϋημε^ί άς, την διεύρυκοιν των εύκαιριών τώ άτόμων κα! τού όοίζοντος τής ίκλ( Υήζ ταν καί την στερεάν λ;ιμτ;οΟ έθνικθύ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΗΔΗ Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΗΛΕΚΤΡ. ΣΤΑΘΜΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΥΠΟ ΓΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ Νέαι αγγλικη καλλιεργητΐκή μηχανή μέ ΤΓεριστρεφομένους βωλθκόπτας, πού παρασκευάζίΐ καΑλίτίρον κάθε αλλιιν ίδαφος κατάλληλον διά σΐποράν ών τάς απομεμακρυσμένας περιοχάς γΓ). Υπεγράφη υπό Τού ύπθυργού Βιο μηχανίας κ. Κ Κυπραίθν καί άπ* στάλη πρός δημοσίευσιν είς την Έ φημ€ρί5α τής Κυβερνήσεως, νομθθε τικόν διάταγμα «περί έγκαΤαστάσο ως σταϊμών παραγωγής ήλεκτρικη», ενεργείας ξίς μεγάλας βιομηχανΐκά'. έπΐχειρήσεις». Λ^έ την εύκαιρία αυτή, ό κ. Κ-'- πραΐος προέβη είς δηλώσεις, τονισαι. δτι τό ύπθγραφέν διάταγμα έπΐτρι- ιτίΐ είς τάς μεγάλας βιθμηχανΐκΛ^ έπι,χε ι ρήσεις, δπως ε.γκαθΐστοΟν εν- Γός τού έΡ/θσΤασιακθΟ χώρ^υ τω ίδ'ωτικοΰς σταθμούς τταραγωγής ,- κΓοικής ένεργβίας, κατά παρέκκΜ σιν των κειμένων διατάΕεΜν. Λαμδα νομένου ύπ' δψ'ν προσέθεσεν, £τι ή τΐμή τού ρεύματος άπθτεΛεΐ πσραγ^· τα δΐαμορψώσεως τού κο'τ^ς 'ων Ιιπό τώ' βιομηχανιών γ προιόντων θιωρεϊται σκοττΐμθν διευκολύνωνται αί μεταττοΐητΐκαΐ μ« νάδες είς την εξασφάλισιν εφ9τ|νη., ενεργείας Διά τοΰ αυτού όιαταγματος, ε> ολ
λθυ, έττΐτρέπεται ή Ιδρυσις ιδια,ν
σταθμών παραγωγής ένίΡγείας Οτ,ι
βιθμηχανιών, 6ιοτεχνιών, ξενο5>χει
κων έπΐχειρή^εων κλττ^ κεΐμένων είς
περιοχάς μακρά, των δικτ^ν τΡ',
ΔΕΗ ή των οποίων ήλεκτ,οϋο'άτνισ»,>
μέσω αυτής θά βραδύνη £π' άρκίτό,
άκόμη διάστημα. Ούτω, ύποβοηθεΓτ^,
ή ανάπτυξις των έπΐ·χειρήσεων ^|,
ΓΡΑΦ.ΙΟΝ ΓΕΩΡΠΚΩΝ ΕΡ£ΥΝΩΙΜ
ΝΕΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΤΗΣ ΕΘΝΙιΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Εγένοντο τά έγκαίνΐα τού νέου
ιάχτασ-τήιματος - θυρίδθς τής 'Εθνι-
κ^ς Τραπέζης επί τής όδού ΚεΡ«ύρας
55. "Ομιλών κατά τή/ν, τελετήν των
έγκαΐνίων ό διοικητής το0 Ιδρύματθς
κ. Α. Κομινός, είπεν δτι 1.200.000
ιοταμ|εντοΐ1 δλ«·ν των τάξεων έαπι
στΐϋονταΐ τάς οί'Κθνομίας Των είς
τήν "Εθνικήν Τράπεζαν, τό σύνολον
των καταθέσειον είς την όποιαν ^χει
τπερβή τό ϋψος των 38 δ'σεχ. δοαχ
μών. Άλλά «αι είς τάς πάσης φύσε
ως χορηγή^εΐς ποοηγεϊται σημαντι¬
κώς ή "Εθνική Τραπέζα, ετόνισεν δ
κ. διοικητής, ένισχύουσα δλους το^γ
παραγωγικούς κλάδθυς.
Η ΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΩΝ
ΤΙΜΟΛΟΠΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΓ.
Την λήψιν" των πρθσηχδντίον
τρ^·τ συνιστά τό υπουργείον
οίου είς τό "Εμπορικόν καί
νιχόν 'ΕπΐμίληΤήριον Αθηνών,
τικώς μέ τήν εξεύρεσιν τρότίου
τέΡυς διαι5ί«ασίαΓ θΕωρήσεως
τιμίλογίων είσαγωγής. Σχετικά
πθμνήματα ποόί τό ύπθυργεΤ&ν
στΓ:6άλει ώ Σύνδεομ·>ς 'Ελλήνων
»χ·£·
Φ ιΡνΙΙΩΓΗΟΣ κ^ι ΜΡΥΔΙΚΗΣ. 2.
ΓΗΛ 732 9ΰ?
Ι^ΑΙ Ι . 516
Εττ στημ^νικόν ασφη ν, ΛΐίυθυνΊ^μενΐ'ν όιό ττεττΊραμέν όν τιιυ
χ οί χον γυΐΌων ιιοφτρων είδικοιηΐω/
ΛΝΛΛΑ νιΒΑΝίΙ ηρα- ματογνωμοούνας, γνι^μοδοτήσεις, μελέται
ίττί νίωρνικων θ μστων
ΠΡΟΒΑ^ΕΙ είς έκτιμησε.ις πάοης φύσεως ζημιϋν ε,Ις τάς καλ
λιεργειας κοι ιί οπολονιομ(Νν τήΓ ποοαωγ.κης άξιας τοι
έδάφους, των ζώ,ον κοθώς καί δλων ιω/ πσραγω>ικώ
μεσων
ΙΔΕΙ ουμ|3"υλάς Βιά πά./ θέμα σχέσιν έχον μέ την άγροτική
οίκονθυιαν
ΙιΦΛΡΜΟΖΡ-Ι τάς ττλέον νεωτίρτς ίπιοτημονικός μεθδδους είς
τήν οργάνωσιν και διοικηοιν των νε"ιθΡν1κών ίπιχε-ιρηοεων
ΔΥΝΑ'ΑΙ νά ίπιβλέπη όπωρώνας. άνθοκήπους, φυτώρια και
πάρκσ.
Τό ΓΡΑΦΕΙΟΝ ουνερ>άζεται μεχά οίκονομικών σύμβουλον, μη
χανικών, άρχιτεκτόνων καϊ τεχνικων γραφείων.
Ό Άιγγλος πυγμάχος Τζάκ Μπό'-'τελλ ανεκηρύχθη πρωταθλητής βαεεων βαρών τής Αγγλίας κατό—ν
Τελευταίου Αγώνος τθυ μέ τάν Ούέλ σμαν Τζίτζι, τόν όποΤον κατέβαλε στάν 15ον γύρον.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ
«ΤΑΚΗΣ ΠΑΝΤΕΛΕΑΚΗΣ» Ά
νώνυμος 'Ειμοοική κπί Βιομηχα
νίκη 'Εταιρία υπό εκκαθάρισιν.
Καλοΰνται οί κ.κ. ΜέτΓοχοϊ, όπως
την 2αν Ιανουάριον 1970 ημέραν
ΙΙαρασκε-υήν καί ώο«ν 6 μ.μ. προσ
έλθοισιν είς τα γρα(ρείΛ τής 'Εται-
οείας όδός Γαρδικιιόιτη αριθ. 15—
Νέον Φάληρον πρός Σΐ'γκρότησιν
Έκτακτον Γενικής Συνελεύσεως
καί λήψιν άποφάσετος επί των κη-
τωτέοω θεμάτιον τής ήμερησίης δι
ατάξεως:
1) Έκλογή δύο τακιτικιον έκκα
θαριστόίν είς αντικατάστασιν τών
διά τής ύπ' αριθ. 1541)1969 απο¬
φάσεως τοΰ Μονομελοΰς Πριοτοδι-
κείου Πειραιώς διορισθέντιον.
2) Απόφασις περί άναβιώσεως
τής έταιρείας ή περί είσφορδς τοϋ'
ένεργητικοΰ αυτής καί συγχιονεΰσε
ώς της είς νέαν συσταβησομένην
άνώντ'μον εταιρείαν ή τοιαύτην περι
ιορισμένης ευθυνής. "Αλλως λήψίζ
αποφάσεως περί ρευστοποιήσεως
των έν γένει περ«ου<τιακώΎ στοιχεί ιον ιτης έταιρείας διά πωλήσεως κλπ. καί διατομής τής έταιρικής πε ριουσίας είς τούς μετόχους μετά τό πέρας τής εκκαθαρίσεως. 3) Παροχή δικαιιομάτιυν καί πλη ρεξουσιότητος είς τούς έκκα-θαρι- ατάς τής έταιρείας τών κατ'ά τά άνωτέροι ληφθησομένιον άποφά- σεοιν. Έν Ν. Φαλήρω τή 25)11)1969 ΟΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ ΞΕΝΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΜ1ΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Είς τόν έορτασμόν τής Τραπέζης 'Εμπορικής Πίστεως, ό οποίος ώς γνωστόν θά πραγματοποιηθή την 9·>ν
Δεκ'-μδρΐου, έπ' εύκαιρία των έγκσΛ
νίων τής διευρύνσεως των έγκαταο- Λ
σεων τού κε»τρικού της καταστή«α
τος καί Της σΐΛμπληρώσεω ς 90 έ ι όν
ής δραστηριότητος, ία
ρν ικριμένοι ?ένοι τ»α
πεζίηες οί άποΤο θά άφΐχοθΰν έιτΐ
τούτω είς την 'Εΐλλάδα. Συγκεκριμε
νως, θά άφΐχθ^ύν ό κ. "Ε^ΐκ Τ. λά^
&ευ, γίνικός διευθιιντής τής
τέρας άγγλικής Τραπέζη,ς
σιτεο», ό κ. Μίν«ς Ζομπανάκης ίχ-
πρόσωπος τής «Μσ.νουφά«τσουρε|)ς
Χάννοβερ Τράο-τ Κσμπα*υ», τής ■■«
ταρτης τραπέζης στόν κόσμ'. 'Ετί
•'ης θά αφιχθή ό κ. Βουαλερύ, έκΐπρ*
σωιτος Τής έπίσης μειγάλης γαλλικής
τραπέζης «Κρεντί Λυοναί».
καί σ,λλες πρθσωιτηκοτητες το ίιε
ΤέΛος αναμένονται να άφΐ·χθο».ν
3νο0ς τραττεζικού κόσιμςο διά νά τκιή
σο^ν την Τάπεζα 'Εμπθρΐκής Πίστε¬
ως, «π' εύκσΛρία τού εορτασμοϋ ■'ης.
----------------------^-----------------------
ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Είς ομαδικήν άσφαλισιν τοθ ποο-
σχπικθύ της προέβη ή
νίκη Ά3ηνών Ε.Π.Ε.», προσφέρθυ-
ια ε|ς αύτό ασφάλειαν ζωής, άΤιτχη
μάτων, έδίομαιδιαίαν αποζημίωσιν
*αΐ εύρύ σύστη,μα ιατροφαρμακευτι-
<ής περιθάλψεως. Είς ειδικήν συ«- ττίασιν τού προσωπικού τής έν >ί
>ω Τεχν κης έ-ταιρείας, ωμίλησεν 0
κ τώ/ διευθυντών αυτής κ. Δ. Πα-
ΐτοτχρίστου, ό οποίος εξήρε τόν θε¬
σμόν αυτόν, ό οποίος άφ' ενός ιτρο
ίΊατεύει τούς άπασχολουμένους Ναί
άφ' έτέοθυ συντελτϊ είς την αΰζηοιι.
τής άπθδοτΐκόητος είς τάς έπι>"ι
ρήσεις.
Σημειωτέον, πλήν ής παρθχής 0,ε
Σημειωτέον, πλήν τής παροχήν;
τής ώ; ίχνω όμαδικής άσφαλίσεως
1 έταΐρεία προέβη άπό 1ης ΌκΤω&ρί
:υ είς αύξησιν των άποδθχών τοΰ
της κατά 15 ε«ς 20%
ϋπευθυνοι συμφώνως τζ) νθμι.
1090)1938
Ιδιοκτήτης — Διευθυντάς
ΣΟΚΗ. ΣΙΝΑΝΙΑΗΧ
Κοποικία Ναύαρχον Βότςτη 55
Ιροϊστό,ενος Τυπογραφε οί
ΓΑΒΡΙ>!Λ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΧ
ΚατοικΙα Σπο«τάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΕΜΠΟΡΟΙ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ
ΤΗΣ ΑΥΞΗΣΕΩΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΕΝΤΟΜΟΝ
των προέδρων των 'Εμπο ρικών Σύλλογον Άβτ>νών
καί τού ΣΕιΒ.
Πειραιώς
Ή άνακοινωθεΐσα πρότασις τθ£
μδουλίθο των Τραττεζών, δπιος αύ-
ξη τα έπΐτόκια χοΡηγήσ*ων πρός
τό ίμττόριοιν κατά μίαν 'μονάδα καί
πρός την βιομηχαναίν κατά ήμισρί-
αν, με σκοπόν σπ«ς τό προ'ιόν τοι-
των διατεθή είς τό Ταμ^Τον "Εξαγ<.>
γών) ττροεκάλϊσε την αμ6!^0^ άντίδρα
σιν των 'Εμττφικών Συλλόγων Ά9τ.
νών καί Πειραιώς άφ' ενός καΐ τοί
Συνδέσμου 'Ελλήνων Βΐο.μηχάνων άφ'
ϊτέρου.
Ούτω, οί κ.κ. Άνασταϋθπτθνλυς
καί Κοάμς, πρόεδροι των 'Εμποοι-
κων Συλλόγων Αθηνών καΐ Πειοαι-
ώς άντιστοίχως ίξέδωσαν κο.νήν Ον ι
κοινωσιν, δΐαμαρτυοόμϊνθι καΤο; Τηί
έν λόγω προτάσεως. Αυτή, μεταξύ
άλλων, άναφέοει καί Τα εξής.
«*&οφράιζο,μεν την κατάπληξιν «άς
διά τςν ό—όφασΐν τού Συμβουλίου
των Τραττιζών, περί αύεήσε«ς καΤο
μίαν μονάδα τού έιπιτοκίου των τρα-
πεζιτικών χθρηγήσεων πρός τό έμττθ
ρΐθν. "Οτι αί ίξαγωγαί πρέπε( νά ί
νισχνθοθν ούδεμία υπάρχει άμφ'βολί
α. Τό ιτροσδοκώμ£νον &μως κατά την
σχετικήν άνακοίνωσι,, συνολικόν πο¬
σόν έκ δρ,χ. 200 έκατ. ευκόλως δύνα¬
ται νά ά*τληθή άπό τά ύψηλα καθα
ρά κέρδΐ) των Τραπεζών καί νά "'ήν
έπΐζητήται ή έττίρριψΐς τού επί τής
οίκονομίας. Θά ήτο αλλωστε έθνκώς
χρήσιμον, άντ! ·»ά δο~ανούν Τερα¬
στία ποσα διά την Ιδρυσιν πθλι/τί-
λών ΰπθκαταστημάτων έντός μ'κοάς
άκτΐνος, τά όποΐα άιτοΤίΑούν πρά<λ-| σιν διά την πελατείαν των, νά διίβ* τον τα ποσά ταύτα είς την ενίσχυ¬ σιν των έίαγω,γΐκών ίτητθκίων κοί δι' αυτών τών έξαγωγών. » "Οσον άφορά τάς γφ μέ τά έπιτόκΐα των αλλων χώρΛν, καλύτερον θά ήτο ν' άτττφίύγοντο ο,δ- ται, έφ' &σον δέν άνεφέρθησαν καί ο| λόγοι, διά τοΰς όττοίονς τά Οηπό κια ηυξήθησαν είς Τας έν λόγω, ΐι- λούσας άλλωστε υπό καθεστώς έλευ- Οέοας μετατρεψ μότητος των νομισμά Των των, χώρας. ΌπωσδήιποτΕ Γπ-ρί- γγ^ι νά άναφΐρθή δτι ή άμ^ρικανΐκή κυ&έρνηισις, Αόγ» τής α^υ προηγθυ- μένομ ύπερβε,ρμάνσεως τής Ο[κθνο·μ|- ιχ ςτης, εφήρμοσε πολιτικήν δεσμεόσί ως τώ/ καταθέσεων των Τραπεζών καί οώοτηοού νθμισιμαΤΙκθύ έλ^γχου, μέ άποτέλεσιμα τήν Αναζήτησιν 6π6 ΝΕΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΙΉΜΑΤΛ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗ1 Δύ^ νέα ύπθκαταστήιμαΤα τής Ε θνικής Τραπέζης τής 'Ελλάίος θά « γκαΐνιασ3ούν σήμε,ρον καί την προ¬ σέχη Δευτέραν. Τό πρώτον έξ αυτή» οΤαι τό νέον κατάστηιμα - θυρίς £—» τής ό5ού Κερκύρας 55 καί θά έγκιιΐ νΐασθή την 1 ην μ.μ. σήμερον. Τ>
δεύτερον είναι είς τα Π^τράίλωνα, (
πί των όδών Τριών ·|εραρχών 12?
<αί Αΐολέων 12 καί θά έγκαινιασθΓ, την 1ην μ·μ. τής τέοας. ΕΝΔΥΕΣΘΕ είς την ΣΥΝΕΧή ΜΟΔΑ τοϋ κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολούθησις τής εξελίξεως τής ανδρικώς Μόδας ΟΔΟΣ Β0ΥΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 τούτων κεφαλαίων ϊ!ς την Εύρώπη». ίζ ου καί ή αθξησις προσωρινώς των έπΐτοκίων τόσον είς ΗΠΑ δσον κα! είς τόν εύρω,ιταΐκδν χώρον': Τά Ανω¬ τέρω δμως ουδεμίαν Βχ°υν σχέσιν με την χώραν μας, τό πρόβληιμα τής ο¬ ποίας είναι ή ανάπτυξις τής οΐκονο- μίας Της, δ'* δν λόγον «αί Εχει Α^ γκην χαμηλόν κδσΤθυς λειτθυργίας δχ» μόνον των βιομηχανίαν καί των έμπθρΐκών έπιχειρήσεων, άλλά καί'- πάσης δλλης,, έντός τού τταροτγω>«
καθ κυκλώματος λειΤουργούσ^ς
δος.
'Εξ ίϋλλου, δ πρόεδρον τού
Έλλή<νων Βιθμη,χάνων κ. Δ. Μα , ττροέβη ε(ς τάς κάτωθι δηλώ3εις: «Ή υπό τού Συμβοι/λίου των ΤΛα πΐζών Απόφασις αυξήσεως τ«ν ίίιτΐτο κίων Τροβπεζι,κών χθρι»γήσ«ων (μή & ρα&εϊζα εΰτυχώς εΙσέτι υπό τής Νο μισματΐίκής 'Επιτραπής) ,μέ ευρίσκει ώντίθετον καί έλπίζω νά μή εφαρμο¬ σθή. Ανεξαρτήτως των οικονομίκόν ακΐψεων ποΰ ίπρυτάνευσαν διά τ μ· λήψιν ,μιάς τοιαύτης Αποφάσεως καΐ ή περϊ τών άπθίων συζήτησις, αν ύ- ττηρχε χοόνος) θ' άπεδείκνυε δτι δεν 0τπ>ρξαν βάσιμοι, ή οόσία τής Αττοφά
παραιμένει, δτι ένώ δλοι, «υδερ
καί ιταραγωγικαΐ τάξει ς, ου
καί Αναζΐ>τούμεν τρόπόΐίς
εςασφαλίσεως εύθηνού χρή,μσΤος διά
την παραγωγΐκήν μας πρθσπάθει^
αΙφΛδίως ευρισκόμεθα πΡό μέτρων
κοχ>ιστ»ντων τό χρήνΐσ Ακριβώτερον.
^τέρωθεν βλβπω δτ( τ0 Συμβούλιον
Γρο—εζών έξήρεσε τής αυξήσεως τό
εξαγωγικόν εμπόριον προφανώς διά
»Ο μή δυσχεράνη τάς έξαγωγάς. Δ}ν
αντι^αιιι6άίν6ται, δμως, δτι α) ίξαγω
τα! δυσχεραί-νοντσι καί διά τής οώίή
ο»ως τού κόστθυς Τού χρήιμοί»»ς (Ού
ίτρθοριζομίνου δια τήν βιομηχανικήν
παραγωγήν; Τά περί διαθέσϊως τοθ
ΐτροιόντος τής τοιαύτης αύξήθίως ν
πό τοα Ταιμίίθν 'Εξαιγωγών κοττ* ού
δέν μετα6ά*£, τά ττράγμοβτα. Δ'ότι
τυχόν έλΛίίμ,μιαΤα τοιαύτης
αί Τράπεζαι δύνανται καί φ
να κ,αλύτττουν εξ 15ίων εϊτε διά
μειώσεως τών κερδών των είτε διά
τού περΐορΐομού των δαττανών διοι¬
κήσεως καΐ οχι να μετιαιθέτθυν τό κέ
στος ε|ς 6άρος τής παραγωγής».
ΕΛΛΗΝ1ΚΑ - ΜΑΟΗΜ ΑΤΙΚΑ -ΦΥΣΙΚΗ-ΧΗΜΕΙΑ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΟΣ
Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ΟΔΟΣ ΡΙΖΑΡΗ (ΤΕΡΜΑ) ΑΡΙΘ. 30 ΠΑΓΚΡΛΤΙ
"Ηρχισαν αί εγγραφαί δι" όλας τάς τάξεις Το0 Γυμνασίου
τΩραι : 9 π,μ. - 1. μ,μ. καί 5 — 8 μ μ.
Τηλέφωνον : 732.963
ΠΡΟΣβΕΤΟΙ ΠΙΣΤΠΣΕΙΣ
ΔΙ' ΕΡΓΑ ΤΩΝ Σ.Ε.Κ.
ΔΓ Αποφάσεως τού ύττθυργθθ Σ"ν
τονισμοΰ, διατίθενται πρόσθετθι πι
στώσ·εις ύψους 216.500.000 δραχ .
διά την χρηματοδάτησιν £ργων ύπθδο
μής τών 'Ελληνικώ,, Σ ιδηροδρόμων.
Έκ των Ανωτέρω πιστώσεων, ποσόν
176.500.000 δ>χ. δΐατίθεται διά '<ην έναρξιν καιτασκΐμής τώ,, Ιργων τοθ πενταετούς διαρκείας εΐδΐκού προ- γράιμμαΐτος Ανοοδιαοθρώσεως των Σ. Ε.Κ.. στόχος τού όττσίθυ είναι ό τλή ρης 4<ονγχρονισμός των ΈλληνΚών Σιδηροδρόμων καί ή έξάλειψΐς τώ» ελλειμμάτων των. ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΜΕ ΟΡΜΟΝΗΝ ΑΝΤΙΚΑΡΠΌΠΤΩΤΙ,ΚΗΝ ΕΙΣ ΤΑ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΪΛΗ Πειράματα μέ ρ οομόνην έσιπεριδο^ιδών θά 9ο,ν τόν προσέχη Δεκέμβριον, είς «Οτ δ'άφορα -Ιδρυματα Ερεύνης, μ« ,Α» συνεργασίαιν τής Διευθύνσεως Γ*.ιρ~ γι«ών 'Εφαρμογών τού υπουργ*.Ιο·7 Γεωργίας. Είς τά Ίδρύμαιτο: αί>νΐ
3α έγκατασταθοθν πειραιμοπΐκοΐ 4
γοθΐ διαφόρων ύττοχει,μένων έστΐβ»ι6>
ε δών, ώς καί μητρικαί φυτεϊαι η
φυΤωρΐακού ύλικού διαφόρο.-
ΑΡΓ. Π. ΣΤΛΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Αθήναι
τηλ. 634.637
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ 'Ε,πιμίλήτς-ιβ, έΛ5Τε·
οικαί 5ιά τό Οικοτροφεϊθν ΆθΓ(νώ»',
τοΟ 'ΕΟν.χοΟ Ίδούμοπος Προστοκτί
ΐς Κωφαλόλίον. Πρθσόντα: 'Αιτολυ-
τήίΐο» Γυμνασίου καΐ ήλιχίσ 25 -
30 έτών. 'Ε-ίσος ζητεϊται ίΑίγϊ«ρος
μέ 5ΐτή Τθυλάκισ-τθίν ίττηρεσίαν.
Συστάθ€ΐς Απσραίτητοι. ΤηΛέψβνο»
665 603.
Ο ΑΦΡΟΔΙ2ΙΟΛ0Γ0£
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρβ 7
Πλατ. ΆγΙου Κωνσταντίνου
('0μ«5νοια) 9 - 1 καΜ - · Μ
Μ. Τηλ. 585-387.
!· ΧΜ.ΜΊΙ1ΤΙ *
ά™ σεληνΐοκόν 6ράχον, Γού έξετάζονΤα, άπό τό Γεοοχημ,κ6.ν Τμή
μα τού Ίνστΐτοτύχ, Γεωλο γ,κών ■Επτ,στημών Το0 Λονδίνον
οργάνωσις Ποντίων
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΝΤΙΚΠΜ ΜΕΑΕΤΟΝ
Η ΠΟΛΙΤΕΙΛ, ΤΑ ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΣΩ ,νΙΛ ΤΕΙΑ χαί ΟΙ ΠΟΝιΤΙΟΙ.
Τού κ. ΕΛ ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ, καθηγητού ΜοΘημαοτΐκών
Οί Λιανταχοϋ Πόντιοι καί αί ματισμών καί Ιπιδιώξειον αυτών «-
ιοντιακαί όργανώσεις γνιορίζουν πειδή είναι άκοιυς έπιζήμιος διά
άβφαλώς την ύπαρξιν τής κοου- την διάσι»σιν παντός άναφερομένου
"Οργανώσεως, είς την κληρονομίαν μιάς περιοχής
άκ^αιφνώς Έλληνικής, ήθελήοα-
μ*ν·, μέ την ευκαιρίαν τού παρόν¬
τος, νά τονίσιομεν τό επιτακτικόν
φοίας Ποντιακής
μέ Εδραν τάς Αθήνας καί μέ την
ίΛοητιιών «ΕΠΙΤΡΟΠΗ 1ΙΟΝΤΙ
ΑΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ».
Καί δέν γνωρίζουν ασφαλώς μό¬
νον την ύπαρξιν ιτης άλλά καί την
δράσιν καί τό έργον της τό τόσον
,τολύπμον.
Άπό τής ιδρύσεως της τό έργον
Τ(]ς τό ιτόσον πολύτιμον.
Ά.τό τής Ίδιρύσεώς της τό 1927
μέχρι σήμερον έξείκυκε εϊκοβι έννέα
(291 τομους τοϋ περισπουδάστου
{.τιοηιμονικοΰ περιοδικοϋ της «Άο
χίΐον ΙΙόντου» καί έπτά όγκώδη
αύτοτελή παραρτήματα. αυτού.
Ή ΰλη των 29 τόμων τοϋ «Ά-
χείον Πόντον» είναι Ιστορικόν,
γλοχΤσικοΰ καί λαογραφικοϋ ύλικοΰ
Ρλη βυλλεγείσα καί δημοσιευθείσα
μέ πάσαν επιστημονικήν μέθοδον
χαΐ χριτιΐίήν, άπό ήμετέρους καί
ξένον; επιστήμονας καί λαογρά-
φθ«;. Σήμερον ή κυκλοφαρία τού
.τίρΐοοιχοϋ τούτου καλΰπτει σχεδόν
ώαντα τα έπιστημονικά έρευνητή-
9ΐο δλων των χωριόν καί ή έκτί-
μΐΐοις τοΰ πβριοδικοΰ [τούτου ίΐαρά
τοίς έπκπήμοσι τιμ<ϊ ολόκληρον τόν Ποντιοκόν κόσμον. Καί δέν είναι τούτο μόνον. Κυ- <>ί»ς πολύτιμον άποββίνει τό περι¬
οδικόν τούτο καθ* ότι είς τάς σελί¬
δας τού άπεθανατίσθη ό πνευματι-
«; Παντός, διαφυγών την λήθην
χαί την απώλειαν.
Έργον ομως τοσαύτης εκτάσεως
χαί τόσης έπιμελίίας, έργον έξικνον
μενον είς πολλάς χιλιάδας σελίδων,
ί καβείς έξ ημών, πόσον έατοί
ξ ημ,
Κ«7£ν χοί μέ ποίας όυσκολίας καί
μέ πόσους μόχθους έπραγματοποιή
8η τοσούτον μάλλον καθ" όσον ή
χοατιχή ενίσχυσις τής Επιτραπή ς
Ποντιαχών Μελετών κατά τα πρώ-
μέν βτη τοΰ βίου της υπήρξεν
& ή δέ μεταπολεμική εί¬
ναι άραιά καί πενιχρά. Επόμενον
όθεν είναι ή Έπιτροπή Ποντια-
ών Μελετών νά ευρίσκεται είς ενα
^αοχή άγώνα ΰπερπηδήσεως οίκονο
μιχδν δυσχερειών, δπερ αποτελεί
ΤΟοχοαέδην είς τούς προγραμμοοτι-
'ΐού; χαί τάς έπιδιώξεις αυτής.
Ή δέ έπιδράδυνστς των προγραμ
καθήκσν άφ' όνος μέν τής Έλληνι¬
κής Παλιττείας πρός την "Επιτρο¬
πήν ΠοντΊακών Μελετών, άλλά καί
τό καθήκονιτών εύπορούντων ΙΙοντί-
(■>ν καί των Ποντι·ακών Σιοματείων
άπάσης τής Ελλάδος πρός αυτήν,
χωρίς νά παραλείψωμεν τό καθήκον
καί την ευθύνην των ΙΙοντίον έπι-
αΐημόνων πρός τό άξιον τούτο σ<ομοι τείον. Ή Έλληνική Πολιτεία έχουσα ΰπ' όψιν ότι οί Πόντιοι "Ελληνες άποτελοΰν τουλάχιστον τό εν ογδοον τοΰ πληθισμοΰ τής Ελλάδος πρώ¬ τον, καί δεύτερον ότι ό πνευματι¬ κάς Πόντος κινδυνεύει άμέσως, λό γψ τής διαφοροποιήσεως των φο- ρέων τού άφ' ενός καί λόγω τοϋ θανάτου πολλών έκ τούπον άφ' ετέ¬ ρου, δέον νά ενισχύση οίκονομικώς την "Επιτροπήν Ποντΐιακών Μελε¬ τών μέ ισχυράς οικονομικάς χορη- γίας. Πάσα άσκοπος καί άψυχολό- γητος φειδώ άποΐκιίνει είς βάρος εργου καθαρώς εθνικον, τό οποίον αλλωστε ώφειλε νά πράξτ) αύτη αύτη ή Έλληνική Πολιτεία, ώς κα¬ θήκον ιτης εθνικόν, επιβεβλημένον. Κρατικαί χορηγίαι 20 ή 30.000 δρχ. ετησίως δέν άποτελούν ειμή πενι- χράς πενιχροτάτας συμβολάς δεδο- μένου δτι είς κανονικάς τόμος τοϋ «Άρχείου Πόντον» κοστίζϊΐ κα/υά μέσον όρον 60.000 δραχμών. Πόθεν καί πώς ή Έπιτροπή Πον- τιτακών Μελετών θά έξεύρη τα υπό λοιπά, ποσά, δταν μάλκττα προστε- θοΰν καΐ τα άλλα ϊξοδα αυτής, στεγάβεως κλπ κλπ; Έκ των άναφερομένων ανωτέρω χονδρικώς ποσών, έννοΐϊ πάς τις τό οικονομικόν πρόβλημα, δπερ δννα- στεύει την Επιτροπήν Ποντιακών Μελετών επί τό<τα ϊτη καί έμμεσως δύναται νά κατανοήση τό μέγεθος τού πάθους τού πατριωτικοΰ μεθ' οί» έργάξονται τα άποτελοϋντα αυ¬ τήν μέλη, πολλά των οποίων πολλά¬ κις άνωνύμιος συνεισέφερον σεβα- στά ποσά διά τό έργον της. (Συνεχίζΐται) ΚΑΠΟΤΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΟΛΟΝ ■Τοΰ μας ΔΗΜ. ΚΟΥ ΤΣΟΠΛΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Είς την ωραίαν πόλιν τού Βόλου, 'ίν οποίαν *πεοκέφθι»μεν πρό έτών, ίτκορίσοιμΐιν έκ*; ΤΟυς συμπαίτρ*ώ Ιο? μας Ποντίους, οί όττοϊοι άνέκα ^ υπήρξαν ιύγ&ικθί. καλοΐ καί ♦*>—όοοδοι... Την εποχήν εκείνην
"'' πρόεδρος τής «Ενώσεως
Βόλου» ήτο ό εύνενής <αί τής ανμπατρΐώτης μας « Κϋσταί Σαουλί«ης, ό οποίος μόχ ^Ρό άθί φιλοξ^ίσν καΐ κάθε τ°ν «ύχαριστοΰμεν καί πάλιν. Τίς ή,μίρ^ς 6(ε;νες εδίδετο ύττό Έρασιτεχνΐκοΰ Όμί- λ*/, ©εατρική Παράστασις.. ατ' αυτήν, παρευρίθείς καί ό γρά ϋν τό παρόν α *^° "κηνής καΐ πρό τής 'ν τΠζ τταραιστάσεως, δι" ολίγων, °ύς «"^πατριώτας μας Ποντίθυς Ό Βόλθμ %°σΐεύομιν τόν πενιχρόν εκείνον ογον, 'ν> τόν Ιερόν Βράχον τής Ά-
τών Αθηνών, (
ή ΔόΕα· ενός
!"ς ΠολιησιμΟ& τών ■Λρχαίων -Βλ
*"'.**' έκεϊ σος φέρνω τόν Ά-
7*ιιιόν Χαιρετισμον των συιμιτατρ'ω
"" Πο—ί0ν
Καί
μαζύ μ' αυτόν, σάς φέΡνω
',' <*1"*1ν καί τήν λαχτάρα, άιττό <>_ τολντελές σαλον1 τού γτΧουοΊον
^' 6'ομηχάνθν Ποντίου, μά κΐ' άπ'
!? 'Ό^μόρΡοπη παράγκα τού φτ«-
"| «αί βιαπαλαισιτού Πθντίομ.
.. Η >ΕΨημερίς €'Η φ»νή των Πον
'ίβν, 'Ε*ημερ'ς β'Η φωνη Των Πον
^ ΤΤ όποίαν ϊχω τήν τιμήν νό
> ·"' ^ ίστραμιιένα τήν στΐγ
ιην Αλλ,γλ ,,
τ , ΜΡΟ|ο:» ιτολιν τού Παγασιτικού,
1°ί τήν ττόλΐν τού Βόλον, πρός έ
"' μίσ *Ρά? Ποντίων( ά
*α'' ζ£'' α1σβάν*·τα1 'α>
, σκέπτεται «αϊ δρσ... Άγω
νίζεται τόν ώρα"ον άγώνα τής ζω-
ής. Αΐ^θάνεται μ^ τόν ωραίον Πον
Τιο*άιν τταΛμόν και οικέπτεοθαΐ δΐτως
οί κοολοΐ "Ελληνες, ΈλΑηνΐκά'..
Διότι ο| Πόντιθι καί τουτο πρί
πει νά τό γνωρίζουν δλοΐ καΊ έκϊΐ
νοι ττθΰ 6ρ!σκον"Γαΐ ττρός τα άνω
καί έκεΐνοι ιτθθ ζοθν καί μένουν ποος
τα κάτω, ο! Πόντιοι είναι πρώτον
"Ελλΐγνες καί κατόπιν Πόντιοι.
Ή χαρά μας θά ήταν μεγάλη, δν
άποψασίζα'τε μ'ά όμαβική έκδρομη
πρός τάς Αθήνας... 'Εκεϊ θά Ιδητε
την Ποντκΐκή άτομΐική ττρωτοβοο-
λία... θά ίδητε στήν Νίικαια, νά ά
μημα. «Ή Στέγη Ποντίων Νΐκαίας»
μέ θέατρον, μέ βιβΐλΐοθήκην, μέ άνα
γνωστήρια, μέ μπάρ'
Θά Ιδητε στήν Δραττετσώνα, ί-
κεΐ ποϋ άκόμη στενάζουν καί ζοΰ»
οί ττρόσφυγες σέ παράγκες κσϊ
τρώγλες, νά άννψθϋται ένα ώρα
τον οίκοδόμημα, μ έ θέατρον/ μέ αί
θούσας μέ μπάρ...
βά Ιδητε στήν Κσλλιθέα νά άνυ
ψοΐταΐ ίνα παμ·μέγιστον κτίρΐον,
ή Στέγη Ποντίων των «Άργοναυ'ών
- Κ°μνηνών» μέ είκοσι κάτω κα'α-
στήματα με πρθοπτΐικήν νά κτισθθνν
επάνω θέατρον/ Γραφεΐα, Βιβλιοθή-
κη, μιτάρ καΐ αΓθουσα Μουσείον.
Βεβαία τό ϊργον δέν έτελεί»>σι
άκόμα... Άλλ' δταν θά τελειώση,
θά είναι ό Φαρός τού Πβντιακοΰ Πό
λιτ'σμθΰ, τό φώς τού οποίον θά ♦«
τίζη τάς επερχομένας Γενεάς... Καΐ
δλα αύτά, άνήκουν στήν άτομική
Ποντιακή πρωτοβουλία καϊ δράσι·»1
ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΛΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πε;τειραμένος είς Ιργα όδοποιΐας
ζητΕΪτετι βι' εργασίαν είς επαρχίαν
Τηλ. 624-832 — 631-662
Γενΐκή άποψις τής 54ης έκθ£σεωί ακινήτου το: Λον8ίνου, κατά
ήμ:ο3 τοΰ άνοίγματός της
Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια αητό το «ανατό Τού
καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟσΧθΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομικοΰ Συμδούλου της
Συνέχεια έκ τοΰ προη,γουμένοΛΐ
Κάποιο πρωΐ, ήταν ένθουσι-
ασμένος. ΕΙχε άνακαλΰψει ί¬
να λάθος είς την 148τομο Πα-
τρολθγία τού Μίγν' Πώς δ-
μως; Άξίζει τόν κόπο νά τόν
αφήσωμε να τό άφηγηθή.
—Έκοιμώμηνΐ Καί περΐ τήν
3ην ττρωϊνήν, μέσσ είς των ϋ-
πνον μου, εΐδα δνειρον ήσχο-
λούμην είς αϋτό μέ θέμα, σχέ¬
σιν έχον μέ χωρίον αναφερό¬
μενον εσφαλμένως είς τήν Πά
τρολογίαν τού Μίγν. Κα! σκέ
ψου άκόμα, ότι έν τφ όνείρω
ανέφερα τόμον καΐ σελίδα 11..
Είναι καταπληκτικόν! 'Εξύ-
πνησα άπό τήν ζωηρότητο: τής
έντυπώσεως καΐ ήλθα είς τήν
βιβλιοθήκην, ήνοιξα τόν τόμον
καΐ τόν αριθμόν τής Πατρο-
λογίας καί —ω τοΰ θαύματος Ι
— διεκρί&ωσα σφάλμα τής
Πατρολογίας!... θά προβώ είς
ανακοίνωσιν πρός την Ακα¬
δημίαν Ι
Μέσα στοΰ ύποσυνειδήτου
τού τα άνεξερεΰνητα βάθη τής
'Επιστήμης δέν σταματοΰσε
τήν ώδιάκοπη έρευνα, ξεσήκω-
νε τίς σκέψεις καί προχωροΰ-
σε σέ άνακαλύψεις καί σέ έ-
ξακριδώσεις, που δημιουργοΰ-
σαν κατάπληξι καΐ στόν ΐδιο
άκόμηΙ
Χωμένος μέσα στΐς σκέψεις
τού αύτές, πού τόν άπασχολοΰ-
σαν σέ ώμες σχολής, πολλές
φορές έμενε άμίλητος.
Κάποιο φθινοπωρινό άπόγευ
μα, προκάλεσε τοΰς Μητροττο-
λίτας Φιλίππων καΐ Νεαπόλε-
ΝΕΑΜΟΜΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
' Ι. ' Αρχιεπισκοπης "Αθηνών
ως Χρυσόστομο καΐ Κορινθίας
Δαμασκηνό — κατά σύμπτωσι
διαδόχους τού — σέ αύτοκι-
νητιστικό περίπατο — ποΰ άλ-
λοϋ; — πρός τό άγαπημένο
τού Όρφανοτροφεϊο. Στό δρό-
μο δέν μιλοΰσε. ΚαΙ τότε ό Μη-
τροπολίτης Χρυσόστομος, γιά
νά σπάση τόν πάγο, τόν έρώ-
τησε.
—Ή μελέτη σας, Μακαριώ-
τατε, περΐ τού Κυρίλλου τοϋ
Λουκάρχως προχώρει;
Αύτό ήτανε! Άμέσως 6
γλωσσοδέτης θεραπεΰθηκε καΐ
ό ιτρρηγθύμίνθς σιω—>λός ϊγ'·
νέ ξαφνικά όμιλητικώτατος
καί άρχισε ν' άναπτύσο~ μέ
εύφράδεια καΐ μέ λετττομέρει-
ες, μέχρι τέλους, τα πορίσμα-
τά τού άπό τήν Ιρευνα τής Ί-
στορίας, γύρω άπό τήν θυελ-
λώδη προσωπικότητα τοϋ Κυ¬
ρίλλου Λουκάρεως.
Τακτικάς στΐς συνεδριάσεις
τής Άκαδημίας, τιαρακολου-
θοΰσε μ' ενδιαφέρον τίς άνακοι
νώσεις έκεΐνες ποΰ έπιστημο¬
νικά δέν εΐχαν σχέσι μέ τόν
κύκλο των επιστημονικώς έρευ
νών τού. Ώλοκληρωμένος ίστο
ρικός, δέν άνεχόνταν ποτέ κα-
κοποίησι τής Ίστορικής Αλη¬
θείας. Πίστευε ότι κάθε επι¬
στήμων πού άκούσια θά τήν εΐ-
χε κακοποιήσει θά ενδιαφέρον
ταν γι' αυτήν πολΰ περισσό-
Τεοθ παρά γΐό: την ϋστεροψτί
μία τού. Αυτήν την άντί>>- μ,
την τόσον ύψηλή, είναι τΐολύ
φυσικό νά μή την δεχόνταν οί
άλλοι.
(Συνεχίζεταΐ)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΗΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ' ΘΕΟΛΟΓΟΥ
γάρ ότι πρός ι—ϊτθνς
ημίν καΐ ύττάρχθι>ς ή έάμιλλα, και
στρατηιγών τοΰς εύοθκιιμωτάτους, ΟΪ
μή ϊχουσΐν δποι τα έαυτών ρίψθυσι.
Καί δεί περυτένειν μέν ημίν την
γαστέρα κατατρυφώσι τών τττωχΐκών,
ώς δέ είς τα περιττά κεχρήΐσθαι
τοίς άναγκαίοΐς καΐ των θυσΐασΤΓ
ρίων κατερεύνΐσθαι. Ττ—οις δέ φέ
ρεσθαΐ τρυφε.ροϊς καΐ δίωρων ι>π·ερα!
■ρεσθαι περιλάμΐπιρως, προπομιτεύε-
οβαί τε καΐ ττερνποπιπθζεσθαι, καΐ
ιττάντα ύπθχωρεΐν ημίν, ώσπϊρ θηρίοΐς
καΐ ττερισχίζεσθα·, ή καΐ πόρρωθ*-ν
είναι δήλους έπ£Ρχθμένους. ΕΙ 'τα
δεινά γίγθνε, τταρελήλν$ε" χαρίσασθί
ιμθι την άδ!*ίαν ταύτην. "Αλλον ποο
τόν άρέθΌντα τοίς πολ-
Τοώ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
λοΐς1 έμοί δέ δότε τήν ίρημίσν καί
την άγροικίαν, καί τόν θ€Ον, ώ μό
νω «αί διά τής «ύτελίίας άρόσθιμεν.
Δ«ΐνόν εί στερούμεθα λόγων καΐ συλ
λόγων καί ττανηγυρίων κα! των κρο
τ«ν τούτων ύφ" ών πτερούμεθα. κοτί
οΐκείων καΐ φίλων καί τιμών καΐ
κάλλ^υς πόλεως καϊ μετγέθθυς, καΐ
τής πανταχόθεν περΐλαμπθύσης ά-
στραιπής, άλλά μή εΐσω σνννενει>
κότας- άλλ' οΰπω τοσοντον) δσον θο
ιρυβήσομαι καϊ χρανθήσθμαΐ τοίς έν
ιμέσω ταράχθις καϊ βράσμασι καΐ
ταίς ποας τ°ύς πολλοΰς μετακλίσε-
σ'. Ού γάρ ζητούσιν Ιερεϊς άλλά οή
τορας- ουδέ ψυχών οίκθνόμους, άλλά
χρτμάτων φυλακάς· ούδ^ θύτας καθα
ρούς, άλλά προστάτας ίσχυρούς...
ΣΥΝΕΧΙΖεΤΑΙ
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής 'Επισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
Συνέγεια έκ τοθ ποοηνουμένου
Τό έ<πάμεναν ϊγγραψον δέν φίρει τάς υπογραφάς οθτε τού ΐπτουριγοΰ τού Γ^ν'κού Γραμματέως. 'Εγρά μίαν ημέραν βραδύτερον τοΰ προ μ Βχει ώς ακολούθως: Άοι3. 3919 Πρός τόν ττοινΐερ^σεδοοσμΐώιτατθν 3ιγΐον Πά λαιών Πατρών κ. Γερμανόν Τό ϊιΐτθυργΐίον τοΰ Δ'καίου διά Τής ύττ' αριθ. 2,143 διηύθονε πρός τοΖτο άντίγραοφα τώ* καΐ τής άττθφάσίως τής ίτΓίτροττής ήτις ίθεώΡησε την τής ττανιεροσββασιμιστΓΐτός Σας κσΐ των κληοονόμων τού ποτέ Νικόλαον διαφοράν. Τδ δε ϋ ργ τοθτο κατά, την άπαιτουμε νην τάξιν χ9ές δΐΓ(ύθυνεν αντίγραφον τής αποφάσεως τής έπΤαμελοΰς έΐτι τρθίπής ταύτης πρός τό Σον έκτ·;λε στΐκόν Σώμοη διά νά ενεργήση τα δέ οντα των δικα'ωμάτων Σας πρός δέ καί αντίγραφον τήί άναφθράς Σας. Έμττερικλείθνταΐ λοΐττόν άντίγραφα τής άττοφάσεως των λοιττών άνακα- λύψεων τής διαφοράς Σας. τταρά τοθ ύττοιΛ>Υείθυ τούτου, καΐ διε^ιθύνοντο ι
ιτροΓ. την πανιερο.7£ιβασμΐότητά Σας
πρός γνωοτοπθί—ίν Χας.
Τή 16η Ιανουάριον 1826 έν
Ό ύττθνργός της βρη°κε(ας
Ο Γενικάς Γραμματεύς
Διά τοθ έν αυνεχεία έγ/ράφθυ Τ°0
ύττουργοθ τής ©ρησκείας εντέλλεται
τό Έτταρχαίον Καλαβρύτων ίπως «!-
νίργήση διά τήν αποζημίωσιν τού ά
γιθν Π. ΠοίΓρών.
Αριθ. 3953
Πρός τδ έπαρχεΤον ΚοΛαιβρύτων
Κατά την ύττ' άρι9μ. 16270 δια
ταιγήν το5 ΣοΟ εκτελεστικόν Σώμα-
-ος. τό υπουργείον τοθτο σ'.'μφώνως
ρέ τό τοθ Δικα.ου, διατάττει τ© έ
τταρχείον αύτό νά ένεργι>ση καβ1 3
λην τήν άΐταιτουμένην άιτασιν ν* 4
ποζημιωθή ό αγΐθς Π. Ποτρών άπό
τοος κληρονόμους τοΰ ττοτέ Ν«·κολε-
του Σοφιανθπούλου, ΣωττωτινθΟ, κ'Χ
Τα τά διενθυνόμενα άντίγραφα άπύ
το ίητο^ργειον Τού Δ'κσίευ πρός τό
έτταρχείον αύτό ιτερΐ της ύλικής αύ"
Εκεΐνοι
ως τής συσταβείσης επιτρ°πής
τώ» ό(λλων... γραμμάτων...
ν'1 άναφέρη 1ΐΓθμ£ν«»ς καϊ πρός τ.">
Οπουργεΐβν τούτο τής θρησκείας
Τή 19η ΊανουαρΓου 1826. έν
ΑΧΙΛ. ΜΛΥΡΟΜΜΑΤΗΣ
(ΒΥΖΑί^ΤΤΟΣ)
Οί αναγνώσται τής 4φί»μϊρίδθς
αυτής δέν θά εχο-ν ιτλέον την εύκα1
ρίαν νά εντρυφονν είς τήν γλοοφυράν
συνεργασίαν τού Βυζο(ντίοι, - ύττδ τό
ψεΜϊώνυμον αυτώ έκαλύπττετ° 6 ννω
στός ά^χιτίκΤων - μηχανικάς Άχι*
Μοουρο,μμάτης - διότι ίττονσΐ
πλέον οθτος νά ύπάριχη είς την ζωήν.
οητό τής ρ.8ης παρελθόντθς μηνόο...
ΕΤχε γεννηθή είς την Βασιλίδα
των Πόλεων, 6ττό9εν, άφοθ έπεράτωσ-
τάς έγικ^ίους σπθυιδάς τού, άν£-
διά Γαλλίαν, διά την έκττσί
τ°υ ε(ς την επιστήμην τάς
χαί μηιχανικής.
Επιστρέψας είς τήν γενέτειοάν
Τού, διωρίσθη είς τά Πατρ'αρχεϊα
είς την υπηρεσίαν τής ανεγέρσεως
καΐ συντ,ηρήίεως τών κτΐρίων τ«ν εθ
Ιδρυμάτων «αί λοιητών οίκθδο
μημάτων των, πρθσΐνβγκών ττολντί-
; υπηρεσίας καϊ ίν σννίίχεία έγ-
καταοταθείς είς τήν πρωτεύουσαν
τής Έλίοθβρας 'ΕΞλλάδθς, ττροσελή-
φθη παρά τού τότε Υπουργείον Πο°
νοίας καί "Αντιλήψεως.
τά μέγΐστα είς τήν Ιδρυσιν
°ΐ/νοικΐ>σιμών είς Αθήνας «αί Πκι
ραιά, καΐ ιδιαιτέρως τού σνΛΌΐκΐο-'ΐθύ
τής Ν.καίας, διά τήν στίγαοιν των
ά&λφών τον προσφύγων.
Τύττος καί ύπόδεΐγμα ένσΡίτου
κοτί 6αθύτατα έμποτΐ<Γα£- νος άττό τήν θείαν διδασκαλίαν .τού , ϊγραφε περί τής ούσί αίς καί των όρθών δοζασιών ώτήΓ , κατά τρόπον ονναρΐτπ <~ι«όν. στΐνλΐτίύων, κατά τών ιδικόν τρόπον την ύττοκρισίαν, τό «ρ'ΰ 5ος την μΐσαλλοδοξίαν, τόν φανατ1- *α<ϊ την άμάθειαν ένίθ)ν λη>
τουργών τής 'Εκκλησίας καϊ ταγών
τής Κολωνίας.
Ηύτύχησε νά ίδη λαμπρώς άποκα
θιστάμενα τά τέκ,να τού, δοθέντος δ
τι ή θυγάτηρ τθυ άνίδείχθη ε[ς μό
νην θήλειαν ΰπάλληλθν ίπΐ βαοθΗιώ
είς τό Ύττθυργεΐθν Δ*χαι
οσύνηζ καί 6 νΐός τού κατέχει ά*ά
λόγον κοινωνικήν θέσιν.
Ή εφημερίς μας διαβιβάζει «ά
ε|λι*ορινή σνλλυπητήριά της είς τν
π«νθοΰααν οικογένειαν ιου.
Ό ύπθνργός τής θρησκΐία-ί
Ό Γενικός Γραμματεύς
'Χωάσοιφ Βυζάντιος
Έκ τού επόμενον έγγράφθυ
φαίνεται δτι ή οΐκογέ,νεια τοΰ Νή-
λέτοτσ, έδέιχθί!. διά τού Άσημάκη Σο
φΐαν^ττθύλου, "νά ά~>π!ληοώση την
αυτού σίβασμιήτητα Παλαιώ'ν Ποτ-
τρων>. ■ ■ ^ι -^ι ι
Περίοδος Γ'
Άώ*. 3942
Ποοσορ*νή Δκ>(«ΐ|σις τής Έλλαβος
Πρός τ ό £ξ°χον Υπουργείον τή".
Τό ίπαρχίΐον Καλαβρύτων
Ή ύττ' αριθ. 3*53 καί ημέραν τν
ΓΟΰ λήγοντος δΐατατγή τού Ιξ6χ<> γ·
πθυργείον τοοτθυ συνοδευθιμίνη <ιί τάς επίλοιπους άναγκαίας διαταγαί; τής Σ. Διοικήσεως, καϊ Απόφσσιν τής έπταμελοθς ίτητραττής πίρί Τΐο ε[οττράξ«ως των 8σων πθτέ Νικολ* τος Σοφΐανόττουλθς έκ Σθπωτθΰ λ( στρικώς διήρπαοΈ ίπέοθ'η τού σεβ·*· αμ^τάτο^, τταΛοιιών Πατρώ* κυρ'ου Γερμανο-, ελήφθη κατά την 23ΐ)ν 1'<λ' Ιδίου. Τό έιπαρχεϊθν τά π«ρ! τ<ϊς ϋπ°βΙ οεως ταύτης πρακτΐκά τού εκθέΤ·1 κατ' ίκιτασιν διά τής έσωκλίίστοΐ' ό ναφσράς τού πρός το ϊξοχον 'ΥπΐΊ» γεΐον τού Δίκαιον, καϊ διά νά ά*τ°· φύγη την ταυτολογΐα» τής έίταναλή ψε«3ς τούτων ιτερικλεΐει Ταύτην πρόζ τό Εξοχον Υπουργείον τοθτο τή.· ©ρησκείας καί ·π·ληρθφθρηθ|ν αί ""Λ εννωθή μέ τό ίξοχθ, Ύιτθυργίίον »β Δ«αίου καί μέ δποΐο άλλο τής Σής Διοικήσεως άνήχει δ·ά α'σιον άπ^εράτοίΐν τή< ως τταΡά Τοΰ κυρίο^ Άση"μάκη Σθφΐανοττούλου αύτοδέλφου τού ΝικοΛίτςυ κατά τήν όττθί υτόΐχεΐΐν εοω^'ν ί.!ς τό τα αντίγραφον τής οποίας συν τβίς όλλοις ε^ρίο-κεται «Ις την στον πρός τό Εξοχον ύ Δίκαιον αναφοράν. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΔΓ ΕΡΓ0ΣΤΑ2ΙΑ βυα«βυων Τηλεοράσεως >ιαΙ τηλβίΓΐκοι-
νωνιακβθ όλυκοθ. Ή γνωβτί|
όλ
ς ρ
ς χοϋ ΆγγλικοΟ Έργο-
οτασίου «Μουλτικορ Σόλντβρς
Λ«.δ.» Ζητήοατε τιμάς καΐ
προσπέκτους άπό τήυ Γβν.
Άντιπροσο>π*ι'αν. ΦΩΤΉΣ
Σ. 0ΓΛΚΕΡΟΓΛΟΓ, θησέ
ως 7, Δ' δροφος. Α
12δ. Τγ;λ. 226.084.
ΙΔΙΑ "ΑΤΟΜΙΚ.
ΒΙΒΛΙΑΡΙΩΝ..
ΕΦΟΑΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ
0ΙΚ0Δ0Μ0Ι ΚΑΙ ΟΙ
ΕΜΠΕΙΡ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ
Τά τεχνικά έπαγγέλιματα των μΐ
μηχανικών, τά Βχοντο: σχέσιν μέ την
'ίκαδομικήν δοαστηριότητα, τίθενττΐ
-πό κρατικόν ξλεγχθν, άσκούμενθν ά
γο τά υπουργείον Δημοσίων "Εργων
ύριον δέ μέσον άσκήσεως τον έλέγ-
;θυ εί/αι τά καθιερούμενα αάτθιαΐκά
5ι6λιάρ'α τεχνικής ίκανότηΤος» *ό·
"/ 5ιά τούς έμπίΐρικθΰς κλαδικθύς
ργθλάβοας πθύ χρησιμθτΓθΐοϋνται
ίς τάς οίκοδομικάς εργασίας, δρον
αί διά τού! έογατΐτεχνίτπς οίχθδο-
ι:<Λ πάσης είδικότιγτθς. Τούτο όρίζεταΐ διά «(τΤαρΠσοέ»- τος άπά τη Οττθυργεΐον Δημ. "Εργο>ν
Ν.Δ , τό οποίον θά προω3η9ή ττΡος
5ημοσίευσΐν άφοϋ έκφράσενν' γνώμην
'Ί έ>5ΐ3φ:Ρόμενθΐ.
Έμπειρΐκσί έογολάβοι νοούνται οί
τταρά το{} κυρίον τοθ Εργου ή τού γε
"Εν<χ μθντόλο κάττας άττό δέραα λεαττάρδαλης περΐλαιμδάνεται λευταία συλλθγή ενός όνθμαστοΰ ό>γ γλου γουνορά.
ΠΛΗΤΤΕΤΑΙ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΔΙΑ ΑΥΞΗΣΕΩΣ
ΤΟΝ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ ΤΟΝ ΤΡΑΠ. ΧΟΡΗΓΗΣΕΐ
Κατόπιν τής άνοχθινωθείσης όοι-
στικής αποφάσεως, περί αύξήοεως
των έπιτοκίων των πρός τό εΐσαγα:
γΐκόν καί εσωτερικόν έμττόρ'ον τρα-
πεζικών χορηγήσεων, ό πΡόεδρος τοθ
•Εμπόριον Σύλλογον 'Αθηνών ττροέ-
6η χβές είς τάς κάτ«3ί δηλώσε ο:
«Ή άνακοίνωΟΊ.ς τοο ύ~-νργοΟ
Συντονισ<μοΰ κ. Ν. Μσχαρέζου ήτοι τής άτΓθφάσεως τής Νομι*μαΤΐκ'Ίς 'Εττιτρβπής 6ττως αύεήση τό όν τ»ν τραπ·εζΐικών χορηγήσεων τό εμπόριον πρ°ε*άλεσεν αϊσθημα ό- πογθητεΰσεως είς τόν έμτίθρ«όν «6- σμον Τουτο δ'ότι: 1) Ή αύξησις τον έπΐτοκίου ε(6ι κώς διά τάς χορηιγήσεις ιτρός τό έ- μττάριθν ομνιστά Ι' πρόσθετον δυσΉ. νές κατά τον ίμπθρι«(θν κόσμον αέ- χρθν (Ελϊγ^θί τιμών, δνοδος των στοΐχείων κόστους ένοίκια τετράμη- νος παραχράττησις π*ριθωρίων κλτ-, 2) Ή ττρόταθΊς ιτερί αύξήσεος τοΰ έττιτθκίθυ εγίνετο ΰττό τοθ συμ- δουλίθυ των Τραπτεζών, ήτοι ενός καινοφανοθς είσηγητθθ φθρολΡγίας τού ίμττορίου, δττερ ίττεβίωεε καϊ έπέ τΐ|χε νά μεταφέρη τάς ώποχρεώσίκ. των Τρ™τεζών Εναντι τής έθνΐκής ο| κονομίας έιτί τον έμπτορίου, 3) Ή αύξησις Τού έπιΐοκίου ττλήτ τει κυρίως τό ίιμιΐτόρΐον Τροφίμων, πρώτων ΰλών >αί έγχωρίως τκχραγ·>-
μένων είβών, δηλονότ, εΤδη Εχθνττ
μικοάν περιθώριον κόρδονς «αι κατά
κανόνα τελθνντο; άπό αυστηρόν άγ<£ ρανομιικον έ^^Υ^' δεδομένου βτι ή ττρός τό λοΐίττόν Εμπόριον χρΐνματοδό άπαγορεύεται τ) εΤναι ο-χ*δό>·
άνΐιτταρκτος,
4) Ή απόφασις ττερΐ αύξήθεως ί
7Τηρί^(θη ε1ς 4τΓΐχ£ΦηΜαΤθλθιγίαν μή
βάσιμον έφ' δοον αϋεάνοντταΐ μέν άλ
λαχο"> τά έττΐτάκΐα χορηγήσεων, *υγ
χρόνως δμως αόξάνονται καί τά έτι
τόκια καταθίσεων, τής σχετικής δια
φοράς μεταξυ των δύο έπιτοκίων μ)ή
ί/ττεροαΐνοόσης τάς τρ«ΐς ^ιονάδας.
Ώς γνωστόν δμως ή αύξησις 4ιγιτο·
κί«ν χορηγήσεων είς τήν χώραν ι»ας
δέν παρακολθυθεΐται καί άττο αϋξη-
σΐ-ν των έπιτακίων καταθέσεων, τα ό
ποία ποοραμένθυν στάσιμα. Αντιθέ¬
τως είς τό εξωτερικόν τά εττκτόκΐα
καταθέσεων Εφθασαν μέχρι 1014% ί-
Τιννσίως,
5) Τά πίριθώρΐα των Τραητεζών
είναι τόσον ύψηλά ώο>τε νά έττιτρέΙτΓη
είς αύτάς τήν Ιδρυσιν ΟποκοοτασΤη-
μάτ«ν πρθκλητΐικής πολυτελείας καϊ
την πρθσφθράν ύψηλών μισίωμάΤω»
είς δάρος τής φυσιολογικής λειτουρ
γίας τοΰ έμ·πορ!ου καί τής ο|κθγο
μίας.
"Εχοντες έμ—στοσυνην είς τόν ύ-
ΣυντθνΐσμθΟ κ. Ν. Μακ<τ»4 δστΐς γνωρίζει καλώς τά πρ» , τα αττοΐα άντιμίΤωηΓίζει τ ελληνικόν ε>ττόριον, θέλομεν νά τ*·
στεύω,μί» δτι θά δώση. τάς δΐΡόσαο
όδηγίας διά τήν έπανίξέταθιν τοΰ ί
λου θέμαχθς καϊ ίξεύρε»ιν των
γκαΐοΰντων ποσών διά την
τών έξαγωγών άπό τάς
είς την χώραν μοΛ πλουσίας
ώς είναι αί Τράπεζαι, καϊ ούχι άητό
τάς έν οτενότητι τοιαύτας ώς εΤντ.ι
τό ίμττόριον».
Ημερολόγιον τοθ θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιβιαιτβρως είς ΚατπαδοκΙαν τό 1959
(Σννέχεια ίκ
Στά λόγΐα μας αύτά ϊδωσαν μέγα
λη ττροσοχή δλοι τους δέκα τόν ο
ριθμόν, δυο άστΐιφύλακες, £νας
νόμθς, οί δυο [διοκτήται τοθ Ξχ
δθχείον, ό Χότζας καϊ μερικθΐ ττελά
ται τού ξενοδοχεί«υ καϊ χαρήκανΐ
τόσο ττοϋ δν τοΰς παρατηρθύσε κα
νε'ις θά πίοηευε πώς βγήκανε ·5τπο
μιά βασανκττΐκή άγωνία.
λΛέ την συζητήση αυτή ϊχει ττρθχω
ρήσει ή ωρα καί τοΰς παρακαλ&το
■μ* »ά μάς ίπιΤρέψθυν τήν ανοδο για
ϋπνο, νΐατι τό πρωΐ θά ξυττνούαα»!*
νωρίς π-ρός αναχωρήση.
ΚαθήσαΤε άκόμη λίγθ κΰρΐοΐ, μοΛ
παρακαλέσανε.
«Κάθηθε λίγο άκόμη, τταπτ&ς έφέν
Τη γιαιτϊ τά λές τιθλΰ ώραΐα». Μει
ναμε άκόμη λίγο καΐ ίΤπαμε καΐ άΑ
λα τόσα καΐ τόσα ττράγιμαΤα γενικά
καϊ αύτοι άκοΰσανε μέ έξαιρεΐτική
ευχαριστήση, μέ 1ερά μπθρεϊ νά «β
προσοχή καί ευχαριστήση.
'Αλήθεια τί ώραΐα καί ώφέλημο
θά είναι νά έρχεται έτσΐ σέ έτταιφή δ
λαός μας μ^ τόν γειτονικό αυτόν *οι
όν ι καί έλ.£ύθε·ρα καί
μσκριά άπ' την ττθλιτική καϊ την
παρελθοντολογία νά συζητή ψιλνχα
καί είρηνΐκά τόσα καί τόσα θέματα
πού είναι άνάγκη <τήν έττοχή »■*'. νά λυθούν γιά την πρόοοδο καϊ -ι έ1;*· άνάΐττυί'η τών δυο αυτών λαών κατ την εύθυγράμμιση μέ τάν σύγχρονο ττολιτισμό, πού μέχρι τώρα τίποι δλλο δέν άπήρχε μεταξύ Των 4κτο·, άπ' τίς συμφθρές καί τίς κατι ΟΙ ώοδρομές καΐ ο! άλλες κές έπ·ΐσ%έψΐΛς ποΰ γίνοντα· στή» Τονρκία τόν τελευταΐο καιρό δς «ην ϊχθυν μόνον τόν νοσταλγικό καϊ άνα ψυχικά χσιρακτήρα, άλλ' §ς γίνουν α φέλΐ'μη εύκαιρία μιάς φΐλΐκής καΐ £| ρηνίκης έπαφής τοθ λαθύ μας μ| ο>
λαώ αύτό, γιά νά μάς καταλάβουνε
καί νά τούς καταλάβουμε ώστε /ϊϊ
συνταντιθτοθν ο| ττροθίσεις καϊ άν*ι
λήψεΐς μας στήν Βδέα μΐσς έφ' 4ζηί,
συνεργασίας ποΰ νά προαχθή συν τω
χρόνω στήν συνέν«ση καϊ σνιμιπθλι·
τεία.
(Συνεχίζρται)
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΟΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοΰ συνϊργάτου μας κ.
ιΠερΐ τού Άρχψ. Δαρθβ&υ Βενάσδοι.·.
"Εχοντες ύπτ' δψιν την ιιακράν
ώς κληοι«οΰ εύδοκΐμθν ϋττηρεσίιν
τ^ύ 'Αβχΐμ. Δωροθέου Β«νάρδου, την
ττολυχρόνιον είς τάς Κρατικάς φν>β-
κάς μθρφωτικήν καΐ χρισΤ'σνΐκήν ίο·
γασίαν σύτού, την ττίβτιν, την εύσί
>ΐαν καί τόν θρησκευτικόν τού ζήλον,
κρίνομεν ούτον αΕιον Ινα
είς τόν πίνακα των πρός
τείαν έκλογίμων.
37. 'Βπΐστολή τού Μητροπολίτα.·
Γόρτυνος και Μεγαλθυπταλεως ττοΛς
τόν ΜηίΓΡθιτθλίτην Νσυπακτίας, ιϊωΊϊ
δν άπαντα έκψράζων τήν διά τό,, τι
Δωρόθεοι; γνώμην τθν.
Έν Αθήναις τή 24η φε«)ρίου 1951
ΠΡός
Τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην
Ναηυπαηΐΐίας Χρΐστόφθρον
Άγαητητέ έν Χρΐστώ αδελφ*.
Ελήφθη ή 4ττιοττθιλή τής Ύιχε·»ε-
ρας φίλης Σεβασμιότητος.
Βεβαιώ Αυτήν δτ( θέλω ύχα><(· στως παράσχει την ψήφθν μου πο^' έγγραφήν τοθ τόσον καλόν καϊ άξί°<. ττανοσ. Άίχΐμ. κ. Δ»ροθίθυ Βεναρ Ιωάν. Α. Βερνάρδου δθυ είς τόν κατάλογον των μέ ίιπαίνονς δΐκαΐοτάτθυς καΐ χαβ« κτηρισμούς άγαθωτάτους, διότι συμ φωνώ με την ΣεβασμιόΤητα Υμών δ τι είναι «Ιληρΐκός αζιθς. Τής 'Υμ€τ£ρας Σεδασμιότ,ητος άγα—|Τός έν Χριστώ αδελφάς Ό Γόρτυνος - Μεγ)(ΐτόλ«ως 38. ΈτΓΐοττολή —Ο η Ίερισσού 'Αγίου ^Ορους καΐ ί μερίον ττρός σονάδελίόν τού. δι' ής έκφέρει τάς ττίρί Τού π. Δωροθέου κρίσεις το». Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΔΑΙΜΒΡΙΟΥ Έν Άρναίοι τή 20.2.19β1 Σεβασμιώτατ* «ν Χριστώ άδ«Μ·«, Την ό~ό 9ην όδεύοντος έτηστολή» σας Ελαβον χθές τό βράδυ .Δια« τόσον άργά δέν γνωρίζω. Π6ντ<», ήλθεν αθΐχ, ττ-ροτοα ίλθείν τά έρωτή μοοτα τής Άγίοος καϊ Ίερός Συ»ό δου διά τούς νέους ίκλεξιΊμους. Ό πανοσΐολθγΐώτατος Άρχ·<|ΐανβρ( της κ. Δωρόθεος Βενάρδος είναι γ«ί στός μο, κο1, τον τί τΐμής μθνάβος την Εκτέλεσιν των :ργασΐών τής είδικότηιτός των, Λσχε ως τοΰ ποίος χθρηγίί τά ϋλι«ά. Πά 7α δέ οίχθδομική έργασία ύττοχρεωτικώς είς τοιΧ ς διά 6ι6λΐαιρ!ου έμτΐ«ιρ«κθϋς κλοιδικούς έργολάβονς οΐκθδομών, λήν &ν /πέραν τής έτηβλέψεως καί εκτέλεσις αυτών δχει ανατεθή Λ δκπλωμοίτούχθυς μηχαν<«ούς, τ) έργολή τττας δημοσίων Εργων ή εάν ή £ργ— τία είναι άξίας μικροτέρας των 10. 000 δραχ. Έν συνίχιία το Ν.Δ. κατ— άσσ*» τόσον τοΰς ίργολάβονς, δσον «ΐί τούς οίκοδόμους τεχνΐτας καΐ βο»»- θούς είς είβικότητης. ΟΙ πρώτοι λαι» βάνουν 6<·6Αιάριθν δν δεν ξχονν σ-β ρηθή τής άσκησις τών πθλιτ«<*ν καΐ τ«ν άστΐικών των 5<καιωμ<1των κα! ο Ι δεΟΤεροι δν 6χ°υν σνμπληρω- σεΐ ήλικία 21 ετονς, οί τεχνίτ*ς «αί 18 ο! 6αηθοΐ. Τό υπουργείον &,/-! την άρμοδιότηΤα νά χορηγή, έποτΓΕί νει καί άφαΐρεί τά βιβλιορια. Όρίζει ίπίσης τό Ν.Δ. δτι ηάτ, κύριος οΐχοδομικον £ργου ή Εχων άνα λά€ει την εκτέλεσιν τοιούτον |ργθυ. ημωρεΐται διά χρημαΐτικής τΚ>ι»τ}ς
μέχρι 5.000 δρχ. διά χρΐίσιμοποίη-
σιν τβχνιτών ή βοηθών Ι"ή έφωδιοβσμί
κων διά βιβλΐσιρίου ή διά μή χρηο·1
μοποίησΐν κλαδικοΰ 4ργολάοον αντι·
στοίχθν εϋδικότηπτος. Τό Ν.Δ. ΤΟ&ι*
8έν Ισχύει ί,ίς ττόλεις καΐ ο|««7μθυ>
κάτω τών 5.0001 καίτοίκων.
ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
Έξ άλλον, κατηρτίσθη άπό τό 6-
ιτονργείθν Δημοσίων "ΈργΗ/ν ιτοΐ
Σχέδιον Βασιλικόν Δΐοττάγιμοίκκ^ ϊί{
έντέλεσιν τού ώς δνω Ν.Δ. ττού 6οΓ-
ζει τά τής εκβάσεως τώ, βιΛλιαρίων
τάς πρθϋτΓθθέ)σ«ς ποΰ πρέττε ν4 ττλίΐ
ροΰν ο| αΐτούμενοι τήν Εκδοσιν σ4-'
των, τά ττιστοτΓθυ,τΐκά πού πρ&τκΐ
νά ύπθβάλουιι κλπ. "Οσοψ άφορά ί(ς
τά τελονταία, μεταξΰ δλλων, άτται-
τοθντα", διά τήν £κβοσιν βιβλκφί^ν
έμττειρικοΰ κλαδικού εργολάβον <Λιβ· δομών ώς σαφώς καθορίζεταΐ: Άντίγραιφθν ΓΚΗνΐκοΰ Μΐ»τρώο«. Ύϊτεύδυνος δήλωσις καττά τό Ν.Δ. 105)69 ττερΐ τοθ δτι δέν ίστερήθ·· των πολιτικών ή άστικών αυτού &1· καιωμάταν καΐ δτι δέν Εχ«ι είς Περαιτέρω τό Ν.Δ. όρίζει δτι *!<: έκαστην Διεύθυνσιν Τε«νικών Ύπιτιι* σιών Νομών θά τ^ροθνται κεχωρισμ* να μητρώα καϊ των τριών αυτών ίΡ γοοζαμένων είς τάς ο(κοδαμΐκάς έργα σίας, είς τούς όποίθυς θά ίπηβάλλίβ «αι καΐ ττοΐναί έπιιτλήξεως ττρθσκαί ρυο αφαιρέσεως τού διβλΐαρίον καΐ όρΐστικής αφαιρέσεως τον βιβλίον.- όν είς τούς ίργολάβους ή ποιναΐ π« ρατηρήσεως έγγραιφόμεναι €ίς τ^ β1- βλιάρια, δ·ά τούς τειχνίτας καί βθη· θούς, διά σειράν «ττεΐ6αρχ<*ώ, τηχοα' ΤΓτωμάΤων», διάπροοειν κακθτ«χνκ3ν κλιπ. Ώς είναι γνωστόν μέχρι τούδε ή έρίγα^Ία τών ανωτέρω κατηγαρ*ών έο γατών καϊ έμττειρικών ίργολαβων ζτο ελευθέρα, ρυθμιζομένη έ»; των 1&οτι κων σνμβάσεων αυτών ιμετά τώ¥ 4ΐτΐ χειρηΐΌτΐών των πάσης φύσ*«ις δ«μι ΗΚΥΡΩΘΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Β.Δ. ΠΕΡΙ ΓΡΟΠΟΠΟΙΗΣιΕΩΣ ΡΥΜΟ Τ Ο ΜΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ Ήκυρώθη έν μέρει διά των ύιτ' & ριβ. 2576 κβΐ 2577)6« ό-οφάοεων τής άλομβλείας τοθ Συμιβουλίθυ τής Έ—κρατϊίας τ0 άττό 30-10)13-11- 1968 Β. Διάτοητιμα Λπερί τρθττοτΓθιή) σεως καΐ έ—εκτάσεως τού ρυμθτθμ - κου σχ€)5!ου Νέων Λιοσίων» κατόπιν αιτήσεων άκνρώσεως ένδΐαχρερομένων (διοκτ^τών άκινήτων. Είς την δίκην εΐχε παρέ>βει υπέρ τοϋ κύρθνς ·· ί
Β. Δ<οοτάγματος ό Δήμθς Νέων Λιο¬ σίων. Ή οχύρωσις επήλθε καθ" δ »£ ρος τό Διάταγμαι άφθρά είς την >>■
μοτόμησιν τών άκινήτων των αΐτθύν-
Των ιίς τήν γ«νίαν των όδών
καΐ 25ης Μαρτίου καϊ είς τό
τής οδόν Πριάμου, είς την
Άίγίου Φανομροίν.
Ή άδελφική σας έ—ιστολή ήλθεν *(«
ίητίρρωσΐν τής πλίον ή άγαθής Ιδίας
την όττοίαν £χω π*ρί τού κιληρικοώ
τούτον. "Ωστε μή άμφίβαλε) λ(«ν
μοί άγοπτητέ άδΐλφί, δτι γενήο*τα·
ώς καϊ ού ίητόδειζας καί ώς το ορ¬
θόν καϊ τό δίκαιον επιβάλλει.
βά εΤμαι δέ λίαν εύτυχής 6τ< *ο Ί σας πού θά εΤμ<8α Σννοδικοΐ β* συντίΙλέισωμ€ν ι(ς τή» τον άξίον αότοΰ κληρΐκον. Επί τθύτοι ς καπασπαζόμεν Ύμετέραν Άδελφΐκήν άγα—τν έν ,μοττ» αγ ιω Διατελώ 5λ»»ς Ύμέτΐρος Ό Ίίρισσού - Άγιον "Ορους - 'Αβ δαμερίθυ Δ.
ά™ σεληνΐοκόν 6ράχον, Γού έξετάζονΤα, άπό τό Γεοοχημ,κ6.ν Τμή
μα τού Ίνστΐτοτύχ, Γεωλο γ,κών ■Επτ,στημών Το0 Λονδίνον
οργάνωσις Ποντίων
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΝΤΙΚΠΜ ΜΕΑΕΤΟΝ
Η ΠΟΛΙΤΕΙΛ, ΤΑ ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΣΩ ,νΙΛ ΤΕΙΑ χαί ΟΙ ΠΟΝιΤΙΟΙ.
Τού κ. ΕΛ ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ, καθηγητού ΜοΘημαοτΐκών
Οί Λιανταχοϋ Πόντιοι καί αί ματισμών καί Ιπιδιώξειον αυτών «-
ιοντιακαί όργανώσεις γνιορίζουν πειδή είναι άκοιυς έπιζήμιος διά
άβφαλώς την ύπαρξιν τής κοου- την διάσι»σιν παντός άναφερομένου
"Οργανώσεως, είς την κληρονομίαν μιάς περιοχής
άκ^αιφνώς Έλληνικής, ήθελήοα-
μ*ν·, μέ την ευκαιρίαν τού παρόν¬
τος, νά τονίσιομεν τό επιτακτικόν
φοίας Ποντιακής
μέ Εδραν τάς Αθήνας καί μέ την
ίΛοητιιών «ΕΠΙΤΡΟΠΗ 1ΙΟΝΤΙ
ΑΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ».
Καί δέν γνωρίζουν ασφαλώς μό¬
νον την ύπαρξιν ιτης άλλά καί την
δράσιν καί τό έργον της τό τόσον
,τολύπμον.
Άπό τής ιδρύσεως της τό έργον
Τ(]ς τό ιτόσον πολύτιμον.
Ά.τό τής Ίδιρύσεώς της τό 1927
μέχρι σήμερον έξείκυκε εϊκοβι έννέα
(291 τομους τοϋ περισπουδάστου
{.τιοηιμονικοΰ περιοδικοϋ της «Άο
χίΐον ΙΙόντου» καί έπτά όγκώδη
αύτοτελή παραρτήματα. αυτού.
Ή ΰλη των 29 τόμων τοϋ «Ά-
χείον Πόντον» είναι Ιστορικόν,
γλοχΤσικοΰ καί λαογραφικοϋ ύλικοΰ
Ρλη βυλλεγείσα καί δημοσιευθείσα
μέ πάσαν επιστημονικήν μέθοδον
χαΐ χριτιΐίήν, άπό ήμετέρους καί
ξένον; επιστήμονας καί λαογρά-
φθ«;. Σήμερον ή κυκλοφαρία τού
.τίρΐοοιχοϋ τούτου καλΰπτει σχεδόν
ώαντα τα έπιστημονικά έρευνητή-
9ΐο δλων των χωριόν καί ή έκτί-
μΐΐοις τοΰ πβριοδικοΰ [τούτου ίΐαρά
τοίς έπκπήμοσι τιμ<ϊ ολόκληρον τόν Ποντιοκόν κόσμον. Καί δέν είναι τούτο μόνον. Κυ- <>ί»ς πολύτιμον άποββίνει τό περι¬
οδικόν τούτο καθ* ότι είς τάς σελί¬
δας τού άπεθανατίσθη ό πνευματι-
«; Παντός, διαφυγών την λήθην
χαί την απώλειαν.
Έργον ομως τοσαύτης εκτάσεως
χαί τόσης έπιμελίίας, έργον έξικνον
μενον είς πολλάς χιλιάδας σελίδων,
ί καβείς έξ ημών, πόσον έατοί
ξ ημ,
Κ«7£ν χοί μέ ποίας όυσκολίας καί
μέ πόσους μόχθους έπραγματοποιή
8η τοσούτον μάλλον καθ" όσον ή
χοατιχή ενίσχυσις τής Επιτραπή ς
Ποντιαχών Μελετών κατά τα πρώ-
μέν βτη τοΰ βίου της υπήρξεν
& ή δέ μεταπολεμική εί¬
ναι άραιά καί πενιχρά. Επόμενον
όθεν είναι ή Έπιτροπή Ποντια-
ών Μελετών νά ευρίσκεται είς ενα
^αοχή άγώνα ΰπερπηδήσεως οίκονο
μιχδν δυσχερειών, δπερ αποτελεί
ΤΟοχοαέδην είς τούς προγραμμοοτι-
'ΐού; χαί τάς έπιδιώξεις αυτής.
Ή δέ έπιδράδυνστς των προγραμ
καθήκσν άφ' όνος μέν τής Έλληνι¬
κής Παλιττείας πρός την "Επιτρο¬
πήν ΠοντΊακών Μελετών, άλλά καί
τό καθήκονιτών εύπορούντων ΙΙοντί-
(■>ν καί των Ποντι·ακών Σιοματείων
άπάσης τής Ελλάδος πρός αυτήν,
χωρίς νά παραλείψωμεν τό καθήκον
καί την ευθύνην των ΙΙοντίον έπι-
αΐημόνων πρός τό άξιον τούτο σ<ομοι τείον. Ή Έλληνική Πολιτεία έχουσα ΰπ' όψιν ότι οί Πόντιοι "Ελληνες άποτελοΰν τουλάχιστον τό εν ογδοον τοΰ πληθισμοΰ τής Ελλάδος πρώ¬ τον, καί δεύτερον ότι ό πνευματι¬ κάς Πόντος κινδυνεύει άμέσως, λό γψ τής διαφοροποιήσεως των φο- ρέων τού άφ' ενός καί λόγω τοϋ θανάτου πολλών έκ τούπον άφ' ετέ¬ ρου, δέον νά ενισχύση οίκονομικώς την "Επιτροπήν Ποντΐιακών Μελε¬ τών μέ ισχυράς οικονομικάς χορη- γίας. Πάσα άσκοπος καί άψυχολό- γητος φειδώ άποΐκιίνει είς βάρος εργου καθαρώς εθνικον, τό οποίον αλλωστε ώφειλε νά πράξτ) αύτη αύτη ή Έλληνική Πολιτεία, ώς κα¬ θήκον ιτης εθνικόν, επιβεβλημένον. Κρατικαί χορηγίαι 20 ή 30.000 δρχ. ετησίως δέν άποτελούν ειμή πενι- χράς πενιχροτάτας συμβολάς δεδο- μένου δτι είς κανονικάς τόμος τοϋ «Άρχείου Πόντον» κοστίζϊΐ κα/υά μέσον όρον 60.000 δραχμών. Πόθεν καί πώς ή Έπιτροπή Πον- τιτακών Μελετών θά έξεύρη τα υπό λοιπά, ποσά, δταν μάλκττα προστε- θοΰν καΐ τα άλλα ϊξοδα αυτής, στεγάβεως κλπ κλπ; Έκ των άναφερομένων ανωτέρω χονδρικώς ποσών, έννοΐϊ πάς τις τό οικονομικόν πρόβλημα, δπερ δννα- στεύει την Επιτροπήν Ποντιακών Μελετών επί τό<τα ϊτη καί έμμεσως δύναται νά κατανοήση τό μέγεθος τού πάθους τού πατριωτικοΰ μεθ' οί» έργάξονται τα άποτελοϋντα αυ¬ τήν μέλη, πολλά των οποίων πολλά¬ κις άνωνύμιος συνεισέφερον σεβα- στά ποσά διά τό έργον της. (Συνεχίζΐται) ΚΑΠΟΤΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΟΛΟΝ ■Τοΰ μας ΔΗΜ. ΚΟΥ ΤΣΟΠΛΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Είς την ωραίαν πόλιν τού Βόλου, 'ίν οποίαν *πεοκέφθι»μεν πρό έτών, ίτκορίσοιμΐιν έκ*; ΤΟυς συμπαίτρ*ώ Ιο? μας Ποντίους, οί όττοϊοι άνέκα ^ υπήρξαν ιύγ&ικθί. καλοΐ καί ♦*>—όοοδοι... Την εποχήν εκείνην
"'' πρόεδρος τής «Ενώσεως
Βόλου» ήτο ό εύνενής <αί τής ανμπατρΐώτης μας « Κϋσταί Σαουλί«ης, ό οποίος μόχ ^Ρό άθί φιλοξ^ίσν καΐ κάθε τ°ν «ύχαριστοΰμεν καί πάλιν. Τίς ή,μίρ^ς 6(ε;νες εδίδετο ύττό Έρασιτεχνΐκοΰ Όμί- λ*/, ©εατρική Παράστασις.. ατ' αυτήν, παρευρίθείς καί ό γρά ϋν τό παρόν α *^° "κηνής καΐ πρό τής 'ν τΠζ τταραιστάσεως, δι" ολίγων, °ύς «"^πατριώτας μας Ποντίθυς Ό Βόλθμ %°σΐεύομιν τόν πενιχρόν εκείνον ογον, 'ν> τόν Ιερόν Βράχον τής Ά-
τών Αθηνών, (
ή ΔόΕα· ενός
!"ς ΠολιησιμΟ& τών ■Λρχαίων -Βλ
*"'.**' έκεϊ σος φέρνω τόν Ά-
7*ιιιόν Χαιρετισμον των συιμιτατρ'ω
"" Πο—ί0ν
Καί
μαζύ μ' αυτόν, σάς φέΡνω
',' <*1"*1ν καί τήν λαχτάρα, άιττό <>_ τολντελές σαλον1 τού γτΧουοΊον
^' 6'ομηχάνθν Ποντίου, μά κΐ' άπ'
!? 'Ό^μόρΡοπη παράγκα τού φτ«-
"| «αί βιαπαλαισιτού Πθντίομ.
.. Η >ΕΨημερίς €'Η φ»νή των Πον
'ίβν, 'Ε*ημερ'ς β'Η φωνη Των Πον
^ ΤΤ όποίαν ϊχω τήν τιμήν νό
> ·"' ^ ίστραμιιένα τήν στΐγ
ιην Αλλ,γλ ,,
τ , ΜΡΟ|ο:» ιτολιν τού Παγασιτικού,
1°ί τήν ττόλΐν τού Βόλον, πρός έ
"' μίσ *Ρά? Ποντίων( ά
*α'' ζ£'' α1σβάν*·τα1 'α>
, σκέπτεται «αϊ δρσ... Άγω
νίζεται τόν ώρα"ον άγώνα τής ζω-
ής. Αΐ^θάνεται μ^ τόν ωραίον Πον
Τιο*άιν τταΛμόν και οικέπτεοθαΐ δΐτως
οί κοολοΐ "Ελληνες, ΈλΑηνΐκά'..
Διότι ο| Πόντιθι καί τουτο πρί
πει νά τό γνωρίζουν δλοΐ καΊ έκϊΐ
νοι ττθΰ 6ρ!σκον"Γαΐ ττρός τα άνω
καί έκεΐνοι ιτθθ ζοθν καί μένουν ποος
τα κάτω, ο! Πόντιοι είναι πρώτον
"Ελλΐγνες καί κατόπιν Πόντιοι.
Ή χαρά μας θά ήταν μεγάλη, δν
άποψασίζα'τε μ'ά όμαβική έκδρομη
πρός τάς Αθήνας... 'Εκεϊ θά Ιδητε
την Ποντκΐκή άτομΐική ττρωτοβοο-
λία... θά ίδητε στήν Νίικαια, νά ά
μημα. «Ή Στέγη Ποντίων Νΐκαίας»
μέ θέατρον, μέ βιβΐλΐοθήκην, μέ άνα
γνωστήρια, μέ μπάρ'
Θά Ιδητε στήν Δραττετσώνα, ί-
κεΐ ποϋ άκόμη στενάζουν καί ζοΰ»
οί ττρόσφυγες σέ παράγκες κσϊ
τρώγλες, νά άννψθϋται ένα ώρα
τον οίκοδόμημα, μ έ θέατρον/ μέ αί
θούσας μέ μπάρ...
βά Ιδητε στήν Κσλλιθέα νά άνυ
ψοΐταΐ ίνα παμ·μέγιστον κτίρΐον,
ή Στέγη Ποντίων των «Άργοναυ'ών
- Κ°μνηνών» μέ είκοσι κάτω κα'α-
στήματα με πρθοπτΐικήν νά κτισθθνν
επάνω θέατρον/ Γραφεΐα, Βιβλιοθή-
κη, μιτάρ καΐ αΓθουσα Μουσείον.
Βεβαία τό ϊργον δέν έτελεί»>σι
άκόμα... Άλλ' δταν θά τελειώση,
θά είναι ό Φαρός τού Πβντιακοΰ Πό
λιτ'σμθΰ, τό φώς τού οποίον θά ♦«
τίζη τάς επερχομένας Γενεάς... Καΐ
δλα αύτά, άνήκουν στήν άτομική
Ποντιακή πρωτοβουλία καϊ δράσι·»1
ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΛΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πε;τειραμένος είς Ιργα όδοποιΐας
ζητΕΪτετι βι' εργασίαν είς επαρχίαν
Τηλ. 624-832 — 631-662
Γενΐκή άποψις τής 54ης έκθ£σεωί ακινήτου το: Λον8ίνου, κατά
ήμ:ο3 τοΰ άνοίγματός της
Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια αητό το «ανατό Τού
καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟσΧθΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομικοΰ Συμδούλου της
Συνέχεια έκ τοΰ προη,γουμένοΛΐ
Κάποιο πρωΐ, ήταν ένθουσι-
ασμένος. ΕΙχε άνακαλΰψει ί¬
να λάθος είς την 148τομο Πα-
τρολθγία τού Μίγν' Πώς δ-
μως; Άξίζει τόν κόπο νά τόν
αφήσωμε να τό άφηγηθή.
—Έκοιμώμηνΐ Καί περΐ τήν
3ην ττρωϊνήν, μέσσ είς των ϋ-
πνον μου, εΐδα δνειρον ήσχο-
λούμην είς αϋτό μέ θέμα, σχέ¬
σιν έχον μέ χωρίον αναφερό¬
μενον εσφαλμένως είς τήν Πά
τρολογίαν τού Μίγν. Κα! σκέ
ψου άκόμα, ότι έν τφ όνείρω
ανέφερα τόμον καΐ σελίδα 11..
Είναι καταπληκτικόν! 'Εξύ-
πνησα άπό τήν ζωηρότητο: τής
έντυπώσεως καΐ ήλθα είς τήν
βιβλιοθήκην, ήνοιξα τόν τόμον
καΐ τόν αριθμόν τής Πατρο-
λογίας καί —ω τοΰ θαύματος Ι
— διεκρί&ωσα σφάλμα τής
Πατρολογίας!... θά προβώ είς
ανακοίνωσιν πρός την Ακα¬
δημίαν Ι
Μέσα στοΰ ύποσυνειδήτου
τού τα άνεξερεΰνητα βάθη τής
'Επιστήμης δέν σταματοΰσε
τήν ώδιάκοπη έρευνα, ξεσήκω-
νε τίς σκέψεις καί προχωροΰ-
σε σέ άνακαλύψεις καί σέ έ-
ξακριδώσεις, που δημιουργοΰ-
σαν κατάπληξι καΐ στόν ΐδιο
άκόμηΙ
Χωμένος μέσα στΐς σκέψεις
τού αύτές, πού τόν άπασχολοΰ-
σαν σέ ώμες σχολής, πολλές
φορές έμενε άμίλητος.
Κάποιο φθινοπωρινό άπόγευ
μα, προκάλεσε τοΰς Μητροττο-
λίτας Φιλίππων καΐ Νεαπόλε-
ΝΕΑΜΟΜΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
' Ι. ' Αρχιεπισκοπης "Αθηνών
ως Χρυσόστομο καΐ Κορινθίας
Δαμασκηνό — κατά σύμπτωσι
διαδόχους τού — σέ αύτοκι-
νητιστικό περίπατο — ποΰ άλ-
λοϋ; — πρός τό άγαπημένο
τού Όρφανοτροφεϊο. Στό δρό-
μο δέν μιλοΰσε. ΚαΙ τότε ό Μη-
τροπολίτης Χρυσόστομος, γιά
νά σπάση τόν πάγο, τόν έρώ-
τησε.
—Ή μελέτη σας, Μακαριώ-
τατε, περΐ τού Κυρίλλου τοϋ
Λουκάρχως προχώρει;
Αύτό ήτανε! Άμέσως 6
γλωσσοδέτης θεραπεΰθηκε καΐ
ό ιτρρηγθύμίνθς σιω—>λός ϊγ'·
νέ ξαφνικά όμιλητικώτατος
καί άρχισε ν' άναπτύσο~ μέ
εύφράδεια καΐ μέ λετττομέρει-
ες, μέχρι τέλους, τα πορίσμα-
τά τού άπό τήν Ιρευνα τής Ί-
στορίας, γύρω άπό τήν θυελ-
λώδη προσωπικότητα τοϋ Κυ¬
ρίλλου Λουκάρεως.
Τακτικάς στΐς συνεδριάσεις
τής Άκαδημίας, τιαρακολου-
θοΰσε μ' ενδιαφέρον τίς άνακοι
νώσεις έκεΐνες ποΰ έπιστημο¬
νικά δέν εΐχαν σχέσι μέ τόν
κύκλο των επιστημονικώς έρευ
νών τού. Ώλοκληρωμένος ίστο
ρικός, δέν άνεχόνταν ποτέ κα-
κοποίησι τής Ίστορικής Αλη¬
θείας. Πίστευε ότι κάθε επι¬
στήμων πού άκούσια θά τήν εΐ-
χε κακοποιήσει θά ενδιαφέρον
ταν γι' αυτήν πολΰ περισσό-
Τεοθ παρά γΐό: την ϋστεροψτί
μία τού. Αυτήν την άντί>>- μ,
την τόσον ύψηλή, είναι τΐολύ
φυσικό νά μή την δεχόνταν οί
άλλοι.
(Συνεχίζεταΐ)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΗΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ' ΘΕΟΛΟΓΟΥ
γάρ ότι πρός ι—ϊτθνς
ημίν καΐ ύττάρχθι>ς ή έάμιλλα, και
στρατηιγών τοΰς εύοθκιιμωτάτους, ΟΪ
μή ϊχουσΐν δποι τα έαυτών ρίψθυσι.
Καί δεί περυτένειν μέν ημίν την
γαστέρα κατατρυφώσι τών τττωχΐκών,
ώς δέ είς τα περιττά κεχρήΐσθαι
τοίς άναγκαίοΐς καΐ των θυσΐασΤΓ
ρίων κατερεύνΐσθαι. Ττ—οις δέ φέ
ρεσθαΐ τρυφε.ροϊς καΐ δίωρων ι>π·ερα!
■ρεσθαι περιλάμΐπιρως, προπομιτεύε-
οβαί τε καΐ ττερνποπιπθζεσθαι, καΐ
ιττάντα ύπθχωρεΐν ημίν, ώσπϊρ θηρίοΐς
καΐ ττερισχίζεσθα·, ή καΐ πόρρωθ*-ν
είναι δήλους έπ£Ρχθμένους. ΕΙ 'τα
δεινά γίγθνε, τταρελήλν$ε" χαρίσασθί
ιμθι την άδ!*ίαν ταύτην. "Αλλον ποο
τόν άρέθΌντα τοίς πολ-
Τοώ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
λοΐς1 έμοί δέ δότε τήν ίρημίσν καί
την άγροικίαν, καί τόν θ€Ον, ώ μό
νω «αί διά τής «ύτελίίας άρόσθιμεν.
Δ«ΐνόν εί στερούμεθα λόγων καΐ συλ
λόγων καί ττανηγυρίων κα! των κρο
τ«ν τούτων ύφ" ών πτερούμεθα. κοτί
οΐκείων καΐ φίλων καί τιμών καΐ
κάλλ^υς πόλεως καϊ μετγέθθυς, καΐ
τής πανταχόθεν περΐλαμπθύσης ά-
στραιπής, άλλά μή εΐσω σνννενει>
κότας- άλλ' οΰπω τοσοντον) δσον θο
ιρυβήσομαι καϊ χρανθήσθμαΐ τοίς έν
ιμέσω ταράχθις καϊ βράσμασι καΐ
ταίς ποας τ°ύς πολλοΰς μετακλίσε-
σ'. Ού γάρ ζητούσιν Ιερεϊς άλλά οή
τορας- ουδέ ψυχών οίκθνόμους, άλλά
χρτμάτων φυλακάς· ούδ^ θύτας καθα
ρούς, άλλά προστάτας ίσχυρούς...
ΣΥΝΕΧΙΖεΤΑΙ
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής 'Επισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων)
Συνέγεια έκ τοθ ποοηνουμένου
Τό έ<πάμεναν ϊγγραψον δέν φίρει τάς υπογραφάς οθτε τού ΐπτουριγοΰ τού Γ^ν'κού Γραμματέως. 'Εγρά μίαν ημέραν βραδύτερον τοΰ προ μ Βχει ώς ακολούθως: Άοι3. 3919 Πρός τόν ττοινΐερ^σεδοοσμΐώιτατθν 3ιγΐον Πά λαιών Πατρών κ. Γερμανόν Τό ϊιΐτθυργΐίον τοΰ Δ'καίου διά Τής ύττ' αριθ. 2,143 διηύθονε πρός τοΖτο άντίγραοφα τώ* καΐ τής άττθφάσίως τής ίτΓίτροττής ήτις ίθεώΡησε την τής ττανιεροσββασιμιστΓΐτός Σας κσΐ των κληοονόμων τού ποτέ Νικόλαον διαφοράν. Τδ δε ϋ ργ τοθτο κατά, την άπαιτουμε νην τάξιν χ9ές δΐΓ(ύθυνεν αντίγραφον τής αποφάσεως τής έπΤαμελοΰς έΐτι τρθίπής ταύτης πρός τό Σον έκτ·;λε στΐκόν Σώμοη διά νά ενεργήση τα δέ οντα των δικα'ωμάτων Σας πρός δέ καί αντίγραφον τήί άναφθράς Σας. Έμττερικλείθνταΐ λοΐττόν άντίγραφα τής άττοφάσεως των λοιττών άνακα- λύψεων τής διαφοράς Σας. τταρά τοθ ύττοιΛ>Υείθυ τούτου, καΐ διε^ιθύνοντο ι
ιτροΓ. την πανιερο.7£ιβασμΐότητά Σας
πρός γνωοτοπθί—ίν Χας.
Τή 16η Ιανουάριον 1826 έν
Ό ύττθνργός της βρη°κε(ας
Ο Γενικάς Γραμματεύς
Διά τοθ έν αυνεχεία έγ/ράφθυ Τ°0
ύττουργοθ τής ©ρησκείας εντέλλεται
τό Έτταρχαίον Καλαβρύτων ίπως «!-
νίργήση διά τήν αποζημίωσιν τού ά
γιθν Π. ΠοίΓρών.
Αριθ. 3953
Πρός τδ έπαρχεΤον ΚοΛαιβρύτων
Κατά την ύττ' άρι9μ. 16270 δια
ταιγήν το5 ΣοΟ εκτελεστικόν Σώμα-
-ος. τό υπουργείον τοθτο σ'.'μφώνως
ρέ τό τοθ Δικα.ου, διατάττει τ© έ
τταρχείον αύτό νά ένεργι>ση καβ1 3
λην τήν άΐταιτουμένην άιτασιν ν* 4
ποζημιωθή ό αγΐθς Π. Ποτρών άπό
τοος κληρονόμους τοΰ ττοτέ Ν«·κολε-
του Σοφιανθπούλου, ΣωττωτινθΟ, κ'Χ
Τα τά διενθυνόμενα άντίγραφα άπύ
το ίητο^ργειον Τού Δ'κσίευ πρός τό
έτταρχείον αύτό ιτερΐ της ύλικής αύ"
Εκεΐνοι
ως τής συσταβείσης επιτρ°πής
τώ» ό(λλων... γραμμάτων...
ν'1 άναφέρη 1ΐΓθμ£ν«»ς καϊ πρός τ.">
Οπουργεΐβν τούτο τής θρησκείας
Τή 19η ΊανουαρΓου 1826. έν
ΑΧΙΛ. ΜΛΥΡΟΜΜΑΤΗΣ
(ΒΥΖΑί^ΤΤΟΣ)
Οί αναγνώσται τής 4φί»μϊρίδθς
αυτής δέν θά εχο-ν ιτλέον την εύκα1
ρίαν νά εντρυφονν είς τήν γλοοφυράν
συνεργασίαν τού Βυζο(ντίοι, - ύττδ τό
ψεΜϊώνυμον αυτώ έκαλύπττετ° 6 ννω
στός ά^χιτίκΤων - μηχανικάς Άχι*
Μοουρο,μμάτης - διότι ίττονσΐ
πλέον οθτος νά ύπάριχη είς την ζωήν.
οητό τής ρ.8ης παρελθόντθς μηνόο...
ΕΤχε γεννηθή είς την Βασιλίδα
των Πόλεων, 6ττό9εν, άφοθ έπεράτωσ-
τάς έγικ^ίους σπθυιδάς τού, άν£-
διά Γαλλίαν, διά την έκττσί
τ°υ ε(ς την επιστήμην τάς
χαί μηιχανικής.
Επιστρέψας είς τήν γενέτειοάν
Τού, διωρίσθη είς τά Πατρ'αρχεϊα
είς την υπηρεσίαν τής ανεγέρσεως
καΐ συντ,ηρήίεως τών κτΐρίων τ«ν εθ
Ιδρυμάτων «αί λοιητών οίκθδο
μημάτων των, πρθσΐνβγκών ττολντί-
; υπηρεσίας καϊ ίν σννίίχεία έγ-
καταοταθείς είς τήν πρωτεύουσαν
τής Έλίοθβρας 'ΕΞλλάδθς, ττροσελή-
φθη παρά τού τότε Υπουργείον Πο°
νοίας καί "Αντιλήψεως.
τά μέγΐστα είς τήν Ιδρυσιν
°ΐ/νοικΐ>σιμών είς Αθήνας «αί Πκι
ραιά, καΐ ιδιαιτέρως τού σνΛΌΐκΐο-'ΐθύ
τής Ν.καίας, διά τήν στίγαοιν των
ά&λφών τον προσφύγων.
Τύττος καί ύπόδεΐγμα ένσΡίτου
κοτί 6αθύτατα έμποτΐ<Γα£- νος άττό τήν θείαν διδασκαλίαν .τού , ϊγραφε περί τής ούσί αίς καί των όρθών δοζασιών ώτήΓ , κατά τρόπον ονναρΐτπ <~ι«όν. στΐνλΐτίύων, κατά τών ιδικόν τρόπον την ύττοκρισίαν, τό «ρ'ΰ 5ος την μΐσαλλοδοξίαν, τόν φανατ1- *α<ϊ την άμάθειαν ένίθ)ν λη>
τουργών τής 'Εκκλησίας καϊ ταγών
τής Κολωνίας.
Ηύτύχησε νά ίδη λαμπρώς άποκα
θιστάμενα τά τέκ,να τού, δοθέντος δ
τι ή θυγάτηρ τθυ άνίδείχθη ε[ς μό
νην θήλειαν ΰπάλληλθν ίπΐ βαοθΗιώ
είς τό Ύττθυργεΐθν Δ*χαι
οσύνηζ καί 6 νΐός τού κατέχει ά*ά
λόγον κοινωνικήν θέσιν.
Ή εφημερίς μας διαβιβάζει «ά
ε|λι*ορινή σνλλυπητήριά της είς τν
π«νθοΰααν οικογένειαν ιου.
Ό ύπθνργός τής θρησκΐία-ί
Ό Γενικός Γραμματεύς
'Χωάσοιφ Βυζάντιος
Έκ τού επόμενον έγγράφθυ
φαίνεται δτι ή οΐκογέ,νεια τοΰ Νή-
λέτοτσ, έδέιχθί!. διά τού Άσημάκη Σο
φΐαν^ττθύλου, "νά ά~>π!ληοώση την
αυτού σίβασμιήτητα Παλαιώ'ν Ποτ-
τρων>. ■ ■ ^ι -^ι ι
Περίοδος Γ'
Άώ*. 3942
Ποοσορ*νή Δκ>(«ΐ|σις τής Έλλαβος
Πρός τ ό £ξ°χον Υπουργείον τή".
Τό ίπαρχίΐον Καλαβρύτων
Ή ύττ' αριθ. 3*53 καί ημέραν τν
ΓΟΰ λήγοντος δΐατατγή τού Ιξ6χ<> γ·
πθυργείον τοοτθυ συνοδευθιμίνη <ιί τάς επίλοιπους άναγκαίας διαταγαί; τής Σ. Διοικήσεως, καϊ Απόφσσιν τής έπταμελοθς ίτητραττής πίρί Τΐο ε[οττράξ«ως των 8σων πθτέ Νικολ* τος Σοφΐανόττουλθς έκ Σθπωτθΰ λ( στρικώς διήρπαοΈ ίπέοθ'η τού σεβ·*· αμ^τάτο^, τταΛοιιών Πατρώ* κυρ'ου Γερμανο-, ελήφθη κατά την 23ΐ)ν 1'<λ' Ιδίου. Τό έιπαρχεϊθν τά π«ρ! τ<ϊς ϋπ°βΙ οεως ταύτης πρακτΐκά τού εκθέΤ·1 κατ' ίκιτασιν διά τής έσωκλίίστοΐ' ό ναφσράς τού πρός το ϊξοχον 'ΥπΐΊ» γεΐον τού Δίκαιον, καϊ διά νά ά*τ°· φύγη την ταυτολογΐα» τής έίταναλή ψε«3ς τούτων ιτερικλεΐει Ταύτην πρόζ τό Εξοχον Υπουργείον τοθτο τή.· ©ρησκείας καί ·π·ληρθφθρηθ|ν αί ""Λ εννωθή μέ τό ίξοχθ, Ύιτθυργίίον »β Δ«αίου καί μέ δποΐο άλλο τής Σής Διοικήσεως άνήχει δ·ά α'σιον άπ^εράτοίΐν τή< ως τταΡά Τοΰ κυρίο^ Άση"μάκη Σθφΐανοττούλου αύτοδέλφου τού ΝικοΛίτςυ κατά τήν όττθί υτόΐχεΐΐν εοω^'ν ί.!ς τό τα αντίγραφον τής οποίας συν τβίς όλλοις ε^ρίο-κεται «Ις την στον πρός τό Εξοχον ύ Δίκαιον αναφοράν. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΔΓ ΕΡΓ0ΣΤΑ2ΙΑ βυα«βυων Τηλεοράσεως >ιαΙ τηλβίΓΐκοι-
νωνιακβθ όλυκοθ. Ή γνωβτί|
όλ
ς ρ
ς χοϋ ΆγγλικοΟ Έργο-
οτασίου «Μουλτικορ Σόλντβρς
Λ«.δ.» Ζητήοατε τιμάς καΐ
προσπέκτους άπό τήυ Γβν.
Άντιπροσο>π*ι'αν. ΦΩΤΉΣ
Σ. 0ΓΛΚΕΡΟΓΛΟΓ, θησέ
ως 7, Δ' δροφος. Α
12δ. Τγ;λ. 226.084.
ΙΔΙΑ "ΑΤΟΜΙΚ.
ΒΙΒΛΙΑΡΙΩΝ..
ΕΦΟΑΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ
0ΙΚ0Δ0Μ0Ι ΚΑΙ ΟΙ
ΕΜΠΕΙΡ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ
Τά τεχνικά έπαγγέλιματα των μΐ
μηχανικών, τά Βχοντο: σχέσιν μέ την
'ίκαδομικήν δοαστηριότητα, τίθενττΐ
-πό κρατικόν ξλεγχθν, άσκούμενθν ά
γο τά υπουργείον Δημοσίων "Εργων
ύριον δέ μέσον άσκήσεως τον έλέγ-
;θυ εί/αι τά καθιερούμενα αάτθιαΐκά
5ι6λιάρ'α τεχνικής ίκανότηΤος» *ό·
"/ 5ιά τούς έμπίΐρικθΰς κλαδικθύς
ργθλάβοας πθύ χρησιμθτΓθΐοϋνται
ίς τάς οίκοδομικάς εργασίας, δρον
αί διά τού! έογατΐτεχνίτπς οίχθδο-
ι:<Λ πάσης είδικότιγτθς. Τούτο όρίζεταΐ διά «(τΤαρΠσοέ»- τος άπά τη Οττθυργεΐον Δημ. "Εργο>ν
Ν.Δ , τό οποίον θά προω3η9ή ττΡος
5ημοσίευσΐν άφοϋ έκφράσενν' γνώμην
'Ί έ>5ΐ3φ:Ρόμενθΐ.
Έμπειρΐκσί έογολάβοι νοούνται οί
τταρά το{} κυρίον τοθ Εργου ή τού γε
"Εν<χ μθντόλο κάττας άττό δέραα λεαττάρδαλης περΐλαιμδάνεται λευταία συλλθγή ενός όνθμαστοΰ ό>γ γλου γουνορά.
ΠΛΗΤΤΕΤΑΙ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΔΙΑ ΑΥΞΗΣΕΩΣ
ΤΟΝ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ ΤΟΝ ΤΡΑΠ. ΧΟΡΗΓΗΣΕΐ
Κατόπιν τής άνοχθινωθείσης όοι-
στικής αποφάσεως, περί αύξήοεως
των έπιτοκίων των πρός τό εΐσαγα:
γΐκόν καί εσωτερικόν έμττόρ'ον τρα-
πεζικών χορηγήσεων, ό πΡόεδρος τοθ
•Εμπόριον Σύλλογον 'Αθηνών ττροέ-
6η χβές είς τάς κάτ«3ί δηλώσε ο:
«Ή άνακοίνωΟΊ.ς τοο ύ~-νργοΟ
Συντονισ<μοΰ κ. Ν. Μσχαρέζου ήτοι τής άτΓθφάσεως τής Νομι*μαΤΐκ'Ίς 'Εττιτρβπής 6ττως αύεήση τό όν τ»ν τραπ·εζΐικών χορηγήσεων τό εμπόριον πρ°ε*άλεσεν αϊσθημα ό- πογθητεΰσεως είς τόν έμτίθρ«όν «6- σμον Τουτο δ'ότι: 1) Ή αύξησις τον έπΐτοκίου ε(6ι κώς διά τάς χορηιγήσεις ιτρός τό έ- μττάριθν ομνιστά Ι' πρόσθετον δυσΉ. νές κατά τον ίμπθρι«(θν κόσμον αέ- χρθν (Ελϊγ^θί τιμών, δνοδος των στοΐχείων κόστους ένοίκια τετράμη- νος παραχράττησις π*ριθωρίων κλτ-, 2) Ή ττρόταθΊς ιτερί αύξήσεος τοΰ έττιτθκίθυ εγίνετο ΰττό τοθ συμ- δουλίθυ των Τραπτεζών, ήτοι ενός καινοφανοθς είσηγητθθ φθρολΡγίας τού ίμττορίου, δττερ ίττεβίωεε καϊ έπέ τΐ|χε νά μεταφέρη τάς ώποχρεώσίκ. των Τρ™τεζών Εναντι τής έθνΐκής ο| κονομίας έιτί τον έμπτορίου, 3) Ή αύξησις Τού έπιΐοκίου ττλήτ τει κυρίως τό ίιμιΐτόρΐον Τροφίμων, πρώτων ΰλών >αί έγχωρίως τκχραγ·>-
μένων είβών, δηλονότ, εΤδη Εχθνττ
μικοάν περιθώριον κόρδονς «αι κατά
κανόνα τελθνντο; άπό αυστηρόν άγ<£ ρανομιικον έ^^Υ^' δεδομένου βτι ή ττρός τό λοΐίττόν Εμπόριον χρΐνματοδό άπαγορεύεται τ) εΤναι ο-χ*δό>·
άνΐιτταρκτος,
4) Ή απόφασις ττερΐ αύξήθεως ί
7Τηρί^(θη ε1ς 4τΓΐχ£ΦηΜαΤθλθιγίαν μή
βάσιμον έφ' δοον αϋεάνοντταΐ μέν άλ
λαχο"> τά έττΐτάκΐα χορηγήσεων, *υγ
χρόνως δμως αόξάνονται καί τά έτι
τόκια καταθίσεων, τής σχετικής δια
φοράς μεταξυ των δύο έπιτοκίων μ)ή
ί/ττεροαΐνοόσης τάς τρ«ΐς ^ιονάδας.
Ώς γνωστόν δμως ή αύξησις 4ιγιτο·
κί«ν χορηγήσεων είς τήν χώραν ι»ας
δέν παρακολθυθεΐται καί άττο αϋξη-
σΐ-ν των έπιτακίων καταθέσεων, τα ό
ποία ποοραμένθυν στάσιμα. Αντιθέ¬
τως είς τό εξωτερικόν τά εττκτόκΐα
καταθέσεων Εφθασαν μέχρι 1014% ί-
Τιννσίως,
5) Τά πίριθώρΐα των Τραητεζών
είναι τόσον ύψηλά ώο>τε νά έττιτρέΙτΓη
είς αύτάς τήν Ιδρυσιν ΟποκοοτασΤη-
μάτ«ν πρθκλητΐικής πολυτελείας καϊ
την πρθσφθράν ύψηλών μισίωμάΤω»
είς δάρος τής φυσιολογικής λειτουρ
γίας τοΰ έμ·πορ!ου καί τής ο|κθγο
μίας.
"Εχοντες έμ—στοσυνην είς τόν ύ-
ΣυντθνΐσμθΟ κ. Ν. Μακ<τ»4 δστΐς γνωρίζει καλώς τά πρ» , τα αττοΐα άντιμίΤωηΓίζει τ ελληνικόν ε>ττόριον, θέλομεν νά τ*·
στεύω,μί» δτι θά δώση. τάς δΐΡόσαο
όδηγίας διά τήν έπανίξέταθιν τοΰ ί
λου θέμαχθς καϊ ίξεύρε»ιν των
γκαΐοΰντων ποσών διά την
τών έξαγωγών άπό τάς
είς την χώραν μοΛ πλουσίας
ώς είναι αί Τράπεζαι, καϊ ούχι άητό
τάς έν οτενότητι τοιαύτας ώς εΤντ.ι
τό ίμττόριον».
Ημερολόγιον τοθ θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιβιαιτβρως είς ΚατπαδοκΙαν τό 1959
(Σννέχεια ίκ
Στά λόγΐα μας αύτά ϊδωσαν μέγα
λη ττροσοχή δλοι τους δέκα τόν ο
ριθμόν, δυο άστΐιφύλακες, £νας
νόμθς, οί δυο [διοκτήται τοθ Ξχ
δθχείον, ό Χότζας καϊ μερικθΐ ττελά
ται τού ξενοδοχεί«υ καϊ χαρήκανΐ
τόσο ττοϋ δν τοΰς παρατηρθύσε κα
νε'ις θά πίοηευε πώς βγήκανε ·5τπο
μιά βασανκττΐκή άγωνία.
λΛέ την συζητήση αυτή ϊχει ττρθχω
ρήσει ή ωρα καί τοΰς παρακαλ&το
■μ* »ά μάς ίπιΤρέψθυν τήν ανοδο για
ϋπνο, νΐατι τό πρωΐ θά ξυττνούαα»!*
νωρίς π-ρός αναχωρήση.
ΚαθήσαΤε άκόμη λίγθ κΰρΐοΐ, μοΛ
παρακαλέσανε.
«Κάθηθε λίγο άκόμη, τταπτ&ς έφέν
Τη γιαιτϊ τά λές τιθλΰ ώραΐα». Μει
ναμε άκόμη λίγο καΐ ίΤπαμε καΐ άΑ
λα τόσα καΐ τόσα ττράγιμαΤα γενικά
καϊ αύτοι άκοΰσανε μέ έξαιρεΐτική
ευχαριστήση, μέ 1ερά μπθρεϊ νά «β
προσοχή καί ευχαριστήση.
'Αλήθεια τί ώραΐα καί ώφέλημο
θά είναι νά έρχεται έτσΐ σέ έτταιφή δ
λαός μας μ^ τόν γειτονικό αυτόν *οι
όν ι καί έλ.£ύθε·ρα καί
μσκριά άπ' την ττθλιτική καϊ την
παρελθοντολογία νά συζητή ψιλνχα
καί είρηνΐκά τόσα καί τόσα θέματα
πού είναι άνάγκη <τήν έττοχή »■*'. νά λυθούν γιά την πρόοοδο καϊ -ι έ1;*· άνάΐττυί'η τών δυο αυτών λαών κατ την εύθυγράμμιση μέ τάν σύγχρονο ττολιτισμό, πού μέχρι τώρα τίποι δλλο δέν άπήρχε μεταξύ Των 4κτο·, άπ' τίς συμφθρές καί τίς κατι ΟΙ ώοδρομές καΐ ο! άλλες κές έπ·ΐσ%έψΐΛς ποΰ γίνοντα· στή» Τονρκία τόν τελευταΐο καιρό δς «ην ϊχθυν μόνον τόν νοσταλγικό καϊ άνα ψυχικά χσιρακτήρα, άλλ' §ς γίνουν α φέλΐ'μη εύκαιρία μιάς φΐλΐκής καΐ £| ρηνίκης έπαφής τοθ λαθύ μας μ| ο>
λαώ αύτό, γιά νά μάς καταλάβουνε
καί νά τούς καταλάβουμε ώστε /ϊϊ
συνταντιθτοθν ο| ττροθίσεις καϊ άν*ι
λήψεΐς μας στήν Βδέα μΐσς έφ' 4ζηί,
συνεργασίας ποΰ νά προαχθή συν τω
χρόνω στήν συνέν«ση καϊ σνιμιπθλι·
τεία.
(Συνεχίζρται)
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΟΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοΰ συνϊργάτου μας κ.
ιΠερΐ τού Άρχψ. Δαρθβ&υ Βενάσδοι.·.
"Εχοντες ύπτ' δψιν την ιιακράν
ώς κληοι«οΰ εύδοκΐμθν ϋττηρεσίιν
τ^ύ 'Αβχΐμ. Δωροθέου Β«νάρδου, την
ττολυχρόνιον είς τάς Κρατικάς φν>β-
κάς μθρφωτικήν καΐ χρισΤ'σνΐκήν ίο·
γασίαν σύτού, την ττίβτιν, την εύσί
>ΐαν καί τόν θρησκευτικόν τού ζήλον,
κρίνομεν ούτον αΕιον Ινα
είς τόν πίνακα των πρός
τείαν έκλογίμων.
37. 'Βπΐστολή τού Μητροπολίτα.·
Γόρτυνος και Μεγαλθυπταλεως ττοΛς
τόν ΜηίΓΡθιτθλίτην Νσυπακτίας, ιϊωΊϊ
δν άπαντα έκψράζων τήν διά τό,, τι
Δωρόθεοι; γνώμην τθν.
Έν Αθήναις τή 24η φε«)ρίου 1951
ΠΡός
Τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην
Ναηυπαηΐΐίας Χρΐστόφθρον
Άγαητητέ έν Χρΐστώ αδελφ*.
Ελήφθη ή 4ττιοττθιλή τής Ύιχε·»ε-
ρας φίλης Σεβασμιότητος.
Βεβαιώ Αυτήν δτ( θέλω ύχα><(· στως παράσχει την ψήφθν μου πο^' έγγραφήν τοθ τόσον καλόν καϊ άξί°<. ττανοσ. Άίχΐμ. κ. Δ»ροθίθυ Βεναρ Ιωάν. Α. Βερνάρδου δθυ είς τόν κατάλογον των μέ ίιπαίνονς δΐκαΐοτάτθυς καΐ χαβ« κτηρισμούς άγαθωτάτους, διότι συμ φωνώ με την ΣεβασμιόΤητα Υμών δ τι είναι «Ιληρΐκός αζιθς. Τής 'Υμ€τ£ρας Σεδασμιότ,ητος άγα—|Τός έν Χριστώ αδελφάς Ό Γόρτυνος - Μεγ)(ΐτόλ«ως 38. ΈτΓΐοττολή —Ο η Ίερισσού 'Αγίου ^Ορους καΐ ί μερίον ττρός σονάδελίόν τού. δι' ής έκφέρει τάς ττίρί Τού π. Δωροθέου κρίσεις το». Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΔΑΙΜΒΡΙΟΥ Έν Άρναίοι τή 20.2.19β1 Σεβασμιώτατ* «ν Χριστώ άδ«Μ·«, Την ό~ό 9ην όδεύοντος έτηστολή» σας Ελαβον χθές τό βράδυ .Δια« τόσον άργά δέν γνωρίζω. Π6ντ<», ήλθεν αθΐχ, ττ-ροτοα ίλθείν τά έρωτή μοοτα τής Άγίοος καϊ Ίερός Συ»ό δου διά τούς νέους ίκλεξιΊμους. Ό πανοσΐολθγΐώτατος Άρχ·<|ΐανβρ( της κ. Δωρόθεος Βενάρδος είναι γ«ί στός μο, κο1, τον τί τΐμής μθνάβος την Εκτέλεσιν των :ργασΐών τής είδικότηιτός των, Λσχε ως τοΰ ποίος χθρηγίί τά ϋλι«ά. Πά 7α δέ οίχθδομική έργασία ύττοχρεωτικώς είς τοιΧ ς διά 6ι6λΐαιρ!ου έμτΐ«ιρ«κθϋς κλοιδικούς έργολάβονς οΐκθδομών, λήν &ν /πέραν τής έτηβλέψεως καί εκτέλεσις αυτών δχει ανατεθή Λ δκπλωμοίτούχθυς μηχαν<«ούς, τ) έργολή τττας δημοσίων Εργων ή εάν ή £ργ— τία είναι άξίας μικροτέρας των 10. 000 δραχ. Έν συνίχιία το Ν.Δ. κατ— άσσ*» τόσον τοΰς ίργολάβονς, δσον «ΐί τούς οίκοδόμους τεχνΐτας καΐ βο»»- θούς είς είβικότητης. ΟΙ πρώτοι λαι» βάνουν 6<·6Αιάριθν δν δεν ξχονν σ-β ρηθή τής άσκησις τών πθλιτ«<*ν καΐ τ«ν άστΐικών των 5<καιωμ<1των κα! ο Ι δεΟΤεροι δν 6χ°υν σνμπληρω- σεΐ ήλικία 21 ετονς, οί τεχνίτ*ς «αί 18 ο! 6αηθοΐ. Τό υπουργείον &,/-! την άρμοδιότηΤα νά χορηγή, έποτΓΕί νει καί άφαΐρεί τά βιβλιορια. Όρίζει ίπίσης τό Ν.Δ. δτι ηάτ, κύριος οΐχοδομικον £ργου ή Εχων άνα λά€ει την εκτέλεσιν τοιούτον |ργθυ. ημωρεΐται διά χρημαΐτικής τΚ>ι»τ}ς
μέχρι 5.000 δρχ. διά χρΐίσιμοποίη-
σιν τβχνιτών ή βοηθών Ι"ή έφωδιοβσμί
κων διά βιβλΐσιρίου ή διά μή χρηο·1
μοποίησΐν κλαδικοΰ 4ργολάοον αντι·
στοίχθν εϋδικότηπτος. Τό Ν.Δ. ΤΟ&ι*
8έν Ισχύει ί,ίς ττόλεις καΐ ο|««7μθυ>
κάτω τών 5.0001 καίτοίκων.
ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
Έξ άλλον, κατηρτίσθη άπό τό 6-
ιτονργείθν Δημοσίων "ΈργΗ/ν ιτοΐ
Σχέδιον Βασιλικόν Δΐοττάγιμοίκκ^ ϊί{
έντέλεσιν τού ώς δνω Ν.Δ. ττού 6οΓ-
ζει τά τής εκβάσεως τώ, βιΛλιαρίων
τάς πρθϋτΓθθέ)σ«ς ποΰ πρέττε ν4 ττλίΐ
ροΰν ο| αΐτούμενοι τήν Εκδοσιν σ4-'
των, τά ττιστοτΓθυ,τΐκά πού πρ&τκΐ
νά ύπθβάλουιι κλπ. "Οσοψ άφορά ί(ς
τά τελονταία, μεταξΰ δλλων, άτται-
τοθντα", διά τήν £κβοσιν βιβλκφί^ν
έμττειρικοΰ κλαδικού εργολάβον <Λιβ· δομών ώς σαφώς καθορίζεταΐ: Άντίγραιφθν ΓΚΗνΐκοΰ Μΐ»τρώο«. Ύϊτεύδυνος δήλωσις καττά τό Ν.Δ. 105)69 ττερΐ τοθ δτι δέν ίστερήθ·· των πολιτικών ή άστικών αυτού &1· καιωμάταν καΐ δτι δέν Εχ«ι είς Περαιτέρω τό Ν.Δ. όρίζει δτι *!<: έκαστην Διεύθυνσιν Τε«νικών Ύπιτιι* σιών Νομών θά τ^ροθνται κεχωρισμ* να μητρώα καϊ των τριών αυτών ίΡ γοοζαμένων είς τάς ο(κοδαμΐκάς έργα σίας, είς τούς όποίθυς θά ίπηβάλλίβ «αι καΐ ττοΐναί έπιιτλήξεως ττρθσκαί ρυο αφαιρέσεως τού διβλΐαρίον καΐ όρΐστικής αφαιρέσεως τον βιβλίον.- όν είς τούς ίργολάβους ή ποιναΐ π« ρατηρήσεως έγγραιφόμεναι €ίς τ^ β1- βλιάρια, δ·ά τούς τειχνίτας καί βθη· θούς, διά σειράν «ττεΐ6αρχ<*ώ, τηχοα' ΤΓτωμάΤων», διάπροοειν κακθτ«χνκ3ν κλιπ. Ώς είναι γνωστόν μέχρι τούδε ή έρίγα^Ία τών ανωτέρω κατηγαρ*ών έο γατών καϊ έμττειρικών ίργολαβων ζτο ελευθέρα, ρυθμιζομένη έ»; των 1&οτι κων σνμβάσεων αυτών ιμετά τώ¥ 4ΐτΐ χειρηΐΌτΐών των πάσης φύσ*«ις δ«μι ΗΚΥΡΩΘΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Β.Δ. ΠΕΡΙ ΓΡΟΠΟΠΟΙΗΣιΕΩΣ ΡΥΜΟ Τ Ο ΜΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ Ήκυρώθη έν μέρει διά των ύιτ' & ριβ. 2576 κβΐ 2577)6« ό-οφάοεων τής άλομβλείας τοθ Συμιβουλίθυ τής Έ—κρατϊίας τ0 άττό 30-10)13-11- 1968 Β. Διάτοητιμα Λπερί τρθττοτΓθιή) σεως καΐ έ—εκτάσεως τού ρυμθτθμ - κου σχ€)5!ου Νέων Λιοσίων» κατόπιν αιτήσεων άκνρώσεως ένδΐαχρερομένων (διοκτ^τών άκινήτων. Είς την δίκην εΐχε παρέ>βει υπέρ τοϋ κύρθνς ·· ί
Β. Δ<οοτάγματος ό Δήμθς Νέων Λιο¬ σίων. Ή οχύρωσις επήλθε καθ" δ »£ ρος τό Διάταγμαι άφθρά είς την >>■
μοτόμησιν τών άκινήτων των αΐτθύν-
Των ιίς τήν γ«νίαν των όδών
καΐ 25ης Μαρτίου καϊ είς τό
τής οδόν Πριάμου, είς την
Άίγίου Φανομροίν.
Ή άδελφική σας έ—ιστολή ήλθεν *(«
ίητίρρωσΐν τής πλίον ή άγαθής Ιδίας
την όττοίαν £χω π*ρί τού κιληρικοώ
τούτον. "Ωστε μή άμφίβαλε) λ(«ν
μοί άγοπτητέ άδΐλφί, δτι γενήο*τα·
ώς καϊ ού ίητόδειζας καί ώς το ορ¬
θόν καϊ τό δίκαιον επιβάλλει.
βά εΤμαι δέ λίαν εύτυχής 6τ< *ο Ί σας πού θά εΤμ<8α Σννοδικοΐ β* συντίΙλέισωμ€ν ι(ς τή» τον άξίον αότοΰ κληρΐκον. Επί τθύτοι ς καπασπαζόμεν Ύμετέραν Άδελφΐκήν άγα—τν έν ,μοττ» αγ ιω Διατελώ 5λ»»ς Ύμέτΐρος Ό Ίίρισσού - Άγιον "Ορους - 'Αβ δαμερίθυ Δ.
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΝΟΣ
-ΤΝΒΧΒΙΑ έκ τής 1ης σβλίβος |
μ«θ τόν Β' τό 14611 να Λ—τοοθβϋ
τόν ΑΑωβμ£8ανισμ6ν διά νά δισττΜ
»η τό βασιλικόν στέιμμα επί της 4-
ξισλαΐμισθείσινς «αί άρνησιθρήστου κ»
φαλής τού. Κ<*ί απώλεσε την Χρισ -» α*ικήν κεφαλήν τθμ φέ>θυσαν μαρΛ
ρικώς καί ύπερηφάνως τώ βασιλι
κον στέμιμα τής Τρα—εζούντος.
"Ο Ιδρυτής κσΐ πρώτος 9ασ'Χ±υ<, Τού βασίλειον τής Ελληνικάς ΤρατΓί ζοϋντθς άνοήιτως σκεφθΕΪς άπεφάο- σε νά αφαιρέση την πολιτικήν καί άςκλησιαθΤικήν πρωτοπορείαν κα« πρωτοβουλίαν άπό την Μΐ-κροοσιορτι- χήν αύτοκραΠορίαν τής Νΐκαίας. Κ»λ τά τό τταράδεΐγμα τού Δεσττότοι, ρήτ *Ηπ*ίρον βεοσώρθυ τ0" Άγγελον (1230) 'Αλέξιος Α' 6 Μεγαλοκοιιντ νός όιεκήρνξε μέ ΓΚ>ντιακόν πετσιά
δ* ι αατός καΐ τί, βασίλειον τής Τολ
ΤΓ£ζοΟιντος σμμβολΐζουν ή ώκρΐβέστϊ-
ρον άττοτίλούν την νέοτν κεφαλήν γο1^
Βυζαντίον καΐ καΠ' ακολουθίαν α«>
τος μόνον δικαιοΰται κατά θείαν ,πϊ
ραχώρησΐν νά νεκΡα·ναστήση τή» άπ°
κιφ ορισθείσαν Βυζαντινήν αύτοκρατο
ρ'ιαν καΐ ούχι ή ΜιικΡασιατική, Νίκαι
α. Εντεύθεν έξηγεΐταΐ «α! ή άνευ·!
τρειτττος στάσις τού άπέναντι τής Ν·
κσίας ττρθσωρινης Βδρας τοΰ Βυζαν
αύτακράτορος καΐ τοθ ΟΙκθυ
Πατριάρχου Κωνσταντινοι—ό
λεως.
Ήγνόησεν αμφοτέρους καΐ δι,έκο-
ψε πάσαν έξ οτύτών έεάρΤησιν κοΐ
πσ*»αν μβτ' αυτών συνεργασ ίαν, κα
κώς καΐ λίαν άσυνέτως σ,κεφθείο
Καΐ επροχώρησεν δυστνχώς καΐ πε¬
ραιτέρω, διότι κατέλαβε στρατΐωτ1
κώς καΐ γειτονικά τμήμοοΤα τής Μι
κρασΐατΐκής ένδοιχώρας τα όττοϊα αί
τος" καΐ οί τρείς διάδοχοί τού πρθτ
ήρτηοαν ττολιτΐ'κώς «Ις τό βασίλειον
τής Τροΐττεζοϋντος καΙ έκκΛησιαστι
κώς ίπτήτγοογθν είς τήν ΜηΤράπθλι./
ΤΡοπΓεζοΟντθς. Έτγ! πλέον δέ διετύ
πωοχν ά/Τ'ρρήσεις καΐ αΐτιάσεις ι»ά
λιστα «ατά τής Νικαίας έξ άφορ,ιής
τής προατγωγής τ<>ΰ αρχιεπίσκοπον
Τυρνάβου, τόν οποίον ή Νίκαΐα ώνό
μα°ε «αί Πατριάρχην. Μέ άλλας λε_
ξεις, έπανίλήφθησαν Τ£ διαδραματι
σθέντα ίν τώ Δεθίττοχατω τής Ήττεί
ρου, κατά παράθοξον καΐ πρωτοφα
νή συμπττωσιν καΐ όφείλω νά ένημε-
ρώσω τθθς αναγνώστας περΐ τής *ζ
νονΐκής θέσεως τού ζητήματος.
Ή Νίκαΐα, προσωρινή ϊδρα δθο
σύτοϊξορίστων άρχηγών, τού Βυζαν¬
τινοί αύτθκράτορος καΐ ΤοΟ ΟΛ<°υμε ν «ού Πατριάρχου, έχρειάζετο μίαν συμμαχίαν μεΤά τών Βουλγάρων ή τουλάχιστον την εύμενή ούδετίρόττ}- τα των στρατττωτικώς ισχυράν ΒονΛ γάρων ήγεμόνων, απαραιτήτως άνσγ καίαν τχροϋ—όθεσιν διά την άνακατα ληψ'ν τής Κωνσταντινουπόλεως. Καΐ διά να έιτιτθχουν ϊστ« καΐ την εύμε νή οϋ,ετίράτηιτα των Β«υλγάρων τιΡο °έφερ«ν ώς άντάλλαγμα λίαν εύπρόσ 6««τον €ΐς αθτοΰς την αναγνώρισιν τής άρχι^τποκθττής Τιιρνόβο« και την κατ' ο|κονθιμίο:ν όνθιμασίαν τοθ Λν της ψιλώ ονόματι Πο- Βουλγαρίας, «ού μίντοι «Τ ναι καΐ σι/ναρίβμιον Τοίς λοιΐΓτοΐς ά γιωτατοΐς Πατριάρχαΐς καΐ τούτου ( νβκεν μη6έ μντ|μθνεύε<τβαΐ έν τοίς Ι* ρεϊς διπΛύχοις». ΈκΤβίθεν «αί ή Νίικαΐα 8ίΤ έττίτοήθη οθτβ 4πό την α ττώλεΐαν τΛν Μ«κρο»ιατ ι κών τιμτνμα- των τής Ν<καία<) τα οττοϊα κατειτα τ~ϊν ή Τρο-ίζοΰς, οθτε όπτό τας κανονικάς δήθ^ν άντιρρήσεΐς καΐ «Γ ΤΐάθΊΐς τί>ς Τραττεζούντος κατα τής
Νικαίας, οΰτε ό—ό τάς φιλικάς σκν
εννοήσεΐς «αί διαπτραγμαΤεύσει ς τω»
διοιδόχων τοο Άλεξίβυ Α'
κομηνού μιπά των γειτόνων των Ιελ
τζουχΐβώ. Τούρκων τού Ικονίου, ίκ
ζτϊΤθνντων την φιλίαν των Μογγάλον
χάριν τής ασφαλείας τοΰ κράτοΐ'ς
τής Τροητεζοϋντος, άντΐ νά προτιμή
σουν την Έλλΐ}νι«.ήν κα', χρι—ιανι
κήν Νίκαΐαν. Έντεθθεν
όψ' ενός μέν ή ύ—ώ τοΰ
τί)ί Νΐικαίας έττανάκΤησις των . ά-
ποτττο0θίντων ΜικρασΐαΤικών έβσφών
καΐ ή ύτταγωγή αυτών Οττό την Νίκαΐ
αν ττθλΐτικώς καΐ 'εκκλησιασιτικΛς.
'Α·' ετέρου ΒΙ ή συνετή ΠαΤρισρχ'-
κή άντιιμετώττΐσις των δήθεν κανθνι
κων αΙτ'άθ"εων τής Τρο—εζοθντος α
τα τής Ν<«αι'ας, ττειθαναγκάβοκΓσ ιήν Τραπτβζοθντα νά ί~αναιχωρήο-ι|, νά Τηρήση συμβιβαστικήν στάσιν ί ναντι τής Νικαίας καΐ νά ζητήση μάλιοτα «αί συμφΐλί.οσΐν και πολιτικήν μ«α της λαδή τής Ν'καίοΐς καΐ τής Τραητε· ;οΟντος. Κσΐ έττ! τή βάσει τής σ'-η' φιλΐΜτΐκής αυτής βασΐλικής ος τής Τραττεζούντος 0 έν Πατριάρχης Άρσένιος Αύτωριιανός 11261 - 1267 τά δεύτερον) συνεκά ■τ" ε|ς την Ιλπ ,ρβν πλέον Κ α* Ιπ»λιν τής Θράκης τήν πρώτην Ί ανουαρίου το0 126(1 «έκτακτον £ίκο έξ έπΐσικόπων Σύνοδον» καΐ 6'ιηυθέτησεν εύστάχως καΐ συνετβ·. τά άναφυέν *Εκ«λησιαστΐκόν καί πό ζήτημα τής Τραπεζούντ^, Διότι ή έν ΚαλλΙπόλει συνεΐλθοθ τα 5χτακτος Σύνοδος τού 1261 άπεφΑ τΐσεν ομοφώνως πρώτο, μέν ν^ κν-, αι τό δν«μα Τού ΟΙκθυ,μενκο^ Πατοιάρχον Κωνσταντινουπόλεως έπ' έν Τροΐπεζοΰντΐ είς ϊνδ'· ις έξαρτήσίως κα! όφ;ι- σεβασμοΰ, δεύτερον δέ ή έκ ογή κα! ή χειροτονία τού νέον Μ ι ολτίον Τραπτβζούντος νά γίνεττι μέν επιτοπίως (έν Τρο—εζοθντι) άλ ά πάντως επί —ϊρομσία καί έπΐστα ι - τού έν Τροπτεζθθντι μόνιμον Π.· 'Εξάρχθυ. Μετά τήν έτπ τής Κωνσταντ ι νοκτπάλΐω γ καί την κατάλυτΓΐν τής Λατινθκρατί έν τή Ανατολή (1261) ή χ<ε*ρ° α τού νέον Μη.τροπολίτου Τρα Όντος εγίνετο έν Κωνσταντινοΐ) τ ιλει υπό τού Οικουμενικού ΠατΡ'άο Καί αίσθάνομαι την ύπαχρέο νά τονίσω Ιδιαιτέρως είς τούς αναγνώστας δτι τήν &εόβθυλον αυτήν 'υμφιλί^σιν Τρα—εζούντος καί Νικαί ς έττικοοωθεΐσαν Συνοδΐκώς έν Καλ πόλει της θράκης τή, πρώτην Ία νΐυαρίθν το3 1261 επηκολούθησε με τά έπτάμηνον (2,6 Ιούλιον 1261) καΐ ή χαρμόσιΛΌς άνακατάληψις τ"» σΤαντινοΜπόλεως μέ την βοήθει¬ αν χιλιάδων Θραικών έθενΥοντών, συν μετά τών όκτακοσίων Μι κρασιατών στρατΐωττώ,, υπό τόν στοα τηγόν Άλόξιθν Στρατηγόπθνλον. Ή έπανάκτησΐς της Κωνσταντ·. νοοπάλΐως καΐ ή έν τή Νέα Ρωμη στέψΐς τού αύτοκράτορθς Μιχαήλ Η' τού Παλαιολόγον υπό τοΰ έμπ—ρι- σθέντος Οίκονμεν,,κοθ ΠαίΓριάρΓχθί, Άβοτενίθν έιπ£βε6αίωσαν έμητράκιΤως δτι ή μόνη νόμΐμθς «αί' φυσιολογΐκη 'εφαλή τής Βυζαντΐνής αύτοκρατοβ: ?ς ήτο ή φιλόξενος Μικρασιατΐκή Ν! «αια μέ τούς δύο λοβούς τού έ>**·
1>άλου της, τόν αύτοείόρΐστον αι>:ο
κράτορα καΐ τόν αύτοεξόριστον Οί
κθμμεν,χόν Π—ριάρχην. ■Επομένας,
μόνον ή Νίκαια έδικαΐούτο αί εΤχε
τά προνόμιον νά φέρη τό αότοχραΤν
ρΐκόν στέμμα τ ό οποίον κατά
κήν καΐ εκκλησιαστικήν
!οτϊ άδιάκθ^τον παράδοσιν
τουν ε|ς τήν κεψοαλήν τ°0 νομίιμοι-' αι
τοκράτθρος αί χεΐρες τοθ ττροβληθέν
τος ύττά τού οώτθΛράτϊοΡθς έψηφι^Γ
·*>^ Πατριάρχου Κωνσταντΐνο«ττ6λ»»,.
ΣΥΜΠΕ3ΡΑΣΑ^Α Κατά τάς ζοφε
ράς καί ά^οίΐσίας ήμέροτς τής Λατι
νοχρατίας έν τή Ανατολή (1204 '-
1261) ο! αύτοεξόριστΛΐ Πατριάρχου
ΓΛΩΣΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
μηρότηχες των παππούδων μας κι'
ή γενεά τών τελενταίων γ·ά τίς ιρϊ/
λες των πατεράδων Ρας, πθύ, «έ την
σειρά τθυς, έψελναν σ£ μάς τόν *
άναβαλλόμενθ, ποΰ ψέλνουμε κ'"
εμείς στά παιδία μας σήμερα - αΐω
νίως ιχέ τό Γδΐο ρεφραίν.
Ότι χάλασε ό κόσμος, δτι οί ·«■
βέν ίχοκν τΠά Οντε Ιερό, οϋτε 6
» κ.λ π.
Πισιτεύ>), ώστόσο, δτι "ΐά βαρυσή
μαντη φράσι, πού άκθύστηκε στό τ*
λευταΐο Παιδΐατρικό Συνέδρΐο, είναι
γιά νά βυθ'ιθη εκείνον;,
διαρκώς τοώγονται μέ Τούς Λο
γΐσμένους νέθνς καί μέ τή* τάσΐ
τ°υς νά μ€το(6άιλλοι;ν τόν ρυθμό ής
ζωής σέ κόΥτϊ αΐλλοι Εστω καί χειρο
, πάντως, νά μή εΤναι αύτό, πού
είναι σή,μερα. «Ή τΐμιότης - λε£.
αυτή ή άξΐοπρσσίκιτη περΐκοιπή ΤοΓ
λάγθυ ενός σννόδρθυ · ή είλικρίνεια,
ή έργατΐκότηζ, ή άκεραιότης τού
χαρακτήρος, ό άλτ,ρθμίσμός, ό σεβα
σμός, δέν γίνονται βιώμαΤα τής πα'
δΐί<ή; ψυχής διά νουθΙ:σΐών, άλλό μόνον διά τού προσωπικού παραδείγ ματθς τών γονέων, φνσΐκά, τού κοι Ν' άγιάση τό στόμσ σου, κύρα Ν. Μοβτσανΐώτη, - αύτό εΤναΐ τ^, &νο μα τού καθηγητού - συ*νέδρου, ιτού ε^ τήν εΰθθτητα νά μιλήση £τσι καί τούτο· "Οτι νά άκόμα ν·σΐ «μοιραίως άγόμεθα είς τό δτι, έάν ή Κοΐνωνία τών 'Ενηλίκων δ£ν κάνει την αύτ'— κριτιικήν της( εάν δέν άναθεωρήση την Ίεράρχησΐν των στόχων τη", ουδέποτε θά κατορθώση νά δημιουρ¬ γήση Κο|νωνίαιν Εύτμχΐσμένων Πτ- 5ιών. Αληθής 'Βπιμηθ«ύς ό 'Ενήλικος, ϊχει την άΐταίτη'σι ν, δταν αύτός γκο· μίζη, τό παιδί να «τίζη. ΔυσΤνχώς, γκοε>μίζει καϊ αύτό καϊ
μάλιστα μέ την ιμειγαλντέραν δύναμ ν
καΐ τόν φλθγβρώτερθν ένθθυσΐθίσμόν
τής ήλικίας τθυ.
Τί ώοαίο, τ! άνδρικό, νά λέγων-
ται μίρΐκές άλήθειες £ξω άπά τά
δόντια' Πώς μιτ^ρί-ϊ άλήθεια, ή γε¬
νεά τών πατεράδωιν νάναι άνεύθΐΛ·τ>
γιά τίς παρΕκτροπές των παιδιών, δ
ταν ή ζωή εΤναι μία σκυτσλοδοο-
μία, πθύ ό ε"νας, τρέχοντας, μίτα-
λοτμπαδιύει σττόν άλλαν δχι μόνον τίς
γνώσει ς τού καί τίς παραδόσίΐς, *λ
λά καΐ τόν «τρόπον τού σκέΐπτεσθαΐ»
'<α τού «Πράττειν». Τά παιδία μας, έ£ αλλθυ, - κα! δταν ιμιλάμε γΐά τά σηιμερινά παιδία 'ά μην ξιιχινόμε, δτι, άπό λόγους, πρώτα - πΡώτα βΐολογικής εξελίξε¬ ως, εΤι/αΐ ττθιλύ ττιό ξύπνΐα καΐ πό ώπτό δ,τ· ήμαστε εμείς στήν ήλι,<ίαΓ ται στίς γνώσειςι πού τ°ύς μετσοω ιαμε καί στίς νομ&σίες. Όχι.' Ηε τά όοθάνοιιχτα άττό δίψα περιέργειαν μάτια τθυς, ίχουν πολύ νωοίς δια κρίνει δλα τά έλαττώματά μας - αί τά τό τρομερά πλέιγμα τής 'Λ>ς, συμβατΐκότητος.
πθύ, κάνει νά παραβαίνθι/με οσα β·-
δά^κουμιε καί νάμαστε Ταρτοΐφοι οί-
δυττόστατοι - αλ'λοι νιά κείνα τι·^
προσφέοθυμε σάν νονθεσί:ς γΐα τοβ».
νέθυς κι' άλλα γιά κεΐνα πθυ πα-κ
χονμε στόν 'ΕανΤοϋλη μας. *Ο ν·:-»
τερος Άνθρωπος, · μή γελιίοτε - -ι
άντιλαμβάνεται καΐ τά κρι'ν^ι ΟΛη,,
πέ,ρα - πέρα. "Εχει κάθε σ—τγμη
την αΐαθησι τής ψεντιός, πθύ ι>»σ·
νέ, τήν κα3ημερινότητα μας, βλεητ»·
τόν καλό πού παραμερίζεται καΐ σ»
δόλΐο πού έπιττλε;ι, τόν σκληρό τ»<#» τάν ύπολογίζουιν καΐ τόν καλοΐΜϊνβ- 9ο ποϋ τόν ποδθττατούν, το "η πού θο'αμ'βεύει καΐ τόν τούμενον πού θάβεται Καί ξεικινώντας γιά τό μέλλον τ~>
νο·ώ9=ι σάν έσώτ:ρη παρόρμησΐ, "Εί*
τ-νη, σάν ένστικτο (αυτή κατά Αί
θος, εΤναι ή Όργή καί ή έίαλλοού
νη τον...) την άνάγχΐ) νά
Τά σι/μι6α·τΐικά, νά τα
ση μέ κάτΐ, πού θά θεμελιώση
καινουργΐα Κοιινωνική ζωή,
τη, άλλά μ| την σω?τή τού όρον ί1-.
μασία, πού νά δΌπτοτίζετα', επί
τέλθνς, κι' άπό τήν ήρθή περΐ ήθΐκής
άντίληψι, πού δέν άναλίσκει τ0 πι.
ρΐε^όμενό της στά σεξουαλικά και
μόνο κι' δλα τ' 63λλα νά ξΐφεύγου'ν
άπό τόν κώδΐκα των παραγγελμ>'· ·
Των " ώστε νά μάς ζαφνιάζθυν κάι>Γ
τε φράσεις, σάν αυτόν τόν εκφράση
κώτατο χαΡακΤηρισ,μό, πού ίκανε ^
να παιδάπθυΐλο γιά νά σαρκάση Ί
Τό δίκιο τθυ.
«Ή Τάδε,· Είναι «λέφΤρα ψεύτρα,
έλλ' δμως... ήθΐκωτάτη'».
Μογάλη, λοιιπόν. ιΙίΐΓηρεσία πρθσφί
οει σ·τήν Κοινωνία έκ*ϊνος, πού 5ίν
κρίνΐει χωριστά τ°ύς νέονς άπό ι ούς
γεννήτοοες, άλλά παραδέΐχεται, 3τ
άν οί ρίζΕς των πρώτων ήσαν 6ι.·3τ
οίμένες σέ ύγιέστερθ εδαφος θβτσν
Γσως πολύ διαφαρ*τικές καΐ οί έκ-
δηλώσιεΐς κ'' βλη ή σνμπερΐφθρά των
τταιδιών μας, καΐ συν«(ΐΓώς 9ά διεφε-
-ι κσί ή καινούργια Κοι*ωνΐκή ζωι,
των παιδιών.
Γ ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
τό τοιούτον. Κατά τό άρ¬
Η ΤΡΙΠΟΛΙ!
λίαν όοθώς μετά των οβ)τθεξορίστων
8ι/ζαντΐνών οώτοκραττόραν έν τή Ν^^
καί ττροσωρΐνή Πρωτευούση Της
V·
κρατΐαΤιικής αίτοκρατορίας τής Νι¬
καίας διεχειρίσβησαν συνετώς :αι
άκρι·6οΐ·καίως τα ά"3-
Πολιτΐκά καΐ 'ΕκκλησιασΤκά
ζητήμαΤα, τα όττοΐα ανευ τής
γασίας αμφοτέρωθεν θά διέστΓω» ά
ην άντΐπάλου, τής Νικαίας. 'ΕνττΟ
θεν έεΐιτήγασε καί ή αίτησις τοθ Τί
τάρτου βασΐ'λίως τής Τρα—«ζούντος
Μανουίιλ Α' τοθ Σΐρα—γγ*ο() (1241
- 1266) ττΡΟς τόν αότοκράτορα τής
Νικαίας Ίωάννΐ)ν Γ' τόν Βατάττσ, ,/
δι" ίς εζήτει, ίστω καΊ άργά, τλν
σνμφιλίωσιν των δύο ύηολίΜΐμάτων
τής ΒυζσΛΤίνής αΰτθκρατορίας, δη-
καΐ έβιραπεύτως τή*
"«νοιχήν καΐ τί}» ένότητα τοθ Έλλι}
νβχριστΐανισμθύ τής 'Ανατολής πρός
δφίλος «αί κέρδθς τής Παπΐκής Δΰ
σεως. Καΐ ή ©εάβουΛος εξασφάλι¬
σις τής σταθεράς καΐ άδιαστίάσΤΛ;
αυτής συνοιχής καί ένότητος τών τγ|
ών ύττολει μιμάΤων τής ΛτΓθκ£φαλισθ£''
»ης ύττό των Λατίνων δήθεν Χρ'οτΐ
ανών καί κατά τραγικήν ε(ρ«νείαν
Σταυρθφόρων τής Δύσεως ττρθκαλεΓ
δικαίωί καί λογικώς τόν θαυμασιμόν
-!£υ ξένων καί ΑμερολφτΤων έρε«ν|-
τών τής ίατορίας τού Βυζαντίου. Ε
-τϊμένως καΐ οί εναπομείναντες οντ«τ
νοι; έλάχιστοι σήμερον οντιθυζαντι
,ο( ££νοι Ιστθρικθΐ ι—Οχρέωσι,, (-
>ουν ιτράς τήν Ιστορικήν αλήθειαν
ίΐΐ όφίίλουν νά τκχραμερίσου» Δι/1
χάς πρθκαταιλήψετς Των καΐ ν4 έμβα
θύνουν περισσότερον είς τα 1στ°ρ>·
«ά ■γΐγονότα τής Άνατολής καί ι5
ονότα τής Άνατολής
τής Μικρασΐατικής
Καΐ μόνον τότε θά δ>ανοί£ουν ΤοΟ«,
οφθαλμούς τ«ν καΐ βά άποφύγθυν (
ττΐμβΧώς τους μονοτόνους καΐ άηβε·
κρωγιμούς των Λντιβυζαντι·
'ών παλαιών συνάδελφον των,
έπραξαν καί πράττουν καΐ
άκόμι» νίώτεροι καΐ διαπτρειΐΓϊΐς
Βυζαντΐνολόγοΐ, δΐι°< έτταίνων, θαυ μασμοθ και ευγνωμοσύνην ώιτό τόν 'ΕλλΓννοιχριστισΛ/ΐκόν κόσμον καΐ (διατί τέρως τόν έττιστημονΐκόν' ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΛΙ Η ΤΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ 2ΤΝΕΛΕΙΛ. έκ της 1ης σ«λίδος κα! σάν κλιηρονομος τού Ραΐνίρίου Μομφερρατικθΰ Κομινηνοΰ, μέ τΐΡωτ: τάκΐα £νοντι δλων των, μετά τόν Α λέξιον Β' Κοιμνηνόν, αύτοκροτΓΟρωιν. Επιτυχώς γιά τούς Βυζαντινθύς τα δικαΐώματα αώτά τού Βονΐφατίου ίν Τί νά συνητγθρΓίσθυν ύπ^ρ τής έκλο γής -του την άποκλείσανε. Ό σ*ο ττός των κατοακτηΤών δέν ήταν νά έγκάτσοτήθουν απλώς ϊναν δικόν Τους Οτόν οούτοικροΓΤθρι«ό θρόνο τής Ρωμανίας άλλά νά την διαλύσονν καί νά την μοιρασθοθν. Νά συγκρο τήροκν στή θέσι» της έ"να εντελώς κατνούργιο κράτος μέ φεθυδαλΐκή, «α τά τά δντικά πρότυπα, διάρθρωση καΐ μ' ίναν ψιλώ όνόμαΤι έπικνρίαο χο στήν Κωνσταντΐνούποιλη πού '·*ά ίξαρτάται όητά τή θεληιματΐκή; άφ° σίωση τών ύπθτειλών τού. Τέτοιθς, ασφαλώς, δέν 'μ—οΡούοε νά ήταν ό Βονιφάτιος. Ό δάγης τής Έν€τία<; 'ΕρρΤ»0*; Δάνδολος, ό κτχυρός άνδρας «ής 4ης Στανροφορίας πού άπέσπα σε σΐτή μθιρασΐά, υπέρ τής Βε.ν£·τ!ας τό ένάμΐσιι τέταρτο των εδαφών τής Αύοκρατθρίας, τα σημαντΐκώτερα λι μάνια κι' δλσ τά έμπορικά προνόμΐοο, έννοθΰσε να περιφρουρήση τή, λεία τού άπό κάθε κοντΐνό ή άπώτερο Κ'ίνδυνο. Δέν Εβλε—; τόν Βονΐφάτ>ο
σάν σύμμαχο καΐ φι'λο, άλλά σάν
βέβαιο μ8λλ0ντικο έχβρρ. Τα
μ'«ά τθν διικαιώματα, οί στενοΐ συγ
γ-ενΐκοΐ καί φιλικοί δεσιμοί τής οΐκο
γενε,'ας τού μέ τίς δυνοκητείες των
Κομνηνών καί τώ» Άγγελον, ό ί^'
°ς χσ.ρακττϊρας τον καί ή όλθφάνερι»
σνμπόνοΐα τ<>υ πρός τίς άβικο—λσ
βωμένες λαϊκές μάζες, θά κέρδιζαιν
την έμίπισττοσΰνη κοοΐ τή συμπάθε'ά
τους καί δέν θά τόν νοιώθανε "άν
ξένο καταοκτητή. άλλά σάν δμάφυλο
ήγεμόνα. Κι' άν ό Τδιθς «ν παρα
7·.>οότανε) τά παιδία τθν καί τά έν
νόνια τον θ' οπτοκτοθσαν έλληνικά
ήθη καϊ ρωμανΐκή σνν€ί6ηση καί θά
φΐλοτΐμούνταν ν' οΛ^ίκΓτήσθυν τήν ρω
μανία.
Ό Δανδόλος ήταν πολύ ττρονθτττΐ
κός γιά νά ,μήν υπολογίση αυτόν
τόν κίνδννο. Όχ·' Ό Βονιφάτιθί
δέν τού κανε. Στόν αύτοκροττορικδ
9ρόνο £πρ~ε ν' άνεβή £νας σκαΐός
δυνάστης, ψανατΐκός λ—ϊνος, ποϋ
νά τόν μισούσα, ο] ίθαγενεϊς κα! νά
τούς μισούσε καΐ νά στήριζε κι' ού
τος καΐ οί άττόγονοί Του την έξο»..
σία τθν στή διαιώνΐση τής νέας κα
τάστασης. Δέν δνσκολεύτηκε καΐ (τί1
λύ νά πείση τούς δυνα.μΐκούς παρά
τής στανρθφθρΐκής σΓτραττισς.
ΐν γιά αι>τοκράτορα τόν κό ιη
τα Βοολιδουΐνο τής φλά*6ρας.
ΣΥΝεχΐΖΕΤΑΙ
ΣΤΝΕΑΒΙΑ έκ τής 1ης σβλίβος
δίιδθνν ζωντάνΐα καΐ παλιμόν είζ την
κίνησιν. Ή Τρίιπολις, ττρωτ€ύουσρ·
τής έτταρτχαίς ΜαΜΤΐνείας κα! είς "ό
κέντρον Το3 6μ°νύμου όροπεδίου ιιέ
έξουσιαστΐκήν την εποπτείαν τ°ί
Μαΐνάλοιι, είναι τό έμττθρΐκόν «έν
τοον τού ν»μοΟ. ΟΙ κάτοικο! της, ϋ-
ποίεΐγματικοΐ είς δρσστηρΐότητα κγγϊ
ν, έμπνευσιμένθι είς την α¬
νάπτυξιν δημιουργικήν ττρωτο6ου뻣Ίν
εχουν λαμτφάν ένί&χην, είς την 0>ο
τειχνίαν την ϋφαντουργίαν, την 6^ρ-
σ<>ι5εψίαν κα'ι τήν οίνθποιΐαν.
Καΐ ολίγα Ιστορικά. Τό τταλα'όν
ίμα τής Τριπόλεως είναι αγν«-
ΐτον. χό 1467 μνηιμονεύεται 2να «ά
σΤρο μέ την άνο,μασίαν ΝιτρθμττθΧι-
Πτά. Ή άνάτττυξις τής πόλεως αν»·
δέετοτΐ ιμέ την καταστροφήν των »).-
σαΐωνικών ττάλεων Μο^<χλίθι; καΐ Γοτ δίας. Κατελήφθη τό 1688 άττό τ^ύς 'Ενετούς, οί οποίαι έκράτησαν ιήν περιοχήν ,μέ,χρι τού 1715. Έν τ« »- ταζύ έξειλίχθη είς μεγάλο οΐκθνθυ' κθν κέντρον. Ή άκ,μή της διετηρήθη μέχρι τού 1769, δτε καί κατεστρά¬ φη άπό Τ°ύς Τούρκθυς 01 κάτοΐκ.Ή δμως δέν άνήκθυν άπό φυο-ικήν (διο- <Ί/ΐτασίαν, είς ΐκείνοκς, πού μένουν Λ6ρανε"ς. "Εκτιααν καί πάλιν ^·ή· γθρα την πόλιν των καΐ τήν ώχύοω- ο"αν. Ή Τρίπολις εγΐνε φρούρΐο κ-ο! ή εύΛυχία των άν6ρώττων της ή <ι· ριωτέρα δυναιμίς τού. Έν τώ ιμεταξλ Λόγω καΐ τής φυσικής θέσεώς <η,, κατέστη |5ί>α: τού Βάλη, τοθ Τβ·'μΝ·
κου, δηλαβή, νομάρχου τής Πδλθιτθν
(Μοοά Βαλεαΐ). Μεταξΰ Τ.3»
ν ήτο κα! ό Βελή πασάς, υ
ός τού Άλή πασότ των Ίωαννινω»
και ά Χουρσί'Τ πασάς. Τό έπτάιπνλ<;>
τείχθς, μέ ττερίιμιετρον 3700 μέτρω.·,
μ^ τάιπιϊς καΐ ψιέ —φοδολεΤα ο)>
γως καθίστα, διά τούς βαλήβες ^^ν
Τρίίπολΐν, άσφαλεστάτην.
Είς αυτήν την π,ραΐγιμοοτΐκότηίΤα ίώ
ρία.<ετο ή Τρίΐττολΐς) δταν έξΕιρράι^η ή Έττανάστασις. Κοτΐ τότε ήνοιξε, 6ι' αυτήν, ή ψάσις τής δόξης. Ή Τρί-πολις έμεινεν ε[ς την Ιστοοίαν, ώς έκτκληκτΐκή 6τταλξις ήΡω'ϊσμοΟ καΐ φρ"νήμαιτθς Μέ τήν εκδήλωσιν ού αγώνος 6 Χοι>ρσ1τ δο-τειλεν άπό τήν
"Ηττειρον τόν Μθυσταφάιμπεη. μέ 3.
50*0 Τουρκαλοανούς, διά
σπίση την Τρίοτθλιν. Ό
νης βμως ά Πετρόμττεης
-:3| τοθ πασα. Ή Τριπολι ς ϊπίθε.
Καί τό γεγθνός εΐχι τεραστίαν ο ,μα
σίαν. Είιχεν αύτόχρηιμα ?υγκλονΐ£?τι
<ήν άπήχησιν· 'Εστάθη ή πΡώτη «ε γάλη νίκη των 'Ελλήνων, τούς ό- ττοίους έκΐράτυνε ψυτχΐκώς. Νίκη), ή ό ποία £5ωσε πτειρά. Καϊ ή όποία κα -επτόησε τοΰς Τούρικους. Ή Τρίπο λις κατέστη £δοα τής Π£λοπθννησ·α κης Γΐρθυσίιας. Δ^ν χ«Ρεί δέ άμΦ'- 6ολ!α, δτι έκίϊ είχε θίσΐν κσ.« δ Τάφος τοθ Γέρου τού ΑΛωρηβ, είς την πλατεΤαν των Ήρώων ή μνήμη _ττοκλίνειται μέ εύλάβειαν πρό τή; μίγάλης σκιάς τού Κ°ιλ"κθ'ΤΡώνη. ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΛΓΓΕΛΑΤΟΣ (συνέχεια είς τό προσεχές) θρον 43 τού πρωτοκόλλου τής Χάγης τής 30ή": "Ιούνιον 190β, ό κατέχων ξένον ίδαφος δύναται νά λάβη πάν- τα τά άναγκαΐοΰντα μέτρα πρός εξα¬ σφάλισιν τής δημοσίας τάξεως, σ-6ό μενος) πλήν έν ττερΐπτώιοχι απόλυ¬ τον κωλύματος, τούς νόμους τού κα- εβάφθυς. Τοιαύτη δέ π*τ>ί
ύπήΛχεν είς τή,ν "Ελληνικήν
Μ Άσία ΚαΤο,χήν, λαν6α>νθ,μέν«.'ν·
ύπ' όψει τού οτκθποϋ τής Κατονής
κα'ι των ίδιαιτέρων συνθηκών έν τώ
τόπω, έν τώ οποίω επρόκειτο
νά δΐάαη . Πρός τούτοις φέρω
γνώσιν υμών, δτι τά 'Ελληνΐκά
τοδκεία δέν έπελήφθησαν τής έχδικτι
^εως παντός ποΐνικού άδΐκήιματος,
π£ρΐ64ρί£τθησαν δέ πλήν των κατά
τής ασφαλείας τ9θ ήμετέρου Στ?ο
τ»ο α!>ικη·μάτων, είς την έκδίκΊ^'ν
των άδικημάτοιν έ«είνων, τα άπθί ι
έν6·αφέΡου3ΐν ίδιαΐ>τέρως τήν δημοοι
αν τάςιν (κυοίως άδικημάτων και α
τής ζωής καΐ κατά τής ιπίΐιθι/ΐί,ΐς).
ΟΟτω δέν ίπελήφθησαν τής έκδικΛ
σε«ς των άδΐχη,μάτων, τά οποΐα Εχον
7ι σχέσιν μΐ αστ'κάς ή έμπθοκάι,
συναλλαγάς. "Οσον άφορά είς την
των άττοφάσεων των τ"νμ
κικών Πολιτικών Δικαστηρίων, ή 'Υ-
πάτη Άρμθοττεία, ούδέττοτε άπηιό-
ρευσΕ την εκτέλεσιν αυτών, τουναντι
όν μάλΐ-ατα διατάχθησαν αί ΣΤρατιω
ιικαί καΐ ΆνΤι/νθμΐκαΐ ήμών Αρχαί
βπως σνντρέιχωσι τά έκτελεστι«ά αρ-
γανα τής τ°υοκΐκής Δ·καιοσύνης είς
την εκτέλεσιν των τοιούτων άποφάσ·
ών. "Απηγορεύθη μόνον ύφ" ήμών,
συμφώνως αλλωσΤΕ πρός τάς αύθοθι
ι—ο5είξεις, ή εκτέλεσις άιττοφάσεων
των τουρκικών Πολιτικών Δΐκσστηοί
•^ν, ληφβεΐσών, κατά παράβασιν των
κανόν«ν των διομολαγήσεων, εναντί¬
ον ύπηκόων των Συμμάχων ΚΡατων
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΠΝ ΔΙΟ'ΜΟΛΟΓΗΣΕ
ΩΝ
Πρθκειμένου περΐ των ήκ των ί>ιο«ο
γή^ιων πρθν»μίων, τών εένων ύπη
κοων, ή 'Ελληνΐκή Κατοχή έμ'μένει
είς την πρός τούς ενταύθα άντιπρο-
σώΐτους τών Σνμμάχων Κρατών £κ-
Τεθεϊσαν αρχικώς αντίληψίν, δτι δη¬
λονότι τά πρθνόμια ταύτα, ε^χονΤα ά
ττθκλεΐατικόν λδγον την δυσπιστίαν
των ΕύΡωπαϊκών Κρατών πρός τ'ιν
τουρκικήν Δικαιοσύνην, δέν ηδύναντο
νά προβληθώσι πρό τής 'Ελληνΐκής
Δ'καιοσύνης, πρός την οποίαν άνέχσ
&Εν άπίοόθη υπό πάντων τών Κ^τών
σεβασιμός. "Αλλωστε τόσον
την περίπτωσιν τού Όλλανίοο
ό Ραφαήλ Ζιαβές, δσον καΐ
είς τήν περίίττωσΐν τού Ιταλού ύτη
κόθιι Γε«ογίου Νάγκνου, περΐ ών γί-
νβΤαι λόγος έν τή έκθέσε1 των 'Υπά
Γων Άρμοστών καΐ οΐτινες αμφότε¬
ροι, παρεδόθησαν έν τέλει ε|ς τος
Πρ-γενικάς των Αρχάς, επρόκειτο
περΐ άδΐκηιμάτων, διαπραχθέντων υπό
ξένων ύπηκόων έναντίο,, 'Οθομανών
ϊητηκόων, συνειπώς μόνα αρμοδία ^
σαν τά τοητικά δ'καστήρΐοι κα! ουχί
τά Προξενΐκά.
Είναι άληθές, δτι ο! έδώ άνΠποί
υωποι των Ύπάτων Άρμοστών, ~γιι
ριζομενοι επί τής ρήτρας τού μάλ>ον
τως τής εθνικότητος τοβ πταίσαντο;
Άλλά ή αιπθψις αυτή πλήν τ°ύ ί>τ·
είχεν αμφισβητηθή καΐ ε|ς τό παρε'"
θόν σοοαρώτατα, δέν έφηομόσθτ, τ»ΤΓ
■έν Σιμύρνη, ώς μοί άνεκθίνωΡαν 51
ενταύθα άντΐιττροσοϊττοι των Ύπάτ»ν
Άρμοστών, Αγγλίας, Γαλλίας καΐ
'ΓΤαλίας έν ταύτασήιμ« δ'ακθινώττΐι
των, των Ίταλών. Γάλλων καΐ Ά-·
γλων ύπηκόων άφΐεμένων νάδικασθώ
σιν υπό των τουρκικών Δικαστήριον
έφ' δσον ό παθών ήτο Όθωμανός ύ-
τάς συνθήκας μεταξύ Τομρκίας καΐ
"Ηνωμένων ΠοΛιτεΐών άφ' ενός (7 Μί
ΐου 1830, αρθρον 4) καΐ Τουρκίας
Βελγίου άφ" ετέρου (3 Αύγθύστου
1838, αΡθρον 8), καθ' δς Τα ΠΡ°ς"
νΐχά Δικαστήρια των έν λόγω Κοα
των, ήσαν μόνα αρμοδία νά δικάζω-
σι τούς ΰπηκόθνς αυτών, άνεξαρτ,',·
ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ
ΣΤΝΒΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
νούν σωστά άπό απόψεως προθέυε« '
«σί στόχων καί έλπ!ζ« καΐ άπό Λ-
πάψίω; π?θγρα>μμ—ισμθΰ καΐ όργα
νώσ^ως, τό θέαα αύτό οί
κ<Ί παράγοντες τής* Νικαίας" ήθ «ο - πνειτματικό, έθνικό, μεγίστης σημασίας «αί, πρό πάντων, τό τ^*" Ζμ> άκάμα μ'ά φ^ρά, θειμελιακό γ'α
τη διατηρήση τής μικρασιατικής ί
όέας «οί τής μικρασιατικής παρα&Ί
λης, ό Δ. 'Υψηλάνττνς καί ά"λΑοι κο-
θώς καί μερικθΐ φιλόλληνες είχον κα
ιαλάβει τά γύρω ά—ό τήν πόλιν χω
ρ'β. Ή Τρίτίολις άττβκλείσθη, »3τσ·
καΐ ϊχοηε τάς διΛΌτάτηΤας έφοδΐα-
"μοθ της μέ ΤΡοφιμα καΐ πθλειμικόν
υλικόν. Ή προσατάθε'α των Τούρκων,
>ϊ δΐαοσιπάσθιιν την πθλιθρκ!αν άιτέΤ"
χ«ν. Καί ό ττερΐ την ττόλι» κλοΐός
ίσφί,γγε,το ολοέν κσί περισσότερον.
Λιαιτροΐγιματεύσΐΐς των Τούρκων τρρός
ίταβά&οσιν δέν ωδήγησαν πουθενά.
Τότρ αύτοι εφόνευσαν ττολλοΰς άπδ
τούς ττρθκρίτας καί τούς 6*σττοτά·
ίες τούς όττοίους εκρότουν ώς ό·ή-
,ίθυς Καί ένώ ό Κ°λοκοτρώνης ιΤ-
κ«ν. Ιδιαιτέρως, συμφωνήσεΐ μέ τεΰς
Άλΰανούς νά έγκαταλείψονν την Τρί
ϊ ) ό Χούνια<:, την πθλην τού Οστερα την πύλην τού Μιστοά. Άπό αύτάς ώρμησαν την 23ην Σετττεμβρίθυ 182' οί "Ελ ληνες μέ τόν άπίσκοττθν Βρΐσθένη, τόν Ζαφειρόπθυλον, τόν Κεφάιλσν( τόν Γιατράκθμ καΐ άλλοΛ όττλαρχη- γούς. ΟΙ Τοΰρχ01 συνεδρίαζαν είς τό ΛΟ1 πνεκματΐκοί παράγοντες τής Ν'καίας, ψαίνεται το»;λάχιστον άττδ ό,Τι ϊχει άνοκθΐνωθή, ττώς τά 6άρθ( των ένεργειών, τό ρίτττουν σήι·ίρα ■>'£ δσα έμπίπτονν στήν πρώτη άσΐ'
τής όογανώτΐω·; (ή άνακάλςψη ητ
ττερΐσυλλογή των π<>λιτιστικών σΤο··
χ«ϋ*»ν) ένός μικρασΐατΐκο.; Ιστορκ*.·
καΐ λαογραφΐκού μοοσείου. Άπόφα-
ση όρθοτάτη καΐ άπάλυτα σκάπΐμη
ίναι άνάγκτ) μέ σύντονες καΐ έιτ· '
άλλά καί οργανωιμένες «<<ι νά άνακαλ>-
φθούν καί να περΐσνιλΑεγθμν τα <>
<όν δΐασωζόμενο; άκόμη κατάλοιπο τού έλληνικοθ μικρασιοίτικού πολΐτ» -ίμοΰ, τοάι/ — δχι
ήττον - τού 19?2. Κΐι όμολογω δέν εύρ·οκω περιοσ'ότερον
λιτάς, πλέον άνθοωττ.ν ΐ^ α'λίδας ατό τα ίοικά; σΐς. Τό
βιβλίον σΐς ά-ΐοΐτβζίΐ ά$· έιυτίΐς την αλήθειαν τής
δίΐς τ5^ χιχυΐωτιο/, θύ
θ α. Ή Ι«φρα3ις το3
δή κοαυ αέα 6τω;
σσς : ή Λνα/νώ->ι ΐιι, τή
Εύάριθμα μονον άκμα
η ή ή
; ψευίαισθηπσμούς, χ ·> 3ΐς ψ
είναι έλλη^κή, δέν εΓναι η
έΛηνΐ"ΐή, εΓνοι ή ύψηλοφροσο^η
ϊτής τοθ ά^ιιπ4ου, Λτυχιο; ^ί-
Ε Π ΦΩΤΙΛΔΗϊ
Διευθυντής 'Ιΐθν. Βιβλιοθηκης
ΕΚΔΟΙΗΣ: ΒιβλιοτηοΑ,εϊον «ΙιΣΠΣ» Ι. Δ. Κολλάρος Λ.γΞ.
Πωλεΐται είς 6λα τά βιβλιοτιωλεϊο τής Ελλάδος
Ή 'ΥπάΤη Άριμοστεία
δτι γεν,κώς ίτό ζήτη,μα τής άρμθδΐιΓ·
τητ°ς τών 'ΕλΛηνικών Δικαστήριον
οτπένοοντι τών ξένων ύπηκό«ν άνετ^·
Θ3η επ! τής όρθήζ, καΤά την άντίλη
ψ·ν αυτής, βάσεως, καβ' ήν οΰδτιμί-
αν εφαρμογήν Εχουσιν ενώπιον οΐθι.-
δήττθιτε "Ελληνικόν Δΐκαστηρίθυ οί
κανόνες των βιομολογήσεων, ίνα μή
ζητήματα με,τά φίλων
Σι/ιιμάχων Κρατών καί έττί ιη
δτι ή μ&ταβατΐκή περίο-
δος θά ήτο περιωρισιμένης δια<>'<:ια^ άνέστειλ; προσωρινώς Την κοτταδιο- ξΐν των κατηγορουμένων ξένων ύπη¬ κόων. Θεωκώ διιως αναγκαίαν νά τονί¬ σω, έττ! τή :ύκαΐρία ταύτη ,δτι «7Ϊ αυτή άναστολή τής κα των ξένων ύπηχοων παΡε- χει σοδαι-άς δνοιχερ£ίας είς τό Εργον των Έλλην'κών Άρχών καϊ δτι βά ή¬ το ορθόν νά άρθή, άφθύ *-Τναΐ Λ^· γνωρ^μένον, δτι ή 'Ελληνική Δ^αι ι πσ»έχεΐ πάσαν εγγύησιν. "Ο¬ σον άψορά ε|ς τήν ενταύθα Ιδρι/σιν μικιτού δικαστηροίν, πρός έxϊ^κα^ι>1
τών μϊΓαξύ ξένων ϋπηκόων πολιτικών
διαφ^οών φέοω είς γνώσιν δτι ούδέπθ
Τε ή Ά^μθστεία πρθέτεΐνε την συΓ
κοότησΐν τοιούτον Δι·καστηρίον.
Εσχάτως μόιΛν οί έδώ
ποι τής Αγγλίας, τής
τής Ίταλ'ας καί των Ήνωμένων μο
λιτ^ιών, πρώτοι αώτ°ϊ μ°! πρότεΐνον
καί έδέχθην την πρότασιν τΜν, δπως
αί μεταξύ Ρ5ιο«τηιτών άκινήτων καί
ίνθικΐαστών αυτών διαφοραί, έφ' 5-
δσον οιτγκαΤατ ιθενται αμφότερα τά
μέρη λύωνται διαιΤηΤικώς υιπό 'Επΐ-
τραπής άπαρτΐζοιμένης έξ ενός άντΐ
πρθίώττθυ αυτών, ενός αντιπρόσωπον
τής Ύπάτης Άρμοστϊίας κα'ι έ»δς
τού Βιλαετίομ. Έν τούτοις τά δογα
να τού τουρκικού έκτειλεστικού1 Τμί-
ματΤΟς, παρά τάς επανειλημμένας ή
μών διαμαρτυρίας, δπως μή έκτεΑών
ται αί οί)Τω Ααμβανάμεναι κατά Εέ-
νων ύπηκόων Συμμάχων Κρατών
φάσεις, προέβησαν έπανεΐληιμιμίνω1:
είς την βιαίαν αυτών εκτέλεσιν. Τ ο
ιΐϋται (ταΡα τα διεθνή νόιμΐμα έκΤϊλι
σεΐς μοί έσημειθησαν καϊ υπό τ^3V
ενταύθα άντιττοοσώιπων των Σκμμά
χ^ν, οΐτινες εζήτησαν τήν συνδροΐμήν
ή,μών πρός επαναφοράν τώ πραγμά-
τω είς την πρό τής εκτελέσεως
ΤάσΈασΐν. 'Επειδή διμως αί
σίαι αϊταΐ τθ"/ ^κτελεστικού
τος απέναντι των ύπηκόων των Συμ-
μώχων ΚΡοττών έιξηκολούθουν καΐ η
άπόλντος άδιαφθρία τής εΐρηιμενι ν
Ύπηιρεσίας δ.ά τάς ήμετέρας δια
μαρτυιρίας, ελάμβανε μορφήν ά*·
θοϋς ήμών έμπαΐγιμού, ήναγκάσθρν
να δ·ατάξω την έττ' ολίγας ήμέρος
«,ράτησΐν τού προϊσταμένου τ°ΰ τ
'<ικοΟ έκτελεστικού Τμήματθς Ινα οί τω έξαναγκάσω αύτόν νά παύση τάς αυθαιρεσίας ταύτας. Τοιαύτη άλόκΐληρος σει,οά ηιών εναντίον ύπηκόων υν,χιμάχων Κρατών ϊΐναι ή αίτία τής όλιγοώρ·.'< κρατήσεως τού ΠροΐσΤαιμένθι/ τοθ έ- κΓλεσΤικού Τμήματος καί ουχί ή μο· »αδική πϊΡίπττωσις, πβρί ής γίνεται ύπαΐνιιγιμός έν τή εκθέσει των 'Υιτα »ον Άιρμοστών. "Αλλωστε και ε|ς την τηζρίπτωσΐν αύτήν? δέν Αττιοόκε'- <ο περί εκτελέσεως αποφάσεως το»ρ «ΐκού Δικαστη,ρίθν εναντίον "Ελλτ·- »ος ύπηκόου, τού ΓεωΡγοίν ΚοολαΦα- «η. Ή άπόφασκ αίίτη ληφθείσα &νεν Γθζ τηρήσεως των έκ τών διοιμολο- γησεων 4πιβαλλλθ|μ£νων δΐατυπώσε^ν έξετελέσθη κατά τόν αυτόν αίθαΐρρ- Γθν τρόπον υπό τ°ΰ ενταύθα Τουοι.1- κού έκ.τελεστικοο Τμήματος, κατα.-χ' θέντων χΐλίων πε;οίητου δε·μά/των κγ-- ττνοθ τού είρημένου Καλαφάτη, ϊπΊ;ΐ το3 Ίσαά< Σ°λοιμών Άμάδου, χωρϊς οΰτε κάν νά είδθποιηθώσΐν αί "Ελλη- ν·καϊ Αρχαί υπό τού έκτ,£λεστΐ«>-ι
Τμήιμαιτος
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ
Ή Ύγειονομι«ή 'ΥπηΡεσία της
V
πατής Άριμοστεαίς, ώογανώθη άπδ
των πρώτων ημερών τής άποβάσί:,
των έλληνι«ών σ>τρατευμάτων έν Σ*<3 ρνη, ί^τοι τέσσαρας ιμήνας πρό -τίς συστάσϊως τής Διεθνοΰς Ύγειονομ . κης 'Επιτροπής. Έττεδόθΐΐ δέ έν άρχή είς την Αή- ψιν ύγειοναμικών μέτρων άττθκλεισ·1 κώς «α'ι μόνον άφθρώντων είς την προφύλαξιν των έλληνι*ών στρατί,υ- μάτων, άπό μολυσμοττικών νοστ(μάτων αφήσασα την μέρΐμναν διά την έν γί νει δηιμθσίαν υγείαν είς τάς ύφιστα μένας Όθωμανΐ.κάς Αρχάς. Ταχέως δμως έβεβαιωθη έκ τής παρακολονβΛ σεως τού |ργου τούτου, δΤι ή Όθω- μανι*ή 'Υγειονο,μΐκή 'Υπηρεσία, βτε Ραυμέ^ έιταοκών Ιατρών κα! κατωτέ ρου ύγειονθ,μικοθ προσωπικού, κων κα! ύγειονομικών έν γένει στερθυμένη δέ καΐ ένδιαφέρθντος, ι>
χι μόνον δέν ήΥτο είς θέσιν νά συντε¬
λέση είς την βελτίωσιν τής υγιεΐνήί
καταστάσεως τής κατειχομένης ζώνης,
άλλά καί έττιβιλαβής τής ύγΐεινής κα
θίσΤατο, λόγω τής ,μή άναμίξεως έν
τώ κύκλω τής άρμθδιότητός της, 6λ
λης ύγειονομΐκής ·Υίττηρεσίας. 'Ε6ε-
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υττό τού συνεργάτου μας Δρος κ.. Δ. ΑΡΧΙΓ;εμη
Ο ΠΡΟΦΗΤ* - ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
217
10. ΠΑΝΕΙΡΙΑ Κ' ΕΚΔΡΟΜΕΓ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑ
Α. ΤΟ ΠΑΝΕΊ ΡΙ ΣΤΗ ΣΚΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑ
βεδαΐώθη συν6πώς ή ημετέρα Ύν*><· νοιμι.χή 'ΥΓπηοεσία, δτι τά μέτρα γ·) τής πρός εξασφάλισιν τής ύγείας τα;· έφόσον έκ παραλλήλοκ δέν έλοψβάνο» το μέτρα καϊ διά την δημοσίαν ύγεί αν έν γένει, υπό των Όθωμανικοιν Άρχών. Δέον δέ ληφθή ύπ' δψιν δτι καβ' δλην την κατεχο^ένην ζώνην, δέν είχον σημειωθή μόνον κρθύσματα πανώλθνς, άλλά καί ίξανθηματΐκοθ τύμου, ίώλογίας, μηνιγγίτιδος ^,x λθιπών έττ'δηιμικών νόσων, περί ών * χει γνώσιν ά ενταύθα άντΐπρόσωτΌς τής Άγγλΐκής Ά^μθστείας, πρός δν ανελλιπώς κοΛά δ«καήμερον βνε- τα σημειούμενα κρούσ,μοτΤο» ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τό χωριό τού ΠροφήΤ' - Ήλίι ·1 χε άρκετοΐ καψενέδες στσΐ άκρθπθ- ταμιές τού Μέλη. 01 πΐό καλοΐ ήτα ι, τού Μήτσου Κουζηνόπουλον, ττύ Λήτσθν Κο^'λεοράκια, πθύ 'τανε, ι»α σεφέρι, ιμονχτάρης (ένοριάρχης) τού χωρίου, τού Μΐρίνοι/, τού Γιαγθυο- τσή καί τού Γσλίτη. Οΰλ' σίτοί ήτα κθ'ντά στό γ:φθρι τ'Ο Προφήτ' Ήλία Ό πΐό σπουδαΐος δμως «αί μβγάλθς ήτανε ό καφενέ<; τσή ,όνα - Μερσίνας στά «Σιγούτια». Τάν χαφενέ αϋτόνανε τονέ 'χε χτΐσ' ό άΛοας τσή «όνα - Μερσίνας 6 Άνεστάσης πού 'τανε καΐ μ«οσ- κ.λής άνθρΐ^πθς. Δέ Τ°νέ 'χάρηκκ Λ- μως, γΐατί ήπέθανε νωρίς Σάν ή/Ί ρεψ' έ<είνη( ήαναγκάστηχε νά τόν^ αναλάβη ή ίδΐσ Καϊ γ·ά νά βηί- σκετ" £νας δικός δντρας ματζ! τσης στό μ'ναξε^ένο ίτούτονΐ κβτφε νέ, ήττήοε γιά βθηθό τάν άνηψΐό τση, τό Μιμήκο τό Ματζουοανη, νιΛ τσ' άδσεφής τση, πού 'τανε καΐ π· τάιτσος νταής. "Ο Μ'ιμήκθς ήοαστοσ· ό—' ην Αγρα τ3ή ΜυΤ'λήνης, δπως κ' ή κό να - Με-οσίνα κΐ' ό όΐντΡας τση. ΕΤ χ; καφε'·'έ στόν Απάνω - μαγαλα τσή Σμύρνης Ή θε!α τθν αυτή ,-οΰ προξενιά μέ τή Δέσποΐινα τ·»" άνηψιά τού τταπα - Χ-ύ σανθοιι, δηΛ. την κόβη τσ' άδρε*>ρς
τον τσή Καλλιόπης. Καί τόνε πά'Λοβ
ψε. Ό γάμος ήγένηκε στόν Άττάνω
- ιματχαιλά, καΐ τά στέφανα τά 'υαλε
ό φώτης, χασάπης τού μαχαλά «Λ-
τθμνού. Σ^ κανένα χρόνο ήρχε κ' ήά
νοιξε καφενέ στό Τσάϊ, κθνΤά στο*
Άη - Νι«όλα. Καΐ τσ'ι Κυριακάδες
καί σκθλάδες πού 'χε κόσμο στόν
τσή κόνα - Μερσίνας, ήιπά
ήβΐηθοϋσ' έκεϊ Την κάσσα
αύτάς τηνέ 'κρατούσε καί
τσή 'τρωε τσή θείας τθν τό νιν)
(τσοί παράδες). 'Εκείνη τού "γοί-
νιαζε ΚΓ αύτός γιά ν' τηνέ ι^με-
ρεύη τση 'λεΕ αύτό τό τραγθυδάκι·
ΜεΡσίνα, γρ"υσ6 δνομα,
τσή έκκλησιάς στολίδι,
έσέ δέ γένεται
πανεΐρι.
Σά νά 'θελε νά *σή πή, πώς δί-
χως τόν καφενέ τσή κόνα - Μεοοί
νας, δέ γένεται πανείριώτικο γλέντι
στόν Ποοψήτ' - Ήλία.
"Ηταινε πάστα νταη σέρτη ιμά ττο
νόψυχου
Αμάν (να παλληκάρι ήιπαρατούσε
τήν άορεβ^νΐαστΐκΐά τθμ και δέν ή
■);λ; νά ιήνε στεφανωθή, τότΐς, δ
7θ| τονε ζέρ^νε, αύτόνανε ήμηνού-
σανε νά βγάλη τό ψίδι άπτήν -ου
τα Κ' έκ:ΐνθς ήπάαινε κ' ήβρισκε
Τό παλληκάρΐ καΐ τό 'φθβέρΐζε μ£
έτοΐο νταηλίκΐ, τιθ6 αώτό ήαναγκο.
ζού'ντανε νά τό πάρη τό κοΡίτσι 5
πως κ" δπως καΐ χωρίς χασοιιέρ'.
Μά κ' ή δεζιωσύνη τού αυτή ήπλε-
ρωνθν'ντανε στά σΐγουρα καΐ νεΡα
άπό μέρθνς Τ»ΰ «ορΐτσΐοθ Κ' -1χ*
γέν«ι πιά εακονστός σέ τέτθιο ζή
Τημα.
Πρόσφυγας, έδώ »τή ΔΡαιττετσώνα
;Τχι* άνοίξε, μπακαλοταβέονα. Καΐ
στό 1960, ττού 'πέθανε, τηνέ άνέ-
λαβ' ό γιός του ό Νΐκθς.
Ό καφενές τσή κόνα - Μερσίνο,^
εΤχε μεγάλη αι>λή σάν κήκο μέ θεώ
οατες συκαμνΐές. Κι' άττττά χο'ντρά
γβρά κλώνια τση ό Μ'μήικος εΤχε κοε
μασμένες κθύνιςς λεμπές μέ σανίδα
γιά ν' άνεβαίνοννε ο| μονστερήδϊς
Τού καφενέ, νά κουνιοθ'νται καΐ »α
λέμπθυνε
Στό πανέίοΐ τού Προφήτ' - Ήλία
ήμηνθθσε παΐχνίδΐα μ^ Τραγθυδιατδ
5ες όιπτόν «αφενέ τού Τσακητζή'μπα
"η, πού 'τανε στό μαχαλά τ' ^,)
Δη·μήΊτρη τσή Σμύρνης, »αφενές «νβτΕ
κι» των καλώνε παΐχνΐαδιατόΡωνΓ.
>ώ οί αλλοΐ καφϊν<έδες τού χωοι'Γ' ήμηνούσανε καί άογα>νάκ'α μέ οουγ'
νατζήδες, εΐτες ήνοικΐάζανε τέτθι^
*πτο> Άράιπ' - Γιώργη τή ταϋ^α.
'τοονε στά ΣερΛετάβΐκα, «αχι-
Αάς τση Σμύρνης, Ό ταβίρνιάρ.ιΓ
ξακθυστός νταής κΐ' ούτος εΤχε τ'ΐ'ν
«αί τά 'νοίικιαζε
Τά δργοτνα κι' οί γλυκές φωνές ,Ί
ανΤηχούσανε μέσ' στή δασωμένη α^
βΐγούτια έκεί.νη τθιποθεσία άπτ' Α
πόε/μα ώααμ' τί, βράδυ άργά, παοα-
μονή κι' άνήμερα. Κ' ήτραβούσανε
Τσοί πανε'|ρΐώτΓ|δθι νά πά' ν' τ' ά-
κθύσουνε καΐ νά χορέψοι»νε δσ' ή"Τα
χοσευτό^ες. Μόλΐς ήβράδιαζε, τό
τες ό Μιμήκος ηκρεμοϋσε στσι >'·►
καμνιές έδώ κ' έκ εί καμμιά σσοαν-
ταριά φανάρια γιά νά φέ'γγι' ό κό
σμος, πού τά τρο—εζάκΐα άτπθκάίτ*
άπτά δέντρα ήτανε γεμάΤα. Κσί.
σάν ήφει/γε κανε',ς μουστερής για .6
σπίτι του, τόνί συνό6ενε ΐνας τταΡα
γιός τού καψενί μέ φανάρι γιά να
περάση, σκοτάδι πού 'τανε, τα 5υά
£ύλένια γεφνράκΐα τού καφενέ κα! «Λ
τονέ ξεβγάλη στόν καροτσόδροικ1·
Κι' ό γλκντζ,νς αύτώς μθυστϊρής β»
ή"τανε Σ,μυρνΐός θά ν' ήπτάαΐνε ΰσ-ϊί·
ρΐς μέ τά ττο&ίρια ΰσαμ' τσί ρο,-
γιες τού σιδερόδρομου, έκεΐ πού ή-
σταματονσε τό βαπόρι (τσή στει»-
γιάς) έπίτη,δες γιά τό πανέιρΐ, για
ν τα πάρη καί νά κατέβη στή Συύρ
νη. Είτες ήικατέβαινε μέ τά ποδάρΐα
Τόν καροτσόδρομο αν εΤχε μεγάλη πά
ρία καΐ τονε "οόλευε καλλίτερα για
τό μαχαλά τον.
Στήν έκκλησις βμως τήν
'ή τ' άτττόεμα πού ι1
κόσμθς νά προσκννήση, ο| άγιάΤρΓ-υ
τοι σέ μιά γωνιά Τσή έκκλησιάς, κι'
ο| λωλ»ϊ οί άλαφριοϊ σ' έόλλη γωνιά
ήπιάνανε θέση γ·ά νά
Γΐατί, λέει τή νύχτα έτούτΐ}
ήητε,ρνούσε καβάλλα μέσα στήν Ί
σία άψαντος ό Πρθφήτ' . >Ηλ[αΓ
κα! θά
V
ήακούανε τσ! άλυονΐίί,
τού άλογάτον τού. Τότες, χ^^ ^
V
ήίγι;νού'ντο:νε τό θάμα τθν| (^
5>ΰνι την ύγ£ΐά τωί. ΟΙ λωλοΐ οί β0
ργοί β,μως ήτανε κλεισμένοι στά κ{
γιά. Καΐ μέσ' στή νύχτα έτούτΐί ή
ίκοιτες τά ξεφωνηΤιά Τως.
Τό πο^ΐ δμως τσοί 'πααίναν;
ατό έκκληαάκΐ τού 'Αγιασμάτοι; κ'
έκεί, άφθύ τσοί 'γΐδύνανει τώς ήχύ
»ανε άπόταμα Ατάνω στό κθρμί ^
κανένανε - διτό γκουβσβίς νερό τ'
Αγ ασμάτθυ, πράμα πού τώς ίκα/ι
καλό, καΐ πολιλοΐ ήβρίσκανε (τσι τΊ
γιατρειά τ»ν. Ύο-τερις, τσοί 'ντΰν;
νέ καί τσοί 'πααίνανε νά τσο1 Οιί
(τάλι στά «εγια Τος.
Άνήιμερα ττάιλι, κόσμθς
Ήερχού'ντανε κι' ό
σπότης τσή Σμύρνης για νά
στατήση. Κ' ΰστερΐς άπτή
γιά ήθελ' νά βγάλουν! τή
εΐκόνα τοθ Προφήι' - Ήλία κα! νά
τηνέ πάροννε βόλτα μέσ' οτό» ^4.
λάγυρο Λιτανεία πού 'ράΐζ' ή
κααρδιά σον ΆγιάΤΡενΤοι καί
ήξατττλωνού'ντοστε κατΐής
γιά νά περάση άπό πά*ω τ^ς
θαματουργ'ά εΐκόνα πού ιη
νέ 'σηχώνανε τά λ£6έντικα πολλή
κάΡ'α Τού χωρίου Κ' ήάκουες κλάιια
τα καί στριγγλιές τών άρρώστω»ι
Πολλάς χρον·ές, ώρισ-μένθι λωλοί. »|
Δε·
ντοστε καλά νιατΐ πιά ή~£,ριμέναντ
μέ πίστη τή <τΤιμή έτούτη Κ' ΰσΤε,ρις πιά ήαρχίνευε τό ιλε< τι στά χωοιό ώσαμ' τά βράδυ μέ τ; φαγΡπόιΤι καί τσοί μπάλλοι Τότες τΓθύ 'ρχ·' ό 'Ελληνΐκβς Στρατός στή Σμύρνη τόν πρ»το χρ{ στό 1919, ήγένηκε μεγάλο πσ»β ί> στ ΐ σκόλη τού Άγιον. ΟΙ Τού»
κο - άτσί'γγανοι ήρχηνε κ' ψτσϋΌ.
τά κλαρίνα τως κΐ' ά κίοιιο;
—ου 'τανε καθισμένθς άπό κατ' ίοτ'
θεώραΤες τσΐκουδιές στά τοογθ
τσ">ΰ άψηλωμάτου τσή ίκκλησιδ;
Λσηκωνού'ντανε κ' ήχόοευε Μά ιιβι
χά πειραιχτήρια παιδία γ'ά νά τσοί
ε στό παίξΐιμο τοθ κΧο
ρϊνθ» πού τό 'φυσούσανε μ^ τό *τ5
μα, ήπααίν,ανε ό'μπροστά τως «αί
τώς 'λέχτνε «κές γιοννανλοτρή» ττοι,
τούρκικα θά πή «κόψετε τσοί ·ρλ>.
νες», κ' ήτρώανε λεμόν· κ' ήξυνΐίοθ'
ντ°στε. Κ'' οί «αημέν' ο) άτβίννη-
νοι ήτρέχανε τά σάγια τως κα'ι ίίν
ήμιττορούσακε νά φυσή£οι/νε καΐ "4
παίξοννε καλά.
Άνήμερα τού Προφήτ' - 'ΗΛίβ Α
γειώνανε καί τό μθλύβι ("Ιδε «Γ1
Αη - Παννΐοΰ τού Φαν·στή <ή Σμύρνην, «Τά Μολθβι», πθύ ήδημο- σιέψαμε στόν «Ποοσφ. Κόσμο» 28 7.1968). Κ·' αότή ή μέίσ ήτσνε 5 χι μόνε γΐά τό μάντε'μα γιά την τΓ; χη, ά~τό σβύσΐμο τού γειωμένου μο λυβιοΰ μέσ' στό νερό καΐ τό σκέθι"1 πού αύτά Θά ν' ήπαιρνε, πσρά κ3Ϊ Υ·ά Τό μάντεμα γΐά τόν καιΡό <τ! τόν καρπό οϋλης τσή χρονίας, Ατττ!ι» Ίιγβοα πού Θό ν' ήφνσθΰσε. Όσο γιά τό χτίσΐιμο τσή έκκλιε· σΐάς τού Άγιου σέ βουνοκθρφή τ6 λέει κ' ή πα,οοιμία «δπομ 'ν' Άτις Γιάννης καΐ ν£Ρβ κι' δπου Άης Λιίς καΐ ράχη Καί πθλλά αλλα λέου'νΤαΐ. τό πιά χαρακτηρΐστΐκό γισ ·ί Ρωμνΐο, ήτανε, πού, 'λιΛ-* πώς «ό "Αγιθς άηττό κυνηγηΤό «"» τού "κάν' ά Μωάμεθ, μόνε στά «ο» φοβούνια ή'μπόρεσε ν'ά βρ' ήσυχίοτ» ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΝΙΚΑΙΑΣ "Ελάβομεν τό τεΛε,,ταΐον <~ληρ0φο δ-λτίαν» τής -γ,οάς ΜητοΟ. Νκαίας, άπό τό οποίον πρη <ύιττ<ίΐ πλήρης Καί θετ.κή δραστηρ, ^της ε|ς δλΟυς τούς τομεϊς τής α:>
μ^διότητός της.
Γ*
Ι» Λ
':ΐ|
ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΤΗΣ
ΤΟΥ ΥΨΟΥΣ
Διά καταρτΐσθέντος υητό τού ι1·
πθυργείθυ Δη·μ. "Εογων διατάγμΊ·
τος, πράκεΐται νά έξαιρεθή τώ» ««
ε,ργετΐκών διατάξεων τού ΑΝ 395)66
(αύξησις ϋψθυς σίκθβθιμών, σνντελι-
στοθ έκμεταλλεύσίως κχπ.) ή π«ριο
χή Κολωνού τού Λάφθν Σκουζέ. ·'
περικλειομένη υπό τών οδώ ν ΒορειΛ/
Ήττείρου, Άγχιάλθν, Δράμας, Β>
σπο:ον, Δωδώνηζ, Λένορμαν, Ά*£-
ξανιϊοίίας,
ν*
"( ι
ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΗΧΑΝΊΣΙΝ
ΤΗΣ ΚΑίΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
Πι>σάν 170.380 δραχ. κατίνεμτιίΐ
υττό τού υπουργείον Γεωργίας δ'σ
Την προώθησιν τής 4κιμηχανίσεω?
τής καπτνθκαιλλιεργείας είς τάς Λ1·
Γ'ο3ύνσεΐς Γε«ργίας, Δράμας, Κα6α
λας, Πιερίας, Ροβόπης, Φθιώτιδοο
καί ΧαΙ?ικιΙδι«ής. Τά πθβσ» τούτο βη
κιαταιβληϊή ι^τό μορφήν οΙκονομΐ*ϊί
ένισχύ—ως είς ποσοστόν 20% **'
Τής άξίας δι' αγοράν καπνθφυτευι'
"^>ν μηιχα·νημάτων ύ,ττό τών
οατνωτγών.
ν
,ι,, ^
ΤΡΟΠΟΤΟΙιΕΙΤΑΙ ΤΟ ΡΥΜΟΤΟΜΙ-
ΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ
Δ'ά Β Δ δημοσιευθμένου ίΐς τί*
'Εφη,μιε,οίδα τής Κυβερνήσεως (22ς
Δ'), τοοποπθιείΐαι τό ρυμοτομ *.ϊ»
σχέδιον Αθηνών, ε|ς την γωνίσν των
όδών 'Αννί,κου καί Βρούτων καΐ ίΐ"ΐ
βάλλεται πρασιά πλάτους 4 μ. Έττί
σης έγικοίνεται ή Τοοπθποίησις Π'ν
Ρΐ>μοτΓιμικών σχ«δίων Χολσβγοϋ κί'
Πο—άγο.^ (Άττικής), κατά την 6δτ'
Άναστάσεως, ώς καΐ ή οθξηθις ^
πλάτονς τού ποθκηπίου (πρσσώς!
ε'ς μέν τά ύτ' αριθ Ιββν', Ιββμ
188, Ιββα' καί 188β' Ο Τ. «ι^1
τρία (3) είς ττέντε (5), είς δέ τα ί
πό στοΐχεΐα Β, Δ, Ζ, Θ, Κ, Μ νο'
Ξ Ο.Τ άη,ό 3 είς Α.
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι: δ.πλωυατοϋχςκ; οαρ
μσχοποιός πρόσφκ'1, διο λεΝ
, τουργιαν επικερ-όΌϋς Φαρκο-
ι κεΐου είς "Επαρχίαν. Πληρο·»
ί Ρΐαι είς τά Γροεηεΐα μας.
(•ν,,
■τ»
-ΤΝΒΧΒΙΑ έκ τής 1ης σβλίβος |
μ«θ τόν Β' τό 14611 να Λ—τοοθβϋ
τόν ΑΑωβμ£8ανισμ6ν διά νά δισττΜ
»η τό βασιλικόν στέιμμα επί της 4-
ξισλαΐμισθείσινς «αί άρνησιθρήστου κ»
φαλής τού. Κ<*ί απώλεσε την Χρισ -» α*ικήν κεφαλήν τθμ φέ>θυσαν μαρΛ
ρικώς καί ύπερηφάνως τώ βασιλι
κον στέμιμα τής Τρα—εζούντος.
"Ο Ιδρυτής κσΐ πρώτος 9ασ'Χ±υ<, Τού βασίλειον τής Ελληνικάς ΤρατΓί ζοϋντθς άνοήιτως σκεφθΕΪς άπεφάο- σε νά αφαιρέση την πολιτικήν καί άςκλησιαθΤικήν πρωτοπορείαν κα« πρωτοβουλίαν άπό την Μΐ-κροοσιορτι- χήν αύτοκραΠορίαν τής Νΐκαίας. Κ»λ τά τό τταράδεΐγμα τού Δεσττότοι, ρήτ *Ηπ*ίρον βεοσώρθυ τ0" Άγγελον (1230) 'Αλέξιος Α' 6 Μεγαλοκοιιντ νός όιεκήρνξε μέ ΓΚ>ντιακόν πετσιά
δ* ι αατός καΐ τί, βασίλειον τής Τολ
ΤΓ£ζοΟιντος σμμβολΐζουν ή ώκρΐβέστϊ-
ρον άττοτίλούν την νέοτν κεφαλήν γο1^
Βυζαντίον καΐ καΠ' ακολουθίαν α«>
τος μόνον δικαιοΰται κατά θείαν ,πϊ
ραχώρησΐν νά νεκΡα·ναστήση τή» άπ°
κιφ ορισθείσαν Βυζαντινήν αύτοκρατο
ρ'ιαν καΐ ούχι ή ΜιικΡασιατική, Νίκαι
α. Εντεύθεν έξηγεΐταΐ «α! ή άνευ·!
τρειτττος στάσις τού άπέναντι τής Ν·
κσίας ττρθσωρινης Βδρας τοΰ Βυζαν
αύτακράτορος καΐ τοθ ΟΙκθυ
Πατριάρχου Κωνσταντινοι—ό
λεως.
Ήγνόησεν αμφοτέρους καΐ δι,έκο-
ψε πάσαν έξ οτύτών έεάρΤησιν κοΐ
πσ*»αν μβτ' αυτών συνεργασ ίαν, κα
κώς καΐ λίαν άσυνέτως σ,κεφθείο
Καΐ επροχώρησεν δυστνχώς καΐ πε¬
ραιτέρω, διότι κατέλαβε στρατΐωτ1
κώς καΐ γειτονικά τμήμοοΤα τής Μι
κρασΐατΐκής ένδοιχώρας τα όττοϊα αί
τος" καΐ οί τρείς διάδοχοί τού πρθτ
ήρτηοαν ττολιτΐ'κώς «Ις τό βασίλειον
τής Τροΐττεζοϋντος καΙ έκκΛησιαστι
κώς ίπτήτγοογθν είς τήν ΜηΤράπθλι./
ΤΡοπΓεζοΟντθς. Έτγ! πλέον δέ διετύ
πωοχν ά/Τ'ρρήσεις καΐ αΐτιάσεις ι»ά
λιστα «ατά τής Νικαίας έξ άφορ,ιής
τής προατγωγής τ<>ΰ αρχιεπίσκοπον
Τυρνάβου, τόν οποίον ή Νίκαΐα ώνό
μα°ε «αί Πατριάρχην. Μέ άλλας λε_
ξεις, έπανίλήφθησαν Τ£ διαδραματι
σθέντα ίν τώ Δεθίττοχατω τής Ήττεί
ρου, κατά παράθοξον καΐ πρωτοφα
νή συμπττωσιν καΐ όφείλω νά ένημε-
ρώσω τθθς αναγνώστας περΐ τής *ζ
νονΐκής θέσεως τού ζητήματος.
Ή Νίκαΐα, προσωρινή ϊδρα δθο
σύτοϊξορίστων άρχηγών, τού Βυζαν¬
τινοί αύτθκράτορος καΐ ΤοΟ ΟΛ<°υμε ν «ού Πατριάρχου, έχρειάζετο μίαν συμμαχίαν μεΤά τών Βουλγάρων ή τουλάχιστον την εύμενή ούδετίρόττ}- τα των στρατττωτικώς ισχυράν ΒονΛ γάρων ήγεμόνων, απαραιτήτως άνσγ καίαν τχροϋ—όθεσιν διά την άνακατα ληψ'ν τής Κωνσταντινουπόλεως. Καΐ διά να έιτιτθχουν ϊστ« καΐ την εύμε νή οϋ,ετίράτηιτα των Β«υλγάρων τιΡο °έφερ«ν ώς άντάλλαγμα λίαν εύπρόσ 6««τον €ΐς αθτοΰς την αναγνώρισιν τής άρχι^τποκθττής Τιιρνόβο« και την κατ' ο|κονθιμίο:ν όνθιμασίαν τοθ Λν της ψιλώ ονόματι Πο- Βουλγαρίας, «ού μίντοι «Τ ναι καΐ σι/ναρίβμιον Τοίς λοιΐΓτοΐς ά γιωτατοΐς Πατριάρχαΐς καΐ τούτου ( νβκεν μη6έ μντ|μθνεύε<τβαΐ έν τοίς Ι* ρεϊς διπΛύχοις». ΈκΤβίθεν «αί ή Νίικαΐα 8ίΤ έττίτοήθη οθτβ 4πό την α ττώλεΐαν τΛν Μ«κρο»ιατ ι κών τιμτνμα- των τής Ν<καία<) τα οττοϊα κατειτα τ~ϊν ή Τρο-ίζοΰς, οθτε όπτό τας κανονικάς δήθ^ν άντιρρήσεΐς καΐ «Γ ΤΐάθΊΐς τί>ς Τραττεζούντος κατα τής
Νικαίας, οΰτε ό—ό τάς φιλικάς σκν
εννοήσεΐς «αί διαπτραγμαΤεύσει ς τω»
διοιδόχων τοο Άλεξίβυ Α'
κομηνού μιπά των γειτόνων των Ιελ
τζουχΐβώ. Τούρκων τού Ικονίου, ίκ
ζτϊΤθνντων την φιλίαν των Μογγάλον
χάριν τής ασφαλείας τοΰ κράτοΐ'ς
τής Τροητεζοϋντος, άντΐ νά προτιμή
σουν την Έλλΐ}νι«.ήν κα', χρι—ιανι
κήν Νίκαΐαν. Έντεθθεν
όψ' ενός μέν ή ύ—ώ τοΰ
τί)ί Νΐικαίας έττανάκΤησις των . ά-
ποτττο0θίντων ΜικρασΐαΤικών έβσφών
καΐ ή ύτταγωγή αυτών Οττό την Νίκαΐ
αν ττθλΐτικώς καΐ 'εκκλησιασιτικΛς.
'Α·' ετέρου ΒΙ ή συνετή ΠαΤρισρχ'-
κή άντιιμετώττΐσις των δήθεν κανθνι
κων αΙτ'άθ"εων τής Τρο—εζοθντος α
τα τής Ν<«αι'ας, ττειθαναγκάβοκΓσ ιήν Τραπτβζοθντα νά ί~αναιχωρήο-ι|, νά Τηρήση συμβιβαστικήν στάσιν ί ναντι τής Νικαίας καΐ νά ζητήση μάλιοτα «αί συμφΐλί.οσΐν και πολιτικήν μ«α της λαδή τής Ν'καίοΐς καΐ τής Τραητε· ;οΟντος. Κσΐ έττ! τή βάσει τής σ'-η' φιλΐΜτΐκής αυτής βασΐλικής ος τής Τραττεζούντος 0 έν Πατριάρχης Άρσένιος Αύτωριιανός 11261 - 1267 τά δεύτερον) συνεκά ■τ" ε|ς την Ιλπ ,ρβν πλέον Κ α* Ιπ»λιν τής Θράκης τήν πρώτην Ί ανουαρίου το0 126(1 «έκτακτον £ίκο έξ έπΐσικόπων Σύνοδον» καΐ 6'ιηυθέτησεν εύστάχως καΐ συνετβ·. τά άναφυέν *Εκ«λησιαστΐκόν καί πό ζήτημα τής Τραπεζούντ^, Διότι ή έν ΚαλλΙπόλει συνεΐλθοθ τα 5χτακτος Σύνοδος τού 1261 άπεφΑ τΐσεν ομοφώνως πρώτο, μέν ν^ κν-, αι τό δν«μα Τού ΟΙκθυ,μενκο^ Πατοιάρχον Κωνσταντινουπόλεως έπ' έν Τροΐπεζοΰντΐ είς ϊνδ'· ις έξαρτήσίως κα! όφ;ι- σεβασμοΰ, δεύτερον δέ ή έκ ογή κα! ή χειροτονία τού νέον Μ ι ολτίον Τραπτβζούντος νά γίνεττι μέν επιτοπίως (έν Τρο—εζοθντι) άλ ά πάντως επί —ϊρομσία καί έπΐστα ι - τού έν Τροπτεζθθντι μόνιμον Π.· 'Εξάρχθυ. Μετά τήν έτπ τής Κωνσταντ ι νοκτπάλΐω γ καί την κατάλυτΓΐν τής Λατινθκρατί έν τή Ανατολή (1261) ή χ<ε*ρ° α τού νέον Μη.τροπολίτου Τρα Όντος εγίνετο έν Κωνσταντινοΐ) τ ιλει υπό τού Οικουμενικού ΠατΡ'άο Καί αίσθάνομαι την ύπαχρέο νά τονίσω Ιδιαιτέρως είς τούς αναγνώστας δτι τήν &εόβθυλον αυτήν 'υμφιλί^σιν Τρα—εζούντος καί Νικαί ς έττικοοωθεΐσαν Συνοδΐκώς έν Καλ πόλει της θράκης τή, πρώτην Ία νΐυαρίθν το3 1261 επηκολούθησε με τά έπτάμηνον (2,6 Ιούλιον 1261) καΐ ή χαρμόσιΛΌς άνακατάληψις τ"» σΤαντινοΜπόλεως μέ την βοήθει¬ αν χιλιάδων Θραικών έθενΥοντών, συν μετά τών όκτακοσίων Μι κρασιατών στρατΐωττώ,, υπό τόν στοα τηγόν Άλόξιθν Στρατηγόπθνλον. Ή έπανάκτησΐς της Κωνσταντ·. νοοπάλΐως καΐ ή έν τή Νέα Ρωμη στέψΐς τού αύτοκράτορθς Μιχαήλ Η' τού Παλαιολόγον υπό τοΰ έμπ—ρι- σθέντος Οίκονμεν,,κοθ ΠαίΓριάρΓχθί, Άβοτενίθν έιπ£βε6αίωσαν έμητράκιΤως δτι ή μόνη νόμΐμθς «αί' φυσιολογΐκη 'εφαλή τής Βυζαντΐνής αύτοκρατοβ: ?ς ήτο ή φιλόξενος Μικρασιατΐκή Ν! «αια μέ τούς δύο λοβούς τού έ>**·
1>άλου της, τόν αύτοείόρΐστον αι>:ο
κράτορα καΐ τόν αύτοεξόριστον Οί
κθμμεν,χόν Π—ριάρχην. ■Επομένας,
μόνον ή Νίκαια έδικαΐούτο αί εΤχε
τά προνόμιον νά φέρη τό αότοχραΤν
ρΐκόν στέμμα τ ό οποίον κατά
κήν καΐ εκκλησιαστικήν
!οτϊ άδιάκθ^τον παράδοσιν
τουν ε|ς τήν κεψοαλήν τ°0 νομίιμοι-' αι
τοκράτθρος αί χεΐρες τοθ ττροβληθέν
τος ύττά τού οώτθΛράτϊοΡθς έψηφι^Γ
·*>^ Πατριάρχου Κωνσταντΐνο«ττ6λ»»,.
ΣΥΜΠΕ3ΡΑΣΑ^Α Κατά τάς ζοφε
ράς καί ά^οίΐσίας ήμέροτς τής Λατι
νοχρατίας έν τή Ανατολή (1204 '-
1261) ο! αύτοεξόριστΛΐ Πατριάρχου
ΓΛΩΣΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
μηρότηχες των παππούδων μας κι'
ή γενεά τών τελενταίων γ·ά τίς ιρϊ/
λες των πατεράδων Ρας, πθύ, «έ την
σειρά τθυς, έψελναν σ£ μάς τόν *
άναβαλλόμενθ, ποΰ ψέλνουμε κ'"
εμείς στά παιδία μας σήμερα - αΐω
νίως ιχέ τό Γδΐο ρεφραίν.
Ότι χάλασε ό κόσμος, δτι οί ·«■
βέν ίχοκν τΠά Οντε Ιερό, οϋτε 6
» κ.λ π.
Πισιτεύ>), ώστόσο, δτι "ΐά βαρυσή
μαντη φράσι, πού άκθύστηκε στό τ*
λευταΐο Παιδΐατρικό Συνέδρΐο, είναι
γιά νά βυθ'ιθη εκείνον;,
διαρκώς τοώγονται μέ Τούς Λο
γΐσμένους νέθνς καί μέ τή* τάσΐ
τ°υς νά μ€το(6άιλλοι;ν τόν ρυθμό ής
ζωής σέ κόΥτϊ αΐλλοι Εστω καί χειρο
, πάντως, νά μή εΤναι αύτό, πού
είναι σή,μερα. «Ή τΐμιότης - λε£.
αυτή ή άξΐοπρσσίκιτη περΐκοιπή ΤοΓ
λάγθυ ενός σννόδρθυ · ή είλικρίνεια,
ή έργατΐκότηζ, ή άκεραιότης τού
χαρακτήρος, ό άλτ,ρθμίσμός, ό σεβα
σμός, δέν γίνονται βιώμαΤα τής πα'
δΐί<ή; ψυχής διά νουθΙ:σΐών, άλλό μόνον διά τού προσωπικού παραδείγ ματθς τών γονέων, φνσΐκά, τού κοι Ν' άγιάση τό στόμσ σου, κύρα Ν. Μοβτσανΐώτη, - αύτό εΤναΐ τ^, &νο μα τού καθηγητού - συ*νέδρου, ιτού ε^ τήν εΰθθτητα νά μιλήση £τσι καί τούτο· "Οτι νά άκόμα ν·σΐ «μοιραίως άγόμεθα είς τό δτι, έάν ή Κοΐνωνία τών 'Ενηλίκων δ£ν κάνει την αύτ'— κριτιικήν της( εάν δέν άναθεωρήση την Ίεράρχησΐν των στόχων τη", ουδέποτε θά κατορθώση νά δημιουρ¬ γήση Κο|νωνίαιν Εύτμχΐσμένων Πτ- 5ιών. Αληθής 'Βπιμηθ«ύς ό 'Ενήλικος, ϊχει την άΐταίτη'σι ν, δταν αύτός γκο· μίζη, τό παιδί να «τίζη. ΔυσΤνχώς, γκοε>μίζει καϊ αύτό καϊ
μάλιστα μέ την ιμειγαλντέραν δύναμ ν
καΐ τόν φλθγβρώτερθν ένθθυσΐθίσμόν
τής ήλικίας τθυ.
Τί ώοαίο, τ! άνδρικό, νά λέγων-
ται μίρΐκές άλήθειες £ξω άπά τά
δόντια' Πώς μιτ^ρί-ϊ άλήθεια, ή γε¬
νεά τών πατεράδωιν νάναι άνεύθΐΛ·τ>
γιά τίς παρΕκτροπές των παιδιών, δ
ταν ή ζωή εΤναι μία σκυτσλοδοο-
μία, πθύ ό ε"νας, τρέχοντας, μίτα-
λοτμπαδιύει σττόν άλλαν δχι μόνον τίς
γνώσει ς τού καί τίς παραδόσίΐς, *λ
λά καΐ τόν «τρόπον τού σκέΐπτεσθαΐ»
'<α τού «Πράττειν». Τά παιδία μας, έ£ αλλθυ, - κα! δταν ιμιλάμε γΐά τά σηιμερινά παιδία 'ά μην ξιιχινόμε, δτι, άπό λόγους, πρώτα - πΡώτα βΐολογικής εξελίξε¬ ως, εΤι/αΐ ττθιλύ ττιό ξύπνΐα καΐ πό ώπτό δ,τ· ήμαστε εμείς στήν ήλι,<ίαΓ ται στίς γνώσειςι πού τ°ύς μετσοω ιαμε καί στίς νομ&σίες. Όχι.' Ηε τά όοθάνοιιχτα άττό δίψα περιέργειαν μάτια τθυς, ίχουν πολύ νωοίς δια κρίνει δλα τά έλαττώματά μας - αί τά τό τρομερά πλέιγμα τής 'Λ>ς, συμβατΐκότητος.
πθύ, κάνει νά παραβαίνθι/με οσα β·-
δά^κουμιε καί νάμαστε Ταρτοΐφοι οί-
δυττόστατοι - αλ'λοι νιά κείνα τι·^
προσφέοθυμε σάν νονθεσί:ς γΐα τοβ».
νέθυς κι' άλλα γιά κεΐνα πθυ πα-κ
χονμε στόν 'ΕανΤοϋλη μας. *Ο ν·:-»
τερος Άνθρωπος, · μή γελιίοτε - -ι
άντιλαμβάνεται καΐ τά κρι'ν^ι ΟΛη,,
πέ,ρα - πέρα. "Εχει κάθε σ—τγμη
την αΐαθησι τής ψεντιός, πθύ ι>»σ·
νέ, τήν κα3ημερινότητα μας, βλεητ»·
τόν καλό πού παραμερίζεται καΐ σ»
δόλΐο πού έπιττλε;ι, τόν σκληρό τ»<#» τάν ύπολογίζουιν καΐ τόν καλοΐΜϊνβ- 9ο ποϋ τόν ποδθττατούν, το "η πού θο'αμ'βεύει καΐ τόν τούμενον πού θάβεται Καί ξεικινώντας γιά τό μέλλον τ~>
νο·ώ9=ι σάν έσώτ:ρη παρόρμησΐ, "Εί*
τ-νη, σάν ένστικτο (αυτή κατά Αί
θος, εΤναι ή Όργή καί ή έίαλλοού
νη τον...) την άνάγχΐ) νά
Τά σι/μι6α·τΐικά, νά τα
ση μέ κάτΐ, πού θά θεμελιώση
καινουργΐα Κοιινωνική ζωή,
τη, άλλά μ| την σω?τή τού όρον ί1-.
μασία, πού νά δΌπτοτίζετα', επί
τέλθνς, κι' άπό τήν ήρθή περΐ ήθΐκής
άντίληψι, πού δέν άναλίσκει τ0 πι.
ρΐε^όμενό της στά σεξουαλικά και
μόνο κι' δλα τ' 63λλα νά ξΐφεύγου'ν
άπό τόν κώδΐκα των παραγγελμ>'· ·
Των " ώστε νά μάς ζαφνιάζθυν κάι>Γ
τε φράσεις, σάν αυτόν τόν εκφράση
κώτατο χαΡακΤηρισ,μό, πού ίκανε ^
να παιδάπθυΐλο γιά νά σαρκάση Ί
Τό δίκιο τθυ.
«Ή Τάδε,· Είναι «λέφΤρα ψεύτρα,
έλλ' δμως... ήθΐκωτάτη'».
Μογάλη, λοιιπόν. ιΙίΐΓηρεσία πρθσφί
οει σ·τήν Κοινωνία έκ*ϊνος, πού 5ίν
κρίνΐει χωριστά τ°ύς νέονς άπό ι ούς
γεννήτοοες, άλλά παραδέΐχεται, 3τ
άν οί ρίζΕς των πρώτων ήσαν 6ι.·3τ
οίμένες σέ ύγιέστερθ εδαφος θβτσν
Γσως πολύ διαφαρ*τικές καΐ οί έκ-
δηλώσιεΐς κ'' βλη ή σνμπερΐφθρά των
τταιδιών μας, καΐ συν«(ΐΓώς 9ά διεφε-
-ι κσί ή καινούργια Κοι*ωνΐκή ζωι,
των παιδιών.
Γ ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
τό τοιούτον. Κατά τό άρ¬
Η ΤΡΙΠΟΛΙ!
λίαν όοθώς μετά των οβ)τθεξορίστων
8ι/ζαντΐνών οώτοκραττόραν έν τή Ν^^
καί ττροσωρΐνή Πρωτευούση Της
V·
κρατΐαΤιικής αίτοκρατορίας τής Νι¬
καίας διεχειρίσβησαν συνετώς :αι
άκρι·6οΐ·καίως τα ά"3-
Πολιτΐκά καΐ 'ΕκκλησιασΤκά
ζητήμαΤα, τα όττοΐα ανευ τής
γασίας αμφοτέρωθεν θά διέστΓω» ά
ην άντΐπάλου, τής Νικαίας. 'ΕνττΟ
θεν έεΐιτήγασε καί ή αίτησις τοθ Τί
τάρτου βασΐ'λίως τής Τρα—«ζούντος
Μανουίιλ Α' τοθ Σΐρα—γγ*ο() (1241
- 1266) ττΡΟς τόν αότοκράτορα τής
Νικαίας Ίωάννΐ)ν Γ' τόν Βατάττσ, ,/
δι" ίς εζήτει, ίστω καΊ άργά, τλν
σνμφιλίωσιν των δύο ύηολίΜΐμάτων
τής ΒυζσΛΤίνής αΰτθκρατορίας, δη-
καΐ έβιραπεύτως τή*
"«νοιχήν καΐ τί}» ένότητα τοθ Έλλι}
νβχριστΐανισμθύ τής 'Ανατολής πρός
δφίλος «αί κέρδθς τής Παπΐκής Δΰ
σεως. Καΐ ή ©εάβουΛος εξασφάλι¬
σις τής σταθεράς καΐ άδιαστίάσΤΛ;
αυτής συνοιχής καί ένότητος τών τγ|
ών ύττολει μιμάΤων τής ΛτΓθκ£φαλισθ£''
»ης ύττό των Λατίνων δήθεν Χρ'οτΐ
ανών καί κατά τραγικήν ε(ρ«νείαν
Σταυρθφόρων τής Δύσεως ττρθκαλεΓ
δικαίωί καί λογικώς τόν θαυμασιμόν
-!£υ ξένων καί ΑμερολφτΤων έρε«ν|-
τών τής ίατορίας τού Βυζαντίου. Ε
-τϊμένως καΐ οί εναπομείναντες οντ«τ
νοι; έλάχιστοι σήμερον οντιθυζαντι
,ο( ££νοι Ιστθρικθΐ ι—Οχρέωσι,, (-
>ουν ιτράς τήν Ιστορικήν αλήθειαν
ίΐΐ όφίίλουν νά τκχραμερίσου» Δι/1
χάς πρθκαταιλήψετς Των καΐ ν4 έμβα
θύνουν περισσότερον είς τα 1στ°ρ>·
«ά ■γΐγονότα τής Άνατολής καί ι5
ονότα τής Άνατολής
τής Μικρασΐατικής
Καΐ μόνον τότε θά δ>ανοί£ουν ΤοΟ«,
οφθαλμούς τ«ν καΐ βά άποφύγθυν (
ττΐμβΧώς τους μονοτόνους καΐ άηβε·
κρωγιμούς των Λντιβυζαντι·
'ών παλαιών συνάδελφον των,
έπραξαν καί πράττουν καΐ
άκόμι» νίώτεροι καΐ διαπτρειΐΓϊΐς
Βυζαντΐνολόγοΐ, δΐι°< έτταίνων, θαυ μασμοθ και ευγνωμοσύνην ώιτό τόν 'ΕλλΓννοιχριστισΛ/ΐκόν κόσμον καΐ (διατί τέρως τόν έττιστημονΐκόν' ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΛΙ Η ΤΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ 2ΤΝΕΛΕΙΛ. έκ της 1ης σ«λίδος κα! σάν κλιηρονομος τού Ραΐνίρίου Μομφερρατικθΰ Κομινηνοΰ, μέ τΐΡωτ: τάκΐα £νοντι δλων των, μετά τόν Α λέξιον Β' Κοιμνηνόν, αύτοκροτΓΟρωιν. Επιτυχώς γιά τούς Βυζαντινθύς τα δικαΐώματα αώτά τού Βονΐφατίου ίν Τί νά συνητγθρΓίσθυν ύπ^ρ τής έκλο γής -του την άποκλείσανε. Ό σ*ο ττός των κατοακτηΤών δέν ήταν νά έγκάτσοτήθουν απλώς ϊναν δικόν Τους Οτόν οούτοικροΓΤθρι«ό θρόνο τής Ρωμανίας άλλά νά την διαλύσονν καί νά την μοιρασθοθν. Νά συγκρο τήροκν στή θέσι» της έ"να εντελώς κατνούργιο κράτος μέ φεθυδαλΐκή, «α τά τά δντικά πρότυπα, διάρθρωση καΐ μ' ίναν ψιλώ όνόμαΤι έπικνρίαο χο στήν Κωνσταντΐνούποιλη πού '·*ά ίξαρτάται όητά τή θεληιματΐκή; άφ° σίωση τών ύπθτειλών τού. Τέτοιθς, ασφαλώς, δέν 'μ—οΡούοε νά ήταν ό Βονιφάτιος. Ό δάγης τής Έν€τία<; 'ΕρρΤ»0*; Δάνδολος, ό κτχυρός άνδρας «ής 4ης Στανροφορίας πού άπέσπα σε σΐτή μθιρασΐά, υπέρ τής Βε.ν£·τ!ας τό ένάμΐσιι τέταρτο των εδαφών τής Αύοκρατθρίας, τα σημαντΐκώτερα λι μάνια κι' δλσ τά έμπορικά προνόμΐοο, έννοθΰσε να περιφρουρήση τή, λεία τού άπό κάθε κοντΐνό ή άπώτερο Κ'ίνδυνο. Δέν Εβλε—; τόν Βονΐφάτ>ο
σάν σύμμαχο καΐ φι'λο, άλλά σάν
βέβαιο μ8λλ0ντικο έχβρρ. Τα
μ'«ά τθν διικαιώματα, οί στενοΐ συγ
γ-ενΐκοΐ καί φιλικοί δεσιμοί τής οΐκο
γενε,'ας τού μέ τίς δυνοκητείες των
Κομνηνών καί τώ» Άγγελον, ό ί^'
°ς χσ.ρακττϊρας τον καί ή όλθφάνερι»
σνμπόνοΐα τ<>υ πρός τίς άβικο—λσ
βωμένες λαϊκές μάζες, θά κέρδιζαιν
την έμίπισττοσΰνη κοοΐ τή συμπάθε'ά
τους καί δέν θά τόν νοιώθανε "άν
ξένο καταοκτητή. άλλά σάν δμάφυλο
ήγεμόνα. Κι' άν ό Τδιθς «ν παρα
7·.>οότανε) τά παιδία τθν καί τά έν
νόνια τον θ' οπτοκτοθσαν έλληνικά
ήθη καϊ ρωμανΐκή σνν€ί6ηση καί θά
φΐλοτΐμούνταν ν' οΛ^ίκΓτήσθυν τήν ρω
μανία.
Ό Δανδόλος ήταν πολύ ττρονθτττΐ
κός γιά νά ,μήν υπολογίση αυτόν
τόν κίνδννο. Όχ·' Ό Βονιφάτιθί
δέν τού κανε. Στόν αύτοκροττορικδ
9ρόνο £πρ~ε ν' άνεβή £νας σκαΐός
δυνάστης, ψανατΐκός λ—ϊνος, ποϋ
νά τόν μισούσα, ο] ίθαγενεϊς κα! νά
τούς μισούσε καΐ νά στήριζε κι' ού
τος καΐ οί άττόγονοί Του την έξο»..
σία τθν στή διαιώνΐση τής νέας κα
τάστασης. Δέν δνσκολεύτηκε καΐ (τί1
λύ νά πείση τούς δυνα.μΐκούς παρά
τής στανρθφθρΐκής σΓτραττισς.
ΐν γιά αι>τοκράτορα τόν κό ιη
τα Βοολιδουΐνο τής φλά*6ρας.
ΣΥΝεχΐΖΕΤΑΙ
ΣΤΝΕΑΒΙΑ έκ τής 1ης σβλίβος
δίιδθνν ζωντάνΐα καΐ παλιμόν είζ την
κίνησιν. Ή Τρίιπολις, ττρωτ€ύουσρ·
τής έτταρτχαίς ΜαΜΤΐνείας κα! είς "ό
κέντρον Το3 6μ°νύμου όροπεδίου ιιέ
έξουσιαστΐκήν την εποπτείαν τ°ί
Μαΐνάλοιι, είναι τό έμττθρΐκόν «έν
τοον τού ν»μοΟ. ΟΙ κάτοικο! της, ϋ-
ποίεΐγματικοΐ είς δρσστηρΐότητα κγγϊ
ν, έμπνευσιμένθι είς την α¬
νάπτυξιν δημιουργικήν ττρωτο6ου뻣Ίν
εχουν λαμτφάν ένί&χην, είς την 0>ο
τειχνίαν την ϋφαντουργίαν, την 6^ρ-
σ<>ι5εψίαν κα'ι τήν οίνθποιΐαν.
Καΐ ολίγα Ιστορικά. Τό τταλα'όν
ίμα τής Τριπόλεως είναι αγν«-
ΐτον. χό 1467 μνηιμονεύεται 2να «ά
σΤρο μέ την άνο,μασίαν ΝιτρθμττθΧι-
Πτά. Ή άνάτττυξις τής πόλεως αν»·
δέετοτΐ ιμέ την καταστροφήν των »).-
σαΐωνικών ττάλεων Μο^<χλίθι; καΐ Γοτ δίας. Κατελήφθη τό 1688 άττό τ^ύς 'Ενετούς, οί οποίαι έκράτησαν ιήν περιοχήν ,μέ,χρι τού 1715. Έν τ« »- ταζύ έξειλίχθη είς μεγάλο οΐκθνθυ' κθν κέντρον. Ή άκ,μή της διετηρήθη μέχρι τού 1769, δτε καί κατεστρά¬ φη άπό Τ°ύς Τούρκθυς 01 κάτοΐκ.Ή δμως δέν άνήκθυν άπό φυο-ικήν (διο- <Ί/ΐτασίαν, είς ΐκείνοκς, πού μένουν Λ6ρανε"ς. "Εκτιααν καί πάλιν ^·ή· γθρα την πόλιν των καΐ τήν ώχύοω- ο"αν. Ή Τρίπολις εγΐνε φρούρΐο κ-ο! ή εύΛυχία των άν6ρώττων της ή <ι· ριωτέρα δυναιμίς τού. Έν τώ ιμεταξλ Λόγω καΐ τής φυσικής θέσεώς <η,, κατέστη |5ί>α: τού Βάλη, τοθ Τβ·'μΝ·
κου, δηλαβή, νομάρχου τής Πδλθιτθν
(Μοοά Βαλεαΐ). Μεταξΰ Τ.3»
ν ήτο κα! ό Βελή πασάς, υ
ός τού Άλή πασότ των Ίωαννινω»
και ά Χουρσί'Τ πασάς. Τό έπτάιπνλ<;>
τείχθς, μέ ττερίιμιετρον 3700 μέτρω.·,
μ^ τάιπιϊς καΐ ψιέ —φοδολεΤα ο)>
γως καθίστα, διά τούς βαλήβες ^^ν
Τρίίπολΐν, άσφαλεστάτην.
Είς αυτήν την π,ραΐγιμοοτΐκότηίΤα ίώ
ρία.<ετο ή Τρίΐττολΐς) δταν έξΕιρράι^η ή Έττανάστασις. Κοτΐ τότε ήνοιξε, 6ι' αυτήν, ή ψάσις τής δόξης. Ή Τρί-πολις έμεινεν ε[ς την Ιστοοίαν, ώς έκτκληκτΐκή 6τταλξις ήΡω'ϊσμοΟ καΐ φρ"νήμαιτθς Μέ τήν εκδήλωσιν ού αγώνος 6 Χοι>ρσ1τ δο-τειλεν άπό τήν
"Ηττειρον τόν Μθυσταφάιμπεη. μέ 3.
50*0 Τουρκαλοανούς, διά
σπίση την Τρίοτθλιν. Ό
νης βμως ά Πετρόμττεης
-:3| τοθ πασα. Ή Τριπολι ς ϊπίθε.
Καί τό γεγθνός εΐχι τεραστίαν ο ,μα
σίαν. Είιχεν αύτόχρηιμα ?υγκλονΐ£?τι
<ήν άπήχησιν· 'Εστάθη ή πΡώτη «ε γάλη νίκη των 'Ελλήνων, τούς ό- ττοίους έκΐράτυνε ψυτχΐκώς. Νίκη), ή ό ποία £5ωσε πτειρά. Καϊ ή όποία κα -επτόησε τοΰς Τούρικους. Ή Τρίπο λις κατέστη £δοα τής Π£λοπθννησ·α κης Γΐρθυσίιας. Δ^ν χ«Ρεί δέ άμΦ'- 6ολ!α, δτι έκίϊ είχε θίσΐν κσ.« δ Τάφος τοθ Γέρου τού ΑΛωρηβ, είς την πλατεΤαν των Ήρώων ή μνήμη _ττοκλίνειται μέ εύλάβειαν πρό τή; μίγάλης σκιάς τού Κ°ιλ"κθ'ΤΡώνη. ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΛΓΓΕΛΑΤΟΣ (συνέχεια είς τό προσεχές) θρον 43 τού πρωτοκόλλου τής Χάγης τής 30ή": "Ιούνιον 190β, ό κατέχων ξένον ίδαφος δύναται νά λάβη πάν- τα τά άναγκαΐοΰντα μέτρα πρός εξα¬ σφάλισιν τής δημοσίας τάξεως, σ-6ό μενος) πλήν έν ττερΐπτώιοχι απόλυ¬ τον κωλύματος, τούς νόμους τού κα- εβάφθυς. Τοιαύτη δέ π*τ>ί
ύπήΛχεν είς τή,ν "Ελληνικήν
Μ Άσία ΚαΤο,χήν, λαν6α>νθ,μέν«.'ν·
ύπ' όψει τού οτκθποϋ τής Κατονής
κα'ι των ίδιαιτέρων συνθηκών έν τώ
τόπω, έν τώ οποίω επρόκειτο
νά δΐάαη . Πρός τούτοις φέρω
γνώσιν υμών, δτι τά 'Ελληνΐκά
τοδκεία δέν έπελήφθησαν τής έχδικτι
^εως παντός ποΐνικού άδΐκήιματος,
π£ρΐ64ρί£τθησαν δέ πλήν των κατά
τής ασφαλείας τ9θ ήμετέρου Στ?ο
τ»ο α!>ικη·μάτων, είς την έκδίκΊ^'ν
των άδικημάτοιν έ«είνων, τα άπθί ι
έν6·αφέΡου3ΐν ίδιαΐ>τέρως τήν δημοοι
αν τάςιν (κυοίως άδικημάτων και α
τής ζωής καΐ κατά τής ιπίΐιθι/ΐί,ΐς).
ΟΟτω δέν ίπελήφθησαν τής έκδικΛ
σε«ς των άδΐχη,μάτων, τά οποΐα Εχον
7ι σχέσιν μΐ αστ'κάς ή έμπθοκάι,
συναλλαγάς. "Οσον άφορά είς την
των άττοφάσεων των τ"νμ
κικών Πολιτικών Δικαστηρίων, ή 'Υ-
πάτη Άρμθοττεία, ούδέττοτε άπηιό-
ρευσΕ την εκτέλεσιν αυτών, τουναντι
όν μάλΐ-ατα διατάχθησαν αί ΣΤρατιω
ιικαί καΐ ΆνΤι/νθμΐκαΐ ήμών Αρχαί
βπως σνντρέιχωσι τά έκτελεστι«ά αρ-
γανα τής τ°υοκΐκής Δ·καιοσύνης είς
την εκτέλεσιν των τοιούτων άποφάσ·
ών. "Απηγορεύθη μόνον ύφ" ήμών,
συμφώνως αλλωσΤΕ πρός τάς αύθοθι
ι—ο5είξεις, ή εκτέλεσις άιττοφάσεων
των τουρκικών Πολιτικών Δΐκσστηοί
•^ν, ληφβεΐσών, κατά παράβασιν των
κανόν«ν των διομολαγήσεων, εναντί¬
ον ύπηκόων των Συμμάχων ΚΡατων
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΠΝ ΔΙΟ'ΜΟΛΟΓΗΣΕ
ΩΝ
Πρθκειμένου περΐ των ήκ των ί>ιο«ο
γή^ιων πρθν»μίων, τών εένων ύπη
κοων, ή 'Ελληνΐκή Κατοχή έμ'μένει
είς την πρός τούς ενταύθα άντιπρο-
σώΐτους τών Σνμμάχων Κρατών £κ-
Τεθεϊσαν αρχικώς αντίληψίν, δτι δη¬
λονότι τά πρθνόμια ταύτα, ε^χονΤα ά
ττθκλεΐατικόν λδγον την δυσπιστίαν
των ΕύΡωπαϊκών Κρατών πρός τ'ιν
τουρκικήν Δικαιοσύνην, δέν ηδύναντο
νά προβληθώσι πρό τής 'Ελληνΐκής
Δ'καιοσύνης, πρός την οποίαν άνέχσ
&Εν άπίοόθη υπό πάντων τών Κ^τών
σεβασιμός. "Αλλωστε τόσον
την περίπτωσιν τού Όλλανίοο
ό Ραφαήλ Ζιαβές, δσον καΐ
είς τήν περίίττωσΐν τού Ιταλού ύτη
κόθιι Γε«ογίου Νάγκνου, περΐ ών γί-
νβΤαι λόγος έν τή έκθέσε1 των 'Υπά
Γων Άρμοστών καΐ οΐτινες αμφότε¬
ροι, παρεδόθησαν έν τέλει ε|ς τος
Πρ-γενικάς των Αρχάς, επρόκειτο
περΐ άδΐκηιμάτων, διαπραχθέντων υπό
ξένων ύπηκόων έναντίο,, 'Οθομανών
ϊητηκόων, συνειπώς μόνα αρμοδία ^
σαν τά τοητικά δ'καστήρΐοι κα! ουχί
τά Προξενΐκά.
Είναι άληθές, δτι ο! έδώ άνΠποί
υωποι των Ύπάτων Άρμοστών, ~γιι
ριζομενοι επί τής ρήτρας τού μάλ>ον
τως τής εθνικότητος τοβ πταίσαντο;
Άλλά ή αιπθψις αυτή πλήν τ°ύ ί>τ·
είχεν αμφισβητηθή καΐ ε|ς τό παρε'"
θόν σοοαρώτατα, δέν έφηομόσθτ, τ»ΤΓ
■έν Σιμύρνη, ώς μοί άνεκθίνωΡαν 51
ενταύθα άντΐιττροσοϊττοι των Ύπάτ»ν
Άρμοστών, Αγγλίας, Γαλλίας καΐ
'ΓΤαλίας έν ταύτασήιμ« δ'ακθινώττΐι
των, των Ίταλών. Γάλλων καΐ Ά-·
γλων ύπηκόων άφΐεμένων νάδικασθώ
σιν υπό των τουρκικών Δικαστήριον
έφ' δσον ό παθών ήτο Όθωμανός ύ-
τάς συνθήκας μεταξύ Τομρκίας καΐ
"Ηνωμένων ΠοΛιτεΐών άφ' ενός (7 Μί
ΐου 1830, αρθρον 4) καΐ Τουρκίας
Βελγίου άφ" ετέρου (3 Αύγθύστου
1838, αΡθρον 8), καθ' δς Τα ΠΡ°ς"
νΐχά Δικαστήρια των έν λόγω Κοα
των, ήσαν μόνα αρμοδία νά δικάζω-
σι τούς ΰπηκόθνς αυτών, άνεξαρτ,',·
ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ
ΣΤΝΒΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος
νούν σωστά άπό απόψεως προθέυε« '
«σί στόχων καί έλπ!ζ« καΐ άπό Λ-
πάψίω; π?θγρα>μμ—ισμθΰ καΐ όργα
νώσ^ως, τό θέαα αύτό οί
κ<Ί παράγοντες τής* Νικαίας" ήθ «ο - πνειτματικό, έθνικό, μεγίστης σημασίας «αί, πρό πάντων, τό τ^*" Ζμ> άκάμα μ'ά φ^ρά, θειμελιακό γ'α
τη διατηρήση τής μικρασιατικής ί
όέας «οί τής μικρασιατικής παρα&Ί
λης, ό Δ. 'Υψηλάνττνς καί ά"λΑοι κο-
θώς καί μερικθΐ φιλόλληνες είχον κα
ιαλάβει τά γύρω ά—ό τήν πόλιν χω
ρ'β. Ή Τρίτίολις άττβκλείσθη, »3τσ·
καΐ ϊχοηε τάς διΛΌτάτηΤας έφοδΐα-
"μοθ της μέ ΤΡοφιμα καΐ πθλειμικόν
υλικόν. Ή προσατάθε'α των Τούρκων,
>ϊ δΐαοσιπάσθιιν την πθλιθρκ!αν άιτέΤ"
χ«ν. Καί ό ττερΐ την ττόλι» κλοΐός
ίσφί,γγε,το ολοέν κσί περισσότερον.
Λιαιτροΐγιματεύσΐΐς των Τούρκων τρρός
ίταβά&οσιν δέν ωδήγησαν πουθενά.
Τότρ αύτοι εφόνευσαν ττολλοΰς άπδ
τούς ττρθκρίτας καί τούς 6*σττοτά·
ίες τούς όττοίους εκρότουν ώς ό·ή-
,ίθυς Καί ένώ ό Κ°λοκοτρώνης ιΤ-
κ«ν. Ιδιαιτέρως, συμφωνήσεΐ μέ τεΰς
Άλΰανούς νά έγκαταλείψονν την Τρί
ϊ ) ό Χούνια<:, την πθλην τού Οστερα την πύλην τού Μιστοά. Άπό αύτάς ώρμησαν την 23ην Σετττεμβρίθυ 182' οί "Ελ ληνες μέ τόν άπίσκοττθν Βρΐσθένη, τόν Ζαφειρόπθυλον, τόν Κεφάιλσν( τόν Γιατράκθμ καΐ άλλοΛ όττλαρχη- γούς. ΟΙ Τοΰρχ01 συνεδρίαζαν είς τό ΛΟ1 πνεκματΐκοί παράγοντες τής Ν'καίας, ψαίνεται το»;λάχιστον άττδ ό,Τι ϊχει άνοκθΐνωθή, ττώς τά 6άρθ( των ένεργειών, τό ρίτττουν σήι·ίρα ■>'£ δσα έμπίπτονν στήν πρώτη άσΐ'
τής όογανώτΐω·; (ή άνακάλςψη ητ
ττερΐσυλλογή των π<>λιτιστικών σΤο··
χ«ϋ*»ν) ένός μικρασΐατΐκο.; Ιστορκ*.·
καΐ λαογραφΐκού μοοσείου. Άπόφα-
ση όρθοτάτη καΐ άπάλυτα σκάπΐμη
ίναι άνάγκτ) μέ σύντονες καΐ έιτ· '
άλλά καί οργανωιμένες «<<ι νά άνακαλ>-
φθούν καί να περΐσνιλΑεγθμν τα <>
<όν δΐασωζόμενο; άκόμη κατάλοιπο τού έλληνικοθ μικρασιοίτικού πολΐτ» -ίμοΰ, τοάι/ — δχι
ήττον - τού 19?2. Κΐι όμολογω δέν εύρ·οκω περιοσ'ότερον
λιτάς, πλέον άνθοωττ.ν ΐ^ α'λίδας ατό τα ίοικά; σΐς. Τό
βιβλίον σΐς ά-ΐοΐτβζίΐ ά$· έιυτίΐς την αλήθειαν τής
δίΐς τ5^ χιχυΐωτιο/, θύ
θ α. Ή Ι«φρα3ις το3
δή κοαυ αέα 6τω;
σσς : ή Λνα/νώ->ι ΐιι, τή
Εύάριθμα μονον άκμα
η ή ή
; ψευίαισθηπσμούς, χ ·> 3ΐς ψ
είναι έλλη^κή, δέν εΓναι η
έΛηνΐ"ΐή, εΓνοι ή ύψηλοφροσο^η
ϊτής τοθ ά^ιιπ4ου, Λτυχιο; ^ί-
Ε Π ΦΩΤΙΛΔΗϊ
Διευθυντής 'Ιΐθν. Βιβλιοθηκης
ΕΚΔΟΙΗΣ: ΒιβλιοτηοΑ,εϊον «ΙιΣΠΣ» Ι. Δ. Κολλάρος Λ.γΞ.
Πωλεΐται είς 6λα τά βιβλιοτιωλεϊο τής Ελλάδος
Ή 'ΥπάΤη Άριμοστεία
δτι γεν,κώς ίτό ζήτη,μα τής άρμθδΐιΓ·
τητ°ς τών 'ΕλΛηνικών Δικαστήριον
οτπένοοντι τών ξένων ύπηκό«ν άνετ^·
Θ3η επ! τής όρθήζ, καΤά την άντίλη
ψ·ν αυτής, βάσεως, καβ' ήν οΰδτιμί-
αν εφαρμογήν Εχουσιν ενώπιον οΐθι.-
δήττθιτε "Ελληνικόν Δΐκαστηρίθυ οί
κανόνες των βιομολογήσεων, ίνα μή
ζητήματα με,τά φίλων
Σι/ιιμάχων Κρατών καί έττί ιη
δτι ή μ&ταβατΐκή περίο-
δος θά ήτο περιωρισιμένης δια<>'<:ια^ άνέστειλ; προσωρινώς Την κοτταδιο- ξΐν των κατηγορουμένων ξένων ύπη¬ κόων. Θεωκώ διιως αναγκαίαν νά τονί¬ σω, έττ! τή :ύκαΐρία ταύτη ,δτι «7Ϊ αυτή άναστολή τής κα των ξένων ύπηχοων παΡε- χει σοδαι-άς δνοιχερ£ίας είς τό Εργον των Έλλην'κών Άρχών καϊ δτι βά ή¬ το ορθόν νά άρθή, άφθύ *-Τναΐ Λ^· γνωρ^μένον, δτι ή 'Ελληνική Δ^αι ι πσ»έχεΐ πάσαν εγγύησιν. "Ο¬ σον άψορά ε|ς τήν ενταύθα Ιδρι/σιν μικιτού δικαστηροίν, πρός έxϊ^κα^ι>1
τών μϊΓαξύ ξένων ϋπηκόων πολιτικών
διαφ^οών φέοω είς γνώσιν δτι ούδέπθ
Τε ή Ά^μθστεία πρθέτεΐνε την συΓ
κοότησΐν τοιούτον Δι·καστηρίον.
Εσχάτως μόιΛν οί έδώ
ποι τής Αγγλίας, τής
τής Ίταλ'ας καί των Ήνωμένων μο
λιτ^ιών, πρώτοι αώτ°ϊ μ°! πρότεΐνον
καί έδέχθην την πρότασιν τΜν, δπως
αί μεταξύ Ρ5ιο«τηιτών άκινήτων καί
ίνθικΐαστών αυτών διαφοραί, έφ' 5-
δσον οιτγκαΤατ ιθενται αμφότερα τά
μέρη λύωνται διαιΤηΤικώς υιπό 'Επΐ-
τραπής άπαρτΐζοιμένης έξ ενός άντΐ
πρθίώττθυ αυτών, ενός αντιπρόσωπον
τής Ύπάτης Άρμοστϊίας κα'ι έ»δς
τού Βιλαετίομ. Έν τούτοις τά δογα
να τού τουρκικού έκτειλεστικού1 Τμί-
ματΤΟς, παρά τάς επανειλημμένας ή
μών διαμαρτυρίας, δπως μή έκτεΑών
ται αί οί)Τω Ααμβανάμεναι κατά Εέ-
νων ύπηκόων Συμμάχων Κρατών
φάσεις, προέβησαν έπανεΐληιμιμίνω1:
είς την βιαίαν αυτών εκτέλεσιν. Τ ο
ιΐϋται (ταΡα τα διεθνή νόιμΐμα έκΤϊλι
σεΐς μοί έσημειθησαν καϊ υπό τ^3V
ενταύθα άντιττοοσώιπων των Σκμμά
χ^ν, οΐτινες εζήτησαν τήν συνδροΐμήν
ή,μών πρός επαναφοράν τώ πραγμά-
τω είς την πρό τής εκτελέσεως
ΤάσΈασΐν. 'Επειδή διμως αί
σίαι αϊταΐ τθ"/ ^κτελεστικού
τος απέναντι των ύπηκόων των Συμ-
μώχων ΚΡοττών έιξηκολούθουν καΐ η
άπόλντος άδιαφθρία τής εΐρηιμενι ν
Ύπηιρεσίας δ.ά τάς ήμετέρας δια
μαρτυιρίας, ελάμβανε μορφήν ά*·
θοϋς ήμών έμπαΐγιμού, ήναγκάσθρν
να δ·ατάξω την έττ' ολίγας ήμέρος
«,ράτησΐν τού προϊσταμένου τ°ΰ τ
'<ικοΟ έκτελεστικού Τμήματθς Ινα οί τω έξαναγκάσω αύτόν νά παύση τάς αυθαιρεσίας ταύτας. Τοιαύτη άλόκΐληρος σει,οά ηιών εναντίον ύπηκόων υν,χιμάχων Κρατών ϊΐναι ή αίτία τής όλιγοώρ·.'< κρατήσεως τού ΠροΐσΤαιμένθι/ τοθ έ- κΓλεσΤικού Τμήματος καί ουχί ή μο· »αδική πϊΡίπττωσις, πβρί ής γίνεται ύπαΐνιιγιμός έν τή εκθέσει των 'Υιτα »ον Άιρμοστών. "Αλλωστε και ε|ς την τηζρίπτωσΐν αύτήν? δέν Αττιοόκε'- <ο περί εκτελέσεως αποφάσεως το»ρ «ΐκού Δικαστη,ρίθν εναντίον "Ελλτ·- »ος ύπηκόου, τού ΓεωΡγοίν ΚοολαΦα- «η. Ή άπόφασκ αίίτη ληφθείσα &νεν Γθζ τηρήσεως των έκ τών διοιμολο- γησεων 4πιβαλλλθ|μ£νων δΐατυπώσε^ν έξετελέσθη κατά τόν αυτόν αίθαΐρρ- Γθν τρόπον υπό τ°ΰ ενταύθα Τουοι.1- κού έκ.τελεστικοο Τμήματος, κατα.-χ' θέντων χΐλίων πε;οίητου δε·μά/των κγ-- ττνοθ τού είρημένου Καλαφάτη, ϊπΊ;ΐ το3 Ίσαά< Σ°λοιμών Άμάδου, χωρϊς οΰτε κάν νά είδθποιηθώσΐν αί "Ελλη- ν·καϊ Αρχαί υπό τού έκτ,£λεστΐ«>-ι
Τμήιμαιτος
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ
Ή Ύγειονομι«ή 'ΥπηΡεσία της
V
πατής Άριμοστεαίς, ώογανώθη άπδ
των πρώτων ημερών τής άποβάσί:,
των έλληνι«ών σ>τρατευμάτων έν Σ*<3 ρνη, ί^τοι τέσσαρας ιμήνας πρό -τίς συστάσϊως τής Διεθνοΰς Ύγειονομ . κης 'Επιτροπής. Έττεδόθΐΐ δέ έν άρχή είς την Αή- ψιν ύγειοναμικών μέτρων άττθκλεισ·1 κώς «α'ι μόνον άφθρώντων είς την προφύλαξιν των έλληνι*ών στρατί,υ- μάτων, άπό μολυσμοττικών νοστ(μάτων αφήσασα την μέρΐμναν διά την έν γί νει δηιμθσίαν υγείαν είς τάς ύφιστα μένας Όθωμανΐ.κάς Αρχάς. Ταχέως δμως έβεβαιωθη έκ τής παρακολονβΛ σεως τού |ργου τούτου, δΤι ή Όθω- μανι*ή 'Υγειονο,μΐκή 'Υπηρεσία, βτε Ραυμέ^ έιταοκών Ιατρών κα! κατωτέ ρου ύγειονθ,μικοθ προσωπικού, κων κα! ύγειονομικών έν γένει στερθυμένη δέ καΐ ένδιαφέρθντος, ι>
χι μόνον δέν ήΥτο είς θέσιν νά συντε¬
λέση είς την βελτίωσιν τής υγιεΐνήί
καταστάσεως τής κατειχομένης ζώνης,
άλλά καί έττιβιλαβής τής ύγΐεινής κα
θίσΤατο, λόγω τής ,μή άναμίξεως έν
τώ κύκλω τής άρμθδιότητός της, 6λ
λης ύγειονομΐκής ·Υίττηρεσίας. 'Ε6ε-
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υττό τού συνεργάτου μας Δρος κ.. Δ. ΑΡΧΙΓ;εμη
Ο ΠΡΟΦΗΤ* - ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
217
10. ΠΑΝΕΙΡΙΑ Κ' ΕΚΔΡΟΜΕΓ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑ
Α. ΤΟ ΠΑΝΕΊ ΡΙ ΣΤΗ ΣΚΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑ
βεδαΐώθη συν6πώς ή ημετέρα Ύν*><· νοιμι.χή 'ΥΓπηοεσία, δτι τά μέτρα γ·) τής πρός εξασφάλισιν τής ύγείας τα;· έφόσον έκ παραλλήλοκ δέν έλοψβάνο» το μέτρα καϊ διά την δημοσίαν ύγεί αν έν γένει, υπό των Όθωμανικοιν Άρχών. Δέον δέ ληφθή ύπ' δψιν δτι καβ' δλην την κατεχο^ένην ζώνην, δέν είχον σημειωθή μόνον κρθύσματα πανώλθνς, άλλά καί ίξανθηματΐκοθ τύμου, ίώλογίας, μηνιγγίτιδος ^,x λθιπών έττ'δηιμικών νόσων, περί ών * χει γνώσιν ά ενταύθα άντΐπρόσωτΌς τής Άγγλΐκής Ά^μθστείας, πρός δν ανελλιπώς κοΛά δ«καήμερον βνε- τα σημειούμενα κρούσ,μοτΤο» ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τό χωριό τού ΠροφήΤ' - Ήλίι ·1 χε άρκετοΐ καψενέδες στσΐ άκρθπθ- ταμιές τού Μέλη. 01 πΐό καλοΐ ήτα ι, τού Μήτσου Κουζηνόπουλον, ττύ Λήτσθν Κο^'λεοράκια, πθύ 'τανε, ι»α σεφέρι, ιμονχτάρης (ένοριάρχης) τού χωρίου, τού Μΐρίνοι/, τού Γιαγθυο- τσή καί τού Γσλίτη. Οΰλ' σίτοί ήτα κθ'ντά στό γ:φθρι τ'Ο Προφήτ' Ήλία Ό πΐό σπουδαΐος δμως «αί μβγάλθς ήτανε ό καφενέ<; τσή ,όνα - Μερσίνας στά «Σιγούτια». Τάν χαφενέ αϋτόνανε τονέ 'χε χτΐσ' ό άΛοας τσή «όνα - Μερσίνας 6 Άνεστάσης πού 'τανε καΐ μ«οσ- κ.λής άνθρΐ^πθς. Δέ Τ°νέ 'χάρηκκ Λ- μως, γΐατί ήπέθανε νωρίς Σάν ή/Ί ρεψ' έ<είνη( ήαναγκάστηχε νά τόν^ αναλάβη ή ίδΐσ Καϊ γ·ά νά βηί- σκετ" £νας δικός δντρας ματζ! τσης στό μ'ναξε^ένο ίτούτονΐ κβτφε νέ, ήττήοε γιά βθηθό τάν άνηψΐό τση, τό Μιμήκο τό Ματζουοανη, νιΛ τσ' άδσεφής τση, πού 'τανε καΐ π· τάιτσος νταής. "Ο Μ'ιμήκθς ήοαστοσ· ό—' ην Αγρα τ3ή ΜυΤ'λήνης, δπως κ' ή κό να - Με-οσίνα κΐ' ό όΐντΡας τση. ΕΤ χ; καφε'·'έ στόν Απάνω - μαγαλα τσή Σμύρνης Ή θε!α τθν αυτή ,-οΰ προξενιά μέ τή Δέσποΐινα τ·»" άνηψιά τού τταπα - Χ-ύ σανθοιι, δηΛ. την κόβη τσ' άδρε*>ρς
τον τσή Καλλιόπης. Καί τόνε πά'Λοβ
ψε. Ό γάμος ήγένηκε στόν Άττάνω
- ιματχαιλά, καΐ τά στέφανα τά 'υαλε
ό φώτης, χασάπης τού μαχαλά «Λ-
τθμνού. Σ^ κανένα χρόνο ήρχε κ' ήά
νοιξε καφενέ στό Τσάϊ, κθνΤά στο*
Άη - Νι«όλα. Καΐ τσ'ι Κυριακάδες
καί σκθλάδες πού 'χε κόσμο στόν
τσή κόνα - Μερσίνας, ήιπά
ήβΐηθοϋσ' έκεϊ Την κάσσα
αύτάς τηνέ 'κρατούσε καί
τσή 'τρωε τσή θείας τθν τό νιν)
(τσοί παράδες). 'Εκείνη τού "γοί-
νιαζε ΚΓ αύτός γιά ν' τηνέ ι^με-
ρεύη τση 'λεΕ αύτό τό τραγθυδάκι·
ΜεΡσίνα, γρ"υσ6 δνομα,
τσή έκκλησιάς στολίδι,
έσέ δέ γένεται
πανεΐρι.
Σά νά 'θελε νά *σή πή, πώς δί-
χως τόν καφενέ τσή κόνα - Μεοοί
νας, δέ γένεται πανείριώτικο γλέντι
στόν Ποοψήτ' - Ήλία.
"Ηταινε πάστα νταη σέρτη ιμά ττο
νόψυχου
Αμάν (να παλληκάρι ήιπαρατούσε
τήν άορεβ^νΐαστΐκΐά τθμ και δέν ή
■);λ; νά ιήνε στεφανωθή, τότΐς, δ
7θ| τονε ζέρ^νε, αύτόνανε ήμηνού-
σανε νά βγάλη τό ψίδι άπτήν -ου
τα Κ' έκ:ΐνθς ήπάαινε κ' ήβρισκε
Τό παλληκάρΐ καΐ τό 'φθβέρΐζε μ£
έτοΐο νταηλίκΐ, τιθ6 αώτό ήαναγκο.
ζού'ντανε νά τό πάρη τό κοΡίτσι 5
πως κ" δπως καΐ χωρίς χασοιιέρ'.
Μά κ' ή δεζιωσύνη τού αυτή ήπλε-
ρωνθν'ντανε στά σΐγουρα καΐ νεΡα
άπό μέρθνς Τ»ΰ «ορΐτσΐοθ Κ' -1χ*
γέν«ι πιά εακονστός σέ τέτθιο ζή
Τημα.
Πρόσφυγας, έδώ »τή ΔΡαιττετσώνα
;Τχι* άνοίξε, μπακαλοταβέονα. Καΐ
στό 1960, ττού 'πέθανε, τηνέ άνέ-
λαβ' ό γιός του ό Νΐκθς.
Ό καφενές τσή κόνα - Μερσίνο,^
εΤχε μεγάλη αι>λή σάν κήκο μέ θεώ
οατες συκαμνΐές. Κι' άττττά χο'ντρά
γβρά κλώνια τση ό Μ'μήικος εΤχε κοε
μασμένες κθύνιςς λεμπές μέ σανίδα
γιά ν' άνεβαίνοννε ο| μονστερήδϊς
Τού καφενέ, νά κουνιοθ'νται καΐ »α
λέμπθυνε
Στό πανέίοΐ τού Προφήτ' - Ήλία
ήμηνθθσε παΐχνίδΐα μ^ Τραγθυδιατδ
5ες όιπτόν «αφενέ τού Τσακητζή'μπα
"η, πού 'τανε στό μαχαλά τ' ^,)
Δη·μήΊτρη τσή Σμύρνης, »αφενές «νβτΕ
κι» των καλώνε παΐχνΐαδιατόΡωνΓ.
>ώ οί αλλοΐ καφϊν<έδες τού χωοι'Γ' ήμηνούσανε καί άογα>νάκ'α μέ οουγ'
νατζήδες, εΐτες ήνοικΐάζανε τέτθι^
*πτο> Άράιπ' - Γιώργη τή ταϋ^α.
'τοονε στά ΣερΛετάβΐκα, «αχι-
Αάς τση Σμύρνης, Ό ταβίρνιάρ.ιΓ
ξακθυστός νταής κΐ' ούτος εΤχε τ'ΐ'ν
«αί τά 'νοίικιαζε
Τά δργοτνα κι' οί γλυκές φωνές ,Ί
ανΤηχούσανε μέσ' στή δασωμένη α^
βΐγούτια έκεί.νη τθιποθεσία άπτ' Α
πόε/μα ώααμ' τί, βράδυ άργά, παοα-
μονή κι' άνήμερα. Κ' ήτραβούσανε
Τσοί πανε'|ρΐώτΓ|δθι νά πά' ν' τ' ά-
κθύσουνε καΐ νά χορέψοι»νε δσ' ή"Τα
χοσευτό^ες. Μόλΐς ήβράδιαζε, τό
τες ό Μιμήκος ηκρεμοϋσε στσι >'·►
καμνιές έδώ κ' έκ εί καμμιά σσοαν-
ταριά φανάρια γιά νά φέ'γγι' ό κό
σμος, πού τά τρο—εζάκΐα άτπθκάίτ*
άπτά δέντρα ήτανε γεμάΤα. Κσί.
σάν ήφει/γε κανε',ς μουστερής για .6
σπίτι του, τόνί συνό6ενε ΐνας τταΡα
γιός τού καψενί μέ φανάρι γιά να
περάση, σκοτάδι πού 'τανε, τα 5υά
£ύλένια γεφνράκΐα τού καφενέ κα! «Λ
τονέ ξεβγάλη στόν καροτσόδροικ1·
Κι' ό γλκντζ,νς αύτώς μθυστϊρής β»
ή"τανε Σ,μυρνΐός θά ν' ήπτάαΐνε ΰσ-ϊί·
ρΐς μέ τά ττο&ίρια ΰσαμ' τσί ρο,-
γιες τού σιδερόδρομου, έκεΐ πού ή-
σταματονσε τό βαπόρι (τσή στει»-
γιάς) έπίτη,δες γιά τό πανέιρΐ, για
ν τα πάρη καί νά κατέβη στή Συύρ
νη. Είτες ήικατέβαινε μέ τά ποδάρΐα
Τόν καροτσόδρομο αν εΤχε μεγάλη πά
ρία καΐ τονε "οόλευε καλλίτερα για
τό μαχαλά τον.
Στήν έκκλησις βμως τήν
'ή τ' άτττόεμα πού ι1
κόσμθς νά προσκννήση, ο| άγιάΤρΓ-υ
τοι σέ μιά γωνιά Τσή έκκλησιάς, κι'
ο| λωλ»ϊ οί άλαφριοϊ σ' έόλλη γωνιά
ήπιάνανε θέση γ·ά νά
Γΐατί, λέει τή νύχτα έτούτΐ}
ήητε,ρνούσε καβάλλα μέσα στήν Ί
σία άψαντος ό Πρθφήτ' . >Ηλ[αΓ
κα! θά
V
ήακούανε τσ! άλυονΐίί,
τού άλογάτον τού. Τότες, χ^^ ^
V
ήίγι;νού'ντο:νε τό θάμα τθν| (^
5>ΰνι την ύγ£ΐά τωί. ΟΙ λωλοΐ οί β0
ργοί β,μως ήτανε κλεισμένοι στά κ{
γιά. Καΐ μέσ' στή νύχτα έτούτΐί ή
ίκοιτες τά ξεφωνηΤιά Τως.
Τό πο^ΐ δμως τσοί 'πααίναν;
ατό έκκληαάκΐ τού 'Αγιασμάτοι; κ'
έκεί, άφθύ τσοί 'γΐδύνανει τώς ήχύ
»ανε άπόταμα Ατάνω στό κθρμί ^
κανένανε - διτό γκουβσβίς νερό τ'
Αγ ασμάτθυ, πράμα πού τώς ίκα/ι
καλό, καΐ πολιλοΐ ήβρίσκανε (τσι τΊ
γιατρειά τ»ν. Ύο-τερις, τσοί 'ντΰν;
νέ καί τσοί 'πααίνανε νά τσο1 Οιί
(τάλι στά «εγια Τος.
Άνήιμερα ττάιλι, κόσμθς
Ήερχού'ντανε κι' ό
σπότης τσή Σμύρνης για νά
στατήση. Κ' ΰστερΐς άπτή
γιά ήθελ' νά βγάλουν! τή
εΐκόνα τοθ Προφήι' - Ήλία κα! νά
τηνέ πάροννε βόλτα μέσ' οτό» ^4.
λάγυρο Λιτανεία πού 'ράΐζ' ή
κααρδιά σον ΆγιάΤΡενΤοι καί
ήξατττλωνού'ντοστε κατΐής
γιά νά περάση άπό πά*ω τ^ς
θαματουργ'ά εΐκόνα πού ιη
νέ 'σηχώνανε τά λ£6έντικα πολλή
κάΡ'α Τού χωρίου Κ' ήάκουες κλάιια
τα καί στριγγλιές τών άρρώστω»ι
Πολλάς χρον·ές, ώρισ-μένθι λωλοί. »|
Δε·
ντοστε καλά νιατΐ πιά ή~£,ριμέναντ
μέ πίστη τή <τΤιμή έτούτη Κ' ΰσΤε,ρις πιά ήαρχίνευε τό ιλε< τι στά χωοιό ώσαμ' τά βράδυ μέ τ; φαγΡπόιΤι καί τσοί μπάλλοι Τότες τΓθύ 'ρχ·' ό 'Ελληνΐκβς Στρατός στή Σμύρνη τόν πρ»το χρ{ στό 1919, ήγένηκε μεγάλο πσ»β ί> στ ΐ σκόλη τού Άγιον. ΟΙ Τού»
κο - άτσί'γγανοι ήρχηνε κ' ψτσϋΌ.
τά κλαρίνα τως κΐ' ά κίοιιο;
—ου 'τανε καθισμένθς άπό κατ' ίοτ'
θεώραΤες τσΐκουδιές στά τοογθ
τσ">ΰ άψηλωμάτου τσή ίκκλησιδ;
Λσηκωνού'ντανε κ' ήχόοευε Μά ιιβι
χά πειραιχτήρια παιδία γ'ά νά τσοί
ε στό παίξΐιμο τοθ κΧο
ρϊνθ» πού τό 'φυσούσανε μ^ τό *τ5
μα, ήπααίν,ανε ό'μπροστά τως «αί
τώς 'λέχτνε «κές γιοννανλοτρή» ττοι,
τούρκικα θά πή «κόψετε τσοί ·ρλ>.
νες», κ' ήτρώανε λεμόν· κ' ήξυνΐίοθ'
ντ°στε. Κ'' οί «αημέν' ο) άτβίννη-
νοι ήτρέχανε τά σάγια τως κα'ι ίίν
ήμιττορούσακε νά φυσή£οι/νε καΐ "4
παίξοννε καλά.
Άνήμερα τού Προφήτ' - 'ΗΛίβ Α
γειώνανε καί τό μθλύβι ("Ιδε «Γ1
Αη - Παννΐοΰ τού Φαν·στή <ή Σμύρνην, «Τά Μολθβι», πθύ ήδημο- σιέψαμε στόν «Ποοσφ. Κόσμο» 28 7.1968). Κ·' αότή ή μέίσ ήτσνε 5 χι μόνε γΐά τό μάντε'μα γιά την τΓ; χη, ά~τό σβύσΐμο τού γειωμένου μο λυβιοΰ μέσ' στό νερό καΐ τό σκέθι"1 πού αύτά Θά ν' ήπαιρνε, πσρά κ3Ϊ Υ·ά Τό μάντεμα γΐά τόν καιΡό <τ! τόν καρπό οϋλης τσή χρονίας, Ατττ!ι» Ίιγβοα πού Θό ν' ήφνσθΰσε. Όσο γιά τό χτίσΐιμο τσή έκκλιε· σΐάς τού Άγιου σέ βουνοκθρφή τ6 λέει κ' ή πα,οοιμία «δπομ 'ν' Άτις Γιάννης καΐ ν£Ρβ κι' δπου Άης Λιίς καΐ ράχη Καί πθλλά αλλα λέου'νΤαΐ. τό πιά χαρακτηρΐστΐκό γισ ·ί Ρωμνΐο, ήτανε, πού, 'λιΛ-* πώς «ό "Αγιθς άηττό κυνηγηΤό «"» τού "κάν' ά Μωάμεθ, μόνε στά «ο» φοβούνια ή'μπόρεσε ν'ά βρ' ήσυχίοτ» ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΝΙΚΑΙΑΣ "Ελάβομεν τό τεΛε,,ταΐον <~ληρ0φο δ-λτίαν» τής -γ,οάς ΜητοΟ. Νκαίας, άπό τό οποίον πρη <ύιττ<ίΐ πλήρης Καί θετ.κή δραστηρ, ^της ε|ς δλΟυς τούς τομεϊς τής α:>
μ^διότητός της.
Γ*
Ι» Λ
':ΐ|
ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΤΗΣ
ΤΟΥ ΥΨΟΥΣ
Διά καταρτΐσθέντος υητό τού ι1·
πθυργείθυ Δη·μ. "Εογων διατάγμΊ·
τος, πράκεΐται νά έξαιρεθή τώ» ««
ε,ργετΐκών διατάξεων τού ΑΝ 395)66
(αύξησις ϋψθυς σίκθβθιμών, σνντελι-
στοθ έκμεταλλεύσίως κχπ.) ή π«ριο
χή Κολωνού τού Λάφθν Σκουζέ. ·'
περικλειομένη υπό τών οδώ ν ΒορειΛ/
Ήττείρου, Άγχιάλθν, Δράμας, Β>
σπο:ον, Δωδώνηζ, Λένορμαν, Ά*£-
ξανιϊοίίας,
ν*
"( ι
ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΗΧΑΝΊΣΙΝ
ΤΗΣ ΚΑίΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
Πι>σάν 170.380 δραχ. κατίνεμτιίΐ
υττό τού υπουργείον Γεωργίας δ'σ
Την προώθησιν τής 4κιμηχανίσεω?
τής καπτνθκαιλλιεργείας είς τάς Λ1·
Γ'ο3ύνσεΐς Γε«ργίας, Δράμας, Κα6α
λας, Πιερίας, Ροβόπης, Φθιώτιδοο
καί ΧαΙ?ικιΙδι«ής. Τά πθβσ» τούτο βη
κιαταιβληϊή ι^τό μορφήν οΙκονομΐ*ϊί
ένισχύ—ως είς ποσοστόν 20% **'
Τής άξίας δι' αγοράν καπνθφυτευι'
"^>ν μηιχα·νημάτων ύ,ττό τών
οατνωτγών.
ν
,ι,, ^
ΤΡΟΠΟΤΟΙιΕΙΤΑΙ ΤΟ ΡΥΜΟΤΟΜΙ-
ΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ
Δ'ά Β Δ δημοσιευθμένου ίΐς τί*
'Εφη,μιε,οίδα τής Κυβερνήσεως (22ς
Δ'), τοοποπθιείΐαι τό ρυμοτομ *.ϊ»
σχέδιον Αθηνών, ε|ς την γωνίσν των
όδών 'Αννί,κου καί Βρούτων καΐ ίΐ"ΐ
βάλλεται πρασιά πλάτους 4 μ. Έττί
σης έγικοίνεται ή Τοοπθποίησις Π'ν
Ρΐ>μοτΓιμικών σχ«δίων Χολσβγοϋ κί'
Πο—άγο.^ (Άττικής), κατά την 6δτ'
Άναστάσεως, ώς καΐ ή οθξηθις ^
πλάτονς τού ποθκηπίου (πρσσώς!
ε'ς μέν τά ύτ' αριθ Ιββν', Ιββμ
188, Ιββα' καί 188β' Ο Τ. «ι^1
τρία (3) είς ττέντε (5), είς δέ τα ί
πό στοΐχεΐα Β, Δ, Ζ, Θ, Κ, Μ νο'
Ξ Ο.Τ άη,ό 3 είς Α.
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι: δ.πλωυατοϋχςκ; οαρ
μσχοποιός πρόσφκ'1, διο λεΝ
, τουργιαν επικερ-όΌϋς Φαρκο-
ι κεΐου είς "Επαρχίαν. Πληρο·»
ί Ρΐαι είς τά Γροεηεΐα μας.
(•ν,,
■τ»