195322

,..........................
ΚγρΐΑΚΗ ΙΟΑΥΓΟΥΣΤΟΤ 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. ι.50
"*.........."" ···■"■··.....■■■■■■■ε·· ει·ι......··■·■■■■■■.....«............•■■·ι····ε··ιιι··ε·····ι·Μΐειεεεεε·ε·ιι.......■·.............■■■■■■■■■........„..
α λ™ «-......: . ........................................................................................—-...«.................................................„..
| "Ετος 43ον—Αριθ. φύλ. 2008 | Διευθυντήν - Ίδιοκϊήϊης: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΜΔΗΣ | Γραφεϊα: Όδάς Νίκης 25 — Άθήνα, — Τηλ. 229.
708
ΚΠΙ ΤΗ 80ΕΤΗΡΙΔΙ ΤΗΣ ΔΙΑ ΚΟΝΙΑΣ ΤΟΤ
ΤΗΣ Α, 8.Π. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΙΙπ,,ς τόν διευθυντήν μας κ. ΣΩΚ ΡΑΤΗΝ ΣΙΝΑΝΙΔΗΝ
π.σκέν,-εις πρός τό Οικουμενικόν
Πατριαρχείον καί ή άνταπόδοσ.ς
των επισκέψεων άπό μέρους η¬
μών, ή εισοδος δλων των Όρθοδό-
ξων^Εκκλησιών είς τό Παγκόσμι¬
ον Συμβούλιον αυτών, «αί η Λ.
Οίκουμενικός Πα-
ι'ιριος Άθηναγύρας,
,,κηΟεν νά αποστείλη πρύς
,',ι Λιπθΐ'ντι'ιν μας κ. Σοκρ.
ν,νιΐνίδην, «ι Απάντησιν σχρ-
,'χοθ Λιιμοοΐεΰματο; τής έττημε-
μδο; μ»;- "' τι"ΐ σ<'μιληρώσει είς τήν διακονίτ/ Αΐ'τοίι έν τί) χορυςακ» αξιομ >-
'ν Τή; Όρθοδοξίας, τό κά Γ ι
Εί«ιιΐ)ΐοτήριον Μήνυμα, τό (',.-ΐοί-
ον"γρνιΧΕΪει είς έ.τίκαιρα καί πε-
,,,ιοί'διιστα θέματα τής καθ1 ή-
„,,- Άνατολικής Όοθοδ "οι·
Είκοσιν ετη έν τή διακονία ταί-
τη_ 05τε πολλά, ουτε όλ.ίγα
Ό/.ίγκ Λπέναντι τής α'αον.^τ ,-
Το; «ιί τή; εί·θί>νης, ήν ρχουι,ι . ι
άώ θεοϋ τεταγμένοι, ο-ο>ς ι.,ιι,-
οπήοι,ιοιν Αυτόν καί Χόν ά'νθρω-
,ιον, διά τύν οποίον ό ίδιος ό Χρι-
βτό: έγρνε-το ίίνθρωπος.
Καί ,-ιολλά, ΰτιιν υπάρχη ή συν-
οίββηβι;, «τι έδαπανήθησαν καί
ίιίοοεΐ'βαν, χορίς νά έπιτελεσθή
υΐοΐ'δαϊόν τι.
"Ιβοις, σνμ6ι6άξοντες 'τά όλί-
νιι καί τα πολλά, θά ηδυνάμεθα.
Ινα ώιΐ'ΐμρν1, ότι κατά τήν διαρρο-
ήν των έτών τούτον, έκτύς αλ-
ίΐον ολίγον, εξεδηλώθη καί μία
{««νησίς καί είς βηματισμός πρός
ήν μργάλην υπόθεσιν τής ένό-
ΐητο; των Έκκλησιών τού Χρι-
οτοίι, 6ι' ήν ευχόμεθα συνεχώς.
Δίδομεν σί'γκεκριμένας δννατό-
τητος είς την πορείαν ταύτην καί
ίιτ' όσον Λ πόθος τού διαλόγου έ-
ΐίτ{Εψε τάς ουναντήσρις τών τε-
λίΐιταίι'ΐν Πών, ήλθρν ή ώρα, κΐιθ'
ήν ί.ιιδάλλρται τό οριστικόν 6ή-
ιιιι μιάς Ίστορικής πραγματικό¬
τητος.
Οί χρχιοοιομρνοι Χριστιανοί, ά-
«ιχω.ίψαντες εαυτούς, ήδη άγα-
.ιιίιμεθα.
ΑΊ ρπικοινι,ΛΪαι ημών πρός τα
Πατριαρχεϊα τής Μέσης Άν·(ΐτο-
)ή;, αί εκείθεν καί Από Βορρά έ-
αυττον, καί αί ά-
δελφικαι άμοιβαιύτητες μετά τού
λεβ. ΆρχΐΒπισκόπου Καντουαρί-
ας Μιχαήλ Ράμσε»., καί τής Α
"Ανιότητος τού Πάπα Ριόμης
Πανλου τοϋ Στ', επέφερον φαινό¬
μενον μοναδικόν, κατά τό οποίον
οί Προκαθήμενοι μετά τών Ίεραρ-'
χων, τοϋ Κλήρου καί τών Πιστών
αυτών, περιδινοΰνται καί περισφίγ-
γονται στενώτερον καί στενώτε¬
ρον περί τό ιστορικόν πρόσωπον
τοΰ Χριστοΰ, έν κατευθΰνσει πρός
ό κοινόν "Αγιον Ποτήριον.
Ευρισκόμεθα «ίς τό τελευταίον
Οήμα πρός τουτο, βήμα δύσκολον
καί ενκολον. Είναι τίμιον, δπως
παραδεχθώμεν, δτι διά τό τελεν-
ταίον βήμα άπαιτείται προσενχη,
θεαλισμός καί θάρρος πρύς κατάρ-
Οΐψιν καί [ών ιελενταίων φρα-
γμάτων.
Ταυτα δέ κάντα πλουσίως άν-
τλοθμεν έξ 'Τμών προσωπικώς καί
έΕ ολοκλήρου τοΰ Πληρώματος τής
Έκκληοίας, όπως ανοίξωμεν τήν
οδόν πρός τό "Αγιον Ποτήριον είς
όλους τούς βαπτιομένους έν ονόμα¬
τι τής Άγίας Τριάδος, πιστενον-
τας είς τήν πραγματικήν παρου¬
σίαν τού Σώματος καί Αΐματος
ττοϋ Χριστοΰ καί ειλικρινώς τήν
ένωσιν έπιποθοθντας.
Ήδη γίνεται πολύ αίσθητη,
λαμπρά καί θριαμβευτική ή ανατο¬
λή τής μργάλης ταύτης ημέρας.
Χρειοστοΰμεν αυτήν ίίς τήν ίι-
μετέραν προσφιλή ,Εντιμοτητα καί
τούς περί αύτην καί πάντας. Γρά-
φετε ιστορίαν είς δόξαν Χριστοΰ'
καί ύμετέραν τιμήν.
Διό καί ευχαριστούμεν ,ιίτήν
θερμώς καί έν σιιγκινήσει ίίαθντα
τη.
"Άς σνμπορευθώμεν μέχρι ιοίι
τέρματος τής όδοϋ.
ΜΙΚΡΗ ΑΠΟΤΙΣΗ ΜΕΓΑΛΟΤ ΧΡΕΟΤΣ
ΣΓΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ
Υπό τοΰ συνεργάτου μας Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
1.ιι: Γιχιιαη φευγάτος. Κι' ά-
«0 τοι'ις μργάλους μάλιστα, ποΰ
ΐο Κ()ασμά τονς άηήνει ϊχνη κι'
ή ΐξοδός τονς, &υσαναπλήρο)το κε-
νο: Ό Στράτης Μυριβήλης. Ό
Στράτης Χ. Σταματόπουλ.ος άπό
ήν Ενανδρον καί ωραίαν μας Λέ-
Λ, το νησί .τού ίίγάζει τούς ποι-
ητές, τούς πεζογράφους, τοΰς δια-
οήμονς, Καθηγητάς καί τοΰς με-
γάλους Πολιτικοΰς.
Κθ(ιΐ'ΐταία μορφή των γραμμά-
τΐ'ΐν μας. Ρεαλιστής μαζί καί λυ-
ϊιχο; ιίφηγηματογηάφος. Δημοσι-
ογράςρος καί Λογοτέχνης.
Άστό; Δημοχράτης, πού άγιονί-
σθηχε ήρι.ιΐκά γιά την Πατοίδα
Μ ιτάί.αιψε βκληρά γιά νά στα-
Κ σιή ζωή. Νά φτιάΗει οίκογέ-
νίιιι, νά άφήσει παιδία, νά ί>ώσε·ι
"Κργο.
ΕΐΓΐ'γΕ ό Μυριβήλης σέ μιά ή-
'ίχιιι πού φθάνει τίς τρείς γενεές.
Κι' άαήνει έ'να "Εργο ποΰ κ.αλύ-
■π« μισόν αΐώνα: Άπό τό Κ» 13,
ιοί' χιΐ()ο((όρησε τα πρώτά τού
φηματα ώς τό 11»65. Πενήντα
4λόχληρα χρόνια πολεμικα καί εί-
Οΐνικά, πολιιτάραχίΐ καί μέταλλα-
ηύ, τής Ζιοής καί τής ψυχής.
Ομος, γιά τόν έαυτό τού καί
^ια (ώ; κράτησε καί κληροδοτε'ι
10 χαλπερί τους μέρος:
Τ χοόνια τού Μεσυπολέμου.
ξίν ό κΰριος έκφραστής τού
1*χισμοΰ τού.
υ «Πρϋηος τής γενιάς τού».
15 ΥΕνιά; πού εζησε τόν πρώτο
"ΊΡοσμιο πόλεμο κι' ολη την τρα-
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΟΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. "Ιωάν. Α. Βερνάρδου
3ον
^ Ό Δωρόθεος εχει άνάστημα ο¬
λίγον τι μεγαλύτερον τοΰ μετρίου,
κορμύν εύθυτενή, στρατιωτικής εύ-
καμψίας σχεδόν καί ςτυσιογνο.μί-
ναν έπιβλητικήν. Σπανίως γελά δ
ΐαν δέ μειδιάση, τό πρόσωπον τού
φωτίζεται άπό την άγνότητα τής
Ψ^ή Εί
"Ομι-
Μικρασιατι-
"15 ί»·οτοατε(ας.
7Τ(Ρ Χοράκιομα κ<ι£ τόν κατο- !!,ν0 ^?βιξ<·ιμό, τήν προσφυγική Μέ ολη τή φρίκη τής «ι τοΰ ({ονικοΰ. Μέ ολη 1* "ιοβηαη τής άνάγκης γιά λί- ι ιτιλιινθρώπινη συμπόνοιαν. " «Ζΐιιή £ν Τάφω» εϊταν καί νμενί,ι το Οεμελ.ιακυ εργο τού ,νοι' χαί τού καημοΰ τής γενιάς "^1.· Μιιζί της, ή «Δασκάλα μέ α Ζθΐ'σίι μάτια*, κι' ή «Παναγιά ''βθγονα» συναρπάζονν την τρι- ?|™ τοδ "ολέμοιι, μέ δλα τα ψυ- ■ * χΐ; άναφτεριόματα. «<α "αί να περάσουν είκο- χοόνια, γ,ά νά ?λθει καί έ τοΰ σαράντα καί γιά νά πάρει καί ή άντίστοιχα ρω «ΠασίλτΙ Άρβ« Ί'ίς. . Άντί, Λίίό χαημός> ή
αναζητηση τής όμορ-
ιοτοιχό τους θά είναι καί τό
ικο έδώ, Λνρικό έ-
ιγοό
οτι)
τόν
Σάν μιά έ
γιά τήν δια
Τό ί'<ίος στυλ.ίστα ? ι) «Ιναι ή μεγάλη καί εΰγε- νής προσ^ορά τού Μυριδίλη. Τό μήνυμα, τό άνακουφιστικό, ό άνθρώπινος καημός, ή λαχτάρα τού κάλλους, μή άν τινος δλλου, τουλάχιστον τού λόγου. ι Μπορρϊ νά μή δημιούργησε σχο- λή. "Η καί νά μή ήταν όυνίΐτόν νά δημιουργήση. | "Αλλοι τότε οί καιροί, αλλα τα νέα προβληματα. | Μπορεϊ κάπιος τό ϊδιο νά είναι ».αί τώοα συγχρεοιτική η ψυχολο- γία. Άλλά καί σα((έστερη κάπιος κατά τόπους καί άνθρώπους ή νο- ! οτροπίιι. Ποΰ καιρός τώρ(ΐ γιά ώ- ( μαιοποιήσεις καί έξιδανικεύσεις! Άνάγκη πάσΐί ψΐ'χισμοΰ καί λ.ογι- σμοΰ. Ι Άλλά καί ό θηααυρός τού λό- ' γου, παρακαταθήκη — πάντα πο- λντιμη. Πηγή γιά διδάγματα. —. Άΐίετηρία γιά τίς νέες έκείνες άνατάσει:, ποΰ άπαιτοϋν οί νέοι κ«ι ροί, κατά τίς άναλ.ογίες των έπο χών ποΰ ζοϋμε. .Ο Μνριβίλης άν- ταποκρίθηκε στό κάλεσμα των ιδι¬ κών τουτ.αιρών. Ίί καινούνγια γε- νιά καλείται καί ιπιΓιάλλεται τώ- ρα νά άνταποκριθεΐ καί αυτή στοΰς Ιδικούς της καιροΰ; σήμερα. Λίγα τα λ.όγια τηΰτα γιά τα τό- π(ΐ πολλά τού Μνριθίλη εργα. Μιά μικρή μόνο, μά έπιόεβλημένη άπύ τιση γιά τόν όφειλόμενο μεγάλο φόρο τιμής στό λκμπρό πεζογρά- φο, πού Ιδιαιτέρα τοϋ χρωστά ή σημερινή δημοσιογοαφία καί λογο- τεχνία, πού υπήρξε πρώτος σνμπα ! οαστάτης καί θεμελκοτής των δυο Ι τούτων διδύμων Αδελφόίν, μέ τα πλούσια κ.(ΐί ώραϊα τού εργα καί οί στήλες τής εφημερίδος μας, διά των ανωτέρω διογηαφικών σημει- (.)μάτ(ον τιμοΰν τόν Στάτη Μυρι- βίλη. Θά γραφοΰν καί αλλα. ΙΙολΰ περισσότερα. Ποέπ<Ί. Είς εκπληρώση χρέους πρός τόν ανθριοπο καί τύ εργο τού. Των έλ ληνικών γραμμάτοιν πρός αυτόν. Καί πρός τα ιδία τα έλληνικά γράμματα. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ η ής τού. Είναι σύνοφρυς συνή- θως καί τούτο ίσος νά όφείλεται είς τό 6άρος των σκέψεων, την συναίσθησιν των εύθυνών, τάς όποί <ις ό ίδιος επιβάλλει είς όαυτόν υ¬ πέρ τοϋ πλησίον καί διά την έκ- πλήριοσιν τού προορισμόν, δν ετα- ξεν είς εαυτόν. "Οταν ομιλή χρη- σιμοποιεϊ μικράς (ΐράσεις καί τό ΰφος τού προκαλεϊ άμέσιος την προ σοχήν τοΰ άκροατοΰ. Αδύνατον νά τύν φαντασθή τις άργοσχόλως βα¬ δίζοντα, περιεργαζόμενον τα πέ¬ ριξ ή στρεφόμενον δεξιά, άριστε- ρά. Ό βλέπίον αυτόν καθ' οδόν, σχηματίξει άμέσιος την άντίληι(Ην δτι έρχεται μετ" εκτέλεσιν έργασί άς καί δτι μεταδαίνει πρός έκπλή ροισιν καθήκοντος. Αΰτός είναι, εξιοτερικώς, ό π. Δωρύθεος. Καθώς θά διαπιστωθη ό άναγνώ στής έκ των καταχωρηθεισών είς τό βιβλίον τούτο διαφόριον φωτο- γραφιών, ό Δωρόθεος είχε καί ε¬ χει σχέσεις μέ βασιλείς, πατριάρ- χας, ύπουργοΰς, στρατηγούς, άνω- τάτους κρατικοΰς λειτουργούς καί κορυφαίους κοινοονικοΰς παράγον- τας, οίτινες τόν τιμοΰν διά τής εΰαρεσκείας, φιλίας καί εκτιμήσε¬ ως των, γνιορίζουν δέ καί «ναγνιο- ρίζουν την χριστιανικήν τού δρα¬ σιν καί άποόοτικότητα είς πάν δ,- τι θά αναλάβη νά διευθετηθή. Πά- Ι ρά ταυτα τόν συνοδεύει παντοϋ καί ' πάντοτε ή είς τύν χαοακτήρα τού εμφυτος σεμνότης καί πηγαία προ διάθεσις νά άποφεύγη την επίδει¬ ξιν καί νά άποκρύπτη την δυναμιν τής έξαιρετικής προσιοπικύτητός τού. Ό π. Λωρόθεος, πλήν τής εύψρα δούς, πειστικής, συγκινούσης όμι- λίας τού, ώς ίεροκήρυκος, εχει καί τό προσόν νά γράφη κατά τρόπον ευ/.η.ιτον '/ιή γλαψυρύν, ώς άποδει κνύεται έκ των παρατ*θεμ«νων έν τφ παρόντί εργφ αποσπασμάτων των τριμηνιαίων, αρχικώς, καί των έτησίων βραδύτερον, συντασσομέ- νων πσ·.»' αύτοΰ έκθέσεων πεπρα- ■γμένων. Έκ δέ των άνεκδότο>ν χει
ρογράο,ιυν τού άνεύρομεν τινά λί¬
αν ένδιαφέροντα υπό τοΰς τίτλους:
—Ή θρησκευτική ϋπηρεσία είς
τάς φυλακάς. Κοινονική καί φΐ-
λανθριοπική αποστόλη.
—-Ή προσπαθεία άναμορο,ώσεΐ'ΐς
καί τρρονηματισμοΰ των άνηλίκιον,
εν τή ορυλακίί.
—Ό ιερεύς έν τϋ φνλακή. Τό
καθήκον τον καί ή άνοπερότης τού.
—Ό Χριστιανός νέος ώς μέλος
τής κοινωνίας.
— Λόγος είς τόν "Αγιον Νικό¬
λαον.
—'Η θεραπεία τοΰ τυφλοΰ.
Ώς καί τίνα αλλα, τα όπβϊα προ
ορίζει νά εκδώση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΎΤΕΡΟΝ
—Ό Έλληνοϊταλικός πόλεμος
καί ή κατ' αυτόν δράσις τοΰ Άρ
χιμανδηίτου Δίοροθέου Βενάρδου.
—Ή Γερμανοϊταλική κατοχή
τής Ελλάδος: Άπρίλιος 1941 —
Όκτώβριος 1944.
—Ό π. Δοιρύθρος άφιερώνει ε'-
αυτόν είς τούς φυλακισμένους τής
Ελλάδος καί τάς οικογενείας των.
—Ό έξανθηματικός τύφος είς
τάς φυλακάς (κατοχη).
—Τό τάγμα των «πεφιοτισμέ-
νοιν» καί «ΟΙ άγαθοεργοί
λοι».
—Ό διαχωρισμός των άνηλίκιον
φυλακισμένο>ν άπό τούς ένηλίκους.
— Τό σχολείον άνηλίκων.
— ΑΙ έφημερίδες των φυλακών
«Άνόρθοισις» καί «Προσπάθε ι α
πρός τό καλόν» (χειρόγραφοι όα-
πάναις πατρός Δοροθέου).
—Ό Λο>ρόθεος ένδύει τοΰς γυ-
μνιοθέντας φυλακισμένους.
Ό Δωρόθεος ήτο πρωθιερεΰς είς
τόν ιερόν ναόν τοΰ Άγίου Γεοργί
ου — Κερατσινίου, οταν έξερρά-
γη ό έλληνοϊταλικός πόλεμος, τήν
28ην Όκτωβρίου 1940.
Ό πανελλήνιος συναγερμός διά
τήν αντιμετώπισιν τοϋ ίταμοϋ εΐσ-
βολέος, ένέπνευσεν είς τόν νεαρόν
ίερέα τήν βαθείαν συναίσθησιν τής
υποχρεώσεως τού νά προσφέρη είς
τόν άνισον εκείνον σκληρότατον ε¬
θνικόν άγίόνα, πλείονα των συνή-
θον τοΰ κληρικοΰ καθήκοντα.
Άνέλαβεν άμέσοις τήν θέσιν τού
προέδρου τής πολιτικής έπιστρατεύ
σεο>ς καί άφ' ενός μέν εφρόντισε
παντοιοτρόπιος νά βοηθήση ΰλικώς
και ήθικιος τάς οικογενείας τών
στρατευθέντΐον, ιδία δέ τάς εχού¬
σας άμεσον ανάγκην, άφ' ετέρου
δέ άπέστελλεν είς τοΰς όπλίτας
τοΰ Λήμου Κερατσινίου προσιοπι-
κας επιστολάς τού, πληροφοριών
τούτους περί τής καταστάσεως τών
οίκείοιν των καί τής παρεχομένης
βοηθείας είς τούς έχοντος ανάγ¬
κην καί ένισχύοιν τό ηθικόν των,
διά τήν μετ' εύψυχίας καί καρτε¬
ρικότητος εκτέλεσιν τοΰ πρός την
πατρίδα καθήκοντος των.
"Εχιον δέ ΰπ' όψιν τού δτι πλεϊ
σται δσοι κίνδυνοι ηπείλουν τάς θυ-
γατέρας καί άδελ.φάς τών σχρατευ
θέντιον, έφ' όσον έστερήθησαν τής
άνδρικής προστασίας τών άπόντιον
οΐκείιον των, έμερίμνησε καί δι' ι¬
δίας δαπάνης τού ιδρύθη είς τόν
Δήμον Κερατσινίου ή ένοριακή οί-
κοκυρική Σχολή Άγίου Γεοιργίου,
είς τήν όποιαν έφοίτο>ν νεάνιδες
τής ένορίας καί τού Δήμου γενι¬
κώς, άπασχολοΰμεναι ρ'ις τήν εκ-
μάθησιν ηα,ττικής, κεντημάτων, ύ
φάνσείος, πλεκτικής, παρασκευής
ι<ίΐγητοΰ καί άλλον χρήσιμον γνώ σεων τής ο'ικιακής οίκονομίας, υπό τήν συνεχή καί αγρυπνον παρακο¬ λούθησιν καί καθοδήγησιν εύλαβίιν κυρίων, τάς οποίας ό ϊδιος άνεζή- τησεν, άνεΰρεν, έστρατολόγησεν καί καθοδήγησε νά έκτελοΰν τα κα θήκοντά τοιν, δι' αύτό δέ καί τόν άπεκάλουν Πατέρα. Τότε ϊδρυσε καί την βιβλιοθήκην τής ένορίας τοϋ Άγίου Γεωργίυυ, είς τήν οποίαν ρμρρίμνησε νά φοι- τοΰν καί νά μελετοΰν δεόντως Ιπι- βλεπόμενοι οί μικροί μαθηταί, με¬ τά τό κλείσιμον τών σχολείιον τίον, ίόστε νά μή κυκλοφοροϋν άργόοχο- λοι είς τάς όδοΰς καί παρασνροιν- ται είς κακάς συναναστροφάς. Καί ταύτα μέν καθ' όλον τό εξάμηνον τής πολεμικής τού περιΐΐετρίας, μέ χρι τής μετά των Ίταλο - Γερμα- νών συνθηκολογήσειος. (Συνεχίξεται) ΔΗΜΟΠΡΑΤΗΣΙΣ ΕΡΓΩΝ ΕΙΣ ΚΙΑΤΟΝ Ό ύπουργός Δημοσίιον "Εργοιν κ. Κ. Παπαδημητρίου ενέκρινε τήν δημοπράτησιν των εργασιών τσιμεντοστρώσεως καί ήλεκτροφω- τισμοΰ κρηπιδώματος λιμένος Κιά- του προύπολογισμοΰ 2.200.000 λρα- χμών. ΑΠΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ είς τόν «ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» 1) ΌλΟΗληαος ή Έκθεσις τής Σ"υμμαχιχή~ς ΆνακρίΤίκής Έπιτβθ- Λής διά τα αίματηρά γεγονόια τής Σμύρνη; τοΰ Μάϊον 1919. 2) Όλόχληρος ή επί τ^ς Εκθέσεως ταύτη; άηάντησι ιοΰ "Ελληνος Αντιπρόσωπον παρά τή Έ·τΐ'ροπβ άειμνήσιον Στρα¬ τηγόν ΑΛΕΞΙΝΔΡΟΥ ΜΑΖΑΡΑΚΗ καί 3) Ολόχληρος ή έηΐ τών νεγονάιων άλΧηΧογρο,φία τοΰ άειμνήαιου Μητροπολίτον Σμύρνης Χρννοσιόμον /·εΐά τού Ελευ¬ θερίου Βενιζέλον ΚΛΑΓΣΙΓΕΛΟΙ Η ΗΑΙΚΙΑ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΤΑ,, ΔΟΝΤΙΑ! ηΐΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙ.......ΜΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.........■ Ι III ■ 1111 II ■■■«»,.....,ΙΙΙ|||||ΙΙΙΙΜΙΜΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΗΙΗΙΜ ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗ.....||.......<·ΙΙΙΙΠΙιΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙ|Ι|||,|||||ΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ,ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ,ΙΙΙΙΙΙ Τοϋ συνεργάτου μας κ "Οπως έ'γραψα ).<ιί σέ προηγοΰ- μενο σημεί(ι)μά μου, οί πρύσφυγες κιιτά τα πρωτα χρόνια τής προσ- «Γΐ'γιΛς τους, κυνηγώντας τύ μερο- κάματο, άλλά καί γιατί ίλπίζανε • πώς γρήγορα θά γυρίσουν στά μέ- ρη τους, ί)έ μποοοΰσαν νά στε- ριώσουν σ' ενα τόπο. Γυρίζανε σά τούς Γύφτους. Άπό τή Μακεδονία ) τοΰς εΰρισκες στή θεσσαλία, άπ' Ικεί στή Κρήτη κι' άπ' έκεί πάλι στήν Άθήνα. Πατρίδα τους εί- χανε βέβιιια την Έλλάδα καί γε- νρτειρά τους τή Μικρά Άσία ή τή θράκη. Λέν άνήκανε σέ κανένα Δήμο τοΓ' Κράτονς κι' άς ήτανε γραμμε'νοι σέ· Γίλους, σ' ρκεί<ν ς δηλ(ΐδή άπό τοΰς όποίους περνοΰ- σαν. Άπ' αϋτό τό λύγο καί γιατί ή άναγκοστική μΐ τανάστει ση την όμογενών μας τής Τοΐ'ρκίας σννε- χίζονταν, τό Κοάτος δέν ήξρρε οΰ- τε τόν άκριβή άριθμό τους. Ά- πογρα((ές γίνοντίΐν κάθε τόσο, μά ήτανε δλες έσφαλμένες. "Οταν, τελος πάνττον, τό μρτα- ναστευτικό κΰμα καταγάλιασρ καί οί νέοι πολϊτες Τοϋ Κράτο·ς κα- ταστάλαξαν στίς καινοΰργιρς τους πατρίδες, τύ κοάτος ιρήφισε νόμο «πεοί άθρόας πολιτογραφήσε ως τών προσφύγων», νομίξο στά 192Γ) καί τοΰς εκανε μ' αυτόν δη- μότες τοΰ τόπου τής διαμονής τους. "Ετσι. τό αφραγο άμπέλι τοΰ έλληνικοΰ γώρου μαντοιίιθηκρ κ(ΐί οί ποόσφυγε·ς δέν μποροΰσαν ν' άλ λάξουν μόνιμο τόπο διαμονής, χο- ρίς νά άκολοτ'θήσουν τή διαδικα- σία τής μεταδημεΰσρ(ΐ)ς. Γιά νά έγ γοαΐ(θϋν ίίικος οί νέοι... πελάτες τών Δήμον στά δημοτολόγια, ρποε πε νά ρξακριβιοθή καί τό ρτος τής γεννήσεως τους καί γι' αΰτύ δέν άρκοΰσρ ή δήλωση τών Ιδίοιν, τοΰ λάχιστον γιά έκείνους πού είχαν στρατεΰσιμο ήλικία, γιατί γιά τα παιδία, τους γερους καί τίς γυναί- κες δέν ετίθετο ζήτημα. Ό νόμος πρύίΐλεψρ καί γι' αύτό. Πρύβλεψε τή συγκρότησι επιτροπών καθορι- σμοΰ ήλικίιις ΙΙροσφΰγιον, στίς ο¬ ποίος ά(ΐγκαστικά παροΐ'σιάςονταν .νλυι οί—ρττοτ των σννο»κισμί;ν. Μιά τετοια έπιτροπή έγκαταστά- θηκε τό 1925 καί .στύ σννοικισμό Παλαιοΰ Πολυγώνου (συνοικισμό Κουντουοαότοΐ'), στήν όποία παρου σιάστηκα κι' έγώ, γιά νά καθορί¬ ση τήν ήλικία μου, μιά καί είχα τή βλακεία νά μή φέρθ άπό τή Σμύρνη τό νεφούσι μου... Ό στρατολόγος, ενας ψηλός ξε ρακιανύς κύριος, μέ χαλ.κοπράσι- νο μοΰτρο, πού μύριξε μοΰχλ.α άρ- χείον στρατολογικοΰ γραφείου, πή ρε τα στοιχεϊα μου καί ΰστερα ό γιατοός, ρ'νας κοντόχοντρος Άρμέ νης ΰπίατρος, μέ μιά μικρή άργί- τικια μελιτίάνα γιά μτ'ιτη, δυό ε¬ ληές τής Άμφίσσης, γιά μάτια, σκιασμένα άπό έ'να ξευγάρι πυκνά, κατάμαυρα φρύδια, έ'να ώριμο νιο- πό δαμάσκηνο γιά στύμα καί πάν<ο . ΠΛΑΤΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ άπ' αύτό ενα έπίσης παχύ κατά- μαυρο μουστάκι, ψαλιδισμένο στίς άκρες, μέ ρώτησε πότε γεννήθηκα. Όπΐΐ)ς θά θυμάστε, γιατί στύ πρώ¬ το μου σημείιομα σάς τό έμπιστεύ θηκα, γεννήθηκα στίς 5 τοΰ φαι- δροΰ Μαΐου, τοΰ σωτήριον ετους 1908 καί τοϋ τό εΐπα. Σοΰριοσε τα χείλια τού καί μέ ρώτησε θυμωμένος: — Γυναίκα εΐσαι μπρέ, τζάνεμ' καί κρύβεις χρόνια σου; — Τί εχω καί τί νά κρινψω, τοΰ άπάντησα. Τό 1908 γεννήθηκα. — Χαμογέλασε ε'ιροινικά, ό απι στος θωμάς, καί μοΰ είπε: —"Αντρ, τσαμποΐ'κ, κατέβασε 6ρακί σου! Τό πήρα γι' άστεϊο καί γρλασα. — ΕΓπα νά κατεβάσης βρακί σου. Τύν κΰτταξα στενοχωρημένος. —"Αντε, τελειώνετε κι' εχουμε δουλειά, μοΰ εΐπε ό στρατολόγος. Κατάλαβα πώς μιλοΰσαν σοβαρά καί άναγκάστηκα νά συμμορφωθή. Ό νοσοκόμος, έ'νας κουνιστός στοα τιώτης, μέ άσπρη τό πάλαι ποτέ μπλοΰζα, μέ πλησίασε, εσκυψε μποοστά μου καί μέ έμβρίθεια ξύ- γισε στ ην παλάμη τού τή ταυτότη- τά μου. — Τα εχει τα 19, είπε (κι' έγώ άς μην είχα κλείσει κλ.είσει άκύμα ουτε τα 18). —"Ετος γεννήσεως 1906, είπε ό γιατρός, άπευθυνόμενος στό στρα τολόγο. —1908, έπέμεινα έγώ. •—"Αντε μπέ, γκίτ, 1906 γκεννή θηκρς, μοΰ ρίπε κ.αί μοΰ ΐ-δειξε τή πόρτα. — Πως είσαι τόσο βέβαιος, τόν ρώτησα, ίίσοΐ'ν(/ΐ σ'ιά "νεννίΐτούςιια μου; — Δέν ήξρρω έγώ, μοΰ άπάντη- σε. Φέρε μου νεφούσι σσυ, εχεις; Δέν εχεις. Τότε 1906 γκεννήθηκες. Άγναντίν; "Εφυγα άγανακτισμένος μέ τήν άπύφασι νά τακτοποιήσω τό ζήτη¬ μα αύτό, μά δέν πρόφθασα, για¬ τί τι',ν άλλο χρύνο, ποΰ πήρανε τή κλάσι τού 1905, άναγ/άστΓ,κο ά καταταχθώ σέ ήλικία 18 χρόνων, γιατί ετσι τδθελε ό κ. ΰπίατρος. Πάλι καλά, ποΰ δέν εξήτασε τα δόντια μου καί εύτυχώς ποΰ δέν είχα κέρατα, γιά νά εξακριβωθή τήν ήλικία μου! ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑ2 Τ.Γ. Είς την 31ην άράδα τής β' στήλης τοΰ προηγούμενον ση- μειώματός μου «Άναμνήσεις» παρακαλώ νά προστεθή ή, ά¬ πό τυπογραφικήν άβλεψίαν πά ραλειφθεϊσα φράσις: «'Εκεί νοι μή μπορώντας ν' άνεχθοϋν ενα Άριστείδη, τόν έξοστρά- κησαν». αί παρακάτω: Ή λέ ξις τής άράδας «συλλ.άβουν» ν' άντικατασταθή μέ τήν λέξη «συλλάβουμε». "Ενας ένθουσιώδης φιλέλλην Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΧΕΛΤΕΡΑΙΝ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ Τής Σίτσας Καρχϊσκάκη — Μπάχμχν Δρς τ0ο η μίου τοΰ Μονάχου, Μέλου; το ΰ Συ^^δέσμ,ου Έλλήνων Λογν Τεχνών. ΣΤ' Μοΰ φαίνονταν κάποτε σέ κάποι ες περιπτώσεις, ότι παρέλυσε ή άν θρώπινη φύσις κι' εχασε τήν ποι- κιλία τού τό ζωϊκό βασίλειο. Πνι- γόμουνα σάν λάχαινε νά βρεθώ ά- νάμεσα σέ λογίονς, δπως ώνόμα- ζαν τόν έαυτό τους. Όπως κι' έδώ ήτανε οί άνδρες αύτοι, πού είχανε ξεκόψει άπό τό λαό τους, ά κατάστατοι στή σκέψη καί όκνηροί στή δράση. Ωρισμένα ζώα ονρλιάξονν οταν άκοΰνε μονσική. Αύτοι έδώ πού ά- ναφέρω γελοΰσαν σάν έρχότανε ό (Συνέχεια είς τήν 6ην σελίδα) ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΛΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΘΕΜΕΛΙΟΣΙΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΕΡΥΘΡΑΙΑΝ Μετά πάσης έπιβλητικότητος πά ρονσί(} τοΰ Α' άντιπροέδρου τής Έθνιπής Κυβερνήσεως κ. Στυλια- νοΰ Παττακοΰ καί τοΰ ΰφυπουργοΰ Προεδρίας τής Κυβερνήσεως κ. Κ. Βοβολίνη, άλλιον έπισήμ(»ν καί πλήθονς κόσμον, εγένετο τήν Κν- ριακήν 3 Αύγουστον, υπό τοΰ Σεβ. Μητροπολίτου Άττικής καί Μεγα- ρίδος κ. Νικοδήμον, ή θεμελίωσις τοΰ νέον κτιρίον τοΰ καθεδρικοΰ ναού «Ό Εύαγγελισμός τής θεο- τόκον» τής Νέας Έρυθραίας. 'Η πρωτοβονλία διά τό σημαν¬ τικόν αύτό ε"ργον, πού θά κοσμή- ση τήν πόλιν τής Νέας Έρνθραί- ας καί θά έξνπηρετήση τάς θρη- σκενΤίκάς ανάγκας των κατοίκοιν της, όφείλεται είς τύ έκκλησιαστι- κύν σνμβούλιον τοϋ ίεροϋ ναού, έκ τοΰ Ιερέως πατρός Κωνσταντίνου Φάμελου καί τών κ.κ. Στυλιανοΰ Μονστάκη, Γεώργιον Λιαργκόβα, Νικόλαον Γειοργούλη καί Μάρκου θεολ.ογίτη, οί όποίοι άνέλαβαν καί τήν βαρείαν ευθύνην διά τήν περαί ιοσιν τού ίργου. Πρέπει έπίσης νά σημειιοθή ή σνμβολή κατά τήν έκ- πόνησιν τής δλης προσπαθείας καί τοϋ πρώην πρεσβυτέρον τοΰ Ίεροΰ ναοΰ πατρός Δημητρίον Τσέκον, καθώς καί τοΰ στρατηγόν έ.ά. κ. Νικόλαον Πιτσίλα, ό οποίος έπί¬ σης αόκνως καί μετά θανμαστού ζήλον έργάζεται διά την πραγμα¬ τοποίησιν τοϋ σκοποΰ, ιδιαιτέρα ύ πήρξεν ή δραστηριότης τον πρός διαφόρους κατευθύνσεις κατά τήν οργάνωσιν τής τελετής τής θεμε- λιώσεοις. Κβτά τύν άγιασμδν ωμίλησαν ό έκ τών έκκλ.ησιαστικών σύμβουλον κ. Γ. Λιαργκόβας καί δι' ολίγων εξάρας τήν σημασίαν τοΰ εργου, ό Σκβασμ. κ. Νικόδημος. Η ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΤ κ. ΛΙΑΡΓΚΟΒΑ Τήν προσφώνησιν τοΰ κ. Γ. Λι αργκόβα δημοσιεύομεν κατωτέρω, καθόσον έκφράξει τούς σκοπούς καί διαγράφει τήν προοπτικήν τοΰ άναληφθέντος ϊ-ργον δλιον τών με- λών τοΰ έκκλησιαστικοΰ συμβονλί- ον. ϊεβασμιώτατε, έξοχώτατοι κ.κ. ιιπουργοί, κνρίαι, δίδες καί κνριοι, Συνεκεντρώθημεν είς τόν χώρον τοΓίτ ν, ΊΎ(' ϋιινήίΊομίν, δοξάσο μέν καί εύχαριστήσιομεν τύν "Τψι- βτον διότι μάς παρέχει τήν τιμήν καί τήν χαράν νά θεμελιώσο>μεν
τόν, έπ' ονόματι τής Εύαγγελιστρί
άς μας, Οίκον Τού.
Τό έκκλησιαστικόν συμβούλιον,
α'ισθάνεται τήν ανάγκην νά έκφρά
ση τάς Βαθντάτας αύτοΰ εύχαριστί
άς πρός πάντας υμάς.
Α'ισθάνεται, έπίσης, ιδιαιτέραν
ιιμήν καί χαράν διότι, χάριτι θεία
ηρ(οτοστατεί είς τό θεάρεστον τοΰ
το έ'ργον, όσον καί βαρύτατον διά
τοΐις άσθενεϊς αϋτοΰ ωμους. Πι-
στενει δμως, άκ.οαδάντιος, δτι μέ
τήν χάριν Εκείνον καί μέ Τήν συμ
παράστασιν τής Εύαγγελιστρίας
μας, είς πολα» σνντομον σχετικώς
χρόνον, θά κληθώμεν καί πάλιν διά
νά έγκαινιάσιομεν τόν ήδη θεμελι-
οΰμενον Ναόν.
'Η όμόφωνος καί πλήρης πίστε
ως καί ενθουσιασμόν απόφασις τοΰ
συμβουλιον ήτο ή ανέγερσις νέον
μεγάλον, περικαλλονς Ίεροΰ Να¬
οΰ, παρά τάς άννπερβλήτονς άντι-
ξοότητας διά τούς κάτωθι 3 κν-
ρίίος λόγους:
1) Ώς έκφρασιν τής υψίστης τ'
μής καί δόξης καί λατρείας, είς
τόν ζώντα θεόν τής άγάπης, ώς
καί υψίστης τιμής είς τήν Εναγγε-
λίστριάν μας, τήν προστάτιδα καί
ΰπέρμαχον τοΰ τε έθνονς ημών, καί
τής πόλεοις ταύτης.
2) Νά κοσμήσιυμεν τήν αξίαν
πάσης στοργής πόλιν μας, μέ τό
μεγαλοπρεπέστατον, άλλά καί λαμ
πρότατον καί άγιώτατον κόσμημα,
ώς είναι ό Οίκος τοΰ θεόν. Είναι
άνάγκη νά διενκρινισθή δτι τόσον
μεγάλο θά είναι τό μέγεθος τοΰ
θεμελιονμένον, ίόστε μέ άνεσιν νά
λατρεύουν τόν Τριαδικύν θεόν μας
οί εύσεβείς κάτοικοι τής πόλεως
ταύτης, τών 8.000 περίπου κατοί-
κ«ν. θά περιλαμβάνη δέ, είδικάς
αιθούσας κατηχητικοΰ σχολείον, δ
πον οί νέοι, ή ελπίς τοϋ εθνους
μας, θά διδάσκωνται τόν ορθόν
δρόμον τής ξωής καί θά διαπαιδα
γωγοΰνται είς χά Ίδανικά τής άθα-
νάτου φνλής μας, διαλέξεων, άνω
τέρον πνενματικοΰ ένδιαφέροντος,
τελετών κ.λ.π. Καί, γενικώτερα,
φιλοδοξοϋμεν δπως καταστή ό θε
μελιοΰμενος ναός, τό άρτιώτερον
πνευματικόν κέντρον, τοΰ οποίον
ή άκτινοβολία θά θερμαίνη, θά φο>
τίξη καί θά οδηγή πρός τα ΰψηλό-
τερα Ίδανικά τοΰ "Ελληνος, τοντέ-
στιν τής πίστειος καί τής πατρί¬
δος.
Καί 3) Διά νά παύση δ άνεπαρ-
κής χώρος τοΰ παλαιοΰ ναοΰ, νά
είναι έμπόδιον είς τόν τακτικόν έκ
κλησιασμόν τών κατοίκων, διότι ό
τακτικάς έκκλησιασμός είναι τόσον
άναγκαϊος διά τάς ψνχάς τών Χρι
στιανών, όσον τό ι|'οιμί, τό νερό
καί ό άέρας διά την ζωήν τοΰ σώ¬
ματος. Διότι, άπομακρυνόμενος σι-
γά - σιγά, ό Χριστιανός, άπό τόν
Οίκον τοΰ θεοϋ καί· την Χάριν
Τού, καταντά νά είναι άκρως άξιο
λύπητος, ώς έχων νεκράν τήν ψυ¬
χήν αύτοΰ. Τουναντίον. Ό Χρι¬
στιανός, πού τακτικά έκκλησιάζεται
γνίορίξει πολύ καλά/δτι είς τόν
ναόν θά συναντήση τόν Δημιουρ-
γόν καί Σωτήρα τού, διά νά Τόν
προσκυνήση, νά Τόν δοξάση, νά
τόν λατρεύση, διά νά ξεκονρασθή,
διότι Έκείνος ξεκονράζει τούς κο-
πιώντας καί πεφορτισμένους, νά
δείξη καί νά θεραπεύση τάς πλη¬
γάς τον, νά εκθέση τα προβλήμα:
τα τον, διότι δλα είναι ετοιμος νά
ακούση καί νά δώση τήν αρίστην
λύσιν καί νά μας κάμη άκόμη με-
τόχονς τοΰ μέγιστον μνστηρίον τής
θείας Ευχαριστίας, πού είναι ό μο
ναδικός τρόπος διά τοΰ όποίου ευ¬
χαριστούμεν τόν θεόν, διά τήν ά-
σνλληπτον πρός ημάς αγάπην Τον.
Κατ' αυτόν τόν τρόπον ό Χριστι¬
ανός άποδεικνύεται έμπραγμάτως
μέλος τοϋ Χρ/στιπνικοϋ Σώματος,
κεφαλή τοΰ οποίον είναι ό Χριστδς."
Τόιε φλέγεται άπό αγάπην πρός
Αυτόν καί τόν πλησίον τον, τότε
δέν καταποντίζεται έκ τών δοκιμα-
σιών, διότι έλπίξει σταθερώς είς
Αυτόν, τότε εύτνχεϊ άπολαμβάνων
τής άμσράντου δόξης Εκείνον, τό-
τε τιμάται μέ τήν άφθαρτον τι¬
μήν τής χριστιανικής άρετής, άπο
βάνει, τελος, τής 'τελείας ε'ιρήνης
πού μάς χαρίζει ό Χριστός.
Έπιθνμούμεν, τέλος, νά βλέπω-
μεν τοΰς συμπολίτας μας εύ-
τυχισμένονς καί ένδόξους, δπως
τούς Λξίζει, διότι οί πλείστοι τού¬
των άπό τα ενλογημένα μέρη τής
Μικράς Άσίας, έθνσίασαν καί 6ω-
μοϋς καί έστίας καί πάν πολ.ιτιμον
άγαθόν, υπέρ τών έθνικών μας ά-
γώνο)ν, αί δέ ψνχαί τών θνσιασθέν
των προσφιλων των, ασφαλώς θά
πτερουγίζουν άνάμεσά μας, άγαλλό
μεναι, άλλά καί ύπενθνμίζουσαι είς
τούς έπιγόνους αυτών τό κάλλος
τής χαμένης Πατρίδος.
Καί μέ τοΰς κατά τα ανωτέρω
άντικειμενικούς σκοπούς, θέλομεν
νά πιστεύωμεν, δτι δημιονργοΰμεν
είς τόν τομέα μας, τήν ύποδομήν,
τα άσάλεντα θεμέλια μέ τόν άκρο
γωνιαϊον Λίθον, επί τοΰ οποίον θά
εδραιώθη καί θά πραγματοποιηθή
ή τόσον σοφή, δσον καί θεία διακή
ρνξις τοΰ αρχηγόν τής 'Επαναστά-
σειος τής 21ης Απριλίου καί έξο-
χίοτάτον πρωθνπουογοΰ τής Έθνι-
κής 'Επαναστατικής Κνβερνήσεως
κυρίου Γειοργίου Παπαδοπούλον:
«Ελλάς Έλλήνοιν Χριστιανών».
ΠορεΙα διά τών Ίόεών
ΟΡΦΕΥΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ'ΓΤΙΔΟΤ
ΣΤ'.
Ή προηη έξόρμησις τής ποιή-
σειος, τής Άστρονομίας των Νό-
μιον, τής Μουσικής καί των ίερών
τεχνών είς την Ελλάδι1, εγένετο
άπό τα ίερά τοϋ Κρόνου, τού Δι¬
ός καί τοΰ Οΰρανοΰ πού ευρίσκον¬
το είς τα ϋψηλά βουνά τής θρά-
κης, βορειότερον τοϋ Όλύμπ°υ, έ-
κει .τού πρώτον ανέπτυξε την δι¬
δασκαλίαν τού ό Όρφενς.
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
Β'
Μοΰ Ιδετξε κάποιο ίντυπο πού ε¬
κρατούσε άκόμα στό χέρι:
__Στεκόμονν στήν πλατεΐα και
κάποιος άγνωστος μοΰ τό έ'βαλε
στό χέρι. Τήν Γδια στιγμή μέ συν
έλαβαν.
Δέν πρό((θασε νά άποτελειώση,
όπότε μέ κατακρραννοσε ή άπειλη-
τική κρανγή ενός άπό τούς δΰο
συνοδοΰς όπλίτρς, ποΰ ρ'κανε μάλι
στα νά σηκώση τό δπλο εναντίον
τού:
— Φύγε! οϋρλιασε, έλληνικά,
καί ή συνοδ,ρία ίροβόλησΡ μέ ταχΰ
βήμα τόν κατήφορο.
Έσκέφθηκα, άφοϋ έροτώντας έ
πληροφορήθηκα δτι τούς όδηγοΰ-
σαν στό ((ρουραρχείο, πού ήταν ο¬
λίγο παρακάτο, νά τραβήξω κατά
έκεϊ, νά βεβαιώσιο τόν Γερμανά ά-
ξιωματικό, δτι ό Άσκητόπουλος μή
τε δολιοφθορέας ήταν, μήτε συνω
μότης καί ότι δέν έ'λεγε, δικαιολο-
γοι'μρνος, παρά τήν γυμνή^ άλή-
θεια. ΊΙ γερμανική νοοτροπία δέν
μοΰ ήταν ξέ'νη (δυό μήνες πρίν,
έξ άφορμής νεκρολργίας γιά τόν
μακαρίτη Δημ. Γαλανό, δημοσιευ-
μένης στό περιοδικό «Γράμματα»,
τοΰ Κλεάρχου Μιμίκον (έκδ. Δημη
τράκος), τα Σ Σ είχαν σνλλάβει
«νύκτωρ» δσονς είχαν σννεργασθή
στό τεϋχος έκρϊνο, Λνάμε-σα σ' αν
τοΰς τόν Σιοτ. Σκίπη, τόν Άλ.κη
Γιαννόπονλο κι' εμέ, χωριστά, βε¬
βαία καί τούς ΰπενθύνους Μιμίκο
καί Δημητράκο. Μάς είχον ρίξει
στά μπουδρούμια τής όδοΰ Μέρλιν
καί μόνο χαρή στήν παρέμβαση
τοΰ έμπορικοΰ αντιπρόσωπον Χάϊν-
ριχ φόν Μίντεν, ποϋ μέ εγνώριζε
καλά άπό τό Άμβοΰργο, εύδόκη-
σαν νά μάς άπολνσονν. Ό Μίν¬
τεν, πού παρεπηδημοΰσε τότε στήν
Άθήνα γιά τήν παρακολουθήση
τών φορτώσειον σταςίδας σονλτανί
νας πρός τα Άμβοΰργο, καθώς έ-
φανέροισε ΰστερα, τούς είχε δηλώ
σει καθαρά καί ξάστερα στό τηλέ·
φωνο: «Ό γερμανικός λαός εχε'
άκόμα μερικονς, μετρημένους φί-
λους σ' αυτόν τόν τόπο κι' έσεΐ;
θά τόν κάνετε νά τούς χάση κι'
αΰτονς». Εϋτυχώς, ή σνζνγός μόν
ήξερε πώς ό Μίντεν κατοικοΰσε
στό ξενοδοχείο «Άκρόπολις», όδός
Πατησίων, άντίκρν στό Μονσεϊο,
καί είχε έπικοινωνήσει ευθύς τό
προιί, μαζί τού. Τότε, άφοϋ είχα
παραιτηθή άπό πρόεδρος, έξακολ.ον
θοΰσα νά παραμένω στό διοικητι-
κό συμβοΰλιο τής «Ενώσεως 'Κξα
γο)γέ(ΐιν Σουλτανίνας», ποϋ είχε Ί-
δρΰσει ό Ιωάννης Μεταξάς. "Ετσι
μέ τόν Μίντεν, ειχα τήν Γΰκαιρία
νά σμίγ(ι) στό πλαίσιο τής ίδιύτη-
τάς μου αυτής. Ό φιλέλληνας αύ-
τύς Γερμανός, είχε εργασθή Αλλο¬
τε στήν Πάτρα ώς άλληλογράφος
τών έξαγωγικών οΐκιον Άδελφοί
Πάσκουα καί Βονρλονμης καί είχε
μάθει τα έλληνικά. Κάποιο άπόγεν
μα, ποΰ μέ αλλους συναδέλφους
τοΰ σνμβονλίον, Μανώλη Τρακάκη,
Γιάννη Μητσοτάκη κ.ά., έπηγαίνα-
με στό σπίτι τοϋ Σλέπνικ, Βιεννέ
ζου έντεταλμένον γιά τή σταφίδα,
ό φόν Μίντεν, δείχνοντάς μου Γερ
μανούς άξαοματικοΰς, πού έβάδι-
ζαν στό άντικρννό πεξοδρόμιο, μοΰ
λέγει γερμανικά (μαζί μου συνδια-
λεγόταν πάντα σ' αυτή τή γλώσ-
σα):
—Πώς τούς ανέχεσθε! Έγώ
θά τοΰς πετονσα εξο).
Αύτά, λοιπόν, γιά τύν μακαρίτη,
τόν καλό, εύγενικό καί τίμιον άν-
θρο>πο. "Οσο γιά τή σΰλληψη καί
έγκάθειρξή μας στά ύπύγεια τής δ-
δοΰ Μέρλιν, δσοι ένδκκτ.έρονται ήμ
ποροΰν νά τή διαβάσουν μετονσιοι-
μένη, βεβαία, καλλιτεχνικά, στό κα
τοχικό μου μνθιστόρημα «Ό "Αγγε
λ ·>ς τής Άβυσσον», πού ύπάρχει ά¬
κόμα στά κεντρικά βιβλιοπιυλεϊα.
Καθώς την δλλη ήμέρα μοΰ έδή-
λο>σε ό άξιωματικός τών Σ.Σ.,
πού μάς είχε συλλάβει, τούς τρείς
μας, Σκίπη, Γιαννόπουλο κι' εμέ,
είχε ξεκινήσει κατόπιν νά συλλά
βη καί άλλους «συνεργάτ^ς» τοΰ
τενχους «Γράμματα» (Α'ιμ. Χουρ-
μονζιο, Ι. Μ. Παναγκοτόπονλο κ.
α.), είχε ομι<·>ς άναβάλει τήν ενερ¬
γεια τούτη, ΰστερα άπό τήν «έπί-
σκεψή» τού στό σπίτι τοΰ Χουρμου
(Συνέχεισ εις τΛν 6ην οβλ.)
ΟΙ μυθικοί ποιηταί τής θράκης
τύ μαρτυροΰν.
Ό θάμυρις (υιός τοΰ Φιλάμο-
νυς), ό Λίνος, ό Άμφίων, ό Εδ-
μολπος (γνωστύς είς την Άττικήν
ώς είσαγαγών την θρησκείαν τών
Μυστηρίιον τής Ελευσίνος καί άν-
τίπαλος τοϋ 'Ερεχθέοις βασιλέως
τών Αθηνών) καί ό υιός αύτοΰ
Μονσαίος (μαθητής τού Όρφέως
καί πρώτος γνωστάς "Ελλην Ά-
στρονόμος τής Αρχαιότητος.
Έκ τούτων ό θάμνρις, ό Λίνος
καί ό Άμφίων προσωποιοϋν ίσά-
ριθμα ειδή ποιήσεως.
Ό θάμνρις, πού Εψαλλε τόν
Πόλεμον τών Τιτάνιον καί έτυ-
φλώθη άπό τάς Μονσας, εσήμαινε
τήν ήττα τής κοσμογονικής ποιή-
σειος.
Ό Λίνος, πού εψαλλε τα με-
λαγχολικά τραγονδια τής Άσίας
καί έσκοτώθη άπό τόν Ήρακλέα,
φανερώνει τήν εισβολήν είς τήν
θράκην μιάς α'ισθηματικής καί
φιλήδονης ποιήσεο>ς, σημαίνει ταυ-
ίοχρύνιος την νίκην τής Σεληνια-
/ής λατρείας κατά τής Ηλιάκης.
Ό Άμφίων αντιθέτως πού μέ
ίά τραγονδια τον μετεκίνει τούς
λίθονς καί έκτιζε Ναούς μέ τούς
ίϊχονς τής λύρας τον, άντιπροσω-
(Συνέχεια είς την 6ην σελΐδα)

2
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνέκδοτος Ιστορία έκ τοΰ πολέμο ΰ 1940—41'.
Συνέχεια έκ τοϋ προη,γουμένου
Την διαταγήν ταύτην ανεύρον
έλληνικά τμηματα τής ΤΙΙΙ Μεραρ
χίας μετά τίνων χαρτίϋν καί τοϋ
άρχείου, τά δπ'οϊα είχεν έγκαταλεί
ψει 8ν ιταλικόν τάγμα είς τόν στα
θμόν διοικήσεως τού.
«Διοίκησις Μεοαρχίας όρεινοΰ
πεζικοθ
Φεράρα (23η).
Επιτελικόν γραφείον
Άπόρρητος
Διαταγή ίπιχειυήσεων ΰπ' αριθ. 3.
Αριθ. προτ. 275.
Σ.Δ. 32—Λ—4.11.1940
ώρα 17.30
.Χάρτης 1:100.000 — Σχεδιά
γραμμα υπό μεγέθυνσιν 1:50.000.
Περίληψις: Έπανάληψις τής προ
ελάσεως πρός Ίοιάννινη.
Παραλήπται:
Πρός τόν διοικητήν 48ου Συν-
τάγματος Πεζικοΰ.
Πρός τόν διοικητήν 47ου Συν-
τάγματος Πεζικοΰ.
Πρός τόν διοικητήν 14ου σνν-
τάγματος Πυροβολικοΰ.
Πρός τόν διοικητήν Ι τάγματος
Μελανοχιτόνον Αλβανόν.
Πρός τόν διοικητήν Μοίρας ό-
μάδων Γκουίντετ.
Πρός τόν διοικητήν Μεραρχια-
κοδ Μηχανικόν.
Καί πρός γνώσιν:
— Είς τόν διοικητήν Σώματοί
Στρατοΰ Γκ.
—Είς τόν διοικητήν της Μεραρ-
χίας Κέντανρος.
Την 5ην Νοεμβριού ή Φεράρα
μετΛ τής τεθοιρακισμένης Μεραρ-
χίας Κένταυρος θά επαναλάβη την
προέλασίν της πρός Ίωάννινα.
Ή Μεραρχία Κένταυρος εχει α¬
ποστολήν, ένεργοϋσα επί τής αμα¬
ξιτής όδοΰ Καλπάκι — Ίωάννινα,
νά άποκόψη τό κέντρον μεταξύ Πά
λαιοκάστρου καί Καλπακίου, μέ άρ
χικόν αντικειμενικόν σκοπόν τό ϋ-
ψοιμα 620 επί τής αμαξιτής όδοΰ
πρός Ίωάννινα.
Ή Φεράρα εχει αποστολήν νά
συμβάλη άπό βορρά καί νότου είς
την ενέργειαν άποκοπής τής Κέν-
ταυρος καί νά την εξασφαλίση α¬
κολούθως κατά την διάρκειαν της
κινήσειος πρός Ίωάννινα, άπό αμ¬
φοτέρας τάς πλευράς.
' Διατάσσω,
= Άριστερά φάλαγξ: Φάλαγξ Τρί
τσιο (διοικητής 47ου Συντάγματος
Πεξικοϋ). Σύνθεσις: άμετάβλητος,
χιορίς τά στοιχεϊα τής φάλαγγος
Γολίνα, τά όποΐα τίθενται είς την
διάθεσιν τοϋ Σώματος Στρατοΰ.
—Αποστόλη: Κατάληψις καί δια
τήρισις ύψώματος 1090 δι' ενός τά
γματος. Νά έξαναγκάση είς πτώ-
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΙΠΑΙΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ θ.ΟΛΟΓΟΥ
Τοϋ συνεργάτου μ άς κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ ΛΟΤΚΙΔΗ
σιν διά κυκλώσεως έξ άνατολών,
τάς έχθοικάς άμυντικάς θέσεις τάς
κειμένας ανατολικώς τής Τριχα-
λώσειος (αμαξιτής όδοΰ) τού Καλ¬
πακίου.
— Κατεύθυνσις έπιθέσεως: Καλύ-
6ια Τσερβάρι — άνατολικόν υψιο-
μα 10090 —Κάτ'ο Σουδένα — ή-
μιονική όδός πρός "Αγιον Βάντια.
—Άρχικός άντικειμενικός σκοπός:
"Τψωμα 1090.
—Άντικειμενικός σκοπός έπιθέσε-
ιος: "Οπισθεν Οψωμα 1154 (Με-
λίτση).
— Κεντρική φάλαγξ: Φάλαγξ Σα
πέντξα. Σύνθεσις: 11)48, 111)48,
111)47, Τάγμα ίίλμων, πλήν ενός
Λόχου Πυροβολικοΰ, Πΐ'ροβολαρχία
Δρϊνος, 23ος Λόχος ΙΙολυ6όλο>ν
47)32.
—Αποστόλη: Προστασία άριστε-
ροτ) πλευρού τής Μεραρχίας Κέν¬
ταυρος, προωθουμένη διά τής αμα¬
ξιτής όδοΰ των Ιωαννίνων.
— Κατεύθυνσις έπιθέσεως: Προφή
της Ηλίας — Βοίβης — τόπια—
υψωμα 1154.
—Άντικειμενικός σκοπός έπιθέσε-
ως: "Τψωμα 1154 Τάγμα έμπρο-
σθοφυλακής Εν.
—:Δεξιά φάλαγξ Φάλαγξ Διάτα.
Σύνθεσις: 1)48, Τάγμα Νταίτι,
ΙΙυροδολαρχία 65)17.
•—-Αποστόλη: Ή γέφυρα Άγίοΐ'
Αθανασίαν, ένεργοΰντες επί τής
κορυφής τών ΰψωμάτων των περι-
λαμθανομένων μεταξύ Καλαμά κ(ΐί
αμαξιτής όδοϋ Ιωαννίνων.
Διατήρησις καί έπιτήρησις γεΐίύ
ρας καί περιφερείας τοΰ Άγίου Ά
θανασίου.
— Κατεύθυνσις έπιθέσεως: "Αγιος
Άθανάσιος — Βλαχάτανο — Λι-
γοζά.
—Άντικειμενικός σκοπός: Κύμοος
Λιγοψά.
—'Εφεδρεϊαι: 166 Τάγμα Μελανο-
χιτώνιον Πεδεμοντίου,
II
Τάγμα
Μελανοχιτώνιον Άλδανών.
— Θέσεις αυτών: Έν τη ζώνιι ΰ-
ι)>ομα 422 (3 χιλιόμετρα νοτίος Δο
λιανών).
Σταθμός Διοικήσεως Μεραρχίας:
Δολιανά.
Ό στρατηγός διοικητής
Λ. Ζανίνι»
Είναι όντως εύτύχημα, τό δτι αΰ-
τός ούτος ό εχθράς προσέρχεται
διά τής ώς άνο διαταγής τού, νά
μαρτυρήση κατά τρόπον μή επιδε¬
χόμενον συζήτησιν, ότι επετέθη
δίς εναντίον τής τοποθεσίας τοΰ
Καλπακίου, κατά τής οποίας, άπό
τής ενάρξεως τοϋ πολέμου, είς τό
μρτο>πον τής Ηπείρου, εστρεψί
την κυρίοις αΰτοΰ προσπάθειαν.
(Συνεχίζεται)
Ήμερολόγιβν τοΰ θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Η. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς Κί-παδοκΙαν τό 1959
Τό πρωί προτοΰ άναχορήσονμε
γΐά τά χωρία ΐοθ Πουτάκοβα ό>
νεβήκαμε μερικοί στό κάστρο ποί'
είναι σχεδόν έγκαταλελειμμένο καί
θαυμάσαμε την θέα πρός τοϋς
τέσσαρες όρίζοντες.
ΕΕδαμε μιά πόλη πού πήρε τόν
θρόμο τής εξελίξεως, χωρΐς δ-
μως τά έπαρκή σημεϊα τοΰ έκσυγ-
χρονισμοΰ.
"Οταν κατεβήκαμε ήταν ή ώρα
τής αναχωρήσεως μας γιά την
Μαλακοπή, την Άνακοϋ καί τό
Μιστί πού ήσαν άλλοτε Έλληνι¬
κά καππαδοκικά χωρία.
ΧΘές βράδυ είχεν έλθη στό ξε-
νοδοχείο κάποιος Τοΰρκος Μαλ.α-
κοπήτης ό Νουρί έφεντής γιά. νά
μέ βρή. Τοϋ εγραψε άπ' τάς Α¬
θήνας ό φίλος μου Γιάννης Πα-
παποστόλου.
Είναι έξελιγμένος καί σχετικά
πολιτισμένος τύπος. Πρίν τόν πα-
ρακαλέσιο νάμάς ξεναγήση μέ πρό-
λαβε έκεϊνος.
ΤΗλθε κι' αύτάς καί κάθισε
κοντά μου στ' αύτοκίνητο.
Μόλις βγήκαμε άπ' την Νεάπο-
λη άρχίσαμε τίς έρωτήσεις πανω-
τές. Κι' αύτός, χιορίς όυσκολία
καί έπιφυλάξεις, μάς όνομάζει τίς
τοποθεσίες καί τοΰς λόφους ποϋ
βλέπουμε δεξιά καί άοιστερά μας.
Τό πρώτο χοριύ ποϋ συναντού-
με στόν άνοικτό καί άπέραντο
κάμπο τοϋ Ποτιτάκ - όΛά είναι ή
ώραία Άνακοΰ. Δέν οταματοϋμε
γιατί πρώτα θά δοΰμε την Μα¬
λακοπή καί τό Μιστί καί μετά θά
γυρίσουμε στήν Άνακοΰ γιά τύ
μεσημεριάτικο τραπέζι πού έν το>
μεταξύ θά έτοιμάσουν οί σημερι-
νοί κάτοικοί της.
Η ΜΑΛΑΚΟΠΗ
ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΤΕΡΙΝ ^-
ΚΟΤΓΙΟΤ
Άπ' την Νεαπολη ξεκινα ενας
δρόμος καί τραβα γιά την Νίγδη
καί πάνο) τού (Ιρίσκουμε την Ά¬
νακοΰ, την Μαλακοπή καί άριστε--
θότερα τό Μιστί.
'Εδω μπαίνο) οχι σέ γειτονική
Καππαδοκική περιοχή μόνο, άλλά
καί σέ συγγενική μαζί, γιατί, μπο-
ρεΐ οί Φαρασιώτες νά προτιμοΰ-
σαν την Σινασό, τό Ούρχούπι, τό
Ίντζέ - ΣοΟ, καί τό Νεβσεχΐρ
άλλ' ή Άνακοϋ, ή Μαλακοπή, τό
Μιστί, ή Τσαλέλα, ή Φλογητά τύ
Κιολτζούκι, τά ποτάμε καί ή "Εϊ-
δα ήσαν καί αϋτά συγγενικά καί
φιλόξενα μίρη γιά τοΰς φαρασιώτες
άλλ' άκόμη καί άπό γλιοσσική α-
ποψη γιατί μιλούσανε Έλληνικά
καππαδοκικά πού μοιάζονν μέ τά
Φαρασιώτικα.
Ή Μαλακοπή είναι κτισμένη σέ
Τσωμα κι" άττ' τή μέση της ιτερνά
ό δρόμος πού συνδέει τό Νέβσε-
χιρ μέ την Νίγδη. Τά σπίτια της
ήσαν πολλά άλλά τώρα μείναν
έκεϊνα πού κατοικοΰνται άπ' τίς
λίγες τουρκικές ο'ικογένειες τά άλ-
λα, τά περισσότερα είναι έρειπω-
μένα.
Ό κ. Νουρί είναι στά 70 τού
χρόνια. Είναι παλ.αιός Μαλακο-
πιίτης καί ξεΰοει κοΛά τό χωρΐό
τού. Μοΰ λέγει λοιπόν ότι ή Μα¬
λακοπή δέν είναι, μόνον αυτή ποϋ
βλέπουμε στήν έπιφάνεια άλλ'
ύπάρχουν καί ύπόγεια σπίτια,
πού είναι τόσα οσα βλέπουμε
στπν έπκράνεια. Μοϋ λέγει ά¬
κόμη ότι δέν λέγεται πλέον
Μελεκόπ άλλά λέγεται Ντερϊν
— Κουγιοϋ ποϋ τούρκικα σημαι
νει βαθύ πηγάδι. Λέγεται έτσι
γιατί στπ βαρεία μεριά της ΰ-
πάρχει τό παλιό πηγάδι θαθΰ
ώς 70 μέτρα άπ' τό όποίο ϋ-
δρεΰονται άκόμα οί κάτοκοΐ,
ΚαΙ ή μεσημεριάτκη ζέστη
μάς τραθά πρός τα έκεϊ. Τρα
θήξαμε νερό μέ τό μαγκάνι
κα! δροσιστπκαμε.
Τό μαγκάνι αύτό είναι παρά
ζενο καί είναι στημένο κάτω
άπ' τό ζύλινο ύπόστεγο λΐγο
τπό πέρα άΐτ' τδ στόμιο ΐοθ ττη-
γαδιοϋ. Στό χεϊλος τοϋ πηγά
διοϋ, προβάλλεΐ μιά τροχαλία.
"Ενα χοντρό σκοινΐ είναι τυλι
γμένο οτό μαγκάνι καί στήν ά-
κρη τού, πού είναι περασμένη
στήν τροχαλία έχει δεμένο
ένα μεγάλο κουβά. 'Υπάρχει
καί δεύτερη τροχαλία, ώοτε
δταν άνεβαινη ό γεμάτος κου
βάς κατεβαίνει δεΰτερος ά-
δειος καί έτοι μέ τόν ίδιο κό-
πο γΐνονται δυό δουλειές.
Άλλά τό κΰριο μέ,-ος τοΰ
μαγγανιοϋ είναι £τσι.
"Ενας δρθιος ξύλινος αζο-
νας στηρίζεται σέ μιά πέτρινη
θάσι, Πάνω στόν άζονα αυτόν
είναι προσαρμοσμένοι δύο
σταυροί κάθετοι στό πάνω καί
στό κάτω άκρο μέ δώδεκα ά-
κτίνες καί στίς άκρες των ό-
πο,ήων είναι καρφωμένες ρα-
βδώσεις πού σχηματίζουν ένα
εΐδος κυλίνδρου τόν οποίον
γυρΐζουν τά πρόσωπα πού έρ-
χονται γιά νερό, γιατί τό δο-
χείο τοΰ νεροΰ είναι άρκετά
μεγάλο γιά άνάλογο νερό.
( Συνεχίςεται)
Β'
Σύμφωνα μέ τα δεδομένα αύ
τά, ή άρχαία Καρβάλη, ή όπο α
γιά λίγο χρονικό διάστημα εί
χε μετονομασθή σέ Άρειαν-
ζό, πρέπει νά τοποθετηθή είς
την κοιλάδα «Συλλιντΐζ — Πέ-
θρα», δπου άνευρίσκοντται κα
τά περιόδους διάφορα άντικεί
μενά άρχαολογικής άζας καί
σώζονται άκόμη μερικά έρεί-
π>α άπό άρχαία κτΐσματα. Έ-
δώ θά ήταν κτισμένος άσφο-
λώς καί ό είδωλολατρικός να
ός, τόν όποίο Ίδιος Γρηγό-
Ριος εΐχε μετατρέψει σέ χρι-
στιανικό καί εΐχε άφιερώσει τό
έζής έπίγραμμα:
«Άρχαία πόλις εΐμΐ τοίς δαί
μοσι καμοϋσα
ΑΟΘις άνηγέρθην παλάμαις
ΓρηγορΙου
Ναός έτύχθη Χρ.στοϋ' δαίμο
νες ε'ιζατέ μοί».
"Υστερα άπό την μικρή αυ¬
τή παρένθεσι, άς έπανέλθω-
με στήν συνέχισι τής βιογρα
φΐας τού σεπτοϋ Ιεράρχου
μας.
Ό Γρηγόριος ήταν τό δευτε
ρότοκο παιδΐ τής οικογενείας
τού μετά την άδελφή τού Γορ
γονία καί οάν τό πρώτο άγό-
ρι, πήρε τό δνομα τοϋ πατέ-
ρα τού κατά την συνήθεια
ής έποχής έκείνης. Ό μικρό-
τερος αδελφάς τού Καισάριος
εΐχε σπουδάσει την Ιατρική έ
πιστήμη κα'ι γιά κάμποσα χρό¬
νια, εϊχε διατελέσει γιατρός
στήν αύτοκρατορική αύλή.
Στήν έποχή τοϋ Ούάλεντος
εϊχε γίνει άνώτερος οϊκονομι
κάς ύπάλληλος.
Ό πατέρας το ΓρηγορΙου, ή¬
ταν κι' αύτάς στήν άρχή ύ¬
πάλληλος καί θρησκευτικά ά-
νήκε σέ μιά αϊρεσι, ή πό α
ήταν κράμα Ίουδα·σμοϋ κα!
εΐδωλολατρισμοϋ. ΟΙ όπαδοΐ
τής αιρέσεως αυτής έλέγοντο
«ύψιστάριοο), διότι πίστευΰν σ'
ένα θεό ("Υφιστο), δπως ο!
Εβραϊοι τηροϋσαν τό Σάθβατο
δέν έτρωγαν τά φαγητά πού
ήσαν άπαγορευμένα άπό τόν
Μωσαϊκό νόμο, είχον άναμίζει
δμως τούς τύπους, τής λατρεί
άς των με διαφόρους άλλους
εΐδωλολατρικοϋς. Στόν δρόμο
τής Χριστιανοσΰνης ήλθε μέ
τίς συμβουλές τής ένάρετης
γυναίκας τού Νόννας, Βαπτΐ-
σθηκε σαν χριστιανός τό 325
καί την ιδία χρονιά ποΰ γεν-
νήθηκε ό Γρηγόριος, δηλαδή
τό 329 χειροτονηθηκε έπίοκο-
πος Ναζιανζοϋ. "Ισως θά φα¬
νή παράζενο, πώς ένας κλη-
ρκός, ό οποίος ήταν έγγαμος
κατώρθωσε ν' άνεθή στό ϋψη-
λό αύτό ίερατικό άζίωμα. Την
έποχή έκεινη, ό θεομός τής
άγαμίας των έπισκόπων δέν ε'
χε εφαρμοσθή άκόμη. Τόν επι
σκοπικό θρόνο τής Ναζιανζοϋ
λάμπρυνε γιά 45 χρόνια καί
πέθανε τό 374 σέ ήλικία ΙοΟ
έτών. Μετά ένα χρόνο πέθα
νέ καί ή γυναϊκα τού Νόννα.
Τά δυό παιδία των ό Καισά¬
ριος καί ή ΓοργονΙα, ε·χαν πε-
θάνει ένωρίτερα.
ΠρΙν νά γεννηθή άκόμη ό
Γρηγόριος, ή μητέρα τού Νόν
να τόν εΤχε άψιειρώσει στήν
ύπηρεσία τοΰ Χριοτοϋ καί δταν
γεννήθηκε, μέ μεγάλη χαρά
ωδήγησε τά βήματά τού πρός
την κατεύθυνσι αυτή, άπό τά
τρυφερά παΐδικά τού χρόνια.
Τά πρώα γράμματα διδάχθηκε
στήν Νανζιανζό άπό τόν θεΐο
τού Άμφιλόχιο, δ δάσκαλο των
Έλληνικών καί τής ρητορικής.
Άπό την Νανζιανζό ήλθε
στήν Καισάρεια τής Καππαδο
.' ΚΑΤΑ
II
ΛΗΚΤΙΚΗΣ- ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΊΚΟ ΑΝΑΓΝίΏΣΜΑ
ΟΙ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΑΙ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
κΐας, γιά νά συνεχίση τίς σπου
δές τού στά λαμπρά έκπαιδευ
τήριά της. Έκεϊ γνωρίσθηκε
γιά πρώτη φορά μέ τό άλλο τέ-
κνο τής Καππαδοκας, τόν Εα
σΐλειο κα! ή γνωριμία τους αύ
τή θά είναι ή άφετηρία τής
άδελφικής φιλΐας μέ την όπο α
θά συνδεθοϋν έφ' δρου ζωής.
Άπό την Καισάρεια τής Κ'απ
παδοκΐας, επήγε οτήν Καισά¬
ρεια τής Παλαιστίνης, γιά νά
σπουδάση δυό χρόνια στή Θε
ολογική σχολή της. Έκεϊ δ;δά
χθηκε την ρητορική τέχνη ά¬
πό τόν Θεσπέσιο καί παράλλη
λα παρακολουθοϋσε μαθήματα
φιλοσοφίας καί ποιιήσεως.
Άπό την Καισάρεια τής Πά
λαιθτνης, ήλθε στήν Άλεζάν-
δρεια γιά νά παρακολουθήση
μαθήματα Θεολογίας, κοντά
στόν τυφλό θεολόγο Νίδυμο,
ό οποίος ήταν γνωστάς την έ¬
ποχή έκείνη, σάν ό βλέπων
τυφλός.
Έδώ δέν σταματάει ό κύ-
κλος των σπουδών τού. Ή έμ
φυτη φιλομάθειά τού, τόν έφε-
ρε σέ ήλικ,α 22 έτών μ' ένα
έμπορικό καράβι οτάς «χρυ-
σάς Αθήναςυ, «τό των λόγων
έδαφος», δπως λέγει ό Ιδ ος,
γιά νά διδαχθή την ρητορική
τέχνη άπό τόν Καππαδόκη
Προαιρέσιο καί νά παρακολου
θήση ταυτόχρονα μαθήματα φι
λολογίας καί φιλοοοφίας. Πα-
ραστατική εΐκόνα τής άγρ άς
τρικυμίας πού ζέσπασε κατά
την διάρκεια τοϋ ταξιδ,ου τού
μάς δίδει σά «έπη τού καθ" ε¬
αυτόν)). Την έποχή έκείνη έ-
σποΰδαζε στήν Άθήνα καί ό
μετέπειτα άποστάτης τοΰ Χρι
σιανισμοϋ Ίουλιανός καί σέ
λίγο ήλθε άπό την Καισάρεια
καί ό φίλος τού Βασίλειος. Ά¬
πό την πρώτη στιγμή τής δευ-
τέρας αυτής συναντήσεως, οί
δϋο Καπαδόκες ξεχωρίζουν ά¬
πό δλους τοϋς άλλους γιά την
σεμνότητα τοΰ ήθους των καΐ
ήν άρτια πνευματική των κα-
τάρτισι. Μελετοΰν μαζί μέ έμ-
θρίθεια τούς άρχαίους "Ελλη
νας συγγραφείς, διότι την έλ
ληνική παιδεια θεωροϋν σάν
τό καλύτερο άγαθό ϋστερα ά¬
πό την χριστιανική. Δέν παρα
συρονται δμως άπό ύλιστικές
ή ούτοπιστικές θεωρΐες καί εί¬
ναι προσεκτικοΐ στίς ουνανα-
υτροφές των. Κάθε Ιδέα κάθε
οκέψι, έπρεπε νά περάση πρώ
τα άπό τό διϋλιστήρι τής χρι
στιανικής των ψυχής καί έπει
τα ν' άφομοιωθή. Ή φιλία των
μερά μέ τή μερά γινόταν πιό
δυνατή. "Εμεναν στό ϊδιο σπΙ
τι, έτρωγαν τά Ιδία φαγητά,
είχαν τούς ϊδιους φίλους, τά
ιδία Ιδανικά καί θεωροϋοαν
σάν Ιδιαίτερη τιμή ποϋ μόνο
αύτοι έφερον τόν τίτλο τοϋ
χριστιανοΰ. Μέ μιά λέξι, ένοι
ωθαν τόν έαυτό τους σάν μιά
ψυχή, σέ δυό σώματα. ΟΙ καθη
γητές των μιλοΰσαν μέ ύπερη
φάνεια γι' αύτούς καί τά όνο
ματά τους είχαν γίνει γνωστά
στόν τότε διανοούμενο κόσμο
ής Αθήνας.
(Σΐίνεχίζετα )
ΔΙΟΡΘΩΣΙ ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΩΝ
ΊΌΤ ΑΡ6ΓΡΟΤ ΤΗΣ 3.8.1969
α) Στήν στήλη α' στίχο 48. Ή
λ"εςι Τρυάνιον νά διορθο)θή στήν
όρθή: Τυάνων. ·
β) Στήν στήλη β', στίχο 19.
Μετά την λέξι στήν κορυφή τού,
νά προστεθή ή φράσι: (τουρκ. Γι-
ουξέκ—Κιλισέ) καί ό δράχος τής
σκοπιάς.
4.8,196»
Ίίοάνν. Δ. Λουκίδης
Ι. ΘΗΧΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
' 'Από τό άρνστοΰργιιμα τοϋ.-ΣΤΒΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ:
"Ο Δ-Ι^ΒΟΛΟΣ ΣΏίΝ ΤΟΤΡΚΙΑ»
ι ■ · ■— .'·■ ' ■<*..■■ ". 1 · ■ ·>., ι' *
212ον
— Τιί>ι>α θά σέ ςκΊτήσιΐ) κάττι
('ίλλο, Βρζύοη μου, καί Οέλΐ'ΐ ελευ¬
θέρα τή γνίμη σου.
— Θά προσπαθήσίο πολυχρονεμε
τ ιιον Πατιπάχ, τού άπάντησα,
νά σέ εΰχαρΐστήσο καί έλπίζιο ό
Μεγάλος μας Προφήτης νά φοτί-
ση τό πνεΰμα μου.
—Άφερίμ, Γκανε κ<ά συνέχισε: Μποοείς νά μοϋ έξηγήσης γιά ποιό λύ /ο ή Οπησ/.ρία μας, ποί' μάς έ- πιτοέπει τύσες άπολαύσεις, άπαγο- ορΰει στοίις π:στούς νά πίνουν; —"Οπ(ι>ς καταλαβαίνεις, φίλε
μου Ισμαήλ, έπρεπε νά (>ρα> νά
τοΰ ήώσιιι μιά Ικανοποιητική άπαν
τηση, γιατί, υπ(ι)ς δα τό ξέρεις,
τίς πιότερες ίιρες ήτς ημέρας ε-ί
ναι μεθυσμένος. Καί (ίρήκα απαν¬
τήση.
—Ή γνώμη μοί1, πολνχρονεμε'-
νε μου ΙΙατισάχ, τοΰ άπάντησα,
είναι πώς στό ζήτημα αΰτό ΰ-
πάρχει μιά μεγάλη παρεξήγηση.
Ή θρησκεία μας δέν άπαγοηεΰει
στοϋς πιστοίις νά πίνοτ'ν. Τούς ά-
τταγορεύει νά κάνουν κατάχρηση
' των πιοτών.
Ό Μουφτής γύρισε άπύτομα
τό κεφάλι τοΐ' καί μέ κΰτταξε
εκπληκτος. Έγώ συνεχίση:
ΟΙ ΰποθήκες πού μάς ά'ςησε ό
Μεγάλος μ(ΐς Προφήτης στό Κορά
νι, δέν είναι ό'λες διατυπωμένες μέ
σί«ι ήνεια. Πολλές, οί πιύτερες,
χρειάςονται έρμηνεία. Τό ϊδιο χρει
άζεται κι' αύτη, πού άφορά την
απαγορεύση των ποτών στούς πι-
στούς. Κι' αν πάρουμε ύπ' δι|ιη
μ<ις πώς οί δυό προηγούμενοι Προ φήτες, ό Μιοισής καί ό Χριστός, δέν άπαγορεΰουνε στούς πιστοΰς τους νά πίνοι'ν καί πώς ό τελευταϊ ος μάλιστ<ι, εΰλύγησε τό κρασί, ποϋ τίίπινρ κι' ό ϊοιος, δπως τοπινε καί ό Μούσης, θά φτάσουμε στό συμπέοασμα πο>ς κι' ό Μεγάλος
μας Προφήτης, μέ την απαγορεύση
τιοί' εΤιαλε στό Κοράνι, δέν έννο-
οϋσε νά στερήση την άπόλαυση
(ΐϋτή άπό τοί'ς πιστούς, άλλ.ά νά
συγκρατηθή άπό τή μέθη τούς Μο
αμεθανούς έκείνοις, πού πίνουν χιο
ρίς μέτοο καί χάνουν τά λογικά
τους. Καί έξ (ΐίτίας αυτών τΛν
άμυαλον, πού πίνοντας μεταβάλ.-
λονται σέ γουροΰνια καί πολ^λές φο
οές τττάνονν ό'ις καί φόνους νά κά
νούν, άπάνιο στό μεθύσι τους, δέν
έρμηνεύτηκε, μά ε"μεινε οπιος είναι
γραμμένί), ή άπαγορευτική αύτη 6ι
ατάξη. Καί, κατά την γνώμη μου
πρε'πει νά εξακολουθήση ·νά μένη
χοκ.Ίε έρμηνεία. Δέν άπαγοορνει,
>ριπύν, πολυχρονεμένε μου Πατι-
σάχ, ή θρησκεία μα; στούς πι-
σττούς νά πίνουν. Τού^ άπαγορεΰει
νά πίνονν πάνοι άπ' οσο σηκώνει
τό κεΓ[άλι τους καί τ·^· στομάχι
τους.
—Έγώ ποϋ μελετάο τό Κοράνι
καί τό ίρμηνεύυι, Ρέν εχο την ι¬
δία γνώμη μ' έσένα, Κρϊ,νρη μου,
κκκνε ό Μον(τής μέ συγκρατημέ-
νη άγανάκτηση, γιά την άσέίίριά
μου.
— Καί ποία είναι ή δική σου
γνώμη; οώτησε τό Μους-τή ό Πα-
ττισάχ.
"Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΓΕΝΕΕί,,
Τύ θέμιι τής επιδράσεως τής Μι
κρασιατικής ΙΙαραδόσειος επί τίόν '
σκέψεων καί των συναισθημάτιον
των νεώτερον, ίδίιος των καταγό¬
μενον άπό γονείς Μικοασιάτας, έ- ,
γένετο ε'ιδικώτεοα αντικείμενον Ι
προτοθοΐ'λιόν τής διοικήσειος τής
«Ένώσειος Σμΐ'ρναίον», ή όποία
ώς κεντρικόν μικρασιατικήν σωμα- ,
τεϊον, έ'χει αναδεχθή ώς κυρίαν καί
συστηματικήν αποστολήν την ?ρευ
νιιν τής ίστορίιις καί τής ζοής τυΰ
Μικρασιατικοΰ Έλληνισμοϋ καί κα- '
τά φυσικήν προεκτασιν, την διατή- |
ρήσιν τής μνήμης τού κατά τό μέλ
λον. Είς τουτο άποίίλεπουν αί πε-
οοδικαί της έκδόσεις «.Μικρασιατι-
κά χρονικάς καί «Μικρασκχτική Ή ,
χώ» καί αί σχετικαί αΰτοτρλρϊ;
I-
στορικαί καί λαογοαο,ικαί έκδόσεις
της, τό Άρχεϊον των Μικρασιατι¬
κήν Κοινοτήτιην, ή Μικρασιατική
Βιβλιοθήκη, αί συλλογαί ϊίκόνον,
φιοτογραςτκον καί δελταοίον, κα-
θώς καί ή συγκέντρωσις παντός αλ
λου σχετικοΰ άρχειακοΰ καί μου-
σειακοϋ ϋλικοΰ.
Επί τοΰ θέματος δέ τής συνι-
χίσειος τής Μικρασιατικής Παρα¬
δόσεως, μεταξύ των νεώτερον, έκ
τος των άλλον, ώργάνοσεν, ώς
γνωστόν, καί ειδικήν συγκέντρο-
σιν είς την Στέγην αυτής κατά
τόν παοελθόντα Μάρτιον, μέ ομιλή
την Τόν κ. Νικ. Μηλκοοην. Δέν ε¬
νόμισεν δμιι>5, ότι ή σχετική προσ¬
παθεία πρέπει νά πρριοοισθή είς
την όργάνωσν τής όμιλαας ταύτης
μέ τό συγκεκριμένον θέμα ή «Μι¬
κρασιατική παράδοσις καί οί νεώ-
τερες γενεές». Διά τουτο απεφά¬
σισεν έν συνεχεία, καθ" α πληρο¬
φορούμεθα, ό'ποις έκδόση ταύιην
είς ιδιαίτερον τεύχος, μέ την επι¬
δίωξιν κα( την έλπίδα μιάς άνα-
λόγου άπηχήσεως πρός την σοθαρό
τητα τοΰ θιγομίνου θέματος, ιδί¬
ως μρταξύ των άμέσως κα( κατά
πρώτιστον λόγον, ώς έξηπακούε-
ται, ένδια(|ρρομρνων μικρασιατικον
σιοματείιον καί Των νρωτέοον μας.
—Ή γνώμη μου, πολυχρονρμένε
μου ΙΙατισάχ, είναι, πώς ή απαγο¬
ρεύση είναι γενική καί δχι περιορι-
στική. Καί ή διάτοιξη είναι καθα-
ρή σάν κρύσταλλο καί δέν χρειάϊε
ται καμμίαν έρμηνεία. Οί πιστοί
δ)ν έπιτρέπεται νά πίνουν οΐνοπνευ
ματώδη ποτά. Ίστέ μπιτί.
—Έσϋ τά λές αΰτά, Βεζύρη
μου, συμφονείς μέ τή γντώμη το3
Σεϊχ - Οϋλ - Ίσλάμ; μέ ρώτησε
ό ΙΙατισάχ.
—Έγώ, τοϋ άπάντησα, σάς την
είπ« τή γνώμη μου καί έπιμ·ένιι>
σ' αύτην, γιατί θαρ'ρίδ πώς είναι
ή συιστή. Γιά νά ξεκαθαρίσουίΐε ο
μιος μιά γιά πάντα αΰτό τύ τ»σο
σοβαρά ξήτημα, δέν θά εΐχα καμ¬
μιά άντίρρηση νά τύ συζητήσο ιιέ
τύν σεθαστό μοτυ Μουφτή, αν το
έπιτρέπη ή Μεγαλειύτητά σας.
— Νά τό συξητήσης μπρέ ο-
γλοΰ μ', γιά νά μή μοΰ ίτυξητή-
σης!
Προσκύνησα τόν ΙΙατισάχ και
στρά'ρηκα άνασκουμπιιιμένος στό
Μουφτή:
— Σεβαστέ μου, Μεγάλε Μοιι-
φτή. τόν ρώτησα, έ'χεις τή γνώμη
πώς αν τύ κριισί δέν μεθοΰσε, θά
άπαγόρευε τή χρήση τού στούς
πιστούς τού ό Μεγάλος Προφή¬
της;
—"Οχι, μοΰ άπάντησε άδίστα-
κτα. Δέν θά εΐχε λόγους.
— Κι' έγώ ετσι νομίξο, τοΰ εί-
πα. "Αρα, έκκίνο πού ένδιαφίοει
τόν Μεγάλο μας ΙΙροφήτη, ήταν
νά μη μεθανε οί πιστοί, ετσι;
—Ασφαλώς, μ' άπάντησε. Λύ
τό ήταν τό πνεΰμα τού.
— Νά. λοιπύν, τοΰ εΐπα, σεβαστέ
. μου Μουφτή, ποϋ ό ΐδιος όμολογείς
πώς ή απαγορεύση δέν είναι κιι·
θαρή σάν κρΰσταλλο, όπος εΐπες
πρίν λίγο μόνος, άλλά άσαφής καί
γι' αύτό χρειάζεται έρμηνεία.
Παραδέχτηκες πώς τό πνεΰμα τής
άπαγορευτικής (ΐϋτής διάταξης τοΰ
Κορανιοΰ, δέν είναι νά μή πίνουν
οί πιστοί, μά νά μή μεθοΰν...
— Μά... μέ διέκοψε ό Μουφτής,
ή «παγύρευση είναι σαψής, ποο
στάζει τούς πιστού,ς νά μή πίνουν.
— Μάλιστα. τοΰ είπιι, κ(ά εννθϊί
νά μή παραπίνουν. Νά μή μρθοΰν
καί άΐτοκτηνώνονται.
Ό Πατισάχ ένθουσιάστηκε.
— Ετσι είναι, μπρέ τζάνεμ', ((ύ)
ναξ". Καλά τά λίς Βεζΰοη μου.
Λίκηο εχεις.
Ό Μουφτής κιτοίνισρ σά /.εαό-
νι καί μάσησε τά μουστάκια τού.
Έγώ Θριάμ6ευα!
— Καί αν μοΰ έπιτρεπη ή Μέγα
λειότητά σου, είπα στύν ΙΙατισάχ,
θά κάνω τώρα έδώ την έρμηνεία
Ι αυτής τήζ διάταξης, δπος την νο-
μίζο έγώ σοστή, χιορίς βεβαία νά
ε'χω την άξίωση νά έπισημοποιηθή,
γιατί αΰτύ δέ νομίζο πώς συμφέ-
ρει στό Δοβλέτι, δπως σάς είπα
1 καί πιό πρίν.
| —Νά την κάνης, Βεζύρη μου!
άπάντησε ό Πατισσ,χ.
Κι' έγώ, ΰψώνοντας τό γεμάτο
ποτήρι μου αρχισα νά λέο μέ τε-
λετονργικύ ΰφος:
(Συνεχίξεται)
Γύρω άπό τόν φιλ έλληνα Γερμανόν
ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΧΕϋΝΤΕΡΑΙΝ
Μία έπιστολή τού συνεργά τού μας κ. ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ:
Γαλλικής καί μαθημοττικΛν Γιε
^νασίου καί Λυκείου κατ' οΙ<ο γοΟ μαθητοΰ, ϊπτό Σ. Κουοη( το' 363 065 καί 360.566 ΤΟ ΟΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ Όρ&οηεδΐΗΟς — Χεΐβοϋβγο; Επιμελητάς τής Όρθοπεδι- ΗήςΚΙινιχής Πανεπιοιημίου Αθ Δέχεται καθ" εκάστην 6-8 ηλην Σάββατον είς τό Ια¬ τρείον τού Σεμιτέλου 4 τηλέφ. 785.894 ΠΧ. Μαβίλη Ά&ήναι Τ.611 '■ Μιά μργάλη διεθνή έπιτυχία έ- σημείωσε τό «θέατρο τοΰ Ενός 1 στό Μιλ.άνο. Συγκεκριμένα στό , Θέατρο Σάν Μάρκο, ίίπου τό φι- ' Ι λοξένησε παρουσίασε τρία μονό- | ι πρακτα τοΰ συγγραιιέα κιιί ίδρυ- , τή τοΰ Θεάτρου τοΰ ενός Ντίνου Ταξιάρχη. Τά Ή «γυναίκα μέ τόν καθρέπτη», ή «'Τπηρέτρια» τά ό- ποΐα έρμήνευσε Ιταλικά τό πρώτο καί γαλλικά τό δεύτερο ή "Ελλη Δούλοβιτς, καί Έλληνικά ό Ντί . νος Ταξιάρχης, τό «Μιά μικρή Ι παρεξήγηση». Όλύκληρος ό ιτα¬ λικάς τύπος τοΰ Μιλάνου εγραψε έπαινετικώτατα: Ή «Κορριέρα ντέλλα σέρ(ί» οί δυό ήθ').τοιοί έρ- μήνευσαν μέ φαντασία, αΐσθημα καί μεγάλη ίκανότητα. Ή «Άσβενίρε»: Αΰτό τό θέατρο άνοίγει καινούργιους καί πριοτότυ- πονς δρόμους. Τά θερμά χειροκοο τήματα, ποϋ ίκό,λΐ'ΐ|ιηιν τό τέλος τή ςπαραστάσεως, πιστοποιι>ΰν την
έπιτυχία αΰτοΰ τοΰ θεάματο;. ό
Εύγε στό συγγραφέα - ήθοποιό
Ντίνο Ταξιάρχη καί στήν "Ελλη
Ζούλοβιτς, πού τόσο ξοητανά έρ¬
μήνευσε τούς ρόλ.ους της ίταλικά,
Άγαπητέ «Προσφυγικέ Κόσμε))
Άναφερόμενος στή σειρά
δημοσιευμάτων τής ΣΙτσας Κα
ραισκάκη — Μπάχμαν, παρακα
λώ νά μοϋ έπ,τρέψης νά κάμω
λόγο γιά τό ριθλίο μου «ΦρΙν-
τριχ Χέντερλιν)), «Ό θάνατος
το3 Έμπεδοκλή)), μετάφρασ
Παύλρυ Φλώρου, πού έκυκλοφό
ρησε στό διάοτημα τής χιτλε
ρικής κατοχής (Μάρτης 44)
είς άτομική μου έκδοσι. Ό τό-
μος αύτός περιέχει:
1) Προοίμ ό μου πού εΐσά-
γει τόν άναγνώστη μέ όλγα
λόγια στήν προσωπικότητα καί
τό έίγο τοϋ πο:ητή ποϋ μετέ
φρασα, σ<ιανραφεΐ τά περ'ΐεχό μενά τρϋ τόμου καί έπκρίνε την άνόητη γράφη ίθίαίλντερ- λιν?) ποϋ επεκράτησε στήν έλ λην.κή γραμματολογία (ό λε¬ πτάς κλειοτός γερμαν κάς φθόγγος δ (οε) δέν γίνεται μέ κανένα τρόπρ ν' αποδοθή μέ τόν άνοιχτό, πλατύ φθόγγο —α1, πού είναι Ισα Ίσα τό άντί θετό τρυ !). Στό προοίμιο αύ¬ τό άναφέρονται ούντομα καί οί νεοέλληνες λογοτεχνες πού άσχολήθη.<αν μέ τόν γερ μανό ποητή (Παναγ. Κανελ- λόαουλος καί Τ. Κ. Παπατζώ νης), 2) μεταφράση έξ στίχων τοΰ Ράινερ Μαρία Ρίλκε «Στόν Χέλνΐερλιν». 3) Τό κε μενο τοΰ έμμέτρου κ<<( γΐίλλικά, ποϋ ί)ίν είναι ή μη- τρική της γλωσίϊα, Τό «"Ιλ Τζιύρνο>: Τό θέατρο
αύτό δέ μοιάζει σάν τ' αλλα. πει-
ραμα:ικά θέατρα, πού γνοιρίζοΐ'με
| ώς τώρα. "Εχει μιά φυσιογνωμία
Ι δικιά τού, πού σέ θερμαίνει καί
Ι σοΰ έπιβάλλεται. Τώρα αϋτά τά [
εργ« έτοιμάϊοντ(ΐι στή σλοβενική
Ι γλώσσα σά μεταφράση τοΰ έλλη-
νιστοΰ καθηγητοΰ Μαριγιάν Τά-
φτσαρ καί θά παρουσιασθοΰν μέ
τοΰς ίβιονς έρμηνευτές: "Ελλη
Ζοΐ'λοθιτς στή σλ.οθενική καί Ντϊ-
νοξ Ταξιάρχης στήν έλληνική, σέ
τρείς πόλεις τής Γιουγκοσλαϋίας:
Λονμπλιάνα, Σκόφε Λόκα καί Μά
ριμπορ.
δράματος, μεταφρασμένου σέ
όμοιόμετρους στΐχους.
4) «Ή Ζωή τοΰ Φρίντριχ Χέλ
ντερλιν)), είδικά γραμμένη ά-
πό τόν Παϋλο Φλώρο γιά την
έκδοση τούτη.
5) Κριτικοιριλοοοφική «Έρ¬
μηνεία τού δράμαος «Ό θάνα
τος τού Έμπεδοκλή», έπΐσης
άπό τόν Παΰλο Φλώρο,
6) Σχόλια (γλωσσολογικά,
γλωσσκά, έρμηνευτικά κ.ά.
7) Βιθλιογραφ,α.
Σύνολο σελίδων τοϋ τόμου:
346, άπό τίς οποίες 136 οελί-
δες καλϋπτουν τό έμμετρο κε!
μενο τοΰ δράματος. Γιά την
έργασία μου αυτή, έχρειάσθη
κα τρία Όχεδόν χρόνια. Τότε,
κατά την ζοφερη έκείνη περίο
δο, τό διαλεχτό άναννωστικό
κοινό εύρισκε παρηγοριά
στήν αναγνώση καί τή μελέτη.
Ή ψυχ;κή περισυλλογή τό θο-
ηθοϋσε νά ύπερνικήση κάπως
τίς θαρειές έπιπτώσεις καί
την όδύνη πού μάς έπλάκωνε
κάθε κανοϋργιο πρωΤ πού ζή
υέρωνε ό Θεός. Ή έκδοσήμου
αυτή είναι σήμερα έζαντλη-
μένη. Τά τελευταία 300 τόσο
άντΐτυπα (άπό τά συνολικά
χίλια πού έτυπώθηκαν) τα ά-
γόρασε τότε ό Γκοθ,όστης. "Ο
σρι θά έπιθυμοϋσαν νά γνωρ-
σουν την έργασία μου σήμε¬
ρα, άς άποταθοϋν στό θιβλιο
πωλεϊοτου." Ισως νά εϋρ οκων-
ταιάκάμαέκεϊ πεντεδέκαάντίτυ
πά. Μέ την εύκαιρΐα τούτη θά
ρΐκειωθοΰν καλυτέρα καί μέ
τή μυστηριώδη μορφή τρϋ Έμ
πεδοκλέους, καθώς την συνέ-
λαθε καί την άπέδωοε ά τρα-
γικός θάρδος Χέλντερλιν.
(Κρίμα νά μην έχη ό «Π. Κ.»
λατινικά στοιχεϊα, νά γράψω
τό δνομα δπως πρέπει νά γρά
φεται. Έμένα, πού έζησα δε-
καεφτά όλόκληρα χρόνια στή
Γερμανΐα, μοΰ έρχεται δύσκο
λο νά γράφω: Χέλντερλιν!) .
"Ας παραθέσω έδώ, τελειώ-
νοντας τούς στίχους τοϋ Ρίλ¬
κε: πού άνάφερα παραπάνω:
Μεγαλόπρεπε, άκέρια την 6-
Η ΤΩΝ ΑΣΤΡΟΝΑΤΤΩΝ ΠΡΟ Σ ΟΤΡΑΝΟΝ ΑΝΟΛΙΚΗ ΠΟ-
Ι'ΚΙΑ ΜΕ ΧΡΤΣΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΘΑ ΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ
ΙΣΤΟΡΙΑ
! Μέγα κοσμοϊστορικό γεγονός σννέβη
στό χρόνο ΙίΐΓ.ί) στίς 11! Άλο>νάρη
ΟΙ άστροναΰτε; "Αρμστρονγκ, "Ωλντριν καί Κύλλινς
ϊφυγκν άπό τή Γή καί πηγά ν στό Φεγγάρι
Πήγαν μέ τό Διαστημό.τλοιο «Απόλλων ί'νβεκα*
τύ ταξίδι των ΘΛχη πολλά τά ενδιαφέρον™
•II
ποοσελήνοσι έ'γινε ώραία κτιί όμαλή
καλή κι' έπιστροφή στή Γή μέ τή ί'.οήθειιι τή θεϊκή
Ή άνθριοπότητα μπαίνει σέ νέα έποχή
άπ' τήνΆΊΌΜΙΚΗ περνάει στή ΚΟΣΜΟΝΑΤΤΙΚΗ
Ή των άστροναυτών άνοθικ.ή πορεία
μέ χρυσά γράμματα θά γράφη στήν Ιστορία
Άνοίχτηκε ή πόρτα τ' ουρανόν, υπόθεσις μεγάλη
ό δνθροπος άπ' άστρο σ' άστρο Οά πετά, θά φθάση
(καί στόν "Αρη
Κι' όλοένα θά προχορή στήν άστρον την άπειρία
νά εξασφαλίση είς τή Γή άπόλυτη ευτυχία
Την απειρίαν των άστρων νά ιδή στήν άπεραντοσύνη
τά δποία εδημιούργησε ή Αύτοΰ Άγιωσννη
"Εκθαμβος θά σταθή πρό τοΰ μεγαλειώδους κόσμου
(τοΰ άπειρον
φέροντος σφραγίοα δόξης θεόν τοΰ Άϊδίου
"Αν συγκρίνης τό έπίτευγμά σου μέ τά έ'ργα τής
Αύτοΰ θειότητος
τότε θά έννοήσης τά ϊργα τής Παντοδυναμίας καί
' (τής δικής σου μηδαμινότητο;
| Μή τυχόν σοΰ φέρη τό έπίτευγμά σου αύτό άφατο
(έγωϊσμό
κι' άπαρνηθής τόν Πλάστη οον κ<ιί Δημιονργό "Ομος τό φτερούγισμα τ' άνθρώπου στό Φεγγάρι ποΰ έ'γινε τό 69 τόν μήνα Άλονάρη δέν θ' αποβή μόνον δρόσημο ίστορικό άλλά κι' άπά πλευράς θεολογίας πεδίο έρευνητικό Νέος κλάδος τής Θεολογίας θά προστεθή ή Κοσμολογία ή Τελολογική Θ' άπεικονίζεται ή Αύτοΰ θειότης πιό καθαρά στ' άπειρα εργα Τού τά διαστημικά. Τά πρίν άόρατα έ'ργα Τού θά γίνουν όοατά θά τά ίδη ό ανθρωπος άπό πολΰ κοντά θά θανμάξη την Δνναμ, την θεϊκή καί την άρμονίιΐ πού τά διέπει δλα ίπάνοι έκεϊ Τοΰ θείου Μεγαλείου θ' αποβή νμνητής καί τής ποιητρίας Άγίας Τριάδος προσκυνητής Θά είπη: Κνοιε δλα τά έποίησες μέ μεγάλη σοφία οί κόσμοι των (ίστρονφέοουν την δική Σου σφραγΤδα Τί πρώτα καί τί ίίστερα νά θαυμάσω δέν μπορω, τόλογικό μόν θά. χάσω 'Εκστατικός μενο πρό τοΰ θείον Σον μεγαλείου δταν άτενίζο την δόξα θεότητος τής Τρισηλίου "Ανανδο; στέκο δέν βρτβκο λόγους νά έξυμνό τόν Πλάτην δλου τοΰ κόσμου «αί Δημιουργό Είπέ: Κύριβ Σύ επέτρεψε; στύν άνθοιοπο νά έλθη (στόν οΰρανό ίνα τό βήμα αύτό αποτελέση ίστορικό μεγάλο σταθμό Ή περαιτέρο) πορεία ή άστρική νά φέρη στόν άνθρωπο καί κάποια άλλπγή ΕΙΘε ν άτοϋ φέρη πλούτη 'ά εύτυχήση άλλά καί αίτία κοντάστό ΧΡΙ ΣΤΟ νά ζήση Τί κι' αν τρέφη καλά τό σώμα καί χάση την ψυχή ωφελεία καμμιά δέν θδχη όντε καί μικρή "Οσο καί νά ζήση κάποτε θ' αποθάνη κι' αν δέν πάς στόν ονρανό θά πάς είς τόν "Αδή Τί σ' ωφέλησε ή πορεία στό Φεγγάρι δταν χάσης τόν Οΰρανό καί κλειστής μέσ' τόν "Αδη Χριστιανοί δλου τοΰ κόσμου δς κάνονμε θερμή προσευχή τό έπίτευγμά τ' άνθρώπου δ θεός νά τό εύλογή Ή περαιτέρω τ' άνθρώπου στόν ονρανό πορεία νά γίνεται μέ την συγκατάθεση Αυτού καί εύλογία Τό κατδρθΜμα αύτό νά γίνη νέας περίοδον απαρχή ν' άνατέλλη γιά την άνθοωπότητα περίοδος είοηνική Νά ελθονν χρόνια χιορίς πολέμους καί ταραχές νά έκλείψονν οί άπειλές οί πυρηνικές Τό φάσμα τοΰ πόλεμον νά εκλείψη όλότελα Λπό μικρά καί μεγάλα κράτη άπ' δλη την άνθοωπότητα "Ας επιδοθή δ κόσμος στά ε"ργα τού τά είρηνικά κι' δ,ς σννεχίξη τά ταξίδια τον -τά διαστημικά. Δυνατόν νά προέλθη ώφέλει α μεγάλη, τρανή καί πλοΰτος ά'φθονος νά συρρεύση στή Γή Κι' ετσι έπιτυγχάνει ό σκοπός άστροναντών στή 2ελήνη μέ ευτυχία στή Γή καί διαονή ειρήνη "Οταν κάνης τό ταξίδι τό διαστημικό νά ένθνμήσαι πάντοτε καί τόν θεό Μην τόν έγκαταλείψης καί πέσης στήν 6λη μέ τά μοΰτρα νά σκέπτεσαι ότι κάποτε θά γίνης χωμα μιά χούφτα Κι' άν κερδίσης δλη τή Γή, άστέρες καί Σελήνη διαφορά στήν ψυχή καμμία δέν άφήνει Κι' δταν μεταδαίνης άπ' τή Γή στόν Ονρανδ προσεύχου καί είπέ στόν Δημιουργά θεό: "Ω, πόσον άγαπητά τοΰ Κυρίου τά σκηνώματα τά φαντασμαγορικά καί φωτοειδή στερεώματα! Σ' αύτά Πατέρα ούράνιε καί μενά θυμήσου καί κάνε με οίκήτορα τοΰ Παραδείσον. Ιερεύς ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠ ΟΥΛΟΣ — ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ (ραματ,στης Μάγε, έσύ, τή Ζωή. Κραίνον (τάς την, ό κάθε στΐχος σφαλοϋσε σάν "Ενας θάνατος φώλιαζε καί (στόν πιό άπικρο κι' άφοθα τόν πορεύτηκες. Ό (μως σ' έθγαλε πέρα οτών Ήλυσίων τόν δχτο ό πρω (τοπόρος Θεός. Εύχαριστώ γιά την φιλοζενία ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ Έκάλη, ΔΙ ΕΡΙΌΣΤΑΣΙΑ Ί'ηλεοράσεως καί νιον.ακοΰ ύλικοθ. Ή γνωστή παγκοσμίως κασσιτετεροκόλ- λησις τοΰ ΆγγλικοΟ 'Εργο- στασίου «Μουλτικορ Σόλντερς Λ.τ.δ.» Ζητήσατε τιμάς καί προσπέκτου,ς άπό τήγ Γεν. Άνππροσω,πίίαν. ΦΩΤΠΣ Σ. ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ, Θησέ ως 7, Δ' δροφος. Αθήναι 125. Τηλ. 226.024. ΖΗΓΕΙΤΑΙ μικράς γνιορίζων χρήσιν ποδηλ*του. Πληρόφο ρίαι είς χ» γρτ,φίΐχ μας, Ν( 25, τηχ.229.708. [ΝΔΥΕΣΘΕ είς την ΠΝίΧΗ Μ Ο Δ Α το.6 κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολούθησις τής εξελίξεως τής ανδρικήν Μόδας ΟΔΟ2 Β0ΥΛΗ3 41 Τηλέφ. 235.572 Ένοικιάζεται Κατάστπμα 'τχί κεντρικωτάτης Λε«φόρου Αθηνών μέ πρ κην θέα, είς νεόδμητον οΐκοδομη, ίμβαδοϋ 100 μέτρων μέ 50 τετρ. β< η^ητ,κούς χώρΓυς καί Εμπρ ττλατειας 12υ τ.μ, Κατάλληλον διά κέντρον. Πληροφο ρ·»ι τηλέφ. 424 'Λ καί 426 951, τετρ,

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΑΥΓΌΫΣΤΟΤ 1969
Διά φνσικά καί νομικά πρόσωπα
ΦΟΡΟΑΟΠΚΛΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
ΧΑΙβ ΤΟΝ ΜΗΗΰ ΑΥΓΟΥΣΤΟΝ
ο-"*"" 'Τιτοχρεώσεις μέχρι
τΠϋΒ0ΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
Σ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤ-
ΦΟΡΩΝ
,1 Κινητών αξιών — επί το-
(|ϊ ι.ιλήχ των προερχομένας έξ
Ι συναλλαγΛν Γ) τραπεΐ:·-
καί των όανΐίον
Α.Ν.
η (,νοιχά ι"ΐ νομικά πρόσ ..ι ι
Ο,, ΐιΐνον; χηταϋληθέντας η .ι.-
ΛΙ,,(ρντας είς λογαριασμόν ^3
ί,,αιοίχου έντός τού μην'.ς Ί.,ν-
„„„ Αρμοδίας οικονομικάς εσ, .«.ς
0 τή; πεοιφει% σίιν τίί
10*11 ϊή; δη).(.)«?ιιις. Παρά τί. ί-
ιοχοέιον .ταοαχοατήσεον τού ι, '.-
«, δίον νό υποβληθή κια τ
)ηα; δήλοιοις είς τόν οικονομικόν
ί,οί'ον τής περιφερείας τού δικαι-
ηψν των τάχιον περιεχοιοα τα
(το τού αοθοου 71 παρ. 1 Ν.Δ.
αΐΜή όριζόμενα στοιχεϊα.
. -'Κ.ιί μερισμάτιυν, αμοιβήν
χ/χ 'Τ.τοχοροι είς επίδοσιν δηλώ-
„,(„-; ΑΙ ήμεδαπαί Α.Ε. καί συν-
ίΤ(1ινι«μοΐ Ν. 602 διά τα κατά μή-
,α Ιούνιον διανεμηθενττα με-
(Κματιι, .ιθομΕς>ί"μ(ΐτα. τυκους έξ
ιδικών τίτλιον, άμοιβάς καί πο-
βοβιιι διοικητικόν συμβούλιον, ώς
,ά ινΐος μισθοΰ άμοιβάς διευθυν-
ΐιΪΛ, διαχποιστών όνονύμον έται-
ρειών.
-Ίλϊ λοιπήν είσοδηματιον έκ
/ινητών αξιών: 'Τπόχρεοι οί κατά
μήΛα Ίοί-νιον α) Έξαργνρώσαν-
ιρ; τοχομερίδια όμολογιων καί
Ιοι.ιΓιχθΕθγράς(ον Χοϋ Δημοσίοντ
ή ήμϊδαπών Ν.
II.
β) οί κατταβα-
/οϊτε; μίρίσματτα προελενσειοτς έ
■ιοκοιχοϊ· Είς <ΐι·σικά ή Ν.ΙΙ. Ή .ιαρακράτησις διενεργεϊται κατά ιΐ| Εςαργύρωοιν των τοκομεριδί- » ή την καταβολήν των μερισμά ». Ή απόδοσις ττοΰ φόρον συν πΐ| ίαοδολίι δηλώσεως. 2) Έτεραι περιπτώσει ς παρα- κοατήοειος (ΐόρου: -Ληί.ιοσις φόρου έργολ.αβόν, άπηροοώιτων, πρακτόρων, μεσι- ιι«, προμηθευτών ε'ιδών πρός τό ημασιον, ένοικιαστών Δημοσίιυν τςοσόδων. 'Τπόχρεοι: Έργοδόται »α, (ή καί τα ιδία ώς άντυ πρό- ι*«α έφόσον ό βαρύνων αύτά ίίίο; δέν παοεκρατήθη), καταβα- /κντες χατά τόν μήνα Ίούνιο την ώι τοΰ Εργον ή την αμοιβήν ή ίΐΟομηβΕΐαν η τό σνμπεφιονημένον μισθωμα. Ή δήλωσις έπιδίδεται 'ί; τον οικονομικόν εφορον τής £ΐ>ρο·ς τού ύποχρέου. Συν τή δη-
'ΐιιΐΕΐ καί ή καταβολή τού φόρον
ποίογιζομένου είς 1,5% επί έρ-
γοίάβων καί ένοικιαστών προσό-
«ν καί 1,5% επί αντιπρόσωπον,
ιηαχτόρων κλπ., διά την προμήθει-
«* ίί» τό Δημόσιον ε'ιδών έκ τού
ρρα τύπου. 'Τποβολή
'ψιιιοιιος καί καταβάλη τού πα-
«οατηβέντος κατά μήνα Μάϊον
ϊιοι«β ιτόρου υπό των πρακτορείων
ΐμερησίου καί περιοδικοΰ τύπου.
-Άποξημιώσεις άλλοδαπών έ-
«ΧίΐςήσΕων. 'Τπόχρεοι οί καταυα-
Ιοντί; έντός τοΰ μηνός Ίουνίου
ΪΜΪημιώσπς είς άλλοδαπάς έπιχει
ϊΉ»ις διά την παραχώρησιν τής
Χβησεως μεθόδιον παραγογής,
"ΐματιον, προνόμιον, κινηματο-
ϊίίφΐχών ταινιών κλπ. περί ών
Τ»Μρον 8 Ν.Δ. 4444)64. Συν
'ΐ βηλώσει καί ή καταβολή τοΰ
Ί οοοΐ'.
ΛΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ
ΚΡΓΑΣΙΩΝ
'τ»όχ0Εοι είς υποβολήν δηλώσε-
"5 'ιί καταβολήν τοΰ άναλογοΰν-
;°ί Ρθοιι επί των άκαθαρίστων
"ΜΜν μηνός Ίουνίου 1) Βιομη-
ι κοί βιοτεχνικαί έπιχειρή-
.Ν. 060)37, 2) έπιχειρήσεις
ιας κα; εκμεταλλεύσεως κινη
γοαφικο ταινιών, 3) μετααο-
Τβαπεζικαί καί παραγωγής
οί ρεύματος έπιχειρησεις
,τα άχαθαριστίΐ εσοδα αυτών
«; Μαίον.
Ι"1" * πάσας τάς άνοιττέρω
"11ΧΙΕ| ί ύ
;
Γ''οκλήοου κατά τόν χρόνον
τής δηλώσεως).
στικαί έπιχειρήσεις
ΐαταβάλουν την 2αν δό-
) τού φόρου διά τά άκα-
?σοβά το.ν έξ άσφαλί-
! Τοϊ τριμήνου 'ίανουαρίου -
υ!
1)2)51)
: ι, Α1 βιομηχανικαΐ
< έ δ' ε'ιο- είς τόν ^ Α1 βιομηχανικαΐ Υ*, '"εχ,νι1ία<ι έπιχειΟήσεις δ' ε'ιο- ί Ειίιών ΐι«οκΕμένιυν είς τόν ^ οσιν τής δηλώσειος (1) «ΤΒβολήν τής 1ης δόσεο.ς «σαγωγάς μηνός ?ΐ,Γαβ0λήν τής 3ης 6ό οΐαί " ■ α*3αΥωΥ°ϊ ή κ τής 10ης Αύγουστον έ.ε. μήνα Ιούνιον πιοληθέντων ή διά ι ην αξίαν των ίδιοχρησιμοποιηθέν- τιον ή άλλιος πο>ς διατεθέντιον ώς
ανιο ε'ιδών. (Σημ.: Περί των ά-
ηαλλαγων έκ τοΰ ειδικόν Φ'Κ.Ε.
καί λοιπήν λεπτομκρειών βλέπετε
Λ.Ν. 154)57). 3) Βιοτεχνικαί επ*
χειρήσεις ξακχαροδων προιόντιον
έτησίας άγοράς σακχάρεος ανω
των 6.000 κιλών διά τάς κατά μή¬
να Ιούνιον άγορασθείσας ή είσα-
χθείσας ποσότητας. Συν τή δη-
λώσει καί ή καταβολή τοΰ φόρου
επί συντελεσθή 3% ή 2% προκειμέ
νού περί βιοτεχνικών έγκαταστάσε-
ων ε,ίς νήσους πληθυσμόν κάτω
των 50.000.
Δ11ΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ
ΤΕΛΕΙΑΣ
ΠΟΛΤ-
'Τπόχρεοι: 1) Αί επιχειρήσας
"Χνητής μετάξης διά τά άκαθάρι-
υτα. εσοδά των μηνός Ίου/ίου έκ
πωλήσεων τού προϊόντος (συντε-
Λ*στής αόρου 20% επί τής τιμής
χονδρικώς πωλήσεως. 2) Οί ε'ισα-
γιυγείς φαδετιανιον ε'ιδών καί
ποροιλάνης πρό τής παραλάβη;
αυτών έκ τού τελωνείου υποχρεούν¬
ται είς υποβολήν Ληλώσνοις κα-
ταόολήν τού φόρου πολυτελείας ΰ-
πολογιϊομένου επί τής άξίας της
λαμδανομένης ύπ' δι|ιιν διά την ε¬
πιβολήν των δασμών καί επί συν-
τελεστή 10% διά τά. φ«6εντιανά
ΐ;ί6η καί 15% διά τά έκ πορσελά-
νης.
ΕΤΕΡΑΙ ΙΙΚΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
α) Δήλιοσις καταναλώσεως ρ'ι-
Λων Ν.Δ. 3Κ)28)58. 'Τπόχρεοι:
ΟΙ είσαγιογεΐς ή διασκε>αστ(ά ε'ι¬
δών περιλαμβανομένιον είς τόν
πίνακα τοΰ αρθρου 1 παράγρ. 4
τοΰ ώς δνο> Ν.Δ. (τυροί εΰρίοπαϊ-
κοί, δοΰγαι κλπ., κλιματιστικαί
συσκευαί, άνελκ·στήρες κλπ.) διά
το σύνολον των άκαθαρίστων ίσύ-
δων μηνός Ίουνίου (τής ίκπτώ-
σεως 20% καταργηθείσης διά τοΰ
Ν.Δ. 53)68).
6) ΟΙ είσαγοιγεΤς ή παηαγοιγοί
κηρωδών ΰλών (π/ ήν κηροΰ με-
λισσών) διά τα άκαθάριστα ϊσοδα
των κατά μήνα Ιούνιον πωληθει-
σών ΰλών αποκλειστικώς πρός
κατασκευήν κηρίΐΆ', λαμπάδων,
σπαρματσέτο^.
—Είδική είσφορά υπέρ Ο.Γ.Α.
Νόμου 41ΐί9)61. 'Τπύχρεοι οί εΐσ-
αγοιγεϊς ή κατασκΓνιισταΙ είδών
τοΰ δρθρου 11 τοΰ νόμου 4169)01.
Ή είσφορά (10%) ΰπολογίζεται
επί τής άξίας των κατά μήνα Ί
ούνιον πωληθέντων είδών. Ή είο-
φορά ιής άνωτέρ(ι) περιπτώσειος,
ώς καί ό φόρος των δύο προηγου
μένων καταβάλλονται συν τή δη-
λώσει.
Β. — ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ
ΤΟΤ Κ.Φ.Σ.
—'Τποβολ.ή στοιχείιον άγροτικών
προϊόντων, εΕαγ'ιιγένων κλ.π.: α)
ύττοδολή τώ/ ΚΟΓ/Γαστάσεων τοθ &ρ-
θρου 48 Κ.Φ. Σ., ώς καί δηλώσεις
τελών χιιρτοσήμου, είσφοράς ΟΓΑ,
δακοκτονίας ελαιών, μετ" άποδει-
κτικοΰ κ(ΐτ<ι(>ολής αυτών, επί τής
άξίας των κατά μήνα ΉοΰνΙον
έκδοθέντων στοιχείιον άγοράς γε-
ωργικών προίόντων, πιολήοείος γε-
οογικίιν ποοιόνττον ιδίας παριιγΐιι-
γής καί εκκαθαρίσεως επί ποιλή-
τεος διά λογαριασμόν των πα-
ραγ(ι>γών.
Διά. τάς άγοράς καπνών εκ των
παραγωγήν ΰποβάλλονται τά πι-
στοποιητικά άγοοαπο)ληαί«ς άν-
τί άτομικων καταστάσεων.
β) 'ΤποίΙολή στοιχείον ΰπς των
έξαγωγέων διά διάς άναγγρλθεί-
οας διαφοράς ν.ιτά μήν(ΐ Μάϊον
επί των θεορημένων τιμολογίιον
των. ("Αρθρ. 51! παρ. 2 Κ.Φ.Σ.).
- -Δηλώσεις όυΐοδόσεΐ'ΐς τελώλ
χαρτοσήμοτι. ΟΊ έκδύσαντες κατά
τό τρίμηνον Απρίλιον - Ίουνίου
τιμολόγια, έκκαθαρίσεις καί ιιορ-
τωτικάς, οί καταβάλλοντες ή πι-
στώσαντες είς λ) σμόν, ένοίκια
αύτοκινήτιον, έκσκαο; είον καί λοι¬
πών μηχανημάτων, προμηθείης,
μεσιτείσς καί λοιπάς άμοι6άς τρί¬
τον περί ών τό άρθρον 50 Κ.Φ. Σ.
υποχρεούνται είς υποβολήν διπλω-
τύπου δηλώσεις μετ' ποδεΐκ(τΐκο6
καταβολής τού χαρτοσήμου επί τής
αξίας των Ανωτέρω στοιχείον.
ΑΝΕΓΕΙΡΟΜΕΝΑΙ ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΟΙΚΟΔΟΜΑΙ ΘΑ ΦΥΛΑΣΣΟΝΤΑΙ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΣ ΑΥΤΟΝ
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ
ΛΗΜΑΤΟΣ
ΕΙΣ Ο¬
ΤβΛ
ων υποκειμένιυν εις
ΐ6 Φ·Κ·Ε· 6ι"
|σοδα των κατά
1) Φυσικών πρόσωπον. Μέχρι
10.8.69 ή 5η δόσις (1)10) τοΰ
φόρον επί είσοδήματος 1968 καί ή
5η (1)10) χοϋ προκαταβλητέου
φόρον είσοδήματος 1969. Όμοίιος
καί διά τά φυσικά πρύσίοπα άτι¬
να κατ' εξαίρεσιν έδικαιοΰντο είς
υποβολήν δηλώσειος μέχρι 10.4.69.
2) Νομ. πρόσωπον, α) Κερδο-
σκοπικοΰ χαρακτήρος. Τά κλείον-
τα διαχείρισιν την 31)12 δε'ον μέ-
γρι τήτ; 10.8.69 νά κατα6άλλουν
την 4ην δύσιν (1)6) τοΰ ψύρου
επί είσοδήματος 1968 καί την 4ην
)1)8) τοθ προκαταβλη,τέου . β)
Μή κερδοσκοπικοΰ χαρακτήρος.
Μέχρι 10.8.69 τν 6ην δύσιν τοΰ
φόρου καί την 6ην τοΰ προκατα-
βλητέον.
3) Νομ. προσώπων ΰπύ εκκα¬
θάρισιν ή διάλυσιν αέγοι 10.8.69
Αί οίκοδομαί ποϋ άνεγείρονται
είς την περιφέρειαν τής Άστυνο
μικής Διευθύνσεως Πειραιώς, θά
φυλάσσωνται, μερίμνη των Ίδιο-
κτητων καί των ΰπευθύνιον διά
την ανέγερσιν των.
Ή τοιαύτη φύλαξις, καθ' όλον
τύν χρόνον τής ημέρας, κατά τύν
οποίον δέν έκτελοΰνται εργασίαι
θά άρχίζη δσον περατοΰται ή κα-
Η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟ 1972
ΘΑ ΥΠΕΡΔΙΠΛΑΣΙΑΣΘΗ
"Ν Ι-,,ΊΙΐ,Ιεϋί ΕΙ- -ΤΝΟΙΚΙΑΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Ό φόλαξ διορίζεταΐ υπό τού ίδι-
οκτήτου τής οίκοδαμής, γτοΟ έπιβλέ-
πο,τος μηΧανΐ«ο0 τού έργολάβου κα)
παντός υπό οιανδήποτε σχέσιν άνα
λαμθάνοντας την ανέγερσιν τής οί-
κοδομής, τηρουμένων καί έν προκει πετανάκης, είς τηλεοπτικήν συνέν
μένω των δ,ατάξεων τοθ δρθρου 153 τευξίν τού. "Ετέροι στόχοιτοΰ
•ου Κ.Ν. 2458)1953 «Περί Όργα- προγράμματος, προσέθεσεν, είναι
νισμοθ του Σώματος Αστυνομίαν ' ' '
Πόλεων». 'Αμιϊ τώ δΐορισιμώ τού
Ό ΰπερδιπλασιασμύς τής σημε- σις δίδεται καί είς την ιδιωτικήν
""' ■"···"■ =- -'- - ■ ' ποωτοβουλίαν. Ούτω άπό τοΰ ε-
τους 1968, ότε ήρχισεν εφαρμοζό¬
μενον τό πε,νταετές πρόγραμμα ο'ι-
κονομικής άναπτύξεως, ό ΕΟΤ έ-
6ανειοδότησεν ίδιιοτικάς έπιχειρή¬
σεις πρός δημιουργίαν νέον ξενο-
δοχειακών καί τουριστικών έγκα-
ταστάσεοιν. Διετέθησαν πιστώσεις
ΰψονς 5,5 δισεκατομμυρίων δρα-
ρινής τουριστικής κινήσεως, απο¬
τελεί τύν δασικόν στόχον τοϋ
πενταετοΰς προγράμματος του-
ρισηκής άναπτύξειος 1968 — 72.
Τοΰτυ ύπεγράμμισεν ό γενικός
γραμματεύς τοΰ ΕΟΤ κ. Ν. Κα-
ή διεύθυνσις τού ήδη ύψηλού διά
την Ευρώπην μέσου χρόνου παρα-
(ίηκδντων του; ένεργεΤ έΚτισταμένην
ύπ' αριθ. 77 Άστυνομικής Δι επιθεώρησιν τής οΐκοδομής. Άικολου
ξεο>ς τού Διευθυντού τής Ά- ΰ"ξ παραμένει είς την Θέσιν Τού
στυνομίας Πειραιώς, «πε,ρί μέτρίον *<*' δλαν τόν χρόνον τής υπηρεσίας πρός πρόληψιν κ«1 καταστολήν έκ- ' τ<*Λ άπαγορεύει την είσοδον ε(ς τή» νύμυ>ν ένεργειων πραττομένων είς οΙΚοδομι/ή παντός προσώπου ξένου
άναγειρομένας οίκοδομάς» ή όποία ^Ρός αυτήν καί λαμδάνεΐ πάν προ»
εδημοσιεύθη είς την εφημερίδα
τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 484, Β')
28—7—1969).
Ή έν λόγω άστυναμική διάταξις
άττό τής 28ης Ιουλίου έ £.
σηχον μέτρον πρός πρόληψιν πάση!
διοπτΐατώσεως ύπότττου τινός εκδηλή
έκνόμου ενεργείας. Έν περιπτώσει
διαπιστώσε(·)ς νπόπτου έκδηλώ-
καϊ £χ€ΐ ώς εξής:
«Άπό τοϋ πέρατος τ&ν εργα¬
σιών κατασκευής τοθ σκελετοΰ τοθ
ϊσογίίου πάσης ανεγειρομένης οϊ-
κιδομής Αποτελούμενης έκ δυο τού
σεωζ ή καταστάσεως εΐβοττοιεΐ άμελ-
λητί την οίκείαν άστυνομικήν Αρ¬
χήν/ λαμβάνων δμα πάν ττροσηκον
μέτρον πρός άττοπ-ροττην έξαψανΐσ*· Ι
ως ίιπόπττων ττροσώπων ή ιτραγμά·
τον καϊ πρός τήρησιν ανέπαφον ποτν
λαχΐστον όροψων, ττερ,λαμβαναμένου τός αΓ,μείου τής οίκοδομής Εχον^ς
α ^ μέχρ1 ,ής &
ρατώσεωζ άπασών των ο!κοδομικ<&ν έργασ'ών, ή αίκοδο,μή φυλασσεταΐ }- πό φιιλακος κατά ττάνια χρνσνο» καθ' δν χρόνον έν αυτή δέν έργάζε- ται έργατοτεχνικδν προσωπικόν. Πάσα παράδοσις των άνωίτέρω τ» μωρεΤται μέ τάς προβλεπομένας είς τό αρθρον 459 τοθ Ποΐνΐκοΰ Κώδΐκος ποΐνάς>.
Ο ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΑΑΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΑΔΟΥ
«Ή ελευθερία των εισαγωγήν
δέν ίσχύει χάριν τοΰ έμπορίου καί
των φορέων τού, άλλά χάριν τοΰ
σύνολον τοΰ έλληνικοΰ Λαοΰ».
Τουτο ετόνισε ό Πρόεδρος τοΰ
'Εμπορικοΰ Συλλόγου Αθηνών κ.
Γεώργιος Ε. Άναστασόπουλος κα¬
τά την ετησίαν Γενικήν Συνέλευ¬
σιν τοΰ Συλλύγου Προσέθεσεν ό¬
τι ή ελευθερία των εισαγωγήν έ-
ξουδετερώνει οιανδήποτε πληθωρι-
στικήν· τάσιν, έλίγχει τάς ποιότη¬
τος καί τάς τιμάς των αγαθών, ά-
σφαλίζει την δραχμήν κ<ά έπιτρέ- καταβολ η (εφ' άπαξ) τυΰ φύρου, έφ' δσο> ή έκκαθάρισις έληξεν ή
ή διάλυσις έγε'νετο την 31.7.(ί9.
"Αλλως ίντός μηνός άπό τής εκ¬
καθαρίσεως η διαλύσεως.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ 15 -
8 - 69
ΤΙΙΟΠΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ
'Τπόχρεοι: Έπιχειρήσεις Φυσι¬
κά Γ) Νομικά Πρόσωπα διά τάς
εγγραφείσα^ είς τά βιβλία κατά
μήα Ιούλιον πράξει ς δανρίων,
διανομής κεοδών καί πάσης φνσε-
ος άπολήψεον των ί·ταίρ(ον. Συν
τή ί',τοβολή τής όηλώσεΐιις κ<ΐί ή καταβάλη τοθ χοορτοσήμου. ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ Τ- ΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ 1) ΟΊ άρχιτέκτονες καί μηχανι¬ καί υποχρεούνται είς υποβολήν δη¬ λώσεων καί καταβολήν φόρου διά την σύνταξιν μελετην, επίβλεψιν τεχνικόν έργων κλπ. πρό τής χο¬ ρηγήσεως τής σχετικής αδείας ή τής θεωρήσειος των σχεδιον κλπ. ϋ) Τό πρώτον άρχόμενοι των ίργασΐίον τον έπιτηδευματίαι υ¬ ποχρεούνται νά ύποβάλουν σχετι¬ κήν δήλωσιν πρός τόν Οίκ. "Ε- φορον τής περιφερείας άσκήσεως τοθ επιτηδεύματος και νά έφοδια- σθοθν με την νπό τού Ν. 4045) •ίθ προ(>λρπομένην αδειαν. Ή δή¬
λωσις δέον νά υποβληθή πρό τής
ίνάρξρος των εργασιών.
;)) Επί ίκμισθώσε'ος άκινήτων
κειμένιον είς την περι^ρειιιν τ.
Λ)σε<ος Πρίοτευούσης υφίσταται •'ποχρέ,οσις ΰποβολής είς τόν αρ¬ μόδιον Οίκ. "Εφορον αντίγραφον (είς 6 πλούν) τοΰ ίδιωτικοΰ μι- σθ.οτηοίου κατά τάς κατωτέρω διακρίσεις: α) Επί καταστημάτων άνεΕαρτήτως ποσοΰ μισθώματος. 6) Επί ο'ικιήν μόνον είς πεοίπτω- αιν σνιιβατικοϋ μισθώματος ηνιο των 2.000 δραχ. μηνιαίως. 4) Δήλιοσις άποθηκών: 'Τπύ- χρεοι οί έπιτηδειιματίαι οί προτι- θεμενοι νά χρησιμοποιήσουν χώρον πρός άποθίγκευβιν αγαθών, ή έ¬ τερον, πλήν τής κυρίας, επαγγελ¬ ματικήν εγκατάστασιν. Ή δήλω¬ σις ΰποβάλλεται είς τόν οίκ. εφο- ρον τής περιφερείας τοΰ ύποχρέου πρό πάσης χρησιμοποιήσεως την αποθήκην ή τής έπαγγελματικής έγκαταστάσείος ("Αρθρον 15 Κ. Φ.Σ.). 5) 'Τοβολή καταστάσεων υπό Α.Κ., έντός δίμηνον άπό τής έγ- κρίσεως τοΰ Ισολογισμόν, αί ή- μεδαπαί Α.Ε. υποχρεούνται νά ϋ- ποβάλονν διά τάς όνομαστικάς με¬ τοχάς, ατομικήν κατάστασιν δι' έκαστον μέτοχον καί σνγκεντρωτι- κήν τοιαύτην μέ τά έν ά'ρθρ.) 52 § 1 όριζόμενα στοιχεία. 'Επίσης έντός τής αυτής προθεσμίας ίι- πΟχ«εοΰνται είς υποβολήν κατα- (ττάσεων διά τάς άμοιβάς τοΰ Διοικητικόν Σνμβουλίον καί τον προσωπικού τάς παρεχομένας διά . η ί_____ Ινη1! Α>ιιι«ΙΙΛΪί
πει σταθεράν καί ταχείαν οικονο¬
μικήν ανάπτυξιν
Περαιτέρω, ό κ Άναστασόπου¬
λος, ανέφερεν ότι τό άνοιγμα τοΰ
έμπυρικοΰ ίσοζυγίου δέν όφείλεται
είς την αύξησιν των εισαγωγήν,
αί οποίαι έξελίσσονται ομαλώς,
άλλά είς την αδυναμίαν τής έγχο-
ρ(ον βιομηχανικής παραγωγής νά
τοποθετηθή τά έλληνικά προϊύν-
τα καί έκτός τής Ελλάδος. Πα-
ρά ταυτα, εΐπε, τό ίσοζύγιον πλη¬
ρωμήν ίξε-Λίσσε,ται ομαλώς.
—Άναφερόμενος είς τό θέμα
των μισθώσειον καταστημάτο>ν, ό
κ. Άναστασύπουλος, άφοΰ έξέ-
0ισε. τάς ενεργείας τής Διοικήσε¬
ως τοΰ Συλλόγου διά την ένημέ-
ρωσιν τής Κυβερνήσεως επί των
ΰγιων άπόψεων τοΰ έμπορίου έ¬
ναντι τοϋ προβλήματος της Στέ-
γης, έπανέλαβε ότι ό εμπορικάς
κόσμος ουδέποτε έπεζήτησε νέον
Ενοικιοστάσιον, άλλά , εφαρμο¬
γήν των άρχών τοΰ δικαίου.
Ακολούθως έπεσήμανεν ίίτι αί
Οασικαί άτέλειαι τοΰ νέου περί έ-
ϊΐαγγελματικής στέγης διατάγμα-
τος, συνίσταται είς την έλλειψιν
διατάξεως ϋποχρεούσης τόν τρίτον
καί ουχί τόν ίδιοκτήτην είς την
καταβολήν άποξημιώσΓως είς τόν
μισθωτήν, καί άφ' ετέρου είς την
μή ύπαρξιν προβλέψεως διά την
προτίμησιν τοΰ έξωσθέντος δι' ά-
(Όΐκοδόμησιν ή την αποζημίωσιν
αου.
Τι'λος, ετόνισεν ότι τό άποφασι-
στικόν βήμα διά >ήν οριστικήν επί¬
λυσιν τοΰ θέματος τής Έπαγγελ¬
ματικής Στέγης έπραγματοποιή-
ιιιηλοτέοας είσοδηματικής κατηγο-
θίας καί ή έπιμήκυνσις τής τουρι-
στικής περιύδου.
— Συμφώνιος πρύς τάς άνακοι
νώσεις τοϋ κ. Καπετανάκη, κα¬
τά εξάμηνον Ίονοναρίου - Ίου¬
νίου 19159 αί άφίξεις περιηγητήν
άν ήλθον είς 493.308 έναντι 310.
2.52 τού 1968 καί 344,969 τοΰ
1!)07. Εσημειώθη ούτοι αύξησις
κατά 26,8^ καί 14% άντιστοίχος.
Έξ άλλον, κατά τύ πεντάμηνυν
Ίανουαρίου - Μαίου 1969 τύ είσα-
χθέν ταξιδιοτικόν σννάλλαγμα α¬
νήλθεν είς 41.800.000 δολλάρια έ¬
ναντι 31.529.00ο τής άντιστοίχου
περιόδου τοΰ 1968, σημειωσαν αίί-
ξι,σιν κατά 32'6%.
-•"Οσον άφορά είς τό ΰψος
των κρατικήν έπενδύσεων, ετονί-
σθη δτι, διά την πενταετίαν 1968
—72 (ά πισιώσεις δι' εργα καί με-
λ,έτας, άνέρχονται είς τό ποσόν
των 3.250 έ·'ατομμυρίθ)ν δραχμήν.
Ειδικώτερον, κατά τό τρέχον έ'τος
ό ΕΟΤ εκτελεί μέ ταχϋν ρυθμόν
πρύγραμμα ϋψους 700 έκατομ.
δί>χ. Τά σπουδαιύτερα εκ των κα-
τασκ.ευαζομι'νιον ή προβλεπομένων
υπο τοΰ πενταετοΰς προγράμματος
έ'ργα είναι τά άκόλουθα:
Έγκαταστάσεις λιμένιον θαλα-
μηγων δαπάνης 170.000.000 δρχ.
έ'ργα Άκροναυπλ,ίας 80.000.000
δί.>χ., ανάπτυξις λουτροπόλεων καί
ιαματικήν πηγήν 210.000.000
δρχ., Κάμπινγκ 140.000.000 δρχ.,
επέκτασις λοντρικήν εγκαταστάσε-
ιιιν καί δημιουργία νέ(ον 170.000.
000 δρχ., ανάπτυξις τουριστικήν
ϊονών 190.000.000 δρχ.. σταθμοί
είσόδου καί ανάπτυξις συγκοινιο-
νιακήν μέσιον 160.000.000 δρχ., α¬
νάπτυξις όρεινοΰ έσιοτερικοΰ του-
ριπιιιηι - τε/.ε(|ερίκ 11)0.000.111)0
ΰρχ., διαμορφώσεις καί άςιοποι-
ήσεις αρχαιολογικήν τουριστικήν
χώρων καί κτιρίων 300.000.000
δοχ., άξιοποιησεις σπηλ.αίιον 30.
000.000 δρχ. Είς τά εργα αύτά
δέν περιλαμβάνεται τό έργον άξιο-
ποιήσεως τού Φαληρικοΰ Δέλτα,
ποοϋπολογισθείσης δαπάνης 2.760
έκατομ. δραχμήν.
Ιδιαιτέρα έν τή μεταξΰ ώθη-
θη διά τής παραμονής των ένοικι¬
αστών καταο'τημάτων είς τό μι¬
σθόν, προσθέσας δτι ό στύχος τοΰ
Εμπορικον Συλλύγου είναι ήδη ή |
θεραπεία των άτελειήν τοΰ νομο-
βετήματος.
—Ό κ. Άναστασύπουλος έξ άλ¬
λον, άνεφέρθη είς τύ φορολογι¬
κόν, είς τό θέμα τοΰ ώραρίου των
Χ.ατασΐημάτων καί είς την ανάγ¬
κην κατοχνρώσειος τής έμπυρικής
πίστεως.
Τάς εργασίας τής Γενικής Συ¬
νελεύσεως τοΰ 'Εμπορικοΰ Σνλ-
λόγου Αθηνών παρηκολούθησε καί
ό ΰιρυπουργός Έμπορίου κ. Γ. Γε
ωργακέλος.
χμων, ίνή ή ίδιοιτική σνμμετοχή
άνέρχεται είς 3.700.000 δρχ., α¬
νευ ΰπολογισμοΰ τής άξίας των
οικόπεδον. Μέχρι σήμερον ιλ.ει-
τοΰργησαν 189 νέαι ξενοδοχειακαί
μονάδες δνναμικύτητος 10.271
κλινών, ευρίσκονται ύπύ κατα¬
σκευήν 24.650 περίπον κλίναι καί
υπό δανειοδότησιν έτεραι 26.600
κλίναι. Σημειωτέον ότι τό ύφιστά-
μΐνον ξενοδοχειακόν δυναμικόν
τής χώρας άνήρχετο κατά τό τε-
λος 1968 είς 97.600 κλίνας.
—Ό ΕΟΤ αποδίδει ιδιαιτέραν
σημασίαν είς την ανάπτυξιν τής
θεσσαλονίκης, ή όποία προδλέπε-
ται ότι θά καταστή συντόμως έ-
Λΐκεντρον τουρισμοΰ είς την Βύρ.
Έλλάόα. Είς τά πλαίσια τοΰ πεν¬
ταετοΰς προγράμματος άξιοποιοΰν-
ται καί εχουν προγραμματισθή ερ
γα τής τάξεως την 330 έκατομ
δραχμήν. Προτεραιότης εδόθη είς
την ανάπτυξιν τής Χαλκιδικής, ίί-
.νου ίκτελοΰνται εργα ΰποδομής κα
άναπτνσσεται ταυτοχρόνως ή δρα-
στηριύτης τής ίδιωτικής πρωτο-
Οουλάας. Ειδικώτερον ό κ. Καπε¬
τανάκης έτύνισεν δτι περατονται
τύ έστιατύριον Άγίου Σύλλ.α Κα-
Οάλας, καταρτίξεται ή μελέτη διά
την τουριστικήν ανάπτυξιν τής
πε-ριοχής Καλαμίτσης καί ενισχυ¬
θή ό Δήμος διά την κατασκευήν
τοΰ πνενματικοϋ κέντρον καί τής
Λλατείας Ένυδρίον. Παραλλή
λως εδόθησαν ένισχύσεις διά του-
ριστικά έ'ργα είς τάς περιοχάς
Βεροίας, Έδέσσης, Φλωρίνης,
Ξάνθης. Άξιοΐιοιεϊται έπίσης ή
ριοχή Άγίας Βαρβάρας Δράμας,
«ερατοΰται τό κάμπινγκ Άλεξαν-
δρουπύλεοις καί άξιοποιεϊται
κοιλάς τοΰ Στρυμόνος. Τέλος, ε¬
χουν προγραμματισθή πλάζ είς
Λεριοχάς τής Χαλκιδικής, Κομο-
τηνής καί Ξάνθης.
ΘΑ ΔΙΑΝΟΙΓΟΥΝ 162 ΟΔΟΙ
ΔΙΑ ΑΟΓΟΥΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΝ
ΕΔΗΜΟΣΙΕΤΦΗ Η ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ
ΜΗΔΕΝ Η ΕΙΣΦΟΡΑ
ΕΛΛΗΝΙΧΟΤ
ΚλΛΙΟΛΛΛΟΤ
ΕΝΤΟΣ τής Ε.Λ.Κ.
Έμηδενίσθη κ(ΐί πάλιν διά την
τρε'χονοαν Ηιδομάδα, ή άντισταθ-
μιστική εϊσςορά επί τού ίλληνι-
τοΰ έλωολάδον τοΰ είσαγομένον
είς τάς χώρας τής ΕΟΚ. Παραλ¬
λήλως είς τό έκ τρίτον χωρήν
προερχύιιρνον φυσικόν έλαιύλαδον
επεβλήθη είσφορά έκ 49,40 δολλ.α
ρίιον κατά τύννον.
ΤΩΝ ΝΕΟΖΗΛΑΝΔηΝ
Κ ΡΕΑΤΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Άφίΐχθη πρό τινος είς Αθήνας ό
ιπρδεδρος τοθ ΌργανισμοΟ Κρεατο
παραγωγών τής Νέας Ζηλανδίσς σέρ
"Γζών "Ορμοι/τ, σννοδενόμενος υπό
τοθ κ. Μττ_ Ράι«ν, μέλοιΛ Τοΰ αύ-
το3 ΌργανισμοΟ. Κατό: τΐν ίβώ πσ
ραμονϊΐν τού ό σέρ Όρμου* θά
I-
ΧΠ συνομιλίας μέ "Έλληνοτς είσαγω
γεΐς κρεάτων πρός ένημέρωσίιν τού
επί των συνθηκών καί των προίλη
ματων τής έ/^ληνΐκτ>ς άγορός κρέατοζ
Νέον άγγ/
έλα<ι ρύν άεροπλάνον τής έταιρίας Μπρ ίττει - Νόρμαν, λανσάρεται στήν αγγλικη άγορά. Ή άγγλικιΗ έ:ταιρε!α Ήγγλις Ήλέκτρικ Βαλ6 φωτογροφικήν τΊλεκτρονΐκΓΥν Εκατόν έξήντα δύο οδοί την Αθηνών — όλαι τής συνοικίας τοΰ δήμου — θά διανοιγοΰν διά άπόφαση τοΰ ύπουργοΰ Δημοσίιον "Εργιον κ. Παπαδημητρίου έδημο- λόγους κνκλοφοριακούς. Σχετική δησιεύθη είς την Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Δ' άρ. 145) 25.7.69), κατόπιν προτάσειος τοΰ Λήμου Άθηναίιον. Διά τής ΰπουργικής αποφάσεως άναγνωρίξεται, ώς επειγούσης ά- νάγκης, ή έφαρμογή τοΰ Ίσχύον-- τος ρημοτομικού σχεδιον Άθηνήν, πρός διάνοιξιν, διά λ.όγους κυ- κλοφορίας 162 δδήν, ήτοι: 1) Άγνάντιον, ΙΙετράλιονα. 2) "Αγρας παρά τό Στάδιον. 3) "Α- φου παρά τύν "Αγιον Σπυρίδονα 4) Αίμιονος, Άκαδημία Πλ.άτονος. 5) Άγίου Στυλιανού, Γκύξη. 6) Αίγίου, Άμεπλόκηποι. 7) Άντι- μάχου, Ίλίσσια. 8) Άμπατιέλου Πατήσια. 9) Αύτοκρ. Άγγελον, Στρέφη. 10) Άσραπόγιαννου, Έ- ρυθρός Σταύρος. 11) Άλκμήνης Κάτο) Πετράλιονα. 12) Άπολλο- νίου, Πετράλιονα. 13) Άλ.κ.έτου ΙΙαγκράτι. 14) Βαλχορραφτίου, Κολιονός. 15) Βυζηϊνοΰ, Κυπριά- δου. 16) Βρανά Έλληνορώσσων. 17) Βλασσοπούλου, Κουκάκι. 18) Ρεράκη, Κάτω Πατήσια. 19) Γιαν- νιτσήν, Κυψέλη. 20) Δρυινουπόλε- ιος, "Αγ. Σπνρίδωνα Σεπολίιον. 21) Δαβάκη, "Αγιος Θωμάς. 22) Λημακοπούλου, Πατήσια. 23) Δαι- δαλιδήν, Πετράλωνα. 24) Δημύνα- κτος, "Αγ. Σώστης, 25) Διαμ. Κυ- Οΐακ.οΰ, Κάτω Πατήσια. 26) Δε- μερτζή, Κάτω Πατήσια. 27) Δα¬ βάκη Κ., Έρυθρός Σταύρος. 28) Έπιγένους, Περισσός. 29) Εύρυ- μέδοντος, Κεραμεικύς. 30) Ζ«ρ- οάκη Κάτω Πατήσια. 311 / ιτειροπούλου, Κάτω Πατήσια. 32) Ίώνιον, Πετράλιονα. 33) Ίφιγε- νείας, Κολοκυθοΰ. 34) Κρέοντος, Κολιονός. 35) Κιθαιρώνος Πατή¬ σια. 36) Καρπενησιώτη, Τουρκο- βούνια. 37) Καπετάν Λαχανά, Κά- τω Πατήσια. 38) Καρκαβίτσα, Γα- λάτσι. 39) Κορμούλη, Κάτιο Πα¬ τήσια. 40) Κιονσταντινουπόλεος, Βάθη. 41) Κοογιαλενίον, Έρνθρός Σταύρος. 42) Κτησι'ου, Μέτς. 43) ΚυπριΛνον, Γκ.ύςη. 44) Κουτσικα- ρη, Φυλακαί Αβέρωφ. 45) Κοκκί- νη, "Αγ. Παντελεήμιον (Ίλισσοΰ). 46) Κασομούλη, Δουργούτι. 47) Λυσιμαχείας, Νέος Κόσμος. 48) Λάσκου Β., ΙΙαγκράτι. 49) Μάκ- Μίλαν, Πατήσια (Άλυσίδα). 50) Μανιτάκη, "Αγ. Σπυρίδον Σεπο- γός, "Αγ. Σώστης. 74) Σινώπης, Άμπελόκηποι. 75) Σύμης, "Αγ. Νικόλαος Άχαρνών. 76) Σίφνου, Πατήσια. 77) Σωζουπόλεως, Άτ- τικής.' 78) Στρατηγοΰ Δαγκλή, Κάτιο Πατήσια. 79) Σολιώτη, Τουρκοβούνια. 80) Σφαέλου, Ι'ουρκοβούνια.81) Τερτίπη, Κάτω Πατήσια. 82) Τριανταφυλλίδη, Έλληνορώσσιον. 83) Τσοπανάκου, Γκύζη. 84) Τσίλλερ, Πατήσια. 85) Ταξίλου, Ίλίσια. 86) Ίβρίου. Κυ- νοσάργονς. 87) Ίψικλέους, Γούβα. 88) Φλωρίνης, Πατήσια. 89) Φρύ- νιοτος, Γούβα. 90) Φοίβον, "Αγ. Παντελεήμων (Ίλισσοΰ). 91) Φρει. δ Τσέντνε·ρ, Έλίρώσσων. 91) Χα- ριόήμου, Γούβα. 93) Χαμοστέρνας, Κάτω Πετράλωνα, 94) Χερσίφρο- νος, Γονβα. 95) Ψνχάρη, Γαλά- τσι. 96) Βοντσινά, Γούβα. 97) Γε- ωμέτρου, Κυνοσάργους. 98) Γου- βας, Γούβα. 99) Έγγέλη, Δουρ¬ γούτι. 100) Έχελιδών, Κεραμε.1- κός. 101) Ενρυσθέίος, Κ. Πατρά- λ<»να. 102 Άηδόνων, Γκύζη. 103) Άλκινόου, "Αγ. Σπυρίδιον Σεπο- λίον. 104)"Αλκωνος, Παγκράτι. 105) Άξιουπόλειος, Ριξούπολις. 106) Άντιφάνους, Κολοκυνθοΰ. 107) Αύλίδος, Άμπελόκηποι. 108 Άρύββου, ΙΙαγκράτι. 109) Αγ. Παρασκευής, Πατήσια. 110) Αγ. Δημητρίου "Οπλων. Αγ. Δημη¬ τρίου "Οπλιον. 111) Αίτιολοΰ Κο- σμά, Φυλακαί Άβέριοφ. 11) Α'ιγί- νης, Κυψέλη. 113) Άσημάκη Φιο- τήλα, Στρέφη. 114) Βερναδάκη Τουρκοβούνια. 115) Γκλύστη, "Αγ. Σώστης. 116) Γαλατείας, θησεί- ον. 117) Γεωργ. Νάζου, Αγ. Δη¬ μητρίου "Οπλων. 118) Διον. Έ- φέσσου, Φυλακαί Άβέριοφ. 119) Έδέσσης, Βοτανικός. 120) Ηρα¬ κλείου, Πατήσια. 121) Θεαγένους, ΙΙαγκράτι. 122) ' Θηναίας, Άκα¬ δημία Πλάτιονος, 123) Κόρακα, Κάτω Πατήσια. 124) Κιλκίς, Ά¬ καδημία Πλάτωνος. 125) Κύμης, "Αγ. Παντελεήμιον Άχαρνήν. 126 Καρυων Μεταξουργεϊον. 127) Κουρτίδου, Κάτω Πατήσια. 128) Καβάφη, Κάτιο Πατήσια. 129) Κουντουριώτου, Νεάπολις. 130) Καπετάν Βάρδα, Νέος Κόσμος. 131) Καμβουκίων, Άκαδημία Πλά τονος. 132) Καρδίτσης, Άτηκή. 133) Λεάνδρου, Κολοκυνθοΰς. 13) Λιζάρδου, Πατήσια. 135) Λιοσίων, Βάθης. 136) Μελ. Βα¬ σίλειον, Δουργούτι 137) Μελ. Πηγά, Α' Νεκροταφείον. 138) Μεγαλοπύλεως, Γκύξη. 139) Ν. Ζορμπά, "Αγ. Δημητρίου "Οπλων. 140) Κνωσσού, Πλατ. Άγάμων. λίων. 51) Μεγασθένους, Γούβα. ' 141) Κλαδά, Κυνοσάργους, 142) 52) Μάχης Ίβάν, "Αγ. Σπυρίδων Σεπολίιον. 53) Μεγίστης, Κνψέλη. 54) Μονής Σέλτσον, "Ανω Πατή¬ σια. 55) Μεσολογγίου, Νεάπολις. 56) Μπίγλιτσα, "Αλσος Σνγγροϋ. 57) Μαργαρίτη, "Αγ. Παντελεή¬ μων (Ίλισσοΰ), .">8) Μάχης Άνα-
λάτων Δουργοΰτι. Γ>9) Ν. ΟύρανοΟ
Κύρου Άχ., Έλληνορώσσιον.
143) Μοναστηρίου, Άκαδημίας
Πλάτωνος. 144) Μπουφίδου, Γη-
ροκομεϊον. 145) Οίίμπλιανης, Ί¬
λίσσια. 146) Όλοφύτου, Λαμπρι-
νή. 147) Πλαπούτα, Στρέφη.
148) Περραίβου, "Αγ. Παντελεή¬
μων (Ίλισσοΰ). 149) Όρέστου,
Νεάπολις. 60) Ναυάρχου Λνκούόη, . Κάτω Πετράλιονα. 150) Ρηνείας,
Αγ. Σπυρίδιον Σεπολίιον. 61)'Νι- ] Κυψέλη. 151) Ραζηκότσικα, "Αγ.
κήτα θίομα, Άμπελόκηποι. 62)
Ξανθίπης, Κολιονός. 63) Ξενοπού-
Παντελεήμων (Ίλισσοΰ). 152)
Ραφτοπούλον, "Αγιος Σώστης.
λου, Έλληνορώσσοιν. 64) Παπά- ! 153) Σκυλίτση, Στρέφη. 154)
δριά, Γκύζη. 65) Περισσού, Πεοισ- Σάμου, Σταθμός Λαρίσης. 155)
σός. 66) Πανουργιά, "Αγ. Μελ.ρ- Σουλιοιτων, Δουργούτι. 166) Σμό-
τίου. 67) Πίνδου, Πατήσια, 68) λικα, Σεπόλια. 157) Τομπάζη,
Πλατεΐα Λε-ΰκας, "Αγ. ΙΙαντελεή- Ψυρρή. 158) Χαλκηδόνος, Άμπε-
μιον (Ίλισσοΰ). 69) Ποιήνης Φυ- λόκηποι. 159) Χαρίβης, Βάθη.
λακαί Άβέοίοφ. 70) ΙΙύορον, Παγ- | 160) Θεσσαλονίκης, θησεΐον. 161)
κρατι. 71) Πέτρας, Κολωνός. 72) Οίκονύμου Θωμά, Έλληνορώσσιον.
Προποντίδος, Κολιονύς. 73) Σφιγ- 162) Άδων. Κύρου.
ΛΙΑΝ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ
ΤΩΝ ΕΛΛΗΝ. ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΕΙΣ ΗΙΊΑ
θαρισιν η οια/.υσιν μεΑυ^ ·■»·»· ένκοιθέντος ίσολογισμοΰ,
ή ΰποβολή τής δηλώσεως καί ή «υ εγ-<ρι^ 5 μηχανήν δυναμένη νά λαμβάνη 20.00ο.000 εικόνος κατά δευτερόλεπτον Ι Σ ειρά σνσκέψειον επραγματο¬ ποιήθη κατά την παρελθούσαν έ- βδομάδα υπό την προεδρίαν τού ΰπουργοΰ Έμπορίου, κεχιορισμέ- νως μέ Ικπροσώπους τής πλεκτο- βιομηχανίας, ποτοποιίας, έπιπλο- ποιίας καί κατασκευής δερματί- νων ε'ιδήν. Σκοπύς, ή ένημέροσις τού κ. Τσέλλον επί την έξαγω- γικήν δννατοτήτοιν εκάστου των έν λόγω κλάδων, ειδικώτερον δέ επί την προοπτικήν τοποθετήσεως την είδών αυτήν είς Η.Π.Α., ο¬ πόθεν εξεδηλώθη ζωηρόν ενδια¬ φέρον δι' αϋτά. Πρύς τουτο, άλ- λωστε, των συσκέψεων μετέσχε καί ό είδικόςπροσκληθείς έν Ν. Τόρκη "Ελλην εμπορικάς άκόλου- θος κ. Α. Στραβόλαιμος. Έκ των διεξαχθεισήν συζητήσε- ιον διιπιστώθησαν τά κάτωθι: —Ή άμερικανική άγορά δύνα¬ ται νά άπορροφήση υποδήματα ά¬ ξίας δεκάδιον έκατομμυρίων δολ- λαρίων έτησίιος, υπό την προϋπό¬ θεσιν, βεβαίως, τής προσαρμογής τής κατασκευής ύποδημάτιον πρύς τάς έπικρατούσας έν Η.Π.Α. προ- τιμήσεις. Έπίσης, ζωηρόν ϊμφανίζεται τό ενδιαφέρον είς την αγοράν αύτην διά δερμάτινα εϊδη γενικώτερον. —Είς τάς Η.Π.Α., ε'ισάγονται ετησίως έξ Ίσπανίας, Ιταλίας, Δανίας καί Σουηδίας έ'πιπλα ά¬ ξίας 30 έκατομ. δολλαρίων του¬ λάχιστον. Διά καταλλήλου προσ¬ αρμογής των σχεδίιον πρός τάς προτιμήσεις τής άμερικανικής ά¬ γοράς, δύναται ή έλληνική βιομη- χανία έπίπλιον νά καταλάβη θέσιν είς την αγοράν ταύτην. — Ευχερής, έπίσης, τυγχάνει ή αύξησις των έξαγωγών οΐνων καί ποιών, είς την αγοράν των Η.Π.Α., κατόπιν έντονωτέρας δια- φημίσειος. Πρός τούτο, δ κ. ύ- πουργύς ϊδιοσιν εντολήν όπως ά- ναληφθή άμέσιος σχετική έκστρα- τεία, μέ ιδιαιτέραν προβολήν τοΰ ουζου, τυγχάνοντος τής ιδιαιτέρας πρυτιμήσεως τοΰ καταναλωτικοΰ κοινοϋ των Η.Π.Α. - Σχετικώς μέ την τοποθέτη- αιν προΊύντιον τής έλληνικής πλε- κιοβιομηχανίας ό εμπορικάς άκό- λουθος ανέφερεν δτι τά πλεκτά γνωρίζουν σήμερον είς τάς Η.Π.Α. μίαν ανευ προηγουμένου άνθησιν. Ώς παράδειγμα άνεφέρθη άμερι¬ κανική έταιρία πλεκτων, ή όποία βάσει τοΰ Νόμου περί προσελκύσε- ος ξένον κεφαλαίων, ϊδρυσε έν Ελλάδι σχετική βιομηχανίαν, άπο- όλέπουσαν είς την κατά την προ¬ σέχη τριετίαν εξασφάλισιν τοπο¬ θετήσεως προϊόντιον της κατ' ε- τος, ίψους 5 έκατομμυρίιον δολ- λαρίιον. Κατόπιν την ανωτέρω, ο κ. ΰ- πουργός, υπεσχέθη αμέριστον την σνμπαράστασιν τής κυβερνήσεως είς την έξαγιογικήν προσπάθειαν την έν λόγω κλάδων καί συγκε¬ κριμένως: α) Την αποστολήν εκ¬ προσωπών τοΰ κλάδου διά νά με¬ λ ετήσουν επί τόπου τάς συνθήκας τής άμερικανικής άγοράς. 6) Την εγκατάστασιν είς Νέαν 'Τόρκην 'Εμπορικοΰ Κέντρον διά την πα¬ ρακολούθησιν τής άγορδς καί γ) την παροχήν πάσης διευκολύνσεως διά την πραγματοποίησιν δλονέν μβγαλυτέρων έξαγωγών.

Διαψευδονται αποστομωτικώς ώρισμένοι «ψί θυροι»
ΟΥΔΕΙΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ1ΕΙ! ΤΙΣ ΕΙΜΓΙΓιΊ
Άνακοινώσεις τοθ υπουργόν Συντονισμοϋ κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΤ
Δι' έγκυκλίου τού 'Τ πουργείου Κοινωνικόν 'Τπηρεσκόν παοίχονται
ΟΔΗΓΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΙ
ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΒϋΛΗΣ ΕΙΣ ΔΟΣΕΙΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΟΥΜΕΝΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ
Ουδείς περιορισμός, άμεσος η
ϊμμεσος, των είσαγωγών πρόκειται
νά επιβληθή καί ούδεμία σκέψις υ¬
φίσταται διά την τροποποίησιν τοϋ
ύφισταμένον καθεστώτος. Αντιθέ¬
τως ή Κυβέρνησις είναι άποφασι-
σμένη δχι απλώς νά σεβασθή, άλλ'
ενδεχομένους καί νά έπεκτείνη άκύ-
μη περισσότερον, την έλενθερίαν
τόν είσαγωγόν — έφ' όσον τουτο
κριθή άπό την διεξαγομένην 2ρεν-
ναν εφικτόν. Καί τουτο καθ' ήν
στιγμήν ή Ελλάς είναι ή δευτέρα
μετά την Γερμανίαν χώραν είς
την Ευρώπην, άπό πλευράς απε¬
λευθερώσεως τόν είσαγιογών, μέ
ποσοστόν 92%.
Είς την κατηγορηματικήν αύ¬
την δήλιοσιν προέβη ό ύπουργός
τοΰ Συντονισμοϋ κ. Μακαρέζος,
έξ άφορμής, ώς είπε, ωρισμένων
«ψιθύρων» πού εκυκλοφόρησαν τε¬
λευταίως περί προετοιμαζομένων
μέτρων περιορισμοΰ των είσαγο-
γών, ή έφαρμογή των οποίων μά-
λιστα έτοποθετείτο διά την Δευ¬
τέραν. Ή δήλωσις εγένετο κατά
την διάρκειαν είδικής σνγκεντρώ-
σεως είς τό νπονργείον Συντο¬
νισμοϋ είς την οποίαν είχον κλη- '
θή πρός σνζήτησιν, παρονσία καί
των αντιπρόσωπον τοΰ Τύπον οί
κ.κ. Άναστασόπουλος Πρόεδρος
ττοΰ Έμπορικού Σύλλογον Αθη¬
νών, Ι. Κανελλόπονλ.ος Πρόεδρος
τοΰ 'Εμπορικοΰ καί Βιομηχανικοΰ '
Έπιμελητηρίον Αθηνών καί Άρ-
βανίτης Πρόεδρος τοΰ Σννδέσμου
Εμπορικόν Άντιπροσώπων.
Άλλ' εάν σννέχισε τάς άνακοι- '
νώσεις τού ό κ. Μακαρέζος, ή '
Κνβέρνησις είναι άποφασισμένη ]
νά διατηρήση την ελευθερίαν τόν
είσαγιογών δέν είναι διατεθειμέ-
νη νά επιτρέψη την διαρροήν σνν-
αλλάγματος πολντίμον είς την χώ¬
ραν διά μέσον των ΰπερτιμολογή-
βεων των εισαγομένων έμπορευμά¬
των. Άντιθέτιος είναι άποφασισμέ¬
νη να επιβάλη σκληράς κνριόσεις
εναντίον των παραβατών οί όποϊοι
διά τής μέθοδον αυτής διαπράτ-
τονν λαθρεμπόριον συναλλάγμα-
τος. Ή Κυβέρνησις, είπεν έν σνν-
εχεία ό κ. Μακαρέξος, εΐχε πλη¬
ροφορίας δτι ή μέθοδος αυτή, έν
χρήσει ήδη άπό τοϋ 1960 καί έν-
ταθεΐσα ιδιαιτέρως τό 1966, συνε-
χίζετο άκόμη καί δτι τό ποσοστόν
τής ύπερτιμολογήσεως καί τής
διαρροής συναλλάγματος έκυμαίνε-
ιο μεταξύ 10—30%. "Οπερ ση-
μαίνει ότι επί συνόλου ε'ισαγωγων
ΰψονς 1300 έκ. δολλαρίίον ή διαρ-
ροή συναλλάγματος, μέσιο των ν-
περτιμολογήσεον άνήρχετο είς τό
ποσόν των 130 έκατ. δολλαρίίον
ετησίως.
Έν δψει το')ν πληροφοριών αυ¬
τών έπεστήθη ή προσοχή τής έ™-
τροπής έλεγχον τιμολογίον καί
εδόθησαν οδηγίαι διά τόν δειγμα-
τοληπτικύν έλεγχον των τιμών,
γεγονός τό οποίον προεκάλεσε κά-
ποια καθνστέρησιν είς την διαδι¬
κασίαν θεωρήσεως ή όποία καί ώς
«ψίθυρος» πλέον μετεφράσθη είς
πρόθεσιν τής Κυβερνήσεως νά ε¬
πιβάλλη περιορισμοΰς είς τάς είσ-
αγωγάς.
Ό ϊλεγχος, 6 οποίος έξακολου-
θεΐ καί θά διατηρηθή επί 4—5 η¬
μέρας άκόμη, έπεβεβαίιοσεν είς ω¬
ρισμένας περιπτώσεις την νπαρ-
ξιν ύπερτιμολογήσεως καί ό κ. Μα¬
καρέζος άνέφερε σνγκεκριμένως
δύο περιπτώσεις τιμολογίων κα¬
τά τάς οποίας οί ένδιαφερόμενοι
διώρθωσαν επί τόπον τάς άρχι-
κάς τιμάς άπό 600 δολλάρια είς
635 ανά τόννον, ό πρώτος καί
άπό 175 είς 145 δολλάρια άνά
τόννον δ δεΰτερος.
Πλήν των ("ερτιμολογήσεΐον
φαίνεται ότι υπήρξεν έπίσης καί
κάποια τάσις άποθεματοποιήσεοι.
μέ άποτέλεσμα περαιτέρω έπιθά
ρυνσιν τοΰ Ίσοζνγίον. "Ηδη είχο¬
μεν μίαν αύξησιν των είσαγωγΰν
κατά 17%, ή όποία έν μέρει προε¬
κλήθη καί άπό τα δύο αίτια. Ό-
πωσδήποτε, παντός, ή Κυβέρνησις
δέν πρόκειται νά θίξη τό καθεστώς
τής ελευθερίας των είσαγοιγόν.
Καταλήγο>ν ό κ. ύπουργός νπε-
γράμμισεν ότι άναγνωρίξει τόν ρό¬
λον τού εμπόριον, τό οποίον ή Κυ¬
βέρνησις είναι πρόθυμος νά βοη¬
θήση περαιτέρω άλλ' «ύπάρχουν»
εΓπε «καί έ λάχιστοι εΰτνχός
μέ οχι καλ.ήν σννείδησιν ενός κα-
λοϋ "Ελληνος έμπορον», τοΰς ό-
ποίους δέν θά πρέπει νά αφήσω¬
μεν νά δυσφημοΰν τόν εμπορικόν
κόσμον.
Έν συνεχεία ό κ. ύπουργός ε¬
κάλεσε τοΰς παρισταμένους έκ-
προσπους νά διατυπόσουν τάς
σκέψεις των επί των άνακοινώσε-
ών τον>.
Πρώτος ωμίλησεν ό πρύεβρος
τοϋ 'Εμπορικοΰ Συλλόγου κ. Ά¬
ναστασόπουλος, ό οποίος, άφοΰ
ηύχαρίστησε τόν κ. υπουργόν, ανέ¬
φερεν ότι πράγματι έκυκλοφόρη-
σαν οί «ν|·ίθυροι» περί επικείμενον
περιορισμόν είς τάς είσαγογάς,
δι' ούς λόγους ανέφερεν ό κ. ΰ¬
πουργός. Ετόνισεν ότι ό εμπορι¬
κάς κόσμος εΓναι Λντίθετος πρός
πάσαν άδικον πράξιν κατά τού δη¬
μοσίου χρήματος καί Ιδίως τοΰ
συναλλάγματος, άλλά δέν θά £πρε-
πε, είπεν, νά έντοπίζεται ή έπίκρι
σις μόνον είς τοΰς έμπόρους, άλ¬
λά είς ολους τοΰς είσαγιογείς, δο¬
θέντος μάλιστα ότι μεγάλα κονδΰ-
λια των εισαγωγήν (μηχανήματα,
πρώται ύλαι κ.λ.π.) ε'ισάγονται
άπ' εύθείας. Ανέφερεν έπίσης ότι
Τό πλήρες κείμε νόν τής έκδοθείσης σχετικής έγ κυκλ.ίου
ή ΰπερτιμολόγησις προσφέρεται πε
ρισσύτερον είς τα άδασμολόγητα
ή τα έλαφρά δασμολογούμενα ει¬
δή (μηχανήματα καί πρώτας ΰλας)
καί ότι ή αύξησις των εισαγωγήν
δέν είναι άσχετος καί πρός την
άνατίμησιν είς διεθνές επίπεδον, '
διετύπωσε δέ τελικός, αμφιβολίαι,
ώς πρός την ύπαρξιν άποθεματο- '
ποιήσεων. Ό κ. Άναστασόπουλος
κατέληξε λέγων ότι ουδεμίαν άντίρ '
ρήσιν έ'χει ό Εμπορικάς Σύλλογος
διά την επιβολήν κνρώσεων πρός
τοΰς παραβάτας, είς τα πλαίσια
ήθικοΰ κανόνος, εφαρμοζόμενον
πρός πάσαν κατεύθυνσιν.
Ωμίλησεν έν συνεχεία ό
δρος τού ΕΒΕΛ, δ οποίος φ
ρε, μεταξΰ άλλων, δτι προκειμένου
περί τοΰ έλέγχου των τιμολογίων
ωρισμένων έμπορευμάτων υφίστα¬
ται διάκρισις.
ΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΠΟΥ
ΘΑ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΔΙΑ ΤΑ ΠΛΟΙΑ
ΘΑ ΕΠΙΛΥΩΝΤΑΙ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΟΝ
Έφ' όσον αί άνακύπτουσαι φο¬
ρολογικαί διαφοραί άναφέρονται
είς την έρμηνείαν δρων, ρητών ή
συναγομένων σιωπηρώς, των έγ-
κριτικών άποφάσεων καί διατάξειον
τοΰ Ν.Δ. 2687)2953, «περί έπεν-
δύσεως καί προστασίας κεφαλαί¬
ων έξωτερικοΰ», αυται, καίτοι φο-
ρολογικοΰ χαρακτήρος, καλύπτον-
ται άπό την διαιτητικήν ρήτραν.
Καθ" δτι αί άναφυόμεναι τοιαύ¬
ται διαφοραί, άνακύπτουν μέν έν
τώ πλαισίω τής περί βεβαιώσεως
των ο;άρων δράσεώς τής διοικήσε¬
ως, συνίστανται δμως είς αμφι¬
σβήτησιν τής έννοίας φορολογικής
ρήτρας τής έγκριτικής πράξεως,
ή έρμηνεία των δρων τής οποίας
άνήκει είς την αποκλειστικόν δι-
καιοδοτικήν άρμοδιότητα τοϋ Δι-
ατητικοϋ Δικαστήριον. Εξαίρεσιν
άποτελοΰν αί διαφοραί αί άνακύ¬
πτουσαι έκ τής φορολ.ογίας των
πλοίων κατ' εφαρμογήν των δια-
τάξεων τού Ν. 1880)51 καί Α.Ν.
465)68, ύπαγόμεναι είς την δικαι¬
οδοσίαν των φορολογικόν ικαστη-
ρίων.
Σχετικώς, τό υπουργείον Οίκο-
νομικών διά τής ΰπ' αριθ. Πολ.
249 έγκυκλίου τού πρός τοΰς οίκο-
νομικούς έφόρους, παρέχει τάς ά-
κολούθους διευκρινίσεις:
1. Διά τής ΰπ' αριθ. 419)1969
γνιομοδοτήσεως, γενομένης άποδε-
κτής υπό τοΰ κ. ύπουργοΰ Έμπο-
ρικής Ναυτιλίας, ή Όλομέλεια
τοϋ Νομικοΰ Συμβουλιον τοΰ Κρά-
τους εδέχθη, δτι, ή περί διαιτησί-
ας ρήτρα των έγκριτικών πρά-
ξετον νηολογήσεως πλοίιον υπό
ελληνικήν σημαίαν κατά τδ άρ¬
θρον 13 τοΰ τοϋ Ν.Δ. 2687)1953
«περί έπενδύσειος καί προστασίας
κεφαλαίων έξωτερικοΰ», ώς τουτο
ήρμηνεΰθη αύθεντικώς διά τοΰ
Ν.Δ. 2928) 1964, καλύπτει ■ τάς
μεταξύ τού έλληνικοϋ Δημοσίου
καί των πλοιοκτητών άνακυητού-
σας διαφοράς, ώς πρός την έρ¬
μηνείαν των οροον τής οίκείας έγ¬
κριτικής πράξεως καί των ενδεχό¬
μενον κενών αυτής, έστω καί α,ο-
ρολογικάς.
2. Ώς φορολογικαί διαφοραί,
ΰπακτέαι είς διαιτησίαν, νοούνται
αί σχετιζόμεναι πρός την έρμη-
νείαν καί την εφαρμογήν των δ-
ς>ων τής οίκείας έγκριτικής πρά¬
ξεως καί των ενδεχόμενον κενών
αυτής. Αί κοιναί καί συνήθεις δ¬
μως φορολογικαί διαφοραί, αί
τελείως άσχετοι πρός την έρμη¬
νείαν ή την εφαρμογήν των δρων
των έγκριτικών άποφάσεων (αί
προκύπτουσαι κατά την εφαρμο¬
γήν των διατάξεον τοΰ Ν. 1880)
51, ώς τροποποιηθείς Ίσχίίει καί
τοΰ Α.Ν. 465)68, κατά ρητήν πα¬
ραπομπήν των εκδιδομένων έγκρι¬
τικών πράξεων), ώς αί αναγόμε¬
νοι είς την διάγνωσιν τής φορο-
λογητέας ΰλης, είς τό υψος των
ακαθόριστον έσόδιον (ναύλων),
τάς έκπεστέας δαπάνας κ.λ.π. ή
είς την χωρητικότητα των πλοίιον
ηλικίαν αυτών κλπ. ύπάγονται είς
την άρμοδιότητα των φορολογικών
Δικαστηρων, βάσει των κείμενον
διατάξεον τοΰ "Οργανισμόν των
Φορολογικών Δικαστήριον κα ίτής
Φορολογικής Δικονομίας.
Φορολογικαί διαφοραί σχετιζόμε-
ναι καί δή άμέσιος πρός τοΰς
ρονς τής έγκριτικής αποφάσεως,
ρητοΰς ή σιιοπηρώς συναγομένους,
δύνανται ν' άνακύψουν έν όψει τού
Οτι καί έν τώ Ν.Δ. 2688)1953 καϊ
έν ταίς επί μέρους έγκριτικαϊς ά-
ποφάσεσι διά την νηολόγησιν πλοί
ίον υπό ελληνικήν σημαίαν δρ
Ορον 13 Ν.Δ. 2687)53 καί Ν.Δ.
2928)64), ύφίστανται διατάξεις
καί δροι άμιγός φορολογικοΰ πε¬
ριεχόμενον, ώς φορολογικαί άπαλ-
λαγαί καί διευκολύνσεις, παγιοποι-
ήσεις φορολογικόν καθεστότος καί
συντελεστών, έπιφύλαξις τοΰ ίσχύ-
οντος κατά χήν εισαγωγήν των κε¬
φαλαίων φορολογικοΰ καθεστωτος,
ρήτρα περί έφαρμογής νεωτέρυυ
φορολογικοΰ καθεστωτος, -έφ' Ο¬
σον κρίνεται ήπιώτερον κ.λ.π.
ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΑΤΕΛΕΙΑΙ ΔΙ' ΩΡΙΣΜΕΝΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΑΣ
Διά νομοθετικοϋ διατάγματος
(ΦΕΚ 143 Α) άπαλλάσσονται δα
σμών καί φόριυν, μέχρι 31ης Δε¬
κέμβριον 1971, τα μηχανήματα καί
τα λοιπά είδη έξοπλισμοΰ θερμοκη-
;τίων, έφ' όσον ε'ισάγονται υπό καλ
λιεργητών, συνεταιρισμών κ.λ.π.
Κατά την επομένην τετραετίαν
(1.1.72, 31 12.75), τα αύτά είδη
είσαγόμενα υπό των αυτών προ-
σώπων άπαλλάσσονται κατά τό ή-
μισν των δασμολογικών αυτών έπι-
βαρύνσεων. Αί διατάξεις τοΰ έν
λόγω διατάγματος, ίσχΰουν έφ' ό¬
σον τα είδη είς τα όποία άφορά,
δέν πί/ράγονται επιτοπίως.
Δείγματα μετ' άξίας είς παρα- '
λαβήν εμπορικόν αντιπρόσωπον όϊ
κων έξιοτεοικοΰ, είσάγονται άτε- Ι
λώς, έφ' όσον χό νψος δασμόν καί
φόρον δέν ύπερβαίνει ετησίως τάς
2.000 δραχμάς.
Αί περί άτελοΰς είσαγωγής ωρι¬
σμένων ιίδών, διατάξεις τοΰ Ν. .
3686)57 ίπεκτείνονται καί είς την
όργάν(ι>σιν τής Έκκλησίας τής Έλ
λάδος υπό την έπωνυμίαν «Έπιτρο
πή Άλληλοβοηθείας καί Σχέσεων
μετά των ξένων έκκλησιόν».
Τό ΕΙΡ άπαλλάσσεται δασμόν
κ.λ.π. διά κεραίαν τοΰ έθνικοΰ πομ-
ποΰ είσαχθεϊσαν άτελός επί προ-
σωρινή έγγυήσει.
Έπεκτείνονται αί διατάξεις τοΰ
Ν.Δ. 1286)1969 καί 2483)1953 καί
είς τό «"Ιδρυμα Περιωρισμένης
Ευθυνής τής Βορειον Εΰβοίας».
Άπαλλάσσονται δασμών καί φό-
ρων είσαγωγής τα διά λογαρια¬
σμόν τής ενταύθα γερμανικής πρε¬
σβείας είσαχθησόμενα ύλικά πρός
χρήσιν των υπό ανέγερσιν γερμα-
νικων σχολων καί ίνστιτοντου.
Έπεκτείνονται αί υπέρ των ένύ
πλων δυνάμειον δασμολογικαί ά-
παλλαγαί, βάσει τοΰ νόμου 2366)
1953 καί είς τό υπουργείον Προϊ-
δρίας Κυβερνήσεως διά τα καύσι-
μα των αυτοκίνητον τού.
ΕΜΟΟ Ε.Π.Ε.
Ι. Ί.ι«Λ. ..ι ΕΗΐη
■ ■Ι.· |.·.·{«ις
*.'ϊ » Τ
10. Ί , ,
, λ ί Ι ■ ι
>·>< Τ...ίζ.ιι μ»7)4,·ο ■ΐΜ.- »?,0.- 7051,10 • ΙΟ,Ο.- 740Ι«,ΪΟ 14ΟΟ0.- 121,7*.40 — Ηί.ίί <467«0,90 -555ί5ίΓ. ΤΟ51.» «724.- !.ϊ__Μ ' )ι«ΐ ϋ.ϋΙ!±!_».υ» 1. ΙΙΙ01 ΙΜΙΙΙΙΟ «Μ<.*> ϊ. ΐ,..,.".^ ι.,ί».,..
7Ϊ*«>Ϊ,«Ο
II.
,,οι ,,; £ ,_Ι
Ι,, !(!·(((
2. Γρ.».. ωι^χΜί.
!. ί , < ι ι { · ι III. »0ΓΙ{1ΙΠΚ>1 ΤΑ1ΜΙ ΠΙΙΤ8ΤΡ»!
23*·
200000.-
10*22·.-
ΪΜ4··.-
,20,4».-
4*4,·.-
11,074.»
2000000.-
129Μ).-
Τ174..Μ
Μ21».-
■V.
Ι Ι Ι Ι λ 1
2, ■ ι
5. '««
4. Αιι
2Η40·,-
15*1».-
102)1·.-
:«.ϊ.·.
1«]
2»»3.»0
20)110,50
'Τπό τοΰ υπουργείον Κοινωνι¬
κόν 'Τπηρεσιών εκοινοποιήθη έ-
πείγουσα έγκύκλιος πρός δλους
ττοΰς Άσφαλιστικούς Όργανι-
σμούς διά τής οποίας παρέχονται
οδηγίαι διά την εφαρμογήν τοϋ
Ν.Δ. 247)69 περί καταβολής είς
δβσεις των καθυστερουμένων όφει-
λον.
Τό πλήρες κείμενον τής έγκ.ν-
κλίου εχει ώς εξής:
Α. — Ι.Κ.Α. ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙ-
ΣΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΣΜΟΙ ΤΕ¬
ΩΣ ΑΡΜΟΔΟΤΗΤΟΣ Τ-
ΙΙΟΤΡΓΕΙΟΤ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
1) Τό αρθριν 1 άφορά είς τάς
καθυστερουμένας άσ^αλιστικάς είσ-
φοράς πρός τοϋς άσφαλ.ιστικονς
όργανισμοΰς άρμοδιότητος μέχρι
2υ Νοέμβριον 1968 τοϋ υπουρ¬
γείον Εργασίας, ό τρόπος έξοφλή-
σεο>ς υπό των οποίον ρυθμίζεται
βασικώς υπό των διητάξεοιν τής
ΰπ' άριθμ. 11)1967 πράξειος τοΰ
Ε.Σ.Ο.11.
2) Διά τής πράξεως ταύτης ώς
γνωστόν, προσετέθη ή ενχέρεια έ-
ξοφλήσειος είς τεσσαράκοντα ό-
κό (48) μηνιαίας δόσεις των κα·
θυστεροιιμένο)ν άσφαλιστικών εισ¬
φορών τών άναγομένιον είς τό
μέχρι τής 31ης Μάρτιον 1967 χρο¬
νικόν διάστημα τής πριότης δόσε-
(ος καταβαλλομένης έντός τοΰ Ί-
ουνίον τοΰ 1967.
3) Διά νειοτέρων πράξειον τοΰ
Ε.Σ.Ο.1Ι. ύπ' αριθ. 116)67, 192)
67, 296)67, 411)68, 630)68 καί
692)68 παρεσχέθη ή εΰχέοεια ΰ-
παγωγής είς την ρύθμισιν ται'ιτην
καί των μεταγενστέρων τουτο, υ¬
πό τόν όρον τής καταβολής ολο¬
κλήρου τοΰ ποσοΰ των κατά τόν
χρόνον νποβολής τής σχετικής αί-
τήσειος καταστασών άπαιτητών
δόσειον τής όφειλής, προστιθεμέ-
νον δέ είς τό ποσόν τής ρυθμιξο-
μίνης όφειλής καί των τυχόν κα-
θυιερουμένιον άσφαλισττικών εισ¬
φορών των αναγόμενον είς τύ ά¬
πό 1ης Απριλίου 1967 μέχρι 30
Απριλίου 1968 χρονικόν διάστη-
μα.
4) Οί ΰπαχθέντες είς τό καθε-
στώς ιόν πράξεον τούτον καί
τακτικώς καταβάλλοντες τάς δό-
οιις των, ηδη θά καταβάλλουν
ΐήν 2Ηην δόσιν έντός τοΰ Ίονλί-
(ΐιι 1969 καί όψιίλοιν ετέρας 22
δόσεις μέχρι τής έξοφλήσεως τοΰ
σννόλ.ου τής όφπλής τιον.
Γ>) Οί μή κατα6αλύντες έμπρο
θέσμιυς τάς καθορισθείσίΐς δόσεις
ή τάς τρρχοι'ισας άσφαλιστικάς
είσφοράς, άπώλεσαν ώς γνωστόν,
τό δικαίο)μα τμηματικής καταβο¬
λής τής όιρειλής, ήτις κατέστη έξ
ολοκλήρου καί άμεσ<ος άπαιτητή. Τοΰς τελευταίους τούτους όφειλέ τας, ώς καί τοΰς ουδόλος νπα- χθέντας είς τό καθεστώς· τής ώς όίνω τμηματικής έξοφλήσεως, εύ- νυοΰν αί διατάξεις τοΰ Ν.Δ. 247) 1ί)69 διά των όποίιον παρέχεται ή εύχερεια ΰπαγοιγής καί τούτων έκ νέου έξ ύπαρχής είς την διά των ώς ανω πράξειον θεσπισθεϊ- σαν ρύθμισιν. 6) Γενικήν προϋπόθεσιν ΰπαγω- γης είς τό καθεστώς των δόσειον αποτελεί ή μή ύπαρξις όφειλής έκ ιρεχονσών άσφαλιστικίόν εισφο¬ ρών, ώς τοιούτον νοουμένων των αναγόμενον είς τό άπό 1 Μαίον 1968 καί εντέυθεν χρονικόν διά- οτημα. Ν Έννοειται δτι η έξόφλησις των ιρεχουσών ε'ισο;ορών δύναται νά λάβη χώραν καί μέχρι τής ημέρας καθ" ήν αίτείται ό όφειλέτης την ύπαγωγήν είς τό καθεστώς τής τμηματικής έξοφλ.ήσεως μή ύφι- σταμένης πρός τουτο σχετικής οΐροθεσμίας. Πάντως, ή μεταγε- νεστέριος, μή έμπρόθεσμος καταβο λή υπό των ΰπαχθησομένιον είς την ρύθμισιν των τρεχονσών άσφα λιστικων εισφορών, σννεπάγετηι όπο)σδ"ηποτε στέρησιν τοϋ δικαιώ- ματο; συν«χίσε(ος έξοφλήσειος είς δόσεις. Τούτο άποτίλίΐ άπαράβατον δ- ρον πρός αποφυγήν δημιονργίας καί νέον καθυστερουμένων όφει- λων υπό των κατά δόσεις έξο- φλούντιον τάς παλαιάς τοιαύτας. Ό στερηθεί; πάντΐος τοΰ βικαιώ- ματος καταβολής εί; δόσεις τής όφειλής τον λόγω μή έξοφλήσεως των τρεχοιισών ιίσιιορών, δύναται εάν καταβάλη ταύτας, νά έπανα- νευ προσαυξήσεων. Ή περίπτω¬ σις αυτή θά έχη εφαρμογήν μετά την 1 Σεπτέμβριον 1969 καθ' ό¬ σον μέχρι -31 Αύγούστου 1969 ε¬ χει εφαρμογήν ή περίπτωσις γ' ώΐ κατιοτέρω. |3. Νά ζητήσουν την κεφαλαιο ποίησιν των μεχρι τοΰ Ιουλίου 1969 όφειλομένων ποσών των εί- κυσι εξ (26) δόσευ>ν προσηυξη-
ιιένων κατά τα πρόσθετα τέλη καί
την καταβολήν τής ώς ούτω δημι
ουργουμενης όφειλής είς 22 βά¬
σει ς, ήτοι είς αριθμόν δόσεοιν ί¬
σον πρός τόν τοιούτον κατά την
δημοσίευσιν τοΰ νόμου (Ιούλιος
1969) υπολοιπόμενον έκ των 48
αρχικώς προβλεφθεισών δόσεοιν.
Είς την περίπτιοσιν ταύτην θά
καταβάλλεται μηνιαίως άπό τοΰ
Αύγουστον 1969 τό ποσόν τής κα-
τά τ' άνιυτέριο κίΐθορισθησομένης
δόσεοις τής άρχικής ρνθμίσεαις.
Οϋτιο, επί συνολικής π.χ. όφειλής
48.000 Οραχμών καί έκάστης άρ¬
ς δόσεως άνερχομένης είς τό
ποσόν των 1.000 όραχμών θά κε-
φαλαιοποιηθονν αί 26.000 μετά
των ίπ' αυτών άναλογούντων προσ
θέτον τελων έκ δραχμόν 8.580
περίπον καί θά καταβληθούν είς
•ΓΙ δόσεις οκάστη των όποίνιν άνερ
χομένη είς τό ποοόν των δραχμών
1.390 θά συντρέχη μετά τής άρχι
κης έκ χιλί(ον δραχμών δόσιν.
Έκ τής διατνπώσεως τής διατά
ξεος τής παραγράφου 3 τοΰ άρθρ.
1 καί τοΰ διά ταύτης έπιδκοκομέ
νόν σκοποΰ, ποοκύπτει δτι, διά νά
ίξο'ρληθή ή οφείλη κατά τ' άνιο-
χίρω διαλ(ΐμβ(ΐνόμενα δέον νά ζή
τηθή τούτο υπό τοΰ όφειλέτου
πρίν ή καταστή άπαιτητή ή δόσις
ή έπομένη χρονικως Τής δημοσιβν
σειος τοΰ νόμου, ήτις δέον νά ζή
τηθή έντός τοΰ Αύγούστου έ.ε. Έ
πί αΐτήσριος ΰπαγιογής είς την ρύ
Ομισιν ΰποβαλλ.ομένης μκτά την
31 Αύγούστου 1969 ή τμηματική
έξόφλησις δύναται νά λάβη χώραν
μόνον κατά τα έν τή ανωτέρω πε¬
ριπτώσει α' διαλαμβανόμενα.
γ. Νά καταβάλουν έφ' άπαξ έν-
τύς τού Αύγούστου τό συνολικόν
ποσόν των μέχρι τής δημοσιενσε-
ος τοΰ νόμου άπαιτητών δόσεον
άνευ ούδεμιάς προσαυξήσεως. Οί
κοθεν νοεϊται δτι μετά την 31 Αύ¬
γούστου 1969 δέν παρέχεται πλέ¬
ον τοιαύτη εύχερεια, καθ' δσον υ¬
πό τοΰ νύμου όρίζεται σαφώς, δτι
ή απαλλαγή έκ των προσθέτων
λαμβάνει χώραν μόνον εάν ή όφει-
λή καταβληθή έξ ολοκλήρου έντός
τού «επόμενον τής δημοσιεύσεο>ς
τοΰ παρόντος μηνός».
8) Τα πρόσθετα τέλη καθνστε-
οήσειος είς τάς περιπτώσεις α'
καί β τής προηγουμένης πα,ρα-
γράφου δέν ύπολογίζονται άπό
τοΰ χρύνου είς δ ν άνάγεται ή κα-
θυστεοημένη οφείλη, ώς μέχρι τού¬
δε, άλλ' ώς ρητως έν τω νάμω ό¬
ρίζεται, άπό τής λήξειυς τής προ-
θεσμίτίς καθ' ην θά έδει νά κατα¬
βληθή εκάστη δόσις τής ρυθμι-
σθείσης όφειλής, ή είς ήν περί-
πτωσιν 6έν έχώρησεν πράγματι
ρύθμισις άφ' ής θά έδει νά κατα¬
βληθή, εάν εχώρει έξ ΰπαρχής ή
ρύθμισις.
9) Κατ' άντίθεσιν πρός τάς μέ¬
χρι τοΰδε γενομένας ρυθμίσεις δέν
τίθενται πυοθεσμίαι έντός των ό-
ποίίον δύναται νά α'ιτηθή ή ΰπα-
γωγή είς τό καθεστώς. Οί όφειλέ-
οαι δύνανται νά ξητήσουν τουτο
είς οιονδήποτε χρόνον έντός τοΰ
τοιούτου των 48 δόσεων, τής κα-
θνστερήσεώς των ταύτης συνεπα-
γομένης την προσαύξησιν τής ό¬
φειλής διά το'ιν, επί των άπαιτη¬
τών καθισταμένον δόσεοιν, αυτο¬
μάτως έπιΛαλλομένοιν προσθέτων
τελων. Είς τάς περιπτώσεις όμως
ταύτας ή ρύθμισις δύναται νά
λά(>η χώραν μόνον κατά τα έν
τή παραγράφω 7 πεηίπτ. α' δια-
λαμβιινήμενα.
Κ). Έπίσης, δέν άπρτελεί πλέον
λόγον έκπτώσειος έκ τοΰ καθεστο-
τος της ρυθμίσεος, ή μή έμπρύ-
Οεσμος καταβολή δόσεώς τινος τής
ρυθμισθείσης όφειλής. Ή καθυστέ¬
ρησις καταβολής δόσεώς τινος δέν
αποτελεί πλέον έμπύδιον διά την
ιμπρύθεσμον κατιιβολήν τον έ-
πομίνων δόσειον, συνάγεται δ-
μιος προσαύξησιν τοΰ ποσοΰ ταύ-
ττης ζιά νέιον προσθέτιον 1% καθ'
έκαστον αρχόμενον δεκαήμερον.
\, Δ£ργ νά σημεκοθ,ή «τι ή ΰ-
Είς τύ έπίνειον τής πρωτευούσης
ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΖΕΑΣ ΚΑΙ ΦΡΕΑΓΤΥΔΟΣ
ΘΑ ΠΕΡΑΤΩΟΟΥΝ ΕΝΤϋί ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
Άλλάξει όψιν ριζικώς ό ΙΙειραιεύς
κτήση τούτο καί μεταγενεστέρως παγωγή είς την ρύθμισιν δέν χω-
καταβάλλιον την οφειλήν τού είς ρε), πλέον αυτομάτως αμα τή ΰ-
δόσεις υπό τούς έν τή έπομένη ποβολή αίτήσ^ιος τοϋ έν§ιαφερο·
2. 4ι*.·.« Ι·.*,
4. ΙΙ.Ιη ίΐ ίρτ,
114405,10
4«·44.«0
παοαγοάφιο, περίπτ. π' διαλ.αμβα
νομένους δρους.
7) Είς τοΰς μή όφείλοντας τρε
χούσας είσφοράς, παρέχονται αί
κάτωθι διαξρυκτικαΐ εύχέρειαι πρός
ρύθμισιν τής όφειλής τον καί έ-
πιλ.ογής αυτών.
α. Νά καταβάλουν έφ' όίπαξ τα
ποσα των δόσεων τώ δποΐα θά κα
τϊδαλον εάν ή οφείλη υπήγετο έκ
διατάξεων προβλεπόμενα ποόσθί-
Τα ϋπαρχής είς την ρύθμισιν,
ποοσηνξημένα κατά τα υπό των
γενικήν τίλη καί νά σννεχίσονν
ιιετά ταυτα καταβάλλοντες τάς ΰ
,ιολοίπονς μηνιαίας θόσεις, άνευ
πρόσθετον τελ.ών. Συγκεκριμένως
νά. καταβάλονν έφ' άπαξ τάς εΐκο
σι έπτά (17) δόσεις (μέχρι τού
Αύγούστου 1969) προσηυξημένας
μέ πρόσθετα τέλη καί άπό τοϋ Σ ε
πτεμβρίου έΧ νά καταβάλλουν μη
νιαίος εκάστην έκ των υπόλοιπον
ίϊκοσι μιάς (21) δόσϊων ά" νέ ν
προσαυξήσεως τινός. "Εάν βεβαί¬
ως ή ί»παγωγή είς την ρύθμισιν
ζητηθτΐ μεταγενεστέροις, π.χ. τόν
Δεκέμβριον 1969, τόΤε οί όφειλέ-
ται δέον νά καταβάλουν έφ' άπαξ
μενου. Άπαιτείται ή ^κδοσις ά-
ποφάσιτοις επί τής ΰποβαλλομενης
σχετικης αΐτήσεως (ιπύ τα>ν «ομο-
Λίιον όργανον, τα όποϊα θά κρί-
νουν την σκοπιμθτητα τή; ΰπαγ(Ί-
γί)ς, έκ τοΰ ποσοϋ τής όςειλής,
την οικονομικήν δυνατότητα τοϋ
όφριλέτου καί την έν γένει συμ-
Λεριφοραν αυτού είς την έκ.πλή-
ροσιν τί·>ν υποχρεώσεων τού. Ώς
αρμοδία δργανα διά την έγκρισιν
ΰπαγωγής είς την ρύθμισιν όρί-
ζοντα υπό Τ9ϋ νύμου, προκειμένον
μέν περί κλασικήν άίτφαλιστικήν
ΐ|·ορί(υν τα Διοικήτικά αυτόν
Συμβούλα ή τα τα υπό τούτου έ-
ξουσιοδοτούμενα όργανα (Πρόε¬
δρος, Δ)ντής κλπ), πρρκειμένου
δέ περί Ι.Κ.Α., ό Διοικητής αύ-
ιτοϋ ή τα υπό τούτου μονίμιος έ-
ξουσιοδοτούμεν" ϋπηρεσιακά ό'ργα-
ϊ'ια·
2,'υνιστάται, πάντιος, έν προκπ-
μένοι, Λφ' ενός μέν νά γίνη εΰρυ-
τάτη έξουβιοδύτησις, άφ' ετέρου
βέ, νά έπιδειχθή γενναιότης είς
την διενκόλυνσιν των όφειλρτών,
έφ' δσον διαπιστοΰτσι ότι διακα-
τέχονται, πράγματι, υπό διαθέ-
τάς μέχρι τότε άπαιτητάς τοιά- ! σειυς σι·νεπείας διά τάς ΰποχρεώ-
κοντα αίαν (31) δόσεις προσηνξη | σεις των ?ργω έκδηλ.ουμένιον.
ΙΑΜΑΑΚΤΰΙ ηΐΊΒΜΑΙΧ
μένας κατά τα πρόσθετα τέλη καί
άπό τοΰ Ιανουάριον 1970 θά σν
νεχίσουν καταβάλλοντες εκάστην
έκ των ΰπολοίπων 17 δόσειον δ¬
ι 2. Ώς τ»7χάγει αύτονόητον είς
Την υπό τοϋ νόμου θεσπιζομένην
ρύθμισιν δέν ΰπάγονται α;1 όφει-
λαί έκ δωροσήμου, καθ' δσον αυ¬
ται δέν άποτελοΰν «άσφαλιστικάς
είσφοράς», άλλά μισθόν όφειλόμε-
νον είς τόν μισθωτόν υπό τοΰ
έργοδότου καί διά την διευκόλνν-
σιν καταβολής τον οποίον μεσολα-
βεϊ τό Ι,Κ,Α.
Β. — ΛΟΙΠΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙ-
ΚΟΙ ΟΡΙΆΝΙΣΜΟΙ
1) Τό άρθρον 2 άφορά είς τάς
πάσης φύσειος οφειλάς πρός τούς
άσφαλιστικούς όργανισμούς, οίτινες
δεν ύπήγοντο μέχρι τής 20 Νοεμ¬
βριού 1968 υπό την εποπτείαν τοΰ
υπουργείον Εργασίας καί ΰπάγον¬
ται σήμερον υπό την εποπτείαν τοΰ
ΰπουργείου Κοινιονικών 'Τπηρεσι¬
ών, δυνάμει των διατάξεο.ν τοΰ
άρθρου 36 τού Ν. Δ)τος ΰπ' αριθ.
1)1!)6Κ.
ϊ) Αί όφειλαί αύται, αί αναγό¬
μενοι είς τό μέχρι τής 30η<; Α¬ πριλίου 19(18 χρονικόν διάστημα, «εφαλαΐοττοΐούμεναΐ άνευ προσθέτων τελόν καί τόκιον ύπρρημερίας, έ- ξοφλοϋνται είς τριάκοντα (30) ί- σοπύσους μηνιαίας δόσεις τής πρώ- της καταβαλλομένης ίντός τού Αύ¬ γουστον έ.ε. 3) Δέον νά σημεκ,οθή ότι είς την ρύθμισιν δέν ΰπάγονται μό¬ νον αί «άσφαλιστικαί είσφοραί», άλλά κατά ρήτήν έπιταγήν τον νόμον «αί πάσης φύσεως όφ>ειλαί».
4) Ώς γενική προϋπύθεσις έ¬
ξοφλήσεως τής όφειλής είς δό¬
σεις, τίθεται καί είς την περίπτω¬
σιν ταύτην, ή μή ύπαρξις όφειλής
έκ τρεχουσόν άσφαλιστικών εισ¬
φορών ώς τοιούτων νοονμένων
των αναγόμενον είς τό άπό 1ης
Μαίου 1968 καί εφεξής χρονικόν
διάστημα. Ή μή ίίτταρξις όφειλής
δέον νά έλέγχεται κατά τόν χρό¬
νον τής καταβολής έκάστης δό-
σειος τής ρυθμισθείσης όφειλής,
είς ην δέ περίπτωσιν διαπιστωθη
τοιαύτη οφείλη, ό όφειλέτης στε-
οείται τοϋ δικαιώματος τής τμη¬
ματικής έξοφλήσεος τής ρυθμι¬
σθείσης όφειλής καθιστάμενος έξ
ολοκλήρου καί άμέσιος άπαιτητής.
5) Οΐκοθεν νοεϊται ότι εάν ό
όφειλέτης καταβάλη μεταγενέστε¬
ρον έξ ολοκλήρου τας τρεχούσας
άσφαλιστικάς είσφοράς, δύναται
να συνεχίση καταβάλλον τάς κα¬
τά τόν χρόνον τής τοιαύτης ένημε-
ρώσεώς τού ΰπολειπο-μένας δόσεις
της αρχικώς ρυθμισθείσης όφει¬
λής, υπό τόν όρον τής άμέσου κα-
ταΐ,ολής των έν τώ μεταξύ κατα-
στασόν άπαιτητών δόοε-ΐον, προσ-
ηυξημένων κατά τα υπό τής παρα-
γηάφου 2 τοΰ άρθρου 4 τοΰ νό¬
μου ηροβλρπόμενα πρόσθετα τέ-
/.η. Ή υπό των τελευταίον τού-
ιων διατάξεων προβλρπομένη προσ-
αύξησις έπιβάλλεται επί πάσης
καΒνστρρουμένης δόσεως, άποτε-
λεϊ δέ τό πρώτον θεσπιξομένην
ποινήν διά καθυστερήσβως όφει-
Λων πρός τοΰς όργανισμοΰς τού¬
του·;·
Τό βάρος τής ποινής (1, άνα-
«αρερχάμρνον Ιθήμρρον καί μέχρι
~>0% τής κνρίας όφειλής) άποσκο-
πεΐ είς τό ν' άποκλείση την προσ-
φνγήν είς" την κατακράτησιν των
Λσφαλιστικών εισφορών, υπό έρ-
γοδοτών εΰρισκομρνιον ρίς ταμει-
ακήν δΐ'σχέρειαν, ο'>ς πηγής χρη-
ματοδοτήσεως.
Εάν δηλαδή έπεβάλετο ι
τον 1% μηνιαίος, τότε θά είχον
υυμφέρον ώρισμένοι έργοδύται νά
χρηματοδοτοθοΰν διά τής κατακρα-
τήσειος εισφορών, άντί νά προσ-
φύγουν είς άλλας πηγάς άπό τάς
οποίας δανείϊονται μέ 12—14%.
5) Την υπό Τοΰ άρθρου 2 καθο-
ριζομένης ρυθμίσεοις έξαιροΰνται
αί όφειλαί πρός τό Ταμείον Νομι-
κών, τύ Ταμείον Προνοίας Δικη-
γόρων Αθηνών, τύ Ταμείον Συν¬
τάξεως καί Αύτασφαλίσειος 'Τγει-
ονομικών καί τύ Ταμείον Συντά¬
ξεως Μηχανικόν καί Έργολη-
ΐΐτόν Δημοσίοιν "Εργων περί οιν
προΛλέπουν αί είδικαί διατάξεις
των άρθρων 3 καί 6 τοΰ Νόμου.
1) Υπό της παρ. 1 τοϋ άρ¬
θρου 3 τοϋ Νόμου παρέχε-
ται νέα προθεομία καταβολάς
των καθυστερουμένων όφει¬
λών πρός τό Ταμείον Νομ-
κών καί άνευ ύποβολής των
υπό τής διεπούσης τό Ταμεί¬
ον Νομικών τόν ανωτέρω κλά¬
δον νο'μοθεσ&ς, προβλεπο¬
μένων κυρώοεων.
2ον) Ή παράγραφος 2 τρϋ
άρθρου 3 ρυθμΐζει τώ τής 'έ-
ζοφλήσεως των πρός τό
Τ.Ϊ.Α.Υ. καθυστερουμένων ό-
$ειλών/ προτε.νουοα επί έν
δμηνον άπό τής δΠΜΡ9ιεύοεΓ
ως τού !|. 237) 1969 ττ^ν υπό
τού άρθρου 2 Α.Ν. 302) 19ιΐ8
προβλεπομένην πρρθεομία ύ¬
ποβολής αΙ·(πσεως.
Τυχόν έκπρόθεσμος κατα-
βολή δόσεως τινός τής βάοε-
ως τής ώς άνω διατάξεως κα-
θορισθεΐσης όφειλής ουνεπά-
γεται έπιβάρυνσις τοΰ ποσοϋ
αυτής διά προσθέτου τέλους
)% δι' έκαστον δεκαήμερον
καθυστερήσεως κατά τάς
διατάζεις τρϋ ^ρθρρυ 4 παρ.
2 τθΟ Νόμρυ Ώς έκηρρθέσμως
καταβαλλομ^νης δόσις διά
την εφαρμογήν τής ώς άνω
δατάζεως δέον νά θεωρήται
ή καταβαλλομένη μετά την
πάροδον τής υπό των διατά-
ξεωγ τρϋ έδαφ. 4 τής παρα-
γράφου 3 τοϋ ^ιρθρρμ 2 τού
Α.Ν. 3θ2)6β προβλεπομένης ε-
τηριας προθεσμας.
'ί?οαότως, ό Νόμος 247)69
έπεκτεΐνει τάς διατάζεις τρϋ
άρθρου 1 τοϋ Α.Ν. 302)66 καΐ
επί των άπό 1ης ΊανουσρΙου
1969 καί έφεζής δφειλων έζ
εισφορών κλινών περ! ών τό
άρθρον 6 παρ. 3 τού Ν.Δ.
334χ)55. "Η έζόφλησις των υ¬
φισταμένων κατά την 13ηγ
Αί άποφάσεις διά την ίκτέλεσιν
των έργον είς τόν λιμένα Ζέας
κ.αί την Φρεαττύδα εχονν ληφθή
Δεκεμβριού 196θ όφειλών
πρός τό ΤΖΑΥ έζ εισφορών
κλινών δύναται νά διενεργη¬
θή είς 24 μηνιαίας δόσε ς ά¬
νευ έπιθαρΰνσεως υπο τάς
προθποθέσεις των έδαφ. (ε)
καί (στ) τής παρ. 2 τού άρ¬
θρου 3 τοϋ νόμου. Τυχόν κα¬
θυστέρησις δόσεως τινός πέ¬
ραν τού εξαμήνου ώς όρίζε¬
ται έν έδ. (στ) τής παρ. 2
τού άρθρου 3 τοΰ νόμου, κα-
θιστά ολόκληρον την οφειλήν
απαιτητήν, έπιβαρυνομένην
κατά τάς ίσχυούσας περί
Τ.Σ.Α.Υ. είδικάς δ.ατάζεις.
Ακολούθως ό Νόμος έν έδ.
(η) καί (θ) τής παρ. 2 τού
άρθρου 3 έπαναλαμθάνει ρη-
τώς τοΰς περιορισμούς των
έδαφίων (α) καί (θ) τής
παρ. 4 τοϋ άρθρου 2 Α. Ν.
302)68. Ή μή έπανάληψς τού
έδ. (α) τής αυτής παραγρά¬
φου δέν σημα νει, δτι ή δ ά-
ταζις αυτή δέν έχει εφαρμο¬
γήν είς τάς περιπτώσεις έ
κείνων οί όποίοι θέλουν ύπο-
βάλει αίτήσεις κατά τό έδ. α
τής παρ. 2 τοΰ άρ. 3 καθόσον
τό έδ. τουτο όρΐζει ρητως ό¬
τι παρατεΐνεται ή προθεσμ α
τού άρ. 2 τοΰ ΑΝ. 302)68 δ.Ο
την υποβολήν αιτήσεων διά
την κατά δόσε>ς εξόφλησιν
τής «κατά τάς διατάξεις ου
άρθρου τούτου προκυπτούσης
όφειλής» ήσφαλισμένων.
Δ. — Τ.Σ.Ε.Δ.Ε.
1) Υπό τοΰ αρθρου (> προ-
θλεπεται ειδικώς ή κεφαλϋΐ-
οποίηοις των μέχρι τής δημο-
οιεϋσεως τοϋ νόμου όφειλών
πρός τό Ταμείον Συντάζεων
Μηχανικών καί Έργοληπτών
ΔημοσΙων "Εργων καί ή, έξό-
φλησις τούτων είς τριάκοντα
Ιοοπόσους μηνιαίας δόσεις
κατά τα ειδικώτερον έν τω
όρθρω τούτω διαλαμθανόμε-
να. Είς την κεφαλαιθποΐησιν
ταύτην ύπάγοντα· μόνον, ώς
σαφώς έν τώ νομώ όρίζεται
αί όφειλαί έξ εισφορών αί προ¬
βλεπόμεναι έκ των διατάζε-
ων των έδαφ. α' καίε' της
παρ. 1 τού άρθρου 7 τοϋ Α.Ν.
2326)1940. ΑΙ έκ καθυστερή
σεως καταθολης τοιούτων
εισφορών όφειλα! έκ τόκων
άποσθένυνται τα δέ τυχόν διά
την αΐτΐαν ταύτην ύφιστάμενα
γραμμάτια έπιστρέφονται είς
τόν έκδότην.
2) Λιά τάς έξ άλλης αΐτίας
πρός τό Ταμείον οφειλάς, πε-
ρ)ιλαμθανομένων είς ταύτας
καί των προμηθειών έγγυητι-
κων έπιστολών τοιούτων, Ιοχύ-
ουν αί διατάζεις τοϋ άρθρου
2 τοϋ νόμου.
ΑΙ ύπόλοιπαι διατάξεις τοϋ
άρθρου τούτου μή αφορώσαι
είς καθυστερουμένας οφειλάς
πρός τό Ταμείον, άλλ' είς πα-
τάτασιν προθεσμιών άναγνω-
ρίσεως γάμου τέκνων κ.λ.π.
δέν χρήζουν Ιδιαιτέρας διευ-
κρινΐσεως.
ε. —. ΜΕΤΡΑ ΑΝΑΓΚΑΧ1ΤΙ-
ΚΗΣ ΕΙΓΠΡΑΞΕΟΣ
1) Κατά τάς διατώζεις τής
παρ. 1 τοϋ άρθρου 4 τοϋ ν ό-
μου, είς άς περιπτώσεις έκι-
νήθη ήδιαδ ικασΐα ώναγχαστι-
κής εΐσπράξεως των όφειλών,
αυτή θά παραμείνη άνενερ-
γός καί είς δ σημείον ευρέ¬
θη εάν ό όφειλέτης εκδηλώ¬
ση την πρόθεσιν ρυθμΐσεως
τής όφειλής τού κατά τάς δια¬
τάξεις τοϋ Νόμου. Ή στασι-
μότης αύτη θά διαρκέση, ώς
ευνόητον, δι" δσον χρόνον ό
όφειλέτης έκπληροί τακτικώς
τάς άναληφθε.σας ύποχρεώ-
οεις τού καίμέχρι πλήρους έ-
'ζρφλήσεως τής όφειλής^ (
πότε τα ληφθέντα άναγκα-
στικά μέτρα θέλουν άρθή.
2) Είς ήν δμως περίπτωσιν
ό όφειλέτης δέν έκπληροϊ τάς
άναληφθεΐσας ύποχρεώσεις
τού καί στερηθή τοϋ δικαιώ¬
ματος τής περαιτέρω τμημα-
■ κης έξοφλήσεως τής · όφει¬
λής, τα κατ' αύτοΰ ληφθέντα
μέτρα θά ένεργοποιπθοϋν
κα'ι θά έπδιωχθή ή άναγκα-
στική εϊςπραζις τής όφειλής.
3) Τ' ανωτέρω περί άναγ-
καστ,κων μ£τρων εΐσπράξεων
την όφειλών, Ισχύρυν δ:' ά¬
παντας τούς άσβαλιοτικρύς
όργανισμούς περί ών τό ϋπ'
αριθ. 247) 69Ν. Δ)μα, ήτοι δι
άπαντας τούς ύπαγομένους
σήμερον υπό την εποπτείαν
τοϋ ύπουργεου Κοινωνικήν
'Τπηρεσιών.
επί κυβερνητικοΰ έπιπέδου. Αί έκ-
ι[ς
πονηθεϊσαι μελέται ι
μέ ακρίβειαν καί άποβλέπονν
την μετατοοπήν:
— Τοΰ λιμένος Ζέας, είς «Μαρί-
ναν» διά μικρά θαλαμηγά σχά^η.
—Τοΰ λιμένος τής Φρεαττύδος
είς «Μαρίνκν» διά μργάλα θαλιι-
μηγά σχάφη.
Τα άνοιτέρω τονίζονται είς ^0,,.
σινήν άνακοίν(ΐ>σιν τοΰ Ε,Ο Τ
είς απάντησιν είς τάς προσφάτονς
δηλώσεις τού Δήμαρχον Πειραιώς
κ. Α. Σκνλίτση, διά τα έν λόγ(,,
εργα.
Είς την ανακοίνωσιν τοΰ ΕιΟ.Τ
άναφέρονται, έπίσης, τα εξής;
1. «Ό Ε.Ο.Τ. καταβάλλει π
πάθειαν κατεδαφίσεως των
σταμένιον παλαιόν καί καί καχοτέ-
χνων κτιοιακών έγκαταστάσειον
Όμίλων, μέ την προοπτικήν άνί-
γέρσεος, κατά τό σνντομώτερον
δυνατόν, νέον σνγχρόνιον έγχα-
ταστάσειον, ένΐασσομένιον είς χό
σύνολον των έ'ργιον.
2. Ό Ε.Ο.Τ. έπιμελείται ηόη
τής καθαριότητος τοΰ λιμένος ί)ι'
είδικής υπηρεσίας καί ανέθεσεν
την εργασίαν αύτην είς τόν χρη.
σιμοποιονμενον κατά τό παρελθόν
υπό τοΰ ΟΛΙΙ εργολάβον. "Ηδη
προεκηρύχθη μειοδοτικός διαγοινι-
σμός διά την άνάδειξιν νέοιι χοι-
ούτου. Έπεμελήθη δέ, τής άνελ-
κνσειος καί μεταφοράς πολλών σε-
σηπύπτοιν ήμιβνθισμένιον λέμδιον,
διά την σήψιν καί την βύθισιν των
όποίίον δέν φέρει, βεβαίιος, Ευθύ¬
νην ό Ε.Ο.Τ.
3. Είναι άναμφισβήτητος ή λί¬
αν σημαντική χρησιμοτης των εκ-
τελοιιμένοιν εργΐ'ΐν — προγοαμμα-
τισθέντων υπό είδικών κατ'άντιχεί-
μενον μελετητόν — ώς εργιον
νποδομής διά την προσελκύση του-
ρισμοΰ ύψηλ.οΰ είσοδήματος είς την
χώραν, μέ έπακόλονθα εύεργετικά
επί τής έν γένει οίκονομίας.
4. "Εναντι τής παραχίορήοειος
τοΰ χιόρου είς τόν οποίον έκτελοΰν-
ται τα έ'ργα, ό ΕΟΤ ανέλαβε την
υποχρέωσιν νά αποδώση είς τόν
Ο.Λ.Π., δι' έτησίων δόσειον, τα
κεφάλαια τα όποία ούτος διέθεσί
πρός απόκτησιν χωρίον (προβλήτιην
κρηπιδιομάτ(ΐ>ν, μόλου κλπ,) ίίς
την περιοχήν, άνερχόμενα είς τό
ΰψος των δρχ. δθ.θθθ.000 περίποιι.
Γ». Τα έκτελούμενα έ'ργα είς Ζί-
(ΐν καί Φρεαττύδα, προβλέπεται ό¬
τι θά περατοθοΰν π€ρί τό τέλος
τοΰ τρέχοντος έ'τονς. Μεταξυ άλ-
λον ^χουν προβλεφθή σοϋπερ —
μάρκετ, καταστήματα αΰτοεξνπη-
ρετήσεοις, κατάστημα ναυπλιοχών
είδον, πετρελαιοειδών, κομμιοτή-
οια. γραφεϊα μεσιτών, πλνντήοιον,
άνθοπολείον, συγκρότημα ζιιχαρο-
πλαστείου καί έστιατορίομ Ώψηλής
στάθμης.
Είς τό «Διοικητήριον» θά στε-
γασθοΰν αί υπηρεσίαι αύτεπιστα-
σίας τοϋ ΕΟΤ, αί τελιονειακαί ύ- Ι
πηρεσίαι τοϋ ΰπονργείου Οίκονομι-
κών καί (ΐί υπηρεσίαι τοΰ ί',τονρ-
γείου Έαπορικής Ναΐ'τιλ.ίας, θά
υπάρχη δέ άνετον έντενχτήριον διά
τοΰς ιδιοκτήτας των θαλαμηγον.
6. Ή «Μαρίνα» κατεσκεΐ'άσθη
διά την διαχείμανσιν καί προσέλ-
κυσιν μέρους των είς την Μεσό¬
γειον κινονμένιον θαλαμηγόν. Ό
άριθμός τούτων θά είναι δυνατόν
νά ανέλθη είς 3.'>0 μικράς κα'ι με¬
γάλας, θά τνγχάνουν δέ αύται
πασών των σύγχρονον διευκολύν-
σειον καί έξυπηρετήσεων. "Ητοι,
θά δύνανται νά σννδεθοΰν τηλεφιο-
νικώς μέ οιονδήποτε σημείον τής
Γής, θά άνεφοδιάζωνται μέ Γ>Εν-
ζίνην, πετρέλαιον, καί πόσιμον ί-
διορ, θά φορτίζουν τοΰς συσσι»οεν-
τάς τιον μέ ηλεκτρικόν ρεϋμα
κλπ.
7. Παρ' Ολον τό μέγεθος τιόν
έκτελεσθέντον κ<α έκτελονμένιον ?ργον κατεβλήθη έν συνεργασίιι μετά τής Άοχαιολογικής 'Τπηρε- σίας πάσα προσπαθεία καί περιε- σώθησαν, πλήριος, άναστηλ.ιοθέν- τα έν πολλοΐς, τα Τείχη τού θεμι- στοκλέονς. Ή δημιουργία Ναυτι- /οΰ Μονσείου συνδέει ετι περισσό¬ τερον την πόλιν τοΰ Πειραιώς, πρώτον λιμένα τής χώρας, μέ την ναυτικήν Ιστορίαν τής Ελλάδος είς τόν ιστορικόν λιμένα τής Μοι·- νιχίας. ΠΡΟΣ ΔΙΕΤΡΤΝΣΙΝ ΤΩΝ ΚΜ ΙΙΟΡΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΛ¬ ΛΑΔΟΣ — ΚΟΓΚΟ Έπέστοδεψεν έκ Κογκό ό γενι κός γραμματεύς τοΰ υπουργείον Ί'.μποοίον κ. Άθην. Παλλάντιος, όστις έξεπροσιόπησε την Έλλη- δ« είς τάς όργανοθείσας έχδηλώ σεις έπ' ενκαιρία τής «Ήμεοη? τής Ελλάδος» είς την Διεθνή "Εχ θέσιν ΚΙΝΣΑΣΑ. 'Κπ' εύκαιρία, ό κ. Παλλάντιος ?σχεν έπαφάς μετά μελόν τής Χ1' 6ε·ρνή3ειι>ί τορ Κογκό, ώς καί με¬
τά οικονομικόν ίκιοαγόγτον τής
χιόρας κ(ΐί συνεζήτησε μετ" αϋτιον
θέματιι άνιιγόμενα είς την διε»'-
' ρυνσιν τόν εμπορικόν συναλλα-
γών μεταξν Ελλάδος κηί Κηγ-
κς.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
τα» είς ννώοτιν ΐΛν Άξιο:. Δ,οική ω Ά»ω
Έταιρεκδ». καΐ ·_τα.ρ£ΐών 126Βιωβισμέ ής Εύ-
νννης δτι δι" αποφάσεως τού κ. Ύηηνογοϋ ΈμπορΙον
*« αριθ. $6378)4126 τής 16)12)65, δημσσιευ-
θ*ί*ης είς τό ϋπ' αριθ, $60)23-12-65 φ.Ε,ΐ.
(Δελτίον Άνωνύμων Εχαι0Βΐών), όρίζβται ότι δύ»αν
τα» νά συν€Χ(σωσι δημοσΐΒύονβαι εγκύρως τάς /7οο
σκλήο-εις τώ> Γ»γ. Συνιλεύιτβων ηαΐ τούς Ίσολογι-
Ί^η^η^ί^:^ "^ονομ,ηής μας ί-ημερίδος ΟΙ-
ΚΟΝ0Μ0Α0ΓΙΚΗ-- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
ώς «ν*νετο μεχρι τούδε διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ
ΑΚΛ αβ° *Ι ύώ της.

Πρόσωπα κκί πρά γματα τής Σμύρνης
νπιηιτηκτπ! μαμεαζ
Τούχ ΒΑΣ. ΚΟΤΖΙΝΟ ΠΟΤΛΟΤ έπ,τίμου Γ,μν
φίΜ κ. διεθυντά,
«ε πο'.ί" ενδιαφέρον έδιάίΐασα
■'ν%' Αριθμόν Λ, 7 καί 7 ίστορή-
Ι11τα τού Δρος Λ. Άρχιγένη, περί
("' . ..,.., τ,-|; Άγίας Αικατερί¬
νης κ«ί τής εκκλη-
ά όποία χρησιμοποι
α'£ "τόσην επιτυχίαν τύ σμυρναϊ-
Τά αρθρα αύτά τοϋ κ.
""
της.
χόΙΟΙ
;
είναι ένδιαφέροντα καί
ίια
ώς μέ τα ηθη καί ϊ-
2μτ·ρν«ίι·»ν καί ίδίοις τάς
,(0; διά τάς περί γάμου
<■ καί δειοϊδαιμονίας πού Ηχαν « ι χορίτσΐ" τής Σμύρνης, «II ρ τάς έρμηνείας διαφόρων χαί οτνΌΐκκόν καί διά τά κια τά δλλα λαογραφι ^Υ(ι) τβτ' όψιν μου τά προη ίοτορήμητοι τοΰ%κ. Άρχι- :,„ ΐα δποϊα δέν άμφιβάλλω, ^ Ε[νηι έπίσης αξιοπροσεκτα κια ,0{« διότι τελευταίως ?χω έγγρ<ι ά οννδρομητής είς την εγκριτο ;. "Οσον δμως άφο ,5 ,ύ γλιοοσιχόν ίδίιομ", ε"χω δια οοβΕΤΐκήν γνώμην ώς πρός με·ρι- /ό:«ξ«;· '° χ· >ΑΡΧ'Υίνί15 °ΠλΛ
μίαν ώραν καί πλ£ον
νασ(άρχοι,
ΤΑΠΗΤΟΥΡΓΟΣ
ξίμ
όν καί
, ει? τό σχολεί-
ί-ρήθειαν^^ί:;;^
-«ζαχαροπλαστείον, πληόΐον "ού
τίκίΓ; κα°^λλ^ "«υ ήσαν τ
τακτ,κον και μόνον έπι6ό ^
μ«ς· Εμενα η άδυν«μία μου ήσαγ
οί καραμελλες τής βανίλλιας Την
μοιραίαν εκείνην, λο.πόν, ημέραν
που είχαμε 2_3 'Ωοική ' $^™>
ένώ^ διαθέσει ενα δλόκλ'ηροΐ μ"
ταλλικι και άγόρασα περισσοτέρας
πρός δυσττ-χίαν μου, καραμέλλες
απο κάθε άλλην φοράν καί δέν ΐ
ποοφθασα νά τάς άπολαύσω δλες
μεχοι της ωρας πού θά δ ^
μάθημα τής ΏΛ,ν*,- τι.. .ν
ρχιζε τό
μάθημα τής Ώδικής. Την ώραν,
λοιπόν, ποϋ έκτΰπησε τό κουδούν
ρ,
έκτΰπησε τό κουδούνι
ί
κα-
τ0
<}οι·νιά>
«σκογειό
δουλεια «γουγιά»
,ν θελιά «θεγιά» χαί τοΰ Χατζη
φον ,Χητζηο-τργιου». Νομίζη ί
,ι τί. λ. Είς τάς λέξεις αύτάς έ
.τροςϊ, «τοϋ Χατξηστέλιου τό σοκά·
111) κλπ. Έπειδή προέρχομαι καί έ
ρ άπό τά λαϊκά στρώματα τής
Σμίβνης, άκόμη καί σήμερα λέ-
ρ: «Δεσε τό σπάγο θελιά». «ΟΙ
(ίιανομιιχίΐλιώτες» κ.λ.π.
Χά,ρα ηθίλη νά δώσω καί ίγώ
ά; σΐ'μπληρωματικάς πληροφο
(ία; σχετικώς μέ τόν άείμνηστον
,ιρΜΐοψάλ.την Πέτρον Μανίαν, πε-
(ί τού οποίον γράφει είς τά ίστο-
{ήμαΐά τού δ κ. Άοχιγένης καί
χον ό.ιοίον έγνώρισα ,-ΐολύ μικρά
ΐοιοί, όταν έφοιτοΰσα είς την Β
τάξιν τού Δημοτικόν σχολείον είς
Σϊθί.ή; τού Φαοουλά. Ό Μανέας
ι'ΐτο τότε δεξιός ψάλτης είς την
έχχλησίαν ποϋ ελέγετο «Μετόχι
τή; Παναγίας» χ«ί άπεϊχε ολίγη
Οήματα αΛΟ τό σχολείον μας. *Η
τ» Μεγάλη Σαρακοστή καί είχεν
ί/.ίίΐ νά ζητήση άπό τόν δι ευθύν¬
ην μεοιχά παιδία καλλίφονα διά
ιίι τίι μάθη νά ψάλο»·ν κατά την
Ιεράν ΆχολοιΌίαν τού Έπιταςτ ίοΐ'
ή; Μεγάλης Παοασκευής τό «Ζ<οή έν άφ>)>. Ό διευθυντής τόν πα-
Ας τόν μηκαρίτην δάσκα
Λ1 μα; Ζ. Άντίονιάδην, ό οποίος
ίόίδασκε τότε, μεταξύ άλλον μα-
θηυάτον, καί τό μάθημα τής Ώ-
Μ; Λ; την τάξιν μας καί εί;
άλλας τόξεις.
Με τόν άγαθόν δάσκαλον μου
«ίτόγ, είχα ενα δυσάρεστον έπρισό
διον τή; μαθητιχης μου ζωής, τύ
οποίον, δς μοΰ επιτραπή νά τό έ-
Μτοοήσιο κατοπέρω, διότι συνδέ-
™ μέ τήν γνωριμίαν μου μέ τόν
Πποον Μανέαν. "Ολίγας δηλαδή
«α; προτήτερα, ό δάσκαλός
««; «ϋτός είχε χιορίσει τήν τά¬
ξιν μας είς 2 όμάδας, προκειμέ-
*' νά μά; διδάξη διά πρώτην ς: ο
»ν ίίφωνον άσμα. Έμένα μέ κα-
ι*ίν· ΕΪς την όμάδα τής πρώ-
"15 φωνής καί μάλιστα ό>ς κορυ-
ϊ»ίον καί μέ διέταξεν είς τό έπό-
»ν μάθημα νά ΐ{ροντίσι» ώστε
οί μαθηταί -τής ομάδος μου, ευθύς
πησε τό κουδ
Οιά τό μάθημα, είχα 6άλει μιά
ραμέλλα είς τό στόμα μου καί ένώ
άπελάμβανα άπερροφημένος, την
γλυκυτάτην γεΰσιν της, δέν θυμή
θηκα την διαταγήν τού δασκάλου
μου καί δέν εσπευσα νά συγκεντρώ
σιο την όμάδα μου καί νά καταλά-
6(ιι την θέσιν μου.
"Οταν είδεν ό δάσκαλός ότι δέν
ευρίσκομην είς την θέσιν μου, εση-
κώθη άπό την έδραν καί μέ την
βαρειάν καί βραχνήν φωνήν τού έ-
ρίοτά θ
ή φνήν
θυμομενος: «Ποΰ είναι
ζό
αύτός
ευε
ό Κουτζινόπουλος;» καί άνίχν^-
νά μέ άνακαλΰψη μεταξύ των μα
θητών καί μέ έπεσήμανε νά μασώ
μακαρίως την καραμέλλαν. Γεμά
τος, λοιπόν, άπό οργήν μοϋ φωνά
ξει: «"Ελα έδώ παλιόπαιδο!». Πλη
σιάζω περίτρομος καί αναλογιζόμε¬
νος ότι δεινή τιμωρία μέ έπερίμε-
νε. «"Ανοιξε τό στόμα σου καί φτύ
σε αϋτό ποΰ μασά»!» μέ διατάσ-
σει. Έγώ ,μόλις καί μετά 6ίας τό
μισάνοιξα, χωρίς νά τολμώ δμως
καί νά 6γάλω τήν καραμέλλαν άπο
τό στόμα μου. Έπειδή δέ ό φό6ος
πού μέ κατείχε δέν μέ άφινε νά
ΔΙΕΘΝΗΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ
Έργον τής Μ κρασιάτισσας-Ήπειρώτισσας
Ζωγράφου ΚατΙνας Χ. Χαροπούλου.
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΥΤΥΧΕΙΣ ΓΑΜΟΥΣ
άνοίξ
ιο τό στόμα μου, παρά τάς
επανειλημμένας διαταγάς τού, ε"6α
λε τότε ώργισμένος μέ ύρμή τό
δάκτυλό τού είς τό στόμα μου καί
άπέσπασε, «δίκην άρπάγης», τό
γλυκύ έκεΐνο σώμα τοϋ ίγκλήμα-
»> «ιι,ιήση τό κουδούνι, νά εΰρί
»ι«τβι είς τάς θέσεις πού μάς εί
7° όρίσει, διά νά αρχίση χιορι'ς
«Αντίρησιν τό μάθημ(ι. Κατά
'ΐ|ν εποχήν εκείνην περί τό 19(ι;!,
"; Αημοτικά σχολεία ειργάζοντο
««ότε καί τό άπόγευμα, άπό τάς
^ μ·μ., Ώδικήν δέ είχαμε δύο
'°ί«; τήν έβδομάδα, πάντοτε κα
"ι>; 2-3 μ.μ. 'Επειδή δέ τό
"ΙΤι μας Ευρίσκετο είς τόν Προ
II""1
Ήλίαν, χο>ριό πού άπείχε |
τος καί έν θριάμβφ τό έδειχνεν
είς τούς μαθητάς, ένώ ή αϊθουβα
άντηχοΰσε άπό τά γέλοια των.
Είς τόν τρόμον μου δμως καί
την ταραχήν έκείνης τής στιγμής,
προσετέθη ενα άλλο κακόν χειρότε
ρον. Ό μακαρίτης δάσκαλός μας
ήτο φο6ερός καπνιστής καί τά δά-
κτυλά τού ήσαν κίτρινα καί άκά-
θαρτα «πό την συχνήν χρήσιν τοΰ
τσιγάροΐ'. "Κνα αίσθημα, λοιπόν,
άνυπύφορον άηδίας καί πικράδας,
τόσον δυνατής, μέ κατέλαβε τότε,
άπό την βαρειάν όσμήν τοΰ τσιγά
ρου καί τής νικοτίνης, ώστε ύ,.ί,υ.'
ελειψί νά κάμ<υ έμετόν. Έκρατή- θην δμως καί επερίμενα κατατρο- μαγμένος νά άκούσ > την αυστηράν
τιμιορίιιν πού θά μοΰ έπέβαλε. Άλ-
λά παράδοξον πραγμα! Περιωρί¬
σθη νά μοΰ πάρη άπό την τσέπην
τίς ΐπόλοιπες καραμελλες καί μέ
διέταξε νά σταθω ό'ρθιος μέχρι τέ-
λους τού μαθήματος καί Λέν έδο-
κίμασα, όπως επερίμενα, άλλην σω
ματικήν τιμο)ρίαν. "Εμεινα, λοιπόν,
εκπληκτος, «πώς «δέν εΌραγα |υ-
λο» διά την αταξίαν μου εκείνην,
άφοΰ είναι γνωστόν ότι έκείνα τά
χρόνια ή δικαιοδοσία τού δασκά¬
λου ήτο άπεριόριστος καί εΓχε πλή
ρη Ισχύν ήπαιδαγο^γική άρχή «τό
ξύλο βγήκε άπό τόν παράδεισο».
Πάντως, μετά τό επεισόδιον αϋτό,
έφανταζόμην δτι ό δάσκαλός μου
«θά μέ είχε άπό κακό μάτι», όπως
μοΰ ελεγαν καί οί συμμαθηταί μου
καί δέν θά επαιρνα καλόν βαθμόν
είς την Ώδικήν.
Τίποτε ομοις άπό αύτά δέν συνέ
6η. Τουναντίον μάλιστα. "Οταν με
τά μερικάς ημέρας ήλθεν δ Πέ¬
τρο; Μανέας νά ζητήση παιδία διά
τόν χορόν τού, ό δάσκαλός μου έ-
κεϊνος μέ εδειξεν ιδιαιτέρως μετα
ξύ των άλλον μαθητήν καί τοΰ
εΐπε: «Νά πάρης αυτόν, πού έ'χει
καλήν φωνήν καί είναικαλ.ό παιδί»
(Συνεχίξεται)
Επιστολαί αναγνωστών
οας καί κατά συνέ-
ηε^ν άναγνώστης.
λα%ομα, από τό Ίκόν.ο
%μ
Ασιας, ό
"Ράκλει,
πατήρ μου άπό τό
Μ
Κ
μ
■ο Μ. 'Ασίας (Έρέγιε
- Ικονίου.
Ρ μου ώμίλει
με λεζεις
διά
Λ .....-, τινάς
V»
£ . ΚΤΟν τού™ καί έ-
ώη ς της' βεβα'ως την
. Λέζε.ς
'ελα νά σάς παραθέ
ΠΕΡΙ ΑΙΑΑΕΚΤΟΥ ΤΗΣ ΣΥΛΗΣ
Τυννίΐευ6υντώ· Ι "Εχω έπίσης παράπονο από
Υχανω άπό άρκετών έτών | την έφημερ,δα οος διότι μέχρι
τούδε δεν ΓΊοχολήθη ποτε ά¬
πό τιΊν γενέτειράν μου Ίκό-
νιον υπέρ έγκατέλειψο 8 έ¬
τών καί Λθελα ν^ι ζέρω τινά
περί αύτΐΊν. Έζ δαων δέ μέχρι
τώρα διάβασα καί δκΐβάζω, δέ
ουνήντησά τι περί αυτής.
Εάν δέ τυχόν έχει γροφή
κανέν<) βιβλίον ειδικώς διά τΛν γενέτειράν μου, θά έπε- θύμουν νά μου σταλίϊ καί νά έμβάσω ταχυδρομικώς τά άντί τιμόν τού. Παροκαλώ πολύ, όπως δημο οιεθοητε τήν πρροϋιχΐν μου είς την έγκριτον εφημερίδα οας διά την ανωτέρω αίτίαν_ Εύχαριστώ έκ των προτέρων Μετά τι,-ΐής ΗΛΙΑΣ Π. Τ^ΑΖΑΡΟΥ 'Αριστοτέλους 29 "Εΰεαοα _.Σ. Ή δ'άλεκτος της Σύλ λης άπηρτιζετο ώς κβί αλλων περιφερειών τής Καππαδοκίας άπό παρεφθαρμένας άρχαίας ελληνικάς λέζε ς καί έκφρά- οε>ς άναμείκτους καί μέ τουρ
κικάς τοιαύτας. Ώς πρός τάς
λοιπάς άπορίας καί έρωτησεις
τού αναγνώστου μας, έλπζο-
μεν, 6τι άπό τοϋς συνεργθ-
τας καί αναγνώστας τής έφη
μερίδος μας, έκ των καταγομέ
νων έκ των έν λόγω περιθ-
χών, θά ευρεθή κάποιος, 6
οτις άπό των στηλών μας, να
απαντήση σχετικώς πρός δ>ευ-
κρίνισίν των.
: παραθέ
τ6 θεωρώ περιττόν,
τπ
παρα-
54οη
4
ς μου είς
Α δΟε
Ιλ μετε' βά =
ϊ' εϊτε θνα-
^ δύναται νά
ζήγηο'ν
έτών περιέργε.άν
Ι ποία
°Τη
δ'άλεκτος
οημασία
πόλιν
Τ0υτου «αταφεύγω
με1
Ι 0
ς μορφω
6 μέρη αυτα θα
την περιέργειαν
τή συμπληρώοει τριμπνου άπό τούς ν^ΜυνΛ, ιυυ
κ. Γεωργ. Λαακαρ δή μετά τής Νίκης Σινανίδη, μάς α¬
πεστάλη παρά τού συνεργάτου μας κ. Λ. Καζαντζή (Μά·
κρωνας) τό δημοσιευόμενον κατωτέρω ποΐημά τού:
Στην στέψιν των άγαπητών Νίκης Σινανίδου καί ΓεωργΙ-
ου Λασκαριδη τελεσθείσαν έν τώ Ιερώ ναώ Άγίου
Άνδρέου τή 2Οη Απριλίου 1969.
2 την στέψιν σας την πρόσχαρη καί πολυποθουμενη
ευχόμεθα όλόψυχα νάναι κ' εύλογημένη
Σήμερον λάμπ' ό ούρανός σήμερον λάμπη 'μερα
σήμερον στεφανώνεται Αητός την Περιστέρα
Αητός είναι ό Γιώργος μας κι' ή Νίκη Περιστέρα
καλός πολύ 'ναι ό γαμπρός κ' ή νύφη καλυτέρα
άπ' τές πολλές των "Αθηνών εΐν' ή ωραιοτέρα
των πέντε - έζη καρατιών ή δεσποινιδοτέρα
σάν ϊνδαλμα προθάλλ' αυτή των ευχαριστών νέων
καί βάλλει κάτω τές πολλές δίδες των Άθηναίων
στην όμορφιά καί στήν ψυχή, στήν όμιλία, στό ήθος
κι' δλη της η εμφάνισις προθάλλεται οάν μΰθος.
Τό γέλοιο της μαγευτικό καί τό χαμόγελό της
σέ κάνουν σ,θελα κι' αύτά σωστό αίχμάλωτό της.
"Αν πής καί γιά τά μάτια της κι' αύτά σέ μαγνητί<ουν δλο φώς Λάμπουνε γλυκύ τό δρόμο της φωτίζουν Παίρνω άπ' τόν Μάη λούλουδα άσπρα καί μυρωδάτα κρίνα, τριαντάφυλλα πολλά, γαρύφαλλα άφράτα κι' άσπρα άγριολούλουδα, τά φρεσκοφουντωμένα τά δμορφα καί νόστιμα βαρεία ρωματισμένα πλέκω στεφάνι νυφικό, στεφάνι τιμημενο στεφάνι γιά τούς γάμους σας, τό τρισευτυχισμένο καί τ' άποθέτω μέ χαρά καί μέ τή φαντασία πάνω στά κεφαλάκια σας μέσα στήν Έκκλησία Καί σάν εύλόγησ' Ίσαάκ τόν Ίακώθ τόν γυιό τού κ' έπλήθυνε τό γένος τού κ' έπλήθαινε ό βιός τού έτσι κ' έγώ τόν γάμο σας έρχομαι νά βλογήσω σάν μεγαλυτέρας σας τό( βιό σας νά όρΐσω. Είς δ,τι έχετε λοιπόν νδσθε φχαριστημένοι καί σ' ο,τι άποκτήσετε ίκανοποιημένοι αύτό τό λέει κ' ή παληά τού γένους παροιμΐα άκόμη κι' άν εθρίσκεσαι καί μέσ' την έρημία καί τά παρόντα στέργει μέν βούλει δέ τά βελτίω άκόμη καί τόν άρτον σου άν πάρης μέ δελτίον. Ό "Αγι "Ανδρέας φώταξε πιάνουν πολυελαΐοι νά €ύυη ό Πανάγαθος πλοΰσια τά έλέη ινι ώπ' τήν καρδιά σάς εϋχομαι πλέρια την ευτυχία - δλο μέ γέλοιο μέ χαρά έξω ή δυστυχία. Νά ζήτε χρόνους εκατόν ήμέρες χιλιάδας παιδία παιδιών νά Ιδητε νυφάδων σας νυφάδες καί τα καλά τοΰ Άθραάμ τού Ίσαάκ καί πάντων των εΰσεθών πατριαρχών καλώς τελειωσάντων. ΕύχΛν ευχήν καί τοϋ ΧριστοΟ καί πάντων των άγίων καί αυτής τής Παναγίας μας σάν πλούσιον Λαχεϊον Καί εϋχομαι καί εοχομαι χίλιες εύχές καί μία δλο μέ γέλοιο μέ χαρά, δλο μέ εύθυμία, Νά την χαρήτε τήνζωή, νά σδς χαρή κ' έκεΐνπ. Χαίρετε νά σάς χαροΰν ή πειά τρανή εϋχή 'ναι Τά κάτασπρα στεφάνια σας φιλοϋμεν σάν είκόνα κ' ευχόμεθα άμάραντα νδναι είς τόν αίώνα. Καί τα συγχαρητήρια παρακαλώ δεχθήτε τής δλης μου φαμίλιας κ' ϋστερα φιληθήτε. "Εγράφον έν Π. Φαλήρω τή 20ρ Απριλίου 1969 Λ. ΚΑΖΑΝΤΖΗ Σ (Μακρών) ΘΑ ΗΘΕΛΑ 0ά ήθελα άκόμη μιά φορά την άφραστη κρυφή χαρά (τίς παιχνιδιάρες γλυκοσαιτιές μέσα στά μάτια νά ξαναβρώ στά γαλανά τά φέγγη αου τα ποθεινά μαζί με τής καρδίας μου τα κομμάτια Νά σέ κυττοθσα άνηκρυστά ντυμένη μέοα στά κρουστά σάν μιάς περήφανης βασίλισ σας τ' ατλάζια καί τό χαιμένο μου καιρό μέοα στής γλύκας σου νά βρώ την πύρα των ματιών σου τή γαλάζια. Νά άναστηθώ μέσ' στή σ έκείνη1 κι' δλο ι μου οί καημοΐ νά γίνουν άφαντοι μέσ' στοϋ δειλιοϋ τό χρώμα καί ή καρδιά νά σοϋ μιλή μεσ' άπ' τά μάτια γιά φιλΐ μιανής άγάπης πού δέν δόθηκε άκόμα. Χαλάνδρι "Ιούλιος 1969 ΚΙΜΟΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΑΤΡΟΝ «ΑΚΡΟΠΟΛ» ΓΛΥΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Τύ καλλιτεχνικό συγκρύτ η μ α , πώς άποδίδεται άρτια. Οί πρωτα- γωνιστές Άνθόπουλος, Νομικοΰ Μπάμπη Άνθοπούλου, Δήμητρας Νομικοΰ καί Ιωάννου Ψαρά, πού στεγάζεται στό θέατρο «Άκροπόλ» καί Ψαράς, ένσαρκώνουν τόσο θε- τικά τούς ρόλους τους, ποϋ πιστεύ τής όδοΰ Ίπποκράτους, παίξει την | ουμε μελλοντικά πώς θά χαράξουν παληά κωμοοδία —Τοπάξ— τοϋ Γάλλου συγγραφέα Μαρσέλ Πανι- όλ, κατά επιτύχη μεταφράση καί διασκευή τής Μέλποος Ζαροκώστα, μέ καινοΰρΥ10 τίτλο «Γλ.υκό είναι τό χρημα». Τό ώραΐο αύτό εργο, πού συνδυ- άζει τιμιότητα, δόλο καί σάτιρα, παρουσιάστηκε στύ γαλλικό κοινό πρίν άπό σαράντ'ΐ όλύκληρα χρό¬ νια. Άπό τότε δέν παΰει νά ση- μειώΛ'η έπιτυχίες κ(ά νά ένθουσιά- ξη κια νά κρατα τό ενδιαφέρον τοΰ θεατή. Ή τρίΐή ποάξη είναι ή πιό έν- τυπωσιακή. Μπορούμαι νά φιοτεινές σελίδες στά ένεργητικό τής θεατρικής τους σταδιοδρομίας. Άλλά καί οί λοιποί ήθοποιοί, πού οί περισσότεροι είναι νέοι, υπό την καθοδήγηση καί παρακολουθήση τοΰ σκηνοθέτη Βίκτωρος Παγουλά τού, προσπαθοΰν νά μας χαρίσουν μίαν έρμηνεία καταφατική. 'Επί- σης άρκετά ικανοποιητικάς ό σκη- νικός διάκοσμος τοΰ Νίκου Βου- κελή. Τέλος, είναι μιά καλοδεμένη πα- ράσταση, πού άξίξε,ι νά ιήν *τμή· ση τό θεατρόφιλο κοινό. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ ΑΗΕΤΡΑίΙΗΣΑΝ ΠϋΛΑΙΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ Υπό τοΰ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ ΊΙ διεθνής πολιτική κατάστασις, κατά τήν παρούσαν περίοδον, κρά¬ τει τήν άνθριοπότητα υπό συνεχή διέγερσιν, μέ τήν ΰπερέντ ασιν τοΰ ψυχηοΰ καί τοΰ θερμοΰ πόλεμον, μεταξύ των δΰο μεγάλον δυνάμε- ον, Άμερικής κ((ί Ριοσίας, αί ο¬ ποίαι άντιπροσικπεύουν τά δύο κυ¬ ριώτερα κοινιυνικά μας συστήμ<ί- τα, τό Κοπτΐταλιστΐκόν καί *ό Σο¬ σιαλιστικόν, τό Δυτικόν κα) Ά- νατολικόν σύστημα ζιοής των άν- θρώποιν, ΰ'πιιις τά εχουν καθορίσει μερικοί διαπρεπεϊς καί έξέχοντες κοιν(·)νιολόγοι. Ή ύττερένϊασις μεταξύ των δύο αιΊτίόν δυνάμεο>ν - ΰπερκολοσσών,
εγινε ιχίτία μετά άπό τόν Β' Παγ¬
κόσμιον πόλεμον, νά δημιουργηθοΰν
πολλαί έστίαι θερμοΰ πολέμου, ώς
συμμοριτοπόλεμος τής Ελλάδος τί
1044—1949, ό Κορεατικός πόλε
μος τό 1951—1954, συνεχείς καί
άδιάλειπτοι συγκρούσεις είς την Μ
Ανατολήν, μεταξύ Άράδον καί
Ίσραηλινών, αί διάφοραι έπανα-
στάσεις είς τάς Λατινικάς χώρας
τής Άμερικής καί, τέλος, ό πόλε
' μος τοΰ Βιετνάμ, όστις συνεχίζε
ται μέ όλην την άγριότητά τού
καί άπό τάς δύο άντιμαχομένας πά
ρατάξεις, από τοθ 1961 καί ποΰ
εχει ϋποΓΐιίίάσει τόν άνθρωπον είς
τό κατώτερον σημείον τής ζιυϊκής
τού ύττοστάσεως, λόγω *ών δΐοπτροΐτ
τομένοιν έκεϊ άγρίων έγκλημάτων.
Ή άνθροιπότης, την περίοδον
αύτην, διεχιπρίσθη ό'σον ποτέ άλλ.ο-
'τε, είς δύο άντιμαχόμενη στρατύ-
πεδα πυύ άγιονίζονται νά ίκμηδε-
νίσο»ν, θερμώς ή ι|·ιιχρώς, τό Εν
τό άλλο.
Είς τούς απλούς άνθρώπυυς πα-
θουσιάξρται τύ θέμα φυσιολογικώς.
Δηλ.αόή, αύτό ποΰ σΐ'μθαίνει σήμε¬
ρον, μέ τούς θερμοΰς καί τούς ψυ-
χρούς πολέμους, είναι ό άδιάλει-
πτος αγών τοΰ άνθρώπου διά την
αύτοσυντήρησίν τού.
Καί περισσότερον άναλυτικως:
'ΡΙ Άμερική φροντίζει νά προστα¬
τεύση τόν Δυτικόν Κόσμον άπό τοΰ
νά μή πέση θΰμα των Κομμουνι¬
στήν, ή δέ Ρωσία νά προστατεύ¬
ση τό Σοσιαλιστικόν στρατόπεδόν
άπύ τοΰ νά μή γίνη θΰμα των κιι-
πιταλιστικων σκευωριιον.
Κάτιο, λοιπύν, άπό αύτό τύ πρϊ-
σμα καί τά δΰο στρατόπεδα ϊχουν
δίκαιον. Δηλαδή, καλώς ί) Άμερι¬
κή πράττει νά έξοπλίζεται καί νά
,προετοιμάζεται δι* ενα πυρηνικόν
πόλεμον, θυσιάζοντ«ς 70 καί πλέον
δισεκαΐομμύρια όολλάρια τό έτος
.δι* έξοπλισμοΰς καί πολεμοφόόια
•Μοί κ«λιος πράττει επίσης καί ή
ίΌί προετοιμ'ΐζομε'νη νά άντα-
τύ κτΐ'πημα, εάν πιιοαστή
άνάγκη, όιά νά σιοθή... ό ανθρϋ)-
πος!-
Δηλαόή, τόσον ή Άμερική, ϋ-
σον καί ή Ρωσία, μέ τοϋς δορυο;ό-
ρους τ(ι»ν έξοόεϋουν 180 καί πλέ
όν δισεκατομμΰρια δολλάρια τό έ¬
τος, πού άναλογοΰν 00 εως 80 δολ¬
λάρια όι' έκαστον άνθρο>πον είς
τόν πλανήτην μας καί ό σκοπός
των έξόδιον αυτών δικαιολογεϊται,
μέ καθαράν την συνείδησιν, δτι γί
νεται μόνον καί μόνον διά νά προ
στατευθή ό άνθρωπος!
Έξετάζοντας τό όλον αύτό πρό
6λημα άπό την επιστημονικήν τού
σκοπιάν, ευρίσκομεν ίίτι ή δικαιο-
λογία άμφοτέρον των μερών, ότι
οί έξοπλισμοί αύτοι γίνονται άν«γ-
καίοι δ'ά ταν σωτηρίαν το£) άνθρώ
που δέν εϋσΤαθεΐ. διότι ττίσω άπό
τάς αγαθάς αύτάς προθέσεις κρύ-
Οονται οί 6ασικώτεροι λόγοι τοΰ δ-
λου αύτοΰ έξιοφρενικοΰ έκτροχια-
σμοΰ.
Εάν πράγματι, αί άγαθαί προ-
■ θέσεις των δύο αυτών δυνάμεων
ήσαν ή βελ.τίοσις τοΰ διοτικοΰ έπι-
ιτέδου '*αί τής ττνίΐκματΐκής
θμης των άνθρώπων, δέν θά έξώ-
δευαν τά δισεκατομμύρια αύτά δι*
έξοπλισμούς, άλλά δι' εργα κοινής
ωφελείας, τά όποία άξιοποιούμενο
θά 6οηθοΰσαν τόν άνθρωπον νά ά
νέλθη είς ανωτέρας πνευματικάς
καί οικονομικάς βαθμίδας.
Βεβαίως καί είς την περίπτωσιν
αύτην ΰπάρχει πρόχειρος ή δικαιο-
λογία. Τί θέλετε νά κάμωμεν, κύ-
άνθρωπότητα; Νά δέσωμεν τάς
χείρας καί νά αφήσωμεν τούς κα-
πιταλιστάς νά συντρίψουν τάς σο-
σιαλισηκάς μας κατακτήσεις;
Κάτω, λοιπόν, καί άπό αύτό τό
πρϊσμα ΰπάρχει «λογική» δικαιολο-
γία' ετσι ό παραλογισμός των έξο-
πλισμών, τοποθετημένος καί στολι-
σμένος μέ τά άνάλογα φανταχτε-
ρά «μπιχλιμπίδια», γίνεται «λογι¬
κή» ! Έτσι βλέπομεν τόν άνθρω¬
πον νά σύρεται χρόνον μέ τόν χρό
νόν πλησιέστερον πρός τήν αϋτοκα
ταστροφήν. Δηλαδή, αύτό πού καί
οί δύο γίγαντες —Άμερική καί
Ροισία— ϋποστηρίξουν, ότι γίνεται
διά τήν σωτηρίαν τοΰ άνθρώπου,
έν τέλει έμφανίζεται φενάκη, διότι
δέν πιστεύομεν δτ» θά υπάρχη είς
λογικάς άνθροίπος, ό οποίος θά εί
ναι δυνατόν νά πιστεύση ότι ενας
πυρηνικός πόλεμος, πού ής αυτόν
θά φονευθοΰν, κατά μετρίους ΰπο-
λογισμοΰς, 800 καί πλέον έκατομμΰ
ρια άνθρώπων καί θά γίνη παρα-
νάλ.ιιιμα τοΰ πυρός ολόκληρον τό
ήιιισφαίριόν μας, θά γίνη διά την
«σίοτηρίαν» τοϋ άνθρώπου!
Τπάρχει λύσις; άναδλύξει τό έ-
ρώτημα είς ό'σους έξετάξονν τό
πρόβλημα.
Καί 6ε6αί(ος ΰπάρχει! είναι ή ά
πάντησίς μας. Καί πρόδρομοι τής
απαντήσεως είναι δύο πρόσο>πα
μορφο>μένα καί διακεκριμένα' τό
?ν είναι ό δολοφονηθείς Τζών Κ έν
νεντυ καί τό δεύτερον, πού συνέ-
λα6ε καί ένεπνεύσθη την λύσιν τής
απαντήσεως μας, είναι ό νυν Πρόε
δρος τής Άμερικής κ. ΝΙΞΟΝ ό¬
στις έργάζεται άόκν(ι>ς διά τόν α¬
φοπλισμόν.
Αΰτό ποΰ χρειάξεται είναι νά άν
τιληφθοΰν τόσον οί Άμερικανοί, ο
σον καί οί Ρώσοι, δτι τά δΰο κοι-
νο>νικά συστήματα δύνανται νά ζή-
σουν έν εΊρήνη μεταξύ των, χιορίς
τό 8ν νά άποτελή κίνδυνον διά τό
άλλο.
Έξ άλλου, ή τεχνολ.ογική ανά¬
πτυξις τοΰ άνθρώπου τά τελευταία
αύτά 30 ϊχχ, ανέτρεψε βασικάς
θεωρίας άμφοτέριον των κοινωνι-
κών αυτών συστημάτων.
Ληλαδή —διά νά γίνω κατανοη-
τός— αύτά πού διαγράφουν ό
Μάρξ καί ό 'Έγκελς, είς τό «Κε¬
φάλαιον», ώς αίτίας διά τήν συν-
τριβήν τοθ κατοολογιστικοθ ονατήμα
τος, ή χεχνολογκή πρόοδος τοΰ άν
θρώπου τά προσεπέρασε καί έπρο-
χώρηοε πέραν αυτών, είς σημείον
ιιάλιστα, πού οί δύο φιλόσοφοι τοϋ
Κομμουνισμοΰ δέν έφαντάσθησαν,
τό 1850, ότε συνέγραψαν τάς περί
σπουδάστους τότε θειορίας των.
Άρα, αϊτό πού θέλομεν νά ποϋ
μδ την ολΐτ·κήν αυτήν <Ανο>
Τού μεγάλου "Ελ ληνος πολιτικοθ
ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
(Ομιλια τού κ. Χρ. Σολομωνιδη)
Τής Συνεργάτ,δός μας Κάς Ν. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Β'.
— Κτυπήστε, Όμήρων Ιωνι
κές οί λϋρες
Σμύρνη, ζανά γεννήτρες εί¬
ναι οί Μοϊρες.
Γκρεμνά τα έχθρικά κάστρα
καί σπάζει τίς άλυσσίδες τής
σκλαβιάς. Άναγαλλιάζουν οί
καρδιές των σκλάβων καί των
ραγιάδων άδελφών. Στίς δχθες
τού Μέλη, τοϋ Κάυστρου καί
τού Μαιάνδρου, γλυκό κελάη-
δημα άκούγεται τώρα, τό ((Χαί-
ρε, ώ χοίρε ΛευτεριάίΜ Ή
ρ
Γαλανόλευκη κυματιζει οτΛ Νί
καια καί στήν Προϋσσα, στήν
Άνδριανούπολι κα! στΐς Σα-
ράντα Έκκλησιές. Ό Ι5όσπο-
ρος περήφανος λικνίζει στήν
άγκαλιά τού τόν θρυλικό «Α¬
βέρωφ» καί τά γλαυκά νερά
τής Προποντίδος τά δασχί-
ζουν οί έλλην ι κο] στόλοι.
Ό στρατός μας άήττητος,
θριαμθευτής, βαδίζε! άπό νί¬
κη *>έ νίκη, άπό θρίαμθο σέ
θρίφβο, άπό δοζα σέ δόζα.
ΚΓ ή Πόλη Βοσπορτισσα, τοϋ
τόν γαλήνΐο ϋπνο των τάφων
έδώ στό μπαρουτοκαπνισμένο
Άκρωτήρι.
Έδώ πού κάποτε ΰφωσε μέ
σα στΐς φλόγες των όβίδων τη
Γαλανόλευκη, άναπαύεται ό
πατέρας τής φυλής.
Χρόνια τώρα, η στοργική αγ
καλιά τής Κρήτης εΤναι τό μνή
μα τού. Όμως οί Μεγάλοι, δέν
έμποδίζονται άπό τίς ταφόπε-
τρες. ΟΙ ήρωες δέν φυλακίζον
ται σέ μνήματα. Μποροΰν νά
κινοϋνται στό άπειρο καί νά
νικοϋν τό χρόνο.
Ή άκτινοβολία τής ζωής
τους έζακολουθεί καί μέσα καί
πέρα άπ' τούς τάφους, πιό έν-
τονη, πιό λαμπερή. Τά μνΛμα-
τα των γενναίων γίνονται έ-
στίες ζωής. Οί τάφοι τους διευ
θύνουν τήν Ιστορία. ΚΓ ενα τέ
τοιο μνήμα αύτό έδώ, τού Ε¬
λευθερίου Βενιζέλου. "Ενα
μνήμα, ποΰ δσο πνέουν οί έλ-
ληνικές αϋρες πάνω σ' έλλη¬
ν >κά κόματα, θά κάνη νά στα
ματοϋν μπροστά τού καράβια
των έλληνικών γενεών σ' εύλα
βικό προσκύνημα. Καί θά ζα-
ριοι; Νά δέσο>μεν τάς
νά άφήσιομεν τόν Κομμουνισμόν
σκυπησιν», είναι ίίτι, αί δύο αυταί
μεγάλαι δυνάμεις, καιρός είναι νά
έξεύρουν μίαν «φόρμουλα» συνεν¬
νοήσεως μεταξύ τοιν.
Δηλαδή, νά άντληφθοΰν, οί πολι
τικοί των δΰο αυτών χωρών, ότι ή
τιχνολβγική ανάπτυξις τοΰ άνθρώ-
που, ανέτρεψε τάς τκχλοιάς πολιτΐκο
κοινωνικάς θεωρίας, καί νά παΰ-
σουν διά των έξοπλισμών, των θερ
μιόν καί ψυχρών πολέμιον, νά λύ-
ουν τάς κοινοινικάς των διαφοράς,
τάς οποίας αΰτός ούτος ό άνθρω-
πος ξεπέρασε πρό άρκετοΰ χρόνου.
Νά άντιληφθοΰν ότι, αϋτό πού
χρειάζεται ό νέος άνθρωπος, είναι
ή Είρηνική Συνύπαρξις, μέ τούς
γείτονάς τού καί οί φιλικοί διακα-
νονισμοί των διαφόρων τού —εάν
ΰπάρχουν— νά λυθοΰν είρηνικά.
Ακριβώς αΰτό πάει νά κάνη ό
ΙΙρόιδρος τής Άμερικής κ. Νίξον
μέ τά ταξίδια τής καλής θελήσεως,
είς διάφορα μέρη τοΰ Κόσμου, ίδι-
αιτέροις δέ διά τό ταξίδιον τό ο¬
ποίον έ'κανε επισκεφθείς τήν ρου-
μανικήν πρωτεύουσαν, τό Βουκου¬
ρέστιον, δπου είχε θετικάς συνομι-
λί«ς, επί ΰψηλ.οΰ έπιπέδου, καί τά
ταξίδιά τού θά είναι γόνιμα καί
καρποφόρα διά τό καλόν καί τήν
ειρήνην τοΰ κόσμου, διότι σάν ε'ιρη
νόφιλος, πρωτος εδιοσε τό χέρι είς
τήν Ρωσίαν καί.γενικά είς τόν Ά
νατολικόν συνασπισμύν, καί διά νά
δώση εμφασιν είς τά είλικρινή τού
ταξίδια προσωπικάς μετέβη είς
Ρουμανίαν ένώ παραλλήλως άπέ- '
στειλε είς Μόσχαν είς ταξίδιον κα- (
λής θελήσεως, τόν άλλοτε άντιπρό ι
Κωνσταντίνου ή κόρη, ή έφτά | νακούεται «ουρμένη άπ' τό
θρονη ρήγισσα περιμένει τό
λυτρωτή νυμφυο. "Ετοιμος ό
μαρμαρωμένος θασιλιάς νά ζυ
πνήση άπ' τόν πεντακοσάχρο-
νο ϋπνο τού. Τά δακρυσμένα
μάτια τής Παναγίας, στήν Ά-
για Σόφια, λάμπουν άπό άγαλ-
λίασι κι' ή δεσμευμένη ήχώ
τού ύπέρκαλλου ναού, ετοίμη
γιά ενα καινούργιο «Τή "Υπέρ
μάχω«. Ό δικέφαλος άετός ά-
πλώνει ήγεμονικά τά φτερά
τού γιά νά καλύψη μιά νέα
[ίυζαντινή αύτοκρατορία.
Στό κρυστάλλινο παλάτι των
Σεβρων, άναγνωρΐζεται έπίση
μα ή Μεγάλη Έλλάδα, ή 'Ελ-
λάδα των δύο ηπείρων καί των
πέντε θαλασσών. Ή Μεγάλη
Έλλά&α, λάμπει άπό αϊγλη, ά¬
πό τόν γλαυκό μυχό τής Ά-
δριατικής ώς τά βοερά κύματα
τοΰ ταραγμένου Εύζείνου καί
τά βάθη τής Άνατολής.
Κ(' δταν τούς άνέμους των
θριάμβων διαδέχωνται οί άνε-
μοστρόβιλοι τής συμφοράς καί
τή ροδοχρωμη νίκη ή όλόμαυ
μη ήττα, δταν τό χαρμοσυνο
τραγούδι άντικαθιστά ό άγρ<- ος θρήνος ής καταστροφής κι' οί μαγιάτικες δάφνες τοϋ 19(19 καίγονται στίς αύγουστιάτικες φλόγες τοϋ 1922. Όταν, τά όλόανθα στεφάν'α τώνέθνικών κρινων ζεφυλλίζονται μπρός στό μαρτυρικό σταυρό τού Μι- κρασιατικοΰ 'Κλληνσμοϋ κ'αί τό περίλαμπρο έθνικό οΐκοδό- μημα τοΰ τιτάνα πολιτικοϋ, θάβεται κάτω άπό τή σποδό τής Σμύρνης, ό έζόριατος τώ ρα Ελευθέριος Βενιζέλος, μέ τήν άλόη στά χείλη, σπεύδη στή Λωζάννη γιά νά διασώση ό,τι είναι δυνατόν. Καί σώζει τήν Δυτική Θράκη καί τα νησιά τού Αίγαίου. Σώζει την Ιερή τής ΌρθοδοζΙας Κιβωτό, τό ΟΙ κουμενικό Πατριαρχείο καί σώ ζει τόν στόλο μας άπό την ί- ταμΛ άζίωσι τοϋ άπροσδόκητου νικητή νά τοϋ παραδοβή. ΚΓ δταν, τέλος, ό έλλην.χός γιαλό» ή φωνή, ποΰ άκουσε κάποτε ό ποιητης άπ' τά Ίό- νια άκρογιάλια: • · .Φωνή θά σοϋρθη άντιμακρα συρμενη άπ' τό γιαλό: — Στάσου, θά Ιδής τό μνήμα τοϋ κυβερνήτη έδώ. Σύρε γοργά κι' άσπάσου το, σά θείο προσκυνητάρι, πές τής "Ελλάδος τ' δνομα, κι' άπό βαθειά θ' άκοθς τό θαυμαστό λιθάρι νά ήχολογάη χρησμούς... Τέτοιους χρησμούς θ' άκοϋν οί έλληνικές γενηές άπ' τό μνήμα αύτό τής Κρήτης, τό μνήμα τοϋ Ελευθερίου Βενι¬ ζέλου. Άπό τό μνήμα τουτο θά έκ- πέμπωνται αίώνια οί χρυσές άκτίνες άνεσπέρου φωτός, πού θά καταυγάζη τούς έλληνικούς ούρανούς καί θά οδηγή, όπως των Μάγων τα άστρο, τούς παν έλληνες πρός τή φάτνη των Έ θνικών Πεπρωμένων, πρός τή Βηθλεέμ τής Μεγάλης Ελλά¬ δος. Σήμερα τό δάκρυ μας — ρο δονέρι άπ' τής καρδίας μας τόν άνθώνα — άς κυλήση σάν ταπεινή προσφορά, πρός τό Μεγάλο "Ελληνα καί τά ροδο πέταλα τής φυχής μας άς κα λύφουν τόν άπέριττο τάφο τού οή γαλήνια αυτή γωνιά τής ή ρωϊκής Κρήτης. Θερμά συγχαρητήρια στό Χρήστο μας ΣολομωνΙδη γιά τα αΐσθήματά τού πρός τόν 'Ε λευθέριο Βενιζέλο καί γιά τα ώραιότατα λόγια πού έζεφώνη σε μπρός στόν τάφο τού στό Άκρωτήρι. ΚαΙ τελειώνοντας κΓ έγώ, μέ θουρκωμένα μάτια, στέλνω έ- να χαιρετισμό στό Μεγάλο Πά τέρα τής φυλής μας, τόν Ε- ΛΕΥΘΕΡΙΟ ΒΕΞΝΙΖΕΛΟ πού ύ- πήρζε τό σύμβολο άγάπης καί λατρείας των Μικρασιατών — καί πού άκόμη καί νεκρός ζή λαός άργότερα, πανηγυρΐζει μεοα στην ψυχη 6λων καί πάλι, τόν καλεί νά τόν κυ θερνήση, έρχεται στήν Έλλά¬ δα καί μέ τό φωτεινό τού νοϋ καί πτΊν άκλόνητη πίστη τού στην ζωτικότητα ής φυλής, τής χαρίζει τή σημερινή νέα της αϊγλη. Ι Ελευθέριος Βενιζέλος! Τώ ρα χρόνια καί χρόνια κοψάται καί άναμένει ή ανθρωπότης έναγω νίιυς τά λαμπρά, θετικά, γόνιμα καί καρποφόρα άποτελέσματα καί των δύο ΰψηλών προσωπικοτήτων τής Άμερικής. καί τήν επίλυσιν των άκανθωδών ζητημάτο)ν Άνα¬ τολής καί Λύσεως καί νά άναγγεί- λουν τήν χαρμόσυνον είδησιν είς δ- λον τόν κόσμον καί νά ψάλη όλη ή ανθρωπότης τό «...Καί επί Γής εί ρήνη», σάν μάγοι, επιστρέφοντες άπό τά ταξίδια τιον καί προσφέρον εδρον κ. Χάμφρεϋ, δστις καί εΓχε ; τες τό δώρον των είς τήν άνθρω- συνομιλίας έγκαρδίους καί φιλικάς πότητα, τήν ΕΙΡΗΝΗΝ. νά καταδροχθίση έν μιόι νυκτί τήν μέ τούς ίθύνοντας τοΰ Κρεμλίνου, | Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Είς κομψόν καί καλοτυπωμένον τόμον εκυκλοφόρησεν ή ποιητική συλλογή τοϋ κ. Φανή Γ. Ματσο- πούλον «Παιδική Ραψωδία». ύπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ 1090)1938 Ίδιοκτήτης - Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55 Προϊοτάμενος Τυπογραφείου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛ1ΔΗΣ Κοτοικία Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου υ Τηλ. 525-387. (Όμόνοια) 9 — ! κα 4 — β μ, ΕΜΠΟΡΙΑ ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ Ε.Π.Ε. Ίσολογισμός τής 30ης Ίουνίου 1959 -- (Χρήσις 1)7)68 - 30)6)69) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Χρειωοτικοί Λογσριαομοί : 1) Συμμετοχή μας είς Ο.Ε. «ΕΜΠΟΡΙΑ ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ ΕΠΕ καΐ Σία. 50 ο)ο 2) ΐρεχουμενοι λ)ομοί κατοθ. είς Ο Ε, «ΕΜΠΟΡ1Λ ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ» Ε.Π.Ε. καί Σία» 3) Τρεχούμενοι λ)σμοϊ Κ. Δ. Σά· ραγκας καί Ο Ε. 4) Τρεχούμ. λ)ομο'ι 'Εταίρων χρεωοτικοί 5) Συμμετοχή μας είς Κ. Π. Σαραγ- κας καί Ο. Ε. 1ί>68 -69 1967—68
157.781,50 157.781,50
1.326.554.65 1.885.525,80
362 676,60
29.059,10
5ΟΟ.ΟΌΟ.—
1.876.071,85 2.543.3Ο7.Μ)
Έταιρικόν Κεφάλαιον
Τακτικόν άποθεματικόν
"Εκτακτον άποθεματικόν
Κέρδη παρελθουσών χρήσε,ων Α. Ε.
μέχρι κσί 30)3)57
Γρεχούμ. λ)ομοί 'Εταίρων
Φόροι Δημοσίου
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968-69 1967-68
2ΟΟ.ΟΟΟ,-
66.658,25
62.655,35
2ΟΟ.ΟΟΟ.-
66.658,25
62.655,35
911.240,20 911.240,20
635.518.05 1 301.940,50
8.13.—
1.876.071.85 2.543.307.30
Ανάλυσις Μερίδος ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ
ΧΡΕΩΣΙΣ
Ζημία έκ συμμετοχήν μας εί; Ο.Ε. ΕΜΠΟ·
Ρ.ΛΝ Ε.Π.Ε. καί Σία ΊοολογισμοΟ της
1)1)68 — 31)12)68 451.987,65
Γβνικά έξοδα 5.614.50
Φόροι Δημοσίου 23.946.—
Καθαρά κέρδη τΐρός διάθεσιν —
4,408.50
8.082.—
104.463,60
Κερδη έκ ουμμετοχής μας ιίς Κ. Δ. Σά-
ραγκσς κσί Ο. Ε 1)3
ο) Ίσολογισμοΰ των 16)5)68-31)12)63
β) Ισολογισμόν των 1)1)69—!5)4)69
Κέρδη έκ συμμετοχήν μας είς Ο. Ε.
ΕΜΠΟΡΙΑ ΥΦΑΣΜΑΓΩΝ Ε.Π.Ε.
καί Σία 50 ο;ο
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
116.754,30
91,422,30
116.954,40
Ζημία ττορΓυοης χρήσεως
218.176,60
263.371.55
116.954,40
481.648,15 116.954,40
Ό Δ'αχειριστής
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ
481.548,15 116.954,40
Ζημία Χρήσεως δρχ. 263.371,55 μεταφερομένη είς χρέωσιν των Έταίρων
Έν "Αθήναις τί) 30 Ιουλίου 1969
*Ο Διευθυνΐής τοϋ Λογιστηρίου
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΠΥΡ. ΣΑΜΑΚΟΒΛΗΣ

Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΙΝΚΥΔΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑΤΟ1821
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ,
τ. Δ) ντοθ Το0 'Τ πουργείου Γεωργίας
ΖΤ' νοι τταρά των προοχγγΐσάντων κοιί
ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
ί
Ο '
μεταξΰ ό ελληνικάς στόλος
έξω άπό τή νότια εί-
σοδο τοθ λίμαν ι ου τού Άι"6αλΐοΟ,
στή θέσι «νταλιάνη» γιά νά συμπλη
ρώση εύχερέστερα καΐ άσφαλέστ£-
ρο τήγ παραλάβη των Μοσχονησιω
των, οί όποΐοι σθσσωμοι έγκατέλεΐ-
ψαν την πατρίδα τους.
ΟΙ Άι63λιώ»£ς, μετανοησαντες
ποϋ άποπο.ήθηκαν τήν προσφορά τοθ
ναυάρχου ϊστειλε τή νύχτα τόν διδά
σκαλο Βενΐαμίν ό οποίος έξιστόρη
σε σ'ούς άρχηγους τού στόλου δτι
ή κατάστασις χεΐροτέρεψε τρομερά
καΐ &ιι κΐνδυνευεΐ νά καταστραφή'
ή πολιτεία καί νά σφαγή ό λαός.
Τούς παρεκάλεσε δέ άπά μέρους
των προκρίτω/ νά σπεύσουν νά σώ-
σου,ι τοϋς κατοίκους. "Υστερα άπά
'ό διάβημα αύτό στϊς 3 Ίουνίου το
ΐτρωΐ ^μερα Παρασκευή. ϊστειλαν ο'
"Ελληνες τ|ς 6άρκες τοΰ στόλου μέ
άγήματα γιά νά παραλάδουν τόν
π·ληθυσμό# Μεγάλα πλοΐα δέν μπο-
ροδσαν νά μποθνε στό λ ι μόν ι γΐατΐ
6 δίαυλος ήταν εντελώς άδαθής·
Όταν οί Τοθρκοι εΐδαν τίς 6άο
κες νά πλησιάζουν συγκίνΤρώθηκαν
θηκαν σέ διάφορες οίκοδομές κι' αρ
χΐσαν νά πυροβολο&ν κοοτά των πλοΐ
αρίων. Τά ντουφέκΐα τους. οί «σι-
σανβδες», είχον μακρύτερο 6ελη·νε-
κές άπό τά ντουφέκια τ£ν 'Ελλή
νων καί γι' αύτό γιά μιά στιγμή
οί "Ελληνες όπΐσθοχώρησαν μέχρις
δτοο εστάθησαν μεγαλύτερα ττλοιά
ρια έξοπλισμένα μέ μικρά κα».ονά
κια.
Στό μεταξύ, άλλοι Τοθρκοι μέσα
στήν πολιτεία έπεδόθηκαν σέ φό-
νους κι' άρτταγές. ΟΙ "Ελληνες ναν.-
ΤικοΙ κατώρθωσαν ν' άττοβιβασθούν
καΐ ν' άπω&ήσουν τ°ύς Τούρκους ίξω
άττό τήιν ττολιτεία μέχρΐ τά υπερά¬
νω αϋκής ύψώματα δπου ήσαν οί
άνβμόμυλοΐ. 'Εκεΐ οί Τοΰρκοΐ άνασυν
τσ^ίέντες είσέ&υσαν άτά διάφορα
σημεΤα στΐς συνοΐκίίς. ΟΙ ονγκρού
σεΐς μέσα στΐς γειτονιές γενΐκεύ-
θηκαν τά δέ έλληνικά άγήματα. ένΐ-
σχυθέντα κι' άττ' τοΰς νέους τοθ
Άϊβαλιοΰ, έκείνους ποϋ άπέφυγαν
νά παραδώσουν τά δττλα τους φρον¬
τίζον ν' α,νοίξουν δίοδο στά γνναι-
κόπαιδα πρός την παραλία.
ΟΙ ιέοι αύτοι Άϊ6αλι£>τες ύιτολο
γίζονταΐ σέ τετρ—όσιους καΐ ήσαν
δλοι συνεταϊροι τής φιλΐκής "Εταιρε!
άς. 'Ενα ξεχωρΐστό καΐ ένδοξο παιδΐ
τοϋ ΆϊδαλιοΟ, ό Εθστράτιος Πίσσας
δ οποίος τότε ήταν 24 χρονων καΐ
πολέμησε έκείνη τήν ήμέρα τούς
Τούρκους, γράφει σπά οΤτομνηιμονεύ-
ματά τού: «Άπό τής πραλαβοΰσης
τοθ έμττρησμθϋ τής πόλεως ημών σν
σκεφβέντες οί τής 'Εταΐρείας άττεφα
σίσαμε (συνβννοηθέντες προηγουμέ¬
νως επί τούτω καϊ μετά των πλεΐο-
τέρων καίτοι κων τής πόλεώς μας),
δτι έν περιπτώσει καθ" ήν ό 'Ελλη
ΐκός στόλος (βιλε άττοπεΐραθίϊ όπτό-
βασι κα! άποτύχει, οί δέ Τούρκοΐ
επεχείρουν την λεηλασίαν τ<2,ν ο(κ'- ών ημών, τότε ιτρώτοι ημείς (ο! συ- νεταΐροι) θά ηρχόμεθα τοΰ κατ' αυ¬ τών πυρσδολισμοϋ. δίδοντες ο&τω τοίς πάσι τό σημείον τής ενάρξεως τής πάλης καΐ άντΐλαμβάνοντες τ^ν υπέρ των δλων αγώνος. Δεΐνή 5έ τότε συεκροτήθη πάλη έν ταΤς τριό- δοις κσΛ ταίς οΐκίαΐς τής πόλεώς μας με*αξύ των Όθωμανών στρα- εξερχομένω, πληρωμάτων των Ύδραΐο σπεΐσοψαριανώ» λέμβων ήναγκασα- μεν αύτούς νά όπΐσθθχωρήσουν αίο- ' χρώζ, ήχούντων έσπευσμένως τυμ- πελεκιων την αποχώρησιν των, καθ" ήν έθετον τα πθρ είς τάς οικίας , έν αίς κατώκουν πρός έκδίκησΐν της ' σίσχράς φυγής των. | Επι τέλους, δμως, τοσούτον ϊσπευ δόν διωκόμενοι υφ' ήιμών ώσΤ£ πρό ι μεσημβρίας τής αυτής ημέρας ού¬ δε ίς υπήρχεν έν τή πόλει μας Όθω μανός, ώ. σωρεΐαΐ πτωμάτων έκά- Λυτττογ τάς άγ«ιάς. Καθ" όλην δ" , εκείνην την ημέραν, μέχρι τής ε¬ σπέρας καΤεγΗόμεθα άκινδύνως είς την ϊνοπλον καταδίωξιν τού έχθροϋ». -Οπως ήταν φυσικό, ή έιπιβίδασΐ τού άμάχου πλη&χΐμοθ πάνω στα Γτλοΐάρια τοθ στόλου καϊ των Μοσχο νησιων, γινόταν μέ δία καΐ αταξία καΐ ΐπολλά γυναΐκότι-αιδα πνίγηκοέ' υέ αα στή σπουδή Τους ν' άπομακρυν- Ι θοϋν άπό τήν κόλασΐ στήν όποία με ται ράΐτηκε έκείνη την ήμέρα ή πΤχ· | τμίδα τους. , _ ι ΟΙ Τουρκοι γιά ν' άποκλεΐσουν εους κατοίκους και τοϋς θέσουν 0- ΐτο το, άπόλυτο έλεγχό τους, έ5α- Μ3>ι φωτία σέ διάφορα σημεΐα τής
ΐτολιτειας καΐ έττεδόθησαν στή λέη
λασία. Ό άείμνηστος καθηγητήν
Ιωάννης Καρσ,μπλιάς, γέννημα τού
Αι'οαλΐοΟ, ό οποίος έγραψε κατά το
1944 τή-- δίτομο «ΊσΤορία των Κυ
δωνιώ.3 σχολιάζων τοϋς λόγον ς πού
ω3ησαν τους Τούρκους νά βάλουν
φωτία στήν πολΐτεία, γράψει: «Ό
σκαττός των ήτο προφονής άπό ιο
ίνα μέρος νά προκαλέσουν μέ τας
ηυρκαιας έκείνας σύγχυσιν είς τους
αμυνομένους κατοίκους καί να κ»>
ϊαστρεψουν τήν μισΐιτήν πόλιν άπό
το άλλο νά ανακόψουν μέ τούς πυρι
νους έχείνους φραγμούς τήν κατα¬
δίωξιν των άπό τούς νικηίΐάς ναυτ«-
κούς μοί*,, οί όποΐοι θά έξηναγκα-
ζοντο νά στρέψουν τή/ προσοχήν
των καΐ είς τούς κΐνδυνεύονΤας άπο
τάς πυρκαϊάς πολϊΐας>1
Ό άγώ,ας 'Ελλήνων καΐ Τούρ¬
κων κρά'Γνσε περίττου δύο ώρες. Δ£ν
εγινε γνωστάς ό πραγματικάς ορ»
ΐ)μος των άπωλειών. 'Υπολογίζονν
τίς άπώλεΐες των Τούρκων σέ 1200
- 1500 ανδρες. Άπό τά
άγόμ0^0 σκοτώθηκαν καΐ
σθηκαιν πιρΐ τούς εκατόν
τά δέ γν.αικόπαΐδα πού κάηκαν, σκο
τώθηκαν( πνίγηκαν ή αίχμαλωτίσβΐ)
καν καΐ πουλήθτ)καν σάν σκλάβο*,
τά ύπολογίζουν σέ μερικές έκατσνιτά
δες. Πάντως, ό πραγματικάς άρι-
θμός των τελευταίων δέν ϊγΐνε γν»
ΟΙ Τοΰρκοι έξαγρΐοιμένοι από τ{ς
άπώλεΐίς κα! έττειδή δέν έπ&ΐυχαν
την έΐξόντωσι τοθ ττληθυσμοΰ τοΰ Ά
ιθαλΐοθ καΐ την πλτιρη λεηλασία αυ
ιθνι έτιέττεσαν έΜδικούμενοΐ μέ μα.
νία κατά των χριστιανών των π£-
ρΐχώρων τούς όποίους καττεγύμνω-
σαν, πολλούς κατέσψαξαν κα] βλ-
Αους έσυραν σάν σκλαδους.
Τά Τδιο βράδυ τής καταοσΤροφής.
τα πλοία κατάμεστα άττό τοθς κα
τοίκους το° Άϊ6οΛΐοΟ( των Μοσχονη
σΓων τοθ Γενιτσαροχωρΐοΰ καΐ τβν
αλλων πέριξ χωρίων, δσοι κσ/τέφυ-
γαν εγκαίρως στό Άΐδαλί, Ενα ττλή
θος σαράντα περίττου χιλιάδων ψυ
χών. σήκωσαν παν»ά γιά τά ψοφά,
ένώ τό ακμάζον ώς τότε κλεινό Ά
κα! ήμών/ κρατεραΐ δέ έγέ- ι ιβαλί, καιόταν άττ' δκρου σ' αχρη
νο.το αί έκ τοθ συστάδην καΐ καβό σάν τεράστιο μεγαλειώδες πυροτέ-
λου συμιτλοκαί. Άλλ' επί τίλους έ- χνημα·
ττιπ—όντες έρμητΐκώς καΐ βοηθούμε (Συνεχίζεται)
Ο Ρ Φ Ε Υ Σ
(Συνέχεια 1κ τής 1ης σελ.)
Λεύει την Δύναμιν τής Ηλιάκης
λατρείας έφ' δλου τοΰ έλληνικοΰ
ΛθΛιτισμοΰ.
Γό πνεϋμα τού Όρφέοις κυκλο-
φορει παντοΰ, δπου πάλλει ή καρ-
βιά τής άθάνατης Ελλάδος.
θά τό άνεύρωμεν είς τούς ποιη-
τικούς καί γυμναστικούς αγώνας
«ών Δελφών, τής Όλνμπίας, είς
ΐούς θεσμούς πού επέτυχον νά
βυνενώσουν τάς ελληνικάς φυλάς,
«Ις τό Άμφΐκτονικΰν Συνέδοιον,
ιό ανώτατον διαιτητικόν «ΰτο
Δικαστήριον πού σιινείρχετο είς
τοΰς Δελφούς, υπερτάτην δικα-
στικήν καί συνδιαλλακτικήν έξοΐ'-
σία δπου ή Ελλάς έπανεϋρε την
ενότητά της.
•
Ό φυσικάς χωρος των Δελ¬
φών, ή τοποθεσία δπου εΐχε ά-
νεγϊρθή ό Ναός, συντελοΰσε ωσ-
ιε νά έξάπτη την φαντασίαν μέ
την μεγαλοπρέπειαν τ,οΰ τοπείου.
Όπισθεν τού Ναού έντός φυ·
οικοΰ σπηλαίου ύπήρχε μία σχισμή
άπό δπου άνεδύοντο ψυχροί ά-
τμοί πού προεκάλουν τήν ϊμπνευ-
σιν καί τήν εκστασιν.
(Συνεχίξεται)
Ένοικιάσεις
'Ενοικιάζεται κατάστημα γιονιαϊ-
ον επί τής όδοΰ Καραγεο')ργη τής
Σερίίίας 3 καί στοας έξ 22 τετο.
μέτρον. Πληροφορίαι παρά τή ίδιο
κτητρία Μαρίτσ,χ Ηλιάδου, όδός
Άλιξ. Σούτσον 24 Κολτονιίκι. Ώ
οα1 5—7 μ.μ.
Τήν παρελθούσαν Τρίτην συνήλ
θε τύ κεντρικόν συμβούλιον 21 τε
γάσεως, υπό τήν προεδρείον τοΰ
γενικοΰ γραμματεως τοΰ ϋπουργεί-
ου Κοινωνικήν 'Τπηρεσιών Άντ.
Μέξη, τϋ συμμετοχή καί των κ.κ.
Καοαμπελ.οπούλου, νομικοΰ συμβού
λου, των διευθυντών αυτού Παυλί-
δη κ(ΐί Χαρετσοπούλου, των τμημα
ταρχων κ. Ίερωμνήμονος Άμαράν
τού καί τοϋ πρόσφυγος κ. Σο>κρά
τους Σινανίδη καί ελαδε τάς κάτιο-
θι άποιΐάσεις:
Περί παραχωρήσεως συμφώνως
πρός τα Νομ. Δ)τα 4176)61 καί
4Γ>46)66 των κάτοιθι οϊκοπέδων τοΰ
ΰ.τ' αριθμόν 1 ο'ικ. έν τετραγ. 46
τοΰ συνοικισμόν Τουρκο6ουνί(·)ν, έμ
(ίαδοΰ 144,90 Μ2 υπέρ τής Εύγενί
άς Άλιφραγκή.
Όμοίοις τό ΰπ' άριθμ. 11 οϊκ
έν τετραγ. 91 τοΰ Συν)σμοΰ Μυ-
ριοφύτου — Άμφιάλ.ης, εμδαδοϋ
12.1,60 Μ2 υπέρ των Γιαννούλας
Χάλαρη καί Δεσποίνης Σιγάλ(ί.
Όμοίως τοΰ ΰπ' αριθ. 11 οίκ
έν τετραγ. Π τοΰ Συν)σμοΰ Εϋ-
γενείίΐς Α', υπέρ τής Σοφίας Κου
τούλα, έμθαδοΰ 148,34 Μ2.
Όμοίως τοΰ ϋπ' άριθμ. 12 έν
τετραγ. 77Α τοΰ Συν)σμοΰ Άμ-
φιάλης, έμβαδοΰ 162,66 Μ2 υπέρ
τοΰ Βασίλειον· Μαμμά.
Περί αρσεως εκ τής άπαλλοτριώ
σειος οίκοπέ'6ου έμΓΉιδού 280.00 Μ2
τοΰ Συν)σμοϋ Άγίας Έλεοϋσης,
Ρεδελ.άκη Καλλιθέας, υπέρ τοΰ Α¬
λεξάνδρου Καζαντζίδου, συμφώ¬
νως πρός τα άρθρον 119 τοΰ Σνν)
σμοΰ τοΰ ετοιις 1927.
Περί άναγνορίσεος ώς δίκαιον
χου έπαγγελματικής άποκαταστάσε
ως τοΰ πρόσφυγος
II.
Ε. Κιρκόρ
Χαία Γαζαριάν.
Διά τήν εκτέλεσιν εργασιών ά-
ποκομήσεως προϊόντων κατεδαφίσε
ών
α. ΙΙλυντηρίων Νικαίας, δρχ. 73
1)00.
β. Τέιυς Νοσοκομείου Άμερικα-
νίδιον Κνριών, δρχ. 63.000.
Όμοίως διά την επιστροφήν Γ).
200 ώς άχρειοστήτως καταβληθει¬
σών είς τους κληρονόμους Εύστρά
τιον Άθανασίου Καταδάκη.
"Εγκρισις διαθέσεως ύπολοίποιι
διατεθεισών πιστώσεων, ανε-ρχομί-
νου είς δρχ. 40391 διά τήν κ«τ
σκενήν φίοτεινοΰ διακοσμητικοΰ πί-
δακος είς οίκισμόν Ταύρου.
Ανάκλησις τής περί παραχιοηί
σεως Δ)τος νπ' αριθ. Δ6Α)867«)
60 αποφάσεως, είς την προσφύγη
Άλέξο6ιτς Μ. έν θεσσίΐλονίκιι
Διαγραφή έκ των δικαιοΰχων
στεγάσεως τής διμελοΰς οίκογενει
άς Σπυροπούλου θεοφ. λόγω τής
είς τό εξωτερικόν μεταναστεύσεώς
της.
Μετα6ί6ασις των στεγαστικων δ
καιωμάτιον κ.λ.π. τής αποβιωσά¬
σης πρόσφυγος Τσιπίδον είς λοι
πά μέλη οικογενείας της, διά τό
παραχιορηθέν αυτή έν Θεσσαλονί
κη διαμέρισμα.
Μεταΰίθασις των στεγαστικων
δικαιομάτων κ.λ.π. τοΰ άποβιώσα
τος πρόσφυγος Μπακανιάν Άγκόπ
είς λοιπά μέλη τής οικογενείας τού
διά τό παραχωρηθέν αύτω έν Θεσ
σαλονίκν) διαμερισμα.
Μετα6ί6ασις των στεγαστικων
δικαιιομάτων κ.λ.π. τής άποΓιιοισά
σης πρόσφυγος Βαοτανιάν ΣεΓ)(ΐ
στονλας είς λοιπά μέλη τής ο'ικογε
νείας της διά τό παραχωρηθέν α
τή έν θεσσαλονίκτ) διαμε'οισμα.
Περί έγκρίσεως στεγάσρως προ
σφύγιον άρμοδιότητος Η.Ε. προσ-
φυγόντων έν Ελλάδι Λπό 1.1.61 ε
ιος 30.12.64 είς κενά διαμερίσμα-
τα.
Περί έγκρίσεως χορηγήσεο)ς είς
τοΰς πρόσφυγας άρμοδιότητος Η.
Ε. Τσοτσένκο6α Ι. Δανιήλ Μ.,
Ζούκα Άλτ. καί Γουσγώνη Παπά-
νίκου 'Ελπ. κενών διαμερισμάτων
πολυκατοικιί5ν Καρέα.
Περί παραχιορήσεως τής δωρεά
χρήσε(»ς τοΰ έν τη πϊριοχή Κα
στρακίου ΠειραιιΤις οίκοπεδικοΓ) χς
είς τάς εγκαταστάσεως τού.
6-13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Κρουαζιέρα μέ τό ειδικώς ναυ-
λωθέν πολυτελέστατον μ>8
«ΟΔΥΣΣΕΥΣ»
ΚΟΝΣΤΑΜΤΙΜΟΥΠαΑΙΣ - ΣΜΥΡΝΗ -
ΕΦΕΣΟΣ -ΠΕΡίΑΜΟΣ-
ΠΡΟΥΣΣΑ - ΤΡ3ΙΑ
Δέν άπαιτεϊται βίξα,
δέν κρατεϊται συνάλλαγμα
ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ:
« ΙΚΑΡΟΣ » Γ. Ξυδιάς
Αγ. Κων)τίνου 2 Όμόνοια
Τηλ. 534-774 - 527-804
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
Περί δωρεάν παραχοιρήσετος είς
;ό έκκλησιαστικόν συμβούλιον τού
Ιεροϋ ναού Άγίου Γευ>ργίου Πε-
ράματος Πειραιώς, τοΰ έφ' ου α¬
νηγέρθη ό όμώννμος ναός οίκοπεδι
κβΰ χώρου.
Περί δωρεάν παραχ(ορήσεως είς
• όν Δήμον Ταύρου οίκοπεδικοΰ χώ
ρου τού όμιονύμου συνοικισμόν, διά
την έπ' αύτοΰ ανέγερσιν κτιρίου
πρός στέγασιν των ύπηρεσιών τού.
Περί παραχ(αρήσεμ>ς σχολικοΰ
γηπέδου οίκισμοΰ Κομένου __
Λουτρότοπος Σνκιές Νομοΰ "Αρ¬
της είς τήν Σχολικήν 'Εφορεί-
Περί μετατροπής τής επί τοΰ
είς τόν οίκισμόν Άμαλιάδος Ήλεί
άς ακινήτου των Γεώργιον Δημ.
Παρρα καί Τασίας σύζυγον Γειοργ.
Παρρά, έγγεγραμμένης πρώτης υ¬
πέρ τοΰ έλληνικοΰ Δημοσίου ΰποθή
κης είς δευτέρ ιν τοιαύτην.
Περί μετατροπής τής επί τοΰ
είς τόν ο'ικισμόν "Αντύ Κυπαρισσί¬
ας Μεσσηνίας ακινήτου τοΰ Κων)
νού Γρ(ι>ργίου Δρούλια έγγεγραμ¬
μένης πρώτης νποθήκης είς δευτέ¬
ραν τοιαύτην.
Περί εγγρα((ής δεντέρας υπέρ
τοΰ έλληνικοΰ Δημοσίου ύποθήκης
επί τοΰ είς τόν ο'ικισμόν Κάστρου
Λήμνου (Μνρινα) ακινήτου τής Έ-
λένι,ς συζ. Κομνηνοΰ ΣαγΓιαλή ΰ-
ποθηκευμένου ηόη μέ πρώτην τοι¬
αύτην υπέρ τής ΕΚΤΕ.
Περί έγγριΐφής δευτέρας υπέρ
τοΰ έλληνικοΰ Δημοσίου ύποθήκης
τπί τοΰ ακινήτου τοΰ Χαραλάμπους
Εύαγ. Γάλλου κειμένου έν τφ συν-
οικισμφ Βασιλικών Νομοΰ Λέσβον
ΰποθηκευμένοΐ' ΐ'ιόη μέ πρώτην τοι¬
αύτην.
Περί έξαλείψεως έ-γγεγραμμένης
ΰποθήκης έκ τοΰ ενός έκ των δνο
οικόπεδον τής Άρετής συ£. Ι3ασ.
ϋπηλιοπούλον καί τόν περιορισμόν
ταύτης επί τοΰ ετέρου τοιούτου κει
μενον είς τόν οίκισμόν Κάτιο Λι-
μηνιοϋ Κορινθίας.
Περί έγκρίσε(·)ς έδαιΐικής έκτά-
σπος υπό τοΰ ΟΊκοδομικοΰ Συν>
σμοϋ Έπιστημόνοιν διανοουμένων
ναί Καλλιτεχνών Συν.
II.
Ε. κει-
μρνης είς θέσιν Ποοςήτης "Ηλίας
Κοινότητος ΙΙρρδίκας Αΐγίνης.
Όμοίιος, υπό τοΰ Οικονομικόν
Συντεταιοισμοΰ 'Τπαλλήλιον Βον-
λής ΊΙ Άκτή, είς θέσιν ΙΙερλια
νησο>ι Π όρον.
Όμοίως υπό τοΰ Οίκοδομικοΰ
Συνεταιρισμοΰ Άξκιιματικών Έμ-
ποοικοΰ Ναυτικοΰ είς θέσιν 'Κς>μι-
ονί&ος νομοΰ Άργολίδο:.
Κήρυξις σΐ'μπληριοματικής άπαλ
λοτοιώσεως κατά τάς διατάξεις
τής Ζ' Συντακτικής Ποάξεως έν
τή πευιοχή Καρπενησίην. επί εκτά¬
σεως Μ2 5048 διά την στέγασιν
σεισμοπλήκτοΛ·.
Κήρυξις άναγκαστικής απαλλο¬
τριώσεως, κατά τάς 6ιατάξεις τής
Ζ' Συντακτικής Πράξεως έν τή
περιοχή «"Ανω Γραικικοΰ» —Άρ¬
της, επί εκτάσεως Μ2 27096.1, διά
την στέγασιν σεισμοπλήκτων καί
κατολισθαινόντον τής πρριοχής.
Κήρΐ'ξις άναγκαστικής άπαλλο-
τριώσειος είς θέσιν «Πετρήτη» —
Κερκϊ'ριις, έ·πί έκτάσειος Μ2 1·'Κ,
678 οιά την στίγασιν των κατοί-
κων Χοϋ κατολισθαίνοντος οίκισμοΰ
«Κορακάδιον».
Κήρυξις άναγκαστικής άπαλλο-
τριώσειος είς θέσιν «1 Ιυργί» —Κέρ
κυρας επί εκτάσεως Μ2 89689,διά
τήν στέγασιν των κάτοικον τοΰ κα
τολισθαίνοντος οϊκισμοϋ Άγί ο υ
Μάρκον.
Κήρυξις άναγκαστικής Απαλλοτρι¬
ώσεως είς θέσιν Καστράκι —Ήλεί
άς, επί εκτάσεως Μ2 151349 διά
την στέγασιν κάτοικον των μετα-
φερομένων οίκισμων Σ καλάς —
Πλουτοχο)ρίον, Διασέλιον ΙΙαπά-
διον, Παπά —Χανιά καί Γραίκας,
τοΰ ίδιον Νομοΰ.
"Εγκρισις εκτελέσεως ρ'ργον ΰ-
ποδομής (κατασκευή ΰδραγ(ΐ)γείοιι)
είς τόν νέον οίκισμόν «Κερασά»,
τής Κοινότητος ΜΕΤΑ —"Αρτης,
σννολικής δαπάνης δρχ. 500.000,
έκ πιβτώσεων τοΰ Προύπολογισμοΰ
Ι Δημοσίίον Έπενδΰσειον.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗ.ΕΙ2
ΑΠ' ΤΗ ΖβΠΗΣ ΠΟΑΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
21ον
Κάποτε, ίίμΜς, γιά καλή τού τύ
χη, ήτανε περαστικός άπύ έκεϊνα '
τά μέρη, ό Κώστας ό κουμπάρος
το»', πού φιισικά, καθήκο του θεώ-
ρησε νά πάη νά βρή τόν κοιιμπάρο '
του Μπάρμπα Στάθη, έπειδή είχε
πολ.ύν καιρό νά τόν δή. |
— Γειά σον, κουμπάρε!... |
— Γειά σου καί χαρά σο»> σύντε
κνε. Ποίος καλύς άέρας σ' εφερε
κατά δώ; |
— Νά, εχι>> κάτι βερεσέδια νά
μαζέψο) κι' είπα νά πεταχτό κι'
ώς μ' έδώ απάνω μιά στιγμούλα
γιά νά σάς χαιρετήσοι. Τί μοΰ γί
•νεστε; Πώς είναι ή κνρά; Μεγα-
λώνει ή τσονπρα σον; 'Εσύ πώς
τά πάς, κονμπάρε;...
— Πώς νά τά πάω σύντεκνε...
Καλά, δόξα νάχη ό θεός. "Ενα
πράμμα μονάχα μέ σεκλετίζει. "Ε-
λα, κάτσε νά σοΰ τό πώ.
Κ (ά άφοΰ άνάψανε τά τσιμπού-
κκι τους σ»'νεχισε ό Μπάρμπα Στά
θης:
-—Πάνε τορα κάπον τρείς μή-
νες, πού τραβάιο τό διάολό μου,
ι»έ τοντονε τό νέο άγροφύλακα,
τόν Μεμέτ άγά.
— Μά τί σοΰ συμβαίνει, κουμπά¬
ρε μόν;
— - Νά... πως νά τό πώ, σύντεκνε
μου... Στήν άρχή τόν περιποιήθη-
ν.α οσο δέν παίρνει, γιά νά τόν κα
λοπιάσο. Γιατί καλΐ'τερα νά τάχης
καλά μέ το»'το»'νοΰς, παρά νά σ'
ρχουν εχθρά.
—Μ, γιά λέγε παρακάτοι.
—"Οταν αυτή ή περιποίηση πα-
οακράτησε, θέλησα νά τήν κόψο
πιά. Γιατί τό δρύμο πού πήρε κι'
?γώ δέν ξέρο πού θάφτανε. Άλ¬
λά αΰτός, ποϋ άπό τέτοια! Χαμπα-
οάκι! "Αρχισα τότε νά κάμο τόν
κο»ιτό. Τότε άγρίεψε κι' άρχισε νά
ζητά μέ τό ζόρι! Τοϋοκος «{τος,
Γκιαοί'οης έγώ!... "Ετσι άναγκά-
στηκα νά νποκύψω. Καί τώρα τοΰ
κάκου ξΰνο τήν κόκκα μου γιά νά
ϋρο τρόπο νά απαλλαγή άπύ τού-
το τύν πονοκεφαλο.
—Αί, κοτ*μπάρε μόν καί γι' αΰτύ
χολοσκάς;
—Άμ' είναι νά μή χολοσκάς μ'
('ϋτό τό βάσανο, πού τραβάο» τό-
οο καιοό άπύ το»''τονε τύν άρκο»ι-
ιρη;
—"Λκο»'σε κουμπάρε. Τί ορα σΐ'
νηθι'ϋει νάρχεται έδό ό άγάς σου;
— "Οποΐ' νάναι θά φανή.
— Θά τοϋ σκαρώσω μιά μηχανή
ιϋ θά τύ φ» σά καί δέ θά κρυώ-
•νη! Γρήγορα φΐ'ρε μου μιά τοίκτα
μα)?ί άπύ άσποο καθαοό Λρνάκι.
ΜΙΚΡΛΣΙΑΤΙΚΛ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΛΙΗΓΙΙΜΑΤΑ
ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ^ΠΟΝΟΣ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ Μ.Σ.Ε.
Τού συνεργάτου μας «■ ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΦΡΙΝΤΡΧ
(ΣΐΛ/έχεια έκ τής 1ης σελίδος)
λόγος πάνω στήν όμορφιά τοΰ
,τνεύματος καί στήν άρετή τής καρ
6ιάς. ΟΙ λνκ.οι φεΰγουν οταν άνά-
6η φωτία. "Οταν αΰτοί εβλεπαν
μιά σπίθα λογικής γύριξαν τήν πλά
τη κι' εφευγαν σάν κλέφτες.
"Οταν κάποτε μιλοϋσα γιά τήν
άρχαία 'Ελλάδα χασμονριότανε κι'
είχανε τή γνώμη, ότι μπορεϊ κα-
νείς πολϋ καλά νά ζή καί στά το-
ρινά. Δέν έ'χει χαθή καί σήμερα
τό καλό γοΰστο, προσέθεσε ενας '
αλλος, μέ σημαντικό ΰφος. Τό γοΰ'
στο αύτό γινότανε φανερό. Ό ε-,
να; ΐλεγε άστεϊα σάν βαρκάρης, ό
άλλος φοΰσκιονε τα μάγουλά τού Ι
κ.(ΐί άράδιαξε άποφθέγματα, κι' ε¬
νας τρίτος οταν άκουγε γιά Ελευ¬
θερία καί άπελενθέρωσή,
γγώμη δτι κάλλιο είναι τα
στό χίρι παρά πάνο) στή στέγη.
'Κκεϊνοι .ιοΰ άγαποΰσα καί που εν
κανα παρέιι ήτανϊ ο'ι άιτηγητές.
Μοΰ όιηγοΰνταν γιά παλιά μέγα-1
λεΐα, λαμπρές πολιτεΐες μέ παρά.
ξενα όνόματα γιά παλ^ληκάρια πά
νω σέ λευκα 4Τιθγ, ττοΟ πολεμοθσαν.
γιά τή λεντεριά, γιά μεγάλα καί,
άψηλά καμπαναριά. "Ητανε σάν ό-
μιλοθντα πανοράματα ποϋ εβλίπε'
κανείς έκεί μέσα δ,τι ποθοΰσ,ε ή
καρθιά τον.
Τϊλικά κουράβτηκα νά ξοδεύιο
τόν έαυτύ μου καί νά ζητώ ρόγες
σταφυλιοΰ μέσα στήν ερημο, ή λον
λοΰδια πάνιο στό χιονισμένο λιδάδι,
Ή ϊλλειψη Ίερότητος στόν αΐο>-
να μας μοΰ είχε γίνει φανερή Λπό
αΰτά πού διηγοΰμαι καί άπό κεϊγα
πού δέν ίστορίζω. Ή γλτ>κιά παρη-
γοριά στή ψι·χή μου, νά βρό τόν
κόσμο μόν καί νά άγκαλιάσο τό
άνθρώπινο γένος, είχε πρός τό πά
ρόν ξεφτίσει. Καί δμος... Άγαπη-
τέ μόν φίλ^ε, τί θά ητανε ή ζωή
χιορίς έλπίδα; Μιά σπίθα, πού πη-
δά άπό τό κάρυΌννο καί σΰύνει ·ή
δποις άκούγει κανείς σέ μιά σκοτει-
νή έποχή μιά ριπή άνέμου νά σΐ) ν-
ρίξη γιά μιά στιγμή κι' επειτα υ
έκπνεη, ετσι Θά σννεβαινε καί με
τή ζωή μας. Τό χίλιδόνι ζητά μΐά
φιλική χώρα τόν χειμώνα. Ιΐετα
στή ζέστα τής μερά; καί τα μσ.
τι α τον ζητοϋν τήν πηγή. Ποιιι,
λέγει δτι ή μητέρα δέν Θά όώσ
στό παι&ί το στήθος της; Καί κντ
ταξε πώς τό ζητα.
Δέν ζή τίποτε, δταν δέν έλπί.η.
Ή κα,ρόιά μου εκλεισε τώρα τούς
θησαυρούς της, άλλά γιά νά τούς
ο'ικονομήση μονο γιά ενιχ καλντε-
ρο καιρύ, γιά τό μοναδικύ, τό ί-
ερύ, τό πιοτό, ποϋ κ.άποτε θά συν
αντήση τή 6ιι|'ασμένη μου ψυχή.
Σάν ενα κρίνο, πού λικνίζεται στύ
σκοπηρό άγέρα, ετσι λικνίζεται στά
στοιχεϊα τη;, στά θελκτικά ονειρά
της ή υπάρξη μόν».,
Τό ξέρο. θάρθη ό γ.αιυ6§
έκπλήριοσής των.
'Έτσι εγραφε ό έλληνολάτρης ί-
κείνος ποιητής, δπιος ό λόοδος
Μπάυρον βλρτζΐντας τού? "Ελληνας
νά άδρανοΰν κ<ιί νά μην ξεσηκώ νιυνται άκόμα νά πάροιΎ την λευ τεριά μέ τό σπαθί τους. Πίστενε άκράδαντα, δτι ?πρεπε νά γίνη ή άνανέ(»ση τοΰ άνθρωπον διά τής άρχαίας "Ελλάδος καί τοΰ Χριστιανισμοΰ, πρώτα τοΰ "Ελλη να, επειτα τοϋ Εΰροπαίου καί λος των άνθρωπον δλου τοΰ κό σμου. Οί ποιηταί αΰτοί, πού δέ ήσαν ουτε "Αγγλοι, ι&ί Γερμα νοί, άλλά παγκόσμιαι πνεύματα, '(,. πος οί δμοιοί τους εδοισαν νά κα ταλάβη ή Εϋρώπη δτι ή ελευθερίη τοΰ έλληνικοδ πνϊμματος δέν ητα¬ νε μόνο ξήτημα τοΰ "Ελληνα κα τής Ελλάδος, άλλά ξήτημα 8 τοΰ Κόσμου. Τ Ε Α Ο Σ Φέρε μου τή γαβάθα μέ τό γάλα καί μαξί Ινα ψαλίδι. Αϊτό εγινε στή στιγμή. Κι' ό κουμπάρος άρχισε νά ψαλιδίξη σι¬ γά - σιγά μέσα στύ γάλα, τύ μαλ- λί, πού δέ φαινότανε ! —Αί, κονμπάρε μο»«, γιά νάξε- ρε σέ λίγο τί θά πάθη αΰτός ό γιουρούκης, χίλες φορές θάλεγε ξίκι νάναι τύ γάλα σου καί δλα τά ν-αλά σου. Καί λέγοντας αύτά δέν μπορού- «γε νά κρατήση την κοιλιά του άπύ τά γέλοια. Άκόμη καί τά μουστα¬ φά του γελοΰσαν. Όμο>ς δέν πρό
φτασε νά άποσώση τήν κοτ·€έντα
την καί νάσο»ι ό λεγάμενος σινάμε
νος - κουνάμενος, πρόβαλε στή στά
νη. Οί συνηθισμένοι τεμενά&ες κι'
άπύ τά δυύ μέρη. Ξαπλάρωσε, κα-
τά τή συνήθειά του, τίς άρίδες το»%
έ'βγαλε κατόπι μιά κατακόκκινη
μαντηλάοα, ξερόβηξε κάνα δτκι φο
ρές καί περίμενε τύν Μπάρμπα
^τάθη νά τοϋ φέρη τύ καθιερομέ
νο γάλα κ(ΐί τύν καπνύ.
Αυτή, δμος, τή φορά, ό Μπάρ¬
μπα 2τάθης, άντί νά στραβομο»'-
τσο»ινιάση, εόειχνε μεγάλη προθυ-
μία, νά τοϋ τά φέρη πιό γρήγορα.
Καί ό Μεμέτ άγάς, σύμφονα μέ
την σΐ'νήθειά τον, δρπαξε στίς χε
ι,ιοθκλες του τή γαβάθα καί τήν ά
Οειασε μονορονφι καί σέ συνρχεια
οκονπισε μέ τήν ανάποδη τής πα-
λήμης τον, τίς άγριομονστάκες τον
καί ροΰφηξε μακάρια καί ήδονικπ
τή παραγεμισμένη τσιμπονκα το»1!
Κάποτε άποφάσισε νά ξεκοΐ'μπιστή.
"Ανοιξε τίς βριομοποδάρες τον κι'
άρχισε σιγά - σιγά νά παίρνη τόν
κατήφορο γιά τήν πολιτεία.
—^Εεε, Μπάρμπα Στάθη, λέ¬
γει ξελιγομένος άπό τά γέλοια,
πούχε άποτραβηχτή στό δόμα Ι
κοΐ'μπάρος του, ολο το διάστημα
πού ήτανε ό Μεμέτ άγάς στή στά
νη. Τήρα τώρα καλά, νά ιδής τό
ξαφνικό πού θά τοΰρθη τού έρί-
φη! Καί πραγματικά, μόλις ό Με¬
μέτ άγάς εφτασε στήν πρώτη στρο
φή Χοΰ δρόμο»ι, τύν είδανε στά ξα-
φνικά νά κοντοστέκη στ'λλογισμέ-
νος, σάν νά τοΰ συμβαίνη κάτι τύ
«αράξενο... Άλλά, σέ λίγο σάν νά
μετάνοιωσε, Εεκί'νησε πάλι τό δρό
μο του. Άλλά ΰστερα άπό μερικό
βήματα άκόμη, άλλο άπότομο στα
μάτημα, μεγαλι'ιτερης διαρκείας...
Στάθηκε πιό σκεφτικός άπύ πρίι
καί άκίνητος. Καί μέ μιάς, ξαφνι
κά, βιαστικά καί πολύ γρήγορα,
άρχισε νά ξετυλίγη τήν άτέλειιοτη
ζουνάρα τού!... Άλλ'·. καί πάλι
σταμάτησε τύ Εετΰλιγμα καί (
νηκρ νά περίμενε κάτι.
Κατά τα Τελευταία §τη 1900- 1920
Η ΜΟΥΙΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΙΣ ίΙΓΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ
Τοθ συνεργάτου μα; ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΡΑΙΙΕΖΟΤΪ
Μετά τινάς έθδομάδας Ιδρύεται
Δραματικύς "Ομιλος, σκοπός τοΰ ό
ποίου ήτο ή άπό σκηνής διοασκα
λία εργιον τής έλληνικής λογοτε
χνίας. Τήν πριοτοβουλίαν τής Ιδρν
σεως άνέλαβεν ό Δημήτριος Ήλιά
δης. Απεφασίσθη όπως διδαχθή
τύ πατριωτικόν θεατρικόν έργον
«Ό Άθανάσιος Λιάκος». "Ελαβον
μέρος: Ό Δημ. Ήλ.ιάδης μετά τής
σύζυγον του "Ολγας, ή Παν. Μον-
ρατχανίδο»1, οί Ίιοάννης Σωτηριά
δης, Ίοάν. Γεροντίδης, Ίορδ. Έ
λευθεριάδης, Ι. Ηελισσαρίδης, Χ.
Μελιτόπουλος, Χαρίλ. Σαβηνό-
πο»>λος, Λημοκράτης Εύφραιμίδης,
Χαρ. Καπαγιαννίδης καί άλλοι.
Τύ πολ.»ιπληθές κοινόν κατά τήν
παράστασιν έχειροκρότησε ζωηρώς
τούς καλούς ερασιτέχνας διά τήν
επιτυχίαν των.
Ό λίγας ημέρας πρό τΐΐς παρα-
στάσεως ή εφημερίς «Λόγος», τοΰ
Χ. Νικ. Λεοντίδοΐ', ίγραφε:
«Τήν Κυριακήν τής Όρθοδοξί-
ας, δίδεται έν τώ ενταύθα θεάτρι;)
ή πρόντη έλληνική παράστασις μέ
έργον τόν «Άθανάσιον Διάκον»,
Χορίς βεβαίιος νά γράψο>μεν πε
ρί τής φιλολογικής άξ((ίς τοΰ έ'ρ-
γον, παρατηρούμεν ότι 6ιά πρώτην
φοράν ϊσως, έν Τραπεζούντι, Λνα-
βιβάζρται επί σκηνής δημοσία ?ρ·
γον θεατρικόν, τοΰ όπιι(ου τά πρύ-
σοιπα θά νποδνθοϋν κυρίαι τής η¬
μετέρα; Κοινότητος. "Αλλοτε, κα¬
τά παλιυτε:ρονς χοόνονς, έ'νεκιι (Ίε-
βαίος, τής·τύτε πολιτικάς καταστά
σεΐυς καί ποολήψρον τινιον, δέν ή
δύνατο νά γίνη λύγος περί τοιού-
των καινυτομιιον.
Σήμερον ίίμιος, έ'ρχονται δι'ο κν
ρ(αι, ή κ. Πηνελόπη Μονρατχανί
βον καί ή κ. "Ολγα Ηλιάδου, αί
Οποίαι ρίπτουν τόν πρώτον λίθον
εναντίον των παλαιομενιον τούτο>ν
προλήψε(ι)ν, λίαν προθύμως άναλα-
τίοϋσαι νά ΰποδιιθώσι τούς έν τψ
δράματι γυναικείον; ρόλονς.
Είς τάς δΰο τιιΰτας κ»'ρ[(ΐς, αί ο¬
ποίαι θά ε'χουν τήν τιμήν νά θεωρή
Θοΰν αί πρώται ποδοπατή<τασαι τά^ γκλοίας προλήψεις, έκφ^ράζομεν Οερμότατα σνγχαρητηρια καί τούς σφΐγγομεν θερμά τύ χίρι». Μετά τήν παράστασιν ή Ιδία ε¬ φημερίς έ'γραφε: 'Κ'ρημερίς «Λύγυ,» Τραπεξοΰι,· Φεβροΐ'άριος 1917 •ί,Μετ' έ|αιρέτου επιτυχίας έστέ φβησαν αί δΰο θεατρικαί παραστά οεις τοΰ «Άθανασίου Διάκου», (ά δοθείσαι ύπύ τοΰ «Έρασιτεχνικοΰ Όμίλοΐ'» πρύς ύ'φελος τής Φιλοπτώ χοι> Αδελφότητος. Είναι περισσό¬
τερον παρά ίκανοττοιητική ή έπιτυ-
χία πρόσωπον διά πρώτην φοράν
εμφανισθέντων επί σκηνής. "Εν εύ
γε Λφείλεται πρύς τά μέλη τοΰ Ό¬
μιλον, ιδίως ίίμος πρύς τάς κνρίας
"Ολγαν Ηλιάδου καί Πηλ, Μον-
ρατχανίδο»·, ώς καί είς τήν δίοαν
Ουρανίαν Γαρ»·φαλίδου, αΐτινες ε¬
τόλμησαν νά ί'ψώσοΐ'ν ΐήν σημαίαν
Γ'λευθεροτε'ρας σκέι^ειος»,
Ή ίδί(ΐ εφημερίς καΐ πάλιν Ρ-
γοαΐ| ρ 6.ά τήν θεατρικήν (ΐντήν
παράστασιν μέ ήμερομηνίαν 28 Φε
βροΐ'αρίιιυ 1Π1 7
Εφημερίς «Λόγος>
Τραπεζοθς
2ον
"Κτσι δέν εμενε μονάχος τού ό
Νάσος' ή συντροφιά καί ή κουβέν
τα έδιώχνανε τίς μαΰρες σκέψεις
καί σιγά - σιγά οί πικρές άναμνή
σεις έμειναν θαμπές σάν δνειρο,
στό κεφάλι τού.
Καί τότε αρχισε νά συλλογιέται
πιό συχνά τή δόλια γρηούλα, πού
μέ τόση αύτοθυσία τόν <·1χε χα- ρίσει στήν πατρίίκι. Πύσο μεγάλη καρδιά έφώλιαζε ...Τής τόν πήρε ή Λέλα...?κλαι)'ε στό άδιί'νατο κείνο κορμάκι! πικρά γιά τό βάσανύ το»γ τόν κά λεσε ή πατρίδα... έ'χυσε αλλα δα κρυα γιά τό χορισμύ τού" τί τή, εμεινε; Μονάχα ή έλπίδα νά καμαρώση μιά (ρορά τό παιδί της, πρίν κλίί ση γιά πάντα τα ματάκια της. Ιΐνσο μικρός εβγαινε άπύ αΰ- τούς τούς στοχασμούς, ό Νάσος! Θνμάται τόν έγωϊσιιό τού κ.ο' μετανοιώνει γιά τίς πίκρες πού έ- πύτισε τή μανου/.α τού ιτος θ<ι τίς ξεπλήρωνε;... Άποφασισμέ,νος νά πεθάνη γιά τόν χαμό τής άλ- λης; "Οχι! "Επρεπε νά ζήση! "Αν δέν τόν κοατοΰσε τόσο μα κρ»ιά ό πόλεμος... μέ πόση άί[οσί«) σι θά δούλενε γιά τήν ευτυχία τή; μάννας τού! Στό ξεχύλισμα κεΐνο τή; στοο- γής καταριώτανε τόν πόλεμο. Άκουμπισμένος σέ μίαν άκρη τοϋ άμπρί, ο,ι/ινότανε μισοκοιμισμέ νος' οί άλλοι ίΓαντάροι συζητοΰ οαν φΐοναχτά, άστειευόντουσαν, γε λοΰσαν" κανένας δέν εδινε προσο- χή σ' αυτόν. Τόσα παιδία... μαίκρυά άπό τα σπιτια τους, μέσα στόν κίνδυνο καί ,πή σκληρή ζοή τοΰ πολέμου! ΙΙόσες ιιαννοΰλες πονοϋσιιν γιά τό χιυρισμό τους; Ό Νάσος ενοιοισε ,πόσο έγοϊ- στής είχ« φανή λογιάζοντας μονά χά τό δικό τού καϋμό καί σά ντρο πιασμένος έσήκοσε ψηλά τό κεφά- λι, άγκάλιασε μέ μιά τρυορρρή μα- τιά ολα τα παιδία, ένω μιά σ»ιγκί νησι προιτόγονη τόν έ'πνιγε. Γιατί. σκετύτανε μέ πίκρα, νά (ίρισκώμαστε τόσο μακρνά; Δέν είμαστε εύτυχισμένοι χοιρίς τόν πόλεμυ; Τή στιγμή έκείνη κάποιος φαντά ρος, ποί' είχε πολεμήσει στύ Άϊ- δίνι, μιλοΰσε στονς άλλους γιά τα ΐ( ρικτά μαρτΰρια ποϋ είδαν τα μά τια τού κεί πέρα' οί φωνΐς χαμη- λώσανε μέσα στό άμπρί, καί δέν δκουγε κανείς παρά έ'να δαθύ ά νάσασμα καί τή φονή τοΰ φαντά- ρου: — Τα πηγάδια εΓχαν γεμίπει σκοτωμένονς... στά μελανιασμένα πρόσίοπά τους εβλεπες ξωγραφΐσμέ νη μιά ({θβερή άγο)νία... πόσοι νά κυλιστήκανε μέσα κεί ξωντανοί, ιι« ζί μέ τούς σφαγμένονς! Βρήκαμε γέρους, γυναΐκες, παι βάκια, ι?ύσαι πλάσματα άδννατα! ΤΗταν τρομερά, ξέρεις, τήν ωρα Λον άδειάζαμε τα πηγάδια γιά νά Οάψονμε κεΐνα τα λείψανα... καί εί χε μιά μπόχα! θε μόν σιιχώρεσέ με, σοστή πανούκλα. Ποΰ νά τούς θάψη χανείς; "Ως καί τό νεκροταφπο ήταν σκαμμέ- νο' τα πιύ πολλά σπίτια γκρεμι- ομένα καί κιιμμένα, οί λιγοστοί κά- τοικοι, πού σωθήΜΐνε Λπό τό μα- χαίρι τοΰ Τούρκου ήταν συμμαζε- μένοι σάν τρεμονλιάρικα άρνάκια στύ σταθμύ καί δέν εΐχαν πιά δα- ΔΥΪ0Β1ΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤίΓΜΐΟΪΥΠΑ έ« τής Ι ής σ£λίδος) ζίου. ΊΙ '/υρία Χ., γνι.στή καλλι- τέχν.όι τοΰ πΐί'νου, πού ε?χε σπρυ- όάσει καί στή Γερμανία, τόν είχε, φαίνεται, έπηρεάσει μέ τήν έμφά- κοί την δήλοισή της, δτι 6 ού ζς Τ .ς δέν είχε καμμιά άνάμι- ξη σΐήν κομμουνισταί), «άντίστα- ση Άλλά >.αί προηγουμένως, στό
σπίτι μόν, είχε περιεργασθή στή
βιβλιοθήκη μόν τό πλήθος των γερ
μανικών τόμοιν, είχε μάλιστα προ-
σέξει τόν «φάνατο τοΰ Έμπεδο
κλή» τοΰ Χέλντερλιν, τή μεταφρά¬
ση μο»>, μέ τήν είκόνα τοΰ ποιηττ)
επάνω στό έξόκρ'λλο. Τήν άλλη ή
μερά, πρίν μας απολύση, μέ παρα-
χάλεσε νά τοΰ στείλω τό άντίτυπο
τοϋ βιβλίον μου αΰτοϋ. Δέν τοΰ το
ϊστειλα. "Οτ(ΐν πεισθοΰν δτι τούς
γνωρίζει; καλά, σέ άφίνουν ή'συχο.
Αΰτά γιά τήν ίστορία,
"Λς ξαναγνρίσΐυμε στον Γ. Ά-
σκηΐόπουλ.ο. Την εμπνευση νά πα-
ρουφασθώ στύ ίρρουρ,ςιρχεϊο, τήνέγ
κατέλειψα γρήγορα. θέλεις ό κα-
ταθλιπτικύς καύ^ωνας τηΰ Ιουλίου,
πού πάντα μοΰ ρίχνει τό ήθικό καί
μοΰ πιεξει την ψυχή (άν καί μΐθψ
βρινός, εΐμαι στό στοιχεϊο μου βτά
χιόνια καί στονς πάγονς καί ό 6ο-
ριάς είναι ή προτιμημένη θερμοκρα
σία μόν), θέλεις ή σκέψη μήπος
ή παρέμβασή μόν χειροτερρψη τήν
θέση τοΰ Άσκητοπούλου, μ' ϊκά-
ναν νά άλλάξ<ο γνόμη. Εΰτυχιδς τό βράδυ τής ημέρας έκείνης, ζη- τωντας τηλες,ίυνικος πλης>οφορίες
Από το σπίτι τον, εμαθα Από τόν
σνξνγο τής μεγάλη^ το»ι κόρης, δτι
τύν είχαν ΛοτΙσει ρλεύθερο..
Μέ τύν Γιοογο Άσκητύπονλο
σννίχισ,ι τήν έπαφή καί τήν άλλη-
λογραφία καί ΰστερα άπό τήν άπο-
δι,μί" μόν, τύ 19Μ. Στό Βερολί-
νο, Οπον ?μεινα όχτώ μήνες, γιά
λόγον; Ίδκ'ΐτικοϋς καί οίκογενεια-
κοΰς, ελαβα, άρχές τοΰ 1955, γράμ
μα του μέ φωτογραφία το>·, ποϋ
τήν ΐίυλάγο σάν κειμήλιο. Μοΰ άν-
ιστοροϋσε τίς τιμές πού τοΰ εΐχαν
γίνει άπύ διάφορες πλεΐ'ρές (ή ή-
θική 'ικανηποίηση τού ιδεολόγου άν
θρώποΐ'), άνάμεσα σ' αύτές καί
τήν παρασημοφόρησή του άπύ τήν
Γαλλίιι. "Οπίσω άπύ τή φωτογρα
φία του είχε σήμεκομένους, κάτο> ά
πό τύ όνομά το', γραμμένα δλα
τοΰτίΐ τά γιιλλικά, τούς τίτλους καί
τίς τιμητικές διακρίσεις, πού τοϋ
είχαν γίνει, άνάμεοα σ' αΰτές και
τό: «άξιωματικύς τής Άκαδημίας»
(όφφισιέ ντ' Άκαντεμί).
Συχνά, σκαλίζοντας τά χαρτιά
μου στύ σπουδαστήριό μο»', τής 'Κ-
κάλης. οπον τέλος καταστάλαξα,
ξ(ΐναβρίσκοντας τόν πραγματικόν
έαυτό μόν, βυθίζομαι μέ εΰχαρίστη
ση οτό ώραϊο, καθάριο βλέμμα τοΰ
εξαιςιρτικον άνθρωπον, πον υπήρ¬
ξε 6 Μικρασιάτηξ Γεώργιος Ασκή
τύπονλο;. Καί έπειδή ή ίρτορία
τής μεστιιιυνικήν; Ροιμιοσΰνης μοΰ
έ'χει γίνει πάθος, συνειδ.ιτοποιώ,
κάθε φορά πόσα τεραστία βιολογι-
κά καί πολιτιστικά κεφάλαια άπό
τύ 107) κι' ε'δω, έ'χασε τό «Γένος»
στή Μικρά Άσία. "Οσοι, καί σήμε-
ο(ΐ «κύμ«, έξέχουν στά γράμματα,
στίς έπιστήμες, στόν δημόσιο βίο
καί στόν πολιτιστικό γενικά στίβο
τής Τουρκίας, θά είναι άπόγονοι
τέτοιων ρωμαλέιυν, άλλοτε έλληνο-
φώνοιν Β»'ζαντινών, πού βιαία ή
έθελοντικά, έξισλαμίσθηκαν καί έ
τούρκε»|>αν. ΟΙ ένδιαφερόμενοι γιά
την άνάλυση τοΰ γιά έμάς μοιραί-
ου καί μοναδικοΰ στήν παγκόσμια
ίσως Ίστορία αΰτοΰ γεγονότος, άς
μελρτήπουν τό δοκίμιό μου «Ίστο
ρική ΣυνΒίδηση», πού δημοσιεΰει
στύ τεΰχος τοΰ Ιουλίου 19«9, τό
περιοδικύ «θεσεις καί Ίδέες». Ά-
πόγονος άτός μου καππαδοκικοΰ γε
νονς, Λπό τή μητρική πλενρά, νοι-
ώθι» νά βράζη άδιάκοπα μέσα στύ
αίμα μόν τό τραγικό έκείνο γίγνε-
σθαι ,πού συχνά όδηγεϊ τόν στοχα
σμό μου είς όδυνηρό άδιέξοδο.
Εΰχαριστω τόν άλησμόνητο φί-
λρ Γ?ώργιο Άσκητόπονλο, πού ε
γινε βήμερα άφορμή νά ξαναπιάσω
τό καντερό τούτο θ,έμα.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
κρνα γιά νά θρηνήσουν τήν συμ-
φορά τονς.
"Ενας καινούργιος κόσμο ς φ
ρώθηκε στήν ψ»>χή τοΰ Νάσου μ
τύ άκονσμα τής καταστροιΐής ίκε(.
νης.
Κι' Ελαμψε τότε φοτεινός, ύπέ-
ροχος, ό άληθινός προορισμός χά-
θε φιλότιμον καί δυνατοΰ παλληχα
ριοΰ:
Νά πολεμήση!
ΙΙόσο μικρός φαινότανε καί πά-
λι στύν έαυτό του ό τυφλύς έγοη-
σμύς, πού όδηγοΰσε προτήτερα τή
σκέψη του!
Νά ιιένονν ήσυχα τά παλληκά-
ρια στά σπίτια το»ις... κι' δν τότε
ό άγριος Τοΰρκος ερριχνε τίς στρα
τιές του μέσα στήν 'Ελλάδα; Τί
καλύ μποροΰσε νά προσμένη κανείς
Απ' 'αίπους, άμα, τά παλληκάρια
ειιεναν μέ τά χέρια στανρωμένα;
Ή δψη τής Λγαπημένης γρηοι'ι-
λας. τής μάννας του, παροΐ'σιάστη
θλιιιμένη στή φαντασία τού, δ
χλοερύς τάφος τής Λέλας έρημοι-
μένης... "Ενας άίΐάνταστος χαλ«-
σμύί γιγαντώθηκε, σάν φοβεράς έ
α>ιάλτης, στό ταραγμένο τού κε-
φάλι.
Τόν. επιασε τρεμούλα.
ΚΙχε ψτιάξει μέ την φαντασία
του ενα κόσμο ψεύτικο καί ζοΰσε
τ" αυτόν, μέ τήν ίδέα πώς τόν ά-
δίκησε παντοΰ ή Μοϊρα, πώς ήταν
κατατρεγμένος" εΐχε ξεχάσει τόν ί
εοό προορισμό τον καί )5φινΕ νά
τοεμοσβννη μέσα τον, μέσα στήν
ψ»>χή τον, ή ί'ιπέροχη φλόγα τής
αύτοθνσίας.
— Σνμπάθα με, Πατρίδα μόν!
Σέ ξέχασα!
Μονρμούρισε γεμάτος Ιερή σνγ-
κίνηση καί τέντοσε τ' αύτιά τού
νά Ακούση πιό καλά τή διήγηση
τοΰ φαντάρον.
Λ
Άπύκεί καί πέρα ή ζωή τού Νά¬
σου ήταν γεμάτη σκληρονς άγώ-
νες' ή ψι*χή του εγνώρισε τόν ά-
ληθινό της δρόμο: τής δόξας χαί
τοΰ πόνον.
Πληγώθηκε στή μάχη τοΰ Κ«-
λεντζίκ — Ντάγ καί στάθηχε άδύ
νατο νά δεχθή νά φύγη μέτότραϊ-
νο γιά τό Έσκή — Σεχήρ.
Ήταν τό τετλενταϊο τρβϊνο τοθ
Καλαντξίκ... τό Άφιόν — Καραχι
σάρ καιγύτανε σάν τραγικό πνροτί
χνημιι οί άποθήκες των πνρομαχι-
κών πήραν φοτιά καί ξεσφεντονί-
ζ(χνε στόν ούρανό χιλιάδες όδίδες
μέ τρομερό κρύτο. Οί τελεπαίοι
Χριστιανοί τοΰ Άφιόν θοηνονσανε
κοντά στόν σταθμό, ποίος θά ποοι-
τοφύγη μέ τό μοναδικό τραίνο.
Ό Νάσος, πληγομένος καί χα-
τάμαυρος άπό τό μπαρούτι, άφηοε
μέ τό λόχο τού τύ Άφιόν, την ίι-
ρ(ΐ πον άρχισε νάσονρονπώνη.
Τί νύχτα ήταν έκείνη!
Άφανισμένος άπό τόν κόπο, πο-
νεμένος, γεμάτος σκόνες καί Ίδοοι-
τα, ετρεχε κοντά στονς άλλον; μϊ
την ψνχή στό στύμα, γιά νά προ-
κάνουν στύ Κιοΐ'τσούκ — χιοί χαί
κεϊ νά σταματήσονν τήν όρμή τού
Τούρκου.
Ένώ πολλ.ές φυρές λιποψΐ'χοϊ'οε
νά πέση, ετρεχε πάλι σέρνοντας
τά πόδια τον μέσα στύ σκοτάδι τής
νύχτας, ποϋ ή μακηυνή φιοτιά τού
Άφιόν τύ εκανε πιύ αγριο, πιό θλι
6ερό.
Κοιμηθήκανε σε μιά ρεματιά σάν
πεθαμένοι.
ΙΙροιί - πριοί, τούς ξι'ιπνησε τό
λιανοντοΰφ>εκο' μέ τή λύσσα ποΰ
φέρνει ή άπελπισία, μέ την όρμή
πού γεννά στήν καρδιά ό κίνδΐ'νος,
ριχτήκανε δλοι στή φωτία καί διώ
ξανε μακρυά τού; Τούρκο»ις.
Ό ήλιος είχε βγή καί τού; εδο-
σε καινούργια δύναμη. ΦτάοανΕ
στό 'Εΐρέτ· διψασμένοι τριγΐ'ρίζανε
τύ μοναδικό πηγάδι τοΰ χωρίου καί
δροσιστήκανε' υστερα πήραν πάλι
τύ δρόμο γιά το Κιουτσούκ — Μ¬
οί.
Στήν άκρη τοΰ Έϊρέτ άντιχρί'-
σανκ κάτο άπό πελώριες λεΰκες ί¬
να οτρατΐ(ΐ>τικό νεκροταφεϊο. Οί
κατάλεΐ'κοι στα»ιροί ήταν πνιγμένοι
σιίς τρκινταφΐ'λλιρξ καί τά πολιι-
χρ(ι>μα γεράνια, πού μέ στοργικιά
φροντίδα ποτίξα? άς χθέ; άκόμα
οί φαντάροι.
Στή μυρωμένη έκείνη άκρη τοϋ
χωρίου εΓχαν βρή την άνάπανση
τύσα ήροικά παιδία, πον σκοτοθή
κανε πολεμώντας γιά την πατρίδιι.
Ποίος τδλπιξε πώς τόίερόέκΡΪ-
νη αναπαντήριη θάμενε τώ,ρα ?ρη-
μ», χΐκρίς προσευχές καί φροντ(-
ύες καί πώς ΰστερα άπύ λ.ίγο θα
αο πατυϋσαν ίερύσνλα οί βριομεροΐ
Τομρκοι,
Πέρασαν» μέ (ιήμα άργό, οί ξί-
θετομένοι άπό τύν κόπο φαντάροι
καί τά μάτια το»ις, πλημμνριομενιι
στά δάκρνα, έστείλανε θλ.ιβερύ ά-
ποχικιρετισμό στύ τιμημένο νεκροτα
φεΐο, ποϋ θάμενε πιά ερημο!
"Τστερα σφΐξανε καλά τύ ίϊήμα
χαί χάθηκαν στήν μπασιά τοϋ δά-
σονς, μέ καινούργια λ.ΰσσα στην πι-
κραμένη καρδιά τους, αποφασιομε-
νοι νά μετρηθοΰν καί πάλι μέ τούς
Τούρκονς...
Ό Νάσος κάθησε στδ τραπίξι
νά φάη καί τά μάπα του ήτ»ν
πλημμ»·ρισμενα δάκρυα.
Ή μάν>·α τςυ τύν κΰτταξε τρΐ"
φερά καί δέν τολμοΰσε νά τοϋ μι-
λήση' τόν ήξερε καλά, καΐ γι' <*ύ τό προτιμοΰσε νά μένη βοΐ'βή. Μέ πόση λαχτάρα τόν είχε ξ<ν ναδή ή φτωχιά, υιττερα άπό τόσους μίΐνες πό" ίλειπε μακρυά της! Τό χτυποκάρδι δέν άπόλειπε στό πολυδασανισμένο στήθος της, άπο την στιγμή πού τόν είδε πληγιομί· νο στό νοσοκομεϊο, καί θρηνώντας παρακαλοΰσε τόν θεό νά τής τύν- (Συνεχίζεται)