195315
Αριθμός τεύχους
2007
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
3/8/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ν-ΟΙΠΟΊ*
, γοτ τυποτ
! κ·.·*"*·. 3 Αί'γοίκπο»· 1969
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1 50
Ι ..···
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ
V
................................'—"'""
,,...........
.....,......„.....■......·■■·■·........■
ί
.........
^■■■■■■■■■■■■■■■■■■^■■«■■■■■■■■■■■■■■■■■Μη«««·ΗΗ·ει·Ηΐ*
* ■ β--------------~--~---------■■--*■■*■■■■■■■■■*■■■!
Ι "Ετος 43ον—«Αο. φύλ. 2.007 | Διευθυντής - Ίδιοκϊήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | Γραψβϊα: Όδός Νίκης 25 — 'Αθηνα, — Τηλ. 229.708
ΝΕΑ ΒΒΪΙΚΗ ΚΑΜΠΗ
ΙΙοροχολοΐ'βήσαμϊ όλοι μας μέ
βιΐ,ιιιαηιιό- μέ κατάπληξη, μέ συγ
■ ιλπ ιιέ άγιονία όρισμένες στι-
(. μ' ίνα δέος ακομη κατα Τις
^οΐ'ΐίΛς τάσεις τού, τύ τρομε-
"ο'όντ··»; δλμα τού Ανθρωπον πρός
■ ν<ίήνη ΙΙαο' δλίΐ ταυτα δ- Τή _ΕΛκΙ>Μ· ( ( .
χ«ί μέβ™ οτο πλεγμα αντο
|ών ννχολογικών μας άντιδράσε-
„, ρχι·ι την έντΰποση πώς μάς
, ,({ηιι τό πραγματικύ μέγεθος
,Γ- αηιιηβίας του, ή εκταση τον
^{,χομίνων, των πολύ πιθανών,
ίξΐλιΗη τη? μοίοα? του άνθρώ -
,οιι »«ν"> <"'"' ·πλαντΙΤ1Ί· αυτ°ν. ΙΙολλοί άπό τοΰς διεθνείς σχο • ,πρ' μέτοησαν τό άνάπτιιγμα τού τεχνικοί' αυτού έπιτεΰγματης, . ,|. οεκάδες των δισεκατομμν- ώιν 'δολλαοίοιν πού κόστισε καί ί,εοωτηθήκανε, άν δέν ήταν πι- 0ΙΙΤ,Ί {, τεραστία αίτή σπαταλι χρΓΐματος κ<ιί δραστηριότητος, αν Οευ 0(Ί ήταν προτιμότερο, ϋλα α1,Τά νά έδαπανώντο γιά κάτι άλ ),ο, ούσιαστικά κατά τή γνώμη Τού κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ της ιοι;. 4έν άονήθηκαν βεβαία νά ίιπο- γοαμμίοονν, μέ ϊμττανση άκόμη, τ)|ν τΓχνιχϊ) αρτιότητα κια μεγα- ί,ειύτητα τού ε'γχειρήματος, τή μι ίιμΓΤθΐχή άχοίΚεια της έκτελέσε- ω; χον ο' δλες του τίς λεπτομέ- ι1ΗΓ:- , . . Ά/.).<Ί ύ.ταοχει, νομι,,ο, εκτος «αι πίοαν άπό την τεχνικήν αύτη «λϊνρΛ καί ή έξ Ισον τεραστία, ,ιαο' 5λο ότι δί ν είναι καί τόσον ίμΤ'ΐνής, ήθική σημασία τού γε'γο νβιο;. Καί αυτή ή ήθική σημα - οΐιι, τό χαρακτηρίζει ερισσύτερο ώ; ιιίιι νέα βασική καμπή στ ήν ίί Ιφ Ιπτοοία τής ανθρωπότητος. Μιά ίίλλ.η, άνάλογα βασική κα- ιιπή, ϋ,τήοξεν ή 6 Αύγουστον 194Γ) (Ι (|ΐιίη« /πτά την όποίιιν έξερρα γτ] ή ποιΐιτη Λτομική 6όμ6α πάνο Λώ τή Χιοοσίμα. θνμοΰμαι. πά* Μγοι .ιαοαδρχοντίιν τότε, πώς ά- ιΐί τή μίρα αυτή άρχιζε μιά νέιι Ιοτο(ΐιχή προίοδος. Σήμερα ομοις ίηνίΐς δέν άμφισβητεΐ, έκεΐνο ποίι τονίϊίΐ έ μεγάλος Γερμανός ςριλό- «κγο; Κάρλ. Γιάσπερς, στόν πρό ).ογο (1951») τού διτόμου περι- ΓΠθίΛαοτο»1 συγγρκμματος τοι* «Ή ότομιχή Γιόμ6« καί τό μάλ¬ λον τοθ άνθρωπον»: «Μϊα εντελώς νέπι κατάστιισις ίδημιονογήθη άπό την άτοιιικήν 6όμβαν. "Η ή άνθρο>πότης ΘΛ κα
τπΛθαιχή' έξ ολόκληρον (άνθρο-
.101 »ΐί άγαθά) ή ό ανθροπος θά
μΓταμθ(>(μ>)θή κατά την πολιτικήν
/αί ηθικήν συμπεριφοράν τού».
Ένα τεράστιο τεχνηκό ρπίτρτ·-
νμβ ήταν καί έκεΐνο, μέ τίς Αντ1
«οΐόγιστε;, καταοτροο, ικές όμως,
ίιΐι,ττώσρις τού, σάν πολεμΐκό μρ-
οο' Αλλ.ά ?κανε μέ άλλο μάτι νά
δλίΐτομί·, συν τώ χρόνο, κι' εμείς
οί άπλοϊ Λνθρίοποι καί κυριώτατα
ψνσικά οί ΰπεύθι·νοι ήγετες μ«ς,
ιι; οχίαο; μεταξί» των λαώ ν καί
ίάνιο ο' δλιος διόλον διαφορετική
ώίον ίιάοη, νά ρυθμίζουν ή εστο)
<ά τΕΪνοιιν στό νά ρυθμίζουν, την πολιτικήν των, την αναφερομένην «|; σχέσεις πΰτίς. Τό αίσθημα ϊνό; κοινοΰ άγχους καί μιάς κοι ή; Ανθρωπίνης μοίρας γενικευθή κ ϊκτοτε. Ή 2(Γ Ιουλίου 1969, ή ήμέρα "Λ πικ.ιτοηάτησε δ άνθρο>πος στό
Φεγγάοΐ, οημαίνει τώρα τή νέα
δοοιχή χαμπή στήν έπίγεια πό -
«Ία τού ανθρώπου. Παρ' όλον δ-
" κΐίί πάλιν περί τεχνικοΰ κυριώ-
'ητη Ε.τιτεύγμίΐτος πρόκειται, για
11 δέν θά .τρέπει νά παραγνωρί -
ΊΊΙ'ΙΜ' Χίιί τό ήριοϊκά στοιχεΐο, τόν
ς ψυχ.κής /.εΙ,Ρντ,άς, παρ' ό¬
λον ότι ,-ολογήσ,μρς εΙναι κα( ο[
ίνδίχομϊνρς στρατηγ,κα ίκμεταλ-
ΐ-σιμρς .ιλευρές χον άπό τούς ί-
ΐ'θους τής Γής, ό ήθιχός πνοή.
τού περιεχόμενον του εΓναΓτε
ως^ βιαφορρτικύς. Δέν κινδυνρύ-
αμρσιι Ανθρωπίνη ξ,,,ές· βέν
ΐΜχλρί
«μεσα μέ χ·™
«*ν αυτή, ή ανθρωπίνη μοϊρα.''τό
ηθικο, ηθικο - πνευματικό ακριβέ-
οτερα, άποτέλεσμα, ε[ναι θετοώ
στΐ) σημερινή περίπτωση. Ή άν -
-θ;ην,| ϋπόσταση άποοεικνύετα.
εκθαμβοτικά ή «δεινότερη» £πί
τής γής, κατά την άπος θεγματι -
κή θήση τοΰ Σοφοκλή. Διαβάζο-
με-ν Γε/.ευταίως νά άμφιβάλλουν
«ολλοι, αν τα τεχνικά έΐητεύγμα-
ια τοΰ αιώνος μας, ίχουν καί τίς
άν(ιλογες, θετικές ήθικές έπιπτώ-
οϊΐς- άν στόν ϊδιο βαθμό προοδεύ
εί καί ήθικά ό σύγχρονος άνθρο-
πος. Όμολογουμένος φαίνεται δύ
οκολη ή απαντήση σ' δλες αΰτές
τίς άμφιβολίες, γιατί οί όποιεσδή
ποτε ήθικές έπιπτώσεις τής τεχνι
κης προοδον, Από Απύψεος διεργιΐ
«λών καί οριστικόν άποκρυσταλλώ
σεον, άπαιτεί χρόνο κατά πολ.ύ μα
χρύΐερο. Τό ϊδιο 0ά συμβή καί πά
λιν' άλλά άς περιμένουμε, πιστεύιι)
προσο>πικά, μέ αίσιοδοξία
Ήσαν τόσο συνταρακτικά, δσα
ζήσαμε αύτές τίς μέρες, τόσο άπι
θανα καί στΓς τολμηρότερες φαν-
τασίες των γενεών των άμεσος
προηγούμενον μας, άκόμη καί γιά
μάς τούς Γδιους πρίν λίγες δεκα?
τηρίδες. ποΰ εΓνίΐι άδύνατο νά
μην ίπκρέρουν καί τίς άνάλογες
ήθικές ζιιμοισεις, νά μην έπιδράϊ
σουν καί κατά οΰσκιστικύ τοόπο
περαιτέρο), στίς διανθοώπινες σχέ
σεις καθύλου.
"Άς σταθοΰμε εισί ένδεικπκά
σέ δυύ λεπτομερειες:
Ηλέπαμε μέ τα ιδία μας τα μά
τισ, δΰο άνθοώπους νά περπατοΰν
στό Φεγγάρι καί τοΰς δνό αΰτούς
άνθρώπονς, την ιδία Ακριβώς ο-
ρα, ποΰ περπατονσαν στό φεγγά¬
ρι. τούς βλέπαμε' εμείς έδώ, στήν
Άθήνα ή όπονόήποτε άλλον, κα·
θισμένοι στίς πολυθρόνες στό σπί·
τι μ<ις. Τί άλλο έ'πρεπε νά συμΛαίνη γιά νά ποΰιιε ('ίτι, πρόκε·ιτ<(ΐ περι θαύ- ματος ή περί παραισθή*σβ«>ς; Και
ίΐρν επρόκειτο 6έβ(ΐκι περί παο<ιι σθήσειος. Επρόκειτο δμοις κυριυ- λε/.τικά περί θαύματος — άς την ποΰμε αυτή τή μεγάλη κονβέντα— περί θαύματος τοΰ Ανθρωπίνου μυ αλοϋ, τής Ανθροπίνης νοήσειος, τού μεγαλειτέρου μτ'στηρίο>ι τής
Δημιουργίας.
Μιά καινοΰρια έποχή Αρχίξει'
τόσοι μάς τό εΐπανε' ή «διασΐη-
μική έποχή1» τή χαρακτηρίσανε οί
περισσότεροι.
"Ενας καινούριος κύσμος" άνοι
γεται πραγματικά, μπροστά στόν
εν.πληκτο άνθροπο' ό έξιοτερικός
κόσμος τοΰ διαστήματος καί ό έ-
ηώτεοος κόσμος τής ψυχής του,
Λλλί'ι σέ μίαν διαφορετική τώρα ήι
άσταση.
| Άν εσπασε τό φράγμα τής βα
| ρΰτητος τής Γής καί τής Σελήνης
Ι ό άνθοοπος, καιρός εΓναι, σάν λο
Ι γική συνεπεία τού έπιτεύγματος
ι ανΤοΰ, νά σ.-ΐάση καί τό σ/ράγμα
τοΰ κτήνονς καί νά ΰψϋΐθή στό έ-
' πίπεδο τής ήθικής άν(ι>τερότητος,
πού όοαμοτίστηκαν πρίν άπό χι-
λιετηρίδες άκύμη, οί μεγάλαι Προ
φήτες καί οί μεγάλοι Όδηγοί τής
άνθοο)πότητος.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΛΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΛΙΗΓΗΜΑΤΛ
ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΠΟΝΟΣ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ Μ.Σ.Ε.
Τού συνεργάτου μας
0 Νάοος εΐχε άγαπήσει φλο-
V*
ε'να ξανθό κορίτσι· στό κρι-
««ννο προσι.,πάκι της μέ τα 6α-
Β>·ποάαινα γλ,,κά μάτκι (ίρήκε
ϊθομΐΐίνα δλ(ΐ τού τα ίδανικά, κοί
Ι!!ν Λ'ν<1 "'-τυχία πού εΐχβ όνειρρυ- ' -Πόσο ατυχος ήταν στό εύ- «ιχό τον ημ >( / άπύτομη 6«ρυχριμ(»νιά,
"ι ι Λέλο έ'πεσε άρρωστη μέ
""ν«η ποδντα
ν» *
Γ ίνα μ^να, γεμάτο Λγωνία
2 1/ΙρΓ"' πο{' *> ^λπίοα τί>ρμύ-
Ε ΠΤ1'ΐν πονεμένη καρδιά τού,
«.α μαράθηκε Λ6ιόρθ(.»τα, καί
'° 9λ'6Ε?ό β0Λου εκλϊΐσε γιά
τα ύπίροχα μάτια της,
1 "την άγκαλίά τού.
Λ Ν
ΧτυπηΗα, ενοιοσε τέτοιο φο-
° ",'ονιημό στήν καρδιά, γιά
Τοσων όνειρον, ώσ-
Γ
05
?ας
ρ
Χατ(1, ανα(σθητο;)
τύ τέλος
„" , Οασί «ολϋς καιούς Από τό-
•ιου τ,·,ν έΧαμαοωσε για τελευ.
οι οοά, όλόλευκη ννφοΰλα μέ·
5(ΐ( ^α μτιςωμινα λουλούδια. καί
''»1 καρδιά τού ϊμενε κλεκταέ·
»!' "βατδντας ζηλότυπα τόν 6α-
"ί πονο.
'ε ν°Γ Χ·α)<01' ^ μ"ννα του "άσχι- .ΐηί, τ»Ον σ»'νίφέρη... κάθε φορά ν, *«Η«τανε -· έϊ Λί κ. ΙΩΑΝ. Α· ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Ή καρδιά τής δόλιας μάννας του πονοΰσε (ΓΟΐχτά γιά τό μεγάλο καί'μά τοΰ παιδιοΰ της, έ'τρεμε μή τής πάθη κακό, κι' ένώ ή μαΰ- ρη άπελπισιά της εμενε 6ου6ή, στά τρομαγμένα μάτια της ελαμ- πε άπειρη λαχτάρα... ...Μιά φορά ό Νάσος έσήκο)- σε τα μάτια του καί άντίκρυσε τό θλιμμένο πρόσιοπο τής «μοι- ρης γρηοΰλας... ήταν τόσο δαθειά χαραγμενος ό πόνος στήν δψη της, ώστε ταράχθηκε σύγκορμος' τόσους μήνες πού έζοβσε κοντά της, Απελπισμένος γιά τό χαμό τής Λγάπης τού, δέν είχε προσέ- ξει οδτε μιά φορά την άγωνία της... πόσο έγωϊστής είχε φανή! — Συμπάθα με γλυκειά μου μα- νοϋλα... σ' έξέχασα!... είπε συγκι- νημίνος, κυττώντας της τρυφερά. Τα μάτια τής γρηούλας γεμί- σανε τότε δάκρυα, κ' ετρεξε οτήν Λγκαλιά τοΰ παιβιοΰ της. —Κύχαριστώ σε Μεγαλόχαρη ποΰ ϊαυιαεζ τό παιδί μου!... έ- αουρμονοΐΛΡ τρέμοντας... Ο ΙΔΡΤΤΗΣ ΕΙΛΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΝΙΚΟΛΟ ΜΑΚΪ ΑΒΕΛΛΙ Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡΑΛ. Π. ΤΟΥΦΕΞΗ — Άντι- προέδρου Συνδέσμου Γραμμάτων καί Τεχνών Καβάλας Β' Έν τούτοις, είς τα διαλείμμα- τα των τόσον Λξιολόγο)ν εργασι¬ ών του, Ικαμνε συντροφιά μέ με- θΰοους ή είχεν έφημέρους εριοτας. ' Οχι μόνον έπεσκέπτετο οίκους ά- νοχης καί μετά τόν γάμον του, άλ λά εστελλε... καί λεπτομερείς πε ριγραφάς αυτών των περιπετειών του είς φι'λους τού. ^ Πολλαί άπό τάς επιστολάς του είναι τόσον χυδαΐαι, ωστε άκόμη καί ό διεξοδικώτερος βιογράφος τον, αύτός ό οποίος τόν έθαίίμαξε περισσότερον άπό ολονς τούς άλ- λους, δέν ετόλμησε νά τάς δημο¬ σιευθή. Όπωσδήποτε δέν είν·(ίΐ εντελώς άδικος ή κατακρ<ιυγή πού ίη|ιώθη κκ εναντίον του. "Οσο καί νά θε ληση κανείς νά ΐόν παραδεχΒή ή κιιί νά τόν δικαιολογήση, έν τού¬ τοις, δέν μπορεΐ, νομίξ'ο μέ κανέ- να τρόπον νά τόν θαυμάση ώς άν θριοπον, ώς χαοιικτήρα. Μέσα στήν όγκίοδεστατη άλλΐ| λογραψία του, ένώ κατά κόρον πε ριγράψει μρ «γλα(τυρή ηέννα» του τίς <·ΊΙαληανθρο>πιές» του, δέν
βρίσκουμε, οίίτε μία λέξι στορ-
. ής. "Εχει πράγματι πολλάς Ίοιό
τητας ηυύ δικαίο>ς προκαλοΰν την
*νας άδελφοκτύνος ενας φονεύς
ιυυ γαμυρυϋ του, αύτός που κάθε
νυχτα μέ τίς όρδές τού σκυρποϋ-
ΐ)Ε τυ θάνατο άλλοτβ με το ξί<|ος η άλλοτε μέ περίτεχνα δηλητή - ννα εις πάντας, νά άποτελή πρό- .η.ιον ήγεμόνος. 1"$ε6αίος οέν ελειψαν καί σημε. ρυν άκόμη δέν λείπουν άπύ τύ πού οιο.ιυν τής γής καί ασφαλώς όρν 0ά λ.ρή|ιουν καί είς τό μέλλον οί ό ^ιαόοί και οί θιασώται τού Νίκολο Μακιαϋέλλι. Πρόσφατος μάλιστα, ό παρα γοιγός καί σεναριογράφος τής Τΐ| λϊθράσειυς "Αγγλος συγγραφεύς ΑΝΤΟΝΤ ΤΖΑΊ· είς τό βιβλίον του «ΜΕΝΕΖΕΜΕΝ ΕΝΤ ΜΑ Κ1ΑΒΕΛΛΙ» — πού μάς τύ ιτα- ρουσίασε τόν παρελθύντα Σεπτέμ (ίχιιον — Όκτώβριυν στά τεύχη τού 752—757 ό «Οίκον. Ταχυδρό μος» μέ τόν τίτλον «Ή Διοίκηοις των 'Επιχειρήσεον καί δ Μακια- οέλλι» απροκαλύπτος ίσχυρίζεται ότι έ'να σύγχρονον στέλεχος μι- ας οικονυμικής μονάβυς, όϊ) είλει νά διδαχθή άπό τύν ΜακιαΛελλι την τέχνη τού διοικεΐν καί οόν τρόπον «σκαρφαλώματος» είς την κορυφήν τής πυραμίδος τής επι- χειρίσειυς διά της «έλλόγου διορ- τήν επι αποστροσ;ή μας. "Οταν ό Καίσαρ ' γανώσεος» — ώς Αποκ.αλεί Ηοργίας (τό πρότυπον του είς τό μέθοδον του πρόσθετον ότι βιβλίον τού Ο ΗΓΕΜΩΝ) μεσου τού παρόντος βεβαία ή μελέτη τοϋ έργον τού ΜακιαΚέλλι δέν συμπε ριλαμβάνεται οϋτε είς τύ πρύγραμ μα των εμπορικόν σχολών οΰτε είς τα σεμινάρια έπιμορφώσειυς των ήγετικών στελεχών. «(ΐνυΰσε, τύν έλάτρευε ώς εϊδθ) λον, οταν ό Κοργίας εχασε κάθε δυναμιν καί θέσιν, συνετάχθη μέ την γνώμην τού ι'ίχλου καί κατήγ γειλε τόν έκπεσόντα Καίσαρα ώς εγκληματίαν καί ώς «άντάρτην ε¬ ναντίον τού Χριστοττ». "Οταν οί Μεδίκοι ευρίσκοντο ε κτθς τής εξουσίας, τοϋς κατεδίκα Ιε μέ σπανίαν εϋγλοττίαν, ίίταν δέ έπανήλθον είς την εξουσίαν, ήρχισε νά γλυφη τα υποδήματα τ ο ν διά νά αποκτήση μίαν θέσιν Λέν είναι λοιπόν άδέσποτη φή μη ότι ό Μακιαδέλλι ποΰ μάς ά- ΐ|'ησε ώς παράοειγμα πρός μι'μη- ιιιν τόν γυιό τού Πάπα (!!) Α¬ λεξάνδρου ΣΊ" — που μέ την κΛρη τού ίδίου Πάπα Λονκοηχία .-ιοΓι υλοι μαζί οίκογενε'ΐακώ; Γΐι'ο ι>αν τό 2γκλημα καί την διαφθο¬
ράν σέ Νόμον καί σΰστημα — ή-
ιαν ενα άσπύνδυλον έρπετό, χιο -
ιΗς κανένα Απολΰτιος ήθικό φρα
γμό. Διότι δέν είναι νοητόν, πος
ίσχιιρισμόν
αν
τοΰ
κανείς δεχθή
Μακιαβέλλι
τόν
«Οί
άνθοοπηι γενικά είναι άχάριστοι,
ρΰκοληιιετάδολοι, ύποκριτές, φνγο
κίνττ'νοι, άπληστοι, οσο τούς εύερ
γϊτεΐς σοΰ είναι άψιοστωμένοι, αοΰ
ποοσςρέρουν τό αίμα τους, την πε
οιουσία, την ξοή καί τα παιδία
τους, όπως είπα καί παραπάνο, 'ί-
το ό κίντυνος είναι άκόμη ιια -
«υνά, μά ("ταν ό κίντυνος ζυγώση
άλλάζονν. Καί ό ήγεμόνας ποίι 6α
τίστηκε μονάχα στά λόγια τους,
νυμνιομένος άπό κάθε άλλη ότοι -
μαοία καταστρέφεται καί παρακά
- ο προσθέτειί «ΟΙ δνθρωποι εύ-
«ολώτρρα βλάφτουν ενα πού Αγα
ποϊίν παρά ενα πού φοβοΰνται, για
·»' ή άγάπη είναι μονάχα ενας ου
ίΖυνέχεια είς την 6ην οελ.)
Γΐορεία διά των ίόεών
ΟΡΦΕΥΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΤΤΙΔΟΤ
Ε'
Οί ίερεϊς τού Διός είς την Ρο-
&ύπης ΰπεδέχθησαν τ όν Όρφέα
ώς σοιτήρα.
Μέ τάς γνώσεις άπό τα πανεπι-
στήμια των Ναών τής έποχής έ-
κείνης, γνιόσεις: Ίατρικής, Μαθη-
μαΐικών, Άστρονομίας, Γεολογί-
ας, Βοτανολογίας, Μουσικής, κλπ.
κ(ΐί τόν ενθουσιασμόν του διά την
μετάδοσιν των γνώσεόν του, μετε-
μόρφοσε εντελώς την λατρείαν τού
Βάκχου καί έδάμασεν τάς Βακχί-
δας·
ΟΊ θεοί συνεαώνησαν μέ την ψοι-
νήν του καί ή ψυχή τού Όρφέιος
εγινε ή ψνχή τής 'Ελλ,άδος.
Είς την ελληνικήν λατρείαν τοΰ
λαϊκοΰ Βάκχου καί τής πάνδημον
Αφροδίτης (Άστάρτης) άντέτα
ξε την Ήλιακήν λατρείαν.
Τόν οΰράνιον Διόνυσον, τύν Ό-
λΰμπιον Δία, την ουρανίαν Άφρο-
6ίτην.
Ό Όρα-ικός λόγος, ο λύγος τοΰ
θείου φίοτός, έκάλυψε ολόκληρον
την 'Ελλάδα.
» Ό Ζεΰς είναι ό μεγάλος δη-
μιονργός
*. ό Διύννσος είναι ό έκδηλομέ-
νος λόγος τού.
» Μέσα μας πεθαίνει ό θεός καί
μέσα μας ξαναγεννιέται.
» Θάνατος, Ανάστασις, Δημιυ'ο
γία.
Τό έργον του είναι τεραστίας
σημασίας διά την εξέλιξιν τής έλ
ληνικής θρησκεντικότητος.
Ά κ τ ι ν ο 6 ο λ ε ί:
Είς την "Ολύμπιαν μ ε τύ ίερύν
τοΰ Διός
είς τό Άργος μέ τό ιερόν τής
Ήρας
είς την 'Ελευσίνα μέ τύ ίερύν της
Δημητρός
είς τάς Αθήνας μέ τύ ίερύν της
Αθήνας
είς τούς Δελφοΰς μέ τύ Ιερύν το<) Απόλλωνος. * · * Κατά την έαρινήν ΐσημερίαν εί, τα Ιερά τού Άπάλλονος ποΰ κα- τείχον την Όρφικήν παράδοσιν έ- τ" δάχι,ιιια Αργοκνλούσα- Χ'-ωμιασμένη ϋψη του! Πέροισε κάμποσος καιρός. Νάσος ?φυγ» στή Μικρασία ^ μέ την άπόφαση νά πεθάνη πάνω στή μάχη. Τίς προΊτες μέρες άποζητουσε τή μονιιξιά στά πειύ έρημικά με- ρη, καί κεΐ γυρμένος πλάγι σε κανένα χαμόδενδρο, δφινε τόμυα- λό του νά βασανίζρται άπύ τή θν- μηβη τής πεθαμένης άγάπης "Αμα σκοτείνιαζε 'έπερνε άργά - άργά τύ δρόμο καί γύριξε στό^λό- χο τού, ξαλαφρομένος πού εζη- Ο σε λίγες ωρες μέ την άνάμνηση τής Λέλας. ΟΙ μήνες κυλοδσαν χο)ρ£ς πολε- μικές περιπέτειες. Ό χειμώνας έ¬ φθασε βαρΰς στήν προκάλυψη, καί τίς μεγάλες τού νύχτες περ- νοΰσαν ίίλοι συντροφιασμένα, γύ- γένετο μία μυσχηριιί)δης έορτή. Διά τόν πανηγυρισμόν τής έορ τής ή φύσις πλημμυρισμένη μέ χά άρώμαχα των ανθέων της προε- τοιμάξετο μαζύ μέ τοΰς ίεοεϊς των Ναών νά ύποδρχθή τόν αόρατον θεόν πού επέστρεψε άπό την χώραν των νπερβορείον επάνω είς αρμα πού τύ εσυηον μελωδικοί κύκνοι. Ή μεγάλη ίέρεια τότε στεφανο) μένη μέ δάφνες καί μέ ίερές ται- νίες είς τό μέτιοπον ώσάν την Μοΰσα εψαλλε πρό των μεμυημέ- νων την Γέννησιν τοΰ Όρφέως, υιού* τοϋ Απόλλωνος καί μιάς ίε- ρείας χοΰ θεοϋ. Τοΰ κυρίαρχον καί άθανάτον Ορφέιος, τοΰ τριστεφανωμένον, κάτω είς τόν Άδην, επάνω είς την Γήν καί ΰ'Ι'ηλά είς τόν ουρα¬ νόν- Τοϋ Όρφέως πού άφνπνισε την θείαν ψυχήν τής ίεράς Ελλάδος μέ τό έμι|>υχωτικόν του πνεΰμα.
Ή λύρα(*)χου μέ τάς έπτά χορ
δάς άγκαλιάξει τό Σύμπαν ή κά¬
θε της χορδή άντιστοιχεϊ είς έ'να
ρυθμύν τής ανθρωπίνης ψυχής.
Άς χαιρετήσοιμεν είς τό πρόσιο
πύν τον τόν μέγιστον Μΰστην
τής "Ελλάδος, τόν πρόγονον τής
Ποιήσεως καί τής Μουσικής, καί
ιόν ύμνητήν τής άρμονίας τοΰ
Σΰμπαντος ήτις έκδηλώνεται και
διά των τεσσάρίον έποχών τοΰ ε-
τονς. Δώρα τοΰ Ήλιον» δν καλέ-
ο>'σιν Άπόλλιονα κλυτοτύξον, (τοΐ-
6οι έκηβαλέτην, μάντην πάντιον έ-
κάεργον, ίητήρα νόσον Άσκληπιόν
έν τάδε πάντα» ώς πληροφορούμε
θα άπό τούς Όρψικούς ίίμνονς,
την άλλ.ηγορικήν σημασίαν των
όνομάτον καί άλλον θεόν καί θε-
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΚΛΑΓΣΙΓΕΛΟΙ
ΑΝΑΜΙΜΗΣΕΙΣ
ΙΙ,,ΙΝ,ΙΙΙΙΜ,ΙΜΙΜΙΙΙΙΙΙ,.....Μ1111Μ 1111
1
11Π
I
Ν, 11.....
II
..........,.....................,,,,,,.....Ι|Μ,||||ΙΙΙΙ·ΙΙΙ.....
II
........
ΙΙΙ,Ι,ΜΙ,ΜΜΗΙΠΙΙΠΙΙ..............„,„......,.........11 ■ 1111Μ ■ 111111.11 ■■.......ΙΙΙΙΜ|||||......Ι.....ΜΠ......Ι, ,11, Μ ,
II,
, Μ , ,
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΙΛΑΤΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
^.τα 1925, τό Κράτος εκοψεν ου Πολυγώνου, πού Ιφταναν τίς
ολα τα πεΰκα τοΰ πεδίου τοΰ "Α- δυύιιιση νιλιάήρτ ιΐηινί-Γ. Λτίιν Λη-
ρεος δσα βρίσκονταν μέσα
δυύμιση χιλιάδες ψυχές, στήν
χή έκκλησιάξουνταν στό μτκρό έκ-
σ αυτο και στύ λόφο τοΰ Πολυγώ κλησάκι τοΰ Άγίου Χαραλάμπους
νού καί σ
ποΰ άρχιζε
Κτηνών καί
έκείνη την τοποθεσία πού δέν ξεπερνοΰσε τό έμβαδύν μι-
απο τύ νοσοκομεϊο άς μικρής καμάρας καί δέ μποροΰ-
τελείονε έκεί άκρι- ' σε νά εξυπηρετήση τίς θρησκευ-
τικές άνάγκες ολου έκείνου τοϋ
6ως ποΰ τελειώνει τύ πευκόφυτον
Λλσΰλλιο τής Σχολής Εύελπίδιον, ' φιλόχριστου κόσμον- Γι'
από την όδό τοΰ Άγίου Χαραλάμ ' λύγο, οί πολυγονιώτες, άπό τα
πους, έγκατέστησε 50 περίπου ξύ- πρώτα χρόνια τής έγκατάστασής
λινα (ραμποτέ) παραπήγματα. Τύ τονς οτύ σχινοικισμό, τό μεγάλον
καθ"
ενα άπ' αϋτά, άποτελοΰνταν
άπύ όκτώ άνεξάρτητα δωμάτια 4
-Χ4 μέ κοινή ομ<·>ς σαμαρο>τή καί
πισσοχαρτοστροιμενη στέγη, χο-
ρίς ταίιάνι. Στίς 400 αύτές κατοι
κιες προσετέθησαν προοδευτικά καί
αλλες 150 (δλλες πλιθόκτιστες
καί άλλες σανιδένιες), πολλές άπό
τίς οποίες καί μέσα στό ρέμα, πού
περνοΰσε κάτο Από τύ λύφο, μέ
τοαγική συνεπεία αΰτές τίς τελευ-
ταίες, σέ μιά πλημμΰρα, νά τίς
πάρη τύ νερό.
'Επεώή είχα τα μέσα... καί τί
μέσα! Δυό μπαρμπάδες βουλευτάς
ποΰ ό ενας ήτανε τότε Άντιπρόε-
δρος τής Βονλής καί ό άλλος ΰ-
πουργύς, άπέκτησα κι' έγώ, γιά να
στεγάσο την οίκογένειά μου καί
να γλυτιόσο άπό τύ ένοίκιο, μιά κά ! τούς Άρχαίους μας προγόνους. ΙΙη
σαν μ' εξοδά τονς μά έπειδή καί
πάλι δέν τοΰς έξνπηρετοΰσε, έκκ.λη
σιάΐονταν καί στήν έκκλησία των
Ταξιαρχών πού 6ρίσκονταν κι'
αυτή, μέσα στό πεδίο τοΰ Άρεος.
Στό μικρό περίβολο αυτής τής
έκκλησούλας δρίσκονταν τό μνη-
μεΐο των Ίερολοχιτών τοΰ Άλ.
'Τψηλ.άντη, πού τα κόκκαλά του
ήτανε έκεί ός τα τελευταία θαμ-
μένα.
* * * *
'Εκεΐ μέσα στό πεδΐο τοΰ Άρε¬
ος, έκτύς άπό τό μνημείο, μνημείο
δόξης, γιά τό όποΐο σάς μίλησα
παραπάνι·), ίιπήρχε κι' ενα άλλο,
μνημείο, μνηιιειο αΐσχονς καί ή-
θικοΰ ξεπεσμοΰ μας. Τρανό δεϊγμιι
τής (ρυλρτικής μας σχέσης, μέ
μαρα ο εκεινα τα ποτραπήγματα
—οτρατώνες, πολύ εύάερη καί σέ
προνομιυϋχο θέσι! Φτάνει νά σάς
πω, πός ήτανε χιομενη ενα μέτρο
μέσα στή γή καί πώς ίίρίσκονταν
κοντά στά κοινά άφοδευτήρια....
"Ημοννα πολύ ενχαριστημρνος άπύ
τή νέα μου κατοικία:
Αϋτός ήταν ό σννοικισμός Νέον
Πολιιγώνου, ποΰ σέ λίγο, μεταμοο
φιόθηκε σ' ενα δμοοφο γραφικό
καί καταπράσινο προάστειο μέ ή-
λεκτροφο)τισμό, άπό τύ Έργοστά-
σιο τοϋ Πετσά, ποΰ ήτανε ϊγκατε
στημένο στήν όδύ Μονστοξνδη·
Πληρώναμε γιά μιά λάμπα των 25
6άττ ποΰ άνα6ε έξη ώρες τύ 24
ορο 2."> δραχμές τύ μήνα. Μέ βι-
κό τον (χειμερινύ καί θερινύ) Κινη
ματογράφο, μέ μπάρ—Καφενεΐα
(τύ έ'να τοΰ Νίκον τοΰ Σαπολί-
κα, πού ύπάρχρι ός τα σήμερα μέ
σα στό "Λλσος καί τύ άλλο, τοΰ
μαναοίτη Γιιόργη Μπογιατζό
γλοΐ'), μέ φαρμακεΐο, γιατρούς
(θυμάμαι τύ Παπαδάκη) καί όόον-
τίατηο (τύν
II.
Πολνχρόνη), μέ
δύο Σχολεΐα δημοτικά. ("Ενα Δή-
μόσιο πού ύπάρχει άκόμα καί έ'να
ίδιωτικό τής Δ. Βουτσαδοποΰλου).
Μέ ξαχαροπλαστεΐο (τοϋ μακαρί-
τη «μπάρμπα—Φοκίων»), Μέ δική
τού ποδοσς-αιοική όμάδα (την Α-
ΡΚΩΣ— ΠΟΛΤΓΩΝΟΤ) καί φυ
σικά μέ δικό τού τοπικύ Σοματεϊο,
μέ μύνιμο πρόεδρο, τόν φίλο άνά-
πηρο πολέμου Σ. Άξιώτη.
Τύ μόνο πού δέν είχε τότε ό συ-
νοικισμός έκεϊνος, ήτανε δικό του
νερό. Εϋτνχώς ποΰ την έ'λλεη|Ί
έκείνη την ίκανοποιοϋσαν οί νε-
υουλάδες ποΰ πρρνοΰσαν άπ' έκεί
μέ τα 6υτία τους, δυό φορές την
ημέρα. Προη καί 6ράδυ. Μά κι'
(ΐΰτοί νά μην υπήρχαν, οί νοικοκυ-
ρές δέ θά μένανε ποτέ δίχοος νε¬
ρό. Ώς την Κνψέλη ψτάνανε τα
κοοι'τσια, δπου ΰπήρχε μιά βρύση,
μέ τα σταμνιά τους, τοΰς τενεκε-
δες τοιις καί τα μπακιρένια δο-
χεΐα τονς γιά νά τα γεμίσονν, οταν
ήτανε μεγάλη ή οΰρά στήν άλλη
δρνση, πού βρισκότανε εξω άπό τή
Γειογραφική 'Τπηρεσία Στρατού,
στό πεδίο τοΰ "Αρειος. "Ετσι τα
νεροβάρελά τους ήτανε πάντα γε-
μάτα καί τό πλΰσιμο καί ή μπονγά
δα καί ή λάτρα καί τό πύτισμα,
γίνονταν κανονικά καί χο>οίς μι-
ζέρια. Άργύτερα ή «Ούλεν» ε(Ίαλε
άρκετες 6ρύσες μέσα στό συνοικι-
σμό κι' ετσι λύθηκε κι' αύτό τό
πρόβλημα, γιά τοΰς πολνγΐονιΑτϊς.
Οί κάτοικοι τοϋ συνοικισιιοίί Νέ
γαίνετε νά δήτε τίς ψηφίδες τοΰ
έξοστρακισμοΰ του, στύ Μουσεϊυ
τής Στοάς τοΰ Άττάλον. Εμείς
οί σύγχρονοι "Ελληνες, Αδυνα¬
τούντες νά συλλά6ουν τύ Μεγαλεΐο
ενός Βρνιζέλου, πυΰ μεσα σε όχτώ
(αριθ. 8) χρόντα, άπύ τύ 1912, δυό
φορές την εμεγάλωσε την 'Ελλάδα
έ'κανε χεροπιαστή πραγματικότητίΐ
τό προαιώνιο δνειρο τής Μεγά-
λης Ίοέ(ίς, δχι μόνο τύν έξοστρα-
κίσαμε καί τόν καταδικάσιιμε σέ
θάΛ'ατο, μά καί τόν άναθεματίσα-
'Εκεϊ, μίσα στό πεδίο ιοΰ "Α-
ρεοις, έγινεν «έν έπισήμοι τελετή»
ό Αναθεματισμός τού τύ 1916 καί
ρίχτηκαν οί πέτρες τοΰ Αναθέμα-
ιος, άπ' δλες τίς Κοινότητες τής
Χώρας. Ή κάθε πέτρα έ'γραφε
πάνω της την Κοινότητα πού άντι
Αροσώπευε. Καί υπήρχαν πέτρες
καί άπό Κοινότητες, πού Έκεϊνος
τίς έλρνθεροσε! Τίά γιατί ό θρός
μάς εγκατέλειψΓ, μάς καταράστη-
κε καί μάς έ'ρριξε τούς κεραυνυύς
του, τύν Αίίγουστο τοΰ 1922. Τίς
είδα μέ τα μάτια μου έκεϊνες ιίς
πε'τρες καί ή καρδιά μου μάτοισε
άπό πόνο. Έσεϊς μή τίς άναζητή-
σετε. Δέ θά τίς δήτε πυυθενά, για·
τί ή ντροπή τίς έξηφάνισε, οτίΐ
6άθη τής γής, στά θεμέλια του
Ναοΰ τοϋ Άγίου Ελευθερίου --
"Αρεοις, πού χτίσανε οί ϊδιοι οί
άναθεματιστρς ίίστρρα, γιά νά ε
ξευμενίσονν τό θεύ καί νά τιμή-
σο>·ν τύ «Γυιό τοΰ Ψηλορείτη»
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ
ΛΝΕΝΕΩΘΗ ΔΓ ΕΝ ΕΤΟΣ
II
ΕΛΛΗΝΟΒΟΤΛΓΑΡΙΚΗ
ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΛ
Ανεκοινώθη υπό τοΰ υπουργείον
Ναντιλίος ίίτι, δι" εν εισέτι ετος
ήτοι μέχοι τής 9ης Ιουλίου 1970,
άνενεώθη ή έλληνοΓιουλγαρική ναι·-
ιιλκική συμ(|ΐ,ινία-
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
ΛΙΜΕΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
Ό άγγλικός τεχνικάς οίκος
«Βίμπεί'» υπέβαλε μέσοι τοΰ υπουρ
γείου Συντονισμοΰ είς τύν Όργα
νισμόν Λιμένος Πειραιώς πρότασιν
διά την Ανάληψιν παρ' αϋτοΰ τής
χρηματοδοτήσεος καί κατασκευής
λιμενικον έργον είς τύν λιμένα
τοΰ Πειραιώς. Ή πρότασις μελε-
τάται δν καί δέν προδλέπεται πρός
τό παρόν τουλάχιστον ή άποδοχή
της.
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΠΡΟ5 ΤΗΝ Ε ΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ
"Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΚ ΦΙΛΙΑ,,
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Δ. ΚΟΤΤ ΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΪ
Άγαπητέ φίλε κ. Σωκράτη Σινα-
νίδη.
Μέ πολύ ενδιαφέρον παρηκο-
λονθησα ΐήν σειράν των δημοσιευ-
μάτον τού (τίλου κ. Άπόλλονος
Λεονταρίτον, μέ τόν τίτλον «Ή
'Ελληνοτουρκική φιλία».
Τό δοκίμιο τουτο δέν ήταν μό¬
νο λογοτεχνικά λονλοΐ'δάτο, μά
πέρασε τα σύνορα τής ομορφης
λεβέντρας, τής λογοτεχνίας καί
μπήκε σ' έ'να άνώμαλο μονοπάτι,
ποΰ λέγεται <.<Έλληνοτουρκική φι¬ λία». Ό κ. Άπόλλιυν Λεονταρίτης πήρε άπό πολλοΰς διανοουμένους συγχαρητήρια γράμματα. Καί πολλοί είναι έκείνοι πού εδειξαν τόν ένθουσιασμό τους γιά τόν κ. Λεονταρίτη. Δέν θά επρεπε άγαπητέ κ. Σι- νανίδη, τό δημοσίευμα τουτο νά πάρη έ'κτασι; Νά μεταφρασθή στά Άγγλικά, Γαλλτκά καί Τούρκι¬ κα;... Ό κ. Απόλλων Λεονταρί- της μάς άνοιξε τόν δρόμο. Τύ δοκίμιο τουτο πού κρύδει κάποιο σκοπύ έθνικό, κτυπά την θΰρα τής αρμοδίας υπηρεσίας. Αύτη, άς τό υιοθετήση καί άς τύ εκμεταλλευθή- Μέ πολλή άγάπη Λ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΣ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟθΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ Τοΰ συνεργάτου μας χ. Ί<οάν. Α. Βερνάρδου Κεφάλαιον Πρώτον 2ον Βιογραφικά τίνα στοιχεϊα περί τοΰ πατρύς Δοιροθέου Ό Πατήρ Δωρόθεος, καί κατά κόσμον Δημήτριος, εγεννήθη έν Πειραιεί, δπου παρηκολ ο ύ θ η σ ε καί έπεράτίοσε τάς έγκυκλίους σπουοάς του. Ήτο εν των δώδε· κα τέκνιυν τοϋ Παναγιώτου καί τής Οΰρανίας, καταγόμενον άμφοτέ οίον έκ τής νήσου Κΰθηρα. Άπό τής παιδικής του ήλικίας, ό Διυρόθεος, εξεδήλωσε τύν 'δια καη πόθον νά σταδιοδρομήση ώς κληρικόί, ή δέ άείμνηστος μήτηρ του, άσμένοις έπικροτοϋσα τοΰ υί ού της τούτου την εκλογήν, τύν άφηκεν άμέσοις μετά τύ πέρας των έγκυκλίοιν σπουδών του νά με ταβή είς την ηλικίαν των 15 έ - των, είς τύ Άγιον "Ορος. "Ετοι, 1924. 'Εκεϊ ένετάχθη, καί παρέ¬ μεινεν άσκούμενος έν χή Ίερά μο νή τής Μεγίστης Λαύρας, ώς είς έκ των μαθητών τοϋ περιωνΰμον ίατοοφιλοσόφον Σπνρίδονος Κιι- μπανάου, υπό τοΰ οποίον έκάρη μο ναχός καί ακολούθως έχειροτονη- 6η ίεροοιάκονος. 'Κξ Άγίου "Ορους επέστρεψεν ε,ις τόν Πειραια μετά τίνα ίχη, ηοοτιθέμενος νά έγγραφή καί πά ρακολορθήση μαθήματα είς την Μεολογικήν Σχολήν τοΰ Πανεπι¬ στημίου Αθηνών, έκπληρών ταυτο χρόνως καί τα καθήκοντα τού ίε ροδιακόνου. Έχειροτονήθη πρεσβύτερος άπο φάσει τής Ίεράς Συνόδου τόν Ί ανουάριον τοΰ ίτους 1989, λαβών ταυτοχρόνο)ς καί τό όφφίκιον τοΰ άρχιμανδρίτου. 'Τπηρέτησεν αλληλοδιαδόχως, είς χον Ιερόν Ναόν ιοΰ Άγίου Σπυρίδωνος Πειραιώς, είς τόν Ί ϋρόν Ναόν το^ Όσίου Νείλου, ώς Λιευθυντής των κατηχητικών σχο- λείίον, είς τόν Ιερόν Ναόν τοΰ Άγίου Γεώργιον — Κερατσινίου καί τόν Ιερόν Ναόν τοΰ Άγίου Νικολ.άου — Πτοχοκομε+ου, Άθη νόν ώς πρεσδύτερος. Μετ' έπιτνχεΐς έξετάσεις Ιλαβε τό ΰπ' αριθ. 648 πτυχίον τής θε «λογίας. Είς άπαντας τούς Ίερούς Να- ούς οπου ΰπηρέτησεν εδρασεν ποι κιλοτρόπως, άποσπάσας τόν θαυ- (Συνέχεια είς την 6ην σελ(δα) ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΘΝΚΗΝ ΘΕΑΤ ΡΙΚΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΗΑΘΗΜΑ Υπό τοΰ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Ή πρόσφατη παρουσιάση άπό τό Κρατικόν Θέατρον Βορειον "Ελλάδος στύ Άρχαϊο Θέατρο των Φιλίππιον τοΰ «'Άγαμέμνονος» τοΰ Λίσχύλου, «τοΰ Πατέρα τής Άρ- χαίας 'Ελληνικής Τραγωδίας», μάς παρέχει την εύκαιρία νά έπι- σημάνομε τύν Οϊ<σιαστικύ Στύχο τοϋ Έλληνικοΰ Λόγου, πού μέ την διαιώνια σημασίαν το>ι όιατηρεϊ
όλην την ζοτικήν έπικαιρότητά
τού σή|ΐερον. Ποίος είναι αύτός
ό Στόχος; «Λι' 'Ελέου καί φό-
6ου», μέ τύ ανθρώπινον "Ελεος
καί τύ θείον δέος, πού προκαλεΐ
ή αίσθηματική δραματική των πα-
Οημάτων των ήρώον νά άποκαλ.ύ-
|ιη στύν άνθροπο την ήθική νο-
μοτέλεια τού κόσμον, στήν οποίαν
μόνος αύτός άπ' δλα τα άλλα ον-
Τ(ΐ, Προνομιακά, ΰπάγεται.
Διότι κίΐθώς δ προσωπικάς πν-
ρήνας κάθε άΛ'θρώποι αποτελεί μί¬
αν «'Ενότητα τον άπειροελαχίστον
καί τού όλον» τύ Ανθοώπινο πρό-
σο>πο εχει την αντεξονσια δννατό-
τητα:
"Η νά ένταχθή αΰτόνομα δλο —
τοΰς σνναθρώπονς καί τόν Θεό—■
γιά νά βρή την πνευματικότητά
τού όλοκλήριοση μέ την Φρόνηση
καί τό μέτρον ή νά θεωρήση τόν
έ.αυτό του, αύθαίρετα, ώς ολο —
γιά νά φθάση στήν «"Τβρη», πού
όδηγεϊ στήν Γενική καταστροφήν
Ή άποτροπή λοιπόν τής «"Τβρε-
ίος» αποτελεί τύ «Π ά θ ε ι
μ ά θ ο ς*» τής Άρχαίας 'Ελ¬
ληνικής Τραγο)δ(ας, όπως αλλο-
στε. καί ό Ήράκλειτος ΰπογραμ-
μίζει:
«"Τβριν χρή σβεννύνα ή Πνρ-
καϊήν».
(— Την Γιβρι πιύ πολύ χρειά-
ζεχαι νά σβΰνης παρά την Πυρ¬
καϊά) .
«Τύ Μέγιστον αύχύ 'Ελληνικό
μάθημα» διατηρεΐ όλόκληρη την ι¬
σχύν τόσο σχόν ϊδιοτικύ προσωπι-
κό χώρο τοΰ άνθρωπον οσο καί
στόν κοινοΛ'ΐκό — Πολιτικό τής
Άνθοοπίνης Κοινότητος. Τουτο
τό άδιαχοριστο τοΰ προσωπικού
καί τοΰ κοινωνικον, τοΰ ήθικοΰ καί
τοΰ Πολιτικοΰ, άποδεικνύει την
(Συνέχεια <Ις την 6ην σελί,δα) ΠΡΟΣΕΧΩΣ είς ιόν «ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» 1) Όλοκληρος ή "/?κθβσις τής Χνμμαχικής Άνακρίτικής Έπιτβθ- πής διά τα αίμιτηβά γεγονάζα τής Σμύρνης τοΰ Μάϊον 1919. 2) ΌΧόΗληοος ή επί τής Εκθέσεως ταύτης άπάντησι τού "Ελληνος Αντιπρόσωπον παρά τ» '-Λΐτροπ^ αειμνήστου Στοα- τηγοϋ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΖΑΡΑΚΗ κα. 3) Ολόχληβος ή επί των γεγονόιων άλληλογοαφία τοϋ αειμνήστου Μητοοπολίτου Σμύρνης Χουαοοτόμου μετά τοϋ Ελευ¬ θερίου Βενιζέλου ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΛΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ο (Συνέχεια χιορίς τέλος) «ΑΡΕΘΑΣ ΑΡΓΑΙΟΣ» Τύ 1929,,οταν κατέβηκα άπό τό Αρχές τον αΐώνα μας καί ποΰ θά επιθυμούσα πολΰ νά μελετήσοι. Δέν ξρρο άν ή έργασία αύτη έκδό θηκε είς βιβλίο" μήτε μοΰ είναι εΰ- κολο, την ώρα τούτη πού γρά(|ω Άμδοΰργο, γιά νά έγκατασταθώ τίς γραμμές των «Αΰτοβιογρα((ΐ- όριστικά στήν 'Ελλάδα, πρωτοδι- ' κων Στιγμιοτνπον» άπό κάποιο νη άβασα στόν «Προσΐ}υγικό Κόσμο» σί των Κνκλάδιον, νά έπικοινοινή- τή σειρά των «άναμνήσεον», πού σω τηλεφοινικώς μέ τόν άγαπητό τό φνλλο τουτο έδημοσίενΓ κάθε Κνριακή είς έπκτΛ'λλίδα μέ χίτλο διενθνντή τοΰ «Προσα,υγικοΰ Κό- σμου·> Μακάριο Σινανίδη, γιά νά
ροι άπ' τή φωτία τού άμπρί ποΰ γαϊος. Χρονικύ σήμερα πολύτιμο
ήταν χωμένο στά πνκνό χιόνι Ι νιά κάθε ιιελετηττι των αικοασια-
;<Άπό τα Φλαβιανά είς την Σά- έξακριβώσο τουτο κι' έκείνο τό σΐ| μόν» καί υπογραφή Άρέθας Άρ- μείο. Τάν Γεώργιο Άσκητόπουλο τόν έγνώρισα πολΰ ύστερότερα, Οαρρο γιά κάθε μελετητή των μικρασια- ιι τού μακαρίτη Γιάννη Γ. Χριστο φίδη, έξαδέλφου τοΰ πατέρα μου, στό Παλαιά Φάληρο, εκαμα την γνοοιμία τής Νέλλης Άσκητοπού- λυΐ', καλλιτέχνιδας τοΰ πιάνου καί άνεψιάς τοΰ Άρέθα Άργαίον. Συμπολίτης μου τότε, ό έξαίρετος αυτάς άνθρο>πος καί πολ.ύτιμος φί-
λος, μέ έπισκεπτόταν συχνά στό
σπίτι μου τής όδοΰ Τράλλεων
(Τραλλέοιν τύ ΐτρόφεραν σνχνά οί
άνίδεοι, κνρίως άστοιχείωτοι άν-
θρωποι τοΰ λαοΰ, νομίζοντας πώς
πρύκειται γιά τύ δνομα κάποιου...
Έγγλέζον φιλέλληνα!), έξαφορ-
μης τοΰ μυθιστορήματός μυυ «Ά-
ποικοι» (1934). Είχε προσφερθή
μύνος του, χωρίς νά τόν παρακα-
λέσω, νά μοΰ παραστέκεται στή
διόρθωση των τυπογραφικών δοκ.
μίων. Τόν βλέπω άκύμα σήμερα
(Συνεχίζεχαι) ι τικών πραγμάτων, γύρω άπό τίς γύρω άπό τό 1933, δταν στύ σπί- ξωντανότατο, μέ χό τόσο καλ.ύ καί
διαπεραστικό τού βλέμμα, άνοηέ-
ρου άνθρωπον, νά περιφέρνή τόν
φακό τον άπό σειρά είς σειρά, κα
θισμένος έμπρύς στό τραπέζι τής
τραπεξαρίας μόν (δέν ξέρω γιατί
δέν προτιμοΰσε τό γραφεϊο τοί>
σπουδαστηρίου μου), καί νά μοΰ
έκφράζη υστερα την ίκανοποίησή
του γιά τύ περιεχόμενο τοΰ πρώ¬
τον μου τούτου σννθετικοΰ μυθι-
βτορήματος. "Ο,τι φαινόταν νά
τόν γοητεύη, ήσαν οί πολλές «εί-
κόνες», παρομοιώσεις, ποιητικές
συγκρίσεις κ.λ.π., πού τίς έκτιμοΰ-
σε ιδιαιτέρα. 'Εχρησιμοποιοΰσε, μά
λιστα, κάποιον δυνατύ, έΛαινετικο
χαρακτηρισμό, πού στοιχειώδης
μετριοφροσΰνη μοΰ επιβάλλει νά ΟΙ
ποσκοπήσω έδώ.
"Ενα μόνο λυποΰμαι, ποι) δέν
πρόσεξε ό άγαπητός μου φίλθι,.
τή χρησιμοποίήση τής ξένης λϊ-
ξης «ρόξ». Σήμερα την σιχαίνομαι
σάν καί τί. Τότε, δμοις, νέος άκό¬
μα, καί στήν άρχή τοΰ συγγραφι
χοΰ μου σταδίου, δέν εΐχα, φαίνε¬
ται, σννειδητοποιήσει άρκετά τό σ
τοπο καί τόν κίνδννο τής χρήσης
παρομοίίον, Αναφομοιώτων ξένων
λεξειιιν, πού σήμερα κατάντησε
πληγή τής νεοελληνικής γλώσσας'
μήτε είχαν άκύμα τότε πλημμνρί-
σει τίς στήλες τοΰ καθημερινοΰ
καί περιοδικόν Τύπον, είς τόσο ά-
ηδιαστικύ βαθμό, οί ξένες λέξεις.
Τό πρόσεξε, τό ·?ρόζ» μου έκείνο,
δμ<ος, ό μακαρίτης Πέτρος Βλα¬ στός. Άπό χό Λίβερπουλ, εϋχαρι- στώντας με γιά την Αποστόλη τοΰ βιβλίον μόν καί κρίνοντάς το διε- ξοδικά καί μέ την άγάπη καί εύ- συνειδησία πού τόν έχαρακτήριζε, μοΰ ?γραφε πώς τό «ρόξ» αύτό (,Συνέχεια είς την 6ην ο«Α.)
, γοτ τυποτ
! κ·.·*"*·. 3 Αί'γοίκπο»· 1969
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1 50
Ι ..···
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ
V
................................'—"'""
,,...........
.....,......„.....■......·■■·■·........■
ί
.........
^■■■■■■■■■■■■■■■■■■^■■«■■■■■■■■■■■■■■■■■Μη«««·ΗΗ·ει·Ηΐ*
* ■ β--------------~--~---------■■--*■■*■■■■■■■■■*■■■!
Ι "Ετος 43ον—«Αο. φύλ. 2.007 | Διευθυντής - Ίδιοκϊήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | Γραψβϊα: Όδός Νίκης 25 — 'Αθηνα, — Τηλ. 229.708
ΝΕΑ ΒΒΪΙΚΗ ΚΑΜΠΗ
ΙΙοροχολοΐ'βήσαμϊ όλοι μας μέ
βιΐ,ιιιαηιιό- μέ κατάπληξη, μέ συγ
■ ιλπ ιιέ άγιονία όρισμένες στι-
(. μ' ίνα δέος ακομη κατα Τις
^οΐ'ΐίΛς τάσεις τού, τύ τρομε-
"ο'όντ··»; δλμα τού Ανθρωπον πρός
■ ν<ίήνη ΙΙαο' δλίΐ ταυτα δ- Τή _ΕΛκΙ>Μ· ( ( .
χ«ί μέβ™ οτο πλεγμα αντο
|ών ννχολογικών μας άντιδράσε-
„, ρχι·ι την έντΰποση πώς μάς
, ,({ηιι τό πραγματικύ μέγεθος
,Γ- αηιιηβίας του, ή εκταση τον
^{,χομίνων, των πολύ πιθανών,
ίξΐλιΗη τη? μοίοα? του άνθρώ -
,οιι »«ν"> <"'"' ·πλαντΙΤ1Ί· αυτ°ν. ΙΙολλοί άπό τοΰς διεθνείς σχο • ,πρ' μέτοησαν τό άνάπτιιγμα τού τεχνικοί' αυτού έπιτεΰγματης, . ,|. οεκάδες των δισεκατομμν- ώιν 'δολλαοίοιν πού κόστισε καί ί,εοωτηθήκανε, άν δέν ήταν πι- 0ΙΙΤ,Ί {, τεραστία αίτή σπαταλι χρΓΐματος κ<ιί δραστηριότητος, αν Οευ 0(Ί ήταν προτιμότερο, ϋλα α1,Τά νά έδαπανώντο γιά κάτι άλ ),ο, ούσιαστικά κατά τή γνώμη Τού κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ της ιοι;. 4έν άονήθηκαν βεβαία νά ίιπο- γοαμμίοονν, μέ ϊμττανση άκόμη, τ)|ν τΓχνιχϊ) αρτιότητα κια μεγα- ί,ειύτητα τού ε'γχειρήματος, τή μι ίιμΓΤθΐχή άχοίΚεια της έκτελέσε- ω; χον ο' δλες του τίς λεπτομέ- ι1ΗΓ:- , . . Ά/.).<Ί ύ.ταοχει, νομι,,ο, εκτος «αι πίοαν άπό την τεχνικήν αύτη «λϊνρΛ καί ή έξ Ισον τεραστία, ,ιαο' 5λο ότι δί ν είναι καί τόσον ίμΤ'ΐνής, ήθική σημασία τού γε'γο νβιο;. Καί αυτή ή ήθική σημα - οΐιι, τό χαρακτηρίζει ερισσύτερο ώ; ιιίιι νέα βασική καμπή στ ήν ίί Ιφ Ιπτοοία τής ανθρωπότητος. Μιά ίίλλ.η, άνάλογα βασική κα- ιιπή, ϋ,τήοξεν ή 6 Αύγουστον 194Γ) (Ι (|ΐιίη« /πτά την όποίιιν έξερρα γτ] ή ποιΐιτη Λτομική 6όμ6α πάνο Λώ τή Χιοοσίμα. θνμοΰμαι. πά* Μγοι .ιαοαδρχοντίιν τότε, πώς ά- ιΐί τή μίρα αυτή άρχιζε μιά νέιι Ιοτο(ΐιχή προίοδος. Σήμερα ομοις ίηνίΐς δέν άμφισβητεΐ, έκεΐνο ποίι τονίϊίΐ έ μεγάλος Γερμανός ςριλό- «κγο; Κάρλ. Γιάσπερς, στόν πρό ).ογο (1951») τού διτόμου περι- ΓΠθίΛαοτο»1 συγγρκμματος τοι* «Ή ότομιχή Γιόμ6« καί τό μάλ¬ λον τοθ άνθρωπον»: «Μϊα εντελώς νέπι κατάστιισις ίδημιονογήθη άπό την άτοιιικήν 6όμβαν. "Η ή άνθρο>πότης ΘΛ κα
τπΛθαιχή' έξ ολόκληρον (άνθρο-
.101 »ΐί άγαθά) ή ό ανθροπος θά
μΓταμθ(>(μ>)θή κατά την πολιτικήν
/αί ηθικήν συμπεριφοράν τού».
Ένα τεράστιο τεχνηκό ρπίτρτ·-
νμβ ήταν καί έκεΐνο, μέ τίς Αντ1
«οΐόγιστε;, καταοτροο, ικές όμως,
ίιΐι,ττώσρις τού, σάν πολεμΐκό μρ-
οο' Αλλ.ά ?κανε μέ άλλο μάτι νά
δλίΐτομί·, συν τώ χρόνο, κι' εμείς
οί άπλοϊ Λνθρίοποι καί κυριώτατα
ψνσικά οί ΰπεύθι·νοι ήγετες μ«ς,
ιι; οχίαο; μεταξί» των λαώ ν καί
ίάνιο ο' δλιος διόλον διαφορετική
ώίον ίιάοη, νά ρυθμίζουν ή εστο)
<ά τΕΪνοιιν στό νά ρυθμίζουν, την πολιτικήν των, την αναφερομένην «|; σχέσεις πΰτίς. Τό αίσθημα ϊνό; κοινοΰ άγχους καί μιάς κοι ή; Ανθρωπίνης μοίρας γενικευθή κ ϊκτοτε. Ή 2(Γ Ιουλίου 1969, ή ήμέρα "Λ πικ.ιτοηάτησε δ άνθρο>πος στό
Φεγγάοΐ, οημαίνει τώρα τή νέα
δοοιχή χαμπή στήν έπίγεια πό -
«Ία τού ανθρώπου. Παρ' όλον δ-
" κΐίί πάλιν περί τεχνικοΰ κυριώ-
'ητη Ε.τιτεύγμίΐτος πρόκειται, για
11 δέν θά .τρέπει νά παραγνωρί -
ΊΊΙ'ΙΜ' Χίιί τό ήριοϊκά στοιχεΐο, τόν
ς ψυχ.κής /.εΙ,Ρντ,άς, παρ' ό¬
λον ότι ,-ολογήσ,μρς εΙναι κα( ο[
ίνδίχομϊνρς στρατηγ,κα ίκμεταλ-
ΐ-σιμρς .ιλευρές χον άπό τούς ί-
ΐ'θους τής Γής, ό ήθιχός πνοή.
τού περιεχόμενον του εΓναΓτε
ως^ βιαφορρτικύς. Δέν κινδυνρύ-
αμρσιι Ανθρωπίνη ξ,,,ές· βέν
ΐΜχλρί
«μεσα μέ χ·™
«*ν αυτή, ή ανθρωπίνη μοϊρα.''τό
ηθικο, ηθικο - πνευματικό ακριβέ-
οτερα, άποτέλεσμα, ε[ναι θετοώ
στΐ) σημερινή περίπτωση. Ή άν -
-θ;ην,| ϋπόσταση άποοεικνύετα.
εκθαμβοτικά ή «δεινότερη» £πί
τής γής, κατά την άπος θεγματι -
κή θήση τοΰ Σοφοκλή. Διαβάζο-
με-ν Γε/.ευταίως νά άμφιβάλλουν
«ολλοι, αν τα τεχνικά έΐητεύγμα-
ια τοΰ αιώνος μας, ίχουν καί τίς
άν(ιλογες, θετικές ήθικές έπιπτώ-
οϊΐς- άν στόν ϊδιο βαθμό προοδεύ
εί καί ήθικά ό σύγχρονος άνθρο-
πος. Όμολογουμένος φαίνεται δύ
οκολη ή απαντήση σ' δλες αΰτές
τίς άμφιβολίες, γιατί οί όποιεσδή
ποτε ήθικές έπιπτώσεις τής τεχνι
κης προοδον, Από Απύψεος διεργιΐ
«λών καί οριστικόν άποκρυσταλλώ
σεον, άπαιτεί χρόνο κατά πολ.ύ μα
χρύΐερο. Τό ϊδιο 0ά συμβή καί πά
λιν' άλλά άς περιμένουμε, πιστεύιι)
προσο>πικά, μέ αίσιοδοξία
Ήσαν τόσο συνταρακτικά, δσα
ζήσαμε αύτές τίς μέρες, τόσο άπι
θανα καί στΓς τολμηρότερες φαν-
τασίες των γενεών των άμεσος
προηγούμενον μας, άκόμη καί γιά
μάς τούς Γδιους πρίν λίγες δεκα?
τηρίδες. ποΰ εΓνίΐι άδύνατο νά
μην ίπκρέρουν καί τίς άνάλογες
ήθικές ζιιμοισεις, νά μην έπιδράϊ
σουν καί κατά οΰσκιστικύ τοόπο
περαιτέρο), στίς διανθοώπινες σχέ
σεις καθύλου.
"Άς σταθοΰμε εισί ένδεικπκά
σέ δυύ λεπτομερειες:
Ηλέπαμε μέ τα ιδία μας τα μά
τισ, δΰο άνθοώπους νά περπατοΰν
στό Φεγγάρι καί τοΰς δνό αΰτούς
άνθρώπονς, την ιδία Ακριβώς ο-
ρα, ποΰ περπατονσαν στό φεγγά¬
ρι. τούς βλέπαμε' εμείς έδώ, στήν
Άθήνα ή όπονόήποτε άλλον, κα·
θισμένοι στίς πολυθρόνες στό σπί·
τι μ<ις. Τί άλλο έ'πρεπε νά συμΛαίνη γιά νά ποΰιιε ('ίτι, πρόκε·ιτ<(ΐ περι θαύ- ματος ή περί παραισθή*σβ«>ς; Και
ίΐρν επρόκειτο 6έβ(ΐκι περί παο<ιι σθήσειος. Επρόκειτο δμοις κυριυ- λε/.τικά περί θαύματος — άς την ποΰμε αυτή τή μεγάλη κονβέντα— περί θαύματος τοΰ Ανθρωπίνου μυ αλοϋ, τής Ανθροπίνης νοήσειος, τού μεγαλειτέρου μτ'στηρίο>ι τής
Δημιουργίας.
Μιά καινοΰρια έποχή Αρχίξει'
τόσοι μάς τό εΐπανε' ή «διασΐη-
μική έποχή1» τή χαρακτηρίσανε οί
περισσότεροι.
"Ενας καινούριος κύσμος" άνοι
γεται πραγματικά, μπροστά στόν
εν.πληκτο άνθροπο' ό έξιοτερικός
κόσμος τοΰ διαστήματος καί ό έ-
ηώτεοος κόσμος τής ψυχής του,
Λλλί'ι σέ μίαν διαφορετική τώρα ήι
άσταση.
| Άν εσπασε τό φράγμα τής βα
| ρΰτητος τής Γής καί τής Σελήνης
Ι ό άνθοοπος, καιρός εΓναι, σάν λο
Ι γική συνεπεία τού έπιτεύγματος
ι ανΤοΰ, νά σ.-ΐάση καί τό σ/ράγμα
τοΰ κτήνονς καί νά ΰψϋΐθή στό έ-
' πίπεδο τής ήθικής άν(ι>τερότητος,
πού όοαμοτίστηκαν πρίν άπό χι-
λιετηρίδες άκύμη, οί μεγάλαι Προ
φήτες καί οί μεγάλοι Όδηγοί τής
άνθοο)πότητος.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΛΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΛΙΗΓΗΜΑΤΛ
ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΠΟΝΟΣ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ Μ.Σ.Ε.
Τού συνεργάτου μας
0 Νάοος εΐχε άγαπήσει φλο-
V*
ε'να ξανθό κορίτσι· στό κρι-
««ννο προσι.,πάκι της μέ τα 6α-
Β>·ποάαινα γλ,,κά μάτκι (ίρήκε
ϊθομΐΐίνα δλ(ΐ τού τα ίδανικά, κοί
Ι!!ν Λ'ν<1 "'-τυχία πού εΐχβ όνειρρυ- ' -Πόσο ατυχος ήταν στό εύ- «ιχό τον ημ >( / άπύτομη 6«ρυχριμ(»νιά,
"ι ι Λέλο έ'πεσε άρρωστη μέ
""ν«η ποδντα
ν» *
Γ ίνα μ^να, γεμάτο Λγωνία
2 1/ΙρΓ"' πο{' *> ^λπίοα τί>ρμύ-
Ε ΠΤ1'ΐν πονεμένη καρδιά τού,
«.α μαράθηκε Λ6ιόρθ(.»τα, καί
'° 9λ'6Ε?ό β0Λου εκλϊΐσε γιά
τα ύπίροχα μάτια της,
1 "την άγκαλίά τού.
Λ Ν
ΧτυπηΗα, ενοιοσε τέτοιο φο-
° ",'ονιημό στήν καρδιά, γιά
Τοσων όνειρον, ώσ-
Γ
05
?ας
ρ
Χατ(1, ανα(σθητο;)
τύ τέλος
„" , Οασί «ολϋς καιούς Από τό-
•ιου τ,·,ν έΧαμαοωσε για τελευ.
οι οοά, όλόλευκη ννφοΰλα μέ·
5(ΐ( ^α μτιςωμινα λουλούδια. καί
''»1 καρδιά τού ϊμενε κλεκταέ·
»!' "βατδντας ζηλότυπα τόν 6α-
"ί πονο.
'ε ν°Γ Χ·α)<01' ^ μ"ννα του "άσχι- .ΐηί, τ»Ον σ»'νίφέρη... κάθε φορά ν, *«Η«τανε -· έϊ Λί κ. ΙΩΑΝ. Α· ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Ή καρδιά τής δόλιας μάννας του πονοΰσε (ΓΟΐχτά γιά τό μεγάλο καί'μά τοΰ παιδιοΰ της, έ'τρεμε μή τής πάθη κακό, κι' ένώ ή μαΰ- ρη άπελπισιά της εμενε 6ου6ή, στά τρομαγμένα μάτια της ελαμ- πε άπειρη λαχτάρα... ...Μιά φορά ό Νάσος έσήκο)- σε τα μάτια του καί άντίκρυσε τό θλιμμένο πρόσιοπο τής «μοι- ρης γρηοΰλας... ήταν τόσο δαθειά χαραγμενος ό πόνος στήν δψη της, ώστε ταράχθηκε σύγκορμος' τόσους μήνες πού έζοβσε κοντά της, Απελπισμένος γιά τό χαμό τής Λγάπης τού, δέν είχε προσέ- ξει οδτε μιά φορά την άγωνία της... πόσο έγωϊστής είχε φανή! — Συμπάθα με γλυκειά μου μα- νοϋλα... σ' έξέχασα!... είπε συγκι- νημίνος, κυττώντας της τρυφερά. Τα μάτια τής γρηούλας γεμί- σανε τότε δάκρυα, κ' ετρεξε οτήν Λγκαλιά τοΰ παιβιοΰ της. —Κύχαριστώ σε Μεγαλόχαρη ποΰ ϊαυιαεζ τό παιδί μου!... έ- αουρμονοΐΛΡ τρέμοντας... Ο ΙΔΡΤΤΗΣ ΕΙΛΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΝΙΚΟΛΟ ΜΑΚΪ ΑΒΕΛΛΙ Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡΑΛ. Π. ΤΟΥΦΕΞΗ — Άντι- προέδρου Συνδέσμου Γραμμάτων καί Τεχνών Καβάλας Β' Έν τούτοις, είς τα διαλείμμα- τα των τόσον Λξιολόγο)ν εργασι¬ ών του, Ικαμνε συντροφιά μέ με- θΰοους ή είχεν έφημέρους εριοτας. ' Οχι μόνον έπεσκέπτετο οίκους ά- νοχης καί μετά τόν γάμον του, άλ λά εστελλε... καί λεπτομερείς πε ριγραφάς αυτών των περιπετειών του είς φι'λους τού. ^ Πολλαί άπό τάς επιστολάς του είναι τόσον χυδαΐαι, ωστε άκόμη καί ό διεξοδικώτερος βιογράφος τον, αύτός ό οποίος τόν έθαίίμαξε περισσότερον άπό ολονς τούς άλ- λους, δέν ετόλμησε νά τάς δημο¬ σιευθή. Όπωσδήποτε δέν είν·(ίΐ εντελώς άδικος ή κατακρ<ιυγή πού ίη|ιώθη κκ εναντίον του. "Οσο καί νά θε ληση κανείς νά ΐόν παραδεχΒή ή κιιί νά τόν δικαιολογήση, έν τού¬ τοις, δέν μπορεΐ, νομίξ'ο μέ κανέ- να τρόπον νά τόν θαυμάση ώς άν θριοπον, ώς χαοιικτήρα. Μέσα στήν όγκίοδεστατη άλλΐ| λογραψία του, ένώ κατά κόρον πε ριγράψει μρ «γλα(τυρή ηέννα» του τίς <·ΊΙαληανθρο>πιές» του, δέν
βρίσκουμε, οίίτε μία λέξι στορ-
. ής. "Εχει πράγματι πολλάς Ίοιό
τητας ηυύ δικαίο>ς προκαλοΰν την
*νας άδελφοκτύνος ενας φονεύς
ιυυ γαμυρυϋ του, αύτός που κάθε
νυχτα μέ τίς όρδές τού σκυρποϋ-
ΐ)Ε τυ θάνατο άλλοτβ με το ξί<|ος η άλλοτε μέ περίτεχνα δηλητή - ννα εις πάντας, νά άποτελή πρό- .η.ιον ήγεμόνος. 1"$ε6αίος οέν ελειψαν καί σημε. ρυν άκόμη δέν λείπουν άπύ τύ πού οιο.ιυν τής γής καί ασφαλώς όρν 0ά λ.ρή|ιουν καί είς τό μέλλον οί ό ^ιαόοί και οί θιασώται τού Νίκολο Μακιαϋέλλι. Πρόσφατος μάλιστα, ό παρα γοιγός καί σεναριογράφος τής Τΐ| λϊθράσειυς "Αγγλος συγγραφεύς ΑΝΤΟΝΤ ΤΖΑΊ· είς τό βιβλίον του «ΜΕΝΕΖΕΜΕΝ ΕΝΤ ΜΑ Κ1ΑΒΕΛΛΙ» — πού μάς τύ ιτα- ρουσίασε τόν παρελθύντα Σεπτέμ (ίχιιον — Όκτώβριυν στά τεύχη τού 752—757 ό «Οίκον. Ταχυδρό μος» μέ τόν τίτλον «Ή Διοίκηοις των 'Επιχειρήσεον καί δ Μακια- οέλλι» απροκαλύπτος ίσχυρίζεται ότι έ'να σύγχρονον στέλεχος μι- ας οικονυμικής μονάβυς, όϊ) είλει νά διδαχθή άπό τύν ΜακιαΛελλι την τέχνη τού διοικεΐν καί οόν τρόπον «σκαρφαλώματος» είς την κορυφήν τής πυραμίδος τής επι- χειρίσειυς διά της «έλλόγου διορ- τήν επι αποστροσ;ή μας. "Οταν ό Καίσαρ ' γανώσεος» — ώς Αποκ.αλεί Ηοργίας (τό πρότυπον του είς τό μέθοδον του πρόσθετον ότι βιβλίον τού Ο ΗΓΕΜΩΝ) μεσου τού παρόντος βεβαία ή μελέτη τοϋ έργον τού ΜακιαΚέλλι δέν συμπε ριλαμβάνεται οϋτε είς τύ πρύγραμ μα των εμπορικόν σχολών οΰτε είς τα σεμινάρια έπιμορφώσειυς των ήγετικών στελεχών. «(ΐνυΰσε, τύν έλάτρευε ώς εϊδθ) λον, οταν ό Κοργίας εχασε κάθε δυναμιν καί θέσιν, συνετάχθη μέ την γνώμην τού ι'ίχλου καί κατήγ γειλε τόν έκπεσόντα Καίσαρα ώς εγκληματίαν καί ώς «άντάρτην ε¬ ναντίον τού Χριστοττ». "Οταν οί Μεδίκοι ευρίσκοντο ε κτθς τής εξουσίας, τοϋς κατεδίκα Ιε μέ σπανίαν εϋγλοττίαν, ίίταν δέ έπανήλθον είς την εξουσίαν, ήρχισε νά γλυφη τα υποδήματα τ ο ν διά νά αποκτήση μίαν θέσιν Λέν είναι λοιπόν άδέσποτη φή μη ότι ό Μακιαδέλλι ποΰ μάς ά- ΐ|'ησε ώς παράοειγμα πρός μι'μη- ιιιν τόν γυιό τού Πάπα (!!) Α¬ λεξάνδρου ΣΊ" — που μέ την κΛρη τού ίδίου Πάπα Λονκοηχία .-ιοΓι υλοι μαζί οίκογενε'ΐακώ; Γΐι'ο ι>αν τό 2γκλημα καί την διαφθο¬
ράν σέ Νόμον καί σΰστημα — ή-
ιαν ενα άσπύνδυλον έρπετό, χιο -
ιΗς κανένα Απολΰτιος ήθικό φρα
γμό. Διότι δέν είναι νοητόν, πος
ίσχιιρισμόν
αν
τοΰ
κανείς δεχθή
Μακιαβέλλι
τόν
«Οί
άνθοοπηι γενικά είναι άχάριστοι,
ρΰκοληιιετάδολοι, ύποκριτές, φνγο
κίνττ'νοι, άπληστοι, οσο τούς εύερ
γϊτεΐς σοΰ είναι άψιοστωμένοι, αοΰ
ποοσςρέρουν τό αίμα τους, την πε
οιουσία, την ξοή καί τα παιδία
τους, όπως είπα καί παραπάνο, 'ί-
το ό κίντυνος είναι άκόμη ιια -
«υνά, μά ("ταν ό κίντυνος ζυγώση
άλλάζονν. Καί ό ήγεμόνας ποίι 6α
τίστηκε μονάχα στά λόγια τους,
νυμνιομένος άπό κάθε άλλη ότοι -
μαοία καταστρέφεται καί παρακά
- ο προσθέτειί «ΟΙ δνθρωποι εύ-
«ολώτρρα βλάφτουν ενα πού Αγα
ποϊίν παρά ενα πού φοβοΰνται, για
·»' ή άγάπη είναι μονάχα ενας ου
ίΖυνέχεια είς την 6ην οελ.)
Γΐορεία διά των ίόεών
ΟΡΦΕΥΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΤΤΙΔΟΤ
Ε'
Οί ίερεϊς τού Διός είς την Ρο-
&ύπης ΰπεδέχθησαν τ όν Όρφέα
ώς σοιτήρα.
Μέ τάς γνώσεις άπό τα πανεπι-
στήμια των Ναών τής έποχής έ-
κείνης, γνιόσεις: Ίατρικής, Μαθη-
μαΐικών, Άστρονομίας, Γεολογί-
ας, Βοτανολογίας, Μουσικής, κλπ.
κ(ΐί τόν ενθουσιασμόν του διά την
μετάδοσιν των γνώσεόν του, μετε-
μόρφοσε εντελώς την λατρείαν τού
Βάκχου καί έδάμασεν τάς Βακχί-
δας·
ΟΊ θεοί συνεαώνησαν μέ την ψοι-
νήν του καί ή ψυχή τού Όρφέιος
εγινε ή ψνχή τής 'Ελλ,άδος.
Είς την ελληνικήν λατρείαν τοΰ
λαϊκοΰ Βάκχου καί τής πάνδημον
Αφροδίτης (Άστάρτης) άντέτα
ξε την Ήλιακήν λατρείαν.
Τόν οΰράνιον Διόνυσον, τύν Ό-
λΰμπιον Δία, την ουρανίαν Άφρο-
6ίτην.
Ό Όρα-ικός λόγος, ο λύγος τοΰ
θείου φίοτός, έκάλυψε ολόκληρον
την 'Ελλάδα.
» Ό Ζεΰς είναι ό μεγάλος δη-
μιονργός
*. ό Διύννσος είναι ό έκδηλομέ-
νος λόγος τού.
» Μέσα μας πεθαίνει ό θεός καί
μέσα μας ξαναγεννιέται.
» Θάνατος, Ανάστασις, Δημιυ'ο
γία.
Τό έργον του είναι τεραστίας
σημασίας διά την εξέλιξιν τής έλ
ληνικής θρησκεντικότητος.
Ά κ τ ι ν ο 6 ο λ ε ί:
Είς την "Ολύμπιαν μ ε τύ ίερύν
τοΰ Διός
είς τό Άργος μέ τό ιερόν τής
Ήρας
είς την 'Ελευσίνα μέ τύ ίερύν της
Δημητρός
είς τάς Αθήνας μέ τύ ίερύν της
Αθήνας
είς τούς Δελφοΰς μέ τύ Ιερύν το<) Απόλλωνος. * · * Κατά την έαρινήν ΐσημερίαν εί, τα Ιερά τού Άπάλλονος ποΰ κα- τείχον την Όρφικήν παράδοσιν έ- τ" δάχι,ιιια Αργοκνλούσα- Χ'-ωμιασμένη ϋψη του! Πέροισε κάμποσος καιρός. Νάσος ?φυγ» στή Μικρασία ^ μέ την άπόφαση νά πεθάνη πάνω στή μάχη. Τίς προΊτες μέρες άποζητουσε τή μονιιξιά στά πειύ έρημικά με- ρη, καί κεΐ γυρμένος πλάγι σε κανένα χαμόδενδρο, δφινε τόμυα- λό του νά βασανίζρται άπύ τή θν- μηβη τής πεθαμένης άγάπης "Αμα σκοτείνιαζε 'έπερνε άργά - άργά τύ δρόμο καί γύριξε στό^λό- χο τού, ξαλαφρομένος πού εζη- Ο σε λίγες ωρες μέ την άνάμνηση τής Λέλας. ΟΙ μήνες κυλοδσαν χο)ρ£ς πολε- μικές περιπέτειες. Ό χειμώνας έ¬ φθασε βαρΰς στήν προκάλυψη, καί τίς μεγάλες τού νύχτες περ- νοΰσαν ίίλοι συντροφιασμένα, γύ- γένετο μία μυσχηριιί)δης έορτή. Διά τόν πανηγυρισμόν τής έορ τής ή φύσις πλημμυρισμένη μέ χά άρώμαχα των ανθέων της προε- τοιμάξετο μαζύ μέ τοΰς ίεοεϊς των Ναών νά ύποδρχθή τόν αόρατον θεόν πού επέστρεψε άπό την χώραν των νπερβορείον επάνω είς αρμα πού τύ εσυηον μελωδικοί κύκνοι. Ή μεγάλη ίέρεια τότε στεφανο) μένη μέ δάφνες καί μέ ίερές ται- νίες είς τό μέτιοπον ώσάν την Μοΰσα εψαλλε πρό των μεμυημέ- νων την Γέννησιν τοΰ Όρφέως, υιού* τοϋ Απόλλωνος καί μιάς ίε- ρείας χοΰ θεοϋ. Τοΰ κυρίαρχον καί άθανάτον Ορφέιος, τοΰ τριστεφανωμένον, κάτω είς τόν Άδην, επάνω είς την Γήν καί ΰ'Ι'ηλά είς τόν ουρα¬ νόν- Τοϋ Όρφέως πού άφνπνισε την θείαν ψυχήν τής ίεράς Ελλάδος μέ τό έμι|>υχωτικόν του πνεΰμα.
Ή λύρα(*)χου μέ τάς έπτά χορ
δάς άγκαλιάξει τό Σύμπαν ή κά¬
θε της χορδή άντιστοιχεϊ είς έ'να
ρυθμύν τής ανθρωπίνης ψυχής.
Άς χαιρετήσοιμεν είς τό πρόσιο
πύν τον τόν μέγιστον Μΰστην
τής "Ελλάδος, τόν πρόγονον τής
Ποιήσεως καί τής Μουσικής, καί
ιόν ύμνητήν τής άρμονίας τοΰ
Σΰμπαντος ήτις έκδηλώνεται και
διά των τεσσάρίον έποχών τοΰ ε-
τονς. Δώρα τοΰ Ήλιον» δν καλέ-
ο>'σιν Άπόλλιονα κλυτοτύξον, (τοΐ-
6οι έκηβαλέτην, μάντην πάντιον έ-
κάεργον, ίητήρα νόσον Άσκληπιόν
έν τάδε πάντα» ώς πληροφορούμε
θα άπό τούς Όρψικούς ίίμνονς,
την άλλ.ηγορικήν σημασίαν των
όνομάτον καί άλλον θεόν καί θε-
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΚΛΑΓΣΙΓΕΛΟΙ
ΑΝΑΜΙΜΗΣΕΙΣ
ΙΙ,,ΙΝ,ΙΙΙΙΜ,ΙΜΙΜΙΙΙΙΙΙ,.....Μ1111Μ 1111
1
11Π
I
Ν, 11.....
II
..........,.....................,,,,,,.....Ι|Μ,||||ΙΙΙΙ·ΙΙΙ.....
II
........
ΙΙΙ,Ι,ΜΙ,ΜΜΗΙΠΙΙΠΙΙ..............„,„......,.........11 ■ 1111Μ ■ 111111.11 ■■.......ΙΙΙΙΜ|||||......Ι.....ΜΠ......Ι, ,11, Μ ,
II,
, Μ , ,
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΙΛΑΤΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
^.τα 1925, τό Κράτος εκοψεν ου Πολυγώνου, πού Ιφταναν τίς
ολα τα πεΰκα τοΰ πεδίου τοΰ "Α- δυύιιιση νιλιάήρτ ιΐηινί-Γ. Λτίιν Λη-
ρεος δσα βρίσκονταν μέσα
δυύμιση χιλιάδες ψυχές, στήν
χή έκκλησιάξουνταν στό μτκρό έκ-
σ αυτο και στύ λόφο τοΰ Πολυγώ κλησάκι τοΰ Άγίου Χαραλάμπους
νού καί σ
ποΰ άρχιζε
Κτηνών καί
έκείνη την τοποθεσία πού δέν ξεπερνοΰσε τό έμβαδύν μι-
απο τύ νοσοκομεϊο άς μικρής καμάρας καί δέ μποροΰ-
τελείονε έκεί άκρι- ' σε νά εξυπηρετήση τίς θρησκευ-
τικές άνάγκες ολου έκείνου τοϋ
6ως ποΰ τελειώνει τύ πευκόφυτον
Λλσΰλλιο τής Σχολής Εύελπίδιον, ' φιλόχριστου κόσμον- Γι'
από την όδό τοΰ Άγίου Χαραλάμ ' λύγο, οί πολυγονιώτες, άπό τα
πους, έγκατέστησε 50 περίπου ξύ- πρώτα χρόνια τής έγκατάστασής
λινα (ραμποτέ) παραπήγματα. Τύ τονς οτύ σχινοικισμό, τό μεγάλον
καθ"
ενα άπ' αϋτά, άποτελοΰνταν
άπύ όκτώ άνεξάρτητα δωμάτια 4
-Χ4 μέ κοινή ομ<·>ς σαμαρο>τή καί
πισσοχαρτοστροιμενη στέγη, χο-
ρίς ταίιάνι. Στίς 400 αύτές κατοι
κιες προσετέθησαν προοδευτικά καί
αλλες 150 (δλλες πλιθόκτιστες
καί άλλες σανιδένιες), πολλές άπό
τίς οποίες καί μέσα στό ρέμα, πού
περνοΰσε κάτο Από τύ λύφο, μέ
τοαγική συνεπεία αΰτές τίς τελευ-
ταίες, σέ μιά πλημμΰρα, νά τίς
πάρη τύ νερό.
'Επεώή είχα τα μέσα... καί τί
μέσα! Δυό μπαρμπάδες βουλευτάς
ποΰ ό ενας ήτανε τότε Άντιπρόε-
δρος τής Βονλής καί ό άλλος ΰ-
πουργύς, άπέκτησα κι' έγώ, γιά να
στεγάσο την οίκογένειά μου καί
να γλυτιόσο άπό τύ ένοίκιο, μιά κά ! τούς Άρχαίους μας προγόνους. ΙΙη
σαν μ' εξοδά τονς μά έπειδή καί
πάλι δέν τοΰς έξνπηρετοΰσε, έκκ.λη
σιάΐονταν καί στήν έκκλησία των
Ταξιαρχών πού 6ρίσκονταν κι'
αυτή, μέσα στό πεδίο τοΰ Άρεος.
Στό μικρό περίβολο αυτής τής
έκκλησούλας δρίσκονταν τό μνη-
μεΐο των Ίερολοχιτών τοΰ Άλ.
'Τψηλ.άντη, πού τα κόκκαλά του
ήτανε έκεί ός τα τελευταία θαμ-
μένα.
* * * *
'Εκεΐ μέσα στό πεδΐο τοΰ Άρε¬
ος, έκτύς άπό τό μνημείο, μνημείο
δόξης, γιά τό όποΐο σάς μίλησα
παραπάνι·), ίιπήρχε κι' ενα άλλο,
μνημείο, μνηιιειο αΐσχονς καί ή-
θικοΰ ξεπεσμοΰ μας. Τρανό δεϊγμιι
τής (ρυλρτικής μας σχέσης, μέ
μαρα ο εκεινα τα ποτραπήγματα
—οτρατώνες, πολύ εύάερη καί σέ
προνομιυϋχο θέσι! Φτάνει νά σάς
πω, πός ήτανε χιομενη ενα μέτρο
μέσα στή γή καί πώς ίίρίσκονταν
κοντά στά κοινά άφοδευτήρια....
"Ημοννα πολύ ενχαριστημρνος άπύ
τή νέα μου κατοικία:
Αϋτός ήταν ό σννοικισμός Νέον
Πολιιγώνου, ποΰ σέ λίγο, μεταμοο
φιόθηκε σ' ενα δμοοφο γραφικό
καί καταπράσινο προάστειο μέ ή-
λεκτροφο)τισμό, άπό τύ Έργοστά-
σιο τοϋ Πετσά, ποΰ ήτανε ϊγκατε
στημένο στήν όδύ Μονστοξνδη·
Πληρώναμε γιά μιά λάμπα των 25
6άττ ποΰ άνα6ε έξη ώρες τύ 24
ορο 2."> δραχμές τύ μήνα. Μέ βι-
κό τον (χειμερινύ καί θερινύ) Κινη
ματογράφο, μέ μπάρ—Καφενεΐα
(τύ έ'να τοΰ Νίκον τοΰ Σαπολί-
κα, πού ύπάρχρι ός τα σήμερα μέ
σα στό "Λλσος καί τύ άλλο, τοΰ
μαναοίτη Γιιόργη Μπογιατζό
γλοΐ'), μέ φαρμακεΐο, γιατρούς
(θυμάμαι τύ Παπαδάκη) καί όόον-
τίατηο (τύν
II.
Πολνχρόνη), μέ
δύο Σχολεΐα δημοτικά. ("Ενα Δή-
μόσιο πού ύπάρχει άκόμα καί έ'να
ίδιωτικό τής Δ. Βουτσαδοποΰλου).
Μέ ξαχαροπλαστεΐο (τοϋ μακαρί-
τη «μπάρμπα—Φοκίων»), Μέ δική
τού ποδοσς-αιοική όμάδα (την Α-
ΡΚΩΣ— ΠΟΛΤΓΩΝΟΤ) καί φυ
σικά μέ δικό τού τοπικύ Σοματεϊο,
μέ μύνιμο πρόεδρο, τόν φίλο άνά-
πηρο πολέμου Σ. Άξιώτη.
Τύ μόνο πού δέν είχε τότε ό συ-
νοικισμός έκεϊνος, ήτανε δικό του
νερό. Εϋτνχώς ποΰ την έ'λλεη|Ί
έκείνη την ίκανοποιοϋσαν οί νε-
υουλάδες ποΰ πρρνοΰσαν άπ' έκεί
μέ τα 6υτία τους, δυό φορές την
ημέρα. Προη καί 6ράδυ. Μά κι'
(ΐΰτοί νά μην υπήρχαν, οί νοικοκυ-
ρές δέ θά μένανε ποτέ δίχοος νε¬
ρό. Ώς την Κνψέλη ψτάνανε τα
κοοι'τσια, δπου ΰπήρχε μιά βρύση,
μέ τα σταμνιά τους, τοΰς τενεκε-
δες τοιις καί τα μπακιρένια δο-
χεΐα τονς γιά νά τα γεμίσονν, οταν
ήτανε μεγάλη ή οΰρά στήν άλλη
δρνση, πού βρισκότανε εξω άπό τή
Γειογραφική 'Τπηρεσία Στρατού,
στό πεδίο τοΰ "Αρειος. "Ετσι τα
νεροβάρελά τους ήτανε πάντα γε-
μάτα καί τό πλΰσιμο καί ή μπονγά
δα καί ή λάτρα καί τό πύτισμα,
γίνονταν κανονικά καί χο>οίς μι-
ζέρια. Άργύτερα ή «Ούλεν» ε(Ίαλε
άρκετες 6ρύσες μέσα στό συνοικι-
σμό κι' ετσι λύθηκε κι' αύτό τό
πρόβλημα, γιά τοΰς πολνγΐονιΑτϊς.
Οί κάτοικοι τοϋ συνοικισιιοίί Νέ
γαίνετε νά δήτε τίς ψηφίδες τοΰ
έξοστρακισμοΰ του, στύ Μουσεϊυ
τής Στοάς τοΰ Άττάλον. Εμείς
οί σύγχρονοι "Ελληνες, Αδυνα¬
τούντες νά συλλά6ουν τύ Μεγαλεΐο
ενός Βρνιζέλου, πυΰ μεσα σε όχτώ
(αριθ. 8) χρόντα, άπύ τύ 1912, δυό
φορές την εμεγάλωσε την 'Ελλάδα
έ'κανε χεροπιαστή πραγματικότητίΐ
τό προαιώνιο δνειρο τής Μεγά-
λης Ίοέ(ίς, δχι μόνο τύν έξοστρα-
κίσαμε καί τόν καταδικάσιιμε σέ
θάΛ'ατο, μά καί τόν άναθεματίσα-
'Εκεϊ, μίσα στό πεδίο ιοΰ "Α-
ρεοις, έγινεν «έν έπισήμοι τελετή»
ό Αναθεματισμός τού τύ 1916 καί
ρίχτηκαν οί πέτρες τοΰ Αναθέμα-
ιος, άπ' δλες τίς Κοινότητες τής
Χώρας. Ή κάθε πέτρα έ'γραφε
πάνω της την Κοινότητα πού άντι
Αροσώπευε. Καί υπήρχαν πέτρες
καί άπό Κοινότητες, πού Έκεϊνος
τίς έλρνθεροσε! Τίά γιατί ό θρός
μάς εγκατέλειψΓ, μάς καταράστη-
κε καί μάς έ'ρριξε τούς κεραυνυύς
του, τύν Αίίγουστο τοΰ 1922. Τίς
είδα μέ τα μάτια μου έκεϊνες ιίς
πε'τρες καί ή καρδιά μου μάτοισε
άπό πόνο. Έσεϊς μή τίς άναζητή-
σετε. Δέ θά τίς δήτε πυυθενά, για·
τί ή ντροπή τίς έξηφάνισε, οτίΐ
6άθη τής γής, στά θεμέλια του
Ναοΰ τοϋ Άγίου Ελευθερίου --
"Αρεοις, πού χτίσανε οί ϊδιοι οί
άναθεματιστρς ίίστρρα, γιά νά ε
ξευμενίσονν τό θεύ καί νά τιμή-
σο>·ν τύ «Γυιό τοΰ Ψηλορείτη»
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ
ΛΝΕΝΕΩΘΗ ΔΓ ΕΝ ΕΤΟΣ
II
ΕΛΛΗΝΟΒΟΤΛΓΑΡΙΚΗ
ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΛ
Ανεκοινώθη υπό τοΰ υπουργείον
Ναντιλίος ίίτι, δι" εν εισέτι ετος
ήτοι μέχοι τής 9ης Ιουλίου 1970,
άνενεώθη ή έλληνοΓιουλγαρική ναι·-
ιιλκική συμ(|ΐ,ινία-
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
ΛΙΜΕΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
Ό άγγλικός τεχνικάς οίκος
«Βίμπεί'» υπέβαλε μέσοι τοΰ υπουρ
γείου Συντονισμοΰ είς τύν Όργα
νισμόν Λιμένος Πειραιώς πρότασιν
διά την Ανάληψιν παρ' αϋτοΰ τής
χρηματοδοτήσεος καί κατασκευής
λιμενικον έργον είς τύν λιμένα
τοΰ Πειραιώς. Ή πρότασις μελε-
τάται δν καί δέν προδλέπεται πρός
τό παρόν τουλάχιστον ή άποδοχή
της.
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΠΡΟ5 ΤΗΝ Ε ΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ
"Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΚ ΦΙΛΙΑ,,
Τοΰ συνεργάτου μας κ. Δ. ΚΟΤΤ ΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΪ
Άγαπητέ φίλε κ. Σωκράτη Σινα-
νίδη.
Μέ πολύ ενδιαφέρον παρηκο-
λονθησα ΐήν σειράν των δημοσιευ-
μάτον τού (τίλου κ. Άπόλλονος
Λεονταρίτον, μέ τόν τίτλον «Ή
'Ελληνοτουρκική φιλία».
Τό δοκίμιο τουτο δέν ήταν μό¬
νο λογοτεχνικά λονλοΐ'δάτο, μά
πέρασε τα σύνορα τής ομορφης
λεβέντρας, τής λογοτεχνίας καί
μπήκε σ' έ'να άνώμαλο μονοπάτι,
ποΰ λέγεται <.<Έλληνοτουρκική φι¬ λία». Ό κ. Άπόλλιυν Λεονταρίτης πήρε άπό πολλοΰς διανοουμένους συγχαρητήρια γράμματα. Καί πολλοί είναι έκείνοι πού εδειξαν τόν ένθουσιασμό τους γιά τόν κ. Λεονταρίτη. Δέν θά επρεπε άγαπητέ κ. Σι- νανίδη, τό δημοσίευμα τουτο νά πάρη έ'κτασι; Νά μεταφρασθή στά Άγγλικά, Γαλλτκά καί Τούρκι¬ κα;... Ό κ. Απόλλων Λεονταρί- της μάς άνοιξε τόν δρόμο. Τύ δοκίμιο τουτο πού κρύδει κάποιο σκοπύ έθνικό, κτυπά την θΰρα τής αρμοδίας υπηρεσίας. Αύτη, άς τό υιοθετήση καί άς τύ εκμεταλλευθή- Μέ πολλή άγάπη Λ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΣ ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΣ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟθΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ Τοΰ συνεργάτου μας χ. Ί<οάν. Α. Βερνάρδου Κεφάλαιον Πρώτον 2ον Βιογραφικά τίνα στοιχεϊα περί τοΰ πατρύς Δοιροθέου Ό Πατήρ Δωρόθεος, καί κατά κόσμον Δημήτριος, εγεννήθη έν Πειραιεί, δπου παρηκολ ο ύ θ η σ ε καί έπεράτίοσε τάς έγκυκλίους σπουοάς του. Ήτο εν των δώδε· κα τέκνιυν τοϋ Παναγιώτου καί τής Οΰρανίας, καταγόμενον άμφοτέ οίον έκ τής νήσου Κΰθηρα. Άπό τής παιδικής του ήλικίας, ό Διυρόθεος, εξεδήλωσε τύν 'δια καη πόθον νά σταδιοδρομήση ώς κληρικόί, ή δέ άείμνηστος μήτηρ του, άσμένοις έπικροτοϋσα τοΰ υί ού της τούτου την εκλογήν, τύν άφηκεν άμέσοις μετά τύ πέρας των έγκυκλίοιν σπουδών του νά με ταβή είς την ηλικίαν των 15 έ - των, είς τύ Άγιον "Ορος. "Ετοι, 1924. 'Εκεϊ ένετάχθη, καί παρέ¬ μεινεν άσκούμενος έν χή Ίερά μο νή τής Μεγίστης Λαύρας, ώς είς έκ των μαθητών τοϋ περιωνΰμον ίατοοφιλοσόφον Σπνρίδονος Κιι- μπανάου, υπό τοΰ οποίον έκάρη μο ναχός καί ακολούθως έχειροτονη- 6η ίεροοιάκονος. 'Κξ Άγίου "Ορους επέστρεψεν ε,ις τόν Πειραια μετά τίνα ίχη, ηοοτιθέμενος νά έγγραφή καί πά ρακολορθήση μαθήματα είς την Μεολογικήν Σχολήν τοΰ Πανεπι¬ στημίου Αθηνών, έκπληρών ταυτο χρόνως καί τα καθήκοντα τού ίε ροδιακόνου. Έχειροτονήθη πρεσβύτερος άπο φάσει τής Ίεράς Συνόδου τόν Ί ανουάριον τοΰ ίτους 1989, λαβών ταυτοχρόνο)ς καί τό όφφίκιον τοΰ άρχιμανδρίτου. 'Τπηρέτησεν αλληλοδιαδόχως, είς χον Ιερόν Ναόν ιοΰ Άγίου Σπυρίδωνος Πειραιώς, είς τόν Ί ϋρόν Ναόν το^ Όσίου Νείλου, ώς Λιευθυντής των κατηχητικών σχο- λείίον, είς τόν Ιερόν Ναόν τοΰ Άγίου Γεώργιον — Κερατσινίου καί τόν Ιερόν Ναόν τοΰ Άγίου Νικολ.άου — Πτοχοκομε+ου, Άθη νόν ώς πρεσδύτερος. Μετ' έπιτνχεΐς έξετάσεις Ιλαβε τό ΰπ' αριθ. 648 πτυχίον τής θε «λογίας. Είς άπαντας τούς Ίερούς Να- ούς οπου ΰπηρέτησεν εδρασεν ποι κιλοτρόπως, άποσπάσας τόν θαυ- (Συνέχεια είς την 6ην σελ(δα) ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΘΝΚΗΝ ΘΕΑΤ ΡΙΚΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΗΑΘΗΜΑ Υπό τοΰ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Ή πρόσφατη παρουσιάση άπό τό Κρατικόν Θέατρον Βορειον "Ελλάδος στύ Άρχαϊο Θέατρο των Φιλίππιον τοΰ «'Άγαμέμνονος» τοΰ Λίσχύλου, «τοΰ Πατέρα τής Άρ- χαίας 'Ελληνικής Τραγωδίας», μάς παρέχει την εύκαιρία νά έπι- σημάνομε τύν Οϊ<σιαστικύ Στύχο τοϋ Έλληνικοΰ Λόγου, πού μέ την διαιώνια σημασίαν το>ι όιατηρεϊ
όλην την ζοτικήν έπικαιρότητά
τού σή|ΐερον. Ποίος είναι αύτός
ό Στόχος; «Λι' 'Ελέου καί φό-
6ου», μέ τύ ανθρώπινον "Ελεος
καί τύ θείον δέος, πού προκαλεΐ
ή αίσθηματική δραματική των πα-
Οημάτων των ήρώον νά άποκαλ.ύ-
|ιη στύν άνθροπο την ήθική νο-
μοτέλεια τού κόσμον, στήν οποίαν
μόνος αύτός άπ' δλα τα άλλα ον-
Τ(ΐ, Προνομιακά, ΰπάγεται.
Διότι κίΐθώς δ προσωπικάς πν-
ρήνας κάθε άΛ'θρώποι αποτελεί μί¬
αν «'Ενότητα τον άπειροελαχίστον
καί τού όλον» τύ Ανθοώπινο πρό-
σο>πο εχει την αντεξονσια δννατό-
τητα:
"Η νά ένταχθή αΰτόνομα δλο —
τοΰς σνναθρώπονς καί τόν Θεό—■
γιά νά βρή την πνευματικότητά
τού όλοκλήριοση μέ την Φρόνηση
καί τό μέτρον ή νά θεωρήση τόν
έ.αυτό του, αύθαίρετα, ώς ολο —
γιά νά φθάση στήν «"Τβρη», πού
όδηγεϊ στήν Γενική καταστροφήν
Ή άποτροπή λοιπόν τής «"Τβρε-
ίος» αποτελεί τύ «Π ά θ ε ι
μ ά θ ο ς*» τής Άρχαίας 'Ελ¬
ληνικής Τραγο)δ(ας, όπως αλλο-
στε. καί ό Ήράκλειτος ΰπογραμ-
μίζει:
«"Τβριν χρή σβεννύνα ή Πνρ-
καϊήν».
(— Την Γιβρι πιύ πολύ χρειά-
ζεχαι νά σβΰνης παρά την Πυρ¬
καϊά) .
«Τύ Μέγιστον αύχύ 'Ελληνικό
μάθημα» διατηρεΐ όλόκληρη την ι¬
σχύν τόσο σχόν ϊδιοτικύ προσωπι-
κό χώρο τοΰ άνθρωπον οσο καί
στόν κοινοΛ'ΐκό — Πολιτικό τής
Άνθοοπίνης Κοινότητος. Τουτο
τό άδιαχοριστο τοΰ προσωπικού
καί τοΰ κοινωνικον, τοΰ ήθικοΰ καί
τοΰ Πολιτικοΰ, άποδεικνύει την
(Συνέχεια <Ις την 6ην σελί,δα) ΠΡΟΣΕΧΩΣ είς ιόν «ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» 1) Όλοκληρος ή "/?κθβσις τής Χνμμαχικής Άνακρίτικής Έπιτβθ- πής διά τα αίμιτηβά γεγονάζα τής Σμύρνης τοΰ Μάϊον 1919. 2) ΌΧόΗληοος ή επί τής Εκθέσεως ταύτης άπάντησι τού "Ελληνος Αντιπρόσωπον παρά τ» '-Λΐτροπ^ αειμνήστου Στοα- τηγοϋ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΖΑΡΑΚΗ κα. 3) Ολόχληβος ή επί των γεγονόιων άλληλογοαφία τοϋ αειμνήστου Μητοοπολίτου Σμύρνης Χουαοοτόμου μετά τοϋ Ελευ¬ θερίου Βενιζέλου ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΛΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ο (Συνέχεια χιορίς τέλος) «ΑΡΕΘΑΣ ΑΡΓΑΙΟΣ» Τύ 1929,,οταν κατέβηκα άπό τό Αρχές τον αΐώνα μας καί ποΰ θά επιθυμούσα πολΰ νά μελετήσοι. Δέν ξρρο άν ή έργασία αύτη έκδό θηκε είς βιβλίο" μήτε μοΰ είναι εΰ- κολο, την ώρα τούτη πού γρά(|ω Άμδοΰργο, γιά νά έγκατασταθώ τίς γραμμές των «Αΰτοβιογρα((ΐ- όριστικά στήν 'Ελλάδα, πρωτοδι- ' κων Στιγμιοτνπον» άπό κάποιο νη άβασα στόν «Προσΐ}υγικό Κόσμο» σί των Κνκλάδιον, νά έπικοινοινή- τή σειρά των «άναμνήσεον», πού σω τηλεφοινικώς μέ τόν άγαπητό τό φνλλο τουτο έδημοσίενΓ κάθε Κνριακή είς έπκτΛ'λλίδα μέ χίτλο διενθνντή τοΰ «Προσα,υγικοΰ Κό- σμου·> Μακάριο Σινανίδη, γιά νά
ροι άπ' τή φωτία τού άμπρί ποΰ γαϊος. Χρονικύ σήμερα πολύτιμο
ήταν χωμένο στά πνκνό χιόνι Ι νιά κάθε ιιελετηττι των αικοασια-
;<Άπό τα Φλαβιανά είς την Σά- έξακριβώσο τουτο κι' έκείνο τό σΐ| μόν» καί υπογραφή Άρέθας Άρ- μείο. Τάν Γεώργιο Άσκητόπουλο τόν έγνώρισα πολΰ ύστερότερα, Οαρρο γιά κάθε μελετητή των μικρασια- ιι τού μακαρίτη Γιάννη Γ. Χριστο φίδη, έξαδέλφου τοΰ πατέρα μου, στό Παλαιά Φάληρο, εκαμα την γνοοιμία τής Νέλλης Άσκητοπού- λυΐ', καλλιτέχνιδας τοΰ πιάνου καί άνεψιάς τοΰ Άρέθα Άργαίον. Συμπολίτης μου τότε, ό έξαίρετος αυτάς άνθρο>πος καί πολ.ύτιμος φί-
λος, μέ έπισκεπτόταν συχνά στό
σπίτι μου τής όδοΰ Τράλλεων
(Τραλλέοιν τύ ΐτρόφεραν σνχνά οί
άνίδεοι, κνρίως άστοιχείωτοι άν-
θρωποι τοΰ λαοΰ, νομίζοντας πώς
πρύκειται γιά τύ δνομα κάποιου...
Έγγλέζον φιλέλληνα!), έξαφορ-
μης τοΰ μυθιστορήματός μυυ «Ά-
ποικοι» (1934). Είχε προσφερθή
μύνος του, χωρίς νά τόν παρακα-
λέσω, νά μοΰ παραστέκεται στή
διόρθωση των τυπογραφικών δοκ.
μίων. Τόν βλέπω άκύμα σήμερα
(Συνεχίζεχαι) ι τικών πραγμάτων, γύρω άπό τίς γύρω άπό τό 1933, δταν στύ σπί- ξωντανότατο, μέ χό τόσο καλ.ύ καί
διαπεραστικό τού βλέμμα, άνοηέ-
ρου άνθρωπον, νά περιφέρνή τόν
φακό τον άπό σειρά είς σειρά, κα
θισμένος έμπρύς στό τραπέζι τής
τραπεξαρίας μόν (δέν ξέρω γιατί
δέν προτιμοΰσε τό γραφεϊο τοί>
σπουδαστηρίου μου), καί νά μοΰ
έκφράζη υστερα την ίκανοποίησή
του γιά τύ περιεχόμενο τοΰ πρώ¬
τον μου τούτου σννθετικοΰ μυθι-
βτορήματος. "Ο,τι φαινόταν νά
τόν γοητεύη, ήσαν οί πολλές «εί-
κόνες», παρομοιώσεις, ποιητικές
συγκρίσεις κ.λ.π., πού τίς έκτιμοΰ-
σε ιδιαιτέρα. 'Εχρησιμοποιοΰσε, μά
λιστα, κάποιον δυνατύ, έΛαινετικο
χαρακτηρισμό, πού στοιχειώδης
μετριοφροσΰνη μοΰ επιβάλλει νά ΟΙ
ποσκοπήσω έδώ.
"Ενα μόνο λυποΰμαι, ποι) δέν
πρόσεξε ό άγαπητός μου φίλθι,.
τή χρησιμοποίήση τής ξένης λϊ-
ξης «ρόξ». Σήμερα την σιχαίνομαι
σάν καί τί. Τότε, δμοις, νέος άκό¬
μα, καί στήν άρχή τοΰ συγγραφι
χοΰ μου σταδίου, δέν εΐχα, φαίνε¬
ται, σννειδητοποιήσει άρκετά τό σ
τοπο καί τόν κίνδννο τής χρήσης
παρομοίίον, Αναφομοιώτων ξένων
λεξειιιν, πού σήμερα κατάντησε
πληγή τής νεοελληνικής γλώσσας'
μήτε είχαν άκύμα τότε πλημμνρί-
σει τίς στήλες τοΰ καθημερινοΰ
καί περιοδικόν Τύπον, είς τόσο ά-
ηδιαστικύ βαθμό, οί ξένες λέξεις.
Τό πρόσεξε, τό ·?ρόζ» μου έκείνο,
δμ<ος, ό μακαρίτης Πέτρος Βλα¬ στός. Άπό χό Λίβερπουλ, εϋχαρι- στώντας με γιά την Αποστόλη τοΰ βιβλίον μόν καί κρίνοντάς το διε- ξοδικά καί μέ την άγάπη καί εύ- συνειδησία πού τόν έχαρακτήριζε, μοΰ ?γραφε πώς τό «ρόξ» αύτό (,Συνέχεια είς την 6ην ο«Α.)
2
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ1821
Ή είδηση
Ε'
τής
ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ,
τ. Δ) ντοϋ το0 'Τ πουργείου Γεωργίας
όπλα ό δέ στρατιωτικάς διοικη-
τής απήντησε άπό τή Βημογερον-
καταστροφής
Ο-
ντελινοΰ διαδοθείσα άνά την
θωμανικήν Αΰτοκρατορίαν, είχε
έντυπωσιακή άπήχηση στούς λα-
ούς της. Στονς Τούρκονς προ-
κάλεσε συγχύση καί όργή, στούς
ραγιάδες χαρά, ίμπιστοσννη στύν
άγώνα κι' έλπίδες.
'Ε| άφορμής των γεγονότον
αυτών, τόσο στό Άϊβαλί οσο καί
στά γειτονικά Μοσχονήσια δημι-
ουργήθηκε μιά έξαιρετικά έκκρη-
κτική κατάσταση.
"Αλλος Τοϋρκος 'ιστορικός, ό
Αχμέτ Άταουλλάχ Σανί - Ζαν-
τέ, έξετάξων την δράση τής Φι-
λικής 'Εταιρείας σαφώς σημειώνει
ότι στή Τονρκική Κυβέρνηση υ¬
πήρχαν καταγγελίες γιά σχέδια
έξέγερσης των 'Ελλήνο)ν τής Πό-
λης καί γιά την έπικειμένη έπα-
ναστατική δράση των Έλλήνων.
ΟΙ καταγγελίες εφεραν ότι θ' ά-
ποβιδάξονταν ενοπλοι στό Άϊβαλί
καί στά Μοσχονήσια γιά νά νποκι-
νήσουν τοΰς ραγιάδες των με-
ρών έκείνιον σέ έπανάσταση. Ό
Αχμέτ Δξεβδέτ πασάς πάλιν, ά-
ναφέρει ότι κατά τίς ήμέρες έκεϊ-
νες παρετηρήθησαν ίίποπτες κινή¬
σει ς άνάμεσα στούς Έλληνες τοϋ
Άϊβαλιοΰ.
Γιαυτό καί στάλθηκε έκεί μέ¬
σω τού Άγιασμέντ (Άγιασμα-
τίου) ό βοϊδόδας τού Ντενιζλή ό
Ταβασή — Όσμάν Άγδς μέ δύ-
ναμη στρατιιοτική γιά νά ενεργή¬
ση τόν άφοπλισμό των κάτοικον.
Ό ίδιος άναφέοει ότι τίς ήμέρες
έκεΐνες έφθασε στή Πόλη άναφο-
άρ τοΰ ΰποναυάρχου Σεγίτ - Ά-
λή - Τουμπέη - Ζαντέ, δπου άνε-
φέρετο ότι οί ραγιάδες τοϋ Μο-
σχονησίου, κατέβηκαν στή παρα-
λία καί έβύθισαν μίαν άκατον
τοΰ σΐόλου την οποίαν είχε στεί-
λη έκεΐ ό 'Τποναύαρχος.
"Οταν έ|έσπασε ή έπανάσταση,
ή τουρκική Διοίκηση τής Περγά-
μου ξήτησε, κατόπιν διαταγής της
Πόλης, άπό την Δημογεροντία τού
Άϊβαλιοΰ, νά παραδώσονν οί κά-
τοικοι τα ΰπλα τους. Ή παράδο-
ση πραγματοποιήθηκε κατά τό με-
γαλύτερο μέρος. Στή σννέχεια έ¬
φθασε άπό τή Πέργαμο φρονρά ά-
πό έξακόσιους ανδρες γιά τή
φυλάξη δήθεν των Χριστιανών ά¬
πό τίς έπιδρομές των Ψαριανών.
ΟΙ δημογέροντες παρεκάλεσαν τόν
διοικητήν τής φρονρδς όπως δια¬
τάξη την στρατοπέδενση των άν-
δρών τοϋ ε"ξω άπό τή πολιτεία
γιά ν' άποφευχθοΰν έ'κτροπα έκ
μέρους αυτών καί έπεισόδια μέ
τούς κατοίκους. Αύτό κι' έγινε μέ
τή διαφορά ότι οί ανδρες εμπαι-
ναν την ήμέρα στή πολιτεία καί
άρχισαν νά προβαίνονν σέ βιαιο-
πραγίες καί ένοχλήσεις γυναικών.
Ή σνμπεριφορά αύτη έξερέθιΐΐε
τοΰς πολίτες καί κάποια μερά ξε-
σηκώθηκαν κι ίδιωξαν τοϋς κα-
κοποιούς έ'ξο) άπ' τή πόλη.
Ή Διοίκηση της Πέργαμον κι'
δ άρχηγός τής φρονράς άδιαφό-
ρησαν στά έ'ίΐανειλημμένα διαβή-
ματα των δημογερόντων, ό δέ
φρούραρχος έκμεταλλευόμενος τό
έπεισόδιο, ζήτησε άπό τή Πέογα-
μο βοηθεία. Τόΐε τέσσαρες χιλιά-
δες περίπου άτακτοι προερχόμενοι
Λπό τή Πέργαμο καί τα γύρω τοϋ
Άϊβαλιοΰ Τονρκοχώρια, ήρθαν
κι' έγκατεστάθηκαν μέσα στό Ά-
ϊβαλί, μέσα στά χριστιανικά σπί-
τια άπό τα όποία πέταξαν στούς
δρόμους τοϋς ένοίκους. Ταυτόχρο-
να άρχισαν έπίμονες Βρευνες γιά
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΣΩΤΗΡΑΣ
ΛΗΣΤΗΣ ΠΡΩΤΟΣ ΟΙΚΗΤΟΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ
Ό "Ιησούς Χρηστάς παγκότμΐοζ Σωτήρας
τία όπως αναλάβη Χή τροφοδοσία
των τακτικών καί άτάκτων καί
καταβάλη μεγάλα χρηματικά πο-
σά γιά τίς άνάγκες όήθεν τ ου
στρατεύματος.
. · *
"Οταν ή τουρκική ναντική μοί-
ρα υπό τόν ΰποναϋαρχο Τονμπέκ '
προσορμίσθηκε στό νησί Μόσχος
τού συμπλεγμάτος των Μοσχονη- (
σί'ον, οί Τουρκικές άρχές τού Ά-
ϊβαλιοΰ, ΰποχρέωναν τή δημογε¬
ροντία ν' αναλάβη τή τροφοδοσία
καί τοΰ στόλου. Μαοΰνες φορτώ
θηκαν μέ ψωμιά, φροϋτα, σφα- '
χτά κι' άλλα έφόδια καί στάλθη- |
καν στό στύλο. 'Εκεϊ δμως δέν
βρήκαν κανένα πλοϊο οί δέ ψαρά-
δες τού γειτονικοΰ Ίχθυοτροφείου
«Νταλιάνι·» εδιοσαν τή πληροφορία
ότι δ στόλος τή νύχτα εκοψε τίς
άγκυρες κι' εφυγε έσπευσμένα. |
ΕΙχε ειδοποιηθη άπό τή Μυτιλήνη
ότι προσεβάλλετο στήν Έρεσό τό
δίκροτο κι' έσπευσε σέ βοηθεία
τού. Έπιστρέφοντας ό ελληνικάς
στόλος άπό τα Στενά, εΌτειλε νά
προπορευθοΰν μερικά πλοϊιι μέ την
έντολή νά πλεύσουν κατά μήκος
των Μικρασιατικών άκτών γιά νά
ίξακριβώσουν ποία κατάσταση έ-
πικρατεί στούς έκεΐ χριστιανικοΰς
πληθυσμούς. "Ενα άπό τα πλοΐα ε¬
πέστρεψε γιά νά αναγγείλη στό
ναύαρχο 8τι οί Κυδιονιεΐς καί Μο-
σχονήσιοι βρίσκονταν σέ δεινή θέ¬
ση γιατί οί Τοϋρκοι άφοΰ τούς
ά({όπλισαν τώρα τοΰς άπειλοϋν μέ
σφαγή. Μόλις ό στόλος έλαβε αΰ- '
τή τή πληροφορία, έσπευσε πρός
τα Μοσχονήσια καί τή πρώτη Ί-
ουνίου έφθασε έ'ξω άπ' τή χτι-
στή γέφνρα πού ένώνει τό Κρε,μ-
βυδονήσι μέ τή στεριά· Στά Μο¬
σχονήσια είχαν καταφύγει πολλές
οίκογένειες Άϊβαλιωτων καί πρό
πρό πάντων εύπόρων, οί οποίες '
καθώς καί οί Μοσχονήσιοι άποφά-
σισαν νά μπαρκάρουν μέ τα πλοΐα
γιά νά σωθοΰν άπό την τοιιρκική
άπειλή. Στό μεταξϋ μέ τή προ- ,
αέγγιση τοϋ ελληνικόν στόλου, οί
λιγοστοί Τοΰρκοι ΰπάλληλοι καί |
στρατκοτικοί ποΰ βρίσκονταν έ- {
πάνο) στά Μοσχονήσια, πέρασαν
στό Άϊβαλί. Ό άγοη'ΐστής Λάμ-
προς Κουτσονίκας στή Γενική Ί-
στορία τής 'Ελληνικής Έπαναστά-
σεως γράφει ότι: «Οί Μοσχονή¬
σιοι, Ίδόντες τόν ελληνικόν στό-
λον έλλιμενισμένον είς την παρα¬
λίαν αυτών, υψωσαν την ελληνι¬
κήν σημαίαν την 2 Ίουνίου».
Ό ναύαρχος Τομπάζης στίς 2
Ίουνίου εστειλε μήνυμα στοΰς
προυχόντας τοΰ Άϊβαλιοΰ γιά νά
τοΰς πληροφορήση ότι αν ό λαός
ήθελε νά φύγη, αΰτός άναλάμβα-
νε νά προστατεύση την έπιβίβασή
τού στά πλοΐα άπ' τή ^τιστή γέ-
φυρα. Ό δημογέροντας Χατζη-
θηνάσης πήγε ό [διός στό ναΰαη-
χο καί τούπε ότι γιά νά σο>θή ό
πληθυσαός άπό τή σφαγή των
έξαγριωμένων Τούρκων, θάπρεπε
ό στόλος ν' άπομακρυνθή τό τα-
χύτερο γιατί άμέτρητα πλήθη ά-
τάκτιρ)ν αρχισαν νά κατεβαίνσυν
στή πολιτεία καί οί άρχές ξητοΰ-
σαν γιά έγγύηση όμήρους. Πριΐ-
γματικά άπό τα ξημερώματα τής
2ας Ίοννίου ήρχισαν νά συρρέ-
ουν πλήθη έφίππων Τούρκων ά¬
τάκτων οί δποΐοι θρονιάζονταν στά
χριστιανικά σπίτια καί έπιδίδον-
ταν σέ άπροκάλυπτες βιαιοπραγί-
ες κατά τών κάτοικον.
(Συνεχίζεται)
ΕΝΑ ΤΑΞΕΙΔΙ ΣΤΙΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ
Αί Τουριστικαί έπιχειρήσεις
«I-
ΚΑΡΟΣ* Γ. Ξυδιάς, πλατεΐα Ό-
μονοίας, Άγίου Κωνσταντίνου 2,
τηλ. 534*774 καί 527.804, όργανώ
νούν μίαν άπό τάς πλέον ένδιαφε-
ρούσας Κρουοιζιέρας, μέ τό πολυ-
τελές Α)Π ΟΔΤΣΣΕΤΣ, ειδι¬
κώς1 ναυλωθέν άπό 6 εως 13 'Ο-
κτωβρίου είς Κωνσταντινούπολιν—·
Σμύρνην — "Εφεσον—Πέργαμον
—Τροίαν—Προύσσαν.
Είς την ε'ιδικήν αυτήν άρτίως όρ
γανιομένην Κρουαζιέραν θά συμμρ
τάσχουν καί έκλεκτές προσωπικότη
τες τοϋ πνευματικοϋ καί καλλιτε-
χνικοϋ κύσμου, έκ τών δποίιον ό
διακεκριμμένος λόγιος Σμυρναιο
λύγος Άντιπρόεδρος τοΰ Συνδέ·
σμου 'Ελλήνων Λογοτεχνων κ. Χρ.
Σολωμονίδης καί δ ήθοποιός—ποι-
ητής κ. Γ. Μέτσολης ποΰ θά διαν
θίσουν τό πρόγραμμιι τής έκδρο-
μής μέ ώραιότατες άπαγγελίες
σχετικές μέ τοΰς χώρους των έπι-
σκεψεων, των άξέχαστων αυτών
χαμένων Πατρίδιον·
Επί πλέον είδικοί συνοδοί θά
((■ροντίσουν διά την όηγάνιοσιν έορ-
τών εύχ<ιοίστ(ον σνναναστροφων, κοκταίηλ, προβολων, παραστάσε- πρώτ°ς οΐκήτο ρσς το0 Ποροίδείσου Ένας είναι 6 Πα.τοδΟ ναμος Θεός "Ο Πατήρ τ' "Αγιο ΠνεΟ μα καϊ ό Υιός Τρϊα ττρόσωττα, ναί. Θε ός δαωζ έ"νας νά τό έν.οήση ανθρωττ οζ. ηδύνατο, κανένας Μία ενεργεια, μ!α δύντι μΐς καΐ ούσία σ' Αυτόν ά ήκε', τΐμή, δόξα καί ή βασιλείω Πλάστης. δημιουργός τ' άνβρώτου Τριάς Άγία εΐκόνα Αυτής άτταράλλα κτη καϊ άμοία Ίδιώιιατα θεΐα τού 65ω σε δυνητικά μέ την θέλησί τού νά τά κάνη ένεργητΐκά Νά Οττοτάξη θέλησί τού στή θέλησί τή βΐΐκή καΐ γ! η ζωντσνή είκό.α θϊοθ ο "Ομως ό Έωσψόρος τ= Ο ϊ^ησε παγίδα άττεμακρύνθη τοΰ Θεοϋ έ'π:σ€ στήν άμαοτία Αδαμ καϊ Εϋ3 δέν —Ι στ:υ:ταν στόν Θεό δμως στδν λόγο τόν Έωιτφορ κο στό. κόσμο Λ θάνατος ώς ΐΐμωρία δρ τοθ Ά5άμ και Ευ άς την άνταρσία Ή υπόθεσις Αδαμ " παιονε χάρΐ Θ^ϊκή διότι ή &ιια.οτία δέν ήτο προαιρετική *Ηιο ιτροογμαΤικά άττσ τη δΐαβολΐκή κι' ϊπρεπε ό θάνατο», ώς τιμωρία νά καταργηθή Πτώσΐ εγνώριζε ή -προ ορατικό'ης το0 ©?οΟ κ' εΤχε άττοφασίσει α ττοττολή, τοθ ΥΙοΟ ανθοωττος νά γίνη ίκ Πιχρθένου κο(1 Πνεύματος Άγίου εκτελέση σχέδιον σωτη ρίας ©εοθ τοθ άϊδίου "Ανθρωπος ?γι-ε στόν κό^μο έστάλη άφοο σταυρωθη και τα φή νά πάη στόν "Αδη Νά κσ/τσΛύαη τό βασΐ λειο τού βανάτου καΐ βγάλεΐ τάς ψυχάς ττού ήσαν ίκεΤ κάτω λόγο Ίωάννη Βαΐπτιστή λυτρωτή ήλθαν άπο τόν "Αδη γιά την μεγάλη χάρΐ ξε τή χαρά μεγάλη ψυχές πού βγήκοο, άπ' τόν "Α5η ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΚΚΣΕΙΣ ΑΓΙ' ΤΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ Μνπμόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό θάνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γεν νησί Τού Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (Ι868 -1968) 20όν Ό Γιουβανάκ.ης, αν καί βούιζε τό κεφάλι τού άπ' τοΰς άτμηΰς τοϋ μοΰστου, δμο)ς δέν εχασε την ρΰκαιοίη. "Αοπαξε τό μολΰβι κι' άοχισε νά γράφη την παρακάτω κοιιιική ίστοηία. "Ητ(ΐνε ό μακαρίτης, πονό|ιΐ'χος καί θρο'(ο(',οΰμρνος χριστιανός. Θεό; σχοχ.ιέστον τόν Μπάρμπα Σ:άθΐ|. Τα χρόνια τού ναχουμε! ...'Λμήν... Τραπεζίτης δέν ητανε, άλλ.' οΰτε· κ<ιί έ'μπορος. ΟΓιτρ ποτέ τον έ'κκμε όουλειές τού ποδαοιοΰ. Οί'·τε δάσκαλος ήτανε, οϋτε κάν δημοσίας ΰπάλληλος, ποΰ ό Θεός νά μην άξιώνη κανενα, έκτός άπ' εκείνον; ποΰ τ' άβαλαν στό μυ- (ΐλ.ό τους, νά τινάξουν τα πεταλά άπ' την πε-ΐνα!.... Κοντολογής ή- • τανε έ'νας άπλοίκός τσελιγκας, μέ καμμιά πεντακοσαοιά γιδοπρόβα- τα, μέ τό τσελιγκάτο τού, έκεΐ ν.Λ.του στά ψηλά βοννά τής Ραιδρ στοΰ, σρ μιά ρΐδυλλιακή θέσι, υπιος λένε οί γραμμ(ΐτιϊοΰμε"νοι, γύριο— γΰριυ άπό θεώηατα πλατάνια, μέ Όσες ψυχές πίστευσαν περ! ελεύσεως έκεΐ Θϊ Άναστάντος Ίησοϋ έϊ "Ω> πόση χαρπ επήραν*
Παραδείσου πόρτα ά οί
κα] μπήκαν μέσα οί
Πηγαίνοντας έκεΐ βοήκ
ττρώτος μέτα στόν Ι Ιο
Νά φέρη στδν ώμο τγπ
Τό πλήθος των ψυχών
Ποΐόί ϊΐσαΐ σΰ καΐ ττώ..
καΐ φέρεις καΐ στόν Λ
Κα! ένώ εΤσαι ττροτγμα
Πώς πρώτας στόν Μο
Ναΐ. έγώ εΤπα στόν '·
Μ' άπαντα; Σήμ&ρσ
Έγώ δίχαΐα σταυοώθη
Αύτός αδικα δέ, ίττον
Έγώ ί.αίτοι σταυρωμζ
Λνεγνώρισα την
αν μέσα ενα ληστή
ρά5εισο νά κατοι«ή
μεγάλο σταυοά
αέ εί έν;στστΐκδ
μπηκες μέσα έδώ
μο σου βαρύ σταυρό
τΐκός, ώς φαΐνίσαι, ληστής
ράδεισο μττήκες καΐ κσ/τηικεΐς,-
τοεχουμενα γαργ(ΐο(ΐ νερα!
Σο:
Τό μνήσθητ! μου
Παράδεΐσο θασαι μαζ! μοιι
κα Εκανα ληστεΐες
ξε άμαρτίίς
νος εΐχα λογ'κή
ΊησοΟ την εΗϊκή
Στή σΤαύρωσί Τού σκί τος βαθΰ
ί^τΐ τρείς ώ»ες έκάλν ψε την γή
ΟΙ σταυοωταί Τού ώμο λόγονν δτι Αύτάς θεο"
"ΐ" έΚτύπουν τα στήβη γιά την άμαρτΐα
"Ολοι έτρΐχαν στούς δρόμους σάν τρελλοΐ
φοδήθηικπν μην ανοίξη καΐ τοθς καίταιπιή ή γή
Τότε εΪΓΤτα: Κύρΐε στή βουΐλεία Σου καΐ μενά
ΈκίΤνος· ΕΤσαι ττρώτο ς οίκήτορας τοΰ Παραδείσου
Γι' αύτό μ£ βλέπεΐι: ΐτοώτον μέσα έδώ
ά ψέρω καΐ στόν ώμο μου σταυρδ
"Υστερ<χ 6 'Ιησούς πά ρεδωκε τό Πνεϋμα στόν Άναρχο καΐ έιτου ράνιό Τού Πατ£ρα Ή γή εσεϊσθη έκ σει σμοθ καΐ έδονήθη τλ καταΓΓτέτασμα τοΟ Ν αοθ είς τα δύο ίσχίσθη ΟΙ νεκροΐ έ* τών τάφων άνεστήθηκαν καΐ στά Ίεροσόλυμα έν:φαν!σθηκα/ "Ετσΐ άτταρτίσθη θρΐάμ 6ου 'Εκκλησία στδν ουοσνΛ κα! στήν γή όμθία ά πό χριστιανΐκό στραΤο Κι' δποιος στρατολον εΤται άπό την γή έδώ μεταβαί.ει στήν "Ανω 'Εκ,<λησία στόν ούρανδ Άρκεΐ( δνβρωπε, νά ιτιστεΰης στό Σωτήρα ΧρΚΐτ& κι" εϋκολα μεταβαίνεΐς άπό γής στόν ούρσνΐ "Οφείλεις νά έξο·μο)ο γήσαι ά κοινωνής άπό τίς 4ιιαοτί£ς σου νά καθαρΐσθής Νά πράττης πράξεις εύάρεσΤίς στό Θεό «αί τότε άναντίλεκτα κερδίζεις τόν Ούρανό Νά ζής στον ούρανό σ' δλη την αίωνΐότητα ν' θΓ/άλλεσαι μ' δλη την οθράνΐο άγΐότητα παιδϊ στός παράδεισος!..· 'Εκεί απάνω άμεοιμνα ζοϋσρ ό Μπάρμπα Στά θης ρύτνχισιιενος μέ την κυρά Στά θαινα καί μέ την τσοΰπρα τονς. "Αρμεγε τα προβατάκια τού καί κατόπι τό γάλα τωστελνε στήν πολιτεία. Τής δ' άποδέλοιπες ωρες ξάπλα τσιμποΰκα κι' άγιος δ Θε¬ ός!... 'Έτσι ρύχάριστα περνοΰσε δ καιρός, άλλ' ϋπιος τα πράγματα σ' ρτοΰτονρ τύν μάταιο τόν κόσμο ρχουντ ενα τέλος, ετσι άπότομα κόπηκρ καί ή ρύτυχία τοΰ Μπάρμπα Καί ή α'ιτία ό διορισμός νέου άγροφΰλακα, τοϋ Μεμέτ Αγά ενός τοιώροΓΐου τούρκου, ώς έκεΐ επάνω!... ΙΙοτοΰρια, κόκκινη ζον- νάοιι τούλάχιστον δέκα μέτρα, σι- λάχι ΰπρρεςωπλισμρνο μέ κουμποΰ ρρς καί γιαταγάνια καί στό κεφά¬ λι μιά κατακόκκινη φεσάρα, ήσαν τα χαρακτηοιστικά τού. Άπό μα κρυά φώναζρ, 6 ά ρ δ α α α, ιϊπ' τό δρόμο μου!... Σωστό; ά- γριάνθρωπος ποΰ φοβόσουν νά τόν κνττάξη;!..- Βλέμμα λίαν 6λο- σνρό καί γεμάτο κακεντρρχεια. Μουστάκι Αρειμάνιο καί φεσι στοα βά — στριιβά κι' άσίκικα βαλ.με- Στοματάρα... Παναϊτσα μου!... Σιοστό πηγάδι!... Δοντά- οες..·. σοστά παλ.οΰκια!... Φρΰδια 4 Ίησοθς ύ ναι παγκόσμιος Σωτήρας καΐ των δαιμόνων άμ είλΐκτος όλετήρας Τό όνομα ΙΗΣΟΥΣ εδόθη κάτω άπ' τόν οθ,ρανο Σωτήρας κάθε άνθρώ τού π' έρχεται στόν κόσμο αθτό Βίπέ καΐ σύ: Σωτήρ<ΐ μου καΐ μενά θυμήσου καΐ κάνεμε οΐκήτορα τοθ Παραδείσου. Ίερείις ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠ ΟΥΛΟΣ - ΟΙ ΚΟΝΟΜΟΣ ών κλπ. Τα βράδυα θά δργανοΰται χορός καί τό τελευταϊο βράδυ άπο- χαιρετιστήριος δεξίωσις. Τό πλουσιώτατον πρόγραμμιι τόίν έπισκρψεων ποΰ τό έπιμελήθη- σαν οί πλέον είδικοί πνευματικοί άνθριοποι τής Πατρίδος μας, 6α- θεϊς μελητηταί των Ιστορικήν χω- ρων των «χαμένιον πατρίδιον» μας θά προσφερη είς τούς έκδρομείς την σπανίαν ευκαιρίαν νά ζήσουν στιγμρς ψυχικής έξάρσεως, πνευμα τικής συγκινήσεως καί αΐσθητικάς άπολαύσεις. Μέ τό πολυτελεστατο Α)Π Ο- ΑΤΣ ΣΕΤΣ, άπό τάς β εως 13 Ό κτοιβρίου τό Πρακτορείον «ΙΚΑ- ΡΟΣ» σας δίδει την εΰκαιρία μέ· τάς πλέον χαμηλάς τιμάς τοΰ τα¬ ξειδίου καί τό σπουδαιότερον ΧΩ- ΡΙΣ ΒΙΖΑ ,νά ζήσετε τό ονειρο καί την άγάπή ποΰ εχει κάθε καρ διά Έλληνική, γιά τοΰς Ίερούς έ- ] κεΓνους χώρους των χαμένων Πα- τρίδ(ον μας. ίΤουριστικαί επιχειρήσας «ΙΚΑ- ΡΟΣ» Γ. Ξυδιάς—Αγ Κων)νού 2, Όμόνοια, τηλ. 534.774—527. 804). ΙΩΛΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέκδοτος ίστορία έκ τοΰ πολέμο Ο 1340—41, ΧΩΡΙΣ ΘΕΩΡΗΣΙ ΜΕΓΑΑΗ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΑΙΝ - ΣΜΥΡΝΗΝ ΕΦΕΣΟΝ - ΠΕΡΓΑΜΟΝ ΤΡΟΙΑΝ - ΠΡΟΥΣΣΑ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ: Τουριστικαί 'Επιχειρή σεις « ΙΚΑΡΟΣ » Γ. Ξυδιάς Αγ. Κων)τίνου 2 Όμόνοια Τηλ. 534-774 - 527-804 Β' 5η ΝΟΕΜΒΡΙΟΎ 1940 , ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΟΤΝ ΤΟ.... ΚΕΝΟΝ !— ΜΙΑ ΔΙΑΤΑ ΓΗ ΤΗΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΦΕΡΑ ΡΑ ΗΤΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΗ ΜΛΝΤΙΚΩΤΑΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙ ΚΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ Συνεχίζων τάς έπιθρτικάς τού κροι'ισεις ό έχθοός έξεδήλΐ'ΐσεν άπό τής πρωίας 6ρ(ΐοτηοίαν ϊν·εργει«ν καθ1 όλοκλήοοτ1 τοϋ ΜΐΤίόπου τής Μεραρχίας καί Ιδιαιτέρως κατά των τομέιι>ν θεηποοτίας καί Νε-
γράδων.
Έβομβαρδίσθηηαν υπό τοϋ π·-
ροβολικοϋ έντον'ΐτατα (ι! θέσρις
τών ΰποτομέιον Παοίΐποτάμου,
Σουδενών καί Καλ.ΐ(ΐκίου.
'Επίσης έξεδηλιόθη σψοδρότατος
βομβαρδισμός καί κατά τΛν κίνων
θέσεων επί τοΰ ΐιΐΙ'ώματο; 2ιάστης
καί Μονής Σοισίνον τοϋ ίιποτοαρ
ως Γρίμπιανης αί οποίαι κ<ιθως περιγράφομεν είχον έκκϊνωθή την νύκτα τής 3ης πρός την 4ην Νο¬ εμβριού, οί δέ Ιταλοί ενόμιζον δτι κατείχοντο άκόμη καί δέν εί¬ χον την τόλμην νά λάβουν την μετ' αυτών επαφήν... Κατά την μεσημβρίαν, ίέλος, εδέησε νά προχωοήβουν κατόπιν μακράς προπαρασκευής το6 πν$ο- βολικοΰ τιυν βάλλοντος εί; τό κϊ νόν καί νά καταλάβουν αμαχητί τό χωρίον Ρεπετίστα, δπύτε καί μό¬ νον προώθηβαν εν τμήμα πεζικοθ. επί τοΰ έγκατιιλίλειμμρνου νψώ- ματος Νεπροβοϋνι- Έκ παραλλήλου μέ την προπα¬ ρασκευήν τοθ πυροβολικοθ καί ή έχθρική αεροπορία σνμμετέσχ*ν δραστηρίιι»; είς τόν δγώνα, βομ- βαρδίσασα τάς θέσεις μας έν τή γοαμμτί μάχης, τα μετόπκτθεν καί τ« Ίιβάννινα. Κατά την 14.30 ώραν δ ίχβρός κατόπιν σο;ροδράς προπαρασκευήν υπό τοΰ πιιρβ6βλικβ6 τού καί τής άεροπορίας, επετέθη διά σημαντι- χων βυνάμΐων πεξικοδ κ«τά τοΰ τομέως Νεγράδων &λλ.* απεκρού¬ σθη καί καθηλώθη πρό τής γραμμής άντιστάσεω; μέ πολλές άπώλειες. Ή επίθεσις τού ϊστρε φετο κυρίως εναντίον τών {ιψιημά τιυν Γεραμπάλα, Μ'ηλ.οράχη, Κου- μάτα, Μονή; Βελλδς. Άλλ' ή επίθεσις εναντίον τοΰ ΰποτομέος Βοοντισμένη; ήτο άκό μη σφοδροτέρα, διότι έκτός των ΐσχυρων τμημάτιυν πρξικοϋ συμμε τέσχον ταύτης καί πες>( τα πίντή
κοντα ('ίρματα μάχης. Τό εχθρικόν
πεζικόν έξοομήσαν επί τή;
θύνσεως Μονή Άγίου Ίακώβου
Γεσ;νρα Άγίου 'Λθανασίου
θωσε νά διέλθη τόν ποταμόν Κ
λαμάν έκεί ίίμο; ένεπΕσεν ε'ι; τό
ιτονικόν πϋρ των πολ.νβόλ.ων ΐή;
κυρίας γραμμής άντιστάσΐ'ως κα¬
θώς καί είς τα πνοά τοϋ πυρ
λικοΰ άνασχεσεοι;, όπότρ ήναγκ.ά
σθη νά στραο,ή πρός τα όπίσο)
νά διέλθη τόν ποταμόν μετά πολ-
λών άπωλειών.
Τό πυροίιολικόν μας έκεί, ύπίι
τόν θρυλικύν ταγματάρχην Κι·»στά
κην Δημ., ένέσπειρε τόν ΐίλεθρο.ν
είς τα έχθρικ.ά τμήματα διά τοΰ
εΰστύχου καί κεραυνρβόλου πυοός
τού. Τα δέ άρματα μάχης, έξορ-
μήσαντα έκ τοΰ χιορίου ΙΙαρακάλ'
μος, δέν είχον καλλιτέραν τύχην,
διότι υπό τό δραστικόν πΰρ τοΰ
πυ· ,άνέπα-
φα βραδύτρρον μερίμνη τής 8ηξΜε
ραρχία; καί συν'ίκρότήσην μετ
άλλων τμημάτων μικράν ·<τρθοιρη- Μονάδαν μας ί·ηιί» τόν Άλέσταν Κ. Σχετική πρός την περιγίκικτεϊσαν Λνωτέρο επίθεσιν των Ίτίκλων εναντίον τοΰ Τομέως Νεγράδων ϊίναι άκόλουθος ΰπ' αριθ. 275)4—11__ 40 Διαταγή τής Μεραρχίας Φε ράρα, την οποίαν καί θά σχολιά- σιομεν περοατέρο) δι' ολίγων χάριν τής ίστοοικής Αληθείας. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ< ρα εκαμνε τό ταχτικό τού γϋρο, στό τέλος καταστάλ.αζε στή στάνη τοΰ Μπάρμπα Στάθη. Ξάπλωνε ξετσίποπα τής άνοικονόμητες ξυλο ποδάρες τού καί περίμενε την ά- παραίτητη περιποίησι, πού επρεπε νά κάμη κάθε ρωμηός τής έποχής έκείνης, μπροστά στόν πρώτο τυ¬ χόντα γιοΐ'οούκην. Στήν ά ρχή ό Μπάρμπιι Στάθης, γιά εύνοή- τους λόγους, θεώρησε- φρόνιμο νά τόν ψευτοπεριποιηθή!... Γιά κά- μποσες μέρες, μόλις δ Μεμέτ ά- γας ϊκαμνε την έμφάνισί τού, τοΰ- φερνε καπνό γιά την τσιμποϋκα το', καί μιά γαβάθα γεμάτη φρέ σκο γάλα, άρμΓγμένο τής ώρας. Κιιί ό Μεμέτ άγάς άλλο ποΰ δέν ίίθελε· "Αρπαζε ιιέ τής χεροϋκ.λες χου τή γ(ΐβάθα, άνοιγε τή στοματά ρα τού καί γκλάκ καί γκλοΰκ, Λ- δπαζε τό γάλα μέσα στήν άβυσ- σαλέα κ<ιί άπΰθμενηστοματάρατον! "Τστερα σκοϋπιίε μέ τόν άγκώνα τού τής μουσκεμυένες άγοιομουστά ν.ες τού, ί?περνε κατύπι την τσι¬ μποΰκα τού, καί την ρούφαγε τό οο ήδονικά, ποΰ θαρρείς πώς ϊοϋ- σε μέσ' στά έφτά οΰράνια!.... Με τα πέονοντας ενα ιιελιστάλαχτο Ιίφος, αν μπορή ετσι κανείς νά όνομάση ενα άπαίσιο στραβομου- τσοΰνιασμα, γιά νά ευχαριστήση γιά την περιποίησι ποΰ τοΰ έ'κα- ναν καί μ' ενα άλλαά Ίσμιιρλατήκ ήγουν χαίρετε, γκρεμιξόταν παίρ- νοντας την κατηφοριά γιΑ την πο¬ λιτεία. 'Κπειδή ή κατάστασι αύτη έπα νελήφθηκε πολλές φορές καί πήρε ενα μόνιμο χαρακτήρα ό Μπάρμπα Στάθης άρχισε νά σκέφτεται στά σοβαρά πως θά ξρμπλεχε μ' αυτόν τόν άλιτήριο Μεμέτ άγά. "Οτα' κάποτε σκέφτηκε νά άραιώση τή περιποιήσεις τού, ήγουν νά γεμίζη την Ρρημη την τσιμποϋκα τού μ καπνύ καί νά τοϋ φέρνη την γα βάθα γεμάτη γάλα κάνοντας κουτό, δ αλιτήριος μέ μεγάλη θρασι'τητα τοΰ άπαίτησε τό τ(' χτικύ χαράτσι, ΰπενθυμίζοντας μ βαρβαρότητα την ΰποχρέωσι ποι εΐχε ό ραγιάς, Λπέναντι στόν καθ τουρκαλά!... κάνοντας τεμενάδε καί ολα τού τα κεφια!... Τό πράμί άλλο δέν ίπερνε. Τό βιολί αύτ τοΰ Μεμέτ άγά, δρχισε νά στενο χωρή ΰπερβολ.ικά τόν Μπάρμπι Στάθη. Τράβαγε τα μαλλιά το δ φουκαράς, χ<ορίς νά βρίσκη λύ σιιιχτά καί χοντρά σάν παλαμάρι. ( σι γιά την άπαλλ.αγή τού, ήγον Μΰτη γερακιοϋ κα'ι στήθος σιοστή ζο.·.γκλ(ι!... Καί μόνο ποΰ εβλεπες, σου κ.οβοταν η άνασα. κόβοντας μιά καί καλή άπ' τή στ τύν ! ντ1 τό νοουσούζικο τό ποδάρι τού.. Ι Τοΰ κακου ίσφιγγε την κουτρο ι τοχ). Τίποτα!>-> Παλάβωσε δ κ.ακ
τοχ Τίπ
Σωστός άνθρωποφάγος τής ζού- μ0ιρος, γιατί δέν μποροϋσε ντ'
νκλας!..· Αΰτός λοιπόν δ νέος άγρο βρή τό γιοτρικό !...
([ΰλακαςόΜειιετ άγάς, άφοϋκάθεμέ (Σι/νεχίζετα )
ΠΟΝΤΙΟΙ ΑΠΟΪ ΠΑΤΕΡΕΣ
ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΘΩΝΙΤΗΣ Ο ΤΡΑΠΡΖΟΥΝΤΙΟΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ Α ΣΙΟΤ ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Β'
"Ας μνημονεΐ'θή έν παρόδθ) διά
την ιστορίαν, ότι δ Νικηφόρος
Φωκάς πρός δκισιΐάλισιν τής κα
τοχής τής Κρήτης έ'φερε καί έγκα
τέστησε στήν Κρήτη, Θράκες,
Μικρίΐσιάτες κ(ΐί πολλοΰς άπό τόν
Άκριτικόν Πόντον. Τό ϊδιο άπα-
ρασάλευτα εκανε καί ό Μεγάλος
Έθνάρχης Βενιζέλος, έγκαθιστών
τ«ς στή Μακεδονία Ποντίους πρό
σφυγας καί άλλους Μικ.ρασιάτας-
'Ετσι έξηγεϊται ή ζωηρότης καί
τό πολεμικόν μένος τών Κρητών
άπό την έπιμειξία τους μέ τοϋς
Σαρακινοΰς καί τοΰς ΙΙοντίονς μέ
τοΰς δποίους είναι τα·τόσημα πολ-
λά ήθη καί έ'θιμα τραγοΰδια, χο-
ροί καί προπαντός ή λΰρα, τό ίδιο
δηλ. μοΐ'σικό (ίργανο.
'Λναχωρώντας άπ' την Κρήτη
ό Άθανάσιος άποβιβάσθηκρ στόν
Πειραια καί άπό κεϊ άνέβηκε στήν
Άθήνα. Άπέναντι ακριβώς άπό
τό θησεϊο, 8που ό σΐμίΌΐνός στα
θ,μός των 'Ηλεκτρικών σιδ,ηροδρό
μων ί'ήρυο;ε μιά μικρή έκκλησοΰλα
ή δποία ετιμάτο έπ' ονόματι το>·.
Σήμερα στη θέσι της ΰι|ΐ(ΐ)θηκε
μεγαλίτερη καί ώραιότερη μά τι
μάται έπ' όνόμκτι Άθανασίου τού
Μεγάλον. Δεν γνωρίζιο ποίος έ'κα
νέ αί'τή την καινοτομία καί άσεβη
σε ?τσι πρός την Ιστορίη, κ«ί τή
παράδοσι! Μέ τα χρήματα, ποΰ
πήοε άπ' τόν Φωκά ό Άθανάσιος
Λρχισε νά κτίζη τή Μονή τ^ς Με¬
γίστης Λαΰρος, ι^τά 961 πού ·μ~
μαται έ.τ' ονόματι τής Παναγίας.
Άργότερα δταγ πληρθφορήφηκε
ίίτι δ ([(λος τ(>υ Αύτοκ/ράτωβ Φο>
κάς μπερδεοτηκε ρτά δίκτνα τής
(->εο(Γ(ΐνως την οποίαν καί παντρ^ύ
τηκε διέκοψε την οίκοδ,ομή καί
φθάνοντας στήν ΓΤόλι ήλεγξε πι-
κρά τόν Νικηΐίόρο, ποΰ ήκουσε μέ
ταπεινοσυνη τίς εκτιμήρεις τηϋ
<ί(λον το>' κα( τοί {ιπο<^χεθηκε μό λις τό ε'πιτρε'ψουν τα ήημόσια πρά γματα θά Εγκαταλείψη την άβχή καί ΘΑΌβη νά σΐ'νασκητέι|ιη μαϊί τού στό "Αγιο "Ορος. Ή ί·πόσχε σις 61(>ίΐιυι δεν έΐεπληριίιθη, γιατί
ή θεοφανώ μέ την Τσιμισκή ίδο-
λ.οφύνησαν τόν Αΰτοκράτρρα Φιυ-
κά, γιά τόν όποίο μάλιστα κάποι-
ος εγραΜ'ϊ μιά Λκολο>(θ{α, αάν
"Αγιο.
Ή Μονή τής Μεγίστης Λαύρας
έκτός άπ' τ,ά χρυηύβουλα τοΰ Ριιι-
μανοΰ καί Φωκτι ενισχυθή καί μέ
χρυσόβουλ.ο τοΰ Τσιμισκή, πού έπ«
κΰριοσε άργότερα δ Βασίλειος ό
Βουλγαοοκτόνος.
Μεγάλ.ο οέ ?κτ(ΐσι τό μοναστή
ρι τής Μεγίστης Λαύρας καί πλου
σκ'οτατο βέ κ.τίσματα, κϊλιά, άπο-
βήκες μ! τν)ν περίφημη τραπεζα-
ρ(« του καί τό Καθ,ολικό τι^υ. 2λο,
κέντρο διατηρεϊται θαλερό τρ κ»ι-
παρίσι, ποΰ ορ{>τεχ|ιε 6 "Λγιρς «α-
θι'ος καί τό μικρά έκκλησάκι, βπου
προσηΰχετο ό "Αγιος φορώντας
πάντα ίνα 6αρΰ σιδερένιο σταυρό
Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι-
Μομικοϋ Συμδούλου τής
20όν
Σ' ίίλες αύτές τίς άρχιερατικές
έκδηλυ'ισεις του ή άπλότης τού ή-
ταν παροιμιώδης. Στήν Άγία Πά
ρασκευή, ό σημερινάς περικαλλής
ναός δέν είχε άκόμα κτισθή. Α¬
πλώς, είχεν άοχίσει νά ΰψώνεται.
Στόν Έσπερινό τής ημέρας ποΰ
γιόρταϊε ή Χάοι της, ό Άρχιε.πί-
σκοπος, άντί θρόνου, ποίι τοΰ ή-
ταν άπαραίτητος γιά νά μιλήση
πρός τίς έκατοντάδες τών συγκεν
τρωμένων, έχρησιμοποίησε κασό-
νες, επάνω στίς οποίες είχαν ρί-
|ει ενα ταπέτο... Ποία σημασία
μποοοΰσε νά έχη γι' αυτόν ή κα-
σόνα; Άρκοΰσε ότι ή παρουσία
τοι τόντονε τόν κόσμο τών πιστών.
Αυτήν την τακτικήν τής «έν τα
πεινοφοοσΰνη μεγαλοπρεπείας» κρα
τοϋσε ολα τα ΰπεοδεκαπέντε χρό
νια τής Άρχιερατείας του. Ή Άρ
χιεπιβκοπή είχε ενα αΰτοκίνητο, ά
μεοικανικής μάρκας «ΝΑΣ» στόν
παλιό καί άπηρχαιωμένο τύπο τής
λιμουζίνας. Οί σοϋστες του ήταν
«γιά κλάματα» καί δέν τοϋ έπε-
τρεπαν νά ταξιδεύη στοΰς άστρω-
τους, κατά τό μεγαλύτερο μέρος,
δρόμους τών Αθηνών, χωρί; τα
νε((·ρά τών έπιβατών νά ΰποφρ-
ρουν· «Φθίνοΐ'σι καί πόλεις», έ¬
γραψεν ό Πλοΰταρχος καί έπανε-
λάμβανε σάν ίστορικός δ Χρυσό-
στομος. Κατά συνέπειαν καί ή γη
ρασμένη <.<ΝΑΣ», παρά τό έπίση- μο φορτίο της, δέν μποοοΰσε νά ξεφύγη άπό τό μεγάλο νόμο. "Ελα ίίμως ποΰ καί ό Άρχιεπί- σκοπος ήταν άμετάθετος στίς άπό ψεις τού! Δέν ήθελε νά υποβλη¬ θή ή Άρχιεπισκοπή στήν δαπάνη τής άγοράς νέου αυτοκίνητον. Πώ; μποροϋσε νά αγοράζη αΰτοκίνητο γιά την εύμάρεια τοϋ Άοχιεπισκό πον τηε, ίίταν χιλιάδες προσφύ¬ γων ϊοΰσαν κάτω άπό ντενεκέδες, παλιοσανίδες καί ταοιιβάλια, μέηα σε χαμόσπιτα. Την λνσι, 8μ(ος, την εδωσε πολΰ σΐ'ντόμιος ή <ΝΑΣ»! Τόν έκαμε νά νατπλάβη ίίτι ή ιδία δέν ήταν πορά ενα μέσον μεταφοράς καί ίίχι σκοπός πολΐ'τελείας, καί ότι, τέλος πάντοιν, ηθελρ «άλλαγμα»... ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου ' Ι. ' Αρχιεπισκοτιής Αθηνών Κ «ά ένώ μίαν ωραίαν εσπέραν ε- τρεχε άγκομαχώντας σ' ενα ρο- μαντικό χοιμάτινο δρόμο, ξαΐΓνικά σκόνταψε σέ μιά παγίδα - λακ- κούβα, ποΰ άθέατη καραδοκοϋηε τα θΰματά της, στεΎαξε, πήδηορ καί μαζί μ' (ΐντήν ?κανε καί τού; άνΰποπτους έπιβαίνοντας νά την άκολουθήσουν στό χορό της, μΡ ^. ποτέλεσμα τό «καλνμμαϋχι» τού Αρχιεπίσκοπον, νά φθάση ξαφνι- κά, μ' ενα γερό χτι'>πημα πού ε-
φαγε στήν όροφή τής «λιμουζί-
νας», στήν... μύτη τού!!
Αύτό τό γεγονός, ωδήγησε οέ
λ.ίγο στήν άντικατάστασι τής
<-ΝΑΣ>, ή όποία, άφοΰ ?ζησε έν
μέσοι τιμών, ανεν τίμιον «απεδό¬
θη είς την άποστρατείαν»... Στήν
άπόφασι αυτή τής άνάγκης, 6οή-
θησε καί οΐκονομικός λόγος. Τα
εξοδα γιά τίς έπισκενές τού ,Τ'ΐνάο
χαιου αύτοκινήτου, ήταν μεγαλντε
ρα άπό την ωφελεία τής διατηοή-
σείός του.
Ή τακτική δμως, τής «έν τομτει
νότητι μεγαλ.οπρεπείας» δέν εφθα
σε μέχρι τοϋ σημείον ωστε νά χά
ταστρέψη ή μία την ήλλη. Πφίν
άπό κάθε αλλο ηρόντιζε, ωστε κιιί
τό άξίικμά τον καί ή όφριλομένη
πρός αύτό τιμή νά μην ξεπεφτη,
Μποοοΰσε ό ίδιος νά είναι ταπεινό
•Γροιν καί νά παραιτήται μέ ίΰχί-
ρεια άπό ο,τιδήποτε άνήκε σ' αίι-
τόν. Τοΰ άξιώματός τον ίίμ«ις ή.
την θεμαΤίΗΐνλαξ καί ?τσι τό άν-
τιλαμβανόταν καί δέν έπέτρεπε μει
ώσει; ή άμφισβητήσεις γνροι άτ,'
αυτή.
Μ' αΰτές τίς άντιλήψεις, οταν
κάποτε τοϋ διεμηννθη άπό τόν Πάγ
καλο, δικτάτορα τότε, ότι μέ άρι-
στίνδην Σννοδο θά τόν «καθίατα
εκπτο)τονν>, γιατί δέν δεχόταν νά
σνμβάλη στήν άνάδειξι ώς Μητρο
πολίτον ενός προστατενομενον τον,
είπε μέ ήρεμία πρός τόν δια6ι6α-
στή τοϋ σννταρακτικοΰ μηννμητος:
— Παρακαλώ νά είηήτε είς τόν
κ. Πρόεορον, δτι έκεΐνος είναι
πρόσκαιρος βρχ<ον, έγώ δ' Ιβοβι- ος! θά άντικατασταθώ βιά τού βανάτου μου! {Σ ννεχίζετηι ι Κατά $τη 1900- 1920 Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ Τού συνεργάτου μα; ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΓ ώς οπλον κ.ατά τοΰ διαβόλου. Ή μονή επλουτίσθη μέ πολύτι μα κειμήλια, Εΰαγγρλια Σιλιτάρι άμφια χρυσοποίκιλτα, πολύτιμον κώδικες καί χειρόγροιφα. Μεταξ τών σπουδαιότερον είν<ιι ή Σται ροθήκη μέ πολυτίμους λίθονς, δώ ρο τοΰ Νικηφόρον Φιοκά καθώι καί κάλλνιια Ευαγγέλιον μεγάλη άξίας. Στά 0(ϊ4 οί μοναχοί τής Λαύρα ε(ρτασαν τοΰς 80 καί στά 969 ο,νσει λόγιος καί όργανωτικός Ά θανάσιος έξέδωσε τό προιυρισμένο γι' αυτήν Κτητορικό τνπικό. "Κνα έγκωμιαστικό τροπάριο λέ γει γι' αντό τα εξής: Νύμοι θείοις νπείκιον κιιί ταίς προσταγαϊς πειθαρχών τοΰ ποιή- σαντος, νομοθέτης ΐοφθης, μονα- στών καί κανών άκριβέστατος, παιδεντής άφρόνιον καί όδηγός π?- πλανημένιον καί φιοστήρ τών έν σκότει άοίδιμε· θε(ι>ρεϊτίΐι δικαίως ώς δ άρχη-
γός τών μοναστιον τοϋ Άγιον
"Οοονς, «Άθω χό μέγ« κλέος,
Πατέριον κορωνίς».
ΊΙδΰς ενήΰς κ(ά χρηστός, έπιει
κης κ(ΐί μέτριος, ενπρόσιτος, προ-
οννής, ίλεήικον, σνμπαθής, ενσπλα
χνος, ίλα'.ιός τοίς τοόποις, χριστο
αίμητος τοίς ήθεσι στάθηκ.ε δ
"Αγιος σύμ'Γΐυνα μ' ?να αλλο τρο
πάρις.
Στά 1 ()()() μ.Χ. ςταν άνέβηκε
στήν όροο,ή ν/ι έποπτενση τό έ'ργο
ή στέγη ΰπεχώρησε καί εθαψε μιι
ζί μέ τύν "Αγιο άλλονς εξ. Ετά¬
φη ϊίς τό Καθ,ολικόν τής Μονής
κα£ Α(| ηγοΰνται οί μοναχοί !)τι ίί-
σες '(9θές θ,έλη^αν οί παλαιότεροι
νά μεταφερονν τ^ σκήνωμ,ά τρυ
έξέπεμι|<ε άςτραπές καί φλό,γες, σημεϊο ηρνητικό γιά την μεταφο ^Λ τού. Στό ανναξάρι τον δ,ιαβριζΐΐ κα¬ νείς κα( τα εξής: Ίάσα-^ό, τίνα άπό, λέπρας έγλΰ- τω^ε ναυτικο,ΰς με τό πλοϊον τρΐ', καί άπ' ΐό μ(«ωμένς σιν·|δόνι τού Άγίςν άνίστατό τις έκ νόσον, χα- λά "βτσι άπεβίωσε ό μέγαξ ^τής τής 'ΑγιθΟ«ιτικής μοναστι- κής πρλιτείας Άήανάριος Άθωνί- ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΣΙΑΤΙΑΗ2 Πϊΐραιίις 10—7—-1|)β!) ΔΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ω Τηλεοράσεως καί τηλεπικοι- νωνιακοΰ ύλιν,οΰ. Ή γνωστή παγχοσμίως κασσιτε^εροκόλ- λησις τοΰ Άγγλικοϋ Εργο- στασίου «Μουλτικορ Σόλντερς Λ.τ.δ.» Ζητήοατε τιμάς καί προσπέκτοι^ς από τήγ Γεν. Άντ-.προσιοπϊίαν. ΦΩΤΗΣ Σ. ΟΥΑΚΕΡΟΓΛΟΥ, (9ησέ ως 7, Δ' δροφος. Αθήναι 125. Τηλ. 22β.024· ΤΡΑΙΙΕΖΟΤ2 Έκαστην Κνριακήν εδίδετο είς τό θεοφνλάκτειον Νηπιαγιογεϊον έπιστημονική διάλεξις πρό πνκνο- τά".ον άκροιχτηρίον. Όμιληταί ή¬ σαν: Ό Έλενθεριος Κούσης, ό Νικ. Λιθοξόος, οΐκαθηγηταί Βα¬ σιλειάδης, Χειμιονίδης, ό ίστορι- κός Κάλφογλου, ό άρχιτρκτων Φΐ'λλίϊης καί άλλοι. Μετά τό πέρας έκάστης διαλέ- ξεως, έπηκολί'θει καλλιτεχνική ά- παγγελία νπό τοΰ Δημ. Κοντσο- γιαννοπούλον καί εκτέλεσις ΙΙον- τιακών άσμάτων νπό την διενθνν- σιν τοϋ πρωτοψάλτον καί ανλλο γειιις αυτών Τριανταφύλλον Γε(ι>ρ
γιάδον.
Έ(Γημερίς «-ΛΟΓΌΣ»
Τ ο α π ε 'ί ο ΰ ς
Ίανονάριος 1917
ΙΙερί τής έθνολογικής καταστάσε¬
ως τοΰ Νομοϋ Τρίΐπεϊοϋντος
«Έν ιιέσω άπείοου κόσμον έγέ
νετο ή διάλεξις τής παρελθονσης
Κυριακής. Ό κ· Κάλφογλον, με
την διακρίνονσαν αυτόν έμβρίθει-
αν καί πολνμάθειαν, άνεπτΐ'ξε τό
σποΐ'δαιότατον ξήτημα τής έθνολο
γικής καταστόσεοις τοϋ Νομοϋ
Τραπεζοϋντος ά-τό των αρχαιοτά¬
των χρόνοιν μέχοι σήμερον. Λι' Λ-
καταικιχήτιην έπιχειοημάτίιιν, εχιον
ώς μαρτνρίας τα σνγγράμιιατα άρ
χιιιοτι ροιν κι/ί νε(,)τερο)ν σνγγρα-
Γρέοιν καί ίσοοικών, άνήηεσεν εν
ποος εν άπαντα τα έπιχειοήματα
των νεώτερον παραχαρακτών κιιϊ
διαστροφέων τή; αληθείας, οίτι-
νρς ρφαντ·-'·σθ ,σαν, ότι είναι δνν -
τόν νά δ αικτισβητήσωσι την έλλι,
νίκην χροιάν τής χώρας ταύτης,
'λπό την ίμΙΊριθή ταύτην διάλε
ι ν πο'/ά ίοιδά/Ο ) τό άκροατήΐϊ,
όν κιιί πλείστα ήντλησε καί έξη/
Π ε σο((Χτερον μέν άφ' ενός, ΰγι-
κπτερον δέ άφ' ότρρον.
Λέγομεν ΰγιέστερον, διότι, ίίπω:.
ορθώς παρετήοηαεν ή Λ.Σ. δ Μη
τηο.τολίτης. ή διάλεξις αντη ήτο
τ^νοτική, ήτο μία ξο>ογύνος έ'νε-
σις είς τό πώμα ήιιών, δεικννον
ηη ποία ήτο «νρκ(ΐθεν ή χώρα οΰ-
τη, τί δι' αύτην ΐίλλοι τεκτΐίίνον-
ται καί ποίαν οφείλομεν ημείς ίν
τ(ϊ( μέλλοντι ν« την διαφνλάξο)-
μεν.
Μετά την διάλεξιν, ό ίερο^άλ-
τηςτής ίνορίας τοί) Άγιον Ηα-
σιλείου κ. Α. Κουτσογιαννόπου-
)ος. άπήγγπλε ιιέ μεγάλο «ΐσθη
μα έ'μμετρον πηίημα «Την Σφα¬
γήν τής Χίου», συγκ.ινήσας μέχρι
δακρνον τό ακροατήριον».
(Άοχβμιν Δ. Κοιιτσογιαννοπούλον)
Καί άκςλουθ,εΐ ή διάλεξις τοϋ
ένς^ Αηιι. Φνλλ{ζη.
ΠΕΡΙ
'Κφημερίς «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ Α-
>!ΑΤΟΛΗΣ> Τραπεζοΰς
21 Ίανη>αρίον 1917
Την ,-κιρελθοϋσαν Κυριακήν ε¬
γένετο έν τώ θεοφνλακτείω Νη-
πιαγι.ιγείω, ενώπιον πολνπληθοϋς
ακροατήριον ή προαγγελθείσα διά
λέξις «Περί τού ({νϊαντινοϋ Ρν-
βμοΰ καί τοΰ άριστονργήματος αν
τον» υπό τ9ν φίλον συμπολίτου κ.
Δημ. Φνλλίξη, άρχιτέκτονος·
Ό επιστήμων άγορητής
χε πυλΰ είς την εκλογήν τού θέ-
ματος αύτομ, καθ* ίίτι, ένόβοι τό
άρ,στονργηίΐα τούτο, όπερ συν άλ¬
λοις κατέστησε τό όνομα τον Ίον
στινιανού άθάνατον, ΟΛοτελ.εϊ ?να
σκοπόν, πρός όν απασα ή έθνιχή
ϊωή καί κίνησις, αποβλέπει, ήτο
άνάγκη νά καταστή γνοιστή ή ί¬
στορία αυτόν κιιί ή άνατοαική, οι"-
τως ειπείν, περιγραφή των διαφό
ρων αυτού μερών.
Καί ή διαπραγμάτωσις τοΰ θί-
μιιτος ομοίως υπήρξεν επιτύχη;.
Μετά τό πέρας τής όμιλ.ίας, ΰ
άρισ.ερός ι|>άλτης τού Άγίου Βα
σιλείον κ. Κουτσογιαννύπουλος ά-
πήγγειλε μετά λίΐμπροϋ {ί(του; καί
έξαιρέτοΐ' ΰποκριτικής ουνάμκ'ΐ;
ι> ποίημα «Ό Παλαιολόγος».
Χορός υπό την διεύθυνσιν τού
ιιονσικοδιδασκάλοΐ' κ. Τρ. Γεοογι
άδον εψαλεν έν άρχή καί έν τέ¬
λει τής εορτής, ασματα ίγχώοιπ
καί δημιόδη, προσδώσας οΓιτιο χπί
ενθνμον χροιάν είς τό αοΛαρόν
τής εορτής».
Άκολονθεϊ ή διάλεξις τού κα¬
θηγητού Φίλ. Χειμωνίδον. περί
τής «Αίτίας τοΰ θανατον τΛν όρ-
γιινικών δντίυν*.
Ίί((ημερίς «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ Α-
ΧΤΟΛΗΣ» Τραπεξοΰς.
Φεβρονάριος 1917
·<1'ήν πίΐοελθονσιιν Κί'ριακήν ό κ. Φίλιππος Χειμωνίδης, έν μεο·1" άπειρον ακροατήριον ϊκαμε την επιστημονικήν αύτοΰ διάλεξιν .ιεοι τής «Αίτίας τοΰ θ(ΐνάτου τΛν »(? · γανικών όντ«>ν>.
Ό κ. Φίλιππος Χειμοινίδης, »
βαθί·ς κιιθηγητής καί ακάματος
τής έπιστήμης έργάτης, ιιέ την
διακρίνονσαν (ΐύτόν γλαπιιρότητα
(ΐιιί διαύγειαν πνενματος, έποιιγμ"
-ένθα ιό κατ' εξοχήν έπιστημονι-
<(όν αντύ καί δνσκατάληπτον ζ)|Τη μα, μετά τοιαύτης σαφηνείας, Μ¬ ήτε δυνάμεθα νά ιϊποιμεν ότι τί>
Οέιια εγένετο καταληπτόν υπό τοι
πολλοϋ κόπμου, είς τόν θΛυΐον ε¬
δόθη απιιξ ετι άφορμή νά έχτιμΐ]
ση την πραγματικήν αξίαν Π'»1
έμίΐριθοΰς κιιί μετοιόφρονος τον·
του έπιστήμονος, ό οποίος εΐνπι <■- να Λπό τα κοομήματα τοΰ ή(ΐετε- ρου Φρυντιοτηρίον· Είς τόν αγαπητόν ημών φίλον έκφράζομεν τα Οερμότατα βΐ'γΧ·*- '-'ητήρ.α. Μετά την διάλεξιν, δ κ. Λ. Κου τσογιαννόπονλος άπήγγειλε πολΰ ο>ρ«ία τάς «Λνο Σημαίας» τοΰ Ι.
Πολέμη».
('Αίρν Δ. Κςντσογιαννρπονλον»
(5ν,νεχί£ετ(ΐι)
ΓΡΑφΙΚΑΙ
Γροβ.κή "Πή
Ι. ΣΙΛΕΑΙΑΔΗΣ
Βύσαης 14
Τηλ 316-385
Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΤΌΙ
Α ΓΡΗΓΟΡ.ΑΔΗΣ
Δπχεται Βηλαρα 7
Πλατ Άγίου ΚονστοντΙνου
(Όμόνύΐο) 9 - : καΐ 4 ■ · μ·μ·
Τηλ. 525387
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ1821
Ή είδηση
Ε'
τής
ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ,
τ. Δ) ντοϋ το0 'Τ πουργείου Γεωργίας
όπλα ό δέ στρατιωτικάς διοικη-
τής απήντησε άπό τή Βημογερον-
καταστροφής
Ο-
ντελινοΰ διαδοθείσα άνά την
θωμανικήν Αΰτοκρατορίαν, είχε
έντυπωσιακή άπήχηση στούς λα-
ούς της. Στονς Τούρκονς προ-
κάλεσε συγχύση καί όργή, στούς
ραγιάδες χαρά, ίμπιστοσννη στύν
άγώνα κι' έλπίδες.
'Ε| άφορμής των γεγονότον
αυτών, τόσο στό Άϊβαλί οσο καί
στά γειτονικά Μοσχονήσια δημι-
ουργήθηκε μιά έξαιρετικά έκκρη-
κτική κατάσταση.
"Αλλος Τοϋρκος 'ιστορικός, ό
Αχμέτ Άταουλλάχ Σανί - Ζαν-
τέ, έξετάξων την δράση τής Φι-
λικής 'Εταιρείας σαφώς σημειώνει
ότι στή Τονρκική Κυβέρνηση υ¬
πήρχαν καταγγελίες γιά σχέδια
έξέγερσης των 'Ελλήνο)ν τής Πό-
λης καί γιά την έπικειμένη έπα-
ναστατική δράση των Έλλήνων.
ΟΙ καταγγελίες εφεραν ότι θ' ά-
ποβιδάξονταν ενοπλοι στό Άϊβαλί
καί στά Μοσχονήσια γιά νά νποκι-
νήσουν τοΰς ραγιάδες των με-
ρών έκείνιον σέ έπανάσταση. Ό
Αχμέτ Δξεβδέτ πασάς πάλιν, ά-
ναφέρει ότι κατά τίς ήμέρες έκεϊ-
νες παρετηρήθησαν ίίποπτες κινή¬
σει ς άνάμεσα στούς Έλληνες τοϋ
Άϊβαλιοΰ.
Γιαυτό καί στάλθηκε έκεί μέ¬
σω τού Άγιασμέντ (Άγιασμα-
τίου) ό βοϊδόδας τού Ντενιζλή ό
Ταβασή — Όσμάν Άγδς μέ δύ-
ναμη στρατιιοτική γιά νά ενεργή¬
ση τόν άφοπλισμό των κάτοικον.
Ό ίδιος άναφέοει ότι τίς ήμέρες
έκεΐνες έφθασε στή Πόλη άναφο-
άρ τοΰ ΰποναυάρχου Σεγίτ - Ά-
λή - Τουμπέη - Ζαντέ, δπου άνε-
φέρετο ότι οί ραγιάδες τοϋ Μο-
σχονησίου, κατέβηκαν στή παρα-
λία καί έβύθισαν μίαν άκατον
τοΰ σΐόλου την οποίαν είχε στεί-
λη έκεΐ ό 'Τποναύαρχος.
"Οταν έ|έσπασε ή έπανάσταση,
ή τουρκική Διοίκηση τής Περγά-
μου ξήτησε, κατόπιν διαταγής της
Πόλης, άπό την Δημογεροντία τού
Άϊβαλιοΰ, νά παραδώσονν οί κά-
τοικοι τα ΰπλα τους. Ή παράδο-
ση πραγματοποιήθηκε κατά τό με-
γαλύτερο μέρος. Στή σννέχεια έ¬
φθασε άπό τή Πέργαμο φρονρά ά-
πό έξακόσιους ανδρες γιά τή
φυλάξη δήθεν των Χριστιανών ά¬
πό τίς έπιδρομές των Ψαριανών.
ΟΙ δημογέροντες παρεκάλεσαν τόν
διοικητήν τής φρονρδς όπως δια¬
τάξη την στρατοπέδενση των άν-
δρών τοϋ ε"ξω άπό τή πολιτεία
γιά ν' άποφευχθοΰν έ'κτροπα έκ
μέρους αυτών καί έπεισόδια μέ
τούς κατοίκους. Αύτό κι' έγινε μέ
τή διαφορά ότι οί ανδρες εμπαι-
ναν την ήμέρα στή πολιτεία καί
άρχισαν νά προβαίνονν σέ βιαιο-
πραγίες καί ένοχλήσεις γυναικών.
Ή σνμπεριφορά αύτη έξερέθιΐΐε
τοΰς πολίτες καί κάποια μερά ξε-
σηκώθηκαν κι ίδιωξαν τοϋς κα-
κοποιούς έ'ξο) άπ' τή πόλη.
Ή Διοίκηση της Πέργαμον κι'
δ άρχηγός τής φρονράς άδιαφό-
ρησαν στά έ'ίΐανειλημμένα διαβή-
ματα των δημογερόντων, ό δέ
φρούραρχος έκμεταλλευόμενος τό
έπεισόδιο, ζήτησε άπό τή Πέογα-
μο βοηθεία. Τόΐε τέσσαρες χιλιά-
δες περίπου άτακτοι προερχόμενοι
Λπό τή Πέργαμο καί τα γύρω τοϋ
Άϊβαλιοΰ Τονρκοχώρια, ήρθαν
κι' έγκατεστάθηκαν μέσα στό Ά-
ϊβαλί, μέσα στά χριστιανικά σπί-
τια άπό τα όποία πέταξαν στούς
δρόμους τοϋς ένοίκους. Ταυτόχρο-
να άρχισαν έπίμονες Βρευνες γιά
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΣΩΤΗΡΑΣ
ΛΗΣΤΗΣ ΠΡΩΤΟΣ ΟΙΚΗΤΟΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ
Ό "Ιησούς Χρηστάς παγκότμΐοζ Σωτήρας
τία όπως αναλάβη Χή τροφοδοσία
των τακτικών καί άτάκτων καί
καταβάλη μεγάλα χρηματικά πο-
σά γιά τίς άνάγκες όήθεν τ ου
στρατεύματος.
. · *
"Οταν ή τουρκική ναντική μοί-
ρα υπό τόν ΰποναϋαρχο Τονμπέκ '
προσορμίσθηκε στό νησί Μόσχος
τού συμπλεγμάτος των Μοσχονη- (
σί'ον, οί Τουρκικές άρχές τού Ά-
ϊβαλιοΰ, ΰποχρέωναν τή δημογε¬
ροντία ν' αναλάβη τή τροφοδοσία
καί τοΰ στόλου. Μαοΰνες φορτώ
θηκαν μέ ψωμιά, φροϋτα, σφα- '
χτά κι' άλλα έφόδια καί στάλθη- |
καν στό στύλο. 'Εκεϊ δμως δέν
βρήκαν κανένα πλοϊο οί δέ ψαρά-
δες τού γειτονικοΰ Ίχθυοτροφείου
«Νταλιάνι·» εδιοσαν τή πληροφορία
ότι δ στόλος τή νύχτα εκοψε τίς
άγκυρες κι' εφυγε έσπευσμένα. |
ΕΙχε ειδοποιηθη άπό τή Μυτιλήνη
ότι προσεβάλλετο στήν Έρεσό τό
δίκροτο κι' έσπευσε σέ βοηθεία
τού. Έπιστρέφοντας ό ελληνικάς
στόλος άπό τα Στενά, εΌτειλε νά
προπορευθοΰν μερικά πλοϊιι μέ την
έντολή νά πλεύσουν κατά μήκος
των Μικρασιατικών άκτών γιά νά
ίξακριβώσουν ποία κατάσταση έ-
πικρατεί στούς έκεΐ χριστιανικοΰς
πληθυσμούς. "Ενα άπό τα πλοΐα ε¬
πέστρεψε γιά νά αναγγείλη στό
ναύαρχο 8τι οί Κυδιονιεΐς καί Μο-
σχονήσιοι βρίσκονταν σέ δεινή θέ¬
ση γιατί οί Τοϋρκοι άφοΰ τούς
ά({όπλισαν τώρα τοΰς άπειλοϋν μέ
σφαγή. Μόλις ό στόλος έλαβε αΰ- '
τή τή πληροφορία, έσπευσε πρός
τα Μοσχονήσια καί τή πρώτη Ί-
ουνίου έφθασε έ'ξω άπ' τή χτι-
στή γέφνρα πού ένώνει τό Κρε,μ-
βυδονήσι μέ τή στεριά· Στά Μο¬
σχονήσια είχαν καταφύγει πολλές
οίκογένειες Άϊβαλιωτων καί πρό
πρό πάντων εύπόρων, οί οποίες '
καθώς καί οί Μοσχονήσιοι άποφά-
σισαν νά μπαρκάρουν μέ τα πλοΐα
γιά νά σωθοΰν άπό την τοιιρκική
άπειλή. Στό μεταξϋ μέ τή προ- ,
αέγγιση τοϋ ελληνικόν στόλου, οί
λιγοστοί Τοΰρκοι ΰπάλληλοι καί |
στρατκοτικοί ποΰ βρίσκονταν έ- {
πάνο) στά Μοσχονήσια, πέρασαν
στό Άϊβαλί. Ό άγοη'ΐστής Λάμ-
προς Κουτσονίκας στή Γενική Ί-
στορία τής 'Ελληνικής Έπαναστά-
σεως γράφει ότι: «Οί Μοσχονή¬
σιοι, Ίδόντες τόν ελληνικόν στό-
λον έλλιμενισμένον είς την παρα¬
λίαν αυτών, υψωσαν την ελληνι¬
κήν σημαίαν την 2 Ίουνίου».
Ό ναύαρχος Τομπάζης στίς 2
Ίουνίου εστειλε μήνυμα στοΰς
προυχόντας τοΰ Άϊβαλιοΰ γιά νά
τοΰς πληροφορήση ότι αν ό λαός
ήθελε νά φύγη, αΰτός άναλάμβα-
νε νά προστατεύση την έπιβίβασή
τού στά πλοΐα άπ' τή ^τιστή γέ-
φυρα. Ό δημογέροντας Χατζη-
θηνάσης πήγε ό [διός στό ναΰαη-
χο καί τούπε ότι γιά νά σο>θή ό
πληθυσαός άπό τή σφαγή των
έξαγριωμένων Τούρκων, θάπρεπε
ό στόλος ν' άπομακρυνθή τό τα-
χύτερο γιατί άμέτρητα πλήθη ά-
τάκτιρ)ν αρχισαν νά κατεβαίνσυν
στή πολιτεία καί οί άρχές ξητοΰ-
σαν γιά έγγύηση όμήρους. Πριΐ-
γματικά άπό τα ξημερώματα τής
2ας Ίοννίου ήρχισαν νά συρρέ-
ουν πλήθη έφίππων Τούρκων ά¬
τάκτων οί δποΐοι θρονιάζονταν στά
χριστιανικά σπίτια καί έπιδίδον-
ταν σέ άπροκάλυπτες βιαιοπραγί-
ες κατά τών κάτοικον.
(Συνεχίζεται)
ΕΝΑ ΤΑΞΕΙΔΙ ΣΤΙΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ
Αί Τουριστικαί έπιχειρήσεις
«I-
ΚΑΡΟΣ* Γ. Ξυδιάς, πλατεΐα Ό-
μονοίας, Άγίου Κωνσταντίνου 2,
τηλ. 534*774 καί 527.804, όργανώ
νούν μίαν άπό τάς πλέον ένδιαφε-
ρούσας Κρουοιζιέρας, μέ τό πολυ-
τελές Α)Π ΟΔΤΣΣΕΤΣ, ειδι¬
κώς1 ναυλωθέν άπό 6 εως 13 'Ο-
κτωβρίου είς Κωνσταντινούπολιν—·
Σμύρνην — "Εφεσον—Πέργαμον
—Τροίαν—Προύσσαν.
Είς την ε'ιδικήν αυτήν άρτίως όρ
γανιομένην Κρουαζιέραν θά συμμρ
τάσχουν καί έκλεκτές προσωπικότη
τες τοϋ πνευματικοϋ καί καλλιτε-
χνικοϋ κύσμου, έκ τών δποίιον ό
διακεκριμμένος λόγιος Σμυρναιο
λύγος Άντιπρόεδρος τοΰ Συνδέ·
σμου 'Ελλήνων Λογοτεχνων κ. Χρ.
Σολωμονίδης καί δ ήθοποιός—ποι-
ητής κ. Γ. Μέτσολης ποΰ θά διαν
θίσουν τό πρόγραμμιι τής έκδρο-
μής μέ ώραιότατες άπαγγελίες
σχετικές μέ τοΰς χώρους των έπι-
σκεψεων, των άξέχαστων αυτών
χαμένων Πατρίδιον·
Επί πλέον είδικοί συνοδοί θά
((■ροντίσουν διά την όηγάνιοσιν έορ-
τών εύχ<ιοίστ(ον σνναναστροφων, κοκταίηλ, προβολων, παραστάσε- πρώτ°ς οΐκήτο ρσς το0 Ποροίδείσου Ένας είναι 6 Πα.τοδΟ ναμος Θεός "Ο Πατήρ τ' "Αγιο ΠνεΟ μα καϊ ό Υιός Τρϊα ττρόσωττα, ναί. Θε ός δαωζ έ"νας νά τό έν.οήση ανθρωττ οζ. ηδύνατο, κανένας Μία ενεργεια, μ!α δύντι μΐς καΐ ούσία σ' Αυτόν ά ήκε', τΐμή, δόξα καί ή βασιλείω Πλάστης. δημιουργός τ' άνβρώτου Τριάς Άγία εΐκόνα Αυτής άτταράλλα κτη καϊ άμοία Ίδιώιιατα θεΐα τού 65ω σε δυνητικά μέ την θέλησί τού νά τά κάνη ένεργητΐκά Νά Οττοτάξη θέλησί τού στή θέλησί τή βΐΐκή καΐ γ! η ζωντσνή είκό.α θϊοθ ο "Ομως ό Έωσψόρος τ= Ο ϊ^ησε παγίδα άττεμακρύνθη τοΰ Θεοϋ έ'π:σ€ στήν άμαοτία Αδαμ καϊ Εϋ3 δέν —Ι στ:υ:ταν στόν Θεό δμως στδν λόγο τόν Έωιτφορ κο στό. κόσμο Λ θάνατος ώς ΐΐμωρία δρ τοθ Ά5άμ και Ευ άς την άνταρσία Ή υπόθεσις Αδαμ " παιονε χάρΐ Θ^ϊκή διότι ή &ιια.οτία δέν ήτο προαιρετική *Ηιο ιτροογμαΤικά άττσ τη δΐαβολΐκή κι' ϊπρεπε ό θάνατο», ώς τιμωρία νά καταργηθή Πτώσΐ εγνώριζε ή -προ ορατικό'ης το0 ©?οΟ κ' εΤχε άττοφασίσει α ττοττολή, τοθ ΥΙοΟ ανθοωττος νά γίνη ίκ Πιχρθένου κο(1 Πνεύματος Άγίου εκτελέση σχέδιον σωτη ρίας ©εοθ τοθ άϊδίου "Ανθρωπος ?γι-ε στόν κό^μο έστάλη άφοο σταυρωθη και τα φή νά πάη στόν "Αδη Νά κσ/τσΛύαη τό βασΐ λειο τού βανάτου καΐ βγάλεΐ τάς ψυχάς ττού ήσαν ίκεΤ κάτω λόγο Ίωάννη Βαΐπτιστή λυτρωτή ήλθαν άπο τόν "Αδη γιά την μεγάλη χάρΐ ξε τή χαρά μεγάλη ψυχές πού βγήκοο, άπ' τόν "Α5η ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΚΚΣΕΙΣ ΑΓΙ' ΤΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ Μνπμόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό θάνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γεν νησί Τού Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (Ι868 -1968) 20όν Ό Γιουβανάκ.ης, αν καί βούιζε τό κεφάλι τού άπ' τοΰς άτμηΰς τοϋ μοΰστου, δμο)ς δέν εχασε την ρΰκαιοίη. "Αοπαξε τό μολΰβι κι' άοχισε νά γράφη την παρακάτω κοιιιική ίστοηία. "Ητ(ΐνε ό μακαρίτης, πονό|ιΐ'χος καί θρο'(ο(',οΰμρνος χριστιανός. Θεό; σχοχ.ιέστον τόν Μπάρμπα Σ:άθΐ|. Τα χρόνια τού ναχουμε! ...'Λμήν... Τραπεζίτης δέν ητανε, άλλ.' οΰτε· κ<ιί έ'μπορος. ΟΓιτρ ποτέ τον έ'κκμε όουλειές τού ποδαοιοΰ. Οί'·τε δάσκαλος ήτανε, οϋτε κάν δημοσίας ΰπάλληλος, ποΰ ό Θεός νά μην άξιώνη κανενα, έκτός άπ' εκείνον; ποΰ τ' άβαλαν στό μυ- (ΐλ.ό τους, νά τινάξουν τα πεταλά άπ' την πε-ΐνα!.... Κοντολογής ή- • τανε έ'νας άπλοίκός τσελιγκας, μέ καμμιά πεντακοσαοιά γιδοπρόβα- τα, μέ τό τσελιγκάτο τού, έκεΐ ν.Λ.του στά ψηλά βοννά τής Ραιδρ στοΰ, σρ μιά ρΐδυλλιακή θέσι, υπιος λένε οί γραμμ(ΐτιϊοΰμε"νοι, γύριο— γΰριυ άπό θεώηατα πλατάνια, μέ Όσες ψυχές πίστευσαν περ! ελεύσεως έκεΐ Θϊ Άναστάντος Ίησοϋ έϊ "Ω> πόση χαρπ επήραν*
Παραδείσου πόρτα ά οί
κα] μπήκαν μέσα οί
Πηγαίνοντας έκεΐ βοήκ
ττρώτος μέτα στόν Ι Ιο
Νά φέρη στδν ώμο τγπ
Τό πλήθος των ψυχών
Ποΐόί ϊΐσαΐ σΰ καΐ ττώ..
καΐ φέρεις καΐ στόν Λ
Κα! ένώ εΤσαι ττροτγμα
Πώς πρώτας στόν Μο
Ναΐ. έγώ εΤπα στόν '·
Μ' άπαντα; Σήμ&ρσ
Έγώ δίχαΐα σταυοώθη
Αύτός αδικα δέ, ίττον
Έγώ ί.αίτοι σταυρωμζ
Λνεγνώρισα την
αν μέσα ενα ληστή
ρά5εισο νά κατοι«ή
μεγάλο σταυοά
αέ εί έν;στστΐκδ
μπηκες μέσα έδώ
μο σου βαρύ σταυρό
τΐκός, ώς φαΐνίσαι, ληστής
ράδεισο μττήκες καΐ κσ/τηικεΐς,-
τοεχουμενα γαργ(ΐο(ΐ νερα!
Σο:
Τό μνήσθητ! μου
Παράδεΐσο θασαι μαζ! μοιι
κα Εκανα ληστεΐες
ξε άμαρτίίς
νος εΐχα λογ'κή
ΊησοΟ την εΗϊκή
Στή σΤαύρωσί Τού σκί τος βαθΰ
ί^τΐ τρείς ώ»ες έκάλν ψε την γή
ΟΙ σταυοωταί Τού ώμο λόγονν δτι Αύτάς θεο"
"ΐ" έΚτύπουν τα στήβη γιά την άμαρτΐα
"Ολοι έτρΐχαν στούς δρόμους σάν τρελλοΐ
φοδήθηικπν μην ανοίξη καΐ τοθς καίταιπιή ή γή
Τότε εΪΓΤτα: Κύρΐε στή βουΐλεία Σου καΐ μενά
ΈκίΤνος· ΕΤσαι ττρώτο ς οίκήτορας τοΰ Παραδείσου
Γι' αύτό μ£ βλέπεΐι: ΐτοώτον μέσα έδώ
ά ψέρω καΐ στόν ώμο μου σταυρδ
"Υστερ<χ 6 'Ιησούς πά ρεδωκε τό Πνεϋμα στόν Άναρχο καΐ έιτου ράνιό Τού Πατ£ρα Ή γή εσεϊσθη έκ σει σμοθ καΐ έδονήθη τλ καταΓΓτέτασμα τοΟ Ν αοθ είς τα δύο ίσχίσθη ΟΙ νεκροΐ έ* τών τάφων άνεστήθηκαν καΐ στά Ίεροσόλυμα έν:φαν!σθηκα/ "Ετσΐ άτταρτίσθη θρΐάμ 6ου 'Εκκλησία στδν ουοσνΛ κα! στήν γή όμθία ά πό χριστιανΐκό στραΤο Κι' δποιος στρατολον εΤται άπό την γή έδώ μεταβαί.ει στήν "Ανω 'Εκ,<λησία στόν ούρανδ Άρκεΐ( δνβρωπε, νά ιτιστεΰης στό Σωτήρα ΧρΚΐτ& κι" εϋκολα μεταβαίνεΐς άπό γής στόν ούρσνΐ "Οφείλεις νά έξο·μο)ο γήσαι ά κοινωνής άπό τίς 4ιιαοτί£ς σου νά καθαρΐσθής Νά πράττης πράξεις εύάρεσΤίς στό Θεό «αί τότε άναντίλεκτα κερδίζεις τόν Ούρανό Νά ζής στον ούρανό σ' δλη την αίωνΐότητα ν' θΓ/άλλεσαι μ' δλη την οθράνΐο άγΐότητα παιδϊ στός παράδεισος!..· 'Εκεί απάνω άμεοιμνα ζοϋσρ ό Μπάρμπα Στά θης ρύτνχισιιενος μέ την κυρά Στά θαινα καί μέ την τσοΰπρα τονς. "Αρμεγε τα προβατάκια τού καί κατόπι τό γάλα τωστελνε στήν πολιτεία. Τής δ' άποδέλοιπες ωρες ξάπλα τσιμποΰκα κι' άγιος δ Θε¬ ός!... 'Έτσι ρύχάριστα περνοΰσε δ καιρός, άλλ' ϋπιος τα πράγματα σ' ρτοΰτονρ τύν μάταιο τόν κόσμο ρχουντ ενα τέλος, ετσι άπότομα κόπηκρ καί ή ρύτυχία τοΰ Μπάρμπα Καί ή α'ιτία ό διορισμός νέου άγροφΰλακα, τοϋ Μεμέτ Αγά ενός τοιώροΓΐου τούρκου, ώς έκεΐ επάνω!... ΙΙοτοΰρια, κόκκινη ζον- νάοιι τούλάχιστον δέκα μέτρα, σι- λάχι ΰπρρεςωπλισμρνο μέ κουμποΰ ρρς καί γιαταγάνια καί στό κεφά¬ λι μιά κατακόκκινη φεσάρα, ήσαν τα χαρακτηοιστικά τού. Άπό μα κρυά φώναζρ, 6 ά ρ δ α α α, ιϊπ' τό δρόμο μου!... Σωστό; ά- γριάνθρωπος ποΰ φοβόσουν νά τόν κνττάξη;!..- Βλέμμα λίαν 6λο- σνρό καί γεμάτο κακεντρρχεια. Μουστάκι Αρειμάνιο καί φεσι στοα βά — στριιβά κι' άσίκικα βαλ.με- Στοματάρα... Παναϊτσα μου!... Σιοστό πηγάδι!... Δοντά- οες..·. σοστά παλ.οΰκια!... Φρΰδια 4 Ίησοθς ύ ναι παγκόσμιος Σωτήρας καΐ των δαιμόνων άμ είλΐκτος όλετήρας Τό όνομα ΙΗΣΟΥΣ εδόθη κάτω άπ' τόν οθ,ρανο Σωτήρας κάθε άνθρώ τού π' έρχεται στόν κόσμο αθτό Βίπέ καΐ σύ: Σωτήρ<ΐ μου καΐ μενά θυμήσου καΐ κάνεμε οΐκήτορα τοθ Παραδείσου. Ίερείις ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠ ΟΥΛΟΣ - ΟΙ ΚΟΝΟΜΟΣ ών κλπ. Τα βράδυα θά δργανοΰται χορός καί τό τελευταϊο βράδυ άπο- χαιρετιστήριος δεξίωσις. Τό πλουσιώτατον πρόγραμμιι τόίν έπισκρψεων ποΰ τό έπιμελήθη- σαν οί πλέον είδικοί πνευματικοί άνθριοποι τής Πατρίδος μας, 6α- θεϊς μελητηταί των Ιστορικήν χω- ρων των «χαμένιον πατρίδιον» μας θά προσφερη είς τούς έκδρομείς την σπανίαν ευκαιρίαν νά ζήσουν στιγμρς ψυχικής έξάρσεως, πνευμα τικής συγκινήσεως καί αΐσθητικάς άπολαύσεις. Μέ τό πολυτελεστατο Α)Π Ο- ΑΤΣ ΣΕΤΣ, άπό τάς β εως 13 Ό κτοιβρίου τό Πρακτορείον «ΙΚΑ- ΡΟΣ» σας δίδει την εΰκαιρία μέ· τάς πλέον χαμηλάς τιμάς τοΰ τα¬ ξειδίου καί τό σπουδαιότερον ΧΩ- ΡΙΣ ΒΙΖΑ ,νά ζήσετε τό ονειρο καί την άγάπή ποΰ εχει κάθε καρ διά Έλληνική, γιά τοΰς Ίερούς έ- ] κεΓνους χώρους των χαμένων Πα- τρίδ(ον μας. ίΤουριστικαί επιχειρήσας «ΙΚΑ- ΡΟΣ» Γ. Ξυδιάς—Αγ Κων)νού 2, Όμόνοια, τηλ. 534.774—527. 804). ΙΩΛΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέκδοτος ίστορία έκ τοΰ πολέμο Ο 1340—41, ΧΩΡΙΣ ΘΕΩΡΗΣΙ ΜΕΓΑΑΗ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΑΙΝ - ΣΜΥΡΝΗΝ ΕΦΕΣΟΝ - ΠΕΡΓΑΜΟΝ ΤΡΟΙΑΝ - ΠΡΟΥΣΣΑ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ: Τουριστικαί 'Επιχειρή σεις « ΙΚΑΡΟΣ » Γ. Ξυδιάς Αγ. Κων)τίνου 2 Όμόνοια Τηλ. 534-774 - 527-804 Β' 5η ΝΟΕΜΒΡΙΟΎ 1940 , ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΟΤΝ ΤΟ.... ΚΕΝΟΝ !— ΜΙΑ ΔΙΑΤΑ ΓΗ ΤΗΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΦΕΡΑ ΡΑ ΗΤΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΗ ΜΛΝΤΙΚΩΤΑΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙ ΚΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ Συνεχίζων τάς έπιθρτικάς τού κροι'ισεις ό έχθοός έξεδήλΐ'ΐσεν άπό τής πρωίας 6ρ(ΐοτηοίαν ϊν·εργει«ν καθ1 όλοκλήοοτ1 τοϋ ΜΐΤίόπου τής Μεραρχίας καί Ιδιαιτέρως κατά των τομέιι>ν θεηποοτίας καί Νε-
γράδων.
Έβομβαρδίσθηηαν υπό τοϋ π·-
ροβολικοϋ έντον'ΐτατα (ι! θέσρις
τών ΰποτομέιον Παοίΐποτάμου,
Σουδενών καί Καλ.ΐ(ΐκίου.
'Επίσης έξεδηλιόθη σψοδρότατος
βομβαρδισμός καί κατά τΛν κίνων
θέσεων επί τοΰ ΐιΐΙ'ώματο; 2ιάστης
καί Μονής Σοισίνον τοϋ ίιποτοαρ
ως Γρίμπιανης αί οποίαι κ<ιθως περιγράφομεν είχον έκκϊνωθή την νύκτα τής 3ης πρός την 4ην Νο¬ εμβριού, οί δέ Ιταλοί ενόμιζον δτι κατείχοντο άκόμη καί δέν εί¬ χον την τόλμην νά λάβουν την μετ' αυτών επαφήν... Κατά την μεσημβρίαν, ίέλος, εδέησε νά προχωοήβουν κατόπιν μακράς προπαρασκευής το6 πν$ο- βολικοΰ τιυν βάλλοντος εί; τό κϊ νόν καί νά καταλάβουν αμαχητί τό χωρίον Ρεπετίστα, δπύτε καί μό¬ νον προώθηβαν εν τμήμα πεζικοθ. επί τοΰ έγκατιιλίλειμμρνου νψώ- ματος Νεπροβοϋνι- Έκ παραλλήλου μέ την προπα¬ ρασκευήν τοθ πυροβολικοθ καί ή έχθρική αεροπορία σνμμετέσχ*ν δραστηρίιι»; είς τόν δγώνα, βομ- βαρδίσασα τάς θέσεις μας έν τή γοαμμτί μάχης, τα μετόπκτθεν καί τ« Ίιβάννινα. Κατά την 14.30 ώραν δ ίχβρός κατόπιν σο;ροδράς προπαρασκευήν υπό τοΰ πιιρβ6βλικβ6 τού καί τής άεροπορίας, επετέθη διά σημαντι- χων βυνάμΐων πεξικοδ κ«τά τοΰ τομέως Νεγράδων &λλ.* απεκρού¬ σθη καί καθηλώθη πρό τής γραμμής άντιστάσεω; μέ πολλές άπώλειες. Ή επίθεσις τού ϊστρε φετο κυρίως εναντίον τών {ιψιημά τιυν Γεραμπάλα, Μ'ηλ.οράχη, Κου- μάτα, Μονή; Βελλδς. Άλλ' ή επίθεσις εναντίον τοΰ ΰποτομέος Βοοντισμένη; ήτο άκό μη σφοδροτέρα, διότι έκτός των ΐσχυρων τμημάτιυν πρξικοϋ συμμε τέσχον ταύτης καί πες>( τα πίντή
κοντα ('ίρματα μάχης. Τό εχθρικόν
πεζικόν έξοομήσαν επί τή;
θύνσεως Μονή Άγίου Ίακώβου
Γεσ;νρα Άγίου 'Λθανασίου
θωσε νά διέλθη τόν ποταμόν Κ
λαμάν έκεί ίίμο; ένεπΕσεν ε'ι; τό
ιτονικόν πϋρ των πολ.νβόλ.ων ΐή;
κυρίας γραμμής άντιστάσΐ'ως κα¬
θώς καί είς τα πνοά τοϋ πυρ
λικοΰ άνασχεσεοι;, όπότρ ήναγκ.ά
σθη νά στραο,ή πρός τα όπίσο)
νά διέλθη τόν ποταμόν μετά πολ-
λών άπωλειών.
Τό πυροίιολικόν μας έκεί, ύπίι
τόν θρυλικύν ταγματάρχην Κι·»στά
κην Δημ., ένέσπειρε τόν ΐίλεθρο.ν
είς τα έχθρικ.ά τμήματα διά τοΰ
εΰστύχου καί κεραυνρβόλου πυοός
τού. Τα δέ άρματα μάχης, έξορ-
μήσαντα έκ τοΰ χιορίου ΙΙαρακάλ'
μος, δέν είχον καλλιτέραν τύχην,
διότι υπό τό δραστικόν πΰρ τοΰ
πυ· ,άνέπα-
φα βραδύτρρον μερίμνη τής 8ηξΜε
ραρχία; καί συν'ίκρότήσην μετ
άλλων τμημάτων μικράν ·<τρθοιρη- Μονάδαν μας ί·ηιί» τόν Άλέσταν Κ. Σχετική πρός την περιγίκικτεϊσαν Λνωτέρο επίθεσιν των Ίτίκλων εναντίον τοΰ Τομέως Νεγράδων ϊίναι άκόλουθος ΰπ' αριθ. 275)4—11__ 40 Διαταγή τής Μεραρχίας Φε ράρα, την οποίαν καί θά σχολιά- σιομεν περοατέρο) δι' ολίγων χάριν τής ίστοοικής Αληθείας. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ< ρα εκαμνε τό ταχτικό τού γϋρο, στό τέλος καταστάλ.αζε στή στάνη τοΰ Μπάρμπα Στάθη. Ξάπλωνε ξετσίποπα τής άνοικονόμητες ξυλο ποδάρες τού καί περίμενε την ά- παραίτητη περιποίησι, πού επρεπε νά κάμη κάθε ρωμηός τής έποχής έκείνης, μπροστά στόν πρώτο τυ¬ χόντα γιοΐ'οούκην. Στήν ά ρχή ό Μπάρμπιι Στάθης, γιά εύνοή- τους λόγους, θεώρησε- φρόνιμο νά τόν ψευτοπεριποιηθή!... Γιά κά- μποσες μέρες, μόλις δ Μεμέτ ά- γας ϊκαμνε την έμφάνισί τού, τοΰ- φερνε καπνό γιά την τσιμποϋκα το', καί μιά γαβάθα γεμάτη φρέ σκο γάλα, άρμΓγμένο τής ώρας. Κιιί ό Μεμέτ άγάς άλλο ποΰ δέν ίίθελε· "Αρπαζε ιιέ τής χεροϋκ.λες χου τή γ(ΐβάθα, άνοιγε τή στοματά ρα τού καί γκλάκ καί γκλοΰκ, Λ- δπαζε τό γάλα μέσα στήν άβυσ- σαλέα κ<ιί άπΰθμενηστοματάρατον! "Τστερα σκοϋπιίε μέ τόν άγκώνα τού τής μουσκεμυένες άγοιομουστά ν.ες τού, ί?περνε κατύπι την τσι¬ μποΰκα τού, καί την ρούφαγε τό οο ήδονικά, ποΰ θαρρείς πώς ϊοϋ- σε μέσ' στά έφτά οΰράνια!.... Με τα πέονοντας ενα ιιελιστάλαχτο Ιίφος, αν μπορή ετσι κανείς νά όνομάση ενα άπαίσιο στραβομου- τσοΰνιασμα, γιά νά ευχαριστήση γιά την περιποίησι ποΰ τοΰ έ'κα- ναν καί μ' ενα άλλαά Ίσμιιρλατήκ ήγουν χαίρετε, γκρεμιξόταν παίρ- νοντας την κατηφοριά γιΑ την πο¬ λιτεία. 'Κπειδή ή κατάστασι αύτη έπα νελήφθηκε πολλές φορές καί πήρε ενα μόνιμο χαρακτήρα ό Μπάρμπα Στάθης άρχισε νά σκέφτεται στά σοβαρά πως θά ξρμπλεχε μ' αυτόν τόν άλιτήριο Μεμέτ άγά. "Οτα' κάποτε σκέφτηκε νά άραιώση τή περιποιήσεις τού, ήγουν νά γεμίζη την Ρρημη την τσιμποϋκα τού μ καπνύ καί νά τοϋ φέρνη την γα βάθα γεμάτη γάλα κάνοντας κουτό, δ αλιτήριος μέ μεγάλη θρασι'τητα τοΰ άπαίτησε τό τ(' χτικύ χαράτσι, ΰπενθυμίζοντας μ βαρβαρότητα την ΰποχρέωσι ποι εΐχε ό ραγιάς, Λπέναντι στόν καθ τουρκαλά!... κάνοντας τεμενάδε καί ολα τού τα κεφια!... Τό πράμί άλλο δέν ίπερνε. Τό βιολί αύτ τοΰ Μεμέτ άγά, δρχισε νά στενο χωρή ΰπερβολ.ικά τόν Μπάρμπι Στάθη. Τράβαγε τα μαλλιά το δ φουκαράς, χ<ορίς νά βρίσκη λύ σιιιχτά καί χοντρά σάν παλαμάρι. ( σι γιά την άπαλλ.αγή τού, ήγον Μΰτη γερακιοϋ κα'ι στήθος σιοστή ζο.·.γκλ(ι!... Καί μόνο ποΰ εβλεπες, σου κ.οβοταν η άνασα. κόβοντας μιά καί καλή άπ' τή στ τύν ! ντ1 τό νοουσούζικο τό ποδάρι τού.. Ι Τοΰ κακου ίσφιγγε την κουτρο ι τοχ). Τίποτα!>-> Παλάβωσε δ κ.ακ
τοχ Τίπ
Σωστός άνθρωποφάγος τής ζού- μ0ιρος, γιατί δέν μποροϋσε ντ'
νκλας!..· Αΰτός λοιπόν δ νέος άγρο βρή τό γιοτρικό !...
([ΰλακαςόΜειιετ άγάς, άφοϋκάθεμέ (Σι/νεχίζετα )
ΠΟΝΤΙΟΙ ΑΠΟΪ ΠΑΤΕΡΕΣ
ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΘΩΝΙΤΗΣ Ο ΤΡΑΠΡΖΟΥΝΤΙΟΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΘΑΝ Α ΣΙΟΤ ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Β'
"Ας μνημονεΐ'θή έν παρόδθ) διά
την ιστορίαν, ότι δ Νικηφόρος
Φωκάς πρός δκισιΐάλισιν τής κα
τοχής τής Κρήτης έ'φερε καί έγκα
τέστησε στήν Κρήτη, Θράκες,
Μικρίΐσιάτες κ(ΐί πολλοΰς άπό τόν
Άκριτικόν Πόντον. Τό ϊδιο άπα-
ρασάλευτα εκανε καί ό Μεγάλος
Έθνάρχης Βενιζέλος, έγκαθιστών
τ«ς στή Μακεδονία Ποντίους πρό
σφυγας καί άλλους Μικ.ρασιάτας-
'Ετσι έξηγεϊται ή ζωηρότης καί
τό πολεμικόν μένος τών Κρητών
άπό την έπιμειξία τους μέ τοϋς
Σαρακινοΰς καί τοΰς ΙΙοντίονς μέ
τοΰς δποίους είναι τα·τόσημα πολ-
λά ήθη καί έ'θιμα τραγοΰδια, χο-
ροί καί προπαντός ή λΰρα, τό ίδιο
δηλ. μοΐ'σικό (ίργανο.
'Λναχωρώντας άπ' την Κρήτη
ό Άθανάσιος άποβιβάσθηκρ στόν
Πειραια καί άπό κεϊ άνέβηκε στήν
Άθήνα. Άπέναντι ακριβώς άπό
τό θησεϊο, 8που ό σΐμίΌΐνός στα
θ,μός των 'Ηλεκτρικών σιδ,ηροδρό
μων ί'ήρυο;ε μιά μικρή έκκλησοΰλα
ή δποία ετιμάτο έπ' ονόματι το>·.
Σήμερα στη θέσι της ΰι|ΐ(ΐ)θηκε
μεγαλίτερη καί ώραιότερη μά τι
μάται έπ' όνόμκτι Άθανασίου τού
Μεγάλον. Δεν γνωρίζιο ποίος έ'κα
νέ αί'τή την καινοτομία καί άσεβη
σε ?τσι πρός την Ιστορίη, κ«ί τή
παράδοσι! Μέ τα χρήματα, ποΰ
πήοε άπ' τόν Φωκά ό Άθανάσιος
Λρχισε νά κτίζη τή Μονή τ^ς Με¬
γίστης Λαΰρος, ι^τά 961 πού ·μ~
μαται έ.τ' ονόματι τής Παναγίας.
Άργότερα δταγ πληρθφορήφηκε
ίίτι δ ([(λος τ(>υ Αύτοκ/ράτωβ Φο>
κάς μπερδεοτηκε ρτά δίκτνα τής
(->εο(Γ(ΐνως την οποίαν καί παντρ^ύ
τηκε διέκοψε την οίκοδ,ομή καί
φθάνοντας στήν ΓΤόλι ήλεγξε πι-
κρά τόν Νικηΐίόρο, ποΰ ήκουσε μέ
ταπεινοσυνη τίς εκτιμήρεις τηϋ
<ί(λον το>' κα( τοί {ιπο<^χεθηκε μό λις τό ε'πιτρε'ψουν τα ήημόσια πρά γματα θά Εγκαταλείψη την άβχή καί ΘΑΌβη νά σΐ'νασκητέι|ιη μαϊί τού στό "Αγιο "Ορος. Ή ί·πόσχε σις 61(>ίΐιυι δεν έΐεπληριίιθη, γιατί
ή θεοφανώ μέ την Τσιμισκή ίδο-
λ.οφύνησαν τόν Αΰτοκράτρρα Φιυ-
κά, γιά τόν όποίο μάλιστα κάποι-
ος εγραΜ'ϊ μιά Λκολο>(θ{α, αάν
"Αγιο.
Ή Μονή τής Μεγίστης Λαύρας
έκτός άπ' τ,ά χρυηύβουλα τοΰ Ριιι-
μανοΰ καί Φωκτι ενισχυθή καί μέ
χρυσόβουλ.ο τοΰ Τσιμισκή, πού έπ«
κΰριοσε άργότερα δ Βασίλειος ό
Βουλγαοοκτόνος.
Μεγάλ.ο οέ ?κτ(ΐσι τό μοναστή
ρι τής Μεγίστης Λαύρας καί πλου
σκ'οτατο βέ κ.τίσματα, κϊλιά, άπο-
βήκες μ! τν)ν περίφημη τραπεζα-
ρ(« του καί τό Καθ,ολικό τι^υ. 2λο,
κέντρο διατηρεϊται θαλερό τρ κ»ι-
παρίσι, ποΰ ορ{>τεχ|ιε 6 "Λγιρς «α-
θι'ος καί τό μικρά έκκλησάκι, βπου
προσηΰχετο ό "Αγιος φορώντας
πάντα ίνα 6αρΰ σιδερένιο σταυρό
Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι-
Μομικοϋ Συμδούλου τής
20όν
Σ' ίίλες αύτές τίς άρχιερατικές
έκδηλυ'ισεις του ή άπλότης τού ή-
ταν παροιμιώδης. Στήν Άγία Πά
ρασκευή, ό σημερινάς περικαλλής
ναός δέν είχε άκόμα κτισθή. Α¬
πλώς, είχεν άοχίσει νά ΰψώνεται.
Στόν Έσπερινό τής ημέρας ποΰ
γιόρταϊε ή Χάοι της, ό Άρχιε.πί-
σκοπος, άντί θρόνου, ποίι τοΰ ή-
ταν άπαραίτητος γιά νά μιλήση
πρός τίς έκατοντάδες τών συγκεν
τρωμένων, έχρησιμοποίησε κασό-
νες, επάνω στίς οποίες είχαν ρί-
|ει ενα ταπέτο... Ποία σημασία
μποοοΰσε νά έχη γι' αυτόν ή κα-
σόνα; Άρκοΰσε ότι ή παρουσία
τοι τόντονε τόν κόσμο τών πιστών.
Αυτήν την τακτικήν τής «έν τα
πεινοφοοσΰνη μεγαλοπρεπείας» κρα
τοϋσε ολα τα ΰπεοδεκαπέντε χρό
νια τής Άρχιερατείας του. Ή Άρ
χιεπιβκοπή είχε ενα αΰτοκίνητο, ά
μεοικανικής μάρκας «ΝΑΣ» στόν
παλιό καί άπηρχαιωμένο τύπο τής
λιμουζίνας. Οί σοϋστες του ήταν
«γιά κλάματα» καί δέν τοϋ έπε-
τρεπαν νά ταξιδεύη στοΰς άστρω-
τους, κατά τό μεγαλύτερο μέρος,
δρόμους τών Αθηνών, χωρί; τα
νε((·ρά τών έπιβατών νά ΰποφρ-
ρουν· «Φθίνοΐ'σι καί πόλεις», έ¬
γραψεν ό Πλοΰταρχος καί έπανε-
λάμβανε σάν ίστορικός δ Χρυσό-
στομος. Κατά συνέπειαν καί ή γη
ρασμένη <.<ΝΑΣ», παρά τό έπίση- μο φορτίο της, δέν μποοοΰσε νά ξεφύγη άπό τό μεγάλο νόμο. "Ελα ίίμως ποΰ καί ό Άρχιεπί- σκοπος ήταν άμετάθετος στίς άπό ψεις τού! Δέν ήθελε νά υποβλη¬ θή ή Άρχιεπισκοπή στήν δαπάνη τής άγοράς νέου αυτοκίνητον. Πώ; μποροϋσε νά αγοράζη αΰτοκίνητο γιά την εύμάρεια τοϋ Άοχιεπισκό πον τηε, ίίταν χιλιάδες προσφύ¬ γων ϊοΰσαν κάτω άπό ντενεκέδες, παλιοσανίδες καί ταοιιβάλια, μέηα σε χαμόσπιτα. Την λνσι, 8μ(ος, την εδωσε πολΰ σΐ'ντόμιος ή <ΝΑΣ»! Τόν έκαμε νά νατπλάβη ίίτι ή ιδία δέν ήταν πορά ενα μέσον μεταφοράς καί ίίχι σκοπός πολΐ'τελείας, καί ότι, τέλος πάντοιν, ηθελρ «άλλαγμα»... ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου ' Ι. ' Αρχιεπισκοτιής Αθηνών Κ «ά ένώ μίαν ωραίαν εσπέραν ε- τρεχε άγκομαχώντας σ' ενα ρο- μαντικό χοιμάτινο δρόμο, ξαΐΓνικά σκόνταψε σέ μιά παγίδα - λακ- κούβα, ποΰ άθέατη καραδοκοϋηε τα θΰματά της, στεΎαξε, πήδηορ καί μαζί μ' (ΐντήν ?κανε καί τού; άνΰποπτους έπιβαίνοντας νά την άκολουθήσουν στό χορό της, μΡ ^. ποτέλεσμα τό «καλνμμαϋχι» τού Αρχιεπίσκοπον, νά φθάση ξαφνι- κά, μ' ενα γερό χτι'>πημα πού ε-
φαγε στήν όροφή τής «λιμουζί-
νας», στήν... μύτη τού!!
Αύτό τό γεγονός, ωδήγησε οέ
λ.ίγο στήν άντικατάστασι τής
<-ΝΑΣ>, ή όποία, άφοΰ ?ζησε έν
μέσοι τιμών, ανεν τίμιον «απεδό¬
θη είς την άποστρατείαν»... Στήν
άπόφασι αυτή τής άνάγκης, 6οή-
θησε καί οΐκονομικός λόγος. Τα
εξοδα γιά τίς έπισκενές τού ,Τ'ΐνάο
χαιου αύτοκινήτου, ήταν μεγαλντε
ρα άπό την ωφελεία τής διατηοή-
σείός του.
Ή τακτική δμως, τής «έν τομτει
νότητι μεγαλ.οπρεπείας» δέν εφθα
σε μέχρι τοϋ σημείον ωστε νά χά
ταστρέψη ή μία την ήλλη. Πφίν
άπό κάθε αλλο ηρόντιζε, ωστε κιιί
τό άξίικμά τον καί ή όφριλομένη
πρός αύτό τιμή νά μην ξεπεφτη,
Μποοοΰσε ό ίδιος νά είναι ταπεινό
•Γροιν καί νά παραιτήται μέ ίΰχί-
ρεια άπό ο,τιδήποτε άνήκε σ' αίι-
τόν. Τοΰ άξιώματός τον ίίμ«ις ή.
την θεμαΤίΗΐνλαξ καί ?τσι τό άν-
τιλαμβανόταν καί δέν έπέτρεπε μει
ώσει; ή άμφισβητήσεις γνροι άτ,'
αυτή.
Μ' αΰτές τίς άντιλήψεις, οταν
κάποτε τοϋ διεμηννθη άπό τόν Πάγ
καλο, δικτάτορα τότε, ότι μέ άρι-
στίνδην Σννοδο θά τόν «καθίατα
εκπτο)τονν>, γιατί δέν δεχόταν νά
σνμβάλη στήν άνάδειξι ώς Μητρο
πολίτον ενός προστατενομενον τον,
είπε μέ ήρεμία πρός τόν δια6ι6α-
στή τοϋ σννταρακτικοΰ μηννμητος:
— Παρακαλώ νά είηήτε είς τόν
κ. Πρόεορον, δτι έκεΐνος είναι
πρόσκαιρος βρχ<ον, έγώ δ' Ιβοβι- ος! θά άντικατασταθώ βιά τού βανάτου μου! {Σ ννεχίζετηι ι Κατά $τη 1900- 1920 Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ Τού συνεργάτου μα; ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΓ ώς οπλον κ.ατά τοΰ διαβόλου. Ή μονή επλουτίσθη μέ πολύτι μα κειμήλια, Εΰαγγρλια Σιλιτάρι άμφια χρυσοποίκιλτα, πολύτιμον κώδικες καί χειρόγροιφα. Μεταξ τών σπουδαιότερον είν<ιι ή Σται ροθήκη μέ πολυτίμους λίθονς, δώ ρο τοΰ Νικηφόρον Φιοκά καθώι καί κάλλνιια Ευαγγέλιον μεγάλη άξίας. Στά 0(ϊ4 οί μοναχοί τής Λαύρα ε(ρτασαν τοΰς 80 καί στά 969 ο,νσει λόγιος καί όργανωτικός Ά θανάσιος έξέδωσε τό προιυρισμένο γι' αυτήν Κτητορικό τνπικό. "Κνα έγκωμιαστικό τροπάριο λέ γει γι' αντό τα εξής: Νύμοι θείοις νπείκιον κιιί ταίς προσταγαϊς πειθαρχών τοΰ ποιή- σαντος, νομοθέτης ΐοφθης, μονα- στών καί κανών άκριβέστατος, παιδεντής άφρόνιον καί όδηγός π?- πλανημένιον καί φιοστήρ τών έν σκότει άοίδιμε· θε(ι>ρεϊτίΐι δικαίως ώς δ άρχη-
γός τών μοναστιον τοϋ Άγιον
"Οοονς, «Άθω χό μέγ« κλέος,
Πατέριον κορωνίς».
ΊΙδΰς ενήΰς κ(ά χρηστός, έπιει
κης κ(ΐί μέτριος, ενπρόσιτος, προ-
οννής, ίλεήικον, σνμπαθής, ενσπλα
χνος, ίλα'.ιός τοίς τοόποις, χριστο
αίμητος τοίς ήθεσι στάθηκ.ε δ
"Αγιος σύμ'Γΐυνα μ' ?να αλλο τρο
πάρις.
Στά 1 ()()() μ.Χ. ςταν άνέβηκε
στήν όροο,ή ν/ι έποπτενση τό έ'ργο
ή στέγη ΰπεχώρησε καί εθαψε μιι
ζί μέ τύν "Αγιο άλλονς εξ. Ετά¬
φη ϊίς τό Καθ,ολικόν τής Μονής
κα£ Α(| ηγοΰνται οί μοναχοί !)τι ίί-
σες '(9θές θ,έλη^αν οί παλαιότεροι
νά μεταφερονν τ^ σκήνωμ,ά τρυ
έξέπεμι|<ε άςτραπές καί φλό,γες, σημεϊο ηρνητικό γιά την μεταφο ^Λ τού. Στό ανναξάρι τον δ,ιαβριζΐΐ κα¬ νείς κα( τα εξής: Ίάσα-^ό, τίνα άπό, λέπρας έγλΰ- τω^ε ναυτικο,ΰς με τό πλοϊον τρΐ', καί άπ' ΐό μ(«ωμένς σιν·|δόνι τού Άγίςν άνίστατό τις έκ νόσον, χα- λά "βτσι άπεβίωσε ό μέγαξ ^τής τής 'ΑγιθΟ«ιτικής μοναστι- κής πρλιτείας Άήανάριος Άθωνί- ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΣΙΑΤΙΑΗ2 Πϊΐραιίις 10—7—-1|)β!) ΔΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ω Τηλεοράσεως καί τηλεπικοι- νωνιακοΰ ύλιν,οΰ. Ή γνωστή παγχοσμίως κασσιτε^εροκόλ- λησις τοΰ Άγγλικοϋ Εργο- στασίου «Μουλτικορ Σόλντερς Λ.τ.δ.» Ζητήοατε τιμάς καί προσπέκτοι^ς από τήγ Γεν. Άντ-.προσιοπϊίαν. ΦΩΤΗΣ Σ. ΟΥΑΚΕΡΟΓΛΟΥ, (9ησέ ως 7, Δ' δροφος. Αθήναι 125. Τηλ. 22β.024· ΤΡΑΙΙΕΖΟΤ2 Έκαστην Κνριακήν εδίδετο είς τό θεοφνλάκτειον Νηπιαγιογεϊον έπιστημονική διάλεξις πρό πνκνο- τά".ον άκροιχτηρίον. Όμιληταί ή¬ σαν: Ό Έλενθεριος Κούσης, ό Νικ. Λιθοξόος, οΐκαθηγηταί Βα¬ σιλειάδης, Χειμιονίδης, ό ίστορι- κός Κάλφογλου, ό άρχιτρκτων Φΐ'λλίϊης καί άλλοι. Μετά τό πέρας έκάστης διαλέ- ξεως, έπηκολί'θει καλλιτεχνική ά- παγγελία νπό τοΰ Δημ. Κοντσο- γιαννοπούλον καί εκτέλεσις ΙΙον- τιακών άσμάτων νπό την διενθνν- σιν τοϋ πρωτοψάλτον καί ανλλο γειιις αυτών Τριανταφύλλον Γε(ι>ρ
γιάδον.
Έ(Γημερίς «-ΛΟΓΌΣ»
Τ ο α π ε 'ί ο ΰ ς
Ίανονάριος 1917
ΙΙερί τής έθνολογικής καταστάσε¬
ως τοΰ Νομοϋ Τρίΐπεϊοϋντος
«Έν ιιέσω άπείοου κόσμον έγέ
νετο ή διάλεξις τής παρελθονσης
Κυριακής. Ό κ· Κάλφογλον, με
την διακρίνονσαν αυτόν έμβρίθει-
αν καί πολνμάθειαν, άνεπτΐ'ξε τό
σποΐ'δαιότατον ξήτημα τής έθνολο
γικής καταστόσεοις τοϋ Νομοϋ
Τραπεζοϋντος ά-τό των αρχαιοτά¬
των χρόνοιν μέχοι σήμερον. Λι' Λ-
καταικιχήτιην έπιχειοημάτίιιν, εχιον
ώς μαρτνρίας τα σνγγράμιιατα άρ
χιιιοτι ροιν κι/ί νε(,)τερο)ν σνγγρα-
Γρέοιν καί ίσοοικών, άνήηεσεν εν
ποος εν άπαντα τα έπιχειοήματα
των νεώτερον παραχαρακτών κιιϊ
διαστροφέων τή; αληθείας, οίτι-
νρς ρφαντ·-'·σθ ,σαν, ότι είναι δνν -
τόν νά δ αικτισβητήσωσι την έλλι,
νίκην χροιάν τής χώρας ταύτης,
'λπό την ίμΙΊριθή ταύτην διάλε
ι ν πο'/ά ίοιδά/Ο ) τό άκροατήΐϊ,
όν κιιί πλείστα ήντλησε καί έξη/
Π ε σο((Χτερον μέν άφ' ενός, ΰγι-
κπτερον δέ άφ' ότρρον.
Λέγομεν ΰγιέστερον, διότι, ίίπω:.
ορθώς παρετήοηαεν ή Λ.Σ. δ Μη
τηο.τολίτης. ή διάλεξις αντη ήτο
τ^νοτική, ήτο μία ξο>ογύνος έ'νε-
σις είς τό πώμα ήιιών, δεικννον
ηη ποία ήτο «νρκ(ΐθεν ή χώρα οΰ-
τη, τί δι' αύτην ΐίλλοι τεκτΐίίνον-
ται καί ποίαν οφείλομεν ημείς ίν
τ(ϊ( μέλλοντι ν« την διαφνλάξο)-
μεν.
Μετά την διάλεξιν, ό ίερο^άλ-
τηςτής ίνορίας τοί) Άγιον Ηα-
σιλείου κ. Α. Κουτσογιαννόπου-
)ος. άπήγγπλε ιιέ μεγάλο «ΐσθη
μα έ'μμετρον πηίημα «Την Σφα¬
γήν τής Χίου», συγκ.ινήσας μέχρι
δακρνον τό ακροατήριον».
(Άοχβμιν Δ. Κοιιτσογιαννοπούλον)
Καί άκςλουθ,εΐ ή διάλεξις τοϋ
ένς^ Αηιι. Φνλλ{ζη.
ΠΕΡΙ
'Κφημερίς «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ Α-
>!ΑΤΟΛΗΣ> Τραπεζοΰς
21 Ίανη>αρίον 1917
Την ,-κιρελθοϋσαν Κυριακήν ε¬
γένετο έν τώ θεοφνλακτείω Νη-
πιαγι.ιγείω, ενώπιον πολνπληθοϋς
ακροατήριον ή προαγγελθείσα διά
λέξις «Περί τού ({νϊαντινοϋ Ρν-
βμοΰ καί τοΰ άριστονργήματος αν
τον» υπό τ9ν φίλον συμπολίτου κ.
Δημ. Φνλλίξη, άρχιτέκτονος·
Ό επιστήμων άγορητής
χε πυλΰ είς την εκλογήν τού θέ-
ματος αύτομ, καθ* ίίτι, ένόβοι τό
άρ,στονργηίΐα τούτο, όπερ συν άλ¬
λοις κατέστησε τό όνομα τον Ίον
στινιανού άθάνατον, ΟΛοτελ.εϊ ?να
σκοπόν, πρός όν απασα ή έθνιχή
ϊωή καί κίνησις, αποβλέπει, ήτο
άνάγκη νά καταστή γνοιστή ή ί¬
στορία αυτόν κιιί ή άνατοαική, οι"-
τως ειπείν, περιγραφή των διαφό
ρων αυτού μερών.
Καί ή διαπραγμάτωσις τοΰ θί-
μιιτος ομοίως υπήρξεν επιτύχη;.
Μετά τό πέρας τής όμιλ.ίας, ΰ
άρισ.ερός ι|>άλτης τού Άγίου Βα
σιλείον κ. Κουτσογιαννύπουλος ά-
πήγγειλε μετά λίΐμπροϋ {ί(του; καί
έξαιρέτοΐ' ΰποκριτικής ουνάμκ'ΐ;
ι> ποίημα «Ό Παλαιολόγος».
Χορός υπό την διεύθυνσιν τού
ιιονσικοδιδασκάλοΐ' κ. Τρ. Γεοογι
άδον εψαλεν έν άρχή καί έν τέ¬
λει τής εορτής, ασματα ίγχώοιπ
καί δημιόδη, προσδώσας οΓιτιο χπί
ενθνμον χροιάν είς τό αοΛαρόν
τής εορτής».
Άκολονθεϊ ή διάλεξις τού κα¬
θηγητού Φίλ. Χειμωνίδον. περί
τής «Αίτίας τοΰ θανατον τΛν όρ-
γιινικών δντίυν*.
Ίί((ημερίς «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ Α-
ΧΤΟΛΗΣ» Τραπεξοΰς.
Φεβρονάριος 1917
·<1'ήν πίΐοελθονσιιν Κί'ριακήν ό κ. Φίλιππος Χειμωνίδης, έν μεο·1" άπειρον ακροατήριον ϊκαμε την επιστημονικήν αύτοΰ διάλεξιν .ιεοι τής «Αίτίας τοΰ θ(ΐνάτου τΛν »(? · γανικών όντ«>ν>.
Ό κ. Φίλιππος Χειμοινίδης, »
βαθί·ς κιιθηγητής καί ακάματος
τής έπιστήμης έργάτης, ιιέ την
διακρίνονσαν (ΐύτόν γλαπιιρότητα
(ΐιιί διαύγειαν πνενματος, έποιιγμ"
-ένθα ιό κατ' εξοχήν έπιστημονι-
<(όν αντύ καί δνσκατάληπτον ζ)|Τη μα, μετά τοιαύτης σαφηνείας, Μ¬ ήτε δυνάμεθα νά ιϊποιμεν ότι τί>
Οέιια εγένετο καταληπτόν υπό τοι
πολλοϋ κόπμου, είς τόν θΛυΐον ε¬
δόθη απιιξ ετι άφορμή νά έχτιμΐ]
ση την πραγματικήν αξίαν Π'»1
έμίΐριθοΰς κιιί μετοιόφρονος τον·
του έπιστήμονος, ό οποίος εΐνπι <■- να Λπό τα κοομήματα τοΰ ή(ΐετε- ρου Φρυντιοτηρίον· Είς τόν αγαπητόν ημών φίλον έκφράζομεν τα Οερμότατα βΐ'γΧ·*- '-'ητήρ.α. Μετά την διάλεξιν, δ κ. Λ. Κου τσογιαννόπονλος άπήγγειλε πολΰ ο>ρ«ία τάς «Λνο Σημαίας» τοΰ Ι.
Πολέμη».
('Αίρν Δ. Κςντσογιαννρπονλον»
(5ν,νεχί£ετ(ΐι)
ΓΡΑφΙΚΑΙ
Γροβ.κή "Πή
Ι. ΣΙΛΕΑΙΑΔΗΣ
Βύσαης 14
Τηλ 316-385
Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΤΌΙ
Α ΓΡΗΓΟΡ.ΑΔΗΣ
Δπχεται Βηλαρα 7
Πλατ Άγίου ΚονστοντΙνου
(Όμόνύΐο) 9 - : καΐ 4 ■ · μ·μ·
Τηλ. 525387
Κνριακή 3 Αύγούοτου 1969
Άρ. φύλ. 2.007
'αΙθΚΤΗΤΉΤ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΉΝ
ΣΟΚΡΛΤΉΤ Χ. ΓΙΝΛΝΙΔΗΕ
ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
.,.ΩΤΕΡΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
Ι^ΛΗΤΙΙΕΡΕΝΟΣ Ε
■ ρβΙΙΑ'Ι
•'ΣΑΛΛ»
ΝΟΣ ΕΤ
ΣΧΕΛΙΟΤ
ΔΙΑ ΤΗΝ
Λ» ΔΙΑ ΤΗ
Ν ΑΜΕΡΙΚΗΝ
])ο,ι|ίλλ«ι. - Προσκληθείς ΰ-
"„,", ·1νστιτοντου των Ενρωπα-
" νπου6ών τού 'Ελευθέρου
',Γν,,ΚΓτημίου των Βρνξελλών, ή
""! δ χ. Άλφόνσο Σαντα
?·' {,- Ηοε<ΐί>εντής τής Χιλής
έΜΚΥΟί «Ιί ήχοοτολής τής
7Ϊ «αβά τή Ε.Ο.Κ., ά,μί-
1ν γ» Τ0·' μίλλοντος των σχε-
ν Γή' Κοινότητος μετα τής
• Ε-,π'δ ΠοΓσβεντής, δέν ε'δό-
Γ'Ε|- την Λατινικήν Αμερικήν
„(, ριγάτε παο' ότι εις υπομνη-
,ό οποίον εΐχε δοθή είς την
|' οβ10ΐ,|τα ολίγας ημέρας μετά
ά νπογρπφήν τή; Συνθήκης
1. Ρώιιη;. <ά ?- Κυβερνησεις Αον έκ<Τ»άσει την θέλησίν τον διά την άνάπτΐ'ξιν στενής σννερ- Άκολοΐ'βΐ'.ς, ό Πρεσβευτης της ν;»- άνεΐΓΡρθη είς διαφόρους ,ο'ιιίΐ'; δοπβτηθΐώτητος. Αί Κυ- ί[ΟφΕΐς τή; Λατινικης Άμερι- ^ αι-χνάχις έπέμειναν είς την Κοινοτητα διά την πραγματοποίη¬ σιν ενός οχεδίον πολ.νμερούς οί- :ής οννεογησίας επί οάσεως άναπτύξειυς έν σννεο- .,αβίη μθά τής Ηαναμερικανικής Τ{(«Εζης 'Αναπτύξεος, άλλά ή ,ίτηβί; τον, δέν ετυχεν ονδεμιάς μίχοι οτιγμή; άπαντήσειος. Τό αΐτό βνμβαίνει καί μέ την Ηΐνιχίΐν βοήθειαν, ή όποία χορη- |{ίται εισέτι αποκλειστικώς επί ί,ίβΠ'ΐ; διιΐΓοοίς καί άχι Κοινοτι- Ό Πρεσβεντής ΰ.τεγράμμισεν, ότι (ά διμερε-ϊς σχέσει ς ήσαν πάν- τιτε έξαίρετοι, καί ή Κοινότη; ε- χίΐ χαλάς ποοθέσεις όπως άπεδεί- )>ίΐ) καί άπό την θετικήν στάσιν
«ι;, την αφορώσαν την μορφήν
μϊ γενικών ποοτιμήσεων. Άπέ-
ΐ/ίΐίί την ύπαρξιν κακής θελήσε-
ιι; διά την μή εισέτι υπογραφήν
ϊο/.ΐ'μίοών σΐ'μφωνιών άνταλλαγής
έιοι,Έΐ>ιν χαί συνεργασίας.
Ό χ, Σάντα Κρονζ πιστενει δ-
ΐι ό πραγματικάς λόγος τής έλ.-
ίίίίΗΐΐ; πολιτικής αποφάσεως ύ-
10 τού Σνμβοΐ'λίον των 'Τπονρ-
!»ν των (% ευρίσκεται είς την ύ-
ιοτίμησιν τού τιθεμένον προβλήμα-
ΐο; διά. την Λατινικήν Αμερικήν
μ Ιόίιυ; διά τάς δΐ'νατότητας,
ια; όποία; προβφέρει μία τοι-
αίιΐ) οΐ'νεογαοία.
Ή ναλ.ντέοα «φόρμονλα» διά
ιβ μελλον θά ήτο, κατά τόν κ.
Σάντα Κρονζ, μία πολ.νμερής σν-
ΐίργασία μεγάλης κλ.ίμακος μετα-
;ί' τής Ε.Ο.Κ. καί τής Λατινικης
Άμερικης; εν εΐδος νέον «σχεδίοι
(Μάοοα)./.», τό οποίον θά κατέ-
,. ' ΐβΐ'ΐ; είς τοιγοινικήν σννερ-
γαοίαν Ε.Ο.Κ. — Ήνωμένων Πο-
ΙιΐΕΐών — Λατινικης Άμερικής.
Β. Η ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛ-
ΛΙΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΣΙΤΟΤ
ΕΙΣ ΚΙΝΑΝ
Ι. Ο κ ΑΡΜΕΛ ΛΑΜΒΑΝΕΙ
ΕΚ ΝΕΟΤ ΘΕΣΙΝ ΕΠΙ
ΓΟΩ «ΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΤ
ΡΟΠΑΤΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗ-
ΚΑΤΑ ΤΗΝ Οην ΣΤΝΟΔΟΝ ΤΟΤ ΕΙΣ ΠΑΤΡΑΣ
ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΘΡΜΑΤΑ ΣΥΝΕΖΗΤΗΣΕ
Τ0 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΑΙ Ν. 226, 232 καί 3213. ΑΙ ΣΤΝΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΙΚΑ
— ΑΙ έξαγωγαί
Γώωοβ Σίτου είς Κίναν θά κο-
«ιίβοΐ'ν εφέτος 53.160.000 δολ.
'ι; την Εΰρωπαΐκήν Οικονομικήν
Κοινότητα- Ποάγματι ή Κοινότης
ϊτίβράβιβε νά δεχθή άπαλλαγήν
δολλαρίοιν άνά τόννον διά
'Ί' εξαγωγήν 800,000 τόννων σί-
1111 ώό τής Γαλλΐας πρός την Λα-
'Ψ ΚΙνον. Ή τιμή την οποίαν
!Μΐ ή Κίνα είναι κατωτέρα
"«4 50% περίπου τής τιμής π«-
, πράγμα τό οποίον
σ8 άμφιβολίας ώς πρός
τΐν «ρβοτητα τού μέτρον. Ή Κί-
111?0β(ΐΕ08ΐ χοιρινόν κρέας, άλ-
Ι",'' Τ»« παοόντος αί σΐ'νθήκαι
•Ν»» τού κρεατος 6έν είναι
"ι Εί-οώπη.
Τύνις. — Είς συνέντευξί,ν τού
δημοσιευθείσαν είς την Τι-νησιαχήν
ειτημες.ίδα «Ή Δράσις», ό κ. Άρ-
μέλ εδήλωσεν δτι «ή συμμετοχή
τής Μεγάλης Βρετκννίας είς την
Εύροπαϊκήν Κοινοτητα είναι άναγ
κ(ΐί(' διά την άνοικοδόμησιν μ,άς
Κυρωπης ισχυράς καί ήνοιμένης.
Ευνοοΰμεν την είσδοχήν της, ή
όποία, μηκράν τού νά δημιουργή¬
ση Οήγμα είς την Κοινοτητα, θά
συμίίάλλη είς την ένδυνάμωσίν
της*. Ό Βέλγος «Τπουργό; των
Εξοτεοικων προσέθεσεν ότι 6ιά
τό Βέλγιον ή οίκοδόμησις τής
Εΰρώπης ποέπει νά φθάση εως τό
τέλος, δηλαδή ό τελικός σκοπάς
τής Συνθήκης τής Ρώμης νά
γίνη σείίαστός όσον κια ή οϊκονο-
μική της σκοπιμότης·
2.
II
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΕΤ-
ΡΩΠΑΤΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗ-
ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΔΙΑΦΟ¬
ΡΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ
Α. ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ:
ΣΤΝΕΤΗ ΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ
Ε.Ο.Κ. ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ
ΛΤΣΚΟΛΙΩΝ ΠΑΓΚΟ¬
ΣΜΙΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ Κ-
ΠΙ ΤΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΛΚΩΝ
ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ.— Ό κ. Ραμπό,
γενικάς Διενθυντής τής Γεωργίας
των 'Υπηρεσιών τής 'Εκτελε-
στικής 'Επιτροπής τής Ε.Ο.Κ·,
άντεπροσώπευσε την Κοινοτητα είς
την σύνοδον των πέντε κυρκοτέ-
ρΐιιν παγκοσμίου έξαγωγέων δη-
μητριακών, ή όποία έλαβε χώραν
είς Ούάσιγκτον τύν παρελθόντα
Απρίλιον. Οί πέντε έξαγωγεΐς
είναι: Αΰστραλία, Άργεντινή, Κα-
ναδάς, Ηνωμεναι Πολιτειαι καί
Ε.Ο.Κ. Μέ την εύκαιραίν ταύ¬
την, ή Κοινότης έπε6ε6αίωσε την
προσήλιοσίν της είς τόν σεβασμόν
τής παγκοσμίου συμφωνίας, ώς
έπραξαν καί οί λοιποί συμμετέ¬
χοντος τής συνόδου.
Ή 'Εκτελεστική 'Επιτροπή τής
Ε.Ο.Κ. είχεν σημειώσει ίίτι ωρι¬
σμέναι χώραι έξαγογεϊς σίτοΐ', Ι
καί ίδίιος αί "Ηνωμεναι ΙΙολι- |
τεϊαι, δέν εσίδοντο πλέον τάς κα-
τιοτάτας τιμάς αί οποίαι προε-
βλέποντο υπό τής συμφωνίας,
πράγμα τό οποίον προεκάλεσεν
τάς εντόνους διαμαρτυρίας τού
Καναδά, τού όποίου ή Κυβέρνη¬
σις είχεν ανακοινώση υτι υπό αύ¬
τάς τάς συνθήκας ό Καναδας δέν
ηδύνατο πλέον νά σεβασθή δλ^ας
τάς διατάξεις τής σιιιιφωνίας. Ή
Όλλανδική άντιπροσ(ΐ)πεία έθε-
ώοησεν έπ(ι)φελές νά προβή η
Ε-Ο.Κ. είς παρομοίαν δηλούσιν,
άλλά αί λοιπαί αντιπροσωπείαι εί¬
χον αντίθετον άποψιν υποστηρίζου¬
σαι μίαν πλέον συνετήν στάσιν ε¬
πί τού παρόντος. Πιστεΰετιη ότι
άν συνεχισθοΰν αί παραδιάσεις
τής συμφωνίας, ή Κοινότης θά α¬
ναγκασθη νά άναθεοιρήση την
στάσιν της.
Β. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΤΗΣ
Ε.Ο.Κ. ΕΠΙ ΤΟΤ ΘΕΜΑΤΟΣ
ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
ΑΠΟΚΤΗΘΕΙΣΩΝ ΖΩΝΩΝ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
Βρυξελαι.— Ή 'Εκτελεστική
'Επιτροπή τής Εϋρωπ'ΐϊκής Οίκο-
νομική: Κοινότητος θεωρεϊ απα¬
ραίτητον νά υποβάλλη είς προη¬
γουμένην εξέτασιν, περίπτωσιν
πρός περίπτωσιν, τάς ά/νω τοί'
ήμίσΕω: έκατομμυρίου δολλαρίων
ίπιχορηγήσεις, τάς οποίας αί Κά-
!(■) Χώραι π«ρβχο')ρησαν είς τάς
έπιχειρήσεις τάς προτιθεμένας νά
ίγνητασταθοΰν είς την νέαν πό¬
λιν τού Λέλυσταντ καί είς τα πε-
ΠΑΤΡΑΙ — Την Ιην πρωϊνήν
τής Κυριακής είς τα γραφεϊα τοϋ
Συνδέσμου Ηιομηχάνων ΙΙατρών
(Μέγαρον Σύλλογον Είσαγωγι-
κοϋ Εμπόριον) συνήλθεν ή 6η
Σΰνοδος τοΰ Συντονιστικοΰ Συμ-
υουλίου των Βιομηχανικήν Όρ-
γανώοειον τής χώρας. Είς την
συνεδρίασιν μετέσχον: Έκ μέοονς
τοϋ Συνδέσμου Έλλήνων Βιομη-
χάνων οί κ. κ. Δ. Μαρινόπου-
λος, πρόεδρος, Άλ. Ζοΰλλας, τα-
μίας καί 'Επ. Δασκαλάκης, νομι-
κός σύμβουλος. Έκ μέρους τοΰ
Συνόέσμου Βορείου "Ελλάδος οί
κ. κ. Κ. Λαδας, πρόεδρος, Ν.
ΙΙρχλιβάνος, γεν. γοπμματεύς, θ.
Καστοίτσης, τημίας καί Μποκο-
βός, σΰμβουλος. Τοΰ Συνδέσμου
θεσσαλίας οί κ. κ. Παπαορήγας,
πρόεδρος, Α. Βανέξης, άντιπρό-
ρδρος, Ί(ι). Αναγνώστου, άντιπρό-
εδρος. Τοΰ Συνδέσμου Πειραι¬
ώς ό κ. Στ. Κοραής, πρόεδρος.
Τοΰ Συνδέσμου Βιομηχάνιον ΙΙα¬
τρών μετέσχον οί κ· κ. Άλ. Άν-
τωνόπουλος, πρόεδρος, Κ<ΐ)νστ. Μακρυκώστας, άντιποόεδρος, Διον. Κάζαγλης, γεν. γραμματεύς, II. Νικολετόπουλος, ταμίας, Ηλ. Ά- ποστολόπουλος καί Μιχ. Κίίλογε- ράκης, ταμίας. Είς την συνεδρίασιν παρέστη καί ό Διευθυντάς τής "Υπηρεσίας Βιομηχανικήν Περιοχήν παρά τή Ε.Τ.Β.Α. κ. Δ. Μαυροκορδά- ττος. Τοΰ Συντονιστικοΰ Συμβουλιον προήδρευσεν ό πρόεδρος τοΰ Συν¬ δέσμου 'Ελλήνοιν Βιομηχάνιυν κ. Δ· Μηοινόπουλος. Τούς έκπροσώπους των βιομη- χανικων Όργανώσείον εχαιρέτησε^ έν άρχή ό πρόεδοος τοϋ Συνδέ¬ σμου Βιομηχάνιον Πατρών κ. Άλ. ΆντΜνόπονλος, ειπών τα εξής: «'Υπάρχουν καί ετέρα σοβαρά θέματα, τα όποϊα ζιοτικώς ένδια- φέρουν την πόλιν των Πατρών, μετά τής περιοχής της, καί όλον τόν νομόν Άχαία; καί άτινα ΐΒέ- . τομεν έκ καθήκοντος ΰπ' δν|'ΐν τοϋ | Συντονισπκοΰ Συμβουλιον καί έ- | πικαλοΰμεθα την συμπαράστασιν αυτού διά νά αχθώσι είς την οδόν τής ταχείας επιλύσεως τιον, εί- ρίχιορά της. Ή πόλις αυτή, ή ό¬ ποία ιδρύθη τύ 19Κ5 καί ή όποία ευρίσκεται επί γής άποκτηθείσης έΐτί τής θαλάσσης χάριν είς τάς εργασίας τής Ζουίντερζέφ, προο- θίςετίχι νά καταστή Βιομηχανικόν Κέντρον: οί κάτοικοι επί τοϋ πα¬ ρόντος δέν νπερβαίνονν τοΰς 350, άλλά τό σχέδιον άναπτύξεως προ- (ίλέπει ότι θά είναι 15.000 τό 1975 καί 100-000 τό ετος 2.000. Πρός τύν σκοπόν ένισχύσεος τής άναπτύξρως ταύτης, αί Κάτω Χώ- οαι παραχωροΰν επιχορήγησιν πρός τάς έπιχειρήσεις αί οποίαι έγκαθίστανται έκεΐ (ίδίιος εάν προέρχιυντιιι άπό ύψηλού βαθμόν βιομηχανικώς ξώνας) τής τάξεως των 10.000. — Φλορινάον δι' β- κ.αστον άρρενα έργαζόμενον με ταφέροντα την κατοικίαν τού είς τό Λέλυσταντ, άρκεί νά γίνουν σεβαστοί ώρισμένοι ό'ροι. Ή 'Εκτελεστική Έπιτροπή πα- ρετήρησεν ότι τό καθεστώς βοη¬ θείας άφήνει μεγάλην ελευθερίαν εκτιμήσεως είς τάς Όλλανδικάς αρχάς είς ό,τι άφορά τοΰς τρό- πους καί τό σκέλος των άντικα- τα6ολών. θειορείδτι είναι αδύνα¬ τον νά αποφασισθή έκ των προ¬ τέρων ότι ολα τα μέτρα εκτιμή¬ σεως θά είναι θεμιτά καί δέν θά διαταράξονν τύν συναγονισμόν εντύς τής Κοινής άγοράς, καί έ- ζητησε άπό την Όλλανδικήν Κυ¬ βέρνησιν νά δεσμενθή μέ την κοινοποίησιν τίόν «σημαντικών πε- ριπτώσρ(ΐιν» των οποίον ή άντί- στοιχο; έπιχορήγησις προσεγγίζει ή ξεπερνά τάς 500.000 δολλαρί- οιν. Ή δέσμενσις αυτή αποτελεί τόν όρον διά νά έπιδοκιμάση ή Έκτελεστική Έπιτροπή τό νπύ συζητησιν κ«θεστώς βοηθείας. Γ. ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: α. ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΟΤ ΕΤΡΑΤΟΜ ΕΙΣ ΙΣΙΙΡΑ Ρωμη.— Ό 'Τπουργός τής έ- πιστημονικής ερεύνης κ. Λαουρί- τοελλα έδήλικσεν είς συνέντευξιν τοί' πρός την εφημερίδα «ΑΒΑΝ- ΤΙ-·> ότι τό καλύτερον μέσον διά
νά επανεύρη την ξιοτικότητά τον
τό Κοινόν Κέντρον τοϋ Εΰρατόμ
είς "Ισπρα είναι ή έντός τοΰ Κέν-
τρου εκτέλεσις σπουδαίιον προ-
γραμμάτιον, κοινοΰ, διά τοϋς εξ,
ένδιαφεροντος. 'Τπενθνμισεν ω¬
σαύτος δτι ή Ιταλία έθεσεν είς
την διάθεσιν τής Εΰροπαϊκής Κοι¬
νότητος τό Κέντρον τής "Ισπρα
άποδεικνι'ουσα οΰτο την εμπιστο¬
σύνην της είς τό μελλον τής Κοι¬
νότητος.
Έξ άλλου, ή Κομμουνιστική ο¬
μάς τοΰ Κοινοβούλιον εζητήθη ά¬
πό την Κυβέρνησιν νά λάβη έπεί-
γοντα μέτρα διά τό Κέντρον τής
"Ισπρα, ενδεχομένους έπανακτώσα
τάς εγκαταστάσεως καί τό προσω¬
πικόν πού δέν ήθελεν χρησιμοποι-
ηθή έν τώ πλαισίοι τοΰ έτησίου
προγράμματος τοΰ Ενρατύμ.
Η. ΣΥΜΦΩΝΙΑ
ΣΤΝΕΡΓΛΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΗΣ
ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΜΕΤΑΞΤ ΓΑΛΛΙΑ Σ
ΚΑΙ ΙΝΔΟΝίΙΣΙΑΣ
Βρνξέλλαι.— Ή Γαλλία καί
ή Ίνδονησία συνεφώνησαν είς συν-
εργασίον διά την χρησιμοποίησιν
τής άτομικής ενεργείας πρός εί-
ρηνικοϋς σκοπούς. Τό σχέδιον τής
συμφωνίας προβλέπει εύρείαν αν¬
ταλλαγήν άπόψε<»ν μεταξύ των δϊ'ο χιορων είς τόν τομέα τής Πυ- θηνικής Τεχνικής. Σχετικώς ή 'κτελεστική Έπιτροπή των Εΰριο- παϊκίόν Κοινοτήτιον έπληροφόρη- σε την Γαλλικήν Κυβέρνησιν δτι θεορεί δτι ή σνμφωνία μετά τής Ίνβονησίας δέν θέτει έμπόδια είς τάς σνναφεϊς διατάξεις τοΰ άρ- θροου 103 τής Συνθήκης τοΰ Εΰρατόμ. Γ. ΙΔΡΥΣΙΣ ΝΕΟΥ ΚΕΝ- ΤΡΟΤ ΠΤΡΗΝΙΚΗΣ ΒΟΗ ΘΕΙΑΣ ΡΟΤΤΕΡΝΤΑΜ___Νέον κέν¬ τρον πυρηνικής ενεργείας θά κατα σκενασθή πλησίον τής πόλεοος Βλίσσιγκεν είς τάς Κάτω Χώρας. θά είναι ίσχνος 400 ΧΒ καί θά αρχίση την παραγωγήν τον τα 1973 διά λογαριασμόν τής νεοξη- λανδικής όταιρίας ηλεκτρισμόν. Τέσσεοες έταιρείες ήσαν ϋποψή- φιοι 6ιά την κατασκευήν τοΰ άντι- δραστήρος: ή ΝΒ Νερατόμ (ή- νο>μένη μετά τής Ούεστινχάοιΐ),
ή Νεντερλάντσε Έλεκτρολασμα-
τασχάπιτ (ήνο)μένη μετά τής Άε-
γκε), καί ή Σουηδική έταιρεία
Άςόν.
Τελικός προεκρίθη τύ γερμανικόν
«Κονσόρτσιουμ» τής Σήμενς—Ά-
εγκέ. Εγνώσθη έπίσης καί ό τύ
' πος τού άντιδραστηρος: Άντιδρα
στήρ σνμπεπνκνοιμένον ύδατος,
θερμογόνον ίσχνος 1,3 έκατομμνρί
' ιον ΧΒ είς δύο κυκλώματα ψΰξε·-
τος. θά κατασκευάξη ούράνιον 235
έμπλοντισμενον κατά 3%.
ΨΥΓΕΙΑ "ΑΡΚΤΙΚΗ,. Α. Ε.
Πειραιώς 221 - Ν. ψγ
Ίσοον·σμός 31η: Δβκβ.ιβρίου 1968
Μετοχιχόν Κεφάλαιον
Διαφορα άναπρΐνής
Άφορολόγητον 1^ 4002)59
Άφ^ρολόγητον
Τό ήθ
■ 2 197.982,60
&"10010.0 3.72^.542,45
ίΙΟν 4"οοβΕσ 36856ίΚ)
3.722.542.4Γ)
3.685.610 -
νέοι έτιενδύοεις 209 323.—
3.816 -
9 704.—
806 024,50
1.7~2.410.ίί >
36
4.77Ρ —
12 130.—
φρ
Τακτικόν ήθμ
Γραμμαί^ πληρωτεα
Φόροι πληρ£^τέθ|
Πιστωτα)
Κέρδος καί Ζημίαι
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
ι.οοο ο α - ι.οοο.οοο.—
316 0)0 - 316.000 -
| 073.623. - 1.005 731.—
1 656.169.- (ίΙΟ. 169. -
195 565 10 140,505,20
913 911,5υ 18.930.-
99.9,90.- 6Η.877,-
2 586 810,80 3.010.^67/20
ή94 970,55 603.109,55
391 29.3-
2.922,07360
14.049.-
4.371.—
2 8~8.Ο0(),5Ο
§04.9 —
1.571.—
5.4» Ό.-
8.437.039,95 0.771.638,95
ψυκτικά ίσοδα
3 403.581,50 2 978 896,48
984.348,60
3Μ.6Ο9.-
1.101.059,90
35.436.— 35 751 —
3.439 ΟΙ7,50
73(ί.Οΐ9,,7Ο
Τθ14.647,40
Διάθεσις Κσθσρων Κερδών
Τακτικόν άττοθεματικόν
Άφορολόγητον Ν. 147)67
Άφορολόγητον Ν. 4002)59
3.439.017,50 3,014.647,40
55 039,90 36.819,70
1.046.ΟΟΟ.— 610.169.—
_ 89.031.—
1.101.059.90 736.019,70
ρ
Το0 Δ Σ.
•Εν Πειραιεί ττ) 25 Φεβρουαρίου 1909
Ό Δ. Σύμβουλος
ΠΑΡ. ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Ό Λογιστής
ΧΡ. ΜΕΛΕΤΗΣ
ναι 6έ ταυτα τα κάτωθι:
'Επιβάλλεται νά διαπλατυνθή ή
σιδηροδρομική γραμμή Πειραιώς__
Πατρών μέχρι τοΰ διεθνοΰς πλά-
τονς, διά νά όιενκολννθή ή δια-
κίνησις σιδηρο6ρομικό")ς των δια-
φύοον προί'όντων γειοργικών καί
βιομηχανικών άπό βορρά μέχρι
νότον καί ή προώθησίς των πρός
τάς εξωτερικάς άγοράς. Αί Πά-
τραι έξελίσσονται είς την μονα-
δικήν έξαγωγικήν πύλην τοΰ νο-
τιοδυτικοΰ διαμερίσματος λόγω ί-
διαζονσης γειογραφικής της θέ¬
σεως. Τό έργον τής διαπλατύν-
σεος τής γραμμης είς τό διεθνές
πλάτος πρέπει νά νΐοθετηθή υπό
τής Κνβερνήσεοις ώς ίργον άνάγ-
κης έθνικής διά νά εξασφαλισθή
ή ταχυτέρα προώθησίς των γε-
ωργικών μας προϊόντίον, ιδιαιτέ¬
ρα των ν<ι»πών, είς τάς άγοράς τού έξ(ΐιτερικού. Άπό 35ετίας εντονοι προσπά- θειαι καταβάλλονται υφ' δλθ)ν των Όργανιόσειον των Πατρών διά ν(ΐ όλοκληρίοθή ή κατασκευή τής έθνικής όδικής άρτηρίας Πατρών — Τριπόλεως, ή όποία μέλλει νά σννδέση τοϋς νομονς Άχαίας καί Άρκαδίας καί νά έξνπηρετήση μεγάλης εκτάσεως ενδοχώραν. Τό μεγαλύτερον τμήμα τής άρτηρίας ταύτης εχει γίνει καί νπολείπεται ή κατασκευή αικροΰ τμήματος 80 περίπον χιλιόμετρα. Ό λιμήν των Πατρών ό τρίτος κατά σειράν λιμήν τής χώρας, λόγο) τής ίΛιαζοΰσης γεοιγραφικής τον θέσειος είς τόν χώρον τής Δύσεος, εχει ανάγκην έπεκτάσε- ος, ριζικής άναδιοργανώσεο>ς καί
άποκτήσεο)ς νέον σνγχς>όνον τε-
χνικοΰ έξοπλισμον. Αί σημεριναί
ονσιιόόεις έλ.λεί|>εις τον τόν ίμ-
ποόίξονν νά άναπτνχθή καί ν' αν¬
τιμετωπίση τάς ηνξημένας νπο^
χρεώσεις τον ώς μεγάλον έθνικοΰ
λιμένος. "Εργα σήμερον γίνονται
είς τόν λιμένα τής τάξεως των
40 έκατ. όραχ. διά την έπιμήκνν-
σιν τοΰ κνματοθρανστον κατά
250 μ. χάριν τής προστασίας τής
βορειον λεκάνης τοΰ λιμένος. Τα
μεγάλης εκτάσεως λιμενικά εργα
θά γίνουν μετά την έγκρισιν τού
νέον σχεδιον τοΰ λιμένος ή όποία
άαμε.νεται έντός των προσεχών
ημερών, όπότε θά σννταχθώσι αί
σχετικαί μελέται καί θά γίνη προ-
κήρνξις των έκτελεστέιον έργων.
Είς την προσπάθειαν μας αυτήν
τής έπεκτάσείος καί άναδιοργανώ-
σεως τοΰ λιμένος, θά μας είναι
λίαν χρήσιμος ή συμπαράστασις
τοΰ Σνντονιστικοΰ Σνμβονλ.ίου
καί υμών προσοπικώς, κ. Πρόεδρε,
καί υπό την ίδιότητά σας ώς
προέδρου τοΰ Συνδέσμου 'Ελλή-
νων Ηιομηχάν(ον».
Ο κ. ΜΑΡΙΝΟΠΟΤΛΟΣ
Άκολούθίος τόν λόγον έλαβε ό
πρόεδρος τοΰ Συνδέσμου 'Ελλή-
νων Βιομηχάνων κ. Δ. Μαρινό-
πουλος, ό οποίος άναφερόμενος
είς τα θέματα τής ημερησίας δια¬
τάξεως είπε σχετικώς τα άκόλου-
θα:
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
ΠΑΤΡΩΝ: Θά βοηθήσωμεν καθ"
δ μέτρον δννάμεθα είς την ταχεί¬
αν όλοκλήρωσίν της. Πάντως οί
βιομήχανοι θά δύνανται νά άνα-
ζητοΰν χώρονς δι' έγκαταστάσεις
καί έκτός βιομηχανικών περιοχων.
Ν.Δ. 186 ΠΕΡΙ ΣΤΛΛΟΓΙ-
ΚΩΝ ΣΤΜΒΑΣΕΩΝ: Οί βιο-
μήχιινοι διετύπιοσαν είς την Κν-
βέονησιν ωρισμένας άντιρρήσεις.
Ό τοόπος έκλογής των διοικήσεων
οέν μας άπασχολεϊ. Άντιτιθέμεθα
ΰμο)ς είς τα Αφορώντα τόν τρόπον
κηρύξεως άπεργιών καί πρό παν¬
τός άρνονμεθα νά δεχθώμεν την
σύστασιν κατά τόπους έργοστασι-
ακον επιτροπών. ΙΙρόκειται περί
ενός κακοΰ νόμον, άλλά οί άρμύ-
διοι π(ΐράγοντες άνεγνώρισαν τύ
δίκαιον μας. Πρότασις μας είναι
οπιος είς τάς έπιτροπάς αύτάς
μετέχονν έκπρόσωποι των Σννδέ-
σμον, οίτινες δμως θά όρίζωνται
εξ Αθηνών καί οίτινες δέν θά
άποδέχωνται αποφάσει ς άλλά την
παραπομπήν των θεμάτίυν είς τύ
κέντρον δπον ΰπάρχει μεγαλ.ντέ-
ρα δνεσις άντικειμενικότητος, άν-
τιδ,ικίας καί ένιαίας πολιτικής.
Ν. Δ. 220 ΠΕΡΙ ΙΣΩΝ Ο-
ΡΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΤ: Ό
Σύνδεσμος 'Ελλήνων Βιομηχά¬
νων έπιδιώκει τροποποίησιν τον
καί προχώρει ίκανοποιητικώς- Τε-
λ.ικώς οί άρμόδιοι απεδέχθησαν
ότι έπιβάλλεται έπιστροφή δα-
σμών διά πρώτας υλας είσαχθεί-
σας διά την πιιραγωγήν έξαγω-
γίμΐυν προϊόνττον.
ΝΟΜΟΣ 3213: Ό Σύνδεσμος
δ,έν δύναται νά παρέμβη αίτών
την Ικανοποίησιν εκείνον των ο¬
ποίων τα βιβλία δέν έκρίθησαν έ-
παρκή, άλλά άπορριπτέα, πλήν
μόνον είς άς περιπτώσεις είναι κα¬
ταφανές ότι δέν ύπάρχει δόλος.
θά επιδιωχθή νά γίνεται σεβα¬
στόν τό καλόν ποίον εκείνον ού¬
τινος τα βιβλία άπορρίπτονται.
Α. Ν. 232)69 Τό Συντονιστι-
κόν Συμβούλιον σχετικώς μέ τό
πρόσφατον Ν.Δ. 232)69 δι' ού
αίρονται- αί άντιρρήσεις περί τοϋ
δτι οί προσωρινοί τίτλοι δέν χρή-
ζονν χαρτοσημάνσεοις, απεφάσι¬
σεν δποις ζητηθή άπό την Κυ¬
βέρνησιν ή έπιστροφή των ά-
χρεωστήτως καταβλ.ηθέντων χαρ-
τοσήμων καί νπογραμμισθή ότι
τούτο νπαγορεύεται έκ τής έπιβε-
βλημένης ϊσης μεταχειρίσεοις δ-
λωγ των έπιχειρήσεων καί των
Καδωρίσδησαν τα ϋψπ των ένισχύσεων
111 ΤΗΝ ΛΗΰΠΤΥΞΙΜ,ΤΗί ΚΤΗΚΟΤΡΟΦΙΑΣ
Είς τα πλαίοια τού προγράμματος διά τό έτο^1969
Διά κοινής άποφάσετος των ν-
πονργών Οίκονομικών καί Γεωρ¬
γίας καθωρίσθη ό τρόπος κατα-
6ολής πρός τονς δικαιούχους κτη-
νοτρόφονς, οίκονομικής ένισχύσε-
οις συμφώνως πρός τό πρόγραμμα
ένισχύσειος τής αυξήσεως τής πα-
ραγοιγικότητος καί τοΰ όρθοΰ
προσανατολισμοΰ τής γεωργι-
κής παραγίογής τοΰ ετους 1969.
Διά τής αυτής αποφάσεως, καθο-
ρίζεται τό ϋψος των ΐνισχύσεων
καί τα άπαραίτητα δικαιολογητι-
κά, βάσει των ληφθεισών υπό
τής 'Επιτροπής Συντονισμοΰ Οί¬
κονομικής Πολιτικής (Ε.Σ.Ο.Π.)
άποφάσεΜν.
Σνμφώνιος πρός την ανωτέρω
κοινήν ύπονργικήν απόφασιν, κα-
θορίζονται ώς ακολούθως οί δι¬
καιούμενοι ένισχύσεος κτηνοτρύ-
φοι κατά κλάδους:
—Διά τόν κλάδον τής κτηνο-
τροφίας:
1) Χορηγεΐται ένίσχνσις κατά
1,50 δρχ. κατά χιλιύγραμμον ζών-
τος βάρους διά μόσχους σφαξο-
μένονς είς ζον βάρος 300—400
χιλιόγραμμα)ν καί 2 δρχ. κατά
χλγο. ζώντος βάρους διά μόσχους
σφαζομένονς, άνο) των 400 χλγρ.
ξώντος βάρονς. Τής Ινισχνσεως
ταύτης δικαιοΰνται κτηνοτρόφοι,
οί όποΐοι διετήρησαν άρρενας μό-
σχονς τουλάχιστον επί τετράμη-
νον πρό τής ποοσκομίσείός τον
πρός ζνγισιν διά σφαγήν. Τής ένι-
σχνσε(ι>ς έξαιροϋνται οί παχννόμε-
άοχόν τής Δικιιιοσννης. Ό κ.
Μαρκόπουλος συνέστησεν ί)Π(»ς
οί καταβάλλοντες τοιοΰτον χαρ
τύσημον νά δηλούν ότι τό πράτ-
τονν νπό επιφύλαξιν. Πάντο>ς διά
τού Ν.Δ. αυτού δικαιοΰνται οί μή
πληρώσαντες καί «τιμωροΰνται»
οί συμμορφιοθέντες είς την κα-
ταβολ.ήν τοΰ χαρτοσήμον. Ό κ.
Μαρινόπονλος είπεν, ΐπίσης, ΰτι
θά εξετάση πού ευρίσκεται τό
θέμα τοΰ καθορισμοΰ ένιαίας τι¬
μής ήλεκτοικής ενεργείας μετα¬
ξύ κεντρικών καί έπαρχιακών βι-
ομηχανιών
ΔΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡΟΝ ΚΤΚΛΟΤ
ΕΡΓΑΣΙΩΝ είπεν ότι σχετικόν
νομοθέτημα έτοιμάζεται Ινα ε¬
φαρμοσθή άπύ Ιανουάριον 1970
καί ΰτι ό κ. Πρωθνπονργός υπε¬
σχέθη νά ζητήση την γνώμην
των βιομηχανικών όργανώσεων
ρό τής δημοσιενσεώς τον. Είς
μίατν τοιαύτην προσύσκεψιν θά
κληθοΰν νά παραστοΰν καί οί έκ-
πρόσιοποι των έπαρχιακών Συν-
όέσμων.
ΑΙ ΣΤΝΤΑΞΕΙΣ ΙΚΑ: "Ο¬
σον άφορά Τό σχέδιον περί αύξή-
σειος των άνωτάτιον όρίων των
ιυντάξεων τοΰ ΙΚΑ, άπό ί>.200
δραχμάς είς 10.000, ώς μελετά
ή Κνβέρνησις, οί βιομήχανοι δέ-
χονται ότι. πρέπει νά δοθή ή δυ-
νατότης μιας αΰξήσειος, άλλά δ-
χι μέχρι 10.000 δραχμών.
Έν συνεχεία ό Διευθνντής τής
Λιευθύνσεος Βιομηχανικών Περι¬
οχων τής ΕΤΒΑ κ. Δ. Μανροκορ-
δάτος ό οποίος άνεφέρθη είς τα
βε!ματα τής Βιομηχανικής Περι¬
οχής Πατρών, είπεν δτι «όντως
καθνστέρησεν καί δτι τουτο δέν
όφείλεται είς θέματα άναφνέντα
λόγω τής νπάρξείος είς την έν
λόγω περιοχήν τοΰ «Οίκισμοΰ
Παπαδοπούλου» εκτάσεως 400
στρεμμάτον. Απεφασίσθη τελι-
κώς δπίος ή μεταστέγασις έπιλυ-
θή κατά την δημιουργίαν οίκι-
σμοϋ διά τό εργατικόν προσωπι¬
κόν έγγύς τής Περιοχής.
Ή κοινή απόφασις διά την ά-
παλλοτρίωσιν τής εκτάσεως υπε¬
γράφη καί δημοσιεύεται έντός
των ημερών. Ή έκτιμητική Έ-
ττιτροπή άρχίζει καί αύτη τό ε'ρ-
γον της. Ή ανάθεσις τοΰ ρυθμι-
στικοΰ σχεδιον καί των ΐίργων ν-
ποδομής θά γίνη ταντοχρόνως ί¬
να κερδιθή χρόνας. 'Τπολογίζεται
ί!τι τα σχετικά εργα θά άρχίσονν
αρχάς τοϋ 1970.
Ό κ. Τ. Λέμης έθεσε τό θέ-
μα των οίκισμών πλησίον τής
Βιομηχανικής Ζώνης (Λαδοπον-
λυν, Πειρ. Πατραϊκής, Πιρέλλι,
Μαραγκοπονλον κ.λ.π.), οί όποίοι
δνσχεραίνουν την ανάπτυξιν των
6ιομηχανιών, ένώ παραλλήλος οί
περίοικοι διαμαρτύρονται δι' ένο-
χλήσεις. Έπίσης εζήτησε προσ¬
τασίαν καί των Βιομηχανικών
Ζωνών.
Ό κ. Μαρινόπουλος καί ό κ ·
Μαυροκορδάττος απήντησαν δτι
τό θέμα τούτο άπασχολεϊ τονς
άρμοδίονς, οί όποΐοι άποκλίνουν
είς την απόφασιν, όπως ό βιομη-
χανικύς χαρακτήρ των ζωνών
αυτών προεξέχει τοΰ οίκιστικοΰ
χαρακτήρος, όπότε 6ά προτιμά-
ται ή διενκόλννσις των βιομηχα-
νιών.
Διά τάς βιομηχανικώς Περιο¬
χάς Θεσσαλονίκης καί Βόλον ό
κ. Μαυροκορδάτος είπεν δτι ή ό-
λοκλήρωσίς των προχώρει κανο¬
νικώς.
Τέλος, είς είσήγησιν τού κ. Τ.
Λέμη όπως μή έπιτρέπεται ή
σνμμετοχή «μεσιτών» καί «άερι-
τζήδιον» είς δημοπρασίας, ένώ
δέν διαθέτουν «οΐίτε Ινα κατσα-
βίδι», ό κ. Μαρινόπονλος απήν¬
τησεν, δτι ό παρασιτισμός θά
εμποδισθή άλλά θά πρέπει καί ή
έλενθερία τοΰ έπαγγέλματος νά
διατηρηθή.
Ή νέα σύνοδος τοΰ Συντ.
Συμβουλίου θά γίνη είς Βόλον
καί ή μεθεπομένη είς Πειραια
είς διαφόρους τομεΐς.
νοι μυσχοι, οί όποΐοι χρησιμοποι-
ούνται διά κοινήν όχείαν καί ά¬
παντες γενικώς οί μόσχοι προε¬
λεύσεως έξωτερικοΰ, ανεξαρτή¬
τως χρόνον διατηρήσεως των
πρός πάχννσιν είς την Έλλάδα.
21 Χορηγεΐται ενίσχυσις 1,50
δρχ. κατά χλγ· ζώντος βάρους πα-
χυνομένιυν νεαρών χοίρο>ν σφα¬
ζομένων είς ζών βάρος 90—110
χλγ. Δικαιοΰχοι τής ανωτέρω έ-
νισχύσειος είναι οί έκτροφεϊς οί
διατηροϋντες χοίρονς πρός πάχνν¬
σιν τουλάχιστον επί τεράμηνον
καί έφ' όσον διαθέτουν πρός σφα¬
γήν ταυτοχρόνως τουλάχιστον 5
νεαρούς χοίρους παχΰνσεως καί
έφ' όσον οί έν λόγω χοΐροι είναι
απαραιτήτως βελτιωμένων φνλών.
Δέν δικαιοΰνται τής ένισχύσεως
ταύτης οί έκτροφεϊς χοίρων, οί
χρησιμοποιήσαντες τα άπορρίμ-
ματα των πόλεων πρός διατροφή
των ζώων ώς καί τα πάσης φύ¬
σεως κτηνοτροφικά ΐδρύματα
(Δημόσιον καί Όργανισμών Δη¬
μόσιον Δίκαιον).
3) Χορηγεΐται ένίσχνσις μέχρι
0,70 όρχ. κατά χλγ. γάλακτος,
είσκομιζομένου είς έργοστάσια
διαννοντα την πς>ώτην τριετίαν ά¬
πό τής ενάρξεως λειτονργίας
τι«ν ή μέχρι 0,40 δρχ. κατά χλγ.
γάλ.ακτος είσκομιζομένου είς έρ¬
γοστάσια διανύοντα την δευτέραν
τριετίαν καί μέχρι σνμκπλ.ηρώσε-
ιος τιμής παραγο)γού 2,90 όραχ.
κατά χλγ. γάλακτος λιποπεριεκτι-
κότητος 3,7%. Τής άνοιτέρω ένι-
σχύσειος δικαιούνται παραγωγοί
είσκομίζοντες άγελαδινόν γάλα
είς γαλακτοκοημεϊα Γεωργικών
Σννεταιρισμών, Όργανώσων ή
Κοινοπραξιών, Έταιριών καί Όρ¬
γανισμών είς τονς όποίονς μετέ-
χονν καθ" οιονδήποτε τρόπον Γε-
ιοργικαί Συνεταιριστικαί Όργα-
νώσεις ή ή ΑΤΕ ή λειτουργοΰν
εύθΰνη αυτών. Ή ίν λόγω ενίσχυ¬
σις δέν καταβάλλεται διά τό γά¬
λα, τό χρησιμοποιονμενον διά την
παρασκενή γάλακτος έβαπορέ.
4) Χορηγεΐται ενίσχυσις 0,10
δρχ. κατά χλγ. άγελαδινοΰ γάλα¬
κτος, είσκομιζομένον έκ των πε-
ριοχών είς τάς οποίας έφαρμόζε-
ται τό πρόγρομμα βελτιώσεως τής
ποιότητος τοϋ γάλακτος είς τ ήν
παραγωγήν- Ή ενίσχυσις κατα¬
βάλλεται είς έργοστάσια παστερι-
ώσεως γάλακτος Γειοργικών Συ-
νεταιρισμών ή είς έργοστάσια ά-
νήκοντα είς Κοινοπραξίας, Έται-
ρίας καί Όργανισμονς, είς τονς
όποίους μετέχουν καθ1 οιονδήποτε
τρόπον Γεωργικαί Συνεταιριστι¬
καί Όργανώσεις ή ή ΑΤΕ ή λει-
τονργοΰν εΰθύνη αυτών. Ή ενί¬
σχυσις αυτή χορηγεΐται μόνον είς
την περίπτωσιν κατά την οποίαν
τό εργοστάσιον έφαρμόξει πρό¬
γραμμα βελτιόσεως τής ποιότητος
τοΰ γάλακτος είς την παραγιο-
γήν, έγκεκριμένον υπό τής Διευ-
θύνσειος Γκοργίιις τοΰ Νομοΰ.
5) Χορηγεΐται ενίσχυσις 1,80
δρχ. κατά χλγ. άγελαδινοΰ γάλα¬
κτος χρησιμοποιουμένου διά την
παρασκευήν γάλακτος έβαπορέ
είς μεταλλικά κυτία, είς έργοστά¬
σια γάλακτος, άνήκοντα είς Κοι¬
νοπραξίας ΑΤΕ καί 'Ενώσεων
Σ υνεταιρισμών παρασκευάζοντα
γάλα έβαπορέ.
6) Ένισχύσειος δικαιοΰνται πα¬
ραγωγοί, μέλη Συνεταιριστικών
όργανώσεων ποοβαίνοντες είς την
ανέγερσιν όρνιθώνος έκτροφής όρ-
ντθίων κρεοπαραγο>γής ή ώοπα-
ραγωγής καθώς καί συνεταιριστι¬
καί όργανώσεις προβαίνουσαι είς
ανέγερσιν έκκολαπτηρίου ή παρα-
σκεναστηρίον ζωοτροφών ή κτη-
νοσφαγείου ή έκκολαπτηρίου μέ
μηχανάς χιυρητικότητος τουλά¬
χιστον 90.000 ώών. Ή χορηγουμέ-
νη είς τάς ανωτέρω περιπτώσεις
ενίσχυσις δύναται νά φθάση μέ¬
χρι 40% των δαπανών, δέν δύνα¬
ται δμιος νά υπερβή τα εξής κα¬
τά περίπτωσιν ποσά: α) Διά την
ανέγερσιν όρνιθώνος κρεοπαρα-
γογής καί τόν έξοπλισμόν αΰτοΰ
τα Ιθθ.θθθ δρχ., 6) διά την α¬
νέγερσιν όρνιθώνος έκτροφής ώ-
οτόκων όρνίθιον καί τόν έξοπλι¬
σμόν αΰτοΰ, τάς 130.000 δρα¬
χμάς, γ) διά την ανέγερσιν έκ-
κολαπτηρίον καί τύν έξοπλισμύν
αντοΰ τάς 600.000 δρχ. δ) διά
την ανέγερσιν παρασκεναστηρίου
ζωοτραφών καί τόν έξοπλισμύν
αύτοΰ τάς 400-000 δρχ. καί ε)
θιά την ανέγερσιν πτηνοσφαγείου
καί τόν έξοπλισμάν αύτοΰ τάς
2.000.000 δρχ.
7) Μελισσοτρόφοι προμηθευό-
μενοι κατά τό 1969 κνψέλας ή
καί κηρύθρας υπό τής ΑΤΕ ή
έκ τοΰ έλενθέρου εμπόριον, ένι-
σχύονται μέχρις 20% τής άξίας ά¬
γοράς των κνψελών καί μέχρι 60
καί 80 όρχ. κατά τεμάχιον κυψέ-
λης Α' καί Β' κατηγορίας άντι-
στοίχως. Διά τάς κηρύθρας κατα¬
βάλλεται ενίσχυσις μέχρι μιάς
δραχμής κατά τεμάχιον καί μέ¬
χρι Ι.ΟΟΟ τεμαχίων κατά μελισσο-
τοόφον. Οί προβαίνοντες είς εξα¬
γωγήν μέλιτος μελισσοτρόφοι ένι-
σχύονται μέ 1,50 δρχ. κατά χλγ.
έξαγομένου καθαροΰ μέλιτος, έφ'
δσον ή έξαγωγή συντελεσθή μέ¬
χρι τέλους τοΰ 1969.
8) Οί παραγωγοί κουκουλίων έ-
νισχύονται μέ 5 δρχ. κατά χλγ.
χλίορών κουκουλίοον καί 12,50 δρχ.
κατά χλγ. ξηρών κουκουλίων καί
μέχοι συμπληρώσεως τιμής 47
όρχ. κατά χλγ- διά τα χλωρά καί
117,50 δρχ. κατά χλγ. διά τα
ξηρά κουκούλια, τα παραχθέντα
καί πωληθέντα τό 1969.
—Διά τόν κλ.άδον τής κτηνια-
τρικής:
1) Κτηνοτρόφοι προμηθευθέν-
τες καί χρησιμοποιήσαντες έντός
τοΰ 1969 κτηνιατρικά φάρμακα
καί βιολογικά προϊόντα έκ των
κτηνιατρικών νπηρεσιών ή, έκ τού
έλενθέρον εμπόριον διά την κατα¬
πολέμησιν των νόσων των ζώων
ένισχύονται διά ποσοστόν 50%
τής άξίας των φάρμακον τής έ-
νισχνσεως έξαιροϋνται: α) τα
ίνισχντικά πτηνο - κτηνοτροφι-
κών ώς καί τα μείγματα έν γέ¬
νει, τα περιέχοντα βιταμίνας, ί-
χνοστοιχεϊα, άντιβιοτικά, κοκκιδι-
οστικά, β) τα άντιβιοτικά προο¬
ρισμόν ένισχύσεως φαρμάκων, γ)
τα κοκκιόιοστατικά φάρμακα, τα
χρησιμοποιονμενα διά την κτηνο-
τροφίαν καί δ) αί βιταμϊναι, πλήν
των ένεσίμων.
2) Σνστηματικοί χοιροτρόφοι
καί ίχθυοτρόφοι προβαίνοντες είς
την αγοράν έντός τοΰ 1969 άπο-
στειρωτικών κλιβάνων διά την ά-
ποστείρωσιν των χορηγουμένων
καταλοίπων τροφών καί άπορριμ-
μάτων, ένισχύοντας διά ποσοϋ μέ¬
χρι 50% επί τής άξίας των κλι-
βάνων.
Είς περιπτώσεις σφαγής προσ-
βεβλημένων υπό φυματιώσεως καί
βουκελλ/ώσεως βοοειδών καί υπό
ωρισμένας προύποθέσεις, χορηγεΐ¬
ται ενίσχυσις καλύπτουσα τύ 80%
τής διαφοράς μεταξύ τοϋ είσπρα-
χθησομένου υπό τοϋ κτηνοτρόφου
εκ τής σφαγής τοΰ βοοειδοΰς πο-
συΰ καί τής έν ζωή άξίας αύ¬
τοΰ. Ή έν λόγω ενίσχυσις δέν
δύναται νά υπερβή τό ποσόν των
5.000 δρχ. κατά σφαζόμενον ζώ¬
ον. Έπίσης είς περιπτώσεις βφα-
γής αίγοπροβάτων προσβεβλημέ-
νων υπό μελιταίον πνρετοΰ, χορη¬
γεΐται ένίσχνσις καλύπτουσα ολό¬
κληρον την έν ξωή αξίαν τοϋ
ζώου. Ή ενίσχυσις αυτή δέν δύ¬
ναται νά υπερβή τό ποσόν των
500 καί 600 δρχ. κατά σφαζόμε¬
νον κατά ποιμενικόν ή οίκόσιτον
ζώον άντιστοίχως.
—Διά προτύπους βιωσίμους εκ¬
μεταλλεύσεως:
1) Ιδιοκτήται οίκογενειακής
μορφής έκμεταλλεύσεων παραγω-
* γής άγελαδινοΰ γάλακτος ή παρα-
γωγής κρέτος μόσχον ή χοίρου η
παραγωγής κρεατος ίνδορνίθων
καί,
2) Κτηνοτρόφοι των περιοχων
Άρκαδίας καί Γρεβενών, άρχηγοί
κτηνοτροφικών ΐκμεταλλεύσεων, ά-
σχολονμένον μέ την πάχυνσιν
των άμνών καί έφ' όσον έκτρέ-
φουν άνιο των 25 άμνών, ένισχύ¬
ονται είς ποσοστόν 50% επί τής
άξίας κτήσεως των μέσων παρα-
γιογής καί μέχρι 50.000 δρχ- δι'
εκάστην γεωργικήν εκμετάλλευ¬
σιν.
Διά τής ώς ανω αποφάσεως κα-
θορίζονται λεπτομερώς τα άπαι-
τοΰμενα δικαιολογητικά διά την
είσπραξιν τής κατά περίπτωσιν ο¬
ριζομένης ένισχύσεως καί ό τρό¬
πος καταβολής των ένισχύσεων
αυτών.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΤΗΝ
ΒΡΩΣΙΜΩΝ ΕΛΑΙΩΝ
Κατά σχετικήν ανακοίνωσιν, τό
υπουργείον Γεωργίας, 'έχει προ-
γραμματίσει την ίδρυσιν βιομηχα-
νικών μονάδων έξωπλισμένων δι'
δλο)ν των συγχρόνων τεχνικών
μέσων, διά την παρασκενήν 6ρω-
σίμων πρασίνων ελαιών. Είς α¬
νακοίνωσιν τον τό υπουργείον, συ¬
νιστά πρός τονς ιδιώτας παραγω-
γονς ή τάς συνεταιριστικάς δργα-
νώσεις δπως μή άσχολοΰνται μέ
την παρασκευήν των πρασίνων
βρωσίμων έλαιων, έφόσον αί μο-
νάδες τάς οποίας διαθέτουν δέν
είναι άρκετά έξωπλισμέναι.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοιχήσεων 'Λνω-
νύμων Έΐαιοειών καί Έταιοει&ν Πβαιωβΐσμένης Εύ-
Φύνης ότι δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύηουογοΰ Έμηοοίου
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιβυ-
ΰείσης είς τό ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έταιοειών), δοίζεται δτι δύναν¬
ται νά αυνεχίσωσι δημοσιεύουοαι εγκύρως τάς Προ-
ο*κλή<τεις των Γεν. Συνελεύσεων καί τούς Ισολογι¬ σμόν ς των διά τής οΙχονομΐΗής μας έφημεοίδος «ΟΙ· Κ0Ν0Μ0Λ0ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ», ώς εγένετο μςχρι τούδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- ΚΗΣ» πρό τής συγχα>ι>ενσεώς της.
Άρ. φύλ. 2.007
'αΙθΚΤΗΤΉΤ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΉΝ
ΣΟΚΡΛΤΉΤ Χ. ΓΙΝΛΝΙΔΗΕ
ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
.,.ΩΤΕΡΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
Ι^ΛΗΤΙΙΕΡΕΝΟΣ Ε
■ ρβΙΙΑ'Ι
•'ΣΑΛΛ»
ΝΟΣ ΕΤ
ΣΧΕΛΙΟΤ
ΔΙΑ ΤΗΝ
Λ» ΔΙΑ ΤΗ
Ν ΑΜΕΡΙΚΗΝ
])ο,ι|ίλλ«ι. - Προσκληθείς ΰ-
"„,", ·1νστιτοντου των Ενρωπα-
" νπου6ών τού 'Ελευθέρου
',Γν,,ΚΓτημίου των Βρνξελλών, ή
""! δ χ. Άλφόνσο Σαντα
?·' {,- Ηοε<ΐί>εντής τής Χιλής
έΜΚΥΟί «Ιί ήχοοτολής τής
7Ϊ «αβά τή Ε.Ο.Κ., ά,μί-
1ν γ» Τ0·' μίλλοντος των σχε-
ν Γή' Κοινότητος μετα τής
• Ε-,π'δ ΠοΓσβεντής, δέν ε'δό-
Γ'Ε|- την Λατινικήν Αμερικήν
„(, ριγάτε παο' ότι εις υπομνη-
,ό οποίον εΐχε δοθή είς την
|' οβ10ΐ,|τα ολίγας ημέρας μετά
ά νπογρπφήν τή; Συνθήκης
1. Ρώιιη;. <ά ?- Κυβερνησεις Αον έκ<Τ»άσει την θέλησίν τον διά την άνάπτΐ'ξιν στενής σννερ- Άκολοΐ'βΐ'.ς, ό Πρεσβευτης της ν;»- άνεΐΓΡρθη είς διαφόρους ,ο'ιιίΐ'; δοπβτηθΐώτητος. Αί Κυ- ί[ΟφΕΐς τή; Λατινικης Άμερι- ^ αι-χνάχις έπέμειναν είς την Κοινοτητα διά την πραγματοποίη¬ σιν ενός οχεδίον πολ.νμερούς οί- :ής οννεογησίας επί οάσεως άναπτύξειυς έν σννεο- .,αβίη μθά τής Ηαναμερικανικής Τ{(«Εζης 'Αναπτύξεος, άλλά ή ,ίτηβί; τον, δέν ετυχεν ονδεμιάς μίχοι οτιγμή; άπαντήσειος. Τό αΐτό βνμβαίνει καί μέ την Ηΐνιχίΐν βοήθειαν, ή όποία χορη- |{ίται εισέτι αποκλειστικώς επί ί,ίβΠ'ΐ; διιΐΓοοίς καί άχι Κοινοτι- Ό Πρεσβεντής ΰ.τεγράμμισεν, ότι (ά διμερε-ϊς σχέσει ς ήσαν πάν- τιτε έξαίρετοι, καί ή Κοινότη; ε- χίΐ χαλάς ποοθέσεις όπως άπεδεί- )>ίΐ) καί άπό την θετικήν στάσιν
«ι;, την αφορώσαν την μορφήν
μϊ γενικών ποοτιμήσεων. Άπέ-
ΐ/ίΐίί την ύπαρξιν κακής θελήσε-
ιι; διά την μή εισέτι υπογραφήν
ϊο/.ΐ'μίοών σΐ'μφωνιών άνταλλαγής
έιοι,Έΐ>ιν χαί συνεργασίας.
Ό χ, Σάντα Κρονζ πιστενει δ-
ΐι ό πραγματικάς λόγος τής έλ.-
ίίίίΗΐΐ; πολιτικής αποφάσεως ύ-
10 τού Σνμβοΐ'λίον των 'Τπονρ-
!»ν των (% ευρίσκεται είς την ύ-
ιοτίμησιν τού τιθεμένον προβλήμα-
ΐο; διά. την Λατινικήν Αμερικήν
μ Ιόίιυ; διά τάς δΐ'νατότητας,
ια; όποία; προβφέρει μία τοι-
αίιΐ) οΐ'νεογαοία.
Ή ναλ.ντέοα «φόρμονλα» διά
ιβ μελλον θά ήτο, κατά τόν κ.
Σάντα Κρονζ, μία πολ.νμερής σν-
ΐίργασία μεγάλης κλ.ίμακος μετα-
;ί' τής Ε.Ο.Κ. καί τής Λατινικης
Άμερικης; εν εΐδος νέον «σχεδίοι
(Μάοοα)./.», τό οποίον θά κατέ-
,. ' ΐβΐ'ΐ; είς τοιγοινικήν σννερ-
γαοίαν Ε.Ο.Κ. — Ήνωμένων Πο-
ΙιΐΕΐών — Λατινικης Άμερικής.
Β. Η ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛ-
ΛΙΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΣΙΤΟΤ
ΕΙΣ ΚΙΝΑΝ
Ι. Ο κ ΑΡΜΕΛ ΛΑΜΒΑΝΕΙ
ΕΚ ΝΕΟΤ ΘΕΣΙΝ ΕΠΙ
ΓΟΩ «ΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΤ
ΡΟΠΑΤΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗ-
ΚΑΤΑ ΤΗΝ Οην ΣΤΝΟΔΟΝ ΤΟΤ ΕΙΣ ΠΑΤΡΑΣ
ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΘΡΜΑΤΑ ΣΥΝΕΖΗΤΗΣΕ
Τ0 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΑΙ Ν. 226, 232 καί 3213. ΑΙ ΣΤΝΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΙΚΑ
— ΑΙ έξαγωγαί
Γώωοβ Σίτου είς Κίναν θά κο-
«ιίβοΐ'ν εφέτος 53.160.000 δολ.
'ι; την Εΰρωπαΐκήν Οικονομικήν
Κοινότητα- Ποάγματι ή Κοινότης
ϊτίβράβιβε νά δεχθή άπαλλαγήν
δολλαρίοιν άνά τόννον διά
'Ί' εξαγωγήν 800,000 τόννων σί-
1111 ώό τής Γαλλΐας πρός την Λα-
'Ψ ΚΙνον. Ή τιμή την οποίαν
!Μΐ ή Κίνα είναι κατωτέρα
"«4 50% περίπου τής τιμής π«-
, πράγμα τό οποίον
σ8 άμφιβολίας ώς πρός
τΐν «ρβοτητα τού μέτρον. Ή Κί-
111?0β(ΐΕ08ΐ χοιρινόν κρέας, άλ-
Ι",'' Τ»« παοόντος αί σΐ'νθήκαι
•Ν»» τού κρεατος 6έν είναι
"ι Εί-οώπη.
Τύνις. — Είς συνέντευξί,ν τού
δημοσιευθείσαν είς την Τι-νησιαχήν
ειτημες.ίδα «Ή Δράσις», ό κ. Άρ-
μέλ εδήλωσεν δτι «ή συμμετοχή
τής Μεγάλης Βρετκννίας είς την
Εύροπαϊκήν Κοινοτητα είναι άναγ
κ(ΐί(' διά την άνοικοδόμησιν μ,άς
Κυρωπης ισχυράς καί ήνοιμένης.
Ευνοοΰμεν την είσδοχήν της, ή
όποία, μηκράν τού νά δημιουργή¬
ση Οήγμα είς την Κοινοτητα, θά
συμίίάλλη είς την ένδυνάμωσίν
της*. Ό Βέλγος «Τπουργό; των
Εξοτεοικων προσέθεσεν ότι 6ιά
τό Βέλγιον ή οίκοδόμησις τής
Εΰρώπης ποέπει νά φθάση εως τό
τέλος, δηλαδή ό τελικός σκοπάς
τής Συνθήκης τής Ρώμης νά
γίνη σείίαστός όσον κια ή οϊκονο-
μική της σκοπιμότης·
2.
II
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΕΤ-
ΡΩΠΑΤΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗ-
ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΔΙΑΦΟ¬
ΡΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ
Α. ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ:
ΣΤΝΕΤΗ ΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ
Ε.Ο.Κ. ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ
ΛΤΣΚΟΛΙΩΝ ΠΑΓΚΟ¬
ΣΜΙΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ Κ-
ΠΙ ΤΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΛΚΩΝ
ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ.— Ό κ. Ραμπό,
γενικάς Διενθυντής τής Γεωργίας
των 'Υπηρεσιών τής 'Εκτελε-
στικής 'Επιτροπής τής Ε.Ο.Κ·,
άντεπροσώπευσε την Κοινοτητα είς
την σύνοδον των πέντε κυρκοτέ-
ρΐιιν παγκοσμίου έξαγωγέων δη-
μητριακών, ή όποία έλαβε χώραν
είς Ούάσιγκτον τύν παρελθόντα
Απρίλιον. Οί πέντε έξαγωγεΐς
είναι: Αΰστραλία, Άργεντινή, Κα-
ναδάς, Ηνωμεναι Πολιτειαι καί
Ε.Ο.Κ. Μέ την εύκαιραίν ταύ¬
την, ή Κοινότης έπε6ε6αίωσε την
προσήλιοσίν της είς τόν σεβασμόν
τής παγκοσμίου συμφωνίας, ώς
έπραξαν καί οί λοιποί συμμετέ¬
χοντος τής συνόδου.
Ή 'Εκτελεστική 'Επιτροπή τής
Ε.Ο.Κ. είχεν σημειώσει ίίτι ωρι¬
σμέναι χώραι έξαγογεϊς σίτοΐ', Ι
καί ίδίιος αί "Ηνωμεναι ΙΙολι- |
τεϊαι, δέν εσίδοντο πλέον τάς κα-
τιοτάτας τιμάς αί οποίαι προε-
βλέποντο υπό τής συμφωνίας,
πράγμα τό οποίον προεκάλεσεν
τάς εντόνους διαμαρτυρίας τού
Καναδά, τού όποίου ή Κυβέρνη¬
σις είχεν ανακοινώση υτι υπό αύ¬
τάς τάς συνθήκας ό Καναδας δέν
ηδύνατο πλέον νά σεβασθή δλ^ας
τάς διατάξεις τής σιιιιφωνίας. Ή
Όλλανδική άντιπροσ(ΐ)πεία έθε-
ώοησεν έπ(ι)φελές νά προβή η
Ε-Ο.Κ. είς παρομοίαν δηλούσιν,
άλλά αί λοιπαί αντιπροσωπείαι εί¬
χον αντίθετον άποψιν υποστηρίζου¬
σαι μίαν πλέον συνετήν στάσιν ε¬
πί τού παρόντος. Πιστεΰετιη ότι
άν συνεχισθοΰν αί παραδιάσεις
τής συμφωνίας, ή Κοινότης θά α¬
ναγκασθη νά άναθεοιρήση την
στάσιν της.
Β. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΤΗΣ
Ε.Ο.Κ. ΕΠΙ ΤΟΤ ΘΕΜΑΤΟΣ
ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
ΑΠΟΚΤΗΘΕΙΣΩΝ ΖΩΝΩΝ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
Βρυξελαι.— Ή 'Εκτελεστική
'Επιτροπή τής Εϋρωπ'ΐϊκής Οίκο-
νομική: Κοινότητος θεωρεϊ απα¬
ραίτητον νά υποβάλλη είς προη¬
γουμένην εξέτασιν, περίπτωσιν
πρός περίπτωσιν, τάς ά/νω τοί'
ήμίσΕω: έκατομμυρίου δολλαρίων
ίπιχορηγήσεις, τάς οποίας αί Κά-
!(■) Χώραι π«ρβχο')ρησαν είς τάς
έπιχειρήσεις τάς προτιθεμένας νά
ίγνητασταθοΰν είς την νέαν πό¬
λιν τού Λέλυσταντ καί είς τα πε-
ΠΑΤΡΑΙ — Την Ιην πρωϊνήν
τής Κυριακής είς τα γραφεϊα τοϋ
Συνδέσμου Ηιομηχάνων ΙΙατρών
(Μέγαρον Σύλλογον Είσαγωγι-
κοϋ Εμπόριον) συνήλθεν ή 6η
Σΰνοδος τοΰ Συντονιστικοΰ Συμ-
υουλίου των Βιομηχανικήν Όρ-
γανώοειον τής χώρας. Είς την
συνεδρίασιν μετέσχον: Έκ μέοονς
τοϋ Συνδέσμου Έλλήνων Βιομη-
χάνων οί κ. κ. Δ. Μαρινόπου-
λος, πρόεδρος, Άλ. Ζοΰλλας, τα-
μίας καί 'Επ. Δασκαλάκης, νομι-
κός σύμβουλος. Έκ μέρους τοΰ
Συνόέσμου Βορείου "Ελλάδος οί
κ. κ. Κ. Λαδας, πρόεδρος, Ν.
ΙΙρχλιβάνος, γεν. γοπμματεύς, θ.
Καστοίτσης, τημίας καί Μποκο-
βός, σΰμβουλος. Τοΰ Συνδέσμου
θεσσαλίας οί κ. κ. Παπαορήγας,
πρόεδρος, Α. Βανέξης, άντιπρό-
ρδρος, Ί(ι). Αναγνώστου, άντιπρό-
εδρος. Τοΰ Συνδέσμου Πειραι¬
ώς ό κ. Στ. Κοραής, πρόεδρος.
Τοΰ Συνδέσμου Βιομηχάνιον ΙΙα¬
τρών μετέσχον οί κ· κ. Άλ. Άν-
τωνόπουλος, πρόεδρος, Κ<ΐ)νστ. Μακρυκώστας, άντιποόεδρος, Διον. Κάζαγλης, γεν. γραμματεύς, II. Νικολετόπουλος, ταμίας, Ηλ. Ά- ποστολόπουλος καί Μιχ. Κίίλογε- ράκης, ταμίας. Είς την συνεδρίασιν παρέστη καί ό Διευθυντάς τής "Υπηρεσίας Βιομηχανικήν Περιοχήν παρά τή Ε.Τ.Β.Α. κ. Δ. Μαυροκορδά- ττος. Τοΰ Συντονιστικοΰ Συμβουλιον προήδρευσεν ό πρόεδρος τοΰ Συν¬ δέσμου 'Ελλήνοιν Βιομηχάνιυν κ. Δ· Μηοινόπουλος. Τούς έκπροσώπους των βιομη- χανικων Όργανώσείον εχαιρέτησε^ έν άρχή ό πρόεδοος τοϋ Συνδέ¬ σμου Βιομηχάνιον Πατρών κ. Άλ. ΆντΜνόπονλος, ειπών τα εξής: «'Υπάρχουν καί ετέρα σοβαρά θέματα, τα όποϊα ζιοτικώς ένδια- φέρουν την πόλιν των Πατρών, μετά τής περιοχής της, καί όλον τόν νομόν Άχαία; καί άτινα ΐΒέ- . τομεν έκ καθήκοντος ΰπ' δν|'ΐν τοϋ | Συντονισπκοΰ Συμβουλιον καί έ- | πικαλοΰμεθα την συμπαράστασιν αυτού διά νά αχθώσι είς την οδόν τής ταχείας επιλύσεως τιον, εί- ρίχιορά της. Ή πόλις αυτή, ή ό¬ ποία ιδρύθη τύ 19Κ5 καί ή όποία ευρίσκεται επί γής άποκτηθείσης έΐτί τής θαλάσσης χάριν είς τάς εργασίας τής Ζουίντερζέφ, προο- θίςετίχι νά καταστή Βιομηχανικόν Κέντρον: οί κάτοικοι επί τοϋ πα¬ ρόντος δέν νπερβαίνονν τοΰς 350, άλλά τό σχέδιον άναπτύξεως προ- (ίλέπει ότι θά είναι 15.000 τό 1975 καί 100-000 τό ετος 2.000. Πρός τύν σκοπόν ένισχύσεος τής άναπτύξρως ταύτης, αί Κάτω Χώ- οαι παραχωροΰν επιχορήγησιν πρός τάς έπιχειρήσεις αί οποίαι έγκαθίστανται έκεΐ (ίδίιος εάν προέρχιυντιιι άπό ύψηλού βαθμόν βιομηχανικώς ξώνας) τής τάξεως των 10.000. — Φλορινάον δι' β- κ.αστον άρρενα έργαζόμενον με ταφέροντα την κατοικίαν τού είς τό Λέλυσταντ, άρκεί νά γίνουν σεβαστοί ώρισμένοι ό'ροι. Ή 'Εκτελεστική Έπιτροπή πα- ρετήρησεν ότι τό καθεστώς βοη¬ θείας άφήνει μεγάλην ελευθερίαν εκτιμήσεως είς τάς Όλλανδικάς αρχάς είς ό,τι άφορά τοΰς τρό- πους καί τό σκέλος των άντικα- τα6ολών. θειορείδτι είναι αδύνα¬ τον νά αποφασισθή έκ των προ¬ τέρων ότι ολα τα μέτρα εκτιμή¬ σεως θά είναι θεμιτά καί δέν θά διαταράξονν τύν συναγονισμόν εντύς τής Κοινής άγοράς, καί έ- ζητησε άπό την Όλλανδικήν Κυ¬ βέρνησιν νά δεσμενθή μέ την κοινοποίησιν τίόν «σημαντικών πε- ριπτώσρ(ΐιν» των οποίον ή άντί- στοιχο; έπιχορήγησις προσεγγίζει ή ξεπερνά τάς 500.000 δολλαρί- οιν. Ή δέσμενσις αυτή αποτελεί τόν όρον διά νά έπιδοκιμάση ή Έκτελεστική Έπιτροπή τό νπύ συζητησιν κ«θεστώς βοηθείας. Γ. ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: α. ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΟΤ ΕΤΡΑΤΟΜ ΕΙΣ ΙΣΙΙΡΑ Ρωμη.— Ό 'Τπουργός τής έ- πιστημονικής ερεύνης κ. Λαουρί- τοελλα έδήλικσεν είς συνέντευξιν τοί' πρός την εφημερίδα «ΑΒΑΝ- ΤΙ-·> ότι τό καλύτερον μέσον διά
νά επανεύρη την ξιοτικότητά τον
τό Κοινόν Κέντρον τοϋ Εΰρατόμ
είς "Ισπρα είναι ή έντός τοΰ Κέν-
τρου εκτέλεσις σπουδαίιον προ-
γραμμάτιον, κοινοΰ, διά τοϋς εξ,
ένδιαφεροντος. 'Τπενθνμισεν ω¬
σαύτος δτι ή Ιταλία έθεσεν είς
την διάθεσιν τής Εΰροπαϊκής Κοι¬
νότητος τό Κέντρον τής "Ισπρα
άποδεικνι'ουσα οΰτο την εμπιστο¬
σύνην της είς τό μελλον τής Κοι¬
νότητος.
Έξ άλλου, ή Κομμουνιστική ο¬
μάς τοΰ Κοινοβούλιον εζητήθη ά¬
πό την Κυβέρνησιν νά λάβη έπεί-
γοντα μέτρα διά τό Κέντρον τής
"Ισπρα, ενδεχομένους έπανακτώσα
τάς εγκαταστάσεως καί τό προσω¬
πικόν πού δέν ήθελεν χρησιμοποι-
ηθή έν τώ πλαισίοι τοΰ έτησίου
προγράμματος τοΰ Ενρατύμ.
Η. ΣΥΜΦΩΝΙΑ
ΣΤΝΕΡΓΛΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΗΣ
ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΜΕΤΑΞΤ ΓΑΛΛΙΑ Σ
ΚΑΙ ΙΝΔΟΝίΙΣΙΑΣ
Βρνξέλλαι.— Ή Γαλλία καί
ή Ίνδονησία συνεφώνησαν είς συν-
εργασίον διά την χρησιμοποίησιν
τής άτομικής ενεργείας πρός εί-
ρηνικοϋς σκοπούς. Τό σχέδιον τής
συμφωνίας προβλέπει εύρείαν αν¬
ταλλαγήν άπόψε<»ν μεταξύ των δϊ'ο χιορων είς τόν τομέα τής Πυ- θηνικής Τεχνικής. Σχετικώς ή 'κτελεστική Έπιτροπή των Εΰριο- παϊκίόν Κοινοτήτιον έπληροφόρη- σε την Γαλλικήν Κυβέρνησιν δτι θεορεί δτι ή σνμφωνία μετά τής Ίνβονησίας δέν θέτει έμπόδια είς τάς σνναφεϊς διατάξεις τοΰ άρ- θροου 103 τής Συνθήκης τοΰ Εΰρατόμ. Γ. ΙΔΡΥΣΙΣ ΝΕΟΥ ΚΕΝ- ΤΡΟΤ ΠΤΡΗΝΙΚΗΣ ΒΟΗ ΘΕΙΑΣ ΡΟΤΤΕΡΝΤΑΜ___Νέον κέν¬ τρον πυρηνικής ενεργείας θά κατα σκενασθή πλησίον τής πόλεοος Βλίσσιγκεν είς τάς Κάτω Χώρας. θά είναι ίσχνος 400 ΧΒ καί θά αρχίση την παραγωγήν τον τα 1973 διά λογαριασμόν τής νεοξη- λανδικής όταιρίας ηλεκτρισμόν. Τέσσεοες έταιρείες ήσαν ϋποψή- φιοι 6ιά την κατασκευήν τοΰ άντι- δραστήρος: ή ΝΒ Νερατόμ (ή- νο>μένη μετά τής Ούεστινχάοιΐ),
ή Νεντερλάντσε Έλεκτρολασμα-
τασχάπιτ (ήνο)μένη μετά τής Άε-
γκε), καί ή Σουηδική έταιρεία
Άςόν.
Τελικός προεκρίθη τύ γερμανικόν
«Κονσόρτσιουμ» τής Σήμενς—Ά-
εγκέ. Εγνώσθη έπίσης καί ό τύ
' πος τού άντιδραστηρος: Άντιδρα
στήρ σνμπεπνκνοιμένον ύδατος,
θερμογόνον ίσχνος 1,3 έκατομμνρί
' ιον ΧΒ είς δύο κυκλώματα ψΰξε·-
τος. θά κατασκευάξη ούράνιον 235
έμπλοντισμενον κατά 3%.
ΨΥΓΕΙΑ "ΑΡΚΤΙΚΗ,. Α. Ε.
Πειραιώς 221 - Ν. ψγ
Ίσοον·σμός 31η: Δβκβ.ιβρίου 1968
Μετοχιχόν Κεφάλαιον
Διαφορα άναπρΐνής
Άφορολόγητον 1^ 4002)59
Άφ^ρολόγητον
Τό ήθ
■ 2 197.982,60
&"10010.0 3.72^.542,45
ίΙΟν 4"οοβΕσ 36856ίΚ)
3.722.542.4Γ)
3.685.610 -
νέοι έτιενδύοεις 209 323.—
3.816 -
9 704.—
806 024,50
1.7~2.410.ίί >
36
4.77Ρ —
12 130.—
φρ
Τακτικόν ήθμ
Γραμμαί^ πληρωτεα
Φόροι πληρ£^τέθ|
Πιστωτα)
Κέρδος καί Ζημίαι
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
ι.οοο ο α - ι.οοο.οοο.—
316 0)0 - 316.000 -
| 073.623. - 1.005 731.—
1 656.169.- (ίΙΟ. 169. -
195 565 10 140,505,20
913 911,5υ 18.930.-
99.9,90.- 6Η.877,-
2 586 810,80 3.010.^67/20
ή94 970,55 603.109,55
391 29.3-
2.922,07360
14.049.-
4.371.—
2 8~8.Ο0(),5Ο
§04.9 —
1.571.—
5.4» Ό.-
8.437.039,95 0.771.638,95
ψυκτικά ίσοδα
3 403.581,50 2 978 896,48
984.348,60
3Μ.6Ο9.-
1.101.059,90
35.436.— 35 751 —
3.439 ΟΙ7,50
73(ί.Οΐ9,,7Ο
Τθ14.647,40
Διάθεσις Κσθσρων Κερδών
Τακτικόν άττοθεματικόν
Άφορολόγητον Ν. 147)67
Άφορολόγητον Ν. 4002)59
3.439.017,50 3,014.647,40
55 039,90 36.819,70
1.046.ΟΟΟ.— 610.169.—
_ 89.031.—
1.101.059.90 736.019,70
ρ
Το0 Δ Σ.
•Εν Πειραιεί ττ) 25 Φεβρουαρίου 1909
Ό Δ. Σύμβουλος
ΠΑΡ. ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Ό Λογιστής
ΧΡ. ΜΕΛΕΤΗΣ
ναι 6έ ταυτα τα κάτωθι:
'Επιβάλλεται νά διαπλατυνθή ή
σιδηροδρομική γραμμή Πειραιώς__
Πατρών μέχρι τοΰ διεθνοΰς πλά-
τονς, διά νά όιενκολννθή ή δια-
κίνησις σιδηρο6ρομικό")ς των δια-
φύοον προί'όντων γειοργικών καί
βιομηχανικών άπό βορρά μέχρι
νότον καί ή προώθησίς των πρός
τάς εξωτερικάς άγοράς. Αί Πά-
τραι έξελίσσονται είς την μονα-
δικήν έξαγωγικήν πύλην τοΰ νο-
τιοδυτικοΰ διαμερίσματος λόγω ί-
διαζονσης γειογραφικής της θέ¬
σεως. Τό έργον τής διαπλατύν-
σεος τής γραμμης είς τό διεθνές
πλάτος πρέπει νά νΐοθετηθή υπό
τής Κνβερνήσεοις ώς ίργον άνάγ-
κης έθνικής διά νά εξασφαλισθή
ή ταχυτέρα προώθησίς των γε-
ωργικών μας προϊόντίον, ιδιαιτέ¬
ρα των ν<ι»πών, είς τάς άγοράς τού έξ(ΐιτερικού. Άπό 35ετίας εντονοι προσπά- θειαι καταβάλλονται υφ' δλθ)ν των Όργανιόσειον των Πατρών διά ν(ΐ όλοκληρίοθή ή κατασκευή τής έθνικής όδικής άρτηρίας Πατρών — Τριπόλεως, ή όποία μέλλει νά σννδέση τοϋς νομονς Άχαίας καί Άρκαδίας καί νά έξνπηρετήση μεγάλης εκτάσεως ενδοχώραν. Τό μεγαλύτερον τμήμα τής άρτηρίας ταύτης εχει γίνει καί νπολείπεται ή κατασκευή αικροΰ τμήματος 80 περίπον χιλιόμετρα. Ό λιμήν των Πατρών ό τρίτος κατά σειράν λιμήν τής χώρας, λόγο) τής ίΛιαζοΰσης γεοιγραφικής τον θέσειος είς τόν χώρον τής Δύσεος, εχει ανάγκην έπεκτάσε- ος, ριζικής άναδιοργανώσεο>ς καί
άποκτήσεο)ς νέον σνγχς>όνον τε-
χνικοΰ έξοπλισμον. Αί σημεριναί
ονσιιόόεις έλ.λεί|>εις τον τόν ίμ-
ποόίξονν νά άναπτνχθή καί ν' αν¬
τιμετωπίση τάς ηνξημένας νπο^
χρεώσεις τον ώς μεγάλον έθνικοΰ
λιμένος. "Εργα σήμερον γίνονται
είς τόν λιμένα τής τάξεως των
40 έκατ. όραχ. διά την έπιμήκνν-
σιν τοΰ κνματοθρανστον κατά
250 μ. χάριν τής προστασίας τής
βορειον λεκάνης τοΰ λιμένος. Τα
μεγάλης εκτάσεως λιμενικά εργα
θά γίνουν μετά την έγκρισιν τού
νέον σχεδιον τοΰ λιμένος ή όποία
άαμε.νεται έντός των προσεχών
ημερών, όπότε θά σννταχθώσι αί
σχετικαί μελέται καί θά γίνη προ-
κήρνξις των έκτελεστέιον έργων.
Είς την προσπάθειαν μας αυτήν
τής έπεκτάσείος καί άναδιοργανώ-
σεως τοΰ λιμένος, θά μας είναι
λίαν χρήσιμος ή συμπαράστασις
τοΰ Σνντονιστικοΰ Σνμβονλ.ίου
καί υμών προσοπικώς, κ. Πρόεδρε,
καί υπό την ίδιότητά σας ώς
προέδρου τοΰ Συνδέσμου 'Ελλή-
νων Ηιομηχάν(ον».
Ο κ. ΜΑΡΙΝΟΠΟΤΛΟΣ
Άκολούθίος τόν λόγον έλαβε ό
πρόεδρος τοΰ Συνδέσμου 'Ελλή-
νων Βιομηχάνων κ. Δ. Μαρινό-
πουλος, ό οποίος άναφερόμενος
είς τα θέματα τής ημερησίας δια¬
τάξεως είπε σχετικώς τα άκόλου-
θα:
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
ΠΑΤΡΩΝ: Θά βοηθήσωμεν καθ"
δ μέτρον δννάμεθα είς την ταχεί¬
αν όλοκλήρωσίν της. Πάντως οί
βιομήχανοι θά δύνανται νά άνα-
ζητοΰν χώρονς δι' έγκαταστάσεις
καί έκτός βιομηχανικών περιοχων.
Ν.Δ. 186 ΠΕΡΙ ΣΤΛΛΟΓΙ-
ΚΩΝ ΣΤΜΒΑΣΕΩΝ: Οί βιο-
μήχιινοι διετύπιοσαν είς την Κν-
βέονησιν ωρισμένας άντιρρήσεις.
Ό τοόπος έκλογής των διοικήσεων
οέν μας άπασχολεϊ. Άντιτιθέμεθα
ΰμο)ς είς τα Αφορώντα τόν τρόπον
κηρύξεως άπεργιών καί πρό παν¬
τός άρνονμεθα νά δεχθώμεν την
σύστασιν κατά τόπους έργοστασι-
ακον επιτροπών. ΙΙρόκειται περί
ενός κακοΰ νόμον, άλλά οί άρμύ-
διοι π(ΐράγοντες άνεγνώρισαν τύ
δίκαιον μας. Πρότασις μας είναι
οπιος είς τάς έπιτροπάς αύτάς
μετέχονν έκπρόσωποι των Σννδέ-
σμον, οίτινες δμως θά όρίζωνται
εξ Αθηνών καί οίτινες δέν θά
άποδέχωνται αποφάσει ς άλλά την
παραπομπήν των θεμάτίυν είς τύ
κέντρον δπον ΰπάρχει μεγαλ.ντέ-
ρα δνεσις άντικειμενικότητος, άν-
τιδ,ικίας καί ένιαίας πολιτικής.
Ν. Δ. 220 ΠΕΡΙ ΙΣΩΝ Ο-
ΡΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΤ: Ό
Σύνδεσμος 'Ελλήνων Βιομηχά¬
νων έπιδιώκει τροποποίησιν τον
καί προχώρει ίκανοποιητικώς- Τε-
λ.ικώς οί άρμόδιοι απεδέχθησαν
ότι έπιβάλλεται έπιστροφή δα-
σμών διά πρώτας υλας είσαχθεί-
σας διά την πιιραγωγήν έξαγω-
γίμΐυν προϊόνττον.
ΝΟΜΟΣ 3213: Ό Σύνδεσμος
δ,έν δύναται νά παρέμβη αίτών
την Ικανοποίησιν εκείνον των ο¬
ποίων τα βιβλία δέν έκρίθησαν έ-
παρκή, άλλά άπορριπτέα, πλήν
μόνον είς άς περιπτώσεις είναι κα¬
ταφανές ότι δέν ύπάρχει δόλος.
θά επιδιωχθή νά γίνεται σεβα¬
στόν τό καλόν ποίον εκείνον ού¬
τινος τα βιβλία άπορρίπτονται.
Α. Ν. 232)69 Τό Συντονιστι-
κόν Συμβούλιον σχετικώς μέ τό
πρόσφατον Ν.Δ. 232)69 δι' ού
αίρονται- αί άντιρρήσεις περί τοϋ
δτι οί προσωρινοί τίτλοι δέν χρή-
ζονν χαρτοσημάνσεοις, απεφάσι¬
σεν δποις ζητηθή άπό την Κυ¬
βέρνησιν ή έπιστροφή των ά-
χρεωστήτως καταβλ.ηθέντων χαρ-
τοσήμων καί νπογραμμισθή ότι
τούτο νπαγορεύεται έκ τής έπιβε-
βλημένης ϊσης μεταχειρίσεοις δ-
λωγ των έπιχειρήσεων καί των
Καδωρίσδησαν τα ϋψπ των ένισχύσεων
111 ΤΗΝ ΛΗΰΠΤΥΞΙΜ,ΤΗί ΚΤΗΚΟΤΡΟΦΙΑΣ
Είς τα πλαίοια τού προγράμματος διά τό έτο^1969
Διά κοινής άποφάσετος των ν-
πονργών Οίκονομικών καί Γεωρ¬
γίας καθωρίσθη ό τρόπος κατα-
6ολής πρός τονς δικαιούχους κτη-
νοτρόφονς, οίκονομικής ένισχύσε-
οις συμφώνως πρός τό πρόγραμμα
ένισχύσειος τής αυξήσεως τής πα-
ραγοιγικότητος καί τοΰ όρθοΰ
προσανατολισμοΰ τής γεωργι-
κής παραγίογής τοΰ ετους 1969.
Διά τής αυτής αποφάσεως, καθο-
ρίζεται τό ϋψος των ΐνισχύσεων
καί τα άπαραίτητα δικαιολογητι-
κά, βάσει των ληφθεισών υπό
τής 'Επιτροπής Συντονισμοΰ Οί¬
κονομικής Πολιτικής (Ε.Σ.Ο.Π.)
άποφάσεΜν.
Σνμφώνιος πρός την ανωτέρω
κοινήν ύπονργικήν απόφασιν, κα-
θορίζονται ώς ακολούθως οί δι¬
καιούμενοι ένισχύσεος κτηνοτρύ-
φοι κατά κλάδους:
—Διά τόν κλάδον τής κτηνο-
τροφίας:
1) Χορηγεΐται ένίσχνσις κατά
1,50 δρχ. κατά χιλιύγραμμον ζών-
τος βάρους διά μόσχους σφαξο-
μένονς είς ζον βάρος 300—400
χιλιόγραμμα)ν καί 2 δρχ. κατά
χλγο. ζώντος βάρους διά μόσχους
σφαζομένονς, άνο) των 400 χλγρ.
ξώντος βάρονς. Τής Ινισχνσεως
ταύτης δικαιοΰνται κτηνοτρόφοι,
οί όποΐοι διετήρησαν άρρενας μό-
σχονς τουλάχιστον επί τετράμη-
νον πρό τής ποοσκομίσείός τον
πρός ζνγισιν διά σφαγήν. Τής ένι-
σχνσε(ι>ς έξαιροϋνται οί παχννόμε-
άοχόν τής Δικιιιοσννης. Ό κ.
Μαρκόπουλος συνέστησεν ί)Π(»ς
οί καταβάλλοντες τοιοΰτον χαρ
τύσημον νά δηλούν ότι τό πράτ-
τονν νπό επιφύλαξιν. Πάντο>ς διά
τού Ν.Δ. αυτού δικαιοΰνται οί μή
πληρώσαντες καί «τιμωροΰνται»
οί συμμορφιοθέντες είς την κα-
ταβολ.ήν τοΰ χαρτοσήμον. Ό κ.
Μαρινόπονλος είπεν, ΐπίσης, ΰτι
θά εξετάση πού ευρίσκεται τό
θέμα τοΰ καθορισμοΰ ένιαίας τι¬
μής ήλεκτοικής ενεργείας μετα¬
ξύ κεντρικών καί έπαρχιακών βι-
ομηχανιών
ΔΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡΟΝ ΚΤΚΛΟΤ
ΕΡΓΑΣΙΩΝ είπεν ότι σχετικόν
νομοθέτημα έτοιμάζεται Ινα ε¬
φαρμοσθή άπύ Ιανουάριον 1970
καί ΰτι ό κ. Πρωθνπονργός υπε¬
σχέθη νά ζητήση την γνώμην
των βιομηχανικών όργανώσεων
ρό τής δημοσιενσεώς τον. Είς
μίατν τοιαύτην προσύσκεψιν θά
κληθοΰν νά παραστοΰν καί οί έκ-
πρόσιοποι των έπαρχιακών Συν-
όέσμων.
ΑΙ ΣΤΝΤΑΞΕΙΣ ΙΚΑ: "Ο¬
σον άφορά Τό σχέδιον περί αύξή-
σειος των άνωτάτιον όρίων των
ιυντάξεων τοΰ ΙΚΑ, άπό ί>.200
δραχμάς είς 10.000, ώς μελετά
ή Κνβέρνησις, οί βιομήχανοι δέ-
χονται ότι. πρέπει νά δοθή ή δυ-
νατότης μιας αΰξήσειος, άλλά δ-
χι μέχρι 10.000 δραχμών.
Έν συνεχεία ό Διευθνντής τής
Λιευθύνσεος Βιομηχανικών Περι¬
οχων τής ΕΤΒΑ κ. Δ. Μανροκορ-
δάτος ό οποίος άνεφέρθη είς τα
βε!ματα τής Βιομηχανικής Περι¬
οχής Πατρών, είπεν δτι «όντως
καθνστέρησεν καί δτι τουτο δέν
όφείλεται είς θέματα άναφνέντα
λόγω τής νπάρξείος είς την έν
λόγω περιοχήν τοΰ «Οίκισμοΰ
Παπαδοπούλου» εκτάσεως 400
στρεμμάτον. Απεφασίσθη τελι-
κώς δπίος ή μεταστέγασις έπιλυ-
θή κατά την δημιουργίαν οίκι-
σμοϋ διά τό εργατικόν προσωπι¬
κόν έγγύς τής Περιοχής.
Ή κοινή απόφασις διά την ά-
παλλοτρίωσιν τής εκτάσεως υπε¬
γράφη καί δημοσιεύεται έντός
των ημερών. Ή έκτιμητική Έ-
ττιτροπή άρχίζει καί αύτη τό ε'ρ-
γον της. Ή ανάθεσις τοΰ ρυθμι-
στικοΰ σχεδιον καί των ΐίργων ν-
ποδομής θά γίνη ταντοχρόνως ί¬
να κερδιθή χρόνας. 'Τπολογίζεται
ί!τι τα σχετικά εργα θά άρχίσονν
αρχάς τοϋ 1970.
Ό κ. Τ. Λέμης έθεσε τό θέ-
μα των οίκισμών πλησίον τής
Βιομηχανικής Ζώνης (Λαδοπον-
λυν, Πειρ. Πατραϊκής, Πιρέλλι,
Μαραγκοπονλον κ.λ.π.), οί όποίοι
δνσχεραίνουν την ανάπτυξιν των
6ιομηχανιών, ένώ παραλλήλος οί
περίοικοι διαμαρτύρονται δι' ένο-
χλήσεις. Έπίσης εζήτησε προσ¬
τασίαν καί των Βιομηχανικών
Ζωνών.
Ό κ. Μαρινόπουλος καί ό κ ·
Μαυροκορδάττος απήντησαν δτι
τό θέμα τούτο άπασχολεϊ τονς
άρμοδίονς, οί όποΐοι άποκλίνουν
είς την απόφασιν, όπως ό βιομη-
χανικύς χαρακτήρ των ζωνών
αυτών προεξέχει τοΰ οίκιστικοΰ
χαρακτήρος, όπότε 6ά προτιμά-
ται ή διενκόλννσις των βιομηχα-
νιών.
Διά τάς βιομηχανικώς Περιο¬
χάς Θεσσαλονίκης καί Βόλον ό
κ. Μαυροκορδάτος είπεν δτι ή ό-
λοκλήρωσίς των προχώρει κανο¬
νικώς.
Τέλος, είς είσήγησιν τού κ. Τ.
Λέμη όπως μή έπιτρέπεται ή
σνμμετοχή «μεσιτών» καί «άερι-
τζήδιον» είς δημοπρασίας, ένώ
δέν διαθέτουν «οΐίτε Ινα κατσα-
βίδι», ό κ. Μαρινόπονλος απήν¬
τησεν, δτι ό παρασιτισμός θά
εμποδισθή άλλά θά πρέπει καί ή
έλενθερία τοΰ έπαγγέλματος νά
διατηρηθή.
Ή νέα σύνοδος τοΰ Συντ.
Συμβουλίου θά γίνη είς Βόλον
καί ή μεθεπομένη είς Πειραια
είς διαφόρους τομεΐς.
νοι μυσχοι, οί όποΐοι χρησιμοποι-
ούνται διά κοινήν όχείαν καί ά¬
παντες γενικώς οί μόσχοι προε¬
λεύσεως έξωτερικοΰ, ανεξαρτή¬
τως χρόνον διατηρήσεως των
πρός πάχννσιν είς την Έλλάδα.
21 Χορηγεΐται ενίσχυσις 1,50
δρχ. κατά χλγ· ζώντος βάρους πα-
χυνομένιυν νεαρών χοίρο>ν σφα¬
ζομένων είς ζών βάρος 90—110
χλγ. Δικαιοΰχοι τής ανωτέρω έ-
νισχύσειος είναι οί έκτροφεϊς οί
διατηροϋντες χοίρονς πρός πάχνν¬
σιν τουλάχιστον επί τεράμηνον
καί έφ' όσον διαθέτουν πρός σφα¬
γήν ταυτοχρόνως τουλάχιστον 5
νεαρούς χοίρους παχΰνσεως καί
έφ' όσον οί έν λόγω χοΐροι είναι
απαραιτήτως βελτιωμένων φνλών.
Δέν δικαιοΰνται τής ένισχύσεως
ταύτης οί έκτροφεϊς χοίρων, οί
χρησιμοποιήσαντες τα άπορρίμ-
ματα των πόλεων πρός διατροφή
των ζώων ώς καί τα πάσης φύ¬
σεως κτηνοτροφικά ΐδρύματα
(Δημόσιον καί Όργανισμών Δη¬
μόσιον Δίκαιον).
3) Χορηγεΐται ένίσχνσις μέχρι
0,70 όρχ. κατά χλγ. γάλακτος,
είσκομιζομένου είς έργοστάσια
διαννοντα την πς>ώτην τριετίαν ά¬
πό τής ενάρξεως λειτονργίας
τι«ν ή μέχρι 0,40 δρχ. κατά χλγ.
γάλ.ακτος είσκομιζομένου είς έρ¬
γοστάσια διανύοντα την δευτέραν
τριετίαν καί μέχρι σνμκπλ.ηρώσε-
ιος τιμής παραγο)γού 2,90 όραχ.
κατά χλγ. γάλακτος λιποπεριεκτι-
κότητος 3,7%. Τής άνοιτέρω ένι-
σχύσειος δικαιούνται παραγωγοί
είσκομίζοντες άγελαδινόν γάλα
είς γαλακτοκοημεϊα Γεωργικών
Σννεταιρισμών, Όργανώσων ή
Κοινοπραξιών, Έταιριών καί Όρ¬
γανισμών είς τονς όποίονς μετέ-
χονν καθ" οιονδήποτε τρόπον Γε-
ιοργικαί Συνεταιριστικαί Όργα-
νώσεις ή ή ΑΤΕ ή λειτουργοΰν
εύθΰνη αυτών. Ή ίν λόγω ενίσχυ¬
σις δέν καταβάλλεται διά τό γά¬
λα, τό χρησιμοποιονμενον διά την
παρασκενή γάλακτος έβαπορέ.
4) Χορηγεΐται ενίσχυσις 0,10
δρχ. κατά χλγ. άγελαδινοΰ γάλα¬
κτος, είσκομιζομένον έκ των πε-
ριοχών είς τάς οποίας έφαρμόζε-
ται τό πρόγρομμα βελτιώσεως τής
ποιότητος τοϋ γάλακτος είς τ ήν
παραγωγήν- Ή ενίσχυσις κατα¬
βάλλεται είς έργοστάσια παστερι-
ώσεως γάλακτος Γειοργικών Συ-
νεταιρισμών ή είς έργοστάσια ά-
νήκοντα είς Κοινοπραξίας, Έται-
ρίας καί Όργανισμονς, είς τονς
όποίους μετέχουν καθ1 οιονδήποτε
τρόπον Γεωργικαί Συνεταιριστι¬
καί Όργανώσεις ή ή ΑΤΕ ή λει-
τονργοΰν εΰθύνη αυτών. Ή ενί¬
σχυσις αυτή χορηγεΐται μόνον είς
την περίπτωσιν κατά την οποίαν
τό εργοστάσιον έφαρμόξει πρό¬
γραμμα βελτιόσεως τής ποιότητος
τοΰ γάλακτος είς την παραγιο-
γήν, έγκεκριμένον υπό τής Διευ-
θύνσειος Γκοργίιις τοΰ Νομοΰ.
5) Χορηγεΐται ενίσχυσις 1,80
δρχ. κατά χλγ. άγελαδινοΰ γάλα¬
κτος χρησιμοποιουμένου διά την
παρασκευήν γάλακτος έβαπορέ
είς μεταλλικά κυτία, είς έργοστά¬
σια γάλακτος, άνήκοντα είς Κοι¬
νοπραξίας ΑΤΕ καί 'Ενώσεων
Σ υνεταιρισμών παρασκευάζοντα
γάλα έβαπορέ.
6) Ένισχύσειος δικαιοΰνται πα¬
ραγωγοί, μέλη Συνεταιριστικών
όργανώσεων ποοβαίνοντες είς την
ανέγερσιν όρνιθώνος έκτροφής όρ-
ντθίων κρεοπαραγο>γής ή ώοπα-
ραγωγής καθώς καί συνεταιριστι¬
καί όργανώσεις προβαίνουσαι είς
ανέγερσιν έκκολαπτηρίου ή παρα-
σκεναστηρίον ζωοτροφών ή κτη-
νοσφαγείου ή έκκολαπτηρίου μέ
μηχανάς χιυρητικότητος τουλά¬
χιστον 90.000 ώών. Ή χορηγουμέ-
νη είς τάς ανωτέρω περιπτώσεις
ενίσχυσις δύναται νά φθάση μέ¬
χρι 40% των δαπανών, δέν δύνα¬
ται δμιος νά υπερβή τα εξής κα¬
τά περίπτωσιν ποσά: α) Διά την
ανέγερσιν όρνιθώνος κρεοπαρα-
γογής καί τόν έξοπλισμόν αΰτοΰ
τα Ιθθ.θθθ δρχ., 6) διά την α¬
νέγερσιν όρνιθώνος έκτροφής ώ-
οτόκων όρνίθιον καί τόν έξοπλι¬
σμόν αΰτοΰ, τάς 130.000 δρα¬
χμάς, γ) διά την ανέγερσιν έκ-
κολαπτηρίον καί τύν έξοπλισμύν
αντοΰ τάς 600.000 δρχ. δ) διά
την ανέγερσιν παρασκεναστηρίου
ζωοτραφών καί τόν έξοπλισμύν
αύτοΰ τάς 400-000 δρχ. καί ε)
θιά την ανέγερσιν πτηνοσφαγείου
καί τόν έξοπλισμάν αύτοΰ τάς
2.000.000 δρχ.
7) Μελισσοτρόφοι προμηθευό-
μενοι κατά τό 1969 κνψέλας ή
καί κηρύθρας υπό τής ΑΤΕ ή
έκ τοΰ έλενθέρου εμπόριον, ένι-
σχύονται μέχρις 20% τής άξίας ά¬
γοράς των κνψελών καί μέχρι 60
καί 80 όρχ. κατά τεμάχιον κυψέ-
λης Α' καί Β' κατηγορίας άντι-
στοίχως. Διά τάς κηρύθρας κατα¬
βάλλεται ενίσχυσις μέχρι μιάς
δραχμής κατά τεμάχιον καί μέ¬
χρι Ι.ΟΟΟ τεμαχίων κατά μελισσο-
τοόφον. Οί προβαίνοντες είς εξα¬
γωγήν μέλιτος μελισσοτρόφοι ένι-
σχύονται μέ 1,50 δρχ. κατά χλγ.
έξαγομένου καθαροΰ μέλιτος, έφ'
δσον ή έξαγωγή συντελεσθή μέ¬
χρι τέλους τοΰ 1969.
8) Οί παραγωγοί κουκουλίων έ-
νισχύονται μέ 5 δρχ. κατά χλγ.
χλίορών κουκουλίοον καί 12,50 δρχ.
κατά χλγ. ξηρών κουκουλίων καί
μέχοι συμπληρώσεως τιμής 47
όρχ. κατά χλγ- διά τα χλωρά καί
117,50 δρχ. κατά χλγ. διά τα
ξηρά κουκούλια, τα παραχθέντα
καί πωληθέντα τό 1969.
—Διά τόν κλ.άδον τής κτηνια-
τρικής:
1) Κτηνοτρόφοι προμηθευθέν-
τες καί χρησιμοποιήσαντες έντός
τοΰ 1969 κτηνιατρικά φάρμακα
καί βιολογικά προϊόντα έκ των
κτηνιατρικών νπηρεσιών ή, έκ τού
έλενθέρον εμπόριον διά την κατα¬
πολέμησιν των νόσων των ζώων
ένισχύονται διά ποσοστόν 50%
τής άξίας των φάρμακον τής έ-
νισχνσεως έξαιροϋνται: α) τα
ίνισχντικά πτηνο - κτηνοτροφι-
κών ώς καί τα μείγματα έν γέ¬
νει, τα περιέχοντα βιταμίνας, ί-
χνοστοιχεϊα, άντιβιοτικά, κοκκιδι-
οστικά, β) τα άντιβιοτικά προο¬
ρισμόν ένισχύσεως φαρμάκων, γ)
τα κοκκιόιοστατικά φάρμακα, τα
χρησιμοποιονμενα διά την κτηνο-
τροφίαν καί δ) αί βιταμϊναι, πλήν
των ένεσίμων.
2) Σνστηματικοί χοιροτρόφοι
καί ίχθυοτρόφοι προβαίνοντες είς
την αγοράν έντός τοΰ 1969 άπο-
στειρωτικών κλιβάνων διά την ά-
ποστείρωσιν των χορηγουμένων
καταλοίπων τροφών καί άπορριμ-
μάτων, ένισχύοντας διά ποσοϋ μέ¬
χρι 50% επί τής άξίας των κλι-
βάνων.
Είς περιπτώσεις σφαγής προσ-
βεβλημένων υπό φυματιώσεως καί
βουκελλ/ώσεως βοοειδών καί υπό
ωρισμένας προύποθέσεις, χορηγεΐ¬
ται ενίσχυσις καλύπτουσα τύ 80%
τής διαφοράς μεταξύ τοϋ είσπρα-
χθησομένου υπό τοϋ κτηνοτρόφου
εκ τής σφαγής τοΰ βοοειδοΰς πο-
συΰ καί τής έν ζωή άξίας αύ¬
τοΰ. Ή έν λόγω ενίσχυσις δέν
δύναται νά υπερβή τό ποσόν των
5.000 δρχ. κατά σφαζόμενον ζώ¬
ον. Έπίσης είς περιπτώσεις βφα-
γής αίγοπροβάτων προσβεβλημέ-
νων υπό μελιταίον πνρετοΰ, χορη¬
γεΐται ένίσχνσις καλύπτουσα ολό¬
κληρον την έν ξωή αξίαν τοϋ
ζώου. Ή ενίσχυσις αυτή δέν δύ¬
ναται νά υπερβή τό ποσόν των
500 καί 600 δρχ. κατά σφαζόμε¬
νον κατά ποιμενικόν ή οίκόσιτον
ζώον άντιστοίχως.
—Διά προτύπους βιωσίμους εκ¬
μεταλλεύσεως:
1) Ιδιοκτήται οίκογενειακής
μορφής έκμεταλλεύσεων παραγω-
* γής άγελαδινοΰ γάλακτος ή παρα-
γωγής κρέτος μόσχον ή χοίρου η
παραγωγής κρεατος ίνδορνίθων
καί,
2) Κτηνοτρόφοι των περιοχων
Άρκαδίας καί Γρεβενών, άρχηγοί
κτηνοτροφικών ΐκμεταλλεύσεων, ά-
σχολονμένον μέ την πάχυνσιν
των άμνών καί έφ' όσον έκτρέ-
φουν άνιο των 25 άμνών, ένισχύ¬
ονται είς ποσοστόν 50% επί τής
άξίας κτήσεως των μέσων παρα-
γιογής καί μέχρι 50.000 δρχ- δι'
εκάστην γεωργικήν εκμετάλλευ¬
σιν.
Διά τής ώς ανω αποφάσεως κα-
θορίζονται λεπτομερώς τα άπαι-
τοΰμενα δικαιολογητικά διά την
είσπραξιν τής κατά περίπτωσιν ο¬
ριζομένης ένισχύσεως καί ό τρό¬
πος καταβολής των ένισχύσεων
αυτών.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΤΗΝ
ΒΡΩΣΙΜΩΝ ΕΛΑΙΩΝ
Κατά σχετικήν ανακοίνωσιν, τό
υπουργείον Γεωργίας, 'έχει προ-
γραμματίσει την ίδρυσιν βιομηχα-
νικών μονάδων έξωπλισμένων δι'
δλο)ν των συγχρόνων τεχνικών
μέσων, διά την παρασκενήν 6ρω-
σίμων πρασίνων ελαιών. Είς α¬
νακοίνωσιν τον τό υπουργείον, συ¬
νιστά πρός τονς ιδιώτας παραγω-
γονς ή τάς συνεταιριστικάς δργα-
νώσεις δπως μή άσχολοΰνται μέ
την παρασκευήν των πρασίνων
βρωσίμων έλαιων, έφόσον αί μο-
νάδες τάς οποίας διαθέτουν δέν
είναι άρκετά έξωπλισμέναι.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοιχήσεων 'Λνω-
νύμων Έΐαιοειών καί Έταιοει&ν Πβαιωβΐσμένης Εύ-
Φύνης ότι δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύηουογοΰ Έμηοοίου
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιβυ-
ΰείσης είς τό ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έταιοειών), δοίζεται δτι δύναν¬
ται νά αυνεχίσωσι δημοσιεύουοαι εγκύρως τάς Προ-
ο*κλή<τεις των Γεν. Συνελεύσεων καί τούς Ισολογι¬ σμόν ς των διά τής οΙχονομΐΗής μας έφημεοίδος «ΟΙ· Κ0Ν0Μ0Λ0ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ», ώς εγένετο μςχρι τούδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- ΚΗΣ» πρό τής συγχα>ι>ενσεώς της.
,ΓΪΕΡΙ ΤΟ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΝ ΚΙΤ ΡΙΝΟΝ ΜΕΤΑΛΛΟΝ
ΕΤΕΤΡΑΠΑηΣΙΑΣΘΗΣΑΝ ΤΑ ΠΒΓΚΟΙΜ!Α
ΚΠΟΟΕΜ»ΤΑ ΧΡΥ?ΟΥ ΛΠΟ ΤΟΥ 1900
«Είναι τταρψροσυνη νά τδν άιορύσσω μέν άπό χά Εγκατα της Γής κα! με τα νά τόν «καταχωνιάζωμεν» είς τα
θησαυροφυλάκ ι α»
ΠΑΡΙΣΙ.— «Ό χρυσός ?ίτο τόσον
&ψθο·ος ώστε τόν έχρησιμοποίουν
διά τ6 ττετάλωμα των άλόγων, δο-
θένττος δτι ό σίδηρος Επρεπε νά είσα
χβή άΐτό τό εξωτερικόν καΐ έστοίχι
ζε Ακριβώτερον».
Αύτά διηγεΐτο ίνας άπό τούς «κον
κισταδόρες» κατά την επιστροφήν
τού έκ Κολομβίας. "Ε άς αλλος-, ό
ύττολαχαγός Μαρτινέζ, διηγϊϊτο δτι
ωδηγήθη, μοτά τό ναυάγιον τής φρε
γάτας τού, είς την πόλιν Μονόα, την
οποίαν έταύτιζε μέ τό "Ελ Ντοράν
το, την πόλιν τού «χρυσοΰ άνθρώ-
που». Έβεδαίωνε έπίσης, δτι πα¬
ρευρέθη είς τό λουτρόν τού Μεγάλον
Διδασκάλου, ότε οί πιστοΐ, τήν στιγ
μην ττού προσηύχετο, Ερριιπτον χρι>
σά άγοολματίιδια είς τήν λίμνην Γοκυ
ανταβίιτα, πλησίον τής Μπογκότα.,
Αυταί αί διηγηθείς καϊ άλλαι πε-
ριγραφαι προεκάλίχΐο),· τόν πρώτον
μεγάλον *πυρετόν χρυσο> κατά την
περίοδον τού 1530. Ο! τυχοβιώκται
συνέρρεον διά ν« κατοπαχθοΰν είς
τόν στρατόν το0 Πιζάρρο. Ό τελευ¬
ταίας, διά νά μή" ύστερήση, έκτός
τού δτι έξεκένωνε τοΰς ναοΰς άπό
τα χρυσά άφιερώμοττα, «ϊχαράτσω-
νε» παραλλήλως καϊ τοϋς βασιλείς
καί δασιλίσκους τοθ Περοΰ. "Ετσι
λ.χ. 6 βασιλεύς Άταχουάλπα υπο¬
χρεωθή νά πληρώση 5.000 χιλιόγραιι
μα χρυσοΰ. Άλλά καθώς τό συνεζή
τει καΐ τό διεπροογματεύετο κατεδι
κάσθη είς θάνατον, όπότε σκεφθΐΐς
λογικώτερον παρέδωσε τό, χρυσόν.
Ό Πιζάρρο δέν ήκύρωσε τήν όπτόφα
σιν, άλλά δοθέντος δτι έν τώ μετα-
ξΰ ό Άταχουάλπα είχεν άσπασθή τόν
χριστιανισμόν, 6 ^κονκισταδόρ», έ^
τή μεγάλη έττιεικίία τού, όπτεφάσισεν
δπως ή ποινή έκιτελβσθή διά στραγ
γαλισμοθ καϊ δχι διά τής πυράς.
Πρ&γμα ποΰ καΐ εγένετο.
ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΠΕΡΙΣ
ΣΟΤΕΡΟΝ ΧΡΥΣΟΝ
Ή Γαλλία — <3τ>φΐ6έστερον ή Γα
λατίο — καΐ ή ΕΟρύτη εΤχον γνωρί
σει άπό μακροϋ χρόνου τήν γοητεί-
οον τοθ χρυσοΰ, καϊ οί Ρωμαΐοι, μϊ-
τά τούς ΑΙγιητττίους κα) τούς "Ελλη
νας εΤχον κόψει χρυσά νομίσματα.
Κατά την λεηλασίαν τής Γαλατίας
άπό τόν Καίσαρα, οθτος άπεκόμισεν
έπίσης μεγάλην ποσότητα χρυσοθ.
Άλλά άπό τής ίιπομβμακρυσμένης
έκίνης έττοχής καΐ έντεΰθε, ή Γαλλί
α πολύ μικράς φλέβας χρυσοθ ανε¬
κάλυψεν Κα! ή σημερινή παραγωγή
της είναι άσήμαντος ι μάλις ενας
τόννος ετησίως. Παρά την άσήμα> -
τον οώτήν παραγωγήν καΐ παρά τό
δτι τα είς χρυσόν άτοθέματα τής
Τραπέζης τής Γαλλίας έλαττώνον-
ται στοβερώς, ό Γάλλος είναι σήιμε
ρον έκ€ΐ.ος ποθ διατηρεΐ τόν περισ
σότερον χρυσόν. Δέν ύπάρχουν άκρι-
βεΤς στοοτιστικαΐ έττ' αυτού, όΛλ' αί
ίπτίσημαι έκτιμήσεις άπό μέρους των
είδικών είς τό εμπόριον το0 χρυσοθ
ύπολογίζουν δτι 'έν έκατομμύριον
Γάλλοι διαθετου^ άπό μίαν ρά6"δον
χρυσοθ έκαστος, χωρΐς νά ύπολογί-
ζω«ται τα άποθησαυριοτμένα χρυσά
νομίσματα.
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ
Αύτη ή ροττή των Γάλλων πρός
τόν χρυσόν εδημιούργησε, σμν τοΤς
άλλοις, ολόκληρον βιομηχανίαν: την
βιομηχανίαν νομισματοκοπής καϊ τα
χυτήρια χρυσών ράδδων. Τα ττρώτα
χρυσά νομίσματα πού εκυκλοφόρη¬
σαν είς την Γαλλίαν εισήχθησαν ίκ
μέρους των Ρωμαίον ευθύς μετά
τήν κατάκτησιν τής Γαλοίτίας άπό
τόν Καίσαρα. Τό 312 μ.χ. ό Αύτο-
κράτωρ ΚωνσταντΤνος Εκοψε τό. χρυ
σο3ν οβολόν, ό άποΤος εζύγιζε 4,55
γραμμάρια καΐ ισοδυνάμει πρός 40
δηνάρια. 'Εκεΐνος ό οποίος εκοΦε
τόν πρώτον χρυσόν γαλλικό. νάμι-
σμα ήτο ό ΛουδοβΤκος ό Άγιος: £-
κοψε τό χρυσόν σκοθδον, ε"να δηνάρι
ον βάρους 4,13 γραμμαρίων. Τήν
15ην Δεκεμβριού έγε.νήθη τα «εφπ
πον» φράγκον, ένώ τό πρώτον λου5ο
δίκειον έκόπη άπό τόν Λουδοδΐκον
τόν 13ον, βάρους 6·21 γραμμαρίων
καΐ άξίας 10 λιρώ.·.
Αύτη ήτο ή αληθής άρχή τής 6α
σιλείας τού νομισιματικο£) χρυσοθ
είς την Γαλλίαν^ Άιπό τήν εποχήν
εκείνην καΐ εντέυθεν οί Γάλλοι κατε
λήφθησαν άπό τό ττάθος τοθ νομι¬
σμάτ ικοθ χρυσοΰ, τούτέστι.',· άπό την
δίψαν τοθ άποθησαυρισμοΰ. Έν τού
τοις, κοΐτά την εποχήν εκείνην, ότε
α! ύπάοχ'ουσαι ποσότητες χρυσο£ ή
σαν έλαχισται, ό άποβησαυρισμός
ήτο άσήμοντος. Σήμερον 60.000 τόν
νοι χρυσοΰ Εχου/ «συγκοιμισθή» ά¬
πό χρυσοφόρα κοιιτάσμ<ηα ή υπό μορφήν ψηγμάτων καΐ άπό τήν ποσό τητα αύτην τό 75% άπό τοθ 1900 κα) εντεύθεν, πού σημαίνει δτι μ(- χρι των άρχών τού 20οΟ αιώνος είς 8λθ7 τόν κόσμον υπήρχον μόνον 15. 000 .τόννοι χρυσοΰ. Ώς γνωστόν, ή γαλλική κυβέρνη σις κατάόπιν τής συνβχιζομένης μει ώσεως τοΰ είς χρυσόν άποθέματο- τής Τραπέζης τής Γαλλίας, Ελαβρ αύστηρά μέτρα Άιπό τής 31ης Μτ ίου ό νομισμοΐτικός χρυσδς — δέ;/ προπει >νά συγχέεται μέ τόν βιομι
χανικόν χρυσόν — δέν ημπορεί νΛ
εϊσάγεται ή νά έξάγεται έλευθέρως
είς τήν Γαλλίαν, ένώ προηγοΜμένως
ήτο δυνοίτή ή αποστόλη χου είς τό έ
ξωτερικό,· όΐνειι κατοΐβολής δασμών.
μέ μόνην ατταιτουμένην διατύπωσιν,
μίαν δήλωσιν πρός τήν Τρθπτείοτν
τής Γαλλίας, διά νά ήμπορή ή τε¬
λευταία νά κσταρτίζη τα ίσοζύγιο^
είσαγωγής καΐ έξαγογής χρυσοΰ.
ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΟΓΡΑΜΜΑιΤΙΑ
"Ενας μόνον δνθρωπος είς τήν
I-
στορία. τού χρυσοΰ κατώρθωσε νά
περιορίση έν μέρει καΐ διά μ.κρόν
χρόνον ιτήν λαιμαργίαν των Γάλλων
πρός τό κίτρινον μέταλλον: Ό Τζώκ
Λόου, ό περίφημος Σκώτος τραπεζ!
της, 6 οποίος εσκέφθη πρώτος νά
κυκΛοφορήση είς την Γαλλίαν τραπε
ζογραμμάτια. 'Εγνώρισαν τοιαύτην
έπιιτυχία, ώστε ένας πιστω'ής, τόν
οποίον ο όφειλέτης τού ττροσεφέρετί
νά έξοφλήση είς χρυσόν, έξβμάνη τό
σον ώστε τδν ήπείλησεν μέ δικαστι
κήν δίωξιν εάν δέν τ,όν έξώφλει διά
τρσπεζογραιμματϊων. "Ολίγον 6ρα5ύ
τερον τα τραπεζογραμμάτια, τα ο-
ποΐα είχον εκδοθή υπό το3 Τζών Λώ
ου, έβυθίζοντο είς τόν ττληθωρισμθ.1
και προεκάλεσαν μίαν διαρκή δισπι-
στταν, ή όΓτοία δέν εξηφανίσθη παν
τελώς μέχρι σήμερον.
Άπό της πλευρσς τού, έξ δλλου,
5 Λένιν έπροφήτευε-ι «Μίαν ημέραν
ή δποία δέν είναι πολύ άπαμεμακρυ
υμενη. ά χρυσός δέν θά χρησΐμοποι
είταΐ παρά διά νά έπενδύωνΐται αί
δημόσιαι . # . βεσπασιαναί είς τάς
μεγάλας πόλεις». ΑΙ δεσπασιαναΐ έ
ξηφα-ίσθησαν άπό τάς μεγάλας πό
λεις τού κοσμου, περιλαμβανομένων
καΐ των Παρισίων. Άιλλ' ό χρυσός
γΐνεται όλονέν καΐ περιζήτητος.
ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ . . .
Άντέοτη είς δλας τας έπιθεσεις
περιλαμβανομένςα/ καΐ των ττροερχο
μένων άπό ωρισμένους οίκονθμολό-
γους, οί όποΤοι άπό ήμίσεος αιώνος
καΐ πλέον κραυγάζουν: «Είναι παρσ
φροσύνη 'νά είσχωροΰμεν είς τα 6άθη
τής γής διά νά άνορύξωμεν μέ με¬
γάλας δαπάνας, τό χρυσοφόρον μΐ·
τάλλ'ευμα καΐ άφοΰ τό φέρωμεν είς
την επιφάνειαν νά σπεύδωμειν Επει
τα νά τό «καταχωνιάζωμεν» είς τύ
"διον περίπου βάθους, δηλαδή ε!<, τα θησααροφυλάκια των Τραπεζών» ΕΠΙΔΟΤΕΙΤΑΙ Η ΕΞΑΓΟΜΕΝΗ ΜΑΣΤΙΧΑ Ή Έπιτροπή Συντονισμοϋ Ο1- κονομικής Πολιτικής ενέκρινεν ό¬ πως παρασχεθή οίκονομική ένίσχυ σις μέχρι 10 δρχ. κατά καθαρόν έξαγόμενον κιλόν μαστίχης Χίου, εσοδείας 1967 καί μέχηι 320.000 κιλών έν συνόλιο. Ή ενίσχυσις χο ρηγεΐται διά τήν αντιμετώπισιν μέ ρους των δαπανΛν καλλιεργείας, έπεϊεργασίας καί μεταφορδς τοΰ προϊόντος. ΛΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Μ'ΤΓΚΙΩΝ ,.ΑΡΚΤΙΚΗ» ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Προσκαλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι ίίπος προσελθι,ισιν ρ'ις ετησίαν Τα κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν είς τό έν Πειραιεί καί επί τής όόού Τσα μαδοΰ αριθ· 7 (Β' οροφος, Γρα¬ φείον ύπ' αριθ. 16) Γραφείον τής έταιοείας την 3ην Σεπτεμβοίου 19(ί9 ημέραν Τετάρτην καί ('Λρπν «1)2 μ.μ. ποός λή<|>ιν ι'(πο(Γάβεΐος
επί των κατοιτέοο θεμάτιιιν τής
ημερησίας διατάξεοις.
1) 'ΤποΙΙολή Έκθέσε(ι>ν Διοικη-
τικοϋ Συμ6ουλίου καί Έλεγκτών
επί τού Ισολογισμόν χοήσεοις
1ίΙ«8.
2) "Εγκρισις Ισολογισμόν χρή-
σεος 1968.
3) Απαλλαγή μελών Διοικ. Συμ
δουλίου καί των ,Ελεγκτίόν άπό
πάσης εύθΐ'νης διά τήν άνιοτρρω
χρήσιν.
4) Έκλογή δΰο τακτικών Έ-
λεγκτών καί δύο άναπληριιιτών τοι
ούτιον πρός έλεγχον τής χρήσειυς
1969 καί καθορισμός τής άμοιδής
αυτών.
5) Έπικύρωσις έκλ^ογής συμβού
λου γενομένης υπό τού Διοικητικόν
2 υμ6ουλίου.
6) Απόφασις περί άναπροσα'ρμο
γής, σΐ'μφώνος τω Α.Ν. 148)1967
τής άξίας των γηπεδοιν κλπ. πα-
γίΐιιν έγκαταστάσειον τής έταιρίας
κ(ΐί άντιστοίχου αΰξήσεοις τού με- |
τοχικοΰ αυτής κεφάλαιον καί τοο
ποποιήσεος τού αρθρον 4 τού |
Κίααστατικοϋ. Ι
7) Τηοποίησις τού αρθρον Ι τού |
Κιιταστατικοΰ τής έταιρίας έν σχέ
σει μέ την έδραν αντής.
Ο! κ.κ· Μέτοχοι διά την εγκνρον
συμμετοχήν τιον είς τήν ώς «νι·»
Γενικήν Συνέλευσιν δέον νά συμ-
μορφοιθοισιν έγκαίοοε όσον άφο-
ρά την κατάθεσιν των μετοχήν τοιν
πρός τάς σχετικάς 6ιατά|εις τοΰ
Νόμου καί τοΰ Καταστατικοΰ.
Έν Πειραιεί τή 2 4η Ιούλιον 1069
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΗ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΕΡΓΑ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΤΔΡΕΤΣΙΝ
ΤΗΣ ΚΟΙΊΝΘΟΤ
Διά τήν επίλυσιν τού νδι,ιεντικοΓι
π()ο()λήματος τής Κοοίνθου έποο-
γοαμμίΐτίσθησαν τα εξής ε"ργα:
Κατασκενής τοΰ έςοτερικοϋ δι-
κτνον ποοιιπολογισμοΰ 7.650.000
δοχ. Ήδη διά τό τρέχον ετος
διετέθησαν 4 έκατομμνρια δοαχ-
μαί. Τό υπόλοιπον θά διατεθή εν-
τός τού προσεχούς έ'τους.
ΕΠΕΚΤΑΣΙΣ
ΕΡΓΟΣΊΆΣΙΟΤ
ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΕΤΑΙΡΙΑΣ
ΑΝΆΣΤΓΚΡΟΤΗΣΕΩΣ
Ετελέσθησαν τα έγκαίνια τής
νέιις πτρρνγος τοΰ ίογοστασίον
τής γενικής Έταιρίας Άνασνγκρο
τήσειος είς τήν Νεαν Ενκαοπίαν
θεσσαλονίκης. Είς τύ έγκαινια-
σθέν εργοστάσιον θά κ(ΐτ(ΐσκεΐ'ά-
ίονται τσιμεντοσιιιλήνες «ποχετεν-
σρυις έσοιτερικής διαμέτοον με-χρι
κ(ΐί 1.20 μ. σνμ<( (Όνο; ,ποός τάς προδιαγοάς τοΰΰπονργείου Λημο- σίιιιν 'Έογΐον κ.(ΐί διά τής μέθοδον τής φυγοκεντρήσε(ος. ΗΒΟΜΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΟΥ ΑΙΕΘΝΟΥΣ 1ΥΝΑΕ1ΕΩΣ "Επί τή εύκαιρία τής πραγματο- δύο τερματικών σταθμών (Οερμοπυ- ποιηΒείσης θϊμελιώσεως τοθ εργου λών — Αθηνών) θά περιλαμβό η τής κατασκευής επιγείου σταθ,μοΰ έ δάφους έπικοινωνιών μέσω δορυφό- ρω^, είς τή; τοποθεσίαν Σ'<άρφεια θΐρμοπυλών, ό διοικηιής τοθ ΟΤΕ κ. Λ:ων. Άλίξοο ιδρόπουλος, εΐδωσε συνέντευξιν Τύπου, κατά την όπίΛ ·>
ά,έπτυξεν έν έκτάσει τάς λεπτομε¬
ρείας τοΰ υπό κατασκευήν εργου, κα
θώς καΐ την μέλλο τικήν πρόόδο/
των ,τηλϊπικο'νωνιών, έντός των πλ_ΐ
σίων τοΰ πενταετοΰς προγράμματος
άναπτύξεως τής ώ
ΣΤΑΘΜΟΣ «ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ»
Περΐ τοΟ Εργου τού σταθμοθ έη -
κοινω ιώγ μέσω τηλεπικοινωνιακοθ
δορυφόρου, ό κ. Άλεξανδράπουλος,
μεταξΰ αλλων ετόνισε;
0ά φέρϊτ τήν ονμβσλκήν ό^ομασί
αν «θΞι,ομοπΰλαι» καΐ είναι ό 6ος ό
οποίος εγκαθίσταται είς την Ευρώ¬
πην καΐ ό 15ος είς ολόκληρον τόν κό
ομον, δι" αύτοΟ θά περέ,χεται είς
τήν χώοαν μας ύψηλοθ έππτέβου διε
θνής τηλεπικοι ωνιακή έττικοινωνία.
Ή συνολική δαπάνη εγκαταστάσεως
τού στο©ιιοΰ θά ά έλθη είς 12,9.000
000 δρχ.. διά τήν κάλυψιν μέρους
τής οποίας συνήφθη δάνειον ϋψους
100.Ο0Ο.000 δοχ. μέ έπιτόκιον 6%
ετησίως, τό οποίον αύτοεξυπηρετεΤ-
τσι, πωλη9έντ<ον ήΐδη δύο κυκλωμά- των τθ3 σταθμοΰ, είς γειτον:κάς χώ ρας. ΑΙ κτΐρια<αϊ ίγκαταστάσεις τοΰ έργου συνολΐκοΰ δγκου 10.000 κυ6. μέτρων, θά έ'<τ.;λεσθοΰν υπό 'Ελλή- νων κατασκευαστών, έκτός των μη- χανολογκώγ αί οποίαι θά γίνουν 0- πό των Άμερικα> ών.
Ή άναιολώσα έπιφάνεια τής κεοαί
άς τοΰ σταθμθθ, σχήματος παραδο-
>ικοΰ κατόπιτρου, θά έχη διάμετρον
30 περίπου μέτρων. Τα δλον συγκρό
τημα τής κεραίας, θά είναι ΰψηλότε
ρον ΙΟορόφου κτιρίου.
Ή σύνεσις το) σταθμοθ Θερμο
πυλών μετά των '^^Τ1 ών θά πραγμα
τοποιηθή δ:ά μέσου ε ΙδηκοΟ δικτύου
μι«ρο<υμά"ων, τό οποίον, πλήν τώ" καΐ 4 ένδιαμέσους άναμεταδιδαστ'- κούς. Τό δίκτυον άποτελεΐται άπό μ! α τηλεφωνική άρτηοία χωρηπ«ότη- •ος 1800 κυ<λωμάτων, μ άς άρτηρί άς καταλλήλου δ·ά τήν μετα6!6ασιν μονοχρώμου ή καΐ έγχρώμθυ τηλεο- ράσεως καί μιάς τρίτης έφίδρικής άρτηρίας. 'Εττίσης προδλέττεται έ¬ τερα έναλλοκτική 65ος συνδέσεως τοΰ σταθμοΰ μ&τά τής πρωτευούσης, μέ σω διερχομένης έκ Λαμίας όμοαξο- νικής άρτηοίας. ,.Ή χροφαδότησις τοθ σταθμοΰ ιιέ ηλεκτρικήν ενέργειαν θά γίνεται ίκ τού έθνικοΰ δ κτύου, ένώ διά την άν τ'με'ώπισιν διοκαπής θά ένκαταστα θή παραλλήλως σταθμός τταραγω- γής ήλεκτρκής έ ερ^ΐία<; 500 ΚΥΑ διά τάς ανάγκας 6λων των έγκατα- ττάσεων. Προετιμήθη ή περιοχή ©ερμοπυ- λών διότι αυτή προσφέρεται περισ¬ σότερον πάσης άλλης διά τήν κατα- σιιευήν τηλεπικοινω ισκών έργων, ώς οί έπίγίΐοι σταθμοί. Καϊ άκόμη έγέ κθντο αί δυνατα] οίκονομίαι. Διά τού σταθμοο των θΐθμοιτι.'- λών, ό οποίος θά συι/εργάζεται άοχΐ κώς μέ τούς όμοίους τού Η'ΠΑ. Με γάλης Βρει'οοννίας καΐ Κα α5ότ. θά κσιλύπτωνται αί τηλεπικοινωνιοκαΐ έ παφαΐ τής Ελλάδος μέ τάς Δυτικάς χώρας. Ή γεωγρα«ρ:κή θέσις της, 6- μως, είναι τοιαύτη, ώστε προσφέοε ται νά κοιτασηή τηλε'πικοινωνιακός κόμβος των έπικοΐ' ών:ών Άΐίας καϊ Άφρικής πρός Δυτικήν και Άνατο- λικήν Εύοώπην, παρεχομένης οϋ:ω τής δυναιτότητος δραμολογήσεως γει τονικών χωρών πρός Άμερική, κη] άλλας περιοχάς τής ύφηλίου. Ή έκιτέλεσις τοΰ εργου τοΰ όποί ου ή μελέτη εγένετο υπό των ύπηρε σιών τού ΟΤΕ, ανετέθη είς τόν Οί¬ κον Τ.Τ.Τ. - ΣΟΚ, ό οποίος είναι ό πλέον εΐδικευμένος είς την εγκατά¬ στασιν έπιγείων σταθμών. Ή άποπε ράτωσις προβλέπεται νά 6λοκληροοθή έντός συντάμου χρόνου, οϋτως ώστε ό σταθμός νά τεθή είς κανονικήν λει τουργίαν την 21 ην Άττριλίου 1970. "ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ., ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚ ΔΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ 336 ΕΚΑΤ. ΔΡΑΧΜΩΝ ΔΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΙΙ ΤΗΝ ΠΕΔΙΑΔΑ ΚΑΤΩ ΑΧΕΛΩΟΥ Διά την χρηματοδότησιν των εογοιν άξιοποιήσεος τής πεδιάδος Κ ά τω Άχελώον χορηγοΰνται έ- ττέτος 336 ρκατομμύρια δραχμόίν, έναντι 154 έκ.ατομμυρίων δραχμήν τού παοελθόντος ετους. Τα εργα άξιοποιήσειυς τής πε¬ διάδος Κ. Άχελώου, προϋπολογι- ζομένης όαπάνης 2.185.000.000 δθΧ', "ΐΟΧΐσον τό 1954. "Εκτοτε καί μέχρι τής 21ης Α¬ πριλίου 1967 εδαπανήθησαν 1.058. ΑΥΣΤΡΟ- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΑΠΝΩΝ Δ.Ε. Έτήσιος 1ΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1968 Άνσμορψωθεΐς κατόπιν αποφάσεως τής άπό 19 Ιουλίου 1969 έκτάκου Γενικής Συνελιύσεως ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Χρήσις 1968 £ Α) Πάγια Περιουσιακά Στοιχεϊα 1. ΟΙκόπεδα 53.731. 6. 3 2. Κτίρια 269.679. 6. 1 Μεΐον αποσβέσεις 141.4.78. 7. 5 128.200.18. 8 Χρήσις 1967 £ 269.679. 6. 1 141.478. 7. 5 3. Έγκοταστάσεις —"Επιπλα — Μέσα Μεταφορδς Μεϊον αποσβέσεις 4. Ξηραντήρια καπνών Μπέρλεϋ Μεΐον αποσβέσεις 5, Έγκαταστάσεις υπό κατασκευήν ,α 419 .335 .12. 2 363. 987. 12. 6 62 .485 6. Π 32. 227. 9. 7 55.347.19. 8 30.257.17. 4 1.179. 3.11 268.717. 5.10 415 .797 .17. 8 353, ,973. 19. 7 63, .134 13. 26. 022. 8. 6 Β) Κυκλοφοροΰντα Πίριουσιακά Στοιχεΐα 1. Ένσώματα άγαθά Άποθέματα καπνών 730.802. 9. 3 Άποθέματα περιτυλιγμάτων 11.444.13. ο Άποθέματα υλικών 1.044.—. 4 2. ΕΙσπρακτέαι Άξιαι Καπνά πωληθέντα είς τρίτους 538.239.19. 8 Άπαιτήσεις έκ παραδόσεως καπνών — Διάφοροι Χρεώσται 45.663.14. 5 Γραμμάτια εΐσπρακτέα 123.733. 5.10 "Εξοδα επομένης χρήσεως 5.538. 2.10 Γ) Διαθέσιμα ΙΙεριουσιακά Στοιχεϊα Τράπεζαι Ταμεΐα Όμολογίαι Δανείου Οίκον. Άναπιύξεως » Λαχειοφ. Δανείου « Δ) Κέρδη καί Ζημίαι Ζημία χρήσεως 1.456.46(5 5.10 8.092.16. 5 8.Ο5Ο.14. :( 239.11. 8 5 555.11. 2 22.838 Π. ο¬ ί,748.022. 5. 2 53.731. 6. 3 128.200.18. 8 61.823.18. 1 37.112. 4 6 280.868. 7. 6 1.120.484.17. 1 11.744.17,11 1.051.11.10 533.612.15. 8 424.11. 7 39.910. 4. 4 211.669. 2.11 6.486.13. 6 1.925.384.14.10 10.384 6. 9 4.039.15. 1 239.11. 8 5.555.11. 2 20.219. 4. 8 14.123. 9. 3 2.240.595,16. 3 Α) Κεφάλαιον κια 'ΛποΟεματικά 1 Μετοχικόν Κεφάλαιον (Μετοχαί νϊΧΟΟ πρό: £ 10 ] ) 2. Τακτικόν άποβεματικόν 3. Έκτακτον άποθεματικόν 4. Λογ)σμός άναπροσαρμογής 5. Συναλλαγματική διαφορά έξ ΰπθ- τιμήσεως "Αγγλ. Λίρας 6. ΕΙδική κράΐησις αρί)ρ 12 Ν. 2!)0Ι)54 7. ΕΙδιχή κράίησις » 8 Ν. 3213).)5 Β) Προβλέψεις Γ) 'Υποχρεώσκις 1. ΑΟΥΣΤΡΙΑ Ε.Ο. Βιέννης 2. Διάφοςιοι Πιστωταί 3· Τράπεζ<χι ^. Μερίσματα πληρωτεα 5. Λοιπαί ΰποχρεώσεις Δ) Κίρδη καΐ Ζημίαι Υπόλοιπον είς νέον Χρήσιι: 1908 £ ΘΗΤΙΚΟΝ Χρήσις 1ί)07 13Ο.ΟΟΟ.-.- 11.868. 8. 1 5.833, 6. 8 7.833. 7 6 21.066 Π, 4 1.504.17. 3 32.915.13.10 13Ο.0Ο) — .- 10.777 5 10 5.833 0 8 7.833 7 0 21 666 ι.ί. 4 1 504.17. 3 32.915 13 10 211.622. 6. 8 210 531. 4. 5 6.240.12. ί) 0, 440 15. 3 415.676.15. Π 436. ,780. 9. Ό 450.924. 2. 2 536. 399. _ 10 6£0.:375. 6. 9 1.028. 194. 8. Π 6.5 0 -. __ 20.575. 7. — 22 249. 17. __ 1.510.051.11. 10 2.023. 620 10. 7 107 13.Π 1.748.022 5, 2 2.240.595 10. 3 Ανάλυσις Μερίδος ιΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ» Χρήσεως 1968 ΧΡΕΩΣΙΣ Χρήσις 1968 Χρήσις 1967 "Εξοδα Διαχειρίσεως ΜισΏοί Διοικητικόν καί Βοηίΐητικοΰ Προ- £ £ σωπικοΰ πλέον εισφορών υπέρ ΙΚΑ καί Άσφαλιστικών Ταμείων 82.292. 5. 8 77.067. 1 11 Γενικά εξοδα : 260.444.—. 0 225.045. 3— Φόροι Δημοσίου: 769. 5.- 580. 7. 3 Αποσβέσεις επί άκινήτων καί έγκαΐαστΐίσεων 17.702. 8. 6 12.177 13. 2 Χαρτόσημον προεμβασμάτων εξωτερικόν — 12.488.10.— Σύνολον καθαρών κερδοιν χρήοεοις 1968 21 822. 5, 5 Καΰαρά κέρδη χρήσεως 1968 £ 21.822. 5. 5 Μεΐον ζημία χρήσεως 1967 £ 14.123. 9. 3 "Υπόλοιπον καθαρών κερδών χρήσ. 1908 £ 7.698.16. 2 Υπόλοιπον παρελθούσης χρή Πρόσοδοι ϊλ πυιλήακυν καπνών Διάφοροι ΙΙρόσυδοι Συναλλαγματική Αιαφορά έ£ ύποτιμήσειος Άγγ?.ικής Αίοπς Ζημίο Χρήπ«ως ΠΙΪΓΟΪΙΣ ηήσ ■ ο 1! Χοήπιο 1 907 α £ 315. !Ι. 3Ι!>
.747
.13.
(( 21ί».241
18.
«3
2§2
)
{$ 50.500
. 8.
13 ?77
.10
μ. 123
. 9.
383,030. 5. 1 327.958.15. 4
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ Χρήσεως 1968 έκ £ 7.698.16.-2
1) Κράτησις 5ο)ο πρός σχηιιπτισμόν τακτικοΰ Άποθεματικοΰ Κεφάλαιον
383 030. 5. 1 327.958.15. 4
2) Τακτικόν μέρισμα πρός £ Ο,Κ) ]■ κατά μετοχήν
3) Υπόλοιπον μεταφερόμενον είς νέον
Ό Διευ6υνΐής — Σύμβουλος
ΟΤΤΟ Ι. ΡΗΝΤΕΛ
Έν θεοσΛλονίκη τή 24 Ιουλίου 1969
Ό Άντιπρόεδρος τοΰ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ Δ. ΜΑΝΟΥΣΗΣ
1 091. 2. 3
«.500.-.-
107.13 11
7.698.16. 2
Ό Διευθύνων τΰ Αογιστήριον Σόμβουλος
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Λ ΣΓΥΛ1ΑΝΙΔΗΣ
000.000 δοχ. (81 έκατ. δρχ. έτη-
σίιος, κατά μέσον όρον).
Κατά τό 2()μηνον χρονικόν διά-
στημα άπό τής Έπαναστάσεοις με-
χρι τέλονς 1968, εδαπανήθησαν
263 έκατ. δρχ., ήτοι ποσόν ΰπερ-
Γιαΐνον τό 1)6 των πραγματοποι-
ηθεισών πληρωμήν κατά τα 13
ετη τής προηγηθει'σης περίοδον.
Τα σημαντικώτερα των έργον
διά τήν άξιοποίησιν τής πεδιάδος
Κ. Άχελώου είναι τα εξής:
—Φράγμα έκτροπής παρά τήν
θέσιν Σπυλαΐτης, μήκους 1.647 μέ¬
τρον, υψους 5 μέτρον, μετά δνο
έκχε.ιλιστών διά τήν παροχέτευσιν
τίδν ύδατοιν είς τάς κνρίας προ-
σαγτογοΰς διώρυγας. Τό ε!ργον ε-
χρι πλήρος αποπερατωθή.
•—Σήραγξ Λυσιμαχίας, μήκονς
6.500 μέτρίον καί διαμέτρου 5,30
μέτριον. Δι' αυτής έπιτυγχάνεται
άφ' ενός ή διοχέτευσις των υδά¬
των πρός τήν νότιον περιοχήν
τής πεδιάδος καί άφ' ετέρου ή
άποστράγγισις τής βορείου περιο-
χής. Τό έργον αύτό αποπερατώ¬
θη κατά τό παρελθόν ετος·
—Κυρία προσαγο>γός διώρυξ,
μήκονς 12.000 μρτριυν, διά τής ο¬
ποίας παροχετεύεται τό ίίδιορ άπό
τό φράγμα ρίς τα άρδεντικά δί-
κτνα τής 6ορείοτ< περιοχής καί έν συνεχεΐα καταλήγει είς τήν λί¬ μνην ΤριχοΛ'ίδος πρός έμπλουτι- σμόν της, διά τήν έξ αυτής ίίρ- δευσιν τής νοτίου περιοχής τής πεδιάδος. Ή διώρυξ αυτή άπεπε- ρατώθη ήδη. —Κυρία προσαγογός διιοοΐ'ξ, μήκους έπίσης 12.000 μέτροιν, διο- χρτρΰονσα τα νδατα έκ τής λίμνης Λυσιμαχίας είς τα άοδευτικά δί- κτυα τής νοτίου περιοχής. Αί ερ¬ γασίαι διά τήν όλοκλήριΛσιν τής κατασκευής τοϋ ϊργου τούτου ρπι- .ιπεύδονται. —Άρδ,ευτικά δίκτνα τής Γ>ο-
ρείον περιοχής έπ( συνολικής έ-
κτάσειος 229.000 στρεμμάτιον, τα
δποϊα άπεπερατώθησαν πλήρος
κατά τό παρελθόν ετος.
—Άρδεντικά δίκτυα τής νοτίου
περιοχάς έπ{ έκτάσειος 270.000
πτρεμμάτον. Ταύτα έκτελοΰνται
υπό τής ρταιρίκί ΕΔΟΚ - ΕΤΕ,Ρ
μέ διεθντ) χρηματοήότη^ιν. Προ-
(ίλέπεται νά Λποπερατοβοΰν πλή-
ρως ίντό; 4 έτόν.
—Άπηπερατοθίντα ϊ')6η Λντι-
πλημμνρικ.ά άναχώματα επί των
όχθην τού Άχελώον, διά τήν
προστασίαν 60.000 στρεμμάτων.
—Αιενθέτησις των χειμάρριον
Μεγάλης Χώρας, Αγρινίου, Μα-
κουνείας, Έρημίτσας, όις καί Τά-
<ΓΟθν Λιυηκοϋ, διά τήν προστα¬ σίαν ί:!.").000 στρεμμάτον. Διά τιΤ>ν έργον άξιοποιήσείος
τής πε^ιάδ,ος Κ· Άχελώου θά ε¬
πιτευχθή ή αρδευσις, άποστράγγι¬
σις καί άντιπλημμνριακή προστα-
αία 3νο) των 500.00ό στρεμμάτιον,
πρθγμα τό οποίον θά βελτιώση
σοβαρώς τήν οικονομικήν κατάστα¬
σιν όλοκλήρρυ τής περιρχής.
Οβτο), τό μέσον ρΐκογενειακόν
ί;1σό^ημα των άγρ.οτΛν τήξ περι-
οχί)ς αυτής (ιπολογίζετια ίίτι θ,ά ά-
νέλβη ά»ϊό 17,900 τό 1962 είς
Ο4.οοο Ορχ.
ΚΝΕΚΜΘΗ
II
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 500
ΤΟΝΝ. ΠΤΗΝΟΤΡΟ,ΦΩΝ
Διά κοινής αποφάσεως των ύ-
πι^νργιΤ,ν Εμπόριον καί Βιομηχα-
νίαξ, Ενεκρίθη ή άπ' εϋθείας άγο-
ρά υπό τοβ ΪΙτηνοτροφΐκοΰ Συνε¬
ταιρισμόν Μεγαρον, 500 τόννον
συμπυκνωμάτων πτηνοτροφών, όλ
λανδικής προελεύσεως.
ΤΟ πρόΠλημα τής άναθέσεος
τόν δημόσιον έργων, τό οποίον
τελευταίον άπασχολεί σοβαρώς
τάς αρμοδίας κρατικάς υπηρεσί¬
ας τής χώρας μας, καθώς καί
τοϋς Ίόιοτικονς α,ορεϊς έκτελέσε-
(.ις τού προγράμματος δημοσίοιν
έπενδνσεον, θά εξετασθή τόν
προσέχη Νοέμβριον κατά την
διάρκειαν είδικής «Σνναντήσε-
ιος», πού διοργιινώνει είς τό ΙΙα-
ρίσι ή Έθνική Όμοσπονδία Δη¬
μόσιον "Κργων τής Γαλλίας.
Σκοπός τής συναντήσεως ρί-
ναι: Νά άντιμετοιπισθή τύ ίίλον
θέμα υπό νέαν σκοπιάν κ(ά νά
προταθοΰν καί ιήοθετηθοΰν νεοι
τρόποι διεξαγογής των δημοπρα-
σιών δημόσιον ε"ργον ώστε νά
έξασψαλίζρται διά τόν εκάστοτε
έργοδότην, δεδομένης έργολαθί-
βίας, τύ οίκονομικώς άριστον,
διά τής έκλογής τής κατασκευα-
στικής έταιρίας, τής τιμής καί
τοΰ τρόπον εκτελέσεως τοΰ έρ¬
γον·
Τό γενικόν θέμα τής συναντή¬
σεως είς τήν οποίαν θά μετάσχη
καί ί) Ελλάς διά τής Πανελλή¬
νιον Ενώσεως Διπλωματούχον
Μηχανικόν Έογοληπτών Δημόσι¬
ον "Εργον, θά είναι «Τό ο'ικονο-
μικος άριστον καί ή ανάθεσις
των δημόσιον έργον».
Ή μελέτη τον Θεματος θά κα-
τανεμηθή είς τρείς έπιτροπάς:
—Ή πρώτη θά άπαριθμήση
τονς παράγοντας καί τα μέσα διά
τήν έπίτενξιν τοΰ «αρίστου», προ¬
κειμένον βάσει αυτών νά προτα¬
θοΰν σνστήματα ποΰ θά διέπουν
τήν διενέργειαν των δημοπρασι-
ων δημοσίΐ'ΐν ρργον.
—Ή δεντροιι, θά άσχολ.ηθή μέ
τόν κ<χθορισμόν των μέθοδον ε¬ κείνον, αί όποίοι θά είναι (ά πλέ¬ ον κατάλληλοι διά την άνάθεσιν των δημόσιον έργων. —ΊΙ τρίτη, θά πηοσδιορίση τα ληπτέα μέτρα διά τήν καλήν πε¬ ραίωσιν των κατά τοϋς ΰποδει- χθησομένονς τρόπους Λνΐιτιθρμρ- νων συμβάσεων. "Εκάστη των τριών επιτροπών θά συντάξη έκθεσιν. Τα τελικά συμπεοάσματα των τριών έκθέσε- ον θά έγκριθονν κατά τό πέρας των εργασιών τής συναντήσεως υπό τής όλομελείας αυτής. Ή άναθεορησις των τρόπον διεξαγωγής των δημοπρασιών δη- μοσίιον έργων εκρίθη, είς διεθνή κλίμακα, άπαραίτητος, κατόπιν των εξής διαπιστώσε(·ιν: 1. "Ενας άπό τοΰς παράγον¬ τας πού προσδιορίζουν τήν ζωτι- κότητα μιάς χώρας είναι καί ή σημασία, τήν οποίαν αποδίδει αυτή είς την ανάπτυξιν των ερ- γιιιν ΰποδομής. Ταυτα διέπουν τήν γενικήν πρόοδον τής οίκονομίας Ε·ι; της καί δηιιιονπγονν τοί«; ,'ΙΛ(ι. ριιιτήτονς ορονς διά τήν ίσο^ο. πον άνί'ιπτνξιν το)ν διαφύροιγ πε. ριοχάίν της. 2· Ή πραγματοποιηθή των ?η. γοιν ύποδομής άνατίθεται τήν «(Ίιομηχανίαν τής δκι τιον έργολίΐβιών. Έν ροχη μένω σημασί(ΐν εχει, διά τό γεν,. κώτερον σνμΐ)ερον, ιιί έργολαδίοι αύται νά άνατίθενται υπό τού- καλντέρους δρονς. Κ. Ή ανάθεσις δμως την έογ0. λαβιών έξακολονθε'ι νά ·γίνετ<α συμφώνος πρός διαδικασίας ^. ί εή ναγομενας είς εποχήν, υπου Ί κυριώτερα φροντίς τού νομοθί- τού ήτο ή εξασφάλισις τού τν,ιι. κώς «,κανονικοΰ». Ό όρος τοθ «μειοδότου* δπσιζόμρνος είς ^, π/.ήν «δυσπιστίαν» τοΰ Δημόσιον πρός τάς υπηρεσίας τού χο[ πρός τάς ίδιιοτικάς Φορείς των Λουθεί νά Λντκνίΐκλ.α τήν Λντίλη· ψιν (ΐΰτήν. 4. Κίναι κοινή παρηδοχή οήμρ. οον ότι αί μρθοβοι «ίταί είναι άνεπιιοκεϊς καί ότι ποέπει νό καταστή δΐ'νατόν νά λαμδάννινΐαι ΰπ' όψιν τα πολυάριθμα στοιχπκ, τα όποί« ένδεχομένοις θά Είχον επίδρασιν επί τής τελικής ά|ία; των ρογοιν (τοπικιιί σΐ'νθήχπι, περιο;ερεΐ(ΐκ(ΐί, έθνικαί καί ιΐκύμη εύροπαϊκαί). ΤΑ ΜΚΛΗ ΤΗΣ ΕΟΚ Ή άναλαμίχινομένη υπό τής Ε. Ο.Δ.Ε. τής Γαλλίας προσπάθΕΐο. διά τήν κατά τα άνοτέρο, χ((( πς 6ιρθνή κλίμακα άναθεώοησιν των τοόπων ίΐιεΐαγιογής των δη· μοποασιών οημοσίιι>ν εργοιν, Η'·
οίσκετοι έξ Αντικείμενον είς στε¬
νήν σχέσιν πρός τό προοιθούμΓ·
νόν ήδη υπό τής Εΰροιπαικής Ό-
μοσπον6ί(ΐς Έθνικών Ένώσϊΐιη
Μηχηνικών (ΡΈΑΝΙ) Εργον, δι«
την κιιτάρτησιν Εύριιιπαϊκομ Μη·
τοώου Μηχανικών καί τήν ανά¬
πτυξιν στενο>τέρο>ν σχέσεοιν ρ
τ(ΐΕΐ> των μελών της, τα όποϊ«
είναι ΰπήκοιοι κρητην - μελίιν
τής Κοινής Άγοράς.
Ούτω, όιά των ώς ανο, πά-
ραλλήλίον, προσπάθειαν, τίθενται
αί βάσει ς διά την επί νέον Ερ¬
γων ανάπτυξιν των δνο κλάοοιν
έ(Γ<ιιομονής των προγραμμάτ« δημοσίιιιν έ.τενδνσεοιν, τού Μελ.ε- τητικοΰ καί τοΰ ΚητησκευαατιχαιΊ είς τάς χώρας τής ΕΟΚ· ΑΙ αρχαί αυταί, εχει γίνει πλέ¬ ον άντιληπτόν, ώς φαίνετκι χαι άπό τάς διαπιστώσεις τής Έθνι- κής Όμοσπονδίας Δημοσίιον "Ες- γιον τής Γαλλ.ίας, ΰτι πρέπει νιι συμίίαδίζονν πρός τήν σημερινήν τεχνολογικ.ήν εξέλιξιν. ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΔΙΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΑΜΑΤΙΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ Πρός ,·ήν Κυβέρνησιν διά μελέτην καΐ περαιτέρω λήψ ν άττοψάσεων θά ύττοθληθοθν αί παρατηρήσας τοθ Έ τταγγελματικοθ Επιμελητηρίω Α¬ θηνών σχετικώς μέ τάς μισθωτικάς σχέσει ς τών καταστημάτων μβ'ά Γήν δηιμιχϊίευΐιν τοθ Ν.Δ. 225)1969 καΐ τάς έπιτττώσεις τάς όττοαίς θά έχη τούτο επί των μΐκρομεσαίων μο νάδων. ΠαραλλήΊλως ή Διοικητική Έιτιτρο ιτή το"; Έττιμελητηρίου ή·3χαλήθη μέ τόν υπό διαμόρφωσΐν εισέτι κώ5:κα ΐρ3φίιμω, καί ποτών καϊ άπεφασ'- σ6η δπως άπαντα τα έττ ιστατι«ά σω μαιτεΤα τής δυνάμεώς ,του ύτταβά- λουν τό ταχύτερον τάς σχετικάς πά ρατηοήσεις ή προτάσ·εις τροττοπο ή ΐεως τού προσχεδίου τοϋ Κώδικος Τό πισιτοδοτικόν θέμα καί αί δυ 3-χέρειαι αί οποίαι παρεμβάλλοντΓα. είς τούς έπαγγελματ !ας υπό των μπορικών Τραπεζών άπησχόλησαν την διοίκηΐι, τοθ Έπιμελητηρίου κατά την χθεσινήν τού συνεδρίασιν 6πότε έπεσημάνβη ή άνάγκη δη.μι- ουργίας τταραογωγικωτέρων μικρομε- σαίων οίοκονομικώ-· μοναδων, ένω Γταραολλήλως έπρογραμ(μοιτ ίσθη ή ύ- ττοδολή 6;α6ημάτων πρός τούς άρμο δίους δ·ά τόν τρόπον έφαρμθγής τοθ άγορανθμικοό κώδΐκος ΝΛΥΤΙΛΙΛΚΑ ΝΕΑ Υπό τοί) ύπουργοΰ Ναυτιλίας κ. Ι. Χολέδα Οπεγράφησαν άποφάσίΐς ΕΝΔΥΕΣΘΕ εΐξ την ΠΝΕΧΗ ΜΟΔΑ Το0 κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολούθησις τής εξελίξεως τής άνδρικής Μόδας Ο,ΔΟΣ Τηλέφ. 41 διά την εγκατάστασιν είς τήγ Έλλά δα τώ.- άλλοδαττών νΟΜ'ΐλιακών έται οιών «Γιουνάϊτεντ Μαριτάίμ Λάι»ς Κορπορέϊσιον» έκ Παναμά κα'ι «Α- τρόμητος Σίτπτινγκ Κόμττανυ» έκ Λι δερίας. Υπό τού ύπουργείου Ναυτιλίσς έ στάλη έγγραφον είς την Νομισμα ι κήν Έπιτροπί|, διά την παροχήν τι ατωτικών διευκολύνσεΐίγ πρός τήν έ ταιρίαν «Καμπέον Ναβιγκασιόν» τοθ Παναμά (καλύτττουσαν έλληνικά συμψέρο.τα ανω τού 50%) διά τή/ κατασκευήν είς τα 'Ελληνικά Ναυπη γεΤα Σκαραμαγκά ενός φορτ^γοΰ τί ιτου ΣΝΤ 14._______________ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ νΑΡΤΟΣΗΜΟΤ ΕΙΣ ΕΚΧΩΡΗΣΕΙΣ ΦΟΡΤΩΤΙΚΩΝ Ή άπλή έκχώρησις φορτωτιχών εγγράφων προι'όντος είσαχβέι^ος υπό έμπορικοΰ αντιπρόσωπον -τοός εταιρείαν, ή όποία καί προέβη γ'ι; τήν έκδοσιν των σχετικών Λοει- ών άναλώσκος καί τήν έγγο'ΐ(τήν τής είσαγιυγής τοΰ προϊόντος είς τα βιβλία της, δέν θεμελιώνει τό είς βάρος τοΰ είσαγογέως κ«το- λογισμύν χαρτοσήμου μετα6ι6Β"Γ' ο»ς προϊόντος. Τοιουτοτρόπως, ί- κρινε, μέ πρόσφατον απόφασιν τού, τύ Φορολογικόν Έφετεϊον Ά θηνών. Ή κρίσις αυτή τοΰ Διχα στηρίου στηρίζεται είς τόν σνλ- λογισμόν, ότι είς τό τέλος τό προ βλεπόμενον υπό τής διατάξεοις τοΰ άοθρ. 155 παρ. 1 τοΰ Κώδι¬ κος των Νόμον περί ΤελΛν Χαι>
τοσήμου δέν ύπύκειται κάθε μετιι
βίβασις κυριότητος επί αγαθών,
άλλά μόνον ή λόγω πωλήσεως μ*
ταβίβασις αυτών. Καί υπό την ά
παραίτητο,ν προϋπόθ,εσιν δτι §ι«
τήν πώ,λησιν αυτήν εξεδόθη τιμο-
λι^γιον ή σννρτάγη έτερον ί
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μσβήμ<"<» Γαλλικής καΐ μαθηματικήν Γ« μνασίου καΐ Λυκείου κατ' οί»*1 τού μαθητοθ, Οττό Σ. Κουρή, τηλ 363.065 καΐ 360.566- ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΕΙΣ ΔΡΟΣΙΑ ΠΕΤΚΟΦΤΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΡΙΣΤΗΝ βΕ ΣΙΝ. ΤΗΛΕΦ. 960.444. Οπεύθυνοι συμφώνως τφ νόμΐι 1090)1936 Ίδιοκτήτης — Διευθυντάς ^9ΚΡ· ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κστοικΐα Ναυάρχου Βότση 55 Προΐστάμενος ΤυπογραφεΙοι ΓΑΒΡ1ΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛμΗΣ Κατ^ικΙα ΕποΛτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Ένοικιάζεται Κατάστημα ίπί κεντρικωτάτης Λεωφόρου Αθηνών υέ αανορσυατι· κην θέα, είς νεόδμητον οίκοδομή, ίμβαδοθ 100 τετρ, μέτρων μέ 50 τετρ. βοηΐητικούς χώρους καί έμπροσθεν ττλατεισς 120 τ.μ. Κατάλληλον διά κέντρον. Πληροφο¬ ρίαι τηλέφ. 424.151 καί 426.951.
ΕΤΕΤΡΑΠΑηΣΙΑΣΘΗΣΑΝ ΤΑ ΠΒΓΚΟΙΜ!Α
ΚΠΟΟΕΜ»ΤΑ ΧΡΥ?ΟΥ ΛΠΟ ΤΟΥ 1900
«Είναι τταρψροσυνη νά τδν άιορύσσω μέν άπό χά Εγκατα της Γής κα! με τα νά τόν «καταχωνιάζωμεν» είς τα
θησαυροφυλάκ ι α»
ΠΑΡΙΣΙ.— «Ό χρυσός ?ίτο τόσον
&ψθο·ος ώστε τόν έχρησιμοποίουν
διά τ6 ττετάλωμα των άλόγων, δο-
θένττος δτι ό σίδηρος Επρεπε νά είσα
χβή άΐτό τό εξωτερικόν καΐ έστοίχι
ζε Ακριβώτερον».
Αύτά διηγεΐτο ίνας άπό τούς «κον
κισταδόρες» κατά την επιστροφήν
τού έκ Κολομβίας. "Ε άς αλλος-, ό
ύττολαχαγός Μαρτινέζ, διηγϊϊτο δτι
ωδηγήθη, μοτά τό ναυάγιον τής φρε
γάτας τού, είς την πόλιν Μονόα, την
οποίαν έταύτιζε μέ τό "Ελ Ντοράν
το, την πόλιν τού «χρυσοΰ άνθρώ-
που». Έβεδαίωνε έπίσης, δτι πα¬
ρευρέθη είς τό λουτρόν τού Μεγάλον
Διδασκάλου, ότε οί πιστοΐ, τήν στιγ
μην ττού προσηύχετο, Ερριιπτον χρι>
σά άγοολματίιδια είς τήν λίμνην Γοκυ
ανταβίιτα, πλησίον τής Μπογκότα.,
Αυταί αί διηγηθείς καϊ άλλαι πε-
ριγραφαι προεκάλίχΐο),· τόν πρώτον
μεγάλον *πυρετόν χρυσο> κατά την
περίοδον τού 1530. Ο! τυχοβιώκται
συνέρρεον διά ν« κατοπαχθοΰν είς
τόν στρατόν το0 Πιζάρρο. Ό τελευ¬
ταίας, διά νά μή" ύστερήση, έκτός
τού δτι έξεκένωνε τοΰς ναοΰς άπό
τα χρυσά άφιερώμοττα, «ϊχαράτσω-
νε» παραλλήλως καϊ τοϋς βασιλείς
καί δασιλίσκους τοθ Περοΰ. "Ετσι
λ.χ. 6 βασιλεύς Άταχουάλπα υπο¬
χρεωθή νά πληρώση 5.000 χιλιόγραιι
μα χρυσοΰ. Άλλά καθώς τό συνεζή
τει καΐ τό διεπροογματεύετο κατεδι
κάσθη είς θάνατον, όπότε σκεφθΐΐς
λογικώτερον παρέδωσε τό, χρυσόν.
Ό Πιζάρρο δέν ήκύρωσε τήν όπτόφα
σιν, άλλά δοθέντος δτι έν τώ μετα-
ξΰ ό Άταχουάλπα είχεν άσπασθή τόν
χριστιανισμόν, 6 ^κονκισταδόρ», έ^
τή μεγάλη έττιεικίία τού, όπτεφάσισεν
δπως ή ποινή έκιτελβσθή διά στραγ
γαλισμοθ καϊ δχι διά τής πυράς.
Πρ&γμα ποΰ καΐ εγένετο.
ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΠΕΡΙΣ
ΣΟΤΕΡΟΝ ΧΡΥΣΟΝ
Ή Γαλλία — <3τ>φΐ6έστερον ή Γα
λατίο — καΐ ή ΕΟρύτη εΤχον γνωρί
σει άπό μακροϋ χρόνου τήν γοητεί-
οον τοθ χρυσοΰ, καϊ οί Ρωμαΐοι, μϊ-
τά τούς ΑΙγιητττίους κα) τούς "Ελλη
νας εΤχον κόψει χρυσά νομίσματα.
Κατά την λεηλασίαν τής Γαλατίας
άπό τόν Καίσαρα, οθτος άπεκόμισεν
έπίσης μεγάλην ποσότητα χρυσοθ.
Άλλά άπό τής ίιπομβμακρυσμένης
έκίνης έττοχής καΐ έντεΰθε, ή Γαλλί
α πολύ μικράς φλέβας χρυσοθ ανε¬
κάλυψεν Κα! ή σημερινή παραγωγή
της είναι άσήμαντος ι μάλις ενας
τόννος ετησίως. Παρά την άσήμα> -
τον οώτήν παραγωγήν καΐ παρά τό
δτι τα είς χρυσόν άτοθέματα τής
Τραπέζης τής Γαλλίας έλαττώνον-
ται στοβερώς, ό Γάλλος είναι σήιμε
ρον έκ€ΐ.ος ποθ διατηρεΐ τόν περισ
σότερον χρυσόν. Δέν ύπάρχουν άκρι-
βεΤς στοοτιστικαΐ έττ' αυτού, όΛλ' αί
ίπτίσημαι έκτιμήσεις άπό μέρους των
είδικών είς τό εμπόριον το0 χρυσοθ
ύπολογίζουν δτι 'έν έκατομμύριον
Γάλλοι διαθετου^ άπό μίαν ρά6"δον
χρυσοθ έκαστος, χωρΐς νά ύπολογί-
ζω«ται τα άποθησαυριοτμένα χρυσά
νομίσματα.
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ
Αύτη ή ροττή των Γάλλων πρός
τόν χρυσόν εδημιούργησε, σμν τοΤς
άλλοις, ολόκληρον βιομηχανίαν: την
βιομηχανίαν νομισματοκοπής καϊ τα
χυτήρια χρυσών ράδδων. Τα ττρώτα
χρυσά νομίσματα πού εκυκλοφόρη¬
σαν είς την Γαλλίαν εισήχθησαν ίκ
μέρους των Ρωμαίον ευθύς μετά
τήν κατάκτησιν τής Γαλοίτίας άπό
τόν Καίσαρα. Τό 312 μ.χ. ό Αύτο-
κράτωρ ΚωνσταντΤνος Εκοψε τό. χρυ
σο3ν οβολόν, ό άποΤος εζύγιζε 4,55
γραμμάρια καΐ ισοδυνάμει πρός 40
δηνάρια. 'Εκεΐνος ό οποίος εκοΦε
τόν πρώτον χρυσόν γαλλικό. νάμι-
σμα ήτο ό ΛουδοβΤκος ό Άγιος: £-
κοψε τό χρυσόν σκοθδον, ε"να δηνάρι
ον βάρους 4,13 γραμμαρίων. Τήν
15ην Δεκεμβριού έγε.νήθη τα «εφπ
πον» φράγκον, ένώ τό πρώτον λου5ο
δίκειον έκόπη άπό τόν Λουδοδΐκον
τόν 13ον, βάρους 6·21 γραμμαρίων
καΐ άξίας 10 λιρώ.·.
Αύτη ήτο ή αληθής άρχή τής 6α
σιλείας τού νομισιματικο£) χρυσοθ
είς την Γαλλίαν^ Άιπό τήν εποχήν
εκείνην καΐ εντέυθεν οί Γάλλοι κατε
λήφθησαν άπό τό ττάθος τοθ νομι¬
σμάτ ικοθ χρυσοΰ, τούτέστι.',· άπό την
δίψαν τοθ άποθησαυρισμοΰ. Έν τού
τοις, κοΐτά την εποχήν εκείνην, ότε
α! ύπάοχ'ουσαι ποσότητες χρυσο£ ή
σαν έλαχισται, ό άποβησαυρισμός
ήτο άσήμοντος. Σήμερον 60.000 τόν
νοι χρυσοΰ Εχου/ «συγκοιμισθή» ά¬
πό χρυσοφόρα κοιιτάσμ<ηα ή υπό μορφήν ψηγμάτων καΐ άπό τήν ποσό τητα αύτην τό 75% άπό τοθ 1900 κα) εντεύθεν, πού σημαίνει δτι μ(- χρι των άρχών τού 20οΟ αιώνος είς 8λθ7 τόν κόσμον υπήρχον μόνον 15. 000 .τόννοι χρυσοΰ. Ώς γνωστόν, ή γαλλική κυβέρνη σις κατάόπιν τής συνβχιζομένης μει ώσεως τοΰ είς χρυσόν άποθέματο- τής Τραπέζης τής Γαλλίας, Ελαβρ αύστηρά μέτρα Άιπό τής 31ης Μτ ίου ό νομισμοΐτικός χρυσδς — δέ;/ προπει >νά συγχέεται μέ τόν βιομι
χανικόν χρυσόν — δέν ημπορεί νΛ
εϊσάγεται ή νά έξάγεται έλευθέρως
είς τήν Γαλλίαν, ένώ προηγοΜμένως
ήτο δυνοίτή ή αποστόλη χου είς τό έ
ξωτερικό,· όΐνειι κατοΐβολής δασμών.
μέ μόνην ατταιτουμένην διατύπωσιν,
μίαν δήλωσιν πρός τήν Τρθπτείοτν
τής Γαλλίας, διά νά ήμπορή ή τε¬
λευταία νά κσταρτίζη τα ίσοζύγιο^
είσαγωγής καΐ έξαγογής χρυσοΰ.
ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΟΓΡΑΜΜΑιΤΙΑ
"Ενας μόνον δνθρωπος είς τήν
I-
στορία. τού χρυσοΰ κατώρθωσε νά
περιορίση έν μέρει καΐ διά μ.κρόν
χρόνον ιτήν λαιμαργίαν των Γάλλων
πρός τό κίτρινον μέταλλον: Ό Τζώκ
Λόου, ό περίφημος Σκώτος τραπεζ!
της, 6 οποίος εσκέφθη πρώτος νά
κυκΛοφορήση είς την Γαλλίαν τραπε
ζογραμμάτια. 'Εγνώρισαν τοιαύτην
έπιιτυχία, ώστε ένας πιστω'ής, τόν
οποίον ο όφειλέτης τού ττροσεφέρετί
νά έξοφλήση είς χρυσόν, έξβμάνη τό
σον ώστε τδν ήπείλησεν μέ δικαστι
κήν δίωξιν εάν δέν τ,όν έξώφλει διά
τρσπεζογραιμματϊων. "Ολίγον 6ρα5ύ
τερον τα τραπεζογραμμάτια, τα ο-
ποΐα είχον εκδοθή υπό το3 Τζών Λώ
ου, έβυθίζοντο είς τόν ττληθωρισμθ.1
και προεκάλεσαν μίαν διαρκή δισπι-
στταν, ή όΓτοία δέν εξηφανίσθη παν
τελώς μέχρι σήμερον.
Άπό της πλευρσς τού, έξ δλλου,
5 Λένιν έπροφήτευε-ι «Μίαν ημέραν
ή δποία δέν είναι πολύ άπαμεμακρυ
υμενη. ά χρυσός δέν θά χρησΐμοποι
είταΐ παρά διά νά έπενδύωνΐται αί
δημόσιαι . # . βεσπασιαναί είς τάς
μεγάλας πόλεις». ΑΙ δεσπασιαναΐ έ
ξηφα-ίσθησαν άπό τάς μεγάλας πό
λεις τού κοσμου, περιλαμβανομένων
καΐ των Παρισίων. Άιλλ' ό χρυσός
γΐνεται όλονέν καΐ περιζήτητος.
ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ . . .
Άντέοτη είς δλας τας έπιθεσεις
περιλαμβανομένςα/ καΐ των ττροερχο
μένων άπό ωρισμένους οίκονθμολό-
γους, οί όποΤοι άπό ήμίσεος αιώνος
καΐ πλέον κραυγάζουν: «Είναι παρσ
φροσύνη 'νά είσχωροΰμεν είς τα 6άθη
τής γής διά νά άνορύξωμεν μέ με¬
γάλας δαπάνας, τό χρυσοφόρον μΐ·
τάλλ'ευμα καΐ άφοΰ τό φέρωμεν είς
την επιφάνειαν νά σπεύδωμειν Επει
τα νά τό «καταχωνιάζωμεν» είς τύ
"διον περίπου βάθους, δηλαδή ε!<, τα θησααροφυλάκια των Τραπεζών» ΕΠΙΔΟΤΕΙΤΑΙ Η ΕΞΑΓΟΜΕΝΗ ΜΑΣΤΙΧΑ Ή Έπιτροπή Συντονισμοϋ Ο1- κονομικής Πολιτικής ενέκρινεν ό¬ πως παρασχεθή οίκονομική ένίσχυ σις μέχρι 10 δρχ. κατά καθαρόν έξαγόμενον κιλόν μαστίχης Χίου, εσοδείας 1967 καί μέχηι 320.000 κιλών έν συνόλιο. Ή ενίσχυσις χο ρηγεΐται διά τήν αντιμετώπισιν μέ ρους των δαπανΛν καλλιεργείας, έπεϊεργασίας καί μεταφορδς τοΰ προϊόντος. ΛΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Μ'ΤΓΚΙΩΝ ,.ΑΡΚΤΙΚΗ» ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Προσκαλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι ίίπος προσελθι,ισιν ρ'ις ετησίαν Τα κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν είς τό έν Πειραιεί καί επί τής όόού Τσα μαδοΰ αριθ· 7 (Β' οροφος, Γρα¬ φείον ύπ' αριθ. 16) Γραφείον τής έταιοείας την 3ην Σεπτεμβοίου 19(ί9 ημέραν Τετάρτην καί ('Λρπν «1)2 μ.μ. ποός λή<|>ιν ι'(πο(Γάβεΐος
επί των κατοιτέοο θεμάτιιιν τής
ημερησίας διατάξεοις.
1) 'ΤποΙΙολή Έκθέσε(ι>ν Διοικη-
τικοϋ Συμ6ουλίου καί Έλεγκτών
επί τού Ισολογισμόν χοήσεοις
1ίΙ«8.
2) "Εγκρισις Ισολογισμόν χρή-
σεος 1968.
3) Απαλλαγή μελών Διοικ. Συμ
δουλίου καί των ,Ελεγκτίόν άπό
πάσης εύθΐ'νης διά τήν άνιοτρρω
χρήσιν.
4) Έκλογή δΰο τακτικών Έ-
λεγκτών καί δύο άναπληριιιτών τοι
ούτιον πρός έλεγχον τής χρήσειυς
1969 καί καθορισμός τής άμοιδής
αυτών.
5) Έπικύρωσις έκλ^ογής συμβού
λου γενομένης υπό τού Διοικητικόν
2 υμ6ουλίου.
6) Απόφασις περί άναπροσα'ρμο
γής, σΐ'μφώνος τω Α.Ν. 148)1967
τής άξίας των γηπεδοιν κλπ. πα-
γίΐιιν έγκαταστάσειον τής έταιρίας
κ(ΐί άντιστοίχου αΰξήσεοις τού με- |
τοχικοΰ αυτής κεφάλαιον καί τοο
ποποιήσεος τού αρθρον 4 τού |
Κίααστατικοϋ. Ι
7) Τηοποίησις τού αρθρον Ι τού |
Κιιταστατικοΰ τής έταιρίας έν σχέ
σει μέ την έδραν αντής.
Ο! κ.κ· Μέτοχοι διά την εγκνρον
συμμετοχήν τιον είς τήν ώς «νι·»
Γενικήν Συνέλευσιν δέον νά συμ-
μορφοιθοισιν έγκαίοοε όσον άφο-
ρά την κατάθεσιν των μετοχήν τοιν
πρός τάς σχετικάς 6ιατά|εις τοΰ
Νόμου καί τοΰ Καταστατικοΰ.
Έν Πειραιεί τή 2 4η Ιούλιον 1069
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΗ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΕΡΓΑ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΤΔΡΕΤΣΙΝ
ΤΗΣ ΚΟΙΊΝΘΟΤ
Διά τήν επίλυσιν τού νδι,ιεντικοΓι
π()ο()λήματος τής Κοοίνθου έποο-
γοαμμίΐτίσθησαν τα εξής ε"ργα:
Κατασκενής τοΰ έςοτερικοϋ δι-
κτνον ποοιιπολογισμοΰ 7.650.000
δοχ. Ήδη διά τό τρέχον ετος
διετέθησαν 4 έκατομμνρια δοαχ-
μαί. Τό υπόλοιπον θά διατεθή εν-
τός τού προσεχούς έ'τους.
ΕΠΕΚΤΑΣΙΣ
ΕΡΓΟΣΊΆΣΙΟΤ
ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΕΤΑΙΡΙΑΣ
ΑΝΆΣΤΓΚΡΟΤΗΣΕΩΣ
Ετελέσθησαν τα έγκαίνια τής
νέιις πτρρνγος τοΰ ίογοστασίον
τής γενικής Έταιρίας Άνασνγκρο
τήσειος είς τήν Νεαν Ενκαοπίαν
θεσσαλονίκης. Είς τύ έγκαινια-
σθέν εργοστάσιον θά κ(ΐτ(ΐσκεΐ'ά-
ίονται τσιμεντοσιιιλήνες «ποχετεν-
σρυις έσοιτερικής διαμέτοον με-χρι
κ(ΐί 1.20 μ. σνμ<( (Όνο; ,ποός τάς προδιαγοάς τοΰΰπονργείου Λημο- σίιιιν 'Έογΐον κ.(ΐί διά τής μέθοδον τής φυγοκεντρήσε(ος. ΗΒΟΜΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΟΥ ΑΙΕΘΝΟΥΣ 1ΥΝΑΕ1ΕΩΣ "Επί τή εύκαιρία τής πραγματο- δύο τερματικών σταθμών (Οερμοπυ- ποιηΒείσης θϊμελιώσεως τοθ εργου λών — Αθηνών) θά περιλαμβό η τής κατασκευής επιγείου σταθ,μοΰ έ δάφους έπικοινωνιών μέσω δορυφό- ρω^, είς τή; τοποθεσίαν Σ'<άρφεια θΐρμοπυλών, ό διοικηιής τοθ ΟΤΕ κ. Λ:ων. Άλίξοο ιδρόπουλος, εΐδωσε συνέντευξιν Τύπου, κατά την όπίΛ ·>
ά,έπτυξεν έν έκτάσει τάς λεπτομε¬
ρείας τοΰ υπό κατασκευήν εργου, κα
θώς καΐ την μέλλο τικήν πρόόδο/
των ,τηλϊπικο'νωνιών, έντός των πλ_ΐ
σίων τοΰ πενταετοΰς προγράμματος
άναπτύξεως τής ώ
ΣΤΑΘΜΟΣ «ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ»
Περΐ τοΟ Εργου τού σταθμοθ έη -
κοινω ιώγ μέσω τηλεπικοινωνιακοθ
δορυφόρου, ό κ. Άλεξανδράπουλος,
μεταξΰ αλλων ετόνισε;
0ά φέρϊτ τήν ονμβσλκήν ό^ομασί
αν «θΞι,ομοπΰλαι» καΐ είναι ό 6ος ό
οποίος εγκαθίσταται είς την Ευρώ¬
πην καΐ ό 15ος είς ολόκληρον τόν κό
ομον, δι" αύτοΟ θά περέ,χεται είς
τήν χώοαν μας ύψηλοθ έππτέβου διε
θνής τηλεπικοι ωνιακή έττικοινωνία.
Ή συνολική δαπάνη εγκαταστάσεως
τού στο©ιιοΰ θά ά έλθη είς 12,9.000
000 δρχ.. διά τήν κάλυψιν μέρους
τής οποίας συνήφθη δάνειον ϋψους
100.Ο0Ο.000 δοχ. μέ έπιτόκιον 6%
ετησίως, τό οποίον αύτοεξυπηρετεΤ-
τσι, πωλη9έντ<ον ήΐδη δύο κυκλωμά- των τθ3 σταθμοΰ, είς γειτον:κάς χώ ρας. ΑΙ κτΐρια<αϊ ίγκαταστάσεις τοΰ έργου συνολΐκοΰ δγκου 10.000 κυ6. μέτρων, θά έ'<τ.;λεσθοΰν υπό 'Ελλή- νων κατασκευαστών, έκτός των μη- χανολογκώγ αί οποίαι θά γίνουν 0- πό των Άμερικα> ών.
Ή άναιολώσα έπιφάνεια τής κεοαί
άς τοΰ σταθμθθ, σχήματος παραδο-
>ικοΰ κατόπιτρου, θά έχη διάμετρον
30 περίπου μέτρων. Τα δλον συγκρό
τημα τής κεραίας, θά είναι ΰψηλότε
ρον ΙΟορόφου κτιρίου.
Ή σύνεσις το) σταθμοθ Θερμο
πυλών μετά των '^^Τ1 ών θά πραγμα
τοποιηθή δ:ά μέσου ε ΙδηκοΟ δικτύου
μι«ρο<υμά"ων, τό οποίον, πλήν τώ" καΐ 4 ένδιαμέσους άναμεταδιδαστ'- κούς. Τό δίκτυον άποτελεΐται άπό μ! α τηλεφωνική άρτηοία χωρηπ«ότη- •ος 1800 κυ<λωμάτων, μ άς άρτηρί άς καταλλήλου δ·ά τήν μετα6!6ασιν μονοχρώμου ή καΐ έγχρώμθυ τηλεο- ράσεως καί μιάς τρίτης έφίδρικής άρτηρίας. 'Εττίσης προδλέττεται έ¬ τερα έναλλοκτική 65ος συνδέσεως τοΰ σταθμοΰ μ&τά τής πρωτευούσης, μέ σω διερχομένης έκ Λαμίας όμοαξο- νικής άρτηοίας. ,.Ή χροφαδότησις τοθ σταθμοΰ ιιέ ηλεκτρικήν ενέργειαν θά γίνεται ίκ τού έθνικοΰ δ κτύου, ένώ διά την άν τ'με'ώπισιν διοκαπής θά ένκαταστα θή παραλλήλως σταθμός τταραγω- γής ήλεκτρκής έ ερ^ΐία<; 500 ΚΥΑ διά τάς ανάγκας 6λων των έγκατα- ττάσεων. Προετιμήθη ή περιοχή ©ερμοπυ- λών διότι αυτή προσφέρεται περισ¬ σότερον πάσης άλλης διά τήν κατα- σιιευήν τηλεπικοινω ισκών έργων, ώς οί έπίγίΐοι σταθμοί. Καϊ άκόμη έγέ κθντο αί δυνατα] οίκονομίαι. Διά τού σταθμοο των θΐθμοιτι.'- λών, ό οποίος θά συι/εργάζεται άοχΐ κώς μέ τούς όμοίους τού Η'ΠΑ. Με γάλης Βρει'οοννίας καΐ Κα α5ότ. θά κσιλύπτωνται αί τηλεπικοινωνιοκαΐ έ παφαΐ τής Ελλάδος μέ τάς Δυτικάς χώρας. Ή γεωγρα«ρ:κή θέσις της, 6- μως, είναι τοιαύτη, ώστε προσφέοε ται νά κοιτασηή τηλε'πικοινωνιακός κόμβος των έπικοΐ' ών:ών Άΐίας καϊ Άφρικής πρός Δυτικήν και Άνατο- λικήν Εύοώπην, παρεχομένης οϋ:ω τής δυναιτότητος δραμολογήσεως γει τονικών χωρών πρός Άμερική, κη] άλλας περιοχάς τής ύφηλίου. Ή έκιτέλεσις τοΰ εργου τοΰ όποί ου ή μελέτη εγένετο υπό των ύπηρε σιών τού ΟΤΕ, ανετέθη είς τόν Οί¬ κον Τ.Τ.Τ. - ΣΟΚ, ό οποίος είναι ό πλέον εΐδικευμένος είς την εγκατά¬ στασιν έπιγείων σταθμών. Ή άποπε ράτωσις προβλέπεται νά 6λοκληροοθή έντός συντάμου χρόνου, οϋτως ώστε ό σταθμός νά τεθή είς κανονικήν λει τουργίαν την 21 ην Άττριλίου 1970. "ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ., ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚ ΔΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ 336 ΕΚΑΤ. ΔΡΑΧΜΩΝ ΔΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΙΙ ΤΗΝ ΠΕΔΙΑΔΑ ΚΑΤΩ ΑΧΕΛΩΟΥ Διά την χρηματοδότησιν των εογοιν άξιοποιήσεος τής πεδιάδος Κ ά τω Άχελώον χορηγοΰνται έ- ττέτος 336 ρκατομμύρια δραχμόίν, έναντι 154 έκ.ατομμυρίων δραχμήν τού παοελθόντος ετους. Τα εργα άξιοποιήσειυς τής πε¬ διάδος Κ. Άχελώου, προϋπολογι- ζομένης όαπάνης 2.185.000.000 δθΧ', "ΐΟΧΐσον τό 1954. "Εκτοτε καί μέχρι τής 21ης Α¬ πριλίου 1967 εδαπανήθησαν 1.058. ΑΥΣΤΡΟ- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΑΠΝΩΝ Δ.Ε. Έτήσιος 1ΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1968 Άνσμορψωθεΐς κατόπιν αποφάσεως τής άπό 19 Ιουλίου 1969 έκτάκου Γενικής Συνελιύσεως ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Χρήσις 1968 £ Α) Πάγια Περιουσιακά Στοιχεϊα 1. ΟΙκόπεδα 53.731. 6. 3 2. Κτίρια 269.679. 6. 1 Μεΐον αποσβέσεις 141.4.78. 7. 5 128.200.18. 8 Χρήσις 1967 £ 269.679. 6. 1 141.478. 7. 5 3. Έγκοταστάσεις —"Επιπλα — Μέσα Μεταφορδς Μεϊον αποσβέσεις 4. Ξηραντήρια καπνών Μπέρλεϋ Μεΐον αποσβέσεις 5, Έγκαταστάσεις υπό κατασκευήν ,α 419 .335 .12. 2 363. 987. 12. 6 62 .485 6. Π 32. 227. 9. 7 55.347.19. 8 30.257.17. 4 1.179. 3.11 268.717. 5.10 415 .797 .17. 8 353, ,973. 19. 7 63, .134 13. 26. 022. 8. 6 Β) Κυκλοφοροΰντα Πίριουσιακά Στοιχεΐα 1. Ένσώματα άγαθά Άποθέματα καπνών 730.802. 9. 3 Άποθέματα περιτυλιγμάτων 11.444.13. ο Άποθέματα υλικών 1.044.—. 4 2. ΕΙσπρακτέαι Άξιαι Καπνά πωληθέντα είς τρίτους 538.239.19. 8 Άπαιτήσεις έκ παραδόσεως καπνών — Διάφοροι Χρεώσται 45.663.14. 5 Γραμμάτια εΐσπρακτέα 123.733. 5.10 "Εξοδα επομένης χρήσεως 5.538. 2.10 Γ) Διαθέσιμα ΙΙεριουσιακά Στοιχεϊα Τράπεζαι Ταμεΐα Όμολογίαι Δανείου Οίκον. Άναπιύξεως » Λαχειοφ. Δανείου « Δ) Κέρδη καί Ζημίαι Ζημία χρήσεως 1.456.46(5 5.10 8.092.16. 5 8.Ο5Ο.14. :( 239.11. 8 5 555.11. 2 22.838 Π. ο¬ ί,748.022. 5. 2 53.731. 6. 3 128.200.18. 8 61.823.18. 1 37.112. 4 6 280.868. 7. 6 1.120.484.17. 1 11.744.17,11 1.051.11.10 533.612.15. 8 424.11. 7 39.910. 4. 4 211.669. 2.11 6.486.13. 6 1.925.384.14.10 10.384 6. 9 4.039.15. 1 239.11. 8 5.555.11. 2 20.219. 4. 8 14.123. 9. 3 2.240.595,16. 3 Α) Κεφάλαιον κια 'ΛποΟεματικά 1 Μετοχικόν Κεφάλαιον (Μετοχαί νϊΧΟΟ πρό: £ 10 ] ) 2. Τακτικόν άποβεματικόν 3. Έκτακτον άποθεματικόν 4. Λογ)σμός άναπροσαρμογής 5. Συναλλαγματική διαφορά έξ ΰπθ- τιμήσεως "Αγγλ. Λίρας 6. ΕΙδική κράΐησις αρί)ρ 12 Ν. 2!)0Ι)54 7. ΕΙδιχή κράίησις » 8 Ν. 3213).)5 Β) Προβλέψεις Γ) 'Υποχρεώσκις 1. ΑΟΥΣΤΡΙΑ Ε.Ο. Βιέννης 2. Διάφοςιοι Πιστωταί 3· Τράπεζ<χι ^. Μερίσματα πληρωτεα 5. Λοιπαί ΰποχρεώσεις Δ) Κίρδη καΐ Ζημίαι Υπόλοιπον είς νέον Χρήσιι: 1908 £ ΘΗΤΙΚΟΝ Χρήσις 1ί)07 13Ο.ΟΟΟ.-.- 11.868. 8. 1 5.833, 6. 8 7.833. 7 6 21.066 Π, 4 1.504.17. 3 32.915.13.10 13Ο.0Ο) — .- 10.777 5 10 5.833 0 8 7.833 7 0 21 666 ι.ί. 4 1 504.17. 3 32.915 13 10 211.622. 6. 8 210 531. 4. 5 6.240.12. ί) 0, 440 15. 3 415.676.15. Π 436. ,780. 9. Ό 450.924. 2. 2 536. 399. _ 10 6£0.:375. 6. 9 1.028. 194. 8. Π 6.5 0 -. __ 20.575. 7. — 22 249. 17. __ 1.510.051.11. 10 2.023. 620 10. 7 107 13.Π 1.748.022 5, 2 2.240.595 10. 3 Ανάλυσις Μερίδος ιΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ» Χρήσεως 1968 ΧΡΕΩΣΙΣ Χρήσις 1968 Χρήσις 1967 "Εξοδα Διαχειρίσεως ΜισΏοί Διοικητικόν καί Βοηίΐητικοΰ Προ- £ £ σωπικοΰ πλέον εισφορών υπέρ ΙΚΑ καί Άσφαλιστικών Ταμείων 82.292. 5. 8 77.067. 1 11 Γενικά εξοδα : 260.444.—. 0 225.045. 3— Φόροι Δημοσίου: 769. 5.- 580. 7. 3 Αποσβέσεις επί άκινήτων καί έγκαΐαστΐίσεων 17.702. 8. 6 12.177 13. 2 Χαρτόσημον προεμβασμάτων εξωτερικόν — 12.488.10.— Σύνολον καθαρών κερδοιν χρήοεοις 1968 21 822. 5, 5 Καΰαρά κέρδη χρήσεως 1968 £ 21.822. 5. 5 Μεΐον ζημία χρήσεως 1967 £ 14.123. 9. 3 "Υπόλοιπον καθαρών κερδών χρήσ. 1908 £ 7.698.16. 2 Υπόλοιπον παρελθούσης χρή Πρόσοδοι ϊλ πυιλήακυν καπνών Διάφοροι ΙΙρόσυδοι Συναλλαγματική Αιαφορά έ£ ύποτιμήσειος Άγγ?.ικής Αίοπς Ζημίο Χρήπ«ως ΠΙΪΓΟΪΙΣ ηήσ ■ ο 1! Χοήπιο 1 907 α £ 315. !Ι. 3Ι!>
.747
.13.
(( 21ί».241
18.
«3
2§2
)
{$ 50.500
. 8.
13 ?77
.10
μ. 123
. 9.
383,030. 5. 1 327.958.15. 4
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ Χρήσεως 1968 έκ £ 7.698.16.-2
1) Κράτησις 5ο)ο πρός σχηιιπτισμόν τακτικοΰ Άποθεματικοΰ Κεφάλαιον
383 030. 5. 1 327.958.15. 4
2) Τακτικόν μέρισμα πρός £ Ο,Κ) ]■ κατά μετοχήν
3) Υπόλοιπον μεταφερόμενον είς νέον
Ό Διευ6υνΐής — Σύμβουλος
ΟΤΤΟ Ι. ΡΗΝΤΕΛ
Έν θεοσΛλονίκη τή 24 Ιουλίου 1969
Ό Άντιπρόεδρος τοΰ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ Δ. ΜΑΝΟΥΣΗΣ
1 091. 2. 3
«.500.-.-
107.13 11
7.698.16. 2
Ό Διευθύνων τΰ Αογιστήριον Σόμβουλος
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Λ ΣΓΥΛ1ΑΝΙΔΗΣ
000.000 δοχ. (81 έκατ. δρχ. έτη-
σίιος, κατά μέσον όρον).
Κατά τό 2()μηνον χρονικόν διά-
στημα άπό τής Έπαναστάσεοις με-
χρι τέλονς 1968, εδαπανήθησαν
263 έκατ. δρχ., ήτοι ποσόν ΰπερ-
Γιαΐνον τό 1)6 των πραγματοποι-
ηθεισών πληρωμήν κατά τα 13
ετη τής προηγηθει'σης περίοδον.
Τα σημαντικώτερα των έργον
διά τήν άξιοποίησιν τής πεδιάδος
Κ. Άχελώου είναι τα εξής:
—Φράγμα έκτροπής παρά τήν
θέσιν Σπυλαΐτης, μήκους 1.647 μέ¬
τρον, υψους 5 μέτρον, μετά δνο
έκχε.ιλιστών διά τήν παροχέτευσιν
τίδν ύδατοιν είς τάς κνρίας προ-
σαγτογοΰς διώρυγας. Τό ε!ργον ε-
χρι πλήρος αποπερατωθή.
•—Σήραγξ Λυσιμαχίας, μήκονς
6.500 μέτρίον καί διαμέτρου 5,30
μέτριον. Δι' αυτής έπιτυγχάνεται
άφ' ενός ή διοχέτευσις των υδά¬
των πρός τήν νότιον περιοχήν
τής πεδιάδος καί άφ' ετέρου ή
άποστράγγισις τής βορείου περιο-
χής. Τό έργον αύτό αποπερατώ¬
θη κατά τό παρελθόν ετος·
—Κυρία προσαγο>γός διώρυξ,
μήκονς 12.000 μρτριυν, διά τής ο¬
ποίας παροχετεύεται τό ίίδιορ άπό
τό φράγμα ρίς τα άρδεντικά δί-
κτνα τής 6ορείοτ< περιοχής καί έν συνεχεΐα καταλήγει είς τήν λί¬ μνην ΤριχοΛ'ίδος πρός έμπλουτι- σμόν της, διά τήν έξ αυτής ίίρ- δευσιν τής νοτίου περιοχής τής πεδιάδος. Ή διώρυξ αυτή άπεπε- ρατώθη ήδη. —Κυρία προσαγογός διιοοΐ'ξ, μήκους έπίσης 12.000 μέτροιν, διο- χρτρΰονσα τα νδατα έκ τής λίμνης Λυσιμαχίας είς τα άοδευτικά δί- κτυα τής νοτίου περιοχής. Αί ερ¬ γασίαι διά τήν όλοκλήριΛσιν τής κατασκευής τοϋ ϊργου τούτου ρπι- .ιπεύδονται. —Άρδ,ευτικά δίκτνα τής Γ>ο-
ρείον περιοχής έπ( συνολικής έ-
κτάσειος 229.000 στρεμμάτιον, τα
δποϊα άπεπερατώθησαν πλήρος
κατά τό παρελθόν ετος.
—Άρδεντικά δίκτυα τής νοτίου
περιοχάς έπ{ έκτάσειος 270.000
πτρεμμάτον. Ταύτα έκτελοΰνται
υπό τής ρταιρίκί ΕΔΟΚ - ΕΤΕ,Ρ
μέ διεθντ) χρηματοήότη^ιν. Προ-
(ίλέπεται νά Λποπερατοβοΰν πλή-
ρως ίντό; 4 έτόν.
—Άπηπερατοθίντα ϊ')6η Λντι-
πλημμνρικ.ά άναχώματα επί των
όχθην τού Άχελώον, διά τήν
προστασίαν 60.000 στρεμμάτων.
—Αιενθέτησις των χειμάρριον
Μεγάλης Χώρας, Αγρινίου, Μα-
κουνείας, Έρημίτσας, όις καί Τά-
<ΓΟθν Λιυηκοϋ, διά τήν προστα¬ σίαν ί:!.").000 στρεμμάτον. Διά τιΤ>ν έργον άξιοποιήσείος
τής πε^ιάδ,ος Κ· Άχελώου θά ε¬
πιτευχθή ή αρδευσις, άποστράγγι¬
σις καί άντιπλημμνριακή προστα-
αία 3νο) των 500.00ό στρεμμάτιον,
πρθγμα τό οποίον θά βελτιώση
σοβαρώς τήν οικονομικήν κατάστα¬
σιν όλοκλήρρυ τής περιρχής.
Οβτο), τό μέσον ρΐκογενειακόν
ί;1σό^ημα των άγρ.οτΛν τήξ περι-
οχί)ς αυτής (ιπολογίζετια ίίτι θ,ά ά-
νέλβη ά»ϊό 17,900 τό 1962 είς
Ο4.οοο Ορχ.
ΚΝΕΚΜΘΗ
II
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 500
ΤΟΝΝ. ΠΤΗΝΟΤΡΟ,ΦΩΝ
Διά κοινής αποφάσεως των ύ-
πι^νργιΤ,ν Εμπόριον καί Βιομηχα-
νίαξ, Ενεκρίθη ή άπ' εϋθείας άγο-
ρά υπό τοβ ΪΙτηνοτροφΐκοΰ Συνε¬
ταιρισμόν Μεγαρον, 500 τόννον
συμπυκνωμάτων πτηνοτροφών, όλ
λανδικής προελεύσεως.
ΤΟ πρόΠλημα τής άναθέσεος
τόν δημόσιον έργων, τό οποίον
τελευταίον άπασχολεί σοβαρώς
τάς αρμοδίας κρατικάς υπηρεσί¬
ας τής χώρας μας, καθώς καί
τοϋς Ίόιοτικονς α,ορεϊς έκτελέσε-
(.ις τού προγράμματος δημοσίοιν
έπενδνσεον, θά εξετασθή τόν
προσέχη Νοέμβριον κατά την
διάρκειαν είδικής «Σνναντήσε-
ιος», πού διοργιινώνει είς τό ΙΙα-
ρίσι ή Έθνική Όμοσπονδία Δη¬
μόσιον "Κργων τής Γαλλίας.
Σκοπός τής συναντήσεως ρί-
ναι: Νά άντιμετοιπισθή τύ ίίλον
θέμα υπό νέαν σκοπιάν κ(ά νά
προταθοΰν καί ιήοθετηθοΰν νεοι
τρόποι διεξαγογής των δημοπρα-
σιών δημόσιον ε"ργον ώστε νά
έξασψαλίζρται διά τόν εκάστοτε
έργοδότην, δεδομένης έργολαθί-
βίας, τύ οίκονομικώς άριστον,
διά τής έκλογής τής κατασκευα-
στικής έταιρίας, τής τιμής καί
τοΰ τρόπον εκτελέσεως τοΰ έρ¬
γον·
Τό γενικόν θέμα τής συναντή¬
σεως είς τήν οποίαν θά μετάσχη
καί ί) Ελλάς διά τής Πανελλή¬
νιον Ενώσεως Διπλωματούχον
Μηχανικόν Έογοληπτών Δημόσι¬
ον "Εργον, θά είναι «Τό ο'ικονο-
μικος άριστον καί ή ανάθεσις
των δημόσιον έργον».
Ή μελέτη τον Θεματος θά κα-
τανεμηθή είς τρείς έπιτροπάς:
—Ή πρώτη θά άπαριθμήση
τονς παράγοντας καί τα μέσα διά
τήν έπίτενξιν τοΰ «αρίστου», προ¬
κειμένον βάσει αυτών νά προτα¬
θοΰν σνστήματα ποΰ θά διέπουν
τήν διενέργειαν των δημοπρασι-
ων δημοσίΐ'ΐν ρργον.
—Ή δεντροιι, θά άσχολ.ηθή μέ
τόν κ<χθορισμόν των μέθοδον ε¬ κείνον, αί όποίοι θά είναι (ά πλέ¬ ον κατάλληλοι διά την άνάθεσιν των δημόσιον έργων. —ΊΙ τρίτη, θά πηοσδιορίση τα ληπτέα μέτρα διά τήν καλήν πε¬ ραίωσιν των κατά τοϋς ΰποδει- χθησομένονς τρόπους Λνΐιτιθρμρ- νων συμβάσεων. "Εκάστη των τριών επιτροπών θά συντάξη έκθεσιν. Τα τελικά συμπεοάσματα των τριών έκθέσε- ον θά έγκριθονν κατά τό πέρας των εργασιών τής συναντήσεως υπό τής όλομελείας αυτής. Ή άναθεορησις των τρόπον διεξαγωγής των δημοπρασιών δη- μοσίιον έργων εκρίθη, είς διεθνή κλίμακα, άπαραίτητος, κατόπιν των εξής διαπιστώσε(·ιν: 1. "Ενας άπό τοΰς παράγον¬ τας πού προσδιορίζουν τήν ζωτι- κότητα μιάς χώρας είναι καί ή σημασία, τήν οποίαν αποδίδει αυτή είς την ανάπτυξιν των ερ- γιιιν ΰποδομής. Ταυτα διέπουν τήν γενικήν πρόοδον τής οίκονομίας Ε·ι; της καί δηιιιονπγονν τοί«; ,'ΙΛ(ι. ριιιτήτονς ορονς διά τήν ίσο^ο. πον άνί'ιπτνξιν το)ν διαφύροιγ πε. ριοχάίν της. 2· Ή πραγματοποιηθή των ?η. γοιν ύποδομής άνατίθεται τήν «(Ίιομηχανίαν τής δκι τιον έργολίΐβιών. Έν ροχη μένω σημασί(ΐν εχει, διά τό γεν,. κώτερον σνμΐ)ερον, ιιί έργολαδίοι αύται νά άνατίθενται υπό τού- καλντέρους δρονς. Κ. Ή ανάθεσις δμως την έογ0. λαβιών έξακολονθε'ι νά ·γίνετ<α συμφώνος πρός διαδικασίας ^. ί εή ναγομενας είς εποχήν, υπου Ί κυριώτερα φροντίς τού νομοθί- τού ήτο ή εξασφάλισις τού τν,ιι. κώς «,κανονικοΰ». Ό όρος τοθ «μειοδότου* δπσιζόμρνος είς ^, π/.ήν «δυσπιστίαν» τοΰ Δημόσιον πρός τάς υπηρεσίας τού χο[ πρός τάς ίδιιοτικάς Φορείς των Λουθεί νά Λντκνίΐκλ.α τήν Λντίλη· ψιν (ΐΰτήν. 4. Κίναι κοινή παρηδοχή οήμρ. οον ότι αί μρθοβοι «ίταί είναι άνεπιιοκεϊς καί ότι ποέπει νό καταστή δΐ'νατόν νά λαμδάννινΐαι ΰπ' όψιν τα πολυάριθμα στοιχπκ, τα όποί« ένδεχομένοις θά Είχον επίδρασιν επί τής τελικής ά|ία; των ρογοιν (τοπικιιί σΐ'νθήχπι, περιο;ερεΐ(ΐκ(ΐί, έθνικαί καί ιΐκύμη εύροπαϊκαί). ΤΑ ΜΚΛΗ ΤΗΣ ΕΟΚ Ή άναλαμίχινομένη υπό τής Ε. Ο.Δ.Ε. τής Γαλλίας προσπάθΕΐο. διά τήν κατά τα άνοτέρο, χ((( πς 6ιρθνή κλίμακα άναθεώοησιν των τοόπων ίΐιεΐαγιογής των δη· μοποασιών οημοσίιι>ν εργοιν, Η'·
οίσκετοι έξ Αντικείμενον είς στε¬
νήν σχέσιν πρός τό προοιθούμΓ·
νόν ήδη υπό τής Εΰροιπαικής Ό-
μοσπον6ί(ΐς Έθνικών Ένώσϊΐιη
Μηχηνικών (ΡΈΑΝΙ) Εργον, δι«
την κιιτάρτησιν Εύριιιπαϊκομ Μη·
τοώου Μηχανικών καί τήν ανά¬
πτυξιν στενο>τέρο>ν σχέσεοιν ρ
τ(ΐΕΐ> των μελών της, τα όποϊ«
είναι ΰπήκοιοι κρητην - μελίιν
τής Κοινής Άγοράς.
Ούτω, όιά των ώς ανο, πά-
ραλλήλίον, προσπάθειαν, τίθενται
αί βάσει ς διά την επί νέον Ερ¬
γων ανάπτυξιν των δνο κλάοοιν
έ(Γ<ιιομονής των προγραμμάτ« δημοσίιιιν έ.τενδνσεοιν, τού Μελ.ε- τητικοΰ καί τοΰ ΚητησκευαατιχαιΊ είς τάς χώρας τής ΕΟΚ· ΑΙ αρχαί αυταί, εχει γίνει πλέ¬ ον άντιληπτόν, ώς φαίνετκι χαι άπό τάς διαπιστώσεις τής Έθνι- κής Όμοσπονδίας Δημοσίιον "Ες- γιον τής Γαλλ.ίας, ΰτι πρέπει νιι συμίίαδίζονν πρός τήν σημερινήν τεχνολογικ.ήν εξέλιξιν. ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΔΙΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΑΜΑΤΙΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ Πρός ,·ήν Κυβέρνησιν διά μελέτην καΐ περαιτέρω λήψ ν άττοψάσεων θά ύττοθληθοθν αί παρατηρήσας τοθ Έ τταγγελματικοθ Επιμελητηρίω Α¬ θηνών σχετικώς μέ τάς μισθωτικάς σχέσει ς τών καταστημάτων μβ'ά Γήν δηιμιχϊίευΐιν τοθ Ν.Δ. 225)1969 καΐ τάς έπιτττώσεις τάς όττοαίς θά έχη τούτο επί των μΐκρομεσαίων μο νάδων. ΠαραλλήΊλως ή Διοικητική Έιτιτρο ιτή το"; Έττιμελητηρίου ή·3χαλήθη μέ τόν υπό διαμόρφωσΐν εισέτι κώ5:κα ΐρ3φίιμω, καί ποτών καϊ άπεφασ'- σ6η δπως άπαντα τα έττ ιστατι«ά σω μαιτεΤα τής δυνάμεώς ,του ύτταβά- λουν τό ταχύτερον τάς σχετικάς πά ρατηοήσεις ή προτάσ·εις τροττοπο ή ΐεως τού προσχεδίου τοϋ Κώδικος Τό πισιτοδοτικόν θέμα καί αί δυ 3-χέρειαι αί οποίαι παρεμβάλλοντΓα. είς τούς έπαγγελματ !ας υπό των μπορικών Τραπεζών άπησχόλησαν την διοίκηΐι, τοθ Έπιμελητηρίου κατά την χθεσινήν τού συνεδρίασιν 6πότε έπεσημάνβη ή άνάγκη δη.μι- ουργίας τταραογωγικωτέρων μικρομε- σαίων οίοκονομικώ-· μοναδων, ένω Γταραολλήλως έπρογραμ(μοιτ ίσθη ή ύ- ττοδολή 6;α6ημάτων πρός τούς άρμο δίους δ·ά τόν τρόπον έφαρμθγής τοθ άγορανθμικοό κώδΐκος ΝΛΥΤΙΛΙΛΚΑ ΝΕΑ Υπό τοί) ύπουργοΰ Ναυτιλίας κ. Ι. Χολέδα Οπεγράφησαν άποφάσίΐς ΕΝΔΥΕΣΘΕ εΐξ την ΠΝΕΧΗ ΜΟΔΑ Το0 κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολούθησις τής εξελίξεως τής άνδρικής Μόδας Ο,ΔΟΣ Τηλέφ. 41 διά την εγκατάστασιν είς τήγ Έλλά δα τώ.- άλλοδαττών νΟΜ'ΐλιακών έται οιών «Γιουνάϊτεντ Μαριτάίμ Λάι»ς Κορπορέϊσιον» έκ Παναμά κα'ι «Α- τρόμητος Σίτπτινγκ Κόμττανυ» έκ Λι δερίας. Υπό τού ύπουργείου Ναυτιλίσς έ στάλη έγγραφον είς την Νομισμα ι κήν Έπιτροπί|, διά την παροχήν τι ατωτικών διευκολύνσεΐίγ πρός τήν έ ταιρίαν «Καμπέον Ναβιγκασιόν» τοθ Παναμά (καλύτττουσαν έλληνικά συμψέρο.τα ανω τού 50%) διά τή/ κατασκευήν είς τα 'Ελληνικά Ναυπη γεΤα Σκαραμαγκά ενός φορτ^γοΰ τί ιτου ΣΝΤ 14._______________ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ νΑΡΤΟΣΗΜΟΤ ΕΙΣ ΕΚΧΩΡΗΣΕΙΣ ΦΟΡΤΩΤΙΚΩΝ Ή άπλή έκχώρησις φορτωτιχών εγγράφων προι'όντος είσαχβέι^ος υπό έμπορικοΰ αντιπρόσωπον -τοός εταιρείαν, ή όποία καί προέβη γ'ι; τήν έκδοσιν των σχετικών Λοει- ών άναλώσκος καί τήν έγγο'ΐ(τήν τής είσαγιυγής τοΰ προϊόντος είς τα βιβλία της, δέν θεμελιώνει τό είς βάρος τοΰ είσαγογέως κ«το- λογισμύν χαρτοσήμου μετα6ι6Β"Γ' ο»ς προϊόντος. Τοιουτοτρόπως, ί- κρινε, μέ πρόσφατον απόφασιν τού, τύ Φορολογικόν Έφετεϊον Ά θηνών. Ή κρίσις αυτή τοΰ Διχα στηρίου στηρίζεται είς τόν σνλ- λογισμόν, ότι είς τό τέλος τό προ βλεπόμενον υπό τής διατάξεοις τοΰ άοθρ. 155 παρ. 1 τοΰ Κώδι¬ κος των Νόμον περί ΤελΛν Χαι>
τοσήμου δέν ύπύκειται κάθε μετιι
βίβασις κυριότητος επί αγαθών,
άλλά μόνον ή λόγω πωλήσεως μ*
ταβίβασις αυτών. Καί υπό την ά
παραίτητο,ν προϋπόθ,εσιν δτι §ι«
τήν πώ,λησιν αυτήν εξεδόθη τιμο-
λι^γιον ή σννρτάγη έτερον ί
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μσβήμ<"<» Γαλλικής καΐ μαθηματικήν Γ« μνασίου καΐ Λυκείου κατ' οί»*1 τού μαθητοθ, Οττό Σ. Κουρή, τηλ 363.065 καΐ 360.566- ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΕΙΣ ΔΡΟΣΙΑ ΠΕΤΚΟΦΤΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΡΙΣΤΗΝ βΕ ΣΙΝ. ΤΗΛΕΦ. 960.444. Οπεύθυνοι συμφώνως τφ νόμΐι 1090)1936 Ίδιοκτήτης — Διευθυντάς ^9ΚΡ· ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κστοικΐα Ναυάρχου Βότση 55 Προΐστάμενος ΤυπογραφεΙοι ΓΑΒΡ1ΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛμΗΣ Κατ^ικΙα ΕποΛτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Ένοικιάζεται Κατάστημα ίπί κεντρικωτάτης Λεωφόρου Αθηνών υέ αανορσυατι· κην θέα, είς νεόδμητον οίκοδομή, ίμβαδοθ 100 τετρ, μέτρων μέ 50 τετρ. βοηΐητικούς χώρους καί έμπροσθεν ττλατεισς 120 τ.μ. Κατάλληλον διά κέντρον. Πληροφο¬ ρίαι τηλέφ. 424.151 καί 426.951.
Ένχς ένθουσιώδης φιλέλλην
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΦΡΙΝΤΡΧ
ΧΕΛΤΕΡΛΙΝ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ
Υ* .,ο Μονάχου, Μέ/.ου; το υ Συ,νοέσμου Έλλήνων
Δ'
Α«ο το ξεκι
Ι'Τ'νεο^οΡ άπό τή
σαν
Κι ίμίνα ί
'Ο'ίίτΡ'"1 γίννηση, δταν Λπο-
ί,τ^'τοί-; Υοντϊς μόν χ. ?-
' γιί'ι πρώτη <|ορ<ι απο την 'Γ ίαν νά ΛνετΡΐλε ενας νέ- Τ'νΜαο' *<»ν"ιθ' μ01' *' άπολ(^- , ν'ό .ι»«>τ1 '·ορ" τί| στρ'-"α
Ι'"ν"ί(1 βόλαβσα καί γιά πρώτη ψο
^1Ανάβανα τό εύεργετικό Αγέοι.
ΪΕ* ^μΰρνη. Ή ζ,,ντά
χ,ιί ί|
*° ?χανί την χηθδ'ά.
1!ύ τ«γοοη· "Ε™
μου νά χτυ
2« τί «*»" ^°" ΧΚί · - . .
'. χ,'^ητα άλα(τιασμρνος τη μορ
',βή μοί·· Σέ ώρες άναπαύσρως
Ϋ1 νά ρΙ«« ό νοΰς μου πάντα ξυ
Υ1 -, ./Μ[ χοντά στοί-ς μεγάλους,
Ι&μιΐι ^" χρίν0ν ΤΟν καΐθύ ΧΛ
Γ;8 χάτοι «πό τα φουντωμ-να
Ατοα τού ποταμοΰ Μέλη, έκϊί
,„(, "γηΧηβηΜ 0 Όμηθός ·1""··
„-;,« /.οΐ'λοΰδια χ«ί τα ¥ρριχα
1* οίιια τοΰ άγιον ποταμοθ νά
},.βί(ΐ. Κατόπιν Ιμπΐίΐνιι στή κον
,,,,ΐθ.τηί-1" ε*έ βυντροιΐιά τα ((λο
,(οα μου ονπρα. 'Εκεΐ λένε πώς
■ μίγάλο; ΥΡΟΟ - Τραγουδισ'ής
',ψύΐι την Ίλιάδα τού. 'Εκεί τόν
,ίο,βιια. Κάθε ΐίωνή βουβαίνον-
,,,ν (ΐπ'ι .τ«ΐ"»'ηί(ι του· ^"Ανοιγα
ΤΙΙ Ηριχό τοΐ' ποίημα κι ήτανε σά
»;ΐμήντ<ι ί!χ« γνοοίσει ποτέ. Τό ηο τέλτια ϊΐ'ΐντίΐνό είχε γίνει μέ- 1Ιο/./.Γε ΐϊ°ς>ρς .τεηιδιαοα',α στίΐ
τής Σμύρνης. Τί άπό
«ά να· μπορώ νά έπισκέπτομαι
,ιίι (τομά τό χρόνο τοϋλάχιστο αΰ
ή τή θίβ.τέηιιι χώριι τής Μικρά
ι»«;·
Ά,κ'ι τόν χάμπα τί>ν Σάρδεον
ί,οβιι (ίάμΓβα άπό τοΰς 6ράχο·ς
ιοβ Μώλου κι εφτασα στήν κορ
—ή ιοΐ'. "Εμοιαϊα μρ τοΰς θροί,ς
μοί ιτοινότανε. "Επειτα πέρασιι
ή νίχτα στά πόδιπ τού βοννοΰ
ί' Ινα φιλ.ιχό καλ.ΰ(>ι κάτοι άπό
ιιΐ'ίτιί; χαί τί; λ.ιγοτικές ει'κοδι-
ΐ; των βόμνοιν τοϋ λαδδάνου, πο»ι
ίΐΒΐίον ,-ΐλά.γι μου στό χρυσό ρέ-
μ τοβ Παχτιολοΰ μαξΐ μέ τοϊις
«ίχνοι·;.
Μέαα ά~ύ τίς φουντωτέ; φτε-
Ιιί; ,ιοόδαλε σάν δνειρο καί σάν
ιΐίθμα ?νη; άρχαΐος ναό; τής Κυ
Κ).ί|;, ί.ουσμένος στ* άσημένιο
■αι· φεγγαριοβ φώς. Πέντε κίονες
ίίιίιοπαν μέ γοητεία πρός τάν
«ι'ΐκινό, μέβα Απ6 τα χαλάσματα.
Σίιν νάστηναν ρνα μοιρολ.όγι. Μιά
1ι«λ/)| κιίλ.η ?χειτο μπροστά στά
ιίδια τονς γχρρμιβμρνη. Μέσα
ι'ηίι χί/.ιοΐ'ς άνθισμρνους θάμνους
ιΟοβοόβΕ τό μονοηάτι χ«ί κ.αθώς
«Γ}νοίίθ(ΐ την άπότομη πλαγιά μοΰ
ίβτιΐναν τοίις λεΐκχούς των άν*
βοΐ·ς σάν νκτάδες δσπιλου χιο-
«οϊ πανθ στό κεφάλι μοί1. Ξεκί-
Μ|βα .τολν ποο)ϋ κα( τό μρσημέρι
ΐμβΐ'νο βτήν χορφή. Σ τάθηκα εΰ
ηκιβμή'ος ίκίί έπάνιο κι ?6λεπα
ιμιιι .τρός τόν κάμπο. Ό άγερκς
|ΐ»»ιΙνίμιζε τλ μαλλιά κα[ τα τττε
(& τή; ψιιχής μο' Λνοιξαν διά-
ίί.ητα. Έκρί Λπόνο) μοιάζει κη -
«Ι; μί θρό. "Ημουνα κοντά στόν
•ίΐκινό. Τί ιιακάοιες Αρες!...
Ιιιν θάλασσιι εκ.Ρΐτο μπροστά
ΙΙΊ' ί| χώοα άνθιομενη, νε(ΐνικ.η,
ν'|ΐίΐη άΐό ζοιντανή χαρά. "Ητα-
ντ ενα ούοάνιο, άτέλειωτο παιχνί
Οί χοομάτων μέ τι. όποϊο ή άνοι
|η χαιοετούσε την καρδιά μου. "Ο
.ιω; ό ήλιος στύν οϋρανύ μέ τίς
χιΛιες τού άλλαγές Τοΰ φωτός,
πυί) η γή τού έπιστρρ>ει, έ'τσι η
ναγνώρισε καί τύ πνεϋμα μου τόν
έαντό τού στήν πληθώρα της ζω
η;, ποΰ τό γέμιζε άπό δλες τίς
:ΐλευρές. Άριστερά τορχει, άλλα-
λάξιι κιιί Κουϊζει ό ποταμός σάν
γίγας μέσα στά δάση πηδώντας
επάνω άπύ μαρμάρινους 6ράχους
ΛοιΊ κρέμονται πάνω άπό τό κε.<ιά λ.ι μου καί ποϋ ό πετός παίζει μέ τα μικρά τυυ αϊτύπουλα. Έκεϊ οί χιονισμένρς κορυψε'ς μοιάζουν σ«ν δκιμάντια λαιιπεηά, στύ γαλά αο τού οί*)ανοΰ. Στά δεξιά μου κ.υλ.οΰσαν (Ήιριά σύννρφα άνω ά - πό τα δάση" τού Σιπνλον. Αέν ρν νοκοθα την καταιγίδα παρά έναν Λγρρα, ποΰ μοί άνακάτρυρ τώ σγου ρά μου μαλλιά. "Ενοιωθιι τή (ρουρ ιοΰνα σάν μιά ί>ποι|'ία τοΰ μέλ-
λοντος. Ό κρραννός ήτανε μκ -
κρυά, μά μιά ΰπόκιοςη 6ροντή σάν
νά ανήγγειλε τό πλησίαημη ιιιάς
θρότητος. Στράφηκα πρός τό νο
τιά καί ποοχώρησα. Μπροστά μου
κοίτονταν μρ α,ιριρη γοητείίΐ ξα -
πλοιμρνη ολη έκείνη ή παρα&εισέ
νια χώοα, που διαορέει ό Κάι -
«τρος σέ καλλιτρχνικούς μαιάν -
δρους. Λές καί δέν θέλει νά άψή
<ΐει γλήγορα τύν παράδεισο αυ¬ τόν πού τόν περνά μέ έλιγιιονς καί χί>4α σκρρτσιι. Μακάς>ιο πλα
νιόταν τό πνρ-Ρμα μου άπό όμοο-
φιά σε όμοοη:ιά. "Αφηνρ τό μικρό
χωηιοι·δάκι στά πλάγια καί χώνον
ταν Γχιθιά στά φαράγγια τής ό-
ροσειρας, γιά νά πετάξει ^πειτα
μακρυά έκεΐ πού ή Μεσόγειος θα-
μπά σελαγίζει,
"Εςρθασα πίσο) στή Σμύρνη σάν
μεθυσμένος άπό αΐ'μπόσιο πλοΰσιο.
Ή καρδιά μου πλημμΐ'ρισμρνη ά
πό όμορττιρς, ποΰ εμριναν γιά άν
τα ιιεσα της άθάνατρς. Άπεκόμι
σα σάν λεία μέσα μου την άπα -
οάμιλλη ώραιότητα τής φΰσεΜς
έκρίνης, ό'χι γιά νά γρμίσο τ» χά
σιια τής ανθρωπίνης ζιηής. Ή δι
κή μου Σ μύονη στέκονταν μέσα
μοί· σάν νΰφη βασιλικά ντΐ'μίνη.
Τα γρμάτα θόουιίο κρντρα τιις
ιιε τραδοΰσαν. Ή πιιραξενιά των
ίθίμων της μέ ρΰχαριστοΰσε. "Ε
παίζη ααζί τους σάν μικού παιδί
μ' ενα παιχνΐδι. Κι ρπειδή ήτανε
ή καρδιά μου γρμάτη άπό τόν
πλοΰτο τής γΰρω (ΐύοης συνήθισα
τίς σχινάθειε'ς της οπΐος συνήθισα
' νά φοοώ κάθε (Ιράδυ τύ νυχτικό
μου.
"Ο,τι ό'μως μοϋ ήτανε σάν μυ-
ριοδάτο δρτι«ιια μρσα. στήν κοΰπα
τής καθημερινότητας ΐίτανε τα
ουμπαθητικά πωίσωπα,. ,-τι<ΰ ,ί|. κ/^ >.ή ορύβη σάν άστρρια μέβα στο
σκοτάδι μάς στέλλρι. ΙΙόση χιιιηά
ρννοιοθα. Μέ πάση πίστη δέν προ
βπαθοΰσα πάντα νά έξηγήσω αΰ-
τό τό Ίερογλυφικό, πού λέγεται
πρόσιοπο τοΰ άνθρώπου. Καί εΰ-
1 ρισκα φιλικά σημάβια πάνω τού.
Μοΰ συνέβαινε, οποις μέ τα κα6ά
' κι« την δνοιξη. "Ακουσα νά λενε
γιίι τό χυμό των δεντοων αυτών.
Καί σκέφτηκα πολλά καί βαυμά-
' σία σχετικά μ' αύτό. Τί έξαιρετι
' κό ποτό πρέπει νά δίνει τό κορμί
των λυγερων αυτών δέντρων! Μέ
σα ομίος στά πολλά πρόβωπα δέν
ϋπήρχρ δύναμη καί πνεΰμα. Κι ϊ-
μεινε άγιάτρευτη ή καρδιά μου ά
1 πό αΰτό ποΰ ?6λεπα καί δκουγα.
1 (Συνεχίζεται)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Ήμερολόγιβν τού θ Θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚοΙ Ιδιαιτέρϋκ; είς ^ττπαδοκίαν τό 1959
Η Νεάπολις (Τουρκ. Νεδσεχίο)
'«Ρ« 31)8)1959 κ«ί Τρί'τη
1.9*1969)
-'ήν ΝϊΑπολη μρίναμε δυ,
™; γιίι νά έπισκειΐθοΰμρ την
^«1 μεριά τής Καππαδοκίας.
Η Ν'ίάπολη πού τουοκικά λέ -
*«« ^^«χιρ, κατά τόν άρίμνη
•",μγάλο Λάσχαλο τής Καππ.ι-
* ΝέΛσΕΧΌ είναι μιά
*Ί * νΤϊ π6λί1· ΕΙναι *<ράμι1.- ^Ιο Υδηί· Κι> οί δυό πό-
* ^ΥΧϊντώ άρκετους
Μετά άπ' τίς γενικές γραιι,ιίς
«ού εγραν|ι« π«ραπάν(ο θέλω νά
«ά) τί 6λέπω τώρα στό ΝέΓισεχιρ:
Ηα Ιπρεπϊ νά δοΰμε τα καταλη
ττθεντα άξιοθέατα τίς έκκλησιές
δηλ. τα σχολεία καί αυτή ·τήν ηλ
λοτε έλληνική συνοικία όμοις οί-ν
ζητοΰμε νά τα δοϋμε καί ό Λογος
εΐναι εύνόητος, έπειδή τόσο τό ρυ
βιαφέρον μας δσο καί ή δυσάρετιη
*ατάσταση στήν όποία Οά εΰ>>ί -
«κιιινται <τοί>οι'<μεθα μή δυσαοεστη σοιμε τούς κατοίκους καί μ'ά τέ- τοιοι παρρξήγηση σιιιστό είναι ό χήν άποφεύγουμε. Βά ποεπει νά ΑποφύγονμΓ 'ίς σχετικές έροιτήσεις έπειδή ήδη εϊ- μαστε προκ«τ(ιΐλειμμρνοι απ' τοΰς Καισσαοείς ί!τι ό Νρυσεχερκοτρς είναι εύρορθιστοι καί άφιλόξρνοι ί «τρ ή έπιμονή μας μπορρϊ νά ε- ρρθίση την κιΐχυπο|'ίκ ιους γιΛ μρλλοντικες διρκδικήσρις καί κά.ι τό σο(5αρό άκόμη. 'Τπάρχει φοθιις μήπως στήν σύγκρισή τους μέ μ' έλληνικά ?ργα τοΰ τόπου αίιτο; καί τό εο,ειπομρνο χάλι πού τα κα ταντήσίίνε προσ6άλλουν τόν έγιοϊ βμό «αί τό πολιτισμό τους. Μετά την τακτοποίησή μας οτ ξενοδοχεϊο βγήκημε λίγο στήν ι' γορά γιά νά δοΰμε. Πολύς κόσμος κυκλοφορεί »τήν άγορά. Τα σπίτια καί τα καταστή ματα είναι δποις καί στήν παληά έποχή. "Αν έξαιρρσουμε έλ.άχιστα κτ(ρια ποΰ μποροΰμρ νά τα μετρη σουμε στά δάχτυλα τής μιάς χει¬ ρός τρ. δλλα ε^ναι δλα τα παληά. Τα* κιχταστήμκτα είναι μικρά καί τα περισσότερα είναι παντοπωλεΐα στήν κνριρλεξία το,ΐ'ς. Ποιλοΰν δ. Τί μπορ,ει νά φανταβτή δ νοϋς τ' άνθρώπου. "Ενα έπκρχιακό καφενεϊο στόν Δημοτικό κήπο χιορίς την σχίτι- κή ίσοπεδιοσι καί καθαριότητα, μέ τραπέξια καί καρέκλες πρόχειρες κι' ενα ξενοδοχρΐο ώραία κτισμε- νο μέ προαύλιο φυτεμένο καί εστι ατόριο ρύρΰχωρο δχι καί τόσο κα- θαρό, είναι νομίξω αύτά πού εχει νά επιδείξη ή φιλόξενη πόλη. Δέν την γύρισα γιά νά σχημο.- τίσω θετικώτερη έντύπωση. (Συνεχίζεται) ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοΰ συνερ γάτου ΙΙρίν προχωρήσοιμεν στήν δη- μοσίευσι των αποσπασμάτων, θ' άφιερώσιομεν λίγα λόγια γιά την ζωή καί τό συγγραφικό ε!ργο τοΰ μεγάλου Ιεράρχου τής Έκκλησί- ας μας. ί Ό Γρηγόριος Θεολόγος γεννη- θηκε τό 329 στήν «Άοειανζό» τής Καππαοοκίας, δπου οί εύσρβείς γονείς τού είχαν ενα άπό τ' άγρο κτήματά τους. Τό έπίθετο «ΝΑΖΙ ΑΝΖΗΝΟΣ» πήρε άπό την άκ-' μάζουσα την έποχή έκείνη πόλι «Ναξιανζός» (τουρκ. Νενεζί),1 στήν όποία ό πατέοας τού ρ[χε δι ατελεσει γιά πολλά χρόνια έπί- σκοπος. "Οποις είχαμεν άναπτΰξει καί σέ προηγούμρνο άρθρο μας, ή το- ποθεσίίΐ τής «Άρειανζοΰ» δέν εί¬ ναι άπόλυτα έξακριβτομένη σήμρ - ρα, διότι στήν Καππαδοκία δέν ΰπάρχει πόλις ή χιοριό ποΰ νά έ¬ χη τό ίδιο ή παρηλλαγμένο ό'νο - μα, έν αντιθέσει μέ πλεϊστες ά'λ- λες τοπιονυμίες. Εμείς οασιζόμε νοι στά συγγοάμματα τοϋ Ίδίου Γρηγορίου Θεολόγου, άποδεχόμε - θ« χορίς έπιφύλαξι την γνώμη των όπαδών τοΰ μργάλου θρολό- γου τοΰ 17ου αιώνος Βολλάνδου (Βολλανδιστών), οί όποϊοι πιστεύ ουν άκράδαντα ότι, τα όνόματα «Άρειανξός» καί «Καρϋάλη» άν- τιστοιχοϋν σέ μιά καί την αυτή το- ποθεσίίί καί κατά συνέπειαν δέν πρεπει νά γίνη διάκρισι μρταξύ των. Την έπιχριρηματολογί'1 τον αυτή, στηρίξουν σέ άδιάσειστα Λτοιχεΐα, τα όποία περιέχοντιη στά ΓΕης συγγράμμ<(τα τού Γρηγορίου Θεολόγου: ιι) Στήν διπθήκη τού, την ο¬ ποίαν £γρ«ι|>ε την 31.5.381, δταν
ήτο άρχιεπίσκοπος Κονίπόλειος
άκύμη.
6; Στήν έπιστολη τού πρός
τόν έπίσκοπο Τρυάνον Θεόδωρον,
ιήν οποίαν εγραι|ιε τό 382 καί
γ) Στήν έπιστολη τού πρός
τον αϋτοκράτορα Οΰαλεντινιανό,
ι ήν οποίαν ργραψε τό 387 δηλ.
δύο ή τρία χρύνια πρό τοΰ θηνά
ιυυ τού.
Άπύ την προσεκτική καί συνδυ
αομένη Ανάγν(»σι των τριών <ιϋ- των κειμένιον βγαίνει τό συμπέρα σμα δτι, ή «Άρειανξός» ήταν μιά προβοιρινή μετονομασία, την δποία είχε πάρει ή άρχαία «Καρ- Οάλη» κατά την περίοδο τής άκ- μας κ. Ιωάννου Δ. Λου- κίδη. μης τυϋ Άρειανισμοΰ. Μετά την όριστική δμιος ήττα τού, άπέΒαλε νΐ|ν ονυμασία αυτή καί ξαναπήρε ιήν άρχική της. -τ' άδιαμφισβήτητα αύτά στοι /,ι·ία θά προσθέσο>μεν καί την προ
κοπική άντίληψι, την οποίαν δια¬
τηρούμεν άπό τα παιδικά μας χρό
>ΐΗ, γιά νά καθορίσωμεν μέ άκοί
βεια την τοποθεσία τής άρχαίας
Στό δυτικ.ό μέρος τής σημεοι-
νής Καρΰάλης, (τουρκ. Γκέλδερι)
ίιπάρχει μιά μικρή κοιλάδα πού ε-
Χ,ίΐ την όνομασία «Συλλιντίζ —
1Ιέ6ρα/> καί πάνω στήν όποία δε-
κΐπόξουν, ό λόφος τής Άναλήι|ιε-
ως μέ την όμώνυμη έκκλησία στήν
κορυφή τού (τουρκ. Γκιοξ — Κα-
γιασί) μέ τα πολυάριθμα λαξευτά
ηαρεκκλήσια καί καταφΰγκί. Στήν
κοιλάδα αυτή βρέθηκαν κατά και
ρούς καί 6ρίσκονται άκόμη άπό
τούς κατοίκους τής περιοχής διά-
φορα άντικείμενα άρχαιολογικής
άξίας (νομίσματα, άγγειοι κ.τ.λ.)
καί σέ μερικά σημεΐα της σώϊον
ται έλάχιστα άπομεινάρια άπό άρ
χαΐα κτίσματα.
Λίγα μέτρα 6ορειότερα άπό την
κοιλάδα αυτή είναι μιά άλλη, πού
εχει την όνομασία «Κέλλια» καί
πάνο) στήν όποία δεσπόζουν οί
οράχοι τοΰ Άγίου Σπυρίδοννος,
διάτρητοι κηί αύτοι άπό πολνάρι-
θμα κελλιά, παρεκκλ^ήσια κ.τ.λ. Έ
δτΐ) πρεπει νά τονίσίομεν Ιδιαιτέ¬
ρα δτι, οί ήράχοι αύτοι είναι άκρι
ίκος άπέναντι στόν (ίράχο τής σκο
πιάς πού άναφέραμε προηγουμέ -
νιος καί τίς δυό κοιλάδες χωρίξει
δ άμαξιτός δρόμος, ό οποίος συν
δέει την Καρ6άλη μέ την Άρχε-
λαίδα (τουρκ. "Ακ — Σεράϊ) ά¬
πό την έποχή των Ρωμαίίον, ίσιος
καί ένιορίτερα άκόμη.
Έπιμείναμε λίγο περισσότερο
στήν περιγραφή των δύο αυτών το
ποθεσιών, γιά νά καταδείξ(ΐ)μΓν
την καταπληκτική όμοιύτητα πού
εχουν μ' έκείνες πού άναφρρονται
οτήν έπιστολη τού Γρηγορίου πρός
τόν Ούαλλρντινιανό. Σέ μιά άπ'
αύτές, έ'μενεν ό "διός 3πι·>ς γρά-
φει στήν έπιστολη τού, περιστοιχι
σμένος άπό μερικούς συμπατριώ -
τας τού καί στήν άλλη, στήν άπέ
ναντι ακριβώς, οί γυναΐκες πού
είχεν έγκαταστήσει ό Ούαλλεντι -
νιανός.
(Συνεχίζεται)
ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΜΚΟ ΑΝΑΓΝΪ22ΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άρ«ττοΰρ;ντΐμσ. τρν'ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
. - "Ο ΔΪΑΈΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ»
(ΠΡΙΝ ΑΠ* ΤΟ 1922)
211ον
"Ενα βράδυ γυρίζοντας στό
κονάκι μου, βοέθηκα μπροστά σ'
ρνα '<Βαραμί Ντιλσίξ», σ' ενα ό¬ πως ξέρεις φίλε μου Ισμαήλ, άπ' έκείνα τα κοντσογλωοσιασμένα πλάσματίΐ, πού χρησιμοποιρί ό Πατισάχ, γιά νά στέλνη στούς ξεγραμμένους πιά ΰποτακτικούς του τό «χατί σερίφ», τό διάτα- γμ«, μέ τό δποίο ξρπρφτουν άπό τή θέση τους καί ύποχρρώνονται νά παραδώσουν τό κεφάλι τους στύ δήμιο. Μόλις τό είδα, δ νοΰς μόν άμέσοις πήγε στόν Κισλάραγα καί πάγωσα. «Αύτός ό χαντονμης μέ πρόδιοσρ». Τό Βαραμί Ντιλσίξ, μέ προσκύ- νησε κι' νστερα επιασε τό χέρι μου καί στήν άνοιχτή μου χού- φτα, σχημάτισε μέ τό δάχτυλό του Ινα κύκλο καί προσδιώρισε τύ κέντρο τού· Μέ προσκννησε πάλι κι' εφυγε. Τύ μοΰτρο μου εΐχε πλημμυρί- σρι άπύ κρύο ίδρωτα, πού Ανάβλν- ζε άπύ τό κούτρλό μου, πρρνοΰσε άπό τα φρύδια μου καί μέ τύφλο- νε. Προσπάθησα νά έξηγήσω την σημασία τοΰ κύκλον, πού εφτιασε στή χονφτα μου κι' εβγαλα τό συμπέρασμα, πώς μέ καλοΰσε ό Πατισάχ. Διερωτήθηκα δμως, ά¬ φοΰ τύ Βαραμί Ντιλσίζ, δέν μοϋ εφεοε κανένα χατίτ σερίφ, γιατί δ Πατισάχ μέ καλοϋσε μέ τέτοιο καί δχι μ έ Καποντζήμπαση, όπως ήταν τό κανονικάς Δέν μπορούσα νά δώσιο καμμιά εξηγήση σ' αύ¬ τό καί μέ κομμένα γόνατα, βγή- κα άπό τό κονάκι μου, πήδησα στό άλογύ μου καί τράβηξα γιά τό Βεσικτάς Σεράι, δπου έκεϊνες τίς ήμέρες ηςερα ότι εμενε ό Πα- τισάχ. "Οταν πλησίασα, είδα μέ¬ σα στό κιόσκι τοΰ μπαξέ τού Σε- οαγιοΰ τό Πατισάχ, δ,εξιά του ενα μεγαλόσωμο ςρραγκοφορεμένο άγνιοστο, άριστερά του τό Μον- φτή καί γνρω του, διαφόρους νταλκαβούκηδες (χαραμοφάγη- δες), νά πίνουν καί νά χασκογε- λοϋν στ' άστεΐα ποΰ τοΰς έλεγεν ό άφέντης μας. Φαίνονταν α,λρι τονς μρθυσμένοι. ΙΙλησ,ίασα, σί'γκεντρώνρντας δ- λο μου τό κονράγιο καί προσκύνη σα τό Πατισάχ, πού αφήνοντας τό ποτήρι τον στήν άκρη τοΰ τρα- πεζιςΰ μέ κοίταξε καί φώναξε ευθνμα: —Άφερίμ, άφερίμ Βεζύρη μου. Στράφηκε {ίστερα στό φραγκο- φορεμένο ! ___Λέ αοΰ τό εΐπα έγώ φί¬ λε μου, πως ό Βεζύοης μας, είναι Ρξυπνος άντάμης; Γύρισε πάλι σ' έμένα: —Χοσγκελ.τινίς Βεζύρη μόν, κά θησε πλάϊ στό φίλο μας (καί μοϋ εδειξε τόν φραγκοφορεμρνο) νά μάς κάνης σνντροφιά. Δέν τόν ξρρεις ε; Νά στύν σνστήσω. Ό φίλος μας δ Δανιήλ Κοκκαλάς.·. Καλός φίλος, πολντιμος καί πι- στύς... Ό Φραγκοφορεμενος γιγαντας, μοΰ εδ'οσε χαμογελώντας τύ χέρι Τού. Τό εσφιξα καί κάθησιι πλάί τού. "Ετσι Ρκανα τή γνωριμία τοΰ Δανιήλ Κοκκάλα, γιά τόν όποϊο μοΰ ρίχε μιλήσει ό Κισλάραγας. Τόν περιεργάστηκα κάτω άπό τα ισίναρά μου καί ή καρδιά μου γέ- μισε μΐσος γι' αυτόν τόν γκιαοΰ- ρη, πού άπέσπασε την εύνοια τοΰ Πατισάχ, γιά νά μάς χαλάση τό Ντοδλέτι... Το ϊδιο αϊτημα φαίνε- ται πώς ενοιοσε κι' αύτάς γιά μενά, άν κοίνω άπό τίς στιγμιαίες συσπάσεις πού κάνανε τα νεΰρα τοΰ μούτρου τού στήν γνωριμία μου. «Θά σέ πολεμήσω γκιαούρη μέ τό τρόπο πού ξεριο, εΐπα με- σα. μου. Θά σέ πολεμήσω, ώς πού νά παραδώσης στό Σ εϊτάνη την βρώμικη ψνχή σου». Σήκο)σα τό ποώτο ποτήρι πού μοΰ γέμισαν, στήν ϋγεία τοΰ Πα¬ τισάχ. — Στήν ύγειά τού, φώναξαν δ- λοι καί κένωσαν τίς κοΰπες τους —Τώρα Βεζύρη μο', μοϋ είπε χαμογελώντας ό Πατισάχ, θελο) νά μοϋ λύσης μιά άπορία. Πώς κατάλαβες δτι σέ κάλεσα εγώ; - -Τό κατάλαβα πολυχρονεμένε μου Πατισάχ, πρίότα γιατί μέ προ σκάλεσες μέ Βαραμί Ντιλσίξ, ποΰ μόνο ή Μεγαλειύτητά σου χρησιμο ποιεί κι' ΰστερ'ιΐ γιατί τό ίδιο, άν ναί άλαλο, μέ τό τρόπο τού, μοϋ τδδιοσε νά τό καταλά6ο>· Σχημάτι
ιε μέ τό δάχτυλό τού ενα κύκλο
στή χούφτα μου καί προσδιώρισε
τό κέντρο τον. Σκρφθηκα πώς
μονάχα δυό κύκλοι καί δυό κρντρα
δπάρχονν. Ό Ινας είναι στύν ού-
ριινύ καί εχει κέντρο τού τόν Ά-
λάχ. Ό άλλος είναι ή ενδοξη καί
ίϊκίΐτανίκητη Αντοκρατιρία μας, μέ
κέντρο την Μεγκλειότητά σου.
«' ΟΆλλάχ δέν μπορεί νά σέ κ(ί-
λή Βεξύρη Δαλπατάν, είπα μεσιι
μου, γιατί εΐσαι άκόμη χρήσιμος
σ,τύν Πατισάχ μας καί δέν τοϋ έ'-
διοσρς ώς ^Ί τώρα καμμιά άφορ-
ιιή πού δέν πρόκειται νά τούς δώ
σης ποτρ) νά πάψη νά σοϋ έχη
έμπιστοσύνη. Άφον λοιπόν δέ σέ
καλή ό Άλλάχ, σίγονρα θά σέ κα-
λή ό πολνχρονεμένος μας Πατι¬
σάχ». "Ετσι σκέίίθηκα Πατισάχ
αου καί ήρθ,α.
—Άφερίμ, είσαι ίξυπνος άνθριο
πος, μοΰ είπε καί μέ ρώτησβ πάλι:
—Κίχί δέ μοΰ λές, δέ παραξε-
νεύτηκες πού σέ κάλεσα μέ Βαρα
αί Ντιλσίζ καί δχι μέ Καπουτζή-
απααη;
—-"Οχι πολνχρονεμένε μου Πά-
τισάχ, τοΰ άπάντησα. Δέν παρα-
ξενεύτηκα, γιβτί σκέφθηκα πώς
γιά νά τό κάνης, κάποιο λόγο θά
είχες. Καί δέν ήταν δικαίωμά μου
νά τόν έξετάσω αΰτό τό λόγο.
"Ολες οί άποφάσεις σου καί δλες
οί ένέργειές σου Πατισάχ μου, εί¬
ναι εύμπνενσμένες άπύ τόν'Αλλάχ
καί τό Μεγάλο μας Προφήτη, γι'
αύτό είναι σοφές καί δίκαιες καί
δέν άποδλέπουν παρά στή δόξα
τοΰ Ίσλάμ καί στό μργαλεϊο τής
Όθωμανικής μας Αύτοκρατορίας.
Εμείς δλοι μας κι' έγώ καί δλοι
0 ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοΰ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
— 207 —
1— ΟΙ ΚΑΜΑΡΕΣ ΤΟΤ ΠΡ ΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑ
Ό Μέλης, άφοΰ ήπερνοΰσ' άπ-
τύν κά'μπο τσή Παραδείσος, ή -
πλεύριζε την νότια ριζοβουνιά τοΰ
ΙΙάγου, δπου ήπερνοΰσ' Ανάμεσ'
άπτή χαράδρα μέ τσί «Καμάρες»
(τρία χτιστά άρχαία ΰδραγωγεΐα)
κ' ήβγαινε στό ιΊαθονλό κά'μπο
τσ' "Αγκι - ν - "Αννας. Άποκ.εί
ήπερνοΰσ' άνάμεσ' άπό πρείόγια
(περβόλια), κ' εχοντας τή Σμύρ¬
νη άπτά ζερβά τού, ήτραδοΰσε γιά
τή θάλασσα γιά νά πά' νά χνθή
στήν Ακρογκιγιά τού Νταραγατσι
ου πρίν άπτή «Δεκάοα».
Τα τριά 'φτά «άρχαϊα ΰδραγο-
γρΐα» χτισμένα στό πιό στενό μέ¬
ρος τσή χαράδρας, ήρνώνανε τή
μιά πλαγιά τση μέ την ά"λλη σά δι
πατη γεφΰρια, μέ πολλά «τόξα».
Τα «τόξα» 'φτά ήτανε καμάρει,
σά πυρτάοες, ή μιά δίπλα στήν
άλλη κια σέ δυό σειρές, ή μιά στή
Οάση κ' ή δλλ' άποπάνιο. Κι' ά-
ποπάν' άπά 'φτή ήτανε τα κ<ούγ- κια (πήλινοι σιολήνες) τοΰ νεροϋ πού ήτροφοδοτοΰσε την άρχαία τό τες πολιτείοχ. Τό κάθε «ΰδραγω - γεΐο» άπό 'φτά, μολονότι είχε πολ λές καμάρες, τό 'λέαμε «Καμάραν σά νά 'τανε άπό μιά μοναχικιά κα μαρα. Κι' αμάν ήθέλαμε νά μιλή- π(ομ« γιά τα δνό εϊτες καί γιά τα τρία «ύδραγιογεΐα», ήλέαμ' οί «Κα μάρες». Ήδρισκού'ντοστε σέ άπύ- σταση ,10 μέτρα σκεδόν τύ 'ν άπτ' άλλο καί, καθώς ό Μέλης κνλών- ■««: ήπερνοΰσ' άποκάτ' άπτό καθέ να, τοΰ μοΰσκενε καί τα θέμελα. Την τοποθεσία έτούτη μέ τσί «Καμάρες» τηνέ· 'λέαμε «Πατά- δες». Κιιί τσί «Καιιάρες», επει¬ δής αΰτές ητανε κο'ντά στό χο>ριύ
τοϋ ΙΙροφήτ' — Ήλία, τσί 'λέα-
με «Καμάρες τοΰ Προφήτ' - Ή¬
λία». ΟΙ Τοΰρκοι τσί λένε «Κη-
ζηλ τσουλ - λού κεμερλερ-ί» (Κη-
ζήλ= κόκκινος τσοΰλ = τσούλι,
λοΰ— κτητική κατάληξις, δηλ.
κοκκινοτσοΰλης. Κεμερλέρ= ΰ-
βραγίογεία, 1= κτητική κατάλη-
.ξις. Δηλ. τοΰ κοκκινοτσούλη τα
ύδραγογεία).
Τύ Μέλη πάλι οί Τοΰρκοι τονε
λενι «Κριιέο τσαϊ-ί» (τοΰ ΰδραγι»-
γείου ποτάμι) κι' οί γραμματιζού
μενοί τίος, τονε λένε «Μελές τσάϊ
-ί» (τοΰ Μέλη τό ποτάμι). Εμείς
τό Μέλη τονε 'λέαμε «Τσάϊ» κι'
οί γραμματιζούμενοί μας ό «Μέ¬
λης ποταμός».
Τή μιά «Καμάρα» λένε πώς τη
νέ 'χτισ' ό Μεγαλέξαντρος καί τσί
άλλες δυό οί Ρωμαί ο - Βυζαντινοί.
"Αμάν οί Τοΰρκοι ήρχανε στήν άρ
χή τοΰ 15ου αίώνα νά σκλα6ώ -
σουνε τή Σμύρνη, τα «ΰδραγιο -
γίϊα> αΰτά εΐ/ανρ πιά παγκ'οσει.
Καί στό 1674 ό Βεξύρης Αχμέτ
ήφροντισε κ' ήψοεσκάρισε τό πιΛ
μεγάλο βυζαντινό «νδραγιογειο»,
ποίι ή νερομάννα τού ήτανε κο'ντά
στ' άψηλύ χιοριύ τσή Σμύρνης, τδ
Μπουτζά. 'ΡΙάλλαξε τα κιούγκια
(πήλινοι σιολήνες), ήμεοεμέτισε
καί την «Καμάρα» τού κ' ετσι η
πολιτεία νά 'χη μπόλικο νερύ. Τί)
κέντρο τσή Σμύρνης ίίτανε τότες
στήν πλαγιά τοΰ Πάγου, δπου πρίν
άπό τό 1922 ήτανε ό Τουρκομαχα
λάς πού εμείς τονε 'λέαμε ό <Ά- | πάνω - μαχαλάς». Ένώ ό «Κάτο - μαχαλάς» ήτανε ή Έλληνικιά Σμύρνη. Τό νερό αύτό ήτροοτοδο- | τοΰσε τόν «Απάνω - μαχαλά» <ο- σαμ' τύ 1922 καί τανέ τροφοδο- τάει άκόμης. Ή «Καμάρα» 'φτή εχει μάκρος 160 μέτρα καί δυύ σειρές «τόξα» τέσσερα κάτιο καί έννιά απάνω. Ή νερομάννα τού ήτανε χτήμα τοΰ Βρζύρ Όσμάν άγά. Κ' ρτσι την «Καμάρα» 'φτη οί Τοΰρκοι τηνέ λένε «Βεζίρ Όσμάν άγά σου-γοΰ κεμερ-ί» (τοΰ Βεζύρ Όβμάν Αγά - γρροΰ ύδραγτογεϊο). Στό 1903 ήτανε συρμύς (έπιδη μία) τύφος (τυφοειδής πυρετύς) στόν «Άπάνο) - μαχαλά» κι' οί έλληνικές έφημερίδες τσή Σμΰρ- •νης ήγράφανε, πώς κόπον θά ν' εϊχανε χαλάσει τα κιούγκια καί τύ νερό είχε μουρνταρευτή. Τύ νερύ αύτό οί Τοΰρκοι τό λέ νέ «βεζύρ - σου - γιού» (τοΰ βε¬ ξύρη τό νερό) γιατί, λέει, ΰπάρ¬ χει μιά ίστορία: Ό Σουλτάνος μέ τό Βεζύρη ήπήανε κ' ήσιάξανε τή νερομάννα καί τηνέ κολλήσανε μέ τα κιοΰγ- κια τοΰ «ϋδραγιογείου». Κ' ΰστε- ρις καβάλλα δ καθένας στ' άλόγα τό τού ήγυρίζανε τρεχάλα γιά τή Σμύρνη γιά ν' τό ποΰνε στόν κό- σμο. Σάν ήφτάξανε, λοιπόν, στήν «Καμάρα», λέ' ό Βεξύρης τοΰ Σουλτάνου, νά περάσοννε άποπά- νιι) γιά νά πάνε πιό γλήγορα. Ό Σουλτάνος ήφοδήθηκε. Μά δ Βε¬ ξύρης γιά ν' χθΰ δώκη θάρρος, περ νάει αύτός πριότος, κ' ετσι τονέ άκολουθάει κι' δ Σουλτάνος. Ό Βεξύρης μέ τή στίμη (φόρα) ποΰ 'χε πάρει τ' άλόγατό τού, ήφταξε πρίοτος στή Σμύρνη κ' είπε στόν κόσμο, πώς τώρα θά ν' εχουνε μπό λικο καί καλό νερό. Κ' ετσι, λέε,ι τό νερύ αΰτύ τύ λένε «Βεζίρ σου - γιού». Γιά τύ πέρασμα άποπάν' άπύ 'φτή την «Καμάρα» μέ τ' άλόγα- το καβάλλα, ύπάρχουνε κι' αλλες Ισΐορίες σάν καί την πιό απάνω, ποΰ μοιάξουνε σάν_ παραμύθια, δ- πως, πώς ήπέρασε κα6άλλα έ'νας ίππότης γιά νά πά' νά κλέψη μιά Ριομνιά δμορφη Σμυρνιοποΰλα, ποϋ τηνέ άγαποΰσε, δποις, πώς ή¬ πέρασε καβάλλ.α δ λ.ηστής καπε - τάν - 'Λντρέας γιά νά ξεφύη τσοί Τοΰρκοι πού τονε 'κυνηγούσανε ά- ποπίσιυ. "Αμα βλεπης την «Καμάρα» φτή άπδ κάτιο, σοΰ γεννιέται μέσα σου η λαχτάρα, νά (ΐ.τοηοϋσες ν' άνέ- βαινρς άπάνο) νά περάσης άπτή μίαν άκρηά τση στήν άλλη. Μά τύ καταλαβαίνης, πώς είν' δύσκο- λο, γιατί σκέπτεσαι, πώς περνιόν- τας, μπορρϊ νά ξαλιστής καί νά πέ σης νά γκρεμνιστής. Κ' ετσι τύν άνή'μπόρετο αύτόνανε πόθο ή άν- βρωπινή φαντασΐα τονέ 'κανε ιιπο ρετύ Από ψυχιομενα π<χλληκάρια στοί παραμυθένιες αΰτές Ιστορίες. 2.— ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΤ ΠΡΟΦΗ Τ' — ΗΛΙΑ. Τό χοριό τού Ιΐροφήτ' — ΊΙ - λΐα, πού τό 'λέαμε σκέττα ό II υο- φήτ' — Ηλίας ήτανε ενα άπτά ιρογύμσ) χιοριά τσή Σμύρνης, μι- κρύ δμως. Κ' ήδρισκού'ντανε (ί- στερις άπτύν κά'μπο τσ' Άγια-ν- "Αννας, στή νότια δουνοπλογιά τοϋ Πάγου. Ό Ιωάννης Πετρίδης — Άρ- χιγένης, σκο?Λρχης καί δάσκαλος, στήν «Εύαγγελική Σχολή» νά τί μάς γράφει γιά τύ χωριύ τοΰ Προ φήτ' — Ήλία» στύ 6ι6λίο τού ΠΑ ΤΡΙΔΟΓΡΑΦΙΑ (1) καί σέ γλωσ σα καθαρευοΐ'σιάνικια τσή έποχής έκείνης: «Άπύ ΙΙούντας διά τοϋ σιδηρο δρόμον Σμύρνης — Άϊδινίου πρός νότον, άφοΰ περάσο>μεν την σιδη¬
ράν γέφυραν τοΰ Μέλητος καί
την οιαοταύροισιν των δΰο σιδηρο
δρόι«ι)ν, μετά πεντε λεπτά έρχό-
μεθα είς τύν σταθμύν τής Γετρϋ
ρας. Ένταΰθα σταματά ή άτμάμα
ξα διά νά παραλάβη επιβάτας.
»Άπύ τύν σταθμόν τής Γεφΰ -
ρας πρύς νότον μετά 10 λεπτά φθΊ
νομεν είς τύν σταθμύν τοΰ Παρα
Λείοου. Καί ενταύθα σταμ«τά ή
άτμάμαξα.
»Πρός δυσιιάς τοϋ ο,ταθμοΰ ιού-
του θά ίδο>μεν ολίγας οικίας. Αί
οικίαι αυται είναι τού Προφήτου
'ϋλιοΰ.
»Ό Προφήτης Ηλίας είναι μι
κρόν χωρίον (400 κατοίκους) καί
χωρίξεται υπό τοΰ Μέλητος ποτα-
μοΰ είς δύο συνοικίας, είς Ανατο¬
λικήν καί είς δυτικήν, αί οποίαι
συγκοινο>νοΰσι διά σιδηράς γεφύ-
ρας. Καί είς μέν την ανατολικήν
συνο,ικίαν ΰπάρχει μικρόν σχολεί¬
ον, είς δέ την δυτικήν επί λάφου
ό ναός τοΰ Προφήτου Ήλιοϋ, ά-
λο τόν οποίον έλαβε τό δνομα καί
τό ΥΜοίον. Ένταΰθα τή 20 Ιου¬
λίου καί τή Παοασκευή τής Δια-
«αινπσΐμου γίνρται μεγάλη πανή-
γυρις.
>Ό ναύς ούτος έξαρ'.άται άπύ
ιύ Έλλ. νοσοκομείον τής Σμύρ¬
νης».
(Συνεχίξεται)
ϊηιιείομα.—
ί.— Το βιβλίο αΰτρ είναι τύ
,ιριότο άπτά τέσσερα «τής Σειράς
γεογραφικών γνώσεων» τοΰ συγ-
»·ραφεα «πρός χρήσιν των δημοτι
»<ών καί άστικών σχολών άμφοτέ - ρο>ν των φύλων». Τα ίίλλα τρία
βιβλία είναι: «ΜΙΚΡΑ Α ΣΙΑ»,
«ΕΤΡΩΠΑΤΚΗ ΤΟΤΡΚΙΑ ΚΑΙ
ΕΛΛΑΣ» καί «αί ΠΕίίΤΕ Η-
ΠΕΙΡΟΙ μετά πεεριληπτικής ΚΟ
ΣΜΟΓΡΑΦΙΑΣ».
«Αδεία τού Αΰτοκρατορικοΰ 'Τ
πουργρίον τής Παιδείας υπό αριθ.
60 καί ήμερ. 11 Απριλίου 1310»
Ο895), τα τεσσερ' αΰτά βιβλία
ρχουν εκδοθή στό 1896 άπό τοΰς
«Ι. Κατρά καί Ν. Καρακίξη» ποΰ
είχαν τό βιβλιοπιολεΐε τους μέσ'
στό «βερχανέ» (στοα) τής Εύαγ-
γελικής Σχολής. Καί ρχουν ΐυπίο
θή στά τνπογραφεϊα «Άμαλθείας»
πού ήταν στό Φραγκομαχαλά στό
«βερχανέ» τοΰ 'Εσαγιάν.
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΝΗΣ
οί άλλοι σου σύμβουλοι καί φίλοι
εχουμε καθήκον καί ΰποχρέοιση νά
έκτελοΰμε τίς άποιτάσεις σου καί
νά ίγκρίνονμε τίς δποιες ένέργειε'ς
σου, μέ εΰλ.άΓιεια καί έμπιστοσύνη
χωρίς νά τίς σχολιάξουμε.
Τύν κολ.άκεψε φίλεμον Ισμαήλ
ή απαντήση μου καί τύν εΰχαρί-
στησε:
—Άφερίμ μοΰ εΐπε. ΕΓμαι στ'
άλήθεια περήο,ανος, ποΰ εχο ?να
τέτοιο Γιείύόη σάν κι' έσένα·
(ΣΤΝΕΧΙΧΕΤΑΙ)
ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ:
«Ζεστό Κύμα» (Μυθιστύρημα)
1968,
Νοσταλγός τής μακρινής πατρί-
δας, τής άπροσπέλαστης, ό Δημ.
Οΐκο'ομίδης, άθεράπευτος, βρί-
σκει λντροση μέ τή Τέχνη. Αύτη
τοΰ ίπιτρέ'πει νά γνρίσει σ' ότι ά
ά.-τησε, σ' δτι έπόνεσε, σ' δτι τού
σοροάγισε την ψνχή άνεξίτηλα.
Μά ή τέχνη του δέν διαθέτει μο¬
νάχα τή δύναμη τού πηγαίου, τοΰ
γνήσιου, μά έκφράϊεται μέ τα μέ¬
σα μιάς τεχνικής ώριμότητας καί
πληρότητας, ποΰ ή μακρά κι' ρϋ-
σννείδητη θητεία του στά γράμ-
ματα τοϋ παρέχει. Ώραϊα σμιλεν
τή φράση, είκόνες ζιοηρές, δωρι-
κή μεγαλοπρεπεία κι' Ίιονική χά
ρη βρίσκονται σννταιριασμένα στό
τελευταίο βιβλίο τού, τό «Ζεστό
Κύμα», πού πραγματικά μάς συγ-
κλόνισε μέ τήΛ' άφήγηση τής Ίστο
ρίας τοϋ παιδιοΰ, ενός παιδιοΰ
άπ' την Κιονσταντινοίνΐολη. Γιατί
δλοι μας, κάποιο παιδί γνο)ρίσαμε,
άπ' τή μαρτυρική Πόλη καί στύ
«Ζεστύ Κύμα» δοκιμάσαμε την πι
κρή γεύση εκείνον, εκείνον, ποΰ
ξ«νν άθέλητα μακρυά, γιά πάν -
τα;.... Απ' τή πατρίδα.
Μ. ΙΩ. ΜΠΟΤΣΜΠΟΤΡΕΛΗ
ΑΤΞΑΝΕΤΑΙ Η ΕΞΑΓΩΓΗ
ΛΙΝΟΠΛΑΚΟΤΝΤΟΣ
Αύξάνεται κατά 2·500 εισέτι τόν
νους καί μέχρι συμπληρώσεως 4.
000 τόννων ή συνολικώς έξακτεα
ποσότης λινοπλακοΰντος. Ταυτα δ-
ρίξονται είς υπογραφείσαν υπό τοΰ
νφνπουργοϋ Εμπόριον απόφασιν.
Δοκΐ,μή καταισδϊσεως διά τοθ νέου ΐτυροσ6€στί>ρος «Λόι'ΐ — Ουώτερ» πυρ
κσϊάς ιτροκληθείσης άττό άνάψλεξΐν 4 000 γαλλονίων βε.ζίνης είς {Εκτα¬
σιν 10.0ΟΟ τβτρσγωνΐκών ποδών, έν τώ μέσω τής οποίας ετοποθετήθη
ενα τετρακΐνητήρι ο, άεροπλάνον,
Τοΰ μεγάλου "Ελ ληνος πολιτικοδ
ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
(Όμιλία τού κ. Χρ. Σολομωνιδη)
Τής Συνεργάτιδός μας Κάς Ν. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Μέ μεγάλη συγκινηθή καί μέ ύ
περηφάνεια στή ψυχή, γιατί δ Πά
τέρας μου ήταν Κρητικός, μετα-
(τέρθ) στήν άγαπημένη μας αυτή
εφημερίδα τόν «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟ
ΚΟΣΜΟ» πού είναι ή εφημερίδα
δλιον αυτών πού λάτρρψαν τόν Με
γάλο "Άνδρα τής Πατρίδος μας
τύν ΕΛΕΤΘΕΡΙΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ,
— πού αν τύν ακουγαν τότε, ή
'Ελλάδα μας θάταν τόσο μεγάλη
σήμερα καί τόσο πλούσια μέ τή
Μικρασία μας — αΰτούσιο τόν
λόγο τοΰ κ. Χρήστου Σολομωνίδη,
τ. 'Τπουργοΰ καί μοναδικοϋ Ί-
στορικοΰ τής Ίωνίας καί Σνμβού
λου τής Ριξαρείου 'Εκκλησιαστι -
κης Σχολής πού έξεφιονήθη άπό
τόν ίδιον, κατά την ίκδρομήν τής
Σχολής είς Κρήτην πρό τοΰ μνή
ματος τής άξέχαστης πολιτικής δι
ανοιας τοΰ Πατέρα — τής ((υλής
μας, στύ Άκροτήρι την ί!ην Ί-
ουνίου 1969:
— «Ελευθέριος Βενιζίλος: ΙΙάμ
φωτός ήλιος στό πολιτικό στερέ-
ωμα. Φλογισμένο μετεοιρο στόν
ούρανό των Ελληνικήν πεπρωμρ-
νο>ν. Φεγγοβόλημα άστραιρτερό.
Θαμβοιτικό φίός. Πΰρ ιερόν, ποΰ
δέν Οά πάψει ποτέ νά πυρακτώνει
τίς έλληνικές ψυχές καί νά τίς
όδηγεϊ στά 'Τι|ιηλά καί στά ώ-
ραΐα...
"Ενας μεγάλος πολιτικάς είναι
γιά την Πατρίδα δ εκλεκτδς κι' ό
προνομιοΰχος, ποΰ μέ τό χρυσόδου
λο τής μεγαλοφνίας του σφραγί -
ξει τίς τύχες τής Φυλής. Σημ(ΐ-
δεύει την έποχή τού καί διαιωνί-
ζει τή λάμψη τού περάσματύς του.
Κι' ό Ελευθέριος Βενιζέλος, ξε
χωριστος στοΰς ξεχωριστούς, ά-
φησε την αίγλη καί τή λάμψη τοϋ
ηωτοστεφάνου του, ποΰ ή δόξα
περίγραψε στό μέτιοπό του.
"Αφησε την άνάμνηση των πο-
Λυχρωμων ίριδισμων στοΰς ελλη-
νικούς οϋριινοΰς μέ νίκρς καί μέ
δόξες, μέ θρίαμβους καί μέ τρό-
παια.
Κι' Ακόμη άφησε πάνιο στούς
δρόμους των έθνικών μας ίδανι-
κδν τα ϊγνη των βημάπον του,
πού άκολουθοΰν δσοι πιστεύουν
οτίιν δδηγήτρα του δύναμη. Στό
Άκροιτήρι — τό ίστορικύ έδώ ά
κρο)τήρι τής Κρήτης — αύτύς Άρ
χηγός μέ τούς Καπεταναίους καί
τα παλληκάοια τού, Αφήνει, γιά
πρώτη φορά, νά βροντολαλήσει τύ
ντουφεκάτσι του γιά τή λευτεριά
τοΰ ήριοϊκοΰ του νησιοΰ.
Καί τύ ϋροντολάλημα αύτά περ
νά πολιτείρς καί χωρία, λάκες καί
ποτάμια Λ(ΐσηθιώτικα βουνά καί
Σφακιανές μαδάρες. Πρρνά τό
γίγαντα Ψηλορρίτη καί ξεχύνεται
στύ σμαραγδένιο Αίγαίο. Κυλάει
σέ θάλασσες καί σέ πελάη, φτά-
νοντας ως τα περατα τής γής.
ΤΗταν τύ πολύβοο λ.άλημα τοΰ
λυτρωμοϋ καί τής αΰτοθυσίας.
Ή βροντερή φικνή κι' ή διαμαρτυ
ρία κατά τής Βίας καί τής Άδι
κίας των Ίσχυρών, ποΰ ήθελαιν
την «'Ελλάδα τής 'Ελλάδας» την
Κρήτη. κάτω άπ' τύ ξυγύ αίμόδι-
ι|ιου τυράννου.
Καί ή Κρήτη, τής άστραπής
καί τής βροντής ή Κρήτη», των
ΧΙΟΪΜΟΡΙΣΤΙΚΟ
ΕΞΑΣΤΙΧΟ
τής Νίνας Γιαννακίδου
^ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ
ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ...
"Αχ Σελήνη μου,
πού σέ βρήκανβ,
σέ πατήσανε,
σέ μαδήσανε
καί σ' άφήσανε
καί φύγανε!...
25.7.69
Νίνα Γιαννακίδοι
ΜΕΓΑΛΗ ΔΩΡΕΑ
ΒΙΒΛΙΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑΝ
ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ
Χάρις είς τάς ενεργείας τοΰ
ποιητοΰ τής Ίωνίας κ. Νίκου Του-
τουντζάκη ό γνωστάς έξ Άλεξαν-
δρείας λογοτέχνης κ. Γιάγκος Πι-
ερίδης προσέφερε είς την 'Εστίαν
Νέας Σμύρνης όκτακοσίους τό-
μους 6ι6λία ιστορικόν, λογοτεχνι-
κοΰ καί άλλου ποικίλου περιεχόμε¬
νον, μεταξύ των οποίων πολλά
σπάνια καί πολντιμα άφοροϋν τό
Βνζάντιον καί την Μικρασίαν.
αΐμάτων καί των τροπαίων ή Κρή
τη μιλοΰσε μέ τό ντονφέκι τοΰ
Βενιζέλου.
Άλύτρωτος, ύπόδουλος άκόμη, ό
δημιονργός τής Μεγάλης Ελλάδος
ζεΐ μέ τύ δνειρο, πού θέρμαινε
πέντε αίώνες την έλληνική ψνχή:
«πάλι μέ χρόνους, μέ καιρούς...»
Όραματίζεται την όλοκληρωτική
αποκατασταθή τοΰ "Εθνους καί
πιστεύει στήν ένσάρκωση τής Με
γάλης Ίδέας.
Ή έξουθενιομένη καί ντροπια-
σμένη, ΰστερα Από τή συμφορά
τοΰ 'Ενενήνταεπτά 'Ελλάδα, πεοι-
μένέι τόν σωτήρα της, άναξητά
τύν Ανορθωτή της.
Κι' έρχεται ό Βενιζέλος την Ά
θήνα. Καί θραύει τίς κομματικές
άλυσσίδες. Καί πλάθει ψυχές, γε
μάτες ένθουσιασμύ καί σφυρηλα-
τεΐ καρδιές, δλο τόλμη καί θάρ -
ρος. Τό "Εθνος εκθαμβο στέκε-
ται σέ προσοχή μπροστά του. Μι
λά έκεΐνος κι' δ λαός ένωτίξεται
θρησκευτικά τα εύαγγελικά του λό
για.
Καί λέει: — Γεννηθήτω στρα-
τός! καί στρατός γεννιέται. Στ'
δρματα οί "Ελληνες!
Καί λέε,ι: Γεννηθήτω δικαιοσύ-
νη! καί δικαιοσύνη γεννιέται. Ή '
«Θέμιδα —> ή ίχναία θεά», κρα-
τά, τώρα, γεοά στά χέρια της τή
στίΒμη τοΰ Δικαίου.
Όργανώνει τή Διοίκηση, έξυψώ
νπ την Παιδεία, άναστηλώνει την
κρατική μηχανή κι' άνορθώνει την
ταπεινωμένη 'Ελλάδα. Συνάπτει
συμμαχίες μέ χριστιανικά "Εθνη
ύπογράφει τό Βαλκανικό σύμφω
νο κι' άρχίξει τή μεγάλη Ιθνική
εξόρμηση.
Καί φτάνρι τό 1912. Καί γίνε-
ται δική μας ή πανεμορφη τοΰ Μυ
ροβλήτου Άγίου πόλη. Δικά μας
τα θρνλικά Γιάννινα. Δική μας ή
α(ματοποτισμέντ) Μακεδονία κι ή
ήρώισσα "Ηπριρο. Δικό μας τό έ-
λιόφυτο τής Σαπφώς νησί κι' ή
μαστιχοστάλαχτη Χίο. Δική μας
κι' ή Κρήτη, ή 'Εθνική μας Κι -
βωτός.
Τό 1913 τιμωρεΐ σκληρά τόν έ-
πίβουλο καί δόλιο σύμμαχο τό
βούλ.γαρο, μέ τίς νίκες καί τούς
βριάμβους τοΰ Κιλκίς καί τής Κρέ
σνας καί ΰπογράφει τή νικηφόρο
συνθήκη τοΰ Βουκουρέστιον.
Κι' επειτα τό 1916. Άναθυμά-
ται τόν έπαναστάτη τοΰ Θερίσ-
βου. Παραμερίξει έμπόδια, άνατρέ
«εί πολιτειακές καταστάσεις. Δή
μιουργεΐ στή θεσσαλονίκη 6ική
■τού 'Ελλάδα γιά νά χαρίσει τή
λευτεριά στά σκλαβωμένα άδέρφια
ίου» Τό Σκρά στεφανώνει, μέ δα
φνες καί μυρτιές, τούς ήρωες
ττ]ς 'Εθνικής Αμύνης κι' ή Πα¬
τρίδα μας, στήν πολνβασανισμένη
Μακεδονία, δίνει τό πρώτο χτύ-
Λημα στίς τρείς μεγάλες Αύτο -
κρατορίες χαρίξοντας την πρώτη
νίκη οτοΰς μεγάλους μας ΣυμμΑ
χοπς. Ή 'Ελλάδα άστράφτει μέ¬
βα βτό φώς των νίκων καί των
θριάμβων.
Στά 1919 ξίοντανεύει τδ μεγάλο
δνειρο τής Φυλής. Διαπλέει τό
Αίγαίο γιά νά πορευτεί στής Ί¬
ωνίας τα ίερά χώματα, στήν ήλιό
φωτη κι' ήλιόχαρη Μικρασιατική
'Ελλάδα.
Ή νίκη, μέ ξεδιπλωμένα τα χρυ
σά φτερά της, σκεπάξει την όνει
ρεντή Ίωνία καί στή Σμύρνη ά-
χολογεϊ δοξαστικό τροπάρι:
(Σννεχίζεται)
ΘΕΜΕΛΙΟΤΤΑΙ
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΟΝ
ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΤΛΛΗΝΗΝ
Την προσέχη Κνριακήν, 18 τρέ
χοντος θεμελιοϋται είς την Κυλ-
λήνην, παρουσία των τοπικων άρ-
χών, τοιοιστικόν συγκρότημα τής
έταιρίας «'Ελληνικαί Άκταί Α.Ε.»
Ώς γνίοστόν τό ΰψος τοΰ είς την
μονάδα αύτην έπενδυθησομένου κε
φαλαίου, θά ανέλθη είς 160.000
δολλάρια. Τής χρηματοδοτήσεως
μετεχουν ή ΕΤΒΑ ώς καί δμιλος
Γρρμανων κεφαλαιούχων».
ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΙΣ
ΧΕΙΜΑΡΡΟΤ
ΕΙΣ ΑΛΜΩΠΙΑΝ
Ενεκρίθη υπό τού ύπονργείου
Γεωργίας ή δριστική μελέτη διεν
θετήσεως τοΰ χειμάρρον Βορεινον
—Άλμτοπίας, προνπολογισθείσης
δαπάνης 5.000.000 δραχμων.
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΦΡΙΝΤΡΧ
ΧΕΛΤΕΡΛΙΝ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ
Υ* .,ο Μονάχου, Μέ/.ου; το υ Συ,νοέσμου Έλλήνων
Δ'
Α«ο το ξεκι
Ι'Τ'νεο^οΡ άπό τή
σαν
Κι ίμίνα ί
'Ο'ίίτΡ'"1 γίννηση, δταν Λπο-
ί,τ^'τοί-; Υοντϊς μόν χ. ?-
' γιί'ι πρώτη <|ορ<ι απο την 'Γ ίαν νά ΛνετΡΐλε ενας νέ- Τ'νΜαο' *<»ν"ιθ' μ01' *' άπολ(^- , ν'ό .ι»«>τ1 '·ορ" τί| στρ'-"α
Ι'"ν"ί(1 βόλαβσα καί γιά πρώτη ψο
^1Ανάβανα τό εύεργετικό Αγέοι.
ΪΕ* ^μΰρνη. Ή ζ,,ντά
χ,ιί ί|
*° ?χανί την χηθδ'ά.
1!ύ τ«γοοη· "Ε™
μου νά χτυ
2« τί «*»" ^°" ΧΚί · - . .
'. χ,'^ητα άλα(τιασμρνος τη μορ
',βή μοί·· Σέ ώρες άναπαύσρως
Ϋ1 νά ρΙ«« ό νοΰς μου πάντα ξυ
Υ1 -, ./Μ[ χοντά στοί-ς μεγάλους,
Ι&μιΐι ^" χρίν0ν ΤΟν καΐθύ ΧΛ
Γ;8 χάτοι «πό τα φουντωμ-να
Ατοα τού ποταμοΰ Μέλη, έκϊί
,„(, "γηΧηβηΜ 0 Όμηθός ·1""··
„-;,« /.οΐ'λοΰδια χ«ί τα ¥ρριχα
1* οίιια τοΰ άγιον ποταμοθ νά
},.βί(ΐ. Κατόπιν Ιμπΐίΐνιι στή κον
,,,,ΐθ.τηί-1" ε*έ βυντροιΐιά τα ((λο
,(οα μου ονπρα. 'Εκεΐ λένε πώς
■ μίγάλο; ΥΡΟΟ - Τραγουδισ'ής
',ψύΐι την Ίλιάδα τού. 'Εκεί τόν
,ίο,βιια. Κάθε ΐίωνή βουβαίνον-
,,,ν (ΐπ'ι .τ«ΐ"»'ηί(ι του· ^"Ανοιγα
ΤΙΙ Ηριχό τοΐ' ποίημα κι ήτανε σά
»;ΐμήντ<ι ί!χ« γνοοίσει ποτέ. Τό ηο τέλτια ϊΐ'ΐντίΐνό είχε γίνει μέ- 1Ιο/./.Γε ΐϊ°ς>ρς .τεηιδιαοα',α στίΐ
τής Σμύρνης. Τί άπό
«ά να· μπορώ νά έπισκέπτομαι
,ιίι (τομά τό χρόνο τοϋλάχιστο αΰ
ή τή θίβ.τέηιιι χώριι τής Μικρά
ι»«;·
Ά,κ'ι τόν χάμπα τί>ν Σάρδεον
ί,οβιι (ίάμΓβα άπό τοΰς 6ράχο·ς
ιοβ Μώλου κι εφτασα στήν κορ
—ή ιοΐ'. "Εμοιαϊα μρ τοΰς θροί,ς
μοί ιτοινότανε. "Επειτα πέρασιι
ή νίχτα στά πόδιπ τού βοννοΰ
ί' Ινα φιλ.ιχό καλ.ΰ(>ι κάτοι άπό
ιιΐ'ίτιί; χαί τί; λ.ιγοτικές ει'κοδι-
ΐ; των βόμνοιν τοϋ λαδδάνου, πο»ι
ίΐΒΐίον ,-ΐλά.γι μου στό χρυσό ρέ-
μ τοβ Παχτιολοΰ μαξΐ μέ τοϊις
«ίχνοι·;.
Μέαα ά~ύ τίς φουντωτέ; φτε-
Ιιί; ,ιοόδαλε σάν δνειρο καί σάν
ιΐίθμα ?νη; άρχαΐος ναό; τής Κυ
Κ).ί|;, ί.ουσμένος στ* άσημένιο
■αι· φεγγαριοβ φώς. Πέντε κίονες
ίίιίιοπαν μέ γοητεία πρός τάν
«ι'ΐκινό, μέβα Απ6 τα χαλάσματα.
Σίιν νάστηναν ρνα μοιρολ.όγι. Μιά
1ι«λ/)| κιίλ.η ?χειτο μπροστά στά
ιίδια τονς γχρρμιβμρνη. Μέσα
ι'ηίι χί/.ιοΐ'ς άνθισμρνους θάμνους
ιΟοβοόβΕ τό μονοηάτι χ«ί κ.αθώς
«Γ}νοίίθ(ΐ την άπότομη πλαγιά μοΰ
ίβτιΐναν τοίις λεΐκχούς των άν*
βοΐ·ς σάν νκτάδες δσπιλου χιο-
«οϊ πανθ στό κεφάλι μοί1. Ξεκί-
Μ|βα .τολν ποο)ϋ κα( τό μρσημέρι
ΐμβΐ'νο βτήν χορφή. Σ τάθηκα εΰ
ηκιβμή'ος ίκίί έπάνιο κι ?6λεπα
ιμιιι .τρός τόν κάμπο. Ό άγερκς
|ΐ»»ιΙνίμιζε τλ μαλλιά κα[ τα τττε
(& τή; ψιιχής μο' Λνοιξαν διά-
ίί.ητα. Έκρί Λπόνο) μοιάζει κη -
«Ι; μί θρό. "Ημουνα κοντά στόν
•ίΐκινό. Τί ιιακάοιες Αρες!...
Ιιιν θάλασσιι εκ.Ρΐτο μπροστά
ΙΙΊ' ί| χώοα άνθιομενη, νε(ΐνικ.η,
ν'|ΐίΐη άΐό ζοιντανή χαρά. "Ητα-
ντ ενα ούοάνιο, άτέλειωτο παιχνί
Οί χοομάτων μέ τι. όποϊο ή άνοι
|η χαιοετούσε την καρδιά μου. "Ο
.ιω; ό ήλιος στύν οϋρανύ μέ τίς
χιΛιες τού άλλαγές Τοΰ φωτός,
πυί) η γή τού έπιστρρ>ει, έ'τσι η
ναγνώρισε καί τύ πνεϋμα μου τόν
έαντό τού στήν πληθώρα της ζω
η;, ποΰ τό γέμιζε άπό δλες τίς
:ΐλευρές. Άριστερά τορχει, άλλα-
λάξιι κιιί Κουϊζει ό ποταμός σάν
γίγας μέσα στά δάση πηδώντας
επάνω άπύ μαρμάρινους 6ράχους
ΛοιΊ κρέμονται πάνω άπό τό κε.<ιά λ.ι μου καί ποϋ ό πετός παίζει μέ τα μικρά τυυ αϊτύπουλα. Έκεϊ οί χιονισμένρς κορυψε'ς μοιάζουν σ«ν δκιμάντια λαιιπεηά, στύ γαλά αο τού οί*)ανοΰ. Στά δεξιά μου κ.υλ.οΰσαν (Ήιριά σύννρφα άνω ά - πό τα δάση" τού Σιπνλον. Αέν ρν νοκοθα την καταιγίδα παρά έναν Λγρρα, ποΰ μοί άνακάτρυρ τώ σγου ρά μου μαλλιά. "Ενοιωθιι τή (ρουρ ιοΰνα σάν μιά ί>ποι|'ία τοΰ μέλ-
λοντος. Ό κρραννός ήτανε μκ -
κρυά, μά μιά ΰπόκιοςη 6ροντή σάν
νά ανήγγειλε τό πλησίαημη ιιιάς
θρότητος. Στράφηκα πρός τό νο
τιά καί ποοχώρησα. Μπροστά μου
κοίτονταν μρ α,ιριρη γοητείίΐ ξα -
πλοιμρνη ολη έκείνη ή παρα&εισέ
νια χώοα, που διαορέει ό Κάι -
«τρος σέ καλλιτρχνικούς μαιάν -
δρους. Λές καί δέν θέλει νά άψή
<ΐει γλήγορα τύν παράδεισο αυ¬ τόν πού τόν περνά μέ έλιγιιονς καί χί>4α σκρρτσιι. Μακάς>ιο πλα
νιόταν τό πνρ-Ρμα μου άπό όμοο-
φιά σε όμοοη:ιά. "Αφηνρ τό μικρό
χωηιοι·δάκι στά πλάγια καί χώνον
ταν Γχιθιά στά φαράγγια τής ό-
ροσειρας, γιά νά πετάξει ^πειτα
μακρυά έκεΐ πού ή Μεσόγειος θα-
μπά σελαγίζει,
"Εςρθασα πίσο) στή Σμύρνη σάν
μεθυσμένος άπό αΐ'μπόσιο πλοΰσιο.
Ή καρδιά μου πλημμΐ'ρισμρνη ά
πό όμορττιρς, ποΰ εμριναν γιά άν
τα ιιεσα της άθάνατρς. Άπεκόμι
σα σάν λεία μέσα μου την άπα -
οάμιλλη ώραιότητα τής φΰσεΜς
έκρίνης, ό'χι γιά νά γρμίσο τ» χά
σιια τής ανθρωπίνης ζιηής. Ή δι
κή μου Σ μύονη στέκονταν μέσα
μοί· σάν νΰφη βασιλικά ντΐ'μίνη.
Τα γρμάτα θόουιίο κρντρα τιις
ιιε τραδοΰσαν. Ή πιιραξενιά των
ίθίμων της μέ ρΰχαριστοΰσε. "Ε
παίζη ααζί τους σάν μικού παιδί
μ' ενα παιχνΐδι. Κι ρπειδή ήτανε
ή καρδιά μου γρμάτη άπό τόν
πλοΰτο τής γΰρω (ΐύοης συνήθισα
τίς σχινάθειε'ς της οπΐος συνήθισα
' νά φοοώ κάθε (Ιράδυ τύ νυχτικό
μου.
"Ο,τι ό'μως μοϋ ήτανε σάν μυ-
ριοδάτο δρτι«ιια μρσα. στήν κοΰπα
τής καθημερινότητας ΐίτανε τα
ουμπαθητικά πωίσωπα,. ,-τι<ΰ ,ί|. κ/^ >.ή ορύβη σάν άστρρια μέβα στο
σκοτάδι μάς στέλλρι. ΙΙόση χιιιηά
ρννοιοθα. Μέ πάση πίστη δέν προ
βπαθοΰσα πάντα νά έξηγήσω αΰ-
τό τό Ίερογλυφικό, πού λέγεται
πρόσιοπο τοΰ άνθρώπου. Καί εΰ-
1 ρισκα φιλικά σημάβια πάνω τού.
Μοΰ συνέβαινε, οποις μέ τα κα6ά
' κι« την δνοιξη. "Ακουσα νά λενε
γιίι τό χυμό των δεντοων αυτών.
Καί σκέφτηκα πολλά καί βαυμά-
' σία σχετικά μ' αύτό. Τί έξαιρετι
' κό ποτό πρέπει νά δίνει τό κορμί
των λυγερων αυτών δέντρων! Μέ
σα ομίος στά πολλά πρόβωπα δέν
ϋπήρχρ δύναμη καί πνεΰμα. Κι ϊ-
μεινε άγιάτρευτη ή καρδιά μου ά
1 πό αΰτό ποΰ ?6λεπα καί δκουγα.
1 (Συνεχίζεται)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Ήμερολόγιβν τού θ Θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚοΙ Ιδιαιτέρϋκ; είς ^ττπαδοκίαν τό 1959
Η Νεάπολις (Τουρκ. Νεδσεχίο)
'«Ρ« 31)8)1959 κ«ί Τρί'τη
1.9*1969)
-'ήν ΝϊΑπολη μρίναμε δυ,
™; γιίι νά έπισκειΐθοΰμρ την
^«1 μεριά τής Καππαδοκίας.
Η Ν'ίάπολη πού τουοκικά λέ -
*«« ^^«χιρ, κατά τόν άρίμνη
•",μγάλο Λάσχαλο τής Καππ.ι-
* ΝέΛσΕΧΌ είναι μιά
*Ί * νΤϊ π6λί1· ΕΙναι *<ράμι1.- ^Ιο Υδηί· Κι> οί δυό πό-
* ^ΥΧϊντώ άρκετους
Μετά άπ' τίς γενικές γραιι,ιίς
«ού εγραν|ι« π«ραπάν(ο θέλω νά
«ά) τί 6λέπω τώρα στό ΝέΓισεχιρ:
Ηα Ιπρεπϊ νά δοΰμε τα καταλη
ττθεντα άξιοθέατα τίς έκκλησιές
δηλ. τα σχολεία καί αυτή ·τήν ηλ
λοτε έλληνική συνοικία όμοις οί-ν
ζητοΰμε νά τα δοϋμε καί ό Λογος
εΐναι εύνόητος, έπειδή τόσο τό ρυ
βιαφέρον μας δσο καί ή δυσάρετιη
*ατάσταση στήν όποία Οά εΰ>>ί -
«κιιινται <τοί>οι'<μεθα μή δυσαοεστη σοιμε τούς κατοίκους καί μ'ά τέ- τοιοι παρρξήγηση σιιιστό είναι ό χήν άποφεύγουμε. Βά ποεπει νά ΑποφύγονμΓ 'ίς σχετικές έροιτήσεις έπειδή ήδη εϊ- μαστε προκ«τ(ιΐλειμμρνοι απ' τοΰς Καισσαοείς ί!τι ό Νρυσεχερκοτρς είναι εύρορθιστοι καί άφιλόξρνοι ί «τρ ή έπιμονή μας μπορρϊ νά ε- ρρθίση την κιΐχυπο|'ίκ ιους γιΛ μρλλοντικες διρκδικήσρις καί κά.ι τό σο(5αρό άκόμη. 'Τπάρχει φοθιις μήπως στήν σύγκρισή τους μέ μ' έλληνικά ?ργα τοΰ τόπου αίιτο; καί τό εο,ειπομρνο χάλι πού τα κα ταντήσίίνε προσ6άλλουν τόν έγιοϊ βμό «αί τό πολιτισμό τους. Μετά την τακτοποίησή μας οτ ξενοδοχεϊο βγήκημε λίγο στήν ι' γορά γιά νά δοΰμε. Πολύς κόσμος κυκλοφορεί »τήν άγορά. Τα σπίτια καί τα καταστή ματα είναι δποις καί στήν παληά έποχή. "Αν έξαιρρσουμε έλ.άχιστα κτ(ρια ποΰ μποροΰμρ νά τα μετρη σουμε στά δάχτυλα τής μιάς χει¬ ρός τρ. δλλα ε^ναι δλα τα παληά. Τα* κιχταστήμκτα είναι μικρά καί τα περισσότερα είναι παντοπωλεΐα στήν κνριρλεξία το,ΐ'ς. Ποιλοΰν δ. Τί μπορ,ει νά φανταβτή δ νοϋς τ' άνθρώπου. "Ενα έπκρχιακό καφενεϊο στόν Δημοτικό κήπο χιορίς την σχίτι- κή ίσοπεδιοσι καί καθαριότητα, μέ τραπέξια καί καρέκλες πρόχειρες κι' ενα ξενοδοχρΐο ώραία κτισμε- νο μέ προαύλιο φυτεμένο καί εστι ατόριο ρύρΰχωρο δχι καί τόσο κα- θαρό, είναι νομίξω αύτά πού εχει νά επιδείξη ή φιλόξενη πόλη. Δέν την γύρισα γιά νά σχημο.- τίσω θετικώτερη έντύπωση. (Συνεχίζεται) ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοΰ συνερ γάτου ΙΙρίν προχωρήσοιμεν στήν δη- μοσίευσι των αποσπασμάτων, θ' άφιερώσιομεν λίγα λόγια γιά την ζωή καί τό συγγραφικό ε!ργο τοΰ μεγάλου Ιεράρχου τής Έκκλησί- ας μας. ί Ό Γρηγόριος Θεολόγος γεννη- θηκε τό 329 στήν «Άοειανζό» τής Καππαοοκίας, δπου οί εύσρβείς γονείς τού είχαν ενα άπό τ' άγρο κτήματά τους. Τό έπίθετο «ΝΑΖΙ ΑΝΖΗΝΟΣ» πήρε άπό την άκ-' μάζουσα την έποχή έκείνη πόλι «Ναξιανζός» (τουρκ. Νενεζί),1 στήν όποία ό πατέοας τού ρ[χε δι ατελεσει γιά πολλά χρόνια έπί- σκοπος. "Οποις είχαμεν άναπτΰξει καί σέ προηγούμρνο άρθρο μας, ή το- ποθεσίίΐ τής «Άρειανζοΰ» δέν εί¬ ναι άπόλυτα έξακριβτομένη σήμρ - ρα, διότι στήν Καππαδοκία δέν ΰπάρχει πόλις ή χιοριό ποΰ νά έ¬ χη τό ίδιο ή παρηλλαγμένο ό'νο - μα, έν αντιθέσει μέ πλεϊστες ά'λ- λες τοπιονυμίες. Εμείς οασιζόμε νοι στά συγγοάμματα τοϋ Ίδίου Γρηγορίου Θεολόγου, άποδεχόμε - θ« χορίς έπιφύλαξι την γνώμη των όπαδών τοΰ μργάλου θρολό- γου τοΰ 17ου αιώνος Βολλάνδου (Βολλανδιστών), οί όποϊοι πιστεύ ουν άκράδαντα ότι, τα όνόματα «Άρειανξός» καί «Καρϋάλη» άν- τιστοιχοϋν σέ μιά καί την αυτή το- ποθεσίίί καί κατά συνέπειαν δέν πρεπει νά γίνη διάκρισι μρταξύ των. Την έπιχριρηματολογί'1 τον αυτή, στηρίξουν σέ άδιάσειστα Λτοιχεΐα, τα όποία περιέχοντιη στά ΓΕης συγγράμμ<(τα τού Γρηγορίου Θεολόγου: ιι) Στήν διπθήκη τού, την ο¬ ποίαν £γρ«ι|>ε την 31.5.381, δταν
ήτο άρχιεπίσκοπος Κονίπόλειος
άκύμη.
6; Στήν έπιστολη τού πρός
τόν έπίσκοπο Τρυάνον Θεόδωρον,
ιήν οποίαν εγραι|ιε τό 382 καί
γ) Στήν έπιστολη τού πρός
τον αϋτοκράτορα Οΰαλεντινιανό,
ι ήν οποίαν ργραψε τό 387 δηλ.
δύο ή τρία χρύνια πρό τοΰ θηνά
ιυυ τού.
Άπύ την προσεκτική καί συνδυ
αομένη Ανάγν(»σι των τριών <ιϋ- των κειμένιον βγαίνει τό συμπέρα σμα δτι, ή «Άρειανξός» ήταν μιά προβοιρινή μετονομασία, την δποία είχε πάρει ή άρχαία «Καρ- Οάλη» κατά την περίοδο τής άκ- μας κ. Ιωάννου Δ. Λου- κίδη. μης τυϋ Άρειανισμοΰ. Μετά την όριστική δμιος ήττα τού, άπέΒαλε νΐ|ν ονυμασία αυτή καί ξαναπήρε ιήν άρχική της. -τ' άδιαμφισβήτητα αύτά στοι /,ι·ία θά προσθέσο>μεν καί την προ
κοπική άντίληψι, την οποίαν δια¬
τηρούμεν άπό τα παιδικά μας χρό
>ΐΗ, γιά νά καθορίσωμεν μέ άκοί
βεια την τοποθεσία τής άρχαίας
Στό δυτικ.ό μέρος τής σημεοι-
νής Καρΰάλης, (τουρκ. Γκέλδερι)
ίιπάρχει μιά μικρή κοιλάδα πού ε-
Χ,ίΐ την όνομασία «Συλλιντίζ —
1Ιέ6ρα/> καί πάνω στήν όποία δε-
κΐπόξουν, ό λόφος τής Άναλήι|ιε-
ως μέ την όμώνυμη έκκλησία στήν
κορυφή τού (τουρκ. Γκιοξ — Κα-
γιασί) μέ τα πολυάριθμα λαξευτά
ηαρεκκλήσια καί καταφΰγκί. Στήν
κοιλάδα αυτή βρέθηκαν κατά και
ρούς καί 6ρίσκονται άκόμη άπό
τούς κατοίκους τής περιοχής διά-
φορα άντικείμενα άρχαιολογικής
άξίας (νομίσματα, άγγειοι κ.τ.λ.)
καί σέ μερικά σημεΐα της σώϊον
ται έλάχιστα άπομεινάρια άπό άρ
χαΐα κτίσματα.
Λίγα μέτρα 6ορειότερα άπό την
κοιλάδα αυτή είναι μιά άλλη, πού
εχει την όνομασία «Κέλλια» καί
πάνο) στήν όποία δεσπόζουν οί
οράχοι τοΰ Άγίου Σπυρίδοννος,
διάτρητοι κηί αύτοι άπό πολνάρι-
θμα κελλιά, παρεκκλ^ήσια κ.τ.λ. Έ
δτΐ) πρεπει νά τονίσίομεν Ιδιαιτέ¬
ρα δτι, οί ήράχοι αύτοι είναι άκρι
ίκος άπέναντι στόν (ίράχο τής σκο
πιάς πού άναφέραμε προηγουμέ -
νιος καί τίς δυό κοιλάδες χωρίξει
δ άμαξιτός δρόμος, ό οποίος συν
δέει την Καρ6άλη μέ την Άρχε-
λαίδα (τουρκ. "Ακ — Σεράϊ) ά¬
πό την έποχή των Ρωμαίίον, ίσιος
καί ένιορίτερα άκόμη.
Έπιμείναμε λίγο περισσότερο
στήν περιγραφή των δύο αυτών το
ποθεσιών, γιά νά καταδείξ(ΐ)μΓν
την καταπληκτική όμοιύτητα πού
εχουν μ' έκείνες πού άναφρρονται
οτήν έπιστολη τού Γρηγορίου πρός
τόν Ούαλλρντινιανό. Σέ μιά άπ'
αύτές, έ'μενεν ό "διός 3πι·>ς γρά-
φει στήν έπιστολη τού, περιστοιχι
σμένος άπό μερικούς συμπατριώ -
τας τού καί στήν άλλη, στήν άπέ
ναντι ακριβώς, οί γυναΐκες πού
είχεν έγκαταστήσει ό Ούαλλεντι -
νιανός.
(Συνεχίζεται)
ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΜΚΟ ΑΝΑΓΝΪ22ΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άρ«ττοΰρ;ντΐμσ. τρν'ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
. - "Ο ΔΪΑΈΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ»
(ΠΡΙΝ ΑΠ* ΤΟ 1922)
211ον
"Ενα βράδυ γυρίζοντας στό
κονάκι μου, βοέθηκα μπροστά σ'
ρνα '<Βαραμί Ντιλσίξ», σ' ενα ό¬ πως ξέρεις φίλε μου Ισμαήλ, άπ' έκείνα τα κοντσογλωοσιασμένα πλάσματίΐ, πού χρησιμοποιρί ό Πατισάχ, γιά νά στέλνη στούς ξεγραμμένους πιά ΰποτακτικούς του τό «χατί σερίφ», τό διάτα- γμ«, μέ τό δποίο ξρπρφτουν άπό τή θέση τους καί ύποχρρώνονται νά παραδώσουν τό κεφάλι τους στύ δήμιο. Μόλις τό είδα, δ νοΰς μόν άμέσοις πήγε στόν Κισλάραγα καί πάγωσα. «Αύτός ό χαντονμης μέ πρόδιοσρ». Τό Βαραμί Ντιλσίξ, μέ προσκύ- νησε κι' νστερα επιασε τό χέρι μου καί στήν άνοιχτή μου χού- φτα, σχημάτισε μέ τό δάχτυλό του Ινα κύκλο καί προσδιώρισε τύ κέντρο τού· Μέ προσκννησε πάλι κι' εφυγε. Τύ μοΰτρο μου εΐχε πλημμυρί- σρι άπύ κρύο ίδρωτα, πού Ανάβλν- ζε άπύ τό κούτρλό μου, πρρνοΰσε άπό τα φρύδια μου καί μέ τύφλο- νε. Προσπάθησα νά έξηγήσω την σημασία τοΰ κύκλον, πού εφτιασε στή χονφτα μου κι' εβγαλα τό συμπέρασμα, πώς μέ καλοΰσε ό Πατισάχ. Διερωτήθηκα δμως, ά¬ φοΰ τύ Βαραμί Ντιλσίζ, δέν μοϋ εφεοε κανένα χατίτ σερίφ, γιατί δ Πατισάχ μέ καλοϋσε μέ τέτοιο καί δχι μ έ Καποντζήμπαση, όπως ήταν τό κανονικάς Δέν μπορούσα νά δώσιο καμμιά εξηγήση σ' αύ¬ τό καί μέ κομμένα γόνατα, βγή- κα άπό τό κονάκι μου, πήδησα στό άλογύ μου καί τράβηξα γιά τό Βεσικτάς Σεράι, δπου έκεϊνες τίς ήμέρες ηςερα ότι εμενε ό Πα- τισάχ. "Οταν πλησίασα, είδα μέ¬ σα στό κιόσκι τοΰ μπαξέ τού Σε- οαγιοΰ τό Πατισάχ, δ,εξιά του ενα μεγαλόσωμο ςρραγκοφορεμένο άγνιοστο, άριστερά του τό Μον- φτή καί γνρω του, διαφόρους νταλκαβούκηδες (χαραμοφάγη- δες), νά πίνουν καί νά χασκογε- λοϋν στ' άστεΐα ποΰ τοΰς έλεγεν ό άφέντης μας. Φαίνονταν α,λρι τονς μρθυσμένοι. ΙΙλησ,ίασα, σί'γκεντρώνρντας δ- λο μου τό κονράγιο καί προσκύνη σα τό Πατισάχ, πού αφήνοντας τό ποτήρι τον στήν άκρη τοΰ τρα- πεζιςΰ μέ κοίταξε καί φώναξε ευθνμα: —Άφερίμ, άφερίμ Βεζύρη μου. Στράφηκε {ίστερα στό φραγκο- φορεμένο ! ___Λέ αοΰ τό εΐπα έγώ φί¬ λε μου, πως ό Βεζύοης μας, είναι Ρξυπνος άντάμης; Γύρισε πάλι σ' έμένα: —Χοσγκελ.τινίς Βεζύρη μόν, κά θησε πλάϊ στό φίλο μας (καί μοϋ εδειξε τόν φραγκοφορεμρνο) νά μάς κάνης σνντροφιά. Δέν τόν ξρρεις ε; Νά στύν σνστήσω. Ό φίλος μας δ Δανιήλ Κοκκαλάς.·. Καλός φίλος, πολντιμος καί πι- στύς... Ό Φραγκοφορεμενος γιγαντας, μοΰ εδ'οσε χαμογελώντας τύ χέρι Τού. Τό εσφιξα καί κάθησιι πλάί τού. "Ετσι Ρκανα τή γνωριμία τοΰ Δανιήλ Κοκκάλα, γιά τόν όποϊο μοΰ ρίχε μιλήσει ό Κισλάραγας. Τόν περιεργάστηκα κάτω άπό τα ισίναρά μου καί ή καρδιά μου γέ- μισε μΐσος γι' αυτόν τόν γκιαοΰ- ρη, πού άπέσπασε την εύνοια τοΰ Πατισάχ, γιά νά μάς χαλάση τό Ντοδλέτι... Το ϊδιο αϊτημα φαίνε- ται πώς ενοιοσε κι' αύτάς γιά μενά, άν κοίνω άπό τίς στιγμιαίες συσπάσεις πού κάνανε τα νεΰρα τοΰ μούτρου τού στήν γνωριμία μου. «Θά σέ πολεμήσω γκιαούρη μέ τό τρόπο πού ξεριο, εΐπα με- σα. μου. Θά σέ πολεμήσω, ώς πού νά παραδώσης στό Σ εϊτάνη την βρώμικη ψνχή σου». Σήκο)σα τό ποώτο ποτήρι πού μοΰ γέμισαν, στήν ϋγεία τοΰ Πα¬ τισάχ. — Στήν ύγειά τού, φώναξαν δ- λοι καί κένωσαν τίς κοΰπες τους —Τώρα Βεζύρη μο', μοϋ είπε χαμογελώντας ό Πατισάχ, θελο) νά μοϋ λύσης μιά άπορία. Πώς κατάλαβες δτι σέ κάλεσα εγώ; - -Τό κατάλαβα πολυχρονεμένε μου Πατισάχ, πρίότα γιατί μέ προ σκάλεσες μέ Βαραμί Ντιλσίξ, ποΰ μόνο ή Μεγαλειύτητά σου χρησιμο ποιεί κι' ΰστερ'ιΐ γιατί τό ίδιο, άν ναί άλαλο, μέ τό τρόπο τού, μοϋ τδδιοσε νά τό καταλά6ο>· Σχημάτι
ιε μέ τό δάχτυλό τού ενα κύκλο
στή χούφτα μου καί προσδιώρισε
τό κέντρο τον. Σκρφθηκα πώς
μονάχα δυό κύκλοι καί δυό κρντρα
δπάρχονν. Ό Ινας είναι στύν ού-
ριινύ καί εχει κέντρο τού τόν Ά-
λάχ. Ό άλλος είναι ή ενδοξη καί
ίϊκίΐτανίκητη Αντοκρατιρία μας, μέ
κέντρο την Μεγκλειότητά σου.
«' ΟΆλλάχ δέν μπορεί νά σέ κ(ί-
λή Βεξύρη Δαλπατάν, είπα μεσιι
μου, γιατί εΐσαι άκόμη χρήσιμος
σ,τύν Πατισάχ μας καί δέν τοϋ έ'-
διοσρς ώς ^Ί τώρα καμμιά άφορ-
ιιή πού δέν πρόκειται νά τούς δώ
σης ποτρ) νά πάψη νά σοϋ έχη
έμπιστοσύνη. Άφον λοιπόν δέ σέ
καλή ό Άλλάχ, σίγονρα θά σέ κα-
λή ό πολνχρονεμένος μας Πατι¬
σάχ». "Ετσι σκέίίθηκα Πατισάχ
αου καί ήρθ,α.
—Άφερίμ, είσαι ίξυπνος άνθριο
πος, μοΰ είπε καί μέ ρώτησβ πάλι:
—Κίχί δέ μοΰ λές, δέ παραξε-
νεύτηκες πού σέ κάλεσα μέ Βαρα
αί Ντιλσίζ καί δχι μέ Καπουτζή-
απααη;
—-"Οχι πολνχρονεμένε μου Πά-
τισάχ, τοΰ άπάντησα. Δέν παρα-
ξενεύτηκα, γιβτί σκέφθηκα πώς
γιά νά τό κάνης, κάποιο λόγο θά
είχες. Καί δέν ήταν δικαίωμά μου
νά τόν έξετάσω αΰτό τό λόγο.
"Ολες οί άποφάσεις σου καί δλες
οί ένέργειές σου Πατισάχ μου, εί¬
ναι εύμπνενσμένες άπύ τόν'Αλλάχ
καί τό Μεγάλο μας Προφήτη, γι'
αύτό είναι σοφές καί δίκαιες καί
δέν άποδλέπουν παρά στή δόξα
τοΰ Ίσλάμ καί στό μργαλεϊο τής
Όθωμανικής μας Αύτοκρατορίας.
Εμείς δλοι μας κι' έγώ καί δλοι
0 ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοΰ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
— 207 —
1— ΟΙ ΚΑΜΑΡΕΣ ΤΟΤ ΠΡ ΟΦΗΤ' - ΗΛΙΑ
Ό Μέλης, άφοΰ ήπερνοΰσ' άπ-
τύν κά'μπο τσή Παραδείσος, ή -
πλεύριζε την νότια ριζοβουνιά τοΰ
ΙΙάγου, δπου ήπερνοΰσ' Ανάμεσ'
άπτή χαράδρα μέ τσί «Καμάρες»
(τρία χτιστά άρχαία ΰδραγωγεΐα)
κ' ήβγαινε στό ιΊαθονλό κά'μπο
τσ' "Αγκι - ν - "Αννας. Άποκ.εί
ήπερνοΰσ' άνάμεσ' άπό πρείόγια
(περβόλια), κ' εχοντας τή Σμύρ¬
νη άπτά ζερβά τού, ήτραδοΰσε γιά
τή θάλασσα γιά νά πά' νά χνθή
στήν Ακρογκιγιά τού Νταραγατσι
ου πρίν άπτή «Δεκάοα».
Τα τριά 'φτά «άρχαϊα ΰδραγο-
γρΐα» χτισμένα στό πιό στενό μέ¬
ρος τσή χαράδρας, ήρνώνανε τή
μιά πλαγιά τση μέ την ά"λλη σά δι
πατη γεφΰρια, μέ πολλά «τόξα».
Τα «τόξα» 'φτά ήτανε καμάρει,
σά πυρτάοες, ή μιά δίπλα στήν
άλλη κια σέ δυό σειρές, ή μιά στή
Οάση κ' ή δλλ' άποπάνιο. Κι' ά-
ποπάν' άπά 'φτή ήτανε τα κ<ούγ- κια (πήλινοι σιολήνες) τοΰ νεροϋ πού ήτροφοδοτοΰσε την άρχαία τό τες πολιτείοχ. Τό κάθε «ΰδραγω - γεΐο» άπό 'φτά, μολονότι είχε πολ λές καμάρες, τό 'λέαμε «Καμάραν σά νά 'τανε άπό μιά μοναχικιά κα μαρα. Κι' αμάν ήθέλαμε νά μιλή- π(ομ« γιά τα δνό εϊτες καί γιά τα τρία «ύδραγιογεΐα», ήλέαμ' οί «Κα μάρες». Ήδρισκού'ντοστε σέ άπύ- σταση ,10 μέτρα σκεδόν τύ 'ν άπτ' άλλο καί, καθώς ό Μέλης κνλών- ■««: ήπερνοΰσ' άποκάτ' άπτό καθέ να, τοΰ μοΰσκενε καί τα θέμελα. Την τοποθεσία έτούτη μέ τσί «Καμάρες» τηνέ· 'λέαμε «Πατά- δες». Κιιί τσί «Καιιάρες», επει¬ δής αΰτές ητανε κο'ντά στό χο>ριύ
τοϋ ΙΙροφήτ' — Ήλία, τσί 'λέα-
με «Καμάρες τοΰ Προφήτ' - Ή¬
λία». ΟΙ Τοΰρκοι τσί λένε «Κη-
ζηλ τσουλ - λού κεμερλερ-ί» (Κη-
ζήλ= κόκκινος τσοΰλ = τσούλι,
λοΰ— κτητική κατάληξις, δηλ.
κοκκινοτσοΰλης. Κεμερλέρ= ΰ-
βραγίογεία, 1= κτητική κατάλη-
.ξις. Δηλ. τοΰ κοκκινοτσούλη τα
ύδραγογεία).
Τύ Μέλη πάλι οί Τοΰρκοι τονε
λενι «Κριιέο τσαϊ-ί» (τοΰ ΰδραγι»-
γείου ποτάμι) κι' οί γραμματιζού
μενοί τίος, τονε λένε «Μελές τσάϊ
-ί» (τοΰ Μέλη τό ποτάμι). Εμείς
τό Μέλη τονε 'λέαμε «Τσάϊ» κι'
οί γραμματιζούμενοί μας ό «Μέ¬
λης ποταμός».
Τή μιά «Καμάρα» λένε πώς τη
νέ 'χτισ' ό Μεγαλέξαντρος καί τσί
άλλες δυό οί Ρωμαί ο - Βυζαντινοί.
"Αμάν οί Τοΰρκοι ήρχανε στήν άρ
χή τοΰ 15ου αίώνα νά σκλα6ώ -
σουνε τή Σμύρνη, τα «ΰδραγιο -
γίϊα> αΰτά εΐ/ανρ πιά παγκ'οσει.
Καί στό 1674 ό Βεξύρης Αχμέτ
ήφροντισε κ' ήψοεσκάρισε τό πιΛ
μεγάλο βυζαντινό «νδραγιογειο»,
ποίι ή νερομάννα τού ήτανε κο'ντά
στ' άψηλύ χιοριύ τσή Σμύρνης, τδ
Μπουτζά. 'ΡΙάλλαξε τα κιούγκια
(πήλινοι σιολήνες), ήμεοεμέτισε
καί την «Καμάρα» τού κ' ετσι η
πολιτεία νά 'χη μπόλικο νερύ. Τί)
κέντρο τσή Σμύρνης ίίτανε τότες
στήν πλαγιά τοΰ Πάγου, δπου πρίν
άπό τό 1922 ήτανε ό Τουρκομαχα
λάς πού εμείς τονε 'λέαμε ό <Ά- | πάνω - μαχαλάς». Ένώ ό «Κάτο - μαχαλάς» ήτανε ή Έλληνικιά Σμύρνη. Τό νερό αύτό ήτροοτοδο- | τοΰσε τόν «Απάνω - μαχαλά» <ο- σαμ' τύ 1922 καί τανέ τροφοδο- τάει άκόμης. Ή «Καμάρα» 'φτή εχει μάκρος 160 μέτρα καί δυύ σειρές «τόξα» τέσσερα κάτιο καί έννιά απάνω. Ή νερομάννα τού ήτανε χτήμα τοΰ Βρζύρ Όσμάν άγά. Κ' ρτσι την «Καμάρα» 'φτη οί Τοΰρκοι τηνέ λένε «Βεζίρ Όσμάν άγά σου-γοΰ κεμερ-ί» (τοΰ Βεζύρ Όβμάν Αγά - γρροΰ ύδραγτογεϊο). Στό 1903 ήτανε συρμύς (έπιδη μία) τύφος (τυφοειδής πυρετύς) στόν «Άπάνο) - μαχαλά» κι' οί έλληνικές έφημερίδες τσή Σμΰρ- •νης ήγράφανε, πώς κόπον θά ν' εϊχανε χαλάσει τα κιούγκια καί τύ νερό είχε μουρνταρευτή. Τύ νερύ αύτό οί Τοΰρκοι τό λέ νέ «βεζύρ - σου - γιού» (τοΰ βε¬ ξύρη τό νερό) γιατί, λέει, ΰπάρ¬ χει μιά ίστορία: Ό Σουλτάνος μέ τό Βεζύρη ήπήανε κ' ήσιάξανε τή νερομάννα καί τηνέ κολλήσανε μέ τα κιοΰγ- κια τοΰ «ϋδραγιογείου». Κ' ΰστε- ρις καβάλλα δ καθένας στ' άλόγα τό τού ήγυρίζανε τρεχάλα γιά τή Σμύρνη γιά ν' τό ποΰνε στόν κό- σμο. Σάν ήφτάξανε, λοιπόν, στήν «Καμάρα», λέ' ό Βεξύρης τοΰ Σουλτάνου, νά περάσοννε άποπά- νιι) γιά νά πάνε πιό γλήγορα. Ό Σουλτάνος ήφοδήθηκε. Μά δ Βε¬ ξύρης γιά ν' χθΰ δώκη θάρρος, περ νάει αύτός πριότος, κ' ετσι τονέ άκολουθάει κι' δ Σουλτάνος. Ό Βεξύρης μέ τή στίμη (φόρα) ποΰ 'χε πάρει τ' άλόγατό τού, ήφταξε πρίοτος στή Σμύρνη κ' είπε στόν κόσμο, πώς τώρα θά ν' εχουνε μπό λικο καί καλό νερό. Κ' ετσι, λέε,ι τό νερύ αΰτύ τύ λένε «Βεζίρ σου - γιού». Γιά τύ πέρασμα άποπάν' άπύ 'φτή την «Καμάρα» μέ τ' άλόγα- το καβάλλα, ύπάρχουνε κι' αλλες Ισΐορίες σάν καί την πιό απάνω, ποΰ μοιάξουνε σάν_ παραμύθια, δ- πως, πώς ήπέρασε κα6άλλα έ'νας ίππότης γιά νά πά' νά κλέψη μιά Ριομνιά δμορφη Σμυρνιοποΰλα, ποϋ τηνέ άγαποΰσε, δποις, πώς ή¬ πέρασε καβάλλ.α δ λ.ηστής καπε - τάν - 'Λντρέας γιά νά ξεφύη τσοί Τοΰρκοι πού τονε 'κυνηγούσανε ά- ποπίσιυ. "Αμα βλεπης την «Καμάρα» φτή άπδ κάτιο, σοΰ γεννιέται μέσα σου η λαχτάρα, νά (ΐ.τοηοϋσες ν' άνέ- βαινρς άπάνο) νά περάσης άπτή μίαν άκρηά τση στήν άλλη. Μά τύ καταλαβαίνης, πώς είν' δύσκο- λο, γιατί σκέπτεσαι, πώς περνιόν- τας, μπορρϊ νά ξαλιστής καί νά πέ σης νά γκρεμνιστής. Κ' ετσι τύν άνή'μπόρετο αύτόνανε πόθο ή άν- βρωπινή φαντασΐα τονέ 'κανε ιιπο ρετύ Από ψυχιομενα π<χλληκάρια στοί παραμυθένιες αΰτές Ιστορίες. 2.— ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΤ ΠΡΟΦΗ Τ' — ΗΛΙΑ. Τό χοριό τού Ιΐροφήτ' — ΊΙ - λΐα, πού τό 'λέαμε σκέττα ό II υο- φήτ' — Ηλίας ήτανε ενα άπτά ιρογύμσ) χιοριά τσή Σμύρνης, μι- κρύ δμως. Κ' ήδρισκού'ντανε (ί- στερις άπτύν κά'μπο τσ' Άγια-ν- "Αννας, στή νότια δουνοπλογιά τοϋ Πάγου. Ό Ιωάννης Πετρίδης — Άρ- χιγένης, σκο?Λρχης καί δάσκαλος, στήν «Εύαγγελική Σχολή» νά τί μάς γράφει γιά τύ χωριύ τοΰ Προ φήτ' — Ήλία» στύ 6ι6λίο τού ΠΑ ΤΡΙΔΟΓΡΑΦΙΑ (1) καί σέ γλωσ σα καθαρευοΐ'σιάνικια τσή έποχής έκείνης: «Άπύ ΙΙούντας διά τοϋ σιδηρο δρόμον Σμύρνης — Άϊδινίου πρός νότον, άφοΰ περάσο>μεν την σιδη¬
ράν γέφυραν τοΰ Μέλητος καί
την οιαοταύροισιν των δΰο σιδηρο
δρόι«ι)ν, μετά πεντε λεπτά έρχό-
μεθα είς τύν σταθμύν τής Γετρϋ
ρας. Ένταΰθα σταματά ή άτμάμα
ξα διά νά παραλάβη επιβάτας.
»Άπύ τύν σταθμόν τής Γεφΰ -
ρας πρύς νότον μετά 10 λεπτά φθΊ
νομεν είς τύν σταθμύν τοΰ Παρα
Λείοου. Καί ενταύθα σταμ«τά ή
άτμάμαξα.
»Πρός δυσιιάς τοϋ ο,ταθμοΰ ιού-
του θά ίδο>μεν ολίγας οικίας. Αί
οικίαι αυται είναι τού Προφήτου
'ϋλιοΰ.
»Ό Προφήτης Ηλίας είναι μι
κρόν χωρίον (400 κατοίκους) καί
χωρίξεται υπό τοΰ Μέλητος ποτα-
μοΰ είς δύο συνοικίας, είς Ανατο¬
λικήν καί είς δυτικήν, αί οποίαι
συγκοινο>νοΰσι διά σιδηράς γεφύ-
ρας. Καί είς μέν την ανατολικήν
συνο,ικίαν ΰπάρχει μικρόν σχολεί¬
ον, είς δέ την δυτικήν επί λάφου
ό ναός τοΰ Προφήτου Ήλιοϋ, ά-
λο τόν οποίον έλαβε τό δνομα καί
τό ΥΜοίον. Ένταΰθα τή 20 Ιου¬
λίου καί τή Παοασκευή τής Δια-
«αινπσΐμου γίνρται μεγάλη πανή-
γυρις.
>Ό ναύς ούτος έξαρ'.άται άπύ
ιύ Έλλ. νοσοκομείον τής Σμύρ¬
νης».
(Συνεχίξεται)
ϊηιιείομα.—
ί.— Το βιβλίο αΰτρ είναι τύ
,ιριότο άπτά τέσσερα «τής Σειράς
γεογραφικών γνώσεων» τοΰ συγ-
»·ραφεα «πρός χρήσιν των δημοτι
»<ών καί άστικών σχολών άμφοτέ - ρο>ν των φύλων». Τα ίίλλα τρία
βιβλία είναι: «ΜΙΚΡΑ Α ΣΙΑ»,
«ΕΤΡΩΠΑΤΚΗ ΤΟΤΡΚΙΑ ΚΑΙ
ΕΛΛΑΣ» καί «αί ΠΕίίΤΕ Η-
ΠΕΙΡΟΙ μετά πεεριληπτικής ΚΟ
ΣΜΟΓΡΑΦΙΑΣ».
«Αδεία τού Αΰτοκρατορικοΰ 'Τ
πουργρίον τής Παιδείας υπό αριθ.
60 καί ήμερ. 11 Απριλίου 1310»
Ο895), τα τεσσερ' αΰτά βιβλία
ρχουν εκδοθή στό 1896 άπό τοΰς
«Ι. Κατρά καί Ν. Καρακίξη» ποΰ
είχαν τό βιβλιοπιολεΐε τους μέσ'
στό «βερχανέ» (στοα) τής Εύαγ-
γελικής Σχολής. Καί ρχουν ΐυπίο
θή στά τνπογραφεϊα «Άμαλθείας»
πού ήταν στό Φραγκομαχαλά στό
«βερχανέ» τοΰ 'Εσαγιάν.
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΝΗΣ
οί άλλοι σου σύμβουλοι καί φίλοι
εχουμε καθήκον καί ΰποχρέοιση νά
έκτελοΰμε τίς άποιτάσεις σου καί
νά ίγκρίνονμε τίς δποιες ένέργειε'ς
σου, μέ εΰλ.άΓιεια καί έμπιστοσύνη
χωρίς νά τίς σχολιάξουμε.
Τύν κολ.άκεψε φίλεμον Ισμαήλ
ή απαντήση μου καί τύν εΰχαρί-
στησε:
—Άφερίμ μοΰ εΐπε. ΕΓμαι στ'
άλήθεια περήο,ανος, ποΰ εχο ?να
τέτοιο Γιείύόη σάν κι' έσένα·
(ΣΤΝΕΧΙΧΕΤΑΙ)
ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ:
«Ζεστό Κύμα» (Μυθιστύρημα)
1968,
Νοσταλγός τής μακρινής πατρί-
δας, τής άπροσπέλαστης, ό Δημ.
Οΐκο'ομίδης, άθεράπευτος, βρί-
σκει λντροση μέ τή Τέχνη. Αύτη
τοΰ ίπιτρέ'πει νά γνρίσει σ' ότι ά
ά.-τησε, σ' δτι έπόνεσε, σ' δτι τού
σοροάγισε την ψνχή άνεξίτηλα.
Μά ή τέχνη του δέν διαθέτει μο¬
νάχα τή δύναμη τού πηγαίου, τοΰ
γνήσιου, μά έκφράϊεται μέ τα μέ¬
σα μιάς τεχνικής ώριμότητας καί
πληρότητας, ποΰ ή μακρά κι' ρϋ-
σννείδητη θητεία του στά γράμ-
ματα τοϋ παρέχει. Ώραϊα σμιλεν
τή φράση, είκόνες ζιοηρές, δωρι-
κή μεγαλοπρεπεία κι' Ίιονική χά
ρη βρίσκονται σννταιριασμένα στό
τελευταίο βιβλίο τού, τό «Ζεστό
Κύμα», πού πραγματικά μάς συγ-
κλόνισε μέ τήΛ' άφήγηση τής Ίστο
ρίας τοϋ παιδιοΰ, ενός παιδιοΰ
άπ' την Κιονσταντινοίνΐολη. Γιατί
δλοι μας, κάποιο παιδί γνο)ρίσαμε,
άπ' τή μαρτυρική Πόλη καί στύ
«Ζεστύ Κύμα» δοκιμάσαμε την πι
κρή γεύση εκείνον, εκείνον, ποΰ
ξ«νν άθέλητα μακρυά, γιά πάν -
τα;.... Απ' τή πατρίδα.
Μ. ΙΩ. ΜΠΟΤΣΜΠΟΤΡΕΛΗ
ΑΤΞΑΝΕΤΑΙ Η ΕΞΑΓΩΓΗ
ΛΙΝΟΠΛΑΚΟΤΝΤΟΣ
Αύξάνεται κατά 2·500 εισέτι τόν
νους καί μέχρι συμπληρώσεως 4.
000 τόννων ή συνολικώς έξακτεα
ποσότης λινοπλακοΰντος. Ταυτα δ-
ρίξονται είς υπογραφείσαν υπό τοΰ
νφνπουργοϋ Εμπόριον απόφασιν.
Δοκΐ,μή καταισδϊσεως διά τοθ νέου ΐτυροσ6€στί>ρος «Λόι'ΐ — Ουώτερ» πυρ
κσϊάς ιτροκληθείσης άττό άνάψλεξΐν 4 000 γαλλονίων βε.ζίνης είς {Εκτα¬
σιν 10.0ΟΟ τβτρσγωνΐκών ποδών, έν τώ μέσω τής οποίας ετοποθετήθη
ενα τετρακΐνητήρι ο, άεροπλάνον,
Τοΰ μεγάλου "Ελ ληνος πολιτικοδ
ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
(Όμιλία τού κ. Χρ. Σολομωνιδη)
Τής Συνεργάτιδός μας Κάς Ν. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Μέ μεγάλη συγκινηθή καί μέ ύ
περηφάνεια στή ψυχή, γιατί δ Πά
τέρας μου ήταν Κρητικός, μετα-
(τέρθ) στήν άγαπημένη μας αυτή
εφημερίδα τόν «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟ
ΚΟΣΜΟ» πού είναι ή εφημερίδα
δλιον αυτών πού λάτρρψαν τόν Με
γάλο "Άνδρα τής Πατρίδος μας
τύν ΕΛΕΤΘΕΡΙΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ,
— πού αν τύν ακουγαν τότε, ή
'Ελλάδα μας θάταν τόσο μεγάλη
σήμερα καί τόσο πλούσια μέ τή
Μικρασία μας — αΰτούσιο τόν
λόγο τοΰ κ. Χρήστου Σολομωνίδη,
τ. 'Τπουργοΰ καί μοναδικοϋ Ί-
στορικοΰ τής Ίωνίας καί Σνμβού
λου τής Ριξαρείου 'Εκκλησιαστι -
κης Σχολής πού έξεφιονήθη άπό
τόν ίδιον, κατά την ίκδρομήν τής
Σχολής είς Κρήτην πρό τοΰ μνή
ματος τής άξέχαστης πολιτικής δι
ανοιας τοΰ Πατέρα — τής ((υλής
μας, στύ Άκροτήρι την ί!ην Ί-
ουνίου 1969:
— «Ελευθέριος Βενιζίλος: ΙΙάμ
φωτός ήλιος στό πολιτικό στερέ-
ωμα. Φλογισμένο μετεοιρο στόν
ούρανό των Ελληνικήν πεπρωμρ-
νο>ν. Φεγγοβόλημα άστραιρτερό.
Θαμβοιτικό φίός. Πΰρ ιερόν, ποΰ
δέν Οά πάψει ποτέ νά πυρακτώνει
τίς έλληνικές ψυχές καί νά τίς
όδηγεϊ στά 'Τι|ιηλά καί στά ώ-
ραΐα...
"Ενας μεγάλος πολιτικάς είναι
γιά την Πατρίδα δ εκλεκτδς κι' ό
προνομιοΰχος, ποΰ μέ τό χρυσόδου
λο τής μεγαλοφνίας του σφραγί -
ξει τίς τύχες τής Φυλής. Σημ(ΐ-
δεύει την έποχή τού καί διαιωνί-
ζει τή λάμψη τού περάσματύς του.
Κι' ό Ελευθέριος Βενιζέλος, ξε
χωριστος στοΰς ξεχωριστούς, ά-
φησε την αίγλη καί τή λάμψη τοϋ
ηωτοστεφάνου του, ποΰ ή δόξα
περίγραψε στό μέτιοπό του.
"Αφησε την άνάμνηση των πο-
Λυχρωμων ίριδισμων στοΰς ελλη-
νικούς οϋριινοΰς μέ νίκρς καί μέ
δόξες, μέ θρίαμβους καί μέ τρό-
παια.
Κι' Ακόμη άφησε πάνιο στούς
δρόμους των έθνικών μας ίδανι-
κδν τα ϊγνη των βημάπον του,
πού άκολουθοΰν δσοι πιστεύουν
οτίιν δδηγήτρα του δύναμη. Στό
Άκροιτήρι — τό ίστορικύ έδώ ά
κρο)τήρι τής Κρήτης — αύτύς Άρ
χηγός μέ τούς Καπεταναίους καί
τα παλληκάοια τού, Αφήνει, γιά
πρώτη φορά, νά βροντολαλήσει τύ
ντουφεκάτσι του γιά τή λευτεριά
τοΰ ήριοϊκοΰ του νησιοΰ.
Καί τύ ϋροντολάλημα αύτά περ
νά πολιτείρς καί χωρία, λάκες καί
ποτάμια Λ(ΐσηθιώτικα βουνά καί
Σφακιανές μαδάρες. Πρρνά τό
γίγαντα Ψηλορρίτη καί ξεχύνεται
στύ σμαραγδένιο Αίγαίο. Κυλάει
σέ θάλασσες καί σέ πελάη, φτά-
νοντας ως τα περατα τής γής.
ΤΗταν τύ πολύβοο λ.άλημα τοΰ
λυτρωμοϋ καί τής αΰτοθυσίας.
Ή βροντερή φικνή κι' ή διαμαρτυ
ρία κατά τής Βίας καί τής Άδι
κίας των Ίσχυρών, ποΰ ήθελαιν
την «'Ελλάδα τής 'Ελλάδας» την
Κρήτη. κάτω άπ' τύ ξυγύ αίμόδι-
ι|ιου τυράννου.
Καί ή Κρήτη, τής άστραπής
καί τής βροντής ή Κρήτη», των
ΧΙΟΪΜΟΡΙΣΤΙΚΟ
ΕΞΑΣΤΙΧΟ
τής Νίνας Γιαννακίδου
^ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ
ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ...
"Αχ Σελήνη μου,
πού σέ βρήκανβ,
σέ πατήσανε,
σέ μαδήσανε
καί σ' άφήσανε
καί φύγανε!...
25.7.69
Νίνα Γιαννακίδοι
ΜΕΓΑΛΗ ΔΩΡΕΑ
ΒΙΒΛΙΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑΝ
ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ
Χάρις είς τάς ενεργείας τοΰ
ποιητοΰ τής Ίωνίας κ. Νίκου Του-
τουντζάκη ό γνωστάς έξ Άλεξαν-
δρείας λογοτέχνης κ. Γιάγκος Πι-
ερίδης προσέφερε είς την 'Εστίαν
Νέας Σμύρνης όκτακοσίους τό-
μους 6ι6λία ιστορικόν, λογοτεχνι-
κοΰ καί άλλου ποικίλου περιεχόμε¬
νον, μεταξύ των οποίων πολλά
σπάνια καί πολντιμα άφοροϋν τό
Βνζάντιον καί την Μικρασίαν.
αΐμάτων καί των τροπαίων ή Κρή
τη μιλοΰσε μέ τό ντονφέκι τοΰ
Βενιζέλου.
Άλύτρωτος, ύπόδουλος άκόμη, ό
δημιονργός τής Μεγάλης Ελλάδος
ζεΐ μέ τύ δνειρο, πού θέρμαινε
πέντε αίώνες την έλληνική ψνχή:
«πάλι μέ χρόνους, μέ καιρούς...»
Όραματίζεται την όλοκληρωτική
αποκατασταθή τοΰ "Εθνους καί
πιστεύει στήν ένσάρκωση τής Με
γάλης Ίδέας.
Ή έξουθενιομένη καί ντροπια-
σμένη, ΰστερα Από τή συμφορά
τοΰ 'Ενενήνταεπτά 'Ελλάδα, πεοι-
μένέι τόν σωτήρα της, άναξητά
τύν Ανορθωτή της.
Κι' έρχεται ό Βενιζέλος την Ά
θήνα. Καί θραύει τίς κομματικές
άλυσσίδες. Καί πλάθει ψυχές, γε
μάτες ένθουσιασμύ καί σφυρηλα-
τεΐ καρδιές, δλο τόλμη καί θάρ -
ρος. Τό "Εθνος εκθαμβο στέκε-
ται σέ προσοχή μπροστά του. Μι
λά έκεΐνος κι' δ λαός ένωτίξεται
θρησκευτικά τα εύαγγελικά του λό
για.
Καί λέει: — Γεννηθήτω στρα-
τός! καί στρατός γεννιέται. Στ'
δρματα οί "Ελληνες!
Καί λέε,ι: Γεννηθήτω δικαιοσύ-
νη! καί δικαιοσύνη γεννιέται. Ή '
«Θέμιδα —> ή ίχναία θεά», κρα-
τά, τώρα, γεοά στά χέρια της τή
στίΒμη τοΰ Δικαίου.
Όργανώνει τή Διοίκηση, έξυψώ
νπ την Παιδεία, άναστηλώνει την
κρατική μηχανή κι' άνορθώνει την
ταπεινωμένη 'Ελλάδα. Συνάπτει
συμμαχίες μέ χριστιανικά "Εθνη
ύπογράφει τό Βαλκανικό σύμφω
νο κι' άρχίξει τή μεγάλη Ιθνική
εξόρμηση.
Καί φτάνρι τό 1912. Καί γίνε-
ται δική μας ή πανεμορφη τοΰ Μυ
ροβλήτου Άγίου πόλη. Δικά μας
τα θρνλικά Γιάννινα. Δική μας ή
α(ματοποτισμέντ) Μακεδονία κι ή
ήρώισσα "Ηπριρο. Δικό μας τό έ-
λιόφυτο τής Σαπφώς νησί κι' ή
μαστιχοστάλαχτη Χίο. Δική μας
κι' ή Κρήτη, ή 'Εθνική μας Κι -
βωτός.
Τό 1913 τιμωρεΐ σκληρά τόν έ-
πίβουλο καί δόλιο σύμμαχο τό
βούλ.γαρο, μέ τίς νίκες καί τούς
βριάμβους τοΰ Κιλκίς καί τής Κρέ
σνας καί ΰπογράφει τή νικηφόρο
συνθήκη τοΰ Βουκουρέστιον.
Κι' επειτα τό 1916. Άναθυμά-
ται τόν έπαναστάτη τοΰ Θερίσ-
βου. Παραμερίξει έμπόδια, άνατρέ
«εί πολιτειακές καταστάσεις. Δή
μιουργεΐ στή θεσσαλονίκη 6ική
■τού 'Ελλάδα γιά νά χαρίσει τή
λευτεριά στά σκλαβωμένα άδέρφια
ίου» Τό Σκρά στεφανώνει, μέ δα
φνες καί μυρτιές, τούς ήρωες
ττ]ς 'Εθνικής Αμύνης κι' ή Πα¬
τρίδα μας, στήν πολνβασανισμένη
Μακεδονία, δίνει τό πρώτο χτύ-
Λημα στίς τρείς μεγάλες Αύτο -
κρατορίες χαρίξοντας την πρώτη
νίκη οτοΰς μεγάλους μας ΣυμμΑ
χοπς. Ή 'Ελλάδα άστράφτει μέ¬
βα βτό φώς των νίκων καί των
θριάμβων.
Στά 1919 ξίοντανεύει τδ μεγάλο
δνειρο τής Φυλής. Διαπλέει τό
Αίγαίο γιά νά πορευτεί στής Ί¬
ωνίας τα ίερά χώματα, στήν ήλιό
φωτη κι' ήλιόχαρη Μικρασιατική
'Ελλάδα.
Ή νίκη, μέ ξεδιπλωμένα τα χρυ
σά φτερά της, σκεπάξει την όνει
ρεντή Ίωνία καί στή Σμύρνη ά-
χολογεϊ δοξαστικό τροπάρι:
(Σννεχίζεται)
ΘΕΜΕΛΙΟΤΤΑΙ
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΟΝ
ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΤΛΛΗΝΗΝ
Την προσέχη Κνριακήν, 18 τρέ
χοντος θεμελιοϋται είς την Κυλ-
λήνην, παρουσία των τοπικων άρ-
χών, τοιοιστικόν συγκρότημα τής
έταιρίας «'Ελληνικαί Άκταί Α.Ε.»
Ώς γνίοστόν τό ΰψος τοΰ είς την
μονάδα αύτην έπενδυθησομένου κε
φαλαίου, θά ανέλθη είς 160.000
δολλάρια. Τής χρηματοδοτήσεως
μετεχουν ή ΕΤΒΑ ώς καί δμιλος
Γρρμανων κεφαλαιούχων».
ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΙΣ
ΧΕΙΜΑΡΡΟΤ
ΕΙΣ ΑΛΜΩΠΙΑΝ
Ενεκρίθη υπό τού ύπονργείου
Γεωργίας ή δριστική μελέτη διεν
θετήσεως τοΰ χειμάρρον Βορεινον
—Άλμτοπίας, προνπολογισθείσης
δαπάνης 5.000.000 δραχμων.
Άναζήτησις οξειδίου τοΰ άλουμιν ίου έντός διαλι'ματος τσιμεντιι
διά τοΰ φασματοφωτομέτρου
Βιογραφικό ση μείομα άπό τόν ιδιο
——. 9 -
3.— ΚΑΘΤΣΤΕΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΜΟΤ ΣΙΙΟΤΔΩΝ
ΛΟΓΩ ΤΟΤ ΙΙΡΩΤΟΤ ΙΙΑΓΚΟ ΣΜΙΟΤ 1ΙΟΛΕΜΟΤ 1914—1918
Βρισκόμασταν τότε στύ 1917,
τρίτο ετος τού ΙΙρώτου Παγκοσμί¬
ου Πολέμου, καί δέν ήξερε κανείς
πύσο θά όιαρκοΰσε αύτός άκόμα.
Ή Τουρκία, σΰμμαχος τής Γερμα
νίας, άπό την άρχή τού πολέμου,
εΐχε δημιουργήσει πολεμικά θέα-
τρα στήν Άρμενία καί τόν Καύκα
σο εναντίον των Ρώσιον, καί α¬
κολούθως στήν Μεσοποταμία καί
ΙΙαλαιστίνη εναντίον των "Αγ¬
γλων.
Τόν Ίούνιο τοΰ 1917, πού άπο-
φοίτησα άπό τό γεομανο - γαλλι-
κό «Κολλέγιο των Μεχιθαριστών
πατέρων τής Βιέννης», ήμουν 17
χρόνιον καί τεσσάρων μηνών. Καί,
σάν Όθωμανός ΰπήκοος, μά καί
Ραγιάς, ίπρεπε ν' αντιμετωπισιν
την έπερχομένη έπιστράτευσί μου,
δταν σέ όχτώ μήνες, δηλαδή στίς
9 Μάρτιον 1918, θά συμπλήρωνα
ΐ"όν δέκατο δγδοο χρόνο τής ήλι-
κίας μου. Γιατί οί Τοΰρκοι, τότε,
στρατολογοϋσαν μέν τοΰς Ραγιά-
δες άπό 18 χρόντον, συμπληρωμέ-
νοιν μέχρι καί 60 χρόνον (μά κια
καταχραστικώς, σέ άμφιδολία τους,
άπό 17 μέχρις 63), δέν τούς ε-
στελναν δμιος μέ τόν τακτικό στρα
τό νά πολεμήσουν στά μέτιοπα, ά¬
πό φόβο μήποις αύτοι κάνουν έ-
κεϊ κανένα σαμποτάξ ή μήπιος λι-
ποτακτήσουν ή παραδοθοΰν στά άν
τίπαλα έχθρικά ριοσικά ή άγγλικά
στρατεύματα. Κ' ετσι τοϋς κατέ-
ταζαν μόνο σέ είδικά έργατικά τά-
γματα, τα «άμελέ τα'μπουρού», ό¬
πως τα Ελεγαν καί πού αϋτά εστελ
ναν έδώ κ' έκεΐ στά βάθη τής Μι¬
κράς Άσίας καί στά μετύπισθεν
των μετώπων, γιά νά έπισκευά-
ζουν καί κατασκευάζουν όδικές άρ-
τηρίες χρήσιμες γιά τό στρατό.
Σωστά καταναγκαστικά ευγα, ποΰ
εμείς οί Ρωμνιοί τα λέγ«με ή «Ι Ι έ
τρα», γιατί οί καταταζόμενοι στά
τάγματα αύτό, εξόν κι' άπό άλλες
βαριές έργασίες, ήσαν ύποχρεωμέ-
νοι καί νά σποΰν μέ τό σφυρί τίς
μεγάλες πέτρες γιά νά τίς κάνουν
•ψιλό χαλίκι. Ν ά δουλεύουν δέ
σκληρά άπό την ανατολή ως την
δύσι τοΰ ηλίου, στό ίίπαιθρο, ρα-
κένδυτοι, έκτεθειμένοι στόν καύ-
σωνα, τή 6ροχή, τα χιόνια καί την
παγωνιά. Κατασκηνώσεις άθλιες,
συσσίτιο άνεπαρκές καί, επί πλέ¬
ον μαστιγώσεις μέ κουρμπάτσι
στήν ήμερησία διάταξι, άπό μϊσος
φανατικό πρός την φυλή μ«ς. Καμ
μιά νοσοκομειακή περίθαλψις, έπι-
δημίες τυφοειδοΰς πυρετοϋ, έξαν-
θηματικοΰ τύφου, δυσεντερίας, χο-
λέρας καί έλονοσίας, άποδεκάτι-
ζαν τα τάγματα αύτά. "Επρεπε νά
είσαι σκληραγο)γημένος καί γερή
κράσι γιά νά μπορέσης ν' άνθέ-
ξης, νά ξήσης. Μά κι' αν γύριζες
πίσιο, θά ήσουν ράκος.
Γιά ν' άποφύγουν, λοιπόν, τή
μαρτυρική αυτή έπιστράτευσί οί
Ραγιάδες τής Σμύρνης, στρατεύ-
σιμοι μά καί μή άκόμα στρατεύ-
σιμοι, προσπαθοΰσαν νά βροΰν κά
ποία σωτήρια λύσι. "Αλλοι κατώρ
θωναν κ' εφευγαν άπό τή Σμύρ¬
νη νύχτα, κρυφά καί άντίγενναίας
άμοιδής, μέ καίκι, πού τοϋς μετέ-
φερνε στή Χίο, τό πλησιέστερο
έλληνικό νησί. "Αλλοι, πού δέν
μποροΰσαν νά φύγουν, κρύ6ονταν
μέσ« σέ ντουλάπες ή καί μέσ' στά
ταβάνια χών σπιτιών τους, επί μή¬
νες ή καί ώς τό τέλος τοΰ πολέ¬
μου, αν δέν άνακαλύπτονταν άπό
τοΰς Τούρκους. Αύτοΰς τοΰς κρυ-
μένονς τούς ιονόμαζαν κατ' εϋφημι
σμόν, «ταβάν τα'μπουρού», 8ηλ«-
δή τάγμα τοΰ τα6ανιοϋ. "Αλλοι πά
λι κατάα ευγαν σέ είδών - είδον
μέσα. Καί μερικοί, μή άκόμα στοα
τεΰσιμοι, κατώρθωναν καί ποοσλαμ
βάνονταν σάν έργάτες στά έπίτα-
κτα έργοστάσια, στίς έπίτακτες
σιδηροδρομικές έταιρίες κ.λ.π.,
πού άνήκαν σέ "Αγγλους καί Γάλ-
λους. "Οπως στό
Κάρπετ» (αγγλ. =
«Όριέν'τατλ
«Άνατολ.ικός
τάπης», ταπητουργικός όργ α ν ι-
σμός), στά κλωστοΰφαντήρια, στίς
σιδηροδρομικές έταιρίες «Σμύρ¬
νης - Άϊδινίου» καί «Σ μύρνης -
Κασα'μπά» κ.λ.π. Μέ την έλ.πίδα
ίίπως, αν διαρκοΰσε άκύμα ό πό-
λεμος καί εφτανε ή μερά τής έπι-
στρατεύσρως τής ήλικίας τους, (>ρε
θοϋν τότε τοποθετημένοι σάν έπί-
τακτοι έργάτες, καί ΐσως, μή άπο-
σπαστοΰν άπό αΰτοΰ καί σταλοΰν Ί
στήν «Πέτρα. Τή σιυτήρια αύτη Ι
λύσι προσπαθοΰσα κ' έγώ νά έφαρ |
μύσιο. ι
ΟΙ γονεϊς μου συνδέονταν φιλι-
κά μέ τίς ο'ικογένειες των Άγγλων
Οΰίταλ καί Ρέτζιο, πού κατοικοϋ-
σαν στόν Μπουρνό6α (άριστοκρα-
τικό προάστειο Σμύρνης) καί διευ
θυντές τοΰ κλωστουφαντήριου, κον
τα στό Χαλκα - μπουνάρι (τεχνη
τή λίμνη ΰδρεύσεο)ς Σμύρνης, άρ-
χαΐα λουτρά τής Άρτέμιδος). Καί
τούς παρακάλεσαν όπως, έφόσον
καί τό εργοστάσιό τους αύτό ήταν '
στρατιωτικά έπίτακτο, προσληφθώ
καί έγώ έκεϊ άπό τώρα, πού δέν
είμαι άκόμα στρατεύσιμος. Οΰτιος
ώστε, δοαν θά φτάση ή μερά τής
έπισΐρατεύσεως τής ήλικίας μου,
νά βρίσκωμαι έκεϊ, τοποθετημένος
σάν έπίτακτος έργάτης γιά ν' άπο-
φύγω την αποστόλη μου στήν «ΙΙέ
τρα». *τ
Τό δέχτηκαν, λοιπόν, μέ μεγάλη
προθυμία καί προσλήφτηκα αυτού
άπό τόν Ίούλιο τοΰ 1917 σάν «ού
στάς» (μάστορης) σ' ενα τμήμη,
πού τό ελεγαν τα «Τσικρίκια»
(τσηκρήκ, τουρκ.^άνέμη). Καμ¬
μιά ε'ικοσαριά άνέμες, πού πάνιο
σ' αΰτές έογάτες καί έργάτριες
τύλιγαν την κλωστή, πού περίσ-
σευε πάνω στά μασοΰρια τής σαί-
τας, ΰστερα άπό τό φάσιμο τού
κάμποτ. Κ' επειτα την τυλιγμένη
αύτη κλωστή πάνο)· στίς άνέμες,
την έ'καναν μάτσα (κοϋκλες). Ή
άτομική μου έργασία ήταν νά επι
6λέπο> γιά την άπρόσκοπτη άπύδο-
σι των έογατών.
Πήγαινα καθημερινώς άπό τίς
7 τό πιιωϊ ώς τίς (ι τό βράδυ, συ-
νεχής εργασία, μέ μισή ωρα άνά-
παυλα γιά τό μεσημεριανό φαγη-
τό, ποϋ τό δικό μου τό εφερνιι μα-
ζί μου άπό τύ σπίτι. Καί, γιά συγ-
κοινωνία, στόν πηγαιμό επαιρνα
τό τοαΐνο άπό τόν σιδηροδρομικό
σταθμό ιοΰ «Μπασμδ - χανέ» γιά
τϋ Χαλκα - μπουνάρι. Καί στόν
γυρισμό, κατέ(>αινα πεξή άπύ τό
Χαλκιι - μπουνάρι στή «Δεκάρα»,
Λπό οπου επαιρνα τό τράμ γιά την
ΙΙοΰντα. Κι' άπό την Πούντα πά-
λι, άλλο τράμ, πού διάσχιζε ολο
τό μάκρος τής ΙΙροκυμαίας καί
κατέδαινα στή στάσι τοΰ καφενειον
/| «Άλάμπρα», πού δέν άπείχε πο-
λύ άπό τό πατρικό μου σπίτι.
ϋ τίς 10 Ίανουαρίου 1918, μοΰ
δόΗηκε, επί τέλους, προσοιρινός
«Οεσικας» (πιστοποιητικό) άπό την
τουοκική στρατιωτκή Έπμελητ·εία,
ποπ στήν δκαιοδοσία της άνήκαν
τα έπίτακτα ΰτραντουργεΐα. Ό (1ρ-
σικ&ς αΰτός εγραφε γιά μενά:
«Μόλις Ρ(ΐη6ος, άκόμα μή στρα-
τεοσιμος, εγγεγραμμένος σάν ΰφαν
ιής των έπιτάκτων ύφαντουργείον
Σμύρνης, μέ αριθμόν μητρώου
Ή καθημερινή ταλαιπωρία τής
Οιαδρομής, ί| κουραστική όρθοστα-
οία στήν έπίβλεψι τής εργασίας,
ή άνθυγιεινή άτμόσφαιρ(ΐ τοΰ έργο
στασίου ή εύθύνη μέ σοβαρά έ-
ιωκόλ.ουθα καί ή ίπαφή μου μέ
ψιωχό έργατικό κόσμο, ολα αΰτά,
Λου σύμφονα πρός την άνατροφή,
τή» μόρφωσι καί τα 'ιδανικά μοΐ',
πρωτη φορά 6γαίνοντ(ΐς σέ περι-
6άλλον φτοιχών διοπαλαιστών, κλύ
νιοιιν υγεία καί ήθικό. Κα£ μ' δλ<ι ΐαΰτα, ήμουν ύποχρει,ιμένος νά πή γαίνω. 'Ωστόσο, ή καθημερινή μυυ αύτη έπαφή μέ τοΰς φτωχούς αύ- τούς Ρωμνιούς έργάτες, λίγους άν τρες καί πολλές γυναίκες καί παι¬ δία, μέ δίδαξε πολλά. Μ' ?κανε νά γνοιρίσο) τή 6ιοπάλή τους, τή νοο- τροπία καί τίς σννήθειές τους, πρα ματα πού δέν θά μποροΰσα νά μά- θι» μέ άλλο τρύπο. Γιατί οί γο¬ νεϊς μου ήσαν αύστηρών ήθών καί, ('ος την ήλικία έτούτη, πού εΐχα φτάσει, μδς άπέτρεπαν, έμένα καί τ' άδέρφια μου, νά σνναναστρεΓρό- μασΐε μέ τέτοιας τάξειος κόσμο. "Οσο, λοιπόν, περνοΰσαν οί μή- νες κι' ό πόλεμος δέν τέλευε, τόσο καί τύ φάσμα τής «Πέτρας» μεγά- λωνε μπρός στά μάτια μου. Εϋ- ιυχώς μέ κράτησαν καί δέν μέ έ'- «ττειλαν στήν «Πέτρα». Στίς 3 Ι¬ ουλίου τοΰ 1918, μοϋ δόθηκε μόνι- μος βεσικάς μέ την (ριοτογραφία μου άπό την τουρκική στριχτιιοτική Έπιμελητεία καί θειορημένος άπό ιό γραφεϊο τοΰ ύπουργείου των Στρατιωτικών. Ό πόλεμος δμως εκλινε πιά υπέρ τής Άντάντ. Καί σέ 4 μήνες, δηλαδή τόν Όκτώ- 6ριο τοΰ 1918, ή Τουρκία, άφοϋ είδε πώς νικάται άπό τούς Άγγλο γάλλους στήν ΙΙαλαιστίνη, κοιί πώς οί έλληνο - άγγλο - γαλλικές με- ραρχίες εΐχαν φτάσει κατάμάκρος ι ου "Ε6ρου καί άπειλοΰσαν την Κο>νσταντινοΰπολ.ι, άναγκάίΐτηκε,
τύτε, νά ΰπογράι|ιη άνακιοχή μέ
τούς "Αγγλους στίς 31 Όκ.τωθρί
ου 1918 στόν Μοΰδρο τής νήσου
Λήμνου. Κ' ετσι υστερα άπό 1Γ>
μήνες ύπηρεσία στύ κλο^στοϋφαντή
ριο, άπολύθηκα κ' έγώ μαζί μέ
τούς δλλους στρατευμΕνους.
(Συνεχίξεται)
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΜΕΧΡΙ 15 ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΤΟΤ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ
Δι* ύπογραφείσης κοινής άπο -
φάσεοις των ΰπουργών Έμπορίου
κιχί Γεοιργίας παρατείνεται μέχρι
τής ΙΓιης Αύγουστον ή διά τής Έ
λαιουργικής Ε.Π.Ε. ενεργουμένη
κρατική παοέμ(ίασις συγκεντρώσε
ως έλαιολάδου τρεχούσης έσοδεί -
άς 1968—1969.
ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΜΑΘΗΜΑ
Ή πεοιστροιμκή πλεκτομηχανή τώ ν εργοστασιον Ονάϊλντ Μέλλορ
Μπρούμλεν έλαβε τό πρώτο (1ρα(> εϊ είς τόν προκηονχθεντα δκιγιυνι-
σμό υπό τού 2νμ6ουλίου Βιομηχ νικοΰ Σχεδίιυ τοΰ 1909
'Κθνικοκοινωνικά θέματα
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑ
Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΙΙΡΟ ΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. "Ιωάννου Α. Βερνάρδου
Ε'
Διά μέσου των αιώνιον ή Όρ-
θύδοξος τοΰ Χριστοΰ 'Εκκλησία
έχειριχγώγησε τό ελληνικόν "Ε-
θνος, είς την ιστορικήν τού πορεί
αν έν μέσω άκανθών καί τριβό-
λιον. Άπό την υπέροχον δράσιν
της καί την ιεράν της παράδοσιν
περιλαμθάνουσαν καί άφθόνους είς
αίμα θυσίας μεγάλων καί κατοτέ-
ρον κληρικίόν, έμπνέεται καί ή
σύγχρονος Όρθόδοξος Έλληνική
'Εκκλησία, ήτις συνεχίζει τό μέγα
έθνικοχριστιανικόν έργον της, τό
οποίον δμως σήμερον είναι δυσχε
ρέστερον πάσης άλλης ίστορικής
περίοδον, διότι:
1.— Αί υλιστικαί θεωρίαι καί
είς ταύτην Οασιζόμεναι διά την έ
ψαρμοκήν τον ιεχνικρατικαί άντι
λήψεις εχουν έπιδράσει είς την νο
υτοοπίαν ήλικιομένον καί νέριν,
είς τρόπον ώστε πάντες νά κατίχ-
στωσιν περισσότερον άπαιτητικοί
διά τε τούς έποικοδομητικούς λό-
γους καί τα εργα των έκκλησια-
στικών παραγόντον πρός καλλιέρ¬
γειαν, συντήρησιν καί εξύψωσιν
της χριστιανικής πίστείος. Δέν ί·-
παοκουν πλέον τό τΐ'πικόν της θεί
άς λειτονργίας μόνον καί τα κα-
τηχητικά σχολεΐα, οΰτρ τα προχεί
ροι, ονντασόμενα κηούγματα τού
θρίου λόγον.
Σήμερον απαιτεϊται σοίΐαρά με
λ.έτη καί πρυπαρασκευή άποδεικτι
κων άλλά καί άπολογητικων κηρν
γμάτον, πρός ανατροπήν των νλι
στικών θεοιριών καί τής άθεϊστι-
κής των κομμουνιστόν προπαγάν¬
δας. Απαιτεϊται οί άνώτεροι καί
κατώτρροι κληρικοί ν' άναλάδοΐ'ν
Εντονον κοινωνικόν έργον, προσεγ
γίζοντες διά προσιοπικων έπισκέ-
ψιιον δπον δεί την ανθρωπίνην
δνστνχίαν δοηθοϋντες διά λόγου
άλλ.ά καί δι* έ'ογίον την άντιμρ -
τώπισίν τής.
2.— Μικροί καί μεγάλοι σήμρ-
ρον έπηοεαξόμενοι έκ τής υπέρ -
μέτρος έλενθεριαζοΰσης κοινωνι -
κης ζοιής, έκ των άνεξελργκτοις
σι>ντ(ΐσσομρν(ο >■ καί κνκλοο, οροΰν -
τον έντΰπίον, είς τα όποία έκθει
άζεται καί διαί[ημίζεται δι' έμπο-
ρικούς λόγονς ή σιχρκολατρεία, ή
εξαλλος διασκέδασις, ή πάσης (|ύ
σΡ(ος καί ποιότητος ήδονή έκ των
πορνολαΐρικών κινηματογραφικόν
έργον ή άλλων, είς τα όποϊα ήρο)
ηποιοΰνται άπαίσιοι κακοποιοί καί
ΐΊΜαιοποιοΰνται η αμαοτίιχ καί τα
υθίΐϊιι ενστικτα, μικροί καί μέγα
ά(διά(τοροι πρός την Εκκλησίαν
καί την άνεπαρκή πλέον δράσιν
ι ής. την μή Ικανοποιοΰσαν τάς
νυχικάς τοιν ανάγκας, ή έπικρι -
Ταί, σαρκασταί κ<χί άρνητ<ιί ταΰ- ιις· Δι' αΰτούς τοί'ς λόγους είναι απαραίτητον δπος ί| Πολιτείιΐ, ή διοικοΰσα 'Εκκλησία καί οί κληρι /ίοί παντός (ίαθμοΰ λάΙΙουν καί έ- ιραριιόίΐονν εν τή Κοινονία τ' ά- Λαιτοΰμρνα χιλ υπό των περιστά- σειον νπιχγορευόμενα μέτρα, πρός διαπαιδαγώγησιν καί χειραγώγη- ΐίΐν τής άνηούχου νεολαίας, διά ιής οποίας θά οΐκοδοιιηθή τό μέλ λον τοΰ "Εθνους μας. Ή σϋγχοονος νεολαία ?χϊΐ ά νάγκην κατανοήσεος των άναγκον *ίαί των άνησυχιών της, άπό τού, ιιεγαλντέρονς της. Ανάγκην καθοδηγήσρος καί πρυ οτασίας, ανάγκην οίκογρνεκχκής, •ατικής καί θρησκεντικής μεοί μνης διά την άντιμρ'ώ.τισιν και ίπίλ.υσ.ν των προΐίλημάτιον της, ή θικων τε καί υλικων. Άκύμη δέ· Λθ,ί την πειθαρχίαν, περί τής ό - ποίας ώμίλησα ρν άρχή τών άοθρ. ευχαρίστως κοί μετ' ϊύγνομοσίι - νης άποδέχεται, εφ' δσιιν επιΓια- λεται πρός οττελύς της, άρκεϊ και ημείς οί μεγαλΰτρροι ν' άναγνιορΐ ξιομεν την πειθαοχί(χν ώς εθνικήν «αί κοινωνικήν ανάγκην, νπ' όψιν ρχοντρς δτι ή άπύλ.υτος κπί άνε κΡλεγκτος έλρνθερίΐχ των άτόμοιν καί τών κοινοινιών, μικρόν απέχη τής άναρχίας. ΙΩ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Ίστορικός Συγγριιφρίις γΝΩΤΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ τής Συνεργάτιδός μας Κάς Νικ. Κ. Γιαννακιδου Ή "Ενωσις Έλλήνων Λογοτε- χνών συνεχίζει τίς συνεστιάσεις ' της κάθε Παρασκευή στό παραλια κό Κέντρο «ΕΝΤΕΝ» δπου συγ - | κεντρώνονται τα μέλη της μέ επι κεφαλής πάντοτε τόν άκούραστον Πρύεδρύ της, τύν εξαιρετικόν συμ πατριώτη μας κ. Άπόλλωνα Λε- Ι ονταρίτη, τόν άφθαστον ποιητή πού μιλάει άκόμη στή ψνχή μας τό ώραιότατο ποίημά τού «ΣΜΤΡ ΝΗ» άπ' τή συλλογή τού: «Στή γνώριμη "Οχθη-·>, πού γιά τα πε-
νήντα χρόνια τής λευτεριάς τής
Σμύρνης μας, άφιέροσε στύ φύλ
λο τής 1ης Ιούνιον έ.έ'. τής πα¬
ρούσης εφημερίδος.
Τί ώραϊα λ.όγια πού βγήκαν άπ'
την εϋγενικιά ψυχή τοϋ ποιητοϋ,
γιά την γλυκειά μας Σμύρνη, την
Σμύρνην των προγόνων μας μά
καί των απογόν«>ν μας! Μάς πε-
ριμένει νά γυρίσ(ΐ)με... δπος ώοαι-
ότατα τό λέγει ό κ. Λεονταρίτης
καί θά γυρίσουμε μιά μερά!... |
Καί γράφει ό δφθαστος ποιη -
τής:
«Τό ξέρεις, Σμύρνη, καί τό ξής.
'Ενάντια σΐό χρησμό
— «πάλι μέ χρόνια μέ καιρούς»—
τίποτα δέν προκόβει
καί μέ τό βλέμμα σου άντικρύ,
άδάκρυτη Νιόβη
τών οίθργικών σου καρτερεϊς,
παιδιών τό γυρισμό!»
Ναί, Πατρίδα μας γλυκειά, θά
γυρίσουμε πίσω, γιατί τό ποθεϊ ή
ψνχή μας κι' έσύ μάς περιμένεις!
Νίνα Γιαννακιδου
Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
(Λτο)ογική ίδραίοιση τής 'Ελλη-
νικης Πνευματικάς αϊσθήσεκος τής
Ζιιιής, ή όποί(χ διασφαλίΐει τό
ύπερχοονικό, διϊστορικό νόημα
τί;·
Γιά τόν λόγο αυτόν αλλωστε
ή άυχιιίιχ Έλληνική Τραγοιδία
εχει λειτουργικό ήθικό κοινωνικύ
χιχρακτήριχ, πού στήν έποχή μας
ι'ιδικώτερο είναι άνάγκη νά συν-
ειδητοποιήσουμε·
Λιότι τόσο ή μονομρηής ήθικο-
Ορησκειιτική — εξοκοινονική —
έρμηνεία τοΰ τραγικοΰ Λόγου, δ-
ου καί ή στρνή πολ.ιτική τού ά-
πύδοση, ώσι';ν αυτή ποϋ προσιιέ-
ρρι η 'ίστοοικουλιστικη μαρξιστι-
κή άντίληιί'η, εΙν<χι έξ ίσον άπο- Ξρνι»σρις τή; (ΐι'ιθεντικής τού οΰσί- ας. 1ο αρχαϊο Οε:ατρο άπρτέλεσε ά- «χμφΐσθήτητιχ κοινωνικη λειτουρ- γία, δχι, δμος» ώς όργανον συγ¬ κεκριμένον Πολιτικών έπιδιώξρ- ιον, άλλο ώς πίΐιδρυτικύν ύψιστον μέσον της προσωπικάς πνενματι- κής ζοιής καί τής κοινοινικής συμ- 6ιώσειος 'Ενιαία. Γι' αύτό καί κά- θρ σύγχρονη οκηνική έρμηνεία τής Άρχαίας Τριιγωδίας, πού δέν έκ- πηγάζρι άπό μιά τέτοια συνειδη- τοποίηση, παραίΐλέπει έκεϊνο ά- κριίΊιος ποϋ μπορεϊ νά προσφέρη ό 'Ελληνικός Τραγικός Λογυς καί πού ιδιαιτέρως σήμερο. εχει άνάγ¬ κη ό κύσμος μας. Κι' αν στά χρύνια μας μπορεί νά γίνη λόγος γιά σύγχρονη πνευ- ματική παρουσία τοΰ 'Ελληνισμοΰ σέ ο'ικονοιιική κλίμακα, ή άρχαία Έλληνική Τραγωβία δασικά μας παρέχει τό άνθροιπολογικό όντολο· γικΛ όάθρο γιά την έπίτευξή της. Πολύ δέ περισσότερο μάλιστα δ¬ ταν ληφθή ύπ' δψη δτι μέ την λα- ίκή νεοελληνική όρθοδοξία, τό Δη- μητικύ τραγοΰδι καί τούς νεοελ- ληνικούς μουσικούς ρνθμούς, πη- γαία καί ζωντανή εχει φθάσει (χΰ- τή ή πνευματική αίσθηση επί τίς ήμρρες μας, χωρίς νά έχη υποστή άκόμη την διά6ρωση τής τεχνι- κιστικής δουλείιχς τής έποχής. Στά πλαίσια δμως αυτής τής γενικώτερης πνευματικής άποστο- λ.ής τοΰ 'Ελληνισμοΰ, τό «μέγιστον Ελληνικόν μάθημα» αποτελεί καί άποκτά μάλλον μία ξεχωριστή ση- μασία στήν κοινονική — Πολιτι- κή περιοχή. Διότι αν τό τραγικό πνεϋμα απετέλεσε τόν ήθικό εξο- πλισμύ τοΰ 'Ελληνισμοΰ εναντίον ^■οΰ (ίαρίΊίΐρισμοϋ στήν άρχαιότη- ττα, τύ «ο ϋ σ ι ώ δ ε ς σ τ ο ι- χ ε ί ο» τοΰ Τραγικοΰ Λόγου, δίνει καί πάλι στήν έποχή μας την «ΙΙυρηνική Άρχή-» γιά την αντι¬ μετωπίση τής κοινίονικής πνενμα- τικής της κρίσεοις. Πραγματικά: ή άποτροπή τής «"Τβρεως"·) στόν κοινονιχοπολιτι- κύ τομέα παρέχει στό σταθερώτρ- ρο θειιέλιο τής Δημοκρατικής Πο- λιτείας εναντίον τόσον τοΰ άπο- λνταρχισμοΰ όσον καί τοΰ άναρ- χιβμοΰ. Διότι ή συγκεντρώση τής ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ. ΒΡΕΤΑΝΜΑΝ πολιτικής έξουσίας σ' ενα ή ολί¬ γα πρύσοιπα — πού είναι τό χα- ρακτηριστΐ"/ό γνώρισμα όλον των αύταοχικών κκθεστωτων — άλλα καί ή άντίληψη τής ελευθερία;, ποΰ όδηγεϊ μέ την άσΐ'δοσία στήν κοινονική διάίΐροιση κιιί άναρχία, άποτελοΰν την δίδΐ'μη πολιτεκχκή εκφράση τής «"ΤίΊοεως», άπό την οποίαν πάσχει ή έποχή μας· Γι' αύτό μιά Δημοκρατική 11ο- ι λιτεία θεμελιομενιι πάνο) στίς ζωτικες ελληνικάς πνευμ(ΐτικές ά- ξίε;, είναι ή πιό όλοκληρομένη α¬ παντήση στο σύγχοονο Ίστορικό αιτημιχ, πού ζητοϋν νά άποπνίξουν ή «Λτμοκοατία^ — ποοσΐΜπεΐο τοΰ όλοκληοοιτικοΰ άπολυταρχισμοϋ κιιί ή ^Λημοκρατία», ττού έπιτρέπει θε ομικά πολιτικά τόν κοινωνικό ά- ναρχισμό. Ή πολιτειακή όργάνοι- ση τής Ελευθερίας όλιυν τών πρόσωπον τής έθνικής Κοινότητος — μέσα σέ μιά άντι- ολοκληοοτική καί μή καταχρηστι- κή Δημοκ.οατία — αποτελεί την πιό ανθεντική νλοποίηση τοΰ με- γίστου ελληνικόν μαθήματος στόν πολιτικοκοινιυνικό τομέα. Μέ τό πρϊσμα αΰτό συνιστά τραγική εΐρονεία τό γεγονός δτι σέ χώρες πού εΰδοκιμΓΪ ή μία ι) δλλη μορφή τής πυλιτειακής ν- I βοεος συγκροτοΰντιχι «Έπιτροπή ουμ,ιαραστάσεως γιά νά 6οηθ)]- σοιη· τύν έλληνικό λαό νά ξαναφέ- I ρη την Δημοκρατία ο [όν τόπο πού γεννήθηκε, την ώρα ακριβώς Λου έδω ρχει άναληφθή μιά Ιστο- ς>ική προσπαθεία νά ο'ικοδομηθή μρ-
θοδικά σέ γρρά θεμέλια μιά γνή-
σκχ Έ λ λ η ν ι κ ί| Δημο¬
κρατική
II
ο λ ι τ ρ ί α
χοοίς τίς διαστοαθλώσεις τής
μιά,ς ή τής αλλης άποχρώσειος.
Άλλ' εάν ή συμφρροντολόγος «Ί-
δρολογική» έκστρατρΐ(ΐ τού έξοιτε-
«.ΐικοϋ ϊητεί νά ποοσλάβη «μΐ'θι-
κή προέκταση», έπικαλουμένη την
«Έλληνική γέννηση τής Δημοκρα¬
τίας», εμείς πού εχουμρ ζιοντανή
την ελληνκή (χϊσθηση μρσα μας,
(κΐείλουμε· νά Γπιτελεσοΐ'μρ στόν
(ίοάχον αυτόν τό χοε'ος μας στύ
άκέραιο. Διότι επί τέλους — ό¬
πως πάλι ό Ήράκλειτος λεγρι
«Ού δεί ώς παΐδας τοκεώνων>,
«δέν έπιτορπρται ώς παιδία των
πατεράδον μας» νά ανεχώμεθα
νά μάς άντιμετωπίξηυν οί ξένοι
οστ:· ίδεολογικά νά μάς κηδεμο-
νεύουν.
11 ιραγική έμπειρία της προε-
παναστατικής φενάκης — τής τε-
οατώδονς ίκείνης συνθέσεος τοϋ
κοινωνικοϋ άνιιοχισμου και τοΰ
πολιτικοΰ φεουδαρχισμοΰ στύ τελ-
μα τής ύποαναπτύξεως — υπήρ¬
ξε· μέγαν «Πάθος>, ώστε νά όδη-
γηθοΰμε χορίς ταλάντευση στο
μέγιστο Έλληνικύν πολιτειακύν
«μάθος» — γιά μάς τούς Ιδιον;
καί γιά τούς δλλονς, άλλά καί
γιά την νεολαία μας όπως πάντα.
Αθήναι 21)7)(ΐί>
Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΡΗΙΜ^ΑΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
ιΣ"ν£χεια έκ της 1ης σελίδος)
μασμόν καί την εκτίμησιν τής κοι-
νωνίας τοΰ Πειραιώς καί τών Ά
Ηηνών, ώς καί τών πολιτικών και
εκκλησιαστικήν άρχών, έπαινοΰμε
νος ΰπύ τοϋ Τύπον διά την δράσιν
τού καί φερύμενος ώς παράδειγμα
πρός μίμησιν είς τούς λοιπούς κλη
ρικούς. Έκτός τών κατηχητικών
σχολείων, ί'δρυσε ί>ι6λιοθήκας τών
έκκλησιών, ένοριακήν οίκοκυρικήν
Σχολήν καί Ιατρείον ("Οσιος
Νεΐλος), πρός θεραπείαν τών πό
λυαρίθμιον τριιχοιματικών τής ένο
ρίας, άρνηθείς υλικάς προσφυράς
πλονσίοιν ένοριτών καί. δαπανήσας
έξ ίδίιυν αποκλειστικώς διά την
ίδρυσιν καί οργάνωσιν τοϋ Ίατοεί
ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΥΜΒΟΎΛΙΟΝ
ΤΗΣ ΕΘΝ. ΜΝΗΜΟΣΤΝΗΣ
Τύ άναδειχθέν έκ των τελευ¬
ταίον αρχαιρεσιών Νέον Λιυικη-
τικύν Συμβούλιον τής Έθνικής
Μνημοσύνης, συνελθόν κατηρτίσθη
είς σώμα ώς εξής:
ΠΡΟΕΔΡΟΣ, Νικ. Μανονσης
ΑΝΤΙΠΡΟΕΑΡΟΙ, Χρ. Σολο-
μΐονίδης καί Κοιν. ΓιαΓίάσογλου
ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΤΣ, Άριστ.
Κωνσταντινίδης
ΤΑΜΙΑΣ, Σωκράτης Σινανίδης
/αί ΣΤΜΒΟΤΛΟΙ, Γεώην.ος Γε¬
ωργιάδης καί Φώτιος Οϋλκέρο-
γλου.
ΝΙΚΟΛΟ ΜΑΚΙΑΒΕΛΛΙ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
ν/αστηματικύς δεσμός, πού οί *ν-
Ποιοποι δντας κακοί, σέ κάθε περί
στασι πού τούς συμφέρει, τύ κό-
ατι»ν |φο6έρα τήςτιμωρίας, ποΰ δέν
.ιαύει ποτέ. (Ήγεμονάς, σελ. 8.">
Κκδοσις Γαλ.αξία)1
Λέν μποροΰμε λοιπόν νά δεχθοΰ
μ κ την άποψι δτι ό Μακιαβέλλι
είναι απλώς ενας ώμά ρεαλιστής.
Λολιτειολόγος καί δτι οί διαπιστώ
| σεις τον είναι κανών άπαράίίατος,
·<λν'ιθεια μέ παντοτεινή άξία. Λεν έ'χει σημασία άν ήγέτίχι ποϋ έφήρμοσαν τίς συνταγές τού, έπέ- τυχον θείΐματικύ «σκαοφάλομα»! Τοιύ ήταν δμος τύ τέλος των πε οισσοτέοοιν; Ό κάθε ΰποστηρικτής καί θιιι- σώτης τοϋ Μακιαβέλλι δέν μπορεϊ τιιπά νά είνι/ι έ'νίχς στυγνύς άμο μαλιστής κ.(χί άς ίσχυρίςεται μέ σο αισΐικά έ.ιιχειοήματα ότι τύ εργο τοΰ Μικιαβέ·//.. ίξει-,'.ονίζπ σοστά τϊιν πρ(χγικχτικύτητ(ΐ πού ένοχλεί ναί δτι ή καταδίκη τοΰ έ'ργου αΰ- τοΰ θά ίσοδυναμοΰσε μέ την άπελ τισμι'νη χειρονομίΓ'. τής «γηραιάς κυρίας^ ποΰ θραύει τό κάτοπτρ'ο, έπριδή δέν ρίναι Ίδιατιρρος Ρΐ''χα οιστημρνη άπύ τύ ρίδολο πού τής παρουσίαν. Μάς θιιμίζοΐ'ν άκόμη καί τό Φοριδρρίκο τό Μεγιχ πού είχε σι·γγοάι|'ει τόν «Άντιμίχκια- ΰίλλι·» ίνίϊ δταν ανέλαβε την έξου σία ετήρησεν επιμελώς τίς όδηγί- ες τοΰ Φλορεντιανοΰ πολιτικολό- γου ■/·; δτι έ.-τέτυχε χάρις σ' αύ- ΐίς πλήρινς, διότι δυστυχώς — πμοσθρτυυν — «Άνάγκα καί θεοί πείθονται». Ποιό ήταν δμως τό τέ λος τού άνθρωπον αντοΰ; — πού ανεδείχθη ενας ίκανός ήγέτης, κα- τιι την γνώμη μας δχι, διότι δέ- χθηκε τούς άφορισμούς τον Μ(χ- ■'ΐιΐβέ/.Αΐ, αλλά χάρις σε πολλές άλ Αι·ς Ίδιότητε'ς τού κ<ιί ά'λλους πολ ?ου; πιιράγοντες. Πέθανε συντρο (μά μέ τούς σκύλλους τού, γιατί πίστειιρ ϋτι δέν είχε οίτε ένιχ <(ί- λι άνθροιπυ. Καί ό ανθριοπος πού έπλάσθη χ·ιτ' ε'ικόνα καί όμοίιοσι τοΰ θεοΰ, Λέν είναι μόνον σώμα. Είναι καί ψυχη. Ότι εχει άξία στύν ('ίνθρο ττο είναι ή ΨΤΧΙΙ. "Οταν ή άξία ιχότή χ(χθή ό ('ίνθροιπος άπετυχε οτη ζιιιη το'. "Εμεινε στειρος, δέν ί'οιιισε καρποφορί(ί. Είναι μεγάλ.η ιχλήθθεια, δτι οί ήθικές δυνάμεις είναι κατά πολύ άνώτερες απύ τίς υλικές. Τριάντα αίώνοιν Ίστορία, ή Έλληνική, εχει χιλιάδες παραδεί¬ γματι ν« μάς επιδείξη γιά νά θαυ μάσουμρ τύ μργαλεϊο τής άνθρώπι ν,;ί Μ1|1Χή:· "^ Μακκιβίλλι δυσ - τι/.ώς στον <Ί1γεμόνα» τού κακο ποιεί την Έλληνική Ίστορία μέ ά Μΐκρίίιεια. Οτάνρι στή (ϊναισχυντία νά Ι - σχνρισθή δτι ό Μέγας σνμπατριώ- ■ ιις μιις Άλέξανδρος «Έπριδή θε ωοοϋνταν μαλθακύς καί άφήνουν- τιιν νά κυ(>ερνηθή άπό την μητέ-
ρ(ΐ τού, πρριεφρονή&ηκε καί ό
Στρατός συνωμότησε εναντίον
τού καί τόν σκότί'ΐσε!»
Κλείνοντας τύ σύντομο αΰτύ ση
μείιομά μας, έπ' εύκαιρία τής συμ
κληρώσεως 300 ακριβώς ΐτών ά¬
πό την ήμέρα τής γεννήσεως τοϋ
'ϊταλοΰ φΐλοσύφου Νίκολο Μακια-
(,ελλι, δέν παραλείπουμε νά προσ
θίσουμε δτι στά δρια ενός σημει
<·>μο.το;, όπως τύ παρόν, είναι ίν
Ιϊλώς Αδύνατον νά ταξινομήση κα
νείς τύν πολυσύνθετον καί πολι -
σχιδή αύτύν Λνδρα, τύν πολιτικόν,
τύν διπλωμάτη, τύν ίστορικό, τύν
θεατρικύ συγγραα,κχ, τύν φΐλόσο-
φο, κ.λ.π.
Καί νά τονίσουμε άκόμη, δτι ΰ·
πάρχει Θεύς «*Ός τα πάνθ' όρά».
αί μπορεϊ ένίοτε ν' άργή, άλλά
ποτέ δέν λησμονεϊ.
ΛΑΜΠΡΟΣ Π. ΤΟΤΦΕΞΙΙΣ
ου. των Ιατρών παρεχόντων δο-
ρεάν τάς πολυτίμους υπηρεσίας
των.
"Ολίγοι έκ τών ένοριτών τοΰ Ί
εροΰ Ναοΰ τοΰ Όσίου Νείλου ΐ-
γ_νό)ριζον δτι ό "Οσιος υπήρξαν
ΆΗονίτης Μονιχχύς καί ότι ήτο ου
νωνυμος μόνον τοΰ Άγίου Νείλου,
τοΰ Αίγυπτιώτου. Τύ θέμα τούτο
έθεώρησεν ορθόν νά τακτοποιήση
ο π. Λοιρόθεος δι' εΐδικοΰ κηρό-
γματος τό οποίον έκαμεν έπ' ά'μ-
(ίονος, λαβών δ' αφορμήν έκ τής
περιπτώσει,); έκείνη;. απηνθνν"--
θερμήν παρίχκλητικήν επιστολήν.
;ιρύς την Ιεράν Μονήν τής Μεγί¬
στης Λαύρας, ήτις Οιατηρεϊ έν ει'
λαβεία τα Ιερά λείψανα τοΰ Ό -
τίου Νείλου, καί ήτήσατο δπος ίϊ
αυτών έκχιυρηθή είς ΰπάρχοιν είς
κεχωρισμένην θήκην (ίραχί(ΐ)ν το",
πρός τύν φερώνυμον Ιερόν Ναόν
ιυΰ Πειραιώς χάριν των πιστών.
Ή παράκλησις τοΰ π. Δοιροθέου,
διατελέσαντος τροφίμου της κατά
την έφηβικήν τού ηλικίαν, εγένετο
άποδρκτή καί ενεκρίθη υπό τή; Ί-
ερας .Ιυναςεος ή έκχώρησις.
Οί έ^τ^τροποι τοϋ Ίτροϋ Ναοΰ
τού Όσίου Νείλου Πειραιώς έξε
δήλοσαν τότε περιχαρεΐς την πρό
Οεσίν των, δπως καταβάλουν έ-
κεινοι τάς δαπάνας τής μεταφο -
ρας τοΰ Άγίου λεη|'άνο·>. Άλλ' ό
;ΐ. Λιυρόθεος ηρνήθη σταθερώς ν'
αποδεχθή τουτο καί διέθεσεν εξ
Ιόίων τα γενόμενα έ'ξοδα. Μετέβη
δέ είς τύ "Αγιον "Ορος καί μετέ
ψε,ρε. τόν αγιον βραχίονα είς τόν
Πειραια ό ϊδιος. Έκεϊ
(V
εγένετο
Λάνδημος ή ύποδοχή τοΰ πολυιί-
μυυ λείψανον, όπερ έκτοτε οιατν-
λάσσεται έντός τοΰ Ίεροΰ Ναοΰ
τοϋ Όσίου Νείλου.
Είναι πολλοί οί προιστάμενοι ό
Λλών να[ έν πολλοϊς πτιοχών ίνο
ιίΐιχ/ών ναών, οίτινες κατώρθωσε
μέ μηδαμινά μέσα κια έντό; έλ.ι
χισ'ων έτών νά Ίδρύσουν οίκιικυ-
Οΐκάς σχολάς, βιβλιοθήκας, Ια-
τρείιχ, θεάρεστον ίίντιος Εργον <»ά ι-ίχον προσφέρει, εάν ήσαν πολλκ' οί κληρικοί οΐτινες θά έμιμοΰντο τόν υπέροχον π, Δωρόθεον. Άλλ' ,χύτύς ήτο πάντοτε ό πρώτος χη- οηγός. "Εδιδε τα πάντα κια ήνΐι- λίσκετο πρώτος είς την άγαθοερ γίαν, ώστε ήτο αδύνατον νά εόν άντικρύσουν κατόπιν οί ένοοΐτ." ^ τού καί ν' άναζητήσουν μιιτκίως δι καιυλογίας διότι δέν τύν εμιμήθ·;- «αν. Ιό μυστικύν τοΰ π. Δωροθέου <χθτύ ήτο καί είναι: νά μή περιο- υίθετιχι εί; παχυλούς, πομπώδεις κενοϋς λόγους, άλλά νά δίδη καί κυπιαςη καί ταλαιπωρήται καί σομ πασχει μετ' αύταπαρνήσεως, έπι- μυνης καί σεμνύτητος, ύστερον δέ νά πρητρέπη τύ πνευματικόν ιοιι .ΐοΐμνιον, νά τόν μιμηθή. Ποίος, λοιπόν, θά ηρνείτο; Ι Αλλ' είναι καί ή εμφάνισις ί- ιΐς έπισΰρει την προσοχήν καί έ Λΐβάλλεται χορίς νά τό έπιδιώκη τις. Είναι ό τρόπος ζο)ής τόν ύ ποίον οί άν.οι βλε.-το'ν, παρακτ. λουβοΰν καί δς μή τόν σχολιάζουν. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Ιούλιος.— Ό κ. Απόστολος Ράντσιο; έκ θεσσαλο νίκης, παρηκολούθει είς την Σχο¬ λήν Κτηνιιχτρικών Επιστήμων τοΰ Πανεπιστημίου τοΰ Μποίστολ, επι στημονικάς μεθόδο>·ς διακρίσεως
τού νοποΰ κρεατος άπό τό άπο.πα-
γο)μένον κατει|»υγμένον κρέας. ΊΙ
Σχολή (χίτή, ή όποία έδρεύει είς
Λάγκφορντ, είνιχι ενα άπό τα κυ¬
ριώτερα Ίνστιτοΰτα έρευνών τή;
Πρεταννίας. Ό κ. Ράντσιος, ή κν
ρία έργασί(χ τοΰ όποίου είναι ό ε-
λεγχος τροφίμον τοϋ έλληνικοΰ
Στρατοΰ, αφιχθη είς Βρεταννίαν
περί τό τέλος παρελθόντο; Δεκεμ
βρίου, μέ ύποτροφίαν τοΰ ΝΑΊΌ,
διά νά σπουδάση είς τό ίνστιτοΰ
τον έρευνών κρεατος, πού ΰπάγε-
ται είς τύ πανεπιστήμιον τοϋ Μπρί
στολ. Τό ίνστιτοΰτον άσχολείται μέ
την συντήρησιν καί χειρισμύν τοΰ
ζρέατος καθώς καί τα ι(ιυγεϊα. Δι-
αθέτει σφαγείον, μεγάλην αϊθου-
σαν διά πειράματα καταψύξεος ή
καπνίσματος, τεχνολογικόν έργα-
στήοιον καί σειράν δωματείων -
ιρυγείίυν, ρυθμιζομένης θερμοκρασί
α;, διά πειράματα άποθηκενσεως,
τα όποία καλύπτουν 6.039 τετρ.
μέτρα. Έκτός τών πολλών έργα-
στηοίων δι' έρρύνας, ύπάρχει καί
πειοαματικόν μαγειρεϊον ώς κιιί (ΐϊ
θουσα δοκιμής φαγητον διά^ τον
έλεγχον μέθοδον μαγπρική; καί
ποιότητος φαγητόν.
«•Τό Ίνστιτοΰτον Λάγκορορντ»,
είπεν δ κ. Ράντσιος, «είναι δ,τι κα
λύτεοον ηδυνάμην νά εϋρο διά την
εργασίαν μόν».
ί σπουδαί τού καλύπτουν έργα-
στηρκχκάς μεθόδονς διακρίσεως
τοΰ κίΐλοϋ κρεατος άπό τό κακό, ε
λεγχον ποιότητος τών προιόντον
κοέατος, είς τα όποϊα περιλαμβά-
νονται αί κρρατόπιτται καί τα λον
κάνικα, ώς καί ή προιρκτικότης
των είς θρρμίδας καί τα άποτρλέ
σματα τής παρατεταμένης άποθη
ν.εύσεως κατει|ιυγμένον κρεάτον.
Άφοΰ περατώση την εργασίαν
τον είς Λάγκφορντ τόν Σεπτέμ¬
βριον, ό κ. Ράντσιος έλπίζει νά
συνεχίση τάς σπονδάς τού είς το
Πειοαματικόν Ίνστιτοΰτον Τροφί¬
μον τοΰ Νόριτς κΓχί τ· Ίνστιτοΰ¬
τον Έρευνών επί τών Ίχθύον είς
Άμπερντήν. «Αυτή είϊ.ιι ή πρώτη
(ρορά πού έπισκέπτομαι την Βρε-
τιχννίαν καί νομίίω ότι θά είναι
πολίι σημαντική διά την εργασίαν
μου είς την Έλλάδα», είπεν ό κ.
Ράντσιος, τελευταίως, πρός τοϋς
αντιπροσώποις Τής 'Τπικ,ιρπίι,; ■ρ,·,
που τού Λονδίνον.
1ΈΩΡΙΊΚΛ ΝΕΑ
Κίς την Πρεταννίαν κητεσκίυιι
σθη μί(ΐ θεριϋ,οαλοινιατική μηχπΜ',
ίι όποίίΐ εχει ε!δικό ϊμάντα μΠ(('
φοράς τών θερισμένων δημήτρ,,,,
κων είς τύν μηχανιομύν δκιχ,,,,^
σμόν καί καθαρίσματος. Τό σι',στ
μα έξασφιχλίϊει πλήρη έλεγχον χ,,,
όμοιόμορφον τροφοδότησιν δημη,
τοιακών, άντξ(ΐρτήτω; γιυνίας ^,
τουργίας τής θρριξοαλθΛΊοτιχή-
μηχανής, ή όποία ?χει «κύλινδρον
δηξελομηχανήν Πέρκιν; των ,ι,-)4
κ.ί. άμέσου έγχύσεως, άναπτΰσοον
σαν δύναμιν 10,1 ΐππιυν είς 2.200
στροο,άς άνά λεπτόν.
Ή έταιρία τόουνμαν κκτεσνρν,ι.
σρ έ'νίΐ γεωργικύν ρυμουλκόν οχη.
μα πολλαϊλών χρήσεων διά την τ«
χεϊιιν φόρτωσιν γεωργικήν ποοϊόν-
των ('ιπό ενα άτομον. Ή πλατφός.
μιχ τού άπεχει μόνον 558 χλ.στ. Λ-
πό τό ρδαφος, αί πλευραί της χ)[
νοιιν 76 χλστ. πρός τύ κέντρον διά
νά ρΰκολΰνρται ή φόρτωσις 6Ρμ^.
τοιν. Ή πλατφόρμα ΐχη μή,,,,.
4,9 μ. καί πλάτος 1,8 μ., υποστή.
ρίζεται δέ άπό πλαίσιον έκ χάλυ¬
βος.
"Ενα πλήρως. αυτόματον ονα\
μα παροχής τροφής χοίριον, ).Ρ,
τουργοϋν ήλεκτρονικώς καί Ικανόν
νά διοχετεύη έντός 10 λεπτιόν Τοο-
φήν διά 500 ζώα, κατεσκενάοθιι
τελευταίιος άπύ βρεταννικήν ετοι-
ρίαν. Ή μονάς είναι μικροϋ ||Ε.
γέθους, άπαιτεί ολίγους ή χαί νΛ.
θόλου ίογάτα; καί (ττοιχίϊει ολίγον
άνά χοϊρον. Παρέχει σταθεράν ,το-
σότητα φαγητοΰ - νεροΰ καί 6Η
ίπιτρέπει νά άναπτΰσσοινται 6αχχΐ|
ρίδια είς τό μίκτρον.
Τύ σύστημα περι/.αμβάνει μεγά¬
λον κάδον, νπύ τόν οποίον υπάρχη
κλειστός χώρος, δπου στεγάϊοντηι
ντεπόζιτο νδατος, μίκτρον, Λντλία
καί πίναξ έλεγχον. 'Τδαρή; τιιοΐρι
διοχετεύεται είς τό χοιροστ«σιη
διά συστήματος σοιληνώσεΐιιν μρηι,>
δικλείδιον έξαγογής, αί ό.τοκιι /.π
τουργονν μέ άέρα.
"Ενα άπλοΰν έξάρτημα τρι.ιλή;
συνδέσεως, έπιτρέπει την βννδρσι
τριών διανομέιον λιπάσματος, (οοτε
νά τοποθετήται λίπασμα επί ϊώνη:
π?.άτοις 9 μέτρον. Ή βοετηννιχή;
κατασκευής μονάς, ή όποία σνρετιιι
άπά τρακτέρ, άλλάζει άπό την Θγ
σιν μεταφοράς είς την θέσιν λει-
τουργίας, έντύς ολίγων λεπτήν,
/ΙΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
'.Συνέχεια έκ τ^ς 1ης οελ.ι
θνμίζει τα κορδελάκια τής μοδι-
ρτρούλας. Άπύ τότε δέν τό ξανά-
Υρα'Ι'α, μήτε χρησιμοποιώ πιά, έ-
ξύν είς περίπτ(·ιση άνάγκης καί μέ
σα είς είσαγωγικά, παρόμοιες ά-
νιχΐ) ομοίοιτρς ξρνικέ; λέΕεις. "Α;
είναι.
Μέ τύν Γιώργο Άσκητόπουλο
μέ συνέδεσε άπύ τότε στενή, έγκάρ
Λια φιλία. Ώρες όλόκληρες συν-
ομιλούσαμε έπάνο) είς διάφορίχ θε
ματα καί τοΰ όφίίλο πολι'ιτιμες
καί σοφές πληροφοριες καί διευκρι
νισεις. Συχνά έβγαίναμε περίπατο.
"Οταν έώρταζε κάποιο μέλος τής
οικογενείας μου, κυρίος οί μικροί
γιοί μου, ό Άσκητόπουλος δέν πά
ράλειπε ποτέ νά μδς τιμήση μέ
την παρουσία τού. Κι' έγώ, τα κα
λά έκεϊνα, εύτυχισμένα χρόνια,
1 ί>."54—1940, θυμοΰμαι πώς άνήμε-
ρα τού Άγίου Γε(ι>ργίου, ξεφεύ-
γοντας επί τέλους τό βράδυ άπύ
τον συγγενικύ κύκλο των έπισκε-
πτών (οόρταζε καί ό πρίοτότοκός
μου), παράγγελνα τηλεφωνικώς
ι»ν ξιχνθύν έκρίνο Πόντιο όδηγύ
ιιϋτοκινήτο' ταξιοΰ, τύν εΰγενικύ
Ηόδωοο τής στροφής Καλλιθέας—
Νεας Σμύρνης, νά ?λθη γιά νά
ιιΡ οδηγήση γοργά στοΰ φίλου μο»'
ιύ σπίτι, άρκετά μακρυά άπύ τύ
Οοφανοτροφείο Ίοισηφό γ λ ο ν,
οτην Άγία Παοασκρυή τής Νέα;
Σμύρνης. Έκεϊ, μέσα στήν ίγ-
καρδκι άτμόσφαιοα, ποϋ έκ.αλλιερ-
γουσαν ή καλή τού σύζυγος καί οί
νεαρές τότε δύο κόρες τού, τα
«ξανιχλέγαιιε ενα χεράκι».
Ή περίοδος Τή; κατυχής Ρκιινε
Λκόμίχ στενώτερο τύν φιλικό δε-
σμθ μ«ς. Συχνά, διαβαίνοντας ε
ξοι άπό την κατοικία μου, ό Ασκή
τόπουλος, έχτυπονσε την έξώθυρα
και τόν έδεχόμουν στό σπουδαστή
ριο μου, εΰτυχώς πάντα καλά ζε-
σταμίνο τότε. άπύ τόν λιγνίτη ποϋ
είχαμε μεταφέρρι άπύ τα άχρηστρυ
με'να πιά καί δλλοτρ εύημεροιίντιχ
Ρργοσ.άσιά μας τοΰ Πειραια. Τού
ίδάνειξα τουτο ή έκεϊνο τή βιβλίο
ή περιοδικό, μού εφερνε κι' έκει-
νη; διάηορα έ'ντυπα. Ή συχνή μου
άπουσίΐι στήν Έκάλη, δαση μέσα
στό σκοτάδι τής φρίκης, άραίιοΜ
τίς συναντήσεις μας. Μέ δλλη το-
ση εύχαρίοιηση ξαναβλεπόμαστι
κάθε φορά, όταν ετύχαινε νά μί
εΰρη στό σπίτι μου τής Νέπ; '
Σμύρνης ( στήν Έκάλ.η ρΰριονιι
την ήοεμία, σχετική βεβαία, πάν¬
τοτε, κάτω άπό την ίπικρεμάμενη
σπάθη τοΰ Λαμοκλέους, γιά νά δο»>
λεύω τή μεταφράση, πριότα, τοΰ
«θανάτου τοΰ Έμπεδοκλή» τοί
Χέντερλιν καί νά ^ΐ'νθέτο) τίς σχρ-
τικές μου, προτότυπες σννοδεηι-
κές μελέτες' γιά νά γράφΐο, νατε-
ρότερα, τό μυθιστόρημα «Ή Ξρ
νη», τό «Δώρο τοΰ Παρνασσον»,
πού τόσο άγάπησα. Έκεί, ατιιμα-
τώντας με κάποιο βράδυ στό «μπλό
κο» κάτωθε τής οικίας Τετενέ, ιΐ-
γνιοστός μου Γερμανύς στρατιώ-
της, μέ προσφοινοΰσϊ «κύριε καθη-
γητή» —είχε άκούσει δτι στήν Έ¬
κάλη είχαν τίς βίλλες τους «χοθη
γητές» καί δλλοι έξέχοντες Ρο-
μιοί— καί μοϋ έξητοΰσε λίγα χοή-
ματα).
Ή όδυνηρύτερη καί ζοφεροτερη
θύμηση σχετίζεται μέ τή δκινοιιή,
τύ καλοκαίρι τοϋ 1!·14, των διαχιι
ρνξειον έκείνιον τής κομμουνιστικάς
«άντίστασης», είτε μονο(τνλλ(ον, εί
τε τοΰ «Ριζοσπάστη». Άνηΐτοοίϊον
τας κάποιο ξεστύ προΓινό τοϋ Ι¬
ουλίου πρός την πλατεία Νέηί
Σμύρνης, άντίκριισα ?ξω άπύ ν>
δημαρχείο δυό - τρείς όπλισμένοι>ς
Γερμανούς, μέ τό χαρακτηριοτικο
κράτημα τοΰ δπλου έμπρός, ποό;
τα κάτο), πού είχαν στή μεοη κα(ι
μιά δεκαριά πολίτες, ύδηγώντα;
τους μέ γοργύ βήμα, τόν κι»τΐ|φ°
ρο, κατά τύ φηοΐ'ραρχεϊο, έκεί ατη
«στροφή» Νέιις Σμύρνης, λεοιιτο
ρος Συγγροϋ. Ποίον επήρε τ» |ΐ«
τι μου άνάμεσα στούς αίχμαλίο-
τους; Τόν Γιώργο Άσκητόπονλο'
"Εμεινα κόκκαλο. Άλλά μή χ«νον
τας την ψυχραιμία μόν καί με τη
θάροος, πού μοΰ έ'δινε τότε ηαν-
τοτε, ϊσο>; ή τέλ.εια γνώση τής γεο
μανικής γλ.ώσσας, τόν έσίμΐ'ΐθ'ίΐ ν"
μάθο) τί συμβαίνει.
(Συνεχίξεται)
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Ο Ρ Φ Ε Υ Σ
(Σ-υνέχειια έκ τής; 1ης σελ )
αινόν ώς: Νύμφ(χι—ΰδωρ, "Η-
ςαιστο;—πΰρ, Δημήτηρ — σίτος,
Ποσειδών μέγας ήδενοσίχθιον—θά-
λασσα, "Αρη;—Πόλεμος, Άφροδί
τη—Είοήνη, ώς κ,,ί τκ- Άστρο-
νομικάς γνώσεις τής έποχής έκεί-
νης, αί οποίαι καταπλήσσονν κιχί
σήμεοα άκόμη τούς ίρευνητάς.
Άπο τού; Δελφούς τύ σεπτύν
τουτο ϊίντρον τής Όρφικής Διδα
σκαλίας ενθιχ άνεπτύσσετο ή Ά
πολλόνειος καί ή Διονυσιακή Ούρά
νιος θοησκεία πριυτοεμφανίζεταιείς
τόν κόσμον τύ Άμφυκτιονικύν Συ¬
νέδριον, τό ΐίνειρον τοΰ Όρφέως,
ή αθάνατη Έλλάδα.
ΊΙ Έλλάδα μέ την άρμονικήν
Πώ; είναι δυνατόν νά άποκρυβή
| ό τΐλεονέκτη; καί ό λαίμαργος, ό
| έγωϊστής καί δ φιλόδοξος, ό ρλύ
τ«ρος καί υ ύποκριτής; Είναι αδύ¬
νατον νά άποκρύπτη την πραγμα
Ι τικήν τού ψυχήν ό δόλιος είς τύ
διενεκές. Καί αδύνατον είναι είς
τύν σεμνύν ν' άποκρύπτη αιωνίως
ίρώσ καί τάς άοετάς τού.
(Συνεχίζεται)
κ.(ΐ(, κρυστ(χλλίνη γλώσσΐχ, .τού Ι1
φθόγγον; έζοιγράφισε τύ μεγαλπ
όν τοΰ Ώκεανοΰ μέ τύ δνομα το»
Ποσε,δώνο; καί την Γαλήνη ΐ
άπειρον Οόλονι μέ τό δνομ'ΐ Ο
νός.
...
Μέ την δημιουργίαν τών Μνστη
οίον ίμόρφοσρ την Ορησχ.Ρΐ'τι»<ΐ|ν νΐ'υχήν τή; πατρίδος τοΐ' διότι αν νεχώνευσε την θρησκείαν τού Λιό; μέ την θρησκείαν τοΰ Διονύσου επί ίεροτελεστίας τής Δημητρός των Έλευσινίων, παγκοσμίου σκέψεοις. ' ΟΌρφεύ; ?ζη μέσα ΡΪς τ·' εογον τού. Ποϋ θά άναζητήσωμεν αυτήν την Οεογόνον ψνχήν; "Η ψνχή τοϋ Όρφέ'ΐις εΰρίσκετπι μέσα είς τούς Ναοϋς τής Ελλά¬ δος είς τα Μυστήριά των· Έκεϊ θά έκπαιδευθοΰν οί πιηη- ταί πού θά μεταδώσουν είς τάς μάζας τοΰ λαοΰ την υπερτάτην α¬ λήθειαν μέ ζωντανές είκόνες κ«ί οί σοφθί θά τάς διαδώσουν |ΐέ την λεπτήν διαλεκτική των. (Συνεχίζεται) * ΟΙ μετέπειτα 'Έλληνες έτίμΤ"^ την λύραν τού δι* άστερισ,μου.
διά τοΰ φασματοφωτομέτρου
Βιογραφικό ση μείομα άπό τόν ιδιο
——. 9 -
3.— ΚΑΘΤΣΤΕΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΜΟΤ ΣΙΙΟΤΔΩΝ
ΛΟΓΩ ΤΟΤ ΙΙΡΩΤΟΤ ΙΙΑΓΚΟ ΣΜΙΟΤ 1ΙΟΛΕΜΟΤ 1914—1918
Βρισκόμασταν τότε στύ 1917,
τρίτο ετος τού ΙΙρώτου Παγκοσμί¬
ου Πολέμου, καί δέν ήξερε κανείς
πύσο θά όιαρκοΰσε αύτός άκόμα.
Ή Τουρκία, σΰμμαχος τής Γερμα
νίας, άπό την άρχή τού πολέμου,
εΐχε δημιουργήσει πολεμικά θέα-
τρα στήν Άρμενία καί τόν Καύκα
σο εναντίον των Ρώσιον, καί α¬
κολούθως στήν Μεσοποταμία καί
ΙΙαλαιστίνη εναντίον των "Αγ¬
γλων.
Τόν Ίούνιο τοΰ 1917, πού άπο-
φοίτησα άπό τό γεομανο - γαλλι-
κό «Κολλέγιο των Μεχιθαριστών
πατέρων τής Βιέννης», ήμουν 17
χρόνιον καί τεσσάρων μηνών. Καί,
σάν Όθωμανός ΰπήκοος, μά καί
Ραγιάς, ίπρεπε ν' αντιμετωπισιν
την έπερχομένη έπιστράτευσί μου,
δταν σέ όχτώ μήνες, δηλαδή στίς
9 Μάρτιον 1918, θά συμπλήρωνα
ΐ"όν δέκατο δγδοο χρόνο τής ήλι-
κίας μου. Γιατί οί Τοΰρκοι, τότε,
στρατολογοϋσαν μέν τοΰς Ραγιά-
δες άπό 18 χρόντον, συμπληρωμέ-
νοιν μέχρι καί 60 χρόνον (μά κια
καταχραστικώς, σέ άμφιδολία τους,
άπό 17 μέχρις 63), δέν τούς ε-
στελναν δμιος μέ τόν τακτικό στρα
τό νά πολεμήσουν στά μέτιοπα, ά¬
πό φόβο μήποις αύτοι κάνουν έ-
κεϊ κανένα σαμποτάξ ή μήπιος λι-
ποτακτήσουν ή παραδοθοΰν στά άν
τίπαλα έχθρικά ριοσικά ή άγγλικά
στρατεύματα. Κ' ετσι τοϋς κατέ-
ταζαν μόνο σέ είδικά έργατικά τά-
γματα, τα «άμελέ τα'μπουρού», ό¬
πως τα Ελεγαν καί πού αϋτά εστελ
ναν έδώ κ' έκεΐ στά βάθη τής Μι¬
κράς Άσίας καί στά μετύπισθεν
των μετώπων, γιά νά έπισκευά-
ζουν καί κατασκευάζουν όδικές άρ-
τηρίες χρήσιμες γιά τό στρατό.
Σωστά καταναγκαστικά ευγα, ποΰ
εμείς οί Ρωμνιοί τα λέγ«με ή «Ι Ι έ
τρα», γιατί οί καταταζόμενοι στά
τάγματα αύτό, εξόν κι' άπό άλλες
βαριές έργασίες, ήσαν ύποχρεωμέ-
νοι καί νά σποΰν μέ τό σφυρί τίς
μεγάλες πέτρες γιά νά τίς κάνουν
•ψιλό χαλίκι. Ν ά δουλεύουν δέ
σκληρά άπό την ανατολή ως την
δύσι τοΰ ηλίου, στό ίίπαιθρο, ρα-
κένδυτοι, έκτεθειμένοι στόν καύ-
σωνα, τή 6ροχή, τα χιόνια καί την
παγωνιά. Κατασκηνώσεις άθλιες,
συσσίτιο άνεπαρκές καί, επί πλέ¬
ον μαστιγώσεις μέ κουρμπάτσι
στήν ήμερησία διάταξι, άπό μϊσος
φανατικό πρός την φυλή μ«ς. Καμ
μιά νοσοκομειακή περίθαλψις, έπι-
δημίες τυφοειδοΰς πυρετοϋ, έξαν-
θηματικοΰ τύφου, δυσεντερίας, χο-
λέρας καί έλονοσίας, άποδεκάτι-
ζαν τα τάγματα αύτά. "Επρεπε νά
είσαι σκληραγο)γημένος καί γερή
κράσι γιά νά μπορέσης ν' άνθέ-
ξης, νά ξήσης. Μά κι' αν γύριζες
πίσιο, θά ήσουν ράκος.
Γιά ν' άποφύγουν, λοιπόν, τή
μαρτυρική αυτή έπιστράτευσί οί
Ραγιάδες τής Σμύρνης, στρατεύ-
σιμοι μά καί μή άκόμα στρατεύ-
σιμοι, προσπαθοΰσαν νά βροΰν κά
ποία σωτήρια λύσι. "Αλλοι κατώρ
θωναν κ' εφευγαν άπό τή Σμύρ¬
νη νύχτα, κρυφά καί άντίγενναίας
άμοιδής, μέ καίκι, πού τοϋς μετέ-
φερνε στή Χίο, τό πλησιέστερο
έλληνικό νησί. "Αλλοι, πού δέν
μποροΰσαν νά φύγουν, κρύ6ονταν
μέσ« σέ ντουλάπες ή καί μέσ' στά
ταβάνια χών σπιτιών τους, επί μή¬
νες ή καί ώς τό τέλος τοΰ πολέ¬
μου, αν δέν άνακαλύπτονταν άπό
τοΰς Τούρκους. Αύτοΰς τοΰς κρυ-
μένονς τούς ιονόμαζαν κατ' εϋφημι
σμόν, «ταβάν τα'μπουρού», 8ηλ«-
δή τάγμα τοΰ τα6ανιοϋ. "Αλλοι πά
λι κατάα ευγαν σέ είδών - είδον
μέσα. Καί μερικοί, μή άκόμα στοα
τεΰσιμοι, κατώρθωναν καί ποοσλαμ
βάνονταν σάν έργάτες στά έπίτα-
κτα έργοστάσια, στίς έπίτακτες
σιδηροδρομικές έταιρίες κ.λ.π.,
πού άνήκαν σέ "Αγγλους καί Γάλ-
λους. "Οπως στό
Κάρπετ» (αγγλ. =
«Όριέν'τατλ
«Άνατολ.ικός
τάπης», ταπητουργικός όργ α ν ι-
σμός), στά κλωστοΰφαντήρια, στίς
σιδηροδρομικές έταιρίες «Σμύρ¬
νης - Άϊδινίου» καί «Σ μύρνης -
Κασα'μπά» κ.λ.π. Μέ την έλ.πίδα
ίίπως, αν διαρκοΰσε άκύμα ό πό-
λεμος καί εφτανε ή μερά τής έπι-
στρατεύσρως τής ήλικίας τους, (>ρε
θοϋν τότε τοποθετημένοι σάν έπί-
τακτοι έργάτες, καί ΐσως, μή άπο-
σπαστοΰν άπό αΰτοΰ καί σταλοΰν Ί
στήν «Πέτρα. Τή σιυτήρια αύτη Ι
λύσι προσπαθοΰσα κ' έγώ νά έφαρ |
μύσιο. ι
ΟΙ γονεϊς μου συνδέονταν φιλι-
κά μέ τίς ο'ικογένειες των Άγγλων
Οΰίταλ καί Ρέτζιο, πού κατοικοϋ-
σαν στόν Μπουρνό6α (άριστοκρα-
τικό προάστειο Σμύρνης) καί διευ
θυντές τοΰ κλωστουφαντήριου, κον
τα στό Χαλκα - μπουνάρι (τεχνη
τή λίμνη ΰδρεύσεο)ς Σμύρνης, άρ-
χαΐα λουτρά τής Άρτέμιδος). Καί
τούς παρακάλεσαν όπως, έφόσον
καί τό εργοστάσιό τους αύτό ήταν '
στρατιωτικά έπίτακτο, προσληφθώ
καί έγώ έκεϊ άπό τώρα, πού δέν
είμαι άκόμα στρατεύσιμος. Οΰτιος
ώστε, δοαν θά φτάση ή μερά τής
έπισΐρατεύσεως τής ήλικίας μου,
νά βρίσκωμαι έκεϊ, τοποθετημένος
σάν έπίτακτος έργάτης γιά ν' άπο-
φύγω την αποστόλη μου στήν «ΙΙέ
τρα». *τ
Τό δέχτηκαν, λοιπόν, μέ μεγάλη
προθυμία καί προσλήφτηκα αυτού
άπό τόν Ίούλιο τοΰ 1917 σάν «ού
στάς» (μάστορης) σ' ενα τμήμη,
πού τό ελεγαν τα «Τσικρίκια»
(τσηκρήκ, τουρκ.^άνέμη). Καμ¬
μιά ε'ικοσαριά άνέμες, πού πάνιο
σ' αΰτές έογάτες καί έργάτριες
τύλιγαν την κλωστή, πού περίσ-
σευε πάνω στά μασοΰρια τής σαί-
τας, ΰστερα άπό τό φάσιμο τού
κάμποτ. Κ' επειτα την τυλιγμένη
αύτη κλωστή πάνο)· στίς άνέμες,
την έ'καναν μάτσα (κοϋκλες). Ή
άτομική μου έργασία ήταν νά επι
6λέπο> γιά την άπρόσκοπτη άπύδο-
σι των έογατών.
Πήγαινα καθημερινώς άπό τίς
7 τό πιιωϊ ώς τίς (ι τό βράδυ, συ-
νεχής εργασία, μέ μισή ωρα άνά-
παυλα γιά τό μεσημεριανό φαγη-
τό, ποϋ τό δικό μου τό εφερνιι μα-
ζί μου άπό τύ σπίτι. Καί, γιά συγ-
κοινωνία, στόν πηγαιμό επαιρνα
τό τοαΐνο άπό τόν σιδηροδρομικό
σταθμό ιοΰ «Μπασμδ - χανέ» γιά
τϋ Χαλκα - μπουνάρι. Καί στόν
γυρισμό, κατέ(>αινα πεξή άπύ τό
Χαλκιι - μπουνάρι στή «Δεκάρα»,
Λπό οπου επαιρνα τό τράμ γιά την
ΙΙοΰντα. Κι' άπό την Πούντα πά-
λι, άλλο τράμ, πού διάσχιζε ολο
τό μάκρος τής ΙΙροκυμαίας καί
κατέδαινα στή στάσι τοΰ καφενειον
/| «Άλάμπρα», πού δέν άπείχε πο-
λύ άπό τό πατρικό μου σπίτι.
ϋ τίς 10 Ίανουαρίου 1918, μοΰ
δόΗηκε, επί τέλους, προσοιρινός
«Οεσικας» (πιστοποιητικό) άπό την
τουοκική στρατιωτκή Έπμελητ·εία,
ποπ στήν δκαιοδοσία της άνήκαν
τα έπίτακτα ΰτραντουργεΐα. Ό (1ρ-
σικ&ς αΰτός εγραφε γιά μενά:
«Μόλις Ρ(ΐη6ος, άκόμα μή στρα-
τεοσιμος, εγγεγραμμένος σάν ΰφαν
ιής των έπιτάκτων ύφαντουργείον
Σμύρνης, μέ αριθμόν μητρώου
Ή καθημερινή ταλαιπωρία τής
Οιαδρομής, ί| κουραστική όρθοστα-
οία στήν έπίβλεψι τής εργασίας,
ή άνθυγιεινή άτμόσφαιρ(ΐ τοΰ έργο
στασίου ή εύθύνη μέ σοβαρά έ-
ιωκόλ.ουθα καί ή ίπαφή μου μέ
ψιωχό έργατικό κόσμο, ολα αΰτά,
Λου σύμφονα πρός την άνατροφή,
τή» μόρφωσι καί τα 'ιδανικά μοΐ',
πρωτη φορά 6γαίνοντ(ΐς σέ περι-
6άλλον φτοιχών διοπαλαιστών, κλύ
νιοιιν υγεία καί ήθικό. Κα£ μ' δλ<ι ΐαΰτα, ήμουν ύποχρει,ιμένος νά πή γαίνω. 'Ωστόσο, ή καθημερινή μυυ αύτη έπαφή μέ τοΰς φτωχούς αύ- τούς Ρωμνιούς έργάτες, λίγους άν τρες καί πολλές γυναίκες καί παι¬ δία, μέ δίδαξε πολλά. Μ' ?κανε νά γνοιρίσο) τή 6ιοπάλή τους, τή νοο- τροπία καί τίς σννήθειές τους, πρα ματα πού δέν θά μποροΰσα νά μά- θι» μέ άλλο τρύπο. Γιατί οί γο¬ νεϊς μου ήσαν αύστηρών ήθών καί, ('ος την ήλικία έτούτη, πού εΐχα φτάσει, μδς άπέτρεπαν, έμένα καί τ' άδέρφια μου, νά σνναναστρεΓρό- μασΐε μέ τέτοιας τάξειος κόσμο. "Οσο, λοιπόν, περνοΰσαν οί μή- νες κι' ό πόλεμος δέν τέλευε, τόσο καί τύ φάσμα τής «Πέτρας» μεγά- λωνε μπρός στά μάτια μου. Εϋ- ιυχώς μέ κράτησαν καί δέν μέ έ'- «ττειλαν στήν «Πέτρα». Στίς 3 Ι¬ ουλίου τοΰ 1918, μοϋ δόθηκε μόνι- μος βεσικάς μέ την (ριοτογραφία μου άπό την τουρκική στριχτιιοτική Έπιμελητεία καί θειορημένος άπό ιό γραφεϊο τοΰ ύπουργείου των Στρατιωτικών. Ό πόλεμος δμως εκλινε πιά υπέρ τής Άντάντ. Καί σέ 4 μήνες, δηλαδή τόν Όκτώ- 6ριο τοΰ 1918, ή Τουρκία, άφοϋ είδε πώς νικάται άπό τούς Άγγλο γάλλους στήν ΙΙαλαιστίνη, κοιί πώς οί έλληνο - άγγλο - γαλλικές με- ραρχίες εΐχαν φτάσει κατάμάκρος ι ου "Ε6ρου καί άπειλοΰσαν την Κο>νσταντινοΰπολ.ι, άναγκάίΐτηκε,
τύτε, νά ΰπογράι|ιη άνακιοχή μέ
τούς "Αγγλους στίς 31 Όκ.τωθρί
ου 1918 στόν Μοΰδρο τής νήσου
Λήμνου. Κ' ετσι υστερα άπό 1Γ>
μήνες ύπηρεσία στύ κλο^στοϋφαντή
ριο, άπολύθηκα κ' έγώ μαζί μέ
τούς δλλους στρατευμΕνους.
(Συνεχίξεται)
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΜΕΧΡΙ 15 ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΤΟΤ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ
Δι* ύπογραφείσης κοινής άπο -
φάσεοις των ΰπουργών Έμπορίου
κιχί Γεοιργίας παρατείνεται μέχρι
τής ΙΓιης Αύγουστον ή διά τής Έ
λαιουργικής Ε.Π.Ε. ενεργουμένη
κρατική παοέμ(ίασις συγκεντρώσε
ως έλαιολάδου τρεχούσης έσοδεί -
άς 1968—1969.
ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΜΑΘΗΜΑ
Ή πεοιστροιμκή πλεκτομηχανή τώ ν εργοστασιον Ονάϊλντ Μέλλορ
Μπρούμλεν έλαβε τό πρώτο (1ρα(> εϊ είς τόν προκηονχθεντα δκιγιυνι-
σμό υπό τού 2νμ6ουλίου Βιομηχ νικοΰ Σχεδίιυ τοΰ 1909
'Κθνικοκοινωνικά θέματα
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑ
Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΙΙΡΟ ΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. "Ιωάννου Α. Βερνάρδου
Ε'
Διά μέσου των αιώνιον ή Όρ-
θύδοξος τοΰ Χριστοΰ 'Εκκλησία
έχειριχγώγησε τό ελληνικόν "Ε-
θνος, είς την ιστορικήν τού πορεί
αν έν μέσω άκανθών καί τριβό-
λιον. Άπό την υπέροχον δράσιν
της καί την ιεράν της παράδοσιν
περιλαμθάνουσαν καί άφθόνους είς
αίμα θυσίας μεγάλων καί κατοτέ-
ρον κληρικίόν, έμπνέεται καί ή
σύγχρονος Όρθόδοξος Έλληνική
'Εκκλησία, ήτις συνεχίζει τό μέγα
έθνικοχριστιανικόν έργον της, τό
οποίον δμως σήμερον είναι δυσχε
ρέστερον πάσης άλλης ίστορικής
περίοδον, διότι:
1.— Αί υλιστικαί θεωρίαι καί
είς ταύτην Οασιζόμεναι διά την έ
ψαρμοκήν τον ιεχνικρατικαί άντι
λήψεις εχουν έπιδράσει είς την νο
υτοοπίαν ήλικιομένον καί νέριν,
είς τρόπον ώστε πάντες νά κατίχ-
στωσιν περισσότερον άπαιτητικοί
διά τε τούς έποικοδομητικούς λό-
γους καί τα εργα των έκκλησια-
στικών παραγόντον πρός καλλιέρ¬
γειαν, συντήρησιν καί εξύψωσιν
της χριστιανικής πίστείος. Δέν ί·-
παοκουν πλέον τό τΐ'πικόν της θεί
άς λειτονργίας μόνον καί τα κα-
τηχητικά σχολεΐα, οΰτρ τα προχεί
ροι, ονντασόμενα κηούγματα τού
θρίου λόγον.
Σήμερον απαιτεϊται σοίΐαρά με
λ.έτη καί πρυπαρασκευή άποδεικτι
κων άλλά καί άπολογητικων κηρν
γμάτον, πρός ανατροπήν των νλι
στικών θεοιριών καί τής άθεϊστι-
κής των κομμουνιστόν προπαγάν¬
δας. Απαιτεϊται οί άνώτεροι καί
κατώτρροι κληρικοί ν' άναλάδοΐ'ν
Εντονον κοινωνικόν έργον, προσεγ
γίζοντες διά προσιοπικων έπισκέ-
ψιιον δπον δεί την ανθρωπίνην
δνστνχίαν δοηθοϋντες διά λόγου
άλλ.ά καί δι* έ'ογίον την άντιμρ -
τώπισίν τής.
2.— Μικροί καί μεγάλοι σήμρ-
ρον έπηοεαξόμενοι έκ τής υπέρ -
μέτρος έλενθεριαζοΰσης κοινωνι -
κης ζοιής, έκ των άνεξελργκτοις
σι>ντ(ΐσσομρν(ο >■ καί κνκλοο, οροΰν -
τον έντΰπίον, είς τα όποία έκθει
άζεται καί διαί[ημίζεται δι' έμπο-
ρικούς λόγονς ή σιχρκολατρεία, ή
εξαλλος διασκέδασις, ή πάσης (|ύ
σΡ(ος καί ποιότητος ήδονή έκ των
πορνολαΐρικών κινηματογραφικόν
έργον ή άλλων, είς τα όποϊα ήρο)
ηποιοΰνται άπαίσιοι κακοποιοί καί
ΐΊΜαιοποιοΰνται η αμαοτίιχ καί τα
υθίΐϊιι ενστικτα, μικροί καί μέγα
ά(διά(τοροι πρός την Εκκλησίαν
καί την άνεπαρκή πλέον δράσιν
ι ής. την μή Ικανοποιοΰσαν τάς
νυχικάς τοιν ανάγκας, ή έπικρι -
Ταί, σαρκασταί κ<χί άρνητ<ιί ταΰ- ιις· Δι' αΰτούς τοί'ς λόγους είναι απαραίτητον δπος ί| Πολιτείιΐ, ή διοικοΰσα 'Εκκλησία καί οί κληρι /ίοί παντός (ίαθμοΰ λάΙΙουν καί έ- ιραριιόίΐονν εν τή Κοινονία τ' ά- Λαιτοΰμρνα χιλ υπό των περιστά- σειον νπιχγορευόμενα μέτρα, πρός διαπαιδαγώγησιν καί χειραγώγη- ΐίΐν τής άνηούχου νεολαίας, διά ιής οποίας θά οΐκοδοιιηθή τό μέλ λον τοΰ "Εθνους μας. Ή σϋγχοονος νεολαία ?χϊΐ ά νάγκην κατανοήσεος των άναγκον *ίαί των άνησυχιών της, άπό τού, ιιεγαλντέρονς της. Ανάγκην καθοδηγήσρος καί πρυ οτασίας, ανάγκην οίκογρνεκχκής, •ατικής καί θρησκεντικής μεοί μνης διά την άντιμρ'ώ.τισιν και ίπίλ.υσ.ν των προΐίλημάτιον της, ή θικων τε καί υλικων. Άκύμη δέ· Λθ,ί την πειθαρχίαν, περί τής ό - ποίας ώμίλησα ρν άρχή τών άοθρ. ευχαρίστως κοί μετ' ϊύγνομοσίι - νης άποδέχεται, εφ' δσιιν επιΓια- λεται πρός οττελύς της, άρκεϊ και ημείς οί μεγαλΰτρροι ν' άναγνιορΐ ξιομεν την πειθαοχί(χν ώς εθνικήν «αί κοινωνικήν ανάγκην, νπ' όψιν ρχοντρς δτι ή άπύλ.υτος κπί άνε κΡλεγκτος έλρνθερίΐχ των άτόμοιν καί τών κοινοινιών, μικρόν απέχη τής άναρχίας. ΙΩ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Ίστορικός Συγγριιφρίις γΝΩΤΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ τής Συνεργάτιδός μας Κάς Νικ. Κ. Γιαννακιδου Ή "Ενωσις Έλλήνων Λογοτε- χνών συνεχίζει τίς συνεστιάσεις ' της κάθε Παρασκευή στό παραλια κό Κέντρο «ΕΝΤΕΝ» δπου συγ - | κεντρώνονται τα μέλη της μέ επι κεφαλής πάντοτε τόν άκούραστον Πρύεδρύ της, τύν εξαιρετικόν συμ πατριώτη μας κ. Άπόλλωνα Λε- Ι ονταρίτη, τόν άφθαστον ποιητή πού μιλάει άκόμη στή ψνχή μας τό ώραιότατο ποίημά τού «ΣΜΤΡ ΝΗ» άπ' τή συλλογή τού: «Στή γνώριμη "Οχθη-·>, πού γιά τα πε-
νήντα χρόνια τής λευτεριάς τής
Σμύρνης μας, άφιέροσε στύ φύλ
λο τής 1ης Ιούνιον έ.έ'. τής πα¬
ρούσης εφημερίδος.
Τί ώραϊα λ.όγια πού βγήκαν άπ'
την εϋγενικιά ψυχή τοϋ ποιητοϋ,
γιά την γλυκειά μας Σμύρνη, την
Σμύρνην των προγόνων μας μά
καί των απογόν«>ν μας! Μάς πε-
ριμένει νά γυρίσ(ΐ)με... δπος ώοαι-
ότατα τό λέγει ό κ. Λεονταρίτης
καί θά γυρίσουμε μιά μερά!... |
Καί γράφει ό δφθαστος ποιη -
τής:
«Τό ξέρεις, Σμύρνη, καί τό ξής.
'Ενάντια σΐό χρησμό
— «πάλι μέ χρόνια μέ καιρούς»—
τίποτα δέν προκόβει
καί μέ τό βλέμμα σου άντικρύ,
άδάκρυτη Νιόβη
τών οίθργικών σου καρτερεϊς,
παιδιών τό γυρισμό!»
Ναί, Πατρίδα μας γλυκειά, θά
γυρίσουμε πίσω, γιατί τό ποθεϊ ή
ψνχή μας κι' έσύ μάς περιμένεις!
Νίνα Γιαννακιδου
Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
(Λτο)ογική ίδραίοιση τής 'Ελλη-
νικης Πνευματικάς αϊσθήσεκος τής
Ζιιιής, ή όποί(χ διασφαλίΐει τό
ύπερχοονικό, διϊστορικό νόημα
τί;·
Γιά τόν λόγο αυτόν αλλωστε
ή άυχιιίιχ Έλληνική Τραγοιδία
εχει λειτουργικό ήθικό κοινωνικύ
χιχρακτήριχ, πού στήν έποχή μας
ι'ιδικώτερο είναι άνάγκη νά συν-
ειδητοποιήσουμε·
Λιότι τόσο ή μονομρηής ήθικο-
Ορησκειιτική — εξοκοινονική —
έρμηνεία τοΰ τραγικοΰ Λόγου, δ-
ου καί ή στρνή πολ.ιτική τού ά-
πύδοση, ώσι';ν αυτή ποϋ προσιιέ-
ρρι η 'ίστοοικουλιστικη μαρξιστι-
κή άντίληιί'η, εΙν<χι έξ ίσον άπο- Ξρνι»σρις τή; (ΐι'ιθεντικής τού οΰσί- ας. 1ο αρχαϊο Οε:ατρο άπρτέλεσε ά- «χμφΐσθήτητιχ κοινωνικη λειτουρ- γία, δχι, δμος» ώς όργανον συγ¬ κεκριμένον Πολιτικών έπιδιώξρ- ιον, άλλο ώς πίΐιδρυτικύν ύψιστον μέσον της προσωπικάς πνενματι- κής ζοιής καί τής κοινοινικής συμ- 6ιώσειος 'Ενιαία. Γι' αύτό καί κά- θρ σύγχρονη οκηνική έρμηνεία τής Άρχαίας Τριιγωδίας, πού δέν έκ- πηγάζρι άπό μιά τέτοια συνειδη- τοποίηση, παραίΐλέπει έκεϊνο ά- κριίΊιος ποϋ μπορεϊ νά προσφέρη ό 'Ελληνικός Τραγικός Λογυς καί πού ιδιαιτέρως σήμερο. εχει άνάγ¬ κη ό κύσμος μας. Κι' αν στά χρύνια μας μπορεί νά γίνη λόγος γιά σύγχρονη πνευ- ματική παρουσία τοΰ 'Ελληνισμοΰ σέ ο'ικονοιιική κλίμακα, ή άρχαία Έλληνική Τραγωβία δασικά μας παρέχει τό άνθροιπολογικό όντολο· γικΛ όάθρο γιά την έπίτευξή της. Πολύ δέ περισσότερο μάλιστα δ¬ ταν ληφθή ύπ' δψη δτι μέ την λα- ίκή νεοελληνική όρθοδοξία, τό Δη- μητικύ τραγοΰδι καί τούς νεοελ- ληνικούς μουσικούς ρνθμούς, πη- γαία καί ζωντανή εχει φθάσει (χΰ- τή ή πνευματική αίσθηση επί τίς ήμρρες μας, χωρίς νά έχη υποστή άκόμη την διά6ρωση τής τεχνι- κιστικής δουλείιχς τής έποχής. Στά πλαίσια δμως αυτής τής γενικώτερης πνευματικής άποστο- λ.ής τοΰ 'Ελληνισμοΰ, τό «μέγιστον Ελληνικόν μάθημα» αποτελεί καί άποκτά μάλλον μία ξεχωριστή ση- μασία στήν κοινονική — Πολιτι- κή περιοχή. Διότι αν τό τραγικό πνεϋμα απετέλεσε τόν ήθικό εξο- πλισμύ τοΰ 'Ελληνισμοΰ εναντίον ^■οΰ (ίαρίΊίΐρισμοϋ στήν άρχαιότη- ττα, τύ «ο ϋ σ ι ώ δ ε ς σ τ ο ι- χ ε ί ο» τοΰ Τραγικοΰ Λόγου, δίνει καί πάλι στήν έποχή μας την «ΙΙυρηνική Άρχή-» γιά την αντι¬ μετωπίση τής κοινίονικής πνενμα- τικής της κρίσεοις. Πραγματικά: ή άποτροπή τής «"Τβρεως"·) στόν κοινονιχοπολιτι- κύ τομέα παρέχει στό σταθερώτρ- ρο θειιέλιο τής Δημοκρατικής Πο- λιτείας εναντίον τόσον τοΰ άπο- λνταρχισμοΰ όσον καί τοΰ άναρ- χιβμοΰ. Διότι ή συγκεντρώση τής ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ. ΒΡΕΤΑΝΜΑΝ πολιτικής έξουσίας σ' ενα ή ολί¬ γα πρύσοιπα — πού είναι τό χα- ρακτηριστΐ"/ό γνώρισμα όλον των αύταοχικών κκθεστωτων — άλλα καί ή άντίληψη τής ελευθερία;, ποΰ όδηγεϊ μέ την άσΐ'δοσία στήν κοινονική διάίΐροιση κιιί άναρχία, άποτελοΰν την δίδΐ'μη πολιτεκχκή εκφράση τής «"ΤίΊοεως», άπό την οποίαν πάσχει ή έποχή μας· Γι' αύτό μιά Δημοκρατική 11ο- ι λιτεία θεμελιομενιι πάνο) στίς ζωτικες ελληνικάς πνευμ(ΐτικές ά- ξίε;, είναι ή πιό όλοκληρομένη α¬ παντήση στο σύγχοονο Ίστορικό αιτημιχ, πού ζητοϋν νά άποπνίξουν ή «Λτμοκοατία^ — ποοσΐΜπεΐο τοΰ όλοκληοοιτικοΰ άπολυταρχισμοϋ κιιί ή ^Λημοκρατία», ττού έπιτρέπει θε ομικά πολιτικά τόν κοινωνικό ά- ναρχισμό. Ή πολιτειακή όργάνοι- ση τής Ελευθερίας όλιυν τών πρόσωπον τής έθνικής Κοινότητος — μέσα σέ μιά άντι- ολοκληοοτική καί μή καταχρηστι- κή Δημοκ.οατία — αποτελεί την πιό ανθεντική νλοποίηση τοΰ με- γίστου ελληνικόν μαθήματος στόν πολιτικοκοινιυνικό τομέα. Μέ τό πρϊσμα αΰτό συνιστά τραγική εΐρονεία τό γεγονός δτι σέ χώρες πού εΰδοκιμΓΪ ή μία ι) δλλη μορφή τής πυλιτειακής ν- I βοεος συγκροτοΰντιχι «Έπιτροπή ουμ,ιαραστάσεως γιά νά 6οηθ)]- σοιη· τύν έλληνικό λαό νά ξαναφέ- I ρη την Δημοκρατία ο [όν τόπο πού γεννήθηκε, την ώρα ακριβώς Λου έδω ρχει άναληφθή μιά Ιστο- ς>ική προσπαθεία νά ο'ικοδομηθή μρ-
θοδικά σέ γρρά θεμέλια μιά γνή-
σκχ Έ λ λ η ν ι κ ί| Δημο¬
κρατική
II
ο λ ι τ ρ ί α
χοοίς τίς διαστοαθλώσεις τής
μιά,ς ή τής αλλης άποχρώσειος.
Άλλ' εάν ή συμφρροντολόγος «Ί-
δρολογική» έκστρατρΐ(ΐ τού έξοιτε-
«.ΐικοϋ ϊητεί νά ποοσλάβη «μΐ'θι-
κή προέκταση», έπικαλουμένη την
«Έλληνική γέννηση τής Δημοκρα¬
τίας», εμείς πού εχουμρ ζιοντανή
την ελληνκή (χϊσθηση μρσα μας,
(κΐείλουμε· νά Γπιτελεσοΐ'μρ στόν
(ίοάχον αυτόν τό χοε'ος μας στύ
άκέραιο. Διότι επί τέλους — ό¬
πως πάλι ό Ήράκλειτος λεγρι
«Ού δεί ώς παΐδας τοκεώνων>,
«δέν έπιτορπρται ώς παιδία των
πατεράδον μας» νά ανεχώμεθα
νά μάς άντιμετωπίξηυν οί ξένοι
οστ:· ίδεολογικά νά μάς κηδεμο-
νεύουν.
11 ιραγική έμπειρία της προε-
παναστατικής φενάκης — τής τε-
οατώδονς ίκείνης συνθέσεος τοϋ
κοινωνικοϋ άνιιοχισμου και τοΰ
πολιτικοΰ φεουδαρχισμοΰ στύ τελ-
μα τής ύποαναπτύξεως — υπήρ¬
ξε· μέγαν «Πάθος>, ώστε νά όδη-
γηθοΰμε χορίς ταλάντευση στο
μέγιστο Έλληνικύν πολιτειακύν
«μάθος» — γιά μάς τούς Ιδιον;
καί γιά τούς δλλονς, άλλά καί
γιά την νεολαία μας όπως πάντα.
Αθήναι 21)7)(ΐί>
Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΡΗΙΜ^ΑΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
ιΣ"ν£χεια έκ της 1ης σελίδος)
μασμόν καί την εκτίμησιν τής κοι-
νωνίας τοΰ Πειραιώς καί τών Ά
Ηηνών, ώς καί τών πολιτικών και
εκκλησιαστικήν άρχών, έπαινοΰμε
νος ΰπύ τοϋ Τύπον διά την δράσιν
τού καί φερύμενος ώς παράδειγμα
πρός μίμησιν είς τούς λοιπούς κλη
ρικούς. Έκτός τών κατηχητικών
σχολείων, ί'δρυσε ί>ι6λιοθήκας τών
έκκλησιών, ένοριακήν οίκοκυρικήν
Σχολήν καί Ιατρείον ("Οσιος
Νεΐλος), πρός θεραπείαν τών πό
λυαρίθμιον τριιχοιματικών τής ένο
ρίας, άρνηθείς υλικάς προσφυράς
πλονσίοιν ένοριτών καί. δαπανήσας
έξ ίδίιυν αποκλειστικώς διά την
ίδρυσιν καί οργάνωσιν τοϋ Ίατοεί
ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΥΜΒΟΎΛΙΟΝ
ΤΗΣ ΕΘΝ. ΜΝΗΜΟΣΤΝΗΣ
Τύ άναδειχθέν έκ των τελευ¬
ταίον αρχαιρεσιών Νέον Λιυικη-
τικύν Συμβούλιον τής Έθνικής
Μνημοσύνης, συνελθόν κατηρτίσθη
είς σώμα ώς εξής:
ΠΡΟΕΔΡΟΣ, Νικ. Μανονσης
ΑΝΤΙΠΡΟΕΑΡΟΙ, Χρ. Σολο-
μΐονίδης καί Κοιν. ΓιαΓίάσογλου
ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΤΣ, Άριστ.
Κωνσταντινίδης
ΤΑΜΙΑΣ, Σωκράτης Σινανίδης
/αί ΣΤΜΒΟΤΛΟΙ, Γεώην.ος Γε¬
ωργιάδης καί Φώτιος Οϋλκέρο-
γλου.
ΝΙΚΟΛΟ ΜΑΚΙΑΒΕΛΛΙ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
ν/αστηματικύς δεσμός, πού οί *ν-
Ποιοποι δντας κακοί, σέ κάθε περί
στασι πού τούς συμφέρει, τύ κό-
ατι»ν |φο6έρα τήςτιμωρίας, ποΰ δέν
.ιαύει ποτέ. (Ήγεμονάς, σελ. 8.">
Κκδοσις Γαλ.αξία)1
Λέν μποροΰμε λοιπόν νά δεχθοΰ
μ κ την άποψι δτι ό Μακιαβέλλι
είναι απλώς ενας ώμά ρεαλιστής.
Λολιτειολόγος καί δτι οί διαπιστώ
| σεις τον είναι κανών άπαράίίατος,
·<λν'ιθεια μέ παντοτεινή άξία. Λεν έ'χει σημασία άν ήγέτίχι ποϋ έφήρμοσαν τίς συνταγές τού, έπέ- τυχον θείΐματικύ «σκαοφάλομα»! Τοιύ ήταν δμος τύ τέλος των πε οισσοτέοοιν; Ό κάθε ΰποστηρικτής καί θιιι- σώτης τοϋ Μακιαβέλλι δέν μπορεϊ τιιπά νά είνι/ι έ'νίχς στυγνύς άμο μαλιστής κ.(χί άς ίσχυρίςεται μέ σο αισΐικά έ.ιιχειοήματα ότι τύ εργο τοΰ Μικιαβέ·//.. ίξει-,'.ονίζπ σοστά τϊιν πρ(χγικχτικύτητ(ΐ πού ένοχλεί ναί δτι ή καταδίκη τοΰ έ'ργου αΰ- τοΰ θά ίσοδυναμοΰσε μέ την άπελ τισμι'νη χειρονομίΓ'. τής «γηραιάς κυρίας^ ποΰ θραύει τό κάτοπτρ'ο, έπριδή δέν ρίναι Ίδιατιρρος Ρΐ''χα οιστημρνη άπύ τύ ρίδολο πού τής παρουσίαν. Μάς θιιμίζοΐ'ν άκόμη καί τό Φοριδρρίκο τό Μεγιχ πού είχε σι·γγοάι|'ει τόν «Άντιμίχκια- ΰίλλι·» ίνίϊ δταν ανέλαβε την έξου σία ετήρησεν επιμελώς τίς όδηγί- ες τοΰ Φλορεντιανοΰ πολιτικολό- γου ■/·; δτι έ.-τέτυχε χάρις σ' αύ- ΐίς πλήρινς, διότι δυστυχώς — πμοσθρτυυν — «Άνάγκα καί θεοί πείθονται». Ποιό ήταν δμως τό τέ λος τού άνθρωπον αντοΰ; — πού ανεδείχθη ενας ίκανός ήγέτης, κα- τιι την γνώμη μας δχι, διότι δέ- χθηκε τούς άφορισμούς τον Μ(χ- ■'ΐιΐβέ/.Αΐ, αλλά χάρις σε πολλές άλ Αι·ς Ίδιότητε'ς τού κ<ιί ά'λλους πολ ?ου; πιιράγοντες. Πέθανε συντρο (μά μέ τούς σκύλλους τού, γιατί πίστειιρ ϋτι δέν είχε οίτε ένιχ <(ί- λι άνθροιπυ. Καί ό ανθριοπος πού έπλάσθη χ·ιτ' ε'ικόνα καί όμοίιοσι τοΰ θεοΰ, Λέν είναι μόνον σώμα. Είναι καί ψυχη. Ότι εχει άξία στύν ('ίνθρο ττο είναι ή ΨΤΧΙΙ. "Οταν ή άξία ιχότή χ(χθή ό ('ίνθροιπος άπετυχε οτη ζιιιη το'. "Εμεινε στειρος, δέν ί'οιιισε καρποφορί(ί. Είναι μεγάλ.η ιχλήθθεια, δτι οί ήθικές δυνάμεις είναι κατά πολύ άνώτερες απύ τίς υλικές. Τριάντα αίώνοιν Ίστορία, ή Έλληνική, εχει χιλιάδες παραδεί¬ γματι ν« μάς επιδείξη γιά νά θαυ μάσουμρ τύ μργαλεϊο τής άνθρώπι ν,;ί Μ1|1Χή:· "^ Μακκιβίλλι δυσ - τι/.ώς στον <Ί1γεμόνα» τού κακο ποιεί την Έλληνική Ίστορία μέ ά Μΐκρίίιεια. Οτάνρι στή (ϊναισχυντία νά Ι - σχνρισθή δτι ό Μέγας σνμπατριώ- ■ ιις μιις Άλέξανδρος «Έπριδή θε ωοοϋνταν μαλθακύς καί άφήνουν- τιιν νά κυ(>ερνηθή άπό την μητέ-
ρ(ΐ τού, πρριεφρονή&ηκε καί ό
Στρατός συνωμότησε εναντίον
τού καί τόν σκότί'ΐσε!»
Κλείνοντας τύ σύντομο αΰτύ ση
μείιομά μας, έπ' εύκαιρία τής συμ
κληρώσεως 300 ακριβώς ΐτών ά¬
πό την ήμέρα τής γεννήσεως τοϋ
'ϊταλοΰ φΐλοσύφου Νίκολο Μακια-
(,ελλι, δέν παραλείπουμε νά προσ
θίσουμε δτι στά δρια ενός σημει
<·>μο.το;, όπως τύ παρόν, είναι ίν
Ιϊλώς Αδύνατον νά ταξινομήση κα
νείς τύν πολυσύνθετον καί πολι -
σχιδή αύτύν Λνδρα, τύν πολιτικόν,
τύν διπλωμάτη, τύν ίστορικό, τύν
θεατρικύ συγγραα,κχ, τύν φΐλόσο-
φο, κ.λ.π.
Καί νά τονίσουμε άκόμη, δτι ΰ·
πάρχει Θεύς «*Ός τα πάνθ' όρά».
αί μπορεϊ ένίοτε ν' άργή, άλλά
ποτέ δέν λησμονεϊ.
ΛΑΜΠΡΟΣ Π. ΤΟΤΦΕΞΙΙΣ
ου. των Ιατρών παρεχόντων δο-
ρεάν τάς πολυτίμους υπηρεσίας
των.
"Ολίγοι έκ τών ένοριτών τοΰ Ί
εροΰ Ναοΰ τοΰ Όσίου Νείλου ΐ-
γ_νό)ριζον δτι ό "Οσιος υπήρξαν
ΆΗονίτης Μονιχχύς καί ότι ήτο ου
νωνυμος μόνον τοΰ Άγίου Νείλου,
τοΰ Αίγυπτιώτου. Τύ θέμα τούτο
έθεώρησεν ορθόν νά τακτοποιήση
ο π. Λοιρόθεος δι' εΐδικοΰ κηρό-
γματος τό οποίον έκαμεν έπ' ά'μ-
(ίονος, λαβών δ' αφορμήν έκ τής
περιπτώσει,); έκείνη;. απηνθνν"--
θερμήν παρίχκλητικήν επιστολήν.
;ιρύς την Ιεράν Μονήν τής Μεγί¬
στης Λαύρας, ήτις Οιατηρεϊ έν ει'
λαβεία τα Ιερά λείψανα τοΰ Ό -
τίου Νείλου, καί ήτήσατο δπος ίϊ
αυτών έκχιυρηθή είς ΰπάρχοιν είς
κεχωρισμένην θήκην (ίραχί(ΐ)ν το",
πρός τύν φερώνυμον Ιερόν Ναόν
ιυΰ Πειραιώς χάριν των πιστών.
Ή παράκλησις τοΰ π. Δοιροθέου,
διατελέσαντος τροφίμου της κατά
την έφηβικήν τού ηλικίαν, εγένετο
άποδρκτή καί ενεκρίθη υπό τή; Ί-
ερας .Ιυναςεος ή έκχώρησις.
Οί έ^τ^τροποι τοϋ Ίτροϋ Ναοΰ
τού Όσίου Νείλου Πειραιώς έξε
δήλοσαν τότε περιχαρεΐς την πρό
Οεσίν των, δπως καταβάλουν έ-
κεινοι τάς δαπάνας τής μεταφο -
ρας τοΰ Άγίου λεη|'άνο·>. Άλλ' ό
;ΐ. Λιυρόθεος ηρνήθη σταθερώς ν'
αποδεχθή τουτο καί διέθεσεν εξ
Ιόίων τα γενόμενα έ'ξοδα. Μετέβη
δέ είς τύ "Αγιον "Ορος καί μετέ
ψε,ρε. τόν αγιον βραχίονα είς τόν
Πειραια ό ϊδιος. Έκεϊ
(V
εγένετο
Λάνδημος ή ύποδοχή τοΰ πολυιί-
μυυ λείψανον, όπερ έκτοτε οιατν-
λάσσεται έντός τοΰ Ίεροΰ Ναοΰ
τοϋ Όσίου Νείλου.
Είναι πολλοί οί προιστάμενοι ό
Λλών να[ έν πολλοϊς πτιοχών ίνο
ιίΐιχ/ών ναών, οίτινες κατώρθωσε
μέ μηδαμινά μέσα κια έντό; έλ.ι
χισ'ων έτών νά Ίδρύσουν οίκιικυ-
Οΐκάς σχολάς, βιβλιοθήκας, Ια-
τρείιχ, θεάρεστον ίίντιος Εργον <»ά ι-ίχον προσφέρει, εάν ήσαν πολλκ' οί κληρικοί οΐτινες θά έμιμοΰντο τόν υπέροχον π, Δωρόθεον. Άλλ' ,χύτύς ήτο πάντοτε ό πρώτος χη- οηγός. "Εδιδε τα πάντα κια ήνΐι- λίσκετο πρώτος είς την άγαθοερ γίαν, ώστε ήτο αδύνατον νά εόν άντικρύσουν κατόπιν οί ένοοΐτ." ^ τού καί ν' άναζητήσουν μιιτκίως δι καιυλογίας διότι δέν τύν εμιμήθ·;- «αν. Ιό μυστικύν τοΰ π. Δωροθέου <χθτύ ήτο καί είναι: νά μή περιο- υίθετιχι εί; παχυλούς, πομπώδεις κενοϋς λόγους, άλλά νά δίδη καί κυπιαςη καί ταλαιπωρήται καί σομ πασχει μετ' αύταπαρνήσεως, έπι- μυνης καί σεμνύτητος, ύστερον δέ νά πρητρέπη τύ πνευματικόν ιοιι .ΐοΐμνιον, νά τόν μιμηθή. Ποίος, λοιπόν, θά ηρνείτο; Ι Αλλ' είναι καί ή εμφάνισις ί- ιΐς έπισΰρει την προσοχήν καί έ Λΐβάλλεται χορίς νά τό έπιδιώκη τις. Είναι ό τρόπος ζο)ής τόν ύ ποίον οί άν.οι βλε.-το'ν, παρακτ. λουβοΰν καί δς μή τόν σχολιάζουν. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Ιούλιος.— Ό κ. Απόστολος Ράντσιο; έκ θεσσαλο νίκης, παρηκολούθει είς την Σχο¬ λήν Κτηνιιχτρικών Επιστήμων τοΰ Πανεπιστημίου τοΰ Μποίστολ, επι στημονικάς μεθόδο>·ς διακρίσεως
τού νοποΰ κρεατος άπό τό άπο.πα-
γο)μένον κατει|»υγμένον κρέας. ΊΙ
Σχολή (χίτή, ή όποία έδρεύει είς
Λάγκφορντ, είνιχι ενα άπό τα κυ¬
ριώτερα Ίνστιτοΰτα έρευνών τή;
Πρεταννίας. Ό κ. Ράντσιος, ή κν
ρία έργασί(χ τοΰ όποίου είναι ό ε-
λεγχος τροφίμον τοϋ έλληνικοΰ
Στρατοΰ, αφιχθη είς Βρεταννίαν
περί τό τέλος παρελθόντο; Δεκεμ
βρίου, μέ ύποτροφίαν τοΰ ΝΑΊΌ,
διά νά σπουδάση είς τό ίνστιτοΰ
τον έρευνών κρεατος, πού ΰπάγε-
ται είς τύ πανεπιστήμιον τοϋ Μπρί
στολ. Τό ίνστιτοΰτον άσχολείται μέ
την συντήρησιν καί χειρισμύν τοΰ
ζρέατος καθώς καί τα ι(ιυγεϊα. Δι-
αθέτει σφαγείον, μεγάλην αϊθου-
σαν διά πειράματα καταψύξεος ή
καπνίσματος, τεχνολογικόν έργα-
στήοιον καί σειράν δωματείων -
ιρυγείίυν, ρυθμιζομένης θερμοκρασί
α;, διά πειράματα άποθηκενσεως,
τα όποία καλύπτουν 6.039 τετρ.
μέτρα. Έκτός τών πολλών έργα-
στηοίων δι' έρρύνας, ύπάρχει καί
πειοαματικόν μαγειρεϊον ώς κιιί (ΐϊ
θουσα δοκιμής φαγητον διά^ τον
έλεγχον μέθοδον μαγπρική; καί
ποιότητος φαγητόν.
«•Τό Ίνστιτοΰτον Λάγκορορντ»,
είπεν δ κ. Ράντσιος, «είναι δ,τι κα
λύτεοον ηδυνάμην νά εϋρο διά την
εργασίαν μόν».
ί σπουδαί τού καλύπτουν έργα-
στηρκχκάς μεθόδονς διακρίσεως
τοΰ κίΐλοϋ κρεατος άπό τό κακό, ε
λεγχον ποιότητος τών προιόντον
κοέατος, είς τα όποϊα περιλαμβά-
νονται αί κρρατόπιτται καί τα λον
κάνικα, ώς καί ή προιρκτικότης
των είς θρρμίδας καί τα άποτρλέ
σματα τής παρατεταμένης άποθη
ν.εύσεως κατει|ιυγμένον κρεάτον.
Άφοΰ περατώση την εργασίαν
τον είς Λάγκφορντ τόν Σεπτέμ¬
βριον, ό κ. Ράντσιος έλπίζει νά
συνεχίση τάς σπονδάς τού είς το
Πειοαματικόν Ίνστιτοΰτον Τροφί¬
μον τοΰ Νόριτς κΓχί τ· Ίνστιτοΰ¬
τον Έρευνών επί τών Ίχθύον είς
Άμπερντήν. «Αυτή είϊ.ιι ή πρώτη
(ρορά πού έπισκέπτομαι την Βρε-
τιχννίαν καί νομίίω ότι θά είναι
πολίι σημαντική διά την εργασίαν
μου είς την Έλλάδα», είπεν ό κ.
Ράντσιος, τελευταίως, πρός τοϋς
αντιπροσώποις Τής 'Τπικ,ιρπίι,; ■ρ,·,
που τού Λονδίνον.
1ΈΩΡΙΊΚΛ ΝΕΑ
Κίς την Πρεταννίαν κητεσκίυιι
σθη μί(ΐ θεριϋ,οαλοινιατική μηχπΜ',
ίι όποίίΐ εχει ε!δικό ϊμάντα μΠ(('
φοράς τών θερισμένων δημήτρ,,,,
κων είς τύν μηχανιομύν δκιχ,,,,^
σμόν καί καθαρίσματος. Τό σι',στ
μα έξασφιχλίϊει πλήρη έλεγχον χ,,,
όμοιόμορφον τροφοδότησιν δημη,
τοιακών, άντξ(ΐρτήτω; γιυνίας ^,
τουργίας τής θρριξοαλθΛΊοτιχή-
μηχανής, ή όποία ?χει «κύλινδρον
δηξελομηχανήν Πέρκιν; των ,ι,-)4
κ.ί. άμέσου έγχύσεως, άναπτΰσοον
σαν δύναμιν 10,1 ΐππιυν είς 2.200
στροο,άς άνά λεπτόν.
Ή έταιρία τόουνμαν κκτεσνρν,ι.
σρ έ'νίΐ γεωργικύν ρυμουλκόν οχη.
μα πολλαϊλών χρήσεων διά την τ«
χεϊιιν φόρτωσιν γεωργικήν ποοϊόν-
των ('ιπό ενα άτομον. Ή πλατφός.
μιχ τού άπεχει μόνον 558 χλ.στ. Λ-
πό τό ρδαφος, αί πλευραί της χ)[
νοιιν 76 χλστ. πρός τύ κέντρον διά
νά ρΰκολΰνρται ή φόρτωσις 6Ρμ^.
τοιν. Ή πλατφόρμα ΐχη μή,,,,.
4,9 μ. καί πλάτος 1,8 μ., υποστή.
ρίζεται δέ άπό πλαίσιον έκ χάλυ¬
βος.
"Ενα πλήρως. αυτόματον ονα\
μα παροχής τροφής χοίριον, ).Ρ,
τουργοϋν ήλεκτρονικώς καί Ικανόν
νά διοχετεύη έντός 10 λεπτιόν Τοο-
φήν διά 500 ζώα, κατεσκενάοθιι
τελευταίιος άπύ βρεταννικήν ετοι-
ρίαν. Ή μονάς είναι μικροϋ ||Ε.
γέθους, άπαιτεί ολίγους ή χαί νΛ.
θόλου ίογάτα; καί (ττοιχίϊει ολίγον
άνά χοϊρον. Παρέχει σταθεράν ,το-
σότητα φαγητοΰ - νεροΰ καί 6Η
ίπιτρέπει νά άναπτΰσσοινται 6αχχΐ|
ρίδια είς τό μίκτρον.
Τύ σύστημα περι/.αμβάνει μεγά¬
λον κάδον, νπύ τόν οποίον υπάρχη
κλειστός χώρος, δπου στεγάϊοντηι
ντεπόζιτο νδατος, μίκτρον, Λντλία
καί πίναξ έλεγχον. 'Τδαρή; τιιοΐρι
διοχετεύεται είς τό χοιροστ«σιη
διά συστήματος σοιληνώσεΐιιν μρηι,>
δικλείδιον έξαγογής, αί ό.τοκιι /.π
τουργονν μέ άέρα.
"Ενα άπλοΰν έξάρτημα τρι.ιλή;
συνδέσεως, έπιτρέπει την βννδρσι
τριών διανομέιον λιπάσματος, (οοτε
νά τοποθετήται λίπασμα επί ϊώνη:
π?.άτοις 9 μέτρον. Ή βοετηννιχή;
κατασκευής μονάς, ή όποία σνρετιιι
άπά τρακτέρ, άλλάζει άπό την Θγ
σιν μεταφοράς είς την θέσιν λει-
τουργίας, έντύς ολίγων λεπτήν,
/ΙΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
'.Συνέχεια έκ τ^ς 1ης οελ.ι
θνμίζει τα κορδελάκια τής μοδι-
ρτρούλας. Άπύ τότε δέν τό ξανά-
Υρα'Ι'α, μήτε χρησιμοποιώ πιά, έ-
ξύν είς περίπτ(·ιση άνάγκης καί μέ
σα είς είσαγωγικά, παρόμοιες ά-
νιχΐ) ομοίοιτρς ξρνικέ; λέΕεις. "Α;
είναι.
Μέ τύν Γιώργο Άσκητόπουλο
μέ συνέδεσε άπύ τότε στενή, έγκάρ
Λια φιλία. Ώρες όλόκληρες συν-
ομιλούσαμε έπάνο) είς διάφορίχ θε
ματα καί τοΰ όφίίλο πολι'ιτιμες
καί σοφές πληροφοριες καί διευκρι
νισεις. Συχνά έβγαίναμε περίπατο.
"Οταν έώρταζε κάποιο μέλος τής
οικογενείας μου, κυρίος οί μικροί
γιοί μου, ό Άσκητόπουλος δέν πά
ράλειπε ποτέ νά μδς τιμήση μέ
την παρουσία τού. Κι' έγώ, τα κα
λά έκεϊνα, εύτυχισμένα χρόνια,
1 ί>."54—1940, θυμοΰμαι πώς άνήμε-
ρα τού Άγίου Γε(ι>ργίου, ξεφεύ-
γοντας επί τέλους τό βράδυ άπύ
τον συγγενικύ κύκλο των έπισκε-
πτών (οόρταζε καί ό πρίοτότοκός
μου), παράγγελνα τηλεφωνικώς
ι»ν ξιχνθύν έκρίνο Πόντιο όδηγύ
ιιϋτοκινήτο' ταξιοΰ, τύν εΰγενικύ
Ηόδωοο τής στροφής Καλλιθέας—
Νεας Σμύρνης, νά ?λθη γιά νά
ιιΡ οδηγήση γοργά στοΰ φίλου μο»'
ιύ σπίτι, άρκετά μακρυά άπύ τύ
Οοφανοτροφείο Ίοισηφό γ λ ο ν,
οτην Άγία Παοασκρυή τής Νέα;
Σμύρνης. Έκεϊ, μέσα στήν ίγ-
καρδκι άτμόσφαιοα, ποϋ έκ.αλλιερ-
γουσαν ή καλή τού σύζυγος καί οί
νεαρές τότε δύο κόρες τού, τα
«ξανιχλέγαιιε ενα χεράκι».
Ή περίοδος Τή; κατυχής Ρκιινε
Λκόμίχ στενώτερο τύν φιλικό δε-
σμθ μ«ς. Συχνά, διαβαίνοντας ε
ξοι άπό την κατοικία μου, ό Ασκή
τόπουλος, έχτυπονσε την έξώθυρα
και τόν έδεχόμουν στό σπουδαστή
ριο μου, εΰτυχώς πάντα καλά ζε-
σταμίνο τότε. άπύ τόν λιγνίτη ποϋ
είχαμε μεταφέρρι άπύ τα άχρηστρυ
με'να πιά καί δλλοτρ εύημεροιίντιχ
Ρργοσ.άσιά μας τοΰ Πειραια. Τού
ίδάνειξα τουτο ή έκεϊνο τή βιβλίο
ή περιοδικό, μού εφερνε κι' έκει-
νη; διάηορα έ'ντυπα. Ή συχνή μου
άπουσίΐι στήν Έκάλη, δαση μέσα
στό σκοτάδι τής φρίκης, άραίιοΜ
τίς συναντήσεις μας. Μέ δλλη το-
ση εύχαρίοιηση ξαναβλεπόμαστι
κάθε φορά, όταν ετύχαινε νά μί
εΰρη στό σπίτι μου τής Νέπ; '
Σμύρνης ( στήν Έκάλ.η ρΰριονιι
την ήοεμία, σχετική βεβαία, πάν¬
τοτε, κάτω άπό την ίπικρεμάμενη
σπάθη τοΰ Λαμοκλέους, γιά νά δο»>
λεύω τή μεταφράση, πριότα, τοΰ
«θανάτου τοΰ Έμπεδοκλή» τοί
Χέντερλιν καί νά ^ΐ'νθέτο) τίς σχρ-
τικές μου, προτότυπες σννοδεηι-
κές μελέτες' γιά νά γράφΐο, νατε-
ρότερα, τό μυθιστόρημα «Ή Ξρ
νη», τό «Δώρο τοΰ Παρνασσον»,
πού τόσο άγάπησα. Έκεί, ατιιμα-
τώντας με κάποιο βράδυ στό «μπλό
κο» κάτωθε τής οικίας Τετενέ, ιΐ-
γνιοστός μου Γερμανύς στρατιώ-
της, μέ προσφοινοΰσϊ «κύριε καθη-
γητή» —είχε άκούσει δτι στήν Έ¬
κάλη είχαν τίς βίλλες τους «χοθη
γητές» καί δλλοι έξέχοντες Ρο-
μιοί— καί μοϋ έξητοΰσε λίγα χοή-
ματα).
Ή όδυνηρύτερη καί ζοφεροτερη
θύμηση σχετίζεται μέ τή δκινοιιή,
τύ καλοκαίρι τοϋ 1!·14, των διαχιι
ρνξειον έκείνιον τής κομμουνιστικάς
«άντίστασης», είτε μονο(τνλλ(ον, εί
τε τοΰ «Ριζοσπάστη». Άνηΐτοοίϊον
τας κάποιο ξεστύ προΓινό τοϋ Ι¬
ουλίου πρός την πλατεία Νέηί
Σμύρνης, άντίκριισα ?ξω άπύ ν>
δημαρχείο δυό - τρείς όπλισμένοι>ς
Γερμανούς, μέ τό χαρακτηριοτικο
κράτημα τοΰ δπλου έμπρός, ποό;
τα κάτο), πού είχαν στή μεοη κα(ι
μιά δεκαριά πολίτες, ύδηγώντα;
τους μέ γοργύ βήμα, τόν κι»τΐ|φ°
ρο, κατά τύ φηοΐ'ραρχεϊο, έκεί ατη
«στροφή» Νέιις Σμύρνης, λεοιιτο
ρος Συγγροϋ. Ποίον επήρε τ» |ΐ«
τι μου άνάμεσα στούς αίχμαλίο-
τους; Τόν Γιώργο Άσκητόπονλο'
"Εμεινα κόκκαλο. Άλλά μή χ«νον
τας την ψυχραιμία μόν καί με τη
θάροος, πού μοΰ έ'δινε τότε ηαν-
τοτε, ϊσο>; ή τέλ.εια γνώση τής γεο
μανικής γλ.ώσσας, τόν έσίμΐ'ΐθ'ίΐ ν"
μάθο) τί συμβαίνει.
(Συνεχίξεται)
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Ο Ρ Φ Ε Υ Σ
(Σ-υνέχειια έκ τής; 1ης σελ )
αινόν ώς: Νύμφ(χι—ΰδωρ, "Η-
ςαιστο;—πΰρ, Δημήτηρ — σίτος,
Ποσειδών μέγας ήδενοσίχθιον—θά-
λασσα, "Αρη;—Πόλεμος, Άφροδί
τη—Είοήνη, ώς κ,,ί τκ- Άστρο-
νομικάς γνώσεις τής έποχής έκεί-
νης, αί οποίαι καταπλήσσονν κιχί
σήμεοα άκόμη τούς ίρευνητάς.
Άπο τού; Δελφούς τύ σεπτύν
τουτο ϊίντρον τής Όρφικής Διδα
σκαλίας ενθιχ άνεπτύσσετο ή Ά
πολλόνειος καί ή Διονυσιακή Ούρά
νιος θοησκεία πριυτοεμφανίζεταιείς
τόν κόσμον τύ Άμφυκτιονικύν Συ¬
νέδριον, τό ΐίνειρον τοΰ Όρφέως,
ή αθάνατη Έλλάδα.
ΊΙ Έλλάδα μέ την άρμονικήν
Πώ; είναι δυνατόν νά άποκρυβή
| ό τΐλεονέκτη; καί ό λαίμαργος, ό
| έγωϊστής καί δ φιλόδοξος, ό ρλύ
τ«ρος καί υ ύποκριτής; Είναι αδύ¬
νατον νά άποκρύπτη την πραγμα
Ι τικήν τού ψυχήν ό δόλιος είς τύ
διενεκές. Καί αδύνατον είναι είς
τύν σεμνύν ν' άποκρύπτη αιωνίως
ίρώσ καί τάς άοετάς τού.
(Συνεχίζεται)
κ.(ΐ(, κρυστ(χλλίνη γλώσσΐχ, .τού Ι1
φθόγγον; έζοιγράφισε τύ μεγαλπ
όν τοΰ Ώκεανοΰ μέ τύ δνομα το»
Ποσε,δώνο; καί την Γαλήνη ΐ
άπειρον Οόλονι μέ τό δνομ'ΐ Ο
νός.
...
Μέ την δημιουργίαν τών Μνστη
οίον ίμόρφοσρ την Ορησχ.Ρΐ'τι»<ΐ|ν νΐ'υχήν τή; πατρίδος τοΐ' διότι αν νεχώνευσε την θρησκείαν τού Λιό; μέ την θρησκείαν τοΰ Διονύσου επί ίεροτελεστίας τής Δημητρός των Έλευσινίων, παγκοσμίου σκέψεοις. ' ΟΌρφεύ; ?ζη μέσα ΡΪς τ·' εογον τού. Ποϋ θά άναζητήσωμεν αυτήν την Οεογόνον ψνχήν; "Η ψνχή τοϋ Όρφέ'ΐις εΰρίσκετπι μέσα είς τούς Ναοϋς τής Ελλά¬ δος είς τα Μυστήριά των· Έκεϊ θά έκπαιδευθοΰν οί πιηη- ταί πού θά μεταδώσουν είς τάς μάζας τοΰ λαοΰ την υπερτάτην α¬ λήθειαν μέ ζωντανές είκόνες κ«ί οί σοφθί θά τάς διαδώσουν |ΐέ την λεπτήν διαλεκτική των. (Συνεχίζεται) * ΟΙ μετέπειτα 'Έλληνες έτίμΤ"^ την λύραν τού δι* άστερισ,μου.