195180
Αριθμός τεύχους
1988
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 42
Ημερομηνία Έκδοσης
23/3/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1Τ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
.ΕτΟς 42ον άρ,θ. φύλν. 1988 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 } Κυρ,ακή 23 Μαρτίου 1969
| Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 — Αθηναι — Τηλ. 229.708
Ο ΟΡΑΚΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΕΑΑΗΝΩΝ ΧΡΙ^ΤΙΛΗΠΗ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟΝ
Οί αναγνώσται μου ύποτε -
9εο6(») ότι υπέβαλον δι" έμοϋ
εΙς τό Συμμαχικόν Λατινικόν
Στρατηγείον τού Πέρσ,/ τό κά¬
τωθι εϋλογον και τετραμερες
έρώτη—. Ποίον/ ήτο τό μερί-
διΟν εκάστου έκ των Συμμά-
χων (Γάλλων, Ιταλών, 'Ενε-
τών, Λαμβαρδών καί Όλλαν -
5ών), πιός έκαστος έκ. των
Ευμ,,άχων/ τό ά-ΐέκτησε, πόσον
χρόνον τό έκράτηοε και κΰτά
ποίον τρόπον τό διώκησε; Είς
τό τετρώπτυχον αύτό έρώτημα
τ0 Συμμαχικόν Στρατηγείον
τού Πέραν εύηρεοήθη νά δώ¬
ση λίαν ευγενώς τάς κάτωθι αυ
θεντικός πληροφορίας, κ'ατά
τ6 υβιστάυενα ίστορ <ά στοι- χεία. «Τό Στρατηγείον μας, κυρ'αι καί κύριθι έθεώρε· τετελεσμέ νόν γεγονές έζ άρχής -^ήν κα τόιαηοιν τής Κωνσταντ νουπό- λεως, διότι αύτη προσποφΌθ - σθείσα άπό την Παπικήν Δυσιν ανεκοινώθη είς ήυάς διά στό- μοτος τού Δόγη τής Βενετιας Έρρίκου Λανδόλου. "Εντεύθεν έζηγείται καΐ ή ένθρόν σ;ς τοϋ Κόμητος Βαλδουίνου ώς αύτο- κρίτορος τής Λ'ατινοκρατιας Κωνσταντινουπόλεως καί ή έν βρόνιθις τού 'Ενετοΰ τήν έθνι- κότητα Θωμά Μοροζίνη είς τόν Πατριαρχικόν θρόνον τής Κων οτοντινουπόλεως άνευ ουδεμ- άς άντιρρήοεως τού πανισχύ- ρου Πάπα Ίννοκεντίου τοϋ Γ' διότι ήτο ό μόνος ένΰεδειγμέ- νος τή περιστάσε;». «Ό διαμεριομός των Ιματίων τής σταυρωθεσίης Βυζαντινής αυτοκρατορίας δέν εγένετο <5ιά κλΐΊρου των Ρωμαίων στρα τιωτών τού Γολγοθά άλλά βά σει τής εΰχερεστέρας καί κα- τά τό άνθρωπίνως δυνατόν τα- χυτέρας ύποδουλώσεως, άπορ- ροφήοεως, αφομοιώσεως καί έ ζοντώσεως έν γένει των Βυ ζαντινών κατο κων εκάστου μεριδΐου των Συμμάχων Λα¬ τίνων καί ε,'ιμεβα περι αυτής ίίποΛυτως βεβαοι, διότι ή Λα τινικη Χριστιανικη 'αύτοκρατο ρο μας βά άντικαταστήση την Βυζαντινήν Χριστιαν κήν αϋ- -οκρατορίαν τής Άνατολής κια! θά άναβλαστήση θρ αμβευ τικ επί των έρειπιων σας». (("Οσον άφορά δέ. τα μερί- δια εκάστου Συμμάχου παρέ¬ χομεν τάς άκολούθους πληρο φοράς δΓ έκαστον. Είς τόν Λατϊνον αύτσκράτορά μας Βαλ δουίνον τόν Α' παρεχωρήσα¬ μεν ολόκληρον την Βυζαντι¬ νήν Θράκην καί τάς άνά την Μικρασίαν επαρχίας. Μόνον τούς Βυζαντινούς αύτούς χώ ρους έδκα.οϋτο ό Βαλδουΐ- νος νά καταλάβη καί ώφειλε να ά(|>ομοιώοη τούς κατοκους
των όσον τό δυνατόν ταχύτε
ρον. Διά τουτο καί έσπευσεν
6μέοως τόν Αυγουστον τού
1204 νά καταλάβη την Θράκην
τής οποίας τάς πλουοίας καΐ
οιτοπαραγωγούς γαίας, διένει
μέν είς Λατίνους εϋπατρ'δας
κα! τούς ύπ' αυτοϋς συμπολε
μιστάς των, έγκαταστήσαντας
κατά πόλεις Λατίνους άρχον¬
τος καί τιτλούχους. 'Επιδιώ-
ζαντες όμως τόν ταχύτερον
έκλατινιομόν των Θρακών
καλλιεργητών δχι μόνον δεν
η'αρείχον είς αυτούς υλικάς
ευκολίας ή ήθκην ανακούφι¬
σιν καί θρηακευτικήν προστα
οίαν αλλά τουναντον άπεμύ-
ζων νομίμως θά ελέγαμεν
τόν Ιδρϋτα των κατά τό έπι-
κρατοΰν έν τή Δύσει φεουδα
λικόν ούστημά μας».
"Καί έπειδή ή Χριστιανικαί
Ανατολή σας επί τή βάσει
τοϋ κηρύγματος τοϋ ',Αποστό
λου Παύλου «οοκ ένι δοϋλος
ουδέ έλεύθερος» (Γαλ. 3,
28) έβέσπισε διά τοΰ Μεγ.
Κωνσταντίνου την 18 'Απριλι
ο- τοϋ 321 «ή δουλεΡα άντί-
κειται είς την Ισότητα των άν
βρώπιον ήνέδδαζεν ό Κυρι-
°ν> (Κώδ,ζ Ίουστ. 1,13) εύ-
λ6γ«ς άγνοείτε την προέλευ
"ιν τού φεουδαλικού συστή-
ματός μας. Κα! θεωρούμεν ύ
ποχρέωσ[ν μσς να σας ένημε
Ρ^οω^εν δα νά δικαιολογή-
°"τε καί τάς δοθείσας είς τό
Στρατηγείον μας δ.αταγάς ά
™ την Παπικήν Χριστιανικήν
Δι#'ν Καί έζηγούμεθα».
"Το Δυτικόν Ρωμαϊκόν Κρά
τ°ζ Μας, Βυζαντινοί τοΰ Άνα
τολικοΰ Ριομα*κοϋ κράτους, κα
τελυθη δυστυχίας άδόζως τό
4'6 6ηό τβύς βαρβάρους επ -
°Ρομείο Γερμανους ηγεμόνας
κατ° τρόπον πρωτότυπον. Γερ
μανός ήγεμών βοηθούμενος
"πό πολεμικούς συνεργάτας
Ι,ου κατέκτα μίαν χώςχιν τού
πίμαικοϋ κράτους μος καί δι
^ειιμίν σύτην άαέσως είς
τ°υς ουνεργάτας τού πρός έ
"•καρπΐαν μόνον ·Αλλά κ»Ι οί
ου αύτοι κα! ύποτε-
είς τόν Γερμανόν ήγε-
των δ.ένεμον τα μερ-
των έκαστος είς τούς ύπ1
ουμπολεμιστάς τού,
εροβαβμίους ούτως ειπείν
υποτελεϊς είς τόν πρωτο
μιον τιτλοϋχον τής έδαφι
εκτάσεως ΟΙ δευτερο-
ιοι αύτοι τιτλοϋχοι διένε
μόν κατά τόν αυτόν τρόπον
είς τρίτους κατ' έπικαρπίαν
καί οϋτω καβεζής. Έπομενως
είς μέν την κορυφήν τής σχη
ματιζομένης πυρΌμιδος των
τιτλούχων Ίστατο ό Γε,ρμανός
ήγεμών είς τόν οποίον άνή-
κεν ή κυριότης των εδαφών,
είς δέ τό βάθρον της οί έγ-
χώρΐοι κατακτηθέντες αγρό¬
ται καί καλλιεργηταί των γ'αι
ών. Ευνόητον ότι ο! καλλιερ
γηταί αύτο! (ίπροσηλωμένοι τή
γή>) δέν έδικαιοϋντο οΰτε να
έγκαταλείψουν την καλλιέρ¬
γειαν τής γής οϋτε νά διακο
ψουν την καλλιέργειαν τής
γής, διότι άλλως, ώφειλον να
άποθάνουν έζ ίδ άς ύπαιτιό-
τητος κατά την διδασκαλίαν
τοϋ Αποστόλου Παύλου«ε'ίτις
ού θέλει έργάζεσθαι μηδέ έ-
σθιέτω (Β' Θεσσαλ. 3, 10)».
ί€:ίναι ηλίου φαεινότερον
ότι ό φεουδαλισμός τής Λύσε¬
ως δ'.ήρεσε τούς άνθρώπους
είς δούλους ή δουλοπαροι-
κους κα! ελευθέρους ή αύβέν
τας καί βΌθμουχους. 'Αλλ' ή
Παπική Έκκλησΐα μας άντί να
καταδικάση τό φεουδαλικον
ούστημα ώς άντευαγγελικόν
κα! άντιχριστιανικόν, ώς επρα
ξεν εγκαίρως καί εγκύρως η
Χριστιανική Ανατολή σας δια
τοϋ Μεγάλου Κωνοταντίνου,
τουναντίον τό έζεμεταλλειί
Θη διά των τιμαριούχων Πα-
πών της κα! έχρηοιμοποίησε
λάν εύστρόφως καί επιτυχώς
κατά την συμφωνίαν μεταζϋ
Ίννοκεντίου τοϋ Γ' καί τοϋ
Δόγη μ'ας 'Ερρίικου Λανδόλου.
"Εντέυθεν έζηγείται κα! η
διαταγη διαηορβμεϋοαι την
Δ' Σταυροφοριαν πρός άποκε
φαλισμόν τής Βυζαντινής αυ
τοκρατοριας κα! ή θιαιοτερα
έζέγερσς των Θρακών καλλι
εργητών κατά τού άντευΌγγε:
λικοϋ φεουδαλικοϋ συστημα-
τός μας κα! τό κατά των Λα¬
τίνων φεουδαρχών άκένωτον
μίσος των κα! ή Πανθρακική
κα! όμόφωνος εκδήλωσις τού.
Οί ΧοιοτιανοΙ έγχώριοι θρα-
κες έστράφησαν πρός την Χρι
οτιαν κην Βουλγαρίαν καί έ-
πεκαλέσθησ'αν την στρατιωτι
κήν βοήθειαν κα! επέμβασιν
τού άλλοφυλου Τοάρου ττϊς
Βουλγαρίας Ίω'αννίτση κατά
τρόπον άνεπίτρεπτον».
Την λέζιν άνεπιτρεπτον ά-
κούσας διέκοφα αποτόμως τό
Λατινικόν Συμμαχ'κόν Στρα-
τηγείον καί μεγαλοφώνως έ
τόνισα τα έζής: Πρέπει πρω
τον νά διερευνήσετε εάν εί¬
ναι έπιτρεπτός ό Ιδικάς σας
Λατιν κάς τρόπος τοΰ άποκε-
φαλισμοϋ τής Χριστιανικης
Βυζαντινής αύτοκρατορίας υ¬
πό άλλοφύλων Λατίνων (Γάλ¬
λων, Ίταλών, 'Ενετών, Λομ-
βάρων, Όλλανδών) κ!α1 τότε
ασφαλώς θά πεισθήτε δτι δέν
δικαιοϋσθε νά χαρακτηρ!ζετ€
την έπίκλησιν των 'Ελληνο-
χριστιανών πλέον ©ρακών ώς
άνεπίτρεπτον, μέ την άναιδη
καί άφρονα δικαιολογίαν δτ
ήοαν μέν ΧριοτιανοΙ οί Βούλ
γαροι άλλά άλλόφυλοι. Κα
διά νά άντιληφθήτε τόν παρα
λογιομον σας θά ο<χ; βοηθή οω παρΰθέτων τάς άκολού¬ θους Ιστορικάς πληροφορίας τας οποίας ευλόγως σεις ο έν τή Δύσει άγνοείτε. "Εγνώριζεν ό Πάηας Ίννο κέντιος ό Γ' καί ό Δόγης 'Ερ ρίκος Δάνδολος δτι ή ευβεία όδός έικ Βενετ.ας πρόςΠαλα στίνην Λτο άκύμαντος καίσυν τομωτέρα τής τεβλασμένης θαλασσιΰς πορείας, μέσον Κωνσταντινουπόλεως. Καί δ- μως άντί τής απελευθερώσε¬ ως των Χριστιανών τής Ίερου σαλΑμ άπό τόν άλλόθρησκον Σουλτάνον τής Αιγυπτου Σα- λαντΐν επροτίμησαν, άντευαγ γελικώς συμφωνπσ'αντες, τόν άποκεφαλιομόν κα! την κατά κτησιν τής αύτοκρατορίας τής Χριστανικής Άνατολής δ:ά νά την ύποδρυλώσουν κατά τε την κεφαλήν καί τα μέλη θρησκευτικώς καί πολιτικώς, άλλόφυλοι δντες. Καί ετττειδή ό τοιούτος άητοκΐ^α- | λισμός υπό άλλοφθλω^ Χ?ισττισνώ>'
| υπήρξε./ άδικο ολόγηΐτος κ αί άνε-
πίτρεπττος, διά τούτο άφυπτνίσθη
Ι τό £,/ έγρτ{γόρ>3·ε. καΐ τ3,'σφάλε,« δ -
' «τηρούμενον άποσυνείδητον ψυλετι
Ίοτορική άνάγκη
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
Δοκίμιον τού συνεργάτου μας ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
8ον
Υ
"Ενα χρόνο άργότρα/ άρ-
χές Μαρτίου τού 1955, γΰ?ι-
ζα άπό την Άλεζανδρούπολη,
πάλι μέ την τ'αχεία τού Πυ-
θίου, μέ μοναδικό συνεπιθά-
τη στό διαμέριομα ένα Τοΰρ
κο, άνώτερο προζενικό υπάλ
ληλο.
"Ήταν κάπου σαρανταπέντε
χρόνων, ψηλός, λεπτάς, κομ-
ψοντυιμένος, μέ οκλΓνρά χαρα
κτηριοτικά καί διαπεραστικό
βλέμμ'α. Μιλοθσε έλληνικά
μέ έικπληκτική εύχέρεια, για
τί, όπως μοϋ εΐπιε, ύπηρετού-
σε πολλά χρόνια συνέχεια
στην 'Ελλάδα καϊ έπερνε, ά¬
πό φυσικοΰ τού, εύκολα τίς
ζένες γλωσσες. 'Ηταν άπε -
σπααμένος, προσωρινά, στήν
διεύβυνση έλληνικών ύποθέ-
σεων τού Ύπουργείου 'Εζω -
τερικών, στήν "Αγκύρα καί
πηγά ι νέ στό προζενεϊο Θεσ -
σαλον,κης γιά τρέχουσ'α ύπη-
ρεσία.
Δέν ζέρω κατά πόσον άλη-
θεϋει ό θρύλος ότι οί διπλω-
μάτες είναι οί πιό ευχάριστοι
συνομιλητές, πάντως δσες φο
ρές έτυχε νά κουβεντιάσω
μέ διπλωμάτη δέν αΐοβανό-
μουν άνετα. Δέν ζέρεις πώς
νά τούς μιλήσης, τί θά τούς
ευχαριστήση κα! τί θά τούς δυ
σαρεστήιση, τί μποροϋν νά.
ποϋν καί τι δέν μποροϋν. Ή
ά&ωότερη άηροσεζία ή ή πα-
ραμικροτερη άναικριβολογία,
άρχεϊ γιά νά προκαλέση την
μάλλον άπροσδόκητη παρεξή
νηση. Κάποτε εΐπα σ' ένα
ούυθουλο τής βρεταννίΐχής
πρεσβείας δτι οί ' Αγγλοι εί¬
ναι οί καλύτεροι διπλωμάτες
καί τού κακοφάνηκε. "Ήταν
Σκωτσέζος κα< φαντάσθηκε πώς τόν ύποτιμοΰσα άπέναντι των "Αγγλων συναδέλφων τού! "Επρεπε νά πώ, οί «θρε τηννο!» κι' δχι οί ^"Αγγλοι». Ό μοναδικός τρόπος νά μή κινδυνε6η κανείς νά παρεζη γηθή μέ διπλωμάτη, ή νά τόν φέρη σέ δύσκολη θέση, εί - ναι νά τού άφπνει τή πρωτο- βουλία στήν έκλογή των θε - μάττων τής συνομιλιας. Αυτό έικανα κι' έγώ μέ τό συνταζι διώτη μου. Τόν άφηνα ν' άρ- χίζη κα! συνέχιζα άνάλογα. Προσεκτικά καί μετρημένα. "Η τακτική μου, &μως, αυ¬ τή δέν Ίκανοποιθϋσε τα έ- παγγελματικόν ενδιαφέρον τού νά πληροφορείται τις ά- πόφεις τής έλλην ι κης κοινής γνώμης στά έλληνοτουρκικά ζητήματα. Κι' ετσι ΰστερα ά¬ πό τετράωρο περίπου κου- βεντολόι, περ! άνέμων καί υ¬ δάτων, άρχισε νά μοΰ κεντά μέ μερικές δελεαστικάς νύ- ζεις την δρεζη γιά πολιτιική συζητήση. Φλεγάμουνα άπό την έπιθυμία νά άνταποκρι - θώ στή πρόκληση κι' ώς τόσο δίσταζα. Ημουνα προκαταβο λικά βέβαιος δτι δέν έπρό - | κειτο ν" σχούσω άπό τό στόμα ι τού άπόφεις άνάλογες μέ τού Τεφήικ Τουρχάν καί τής 'Εμινέ κσ! δέν είχα καμμιά διαθέση γιά διαλογικό καυ- Υά. Μεσπμέριασε, συμφάγαμε στό βαγκόν ρεστωράν, γυρί- σαμε στ!ς θέσεις μας, λαγο - κοΐιμηθηκαμε κα! λίγο καθι - στοί. Άπογεματόκι πιά, λίγο πρ!ν άπό τίς Σέρρες, έχασε την Οπομονή τού. — "Από ποϋ εΐστε άκρι - βώς; Άν έπιτρέπεται, μέ ρώ τησε. - Άπό την Σμύρνη. Πατί; — Περιεργο, μόρφασε. Σάς έπερνα γιά 'Επτανήσιο ή γιά Μωραΐτη. — Έπειδή τό έπίθετό μου είναι τοπωνομικό άπό την πε λοποννησιακή κωμόπολη, ή μήπως γνωρίοατε κανένα άπό ■ τοϋς ζακυνβινοϋς συνωνύ- ] μους μου; ~- "Οχι. Αλλά γιατί οί 'Ε- πτ'ανησιοι κι' οί Μωραΐτες εΤ- ναΐι οί λιγώτερο ένδιαφερό- μενοι γιά τα τουρκοελληνι - κά. Μά Σμυρνηός, νά κουβεν τιάζωιμε τόσες ώρες καί νά μή μοΰ μιλήσετε γιά τα κο<- νά μας ένδιαφε,ροντα. Τού ώμολόγησα δτι θά μοϋ ή"ταν πολΰ εύχάριστο, άλλ' ό¬ τι τό άπέφυγα λόγω τής Ιδιό¬ τητος τού. θεωροϋσα την έλ ληνοτουρκική φιλία πηγαία, έ πιβυιμητή κία! ώφελιμη κα! ά - κρισώς γι' αύτό μοϋ άρεσε νά πληροφοροϋ·μαι καί νά συ- ζητώ κάβε τι ποϋ άφοροϋσε τίς ελληνοτουρκικές σχέ- σεις. Φοθόμουνα, σμως, μή¬ πως μιά τέτοια συζητήση δέν θά ήταν έζ ϊσου εύχάριστη και σ' αυτόν, σάν διπλωμάτη. — "Ισα ϊσα εΐνα; καθήκον μας νά προάγωμε την τουο- κοελληνική φιλΡα καϊ νά προ- λαβαίνωμε κάθε παρανόηση που ©ά μποροϋσε νά την κλο νΐση, μοϋ άποκρθηκε. Κι' ά- /τό τΠς πλευράς αυτής ή ου- ζήτηση επ! των τουρκοελλη- νίκων σχέσεων είναι πολύ χρήσιμη γιά ν' άποσαφην'ζων ται οί, εκατέρωθεν, άπόφεις. "Εφυγε άπότομα άπό τό θε μα καί μέ ρώτησε. - Πηγατε τελευταία στήν Ίσμίρ; Αύτό ιθ «Ίσμίρ» μου χτύπη οε πολυ άσχημα. ι — "Οχι, άηάντησα κοφτά. Οϋτε τελευταία, οϋτε ποτε άπό τότε. — Κατάλαβα. Χαμογέλασε. Θέλετε νά την θυμάστε όπως την ζέρετε. Δέν ι ο θρΐακω σωστό. "Εγινε πολύ ώραΐα πό λη κι' άφοϋ την άγαηάτε 9ά εύχαριοτηβήτε δτϊιν θά τό δι απιστώσετε. Έπίκαιρη ίερή λατρεία "Ο ΑΚΑΘΪΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ,, "Υπό τοϋ συνεργά τού μας Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ ΟΙ ώραΤοι ΰμνοΐ των «Χαιρεττι- της Παναγίας» δχουν Ουνδέ- σει τή μνήμη τοΰ "Εβνοος μας μέ τα σημαντικώτεραι όρόσηιμα τής Ί στορίας μας. ΓιοΠΪ ή μεγάλη νίκη τού Βυζαν τιναΰ αύτοκράτρρος Ηρακλείου — σ' ά/άιμντκτη της έγινε ή σύνθε- ση τού Ά<αί9ίο'του — ά~εττέΛει τό τέρμα των 'Γ£λληνθΓΤΓερσιικών πολέ μω-^ ττού εΤχαν άρχίσει ιό 490 π·. Χ μέ την νίκη τού Μαραθώνα, γιά νά λήξουν ϋστερα άττ6 δνΤεκια αί- ώ/ες, τό 626 μ.Χ. Ή ττρώτη νίκη τού ΜιΙλτιάθη ά ττοΘαιΌΐτίο-τηκιε μέ τό γνοοιστό άρ- χαΤο έπίγραΐιι.μα: «Έλλήνο·^ ποομοτχού/τες Άθη- ναϊοι Μαιραβώνι χρυσοφόρο Μηδων έστόρεσοΐν δύναιμιν». Ό άθλος τού Βκζαντίοι/ άγιά- στττ«ε μέ τίς 24 στρο^ς τ£>ι; χαι
ρετισιμών, άφιερομένων στήυ εύ -
γνωμασύνη τού "Ε6νους πρός την
ύττέρμαχο Στροίτηγό, την Πα.α-
γία:
Χαΐρε τής Έκικληκχίοΐς, ό άσάλει;
τος πυργος!
ΧαΤρε της Βασιλείας τό άττόρθη -
το^ τεΤχος!
ΧαΤοε, δι* ής εγείρονται τρό-
τταα!
Χαϊρε, δι* ής έχβροϊ κατο—ί -
τττοκσι.
ΕΤναι γνωστά τα σιτνν<λονισ·τΐικά γϊγονόΦα τής Βυζαντιινήις Ίσιτορί- ας. Τό χρόνο ττου ό ΉρακΡ«ιος προχωρεΤ νικηφόρος στό έκτωτερί- κόν τής Περσίας καΐ φτάνει ώς την Κ ιλΐ'κίοτ, ό Βασιιλιάς των Γϊερ σών Χασρόης κάνει ενα τσλμηρό όινπτπερισ—ασμό. Συνεννοεΐται μέ τούς Άβάροιος καΐ όρμάει — τό καλοκαΐρι τού 626 μ.Χ. — μαζί τοιος, γιά νά καταλάβη την Πόλη- Μέ ττολΐΛΛριθμο στρατό, ττολιορική- τ κές μπχανές, ττειρατικά ττλοΐα, μονόξυιλα, ττολΐορκιεΐ τήν ττρωτΐεύου σα τού Βυζαντινοί Κράίτους. Ή Ήράχλειος πληιροφαρεΐται τόν σοβαρόν αυτόν κίνδυνον. Δέν ττρό φτσιινε δμως νά ερθει έγκα'ρα αέ Μένει γι' αύτό στή θέση του( κα θηλώνο/τας £τσι σηιμανιτικές ττ«ρσι κές δυνάιΐ£ΐς, πού θά βάδζσν κι' αύτές καίτά της Βοχτιλίδας Στήν Πόλη εΐχε άφίοιει τό γυιό τού Κ ωνσΤαντΐνο, ούσιαστ κός δ¬ μως άρχηγός τού άμυντικού άγώ- να, είναι ό ίκαΛΟΐταιτοζ Πατριάρ- (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) (Συνεχίζεται) ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΟΡΩΠΟΙ Ι.. .ιΊΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ Παιδ! μου, έσύ πού μ' εμαθες τό νόημα τής ζωης, δλα μού τά- δειιχνε όμορφσ. τής ΰτταιρξής σου 5 δόλος "Ανοιξε τα ματάκια σου νά ψέξη ό κόσμος δλος μοναχικό λουλούδ, έσΰ στή,ν χέρσα επάνω γής· Άνθέ μου, νά ζωντάνευες, τα δά- κρυά μου σάν τπεΐς, δόοχρυα νά σού την πότι<α τήν θλιβερή ψυχή μου. Στή μαυρη κ' έρμη γή πού πάς νά κοιμηβης, πα'δί μου, μαζϊ μέ τή ζωσύλα σου καΐ τούς δικη μου κλεΐς. Χαίρομαι στήν ττοίηση της Δια- λεχτής Ζευγώλη —■ Γλέζου τή γλώσσα, λεξεις ποΰ εύωδιάζου/ Νάξο, την άρχ κή ποπρίδα τών μι σώ^ μου συμπατριώτην τού Βουο- λά. ΟΙ Ναξώτες («Άξώτες» είχον καταντήαει νά τούς όνοματίζουν μέ τα ιρόνα) είταν οί πιό καλό- γνωυοι, φιλόττονοι, προκομμέι/οι <αϊ φιλστρόοδοι Βουρλιώτες. Λέ- ζε ς, λοιττόν, όπως «πρωτολάτης», νίζω» καΐ ενα σωρό άλλες, 6γαλμέν«ς άπό τα σπλάχ·/α τιοχον ηρμ Ι κόν στοιχείον τώ·,/ καλλιεργη,τών 1 Θραοκώ,/ κοοτά των άλλοψύλων 1 στια^ώ^ Λατίνων &5ελλών τής κης καϊ άοθώς έττεκαλέσβηισα^ την σι/μπαράσταοσΐν τού Χριστιανσμοθ όλλ" άλλοψύλοΐί Τσάρζυ τήςΧο!- στιανΐκής Βουλγαρίας κ^τά τό άρ- χαϊβν 'Εΐλληνικόν λόγ ο^ πάσσα- λος πασσάλων έκκρούά-!<χ καϊ έττέ- τιοχον Καί ττρος άπόδειξι, σάς Λ τό άνακθινωβέν τοΰ Στροοτηγείου έξ Αν¬ δρ αΐΌυπόλεως υπό ήμερομτ>νία·< 15 'Απριλοία 1205 εορτήν τής μάρτυρος Άνσχττασίας «Σηιΐ^ε,ρον 15 Απριλίου 1205 έορ'τήιν τήί τα μας ϊ.ρεψαν είς άτα.κτον φυ¬ γήν τα σιτροετεύματτα -ίΛ Λατίνου φεοιιδαυττοικράτορος Βαλδουΐνου τού Α'. Ό Τσάρος μας, ζωγρόσας τταρά την Άνδριανούπολιν τόν Βαλ δουΐνον, πρώτον τό. ήκρωτηρίασε (Γυνέχεια είς τή/ 6ην οελ; ■τού λαοΰ τού Έλλην ϋκού καΐ ϋπο- δηλώνουν, παοά τα έκαΓτόχρονα τής δουλείας, ττνν άδιάχοττη λεκτουρ- γία, μέσα άττό τούς αίώνες, τής γλωσσοπλοχττικής νομοτέλΐιας. Μέ σα στά ψύλλα τοϋ διδλίου «Ό <ύ «λος τής άγάττης» πνέει τόαίγαιο- ττελαγίτικο άέρι, διαποτισμένο μέ τό θυμάρ, καΐ την άλιφασκιά. Για- τΐ σέ τέτοιο έργο ζωης νά μή δο- θεΤ τό 1065 τό «ρατικο δραίεΐο τής ποίησης, είναι άττό τα έρωτή- ματα ποΰ μένουν δ'ιχτος άττάντηση. Στά κάτω κάτω τό λογοτεχνικό 6ρα6εΐο, κατά τή γνώμη μου, δέ./ άι<α<|>έρεται άΐτοχιλε στικά στό αί
σθηιτικό κεγονός/ παοά άγκαλιά-
■ζει καί τό ί^θος, τη γλωσσική μορ
φή, την είλιικ,ρίνε'α τής καλλιτί-
ιχνικής έττίδοσης καί κατταβολής,
■τόν σεδασμό «αί τή στοργή τού
λογοτέχνη πρός τή γλώσσα κλπ.
Καϊ δχι όλιγότειεο τόν ζηλο τού
Τίλευταίου, την ττστη τού στό δα-
νικό τής ττο ητΊκής εκφρασης, το
σύ^ολο της προσωττικότησάς τού
ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην σελ.
ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
"Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΓΕΝΕΕΣ,,
Την Πέ.μτπ·η 27η; /ννοορτΐου καΐ
ώραν 7.30 μ μ θά ομιλήση είς
τήν Στέγην τής «Ενώσεως Σμυρ-
ναίων» (Όδός Καρΰτση 3) ό κ.
Νίκος Μηλιώρης μέ θέιμα «Ή Μι
κραισιατική Παράδοσις καΐ οί νεώ-
τε,ρες γενεές».
9ά επακολουθήση συζήτησις ε¬
πί των ό—όψεων των νεωτέρας.
Τό θέμα άπό τα σοβαροτέρα
ττροφανώς διά τιόν μι«<ρασιοπικόν κόσμον πρό πάντων, &<ρορ& εΐδι- κότερα τό πρόδλημα τής συνεχί σεως της μικρατσιατικής ίδέας καϊ τής μικρασιατικήκ; παραδόσε¬ ως άττό τοΰς νεωτέρους μας καί κατά πρώτιοτον λόγον άπό τούς ί μ κραισιατΐικην κχτταγωγήν Μέ την ά<|>οριμήν δέ τής διαλέξεως
αυτής ε)ά δοθή καΊ ή εύχσΐρία *&
άκο^σθούν έπίσης γνώμες καί άττό
ψεις έκττροσώπων των νεωτέρων
αυτών μικρασιατικόέν γενβών.
Η ΛΕΗ ΠΑΡΗΓΓΕΙΛΕ
ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΑΣ
ΕΙΣ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑΝ
'Εγκίκτθη αρμοδίως, δτ« άγγλ'
κή έταιρεία έλα6ε παραγγελίας
άπω την ΔΕΗ διά συσισωρευτάς
«Νίκειλ Καδμίου Άλχάντ» κοχ σνο.
φοΰζ ΰλΐικού, ϋψους άνω 'τών 30.000
λιρών οιτερλινών.
ΚΑΙΙΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΓΚΙΟΡΕΜΕ ΚΑΙ ΙΧΛΑΡΑ - ΜΠΕΛΙΣΤΙΡΜΑ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΟ. Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ
Μέ έζαιρετικόν ενδιαφέρον
διαβάσαμε στόν •'ίΠροσφυγΐκό
Κόσμο» τής 23.2-69 τό άρθρο
τοΰ κ. Νίκου Μηλιώρη, πού ή¬
ταν άφιερωμένο οτό Γκιόρεμε
τής Καππαδοκίας. Σάν Καππα-
δοκες ευχαριστοϋμε θερμότα-
τα τόν Μικρασιάτη λογοτέχνη,
διότι μέ τήν γνωστή γλαφυ-
ρότητα τής πέννας τού έφε-
ρε στό φώς τής δημοσιότητος
μιά άγνωστη πτυχή τής άζέχα
στής Καππαδοκίας μας.
Άπέραντη δμως ευγνωμορύ
νη χρωστάμε στόν ΟΙκουμεν.-
κό μας Πατριάρχη κ. Αθηνά
γόρα, άπό τό Χριστουγεννιά-
τικο μήνυμα τοΰ όποίου έμ-
πνεύσθηκε τό άρθρο τού ό κ.
Μηλιώρης. Στό Πατριαρχικό
αύτό μήνυμα, ή παραγνωρισ-
μένη αυτή τοποθεσία τής Καπ
παδοκιας τό Γκιόρεμε τοποθε-
τείται άνάμεσα στά αΐώνια
σΰμβολα, τα όποία σάν ττνλαυ
γείς φάροι φωτίζουν τόν δρό-
μο τής Χριστιανωσύνης. Δέν
βρίσκομε τα κατάλληλα λό-
Υια γιά νά έκφράσωμε οτήν
Παναγιότητά τού, τα εύάρε-
στα αίσθήματα, τα όποία πλημ
μυρίζουν τή στιγμή αυτή τήν
ψυχή μας. "Υποβάλλομε καΐ
πάλιν εύλαβικά τήν εύννωμο-
σύνη μας στόν άγέρωχο ήγέ-
τη τής Όρθοδοζίας, ή πνευμα
τική άκτινοβολία τού όποιου
εχει ζεπεράαει τα δρια τής
ποιμαντορικής τού δικαιοδοσί-
ας καΐ ή βιβλική τού φυσιογνω
μία σάν ϊνδαλμα έχε> επιβλη¬
θή στήν συνείδησι δλων τών
Χριστιανών.
Μέ τήν εύκαιρία αυτή αύτό
ματα έρχεται στό μυαλό μας
καΐ μιά άλλη περιοχή τής Καπ
παδοκίας, ή περιοχή Χασάν—
Νταγ! (Άντιταώρου), ή όποια
θρίσκεται 100 χιλιόμ. περίπου
νοτιοδυτικά άπό τήν προηγου
μένη καΐ ύπάγεται διθικητικά
στήν 'Επαρχία "Ακ - Σεράι
(Άρχελαΐδος). Ό άριθμός
των λαζευτών έκκλησιών πού
ύπάρχουν οτήν περιοχή αυτή
είναι τόσο μεγάλος ώστε ό
Γρηγόριος Νόσσης νά λέγη γι'
αύτές «ούκ άν τις τοοάδε πά¬
σης σχεδόν τής ΟΙκουμένης έ-
ζαριθμήσαιτο...». Άλλες άπ'
αυτές είναι σκαλισμένες σέ
μονόπετρ<ες μέ παράζενα σχή ματα κι' άλλες σ' ένιαια συ- στήματα βράχων. Βλέποντας κανείς τίς άναρί&μητες έκεϊ- νες έκκλησίες, τα μοναστήρια τίς κατακόμβες, άπορεί πως οί άγαθο! καλόγηροι τής Καππα¬ δοκίας, μέ τα άτελέστατα έρ- γαλεϊα πού διέ&εταν την έπο- χή έκείνη, κατώρθωσαν νά δή μιουργήσουν ένα τέτοιο έργο. Πράγματι, μεγάλη μυστικοπα¬ θεία καΐ πολύς θρϋλλος πλα¬ νάται γύρω άπό τοϋς βράχους αύτούς. Τήν περιοχή αυτή ά- νακάλυψαν πρΐν άπό μερικά χρόνια δύο Γάλλοι διανοούμε νοι, ό κ. καΐ ή κ. ΤΊερρύ καΐ ή άνακάλυψί των ήταν πραγμα τική άποκάλυψι. 'Αφοϋ γύρι- σαν δλη την περιοχή, τή προ- σοχή τους κέντρισαν μερικές ' έκκλησιες, σκαλισμένες στΐς δυό πλευρές μιάς χαράδρας μήκους 10 χιλιόμ. περίπου. Ή χαράδρα αυτή θρίσκεται ά- (Συνέχεια είς την 2αν σελ.) Ή είκοστή πέμπτη Μαρτίου "Ολα Γιά Σέ Τοϋ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ 'Ελλάδα, την άγάπη σου ζωής σκοπό εχω κάμει. Άνθός στήν άπαλάμη, σοΰ δίνεται ή καρδιά. Τό χώμα σου έσκαψα βαθιά, νά καρπωθής μιά μερά. Οούντωσε ό κάμπος πέρα κι άνθίσαν τα κλαδιά. Σ' ώμόρφηνα. Σοΰ σκάλισα λιθάρι νά ζαναφέρω πισω την τέχνη τή χρυσή. πεντελίσο, Κι' δλη γιά οέ τή σκέψη μου. Καί τό ψωμί άπ' τό στόμα γιά σέ τό θγάζω άκάμα, νάσαι μεγάλη έσύ. Φέγγει σάν άστρο ή δόζα αον, σπιθίζει. Δέν εΐν' άλλη. Κγ ή θελήση σου πάλι μές στήν ψυχή γραφτή. Πατρίδα δλα σοΰ τάδωκα. Μοΰ μένει μές στό σώμα καΐ μιά ζωούλα άκόμα. Δική σου είναι ικι αυτή. «25 Μαρτίου» Τής Δόζας λάμπει γαλανό τό φώς στή χώρα. Γελοΰν οί κάμποι τραγουδοΰνε τα νερά. Γιγάντων ήσκιθι ήρωικοΐ ζυπνήστε τώρα στοΰ Λυτρωμοϋ τή χρονογύρωτη χαρά. Τό σάλπισμά μας πιό τρανό ν' άντιλαλήση κι' άπ" τό γλυκό τής Άγ.ας Λαύρας όρθρινό. Πλατειά εΐν' ή γή μας καΐ τό χώμα δπου κι' ανθίση, μιά λευτεριά μοσχοβολά ώς τόν ούρανό. Κι όλα τα χέρια άς ύψωθοΰν άνπ-ρειωμένα, πώχουν τα σδζρο συντρίψει τα βαρ ά, νά στήσουν τρόπαια λαμπρά στό Είκοσιένα,' νά θρονιαστή ή 'Ελληνοπούλα ή Λευτεριά. ΣΤΕΛ1ΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ Άπό ττΐν ΈτΓΜναοττοχτιν τού 1821 ΔΗΜΗΤΡΙΟΠΩΑΝΝΗΣ Ό Λεοντόθυμοο Βουρλιώτηο «·.. είς την μάχην των θηιβών ΕΠΛΗΓΩΘΗ» Μέ τό διάττορον πατριωτικόν κπ ρυγΐ)ΐα τού Παλαιών Παιτρώ^, Γερ- ^ού έκ της ωραίας Πύλης τού Ναού, καΐ τής σωζομένης υψηλο- κόρμου γηροίΐάς ττλαίτάνου, τής Μονής τής Αγ. Λαύρας έσείσβη- σαν τα θεμέλια μιάς αύτοκρατοοί- ας τυραννιικής, άλλ' έδονήθησαν ταύτο·χιρόνχος καΐ αί εύγενεΤς χορ- δοΑ των καρδιών των ϋττοδούλων καΐ άφοττνί1σθΓ)σαν οί Πανέλληινες, ΐτασών των Ήττείρων. ΑΙ θαλάσσ·- αι αΰραι καί τα γαλανά κύματα τής Μεσογείου έφερον τα μηνύμα- τα τοΰ 0&&γίρτον και μέχρι των τών τού "ΕλληκΓττόντου, τού Βι/- ζορντίου, καΐ τοϊν αίγιαλών τής ότ είττοτε 'ΕΞλληνικής Μικράς Άσίας. Η ττόλις τού Κωνσταντίνου, ή Βα σιλεΰ^υσα, οπτέλλει πρώττ) ττλε'- στους πΌτριώτας, ώς καΐ τούο ΔΕΑΗΝ Ιωάννην καΐ ΕΥΣΤΑΘΙ- ΟΝ (ΒΤ^έττε, «ΈιλλήστΓθντος» έτ 1960 φύλλον Μαΐου —- Ίουνίου) Ιωάννην, ή Πέργαμος τούς λεον- τοθύμους νέους (ένβ' άν«τ. $τ. 1960 φύλλ. Μαρτίου — Άττριλί- ου) τής οικογενείας ΛΟΥΛΟΥΔΑ, αί Κυδωνίαι τόν γεν/»«ΐθν (ένθ' α¬ νωτ, ετ. 1961 ψυλλ. 'ϋκτωδρίου — Νοεμβριού) ΚΑΡΝΑΟΥΡΗΜ Μιχαήλ, ή Σμύρνη τόν ΣΤΕΦΑΝΟ ΠΟΥΛΟΝ "Ιωάννην, άξιωματΐικόν (6λέπε, «Πενρελΐικά Νέα» &. 1965 φύλλ. Άττριλίου) άγωνισθέντα έν Μεσαλογγίω, "Αθήναις καί αλλα¬ χού, ώς καΐ τόν ΚΑΑΑΙ-ΤΖΗΝ (ολέττε, «Γιελοττόννηρ-ος» Ποίτρώι/ έτ. 1965 φύλλ. 24ης Μαρτίου) Νι κόλαον. Καΐ τα ίο-τορΐικά ΒΟΥΡΛΑ έδέ χ9ηα"αν ά>τιλο6ληΐθέν/ τό εύχαρι ττα
τριωτικ&ν μήνυμα τής Άγίας Λαύ
ρας, καΐ μετ" ένθουσιοχτμού άνε -
κΛαλήτου, ήττοίιμαισαν «αί προεΓτηεΊμ
ν είς τα ττεδία τών μοζχών τώ·;
έλληνικών δττλων, τα ήρωικά τέ¬
κνα των, ττρός έξαψάνκχ,ν τής θε-
ομισητου δουλείας καΐ εξανάοΐτασιν
τής θε-αδότου ελευθερίας.
ΠολΑοι. άμέιτρη[τοι καϊ αγνω -
°"τοι μέχρι σήμερον, κατά τό ττλεΐ-
ον, είναι οί έκ Μιικοάς Άσίας
οίκοδόμοι τού καλλκμαρμάρου με-
γάρθυ τής ελευθερίας καί οί γεν-
ΪΓοριες αυτής. Ά-ό τό ττλήθος
«αι το νΐψος των, άγωνιστών καί
των Μεομαρτύρων των ΒΟΥΡΛΩΝ
εγνώσθη καΐ ό ΑΝΤΩΝΙΟΥ, («'Ελ
λήοτττοντος» εί. 1960 φύλλ Νοεμ¬
βριού — Δεκεμβριού) "Ανδρέας,
ττληγωθεΐς ΔΙΣ κατά την διάρ¬
κειαν ιτοϋ αγώνος καΐ πολειμήσσς
έν Πελοττοννήσω καΐ έν Χίω. Είς
τον άνω λεοντόκαιρδον άγωνιιστή;
των Βουρλών, δς ττροστεθή καϊ 2-
τερος λεοντόθυιμος, ό ΔΗΜΗΤΡ Ι¬
ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
'Επανερχόμεθα καΐ πάλιν έ
πί τού ©έματος τής δημιουργί
άς τού νέου νεκροταφείου
Δροσιάς Άττικής. Ή τοποθε-
οί'α ποΰ προέκρινεν τό κοινο
τικόν συμβούλιον Δροσιάς εί
ναι ή πλέον άκατάλληλος, διό
τι γειτνιάζει πρός τόν πρότυ
πον συνοικισμόν ΡΕΑΣ καΐ τό
πρεβατόριον τών ύπαλλπλων
'Εθνΐκής; Τραπέζης.
Διά τούς ανωτέρω λόγους
πρέπει ή Διεύθυνσις Τουρι-
σμοΰ έπεμβαίνουσα ν' άποτρέ
φη τήν δημιουργίαν νεκροτα
φείου είς την τουριοτικτνν ταύ
την περιοχήν, ήτις είναι άζθα
καλυτέρας τύχης, έπσης δέ
κα! ό άζιότιμος κ. Νομάρχης
Άττικής πρέπει νά φροντίση
διά τήν άνάκλησιν τής ώς ά¬
νω αποφάσεως τοϋ Κοινοτικοϋ
Συμβουλιου Δροσιδχ; Άττικής
ήτις τείνει νά καταστρέψη μί
αν ώραιοτάτην περιοχήν.
ΟΥ Ιωάννης.
Ώς πρόμαχος τής 'Ειλβυθεριίας
έπιληγώθη καΐ ο&τος ΔΙΣ είς την
μάχην τού Παίτραΐτζικίου (= Ύ-
ττάτης), καϊ είς τη, μάχην των
θηβων, κα! μάλιΐοτα «καηρίως», ή
τοι θανοοσίμως, κατά τόν Χαπίή -
Χρηατον.
ΠιοττοττοιεΤ ό όττλαρχηιγος ότι
ττοΛεμιχά ττεδία ήρωϊσμού διά τόν
Ηουρλιώίτηιν ήσαν ή Πϊλοττόννηισος,
ή ΣιΤερεά, ή Μαγνησία, ή Χαίλκι-
δμκή καΐ ή Κρήτη.
"Ιδού τό έγγροοφθν τού πολειμάρ
χου, λίαν τιιμτριιικον διά τήν Ιστο¬
ρίαν των Βουρλών, καϊ την οικο¬
γένειαν ΔΗΜΗΤΡ Ι ΟΥ
— «ΠισΓΓοποιητιΐκθν
Πιστοττοιούμεν οί ύττοφαινύιμενοι
δτι ό ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡ Ι ΟΥ
ΒΟΥΡΛΙΩΤΗΣ τταρευρεθεΐς υπο
την οδττγίαν ΝΙΚΗΤΑ ΣΤΑΜΑΤΕ
ΑΟΟΟΥΛΟΥ, βΙς ΣΙτυλίδα, μέ τόν
ίδιον είς Πατοαττζίκιθν, μεττά τοΰ
Ιδίου είς Δβρβενάκια, μετά ""ού ί-
δίου είς ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ «χΐ Σετ-
Φανι, έως Ιτον έψθασαιμεν είς Ναύ
ΐΓΛιον, καί είτα τταρευρέθη ύττό
την όδηγίαν τού Χατπζη Χρήοττου
ίίς Ράχ«βαν και είς την ττολιορκί
αν τού Μεσολογγίου κλττ. ττατ>ευ-
ρεθεΐς δέ καΐ μέ αόν ότπ1λαροοηγόν
Χαλκουκη είς Άμττλιάνιτν μβτά
τού ίδίου είς τα ΠέΜτε Όρνια
και μέ Νάκον· Εϋτχΐ παρευρέθη; καΐ
μέ τάν όττλαρχηγόν ιΚιριεζώΓΠν είς
Γρΐκκερι καϊ είς λοιητάς μάχας.
Ωσαύτως παρευρέθη και μέ τόν ά
είμντΚττον Καραύσκάκην καΐ Γσρ-
δικιώτην... είς... μέ τόν Σκουρτα-
νιώιτην είς Πάτραν, Κορώνην καΐ Λε
ψίνα Ωσαύτως έπαρευρεΒη καΐ
είς την των Θη6ών δττου επτληπτώθη
καιρίως τταιρευ.ρεθεΐς δέ καΐ μέ τδν
όπλαρχηγόν Μαμούρην είς Σάλωι-
να, ωσαύτως καί μέ τόν "Ιωάννην
Χάλτΐν είς Κρήτην δοιτις έΤδειξε τι
μίαν διαγωγήν είς τούς άνωτέρους
τού.
Δ ά ταύτα δίδσμεν τό παρόν μας
πιστατΓθΐητπκον νά τού χρησΊΐμευ-
ση δπου δεί.
'Εν Αθήναις τη 24)3)1845
Χαιτζής Χρηστος».
Ποςρόμοιον πισ·τοποιητι««νν εδό¬
θη (έτ. 1831) είς τον ότντωνιστήν
της Μ. Άσίας καί ύττό των οττλαρ
χηγών Νΐικητα Σταιμεττολοττούλου,
Ν. Πανουιργιά, Άν. Κοντοπούλοι/
καΐ άλλων, συνυ—ογράφοντος καί
τού σπρατηγοΰ Νικολάου Κριβζώ-
του. Ββ6αιοΤ καί ούτος ατι τόν
Βου,ρλιώΐτην, «άττό τόν ττρώτον χρό
νόν της ϊεράς ΈποΜϊθτάσεως»
τόν έγνώρικςτεν, και δτι «ύττέφερε
πολλά άχρι τής θεροπτείας τής
ΠΛΗΓΗΣ των Θη6ών είς την κε-
φαλήν, καΐ δτι «έλαβε κοη έτερον
ττληγί>ν κο~ά τόν άριοττβρόν τΓΟδα
είς τό ΠατΓρατζίκιον (κορυφή Οϊ -
της — Ύ~άτης)» της Λοομίας.
"Ομοίως ύττό τού δημάρχου Άμ
φίοΌ-ης π-ιοΓΓθ—οιεϊται (£τ. 1θ31)
δτ, έγεινηθη είς Βουρλά τής Ε¬
παρχίας Σμύρνης, ύτΓανδρεύθη είς
'Αμφισισαν, ήτο τότε έτών (32) τρι
άκοντα δύο, εΐχεν ά&ελφή,ν μίαν,
καΐ δυο άδελφοθς ώς καϊ ττρογό-
νους «είς την ττατιρίδα τού», ουδέ¬
να υϊόν καϊ ουδεμίαν θυγιοοτιέρα. α¬
πέκτησε.
ΣυγγενεΓς εΤχβν «ν "Ελλάδι τούς
τής συζύγου τού. Δέν κατβτάχθη
είς την Χΐοροφυλαικτιν, διότι «δταν
ήτο πολύ κρύο καΐ άέρας εττειρά-
ζετο είς τό κεφάλι, έκ τήις λαβω-
ματιάς».
Προσέτι πιστοποιεΐται δτι· εΤ-
χεν ένδεχα χρόνια ύττηρΐβσίίαν καΐ
δτι £λα6ε μέρος είς δώοα πέντε
(15) μάχας, ήτοι Σίτυλϋδα, Παι-
τραταζίικιοι/, θηδας, Άγιον Όρος
Πάτρας, ΆμτΓλιάνην,, Λεασίνα, Κ α
ματερόν, Πει,ραιά, Τρίκκερι, Χίον,
ΝαυαρΤνον, Κστρώνην, Τηγάνιον
καΐ Κιρητην μέ ένδεκα (11) οττλαρ
χηγούς ί}τοι Νιικηταν, Χαίτζηχρτν
σιτον, Κριεζώτην, Σκουρττινιώττην,
Χαλκούνην, Σί|μ. Σουλιώτπην Χά-
' (Συνέχκια είς την 6ην σελ.);
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΥ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ
"Εντός των πλαισίων τής
Κοινωνικής Δημοκρατίας, καΐ )
υπό τό πνεϋμα των διακηρύ-
ξεων τού κ. Προέδρου τής Έ !
θνίκής Κυβερνήσεως άηεφασί
σθη, ή σύστασις Συμβουλΐου
εκπροσωπών τοϋ οΐκονομικώς
ένεργοΰ πληθυσμοϋ, αποτε¬
λουμένου έζ άντιπροσώπων
τών έργοδοτών, έργατουπαλ-
λήλων, άγροτών, βιοτεχνών,
βιομηχάνων καΐ άλλων κατη-
γοριών έπανγελματτιών, τεχνι
κων καΐ έπιστημόνων.
Τό Συμβούλιον αύτό, θά έ-
πιλαμθάινεται καΐ θά ννωμο-
δοτή επί βασικής σηιμααΐας
μέτρων, συνδεομένων μέ τήν
οικονομικήν ανάπτυξιν τής
χώρας καΐ την κατανομήν τού
"Εθνικοΰ εΐσοδηματος, συμμε
τέοχον οθτω είς την διαμόρ-
φωσιν τού οΐκονομικοΰ καΐ
κοινωνικοΰ προγράμματος τής
χώρας. "Εργον έπίσης τού
Συμβουλιου είναι ή γνωμοδό
τησις, προσκλήσει τού 'Υ-
πουιργοΰ Συντονισμοϋ, επί
τών έκ τής έφαρμογής τής
Συμφωνίας Συνδέσεως προκυ
πττόντων βασικών θεματτων.
Ό ©εσμός τοϋ Συμβουλιου
αποτελεί έμπρακτον άπάδει
ζιν τής θελήσεως της Έθινι -
κης Κυβερνήσεως δπως ύλο-
ποιήση τάς νέας κοινωνικάς
μεταρρυβμίσεις. Καΐ καλείται
δι" αυτού ό πληθυσμός, ό με
τέχων υπό οιανδήποτε μορ¬
φήν είς τήν κοινωνικήν καΐ
οικονομικήν ανάπτυξιν της
χώρας, νά λάβη κατά τρόπον
μόνιμον καΐ ύπεοβυνον σαφή
θέσιν είς τόν προγραρματι -
σμόν.
'Εζ άλλου, ή διά της ουμ-
μετοχής τών παραγωγικών τα
ζεων διαμώρφωσις τής 'Εθνι-
κής οΐκονομικής καΐ κοινωνι¬
κής πολιτικής, άνταποκρίνβ-
ται είς τό πνεϋμα της έπο-
χής καΐ καλυπτει τούς σκο-
ποΰς τούς όποΐους έταζε ή
'Εθνΐκή Κυβέρνησις. Προϋπο-
θέτει δμως την συνειδητοποΙ
ησιν, έκ μέρους των ένδιαφε
ρομένων παραγωγικών τάζε-
ων, των έπιδιωκομένων οχο-
πών καΐ τήν άπαρέγκλιτον ε¬
φαρμογήν τοϋ ένβεδειγμένου'
προγραμματιαμοϋ.
.ΕτΟς 42ον άρ,θ. φύλν. 1988 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 } Κυρ,ακή 23 Μαρτίου 1969
| Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 — Αθηναι — Τηλ. 229.708
Ο ΟΡΑΚΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΕΑΑΗΝΩΝ ΧΡΙ^ΤΙΛΗΠΗ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟΝ
Οί αναγνώσται μου ύποτε -
9εο6(») ότι υπέβαλον δι" έμοϋ
εΙς τό Συμμαχικόν Λατινικόν
Στρατηγείον τού Πέρσ,/ τό κά¬
τωθι εϋλογον και τετραμερες
έρώτη—. Ποίον/ ήτο τό μερί-
διΟν εκάστου έκ των Συμμά-
χων (Γάλλων, Ιταλών, 'Ενε-
τών, Λαμβαρδών καί Όλλαν -
5ών), πιός έκαστος έκ. των
Ευμ,,άχων/ τό ά-ΐέκτησε, πόσον
χρόνον τό έκράτηοε και κΰτά
ποίον τρόπον τό διώκησε; Είς
τό τετρώπτυχον αύτό έρώτημα
τ0 Συμμαχικόν Στρατηγείον
τού Πέραν εύηρεοήθη νά δώ¬
ση λίαν ευγενώς τάς κάτωθι αυ
θεντικός πληροφορίας, κ'ατά
τ6 υβιστάυενα ίστορ <ά στοι- χεία. «Τό Στρατηγείον μας, κυρ'αι καί κύριθι έθεώρε· τετελεσμέ νόν γεγονές έζ άρχής -^ήν κα τόιαηοιν τής Κωνσταντ νουπό- λεως, διότι αύτη προσποφΌθ - σθείσα άπό την Παπικήν Δυσιν ανεκοινώθη είς ήυάς διά στό- μοτος τού Δόγη τής Βενετιας Έρρίκου Λανδόλου. "Εντεύθεν έζηγείται καΐ ή ένθρόν σ;ς τοϋ Κόμητος Βαλδουίνου ώς αύτο- κρίτορος τής Λ'ατινοκρατιας Κωνσταντινουπόλεως καί ή έν βρόνιθις τού 'Ενετοΰ τήν έθνι- κότητα Θωμά Μοροζίνη είς τόν Πατριαρχικόν θρόνον τής Κων οτοντινουπόλεως άνευ ουδεμ- άς άντιρρήοεως τού πανισχύ- ρου Πάπα Ίννοκεντίου τοϋ Γ' διότι ήτο ό μόνος ένΰεδειγμέ- νος τή περιστάσε;». «Ό διαμεριομός των Ιματίων τής σταυρωθεσίης Βυζαντινής αυτοκρατορίας δέν εγένετο <5ιά κλΐΊρου των Ρωμαίων στρα τιωτών τού Γολγοθά άλλά βά σει τής εΰχερεστέρας καί κα- τά τό άνθρωπίνως δυνατόν τα- χυτέρας ύποδουλώσεως, άπορ- ροφήοεως, αφομοιώσεως καί έ ζοντώσεως έν γένει των Βυ ζαντινών κατο κων εκάστου μεριδΐου των Συμμάχων Λα¬ τίνων καί ε,'ιμεβα περι αυτής ίίποΛυτως βεβαοι, διότι ή Λα τινικη Χριστιανικη 'αύτοκρατο ρο μας βά άντικαταστήση την Βυζαντινήν Χριστιαν κήν αϋ- -οκρατορίαν τής Άνατολής κια! θά άναβλαστήση θρ αμβευ τικ επί των έρειπιων σας». (("Οσον άφορά δέ. τα μερί- δια εκάστου Συμμάχου παρέ¬ χομεν τάς άκολούθους πληρο φοράς δΓ έκαστον. Είς τόν Λατϊνον αύτσκράτορά μας Βαλ δουίνον τόν Α' παρεχωρήσα¬ μεν ολόκληρον την Βυζαντι¬ νήν Θράκην καί τάς άνά την Μικρασίαν επαρχίας. Μόνον τούς Βυζαντινούς αύτούς χώ ρους έδκα.οϋτο ό Βαλδουΐ- νος νά καταλάβη καί ώφειλε να ά(|>ομοιώοη τούς κατοκους
των όσον τό δυνατόν ταχύτε
ρον. Διά τουτο καί έσπευσεν
6μέοως τόν Αυγουστον τού
1204 νά καταλάβη την Θράκην
τής οποίας τάς πλουοίας καΐ
οιτοπαραγωγούς γαίας, διένει
μέν είς Λατίνους εϋπατρ'δας
κα! τούς ύπ' αυτοϋς συμπολε
μιστάς των, έγκαταστήσαντας
κατά πόλεις Λατίνους άρχον¬
τος καί τιτλούχους. 'Επιδιώ-
ζαντες όμως τόν ταχύτερον
έκλατινιομόν των Θρακών
καλλιεργητών δχι μόνον δεν
η'αρείχον είς αυτούς υλικάς
ευκολίας ή ήθκην ανακούφι¬
σιν καί θρηακευτικήν προστα
οίαν αλλά τουναντον άπεμύ-
ζων νομίμως θά ελέγαμεν
τόν Ιδρϋτα των κατά τό έπι-
κρατοΰν έν τή Δύσει φεουδα
λικόν ούστημά μας».
"Καί έπειδή ή Χριστιανικαί
Ανατολή σας επί τή βάσει
τοϋ κηρύγματος τοϋ ',Αποστό
λου Παύλου «οοκ ένι δοϋλος
ουδέ έλεύθερος» (Γαλ. 3,
28) έβέσπισε διά τοΰ Μεγ.
Κωνσταντίνου την 18 'Απριλι
ο- τοϋ 321 «ή δουλεΡα άντί-
κειται είς την Ισότητα των άν
βρώπιον ήνέδδαζεν ό Κυρι-
°ν> (Κώδ,ζ Ίουστ. 1,13) εύ-
λ6γ«ς άγνοείτε την προέλευ
"ιν τού φεουδαλικού συστή-
ματός μας. Κα! θεωρούμεν ύ
ποχρέωσ[ν μσς να σας ένημε
Ρ^οω^εν δα νά δικαιολογή-
°"τε καί τάς δοθείσας είς τό
Στρατηγείον μας δ.αταγάς ά
™ την Παπικήν Χριστιανικήν
Δι#'ν Καί έζηγούμεθα».
"Το Δυτικόν Ρωμαϊκόν Κρά
τ°ζ Μας, Βυζαντινοί τοΰ Άνα
τολικοΰ Ριομα*κοϋ κράτους, κα
τελυθη δυστυχίας άδόζως τό
4'6 6ηό τβύς βαρβάρους επ -
°Ρομείο Γερμανους ηγεμόνας
κατ° τρόπον πρωτότυπον. Γερ
μανός ήγεμών βοηθούμενος
"πό πολεμικούς συνεργάτας
Ι,ου κατέκτα μίαν χώςχιν τού
πίμαικοϋ κράτους μος καί δι
^ειιμίν σύτην άαέσως είς
τ°υς ουνεργάτας τού πρός έ
"•καρπΐαν μόνον ·Αλλά κ»Ι οί
ου αύτοι κα! ύποτε-
είς τόν Γερμανόν ήγε-
των δ.ένεμον τα μερ-
των έκαστος είς τούς ύπ1
ουμπολεμιστάς τού,
εροβαβμίους ούτως ειπείν
υποτελεϊς είς τόν πρωτο
μιον τιτλοϋχον τής έδαφι
εκτάσεως ΟΙ δευτερο-
ιοι αύτοι τιτλοϋχοι διένε
μόν κατά τόν αυτόν τρόπον
είς τρίτους κατ' έπικαρπίαν
καί οϋτω καβεζής. Έπομενως
είς μέν την κορυφήν τής σχη
ματιζομένης πυρΌμιδος των
τιτλούχων Ίστατο ό Γε,ρμανός
ήγεμών είς τόν οποίον άνή-
κεν ή κυριότης των εδαφών,
είς δέ τό βάθρον της οί έγ-
χώρΐοι κατακτηθέντες αγρό¬
ται καί καλλιεργηταί των γ'αι
ών. Ευνόητον ότι ο! καλλιερ
γηταί αύτο! (ίπροσηλωμένοι τή
γή>) δέν έδικαιοϋντο οΰτε να
έγκαταλείψουν την καλλιέρ¬
γειαν τής γής οϋτε νά διακο
ψουν την καλλιέργειαν τής
γής, διότι άλλως, ώφειλον να
άποθάνουν έζ ίδ άς ύπαιτιό-
τητος κατά την διδασκαλίαν
τοϋ Αποστόλου Παύλου«ε'ίτις
ού θέλει έργάζεσθαι μηδέ έ-
σθιέτω (Β' Θεσσαλ. 3, 10)».
ί€:ίναι ηλίου φαεινότερον
ότι ό φεουδαλισμός τής Λύσε¬
ως δ'.ήρεσε τούς άνθρώπους
είς δούλους ή δουλοπαροι-
κους κα! ελευθέρους ή αύβέν
τας καί βΌθμουχους. 'Αλλ' ή
Παπική Έκκλησΐα μας άντί να
καταδικάση τό φεουδαλικον
ούστημα ώς άντευαγγελικόν
κα! άντιχριστιανικόν, ώς επρα
ξεν εγκαίρως καί εγκύρως η
Χριστιανική Ανατολή σας δια
τοϋ Μεγάλου Κωνοταντίνου,
τουναντίον τό έζεμεταλλειί
Θη διά των τιμαριούχων Πα-
πών της κα! έχρηοιμοποίησε
λάν εύστρόφως καί επιτυχώς
κατά την συμφωνίαν μεταζϋ
Ίννοκεντίου τοϋ Γ' καί τοϋ
Δόγη μ'ας 'Ερρίικου Λανδόλου.
"Εντέυθεν έζηγείται κα! η
διαταγη διαηορβμεϋοαι την
Δ' Σταυροφοριαν πρός άποκε
φαλισμόν τής Βυζαντινής αυ
τοκρατοριας κα! ή θιαιοτερα
έζέγερσς των Θρακών καλλι
εργητών κατά τού άντευΌγγε:
λικοϋ φεουδαλικοϋ συστημα-
τός μας κα! τό κατά των Λα¬
τίνων φεουδαρχών άκένωτον
μίσος των κα! ή Πανθρακική
κα! όμόφωνος εκδήλωσις τού.
Οί ΧοιοτιανοΙ έγχώριοι θρα-
κες έστράφησαν πρός την Χρι
οτιαν κην Βουλγαρίαν καί έ-
πεκαλέσθησ'αν την στρατιωτι
κήν βοήθειαν κα! επέμβασιν
τού άλλοφυλου Τοάρου ττϊς
Βουλγαρίας Ίω'αννίτση κατά
τρόπον άνεπίτρεπτον».
Την λέζιν άνεπιτρεπτον ά-
κούσας διέκοφα αποτόμως τό
Λατινικόν Συμμαχ'κόν Στρα-
τηγείον καί μεγαλοφώνως έ
τόνισα τα έζής: Πρέπει πρω
τον νά διερευνήσετε εάν εί¬
ναι έπιτρεπτός ό Ιδικάς σας
Λατιν κάς τρόπος τοΰ άποκε-
φαλισμοϋ τής Χριστιανικης
Βυζαντινής αύτοκρατορίας υ¬
πό άλλοφύλων Λατίνων (Γάλ¬
λων, Ίταλών, 'Ενετών, Λομ-
βάρων, Όλλανδών) κ!α1 τότε
ασφαλώς θά πεισθήτε δτι δέν
δικαιοϋσθε νά χαρακτηρ!ζετ€
την έπίκλησιν των 'Ελληνο-
χριστιανών πλέον ©ρακών ώς
άνεπίτρεπτον, μέ την άναιδη
καί άφρονα δικαιολογίαν δτ
ήοαν μέν ΧριοτιανοΙ οί Βούλ
γαροι άλλά άλλόφυλοι. Κα
διά νά άντιληφθήτε τόν παρα
λογιομον σας θά ο<χ; βοηθή οω παρΰθέτων τάς άκολού¬ θους Ιστορικάς πληροφορίας τας οποίας ευλόγως σεις ο έν τή Δύσει άγνοείτε. "Εγνώριζεν ό Πάηας Ίννο κέντιος ό Γ' καί ό Δόγης 'Ερ ρίκος Δάνδολος δτι ή ευβεία όδός έικ Βενετ.ας πρόςΠαλα στίνην Λτο άκύμαντος καίσυν τομωτέρα τής τεβλασμένης θαλασσιΰς πορείας, μέσον Κωνσταντινουπόλεως. Καί δ- μως άντί τής απελευθερώσε¬ ως των Χριστιανών τής Ίερου σαλΑμ άπό τόν άλλόθρησκον Σουλτάνον τής Αιγυπτου Σα- λαντΐν επροτίμησαν, άντευαγ γελικώς συμφωνπσ'αντες, τόν άποκεφαλιομόν κα! την κατά κτησιν τής αύτοκρατορίας τής Χριστανικής Άνατολής δ:ά νά την ύποδρυλώσουν κατά τε την κεφαλήν καί τα μέλη θρησκευτικώς καί πολιτικώς, άλλόφυλοι δντες. Καί ετττειδή ό τοιούτος άητοκΐ^α- | λισμός υπό άλλοφθλω^ Χ?ισττισνώ>'
| υπήρξε./ άδικο ολόγηΐτος κ αί άνε-
πίτρεπττος, διά τούτο άφυπτνίσθη
Ι τό £,/ έγρτ{γόρ>3·ε. καΐ τ3,'σφάλε,« δ -
' «τηρούμενον άποσυνείδητον ψυλετι
Ίοτορική άνάγκη
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
Δοκίμιον τού συνεργάτου μας ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
8ον
Υ
"Ενα χρόνο άργότρα/ άρ-
χές Μαρτίου τού 1955, γΰ?ι-
ζα άπό την Άλεζανδρούπολη,
πάλι μέ την τ'αχεία τού Πυ-
θίου, μέ μοναδικό συνεπιθά-
τη στό διαμέριομα ένα Τοΰρ
κο, άνώτερο προζενικό υπάλ
ληλο.
"Ήταν κάπου σαρανταπέντε
χρόνων, ψηλός, λεπτάς, κομ-
ψοντυιμένος, μέ οκλΓνρά χαρα
κτηριοτικά καί διαπεραστικό
βλέμμ'α. Μιλοθσε έλληνικά
μέ έικπληκτική εύχέρεια, για
τί, όπως μοϋ εΐπιε, ύπηρετού-
σε πολλά χρόνια συνέχεια
στην 'Ελλάδα καϊ έπερνε, ά¬
πό φυσικοΰ τού, εύκολα τίς
ζένες γλωσσες. 'Ηταν άπε -
σπααμένος, προσωρινά, στήν
διεύβυνση έλληνικών ύποθέ-
σεων τού Ύπουργείου 'Εζω -
τερικών, στήν "Αγκύρα καί
πηγά ι νέ στό προζενεϊο Θεσ -
σαλον,κης γιά τρέχουσ'α ύπη-
ρεσία.
Δέν ζέρω κατά πόσον άλη-
θεϋει ό θρύλος ότι οί διπλω-
μάτες είναι οί πιό ευχάριστοι
συνομιλητές, πάντως δσες φο
ρές έτυχε νά κουβεντιάσω
μέ διπλωμάτη δέν αΐοβανό-
μουν άνετα. Δέν ζέρεις πώς
νά τούς μιλήσης, τί θά τούς
ευχαριστήση κα! τί θά τούς δυ
σαρεστήιση, τί μποροϋν νά.
ποϋν καί τι δέν μποροϋν. Ή
ά&ωότερη άηροσεζία ή ή πα-
ραμικροτερη άναικριβολογία,
άρχεϊ γιά νά προκαλέση την
μάλλον άπροσδόκητη παρεξή
νηση. Κάποτε εΐπα σ' ένα
ούυθουλο τής βρεταννίΐχής
πρεσβείας δτι οί ' Αγγλοι εί¬
ναι οί καλύτεροι διπλωμάτες
καί τού κακοφάνηκε. "Ήταν
Σκωτσέζος κα< φαντάσθηκε πώς τόν ύποτιμοΰσα άπέναντι των "Αγγλων συναδέλφων τού! "Επρεπε νά πώ, οί «θρε τηννο!» κι' δχι οί ^"Αγγλοι». Ό μοναδικός τρόπος νά μή κινδυνε6η κανείς νά παρεζη γηθή μέ διπλωμάτη, ή νά τόν φέρη σέ δύσκολη θέση, εί - ναι νά τού άφπνει τή πρωτο- βουλία στήν έκλογή των θε - μάττων τής συνομιλιας. Αυτό έικανα κι' έγώ μέ τό συνταζι διώτη μου. Τόν άφηνα ν' άρ- χίζη κα! συνέχιζα άνάλογα. Προσεκτικά καί μετρημένα. "Η τακτική μου, &μως, αυ¬ τή δέν Ίκανοποιθϋσε τα έ- παγγελματικόν ενδιαφέρον τού νά πληροφορείται τις ά- πόφεις τής έλλην ι κης κοινής γνώμης στά έλληνοτουρκικά ζητήματα. Κι' ετσι ΰστερα ά¬ πό τετράωρο περίπου κου- βεντολόι, περ! άνέμων καί υ¬ δάτων, άρχισε νά μοΰ κεντά μέ μερικές δελεαστικάς νύ- ζεις την δρεζη γιά πολιτιική συζητήση. Φλεγάμουνα άπό την έπιθυμία νά άνταποκρι - θώ στή πρόκληση κι' ώς τόσο δίσταζα. Ημουνα προκαταβο λικά βέβαιος δτι δέν έπρό - | κειτο ν" σχούσω άπό τό στόμα ι τού άπόφεις άνάλογες μέ τού Τεφήικ Τουρχάν καί τής 'Εμινέ κσ! δέν είχα καμμιά διαθέση γιά διαλογικό καυ- Υά. Μεσπμέριασε, συμφάγαμε στό βαγκόν ρεστωράν, γυρί- σαμε στ!ς θέσεις μας, λαγο - κοΐιμηθηκαμε κα! λίγο καθι - στοί. Άπογεματόκι πιά, λίγο πρ!ν άπό τίς Σέρρες, έχασε την Οπομονή τού. — "Από ποϋ εΐστε άκρι - βώς; Άν έπιτρέπεται, μέ ρώ τησε. - Άπό την Σμύρνη. Πατί; — Περιεργο, μόρφασε. Σάς έπερνα γιά 'Επτανήσιο ή γιά Μωραΐτη. — Έπειδή τό έπίθετό μου είναι τοπωνομικό άπό την πε λοποννησιακή κωμόπολη, ή μήπως γνωρίοατε κανένα άπό ■ τοϋς ζακυνβινοϋς συνωνύ- ] μους μου; ~- "Οχι. Αλλά γιατί οί 'Ε- πτ'ανησιοι κι' οί Μωραΐτες εΤ- ναΐι οί λιγώτερο ένδιαφερό- μενοι γιά τα τουρκοελληνι - κά. Μά Σμυρνηός, νά κουβεν τιάζωιμε τόσες ώρες καί νά μή μοΰ μιλήσετε γιά τα κο<- νά μας ένδιαφε,ροντα. Τού ώμολόγησα δτι θά μοϋ ή"ταν πολΰ εύχάριστο, άλλ' ό¬ τι τό άπέφυγα λόγω τής Ιδιό¬ τητος τού. θεωροϋσα την έλ ληνοτουρκική φιλία πηγαία, έ πιβυιμητή κία! ώφελιμη κα! ά - κρισώς γι' αύτό μοϋ άρεσε νά πληροφοροϋ·μαι καί νά συ- ζητώ κάβε τι ποϋ άφοροϋσε τίς ελληνοτουρκικές σχέ- σεις. Φοθόμουνα, σμως, μή¬ πως μιά τέτοια συζητήση δέν θά ήταν έζ ϊσου εύχάριστη και σ' αυτόν, σάν διπλωμάτη. — "Ισα ϊσα εΐνα; καθήκον μας νά προάγωμε την τουο- κοελληνική φιλΡα καϊ νά προ- λαβαίνωμε κάθε παρανόηση που ©ά μποροϋσε νά την κλο νΐση, μοϋ άποκρθηκε. Κι' ά- /τό τΠς πλευράς αυτής ή ου- ζήτηση επ! των τουρκοελλη- νίκων σχέσεων είναι πολύ χρήσιμη γιά ν' άποσαφην'ζων ται οί, εκατέρωθεν, άπόφεις. "Εφυγε άπότομα άπό τό θε μα καί μέ ρώτησε. - Πηγατε τελευταία στήν Ίσμίρ; Αύτό ιθ «Ίσμίρ» μου χτύπη οε πολυ άσχημα. ι — "Οχι, άηάντησα κοφτά. Οϋτε τελευταία, οϋτε ποτε άπό τότε. — Κατάλαβα. Χαμογέλασε. Θέλετε νά την θυμάστε όπως την ζέρετε. Δέν ι ο θρΐακω σωστό. "Εγινε πολύ ώραΐα πό λη κι' άφοϋ την άγαηάτε 9ά εύχαριοτηβήτε δτϊιν θά τό δι απιστώσετε. Έπίκαιρη ίερή λατρεία "Ο ΑΚΑΘΪΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ,, "Υπό τοϋ συνεργά τού μας Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ ΟΙ ώραΤοι ΰμνοΐ των «Χαιρεττι- της Παναγίας» δχουν Ουνδέ- σει τή μνήμη τοΰ "Εβνοος μας μέ τα σημαντικώτεραι όρόσηιμα τής Ί στορίας μας. ΓιοΠΪ ή μεγάλη νίκη τού Βυζαν τιναΰ αύτοκράτρρος Ηρακλείου — σ' ά/άιμντκτη της έγινε ή σύνθε- ση τού Ά<αί9ίο'του — ά~εττέΛει τό τέρμα των 'Γ£λληνθΓΤΓερσιικών πολέ μω-^ ττού εΤχαν άρχίσει ιό 490 π·. Χ μέ την νίκη τού Μαραθώνα, γιά νά λήξουν ϋστερα άττ6 δνΤεκια αί- ώ/ες, τό 626 μ.Χ. Ή ττρώτη νίκη τού ΜιΙλτιάθη ά ττοΘαιΌΐτίο-τηκιε μέ τό γνοοιστό άρ- χαΤο έπίγραΐιι.μα: «Έλλήνο·^ ποομοτχού/τες Άθη- ναϊοι Μαιραβώνι χρυσοφόρο Μηδων έστόρεσοΐν δύναιμιν». Ό άθλος τού Βκζαντίοι/ άγιά- στττ«ε μέ τίς 24 στρο^ς τ£>ι; χαι
ρετισιμών, άφιερομένων στήυ εύ -
γνωμασύνη τού "Ε6νους πρός την
ύττέρμαχο Στροίτηγό, την Πα.α-
γία:
Χαΐρε τής Έκικληκχίοΐς, ό άσάλει;
τος πυργος!
ΧαΤρε της Βασιλείας τό άττόρθη -
το^ τεΤχος!
ΧαΤοε, δι* ής εγείρονται τρό-
τταα!
Χαϊρε, δι* ής έχβροϊ κατο—ί -
τττοκσι.
ΕΤναι γνωστά τα σιτνν<λονισ·τΐικά γϊγονόΦα τής Βυζαντιινήις Ίσιτορί- ας. Τό χρόνο ττου ό ΉρακΡ«ιος προχωρεΤ νικηφόρος στό έκτωτερί- κόν τής Περσίας καΐ φτάνει ώς την Κ ιλΐ'κίοτ, ό Βασιιλιάς των Γϊερ σών Χασρόης κάνει ενα τσλμηρό όινπτπερισ—ασμό. Συνεννοεΐται μέ τούς Άβάροιος καΐ όρμάει — τό καλοκαΐρι τού 626 μ.Χ. — μαζί τοιος, γιά νά καταλάβη την Πόλη- Μέ ττολΐΛΛριθμο στρατό, ττολιορική- τ κές μπχανές, ττειρατικά ττλοΐα, μονόξυιλα, ττολΐορκιεΐ τήν ττρωτΐεύου σα τού Βυζαντινοί Κράίτους. Ή Ήράχλειος πληιροφαρεΐται τόν σοβαρόν αυτόν κίνδυνον. Δέν ττρό φτσιινε δμως νά ερθει έγκα'ρα αέ Μένει γι' αύτό στή θέση του( κα θηλώνο/τας £τσι σηιμανιτικές ττ«ρσι κές δυνάιΐ£ΐς, πού θά βάδζσν κι' αύτές καίτά της Βοχτιλίδας Στήν Πόλη εΐχε άφίοιει τό γυιό τού Κ ωνσΤαντΐνο, ούσιαστ κός δ¬ μως άρχηγός τού άμυντικού άγώ- να, είναι ό ίκαΛΟΐταιτοζ Πατριάρ- (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) (Συνεχίζεται) ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΟΡΩΠΟΙ Ι.. .ιΊΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ Παιδ! μου, έσύ πού μ' εμαθες τό νόημα τής ζωης, δλα μού τά- δειιχνε όμορφσ. τής ΰτταιρξής σου 5 δόλος "Ανοιξε τα ματάκια σου νά ψέξη ό κόσμος δλος μοναχικό λουλούδ, έσΰ στή,ν χέρσα επάνω γής· Άνθέ μου, νά ζωντάνευες, τα δά- κρυά μου σάν τπεΐς, δόοχρυα νά σού την πότι<α τήν θλιβερή ψυχή μου. Στή μαυρη κ' έρμη γή πού πάς νά κοιμηβης, πα'δί μου, μαζϊ μέ τή ζωσύλα σου καΐ τούς δικη μου κλεΐς. Χαίρομαι στήν ττοίηση της Δια- λεχτής Ζευγώλη —■ Γλέζου τή γλώσσα, λεξεις ποΰ εύωδιάζου/ Νάξο, την άρχ κή ποπρίδα τών μι σώ^ μου συμπατριώτην τού Βουο- λά. ΟΙ Ναξώτες («Άξώτες» είχον καταντήαει νά τούς όνοματίζουν μέ τα ιρόνα) είταν οί πιό καλό- γνωυοι, φιλόττονοι, προκομμέι/οι <αϊ φιλστρόοδοι Βουρλιώτες. Λέ- ζε ς, λοιττόν, όπως «πρωτολάτης», νίζω» καΐ ενα σωρό άλλες, 6γαλμέν«ς άπό τα σπλάχ·/α τιοχον ηρμ Ι κόν στοιχείον τώ·,/ καλλιεργη,τών 1 Θραοκώ,/ κοοτά των άλλοψύλων 1 στια^ώ^ Λατίνων &5ελλών τής κης καϊ άοθώς έττεκαλέσβηισα^ την σι/μπαράσταοσΐν τού Χριστιανσμοθ όλλ" άλλοψύλοΐί Τσάρζυ τήςΧο!- στιανΐκής Βουλγαρίας κ^τά τό άρ- χαϊβν 'Εΐλληνικόν λόγ ο^ πάσσα- λος πασσάλων έκκρούά-!<χ καϊ έττέ- τιοχον Καί ττρος άπόδειξι, σάς Λ τό άνακθινωβέν τοΰ Στροοτηγείου έξ Αν¬ δρ αΐΌυπόλεως υπό ήμερομτ>νία·< 15 'Απριλοία 1205 εορτήν τής μάρτυρος Άνσχττασίας «Σηιΐ^ε,ρον 15 Απριλίου 1205 έορ'τήιν τήί τα μας ϊ.ρεψαν είς άτα.κτον φυ¬ γήν τα σιτροετεύματτα -ίΛ Λατίνου φεοιιδαυττοικράτορος Βαλδουΐνου τού Α'. Ό Τσάρος μας, ζωγρόσας τταρά την Άνδριανούπολιν τόν Βαλ δουΐνον, πρώτον τό. ήκρωτηρίασε (Γυνέχεια είς τή/ 6ην οελ; ■τού λαοΰ τού Έλλην ϋκού καΐ ϋπο- δηλώνουν, παοά τα έκαΓτόχρονα τής δουλείας, ττνν άδιάχοττη λεκτουρ- γία, μέσα άττό τούς αίώνες, τής γλωσσοπλοχττικής νομοτέλΐιας. Μέ σα στά ψύλλα τοϋ διδλίου «Ό <ύ «λος τής άγάττης» πνέει τόαίγαιο- ττελαγίτικο άέρι, διαποτισμένο μέ τό θυμάρ, καΐ την άλιφασκιά. Για- τΐ σέ τέτοιο έργο ζωης νά μή δο- θεΤ τό 1065 τό «ρατικο δραίεΐο τής ποίησης, είναι άττό τα έρωτή- ματα ποΰ μένουν δ'ιχτος άττάντηση. Στά κάτω κάτω τό λογοτεχνικό 6ρα6εΐο, κατά τή γνώμη μου, δέ./ άι<α<|>έρεται άΐτοχιλε στικά στό αί
σθηιτικό κεγονός/ παοά άγκαλιά-
■ζει καί τό ί^θος, τη γλωσσική μορ
φή, την είλιικ,ρίνε'α τής καλλιτί-
ιχνικής έττίδοσης καί κατταβολής,
■τόν σεδασμό «αί τή στοργή τού
λογοτέχνη πρός τή γλώσσα κλπ.
Καϊ δχι όλιγότειεο τόν ζηλο τού
Τίλευταίου, την ττστη τού στό δα-
νικό τής ττο ητΊκής εκφρασης, το
σύ^ολο της προσωττικότησάς τού
ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην σελ.
ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ
"Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΓΕΝΕΕΣ,,
Την Πέ.μτπ·η 27η; /ννοορτΐου καΐ
ώραν 7.30 μ μ θά ομιλήση είς
τήν Στέγην τής «Ενώσεως Σμυρ-
ναίων» (Όδός Καρΰτση 3) ό κ.
Νίκος Μηλιώρης μέ θέιμα «Ή Μι
κραισιατική Παράδοσις καΐ οί νεώ-
τε,ρες γενεές».
9ά επακολουθήση συζήτησις ε¬
πί των ό—όψεων των νεωτέρας.
Τό θέμα άπό τα σοβαροτέρα
ττροφανώς διά τιόν μι«<ρασιοπικόν κόσμον πρό πάντων, &<ρορ& εΐδι- κότερα τό πρόδλημα τής συνεχί σεως της μικρατσιατικής ίδέας καϊ τής μικρασιατικήκ; παραδόσε¬ ως άττό τοΰς νεωτέρους μας καί κατά πρώτιοτον λόγον άπό τούς ί μ κραισιατΐικην κχτταγωγήν Μέ την ά<|>οριμήν δέ τής διαλέξεως
αυτής ε)ά δοθή καΊ ή εύχσΐρία *&
άκο^σθούν έπίσης γνώμες καί άττό
ψεις έκττροσώπων των νεωτέρων
αυτών μικρασιατικόέν γενβών.
Η ΛΕΗ ΠΑΡΗΓΓΕΙΛΕ
ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΑΣ
ΕΙΣ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑΝ
'Εγκίκτθη αρμοδίως, δτ« άγγλ'
κή έταιρεία έλα6ε παραγγελίας
άπω την ΔΕΗ διά συσισωρευτάς
«Νίκειλ Καδμίου Άλχάντ» κοχ σνο.
φοΰζ ΰλΐικού, ϋψους άνω 'τών 30.000
λιρών οιτερλινών.
ΚΑΙΙΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΓΚΙΟΡΕΜΕ ΚΑΙ ΙΧΛΑΡΑ - ΜΠΕΛΙΣΤΙΡΜΑ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΟ. Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ
Μέ έζαιρετικόν ενδιαφέρον
διαβάσαμε στόν •'ίΠροσφυγΐκό
Κόσμο» τής 23.2-69 τό άρθρο
τοΰ κ. Νίκου Μηλιώρη, πού ή¬
ταν άφιερωμένο οτό Γκιόρεμε
τής Καππαδοκίας. Σάν Καππα-
δοκες ευχαριστοϋμε θερμότα-
τα τόν Μικρασιάτη λογοτέχνη,
διότι μέ τήν γνωστή γλαφυ-
ρότητα τής πέννας τού έφε-
ρε στό φώς τής δημοσιότητος
μιά άγνωστη πτυχή τής άζέχα
στής Καππαδοκίας μας.
Άπέραντη δμως ευγνωμορύ
νη χρωστάμε στόν ΟΙκουμεν.-
κό μας Πατριάρχη κ. Αθηνά
γόρα, άπό τό Χριστουγεννιά-
τικο μήνυμα τοΰ όποίου έμ-
πνεύσθηκε τό άρθρο τού ό κ.
Μηλιώρης. Στό Πατριαρχικό
αύτό μήνυμα, ή παραγνωρισ-
μένη αυτή τοποθεσία τής Καπ
παδοκιας τό Γκιόρεμε τοποθε-
τείται άνάμεσα στά αΐώνια
σΰμβολα, τα όποία σάν ττνλαυ
γείς φάροι φωτίζουν τόν δρό-
μο τής Χριστιανωσύνης. Δέν
βρίσκομε τα κατάλληλα λό-
Υια γιά νά έκφράσωμε οτήν
Παναγιότητά τού, τα εύάρε-
στα αίσθήματα, τα όποία πλημ
μυρίζουν τή στιγμή αυτή τήν
ψυχή μας. "Υποβάλλομε καΐ
πάλιν εύλαβικά τήν εύννωμο-
σύνη μας στόν άγέρωχο ήγέ-
τη τής Όρθοδοζίας, ή πνευμα
τική άκτινοβολία τού όποιου
εχει ζεπεράαει τα δρια τής
ποιμαντορικής τού δικαιοδοσί-
ας καΐ ή βιβλική τού φυσιογνω
μία σάν ϊνδαλμα έχε> επιβλη¬
θή στήν συνείδησι δλων τών
Χριστιανών.
Μέ τήν εύκαιρία αυτή αύτό
ματα έρχεται στό μυαλό μας
καΐ μιά άλλη περιοχή τής Καπ
παδοκίας, ή περιοχή Χασάν—
Νταγ! (Άντιταώρου), ή όποια
θρίσκεται 100 χιλιόμ. περίπου
νοτιοδυτικά άπό τήν προηγου
μένη καΐ ύπάγεται διθικητικά
στήν 'Επαρχία "Ακ - Σεράι
(Άρχελαΐδος). Ό άριθμός
των λαζευτών έκκλησιών πού
ύπάρχουν οτήν περιοχή αυτή
είναι τόσο μεγάλος ώστε ό
Γρηγόριος Νόσσης νά λέγη γι'
αύτές «ούκ άν τις τοοάδε πά¬
σης σχεδόν τής ΟΙκουμένης έ-
ζαριθμήσαιτο...». Άλλες άπ'
αυτές είναι σκαλισμένες σέ
μονόπετρ<ες μέ παράζενα σχή ματα κι' άλλες σ' ένιαια συ- στήματα βράχων. Βλέποντας κανείς τίς άναρί&μητες έκεϊ- νες έκκλησίες, τα μοναστήρια τίς κατακόμβες, άπορεί πως οί άγαθο! καλόγηροι τής Καππα¬ δοκίας, μέ τα άτελέστατα έρ- γαλεϊα πού διέ&εταν την έπο- χή έκείνη, κατώρθωσαν νά δή μιουργήσουν ένα τέτοιο έργο. Πράγματι, μεγάλη μυστικοπα¬ θεία καΐ πολύς θρϋλλος πλα¬ νάται γύρω άπό τοϋς βράχους αύτούς. Τήν περιοχή αυτή ά- νακάλυψαν πρΐν άπό μερικά χρόνια δύο Γάλλοι διανοούμε νοι, ό κ. καΐ ή κ. ΤΊερρύ καΐ ή άνακάλυψί των ήταν πραγμα τική άποκάλυψι. 'Αφοϋ γύρι- σαν δλη την περιοχή, τή προ- σοχή τους κέντρισαν μερικές ' έκκλησιες, σκαλισμένες στΐς δυό πλευρές μιάς χαράδρας μήκους 10 χιλιόμ. περίπου. Ή χαράδρα αυτή θρίσκεται ά- (Συνέχεια είς την 2αν σελ.) Ή είκοστή πέμπτη Μαρτίου "Ολα Γιά Σέ Τοϋ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ 'Ελλάδα, την άγάπη σου ζωής σκοπό εχω κάμει. Άνθός στήν άπαλάμη, σοΰ δίνεται ή καρδιά. Τό χώμα σου έσκαψα βαθιά, νά καρπωθής μιά μερά. Οούντωσε ό κάμπος πέρα κι άνθίσαν τα κλαδιά. Σ' ώμόρφηνα. Σοΰ σκάλισα λιθάρι νά ζαναφέρω πισω την τέχνη τή χρυσή. πεντελίσο, Κι' δλη γιά οέ τή σκέψη μου. Καί τό ψωμί άπ' τό στόμα γιά σέ τό θγάζω άκάμα, νάσαι μεγάλη έσύ. Φέγγει σάν άστρο ή δόζα αον, σπιθίζει. Δέν εΐν' άλλη. Κγ ή θελήση σου πάλι μές στήν ψυχή γραφτή. Πατρίδα δλα σοΰ τάδωκα. Μοΰ μένει μές στό σώμα καΐ μιά ζωούλα άκόμα. Δική σου είναι ικι αυτή. «25 Μαρτίου» Τής Δόζας λάμπει γαλανό τό φώς στή χώρα. Γελοΰν οί κάμποι τραγουδοΰνε τα νερά. Γιγάντων ήσκιθι ήρωικοΐ ζυπνήστε τώρα στοΰ Λυτρωμοϋ τή χρονογύρωτη χαρά. Τό σάλπισμά μας πιό τρανό ν' άντιλαλήση κι' άπ" τό γλυκό τής Άγ.ας Λαύρας όρθρινό. Πλατειά εΐν' ή γή μας καΐ τό χώμα δπου κι' ανθίση, μιά λευτεριά μοσχοβολά ώς τόν ούρανό. Κι όλα τα χέρια άς ύψωθοΰν άνπ-ρειωμένα, πώχουν τα σδζρο συντρίψει τα βαρ ά, νά στήσουν τρόπαια λαμπρά στό Είκοσιένα,' νά θρονιαστή ή 'Ελληνοπούλα ή Λευτεριά. ΣΤΕΛ1ΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ Άπό ττΐν ΈτΓΜναοττοχτιν τού 1821 ΔΗΜΗΤΡΙΟΠΩΑΝΝΗΣ Ό Λεοντόθυμοο Βουρλιώτηο «·.. είς την μάχην των θηιβών ΕΠΛΗΓΩΘΗ» Μέ τό διάττορον πατριωτικόν κπ ρυγΐ)ΐα τού Παλαιών Παιτρώ^, Γερ- ^ού έκ της ωραίας Πύλης τού Ναού, καΐ τής σωζομένης υψηλο- κόρμου γηροίΐάς ττλαίτάνου, τής Μονής τής Αγ. Λαύρας έσείσβη- σαν τα θεμέλια μιάς αύτοκρατοοί- ας τυραννιικής, άλλ' έδονήθησαν ταύτο·χιρόνχος καΐ αί εύγενεΤς χορ- δοΑ των καρδιών των ϋττοδούλων καΐ άφοττνί1σθΓ)σαν οί Πανέλληινες, ΐτασών των Ήττείρων. ΑΙ θαλάσσ·- αι αΰραι καί τα γαλανά κύματα τής Μεσογείου έφερον τα μηνύμα- τα τοΰ 0&&γίρτον και μέχρι των τών τού "ΕλληκΓττόντου, τού Βι/- ζορντίου, καΐ τοϊν αίγιαλών τής ότ είττοτε 'ΕΞλληνικής Μικράς Άσίας. Η ττόλις τού Κωνσταντίνου, ή Βα σιλεΰ^υσα, οπτέλλει πρώττ) ττλε'- στους πΌτριώτας, ώς καΐ τούο ΔΕΑΗΝ Ιωάννην καΐ ΕΥΣΤΑΘΙ- ΟΝ (ΒΤ^έττε, «ΈιλλήστΓθντος» έτ 1960 φύλλον Μαΐου —- Ίουνίου) Ιωάννην, ή Πέργαμος τούς λεον- τοθύμους νέους (ένβ' άν«τ. $τ. 1960 φύλλ. Μαρτίου — Άττριλί- ου) τής οικογενείας ΛΟΥΛΟΥΔΑ, αί Κυδωνίαι τόν γεν/»«ΐθν (ένθ' α¬ νωτ, ετ. 1961 ψυλλ. 'ϋκτωδρίου — Νοεμβριού) ΚΑΡΝΑΟΥΡΗΜ Μιχαήλ, ή Σμύρνη τόν ΣΤΕΦΑΝΟ ΠΟΥΛΟΝ "Ιωάννην, άξιωματΐικόν (6λέπε, «Πενρελΐικά Νέα» &. 1965 φύλλ. Άττριλίου) άγωνισθέντα έν Μεσαλογγίω, "Αθήναις καί αλλα¬ χού, ώς καΐ τόν ΚΑΑΑΙ-ΤΖΗΝ (ολέττε, «Γιελοττόννηρ-ος» Ποίτρώι/ έτ. 1965 φύλλ. 24ης Μαρτίου) Νι κόλαον. Καΐ τα ίο-τορΐικά ΒΟΥΡΛΑ έδέ χ9ηα"αν ά>τιλο6ληΐθέν/ τό εύχαρι ττα
τριωτικ&ν μήνυμα τής Άγίας Λαύ
ρας, καΐ μετ" ένθουσιοχτμού άνε -
κΛαλήτου, ήττοίιμαισαν «αί προεΓτηεΊμ
ν είς τα ττεδία τών μοζχών τώ·;
έλληνικών δττλων, τα ήρωικά τέ¬
κνα των, ττρός έξαψάνκχ,ν τής θε-
ομισητου δουλείας καΐ εξανάοΐτασιν
τής θε-αδότου ελευθερίας.
ΠολΑοι. άμέιτρη[τοι καϊ αγνω -
°"τοι μέχρι σήμερον, κατά τό ττλεΐ-
ον, είναι οί έκ Μιικοάς Άσίας
οίκοδόμοι τού καλλκμαρμάρου με-
γάρθυ τής ελευθερίας καί οί γεν-
ΪΓοριες αυτής. Ά-ό τό ττλήθος
«αι το νΐψος των, άγωνιστών καί
των Μεομαρτύρων των ΒΟΥΡΛΩΝ
εγνώσθη καΐ ό ΑΝΤΩΝΙΟΥ, («'Ελ
λήοτττοντος» εί. 1960 φύλλ Νοεμ¬
βριού — Δεκεμβριού) "Ανδρέας,
ττληγωθεΐς ΔΙΣ κατά την διάρ¬
κειαν ιτοϋ αγώνος καΐ πολειμήσσς
έν Πελοττοννήσω καΐ έν Χίω. Είς
τον άνω λεοντόκαιρδον άγωνιιστή;
των Βουρλών, δς ττροστεθή καϊ 2-
τερος λεοντόθυιμος, ό ΔΗΜΗΤΡ Ι¬
ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
'Επανερχόμεθα καΐ πάλιν έ
πί τού ©έματος τής δημιουργί
άς τού νέου νεκροταφείου
Δροσιάς Άττικής. Ή τοποθε-
οί'α ποΰ προέκρινεν τό κοινο
τικόν συμβούλιον Δροσιάς εί
ναι ή πλέον άκατάλληλος, διό
τι γειτνιάζει πρός τόν πρότυ
πον συνοικισμόν ΡΕΑΣ καΐ τό
πρεβατόριον τών ύπαλλπλων
'Εθνΐκής; Τραπέζης.
Διά τούς ανωτέρω λόγους
πρέπει ή Διεύθυνσις Τουρι-
σμοΰ έπεμβαίνουσα ν' άποτρέ
φη τήν δημιουργίαν νεκροτα
φείου είς την τουριοτικτνν ταύ
την περιοχήν, ήτις είναι άζθα
καλυτέρας τύχης, έπσης δέ
κα! ό άζιότιμος κ. Νομάρχης
Άττικής πρέπει νά φροντίση
διά τήν άνάκλησιν τής ώς ά¬
νω αποφάσεως τοϋ Κοινοτικοϋ
Συμβουλιου Δροσιδχ; Άττικής
ήτις τείνει νά καταστρέψη μί
αν ώραιοτάτην περιοχήν.
ΟΥ Ιωάννης.
Ώς πρόμαχος τής 'Ειλβυθεριίας
έπιληγώθη καΐ ο&τος ΔΙΣ είς την
μάχην τού Παίτραΐτζικίου (= Ύ-
ττάτης), καϊ είς τη, μάχην των
θηβων, κα! μάλιΐοτα «καηρίως», ή
τοι θανοοσίμως, κατά τόν Χαπίή -
Χρηατον.
ΠιοττοττοιεΤ ό όττλαρχηιγος ότι
ττοΛεμιχά ττεδία ήρωϊσμού διά τόν
Ηουρλιώίτηιν ήσαν ή Πϊλοττόννηισος,
ή ΣιΤερεά, ή Μαγνησία, ή Χαίλκι-
δμκή καΐ ή Κρήτη.
"Ιδού τό έγγροοφθν τού πολειμάρ
χου, λίαν τιιμτριιικον διά τήν Ιστο¬
ρίαν των Βουρλών, καϊ την οικο¬
γένειαν ΔΗΜΗΤΡ Ι ΟΥ
— «ΠισΓΓοποιητιΐκθν
Πιστοττοιούμεν οί ύττοφαινύιμενοι
δτι ό ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡ Ι ΟΥ
ΒΟΥΡΛΙΩΤΗΣ τταρευρεθεΐς υπο
την οδττγίαν ΝΙΚΗΤΑ ΣΤΑΜΑΤΕ
ΑΟΟΟΥΛΟΥ, βΙς ΣΙτυλίδα, μέ τόν
ίδιον είς Πατοαττζίκιθν, μεττά τοΰ
Ιδίου είς Δβρβενάκια, μετά ""ού ί-
δίου είς ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ «χΐ Σετ-
Φανι, έως Ιτον έψθασαιμεν είς Ναύ
ΐΓΛιον, καί είτα τταρευρέθη ύττό
την όδηγίαν τού Χατπζη Χρήοττου
ίίς Ράχ«βαν και είς την ττολιορκί
αν τού Μεσολογγίου κλττ. ττατ>ευ-
ρεθεΐς δέ καΐ μέ αόν ότπ1λαροοηγόν
Χαλκουκη είς Άμττλιάνιτν μβτά
τού ίδίου είς τα ΠέΜτε Όρνια
και μέ Νάκον· Εϋτχΐ παρευρέθη; καΐ
μέ τάν όττλαρχηγόν ιΚιριεζώΓΠν είς
Γρΐκκερι καϊ είς λοιητάς μάχας.
Ωσαύτως παρευρέθη και μέ τόν ά
είμντΚττον Καραύσκάκην καΐ Γσρ-
δικιώτην... είς... μέ τόν Σκουρτα-
νιώιτην είς Πάτραν, Κορώνην καΐ Λε
ψίνα Ωσαύτως έπαρευρεΒη καΐ
είς την των Θη6ών δττου επτληπτώθη
καιρίως τταιρευ.ρεθεΐς δέ καΐ μέ τδν
όπλαρχηγόν Μαμούρην είς Σάλωι-
να, ωσαύτως καί μέ τόν "Ιωάννην
Χάλτΐν είς Κρήτην δοιτις έΤδειξε τι
μίαν διαγωγήν είς τούς άνωτέρους
τού.
Δ ά ταύτα δίδσμεν τό παρόν μας
πιστατΓθΐητπκον νά τού χρησΊΐμευ-
ση δπου δεί.
'Εν Αθήναις τη 24)3)1845
Χαιτζής Χρηστος».
Ποςρόμοιον πισ·τοποιητι««νν εδό¬
θη (έτ. 1831) είς τον ότντωνιστήν
της Μ. Άσίας καί ύττό των οττλαρ
χηγών Νΐικητα Σταιμεττολοττούλου,
Ν. Πανουιργιά, Άν. Κοντοπούλοι/
καΐ άλλων, συνυ—ογράφοντος καί
τού σπρατηγοΰ Νικολάου Κριβζώ-
του. Ββ6αιοΤ καί ούτος ατι τόν
Βου,ρλιώΐτην, «άττό τόν ττρώτον χρό
νόν της ϊεράς ΈποΜϊθτάσεως»
τόν έγνώρικςτεν, και δτι «ύττέφερε
πολλά άχρι τής θεροπτείας τής
ΠΛΗΓΗΣ των Θη6ών είς την κε-
φαλήν, καΐ δτι «έλαβε κοη έτερον
ττληγί>ν κο~ά τόν άριοττβρόν τΓΟδα
είς τό ΠατΓρατζίκιον (κορυφή Οϊ -
της — Ύ~άτης)» της Λοομίας.
"Ομοίως ύττό τού δημάρχου Άμ
φίοΌ-ης π-ιοΓΓθ—οιεϊται (£τ. 1θ31)
δτ, έγεινηθη είς Βουρλά τής Ε¬
παρχίας Σμύρνης, ύτΓανδρεύθη είς
'Αμφισισαν, ήτο τότε έτών (32) τρι
άκοντα δύο, εΐχεν ά&ελφή,ν μίαν,
καΐ δυο άδελφοθς ώς καϊ ττρογό-
νους «είς την ττατιρίδα τού», ουδέ¬
να υϊόν καϊ ουδεμίαν θυγιοοτιέρα. α¬
πέκτησε.
ΣυγγενεΓς εΤχβν «ν "Ελλάδι τούς
τής συζύγου τού. Δέν κατβτάχθη
είς την Χΐοροφυλαικτιν, διότι «δταν
ήτο πολύ κρύο καΐ άέρας εττειρά-
ζετο είς τό κεφάλι, έκ τήις λαβω-
ματιάς».
Προσέτι πιστοποιεΐται δτι· εΤ-
χεν ένδεχα χρόνια ύττηρΐβσίίαν καΐ
δτι £λα6ε μέρος είς δώοα πέντε
(15) μάχας, ήτοι Σίτυλϋδα, Παι-
τραταζίικιοι/, θηδας, Άγιον Όρος
Πάτρας, ΆμτΓλιάνην,, Λεασίνα, Κ α
ματερόν, Πει,ραιά, Τρίκκερι, Χίον,
ΝαυαρΤνον, Κστρώνην, Τηγάνιον
καΐ Κιρητην μέ ένδεκα (11) οττλαρ
χηγούς ί}τοι Νιικηταν, Χαίτζηχρτν
σιτον, Κριεζώτην, Σκουρττινιώττην,
Χαλκούνην, Σί|μ. Σουλιώτπην Χά-
' (Συνέχκια είς την 6ην σελ.);
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΥ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ
"Εντός των πλαισίων τής
Κοινωνικής Δημοκρατίας, καΐ )
υπό τό πνεϋμα των διακηρύ-
ξεων τού κ. Προέδρου τής Έ !
θνίκής Κυβερνήσεως άηεφασί
σθη, ή σύστασις Συμβουλΐου
εκπροσωπών τοϋ οΐκονομικώς
ένεργοΰ πληθυσμοϋ, αποτε¬
λουμένου έζ άντιπροσώπων
τών έργοδοτών, έργατουπαλ-
λήλων, άγροτών, βιοτεχνών,
βιομηχάνων καΐ άλλων κατη-
γοριών έπανγελματτιών, τεχνι
κων καΐ έπιστημόνων.
Τό Συμβούλιον αύτό, θά έ-
πιλαμθάινεται καΐ θά ννωμο-
δοτή επί βασικής σηιμααΐας
μέτρων, συνδεομένων μέ τήν
οικονομικήν ανάπτυξιν τής
χώρας καΐ την κατανομήν τού
"Εθνικοΰ εΐσοδηματος, συμμε
τέοχον οθτω είς την διαμόρ-
φωσιν τού οΐκονομικοΰ καΐ
κοινωνικοΰ προγράμματος τής
χώρας. "Εργον έπίσης τού
Συμβουλιου είναι ή γνωμοδό
τησις, προσκλήσει τού 'Υ-
πουιργοΰ Συντονισμοϋ, επί
τών έκ τής έφαρμογής τής
Συμφωνίας Συνδέσεως προκυ
πττόντων βασικών θεματτων.
Ό ©εσμός τοϋ Συμβουλιου
αποτελεί έμπρακτον άπάδει
ζιν τής θελήσεως της Έθινι -
κης Κυβερνήσεως δπως ύλο-
ποιήση τάς νέας κοινωνικάς
μεταρρυβμίσεις. Καΐ καλείται
δι" αυτού ό πληθυσμός, ό με
τέχων υπό οιανδήποτε μορ¬
φήν είς τήν κοινωνικήν καΐ
οικονομικήν ανάπτυξιν της
χώρας, νά λάβη κατά τρόπον
μόνιμον καΐ ύπεοβυνον σαφή
θέσιν είς τόν προγραρματι -
σμόν.
'Εζ άλλου, ή διά της ουμ-
μετοχής τών παραγωγικών τα
ζεων διαμώρφωσις τής 'Εθνι-
κής οΐκονομικής καΐ κοινωνι¬
κής πολιτικής, άνταποκρίνβ-
ται είς τό πνεϋμα της έπο-
χής καΐ καλυπτει τούς σκο-
ποΰς τούς όποΐους έταζε ή
'Εθνΐκή Κυβέρνησις. Προϋπο-
θέτει δμως την συνειδητοποΙ
ησιν, έκ μέρους των ένδιαφε
ρομένων παραγωγικών τάζε-
ων, των έπιδιωκομένων οχο-
πών καΐ τήν άπαρέγκλιτον ε¬
φαρμογήν τοϋ ένβεδειγμένου'
προγραμματιαμοϋ.
Νοσ—λγικοΐ περΐικ—οί
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΗΗΗΗ (ΤΣΕΣΜΕ)
ΤοΟ συνεργ<*ιου μας κ. ΓΙΑΝΝΗ Β. ΒΛΛΛΛΐηθΥ 2ον Σπουργίτια άφοσα καΐ παιγνι διόρικα, πραπέται' καΐ προπέ- τείς, όπως μάς τούς έλεγε ό Μακ. Γυμνασιάρχης μας οτό Γυμνάσιο Χου Χαρ. Άλθιμο- νάκης, σκορδιαλοΐ τραγουδι- στάδες, άοπροκολλϊνες άεικί νητες άπό κλαδΐ σέ κλαδΐ καΐ άπό πέτρο σέ πέτρο, καί κανένας τοαλαπετεινός, μέ τό εΰμορφο φτερό καί τό ατακτο πέταγμα πετοΰν οτόν άγέρα καί μέ τό τραγοΰδι τους, λές καΐ κοροιδεύουν τόν άνθρωπι νο μόχθο, καΐ εύλογοΰν τόν Πλάστη καΐ δικαιολογοϋν τα τής Γραφής «τό πετεινό τού Ούρανοϋ οΰτε σπείρουοι ούτε θερΐζουσο). "Ενός άτόμακος διπλός -άλατζαδένιος— δπως τούς λέγαμε, κάθεται άτάρα- χος πάνω οέ κανένα ζερό κλαδί πάνω οτά ζωφούνταρα, λικνΐζεται, ζύνει τη μοτη τού μέ τό ράμφος τού καί τό πό δι τού καί χαιρεται τη γαλήνη τόν ηλιο, τό δροσερδ άεράχι, πετά, πΐνει νερό άπό καμμιά γούρνα,, ώοπου νό βαρεθή καί νά άλλάζη θέσι. Εύλογπμέ νο πουλί, νά μάς χάριζες λί γο άπό την άταραζία σου, τή γαλήνη, την ήρεμια καί την άμερΐμνηοΐα σου. Πέρδικες πΑαΐτόστηθες κακαρίζουν κατά τούς Καρΐαφτουλάιδες —ετσι λεγότανε οί γήλοφοι κοντά στδ Βατζίκι— καΐ οτό Κοϋσγε ρη, ποΰ σημαίνει τόπος που- λιών, κάτω άπό τόν "Αι Ληά. Δέν άσχολείταΓ ό κόσμος πό λύ μέ τό κυνήγι καΐ μονο ό 'Αμόλαντης, εναι σπουδαϊος κυνηγός κτυπά καί δέν τού ζεφεύγει ντουφεκιά, κάνει καί τόν δραγάττη, περνά καΐ τόν βλέπομε μέ περασμένες πέρ δικες στά φισεκλΐκια τού. Λα γθί πολλοΐ τρώγουν την ν6χτα τα ζυλάγγουρα καί τα μισοώ Ριμαομένα πεπόνια καί μερι- κοΐ φολάγουν την νύκτα γιά νό μπορέσουν νό σκοτώσουν κανένα. Ό Γιάννης 6 Κιουράνης μέ τό κάρρο τού καί με τό ά- στεϊα τού το περνά μέσα άπό άγροτικά δρομάκια, μάς ζεφορ τώνεΐι τα σακκιά, μονώρριγα καί δΐρριγα, καινούργια δεμέ να σέ μπάλλες γιά νά αρχίση κατόπιν τό σάκκιασμα, ϋστερα άπό γο λίχνισμα καί τό κουβά λημα στά σπιτάκια. Σωρούς πανυψηλους σχημα τΐζει ή σταφιδα, ή ζερή, στά χαμηλά ποτώματα των οπιτα- κιών, καί οί μεγάλοι καί πε- πειραμένοι συζητοϋν γιό τό ποσα καντάρια -44 οκάδες κά θε καντάρι— είναι κάθε σω- ρδς καί κάβε εΤδος σταφίδος. 'Αλλά καί στά σπιτάκια καθα- ρΐζουν τη σταφίδα καί δή τη ροζακιά, άπό τόν καρμπουκά, για νά στείλουν τό δεΐγμα στόν σταφιδέμπορο, ποΰ θά προσφέρει τιμή. Ή Σουλτάν ι ά καθώς θυμάμαι, τίς ποιό πολ- λες χρονιές, έχει τη καλλίτε- ρη τιμή. θυιμοϋμαι ενα λοΐζι τό καντάρι καί ό έλεμες τής ροζακιάς. Ή μαύρη έχει μι- κρότερη άζία. Άκόμη καί καοάικια καμωμέ- να στΐς φάμπρικες τοϋ Τσεμέ τού Μιλτιάδη Μαοτρογιαννά κη, πού έχει καί άλευρομυλο μέ μηχανη καΐ μποοράτο καί ότου Κυριακού τού Δουρμπετά κη. τοϋ Κούγια, γιά νά βάλω με καί πατήσωμε μέοα έκλε- κτη Σουλτανιά οταφίδα καί έ λεαέ, γιά νά φυλάζωμε γιά τα οπίτια μ'ας τό χειμώνα, καί Υιά νά φιλέψωμε σέ φιλικές μας οίκογένειες σέ άλλα μέ- ρη, καλυπτοντας απάνω απά¬ νω τη σταφιδα μέ ζερά δαφνό φυλλα καί μερσινιές. 'Εκεϊ στό τζάκι τοϋ σπαα- κιοϋ ή καί έζω κοντά σέ κα- νενα τοίχο είναι οτημένο τό πήλινο τσουκάλι. Τί μυρωδιές βγαΐνουν άπό τό τσουικάλι αύ- τό; Μοσχολοθα τό πληγοθρι, τό φρεσκοκομμένο μέ τό χε- ρόμυλο μέ την μπόλικη ντο- μάτα, την άνυδρη, τό άφθονο λάβι καί την καυτερή κόκκινη πιπεριά, δλα παραγωγή τοϋ τό που μας κείνης τής χρονίας άνόθευτα καί άμόλυντα. 'Αλ¬ λά καί ψασολάκια μαυρομμά- τικα άμπελοφάσουλα ,πρωϊνό κόψιμο πού στάζουν δρόσο καί χυμό μέ μπολικη φρέακια ντομάτα καί φρεσκοκομμένο κρεμμυδάκι ζερό, παρασκευά- ζονται καί ψήνονται στό άπέ- ριττο αύτό άλοιφωμενο δοχείο -τό ππλινο τοουικάλι— πού λές πώς στέλλουν τή κνΐοσα τους στοϋς θεοϋς τού "Ολύμ¬ που. Δέ βαστά άπό τή μυρω- οιά μιά ενκυος νυναικα, έργα τίνα. Ι^ηκωνεται και νυρευει μυρωδιά. Άκόμη καί δταν περ να ένχυος έζω άπό τό σπΐτι - στήν Πατρίδα μας πού βνά ι ςει έντονη μυρωδιά φαγητοϋ, ' Υιά γλυκίσματος, είναι έπιβε- θλημένο τόσο στήν έγικυο δ- χλ) και στή νοικοκυρά τού οπι τιου ή μέν νά ζητήση, ή δέ προθύμως νά δώση μυρωδιά — μεςέ άπό τό φαγητό γ<ά τή παραπάνω αΐτία. 'Αλλά καί γιά το μικρό άρσενικό παιδΙ, άν τού κτυπήση "» μυρωδιά, πρέ- πει το ϊδιο ν^ γίνη. Λέγαν πώς έντονη άνι -νοποιητη μυ ρω&ιά μπορεί νά *.ρη αποθο λή στήν εγκυο ιΐ μεγάλη ΟΛάβη στό άρσενικό μικρό παιδΓ. Δεν ζεύρω άν ποτέ έ- ρευνηβηκε τό θέμα ίατρικως ή άν είναι σωστό ή δχι. Πάν- »«κ; ήτο κατά τή γνώμη μου μιά εκδήλωσις σεθασμοΰ καί προστασιας τής Μητρότητος. Παιγνιδι καί εύχαρίοτηοίς μας, εμάς των μικρών, είναι νά κουβαλυυμε κοντό στή φω τιά, δεμάτιΐα άπό ζηρά κλημα- τα, να ρίχνωμε στή φωτία, νά την συμπάλλωμε άναμένοντας νά βράση καί νό ζαναβράση τό φαγητό ώοπου οί μτττέρες μας, δταν έλθη ή ώ,ρα, νά τό κατεβάσουν άπό τή φωτία. (.Συνεχίζεται) ΪΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΉΝ ΠΛΟΚΗΣ Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Άπό τό άρΐΛΤΐιΰργημα τού ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ: - "Ο ΔΙΛΪΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ» " " ' Δ.ια(~ευή:· ΑΊΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒί ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέκδοτος ίστορία έκ τού πολέμου 1940-41 (ιΣκνέχειβ έκ τού προηγουμένου) Ό "Ελλην ΑΑέοαρίχος έξι<)>ούλκη
σε πλέον καϊ ίίτκϊΐμενε τ6ν έχφόν,
άττρόμητος, έΐττί των έθνιικών ΐπτάλ-
ξεων, δια νά μετρηθη μαζί τού.
Ή ανωτέρω εμττνειΧΓμένη Διαταγή
τού ώς 6μεσον όπτοΦέλεισιμα εΤχε
νά γαλδανισβοθν αί ψυχαί καί νά
χ·αλι>6δωθή τό φρόνημα των μαιχη-
τών μας, οί όττοΐοι ότττεψάσισαν
νά ΐΗκήσχχιν ή νά πέσουν βλοι ε¬
πί τοΰ ττεδίου τής Τιιμής.
Ό έχβρος άητό πών πρωινών ώ-
ρών ήρξατο ττρο«θών τα τμήιμα-
τά ιτου, ένήργει δ' έπτιγείοι»ς καΐ
άπό αέρος άνοί/νοΡ'0^1^ ώς καϊ
λήψιν φωτονραφιών τής έλληνικής
άμιντικης τοποθεσίας.
'Εχθρικά τμπμοττα ττροχτοροΰντα
κοΛ έαπτεσόντα είς τα ττυρα τού
πυροβολικοθ μας ήναγκάισθησαν ,'
ανακόψουν την προχώρησίν των, αλ
λα δέ διεσκορτπσβησαν ΰποστάντα
σοβοβράς απωλείας έκ της δραστι-
κόΐτητος τού ττκρός τοϋ ή,μετέρου
ττυροβολικοθ, τό άττοΐον εΤχεν έκτε-
ταμένττν θέαν, εύρεϊαν παρατήρησιν
κοΐι εΤχεν έτπο-ημάνει τούς ττιθανοθς
χώροιις άνοτπ-τύξεως τοϋ έχθροθ
'Εχθρικαί τίνες τΓυροβολαρχίαι
οτΪΓΐΜες είχον έττιχειρήσει νά τα-
χθούν είς τα ΰψώματα Δολ ανών
κσΐ Προφήτου Ήλία, νοτιοανοαολι
κώς 'τών Δσλιανών, διεχτκορττίισβη-
<ταν υπό τοΟ εύστόχου πυιρός τού ΤΓυροβοΑκοΰ μας Ό εχθράς πρός έξοιΛετέρωσ.ν τής δράσεώς τού ήιμετέρου πυρο- 6ολι«οΟ, έξατττέίλικτβν άιπο τής 10ης ώρας σμήνη 6αμ6αρδιστ ικών άερο- πλάνων, τα όποΐα έδομβάρδισαν σφοδρώς τάς θέσεις μας επί τής τοττσθεσίας άντιιστάσεως, μέ μεί- ζονο έκτασιν έττΐ τού άποίτομέως Σοι»5ενών, των ϋψωμάτων εκατέ¬ ρωθεν τής στενωττοθ Καλττακίοσ «αί βορείως μας χωρίου Νεγράδες άνευ διιως σσβαροθ τ νος άττοτε- λέσιματος Τάς εσπερινάς ώρας [σχιιρά έχ- ή άναγνώρισις προσήγγ σε τή^ άντισιτσισεως ττρό τοΟ ΰ- ποτομέως Καλττοβκίου, άλλ' άττε- κρεύτθη ύττό τού ττυρός τιδν ττολυ δόλων κ αί όιττεσύρθη. . Τό Γει/ΐ'χόγ Στρατηγεΐο; εξέδω¬ κε διά την ήμέοαν αύτή^ τό <ά- τςο<}1 ά^οοκοινωδέν: «Έττΐ τού μετώττου Ηπείρου ή- ' μέΐεραι δι>Λΐμεις κεττά
σύμτττυξιν ττρσκεχωρημέν
| των των, συμιρώΛος ττροδ αγεγραμ-
μβνοι» σίχεδίου έτήρτ>:ταν κ^θ' &λη^
την ί>μέραν τής 30 Όκτωδρ-ίου
τάς ΘΙσεις των, ΟΛ.αχόψ05σαι δα
τού πΐίοός τω-^ κινήσεις διαφόρων
φαλάγγω'»».
(ΣΐΛεχίζεται)
196ον
ΟΙ φιλοι τού οί χαρτοπαίχ-
τες, άναγκαοτήκανε νά φύ-
γοο κσι σέ λίγο, έμεινε μό-
νυς μέ τοι">ς μουσαψιρέους
τού μέ τή φλενάδα τού καί
υ,ί: τη Ρουμάνα, ποθ δέν ζε-
κόλληοε ώπό τό Ναή Χπάγο..
— Θέλω νά σάς περιποιη-
θώ τούς εΐπε χαμογελώντας,
σάν πατριώτες, μιά πού μού
κάνατε την τιμή νάρθήτε στό
σπίτι μου, μόνο πού δέν ζέ-
ρω αν θά σάς ευχαρίστησιν,
γιατί δσο νάναι τα θλάχικα
ιτ>ανητά, δέν είναι σάν τίς δ>-
κές μας τίς πολΐτικες λιχου-
διές.
— Δέν πειράζει άφώντη
μου, τοϋ άπάντηοε ό... Μου-
ράτ Μπέης. Εμείς θά ευχαρ1-
στηθοϋμε μ' δ,τι μάς φιλέφης.
Μάς φτάνει ή καλή οου ή καρ
διά
— Φτάνει νά μην είναι χοι
ρινά τα κρέατα πού θά μάς
βγάλης. έπενέβη ό Νταή Σπά
γος.
"Ε, δχι 6έ&αια. Ξέρω πώς
έσεϊς οί πιοτοί, δέν τό τρώ-
τε αύτό τό κρέας.
— Άψερίμ, έκανε ό... Χου-
σεΐν Άγάς καϊ πρ6στεοε:
Αυτή την άμαρτια δέν τή κά-
νουμε. Ρακΐ δμως πίνουμε...
— Βεβαία... Όταν εΐμαστε
μεταζύ μας,, συμπλήρωσε ό...
Μουράτ Μπέης.
— Τότε θά τό καφουμε γιά
καλά άπόφε, εΐπε γελώντας
ό Άλκιβιάδης καΐ ώδΛγηοε
τούς φίλους μας στήν τραπε-
ζαρΐα πού στό μεταζύ, την
εϊχανε στρώσει οί δοϋλοΐ τού.
Καθήοανε γύρω άπό τό τρα
πέζι καί τό ρίζανε στό φαγο-
πότι.
Ό Καραγκούνης, παΐζοντας
τό παιχνίδι τού, μεθυοε τόν
Άλκιβιάδη,, άνανκάζοντάς
τον νά πίνη καΐ σέ λίγο τοϋ
άποκάλυψε έμπιστευτικά απά¬
νω στή κουβέντα, πώς ό πα-
τέρας τού διέδιδε παντοϋ ότι
τόν άποκλήρωσε άριστικά μέ
τή διαθιΊκη τού, πράγμα πού
βεβαιωσε καί ό Ντατΐ Σπάγος.
Τό δυσάρεοτο αύτό μαντάτο,
βούτηζε σέ μεγάλη άπελπισία
τόν Άλκιβιάδη πού δέ μπο-
ροϋσε οοτε νά φαντασθή πώς
θάφτανε ώς αύτοϋ ό πατέρας
τού. Βεβαία στόν άνταποκριτή
τοϋ Μπενοενίστε εΤχε πή κά-
τι τέτοιο, γιά νά τόν τρομο-
κρατήση, μά κι' ό ίδιος δέν
τό πίστευε. "Αρχισε λοιπον
νά βρΐζη τό γέρο τού καί νά
όρκιζεται σέ θεούς καί Δαίμο
νες πώς δέ θάφηνε μέ κανέ¬
να τρόπο, νά τοϋ γίνη μιά τέ
τοι άδικ ία.
Ό Καραγκούνης, έσκυφε
στ1 αύτΐ τού καί τοϋ εΐπε, μέ
τρόπο 6μως νά τόν ακούση
καί ή ΛουκρητΙα, πού καθον-
ταν άνάμεσά τους:
— Καταλαθαινω τή στενοχώ
ρια σου έφέντη μ' καΐ μέ πνί
γει κ' έμένα ή άγανάκτηση
γιά τόν τρόπο πού σοΰ φέρνε
τα ι ό πατέρας σου, μά δέ μπο
ρώ νά μιλήσω μπροοτά στόν
Άγά...
Ή Λουκ,ρητΙα σηκώθηκε καί
κάτι ψθυρισε στή Βλάχα. 'Ε-
κεΐνη κοκκΐνιοε πιότερο άπό
πόθο παρά άπό ντροπή καί σέ
λιγο τα κατάφερε νά παρασύ
ρη τό μεθυσμένο κα! βαρβα-
τεμένο Νταή Σπάγο σέ μιά
καμάρα....
Στό διάστημα αύτό, ό Καραγ
κούνης εΐχε ποτισει μέ άλλα
τέσσαρα ποτήρια ρακΐ τόν Άλ
κιβιάδη καί τόν έφτασε οτό
σημεϊο πού ήθελε.
— Τώρα τοϋ εΐπε μπορώ νά
σ' άικοοσω. Εΐπες πώς θά έμ-
ΕΞΕΑΟΟΗ ΚΑΙ ΕΚΥΚΑΟΦΟΡΗΧΕ
ΑΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΙΜ. ΑΜΠΕΑΑ
ΙΤΜΤ4ΓΜΛΙΑΡΧΟΤ ΠΤΡ,ΚΟΤ Ε.Λ.
Η Κ Λ Β ΟΛΟΣ
ΤΟΝ ΪΧΕΟΤΕΡΟΝ ΙΜΥΡΙΟΝ
ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΣΙΣ-
ΜΕ ΠΟΛΛΑΣ ΝΕΛΣ ΙΣΤΟΡ—ΑΣ ΠΡΟΣΘΗΚΑΣ
ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΜΕ ΧΙΑΙΑ ΠΕΝΤΑΚΟΖΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΜΥΡΙΠΗ
ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΑΡΤΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣ
ΤΑΪΙΝΟΜΗΜΕΝΗ
ΑΘΗΝΑΙ, 1969
ποδίσης τόν πατέρα σου νά
σ' αφήση οτό δρόμο,, μέ την
άποκλήρωση πού σοϋ έκανε.
Τό ϊδιο θσχανα κΓ έγώ άν βρι
σκόμουνα στή θέση σου. Πές
μου ομως, πώς σκέπτεσαι νά
διεκδικήΌης τό δίκηο σου;
— Θά σπάσω τή δια&ήκη.
Θά προσπα&ήσης νά τή
σπάσης. ΕΙσαι δμως σΐγουρος
πώς θά τα πετύχης;
— Θά σκορπίοω τή μισή κλη
ρονομιά γιά νά τό ηετυχω
καί θά τό πετυχω.
— Ποία κληρονομιά, αυτή
πού δέ θάχης στά χέρια σου;
Δέ συλλογάσαι πώς κ' εκεΐνοι
στοϋς όποιους θ' αφήση τούς
παράδες τού ό πατέρ'ας οου,
θ' άγωνιστοϋνε γιά νά μή
τούς ζεφύγη ό άνέΛπιστος λου
φ^ς άπό τα χέρα καί πώς κ<' αύτοΐ, θά σκορπίσουν γι' αυτό τό σκοπό. γρόσα; — Μαχαιριές στήν καρδιά τοϋ Άλκιβιάδη, θεζύρη μου, ήτανε τα λόγια τοϋ Καρογκού- νη. — Σωστά τα λέει ό Μπέης, τοϋ εΐπε καί ή Λουΐφητία. — Τότε, τί θέτε νά κάνω, ν' άφήσω νά μοϋ φάνε οί ζένοι τό δίκηο μου, γιά νά γίνη τό γινάτι τοϋ ζεμωραμένου τού πατέρα μου; —"Οχι φυσικά, τού άπάντη- σε ό Κοραγκούνης. Ή πατρι- κή σου περιουσΐα σοϋ άνηκει καί κ'ανένας δέν έχει δικαΐω- μα πάνω ο' αυτή. ΓΓ αϋτό, έ¬ γώ έχω τή γνώμη πώς ιτρέπει νά φροντΐσης ναρθή στά χέ¬ ρια σου, πρϊν ώρχίοουν νά την διεκδικοϋν, ούμφωνα μέ τή δι- αθήκη, οί ζένοι πού δέν ζέ- ρω κι' έγώ ποιοι είναι καί πό σοι είναι... Ό Άλκιβιάδης άν καί μεθυ- σμένος κατάλαβε,, τί τόν συμ βούλευε νά κάνη ό Μουράτ - Μπέης. Κούνησε τό κεφάλι τού καί γέλασε: — Ος τα τώρα Μπέη μου, ά- νοιγα την παραδόκασσα τοΰ γέρου μου καί τή ζάφριζα...· Τώρα έσύ μοϋ λές, νά την άρ πάζω όλόκληρη... Καλή πολό κΌλή Ιδέα Μπέη μου, μά ελα πού δέ γΐνεταιΐ — Γιατΐ; τόν έρώτησε ό Κα¬ ραγκούνης. — Γιατί ό γέρος την κατα- χώνιασε την παραδόκασσα τού... Καί ό Άλκηβ.άδης έδώ βεζύ ρη μου, τού διπγήθηχε τό τε- λευταϊο τού ταζΐδι στήν ΓΣόλη, γιά νά κλέψη τίς 200.000 γρό- σια πού εΐχε άνάγκη, γιά νά βγάλη τό χρέος τού Μπενθε- νίστε. "Αν θυμάσαι σοϋ μιλη- σα πιό πρϊν γι' αύτό. — Ναί μπρέ τζάνεμ, θυμά¬ μαι. Μοϋ εΐπες πώς αύτός ό άπρόκοπος δέ βρήκε πουθενά την κάσσα. — Αύτό Βεζύρη μου, δπως σοϋ εΐπα, τδζερε ό Καραγκοΰ νης καί άπό τή Σφύιρλα. Γι' αύ τό δέν τοθκανε καμμιά έντύ- πωση. Ό Άλκιβιάδης συνέχισε: — Την καταχώνιασε ό γέ¬ ρος μου την κάσσα τού, για¬ τί εΐχα φτιάσει άντικλείδι καί κάθε φορά πού εΐχα άνάγκη άπό παράδες, την άνοιγα κρυ- φά κι' επαιρνα δσο γρόσα ή- θελα. Μά μιά νύχτα μ' έπια- σε καί τότε μ' έδιωζε μιά γιά πάντα άπό τό οπΐτι τού... Νά οτή διπγπθώ Μπέη μου αυτή την Ιστορΐα... ή Λουκρητια μου την ζέρει, άλλά θέλω νά τή μάθης κΓ έσύ, ό φίλος μου, ό πιό καλάς μου φίλος πού μέ πονάς καί δέ θέλεις νά χάοω τό δΐκηο μου... (Συνεχίζεται) Άπό την Ιστορίαν τώ ν αλησμόνητον πατρίδων ΚΑΣΤΑΜΟΝΗ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛ£ΩΣ). Λυσότν&ρου θεοϋωρίδου Τέως Έλληνοδιδασκάλου έν τή Μ. Έκπαιδεύσει. Ταζε.δ.ωτ,κές έντυπώσε.ς Ο ΜΩΡΗΑΣ ΤηΠ κ ΧΡΗΣΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛ ΑΤΟΥ , Έπιτίμου Πρόεδρον Τού κ. ΧΡΗτΣ_™ΥΕν;ξσεως -Ελλήνων Λογ οτεχνων Ι' | νούν είς τό Σχολείον, δπου , Ξεψεύγε, ό<ττό την Γεωγιραφί«ν ό Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΝ ΤΡΙΟΝ ΙΕΡΑΡ- Ι μέ τάξιν καΐ ησυχίαν κατα- Μωρηάς. Άρκεΐ νά τόν ___.„. . Ι*___.α _-_____. /*ί. —— α Α 3ζ^ "ν ~- ___* _ * — 7..,—. ——■—■ Ι λαμβάνουν θέσεις, ό δέ χο- κα| είναιι τσττικός ττροσ- ρός των μΐαθητών ψαλλει διά- διορΐ'σιμός. Γίνεται εύρύταιτος δρο,. φορά άοματα, άπαγγέλουν ,^^, καλύπτει ττολλάς, συγχρόνως δλό άό ττση ΧΟΝ ΠρωΙ πρωΐ ή καμπάνα τής έκ κλησ'ας σπμαΐνει. "Ολοι οί Χριστιανοΐ ξεύρουν, όη είναι έορτή των Τριών Ιεραρχίαν, καΐ έτοιμάζονται νά πάνε στήν Έκκληαΐα. Κανεΐς δέν κατεβαίνει στήν άγορά γιά έρ γασία Τα παιδία δλα είναι ντυ μενά μέ τα καλυτέρα των ροϋ ι ρέων, καΐ τοιουτοτρόπως έζα- ω5ους 'Ελληνι·κής εϋφυΐας .,, κα'ι έττ'ι σειράν αίώνω/, γ|νε. ται έττειτα τό Βυζάντιον μέ τος κχτραττάς τής δόξης τού, ς ή έττειιτα ή άσιτείρευτος δεξαμενή φρ μ, ^ ι πολλά ποιήματα, διαλόγους, έν^οίας. Γίν—τοαι· άρχαιόιτης, ττση ένας των διδασκάλων έκφω- σι<-; ταττίον, τΓθβράδοσ-ις, Ίο-τορια νεΐ τόν πανπγυρικόν, γΐνον- Γ'Βν£τα·θ?ΰλος·Γίν€το;ι ττνεΰμβ· Και ται, εάν θέλουν, καί άλλαι ό- εΤνσι γνωστόν —ϊσ«ς δέ δχι και μιλίΌι καΐ διαλύονται μέ τάς &τ, ούτος, ό Μω- εύχάς των πρθιΰταμένων Ιε- ρη5[ς/ θεωρεΐταΐι ττηγή τής τταροιμι χά. ΟΙ γονείς τα συνοδεοουν είς την Έκκλησαν, δπου πε- ριμένουν οί διδάοχαλοι καΐ τα τοποθετοϋν στήν γραμμη. ΟΙ ►ερεϊς κΐιΐ οί ψάλται μέ με¬ γάλην κατάνυζιν ψάλλουν κα τα τήν (άραν τής ΛειτουργΙας. Μετά τό τέλος τού Εύαγγελί ου γίνεται τό κήρυγμα σχετι¬ κώς μέ τήν δράσιν των Τριών Πατέρων τής Έκκλησΐας Βασι λείου τοϋ Μεγάλου, Γρηγορί- ου τού θεολόγουκαΐ Ιωάννου τού Χρυσοστόμου, -ΐοΐΛρκιστΙ, γιά νά καταλάβουν οί έκκληοι αζόμενοι. Μετά τό τέλος τής Λειτουρ γΐας οί διδάοκ'αλοι τοποβετούν τα προοριζόμενα γιά νά ψαλ- λουν, παιδία, είς τόν Νάρθη- κα. Έχεί είναι τοποβετπμέναι τρείς τράπεζαι, είς τήν μ,αν άρτοι κομμένοι είς μεγάλα τε μάχια. είς τήν άλλην λευχά ζαχαρωτά μεγάλου μεγέβους, καΐ είς την τρίτην δΐσκος καί επί κεφαλής 2- 3 Δπμογέρον- ^ες καί "Εφοροι. Μόλις άρχίζει ή έζοδος έκ τοϋ ναοϋ ό χορός των μαθη- τών ψάλλει άαματα σχιετικά μέ την εορτήν μεταζύ των ο¬ ποίων καί τό έζής ποίημα: Τήν φαιδράν εορτήν των τρι- (ών τής Μεγάλης Τριάδος ποιμέ- (νων έκτελοϋντες λσμπρών πρός (θεόν άναπέμπομεν δόξαν καΐ αΐνον Άκολουθοϋν καί άλλοι στϊ- χοι, εως ότου εκκενωθή ή Έκ κλησια. ΟΙ έζερχόμενοι λαμ¬ βάνουν μέ τάζιν τόν άρτον, περνοΰν έμπροσθεν τοϋ δΐσ- κου, άφήνουν τόν οβολόν των καΐ εξέρχονται. Μετά τό τέλος δλοι μεταβαΐ σφαλΐζεται άλλος μισθός διδα βττο ^ ο-π-οίαν διοτχέετα σκάλου. ΙΑ' Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ "Οπως εορτάζεται ή έορτή των Τριών Ιεραρχών κατά τθν Ιδιον τρόπον έορτάζεται άπό την όν χ 6ολά καϊ σκέψις καί δνχ*μκϊΐμός Ι δημ'ουργικός. 'Η άληθεια, ττάνΓτως 1 είναι, ότι 6πάρχ€ΐ κάττοιο ένβλως ξεχωριστό ττρονόμιον είς αύτην τή·* ττεριοχην. Κάττοια εθνο'σ τής έθνι κης Μοίρας, ττοΰ τόν έφερε, ττά- τα, ττρωτον, είς δλους τούς τομεΐς, είς όλας τάς έκδηλοίσΐΐ'ς. είς " 'Ελλην.κόν Κρά,τος. ττως τό ταξίδι ειΐς την Πελοττόν,η. έχει, πάντα ιδιαίτερον ρον. Κ αί άς γίνη άρέτρ—Ες Άλλά ττοία διαδραμή νά ττοοτι. ηθή, Τί νά ττιρωτοσ-μειωθή, ΠοΟ ιανεϊς νά σταματήση; Άττό τού ΙσθμοΟ καί έτπειτα άρχίζει ό αΙβ>
ιΰιοβσμός τής Φύσεως. Μέχρ, τής
τό έξ Αθηνών
ή 25η Μαρτίου. Είναι τθι- | λαος τσς μεγάλας
η ή έορτή πού χαίρονται Ι ι
αύτη ή έορτή, πού χαίρονται ι
καΐ την έορτάζουν αί γυναϊ-
κες. Είναι ή ήμερα των έπι-
δεΐξεων τού Παρθεναγωγείου.
Μαθήτριαι ψάλλουν είς τόν
Νάρθηκα κατά την ώραν τής
διανομής τοϋ άρτου. Προΐσταν
ται οί Ιδιθι Δημογέροντες καΐ
Εφοροι είς τόν δίσκον. Με¬
τά τό τέλος μεταθαίνουν δλοι
έν σώματι είς τό Σχολείον καΐ
καταλαμθάνουν τάς ωρισμέ¬
νας θέσεις. Ή αίθουσα κ'αΐ πά
λιν είναι διακεκοσμημενη μέ
μεταζωτά καΐ τάπητας. Άνθη
', διάφορα άρωματΐζουν τόν χώ-
θείας.
-ροοττα-
άνάγκη μικράς α-
ναιδρομής. Άρκεϊ ή άναμέτ,ρηρΊς ά
ττό τής έπανοοστάσεως καΐ έττειτα.
"ΟΛ' ε'χε καϊ δ,τι έδωσεν ή Έ*·
λάς έξεκικο&σεν άπό ΤΟν Μ^ΡΊ0·
"Ηρωχ>ς, πνεώματα, δόξοοι τής Έ-
ττισ-τήμης καΐ τής τέχνης, άναστή-
μοοτα τής πολιιτικής. Άτελείωτος
σειρά περιστοίτιικών, ό^αμάτωΛ
σταθμών.
Έξήγησίΐς τού ιραινομένου δέν
έτπχειρεΐτα», 6έ>6αια, έδώ. "Αλλω-
στε ούτε χωράε, είς ένα ττρόλσγον
ούτε πολΰ περΐισσότερον είκολον
ναι. Απλώς αμως σκστρειΤιται νά ση
μειωθή, δτι έκεΐνος ττοϋ τοοξιδεύι.
ρον. Αί μαθήτριαι επί κεφα- ό ' Μ & παροϋ<ολθυθ£.ΐτα, α ν£» ■*.._. , χ >χΐ—— υ->ΐ· . — η—* ι ■■_<· 1 * τ ' ^ ' „ , —. ττό την συνείδησιν τού τοιτσυ. 2-ΐ<- εΐς την γενιχωιτέραν έν- λής την δ ιδασκάλισσαν ψάλ- λουν διάφορα άσματα. Πνεται ό πανηγυρικός τής ημέρας, ά παγγέλλονται διάφορα πο.ήμα τα διάλογοι καί έτσι λήγ^^ καί αυτή ή έορτή πρός χαράν των μαθητριών καί γενικά τού γυναικειου φύλου. Καί τοιου¬ τοτρόπως έζασφαλίζεται έτε¬ ρος μιο&ός διδασκάλου, θ'ιΐκο- θεν έννοείται δτι κατά τάς ε¬ ορτάς αύτάς καλοϋνται έπιση μως κΐαΐ Τοϋρκο:, οί όποϊθι ά- ναχωροϋντες έκφράζουν τόν θαυμασμόν τους, συγχαίρουν ιό προσωπικόν, κατηγοροϋν φανερά τούς ίδικούς των, ότι ευρίσκονται άκόμη είς «τη- νώδη κατάστασιν καί δεν δη- μιουργοϋνται. (Συνεχίζεται) .. ΓΚΙΟΡΕΜΕ ΚΑΙ ΙΧΑΑΡΑ - ΜΠΕΛΙΣΤΙΡΜΑ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΛ Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΚΑΡΔΙΑ έττεσ'κέχρθηι/ τόν πλάνη- την "Αρη, στά 1966, οί "Αρειοι μοϋ έδειξαν τεχνητές καίρ»5ιές! Κοϊ με τήκ φΐλθφροσύ,-η,, ποϋ τούς δ.ακιρ·!- νε> μοϋα·υι·έα·τησαν νά αλλάξω τή^
Κ3ιρδ.ά μου μέ μιά διαρκείας 90
Όμολογώ δτι ή πρότααίς τω,_
δέν μοθ έκαιμε κοτί τόσην έν.ύττί:-
σιν, έττειδή το0ς εΤπα δτι κα! οί κα
Γοικ3, τής γής έντΟΓ όλίγου θά τ=
ρο-κπάσουν την τεΐχνητήν, καρδίαν,
πράγιαα άληθοφβνές, άφού μάς τ ό
λέγη ό Πρόεδρος της 'Επιτροττής
Άτομ|<ής Ένΐργείας τώ^ ΗΠΑ <. Σήιμττουρχ. Κατά τόν κ. Σήμττοι/^χ οί τεχνη'τές καρδιές, ττού ήσαν 6ι- αρκεΐσς δύο έ-τώ^, θά κρατΓθΰν επί μίαν δεκαετίαν, διά νά εκλείψη I- τσι ή άνάγκη συχνών χειρουργιχών έττειμβάστων 'Αλλά οί "Αρε οί κ,σ- τά τοΰτο μάς ξεττερνοθ.. Ή δική τω^ θά είναι δια^ των άνβρώττων άν θά είναι τό¬
σον θερμή, ώστε νά φθάνοΐή, κα!
μέχρι φόνου δα τήν καιτάκτησι τής
ΔοιΛτσινέας τω/! Αϋΐ^ός ό μικράς
πτερωτός Θεός, πού £ά παύση ττλέ
°ν /ά ϋάς δασ-ανίζη πό ά θά είναι
ττειά ή άττσστολή τού; Όμως οί
"Αοειοι βρήκαι/ τήν μέ'3οδο, μέ μί¬
αν γόχωοΊν κ-άΐτο,αυ έλιξηρίόυ, οί
έ?»πει»μέ.οι, νά μή; φθάνουν μέ-
χο ς αύτο<τονίας. Σάς όμολσγώ ότι ό ΡωμαΤο; καί ή Ίουλέττα, δέν θά συγκινοθν τις έρχόμενϊς γενεές. Δέν θά τίς ονγκινο&ν τα τετράξαν- θΐ ιιαλλ.ά στοϋς ώμοι,ς της ριχμέ- νο κ ' άγγελοι νά τα χ-τενίζουνε μέ δ αμα.ιτέΐΊα χτένια Πώς άλλάζου·; οί καβροί! "Αλλοτε δσο νά τής τπά σης τό χεράκι βκανες Ιξη μήνες, έ- νώ τώρα μέ τό μοτοσαοκό αύ,ή σέ άγκαλιάζει: "Οπως έγραφα και στό προηγούμενο χ|»ονογρά<|>ηνια, ί-
«εϊνο ττού εΐδο στόν "Λοη, εΤνα δ ι
ί.σταμάτηααν οί φό,Όι κσΐ αί αύ-
το<το^ίες σ' αύ;όν τόν πε.δή ή τεχνητή κο:ςδ ά κυε όλες τίς άν^ησίες των όι^βρώ- ΤΓ»ν τής γής. Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΧ» 'Εκυχλοφόρπαε ι ό τεϋχος Μαρτίου τοϋ περιοδικοϋ «Ό Κόσμος τής 'Ελληνίοος,». Άπό τα περιεχόμενα: «Μ>ά έρευνα
Υιά τήν νεότητα«, «Γύγχρονη
νυνα κα, ή τολμηρή», τής κ.
Άγλ. Παπασπυροπούλου, '(Κπι
άφραο) τής κ. Άμ. Γερακανά-
κη, «Μονεμβασϊα» τής κ. Μ.
Σπύρου, «Γένοιτο)) (αύιτή ή με
γάλη λέζις) τής ό Στ. Μαοτρο
Υιαννοπούλου, «Ή ίστορία υ¬
πό τ# πρΐσμα τής λαικίκ; φαν-
τασίαςΛ τής δ. 'Ελ. Κόλμαν,
«Σελίδες χριστιανικής προ¬
νοίας)) κ. ά.
ΑΙ ΓίΆκτϊνες»
Έ,κυικλοφόρησε τό τεϋχος
Μαρτίου τοϋ περοδικοϋ «Άκ-
τίνες)). Άπό τα περιεχόμενα:
«Ποϋ πηγαίνει ή νεότης;) τοϋ
κ. Π. Χριστοδουλιά, «Ή πνευ
ματική άναγέννηαις τοΰ ύπο-
Ι (Ευνέχεια εκ τής Ιπς σελ.)
νάμεσα στά τούρκικα χωρία
Ίχλάρα (άναγραμματισμός
τής άρχ. έλλ. Χλιαρά) καΐ Σέ
λμε (άρχ. έλλ. Σαλαμβρία)
καΐ τό τμήμα της πού δχει τίς
έκκλησίες άνάμεσα στό Ίχλά
ρα καΐ Μπελίστιρμα (άρχ. έλ.
Περ στρεμμα). ΣτΙς έκκλησίες
αύτές δούλεψαν κατά διαοτή-
ματα οί δυό άκούραοτθι αύτοι
εργάται τοϋ πνεύματος επί
πεντάμηνο περίπου, καΐ τόν
πλούοιο καρπό τής συστηματι
κης εργασίας των έναπόθε-
οαν σ' ένα βιθλίο γεμάτο συν
θέσι καΐ ποιότητα. Ό τίτλος
τού είναι «λε νουβέλλ ζ' έγ-
κλΐζ ρουπέστρ ντέ Καππαν-
ντος;) καΐ κατά μέγα μέρος εί
ναι άφιερωμένο γιά την περι
γράφη των έ κκλησιών τής χά
ράδρας. Ή έσωτερική διακόο-
μηοι των έκκλησιών αυτών, δ¬
πως παραδέχονται καΐ οί ΐδιθι
οί συγγραφείς, είναι πολύ δι-
αφορετική άπό την διακόσμη-
σι των έκκλησιών τοϋ Γκιόρε-
με (άρχ. έλλ. Κόραμα), τίς
οποίες απαθανάτισε στό περί-
φημο βιθλίο τού «Λε ζ' έκλίζ
ρουπέοτρ ντέ Καππαντός», ό
πατήρ Ζερφανιόν. 01 είκονο-
γραφΐες πού σώζονται άκόμη,
τα αύστηρά προσωπα των άγί
ών καΐ τα διάφορα διακοσμητι
κά μοτΐβα φέρουν εκδηλα τα
οημάδια μιάς πρωτόγονης τέ¬
χνης καΐ μαρτυροΰν τήν άρ-
χανχή προέλευσί τους.
Ξεχωριοτό ενδιαφέρον άπό
τήν άποψι αυτή παρουσιάζουν
δυά έκκλησίες πού εΤναι οκά
λισμένες στό δεζιό καΐ άριστε
ρό μέρος τής χαράδρας κον¬
τά στό Ίχλάρα. Ή έκκλησία
Έγρΐ - Τάς (παραμορφωμένης
πέτρας) ή όποία ήταν άψιερω
μένη στήν ·ΥπεραγΙα ©εοτόκο
καΐ ή έκκλησία Άγάτς - Άλτί
(κάτω άπά τό δενορο). Ή εΐ-
κονογράφησι καΐ των δύο αυ¬
τών έκκληοιών τοποθετεϊται
| κοντά στά Παλαιοχριστιανικά
Ι χρόνια. Ή έκκλησία τής Πανα
γ άς έπικοινωνεϊ ύπόγεια μέ
δυό μεγάλες νεκρουπόλεις
καΐ σ' ενα τοίχο της ύπάρχει
μιά επι γράφη, ή όποία μπορεί
ν' αποτελέση άζιόλογο θέμα
σπουδής γ(ά τούς κριτικούς
| τής έκκλησιαστικής άγιογρα-
φΐας. Τήν παραθέτομε δπως εί¬
ναι μέ τίς άνορθογραφΐες της
«ΧΗΡ ΜΕΝ ΕΓΡΑΨΕ ΤΗΣ ΜΡΑ
ΤΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΧ ΣΤΟΜΑ ΔΕ
ΟΥΚ ΕΥΡΕΙΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΤΡΟ¬
ΠΟΝ ΤΗΣ ΕΚΥΟΦΟΡΙΑΙ». θά
ήταν εύτύχημα εάν βρισκά-
ταν ένας εΐδικός γιά νά επι¬
σκεφθή τα άγια έκείνα χώμα-
τα, καί νά κάμη μιά άναλυτι-
κή ένδοσκόπησι στίς κυριώ,τε-
ρες έκκλησίες. ΕΙμαι θέβαιος
ότι πολλές έμπεψίες θά ήθε-
λαν προστεθή ατίς έλάχιστες
γνώσεις πού έχομε πάνω σ'
αύτά τα θέματα. Ό ποιητής
μας Σετρέρης, ό οποίος έπι-
σκέφθηκε τό Γκιορεμέ τό 1950
στό βιβλιο τού «Τρείς μέρες
στά μοναστήρια τής Καππαδο-
κίας« γράφει: «Θά ζητήσω νώ
μέ συμπαθήσουν οί άρμόδιθι.
Οί παραπάνω καί οί άκόλου-
θες τεχνικές γραμμές δέν εί¬
ναι δική μου δουλειά. "Αν ά-
ποφάσισα νά τίς γράφω, είναι
μόνο γιά νά μαρτυρήσω δτι
στό 1960 ύπάρχουν αύτά πού
εΐδα -ένα έλάχιστο μέρος ά¬
πό τα μνημεϊα τής Καππαδοκί
άς. Έκείνο πού μπορεί Ισως
νά προσφέρω έγώ είναι ή συγ
κινήση πού δοκίμασα σ' αύτά
τα μερη. ΚΓ αυτή, σά μιά μπο
τιλια στή θάλασσα. 'ΕλπΙζω, ά-
λήθ<εια, δτι αύτές οί σελΐδες μπορεί νά παρακινήσουν κά- ποιον καλΰτερο άπό μενά νά κάνει τό προσκύνηιμα στίς μο- νόπετρες έκκλησίες. Δέν εΤ- ναι δύσκολο...)). Ποίος είναι έκείνος πού θά κάνει τό προσ κύνημα αύτό καί πότε; Τό ύ- λικό πάνω στό όποίο έναπό- θεσαν τόν καλύτερο έαυτό τους οί καλόγηροι τής Καππα- δοκίας είναι τόσο εθπλαστο, πού δέν άντέχει στόν άδυοώ- πητο νόμο τής φθοράς. 'Εζ άλ- λου πληροφορούμεθα δτι, μέ την τουριστική άζιοποΐησι ποϋ έγινε, χιλιάδες τουρίστες κα τακλύζουν κάθε χρονο τίς έκ- κληοιες αύτές. "Ας έλπίσωμε δτι θά βρεθή κΓ ένας δικός μας γιά νά κάνει τό προσκύ- νημά τού. Συμπεραοματικά μποροϋμε νά ποϋμε δτι, άπ' δλες τίς πε- Ριοχές τής Καππαδοκίας, ή πε Ριοχή Χασάν - Νταγί εχει τίς περισσότερες καί άρχαιότερες έκκλησίες. ΣτΙς έκκλησίες αύ¬ τές σφυρηλατήθηκαν άναμφισ- βήτητα τα βάθρα τής Καππαδο κιακής Είκονογραφίας, ή ό¬ ποία άναγεννήθηκε στήν Κων σταντινούπολι στόν 9ον αίώνα οάν Βυζαντινή. Ιωάννης Δ. Λουκιδης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΪΡΟΓΛΟΥ νοιαν. Συι»είδησ.ΐν έ*«είνω>ν των
δεδαιμέ^ων, πού καθστοόν τΠν ■πε¬
ριοχήν οίονεΐ κειιμηλ ακήν διά τό
Έθνος.
ΣΐΛΐείδησΐν ενός αύτόχρημα
πληι
μέλλον ΣΐΛ«είθησΐν άκόμη κά~οίας
σΐ/ν-Λΐ/ττασ'Τΐικής φυσι'.κής ώμορφας
τής οποίας ή γοητεία σάς κ,ραιτε'
αΐχμάλωτον γιά πάΜτα, αΐχμάλω
τον κάττο άς είθυλλιοοκής συνθέσε-
ως ρωτός, σχημόβτων καί άττοχρώ
σεων, ποΰ τταρασύρει, όττωσδήίποτι
τήν διάθεσιν είς λυρικας άναζητή
σεις, είς ρωμαντικήν «άττοψΐν τοΟ
τσττίου, ττοθ κυριαρχο άττό την ευ-
λογίαν τής Δημιουργίαν, πλημμυ·
ρισμόνο άττό ευγένειαν, γλαφαρότη
τα κοί άτταλούς, αίσιοδόξους, τό
νοι>ς άρμονίας, κάτω άπτό την πει
Υΐωλογικήν ("διομοιρφΊ-
αν τοι>. Συνείδησιν, τέλος, τής ττνευ
ματ κότητος τοΟ. Μωρηά, ττού εί
ωρισμένας περκτττώσείς, ττροσλαμ
Οόνει, σχεδόν, ϊερατικήιν ύττοβλητ
κότητα κα'ι γίνεται έθνική έντολή
δι' άγώνα, δ'αρκώς, νέων, διαρκώς
μεγάλων πραιγματοπο ήσιεων.
'Αλλά και γενικώτιερθν ή Πελο-
πόννησος εΤνα, πηιγή έμττνεύσεως.
Άρχίζει μέ τόν θρύλον, ττροχωρεΤ
έλος ή
ι
Παλιγγενεσία κοί
υνάμεων έκείνων,, μέ τάς οττοίας,
καί διεμορφώθη τό ^
ρ
δέν> φσίνετα» νά έχη ένδισψέρον. Ή
υμνή ττέτηρα; της Άττιισης, ττού —ι
ει 6χ νά την χοβρης, μέ την ττρύ
η ματιά, άλλαι νά την
ττολύ, διά νά νθΐώσης την
ής. Άττό τοΟ Ίσθΐμοϋ δττως κα,
άιτω άρχίζει νά γίνεται άνοΐισ0
ό βιβλίον της ψυσικής
Δεξιά ή Σΐτερεά, μέ τα
ρη καϊ είς την ρ1&> τό
ττλαιισ·ώ^ει την διαδρομή μέ τό γά·
λαχο άντιφέγγιοΐμα τοΟ Κορινθια-
ου, θΓΛΐμάσιο κορνίζα, μέαα είς
ην όττοίαν άνα—τύσοεται τό άνι,.
ΠΕλσττονντισΊακόν τθττ;.
όν. "Ανετος ή διαθοομή, εύχάριστη
καθώς τό αύτοκίνητο τρέχ«.
' ΕχΕι συκτελέσει είς
βοτΘμόν τό ΚιΛερντιτικόν
μα όδοττοιΐας. Δ ώτι πρέπτει νά ση.
μ,Εΐοοβή: Είναι τώρα τέλειον, ττλή
ρες καλ μέ θαυμάσιον κατασκευήν
τό 65ικόν δίκτυον τής Πελοπτοννη·
ν —κα'ι μ£ τάς
6'ο—ίλατύ/σεις καί
- ττού διακλοιδών«τα< ττρος την ττορείαν τού σιδηρόδρο¬ μον, διά νά καλύψη ολόκληρον τόν Πελοποννησιακόν χώρον "αί νά τού εξασφαλίση τάς έμτταρ κάς καΐ οί. κονομικάς τού δκναττάτηττας. "Αλι>
τον τό σνγκοινωνακάν ττοόβλτιμα
της Πελοττον^ήσο1», ττχχρηχολούβη-
σεν ώς δραχνάς ολοκλήρους γενΐ
άς, α! οποίαι ύποχρεοθντο, είο·
ττράττουσαι, διοορκώς υττοσχέσΐις,
νά τό βλέττουν καθηλωμένθν είς,
τέλμα Όσοι δέν έχουν ζήσει εί;
αύντν την εύφαρωταιτην ττεριοχήν
ήμπτορεΐ νά μή άντιλαμβάνω/τσι τι
ακριβώς έσημοιινεν αυτή ή έκκρι-
μότης. Ήτο, αύτόχρημα, κατσβλι
τΓΤΐχή καϊ άγωνώδης. Διότι έσήμσ
νεν οΐκονο,μικήν καταστροφήν. "
είναι ομως. Τό κακόν τταρελθόν :■
νήκει είς τό παρελθόν. Πρός τιμήν
τού τταρόντσς είναι, δτι ή ποροίοο
Κυβέρνησις άντι·μ€τώττισϊ τό προ
βλημα των όδικών άρ^τΐΡ1*^ ώς 9!-
μα πρώτον» ένδιαφέροντος είς ιύ
πλαίσιθν τής δραστηριότητος της
"Ηδη φθάνετε είς την Κόρΐί'θθν καί
τό αντιλαμβάνεσθε.
«Ού παντός πλεΐν ές Κόρινβον..
Μεγάλος λόγος, μεγάλη Ιστορία
Άλλ' άς έπιχειρηθή μία συνοιττι
κή άναδρομή. Έφυρα ήτο τό ττρώ-
είς την μεγαλειώδη ποίησ ν τής άρ ι τθν δνομα τής Κορίνβου, τής όττοί-
χαίας τραγωδίαος, ττερνά είς τήνττε
ροχήν τής Ίστορίας μέ τάς έκ-
τΓληκΐτιΐκάς κορυφώσει<ς της, μέχτα είς τό πλαίσιον τών συνεχώ; άνϊ- λίξε»ν των γεγονάτων, τα αποΐα καί κ,αθώρισαν την ΛΑοφαν τοΰ αρ¬ χαί ου κόσμου, είς εύρυτάτην έκτα- ας Ίδρυτής, κατά τήντταρίίοσιν, είναι ό Σίσυφος, ·ΓΓάτπτος τού Βίλ- λ£ρφώντος, ΑΙολικής καταγιογΓΐς οί ττρώτοι κάτο'κοι, 6/βμίχθησοΐν τα¬ χέως μέ στοιχεϊα άναττολικά. (Σινεχίή-σ) Άπό τα κεφαλαιώδη θέμστα τής έποχής μας ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΈ1ΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ Υπό τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΟΥ δούλου Έλληνιαμοΰ« τοϋ κ. . Β. Χαραλαμποπούλου, «Άγιό- Α^τίΐα, της καΐ ύγείαΐ) τοϋ κ. Γ. Μποϊ *"αι νέλ, βΰγς Έηιμίληιής τής Όρθοπεδι- ΜήςΚλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών ΜέρτονΜ τής κ. Έλ. Καριτά. «Πε,ρΐ της μρφ σεως των παιδ"αγωγώνΜ τοϋ κ. * εκάστην 6-8 πλήν Σάββατον είς τό Ια¬ τρείον τού Σεμιτέλου 4 χηλέφ. 785.894 Άλ. Κοσμοπούλου (Τ'Επ.στημο Πλ. Μαβίλη Άθήναί Τ 611 νικός έπιμερισμός καΐ λ μ νικός έπιμερισμός καΐ πολιτ,- στική άναπηρα» τοϋ κ. Άχ. Τάγαρη, «Ρομάνο ΓκουαρτΙνο) τού κ. Π. Μπαλαχάμη, «Ή ά- πα.σιθδοζία τοϋ συγχρόνου "Ελληνα «(άπ' τό τραγούδι τού)» τού κ. Δ. Μποσινάκη, «Ίεροϋ Λόχου: Έκ βαθέων« τήο κ. Ζ. Γιοενάρκου, «Ό Σο- λωμος Καΐ οί έλεύθε,ροι πολι- ορκημένοι» τοϋ κ. Ν. ·Αρβαί ! τη, .κ.ά. ΙΟον ©ά πρέπει λοιπόν π εύριβ- κομένη είς άναβρασμόν νεο- λαία μέ τό τεράστιον δυναμι κόν της, τα νυμνασμένα της σώματα καΐ τίς διψασμενες ψυ χες, νά κατευθυνθή πρός τούς σκοπούς διά τούς όποΐους ό θεός τήν εδημιούργησε. Καΐ κυρίως, νά οδηγηθή πρός τόν Χριστόν, διότι Έκεϊνος είναι πρό παντός διά τα νιάτα, ά- φου εζησεν έδώ στήν γήν ως νέος καΐ γνωριζει κατά βά- βάθος τήν νεανικήν ψυχήν. Μύνον μέ την ψυχικήν επι¬ κοινωνίαν με τόν Χριστόν, πού είναι Λυτρωτής τής αν¬ θρωπότητος καΐ τής Ίστορίας, θά δυνατόν ή Νεολαία Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου μ. Τηλ. 525-387. (Όμόνοια) 9 — ! κα 4 - 8 μ, ΣΥΣΚΕΥΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΏΣ ·*τ. Οόλκίρογλοι; θησίως 7 4ος ■ Τηλ. 226.024 Αθηνά! νά εύρη τήν ψυχικήν της υ¬ γείαν καΐ την πνευματικήν δύ ναυιν πού χρεΐάζεται διά νά πραγματοποιηθή την αποστο¬ λήν της. Τότε καί μόνον θά ήνπορέσουν οί νέοι νά γίνουν «καινούργια κτίσματα» καΐ νά ζοϋν ώς άνθρωποι έλεύθεροι άπό την αγωνίαν, τα πάθη καί τας διαφόρους παγϊδας τοϋ κάομου, χωρΐς συμβιβασμούς καΐ ύποχωρήοεις. ΜΙα καινούρ για διάθεσις, μία καινούργια έυ.πνεασις γιά την ζωήν, μία άδολη καΐ μόνιμη χαρά θά τούς κατέχη ώστε νά γίνουν ΙκανοΙ μέ τόν νεανικόν τους ενθουσιασμόν νά βοπθήσουν στήν άναμόρφωσι τής κοινωνί άς καΐ νά γίνουν οί εν δεις άγωνιοταΐ είς τον__„ άγώνα τής πίστεως, διά τό κα λάν καΐ την ευτυχίαν των ου νανθρώπων των. Άλλά ποίος θά τούς οδηγήση; Οχ,οέβα,α έκεινοι πού δεν τόν γνωρί- ζουν, πού δέν εχουν τήν φλό γα τής πίστεως ή έχασαν την φωτία τοϋ Πνεύματος καΐ μό¬ νον μίαν ανάμνησιν τοϋ πα- ρελθόντος ήμποροΰν νά επι- καλοϋντα,. Καΐ αί ωραιοτέρα, άναμνήσεις τού παρελθόντος δεν άντ,καβ,στοϋν την ίδ,άν των ζωήν. Μόνον έκείνο ι πού έχουν πειραματ,σθή στήν ζωην των την άναγεννητικήν δύναμιν τού Χρ,στοϋ, αύτοι είναι δυνα τόν νά γίνουν άξ,ο. πνευμα- τικοΐ όδηγοΙ. <* Ό κάβε νεαρός 'Αθηνα'ιος οτήν Άρχαιότητα, ώρκίζετο, δτι «θά πολεμήοη μόνος, Λ μέ πολλούς διά νά υπερασπίση τα Ιερά καΐ τα δοια της Πσΐ(» δος καΐ δτι θά τινιπση τα πα· τρώα σεβάοματα«. Καΐ ό Χριστιανος νεος 8^ Οά πρεπει νά είναι καΐ ού¬ τος έτοιμος διά ν' καΐ νά πολεμποη ώς μέλοζ τοϋ Σώματος τοΰ Χρ>στοΟ τον
καλόν άγώνα τής Πίστεως, β-
τε μόνος, είτε μαζί με
λους καΐ νά έχη την
ποίησιν δτι προσ&φερε το νΐ-
ονικον τού δυναμικόν στ
υπηρεσίαν τής Άγάπης ι
1 Ιατρίδος τού;
Δέν αποτελεί ό οχοπος < τος ένα πολυ υψηλόν Ιβανι- κόν διά τό οποίον άζΐζει νεος νά ζή, άκάμη δέ χβι ν θυσιασθή; Υπήρχεν δ' ευτυχως τιά νέων τής έποχής μας υιτιν ΠατρΙδα μας οί εχουν την ευτυχίαν νό Οον- δεωνται συνειδητά μέ τόνΧΡ1 στόν άπό τήν αύγήν άκί)"1 τής ζωής των. Καΐ διά τούτο είναι γεμάτο ι άπό ένθουθι* μόν, δύναμιν και ζωην άγωνίζονται μέ τήν σιν δτι κατεχουν τόν πολι»"· μότερον θησαυρόν, ότι έγν* Ρισαν τό μυστικόν της χίας δτι εναι τέκνα τθυ ΰο0[- λεως των Βασιλέων, καί *[ εχουν πολύ μεγάλην λήν στόν κόσμον, διότι χούν «την πίστιν την ν σαν τόν κόσμον». θά ήτο εύτύχημα διά 'Ελλάδα, αν δλοι οί νέοι τούς έμιμοΰντο, ούτως νά εθρουν τήν άληβινπ τής ζωής κοντά στήν μόν** κήν πηγήν τής χαρά^, ν° γ γίνουν παραγωγικοί καΙ_σ*| ουργικοί κοντά στήν τής Δυνάμεως καί τής καΐ νά ήμπορέσουν νά στοϋν οί οΐκοδόμοι ενός νουργιου πολιτιομοϋ μενου στήν αγάπην, καιοσϋνην καΐ τήν ι δηλαβη στάς έθνικάς καί στιανικάς αρχάς. ΔΗΜ. Ι.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΗΗΗΗ (ΤΣΕΣΜΕ)
ΤοΟ συνεργ<*ιου μας κ. ΓΙΑΝΝΗ Β. ΒΛΛΛΛΐηθΥ 2ον Σπουργίτια άφοσα καΐ παιγνι διόρικα, πραπέται' καΐ προπέ- τείς, όπως μάς τούς έλεγε ό Μακ. Γυμνασιάρχης μας οτό Γυμνάσιο Χου Χαρ. Άλθιμο- νάκης, σκορδιαλοΐ τραγουδι- στάδες, άοπροκολλϊνες άεικί νητες άπό κλαδΐ σέ κλαδΐ καΐ άπό πέτρο σέ πέτρο, καί κανένας τοαλαπετεινός, μέ τό εΰμορφο φτερό καί τό ατακτο πέταγμα πετοΰν οτόν άγέρα καί μέ τό τραγοΰδι τους, λές καΐ κοροιδεύουν τόν άνθρωπι νο μόχθο, καΐ εύλογοΰν τόν Πλάστη καΐ δικαιολογοϋν τα τής Γραφής «τό πετεινό τού Ούρανοϋ οΰτε σπείρουοι ούτε θερΐζουσο). "Ενός άτόμακος διπλός -άλατζαδένιος— δπως τούς λέγαμε, κάθεται άτάρα- χος πάνω οέ κανένα ζερό κλαδί πάνω οτά ζωφούνταρα, λικνΐζεται, ζύνει τη μοτη τού μέ τό ράμφος τού καί τό πό δι τού καί χαιρεται τη γαλήνη τόν ηλιο, τό δροσερδ άεράχι, πετά, πΐνει νερό άπό καμμιά γούρνα,, ώοπου νό βαρεθή καί νά άλλάζη θέσι. Εύλογπμέ νο πουλί, νά μάς χάριζες λί γο άπό την άταραζία σου, τή γαλήνη, την ήρεμια καί την άμερΐμνηοΐα σου. Πέρδικες πΑαΐτόστηθες κακαρίζουν κατά τούς Καρΐαφτουλάιδες —ετσι λεγότανε οί γήλοφοι κοντά στδ Βατζίκι— καΐ οτό Κοϋσγε ρη, ποΰ σημαίνει τόπος που- λιών, κάτω άπό τόν "Αι Ληά. Δέν άσχολείταΓ ό κόσμος πό λύ μέ τό κυνήγι καΐ μονο ό 'Αμόλαντης, εναι σπουδαϊος κυνηγός κτυπά καί δέν τού ζεφεύγει ντουφεκιά, κάνει καί τόν δραγάττη, περνά καΐ τόν βλέπομε μέ περασμένες πέρ δικες στά φισεκλΐκια τού. Λα γθί πολλοΐ τρώγουν την ν6χτα τα ζυλάγγουρα καί τα μισοώ Ριμαομένα πεπόνια καί μερι- κοΐ φολάγουν την νύκτα γιά νό μπορέσουν νό σκοτώσουν κανένα. Ό Γιάννης 6 Κιουράνης μέ τό κάρρο τού καί με τό ά- στεϊα τού το περνά μέσα άπό άγροτικά δρομάκια, μάς ζεφορ τώνεΐι τα σακκιά, μονώρριγα καί δΐρριγα, καινούργια δεμέ να σέ μπάλλες γιά νά αρχίση κατόπιν τό σάκκιασμα, ϋστερα άπό γο λίχνισμα καί τό κουβά λημα στά σπιτάκια. Σωρούς πανυψηλους σχημα τΐζει ή σταφιδα, ή ζερή, στά χαμηλά ποτώματα των οπιτα- κιών, καί οί μεγάλοι καί πε- πειραμένοι συζητοϋν γιό τό ποσα καντάρια -44 οκάδες κά θε καντάρι— είναι κάθε σω- ρδς καί κάβε εΤδος σταφίδος. 'Αλλά καί στά σπιτάκια καθα- ρΐζουν τη σταφίδα καί δή τη ροζακιά, άπό τόν καρμπουκά, για νά στείλουν τό δεΐγμα στόν σταφιδέμπορο, ποΰ θά προσφέρει τιμή. Ή Σουλτάν ι ά καθώς θυμάμαι, τίς ποιό πολ- λες χρονιές, έχει τη καλλίτε- ρη τιμή. θυιμοϋμαι ενα λοΐζι τό καντάρι καί ό έλεμες τής ροζακιάς. Ή μαύρη έχει μι- κρότερη άζία. Άκόμη καί καοάικια καμωμέ- να στΐς φάμπρικες τοϋ Τσεμέ τού Μιλτιάδη Μαοτρογιαννά κη, πού έχει καί άλευρομυλο μέ μηχανη καΐ μποοράτο καί ότου Κυριακού τού Δουρμπετά κη. τοϋ Κούγια, γιά νά βάλω με καί πατήσωμε μέοα έκλε- κτη Σουλτανιά οταφίδα καί έ λεαέ, γιά νά φυλάζωμε γιά τα οπίτια μ'ας τό χειμώνα, καί Υιά νά φιλέψωμε σέ φιλικές μας οίκογένειες σέ άλλα μέ- ρη, καλυπτοντας απάνω απά¬ νω τη σταφιδα μέ ζερά δαφνό φυλλα καί μερσινιές. 'Εκεϊ στό τζάκι τοϋ σπαα- κιοϋ ή καί έζω κοντά σέ κα- νενα τοίχο είναι οτημένο τό πήλινο τσουκάλι. Τί μυρωδιές βγαΐνουν άπό τό τσουικάλι αύ- τό; Μοσχολοθα τό πληγοθρι, τό φρεσκοκομμένο μέ τό χε- ρόμυλο μέ την μπόλικη ντο- μάτα, την άνυδρη, τό άφθονο λάβι καί την καυτερή κόκκινη πιπεριά, δλα παραγωγή τοϋ τό που μας κείνης τής χρονίας άνόθευτα καί άμόλυντα. 'Αλ¬ λά καί ψασολάκια μαυρομμά- τικα άμπελοφάσουλα ,πρωϊνό κόψιμο πού στάζουν δρόσο καί χυμό μέ μπολικη φρέακια ντομάτα καί φρεσκοκομμένο κρεμμυδάκι ζερό, παρασκευά- ζονται καί ψήνονται στό άπέ- ριττο αύτό άλοιφωμενο δοχείο -τό ππλινο τοουικάλι— πού λές πώς στέλλουν τή κνΐοσα τους στοϋς θεοϋς τού "Ολύμ¬ που. Δέ βαστά άπό τή μυρω- οιά μιά ενκυος νυναικα, έργα τίνα. Ι^ηκωνεται και νυρευει μυρωδιά. Άκόμη καί δταν περ να ένχυος έζω άπό τό σπΐτι - στήν Πατρίδα μας πού βνά ι ςει έντονη μυρωδιά φαγητοϋ, ' Υιά γλυκίσματος, είναι έπιβε- θλημένο τόσο στήν έγικυο δ- χλ) και στή νοικοκυρά τού οπι τιου ή μέν νά ζητήση, ή δέ προθύμως νά δώση μυρωδιά — μεςέ άπό τό φαγητό γ<ά τή παραπάνω αΐτία. 'Αλλά καί γιά το μικρό άρσενικό παιδΙ, άν τού κτυπήση "» μυρωδιά, πρέ- πει το ϊδιο ν^ γίνη. Λέγαν πώς έντονη άνι -νοποιητη μυ ρω&ιά μπορεί νά *.ρη αποθο λή στήν εγκυο ιΐ μεγάλη ΟΛάβη στό άρσενικό μικρό παιδΓ. Δεν ζεύρω άν ποτέ έ- ρευνηβηκε τό θέμα ίατρικως ή άν είναι σωστό ή δχι. Πάν- »«κ; ήτο κατά τή γνώμη μου μιά εκδήλωσις σεθασμοΰ καί προστασιας τής Μητρότητος. Παιγνιδι καί εύχαρίοτηοίς μας, εμάς των μικρών, είναι νά κουβαλυυμε κοντό στή φω τιά, δεμάτιΐα άπό ζηρά κλημα- τα, να ρίχνωμε στή φωτία, νά την συμπάλλωμε άναμένοντας νά βράση καί νό ζαναβράση τό φαγητό ώοπου οί μτττέρες μας, δταν έλθη ή ώ,ρα, νά τό κατεβάσουν άπό τή φωτία. (.Συνεχίζεται) ΪΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΉΝ ΠΛΟΚΗΣ Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Άπό τό άρΐΛΤΐιΰργημα τού ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ: - "Ο ΔΙΛΪΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ» " " ' Δ.ια(~ευή:· ΑΊΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒί ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέκδοτος ίστορία έκ τού πολέμου 1940-41 (ιΣκνέχειβ έκ τού προηγουμένου) Ό "Ελλην ΑΑέοαρίχος έξι<)>ούλκη
σε πλέον καϊ ίίτκϊΐμενε τ6ν έχφόν,
άττρόμητος, έΐττί των έθνιικών ΐπτάλ-
ξεων, δια νά μετρηθη μαζί τού.
Ή ανωτέρω εμττνειΧΓμένη Διαταγή
τού ώς 6μεσον όπτοΦέλεισιμα εΤχε
νά γαλδανισβοθν αί ψυχαί καί νά
χ·αλι>6δωθή τό φρόνημα των μαιχη-
τών μας, οί όττοΐοι ότττεψάσισαν
νά ΐΗκήσχχιν ή νά πέσουν βλοι ε¬
πί τοΰ ττεδίου τής Τιιμής.
Ό έχβρος άητό πών πρωινών ώ-
ρών ήρξατο ττρο«θών τα τμήιμα-
τά ιτου, ένήργει δ' έπτιγείοι»ς καΐ
άπό αέρος άνοί/νοΡ'0^1^ ώς καϊ
λήψιν φωτονραφιών τής έλληνικής
άμιντικης τοποθεσίας.
'Εχθρικά τμπμοττα ττροχτοροΰντα
κοΛ έαπτεσόντα είς τα ττυρα τού
πυροβολικοθ μας ήναγκάισθησαν ,'
ανακόψουν την προχώρησίν των, αλ
λα δέ διεσκορτπσβησαν ΰποστάντα
σοβοβράς απωλείας έκ της δραστι-
κόΐτητος τού ττκρός τοϋ ή,μετέρου
ττυροβολικοθ, τό άττοΐον εΤχεν έκτε-
ταμένττν θέαν, εύρεϊαν παρατήρησιν
κοΐι εΤχεν έτπο-ημάνει τούς ττιθανοθς
χώροιις άνοτπ-τύξεως τοϋ έχθροθ
'Εχθρικαί τίνες τΓυροβολαρχίαι
οτΪΓΐΜες είχον έττιχειρήσει νά τα-
χθούν είς τα ΰψώματα Δολ ανών
κσΐ Προφήτου Ήλία, νοτιοανοαολι
κώς 'τών Δσλιανών, διεχτκορττίισβη-
<ταν υπό τοΟ εύστόχου πυιρός τού ΤΓυροβοΑκοΰ μας Ό εχθράς πρός έξοιΛετέρωσ.ν τής δράσεώς τού ήιμετέρου πυρο- 6ολι«οΟ, έξατττέίλικτβν άιπο τής 10ης ώρας σμήνη 6αμ6αρδιστ ικών άερο- πλάνων, τα όποΐα έδομβάρδισαν σφοδρώς τάς θέσεις μας επί τής τοττσθεσίας άντιιστάσεως, μέ μεί- ζονο έκτασιν έττΐ τού άποίτομέως Σοι»5ενών, των ϋψωμάτων εκατέ¬ ρωθεν τής στενωττοθ Καλττακίοσ «αί βορείως μας χωρίου Νεγράδες άνευ διιως σσβαροθ τ νος άττοτε- λέσιματος Τάς εσπερινάς ώρας [σχιιρά έχ- ή άναγνώρισις προσήγγ σε τή^ άντισιτσισεως ττρό τοΟ ΰ- ποτομέως Καλττοβκίου, άλλ' άττε- κρεύτθη ύττό τού ττυρός τιδν ττολυ δόλων κ αί όιττεσύρθη. . Τό Γει/ΐ'χόγ Στρατηγεΐο; εξέδω¬ κε διά την ήμέοαν αύτή^ τό <ά- τςο<}1 ά^οοκοινωδέν: «Έττΐ τού μετώττου Ηπείρου ή- ' μέΐεραι δι>Λΐμεις κεττά
σύμτττυξιν ττρσκεχωρημέν
| των των, συμιρώΛος ττροδ αγεγραμ-
μβνοι» σίχεδίου έτήρτ>:ταν κ^θ' &λη^
την ί>μέραν τής 30 Όκτωδρ-ίου
τάς ΘΙσεις των, ΟΛ.αχόψ05σαι δα
τού πΐίοός τω-^ κινήσεις διαφόρων
φαλάγγω'»».
(ΣΐΛεχίζεται)
196ον
ΟΙ φιλοι τού οί χαρτοπαίχ-
τες, άναγκαοτήκανε νά φύ-
γοο κσι σέ λίγο, έμεινε μό-
νυς μέ τοι">ς μουσαψιρέους
τού μέ τή φλενάδα τού καί
υ,ί: τη Ρουμάνα, ποθ δέν ζε-
κόλληοε ώπό τό Ναή Χπάγο..
— Θέλω νά σάς περιποιη-
θώ τούς εΐπε χαμογελώντας,
σάν πατριώτες, μιά πού μού
κάνατε την τιμή νάρθήτε στό
σπίτι μου, μόνο πού δέν ζέ-
ρω αν θά σάς ευχαρίστησιν,
γιατί δσο νάναι τα θλάχικα
ιτ>ανητά, δέν είναι σάν τίς δ>-
κές μας τίς πολΐτικες λιχου-
διές.
— Δέν πειράζει άφώντη
μου, τοϋ άπάντηοε ό... Μου-
ράτ Μπέης. Εμείς θά ευχαρ1-
στηθοϋμε μ' δ,τι μάς φιλέφης.
Μάς φτάνει ή καλή οου ή καρ
διά
— Φτάνει νά μην είναι χοι
ρινά τα κρέατα πού θά μάς
βγάλης. έπενέβη ό Νταή Σπά
γος.
"Ε, δχι 6έ&αια. Ξέρω πώς
έσεϊς οί πιοτοί, δέν τό τρώ-
τε αύτό τό κρέας.
— Άψερίμ, έκανε ό... Χου-
σεΐν Άγάς καϊ πρ6στεοε:
Αυτή την άμαρτια δέν τή κά-
νουμε. Ρακΐ δμως πίνουμε...
— Βεβαία... Όταν εΐμαστε
μεταζύ μας,, συμπλήρωσε ό...
Μουράτ Μπέης.
— Τότε θά τό καφουμε γιά
καλά άπόφε, εΐπε γελώντας
ό Άλκιβιάδης καΐ ώδΛγηοε
τούς φίλους μας στήν τραπε-
ζαρΐα πού στό μεταζύ, την
εϊχανε στρώσει οί δοϋλοΐ τού.
Καθήοανε γύρω άπό τό τρα
πέζι καί τό ρίζανε στό φαγο-
πότι.
Ό Καραγκούνης, παΐζοντας
τό παιχνίδι τού, μεθυοε τόν
Άλκιβιάδη,, άνανκάζοντάς
τον νά πίνη καΐ σέ λίγο τοϋ
άποκάλυψε έμπιστευτικά απά¬
νω στή κουβέντα, πώς ό πα-
τέρας τού διέδιδε παντοϋ ότι
τόν άποκλήρωσε άριστικά μέ
τή διαθιΊκη τού, πράγμα πού
βεβαιωσε καί ό Ντατΐ Σπάγος.
Τό δυσάρεοτο αύτό μαντάτο,
βούτηζε σέ μεγάλη άπελπισία
τόν Άλκιβιάδη πού δέ μπο-
ροϋσε οοτε νά φαντασθή πώς
θάφτανε ώς αύτοϋ ό πατέρας
τού. Βεβαία στόν άνταποκριτή
τοϋ Μπενοενίστε εΤχε πή κά-
τι τέτοιο, γιά νά τόν τρομο-
κρατήση, μά κι' ό ίδιος δέν
τό πίστευε. "Αρχισε λοιπον
νά βρΐζη τό γέρο τού καί νά
όρκιζεται σέ θεούς καί Δαίμο
νες πώς δέ θάφηνε μέ κανέ¬
να τρόπο, νά τοϋ γίνη μιά τέ
τοι άδικ ία.
Ό Καραγκούνης, έσκυφε
στ1 αύτΐ τού καί τοϋ εΐπε, μέ
τρόπο 6μως νά τόν ακούση
καί ή ΛουκρητΙα, πού καθον-
ταν άνάμεσά τους:
— Καταλαθαινω τή στενοχώ
ρια σου έφέντη μ' καΐ μέ πνί
γει κ' έμένα ή άγανάκτηση
γιά τόν τρόπο πού σοΰ φέρνε
τα ι ό πατέρας σου, μά δέ μπο
ρώ νά μιλήσω μπροοτά στόν
Άγά...
Ή Λουκ,ρητΙα σηκώθηκε καί
κάτι ψθυρισε στή Βλάχα. 'Ε-
κεΐνη κοκκΐνιοε πιότερο άπό
πόθο παρά άπό ντροπή καί σέ
λιγο τα κατάφερε νά παρασύ
ρη τό μεθυσμένο κα! βαρβα-
τεμένο Νταή Σπάγο σέ μιά
καμάρα....
Στό διάστημα αύτό, ό Καραγ
κούνης εΐχε ποτισει μέ άλλα
τέσσαρα ποτήρια ρακΐ τόν Άλ
κιβιάδη καί τόν έφτασε οτό
σημεϊο πού ήθελε.
— Τώρα τοϋ εΐπε μπορώ νά
σ' άικοοσω. Εΐπες πώς θά έμ-
ΕΞΕΑΟΟΗ ΚΑΙ ΕΚΥΚΑΟΦΟΡΗΧΕ
ΑΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΙΜ. ΑΜΠΕΑΑ
ΙΤΜΤ4ΓΜΛΙΑΡΧΟΤ ΠΤΡ,ΚΟΤ Ε.Λ.
Η Κ Λ Β ΟΛΟΣ
ΤΟΝ ΪΧΕΟΤΕΡΟΝ ΙΜΥΡΙΟΝ
ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΣΙΣ-
ΜΕ ΠΟΛΛΑΣ ΝΕΛΣ ΙΣΤΟΡ—ΑΣ ΠΡΟΣΘΗΚΑΣ
ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΜΕ ΧΙΑΙΑ ΠΕΝΤΑΚΟΖΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΜΥΡΙΠΗ
ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΑΡΤΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣ
ΤΑΪΙΝΟΜΗΜΕΝΗ
ΑΘΗΝΑΙ, 1969
ποδίσης τόν πατέρα σου νά
σ' αφήση οτό δρόμο,, μέ την
άποκλήρωση πού σοϋ έκανε.
Τό ϊδιο θσχανα κΓ έγώ άν βρι
σκόμουνα στή θέση σου. Πές
μου ομως, πώς σκέπτεσαι νά
διεκδικήΌης τό δίκηο σου;
— Θά σπάσω τή δια&ήκη.
Θά προσπα&ήσης νά τή
σπάσης. ΕΙσαι δμως σΐγουρος
πώς θά τα πετύχης;
— Θά σκορπίοω τή μισή κλη
ρονομιά γιά νά τό ηετυχω
καί θά τό πετυχω.
— Ποία κληρονομιά, αυτή
πού δέ θάχης στά χέρια σου;
Δέ συλλογάσαι πώς κ' εκεΐνοι
στοϋς όποιους θ' αφήση τούς
παράδες τού ό πατέρ'ας οου,
θ' άγωνιστοϋνε γιά νά μή
τούς ζεφύγη ό άνέΛπιστος λου
φ^ς άπό τα χέρα καί πώς κ<' αύτοΐ, θά σκορπίσουν γι' αυτό τό σκοπό. γρόσα; — Μαχαιριές στήν καρδιά τοϋ Άλκιβιάδη, θεζύρη μου, ήτανε τα λόγια τοϋ Καρογκού- νη. — Σωστά τα λέει ό Μπέης, τοϋ εΐπε καί ή Λουΐφητία. — Τότε, τί θέτε νά κάνω, ν' άφήσω νά μοϋ φάνε οί ζένοι τό δίκηο μου, γιά νά γίνη τό γινάτι τοϋ ζεμωραμένου τού πατέρα μου; —"Οχι φυσικά, τού άπάντη- σε ό Κοραγκούνης. Ή πατρι- κή σου περιουσΐα σοϋ άνηκει καί κ'ανένας δέν έχει δικαΐω- μα πάνω ο' αυτή. ΓΓ αϋτό, έ¬ γώ έχω τή γνώμη πώς ιτρέπει νά φροντΐσης ναρθή στά χέ¬ ρια σου, πρϊν ώρχίοουν νά την διεκδικοϋν, ούμφωνα μέ τή δι- αθήκη, οί ζένοι πού δέν ζέ- ρω κι' έγώ ποιοι είναι καί πό σοι είναι... Ό Άλκιβιάδης άν καί μεθυ- σμένος κατάλαβε,, τί τόν συμ βούλευε νά κάνη ό Μουράτ - Μπέης. Κούνησε τό κεφάλι τού καί γέλασε: — Ος τα τώρα Μπέη μου, ά- νοιγα την παραδόκασσα τοΰ γέρου μου καί τή ζάφριζα...· Τώρα έσύ μοϋ λές, νά την άρ πάζω όλόκληρη... Καλή πολό κΌλή Ιδέα Μπέη μου, μά ελα πού δέ γΐνεταιΐ — Γιατΐ; τόν έρώτησε ό Κα¬ ραγκούνης. — Γιατί ό γέρος την κατα- χώνιασε την παραδόκασσα τού... Καί ό Άλκηβ.άδης έδώ βεζύ ρη μου, τού διπγήθηχε τό τε- λευταϊο τού ταζΐδι στήν ΓΣόλη, γιά νά κλέψη τίς 200.000 γρό- σια πού εΐχε άνάγκη, γιά νά βγάλη τό χρέος τού Μπενθε- νίστε. "Αν θυμάσαι σοϋ μιλη- σα πιό πρϊν γι' αύτό. — Ναί μπρέ τζάνεμ, θυμά¬ μαι. Μοϋ εΐπες πώς αύτός ό άπρόκοπος δέ βρήκε πουθενά την κάσσα. — Αύτό Βεζύρη μου, δπως σοϋ εΐπα, τδζερε ό Καραγκοΰ νης καί άπό τή Σφύιρλα. Γι' αύ τό δέν τοθκανε καμμιά έντύ- πωση. Ό Άλκιβιάδης συνέχισε: — Την καταχώνιασε ό γέ¬ ρος μου την κάσσα τού, για¬ τί εΐχα φτιάσει άντικλείδι καί κάθε φορά πού εΐχα άνάγκη άπό παράδες, την άνοιγα κρυ- φά κι' επαιρνα δσο γρόσα ή- θελα. Μά μιά νύχτα μ' έπια- σε καί τότε μ' έδιωζε μιά γιά πάντα άπό τό οπΐτι τού... Νά οτή διπγπθώ Μπέη μου αυτή την Ιστορΐα... ή Λουκρητια μου την ζέρει, άλλά θέλω νά τή μάθης κΓ έσύ, ό φίλος μου, ό πιό καλάς μου φίλος πού μέ πονάς καί δέ θέλεις νά χάοω τό δΐκηο μου... (Συνεχίζεται) Άπό την Ιστορίαν τώ ν αλησμόνητον πατρίδων ΚΑΣΤΑΜΟΝΗ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛ£ΩΣ). Λυσότν&ρου θεοϋωρίδου Τέως Έλληνοδιδασκάλου έν τή Μ. Έκπαιδεύσει. Ταζε.δ.ωτ,κές έντυπώσε.ς Ο ΜΩΡΗΑΣ ΤηΠ κ ΧΡΗΣΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛ ΑΤΟΥ , Έπιτίμου Πρόεδρον Τού κ. ΧΡΗτΣ_™ΥΕν;ξσεως -Ελλήνων Λογ οτεχνων Ι' | νούν είς τό Σχολείον, δπου , Ξεψεύγε, ό<ττό την Γεωγιραφί«ν ό Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΝ ΤΡΙΟΝ ΙΕΡΑΡ- Ι μέ τάξιν καΐ ησυχίαν κατα- Μωρηάς. Άρκεΐ νά τόν ___.„. . Ι*___.α _-_____. /*ί. —— α Α 3ζ^ "ν ~- ___* _ * — 7..,—. ——■—■ Ι λαμβάνουν θέσεις, ό δέ χο- κα| είναιι τσττικός ττροσ- ρός των μΐαθητών ψαλλει διά- διορΐ'σιμός. Γίνεται εύρύταιτος δρο,. φορά άοματα, άπαγγέλουν ,^^, καλύπτει ττολλάς, συγχρόνως δλό άό ττση ΧΟΝ ΠρωΙ πρωΐ ή καμπάνα τής έκ κλησ'ας σπμαΐνει. "Ολοι οί Χριστιανοΐ ξεύρουν, όη είναι έορτή των Τριών Ιεραρχίαν, καΐ έτοιμάζονται νά πάνε στήν Έκκληαΐα. Κανεΐς δέν κατεβαίνει στήν άγορά γιά έρ γασία Τα παιδία δλα είναι ντυ μενά μέ τα καλυτέρα των ροϋ ι ρέων, καΐ τοιουτοτρόπως έζα- ω5ους 'Ελληνι·κής εϋφυΐας .,, κα'ι έττ'ι σειράν αίώνω/, γ|νε. ται έττειτα τό Βυζάντιον μέ τος κχτραττάς τής δόξης τού, ς ή έττειιτα ή άσιτείρευτος δεξαμενή φρ μ, ^ ι πολλά ποιήματα, διαλόγους, έν^οίας. Γίν—τοαι· άρχαιόιτης, ττση ένας των διδασκάλων έκφω- σι<-; ταττίον, τΓθβράδοσ-ις, Ίο-τορια νεΐ τόν πανπγυρικόν, γΐνον- Γ'Βν£τα·θ?ΰλος·Γίν€το;ι ττνεΰμβ· Και ται, εάν θέλουν, καί άλλαι ό- εΤνσι γνωστόν —ϊσ«ς δέ δχι και μιλίΌι καΐ διαλύονται μέ τάς &τ, ούτος, ό Μω- εύχάς των πρθιΰταμένων Ιε- ρη5[ς/ θεωρεΐταΐι ττηγή τής τταροιμι χά. ΟΙ γονείς τα συνοδεοουν είς την Έκκλησαν, δπου πε- ριμένουν οί διδάοχαλοι καΐ τα τοποθετοϋν στήν γραμμη. ΟΙ ►ερεϊς κΐιΐ οί ψάλται μέ με¬ γάλην κατάνυζιν ψάλλουν κα τα τήν (άραν τής ΛειτουργΙας. Μετά τό τέλος τού Εύαγγελί ου γίνεται τό κήρυγμα σχετι¬ κώς μέ τήν δράσιν των Τριών Πατέρων τής Έκκλησΐας Βασι λείου τοϋ Μεγάλου, Γρηγορί- ου τού θεολόγουκαΐ Ιωάννου τού Χρυσοστόμου, -ΐοΐΛρκιστΙ, γιά νά καταλάβουν οί έκκληοι αζόμενοι. Μετά τό τέλος τής Λειτουρ γΐας οί διδάοκ'αλοι τοποβετούν τα προοριζόμενα γιά νά ψαλ- λουν, παιδία, είς τόν Νάρθη- κα. Έχεί είναι τοποβετπμέναι τρείς τράπεζαι, είς τήν μ,αν άρτοι κομμένοι είς μεγάλα τε μάχια. είς τήν άλλην λευχά ζαχαρωτά μεγάλου μεγέβους, καΐ είς την τρίτην δΐσκος καί επί κεφαλής 2- 3 Δπμογέρον- ^ες καί "Εφοροι. Μόλις άρχίζει ή έζοδος έκ τοϋ ναοϋ ό χορός των μαθη- τών ψάλλει άαματα σχιετικά μέ την εορτήν μεταζύ των ο¬ ποίων καί τό έζής ποίημα: Τήν φαιδράν εορτήν των τρι- (ών τής Μεγάλης Τριάδος ποιμέ- (νων έκτελοϋντες λσμπρών πρός (θεόν άναπέμπομεν δόξαν καΐ αΐνον Άκολουθοϋν καί άλλοι στϊ- χοι, εως ότου εκκενωθή ή Έκ κλησια. ΟΙ έζερχόμενοι λαμ¬ βάνουν μέ τάζιν τόν άρτον, περνοΰν έμπροσθεν τοϋ δΐσ- κου, άφήνουν τόν οβολόν των καΐ εξέρχονται. Μετά τό τέλος δλοι μεταβαΐ σφαλΐζεται άλλος μισθός διδα βττο ^ ο-π-οίαν διοτχέετα σκάλου. ΙΑ' Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ "Οπως εορτάζεται ή έορτή των Τριών Ιεραρχών κατά τθν Ιδιον τρόπον έορτάζεται άπό την όν χ 6ολά καϊ σκέψις καί δνχ*μκϊΐμός Ι δημ'ουργικός. 'Η άληθεια, ττάνΓτως 1 είναι, ότι 6πάρχ€ΐ κάττοιο ένβλως ξεχωριστό ττρονόμιον είς αύτην τή·* ττεριοχην. Κάττοια εθνο'σ τής έθνι κης Μοίρας, ττοΰ τόν έφερε, ττά- τα, ττρωτον, είς δλους τούς τομεΐς, είς όλας τάς έκδηλοίσΐΐ'ς. είς " 'Ελλην.κόν Κρά,τος. ττως τό ταξίδι ειΐς την Πελοττόν,η. έχει, πάντα ιδιαίτερον ρον. Κ αί άς γίνη άρέτρ—Ες Άλλά ττοία διαδραμή νά ττοοτι. ηθή, Τί νά ττιρωτοσ-μειωθή, ΠοΟ ιανεϊς νά σταματήση; Άττό τού ΙσθμοΟ καί έτπειτα άρχίζει ό αΙβ>
ιΰιοβσμός τής Φύσεως. Μέχρ, τής
τό έξ Αθηνών
ή 25η Μαρτίου. Είναι τθι- | λαος τσς μεγάλας
η ή έορτή πού χαίρονται Ι ι
αύτη ή έορτή, πού χαίρονται ι
καΐ την έορτάζουν αί γυναϊ-
κες. Είναι ή ήμερα των έπι-
δεΐξεων τού Παρθεναγωγείου.
Μαθήτριαι ψάλλουν είς τόν
Νάρθηκα κατά την ώραν τής
διανομής τοϋ άρτου. Προΐσταν
ται οί Ιδιθι Δημογέροντες καΐ
Εφοροι είς τόν δίσκον. Με¬
τά τό τέλος μεταθαίνουν δλοι
έν σώματι είς τό Σχολείον καΐ
καταλαμθάνουν τάς ωρισμέ¬
νας θέσεις. Ή αίθουσα κ'αΐ πά
λιν είναι διακεκοσμημενη μέ
μεταζωτά καΐ τάπητας. Άνθη
', διάφορα άρωματΐζουν τόν χώ-
θείας.
-ροοττα-
άνάγκη μικράς α-
ναιδρομής. Άρκεϊ ή άναμέτ,ρηρΊς ά
ττό τής έπανοοστάσεως καΐ έττειτα.
"ΟΛ' ε'χε καϊ δ,τι έδωσεν ή Έ*·
λάς έξεκικο&σεν άπό ΤΟν Μ^ΡΊ0·
"Ηρωχ>ς, πνεώματα, δόξοοι τής Έ-
ττισ-τήμης καΐ τής τέχνης, άναστή-
μοοτα τής πολιιτικής. Άτελείωτος
σειρά περιστοίτιικών, ό^αμάτωΛ
σταθμών.
Έξήγησίΐς τού ιραινομένου δέν
έτπχειρεΐτα», 6έ>6αια, έδώ. "Αλλω-
στε ούτε χωράε, είς ένα ττρόλσγον
ούτε πολΰ περΐισσότερον είκολον
ναι. Απλώς αμως σκστρειΤιται νά ση
μειωθή, δτι έκεΐνος ττοϋ τοοξιδεύι.
ρον. Αί μαθήτριαι επί κεφα- ό ' Μ & παροϋ<ολθυθ£.ΐτα, α ν£» ■*.._. , χ >χΐ—— υ->ΐ· . — η—* ι ■■_<· 1 * τ ' ^ ' „ , —. ττό την συνείδησιν τού τοιτσυ. 2-ΐ<- εΐς την γενιχωιτέραν έν- λής την δ ιδασκάλισσαν ψάλ- λουν διάφορα άσματα. Πνεται ό πανηγυρικός τής ημέρας, ά παγγέλλονται διάφορα πο.ήμα τα διάλογοι καί έτσι λήγ^^ καί αυτή ή έορτή πρός χαράν των μαθητριών καί γενικά τού γυναικειου φύλου. Καί τοιου¬ τοτρόπως έζασφαλίζεται έτε¬ ρος μιο&ός διδασκάλου, θ'ιΐκο- θεν έννοείται δτι κατά τάς ε¬ ορτάς αύτάς καλοϋνται έπιση μως κΐαΐ Τοϋρκο:, οί όποϊθι ά- ναχωροϋντες έκφράζουν τόν θαυμασμόν τους, συγχαίρουν ιό προσωπικόν, κατηγοροϋν φανερά τούς ίδικούς των, ότι ευρίσκονται άκόμη είς «τη- νώδη κατάστασιν καί δεν δη- μιουργοϋνται. (Συνεχίζεται) .. ΓΚΙΟΡΕΜΕ ΚΑΙ ΙΧΑΑΡΑ - ΜΠΕΛΙΣΤΙΡΜΑ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΛ Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΚΑΡΔΙΑ έττεσ'κέχρθηι/ τόν πλάνη- την "Αρη, στά 1966, οί "Αρειοι μοϋ έδειξαν τεχνητές καίρ»5ιές! Κοϊ με τήκ φΐλθφροσύ,-η,, ποϋ τούς δ.ακιρ·!- νε> μοϋα·υι·έα·τησαν νά αλλάξω τή^
Κ3ιρδ.ά μου μέ μιά διαρκείας 90
Όμολογώ δτι ή πρότααίς τω,_
δέν μοθ έκαιμε κοτί τόσην έν.ύττί:-
σιν, έττειδή το0ς εΤπα δτι κα! οί κα
Γοικ3, τής γής έντΟΓ όλίγου θά τ=
ρο-κπάσουν την τεΐχνητήν, καρδίαν,
πράγιαα άληθοφβνές, άφού μάς τ ό
λέγη ό Πρόεδρος της 'Επιτροττής
Άτομ|<ής Ένΐργείας τώ^ ΗΠΑ <. Σήιμττουρχ. Κατά τόν κ. Σήμττοι/^χ οί τεχνη'τές καρδιές, ττού ήσαν 6ι- αρκεΐσς δύο έ-τώ^, θά κρατΓθΰν επί μίαν δεκαετίαν, διά νά εκλείψη I- τσι ή άνάγκη συχνών χειρουργιχών έττειμβάστων 'Αλλά οί "Αρε οί κ,σ- τά τοΰτο μάς ξεττερνοθ.. Ή δική τω^ θά είναι δια^ των άνβρώττων άν θά είναι τό¬
σον θερμή, ώστε νά φθάνοΐή, κα!
μέχρι φόνου δα τήν καιτάκτησι τής
ΔοιΛτσινέας τω/! Αϋΐ^ός ό μικράς
πτερωτός Θεός, πού £ά παύση ττλέ
°ν /ά ϋάς δασ-ανίζη πό ά θά είναι
ττειά ή άττσστολή τού; Όμως οί
"Αοειοι βρήκαι/ τήν μέ'3οδο, μέ μί¬
αν γόχωοΊν κ-άΐτο,αυ έλιξηρίόυ, οί
έ?»πει»μέ.οι, νά μή; φθάνουν μέ-
χο ς αύτο<τονίας. Σάς όμολσγώ ότι ό ΡωμαΤο; καί ή Ίουλέττα, δέν θά συγκινοθν τις έρχόμενϊς γενεές. Δέν θά τίς ονγκινο&ν τα τετράξαν- θΐ ιιαλλ.ά στοϋς ώμοι,ς της ριχμέ- νο κ ' άγγελοι νά τα χ-τενίζουνε μέ δ αμα.ιτέΐΊα χτένια Πώς άλλάζου·; οί καβροί! "Αλλοτε δσο νά τής τπά σης τό χεράκι βκανες Ιξη μήνες, έ- νώ τώρα μέ τό μοτοσαοκό αύ,ή σέ άγκαλιάζει: "Οπως έγραφα και στό προηγούμενο χ|»ονογρά<|>ηνια, ί-
«εϊνο ττού εΐδο στόν "Λοη, εΤνα δ ι
ί.σταμάτηααν οί φό,Όι κσΐ αί αύ-
το<το^ίες σ' αύ;όν τόν πε.δή ή τεχνητή κο:ςδ ά κυε όλες τίς άν^ησίες των όι^βρώ- ΤΓ»ν τής γής. Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΧ» 'Εκυχλοφόρπαε ι ό τεϋχος Μαρτίου τοϋ περιοδικοϋ «Ό Κόσμος τής 'Ελληνίοος,». Άπό τα περιεχόμενα: «Μ>ά έρευνα
Υιά τήν νεότητα«, «Γύγχρονη
νυνα κα, ή τολμηρή», τής κ.
Άγλ. Παπασπυροπούλου, '(Κπι
άφραο) τής κ. Άμ. Γερακανά-
κη, «Μονεμβασϊα» τής κ. Μ.
Σπύρου, «Γένοιτο)) (αύιτή ή με
γάλη λέζις) τής ό Στ. Μαοτρο
Υιαννοπούλου, «Ή ίστορία υ¬
πό τ# πρΐσμα τής λαικίκ; φαν-
τασίαςΛ τής δ. 'Ελ. Κόλμαν,
«Σελίδες χριστιανικής προ¬
νοίας)) κ. ά.
ΑΙ ΓίΆκτϊνες»
Έ,κυικλοφόρησε τό τεϋχος
Μαρτίου τοϋ περοδικοϋ «Άκ-
τίνες)). Άπό τα περιεχόμενα:
«Ποϋ πηγαίνει ή νεότης;) τοϋ
κ. Π. Χριστοδουλιά, «Ή πνευ
ματική άναγέννηαις τοΰ ύπο-
Ι (Ευνέχεια εκ τής Ιπς σελ.)
νάμεσα στά τούρκικα χωρία
Ίχλάρα (άναγραμματισμός
τής άρχ. έλλ. Χλιαρά) καΐ Σέ
λμε (άρχ. έλλ. Σαλαμβρία)
καΐ τό τμήμα της πού δχει τίς
έκκλησίες άνάμεσα στό Ίχλά
ρα καΐ Μπελίστιρμα (άρχ. έλ.
Περ στρεμμα). ΣτΙς έκκλησίες
αύτές δούλεψαν κατά διαοτή-
ματα οί δυό άκούραοτθι αύτοι
εργάται τοϋ πνεύματος επί
πεντάμηνο περίπου, καΐ τόν
πλούοιο καρπό τής συστηματι
κης εργασίας των έναπόθε-
οαν σ' ένα βιθλίο γεμάτο συν
θέσι καΐ ποιότητα. Ό τίτλος
τού είναι «λε νουβέλλ ζ' έγ-
κλΐζ ρουπέστρ ντέ Καππαν-
ντος;) καΐ κατά μέγα μέρος εί
ναι άφιερωμένο γιά την περι
γράφη των έ κκλησιών τής χά
ράδρας. Ή έσωτερική διακόο-
μηοι των έκκλησιών αυτών, δ¬
πως παραδέχονται καΐ οί ΐδιθι
οί συγγραφείς, είναι πολύ δι-
αφορετική άπό την διακόσμη-
σι των έκκλησιών τοϋ Γκιόρε-
με (άρχ. έλλ. Κόραμα), τίς
οποίες απαθανάτισε στό περί-
φημο βιθλίο τού «Λε ζ' έκλίζ
ρουπέοτρ ντέ Καππαντός», ό
πατήρ Ζερφανιόν. 01 είκονο-
γραφΐες πού σώζονται άκόμη,
τα αύστηρά προσωπα των άγί
ών καΐ τα διάφορα διακοσμητι
κά μοτΐβα φέρουν εκδηλα τα
οημάδια μιάς πρωτόγονης τέ¬
χνης καΐ μαρτυροΰν τήν άρ-
χανχή προέλευσί τους.
Ξεχωριοτό ενδιαφέρον άπό
τήν άποψι αυτή παρουσιάζουν
δυά έκκλησίες πού εΤναι οκά
λισμένες στό δεζιό καΐ άριστε
ρό μέρος τής χαράδρας κον¬
τά στό Ίχλάρα. Ή έκκλησία
Έγρΐ - Τάς (παραμορφωμένης
πέτρας) ή όποία ήταν άψιερω
μένη στήν ·ΥπεραγΙα ©εοτόκο
καΐ ή έκκλησία Άγάτς - Άλτί
(κάτω άπά τό δενορο). Ή εΐ-
κονογράφησι καΐ των δύο αυ¬
τών έκκληοιών τοποθετεϊται
| κοντά στά Παλαιοχριστιανικά
Ι χρόνια. Ή έκκλησία τής Πανα
γ άς έπικοινωνεϊ ύπόγεια μέ
δυό μεγάλες νεκρουπόλεις
καΐ σ' ενα τοίχο της ύπάρχει
μιά επι γράφη, ή όποία μπορεί
ν' αποτελέση άζιόλογο θέμα
σπουδής γ(ά τούς κριτικούς
| τής έκκλησιαστικής άγιογρα-
φΐας. Τήν παραθέτομε δπως εί¬
ναι μέ τίς άνορθογραφΐες της
«ΧΗΡ ΜΕΝ ΕΓΡΑΨΕ ΤΗΣ ΜΡΑ
ΤΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΧ ΣΤΟΜΑ ΔΕ
ΟΥΚ ΕΥΡΕΙΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΤΡΟ¬
ΠΟΝ ΤΗΣ ΕΚΥΟΦΟΡΙΑΙ». θά
ήταν εύτύχημα εάν βρισκά-
ταν ένας εΐδικός γιά νά επι¬
σκεφθή τα άγια έκείνα χώμα-
τα, καί νά κάμη μιά άναλυτι-
κή ένδοσκόπησι στίς κυριώ,τε-
ρες έκκλησίες. ΕΙμαι θέβαιος
ότι πολλές έμπεψίες θά ήθε-
λαν προστεθή ατίς έλάχιστες
γνώσεις πού έχομε πάνω σ'
αύτά τα θέματα. Ό ποιητής
μας Σετρέρης, ό οποίος έπι-
σκέφθηκε τό Γκιορεμέ τό 1950
στό βιβλιο τού «Τρείς μέρες
στά μοναστήρια τής Καππαδο-
κίας« γράφει: «Θά ζητήσω νώ
μέ συμπαθήσουν οί άρμόδιθι.
Οί παραπάνω καί οί άκόλου-
θες τεχνικές γραμμές δέν εί¬
ναι δική μου δουλειά. "Αν ά-
ποφάσισα νά τίς γράφω, είναι
μόνο γιά νά μαρτυρήσω δτι
στό 1960 ύπάρχουν αύτά πού
εΐδα -ένα έλάχιστο μέρος ά¬
πό τα μνημεϊα τής Καππαδοκί
άς. Έκείνο πού μπορεί Ισως
νά προσφέρω έγώ είναι ή συγ
κινήση πού δοκίμασα σ' αύτά
τα μερη. ΚΓ αυτή, σά μιά μπο
τιλια στή θάλασσα. 'ΕλπΙζω, ά-
λήθ<εια, δτι αύτές οί σελΐδες μπορεί νά παρακινήσουν κά- ποιον καλΰτερο άπό μενά νά κάνει τό προσκύνηιμα στίς μο- νόπετρες έκκλησίες. Δέν εΤ- ναι δύσκολο...)). Ποίος είναι έκείνος πού θά κάνει τό προσ κύνημα αύτό καί πότε; Τό ύ- λικό πάνω στό όποίο έναπό- θεσαν τόν καλύτερο έαυτό τους οί καλόγηροι τής Καππα- δοκίας είναι τόσο εθπλαστο, πού δέν άντέχει στόν άδυοώ- πητο νόμο τής φθοράς. 'Εζ άλ- λου πληροφορούμεθα δτι, μέ την τουριστική άζιοποΐησι ποϋ έγινε, χιλιάδες τουρίστες κα τακλύζουν κάθε χρονο τίς έκ- κληοιες αύτές. "Ας έλπίσωμε δτι θά βρεθή κΓ ένας δικός μας γιά νά κάνει τό προσκύ- νημά τού. Συμπεραοματικά μποροϋμε νά ποϋμε δτι, άπ' δλες τίς πε- Ριοχές τής Καππαδοκίας, ή πε Ριοχή Χασάν - Νταγί εχει τίς περισσότερες καί άρχαιότερες έκκλησίες. ΣτΙς έκκλησίες αύ¬ τές σφυρηλατήθηκαν άναμφισ- βήτητα τα βάθρα τής Καππαδο κιακής Είκονογραφίας, ή ό¬ ποία άναγεννήθηκε στήν Κων σταντινούπολι στόν 9ον αίώνα οάν Βυζαντινή. Ιωάννης Δ. Λουκιδης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΪΡΟΓΛΟΥ νοιαν. Συι»είδησ.ΐν έ*«είνω>ν των
δεδαιμέ^ων, πού καθστοόν τΠν ■πε¬
ριοχήν οίονεΐ κειιμηλ ακήν διά τό
Έθνος.
ΣΐΛΐείδησΐν ενός αύτόχρημα
πληι
μέλλον ΣΐΛ«είθησΐν άκόμη κά~οίας
σΐ/ν-Λΐ/ττασ'Τΐικής φυσι'.κής ώμορφας
τής οποίας ή γοητεία σάς κ,ραιτε'
αΐχμάλωτον γιά πάΜτα, αΐχμάλω
τον κάττο άς είθυλλιοοκής συνθέσε-
ως ρωτός, σχημόβτων καί άττοχρώ
σεων, ποΰ τταρασύρει, όττωσδήίποτι
τήν διάθεσιν είς λυρικας άναζητή
σεις, είς ρωμαντικήν «άττοψΐν τοΟ
τσττίου, ττοθ κυριαρχο άττό την ευ-
λογίαν τής Δημιουργίαν, πλημμυ·
ρισμόνο άττό ευγένειαν, γλαφαρότη
τα κοί άτταλούς, αίσιοδόξους, τό
νοι>ς άρμονίας, κάτω άπτό την πει
Υΐωλογικήν ("διομοιρφΊ-
αν τοι>. Συνείδησιν, τέλος, τής ττνευ
ματ κότητος τοΟ. Μωρηά, ττού εί
ωρισμένας περκτττώσείς, ττροσλαμ
Οόνει, σχεδόν, ϊερατικήιν ύττοβλητ
κότητα κα'ι γίνεται έθνική έντολή
δι' άγώνα, δ'αρκώς, νέων, διαρκώς
μεγάλων πραιγματοπο ήσιεων.
'Αλλά και γενικώτιερθν ή Πελο-
πόννησος εΤνα, πηιγή έμττνεύσεως.
Άρχίζει μέ τόν θρύλον, ττροχωρεΤ
έλος ή
ι
Παλιγγενεσία κοί
υνάμεων έκείνων,, μέ τάς οττοίας,
καί διεμορφώθη τό ^
ρ
δέν> φσίνετα» νά έχη ένδισψέρον. Ή
υμνή ττέτηρα; της Άττιισης, ττού —ι
ει 6χ νά την χοβρης, μέ την ττρύ
η ματιά, άλλαι νά την
ττολύ, διά νά νθΐώσης την
ής. Άττό τοΟ Ίσθΐμοϋ δττως κα,
άιτω άρχίζει νά γίνεται άνοΐισ0
ό βιβλίον της ψυσικής
Δεξιά ή Σΐτερεά, μέ τα
ρη καϊ είς την ρ1&> τό
ττλαιισ·ώ^ει την διαδρομή μέ τό γά·
λαχο άντιφέγγιοΐμα τοΟ Κορινθια-
ου, θΓΛΐμάσιο κορνίζα, μέαα είς
ην όττοίαν άνα—τύσοεται τό άνι,.
ΠΕλσττονντισΊακόν τθττ;.
όν. "Ανετος ή διαθοομή, εύχάριστη
καθώς τό αύτοκίνητο τρέχ«.
' ΕχΕι συκτελέσει είς
βοτΘμόν τό ΚιΛερντιτικόν
μα όδοττοιΐας. Δ ώτι πρέπτει νά ση.
μ,Εΐοοβή: Είναι τώρα τέλειον, ττλή
ρες καλ μέ θαυμάσιον κατασκευήν
τό 65ικόν δίκτυον τής Πελοπτοννη·
ν —κα'ι μ£ τάς
6'ο—ίλατύ/σεις καί
- ττού διακλοιδών«τα< ττρος την ττορείαν τού σιδηρόδρο¬ μον, διά νά καλύψη ολόκληρον τόν Πελοποννησιακόν χώρον "αί νά τού εξασφαλίση τάς έμτταρ κάς καΐ οί. κονομικάς τού δκναττάτηττας. "Αλι>
τον τό σνγκοινωνακάν ττοόβλτιμα
της Πελοττον^ήσο1», ττχχρηχολούβη-
σεν ώς δραχνάς ολοκλήρους γενΐ
άς, α! οποίαι ύποχρεοθντο, είο·
ττράττουσαι, διοορκώς υττοσχέσΐις,
νά τό βλέττουν καθηλωμένθν είς,
τέλμα Όσοι δέν έχουν ζήσει εί;
αύντν την εύφαρωταιτην ττεριοχήν
ήμπτορεΐ νά μή άντιλαμβάνω/τσι τι
ακριβώς έσημοιινεν αυτή ή έκκρι-
μότης. Ήτο, αύτόχρημα, κατσβλι
τΓΤΐχή καϊ άγωνώδης. Διότι έσήμσ
νεν οΐκονο,μικήν καταστροφήν. "
είναι ομως. Τό κακόν τταρελθόν :■
νήκει είς τό παρελθόν. Πρός τιμήν
τού τταρόντσς είναι, δτι ή ποροίοο
Κυβέρνησις άντι·μ€τώττισϊ τό προ
βλημα των όδικών άρ^τΐΡ1*^ ώς 9!-
μα πρώτον» ένδιαφέροντος είς ιύ
πλαίσιθν τής δραστηριότητος της
"Ηδη φθάνετε είς την Κόρΐί'θθν καί
τό αντιλαμβάνεσθε.
«Ού παντός πλεΐν ές Κόρινβον..
Μεγάλος λόγος, μεγάλη Ιστορία
Άλλ' άς έπιχειρηθή μία συνοιττι
κή άναδρομή. Έφυρα ήτο τό ττρώ-
είς την μεγαλειώδη ποίησ ν τής άρ ι τθν δνομα τής Κορίνβου, τής όττοί-
χαίας τραγωδίαος, ττερνά είς τήνττε
ροχήν τής Ίστορίας μέ τάς έκ-
τΓληκΐτιΐκάς κορυφώσει<ς της, μέχτα είς τό πλαίσιον τών συνεχώ; άνϊ- λίξε»ν των γεγονάτων, τα αποΐα καί κ,αθώρισαν την ΛΑοφαν τοΰ αρ¬ χαί ου κόσμου, είς εύρυτάτην έκτα- ας Ίδρυτής, κατά τήντταρίίοσιν, είναι ό Σίσυφος, ·ΓΓάτπτος τού Βίλ- λ£ρφώντος, ΑΙολικής καταγιογΓΐς οί ττρώτοι κάτο'κοι, 6/βμίχθησοΐν τα¬ χέως μέ στοιχεϊα άναττολικά. (Σινεχίή-σ) Άπό τα κεφαλαιώδη θέμστα τής έποχής μας ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΈ1ΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ Υπό τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΟΥ δούλου Έλληνιαμοΰ« τοϋ κ. . Β. Χαραλαμποπούλου, «Άγιό- Α^τίΐα, της καΐ ύγείαΐ) τοϋ κ. Γ. Μποϊ *"αι νέλ, βΰγς Έηιμίληιής τής Όρθοπεδι- ΜήςΚλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών ΜέρτονΜ τής κ. Έλ. Καριτά. «Πε,ρΐ της μρφ σεως των παιδ"αγωγώνΜ τοϋ κ. * εκάστην 6-8 πλήν Σάββατον είς τό Ια¬ τρείον τού Σεμιτέλου 4 χηλέφ. 785.894 Άλ. Κοσμοπούλου (Τ'Επ.στημο Πλ. Μαβίλη Άθήναί Τ 611 νικός έπιμερισμός καΐ λ μ νικός έπιμερισμός καΐ πολιτ,- στική άναπηρα» τοϋ κ. Άχ. Τάγαρη, «Ρομάνο ΓκουαρτΙνο) τού κ. Π. Μπαλαχάμη, «Ή ά- πα.σιθδοζία τοϋ συγχρόνου "Ελληνα «(άπ' τό τραγούδι τού)» τού κ. Δ. Μποσινάκη, «Ίεροϋ Λόχου: Έκ βαθέων« τήο κ. Ζ. Γιοενάρκου, «Ό Σο- λωμος Καΐ οί έλεύθε,ροι πολι- ορκημένοι» τοϋ κ. Ν. ·Αρβαί ! τη, .κ.ά. ΙΟον ©ά πρέπει λοιπόν π εύριβ- κομένη είς άναβρασμόν νεο- λαία μέ τό τεράστιον δυναμι κόν της, τα νυμνασμένα της σώματα καΐ τίς διψασμενες ψυ χες, νά κατευθυνθή πρός τούς σκοπούς διά τούς όποΐους ό θεός τήν εδημιούργησε. Καΐ κυρίως, νά οδηγηθή πρός τόν Χριστόν, διότι Έκεϊνος είναι πρό παντός διά τα νιάτα, ά- φου εζησεν έδώ στήν γήν ως νέος καΐ γνωριζει κατά βά- βάθος τήν νεανικήν ψυχήν. Μύνον μέ την ψυχικήν επι¬ κοινωνίαν με τόν Χριστόν, πού είναι Λυτρωτής τής αν¬ θρωπότητος καΐ τής Ίστορίας, θά δυνατόν ή Νεολαία Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου μ. Τηλ. 525-387. (Όμόνοια) 9 — ! κα 4 - 8 μ, ΣΥΣΚΕΥΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΏΣ ·*τ. Οόλκίρογλοι; θησίως 7 4ος ■ Τηλ. 226.024 Αθηνά! νά εύρη τήν ψυχικήν της υ¬ γείαν καΐ την πνευματικήν δύ ναυιν πού χρεΐάζεται διά νά πραγματοποιηθή την αποστο¬ λήν της. Τότε καί μόνον θά ήνπορέσουν οί νέοι νά γίνουν «καινούργια κτίσματα» καΐ νά ζοϋν ώς άνθρωποι έλεύθεροι άπό την αγωνίαν, τα πάθη καί τας διαφόρους παγϊδας τοϋ κάομου, χωρΐς συμβιβασμούς καΐ ύποχωρήοεις. ΜΙα καινούρ για διάθεσις, μία καινούργια έυ.πνεασις γιά την ζωήν, μία άδολη καΐ μόνιμη χαρά θά τούς κατέχη ώστε νά γίνουν ΙκανοΙ μέ τόν νεανικόν τους ενθουσιασμόν νά βοπθήσουν στήν άναμόρφωσι τής κοινωνί άς καΐ νά γίνουν οί εν δεις άγωνιοταΐ είς τον__„ άγώνα τής πίστεως, διά τό κα λάν καΐ την ευτυχίαν των ου νανθρώπων των. Άλλά ποίος θά τούς οδηγήση; Οχ,οέβα,α έκεινοι πού δεν τόν γνωρί- ζουν, πού δέν εχουν τήν φλό γα τής πίστεως ή έχασαν την φωτία τοϋ Πνεύματος καΐ μό¬ νον μίαν ανάμνησιν τοϋ πα- ρελθόντος ήμποροΰν νά επι- καλοϋντα,. Καΐ αί ωραιοτέρα, άναμνήσεις τού παρελθόντος δεν άντ,καβ,στοϋν την ίδ,άν των ζωήν. Μόνον έκείνο ι πού έχουν πειραματ,σθή στήν ζωην των την άναγεννητικήν δύναμιν τού Χρ,στοϋ, αύτοι είναι δυνα τόν νά γίνουν άξ,ο. πνευμα- τικοΐ όδηγοΙ. <* Ό κάβε νεαρός 'Αθηνα'ιος οτήν Άρχαιότητα, ώρκίζετο, δτι «θά πολεμήοη μόνος, Λ μέ πολλούς διά νά υπερασπίση τα Ιερά καΐ τα δοια της Πσΐ(» δος καΐ δτι θά τινιπση τα πα· τρώα σεβάοματα«. Καΐ ό Χριστιανος νεος 8^ Οά πρεπει νά είναι καΐ ού¬ τος έτοιμος διά ν' καΐ νά πολεμποη ώς μέλοζ τοϋ Σώματος τοΰ Χρ>στοΟ τον
καλόν άγώνα τής Πίστεως, β-
τε μόνος, είτε μαζί με
λους καΐ νά έχη την
ποίησιν δτι προσ&φερε το νΐ-
ονικον τού δυναμικόν στ
υπηρεσίαν τής Άγάπης ι
1 Ιατρίδος τού;
Δέν αποτελεί ό οχοπος < τος ένα πολυ υψηλόν Ιβανι- κόν διά τό οποίον άζΐζει νεος νά ζή, άκάμη δέ χβι ν θυσιασθή; Υπήρχεν δ' ευτυχως τιά νέων τής έποχής μας υιτιν ΠατρΙδα μας οί εχουν την ευτυχίαν νό Οον- δεωνται συνειδητά μέ τόνΧΡ1 στόν άπό τήν αύγήν άκί)"1 τής ζωής των. Καΐ διά τούτο είναι γεμάτο ι άπό ένθουθι* μόν, δύναμιν και ζωην άγωνίζονται μέ τήν σιν δτι κατεχουν τόν πολι»"· μότερον θησαυρόν, ότι έγν* Ρισαν τό μυστικόν της χίας δτι εναι τέκνα τθυ ΰο0[- λεως των Βασιλέων, καί *[ εχουν πολύ μεγάλην λήν στόν κόσμον, διότι χούν «την πίστιν την ν σαν τόν κόσμον». θά ήτο εύτύχημα διά 'Ελλάδα, αν δλοι οί νέοι τούς έμιμοΰντο, ούτως νά εθρουν τήν άληβινπ τής ζωής κοντά στήν μόν** κήν πηγήν τής χαρά^, ν° γ γίνουν παραγωγικοί καΙ_σ*| ουργικοί κοντά στήν τής Δυνάμεως καί τής καΐ νά ήμπορέσουν νά στοϋν οί οΐκοδόμοι ενός νουργιου πολιτιομοϋ μενου στήν αγάπην, καιοσϋνην καΐ τήν ι δηλαβη στάς έθνικάς καί στιανικάς αρχάς. ΔΗΜ. Ι.
Θέματα 6νωτάτης έκ,παιδεύσ εως
β| ΠΑΝΕΠΙ.ΤΗΜΙΑΚΟΙ ΚΑΙΗ Ε.Ο.Κ.
Άμοιθαία
- Μα9ήματα κα!
<3; ό,τκηιτεις επί 'τής οι'κο- κΐϊ της πολιτκής ένσωμσ- - εΙς ^^ των πανεττιστημίων ε·ς ίάς χώί,3ς τής Κο,ής Άγορας,ώς κα] £ίς άλλας Χ"?α<: *> Τ* Κ,° "
,τ τος Έν τοιΑοις, αι άνταιλλα-
* ^δεκτκών κα> 4>οιτητύν υε
*£ΰ τώ,/ εύρω^αΐκών ττανετπστιτιί
5έ^ ΐτροοΛήθτσα, αίσθηιτώς κα-
ϊ τό ττρόσωοιτα έτη. Μέγας άρ θ
ι. φοιτητώ^ δέκ ευρίσκουν παρά
^λίας 5ταν δ έρχεται έν έξά-
ή ένα σχολικόν ίτος είς ττα-
άλλης χώρας. Είς -τάς
ώ^ ■περπϊτώσεων σύ
τώ», μβ τθ'αύ^ ττε.οίοδος η έξι-
τόρίιςί'ζ τάς οποίας ύττε6λή0ησαν
0 Ην ά«ϊγΛ)Ρί<οντα' είς την χώ ρον τί* παύσεως. Ή καίτάστα α,ς αυτή άττα 'τβΤ αλλαγήν. Τα ττρώτο σνγκεκιρ μενά μέτρα προ6λέιτοντα· δα τό 1969 είς .ά ,Γφθύρια της εύρωπαϊκή; Κ= νό- τητος. Έττομένως, τό έ"τος αύτό δυ «ϊτό^ νά <~黀ΐώση τήν ί/παι·.χήν τής εθχίττβκής έντωμα-τσεως είς τόν ιτονεπ στημ ακόν τομέα. Ι(5 ΕΚΑΤΟΜΜ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ 67 000 ΞΕΝΟ! Κστά ττρότφατον στατισ·τ «ήν, 67.000 ξένοι ίοτηταί ενεγράφη¬ σαν ε'ζ τα τταν«πι·στήμιβ των έξ ιφοτών τής ΕΟΚ κατά την σχολι¬ κήν ιτχρίοδον 1966)67. Άντεττρο- οώττειιθν τα 4,5 τοις εκατόν τού αυνόλου των σ'ΐΓουδαστών. "Ιδού οί άριθμοί διά τα διάφοραι κράτη τή- ΕΟΚ.· Ή Γαλλία συγκεντρώνιει τοΰς -τε Ο,οκτοτέροι/ς ξένοκς φθΐτητάς έντός τής Ε Ο Κ Κατά τό έν λόγω σχο¬ λικήν έτος, ήοίθμει 30 500/ απο- άναγνώρισις των πτυχΐων τελοΰντας τα 6,6% τού συνόλου των έν Γαλλία φοΛητών. Ένώ, κατα το 1960, οί έκ των ττρώην γαλλικήν ^τοκιών τής Άφρική.ς φοηηταΐ ήρ μτο έττϊ κεφαλής, τώρα ό μεγαλύ τερς>ς άοιθμός των σττουδοοστών
ττοοέρχονται άττό την Τυνηςτίον (2.
360), άττό τό Νότιον Βιετνάιμ (2.
200), ώς καϊ άττό τήν Γερμανίαν
κ3Ϊ τάς Ήνωμ Πολιιτείας (ομϊ 2
ΟΟΟ δι' έκάστην των δύο χωοών).
Είς τα ττοτνε—ιστήμια τής Όμο-
σπό/δου Γεριμανικής Δημοκρατίας
ίφοίτουν, κατά τό 1966)67, πλέον
τώ,/ 22.ΟΟΟ ξένων, άναλογούντων
μέ τα 8% τού σύνολον των φοτη-
τώ,/ είς την χώραν αυτήν (δηλαδή
είς σχετικώς μεγαλυτέραν άναλο-
παν -αρά. είς τήν Γαλλίον).
Είς την Ιταλίαν, είχον είχον έγ
7"ραι?>η 7500 ξένοι φοιτητα>ί. Κατά
τα τελευταία πέντε ετη, διεπιστώ¬
θη σημαντιική είσροή ξένων σττου-
δαοτών, ό άριθμός των δέ είς Ί-
τοΐλίοον ύτΓερεδιττλοησιάσθη κοτά την
περίοδον αύτην, λόγω της αυξήσε¬
ως των ύττό τής ιταλικάς κθ'δερνή-
σεως χορηγοκμέ'νων είς τούς ξένους
ϋΤώ
Είς τό Βέλγιον, 5500 ξένοι δ ή-
τα πακεπΑστη,μιακά μαθή-
ιιοΐτα (ήτοι τα 10% τού συνόλου).
Ό άριθμός των 4>οτητώ^ αύτώι/
ττρςνήρχετο, κατά τό ήμισυ, άπό
τάς γειτονιικάς χώρας, κοοτά δέ τό
έτερον ήμισυ, χατ' ΐσην ιμοΐραν, ά¬
πό την Άφρικήν καΐ τάς "Ηνωμέ¬
νας Παλιτείας,
Ή Όλλανδία διαθέτΐι τόν μι-
κρότ€ρον σχετικώς αριθμόν ξένων
φ^ιτητών έντός τής ΕΟΚ: 1330,
δηλαδή τό 1,8% τού ψοι'τητκού συ
νόλθυ τής χώρας. Ποόκειται Ιδίυς
περϊ Νορβηγών, Γερμαι^ών καϊ Βίλ
γων, άλλά τπρο€ξάιρτχουν οί Ί «δονη
σιοι, 300 τόν αριθμόν.
Β. Π. ΟΣΤΕΝ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΒΕΛΓΩΝ ΔΙΑ ΤΟΝ
ΠΥΡΗΝΙΚΟΝ ΣΤΑΘΜΟΝ ΠδΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ
Έντός τού προσεχούς διμτΊ
νού θα. έχουν καταρτισ9ή έκ
μέρους των τεχνικίίν συμθού
λων τής ΔΕΗ αί τεχνικαϊ προ
διαγραοαΐ καί οί δροι διά τΛν
προγρομματιομένην έγχατά-
σιν τοθ πυρηνικοΰ σταθμοϋ
ηλεκτρικήν ενεργείας των 300
μεγαβάτ. Έν συνεχεία, Λ επι
χεΐρηοις θα κοινοποιηθή πρός
τούς έν τω μεταζώ έπιλεγη-
οομένους ο'·'κους τού έζωτερι
κου τάς προαναφερθεΐοας
ηροδιαγιραφάς κα! θα ζητήση
την άπ' εύθειας υποβολήν
σχετικών προσφορών.
Έν τώ μεταζύ, έζεδηλώβη
καϊ άπό τής &ελγικής πλευ-
ράς ενδιαφέρον πρός ανάλη¬
ψιν τής προμηθείας τοΰ πυρη-
νικοϋ σταθμοϋ παραγωγής ή-
λεκτριομοϋ. Φορεύς τοΰ έν λό
νω ένδιαρέροντος είναι ή
«ΣΥΜΠΕΤΡΑ« κονσόρτσιουμ '
των οημαντικωτέρων τραπεζι Ι
κων, βιομηχανικων, ναυπηγι-
κων κλπ. έπιχειρήοεων τού
Βελγίου, συοταθεν διά τήν α¬
νάληψιν τεχνικών έργων έζω
τερικοϋ. Αφιχθείσα αποστόλη
τής έταιρίας υπό τόν γενικόν
της διευθυντήν, παρέσχε χθές
πρός τόν υπουργόν Βιαμηχα
νίας,, την διοίκησιν καί τα ά,ρ
μόδια στελέχη τής ΔΕΗ στοι-
χεία επί των τεχνολογικών
μας δυνατοτήτων καί τής άν-
τιστοΐχως αναπτυχθείσας δρα-
στηριότητας τής θελγικής βι
ομηχανίας είς πυρηνικάς κα¬
τασκευάς, συμφώνως πρός τάς
άμερικανικάς μεθοδους ((Γου
έστινχάουζ».
Ός άνεφέρθη, αί βελγικαΐ
προτάσεις δύνανται νά συνδυ
ασθοΰν μετά μακροπροθέσμου
χρηματοδοτήσεως —10 εως 15
έτη— καί μέ έπιτοκιον μικρά
τερον τού 6%.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΓ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Κατ' άνακοίνωοιν τού υπουρ
γεΐου Συντονισμοϋ ή αρμοδία
επιτραπή κεφαλαίων έζωτερι-
κοΰ ενέκρινε τάς άκολουβους
εΐοογωγάς ζένων κεφαλαίων,
βάσει τού Ν.Δ. 2687)53:
Παρά τής έν Αθήναις έδρευ
ουοης έταιρας ύπά τήν έπω
νυμΐον «Μπέκερ - Ελλάς Ε.
Π Ε 'Οτοράντιο» ποσόν 50.
ΟΟΟ δολλ. πρός τόν σκοπόν Ι¬
δρύσεως είς Αθήνας ή θεσ¬
σαλονίκην βιομηχανίας κατα-
οκευής καί συναρμολογήοε-
ι«; ραδιοφώνων αύτοκινήτων
καΐ τηλεοράσεων, ,ώς καί έ-
ζαρτημάτων καί έπ'πλων αυ¬
τών.
Παρά τής έν Σύρω έδρευ-
ούοης έταιρίας ίΟΝεώριον καί
Μηχανουργεία Σύρου» Α.Ε.
ποοόν 250.0ΌΟ δολλ., πρός τόν
οκοπόν-τής περαιτέρω άναπτύ
ζεως τών/ έργαοιών των έν
Ερμουπόλε, Γύρου έργοστα-
οΐων —ς έπισκευής καί ναυπη
Υήσεων πλοίων καί πλωτών έν
'ένει μέσων, ώς καί έκτελέ-
^ωζ μηχανουργικων έργασι-
^ πάσης φύσεως.
"αώ τής έν Νέα 'Υόρκη έ-
έταιρΐας υπό τήν
((Στ ρέτζις πέίη£ρ
ποσον ι.βοο.ΟΟΟ
Α. δι6 την συνεργααια μεθ'
η^ή έτα.ρΐας Τδρυσ.ν
κόν διαμέρισμα
χώρας έργοστάσ.ον πτυ-
^ν εΐδών συοκευαο(ας.
/Ιαρά τής έν Αθήναις έδρευ
ουσης έταιρίας «Ούράνια 'Ελ
λάς Ε.Π.ΕΜ ποσόν 166.ΟΟΟ
δολλ. πρός τόν σκοπόν αύζή
σεως τής παραγωγικής δυνα
μικότητος τής είς Παλαιόν Ή
ράκλειον Αθηνών λειτουργού
σης θιομηχανικής της μονά-
δος παραγωγής δεκτών τηλεο
ράσεως.
Παρά τής έταιρίας «"Ελλην
κή ',Ατλαντική 'Αλιεια Βακα-
λάου» Α.Ε. ποσόν 500.ΟΟΟ
δολλ., διά τήν εγκατάστασιν
επί των πλοίων της κΜυκή-
ναι» καί «Κνωσσός» συγκρο-
τήματος φιλετΐτοποιητικών μη-
χανών ,διά τήν παραγωγήν
φιλέττων κατεψυγμένου βακα
λάου, 6.ΟΟΟ τόννων περίπου
ετησίως. Τό εγκριθέν τουτο
ποσόν αποτελεί συμπλήρωσιν
προγενεστέρας έπενδύσεως,
τής ιδίας έταιρίας, ϋψους 5.
ΟΟΟΟΟΟ δολλαρων.
ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ
ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
Αί άποδοχαΐ των προέιδρων, γε·
νίκων γραμματέων καί τοομιών των
ΐ/θμίμως άνεγνωρισμένω^ ναιχτεργα
τ κώ όργανώσεων, άτταλΑάσσοντα1
τού φόρου είσοδίιματος. Ή απαλ¬
λαγή αΰτη Ιχτι εφαρμογήν διά τάς
άττσδσχάς των εκπροσωπών των
νοτΛ/τεργατικών όργανώσεων, αί ο¬
ποίαι όΐΛΐκονν είς τα κατωτέρα
πληρώματα των έμπορικών ττλοί-
ων.
'&ΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤτΙΣ ΣΟΚΡΛΤΗΣ Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΧ
Αί προοπτικαί τής άγγλικοής οίκονομίας μέχρι τό 1972 , ι +
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΕΤΗΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΤΑ 3,25°)ο ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΤΑΝΙΑΝ
Οί τέσσαρες βασικοί στόχοι τής άνακάμψεως.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ
είς γνώσιν των Αξιοί. Διοικήσεων Άνω-
'ί-ΐαιρειών καί Έταιαειών 1Ιερ«ωρισμένης Εΰ-
?ς ότι δΓ άποφάσβως τσϋ κ. Ύηηυογοϋ "Εμπόριον
<»β«θ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευ- «ίς τό ύη· αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. Άνωνύμων Έταιοαών), όβίζβται ότι δύναν "". "α ονκχΐσωσι δημοσιενονσαι εγκύρως τάς Προ 9Η*ήβίις των Γεν. Συνελεύσεων χαΐ τούς ΊσοΙογι- ίγίίϊτ1»1®" Λιά »^? οΙπονομΐΗής μας ίωημερίδος «ΟΙ- *ΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», Κ*"0 μ*"4 τρΟδΒ διά '^δ ιΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- πρό τής ο-νγχωνεύσ-βώς χης. ΛΟΝΔΙΝΟΝ. Ή έργατ.κή Κυ θέρνησις δέν επ θυμεί νά ά- νανεώση την άτυχή έμπειρΐ- αν τού έθν:κοΰ προγράμμα- τος, τό οποίον είχεν έζαγγελ θή πομπωδώς τόν Σεπτέμβρι¬ ον τοΰ 1965 υπό τού τότε ύ- πουργοο των ΟΙκονομικών κ. Μπράουν. "Επρόκειτο περί ε¬ νός όγκώδους τόμου έκ 470 οελΐδων καταφόρτου άπό στα- τιστκάς, προγνώσεις, προβο- λάς καί όδηγίας. Σήμερον τό υπουργείον των ΟΙκονομκών περιωρίσθη είς την έπεζεργα σαίν ενός μετριόφρονος κε.- μένου, ώς άπλής βάσεως πρός συζήτησιν, είς τό οποίον «σκι τσάρονταο; αί προοπτικαί τής άγγλικής οΐκονομ'ιας μέχρ; τοϋ 1972. Κατά θάθος, οί τέσσαρες στόχοι τοϋς όποΐους καθορΙ- ζει τό πρόγραμμα^ έχουν τήν δυναμιν τής σαφηνείας. Θά πρέπει κατά πρώτον τό Ισο- ζύγιον πληρωμών νά παρου¬ σιάση ευρύ πλεόνασμα. Κατά δεύτερον λόγον ή βρεταννι- κή οΐκονομία όφείλει νά βελ¬ τιώση τό άνταγωνιστικόν της δυναμικόν καί τουτο διά τής χρησιμοποιήσεως κατά τόν ά- ποτελεσματικώτερον τρόπον, των διαθεσίμων πόρων της. Θά πρέπει έπίσης, τρίτον^ νά αύζήση τήν παραγωγικότητα τής βιθμηχανίας της, δηλαδή τήν κατ' άτομον απόδοσιν τής άπασχολουμένης έργατικής δυνάμεως. Καί. τέλος, θά πρέ πει νά όργανώση τήν εκμε¬ τάλλευσιν δλων των πόρων τής χώρας είς τα πλαίσια μΐ- άς όρθής ΙσορροπΙας των πε- ριφερεΐακών οίκονομιών καί νά επιτύχη αύξησιν τής συνο λικής παραγωγής. ΕΤΗΣΙΑ ΑΝΟΔΟΣ: 3,25% Έν συναρτήσει πρός τοϋς στόχους αυτοΰς τό πρόγραμ- μα προτείνει τόν καθορισμόν μιάς έτησίας άνόδου τής οΐκο νομΐας τής χώρας κατά 3,25% κατά μέσον δρον. Διά την ά πρόσκοπτον επίτευξιν της θά ήρκει αί έζαγωγαί μέ τήν σει ράν των νά αύξάνουν κατά 5,75%. "Εάν ληφθή υπ' όψιν δτι αί έξαγωγαί δέν ηΰξανον παρά μόνον κατά 3% ετησίως κατά την προηγουμένην δε¬ καετίαν αί έζαγωγικαΐ θιομη- χανίαι θά πρέπει διά νά επι τευχθή ό στόχος αοτός νά ά ποδυθουν είς μίαν συστημα¬ τικήν προσπάθειαν. 'Εντός των τιθέμενων υπό τοΰ προγράμ- ματος ύποθέσεων,τό επίπεδον τής άπασχολήσεως θά διατη¬ ρηθή είς τό σημερινόν τού ε¬ πίπεδον, τό οποίον συμβαδί- ζει μέ μίαν άνεργίαν 2,50% περίπου τοϋ ένεργοΰ πληθυ- σμοϋ τής χώρας. Μΐα πρώτη παρατήρησις: Άκόμη καί μία άνοδος κατά 3—3,5% κατά τό 1969 φαΐνεται πολΰ αΐσιόδο- ξος. Μία αύξησις κατά 6%, τήν όποιαν αί έργατικαί 'Ενώσεις θεωροϋν καί έπιθυμητήν καί δυνατήν, ουδόλως άνταποκρί- νεται πρός την πραγματικό- τητα. Οί προκαταβολικοί δογματι- σμοί, πάντως, δέν έχουν με¬ γάλην σημασίαν. Ή πραγμα¬ τικότης είναι κατά πολύ ά- πλουστέρα. Οί Βρεταννοί κα- ταναλώνουν περιοσότερα άπό δσα παράγουν, άγοράζουν ά¬ πό τό εξωτερικόν περισσότε- ρα άπό όσα πωλούν έκεί, έρ γάζονται περισσότερον ή ολι¬ γώτερον άποδοτικώς άπό τούς άνταγωνιστάς των, δέν έπεν- δύουν άρκετά είς τήν βιομη χανΐαν των καί τό εξωτερικόν χρέος των είναι έπαχθές. Δέν άρκεί πρά νά προσφύγη κα- νείς είς τό πρό ολίγων ημε¬ ρών κυκλοφορήσαν τριμηνιαΐ δελτίον τής Τραπέζης τής Αγ γλίας. "Ενας απλούς ύπολογι σμός δεικνύει δτι τα είς χρυ σόν καί μετατρέψιμα νομΐσμα τα άποθέματα τής ζώνης τής στερλίνας έκάλυπτον κατά τό τέλος τού παρελθόντος Σε- πτεμβρίσυ μόλις τό 19% τοϋ βραχυπροθέσμου έξωτερικοϋ δημοσίου χρέους τής χώρας. "Εκτοτε ή κατάστασις έπεδει νώθη. Δέν ύπάρχει, έν τού¬ τοις, τίποτε τό άθεράπευτον έφ' δσον θά έπανήρχετο ή έμπιστοσύνη. Άλλ' εναι γνω¬ στόν δτι ή έμπιστοσύνη είναι ίδιότροπος. Δέν άρκεί νά την παρακινή κανείς, πρέπει νά την πείση. Ανεξαρτήτως τής εξελίξε¬ ως τής οϊκονομικής συγκυρΐ- ας έντός τής Βρεταννίας, τό δλον πρόβλημα ημπορεί άλ- λωστε νά τεθή υπό κρίσιν άπό πλαισίου τής διεθνοϋς οίκονο άλλους παράγονταο έντός τοϋ μικής εξελίξεως. Μήπως ή ά ναγγελθείσα τήν 16ην Δεκεμ βρίου υψωσις τοϋ τόκου είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας θά δώση τό σήμα διά μίαν γενι¬ κήν, άπό χώρας είς χώραν, αύξησιν τοϋ κόστους τού χρή- ματος. Κατά τόν ϊδιον τρόπον, δ- τταν ό σημερινάς ύπουργός ΟΙκονομικών των ΗΠΑ κ. Ντα! ηβιντ Κέννεντυ άφήνει νά έν οηβή δτι θ<ά ακολουθήση μί¬ αν έλαστικωτέραν πολιτικήν είς δ/π άφορά τήν τιμήν τοϋ χρυσοϋ άπό τόν προκάτοχόν τού κ. Φόουλερ μήπως θά πρέ πει νά συμπεράνωμεν δή τοϋ λοιπού προσανατολιζόμεθα πρός μίαν άνατίμησιν τοϋ πό λυτίμου μετάλλου καί πρός μίαν διαφορετικήν αναθεώρη¬ σιν των συναλλαγματικών Ισο τιμίων; "Η άκόμη αί άμερι- κανικα! αρχαί θά θελήσουν κά πό ι όν στιγμήν πού δέν πιέζε ται τό δολλάριον νά «άπονο- μισματοποιήσουνΜ τόν χρυσόν δηλαδή νά μην τόν πωλούν ή άγοράζουν ύποχρεωτικώς; 'Ε πί τοϋ παρόντος, τό σύνθπμα είς τό Σίτυ καί τό ΓουοτμΙν- στερ είναι ή φρόνησ'ς. ΠΛΟΙΑ ΟΛΙΚΗΣ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΟΣ 2.000ΧΙΛ.ΤΟΝ. ΠΑΡΗΓΓΕΛΘΗΣΑΝ ΑΠΟΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΑΙ ΟΊ "Ελληνες εφοπλισταί έ- δωσαν κατά τό πρώτον δίμη¬ νον τοϋ 1969, παραγγελίας είς ξένα ναυοηγεία διά νέα πλοία συνολικής χωρητικότη¬ τος περπου 2.ΟΟΟ.ΟΟΟ τόννων Αί παραγγελίαι άνεφέρονται είς δεζαμενόπλοια - μαμοϋθ, πλοία τριπλής χρήσεως (τύ- που Ο.Β.Ο. ήτοι δεξαμενό- πλοια, μεταλλοφόρα, φορτία είς χΰμα), μπάλκ - κάρριερς μεοαι'ας χωρητικότητος καθώς καί είς φορτηγά κατά κύριον λόγον τής κατηγορίας των νέ ολΐμπερτυς. Αί παραγγελιαι αύται σχημα τοποιθϋν καί τάς προτιμήΌεις των 'Ελλήνων έφοπλιστών ά¬ πό ηλευράς τύπων πλοίων καί μεγεθών. Περίπου τα 50% τής π'αραγγελθείσης(συνολικής χω ρητικότητος κατά τό δίμηνον Ίανουαροίυ Φεθρουαριου έ· έ. καλύπτονται άπό γιγαντι- αία δεξαμενόπλοια. Πρόκειται περί τριών «μϋιμμούθ» των 250 ΟΟΟ τόννων (θά κατασκευα- σθοθν εις γαλλικά ναυπηγεία καί έντός των 212.ΟΟΟ τόν. είς Ιαπωνίαν). Λίαν χαρακτηρι- στικθν είναι καί τό ενδιαφέ¬ ρον τής έλληνικής πλοιοκτησί άς διά σκάφη τριπλής χρήσε¬ ως (Ο.Β.Ο.) . "Ηδη, κατά τό παρελθόν έτος είχον δοθή ά- ξιόλογοι έλληνικαί παραγγελί αι διά πλοία τού νέου αύτοϋ τύπου καί τής πολυδυνάμου έ πιδόοεώς των. ΑΙ πρώται έφε- τειναί παραγγελιαι άφοροϋν | ιρία οκάφη (ΟΒΟ) χωρητικό- ; τητος 112.000 - 12Ο.ΟΟΟ τόν. Ι (άπαντα παρηγγέλθησαν είς 1 απωνικά ναυπηγεία). Έν ου- ' νεχεΐα ή δωδεκας των παραγ- ' γελθέντων μπάρκ - κάρριερς ' άντιπροσωπεύει συνολικήν χω ρητικότητα περίπου 350.000 τόννων, ή δέ προτίμησις στρέ φεται πρός τα σκάφη χωρητι¬ κότητος 27.ΟΟΟ τόννων, 32.ΟΟΟ τόννων καί 45.ΟΟΟ τόνων, έ- νω είναι περιωρισμένον τό έν διαφέρον διά μικρότερα μπάλκ κάρριερς, δέν εδόθησαν δέ παραγγελίαι διά μεγάλά πλοία Άπό πλευράς ναυπτνγειων οί παραγγελίαι εδόθησαν είς γιουγκοσλαβικά καί ίσπανικά καί κατά δεύτερον λόγον είς Ιαπωνικά. Τέλος, συνεχίζεται ή ώπάκτησις ύποκίαταστάτων των λίμπερτυς. (Παρηγγέλθη σαν δέκα νεολΐμπερτυς (συνο λικης χωρητικότητος περί τοϋς 150.ΟΟΟ τόννους είς Ία πωνίαν (τύπου «Φρήντομ», είς τα Έλλπνικά ναυπηγεία Σχα- ραμαγκά καί τό νέον στοιχεϊ όν έκπροσωπεΐται άπό τάς πρώ τας κατασκευάς, διά λογαρια σμόν έλληνικών έταιριών γερ μανικοϋ τύπου νεολιμπερτυς (Μ.Κ. 11), τα όποία θά τεθοϋν υπο τήν ελληνικήν, δεδομε- νου δτι περιλαμθάνονται είς τό ηρόγραμμα ναυτιλιακής ά- Ίιοποιήσεως γερμαν κου δανεί ου πρός την ΕΤΒΑ. Τέλος, ε δόθησαν παραγγελίαι (είς I- ο.πανι,κά ναυπηγεία) κοί διά μεγαλυτέρας χωρητικότητος φορτηγά των 19.000 τόννων. ΙΔΡΥΟΝΤΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗΝ Υστερα άπό τό ενδιαφέρον τρ.ών ώργανωμένων φορέων τής βιομηχανικής δραοτηρΐό- τητος, τής Ενώσεως Βιομηχα νιών καί Βιοτεχνιών Κατεργα σιας Μαρμάρων, των δύο Συ- νετ'αιρισμών Κλωστοϋφαντουρ- γών Περιοχών Ν. Ίωνίας — Ν. Φιλαδελφείας καί ομάδος Ύ- ποδηματοποίων καί Βιοτεχνι- ών κατεργασΐας δέρματος, ή Έλληνική Τραπέζα Βιαμηχανι κης Άν'απτύξεως απεφάσισε τήν ϊδρυσιν περισσοτέρων τής μιάς βιομηχανικων περιοχών είς τό λεκανοπέδιον της Άτ τιχής. Ή πρώτη προταβε'ισα πε μιοχη, ίδιοκτηοιας τοϋ Συνε- ταιρισμοϋ Κλωστοϋφαντουρ- νών Ν. Ίωνας, ή όποα είναι εκτάσεως 500 στρεμμάτων πά ρά τό Καπανδρίτη Άττικής, έ κρΐθη άικατάλληλος διά τήν ί¬ δρυσιν Βιομηχανικής Περιο- χής άπό τήν ΕΤΒΑ, έπειδή τα λύματα θά κατέληγον είς τήν λεκάνην τής λίμνης τού Μαρα θώνος καί ή μορφολογία τοϋ έδάφους ήταν άνώμαλος. "Ηδη, δμως, έχουν ύποοε:- χθτί οί χώροι διά τάς δύο πρώ τας βιομηχανικώς περιοχάς, οί όποϊοι άπέχουν 20—30 χι- λιόμετρα άπό τα κέντρον των •Αθηνών καί οί όποίοι πληροϋν δλους τούς σχετικούς δρους, τόσον άπό πλευράς διαμορφώ- σεως τοϋ χώρου, δσον καί ά¬ πό πλευράς έξαγοράς τής γής είς χαμηλόν κόστος. Τό δλον σχέδιον τό οποί¬ ον, όπως ϋπολογίζεται, θά εί ναι έτοιμον μέχρι τέλους τοϋ τρέχοντος έτους, προολέπει την ίδρυσιν 3—5 βιομηχανικων περιοχών, αί οποίαι θά είναι δυνατόν νά Ικανοποιήσουν τήν ύπολογιζομενην ζήτησιν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Συμβούλιον Οίκονομι^ώς 'Εν€ρ- γού ΠληθΐΛτμού, είς τό οποίον θά τταρατΓέμττωνται πρός γνωμοδότη¬ σιν υπό τού ύττουργοθ ΣυντονισΐμοΟ τα δασΐ'κής σημασίας μέτ|ρα, τα συνδεόμενα μέ την οικονομικήν ά- νάτττνξιν τής χώρας καί την κατα¬ νομήν τοθ έθκικοΰ είσοδήματος, συ νιστάτοα διά τοΰ ύττ' ώριθ. 1361 69 Β. Δ)τος δηιμοσιευθέντος είς την Εφημερίδα τής Κυβερνηοτως (Φ.Ε.Κ.) 38 Α'.). ΤόιΣυιμ€ούλιθν "τουτο ττρόκεΐΦαι, έττίστις, νά γνω- μοδοτή, ττροσκλήοΐει τού ύττουιργού Συιντονισμοΰ «οί έττ! των δασικών θεμάτων τα ό-ττοΐα προκύπ'τουν άπό την εφαρμογήν τής Συμφωνίας Συν δέσεως της ΈΛλαδος μέ ηήν Κοι¬ νήν "Αγοράν. Τό Συμβούλιον, τό όττοΐον άν τι στοιχεΐ πρός τό τταλαιότερον λει- τουργησαν Συμβούλιον Παραγωγ κων Τάξεων, θά ατταρτίζεται άπό των έργοβοτών, των ιίργατουπαλλήλων, των αγροτώ;>',
των βιοτεχνών, ώς καί έτέρων «α-
τηγοριών έποτγγειλιματιών κοΐ τ«ν
τεχνιικώιν έτπστηιμόνων, ύττοδεικνο-
μένους άπό τάς ττλέθν άντιττροσοί-
ττεντικας οϊΐκϊίας έπαγγελματικάς
όργανώσεις
Ή λειτουργία τού Συμβουλίου
ό άριθΐμός τών μΐλών καί ή σύνθε-
σίς τού θά κχχθορίζωνται έ,κάστοτε
(5ιά Β. Δ)τος, μετ'ά πρόίτακτΐν τού
(/ττουργού ΣυντονισμοΟ.
Δα τού αύτοθ Διατάγιμοττος κα-
ταργεΐτοι τό αρθρον 4 το νόμου
4226)62 «Γΐίρί κυρώσεως τής συμ¬
φωνίας "(Ελλάδος — ΕΟΚ», τα
οποίον άρίζει τα εξής: «Τό κατά
τό άρθρον 6 τού νόμοι; 1439)50
Σιιμδούλιον Κοινονικών καί Παρα-
γωτγιχών Τάξεων, συνερχόμενον ά-
ττό κοινοΰ μετά τής κατά τό άρ¬
θρον 3 Έττιτ-ροΓΓτής ΕΞύρωτταίκής
Σΐ)νε.3γαισίας, Γττροσικίλήσει τού ύ-
ττουργού τού Σι/ντονισιμοΰ, γνωμο-
6οτεΤ έττϊ θειμάτων τταραιτΓΕμίπομέ-
ν»ν είς αύτό υπό τού ϋττουργού καΐ
άνοοφεραμένων είς τάς σχέσεις τής
. 'ΕΞλλάδος μείτά των Εύοωτταϊκών
, Κοινοτήτων.
ΥΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΤΕΛΩΝΙΣΘΕΝΤΑ
ΚΡΕΑΤΑ ΚΑΙ ΣΦΑΓΙΑ
'Ενιτός τού ττρώτου δεκαημέρου
εκάστου μηνός, αί τελωνειακαί Άο
χαΐ ύποχρεοΰκτχχ! δττως ύττοβάλ-
λοι>ν είς την Γενικήν Διεύ^Λχτιΐν Ά
γοραναμίας 'τοϋ ϋττοι/ργείοι» Έμπο
ρίοκ κατασ!τάσιεις/ είς τάς όττοίας
βά έμφαύνωνται τα κατηά τόν ττρο-
ηγούμιενον μήνα τελωνΐσβέντα ττρός
' κατανάλωσιν νωπττά κρέαΐτα κκχΐ ζώ
1 τα σφάγια κατά -χώραν ττροελεο-
Ισβως.
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΝΑΥΤΙΑΙΑΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
Είς τό ύττουργεΤον Ναυτιλίας ύ-
ττεολήθη αίτησις, διά Γτήν έγκρα-
φήν είς τα έλληνιικά νηολόγια τοϋ
δεξαιιεναπλοίου «Τέτα Μ.» χωρηΤ'-
ικότηιτος 19.697 κάρων καϊ ναυττη-
γήσεως 1960. 'ΕΞ-ίοτις ένεκρ'^ ή
εγκατάστασις είς τήν 'ΕΞλλάδα ναι>
τιιλιακών έτχχιριών τού έξωτΕρικοϋ
«Γέμελος Μττράδερς Τζένεραλ Ίν-
τειρπράϊζ» έκ Παναιμά, «Τάκης Σο-
λομονίδης» έκ Κύττρον καΐ «ΛΛεντ-
τεράννεαν Σάν Αάϊνς — Φέρρυ Λί-
μίτεντ> έκ Κύτπρου.
ΗΡΘΗΣΑΝ ΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΑΙΔΙΑΤΗΝ
ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ
ΧΩΡΩΝ-ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ
Αί συζπτήσεις τής συνελθού
σης είς τάς "Αθήνας έκτάκτου
συνόδου των χωρών τής διε¬
θνοϋς συμφωνίας σουλτανί
νας Φρέσνο, έληξαν μέ τήν
άποκατάστ'ασιν όμοφωνίας με-
ταξύ των άντιπροσωπειών των
χωρών — μελών, 'ΕΞλλάδος,
Τουρκ,ας καί ΑύστρσλΙας. Ού
τω, η έμφιλοχωρήσασα πρός
στιγμάς διάστασις άπόψεων,
είς τοϋς κόλπους τής μονΐμου
γραμματείας διηυθετήθη διά
των δοθέντων εκατέρωθεν ύ-
πευθύνων έζηγήοεων είς επί
πεδον εθνικον άντιπροσω-ει-
ών, ένώ, πΌραλλήλως επεβε-
βαιώθη έξ δλων των πλευρών
καΐ ή πίστις είς την Συμφωνί¬
αν καί ή θέλησις διά τήν πλή¬
ρη εφαρμογήν ταύτης, κατά
γράμμα καΐ κατά πνεϋμα.
Έξ άλλου, τα μέχρι τούδε
ίσχύοντα επιπεδα είς τάς διε
θνείς τιμάς έξαγωγής σουλτα
νίνας (θέμα βεβαίως άσχετον
μέ τήν ημερησίαν διάταξιν
τής έκτάκτου συνόδου), παρα
μένουν, ώς διηυκρινΐσθη, άμε
τάβλητα.
ΤΟ ΑΜΑΚΟΙΝΟΘΕΝ
Είς έκδοθεϊσαν ανακοίνωσιν
τού ύπουργείου 'ΕμπορΙου ά-
ναφέρεται δτι ή ανωτέρω διά
σκέψις συνεκλήθττ λόγω πρα-
γματοηοιηθεισών πωλήοεων
σουλτανίνας είς τάς ελευθέ¬
ρας διεθνής άγοράς, είς τιμάς
κατωτέρας των όριζομένων
είς την συμφωνίαν.
"Απαντα τα συμθαλλόμενα
είς τήν συμφωνίαν μέρη άνε-
γνώρισαν ώς άναντίρρητον γε
γονός δτι αί άνταλλαγαΐ ώς
καί πάσης φύσεως ρυθμΐσεις
ή συναλλαγαί, αί οποίαι 6μέ
σως ή έμμέσως, έχουν ώς ά-
ποτέλεσμα την μείωσιν των τι
μών σουλτ'ανινας είς τάς έλευ
βέρας άγοράς, παραθιάζουν
τό αρθρον 12 τής Διεθνοϋς
Συμφωνίας Σουλτανίνας καΐ
δ,ακυβεύουν την Οπαρξιν ταύ
της, καθόσον ούτω καθΐσταται
άδύνατος ό έλεγχος των τι-
μών τοθ έν λόγω προιόντος
είς τάς ελευθέρας άγοράς.
Τα συμβαλλόμενα μέρη συ
νεφώνησαν, ωσαύτως, δτι εφε¬
ξής δέν Θά συνάψουν τοιαύ¬
τας συναλλαγάς, αί όποία< θά έχουν ώς άποτέλεσμα τήν δια μόρφωσιν των τιμών είς έπΐ- πεδα κατωτέρα των τοιούτων τής συμφωνίας. Τα συμοαλλόμενα μέρπ, συ νεφώνησαν, έπίσης ότι δλοι οί δροι καΐ α< προυποθέσεις τής συμφωνίας ευρίσκονται έν πλή ρη Ισχύϊ καΐ έφαρμογή καΐ δτι θά ληφθούν δλα τα ένδεικνυό μενά υπό τούτων μέτρα πρός διατήρησιν τής συμφωνίας. Ή έν λόγω έκτοκτος διά¬ σκεψις υπήρξε ζωτικής σημα- σ άς. Κατ' αύτην ελήφθησαν ώς ΰπογραμμίζεται είς τήν α¬ νακοίνωσιν, άποφάσεις αί ό- 01 ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΘΑ ΞΟΔΕΥ- ΣΟΥΝ ΤΟ 1969 30 ΔΙΣ ΔΡΑ- ΧΜΩΝ ΠΑ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟ- ΙΟΝΤΑ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.— ΟΙ ττωλήσεις βιομηχανικώς ττροΤόντων έξ έλαχττι κου σ'τίς ΗΠΑ θά ύπβρβούν τα 1. Ο45.ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλάρια το 1969," καθώς ττροβλέ—ε, 6 κ. Ρ. Μέρσερ, έκ των δΐ€χ;θΐΛΓτών τής οιθιμηχανίας έλαστικοθ «ΓκοΐΛίτγήιαρ». Καί ό ά ριθμός τόν οττοΤθν προλέγει σημαί νει αύξησιν 7,5% έναντι ίτού 1968. Πλέον τού ημίσυος των τπολησε- ων αυτών, θά άφοιρφ σωλήνες καΐ άτέρμονες Ιμάντες «ινησεως κα! με- ταφοράς. Γ «ά τήν άκρίβεια, δ κ. Μέρσβο ύτΓθλογίζε! οτ, οί οχοίλήνες θά φθάοχχν τώ 278 έκατσμμύρκχ δολλάριο:, οί ΙμάνΤίς κινήσεως τα 150 έκατ. δολλ, καΐ οί Ιμάντες με- ταφοράς τα 142 έκοτΓομμ. ΟΙ ΧΕΙΡΙΣΤΑΙ ΓΈΡΑΝΟΓΈΦΥΡνΤΝ Την ταχείαν επίλυσιν τοθ θέματος των χειριστών ήλεχ- τροκινήτων γερονοφόρων έζή τησε χθές, δι' έγγράφου τού πρός τόν υπουργόν Βιομηχα ν/Ιας, ό "Εμπορικάς Σύλλογος Πειραιώς, διότι —ώς τονΐζε- ται είς τό τηλεγράφημα— <Φ- χει ζητη.θή ήδη ουχί νομίμως ή ποινική δίωξις πολλών σι- δηρεμπορικών έπιχειρήοεων, έξ έσφαλμένης έρμηνεΐας των σχετικών διατάξεων παρα των 'Επιθεωρήσεων Εργασίας». ποία ι δέν θά έπιτρέψουν είς τό μέλλον πρόκλησιν σογχύ- σεως καί άοεβαιότητος. Τέλος τονΙζ€ται ότι ή αποκατάστα¬ σις τής εμπορικάς πίστεως ά- νά τόν κόσμον εθεωρήθη ώς ύψίστηάναγκαιότης επ1 ωφε¬ λεία τής σουλτΌνίνας. Κ. Σ. ΤΣΟΝΤΖΟΣ ααϊ Σία Ε. Π. Β ΝΑΥΤΙΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ -ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ Άκτή Μιαουλη 57 - Πειραιεύς ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΟΣ4ης Διαχειριστικής Περιόδου (31ης Δεκεμβριού 1968) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Π ό: γ ι ο ν Κπ·πλα καϊ Σκεύη Μεϊον άποσβέσεις Αυτοκίνητον Μεϊον άτοσβέοεις Εξοδσ ίνκατηοτάσε'ως Μεϊον άποοβεοεις Δ ιπάναι ουστάσεως Ι(Ξ- τσιρείας Μεϊον άποσβέοεις 141.117.— ί>3.«60.- 87.457.—
116.650.-
25 663 —
79.087.70
16.953,70
21.866,20
4.503,20
Έτπσφολεΐς άπαιτήσεις μετα
φορών και μεταφορτώσεων 28.450 35
Μεϊον άποοβέσεις ?.690,35
Έγγυήοεις (ένοικίων)
Κυκλοφορούν
Λποτιμήσεις εμπορευμάτων
Αττοτιμήσεις υλικων συσ^σιων
Άποτιμησεις μετ)ρων μετ)σεων
Άποτιμήοιΐ'- μετ)οων είοαγωγΰν
"Ανταποκριται έξωτερικοθ
Χρεωσται
Ιιστώσεις έξωτερικοϋ
Μεταφοραί μεταφορτώσεως
Άσφάλειαι ίμτιορευμάτων
ΙΙροκαταβληθεις Φόρος ΣΤ' κατ)ρίας
Προοωρινοΐ Λογ)μοι ττλοίων
Διαθέσιμον
ραμμάτια είσπρακτέα
Τράπεζαι
Ταμείον
90.987.—
62.134.
17.363 -
22.760.—
6.300.—
256 859,50
8 491,30
206.320 -
1.000.—
681.695.05
67.009,90
130.463.75
532.994,50
991,40
1.939.-
100.169.-
5.613.-
380.674.90
94.767,50
Δρχ. 2.755.989,80
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κ ε φ ά λ α ι α
Άρχικόν
Αποθεματικόν
750,000.—
152.567 —
'Εκκρεμεΐς Λογ)σμοί
Ναύλοι είς προορισμόν
ΓΗαύλοι προεισττραχθέντες
Ύποχρεώσεις είς Τρίτους
Ανταποκριταί έξωτρρικοΰ
Άσφαλιστικοί Όρνανισμοί
"Εργασίαι διά λογ)σμόν άντ) των
Πιστωταί
Μεταφοραί είοαγωγών
Άσφάλειαι
Μαύλοι έξαγωγής
Προβλίψεις
Δαπάναι Διαχειρήσεως
Χαρτόσημον προμήθειαν
Χσρτόσημον τιμολογίων
Φόρος ΣΤ ' Κστηγορίας
Καθαρά Κέρδη
902.567.-
738.989,20
1!)9.614.3Ο
22.934,40
16.631.—
1.863,60
125.078,65
31.408.—
6.Ο0Ο.-
129.550.-
6.891,80
8.881.—
2.240.-
4.397.-
602.944,85
Δρχ. 2.755.989,80
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσμοτα Χρήσεως»
ΧΡΕΩΣΙΣ
"ενικά έ'ξοδα 337.100.70
Αμοιβαι Ιΐοοσωττικοΰ 385.026.—
'Αποοβέοεις 49.682,85
Ατιόσβεοις έπίπλων—σκευών 19.453.--
• αϋτοκινήτου 13 998.—
έξόδων ίγκ)σεως 6 234.—
» έξόδων συστάσεως
έταιρείας
έρ/αλείων καί
άντ)κών
έπιοφαλών άπαι
τήσεων
1.749.-
?.558,5Ο
5.690,35
Υπόλοιπον ΛογαριασμοΟ
"Εκμεταλλεύσεως
Συναλλαγματικαί Δια¬
φοραί
Τόκοι καί Προμήθειαι
Προμήθειαι
Πιστωτικαί Διαφοραί
Γενικά Εξοδα
Προμηθευταί έξωτερικοΰ
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1.318.71Θ.65
3.810,05
1.710.—
93.590,10
1.-
2.373,60
1.757,10 103.241.75
Χαρτόσημον κερδών 3 694.—
ΧαρτΛσημον άμοιβών Τρίτων 8.683,50
Χαρΐόοημον ΣΤ' Κατηγορίας 2.310,50
Διαφορά χαρ)μου τιμολογίων 782,—
Κέρδη Χρήσεως 634 678,85
1.421.958,40
Δ ι α ν ο μ ή
Κέρδη Χρήσεως
Άποθεματικόν
Υπόλοιπον μεταφερθέν
είς νέαν χρήσιν Δρχ. 602.944.85
1.421.958,40
Κερδών
634.678,85
31.734.—
634.678,85
Έν Πειραιεί τη 18η Φεβρουαρίου 1969
Οί Διαχειρισταί
2. ΤΣΟΝΤΖΟΣ - Κ. ΤΣΟΝΤΖΟΣ
Ό Λογιστής
ΣΤ. ΛΜΠΑΖΑΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Ε. Π. Ε.
6 Ε Ν Ε Κ Α ι ΙΝΥΕ5ΤΜΕΝΤ5 ίτο
Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1968
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον
Προείίοφλήσεις 'ΛξκΤιν
"Ρπΐίΐλκ καί Σκεϋη
Κέρδη καί Ζημίαι
5.020.—
480,500.—
40.504.—
99.690.-
625.714.—
Κεφάλαιον
Προσωρ, Λογ)μοί Διάφοροι
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
6ΟΟ.ΟΟΟ.
25.714.
625.714.-
Άνάλυσις ΛογαρισσμοΟ ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ
ΧΡΕΩΣΙΣ
Γενικά εξοία
Άμοιβαι Γρίτων
"Ο Διαχειριοτής
Β. Π. ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗΣ
151.994.—
11.900.-
10.Ϊ.894.—
Πρόσοδοι
Ζημία Χρήσεως
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
64.204.
99.890.
163,894.—
Ό Λογιοτής
Χ. Α. ΪΓΑΗΣ
β| ΠΑΝΕΠΙ.ΤΗΜΙΑΚΟΙ ΚΑΙΗ Ε.Ο.Κ.
Άμοιθαία
- Μα9ήματα κα!
<3; ό,τκηιτεις επί 'τής οι'κο- κΐϊ της πολιτκής ένσωμσ- - εΙς ^^ των πανεττιστημίων ε·ς ίάς χώί,3ς τής Κο,ής Άγορας,ώς κα] £ίς άλλας Χ"?α<: *> Τ* Κ,° "
,τ τος Έν τοιΑοις, αι άνταιλλα-
* ^δεκτκών κα> 4>οιτητύν υε
*£ΰ τώ,/ εύρω^αΐκών ττανετπστιτιί
5έ^ ΐτροοΛήθτσα, αίσθηιτώς κα-
ϊ τό ττρόσωοιτα έτη. Μέγας άρ θ
ι. φοιτητώ^ δέκ ευρίσκουν παρά
^λίας 5ταν δ έρχεται έν έξά-
ή ένα σχολικόν ίτος είς ττα-
άλλης χώρας. Είς -τάς
ώ^ ■περπϊτώσεων σύ
τώ», μβ τθ'αύ^ ττε.οίοδος η έξι-
τόρίιςί'ζ τάς οποίας ύττε6λή0ησαν
0 Ην ά«ϊγΛ)Ρί<οντα' είς την χώ ρον τί* παύσεως. Ή καίτάστα α,ς αυτή άττα 'τβΤ αλλαγήν. Τα ττρώτο σνγκεκιρ μενά μέτρα προ6λέιτοντα· δα τό 1969 είς .ά ,Γφθύρια της εύρωπαϊκή; Κ= νό- τητος. Έττομένως, τό έ"τος αύτό δυ «ϊτό^ νά <~黀ΐώση τήν ί/παι·.χήν τής εθχίττβκής έντωμα-τσεως είς τόν ιτονεπ στημ ακόν τομέα. Ι(5 ΕΚΑΤΟΜΜ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ 67 000 ΞΕΝΟ! Κστά ττρότφατον στατισ·τ «ήν, 67.000 ξένοι ίοτηταί ενεγράφη¬ σαν ε'ζ τα τταν«πι·στήμιβ των έξ ιφοτών τής ΕΟΚ κατά την σχολι¬ κήν ιτχρίοδον 1966)67. Άντεττρο- οώττειιθν τα 4,5 τοις εκατόν τού αυνόλου των σ'ΐΓουδαστών. "Ιδού οί άριθμοί διά τα διάφοραι κράτη τή- ΕΟΚ.· Ή Γαλλία συγκεντρώνιει τοΰς -τε Ο,οκτοτέροι/ς ξένοκς φθΐτητάς έντός τής Ε Ο Κ Κατά τό έν λόγω σχο¬ λικήν έτος, ήοίθμει 30 500/ απο- άναγνώρισις των πτυχΐων τελοΰντας τα 6,6% τού συνόλου των έν Γαλλία φοΛητών. Ένώ, κατα το 1960, οί έκ των ττρώην γαλλικήν ^τοκιών τής Άφρική.ς φοηηταΐ ήρ μτο έττϊ κεφαλής, τώρα ό μεγαλύ τερς>ς άοιθμός των σττουδοοστών
ττοοέρχονται άττό την Τυνηςτίον (2.
360), άττό τό Νότιον Βιετνάιμ (2.
200), ώς καϊ άττό τήν Γερμανίαν
κ3Ϊ τάς Ήνωμ Πολιιτείας (ομϊ 2
ΟΟΟ δι' έκάστην των δύο χωοών).
Είς τα ττοτνε—ιστήμια τής Όμο-
σπό/δου Γεριμανικής Δημοκρατίας
ίφοίτουν, κατά τό 1966)67, πλέον
τώ,/ 22.ΟΟΟ ξένων, άναλογούντων
μέ τα 8% τού σύνολον των φοτη-
τώ,/ είς την χώραν αυτήν (δηλαδή
είς σχετικώς μεγαλυτέραν άναλο-
παν -αρά. είς τήν Γαλλίον).
Είς την Ιταλίαν, είχον είχον έγ
7"ραι?>η 7500 ξένοι φοιτητα>ί. Κατά
τα τελευταία πέντε ετη, διεπιστώ¬
θη σημαντιική είσροή ξένων σττου-
δαοτών, ό άριθμός των δέ είς Ί-
τοΐλίοον ύτΓερεδιττλοησιάσθη κοτά την
περίοδον αύτην, λόγω της αυξήσε¬
ως των ύττό τής ιταλικάς κθ'δερνή-
σεως χορηγοκμέ'νων είς τούς ξένους
ϋΤώ
Είς τό Βέλγιον, 5500 ξένοι δ ή-
τα πακεπΑστη,μιακά μαθή-
ιιοΐτα (ήτοι τα 10% τού συνόλου).
Ό άριθμός των 4>οτητώ^ αύτώι/
ττρςνήρχετο, κατά τό ήμισυ, άπό
τάς γειτονιικάς χώρας, κοοτά δέ τό
έτερον ήμισυ, χατ' ΐσην ιμοΐραν, ά¬
πό την Άφρικήν καΐ τάς "Ηνωμέ¬
νας Παλιτείας,
Ή Όλλανδία διαθέτΐι τόν μι-
κρότ€ρον σχετικώς αριθμόν ξένων
φ^ιτητών έντός τής ΕΟΚ: 1330,
δηλαδή τό 1,8% τού ψοι'τητκού συ
νόλθυ τής χώρας. Ποόκειται Ιδίυς
περϊ Νορβηγών, Γερμαι^ών καϊ Βίλ
γων, άλλά τπρο€ξάιρτχουν οί Ί «δονη
σιοι, 300 τόν αριθμόν.
Β. Π. ΟΣΤΕΝ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΒΕΛΓΩΝ ΔΙΑ ΤΟΝ
ΠΥΡΗΝΙΚΟΝ ΣΤΑΘΜΟΝ ΠδΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ
Έντός τού προσεχούς διμτΊ
νού θα. έχουν καταρτισ9ή έκ
μέρους των τεχνικίίν συμθού
λων τής ΔΕΗ αί τεχνικαϊ προ
διαγραοαΐ καί οί δροι διά τΛν
προγρομματιομένην έγχατά-
σιν τοθ πυρηνικοΰ σταθμοϋ
ηλεκτρικήν ενεργείας των 300
μεγαβάτ. Έν συνεχεία, Λ επι
χεΐρηοις θα κοινοποιηθή πρός
τούς έν τω μεταζώ έπιλεγη-
οομένους ο'·'κους τού έζωτερι
κου τάς προαναφερθεΐοας
ηροδιαγιραφάς κα! θα ζητήση
την άπ' εύθειας υποβολήν
σχετικών προσφορών.
Έν τώ μεταζύ, έζεδηλώβη
καϊ άπό τής &ελγικής πλευ-
ράς ενδιαφέρον πρός ανάλη¬
ψιν τής προμηθείας τοΰ πυρη-
νικοϋ σταθμοϋ παραγωγής ή-
λεκτριομοϋ. Φορεύς τοΰ έν λό
νω ένδιαρέροντος είναι ή
«ΣΥΜΠΕΤΡΑ« κονσόρτσιουμ '
των οημαντικωτέρων τραπεζι Ι
κων, βιομηχανικων, ναυπηγι-
κων κλπ. έπιχειρήοεων τού
Βελγίου, συοταθεν διά τήν α¬
νάληψιν τεχνικών έργων έζω
τερικοϋ. Αφιχθείσα αποστόλη
τής έταιρίας υπό τόν γενικόν
της διευθυντήν, παρέσχε χθές
πρός τόν υπουργόν Βιαμηχα
νίας,, την διοίκησιν καί τα ά,ρ
μόδια στελέχη τής ΔΕΗ στοι-
χεία επί των τεχνολογικών
μας δυνατοτήτων καί τής άν-
τιστοΐχως αναπτυχθείσας δρα-
στηριότητας τής θελγικής βι
ομηχανίας είς πυρηνικάς κα¬
τασκευάς, συμφώνως πρός τάς
άμερικανικάς μεθοδους ((Γου
έστινχάουζ».
Ός άνεφέρθη, αί βελγικαΐ
προτάσεις δύνανται νά συνδυ
ασθοΰν μετά μακροπροθέσμου
χρηματοδοτήσεως —10 εως 15
έτη— καί μέ έπιτοκιον μικρά
τερον τού 6%.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΓ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Κατ' άνακοίνωοιν τού υπουρ
γεΐου Συντονισμοϋ ή αρμοδία
επιτραπή κεφαλαίων έζωτερι-
κοΰ ενέκρινε τάς άκολουβους
εΐοογωγάς ζένων κεφαλαίων,
βάσει τού Ν.Δ. 2687)53:
Παρά τής έν Αθήναις έδρευ
ουοης έταιρας ύπά τήν έπω
νυμΐον «Μπέκερ - Ελλάς Ε.
Π Ε 'Οτοράντιο» ποσόν 50.
ΟΟΟ δολλ. πρός τόν σκοπόν Ι¬
δρύσεως είς Αθήνας ή θεσ¬
σαλονίκην βιομηχανίας κατα-
οκευής καί συναρμολογήοε-
ι«; ραδιοφώνων αύτοκινήτων
καΐ τηλεοράσεων, ,ώς καί έ-
ζαρτημάτων καί έπ'πλων αυ¬
τών.
Παρά τής έν Σύρω έδρευ-
ούοης έταιρίας ίΟΝεώριον καί
Μηχανουργεία Σύρου» Α.Ε.
ποοόν 250.0ΌΟ δολλ., πρός τόν
οκοπόν-τής περαιτέρω άναπτύ
ζεως τών/ έργαοιών των έν
Ερμουπόλε, Γύρου έργοστα-
οΐων —ς έπισκευής καί ναυπη
Υήσεων πλοίων καί πλωτών έν
'ένει μέσων, ώς καί έκτελέ-
^ωζ μηχανουργικων έργασι-
^ πάσης φύσεως.
"αώ τής έν Νέα 'Υόρκη έ-
έταιρΐας υπό τήν
((Στ ρέτζις πέίη£ρ
ποσον ι.βοο.ΟΟΟ
Α. δι6 την συνεργααια μεθ'
η^ή έτα.ρΐας Τδρυσ.ν
κόν διαμέρισμα
χώρας έργοστάσ.ον πτυ-
^ν εΐδών συοκευαο(ας.
/Ιαρά τής έν Αθήναις έδρευ
ουσης έταιρίας «Ούράνια 'Ελ
λάς Ε.Π.ΕΜ ποσόν 166.ΟΟΟ
δολλ. πρός τόν σκοπόν αύζή
σεως τής παραγωγικής δυνα
μικότητος τής είς Παλαιόν Ή
ράκλειον Αθηνών λειτουργού
σης θιομηχανικής της μονά-
δος παραγωγής δεκτών τηλεο
ράσεως.
Παρά τής έταιρίας «"Ελλην
κή ',Ατλαντική 'Αλιεια Βακα-
λάου» Α.Ε. ποσόν 500.ΟΟΟ
δολλ., διά τήν εγκατάστασιν
επί των πλοίων της κΜυκή-
ναι» καί «Κνωσσός» συγκρο-
τήματος φιλετΐτοποιητικών μη-
χανών ,διά τήν παραγωγήν
φιλέττων κατεψυγμένου βακα
λάου, 6.ΟΟΟ τόννων περίπου
ετησίως. Τό εγκριθέν τουτο
ποσόν αποτελεί συμπλήρωσιν
προγενεστέρας έπενδύσεως,
τής ιδίας έταιρίας, ϋψους 5.
ΟΟΟΟΟΟ δολλαρων.
ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ
ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
Αί άποδοχαΐ των προέιδρων, γε·
νίκων γραμματέων καί τοομιών των
ΐ/θμίμως άνεγνωρισμένω^ ναιχτεργα
τ κώ όργανώσεων, άτταλΑάσσοντα1
τού φόρου είσοδίιματος. Ή απαλ¬
λαγή αΰτη Ιχτι εφαρμογήν διά τάς
άττσδσχάς των εκπροσωπών των
νοτΛ/τεργατικών όργανώσεων, αί ο¬
ποίαι όΐΛΐκονν είς τα κατωτέρα
πληρώματα των έμπορικών ττλοί-
ων.
'&ΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤτΙΣ ΣΟΚΡΛΤΗΣ Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΧ
Αί προοπτικαί τής άγγλικοής οίκονομίας μέχρι τό 1972 , ι +
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΕΤΗΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΤΑ 3,25°)ο ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΤΑΝΙΑΝ
Οί τέσσαρες βασικοί στόχοι τής άνακάμψεως.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ
είς γνώσιν των Αξιοί. Διοικήσεων Άνω-
'ί-ΐαιρειών καί Έταιαειών 1Ιερ«ωρισμένης Εΰ-
?ς ότι δΓ άποφάσβως τσϋ κ. Ύηηυογοϋ "Εμπόριον
<»β«θ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευ- «ίς τό ύη· αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. Άνωνύμων Έταιοαών), όβίζβται ότι δύναν "". "α ονκχΐσωσι δημοσιενονσαι εγκύρως τάς Προ 9Η*ήβίις των Γεν. Συνελεύσεων χαΐ τούς ΊσοΙογι- ίγίίϊτ1»1®" Λιά »^? οΙπονομΐΗής μας ίωημερίδος «ΟΙ- *ΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», Κ*"0 μ*"4 τρΟδΒ διά '^δ ιΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- πρό τής ο-νγχωνεύσ-βώς χης. ΛΟΝΔΙΝΟΝ. Ή έργατ.κή Κυ θέρνησις δέν επ θυμεί νά ά- νανεώση την άτυχή έμπειρΐ- αν τού έθν:κοΰ προγράμμα- τος, τό οποίον είχεν έζαγγελ θή πομπωδώς τόν Σεπτέμβρι¬ ον τοΰ 1965 υπό τού τότε ύ- πουργοο των ΟΙκονομικών κ. Μπράουν. "Επρόκειτο περί ε¬ νός όγκώδους τόμου έκ 470 οελΐδων καταφόρτου άπό στα- τιστκάς, προγνώσεις, προβο- λάς καί όδηγίας. Σήμερον τό υπουργείον των ΟΙκονομκών περιωρίσθη είς την έπεζεργα σαίν ενός μετριόφρονος κε.- μένου, ώς άπλής βάσεως πρός συζήτησιν, είς τό οποίον «σκι τσάρονταο; αί προοπτικαί τής άγγλικής οΐκονομ'ιας μέχρ; τοϋ 1972. Κατά θάθος, οί τέσσαρες στόχοι τοϋς όποΐους καθορΙ- ζει τό πρόγραμμα^ έχουν τήν δυναμιν τής σαφηνείας. Θά πρέπει κατά πρώτον τό Ισο- ζύγιον πληρωμών νά παρου¬ σιάση ευρύ πλεόνασμα. Κατά δεύτερον λόγον ή βρεταννι- κή οΐκονομία όφείλει νά βελ¬ τιώση τό άνταγωνιστικόν της δυναμικόν καί τουτο διά τής χρησιμοποιήσεως κατά τόν ά- ποτελεσματικώτερον τρόπον, των διαθεσίμων πόρων της. Θά πρέπει έπίσης, τρίτον^ νά αύζήση τήν παραγωγικότητα τής βιθμηχανίας της, δηλαδή τήν κατ' άτομον απόδοσιν τής άπασχολουμένης έργατικής δυνάμεως. Καί. τέλος, θά πρέ πει νά όργανώση τήν εκμε¬ τάλλευσιν δλων των πόρων τής χώρας είς τα πλαίσια μΐ- άς όρθής ΙσορροπΙας των πε- ριφερεΐακών οίκονομιών καί νά επιτύχη αύξησιν τής συνο λικής παραγωγής. ΕΤΗΣΙΑ ΑΝΟΔΟΣ: 3,25% Έν συναρτήσει πρός τοϋς στόχους αυτοΰς τό πρόγραμ- μα προτείνει τόν καθορισμόν μιάς έτησίας άνόδου τής οΐκο νομΐας τής χώρας κατά 3,25% κατά μέσον δρον. Διά την ά πρόσκοπτον επίτευξιν της θά ήρκει αί έζαγωγαί μέ τήν σει ράν των νά αύξάνουν κατά 5,75%. "Εάν ληφθή υπ' όψιν δτι αί έξαγωγαί δέν ηΰξανον παρά μόνον κατά 3% ετησίως κατά την προηγουμένην δε¬ καετίαν αί έζαγωγικαΐ θιομη- χανίαι θά πρέπει διά νά επι τευχθή ό στόχος αοτός νά ά ποδυθουν είς μίαν συστημα¬ τικήν προσπάθειαν. 'Εντός των τιθέμενων υπό τοΰ προγράμ- ματος ύποθέσεων,τό επίπεδον τής άπασχολήσεως θά διατη¬ ρηθή είς τό σημερινόν τού ε¬ πίπεδον, τό οποίον συμβαδί- ζει μέ μίαν άνεργίαν 2,50% περίπου τοϋ ένεργοΰ πληθυ- σμοϋ τής χώρας. Μΐα πρώτη παρατήρησις: Άκόμη καί μία άνοδος κατά 3—3,5% κατά τό 1969 φαΐνεται πολΰ αΐσιόδο- ξος. Μία αύξησις κατά 6%, τήν όποιαν αί έργατικαί 'Ενώσεις θεωροϋν καί έπιθυμητήν καί δυνατήν, ουδόλως άνταποκρί- νεται πρός την πραγματικό- τητα. Οί προκαταβολικοί δογματι- σμοί, πάντως, δέν έχουν με¬ γάλην σημασίαν. Ή πραγμα¬ τικότης είναι κατά πολύ ά- πλουστέρα. Οί Βρεταννοί κα- ταναλώνουν περιοσότερα άπό δσα παράγουν, άγοράζουν ά¬ πό τό εξωτερικόν περισσότε- ρα άπό όσα πωλούν έκεί, έρ γάζονται περισσότερον ή ολι¬ γώτερον άποδοτικώς άπό τούς άνταγωνιστάς των, δέν έπεν- δύουν άρκετά είς τήν βιομη χανΐαν των καί τό εξωτερικόν χρέος των είναι έπαχθές. Δέν άρκεί πρά νά προσφύγη κα- νείς είς τό πρό ολίγων ημε¬ ρών κυκλοφορήσαν τριμηνιαΐ δελτίον τής Τραπέζης τής Αγ γλίας. "Ενας απλούς ύπολογι σμός δεικνύει δτι τα είς χρυ σόν καί μετατρέψιμα νομΐσμα τα άποθέματα τής ζώνης τής στερλίνας έκάλυπτον κατά τό τέλος τού παρελθόντος Σε- πτεμβρίσυ μόλις τό 19% τοϋ βραχυπροθέσμου έξωτερικοϋ δημοσίου χρέους τής χώρας. "Εκτοτε ή κατάστασις έπεδει νώθη. Δέν ύπάρχει, έν τού¬ τοις, τίποτε τό άθεράπευτον έφ' δσον θά έπανήρχετο ή έμπιστοσύνη. Άλλ' εναι γνω¬ στόν δτι ή έμπιστοσύνη είναι ίδιότροπος. Δέν άρκεί νά την παρακινή κανείς, πρέπει νά την πείση. Ανεξαρτήτως τής εξελίξε¬ ως τής οϊκονομικής συγκυρΐ- ας έντός τής Βρεταννίας, τό δλον πρόβλημα ημπορεί άλ- λωστε νά τεθή υπό κρίσιν άπό πλαισίου τής διεθνοϋς οίκονο άλλους παράγονταο έντός τοϋ μικής εξελίξεως. Μήπως ή ά ναγγελθείσα τήν 16ην Δεκεμ βρίου υψωσις τοϋ τόκου είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας θά δώση τό σήμα διά μίαν γενι¬ κήν, άπό χώρας είς χώραν, αύξησιν τοϋ κόστους τού χρή- ματος. Κατά τόν ϊδιον τρόπον, δ- τταν ό σημερινάς ύπουργός ΟΙκονομικών των ΗΠΑ κ. Ντα! ηβιντ Κέννεντυ άφήνει νά έν οηβή δτι θ<ά ακολουθήση μί¬ αν έλαστικωτέραν πολιτικήν είς δ/π άφορά τήν τιμήν τοϋ χρυσοϋ άπό τόν προκάτοχόν τού κ. Φόουλερ μήπως θά πρέ πει νά συμπεράνωμεν δή τοϋ λοιπού προσανατολιζόμεθα πρός μίαν άνατίμησιν τοϋ πό λυτίμου μετάλλου καί πρός μίαν διαφορετικήν αναθεώρη¬ σιν των συναλλαγματικών Ισο τιμίων; "Η άκόμη αί άμερι- κανικα! αρχαί θά θελήσουν κά πό ι όν στιγμήν πού δέν πιέζε ται τό δολλάριον νά «άπονο- μισματοποιήσουνΜ τόν χρυσόν δηλαδή νά μην τόν πωλούν ή άγοράζουν ύποχρεωτικώς; 'Ε πί τοϋ παρόντος, τό σύνθπμα είς τό Σίτυ καί τό ΓουοτμΙν- στερ είναι ή φρόνησ'ς. ΠΛΟΙΑ ΟΛΙΚΗΣ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΟΣ 2.000ΧΙΛ.ΤΟΝ. ΠΑΡΗΓΓΕΛΘΗΣΑΝ ΑΠΟΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΑΙ ΟΊ "Ελληνες εφοπλισταί έ- δωσαν κατά τό πρώτον δίμη¬ νον τοϋ 1969, παραγγελίας είς ξένα ναυοηγεία διά νέα πλοία συνολικής χωρητικότη¬ τος περπου 2.ΟΟΟ.ΟΟΟ τόννων Αί παραγγελίαι άνεφέρονται είς δεζαμενόπλοια - μαμοϋθ, πλοία τριπλής χρήσεως (τύ- που Ο.Β.Ο. ήτοι δεξαμενό- πλοια, μεταλλοφόρα, φορτία είς χΰμα), μπάλκ - κάρριερς μεοαι'ας χωρητικότητος καθώς καί είς φορτηγά κατά κύριον λόγον τής κατηγορίας των νέ ολΐμπερτυς. Αί παραγγελιαι αύται σχημα τοποιθϋν καί τάς προτιμήΌεις των 'Ελλήνων έφοπλιστών ά¬ πό ηλευράς τύπων πλοίων καί μεγεθών. Περίπου τα 50% τής π'αραγγελθείσης(συνολικής χω ρητικότητος κατά τό δίμηνον Ίανουαροίυ Φεθρουαριου έ· έ. καλύπτονται άπό γιγαντι- αία δεξαμενόπλοια. Πρόκειται περί τριών «μϋιμμούθ» των 250 ΟΟΟ τόννων (θά κατασκευα- σθοθν εις γαλλικά ναυπηγεία καί έντός των 212.ΟΟΟ τόν. είς Ιαπωνίαν). Λίαν χαρακτηρι- στικθν είναι καί τό ενδιαφέ¬ ρον τής έλληνικής πλοιοκτησί άς διά σκάφη τριπλής χρήσε¬ ως (Ο.Β.Ο.) . "Ηδη, κατά τό παρελθόν έτος είχον δοθή ά- ξιόλογοι έλληνικαί παραγγελί αι διά πλοία τού νέου αύτοϋ τύπου καί τής πολυδυνάμου έ πιδόοεώς των. ΑΙ πρώται έφε- τειναί παραγγελιαι άφοροϋν | ιρία οκάφη (ΟΒΟ) χωρητικό- ; τητος 112.000 - 12Ο.ΟΟΟ τόν. Ι (άπαντα παρηγγέλθησαν είς 1 απωνικά ναυπηγεία). Έν ου- ' νεχεΐα ή δωδεκας των παραγ- ' γελθέντων μπάρκ - κάρριερς ' άντιπροσωπεύει συνολικήν χω ρητικότητα περίπου 350.000 τόννων, ή δέ προτίμησις στρέ φεται πρός τα σκάφη χωρητι¬ κότητος 27.ΟΟΟ τόννων, 32.ΟΟΟ τόννων καί 45.ΟΟΟ τόνων, έ- νω είναι περιωρισμένον τό έν διαφέρον διά μικρότερα μπάλκ κάρριερς, δέν εδόθησαν δέ παραγγελίαι διά μεγάλά πλοία Άπό πλευράς ναυπτνγειων οί παραγγελίαι εδόθησαν είς γιουγκοσλαβικά καί ίσπανικά καί κατά δεύτερον λόγον είς Ιαπωνικά. Τέλος, συνεχίζεται ή ώπάκτησις ύποκίαταστάτων των λίμπερτυς. (Παρηγγέλθη σαν δέκα νεολΐμπερτυς (συνο λικης χωρητικότητος περί τοϋς 150.ΟΟΟ τόννους είς Ία πωνίαν (τύπου «Φρήντομ», είς τα Έλλπνικά ναυπηγεία Σχα- ραμαγκά καί τό νέον στοιχεϊ όν έκπροσωπεΐται άπό τάς πρώ τας κατασκευάς, διά λογαρια σμόν έλληνικών έταιριών γερ μανικοϋ τύπου νεολιμπερτυς (Μ.Κ. 11), τα όποία θά τεθοϋν υπο τήν ελληνικήν, δεδομε- νου δτι περιλαμθάνονται είς τό ηρόγραμμα ναυτιλιακής ά- Ίιοποιήσεως γερμαν κου δανεί ου πρός την ΕΤΒΑ. Τέλος, ε δόθησαν παραγγελίαι (είς I- ο.πανι,κά ναυπηγεία) κοί διά μεγαλυτέρας χωρητικότητος φορτηγά των 19.000 τόννων. ΙΔΡΥΟΝΤΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗΝ Υστερα άπό τό ενδιαφέρον τρ.ών ώργανωμένων φορέων τής βιομηχανικής δραοτηρΐό- τητος, τής Ενώσεως Βιομηχα νιών καί Βιοτεχνιών Κατεργα σιας Μαρμάρων, των δύο Συ- νετ'αιρισμών Κλωστοϋφαντουρ- γών Περιοχών Ν. Ίωνίας — Ν. Φιλαδελφείας καί ομάδος Ύ- ποδηματοποίων καί Βιοτεχνι- ών κατεργασΐας δέρματος, ή Έλληνική Τραπέζα Βιαμηχανι κης Άν'απτύξεως απεφάσισε τήν ϊδρυσιν περισσοτέρων τής μιάς βιομηχανικων περιοχών είς τό λεκανοπέδιον της Άτ τιχής. Ή πρώτη προταβε'ισα πε μιοχη, ίδιοκτηοιας τοϋ Συνε- ταιρισμοϋ Κλωστοϋφαντουρ- νών Ν. Ίωνας, ή όποα είναι εκτάσεως 500 στρεμμάτων πά ρά τό Καπανδρίτη Άττικής, έ κρΐθη άικατάλληλος διά τήν ί¬ δρυσιν Βιομηχανικής Περιο- χής άπό τήν ΕΤΒΑ, έπειδή τα λύματα θά κατέληγον είς τήν λεκάνην τής λίμνης τού Μαρα θώνος καί ή μορφολογία τοϋ έδάφους ήταν άνώμαλος. "Ηδη, δμως, έχουν ύποοε:- χθτί οί χώροι διά τάς δύο πρώ τας βιομηχανικώς περιοχάς, οί όποϊοι άπέχουν 20—30 χι- λιόμετρα άπό τα κέντρον των •Αθηνών καί οί όποίοι πληροϋν δλους τούς σχετικούς δρους, τόσον άπό πλευράς διαμορφώ- σεως τοϋ χώρου, δσον καί ά¬ πό πλευράς έξαγοράς τής γής είς χαμηλόν κόστος. Τό δλον σχέδιον τό οποί¬ ον, όπως ϋπολογίζεται, θά εί ναι έτοιμον μέχρι τέλους τοϋ τρέχοντος έτους, προολέπει την ίδρυσιν 3—5 βιομηχανικων περιοχών, αί οποίαι θά είναι δυνατόν νά Ικανοποιήσουν τήν ύπολογιζομενην ζήτησιν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Συμβούλιον Οίκονομι^ώς 'Εν€ρ- γού ΠληθΐΛτμού, είς τό οποίον θά τταρατΓέμττωνται πρός γνωμοδότη¬ σιν υπό τού ύττουργοθ ΣυντονισΐμοΟ τα δασΐ'κής σημασίας μέτ|ρα, τα συνδεόμενα μέ την οικονομικήν ά- νάτττνξιν τής χώρας καί την κατα¬ νομήν τοθ έθκικοΰ είσοδήματος, συ νιστάτοα διά τοΰ ύττ' ώριθ. 1361 69 Β. Δ)τος δηιμοσιευθέντος είς την Εφημερίδα τής Κυβερνηοτως (Φ.Ε.Κ.) 38 Α'.). ΤόιΣυιμ€ούλιθν "τουτο ττρόκεΐΦαι, έττίστις, νά γνω- μοδοτή, ττροσκλήοΐει τού ύττουιργού Συιντονισμοΰ «οί έττ! των δασικών θεμάτων τα ό-ττοΐα προκύπ'τουν άπό την εφαρμογήν τής Συμφωνίας Συν δέσεως της ΈΛλαδος μέ ηήν Κοι¬ νήν "Αγοράν. Τό Συμβούλιον, τό όττοΐον άν τι στοιχεΐ πρός τό τταλαιότερον λει- τουργησαν Συμβούλιον Παραγωγ κων Τάξεων, θά ατταρτίζεται άπό των έργοβοτών, των ιίργατουπαλλήλων, των αγροτώ;>',
των βιοτεχνών, ώς καί έτέρων «α-
τηγοριών έποτγγειλιματιών κοΐ τ«ν
τεχνιικώιν έτπστηιμόνων, ύττοδεικνο-
μένους άπό τάς ττλέθν άντιττροσοί-
ττεντικας οϊΐκϊίας έπαγγελματικάς
όργανώσεις
Ή λειτουργία τού Συμβουλίου
ό άριθΐμός τών μΐλών καί ή σύνθε-
σίς τού θά κχχθορίζωνται έ,κάστοτε
(5ιά Β. Δ)τος, μετ'ά πρόίτακτΐν τού
(/ττουργού ΣυντονισμοΟ.
Δα τού αύτοθ Διατάγιμοττος κα-
ταργεΐτοι τό αρθρον 4 το νόμου
4226)62 «Γΐίρί κυρώσεως τής συμ¬
φωνίας "(Ελλάδος — ΕΟΚ», τα
οποίον άρίζει τα εξής: «Τό κατά
τό άρθρον 6 τού νόμοι; 1439)50
Σιιμδούλιον Κοινονικών καί Παρα-
γωτγιχών Τάξεων, συνερχόμενον ά-
ττό κοινοΰ μετά τής κατά τό άρ¬
θρον 3 Έττιτ-ροΓΓτής ΕΞύρωτταίκής
Σΐ)νε.3γαισίας, Γττροσικίλήσει τού ύ-
ττουργού τού Σι/ντονισιμοΰ, γνωμο-
6οτεΤ έττϊ θειμάτων τταραιτΓΕμίπομέ-
ν»ν είς αύτό υπό τού ϋττουργού καΐ
άνοοφεραμένων είς τάς σχέσεις τής
. 'ΕΞλλάδος μείτά των Εύοωτταϊκών
, Κοινοτήτων.
ΥΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΤΕΛΩΝΙΣΘΕΝΤΑ
ΚΡΕΑΤΑ ΚΑΙ ΣΦΑΓΙΑ
'Ενιτός τού ττρώτου δεκαημέρου
εκάστου μηνός, αί τελωνειακαί Άο
χαΐ ύποχρεοΰκτχχ! δττως ύττοβάλ-
λοι>ν είς την Γενικήν Διεύ^Λχτιΐν Ά
γοραναμίας 'τοϋ ϋττοι/ργείοι» Έμπο
ρίοκ κατασ!τάσιεις/ είς τάς όττοίας
βά έμφαύνωνται τα κατηά τόν ττρο-
ηγούμιενον μήνα τελωνΐσβέντα ττρός
' κατανάλωσιν νωπττά κρέαΐτα κκχΐ ζώ
1 τα σφάγια κατά -χώραν ττροελεο-
Ισβως.
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΝΑΥΤΙΑΙΑΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
Είς τό ύττουργεΤον Ναυτιλίας ύ-
ττεολήθη αίτησις, διά Γτήν έγκρα-
φήν είς τα έλληνιικά νηολόγια τοϋ
δεξαιιεναπλοίου «Τέτα Μ.» χωρηΤ'-
ικότηιτος 19.697 κάρων καϊ ναυττη-
γήσεως 1960. 'ΕΞ-ίοτις ένεκρ'^ ή
εγκατάστασις είς τήν 'ΕΞλλάδα ναι>
τιιλιακών έτχχιριών τού έξωτΕρικοϋ
«Γέμελος Μττράδερς Τζένεραλ Ίν-
τειρπράϊζ» έκ Παναιμά, «Τάκης Σο-
λομονίδης» έκ Κύττρον καΐ «ΛΛεντ-
τεράννεαν Σάν Αάϊνς — Φέρρυ Λί-
μίτεντ> έκ Κύτπρου.
ΗΡΘΗΣΑΝ ΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΑΙΔΙΑΤΗΝ
ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ
ΧΩΡΩΝ-ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ
Αί συζπτήσεις τής συνελθού
σης είς τάς "Αθήνας έκτάκτου
συνόδου των χωρών τής διε¬
θνοϋς συμφωνίας σουλτανί
νας Φρέσνο, έληξαν μέ τήν
άποκατάστ'ασιν όμοφωνίας με-
ταξύ των άντιπροσωπειών των
χωρών — μελών, 'ΕΞλλάδος,
Τουρκ,ας καί ΑύστρσλΙας. Ού
τω, η έμφιλοχωρήσασα πρός
στιγμάς διάστασις άπόψεων,
είς τοϋς κόλπους τής μονΐμου
γραμματείας διηυθετήθη διά
των δοθέντων εκατέρωθεν ύ-
πευθύνων έζηγήοεων είς επί
πεδον εθνικον άντιπροσω-ει-
ών, ένώ, πΌραλλήλως επεβε-
βαιώθη έξ δλων των πλευρών
καΐ ή πίστις είς την Συμφωνί¬
αν καί ή θέλησις διά τήν πλή¬
ρη εφαρμογήν ταύτης, κατά
γράμμα καΐ κατά πνεϋμα.
Έξ άλλου, τα μέχρι τούδε
ίσχύοντα επιπεδα είς τάς διε
θνείς τιμάς έξαγωγής σουλτα
νίνας (θέμα βεβαίως άσχετον
μέ τήν ημερησίαν διάταξιν
τής έκτάκτου συνόδου), παρα
μένουν, ώς διηυκρινΐσθη, άμε
τάβλητα.
ΤΟ ΑΜΑΚΟΙΝΟΘΕΝ
Είς έκδοθεϊσαν ανακοίνωσιν
τού ύπουργείου 'ΕμπορΙου ά-
ναφέρεται δτι ή ανωτέρω διά
σκέψις συνεκλήθττ λόγω πρα-
γματοηοιηθεισών πωλήοεων
σουλτανίνας είς τάς ελευθέ¬
ρας διεθνής άγοράς, είς τιμάς
κατωτέρας των όριζομένων
είς την συμφωνίαν.
"Απαντα τα συμθαλλόμενα
είς τήν συμφωνίαν μέρη άνε-
γνώρισαν ώς άναντίρρητον γε
γονός δτι αί άνταλλαγαΐ ώς
καί πάσης φύσεως ρυθμΐσεις
ή συναλλαγαί, αί οποίαι 6μέ
σως ή έμμέσως, έχουν ώς ά-
ποτέλεσμα την μείωσιν των τι
μών σουλτ'ανινας είς τάς έλευ
βέρας άγοράς, παραθιάζουν
τό αρθρον 12 τής Διεθνοϋς
Συμφωνίας Σουλτανίνας καΐ
δ,ακυβεύουν την Οπαρξιν ταύ
της, καθόσον ούτω καθΐσταται
άδύνατος ό έλεγχος των τι-
μών τοθ έν λόγω προιόντος
είς τάς ελευθέρας άγοράς.
Τα συμβαλλόμενα μέρη συ
νεφώνησαν, ωσαύτως, δτι εφε¬
ξής δέν Θά συνάψουν τοιαύ¬
τας συναλλαγάς, αί όποία< θά έχουν ώς άποτέλεσμα τήν δια μόρφωσιν των τιμών είς έπΐ- πεδα κατωτέρα των τοιούτων τής συμφωνίας. Τα συμοαλλόμενα μέρπ, συ νεφώνησαν, έπίσης ότι δλοι οί δροι καΐ α< προυποθέσεις τής συμφωνίας ευρίσκονται έν πλή ρη Ισχύϊ καΐ έφαρμογή καΐ δτι θά ληφθούν δλα τα ένδεικνυό μενά υπό τούτων μέτρα πρός διατήρησιν τής συμφωνίας. Ή έν λόγω έκτοκτος διά¬ σκεψις υπήρξε ζωτικής σημα- σ άς. Κατ' αύτην ελήφθησαν ώς ΰπογραμμίζεται είς τήν α¬ νακοίνωσιν, άποφάσεις αί ό- 01 ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΘΑ ΞΟΔΕΥ- ΣΟΥΝ ΤΟ 1969 30 ΔΙΣ ΔΡΑ- ΧΜΩΝ ΠΑ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟ- ΙΟΝΤΑ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.— ΟΙ ττωλήσεις βιομηχανικώς ττροΤόντων έξ έλαχττι κου σ'τίς ΗΠΑ θά ύπβρβούν τα 1. Ο45.ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλάρια το 1969," καθώς ττροβλέ—ε, 6 κ. Ρ. Μέρσερ, έκ των δΐ€χ;θΐΛΓτών τής οιθιμηχανίας έλαστικοθ «ΓκοΐΛίτγήιαρ». Καί ό ά ριθμός τόν οττοΤθν προλέγει σημαί νει αύξησιν 7,5% έναντι ίτού 1968. Πλέον τού ημίσυος των τπολησε- ων αυτών, θά άφοιρφ σωλήνες καΐ άτέρμονες Ιμάντες «ινησεως κα! με- ταφοράς. Γ «ά τήν άκρίβεια, δ κ. Μέρσβο ύτΓθλογίζε! οτ, οί οχοίλήνες θά φθάοχχν τώ 278 έκατσμμύρκχ δολλάριο:, οί ΙμάνΤίς κινήσεως τα 150 έκατ. δολλ, καΐ οί Ιμάντες με- ταφοράς τα 142 έκοτΓομμ. ΟΙ ΧΕΙΡΙΣΤΑΙ ΓΈΡΑΝΟΓΈΦΥΡνΤΝ Την ταχείαν επίλυσιν τοθ θέματος των χειριστών ήλεχ- τροκινήτων γερονοφόρων έζή τησε χθές, δι' έγγράφου τού πρός τόν υπουργόν Βιομηχα ν/Ιας, ό "Εμπορικάς Σύλλογος Πειραιώς, διότι —ώς τονΐζε- ται είς τό τηλεγράφημα— <Φ- χει ζητη.θή ήδη ουχί νομίμως ή ποινική δίωξις πολλών σι- δηρεμπορικών έπιχειρήοεων, έξ έσφαλμένης έρμηνεΐας των σχετικών διατάξεων παρα των 'Επιθεωρήσεων Εργασίας». ποία ι δέν θά έπιτρέψουν είς τό μέλλον πρόκλησιν σογχύ- σεως καί άοεβαιότητος. Τέλος τονΙζ€ται ότι ή αποκατάστα¬ σις τής εμπορικάς πίστεως ά- νά τόν κόσμον εθεωρήθη ώς ύψίστηάναγκαιότης επ1 ωφε¬ λεία τής σουλτΌνίνας. Κ. Σ. ΤΣΟΝΤΖΟΣ ααϊ Σία Ε. Π. Β ΝΑΥΤΙΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ -ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ Άκτή Μιαουλη 57 - Πειραιεύς ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΟΣ4ης Διαχειριστικής Περιόδου (31ης Δεκεμβριού 1968) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Π ό: γ ι ο ν Κπ·πλα καϊ Σκεύη Μεϊον άποσβέσεις Αυτοκίνητον Μεϊον άτοσβέοεις Εξοδσ ίνκατηοτάσε'ως Μεϊον άποοβεοεις Δ ιπάναι ουστάσεως Ι(Ξ- τσιρείας Μεϊον άποσβέοεις 141.117.— ί>3.«60.- 87.457.—
116.650.-
25 663 —
79.087.70
16.953,70
21.866,20
4.503,20
Έτπσφολεΐς άπαιτήσεις μετα
φορών και μεταφορτώσεων 28.450 35
Μεϊον άποοβέσεις ?.690,35
Έγγυήοεις (ένοικίων)
Κυκλοφορούν
Λποτιμήσεις εμπορευμάτων
Αττοτιμήσεις υλικων συσ^σιων
Άποτιμησεις μετ)ρων μετ)σεων
Άποτιμήοιΐ'- μετ)οων είοαγωγΰν
"Ανταποκριται έξωτερικοθ
Χρεωσται
Ιιστώσεις έξωτερικοϋ
Μεταφοραί μεταφορτώσεως
Άσφάλειαι ίμτιορευμάτων
ΙΙροκαταβληθεις Φόρος ΣΤ' κατ)ρίας
Προοωρινοΐ Λογ)μοι ττλοίων
Διαθέσιμον
ραμμάτια είσπρακτέα
Τράπεζαι
Ταμείον
90.987.—
62.134.
17.363 -
22.760.—
6.300.—
256 859,50
8 491,30
206.320 -
1.000.—
681.695.05
67.009,90
130.463.75
532.994,50
991,40
1.939.-
100.169.-
5.613.-
380.674.90
94.767,50
Δρχ. 2.755.989,80
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κ ε φ ά λ α ι α
Άρχικόν
Αποθεματικόν
750,000.—
152.567 —
'Εκκρεμεΐς Λογ)σμοί
Ναύλοι είς προορισμόν
ΓΗαύλοι προεισττραχθέντες
Ύποχρεώσεις είς Τρίτους
Ανταποκριταί έξωτρρικοΰ
Άσφαλιστικοί Όρνανισμοί
"Εργασίαι διά λογ)σμόν άντ) των
Πιστωταί
Μεταφοραί είοαγωγών
Άσφάλειαι
Μαύλοι έξαγωγής
Προβλίψεις
Δαπάναι Διαχειρήσεως
Χαρτόσημον προμήθειαν
Χσρτόσημον τιμολογίων
Φόρος ΣΤ ' Κστηγορίας
Καθαρά Κέρδη
902.567.-
738.989,20
1!)9.614.3Ο
22.934,40
16.631.—
1.863,60
125.078,65
31.408.—
6.Ο0Ο.-
129.550.-
6.891,80
8.881.—
2.240.-
4.397.-
602.944,85
Δρχ. 2.755.989,80
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσμοτα Χρήσεως»
ΧΡΕΩΣΙΣ
"ενικά έ'ξοδα 337.100.70
Αμοιβαι Ιΐοοσωττικοΰ 385.026.—
'Αποοβέοεις 49.682,85
Ατιόσβεοις έπίπλων—σκευών 19.453.--
• αϋτοκινήτου 13 998.—
έξόδων ίγκ)σεως 6 234.—
» έξόδων συστάσεως
έταιρείας
έρ/αλείων καί
άντ)κών
έπιοφαλών άπαι
τήσεων
1.749.-
?.558,5Ο
5.690,35
Υπόλοιπον ΛογαριασμοΟ
"Εκμεταλλεύσεως
Συναλλαγματικαί Δια¬
φοραί
Τόκοι καί Προμήθειαι
Προμήθειαι
Πιστωτικαί Διαφοραί
Γενικά Εξοδα
Προμηθευταί έξωτερικοΰ
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1.318.71Θ.65
3.810,05
1.710.—
93.590,10
1.-
2.373,60
1.757,10 103.241.75
Χαρτόσημον κερδών 3 694.—
ΧαρτΛσημον άμοιβών Τρίτων 8.683,50
Χαρΐόοημον ΣΤ' Κατηγορίας 2.310,50
Διαφορά χαρ)μου τιμολογίων 782,—
Κέρδη Χρήσεως 634 678,85
1.421.958,40
Δ ι α ν ο μ ή
Κέρδη Χρήσεως
Άποθεματικόν
Υπόλοιπον μεταφερθέν
είς νέαν χρήσιν Δρχ. 602.944.85
1.421.958,40
Κερδών
634.678,85
31.734.—
634.678,85
Έν Πειραιεί τη 18η Φεβρουαρίου 1969
Οί Διαχειρισταί
2. ΤΣΟΝΤΖΟΣ - Κ. ΤΣΟΝΤΖΟΣ
Ό Λογιστής
ΣΤ. ΛΜΠΑΖΑΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Ε. Π. Ε.
6 Ε Ν Ε Κ Α ι ΙΝΥΕ5ΤΜΕΝΤ5 ίτο
Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1968
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον
Προείίοφλήσεις 'ΛξκΤιν
"Ρπΐίΐλκ καί Σκεϋη
Κέρδη καί Ζημίαι
5.020.—
480,500.—
40.504.—
99.690.-
625.714.—
Κεφάλαιον
Προσωρ, Λογ)μοί Διάφοροι
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
6ΟΟ.ΟΟΟ.
25.714.
625.714.-
Άνάλυσις ΛογαρισσμοΟ ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ
ΧΡΕΩΣΙΣ
Γενικά εξοία
Άμοιβαι Γρίτων
"Ο Διαχειριοτής
Β. Π. ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗΣ
151.994.—
11.900.-
10.Ϊ.894.—
Πρόσοδοι
Ζημία Χρήσεως
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
64.204.
99.890.
163,894.—
Ό Λογιοτής
Χ. Α. ΪΓΑΗΣ
4
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΧΟΠΗΣΙΣ
Άπό οτοιχεϊα παρεχάμενα
Οπό τής Έθνικιής Τραπέζης
τής "Ελλάδος, προκύπτουν τ'
άκόλουθα:
ΝΕΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑ-
(ΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΟΓΗΣ
Ή έναντι τού ηροηγουμέ-
νου έτους αϋζησις τής βιαμη
χανικής παραγωγής ουνεχί-
σθη καΐ τόν Νοέμβριον 1968
άνελβοΰσα είς 5,5% έναντι
τού 161ου μηνός τοϋ 1967. Ό
ρισμένοι κλάδοι επέδειξαν
πέρυσιν Ιδιαίτερον δυναμι-
ομόν, έπιτυχόντες τα ώκόλου
βα ποοοστά άνόδου κατά τό
ένδεικ6μηνον Ίανουαρίου -
Νοεμβριού έναντι τής Ιδας
πε.ριόδου τοΰ 1967: βαοικά
μεταλλουργικά προιόντα 21,
2%, παράγωγα πετρελαίου 18,
1%, χημικά προιόντα 12,9%, εί
δή διατροφής 9,7%. Έν τω ου
νόλω της ή θΐομηχανική παρα
γιογή ηυξήθη πέρυοι κατώ 6,
3%, μή περιλαμβανομένων των
—οιχ«ίων τοΰ Δεκεμβριού.
Η ΕΛΛΑΣ ΑΠΟΚΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑ-
ΑΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ
Εγνώσθη ότι θα Ιδρύθη δι6
πρώτην φοράν είς την Έλλά-
δα ούγχρονος βιομηχανική
μονάς παραγωγής άεροπορι-
κοϋ υλίκ,οϋ. Διά τής έκτελέοε
ως έκτεταμένων έπιθεωρήοε-
οβν, τροποποιΛοιεων καΐ γενι¬
κήν έπιοκιευων αεροσκαφων,
κινητήρων καΐ συοτηματων,
κοΐ τού ήλεκτρονικοϋ καί τη-
λεπικοινωνιακοθ ολικοϋ έδα-
φους καί αέρος ή νέα βιομπ
χανία θά παρέχη πλήρη τεχνι
κήν υποστήριξιν είς τό άερο
πορικδν δυναμικόν τής Χώ¬
ρας. 'ΕπΙοης θά άναλαμβάνπ
την εκτέλεσιν σοθαρών έργα
σιών διά λογαριασμόν τής Πό
λπΊκΛς Άεροπορίας, ώς καί
κατασκευάς μεΐζονος άεροπο-
ρικοϋ έξοπλισμοϋ καί όλοσώ-
μων συγκροτημάτων.
Η ΔΥΤ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟ-
ΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Δανείον 25 έκατ. Γερμανι-
κθν Μάρκων εΓκοσαετοϋς δι-
αρχιείας εχορήγησεν ή «Κρεν
τιτάσταλτ φοϋρ Βιιντεραου-
φλά,ου» είς την "Ελληνικήν
Τράπεζαν Βιομηχανικώς Άνα
πτύξεως προκειμενου νά χρη
ματοδοτηθοϋν ύπ' αυτής αί
ναυπηγήσεις έλληνικών πλοΙ-
ων είς την Δυτ. Γερμανίαν
και, εν συνεχεία τό θιομηχα
νικόν της προγραμμα. Ή σχε
τική σύμβασις υπεγράφη την
20ήν Ίανουαρίου είς Κολωνί
αν είς τα πλαίσια τής άνα-
πτυσσομένης έλληνογερμανι-
κής οικονομικάς συνεργασίαν-
ΠΡΟΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΓΟΣΤΑ
ΣΙΑ ΠΑΡΑΓΟΓΗΧ ΗΛΕΚΤΡ1-
ΣΜΟΥ
ώιεθνή διαγωνισμόν διά την
προμήθειαν καϊ εγκατάστασιν
είς Πτολεμαΐδα τετάρτης άτμο
ηλεκτρικπς μονάδος προεκή¬
ρυξεν ή Δημοσία Επιχείρησις
Ήλεκτρισμοϋ έντός τοΰ Ία¬
νουαρίου. Ή προκήρυξις αύ¬
τη πραγματοποιεϊται είς τα
πλαίσα ενός εϋρυσέρου προ
γραμματος περιλαμβάνοντος
την ίδρυσιν σειράς μεγάλων
έργοστασίων πρός τδν σκο¬
πόν μειώσεως τοΰ κόστους
παραγωγής ήλεκτρικής ενερ¬
γείας. Ή Ισχθς τής νέας μο
ναδος καθωρίσθη είς 300 ΜΒ,
ή δέ μέση έτησία παραγωγι-
κή ίκανότης της θά άνέρχε-
ται είς 2 δισεκατ. ΧΒΟ. Ή
τροφοδότητσίς της είναι εξη¬
σφαλισμένη έκ τοϋ νέου λι-
γνιτικοϋ πεδίου τής Καρδίας
μεταξύ Κοζάνης καί Πτολεμαΐ
δος, άπό τό οποίον θά αντλή
3,5 έκατ. τόννων λιγνίτου ε¬
τησίως. Ή λειτουργία της προ
βλέπεται νά αρχίση τό θέρος
τοϋ 1972.
Εν τώ μεταξϋ εκλείσθη ή
τεχνητή σήραγξ έχτροπΛς
των υδάτων τοΰ ποτααοΰ Άχε
λώου καί ήρχισεν ή πλήρωσις
τής νέας λίμνης είς τό Κα-
στράκι. Αυτή θά καλύψη τελι
κώς περί τα 28 χιλ. στρεμμά
των καί θά περιέχπ ανω τού
1 δισεκατ. κυβ. μέτρων ϋδα-
τος. Έκ τού όηοθέματος τού
τού θά τεθοϋν είς κίνησιν τα
τέσσαρα ύδροηλεκτρικά έργο
στάσια, ϊσχύος 80.000 ΧΒ εκο
στον,, τα όποία 8ά τεθουν όια
δοχικως είς λειτουργίαν μ<ετα ξύ Μαΐου 1969 καί άρχών 1970 ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΞ ΙΤΑΛΙΑΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΔΙΕΟΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΜΕΓΑΛΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΝ Μερίμνη τοϋ Αύτονόμου Όρ γανισμοΰ τής Εκθέσεως Κον- οερβοποιημένων Είδών Διατρο ι φής τής Πάρμας, θά λάβη χώ¬ ραν είς την όμώνυμον Ιταλι- κήν πόλιν άπό 30 Απριλίου μέχρι 4 ΜαΤου 1969, ή Εκθε¬ σις Μεγάλων Καταστημάτων, ή όποια διανύει τήνπέμπτπν περίοδον αυτής. "Η εκδήλωσις προβλέπει την π-ροβολήν τού έξοπλισμοϋ και των μηχανημάτων τοϋ συγχρό νού έμπορίου καί των συακευ- ασμάτων προϊόντων διά την πώληοΐν των είς τα μεγάλα κα ταστήματα, άποσκοπεϊ δέ είς την περιγραφήν των νέων τε¬ χνικόν κανόνων διανομής προ Ίόντων είς τό εύρθ κοινόν καί διά τής οργανώσεως εκθέσεως διαφημίσεις των προιόντων δι- ατροφής είς τα σημεία πωλή¬ σεως. Ή έκθεσις τής Πάρμας επι- θυιμεί νά θέση ύπ' όψιν δλων των ενδιαφερομένων έπιχειρπ ματικών κύκλων τάς σπουδαιο¬ τέρας πλευράς τής συγχρόνου τεχνικής διανομής έν συγκρί- σει μέ τάς τής παραδοσιακής τοιαύτης λόγω τής άνάγκης βαθμιαΐας ηροσαρμογής τθϋ κλάδου διανομής προιόντων €ΐς τάς βαθείας κοινωνικάς καί πολεοδαμικάς μεταβολάς τής έποχής μας, αί οποίαι ο¬ μού μετά τής άλλαγής των συνηθειών καί προτιμήσεων δή μιουργοϋν νέας άπαιτήσεις ποιοτικάς καί ποσοτικάς καί συνεπώς νέους ορίζοντος διά τόν τομέα τής διαθέσεως των τροφιμων. Διά πλέον συγκεκριμένον έ πίτευζιν των οκοπών τούτων, ό όργανισμός τής εκθέσεως, όργανώνει συνέδρια μελετών υψηλής τεχνικής στάθμης, ά- ποσκοποΰντα καί την διακρί- βωοιν των άναγκών προμηθεί¬ ας καί δίαθέσεως αί οποίαι ά- ναπτύσσονται κατά την παροΰ σαν εξέλιξιν τής κοινωνίας «αί την υπόδειξιν τής καλλιτέ ρας έν προκειμένω άκολουθη τέας πολιτικής καί άναπροσαρ μογής τής διαρθρώσεως των συστημάτων διανομής προιόν¬ των. Η ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ «ΔΙ- ΟΡΥΓΟΣ ΚΑΒΟΥΡ». Μια των σπουδαιοτέρων, ά¬ πό οικονομικάς πλευράς, Ιτα- λικών περιοχών, περιλαμθά- νουσα τάς επαρχίας τής Νο- βάρας καί τής Παβίας, όφείλει κατά μέγα μέρος την άνάπτυ ζίν της είς την «διώρυγα Κα- βούρ», μίαν ύδατίνην οδόν, τής οποίας ή επίδρασις υπήρ¬ ξεν έπαναοτατική. Αί εργασί¬ αι διανοίξεως τής διώρυγος ήρχισαν τό 1868 καί διήρκε- σαν τρια έτη, καί τό άρδευτι- κόν δίκτυον τής «διώρυγος Καβούρ» δύναται άκόμη καί σήμερον νά θεωρηθή ώς έν των σπουδαιοτέρων τής Εύρώ πης. 'Έχει μήκος 1.500 χλμ. καί διαοχίζει τέσσαρες επαρ¬ χίας τού Τουρίνου, τής Άλε- ξανδριας, τής Νοβάρας καί τής Παβίας. Πρόκειται περί τής πρώτης πρωτοβουλίας τοΰ εϊδους είς την Ιταλίαν, παρ' 6τι ήκολού ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΟΝ ΠΑΡΕΜ3ΑΣ ΙΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΡΙΖΙΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΑΠΑΙΤΕΙ 10 ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΝ ΠΡΟΒΑΗΜΑ ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕ1ΔΩΝ ΤΗΣ ΑΡΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΟΡΓΑΝΟΣΙΣ ΤΟ Ν ΕΞΓΟΓΟΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΣΟΤ£ Μ ΚΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΟΣΕΟΣ, ΔΙΑ ΣΥΣΤΑΣΕΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΦΟΡ ΕΟΣ Μστιές είς τάς γεΛτονικός μος χώρας ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ θησαν καί άλλαι άποσκοπήσα- σαι είς την άρδευσιν των !τα- λικών πεδιάδων. Κατά τό πρώτον ήμισυ τού 2Οοΰ αιώνος, αί έξυπηρετοΰμε ναι υπό άρδευτικών αυλάκων έπιφάνειαι άνήλθον είς 2.185. 000 έκτάρια. Άπό τό 1950 μέ¬ χρι τό 1960, ηυξήθησαν άνω των 5ΟΟ.ΟΟΟ έκταριων, μέ μέ¬ σον ετήσιον δρον 60.ΟΟΟ έκ- ταρίων. Σήμερον τό άρδευτικόν δί¬ κτυον έζυπηρετεϊ άνω των 3 έκατομμυρίων έκταρίων, δηλα- δή τό 1) 10 τής γεωργικής καί δασικής επιφανείας τής Ιτα¬ λίας, έλπίζεται δτι έντος δε- καετίας θά έξυπηρετοΰνται 4 έκατομμύρια έκταρίων. ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑΙ ΕΚθΕΣΕΙΣ ΕΝΔΥΜΑΤΟΝ Είς τόν χώρον τής Διεθνοΰς Εκθέσεως τοϋ Μιλάνου έλα¬ βον χώραν δύο έκδηλώσεις δι εθνοϋς χαρακτήρος, αφορώσαι τόν τομέα των ένδυμάτων. Ή Θ' "Εκθεσις Άγοράς Είδων Πλεκτικής, καί ή Γ" "Εκθεσις1 Πά ιδικών Ένδυμάτων, αί όποϊ-' αι ώργανώθησαν υπό τοΰ Κέν ' τρου οργανώσεως διεθνών εί-' δικευμένων έκθέσεων. Αμφό¬ τεραι αί έκδηλώσεις είχον με¬ γάλην επιτυχίαν έν σχέσει πρός τάς προηγουμένας, καί συγκεκριμένα καθ1 δσον άφο- ρά τόν αριθμόν των συμμετασ χόντων οϊκων, των άγοραστών καί των έπιοκεπτών. Είς την Θ' έκθεσιν πλεκτών συμμετέχουν 253 ΙταλικοΙ καί 7 ξένοι οΐκοι (δύο γαλλικοί, δύο έλθετικο, δύο άγγλικο'ι καί είς γερμανικός). Ό άρι- θμός των έπισκεπτών, περιλαμ βανομένων καί των οικονομ ι- κών παραγόντων 39 χωρών. πύ ξήθη κατά 51%, έν(σχέσει πρός τό προπγούμενον έτος. Σχετικώς μέ την Γ' έκθε¬ σιν πα'δικών ένδυμάτων, είς αυτήν έλαβον μέρος 46 οΐκοι έξαγωγής, έκ των οποίων είς γαλλικός καί είς γερμανιχός Οί επισκέπται άγορασταί, Ίτα λοί καί ξένοι (οί τελευταϊοι προήρχοντο έξ 21 χωρών), ηύ ξήθησαν κατά 30% έν συγκρί σει πρός την προηγουμένην περίοδον. ΑΙ έκθέοεις αύται, αί οποί¬ αι κατά τό παρελθόν είχον πειραματικόν χαρακτήρα, προ οέλαθον σήμερον στοιχεία έ- μπορικής όντότητος ώστε νά περιλαμβάνωνται είς τόν επί¬ σημον κατάλογον των Ιταλικών έκθέσεων, άποτελοϋοαι άποτε λεσματικόν μέσον έντός τοϋ ευρυτέρου οίκονομικου πλαι- σου τής θιομηχανικής παρα¬ γωγής είδών ένδσεων. Η 6η ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΙΔΟΝ ΚΑΙ ΜΗ ΧΑΝΟΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ ΙΠΑΚ -ΙΜΑ Ή 6η περίοδος τής Διεθ- νούς εκθέσεως συσκευασίας, Ι μηχανημάτων βιομηχανίας, εΐ- ( δών διατροφής. έξοπλισμοϋ ! καϊ μέσων έσωτερικής θιομη- 1 χανικής μεταφοράς, θά λάβη χώραν είς την έκθεσιν τοϋ Μι λάνου άπό 4 μέχρι 10 Όκτω- βρου 1969. Ή έκθεσις θά πλαισιωθή μέ τεχνικά συνέδρια κα! συναν τήσεις οίκονομικών παραγόν- ΑΡΤΑ.— "Άν καί είμεθα ύ- ποχρεωμένοι νά υποστηρίξω¬ μεν, ότι ή περιοχή τού Νομοϋ "Αρτης είναι πλουτοπαραγωγι κή, δέν είναι έν τούτοις δυνα τόν νά αμφισβητηθή ότι τα έσπεριδοειδή άποτελοϋν τό βασικόν προιόν τής περιοχής αυτής καί ότι τού αποτελεί τή κυρίαν πρόσοδον τού Νομοϋ υπερβαίνουσα τα 250 έκατομ. κατ' έτος, υπό τόν δρον πάν- τοτε τής καλής και άνευ ζημι- ών παραγωγής καί τής ευχε- ροΰς καί υπό ευνοικούς δρους δ.αθέοεώς της είς τάς άγοράς τού Έζωτερ.·<οΰ. Ειδικώτερον δέ κατά την τρέχουσαν περίοδον, μετά την ολοκληρωτικήν καταστρο¬ φήν τής παραγωγής κατά τό παρελθόν έτος υπό τοϋ Γ-σγε- τοΰ, συνεπεία μάλιστα τοϋ ό- ποιου κασεστράφησαν έπίσης περί τα 60 χιλ δένδρα, έτερα δέ 200 χιλ. ΰπέστησαν μερι¬ κήν τθ'αύτην, οί παραγωγοί ύ- πελόγιζαν, λόγω καί τής μει ωμένης έσοδεας τής παραγω γής, νά διαθέσουν τα έσπερι¬ δοειδή των ευχερώς καί είΓ. καλήν τιυήν. Δεδομένου μάλι στα ότι ήσαν Οποχρεωμένοι νά άντιυετωπίσουν προσθέ- τους δαπάνας διά καλλιεργη- τικά λ'πάσυατα καί κλαδέυα- τα, θά άνεκουφίζοντο πράγαα τι εάν ούτω συνέθαινε. .<ΑΙΡΙΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΑΙ — ΤΙ¬ ΜΑΙ Δυστυχώς όμως ή κατάστα- οις που επηκολούθησεν ύπήρ ξεν εντελώς διαφορετ'κή άπό την προβλεπομένην. Κα'ι διό¬ τι ενεο<ηφεν κακοκαιρία, άλ- λά καί δ.ότι αί έδραιωθεϊσαι τιμαί των έσπεριδοειδών υ¬ πήρξαν τελείως δΐαφορετιχα'ι πρός τάς διαμορφωθεισας υ¬ πό τής Κυβερνήσεως τοιαύ¬ τας. Καΐ άπό απόψεως μέν κακο καιρίας, ενω οί πλέον κρίσι- μθι τού φθινοπώρου καί τοϋ χε μώνος μήνες υπήρξαν διά την παραγωγήν άριστοι, ήρκε σαν έν τούτοις τό ολίγον χιό νι τόν Φεβρουάριον μέ τόν α¬ νάλογον πάγον, τό σποραδι- κό χαλάζι καί οί συνεχεΐς καί κατακλυσμιαίαι βροχαί νά προ σθάλουν την παραγωγήν κα- :ά 35—40% τής όλης εσοδεί¬ ας, ή όποία σύμφωνα πρός τα πραγματικά στοιχεία άνήρχε- το διά μέν τα Μέρλιν είς 30 χιλ. τόννους, διά δέ τα ξυνά είς 60 χιλ. τόννους. Άπό τής απόψεως των τ.- μών, αύται ύπέστηοαν απότο¬ μον πτώσιν διά νά καταλή- ξουν είς τό έξευτελιοτικόν υ ψος διά μέν τα Μέρλιν είς την 1.20, διά δέ τα ξυνά είς τα 0,60 λεπτά κατά κιλόν. πά ρά τάς καθορισθεσας υπό τής Κυβερνήσεως άρχκώς τι μάς είς τάς 2.20 διά τα Μέρ¬ λιν καί είς την 1-30 διά τα ξυνά κατά κιλόν, διά νά κα¬ ταλήξη είς την 1.65 διά τα Μέρλιν καί 1.10 δ.ά τα ζυνά κατά κιλόν. ΑΙ ΕΞΑΓΟΓΑΙ Άλλά πέραν των ανωτέρω άνατρέχοντες είς την έρευ- των επί διεθνοΰς έπιπέδου. «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΝΗΟΓΝΟΜΟΝ» Άνώνυμος Έταιρία ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Καλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι είς έτησαν Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν την 28ην 'Απριλι ου 1969, ή-ιέραν Δευτέραν καί ώραν 7ην μ.μ. είς τα έν Πειραεϊ και επί τής όδοΰ Μπουμπουλίνας, ^άριθ. 2, μέ¬ γαρον Ά)ς>ών Βατη, γραφεία
τής Έταιρείας, ίνα ώποφασί-
σουν επι των κάτωθι θεμά-
των:
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑ-
ΞΕΟΣ :
1) Ανάγνωσις καί έγκρισις
τοϋ Ίσολογισμοϋ τής ληξά¬
σης χρήσεως 1968, καί των
έπ' αυτοϋ έκθέσεων Διοικητ.
ΣυμβουλΙου καί Έλεγκτών.
2) Άπόφασ ς περί άπ'αλλα -
γής τοΰ Διθικ. Συμβουλίου
καί των Έλεγ<τών έν τή οχε- τικρ διαχειρίσει. 3) "Εγκρισις άντ.μσθίας Δ.ευθύνοντος Συμβούλου έ- τους 1968. 4) Εγκρισις ά^οιβών πα- ραστάοεως Συμθούλων έτους 1968. 5) Καθορισμός άμοιβών πά ,: στάσεως Συμθούλων καί άν- τιμισθίας Διευ3ύνοντος Συμ- θούλου δΛ την χρήσιν 1969. 6) Έκλογή Διοικητικοΰ Συ^θουλου διά την τριετίαν 1969 1971, δυνάμει τοϋ άρ θρου 9 τοΰ Καταστατικοϋ τής 'Εταιρίας. 7) Έκλογή δυο Έλεγκτών καί Ισαρίθμων άναπληρωματι- κών διά την χρήσιν 1969 καί καθορισμός τής άμοΐθής αυ¬ τών. Οί έπιθυμοϋνιες έκ των κ. κ. Μετόχων νά μετάσχουν είς την Συνέλευσιν όφε'ιλουν νά καταθέσουν τάς μετοχάς των παρά τώ Τααείω τής Έταιρας ή παρά τώ Ταμείω Παρακατα 6π<ών καΐ Αανείιον ή παράτι- νι τώ / έν Ελλάδι άνωνύμων Τραπεζιτ,κών Έταιριών, καί νά προοαγάγουν είς τα γρα¬ φεία τής Έταιρΐας τάς σχετι¬ κάς άποδε ξεις καταθέσεως τούτων, ώς καί τα τυχόν πλη ρεξούο α των άντιπροσώπων πέντε (5) τουλάχ οτον ήμέ - ρας πρό τής οριζομένης ώς άνω διά την συνεδρ'ασιν τής Γενικής Συνελεύσεως ήμερο μηνίας. Έν Πε ραιεί τή 10.2 1969 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ναν μας καί έπικαλούμενοι | τα άδ.αμφισθήτητα στοιχεϊα ι της, είμεθα ύποχρεωμένοι νά εξετάσωμεν τόν παράγοντα ά πορρόφηοις των έσπεριδοει- δών έκ τής διαθέσεως τούτων είς τό εξαγωγικόν εμπόριον, ώς άποτελοΰντος την θασι- κήν προϋπόθεσιν δ.ά την πέ¬ ραν τής διαθέσεως είς την έ σωτερικήν κατανάλωσιν, α¬ πορρόφησιν των. Δύο έξαγωγείς κατά την τρέχουσαν περίοδον έγχατε- στάθησαν είς τόν νομόν μας. "Η έταιρία Γ. Οραγκίστα άφ' ενός καί ή έταιρ α Βογιατζή άφ' ετέρου. Ή πρώτη δα των ίδίων της συσκευαστηοίων ε¬ ξήγαγεν 10.000 τόν. ξυνών, ή δέ δευτέρα εξήγαγεν 2.ΟΟΟ περ που τόννους Μέρλΐν». Είς τάς ανωτέρω ποσότητας θά πρέπιει νά προστεθοϋν <αί 3· 0^0 τόν. τάς οποίας άπερρό- φηοαν οί διάφοροι έμποροι δ.ά την εσωτερικήν κατανά¬ λωσιν. Έκ τώ*/ ανωτέρω καταδει- κνί,εται δτι τό ποσοστόν των έξαχθέντων έσπεριδοειδών, μόλις καλύπτει τό 25% τής ο- λης παραγωγής. ' Αν είς τό ποσοστόν των έξαχθέντων έ¬ σπεριδοειδών περ ιλάβωμεν, καί τό ποσοστόν όπερ συνε¬ πεία καιρικών συνθηκών προ σεβλήθη καί κατέπεσε των δένδρων, ανερχόμενον μέ¬ χρι και τής σήμερον είς 25 χιλ. τόννους, ή άπομένουσα ποσότης έσπεριδοειδών ήρτη μένης έσοδε άς άνέρχεται είς 45 χ,λ. τόννους περίπου. Πώς εναι δυνατόν ή ύπάρχου οα ήρτηαένη καί άδ.άθ'ϊτος, ώς άνω, ποσότης έσπεριδοειδών έν μηνί Μαρτίω νά άπορροφη- θή είς την έσωτερ κήν κατα- νάλωσ.ν, δοθέντος ότι καΐ κλεισταί όσαι άλλαι περιοχαί όπως ή Κρήτη, ή Πελοπόννη- σος, τα Δωδεκάνησα αρκετάς άοφαλώς ποσότητας έχουν ήρ τηαένην παραγωγήν ; Κατά ου νέπειαν μέιρος τής ήρτημέ- νης ήδη παραγωγής άν μή τό ήμισυ είναι άπό τούδε κατα- δικασμένον νά απωλεσθη, έφό σον αυτή θά παραμείνη επί πολύ εισέτι είς τα δένδρα. Η ΧΥΜΟΠΟΙΗΣΙΣ Θά ύποστηρ.χθή ϊσως ή άποψις δτι είς τ ό κέντρον τής παρα¬ γωγής τού νομοϋ μας ύπάρ- χουν καί λειτουργοϋν 4 έργο στάσια χυαών, συνεπώς θέμα απωλείας τής προοθλπθε σπς παραγωγής δέν βώι πρέπει να υφίσταται, καθόσον δ οχετευ- θείσα έκείσε αυτή άπερροφή- θη έν πολλοίς ύπ' αυτών τού των των έργοστασίων. Άσφα λώς δέν είναι δυνα-ύν ν^ ά α φισθητηθή ή ϋπαρξ ς των έρ¬ γοστασίων. Ά-ΐφ οθητεϊται έν τούτο ς ή προσφορά τούτων είς την παραγωγήν καί την οί κονουαν. Καί ή αμφισβητήση μας στηρίζεται είς άδιάσειςΐτα δεδουένα τα όποϊα και παρα¬ θέτομεν. Τα έργοστάσα χυμών καιρο φυλα<τοΰν μέχρι καί τού τέ- λους Ίανουαρίου —καίτοι τό προιόν είχε καταστή ενδει¬ κτικόν χυμοποιήσεως — δέν είχον προβή είς την προμήθει αν έστω καί ελαχίστης ποσό τητος έοπεριδοειδών πρός χυ μοποηαιν. Άντιμετώπζαν συ¬ νεπώς θέμ'α προμπθείας των έκ τής ήρτπμένπς παραγωγής μέ την τρέχουσαν τιμήν, άπ' τή στιγμή πού ό καιρός συνε χΐζετο ευνοϊκός καί τα δέν¬ δρα εκρότουν γερά τόν καρ- πό των. Δέν άργησεν ή εϋνοια αυτή τοϋ καιροϋ να μετατρα- πή είς ουμφοράν διά μέν τούς παραγωγούς, λίαν δέ ευεργε τική δ'ά τάς έπιχειρήσεις των έργοστασίων χυμών. Καί διά μέν τα έργοστάσια χυμών εί¬ χεν έπιστη ή στιγμή καί εύ- ρεϊα ήνοίγετο ή όδός τής προ μηθεί'ας των διά δέ τοϋς πα¬ ραγωγούς μέγα διενοίγετο ρή γμα εις τό σκάφος τής παρα¬ γωγής των Καί οί μέν παρα¬ γωγοί σοβαράν καί μέ άπρό- θλέπτους συνεπείας ύφ.σταντο ζημίαν, αί δέ έπχειρήσεις έ- ξερχόμεναι τοϋ άδιεζόδου, έ λυον τό πρόβλπμα τής προμη θείας των είς έσπεριδοειδή με τιμήν μόλΐς καλύπιτουσαν το κόστος τής συλλογής καί μεταφοράς ^ούτων είς τό έρ- γοοταο όν. Διά ποίον, έν τοι αυτπ περ πτώσει, λόγον οί πά μαγωγοΙ έδέχθηοαν νά προ- σκομίσουν τα πεσμένα των έ- σπεριδοειδή είς τα έργοστά¬ σια χυμών άπ' τή στιγμή πού έκ τής τοιαύτης ενεργείας των, ουδέν, θά άπεκομιζον Ο φελος: καί ή απάντησις ύπήρ ξεν εϋλογος καΐ άποστομωτ,- κή. ίΤίς πεσσάδες όπωσδήπο- τες τίς απομακρύνουν άπδ τό κτήμα, διατί προοβάλλουν τα δένδρα, άλλά καί διότι εί ναι δυνατόν —όπως συμβαί¬ νη πάνοττε- νά είοηράζωμεν την έπιδότπσιν τοϋ Κράτους, βάσει τής ποσότητος την όποί αν θά προσκομίσωμεν είς τα έργοστάσια μετά την άπό μέ ρους μας κάθαρσινΜ. Ή ποσό της ή όπο α τελικώς παρεδό- θπ είς τα έργοστάσια πρός χυ μοηοίποιν, ήτο μόλις 12.ΟΟΟ τόν. Έκ των ανωτέρω συνά- γεται δτι τα έργοστάσια χυ¬ μών,, υπό τάς προϋποθέσεις αύτάς, δέν είναι δυνατόν νά συμβάλουν είς την άπορρόφπ σιν τής παραγωγής, δταν έν- διαφέρωνται νά καλύψουν την ποσότπτα, τής οποίας έχουν ανάγκην, διά των πεσσάδων. Καταλήγομεν συνεπώς είς τό συμπέρασμα δτι τό προιόν διέρχεται κρίσιν καί θά υφί¬ σταται όλονέν καί περ.σσότε- ρον τάς συνεπείας της εάν δέν ληφθώσ.ν ριζικά, υπό τού Κράτους, μέτρα, έν συσχετι- σμώ πρός τάς ύποχρεώσεις των παραγωγών. ΠΡΟΊΜΟΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑΙ Οί πααργωγοί έχουν πειθθή πλέον ότι είναι ύποχρεωμένοι έκ των πραγμάτων νά άντικα ταστήσουν τό προιόν των διά πο.κλιών πρωΐμου ώριμάνσεως καθ' όσον αύται καί έμπορεύ σιμαι περισσότερον τυγχά- νουν καί συναγωνισιμοι είς τό εξωτερικόν καθίστανται, άλλά και διότι, όπερ και σπουδαιό¬ τερον, π έγκαιρος ώριμότης των απαλάσσει τ ό προϊόν άπό τας όλεθρίας συνεπείας των δυσμενών κα··ρικών συνθηκών. Άλλά εάν ή ύλοποιπσις τής ανωτέρω υποχρεώσεως των πά ι ρανωγών συνιστά παράγοντα δημιουργίας εύνοοκών προύπο θέσεων διά την τύχην τοϋ προιόντος τούτου, πέραν τοϋ 6 π δέν είναι αρκετόν νά ε¬ ξασφαλίση αυτομάτως την α¬ πορρόφησιν τής όλονέν αυξα νομένης καί είς δυσθεόρτττα ϋψη άνερχομένης παραγωγής - δ.ότι αποτελεί συναοτησιν καί άλλων παρανόντων — άλ¬ λά κσί δέν είναι δυνατόν νά συντελεσθή άπό μίαν στιγμήν είς την άλλην. Άπαιτείταΐ χρό νος καϊ μάλιοτα διάοκεια έ- τών διά ν ά παο'αγάγη καρπόν άφ' ής στιγμής έμβολιάζομεν τό δένΰρθν θά άντικαθίστατο υπό τής νέας ποικιλ'ας. "Οθεν έπιτακτική προθάλ- λει ή άνάγκπ άμέσου άντιμε τωπΐσεως τοϋ επιμάχου θέμα τος των έσπεριδοοιδών. Καί¬ τοι πιστεύομεν ότι δέν είναι άπλοϋν τό θέμα έν τούτοις εί μεθα ύπερθέθαιοι ότι καθίστα ται δυνατή ή. άντιμετώπισ,ς τού καί ή έηίλυσις, έφόσον τεθή επί σοβαράς θάσεως. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΙ ΜΟΝ Είναι γνωστόν ότι περί τόν μήνα Αύγουστον συνομολο- γοϋνι'αι μεταξύ των διαφόρων έξαγωγέων καί ύπευθυνων πά ραγόντων των κρατών τοΰ έ ξωτερικοΰ συμβάσεις, διά την εξαγωγήν ποσοτήτων έσπερι¬ δοειδών μέ συγκεχριμένην κατά τόννον τ μην. Κατά συ¬ νέπειαν είναι είς θέσιν άπό τής στιγμής έκείνπς τό Κρά- τος νά γνωρίζη την μέλλου σαν νά ορισθή άπό μέρους των έζαγωγέων, τιμήν επί τού προιόντος, όσον κ!αί τάς πρός ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΧΟΡΗΓΟΥ ΑΙ Η Π Α ΔΙΑ ΤΗΝ.^ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΝ ΤΡΟΦΟΝ ΑΓΚΥΡΑ, Μάρτιος— Κατά ψους 30 έκατ. δολλαρίων Τό δά- Γήν λήξασαν έβδαμάδα υπεγράφη Ι νειθν τούτο θά χρ"ΐμο™ι#τ °' έν Αγκύρα ^ταξΰ Ηνωμένον Πό- Ι είσαγωγάς τπροιόΜτω^ διά την Χ_η λιτ€ών.καί Τουρκίας σαμφωνία 6ά μικήν β.ομηχανίαν και ττρωτω» "" σει τής οποίας αί ΗΠΑ χορηγοθν Ι λών. Τό δάνειον θά έξσφλτϊοη είς την Τουρκίαν δάνειον ΰψους 24. τος 40 έτών κοβτά τη*, ττ«.»"ττγ, ΙΟετίαν θά είναι αττοκον εν- θε 5ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρίων Τό δάνειον τουτο βά διατεθή διά τήν -ττρομη- θε αν 3ΟΟ.ΟΟΟ τόννων σίτου και 25.0ΟΟ τόννων μαγειρικοΰ λίττοιος ΔΑΝΕΙΟΝ 30 ΟΟΟ ΟΟΟ ΔΟΛΛΑ¬ ΡΙΩΝ ΧΟΡΗΓΟΥΝ ΑΙ Η.Π.Α ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΊ Ηνωμεναι Πολιτειαι τής Ά- μζ,ρηκής και ή Τουρκία ύττέγ'ραψαν εσχάτως συμφωνίαν, βάσει της ο¬ ποίας αί ΗΠΑ χορηγοθν είς την ΐ ^οι/ς χάρ^ου^ καΐ Τουρκίαν μοβκροχρόνιον δάνειον 3- Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑ¬ ΝΙΑΣ ΧΑΡΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ Ιΐς πρσκύπ'τει έκ στοιχείων ~α- οεχομένων αρμοδίως, ή τταρσγωίγη των είς ιτήν ττεροΐχήιν Νικομη&ίας 6 βιομηχαινιών χάρτοο χατά το προηγούμενον/ έτος 1068 έσηιμειω- οε ρεχόρ άνελθοΰσοΐ είς 123.000 Πρός οντιμίτώτπσιν Αμως της οΛΟ έν αύξανομένης έσωτερικής κο3τανα λώςτεως χάρτου απεφασίσθη αρμο¬ δίως ή έττίσττευ-σις της "ιδρύσεως τώ^ είς τό δεύτερον 5ετές ττρόγρσμ ρα οικονομ ικής άνορθώαιεως ττρο- δλεττομένων 4 νέων βιομηχανίαν χάρτου ΟΟτω κατά τό ΔΙΑΒΗΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟ- ΜΟΓΠΟΝΔΙΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ - ΤΙ ΟΝ ΚΑΙ Β1ΟΤΕΧΝΟΝ ΕΛ¬ ΛΑΔΟΣ. Ό Πρόεδρος τής Γενικάς Συνομοσπονδίας 'Επαγγελμα- τιών καί Βιοτεχνών "Ελλάδος κ. Σπύρος Βλαχάικης εδέχθη είς μακράν συνεργασίαν τόν έκπρόσωπον τοΰ Έμποροεπαγ γελματικοϋ Συλλόγου Κιλκίς, Γεν. Γραμματέα αύτοϋ κ Γε> ( τή
ώργιον Μάτζαρην όστις τού α ' " ' ^ '
η τταραγωγη τού —ρο»οντος οώξά.
νει μέ ταχύν ρυθμόν
Εν τω μεταξϋ ϋττό των έξαγω.
έσττεριθοειδών Μυρσίνης ^ξη
ν κατά τόν προηγούμενον μη
ΦεδροΐΛϊρ Ον ϊΐς ,τή^ Σοβιεττι.
Ρωσίαν πσρτοκάλια τύττου Γι-
άφας 6 500 τόννων, μέ τιιμή,
«φομττ» 121 δολλαρίωι. κατά τόν
Κατά πληροφορίας έξ αλλου έχ
Σμύρ-^ης ή έξαγωΥή έοττε.ριδθ€ΐ6ώ;
καί ιδία μανδαρινίων τύττου «σα.
τσούνα» (μανδαρίνια χωρΐς σττό-
ρους) καιτά την εφετεινήν ^ξαγο>
γικήν πεοίοδθν ύττήρξεν έξαιρετικώς
Ικανσποιητική. Ούτω κατά τό <ϊ—ό μέχρι «αί τού Δεκεμ. διαοντημο) τής —ρ. ξάμενθν έτος 1969 θά άρχίσουν α! έργαο-ία, ανεγέρσεως των τρι¬ ών έξ αυτών. Έκ τούτων ή μία θά ρ χ ρ όδου ταύτης εξήχθησαν 4κ της - ρ,οχης Αίγαίου .μανδαρίνια 16.151 ■ιο^'/ων, άξ'ιας 24,5 έκατ λιρών, ήτοι '.οττα 50% ττχρ σ-ότερα ^ άντ,ττο'ιχου ττεριόδου τού 1967. Μεταξύ των χωρων είς τάς οποίας εξήχθησαν τα μανβαρίνια ά έ α/εγερθη είς Άττάλειαν παραγωγής δυ^αμ 'κότητος 300 1)00 τόννων, ή άλλη είς την κεντρι κήν Άνοίτολάαν κ<χΐ 'σωζ ^ Μττα- λίκεσιρ δυναμβκότητος 75 — 100 ά ματα των Βιοτεχνών τάς Περκρερε.ας τού τ6 σπουδαιότεραι των ό - ποίων είναι ό άθέμιτος συνα- γωνιομός τάς "Ενώσεως Γεωρ- γικών Συνεταιρισμών είς τόν εμπορικόν τομέα λι'ανικων πω λήσεων. Ός έτόνιισεν ό κ. Μά τζαρης ή "Ένωσις Γεωργικών Συνεταιρ σμών ΐδρυσε Πρατη- ριον δ»ά τού όποΐου πωλεί ά - διακρΐτως πάντα τα ε'ίΐδη τού λιανικοΰ έμπορ,ου, έικτραπεϊ - σα τοΰ κυρίου προορισμοΰ της. Ό Πρόεδρος τάς Γενικάς κ. Βλαχάκης για των νέο μ υ/άδων ή έτηςπα παραγωγή χαρ τού είς την Τουρκίαν ϋττολογίζεται νά ά/έλθη τό 1976 είς 700 000 οΐί τό 1980 είς 1 100.Ο00 τόκ- νους Πάντως ή παραγωγή των δι ομηχαινιώ/ τούτω·/ άτττό τό 1976 θά κ.αλύττ·η έξ ολοκλήρου την έσ.ο Λερικήν κατανάλωσιν, ή όποία ύπ.>
λογίζετα· νά άνέλ3η κατά τό £-
τος τούτο είς 650.000 τόν-ους
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ
Εγνώσθη δτι κατά την διάρχει-
α/ της λειτουργίας τής έφετεινής
ξήχ
ττρώτη ^οττά σειράν έρχεται ή ΑΙ.
υτρίυι, δευτερη ή Δ. Γερμανίαν
όκαλοιθούν ή 'ΕΞλβοτίσ, ή Βουλγα
ρία, ή Όλλανδία καΐ ή Φ «λανδία
Μέρος τούτων διά πρώτην φοράν
έξήχ9η εφέτος €Ϊς Δα^ιμαρκίαν
ΔΑΝΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
^υνομοοπονοιαΐς ι^. ολιαχιιμιι, , —· ■·" ——·-· * ·· · ,·■
άφοϋ ήκουσεν μετά προσοχής άγοράς καπ·νών ττεροχης Αίγαιου
τάς άπόφεις τού έκπροσώπου
τοΰ Κιλκίς διεθεβΌίωσεν τού¬
τον δτι ή Γενική Συνομοσπον-
δία θά συμπαρασταθή έντό -
νως πρός τούς συναδέλφους
καί τοϋ Νομοΰ Κιλκίς καΐ όλο
κλήρου τής Β. Ελλάδος δε¬
δομένου δτι τα αύτά παράπο-
να έχουν ήδη διατυπώσει δι*
εγγράφων των αί Όργανώσεις
Άλεζανδρουπόλεως, Σερρών,
Πτολεμαΐδος, Όρεστιάδος, Ή
γουμενίτσης καί Άζ·ουπολε-
ως.
(Δ Μκρα.σία) ή όιτοία ότττό τής
27ης παρελθόντος μηνός Ίανουα¬
ρίου έλειτοόργητεν έττί 1 Οή'μερον
είς την ττόλιν τής Σμύρνης ώς καϊ
κοττά τό μέχρι τούδε έπακολουθή-
σαν χ=3/ κό/ διάοιτηιμα, ίττωλήθη-
ααν καπτνά εσοδείας 1'68 βάρους
105 562 τόννων. Έκ τούτων 51.
602 τόν/οι τΥ/οράσθησαν ύττό τοϋ
τουρ< ικοΰ Μονοατωλείου, 2.Ο5Ο πραγματοποίει άπεριορστου ϋφους καΐ είς λο Υικάς τιμάς, διακίνπσιν καί . εμπορίαν έσπεριδοειδών. ΚαΊ εξαγωγήν ποτότπτας καΐ τάς | οί φορεϊς ούτοι όργανούμενοι άγοράς τοϋ έξωτερικοΰ. Μέ βάσιν συνεπώς τα γνω- στά αυτά δεδομένα δύναται τό κράτος νά ύποχρεώσπ τους έζαγωγεϊς νά έξαγγείλουν Γτροσωπ κώς τάς τιμάς άγοράς τοϋ προϊόντος έντός των πλαι οίων τοΰ άμοιβαίου συμφέρον τος. Τό Κράτος. θά πρέπει έζ άλλου, καί είς τήν ηεριπτω σιν άκόμπ πού οί φορείς τοΰ έζ-'αγωγιικοΰ έμπορίου θά ήσαν συνεττείς, νά επέμβη εγκαί¬ ρως όργανώνον Ιδιον φορέα, όστις έγκαθιστάμενος είς τόν τόπον τής παραγωγής θά έ- καί διευθυνόμενοι υπό τού Κράτους θά ήτο δυνατόν νά εί ναι ή "Ενωσις Συνεταιρισμών καΐ ή Άγρέξ. "Αν ή ανωτέρω προτεινομέ νη λύσις αποτελεί τό άπαν νοι όητό άμερικαν κούς οΐχους κοτΐ τα ύττόλοιπα ύττό κοπτνρμττόρων. Ώς άνε<οΐνώθη δέ όττό τής ί.ττ' τραπής τού ΜονοττΐΑ.τλί.ίου, τής άο- χολοι,μένης μέ την έττεξεργασίαν Ι «αί άττοθήκευσΐν των άγορασθέ»;- συγκέντρωοΐν τω/ Γθθττνών, ή άτνΌρά καπνών 6ά ' ' " συνεχισθή μέχρι καί τθΰ προσϊχοθς ■μηνός Αύγούατου. Η ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙ'Σ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ Κατά δημοσισγοαφ «άς έκ Μερ- σΐνης ττΛηροφορίας κατά τό συνελ¬ θόν προσφάτως είς τήν ττόλν τού ι ην Συνέδριον τής Ενώσεως των Τούρκων έξαγωγέων έσπορ 6σε δών δα την αντιμετώπισιν τοϋ [εξητάσθη τό θέμα τής όργανώσε- διά την αντιμετώπισιν τού προολήματος, δέν θά πρέπει έν τούτοις νά άγνοώμεν ότι καί επί άλλων τομέων, έζ ϊ- σου άποδοτι,κών, είνα^ δυν'α- τόν νά παρέμβπ καΐ νά εκδη¬ λώση τό ένδαφέρον τού τό Κράτος. (ΣυνεχΙζεται) ως των τουρκικών έσττερ'δοεΐδών αί όιπο"α σήΊμερο/ άνέρχονται είς 40.000 τόννους ετησίως. Τόσον >.-
ττό των έξαγωγέων 8σον καΐ υπό
ρ6/ τταραγωγών ζητε·τα, ή λήψις
ϋττό τοθ κράτους έγκαίρωςττριακτι
κο4ν αποφάσεως, διά την αποτελε¬
σματικήν αντιμετώπισιν τής έξαγω
ττροσπαθείας, δεδοιμένου 6τι
Ανεκοινώθη αρμοδίως δτι
τό Ταμείον Άηοκαταστάοεωζ
τοϋ Συμβουλίου τής Εύρώπης
χορηγεϊ είς τό "Ελληνικόν Δή
μόσιον νέον δάνειον δεκα.
πενταετοΰς διαρκεας καΙ ο.
φους 1,5 έκατ. δολλαρίων, ηέ
ραν τοΰ ήδη χορηγηθέντος
είς τήν Εθνικήν Τράπεζαν Ι
σοπόσου, δεκαπενταετοϋς επί
σης δακείας, δανείου.
Τό χορηγούμενον δάνειον
προοριζεται αποκλειστικώς,
διά τήν χρηματοδότησιν τού
προγράμματος άναπτύζεως
τής Ηπείρου καΐ θά έζοφλη
θή διά χρεολυτικών δόσεων,
άρχομένων μετά 6 έτη από
τής χορηγήσεως τού.
ΝΕΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Τήν προσέχη Δευτέραν θά
τελεσθοϋν τα έγκαίνια τοό νέ
ου κτιρίου τοΰ ύποκαταοτήμα
τος τής Έθνικής Τραπέζης
τής "Ελλάδος είς τό Κιλκίς Έζ
άλλου, τήν 23ην Μαρτίου, πα·
ρουσία των τοπικών άρχών
τής Καλαμάτας θά κατατεθή
ό θεμέλιος λιθος ανεγέρσε¬
ως νεου Ιδιοκτήτου κτιριου
τής Έθνικής Τραπέζης είς
τήν πόλιν. Τέλος την
Μαρτίου θά έγκαινιαοθον
Οποκαταστήματα τής ΈθνΐκΛ
Τραπέζπς, είς την 'Αζιούπβ
λιν καΐ είς τό Τυμπακιον 1
ρακλείου Κρήτης.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΗΝΑ
•ΜΑΠΤΥΞΙΝ
Κατ" απόφασιν τού Διοκγιπκο
Συιμβουλίου αυτού ό Εθνκός Όρ< γαΜοιμσς 'Ελληνΐκτ>ς
διιέθε—εν είς τόν ννναικεΐον
ΥΟ/ της κο ν6τητΟς "Ελους Κν
μου τού νομοΰ Χανίων Κρήτης
στ ούς υφαντουργΐας, ττρός
δευσΐν τώ/ ενδιαφερομένων ά!
δω/ της ττεριοχης αυτής είς την
οατεχνίαν τής ύφαι/τικής
"ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΝΚΟΓΝΩΜΩΝ,, ΑΝΟΝΥΜΟ. ΕΤΛΙΡΙΑ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠ^ΜΟΣ έτους 1968
ΚΜίΙ'ΠΙΙΙΚθΝ
πιπλα καί η
Μεΐον άποσβέσόέντα
Χρήσεως
79.831.-
59.673. -
1968
20.758.—
1967
26 88!).-
ργρ
Λ)σμός Λαπάνης Βιβλίου Κανονισμων
Ά π α ι τ ί α ε ι ς
Χρροισιοι
Πρισωρινοί χοίοιστικοΐ Λ)σμο'
Έγγυήηεις Διάφοραι
ΙΙραχτορεΤα
ΙΙροκαταβληίΙεντες φήροι
Δ ι α Ο έ σ ι μ ο ν
Ταμείον
Τράπεζαι
1.368.076,55 1.268 070,55
67.536,70
213.649.80
13.100.—
113 294,20
59.299,40
44 441,50
354.19ή,90
109.549,70
98.060.—
1.000.-
ΐ:!,100.—
69.734,90
32.473 40
90 920,10
319.061,90
Κ ε φ ά λ η ι α
Χρήσεως
Μετοχικόν Κεφάλαιον (2 000 μετοχαί
των .ν,ρχ. 500.— εκάστη)
Άποθεματικύν έξ εκδόσεως μετοχήν
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968
1.0ΟΟ.Ο00.— 1.0001
υπέρ τό δρτιον
Τακτικόν
52.-
388.000.-
» "Εκτπκτον (Άποσβέηε·θ)ς δα-
πάνης βιβλίου Κανονισμώ) 147.300.—
Ύποχρεώσεις
180.999.-
26.352,30
62.ΟΟΟ -
Προσωρινοι Μιστωτιχοί Λ)σμοί
Κραττ'ιοεις υπέρ Δημοσίου
Πρόβλεψις Φόροιι Είσοδήματος
Είσφοοά υπέρ Ναυτικών ή Τεχνικόν Σγο-
λών κατά τό Καταστατικόν
Μέρισμα χρήσποί
Κέδ «αι Ζημίαι ι'πόλ. εΐο Νέον
78.000.-
80X00.—
286 698,75
.•115.600.1
147 ·Μ
68.1
28.3
95.0
88ΟΟΠ]
ΗΟ.0001
208.46»,
2.254 402,05 2 028 868,53 '
2.254.402,05 2.028 81>ί
Ανάλυσις ΜερίδΓς ΚΕΡΔΗ καΐ ΖΗΜΙΑΙ
ΧΡΕΩΣΙΣ
Χθήσκιις 1968 1967
Μισθοι καί "Εξο^α ΔιαχΙσεως 510..186.20 42'ί 890,50
Κοινωνικαί Άσφαλίσεις 27,421.— 18.982.—
Φόροι πληρο)Οέντες 4.454.—
Άμυιβαι πηραστάαροις Σνμβοΰλων 19 980.— 14.040.__
■ ^ Γρίτοιν ('Επιθεωρηταί κλπ ) 850 054.— 837 502.—
Ζημία έκ διαΐ'έσείος βιβλιιον Κανονιπμ(7>ν 14 06'^.— 11.621,10
» έ^ αντικαταστάσεώς όμολογιών
κληρΐϋθεισών είς τό αρτιον 85.— 706,55
Έπισφαλεϊς άπαιτήσεις 4 34085
Άποσβέσεις
Έπίπλιον 7 131 — 4.878.—
Υπόλοιπον Κτρ5<Τ,ν 372 72'),5Ο 440 082,10 Χρήσεως Δικαιωματα εξ ΈπιΟεοιρτΊσεων Πλοίων Τόκοι, Τοκομεοίδιπ καί Μερίσματα Διάφορα "Εσοί)α ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1968 1967° 1.693.423,60 1.664.574,1 115.397.- 86.6711 ;ΐΟ.Ο83,1Ο 5.457ε] 1.818.903,70 1.750.703.10 Διάθεσις Κερδών Χρήσεως Υπόλοιπον ύ.τολόγου χρήσεως » προηγουμένης » 1.818.903,70 1.756.703.1 1968 372.729,50 308.469,25 1967 440.682,10 118.787,15 581.198,75 559.469,25 74.500.- Είς Τακτικόν Άποθεματικόν ____„„.— » Μέρισμα επί 2.000 μετοχών πρός Δρ. 40.— 80.ΟΟΟ.— » Ποόβλεψιν διά φόρον Είσοδήματος 62.ΟΟΟ.__ » ΕΙσφοοάν ΰπρρ Ναυτικών ή Τεχνικών Σχολών κατά τύ Καταστατικόν 78.000 — Υπόλοιπον είς Νέον 286Ϊ698.75 88.000.— 8Ο.ΟΟΟ,-- 95.000.- 88.000. - 208.409,25 Τό έκ 581.198,75 559 409,25 Λρχ^ 40 - μέρ,ομσ χρήσεως, κατά μετοχήν, μεΐον φόρου, ,Γνα, καταβλητέον Μετά τΛν ενκβ -αρόντος Ίοολογ,ομοΟ ϋττό τής Γεν. Συνελεύοεως των Μετόχων τής Έταιρΐας Ό Διευθύνων Σύμβουλος 1ΊοΩΡ1ΊΟ£ Ι. ΚΟΥΤΣΗΣ βλητέον Μ τής Γεν. Συνελεύοεως των Μετόχων τής Έταιρΐας "Εν Πειραιεί τή 10η Φεβρουαρίου 1969 Ό Πρόεδρος τοθ Διο,κ. Συμβοιολίου ΛΟΥΚΑΣ Μ. ΜΟΜ.Κ(,Σ ιαιν Τοή ΦθΙΒθΣ^ΐίβΑΙΑΪ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΧΟΠΗΣΙΣ
Άπό οτοιχεϊα παρεχάμενα
Οπό τής Έθνικιής Τραπέζης
τής "Ελλάδος, προκύπτουν τ'
άκόλουθα:
ΝΕΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑ-
(ΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΟΓΗΣ
Ή έναντι τού ηροηγουμέ-
νου έτους αϋζησις τής βιαμη
χανικής παραγωγής ουνεχί-
σθη καΐ τόν Νοέμβριον 1968
άνελβοΰσα είς 5,5% έναντι
τού 161ου μηνός τοϋ 1967. Ό
ρισμένοι κλάδοι επέδειξαν
πέρυσιν Ιδιαίτερον δυναμι-
ομόν, έπιτυχόντες τα ώκόλου
βα ποοοστά άνόδου κατά τό
ένδεικ6μηνον Ίανουαρίου -
Νοεμβριού έναντι τής Ιδας
πε.ριόδου τοΰ 1967: βαοικά
μεταλλουργικά προιόντα 21,
2%, παράγωγα πετρελαίου 18,
1%, χημικά προιόντα 12,9%, εί
δή διατροφής 9,7%. Έν τω ου
νόλω της ή θΐομηχανική παρα
γιογή ηυξήθη πέρυοι κατώ 6,
3%, μή περιλαμβανομένων των
—οιχ«ίων τοΰ Δεκεμβριού.
Η ΕΛΛΑΣ ΑΠΟΚΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑ-
ΑΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ
Εγνώσθη ότι θα Ιδρύθη δι6
πρώτην φοράν είς την Έλλά-
δα ούγχρονος βιομηχανική
μονάς παραγωγής άεροπορι-
κοϋ υλίκ,οϋ. Διά τής έκτελέοε
ως έκτεταμένων έπιθεωρήοε-
οβν, τροποποιΛοιεων καΐ γενι¬
κήν έπιοκιευων αεροσκαφων,
κινητήρων καΐ συοτηματων,
κοΐ τού ήλεκτρονικοϋ καί τη-
λεπικοινωνιακοθ ολικοϋ έδα-
φους καί αέρος ή νέα βιομπ
χανία θά παρέχη πλήρη τεχνι
κήν υποστήριξιν είς τό άερο
πορικδν δυναμικόν τής Χώ¬
ρας. 'ΕπΙοης θά άναλαμβάνπ
την εκτέλεσιν σοθαρών έργα
σιών διά λογαριασμόν τής Πό
λπΊκΛς Άεροπορίας, ώς καί
κατασκευάς μεΐζονος άεροπο-
ρικοϋ έξοπλισμοϋ καί όλοσώ-
μων συγκροτημάτων.
Η ΔΥΤ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟ-
ΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Δανείον 25 έκατ. Γερμανι-
κθν Μάρκων εΓκοσαετοϋς δι-
αρχιείας εχορήγησεν ή «Κρεν
τιτάσταλτ φοϋρ Βιιντεραου-
φλά,ου» είς την "Ελληνικήν
Τράπεζαν Βιομηχανικώς Άνα
πτύξεως προκειμενου νά χρη
ματοδοτηθοϋν ύπ' αυτής αί
ναυπηγήσεις έλληνικών πλοΙ-
ων είς την Δυτ. Γερμανίαν
και, εν συνεχεία τό θιομηχα
νικόν της προγραμμα. Ή σχε
τική σύμβασις υπεγράφη την
20ήν Ίανουαρίου είς Κολωνί
αν είς τα πλαίσια τής άνα-
πτυσσομένης έλληνογερμανι-
κής οικονομικάς συνεργασίαν-
ΠΡΟΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΓΟΣΤΑ
ΣΙΑ ΠΑΡΑΓΟΓΗΧ ΗΛΕΚΤΡ1-
ΣΜΟΥ
ώιεθνή διαγωνισμόν διά την
προμήθειαν καϊ εγκατάστασιν
είς Πτολεμαΐδα τετάρτης άτμο
ηλεκτρικπς μονάδος προεκή¬
ρυξεν ή Δημοσία Επιχείρησις
Ήλεκτρισμοϋ έντός τοΰ Ία¬
νουαρίου. Ή προκήρυξις αύ¬
τη πραγματοποιεϊται είς τα
πλαίσα ενός εϋρυσέρου προ
γραμματος περιλαμβάνοντος
την ίδρυσιν σειράς μεγάλων
έργοστασίων πρός τδν σκο¬
πόν μειώσεως τοΰ κόστους
παραγωγής ήλεκτρικής ενερ¬
γείας. Ή Ισχθς τής νέας μο
ναδος καθωρίσθη είς 300 ΜΒ,
ή δέ μέση έτησία παραγωγι-
κή ίκανότης της θά άνέρχε-
ται είς 2 δισεκατ. ΧΒΟ. Ή
τροφοδότητσίς της είναι εξη¬
σφαλισμένη έκ τοϋ νέου λι-
γνιτικοϋ πεδίου τής Καρδίας
μεταξύ Κοζάνης καί Πτολεμαΐ
δος, άπό τό οποίον θά αντλή
3,5 έκατ. τόννων λιγνίτου ε¬
τησίως. Ή λειτουργία της προ
βλέπεται νά αρχίση τό θέρος
τοϋ 1972.
Εν τώ μεταξϋ εκλείσθη ή
τεχνητή σήραγξ έχτροπΛς
των υδάτων τοΰ ποτααοΰ Άχε
λώου καί ήρχισεν ή πλήρωσις
τής νέας λίμνης είς τό Κα-
στράκι. Αυτή θά καλύψη τελι
κώς περί τα 28 χιλ. στρεμμά
των καί θά περιέχπ ανω τού
1 δισεκατ. κυβ. μέτρων ϋδα-
τος. Έκ τού όηοθέματος τού
τού θά τεθοϋν είς κίνησιν τα
τέσσαρα ύδροηλεκτρικά έργο
στάσια, ϊσχύος 80.000 ΧΒ εκο
στον,, τα όποία 8ά τεθουν όια
δοχικως είς λειτουργίαν μ<ετα ξύ Μαΐου 1969 καί άρχών 1970 ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΞ ΙΤΑΛΙΑΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΔΙΕΟΝΗΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΜΕΓΑΛΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΝ Μερίμνη τοϋ Αύτονόμου Όρ γανισμοΰ τής Εκθέσεως Κον- οερβοποιημένων Είδών Διατρο ι φής τής Πάρμας, θά λάβη χώ¬ ραν είς την όμώνυμον Ιταλι- κήν πόλιν άπό 30 Απριλίου μέχρι 4 ΜαΤου 1969, ή Εκθε¬ σις Μεγάλων Καταστημάτων, ή όποια διανύει τήνπέμπτπν περίοδον αυτής. "Η εκδήλωσις προβλέπει την π-ροβολήν τού έξοπλισμοϋ και των μηχανημάτων τοϋ συγχρό νού έμπορίου καί των συακευ- ασμάτων προϊόντων διά την πώληοΐν των είς τα μεγάλα κα ταστήματα, άποσκοπεϊ δέ είς την περιγραφήν των νέων τε¬ χνικόν κανόνων διανομής προ Ίόντων είς τό εύρθ κοινόν καί διά τής οργανώσεως εκθέσεως διαφημίσεις των προιόντων δι- ατροφής είς τα σημεία πωλή¬ σεως. Ή έκθεσις τής Πάρμας επι- θυιμεί νά θέση ύπ' όψιν δλων των ενδιαφερομένων έπιχειρπ ματικών κύκλων τάς σπουδαιο¬ τέρας πλευράς τής συγχρόνου τεχνικής διανομής έν συγκρί- σει μέ τάς τής παραδοσιακής τοιαύτης λόγω τής άνάγκης βαθμιαΐας ηροσαρμογής τθϋ κλάδου διανομής προιόντων €ΐς τάς βαθείας κοινωνικάς καί πολεοδαμικάς μεταβολάς τής έποχής μας, αί οποίαι ο¬ μού μετά τής άλλαγής των συνηθειών καί προτιμήσεων δή μιουργοϋν νέας άπαιτήσεις ποιοτικάς καί ποσοτικάς καί συνεπώς νέους ορίζοντος διά τόν τομέα τής διαθέσεως των τροφιμων. Διά πλέον συγκεκριμένον έ πίτευζιν των οκοπών τούτων, ό όργανισμός τής εκθέσεως, όργανώνει συνέδρια μελετών υψηλής τεχνικής στάθμης, ά- ποσκοποΰντα καί την διακρί- βωοιν των άναγκών προμηθεί¬ ας καί δίαθέσεως αί οποίαι ά- ναπτύσσονται κατά την παροΰ σαν εξέλιξιν τής κοινωνίας «αί την υπόδειξιν τής καλλιτέ ρας έν προκειμένω άκολουθη τέας πολιτικής καί άναπροσαρ μογής τής διαρθρώσεως των συστημάτων διανομής προιόν¬ των. Η ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ «ΔΙ- ΟΡΥΓΟΣ ΚΑΒΟΥΡ». Μια των σπουδαιοτέρων, ά¬ πό οικονομικάς πλευράς, Ιτα- λικών περιοχών, περιλαμθά- νουσα τάς επαρχίας τής Νο- βάρας καί τής Παβίας, όφείλει κατά μέγα μέρος την άνάπτυ ζίν της είς την «διώρυγα Κα- βούρ», μίαν ύδατίνην οδόν, τής οποίας ή επίδρασις υπήρ¬ ξεν έπαναοτατική. Αί εργασί¬ αι διανοίξεως τής διώρυγος ήρχισαν τό 1868 καί διήρκε- σαν τρια έτη, καί τό άρδευτι- κόν δίκτυον τής «διώρυγος Καβούρ» δύναται άκόμη καί σήμερον νά θεωρηθή ώς έν των σπουδαιοτέρων τής Εύρώ πης. 'Έχει μήκος 1.500 χλμ. καί διαοχίζει τέσσαρες επαρ¬ χίας τού Τουρίνου, τής Άλε- ξανδριας, τής Νοβάρας καί τής Παβίας. Πρόκειται περί τής πρώτης πρωτοβουλίας τοΰ εϊδους είς την Ιταλίαν, παρ' 6τι ήκολού ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΟΝ ΠΑΡΕΜ3ΑΣ ΙΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΡΙΖΙΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΑΠΑΙΤΕΙ 10 ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΝ ΠΡΟΒΑΗΜΑ ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕ1ΔΩΝ ΤΗΣ ΑΡΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΟΡΓΑΝΟΣΙΣ ΤΟ Ν ΕΞΓΟΓΟΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΣΟΤ£ Μ ΚΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΟΣΕΟΣ, ΔΙΑ ΣΥΣΤΑΣΕΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΦΟΡ ΕΟΣ Μστιές είς τάς γεΛτονικός μος χώρας ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ θησαν καί άλλαι άποσκοπήσα- σαι είς την άρδευσιν των !τα- λικών πεδιάδων. Κατά τό πρώτον ήμισυ τού 2Οοΰ αιώνος, αί έξυπηρετοΰμε ναι υπό άρδευτικών αυλάκων έπιφάνειαι άνήλθον είς 2.185. 000 έκτάρια. Άπό τό 1950 μέ¬ χρι τό 1960, ηυξήθησαν άνω των 5ΟΟ.ΟΟΟ έκταριων, μέ μέ¬ σον ετήσιον δρον 60.ΟΟΟ έκ- ταρίων. Σήμερον τό άρδευτικόν δί¬ κτυον έζυπηρετεϊ άνω των 3 έκατομμυρίων έκταρίων, δηλα- δή τό 1) 10 τής γεωργικής καί δασικής επιφανείας τής Ιτα¬ λίας, έλπίζεται δτι έντος δε- καετίας θά έξυπηρετοΰνται 4 έκατομμύρια έκταρίων. ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑΙ ΕΚθΕΣΕΙΣ ΕΝΔΥΜΑΤΟΝ Είς τόν χώρον τής Διεθνοΰς Εκθέσεως τοϋ Μιλάνου έλα¬ βον χώραν δύο έκδηλώσεις δι εθνοϋς χαρακτήρος, αφορώσαι τόν τομέα των ένδυμάτων. Ή Θ' "Εκθεσις Άγοράς Είδων Πλεκτικής, καί ή Γ" "Εκθεσις1 Πά ιδικών Ένδυμάτων, αί όποϊ-' αι ώργανώθησαν υπό τοΰ Κέν ' τρου οργανώσεως διεθνών εί-' δικευμένων έκθέσεων. Αμφό¬ τεραι αί έκδηλώσεις είχον με¬ γάλην επιτυχίαν έν σχέσει πρός τάς προηγουμένας, καί συγκεκριμένα καθ1 δσον άφο- ρά τόν αριθμόν των συμμετασ χόντων οϊκων, των άγοραστών καί των έπιοκεπτών. Είς την Θ' έκθεσιν πλεκτών συμμετέχουν 253 ΙταλικοΙ καί 7 ξένοι οΐκοι (δύο γαλλικοί, δύο έλθετικο, δύο άγγλικο'ι καί είς γερμανικός). Ό άρι- θμός των έπισκεπτών, περιλαμ βανομένων καί των οικονομ ι- κών παραγόντων 39 χωρών. πύ ξήθη κατά 51%, έν(σχέσει πρός τό προπγούμενον έτος. Σχετικώς μέ την Γ' έκθε¬ σιν πα'δικών ένδυμάτων, είς αυτήν έλαβον μέρος 46 οΐκοι έξαγωγής, έκ των οποίων είς γαλλικός καί είς γερμανιχός Οί επισκέπται άγορασταί, Ίτα λοί καί ξένοι (οί τελευταϊοι προήρχοντο έξ 21 χωρών), ηύ ξήθησαν κατά 30% έν συγκρί σει πρός την προηγουμένην περίοδον. ΑΙ έκθέοεις αύται, αί οποί¬ αι κατά τό παρελθόν είχον πειραματικόν χαρακτήρα, προ οέλαθον σήμερον στοιχεία έ- μπορικής όντότητος ώστε νά περιλαμβάνωνται είς τόν επί¬ σημον κατάλογον των Ιταλικών έκθέσεων, άποτελοϋοαι άποτε λεσματικόν μέσον έντός τοϋ ευρυτέρου οίκονομικου πλαι- σου τής θιομηχανικής παρα¬ γωγής είδών ένδσεων. Η 6η ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΙΔΟΝ ΚΑΙ ΜΗ ΧΑΝΟΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ ΙΠΑΚ -ΙΜΑ Ή 6η περίοδος τής Διεθ- νούς εκθέσεως συσκευασίας, Ι μηχανημάτων βιομηχανίας, εΐ- ( δών διατροφής. έξοπλισμοϋ ! καϊ μέσων έσωτερικής θιομη- 1 χανικής μεταφοράς, θά λάβη χώραν είς την έκθεσιν τοϋ Μι λάνου άπό 4 μέχρι 10 Όκτω- βρου 1969. Ή έκθεσις θά πλαισιωθή μέ τεχνικά συνέδρια κα! συναν τήσεις οίκονομικών παραγόν- ΑΡΤΑ.— "Άν καί είμεθα ύ- ποχρεωμένοι νά υποστηρίξω¬ μεν, ότι ή περιοχή τού Νομοϋ "Αρτης είναι πλουτοπαραγωγι κή, δέν είναι έν τούτοις δυνα τόν νά αμφισβητηθή ότι τα έσπεριδοειδή άποτελοϋν τό βασικόν προιόν τής περιοχής αυτής καί ότι τού αποτελεί τή κυρίαν πρόσοδον τού Νομοϋ υπερβαίνουσα τα 250 έκατομ. κατ' έτος, υπό τόν δρον πάν- τοτε τής καλής και άνευ ζημι- ών παραγωγής καί τής ευχε- ροΰς καί υπό ευνοικούς δρους δ.αθέοεώς της είς τάς άγοράς τού Έζωτερ.·<οΰ. Ειδικώτερον δέ κατά την τρέχουσαν περίοδον, μετά την ολοκληρωτικήν καταστρο¬ φήν τής παραγωγής κατά τό παρελθόν έτος υπό τοϋ Γ-σγε- τοΰ, συνεπεία μάλιστα τοϋ ό- ποιου κασεστράφησαν έπίσης περί τα 60 χιλ δένδρα, έτερα δέ 200 χιλ. ΰπέστησαν μερι¬ κήν τθ'αύτην, οί παραγωγοί ύ- πελόγιζαν, λόγω καί τής μει ωμένης έσοδεας τής παραγω γής, νά διαθέσουν τα έσπερι¬ δοειδή των ευχερώς καί είΓ. καλήν τιυήν. Δεδομένου μάλι στα ότι ήσαν Οποχρεωμένοι νά άντιυετωπίσουν προσθέ- τους δαπάνας διά καλλιεργη- τικά λ'πάσυατα καί κλαδέυα- τα, θά άνεκουφίζοντο πράγαα τι εάν ούτω συνέθαινε. .<ΑΙΡΙΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΑΙ — ΤΙ¬ ΜΑΙ Δυστυχώς όμως ή κατάστα- οις που επηκολούθησεν ύπήρ ξεν εντελώς διαφορετ'κή άπό την προβλεπομένην. Κα'ι διό¬ τι ενεο<ηφεν κακοκαιρία, άλ- λά καί δ.ότι αί έδραιωθεϊσαι τιμαί των έσπεριδοειδών υ¬ πήρξαν τελείως δΐαφορετιχα'ι πρός τάς διαμορφωθεισας υ¬ πό τής Κυβερνήσεως τοιαύ¬ τας. Καΐ άπό απόψεως μέν κακο καιρίας, ενω οί πλέον κρίσι- μθι τού φθινοπώρου καί τοϋ χε μώνος μήνες υπήρξαν διά την παραγωγήν άριστοι, ήρκε σαν έν τούτοις τό ολίγον χιό νι τόν Φεβρουάριον μέ τόν α¬ νάλογον πάγον, τό σποραδι- κό χαλάζι καί οί συνεχεΐς καί κατακλυσμιαίαι βροχαί νά προ σθάλουν την παραγωγήν κα- :ά 35—40% τής όλης εσοδεί¬ ας, ή όποία σύμφωνα πρός τα πραγματικά στοιχεία άνήρχε- το διά μέν τα Μέρλιν είς 30 χιλ. τόννους, διά δέ τα ξυνά είς 60 χιλ. τόννους. Άπό τής απόψεως των τ.- μών, αύται ύπέστηοαν απότο¬ μον πτώσιν διά νά καταλή- ξουν είς τό έξευτελιοτικόν υ ψος διά μέν τα Μέρλιν είς την 1.20, διά δέ τα ξυνά είς τα 0,60 λεπτά κατά κιλόν. πά ρά τάς καθορισθεσας υπό τής Κυβερνήσεως άρχκώς τι μάς είς τάς 2.20 διά τα Μέρ¬ λιν καί είς την 1-30 διά τα ξυνά κατά κιλόν, διά νά κα¬ ταλήξη είς την 1.65 διά τα Μέρλιν καί 1.10 δ.ά τα ζυνά κατά κιλόν. ΑΙ ΕΞΑΓΟΓΑΙ Άλλά πέραν των ανωτέρω άνατρέχοντες είς την έρευ- των επί διεθνοΰς έπιπέδου. «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΝΗΟΓΝΟΜΟΝ» Άνώνυμος Έταιρία ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Καλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι είς έτησαν Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν την 28ην 'Απριλι ου 1969, ή-ιέραν Δευτέραν καί ώραν 7ην μ.μ. είς τα έν Πειραεϊ και επί τής όδοΰ Μπουμπουλίνας, ^άριθ. 2, μέ¬ γαρον Ά)ς>ών Βατη, γραφεία
τής Έταιρείας, ίνα ώποφασί-
σουν επι των κάτωθι θεμά-
των:
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑ-
ΞΕΟΣ :
1) Ανάγνωσις καί έγκρισις
τοϋ Ίσολογισμοϋ τής ληξά¬
σης χρήσεως 1968, καί των
έπ' αυτοϋ έκθέσεων Διοικητ.
ΣυμβουλΙου καί Έλεγκτών.
2) Άπόφασ ς περί άπ'αλλα -
γής τοΰ Διθικ. Συμβουλίου
καί των Έλεγ<τών έν τή οχε- τικρ διαχειρίσει. 3) "Εγκρισις άντ.μσθίας Δ.ευθύνοντος Συμβούλου έ- τους 1968. 4) Εγκρισις ά^οιβών πα- ραστάοεως Συμθούλων έτους 1968. 5) Καθορισμός άμοιβών πά ,: στάσεως Συμθούλων καί άν- τιμισθίας Διευ3ύνοντος Συμ- θούλου δΛ την χρήσιν 1969. 6) Έκλογή Διοικητικοΰ Συ^θουλου διά την τριετίαν 1969 1971, δυνάμει τοϋ άρ θρου 9 τοΰ Καταστατικοϋ τής 'Εταιρίας. 7) Έκλογή δυο Έλεγκτών καί Ισαρίθμων άναπληρωματι- κών διά την χρήσιν 1969 καί καθορισμός τής άμοΐθής αυ¬ τών. Οί έπιθυμοϋνιες έκ των κ. κ. Μετόχων νά μετάσχουν είς την Συνέλευσιν όφε'ιλουν νά καταθέσουν τάς μετοχάς των παρά τώ Τααείω τής Έταιρας ή παρά τώ Ταμείω Παρακατα 6π<ών καΐ Αανείιον ή παράτι- νι τώ / έν Ελλάδι άνωνύμων Τραπεζιτ,κών Έταιριών, καί νά προοαγάγουν είς τα γρα¬ φεία τής Έταιρΐας τάς σχετι¬ κάς άποδε ξεις καταθέσεως τούτων, ώς καί τα τυχόν πλη ρεξούο α των άντιπροσώπων πέντε (5) τουλάχ οτον ήμέ - ρας πρό τής οριζομένης ώς άνω διά την συνεδρ'ασιν τής Γενικής Συνελεύσεως ήμερο μηνίας. Έν Πε ραιεί τή 10.2 1969 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ναν μας καί έπικαλούμενοι | τα άδ.αμφισθήτητα στοιχεϊα ι της, είμεθα ύποχρεωμένοι νά εξετάσωμεν τόν παράγοντα ά πορρόφηοις των έσπεριδοει- δών έκ τής διαθέσεως τούτων είς τό εξαγωγικόν εμπόριον, ώς άποτελοΰντος την θασι- κήν προϋπόθεσιν δ.ά την πέ¬ ραν τής διαθέσεως είς την έ σωτερικήν κατανάλωσιν, α¬ πορρόφησιν των. Δύο έξαγωγείς κατά την τρέχουσαν περίοδον έγχατε- στάθησαν είς τόν νομόν μας. "Η έταιρία Γ. Οραγκίστα άφ' ενός καί ή έταιρ α Βογιατζή άφ' ετέρου. Ή πρώτη δα των ίδίων της συσκευαστηοίων ε¬ ξήγαγεν 10.000 τόν. ξυνών, ή δέ δευτέρα εξήγαγεν 2.ΟΟΟ περ που τόννους Μέρλΐν». Είς τάς ανωτέρω ποσότητας θά πρέπιει νά προστεθοϋν <αί 3· 0^0 τόν. τάς οποίας άπερρό- φηοαν οί διάφοροι έμποροι δ.ά την εσωτερικήν κατανά¬ λωσιν. Έκ τώ*/ ανωτέρω καταδει- κνί,εται δτι τό ποσοστόν των έξαχθέντων έσπεριδοειδών, μόλις καλύπτει τό 25% τής ο- λης παραγωγής. ' Αν είς τό ποσοστόν των έξαχθέντων έ¬ σπεριδοειδών περ ιλάβωμεν, καί τό ποσοστόν όπερ συνε¬ πεία καιρικών συνθηκών προ σεβλήθη καί κατέπεσε των δένδρων, ανερχόμενον μέ¬ χρι και τής σήμερον είς 25 χιλ. τόννους, ή άπομένουσα ποσότης έσπεριδοειδών ήρτη μένης έσοδε άς άνέρχεται είς 45 χ,λ. τόννους περίπου. Πώς εναι δυνατόν ή ύπάρχου οα ήρτηαένη καί άδ.άθ'ϊτος, ώς άνω, ποσότης έσπεριδοειδών έν μηνί Μαρτίω νά άπορροφη- θή είς την έσωτερ κήν κατα- νάλωσ.ν, δοθέντος ότι καΐ κλεισταί όσαι άλλαι περιοχαί όπως ή Κρήτη, ή Πελοπόννη- σος, τα Δωδεκάνησα αρκετάς άοφαλώς ποσότητας έχουν ήρ τηαένην παραγωγήν ; Κατά ου νέπειαν μέιρος τής ήρτημέ- νης ήδη παραγωγής άν μή τό ήμισυ είναι άπό τούδε κατα- δικασμένον νά απωλεσθη, έφό σον αυτή θά παραμείνη επί πολύ εισέτι είς τα δένδρα. Η ΧΥΜΟΠΟΙΗΣΙΣ Θά ύποστηρ.χθή ϊσως ή άποψις δτι είς τ ό κέντρον τής παρα¬ γωγής τού νομοϋ μας ύπάρ- χουν καί λειτουργοϋν 4 έργο στάσια χυαών, συνεπώς θέμα απωλείας τής προοθλπθε σπς παραγωγής δέν βώι πρέπει να υφίσταται, καθόσον δ οχετευ- θείσα έκείσε αυτή άπερροφή- θη έν πολλοίς ύπ' αυτών τού των των έργοστασίων. Άσφα λώς δέν είναι δυνα-ύν ν^ ά α φισθητηθή ή ϋπαρξ ς των έρ¬ γοστασίων. Ά-ΐφ οθητεϊται έν τούτο ς ή προσφορά τούτων είς την παραγωγήν καί την οί κονουαν. Καί ή αμφισβητήση μας στηρίζεται είς άδιάσειςΐτα δεδουένα τα όποϊα και παρα¬ θέτομεν. Τα έργοστάσα χυμών καιρο φυλα<τοΰν μέχρι καί τού τέ- λους Ίανουαρίου —καίτοι τό προιόν είχε καταστή ενδει¬ κτικόν χυμοποιήσεως — δέν είχον προβή είς την προμήθει αν έστω καί ελαχίστης ποσό τητος έοπεριδοειδών πρός χυ μοποηαιν. Άντιμετώπζαν συ¬ νεπώς θέμ'α προμπθείας των έκ τής ήρτπμένπς παραγωγής μέ την τρέχουσαν τιμήν, άπ' τή στιγμή πού ό καιρός συνε χΐζετο ευνοϊκός καί τα δέν¬ δρα εκρότουν γερά τόν καρ- πό των. Δέν άργησεν ή εϋνοια αυτή τοϋ καιροϋ να μετατρα- πή είς ουμφοράν διά μέν τούς παραγωγούς, λίαν δέ ευεργε τική δ'ά τάς έπιχειρήσεις των έργοστασίων χυμών. Καί διά μέν τα έργοστάσια χυμών εί¬ χεν έπιστη ή στιγμή καί εύ- ρεϊα ήνοίγετο ή όδός τής προ μηθεί'ας των διά δέ τοϋς πα¬ ραγωγούς μέγα διενοίγετο ρή γμα εις τό σκάφος τής παρα¬ γωγής των Καί οί μέν παρα¬ γωγοί σοβαράν καί μέ άπρό- θλέπτους συνεπείας ύφ.σταντο ζημίαν, αί δέ έπχειρήσεις έ- ξερχόμεναι τοϋ άδιεζόδου, έ λυον τό πρόβλπμα τής προμη θείας των είς έσπεριδοειδή με τιμήν μόλΐς καλύπιτουσαν το κόστος τής συλλογής καί μεταφοράς ^ούτων είς τό έρ- γοοταο όν. Διά ποίον, έν τοι αυτπ περ πτώσει, λόγον οί πά μαγωγοΙ έδέχθηοαν νά προ- σκομίσουν τα πεσμένα των έ- σπεριδοειδή είς τα έργοστά¬ σια χυμών άπ' τή στιγμή πού έκ τής τοιαύτης ενεργείας των, ουδέν, θά άπεκομιζον Ο φελος: καί ή απάντησις ύπήρ ξεν εϋλογος καΐ άποστομωτ,- κή. ίΤίς πεσσάδες όπωσδήπο- τες τίς απομακρύνουν άπδ τό κτήμα, διατί προοβάλλουν τα δένδρα, άλλά καί διότι εί ναι δυνατόν —όπως συμβαί¬ νη πάνοττε- νά είοηράζωμεν την έπιδότπσιν τοϋ Κράτους, βάσει τής ποσότητος την όποί αν θά προσκομίσωμεν είς τα έργοστάσια μετά την άπό μέ ρους μας κάθαρσινΜ. Ή ποσό της ή όπο α τελικώς παρεδό- θπ είς τα έργοστάσια πρός χυ μοηοίποιν, ήτο μόλις 12.ΟΟΟ τόν. Έκ των ανωτέρω συνά- γεται δτι τα έργοστάσια χυ¬ μών,, υπό τάς προϋποθέσεις αύτάς, δέν είναι δυνατόν νά συμβάλουν είς την άπορρόφπ σιν τής παραγωγής, δταν έν- διαφέρωνται νά καλύψουν την ποσότπτα, τής οποίας έχουν ανάγκην, διά των πεσσάδων. Καταλήγομεν συνεπώς είς τό συμπέρασμα δτι τό προιόν διέρχεται κρίσιν καί θά υφί¬ σταται όλονέν καί περ.σσότε- ρον τάς συνεπείας της εάν δέν ληφθώσ.ν ριζικά, υπό τού Κράτους, μέτρα, έν συσχετι- σμώ πρός τάς ύποχρεώσεις των παραγωγών. ΠΡΟΊΜΟΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑΙ Οί πααργωγοί έχουν πειθθή πλέον ότι είναι ύποχρεωμένοι έκ των πραγμάτων νά άντικα ταστήσουν τό προιόν των διά πο.κλιών πρωΐμου ώριμάνσεως καθ' όσον αύται καί έμπορεύ σιμαι περισσότερον τυγχά- νουν καί συναγωνισιμοι είς τό εξωτερικόν καθίστανται, άλλά και διότι, όπερ και σπουδαιό¬ τερον, π έγκαιρος ώριμότης των απαλάσσει τ ό προϊόν άπό τας όλεθρίας συνεπείας των δυσμενών κα··ρικών συνθηκών. Άλλά εάν ή ύλοποιπσις τής ανωτέρω υποχρεώσεως των πά ι ρανωγών συνιστά παράγοντα δημιουργίας εύνοοκών προύπο θέσεων διά την τύχην τοϋ προιόντος τούτου, πέραν τοϋ 6 π δέν είναι αρκετόν νά ε¬ ξασφαλίση αυτομάτως την α¬ πορρόφησιν τής όλονέν αυξα νομένης καί είς δυσθεόρτττα ϋψη άνερχομένης παραγωγής - δ.ότι αποτελεί συναοτησιν καί άλλων παρανόντων — άλ¬ λά κσί δέν είναι δυνατόν νά συντελεσθή άπό μίαν στιγμήν είς την άλλην. Άπαιτείταΐ χρό νος καϊ μάλιοτα διάοκεια έ- τών διά ν ά παο'αγάγη καρπόν άφ' ής στιγμής έμβολιάζομεν τό δένΰρθν θά άντικαθίστατο υπό τής νέας ποικιλ'ας. "Οθεν έπιτακτική προθάλ- λει ή άνάγκπ άμέσου άντιμε τωπΐσεως τοϋ επιμάχου θέμα τος των έσπεριδοοιδών. Καί¬ τοι πιστεύομεν ότι δέν είναι άπλοϋν τό θέμα έν τούτοις εί μεθα ύπερθέθαιοι ότι καθίστα ται δυνατή ή. άντιμετώπισ,ς τού καί ή έηίλυσις, έφόσον τεθή επί σοβαράς θάσεως. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΙ ΜΟΝ Είναι γνωστόν ότι περί τόν μήνα Αύγουστον συνομολο- γοϋνι'αι μεταξύ των διαφόρων έξαγωγέων καί ύπευθυνων πά ραγόντων των κρατών τοΰ έ ξωτερικοΰ συμβάσεις, διά την εξαγωγήν ποσοτήτων έσπερι¬ δοειδών μέ συγκεχριμένην κατά τόννον τ μην. Κατά συ¬ νέπειαν είναι είς θέσιν άπό τής στιγμής έκείνπς τό Κρά- τος νά γνωρίζη την μέλλου σαν νά ορισθή άπό μέρους των έζαγωγέων, τιμήν επί τού προιόντος, όσον κ!αί τάς πρός ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΧΟΡΗΓΟΥ ΑΙ Η Π Α ΔΙΑ ΤΗΝ.^ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΝ ΤΡΟΦΟΝ ΑΓΚΥΡΑ, Μάρτιος— Κατά ψους 30 έκατ. δολλαρίων Τό δά- Γήν λήξασαν έβδαμάδα υπεγράφη Ι νειθν τούτο θά χρ"ΐμο™ι#τ °' έν Αγκύρα ^ταξΰ Ηνωμένον Πό- Ι είσαγωγάς τπροιόΜτω^ διά την Χ_η λιτ€ών.καί Τουρκίας σαμφωνία 6ά μικήν β.ομηχανίαν και ττρωτω» "" σει τής οποίας αί ΗΠΑ χορηγοθν Ι λών. Τό δάνειον θά έξσφλτϊοη είς την Τουρκίαν δάνειον ΰψους 24. τος 40 έτών κοβτά τη*, ττ«.»"ττγ, ΙΟετίαν θά είναι αττοκον εν- θε 5ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρίων Τό δάνειον τουτο βά διατεθή διά τήν -ττρομη- θε αν 3ΟΟ.ΟΟΟ τόννων σίτου και 25.0ΟΟ τόννων μαγειρικοΰ λίττοιος ΔΑΝΕΙΟΝ 30 ΟΟΟ ΟΟΟ ΔΟΛΛΑ¬ ΡΙΩΝ ΧΟΡΗΓΟΥΝ ΑΙ Η.Π.Α ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΊ Ηνωμεναι Πολιτειαι τής Ά- μζ,ρηκής και ή Τουρκία ύττέγ'ραψαν εσχάτως συμφωνίαν, βάσει της ο¬ ποίας αί ΗΠΑ χορηγοθν είς την ΐ ^οι/ς χάρ^ου^ καΐ Τουρκίαν μοβκροχρόνιον δάνειον 3- Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑ¬ ΝΙΑΣ ΧΑΡΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ Ιΐς πρσκύπ'τει έκ στοιχείων ~α- οεχομένων αρμοδίως, ή τταρσγωίγη των είς ιτήν ττεροΐχήιν Νικομη&ίας 6 βιομηχαινιών χάρτοο χατά το προηγούμενον/ έτος 1068 έσηιμειω- οε ρεχόρ άνελθοΰσοΐ είς 123.000 Πρός οντιμίτώτπσιν Αμως της οΛΟ έν αύξανομένης έσωτερικής κο3τανα λώςτεως χάρτου απεφασίσθη αρμο¬ δίως ή έττίσττευ-σις της "ιδρύσεως τώ^ είς τό δεύτερον 5ετές ττρόγρσμ ρα οικονομ ικής άνορθώαιεως ττρο- δλεττομένων 4 νέων βιομηχανίαν χάρτου ΟΟτω κατά τό ΔΙΑΒΗΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟ- ΜΟΓΠΟΝΔΙΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ - ΤΙ ΟΝ ΚΑΙ Β1ΟΤΕΧΝΟΝ ΕΛ¬ ΛΑΔΟΣ. Ό Πρόεδρος τής Γενικάς Συνομοσπονδίας 'Επαγγελμα- τιών καί Βιοτεχνών "Ελλάδος κ. Σπύρος Βλαχάικης εδέχθη είς μακράν συνεργασίαν τόν έκπρόσωπον τοΰ Έμποροεπαγ γελματικοϋ Συλλόγου Κιλκίς, Γεν. Γραμματέα αύτοϋ κ Γε> ( τή
ώργιον Μάτζαρην όστις τού α ' " ' ^ '
η τταραγωγη τού —ρο»οντος οώξά.
νει μέ ταχύν ρυθμόν
Εν τω μεταξϋ ϋττό των έξαγω.
έσττεριθοειδών Μυρσίνης ^ξη
ν κατά τόν προηγούμενον μη
ΦεδροΐΛϊρ Ον ϊΐς ,τή^ Σοβιεττι.
Ρωσίαν πσρτοκάλια τύττου Γι-
άφας 6 500 τόννων, μέ τιιμή,
«φομττ» 121 δολλαρίωι. κατά τόν
Κατά πληροφορίας έξ αλλου έχ
Σμύρ-^ης ή έξαγωΥή έοττε.ριδθ€ΐ6ώ;
καί ιδία μανδαρινίων τύττου «σα.
τσούνα» (μανδαρίνια χωρΐς σττό-
ρους) καιτά την εφετεινήν ^ξαγο>
γικήν πεοίοδθν ύττήρξεν έξαιρετικώς
Ικανσποιητική. Ούτω κατά τό <ϊ—ό μέχρι «αί τού Δεκεμ. διαοντημο) τής —ρ. ξάμενθν έτος 1969 θά άρχίσουν α! έργαο-ία, ανεγέρσεως των τρι¬ ών έξ αυτών. Έκ τούτων ή μία θά ρ χ ρ όδου ταύτης εξήχθησαν 4κ της - ρ,οχης Αίγαίου .μανδαρίνια 16.151 ■ιο^'/ων, άξ'ιας 24,5 έκατ λιρών, ήτοι '.οττα 50% ττχρ σ-ότερα ^ άντ,ττο'ιχου ττεριόδου τού 1967. Μεταξύ των χωρων είς τάς οποίας εξήχθησαν τα μανβαρίνια ά έ α/εγερθη είς Άττάλειαν παραγωγής δυ^αμ 'κότητος 300 1)00 τόννων, ή άλλη είς την κεντρι κήν Άνοίτολάαν κ<χΐ 'σωζ ^ Μττα- λίκεσιρ δυναμβκότητος 75 — 100 ά ματα των Βιοτεχνών τάς Περκρερε.ας τού τ6 σπουδαιότεραι των ό - ποίων είναι ό άθέμιτος συνα- γωνιομός τάς "Ενώσεως Γεωρ- γικών Συνεταιρισμών είς τόν εμπορικόν τομέα λι'ανικων πω λήσεων. Ός έτόνιισεν ό κ. Μά τζαρης ή "Ένωσις Γεωργικών Συνεταιρ σμών ΐδρυσε Πρατη- ριον δ»ά τού όποΐου πωλεί ά - διακρΐτως πάντα τα ε'ίΐδη τού λιανικοΰ έμπορ,ου, έικτραπεϊ - σα τοΰ κυρίου προορισμοΰ της. Ό Πρόεδρος τάς Γενικάς κ. Βλαχάκης για των νέο μ υ/άδων ή έτηςπα παραγωγή χαρ τού είς την Τουρκίαν ϋττολογίζεται νά ά/έλθη τό 1976 είς 700 000 οΐί τό 1980 είς 1 100.Ο00 τόκ- νους Πάντως ή παραγωγή των δι ομηχαινιώ/ τούτω·/ άτττό τό 1976 θά κ.αλύττ·η έξ ολοκλήρου την έσ.ο Λερικήν κατανάλωσιν, ή όποία ύπ.>
λογίζετα· νά άνέλ3η κατά τό £-
τος τούτο είς 650.000 τόν-ους
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ
Εγνώσθη δτι κατά την διάρχει-
α/ της λειτουργίας τής έφετεινής
ξήχ
ττρώτη ^οττά σειράν έρχεται ή ΑΙ.
υτρίυι, δευτερη ή Δ. Γερμανίαν
όκαλοιθούν ή 'ΕΞλβοτίσ, ή Βουλγα
ρία, ή Όλλανδία καΐ ή Φ «λανδία
Μέρος τούτων διά πρώτην φοράν
έξήχ9η εφέτος €Ϊς Δα^ιμαρκίαν
ΔΑΝΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
^υνομοοπονοιαΐς ι^. ολιαχιιμιι, , —· ■·" ——·-· * ·· · ,·■
άφοϋ ήκουσεν μετά προσοχής άγοράς καπ·νών ττεροχης Αίγαιου
τάς άπόφεις τού έκπροσώπου
τοΰ Κιλκίς διεθεβΌίωσεν τού¬
τον δτι ή Γενική Συνομοσπον-
δία θά συμπαρασταθή έντό -
νως πρός τούς συναδέλφους
καί τοϋ Νομοΰ Κιλκίς καΐ όλο
κλήρου τής Β. Ελλάδος δε¬
δομένου δτι τα αύτά παράπο-
να έχουν ήδη διατυπώσει δι*
εγγράφων των αί Όργανώσεις
Άλεζανδρουπόλεως, Σερρών,
Πτολεμαΐδος, Όρεστιάδος, Ή
γουμενίτσης καί Άζ·ουπολε-
ως.
(Δ Μκρα.σία) ή όιτοία ότττό τής
27ης παρελθόντος μηνός Ίανουα¬
ρίου έλειτοόργητεν έττί 1 Οή'μερον
είς την ττόλιν τής Σμύρνης ώς καϊ
κοττά τό μέχρι τούδε έπακολουθή-
σαν χ=3/ κό/ διάοιτηιμα, ίττωλήθη-
ααν καπτνά εσοδείας 1'68 βάρους
105 562 τόννων. Έκ τούτων 51.
602 τόν/οι τΥ/οράσθησαν ύττό τοϋ
τουρ< ικοΰ Μονοατωλείου, 2.Ο5Ο πραγματοποίει άπεριορστου ϋφους καΐ είς λο Υικάς τιμάς, διακίνπσιν καί . εμπορίαν έσπεριδοειδών. ΚαΊ εξαγωγήν ποτότπτας καΐ τάς | οί φορεϊς ούτοι όργανούμενοι άγοράς τοϋ έξωτερικοΰ. Μέ βάσιν συνεπώς τα γνω- στά αυτά δεδομένα δύναται τό κράτος νά ύποχρεώσπ τους έζαγωγεϊς νά έξαγγείλουν Γτροσωπ κώς τάς τιμάς άγοράς τοϋ προϊόντος έντός των πλαι οίων τοΰ άμοιβαίου συμφέρον τος. Τό Κράτος. θά πρέπει έζ άλλου, καί είς τήν ηεριπτω σιν άκόμπ πού οί φορείς τοΰ έζ-'αγωγιικοΰ έμπορίου θά ήσαν συνεττείς, νά επέμβη εγκαί¬ ρως όργανώνον Ιδιον φορέα, όστις έγκαθιστάμενος είς τόν τόπον τής παραγωγής θά έ- καί διευθυνόμενοι υπό τού Κράτους θά ήτο δυνατόν νά εί ναι ή "Ενωσις Συνεταιρισμών καΐ ή Άγρέξ. "Αν ή ανωτέρω προτεινομέ νη λύσις αποτελεί τό άπαν νοι όητό άμερικαν κούς οΐχους κοτΐ τα ύττόλοιπα ύττό κοπτνρμττόρων. Ώς άνε<οΐνώθη δέ όττό τής ί.ττ' τραπής τού ΜονοττΐΑ.τλί.ίου, τής άο- χολοι,μένης μέ την έττεξεργασίαν Ι «αί άττοθήκευσΐν των άγορασθέ»;- συγκέντρωοΐν τω/ Γθθττνών, ή άτνΌρά καπνών 6ά ' ' " συνεχισθή μέχρι καί τθΰ προσϊχοθς ■μηνός Αύγούατου. Η ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙ'Σ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ Κατά δημοσισγοαφ «άς έκ Μερ- σΐνης ττΛηροφορίας κατά τό συνελ¬ θόν προσφάτως είς τήν ττόλν τού ι ην Συνέδριον τής Ενώσεως των Τούρκων έξαγωγέων έσπορ 6σε δών δα την αντιμετώπισιν τοϋ [εξητάσθη τό θέμα τής όργανώσε- διά την αντιμετώπισιν τού προολήματος, δέν θά πρέπει έν τούτοις νά άγνοώμεν ότι καί επί άλλων τομέων, έζ ϊ- σου άποδοτι,κών, είνα^ δυν'α- τόν νά παρέμβπ καΐ νά εκδη¬ λώση τό ένδαφέρον τού τό Κράτος. (ΣυνεχΙζεται) ως των τουρκικών έσττερ'δοεΐδών αί όιπο"α σήΊμερο/ άνέρχονται είς 40.000 τόννους ετησίως. Τόσον >.-
ττό των έξαγωγέων 8σον καΐ υπό
ρ6/ τταραγωγών ζητε·τα, ή λήψις
ϋττό τοθ κράτους έγκαίρωςττριακτι
κο4ν αποφάσεως, διά την αποτελε¬
σματικήν αντιμετώπισιν τής έξαγω
ττροσπαθείας, δεδοιμένου 6τι
Ανεκοινώθη αρμοδίως δτι
τό Ταμείον Άηοκαταστάοεωζ
τοϋ Συμβουλίου τής Εύρώπης
χορηγεϊ είς τό "Ελληνικόν Δή
μόσιον νέον δάνειον δεκα.
πενταετοΰς διαρκεας καΙ ο.
φους 1,5 έκατ. δολλαρίων, ηέ
ραν τοΰ ήδη χορηγηθέντος
είς τήν Εθνικήν Τράπεζαν Ι
σοπόσου, δεκαπενταετοϋς επί
σης δακείας, δανείου.
Τό χορηγούμενον δάνειον
προοριζεται αποκλειστικώς,
διά τήν χρηματοδότησιν τού
προγράμματος άναπτύζεως
τής Ηπείρου καΐ θά έζοφλη
θή διά χρεολυτικών δόσεων,
άρχομένων μετά 6 έτη από
τής χορηγήσεως τού.
ΝΕΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Τήν προσέχη Δευτέραν θά
τελεσθοϋν τα έγκαίνια τοό νέ
ου κτιρίου τοΰ ύποκαταοτήμα
τος τής Έθνικής Τραπέζης
τής "Ελλάδος είς τό Κιλκίς Έζ
άλλου, τήν 23ην Μαρτίου, πα·
ρουσία των τοπικών άρχών
τής Καλαμάτας θά κατατεθή
ό θεμέλιος λιθος ανεγέρσε¬
ως νεου Ιδιοκτήτου κτιριου
τής Έθνικής Τραπέζης είς
τήν πόλιν. Τέλος την
Μαρτίου θά έγκαινιαοθον
Οποκαταστήματα τής ΈθνΐκΛ
Τραπέζπς, είς την 'Αζιούπβ
λιν καΐ είς τό Τυμπακιον 1
ρακλείου Κρήτης.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΗΝΑ
•ΜΑΠΤΥΞΙΝ
Κατ" απόφασιν τού Διοκγιπκο
Συιμβουλίου αυτού ό Εθνκός Όρ< γαΜοιμσς 'Ελληνΐκτ>ς
διιέθε—εν είς τόν ννναικεΐον
ΥΟ/ της κο ν6τητΟς "Ελους Κν
μου τού νομοΰ Χανίων Κρήτης
στ ούς υφαντουργΐας, ττρός
δευσΐν τώ/ ενδιαφερομένων ά!
δω/ της ττεριοχης αυτής είς την
οατεχνίαν τής ύφαι/τικής
"ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΝΚΟΓΝΩΜΩΝ,, ΑΝΟΝΥΜΟ. ΕΤΛΙΡΙΑ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠ^ΜΟΣ έτους 1968
ΚΜίΙ'ΠΙΙΙΚθΝ
πιπλα καί η
Μεΐον άποσβέσόέντα
Χρήσεως
79.831.-
59.673. -
1968
20.758.—
1967
26 88!).-
ργρ
Λ)σμός Λαπάνης Βιβλίου Κανονισμων
Ά π α ι τ ί α ε ι ς
Χρροισιοι
Πρισωρινοί χοίοιστικοΐ Λ)σμο'
Έγγυήηεις Διάφοραι
ΙΙραχτορεΤα
ΙΙροκαταβληίΙεντες φήροι
Δ ι α Ο έ σ ι μ ο ν
Ταμείον
Τράπεζαι
1.368.076,55 1.268 070,55
67.536,70
213.649.80
13.100.—
113 294,20
59.299,40
44 441,50
354.19ή,90
109.549,70
98.060.—
1.000.-
ΐ:!,100.—
69.734,90
32.473 40
90 920,10
319.061,90
Κ ε φ ά λ η ι α
Χρήσεως
Μετοχικόν Κεφάλαιον (2 000 μετοχαί
των .ν,ρχ. 500.— εκάστη)
Άποθεματικύν έξ εκδόσεως μετοχήν
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1968
1.0ΟΟ.Ο00.— 1.0001
υπέρ τό δρτιον
Τακτικόν
52.-
388.000.-
» "Εκτπκτον (Άποσβέηε·θ)ς δα-
πάνης βιβλίου Κανονισμώ) 147.300.—
Ύποχρεώσεις
180.999.-
26.352,30
62.ΟΟΟ -
Προσωρινοι Μιστωτιχοί Λ)σμοί
Κραττ'ιοεις υπέρ Δημοσίου
Πρόβλεψις Φόροιι Είσοδήματος
Είσφοοά υπέρ Ναυτικών ή Τεχνικόν Σγο-
λών κατά τό Καταστατικόν
Μέρισμα χρήσποί
Κέδ «αι Ζημίαι ι'πόλ. εΐο Νέον
78.000.-
80X00.—
286 698,75
.•115.600.1
147 ·Μ
68.1
28.3
95.0
88ΟΟΠ]
ΗΟ.0001
208.46»,
2.254 402,05 2 028 868,53 '
2.254.402,05 2.028 81>ί
Ανάλυσις ΜερίδΓς ΚΕΡΔΗ καΐ ΖΗΜΙΑΙ
ΧΡΕΩΣΙΣ
Χθήσκιις 1968 1967
Μισθοι καί "Εξο^α ΔιαχΙσεως 510..186.20 42'ί 890,50
Κοινωνικαί Άσφαλίσεις 27,421.— 18.982.—
Φόροι πληρο)Οέντες 4.454.—
Άμυιβαι πηραστάαροις Σνμβοΰλων 19 980.— 14.040.__
■ ^ Γρίτοιν ('Επιθεωρηταί κλπ ) 850 054.— 837 502.—
Ζημία έκ διαΐ'έσείος βιβλιιον Κανονιπμ(7>ν 14 06'^.— 11.621,10
» έ^ αντικαταστάσεώς όμολογιών
κληρΐϋθεισών είς τό αρτιον 85.— 706,55
Έπισφαλεϊς άπαιτήσεις 4 34085
Άποσβέσεις
Έπίπλιον 7 131 — 4.878.—
Υπόλοιπον Κτρ5<Τ,ν 372 72'),5Ο 440 082,10 Χρήσεως Δικαιωματα εξ ΈπιΟεοιρτΊσεων Πλοίων Τόκοι, Τοκομεοίδιπ καί Μερίσματα Διάφορα "Εσοί)α ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1968 1967° 1.693.423,60 1.664.574,1 115.397.- 86.6711 ;ΐΟ.Ο83,1Ο 5.457ε] 1.818.903,70 1.750.703.10 Διάθεσις Κερδών Χρήσεως Υπόλοιπον ύ.τολόγου χρήσεως » προηγουμένης » 1.818.903,70 1.756.703.1 1968 372.729,50 308.469,25 1967 440.682,10 118.787,15 581.198,75 559.469,25 74.500.- Είς Τακτικόν Άποθεματικόν ____„„.— » Μέρισμα επί 2.000 μετοχών πρός Δρ. 40.— 80.ΟΟΟ.— » Ποόβλεψιν διά φόρον Είσοδήματος 62.ΟΟΟ.__ » ΕΙσφοοάν ΰπρρ Ναυτικών ή Τεχνικών Σχολών κατά τύ Καταστατικόν 78.000 — Υπόλοιπον είς Νέον 286Ϊ698.75 88.000.— 8Ο.ΟΟΟ,-- 95.000.- 88.000. - 208.409,25 Τό έκ 581.198,75 559 409,25 Λρχ^ 40 - μέρ,ομσ χρήσεως, κατά μετοχήν, μεΐον φόρου, ,Γνα, καταβλητέον Μετά τΛν ενκβ -αρόντος Ίοολογ,ομοΟ ϋττό τής Γεν. Συνελεύοεως των Μετόχων τής Έταιρΐας Ό Διευθύνων Σύμβουλος 1ΊοΩΡ1ΊΟ£ Ι. ΚΟΥΤΣΗΣ βλητέον Μ τής Γεν. Συνελεύοεως των Μετόχων τής Έταιρΐας "Εν Πειραιεί τή 10η Φεβρουαρίου 1969 Ό Πρόεδρος τοθ Διο,κ. Συμβοιολίου ΛΟΥΚΑΣ Μ. ΜΟΜ.Κ(,Σ ιαιν Τοή ΦθΙΒθΣ^ΐίβΑΙΑΪ
ίΠΡΙΝ Α Π' ΤΟ 1922)
ο1
1
ίΐΓ«"
τσοί ι
ηίτθί
ήττααίνα.ε
τά Φώτα κ' ήσυ-
μέ τσοί παττάδες και
• κ,αι
μόνε Ε'-
ιταρέες, πού θά / τί-
μοτζί. Ή κάθε μ ά ά¬
ς 6ουτηχτόιδες κοϊ 6α
τό δικό τση συμφέρον.
^-ή λε'τουργ ά ττού οί ττα-
ψαλτηδοι ήττααινανε
είτες την ώφο-
ιξουνε τό Σταυνό
ν€ρά. ήττταο ι νοι ?
«ΤβΙβνβΛί
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
έί.αιρετ-κΓυ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
192
5.—ΟΙ ΒΟΥΤΗΧΤΑΔΕΣ
ΒΟΥΤΗΧΤΑΔΕΣ ΣΤΟ Ρ 1Ξ1Μ0 ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
τοΊτά τού δέν ήτανε μόνε νά τονέ
"βρή τό Σταυρό, παρά καΐ νά φυ·
ΑαοχΓη, έκεί μέσ' στά 6αθιά νερά,
μή λάχη καΐ κανένας μττα'αττέσης
άπ' τσοί άλλοι δουτηχτάδες τονε
πάρ' άποπίΐσω κολυ'μ,ττώντας, μου-
'ντάρη καταττάνω τού νά τονέ στλη-
γώση μέ μοςχαΐρι καΐ τοΰ τονέ άρ-
πάξη τό Σταυρό άπ'τό χέρι.. Κ'
έτσι νά μή μτταρέση αύτός νά τονέ
φέρη ώςτα'μ' άπτάν' άτττό νερό καϊ
τόνε δείξη, πώς ό ϊδιος τονέ'δρε.
Εττειοης λοιττον τκχυνηθιζού'ντο-
στε κάτι τέτοια, γιαταυτό κι' ΰ
κάθε τίμιος οουτηιχτής ήναγκαζού-
'ντανε, ττροτού νά βουτήξη γιά ,<ό '6ρη τό Σταυρό, νάζωστήάττα,μέσ' άτττό βρακόκι τού μττανιοΰ καί α α πετσένια ζώνη ττού 'χε φηκάρι (θη- κάρ ) μέ μιά μικ,ρή κάμα μέσα. Κι' άφού ήοουτοΰσε μέσ' στά 6α- θιά νερά τότβς, γιά καλό καϊ γιά κακό, ήδγαζε την κάιμ' ατττά φηκά- ρι τση κα>1 τηνέ 'κρατούσε "Ωστε,
&·> ήδρΐ'σκε τό Σταυρό, κ' ήιεριχοΰ-
'ντανε κανένας μττα'μτηόσης άλλος
δουτηχτής κο'ντά το^ μέ σκοττό χ,ά
τού τονέ άρπάξη, νά μττορή νά ύ-
περιιστησ'τή. Κι' άν εΤχε κι' ό άλ¬
λας αύτός κάμα, νά τταλέψη ματζί
τού, στήν άνάγικη, έστω κα ,νά άλ-
λη^λοττληγωθή. Φτάνει νά μην ήχα-
• ε τό Σταυρό α—τ ά χέρι α τοι/.
Τό τταλετιό καί τό αννληλοττλή-
γωμα μέσ' στά νεοά δέν ή'μττοροθ
σε νά δςτστάξη, παρά ττολύ λίγα
μινοθτα. Κι' άν ό μττα'μττεσης
βουτη^ής ήτανϊ ττιό κουραγιόζος
καΐ ττ ό δυνατάς, τότες ό Σταύρος
ήτανε πιά δικός τού. Καΐ τονέ ά-
νέβαζ' άττάνω, σά νά τονέ 'χε ό ί-
διος βρή. ΑΛά, σάν ττβγανε κι'
" Ιζον'τας άτΓτό κουο καΐ μέ τό ό όιλλος σ-τή στεργιά, ό άδικημέ-
γ κ3ρφαμϊνο στάχέρ.α τού πά- νος, δέν ήμαρτυροΰσε άττό ψιλότι-
■ -■ · - — - ν-----~- μο τίττοτις στόν κόσμο. Ώστόσο
οί ψρέσιιοες μηκρομαχαιριές και
στώ δυωνώνε τά γδυμνά καρμ ά,
πού ήστάζανε καΐ αΤμα, τσοί
κόσμο1/.
μττα'μττέσης, αύτό δέν ήμα3ειο -
ού'ντανε. Κι' ό πλητγωιιιένος μπα'
μττέσης, ό άρ^ποίδόρος τού Σταυ-
ροΰ, προτοΰ νά πά' νά δώση τό
^ ττοθ "χε λειτουργίαν
...α, αιτοιττίο"ω.
ΓΟ ^^
κ1 Ενός ■
τότες °'
ήττααινσνε στόν ττα-
ήριχνε το Σταυρο,
ς τού 'κανε μετάνοια
τό χέρι γιά ά
ετσι την έπίσημη άΓε'α
ώοα οί παττάβ-ε;
καί «"
τού^
} ψολτηδοι πψΐιλ.ανε τη δοξο
ι-νία οώτο' ήετοιμαίού'ντοσιε γ α
70 *ΐν*·*^ ^ , ^
'Ην6ΐΑ«ύ'ν'τ°σ'Γε' τοτες, τσ ισιο·
<· ψτομένο* μ' ^ δρακάχ, τοϋ «Λΐιοίι μόνε "Άν ήτανε δυό ττα- 1ς ή κσθε μιά εΤχε καΐ δικό τση «ώμα βρϊ"*1 Υ'α νο ξεχωρίζ'άττ' . ^η. Εύτύς, λοπτόν, ήτταίονα- .. 4&ηι στήν ακρηα τού κ βέσΐ] ήν ϊτίιν άράδα οδλοι 6ο9ιοι, δσο 'μ-ο ρβύσονε κο'ντά στοΐ τταΐττάιδες. άνιιττόμο<Όΐ, τουο- ψι τΓθύ 0ά »' ήριχνε τό Σταυρό. Κβΐ μόλς έκεΐνος τίπιαν' τό Σταυ- ρό καΐ τονέ 'ριχν£ ε·έ ψάρα άλάρ νβ ντα βαβιά νερά, τότες αύτοι μονομιας ο^λθι ικχτζΐ ηβουτούσα- πρόδωνε στά μάτια τού «ε μέ όομη τρός τάν πάτο τού ε- Ποίος δμος άτττσοΐ δι-Ό ροθ, ττοιός νά ττρολάβη νά 'βρη το Σταυρό, ττου "τονε 6έδ·αια άδετος Ό τγιο καπάτσος, σίγουρα, αύ- (ός 9ό τονέ '6ρισκ£ Μά ή καπα- στόν παΐττά ή'ντουνοο'ντα νέ εύτύς, γ ά νά μή δή ούτος τσί ττληγές τού Κ1 έτσι μαθευτη ή μττα'μτΓΒο-ιά τού καΐ θυμώσ' ή '.κ κληισιά μα)τ·ζί τού. ΟΊ έθκΐλησιές τό 'χανε στό νού τως, πώς κάτ, τέτοια ή'ιιιττορού^α νέ νά γένοι/νται. Γιαταυττό, δέν ή δεχού'ντοστε παραττάν' άττό δυό 6ουτη)(τάι5Γς/ αν δέι/ ήδ;νανε τό λό γο τως, πτός, στό δρέσμο τού Σταυροΰ μέσ' στά νβρά, θά ν' εΐν' όι/αμεταξύ τως αδρεψω,μβνοι "Αν ητανε μιά τταιρέα μοναχιά, τή ε 'προτιμούσανε Μά, αν ήτταρουσ α ζού'ντοσηε δυό παρέες γιά καί πιό τ&Ρεζ, να δουτήξουνε ματζί/ τότες οί έκ.κλη·σιές τώς ήδίνανε αύστηρή διαταγή, νά μή πειράξη ή μιά τήν αλλη Κ" @τσι οί Τδιες νά μή γέ- νουνε αίτία κανενούς άνέλπιΐστου κοΐκοϋ μέσ' στά νερά. Οϊ τίμ οί βουτητχαδες δέ.ν ή^α- ταδεχού'ντοστε νά κάνουνε τείΐθ'ω λόγω μπα'μττεσιές. "Ενας λόγος άχάιιης, άν ητανε καττάτσοι καΐ σβέλτθι σιτή θουγειά τως Καΐ σέ κάθε φορά ποΰ θά ν' ήδου - τ. Γούσανε δυό τταρέες ματζί, ή κά 9ε μιά τση ήκύτταζε νά ττροφυλα- χτή μέσ' στά νερα, μέ τό φόδο πάς (μήττως) ή άλλη, δέ κρατήσ' τδ λόγο -τση καΐ τσή σκαρώση καιμμιά μπα'ιμττεσιά. Ό 6ουτηχτής; λοιττόν, πού ή - πρόκαιρνε κ' ήδριΐσικιε τό Σταυρό στον πάτο( καβώς ήανέδακε ύστε μς κολυ'μττώντας, απάνω, ήττρε—' οί άλλθι τσ-ή παρέας τού νά τού κανουνε τόν άδαν'ταδόρο. Δηλα - δής, κολυ'μττώντας κι' αύτοι, νά προλάδουνε νά 'ρχουνε στά ττλα- γ α τού καΐ νά τονε ττροφυλάξου «ι, διν κανένας ή καΐ ούλοι ματζΐ τση άλληνής παρέας ήθελε τού ρι χτοΰΛ; μπα'μττέκπκα. Κι' ά δρε- θοθ^ε σέ άνάγικη νά παλέψουνε μα τζί τος και νά μεταχειρισττούνε καΐ τσΐ κάμες τος κιόλας, όστε νά δώσου/ε καιρό σ' αύτόνανε / 4/£τ5η άττάΛο έλεύτερα, με τό Σταυρό στό χέρι Σ' αύτό ήδοη- θούτε πολύ καΐ τό Τδιο χρώυα βρακάκι πού έτσι ήαιν«αγνωρίζου' ντα&τε άναΐμεταξύ τως οί τσοί κά θε παρέας μέσ' στά καθαρά 6α- θιά νερά· Μά, γΐιοττι αύτές οί μπα'μττεσι¬ ές καΐ τα έπικίνδι/να παλεΤιά μέσ' στά δαθιά νερά, Ό λόγος ητανε σττουδαΤος. Γιατίν δττοιος ήδρισκε τό Σταυρό καΐ τονέ άνέδαζ' άττά νω, ήσωνού'ντοιν'ε, κια οΰλα τού τα χρό^ια, κι' αύτός καΐ ή τταρέα τού Αύτό θά τό δοΰμε τταραοκάτω. (Άχσλουθεΐ) Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΔΙΚΑΙΟΝ Ένδιαψέροντα «θέματα δι- εθνοΰς ναυτικοϋ δκαίου κσί ναυτιλιακής πολιτικής» άνα- πτύσσει είς βιβλίον τού ό δι κπγόρος - διεθνολόγος κ. Θα λπς Δ. Μυλωνάς. (ΤΛν ερνα οίαν προλογίζει ό καθηγπτΓΐς κ. Στρατπς Άνιδρεάδης, πρό- εδρος τής Ενώσεως 'ΕΛλτΊ- νων 'Εφοπλιστών). Μεταζύ των θεμάτων τοϋ θιβλίου πε- I ριλαμθάνονται: «Ό εϊρηνικός Ι ναυρικός άποκλεισμός τής Μπέιρα καί ή διεθνΛς νομιμό ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΠΛΑΚΙΔΙΩΝ Την 26.3.69 καΐ ώραν 13 υπό τού 'Αρχηιγείου Ναυτικόν διενεργεΐ ται διαγω^ισιμός διά την προιμήθει αν 2.000 μ2 πλαστικώι; πλακιδίω/. Πληρ. παρά τθΰ Α.Ν Αριθ 51044)69. της», «ΔιιεθνιΊς συνεργασΐα διά την πρόληψιν καΐ διάσω¬ σιν των ναυαγιων», «Ή άνά- πτυζις τής ν'αυπηγικής ©ομπ χανίας», «ΑΙγιαλίτις ζώνη» κ.ά. Σ' εκείνην πού έ'φυγε ΤΗΝ ΜΔΡΙΤΣΑ ΓΕΡ. ΑΠΑΝΔΡΙΤΗ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΧΙΓΕΝΟΥΣ - ΠΕΤΡΙΔΟΥ Πέρασαν σαράντα μέρες, άπό την στιγμή πού ή άσττλαχ«η Μοί- ρθ£, ή φθονερή, έχοψε τό νηιμα τής ζωής της καί την ωδήγησε στήν άλ λη ζωή, την αίώνια "Ετσι, ενα &ρά δυ, την πήρε άττό κσ/τά μας πρό ωρςχ, και έ<£>υγε γιά ττάντα ή στορ
γ κή αύτη σύζυγος, μηιτέρα, μάμ-
μη, άδελφη καΐ θεία Γεννηθηικε
Σμύρ^η^ γόνος άριστοκ,ρατι-
κών οϊκογενειών άπό πατερα καί
μητέρα. Κόρη τού Μαδυτινού Ιωαν
νού Άρχ γένους — Πετΐρίδον, πα-
λαψάχου καθΐτγητοΰ τής «Εύαγγε-
λΐικής Σιχολής» Σμύρνης καί συγ·
γραφέως πλείστων σειρών διδακτΐ
κων διδλίων, καΐ της Σμυρναίας
Άναστασίας τό γένος Δημητ'ρίου
Πεζοδρόμου Άδελφή τού κ. Δηιμη
τρΐου Άρχιγένους ίαττροϋ καΐ σαγ
|γραφεως λαογιράφου Σμύρ'Λΐς. Σύ
Ιζυγος δέ τού Κεφαλλονίτη κ. Γει
, ραΐσιμου Αγ ανδρίτη, μεγαλεμττό-
ρου καΐ ΐδρυτού τού μεγάλοκ κα-
ταχττήματος τροψίμων στήν Άγορά
, Αθηνών ό «Βύρον». Καΐ μτμίρα
δύο θυγατέρω^ τής κ. Σταματίας,
συζύγου 'Εμμανοαήλ Λιάκαρη καΐ
τής κ. Ζωης συζύγου ΛΛάρ<ου Μαυ μαπούλου Εύπαίδευτος καΐ πνευ- μσβτικά καλλιεογημένη, διττλωιιια - ταΰχος τού Δδασκσλείοι; τού «Ό- μηοείου» ΆνωΙτάτοι; ΠαιρΙθεναγω - γείου Σμύρνης, γλωσσομαθής καϊ με άοιστες καλλΐίτεχνιικές έττιδό- ι-τεις στήν Ζωγραφική, τήν Μουσι- κή καΐ τό τραγοΰδι. Δισχρινόταν' γιά την εϋγενεια συνυφασμένην μέ την καλωςτύΛνν της ψυχής της, γ ά την ένεργητικότητα καΐ δραστηρι- όττγτά της, άκττΓΤύξασΐα οικογένει¬ αν άξιοττρεττή. Άνεκτ'ιιμηιτη καΐ ά ξέχαστη γιά ολους δσοι την γνώ- ρισαν καΐ την ότ/χχττησαν μέ τίς θακμάσιες άοετές τής οίκοδεΊσττοι- ι/ας. Μέ δάκαυα στά μάτια γονιπτε- τώ εύλαδικά καΐ ραί>νω μ έ λού-
λουδα ΐόν έν Νέα Σιμύρντ νοττόν
άκόμη Τάψο ιης "Άς είναι έλα-
φρό τό χώμα ττού σικέττασε την
αϊο^ία μνήιΐη της γ·ά πάντα.
Αθήναι 22 Φεβρουάριον Τ 5*6°
Είς μνήμην τής αδελφής τής μη-
τέρας μ ου.
Ή άνεψιά της
"Αννα Βασ. Άποσταλοπούλου
τό γένος Κωνστ. Γ". Καδαδέλλα
ΤΑ ΒΙΒΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡίΙΠΟΙ
(Συνέχεια έ< τής 1ης σε/ ) Σηιμειώνω άκόμα, δι,ό τρία ποι ήματα ττού ιδίως την έπιγραμα-ι ή συντομία τους τά ττρόσεξα ίδ - ΌίΊτερα: «Πιΐκρά κάπτοιο τραγούδι», «Τό μπουκόττο τα ρόδα», «Σττασ- μένοι κλωνοι» «Ίστορία Ζωής», «Ά λήθεα», «Ό μιικρός ξενητεμένος», «Μεταμέλεια», «'Η σιωττή τής » γάπης». ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ 10 Δεκεμβριού 1968 Μαρίας Φαλαγγά — Γεωργίου, Εκλογή, ποιηικττα, 1967. Μαρία Φαλαγγά - Γεωργίου,Ά- ^ΧΓτόληση, ποιήμστα, 1967· Δύο συλλογές ττεριιμένουν έδώ <' ίνα χρόνο νά κριθοΰν, τυπωμέ- νες και οί δύο μαζΐ τόν Δεκέμβρη τού 1967. Την πό ήττρια γνωρίζω αττό τό 1944 επάνω κάτω, δταν μέλη τής «'Εθνι^ής 'Εταιρείας Λογστεχνώνϊ., συναντιώμοχττε γύρω άττό τά χρόνια 1944—1947 σέ συνεστιάκτεις 6>που έσύχναζαν καΐ
λογοτέχνες καΐ κοολλΐΓΓέχνες. 'Αττό
τούς τελει/ταίους αύτούς ε'ταν και
ή τότε δεσποινίδα Μαρία Φαλαγ-
Υά, νησΊώτισσα, ναμίζω, άττό νησΐ
τού Αίγαίθυ.
Τέσσερες ίΛες δλες συλλογές
εχει εκδομένες ή ποιήτρια καί, κα-
θώς δλέττω ά—ό τα «'Ετοΐιμα γιά
ιέχδοση», άλλα πέντε £ργα περι-
μένουν την κατάιλλτ>λη εύκαιρία, ά
νόΐμεσα σ' αύτά μελέτη, διηγήμα-
τα καΐ θεατριικό Ιργο. Άττό τό
1937, άπότε προτοφανερώθηΜε,
ώς τό 1 967, εΤχε έκδώσει δύο ττοι
ττοιηΐΓΐκές συλλογές: τό 1947 κσί
τό 1953. Τά διβλία στοιχίζουν
πολύ, κάθε εκοοση άντιπροσιωτΓεύ
εί θυσία άττό μέρος τοΰ συγγραφεα
καΐ μέ τα 50 — 150 άντίτιπτα,
άριθμό μηδαμινό, ττού άγοράζ€ι τό
'ΥπουργεΤο Παιδείας δέν σκεττά-
ζεται ούτε τό ίνα τέταρτο τώ/ έ-
ξόδων. Τουλάχιστο τριακόσια άντί
τυττα πρέττει νά προμηθεύεται τό
Κράτος όπτό κάθε καλό λογοτε-
χνικό διΑλίο, γιά νά εΤναι Ικανό
νά καλύτΓτει Τ1ς άνάγκες των κβτά
τότΓους διβλιοθηκών τής επαρχίας.
"Ας είναι.
(Συνεχίζεται)
ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟΝ "λΣΚΛΗΠΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ,
Λ. Άλεξάνδρας 166
Ίσολογισμός 31)12)68
Ε.ΙΊ.Ε.
ΕΝΕΡΓΗ1ΙΚΟΝ
"Επιπλα Σκειόη
Μεϊον άτιοοβέσεις
Μηχανήματα έγκ)σεις
Μεΐον άποσβέσεις
Μηχαναί Γραφείου
Μιϊον άποοβέσεις
425.580,
245.245.
- 180.335.-
1 108.739.—
436 743.— 671.996.-
19.550.
7.820.
- 11.730.—
'Εγνυήσεις τΐαρά Τρίτοις
428.501. -
Ταμείον
621.654,70
Πελάται — λρεώοται
1.324 968 -
Προμηθευταί — Πιστωταί
800.—
Άτομικο'ι Λογ)μοί Έταίρων
59.005.-
Άττοτελέοματα παρελ. Χρήσεων
1965 - 66
406.385,40
νιάφοροι Χρεωστ. Λ)σμοί
126.495,30
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεφάλαιον 6ΟΟ.ΟΟΟ.—
Άτομικοί Λογ)σμοί Έταίρων 756.100.—
Δάνεια επί ύτΐοθήκη 367.670,70
'Εγγυησεις Τρίτων 5Ο.ΟΟΟ.—
Γραμμάτια πληρωτεα 231.289.—
Κρατήοεις Υ.Δ. καί Τρίτων 228.425,90
Προμηθευταί Πιοτωταί 288.133,30
Συνεργάται -- Ίατροϊ 731.657.—
Άποτελέσματα τταρελ. Χρήσεων
67 - 68 444.851.—
Διάφοροι Πιστωτικοί Λογ)ομοί 133.743,50
3.831.870.41)1
3.831.870,40
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεο>ς» 1968
Ζημίαι έκ πολ αύτ)του 12 788.—
Διαγραφαί Διαφ. Λ)μθν 283 40 13.071.40
Άμοιβαϊ Προσωπικού 2.556.865.—
ΆμοιβαΙ Τρίτων
ΆποοβεΌεις
Γενικώ έξοδα
Δαπάναι έκμ)σεως
Τόκοι — Προμήθειαι
Φόροι — Εΐσφοραί
1.699.445,40
350.264.—
1 620 151,50
3.191.806,50
33.480,50
617.009,30 10 069 022,20 10 082.093.60
Καθαρά Κέρδη
Ό Διοχειριοτής
ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΣ
309.571,30
Διαφοραί Κρα·
τήοεων 3.676,40
Διαφοραί Ισοζ.
Πελατών 14.172.— 17.848,40
Διάφ. ?σοδα έκμ)σεως 10.373.816,50
10.391.664,90
Έν Αθήναις τή 31)12)1968
10,391.664,90
Ό Διευθυντής ΛογιστηριΌυ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΛΟΦΤΗΣ
Μία ταινία πού άφορά κάδε πρόσφυγα
Μ€ΓΑΛνΤ€Ετ4 ^ ?3ί>ΑΙ0Τ€ρΗ ΤΑΙΝΙΑ *ττο ΚΑΤΑΒΟΛΉΝ
ΓΙΑΚΑΘ6
ΝΙΚ
τχτυ
ΕΤΟΝ ΔΙ>ΑΛΛΑΤΙΚΟ
Τν^
ΡΙ1Μ5
Μ
_£σ_ϊ
ίιιΐΠΠη
ΛΟΝ
ΑΝΤ
ΜΑΙΑ
ΛΛΙΡΑΗΤΑ «θνΝ€ΛΑΚνΐ
Κ ΑΤ€ ΡΙ ΝΑ ΒΑ2ΙΛ ΑΚΟΥ
ΓΑΙΚΙΗΗ&ΡΙΜ6
* Δτ,ΜΟΙ * 6€0Δ3Ρ0^* 1Τ€ΛΙ0^ 4
ΚΑΛ€Ι>Γ-ΜΣ ΛΥΠΖΟΣ >ΛΦ€ΙΡΙδ ΜΟΡΙΔΗΣ ΣΤΑΡ€Η10Σ «ΑΡΧΟΣ ΒΟ10Β1ΤΣ ΚΑ7ΑΜ ΜΠΙΣΑΛΜΗΣ ΠΡΑΐτΙΓΟΣ
Η
ΓΙ-ΡΓΟΥ ΜΑΝΙ^ΑΛ'τΤΐ
Τ Ρ
ΜΑΜΚΑΑΗ
ΤΑ
ΚΛ1
υ? σχ3ν
Ν θ ΟΤΤθνΛΟ^. ΑΝΤ26ΛΑ^+.ΛΙΑ-
Μ»Αίειοί»ίΑ-ογ ΤΤΑυΠί ΙύΠΙϋΤΡΑΗ$ Γ3 ΒΡΑΒεΐΑ^£ΠΒΜ>) · Γ^
£ΓΡΑψε ο | ΙΜΠν/Ο ΓνΝI^I■ΓI^^V &6ιι-αλονικττ«: / κα< υ^ην< φαΤΟΓΡΑφΐΛ. ^, Μθν£ΙΚ-Η' ^ ΜΟΝΤΑ2: ^ ΑΝΤδΝΗΙΤΘΜποΐ κ> Κ.ΑΙΤΙΝ 56*5
ΑΤΤΟΖ.ΤΟΛΟ& Τ€ΙΌπόΛΟ«5.
ο1
1
ίΐΓ«"
τσοί ι
ηίτθί
ήττααίνα.ε
τά Φώτα κ' ήσυ-
μέ τσοί παττάδες και
• κ,αι
μόνε Ε'-
ιταρέες, πού θά / τί-
μοτζί. Ή κάθε μ ά ά¬
ς 6ουτηχτόιδες κοϊ 6α
τό δικό τση συμφέρον.
^-ή λε'τουργ ά ττού οί ττα-
ψαλτηδοι ήττααινανε
είτες την ώφο-
ιξουνε τό Σταυνό
ν€ρά. ήττταο ι νοι ?
«ΤβΙβνβΛί
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
έί.αιρετ-κΓυ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
192
5.—ΟΙ ΒΟΥΤΗΧΤΑΔΕΣ
ΒΟΥΤΗΧΤΑΔΕΣ ΣΤΟ Ρ 1Ξ1Μ0 ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
τοΊτά τού δέν ήτανε μόνε νά τονέ
"βρή τό Σταυρό, παρά καΐ νά φυ·
ΑαοχΓη, έκεί μέσ' στά 6αθιά νερά,
μή λάχη καΐ κανένας μττα'αττέσης
άπ' τσοί άλλοι δουτηχτάδες τονε
πάρ' άποπίΐσω κολυ'μ,ττώντας, μου-
'ντάρη καταττάνω τού νά τονέ στλη-
γώση μέ μοςχαΐρι καΐ τοΰ τονέ άρ-
πάξη τό Σταυρό άπ'τό χέρι.. Κ'
έτσι νά μή μτταρέση αύτός νά τονέ
φέρη ώςτα'μ' άπτάν' άτττό νερό καϊ
τόνε δείξη, πώς ό ϊδιος τονέ'δρε.
Εττειοης λοιττον τκχυνηθιζού'ντο-
στε κάτι τέτοια, γιαταυτό κι' ΰ
κάθε τίμιος οουτηιχτής ήναγκαζού-
'ντανε, ττροτού νά βουτήξη γιά ,<ό '6ρη τό Σταυρό, νάζωστήάττα,μέσ' άτττό βρακόκι τού μττανιοΰ καί α α πετσένια ζώνη ττού 'χε φηκάρι (θη- κάρ ) μέ μιά μικ,ρή κάμα μέσα. Κι' άφού ήοουτοΰσε μέσ' στά 6α- θιά νερά τότβς, γιά καλό καϊ γιά κακό, ήδγαζε την κάιμ' ατττά φηκά- ρι τση κα>1 τηνέ 'κρατούσε "Ωστε,
&·> ήδρΐ'σκε τό Σταυρό, κ' ήιεριχοΰ-
'ντανε κανένας μττα'μτηόσης άλλος
δουτηχτής κο'ντά το^ μέ σκοττό χ,ά
τού τονέ άρπάξη, νά μττορή νά ύ-
περιιστησ'τή. Κι' άν εΤχε κι' ό άλ¬
λας αύτός κάμα, νά τταλέψη ματζί
τού, στήν άνάγικη, έστω κα ,νά άλ-
λη^λοττληγωθή. Φτάνει νά μην ήχα-
• ε τό Σταυρό α—τ ά χέρι α τοι/.
Τό τταλετιό καί τό αννληλοττλή-
γωμα μέσ' στά νεοά δέν ή'μττοροθ
σε νά δςτστάξη, παρά ττολύ λίγα
μινοθτα. Κι' άν ό μττα'μττεσης
βουτη^ής ήτανϊ ττιό κουραγιόζος
καΐ ττ ό δυνατάς, τότες ό Σταύρος
ήτανε πιά δικός τού. Καΐ τονέ ά-
νέβαζ' άττάνω, σά νά τονέ 'χε ό ί-
διος βρή. ΑΛά, σάν ττβγανε κι'
" Ιζον'τας άτΓτό κουο καΐ μέ τό ό όιλλος σ-τή στεργιά, ό άδικημέ-
γ κ3ρφαμϊνο στάχέρ.α τού πά- νος, δέν ήμαρτυροΰσε άττό ψιλότι-
■ -■ · - — - ν-----~- μο τίττοτις στόν κόσμο. Ώστόσο
οί ψρέσιιοες μηκρομαχαιριές και
στώ δυωνώνε τά γδυμνά καρμ ά,
πού ήστάζανε καΐ αΤμα, τσοί
κόσμο1/.
μττα'μττέσης, αύτό δέν ήμα3ειο -
ού'ντανε. Κι' ό πλητγωιιιένος μπα'
μττέσης, ό άρ^ποίδόρος τού Σταυ-
ροΰ, προτοΰ νά πά' νά δώση τό
^ ττοθ "χε λειτουργίαν
...α, αιτοιττίο"ω.
ΓΟ ^^
κ1 Ενός ■
τότες °'
ήττααινσνε στόν ττα-
ήριχνε το Σταυρο,
ς τού 'κανε μετάνοια
τό χέρι γιά ά
ετσι την έπίσημη άΓε'α
ώοα οί παττάβ-ε;
καί «"
τού^
} ψολτηδοι πψΐιλ.ανε τη δοξο
ι-νία οώτο' ήετοιμαίού'ντοσιε γ α
70 *ΐν*·*^ ^ , ^
'Ην6ΐΑ«ύ'ν'τ°σ'Γε' τοτες, τσ ισιο·
<· ψτομένο* μ' ^ δρακάχ, τοϋ «Λΐιοίι μόνε "Άν ήτανε δυό ττα- 1ς ή κσθε μιά εΤχε καΐ δικό τση «ώμα βρϊ"*1 Υ'α νο ξεχωρίζ'άττ' . ^η. Εύτύς, λοπτόν, ήτταίονα- .. 4&ηι στήν ακρηα τού κ βέσΐ] ήν ϊτίιν άράδα οδλοι 6ο9ιοι, δσο 'μ-ο ρβύσονε κο'ντά στοΐ τταΐττάιδες. άνιιττόμο<Όΐ, τουο- ψι τΓθύ 0ά »' ήριχνε τό Σταυρό. Κβΐ μόλς έκεΐνος τίπιαν' τό Σταυ- ρό καΐ τονέ 'ριχν£ ε·έ ψάρα άλάρ νβ ντα βαβιά νερά, τότες αύτοι μονομιας ο^λθι ικχτζΐ ηβουτούσα- πρόδωνε στά μάτια τού «ε μέ όομη τρός τάν πάτο τού ε- Ποίος δμος άτττσοΐ δι-Ό ροθ, ττοιός νά ττρολάβη νά 'βρη το Σταυρό, ττου "τονε 6έδ·αια άδετος Ό τγιο καπάτσος, σίγουρα, αύ- (ός 9ό τονέ '6ρισκ£ Μά ή καπα- στόν παΐττά ή'ντουνοο'ντα νέ εύτύς, γ ά νά μή δή ούτος τσί ττληγές τού Κ1 έτσι μαθευτη ή μττα'μτΓΒο-ιά τού καΐ θυμώσ' ή '.κ κληισιά μα)τ·ζί τού. ΟΊ έθκΐλησιές τό 'χανε στό νού τως, πώς κάτ, τέτοια ή'ιιιττορού^α νέ νά γένοι/νται. Γιαταυττό, δέν ή δεχού'ντοστε παραττάν' άττό δυό 6ουτη)(τάι5Γς/ αν δέι/ ήδ;νανε τό λό γο τως, πτός, στό δρέσμο τού Σταυροΰ μέσ' στά νβρά, θά ν' εΐν' όι/αμεταξύ τως αδρεψω,μβνοι "Αν ητανε μιά τταιρέα μοναχιά, τή ε 'προτιμούσανε Μά, αν ήτταρουσ α ζού'ντοσηε δυό παρέες γιά καί πιό τ&Ρεζ, να δουτήξουνε ματζί/ τότες οί έκ.κλη·σιές τώς ήδίνανε αύστηρή διαταγή, νά μή πειράξη ή μιά τήν αλλη Κ" @τσι οί Τδιες νά μή γέ- νουνε αίτία κανενούς άνέλπιΐστου κοΐκοϋ μέσ' στά νερά. Οϊ τίμ οί βουτητχαδες δέ.ν ή^α- ταδεχού'ντοστε νά κάνουνε τείΐθ'ω λόγω μπα'μττεσιές. "Ενας λόγος άχάιιης, άν ητανε καττάτσοι καΐ σβέλτθι σιτή θουγειά τως Καΐ σέ κάθε φορά ποΰ θά ν' ήδου - τ. Γούσανε δυό τταρέες ματζί, ή κά 9ε μιά τση ήκύτταζε νά ττροφυλα- χτή μέσ' στά νερα, μέ τό φόδο πάς (μήττως) ή άλλη, δέ κρατήσ' τδ λόγο -τση καΐ τσή σκαρώση καιμμιά μπα'ιμττεσιά. Ό 6ουτηχτής; λοιττόν, πού ή - πρόκαιρνε κ' ήδριΐσικιε τό Σταυρό στον πάτο( καβώς ήανέδακε ύστε μς κολυ'μττώντας, απάνω, ήττρε—' οί άλλθι τσ-ή παρέας τού νά τού κανουνε τόν άδαν'ταδόρο. Δηλα - δής, κολυ'μττώντας κι' αύτοι, νά προλάδουνε νά 'ρχουνε στά ττλα- γ α τού καΐ νά τονε ττροφυλάξου «ι, διν κανένας ή καΐ ούλοι ματζΐ τση άλληνής παρέας ήθελε τού ρι χτοΰΛ; μπα'μττέκπκα. Κι' ά δρε- θοθ^ε σέ άνάγικη νά παλέψουνε μα τζί τος και νά μεταχειρισττούνε καΐ τσΐ κάμες τος κιόλας, όστε νά δώσου/ε καιρό σ' αύτόνανε / 4/£τ5η άττάΛο έλεύτερα, με τό Σταυρό στό χέρι Σ' αύτό ήδοη- θούτε πολύ καΐ τό Τδιο χρώυα βρακάκι πού έτσι ήαιν«αγνωρίζου' ντα&τε άναΐμεταξύ τως οί τσοί κά θε παρέας μέσ' στά καθαρά 6α- θιά νερά· Μά, γΐιοττι αύτές οί μπα'μττεσι¬ ές καΐ τα έπικίνδι/να παλεΤιά μέσ' στά δαθιά νερά, Ό λόγος ητανε σττουδαΤος. Γιατίν δττοιος ήδρισκε τό Σταυρό καΐ τονέ άνέδαζ' άττά νω, ήσωνού'ντοιν'ε, κια οΰλα τού τα χρό^ια, κι' αύτός καΐ ή τταρέα τού Αύτό θά τό δοΰμε τταραοκάτω. (Άχσλουθεΐ) Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΔΙΚΑΙΟΝ Ένδιαψέροντα «θέματα δι- εθνοΰς ναυτικοϋ δκαίου κσί ναυτιλιακής πολιτικής» άνα- πτύσσει είς βιβλίον τού ό δι κπγόρος - διεθνολόγος κ. Θα λπς Δ. Μυλωνάς. (ΤΛν ερνα οίαν προλογίζει ό καθηγπτΓΐς κ. Στρατπς Άνιδρεάδης, πρό- εδρος τής Ενώσεως 'ΕΛλτΊ- νων 'Εφοπλιστών). Μεταζύ των θεμάτων τοϋ θιβλίου πε- I ριλαμθάνονται: «Ό εϊρηνικός Ι ναυρικός άποκλεισμός τής Μπέιρα καί ή διεθνΛς νομιμό ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΠΛΑΚΙΔΙΩΝ Την 26.3.69 καΐ ώραν 13 υπό τού 'Αρχηιγείου Ναυτικόν διενεργεΐ ται διαγω^ισιμός διά την προιμήθει αν 2.000 μ2 πλαστικώι; πλακιδίω/. Πληρ. παρά τθΰ Α.Ν Αριθ 51044)69. της», «ΔιιεθνιΊς συνεργασΐα διά την πρόληψιν καΐ διάσω¬ σιν των ναυαγιων», «Ή άνά- πτυζις τής ν'αυπηγικής ©ομπ χανίας», «ΑΙγιαλίτις ζώνη» κ.ά. Σ' εκείνην πού έ'φυγε ΤΗΝ ΜΔΡΙΤΣΑ ΓΕΡ. ΑΠΑΝΔΡΙΤΗ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΧΙΓΕΝΟΥΣ - ΠΕΤΡΙΔΟΥ Πέρασαν σαράντα μέρες, άπό την στιγμή πού ή άσττλαχ«η Μοί- ρθ£, ή φθονερή, έχοψε τό νηιμα τής ζωής της καί την ωδήγησε στήν άλ λη ζωή, την αίώνια "Ετσι, ενα &ρά δυ, την πήρε άττό κσ/τά μας πρό ωρςχ, και έ<£>υγε γιά ττάντα ή στορ
γ κή αύτη σύζυγος, μηιτέρα, μάμ-
μη, άδελφη καΐ θεία Γεννηθηικε
Σμύρ^η^ γόνος άριστοκ,ρατι-
κών οϊκογενειών άπό πατερα καί
μητέρα. Κόρη τού Μαδυτινού Ιωαν
νού Άρχ γένους — Πετΐρίδον, πα-
λαψάχου καθΐτγητοΰ τής «Εύαγγε-
λΐικής Σιχολής» Σμύρνης καί συγ·
γραφέως πλείστων σειρών διδακτΐ
κων διδλίων, καΐ της Σμυρναίας
Άναστασίας τό γένος Δημητ'ρίου
Πεζοδρόμου Άδελφή τού κ. Δηιμη
τρΐου Άρχιγένους ίαττροϋ καΐ σαγ
|γραφεως λαογιράφου Σμύρ'Λΐς. Σύ
Ιζυγος δέ τού Κεφαλλονίτη κ. Γει
, ραΐσιμου Αγ ανδρίτη, μεγαλεμττό-
ρου καΐ ΐδρυτού τού μεγάλοκ κα-
ταχττήματος τροψίμων στήν Άγορά
, Αθηνών ό «Βύρον». Καΐ μτμίρα
δύο θυγατέρω^ τής κ. Σταματίας,
συζύγου 'Εμμανοαήλ Λιάκαρη καΐ
τής κ. Ζωης συζύγου ΛΛάρ<ου Μαυ μαπούλου Εύπαίδευτος καΐ πνευ- μσβτικά καλλιεογημένη, διττλωιιια - ταΰχος τού Δδασκσλείοι; τού «Ό- μηοείου» ΆνωΙτάτοι; ΠαιρΙθεναγω - γείου Σμύρνης, γλωσσομαθής καϊ με άοιστες καλλΐίτεχνιικές έττιδό- ι-τεις στήν Ζωγραφική, τήν Μουσι- κή καΐ τό τραγοΰδι. Δισχρινόταν' γιά την εϋγενεια συνυφασμένην μέ την καλωςτύΛνν της ψυχής της, γ ά την ένεργητικότητα καΐ δραστηρι- όττγτά της, άκττΓΤύξασΐα οικογένει¬ αν άξιοττρεττή. Άνεκτ'ιιμηιτη καΐ ά ξέχαστη γιά ολους δσοι την γνώ- ρισαν καΐ την ότ/χχττησαν μέ τίς θακμάσιες άοετές τής οίκοδεΊσττοι- ι/ας. Μέ δάκαυα στά μάτια γονιπτε- τώ εύλαδικά καΐ ραί>νω μ έ λού-
λουδα ΐόν έν Νέα Σιμύρντ νοττόν
άκόμη Τάψο ιης "Άς είναι έλα-
φρό τό χώμα ττού σικέττασε την
αϊο^ία μνήιΐη της γ·ά πάντα.
Αθήναι 22 Φεβρουάριον Τ 5*6°
Είς μνήμην τής αδελφής τής μη-
τέρας μ ου.
Ή άνεψιά της
"Αννα Βασ. Άποσταλοπούλου
τό γένος Κωνστ. Γ". Καδαδέλλα
ΤΑ ΒΙΒΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡίΙΠΟΙ
(Συνέχεια έ< τής 1ης σε/ ) Σηιμειώνω άκόμα, δι,ό τρία ποι ήματα ττού ιδίως την έπιγραμα-ι ή συντομία τους τά ττρόσεξα ίδ - ΌίΊτερα: «Πιΐκρά κάπτοιο τραγούδι», «Τό μπουκόττο τα ρόδα», «Σττασ- μένοι κλωνοι» «Ίστορία Ζωής», «Ά λήθεα», «Ό μιικρός ξενητεμένος», «Μεταμέλεια», «'Η σιωττή τής » γάπης». ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ 10 Δεκεμβριού 1968 Μαρίας Φαλαγγά — Γεωργίου, Εκλογή, ποιηικττα, 1967. Μαρία Φαλαγγά - Γεωργίου,Ά- ^ΧΓτόληση, ποιήμστα, 1967· Δύο συλλογές ττεριιμένουν έδώ <' ίνα χρόνο νά κριθοΰν, τυπωμέ- νες και οί δύο μαζΐ τόν Δεκέμβρη τού 1967. Την πό ήττρια γνωρίζω αττό τό 1944 επάνω κάτω, δταν μέλη τής «'Εθνι^ής 'Εταιρείας Λογστεχνώνϊ., συναντιώμοχττε γύρω άττό τά χρόνια 1944—1947 σέ συνεστιάκτεις 6>που έσύχναζαν καΐ
λογοτέχνες καΐ κοολλΐΓΓέχνες. 'Αττό
τούς τελει/ταίους αύτούς ε'ταν και
ή τότε δεσποινίδα Μαρία Φαλαγ-
Υά, νησΊώτισσα, ναμίζω, άττό νησΐ
τού Αίγαίθυ.
Τέσσερες ίΛες δλες συλλογές
εχει εκδομένες ή ποιήτρια καί, κα-
θώς δλέττω ά—ό τα «'Ετοΐιμα γιά
ιέχδοση», άλλα πέντε £ργα περι-
μένουν την κατάιλλτ>λη εύκαιρία, ά
νόΐμεσα σ' αύτά μελέτη, διηγήμα-
τα καΐ θεατριικό Ιργο. Άττό τό
1937, άπότε προτοφανερώθηΜε,
ώς τό 1 967, εΤχε έκδώσει δύο ττοι
ττοιηΐΓΐκές συλλογές: τό 1947 κσί
τό 1953. Τά διβλία στοιχίζουν
πολύ, κάθε εκοοση άντιπροσιωτΓεύ
εί θυσία άττό μέρος τοΰ συγγραφεα
καΐ μέ τα 50 — 150 άντίτιπτα,
άριθμό μηδαμινό, ττού άγοράζ€ι τό
'ΥπουργεΤο Παιδείας δέν σκεττά-
ζεται ούτε τό ίνα τέταρτο τώ/ έ-
ξόδων. Τουλάχιστο τριακόσια άντί
τυττα πρέττει νά προμηθεύεται τό
Κράτος όπτό κάθε καλό λογοτε-
χνικό διΑλίο, γιά νά εΤναι Ικανό
νά καλύτΓτει Τ1ς άνάγκες των κβτά
τότΓους διβλιοθηκών τής επαρχίας.
"Ας είναι.
(Συνεχίζεται)
ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟΝ "λΣΚΛΗΠΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ,
Λ. Άλεξάνδρας 166
Ίσολογισμός 31)12)68
Ε.ΙΊ.Ε.
ΕΝΕΡΓΗ1ΙΚΟΝ
"Επιπλα Σκειόη
Μεϊον άτιοοβέσεις
Μηχανήματα έγκ)σεις
Μεΐον άποσβέσεις
Μηχαναί Γραφείου
Μιϊον άποοβέσεις
425.580,
245.245.
- 180.335.-
1 108.739.—
436 743.— 671.996.-
19.550.
7.820.
- 11.730.—
'Εγνυήσεις τΐαρά Τρίτοις
428.501. -
Ταμείον
621.654,70
Πελάται — λρεώοται
1.324 968 -
Προμηθευταί — Πιστωταί
800.—
Άτομικο'ι Λογ)μοί Έταίρων
59.005.-
Άττοτελέοματα παρελ. Χρήσεων
1965 - 66
406.385,40
νιάφοροι Χρεωστ. Λ)σμοί
126.495,30
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεφάλαιον 6ΟΟ.ΟΟΟ.—
Άτομικοί Λογ)σμοί Έταίρων 756.100.—
Δάνεια επί ύτΐοθήκη 367.670,70
'Εγγυησεις Τρίτων 5Ο.ΟΟΟ.—
Γραμμάτια πληρωτεα 231.289.—
Κρατήοεις Υ.Δ. καί Τρίτων 228.425,90
Προμηθευταί Πιοτωταί 288.133,30
Συνεργάται -- Ίατροϊ 731.657.—
Άποτελέσματα τταρελ. Χρήσεων
67 - 68 444.851.—
Διάφοροι Πιστωτικοί Λογ)ομοί 133.743,50
3.831.870.41)1
3.831.870,40
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεο>ς» 1968
Ζημίαι έκ πολ αύτ)του 12 788.—
Διαγραφαί Διαφ. Λ)μθν 283 40 13.071.40
Άμοιβαϊ Προσωπικού 2.556.865.—
ΆμοιβαΙ Τρίτων
ΆποοβεΌεις
Γενικώ έξοδα
Δαπάναι έκμ)σεως
Τόκοι — Προμήθειαι
Φόροι — Εΐσφοραί
1.699.445,40
350.264.—
1 620 151,50
3.191.806,50
33.480,50
617.009,30 10 069 022,20 10 082.093.60
Καθαρά Κέρδη
Ό Διοχειριοτής
ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΣ
309.571,30
Διαφοραί Κρα·
τήοεων 3.676,40
Διαφοραί Ισοζ.
Πελατών 14.172.— 17.848,40
Διάφ. ?σοδα έκμ)σεως 10.373.816,50
10.391.664,90
Έν Αθήναις τή 31)12)1968
10,391.664,90
Ό Διευθυντής ΛογιστηριΌυ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΛΟΦΤΗΣ
Μία ταινία πού άφορά κάδε πρόσφυγα
Μ€ΓΑΛνΤ€Ετ4 ^ ?3ί>ΑΙ0Τ€ρΗ ΤΑΙΝΙΑ *ττο ΚΑΤΑΒΟΛΉΝ
ΓΙΑΚΑΘ6
ΝΙΚ
τχτυ
ΕΤΟΝ ΔΙ>ΑΛΛΑΤΙΚΟ
Τν^
ΡΙ1Μ5
Μ
_£σ_ϊ
ίιιΐΠΠη
ΛΟΝ
ΑΝΤ
ΜΑΙΑ
ΛΛΙΡΑΗΤΑ «θνΝ€ΛΑΚνΐ
Κ ΑΤ€ ΡΙ ΝΑ ΒΑ2ΙΛ ΑΚΟΥ
ΓΑΙΚΙΗΗ&ΡΙΜ6
* Δτ,ΜΟΙ * 6€0Δ3Ρ0^* 1Τ€ΛΙ0^ 4
ΚΑΛ€Ι>Γ-ΜΣ ΛΥΠΖΟΣ >ΛΦ€ΙΡΙδ ΜΟΡΙΔΗΣ ΣΤΑΡ€Η10Σ «ΑΡΧΟΣ ΒΟ10Β1ΤΣ ΚΑ7ΑΜ ΜΠΙΣΑΛΜΗΣ ΠΡΑΐτΙΓΟΣ
Η
ΓΙ-ΡΓΟΥ ΜΑΝΙ^ΑΛ'τΤΐ
Τ Ρ
ΜΑΜΚΑΑΗ
ΤΑ
ΚΛ1
υ? σχ3ν
Ν θ ΟΤΤθνΛΟ^. ΑΝΤ26ΛΑ^+.ΛΙΑ-
Μ»Αίειοί»ίΑ-ογ ΤΤΑυΠί ΙύΠΙϋΤΡΑΗ$ Γ3 ΒΡΑΒεΐΑ^£ΠΒΜ>) · Γ^
£ΓΡΑψε ο | ΙΜΠν/Ο ΓνΝI^I■ΓI^^V &6ιι-αλονικττ«: / κα< υ^ην< φαΤΟΓΡΑφΐΛ. ^, Μθν£ΙΚ-Η' ^ ΜΟΝΤΑ2: ^ ΑΝΤδΝΗΙΤΘΜποΐ κ> Κ.ΑΙΤΙΝ 56*5
ΑΤΤΟΖ.ΤΟΛΟ& Τ€ΙΌπόΛΟ«5.
Ο ΘΡΑΚΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΕΘΝΙΚΑΙ ΕΠΕΤΕΙΟΙ
(Συνέχεια εκ τής 1ης σελίδος)
και κα(τό~ΐν τόν δθαψε ζώντα κατ'
άπταί'τησΐν τής κατηγσρούσης εί-
σαγγελ'κής άρχης των έθελοντών
οπρατιωιπκών ©ρακών ενώπιον τού
θείου καί ανθρωπίνου δικαστηριου
τής Άνατολής»
Τό Συμμαχικόν Λοτινικόν Στρα
τηγεΐον ιτοΰ Πέραν άκοΰσαν τό πό
λεμικάν ανακοινωθέν τού άλλοφύ-
λου άλλά Χριστιανικοΰ Στρατηγε'ι
ου τού Τσάρου τής Βουλγαρίας ά-
νβστέναξε δαθέως καΐ έψέλλισε 6α
ρυθύιιως τα εξής «Τώρα έξηγοΰ-
μεν διοίτΐ ό άποσταιλεΐς πέντε μή¬
νας μεΐτά την κατάληψιν τής βρό
κης κατάκτησΐν έτταρχιών τινών
τής Μ κρασίας αδελφάς τού 'Ερρΐ
κος επέστρεψεν άπρακιτος είς Κων
«χταντινούττολιν κκχΐ διατί άναΐλαιβώι/
την αύτσκρατορίαν ώς νόμιμος διά
δοχος τοθ άδελφοΰ τού εφάνη ή-
τηώττερος έκείνου ή άκριβέΐσνερον
εύμβνής πρός χθύς Βυζαντινούς κα
τοίκους τής πρωτευούσης μας, προ
στατεύσας αύτοΰς έμφανώς μαλι-
στα καί θρησκευτικώς, διότι έχαλι
ναγώγησε ττερισσώς τοΰς ΓιΙαττι -
κθθς ττροπιαγανδιστάς ένκτχύσας
ούτω εμμέσσως καΐ την
στιανικήν Αντίστασιν των Βυζαντι-
νών, την όττοίαν ημείς οί ΛαΙπνοι
οΰτε κά,ν ώνειρεύθηιμεν είς την Δύ¬
σιν, διότι δέν την εδιδάχθη μέν ττο-
τέ είς την Παττιικήν Εκκλησίαν, δι
ότι ουδέποτε τήν ύττβλόγισεν ή θε
οκροοτία των Παττών μας».
«'Αττό σημερον δμως αναγνωρί¬
ζομεν των έκδηλωθέντα έμττράκίτως
νέον αυτόν καΐ άστάθμηιΤον τταρά-
νοντα καΐ συντελεστήν τής ένισχυ
ομενης καϊ διαισίτεραν εκδηλουμέ¬
νην Λντιστάισεως των Θρακών καλ
λιε;ργητ«ν καΐ των λοιπών Βυζαν-
τινών Χριστιανών. Καΐ όμολογοΰ -
μέν άδιαστάκ,τως καΐ διακηρύττο -
ιιε,ν ομοφώνως &τι ό άο,ρατος αι!>-
τός ιταράγων είναι τό έν άσφα-
Λβΐα καΐ εγρηγόρσει διαΤΓηρηθέν φυ
λετικόν κύτιταρον τθΰ ύττοοννειδή-
του της Άνατολικής Χριστιανικήν
συνειδήσεως, ανύπαρκτον και ά¬
γνωστον ε'ς την Πά— ικήν θεοκρατι-
κην Εκκλησίαν μας '».
Έττΐ τη βάσει τής είλκ,ρινούς αύ
τής όμολογίας καΐ διακηρύξεως
των Λατίνων τοθ Συμμαχικον Στμο
τηγείου ΙτοΟ Πείραν θεωρώ ύποχρέ-
μου Χριστιανικήν καϊ μάλ στα
εθνικήν νά ύπαμνηστο είς τό Πανελ
δτι όφείλε, αιωνίαν εύγνω"
μοσϋνηιν είς τήν Βυζαντινήν Θρά¬
κην διότι ττρώτοι οί φιλογενεΤς έθε
λονταϊ ©ράκες άττεκάλυψαν είς
τούς Λατίνους κατακΓΓτιτάς καί έ-
έθελουσίως καΐ έμπρά-
κττως δτι είναι συγχρόνως καΐ "Ελ¬
ληνας οηλαδή Έλληυοχριστιανοί
"Εκτοτε καϊ ό έκ Κωνσταντι,νουτΓΟ-
λεως όπτελαθεΐς έτπσττολογράφος
μου καΐ ό νεοσύλλεκΐτος φίλος μου
καί γνωστάς φιλόλογος έκ ©ράκης
καΐ ττολ(τ€υτής δικαιούνιται άνινδύ
νως καΐ άφείλουν μάλΐστα νά όμι
λοθν περΐ Έλλήνων Χριστιανών τθΰ
Βυζαντίου, των Έλληνοΐχριστιαΐνών,
ττερΐ τού Έλληναχρϋστιανικοΰ Πο-
λιιϊισμοθ καί οί σηιμερΐΛΌ'ι κυδερ-
νήτται τής Ελλάδος. Καΐτά ταύτα
καΐ τό λειχβέν «"Ελληνες έσμέν» όρ
θώς εχρησιμοποιήθη υπό τοθ Βησ-
σα.ρ!<οΐνος μετά 250 έ?τη ώς άττάν- τηριι*ς είς τούς έρωτήσαντας αυτόν ττερί τής πατρίδος τού. Τό πρωτότυττον καΐ ττρωτότο - κον τταράδειγιμα |τών Έλλήνων τής τότε μικράς ©ρακικής Ελλάδος τής 'Ελληνιικής Χεβσονησου (τμή ϊΐαττος των σημβριινών κρατών Έλ- Νάδος, Βουλγαρίας καΐ Τουρκίας) έμιμήθησαν μεττα φαναϊτικοΰ ζήΊλου καΐ οί κάτοικοι των δύο Λαΐτιινοκρα τουιμέυων τμημάτων τής άττοκεφαλι σθβίοης Βυζαντινης αύτοκραΐτορίας, άρνούμενοι νά ψάλλοι^, την ώδήν Κυρίου μεττά έττιδρομέων έττΐ τής πατρίου Χριοτιανικής γής, άθετοθντες ή α,κριδέσττρον παραβιά ζοντες καΐ άλλοιοϋν*τες την πίστιν των πρός την Βυζαντινήν παράδο¬ σιν καΐ τα Βυζαντΐνά ώ«κληρ·ιασ-ι κά έθιμα καΐ τταραδεδομένα «Καλ ληθείη ή γλωσσα μου τώ λάρυκγ! μου εάν έττλάθωμαί Βυζάιντ!- θν καΐ Νέα Ρωμη» ήτο ττροσευχή δμα καϊ δρκος έκάοΐτοι» ίξ αυτών καοΐ δλων όμοΰ Αύτό ήτο κα! ή ε¬ πωδός τής άν'τ'ιο-τάσεως των κατοί κων τών τριών μή Λατινσκραιτοι>μέ
νων ύττολειμμόίτων, δηλαδή τής Μι·
κροισίας τού Πόντου καΐ τής Η¬
πείρου Εντεύθεν καΐ ό θεάδουλος
καί θεοφώποΐΓος ένωσις των ©ρα-
κών, άναδοπττισθέντων έν τή νέα
καλυιμδήθρα τού Έλληνσχριστΐα»ι-
σμού, έχαρακτηρίσθη υφ' δλων των
Βκζαντΐνών ΛατινοκραιτοΜμένων κα!
μή ΛοίτινοκιρατουιμέΙνων, ώς τό ττοω
τάτοκον καί ττρωΐτόιτυπτθν θαΰμα της
έττοχής των
Άλλα τό αύτό θαύμα θεία συν
κατανεύισει, έττανελήφθη άναιμα-
κΤως καΐ είς τας ημέρας μας -ό
1967, διότι οί "Ελληνες Χριστια-
νοΐ τού Βασίλειον τής Ελλάδος
(©ράχες, Μακεδόνες, Ήτπειρώται,
Θεσσαλοί, Στερεοελλαδΐται, Πελο-
ττοννήσιο , νησιώτα ) οί Γίανέλλη-
νες ηύχοντο συνειδηί'ώς καΐ ύποσυ
νιειδήτος τόν άναβαπττισμόν των ε'ζ
την νέαν καί έθνοσωτήριον κολυμβή
θραν τής 'Ελληνσχριστιανικής ίμα·
γεννήσεως καΐ άνεζήτουν τοϋς νε-
οιος ττολιιτικούς άναδόχους τω".
Καΐ ό Πανάγαθος έττιδών έττΐ την
κάκωσν τού Χριστεττωνύμου καΐ έ-
κλεκτοϋ λαοΰ τού άνέ-τε λε τήιν 21
Απριλίου καΐ έμφανίζει τοΰς ένδε
δειγμένους καΐ αναμενομένους έττα
γωνίως μοναδικους άναδόχους τοΰ
έθνους, τοΰς θεοφρουρήττους «αί θε
οσΐκεττεΐς άρχηγοΰς καί τα μέ!λη της
έθκασωτηρίου έπαναοιτατικής κυ -
βερνήσεως τής ήνωΐιιένης ττλέον Έλ
λάδος καΐ ενεργεια τώρα, ουχί μό
νόν δυνάμει ώς πρότερον.
Έκτοτε, ό θριαμδευιτής θυρεός
τής ήνωμένης 'Ελληνοιχιριΰτιανικής
Θρακιικής Χερσονήισου τής μ ικράς
Θραικιικης Ελλάδος τού 1205 έπε
λλήθη είς τό μέτωττον τής ήδνωμέ
νης σήμερον 'Ελληνοχριιστιανιικής
Ελλάδος έπιγραμματΐικώς. "Ελ¬
λάς 'Ελλήκον Χριοιτιανών. "Βκττο -
τε τα μέν ττεζοδοόμια των πόλεων
παρέχουν άκετον κυκ·λοφορίαν είς
τοϋς ττεζούς, διότι οί εργάται είς
τάς κυψέλας των καταστή μάτω/
καί των εργοστασιον, συνεχίζου^
άνευ δακσττών τήν παραγωγικην
γασίας των. Τα δέ ττροίττύλα α
τών ΠανβττισττιμίΜμ γαλήνια ύπο-
δέχονται τούς φοιτητάς έτπδιδθ'μέ-
νους άδιατοιρσΜτως «αί άτ^έττως είς
τάς έττιατηιμονιΐκάς μελέτας -των μέ
πλήρη έξστΐΛιιοΐαον τα δωρεάν πα-
ρεχόμενα είς δλους συγρώμματα ά
πό την μιικιροοΙκιθπτΒκήν 'ΕλληιΌχρ-
στιανικήν μητέρα των. Ή τάξις, ή
άσφάλεια καϊ ή είρήινευσις έτπκρα-
τεΐ καΐ είς την ύπαιθρον, διόττι παν
ταχοΰ λειτουργούν οί Χρισττ ο>/οΐ
νόμοι τής ήνωμένης καΐ όναγεννω-
μένης νέας 'Ελληνοχριστιανής Έλ
λ<άδος Όλόκληρος ή Ελλάς κα- τέχβται σήικφθν άττό τό πάθος τής 'Ελληναχρσιτιανικής προόδου δηλαδή τής κοΐνωνιΐκής δικαιοσύνης καΐ τής ττραγ'ματιικής Δηιμοκιοατι - κης ελευθερίας. Καΐ θεωρεΐ ορθώς όρθί|τατα τήν ελευθερίαν ώς δου- λείαν έν Χοιστώ, την δέ κοινωνικήν δικαιοσύνην ώς έν Χριστώ άγάττην. Αώτό είναι τό νέον της 6ίωμα και ώτό ττροστΓαθεΐ νά ττραγματαπΌ ή ση μέ τήν ελευθέραν δούλιτσιν καΐ συνβργασίαΐν καΐ των 'Ελλήνων Χρι σΐιανών της, καί την πολύτιμον συμτταράστασΐν τής 'Ελλη^οχρ - κης αύτοκεφάλου 'Εκικλησίας τής Ελλάδος. Καΐ τής άξίζει πράγμα- τι, £να μεγάλο εύγε! Περί των συμμαχικώ^ δύο μερί- δων θά (Ασχοληθώμεν και πάλιν μέ την σχετικήν <5πτάντησιν άπό τό Λα τινικόν Σιτραοτηγεϊθν τού Πέραν καΐ θά την σχολιάσωμεν είς τό έ- πόμβνον αρθρον. Ίωακειμ Γ. Μαλαθούρας Η ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Συμττληροϋνται σήιμερον είκοσ - οκτώ έτη άττό την ημέραν τού ήρ¬ χισεν ή έαρινή επίθεσις τών Ίτα- λών ένα/τίον τής "Ελληνικάς άμι^ τικής Τοττοθ3σ!ας έν 'Αλβανιςι. Θά μεταφέοωμεν τούς αναγνώ¬ στας μας είς την ατμόσφαιραν τής ίρωΐκής έκεΚης έττοχής, διά νά κατανοήσουν την σημασίαν τής τεραστίας Έλλην - κης νίκης Ό χειμών ήτο δαρύτατος άκό- μη, και παχΰ στρώμα χιόνων έ«ά- λι/τττε τα όρε νά συγκιροτήιματα Σε/τέλ| — Τρειοπτε!σίνα Σπί Καμαράτε καΐ Τομόρι, επί τών ό- π-οίων Τσταντο οί άγρυπνοι φρου- οοί μας Κατόπιν τραχ,.τάτων άγώνων πρός τάς φασιστικάς Μεραρχίας άλλά καΐ ποός την αγρίαν δαρυχειμω- νιά^, ό Έληνικός Στοατός ν κη- τής άπ' άκρου είς άκρον τοϋ Με- τώττου έν Άλβανία, τταρέμεινεν ά- κλόνηιτος καΐ άττοφασιστ κός :ίς άμυ/πκή τού τοπ-οθεσίαν, συν- και άστοχοι ήσαν αυταί κα3' έ- άλλά καί άατοχο^ δείγμα των ττεριποιήσεων αΐτινες ε¬ πρόκειτο νά έττιδαψιλευθοΰν είς τοϋς τυχόν τταραδιδομένους όττλί τας. . Τάς άφελεϊς έκείνας προκη- ρύξεις ο! όττλΐται μας ύτΓεδέχοντο ιιέ καγχα'σμούς καΐ είιρωνι^ά σχό- λια είς 6άρος των ττεριέργων δν- τως άντιιΤΓάλων μας, οΐτινες έττέ μενον άνοήτως νά ύποτυμούν τάς απαραμίλλους ψυχ κάς άρετάς τού "Ελληνος μαχητοΰ Άλ' άς έλθωμεν είς την έξιστο ρήσιν τής έπιθέσεως των Ίτ*ι- ιλων- Την αΰγήν τής 9ης Μαρτίου 1941, μ!αν ϋγράν άμιχλώδη και τταγεράν αυτήν τετρακάσια [ταλικά ττυροβόλα ήρχισαν νά δάλλουν κα- τ-ΐιγστιχά ττυρά εναντίον τής ά- μυντικής μας τοττοθεσίας καθ* δ- λον αυτής τό άνάτττυγμα καΐ εις μέγα δάθος ΈτγΙ δύο σ^^χεΤς ώ¬ ρας αί τροιμακτικαΐ έκρήξειζ των άδίδων προεκάλθςίν σεισμόν άδιά- «οπον τού έδάφους, άνέσκατττο. τρ'ιδων αδιακόπως τάς έττιμόνους <£-1 ίσοττέβωνον ολοκλήρους λό- έπιθετικάς προσπαθείας τού έχ- [θους, έττυρπόλουν τα ττάντα Όχυ- θροΰ. Καΐ ταυτοχρόνως ειργάζετο νύ χ9ημερόν μέ την σκαττάνη^ διά δελττιώνη τάς Λμυντικάς θέσε ς τού Αί έκ των μαχών καΐ κρυοπαγη- μάτω; άττώλειαι τού Στρατοΰ μας πολύ μεγάλαι, καΐ δ αρχώς .ρά, σταθμοΊ διοικήσεως, παρατη- ρηιτήρια, τηλεφωνικαΐ γραμμαί άνε τ.νάσσοντο είς τόν όίέρα καΐ κα- τεκόττοντο προκαλοΰσαι τύφλωσ ν είς τούς ήγήτορας των έλλην κων ,-ηαη^μάτων καΐ άδυνιαμίαν ε—αφής τω; μέ αύτά. Τό πάν έφλέγετο καΐ «'δονεΤτο, ό δέ χαρακτηρισμός «κό- ηύξάνοντο μέ τάς καθημερινάς επι |λασς πυρός» άμυδράν παρέχει εί θέσεις τής έχθρικής άεροπορίας. κόνσ τής τρομεράς έκείνης πρα- ΑΙ ενδοξοι έθνιχαΐ *ντιστιίσεις των Σ ουρμενιτων Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΚΙΟΣΕ - ΠΑΠΑΖ Τοθ συνεργΛτου μας κ. ΛΕΩΝ Π. ΚΑΖΑΝΤΖΗ (ΜΑΚΡΛΜΟΣ) Ποσοστόν τεσσαράκοντσ. επί τοις εκατόν έκ τής άρχικής δυνάμεως των Μεραρχιώ^ μας εΤχε τεθή έκ- τός μάχης, οί δέ άπαμεκναντες μα χΓτταί ήσαν κατάκοποι καΐ ταλα - πωρημένοι, μέ ίματισμόν καΐ υπό δησν είς κακήν κιςκτάστασ''/ Άκόμη καΐ τό συσσίτ ο ήτο πενιχρόν έξ αίτίας τής διακοττής των συγκυι νωνιών άττό τάς χιόνας, ό δέ άδυ- σώπητος έχθρός των πολεμιστών, | γμα·τι.κάτητος. Τόν ττρωτοφανή έκεΤνον είς τα στρατιωτικά χρονικά κοτνονιοβολι- ■σμόν διεδεχετο έττίθεσ ς των Ιτα- λικών 6αμ6αιρδισιτικώ^ άτροπλάν^ν τα όπχΛχ είς χαμηλόν ΰψος ίτττά- ιι<ενα έρρι.π·τον τάς 6ομ6ας των μέ ιάττα'σίους γδούπους κατά των Έλ ληνικών άιμυντικών θέσεων Π έττο- λυδόλουν τάς θέσε.ς τής έφεφεί- ας μας, διά νά άτττοκόψουν ττάσαν ή ψεΤρα, έδασάν ζεν σκληρώς ποας ·:ίς τά πρόσω μετακίνησίν της. πάντας. Μετά την άνευ ττροηγουμένου 'Υττό τοιαύτας συνθήκας διετυ- τταοαδείγματος τοιαύτην προτταρα μπ-ανίσθη διά τού "Ιταλικού Τύ- σκευήν τής έττιβέσεως των( οί Ί- που καϊ τών ραδιοσταθμώ; ή πρό ]ταλοί έκ,ίνησαν τάς Μεραρχίας των θέσις τού δκτάτορος Μουσσολίνι κατά τής άμυντ κης μας τθττοθεσί ά έξαττολύση κατά τού Έλλην ι- <3ς, μέ την πεττοίθησιν, δτ4 τδέρ- κοϋ Στρατοΰ τήν παμπωδώς άπο- ' γον τοΰ πεζικοΰ των ήτο ττλέον εϋ- κλη3ςΐσαν «Επίθεσιν των Ρόδω/» | χερέστατον, άττλοΰς πβρίττατος .'- μέ την 6ε6αιότητα δτ, δι" αυτής σως, διότι εΤχσ., τήν 6ε6αότη-α θά συνετρίδετο τελεσιδίκως ή ά- , δτ( τίττοτε δέν δα εΐχΐ αείνει 6ρ- μυντική μας ίσχύς καί θά ϋττεδου- Οιθν είς τάς γραμμάς μας τό δέ λώ-'ετο ή Ελλάς είς τόν Φασισμό./. ηθικόν των μαχητών μας 8ά είχεν ώδθή Ήτο τοιαύτη ή ΰστατη προσττά- θεια τοθ Μουσσολίνι, την όττοίαν | ήπατήθησαν οικτρώς. Δι- , η | καΐ ό Χίτλΐο απεδέχθη, έλπίζων ότ, τά άλλεττάλληλα έπιθετ κά κύ- είς την αποκατάστασιν τής ΰττολή- ματα των Ίταλώ,, τ' άντιμετώττ- ψεως τού διαρκώς κατά κράτος ήτ σαν μέ σταθεράν άποςκχσ.στικάτη τωμένου άπό τούς Έλληνας συμ- τα ά ύ ύ όλί μαχικοΰ τού στρατοΰ Καΐ τήν λλ εύςττοχα πυοά τού όλίγου ύπερόχου πυροδολιχοΰ μας ή ττροσττάθειαν ταύτην οί άντίτταλοί κα'' τά δραστικά πυρά των ττολυ- μας κσ;τέστη<ταν τραμακτικήν εις ·6όλων μας έκ θέσεων διά τάς ό- πληθώρ-αν μίσων, διαθέσαντες ε- , ποίας ό άντίτταλος ουδόλως εΐχε "αντ, τεσσάρων αρχικώς κ-αΐ κα- φαντασβή ότι θά τταρέμενον άνέ- -όπ ν πέντε 'Ελληνιικών Μερσρχι- τταφοι κατόπιν τών λυσσαλέων ών μειωμένης δυνάμεως καΐ ένεΐ'ή δ^μδαρδισμών τού. κο/τα πυροβόλων, ττερϊ τάς είκο σιν άνασυγκροτηθείσας Μεραρχί¬ ας, ύττέρ τα τετρακόσια ιτυροδόλα γαλύτερ^ν δάρος τής έχθρικής επ - παντός διαμε-ιοήματος, άφθονα αρ θέσεως, τ.π-ρόλαδεν έ< τού σταθ- δή ά έ ό Ό Συνταγματάοχης Κεπσέας ©έμ στοκλής, δστις έδέ*χθη τό με- διοικήσεως τού νά έκττέμψη τό | ιστορικόν σήμα: «Άμυνθήτε τών σας μέχρις εσχάτων»1 Ά- ματα μάχης καΐ δισχίλια άερο- πλάνα! Την <ν>χηγίαν τώ; τεραστίων φα
σιστικών δυνάμεων άνέλαδεν αύ- υέσως έττειτα πάσα τηλεφωνική ί-
τοττροσώπως ό Μουσσολίνι, μετα- |ΤΤΐκονω;ία μέ τήν τΓρώτην γραμ-
δάς έγγύς των πρώτων γραμμών μην διεκόπη, καΐ ή άσκησις τής
τοΰ μετώποιι. διοικήσεως έξηκτφαλίζετο δ' έφίπ-
Τάς παραμονάς ένάρξ«ως τί^ Ιττων άγγελιαφόρων διατρ-εχάντω/
έπιθέσεως, έττ! πολλάς ημέρας ύ- '^ν μέσω χαλάζης πυρός ττρος τό
ττερίπταντο Λν Έλληνικών γραμ- | πεδίον τής ιιάχης Άξιωιματικοΐ
μών ίταλικά άεοοπλάνα καΐ εορ - κα' όττλΐτα, ένεστερνίσθησαν το ά-
τττον χιλιάδας προκηρύξεων, ίϊ α θάνατον σήμα τού δ'θκηιτοΰ τω;,
τ«ν οποίων έκάλουν τούς '"Ελλη- «αί τταρέμειναν άκλόνητο, είς τάς
^ας στρατιώτας « έγκαταλείψ:υιν βέ^ε ς των. Έν μέσω τής γενο-
τάς τάξεις των καΐ νά παραδο- μένης υπό τού έ<θρικοΰ πυροβολι- θοΰν είς τούς Ίταλοθς .. Τάς π,;ο κ°ΰ κατα<λυσμιαίας άνασκαφής κηρύξεις έκείνας συ;ώδευον καΐ λι-ο· |τ°ΰ έδάφους, είχον άττομείνει όχυ- σώδεις ρίψεΐ'ς 6ομδώ; ΝΕΑ ΚΛΗΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΗ ΔΙΑΜΕΡΙΣΝΑΤΩΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΩΝ ΕΙΣ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ Την παρελθοΰβαν Πέμ¬ πτην, παρονσϊα τού Άνζι- προέδρσυ τής Κυβερνήσεως καί Υπονργσύ Εξωτερικών κ. Στυλ. ΙΓαττακσύ, των Υ- πονργών κ.κ. Πάτρα, Πά-. λσιπών επισήμων, έηβαγμα ηαδημητρίου, Δήμητρα, τοϋ Γεν. Γραμματέως τοθ Υ¬ πουργείον Κοινωνιχών Ύπη οεσιών κ. Άντ. Μέξη καί τοποιήθη ή κλήρωσις 418 διαμερισμάτων ηαρά τό Δουρ νοϋτι, είς Ισαοί&μους δικαι ούχους οικογενείας. «Ε. Μ. Α.» Ε. Π. Ε. Φερρών 5 — Αθήναι Ίσολογισμός 31 Δεκεμβριού 1968 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ "Εταπλα καί Σκεύη 58.247.— Άποσβέσεις 50.823.- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 'Εγγυήσεις «Ε.Μ.Α. — ΒλΡΟΥΞΗΣ» Ε.Π.Ε. 'Εμπορεύματα Χρεώοται Άνοιγόμεναι Πιοτώσει" Συναλλαγ)καί έν Χαρ)κείω Α'. Τμημα 83.736.— Β'. » 29 668,50 Συναλ)κα1 τταρά Τρατιέζαις είς ήγγυημ. λογ)ομόν Προοωρινοί Λογ)οΐιοί Τράπεζαι έναντι Συναλ)κων Τράπεζαι λογ)σμός καταθέοεων Ταμίϊον 7.424. 16.003,— 759.693.— 161 488.— 1356.721,40 9.541,90 113.404,50 475.405.- 35.279,10 73.481.— 485,05 36.687,80 Δρχ. 2.045.810,75 'Κταιρικόν Κεφάλαιον Τακτικόν Άποθεματ. Πιστωταί (έταΐροι) Γραμμάτια Πληρωτεα Φόροι και Τέλη Άποτελέσματα Χρήσεως αί οποίαι ραί δαθεΐαι τάφρθι καί όπαΐ τής γής, έντός των οποίων οί μαχηταί μας, μαΰρο, άπό τά χώματα καΐ τάς έκρήξεις των όδίδων, άγνώ- ριστοι, δμοιθι πρός τρωγλοδύτας ιόινέιμεΛΌν αποφασιστικώς τόν έχ θρόν μέ τό δττλον είς ^6 χίρι καΐ τάς χειροδομδίδας κσντά των. Τά πρώτα έπιθίΠΊκά κύματα τοϋ έχθροΰ έ3ραύσθησαν εκ τοΰ γγο- ρός τού πυοοβολ κου καΐ των πο- λυδόλων μας, μεταβληθέντα ε!ς ά αόρφους, ύπερμεγέθεις σωρούς ,,ε- κοών καΐ ττληγωμένων. Ή λύσσα ομως τού Μου,σσολίν , αΰτοττροσ·ό τως διευθύ.όντος την επίθεσιν δέν ό<άμφ3η ττοό των τεραστίων έκεί- νων άπωλειών. Καί νέαι πεζ.καΐ δυνάμεις έρρι τΓΓοντο αδιακόπως είς -όν ·4γώνα, ματαίως προσπαθούσαι νά άκχτρέ ψουν τούς ήοωικούς μαχητάς μας. Έκίΐ τό πρώτον έφηρμόσθη ύττό τοΰ Στρατοΰ ωας ή τακιτική τής ι -ιλλ ιηΑ ι- άντεφόδου καΐ έττή.εγ'κε κατατττλη- κ'τικα δ α τθ; έχβοόν άττοτελέαμα- 126 1)0", — ιΤ0Γ· Την στιγμήν δηλαδή καθ" ήν 4?4.996 — °' Ίταλοΐ έτπτιθέμενο έφώρμαν 10.714.— λυσσωδώς έξ αποστάσεως τηερίτΓου 240.ΟΟΟ. — ττεν-τήκοντα μέτρων καΐ εξετέλουν την τελικήν των έφολον τρός κα¬ τάληψιν μιάς όχυοάς θέσεως, ·>!
"Ελ'ληι ιες στρατιώται εξήρχοντο
ταύτης μέ έφ' δπ-λου λόγχην, καΐ
κραυγάζοντες δ ατόρως «άέρα.. .
άέρα» ερρίτττοντο είς αγρίαν άν
τέφ^δθν, καΐ άνέτρεΛτον, έξώντωναν
κατεοίωκον, έξβτόττ ζον τά έχθρικά
Τμήιια'α, καΐ κατόττΐν έ.ττα/τρχρν-
___________ το είς την θέσιν των, έτοιμοι ·'ά
Δρχ.
Άποτελέσματα Χρήσεως
ΧΡΕΩΣΙΣ
Φόροι Κ(-:ί Τέλη
19.924.-
Τόκοι καΐ Προμήθειαι
101.301.10
ΜιοθοΙ προοωπικοθ
311.738.-
Άμοιβ3Ϊ τρίτων
19.200.—
Προμήθειαι τρίτων
63.480.-
Άποσβέσεις
40 549,90
Γενικά "Εζοδα
402.312.90
Τακτικόν Άποθεματικόν
19.065,50
Πρός Διανομήν
240.000.—
259 065,50
Μικτόν κ.έρδος έκ Πωλήσεων
Διάφορα άποτελέσματα
ΙΙΙΣΊΩΣΙν
Ό Διαχειριοτής
ΦΩΤ. Α. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
1.217.571.40
Έν Αθήναις τί) 14 Μαρτίου 1969
2.045.810,75 ι έπαναλάβουν μέ <ί£άμαστον φρονή .__________ μα τόν άγώνα | Ή έίρινή επίθεσις των Ίταλών μέ την μοοφήν πού περ έγραψσ άλλά καΐ μέ έναλλασσο«αέ σς λι,σ- .Μ)5 440 "υ ι"1"^"" πΡοσπα®ζιαξ ημέραν καΐ 912 ] 31' 10 νώκίτοΕ, μέ προπαρασκευήν ττυροβο- λικοΰ ή καΐ όλως αίφν διασ' κώς, μέ άδιάκοπον συμμετοχήν έκα ον- τάδων βομβαρδιστκών άεροττλά- |νων καΐ τέλος μέ διαο·<ώς άνασι,γ κροτουιιέ.ας δυ-νάμεις διήρκεσε μέ χρι τής νυκτός τής 24ης Μαρτίου, ιΛ ττυρήνα τής θλης ττεριοχής τών 1.217.^71,40 "Ο Λογιστής ΦΩΤ. ΚΛΡΥΣΤΙΝΑΙΟΣ μα ύψώματα 731 καΐ 717 τοΰ Σπΐ Καμαράτε, τά όποΤα ό έχ9ρός κα¬ τέστη αδύνατον νά κατακτήση ΈκίΤ συνετρίδη τό άνθος των Έκ τοΰ υπό εκτύπωσιν έρ - γου τοΰ Ποντίου κ. Λεωνίδου Π Καζανί'ζή «Αί άττσοάιμιλλοι καΐ ένδοξοι ΈΘ'ΐΙκαΐ Άτντστά- ισεις Ιτών Σουραενιτών άττό τοϋ ετους 1463 μέχρι τού 1923» τταραλαμδάνομε,ν την παρά πό¬ δας ττραγματείαν. ι ΜΙΑ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΣΟΥΡΜΕΝΩΝ Ο ©ΡΥΛΙΚΟΣ ΠΑΠΑ Γ.ΑιΝΟΣ ΚΕΣΙΣ ΟΓΛΟΥ, Ο ΕΠΟΝΟΜΑ- ΖΟΜΕΝΟΣ ΚΙΟΣΕ - ΠΑΠΑΖ. Κατά τούς ζοφερούς χρόνους τής μαικραίω;ος δουλείας άικόμη πρό έκατοντα3τίας υπήρξεν έπσχή καθ" ήν σκληοώς καΐ άγρίως κατε- ττιέζθντο καΐ κα^εττυραννοΰνΓτο οί Χριστιαν^ΐ τώ, Σουρμένων Ούδβιιία άσφάλεια ζωης ϋπήρ- χε; καπά την έττοχήν εκείνην τρα- γ'κή ήτο ή κατάστασίς των λεηλα- σία, διεπράττο>το, φόνοι, ληστείαι
καθ" δλα τά χ(ύθ>·α
Οί αγάδες <αΐ τα καιχοττοιά στοι χεΤα ήσαν κυδερνή|ται καΐ κύριοι τής καταστάσεως Ληατρικαΐ συμ¬ μορίαι έττέδπαμθν καΐ έλυμαίνο^το τα χωοία, έ6ασά;ιζθν τούς Χριστι- αι;ούς, έλεηλάτουν τάς οϋκίαις των Χριττιανώ; χωρίς υά δωσουν λό¬ γον των ττράξεών των Και εΤναι μέν άληθές δτ, κατά <α ρ:>υς έΐΌτνηισαν αν<δρες οΐτινες οτεπϊλεμησαν τάς αυθαιρεσίας τω; άγάδων κυα.αρχων τώ; Σουρ μενων κςτΐ κατέστησαν τή,, μαρτυ¬ ρίαν ζωπ^ τώ, ττατριωτων 'του κά ττως υποφϊρτήν Άλλ' έκεΐνος ό¬ στις ήγω ίσθη σκληρώς κ.αΐ καττώρ- 5ωσε,ν έ; τέλει νά ταπεινώση καΐ κατασυντρ'ψη την δύναια ν των τυρ των Χο στιανών ήττο ό πό—α - Πάνος Κεσίσσγλου ό έττονο-μαζο μενος Κιοσέ - Παττάζ. Διεκιρίνετο δ ά τήν εύθύτηττα τοΰ οακΓηοος τού, τό θάορος, την άδάμαστον τόλμην και την ά»ατά- θέλησιν. Όλαι αί ττρτσπά θειαι καΐ αί ενέργειαι τού κατέτβ'- νον είς την ττεριφρούριτσ ιν τής τι- μί}ς καΐ ασφαλείας τής ζωής τών Γτατρ ωτών τού καΐ έν γένει είς τήν Γτρσστασιαν καΐ άπαλλαγήν των α ττά τάς κθταττιέισεις καΐ ταΐπεινώ- υεις, τάς οποίας υφίσταντο ούτοι &πό τούς Τούρκους Φαίνεται πώς ι»τΓΓ>ρξειν έποχή καθ" αί κατατΓτιέ-
σεις των χρ στιαν-ών ένεΛάΟτγ^ν είς
τό εττακρον καΐ ή ζωή των καττεστη
τελείως άφόρ^τος.
Κατά τούς χαλετποΰς τούτους
^ρονους κυρίως έδιρασεν ό Κιοσε -
Παπ-άζ. Είς αυτήν τήν έπτο'κη·/ κυ"
ριως εφάνη ή διοικηιτική τού Ίκα-
νότης καΐ τό αγων σΐτικόν τ°υ πνεϋ
μα, έττάλαισε, ηγωνίσθη σκληιθώς
επί των έπάλξεων τής ττατιρίδος τού
Λαΐ κατώρθωσε,ν μετά μακρους κσΐ
εττιπόνους αγώνας νά καταβάλη
τούς άντπτάλους Ιτου, τούς τί,ιράν -
νους κ,αΐ δασανστάς των ττατριω-
τών τού καΐ νά τθθς ταττεΐ'νώση το
οαν ώστε να γίνουν πραγμαΐτικά
^ά<η καΐ νά τόν δλέΐΐτουν άΛΓΟ μα- κρυα καΐ νά τόν τοέμαυν Είς τούς αγώνας τού ένατ-τ''ίον τώ,/ Τούοκων δέν ή·τ° μόνος Γιε- ρΐίΐστοι^ίζετο άττό συεργάτ-ας αξί¬ ους ώς τόν Ίθιρ5άνην ΚεσόγΛου Ά» των - άγά Σ ουντουλίδην. Γεώρ¬ γιον Κουιτσ!6ην/ Ά»ασΐτάισιον Σα- λονικίδη; καΐ άλιλους, οΐτινες ένϊ- Ίτνέοντο καΐ αύτοι άττό ττήν αϋττήν μαχητικότηιτα, άττό τό αϋτό ττν'ΐύ- μσ., άττό την αυτήν θέλησιν καϊ σκέ ψ ν πώς νά τα~ε νώσουν καΐ 'ά <οΐ ευξελ!σοι>; τούς αγάδες καΐ νά
συτρίψουν την δύναμίν των
Τρομεοά καΐ θλιδερά γεγονότα
έλάυδα^θν χ(^>ροίι στά χμιρΊα τώ-;
Σουραένων Καΐτάσταισις άφόρηΐτος
άπελπιστική. Ή περαιτέρω διοομο-
νή των οαγιάδίθν είς την πατιοίδα
των κατέστη ττροολιγματΓ κή. Άλλε
πάλληλοι κατί σοβαραί σκέψεις έ-
λάμβχνθν χώοαν μετταξύ αΰτοθ καί
των συνε,ργαιτών -^ου
(Συνεχίζεται)
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΙΙΡΙ-ΤΕ-ΛΝΛΜΗΚίΕΙΣ
ΑΠ' ΤΗ ΖΟΠΙΪ ΠΟΛΗ2
ΛΕΞΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
"Ο ΑΚΑθΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ,,
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
χης Σέογιος. Οί ίστοριικοΐ τό^ ό-
νομάζουν "Αριστο διΓ.τλωιμάτη. Εί-
να τό άς ο ράσο, ποΰ δέν διστάζί-ι
νά δ αθέσε1 δλους τούς θησαυρούς
τής Έκικληισίας, τα ττολύημα
σκεύη των ναών κλπ. γιά νάκο-
ποΰν νομίσματα, πού ένίσχυσαν τό
δηιμόσιο ταΐιιεΐο στόν πολεμικό ά¬
γώνα
Στήν ώοα τού κινδύνου ό Σέρ-
γιος 6π·οδε!χτηκε άτταιράμιλλος.
Έμψυχώ»ει τούς μαχνρές, πβο -
φέροντας στά τείχη την είκόνα τής
Θεοτόκου
"Οταν έφευγε ό Ήράκλειος καϊ
τόν ξεττροδσδοθσαν οί χιλ άδες τοΰ
ΐθ μέ τίς μυρόστομες εύχές
τους, στάθτϊκε κλαίοντας άττό τή
συγκί;ηυη κι' έ<ραξε ύψώνοντας τά στιδαρά χέ^ α τού· «Σέ σένα, Πά αγία μου, έυπιστεύομαι τή·; Πόλη καΐ τό λαό μου». Δέ<α μέρες σκληρής πολιορκίας κατελη,ξαν σέ καταστιροφή των έ- χθ|ς>ών.
Τή σημασία αυτής τής νίκης ό
ίστορικός μας Παπαρρηγόττουλος
εξαίρει μ' αύτά τα δαρυσήιμαντα
λόγια:
«"Αν ή Κωνσταντινούττολις ύττέ
κυπτεν είς τούς Πέρσας, έπτειδή
ούτοι μετ" ιύ πολύ έφάνησσν άνί-
κανοι ν' άντισταθώσΐν είς -ούς "Α
ραβας Μωαιιεθανούς, μετά των
Περσώ;, ήθελε τότΐ ύποκύψει καί
ό Έλληνισμός είς τούς νέους πο-
λε,μίους καί ττιθανώτατα ήθελεν έ-
ξαφανισθή άττό τού πρσαώττου τής
γής, δττως εξηλείφθη τώ 6ντι ού¬
τος άπό των χωρών δσαι καΤΕλή-
φθηισαν εκτσ-ε υπό των Άράβω';,
ήτοι άπό τής Συ,ρίας, άπτό τής Αί
γύτττου, άττό τής ΜεσοττΓθταιμίας
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΕΟΡΤΗΝ
Ό συνεργάτης μας κ. Χρή
στος Σολομωνδης, ηροσκλη-
θες, θά ομιλήση δια ττΥν "Ε-
θνιΚιΓτν Εορτήν αυριον τήν
πρωΤαν 24ην Μαρτίου καΐ ώ -
ραν 11 π.μ. είς τό Λΰκειον
των Έλληνίδων, τό άπόγευιμα
δέ τής Ιδίας ημέρας καΐ ώραν
7.30 είς τόν ((Παρνασσόν».
Τήν επομένην Τρίτην 25
Μαρτίου τήν Ιΐην πρωι/νήν είς
την αίθουσαν τελετών τής έν
Χαλανδρίω Ριζαρειου Έκκλη-
Οιαστικής Σχολής, τό δέ από
γευμα ΐύραν Α μ.μ. είς τό στά
διον τοϋ Περάματος είς εΐδι-
κήν εορτήν, ην ώργάνωσε ό
Δήμαρχος κ Κωττάκης.
Ίταλκών Μεραρχ ών, <τυνετρίδη «αι ή έωσφορική επαρσις τοθ δι- κτάτορος Μουσσολίνι, δστις τελι- .<ώς έγκατέλειψε κατησχυμένως το Μέτωπον, μηνύων εναντίον τοΰ ά ι/αμφισδητήτως ήρωικοΰ Στροπού •τού, όστις εάν ήτττήθη, ήτίτήθη δ - ότι διεξήγεν άδ.ικον καττακτητικόν άγώ;α, ττρός τάν όττοΤον κατά 6ά- 6ος δέν έττίστευε. Διά την Ελληνικήν δυ,ως Ιστο¬ ρίαν, ή σοντριδή τής Έαρινής έπιθέσεως των Ίταλών έν Άλδα- ι;ία άττοτελεΤ τρότταιον έφάμ λλον τών τροπαίων τοΰ Μαραθώνος καΐ τών Θερμεττυλών Δ ότι πρώτην φοράν μ φός 6αλ κα·νικός Στρςίτός μέ ττενιχ^ά ΰλικά μέσα έσχε τήν τόλμην νά αντιμε¬ τωπίση καΐ νά κατασυνίτρίψη στρα τόν πολυπληθή κραταιάς εύρωπαϊ- κής δυνάμεως κα! πλουσιώτατα έ- ψωδιασαένσν, καΐ ν" άττοδείξη δτι ή άδάμαστη ψυχή είναι άήτττγτος! "^ς είναι ή μνήμη αίωνία των ήρωων μας, οΐτινες μέ τό πολύτι¬ μον αΓμα των εγραψαν την άθάνα- τον ταύτην σελίδα τής Έλληνικής Ίστορίας Καΐ τό παράδειγμα των άς έιιττνέη αιωνίως τάς γενεάς των Έλλήνων. Μάρτιος 1969 Ιωάννης Α. Βερνάρδος Ι Ένώ λυτοω9;!σης ή5η τής Κων στα/πνουπάλεως, οί μέν Πέρσπι ά5ουλώ;ησαν μετ> όλ!γον είς τ°ύς
ΜωΛμ-θαΐνθύς, άλλ' ό ΈλληιΛσμός
άντέσχεν είς ούτούς επί 800 καΐ
έττέ<εινα έτη, ό δέ τουρκικός βρα¬ δύτερον ΜωΛμειθοτνισμός άττέδη ττο- λύ όλιγώτεοον τοΰ άραδικοΰ κα ταίστρετΓτηκός των έθ»οτήτων Εάν λοιττόν ύττάοχη σήμεραν Έλληνι¬ σμός, τουτο όφείλεται καιτά πρώ- το·ν λόγον είς τήν 6ττόκιρΐουισιν £- κείινης τής φοδ:οης των βάρβαρον πολιορ<ίας» Άγνωστος εΤνα ό ποιηιτής τοΰ Άκαθίστου "Υμνου. Θεωρεΐται έρ- γο τής. άνώνυμης λαί<ής μούσας ΕΤναι τό Αηιμοτικό τοαγθΰδι τού μεγάλου έκείνου 6κζα<τινοϋ ε- πους, πού άργότερα ιιεταφράςρτηικΐ σέ ττολλές γλώσσες (Λατιινική, Γερμανική, Ρωσσική, Ρουμανική, ριαδ «ή, Γαλλική, Ίταλική κλττ.) «Ό ϋμ;ος έγράφη — δ ηγεΤται ό ότγιος των έλλην κων γραιμμάτων Πσ~σ:διο)μάι'της — κσβ' ήν έττο- χήν, μετά τήιν διάλυσιν των έ; Ά θήναις σχολώ-ν ύπτό τού Ίουΐστινια- νοΰ, ή έ3«ική φιλοσοφία εΤχεν έχ- λίττει, καΐ ή τϋθςισκύ;^^ ς τής Παρ θένου Μαρίας ώς άληθαΰς Θεστό κου έττεκράτησε πανταχοΰ τής έκ- κλησίας Ή δι" δλου τοΰ πό ήμαΐτος δ ή¬ κουσα Ι5έα εΤ;αι ή ύττεροχή τής θείας Σοφίας καΐ ή ττροισκύνησις τής Παναγίας ήτις τταρΐοτταται ώς όδητ/ός, ή γέφυρα ή μετάγουσα τούς έκ τής γής πρός ούρανούς "Ε<αιστος στίχος διαιρεΐται είς δύο ήμιστίχους, έξ ών έν τώ δευτέρω έττα;αλαΐμ6άνιεται ή ε/νο·α τοΰ πρώτου, ε'τε έν τταραλληλισμώ, εΤ τε καΊ' έναντίωισ ν. Ό παρΐλληλσιμός χωρεΐ παλλά κις καΐ είς άμοιοχαταίληξίας τών δύο ήμιστίχων, ούχι δέ σττανίως καΐ είς παρήχησιν τών λέξεων. Αί τοιαύται παρηι<ήσεις ήσο λίαν π-ροσφερεΐς είς τούς Βυζαντι- νοΰς .» Οί τταοηχήσεις αύτές γίινονται ττσλλές φορές άληθνά λεκτικά π-αι χν δίσιμαιτα, δττως σΐτούς στί- χους: Χαΐρε άστήο έμφαίνω-ν τόν ή ■ λιθν ΧαΤρε γο?στήρ ένθέου σαρκώ- οιεως. . Χαΐρε των Άγγέλων πολυθρύλη τον θαΰνια, Χαΐρε των δαΐιμόνων πολυθρύλΐ] το>ν τραύμα,
Χαΐρε δτι έμωράνθησαν οί δεινοι
συζητηταί,
Χαιρε δτι έμωράνθησαν οί των
μύ3;ον ττοιηιταί
Χίλια τόσα χρόνια ττέρασαν ά¬
πό τότε Στούς έλληι;ικούς 8μως
ναούς, 6/τη/χοΰσε πάντοτε εως τα
σήιμερο-ν μέ την ϊδια κατάνθξη καΐ
λαΐμτΓρόττ,τα, τ' άνοιξιάτικα καΐ μυ
ρωΐΛένα δειλινά κάθε Παραοκει/ής
τής Μεγάλης ,μας Σαρακαστής, Ο1
λυ,ρικώτατοι Ομνο, τώ^, Χαιιιρετι-
σμών ττοός τήν Ύττέρμαχο Στρα-
τηγό, τό «Ρόδον τό άμάραντον»,
τό «ήδύττνοαν κρΐνον», τή,ν «Νύμ -
φην Άνύμφευτον.. »
Ι Χαΐοε ΰψος δυσανάβατον,
άΛρωπίινοις λογισμοΐς'.
οττως την ύμνοΰσε τακτιικώτατα
καΐ ό έθνιικός μας λυρικός ττοιητής
τών Ποντίων, άείμνηοτος καΐ άλη-
σμόνητος μας ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚΟ-
ΛΑ-Ι-ΔΗΣ, ώς γαλουχηθείς, είς
τα άθάνατα νάματα τού χριστια-
ν σμού, Θεολογική Σχολή Χάλ -
κης, κ αί είς τό εύ<λεές καί ττερί- λαμπ,ρθν Φανάρι Θά δοκιμάζει, άλήθεια, ϊλιγγο ή οΐ/6ρωττίνη διάνο'α κάθε φο?α πού θ' άτΓογειώνει την σικέψη της πρός τούς κόσμους των μυστηρί- ω-', πρός τίς ούράνιες μορφές, αΰ- τές ττοΰ κυδερνοΰν τή μοΐρα καΐ τ' άδηιλα ττεπρωμένα της. ΑΘΗΝΑΙ 18)3)69 Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ε' Γιά να φθάση κανεΐς στό άγΙ- αομα πού θρίσ<εται στό τέρ- μα τοϋ διαΰρόμου, χρειάζεται μεγάλο κουράγιθ, γιατ' εΤναι τόσο σκοτεινό καΐ άγριο, ηοθ σέ πιάνει τρεμοΰλα δταν σ<£ φθής, πώς μπορεΐ νά γίνη σει- σμός γιά μιά στιγμή, νά φρά- ζη ή εϊσοδος καΐ νά πεθάνης άπό άσφυξια. Λένε έπίσης ότι τό ,μακ,ρόστενο αυτό θολωτό κατασκεύασμα επί Κωνστααντί- νου τού Μεγάλου, ητανε υδρα γωγεϊο καΐ άργότερα οί χρισ- τιανοΐ τό μετέβαλαν σέ άγίσ- σμα. 'Ύστερα ό σι6ρ Νικολά- κης, έτσι τόν έλεγον τόν άγι- άσματζη, εΐπε καΐ άλλες πολ- λές μικροι,στοριες, μεταζύ τών οποίων καΐ την παρακάτω: Πρΐν λίγα χρόνια, ενας έργο^ΐζ τού εργοστασίου τής Ρεζΐ στο Τζουμτταλή, ά^ούων ε·ς τό λίαν συμτταβηιτκκό καΐ 'χαρπωιμένο δνο- μα Πα^ούμιοςν γέννημα - θρέμιια Χάσκιοιολους, είχε την έξυττνάδα, νά τταίξη —(τρόττος τού λέγειν— μ·ά μηχανή είς βάρος των τοκο- γλύφων, ττού κυρ ολεκτικώς τόν εΐ- χανε ταροοξει στούς τόκους, δττωί τα Ϊ5ια ε<αμναν και σ' δλους τούς άλλους συναδέΐλφους τού. Αύτος λοιπόν, ό άττατ'εώνας —έξυττνος ή- θελα ινα πώ— εΐχε ένα βοηθό κατ' είκόνα καΐ όμοίωσί τού. Μιά μερά ό μαστρο Παχοθμιος μέν«α πνέων καττά των τοκογλύ- φ^>/, ττού ,μέ καίνένα τρόττο δέν
τούς χώνευε, γ ατί τού κάψανε τήν
κάπα, άφοΰ πάνυ έμδριθώς έμελέ
τησε τό ζήτημα λέγει οττό βοηβό
τού: 1
— Γιαννακό, τό χτένι έφτασε
στό; κόμπο!. Δανεικά δέ μάς
δινει κα.είς πε ά, οΰτε καί οί το-
κΰγλύφοι!. Δέν άφησα κανένα ά¬
πό δαύτους πού νά μην τόν 6άλω
στό χέοι Χρωστάω τα ιμαλλσκέφα
λά μου'... Άττό τώρα καΐ είς τό
εξής καΐ είς τούς αιώνος των
ώ.^., δέ θά μπορέσουμε νά βροΰ
μ- οΰτε μιά δεκάρα.. . Κα! αύτό
είναι (ίι/τίθετο στήν τσαλαδουτική
·3;ωρια μας Σοΰ λέω λοιπόν, δτι
γο σήμερα θά θέσω σέ ^φααμ^-
.γή τα ιΐιεγόίλα ττλέθν ιμ·έ)σα' ' Η
ιυν θά τούς σικαρώσω ένα κόλπο,
τόσο θαυμάσιο σκή σύλληψί τού
καΐ τόσο άριστστεχνικό στή, έ<- τέλεσί τού, πού εμείς μέν θά 6ου- τήξουιμ; μιά καί καλή τά ρέστα τους κι' αύτοι δταν άργόττερα ξυ- ττνήσουν, θά τραβάνε τά μαλλιά τους!... Γιά νά μποοέοτκ δμως νά; μέ δοηθήιςτης, χωρ'ς νά διατρέξης κανέ»α κίνδυνο άττό νθμ 'κής ττλευ- ιθάς, τά κανόνισα ετσι, ττού καμ¬ μιά τσιμπίδα νά μην μιπορή νά πιάση οΰτΐ έμέ»α οΰτε έσένα, ττρέ ττει να σ°0 άνατττύξω, ε,α μέρος τοΰ σχϊΐδίου, πού θά κάμη τούς το καγλύφους νά ξεγελαστοϋν καΐ νά μάς κυνηγού;, γ ά νά μάς χαρτζι λικώσουν'. Έννοεΐται δτι εμείς θά προσ- ττο οΰααστε —'τράβαμε κι' δς κλαίγω — δτι δεν δέλουμε τή ΰοήθΓ ά τους. γιά νά μας κυνη- γοϋ*ε άικόμη ττιό ττολύ. Τό λοιπόν όπως ξεΰρης, αΰρΐο γίνεται ή κλή ι?ωσις τού λαχείου «Σίΐαέν ντέ φέρ» Ό πρώτος άρ θμός κερδί- ζε[ 30 ΟΟΟ χουσές λιρί,τσες! ..Ά ττό σένα λοιπόν θέλω τούτο Αΰ- ριο τό ττρωΐ άντΐς νάρθης έδώ, θά -οαβήξης ϊσια στό μέγαρο πού γί νεται ή κλήρωσι Μόλ ς κληρωθεΐ 6 αοιθμός πού κερδίζει τίς 30.000 λίρες, θά βάλης φτερά στά ~όδια καί θ&ρθης νά μοΰ τό ττής. 'Έτσι καΐ εγινε Μόλις 6γήκ£ α ά3ΐ(ίμός 7523, πού κερδιζε τ,. 30 χιλιάδες, ό Γιαννακός άέρας καΐ καττνός κ' βτρεξε νιαομένος νά όινακοινώση ο-χ. ,χτορά τού τόν άριθμό -- Τώρα τού λέγει ό Παχούμιος, μ ά μικρή ττροο—<^10 •ακόμη καΐ τελειώνει ή ύττοθΕυ Πάο£ αύτό τό χαρτάκι, πού |Λ, τόν αριθμόν ττού κέρδισε. 7 στόν υττσδ Ε.υ9υντή τό Μαριοούς Όπως ξεύρης, κοντα σ' δΛα — 'Ε56ραΐος γάρ ό πος — κα,ταγίνεται πουλώντας, λαχεΐα Πρώτα όμως νά περψ νης τόν άνθρωττο, πού θά τοθ $;. ΰη του< άριθαούς τής Μόλ ; βγή αύτός άπ' τό τού, θά μττης έσύ καΐ κάνοντιΐ τόν άνήξερο, θά τόν παρακαιλ£θΓΓ νά ίδη άν ό δικός μου άοθμος {,, λαο5ι ό 7523 κέρδισε τίττστσ χ^ ,χρόνως θά πρσσητοιηθής ότι κίτνε,ς μιά όγκαοιά τοΰ μασιτορή ο^ ©ά στραβομουτσουνΐάσης λιγοκ καϊ θά τού δείξης τό χαρται ττου εΤναι γραιμιμένος ό Τά ρέστα 9άρ9ούκ μό;α να μέ θυμηθής. Καϊ ττραγματΐικά μόλις 6γ^,£ β άνΟρωτΓος τού μουσιού Μαρκί- ους, μ.πα!νει στό Γραφεΐο τομ 4 ιαννακός, μ' ίνα Οφος δαρετό κ» λέει: — Μουςτιοΰ Μαρκιούς, 6 μα· στρο Παχούμιος, μοϋφαγε τ' αύπα άττό ττυλλή ώρα, ναρθω νσ σέ ~ καλέιΤω νά δής αυτόν τόν ά( όμό, άν κέρδ σε τίττοτα. — ■Αλλα ό μουσιού Μαρκκχ,· μέ τήν ττρύτη ιιατά πού έρρ,ξε, ί,μεινε με τό στόμα άνοιχτό'. ϊ,ήκιοςΓΕ σά χαζος τά φρύδια τού, γ«<ούρλωσσν τα μάτια τού άτ την καταττληξι καΐ σέ λίγο λάι — - Βρΐ Γιαννακό, αύτάς 6 άρ βμός κέιοδισε τίς 30 000 λίρες1 ι1, αί είναι τού μαστρο Παχοθμιοκ, — Καί βεβαία!.. ΠοιανοΟ Λ Λθυνοΰ,. Όλάιιβερο τό λοςχεϊο Εί¬ ναι τού μάστοοά μου . Άμί Γό ττραγμα ήταΛ σοβαρό, σο Οαρώτατο μαλιστα, άλλά τή σ·· γμή έκείνη γιά τό «οι,—ου Μαρ· «ιοϋς δέν ίξτανε εύικολο νά έξΐκρ βώσηι την άλήθειο, γιατΐ 6 μαστρΑ Παχούμιος τό λαχεΐο τώχε φυλα γμένο στό σττίτι τού καΐ την <- ττο·χή έχείνη ατήν Πολ, οϋτ£ τη· λέφωνα εΤχε, ουτε ταξί, γιά μπορή νά τού πή να πάη στό <πτί τι καΐ νά φέρη τό λαχεΐο, γ ά ι ττεισίή δτι ό άοιθμός ττού κέρδισε ήταν ό ΐδιος ιι* αυτόν ττού ^τσι γραοαμένος στό χαρτί. Άλλοττί αύτό, δέν τον ένδ έφεοε ττολιι, γ ά τί αύτό; δέν έπ-ΗΟκειτο να εξαργυ ρώση τό λανεΐο. Όμιος με ιό» τρόπο αύτό ό μαστρο Πα-χοώμιος ίκαμνιε τή δς>υλειά τού Δηλβ£ή
τόν ύττοδιευθΐΛτή τού ττρώΐος »ί
τό π.στέψη κ1·" αύτό ίφτονε Ό
μουσιού Μαρκιούς θά τό διαλαλοθ
σε δεξιά κι' άριστιερά κα'ι σ* ή
θρωπος μέ τέτοια σοδαρή 9»
τα λόγια τού θά γεναιά* σ" »
λους πιστευτά.
Κ αί λέει στό Γιαννακό:
— "Ολα καιλά καΐ αγ ο, μ—
ττώ; διάβολο 9ά τού τό ττοϋμί
τού μααρ-ρο Παχούμιου, γισ
V
μην τού στρίψη ή 6ίδα άττ ττΐ Μ(
ι γάλη τού χαοά Γ·ά στειλε μ*
τονε, νά τόν ττροδ.αθέΐσω έγώ,
ΤρΟΤΓΟ .
(Συνεχίζετοι)
ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ
(Συνέχεια έκ τίς 1ης σελ.)
τζη - Στιεφανή, Παν. Κότσικαν, Χά
λην Παν. Περγάμαλη,ν καΐ Λετΐτενιω
τάκην.
"Ωστε τό χώμα των Ίστορικών
Θηβών εβάφη μέ αΤμα γενναίου τέ
κνου των Βουρλών.
Άλλά πολλοί καΐ έκ διαφόρω»
μερών ήγωνίσθησαν διά τήν άττε-
λευθέρωσΐν των ΘΗΒΩΝ Καΐ έν
Θή'δαις συνεκΐρούσι9η κοατερώς καΐ
πολλάκις ή θεάδοτος ελευθερία μέ
τόν θεομίση,τον δουλείαν, τήν τυιρ-
ραννίαν Λόγω τής στραττηγ κης θ;
σεως τής ττόλεως ττολλαΐ μαχαι συ
ήςιθησαν μετά τού Όμέο Βρυώ -
νη, τοΰ Δράμαλη( τού Ρεσΐτ Πασ¬
σά, τού Άσλάν Μπέη, καί άλλων
είσβαλέων Πρός ανάκτησιν τής
Βεοφιλήιτου έλευθεριίας, μετά των
γενναίαν Θηβαίων, ήγωνίσθηισαν
Ι καΐ οί τταιτριώται, Σω^οιος Παπά
παναγιώτου έφηιμέΐριος Σαλαμΐνος,
ΆΛχγνώστης Παπαθεοδώρου άττό
την Άγόριανη Φωκίδος μέ. τόιν ό-
πλαρχιγγόν Τράχαΐν και τόν 'Υψη-
λάντην, ό γνωστός ήρο>ς Μπούσ -
χος Βασίλεος έξ 'Αττοκούοου Κρα
δάρον είσδαλών κατ' ^ντολή; τού
Ά3αναισίου Διάκου. ό δεκανεύς Ζα
ρίκος Γεώογιος έξ Αγ Δοθκα "Αν
δρου, οί μττουλουξτδες Δημήτΐριος
Άδαναισίου καΐ Γιάννος Τροχαν-
τάρης( δστις καί ήχμαλωτίσθη.
Είς τήν μάχην (Ιούλιον 1824)
τής ΑΜΠΛΙΑΝΗΣ (μεταξύ 'Αμφίσ
σης καΐ Γραβιάς) έλαβον μέρος
καΐ οί Παπά - Παναγιώτης Άση-
μά<η; έφηιμέριος Πατταιοξαοίου, Άρνσού'ης ή Λιάττας Μήιτσος έκ Δεσφίνης, Βακάς Κόστας έκ Άμ- φί'σσης, Κοντογιάννης Μτ>τσος έξ
'Υττάτης, Γουρνάς Κώστας έκ Λι
διοοικίου, Καττλάνης Γεωργιος έκ
Παρνασσίδος, ©εοχάρης Δήμος ά¬
ττό τάν Μαυιρολιθάρι Τράκας Κο-
μνάς (Κοανηνος) έξ *Λγόρ «/ής.
Αθανασίου Άλέξης έ< Μενδενί- τσης _ Λο^ρίδος, Κοντοσόπουλος ,Ά/τώνης έξ 'Αρτστίινης, Παπα-Νι- (κολσος Πχποί9εοδώοου έξ 'Λμόρν, «νης — φωκίδος, Γεροδασίλης Κώστας έκ Μεγάλου Δένβρον — Τρ,χωνίδος, Παττα - Δτ,μήτ,ρης Γε ωργιθυ έφημέΐριος, Περιθιωτί—της 1—· Δωρίδος, Πογκόΐκης Ελευθέρι¬ ος έκ τής νήσου Κςας, Τριαντάφυλλος έκ Φωκίδος π ένδόξως, Γιο,ρΜτάνης Ν κολος Άρηστίνης, Κουντουριώπης στος έφηιαέοιος Μακράς — νών, Βόττας Χρΐστος έκ Χ ρας, Γεωργακόττουλος Παναγ1»· της έ< Κοι/κουβίτσης — Παρ*»1 σίδος, Παπαγιάν^ης Παηταιτοθ1* λου έκ Κάτω Παλαιοξαρίοΐ' — ^ ρίδος, οί όττλαρχηγοί Νάκίς ί^ νουργιάς, Παναγ. Νοταράς, & κος Γεωργάκη.ς, Τζαβέλας καΐ άλλο, πολλοί φΐλοπ τής άνασιτάσεως τού Γένους άΊ>ακεΐς στρατιώται, ^
μαχοΰντες κατά -ου Ίσού» Πβ"
Νικ. Παν.
Πρωθιερεύς
Έκεϊνοι πού φεύγουν
ΘΗΡΕΣΙΑ ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
Μετά ττολλής λύττης
ίή3ηιμε·ν δτι πρό τίνων Ημρν
βίωσεν έκλεικτή δέσττοινα κσ! »'
/ατττητή σύντροφος 6ιακερψ
«ϊυγγραφέως καΐ συνεργάτου μ<Λ ή ΘΗΡΕΣΙΑ ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑ Ι¬ ΔΗ. Ή με.ταστάσα, διακρ νομέ Π δ την μάρφωσι,ν καΐ πνει»ματικην ι"* λιέργεΐάν της καί διά τάς ^°^[ άς ψυχικάς άρετάς της, έτύΥΧ8* γενικής εκτιμήσεως και ίιγάττηί Έκφράζοιμεν πρός τόν έλεκ συνεργάτην μας κ Μελήν Ν*0^" δη,ν τά θερμώ: συΛλυττητήριά μας
ΕΘΝΙΚΑΙ ΕΠΕΤΕΙΟΙ
(Συνέχεια εκ τής 1ης σελίδος)
και κα(τό~ΐν τόν δθαψε ζώντα κατ'
άπταί'τησΐν τής κατηγσρούσης εί-
σαγγελ'κής άρχης των έθελοντών
οπρατιωιπκών ©ρακών ενώπιον τού
θείου καί ανθρωπίνου δικαστηριου
τής Άνατολής»
Τό Συμμαχικόν Λοτινικόν Στρα
τηγεΐον ιτοΰ Πέραν άκοΰσαν τό πό
λεμικάν ανακοινωθέν τού άλλοφύ-
λου άλλά Χριστιανικοΰ Στρατηγε'ι
ου τού Τσάρου τής Βουλγαρίας ά-
νβστέναξε δαθέως καΐ έψέλλισε 6α
ρυθύιιως τα εξής «Τώρα έξηγοΰ-
μεν διοίτΐ ό άποσταιλεΐς πέντε μή¬
νας μεΐτά την κατάληψιν τής βρό
κης κατάκτησΐν έτταρχιών τινών
τής Μ κρασίας αδελφάς τού 'Ερρΐ
κος επέστρεψεν άπρακιτος είς Κων
«χταντινούττολιν κκχΐ διατί άναΐλαιβώι/
την αύτσκρατορίαν ώς νόμιμος διά
δοχος τοθ άδελφοΰ τού εφάνη ή-
τηώττερος έκείνου ή άκριβέΐσνερον
εύμβνής πρός χθύς Βυζαντινούς κα
τοίκους τής πρωτευούσης μας, προ
στατεύσας αύτοΰς έμφανώς μαλι-
στα καί θρησκευτικώς, διότι έχαλι
ναγώγησε ττερισσώς τοΰς ΓιΙαττι -
κθθς ττροπιαγανδιστάς ένκτχύσας
ούτω εμμέσσως καΐ την
στιανικήν Αντίστασιν των Βυζαντι-
νών, την όττοίαν ημείς οί ΛαΙπνοι
οΰτε κά,ν ώνειρεύθηιμεν είς την Δύ¬
σιν, διότι δέν την εδιδάχθη μέν ττο-
τέ είς την Παττιικήν Εκκλησίαν, δι
ότι ουδέποτε τήν ύττβλόγισεν ή θε
οκροοτία των Παττών μας».
«'Αττό σημερον δμως αναγνωρί¬
ζομεν των έκδηλωθέντα έμττράκίτως
νέον αυτόν καΐ άστάθμηιΤον τταρά-
νοντα καΐ συντελεστήν τής ένισχυ
ομενης καϊ διαισίτεραν εκδηλουμέ¬
νην Λντιστάισεως των Θρακών καλ
λιε;ργητ«ν καΐ των λοιπών Βυζαν-
τινών Χριστιανών. Καΐ όμολογοΰ -
μέν άδιαστάκ,τως καΐ διακηρύττο -
ιιε,ν ομοφώνως &τι ό άο,ρατος αι!>-
τός ιταράγων είναι τό έν άσφα-
Λβΐα καΐ εγρηγόρσει διαΤΓηρηθέν φυ
λετικόν κύτιταρον τθΰ ύττοοννειδή-
του της Άνατολικής Χριστιανικήν
συνειδήσεως, ανύπαρκτον και ά¬
γνωστον ε'ς την Πά— ικήν θεοκρατι-
κην Εκκλησίαν μας '».
Έττΐ τη βάσει τής είλκ,ρινούς αύ
τής όμολογίας καΐ διακηρύξεως
των Λατίνων τοθ Συμμαχικον Στμο
τηγείου ΙτοΟ Πείραν θεωρώ ύποχρέ-
μου Χριστιανικήν καϊ μάλ στα
εθνικήν νά ύπαμνηστο είς τό Πανελ
δτι όφείλε, αιωνίαν εύγνω"
μοσϋνηιν είς τήν Βυζαντινήν Θρά¬
κην διότι ττρώτοι οί φιλογενεΤς έθε
λονταϊ ©ράκες άττεκάλυψαν είς
τούς Λατίνους κατακΓΓτιτάς καί έ-
έθελουσίως καΐ έμπρά-
κττως δτι είναι συγχρόνως καΐ "Ελ¬
ληνας οηλαδή Έλληυοχριστιανοί
"Εκτοτε καϊ ό έκ Κωνσταντι,νουτΓΟ-
λεως όπτελαθεΐς έτπσττολογράφος
μου καΐ ό νεοσύλλεκΐτος φίλος μου
καί γνωστάς φιλόλογος έκ ©ράκης
καΐ ττολ(τ€υτής δικαιούνιται άνινδύ
νως καΐ άφείλουν μάλΐστα νά όμι
λοθν περΐ Έλλήνων Χριστιανών τθΰ
Βυζαντίου, των Έλληνοΐχριστιαΐνών,
ττερΐ τού Έλληναχρϋστιανικοΰ Πο-
λιιϊισμοθ καί οί σηιμερΐΛΌ'ι κυδερ-
νήτται τής Ελλάδος. Καΐτά ταύτα
καΐ τό λειχβέν «"Ελληνες έσμέν» όρ
θώς εχρησιμοποιήθη υπό τοθ Βησ-
σα.ρ!<οΐνος μετά 250 έ?τη ώς άττάν- τηριι*ς είς τούς έρωτήσαντας αυτόν ττερί τής πατρίδος τού. Τό πρωτότυττον καΐ ττρωτότο - κον τταράδειγιμα |τών Έλλήνων τής τότε μικράς ©ρακικής Ελλάδος τής 'Ελληνιικής Χεβσονησου (τμή ϊΐαττος των σημβριινών κρατών Έλ- Νάδος, Βουλγαρίας καΐ Τουρκίας) έμιμήθησαν μεττα φαναϊτικοΰ ζήΊλου καΐ οί κάτοικοι των δύο Λαΐτιινοκρα τουιμέυων τμημάτων τής άττοκεφαλι σθβίοης Βυζαντινης αύτοκραΐτορίας, άρνούμενοι νά ψάλλοι^, την ώδήν Κυρίου μεττά έττιδρομέων έττΐ τής πατρίου Χριοτιανικής γής, άθετοθντες ή α,κριδέσττρον παραβιά ζοντες καΐ άλλοιοϋν*τες την πίστιν των πρός την Βυζαντινήν παράδο¬ σιν καΐ τα Βυζαντΐνά ώ«κληρ·ιασ-ι κά έθιμα καΐ τταραδεδομένα «Καλ ληθείη ή γλωσσα μου τώ λάρυκγ! μου εάν έττλάθωμαί Βυζάιντ!- θν καΐ Νέα Ρωμη» ήτο ττροσευχή δμα καϊ δρκος έκάοΐτοι» ίξ αυτών καοΐ δλων όμοΰ Αύτό ήτο κα! ή ε¬ πωδός τής άν'τ'ιο-τάσεως των κατοί κων τών τριών μή Λατινσκραιτοι>μέ
νων ύττολειμμόίτων, δηλαδή τής Μι·
κροισίας τού Πόντου καΐ τής Η¬
πείρου Εντεύθεν καΐ ό θεάδουλος
καί θεοφώποΐΓος ένωσις των ©ρα-
κών, άναδοπττισθέντων έν τή νέα
καλυιμδήθρα τού Έλληνσχριστΐα»ι-
σμού, έχαρακτηρίσθη υφ' δλων των
Βκζαντΐνών ΛατινοκραιτοΜμένων κα!
μή ΛοίτινοκιρατουιμέΙνων, ώς τό ττοω
τάτοκον καί ττρωΐτόιτυπτθν θαΰμα της
έττοχής των
Άλλα τό αύτό θαύμα θεία συν
κατανεύισει, έττανελήφθη άναιμα-
κΤως καΐ είς τας ημέρας μας -ό
1967, διότι οί "Ελληνες Χριστια-
νοΐ τού Βασίλειον τής Ελλάδος
(©ράχες, Μακεδόνες, Ήτπειρώται,
Θεσσαλοί, Στερεοελλαδΐται, Πελο-
ττοννήσιο , νησιώτα ) οί Γίανέλλη-
νες ηύχοντο συνειδηί'ώς καΐ ύποσυ
νιειδήτος τόν άναβαπττισμόν των ε'ζ
την νέαν καί έθνοσωτήριον κολυμβή
θραν τής 'Ελληνσχριστιανικής ίμα·
γεννήσεως καΐ άνεζήτουν τοϋς νε-
οιος ττολιιτικούς άναδόχους τω".
Καΐ ό Πανάγαθος έττιδών έττΐ την
κάκωσν τού Χριστεττωνύμου καΐ έ-
κλεκτοϋ λαοΰ τού άνέ-τε λε τήιν 21
Απριλίου καΐ έμφανίζει τοΰς ένδε
δειγμένους καΐ αναμενομένους έττα
γωνίως μοναδικους άναδόχους τοΰ
έθνους, τοΰς θεοφρουρήττους «αί θε
οσΐκεττεΐς άρχηγοΰς καί τα μέ!λη της
έθκασωτηρίου έπαναοιτατικής κυ -
βερνήσεως τής ήνωΐιιένης ττλέον Έλ
λάδος καΐ ενεργεια τώρα, ουχί μό
νόν δυνάμει ώς πρότερον.
Έκτοτε, ό θριαμδευιτής θυρεός
τής ήνωμένης 'Ελληνοιχιριΰτιανικής
Θρακιικής Χερσονήισου τής μ ικράς
Θραικιικης Ελλάδος τού 1205 έπε
λλήθη είς τό μέτωττον τής ήδνωμέ
νης σήμερον 'Ελληνοχριιστιανιικής
Ελλάδος έπιγραμματΐικώς. "Ελ¬
λάς 'Ελλήκον Χριοιτιανών. "Βκττο -
τε τα μέν ττεζοδοόμια των πόλεων
παρέχουν άκετον κυκ·λοφορίαν είς
τοϋς ττεζούς, διότι οί εργάται είς
τάς κυψέλας των καταστή μάτω/
καί των εργοστασιον, συνεχίζου^
άνευ δακσττών τήν παραγωγικην
γασίας των. Τα δέ ττροίττύλα α
τών ΠανβττισττιμίΜμ γαλήνια ύπο-
δέχονται τούς φοιτητάς έτπδιδθ'μέ-
νους άδιατοιρσΜτως «αί άτ^έττως είς
τάς έττιατηιμονιΐκάς μελέτας -των μέ
πλήρη έξστΐΛιιοΐαον τα δωρεάν πα-
ρεχόμενα είς δλους συγρώμματα ά
πό την μιικιροοΙκιθπτΒκήν 'ΕλληιΌχρ-
στιανικήν μητέρα των. Ή τάξις, ή
άσφάλεια καϊ ή είρήινευσις έτπκρα-
τεΐ καΐ είς την ύπαιθρον, διόττι παν
ταχοΰ λειτουργούν οί Χρισττ ο>/οΐ
νόμοι τής ήνωμένης καΐ όναγεννω-
μένης νέας 'Ελληνοχριστιανής Έλ
λ<άδος Όλόκληρος ή Ελλάς κα- τέχβται σήικφθν άττό τό πάθος τής 'Ελληναχρσιτιανικής προόδου δηλαδή τής κοΐνωνιΐκής δικαιοσύνης καΐ τής ττραγ'ματιικής Δηιμοκιοατι - κης ελευθερίας. Καΐ θεωρεΐ ορθώς όρθί|τατα τήν ελευθερίαν ώς δου- λείαν έν Χοιστώ, την δέ κοινωνικήν δικαιοσύνην ώς έν Χριστώ άγάττην. Αώτό είναι τό νέον της 6ίωμα και ώτό ττροστΓαθεΐ νά ττραγματαπΌ ή ση μέ τήν ελευθέραν δούλιτσιν καΐ συνβργασίαΐν καΐ των 'Ελλήνων Χρι σΐιανών της, καί την πολύτιμον συμτταράστασΐν τής 'Ελλη^οχρ - κης αύτοκεφάλου 'Εκικλησίας τής Ελλάδος. Καΐ τής άξίζει πράγμα- τι, £να μεγάλο εύγε! Περί των συμμαχικώ^ δύο μερί- δων θά (Ασχοληθώμεν και πάλιν μέ την σχετικήν <5πτάντησιν άπό τό Λα τινικόν Σιτραοτηγεϊθν τού Πέραν καΐ θά την σχολιάσωμεν είς τό έ- πόμβνον αρθρον. Ίωακειμ Γ. Μαλαθούρας Η ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Συμττληροϋνται σήιμερον είκοσ - οκτώ έτη άττό την ημέραν τού ήρ¬ χισεν ή έαρινή επίθεσις τών Ίτα- λών ένα/τίον τής "Ελληνικάς άμι^ τικής Τοττοθ3σ!ας έν 'Αλβανιςι. Θά μεταφέοωμεν τούς αναγνώ¬ στας μας είς την ατμόσφαιραν τής ίρωΐκής έκεΚης έττοχής, διά νά κατανοήσουν την σημασίαν τής τεραστίας Έλλην - κης νίκης Ό χειμών ήτο δαρύτατος άκό- μη, και παχΰ στρώμα χιόνων έ«ά- λι/τττε τα όρε νά συγκιροτήιματα Σε/τέλ| — Τρειοπτε!σίνα Σπί Καμαράτε καΐ Τομόρι, επί τών ό- π-οίων Τσταντο οί άγρυπνοι φρου- οοί μας Κατόπιν τραχ,.τάτων άγώνων πρός τάς φασιστικάς Μεραρχίας άλλά καΐ ποός την αγρίαν δαρυχειμω- νιά^, ό Έληνικός Στοατός ν κη- τής άπ' άκρου είς άκρον τοϋ Με- τώττου έν Άλβανία, τταρέμεινεν ά- κλόνηιτος καΐ άττοφασιστ κός :ίς άμυ/πκή τού τοπ-οθεσίαν, συν- και άστοχοι ήσαν αυταί κα3' έ- άλλά καί άατοχο^ δείγμα των ττεριποιήσεων αΐτινες ε¬ πρόκειτο νά έττιδαψιλευθοΰν είς τοϋς τυχόν τταραδιδομένους όττλί τας. . Τάς άφελεϊς έκείνας προκη- ρύξεις ο! όττλΐται μας ύτΓεδέχοντο ιιέ καγχα'σμούς καΐ είιρωνι^ά σχό- λια είς 6άρος των ττεριέργων δν- τως άντιιΤΓάλων μας, οΐτινες έττέ μενον άνοήτως νά ύποτυμούν τάς απαραμίλλους ψυχ κάς άρετάς τού "Ελληνος μαχητοΰ Άλ' άς έλθωμεν είς την έξιστο ρήσιν τής έπιθέσεως των Ίτ*ι- ιλων- Την αΰγήν τής 9ης Μαρτίου 1941, μ!αν ϋγράν άμιχλώδη και τταγεράν αυτήν τετρακάσια [ταλικά ττυροβόλα ήρχισαν νά δάλλουν κα- τ-ΐιγστιχά ττυρά εναντίον τής ά- μυντικής μας τοττοθεσίας καθ* δ- λον αυτής τό άνάτττυγμα καΐ εις μέγα δάθος ΈτγΙ δύο σ^^χεΤς ώ¬ ρας αί τροιμακτικαΐ έκρήξειζ των άδίδων προεκάλθςίν σεισμόν άδιά- «οπον τού έδάφους, άνέσκατττο. τρ'ιδων αδιακόπως τάς έττιμόνους <£-1 ίσοττέβωνον ολοκλήρους λό- έπιθετικάς προσπαθείας τού έχ- [θους, έττυρπόλουν τα ττάντα Όχυ- θροΰ. Καΐ ταυτοχρόνως ειργάζετο νύ χ9ημερόν μέ την σκαττάνη^ διά δελττιώνη τάς Λμυντικάς θέσε ς τού Αί έκ των μαχών καΐ κρυοπαγη- μάτω; άττώλειαι τού Στρατοΰ μας πολύ μεγάλαι, καΐ δ αρχώς .ρά, σταθμοΊ διοικήσεως, παρατη- ρηιτήρια, τηλεφωνικαΐ γραμμαί άνε τ.νάσσοντο είς τόν όίέρα καΐ κα- τεκόττοντο προκαλοΰσαι τύφλωσ ν είς τούς ήγήτορας των έλλην κων ,-ηαη^μάτων καΐ άδυνιαμίαν ε—αφής τω; μέ αύτά. Τό πάν έφλέγετο καΐ «'δονεΤτο, ό δέ χαρακτηρισμός «κό- ηύξάνοντο μέ τάς καθημερινάς επι |λασς πυρός» άμυδράν παρέχει εί θέσεις τής έχθρικής άεροπορίας. κόνσ τής τρομεράς έκείνης πρα- ΑΙ ενδοξοι έθνιχαΐ *ντιστιίσεις των Σ ουρμενιτων Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΚΙΟΣΕ - ΠΑΠΑΖ Τοθ συνεργΛτου μας κ. ΛΕΩΝ Π. ΚΑΖΑΝΤΖΗ (ΜΑΚΡΛΜΟΣ) Ποσοστόν τεσσαράκοντσ. επί τοις εκατόν έκ τής άρχικής δυνάμεως των Μεραρχιώ^ μας εΤχε τεθή έκ- τός μάχης, οί δέ άπαμεκναντες μα χΓτταί ήσαν κατάκοποι καΐ ταλα - πωρημένοι, μέ ίματισμόν καΐ υπό δησν είς κακήν κιςκτάστασ''/ Άκόμη καΐ τό συσσίτ ο ήτο πενιχρόν έξ αίτίας τής διακοττής των συγκυι νωνιών άττό τάς χιόνας, ό δέ άδυ- σώπητος έχθρός των πολεμιστών, | γμα·τι.κάτητος. Τόν ττρωτοφανή έκεΤνον είς τα στρατιωτικά χρονικά κοτνονιοβολι- ■σμόν διεδεχετο έττίθεσ ς των Ιτα- λικών 6αμ6αιρδισιτικώ^ άτροπλάν^ν τα όπχΛχ είς χαμηλόν ΰψος ίτττά- ιι<ενα έρρι.π·τον τάς 6ομ6ας των μέ ιάττα'σίους γδούπους κατά των Έλ ληνικών άιμυντικών θέσεων Π έττο- λυδόλουν τάς θέσε.ς τής έφεφεί- ας μας, διά νά άτττοκόψουν ττάσαν ή ψεΤρα, έδασάν ζεν σκληρώς ποας ·:ίς τά πρόσω μετακίνησίν της. πάντας. Μετά την άνευ ττροηγουμένου 'Υττό τοιαύτας συνθήκας διετυ- τταοαδείγματος τοιαύτην προτταρα μπ-ανίσθη διά τού "Ιταλικού Τύ- σκευήν τής έττιβέσεως των( οί Ί- που καϊ τών ραδιοσταθμώ; ή πρό ]ταλοί έκ,ίνησαν τάς Μεραρχίας των θέσις τού δκτάτορος Μουσσολίνι κατά τής άμυντ κης μας τθττοθεσί ά έξαττολύση κατά τού Έλλην ι- <3ς, μέ την πεττοίθησιν, δτ4 τδέρ- κοϋ Στρατοΰ τήν παμπωδώς άπο- ' γον τοΰ πεζικοΰ των ήτο ττλέον εϋ- κλη3ςΐσαν «Επίθεσιν των Ρόδω/» | χερέστατον, άττλοΰς πβρίττατος .'- μέ την 6ε6αιότητα δτ, δι" αυτής σως, διότι εΤχσ., τήν 6ε6αότη-α θά συνετρίδετο τελεσιδίκως ή ά- , δτ( τίττοτε δέν δα εΐχΐ αείνει 6ρ- μυντική μας ίσχύς καί θά ϋττεδου- Οιθν είς τάς γραμμάς μας τό δέ λώ-'ετο ή Ελλάς είς τόν Φασισμό./. ηθικόν των μαχητών μας 8ά είχεν ώδθή Ήτο τοιαύτη ή ΰστατη προσττά- θεια τοθ Μουσσολίνι, την όττοίαν | ήπατήθησαν οικτρώς. Δι- , η | καΐ ό Χίτλΐο απεδέχθη, έλπίζων ότ, τά άλλεττάλληλα έπιθετ κά κύ- είς την αποκατάστασιν τής ΰττολή- ματα των Ίταλώ,, τ' άντιμετώττ- ψεως τού διαρκώς κατά κράτος ήτ σαν μέ σταθεράν άποςκχσ.στικάτη τωμένου άπό τούς Έλληνας συμ- τα ά ύ ύ όλί μαχικοΰ τού στρατοΰ Καΐ τήν λλ εύςττοχα πυοά τού όλίγου ύπερόχου πυροδολιχοΰ μας ή ττροσττάθειαν ταύτην οί άντίτταλοί κα'' τά δραστικά πυρά των ττολυ- μας κσ;τέστη<ταν τραμακτικήν εις ·6όλων μας έκ θέσεων διά τάς ό- πληθώρ-αν μίσων, διαθέσαντες ε- , ποίας ό άντίτταλος ουδόλως εΐχε "αντ, τεσσάρων αρχικώς κ-αΐ κα- φαντασβή ότι θά τταρέμενον άνέ- -όπ ν πέντε 'Ελληνιικών Μερσρχι- τταφοι κατόπιν τών λυσσαλέων ών μειωμένης δυνάμεως καΐ ένεΐ'ή δ^μδαρδισμών τού. κο/τα πυροβόλων, ττερϊ τάς είκο σιν άνασυγκροτηθείσας Μεραρχί¬ ας, ύττέρ τα τετρακόσια ιτυροδόλα γαλύτερ^ν δάρος τής έχθρικής επ - παντός διαμε-ιοήματος, άφθονα αρ θέσεως, τ.π-ρόλαδεν έ< τού σταθ- δή ά έ ό Ό Συνταγματάοχης Κεπσέας ©έμ στοκλής, δστις έδέ*χθη τό με- διοικήσεως τού νά έκττέμψη τό | ιστορικόν σήμα: «Άμυνθήτε τών σας μέχρις εσχάτων»1 Ά- ματα μάχης καΐ δισχίλια άερο- πλάνα! Την <ν>χηγίαν τώ; τεραστίων φα
σιστικών δυνάμεων άνέλαδεν αύ- υέσως έττειτα πάσα τηλεφωνική ί-
τοττροσώπως ό Μουσσολίνι, μετα- |ΤΤΐκονω;ία μέ τήν τΓρώτην γραμ-
δάς έγγύς των πρώτων γραμμών μην διεκόπη, καΐ ή άσκησις τής
τοΰ μετώποιι. διοικήσεως έξηκτφαλίζετο δ' έφίπ-
Τάς παραμονάς ένάρξ«ως τί^ Ιττων άγγελιαφόρων διατρ-εχάντω/
έπιθέσεως, έττ! πολλάς ημέρας ύ- '^ν μέσω χαλάζης πυρός ττρος τό
ττερίπταντο Λν Έλληνικών γραμ- | πεδίον τής ιιάχης Άξιωιματικοΐ
μών ίταλικά άεοοπλάνα καΐ εορ - κα' όττλΐτα, ένεστερνίσθησαν το ά-
τττον χιλιάδας προκηρύξεων, ίϊ α θάνατον σήμα τού δ'θκηιτοΰ τω;,
τ«ν οποίων έκάλουν τούς '"Ελλη- «αί τταρέμειναν άκλόνητο, είς τάς
^ας στρατιώτας « έγκαταλείψ:υιν βέ^ε ς των. Έν μέσω τής γενο-
τάς τάξεις των καΐ νά παραδο- μένης υπό τού έ<θρικοΰ πυροβολι- θοΰν είς τούς Ίταλοθς .. Τάς π,;ο κ°ΰ κατα<λυσμιαίας άνασκαφής κηρύξεις έκείνας συ;ώδευον καΐ λι-ο· |τ°ΰ έδάφους, είχον άττομείνει όχυ- σώδεις ρίψεΐ'ς 6ομδώ; ΝΕΑ ΚΛΗΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΗ ΔΙΑΜΕΡΙΣΝΑΤΩΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΩΝ ΕΙΣ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ Την παρελθοΰβαν Πέμ¬ πτην, παρονσϊα τού Άνζι- προέδρσυ τής Κυβερνήσεως καί Υπονργσύ Εξωτερικών κ. Στυλ. ΙΓαττακσύ, των Υ- πονργών κ.κ. Πάτρα, Πά-. λσιπών επισήμων, έηβαγμα ηαδημητρίου, Δήμητρα, τοϋ Γεν. Γραμματέως τοθ Υ¬ πουργείον Κοινωνιχών Ύπη οεσιών κ. Άντ. Μέξη καί τοποιήθη ή κλήρωσις 418 διαμερισμάτων ηαρά τό Δουρ νοϋτι, είς Ισαοί&μους δικαι ούχους οικογενείας. «Ε. Μ. Α.» Ε. Π. Ε. Φερρών 5 — Αθήναι Ίσολογισμός 31 Δεκεμβριού 1968 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ "Εταπλα καί Σκεύη 58.247.— Άποσβέσεις 50.823.- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 'Εγγυήσεις «Ε.Μ.Α. — ΒλΡΟΥΞΗΣ» Ε.Π.Ε. 'Εμπορεύματα Χρεώοται Άνοιγόμεναι Πιοτώσει" Συναλλαγ)καί έν Χαρ)κείω Α'. Τμημα 83.736.— Β'. » 29 668,50 Συναλ)κα1 τταρά Τρατιέζαις είς ήγγυημ. λογ)ομόν Προοωρινοί Λογ)οΐιοί Τράπεζαι έναντι Συναλ)κων Τράπεζαι λογ)σμός καταθέοεων Ταμίϊον 7.424. 16.003,— 759.693.— 161 488.— 1356.721,40 9.541,90 113.404,50 475.405.- 35.279,10 73.481.— 485,05 36.687,80 Δρχ. 2.045.810,75 'Κταιρικόν Κεφάλαιον Τακτικόν Άποθεματ. Πιστωταί (έταΐροι) Γραμμάτια Πληρωτεα Φόροι και Τέλη Άποτελέσματα Χρήσεως αί οποίαι ραί δαθεΐαι τάφρθι καί όπαΐ τής γής, έντός των οποίων οί μαχηταί μας, μαΰρο, άπό τά χώματα καΐ τάς έκρήξεις των όδίδων, άγνώ- ριστοι, δμοιθι πρός τρωγλοδύτας ιόινέιμεΛΌν αποφασιστικώς τόν έχ θρόν μέ τό δττλον είς ^6 χίρι καΐ τάς χειροδομδίδας κσντά των. Τά πρώτα έπιθίΠΊκά κύματα τοϋ έχθροΰ έ3ραύσθησαν εκ τοΰ γγο- ρός τού πυοοβολ κου καΐ των πο- λυδόλων μας, μεταβληθέντα ε!ς ά αόρφους, ύπερμεγέθεις σωρούς ,,ε- κοών καΐ ττληγωμένων. Ή λύσσα ομως τού Μου,σσολίν , αΰτοττροσ·ό τως διευθύ.όντος την επίθεσιν δέν ό<άμφ3η ττοό των τεραστίων έκεί- νων άπωλειών. Καί νέαι πεζ.καΐ δυνάμεις έρρι τΓΓοντο αδιακόπως είς -όν ·4γώνα, ματαίως προσπαθούσαι νά άκχτρέ ψουν τούς ήοωικούς μαχητάς μας. Έκίΐ τό πρώτον έφηρμόσθη ύττό τοΰ Στρατοΰ ωας ή τακιτική τής ι -ιλλ ιηΑ ι- άντεφόδου καΐ έττή.εγ'κε κατατττλη- κ'τικα δ α τθ; έχβοόν άττοτελέαμα- 126 1)0", — ιΤ0Γ· Την στιγμήν δηλαδή καθ" ήν 4?4.996 — °' Ίταλοΐ έτπτιθέμενο έφώρμαν 10.714.— λυσσωδώς έξ αποστάσεως τηερίτΓου 240.ΟΟΟ. — ττεν-τήκοντα μέτρων καΐ εξετέλουν την τελικήν των έφολον τρός κα¬ τάληψιν μιάς όχυοάς θέσεως, ·>!
"Ελ'ληι ιες στρατιώται εξήρχοντο
ταύτης μέ έφ' δπ-λου λόγχην, καΐ
κραυγάζοντες δ ατόρως «άέρα.. .
άέρα» ερρίτττοντο είς αγρίαν άν
τέφ^δθν, καΐ άνέτρεΛτον, έξώντωναν
κατεοίωκον, έξβτόττ ζον τά έχθρικά
Τμήιια'α, καΐ κατόττΐν έ.ττα/τρχρν-
___________ το είς την θέσιν των, έτοιμοι ·'ά
Δρχ.
Άποτελέσματα Χρήσεως
ΧΡΕΩΣΙΣ
Φόροι Κ(-:ί Τέλη
19.924.-
Τόκοι καΐ Προμήθειαι
101.301.10
ΜιοθοΙ προοωπικοθ
311.738.-
Άμοιβ3Ϊ τρίτων
19.200.—
Προμήθειαι τρίτων
63.480.-
Άποσβέσεις
40 549,90
Γενικά "Εζοδα
402.312.90
Τακτικόν Άποθεματικόν
19.065,50
Πρός Διανομήν
240.000.—
259 065,50
Μικτόν κ.έρδος έκ Πωλήσεων
Διάφορα άποτελέσματα
ΙΙΙΣΊΩΣΙν
Ό Διαχειριοτής
ΦΩΤ. Α. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
1.217.571.40
Έν Αθήναις τί) 14 Μαρτίου 1969
2.045.810,75 ι έπαναλάβουν μέ <ί£άμαστον φρονή .__________ μα τόν άγώνα | Ή έίρινή επίθεσις των Ίταλών μέ την μοοφήν πού περ έγραψσ άλλά καΐ μέ έναλλασσο«αέ σς λι,σ- .Μ)5 440 "υ ι"1"^"" πΡοσπα®ζιαξ ημέραν καΐ 912 ] 31' 10 νώκίτοΕ, μέ προπαρασκευήν ττυροβο- λικοΰ ή καΐ όλως αίφν διασ' κώς, μέ άδιάκοπον συμμετοχήν έκα ον- τάδων βομβαρδιστκών άεροττλά- |νων καΐ τέλος μέ διαο·<ώς άνασι,γ κροτουιιέ.ας δυ-νάμεις διήρκεσε μέ χρι τής νυκτός τής 24ης Μαρτίου, ιΛ ττυρήνα τής θλης ττεριοχής τών 1.217.^71,40 "Ο Λογιστής ΦΩΤ. ΚΛΡΥΣΤΙΝΑΙΟΣ μα ύψώματα 731 καΐ 717 τοΰ Σπΐ Καμαράτε, τά όποΤα ό έχ9ρός κα¬ τέστη αδύνατον νά κατακτήση ΈκίΤ συνετρίδη τό άνθος των Έκ τοΰ υπό εκτύπωσιν έρ - γου τοΰ Ποντίου κ. Λεωνίδου Π Καζανί'ζή «Αί άττσοάιμιλλοι καΐ ένδοξοι ΈΘ'ΐΙκαΐ Άτντστά- ισεις Ιτών Σουραενιτών άττό τοϋ ετους 1463 μέχρι τού 1923» τταραλαμδάνομε,ν την παρά πό¬ δας ττραγματείαν. ι ΜΙΑ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΣΟΥΡΜΕΝΩΝ Ο ©ΡΥΛΙΚΟΣ ΠΑΠΑ Γ.ΑιΝΟΣ ΚΕΣΙΣ ΟΓΛΟΥ, Ο ΕΠΟΝΟΜΑ- ΖΟΜΕΝΟΣ ΚΙΟΣΕ - ΠΑΠΑΖ. Κατά τούς ζοφερούς χρόνους τής μαικραίω;ος δουλείας άικόμη πρό έκατοντα3τίας υπήρξεν έπσχή καθ" ήν σκληοώς καΐ άγρίως κατε- ττιέζθντο καΐ κα^εττυραννοΰνΓτο οί Χριστιαν^ΐ τώ, Σουρμένων Ούδβιιία άσφάλεια ζωης ϋπήρ- χε; καπά την έττοχήν εκείνην τρα- γ'κή ήτο ή κατάστασίς των λεηλα- σία, διεπράττο>το, φόνοι, ληστείαι
καθ" δλα τά χ(ύθ>·α
Οί αγάδες <αΐ τα καιχοττοιά στοι χεΤα ήσαν κυδερνή|ται καΐ κύριοι τής καταστάσεως Ληατρικαΐ συμ¬ μορίαι έττέδπαμθν καΐ έλυμαίνο^το τα χωοία, έ6ασά;ιζθν τούς Χριστι- αι;ούς, έλεηλάτουν τάς οϋκίαις των Χριττιανώ; χωρίς υά δωσουν λό¬ γον των ττράξεών των Και εΤναι μέν άληθές δτ, κατά <α ρ:>υς έΐΌτνηισαν αν<δρες οΐτινες οτεπϊλεμησαν τάς αυθαιρεσίας τω; άγάδων κυα.αρχων τώ; Σουρ μενων κςτΐ κατέστησαν τή,, μαρτυ¬ ρίαν ζωπ^ τώ, ττατριωτων 'του κά ττως υποφϊρτήν Άλλ' έκεΐνος ό¬ στις ήγω ίσθη σκληρώς κ.αΐ καττώρ- 5ωσε,ν έ; τέλει νά ταπεινώση καΐ κατασυντρ'ψη την δύναια ν των τυρ των Χο στιανών ήττο ό πό—α - Πάνος Κεσίσσγλου ό έττονο-μαζο μενος Κιοσέ - Παττάζ. Διεκιρίνετο δ ά τήν εύθύτηττα τοΰ οακΓηοος τού, τό θάορος, την άδάμαστον τόλμην και την ά»ατά- θέλησιν. Όλαι αί ττρτσπά θειαι καΐ αί ενέργειαι τού κατέτβ'- νον είς την ττεριφρούριτσ ιν τής τι- μί}ς καΐ ασφαλείας τής ζωής τών Γτατρ ωτών τού καΐ έν γένει είς τήν Γτρσστασιαν καΐ άπαλλαγήν των α ττά τάς κθταττιέισεις καΐ ταΐπεινώ- υεις, τάς οποίας υφίσταντο ούτοι &πό τούς Τούρκους Φαίνεται πώς ι»τΓΓ>ρξειν έποχή καθ" αί κατατΓτιέ-
σεις των χρ στιαν-ών ένεΛάΟτγ^ν είς
τό εττακρον καΐ ή ζωή των καττεστη
τελείως άφόρ^τος.
Κατά τούς χαλετποΰς τούτους
^ρονους κυρίως έδιρασεν ό Κιοσε -
Παπ-άζ. Είς αυτήν τήν έπτο'κη·/ κυ"
ριως εφάνη ή διοικηιτική τού Ίκα-
νότης καΐ τό αγων σΐτικόν τ°υ πνεϋ
μα, έττάλαισε, ηγωνίσθη σκληιθώς
επί των έπάλξεων τής ττατιρίδος τού
Λαΐ κατώρθωσε,ν μετά μακρους κσΐ
εττιπόνους αγώνας νά καταβάλη
τούς άντπτάλους Ιτου, τούς τί,ιράν -
νους κ,αΐ δασανστάς των ττατριω-
τών τού καΐ νά τθθς ταττεΐ'νώση το
οαν ώστε να γίνουν πραγμαΐτικά
^ά<η καΐ νά τόν δλέΐΐτουν άΛΓΟ μα- κρυα καΐ νά τόν τοέμαυν Είς τούς αγώνας τού ένατ-τ''ίον τώ,/ Τούοκων δέν ή·τ° μόνος Γιε- ρΐίΐστοι^ίζετο άττό συεργάτ-ας αξί¬ ους ώς τόν Ίθιρ5άνην ΚεσόγΛου Ά» των - άγά Σ ουντουλίδην. Γεώρ¬ γιον Κουιτσ!6ην/ Ά»ασΐτάισιον Σα- λονικίδη; καΐ άλιλους, οΐτινες ένϊ- Ίτνέοντο καΐ αύτοι άττό ττήν αϋττήν μαχητικότηιτα, άττό τό αϋτό ττν'ΐύ- μσ., άττό την αυτήν θέλησιν καϊ σκέ ψ ν πώς νά τα~ε νώσουν καΐ 'ά <οΐ ευξελ!σοι>; τούς αγάδες καΐ νά
συτρίψουν την δύναμίν των
Τρομεοά καΐ θλιδερά γεγονότα
έλάυδα^θν χ(^>ροίι στά χμιρΊα τώ-;
Σουραένων Καΐτάσταισις άφόρηΐτος
άπελπιστική. Ή περαιτέρω διοομο-
νή των οαγιάδίθν είς την πατιοίδα
των κατέστη ττροολιγματΓ κή. Άλλε
πάλληλοι κατί σοβαραί σκέψεις έ-
λάμβχνθν χώοαν μετταξύ αΰτοθ καί
των συνε,ργαιτών -^ου
(Συνεχίζεται)
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΙΙΡΙ-ΤΕ-ΛΝΛΜΗΚίΕΙΣ
ΑΠ' ΤΗ ΖΟΠΙΪ ΠΟΛΗ2
ΛΕΞΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
"Ο ΑΚΑθΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ,,
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
χης Σέογιος. Οί ίστοριικοΐ τό^ ό-
νομάζουν "Αριστο διΓ.τλωιμάτη. Εί-
να τό άς ο ράσο, ποΰ δέν διστάζί-ι
νά δ αθέσε1 δλους τούς θησαυρούς
τής Έκικληισίας, τα ττολύημα
σκεύη των ναών κλπ. γιά νάκο-
ποΰν νομίσματα, πού ένίσχυσαν τό
δηιμόσιο ταΐιιεΐο στόν πολεμικό ά¬
γώνα
Στήν ώοα τού κινδύνου ό Σέρ-
γιος 6π·οδε!χτηκε άτταιράμιλλος.
Έμψυχώ»ει τούς μαχνρές, πβο -
φέροντας στά τείχη την είκόνα τής
Θεοτόκου
"Οταν έφευγε ό Ήράκλειος καϊ
τόν ξεττροδσδοθσαν οί χιλ άδες τοΰ
ΐθ μέ τίς μυρόστομες εύχές
τους, στάθτϊκε κλαίοντας άττό τή
συγκί;ηυη κι' έ<ραξε ύψώνοντας τά στιδαρά χέ^ α τού· «Σέ σένα, Πά αγία μου, έυπιστεύομαι τή·; Πόλη καΐ τό λαό μου». Δέ<α μέρες σκληρής πολιορκίας κατελη,ξαν σέ καταστιροφή των έ- χθ|ς>ών.
Τή σημασία αυτής τής νίκης ό
ίστορικός μας Παπαρρηγόττουλος
εξαίρει μ' αύτά τα δαρυσήιμαντα
λόγια:
«"Αν ή Κωνσταντινούττολις ύττέ
κυπτεν είς τούς Πέρσας, έπτειδή
ούτοι μετ" ιύ πολύ έφάνησσν άνί-
κανοι ν' άντισταθώσΐν είς -ούς "Α
ραβας Μωαιιεθανούς, μετά των
Περσώ;, ήθελε τότΐ ύποκύψει καί
ό Έλληνισμός είς τούς νέους πο-
λε,μίους καί ττιθανώτατα ήθελεν έ-
ξαφανισθή άττό τού πρσαώττου τής
γής, δττως εξηλείφθη τώ 6ντι ού¬
τος άπό των χωρών δσαι καΤΕλή-
φθηισαν εκτσ-ε υπό των Άράβω';,
ήτοι άπό τής Συ,ρίας, άπτό τής Αί
γύτττου, άττό τής ΜεσοττΓθταιμίας
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΕΟΡΤΗΝ
Ό συνεργάτης μας κ. Χρή
στος Σολομωνδης, ηροσκλη-
θες, θά ομιλήση δια ττΥν "Ε-
θνιΚιΓτν Εορτήν αυριον τήν
πρωΤαν 24ην Μαρτίου καΐ ώ -
ραν 11 π.μ. είς τό Λΰκειον
των Έλληνίδων, τό άπόγευιμα
δέ τής Ιδίας ημέρας καΐ ώραν
7.30 είς τόν ((Παρνασσόν».
Τήν επομένην Τρίτην 25
Μαρτίου τήν Ιΐην πρωι/νήν είς
την αίθουσαν τελετών τής έν
Χαλανδρίω Ριζαρειου Έκκλη-
Οιαστικής Σχολής, τό δέ από
γευμα ΐύραν Α μ.μ. είς τό στά
διον τοϋ Περάματος είς εΐδι-
κήν εορτήν, ην ώργάνωσε ό
Δήμαρχος κ Κωττάκης.
Ίταλκών Μεραρχ ών, <τυνετρίδη «αι ή έωσφορική επαρσις τοθ δι- κτάτορος Μουσσολίνι, δστις τελι- .<ώς έγκατέλειψε κατησχυμένως το Μέτωπον, μηνύων εναντίον τοΰ ά ι/αμφισδητήτως ήρωικοΰ Στροπού •τού, όστις εάν ήτττήθη, ήτίτήθη δ - ότι διεξήγεν άδ.ικον καττακτητικόν άγώ;α, ττρός τάν όττοΤον κατά 6ά- 6ος δέν έττίστευε. Διά την Ελληνικήν δυ,ως Ιστο¬ ρίαν, ή σοντριδή τής Έαρινής έπιθέσεως των Ίταλών έν Άλδα- ι;ία άττοτελεΤ τρότταιον έφάμ λλον τών τροπαίων τοΰ Μαραθώνος καΐ τών Θερμεττυλών Δ ότι πρώτην φοράν μ φός 6αλ κα·νικός Στρςίτός μέ ττενιχ^ά ΰλικά μέσα έσχε τήν τόλμην νά αντιμε¬ τωπίση καΐ νά κατασυνίτρίψη στρα τόν πολυπληθή κραταιάς εύρωπαϊ- κής δυνάμεως κα! πλουσιώτατα έ- ψωδιασαένσν, καΐ ν" άττοδείξη δτι ή άδάμαστη ψυχή είναι άήτττγτος! "^ς είναι ή μνήμη αίωνία των ήρωων μας, οΐτινες μέ τό πολύτι¬ μον αΓμα των εγραψαν την άθάνα- τον ταύτην σελίδα τής Έλληνικής Ίστορίας Καΐ τό παράδειγμα των άς έιιττνέη αιωνίως τάς γενεάς των Έλλήνων. Μάρτιος 1969 Ιωάννης Α. Βερνάρδος Ι Ένώ λυτοω9;!σης ή5η τής Κων στα/πνουπάλεως, οί μέν Πέρσπι ά5ουλώ;ησαν μετ> όλ!γον είς τ°ύς
ΜωΛμ-θαΐνθύς, άλλ' ό ΈλληιΛσμός
άντέσχεν είς ούτούς επί 800 καΐ
έττέ<εινα έτη, ό δέ τουρκικός βρα¬ δύτερον ΜωΛμειθοτνισμός άττέδη ττο- λύ όλιγώτεοον τοΰ άραδικοΰ κα ταίστρετΓτηκός των έθ»οτήτων Εάν λοιττόν ύττάοχη σήμεραν Έλληνι¬ σμός, τουτο όφείλεται καιτά πρώ- το·ν λόγον είς τήν 6ττόκιρΐουισιν £- κείινης τής φοδ:οης των βάρβαρον πολιορ<ίας» Άγνωστος εΤνα ό ποιηιτής τοΰ Άκαθίστου "Υμνου. Θεωρεΐται έρ- γο τής. άνώνυμης λαί<ής μούσας ΕΤναι τό Αηιμοτικό τοαγθΰδι τού μεγάλου έκείνου 6κζα<τινοϋ ε- πους, πού άργότερα ιιεταφράςρτηικΐ σέ ττολλές γλώσσες (Λατιινική, Γερμανική, Ρωσσική, Ρουμανική, ριαδ «ή, Γαλλική, Ίταλική κλττ.) «Ό ϋμ;ος έγράφη — δ ηγεΤται ό ότγιος των έλλην κων γραιμμάτων Πσ~σ:διο)μάι'της — κσβ' ήν έττο- χήν, μετά τήιν διάλυσιν των έ; Ά θήναις σχολώ-ν ύπτό τού Ίουΐστινια- νοΰ, ή έ3«ική φιλοσοφία εΤχεν έχ- λίττει, καΐ ή τϋθςισκύ;^^ ς τής Παρ θένου Μαρίας ώς άληθαΰς Θεστό κου έττεκράτησε πανταχοΰ τής έκ- κλησίας Ή δι" δλου τοΰ πό ήμαΐτος δ ή¬ κουσα Ι5έα εΤ;αι ή ύττεροχή τής θείας Σοφίας καΐ ή ττροισκύνησις τής Παναγίας ήτις τταρΐοτταται ώς όδητ/ός, ή γέφυρα ή μετάγουσα τούς έκ τής γής πρός ούρανούς "Ε<αιστος στίχος διαιρεΐται είς δύο ήμιστίχους, έξ ών έν τώ δευτέρω έττα;αλαΐμ6άνιεται ή ε/νο·α τοΰ πρώτου, ε'τε έν τταραλληλισμώ, εΤ τε καΊ' έναντίωισ ν. Ό παρΐλληλσιμός χωρεΐ παλλά κις καΐ είς άμοιοχαταίληξίας τών δύο ήμιστίχων, ούχι δέ σττανίως καΐ είς παρήχησιν τών λέξεων. Αί τοιαύται παρηι<ήσεις ήσο λίαν π-ροσφερεΐς είς τούς Βυζαντι- νοΰς .» Οί τταοηχήσεις αύτές γίινονται ττσλλές φορές άληθνά λεκτικά π-αι χν δίσιμαιτα, δττως σΐτούς στί- χους: Χαΐρε άστήο έμφαίνω-ν τόν ή ■ λιθν ΧαΤρε γο?στήρ ένθέου σαρκώ- οιεως. . Χαΐρε των Άγγέλων πολυθρύλη τον θαΰνια, Χαΐρε των δαΐιμόνων πολυθρύλΐ] το>ν τραύμα,
Χαΐρε δτι έμωράνθησαν οί δεινοι
συζητηταί,
Χαιρε δτι έμωράνθησαν οί των
μύ3;ον ττοιηιταί
Χίλια τόσα χρόνια ττέρασαν ά¬
πό τότε Στούς έλληι;ικούς 8μως
ναούς, 6/τη/χοΰσε πάντοτε εως τα
σήιμερο-ν μέ την ϊδια κατάνθξη καΐ
λαΐμτΓρόττ,τα, τ' άνοιξιάτικα καΐ μυ
ρωΐΛένα δειλινά κάθε Παραοκει/ής
τής Μεγάλης ,μας Σαρακαστής, Ο1
λυ,ρικώτατοι Ομνο, τώ^, Χαιιιρετι-
σμών ττοός τήν Ύττέρμαχο Στρα-
τηγό, τό «Ρόδον τό άμάραντον»,
τό «ήδύττνοαν κρΐνον», τή,ν «Νύμ -
φην Άνύμφευτον.. »
Ι Χαΐοε ΰψος δυσανάβατον,
άΛρωπίινοις λογισμοΐς'.
οττως την ύμνοΰσε τακτιικώτατα
καΐ ό έθνιικός μας λυρικός ττοιητής
τών Ποντίων, άείμνηοτος καΐ άλη-
σμόνητος μας ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚΟ-
ΛΑ-Ι-ΔΗΣ, ώς γαλουχηθείς, είς
τα άθάνατα νάματα τού χριστια-
ν σμού, Θεολογική Σχολή Χάλ -
κης, κ αί είς τό εύ<λεές καί ττερί- λαμπ,ρθν Φανάρι Θά δοκιμάζει, άλήθεια, ϊλιγγο ή οΐ/6ρωττίνη διάνο'α κάθε φο?α πού θ' άτΓογειώνει την σικέψη της πρός τούς κόσμους των μυστηρί- ω-', πρός τίς ούράνιες μορφές, αΰ- τές ττοΰ κυδερνοΰν τή μοΐρα καΐ τ' άδηιλα ττεπρωμένα της. ΑΘΗΝΑΙ 18)3)69 Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ε' Γιά να φθάση κανεΐς στό άγΙ- αομα πού θρίσ<εται στό τέρ- μα τοϋ διαΰρόμου, χρειάζεται μεγάλο κουράγιθ, γιατ' εΤναι τόσο σκοτεινό καΐ άγριο, ηοθ σέ πιάνει τρεμοΰλα δταν σ<£ φθής, πώς μπορεΐ νά γίνη σει- σμός γιά μιά στιγμή, νά φρά- ζη ή εϊσοδος καΐ νά πεθάνης άπό άσφυξια. Λένε έπίσης ότι τό ,μακ,ρόστενο αυτό θολωτό κατασκεύασμα επί Κωνστααντί- νου τού Μεγάλου, ητανε υδρα γωγεϊο καΐ άργότερα οί χρισ- τιανοΐ τό μετέβαλαν σέ άγίσ- σμα. 'Ύστερα ό σι6ρ Νικολά- κης, έτσι τόν έλεγον τόν άγι- άσματζη, εΐπε καΐ άλλες πολ- λές μικροι,στοριες, μεταζύ τών οποίων καΐ την παρακάτω: Πρΐν λίγα χρόνια, ενας έργο^ΐζ τού εργοστασίου τής Ρεζΐ στο Τζουμτταλή, ά^ούων ε·ς τό λίαν συμτταβηιτκκό καΐ 'χαρπωιμένο δνο- μα Πα^ούμιοςν γέννημα - θρέμιια Χάσκιοιολους, είχε την έξυττνάδα, νά τταίξη —(τρόττος τού λέγειν— μ·ά μηχανή είς βάρος των τοκο- γλύφων, ττού κυρ ολεκτικώς τόν εΐ- χανε ταροοξει στούς τόκους, δττωί τα Ϊ5ια ε<αμναν και σ' δλους τούς άλλους συναδέΐλφους τού. Αύτος λοιπόν, ό άττατ'εώνας —έξυττνος ή- θελα ινα πώ— εΐχε ένα βοηθό κατ' είκόνα καΐ όμοίωσί τού. Μιά μερά ό μαστρο Παχοθμιος μέν«α πνέων καττά των τοκογλύ- φ^>/, ττού ,μέ καίνένα τρόττο δέν
τούς χώνευε, γ ατί τού κάψανε τήν
κάπα, άφοΰ πάνυ έμδριθώς έμελέ
τησε τό ζήτημα λέγει οττό βοηβό
τού: 1
— Γιαννακό, τό χτένι έφτασε
στό; κόμπο!. Δανεικά δέ μάς
δινει κα.είς πε ά, οΰτε καί οί το-
κΰγλύφοι!. Δέν άφησα κανένα ά¬
πό δαύτους πού νά μην τόν 6άλω
στό χέοι Χρωστάω τα ιμαλλσκέφα
λά μου'... Άττό τώρα καΐ είς τό
εξής καΐ είς τούς αιώνος των
ώ.^., δέ θά μπορέσουμε νά βροΰ
μ- οΰτε μιά δεκάρα.. . Κα! αύτό
είναι (ίι/τίθετο στήν τσαλαδουτική
·3;ωρια μας Σοΰ λέω λοιπόν, δτι
γο σήμερα θά θέσω σέ ^φααμ^-
.γή τα ιΐιεγόίλα ττλέθν ιμ·έ)σα' ' Η
ιυν θά τούς σικαρώσω ένα κόλπο,
τόσο θαυμάσιο σκή σύλληψί τού
καΐ τόσο άριστστεχνικό στή, έ<- τέλεσί τού, πού εμείς μέν θά 6ου- τήξουιμ; μιά καί καλή τά ρέστα τους κι' αύτοι δταν άργόττερα ξυ- ττνήσουν, θά τραβάνε τά μαλλιά τους!... Γιά νά μποοέοτκ δμως νά; μέ δοηθήιςτης, χωρ'ς νά διατρέξης κανέ»α κίνδυνο άττό νθμ 'κής ττλευ- ιθάς, τά κανόνισα ετσι, ττού καμ¬ μιά τσιμπίδα νά μην μιπορή νά πιάση οΰτΐ έμέ»α οΰτε έσένα, ττρέ ττει να σ°0 άνατττύξω, ε,α μέρος τοΰ σχϊΐδίου, πού θά κάμη τούς το καγλύφους νά ξεγελαστοϋν καΐ νά μάς κυνηγού;, γ ά νά μάς χαρτζι λικώσουν'. Έννοεΐται δτι εμείς θά προσ- ττο οΰααστε —'τράβαμε κι' δς κλαίγω — δτι δεν δέλουμε τή ΰοήθΓ ά τους. γιά νά μας κυνη- γοϋ*ε άικόμη ττιό ττολύ. Τό λοιπόν όπως ξεΰρης, αΰρΐο γίνεται ή κλή ι?ωσις τού λαχείου «Σίΐαέν ντέ φέρ» Ό πρώτος άρ θμός κερδί- ζε[ 30 ΟΟΟ χουσές λιρί,τσες! ..Ά ττό σένα λοιπόν θέλω τούτο Αΰ- ριο τό ττρωΐ άντΐς νάρθης έδώ, θά -οαβήξης ϊσια στό μέγαρο πού γί νεται ή κλήρωσι Μόλ ς κληρωθεΐ 6 αοιθμός πού κερδίζει τίς 30.000 λίρες, θά βάλης φτερά στά ~όδια καί θ&ρθης νά μοΰ τό ττής. 'Έτσι καΐ εγινε Μόλις 6γήκ£ α ά3ΐ(ίμός 7523, πού κερδιζε τ,. 30 χιλιάδες, ό Γιαννακός άέρας καΐ καττνός κ' βτρεξε νιαομένος νά όινακοινώση ο-χ. ,χτορά τού τόν άριθμό -- Τώρα τού λέγει ό Παχούμιος, μ ά μικρή ττροο—<^10 •ακόμη καΐ τελειώνει ή ύττοθΕυ Πάο£ αύτό τό χαρτάκι, πού |Λ, τόν αριθμόν ττού κέρδισε. 7 στόν υττσδ Ε.υ9υντή τό Μαριοούς Όπως ξεύρης, κοντα σ' δΛα — 'Ε56ραΐος γάρ ό πος — κα,ταγίνεται πουλώντας, λαχεΐα Πρώτα όμως νά περψ νης τόν άνθρωττο, πού θά τοθ $;. ΰη του< άριθαούς τής Μόλ ; βγή αύτός άπ' τό τού, θά μττης έσύ καΐ κάνοντιΐ τόν άνήξερο, θά τόν παρακαιλ£θΓΓ νά ίδη άν ό δικός μου άοθμος {,, λαο5ι ό 7523 κέρδισε τίττστσ χ^ ,χρόνως θά πρσσητοιηθής ότι κίτνε,ς μιά όγκαοιά τοΰ μασιτορή ο^ ©ά στραβομουτσουνΐάσης λιγοκ καϊ θά τού δείξης τό χαρται ττου εΤναι γραιμιμένος ό Τά ρέστα 9άρ9ούκ μό;α να μέ θυμηθής. Καϊ ττραγματΐικά μόλις 6γ^,£ β άνΟρωτΓος τού μουσιού Μαρκί- ους, μ.πα!νει στό Γραφεΐο τομ 4 ιαννακός, μ' ίνα Οφος δαρετό κ» λέει: — Μουςτιοΰ Μαρκιούς, 6 μα· στρο Παχούμιος, μοϋφαγε τ' αύπα άττό ττυλλή ώρα, ναρθω νσ σέ ~ καλέιΤω νά δής αυτόν τόν ά( όμό, άν κέρδ σε τίττοτα. — ■Αλλα ό μουσιού Μαρκκχ,· μέ τήν ττρύτη ιιατά πού έρρ,ξε, ί,μεινε με τό στόμα άνοιχτό'. ϊ,ήκιοςΓΕ σά χαζος τά φρύδια τού, γ«<ούρλωσσν τα μάτια τού άτ την καταττληξι καΐ σέ λίγο λάι — - Βρΐ Γιαννακό, αύτάς 6 άρ βμός κέιοδισε τίς 30 000 λίρες1 ι1, αί είναι τού μαστρο Παχοθμιοκ, — Καί βεβαία!.. ΠοιανοΟ Λ Λθυνοΰ,. Όλάιιβερο τό λοςχεϊο Εί¬ ναι τού μάστοοά μου . Άμί Γό ττραγμα ήταΛ σοβαρό, σο Οαρώτατο μαλιστα, άλλά τή σ·· γμή έκείνη γιά τό «οι,—ου Μαρ· «ιοϋς δέν ίξτανε εύικολο νά έξΐκρ βώσηι την άλήθειο, γιατΐ 6 μαστρΑ Παχούμιος τό λαχεΐο τώχε φυλα γμένο στό σττίτι τού καΐ την <- ττο·χή έχείνη ατήν Πολ, οϋτ£ τη· λέφωνα εΤχε, ουτε ταξί, γιά μπορή νά τού πή να πάη στό <πτί τι καΐ νά φέρη τό λαχεΐο, γ ά ι ττεισίή δτι ό άοιθμός ττού κέρδισε ήταν ό ΐδιος ιι* αυτόν ττού ^τσι γραοαμένος στό χαρτί. Άλλοττί αύτό, δέν τον ένδ έφεοε ττολιι, γ ά τί αύτό; δέν έπ-ΗΟκειτο να εξαργυ ρώση τό λανεΐο. Όμιος με ιό» τρόπο αύτό ό μαστρο Πα-χοώμιος ίκαμνιε τή δς>υλειά τού Δηλβ£ή
τόν ύττοδιευθΐΛτή τού ττρώΐος »ί
τό π.στέψη κ1·" αύτό ίφτονε Ό
μουσιού Μαρκιούς θά τό διαλαλοθ
σε δεξιά κι' άριστιερά κα'ι σ* ή
θρωπος μέ τέτοια σοδαρή 9»
τα λόγια τού θά γεναιά* σ" »
λους πιστευτά.
Κ αί λέει στό Γιαννακό:
— "Ολα καιλά καΐ αγ ο, μ—
ττώ; διάβολο 9ά τού τό ττοϋμί
τού μααρ-ρο Παχούμιου, γισ
V
μην τού στρίψη ή 6ίδα άττ ττΐ Μ(
ι γάλη τού χαοά Γ·ά στειλε μ*
τονε, νά τόν ττροδ.αθέΐσω έγώ,
ΤρΟΤΓΟ .
(Συνεχίζετοι)
ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ
(Συνέχεια έκ τίς 1ης σελ.)
τζη - Στιεφανή, Παν. Κότσικαν, Χά
λην Παν. Περγάμαλη,ν καΐ Λετΐτενιω
τάκην.
"Ωστε τό χώμα των Ίστορικών
Θηβών εβάφη μέ αΤμα γενναίου τέ
κνου των Βουρλών.
Άλλά πολλοί καΐ έκ διαφόρω»
μερών ήγωνίσθησαν διά τήν άττε-
λευθέρωσΐν των ΘΗΒΩΝ Καΐ έν
Θή'δαις συνεκΐρούσι9η κοατερώς καΐ
πολλάκις ή θεάδοτος ελευθερία μέ
τόν θεομίση,τον δουλείαν, τήν τυιρ-
ραννίαν Λόγω τής στραττηγ κης θ;
σεως τής ττόλεως ττολλαΐ μαχαι συ
ήςιθησαν μετά τού Όμέο Βρυώ -
νη, τοΰ Δράμαλη( τού Ρεσΐτ Πασ¬
σά, τού Άσλάν Μπέη, καί άλλων
είσβαλέων Πρός ανάκτησιν τής
Βεοφιλήιτου έλευθεριίας, μετά των
γενναίαν Θηβαίων, ήγωνίσθηισαν
Ι καΐ οί τταιτριώται, Σω^οιος Παπά
παναγιώτου έφηιμέΐριος Σαλαμΐνος,
ΆΛχγνώστης Παπαθεοδώρου άττό
την Άγόριανη Φωκίδος μέ. τόιν ό-
πλαρχιγγόν Τράχαΐν και τόν 'Υψη-
λάντην, ό γνωστός ήρο>ς Μπούσ -
χος Βασίλεος έξ 'Αττοκούοου Κρα
δάρον είσδαλών κατ' ^ντολή; τού
Ά3αναισίου Διάκου. ό δεκανεύς Ζα
ρίκος Γεώογιος έξ Αγ Δοθκα "Αν
δρου, οί μττουλουξτδες Δημήτΐριος
Άδαναισίου καΐ Γιάννος Τροχαν-
τάρης( δστις καί ήχμαλωτίσθη.
Είς τήν μάχην (Ιούλιον 1824)
τής ΑΜΠΛΙΑΝΗΣ (μεταξύ 'Αμφίσ
σης καΐ Γραβιάς) έλαβον μέρος
καΐ οί Παπά - Παναγιώτης Άση-
μά<η; έφηιμέριος Πατταιοξαοίου, Άρνσού'ης ή Λιάττας Μήιτσος έκ Δεσφίνης, Βακάς Κόστας έκ Άμ- φί'σσης, Κοντογιάννης Μτ>τσος έξ
'Υττάτης, Γουρνάς Κώστας έκ Λι
διοοικίου, Καττλάνης Γεωργιος έκ
Παρνασσίδος, ©εοχάρης Δήμος ά¬
ττό τάν Μαυιρολιθάρι Τράκας Κο-
μνάς (Κοανηνος) έξ *Λγόρ «/ής.
Αθανασίου Άλέξης έ< Μενδενί- τσης _ Λο^ρίδος, Κοντοσόπουλος ,Ά/τώνης έξ 'Αρτστίινης, Παπα-Νι- (κολσος Πχποί9εοδώοου έξ 'Λμόρν, «νης — φωκίδος, Γεροδασίλης Κώστας έκ Μεγάλου Δένβρον — Τρ,χωνίδος, Παττα - Δτ,μήτ,ρης Γε ωργιθυ έφημέΐριος, Περιθιωτί—της 1—· Δωρίδος, Πογκόΐκης Ελευθέρι¬ ος έκ τής νήσου Κςας, Τριαντάφυλλος έκ Φωκίδος π ένδόξως, Γιο,ρΜτάνης Ν κολος Άρηστίνης, Κουντουριώπης στος έφηιαέοιος Μακράς — νών, Βόττας Χρΐστος έκ Χ ρας, Γεωργακόττουλος Παναγ1»· της έ< Κοι/κουβίτσης — Παρ*»1 σίδος, Παπαγιάν^ης Παηταιτοθ1* λου έκ Κάτω Παλαιοξαρίοΐ' — ^ ρίδος, οί όττλαρχηγοί Νάκίς ί^ νουργιάς, Παναγ. Νοταράς, & κος Γεωργάκη.ς, Τζαβέλας καΐ άλλο, πολλοί φΐλοπ τής άνασιτάσεως τού Γένους άΊ>ακεΐς στρατιώται, ^
μαχοΰντες κατά -ου Ίσού» Πβ"
Νικ. Παν.
Πρωθιερεύς
Έκεϊνοι πού φεύγουν
ΘΗΡΕΣΙΑ ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
Μετά ττολλής λύττης
ίή3ηιμε·ν δτι πρό τίνων Ημρν
βίωσεν έκλεικτή δέσττοινα κσ! »'
/ατττητή σύντροφος 6ιακερψ
«ϊυγγραφέως καΐ συνεργάτου μ<Λ ή ΘΗΡΕΣΙΑ ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑ Ι¬ ΔΗ. Ή με.ταστάσα, διακρ νομέ Π δ την μάρφωσι,ν καΐ πνει»ματικην ι"* λιέργεΐάν της καί διά τάς ^°^[ άς ψυχικάς άρετάς της, έτύΥΧ8* γενικής εκτιμήσεως και ίιγάττηί Έκφράζοιμεν πρός τόν έλεκ συνεργάτην μας κ Μελήν Ν*0^" δη,ν τά θερμώ: συΛλυττητήριά μας