195145

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΓ ΕΒΔΟΜΛΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 1* ·ΕΒ(ΡΙΟΥ 1969 ΤΙΜΗ φΥΛΛΟγ
Έτος 42ον ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ
1982 | Διευθυντής-Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ |
Γραφεΐα : Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τ-Α. 229.70·
(■•■«■■■■••■ΙΙ1ΙΗΙΚ
Λπό την Βασιλΐ δα των πόλεων
ΝΕΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ Α.Θ.Π. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝ.
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΟΣ κ. ΑΟΗΝΑΓΟΡΟΥ
Πρός τόν Διευθυντήν μας κ. Σωκράτην Σινανίδην
Η Α.Θ.Π. κ· Άθηναγόρας, έ
έω 0εοϋ Άρχιεπίσκοπος Κων
* νΓινουπόλεως, Νέας Ρώμης
κοι Οίκουμενικός Πατριάρχης,
,^έοτειλε καί τό ακόλουθον
νέον βαρυσημαντον μήνυμα
πρός τόν Διευθυντήν μσς κ.
χκρ Ιινανδην.
Τώ έντιμοτάτω κ. Σωκράτη
| ϊ,νανΐδη, τέκνον ημών έν Κυ-
ι ρίω άγοπητώ, χάριν καί ειρή¬
νην παρά θεοϋ.
Είς Αθήνας
Ή Άγία Όρβοδοζος ημών
Εκκλησία, δι' οϋς οίδε λόγους
οπέρυγε ν6 κανονίση καΐ κατα
τάζη έν τώ Άγιθλογ ω Αυτής,
Λθηναγόραν, τόν Άπολογη-
τήν τού Χριστιανισμοΰ, κατά
κατά τόν δεύτερον μ.Χ. αΐώ-
να Τοιουτοτρόπως δέν έχομεν
ονομαστικήν εορτήν. Έκ τοϋ
γεγονότος δέ τούτου δέν εύ¬
ρομεν καί τόν λόγον ϊνα κα-
θιερώοωμεν έτερον τίνα επέ¬
τειον τής τοπικάς ημών έν τή
Έκκλησία καί τή Κοινωνία δια-
<ονΙας. 'Αλλα τοϋ βίου ^ήν θάλασ¬ σαν διαπλέοντες υπό τάς ση μερινάς μάλιοτα συνθήκας καΐ περιστάσεις δοζάζομεν τόν "Υ ψιστον εύλογήσαντα ημάς έν τώ άπείρω Αυτού έλέει, φθά σαι είς την δόλιχον τούτον τοϋ ένταΰθα ύπουργήματος ημών καί μετά τής περΐ ημάς Σεθα ομάς τοϋ ©ρόνου Ίεραρχίας καί τού εϋσεβοϋς Πληρώματος αυτού ενταύθα καί άπανταχοΰ έζυπηρετήσαι, κατά τό δυνα¬ τόν τό άγιον θέλημα Αυτού. "Εχοντες δέ ανάγκην των τροσευχών καί τής συνεργα- οίας τής ύμετέρας άγαπητής έντιμότητος, θερμώς ευχαρι¬ στούμεν αυτή διά τό άρθρον, |διά τάς τόσον ουγκινητικάς εύ χάς καί διά την γλυκείαν ταύ¬ την επικοινωνίαν. Καί ό ©εός τής εΐρήνης καί τής άγάπης ό άναγαγών έκ νέ κρών τόν Ποιμένα των προθά των τόν Μέγαν, έν αϊματ,, δια θήκης Αυτού, τόν Κύριον ημών Ίησούν Χριοτόν καταρτήσαι ύ μάς έν παντί έργω άγαθώ είς τό ποιείν τό θέλημα Αύτοϋ τό εύάρεστον, διά Ίησού Χρι- στού, Ό ή δόζα είς τούς αΐώ- νας των αΐώνων. ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ευχβριστεσ αναμνησεισ τη ζοιπησ πολησ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΑΙΔηΝ Ίστορική άνάγκη Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ ΔοκΙμιον τού συνεργάτου μας 3 όν Τα ταξίδια μθγ στήν Άλεξαν- δρούτΓθλη σννεχιζοντο. Τόν Μαρ τιο τού 1953· το φιλκό μου ζευ· γόρι άπό τή Ξάνθη, πού άνεψερα ττιθ ττάκο, μέ προσικάλεσε να εκ δραμωμε ε^εΐ ενα Σα66ατοκύρια- κο. Πηγαμε μέ τό ίδιωτικό τους αίιτοκίνητο καί κατταλύσοψιε σε κάιταιο ξενοδοχείον -τε» καλύτερο ίσως, ττού άνήκε σέ μουσουλμάνο. Κοττά παράβασιν τού γενικοΰ χανόνος, συνηθίζω νά ττ'ινω ένα καφέ τή νύχτα ποίν κοιμηθώ. Τόν ήττια: ο-τό σαλόνι κι' ό ξενοδόχος, τύττος καλοζω'ίσμένου, καλόκαρ- 5ου καί φΐλοφρονητικού άνθρώ - ιτον, προθυμοττοιήθηκε νά μοΰ κρατήση συντροΦιά. Τοϋ είπα πώς ήμοΐΜΧ Τουρκομερίτης, τοΰ πέτα- ξα τίς τρείς τέσσερες τουρκικές Λέξες πού γνωρίζω δλες - δλες· γε λέτσαμε καί γινήκαμε φίλοι. — Πώς -τα ττάτί μέ τούς δι- κούς μας έβώ; τόν ρώτησα κά- ττοια στιγμή. — Μιά χ«ρά· μοΰ άττοκρίθηκε ΐαραξενεμένος μέ τήν ερωτήση μοί/ Δέν υπήρχαν «δΐκοί μας» καΐ <δικοι τους» στη Ξανθη, εΐττε, "Ελ ληνες ύττήκοοι ήσαν δλοι. Ή θρη ο«εία· θρησκεία κα'ι τό ντοβλέττ', ντοβλίτι. — Γιατί, δηλαδή, οί "Ελληνες της Πόλης είναι Τουοκορθόδο- ξοι κι' εμείς έδώ δέν εΐμαστε έλ ληνομουσουλμανοι ; "Βχω πικρες άναμνήσεις τής τουρκικης υττοκρισίας καΐ δέν μπόρεσα νά συγκρατήσω έναν ύ- ποονιίίδητο μορφασμό δυσπιστί¬ ας· — Μην άμφιδάλλετε, δια^ιαριτυ ρηθηχε, δέν σάς τό λέω γιά κο- ττλιμέντο. Πονοΰμε τόν τόττο. Έ¬ δώ γεννηθηκσμε' έδώ μεγαλώσα μ£· έδώ δουλεύθτμε. Κσνένας δέν θέλει τό κ«κό μας, ό νόμος δέν μός ξεχωρίζι. Δέν είμαστε ραγι- όδες, "Ελληνες πολΐτες εΤμαστε. Γιατί σάς εκανε εντύπ&χηι πού τό Μ' ίδαλε στή θέση μο": Προ- τίμησα νά μην άτταντήσω· Κοιρό τώρα, έ'νας "Ελληνος "υίάδελφός τού στ Πόλη> τόν έ-
τρωγε νά άνταλλάξοον τα ξενοδο-
χεΐσ τους Δέν δέχτηκε. Γιά ττοιό
λόγο;
— Ή δουλειά μοί;, δόξα στδ
θεό, τΐάει πολΰ καλά, ή πελα-
ττία δέν μοΟ λείιπει- οί Χριστια-
»ϊ μέ ττροτιμονν. "Εχω τό σττίτι
μου. Ιχω κί' ·£να καττνοτόττι άττό
^1 γυνο'ικα μο^ ττού τα δίνω μι-
"ιοχό. Γιατί θά ξεττατρστώ;
Σ άπόλιηα. Μέ τταρί
εΐττα. "Οχ, πώς δέν τόν
άλλά.. . νά εκφράζοντα!
κβττου κάττου, τταραττονα άττό μέ
οουζ τονς ττεοΐ κατα— ιέσεων ..
— Συκοφςτντίες — με διέκο-
Τϊς ξεστομίζουν μερικα τται-
λια ττοΰ πήραν τα μναΚά τους
έδώ καί τρείς μηνες· άττβ
ί'ότε ττοθ πέρασε ό Τζελάλ Μττα
ά καί μάς αρτταξε άττό τα μού
ΕΤμοοστε, λέίΐ· τουρκική μειο
'ο καΐ οφείλομε νάχωμε τουρ
συΜείδηση. Ν" άτταρνηθοΰμ'ε
«Λιουριασμενες θοηθΊκεατυ<ές λή κσ) ^ σί>μμορφωνόμα-
σΤ£
V·"
ί,τ, ό—οφασίζε,ι καΐ προ
«"όζει ή μΓττέρα Τουρκία.
κ*κίνισε
"ε έξοψη.
~~ Ακου, σκουρ ασμένίς προ·
^ηψε'ζ νά σέβ€σαι τα πατροτταρα
6οΤα' νά μένης -ιστός στό Κορά
και να κάνης τό ναβμάζι σου.
^ζ έ»χλοΟν τα σαοίκια των Χ°
κι· 0;
καΐ συνέχισε Ι
καϊ δέν κοιτάζουν την άνευ
^Ό καΐ την £κλυτη ττού φίρα-
^ τίς καινοτομίες τους. Δέν
. "Οχι. Ού-
ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
τε τή γυναικός τού εκρυβε, οϋτε ά-
τταγόρευε στά κορίτσια τού νά κυ
κλοφοροΰν ξέσκεττα καιΐ νά διατη
ροθν, μετρημένες· καθώς πρέττει
κοινωνιχές σχέΊσεις. Άλλά ώς αυ¬
τού καΐ μή παρέκει. ΕΤχε ττάει ττοό
ττερσυ στή Πόλη καΐ σηκώθηκε τό
ττετσί τού ττού εΤδε τίς τουρκάλί,ς
νά συχνάζουν °τά κέντρσ, νά χο
ρεάουν άγκαλιασμένες μέ τό-^ ενα
καΐ μέ τάν άλλο καΐ νά πίνουμ
κρασί!
— Πολϋ καλά ίϊμαο-τε έδώ Έ
λευθερία θά ττη νά μή σέ κατοοττιέ
ζή κανένας καΐ ντο°λέτι μου εΤναι
έκ,εΐνο ττου ττροστατε6ει τή π'ιστη
μου καί σέοετβι τίς τταραδόσεις
μου καί τα εθ ιμά μου.
Ή ώρα ττέρασε καί σηχώθηκα
νά παω γιά ΰττνο. Μέ συνώδευσε
ώς τή ττόρτσ τοϋ δωματίοι; μου.
Τόν καληνύχτησα-
— Χαίρομαι πολΰ ποΰ εΤστε εύ
χαοισιτημένος έδώ, τού εΤττα' Άλ¬
λά νά μή ττέφτωμε καΐ στό άλλο
άκρον. Ή έλληνοτουοκική φιλία
είναι ώρσία ϋττόδ^ση καΐ τφέττ^ι
νά την ψυλάξωμε σάν τα μάτια
μας.
— Οΰδεμία ά/τΐρρηση, άτττοκρί
θη<ε. Εμείς ε'ιιαστε είλικ,ρινεΤς φίλοι τους· Νά δοϋμε, μόνο· αν εΤ- ναι κι' αύττοί. Τόνιζε έντυττωοΊακά τή διαστολή «έμεΤς» κι' «αύτοι»· "Η πολΰ καλό πιοτος ετΓρετΓε ν&ταν, σκέφβηχα, η πολύ ύτΓθκριτής. — Άλήθεια λέει, μοΰ εΤττε ό φίλος μου σνμπολίτης τού· δταν την άλλη μίρ<χ τθϋ διηγήθιικα τή.* συνομιλίσ*. Οϊ Άρχές τούς έχου- νε μή στάξει κα! μή δρέξει. Αύτοι είναι οί χαϊδεμένοι κι' εμείς τ' ό- ποπαίδισ. III Μερικούς μήνες άργότεοα, άρ¬ χές φθινόπωρον γύριζα άπό τή,/ "Αλεξακδρούπολιη Ή ταχεΐα ήρ- θε άττό τό Πόθ ο κατάμϊστη —Εύ τυχώς εΐχα άριθμημένη €έση πλα'ι στό παρά9ι»ρο. Άττό τίς ί/ττόλο πες ττέντε τού διαμερίσματος, ήν?αν κα ταλειμένες ο! τέσσερες. Τρείς άν- δοες άτΓέ^α^τί μου καΐιμιάγυναΐκοι ττρός την ττλευρά μου· ιιέ μιά κε"ή θέση ά,ίάιεσά μας. Ήταν νέα γυ- ρω στά τριά/Τα, δμοοφΐ), κρατοϋ- σε ενςχ μεγάλο μττλόκ '<αΐ στιλό, εγραφε κάττου - κά,ττου κ,αμμιά φρά ση καΐ κάττ. ζε συνεχώς. "Οπως ι μαϊςχ άπό τήν Τδια άργότερα· ή¬ ταν γαλλοελ6ετίοα, άνταττοκρίτρα μιάς εφημερίδας τής Λωζάννης καΐ ττεριώ5ευ€ στά Βαλκάνια γιά καμ- ττά»ια. Ό άττέ>Όντ! μου, μοϋ ό~ηύθν
νέ τό λόγο τούρκικα· καΐ μοΰ ποο
τε.νέ τή ταμπο3<έρα τού. Πήρα τό τσιγάρο, τόν εύχαρίστησα· «τέ σε κιθύρ έντέριμ» καΐ πρόσθεχτα οί ι δέν ήξ^ρα τούρκικα. «Τούρτσα μττ, λμέι/». Τόν ρώτησαν αν ηξερε γσλ λικά, μοϋ εΤττε δχι κ ' ή ό— όττει,οα συ^ομιλίας έληξε μ' ενα χαμόγε- λο άττογοήτε'ί3τ)ς καΐ των δυό μας (ΣυνεχΙζεται) ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ ΤΥΠΟΥ ΕΤναι άξία συγχαρηττ>ριων ή
θ^ική ΚιΛέρνησις διά την ύ
της εμττνεοσιν νά τοποθετηθή είς
την θέσιν τοΰ γενικοϋ διευθυντού
τού Τύπου παρά τή Προεδρία τής
Κυβερνήσεως, τόν διακεκριμένον δή
μοσιογράΦθν τής ©εσαλονίκης κ.
Δ. ΖαΦειρότΓουλον είς 6ντικατάστα
σιν τού τταραιτηθέντος κ. Σταμα-
τοττούλου. Δ'θΐκρινόμενος διά την
εύρύτητα τής αντιλήψεως του^τήν
αρτίαν κατάρτισίν τού καΐ τό ί-
ξοχόν τού ήβος κσί χαιρακ.τήρα τού
ό νέος γεν. διευθυ^τής είναι, τω
δκτι κατάλληλος διά την θεσ·ν αυ¬
τήν.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ
Βρισκόμαστε στά 1890 στό πε-
ριώνυμο Φανάρι τής Κωνσταντίνου
ττόλεως. Στή συνοικία αυτή, πού
την έττοχή έκείνη τήν λέγοτνε των
εύγενών καΐ πραγματικά, γιατί
λόγω τής εδρας τοΰ ΟινςΛ-μεν. Πά
τριαρχείου, συνεκέντρωνε άπό τα
τταλα'ιά χρόνια· δτ, έκλεκτό εΐχε
νά επιδείξη άττό απόψεως καταγω
γης· ττνεύματος καΐ ττλούτο^ τό
ύττόδουλο Γένος μσς. Καΐ ττράγμα
τι στό Φανάρι κατοικούσαι οί ε-
ττίσημθι όφφικιάλοι των Παττριαρ
χείων οί Μεγάλοι Διεριιη.ΐΓς. οί
Μεγάλθι Λογοθίίτα, καΐ λοιττοί
"Αρχοι.ιτες τής Μ. τοϋ Χρστοΰ Έκ
κληιο-ίας, καθώς καΐ ττολλοΐ λογά
δες τοΰ Γένους. Ό Αλεξ. ΡΤζος
Ραγκαδής, ό "Αλεξ Σοϋτσθς, 6
Κωστάκης Μουσοϋρος πασάς, 6
Ηλίας Τανταλίδης, ό Ίάκωβος
ΡΓζος Νερουλός κα! άλλο, έξέχον
τες άνδρες τού πνεύματος ττολύ
δικαιολογημένα ή συνοικία αυτή
εθεωρείτο κέντρον τής άριστοχρα
τίας τώ-ν όμογενών μας Μόιον
ττε,ρΐ τό τέλος τού ΙΗ' αιώνος· ή
άριστοκρατία αυτή" άρχισε νά
διαορέη πρός τό Πέραν, δπου κα!
δετηρήθη μέχρι τής Μικ,ρασιατι-
κης κοίταστροφής, γιατί ΰστερα
άττ' αυτήν τα 80% ανεχώρησαν
γιά την 'Ελλάδα καΐ οί ττερισσό-
τεροι άπ' αύτούς έγκαταστάθησον
στάς Αθήνας.
Τό Φανάρι σάν τοττοθεσία δέν
παρουσιάζει τίττοτε τό ιδιαίτερον.
Βρίσχεται σέ μιά ττροεξοχή τοΰ
Κερατείου Κόλττου, δττως «αί οί
άιλλες γειτσνικές συνοικίες τού, μέ
μόνη τή διαφορά 0>Τ| ό πληθυσμός
τού ήτανε ό)αιγής έλληνικός. Ήτο
καΐ είναι ή εδρα τοΰ Ο'ικουμ. Πα-
τριαρχείου. 'Εκεΐ δρϊσχοται καΐ ή
ττερΐφημη Μεγ. τού Γένους Σχο -
λή, ή όποία κτίσ-πτκε τό 1881. Ά
ττό έθ^ικής απόψεως τό Φανάρι· ί-
παιξε μεγάλο καί ϊστορΐκό ρόλο.
Μετά την αλωσι έκεΤ έγκαταστά-
θηκε οριστικώς τό Πατριαρχείον·
σάν εθνικόν καΐ θρησκευτικόν κίι
τρον ολων τών ύττοδούλων όμογε
νών καΐ σά τ£Τοιο δατηρήθη«ε
μέχΡι τής Μικρασιατικής κατα -
στροψής. Κατόπιν ετταυσε νά παί
ζή ήγβτικόν ρόλον, γιατϊ οί Τοΰρ
κοι κατηργησαν δλα τα προνόμ α
κα! άττό έττίσημο έθ·νικό κέιτρον
τό '<·οττΐ£}3τη<σαν ότττλόι Θρη3^«υτ,- κό, μέ πολύ περιωρισμένην κοσκι κήν εξουσίαν. "Ομως ό σκοπός μας δέν είναι νά γράψουμε την ΐστορία τού Φα ναριοϋ, άλλο: μέ λίγα λόγια νά ττεοιγράψουμε τή ζωή ττού έκαμαν οί άνθΡωττοι τής έποχής έκείνης κα! μάλιοτα κάτι χασομίριτδε';, πού δέν ήξεραν πώς νά σκοτώσουν την ώρα τους. 'Ετσι στό Φανάρι την έττοχή έ¬ κείνη· ζοϋσε ή οίκογένεια τού κε ρεστεδζή Μποδοσάκη· πού ήλθε (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) Άπό τώ κεφαλαιώδη θέματα τής έττοχής μας ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ "Υπό τοϋ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΟΥ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟ ΕΝ ΤΡΟΙΖΗΝΙ ΠΕΡΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ Η ΑΦΙΞΙΣ ΑΥΤΟΗΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Υπό ΣΤΕΦ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΚαθπγητοΟ Φιλολόγου ΗΝΟΜΕΝΟΙ ΙΣΤΑΜΕΘΑ ι σπ ότι Λ ύψηλή έπιοτήμη τοΠ κυβερνάν δέν είναι έργον τών 5ον " ϊσως μάλιοτα νά είναι μΐα επί πλέον αίτία τής δυσαρέ- στου ψυχικάς καταστάσεως τής κοινωνίας μας είδικώτερα δέ τής νεολα άς. 3ον. "Αλλη δικαιθλογία, η όποία δμως είναι πραγματικη είναι καί ή άδιαφορία των με γάλων. Δηλαδή π έλλειψις ή- θικής δ:απαιδαγωγΓΪοεως τών νέων έκ μέρους τής οίκογενεί άς κυρΐως, καί έπειτα έκ μέ¬ ρους τών άλλων άρμοδ ών πά ραγόντων, ώς τοϋ Σχολείου κ,αί τής 'Εκχλησίας καί τοϋ Κράτους. Οί γονείς έχουν χάσει κατά τό πλείστον τό κϋρος των καΐ την ηθικήν των επιβολήν είς τα παιδία των. Δέν τα παρα- κολουθοϋν όπως πρέπει. Είς πολλές μάλιστα περιπτώσεις τούς έχουν άφίσει πλήρη ε¬ λευθερίαν νά κάμουν δ,τι τούς άρέοει. 'Υποκύπτουν είς τα κα πρίτσια των. Δέν θέλουν νά τα δυοαρεστήσουν. Ή άδιαφο- ροϋν τελε ως, άπησχολημένοι μέ άλλα ζητήματα. Τό Σχολείον, Ιδίως τό Δημο τικόν καΐ τό Γυμνάσιθν πολΰ ΣΜΥΡΝΑ'ΓΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΛ ΣΥΝΤΟΜΟΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΧΤΟΥ ΣΟΛΟΜΟΚΙΑΗ Β' ολίγον άσχολεϊται ή καί διό- λου μέ τήν δημιουργίαν χα- ρακτήρων. Περιορίζεται είς τό παραφόρτωμα τού μυαλοϋ των νέων μέ πολλές καΐ ποικίλες γνώσεις. Άλλά ή καρδ,α μένει αδει'α. Τής λεΐπει τό ούσιώ- δες, ό άρτος τής ζωής. Ή τε- χνολογία τής προσφέρει πολ¬ λές γνώσεις, ή 'Επιστήμη καΐ Καλλιτεχνία ύπόσχονται πολ- λά, πλήν δμως δέν ήμποροϋν νά ίκανοποιήσουν την δίψαν τής ψυχής. Ή 'Εκκλησία ώς έ- πΐ τό πλείστον άπουσιάζει άπό τήν διαπ,αιδαγώγησιν τής νεο- λαΐας. Ή κυριώτερα προσπά- [ θειά της πολύ άζιέπαινη θε-. βαΐως, γΐνεται μέ τα Κατηχητι κά Χχολεία. Άλλά όταν τα πά ι ] διά μεγαλώνουν, δταν εισέλ¬ θουν στήν έφηβικήν Ιδίως ή-1 λικαν, τότε κα! ή επίδρασις τοϋ Κατηχητικοΰ Σχολείου παύει, διότι οί άλλοι παράγον τες, Ιδίως, ή οίκογένεια καί έ- πειτα ή Κοινωνία, δέν βοη- θοϋν. Τουναντίον, παρεμποδ' ζουν τό ευεργετικόν έργον των Κατηχητικών Σχολείων, κα τα διαφόρους τρόπους, είτε ά- (Συνέχεια είς την όην σελίδα) Ή πορεΐα διά των Ιδεών ΒΕΔΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΈΛΟΥ Β. ΜΟΡΑ ΙΤ ΙΔΟΥ ΔΙΗΡΗΜΕΝΟΙ ΠΙΠΤΟΜΕΝ Ή έν Τροιζήνι έθνική συνέ λευοις άπέδω.κεν είς τόν 'Υψπ λάντπν τα πολιτικά τού δικαι- ώματα, τα όποϊα τοϋ άφήρεσε διά ψηφ σματος |ή έν 'Επιδαϋ- ρν την 12 Απριλίου 1826, ή ό- ποΐα διετέλεσ€ν υπό τό κρά- | τος τής αίσχίστης κομματικής έμπαθείας. Δικαίως λοιπόν κα¬ τόπιν τούτου- ό Δημήτριος Ύ- ψηλάντης έγραψεν επιστολήν άπό τό Ναύπλιον πρός τήν εθνοσυνέλευσιν τής Τροιζή- νος, πατριωτικωτάτην καί με- τριόφρονα, ή όποα έφερεν ή- μερομηνίαν 19 Μαρτίου 1827, τής οποίας τό πρωτότυπον σώ- ζεται σήμερον είς τα άρχεϊα τοΰ έλεγκτικοΰ συνεδρίου. Ή έπιστολή αυτή γράφει τα έζής ι άζιομνημόνευτα: δέ ήδη ότι δέν "'Εγνώρισα ήγωνίσθην πρός μητρυιάν είς τήν ψυχήν τής οποίας άπέχει, ώς τό πλεί στον, ή απαιτουμένη περΐθαλ ψις τών τέκνων». Άλλ' άκόμη τό συνετώτερον πνεύμα τής έν Τροιζήνι εθνο¬ συνελεύσεως δηλούται έκ τής έκλογής τού κόμητος Ιωάν¬ νου Καποδιστρίου, τής γενομέ νης τήν 3 Απριλίου 1827 ώς κυβερνήτου τής Ελλάδος, τό οποίον άναφέρει είς τό ψήφι- σμα τα έζής: «Θεωροϋσα, λέ¬ γει ή εθνοσυνέλευσις, δτι ή ύ ψηλή έπιστήμη τού κυβερνάν τήν πολιτείαν καί φέρειν πρός αάδαιμονί'αν τό έθνος, δτι ή έζωτερική καΐ έσωτερική πολι- τική άπαιτεί πολλήν πείραν καί πολλά φώτα, τα όποία ή όθω- μανική αϋτοκρατορα δέν έπέ τρεψε ποτέ είς τοϋς "Ελληνας έπειδή εθεώρει δτι άπαιτείται επ! κεφαλής τής 'Ελληνικής πολιτείας, ό κατά πράξιν κα'ι θεωρίαν πολιτικάς "Ελλην διά νά την κυθερνήση κατά τόν σκοπόν τής πολιτικής κοινωνί- ας ψηφΐζει: Ό κάμης Ιωάν¬ νης ΚαποδΙστριας έκλέγεται παρά τής συνελεύσεως ταύτης τοΰ Έλλην ι κου έθνους κυβερ νήτης τής Ελλάδος καί έμπι- στεύετ'αι τήν νομοτελεστικήν αυτής δύναμιν ώς τοιούτος θε λει κυβερνήσει τήν ελληνικήν πολιτείαν κατά τούς καθεστώ- τας νόμους)). Ενταύθα λοιπόν παρατηρούμεν δτι ή εθνοσυνέ¬ λευσις εδέησε νά άναγνωρί- προσετών καί των προυχόν- των, δτι άπαιτεϊ μεγάλην πεί¬ ραν καΐ πολλά φώτα, τα όποϊα έστέρησαν οί Τοΰρκοι άπό τούς διψώνας "Ελληνας, διά τούτο καΐ ή εθνοσυνέλευσις, έξελέζατο «τόν κατά πράζιν καΐ θεωρίαν "Ελληνα πολιτι¬ κόν», τούτο δέ κα'ι μόνον τό γεγονός αποτελεί σπουδαίον λόγον πρός άπάσβεσιν τών τό σων πολλών αυτής παραπτωμά των, είς ά πρότερον ύπέπε- σεν. "Ατυχώς δμως τα χρυσά ταϋ τα λόγια, τα άποτελοΰντα τό δικαιολογητικόν τής λαμπράς έκλογής τού Καποδιστρίου έ γράφοντο μέν, δέν έτηροΰντο δμως" οί πλείστοι των ύπογρα ψάντων τό ψήφισμα τουτο μετ" ου πολύ άπέσυρον τήν υπο¬ γραφήν των, διότι έστεροΰντο "πολλήν πείραν καΐ πολλά φώ τα». Ή άθέτησις αυτή τών ύ- | πογραφών ύπήρζεν άφορμή νά παρουσιασθοϋν άμέσως λυσσω δεις άντιπολιτευόμενοι, οί ό- ποίοι μετά τίνα έτη άδίκως ά πεκάλουν τόν κυβερνήτην τύ ραννον, ώμόν καΐ άπεχθή. Είχον παρέλθει έννέα μή- νες άπό τής έκλογής τού καΐ μέχρι τής καθόδου τού είς τήν 'Ελλάδα, πλήν δμως τό πολύ¬ τιμον χρονικόν τουτο διάστη μα ό σώφρων Καποδίοτριας τό έδαπάνησεν είς περιοδεας ά νά τάς εϋρωπαικάς αυλάς μέ τόν σκοπόν νά διασφαλίση πλέ όν εύχερεστέραν καί άπρόσκο πτον διαρρύθμισιν τών έλλην· κων ύποθέσεων. Καΐ τότε μόνο κατήλθεν είς τήν 'Ελλάδα, δ¬ ταν έλαβε πολυτιμοτάτας δια- βεθαιώσεις. Τήν εσπέραν τής 6 Ίανουαρίου 1828 αφίκετο είς Ναύπλιον, τήν δέ ΙΟην τοϋ ίδίου μηνός αφίκετο είς Αϊγι ναν. Εύρωπα'κός στόλος ανέ¬ μενε τήν άφιξιν τού, ή όποία έχαιρετίοθη διά συνήθων κα- νονιοθολισμών. Τότε δέ κατά τό πρώτον έχαιρετίσθη έπισή μως καΐ ή Έλληνική σημαα, ή όποία εΐχε ψηφισθή κατά τήν πρώτην εθνικήν συνέλευσιν, ή κυανόλευκος, τό Ιερόν μας σύμβολον, ή φέρουσα τό άήτ- τητον δπλον τόν Τίμιον Σταυ ρόν, τό στήριγμα τής "Ελλά¬ δος. Β' Τήν εσωτερικήν σύνθεσιν τού Πολυθεϊσμοΰ καΐ τοΰ Μονοθει- σμοϋ. ©ά γεννήση την Διονυσιακήν δι δασκαλίαν τής τττώσεως καΐ τής λυτρώσεως των ψ^χών πού θά ά- | ναιττυχθή μέ την διδασκαλίαν τοΰ Έρμή τοΰ Τρισμεγίστου κα! τοΰ Όρφέως. Άπό αυτήν θά αναπηδήση ή *»ιδασκαλία τού θείον λόγου πού ήρυξε. ό Κρίσνα καί όλοκληρώ θηκε άττό τόν Ίησοΰ. Ή Ουσ'ία τής φωτιάς μέ τήιν Ί εροτελεσττίαν της γίνεται ή εικών τής κοσμογονικής ττράξεως. Λ Αί Β εδά, άττοδίδουν προηορχι κήν σημασίαν είς την προσευχήν, τόν τύπον τής έτπκλήσεως ττοϊ, συνοδεύει την θυσίαν· Ή πίστις μέ την δύναμίν τής έπικλήσεως καΐ την δημιουργικήν δύναμιν τοΰ άνθρωτπνου λόγου συνοδευομένη^ μέ ισχυράν δύνα¬ μίν τής Ψ^χής· είναι ή ττηγή κάθε λατρείας παρά τοίς Χαλδαίοις, τοΤς Αίγυτττίοις ώς κα! είς πά¬ σαν την θρησκευιτιικότητα της άν θρωπότητος. Την αθανασίαν τής ψυχής δια- κιιρύσσουν αί Βέδαι »ύττάρχει ενα άθάναιτον τμήμα τού άνβρώττοι;, » αύτό τό τιμήιμα πρέπει νά βερ μανθή άττά τάς άκτινάς σου· »ττρέιτει νά πυρρωθή άπό την φω¬ τ άν σου». Είς τάς Βέδας δέν έμφανίζεται μόνον ή μοΤρα τής ψυχής, έξετά- ζεται καΐ ή καταγωγή της. »άπό ποΰ προήλθον αί ψυχαί; »έρχονται καϊ ψεύγουν; »φεύγουν καΐ έρχονται; Αυτή εΤναι μέ λίγα λόγια ή διδασκαλΐα τής μετενσαρικώσεως, πού θά παίξη δασικόν λόγον είς τόν Βροιχμοινισμάν, τόν Βουδι- σμόν, είς τούς Αίγι—τίους· είς ταύς Όρφικούς· είς την Φιλοσο- φίαν τού Πυθαγόρα καΐ τού Γί'λά τωνος (Τιιιαΐος κλπ.). » τό Μυστήριον των Μυστήριον. ■» τό "Αδυτον των Άιδύτων. Είς τάς βέδας ευρίσκομεν τάς γενικάς γραμμάς ενός όργανικοΰ θρηςτκευτικοΰ συστήματτος. Μιάς φιλοσοφικής αντιλήψεως διά τό Σύμπαν- Την έττοχήν εκείνην δέν ΰ- ττήρχε διάκρισις είς μυστήρια καΐ λαϊκήν λατρείαν. Είς τάς Βέδας διοχρίνεται έ- κτός άττό τόν πατέρα τής οικογε¬ νείας ή τόν Ιερέα πού ά<νο—έμπει τούς ψαλμοϋς τής προσευχής κα! £να άλλο σττουβαΐθν πρόσωπον τόν »ΡΥΣ ΙΣ» τόν σοφόν άττό δ- που οί άλλο, έττήοαν τήν αλήθει¬ αν· ή όττοία διά της άδιακόττοο παραδόσεως φθάνει μέχρ, τής άρ χικής Άρίας Φυλής. Άργότερα ο! Βρο3χμάνοι θά έ ττιβάλουν τήν έξοι/σίαν των. "Ιδού δμως ενα θλιβερόν είς την όψιν καΐ γΐμάτον μέλλθν ττρό σωπον. Μοιλλιά κα'ι γένια άκτένΐστα, μι σόγυμνος, μέ κουρέλλια. Αύτάς ό άναχωρητής, κατοικεΤ είς τάς ίεράς λίμνας. είς έρήμους καΐ όισχολεΤται μέ τόν διαλογι- σμάν καί την άσχη|τικήν ζωήν. Τόν σέβονται καΐ τόν φοβοϋν - ται, άσ»οεΐ τρο>ιεράν δύναμιν.
Μεταξύ τού Βασιλέως· ποι> πε
ριτριγυρίζεπται άπό τούς ϊερεΐς,
πού εΤναι καΐ οί πολεμισται τοο
καΐ άπό τόν γυμνόν σχεδόν άνα-
χωοητήν πού δττλα τού εχει την
σκέψιν τού, τόν λόγον κα5 τό 6λέμ
μα τού μονάχα θά διεξαχθή ένας
τε,ράστιος αγών.
Φοδερός νικητής δέν θά εΤναι ό
Βασιλεύς άλλά ό άναχωρητής. 6
άσαρκος ζητιάνος.
Διότ, θά είναι προικισμένος υέ
την πίστιν, την επιστήμην καΐ τήν
θέλησιν.
Ή Ισττορία τής πάλης αυτής εί
ναι ή ιδία ή Ίστορία τοΰ Βραχμα
νισιιοΰ καϊ όιογότερα τοΰ Βουδι -
σμοΰ δλη σχεδόν ή Ίστορία των
Ίνδιών.
'ΈΐνίΓβλώς άντί^τοιιχοι ττρός
τούς Βεδικούς ΰμνους τώ·ν Ίνδι¬
ών καΐ δή τούς αρχαί οτάτους
Ρίγκ - Βέντα, έμφανίζονται καΐ οί
Όρφ ικοι ύμνοι· άττοτελοϋντες άμ
φότεΡθι την ττηγήν των άστρονο-
μι«ών κα! γενικώτερθν των έττι -
στημονικών ίδεών των άρχαίων
Ίνδών ώς καΐ της Ελλάδος πα-
ρουσιάζοντες την κοινήν καταγω-
γήν Ίνδών καΐ 'ΕΞλλήνων έκ τοϋ
κορμοΰ τής Ίνδοευρωητα'ικής Άρί-
ας Φυλής.
Μέ την Ιδρύση τής θυζαντι
νής αύτοκρατορίας η Σμύρνη
περιήλθε στήν έπικράτειά της
καΐ θεωρήθηκε ώς ίίδευτερεύ-
ουσα» τής Κων) πόλεως. Στά
440 μ.Χ. ό Άττίλας έπέδραμε
μέ τίς στρατιές τού κατά τής
Σμύρνης δέν επέτυχε δμως
τήν έκπαρθησή της. Στά 695
μ.Χ. καταλαμβάνεται άπό τούς
■Αοαθες άλλά γρήγορα άπε-
λευθεροϋται άπό τούς βυζαν-
τινούς στρατηγούς. Στά 1084
μ.Χ. ό Σελτζουκος πειρατής
Τσαχάς κυριεύει τή Σμύρνη
την άνακτά δμως στά 1097
μ.Χ. ό "Ιωάννης Δούκας, γυ-
ναικάδελφος τού Άλεζιου τού
Κομνηνοϋ. Στά 1222 ό αύτο-
κράτωρ τής Νικαίας Ιωάννης
Βατάτσης εγκαθίσταται πλησί
όν τής Σμύρνης (στό Νύμφαι-
ον) καΐ έζωραΐζει τήν πόλι μέ
μνημειώδη κτήρια. Στά 1313
μ.Χ. ό στρατηγός τοϋ Όσμάν
Άι]δΐν πολιορκεϊ τή Σμύρνη
άλλ' άποκρούεται άπό τούς
Σμυρναίους. Στά 1332 ό διάδο
χός τού Άμούρ ή Ούμούρ επι
τυγχάνει την κατάληψή της καΐ
γίνεται σατράπης της. Στά
1344 οί Ίππόται τής Ρόδου έκ
στρατεύουν κατά τής Σμύρνης
καΐ κυριεύουν τίς παραθαλάσ-
σιες περιοχές της. "Επί 57 έ¬
τη κατέχεται ή Σμύρνη έζ ή-
μισεας άπό τούς Τούρκους
καί τούς Ίππότας τής Ρόδου.
Στά 1402 ό Ταμερλάνος κυ¬
ριεύει κα'ι δηώνει τήνπόλι καί
κατασφάζει τοϋς περισσότε-
ρους καοίκους της: Μέ τα κρα
νία 1000 αίχμαλώτων στήνει
πυραμίδα, μνημείο τής νίκης
τού. Στά 1419 καταλαμβάνεται
άπό τόν Σουλτάνο Μωάμεθ τόν
Α' καΐ παραμένει επί 500 χρό
νια υπό την τουρκική κυριαρ-
χία. Στίς 2.Μαΐου 1919 η. ή.)
έλευβερώνεται άπό τόν έλλη-
νκό στρατό γιά ν άνακατα--
ληφθή άπό τούς Τούρκους την
27η Αύγούστου 1922 (π. ή.).
Πληθυσμός.— Λόγω των κα-
ταστροφών πού υπέστη ή Σμύρ
νη, κατά διαφόρους εποχάς,
(σεισμούς, πυρκαιάς, δηώσεις,
σφαγάς) ό πληθυσμός της πα-
ραλλάσσει. Άπό πληροφορΐες
περιηγητών καΐ στατιοτικα
στοιχεία προκύπτει δτι κατά
τό 1630 εΐχε 90.000 κατοΐκους
(6Ο.ΟΟΟ τούρκους, 15.000 "Ελ
ληνες καΐ 15,000 διαφόρων έ-
θνικοτήτων). Στά 1702, κατά
τόν Τουρνεφόρ, εΐχε 27.000
κατοίκους (15.000 Τούρκους,
1Ο.ΟΟΟ "Ελληνες καΐ 2.ΟΟΟ δια
φόρους). Στά 1818, κατά τόν
Διδώ εΐχε 120.000 κατοίκους
(6Ο.ΟΟΟ Τούρκους, 4Ο.ΟΟΟ
"Ελληνες καΐ 2Ο.ΟΟΟ διαφό¬
ρους). Στά 1840, κατά τόν
Μπαρτζίλι εΐχε 130.000 κατοί¬
κους (45.ΟΟΟ Τούρκους, 55.
ΟΟΟ "Ελληνες καΐ 4Ο.ΟΟΟ δια¬
φόρους) . Στά 1868, κατά τόν
Σλάαρς εΐχε 187.ΟΟΟ (40.000
Τούρκους, 75.000 "Ελληνες
κα ίτοϋς λοιπούς διαφόρων έ-
Ονικοτήτων. Κατά τήν άπογρα
φή τού 1891 είχε 207.000 κα-
τοίκους (52.000 Τούρκους 170.
000 "Ελληνες καί τούς λοι-
πούς διαφόρων έθνικοτήτων).
Στά 1920 εΐχε 365.000 κατοΙ-
κουό (80.ΟΟΟ Τούρκους, 165.
000 Έλληνες, 40.000 'ΑρμενΙ-
ους, 40.000 Ίσραηλϊτες καΐ
40.000 Εύρωπαίους). Στά 1927
κατά τουρκική άπογραφή εΐχε
184.254 κατοίκους (16«1.404
Τούρκους, 16.500 Ίσραηλίτες,
548 Έλληνες καΐ 5.801 Εύρω
παίους). Σήμερον ύπολογΐζε-
τα· δτι ό πληθυσμός της άνέρ
χεται σέ 35Ο.ΟΟΟ κατοίκους.
Καταστροφαί.— Στή μακραΐ-
ωνη ίστορία της ή Σμύρνη κα
τεστράφηκε κι' έρημώθηκε ά¬
πό θεομηνειες, πυρκαϊές καΐ
σφαγές. Άπό σεισμούς: Στά
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΧΡΟΝΟΓΡΛ·ΗΛΙΛ
ΑΤΙΘΑΣΣΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Η ΟΙΙΝΟΗ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
Κ αι σήμερα θά όμιλήσω ττεο!
φαντασίας. 'Υπάρχουν ττολλών εί
δών φαντασίες. Άλλά οί έττικρα-
τέσιτερες εΤναι δύο. Ή ττρώτη ά-
νέφ'ΚΤη στήν ττραγματοττοίηση
των προβλέψεων καί ή δεύτερη
συμδατική. Στό βιβλίο μθυ «Τί
εΤδα στόν Άρη» καΐ περίληψις έ
δημοσιευθή είς τόγ «Προσφυγικόν
Κόσμον» στά 1966 Πολλοί ανα¬
γνώσται μθυ θά ενθυμούνται τίς
σκέψεις μου γιά τό μέλλθν τοΰ
κόσμον, πού τίς δλέττω νά πρα-
γματοποιοΰνται. Καΐ εγραφα τό¬
τε, δταν εφθασα σέ κάποιο άερο
δρόμιο τοϋ "Αρη μέ τόν ιτύρο.ολό
μου, άρχισα νά φταρνίζωμαι, διά
νά συγικεντρωθοΰν πλησίον μου
πάραυτα όχι ενας ή δύο ίατροΐ
άλλά πενήντα! Μέ ψιλόφρονας
τρόττους, μέ αττεμόνωσαν, διά 'ά
μέ έξετάσουν κλινικώς, μή τυχόν
εΤμαι κάττοιος κακοττοιός τής
Γής καΐ τούς έφειρνα κανένα ίόν
θανατηφόρονκ τούς διεβεβαίωσα
δτι είς τα υψη έκεΤνα ή άτμοσφαι
Ρική πίεσις ττροκαλεΐ τό φαινόμε¬
νον κα! έτσι τούς καθησύχασα.
Κα! ή έτταλήθευσις τής σκέψε¬
ως μου. "Οταν οί 'Αμερικανο! ά
στροναΰται έφθασαν είς τα Οψη έ
κεΤνα έγριτπτώθησαν καΐ έν συνε-
χεία ήρχισαν νά φτανρνίζωνται· δ-
πως τήν ετταθα κ' έγώ! Βεβαία
γιά πολύν κόσμον ή ττερίτΓΤωσις
νά μην έκαμε εντύπωσιν, δμως οί
έττισττήιιονες, ττού συνε ργάσθη-
σαν· διά την αποστολήν άτνθρώ-
που είς τό διάστηιμα, δέν ήταν
δυνατόν νά μην τό άνίγραψαν μέ
έτΓΐμέλιειαν είς τα πρακτικά των,
έπειδή δέν πρόβλεψαν έπιδρομήν
μικροβίων έντός τοιούτου θαλαμ!
οκου. Όμολογώ δτι μέ κατέλα¬
βε επαρσις τοιούτου βαθμοΰ. ώ-
στε νά θεορήσω τόν εαυτόν μου
νεώτερον Ιούλιον Βέρν! Άλλά *■
κεΐνο πού μοϋ έκαμε νά εμφανί-
ζωμαι ώς ό πλέον «ττεφυσιωμέ-
/ος» τοΰ πλανήτου μας ήταν 8ταν
έττληροφορήθιι άττό τάς εφημερί¬
δας δτι πρόκειται νά Ίδρυθοΰν ε-
ξέδρα, είς τό Διάστημα, πού θά
βοηθοθν τούς άστροναύτας νά ξε
κουράζωνται έπ-ί τι διάστττϊμα. Καί
την περίπτωσιν αυτήν την εΤδα
πρό πολλών έτών, δταν εγραφα
είς τή|ν έτΓΐιτροτΓην τής εκθέσεως
τοΰ Σικάγου· γιά τόν κόσμο «με¬
τά έκατό χρόνια»· 3τι οί άνθρω-
πο, κάττοτε θά ζοϋν σέ γ&ρυρό -
σκαφα 50—1 00 μέτρα άνωθεν-
τής έττΊφανείας της γης.
Ενθυμούμαι δτι μετά τό τάξει
δι μου έκεΐνο, έναμα είς τούς
συνομιλητάς μου καί μιά άλλη έ
ρώτησιν.
— Τί θά λέγατΓε γιά τή^ πρό
βλεψίν μου. δτι οί κάτοικοι τού
μέλλοντος, θά ζοΰν σέ γεφυρόσκα
φα ύττεράνω τής γής καΐ δν εΤναι
εφικτόν;
Ή άττάντησίς των, όΤι σνμφω
νούν μέ τάς άττόψεις μου, μέ ?-
καιμαι νά έτταίρωμαι· ώς κόττοικος
τής Γής. Άλλά έκεΐνο πού μοΰ
I-
καμε νά παρουσιασθώ είς τούς
συνομιληττάς μου ώς τταΐραχατια-
νός δταν μοΰ εΐηαν δτι καιΐ ούτοι
ττροέβλεψαν τάς έξέδρας είς τό
διάστημσ. καΐ τό σοβαρώτερον, δ-
τι ή ζωή ύττεράνω τής γής κατά
200—300 μέΐτρσ θά συντελέσηι
ώσττε οί άνθρωττοι. έφ' δσθν δέν
θά ττατούν έττ' αυτής θά ζοΰν ττέ-
ραν τών 300 έτών'
Διότι έκεΐνος ττού συντελεΤ νά
καταβροχθίζωντοη είναι ή γή' Αυ¬
τή καταστρέφ€| τα κύτταρά μας
στό διάστηιμα τής ζωής μας, διά
νά έφοδιασθή κα! αυτή μέ τδ λί-
ττοοσμά μας!
Είς συζήτησιν μου μέ τούς *Α-
ρείους πστε έτταυσαν οί πόλεμοι
είς τσν ττλανιττη τους· μοΰ εδη¬
λώθη ήσαν για τα σύννεφα! "Ό¬
ταν ή ΑΤγυτΓτος εΤχε ττερίσσενμα
νεφών, τηλεφωνοϋσαν άττό την 'Ελ
λάδα ή την Ιταλίαν νά τα έκδιώ
ξουν αυθημερόν. Κα! τότε εΤττα
είς τούς συνομιλητάς μου, δτι οί
κάτοικοι δέν κατώρθωισαν νά Ψθσ;
σοιν τό έττίτευγμά σας, δμως οί
κάτοικοι τής γής θα προηγηθοϋν
κήπους καΐ τα χωράφΐα μας χω-
ρίς να ττεριβρέχοϊνται οί άλλοι
συιιτΓθλΐται.
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΤΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ
ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ
Στό γνωστό λογοτεχνικό πε
ριοδικό τής πρωτευούσης «Νέα
•Εστία)) (τ. 15.1.1969) δημοοι
εύτηκε ή κάτωθι κριτική τού
κ. Π'αύλου Φλώρου διά την τε¬
λευταίαν μελέτην τοϋ κ. Νί-
κου Μηλιώρη «Ή Μικρασιατική
Τραγωδα στή λογοτεχνία καΐ
) τήν Τέχνη».
ί("Εχω στά χέρια μου άνά-
τυπο άπό τά«Μΐκρασιατικά Χρο-
νικά» ΙΓ'. (1967) μέ τόν τί-
τλο «Ή Μικρασιατική Τρΰγω-
δΐα στή Λογοτεχνία καΐ στήν
Τέχνη» τού ΝΙκου Ε. Μηλιώρη,
τού γνωστοϋ καΐ άκούραστου
λαογράφου καΐ ίστορικοϋ τής
γενέτειρας τοϋ Βουρλά τής
'Ερυθραίας Χερσονήσου. Ή
τοιαύτη έζ'αιρετικά φιλόπονη
καΐ τεκμηριωμένη αυτή έργα-;
σα περιλαμβάνει πέντε μέρη (
καΐ πλούσια βιβλιογραφΐα άπό
δεκαπέντε σελΐδες, πού μαρ-
τυρεί τήν πολύχρονη ένασχό-
ληση τοϋ συνγρ'αφέα καί την
άζιέπαινη καταβολή τού. Μέ
λίγα λόγια, καθώς δα ύποδη-
λώνει ό τίτλος, ό Νίκος Ε. Μη
λιώρης έρευνά την έκταση
τής έπ,δρασης τοϋ μικρασιατι-
κοϋ ολέθρου τοϋ 1922 στή λο
γοτεχνΐα καΐ στήν τέχνη.
Τό Α' μέρος «Προεισαγωγι-
κά» άρχΐζει μέ σύντομη περι-
κοπή άπό τήν όμιλί'α τοϋ άκα-
δημαικου Διονυσίου Ζακυνβη-
νοϋ κατά την πανηγυρική συ-
νεδρΐασπ. τής Άκαδημίας Ά-
θπν/ών σττίς 27 Όκτωβρΐου
1966 μέ θέμα «Άπό τής πτώ¬
σεως τοϋ Μικρασιατικοΰ 'Ελ-
ληνισμοϋ είς την 28ην Όκτω-
θρίου 194Ο«. Ό όμιλητής εΐχε
καταλήζει στό συμπέρασμ'α
πώς ϊσως δέν έχει συντελε-
στεί ή συνειδησιακή διεργα-
σία ιοϋ γεγονότος αύτοϋ, γιά
νά διαννωσθοϋν τό μέγεθος
των πραγμάτων τό βαθύτερον
νόημά των, τ,ά εγγύτερα καΐ
τα άπώτερα άκολουθήμ'ατα αυ¬
τών)). "Αν κάνεις αφαιρέση
των «έζαιρέσεων», πρέπει νά
παραδεχθείς πώς «οϋτε ή Ί-
στορία, οϋτε ή τέχνη τοϋ λό¬
γου, οϋτε αί άλλαι τέχναι, ήρ
θησαν είς τό ϋφος τοΰ τερα-
στίου τούτου συμβεβηκότος
τοϋ έθνικοϋ βίου)). Ή άποψη
αυτή τού Διονυσίου Ζακυνθη-
νοϋ, έρχεται ώς έπιβεβαιωση
Λλλων παραπλησίων γνωμών,
πού άπό πολύ ενωρίς εΐχαν κα
τα καιρούς διατυπωθεί άπό δι
αφόρους λογίους, κριτικοϋς
καί λογοτέχνες επάνω στό θε
μα αυτό. Ό συγγραφέας τοϋ
άνατύπου πΌραδέχεται καΐ αύ
τος την άποψη πού συνόψισε
ύ άκαδημαικός Δ. Ζ. στό πα-
,ραπάνω άπόσπασμα άπό την ό-
μιλία τού καΐ τή στηρίζει άνα-
τρέχοντας σέ σχετική άρθρο-
γραφία πού άρχισε νά πυκνώ
νεται κυρίως άπό τό 1940 κΓ
έδώ. Γιά τό Ιοτορικό τοϋ θέ-
ματος άς σημειωθή σύντομα
έδώ πώς οί άνθρωποι τών γραμ
μάτων, κριτικοί, λογοτέχνες,
δημοσιογράφοι κ.ά. ποϋ άσχο
λήθηκαν κατά καιρούς μέ τό
πρόβλημα τουτο, έστάθηκαν
οί άκόλουθοι: Αΐμ. Χουρμούζι-
ος, Παϋλος Ολωρος <Ή Μι»ορα σία στήν έλληνική λογοτεχνα μετά τα 1923» περιοδικό «Μι- κρασι'ατική 'ΕστΙα» Ιούλιον - Σεπτ. 1946 άρ. Β.Κ. 174) Γι©ρ ΣΥΝΓΧΕΙΑ είς την οττν σελ.

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΤΟΥ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΟΜΗΡΕΙΑΔΩΝ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΕΙΑΔΩΝ ΤΩ 1968
Ό Σύλλογος ώς γνωστόν,
Ιδρύθη την 28ην Φεβρουαρί-
ου τού 1966 υπό των άποφοί-
των τθϋ Όμηρείου καί Κεν-
τρικοϋ Παρβεναγωγείου τής
άζέχαστης Σμύρνης. Σκοπός
τού ουλλόγου μας είναι α) ή
μορφωτική ανύψωσις τής στά-
6μης τής Παιδείας καί η ενί¬
σχυσις πάσης μορφωτικής προ
σπαθειας β) η διάσωσις καί η
μετάδοσις τού ύπερλάμπρου
Πολιτισμοΰ των μικρασιατικών
άλυτρώτων πατρίδων είς τάς
επερχομένας γενεάς, γ) ή ά-
ναβίωσις των δύο Ιστορικήν
ΈλΑηνικών Σ-χολών τής Μικρά
σιατκής Σμύρνης, «Όμηρείου))
καί «Κεντρικοϋ Παρθεναγωγεί
ου», δ) )ή άπό μορφωτικής καί
πνευμ'ατικής απόψεως, ώς, καί
άπό πάσης πλευράς έζύψωσις
τής «Εύαγγελικής Σχολής» Νέ
άς Σμύρνης, ώστε αυτή νά
φθάση εις τό επίπεδον τοϋ ά-
κτινοβόλου καί περιφήμου έ-
κεινου ίδρύματος τής έλληνι-
κής συνωνύμου σχολής τής
« Ανατολής», καί ε) πάσα προ
σπάθεια τείνουσα είς την εκ¬
πολιτιστικήν καί έζωραιστικήν
άξιοποίησιν τού χώρου έντός
των όρίων τής περιφερείας τού
Δήμου Νέας Σμύρνης.
ΟΙ ώς άνω σκοποΐ έπιδιώκον
ται, σύμφωνα μέ τό καταστα¬
τικόν α) διά τής άναπτύζεως
αλληλεγγύης καί άγάπης μετα
ζύ των κατοίκων ής Νέας Χμύρ
νης καϊ Ιδιαιτέρως των νέων.
β) διά τής δημιουργιας έπα-
φής καί συνεργασίας αυτών,
γ) διά τής διοργανώσεως έορ
των, διαλέζεων καί έκδρομών,
δ) διά τής ύποθοηθήσεως τοϋ
έργου των Ιδρυθέντων καΙ
I-
δρυθησομένων συναφών Σωμα
τεΐων, ικαΐ ε) τής λήψεως παν
τος έν γένει νομίμου λυσιτε-
λοθς μέτρου πρός εκπλήρωσιν
των ώς άνω σκοπών.
Αί ενέργειαι τοθ Συλλόγου
μετά την συγκρότησίν τού εις
σωμα έστράφησαν άμέσως
πρός πάσαν κατεύθυνσιν, πρός
τα Ύπουργεΐα Παιδείας, Κοινω
νίκης Προνοίας, Προεδρίας Κυ
βερνήσεως, Οΐκονομικών, τόν
Λήμον Ν. Σμύρνης, τάς εφη¬
μερίδας Ν. Σμύρνης, πρός
τοΰς διανοουμένους κ.κ. Χρ.
ΣολομωνΙδην, Άθ. Καρύλλον,
Γ. Ζομπανάκην, Π. Χαλδέζον,
Ιωάν. Καρδαράν καί άλλους.
ΑΙ ενέργειαι αυται, ώς ήτο
φυσικόν, άπέβλεψαν πρό πάν¬
των είς την άναθίωσιν των ά-
ληομονήτων έκπαιδευτικών
I-
δρυμάτων τής Ανατολής, Κεν
τρκαϋ καί Όμηρείου Παρθενα
γωγεΐου, τα όποϊα παραλλήλως
πρός την μεγάλην εθνικήν
καί εκπολιτιστικήν αποστολήν
τής γεραράς Εύαγγελικής Σχο
λής συνετέλεσαν τα μέγιστα
είς την πνευματικήν, ηθικήν
καί κοινωνικήν εκπαίδευσιν
καΐ ανάπτυξιν των Έλληνΐδων
τής Ανατολής.
Έκ των ώς άνω έπ'αφών ά-
πεκομίσαμεν πάντοτε την ευ¬
χάριστον εντύπωσιν τής προ-
θύμου συμπαραοτάοεως ολων
καί ιδιαιτέρως τοϋ Δημάρχου
κ. Α. Παπαθανασ ου είς τό αι-
τημά μας καί την αισιοδοξίαν
ότι αί ενέργειαι μας θά εύ¬
ρουν ευτυχές τέλος.
Κατά τάς επανειλημμένας
ουνεδρίας τοϋ Χυλλόγου έκυ-
ριάρχηοεν πάντοτε ή αντίλη¬
ψις, ή όποϊα μετουσιωθή είς τε
λικόν συμπέρασμα ότι τό κα¬
ταλληλότερον οίκημα διά την
εγκατάστασιν τού Γυμνασίου
Θηλέων Ν. Σμύρνης υπό τό 6-
νομα ττλέθν Όμήρειθν κ α ϊ
Κεντρικόν Παρθεναγωγείον
Σμύρνης, είναι τό Ίωσηφό-
γλειον Όρφανοτροφεϊον λόγω
θέσεως, εύρυχωρίας καί ήσυ-
χίας. Διότι είναι απαράδεκτον
κα'ι άσυμβ,βαστον πρός τό ά-
νακαινιοτικόν πνεΰμα τής ση-
μερινής έποχής νά διασκορπί
ζωνται αί τάξεις καί τα τμήμα
τα τού γυμνασίου θηλέων εις
διάφορα άκατάλληλα οίκήμα-
τα μακράν αλλήλων κείμενα
κα'ι δυσκόλως έποπτευόμενα.
Πρός την αυτήν κατεύθυνσιν
πάντοτε εγένοντο καί άλλαι
κοινωνικαί καί μορφωτικαΐ έκ-
δηλώοεις ώς α) οχετική όμι-
λία τού λογοτέχνου καί τέως
ύπουργού κ. Χρ. Σολομωνιδη
είς την Εύαγγελικήν Σχολήν,
θ) μία έπιτυχής συνεστίασις
των μελών τού συλλόγου κ'αί
των φίλων αυτού την οποίαν
έτιμηοαν καί έπίσημοι Κρατι¬
καί Αρχαί καΐ γ) ή δωρεά έ-
ποπτικών μέσων δίδασκαλίας
είς την Εύαγγελικήν Σχολήν.
Ή Πρόεδρος
Ήρώ Άρώνη
Ή Άντιπρόεδρος
"Ελένη Κωτούλα
Ή Γεν. Γραμματεύς
Άννα Ζομπανάκη
Ή Είδική Γραμματεύς
Οωτεινή Παλαιολόγου
Ή Ταμίας
Νίκη Κιτσικοπούλου
Τα Μέλη:
Φανή Παλαιολόγου, Σοψια
Γιαννοπούλου, Ήρώ Κωκκέβη,
Εύμορφία Μάνωλα, Άντωνία
Βουγιοϋκα.
'Υποσημ.: Ό Σύλλογος έχει
αναγνωρισθή κατόπιν απο¬
φάσεως τού Πρωτοδικείου
Αθηνών διά τής ύπ' αριθ.
16723 Δικογραφίας τοΰ 12)
1965.
Άπό την ιστορίαν τώ ν αλησμόνητον πατρίδων
Μυσθιστόρημα τοϋ 'Εμΐλ Ζολδ
ΠΑ ΜΙΑ ΕΡΟΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
Διαοκευή-Μετάψρασις άπό 1. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
14ον
Μέ τα μπράτσα της ψηλά κτε
νιζότανε. Κι' αύτός την κυτ-
τοΰσε πάντα μ" ένα ρίγος. τό¬
σο ήταν έπιθυμητή μέ τή γυ-
μνή ράχη, τ" άργοκινούμενα
χέρια της, μέ τούς λεπτοϋς αγ
κώνες καί τα μακρυά δάχτυλα
ποΰ φτιάχνανε τα μαλλιά της
μποϋκλες. "Ηθελε λοιπόν νά
τόν παρασύρη, δείχνοντάς τού
την έρωμένη ποϋ εκέρδισε,
γιά νά τόν κάμει πιό γενναίο;
ΕΤχε φορέσει τα μποτίνια
της, δταν άκούσθηκαν βήματα.
— Κρυφθήτε μέσα στή γω-
νιά, εΐπε χΌμηλόφωνα. Καί μέ
μιά ζωηρή κίνησι πέταξε πάνω
στό τεντωμένο πτώμα τοΰ Κο-
λομπέλ δλα της τα έσώρρου-
χα πού εΐχε άλλάζει έσώρ-
ρουχα θερμά καί μυρωμένα ά
πό χήν όομή της.
Μπήκε ή Φραγκίσκα λέγον-
τας:
— Σάς περιμένουν, δεσποι-
νΐς.
— Πηγαινω, μηόνα μου, άπο-
κρίθηκε άτάραχα ή Τερέζα.
Στάσου! βοήθησέ με, νά περά
σω τή ρόμπα μου.
Ό Ζύλ άπό κάποιο άνοιγμα
τάκι τής κουρτίνας εβλεπε καί
τίς δυό, κι' ένοιωθε φρίκη γιά
την τόλμη τοϋ κοριτσιθϋ τα
δόντια τού χτυπουσαν τόσο δυ
νατά, ώστε έσφιξε τό σαγόνι
μέ τό χέρι τού γιά νά μή τόν
άκούσουν. Πλάγι τού, κάτω ά¬
πό τό γυναικείο κομπινεζόν έ
βλεπε νά κρέμεται τό ένα ά¬
πό τα παγωμέν'α πόδια τού Κο
λομπέλ. "Αν ή Οραγκίσκα, άν
ή μανία τού, τραθούσε την
κουρτινα κΓ έσηρωχνε τό πόδι
τού παιδιού της, έκεϊνο τό γυ
μνό πόδι τί θά γινώτανε!
— Πρόσεζε, πρόσεξε! έλεγε
Λ Τερέζα πιό σιγά θά κόψης
τα λουλούδια.
Ή φωνή της δέν είχε την
παρ'αμικρή συγκίνησι. Γελοΰ-
σε τώρα, σάν ένα κορίτσι εύ-
τυχισμένο, πού θά πήγαινε
στό χορό. Τό φόρεμά της ή-
ταν άσηρο μεταξωτό, στολισμέ
νο όλόκληρο μέ άνθη άγριθ-
τριανταφυλλιάς, άνθη λευκά,
χρωματισμένα στήν καρδιά μέ
κόκκινη θούλα. Καί, δταν στά
θηκε όρθια στή μέση τού δω-
ματοίυ, ήταν όμοια μέ μεγάλη
άνθοδέσθη παρθενικής λευκό
τητας. Ό γυμνάς λαιμός της
καί τα γυμνά μπράτσα συνεχι-
ζανε τή λευκότητα τού μετ'α-
ξιοϋ.
— "Ο! πόσο είσθε δμορφη!
πόσο είσθε δμορφη! έλεγε καί
ζανάλεγε χαρούμενη ή γριά
Φραγκίσκα. Καί τό στεφανι
σας;... σταθήτε!
Φάνηκε ν' άναζητά, κι' έφερ
νέ τό χέρι οτίς κουρτίνες οάν
ΚΑΣΤΑΜΟΝΗ
(ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ).
Λυσότνδρου θεοδωρίδου
Τέως Έλληνοδιδασκάλου έν τή Μ. Έκπαιδεύσει.
νά ήθελε νά ψάξη πάνω στό
κρεββάτι. Ό Ζύλ λίγο έλειψε
νά βγάλη φωνή άγωνίας. Μά ή
Τερέζ'α, χωρ'ις νά θιάζεται,
πάντα γελαστή μπροστά στόν
καθρέφτη, εΐπε:
— Είναι 'κεΐ, πάνω στό κομ-
μοδίνο, τό στεφάνι μου. Δό-
στο μου...
"Ο! μην άγγιζης τό κρεβ-
θάτι μου.... "Εχω θάλει έργό
χείρα πάνω, καί θά μοϋ τ' ά-
ναστατώσης.
Ή Φραγκίσκα τή θοήθησε
νά βάλη στά μαλλιά της ένα
στεφάνι άπό κλ'αδί άγριοτριαν
ταφυλλιάς, πού Λ άκρη τού έ
πεφτε στόν αυχένα της.
"Επειτα ή Τερέζα έμεινε
κεί μιά στιγμή άκόμη, ευχαρι
στημένη. Ήταν ετοίμη, έθαζε
τα γάντια της.
— Α'ί λοιπόν! εφώναξε ή
Φραγκίσκα, δέν ύπάρχουν
στήν έκκλησί'α καλές παρθέ-
νες τόσο λευκές σάν καί σάς!
Τό φιλοφρόνημα τουτο την
έκανε νά γελάση καί πάλι. 'Ε
θαύμαοε τόν έαυτό ής άλλη
μιά φορά σόν καθρέφη, καί
πηγαίνονας πρός την πόρτα εί
πε:
— Πάμε άς κ'ατεβοϋμε...
Μπορεϊς νά σθυσης τα κεριά.
Μέσα στό ζαφνικό σκοτάδι
πού έπικράτησε, ό Ζϋλ άκου-
σε την πόρτα ποΰ ξανακλεινό
τανε, καί τό τριζάτο μεταξωτό
φόρεμα τής Τερέζας όσο περ-
πατοϋσε στό μάκρος τοϋ δια-
δρόμου. 'Εκάθησε κ'ατάχαμα
οτό θάθος τής γωνιάς, μή τολ
μώντας άκόμη νά βγή άπό κεί.
Ή βαθειά νύχτα τού σκέπαζε
τα μάτια. μά διατηροΰσε κον-
τά τού την αισθησ; τοΰ γυμνοΰ
έκείνου ποδιθϋ, πού άπό την
κρυάδα τού φαινόταν σά>/ πά
γωμένο όλόκληρο τό δωμάτιθ.
Βρισκόταν έκεϊ σ' ένα άκαθό
ριστο χρονικό διάσΐημα σιε-
νοχωρημένος άπό θαρειές
σκέψεις καϊ μέσα σέ ύπνηλία,
όταν ή πόρτα ζανάνοιζε. Στό
έλαφρό τρίξιμο τοϋ μεταξ.ού,
κατάλαθε πώς ήταν ή Τερέ¬
ζα. Δέν προχώρησε μόνο £θα
λε κάτι πάνω στό κομοδίνο
μουρμουρίζοντας:
— Κυττάζτε, δέν θά έχετε
δειπνήσει... Πρέπει νά φάτε,
άκούτε;
Ό έλαφρός θόρυθος ζανάρ
χισε καί τό φόρεμα άπομα-
κρύνθηκε γιά δεύτερη φορά
στό θάθος τού διαδρόμου. Ό
Ζύλ, κλονισμένος, σηκώθηκε.
Πνιγότανε στή γων α δέν μπο
,ροϋσε πιά νά μένη κοντά στό
κρεθθάτι, πλάγι οτόν Κολομ-
χτέλ. Τό ρολόγι χτύπησε όχτώ
ώρες. Θά περΐμενε, λοιπόν,
άλλες τέσσερις.
(Συνεχίζεται)
Ε'.
'Ενώ στήν Καισάρει'αν μάς
έλεγεν, άναλογοΰν 7 κορΐτσια
σ' ένα άνδρα, αντιθέτως στήν
Κασταμονή σέ 3 ή 4 άνδρες
άναλογοϋσε 1 (ένα) κορίτσι.
Δηλαδή δτι στήν Καισάρειαν
μόλις ένηλικιώνηντο ένα π'αι
δι, έξενητεύετο, διότι ό τόπος
δέν τοϋς έζοΰσε, ένώ άνηθέ
τως στήν Κασταμονήν οί άν¬
δρες ποτέ δέν έξενητεύοντο,
πλήν ολίγων. Ποτέ δέν βρεθή
κε άγόρι νά θέλη νά πανδρευ
θή άνευ τής συγκαταθέσεως
των γονέων τού καί μέ Ιδικήν
τού πρωτοβουλίαν. Οί γονείς
εσκέπτοντο καί άπεφάσιζον
τόν γάμον τοϋ υίοϋ των καί
ποίον θά ζητήσουν διά γάμον.
Μετ άτήν απόφασιν των έστελ
ναν προζενίτας άπό 2 έως 3
σεθάσμιους άνδρες καί αύτοι
άφοΰ έπεκάλουν τάς ευχάς
τα τόν γάμον. Καί έτσι βλέ¬
πομεν, ότι ουμβαίνει τό αντί¬
θετον μέ άλλα μέρη. Άντί νά
δώσουν προίκα στόν γαμβρό,
αντιθέτως ό γαμθρός μέ την
οίκογένεια καί μέ τούς συγ-
γενείς τού πλουτίζει τπν νέαν
μέ Ιδικόν τού κόπον. Είναι δέ
πολύ καλό έθμο, διότι έν ά-
νάγκη δηλαδή, άν καμμιά φο¬
ρά άποτύχη στήν δουλειά τού,
δέν άπελπίζεται, άλλά έχει
έλπ δα στήν μικράν αυτήν πε
ριουσΐαν. Ή δέ νύμφη έτοιμά
ζει πλούσιον ρουχισμόν, εσω¬
τερικόν κα'ι εξωτερικόν διά
τόν εαυτόν της καί μετά τόν
γάμον της προσφέρει έπίσης
είδη ρουχισμοϋ είς τα μέλη
τής οικογενείας τοϋ γαμθροϋ
ώς καί είς τούς πλησιεστέρους
συγγενεΤς.
Ό γάμος τελεϊται στήν Έκ
κλησία. Μετά τό τέλος τοϋ μυ-
Έλληνική Σχολή Κα στομονής Μικράς Άσίας.
των πατέρων Άθραάμ, Ίσαάκ
καί Ίακώβ, έκαμνον την πρό
τάσιν τοϋ γάμου καί έλάμβα- !
νόν απόφασιν νά λάθουν την |
απάντησιν σέ μερικές ήμέ-'
ρες. Δέν ήτο δέ διόλου παρά
δοξον την Ίδαν κόρην, κατά
τό διάστημα αυτό νά την ζη¬
τήσουν καί άλλοι καί έτσι δύ-
σκολος καταντούοε ή θέσις
των γονέων πώς κα'ι γιά ποίον
ν' άποφασισουν. Όταν δέ έ-
λάμθανον την απόφασιν ένα
βράδυ έμαζεύοντο στό σπίτι
τής νύμφης οί προζενίται κα!
έπινον τό απαραίτητον ρακί
καί ηύχοντο καί καθώριζον
την ημέραν των άρραβώνων.
Ό άρραβών συνήθως εγίνετο
στό σπίτι τής νύμφης, δπου
προσήρχετο ό γαμβρός, μετά
τής οίκογενε άς τού καί σχε-
δόν τούς συγγενείς τού δλους
έφοδιασμένοι σχεδόν δλθι μέ
φλουριά μικρά ή μεγάλα ή
χρυσά κοσμήματα. Μετά την
ευχήν, άν ύπήρχε Ιερεύς, προ
σήρχετο ή νύμφη ντροπαλή
καί συνεσταλμένη καί ήρχιζε
κατά σειράν τό χειροφίλημα,
μέχρι τού τελευταίου καί έτσι
μεθαύριον έστολίζετο ό λαι¬
μός καί τό στήθος τής νύμφης
μέ φλουριά. Τό σύστημα αύ-
τό τού χειροψιλήματος εγίνε¬
το καί την πρωτοχρονιά, τό
Πάσχα, καί όνομαστ.κήν εορ¬
τήν, ούτως ώστε σέ δύο ή τρία
χρόνια μέχρι των ημερών τού
γάμου έπροικζετο ή νύμφη μέ
τόση μεγάλη περιουσία, ώστε
νά μή στερήται ό γαμβρός με-
στηριου εξέρχονται οί νεόνυμ
φοι άπό την Εκκλησίαν κα'ι
έμπρός οί ψάλται ψάλλοντες
δοζαστικόν συνοδεύουν δλους
μέχρι τής οικίας τού γαμβρού
όπότε κατά την είσοδον τού
πλήθους στό σπίτι παύει ή ψαλ
μωδία καί άρχζει μουσική μέ
δργανα καί μέ τρ'αγούδια σχε
τικά μέ τόν γάμον. Τότε προσ
φέρονται διάφορα ποτά, συνή¬
θως ρακί καί γλυκίσματα καί
σέ λίγο γίνεται ή διάλυσις
πλήν των κοριθιών, πού τα
κρατάει ιή νύμφη γιά συντρο-
φιά, καί τρώνε όλην την ήμέ
ραν τσουρέκια καί ζηρούς καρ
ποϋς καί χορεύουν μοναχά
τους.
Τό εσπέρας κατόπιν καί πά
λιν είδικής προσκλήσεως προ
σέρχονται συγγενείς καί φίλοι
καί των δύο μερών, όπόΐε
οτρώνεται τ ότραπέζι πλουσι-
οπάροχο, τρώγει ό καθείς όσο
θέλει καί χορεύει, εάν θέλη,
δσο τοϋ άρέσει μέχρι ζημερώ
μ'ατος. Την 8ην ημέραν τοΰ
γάμου γινεται ή άντεπίσκεψις,
όπότε νέο γλέντι καί νέο φα-
γοπότι. Φαγητά άπαντα κρέα-
τα ή κρεατινά, ζυμαρικά, γλυ
κίσματα, μπακλαβάδες, καταί-
φια καί τό ρακί έννοείται στήν
πρώτη γραμμή, πολλάκις είς
τό μέσον τού φαγητου, όπότε
διακόπτεται τό μάσημα, διότι
άρχίζει ψαλμωδία έπειτα πά¬
λιν γο ρακί μέχρι τέλους τού
φαγητου.
(Συνεχίζεται)
ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΑΣ
5ΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΝΑΓΝΏΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Αλο τό ά§νστ«ΰθγημα τρν ΣΤΒΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ:
"Ο ΔΙΑ^ΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙ.Λ>
Κ ΩΡΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ
Πεοί τάς άλησμοινήτους πατρΐδας μσς
Ο ΠΟΝΤΟΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Τού συνεργάτου μας κ. ΛΘ. ΑΣΙΑ ΤΙΔΟΥ
Β'
Στά 1204 έπεσε ή Κων)πο-
λη στά χέρια των Σταυροφό-
ρων καί θά περίμενε κανείς,
νά υποκύψη όλόκληρη ή Βυ-
ζαντίνή Αυτοκρατορία. Δέν τό
επέτρεψε δμως ή γενναιότης
πολλών στρατιωτικών άλλων
περιοχών τού Βυζαντιου, πού
άντέταξε τό (ίΌχι στούς Λατί
νους)). "Ετο; φτιάχθηκαν σέ λι
γοστό χρονικό διάστημα τρείς
έλληνικές Αυτοκρατορίεςιτής
Νικαίας, τής Τραπεζούντος,
τοϋ Δεσποτάτου τής Ηπείρου
καί άργότερα τοϋ Μυστρά. ΚΓ
εΐχαν καί τα τρία αυτά Κρά-
τη διακαή πόθο την άπελευ-
θέρωση τής Κων)πόλεως καί
των άλλων περιφερειών τής Βυ
ζαντινής Αυτοκρατορ άς άπό
τούς Λατίνους. Ή τύχη ευνόη-
οε τή Νίκαια νά πά-η πίσω
την Πόλη στά 1261 μέ αύτοκρά
τορα τόν Μιχαήλ Η' τόν Πά- Ι
λα.ολόγο (1261-1282).
Στήν Τραπεζούντα μέ τό μή
νυμα τής πτώσεως τής Κων)
πόλεως έφθασαν δύο άδέλφια,
ό "Αλεξ ος κα'ι Δαυίδ ό Κομνη-
νός, παιδία τοϋ Μανουήλ Κο-
μνηνοϋ, γυιοΰ τού περιφήμου
αύτοκράτορος καί Δόν Ζουάν
τοΰ Βυζαντίου Άνδρονίκου Κο
μνηνοΰ, πού βασ λευσε στό
Βυζάντιο άπό τό 1180—1185.
Βοηθούμενα τα δύο άδέλφια
άπό τ ήθεία τους τή Θάμαρ,
ποϋ ήταν βασίλ,οσα τής 'Ιβη-
ρίας διωργάνωσαν θαυμασία
την Αυτοκρατορία τής Τραπε-
ζοϋντος, πού έφθανε μέχρι τή
Σινώπη. Ή Αυτοκρατορία των
Κομνηνών έζησε 257 χρόν·α.
άπό τού 1204-1461, Βασλευ-
σον σ' αυτή 20 αύτοκράτορες,
ποΰ έφερον τό δνομα των Με·
ι γαλοκομνηνών, γιά νά ξεχωρί
ζουν σπ' τούς ίίλλους Κομνη-
νούς τής Πόλης μέ έμθλημα
τόν Μονοκέφαλο άετό άπό σε
, βασμό πρός τό Βυζάν.ο, πού
διετήρησε τόν Δικέφαλο.
Οί τέσσερες πρώτοι αυτοκρά
τορεςήοαν: 1) Άλέξιος Α' ό
Κομνηνός (1204—1222) ,2) Άν
δρόνικος Α' ό Πδος (1222
1235) 3) Ιωάννης Α' ό Ά-
ζουχος (1235-1241) καί 4) Μα
νουήλ Α'ό Στρατηγικός (1241
—1266). Είχαν καί οί τέσσα-
ρες ώς φροντίδα καί ώς αϊτη-
μα την άνάκτηοη τής Κωνοταν
πνουπόλεως άπ' τούς Φράγ
κους. Άζιόλογες είναι οί προο
πάθε.ες των άλλων αύτοκρατό
ρων πού πάλαιψαν σκληρά <αί άπεγνωσμένα ένάντια στούς Τουρκομάνους, τούς Όσμαν- λήδες κα'ι τούς Χριστ;ανούς ά κάμη τής Γεωργίας. "Αλλοτε τούς άποκρούουν μέ τα δικά τους μέσα καί άλλο.ε κάνον- τες συμμαχ ες μέ τούς θαρβά ρους καί μάλιστα μέ έπιγαμί- ες. Τόν 13ον αίώνα ή Τραπε- ζοΰς, ή Πρωετεύουοα των Κο- μνηνών, ηταν μιά μεγάλη έ- μπορική πόλις, άποθήκη τής Άσίας «Έμπορον Μέγα)), όπως λέγει ό Εύοτάθιος. Μέ πρωτό- τυπο λαμπρό πολπισμό, μέ έλ ληνική παιδεία καί μέ σχέοεις μέ τούς λαούς τής Ύπερκαυ- κασίας. ΟΙ Αύτοκράτορες τής Τραπεζούντος, έφερον τόν τι- τλο: ^Βασιλείς Πάσης Ανατο¬ λής, Λοζικής, Ίθήρων καί Πε- ρατίας ηΚριμαίας - Νοτίου δή λαδή Ρωσίας. πού βρέχεται άπ' τόν Εϋξεινο). Αυΐή ύπή- χθη στούς Βυζαντινούς (Αυτο κράτωρ Τραπεζούντος) δπως άναφέρει ή Ρωσική Ίστορίο, δτι μετά τό 1200 έχασε γο Κρά τος τού Κιέβοι. τίς κιήσε.ς τού στό Βόρ, Καύκοσο καί τή Χερ σόνηοο (Ταμόν- - Κέ;.τς). Πά- λη άπεγνωσμενη μέ δλους τούς θαρβάρους λαούς, πού περιτργύριζαν την Αύτοκρατο ρία άπ' δλες τίς μεριές. Προ φυλακή τού Έλληνιομού, κρα τήθηκε ως τό 1461, δταν ζοΰ- σε ό τελευταίας Αυτοκράτωρ Δαβίδ ό Κομνηνός. Στά 1458 π,ιοσθάλλεται ή Τραπεζοϋς ά¬ πό τό στρατό τού Μωάμεθ, άλ¬ λά άποκρούεται. Στά 1461 έκ στρατεύει ό ϊδιος ό Μωάμεθ διά ζηράς καί θαλάσσης μέ με Ι9ΐον —Αύτό δέν τό καταλαβαίνω, μπρέ Ισμαήλ, έκανε ό Βεζύ- ρης, γιά βοήθησε τό μυαλό μου. __Εϋκολο είναι κι· άμέσως 6ά τό κίαταλάθης βεζύρη μου. Στήν πραγματικότητα ό τζιφθύ -ής, τονέ δάνειζε μέ τόκο έ- κοΓό τα έκατό. "Ετσι στό τέ¬ λος τού πρώτου χρόνου, τό χρέος τού Άλκιβιάδη σ' αυ¬ τόν, θά ήτανε 400.000 γρόσα. Στό τέλος τού δευτέρου χρό¬ νου 800.ΟΟΟ γρόσα. Στό τέ¬ λος τοΰ τρ τού χρόνου 1.6Ο0. ΟΟΟ γρόσα. Στό τέλος τοϋ τέ ταρτου 3.200.000 γρόσα.. Στό τέλος τοϋ πέμπτου χρόνου 6. 4ΟΟ.ΟΟΟ γρόσα. Στό τέλος τού έκτου χρόνου 12.800.000 γρόοα. Στό τέλος τού έβδομου χρόνου 25.600.ΟΟΟ γρόσα Στό τέλος τού όγδόου χρόνου 51. 2ΟΟ.ΟΟΟ. Στό τέλος τοϋ ένα- του χρόνου 102.400.000 καί στό τέλος τού δέκατου χρό¬ νου 204.8ΟΟ.ΟΟΟ γρόσα. -Βάι, έκανε ό Βεζύρης. Μά τόοα γρόσα, δέν εχει στά κάσ οα τού οϋτε ό Πατισάχ μπρέ τζάνεμ... Καί ι ά δέχτηκε μπρέ αύτά ό γκ αούρης; —Τα δέχτηκε άφέντη μου... Αυτόν τον ένδιέφερε νά θά- λπ τους παράδες στό χέρι, τό πώς θά τούς πλήρωνε ϋστερα, αυτό ήτανε άλλο ζήτημα, πού θά τα κουθέντιαζε μέ τόν έ- αυτό τού άργότερα... ΚΓ άφού ύπόγ.εαψε δσα χαρτιά τού έ- τοίμασε ό Μενμενίστε, πήρε τα γρόσα κΓ έ,φυγε. Την άλ¬ λη κι· όλας μερά, ταξΐδευε μέ την έρωμένη τού γιά τό Βου- κουρέστι... Άν κα'ι χώνεψε ό Βεζύρης, πώς μποροΰσαν 200.000 γρό- σια μέ τόκο 100 % τοκιζόμενες καί άνατοκιζόμενες, νά ρτά- οουν σέ δέκα χρόνια τα 204. 800.000 γρόσα, ώστόσο δέν ή¬ θελε νά τό πιστέψη. - Βάι, θάι, μουρμούρισε.... 2ΟΟ.ΟΟΟ γρόσα δίνεις, μιλιού νια παίρνεις... Μά δέν είναι κλεψά αύτό μπρέ Ισμαήλ; "Ε νας Μουσουλμάνος μπρέ, ποτέ δέ τό ■'όκανε αύτό... —Ποτέ Βεζύρη μου, μά νά πού τό κάνει ό Ίαννάκης καί ό Μπενβεν,στε... Καί πρέπει νά σοϋ πώ, πώς ό Έθραίος, δ- χι μόνο δέν παραδέχεται πώς κερδίζει, μάόρκζεται πώς ζη- μιώνεται κΓ όλας, δανείζον- τας μέ 100 %. —Δίνει μπρέ 2ΟΟ.ΟΟΟ γρό¬ σα, παίρνει μιλλιθύνια καί ζή μιώνεται; — Έτοι λέει.. Καί σύμφωνα μέ τούς δικούς τού λογαριασ- μούς, έχει δικηο! —Τί λί,ς μπρέ τζάνεμ, σερ- σεοής εΐσαι κι' έσύ καί τα πι- στεόεις αύτά; -Βεβαία σερσερής δέν αΐ- μαι Βεζύρη μου, μά άκου νά δής πώς τό λογαριάζει ό τζι- φούτης. ΟΊ παράδες μου λέει έμένα, κάνουνε τόσους γύ- ρους κάθε χρόνο, όσους κά- νει τό φεγγάρι. "Ας ποϋμε δ¬ μως δώδεκα. Λοιπόν αύτές οί 200.000 γρόσα, άν γίνουν χ'α- βιάρι ρούα:κο, θά μοϋ φέρουν υ' ένα πολύ μικρό κέρδος 10 τοις έκατό, απάνω στό μήνα 20.000 γρόσα, κΓ έτσι τό κε- φάλαιο θά γίνη άπό 2ΟΟ Χιλιά δες 220 χιλιάδες γρόσα. Συ- νεχίζοντας τό έμπόριο αύτό ή άλλο, οπο.ο καί νάναι, στό δεύτερο μήνα, οί 220 χιλιάδες θά γίνουν μέ τό ϊδιο μικρό κέρδος τοϋ 10% 242.000. Στό τρίτο 266.000. Στόν τέταρτο 292820. Στό πέμπτο 322.102. Στόν έκτο 354.312. Στόν έθδο μο 389.743. Στόν δγδοο 428. 717. Στόν ένατο 471.589. Στό δέκατο 518.748. Στόν ένδέκα- το 570.623 καί στόν δωδέ<ατο 627.685 γρόσα καί κάτι... Βλέ- πεις λοιπόν μοϋ εΐπε καί μό- νος σου φίλε μου Ισμαήλ Μα- ζάρ Πασά, πώς μ' αυτόν τόν τροπο έγώ σ' ένα χρόνο, υπέρ τριπλασιάζω τα γρόσα μου κΓ έχω τό κεφάλι μου ήσυχο, έ- νώ δίνοντάς τα στό νεαρό μας γιά νά τα σπαταλήση, τα διπλα σιάζω μόνο. Καί σοϋ είπα, σ' ένα χρόνο. "Αν τα τζιράρω τα ϊδ:α αύτά γρόσα, δχι δέκα μά έφτά μόνο χρόνια, θά δής πώς θά πιάσω 599.827.309 γρόσα. Δηλαδή τρείς φορές πιότερα, άπ' δσο θά πάρω σέ δέκα χρό¬ νια άπό τήν κληρονομιά τοϋ Ίαννάκη, άν στό μεταζύ δέ μέ πληρώση ό γυιός τού, πού τό θλέπω δχι άπ θανο μά άδύ- νατο. Καί πρέπει νά ζέρης, πώς πάντα σιγουράρω τίς δου λειες πού κάνω καί ποτέ δέν άφήνω τοϋς παράδες μου άνεκ μετάλλευτους. Ό Βεζύρης, άπ' δσα άκου- γε είχε κυριολεκτικά παγώ- σει. Γιά πρώτη φορά στή ζωή τού, έβλεπε τίς τεράστιες δυ νατότητες πού έχει ό παράς, Λ/ά πολλαπλασιάζεται, ν' αύγα τίζη... (Συνεχίζεται) Τού συνεργάτου μας Β' Ή κυρά - Χριστίνα ηταν μιά ήσυχη καί καλόβολη γρηούλα. Πάντα μέ χ λιες εύχές στά χείλη - ευχές πού θγαίναν άπό τα βάθη τής καρδίας της - δεχότανε μ' εύγνωμοσύνη τίς περιποιήσεις τής Αντω¬ νίας. Ή άλήθεια, ή γυναίκα τού Λεφτέρη την φρόντιζε καΐ την πρόσεχε σά νδταν μητέ- ρα της. ΠρωΙ - πρωί τής έτοί- μαζε το τσάι μέ λ γο ψωμί καί τυρί, μεσημέρι — θράδυ τής σερβίριζε την καλύτερη με ριδα άπό τό φαγητό πού μα- γειρευε - μάλιστ'α καμμιά φορά την έτοίμαζε καί είδικό φαγητό δταν τό δικό τους ή¬ ταν θαρύ ή πενιχρό — καί πά ράλληλα τής έπλενε τακτικά τα έσώρουχα, την είχε πάν¬ τα καθαρή καί νοικοκυρεμέ- νη. Ή γρηά παραπονιόταν πώς ύποφέρει άπό την καρδιά της. Μάλιστα, σέ διάστημα έξη μη- νών, δυό φορές έπαθε κρση, κα'ι στίς δυό φορές τό άντρό γυνο έτρεζε σέ γιατρούς, έ- δειζε ζωηρά ενδιαφέρον. Στ ό μεταζύ ή Άντωνία έφερε οτόν κόσμο ένα άγοράκι — σωστό άγγελούδι καί ή χά ρά έλαμψε στό σπίτι. Ή κυρά Χμ στίνα μέ ίδιαίτερη εύχαρί στηση δεχότανε στήν άγκα - λιά της τό μω?ό καί δταν τό νανούριζε ένιωθε σά νάταν ή γιαγιά κοντά στό έγγονάκι της. Τα βράδυ οταν έλε πε άπό τό σπ τι ό Λεφτέρης καί τό μωρό κοιμότανε στήν κουνια τ ου, ή γρηά άρχιζε νά διηγι έται στήν Άντωνία διάφορα περιστατΐκΛ άπό την περασμέ ; νη ζωή της, άπό την ζωή της στην χαμένη πατρίδα της. Θυ μότ'ανε τα δμορφα γλέντια κ. ΣΤΡΑΤΗ ΕΥΣΤΡΑΤΙΛΔΗ μέο' γο πατρικό της σπίτι, τώ τρελλό πανηγύρι κάθε χρόνο μέσ' τό άπέραντο περιβόλ, τους μέ τίς πυκνές κερασιές, τό πανηγύρι τοϋ "Αι - Λιά, τίς βρϋσες της πατρίδος της με τα κρυστάλλινα νερά, διάφο- ρα άλλα έπεισόδια πού ε'ιχα- νε χ'αραχτεί βαθειά στή μνή· μη της <αΙ °την ζεθωριααμέ- νη μορφή της άπλωνε ή γλι>
κειά γαλήνη. Καί ή 'Αντωνα
δΐπλα της τήν άκουγε μέ προ
οοχή κι· ενδιαφέρον γιατί ή
γρηά στήν άφήγηση ήταν συν
αρπαστική καί κάθε μερά πού
κυλοϋσε τήν ένιωθε πιό δι·
κια της καί τήν παρουσία της
στό σπίτι άπαραίτητη.
Καμμιά φορά, δταν την έ·
θλεπε κοκόκεφη ή άδιάθετη,
άσυναίσθητα οτά οτήθη της
γλυστροϋοε μιά δυνατή όνη-
οί. χ α. Αυτή πού εΤχε άναλά-
βει την φροντίδα τής γρηάς
γιά ενα σκοπό, τώρα (ροβό^α.
νέ μή την χάσει άζαφνα. Κι'
ένιωθε, πώς θά πονέσει, πό-
νέσει πολύ, πώς θά την κλά·
ψει οά μάνα της άν πεθάνει
Μά κΓ ό Λεφτέρης τα ϊδια αί
σθήματα έτρεφε στήν κυρά .
Χριστίνα. "Ετσι, σέ διάστημα
ενός χρόνου. ό όρος τού συμ
βολαίου ποϋ καθόριζε τα δι-
<αιϋματα τής γρηάς μέοα στό οπίπ, καθώς καί τα δικοι ώμ'ατα τοΰ Λεφτέρη κα| τής Άντων.ας, στήν ούσία είχε καταργηθεί. Τώρα, δέν ύπήρ· χε κανένας φραγμός στό δω μάτιο πού κατοικοϋοε ή κυρα - Χριστίνα, ή στό δωμάτιο πού κατοικοϋσε τό άντρόγυνο. Ή μεσόπορτα ήταν άνοιχτή κα) μπαινόβγαιναν δλοι ελευθέ¬ ρα. ΚΓ ένοιωθαν δλοι μέοα οτό σπίτι, σάν μιά οίκογένεια Μιά οίκογένεια, ήσυχη μονια σμένη καί άγαπημένη. (Ιυνεχίζεται) Συνήθη φαινόμεν α είς την ζωήν. ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗ - ΑΧΑΡ1ΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΣΕΒΕΙΑ Υπό τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ Άπό τα δεινοπαθήματα των Έλλήνων τής Μ. Άσίας η τραγωαια τ¥ρεϊζ-αερε ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ- ΒΑΡϋΥΜΑ 20ό·ν Φταίξαμε καί μεΤς γιά δλα αύ τα ττού τραδήξαμε, γιοαί κάναμε τ ήσκέψι πώς ήταν δυνατόν τα ά- γρια αίμοδόρα θηρία, οί Τοΰοκθι, νά μεταμορφωθοθν σέ ακοκα άρ- νιά. Τό φταίξιμο δμως, τό μεγάλο, τδχουκε άλλοι· ποιοΐ δμως; "Ας όψονται· εμείς δέν είμεθα ά,ρμό- διοι νά τό ττοΰμε σέ τούτο τό ί- στόρηιιά μας, τό άφίκουμε νά τό ποΰ»ε άλλοι, ττιό άρμόδ οί καί εϊ- δι«οί. Αύτό ήταν τό τέλος τοθ Ρεΐζ - Δερέ, μάς άνθηοάς κωμοπόλεως, ττού δρίσκεται στήυ Έρυθραία Χερσό.ησο τής Μικράς Άσίας, £- ναντι τής νήσου Χίου. ΟΊ κάτοικο! της, πέντε - έξη χιλιάδες, κατά τόν άείμνηστο Δ. Βλάμθγ (6λέπε γάλες δυνάμε ς. Ό Δαθ'ιδ άν καί είχε περισσότερες δυνά¬ μεις, άπ' τόν Κωνσταντϊνο Πα- λαιολογο έκρινε άσύμφορη την αντισταθή καί σάν εΐδε ότι δέν έφθανε ό σύμμαχός τού Οϋζούν Χασάν καί προπαντός έξ αίτ άς των δολίων συμβού¬ λιον τού, άναγ<άοθηκε ϋοτερα άπό πολιορκία 45 ημερών να συ,θη<ολογήοη μέ ό.:ούς συμ φέροντας γιά τόν πληθυσμό τής Αύτοκρατοριας. Στίς 15 Αύγούστου 1461 πήραν οί Τούρκοι την Τραπεζοΰντα... "ιήν ε'ιδηση γιά τό πάρσιμο τής Τροηεζουντος την φέρνει κα.ά την παράδοση ένα που- λί: "Εναν πουλ'ιν καλόν πουλίν, (έβγα ν άπό την Πόλιν, ουδέ οτ' άμπέλα κόνεψεν ού- (δέ οτά περιβόλια, έπήγεν καί έκόνεψεν καί στοϋ (ΉλΊ τό Κάστρον έοείθεν τ' έναν τό «ρτερόν στό (αίμα βουτεμένον, έσείζεν τ' άλλο τό φτερόν χαρ (τίν έχει γραμμένον, σίτ- άναγνώθ' σιτί κλαίει, σίτ (κρουει την καρδίαν. —Άλλοί έμάς καί θάι έμάς (παρθέν η Ρωμανία! Μοιρολογοΰν τα έγκλησιάς (κλαίγνε τα μοναστήρια! ΚΓ Άι-Γιάννες ό Χρυοόστο- (μον κλαίει δερνοκοπιέται. Μή κλαϊς, μή κλαϊς Άι-Γιάννε (μου καί δερ^οκοπισκάσ'α;. Ή Ρωμαν α πέρασεν, ή Ρω- (μανία έπάρθεν! —Ή Ρωμανία κΓ άν πέρασεν (άνθεί κα! φέρει κΓ αλλο. (Ή λέζ. Ρωμανία σημαίνει την έλεύθερη γή. Δηλ. τίς περκρέρειες τής Αυτοκρατο- ρίας πού δέν ύποδουλώθη- καν). (Συνεχίζεται) 6ι6λίον τού «Τα Άλάτσατα»), ή- τανε δλοι "Ελλη^ες, Χριστια.οι Όρθόδοξθι καί μιλοϋσαν μόνον τήν έλληνική γλώσσα. Τα γυνα χότταιδα, σωστά έρεί- πια, μεΐαφέρδηκαν μέ ττλοΤσ, πού διέθεσε ή έπαναστατική κυβέρνη¬ σις καί σκορπίσθηκαν σέ δλα τα σημεία τής "Ελλάδος, άναζητοΰν- τσ, σάν κυνηγημένα ττοι,ιλιά, νά δρούνε κατάλληλο μέρος νά κά¬ νουν τήν καινούργια φωλιά τοι/ς· "Εχΐ>σα πικρά δάκρυα μέ τήν ά-
νάμνησι των γεγονότων τής κατα
στροψής τής <5Λησμονήτου πατρί¬ δος μου, πού εΤδα μέ :τά μάτια μου, καί γενικώτερα, τής Μικρασ ατικάς Καταστροφής. ΕΠΙΛΟΓΟΣ 46 δλόκληρα χρόνια στριφογΰ- ριζε στό μυαλό μου καί μέ άττα- σχολοΰσε ή τραγωδία τοϋ χωρίου μου- καί δμως, παρ' δλη τή φλο- γερή έπιθυμία μου δέ,ν άττεφάσιζα ν» κ.αταττιστώ μέ τό γράψΐιμό της, γιατί δέν αίσθανόμουν Ίκανές τίς δυνάμεις μου νά ύοττοδώσουν δνα μέρος των θλ 6ερών συμδάντων τού Σεπτεμδρίου 1 922. Άττό τή^, άναποψασιστικότητα αύτη μέ εδγαλε ή κ. Μαριάνθη Μα κρυγιαννοττούλου, πρός τήν οποί¬ αν έξέφρασα τό παράττονθ μου, δτι «Δέν δρέθηκε κανείς έ'< των δι ανοουμένων τού χωρίου μου, ττού ό.ε.σώθησαν, νά γράφη τα θλιδερά γεγονότα τής καταστροφής τυυ,,, «Γιατί ,τάχα, θέλεις νά γΡΟψη Ε- νας δλλος καί όχι σύ;»1 αύτη ή¬ ταν ή άττάντησ!ς της. "Εττειτα άττ' αυτή τή τταρόρμη ο-ί της, ττηρα τό ©άρρος νά γοά- ψω τή^ παραττάνω αφήγησ! μου, χωρίς καμμ ά ύττερ6ολή, γιατί θ^ ιιαμαι τα γεγονότα σάν ναγιναν σήμερα (τίς ήμερομηνίες ττου <λ- ναφέρω, τίς έγραψα μόλις 6γήκα στή Χίο σέ ενα σημειωματάριο μου ττού κρατοϋσα μέχρι ιωνα) καϊ άχόμη είναι ιμιά μόνο τττυχη τω^ συγκλονΐστΐικών γεγονοιω. ττοΰ συνέβησαν κα'ι γ Γ αοτό έληι Εά δτι θά βρεθή ικάττοιος συμτιυι- τρ ώτης μου πού θά ς,εύρη ττεριο- σοτερα ή θά συγκεντρώση σΐυι- χεΤα γιά νά όλοκληρώοη, καια ·υ δύναται/, τό χρονικό τής τραγικήν καταιο-τροφής τής αλησμονήτου ιΐα τρίδος μας. Εύχαοιστώ θε.ρμά τήν κ. ΜαΗ - άνθη ΜακουγιαΛθττούλου γιά π|ν. ττολΰτιμη συμβολή της. Έττίσηις εύχαριστώ θφμά >ύ^
κ. Σωκράΐην Σινανίδην, ίδιοκτήτην
κ,αϊ διευθυντήν τού «Προσφυ/ κου
Κόσμου» γιά τήν καλωσύνην Τού
νά δώση δημοσιότητα είς την ,-
φήγησίν μου «Ή τραγωδία τού
Ρεΐζ - Δερέ.
Χρυσόοτομος Παπαδημητρίοι;
Ε'.
Δικα,α ή τιμωρία των. Θά ή¬
το καλυτέρα νά μην είχαν γεν
νηθή τα παιδία έκεϊνα. Νά τα
επνιγαν οί γονεϊς άπό την
κϋύνια των.
ΑλλοΟ άναφέρει ή οοφή Βί-
θλος: Έν έργω κ'αί λόγω, Τί-
μα τόν πατέρα σου, ίνα επέλ¬
θη σοι εύλογία παρ' αύτοϋΜ.
Εύλογία γάρ πατρός στηρί
ζει οϊκους τέκνων, κατάρα δέ
αύτοϋ έκριζοί θεμέλι'α».
"Ο! Πόσον πρέπει νά προ-
σέχωμεν τίς ίερές έντολές δ¬
σο μορφωμένοι καί άν είναι οί
άνθρωποι.
'Εκείνοι ουνήθως πού δέν
δίδουν σημασίαν είς τούς λό-
γους τής Βίβλου είναι οί ήμι-
μαθείς, οί άθρησκοι καί άθεοι.
Οί μεγάλοι έπιστήμονες καί
έρευνητααί δπως είναι ό Νεύ-
των, ό Παστέρ, ό "Εδισσον, ό
Φλέμιγκ κα'ι άλλο ι πιστεύουν
καί έκτελοϋν κατά γράμμα τίς
έντολές των Ίερών Βιθλίων,
τα ποία είναι γραμμένα άπό
χιλιετηρίδας καί δέν έχουν
χάσει μέχρι σήμερον την άζι-
αν των. Δέν είπεν ό 'Ιησούς:
«Ό Ούρανός καί ή Γή παρελεύ
σεται, οί δέ λόγοι μου ού μή
παρέλθωοιν».
Ό άχάριστος καί άγνώμων
ίατρός, διά τόν πατέρα τού εί
χε μϊοος άσ,πονδον. διότι καί¬
τοι μεγαλοκτηματίας, δέν τοϋ
έδιδε χρήματ'α νά σπουδάση,
πού είχεν έφεσιν διά γράμ-
μα;α.
Τόν ήθελε νά μείνη στά κ(ή
ματά τού γεωργος.
"Ητο φιλάργυρος ό γέρων
καί άγράμματος, άλλά έζυπνό
τατος μέχρι τής ήλικίας των
90 έτών πού απέθανεν. Άπό
•.ή δική τού σκοπιά ό γέρων
πο^ήρ είχε δικια. Διότι είχε
πάμπολλα κτήματα καί ήθελε
νά συνεχ οη την καλλιέργειαν
των κτημάτων τού ένα παιδί
τού. Πονοϋσε τα κτήματα καί
ι'ν γένει τα άκίνητα ό πατήρ
τού, όπως συμβαίνει μέ δλους
τοϋς ιρυσιολογικούς άνθρώ-
πους καί σήμερον.
Τόν ιατρόν «Οτόν, τόν έσ-
πούδασεν ό μεγαλύτερος ά-
δελφός τού, ό οποίος ήτο θιο
παλαιστής εστιάτωρ διότι καί
έκεϊνος δέν ήθελε νά μείνη
γεω,:γός, έζ αύτοϋ τοϋ λόγου
ϊσως προήρχετο τό μίοος.
Μεγάλο λάθος τού ίατροϋ,
ώς ώμολόγηοεν ό ϊδιος θραδύ
τερον. Τούς γονείς ποτέ δέν
τοϋς μισοΰν, οί καλοί άνθρω-
ποι καί άν άκόμη έχουν κατα-
φανή έλαττώματα.
Πρέπει νά δείχνουν ΑΝΟ-
ΧΗΝ. Τό ύψιστον άγαθόν σ' αύ
τήν τή ζωή, έστω καί άν τα ή-
δίκησαν άκόμη οί γονε'ις των
άβελήτως ή καί θελημένως.
Ό Ίατρός έκεϊνος άπά άθε-
ος πού ήτο κατά την νεανικήν
τού ήλ!κίαν, μετεμελήθη δταν
έφθασεν είς ό 50όν έτος καί
τότε ήρχ,σε νά βλέπη τα λάβη
τού πού έκανε.
Τότε ήννόησεν δτι τόν πατέ
ρα πρέπει νά τόν θεωρώμεν
Ίερό πρόσωπον καί νά τού
συγχωροϋμε τα έλαττώματα
τού.
Σημειωτέον δτι ό Ίατρός
φιλοσοφοϋσε περισσότερον ά¬
πό όσον οί συνήθεις ίατροί
Ήτο φιλόθ'.θλος καί ήγάπα πό
λϋ την μουσικήν καί τό Θεα-
τρο. Τό τέλος τού ήτο άσχημο
Τόν εΐχα συν'αντήσει τίς τελευ
ταίες ήμέρες τής ζωής τού
καί μοΰ διηγείτο ώς εμπιοτος
φΛος καί ουνομΐληκός μου 6ί
δέν ήμποροϋσε νά ήουχάοη
οϋτε νύκτα ούτε ημέραν, διά
τι είχε φερθή τόσον δοχημο
είς τόν πατέρα τού. Ή σκιά
τού τόν ηκολούθει πάντα ώς
φάντασμα.
Διατί δέν έπαιρνες ένα
ζύλο, μοϋ έλεγε νά μοϋ οπό
οης τό κεφάλι, άγαπητέ μου
φίλε, δταν μέ ήκουες καί ϋ-
βριζα τόν γεννήτορά μου τόν
πατέρα μου πού δέν ήθελα νά
τόν θλέπω στά μάτια μου, έ·
γώ τό άθλιο ύποκείμενο, ό έ-
λεεινός καί άνάζιος υιός;
Τό «τίμα τόν πατέρα σοΐΑ
πού είναι ή ύψ.στη Μωοα>κΛ
έντολή την περιφρονοϋοα ώς
νέος.
Μετ' ολίγας ημέρας έπληρο
φορήθην ότι μετέβη είς τό Νέ
κ·ροταψείον Χαλκίδος είς Λλι
κίαν 55 έτων μέ καριέραν «Ι
πολυπληθή πελατείαν καί ηυ·
ιοκτόνηαεν επάνω είς τόν τί
φο τού πατέρα τού, άφήοος
μονον ένα σημείωμα: "Πστέ-
ρα μου, ήμάρτησα, συγχώρηοέ
με. "Ερχομαι νά σέ συνανττν
σω καί νά σοϋ φιλήσω τα πό·
δια. Δέζου με στήν άγκαλά
σου. Φ λησέ με«.
Ό άσωτος καί άνάζιος υίόζ
σου.
Ίδοϋ πώς αύτοετιμωρήθη 6
άσεθής, άχάριοτος καί άγνω-
μων υιός. Ή ψυχή τού δέν θ
άζιωθή ν' άνέβη οτούς ουρο·
νούς διά νά συναντήση τόν
πατέρα τού. Θά παραδέρνετο'
έδω γύρω στή Γή έν μέον βυ-
έλλων, καταιγίδων καί τυφώ-
νων, χωρίς λεπτοΰ ανάπαυσιν
επί έκατοντάδες χρόνια όπό-
τε θά τόν ζαναστείλη ό θεός,
έδώ ώς τυφλόν, χωλόν, έπαι-
την ή έγκληματίαν διά νά οο·
πίση οτή φυλακή ή καί έρπε·
Ι τόν άκόμη ώς άναφέρουν κε-
Ι μενά σοβαρών θρησκειών το-'
. Βοΰδα κλπ.
Ι Έν τώ Άδη ούκ εστι μετό-
νοια.
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΑΓΟΥΔΗΙ
Σημείωσις: Ύπάρχει ένα β|-
θλίον «Μετά Θάνατον» έπιγΡ
φόμενον τής Άγγλίδος *λ»
ρενς, πολύ σπουδαίο δΓ οσους
άσχολοϋνται ή έπιθυμοϋν ν'
άσχολπθουν διά την μετά βό·
νατον ζωήν.
«ΠΑΤΡΙΚΗ ΕΞΟΥΤΙΑ»
Γιά τή σημερινή νεολοιο
πού έχει παράπονα άπό ιούί
γονείς, καί γενικώτερα άπότΛ
ζωή: Χτήν άρχαία Ρωμη τα δ1
καιώματα «Τοϋ Πατρός» Λοον
άπεριόριοτα. Ό «Πατήρ» είχε
δικα ωμα άκ6μη καί νά θανσ'"
ση τα μέλη τής οικογενείας
τού. "Αλλα άκόμη δικαιώμ010
■είχεν ό «πατήρ» νά πουλήο"
τα παιδία τού, άκόμη δέ *ο'
νά τα... ύποθηκεύση.
Αύτά ετόνισε σέ μία διάλε·
ζή τού λίαν ενδιαφέρουσαν
περΐ «πατρικής έζουσΐας» ό Ο·
φηγητής κ. Δημσκης.
Ε. ΛΑΓΟΥΙΗΣ
ι
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ'Ν
"'
ρεύνης», διαρκείας 24 ώρών,
γανώνε, τό ΕΛΚΕΓ.Α διά
έπιχειρήσεων καΐ όργανισμών.
σεμινάριον τούτο θα αρχίση τηι
( 18ην Φεβρουάριον. Δηλώσεις
,εμτσχής μέχρ, την 15ην *
ί είς τώ ΕΛΚΕΠΑ.

ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΟΕΒ)Ρ|ΟΥ 1969
ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 1982
ΆΙΟΚΤΗΤΉΓ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΣΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΚ7.
ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕγΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
Η ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ ΤΟΥ 1989
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Φεβοουάριος. —
ρν τή,ν ^Υ Βρεταννίαν τού
1989 ττολυ ολίγοι άνθρωττοι θά
Ρεκι/ούν τό πρωΐ γιά τό γρα-
!^ο τους- Ό λόγος εΤνα, άττλός.
»; Τηλεττικοι^ω»ίαι θά έχοον έξε
. αι τόαον ώστε οί άιΌρωποι
πΜ εργαζωνται είς γραφεΐα ν ά
τους άττό τό σπίτι. Αύΐο
κ* φαινεται σήμερα έ-
πραγματικότητος, δμως
τας
μετα
τευχθή τεραστία πρόοδος είς
έττικοινωνίας. Ό
επιχειρηματίας τού
θά μπαρεί νά ίδη καΐ
όμΜ'Ί μέ τθύς συνεργάτας
τού πιέζοντος ένα κοκμττί. Τό
τΓ|λόρω» του <^ ε|Ι'<0*' ίψεδ'Λ" σμένο μέ μίαν όθάντν τηλεοράσε «ς, μέσω τής οποίας θά μττορεί κανίς .ά Ιδη τόν συ^ομιλητη τού Μέσω αυτού τού τηλέφωνον 9ά είναι είς θέσιν, διά κατάλλη¬ λον χειρισμοΰ, νά έλθη είς έ- ιταφήν ι« δλα τα μέρη τού κό- σμου έντβς δευτερολέτττου, διότι τά ;—ραστικά τηλεφωνήματα θά ■π-ραγμθΕΤο'ΠΌΐοΟ^ίτρι αυτομάτως. Ή ιοι«χυρά °τό σττίτ! 9α χρησ μοιτοιή βεβαίως τό τηλέφω νθ μέ 63όνΓ^ διά νά κάνη να ι)ώνια της άττό τό σττίτι. Δέν θά χρειάζετζι πιά ιά τρέξη —ήν ά- /ορά διά -ά διάλεξιν τό κρέας ή τα λαχανκά πού 3ά θέλει. Μέ ίω τής όθόνης τοθ τηλεφώνου ιης βα μπορεϊ νά ιδή αττό κον- τό καί νά διαλέξη τό καλυτέρα κρεας καί δ,τι άλλο θέλει χωρ'ις νά φύγη άττό τό σπίτι. Τό 1989 «ϊ έττικοινωι-ίαι διά τεχν κων μέ- (τω^ θά έχουν άλλάξει τόσον ττο- λύ ποθ θά όμοιάζουν μέ κάτι ά- νίιπαρκτο σημερα. Εις δύο τομείς βασικά εχουν φ^σει ώρισιμ£να προγ-ράμμΌπ-α, έρευιών, τα όττοϊα πιστεύεται δσι θά οδηγήσονν είς την έπανάστα ο~ν «£>ν ΤΕ,χετητών έτπχοιινω>νιών.
Τα σημεριά ;ΐη>|εφωνι»ιά
9ά ά
ολοκλήρου μέ ήλεκτρανικά κέν¬
τρω, μέ άττοτέλεσιια την ταχύτε¬
ρον επαφήν μεταξΰ των συνουι-
λι>τώ|^ ι«χΐ λιγώτερα λάβη στΐς
τηλίψω»ΐικές κλίσεις. "Ηδη δύο
τέΐΓθια ηλβκτρονΊκά τηλεφωνικά
κέντρβ λίΐτουργοΰν είς την Μεγ.
Βρετοο/νίαΚ'. 'Εττίσης νέαι ,μέθ->-
δθι θά έχουν ανακαλυφθή, ώστε
ΐτερισσάτεραι συνδιαλέξεις νά
μτταρουν νά ττρατγμα*ταποιηθουν
συγχρόνως.
"Εττειτα άττό εϊχ.οσι χρό«ια τΛ
πεοισσότεραι τηλέφωνα είς την
Μεγ. Βρεταννίσν θά έχουν άντ.-
κατασταθή μέ κοι/μπιά τό κο.<- τράν καϊ αί έτταφαϊ θά γίνωνται οτιγμιαίως, διότι τό όλον τηλε¬ φωνικόν σνστΓ)ΐια θά λειτουργεΓ ήλ£ΐι~ρονΐικ.ώς· Τα νέα τηλέφωνα 9ά είναι έλαφράτερα καί σέ με- γάλη ποκιλία χρωμάτων. Πολλά 8α είναι ασύρματα — τηλέφω¬ να καί θά μττορεΐ νά τα μεταφέ¬ ρη κανεΐς ©ττου θέλει κατά την διάρκειαν τής συνδιαλέξεως. Λό¬ γω τού νέου πολυττλόκοΐί συκττή ματος οί νέοι τηλεφωνικοΐ άρι- θμαί θά εχουν περισσότεοα ψη- »Ια, άλλ' αύτό οέ,ν θά δημιουργή ττροίληματα, διότι τό τηλέφωνον θά είναι έφοδιασμένθ μέ ένα μη- χσνισμάν «μνήμης», ό οποίος 9ά μτιαοεΤ νά άητομνημοκύη τοθς διαφόρους άριθμούς καΐ νά τούς καλή), δταν πιέση κανε'ις τό κα- τάλληλο κουμττί. ΑΙ τηλεψϋίΐκ.αΐ συ·-ιδέσεις με- τβξύ διαφόρων κρατών θά γίκων- ται μέσω δοροφόρων, οί όττοίοι θά εΤναι είς θέσιν νά άναμεταδί- δθυν καΐ προγράμματα έγχρώ- μου τηλεοοάσεως. Τό μέλλοντι - κόν τηλεφωνικόν σύστημα τής Μ. Βρετο(ν|.ιίας θά χρησιμοττΌ'ή έ'να σύοτημα τριχών ύάλου, αί όττοί¬ οι θά είναι λεττταί δσον μία άν βρωττίιη τρίχα. "Ενα τέτοιο σύ- οτημα ύαλίνων τριχών, ττάχους Τσοί/, μέ ένα σ·χο νί, θά είναι είς θέσιν νά πραγματοποιηθή έκα - τομμύρια σννδιαλέξεων ταυτοχρό νως. , Ό ράλος τής τηλεοράσεως εις την Μεγ Βρεταννίαν τού 1989 θά εΤναι ττολλα—λός· ΟΊ γονείς οί όποϊοι θά ευρίσκονται έξω 4- πό τό σττίτι τους θά είναι είς θέσιν νά ελθοΐΛ/ είς τηλεφωνικήν έτταφήν μέ τό σθστημα έσωτεο.· κίς τιιλεοράσεως ποθ θά ύττάο- ΧΠ σέ κάθε σττίτι καΐ δ:' αθτοΰ τού τρόττοι; θά μποροθν νά ίδοθ^ τί κάνουν τα παιδία καί άν τ° μωρό κοιμάται. 'Εκτός αυτού ή τηλεάρασις τ«| 1989 θά ττροσφεΊρη, άλλας ύτ<τ)ρεσίας είς τοθς θεατάς έκτός άιτό τα κανονικά προγραματχ Ή νέα τηλεόρασις θά είναι ενας σημα/τικός τταοάγων μοοφωσε»ς είς τα ^χολεία καί τα πανεπι- στή,μ,α *αΐ ^π^ ττλέον 6 κάθε άν δοωτιος 66 είνα* 4ίς θέσιν νά εώούνη τάς ·>νώσεις τΟϋ μέσω "ής
τηλεοράσεως.
Γό 1989 τ Βρεΐανν,χή τηλε-
όρασ ς 9α; ηαοουσιάζη πρςγράνι
ματα άττό την Σολ^, ΟΙ «ϊμϋ-
ρικα^οΐ άιττροναύται θά μεταφέ-
^ συσιοευάς λήψεως είς την
ήνη^ κα'ι ύπολθγίζετται δτι θά
γίνο/τα, οκτάωροι μεταδόσεις κα
θημερι.ώς άττό τήν Σελήνην. Βε
βαίως αί τηλεοράσείς τού 1989
δ θά εχουν καμμίαν σχέσιν
μέ τάς σημερινάς. "Η άναμετάδο
σις τ£»^ είκόνων θά γίνεται μέσω
νέου έκμοντερνισμενου ΐυστημα-
τος τρκχνζίστορς καϊ δ ' αυτού
τού τρόπου τό ττάχος της συ-
ι^ής τής τηλεοράσεως δέν θά
είναι ττερισστόεραν άττό 3—4 έ-
κατοςττόιιετρα. 'Εκτάς αυτού -3Ϊ
ήλε<τρομηΧανικο'ι θά είναι είς θε σιν νά πσράγουν τηλεοράσεις μ ι κρού μεγέθους είς τ μάς πολύ χά μηλάς, μέ άττοτέλε^μα νά γίνη ή τηλεόρασις κάτι πιό κοινό ά- ττό τ ο ραδιόψωνον Ή νο.κακι»ρά στό σπίτι θά ς- χει τό 1989 μίαν σειράν άττό μη χανές διά νά τήν βοηθήό,σοΐίν. Οί νέες ήλεκτρικές κοι/ζίνες, ττοϋ θά χρησιΐιοττοιούν μικροκύματα, θά είναι είς θέσιν νά μαγερέψοκν έν- τός μερι«ών λεπτών, έκ,τός τού δτι θά λειτουργοΰν μέσω αύτο - μάτων μηιχθονσμών. Οϊ κατσαρό λες καΐ τα τηγάνια, κ α θ ώ ς καΐ τα μαχαΐιροπηρουνα δέν θά χνειάζονΐται πλύσιμο, γιατΐ θά τα χρησιμοποιή κανείς μιά φο- ρά μόνον. Τα αύτοκίνηιτα είς τή,ν Βρεταν νίαν τού 1989 θά είναι έξαιρετ, κώς άνετα καΐ άσφαλή. Δέν θά υπάρχη λόγος νά οδηγήση κα- νείς. Τό άνάλογο πρόγραιμιμΜ αύτοκνήτου θά δάζει σέ κινήση στ όν ήλεκτρονικό έγκέφαλο τού ραντάρ θά κά,νει τα δυστυχήιμα- τια κάτι ττολθ σττάνιο. Τ° ρ<χν τόχι αύτό θά έχη άμεση έπαφή μέ τα φρένα τού αύτοκινήτου καΐ 5λο τάν μηχανισμό καϊ τό αύτο- κί'^ητο θά, όβττνιεϊτ^Βίι αΰΓτ*μά|τωις είς τάν ττροορ σμόν πού 3έλει ά κάτοχός τοι». "Ενα σύστημα μέ αυτόν τόν τρόπο θά ψροά- ρη αυτομάτως είς ττερίτττωσιν έμ ττοδίων η άλλων κινδύ.ων 'Εκτός αυτού τα νέα αΰτσκΚιητα θά -I- ►αι κατασκευασμένα άττό ττλα- στικες ούσ'ιες καΐ θά μττορούν ^ά έτη,σκευάζονταιι άνέξοδα, έχον - τας καί τό ττλεονέκτημα ότι δέν θά σκουριάζοΐΛ/ Τα νέα άερσττλάνα τού 1989 θά ταξιδεύουν μέ ταχύτητα ττεν τττλασίαν τής ταχύη,τος τού1 η - χου κ,αΐ θά εΤνα, κατασκευασμέ- να άττό είδικά μεταλλικά μίγμα τα, ώςττε νά άνθίστανται είς τάς υψηλάς θερμοκρασίας πού προ- καλεΤ ή τριβή τού αέρος. Τό 1989 ή ΣελήιΛΐ θά έχει ττλήρως έξερευνηθή άπό τούς ά/- θρώττους καϊ νέαι έτοιμασίαι θά γίνωνται διά την κατάκτησΐν τού "Αρη. ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΑΡΞΑΜΕΝΟΝ ΕΤ ΒΩΞΙΤΗΣ ΑΝΕΚΑΛΥΦΘΗ ΕΙΣ ΤΟ ΟΡΟΣ ΟΙΤΗ Βωξιτοφόρον στρώμα ττάχους 7 —13 μέτρων (καΐ έικτάσΕως 800 Χ25Ο ττερί-πΌυ) ανεκαλύφθη είς την θέσιν Κοκΐκινόβραχος τού ό- ρους Οΐιτ»ι τής Στερεάς Ελλάδος. Τούτο ανεκοινώθη χθές είς τήν Ά καδημίοον Άθηινών ύιτό τού κ. Σπη λιάδη, διά τού άκαδημαΐκοΰ κ. Ξανθάκη. Έτονίσβη μάλιστ α, δτι τό έν λόγω μεταλλεΐον βωξίτου ι·Τ ναι το μεγαλύτερον δχι μόνον είζ την 'Ελλάδα, αλλά είς τα Βαλκά- νια καΐ την Μεσόγειον καί ότι ή ττερισχή τού άρεινοΰ συγκροτήμα- τος τής Οίτης, θά καταστή ό~ό τα ττλέθν άξιόλογα μεταλλευικά τής Ελλάδος. ΣΗΜΑΝΤ1ΚΗ Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 1968 Η ΓΡΑΜΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΗΛΕ- ΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕ- ΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ — ΑΘΗΝΩΝ Ανεκοινώθη αρμοδίως ότι ήρχι¬ σεν ή *ατασχευτι της νέας γραμ- αής μιεταφοράς ήλεκτρικής ένεργεί άς 150.000 βόλτ Μεγαλοττόλεως —Αθηνών. Ή νέα γραμμή θά εί¬ ναι δΐΊτλοΰ κυκλώματος( δαρέος τ0ττο«'ΐ θά έχη μηχος περπτου 190 χιλιομέτρων καΐ θά συνδέση τήν ττρωτεύοασαν μέ τόν ύττό κατασκευ ήν θερμοηλεκτρικόν σταθμόν «Μέγα λοττόλεως, ό όποΤος ύττολογίζεται νά τεθή είς λειίτοι»ργίαν έντός τού 1970. Έξ άλλου, άττοπερατοΰται ή κα τασκευή τού ύτταγείου δίκτυον των 150.000 6ολτ έντός τής πόλεως θεσσαλονίκης, μήκονς —ερίτΓοι; έν νέα καΐ ήμισυ χιλιομέτρων. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεταί είς γνώσιν των "Αξιοί. Διοικήσεως Άνω- νυμων Εταιρείαν καί Εταιρείαν Περιωοιαμένης Εύ- *ίν7ς ότι δι' άηοφάσεως τοΰ κ. Ύηηυογοϋ Έμηοβίου **' αριθ. 66378)4126 νϋς 16)12)65, δημοσιεν- θβ/στ;$ ί[ς ,0 ύη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (ΔύιΙον Άνωνύμων Έταΐβειών), όρίζεται δχι δύναν¬ ται νά συνεχΐσωβι δημοσιεύονααι εγκύρως τάς .Προ σ*λήβ·*ίς τώ* Γεν. Συνίλβύσεων καϊ χούς Ίσολογι- •Μθύς των διά τής οΐκονομιπής μας εφημερίδος «ΟΙ- ΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», *ίίγ<νετο μεχρι χοϋδε διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΠ Μία σύντομος καΐ είς γενι-1 κάς γραμμάς έπιοκόπησις των οικονομικήν έζελίζεων κατά τό έτος 1968 άποδεικνύει ότι Λ ουντελεσδείσα οικονομική πρόοδος δικαιώνει απολύτως την καταβληθείσαν επ πόνον προσπάθε'αν τοΰ οίκονομικοΰ έπιτελείου τής χώρας καί πα- ρέχει ό μέρον ής δυναμικό- τητος τής ελληνικάς οίκονομι κότητος τής έλληνικής οΐκονο μίας. Σταθμόν άπετέλεσεν ή κα- τάρτισις, πρΐν ή παρέλθη τό 1967, τοΰ πενταετοΰς προγράμ ματος ,θΐκονομικής Άναπτύζε ως 1968 — 1972, ενός προτύ- που, συγχρόνου καΐ ψιλελευ- θέρου οΐκονομκοΰ κ,αταοτατι κου χάρτου, στηριζομένου ε¬ πί απολύτως ρεαλισπκής βάσε ως. Πρός τό πρόγραμμα αύτό, άρτιώτατον άπό πλευράς έκπο νηαεως, άλλά καΐ φιλόδοζον άπό πλευράς έπιδιώζεως ύψη λών στόχων, έχουν πλήρως έ ναρμονιοθή, διά πρώτην φο¬ ράν είς την Ιστορίαν τοΰ προ γραμματιομοϋ, όλα τα επί με- ρους προγράμμοτ'α τής κρατι <ής δραστηριότητος, αί θεσμι κα! μεταβολαί καΙ τα άλλα μέ τρα οΐκονομικής πολιτ.κής τής Έπαναοτατικής Κυβερνήσεως, είς τρόπον ώστε νά άποτελή τουτο τόν άζονα των συντετα γμένων ολοκλήρου τής οίκο- νομικής ζωής τής χώρας, είς τήν δυναμικόν, κατά την πεν ταετίαν 1968 — 1972, άνάπτυ- ζίν της. Ειδικώτερον, αί οικονομικαί έζελίζεις κατά τό 1968 έμφα νιζονται ώς εζής: ΑΙ Ν0ΜΙΣΜΑΤΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ Τό τέλος τού 1968 ευρίσκει τήν δραχμήν μέ τόν ζηλευτόν τίτλον τοϋ σταθερωτερου εύ- ρωπ'αικοϋ νομίοματος καΐ τόν ελληνικόν τιμάριθμον κινούμε νόν είς έπΐπεδα κάτω τοϋ Α¬ πριλίου 1967, μοναδικόν φα>νό
μενον, έν άνττιθέσει πρός τάς
σημειουμένας είς όλας τάς
χώρας τοΰ κόσμου αυζήσεις.
Ή κυκλοφορία τραπεζογραμ
ματων, σημειώσασα πτωτικήν
τάσιν κ'αθ' όλην τήν διάρκει
αν τού 1968, άναμένεται, βά¬
σει των μέχρι στιγμής πρόσω
ρινών στοιχείων, νά έμφανίση
τελικως μείωσιν περϊ τα 600
έκατομ. δρχ. έναντι συνεχών
έτησίων αύξήσεων καθ1 όλην
τήν μεταπολεμικήν περίοδον.
Αί ίδιωτικαΐ καταθέσεις θά
παρουσιάσουν τήν άνευ προη
γουμένου αϋζησιν κατά 14 καΐ
πλέον δισεκ. δρχ. (ύπερτρι-
πλασίαν τής περυσινής).
Ή εύνοική εξέλιξις των κα
ταθέσεων, ,παρέχουσα συγ¬
χρόνως τό μέγεθος τής άπερι
αρίστου έμπιστοσύνης τοΰ εϋ·
ρέος άποταμιευτικού κοινοΰ
πρός την όρθήν οικονομικήν
πολιτικήν τής 'Επαναοτάσεως,
ώς καΐ αί θεσπισθείσαι άπλου-
στεύσεις είς τούς πιστοδοτι-
κούς κανόνας καΐ ή κατάργη
σις των είδικωτέρων περιττών
πιστωτικών έλέγχων, έπέτρε-
ψαν νά επιτευχθή, έντός τού
1968 ,σημαντική αύξησις τής
συνολικής χρηματοδοτήσεως
τής οίκονομίας κατά 17,5 δ>-
σεκ. δρχ. περίπου, έναντι 10,5
δισεκ. τοΰ 1967 καΐ 9,5 δισεκ.
δρχ. τού 1966.
'Αξιοσημείωτος είναι έπίσης
καΐ ή εξέλιξις των μακροπρο
θέομων χορηγήοεων πρός τόν
ίδιωτικόν τομέα τής οίκονομί¬
ας. Καλύπτουσα σήμερον τό
40% τής συνολικής τραπεζικής
χρηματοδοτήσεως, ένεφάνι-
σαν, έντός τού 1968, δ'πλασί
αν περΐπου αύξησιν τής περυ¬
σινής κα ΙτριπλασΙαν έκείνης
τοΰ 1966.
Η ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑ
Παραλλήλως, εσημειώθη,
πρωτοφανής άνοδος είς τήν κε
φαλαιαγοράν, πρός την οποίαν
μετά άπό μακροετή μαρασμόν
στρέφεται πλέον έντονον τό
ενδιαφέρον των άποταμιευ-
τών.
Ούτω, αί χρηματιστηρι'ακαΐ
συναλλαγαί άνήλθον, μέχρι
τής 30ής Νοεμβριού, είς 1.665
έκατομ. δρχ. ήτοι ήσαν, περ!
που, διπλάσιαι των άντιστοί-
χων συναλλαγών τού 1967 καΐ
τριπλάσιαι τοΰ 1966. Ό δε.-
κτης τιμών μετοχών ανήλθεν
είς τό ύψηλοτερον μεταπολε-
μικόν επίπεδον, έμφανίσας ά
νοδον κατά 63%, έναντι τού
1967 καΐ κατά 94%, έναντι τοΰ
1966 ένώ ή τρέχουσα συνολι
κή άξία των είσηγμένων είς
τό Χρηματιστήριον αξιών, άπό
19 δισεκ. δρχ. τού 1966 καΐ
23 δισεκ. δρχ. τοϋ 1967, υπε¬
ρέβη, μέχρι τέλους Νοεμβρί-
ου 1968, τα 30 δ>σεκ. δρχ.
ΑΥΞΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΟΣΕΟΣ
Ή πράγματι θεαματική αύξη¬
σις των άποταμιεύσεων τοϋ
κοινοΰ των διοχετευθεισών είς
τό τραπεζικόν σύστημα καΐ
την κεφαλαιαγοράν υπό μορ¬
φήν καταθέσεων καΐ τοποθετή
σεων είς χρηματιστηριακούς
τίτλους, ουδ' έπ' ελάχιστον έ
πηρεαοε δυσμενώς τήν άναδι
κήν τάσιν τής καταναλώσεως,
ώς αυτή άντανακλάται είς τήν
διαρκή άνοδον τού δείκτου λι ι
ανικών πωλήσεων, αί οποίαι
έντός τοΰ 9μτΥνΌυ Ίανουαρ-
ου — Σεπτεμβρίου 1968, ηυξή
θηοαν κατά 7,3%.
Είς έκ των κυρίων συντελε
στών τοϋ ίδιωτικοϋ τομέως πό
λιτικής επιτυχίας τής επί των
έπενδύοεων τής 'Εθνικής Κυ¬
βερνήσεως, είναι καΐ ή εϋστο
χος χρησιμοποίησις των άδρα
νούντων άλλοτε διαθεσίμων
κεφαλαίων έξ έγχωρ ών πη-
γών
Σαφή είκόνα τής έπελθού-
σης καΐ είς τόν τομέα αυτόν
μεταβολής, παρέχουν τα στθι
χεία περΐ τής δραστηριότητος
τών καθαρώς έπενδυτικών Τρα
πεζών κατά τό 1968:
— - Ή 'Ελληνική Τραπέζα
Βιομηχανικής Άναπτύξεως έ
νέκρινε, μέχρι τέλους τοΰ πά
ρελθόντος Όκτωβρίου, δάνεια
δι' έπενδύσεις είς διαφόρους
κλάδους τής. παραγωγής, ϋ-
ψους 1.664 έκατομμυρίων δρχ.
έναντι μόνον 731 έκατομμυρί
ών τοΰ 1966.
— Τα έγκριθέντα μέχρι τέ¬
λους Νοεμβριού 1968 δάνει'α,
τής 'Εθνικής Τραπέζης 'Επεν
δόσεων Βιομηχανικής Άναπτύ
ξεως, άνέρχονται είς 434 έ-
κατ. δρχ., ήτοι είναι σχεδον
διπλάσια τοΰ 1966.
— Ή Τραπέζα 'Επενδύσεων
κατά τό αύτό 11 μηνον ένέκρΐ
νέ χρηματοδοτήσεις έπενδΰ-
σεων ϋψους 178 έκατ. δρχ. έ
ναντι άντιστοίχου χρηματοδο-
τήσεως έξ 127 έκατ. ολοκλή¬
ρου τής διετ,ας 1966—67.
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΙ
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Ός κύρια χαρακτηριστικά
τής άσκουμένης μετά την Ε¬
πανάστασιν ύγιοΰς δημοσιονο
μικής πολιτικής, δύνανται νά
άναφερθοΰν, ή έντός τών όρί
ών καΐ πλαιαίων των καθορι
ζομένων υπό τοϋ Συντάγμα-
τος σύνταξις καϊ κατάθεσις
τών κρατικών προϋπολογι-
σμών τού 1968 καΐ 1969, ένα
μήνα πρό τής ενάρξεως τοΰ
οικονομικόν έτους, ή έξυγίαν
οις τών δημοοίων δαπανών, ή
φειδώ τοΰ δημοσίου χρήματος
καΐ ή κατά τό δυνατόν μέγα
λυτέρα έξθικονόμησις δρα-
χμών πρός ενίσχυσιν τοϋ προ-
γράμματος δημοο.ων έπενδΰ
σεων, ,άνευ οίασδηποτε προσ
φυγής είς νέας φορολογίας.
Ειδικώτερον, ό προύπολογι-
σμός τού λήξαντος έτους 1968
παρά τήν θαρραλέαν μείωσιν
των φορολογικών συντελε-
στών καΐ την διαγραφήν ωρι¬
σμένων χρεών, υπήρξε πηγή
γενναίας χρηματοδοτήσεως
των παραγωγικών καΐ κοινωνι
κων άναγκών τού Λαού, έβά-
στασε τό βάρος τής έκ 2 δι¬
σεκ. δρχ. περίπου αυξήσεως
των δημοσίων ύπαλλήλων,, τε
λικώς δέ κατέλιπε πλεόνασμα
έτέρων 2 δισεκ. δρχ. διά1 τάς
δημοσίας έπενδύσεις. Σημαν-
τική πρόοδος εσημειώθη έξ άλ
λου, είς τόν έκσυγχρονισμόν
τού φορολογικοΰ συστήματος.
ΤΟ ΙΣ02ΥΤΙ0Ν
ΠΛΗΡΟΜΟΝ
Κατά τό 1968 εσημειώθησαν
λάν ίκανοποιητικαΐ έξελίξεΐς,
τόσον έξ έπόψεως άποτελέ-
σματος, όσον καΐ έξ έπόψεως
διαρβρώσεως τοΰ ίσοζυγίου
πληρωμών, είς τρόπον ωστε
κατά την λήξιν τοΰ έτους νά
σημειοΰται αύξησις τών συναλ
λαγματικών διαθεσίμων τής
Χώρας, κατά 35 έκατ. δολλ.
περ που, έναντι αυξήσεως έκ
13,5 έκατ. δολλ. τοΰ 1967.
Καΐ τουτο, σημειωτέον, παρά
τάς ανωμάλους διεθνείς νομι
σματικάς καΐ οικονομικάς συν¬
θήκας, αί οποίαι περιήγαγον
είς λίαν δυσχερή θέσιν άκόμη
καΐ έξαιρετικώς Ισχυρά μέλη
του διεθνοϋς νομισματικοϋ
στήματος καί £θεσαν είς σο¬
βαρόν κίνδυνον τήν παγκό¬
σμιον νομισμα~ικήν ίσορροπ-
αν.
Έκ τών έξελίξεων τών επί μέ
ρους κονδυλίου τοϋ Ισοζυγίου
Πληρωμών, άξ'θοημείωτον εί¬
ναι αί άκόλου3θι:
— Τό έλλειμο,α τού έμπορ
κου ίσοζυγίου τρεχουσών συν
αλλαγών, ανερχόμενον είς 6
5 δισεκ. δρχ. περίπου, διατη
ρείται είς επ πεδον χαμηλό
τερον έκείνου τοϋ έτους 1966
Τό ίσοζύγιον άδήλων συ
ναλλαγών κλείνει μέ ετήσιον
καθαρόν πλεόνασμα 520 του
λάχιστον έκατ. δολλ., έναντ
474 τοϋ παρελθόντος έτους
λόγω αυξήσεως κατά 30 έκατ
δολλ. περίπου τού ναυτιλιακοϋ
είσοδήματος, ώς καΐ τής ση
μειωθείσης θελτιώσεως είς τάς
είσπράξεις τουριστικοϋ καΐ με
ταναστευτικοϋ συναλλάγμα
τος.
— Έντυπωσιακή αΰξησις έ
σημειωθή είς τήν καθαράν εισ
ροήν κεφαλαίων είς την Χώ¬
ραν. Αυτή ύπερβαίνει τα 270
έκατ. δολλ., έναντι 180 έκατ
δολλ. τοΰ 1967.
Η ΓΕΟΡΓΙΑ
Ή εξασφάλισις μέσων καί
συνθηκών μιάς καλυτέρας ζω
ής διά τούς αγρότας μας, δέ
αποτελεί, ώς συνέθαινε κάπο-
τε, δημαγωγικήν επαγγελίαν,
άλλ' ένεργώς καΐ παντο'.οτρό-
πως εφαρμοζομένην βασικήν
αρχήν τής οϊκονομικής πολιτι
κης τής 'Εθνικής Κυβερνήσε¬
ως, ύλοπθιθυμένην μέ μέτρα
οίκονομικής καΐ κοινωνικής με
ρίμνης, διευρύνοντα άπό άπό
ημέρας είς ημέραν τάς δυνα-
τότητας μεγαλυτέρας συμμετο
χής των άγροτικών πληθυσμών
είς τα άγ'αθά τοϋ ϋλικοϋ καΐ
τού πνευματικοΰ πολιτισμοϋ.
Συνεχίσθη επιτυχώς ή κατά
τό 1967 έφαρμοσθείσα τό πρώ
τον πολιτική τιμών τής γεωργι
κης παραγωγής καΐ ένισχύσε-
ως τοϋ είσοδήματος τών άγρο |
των. Πρός τουτο, άποφασιστι-
κή ήτο ή συμθολή τής ύποκατα
στάσεως τοϋ συστήματος τι¬
μών ασφαλείας καί έπιδοτήσε
ών στηρϊξεως των τιμών τών
γεωργικών προιόντων, διά τοΰ
νέου συστήματος παρεμβάσε-
ως κα'ι είσοδηματικών παρο-
χών. Τό ϋψος των υπό μορφήν
έπιδοτήσεων καΐ είσοδημάτι-
κών ένιοχύσεων παροχών
πρός τοϋς αγρότας κατά τό
1968, άνήλθον είς 3.392 έκατ.
δρχ. έναντι 2.457 έκατ. τού
1966.
Πρός τόν σκοπόν τής άναδι
αρθρώοεως τής παραγωγής καί
θελτιώσεως τής παραγωγικότη
τος, ελήφθη μέριμνα διά την
έπιτάχυνσιν των έν έκτελέσει
έργων ύποδομής, διατεθέντων
πρός τουτο έκ τού προϋπολο-
γιομοΰ δημοοίων έπενδύσεων
1.374 έκατ. δρχ. έναντι 1.893
έκατ. τοΰ 1966. "Επραγματο¬
ποιήθη ό άναδασμός 4ΟΟ.ΟΟΟ
στρεμμάτων, έναντι 299.000
τού 1966.
Παρεσχέθη ηύξημένη προσ-
τασία τοΰ γήρατος κα! τής ύ-
γείας των άγροτών, έκ τών ο¬
ποίων 480.000 λαμβάνουν συν
τ'αζΐν καΐ τυγχάνουν πλήρους
ίατροφαρμακευτικής καί νοσο-
κομειακής περιθάλψεως. Διά
την άγροτικήν άσφάλιοιν, ό Ο.
Γ.Α. διέθεσε, κατά τό 1968 4
δισεκ. δρχ., έναντι 1,8 δισεκ.
τοϋ 1966.
"Εξησφσλίσθη άνετος καί υ¬
περβαίνουσα πάν προηγούμε¬
νον επίπεδον χρηματοδότησις
των καλλιεργειών καί των πα-
γίων άγροτικών έγκαταστάσε-
ων καί μηχανημάτων. Αί χορη
γήσεις τής ΑΤΕ, έφθασαν τα
14,5 δισεκ. δρχ. περίπου έναν
τι 10 δισεκ. τού 1966. Αί νέαι
μεσομακροπρόθεσμοι χορηγη-
σεις πρός τήν γεωργίαν άνέρ¬
χονται είς 4.750 έκατ., έναντι
1.800 τού 1966.
Τό 1968 υπήρξεν έτος απε¬
λευθερώσεως των 'Ελλήνων ά¬
γροτών έκ τού τεραστίου βά-
ρους κα'ι τοΰ άγχους των άγρο
τικών χρεών συνολικοΰ ϋψους
7,5 περίπου δισεκ. δρχ.
Τέλος, έξησφαλ σθη εύπρε-
πής κα'ι ύγιεινή στέγη είς 58.
ΟΟΟ αγροτικάς οικογενείας, δι
ατεθέντος πρός τουτο υπό τής
ΑΤΕ, μόνον έντός τοΰ λήξαν¬
τος έτους 1,5 δ'.σεκ. δρχ. περί
που, ήτοι ποσοΰ μεγαλυτέρου
τών συνολι κώς χορηγηθέντων
καθ' δλην την τελευταίαν, πρό
τής 'Επαναστάσεως, 2ΟετΙαν,
κονδυλίων διά τήν άγροτικήν
στέγασιν.
Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΙΑΣ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ
'Άνοδον κατά 10,2% έσημεί
ωσεν ό ρυθμός αυξήσεως τοΰ
δγκου τής βιομηχανικής παρα
γωγής έντός τού λήξαντος έ-
^τους, είναι δέ ό ρυθμός αυτός
έκ τών ύψηλοτέρων των τελευ
τα ών έτών.
Κατά τό δεκάμηνον Ίανου-
ρίου - Όκτωθρίου το ϋΐ968, 1-
δρύθησαν 49 νέαι θιομηχανι-
καί έπιχειρήσεις υπό μορφήν
άνωνύμου έταψείας μέ συνο¬
λικόν άρχικόν μετοχικόν κε¬
φάλαιον ϋψους 525 έκατ. δρχ.
έναντι ίδρυθεισών 36 έταιρει-
ών κατά τό 1967 μέ μετοχικόν
κεφάλαιον 471 έκατ. δρχ.
Έντός τοϋ 9μήνου Ίανου-
αρίου - Σεπτεμθρίου 1968, έ-
χορηγήθησαν άδειαι έπεκτάοε
ως (Ν.Δ. 4480)65) διαφόρων
θιομηχανικών καΐ βιοτεχνικών
έπιχειρήσεων συνολικής Ισχύ
ος 38.298 ϊππων καΐ άξίας έ¬
πενδύσεων 652 δρχ., ήτοι έση
μειώθη έναντι τοϋ άντιστοίχου
9μήνου τοϋ 1967, αϋξησ.ς κα¬
τά 29% είς τήν ίπποδϋναμιν
κα'ι 35% είς τήν αξίαν τής προ
ϋπολογιοθείσης έπενδύσεως.
Κατά τό αύτό 9μηνον, τό ϋ¬
ψος των χορηγηθεισών προεγ
κρίσεων διά την εισαγωγήν μη
χανικοϋ έξοπλισμοϋ, βάσει
τής Ύπουργικής αποφάσεως
6613)59, ανήλθεν είς 707 έκ.
δρχ., έναντι 415 έκατ. δραχ.
τοΰ 1967 σημειωθείσης οϋτω
αυξήσεως κατά 70%.
Αί έξαγωγαϊ βιομηχανικών
καΐ βιοτεχνικών προιόντων ε¬
σημείωσαν καί νέαν αύξησιν
κατά 33% έντός τοΰ πρώτου
9^ήνου τοΰ 1968, καλύπτουν
δέ ποσοστόν 25% επί τοϋ συ-
νόλου των έξαγωγών, έναντι
19% τοϋ 1967 κα1 13% τοϋ 1966.
Ή συνολική χρηματοδότησις
τής μεταποιήσεως, άνερχομέ-
νη την 30ήν Σεπτεμβρίου
1968 είς 33 δισεκ. δρχ. ηυξή¬
θη, έναντι τοϋ αυτού περυσι-
νοΰ μηνός, κατά 6 δισεκ. δρχ.
Σημειωτέον ότι, ουδέποτε πρό
τής 'Επαναστάσεως, ή άντιστοι
χος έτησία αύξησις υπερέβη
τα 2,5 δισεκ. δρχ.Ειδικώτερον,
ό ρυθμός αυξήσεως των χορη
γήσεων υπήρξεν άκόμη έντο-
νώτερος είς τόν τομέα τής βι
οτεχνίας, ήτις έτυχε νίαί είδι-
κής χαμηλοτόκου χρηματοδο¬
τήσεως διά παγίας έγκαταστά
σεις καί κεφάλαιον κινήσεως,
άνερχσμένου, κατά τό 1968,
είς 600 έκατ. δρχ., καί κ'αλυ-
πτομένης, κατά τό μεγαλύτε¬
ρον αυτής ποσοστόν, διά τής
εγγυήσεως τοϋ Έλληνικοΰ Δή
μοσίου.
Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ
Ή χαραχθείσα υπό τής 'Ε¬
θνικής Κυβερνήσεως μεγαλό-
πνοος πολιτική είς τόν τομέα
τής έμπορικής ναυτιλ'ιας, άπο-
σκοπεί νά εξασφαλίση είς την
'Ελλάδα τήν θέσιν, ή όπο α
τής άνήκει, ώς Χώρας μέ με¬
γάλην ναυτικήν παράδοσιν.
Τα πρώτα άποτελέσματα τών
μέτρων υπέρ τής ναυτιλίας εί
ναι τα εξής:
— 90 ναυτιλιακαΐ έπιχειρή¬
σεις τοΰ έξωτερικοΰ εγκατε¬
στήσαν τα γραφεία των είς όν
Πειραια, βάσει ών Α.Ν. 89)67
καΐ 378)68, είς τούς οποίους
διά λόγους ϊσης μεταχειρίσε-
ως, ύπήχθησαν καί έτεραι 65
ήμεδαπαί ναυτιλι'ακαΐ έπιχει-
ρήσεις.
—Ό υπό Ελληνικήν σημαί¬
αν έμπορικός στόλος ηυξήθη
έντός του 1968, κατά έν εκα-
τομμύριθν περίπου κόρους.
—Ύπεβλήθησαν αίτήσεις δι"
έγκρισιν έγγραφής είς τα έλ-
ληνικά νηολόγια 115 πλοων,
όλικής χωρητικότητος 4.707.
000 κόρων.
— - Παρεσχέθησαν άδει'αι
σκοπιμότητος καΐ τελοϋν υπό
παραγγελίαν είς ελληνικάς
ναυπηγικάς θιομηχανίας, 52
πλοία διαφόρων κατηγοριών,
μεταξύ τών ποίων κ'α'ι 16 μέγα
λα φορτηγά σκάφη, τύπου ΕΣ.
ΝΤΙ, 14, ώς καί έτερα 6 μπάλκ
κάρριερς.
— Τό είσρεϋσαν είς τήν Χώ¬
ραν ναυτιλιακόν συνάλλαγμα
άνήλθε κατά τό 1968 είς 250
έκατ. δολλ. περίπου καΐ αί είς
συνάλλαγμα καταθέσεις των
ναυτικών μας ϋπεθοήθησαν ή
δή, μετ' ολίγους μήνας άπό
τής έφαρμογής τοϋ μέτρου, τό
έν έκατομ. δολλαρίων.
Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ή ταχυτέρα δυνατή άξιοποι
ησις τών τουριστικών δυνατο-
τήτων τής Χώρας διά τής δρα-
οτηριοποιήσεως καΐ ύποβοηθή-
σεως τής Ιδιωτικής πρωτοβου-
λίας, απετέλεσε βασικόν στό-
χον τής τουριστικής πολιτικής
κατά τό 1968.
Είς τάς ίδιωτικάς τουριστι-
κάς έπιχειρήσεις παρεσχέθη¬
σαν παντοϊαι πιστωτικαί διευ-
κολύνοεις, φορολογικαί άτΐαλ
λαγαί, έκπτώσεις επί τοΰ τι-
μολογίου ήλεκτρικοϋ ρεύμα-
τος, τηλεφωνικών τελών κλπ.
Ή διά παγίας έγκαταστάσεις
καΐ κεφαλαίων κινήσεως τρα-
πεζική χρηματοδότησις των έν
λόγω έπιχειρήσεων άνήρχετο,
τήν 30ήν Σεπτεμβρίου 1968,
είς 3,2 δισεκ'ατ. δρχ., ήτοι ή¬
το ύψηλοτέρα κατά 35% έναν¬
τι τού ίδίου περυσινοϋ μηνός
καΐ κατά 67% έναντι τοϋ Σε-
πτεμβρ ου τοϋ 1966. Ποσόν, έξ
άλλου, 150 έκατ. δρχ. χορηγή
θη διά κεφάλαιον κινήσεως κα
τόπιν συνηγοριών ου ΕΟΤ καΐ
τρ έγγυήσει τού Δημοσίου.
ΣΥΓΚΟΙΝΟΝΙΑΙ —
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ
Ιδιαιτέρα μέριμνα ελήφθη
υπό τής 'Εθνικής Κυβερνήσε¬
ως διά την ανάπτυξιν τοϋ θα-
σικοϋ διά την οίκονομίαν τής
Χώρας, τομέως των συγκοινω
νιών. Οϋτω, διά τούς Σιδηρο-
δρόμους διετέθησαν κατά τό
1968, έκ τοΰ Προϋπολογισμόν
Δημοοίων Έπενδύσεων 610 έ¬
κατ. δρχ., πρός εκτέλεσιν έρ
γων βελτιώσεως τοΰ σιδηρο-
δρομικοϋ δικτύου καί προμή¬
θειαν ύλικοϋ.
Έντατική υπήρξεν έπίσης ή
χρηματοδότηοις των θασικών
έργων τοϋ Έθνικοϋ όδικοϋ δι¬
κτύου, πρός τόν σκοπόν τής
ταχείας αποπερατώσεως αυ¬
τών, έφηρμόσθη δέ διά πρώτην
φοράν καιά τό λήξαν έτος, ευ
ρύτατον πρόγραμμα περιψε-
ρε.ακής όδοποιίας ύψους 975
έκατ. δρχ., διά την πληρεστέ
ραν συγκοινωνιακήν έξυπηρέ
τησιν τής ύτίαιθρου.
Είς τόν τομέα άεροπορικών
συγκοινωνιών, έπραγματοποιή
θησαν σημαντ;κά έργα είς
τούς άερολιμένας Αθηνών,
Θεσ) νίκης, Ηρακλείου, Κερκύ
ρας, Καβάλας καΐ Άνδραθίδας,
καθιερώθησαν διά πρώτην φο¬
ράν τακτικά δρομολόγια δι"
έλικοπτέρων.
Τέλος, διά την άναδιοργά-
νωσιν των Έλληνικών Ταχυ-
δοομείων εγένετο άνακατανο-
μή τοϋ προσωπικού, έπυκνώθη
Λ δι' αύτοκινήτων περισυλλο-
γή τής άλληλογραφ άς καΐ έλή
φθηοαν άπαντα τα κατάλληλα
μέτρα διά την ηύξημένην άπό
δοσιν μέσων καΐ προσωπικού,
μέ άποτέλεσμα τήν άνευ καθυ
στερήσεως παραδειγματικήν
διακίνησιν τής άλληλογραφί-
ας.
Ο ΚΟΙΝΟΝΙΚΟΣ ΤΟΜΕΥΣ
Ή έντονος δραστηριοποίη-
σις τής 'Εθνικής Οίκονομίας,
δέν ήτο δυνατόν νά μή έχη
εύμενεϊς έπιπτώσεις καί επί
τής αυξήσεως τής άπασχολήσε
ως, π'αρά τήν μείωσιν τού άρι
θμού ^ών μονίμως μεταναστευ
όντων καΐ τήν συνεχιζομένην
είς ευρεϊαν κλιμακα πολινόστη
σιν Έλλήλων έργατών.
Οϋτω, ό άριθμός τών άνέρ-
γων, μειούμενος συνεχώς έν¬
τός τού πρώτου έννεαμήνου
τοϋ λήξαντος έτους, κατήλθεν
άπό 102.912 τόν Ιανουάριον
είς 53.738 τόν Σεπτέμβρ,ον,
σημειωθείσης έξ άλλου, έναν-
τυ τού περυσινοϋ Σεπτεμβρίου
μειώσεως κατά 28%.
Έκτελείται πρωτοφανοϋς έκ
τάσεως στεγαστικόν πρόγραμ¬
μα διά τάς λαϊκάς τάξεις, πρός
ύλοπο ησιν τής έπαγγελίας :
«Ουδείς "Ελλην άνευ στέγης».
Είς 8 δισ. δρχ. άνέρχονται
τά έγκριθέντα μέχρι τέλους
Νοεμβριού 1968 στεγαστικά
δάνεια υπό τής ΑΤΕ, τής 'Εθνι¬
κής Κτηματικής Τραπέζης, τών
Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων
καΐ τοΰ Ταμε ου Παρακαταθη
κων καΐ Δανείων κ.λ.π. Είς τό
ανωτέρω ποσόν δέν περιλαμ
βάνεται τό στεγαστικόν πρό-
3αμμα τού Όργανισμοΰ Έρ-
γατικής Κατοικΐας, ούτε τό μέ
σω τοΰ Κρατικοΰ Προϋπολογι-
σμοϋ έκτελούμενον εύρύ πρό
γραμμα στεγαστικής άποκατα-
στάσεως σεισμοπλήκτων. Διά
τής εκτελέσεως ολων αυτών
τών στεγαστικών προγραμμά-
των, επετεύχθη κ'ατά τό 1968,
ή στέγασις άνω των 1ΟΟ.ΟΟΟ
οίκογενειών.
Η ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΙΣ ΞΕΝΩΝ ΚΕ¬
ΦΑΛΑΙΩΝ
Αί μέχοι τής 25ης Νοεμβριού
1968 εγκριθείσα έττενδύσεις δι'
είσαγωγής κεφαλαίων, βάσει τού
Ν.Δ. 2687)53, άνήλθον είς 215
έκατ. δολλ . έναντι 80 έκατ δολλ.
τής άντιστοίχου ττερυσΐνής περ ό-
Κατά τό αύτό ρονικόν διάστη)μα
ένεκρίθησαν, βάσει τοΰ Ν. 4172)
61 έπενδύσεις κεφαλαίων ΰψους 1.
520 έκατ. δρΐχ.
'Εττίσης μέχρι τής 28ης Δεχεμ
βρίου 1968, εΤχον λάβει αδειαν
έγκατοκττάσιεως γραφείων των έν
"Ελλάδι βάσε, των Α.Ν. 89)67
καΐ 377)68, 201 έττιχε ι ρήσεις, έκ
των όττοίων 46 έμττοροβιομηχανΐ-
καϊ κα'ι 90 ναι/τιλιακαΐ είναι άλλο
δαποί.
Πέραν τών δύο ήδη λειτουργου¬
σών ξένων Τραττεζών, έντός τού
1968, ίδρύθησαν είς την 'Ελλάδα
Καταστήματα των Διεθνοθς Επι¬
φανείας Τραπεζικών Όργανισμών
«Μπάνκ δφ Άμέρΐικα», «Κάς Μαν-
χάταν Μπάνκ» καΐ «ΜτΓΟνκ δφ Νό-
6α «Σκώτια».
Παροολλήλως, έιτός τού λήξαν¬
τος έτους, υττεγράφηισαν ίδιωτικαι
τραητεζικαΐ κα'ι κρατικαί συμβά-
σεις καΐ συμφωνίαι, διά των οττοί-
ων ίχει εξασφαλισθή χρηματοδό¬
τησις προγραμμάτων βιομηχανι-
κής άνατΓτύξεως, εκτελέσεως μέγα
λης σπουδαιότητος έργων ύττοοο-
μής καί, τέλος, προμηθείας τόν ά
ναγκαίων διά την περαιτέρω άΛ'ά-
ττυξιν τής έλληνικης οι'κονθμίας κε
φαλαιουχικών αγαθών καΐ πρωτων
ύλών.
Ο ΡΥΘΜΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΗΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΠΑΠΟΥ ΚΕ-
ΦΑΛΑΙΟΥ
| Αί άκαθάριστοι έττενδύοιεις τταγί
ου κεφαλαίου άτΓθτελοΰσαι τόν ά-
σφαλέστερον δείκίτην τήις δυνομι-
κής άνατττύξεως τής οίκονομίας έ
σημείωσαν σημαντικήν κατά τό λή
ξαν έτος αύξησιν, καττά 16,1% είς
σταθεράς τημάς, τού 1958.
Είς την ανωτέρω αύξησιν τ«ν
έττενδύσεων παγίου κεφάλαιον ή ό
ποία είναι ανωτέρα τής προβλε¬
πομένης, υπό τοΰ 5ετοΰς προγράμ
ματος, συνέβαλθν κσττά 16,7% πε
ρίττου αί ίδιωτικαΐ έττενδύσεις καί
κ,ατά 15% ττιερίτΓου αί δημόσΊαιι έ-
ττενδύιχεις ττερΐ των σττοίων γίνε-
ται είδικώτε,ρος λόγος κατωτέρω
είς ίδιον κεφάλαιον.
Ή οϋσιώδης είς τόν Ι6ιωτι»οόν
τομέα ανοδος, όφείλετται είς την
(ΣΥΝΕΧΕΙΛ : είς την 4ην σελ)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α. ΔΙΑ ΝΑ
ΑΝΤΙΝΕΤΩΠΙΣΘΗ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΝΑ
ΔΙΑΤΡΟΦΗΣΤΩΝ ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΩΝ
ΠΑΡΙΣΙ.— Είς μίαν μελετην
ή όποία έκυκλοφόρησε πρό η¬
μερών, τοϋ Γενικοϋ Γραμματέ
ως τοϋ ΟΟΣΑ κ. Κρίστενσεν,
διατυπώνεται, μέ άνησυχητι-
κά συμπεράσματα, τό πρόβλη-
μα διατροφής τών ύπαναπτύ-
κτων χωρών. Ή δημογραφι-
κή αύξησις καί ή έλλειψις κα
ταλλήλών μέσων καλλιεργείας
όδηγοϋν είς την διαπίστωσιν,
δτι επί πολλά έτη άκόμη, ή ά-
γροτική παραγωγή τοϋ τρίτου
Κόσμου θά αυξάνεται με ρυ-
θμό βραδύτερον τών άναγκών
είς μέσα διατροφής.
Διά παράδειγμα, άντιστοιχεί
κατά κάτοικον δύο φοράς πε-
ρισσοτέρα γή άπό τόν χώρον
των ύπαναπτύκτων. Ή διαφο-
ρά αυτή τεινει νά αυξηθή καί
νά φθάση είς τό τετραπλάσιον.
Άντιστοίχως, παρ' δλα τα προ
βλεπόμενα μέσα περιθρισμοΰ
των γεννήσεων, ή αύξησις τού
πληθυσμοΰ είς τόν Τρίτον Κό¬
σμον θά είναι ταχυτέρα τα έ-
πόμενα έτη, άπό την αύξησιν
είς τάς βιομηχανοποιημένας
κοινων'ιας.
ΒΕΛΤΙΟΣΙΣ ΠΑΡΑΓΟΓΗΣ
Τό μεγαλύτερον τμήμα άπό
τήν αύξησιν, τής ζητήσεως είς
τρόφιμα θά καλυφθή, κατά τήν
άποψιν τοϋ κ. Κρίστενσεν, ά¬
πό την βελτίωσιν τής παραγω
γής των ίδιων, των ύπο'αναπτύ
κτων χωρών. Ή βελτίωσις αύ
τή δέν είναι δυνατόν νά επι¬
τευχθή μέ την αύξησιν τών
καλλιεργουμένων έκτάσεων,
λόγω τής αυξήσεως τοϋ πληθυ
ομού. Ή λύσις, ή όποία προ-
βλέπεται, έχει βραδύτερα ά-
ποτελέσματ'α καΐ είναι σχετική
μέ τήν έντατικοποίησιν τής
Ι καλλιεργείας. Είναι όφθαλμο-
' φανές όμως, 6τι διά πολλά έ¬
τη, τα κράτη τοϋ Τρίτου Κό-
σμου θά έξακολουθοϋν νά εί¬
ναι είσαγωγείς, γεγονός ό ο¬
ποίον είναι πιθανόν νά επήρε
άση την οικονομικήν των άνά
πτυξιν, έφ' δσον θά διαθέτουν
ένα τμήμα άπό τα είσοδήμα
τα των είς τήν αγοράν τροφί
μων είς βάρος τών κεφαλαι-
ουχικών αγαθών.
ΑΥΞΗΣΙΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ
Ή πρότασις τοϋ κ. Κρίστεν¬
σεν, ή όποία έξ άλλου έχει έ
π'ανειλημμένως διατυπωθή άπό
τόν ΟΟΣΑ καί τούς Διεθνεϊς
Όργανισμούς, σχετίζεται μέ
τό αϊτημα αυξήσεως τής βοη
θείας. Δέν είναι μόνον ό πλη
θυσμός τών ύποαναπτύκτων χω
ρών, ό ποίος αύξάνετΌι, άλ¬
λά έπίσης καΐ τα χρέη των. Ή
έπιβάρυνσις άπό τα παλαιά
χρέη καΐ τα τ οκοχρεωλύσια,
έν συνδυασμώ μέ την αύξησιν
τών άγροτικών είσαγωγών, δέν
θά διεκολύνουν φυσικά την θι
ομηχανικήν άνάπτυζιν καϊ
τήν βελτίωσιν τού είσοδήμα¬
τος.
Είς την δημοσιευθείσαν με
λέτην, δίδεται Ιδιαιτέρα σημα
σία είς τόν τομέα τής άγροτι
κης βοηθείας. Έξετάζεται, έ-
πισης, ή δυνατότης ίατρΐκής έ
νισχύσεως τών χωρών τοΰ Τρί
του Κόσμου, διά τόν περιορι
σμόν τών γεννήσεων. Ε'ς τάν
άγροτικόν τομέΰ πάντως προ
τείνεται ή διάθεσις άπό τα ά
νεπτυγμένα βιομηχανικώς κρά
τη δημητριακών προιόντων, γά
λακτος είς κόνιν καΐ λιπασμά
των τα ποία θά περιελαμβά-
νωνται, τα έπόμενα έτη, είς
τόν τομέα τών πλεονασμά-
των. Έν τούτοις, θά ήτο άπα-
ραίτητος καί ή παραπλήσια με
ταβολή τής προστατευτικής πό
λιτικής των άνεπτυγμένων χω
ρών, μέ τήν διακοπήν τής υ¬
ποστηρίξεως τών τιμών καΐ
την διάθεσιν τών περισσευμά-
των είς την βελτίωσιν τής βο
ηθειας.
Η ΙΔΙΟΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ
Είς τόν τομέα τής Ιδιωτικής
βοηθείας, ή παρατηρηθεϊσα αϋ
ξησις τα τελευταία έτη θά ήτο
δυνατόν νά διοχετευθή είς
τόν τομέα τής άγροτικής θιο
μηχανίας, ώστε νά διευκολυν-
θή ή μείωσις των είσαγωγών
άγροτικών προιόντων. Ή μελέ
τη τού ΟΟΣΑ έπεκτείνεται, εξ
άλλου καΐ είς τάς εμπορικάς
συναλλαγάς τών ύποαναπτύ¬
κτων χωρών, αί οποίαι συχνά
ύφίοτανται τάς συνεπείας, είτε
τής προστατευτικής πολιτικής
των βιομηχανοποιημένων^ εί¬
τε τής ασταθείας των τιμών
είς βαοικά προιόντα.
Τέλος, ή μελέτη καταλήγου
σα, προβαίνει είς ωρισμένας
συστάσεις διά την χρησιμο¬
ποίησιν τών έπιστημονικών έ-
φαρμογών είς τόν Τρίτον Κό¬
σμον κίαί διά τήν σύσφυζιν τών
δεσμών μέ τούς άνεπτυγμέ-
νους. Τα συμπεράοματα αύτά,
τα όποία πλείστας φοράς ε¬
χουν διατυπωθή άπό τούς Διε¬
θνείς 'Οργανιομούς είναι φα¬
νερόν ότι δέν δύνανται νά 6-
χουν άμεσον εφαρμογήν.

■ Συνέγεια έκ τί)ς 3τκ σελ.
αύξησιν των έτΓεΜδύσεων τού οίκο-
νομικού τομϋως κοπά 20%, των λοι
πών ικατασικευών κοπά 16,4% καί
τού μηχαινικοθ έξοπτλισμοΰ κοπά
13,1%.
Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΙ
ΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
Παρσ την σημειωθεΤσαν κατά
τό 1968 μείωσιν τού ττροϊόντος
τής γεωργ «κης ττθΕραγωγής, τό
συνολικόν ακαθόριστον έ6ν·*όν εί
βρόδημα, είς σταθεράς Τιμάς τού
1958, ύιττολογίζεται βάσει των μέ
χρι τούδε προσωρινώς στοιχείων,
νά αυξηθή κατά 4,5% έναντι 4%
τού ττροττγουμένου ετους. Είς την
ανοδον αυτήν σι.νέ6<χλε, κυρίως καΐ σημαντικώς τό είσόδηιια τού κλάδον τής βιομηχανίαν, αύξηθέν κατά 10,2% ττερίττου και είς μι- κρότερθν βαθμόν ή αύξησις τού ε! σοδημοττος έξ ύτττιρεσών κατά 5, 7%. Σημαντικήν έξ άλλον άνοδοκ διττλασίαν τής ττερνσινής, εσημεί¬ ωσε τό είσόδημβ έκ τής άλλοδα- ττηκ;, αύξηβέν κατά 21,5% Ή κάμψις τού άχαθαρίστου ά- γροτικού είσοδήαατος, όψείλεται είς τή« μειωμένην παραγωγήν έ- λαιοκαμικών ττροϊόντων, συνεπεία τής τταρενιατ/τοφορίας των έλαιο- δένδρων καϊ των δυσμενών καιρ.- κών σνν&ηκών, αί όττοΤαι έττληξαν την παραγωγήν σίτον, κριθής καΐ έσττεριδοειδών Αντιθέτως πρός την φυτΐ'κήν παραγωγήν ή κτηνο τροφία ηυξήθη κχχτά 3% ττερίπου ΑΙ ΕΓτΕΝΔΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟ¬ ΣΙΟΥ ΤΟΜΕΩΣ Τό 1968, πρώτον έ'τος έ<£>αρμο
γής τού Πεντοοεττοθς Προγράμμα-
τος Οικονομικάς Άνατττύξεως τής
χώρας. ίπτήοξε κατ' εξοχήν δημι¬
ουργικήν είς τόν τομϋα των έπεν
δύσεως των δηιμοσίων ι^ρέων, τώ;
οποίων τα ττρογράμματσ, ώς
ττρός την έκττόνησΐν κα'ι τήν έκτέ
λεσίν των, ήσαν ττλήρως ένηρμοΜ
σμένα πρός τούς στόχους τού κα
ταστατ μκού αυτού χάρτου τής Οί-
κονομίας ής Χώρας.
ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
Έν γενικαίς γραμμαίς, τό επι¬
τελεσθέν κατά τό 1968 έργον είς
τόν τομέα των κρατικόν έττενθύσε
ών, δύναται νά σΐΛθψισΘή ώς άκο
λούθ»ς:
Πρανματοττοίησις τής ΰψηλοτέ-
ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΑΡΞΑΜΕΝΟΝ ΕΤΟΣ
ρας μέχρι τούδε ^ηματοδοτήσί-
ως παραγωγικών έργων μέ υψος
πληρωμών 8,6 δισεκ δρχ, έναντι
7,2 δισεκ. δρχ τού προηγοι/μένου
έτους .
Επιτάχυνσ'ς τής ττορείας έκτελε
σεως 22 δασικών έργων έθνκής ό
ποδομής, ήτοι 7 ιιιεγάλων όθικώι/
κα'ι 35 έγγειοδελτιωτικών, διά τής
έντατικήή χρηματοδοτήσεώς των
Αποπεράτωσις 55 οασικών έρ
γων έθνικής ίπτοδαιιής (σημαντικα
τμήματα 12 όδών, 19 γέφι,ραι,
24 έγγε οβελτιωτικά ίργα), των
οποίων ή κατασκευή τταρετείνετο
επί μακράν σειράν έτών, μέ Οπο
τέλεσμα τήν άττονέκοωσΐν τεραστί
ών καΐ ττολΐντίμων διά την "Εθνι¬
κήν Οίκονομίαν κεφαλαίων
Άττοττεράτωσις έτέρων 202 έρ¬
γων έθνικής ύττοδομής, κυρίως λι
μενικών1, 6'ομηχανίας, τουρισιμοΰ
καϊ δημοσίας διοικήσεως
Ποιοτική βελτίωσις και οίκο,ο
μ'ια των κατασκευών, ώς έττίσης
καί σημαντική μείωσις των διοικη
τ ι κων δαττανών, συνεττεία τής λήψε
ως των κοααλλήλων όργανωτΐικών
μέτρων.
Άττοκέντρωσις σημαντικού τμή-
ιιατος τού ττρογράμματτος, διά
τής έφαρμογής διά πρώτην φοράν
είς τήν Χώραν μας, ώλοκληρωιμέ-
νου προγράμματος περιφερειακής
άνατττύξεως, ϋψοι/ς 2 δσεκ. δρχ.
Τέλος, όλως είδιική μέριμνα ε-
λήφθη είς τό ττρόγραμμα δημοσί-
ων έττενδυσεων τού 1968 ττρός έκ
τέλεσΐν έργων άττοδομής διά την
Παιδείαν Ούτω, τό σύνολον των
διατεθε,ισών πρός τόν ανωτέρω
σκσττόν ττ σιτώσβων, ^/ήλθεν είς 1
138 έκατ δρχ έναντι 520 έκατ.
δρχ. τού 1966. "Αμεσον άττοτέλε
σμα τής γενυαιοδώρου αυτής ττρός
την Παιδείαν πολιτικής τής 'Εθν -
κης Κυβερνήσεως, ί/ττήρξεν ή δημο
ττράτηισις 56 νέων διδακτηρισχώ^
σι/γκρστημάτων Μέσης και Στοι-
χειώδοκς Έκτταιδεύσεως δοστάι·ης
504 έκατ. δρχ , έναντι δημοπρα-
τήσεως έργων 55 έκατ. δρχ. τού
έτους 1966 καϊ 10,5 έκατ. δρχ.
τού 1965
Είς την Ανωτάτην, έξ άλλον,
Παιδείαν, επιταχυνθή ό ρυθμός
εκτελέσεως των εργασιών άττοττε-
ρατώσεως τής ΠανεπιστηιιοΐΛττόλε
ως Θεσσαλονίκης καί όλοκληρώσε-
ως τής καταΐκευής 20 έργαστηρι
ω^ είς το Πανεττιστήμιον Πατρών
εξησφσλίσθη ό χώρος ανεγέρσεως
τής Πανεπιστιμιοίπτόλεως "Ιωαννί¬
νων καί, τέλος, ττροωθηθησαν τά
έργα στεγάςτειος καί έξοττλισμοΰ
των λοιττών Ανωτάτων 'Εκτταιδεο-
τικών Ίδρυμάτων
ΑΠΟΠΕΡΑΤΩΟΕΝΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟ
1968 ΕΡΓΑ
Ειδικώτερον, τα άποττερατωθέν-
τα κατά τό λήξαν έτος 1968 έρ¬
γα Δημοσίων "Εττενδύ^εων συμ¬
φώνως πρός τα μέχρι τέλους Νο¬
εμβριού συγκεντρωθέντα οτοιχεϊα,
έχοκν ώς ακολούθως·
Ιγεωρπα
Τά έργα της κατηγορίας αυτής
περιλαμβάνουν τήν ϊδρυσιν επαρ¬
κώς άττο8η<ευπκών χώρων, έγκα- . ταστάσεω,/ δ αλογής, συσ.χευασίας Ι καί έττεξεργασίας των γεωργικών 1 ττοοιόντων, Ίνστιτούτων 'Εοει,νώ/ καί λοιττών έγκαταστσεων. ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ Είς τόν τομέα των δασοτεχνι- κών έργων, εξετελέσθησαν, καθ" α ττασαν την χώραν σημαντικα ίργα άττοσβέςτεως χειμάρρων δασικ,ής ,- Λοποιΐας καΐ άνατττύξεως των δα- σΐίώ^ συμ·τνεγμάτων Δράμας, Λι- τοχώρου, Βορείου Πίνδου καΐ Ά- χκλώου, τά όττοϊοΐ θά τροψοδοτοΰ-' μέ ττρώτην Ολην τάς ύττό ίδρυσ ν είς τάς περιοχάς αύτάς 6 ©μηχα¬ νικάς μονάδας ξύλου. Κατά τό 1968, είς την άρεινήν λεκάνην Εΰήνου - Μόρνου, έπερα- τώθησαν έργα σι/ναλικής άξίας 1 6 520 000 δοχ., αφορώντα είς φυ- τώρια, άναδασώσε ς, δασοτε^ικά χειμάρρων, δελτιώσεις βοσκοτό- ττων, έκτροφεΐα θηραματων καϊ δα σικήν όδοττοιΐαν 'Ετπσης ά.άλογα έργα σανολικής δαττάνης 20 έκατ δρχ όπτοττερατώθιισαν είς τήν ό- θΐ. νήν ττεριοχήν ΆρκαδΪΓς. Τέλος, άποττερατώθπο-ο.^ αί ίχθ1» ί-τχσλα, Πατρών καΐ Χίου ΕΓΓΕΙΟΒΕΑΤΙΩΤΙΚΑ ΕΡΓΑ Κατά τό λήιξαν έτος έχρηματο- δοτήθη έντατικώς τό τεραστιο·; συμ—λεγμα έγγι,οβελτιωτ κών έρ¬ γον διά ποσού 2 200.000 δρχ. >-η
μειο",ται ότι, διά τής αττοττερατω
ι σεως των βασικών αυτών έργων,
, θά εξασφαλισθή ή άδρευα ς 2.500
000 στρεμμάτων, ή στράγγισις 2
Ι 000.000 στρεμμάτω^, ή ά-^τιττλημ
] μυρική πς>οστασία 1 200.000
(ττ^εμμάτων καϊ ή απόδοσις είς
την καλλέργειαν νέων γαιών 400.
000 στρειιματων.
ί-ΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΙ
Δια τά έργα αδοποιΐας τού προ
)Ί>αμματος έθ/ΐκ,ής άποδθμής, διε-
-τέθΓγσαν κατά τό λήξαν έτος 2.
709 161 000 δρχ. Δα τού ττοσού
αυτού έχρηματοδοτήδη ή καια-
•Γκευή έθ.ικών όδικών άρτηριών αή
κους 900 χλμ τού προγοαμματος
συνεχιζομένων έργων και έδιιμο-
ιτρατή3η·3·αν νέαι βασικαϊ οδοί σ.^
ηΛικού προυτΓθλογισμον δαττάνης
Ι ι δ σεκ δοχ καί μιίκοι;ς άω
ιω. 400 χλμ. 'Ετπττροσθέτως ε¬
γένετο ττροκαταρκττική σιιμφωνία
διά τή-^ κατασκευήν τού μεγάλου
άδικού έργον 'Ηγουμενίτσης —
τοΐίρικ, κων συ^όρων.
Πέοαν των ανωτέρω, ό—οπτερα-
♦ωθησαν ή ευρίσκονται έν τώ πε·
^ατοόσβαι 19 γέφινο-ι και αημα--
τι<ά τμήματα 22 δδών τοΓι 'ΕΘ- - κοό δικτύου. Διά τα λιαίν κά ερ- γα, τά όττοΐα συντελούν είς τήν ά·ετον καΐ ταχείαν διακίνΓκτΐν έττι- — έμΤΓορενμάτων καΐ τη^ κήν άνάτπ·ι.ξΐν τής χώρας, διετέθησαν κατά το 1968 380 έ- κ-ατ. δρχ. Άπεττερατώ?Γ,σαν τά λι μενικά έογα Κώ, Καλύμνου, Ρα- φή.ας, Άγίας Γαλή,ης Κ,ρήτης, 'Ερμοΐίττόλεως (κρηττιδώα α τ α ), Χαλ<ίδος, Λ ναριάς, Εύδο;ας, Μιο τιλή^ηις καΐ Λαυρίου ΥΟΥΡΙΣΜΟΣ, ΜΝΗΜΕΙΑ, ΗΟΥ Καδαλας, δ.αμόρφωσις θεατρον Φιλίττττω», διαμάρφωσις παραλιας Καδάλας, Μουσείον "Ιωαννίνων Λούρου, διαμόρψωσ ς - Παρίτσης — Κερκύρας. Ματέλ Ηρακλείου, Πλαζ Ξεν'ιαι: Χανίων Ξενών Νεότητος Ναι/ττλί- οο, διαμόί>φωσις τοο'ρισπκης πεο
σχής Ναΐ/ττλίου, Ξενοδοχείον Έρυ-
μάν9ου (1 Ξε»ών και 1 Περίτ,τε-
ρον), ανα6ατήρ χιοναδρομικαυ
Κέ-τρον Πηλίου, Ξενοδοχείον Κυ-
βιΌυ, Πλάζ Βούλας (Λ), λ,-μήν 9α
λαμαγών Βουλιαγμέντνς, διαμόοψω
σις παραλίας Γλυφάδας, Ξενών Συ
μής κ.λ ττ.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ
Πρωτογόνων δοοστάσιεων δσ
Ι την χώραν ττρόγραμμα έττενδύσε-
^ έττραγματσττοιήθη είς τον ιυ-
| μ^.α τήΧ έκπα δεύσεως, Έττεττεοσ-
τώ9ησαν "ι/χίλικώς 850 αίθουσαι
διά 35 000 μαθητάς, έτηεσ>«ει/ά-
σ·3ιισαν ετέρα 1.000 διδοοκτηρισ,
και πρου0Γ|0η δραστΓρίως τό ττρό
γρςΐιιαα ·τιριακών καί λοιττών Ιγ
καταΐΓτΰκτεων, ώς καί τοθ 4ττιχ~τπ-
μο,ΜΚθΟ έεοττλισμοΰ των άν«τά-
τ«ν έκττα δευτιχών ΊδρομάΤ'θν της
"Ολως ίδιαιτέρα μέριμνα «λή-
ί>θή διά την ττεραίωσιν κο 'ά γΛ
1968, μεγάλου άο βμοΰ έργίΛΐ/ ά-
νατττύξΐως τού τουρισμοθ της χω
ρας, σττοι/δαιότερα των ότοΐ-^νε1
ναι:
Πεοίιτ'τερον Πλαταιών, Μοχ.χτειοχ
Κιλκίς καϊ Πολυγύρου, κάμττινγ-κ
Ο1ΚΙΣΜΟΖ - ΥΔΡΕΥΣΙΝ —
ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΙΣ
Έττετεύχθη ή αποκατάστασις
ί.ΟΟΟ άστέγων σεισμοτταθών. 'Ε-
ττεαχτωβηισσν 122 έργατικαϊ κα-
τη κίαι είς Βόλον, 1.230 έργατι-
καί κατο.κίοι είς θεοσαλονιικην,
Βέροια^, Σέρρας και Δράμαν, 29°
ίογατ'καί κατοιιοαι είς Πάτρας)
Λ7 τίς Άγρΐνιον, 62 είς Ναΐίΐτλ -
οί. 37 είς "Αργος, 30 είς Άμιχ
λ Λδα κ λ.ττ. Παραλλήλως έσημει
ώθη μεγάλη πρόο5ος είς την έ,κτέ-
λβοτΐν των τρογραμμστων οτεγά-
1 σ>εως, των άστών Προσφύγων (ο-
, πεττ£ρ:χτώθη·:ταν 1.700 κοττοικίαιΐ.
των Προσφύγων 4κ τού Π«ρα~ετά
συατος, ώς καΐ τού ττρογράμμα-
τπ- λαικής κατοικίας είς ολόκλη¬
ρον την χώραν (είς Δουργοΰτι Ά-
ΰΐγ^ων επερατώθη ή κατασκίχιή
298 κοττοκιώθ· Είς τά ανωτέρω
δέν ττεοιλθ£μ6άνεται τό στενοαττι-
κόν πρόγραμμα τού Αύτσνόμου
ΌργοτναμοΟ 'ΕργοΓτικτν; Κατοικι
ής, περΐ τού όποίου νίνετα λο-
γρς κατωτέρω.
Είς τόν τοιιέα άττοχετεύ^ίων—
υδρεύσεως, άτΓεττερατωθησα, τα
έκτακτα άττο)(ετευτικά ίνγα Άδη-
τα ίργα ύδρεύσίως θεσσαλο
ς, ττόλεως Χανίων κ.λ π.
ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ
Τλ σημαντ ;-<ώτερα έκ των άττο- ττεοατωθέντων κατά τό 1968 έρ¬ γων είς τόν τομέα αυτόν, είναι τά άκόλουθα: Δικαστικόν Μέγαοθν Άμαλιά- 6ος, Παράρτημα Γενικόν Χτγμείου τού Κράτους είς Κόρινθον, Διοι- <ητήριον Κερκύρας, Διοκητήρσ» Βάρδας Ήλείας, Δημοτικόν θέοτ- τρον Ματιλπνης, Κτίριθν Μοι-^ικο φιλαλογικον Σύλλογον «Σκουψά» "Αρτης, Τελωνείον Κερκύρας, Π.εν ματικόν Κέ'Τρον Δελφών, Νέον "Εργατικόν Κέντρον Ποεβέζης καΐ άλλα ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ —ΠΡΟΝΟΙΑ Έν,τος τού ττλαισίου τού ττρα ν,αατοττοιουιιενον έκτεταμένου μα- Α,ροχρονίου προγράμματος δ β την δημ ουργίαν τής καταλλήλου 6ττο5ομή<; πρός εξασφάλισιν τής ϊ. γείας τού ττληθυσμού τής χώρας, επερατώθη κατά τό λήξαν έτος, σε,ιρά οτϊμαντικών έογων. Τί? ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙ- ΛΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ποογραμιι-α ττερ- άνοπττύξεως, ύψους Ι 940.000 δρχ. έττραγματοποιήθη «•θΐτά τό λήξαν έτος. Έκ τού όνω τέρ« ποΓτού 747.487.000 δρχ. δ.- ετέθησα, διά μεμον»μενα κο,.ω- ι)>ελή έογα, 134 907.000 δρχ διά
έργσ υδρεύσεως Σα.δέτμων Κο-
974.500.000 δρχ. δ ά
όδοτΓθΐΐαν, 23.907
000 δ'ά μελέτας. 50.521 000
δρχ. δι" είδικά ττεριφεοεισχά ττρο-
νραμιιατα καϊ 10 000.000 δα
ττρόγοαμμα γεωτρή^εων.
Αί ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΕΠΕΝΔΥ-
ΣΕΙΣ
■εντο.ος υπήρξε κατά τό 1968
καϊ ή έπενδι/τική δραστηρ.ότης
είς τόν τομέα των λεγομένων «Πά
ραλλήλων Έττενΐδύσεων», αί οποί¬
αι άνηλθθν έν συνόλω είς 10 δισ-
£ρχ τού 1967 κ3Ϊ 5,8 δ σ. δρχ
τού 1966. Ά^αλυτικωτερον:
ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΗΛΕ
ΚΤΡιΣΜΟΥ
Αι έπενθύσεις τής ΔΕΗ ύττερι
6η3·αν τναν προηγούμενον, άνεΑ-
θούσα είς 4,3 δισεκ δρχ. Δι αύ
τών επετεύχθη αύξησις τής τταρα-
γυγής ήλεχτρικ,ής ένεογείας κα¬
τά 10% περίπου, έναντι τού 1967.
ΌθΌν άφορςΐ είς τόν έξηλεκτρι-
σμόι/ τής ύπαιθρον, πρεττει νά έ-
ξαρθή τό γεγονός ότι, κατά τό
έτος 1968 ήλεκτροδοτήθησαν ύττό
τής ΔΕΗ 1 400 άκόμη χωρία και
οίκισιιοί, έναντι 1.100 τού 1967.
Τέλος, συνεδέθησαν μέ τά δίκτνα
τής ΔΕΗ 240.000 νέοι καταναλω
ταί
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩ
ΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΙ συνολικαΐ ίττενδύσεις τού Ο.
Τ.Ε. κατά τό 1968, διεμορφώ9η-
σαν τελ κώς είς νψος ενός δισεκ
δρχ., τά δέ σΓΐμαντΐκώτερα έκ των
έκ·τ«λεσθέντων έργων είναι 210 «ύ
ρια έργα έττεκτάσεως δικτύου <αί 138.200 νέαι άστικα! τηλεφΜνι- κοα ττοτροχαι. ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΘΛΗ- ΤΙΣΜΟΥ Κατά τό 1968 ή ΓΓΑ έπραγμα- ταττοίησεν υψηλόν ττρόγραμμα έττεν δύσεων συνολικόν ΰψονς 393 έκατ. δρχ. Κκρώτερα έπιτεύγματα τού έκτεταμ.έου αυτού π·ρογράμματος ΰττήρξαν: Ή ίδρυσις 20 'Εθνικών Σταδί όν, 2 Κολομβητηρίων, 2 Σκοττευ- τηρίων, 7 Κέντοων Νεότητος καί 89 αλλων άθλητικων κέντρων μι¬ κροτέρας ση-μασΊας, ώς καΐ ή έκ- πόνησις 56 μελετών. Πέραν των ττιστώσεων αυτών 6ι ετέθησαν έτερα 1 50 έκατ. δρχ. έκ τού ττροντΓθλογισμθύ Δημοσίαν 'Εττε.δύσεων καΐ 15 έκατ. δρχ. υπό τής ΓΓΑ διά την ταχείαν άττο ττεράτωσΐν τού Στάδιον Καραίοτκά κη, πρός άνετον διεξαγωγήν των Πανευροτταϊκών άγώντΛ'. ΟΡΓΑΝΙΣ'ΜΟΣ ΛΙΜΕΝΟΣ ΠΕΙ¬ ΡΑΙΩΣ Είς 200 έκατ. δρχ. άνέοχοντσι αί —ραγματο—ο ηθεΐσαι κατά τό 1968 έττενδύσεις υ·«ό τού γ ν σμού Λ μένος Πε ρα ώς ΛΥΤΟΝΟΜΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ Ό ΌργαιΊσμός 'Εργατ κης Κα -οικίας έδαττά/ησε κατά τό λήξι. έτος 84 753 000 δρχ. διά τήν α¬ νέγερσιν 1 036 εργατικών χατοικι ών, δα την αγοράν οίκοττέδων κα! καί δι" άλλα έργα ύ-οδομής Τέ- !λος, έχορηγησε 1.455 στεγαστ, ι κά δά.ϊΐα, συνολικού ΰψους (69 | 518.980 δρχ Έττίσης έτεραι 15/ 1 359 000 δρχ- διετέθησαν διά την εργατικήν κατοικίαν μέσω τού προ ϋπολογισμού Δημοσίων 'Εττενδνσε ών. Διά τ°ύ ττοσού αυτού έχρημα τοδοτήθτΐ τό νέον ττρόγραμμα ανε¬ γέρσεως 1 066 έργατικών κατο- 1 κιών, καθώς «αί τό συνεχιζόμενον ποόγραμμβ ανεγέρσεως έτέρων 3. 651. ΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟ 1969 Ή 'Ελλη.ική Οίκονομία είσέρ- χετα, είς το νέον £τος, υπό Γούς πλέον άοίστους οίωνούς, έξωττλι- σμενη μέ άοτίως ώργανωμένθν (>
νατΓΤκξιαχο^ μηχανισμόν εγκαί¬
ρως κατηρτισμένα δημοσιονομικά
καϊ έττενδυτικά ττρογράμματα, μέ
νέας -ροωθητιικάς δννάιμειν. δα
νά έττιτύχη άκόμη ύψηλότερον, ά-
πό τόν εφετεινόν, Ρυθμόν άνόδυυ.
"Εττβάλλεται νά ύττογραμμισβή ό¬
τι σημαντικώς θά σνντελέσοο,ι
ττρός τούτο καΐ αί τεθείσαι κατ«
τα έτη 1967—1968 είς έψαρμο
γήν θεσμικαΐ μετας Τραπέζης χρήσεοος
1968 καϊ τήν διανομήν μερίσματος
έκ 252 δραχμών κατά μετοχήι/
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΤΟΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟΝ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1963
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1967
8.010.447.014,70
749.88Ο.088.80
68.165.714.-
843.773.000,70
488.260.524,25
5.417.042.657,60
411.621.171.95
Χρυσός καί ΈΕοηΓρικόν Συνάλλαγμα
Ι. Διαθέσιμα Τραπέζης
II.
Μίοίδιον Έλλ. Αημοσι'ον είς Λ Ν.Τ. είς Χρυσόν
Μεταλλικά Κέρματα
Συναλλαγματικαί καί Γοαμμάτια
Έμπορικπί Σνναλλαγματικαί καί Γραμμήτια
Πιστώσεις
Ι. Δημοσίου
α. Τακτικοί Λογαριασμοί
1. Έλλην. Δημ. Συγκέντρωσις ΕΙσπρά'ίιων καί Πληρωμήν
2. Έλλην. Δημ. Τρεχοϋμενος Λ)σμός Χρηματοίΐοτήσροις
Προμηθειών Καταναλιυτικών Αγαθών
β. ΕΙδικο'ι Λογαριασμο'ι
1. Έλλ. Δημ. ΙΙροκαταβολαί έναντι εξωτερικάς βοηππας
2. Έλλ. Δημ. Προκαταβολαί πρός κάλιιψιν δαπανιις
διαγραφής Άγροτικών χρεών Α.Ν. 454)68
Λοαχ,μαί
Λο«χμαί
9.726.251,007. .Ί(ι
749.880.Ο88.80 10.476.1.(1.096,10
107.649.356,85
874.035 664,25
χ
461.61)ί>..Ί0Γ>,7.'>
3.889.480 ΚΛ5,(!0
4 35.Ί 1Η0.191 ,".Γι
2.463.163.732.- 2.463.163.732.-
657.200.000.— γ. "ίίντοκα Γραμματια Έλληνικοϋ Δημοσίου
δ. Πιστώσεις βάσει εΐδικών Συμβάσεοιν
2.475.130.000. — 1. Συμμετοχής ρΐς Διείίνεΐς Όργανισμοΰς, Δραχμαί
1^.569.999,40 2. Συμμετοχής είς Διεθνεϊς Όργανισμοΰς. Χουσος
1.975.782.103.— 3. Συμβάσεων 23.10.1963 καί 20.12.1966
4.344,985.494,30 4. Λοιπά Μακροπρόθεσμα Δάνεια
17.891.943.991,25
II.
Λοιπαί Πιστώοεις
6.752.100.023,20
96.972.408.-
2.475.130.00·).—
12.56!>.990,40
1.725.841.832.-
4.891.421.509,90
9 104.963.341,30
2).624.6Ο2 664. - 36.8(58.459.928.65
341.262.777.80
47.724.306.90
8.412.312.422,70
58.997.068.698,55
"Εντοκοι χαταθέσεις παρά Τραπέζαις εκ
Κρφάλαον Δημοσίο)ν "Οργανισμόν (Α. Ν. Ι611]50)
'Επενδύσεις
Άκίνητα καί Έγκαταστάσεις
'Αξία Γηπέδων
Άξία κτιρίων καί έγκαταστάσείον
Μεΐον Άποσβέσεις
ΙΙαρελθουσών χρή
Τρεχούσης χρήσεως
Δρχ.
297.327.427,70
16.334 720,70
497.ΓΛ3.837.—
313.662 Π'*.40
Άξία 'Υλικοϋ Τραπεζογραμματίων
ΜεΙον : Άποπβέσεις Χρήσεως
"Ετερα Στοιχεϊα 'ΕνΓργητικοΰ
152.002.536,70
18.3.891.6.88 60
7.3.368.510 40
1Ο..Ί94.:>26.:»Γι<ί,8Ο 98.007.884,9Λ 335 894 22.ί ..30 51 436.147,10 7.141.686.517,00 Γ6.347 627.179,60 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1967 16Ν.ΟΟΟ 000.- 74.248 000.- 161.ΟΟ0.Ο0Ο.— 31 0 Π .«59,35 33.248.839 600.- 4.882.:ΐ3'ί.5ΐ8.90 70» 11ί·.··(44.7Ο 11.377 5.37.460,05 20.16Ο.0»!).- 2.496.283.973,90 2.779.474 1.31.10 307 620.4-10 25 715!! 52ιι.«3 Κεφάλαιον Κατ·«.βΓβλημένον Άποθε-ματικά Ι. Πρόβλεψις σιιμφο'ινιος αοΛρ. 71 Καταστατικόν 11. Τακτικόν Διόφορη έξ Άνηπροσαυμογής (Β.Λ. 14.11.1956) Τθίί^εζικά Γραμμάτια έν Κυκλοφορία 'Υποχρρώσπς οψεοις είς Λρα/μάς Ι. Λογαριασμοί Τρεχοι'»μενοι καί Καταθέοεοιν α Λογαριασμοί Τ(νιπέϊης 1. Κοταίΐέσρι^ Γραπρζηιν 2. ΚαταίΙίσρις έγγυήορπιν δι' ρΐ-κιγιιιγάς 3. "Κτρροι Λογαριασμοί 4. Μέριομα Χρήσε«ις 5. Καΐαθέσρις Λιεθνών ΌογανισμΛν · ! 000.- 88..15.3.000.- ΚΜ.ΟΟΟ.ΟΤΟ - 256 ίβ.3.000.- 31.601.569,35 .32.955 002 400 χ 5.Η 13.740.342.40 925.796.563,ΡΟ 12.9:50.926.524,40 20.160.000.- 2.496.122.58.1.40 22.186 746 014.— β. Λογαριαημοΐ 1 Λημοσκ,ιν Ύηρ 2. 'Κλλ. 4ημ. Λογ)αμός Λημοπίιιιν 'Κπ 3. Κ(?)ικοι Ιΐισπυτικοι λογοριαπμοί 2.756 648.328,55 297.141.046,10 5·ί.39.3 784,75 3 106 1«3.150,40 44.369.2!>·2,10 Π. Γραμμάτια κοί Τραβηκτικαί "ΟψΡίυς
55 210.278,45 25.348.139 451,85
176 9.ν«Ρ8 -
5.4411.92'5.<>5!),55
Ύίΐο/ορίόορις "θψεως είς Έξιιιτε^ικόν Σιινάλλαγμα
Λογαριοσμιιί ΤςχΪ
"Ε Ύ
817.703 518.50
6.770.737 23ιι,<ίΟ 58.997 068.698,55 66.:(47.627.17Π,6 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ» ΧΡΚΩΣΙΣ 1967 Άποδοχαί Προσωπικού 436.887.144,20 Μισθοδοσία Προσωπικού έν ενεργεια 44.371.849.50 'Αποζ.ιμιώσρις Ν. 2510)1953 κλπ. 36 898.377,50 Συντάξεις και μερίομαΐα ί£ελΟόντοιν ΐι'<πα/.λήλιιιν 3.198.320.— Άποζημιοκηης είς έ;ερχομένους ίιπαλλήληι ς 84.468 547.- 49.900.30(1.- 21 660.790.60 16.910.575,30 15.334.291,80 (103.805.963,70) 4.8411.476,61 2.300.000.- Λρχ. 56.714.202.- 35.271.288,50 4.5.36.279,51» Είσφοοπί ρΐε Τΐιμρΐα ΙΙροηοιπιχοΓι Υπέρ Ταμρίου ϊυντήϊίων » ΜετοχικοΟ Τημρίοΐ' » Ταμρϊο» ΑιΊΐασφΊ/.είίΐς » 'ΑλληλοβοηΗηΐικοϋ Τιιμει'οιι Περιθιιλι|ΐειΐις 1968 Δρχ· 427.42^.9 II, 30 96.521.770.- Λαπάνΐιι Παιοικής Μερίμνης καί ΠκιΑιχιΓιν έϊο Δαπάναι ίπερ βαρέοις νοοοϋντίον ίιπαλλήλικν 4(ί 236 7!7.~ 2'» 84«'>.!^84.■'.-»
16 1.ΙΗ 452,ι))
14 ·)Λ9.63θ,1<>
97.909.704,5:·
4.7 27. ■! 2.*) —
:».:!ι·).(ΗΚ· — 1Ο5.93Κ 92!·,55
1967
900 185 742,80 Άπό τόχοι^ πηομηθπ'ης καί λοιπάς ωφελείας έξ ρργ«-
οιΛν Τρα,-τρζης
"ΙΙΣΤΩΣΙΣ
1968
Δ κι/μ>ά
1.055.572.426,35
110.955.440,35
8.492.814.— Κίσφοραί ι'ιζ ετέρα Άαφαλιπτικά Ί'αμεϊα καί Όργκνιημοιις
68.834.034,70 Λοιπά εΗοΛα Διαχειρίσεως
Άποοβέσεις καί Ιΐροβλέψεις
18.511.894,35 Άϊίας ύλικοϋ Τραπεζογηαμμητίοιν 21 932.363,:*,)
11 711 γ,λλ οκ . Κτιρίοιν 14.124 015.7.Ί
» έϊοπλιπμοΓι 2 ^10 704,95
Προβλέψεις Λιάφοροι ·) 1 00 000 —
» κατα κινοήνοιν χρηματαποαΐηλόίν (,ΐ|ΙΙΟ0(Ι.—
13 741.560,95
1.860.661,05
6 000.000. -
600.000.-
14 228 895. -
Λ9.488 35.3,45
40.714.116,35
750.352.096,60
20 000.000.—
770.352.096,60
138.833.646,20
909.185.742,80
ΚΙσφοραι δι" ένίσχιισιν Ταμκίο»· 2ϋι<ντά£ροις Προσωπικού Κ Τ Ε. ΚΙσφοραί δι" άνίγεροκ Ίι·ροΰ Ναού τθΓι ίοιτήηος Κιιθαρά Κερδη Άποτελρσματα Χηήπρης 44.Η07 0Η4-- 748 468.933,30 25 000.<Ο1.- 773.468.9.33,30 2^2.103.493,05 1.(155 572.426,35 909.185 742 80 Διάθεσις Κσθορών Κερδών έκ Λρσχμών 282.103.493,05 ("Αρθρ. 71 Καταστατι/οΓ') 1.035.572 430,35 1967 6.942 000. - 13.440.000.- 6.7^0.000.— 111.731.646,20 138.833.646,20 Ό Διοικητής ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ν. ΓΑΛΑΝΗΣ Είς πρόβλρψιν οΐ'μιρ Λρθρφ 71 τού Κηταστιιτικοΰ • μεριθιια επί 80.000 — μετοχών » πρόίΐθετον μερισμα πρός δρχ 84 /κγπ » σι,μμετοχην Δημοηίου Ήν Άίΐήναις τ^ 30 Ίανοΐ'πρίίιιι 1969 1968 14.105.000.- 13.440 Οΐν). - 6.Γ2Ο.ΟΟΟ.- 247.8:18.493,^ 282.103.493,05 Ό Λιευβυντής τοδ Γε,νικοίΐ Λογιστηρίθυ Α. Δ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟί

ΕΚΔΡΟΜΙΚΕΣ ΕΝΤΥΓ.ΩΣΕΙΣ
ΜΕΤΕΩΡΑ - ΠΙΝΔΟΣ
Τού συνεργάτου μας κ ΝΙΚ ΚΑΡΑΡΑ
ρδια τού χειμώνα. . καΐ βαρεία Λ άτμόσφαιρα. Ό-
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Τό
,κό δελτιο
βόρεο και
πυκνά χιάν.α και θύ
Ί 9άλοσοο, κι' οί Άρ
άδ'άβατους
απαγόρευαν ταζί
τολμηροΐ καΐ
έκδρομείς, ζεκι-
νύχτα άκόμα, μ έ
5τγι τύχη καί στόχο
Αθηνά, Λάρισα,
Μετέω-
τ'Γ'πράγματα καΐ ή τύχη
ήρθανε βολ,κά και φτά-
Ος έκεί, άφου περάσαμε
■ Τρικαλα. Όραα
. τΓια ή πατρίδα τού Άσκλη
π0λ' 'έ κσλή ρυμοτομΐα, με-
η'°° <α1 δμορφη πλατεια κατασττιματα ευπαρουσί- ^ι πολυτιομένα ζενο μέ τό παληό βυζαντι- καστρο της νά την διαφεν- κ<31 νά την διασχίζη τό πθ ΤΟΤο θαύμα των Μετεώρων στή Λ.ανιιατικότητα τόβλεπα γ.ά ΠΕ Φορά Κ,· άκόμα γ,ά πρώτη φορί» έβλεπα μπροοτά υθϋ τ6 άλλο θαθμα, δΐδυμο καΐ οτέρεα ένωμένο μέ τό πρώτο το θαθμα των μοναστηρ.ών. ■Η φύσις ενήργησε γιά τό ένα, Λ 9έληση, η έπιμονή, η π στη τού άνθρώπου οτΐς δυνατότη- τές τού καΐ στό Θεό ένήργη- οαν γιά τό άλλο. Τεράοτ,οι πέτρινο. γίγαντες γεννημένοι άηό τα σπλάχνα τής γής, φο- βεροΙ, μέ την δρθια, μονοκό- μαη οτάοη τους καΐ την ά- γΡ,α θιοριά τους, θέλησαν νώ έπιβάλλουν στόν άνθρωπο ι ό ακατανίκητο δέος Μά έκείνος μικρό κα' ταπεινό σκουλήκι, συρθηκε όπομονετικά πάνιο ούς, οτάθηκε στήν πανύψηλη κορφή τους καί δουλεύοντας χρόνια καί χρόνια τούς ύπέ- μως εμείς, δπως τό πούλμαν ά νεβαΐνει ψηλά,άπό τά δεζιά, ό νοΰς μας πηγαίνει άλλοϋ! Περνά τίς άπέναντι κορφές, οτά ήπειρωτικά φαράγ γ<α κι' άναλογίζ€ται τό ήρωι- κό έπος πούγραψαν τά παλλη- κάρια μας έναν άλλο δραμα τικό χειμώνα, μερά καΐ νύχτα πρΐν είκοσιοχτώ χρόνια, σέ κείνα τά μέρη. Ή σκέψη'πώς βρισκόμαστε οτήν καρδιά του βουνοϋ, πού έγινε θρύλος καΐ τραγοϋδι καί ούμβολο τής Ελ ληνικής ίδέας γιά τή λευτεριά τοϋ "Εθνους, μάς γέμιζε αίσιο δοζα καΐ περηφάνεια. Μάς πε ρικύκλωνε τδ περίδοζο βουνό μέ τή μεγαλόπρεπη άκινησία τού καΐ μάς έπέθαλε Οιωπηλό σεβασμό. Πλάι μας άκούοτηκε κάποια οτιγμή τό γαύγισμα τσομπάνικου σκύλου καΐ γυναι κεία φωνή. Ανάμεσα οτά χιό νια καΐ στά βράχια καΐ τά κλα Ρ'ά διακρίναμε μιά κοπελού- δα νά συγκεντρώνη μέ φωνές τά σκορπισμένα γΐδια της καί νά ροβολά κατά τό ρέμμα, δ- λη όργή πού ταράζαμε την ή- συχα τού κοπαδιοϋ της. Πηγαι νέ στήν άπέναντι πλευρά πού ήτανε τό χωρ ι ό της μέ τά λι γοστά του σπιτάκια. Κι' δπως κατέβαινε, πιό άγρια καΐ πιό ευκίνητη άπό τά γίδια της μέ τό ταγάρι στόν ώμο, άνεπολή σαμε καΐ εύλογήσαμε την άθά νατη γυναίκα τής Πίνδου,, την άλλην αυτή ήρωΐδα τού πολέ¬ μου καΐ συμπαραστάτισσα των στρατιώτην μας γιά τή νίκη. Μεσημέρι περασμένο γυρί σαμε στό περ.πτερο τής Πύ- λης σάν άπό έθνικό προσκύνη μα. Έκεί στήν κοίτη τής ρεμ ματιάς, βρίσκεται ένα λαμπρό βυζαντινό έκκλησάκι, ή «Πόρ τα - Παναγιά)), άπομεινάρι πα¬ ληού μοναστηριϋ τού 13ου αΐ- Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ ΆνέκόΌτος ίονορία ίκ τού πολέμου 1940-41 Συνένεια έκ τού ποοτϊγουιιένου μετέρων τμημάτων Προκαλύψε Η μετακινησις αυτή ήτο σω τήριον μέτρον ληφθέν κατόπιν ύπόπτου πτήσεως έχθρικών ά- ε,τοπλάνων ύπερθεν τής Βρύ- ως, άποτελουμένων έκ τού 11) 42 Τάγματος καί θυλαμου Πυροθολικοϋ των 6,5. Γά τμήματα ταυτα ήναγκά Διότι τάς απογευματινάς ώ¬ ρας τής 29ης έβομθαρδίσθη ύ πό τής Ιταλικής άεροποριας ό παλαιός χώρος Σταθμου Δι θικήοεως τής Μεραρχιας, μέ σης - Πασά κατά την προτεραι ι σθησαν τότε νά συμπτυχθοϋν °ν .. προώρων. Ή δέ αλλη δ>μοιρι-
α τού αυτού Τάγματος, κατέ-
χουσα θέσιν είς Χάβος, επί
τοϋ όρεινού δγκου Σούτιστα,
συνεπτύχθη άνευ αγώνος.
Έπειδή δμως ή θέσις αυτή
άπετέλει προκεχωρημένον Ση
μεϊον Στηρίγματος, τό οποίον
έπρεπε νά κρατηθή, ή Μεραρ
χΐα διέταζε την άνακατάληψίν
της, δπερ καΐ εγένετο.
Είς την κατεύθυνσιν: Δρυ-
μάδες - - Λαχ'ανόκαστρον ό έ¬
χθρός, δυνάμεως χυντάγματος
μετά Μοΐρας Πυροβολικοϋ συ-
νέχισε τήν πίεσ ν τού επί τοϋ
έκεί Λόχου Προκαλύψεως καί
τόν έζηνάγκασε νά συμπτυ-
χθή επί μεγάλου μετώπου καΐ
βάθους.
Έκ τής ραγδαίας ταύτης προ
χωρήσεως τοϋ έχθροϋ πρός
τήν κατεύθυνσιν Δρυμάδων —
Λακανοκάστρου έδημιουργεί -
το σοβαρά άπειλή τόσον κα-
(<ά τοϋ δεζιού πλευρού των πρός Χάνι - Δελβινάκι συμ- πτυσσομένων τμημάτων (των «οποίων, ώς γράφομεν ανωτέρω ήπειλεϊτο καΐ τα αριστεράν), όσον καΐ κατά τοϋ άριστεροΰ των είς τήν περιοχήν Άηδο- νοχώρι — Μελιοοόπετρα άμυ- νομένων τμημάτων προκαλύ- Άναμνήοεις άπό την Νυφη τής ΊωνΙας ΟΙ ΑΠΟΚΡΗΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΜΑΣ τής Χυνεργάτ,δός ιμο ς Κάς ΝΙΚ. Κ. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Τσακαλώτος Θρασύβουλος, δι- αζε στην Ιερή του θελήση. Ούτε καί οί άετοί ποΰ γράφουν κύκλους άπό πάνω τού τόν έ- φόβηοαν. Τό αυτοκινητο σέρνοντας τα βάρος 45 άνθρώπων, κυλοΰσε πάνω οέ χαραγμένα άχνάρια, ανάμεσα σέ στιβαγμένο χιόνι καί άνέβαινε βογκώντας σέ ου νεχείς στροφές. Μέσα άπό τα θαμπά τζάμια των παραθύρων βλέπαμε την όλόλευκη χειμω νιάτικη όμορφιά μέ τα δέντρα τού βουνοΰ φηλά, χαμηλά καί πλά, μος, γυμνά άπό τα φύλ- λα τους, Μέ τούφες - τοΰ»ες τό χιόνι καθισμένο στά κλώνια τους νά δ νούν μίαν άπέραν- τη χριοτουγεννιάτικη δψη. Πή γαΐναμε νά βρεθοΰμε κι' ε¬ μείς στην κορυφή τού βράχου που έχει κορώνα τού τό γυ- νσικείο μοναστΛρι τού 'ΑγΙου Στεφανου. Είναι τό πιό εύκο- λο νά τό επισκεφθή κανείς. Κατεβήκαμε λίγο πέρα άπό την εϊσοδό τού καί πατώντας μέ φόβο καΐ προσοχή οέ πα- γωμένα χιόνια περάσαμε την πυλη τού. Μιά νεαρή μοναχή, ή πορτάρισσα, κατακόκκινη ά πό τιΊν παγωνιά, στεκόνΤανε οτΛν άκρη σκυφτή, μέ δεμέ- να τα χέρια, μαυροντυμένο ά- γαλμα σεμνότητας καί ταπε·- νωούνης καΐδεχότανε σιωπη- λ6τούς χαιρετισμούς μας. Τό κρΰο ήτανε δυνατό., τα καλτε ρημια οτίς αύλές τού μονα- οτηριοΰ έπικΐνδυνα. Λίγα πρά γμοτα μπορέσαμε νά δοΰμε «ΐπρώτ' άπ1 δλα τό μικρούλι- κο, μ6 τόσο ενδιαφέρον, έκ- κληοάκι στ' δνομα τού Άγίου Χαραλάμπους. Πήραμε λίγα ά ναμνηοτικά καί φύγαμε μή μπορώντας νά πάμε σέ κανέ- να οπό τα ύπόλοιπα τρ α σω¬ ζόμενα μοναστήρια, τού Βαρ- λαομ, τής Άγίας Τριάδος καί τής Μεταμορφώσεως (Μετέω- ρον). Σέ πολλές άκόμη κορφές Οράχων βλέπει κανείς χαλά- οματακαί άλλων μοναστηριών. Παλαιότερα δλα ήσαν 24. Μά πώς μπόρεοε ν' άνέβη ό άν- βρωπος στίς άπρόσιτες αύτές κορφές καί νά στήση έκεί τό βυοιαστηριό τού; Ύπάρχει κά ποία παράδοση πού άναγκάζε οοι ν6 την πιστέψης γιατί δέν βρΐοκεις αλλη έζήγηση. Κατεθαιναμε άπό ψηλά μέ- οα στην παγωμένη άτμόσφαι¬ ρα ζαρωμένο· στό αυτοκίνη- ώνα, του όποΐου Ιδρυτής φέρε ται ό «σεβαστοκράτωρ Ιωάν¬ νης Δούκας, γιός τού Μιχαήλ Β' Δούκα τής Ηπείρου)). Τό επ ι σκεπτόμεθα καί θαυμάζομε την έζαίσια όμορφιά των όλό σωμων ψηφιδωτών εΐκόνων τού Χριστού καί τής Παναγ άς πά νω στό μαρμάρινο άπλό μά ώ ραϊο τέμπλο, πού κάνουν τόν μικρό αυτόν ναό ένα άπό τα σπουδαιότερα μνημεία τοϋ τό που μας Μέσα στό Ιερο άποκα λύφτηκαν τελευταία καί τοιχο γραφίες Άγίων έζαιρετικής τέχνης. Περνάμε στήν άπέναντι δ χθη άπό μιά παληά τοζωτή πέ τρινη γέφυρα, πού διασκελίζει τό ποτάμι μέ άνάλαφρη χαρή καί λίγα μέτρα ψηλότερα άντι κρύζομε στή λεΐα έπιφάνεια βράχου, ριζωμένου στό βουνό Ι έναν παράζενο πινακα. Κάποι ος ντόπιος λαϊκάς καλλιτέχνης έχει φιλοτεχνΛσει στό θράχο μιά ψηφιδωτή είκόνα άπό λευ- κόφαια καί μαύρα πετραδάκια τού ποταμού σέ ΰψος 1 μέτρο καί πλάτος 0.80 περίπου, μέ φόντο καΐ πλαΐσιο. Ή είκόνα παριστάσει έναν άντρα κ,αί μιά κοπέλλα μέ τη θλάχικη φορεσιά τους πιασμένους άπό τούς ώμους νά χορεύουν. Πρό κείται γιά ένα πολϋ ενδιαφέ¬ ρον έργο λαοχής τέχνης, τού άποΐθυ ό δημιουργός έχει α¬ σφαλώς οδηγηθή καί έμπνευ- σθή άπό τή δύναμη τής όμορ φιάς των μωσαικών τού μικροΰ ναού τής Πόρτα - Παναγίας ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΡΑΣ ε Έκείνοι πού φεύγουν οικητής τού Ύποτομέως Γρα- νιτσούλας. Πρόκειται περΐ τού ήδη Άντιστρατήγου έ.ά τοϋ θρυλικοϋ Διθικητού τής Ταζι- αρχίας ΡΙμινι καΐ κατά τόν συμμοριτοπόλεμον ένατν όν των κομμουνιστών είς την ΠΙν- δον, μετέπειται Άρχηγοΰ τοϋ Γενικού 'Επιτελείου Στρατοϋ καί ήδη έπιτ μου Άρχηγοΰ Γ.Ε.Σ. μοναδικόν άποτέλεσμα την κα ταοτροφήν έγκαταλειφθεισώνέ κεί σκηνών τίνων τού Στρατη- γείου, τάς όποας δέν εΤχε κα ταστή δυνατόν ν' άποσύρουν εκείθεν εγκαίρως. Τα τμήματα Προκαλύψεως, συμπτυχθέντα κατά την διάρ¬ κειαν τής νυκτός 28 πρός 29 Όκτωβρίου κατέλαβον τάς όρι σθεΐσας είς αύτά θέσεις άνευ έχθρικής ένοχλήσεως. Ό έχθρς, άπολέσας την μετ" αυτών επαφήν, ήρξατο νά προωθεϊτ'αι άπό πρωΐας, καΐ μό λ'ς την μεσημβρίαν ήλθεν είς επαφήν επί τής κατεχομένης γραμμής. Άπό τής ώρας ταύτης ήρχι¬ σε νά τα πιέζη Ισχυρώς, Ιδία δ' έπϊ τής κατευθύνσεως Χάνι — Δεδθινάκι — Σιταριά. Ή κατάστασις είς τό σημεί όν αυτό τοϋ Μετώπου άπέθη κρισιμωτάτη, λόγω άνατροπής καί ύποχωρήσεως δυο διμοιρ Μόλις άνοιγε τό τριώδι, οί κοπέλλες πυρετωδώς άσχο- λοϋντο νά κάνουν ή νά θροΰν άπό κΐαμμιά συγγενή τους ή ά κόμη καΐ νά ψάζουν μές στό μπαοϋλο τής Νενές τους γιά νά βροϋν κουδουνατίστικια φο ρεσ:ά νά την βάλουν τίς- Ά- ποκρηές. "Ισως μεστό μπαοϋ λο αυτό νά ζεχάστηκε καΐ κο νένα κρινολίνο τής προ - νδ- νές... κάνένας τουρνές... καΐ τά μπουμπάρια γιά τα μαλλιά.. κΓ έτσι ή νερά θά γύριζε πι σω τόοα καί τόσο χρόνια στό κρινολίνο καΐ στό τουρνέ τής Νενές της... Ή πάλι άν εϋρι σκε κανένα σαλθάρι άπό καμ μιά Νενέ άνατολίτισσα ή άπό καμμιά Μυτιλιν·ά πού έρχότα νέ νά έργαστούν στή Σμύρνη, γιά νάκανε τή μοϊρα μπακάρ- σιν «Τό μοίρα σου έγώ τό πώ))... "Αλλες πάλι γύρευαν νά γίνουν κάτι τό έζαιρετικό κι' έτρεχαν ότου ΞΕΝΟΠΟΥ- ΛΟΥ, στό ΜΠΟ ΜΑΡΣΕ, στοϋ ι ΣΟΛΑΡΗ κ'αΐ άλλα καταστήμα τα τού Φράγκο Μαχαλά γιά ν' άγοράσουν: Μαρκησΐες, κολομ πινες, σπανιόλες, Άμαλίες, θα 1 σίλισσες κλπ., κλπ , ή πήγαι- ναν στή ράφτρα τους φέλττά καΐ άτλάζι γιά τίς κουδουνατί 1 στικές τθυς. Κι' έφθανον οί Κυ 1 ριακές τής Άποκρηάς καΐ ήν ' τυνούντουοτε οϋλες οί κοπέλ¬ λες κουδουνάτοι... Κουδουνά- τθι φίνοι μπαινόθγαιναν σ'δλα τά σπίτια καΐ γέλοια άπό παν ' τοϋ άκουγούντουσε. Ήταν ι γιορτή γιά τίς δμορφες κοπέλ λες τής Σμύρνης μας! "Ήταν ι χαρά γιά μικρούς κΌΪ μεγά- λους. Τά φαρδιά σοκάκια μας: Ι τό φαρδύ τού Άη-Δημήτρη, Ι τσ' Άγιας Κατερίνας, τοϋ Άη- ι Τρύφωνα, τα Μπογιατζιδικα, οί ι Κοπριές, τά Τράσα... λάμπανε άπό νειάτα κΓ όμορφιά. Στά παράθυρα καΐ στά μπαλκόνια κΌμάρωναν οί κοπέλλες, στολι σιαένες μέ πούλουδα καΐ τζο- βαερικά στοΐ κουδουνάτοι «τα παλλικάρια)): πιερροτοι, φου- στανελλάδες, βασιλιάδες, άρ- λεκίνοι, ίππάτες,, μαρκήσιθι καΐ χίλια άλλα κοστούμια, πού μέσα άπό καρότσες τούς πέτα γαν στά μπαλκόνια καΐ στά πά ράθυρ'α μενεζέδες καΐ σοκο- μηχανοκίνήτος τοϋ έχθροϋ έ-, λάτες, κομφετΐ «πεταλάκια)) Πρός αντιμετώπισιν τής κα¬ ταστάσεως ταύτης ή Μεραρχία ηροώθησε τάχιστα δι' αυτοκι- νήτων έκ τής τοποθεσιας άν- αιστάσεως δύο Λόχους, ήτοι •τόν 7ον τοϋ 15ου Συντάγμα- τος Πεζικοϋ δστις κατέλαβε τα ύψώματα Ρουφιά — Άγιος ίΚοσμάς, καΐ τόν 3ον Λόχον τοϋ 4Οοϋ Συντάγματος Εύζώ- νων νοτιως τής γεφύρας Άγι- οϋς καΐ Βήσσανης, μέ τήν εν¬ τολήν ν' άμυνθοϋν έπ' αυτών καϊ ύποστηρίζουν τήν σύμπτυ- ζιν των τμημάτων προκαλύψε¬ ως. Περί την 16ην ϋίρα/ φάλαγζ θεάθη κινουμένη άπό λίμνης Ζαραβίνας πρός γέφυραν Ά- γιοϋς θληθείσα 5μως εύστό- χως υπό τού ύμετέρου πυροθο ών τοϋ 11)42 Τάγματος, αί ό- λικου άνέκοψε την προχώρη- ποίαι κατείχον καίρια σημεία τής γραμμής Ή πρώτη έζ αυ¬ τών, έφύλασσεν, όρεινήν τίνα διάβασιν ανατολικώς τού χωρ! ου Κεράσοβον Υπό τό καται γιστικόν πΰρ δεκάδος πυροβο λαρχιών και την ισχυράν πίε¬ σιν έχθρικών δυνάμεων συνε¬ πτύχθη προώρως καΐ ό έχθρός διελθών διά τής διαβάσεως έ- κείνης έκινήθη πρός τό χωρί¬ ον Βρυονέρι. Τοιουτοτρόπως ήπειλείτο τό άριστερόν καΐ ή όδός ύποχωρήσεως των επί τής στενωποϋ Χάνι — Δελθινάκι ή σιν της καλυφθείσα είς ύψώμα τα ανατολικώς τής λίμνης. Είς τόν Τσμέα τοϋ Άώου ποταμοϋ ό έχθρός έπανέλαβε τάς έπι- θέσεις του άλλ' απεκρούσθη. Οάλαγζ έκ δέκα άρμάτων μάχης έπιχειρήσασα νά κινη- θή επί τής δημοσίας όδοϋ: Πρεμετη — Μέρτζανη — Καλ πάκι άνεκόπη υπό τού πυρο- βολικοϋ μας, δύο δέ άρματα έπεσαν έντός τής έκεί ύπαρ^ χούσης άντιαρματικής άφρου. , (Συνεχίζεται) Ημερολόγιον τοϋ θ. θε οδωρίδου έκ Φαράσων ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς ΚςππαδοκΙαν τό 1959 ΜΑΡΙΤΣΑ Γ. ΑΠΑΝΔΡΙΤΗ Μέ εΐλικρινεϊς εκδηλώσει συγκινήσεως κα'ι άγάπης εκη¬ δεύθη την Κυριακήν 12 Ίανου αρίου 1969 άπό τόν Ιερόν να¬ όν τοϋ Νεκροταφείου Νέας Σμύρνης μία έκλεκτή Σμυρ- ναια ή Μαρίτσα Άγιανδριτη. Κόρη τοΰ παλαιμάχου καθηγη¬ τού τής «Ευαγγελικής Σχολής)) Σμύρνης Ιωάννου Άρχιγέ- νους — Πετρίδου καΐ τής Ά- ναστασΐας τα γένος Πεζοδρό- μου. Σύζυγος δέ τού έκ Κεφαλ ληνίας κ. Γερασ μου Άγιαν- δρίτη, μεγαλεμπόρου καΐ Ιδρυ- τοϋ τού μεγάλου καταστήμα- το Βλέπαμε πλάι καΐ κάτω τα | τος τρΟφίμων Οτήν Άγορά Ά βλμμέ δέ α ά ά βλιμμένα δέντρα, τά πάντα νά τά οκεπαζη τό χιόνΊ καΐ νοιώ- θαμε μέσα μας τή μελαγχολία τού τόπ ου νά μάς πιέζη τήν Φυχή καί νά μάς ένώνη μαζί τού. Εΐχε δμως κΓ άλλο στόχο ή έκδρομή μας· νά μποϋμε μέ- οα στά σπλάχνα τής Πίνδου. Εΐκοοιπέντε περιπου χιλιόμε- τρα άπό τα Τρικαλα είναι τό Μικρά χωριουδάκι, ή Πύλη. ' Ε Ιτοι λέγεται γιατί βρίσκεται οτήν εϊοοδο μιάς μεγάλης χά Ράδρας, πού χωρίζει στά δύο την άπ' έδώ πλευρά τής ΠΙν- δου καΐ όδηγεϊ στό βάθος σ' ενα τμήμα τού βουνοϋ, τόν Κόζγιακα, ανάμεσα "Ηπειρο καί θεσοαλια. Περνάμε τήν Πύλη, άφοϋ δίνουμε τίς πα~αγ νελίες μας για μεσημεριανό στό άρκετά ώραίο καΐ περπτερο στήν ά- κΡη τοθ χωρίου. . Εδδ άλλάζει τό τοπίο, αλ- Λάζε, ή ε|κ6να αλλάζουν οί τ6 αίσθήματα, ή ψυχι κατάοταοη. ΟΙ πλαγιές τοϋ βουνοϋ άπό τή μιά ^ ά^ο την άλλη πλευρά τής πανύψηλες καΐ στό ένα ποτάμι τό «Πορται- *°». κυλά τά καταγάλανα νε- |* τού τροφοδοτούμενο άπό "ολλδ ρυάκ,α πού κατεθαί- κελαρυστά άπό τίς θου- 'ές. Τό χιόνι κι' έδώ ό ουρανός μολυβένιος ό «Βύρων» Καΐ άδελφή του έκλεκτοϋ συνεργάτου τής εφημερίδος μας καΐ λαογρά- φου Σμύρνης, ί'ατροϋ κ. Δημή¬ τρ ου Άρχιγένους. Ή μετα- στάσα γόνος άρκττοκρατικ ή ς οικογενείας τής Σμύρνης κα! 34ον 10 Βαρασός σάν παλαιά κέν τρο τής μεριάς αυτής τής Κοππτα δοκίας, έξηκολούθησε καί επί τοαρ κοκ,ροτπας νά εΤναι κέντρον όχι μό¬ νον των ρωυέίκων χωρίων, ποϋ ά- ναγράψομε σέ ττροηγούμενες δηιμο οτιεύσεις, άλλα καϊ μερ κων τουρκι κων χωρίων, πού ήσαν όλόγυοά τοι». Αύτά τα τούρκικα χωρία, πού άναγνώριζαν τόν Βαρασό σάν κέν τρο τους, είναι: 1) Οί Πάνου Ντελελτες, -ού λέ γοντα,ν τούρκικα Γιοχαρή Ντελέλ Ούσαγί 2) ΟΊ κάτου Ντελέλτες, πού λέγονταν τούρκικα Άσσαγΐ Ντελέλ ΟΟσαγί. 3) ΟΊ Τζαδτσρ- τες πού λέγον-ταν τούρκικα Τζα- βταρ - Κοι 4) Ό Τατοσμάνος, πού λέγεται τούρκικα Τατοσμάν 5) Ή Παραζνέμη, ττού λέγεται τούρκικα Παράζαμα 6) Ή Φαρσα- χού, πού λέγεται τούρκικα Φαρσάχ - Κ όϊ. 7) Ή Πανου Τζαχηρού, πού λέγεται τούρκικα Γιοχαρι Τζα χήρ - Κοι. 8) Ή Κάτου Τζαχη¬ ρού, πού λέγεται τούρκικα Άσσα- γή Τζαχήρ - Κοι. Καΐ τα έτττό: χωρία άπτ' αύτά διοικητκά ήσοτν στήν πεοΐφέρε α των Άδάν»^ τής Κιλικίας καΐ μό ν Ον οί ΤζαΦτάρτες ήσαν οτήν δι- καί σερμπαντίνες!... Τό καρνα θάλι, οτη Σμύρνη είναι άζέχα στο γι' αύτούς πού τό έζησαν! Πουθενά άλλοϋ δέν γινόταν τόσο ώρα'ιο, τόσο ευγενικό! Παλλικάρια καί κοπέλλες σφάν ταζαν σάν τα λούλουδα καΐ δ ταν πιά τό βράδυ τελείωνε καΐ τα κορίτσι'α πήγαιναν στό κρεθβάτι τους γιά Οπνο, έκεί μπροστά τους, στό δνειρό τους, παρουσιαζότανε ένας 1π πότης, ένας άρλεκίνος, ή ενας βαοιλιάς πού κάτω άπ' τή μου τσούνα του έκρυβε τό πρόσω πό τού μπέλλου τής κάθε μιάς κα! μ'αζΐ στόν ϋπνο τους πλάθανε τό όνειρο πού μιά μέ ρα θά γινόταν πραγματικότης! Μπάλ μασκέ, μπάλ ντέ τέτ στά δμορφα Κλούμπ τής Σμύρνης μας, έφάμιλα τού καρναβαλι- ού τής Νικαιας! Τί ζένοιαστα χρόνια.... Τί ευτυχία τότε! ! ! Σήμερα αύτο! πού τάζηθαν σκιρτάει ή κ'αρδιά τους, θλέ- πουν τόν έαυτό τους νέο, ντυ μένο κουδουνάτο νά περνά τριζάτος μπροστά άπ' τή νέα πού άγαποϋσε γιά νά τής ρίζη τσικολάντες καΐ μενεζέδες κι' έκείνη μέ τα γλυκύ χαμο νελο στά χείλη νά τού πή κρυ φά τό «μερσι)). ΚαΙ τα ντουρ- σέκια ήναν γεμάτα κουδουνά τοι μικροΐ καΐ μεγάλθι λογιό, λογιό, πούλουδα καΐ τσικολάν τες ο δρόμοι στρωμένθι κι' δ μως τά παιδία δέν σκύθανε νά τίς πιάσουν, τά μάτια τους ή ταν χορτάτα στά μπερικέτια κι' ή τσικολάντα ήταν τό πΰο- σατέμπο των παιδιών καί άπ' τα πούλουδα ήσαν γεμάτοι οί μπαζέδες! Οί Τοΰρκοι άπό μα κρυά χαιρόντουσαν κι' έκεί¬ νοι τσ' απόκρηες των ρωμηών, κΓ οί Φράγκοι κάν'ανε μαζί μας απόκρηες, κι' οθλες τίς γιρ- τές μας, γιατί ή Σμύρνη ήταν Έλληνική καΐ δχι ζένη! Ήταν έλληνική γιατΐ γεννήθηκε έλ ληνική κι' έτσι ήτανε μέχρι την ήμέρα πού μάς την κάψα νέ καΐ κάψανε μαζί της Καΐ την καρδιά μας... Ποίος Σμυρνηός δέν πονά δταν θυμηθή αυτά τά μεγαλεϊα καΐ τίς χαρές ποϋ χάσαμε; Ποι'ανοΰ καρδιά δέν κλαίει στ'ις μεγάλες γιορτές τής ρω μηοσύνης μας; Ποιό παιδΐ της δέν την σκέπτεται σάν μάννα πού την έχασε; Ποίος άπό μάς δέν θάθελε νά περνοΰσε τσ' Απόκρηες στή Σμύρνη μας; "Ας πάμε λθιπόν άπόψε δλοι μαζί νοερά στό Φαρδύ τ· Άη - Δημήτρη, τσ' "Αγιας Κατερίνας, τού 'Αη-Τρύφωνα, στοοΐ Κοπριέο. στά Τράσα, στό Παραλλέλι... κΓ άς χαροϋμε τσοί κουδουνάτοι μας άπ' τά όμορφα μπαλκόνια κα! παρά¬ θυρα — πανάθυρα-: βροχή οί τσικολάντες... οί μενεζέ¬ δες... τά πεταλάκια, κι' οί κορ δέλλες στΐς όμορφες κοπέλ¬ λες ι... Νά ό μπέλλος οου Μαρίτσα ντυμένος πιερρόος! Ήβή τί δμορφος πού είναι... — "Αχ νά κΓ έσένα ό δικός σου Κατι νίτσα, άχου τί γκέλ έχει!... ΚαΙ τώρΰ πού γλεντί σαμε τσ' απόκρηες μας, άς εύ χυθοϋμε δλοι μας νάμαστε καϊ τού χρόνου καλά καΐ νά ζανα πάμε νοερά στή Σμύρνη μας, την άγαπημένη μας κΓ άζέχα στη Πατρίδα. Ν. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Γύρω άπό την νέαν ποιητικήν δημιουργίαν τής κ. ΜΑΙΡΗΣ ΜΠΟΥΣΜΠΟΥΡΕΛΗ Ή ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΕΝΟΣ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗ,, Κριιικόν οημείωμα τού κ. ΧΡ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Ή κ. Μαίρη Ιω. Μπουμπου- ρέλη έχει ήδη την θέσιν της είς την Ελληνικήν Γραμματο λογιαν. Γενική Γραμματεϋς τής Ενώσεως 'Ελλήνων Λογο- τεχνών, εΤναι ήδη μία έντο- νη Γταρουσία είς την Ελληνι¬ κήν Πνευματικήν κίνησιν. ΚαΙ δέν είναι απλώς, ή δραστηριό της τής γυναικειας ίδιοσυγκρα οίας πού ώθεί. Πολύ πέραν ά πό αυτήν είναι ή έπιτάγή τής ψυχής καΐ τής σκέψεως, πού πιέζουν δι' έκδηλώσεις σχη- ματοποιημένης πνευματικής πορείας, μέσα είς ένα κόσμον ύποχρεωμένον νά παλαίη κα! νά άπομ'ακρύνη την σύγχυοιν, διά νά άνοΐγεται παράθυρον πρός την λυτρωτικήν διαύγει αν τοϋ στοχασμοϋ. Είναι ή Μ. Μ. ή γεννημένη λογοτέχνις, μέ την πλουσίαν λυρικήν φλέ θαν την όποιαν δμως δέν νο θεύει μέ καταλυτικάς άψαιρέ- οεις, άλλά κράτει πάντοτε ά- ποδοτική είς ένα γνήσιον, αυ θόρμητον καΐ εύγενέστατον τά έλεγα πραγματισμόν. Είναι τό τάλαντον τής Μαΐρης Μπουσ μπουρέλη τόσον γνήσιον καΐ πλαστικόν, ώοτε είς την γρα- φιδα της ό ρομαντισμός μετα πλάσσεται είς την πλέον εύ- πρόσδεκτον ρεαλισμόν. ΚαΙ οί είκόνες, άκόμη καΐ έκεϊνας, πού άπό την φυσικήν των υπό στάσιν, πού άπό την ουσιαστι κήν των ύφήν, έχουν κάποιαν τραχύτητα, νά άφήνωνται είς την άπαλήν θωπείαν μιάς εΐλι κρινοϋς ψυχικής τρυφερότητος ίκανής νά συγκροτήση την πί στιν καΐ νά βοηθήση είς σύμ- πραζιν μέ την αΐσιθδοζΐαν, δύο βασικά δηλαδή στοιχεΐα κάθε άληθινής δημιουργιας. Αυτής τής ίκ'ανότητος τής κάθε άλλο παρά συνήθους ή κ. Μαίρη Μπουσμπουρέλη έχει δώσει πειστικά δείγματα. Εί¬ ναι χαρακτηριστικό τό θιθλίο της: « Επί τού πλωτοϋ Νοσοκο μείου Δόζα)) βραθευμένο μέ τό χρυσουν μετάλλιον τής Ί εράς Πόλεως τοϋ Μεσολογγί· ου, επί τής δημαρχιας μου. Κ'αΙ είναι περισσότερον εϋ- γλωττοι αί μαρτυρίαι μέ την άκολουθήσασαν ποιητικήν συλ λογήν της, ^Μηνύματα)) ή ό- ποία έσταδιοδρόμησε καΐ στα διοδρομεί μέ την άν'αγνώρισιν καΐ την έζαρσιν όμοφώνου τής κριτικής. Πράγματι, μηνύματα έκείνοι οί στίχοι της, οί στε ρεά δεμένοι άπό την αίσθησιν τής άρμονίας, άκόμη καΐ δταν ή κλασσική φόρμα τής ρίμας, ύποχρεωμένη νά άνταποκρινε ται είς την ανάγκην τοϋ παλ- μοϋ, πού δονεί την ψυχήν δέν κατορθώνει νά διατηρηθή ά- ναλλοίωτος. Μηνύματα προερ¬ χόμενα άπό βΌθυτερες άνησυ χίες, άπό άμέσους προβλημα τιομούς τής συνείδησις, άπό έσωτερική λαχτάρα τοΰ άνθρώ που νά λάβη, δχι μόνον θέ¬ σιν άλλά όρθην θέσιν είς ό,τι πανάρχαιον έζακολουθήνά κη δεμονεύη τόν νού, έστω καΐ άν φαίνεται νέον, επίκαιρον κ?α1 έπεϊγον. Μηνύματα, έπισης έντονα, κυριαρχημένα άπό έσωτερικη. αγωνίαν των κοσμογωνικών καιρών μας, μηνύματα σφραγ1 σμένα άπό την αλήθειαν καΐ την ευγένειαν τής ψυχής, μ€ ταδίδονται καΐ μέ την ποιητι κήν σύνθεσιν πού έπακολου- θεί τής κ. Μ. Μπουσμπουρέλη: «Μή ζηλεύετε αύτό τ' άστέρι πού λάμπεΐ)). Ή μπαλάντα ε¬ νός άστροναύτη. Άναπτιδοΰν καί έδώ μέ την άνεσιν, πού έζ'ασφαλίζει μόνον ή συνειδη οποΐησιςτής μεγαλειώδους καΐ συνάμα δραματικής διαοτημι- κής έποχής, μέσα άπό την ό- πτικήν γωνίαν τής οποίας ό άν θρωπος προοηαθεί νά διακρίνη καΐ νά προσεγγίση τό πεπρω μένο του. Ή ποιήτρια μέ δλο έκείνο τό προσωπικόν ϋφος της, πού βοηθεί την εϊσοδον είς θάθος διά νά φθάση τελι- κώς, ή τόσον φιλοσοφημένη ποιητική άναζήτησις είς την σωστικήν αποκαλύψιν πού θέ¬ λει καΐ πάλιν τό συναΐσβημα δημιουργόν πρώτην Ολην καΐ είς τάς πλέον έκπληκτικάς δή μιουργιας. Ειλικρινώς αίσθάνεται κα¬ νείς την ανάγκην νά διαθάαη <α1 διά δευτέραν φοράν την «Μπαλλάντα ενός 'Αστροναύ- τη«. ΚαΙ νά ζαναγυρίση είς αυτήν. Διότι έχει το βάθος πού λυτρώνεΐ την σκέψιν, πού χειραγωγεί την έμπνευσιν καΐ την χάριν πούάνοίγειδράμους Τά συγχαρητήρια είναι ©ερμά. Άλλά πάντοτε θά ύπολείπον- Ται τής πραγματικής προσφο- ράς τής κ. Μπουσμπουρέλη, πού ευρίσκεται πλέον είς την πρώτην σειράν τής πνευματι- κής ποιότητος. ΧΡΗΣΤ0Σ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΒΑΣΙΛΗ ΚΡΑΨΙΤΗ ΜΙΑΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Πεζογράψημα ΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ Γράψειό ΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΑΚΗΣ τελειόφοιτος τοϋ Διδασκαλεί- ου τοϋ Κ'Ομηρείου», ανωτάτου έλληνικοϋ Παρθεναγωγείου, Σ-μύρνης, ήτο άφοσιωμένη σύ¬ ζυγος και φιλόστοργος μήτηρ. Κάτοικος Νέας Σμύρνης στό Ι διόκτητον μέγαρον της επί τής όδοϋ Σάρδεων 3, ήτο εκ¬ λεκτόν καΐ αγαπητόν μέλος τής Νεο - Χμυρναικής κοινωνι άς όπου καί δι εκρίθη γιά την κοινωνικήν καΐ φιλανθρωπικήν της δράσι. Ή εφημερίς μας έκ φράζει στοϋς άγαπητούς οίκεί ούς τής μεταστάσης καί Ιδιαι¬ τέρως στόν αδελφόν της, τόν εκλεκτόν συνεργάτη μας Ια¬ τρόν κ. Δημήτριον Άρχιγένη, τα πλέον είλικρινή ουλλυπη- τήρι'α. Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΧ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου μ. Τηλ. 525-387. (Όμόνοια) 9 - ! κα 4 - β μ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ: Άναλαμβάνει μαβήματα διά μαθητάς τοθ Δη- μοτικοθ Ιχολείου ».ατ> οίκον.
Πληροφορίαι τηλ. 689-544
οίκη^η τής Καισάρειας, πού άνή
καν στόν Βκρασο
Αύτές τίς Τζαβτάρες καΐ
την
Παραζυέμη εμείς τούς λέγαμε γυ-
ρισμένους καΐ οί Τοϋρκοι τούς λε-
γανε στή γλώσσα τού Τζαντήρ καΐ
σημαίνει έξωμότες, μισότουρικοι.
Τά Τδιο λέγαιμε καΐ γ ά τίς δυο
Τζαχηρούδες, άλλά γι' αύτές λέ-
γαμε πώς ήταν γυρισμένοι Αρμέ¬
νιοι.
Δέν ξεύρω αν αύτό είναι άληθές
ή σχι, άλλά έκείνο πού είναι 6έ-
δαιο «Τναι ή Παραζυέμη, γιατΐ ιιε
ρικές της οίκογένεες εΤχαν μακρυ
νές συγγένειες μέ Βαρασιώτες.
Άλλά γράψαμε κα'ι γιά τίς Ά¬
χι αβούδες πώς καΐ έκεϊνοι ήσαν άλ
λαξόττιστοι καΐ έκτουρκεμέ,νοι, ένώ
οί Τελένοι τοΰ Πάνω Χωρ ού ήσαν
καθαρόαιμο, Τούρκοι Οί δέ Κάτω
ήσαν Κελλούδες, δηλαδή άττό μιά
άκαθόριο-τη φιΑή τής Κιλικίας,
ττοθ σάν όμπρέλα τους εΤχαν την
τουρκικαί δηβε,ν καταγωγή καϊ την
μουθΌυλαανική πίστη.
Άπ' αυτή την μικρά Βαδυλωνία
τής Κατπταδοκίας βγαίνει ένα μ ε
γάλο μάθημα γ ά τούς άν στόρη
τους ίσχυρισμούς μερικών, πού
μέχρι καθυ6ρί<τεως τού έλ ληνοκατΓτταδοκικοΰ στοιχείου, νά μάς λένε πώς ε'ιιαστε σελτζουχι- κής καταγωγής καΐ μάλιστα έκεϊ¬ νοι οί Τουρκόφωνοι Κατπταδοκες' Κατ' αρχήν ή νοτία αύτη ττερι <ρές>εια τής Καππαδοκ,ίας εΤναι ττρο
χρστιανική έλληνική, άφοϋ είναι
τά Καστάβαλα η ή Περασιά καΐ
όι5ιάιμει/α·τα τό μαρτυρεΐ ττρό τταιν-
τός ή Τοττοθεσία Πάρσα ή Πάρ-
τσια, πού σήμερα ευρίσκεται στήν
δικαιοδοσία Γιαχγιαλή καΐ την λέ
νέ Δζεδίζ
"Επειτα εΤναι τό γλωσσιικό της
ίδιωμα, πού κατά τούς γλωσισολό-
γους, Ίστορικ,ούς καΐ γεωγράψους
Κιεπέρτ, Ν·εμπούχρ, Περρότ, Κα
ρολίδη Δαούτζιης/ Κρέκ ο υ ά ρ,
γιά νά άναφέρω μερικούς ήδη άπό
τίς άρχές τού περασμένου αιώνος
μέχρ, τίς άρχές τοθ δικοΰ μας,
φθάνει καΐ ξεττερνά τίς γνωστές
γλώσσες καΐ δυθίζεται σέ μακρυ-
νθύς ττρσ/ρεστιανικούς «αί ττροελ-
ληνι>κούς χρόνους.
Είναι τά ήθη καϊ έθ μα ττοΰ καΐ
αύτά έχουν 6αθε ά ττροέλευση Εί
να ιή περίτττωση τού τουρκεμοΰ με
ρ κώ νάττ' τά κθι,τινά τού Βαρασοϋ
χωρία, όπως τής Παραζυέμης, τοΰ
Τζαδτάρ - Κοι, τού Γιαχγιαλή καΐ
των Τζαχήρων, άττό τούς Άρμεν!-
ους Αύτά τά χωρία τούρκεψαν πιε
Ιόμενα ύπτό τής δάνσυοης 6ίας,
πού εφτανε μέχρι σφαγής Τούρκε
ψαν άττό τό ένστικτο τής αύτοσυν-
χωρήα·ουμε άκόμϊ^ υπό τό δέίλεαρ
τηρήσεως κα! αν θελουιμ€ νά προ-
τής άνετης ζωής, τής δισσωσεως
τής τιμής «αί τής περιουσίας τους
καΐ Οπό τής ττροοπτικής τής άκό-
δου είς άξιώματα καΐ άγαλίκια,
πού σήμερα άκόμη σέ έκεϊνα τά μέ
ρη έξθίκολουθοϋν νά ττερνοθνε'
(Συνεχίζεται)
(Σ^νέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
γος Θεοτοκάς, Χρήστος Σολο-
μωνίδης, Ηλίας Βενέζης, Ι. Μ.
Παναγιωτόπουλος (σχόλια γιά
τό βιβλίο τοϋ Δ. Λιάτσου α'Η
Μικρασιατική καταστροφή στή
νεοελληνική λογοτεχνία)) μέ
τίτλο «Ίστορία καΐ λογοτεχνί-
α» «Ελευθερία» 7.10.92), Π.
Χαλκέντερος (Δημ. Πουρνά-
ρας) Χτρ. Μυριβήλης («Λογο-
τεχνικό τέταρτο» 25.12.1949),
Έλ. Βρανάς, Ιωάννης Χαζί-
νης («Νέα Έστία» 15.8.1967),
Χρ. Εσπέρας («Χρυσός Ευελ
πίδης)) «Τό μαθιστόρημα» Ά-
θήνα 1949) κ.ά.
Ζτό Α' μέρος τοϋ άνατύπου
τού, μέ τίτλο^Ίροεισαγωγικά»
ό Νίκος Μηλιώρης, άφου έζετά
οε> καΐ καταγράψει τα αΤτια
τής δχι άρκετής προβολής τοϋ
μικρασιατικοϋ ολέθρου στήν
τέχνη καΐ ίδ ως στή λογοτεχνί
α, προχώρει στήν άπαρΐθμηση
των λογοτεχνικών έργων πού
είτε άποκλειστικά, είτε έν μέ
ρει μόνο άναφέρονται στό με
γάλο τούτο έθνικό δράμα. Ά-
νάμεσα στούς πεζογράφους
τούτου οί κυριότεροι είναι οί
'Ηλας Βενέζης, Στρατής Δού
κάς, Τατιάνα Σταύρου, Από¬
στολος Μαμέλης, Παϋλος Φλώ
ρος, Στράτης Μυριθήλης, Α.
Τραυλαντώνης, Ι. Μ. Παναγιω
τόπουλος, («Αστροφεγγιά») κ.
ά. ' Οπως πολύ σωστά παρατη-
ρεϊ ό Ν. Μηλιώρης «Τό εύρύτα
το καΐ πολύεδρο θέμα τής μι-
κρασι'ατικής τραγωδΐας.. θά ή¬
ταν δυνατόν νά χωριστεί σέ
τρα κεφάλαια (συνοψίζω: στό
καιρό πρΐν άπό την καταστρο¬
φή, στά άμεσα γεγονότα τοϋ
ολέθρου καΐ τού διωγμού καϊ
τρίτο στήν προσφυγιά καί
«στήν έπική προσπαθεία τοΰ
ριζώματος)).
γας Βατιδη, Σέλλας Επιφανί-
ου-Πετράκη, Σιμ. Δ. Κατακου-
ζπνού, Θανάση Άπάρτη, Χρή-
στου Χατζηγεωργίου καΐ πολ
λών άλλων πού ό χώρος δέν
μοϋ έπαρέπει νά τούς άναφέ
ρω έδώ.
Στό Β' κεφάλαιο «Ποίηση»
ό Ν. Μηλιώρης χωριζει τά φα-
νερώματα τής άπήχησης τοϋ
μικρασιατικοϋ ολέθρου σέ κα
τηγορίες δπως «ποιητικά έρ-
γα)), ρίμες, λαικά τραγούδια.
Ποιητικά έργα, πού νά έκφρά-
ζουν τόν άντικτυπο στήν νεοε
ληνική ευαισθησία τού μεγά¬
λου ολέθρου, έχομε άρκετά
καί άζιόλογα...» γράφει ό συγ
γραφέας τού άνατύπου. Σύν-
τομα άναφέρω σχετικά τούς
Κωστή Παλαμά, Σωτήρη Σκίπη,
Σύλβιο ( Ανδρέα Παπαδόπου-
λο) Μιχάλη Άργυρόπουλο
(Ρήγας Ραγιάς ψευδώνυμο),
Άπόστολο Μαμέλη, "Αγγελο
Σημηριώτη, Στέργΐο Σκιαδά,
Παΰλο Φλώρο, (« Τ' άνθρώπι-
να» 1927 καΐ «Εσπερινοί))
1967) Νίκο Τουτουντζάκη, Στέ
λιο Σπεράντσα, Σιτσα Καραι-
σκάκη, Στέλιο Σεφεριάδη, καΐ
βεβαία, τόν άναφέραμε πιό
πάνω, πρώτον: Γιώργο Σεφέ-
ρη γιό τού τελευταίου. "Ας
προσθέσω άκόμα τούς Γιώργο
Άθάνα, άκαδημαικό, τίς άδελ-
φές Βατίδη, την Άγνή Σωτη-
ρακοπούλου, τούς Κώστα Θεο-
φάνους, Φώτο Γιοψύλη, Ρώμο
Φιλύρα, Νίκο Σημηριώτη κ.ά.
Ακολουθεϊ τό κεφάλαιο Γ',
«Στήν πεζογραφία)) δπου γίνε
ται πλατύτερος λόγος γιά
τούς πεζογράφους σχετικά μέ
τό γενικά μικρασιατικό θέμα
Γρηγ. Ξενόπουλος, 'Ηλας Βε¬
νέζης, Κοσμάς Πολίτης, (Δα-
θελούδης) Νίκος Καζαντζά¬
κης, Παϋλος Φλώρος, Ι. Μ. Πά
Στήν ποηση. κιόλας, πρΐν | ναγιωτόπουλος, Γιώργος Θεο-
ΥΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΟΣΕΟΝ
ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤ0Σ
Έκ τού ύπουργείου των Οί-
κονομικών ανακοινούται δτι
πρός διευκόλυνσιν των ύπο-
χρέων διά την υποβολήν δηλώ
σεων φορολογας εΐσοδήματος
ένετάλησαν αί οικονομικαί έ-
φορίαι, δπως παραμένουν άνοι
κτα! καθ" όλας τάς εργασίμους
ώρας διά την παραλαβήν των
δηλώσεων. Συνιστδται είς τούς
ενδιαφερομένους, πρός άποφυ
γήν ταλαιπωριών, δπως εγκαί-
λεπτομερήσει στό είδικό μέ¬
ρος τής εργασίας τού, διαπι-
στώνει πολύ σωστά καΐ μέ ψυ-
χολογική διε σδυση τό φαινό-
μενο ποϋ χαρακτηρίζει «έπί-
δραση γενικότερη... έσωτερι¬
κή, ύποδομική)). Ή άζιθλόγη-
ση τούτη ά<ρορ^. τόν Γιώργο Σεφέρη, πού άπό την πλευρά τούτη, έμελε:τήθηκε άπό τόν Τίμο Μαλάνο καΐ τόν Ανδρέα Καραντώνη. Δέν πρέπει, στό κεφάλαιο τής πεζογραφας άλλά δχι εί δ<κά τής λογοτεχνικής, νά πά ραλείψουμε τό λαογραφικό, I- στορικό καΐ ήθογραφικο έργο τού Νίκου Μηλιώρη («Τά Βουρ λά τής Μικράς Άσί'ας» κ ά., άλλά καί τό λογοτεχνίκό βι- θλο τού μέ διηγήματα «Τό κύ λισμα))) Κ. Οαλτάιτς, Σωκράτη Προκοπίου, Χρήστου Σολομωνί ρως ύποβάλουν τάς δηλώσεις δή, Φώτη Κάντογλου («Τό των. ι βαλΐ ή πατρίδα μου))) κ.6. "Ολ τοκάς, Τάσος Αθανασιάδης κ. ά Άκολουθεί ή άπαρίθμηση καΐ πολλών άλλων πού μοϋ εί¬ ναι άδύνατο νά τούς συμπε Ρ'.λάβω στό σημεΐωμα τουτο. Τό κεφάλαιο Δ' «Στό Θέα- τρο» είναι συντομόνατο, μιά- μιση μόλις σελίδα. Στό Ε' «Στή ζωγραφική καΐ στή γλυ- πτική» άψιερώνονται πέντε σε λδες. Τούς ενδιαφερομένους παραπέμπω οτά «Μικρασιατικά Χρονικά)) 1967 τόμος ΙΓ' καΐ στό άνάτυπο τού Νίκου Μηλιώ¬ ρη πού δίχως άμφιβολία θά βρίσκεται στά βιβλιοπωλεία. ' Οπως εΐπα καΐ στήν άρχή τοΰ σημειώματός μου, ό Νίκος Μη¬ λιώρης χρόνια τώρα καταπιά- νεται μέ άζιοζήλευτη φιλοπο- να, έμβρΐθεια καί, θά έλεγα, στοργή μέ τή μελέτη τού μι¬ κρασιατικοϋ φαινομένου, μέ τή διασώση τόσων πολιτισμέ- νων στοιχείων τοϋ μικρασια- Τό διάβασμα τοθ βιβλίου «Το πία καΐ Ψυχή» τοΰ Βασίλη Κρα ψι'τη μοΰ χάρισε μεγάλη χαρά. Τά τοπία, τά ττράγματτα, οί 6ν θρωποι, τά γεγονότα καϊ τό κά τ( οταν κάποιος ό όποισδήπο τε θελήσει νά μάς τα παρουσιά σει μάς άφήνουν άσυγκινηιτους καΐ άδιάρορους, άν έκεϊνος πού 8ά τά βαλει οπό λόγο του δέν τό έμψυχώσει, &ν μέσα στή χοΐ- κή τους υποστάσα δέν τούς ζυ- μώσει άχνΐστή στήν ψυχή τού. Καΐ μέ τόση ζεστή^ μάλσττα ά- καϊ άνάκτα πού> ναρτχρται
στήν έπιφάνεια σά θαμτταδα τή;
ιΐναητνοής καΐ νά σημειώνβι τα
γάι οτύ(τά άραιοουργήι -
ματα ΐτού ή όμορφιά τοι*; μάς
καΐ μάς εκστοοσιάΐζει.
μόνθ/ ό λόγος γίνεται
<αί ή δι^γηση καϊ ή ττεριγραψι- <ή ΰττόστ'ΐίτη π-εριβάλλεται -τήν τεμτττουσκΛκή αίγλη πού ξυττνά τό π|ώ ζωττη^ό καΐ κεντρικό κύ< ταρο τοΰ ττνεύματος. Ό Κραψίτης άΆχλυσε δλη την ούσία τής ψυχής τοι>, καϊ
υοίρασε δλη τήν άτταλή τρυφε-
ράδα τής ψυχής τού κσΐ δλο τό
αρωμα της αύτό πού κλείνει κά
θι εύγενική ψυχή άπό καταδολής
δημιουργιας τό σνγΐκεντιρωσε
<τάν ί>οδοοτάμνι σ' ένα άλαδά -
«ττρινο λήκυνθο καί ράντισε τίς
σελίδες τοΰ βιβλίο τού.
Δέν μάς εδίδαξε μόνο καϊ δέν
υάς ΐστόρησε μόνο καϊ 6έν μδς
φύσηξε μόνον έβνχές πνοές, καϊ
δέν μάς άνερρίττισε φλόγες πά
τρ ωτισμοΰ γιά την "Ηπειρο, γιά
την Δυτική Μακεδονία καΐ γιά
τή βεσσαλία, γιά όλη αύτη τή,·
Έλλάδα πού άκόμη ζοΰν οί Δω
δώνες κα'ι οί Πσμβώτιδες, ποΰ
6<όμα άντηχοΰν οί ΐοςχές καί οί 6όγγοι των άγώΐΛον, καϊ άκόιιη ύψώνεται μεγαλόπρεττα ό θεοπά- τητος Όλυμπος, άλλά τέτοια ζ« στή ή φωνή τού πού παίρνε» τό,/ τόνο καΐ την έττιβολή τοΰ μεγ.ά- λου μυσταγωγού, ενός Γκάντι ή ενός Σβάιτσερ καΐ γίνεται έλκυ στικόν καϊ ύττέρταΓΓθ κήρυγμί γιά την όμορφιά, τήν Ίστορία, την υπερκαλη φύση^ τήν Έθνικό- τητα τούτης τής Έλληνικής γής πού μάς ελαχε ό κλήρος νά ζού με κα'ι νά τι/πώνουμε τα 6τρ.α· τά μας. Θάθελα νά σταματήσω σέ ττολ λά σημεϊα δττου ό άφηγητής μέ μιά σεμνή επαρση ξυπνά τίς εύ γενέστερες καϊ τις πιό εύλαβικές φωνές, άλλά περιορίζομαι νά βό¬ λω έδώ στό χαρτϊ λίγα λόγιοτ ένδεικτικά τής ψυχικής τού συν- θεσης καί της αΐσβητικής μεθυσττι- στικής τού λετΓτοηος. — Δέν διαφέρει ή φωτία άττό τή ζωή. Τότε ήαουνα ή ττυρικσ- γιά. Τώρα εΤμαι ή στάχτη. «"Ας ήταν νά μοΰ ξαναδωθή ή πρώτη της φλόγα». «Στά χ»ριά μας στά ζε> τό δάκρυα καΐ κελάρυζε ή
ή στέΐρηση». "Ημαισταν τόσο μι-
κροί και τό σώμα τόσο γιγάν[τιο.
Ν' άναστήσης τό τραγούδι τής
Δωδώνης, πού έχει σδηστεί στά
δάθη των αΐώνων, ΕΤχαν άττελπι
στικά χαθεΐ τό θρόισμα τής 1ε-
ρής βαλανιδιάς, τά |κελάό6ισιμα
τής Ναΐοις ττηγής, τα φτερουγί-
σματα των ίερών π-εριστεριών,
των ΠλειάδωΙν... «οί τρίλιες των
πουλιών σταιμάτησαν άτηό ώοα,
τό φεγγάρι ττερτΓατάει στήν ττε
διάδα κα! ή μαλακωιμέΐ'η Ψ^χή
μου έχει πιά 6ρ«ΐ τόν τταλμάτής
πολιτείας..» έτσι θά μάθεις πώς
σέ τέττθιες δουνοκορψές άνθίζει
ό οτοχασμός κα! γίνονται δλα
αύτοσυγκέντρωση. Και θά σττου
δάσεις πώς μόνο σέ τέτοια ΰψη
θ' άιπαντήισεις δ,τι σαθειά κρύ-
6ε ι ς έντός σου».
Γενικά γιά τή λογοτεχνική ά-
ξία τού 6ι6λίου μττοροΰμε νά
ποΰμε πώς τό διάβασμα τος, άφί
νει μιά τέτοια γεύση καί μιά
πού σέ λίγα βιβλία τά συνανττά.
Πώς ή διήγηση ή καλυτέρα ή ά-
•ήγηση συμπλέκεται μέ τόσον
τερπνή ττροσωδιακή δεξιοτεχνία
θά την έλεγα, καί στή φράση
καΐ στήν εκφράση καϊ στή στίξη
πού ή τήτοια τΓρσσωδια*κή φω-
νητική ήχητηκή έξουοετερώνει ό
λα τά ττεζά στοιχεΐα καί δίνει
οττό λόγο έσωτερική σννοχή καϊ
έξωτερικό λάμπος.
Μιά κοψτή άνάσα συνοδεύει
τό λόγο, δτι νά ττεΐ μάς τόλέει
μέ τή λαΐχτάρα τής ψΛ/χής τον,
μάς τό άναγγέλλει μέ τόν πνιγμέ-
νο παλμό τού, άλαφιασ>μένος καΐ
μέ τό λοιχτάκισμα τής γεμάττης
ύδρίας, ττού τή γέρνουν γιά νόι
χυθεΐ.
Άκόμη μττοροθμε νά ττοθιμε
τικου βίου καί γενικά μέ την
έζασφάλιση τής «διάρκειας»
τής μικρασιατικής μνήμης (πά
ραδοσεις, Ιστορία, λαογραφία
κ.ά.). "Εργο πνεομ'ατικής καΐ
έθνικής σημασιας πού άργότε-
ρα θά είναι πηγή πολύτιμη
γιά τόν Ιστορικό, γραμματολό
γο,, λαογράφο, ψυχολόγο ποϋ
θά άσχοληθή πλατύτερα μέ τίς
«χαμένες πατρίδες».
τού Κραψίτη αγγελική ένόρσχτη,
θεοπο'ιηση τοΰ κόσμου καί ή ττε
ρίσσια άντΐληψη των τταντων.
Πάντστε ό λόγος δγαίνει αιτό
μιά στάση προσευχής καϊ τταν-
τοΰ είναι κατάδηλη ή ττροο—'ά-
θειΛ έξιί>ανΐι|κιεΜμέ|ης ςωοττοίη-
σης Νιώθω διαδάζθντας αύτό τό
διβλίο τού Κραψίτη, ττώς κάποιο
χρυίτό λιβανιοττήοι καίει κσί α-
ναδίνεν 6σμήν εύωδίας καΐ ψυχής
εύωδίασμα.
Νίκος Στρατάικιης
ΔΙΑΘΕΤΟ : 200.000 δρχ. μετρο
τά καΐ ενα οΐκόπεόο 3.600 Γήν
χεις μέ σπιτάκι μέσα 5 μέτρα
άπό τό κϋμα σέ άμμώϋη πλάζ,
Ιδεώδη παραλΐα 20 χιλιόμετρα
βορείως ΛΟΥΤΡΟΝ ΑΙΔΗΦΟΥ.
Καΐ ΖΗΤΟ διαμέρισμα 3 δωμα-
Μων 75 — 80 τ.μ. σέ μεγάλπ
πολυκατοικία προτι^ητβα.
ΤΗΛ. 521-276 Ε. Λαγοθβης
ΚΡΑΤΟΥΣ 14.

ΤΟ; ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
«Ο ΤΗΑΑΥΓΗΣ ΦΑΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ»
■Υπό τού συνεργα τού μας Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Την παρελθούσαν Κυριακήν
26.1.1969 έγιναν Πανηγυρικαΐ
λειτουργίαι είς τούς Όρθόδο-
ζους Ναούς δλης της Έπικρα-
τείας, τής χώρας μας, καθώς
έπίοης καί είς τούς Όρθόδο-
ξους Ναοϋς, τής Νέας ' Υόρκης
τού Λονδίνου, των Παρισίων,
τής Βιέννης τής, Βόνης καϊ
τής Κύπρου καϊ όλων των λοι
ηών μεγαλουπόλεων τού κό-
ομου ποϋ ύπάγονται είς τό
«κλίμα» τού Οικουμενικού μας
Πατριαρχείου διά τόν μεγαλο
πρέπη έορασμόν τής Εΐκοστής
Έπετείου, άπό τής Ένθρονί-
σεως τοΰ Πατριάρχου μας κ.
κ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ.
Ταπεινός γενόμενος προ-
σκυνητής τό έτος 1962 τής τού
Χριστού Μεγάλης Έκχλησΐας,
τής οποίας οίακοσρόφος είναι
ό Θείος Παναγιώτατος Πατρι-
άρχης Κωνσταντινουπόλεως κ
κ. ΑΘΗΝΑΓΌΡΑΣ ό Α', ό μέ¬
γας όραματιστής τής Εϊρήνης,
τής Άγάπης καϊ Ένότητος α¬
πάντων των Χριστιανικών Λα
ών, ό άειθαλής Γέρων, μέ την
σεβασμίαν βιθλικήν μορφήν
τού, μέ τό άέτεινον βλέμμα
τού, δέχεται τούς πάντας μέ
καλωσύνην πατρικήν καϊ στορ
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
'Έρνον μισς ολοκλήρου ζωής ( Ιί'21 — 1!Η>7)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοϋ έζαιρετικου συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
καϊ τα πάντα τα δίδει ή δεσπό
ζουσα σεθασμια μορφήτοϋθειο
τάτου Πατριάρχου ΑΘΗΝΑΓΟ¬
ΡΑ τού Α', τού αίχμαλώτου τού
Κερατίου, όστις νυχθημερόν
έργάζεται την Ειρήνην καί Έ
νότητα τοϋ Σύμπαντος Κό-
σμου, έχων συμπαραστάτας
καί συνεργούς τούς κατά πάν
τα άζίους Έπισκόπους τοΰ Οί
κουμενικοϋ μας ©ρόνου, ϊνα
διατηρήσουν άσβεστον την
φλόγα καϊ την δάδα τού Χρι-
στιανισμού, <αί ώς Τηλαυγής Φαρός, νά έκπέμπη τάς άκτί- νας τοΰ Χριστιανισμοΰ είς ό¬ λον τόν Κόσμον. Έπ' εύκαιρα δέ τοϋ μέγα λοπρεποΰς Πανηγυρισμοϋ τής 20ετοϋς αναρρήσεως τού είς τόν περικλεή Οικουμενικόν Θρόνον τού Αποστόλου Άν- δρέου, άς δεηθώμεν τώ Κυρίω τού ΟΟρανοΰ καί τής Γής, ό¬ πως χαρίζη Αύτω Υγείαν καί μακρά Έτη ζωής, πρός επί¬ τευξιν των πόθων τού «"Ινα πάντες έν ώσι» διά τό Μεγα¬ λείον τής Μητρός Έκκλησίας καί τής έν γένει ανθρωπότη¬ τος, ίνα πάντες «Έν ένΐ στό ματι καί μιά καρδα δοζάζω- μεν τόν Πατέρα ημών τόν έν ΤΟ ΓΕΜΙΣ - ΤΣΑΡΣΙ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ 189 Η ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΧΟΡΟΝ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ Τοϋ συνεργάτου μσς ΛΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ τής οποίας έδίδαξε τούς χο γήν καί γενικά περιβάλλει μι [ τοίς Ούρανοίς;;. κροϋς καί μεγάλους είς άζιώ- ματα μέ τώ αύτά αίσθήματα ά γαπης, άκ.ομη δέ καί τα μικρά παιδία, ως ό ΙΗΣΟΥΣ δέχεται είς ι άς πατρικάς τού άγκάλας κα'ι ομιλεί πρός αύτά καί μέ μίαν λέξιν τοϋς πάντας "Ελ- κει πρός Εαυτόν καί ομιλεί «ο ν'ι εκάστω τή ιδία αυτού δια- λέκτω» διότι καθημερινώς προ σκυνητα! καταφθάνουν άπό τα διάφορα μέρη τής Γής καί κυ ρίως προέρχονται ϊνα Θαυμά- σωοι τόν υπέροχον άνθρωπον, τόν ρεαλιστήν ήγέτην τής Όρ θοδοζίας, όστις τυγχάνει γνώ στής δλων των προθλημάτων τής Οίκουμένης, παρά τάς άν- Τιξοότητας ώς διέρχεται καί τίς προπηλακισε,ις ώς υφίστα¬ ται έκ μέρους ενίων μειρακί ών, στέκει δέ άκλόνητος είς τάς έπάλξεις τοϋ Οαναρίου καΐ άγερωχα δέχεται δλα τα πνέ- οντα ρεύματα τοϋ Βοσπόρου, διότι είς τάς σημερινάς περι στασεις «Τοιούτος "Επρεπεν ημίν Άρχιερεύς», ϊνα ποιμά- νη τόν Οικουμενικόν Θρόνον τόν Θρόνον πού Έκλέίσαν οί Φώτιθι, Χρυσόστομοι κ,αΐ τόσο ι άλλοι Θείοι Πατέρες τής Έκ¬ κλησίας μας. Είς τό ταπεινόν κτίριθν τού Φαναρίου τό κλέος καί την δό ζαν, την ζωήν καί την ζέσιν Είς τάς Αθήνας, έωρτάσθη μεγαλοπρεπώς ή τελετή τής Είκοστής Έπετείου άπό τής ένθρονίσεως τού Πατριάρ χου ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ, μέ διάλε¬ ξιν καί μέ θέμα «Άποστολι- κή Οίκουμενική Μαρτυρία ΆΘη ναγόρου Α';; πού εδόθη είς την Αρχαιολογικήν Έταιρίαν Αθηνών, ό Θεολόγος κ. Άριστ Πανώτης, την διάλεξιν δέ έποί κιλλαν ήχογραφήσεις ίστορι- κών γεγονότων, καθώς έπισης καΐ φωτειναΐ προβολαΐ άπό τή (συμπληρωματικό σημείωμα) (Τουρκ. γεμΐς = φρούτο γε νικά, κουρού γεμΐς = ξερό φρούτο, γιάς γεμίς -- φρέσκο φροΰτο, γεμίς - τσΐ = φρουτα- τζής, γεμιξής. Άπό τή λέξη γεμιξής παράγεται ή λέξης γεμιξήδικο ή γεμεζήδικο δηλ. φρουτατζήδικο. Τουρκ. τσαρσή = κεντρική άγορά μέ μαγα- ζιά, γεμίς τσαρση-σή = κεν- τρική φρουταγορά, τό γεμίς τσαρσί πού 'λέαμε εμείς οί Χμυρνιθί. Ένώ παζάρ — λαίκή άγορά). Γιά τό «Γεμίς - τσαρσί» τσή Σμύρνης έχομε γράψει σέ προ ηγούμενο φϋλλο τσή εφημερί¬ δας μας μέ ήμερομ. 29 Δεκεμ βρίου 1968. Ό κ. Σπύρος Μι- χαηλίδης, ό πάντα εύγενικός κα'ι πρόθυμος συμπληρωτής, μόλις τό 'διάθαοε, μάς ήστειλ' ένα σημείωμα μέ όρισμένες χρήσιμες πληροφορίες γ;ατί κ,γ ό ϊδιος εΐχε γνωρίσει καλά τή ζωή καί τό ταθατοϋρι (φα- σαρια) τού τσαρσίθϋ αϋτου- νού. Τόν Αΰγουστο καί Σεητέμ- θριθ τού 1914 ό κ. Μιχαηλίδης παλληκαράκι τότες, εΐχε δου- λέψει ύπάλληλος στή μεγάλη φίρμα «Άδελφοΐ Χριστίδη;; πού ήκάνανε έξπόρτο σϋκα καί σταφίδες. Τότες μόλις εΐχε κη ρυχτή ό πρώτος παγκόομιος πόλεμος καί δέν εΤχι' άκόμης άποφασιοτή άν ή Τουρκία Θά ήπαιρνε μέρος. Τό έμπόριθ στή Σμύρνη ήτανε άκόμης στή θράση τού. Τα συκατζήδικα «Άδελφών Χριοτ,δη» ήτανε μέ ζανε άπ' τ" Άι'ντΐνι, τό Ναζλΐ καί τα τρογύρω μέ τό σιδηρό- δρομο στό σταθμό τσή Σμύρ- ι νης τό «Γεφύρι;;. Κι' άπό '<ρτοΰ μέ τσ'ι καμήλες τό σϋκο έτοϋ- το τό φέρνανε στό τσαρσί αύ- τό. Όστόσο δοοι δέν ήτανε τσαρσιλήδες, δηλ. δσοι δέν εϊ 12 Εφημερίς «Προσφυγκός Κόσμος» 10 Μαΐου 1953 ΠΟΝΤΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Την προπερακτμένη Κυριακή, 26 "Απριλίου· έγινε καλλπεχνιχή επί δείξη Ποντιακών Χορών καί τρα- γουδ ών στο θέατρο «Κεντρικόν» άττό τόν/ καθηγητή τής Ποντιακής μουσιικής καί των Ποντιακών χο- 01 μα- στο καϊ στή Δραπετσώνα ήλικίας 7 — 14 έ- καϊ των περίπου, χωρισμένες σέ όμά κ,αι ψωιι^ινυι πμυυυΛοι υπο ιιι , , , , δραστηρ.ότητα τού Πατρ,άρ- ι °° οε δυό μεγάλα χάν,α που χου καί μέ γλαφυρότητα έσκι αγράφησεν την πνευματικήν δράσιν τού Πατριάρχου μας. Είς Θερμόν χαιρετισμόν, έξ άλλου, τηλεγράφημά τού πρός τόν Οικουμενικόν Πατριάρχην κ. ΆΘηναγόρα, τό οποίον α¬ πέστειλε ό Πάπας Παύλος ΣΤ' τονίζει Ό"ά θήματά μας καΐ ή σκέψη μας καθοδηγοϋνται πρός την ποθητήν "Ενωσιν των Έκκλησιών«. Τό ανωτέρω τηλεγράφημά ά πέστειλεν ό πνευματικάς άρ- χηγός των Ρωμαιθκαθολικών πρός τόν κ. ΆΘηναγόραν, επί τή συμπληρώσει δετίας άπό τής Ιστορικής συναντήσεως των είς τα Ίεροσόλυμα. Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΧ ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) 173 μ.Χ. 1048, 1388, 1650, 1688 1723 καί 1778. Άπό πυρκαϊές: Στά 1763, 1797, 1818, 1825, 1841, 1845 καί 1922. Άπό σφα γές: 1080 άπό τό Τσαχά, 1332 άπό τόν Άμούρ, 1404 άπό τόν Ταμερλάνο, 1770, 1797, 1821 καί 1922 άπό τούς Τούρκους. Έκκλησία.— Στήν "Εφεσο καί στπ Σμύρνη πού γιά την πνευματική αναπτύξη των κα- τοίκων της ώνομάζονταν «οί δύο όφθαλμοί τής Άσίας» άν- τήχησαν ένωρίτατα τα Θεϊα ρή ματα. Άπό την "Εφεσο, την πληοιόχωρη πρός τή Σμύρνη πολιτεία, ό Παϋλος γινεται ό «καθοδηγητής» καί «πνευμάτι- κός χειραγωγός» τού Χριστια νισμοΰ στήν ίωνική πρωτεύου- ουσα. Στά 50 μ.Χ. λειτουργεϊ ηδη χριοτιανικός ναός, ό «Κυ¬ ριακάς οΐκος». Στά 94 μ.Χ. ό Ιωάννης Θεολόγος, μέ την «αποκάλυψή» τού άποτείνει ά¬ πό την Πάτμο στόν έπίσκοπο τής Σμύρνης, τόν 'Άγγελο τής σμυρναϊκής Έκκλησίας τόν θείο λόγο: «Καί τώ Άγγέλω τής Έκκλησίας Σμυρναιων γρά ψον: Τάδε λέγει ό πρώτος καί ό έσχατος, δς εγένετο νέ κρός καΐ έζησεν... Μηδέν φο- βοϋ ά μέλλεις πάσχειν... Γί- νου πιστός άχρι Θανάτου καί δώσω σοι τα ν στέφανον τής ζωής;;. Ό Χριστιανισμός στή Σμύρνη ένιοχύεται καί έδρα ώνεται κυρίως μέ την ένθρό- νιοη τού Βουκόλου ώς έπισκό που της πού χειροτονήβηκε ά πό τόν Άπόστολο Ίωάννη, τή διάβαση άπό τή Σμύρνη ού Θεί τίς τύχες καί τ'ς περιπέτει ές της. Οί έπίσκοποι πού έποί μαναν τή Σμύρνη άνέρχονται σέ 76, μέ πρώτον τόν Άρίστω να καί τελευταίον τόν έθνο- μάρτυρα Χρυσόστομον. Τρείς Σμυρναίοι εγένοντο Οΐκουμενι κοί Πατριάρχαι: Γαθριήλ ό Γ' (1702—1707), Γαβρ.ήλ ό Δ' (1780) καί Νεόφυτος ό Ζ' (1789). Μεγάλος ήταν ό άρι- Θμός των όρθοδόξων ναών οτή Σμύρνη. Άπό τούς παλαιο τέρους τής Άγίας Φωτεινής καί τού Ιωάννου τοΰ Θεολό- γου. Έπίσης εΐχε πολλά μετό χια. Κσΐ οί 46 ναοΐ κατεστρά- φησαν άπό τούς Τούρκους στα 1922. Την έποχή έκείνη ύπήρ χαν 3 ναοΐ Άρμενίων, 5 δια- μαρτυρομένων, 8 καθολικών, 12 συναγωγαΐ κα'ι 22 τεμένη. Σμυρναίοι "Αγιαι καί άθλήσαν τες είναι πολλοί. Μεταξύ αυ¬ τών οί Βουκόλος, Πολύκαρπος, Θεράπων, ΕΙρηναίος, Πιόνιος, Μητρόδωρος, Θρασέος, Μάρ¬ κος, Άθανάσιος, Δήμου κ.ά. Παιδεία.— Περίφημα υπήρ¬ ξαν τα έλλην ι κά έκπαιδευτή- ρια, Πενυματικός φαρός τής Σμύρνης ή Εύαγγελική Σχολή που Ίδρύθηκε άπό τόν Παντε- λή 5.ε6αστόπουλο στά 1723. Δι ετήρει αρτίαν βιθλιοθήκη καί μοναδικό άρχαιθλογικό μου- οειο. Έπίσης όνομαστά ήσαν ό ί'Κεντρικόν Παρβεναγωγεί- ο..ο καί τό Γυμνάσιον Θηλέων «Ί. μήρειον». Έκτός άπό τα κο. νοτικά έκπα:δευτήρια υπήρχαν νσΐ άρτια ώργανωμένα ίδιωτι- κά σχολεία ( Αρώνη, Γιαννκη, Παοχάλη, Νεστορίδη, Άναστα- τά 'χανε μέ τόν κιρά (άραβσ τουρκ. - νοίκι). Αύτά ήβρΐσ- κόν'ντοστε καρσΐ (άντίκρυς) στό «Κηζλάρ . άγά χάνι». Στό 'να λοιπόν, χάνι (πού 'τανε τού Άρμένη Έσαγιάν) ήδου¬ λεύανε τα σΰκα πού 'στέλνα- νε οί Χρηστίδηδθι στήν Άμε- ρική, καί στ" άλλο χάνι (που 'τανε τού Τούρκου Ριζδ+ιπέη) τα σϋκα γιά την Αγγλία. Καί ό κ. Μιχαηλίδης θυμάται, πού τα μεσημέρια ϋστερις άπτή δουλειά, ήπάαινε καμμιά φο- ρά κ' πτρωε στό έκεϊ κόντα- κιανό μαγερειό τού Λουκά κα'ι τού Θόδωρα. Πού ό Θόδωρας τοϋ 'φρεσκοτηγάνιζε τα μυρω- δάτα έκείνα τζιγεράκια (ση- κοτάκια) καί τοϋ τα 'σέρ&αιρ- νε ζεστά - ζεστά. Κι' άλλοτες πάλι πού τού 'φρεσκοτηγάνιζε τσοί φρέσκο ι καί λαχαριθτοΐ ά- κόμη νόστιμοι κωβγοί. Ή σπουδαια πληροφορία, πού μάς δίνει, είναι, πώς τα «Γεμεζήδικα, πού 'λέαμ' εμείς οί Ρωμνιοΐ μέ την έννοια «κεν τρικίά φρουταγορά γιά τα ξε- ρά προπάντως φρούτα», ήτανε μια-ν-άράδα άπό φρουτατζήδι- κα στό δρόμο ποϋ οί Τοϋρκοι ι τονε 'λέανε «Τσάγκρι τσαρσή -σή» (Τάγκρι-Τσαρσί στά ρω- μέικα) . ΚΓ ό δρόμος αύτός ή¬ τανε ή συνέχεια άλλουνοϋ δρόμου, πού οί Τοΰρκοι τονε 'λέανε «Γεμίς τσαρσή-αή» (κεντρικιά άγορά γιά τα ζερά φροϋτα) ένώ πραγματικά θά ν ήπρεπε νά τονε 'λέανε «Ίντζΐρ τσαρση-σή» (κεντρι- κιά άγορά γιά τα ζερά τα σϋ¬ κα, Ίντζΐρ - τσαρσί) (τουρκ. ίντζΐρ — σΰκο τα'μπάν ίντζΐρ =ξερό σϋκο). Στόν άλλοτε αύτόνανε δρό¬ μο ήτανε τα μαγαζιά δπου ή- γενούν' ντανε τ' άγοραπούλη- μα τού σύκου πού τό 'κατεβά- χανε μαγαζιά στά τσαρσιά,δσοι ρών κ. Δημ. Κουτσογαννόπου - δέν ήδουλεύανε στά τσαρσιά, λο./· όργανωμένη άπό την «Άδελ κι' οϋτες ήκαθού 'ντανε αύτοϋ ψότητα Πο/τίων Παγκραίτου» τα «Γεμεζήδΐκα» καΐ τα «Τε- έπιδέίξεις έκτελέσθηκαν μίς - τσαρσί» καΐ τα δυό αύτά θήτριές τού πού διδάσκει ματζΐ τα λέανε ((Γεμίς - τσαρ- Παγχράτι, στή Νίκαια σί» καί πολϋ σωστά. Είχαμε γράψει άκόμης γιά τσοί τρείς δρόμοι άπόπου 5ες κατά ήλικία. Έφτά λυράρηδες ήπρεπε νά περάσης γιά νά £λοο6αν μέρος στΐς έπιδείξεις. βρεθής στό Γεμ'ις - τσαρσί. Κ' χ-,·ήν ^Ρχή έκαμε σχετική είσήγη οντά ο' αϋτοΐ κ. ό Μιχαηλίδης ση ο)ρ<£τά άναλυτική, ό κ- Άντώ μάς δείχνει κ' έκανε άλλονε, ν1Ος Τερζόπουλος, ποΰ οΤπό χρό- πού σάς γράφομε πιό κάτω: ν,α τώρο: παρακολουθεΐ μέ ζωηρά Καθώς ήθγαινες άπτό «Γιόλ- ενδιαφέρον τό έργον τοΰ Δ. Κσυ- μπεζεστένο;, ήθρισκόσουνε σ' τσογιαννοπούλου. ένα τρίστρατο. Τρείς δρόμοι. ό κ. Κοι/τσογιαννόττουλος. ποθ Στό ζερβί οου χέρ'-, δπου ή- αττο τΡιάντα περιττον χρόνια τανε ένας τούρκικος λουτρός (χαμάμ), ήτανε ό έναας δρό μος πού σέ 'βγαζε στά Σερθε τάδικα. Πιό δεζιά, ήτανε ό δεύ τερος δρόμος. ό σκεπαστός, πού σέ 'θγαζε σιό Ισάρ τζα¬ μί. Κι' ό τρίτος πού, άπτό «Γιόλ-μπεζεστένι», οϋλο ϊσ:α, ήβγαινες στό Κρομυδόκαστρο (τό άλλοτες κάστρο τού Άγί- ου Πέτρου, πού άπό 'φτό δέν είχΓ άπομείν' παρά ένας μπι- νιάς δηλ. λίθΐνος ιοίχος) δ- πού ήτανε τοϋ Μενέλαου τοϋ Τούντα ό φοϋρνος. Ό Τούν- τας, Σμυρνιός Φασουγιώτης με ρακλής, ήκαν' έκείνα τα μυ- ρωδάτα κατιμέρια, έκείνες τσί μπογάτσες καΐ λουκουμάδες, κ' έκείνα τα νόοτιμα γιουβε- τσάκια τού. Καΐ συνέχεια οϋλο ΊΌια μέ τα μαγαζ,ιά δεζιά - ζερβά οϋλα σχεδόν Ρωμέϊκα δπως τοΰ Τρΐανταφύλλου καΐ τοϋ Δ. Χουβαρντά, ήαντάμω- νες τό «Μπελεντιέ νταϊρεσΐ» (τό μέγαρο τής Δημαρχιας). Έκεί, λοιπόν, στού Χουβαρ¬ ντά, καθώς ήστριθες δεζιά ή- μπαινες στό ί(Τσάγκρι-τσαρσ1» δπου ήτανε τα «Γεμεζήδικα;; καΐ συνέχεια στό «Γεμΐς-τσαρ- σί». ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΑ Στό προηγούμενο φϋλλο τσή ρούς. Στό οπουδαίο αύτό κεφάλαιθ των Χορών, μποροϋμε νά ποΰ με μέ πεποιθηση, πώς ένας έ φιάλτης σηκώνεται καΐ φεύγει άπό τα στήθη των Ποντίων. ΟΙ χοροί μας βγήκαν τόν τρόπο νά σωθοϋν γιά πάντα. Ό άκούραστος Δ. Κουτσογι- αννόπουλος πού συχνά έπισκέ πτεται την ύπαιθρον καΐ έπι- κοινωνεί μέ τις πηγές, Θά τίς άνακαλύψει ασφαλώς καΐ Θά τίς καταγράψει κγ αύτές. Ξε- χωριστά εύχάριστο ένα γεγο- Είς την αίθουσαν Πειραϊκοϋ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΙΜΗΣ ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΝ Τής Συνεργάτ.δός μας Κάς Ν. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Στήν ώραιοτάτη αϊθουσα τού Πειραϊκοϋ Συνδέσμου οτόν Πειραια έλαβεν χώραν την 7η τρέχ. τό βράδυ τιμητική εκδή¬ λωσις τής Άνωτάτης Βιομηχα- νικής Σχολής διά τόν κ. Γρη- γόρ:ον Κασιμάτην επί τή εύ- καιρία τής έκλογής τοι> ώς Μέ
λους τής Άκαδημίας Αθηνών.
Ή αϊθουσα αυτή άσφυκτικά
γεμάτη άπό έκλεκτό κόσμο
τοϋ Πειραια καΐ τής Αθήνας.
Σπουδασταΐ τής Άνωτάτης αύ
τής Σχολής καΐ τής Νομικής
οί αύριανοϊ έπιστήμονες πλα
τιμώμενος σήμερον είναι 6
λευκός πολιτευτής — δόγμα
τού ή ένότης των Έλλπνιονΐ
— Πρίγκιφ, Κροίσος τού Λ6.
γου. Χειμαρρώδης ό λόγος
τού. — Σαγηνευτική γοητεία
στούς σπουδαστάς. - Έπίλε.
κτος Συγγραφεύς. — Εύρυμυ.
Θειά τού, ή φιλοσοφική τού
σκέψις, πεμπτουσ α, άστείρεο.
τες πηγές τής πλούσιας βιβλ,ο
θήκης τού, ζέρει νά γεμίζη
τόν έπιστημονικόν τού σάκκο
— Ό Γρηγόριθς Κασιμάτης 4.
ποτελεϊ τόν άκρογωνιαϊον λί
σίωναν άπό τό ύπερώον την αί | θον τής Πανευρωπαϊκής
Θουσαν αυτήν καΐ τής έδιναν νοβολίας. -»«■««-
μά Ιδιατίερη χάρι, γιατΐ κυρι- οιθγ"^-~
άρχουσαν τα νειάτα! Παρόν Ι φώς
τού
Αριστος Δημο.
Ό Τύπος είναι τ^
κόσμου εΐπε ό Βι.
μέ τό Ποντιακό
τραγούδι καϊ μέ τούς Ποντιακούς
χορούς, μάς παρουσίασε καΐ
άλλες φορές έπιδείζεις δπως
οτΐς 4.6.46 στήν αϊθουσα τοϋ
«Παρνασσοϋ», μέ την προστα-
σα τοΰ Συλλογου "ΆργοναΟ -
ται — Κομνηνοί». Γράψαμε τό
τε στό 21—22 τεϋχος των «Χρο
νίκων τοϋ Πόντου»" "Ό κ. Κου
τσογιαννόπουλος στό κεφά -
λαιο των Ποντιακών χορών έ¬
καμε έργασία άζιοπρόσεχτη.
Χορογράφησε τούς χορούς
μας, τούς άνάλυσε μέ τούς
ρυθμούς τους, οέ τρόπο πού
μποροϋν εϋκολα νά διδάσκων-
ται. "Ετσι, περισώζεται ή έπι-
θίωση των χορών μας. Άρκεί
, ή έργασία αυτή τοϋ Δ. Κουτοο
γιαννοπούλου νά ενισχυθή καί
| νά μή μείνει άνεκμετάλλευ-
τη».
Ό Δ. Κουτσογιαννόπουλος
σταθερά καΐ προοδευτικά προ
χωρεϊ καΐ ζυγώνει νά όλοκλη
ρώσει την προσπαθεία τού
στό κεφάλαιο των Ποντιακών
χορών. Ή Ιδιαιτερη σημειογρα
φία πού έπινόησε καί κωδικο
ποίησε, μέ τή χρησιμοποίηση
νός ταιριάζει νά έζάρομε. | τ0 προεδρείον τού Πειραί|<ου κτωρ θύγχω. — Αλυγιστη Την προθυμία των γονιών — | χυνδέομου, αί Τοπικαί Αρχαί, άκαμπτη ή πέννα τού. - πολλές προσωπικότητες καΐ * —■ ■*· '*■**+*" · πολλοί Καθηγηταί τού Πανεπι καΐ μή Ποντίων άκόμα — νά στείλουν τα παιδία τους στ'ις Σχολές τού Δ. Κουτσογιαννο- πούλου. Καΐ παράλληλα τόν ένθουσιασμό καί τόν ζήλο των κοριτσιών νά μάβουν τούς χο ρούς μας. Σπάνια εύφροσύνη δοκίμασε τό κοινό μέ τίς χορευτικές έ- πιδείζεις των όμάδων στήν ποικιλία των χορών πού μάς παρουσίασε ό Δ. Κουτοογιαν- νόπουλος. Δέν άρκοϋν μόνο τα χειροκροτήματα, πού ζωη¬ ρά κ:αί άλλεπάλληλα διαδέχον ταν κάθε έπίδειζη. Δίκαιος έ- παινος καΐ εύγνωμοσύνη των Ποντιων δλων τοΰ άνήκει γιά την προσπαθεία τού στή χορο γράφηση καΐ οτή διδασκαλία των χορών μας, έτσι πού νά έ πηυχαίνεται ή διασώση καΐ ή έπιθΐωση σοβαροϋ μέρους των παραδόσεών μας... Συγχαρητή Ρια έπίσης δικαιοϋνται τα Σω ματεία μας καθώς καΐ δλοι πού ένίσχυσαν την ώραια προσπα¬ θεία. Τα σωματεϊα μας πρέπει νά συνεχίσουν τό έργο τους γιά την διδασκαλία των χορών μας στή νέα γενεά. 'Έτσι έμ- μεσα Θά ένισχύσουν καΐ την προσπαθεία τού Δ. Κουτσογι- αννοπούλου, δπως άζίζει καΐ ταιριάζ£ΐ. Χρέος έχουν άκόμα τα Σω ματεία μας, νά ένεργή- σουν γιά νά είσαχθοϋν οί χο¬ ροί μας καΐ στά σχολεϊα, δπως καΐ οί λοιποί έθνικοΰ μας χο¬ ροί. Σ. Κ. "Ακογλου θαρό τού ή Έλλάδα. — Απ6. στολος τής Πατρίδος (έδώ Θεοφόρου Ίγνατίου καί τό έ- Ι = όδη κ.ά.). Στήν 'ΐωνία στά κεϊ μαρτϋριο τού 'Ιεροΰ Πο- λυκάρπου. Καθ" δλη τή χιλιε τηρΐδα τής βυζαντινής αύτο- κρατορίας ή Σμύρνη άκολου- ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΗ ΜΑΙ ΔΡΑ κ ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΝ ΠΑ ΤΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΟΥ Ό κ. Σπύρος Μιχαηλίδης Χα· τζηλαρλής — Σμυρνιός, κάτοικος τώρ« Καλλιθέας καί λαμπός σιι νι··ργάτης τής έφημΓθίβος μης Βστοιλε πρός τόν έτερον «ιινε-ργ«- τη μας Διδάκτορα <*. Λημ. 'Λρχι γενή την έϊής έπιστολή: Καλλιθέα 5 Ίανοιιαρίου 196!· Άγοπητέ κ. Άρχιγένΐ), Διαβάζω κάθε βδομάδα σΐύν «Προσφυγικό Κόσμο» τόν «Λαο- γραφικό θησαυρό» σας, γιατί καί ήλλοτε σας εγραψα μ' άρϊθει. ΜοΟ θυμίζει πράγματα .τού χαμ- μιά φορα δέν τα β.ίζει ό νοϋς μου. "Ετσι κηί τώρα στο φΰλλο τής 23 Δεκϊμβρι'ου 1968 διάβοσο στήν στήλη «Τ' "Αη Ηασιγιοΰ στή Σμύρνη», τ« «γρμιξήδικα» καί τούς δρόμους πού σέ βγάζανε στό «1'εμίς τσαησί». Πόσ« μοΰ φέρα νέ- στό νού μου <ιντη πού διάβη- σα! Αές κ' ήμουν τη στιγμή αυτή έκΡΐ. Μέ πολλή άγάπη καί έκτίμησι ΣΠ. ΜΙΧΑΗΑΙΔΗΣ 1922 λειτουργοϋοαν 240 έλλη νικά έκπαιδευτήρια μέ 900 έκ παιδευτ. καί 4Ο.ΟΟΟ μαΘητές, άντιοτοίχως τα λειτουργοϋντα Ι τούρκικα ανήρχοντο σέ 98 μέ ' 300 έκπαιδευτικούς καί 6.3ΟΟ μαΘητές. Στή Σμύρνη υπήρχαν έπίσης άμερικανικά, άγγλικα, γαλλικά, Ιταλικά, άρμενικά καί Ισραηλητικά σχολειό. Άγαθοεργά Ίδρύματα.— Πλείστα δοα ήσαν τα έλλην κά άγαθοεργά Ιδρύματα. Τό άρχαιότερον ήτο τό «Γραικι κόν Νοσοκομείον» Σμύρνης, ποϋ Ιδρύθηκε στά 1725. Έπί- σης λειτουργοϋοαν όρφανοτρο φείον, βρεφοκομείον, άσυλον των άστέγων, λαίκά συσοιτια κ.ά. Κατά τό 1922 οί Ιατροί τής Σμύρνης ανήρχοντο σέ 123 ά πό τοϋς όποίους 102 "Ελληνες 8 Τοϋρκοι, 4 Εβραϊοι, 4 Άρ μένιοι καί 5 Εύρωπαίοι. (Συνεχίζεται) ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Εσημείωσε λαμπρόν έπιτι/χίαν ή διάλεξις, ή όποία εδόθη είς την αίθουσαν τού «Παρνασσού», τή^ παρελθούσαν Πέμτττην, ενώπιον των εκπροσωπών τών άρχών καΐ πυκνού καί έκλεκτοΰ πλήθους ά- κροατών, υπό τοθ γενικοΰ διευθυν¬ τού τής Γενικής Διοικήσεως τού ό πουργείου Προνοίας της κυδερνή- Στό προπγούμενο φΰλλο τσή εφημερίδας μας μέ ήμερομη-1 νία 19 Ίανουαρ. 1969, σ. 6 καΐ μέ τίτλο «ΤΑ ΦΟΤΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ, 4.— Τό ρίξιμο τού Σταυροϋ;; είχαμε κάμποσες ίίτυ πογραφικές άβλεψ'ιες» πού τοί πιό σπουδαϊες διορθώνομε π:ό κάτω: Στήν πρώτη παράγραφο καΐ 9η γραμμή «τό Θέατρο οιή Σμύρνη» άντΐς τό σφαλμένο Κτό Θέατρο τής Σμύρνης». Στήν τέταρτη παράγραφο καΐ 1η γραμμή «Ή μητέρα μου μου λεε» ά'ντΐς τό σφάλμα. «Ή μητέρα μοϋ 'λεε». Στήν πεμπτη τταράγραφο καί δεκάτη γραμμή «ό ·παττ' - Άντρό- νικος ματζί μέ» ά'ντίς τό σ<(>άλμ.
«ό πατπ' - Άντρόνικος μττιζί μέ^.
Στήν ένδεχάτη καί ττροτελειιί-
ταία παράγραφο παραλείφτηκε η
22α γραμμή, πού ήλεε: «στττά χέ
ρια τοΰ Δεστττη».
Στή δωδεκάτη καί τελευταία πά
ράγοαφο καί 4η γροομμή «ατό πό
τάμι τοΰ Χαλκα'μπουνσρ'θύ» ά'ν¬
τίς τό σράλμ «στή λίμνη τού Χσλ-
κα μπου/αριού».
Διδάκτωρ
ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ
ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! ΤΩΝ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ
Έν μέσω πατριωτικής καί
χαροόμενης άτμόσφαιρας εδό¬
θη ή έορτή τής «Πίττας τοΰ ζε
νητεμένου Ήπειρώτου», την
Κυριακήν 12 Ίανουαρ ου, είς
την εύρύχωρη αίθουσα τοϋ κι
νηματογράφου ^'Όρφεύς», επί
τής όδοϋ Σταδίου, παρουσία 2.
000 περίπου μελών τής 'Ηπει-
ρωτικής Παροικίας "Αθηνών —
Πειραιώς καΐ πολλών επισή¬
μων, τιμητικώς προσκληθέντων
Τό καλλιτεχνικόν πρόγ,:αμμα
τής εορτής τό οποίον ήτο πλού
οίον, παρουσαοαν κατ' άψο¬
γον τρόπον, ή πρωταγωνίοτρια
τού Θεάτρου πρόζας Κα Μ.ράν
τα Μυράτ, κα'ι ό συμπατριώτης
οκηνοθέτης καί δημοσιογρά-
<ρος κ. Νέστωρ Μάτοας. Ή εύ ρύχωρη δέ α'ϊθουσα τοϋ «Όρ- ιρέως» έσείσθη, δταν οί ήθοποι οί τού ΈΘνΐκού Θεάτρου Βέτ- τα Κονδυλη καΐ Β. Παπανίκας άπήγγειλαν ή μέν πρώτη την "'Παλιουρή» τής Χρυσάνθης Ζι τσαίας, ό δέ δεύτερος τό «Σταυραητό» τοϋ Κώοτα Κρυ στάλλη (στό α' μέρος τοΰ προ γράμματος) καΐ δταν ή έζαι- ρετική χορωδα τής «Ριζαρεΐ- ου», υπό τόν καθηγητήν κ. Δ. Παναγιωτόπουλον - Κούρον έ ψαλε τροπάρ:α καΐ τα κάλαν- τα καθώς κα'ι διαοκευαομένα δημοτικά τραγούδια. Τό καλλιτεχνικό πρόγραμμα ήρχισε μέ χορούς τής Ηπεί¬ ρου άπό τόν λαμπρό μικτόν σ«ως κ. Σωχράτοιις Δημαράτον, μέ θέμα την «Πνει/ματ κήυ Ήγεσίαν». Παρέστησαν ό ίπτουργός κ. Κ. Βοδολίνης. ό γεν. διευθι/ντής τής Προεδρίας κ- Χ. Παπαδόπουλος· ό άο-τΐΛ/ομΐκός διευθΐΛτής Αθηνών κ. Τσιοΰγγος, τό προεδρείον τής Ε¬ νώσεως Ίδιοκτητών Περιοδικόν Τύ που, ό δήμαρχος Ν. Ίωνίσς κ. Κι- οψτερτζής. τό προεδρείον τής Ό- μοσπονδίας των Ήπειρωτκώιν Όρ καϊ πολλοί άλλοι. χορευτικόν "Ομιλον τής Έται ρίας Ήπειρωτικών Μελετών, πού συνώδευσε τό τακίμι λαί- κών όργάνων Γ. Κορτζή καΐ Νι κόλα Χαλκιά, μέ τα παιδία τού. Έν συνεχεία ώς εσημειώθη ανωτέρω, ή Χορωδία τής «Ριζα ρε ου» Σχολής έψαλε διάφορα τροπάρια καί τα κάλαντα. κα- ταχειροκροτηθεϊσα καΐ άπήγ- γειλαν οί καλλιτέχναι τού Έ- Θνικού Θεάτρου Βέττα Κονδυ¬ λη καΐ Βαα. Παπανίκας. Κατόπιν, ό χορευτικάς όμι- λος τής Ε.Η.Μ. έσυρε τρείς Η πειρωτικούς χορούς καί έτρα- γούδησε, πολύ έπιτυχημένα, Ήπειρωτικά τραγούδια ό Σΐυ λιανάς Μπέλλος, ουνοδευθείς άπό την όρχήστρα τού Τάσου Χαλκιά, άφοϋ προηγουμένως έπαιζε ένα μοιρολόγι τοϋ τό- που μας, κατ' άρτιον τρόπον. Μετά ταυτα, προεβλήθη (σέ πανηγυρική παρουσίασιν) ένα Θαυμάθιθ ντοκυμανταίρ άπό τα Γιάννινα καΐ τοϋς ίστορικούς χώρους τους, «γυρισμένο» ά¬ πό τόν κ. Νέστορα Μάτοαν. μέ άφηγητάς τούς εύφήμως γνω- στούς πρωταγωνιοτάς τοϋ θεά τρου πρόζας Δημήτρην καΐ Μι ράντα Μυράτ. Καί τό πρώτο μέ ρος τοϋ καλλιτεχν.κοϋ προ¬ γράμματος έκλειοε μέ τόν χαι Ι ρετισμόν τού Προέδρου τού δι Ι οικητικοϋ ουμθουλίου τής 1 Παν)κης Συνομοσπονδίας κ. ΕλευΘ. Μαντκα. καθώς <αί την σύντομον όμιλον τού Προ έδρου τής Έται ρίας Ήπειρω¬ τικών Μελετών κ. Κων. Φρόν- τζου καί τό κόψ.μο τής «ΤΙίτ- τας τοϋ ζενητεμένου Ήπε.ρώ τού». Τό δεύτερο μέρος ι ου καλ- λιτεχνικοϋ Προγράμματος ήρ¬ χισε, μέ την χορωδίαν τής «Ρι ζαρείου» καΐ έκλεισε μέ λεθέν τικους χορούς τού χορευτικοϋ συγκροτήματος τής Έταιρίας Ι Ήπειρωτικών Μελετών πού τα τό ήρεμο καταφύγιον καΐ ή πή γή τοϋ ψυχικοϋ πλουτιομοϋ τής νεολαας. Άλλά καϊ τό Κράτος δυστυ- χώς ουχί μικράν ευθύνην φέ ρει οτό ζήτημα τής ελλείψεως ήθικής καΐ πνευματικής καθο- δηγήσεως τής Νεολαίας. ΚΓ έ- ξηγούμεθα: Έφ" όσον ό Κινη- ματογράφος, τό ραδιόφωνον καΐ ή Τηλεόρασις διατελοϋν υ¬ πό την εποπτείαν καΐ τόν έ¬ λεγχον τού Κράτους, Θά έπρε πε νά γίνεται έκ μέρους των άρμοδων όργάνων τού, αύστη ρότατος έλεγχος των προθαλ- λομένων ταινιών καΐ των σχε¬ τικών προβολών τής Τηλεορά- σεως ώς καΐ των προγραμμά- των τοϋ ραδιοφώνου. Τα δσα δμως προθάλλονται κΓ έρχονται έν γένει στήν δή ,/μοσιότητα προζενοϋν μεγίο - την βλάβην στήν ψυχικήν καΐ ηθικήν κατάστασιν τής παιδι- κης καΐ έφηθικής ήλικίας ώς καΐ τής Νεολαίας έν γένει. Ύποσκάπτουν θαθύτατα τα (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) συναισθήτως, είτε κι' ένσυνει- δήτως. Ή οίκογένεια έπαυσεν ώς επί τό πλείστον νά είναι μέλη τού ήταν ντυμένα οί μέν άνδρες μέ φουστανέλλες, αί δέ κοπέλλες, μέ τίς πολύχρω μες φορεσιές των έπαρχ.ών τής ένια,ας Ηπείρου. ΠΟ 101 ΠΑΡΕΣΤΗΣΑΝ Έκ των τιμητικώς προσκλη- Θέντων παρέστησαν: Ό Ύφυ- πουργός Έμπορίου κ. Γ. Γεωρ γακέλος, ό Δήμαρχος ΆΘηναί- ων κ. Δημ. Ρϊτσος, ό Γενικός Γραμματεύς τού Ύπουργείου Δικαιοσύνης κ. Βασ. ΚραφΙτης ό Γενικός Διευθυντής Διθικη- τικοϋ Προεδρίας Κυβερνήσε ως κ. Σωκρ. Δημάρατος, ό Ά- ρε:οπαγ πς κ. Κων. Ζαχαρής, ό Πρόεδρος Κοινότητος Πα- πάγου στρατηγός έ.ά. Μιχαήλ Δερέκας, ό ύποστράτηγος Νικ. Μπρούμας, ό Ύπαρχηγός Χω¬ ρ οφυλακής ύποστράτηγος Ν. Παπαθεοδώρου, ό ταζίαρχος Βασ. Καλούοης, ό έκπαιδευτι κός σύμβουλος κ. Ιω. Κιτσα- ράς, οί καθηγηταί τής ίατρικής κ.κ. Σπ. ΟΙκονόμου καΐ Κ. Πά ληός. ό Αστυνομικάς Διευθυν τής Αθηνών κ. Τσοϋγκος, ό Δι ευθυντής τής Γενικής Ασφα¬ λείας κ. Παπασπυρόπουλος, ό Επιθεωρητής Διοικήσεως κ. Άρ. Δημητριάδης, ό Άντεισαγ γελεύς Πρωτοδικών κ. Διον. Παΐζης, ό Πρόεδρος τής Ένώ σεως Ίδιοκτητών Περιοδικοϋ Τύπου κ. Σωκρ. Σινανίδης, οί έ.ά. στρατηγοί Μιχ. Μάντζος, Π. Ζήκας κα'ι Άλ. Χρυσοχόου, ό κ. Ί. Μπέττος, τ. Γενικός Διευθυντής Τύπου, ό Γεν. Γραμματεύς τής ΚΕΒΑ κ. Μαρ γαρίτης Φάντης, ό Γενικάς Δι¬ ευθυντής τού ΈΘνικοΰ Θεά¬ τρου κ. Εύάγγ. Φωτιάδης, ό Δι ευθυνιής Αποδήμου Ελληνι¬ σμόν κ. Ηλίας Κώνστας, ό Δι¬ ευθυντής Ραδιοφωνας κ. Αν¬ δρέας Μπέττος, οί διευθυνταί τού ύπουργείου Οίκονομικών κ.κ. Παν. Ζακόηουλος, Φιλ. Θε ολόγου καί Θεοχ. Βαζάκας, ό Διευθυντής τού Μεοαιωνικοϋ Άρχείου Άκαδημΐας "Αθηνών κ. Λέανδρος Βρανούσης, ό δ:- ευθυντής προγράμματος 'Υ- γ36αγγέλου απεστάλη τό κατωτέ- πουργείου Δημοοίων "Εργων ρω τηλεγρά$ημα: κ. Χριστόφ. Μοϋτσος, ό έφημέ Ι «Ένωσις Ίδιοκτητών Περιοδικοϋ ρ.ος τής «Ρ.ζαρείου;; αΐδ. Πά- Τύπου.» συγχαίρει υμάς θίρ·μ"ς έ- παηλίας Καραμπίνας, οί δημο- πί άναλήψο ύπουργικών καθηκόν- Οιθγράφοι κ.κ. Γ. Βαβαρέτος, ' τω»/ εύχόμενη εύό5οσΐν έπιδώξεων Δ. Κάτσης, Δημ. Παπαδόπουλος υμών. στημίου "Αθηνών οί όποϊο· διε κρίνοντο διά τής κονκάρδας πού έφερον στό πέτο, ό Άοτυ νομικός Διευθυντής Πειραιώς, Άζιωματικοι, Ιερωμένοι καΐ πολλές έκλεκτές κυρίες καΐ κύριθι. Στή πρώτη αεψά των Επισήμων ήταν ό κ. Κ. Βοβο λ νης, ύφυπουργός Προεδ. Κυ¬ βερνήσεως, ό κ. Γεώργιος Χο λέβας, Ύπουργός Έμπορικής Ναυτιλίας καΐ ό Σμυρναΐος συγγραφεύς καΐ λογοτέχνης κ. Χρήστος Σολομωνίδης. Άρ- χιμανδριτης, έκπρόσωπος τοϋ Σεθασμιωτάτου Χρυσοστόμου Πειραιώς, έλάμπρυνεν την τι μητικήν αυτήν γιορτήν. Ό έκ λεκτός Καθηγητής τοΰ Πανεπι στημίου Αθηνών κ. Μάρκος Α. Σιώτης ήταν έκ των δ'.οργανω των τής εκδηλώσεως αυτής καΐ επί τής ύποδοχής των προσερ χομένων. Τόν κ. Γρ. Κασιμάτη προσε- φώνησε πρώτος ό Πρόεδρος τοϋ Συνδέσμου Σπουδαστών τής Άνωτάτης Βιομηχανικής Σχολής, τιμώντας τον επί εύ- καιρία τής έκλογής τού ώς μέ λους τής Άκαδημίας Αθηνών. Κατόπιν ό Πρυτανις τοϋ Πανε πιστημίου Αθηνών κ. Κορρές εΐχε τόν λόγον: «Ή Άνωτάτη Βιομηχανική Σχολή πανηγυρί- ζει την βράβευσιν τοϋ Γρηγ. Κασιμάτη, όστις έκέρδιοεν αί Υλην καΐ δόξαν κα'ι επαξίως έλαβεν σήμερον το στεφάνι τής Νίκης». Άκολουθεί ή προ σφώνησις τού Πρυτάνεως τής Άνωτάτης Βιομηχανικής Σχο¬ λής: «είπαν τόσα οί προηγού- μενοι συνάδελφοι πού δέν μοϋ άπομένει παρά νά δώσω έναν φιλικόν χαιρετισμόν οτόν Γρ. Κασιμάτην δι' έηιβράβευσιν τής εργασίας τού καΐ νά τοΰ εύχηθώ είς τό μέλλον νά έχη παρομοίας επιτυχίας». Ό κ. Χρήοτος Σολομωνιδης, προσφω φωνή τοϋ κ. Σολομων,δη τρε. μει άπό ουγκίνηοι καΐ συνεχί- ζεθ ό Γρηγόριος Κ είναι άνθρωπος μέ την τέρα της σημασία, έχει ένα κο λό λόγο, ένα άρχοντικό χαμο γελο γιά τόν καθένα. Καΐ 6 έκλεκτός μας συμπατριώ-,. μέ τίς θαθειές τού γνώοεις,ί κ. Χ.ς,ήστος Σολομωνίδης π'οο εϊμαστε γ Γ αυτόν ύπερήφΰνοι, γιατί βγήκε άπ' την γλυκειί μας Πατρ,δα την Σμύρύνη, τε λειώνει μέ τούτη τή φραοι Ή Πατρίδα περιλαμβάνει στούς κόλπους της τόν ' Κ σς μάρκον Γρηγόριον Κασιμάτην Κατόπιν ό Πρόεδρος τοϋ Συλλογου των σπουδαστών τής Άνωτάτης Βιομηχανικής Σχο. λής, ένα νέο παλληκάρι προ. σφωνεϊ τόν νέον Άχαδημοι. κόν καΐ εκφράζει τα αΐοθημα τα δλων των συναδέλφων τού Κι' ό νέος Άκαδημαικός, 6 τιμώμενος διά τής λαμπρήζ αυτής γιορτής, συγκινημένοι; άνέβηκε στό βήμα καΐ εύχαρ( στησε δλους καί Ιδιαιτέρως αύτούς πού μίλησαν γι' αυτόν προσθέτων μέ μετριοφροούνη ότι άπό ύπερβολική καλωσύνη τους τόν παίνεψαν. Καΐ συνε χίζει: «εΐμαι άπόψε πολύ σογ κινημένος άπ' την έκδήλωον σας. Ή Άνωτάτη Βιομηχανική Σχολή είναι δημιούργημά μου ήταν ένας Σταθμός τής ζωής μου καΐ άναπτύσσει τούς λό- γους πού άνάγκασαν νά γίνη ή Άνωτάτη Βιομηχανική Χχο λή. «Τό δνειρο καί ή πεοτις εί ναι τό προζύμι τής ζωής!» Καΐ καταλήγει: άς κάνωμε ό λοι μαζΐ την προοευχή τής αί- σιθδοζΐας. Εύχαριστεϊ γι6 την σημερινήν γιορτή, εύχαριστεί τοϋς σπουδαβτάς, τούς Καβη· γητάς καΐ τό εκλεκτόν άκρο ατήριον. Κι" ώμορφη αυτή γιορττι κα- νεί μέ Θαυμασία λόγια, είλικρι ] τέληζε σ' ένα ώραίο μπουβέ, νή, λόγια άπό μέσα άπ' την καρδιά τού, λόγια πού τα έ- νθιωθε καί πού έκαμαν έμάς πού τ' άκούγαμεν, νά Θαυμά- ζωμεν την εύφράδειον τού, την ρητορΐαν τού καϊ τόν πλοϋ το των γνώσεών τού δι' δ καΐ παραθέτω μερικές άπό τίς θαυ μάσιές τού φράσεις: «Ήταν ώραίο νά διοργανωθή Λ τιμη- ική αύτη εκδήλωσις διά τόν Καθηγητήν πού ή Άκαδημία Αθηνών έκαμε μέλος της. Προσφορά άγάπης στόν εκλε¬ κτόν νέον Άκαδημαικόν. Ό μέσα σέ μίαν άλλην αϊθουοο τού Πειραϊκοϋ Συνδέομου, μέ έκλεκτά έδέσματα, ποτ6 καί ό ναψυκτικά. Συγχαρητήρια ο-όν εξαιρε¬ τικόν κ. Γρηγόριον Καοιμάτην γιά την βράβευσίν τού ώς Μέ λους τής Ακαδημίας μας «Ι στόν μοναδικό μας ρήτορα κ. Χρήστον Σολομωνίδην πού μέ τα άφθαοτα λόγια τού έκανε άκόμη πειό ώμορφη τή γιορτή αυτή.. Ν. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) άπό την Καισάρεια πρό έτών. Ό Μποδοσάκης έξασκοΰσε τό έμπό- -Λθικά της θεμέλια. Την μολύ- Ι ριΟν ξυλείας καί ήτανε πολύ εύκα νούν καΐ την διαφθείρουν πθι- κιλοτρόπως. Ός ν ά μή ήρκει δέ τό κα¬ κόν πού γνεται μέ τα μέσα αύτά τής δημοσιότητος, έρχε¬ ται καί τό ψυχοφθόρον έντυ¬ πον, δηλαδή τα ποιΚιλώνυμα καί πολύχρωμα περιοδικά, τα όποία χάρις καί είς την οικο¬ νομικήν συνδρομήν πού τούς παρέχει τό Κράτος μέ την άτέ λειαν τού δημοσιογραφικοϋ χάρτου, συναγωνίζονται φιλο- τίμως τα άλλα μέσα δημοσιό¬ τητος καΐ άποτελειώνουν την ψυχικήν καΐ ηθικήν μόλυνσιν τής Νεολαίας. Πώς λοιπόν Θέλομεν νά μή κατρακυλίση ήθικώς ή Νεολα' α καΐ πώς νά μή χάση τόν ορ¬ θόν της προσανατολισμόν; (Συνεχίζεται) ΕΠΙ ΤΗ ΑΝΑΛΗΨιΊ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΩΝ Πρός υπουργόν Προΐ&ρίας Κυβερνήσεως κ. Ι. Ά- ΑΘ. Γκώγκος, Δημ. Θεμελής καΐ Κ. Γκόρτσος, ό Πρόεδρος τής Όμοσπονδια'ς Άρτοποιών κ. Άναστ. Πανταζής, ό Πρόε¬ δρος τής Συντεχνίας Άρτοποι Ό πρόεδρος Σωκρ. Σινανίδης Ό γεν. γραμματεύς Έμμ. Τσαγγαράκης Έπίσης πρός τόν κ. Δημ. Ζα- τάοταττος. ΟΊ δουλειές ττήγαιναν Γτολύ καλά καί τίττοτα δέν έλει- ττε άπό τό <—-ιτί τού, πού νά μπο ρή νά κάμη τή ζωή τού στενόχω- ρη· Ό πόθος τού ό μεγάλος ή¬ τανε νά σπουδάση τό μεγάλο γυιό τού τόν Γιουβανάκη. Ό ϊδιος τό εΤχε μεγάλο καύμό· γιατί όχι μό ΐ/ο δέν ήξευρε γράμματα. άλλά δέ' ήξευρε άκόμη ικαί τή μηττρκή τού γλώσσα, γιατί δπως ξεύρου με κατά τή μαύρη ίποχή τής δου λείας· οί Το^ρκθι διά πυρός καί σιδήρου επέβαλλον τή δκή τους γλώσσατ. Αυτόν λοιπόν τόν καϋιαό εΤχε ό Μποδοσάκης. Ό Γιουβα- ^α<ης πάλι· ήτανε έ"να τταιδί μέ ΐτολύ καλή καρδιά καί τόν άγαπού σα,νε δλοι οί όμήλικοι τού. Μόνο πού καμμιά φθρά τόν κοροϊδεύαιε γ:ά τή δαρειά καραμανλήδικη προ φθρά τού, πού δέν μποροΰσε / άλλάξη, γιατί στό σττίτι τού <ί- λθι άττό τό μικρά έως τόν πιο μεγάλο, μιλούσανε τούρκικα. "Ο- ταν ήτανε μ ι κρός ήτανε πολύ ζωη. ρός καί άτα'<τος· γι' αΰτό καϊ τα γράμματα τάπερνε λίγο δύσκολοΐ. Όμως έπειδή ήτανε έξυπνος "α κατάφερε καϊ τέλειωσε τό δημοτι κό σχολείο- Κατ6πιν ό τού τόν εστειλε στή Μ. νους Σχολή κ' έτσι μέ πολλή :ΐυ σκολία τα κοττάφερε νά φτάση ως την Δ' τάξι. Τώρα εϊτε γιατϊ 6β ρέθηκε· γιατϊ ή άλήθεια εΤναι δτι ήτανε καΐ λίγο τεμτπλάκος, είτε γιατϊ ήταν καΐ λιγάκι μεγαλούτσι κος, τα γράμματα μιά φορά τ° Φόρτωσε στόν πετεινό. Ό πατέ- ρσς τού μέ μεγάλη στενοχώρια παρα<ολουθού:τΐ; την άττροθυμία πατέρας τού Γ ε- μ τού γυιοΰ τού γ:ά τή συνέίχισΐι των σττουδώ Τελικά απεφάσισε σττουδών τού, νά τόν πάρη ____,._, . Ίεριοδικού Τύ- ραιώς κ. Κοσμάς Αναγνώστα- που» τό ακόλουθον τηλεγράί»Γ>μαι
πουλος, ό Γεν. Διευθυντής | Θερμά συγχαρητήρια επί
των «Μύλων Αγ. Γεωργιου» Δ. ψει νέων κα9ηκόντω^· πολυετής
Συμεώνογλου κσί άλλοι πολ- ρα υμών έν έ^εογώ δημοσιογρατ
λοί έκπρόσωποι Δημοοίων Ύ- , θέλει αποβή έπ' άγαθώ Τύπου.
ππρεσιών καί όργανώσεων.
Δέον νά σημειωθή ότι τόσον
οί ΡαδιοφωνικοΙ Σταθμοί, δσον
κα'ι ή τηλεόρασις προέβαλον
την Ήπειρωτικήν εκδήλωσιν
είς πολλάς έκπομπάς των.
Διά την
Περ οδΐικοΰ Τύπου»
10 ποόεθρος
Σωκρ. Σινανίδης
Ό γεν- γραμματεύς
Έμμ. Τσαγγαράκης
ν Ίδιοκ,τητών
ται χωρϊς δουλειά καί παρατεμπε
λιάζε.. Όμως όλλα σκεπτόντανε
ό Μποδοσάκης κι' άλλα ό γυιός
τού. Ό Γιουβανάχης έττερνε μέν
δυσκολα τα γράμματα, άλλά κ>'
άπ Τήν άλλη μεριά εΤχε μ ά εμφυ
τη κλίσι πρός τή λογοτεχνία. ΞΓ-
στό Φανάρι^ δ<το καϊ σ" όΛόκληρ^ την Πόλη. Βεβαία τα γράμμστα πού έμαθε. δέν ήσαν ορκετά· γ:α την συγγραφή έπιστημοκκών ίρ- γ«ν· άρκοϋσαν ομως γιά τή ονλ λογή άνεκδότων σοδαρών ή κσί ά στείων, τα όποΤα κατα την ί"0" χή έκείνη, σέ πολλούς ήσαν ά· γνωστα καΐ δχσώζοντο άπό Τι; διηγήσεις των παλαιοτέρων, έξ οί τίας πού ή τκπογραφία ήτανε ά¬ κόμη περιορισμένη. Την ττρστίμΠ σί τοι; αυτή άρχισε νά την ε»>Όή
καϊ ό πατέρας τού, γιατΐ τή θεώ-
ρησε. πιό άξιοπρεπή, παΡά νά ^
έχη στήν ξυλοατοθήκη καί ν β*
βοκατεβάζη σανίδες. Ό Μποδοσα
κης είχε ττολλούς παράδες καί δ£< ΤΓολυσκοτιζόντανε, αν ό γυιός τ* θάβγαζε τό μεροκάματο ή δχι. Αι) τος ήθελε τό γυιό τού νά φιγο^ ράρη σάν διανοοθμενος καϊ νά τ''' καμαρώση. "Ετσι ό Γιουβανάκης καττέο^ρυ σε μέσα στό μυαλό τού τό οντ Υραψκό τού σχέδιο, δηλαδή τη; συλλογής δπως είπαμε άνεκδό'Ί»1 καί γι' αύτό την άρχή άπεφάο-ιο' νά την κάμη άπ' τό Χασχιοϊ. Ε¬ στίν δέ Χάσκιοϊ προάστειον ^ Κωνσταντινουπόλεως έπϊ τού Κ'- ρατείου· κείμενον κστέναντι κο; λίγο Ν.Δ. τοϋ Φαναρίου· επί &' δροφύτου λόφου μέ μαγευτικήν & αν. ΕΤναι τό Πικρίδιθν των Β^0* τινών, τό όττοΤθν ο! Τούρκο, μετά την &λωσ· τό ώνόιμασαν Χάο*ιοί· Φαί·/εται δτ, τό τΓροάστειθν αν™' λόγω τής γραφικής καΐ άττομακρι1 σμένης Θέσεώς τού, μετά την *' ωςτι προτιμήβτικε άπό τούς όμ=· γενεΐς καί γι' αύτό έκΐΤ νέ πολλοϊ διανοούμενοι, τραπβζίται καΐ σοφοί ο! όττοΤθι κατέφυγον δ'ά τόν Φ 6<>ν τώ^ Τούρκων,
6ο*· των Τούρκων, κάνοντας ^
δουλειές τους χωρϊς θόρυβο ·<σϊ μί ίτρασοχή. προτιμώ/τας τήν <*Τα' νεια. (Συνεχίζεται) ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ 10% ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΧΗΜΙΚΩΝ ΔΓ άττοφάσεως Κοιινον,κών , ** Υίντ1 δημοσιογράφος ηί»ελε νά γίνη συγγραφέας. νο γράφη βιβλία, ή&ελε άκόμα ν" ά- κουσττι τό δναμά τού τόσο μέσα τίου 1969 κατά 10% α! ύττό ™ι Ταμείου Έττικουρικής 'Ασψαλί^' Χημικών πσρεχόμενβι