195131
Αριθμός τεύχους
1981
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 42
Ημερομηνία Έκδοσης
2/2/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΓ ΕΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΐΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΧΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
2 Φεβρουαρίου 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. ι.50 |
' 'Έτος 42ον - Άρ. φύλ. 1981 ! Διευθυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗ-
Γραφ«ία : Όδός Νίκης 25 —■ Αθήναι — ΤτΛ. 229.70·
Ίστορική άνάγκπ
ουδέν κακόν άμιγέο καλοϋ
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ οποαιτισηοσ παηττει τοη άνθρωπον
Ι Λ Ι Π /-» Λ Ι υ *** ι Λ τ . »■ ι * ι Λ μ μ ! ^ . _ ί"Υ .. _._ . Λ __ _— .ίθ--..ν
τού συνεργάτου μας
1
ΤΛ, όκταετ-α 1950-1957 εί
^^μα^ικές άσχολ ες
"" .«χρ^ανδρούπθλη. Πηγαι
σΤήνΟυχνά<'· έπε.δπ. έξ αίτί- -ο,κών δυοαρέστων άνα- 6πό την στρατιωτι - ν0 -ου 1951 άντ ηαθώ τό άερο- ΚλΛνο ταζ'δευα κατά κανόνα Ττώσιδηρόδρομο. 'Έτσ. στή βαδρομΛ άπό θεσσαλονίκης . 'Αλεζανδρούπολη μέ την 0ΤΠ ια ΤΟυ Εξπρές Όριον, έτυχε άρκετές ψορές νά μυ"ταζιδει>σω μέ Τούρκους
κΓτύν δυο Φΐλων πού πηγαι-
"ορχόντανε άπό την Κων)
πολη
Κώποιο άνοιξιάτικο πρωινό
ζεκινησα άπό την
κη μέ την τακτική
Αλεζανδρουπόλεως μέ μο
νοδικό συνεπ.βάτη ένα νέο
Τουρκο Είχε μεινει δυο μέρες
Οτή θεσσαλον.κη κΓ έπιβιθά-
οθη<ε άπο άβλεψία στήν τα- κτική, χωρίς νά πληροφορηθή ότι αυτή δέν προχωροϋσε στό Ποθιο. Ήταν δέν ήταν τριάντα χρό νων, συμπαθέστατος στήν έμ- ράνιοη, κομψοντυμένος καί πό λύ ευγενικός στούς τρόπους. Μ έβοιΊθησε νά τοΓτοθετήσω τή βαλίτζα μου οτό δ.χτυωτό ρά»ι, τού πρόσφερα τσιγάρο, μοϋ έδωοε φωτία κα'ι πιάσαμε κουβένα. Παραζενεύτηκε λί- Υο που ήξερα γαλλικά κι' οχι έγγλέζικα καί μολονότι οί γνώ οεις του τής γαλλικής δέν ή- οαν ευρείες, τά καταφέρναμε. ΓΟριζε άπό τπ Δύτική Γερμα νΐα καί ππγαινε, μέσω Κων¬ σταντινουπόλεως στή Σμύρνη. Ή πληροφορια ότι ήμουνα Σμυ ρνηός έκ γενετής, τόν έν- θουσιαοε. - Μά τότε ε·'μαστε συμπατρι ώτες, έκανε χαρούμενα. ΦΙ- λθι Μοΰ είπε ότι ό πατέρας τού εΐχε καλούς, παληούς, φίλους δικοϋς μας καΐ μοϋ άνέφερε παραδειγματικά τόν μακαρίτη, ζώντα τότε άκόμη, άπόστρατο άζιωματικό καΐ πρώην βουλευ τή Σταμάτη Χατζημπεη κα'ι τόν έπισης μακαρίτη, δημοοιογρά φο Νέοτορα Λάσκαρη. Αυτοσυστηθήκαμε' λόγοι προ νοιας πού θά γίνουν άντιλη- πτοί άπό την παρακάτω ουνο μιλΐαν μας μοΰ ύπαγορεύουν νά μην άναφέρω δημοσίςι τό δνομά τού. ΕΙμαι, δμως, πρό- βυμος νά τό άποκαλύψω ίδιαι τέρως σ' όποιονδήποτε άνα- V υστη μου τό ζητήση. Μοΰ δηλωσε, άς ποϋμιε, Τεφήκ Μπέης. Απόρησα. Εξακολουθούσιν νά διατηροϋν τούς καταργη- θέντες τΐτλους τους; Να μην άναφέρωνται μέ τά έπίθετά ούς, -Ά, ναΐ, τά έπίθετά μας. Χαμογέλασε καΐ μοΰ είπε κά- ποιο. Έστω, Τουρχάν. - Τεφηκ Τουρχάν. ΟΙ γονιοι μας πήραν έπίθετα έπειδή τό έπέβαλε ό νόμος. 'Αλλά τα χρηοιμοποιοϋμε μόνο... έπισή μως, δταν τό καλεϊ ή άνάγ - κη Μεταζύ μας γνωριζόμαστε όπως καΐ πρίν. Μέ τό μικρά μας δνομα καΐ τό πατρικό Μας Ό πατέρας μου είναι ό ΤεψιΊκ μπέη ζαδέ Άλή Ριζά Μπέης, κι' έγώ ό 'Αλή Ριζά Τε φΐΊκ μπέης Δέν άλλάζουν, εί- ιε, έθιμα καί καταστάσεις αί- ωνων, ώς διά μαγείας, μέ δια- "αγές Κι' επειτα, ό πατέρας μου είναι όσμανλής. - Ληλαδή; - Παλαιότουρκος. Δέν συμ μ' όλες τίς μεταρρυθμί βις πού μάς έπέβαλε ό Μου Κεμάλ πασσάς. —Ό 'Ατατούρκ συμπλήρω - β ~0 'Ατατούρκ. Δέν συμφω- —ί καί μέ τό «'Ατατούρκ» αυ- καθεαυτό οάν έννο:α. Σάς ■τα. δέν θεωρεί τόν έαυτό Τουρκο, άλλά όσμ'ανλή. ζέρω άν έχετε σαφή ίδέα διαφοράς, δμως ύηάρχει Α Ί είναι βασική. Ό πατέρας 6ί°|ου ύποοτηρ ζει ότι εϊμαστε έ- !< νέο οχετικά, έθνος έξη έ α αιώνιον, προερχόμενο ά- τήν ένωοη των φυλών καΐ ' λαών πού ύποτάξ'ανε ό Ό ών κι' οί πρώτοι διάδοχοί ε* 0 καί κυρίως άπό τούς ρωμη- ις πού άποτελοϋσαν την με- πλειοψηφία των ύποτα - Γιά τουτο καί σάς ά- Σάς θεωρεϊ όμοεθνείς ς. ΑΙμα μας. ι~ Είναι άλήθεια πώς έχομε ρκατευτή πολύ, παραδέχτη- ■Γ· Μ« δέν μπορε'ί νά γίνη λό Τ···» ηερΐ φυλετικής έπιμιξιας. ^ χωριζε ή θρηοχεία. Έν μέρει — διώρθωσε. « « ο°ς δ.αφευγει ότι ό πυρή- ΑΠ0ΛΛΟΝ0Σ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ κό στρατό μας. Γενικά, είναι πολύ δύσκολο, άδύνατο νά ξε χωρίση κανεΐς πόσοι άπό τούς όσμ'ανλήδες είναι άπόγονοι Τούρκων καΐ πόαοι ρωμηών. Αυτάς, άκρθώς, είναι ό λόγος τής μεγάλης συμπαθείας πού σάς τρέφει ό πατέρας μου. Καΐ λυπάται εΐλικρινά πού φύ- γατε. — Δέν φύγαμε, στέναξα μέ νοσταλγική θλ'ιψη. Μάς διώξα - τε. "Εκ'ανε ενα μορφασμό άμφι- βολίας — Δέν ζέρω. Δέν μπορώ νά- χω προσωπική γνώμη, ήμουνα βρέφος τότε. Μ' άπ' δσα ακου σα καϊ διδάχτηκα... "Ήταν δασκαλεμένος γιά κα λά. Φύγαμε καΐ ριξαμε πέτρο πίσω μας. Κάψαμε τίς πολιτει- ες καΐ τα χωρία πού έγκατα - λείπαμε γιά νά μή μείνη τίπο τα δρθια στά χέρια τους. Άκόμη καΐ την ιδία τή Σμύρ νη! Έζηγέρθηκα. Αυτή ή Ιταμή διαστρέβρωση τής αληθείας μ' άγγιξε στή καρδιά καΐ στό φιλότιμο. "Οχι. Όχι τέτοιες τρομερές άνακρ,βειες. Είναι άμαρτία, κρΐμα στό Θεό. Τού διηγήθηκα τά γεγονό- τ'α μ' δση ψυχραιμία μού έπι- τρέπανε ή δυοανασχέτηση κι' ή συγκίνησή μου. Ή Σμύρνη πυρπολήθηκε κατά διαταγήν καΐ υπό την προσωπικήν επο¬ πτείαν τού στρατηγοϋ Νουρεν τ ιν. ΟΙ φλόγες αναπήδησαν συγχρόνως άπό εϊκοσι σημεία, σκορπισμένα σέ έκτ'αση δύο μιλίων. Ξένοι αυτόπτες μάοτυ ρες σεβαίωσαν ότι εΐδαν πο- λυάριθμα τμήματα τουρκικου στρατοΰ καΐ χωροφυλακής ν' άνάθουν καΐ ν' άναρριπίζουν την πυρχίαιά μ' απειρίαν δο- χειων βενζίνης καί πετρελαί (ΛΙ βαοικαί άντινομίαι τΩν οημερινων ττροόδων) Υπό τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Ό άνθρωπος τής έποχής μας άποδάλλει συνεχώς την δυνατότητα Έιτικοινωνίας μέ τοΰς όμοίους. Και αύτό κυ- ρίως τιαρατηρεϊται είς τοθς περισσότερον πολιτισμένους λαούς. Ποία όμως ημπορεί νά είναι ή αΐτία δι" αΰτό τό | ριεύει όλοένα και συχνότερα τό σύγχρονον άτομον; Οί ψυχολόγοι άτταντοΰν 6- τι πρόκειται περι νευρώσεως καί ότι κατά βάσιν αυτή τρέ φεται άπό την έσωστρέφειαν. Άλλά ή ψυχική αύτη διά¬ θεσις δέν είναι νέα.'Όπωςέλέ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό θάνατό Τού και τα 100 χρόνια άπό τή νέ ννησί Τού Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) άγχος τής μοναξιάς, πού κυ- | ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην οελ. Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Νομικοΰ Συμβούλου τής 4ον Πώς ό Χρυσόστομος κατώρ θωσε νά έγγραφή στήν Σχο- λή έκείνη, στόν πνευματικόν άμπελώνα τής οποίας ό θε- άς τόν προώριζε γιά νά έρ - γασθή καί γιά νά την άνα- δείξη σάν Καθηγητής καΐ Σχολάρχης της, άξίζει ν' άψε θή ό ϊδιος νά τό διηγηθή, ά ' φοθ διασώθηκε ή άπό 23ης Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΥ Β. ΜΟΡΑ ΓΤΙΔΟΥ Όκτωβρίου 1887 μακροσκε- Ή πορεΐα διά των Ιδεών ΑΡΙΟΝ ΡΕΥΜΑ - ΣΗΜΙΤΙΚΟΝ ΡΕΥΜΑ Άνερχόμενοι τό "Αριον Ρεϋμα φθάνομεν είς τάς Ίν- δίας, όπου ανεπτύχθη ό πρώ- τος μεγάλος πολιτισμός ποθ προήλθε άπό την κατάκτηοιν τής λευκής φυλής. Άνερχόμενοι τό Σημιτικόν ρεϋμα φθάνομεν διά μέοου τού Μωυσέως είς την Αίγυ¬ πτον. "Ιδού τα δύο Ρεύματα, τα όποϊα μάς προσεφέρον τάς I- δέας, την Μυθολογιαν, τάς τέ- χνας, την θρησκείαν, τάς επι στήμας, την ψιλοσοφιαν. Τό Σημιτικόν ρεϋμα όδηγεί τό πνεϋμα άπό τόν θεόν είς τόν άνθρωπον. Τό Αριον ρεϋμα όδηγεί τό πνεϋμα άπό τόν άνθρωπον είς τόν θεόν. Τό ενα ρεϋμα όδηγεί τόν δι καιοκριτήν Άρχάγγελον, ώπλι σμένον μέ την Ρομφαίαν είς την Γήν. Τό άλλο ρεϋμ'α όδηγεί τόν Προμηθέα μέ την Ιεράν φλό- γα τής σκέψεως πρός τάς κο- λής, άλλά γραμμένη μέ πε- έπιστολή του πρός γματά της. | Τό άλλο ρεύμα άνηπροσω- Ρ*σσ1 πεύε. την Επιστήμην μέ την ίτον ««·ασμιο ι<φέ« πατέρα του. Σ αυτήν την έπιστολή, γραμμένη άπό Μνα 19χρονο ΡΑ'ΜΑ έφηβο, πρέπει νά θαυμασθή δχι μόνον ή σαφή νέ ια και τό "Ερευναν, Ή δρϋς είς τα δάοη τής Ευ- ( Λψογο λεκτικόν ϋφος τοΰ ρώπης γίνεται τό Ιερόν Δέν- στολογράφου, άλλά καί τό δρον, ό Ναός καί αί όραματί- ύιτέροχο ήθος άκόμη καί ό στριαΊ γυναίκες αί ίέρειαι. | ήφαιστειώδης ένθουσιασμός, 'Εκεί συγκεντρώνονται οί πού κρυδόταν κάτω άπό την ή έά ϋ ΠροεστοΙ τής φυλής πού την παρακολουθοϋν είς τοΰς όρα- ήρεμη έπιφάνεια τοϋ χαρα- κτήρος τοΰ Χρυσοστόμου, ρυφάς τού Καυκάοου νά διαλύ ση τάς νεφέλας τοϋ αγνώστου ου. Κατάβρεχαν μέ τά εϋφλε | άναζητών τό θείον. κτα ϋγρά τά κτίρ.α καΐ προκα Τό ενα ρεϋμα άντ.προσω- (Συνέχεια είς την 6ην σελ(δα) πεόειτήν εκκλησίαν μέ τα δό Μέ την ττίίττιν είς τόν θεόν ΟΙ ΚΜ Η ΒΙΒΛΟΣ Τού δηαοσιογράψου —τέως Δομαρχ ου Άοτης —"Ηπείρου κ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ τού ^ πού ήρβαν με τόν ·ΕρΤ0 £| >ουλ- άπό τό Χοραοάν, δέν
^ν μοι>οουλμάνοι. Μουσουλ-
έγινε 6 Όομάν καί μα
Μ' αυτόν κΓ οί άρχικοΙ κ'αΐ
1 ΐτοπ.νοΐ ύπήκοοι τού 'ΕπΙ
«ο-ν, οί Γενίτσαροι, οί ά-
■Οί «σθέντες τον μουσουλμανι-
ί 6 ΡΐίΜηοΙ, ήσαν τόσο. ώστε
"ετέλεοαν τόν πρώτο τακτι -
ιίί
Κατά τό πρόσφατον δια-
στημικόν των ταξείδιον οί
τρείς ΆμερικανοΙ άστροναϋ -
ται Λόβελ, Μπόρμαν, "Αν-
τερς, ανέγνωσαν άτΐό τα δυσ
θεώρητα ϋψη τής περΙ την
σελήνην πτήσεώς των καί ή-
κούσθησαν εΰκρινώς άπό τόν
άνθρωπον είς την γήν παρά-
γράφους τής Ίεράς Βίβλου πε
ρι τής Γενέσεως τού Κόσμου.
Ό κ. ΙΩΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Έξεκίνησαν άπό την γήν διά
τό μέγα έπίτευγμα των οί
τρείς Άμερικανοί ήρωες μέ
την πίστιν είς τόν θεόν. Καΐ
ούδ' έ—ί στιγμήν άπώλεσαν
τό θάρρος των κατά την επι
κίνδυνον πτήσιν των διότι
είχον την πίστιν είς τόν θε¬
όν καΐ άνά πάσαν στιγμήν
τοΰ θεοΰ την βοήθειαν έπε-
καλοΰντο διά νά φέρουν είς
πέρας την μεγάλην των απο¬
στολήν. Αυτήν την ωραίαν
πτυχήν τοΰ έπιστημονικοΰ
των Άμερικανούς άστροναύ-
τας την μεγίστην αλήθειαν
των αΐώνων: δτι μέ την ■πί¬
στιν πρός τόν θεόν, ό άνθρω
πος δχι μόνον ώραιοττοιεΐ καΐ
Οψώνει την πνευματικήν του
υπόστασιν ώς πλάσματος τοΰ
Δημιουργοΰ άλλά και έπι-
τελεΐ έργα μέγιστα, μοναδι-
κά καί άσύλληπτα είς μεγα¬
λείον. "Οπως τοιούτον έρ¬
γον υπήρξεν μέ την βοήθει¬
αν τοΰ θεοΰ, ή ύπερφαλάγγι-
σις τής σελήνης είς τό βάθος
καΐ είς τό ϋψος τοΰ άπεράν -
του σύμπαντος. Τιμαί καΐ
θαυμασμοΰ έκοηλώσεις άττο-
νέμονται καΐ οργανουνται
•πρός τιμήν των τριών μεγά-
λων Άμερικανών άστροναυ-
τών οί όποΐοι ότπό γενέσεως
κόσμου πρώτοι αύτοι επέτυ¬
χον αύτό πού επέτυχον κατά
την πρόσφατον πτήσιν των.
"Ολος ό κόσμος άπεθαύμασε
τό κατόρθωμά των αύτό τό
θαυμαστόν. Καΐ δικαίως Άλ
λ* αύτοί οί σεμνοί ήρωες ιτού
ταξειβεύοντες είς τό άπει¬
ρον είχον είς την ψυχήν των
τόν Χριστόν και ριζωμένην
βαθειά την πίστιν των είς
τόν θεόν μετριοφρονοΰ ν.
Τούς ήκουσεν ή ανθρωπότης
όλόκληρος. Την Βίβλον ανέ¬
γνωσαν δταν έφθασαν έκεί
πού έφθασαν. Καΐ είς τόν
θεόν άπέδωσαν την συμπλή¬
ρωσιν τής άποστολής των.
Καί είς την γήν έπανελθόν -
τες τόν θεόν έδοξολόγησαν
καί ηΰχαρίστησαν διότι τοΰς
κατηξίωσεν νά ττλησιάσουν έ
κεΐ πού έπλησίασαν διά νά
θαυμάσουν τό μεγαλείον τής
ματισμούς τους, μελετοϋν την μπροστά στόν οποίον, σέ δλη
κατάστασίν της, έλέγχουν τάς τού τή ζωή, τά έμπόδια δέν
άποκαλύψεις της, έζηγοΰν τά ήταν παρά άφορμή μόνον
όράματά της. τονώσεως τοϋ αγώνος του.
Αί ίέρει'αι μέ την μαντικήν ' Γράφει λοιπόν:
των ίκανότητα άντελήφθησαν «Ίεροσόλυμα 23 Όκτωβρίου
ότι ήσαν κυρίαρχοι των πεπρω 1887 Είς Μάδυτον
μένων των λαών τής φυλής Σεδαστέ μοί Πάτερ,
καί εζήτησαν νά την ύποτά- ' Πραγματικώς αίσθάνομαι
ζουν. θλίψιν έν τη καρδία μου κα-
Έπέβαλον τόν τρόμον, έζή τα ταύτην την στιγμήν, καθ"
τησαν άνθρωπνους θυσίας, η·ν προτίθεμαι νά σάς γρά-
τάς οποίας παρουσί'ασαν, ώς ψω> δχι 5ι' άλλην αιτίαν, άλ
ουσιαστικόν στοιχείον τής λα χα διότι μην όλόκληρος τταρ
τρειάς διά την εϋνοιαν
προγόνων.
μη ηρς ρ
των ηλθεν άφ· δτου σάς έγραψα
| Ί
Μεταζυ των ίερέων έμφανί
ζετα,έναςνέοςμέβαθυπνευ
Ή έπ.θυμ.α τού νά γνωρ- '
ση την θέαν Επ,στήμην των Ι
γνωσεων, τον έφερε εις τάς
χώρας τοϋ Νότου είς τοϋς Να
Τής ώρσς Καί στι-
γμής ταύτης απάντησιν δέν
£λα6ον -. ^ 6αίνε ' Έ άθη
& & ή έπιστολή έκεί.
νη, ή ύμείς δέν εχετε καιρόν
κατ, ούδένα' όπον
·.- , . ν ,,. , „·.
** τόλ "ι^υσω άλλά μαλ-
λον τό
οΰς των Ιερέων -ηΚς Χυρΐας 7 Η .
καί τής Αιγυπτου, άπό την δι- |ποτε κο" άν συμβαίνη, τουτο
δασκαλίαν των οποίων έμαθε Ι
ένα μέρος των μυστ,κών των.
Μετά πάροδον έτών έπέ-
| »έτει
στρεψε είς την χώραν τού
λύπην και μέ
^ μεγάλας υποψιας.
κσ1 «ν έΧη, ομως, τό
*ράγμα, λαμβάνω ήδη είς
στρεψε είς την χώραν τού
Βορρά καί μέ τάς Ίατρ.κάς, Ι ΧεϊΡσ(: τον κάλαμον, ίνα σάς
- - - - - γνωστοποιήσω τά κατ' εμέ.
'Άμα εφθασα είς την Με
ρουσαλήμ, κατά την 24ην ττρώ
τον καί κύριον έργον μου βε
βαίως ήτο νά παρατηρήσω
την εργασίαν μου, άλλά την
δευτέραν ημέραν έγραψα
πρός υμάς επιστολήν άναγ-
γέλλων τά κατά την άφιξιν
μου, μόλις δ' έπρόφθασα είς
τό τέλος τής έπιστολής έκεί
νης νά θέσω καΐ την λέξιν «έ-
πτυχήν τοϋ έπιστημονικο , θαμ μ
των άθλου θά έπρεπε ίδιαιτέ δημιουργίας — πρώτοι αύτοί
ρως νά έπισημάνη ό είς τόν ', άπό δημιουργίας τοϋ κόσμου
πλανήτην μας διαβιών ταρα- ! αυτόπται μάρτυρες των θαυ
γμένος άνθρωπος τής έτιοχής
Διά νά διδαχθή άπό τούς δι
ακινδυνεύσαντας την ζωήν
μασίων τοΰ θεοϋ
Αθήναι Ίανουάριος 1969
ΙΩ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Βοτανολογικάς, Γεωλογικάς
καΐ Άστρονομικάς γνώσεις
πού άπέκτησεν επεβλήθη των
συγχρόνων τού Ίερέων άρχη-
γών.
Διά των θεραπευτικών με-
θόδων τάς οποίας έφήρμοζε
είς εκδηλωθείσας έπιδημίας,
διά χρησιμοποιήσεως των 6ο-
τάνων, ανεκηρύχθη υπό των
προεστών ίερέων τής φυλής
του Άρχηγός καΐ διέταζε νά
σταματήσουν αί άνθρωποθυσ-
άι.
Τό νέον αύτό άλλο ι τό έθε
ώρησαν ώς ίεροσυλίαν καΐ άλ
λοι τό έδέχθησαν μέ προθυ¬
μίαν.
Διηρέθησαν λοιπόν τά 1ε-
ρατεϊα τής έποχής έκείνης είς
δύο άντιμαχόμενα στρατόπε-
δα.
Τό έμβλημα πού είχον οί
Σκΰθες ίερείς ήτο ό ΤΑΥΡΟΣ
πού τόν άπεκάλουν ΘΟΡ, σή-
μα τής Βαναύσου δυνάμεως
καΐ βίας μέ Ιεροτελεστίας τάς
άνθρωποθυσίας.
"Ο Ράμα μέ τό ίερατείον
τού άντέταζε είς τό "Εμβλη¬
μα τού ΤΑΥΡΟΥ, τό έμβλημα
τοϋ ΚΡΙΟΥ, τοϋ θαρραλέουκαΐ
εΐρηνικοϋ άρχηγοϋ τοϋ ποι-
μν,ου τού.
Μεγάλη μετανάστευσις των
(.Συνέχεια είς τΛν 6ην σελ.ι
ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
" Ι. Άρχιεπισκοπης Αθηνών
πέτυχον», διότι κατά την στι
γμήν καθ" ήν έ'γραφον τάς
επιστολάς έλαβεν αΐσιον τέ
λος ή έπιτυχία μου. Άλλο:
δέν γνωρίζω, όπως καί ανω¬
τέρω είπον, άν έλαβατε ή δ¬
χι την επιστολήν μου εκείνην,
οΰχ ήττον, δμως, περιττόν κρί
νω νά έπαναλάβω έκεΐνα τά
όποΐα Ιγραφον είς εκείνην,
διότι δέν σάς έλεγον άλλο
παρά πώς καί τιότε εφθασα
είς την Ίερουσαλήμ.
Καί κατά πρώτον, όσον
άφορά την υγείαν μου γνω-
ρίζετο τουτο, δτι εΰρίσκομαι
μέχρι τής στιγμής αυτής έν
πλήρει ϋγεία. Κατά δεύτε -
ρον δέ λόγον θά σάς διηγη-
θώ πώς ένήργησα διά την ε¬
πιτυχίαν μου. Πρώτον καΐ
κύριον ό θεός μέ έφώτισε
καΐ ήλθα είς την Πατρίδα.
"Αν δέν ήρχόμην, άλλά κατ'
ευθείαν εφευγα, ήτο αδύνα¬
τον νά έπιτύχω, έκ των άδυ-
νάτων αδύνατον, διότι όχι
τά γράμματα έκεΐνα τοΰ Ά
μασείας καί τού έπιτρόπου
νά εΐχα, άλλά δέν ξεύρω τι¬
νος άνθρώπου καί άν είχον,
πάλιν ήτο αδύνατον έκ των
άδυνάτων νά έπιτύχω διά λό
γους τούς όποίους θά σάς εί¬
πω κατωτέρω. "Ωστε, ή βά¬
σις τής επιτυχίας μου ήτο
νά έλθω είς την πατρίδα μου
διότι έκεί εύρομεν εκείνον
τόν καλόν άνθρωπον, τόν θε
οδόσιον λέγω, όστις μάς εί¬
πε περί τοΰ Άγίου Λύδης, ό¬
στις μοί έχρησίμευσε, τό μό
νόν μέσον τής επιτυχίας μου,
άλλως ή άποτυχία μου ήτο
φανερά, πρόδηλος. Ή έπι¬
στολή έκείνη την οποίαν έ-
γράψατε πρός τόν "Αγιον Λύ
δης, ώθησεν, οϋτως ειπείν,
την επιτυχίαν μου, καθώς ό
λόγος θά δείξη.
Πρίν νά άρχίσωσι τά μάθη
ματα τής Σχολής ημών, ό δι
ευθυντής αυτής εΐχε προτεί-
νει είς τόν Πατριάρχην νά
μή δεχθώσιν, εφέτος, νέους
μαθητάς, ό Πατριάρχης τό
έπαραδέχθη καΐ ή Ίερά Σύ
νοδος τό επεκύρωσεν, ώς έκ
τούτου έπειδή ό Πατριάρχης
εΐχε σκοπόν νά είσάξη δύο
άνεψιούς δέν τους είσήγαγε,
έν τή Συνόδω έπεκύρωσε τό
πράγμα τουτο καΐ ό "Αγιος
Λύδης, ώστε έννοεΐται πόσον
σοβαρά ήσαν τά ττράγματα,
οπόταν ήλθον ενταύθα έγώ.
(Συνεχίζεται)
ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ
Άπό τα κεφαλαιώδη θέματα τής έποχής μας
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΆΣ
ΝΕΟΑΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ
Υπό τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΛΤΟΥ
3ον
"Εχουν άτταίτησιν οί άλλοι
(γονεΐς, διδάσκαλοι, κοινω-
νία) νά τούς προσφέρουν κά-
θε τι πού ζητοΰν, άλλά οί
ϊδιοι δέν είναι διατεθειμένοι
νά συμμορφωθοΰν πρός τάς
ύττοχρεώσεις των.
Νομίζουν δτι έχουν μόνον
δικαιώματα, άλλά καμμίαν
υποχρέωσιν, καμμίαν εΰθύ-
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΟΙΝΟΗ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΝΟΙΚ [Α «ΤΟ ΠΕΡΙΓΙΑΛΙ«
ΣΤΡΑΤΦΟΡΤ ΟΝ Ε·Ι ΒΟΝ
ΗΠΟΑΗ ΠΟΥ ΖΕΙΛΠΟ ΤΟΗ ζΛΙΞΠΗΡ
ΤοΟ Ι. ΜΠΡΑΟΥΝ
Μεταφράση όίπό τά αγγλία, τού συνεργάτου μας κ Λάμττ. Παραρά
διαίτερα στό σέρ Φράνκ Μπέν
δθή
3ον
Ό Κάρολος Ε. Φλάουερ εί
ζή ά
χε δνειρο τής ζωής
χτίσει Μνα Μόνιμο
τού νά
θέατρο
χ
τοϋ Σαίξπηρ στό Στράτφορντ
καί τό πραγματοποίησε τό
1879, άφοΰ ξόδεψε 50.000 λί-
ρες, όλόκληρη την ττεριουσί-
α του. Τό θέατρο πέτυχε κ'
ή έπιτυχία του όφείλονταν Ι
σον, ττοΰ ήταν διυευθυντής
τοΰ Φέστιβαλ, επί τριάντα ό-
λόκληρα χρόνια. "Ομως τό
1926 τό θέατρο κάηκε. Άπό
τή φωτία δέ σώθηκε παρά
μόνο ή πινακοθήκη κ" ή βι-
βλιοθήκη του.
Άλλά κα'ι ό σέρ "Αρσιμ-
παλντ Φλάουερ εΐχε τό ϊδιο
μεράκι μέ τό θεΐο τού, τόν
Κάρολο καί άρχισε ίναν ερα
νο γιά νά ξαναχτιστεΐ τό θε
ατρο, ταξιδεύοντας μέ τή λαί
6η Φλάουερ στόν Καναδά καί
την Άμερική άπ' άκρη σ' ά-
κρη, κι' έξηγώντας τά σχέ -
διά του μέ τέτοιο τρόπο, πού
πέτυχε έξαιρετική ΰποστήρι -
ξη κι' άπ' τίς δυό χώρες. Τόν
Άπρίλη τοϋ 1932, ό Πρίγκη-
πας τής Ούαλλίας άνοιξε τό
νέο θέατρο καί τό άφιέρωσε
«στήν άθάνατη μνήμη τοΰ
Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ».
Έφοδιασμένο μέ περιστρο
φική σκηνή καί φωτισμό «κυ
κλοοραματικό», κοστίζ ε ι
150.000 λίρες καί είναι τό
πιό συγχρονισμένο θέατρο
τής Αγγλίας. Διευθυντής
τοθ Φέστιβαλ είναι ό Β.
τεν Πέϋν.
Εκατόν έξήντα ήθοποιοΐ, μου-
σικοί. άν9ρωποι γιά την σκηνή
καΐ γενικό ιτροσωπικό χρειάζον-
ται γιά τή Βεατρική ττερίοδο· Σα
ράντα έκτακτοι γιά τίς σκηνές
ττοΰ· τταρεί σιόίζουν πλήιθη στρα
τολογοΰνται άττό τή ΔραμαΤική
Σχολή τού Στράτφορντ κι' άττό
τούς ντόατΐιους έροσΐιτιέ^νες-
Μέ 1 · 1ΟΟ καθύσματα τό θέα¬
τρο ττροσελκύει τοϋς ττιό διαλε-
χτούς έπισκέτττες βτό Στράτ¬
φορντ· Διαιοού^ενοι τής γαλα-
ρίας· κινέζοι φοιτητές· άμερικα-
νοϊ δόκτοοες, ανδρες καϊ γυναϊ-
κες δλων των έττοογγελρμάτων κι'
δλων των λσών, περνοΰν άπ' έκεί·
Σέ μιά βραδύνη παράσταση μπο
ρεΤ κανεϊς νά ίδεΤ τούς Μένσφιλντ
νην έναντι των γονέων των
ή τής κοινωνίας στήν οποίαν
ζοΰν οσάκις δέ τούς τό ύπεν
υθμίζουν, άντιτάσσουν ότι
είναι «παιδία» ότι είναι άκό
μη άπειροι, καί τά τοιαΰτα.
ΑΊ ττροφάσεις δμως αύται
καί ή άρνητική των στάσις,
μαρτυροΰν ασυνέπειαν, άνωρι
μότητα, έλλειψιν θάρρους διά
την ζωήν, έλλειψιν θελήσεως
καί αποφυγήν προσπαθειών
καί κόπων.
7ον. Κι' έρχόμεθα τώρα είς
ενα άλλο έξ ϊσου σπουδαίον
τρωτόν τής σημερινής νεο-
λαίας, τουλάχιστον σημαντι-
κής μερίδος της.
1 Δέν καταδάλλουν προσ -
πάθειαν ή μάλλον, δέν κατα
δάλλουν μεγάλην προσπάθει¬
αν, ανάλογον μέ τάς αξιώ¬
σεις των. Καί όπως πολύ
προσφυώς τονίζει ένας έκλε
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
Ι ν- Ι Κόχραν. 'Εντεν, Μαΐσκυ-
Συχνά γίνονται καΐ ίδιαίτερες
παιδικές παραστάσεις· Πάνω άττό
4ΟΌΟΟ φοιτητές πηγαίνουν στό
Θέατρο κάβε χρόνο- Τό Στράτ¬
φορντ. πού ττλρωσε ητά 1622 ενα
ττεριοδεατικό Θίασο γιά νά μή
δώσει. τταρό>α(ταση :'/<·εΤ. Βά^ατνε σΓ,ϋερα ττολΰ άπό τό 6έλγητρό τού χωρΐς τό θέατρο αύτό· Ας σημειωθεί πώς ό μόνιμος ττληθυσμός τοΰΣτράτφορντ είναι λιγώτερος άττό 12-ΟΟΟ· Καμμιά άλη πολη στήν Αγγλία μέ τόσο ττλη6^σμό δέν ε^ει τόσο πολλούς- τόσο ττοικ.(.λους καί τόσο σττοιο- δ3ΐους πισκέπτες- Άνάμε<7α στΐς εκατοντάδας χιλιάδες των έ—ι- σκετττών είναι ξένοι δασιλιάδες- τ^ρωι3^τ^ουργοί■ κ,υδερνήτεΐς, πρε- σδευτές- Παρακολουθούμεν μέ αμεί¬ ωτον ενδιαφέρον την εκτέλε¬ σιν των μεταζύ των δύο χω- ρών Ελλάδος καΐ Τουρκίιας, συμφωνηθέντων διά τα έκπΰι- δευτικά ζητήματα των Μειονο τήτων ΚαΙ διεπιστώσαμεν ότι άφ' ενός μέν έπαναδιορίζον- ται κατά πλειοψηφίαν— οί παυθέντες Καθηγηταί καί Δι- όασκ'αλθι των Ζχολών τής Μει ονότητος Κων) πόλεως, άφ' ε¬ τέρου δέ έφαρμόζονται τα ά- ποφασιοθέντα σχετικώς μέ τό σύοτημα διδαοκαλίας των μα- θητών καί την ελευθέραν χρή σιν τής Έλλην ι κης γλώσσης έντός καϊ έκτός των Σχολών, ώς καί άκωλύτου έκ μέρους των Διευθύνσεων αυτών κατευ θύνοεως των εκπαιδευτικήν Μειονοτικών ζητμάτων έντός τοΰ πλαισίου των διεπόντων αυτά Νόμων τού Τουρκικου Κράτους. "Αναμένομεν —έστω καί μέ θραδύν ρυθμόν— την συνέχει¬ αν τής έφαρμογής καΐ άλλων άποφαοισθέντων,, εκατέρωθεν, μέτρων επί των έκπαιδευτικών θεμάιτων τής Όμογενειας καί είμεθα βεβαιοί, ότι συν τώ χρόνω έδραιώνεται ή πεποΐθη σιν είς τούς ίθύνοντας την Τουρκίαν ότι έπιβάλλεται, έκ των πραγμάτων, ή άνασυνδε- σις των φιλικών σχέσεων με¬ τά τής "Ελλάδος καΐ ή παγίω¬ σις τής 'Ελληνο - Τουρκικής φιλίας κα'ι συναδέλφωσις των δύο Λαών, στηριζομένων είς την Ιεράν παρακαταθήκην των δυο Μεγάλων Άνδρών Βενιζέ λου καί Άτατούρκ. Δεϊμα τής τοιαύτης άντιλή φεώς μας αποτελεί καί ή κα¬ τωτέρω πρός ημάς άπευθυνθεϊ σα πρόσφατος έπιστολή τού Προέδρου τής Δ)σεως Δημοσί ών 'Υπαλλήλων τοϋ Ύπουργει ου Έαωτερικών τής Τουρκίας καί τέως Νομάρχου Κων)λεως κ. Νιαζή Άκή έχουσα ώς α¬ κολούθως : «Έν Αγκύρα 18 Δ) βρίου 1968, Άζιότιμε Κύριε Μακρί- δη,, Άμέσως μετά την είς Κων ) πόλιν επίσκεψίν σας ευρέθην καΐ έγώ έκεί. Έπεκοινώνησα μετά τού Νεζάτ Έτζατζιμπα- ση. 'Μοϋ ανέφερεν δτι έπειδή δέν εΐχε πληροφορηθή έγκαι ρως τά τής ελεύσεως σας δέν ηδυνήθησαν νά οάς ύποδεχ- θοΰν δεόντως, άλλά παρ· δλα αύτά ώς άποτέλεσμα τής έκα τέρωθεν έπιδειχθείσης άμοι- θαίας κατανοήσεως εγένοντο ώφέλιμοι συγχεντρώσεις διά την αποκατάστασιν τής φιλίας. "Εμαθαν τάς έπαφάς πού εί χατε διά την έπ'ανασύστασιν τοϋ Συνδέομου Τουρκο - Έλ- ληνικής φιλίας.' Εάν ή έπαγ- γελματική μου άπαοχόλησις θά ήτο είς Κων) πόλιν θά ήδυ νάμην επί τοϋ ζητηματος τού¬ του νά προβώ είς θετικάς έ- ΔΙΚΑΙΩΣ Κατόπιν είσηγήσεως τού Δη- μάρχου Καισαριανής κ- Θ· Καρα- κάση όστις ώς γνωστόν· διακρίνε ται διά το ενδιαφέρον τού διά την μεγάλην προσφυγούπολιν. την δραστηριότητα κοϊ την πολύ τιμον πείραν τού περΐ τά δημο- τικά, ενέκρινε· κατά τάς πληρο φορίας μας, τό Δημοτικόν Συμ¬ βούλιον την άσφαλτόστρωσιν πολλών άδων. ή δημοπράτησις των οποίων θά πραγματοποιηθή έντός τοΰ μηνός Μαρτίου- Δικαίως· λοι ττόν· οί δημόται τής Καισαρια¬ νής μαζΐ μέ τά θερμά των,συγχα ρητήρια έκδηλώνοαν καϊ τάς ευ¬ χαριστίας καΐ την ευγνωμοσύνην των πρός τόν ρέκτην δημοτικόν των άρχοντα· νεργείας. Παρ' δλο αύτά πι- στεύω ότι ή Τουρκο - έλληνικΛ φιλία έχει μίαν Ιδιότητα ήτις θά φέρη άμοιθαΐως διά τάς δύο Χώρας μας πολλην ωφέ¬ λειαν, διότι, όπως διά μιά οΐ- κογένεια άπό γεννήσεως μέ- χρι θανάτου τα μεγαλύτερον όφελος προερχεται άπό τόν γείτονα μπορώ νά έπισημάνω δτι τό μεγαλύτερον κακόν ά πό τόν γείτονα θά προέλθη. Έκ των γειτόνων πού φέρουν κακόν ό είς είς τό έτερον, δέν δύναται νάνοηβή ότι ό είς είναι καλύτερος τοΰ άλλου. Έπομένως καΐ οί δυο θά βγοϋν ζημιωμένοι. Καΐ τα ' Εθνη έτσι εΐνα. "Ο¬ πως καί είς προηγουμένην ε¬ πιστολήν μου άνέφερα ό ©ε- ός έπλασε τίς πατρΐΰες των δύο Εθνών μας πλάι - πλάι κά μνοντάς μας γείτονος. Εάν ώς άνθρωποι σκεφθοϋμιε τά κα θήκοντά μας έπιοεικνύοντας άμοιθαίον σεβασμόν, τότε οί καλές θελήσεις μας θά μάς έζ'ασφαλίσουν τίς καλλίτερες βοήβειες, τίς οποίες δέν θά μποροΰμε νά έχου<με άπό άλ- λα Εθνη. Τά "Εθνη μας, τα όποία στήν Ιστορίαν ύπήρζαν κάτοχοι κοινοϋ πολιτιομοΰ, δί δουν έν τώ σημερινώ νοήμα- τι τής άνεζαρτησίας καΐ έλευ θερίας. ώς εάν νά ήσαν εν Έθγος, την δυνατότητα τής χρησιμοποιήσεως κατά τόν καλλίτερον τρόπον των πηγαί- ων θησαυρών μας διά την εύ- μερίαν των Λαών μας. Τά άτομα όπως καΐ νά σκέ- πτωνται, ή πολιτική των Κυ- θερνήσεων κατά περιόδους ό¬ πως καΐ άν έργάζεται διά τούς Λαούς Τουρκίας καΐ "Ελλάδος ή άμοιβαία φιλία είναι ή μονα δική όδός έμπιστοσύνης, σω¬ τηρίας, καΐ πλούτου. 'Αργά ή γρήγορα αυτή ή φιλία ©ά πρα γματοποιηθή στήν μεγαλύτε- ρη έντασι της. Έγώ προσωπι κώς σάς θεωρω ώς έν άτομον πού έχει απόλυτον πίστιν είς αυτήν την υπόθεσιν. Αί πρός την κατεύθυνσιν ταύτην πλή- ρεις θυσιών καΐ αύταπαρνήσε- ως συνεχεΐς ενεργεια σας μέ έχουν φέρει περισσότερον κοντά σας. Αί άριστοι έντυπώσεις τοϋ είς Έλλάδα ταξειδίου τής συ- ζύγου μου καΐ έμοΰ έζακο- λουθοϋν νά διατηροϋνται ά- νάγλυφοι είς τάς σκέψεις καΐ τάς καρδίας μας. Ιδιαιτέρως δι1 ημάς υπήρξεν ό μεγαλύτε- ρος θησαυρός ή έπιδειχθείσα άγάπη καΐ συμπάβεια τόσον έκ μέρους τής Έλληνικής Κυ¬ βερνήσεως όσον καΐ τοϋ Λα- οϋ. Μέ την άνυπομονηοίαν νά ζαναδώ την ωραίαν πατρίδα σας, πού έχει έπιτύχει μεγά¬ λας προόδους καΐ τούς άγα- πητούς φίλους σας ϋποβάλλω είς υμάς καΐ τοΰς φιλους σας την μεγαλυτέραν άγάπην μου. Νιαζή Άκή». Τό πνεϋμα τής ανωτέρω επ ι στολής ενός ανωτάτου λειΊ τουργοϋ τοϋ Τουρκικου Δημο σίου δέν είναι ασφαλώς άμοι ρον τής ύφισταμένης είς την ίθύνουσαν τάξιν τής γείτονος πεποιθήσεως —ώς προείπομεν — δτι υπό τάς παρούσας συν θήκας είς την Μεσόγειον έπι- βάλλεται ή παγίωσις Έλληνο - Τουρκικής Φιλίας καΐ συνερ- γασίας. Μέχρι τής στιγμής ή φορά των πραγμάτων δεικνύ¬ ει αυτόν τόν προσανατολι- σμόν τής γείτονος καΐ ελπίζο¬ μεν νά μή διαψευσθώμεν. ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ Δικηγόρος ΠΡΟΕΔΡΟΣ ί<ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΟΝ)ΠΟΛΙΤΟΝ ΕΛΛΑΔΟΣ 1924 ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚλ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ Ό δεύτερος έξάδερφος τού πατέρα μου Γιώργθς Ν· Φλώρος, γιός τοθ Νικολάου Γ· Φλώρου· άδελφοΰ τοΰ πατπτοΰ μου Θανα- σεΰ· είταν θυμόσοφος ανθρωπος· Πρϊν προχωρήσω· άς σφειώσω τιώς εΐταν μεγαλέμττορος· μορ- φα{οέ)ος· έργατικ(ότοΓΓος, έξαγω γέας σταφίδων· συνεταΤρος επί Καΐ δσοι δέν μποροΰν νά πάνε στό Στράτφορντ. κάνουν, κάποτε τό Στράτφορντ νά πάει σ' α>>
τούς· Στήν Πώγκόο-μισ. "Εκθέση
τή; Νέας Υόρκης έχτισαν ενα
εΰθυμο άγγλικό χωριό, μέ άνα-
πσράσταση τοΰ Θεάτρου τοΰΣαίξ
πηρ «ή Σφα'ρα». δττου άδιάκοπα
τταίζονταν κομμάτια άπό τά έρ
γα τού· μέ τόν τίτλο «Περικοπές
τοϋ Σαίξπηρ»·
Ό πρόεδρος τής "Εκβεσης
Γκροδε,ρ Ούάλεν σκόρτπσιε πάνω
άττό την γενέτειρα τού Σαίξττηρ
κι' έχυσε νερό άπό τόν ποταμό
"Εϊδον. ιτοί' περνά άπό τό Στράτ
φορντ, σ' ίνα γειτονικό έκίΤ κολ
πίσκο· που τόν δάφτισε- στό
εξής· "Είδον κι' αυτόν-
(Συνεχίζεται)
Γτολλά δεκάχρονα τού μαχαρίτη
Σταύρον Ν· Κωνσταντιν'ίδη τό¬
σο στόν Βουρλά δσο και στά
Ήρόχλειο τ% Κρήττνς ϋστερα
ά-ό τό 1922-
—ΐχΐε. σττοι>δα)σει, στό Άμερΐ"
κανικό Κολλέγιο ής Σμύρνης καί
ήςαιρε καλα τά ' Αγγλικώ.
τόσο πού συχνά νά μοΰ ά—ονγέλ
λει σαιξττηρικοΰς στίχους- Οίκογε
νειάρχης τέλειος καί, ψυχοπονιά
ρης. Εκανε πολλά καλά σέ άνα-
ξΊϊπταθους. χωρίς νά κομττάήει·
Στόν Βουρλά, δέν ξαίρω ακρι¬
βώς γιά ποίον λόγο· οί «φιλο-
σκώμμονες» συμττολίτες τού τοΰ
είχαν κολλήσει τό -αρατσούκλι
Μικαδος. πού τό εΤχαν μεταφέ-
ρει καΐ στό Ήράκλειο της Κρή¬
της· ("Ετσι τόν πατέρα των ά-
δελφών Στέλιου κα Γιώργοκ
Κωνσταντινιδη, τόν έξαίρετο.
σοφόν άνθρωπο· έττειδή έχήρεψε
ενωρίς, τόν είχον βαφτίσΐει, «Λ
Καλόγερος». τούς γιούς του «τά
Καλογ€ρό(κια» κ·ο·κ·)· ι
"Ο θε'ος μου λοιπόν αυτοίς·
ό Γιώργος Ν· Φιλώρος. ττού ά—έ.
βάνε τό 1945 άττό συγκοπή στό
Ήράκλειο, σχετικά πρόωρα. εΐ-
ιαν πολΰ ευχάριστος άφτνγητης·
Κάποτε. καθώς συνομιλουσοίμε
(Συνέχεια είς την όη,ν σελίδα)
2 Φεβρουαρίου 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. ι.50 |
' 'Έτος 42ον - Άρ. φύλ. 1981 ! Διευθυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗ-
Γραφ«ία : Όδός Νίκης 25 —■ Αθήναι — ΤτΛ. 229.70·
Ίστορική άνάγκπ
ουδέν κακόν άμιγέο καλοϋ
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ οποαιτισηοσ παηττει τοη άνθρωπον
Ι Λ Ι Π /-» Λ Ι υ *** ι Λ τ . »■ ι * ι Λ μ μ ! ^ . _ ί"Υ .. _._ . Λ __ _— .ίθ--..ν
τού συνεργάτου μας
1
ΤΛ, όκταετ-α 1950-1957 εί
^^μα^ικές άσχολ ες
"" .«χρ^ανδρούπθλη. Πηγαι
σΤήνΟυχνά<'· έπε.δπ. έξ αίτί- -ο,κών δυοαρέστων άνα- 6πό την στρατιωτι - ν0 -ου 1951 άντ ηαθώ τό άερο- ΚλΛνο ταζ'δευα κατά κανόνα Ττώσιδηρόδρομο. 'Έτσ. στή βαδρομΛ άπό θεσσαλονίκης . 'Αλεζανδρούπολη μέ την 0ΤΠ ια ΤΟυ Εξπρές Όριον, έτυχε άρκετές ψορές νά μυ"ταζιδει>σω μέ Τούρκους
κΓτύν δυο Φΐλων πού πηγαι-
"ορχόντανε άπό την Κων)
πολη
Κώποιο άνοιξιάτικο πρωινό
ζεκινησα άπό την
κη μέ την τακτική
Αλεζανδρουπόλεως μέ μο
νοδικό συνεπ.βάτη ένα νέο
Τουρκο Είχε μεινει δυο μέρες
Οτή θεσσαλον.κη κΓ έπιβιθά-
οθη<ε άπο άβλεψία στήν τα- κτική, χωρίς νά πληροφορηθή ότι αυτή δέν προχωροϋσε στό Ποθιο. Ήταν δέν ήταν τριάντα χρό νων, συμπαθέστατος στήν έμ- ράνιοη, κομψοντυμένος καί πό λύ ευγενικός στούς τρόπους. Μ έβοιΊθησε νά τοΓτοθετήσω τή βαλίτζα μου οτό δ.χτυωτό ρά»ι, τού πρόσφερα τσιγάρο, μοϋ έδωοε φωτία κα'ι πιάσαμε κουβένα. Παραζενεύτηκε λί- Υο που ήξερα γαλλικά κι' οχι έγγλέζικα καί μολονότι οί γνώ οεις του τής γαλλικής δέν ή- οαν ευρείες, τά καταφέρναμε. ΓΟριζε άπό τπ Δύτική Γερμα νΐα καί ππγαινε, μέσω Κων¬ σταντινουπόλεως στή Σμύρνη. Ή πληροφορια ότι ήμουνα Σμυ ρνηός έκ γενετής, τόν έν- θουσιαοε. - Μά τότε ε·'μαστε συμπατρι ώτες, έκανε χαρούμενα. ΦΙ- λθι Μοΰ είπε ότι ό πατέρας τού εΐχε καλούς, παληούς, φίλους δικοϋς μας καΐ μοϋ άνέφερε παραδειγματικά τόν μακαρίτη, ζώντα τότε άκόμη, άπόστρατο άζιωματικό καΐ πρώην βουλευ τή Σταμάτη Χατζημπεη κα'ι τόν έπισης μακαρίτη, δημοοιογρά φο Νέοτορα Λάσκαρη. Αυτοσυστηθήκαμε' λόγοι προ νοιας πού θά γίνουν άντιλη- πτοί άπό την παρακάτω ουνο μιλΐαν μας μοΰ ύπαγορεύουν νά μην άναφέρω δημοσίςι τό δνομά τού. ΕΙμαι, δμως, πρό- βυμος νά τό άποκαλύψω ίδιαι τέρως σ' όποιονδήποτε άνα- V υστη μου τό ζητήση. Μοΰ δηλωσε, άς ποϋμιε, Τεφήκ Μπέης. Απόρησα. Εξακολουθούσιν νά διατηροϋν τούς καταργη- θέντες τΐτλους τους; Να μην άναφέρωνται μέ τά έπίθετά ούς, -Ά, ναΐ, τά έπίθετά μας. Χαμογέλασε καΐ μοΰ είπε κά- ποιο. Έστω, Τουρχάν. - Τεφηκ Τουρχάν. ΟΙ γονιοι μας πήραν έπίθετα έπειδή τό έπέβαλε ό νόμος. 'Αλλά τα χρηοιμοποιοϋμε μόνο... έπισή μως, δταν τό καλεϊ ή άνάγ - κη Μεταζύ μας γνωριζόμαστε όπως καΐ πρίν. Μέ τό μικρά μας δνομα καΐ τό πατρικό Μας Ό πατέρας μου είναι ό ΤεψιΊκ μπέη ζαδέ Άλή Ριζά Μπέης, κι' έγώ ό 'Αλή Ριζά Τε φΐΊκ μπέης Δέν άλλάζουν, εί- ιε, έθιμα καί καταστάσεις αί- ωνων, ώς διά μαγείας, μέ δια- "αγές Κι' επειτα, ό πατέρας μου είναι όσμανλής. - Ληλαδή; - Παλαιότουρκος. Δέν συμ μ' όλες τίς μεταρρυθμί βις πού μάς έπέβαλε ό Μου Κεμάλ πασσάς. —Ό 'Ατατούρκ συμπλήρω - β ~0 'Ατατούρκ. Δέν συμφω- —ί καί μέ τό «'Ατατούρκ» αυ- καθεαυτό οάν έννο:α. Σάς ■τα. δέν θεωρεί τόν έαυτό Τουρκο, άλλά όσμ'ανλή. ζέρω άν έχετε σαφή ίδέα διαφοράς, δμως ύηάρχει Α Ί είναι βασική. Ό πατέρας 6ί°|ου ύποοτηρ ζει ότι εϊμαστε έ- !< νέο οχετικά, έθνος έξη έ α αιώνιον, προερχόμενο ά- τήν ένωοη των φυλών καΐ ' λαών πού ύποτάξ'ανε ό Ό ών κι' οί πρώτοι διάδοχοί ε* 0 καί κυρίως άπό τούς ρωμη- ις πού άποτελοϋσαν την με- πλειοψηφία των ύποτα - Γιά τουτο καί σάς ά- Σάς θεωρεϊ όμοεθνείς ς. ΑΙμα μας. ι~ Είναι άλήθεια πώς έχομε ρκατευτή πολύ, παραδέχτη- ■Γ· Μ« δέν μπορε'ί νά γίνη λό Τ···» ηερΐ φυλετικής έπιμιξιας. ^ χωριζε ή θρηοχεία. Έν μέρει — διώρθωσε. « « ο°ς δ.αφευγει ότι ό πυρή- ΑΠ0ΛΛΟΝ0Σ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ κό στρατό μας. Γενικά, είναι πολύ δύσκολο, άδύνατο νά ξε χωρίση κανεΐς πόσοι άπό τούς όσμ'ανλήδες είναι άπόγονοι Τούρκων καΐ πόαοι ρωμηών. Αυτάς, άκρθώς, είναι ό λόγος τής μεγάλης συμπαθείας πού σάς τρέφει ό πατέρας μου. Καΐ λυπάται εΐλικρινά πού φύ- γατε. — Δέν φύγαμε, στέναξα μέ νοσταλγική θλ'ιψη. Μάς διώξα - τε. "Εκ'ανε ενα μορφασμό άμφι- βολίας — Δέν ζέρω. Δέν μπορώ νά- χω προσωπική γνώμη, ήμουνα βρέφος τότε. Μ' άπ' δσα ακου σα καϊ διδάχτηκα... "Ήταν δασκαλεμένος γιά κα λά. Φύγαμε καΐ ριξαμε πέτρο πίσω μας. Κάψαμε τίς πολιτει- ες καΐ τα χωρία πού έγκατα - λείπαμε γιά νά μή μείνη τίπο τα δρθια στά χέρια τους. Άκόμη καΐ την ιδία τή Σμύρ νη! Έζηγέρθηκα. Αυτή ή Ιταμή διαστρέβρωση τής αληθείας μ' άγγιξε στή καρδιά καΐ στό φιλότιμο. "Οχι. Όχι τέτοιες τρομερές άνακρ,βειες. Είναι άμαρτία, κρΐμα στό Θεό. Τού διηγήθηκα τά γεγονό- τ'α μ' δση ψυχραιμία μού έπι- τρέπανε ή δυοανασχέτηση κι' ή συγκίνησή μου. Ή Σμύρνη πυρπολήθηκε κατά διαταγήν καΐ υπό την προσωπικήν επο¬ πτείαν τού στρατηγοϋ Νουρεν τ ιν. ΟΙ φλόγες αναπήδησαν συγχρόνως άπό εϊκοσι σημεία, σκορπισμένα σέ έκτ'αση δύο μιλίων. Ξένοι αυτόπτες μάοτυ ρες σεβαίωσαν ότι εΐδαν πο- λυάριθμα τμήματα τουρκικου στρατοΰ καΐ χωροφυλακής ν' άνάθουν καΐ ν' άναρριπίζουν την πυρχίαιά μ' απειρίαν δο- χειων βενζίνης καί πετρελαί (ΛΙ βαοικαί άντινομίαι τΩν οημερινων ττροόδων) Υπό τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Ό άνθρωπος τής έποχής μας άποδάλλει συνεχώς την δυνατότητα Έιτικοινωνίας μέ τοΰς όμοίους. Και αύτό κυ- ρίως τιαρατηρεϊται είς τοθς περισσότερον πολιτισμένους λαούς. Ποία όμως ημπορεί νά είναι ή αΐτία δι" αΰτό τό | ριεύει όλοένα και συχνότερα τό σύγχρονον άτομον; Οί ψυχολόγοι άτταντοΰν 6- τι πρόκειται περι νευρώσεως καί ότι κατά βάσιν αυτή τρέ φεται άπό την έσωστρέφειαν. Άλλά ή ψυχική αύτη διά¬ θεσις δέν είναι νέα.'Όπωςέλέ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό θάνατό Τού και τα 100 χρόνια άπό τή νέ ννησί Τού Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) άγχος τής μοναξιάς, πού κυ- | ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην οελ. Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Νομικοΰ Συμβούλου τής 4ον Πώς ό Χρυσόστομος κατώρ θωσε νά έγγραφή στήν Σχο- λή έκείνη, στόν πνευματικόν άμπελώνα τής οποίας ό θε- άς τόν προώριζε γιά νά έρ - γασθή καί γιά νά την άνα- δείξη σάν Καθηγητής καΐ Σχολάρχης της, άξίζει ν' άψε θή ό ϊδιος νά τό διηγηθή, ά ' φοθ διασώθηκε ή άπό 23ης Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΥ Β. ΜΟΡΑ ΓΤΙΔΟΥ Όκτωβρίου 1887 μακροσκε- Ή πορεΐα διά των Ιδεών ΑΡΙΟΝ ΡΕΥΜΑ - ΣΗΜΙΤΙΚΟΝ ΡΕΥΜΑ Άνερχόμενοι τό "Αριον Ρεϋμα φθάνομεν είς τάς Ίν- δίας, όπου ανεπτύχθη ό πρώ- τος μεγάλος πολιτισμός ποθ προήλθε άπό την κατάκτηοιν τής λευκής φυλής. Άνερχόμενοι τό Σημιτικόν ρεϋμα φθάνομεν διά μέοου τού Μωυσέως είς την Αίγυ¬ πτον. "Ιδού τα δύο Ρεύματα, τα όποϊα μάς προσεφέρον τάς I- δέας, την Μυθολογιαν, τάς τέ- χνας, την θρησκείαν, τάς επι στήμας, την ψιλοσοφιαν. Τό Σημιτικόν ρεϋμα όδηγεί τό πνεϋμα άπό τόν θεόν είς τόν άνθρωπον. Τό Αριον ρεϋμα όδηγεί τό πνεϋμα άπό τόν άνθρωπον είς τόν θεόν. Τό ενα ρεϋμα όδηγεί τόν δι καιοκριτήν Άρχάγγελον, ώπλι σμένον μέ την Ρομφαίαν είς την Γήν. Τό άλλο ρεϋμ'α όδηγεί τόν Προμηθέα μέ την Ιεράν φλό- γα τής σκέψεως πρός τάς κο- λής, άλλά γραμμένη μέ πε- έπιστολή του πρός γματά της. | Τό άλλο ρεύμα άνηπροσω- Ρ*σσ1 πεύε. την Επιστήμην μέ την ίτον ««·ασμιο ι<φέ« πατέρα του. Σ αυτήν την έπιστολή, γραμμένη άπό Μνα 19χρονο ΡΑ'ΜΑ έφηβο, πρέπει νά θαυμασθή δχι μόνον ή σαφή νέ ια και τό "Ερευναν, Ή δρϋς είς τα δάοη τής Ευ- ( Λψογο λεκτικόν ϋφος τοΰ ρώπης γίνεται τό Ιερόν Δέν- στολογράφου, άλλά καί τό δρον, ό Ναός καί αί όραματί- ύιτέροχο ήθος άκόμη καί ό στριαΊ γυναίκες αί ίέρειαι. | ήφαιστειώδης ένθουσιασμός, 'Εκεί συγκεντρώνονται οί πού κρυδόταν κάτω άπό την ή έά ϋ ΠροεστοΙ τής φυλής πού την παρακολουθοϋν είς τοΰς όρα- ήρεμη έπιφάνεια τοϋ χαρα- κτήρος τοΰ Χρυσοστόμου, ρυφάς τού Καυκάοου νά διαλύ ση τάς νεφέλας τοϋ αγνώστου ου. Κατάβρεχαν μέ τά εϋφλε | άναζητών τό θείον. κτα ϋγρά τά κτίρ.α καΐ προκα Τό ενα ρεϋμα άντ.προσω- (Συνέχεια είς την 6ην σελ(δα) πεόειτήν εκκλησίαν μέ τα δό Μέ την ττίίττιν είς τόν θεόν ΟΙ ΚΜ Η ΒΙΒΛΟΣ Τού δηαοσιογράψου —τέως Δομαρχ ου Άοτης —"Ηπείρου κ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ τού ^ πού ήρβαν με τόν ·ΕρΤ0 £| >ουλ- άπό τό Χοραοάν, δέν
^ν μοι>οουλμάνοι. Μουσουλ-
έγινε 6 Όομάν καί μα
Μ' αυτόν κΓ οί άρχικοΙ κ'αΐ
1 ΐτοπ.νοΐ ύπήκοοι τού 'ΕπΙ
«ο-ν, οί Γενίτσαροι, οί ά-
■Οί «σθέντες τον μουσουλμανι-
ί 6 ΡΐίΜηοΙ, ήσαν τόσο. ώστε
"ετέλεοαν τόν πρώτο τακτι -
ιίί
Κατά τό πρόσφατον δια-
στημικόν των ταξείδιον οί
τρείς ΆμερικανοΙ άστροναϋ -
ται Λόβελ, Μπόρμαν, "Αν-
τερς, ανέγνωσαν άτΐό τα δυσ
θεώρητα ϋψη τής περΙ την
σελήνην πτήσεώς των καί ή-
κούσθησαν εΰκρινώς άπό τόν
άνθρωπον είς την γήν παρά-
γράφους τής Ίεράς Βίβλου πε
ρι τής Γενέσεως τού Κόσμου.
Ό κ. ΙΩΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Έξεκίνησαν άπό την γήν διά
τό μέγα έπίτευγμα των οί
τρείς Άμερικανοί ήρωες μέ
την πίστιν είς τόν θεόν. Καΐ
ούδ' έ—ί στιγμήν άπώλεσαν
τό θάρρος των κατά την επι
κίνδυνον πτήσιν των διότι
είχον την πίστιν είς τόν θε¬
όν καΐ άνά πάσαν στιγμήν
τοΰ θεοΰ την βοήθειαν έπε-
καλοΰντο διά νά φέρουν είς
πέρας την μεγάλην των απο¬
στολήν. Αυτήν την ωραίαν
πτυχήν τοΰ έπιστημονικοΰ
των Άμερικανούς άστροναύ-
τας την μεγίστην αλήθειαν
των αΐώνων: δτι μέ την ■πί¬
στιν πρός τόν θεόν, ό άνθρω
πος δχι μόνον ώραιοττοιεΐ καΐ
Οψώνει την πνευματικήν του
υπόστασιν ώς πλάσματος τοΰ
Δημιουργοΰ άλλά και έπι-
τελεΐ έργα μέγιστα, μοναδι-
κά καί άσύλληπτα είς μεγα¬
λείον. "Οπως τοιούτον έρ¬
γον υπήρξεν μέ την βοήθει¬
αν τοΰ θεοΰ, ή ύπερφαλάγγι-
σις τής σελήνης είς τό βάθος
καΐ είς τό ϋψος τοΰ άπεράν -
του σύμπαντος. Τιμαί καΐ
θαυμασμοΰ έκοηλώσεις άττο-
νέμονται καΐ οργανουνται
•πρός τιμήν των τριών μεγά-
λων Άμερικανών άστροναυ-
τών οί όποΐοι ότπό γενέσεως
κόσμου πρώτοι αύτοι επέτυ¬
χον αύτό πού επέτυχον κατά
την πρόσφατον πτήσιν των.
"Ολος ό κόσμος άπεθαύμασε
τό κατόρθωμά των αύτό τό
θαυμαστόν. Καΐ δικαίως Άλ
λ* αύτοί οί σεμνοί ήρωες ιτού
ταξειβεύοντες είς τό άπει¬
ρον είχον είς την ψυχήν των
τόν Χριστόν και ριζωμένην
βαθειά την πίστιν των είς
τόν θεόν μετριοφρονοΰ ν.
Τούς ήκουσεν ή ανθρωπότης
όλόκληρος. Την Βίβλον ανέ¬
γνωσαν δταν έφθασαν έκεί
πού έφθασαν. Καΐ είς τόν
θεόν άπέδωσαν την συμπλή¬
ρωσιν τής άποστολής των.
Καί είς την γήν έπανελθόν -
τες τόν θεόν έδοξολόγησαν
καί ηΰχαρίστησαν διότι τοΰς
κατηξίωσεν νά ττλησιάσουν έ
κεΐ πού έπλησίασαν διά νά
θαυμάσουν τό μεγαλείον τής
ματισμούς τους, μελετοϋν την μπροστά στόν οποίον, σέ δλη
κατάστασίν της, έλέγχουν τάς τού τή ζωή, τά έμπόδια δέν
άποκαλύψεις της, έζηγοΰν τά ήταν παρά άφορμή μόνον
όράματά της. τονώσεως τοϋ αγώνος του.
Αί ίέρει'αι μέ την μαντικήν ' Γράφει λοιπόν:
των ίκανότητα άντελήφθησαν «Ίεροσόλυμα 23 Όκτωβρίου
ότι ήσαν κυρίαρχοι των πεπρω 1887 Είς Μάδυτον
μένων των λαών τής φυλής Σεδαστέ μοί Πάτερ,
καί εζήτησαν νά την ύποτά- ' Πραγματικώς αίσθάνομαι
ζουν. θλίψιν έν τη καρδία μου κα-
Έπέβαλον τόν τρόμον, έζή τα ταύτην την στιγμήν, καθ"
τησαν άνθρωπνους θυσίας, η·ν προτίθεμαι νά σάς γρά-
τάς οποίας παρουσί'ασαν, ώς ψω> δχι 5ι' άλλην αιτίαν, άλ
ουσιαστικόν στοιχείον τής λα χα διότι μην όλόκληρος τταρ
τρειάς διά την εϋνοιαν
προγόνων.
μη ηρς ρ
των ηλθεν άφ· δτου σάς έγραψα
| Ί
Μεταζυ των ίερέων έμφανί
ζετα,έναςνέοςμέβαθυπνευ
Ή έπ.θυμ.α τού νά γνωρ- '
ση την θέαν Επ,στήμην των Ι
γνωσεων, τον έφερε εις τάς
χώρας τοϋ Νότου είς τοϋς Να
Τής ώρσς Καί στι-
γμής ταύτης απάντησιν δέν
£λα6ον -. ^ 6αίνε ' Έ άθη
& & ή έπιστολή έκεί.
νη, ή ύμείς δέν εχετε καιρόν
κατ, ούδένα' όπον
·.- , . ν ,,. , „·.
** τόλ "ι^υσω άλλά μαλ-
λον τό
οΰς των Ιερέων -ηΚς Χυρΐας 7 Η .
καί τής Αιγυπτου, άπό την δι- |ποτε κο" άν συμβαίνη, τουτο
δασκαλίαν των οποίων έμαθε Ι
ένα μέρος των μυστ,κών των.
Μετά πάροδον έτών έπέ-
| »έτει
στρεψε είς την χώραν τού
λύπην και μέ
^ μεγάλας υποψιας.
κσ1 «ν έΧη, ομως, τό
*ράγμα, λαμβάνω ήδη είς
στρεψε είς την χώραν τού
Βορρά καί μέ τάς Ίατρ.κάς, Ι ΧεϊΡσ(: τον κάλαμον, ίνα σάς
- - - - - γνωστοποιήσω τά κατ' εμέ.
'Άμα εφθασα είς την Με
ρουσαλήμ, κατά την 24ην ττρώ
τον καί κύριον έργον μου βε
βαίως ήτο νά παρατηρήσω
την εργασίαν μου, άλλά την
δευτέραν ημέραν έγραψα
πρός υμάς επιστολήν άναγ-
γέλλων τά κατά την άφιξιν
μου, μόλις δ' έπρόφθασα είς
τό τέλος τής έπιστολής έκεί
νης νά θέσω καΐ την λέξιν «έ-
πτυχήν τοϋ έπιστημονικο , θαμ μ
των άθλου θά έπρεπε ίδιαιτέ δημιουργίας — πρώτοι αύτοί
ρως νά έπισημάνη ό είς τόν ', άπό δημιουργίας τοϋ κόσμου
πλανήτην μας διαβιών ταρα- ! αυτόπται μάρτυρες των θαυ
γμένος άνθρωπος τής έτιοχής
Διά νά διδαχθή άπό τούς δι
ακινδυνεύσαντας την ζωήν
μασίων τοΰ θεοϋ
Αθήναι Ίανουάριος 1969
ΙΩ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Βοτανολογικάς, Γεωλογικάς
καΐ Άστρονομικάς γνώσεις
πού άπέκτησεν επεβλήθη των
συγχρόνων τού Ίερέων άρχη-
γών.
Διά των θεραπευτικών με-
θόδων τάς οποίας έφήρμοζε
είς εκδηλωθείσας έπιδημίας,
διά χρησιμοποιήσεως των 6ο-
τάνων, ανεκηρύχθη υπό των
προεστών ίερέων τής φυλής
του Άρχηγός καΐ διέταζε νά
σταματήσουν αί άνθρωποθυσ-
άι.
Τό νέον αύτό άλλο ι τό έθε
ώρησαν ώς ίεροσυλίαν καΐ άλ
λοι τό έδέχθησαν μέ προθυ¬
μίαν.
Διηρέθησαν λοιπόν τά 1ε-
ρατεϊα τής έποχής έκείνης είς
δύο άντιμαχόμενα στρατόπε-
δα.
Τό έμβλημα πού είχον οί
Σκΰθες ίερείς ήτο ό ΤΑΥΡΟΣ
πού τόν άπεκάλουν ΘΟΡ, σή-
μα τής Βαναύσου δυνάμεως
καΐ βίας μέ Ιεροτελεστίας τάς
άνθρωποθυσίας.
"Ο Ράμα μέ τό ίερατείον
τού άντέταζε είς τό "Εμβλη¬
μα τού ΤΑΥΡΟΥ, τό έμβλημα
τοϋ ΚΡΙΟΥ, τοϋ θαρραλέουκαΐ
εΐρηνικοϋ άρχηγοϋ τοϋ ποι-
μν,ου τού.
Μεγάλη μετανάστευσις των
(.Συνέχεια είς τΛν 6ην σελ.ι
ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
" Ι. Άρχιεπισκοπης Αθηνών
πέτυχον», διότι κατά την στι
γμήν καθ" ήν έ'γραφον τάς
επιστολάς έλαβεν αΐσιον τέ
λος ή έπιτυχία μου. Άλλο:
δέν γνωρίζω, όπως καί ανω¬
τέρω είπον, άν έλαβατε ή δ¬
χι την επιστολήν μου εκείνην,
οΰχ ήττον, δμως, περιττόν κρί
νω νά έπαναλάβω έκεΐνα τά
όποΐα Ιγραφον είς εκείνην,
διότι δέν σάς έλεγον άλλο
παρά πώς καί τιότε εφθασα
είς την Ίερουσαλήμ.
Καί κατά πρώτον, όσον
άφορά την υγείαν μου γνω-
ρίζετο τουτο, δτι εΰρίσκομαι
μέχρι τής στιγμής αυτής έν
πλήρει ϋγεία. Κατά δεύτε -
ρον δέ λόγον θά σάς διηγη-
θώ πώς ένήργησα διά την ε¬
πιτυχίαν μου. Πρώτον καΐ
κύριον ό θεός μέ έφώτισε
καΐ ήλθα είς την Πατρίδα.
"Αν δέν ήρχόμην, άλλά κατ'
ευθείαν εφευγα, ήτο αδύνα¬
τον νά έπιτύχω, έκ των άδυ-
νάτων αδύνατον, διότι όχι
τά γράμματα έκεΐνα τοΰ Ά
μασείας καί τού έπιτρόπου
νά εΐχα, άλλά δέν ξεύρω τι¬
νος άνθρώπου καί άν είχον,
πάλιν ήτο αδύνατον έκ των
άδυνάτων νά έπιτύχω διά λό
γους τούς όποίους θά σάς εί¬
πω κατωτέρω. "Ωστε, ή βά¬
σις τής επιτυχίας μου ήτο
νά έλθω είς την πατρίδα μου
διότι έκεί εύρομεν εκείνον
τόν καλόν άνθρωπον, τόν θε
οδόσιον λέγω, όστις μάς εί¬
πε περί τοΰ Άγίου Λύδης, ό¬
στις μοί έχρησίμευσε, τό μό
νόν μέσον τής επιτυχίας μου,
άλλως ή άποτυχία μου ήτο
φανερά, πρόδηλος. Ή έπι¬
στολή έκείνη την οποίαν έ-
γράψατε πρός τόν "Αγιον Λύ
δης, ώθησεν, οϋτως ειπείν,
την επιτυχίαν μου, καθώς ό
λόγος θά δείξη.
Πρίν νά άρχίσωσι τά μάθη
ματα τής Σχολής ημών, ό δι
ευθυντής αυτής εΐχε προτεί-
νει είς τόν Πατριάρχην νά
μή δεχθώσιν, εφέτος, νέους
μαθητάς, ό Πατριάρχης τό
έπαραδέχθη καΐ ή Ίερά Σύ
νοδος τό επεκύρωσεν, ώς έκ
τούτου έπειδή ό Πατριάρχης
εΐχε σκοπόν νά είσάξη δύο
άνεψιούς δέν τους είσήγαγε,
έν τή Συνόδω έπεκύρωσε τό
πράγμα τουτο καΐ ό "Αγιος
Λύδης, ώστε έννοεΐται πόσον
σοβαρά ήσαν τά ττράγματα,
οπόταν ήλθον ενταύθα έγώ.
(Συνεχίζεται)
ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ
Άπό τα κεφαλαιώδη θέματα τής έποχής μας
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΆΣ
ΝΕΟΑΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ
Υπό τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΛΤΟΥ
3ον
"Εχουν άτταίτησιν οί άλλοι
(γονεΐς, διδάσκαλοι, κοινω-
νία) νά τούς προσφέρουν κά-
θε τι πού ζητοΰν, άλλά οί
ϊδιοι δέν είναι διατεθειμένοι
νά συμμορφωθοΰν πρός τάς
ύττοχρεώσεις των.
Νομίζουν δτι έχουν μόνον
δικαιώματα, άλλά καμμίαν
υποχρέωσιν, καμμίαν εΰθύ-
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΟΙΝΟΗ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΝΟΙΚ [Α «ΤΟ ΠΕΡΙΓΙΑΛΙ«
ΣΤΡΑΤΦΟΡΤ ΟΝ Ε·Ι ΒΟΝ
ΗΠΟΑΗ ΠΟΥ ΖΕΙΛΠΟ ΤΟΗ ζΛΙΞΠΗΡ
ΤοΟ Ι. ΜΠΡΑΟΥΝ
Μεταφράση όίπό τά αγγλία, τού συνεργάτου μας κ Λάμττ. Παραρά
διαίτερα στό σέρ Φράνκ Μπέν
δθή
3ον
Ό Κάρολος Ε. Φλάουερ εί
ζή ά
χε δνειρο τής ζωής
χτίσει Μνα Μόνιμο
τού νά
θέατρο
χ
τοϋ Σαίξπηρ στό Στράτφορντ
καί τό πραγματοποίησε τό
1879, άφοΰ ξόδεψε 50.000 λί-
ρες, όλόκληρη την ττεριουσί-
α του. Τό θέατρο πέτυχε κ'
ή έπιτυχία του όφείλονταν Ι
σον, ττοΰ ήταν διυευθυντής
τοΰ Φέστιβαλ, επί τριάντα ό-
λόκληρα χρόνια. "Ομως τό
1926 τό θέατρο κάηκε. Άπό
τή φωτία δέ σώθηκε παρά
μόνο ή πινακοθήκη κ" ή βι-
βλιοθήκη του.
Άλλά κα'ι ό σέρ "Αρσιμ-
παλντ Φλάουερ εΐχε τό ϊδιο
μεράκι μέ τό θεΐο τού, τόν
Κάρολο καί άρχισε ίναν ερα
νο γιά νά ξαναχτιστεΐ τό θε
ατρο, ταξιδεύοντας μέ τή λαί
6η Φλάουερ στόν Καναδά καί
την Άμερική άπ' άκρη σ' ά-
κρη, κι' έξηγώντας τά σχέ -
διά του μέ τέτοιο τρόπο, πού
πέτυχε έξαιρετική ΰποστήρι -
ξη κι' άπ' τίς δυό χώρες. Τόν
Άπρίλη τοϋ 1932, ό Πρίγκη-
πας τής Ούαλλίας άνοιξε τό
νέο θέατρο καί τό άφιέρωσε
«στήν άθάνατη μνήμη τοΰ
Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ».
Έφοδιασμένο μέ περιστρο
φική σκηνή καί φωτισμό «κυ
κλοοραματικό», κοστίζ ε ι
150.000 λίρες καί είναι τό
πιό συγχρονισμένο θέατρο
τής Αγγλίας. Διευθυντής
τοθ Φέστιβαλ είναι ό Β.
τεν Πέϋν.
Εκατόν έξήντα ήθοποιοΐ, μου-
σικοί. άν9ρωποι γιά την σκηνή
καΐ γενικό ιτροσωπικό χρειάζον-
ται γιά τή Βεατρική ττερίοδο· Σα
ράντα έκτακτοι γιά τίς σκηνές
ττοΰ· τταρεί σιόίζουν πλήιθη στρα
τολογοΰνται άττό τή ΔραμαΤική
Σχολή τού Στράτφορντ κι' άττό
τούς ντόατΐιους έροσΐιτιέ^νες-
Μέ 1 · 1ΟΟ καθύσματα τό θέα¬
τρο ττροσελκύει τοϋς ττιό διαλε-
χτούς έπισκέτττες βτό Στράτ¬
φορντ· Διαιοού^ενοι τής γαλα-
ρίας· κινέζοι φοιτητές· άμερικα-
νοϊ δόκτοοες, ανδρες καϊ γυναϊ-
κες δλων των έττοογγελρμάτων κι'
δλων των λσών, περνοΰν άπ' έκεί·
Σέ μιά βραδύνη παράσταση μπο
ρεΤ κανεϊς νά ίδεΤ τούς Μένσφιλντ
νην έναντι των γονέων των
ή τής κοινωνίας στήν οποίαν
ζοΰν οσάκις δέ τούς τό ύπεν
υθμίζουν, άντιτάσσουν ότι
είναι «παιδία» ότι είναι άκό
μη άπειροι, καί τά τοιαΰτα.
ΑΊ ττροφάσεις δμως αύται
καί ή άρνητική των στάσις,
μαρτυροΰν ασυνέπειαν, άνωρι
μότητα, έλλειψιν θάρρους διά
την ζωήν, έλλειψιν θελήσεως
καί αποφυγήν προσπαθειών
καί κόπων.
7ον. Κι' έρχόμεθα τώρα είς
ενα άλλο έξ ϊσου σπουδαίον
τρωτόν τής σημερινής νεο-
λαίας, τουλάχιστον σημαντι-
κής μερίδος της.
1 Δέν καταδάλλουν προσ -
πάθειαν ή μάλλον, δέν κατα
δάλλουν μεγάλην προσπάθει¬
αν, ανάλογον μέ τάς αξιώ¬
σεις των. Καί όπως πολύ
προσφυώς τονίζει ένας έκλε
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
Ι ν- Ι Κόχραν. 'Εντεν, Μαΐσκυ-
Συχνά γίνονται καΐ ίδιαίτερες
παιδικές παραστάσεις· Πάνω άττό
4ΟΌΟΟ φοιτητές πηγαίνουν στό
Θέατρο κάβε χρόνο- Τό Στράτ¬
φορντ. πού ττλρωσε ητά 1622 ενα
ττεριοδεατικό Θίασο γιά νά μή
δώσει. τταρό>α(ταση :'/<·εΤ. Βά^ατνε σΓ,ϋερα ττολΰ άπό τό 6έλγητρό τού χωρΐς τό θέατρο αύτό· Ας σημειωθεί πώς ό μόνιμος ττληθυσμός τοΰΣτράτφορντ είναι λιγώτερος άττό 12-ΟΟΟ· Καμμιά άλη πολη στήν Αγγλία μέ τόσο ττλη6^σμό δέν ε^ει τόσο πολλούς- τόσο ττοικ.(.λους καί τόσο σττοιο- δ3ΐους πισκέπτες- Άνάμε<7α στΐς εκατοντάδας χιλιάδες των έ—ι- σκετττών είναι ξένοι δασιλιάδες- τ^ρωι3^τ^ουργοί■ κ,υδερνήτεΐς, πρε- σδευτές- Παρακολουθούμεν μέ αμεί¬ ωτον ενδιαφέρον την εκτέλε¬ σιν των μεταζύ των δύο χω- ρών Ελλάδος καΐ Τουρκίιας, συμφωνηθέντων διά τα έκπΰι- δευτικά ζητήματα των Μειονο τήτων ΚαΙ διεπιστώσαμεν ότι άφ' ενός μέν έπαναδιορίζον- ται κατά πλειοψηφίαν— οί παυθέντες Καθηγηταί καί Δι- όασκ'αλθι των Ζχολών τής Μει ονότητος Κων) πόλεως, άφ' ε¬ τέρου δέ έφαρμόζονται τα ά- ποφασιοθέντα σχετικώς μέ τό σύοτημα διδαοκαλίας των μα- θητών καί την ελευθέραν χρή σιν τής Έλλην ι κης γλώσσης έντός καϊ έκτός των Σχολών, ώς καί άκωλύτου έκ μέρους των Διευθύνσεων αυτών κατευ θύνοεως των εκπαιδευτικήν Μειονοτικών ζητμάτων έντός τοΰ πλαισίου των διεπόντων αυτά Νόμων τού Τουρκικου Κράτους. "Αναμένομεν —έστω καί μέ θραδύν ρυθμόν— την συνέχει¬ αν τής έφαρμογής καΐ άλλων άποφαοισθέντων,, εκατέρωθεν, μέτρων επί των έκπαιδευτικών θεμάιτων τής Όμογενειας καί είμεθα βεβαιοί, ότι συν τώ χρόνω έδραιώνεται ή πεποΐθη σιν είς τούς ίθύνοντας την Τουρκίαν ότι έπιβάλλεται, έκ των πραγμάτων, ή άνασυνδε- σις των φιλικών σχέσεων με¬ τά τής "Ελλάδος καΐ ή παγίω¬ σις τής 'Ελληνο - Τουρκικής φιλίας κα'ι συναδέλφωσις των δύο Λαών, στηριζομένων είς την Ιεράν παρακαταθήκην των δυο Μεγάλων Άνδρών Βενιζέ λου καί Άτατούρκ. Δεϊμα τής τοιαύτης άντιλή φεώς μας αποτελεί καί ή κα¬ τωτέρω πρός ημάς άπευθυνθεϊ σα πρόσφατος έπιστολή τού Προέδρου τής Δ)σεως Δημοσί ών 'Υπαλλήλων τοϋ Ύπουργει ου Έαωτερικών τής Τουρκίας καί τέως Νομάρχου Κων)λεως κ. Νιαζή Άκή έχουσα ώς α¬ κολούθως : «Έν Αγκύρα 18 Δ) βρίου 1968, Άζιότιμε Κύριε Μακρί- δη,, Άμέσως μετά την είς Κων ) πόλιν επίσκεψίν σας ευρέθην καΐ έγώ έκεί. Έπεκοινώνησα μετά τού Νεζάτ Έτζατζιμπα- ση. 'Μοϋ ανέφερεν δτι έπειδή δέν εΐχε πληροφορηθή έγκαι ρως τά τής ελεύσεως σας δέν ηδυνήθησαν νά οάς ύποδεχ- θοΰν δεόντως, άλλά παρ· δλα αύτά ώς άποτέλεσμα τής έκα τέρωθεν έπιδειχθείσης άμοι- θαίας κατανοήσεως εγένοντο ώφέλιμοι συγχεντρώσεις διά την αποκατάστασιν τής φιλίας. "Εμαθαν τάς έπαφάς πού εί χατε διά την έπ'ανασύστασιν τοϋ Συνδέομου Τουρκο - Έλ- ληνικής φιλίας.' Εάν ή έπαγ- γελματική μου άπαοχόλησις θά ήτο είς Κων) πόλιν θά ήδυ νάμην επί τοϋ ζητηματος τού¬ του νά προβώ είς θετικάς έ- ΔΙΚΑΙΩΣ Κατόπιν είσηγήσεως τού Δη- μάρχου Καισαριανής κ- Θ· Καρα- κάση όστις ώς γνωστόν· διακρίνε ται διά το ενδιαφέρον τού διά την μεγάλην προσφυγούπολιν. την δραστηριότητα κοϊ την πολύ τιμον πείραν τού περΐ τά δημο- τικά, ενέκρινε· κατά τάς πληρο φορίας μας, τό Δημοτικόν Συμ¬ βούλιον την άσφαλτόστρωσιν πολλών άδων. ή δημοπράτησις των οποίων θά πραγματοποιηθή έντός τοΰ μηνός Μαρτίου- Δικαίως· λοι ττόν· οί δημόται τής Καισαρια¬ νής μαζΐ μέ τά θερμά των,συγχα ρητήρια έκδηλώνοαν καϊ τάς ευ¬ χαριστίας καΐ την ευγνωμοσύνην των πρός τόν ρέκτην δημοτικόν των άρχοντα· νεργείας. Παρ' δλο αύτά πι- στεύω ότι ή Τουρκο - έλληνικΛ φιλία έχει μίαν Ιδιότητα ήτις θά φέρη άμοιθαΐως διά τάς δύο Χώρας μας πολλην ωφέ¬ λειαν, διότι, όπως διά μιά οΐ- κογένεια άπό γεννήσεως μέ- χρι θανάτου τα μεγαλύτερον όφελος προερχεται άπό τόν γείτονα μπορώ νά έπισημάνω δτι τό μεγαλύτερον κακόν ά πό τόν γείτονα θά προέλθη. Έκ των γειτόνων πού φέρουν κακόν ό είς είς τό έτερον, δέν δύναται νάνοηβή ότι ό είς είναι καλύτερος τοΰ άλλου. Έπομένως καΐ οί δυο θά βγοϋν ζημιωμένοι. Καΐ τα ' Εθνη έτσι εΐνα. "Ο¬ πως καί είς προηγουμένην ε¬ πιστολήν μου άνέφερα ό ©ε- ός έπλασε τίς πατρΐΰες των δύο Εθνών μας πλάι - πλάι κά μνοντάς μας γείτονος. Εάν ώς άνθρωποι σκεφθοϋμιε τά κα θήκοντά μας έπιοεικνύοντας άμοιθαίον σεβασμόν, τότε οί καλές θελήσεις μας θά μάς έζ'ασφαλίσουν τίς καλλίτερες βοήβειες, τίς οποίες δέν θά μποροΰμε νά έχου<με άπό άλ- λα Εθνη. Τά "Εθνη μας, τα όποία στήν Ιστορίαν ύπήρζαν κάτοχοι κοινοϋ πολιτιομοΰ, δί δουν έν τώ σημερινώ νοήμα- τι τής άνεζαρτησίας καΐ έλευ θερίας. ώς εάν νά ήσαν εν Έθγος, την δυνατότητα τής χρησιμοποιήσεως κατά τόν καλλίτερον τρόπον των πηγαί- ων θησαυρών μας διά την εύ- μερίαν των Λαών μας. Τά άτομα όπως καΐ νά σκέ- πτωνται, ή πολιτική των Κυ- θερνήσεων κατά περιόδους ό¬ πως καΐ άν έργάζεται διά τούς Λαούς Τουρκίας καΐ "Ελλάδος ή άμοιβαία φιλία είναι ή μονα δική όδός έμπιστοσύνης, σω¬ τηρίας, καΐ πλούτου. 'Αργά ή γρήγορα αυτή ή φιλία ©ά πρα γματοποιηθή στήν μεγαλύτε- ρη έντασι της. Έγώ προσωπι κώς σάς θεωρω ώς έν άτομον πού έχει απόλυτον πίστιν είς αυτήν την υπόθεσιν. Αί πρός την κατεύθυνσιν ταύτην πλή- ρεις θυσιών καΐ αύταπαρνήσε- ως συνεχεΐς ενεργεια σας μέ έχουν φέρει περισσότερον κοντά σας. Αί άριστοι έντυπώσεις τοϋ είς Έλλάδα ταξειδίου τής συ- ζύγου μου καΐ έμοΰ έζακο- λουθοϋν νά διατηροϋνται ά- νάγλυφοι είς τάς σκέψεις καΐ τάς καρδίας μας. Ιδιαιτέρως δι1 ημάς υπήρξεν ό μεγαλύτε- ρος θησαυρός ή έπιδειχθείσα άγάπη καΐ συμπάβεια τόσον έκ μέρους τής Έλληνικής Κυ¬ βερνήσεως όσον καΐ τοϋ Λα- οϋ. Μέ την άνυπομονηοίαν νά ζαναδώ την ωραίαν πατρίδα σας, πού έχει έπιτύχει μεγά¬ λας προόδους καΐ τούς άγα- πητούς φίλους σας ϋποβάλλω είς υμάς καΐ τοΰς φιλους σας την μεγαλυτέραν άγάπην μου. Νιαζή Άκή». Τό πνεϋμα τής ανωτέρω επ ι στολής ενός ανωτάτου λειΊ τουργοϋ τοϋ Τουρκικου Δημο σίου δέν είναι ασφαλώς άμοι ρον τής ύφισταμένης είς την ίθύνουσαν τάξιν τής γείτονος πεποιθήσεως —ώς προείπομεν — δτι υπό τάς παρούσας συν θήκας είς την Μεσόγειον έπι- βάλλεται ή παγίωσις Έλληνο - Τουρκικής Φιλίας καΐ συνερ- γασίας. Μέχρι τής στιγμής ή φορά των πραγμάτων δεικνύ¬ ει αυτόν τόν προσανατολι- σμόν τής γείτονος καΐ ελπίζο¬ μεν νά μή διαψευσθώμεν. ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ Δικηγόρος ΠΡΟΕΔΡΟΣ ί<ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΟΝ)ΠΟΛΙΤΟΝ ΕΛΛΑΔΟΣ 1924 ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚλ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ Ό δεύτερος έξάδερφος τού πατέρα μου Γιώργθς Ν· Φλώρος, γιός τοθ Νικολάου Γ· Φλώρου· άδελφοΰ τοΰ πατπτοΰ μου Θανα- σεΰ· είταν θυμόσοφος ανθρωπος· Πρϊν προχωρήσω· άς σφειώσω τιώς εΐταν μεγαλέμττορος· μορ- φα{οέ)ος· έργατικ(ότοΓΓος, έξαγω γέας σταφίδων· συνεταΤρος επί Καΐ δσοι δέν μποροΰν νά πάνε στό Στράτφορντ. κάνουν, κάποτε τό Στράτφορντ νά πάει σ' α>>
τούς· Στήν Πώγκόο-μισ. "Εκθέση
τή; Νέας Υόρκης έχτισαν ενα
εΰθυμο άγγλικό χωριό, μέ άνα-
πσράσταση τοΰ Θεάτρου τοΰΣαίξ
πηρ «ή Σφα'ρα». δττου άδιάκοπα
τταίζονταν κομμάτια άπό τά έρ
γα τού· μέ τόν τίτλο «Περικοπές
τοϋ Σαίξπηρ»·
Ό πρόεδρος τής "Εκβεσης
Γκροδε,ρ Ούάλεν σκόρτπσιε πάνω
άττό την γενέτειρα τού Σαίξττηρ
κι' έχυσε νερό άπό τόν ποταμό
"Εϊδον. ιτοί' περνά άπό τό Στράτ
φορντ, σ' ίνα γειτονικό έκίΤ κολ
πίσκο· που τόν δάφτισε- στό
εξής· "Είδον κι' αυτόν-
(Συνεχίζεται)
Γτολλά δεκάχρονα τού μαχαρίτη
Σταύρον Ν· Κωνσταντιν'ίδη τό¬
σο στόν Βουρλά δσο και στά
Ήρόχλειο τ% Κρήττνς ϋστερα
ά-ό τό 1922-
—ΐχΐε. σττοι>δα)σει, στό Άμερΐ"
κανικό Κολλέγιο ής Σμύρνης καί
ήςαιρε καλα τά ' Αγγλικώ.
τόσο πού συχνά νά μοΰ ά—ονγέλ
λει σαιξττηρικοΰς στίχους- Οίκογε
νειάρχης τέλειος καί, ψυχοπονιά
ρης. Εκανε πολλά καλά σέ άνα-
ξΊϊπταθους. χωρίς νά κομττάήει·
Στόν Βουρλά, δέν ξαίρω ακρι¬
βώς γιά ποίον λόγο· οί «φιλο-
σκώμμονες» συμττολίτες τού τοΰ
είχαν κολλήσει τό -αρατσούκλι
Μικαδος. πού τό εΤχαν μεταφέ-
ρει καΐ στό Ήράκλειο της Κρή¬
της· ("Ετσι τόν πατέρα των ά-
δελφών Στέλιου κα Γιώργοκ
Κωνσταντινιδη, τόν έξαίρετο.
σοφόν άνθρωπο· έττειδή έχήρεψε
ενωρίς, τόν είχον βαφτίσΐει, «Λ
Καλόγερος». τούς γιούς του «τά
Καλογ€ρό(κια» κ·ο·κ·)· ι
"Ο θε'ος μου λοιπόν αυτοίς·
ό Γιώργος Ν· Φιλώρος. ττού ά—έ.
βάνε τό 1945 άττό συγκοπή στό
Ήράκλειο, σχετικά πρόωρα. εΐ-
ιαν πολΰ ευχάριστος άφτνγητης·
Κάποτε. καθώς συνομιλουσοίμε
(Συνέχεια είς την όη,ν σελίδα)
ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ
ΧΙΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΙΑ ΓΕΝΙΑ
' Ι στορικόν μυθιστόρημα
Γ
ΚριπΊκόν σημείωμα τού συνεργάτ ου μοος κ.
ΝΛΡΔΟΥ
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡ-
Ή «γενιά» τ°ΰ Ιστορικού μυθ.-
στορήματος τού κ. Μ. Κουρμούλη,
είναι των Μαυρογένηδων. Καΐ τα χι
λια χρόνια τής γενιάς αυτής άρχι-
ζουν άτΓΟ τ°ν δέκατον αιΐών,α δταν
έττί τού αύτοκράτοιρος τού Βυζαν-
τίου Λέοντος ΥΙ τού Σκληρού, ο
γβνάρχης της Καουντίλιους Μαρι-
νθς Μαυρογένης, Μάγιστρος της
αύτοκρατορίας, έστάλη νά κυδερ-
νήση τό βυζαντινήν «θέμα» της Β ε
νετίας.
'ΕκεΤ τό ελληνικόν έπώνυμον
Μαυρογένης, εξιταλισθέν, εγινε ΛΛο
ροζίνης, όπτό την λέξιν: μάουρο-
μαύρο καί ζίνι = γένιον.
Τα οτνμειωνω αύτά τφθκαταιδο-
λικώς, διότι έδώ είς την 'Ειλλάδα,
διά πρώτην φοράν ε,ν τή γραμμα-
τολογία της, άποκαλύτττεται ί«έ
τό Ιστορικόν μυθιστόρηιμα τού κ.
Κουρμούλη ότι ή ένετική οίκογε-
νεια των Μοροζίνη κατάγεται από
"Ελληνας τού Βυζαντίου. Καί, ε¬
πί πλέον, όπτοκαλιστττονται οί Μο-
ροζίνηδες άσττονδοι. των Τούρκων
πολέμιοι, οταν διαηρεττεΤς γόνοι
τής οί'κογενείας, ήτο, ναύαρχοι,
κυβερνήται ενέτικών κτήσεων, ό¬
πως υπήρξε καί ή Κρήτη, Δόγαι
τής ένετικης δημοκρατίας επολέ¬
μησαν σθεναρώς εναντίον τής όθω
μανικής αύτοκρατορίας και είς έξ
αυτών, ό Ίερώνυμος, ηγωνίσθη πά
ρ άτό πλευρόν τού τελευταίου 6υ-
ζαντινοΰ αύτοκρατορος Κωνσταντ1!
νού Παλαιολόγου εναντίον τού Μω
άμεθ Β' ήγούμενος τριών ενέτι¬
κών γαλερών.
Τέλος, άπό τάς σελίδας τού 1-
στορικού μυθισταρήμοττος τού κ.
Κουρμούλη άποκαλύπτεται —είς
εμέ τουλάχιστον διά πρώτην φο¬
ράν —δτι ό 'Ενετός ναύαρχος
Φραγκΐσκος Μοροζίνης, ό κατά τό
1687 βομβαρδίσας την Ακροπο¬
λιν των Αθηνών, ώς Φρούριον των
Τούρκων άντιπάλων τού, καί κατα
στρέψας τόν Παιρθενώνα, δέν έκα¬
μεν αύτός την τρομακιτικήν εκεί¬
νην ιεροσυλίαν κατά τού ττροαιω>νί
ου έλληνικοΰ μνημείου, αλλ' ό
Γερμανάς συνταγματάρχης τού πυ
ροβολιχού, τού στόλου τού, όνόμα
τ( Κακνιξμαρκ. Αντιθέτως δέ,
πρός την βαθυτάτην κατηγορίαν,
ό Φραγικΐσκος Μοροζίνης, παρέ¬
πεμψαν είς τό δικαστήριον δι' αύ
την τού την πιράξιν, τόν Κ αί ν ι ξ-
μαρκ καΐ τόν έτιμώρησεν αύστηρό
τοπα διά καθαιρέσεως.
Αύται είναι αί πρώται ό/ττό το
έργον τ°ύ <κ· Κουρμούλη έντονώ- ταται έντυττώσεις μου καΐ τάς προτάσσω πάσης άλλης κρίσεως μου, διότι ττροσφέρουν είς τόν "Ελ ληνα άνοτγνώστην ίστορικά στοι¬ χεία λίαν σημαντικά, τα όποΐα ή σα,ν αγνωστσ.. Λ Τό ιστορικόν αύτό βιβλίον, σχή ματος 16ου, ττεριιλαμβάνει 387 σε Λίδας δισιτήλους καί εξεδόθη άπό την εφημερίδα «Προσφυγικος Κό¬ σμος» τό ότος 1967. Προτάσσεται «Σημείωμα τοΰ συγγραφέως» τό όττοΤον ττεριλαμδά νει τάς κατωτέρω πληροφορίας: «Τούτο τό 6ι6λ!ο, άν καΐ έχει τα περισσότερα στοιχεία άττ' δ¬ λα τα Ίοττοιριικά κείμενα —έττειδή εΐμαι άττόγονος αυτής τής γενιάς — είναι γραμμένο σάν μυθιστόρη μα. >Γΐά νά τό γράψω σιτηριχτηκα
σ' αύτές τίς ττηγές. 1) Στό άρ-
χεΐο τοΰ παπττού τής μηΐτέραις μου
Αποστόλου Μαυρογένη.
2) Στό άνέκΐδοτο άρχεΐο τού Ν.
Καλλεργη —Μαυρογένη. 3) Στίς
σημειώσος τοΰ Γιάννη Βλαχάκη
γιά την Κρήτη, καί 4) Στό 6ι-
βλίο τοΰ Πανοσ. Άρχιμ. Ίερώνυ-
μου Κωνσταντινίδη, ττού κυκλοφό-
ρησε οιτήν Πόλη τό 1950, μέ τί
τλο; «Συμβαλαί ε!·ς την Ιστορί¬
αν τής 'Εγγύς Άνατολής».
Ό άναγνώστηίς τταρατηρεΤ ότι
ό συγγραφεύς τού Ίστορικού αυ¬
τού μυθιστορήματος ιμετ' άξιοση-
μειώτου σιεμνότηίτος δέν τταρουσιά
ζει εαυτόν στομφωδώς ώς τόν ά-
ιτόγονον της ενδόξου «γενιάς» των
Μαυρογένηδων, άλλ' άρκείται διά
τής φράσεως; «έ,ττειδή εΤμαι άττό
γονος αυτής τήις γενιάς», νά το¬
νίση τό γεγονός ότι, τό βιβλίο
τού «έχει τα ττερισσότερα στοιχεΐα
άπ' δλα τα ίστορικά κείμενα».
Δι' εμέ, τό τπρώτθν χαρακτηρι
στίβον τού βιβλίου αυτού, τό όποϊ
Ον έντός ολίγων ημερών διεξήλθον
όπτ' άοχής έως τέιλους, είναι ή σε
μνότης τού ΰφους έν τή άφηγήσει
των ίστοριικών γεγονότων μιάς χι¬
λιετίας.
Ό συγγραφεύς, βαθύς γνώστης
τής Ίστορίας, άλλά ικαΐ ττοιητής
έξ ίδιοσυγκρασίας, τταρουσιάζει
ττοικίλας εποχάς μέ τα ίδιάζοντα
χαρακτηριστικά των. Περιγράφει
λίαν επιτυχώς 'χώρας, ττόλεις, χω
ρία, τοποθεσίας, δπου διεξήχθησαν
ττόλεμοι, έττιδιρομαί, μαχαι καί ί-
στορε'ϊται λετττομερώς ή δράσις
τήδς γενιάς των Μαυρογένηδων, Ε¬
καστος των οποίων έξεικονίζεται
λεπτομερώς είς τούς διαφόρους ά
γώνας μέ την μορφήν, τάς σκέ-
ψεις, τα εργα τού. Ναύαρχοι, κυ-
βεονήται χωρών καί ετταιρχιώ./, Δό
γαι, γαμβροί Σουλτάνων, ήγεμό-
νες τουρκικών έπαοχιών, γραμι^«-
τεΐς, μεγάλοι διερμηινεΤς, στρατιι-
γοί, ττολέμαρχοι, ένας Πατράρ-
χης, ό Θωμάς —ίν ετει 1205--
προήλθον, έδρασαν καί διέττρεψαι/,
έκ τής μεγάλης γενιάς των Μαυρο
γενή —- Μοροζίνη καΐ ό συγγρα¬
φεύς τοϋς παρουσιάζε, είς τάν όε-
ναγνώστην κινούμενος διάμέσου
των αϊώνων, χρησιμσποιών εκά¬
στοτε την ττοιητικήν είκόνα:
«Καί τό δέντρο άττλώνει κλα-
ριά, μεγαλώνει καΐ γίνεται ό ξω-
τικός δράκος τού τταραμυθιού. Τα
κλωνάρια τού είναι άλύγιστα καί
τό σκληρό κορμί τού δέν μττορεί
νά τό κόψει κανένας».
προκειμένου νά κλείση τό εν ϊστο
ρικόν κεφάλαιον δ ά ν' άφηγηθή τό
άμέσως έττόμεναν.
Άττό την εποχήν των Σται-ρο-
φοριών κα'ι εντεύθεν, καθώς έξιστο
ς>εΐ ό συγγραφεύς είς τό έργον
τού, συμμετέχουν έκπρόσωποι τής
γενεάς των Μαυρογένη - Μοροζί¬
νη είς την παγκόσμιον Ιστορίαν.
'Ενωτικοί, άνθενωτιικο! άγώνες,
κατάληψις τού Βυζαντίου υπό τών
Φράγκων, άγώνες τού Βυζαντίου
πρός Άραδας καΐ Τούρκους καΐ
τής Ενετίας εναντίον Άράβων
καΐ Τούρκων είς τό ΑίγαΤον, τήν
Μεσόγειον, την Κρήτην, δράσις της
Φιλικής 'Εταιρείας. άγώνες είς
Μολδοβλαχίαν, δράσις τού Ρήγα
Φεραίου, ΈτΓανάστασις τού 1821,
εποχαί Καποδίιστρια, "Οθω-ο$,
Γεωργίου τού Α', έως τ' όλοκαυ-
τωμα τού 'Αρκαδίου, δττου σελί-
δες Ίστορικαί τού έλληνικού Γέ-
νους έκεί καί δράσις, σημα^τκή έ
δνικη δράσις τής γενεάς ΑΑαι-ρογ*
νη.
Εκ τής Ίστορίας πάντες οί
μορφωμένοι "Ελλ^νες γνωρίζομεν:
Τόν Μέγαν Διερμηνέα τού τουρκι-
κού στολου Νικόλαον Μαυρογέ-
νην, ήγεμόνα κατόπιν τής Μολ&ο-
δλαχίας, όστις ήγη9είς τού μολδο
6λαχικού στροιτοϋ, τόν όττοΐον ου
τσττροσώπως ώργανωσε κσϊ έφω-
δίαζεν καΐ συνεργασθείς μετά τώ^
Τούρκων είς τόν αΰστροτουρκικον1
καϊ ς>ωσοτουιρκιικ.όν πόλεμον τό έ-
τος Ι 788 ί)ττΓ|θη μέν, ήγω.ίσθη οέ
γενναιότατα καΐ κατόπιν τούτου ό
Σουλτάνος διέταξε τόν άττοκεφαλι
σμόν τού- Τόν Στέφανον Μαυρογέ
νην, υϊόν τού Δημητρίου, Μέγαν
ωσαύτως Διερμηνέα τού τουρκ κου
στόλου, άττοκεφαλισθέιντα ωσαύ¬
τως υττό των Τούρκων τό έτος
1821. Την Μαντώ Μαυρογένους,
έγγονήν τού Στιεφάνου, ήρωίδα τής
"Ελληνικάς 'Επαιασ τάσεως. Και,
τέλος, τον Αλέξανδρον Μαυρογέ-
νην, υϊόν τού ίατρού Σπυρίδωνος,
όστις μεχρι των άρχών τού Α
Παγκοσμίου Πολέμου διετέλεσεν
Ήγεμών τής Σάμου.
Άλλά δέν γνωρίζομεν δεκάδας
όιγωνιστών τής γενεάς Μαυρογένη
- Μοροζίνη, οΰτε τό ττώς μετά τόν
θάνατον τού Φραγκίσκον Μορο¬
ζίνη, οί άττόγονοί τού μετέβησαν
είς την Κρήτην καί διεξήγαγον
σκληροϋς αγώνας εναντίας των
Τούρκων ύττό τήν άρχηγίαν τού
Μανώλη Μαυρογένη. Δέν γνωρίζο
ψιεν την τραγικήν ιστορίαν τού Πε
τράκη Μαυρογένη, όστις, άψού έ'-
γινε καϊ γαμδρός τού Σοιιλτανου
Άβδοΰλ Χαμ'ιτ τού Α' έΦυγεν άπό
την Κωνστταντινούττολΐν καί μετέ¬
βη είς Πελοπόννησον καί ηγωνίσθη
έκεΐ μετά τού Κωνσταντή Κολο-
κοτρώνη κατά των Τουρκαλβανών.
μετά τα όρλωφικά, επιστρέψας
δέ είς την Κωνσταντινούττολι^ άττε
κεφαλίσθη ύττ ότών Τούρκων.
Αύτά ώς καϊ ττλεΤστα άλλα, ά-
γνωστα είς τούς ττολλούς, ϊστορι¬
κά γεγονότα, ευρίσκομεν περιγρα-
φόμενα είς τάς σελίδας τού ση-
μαντικού τούτου ίστρρικού μυθι-
στορήματος τού κ. Μιχ- Κουρμού¬
λη, τού όττοίου έκτός τής μητρός
Χαριτίνης, οϋσης έγγονής τού Ά
ποστόλου ΜαΐκΡθγένη, «αϊ οί έκ
πατρός συγγενεΐς, ήσαν έΰνκοί ά
γωνισταϊ της Κρήτης, καταγόμε-
νοι άττό τόν Τουρκοφάγον καττετάν
Άττό την ιστορίαν τώ ν αλησμόνητον πατρίδων
ΚΑΣΤΑΜΟΝΗ
(ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ).
Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΤΩΝ ΦΙΛΟΝ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Λυσάνδρου θεοδωρίδου
Τέως Έλληνοδιδασκάλου έν τή Μ. Έκπαιδειόσει.
ι Λιτσνεία 'Ειτιτσφίου, Άνα-
στάσεως πέριξ τού χώρου τής
Έκκλησίας ολοκλήρου τοΰ
τετραγώνου.
Λαμπάδες άνημμέναι, οί 'ιε
ρεΐς καί οί ψάλται κεφάτοι,
στάς 24 Ίουνίου. Αυτή ήτο | εις τήν αίτησιν τοΰ Ίερέως
πολύ μεγάλη καί περιελάμ&α εθχαί διά τό κράτος, καί ά-
Γ'
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Μίαν καΐ μόνην Εκκλησί¬
αν Μχουν οί "Ελληνες είς τό
ΰνομα Γενεθλίων "Ιωάννου
Προδρόμου, ποΰ έορτάζεται
Ίί Αύ ή
μγη
νέ δλους τοΰς "Ελληνας συν
γυναιξί καί τέκνοις. ΤΗτο έ-
κτισμένη ύπ' αυτών των κά¬
τοικον πρό πολλών έτών. Δέν
ήτο άττό την έττοχήν των Βυ-
ζαντινών. Τό 1922 τινές φανα
τικοί Τοΰρκοι φανατισμένοι
άπό κάτι Τούρκους φερμέ -
νους άπό τήν Μακεδονίαν καί
Κρήτην εκαυσαν αυτήν μέ κά
τι όίλλα σπίτια τριγΰρω τους
διά νά προσάψουν κατηγορί
εναντίον των γκιαούρηδων,
δτι τάχα αύτοι τήν έσύλησαν
καί έπειτα τήν έπυρπόλησαν.
Αυτή ήτο τό μόνον κατα-
φΰγιον. Είς αυτήν συνεκεν -
τρώνοντο όλοι. "Αλλως τε τί
ώραιότερον άπ' αύτά. Συγγε
νεΐς καί φίλοι μετά τήν Λει¬
τουργίαν άλληλοεδλέττοντο
κάθε Κυριακή καί έορτή. Πρά
χ
μέσως ζητωκραυγαί δύναται,
ώστε νά συγκινοΰνται καί
πολλοΐ Τοΰρκοι καί Τουρκα-
λες μαζευμένοι στοΰς γύρω
χώρους, διά νά; άτιολαύσουν
τό θέαμα καϊ νά χειροκρο-
τοΰν.
ΑΊ ημέραι των πλείστων έ-
ορτών τόσον έπιθυμηταί, ώ¬
στε οί άνδρες δέν κατήρχον-
το είς τήν αγοράν. Δέν εΐρ·
γάζετο κανείς. Μέκρα παρε-
τηρείτο είς τήν αγοράν κατά
τάς ημέρας αύτάς, τόση ώ -
στε καΐ αύτοί οί Τοΰρκοι ε-
κλειναν τα μαγαζιά τους καΐ
Μφευγαν νωρίς στά οτπίτια
των.
Φαγοπότι στά σπίτια τους
οί Χριστιανοί, καΐ άν μέν εΤ
ναι χειμώνας ήμερήσιοι κα'ι
εσπερινοί έπισκέψεις καί δια
γματι άνδρες καί γυναΐκες σκεδάσεις, άν δέ ήτο καλοκαί
] προσήρχοντο μέ τόσην ττροθυ
πολλοί στόν έσπερινόν
! μίαν. Δέν ήτο άνάγκη νά ύ- ί περίπατον, δηλαδή σ' ε"να ώρι
πενθυμίση τις τόν Χριστια - | σμένο τόιτο τής πόλεως, σ' 2·
νόν διά ταύτην ή εκείνην τήν ' να λόφον, πού ώνομάζετοΜν
η ή
εορτήν. "Ολοι εγνώριζον δτι
είναι ή τάδε έορτή καΐ ετρε-
χον μέ προθυμίαν.
Ώραϊο ήτο νά βλέπη τις
τό ττλήθος αύτό. "Ολοι καλόν
τυμένοι, οί γέροντες στά ά:-
φθονα στασίδια, οί νέοι δρθι
οί, τα παιδία στήν γραμμή
μέ τόν διδάσκαλόν τους επί
κεφαλής.
"Ελευθέρα έτελοΰντο
δζι — τεπεσΐ μέχρι τής δύ·
σεως τοΰ ηλίου, καί μερικοί
μερακλήδες μέ τό μεζεδάκι
στήν τσέπη καί τό άπαραίτη-
το ρακί, αί δέ γυναΐκες καΐ
τα κορίτσια μέ τό πάσο - τέ-
μπο, δηλαδή πεπονόσποροι.
Ψάλται στήν έκκλησία ή¬
σαν ό υποφαινόμενος καί ά¬
ριστερά ό Δημήταγας μέ δοη
όλαι θούς τούς Όκουμοΰς Ήλία
αί τελεταί καΐ λιτανεΐαι καί δεξιά καί Νικ. Κασάπογλου
τουτο, χάρις, ώς φαίνεται ' άριστερά.
στά προνόμια. Ι (Συνεχίζεται)
Μυσθιστόρι|μσ τοθ Έμίλ Ζολά
ΠΑ ΜΙΑ ΕΡ8ΓΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
ΧΙΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΙΑ ΓΕΝΙΑ
' Ι στορικόν μυθιστόρημα
Γ
ΚριπΊκόν σημείωμα τού συνεργάτ ου μοος κ.
ΝΛΡΔΟΥ
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡ-
Ή «γενιά» τ°ΰ Ιστορικού μυθ.-
στορήματος τού κ. Μ. Κουρμούλη,
είναι των Μαυρογένηδων. Καΐ τα χι
λια χρόνια τής γενιάς αυτής άρχι-
ζουν άτΓΟ τ°ν δέκατον αιΐών,α δταν
έττί τού αύτοκράτοιρος τού Βυζαν-
τίου Λέοντος ΥΙ τού Σκληρού, ο
γβνάρχης της Καουντίλιους Μαρι-
νθς Μαυρογένης, Μάγιστρος της
αύτοκρατορίας, έστάλη νά κυδερ-
νήση τό βυζαντινήν «θέμα» της Β ε
νετίας.
'ΕκεΤ τό ελληνικόν έπώνυμον
Μαυρογένης, εξιταλισθέν, εγινε ΛΛο
ροζίνης, όπτό την λέξιν: μάουρο-
μαύρο καί ζίνι = γένιον.
Τα οτνμειωνω αύτά τφθκαταιδο-
λικώς, διότι έδώ είς την 'Ειλλάδα,
διά πρώτην φοράν ε,ν τή γραμμα-
τολογία της, άποκαλύτττεται ί«έ
τό Ιστορικόν μυθιστόρηιμα τού κ.
Κουρμούλη ότι ή ένετική οίκογε-
νεια των Μοροζίνη κατάγεται από
"Ελληνας τού Βυζαντίου. Καί, ε¬
πί πλέον, όπτοκαλιστττονται οί Μο-
ροζίνηδες άσττονδοι. των Τούρκων
πολέμιοι, οταν διαηρεττεΤς γόνοι
τής οί'κογενείας, ήτο, ναύαρχοι,
κυβερνήται ενέτικών κτήσεων, ό¬
πως υπήρξε καί ή Κρήτη, Δόγαι
τής ένετικης δημοκρατίας επολέ¬
μησαν σθεναρώς εναντίον τής όθω
μανικής αύτοκρατορίας και είς έξ
αυτών, ό Ίερώνυμος, ηγωνίσθη πά
ρ άτό πλευρόν τού τελευταίου 6υ-
ζαντινοΰ αύτοκρατορος Κωνσταντ1!
νού Παλαιολόγου εναντίον τού Μω
άμεθ Β' ήγούμενος τριών ενέτι¬
κών γαλερών.
Τέλος, άπό τάς σελίδας τού 1-
στορικού μυθισταρήμοττος τού κ.
Κουρμούλη άποκαλύπτεται —είς
εμέ τουλάχιστον διά πρώτην φο¬
ράν —δτι ό 'Ενετός ναύαρχος
Φραγκΐσκος Μοροζίνης, ό κατά τό
1687 βομβαρδίσας την Ακροπο¬
λιν των Αθηνών, ώς Φρούριον των
Τούρκων άντιπάλων τού, καί κατα
στρέψας τόν Παιρθενώνα, δέν έκα¬
μεν αύτός την τρομακιτικήν εκεί¬
νην ιεροσυλίαν κατά τού ττροαιω>νί
ου έλληνικοΰ μνημείου, αλλ' ό
Γερμανάς συνταγματάρχης τού πυ
ροβολιχού, τού στόλου τού, όνόμα
τ( Κακνιξμαρκ. Αντιθέτως δέ,
πρός την βαθυτάτην κατηγορίαν,
ό Φραγικΐσκος Μοροζίνης, παρέ¬
πεμψαν είς τό δικαστήριον δι' αύ
την τού την πιράξιν, τόν Κ αί ν ι ξ-
μαρκ καΐ τόν έτιμώρησεν αύστηρό
τοπα διά καθαιρέσεως.
Αύται είναι αί πρώται ό/ττό το
έργον τ°ύ <κ· Κουρμούλη έντονώ- ταται έντυττώσεις μου καΐ τάς προτάσσω πάσης άλλης κρίσεως μου, διότι ττροσφέρουν είς τόν "Ελ ληνα άνοτγνώστην ίστορικά στοι¬ χεία λίαν σημαντικά, τα όποΐα ή σα,ν αγνωστσ.. Λ Τό ιστορικόν αύτό βιβλίον, σχή ματος 16ου, ττεριιλαμβάνει 387 σε Λίδας δισιτήλους καί εξεδόθη άπό την εφημερίδα «Προσφυγικος Κό¬ σμος» τό ότος 1967. Προτάσσεται «Σημείωμα τοΰ συγγραφέως» τό όττοΤον ττεριλαμδά νει τάς κατωτέρω πληροφορίας: «Τούτο τό 6ι6λ!ο, άν καΐ έχει τα περισσότερα στοιχεία άττ' δ¬ λα τα Ίοττοιριικά κείμενα —έττειδή εΐμαι άττόγονος αυτής τής γενιάς — είναι γραμμένο σάν μυθιστόρη μα. >Γΐά νά τό γράψω σιτηριχτηκα
σ' αύτές τίς ττηγές. 1) Στό άρ-
χεΐο τοΰ παπττού τής μηΐτέραις μου
Αποστόλου Μαυρογένη.
2) Στό άνέκΐδοτο άρχεΐο τού Ν.
Καλλεργη —Μαυρογένη. 3) Στίς
σημειώσος τοΰ Γιάννη Βλαχάκη
γιά την Κρήτη, καί 4) Στό 6ι-
βλίο τοΰ Πανοσ. Άρχιμ. Ίερώνυ-
μου Κωνσταντινίδη, ττού κυκλοφό-
ρησε οιτήν Πόλη τό 1950, μέ τί
τλο; «Συμβαλαί ε!·ς την Ιστορί¬
αν τής 'Εγγύς Άνατολής».
Ό άναγνώστηίς τταρατηρεΤ ότι
ό συγγραφεύς τού Ίστορικού αυ¬
τού μυθιστορήματος ιμετ' άξιοση-
μειώτου σιεμνότηίτος δέν τταρουσιά
ζει εαυτόν στομφωδώς ώς τόν ά-
ιτόγονον της ενδόξου «γενιάς» των
Μαυρογένηδων, άλλ' άρκείται διά
τής φράσεως; «έ,ττειδή εΤμαι άττό
γονος αυτής τήις γενιάς», νά το¬
νίση τό γεγονός ότι, τό βιβλίο
τού «έχει τα ττερισσότερα στοιχεΐα
άπ' δλα τα ίστορικά κείμενα».
Δι' εμέ, τό τπρώτθν χαρακτηρι
στίβον τού βιβλίου αυτού, τό όποϊ
Ον έντός ολίγων ημερών διεξήλθον
όπτ' άοχής έως τέιλους, είναι ή σε
μνότης τού ΰφους έν τή άφηγήσει
των ίστοριικών γεγονότων μιάς χι¬
λιετίας.
Ό συγγραφεύς, βαθύς γνώστης
τής Ίστορίας, άλλά ικαΐ ττοιητής
έξ ίδιοσυγκρασίας, τταρουσιάζει
ττοικίλας εποχάς μέ τα ίδιάζοντα
χαρακτηριστικά των. Περιγράφει
λίαν επιτυχώς 'χώρας, ττόλεις, χω
ρία, τοποθεσίας, δπου διεξήχθησαν
ττόλεμοι, έττιδιρομαί, μαχαι καί ί-
στορε'ϊται λετττομερώς ή δράσις
τήδς γενιάς των Μαυρογένηδων, Ε¬
καστος των οποίων έξεικονίζεται
λεπτομερώς είς τούς διαφόρους ά
γώνας μέ την μορφήν, τάς σκέ-
ψεις, τα εργα τού. Ναύαρχοι, κυ-
βεονήται χωρών καί ετταιρχιώ./, Δό
γαι, γαμβροί Σουλτάνων, ήγεμό-
νες τουρκικών έπαοχιών, γραμι^«-
τεΐς, μεγάλοι διερμηινεΤς, στρατιι-
γοί, ττολέμαρχοι, ένας Πατράρ-
χης, ό Θωμάς —ίν ετει 1205--
προήλθον, έδρασαν καί διέττρεψαι/,
έκ τής μεγάλης γενιάς των Μαυρο
γενή —- Μοροζίνη καΐ ό συγγρα¬
φεύς τοϋς παρουσιάζε, είς τάν όε-
ναγνώστην κινούμενος διάμέσου
των αϊώνων, χρησιμσποιών εκά¬
στοτε την ττοιητικήν είκόνα:
«Καί τό δέντρο άττλώνει κλα-
ριά, μεγαλώνει καΐ γίνεται ό ξω-
τικός δράκος τού τταραμυθιού. Τα
κλωνάρια τού είναι άλύγιστα καί
τό σκληρό κορμί τού δέν μττορεί
νά τό κόψει κανένας».
προκειμένου νά κλείση τό εν ϊστο
ρικόν κεφάλαιον δ ά ν' άφηγηθή τό
άμέσως έττόμεναν.
Άττό την εποχήν των Σται-ρο-
φοριών κα'ι εντεύθεν, καθώς έξιστο
ς>εΐ ό συγγραφεύς είς τό έργον
τού, συμμετέχουν έκπρόσωποι τής
γενεάς των Μαυρογένη - Μοροζί¬
νη είς την παγκόσμιον Ιστορίαν.
'Ενωτικοί, άνθενωτιικο! άγώνες,
κατάληψις τού Βυζαντίου υπό τών
Φράγκων, άγώνες τού Βυζαντίου
πρός Άραδας καΐ Τούρκους καΐ
τής Ενετίας εναντίον Άράβων
καΐ Τούρκων είς τό ΑίγαΤον, τήν
Μεσόγειον, την Κρήτην, δράσις της
Φιλικής 'Εταιρείας. άγώνες είς
Μολδοβλαχίαν, δράσις τού Ρήγα
Φεραίου, ΈτΓανάστασις τού 1821,
εποχαί Καποδίιστρια, "Οθω-ο$,
Γεωργίου τού Α', έως τ' όλοκαυ-
τωμα τού 'Αρκαδίου, δττου σελί-
δες Ίστορικαί τού έλληνικού Γέ-
νους έκεί καί δράσις, σημα^τκή έ
δνικη δράσις τής γενεάς ΑΑαι-ρογ*
νη.
Εκ τής Ίστορίας πάντες οί
μορφωμένοι "Ελλ^νες γνωρίζομεν:
Τόν Μέγαν Διερμηνέα τού τουρκι-
κού στολου Νικόλαον Μαυρογέ-
νην, ήγεμόνα κατόπιν τής Μολ&ο-
δλαχίας, όστις ήγη9είς τού μολδο
6λαχικού στροιτοϋ, τόν όττοΐον ου
τσττροσώπως ώργανωσε κσϊ έφω-
δίαζεν καΐ συνεργασθείς μετά τώ^
Τούρκων είς τόν αΰστροτουρκικον1
καϊ ς>ωσοτουιρκιικ.όν πόλεμον τό έ-
τος Ι 788 ί)ττΓ|θη μέν, ήγω.ίσθη οέ
γενναιότατα καΐ κατόπιν τούτου ό
Σουλτάνος διέταξε τόν άττοκεφαλι
σμόν τού- Τόν Στέφανον Μαυρογέ
νην, υϊόν τού Δημητρίου, Μέγαν
ωσαύτως Διερμηνέα τού τουρκ κου
στόλου, άττοκεφαλισθέιντα ωσαύ¬
τως υττό των Τούρκων τό έτος
1821. Την Μαντώ Μαυρογένους,
έγγονήν τού Στιεφάνου, ήρωίδα τής
"Ελληνικάς 'Επαιασ τάσεως. Και,
τέλος, τον Αλέξανδρον Μαυρογέ-
νην, υϊόν τού ίατρού Σπυρίδωνος,
όστις μεχρι των άρχών τού Α
Παγκοσμίου Πολέμου διετέλεσεν
Ήγεμών τής Σάμου.
Άλλά δέν γνωρίζομεν δεκάδας
όιγωνιστών τής γενεάς Μαυρογένη
- Μοροζίνη, οΰτε τό ττώς μετά τόν
θάνατον τού Φραγκίσκον Μορο¬
ζίνη, οί άττόγονοί τού μετέβησαν
είς την Κρήτην καί διεξήγαγον
σκληροϋς αγώνας εναντίας των
Τούρκων ύττό τήν άρχηγίαν τού
Μανώλη Μαυρογένη. Δέν γνωρίζο
ψιεν την τραγικήν ιστορίαν τού Πε
τράκη Μαυρογένη, όστις, άψού έ'-
γινε καϊ γαμδρός τού Σοιιλτανου
Άβδοΰλ Χαμ'ιτ τού Α' έΦυγεν άπό
την Κωνστταντινούττολΐν καί μετέ¬
βη είς Πελοπόννησον καί ηγωνίσθη
έκεΐ μετά τού Κωνσταντή Κολο-
κοτρώνη κατά των Τουρκαλβανών.
μετά τα όρλωφικά, επιστρέψας
δέ είς την Κωνσταντινούττολι^ άττε
κεφαλίσθη ύττ ότών Τούρκων.
Αύτά ώς καϊ ττλεΤστα άλλα, ά-
γνωστα είς τούς ττολλούς, ϊστορι¬
κά γεγονότα, ευρίσκομεν περιγρα-
φόμενα είς τάς σελίδας τού ση-
μαντικού τούτου ίστρρικού μυθι-
στορήματος τού κ. Μιχ- Κουρμού¬
λη, τού όττοίου έκτός τής μητρός
Χαριτίνης, οϋσης έγγονής τού Ά
ποστόλου ΜαΐκΡθγένη, «αϊ οί έκ
πατρός συγγενεΐς, ήσαν έΰνκοί ά
γωνισταϊ της Κρήτης, καταγόμε-
νοι άττό τόν Τουρκοφάγον καττετάν
Άττό την ιστορίαν τώ ν αλησμόνητον πατρίδων
ΚΑΣΤΑΜΟΝΗ
(ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ).
Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΤΩΝ ΦΙΛΟΝ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Λυσάνδρου θεοδωρίδου
Τέως Έλληνοδιδασκάλου έν τή Μ. Έκπαιδειόσει.
ι Λιτσνεία 'Ειτιτσφίου, Άνα-
στάσεως πέριξ τού χώρου τής
Έκκλησίας ολοκλήρου τοΰ
τετραγώνου.
Λαμπάδες άνημμέναι, οί 'ιε
ρεΐς καί οί ψάλται κεφάτοι,
στάς 24 Ίουνίου. Αυτή ήτο | εις τήν αίτησιν τοΰ Ίερέως
πολύ μεγάλη καί περιελάμ&α εθχαί διά τό κράτος, καί ά-
Γ'
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Μίαν καΐ μόνην Εκκλησί¬
αν Μχουν οί "Ελληνες είς τό
ΰνομα Γενεθλίων "Ιωάννου
Προδρόμου, ποΰ έορτάζεται
Ίί Αύ ή
μγη
νέ δλους τοΰς "Ελληνας συν
γυναιξί καί τέκνοις. ΤΗτο έ-
κτισμένη ύπ' αυτών των κά¬
τοικον πρό πολλών έτών. Δέν
ήτο άττό την έττοχήν των Βυ-
ζαντινών. Τό 1922 τινές φανα
τικοί Τοΰρκοι φανατισμένοι
άπό κάτι Τούρκους φερμέ -
νους άπό τήν Μακεδονίαν καί
Κρήτην εκαυσαν αυτήν μέ κά
τι όίλλα σπίτια τριγΰρω τους
διά νά προσάψουν κατηγορί
εναντίον των γκιαούρηδων,
δτι τάχα αύτοι τήν έσύλησαν
καί έπειτα τήν έπυρπόλησαν.
Αυτή ήτο τό μόνον κατα-
φΰγιον. Είς αυτήν συνεκεν -
τρώνοντο όλοι. "Αλλως τε τί
ώραιότερον άπ' αύτά. Συγγε
νεΐς καί φίλοι μετά τήν Λει¬
τουργίαν άλληλοεδλέττοντο
κάθε Κυριακή καί έορτή. Πρά
χ
μέσως ζητωκραυγαί δύναται,
ώστε νά συγκινοΰνται καί
πολλοΐ Τοΰρκοι καί Τουρκα-
λες μαζευμένοι στοΰς γύρω
χώρους, διά νά; άτιολαύσουν
τό θέαμα καϊ νά χειροκρο-
τοΰν.
ΑΊ ημέραι των πλείστων έ-
ορτών τόσον έπιθυμηταί, ώ¬
στε οί άνδρες δέν κατήρχον-
το είς τήν αγοράν. Δέν εΐρ·
γάζετο κανείς. Μέκρα παρε-
τηρείτο είς τήν αγοράν κατά
τάς ημέρας αύτάς, τόση ώ -
στε καΐ αύτοί οί Τοΰρκοι ε-
κλειναν τα μαγαζιά τους καΐ
Μφευγαν νωρίς στά οτπίτια
των.
Φαγοπότι στά σπίτια τους
οί Χριστιανοί, καΐ άν μέν εΤ
ναι χειμώνας ήμερήσιοι κα'ι
εσπερινοί έπισκέψεις καί δια
γματι άνδρες καί γυναΐκες σκεδάσεις, άν δέ ήτο καλοκαί
] προσήρχοντο μέ τόσην ττροθυ
πολλοί στόν έσπερινόν
! μίαν. Δέν ήτο άνάγκη νά ύ- ί περίπατον, δηλαδή σ' ε"να ώρι
πενθυμίση τις τόν Χριστια - | σμένο τόιτο τής πόλεως, σ' 2·
νόν διά ταύτην ή εκείνην τήν ' να λόφον, πού ώνομάζετοΜν
η ή
εορτήν. "Ολοι εγνώριζον δτι
είναι ή τάδε έορτή καΐ ετρε-
χον μέ προθυμίαν.
Ώραϊο ήτο νά βλέπη τις
τό ττλήθος αύτό. "Ολοι καλόν
τυμένοι, οί γέροντες στά ά:-
φθονα στασίδια, οί νέοι δρθι
οί, τα παιδία στήν γραμμή
μέ τόν διδάσκαλόν τους επί
κεφαλής.
"Ελευθέρα έτελοΰντο
δζι — τεπεσΐ μέχρι τής δύ·
σεως τοΰ ηλίου, καί μερικοί
μερακλήδες μέ τό μεζεδάκι
στήν τσέπη καί τό άπαραίτη-
το ρακί, αί δέ γυναΐκες καΐ
τα κορίτσια μέ τό πάσο - τέ-
μπο, δηλαδή πεπονόσποροι.
Ψάλται στήν έκκλησία ή¬
σαν ό υποφαινόμενος καί ά¬
ριστερά ό Δημήταγας μέ δοη
όλαι θούς τούς Όκουμοΰς Ήλία
αί τελεταί καΐ λιτανεΐαι καί δεξιά καί Νικ. Κασάπογλου
τουτο, χάρις, ώς φαίνεται ' άριστερά.
στά προνόμια. Ι (Συνεχίζεται)
Μυσθιστόρι|μσ τοθ Έμίλ Ζολά
ΠΑ ΜΙΑ ΕΡ8ΓΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
Λιαοκευή-Μετάφρασις άπό Ι. Λ ΒΚΡΙ^ΑΡΔΟΥ
12ο ν
Τή μερά δμως έκείνη, ή Τε
στήν τού καττετάν Μανώλη
ρογένη.
Καϊ διερωΐτώμαι, καθώς θά συμ
6αιίνη καί μέ ττολλούς άλλους ανα¬
γνώστας τοϋ 6ι6λίου τούτου Δια
τί ό συγγραφεύς τού τό διεμόρφω
σεν είς μυθιστόρημα καί δέν ήρ
κέσθη είς την χρονολογικήν έξιστό
ρήσιν τών γεγονότων τής ττεριγρα
φομένης άδρομερώς χιλιετίας;
Δέν είναι σημαντικωτάτη ή σι,μ
6ολή είς την εθνικήν ημών Ίστορί
αν, ή λετττομερής άνερεύνησις πο-
λυτιμοτάτων οίκογενειακών άρχεί
ω^ καϊ ή έξ αυτών άντλησις ϊστο-
ρικών στοκχείων; Θά έμειούτο τού
έργου τούτου ή άξία έκ τής ξά
άφηγήσεως των γεγονότων;
Βεβαίως δχι. Άλλ' είναι τό
σον ολίγοι, συντΗθως, οί 'ιστο-
ριοδίψαι.
Διά τουτο, οποθένω, ό συγ¬
γραφεύς επεδ,ωξε νά προσελ
κ,υοπ περιοσοτέρους αναγνώ¬
στας, Ιδίως δέ μεταξϋ των νέ
ωτέρων την ηλικίαν, Ίνα επι¬
τύχη τό: "τέρπειν άμα καί δι
δάσκειν». Διότι τό μυθιστόρη-
μα τό άναζητοϋν πολλοΙ, διά
ν' άπασχοληθοϋν άκόπως καΐ
ευχαρίστως επί πολλάς διαθε-
σίμους ώρας, ένώ την ζηράν
ιστορίαν την άποφεΰγουν.
Αλλ' ύπάρχει. Ίοως καΐ πρό¬
θεσις έσκεμμενη τοΰ συγγρα
φέως, νά προσφέρη είς τόν ά-
ναγνώστην τού εντόνους, ζωη
ράς έλκυοτικάς τοϋ ένδιαφέ-
ροντός τού εΐκόνα των πρωτα
γωνιστών τού έργου τού καΐ
' τής δράσεώς των, διά τής λε-
ι πτομεροΰς άφηγήσεως καΐ άνα
λύσεως των ψυχικών καΐ πνευ-
μ'ατικών ΙδιοτΑτων των, τοϋ χά
ρακτήρος, των σκέψεων καΐ
παρορμήσεών των, πράγμα τό
οποίον δέν είναι δυνατόν νά
γίνη είς τάς ζηράς ίστορικάς
αφηγπσεις.
Τόν σκοπόν τού αυτόν ό
συγγραφεύς, εάν αύτός είναι
όντως, δι' δν έγραψε μυθιοτό-
ρημα, τόν επέτυχε πλήρως.
Διότι τού εδόθη τοιουτοτρό¬
πως ή εύκαιρ,α ν' άναλΰσει
καϊ ψυχάς Οπερόχους. Νά δια
τυπώση περιγραφάς τώπων καΐ
μαχών έπικοϋ μεγαλείου. Νά
συνδέοη τα επί μέρους Ιστο-
ρικά γεγονότα μιάς χιλιετίας
τόσον επιτυχώς, ώστε ό άνα-
γνώστης νά τα διεζέρχεται ά¬
νευ πνευματ κης κοπώοεως άλ
λά καί διατηρών ενδιαφέρον
αμείωτον, έφ' όσον τοϋ προσ-
φέρεται ή έπαγωγός περιγρα-
γή τής καταπληκτικής δράσε¬
ώς μιάς οικογενείας, ά προ
σωπα τής οποίας έγνώί>.σΓ ·;οΙ
ήγάπησεν ώς πρωταγω··/ΐς·τοι ν
τα έν τή παγκοσμΐιρ άλλά καί
τή έλληνικπ Ίστοριπ Ιπι δέ-
κα αιώνος!
Δέν γνωρΐζω εάν δ ά -ών
διατυπωθεισών κρίθΕών μου έ
πί τοϋ έργου τοϋ κ. Π·χ. Κουο
Νικόλα Κουρμούλην, συναγων - ρέζα έγλΰστρισε στά γόνα
τα της, καί ό Κολομττέλ μέ ά
πότομη όρμή τήν άναποδογύ
ρισε, ένώ αΰτός δρθιος ελεγε
θριαμβευτικά ι
__ Βλέπεις καλά τιώς δέν
εΐσαι πιό δυνατή Ι ...
Έκείνη μελάνιασε άπό τό
κακό της. Άνασηκώθηκε σι-
γά, καί βουδή τόν ξανάπια-
σε μέ τέτοια τρεμούλα άρ -
γής, ώστε αΰτός ενοιωσε κά
ποιο ρΐγος. "Ω Ι νά τόν ττνί-
ξη, νά τελειώση πιά μ' αύ -
τόν, νά τόν έχη άκίνητο, νι-
κημένο γιά πάντα Ι "Ενα λε
τΐτο τής ώρας παλαίανε άφω
νοι, κοντανασαίνοντας, καί
τα μέλη τους τριζοβολοόσανε |
άπό τό σφίξιμο. Κι' αιότό δέν
ήτανε πιά ενα παιχνίδι. "Ε¬
να φϋσημα κρυερό άνθρωπο-
κτονίας χτυπούσε πάνω άπό
μούλη ηδυνήθην νά
είς
τούς αναγνώστας μου μίαν ϊ-
δέον σαφή περί τής κοπιωδε-
στάτης λογοτεχνικώς προσπα¬
θείας τού. Διότι τό έογον αο-
τ6 είναι καΐ ύλικώς άκόμπ τε
ράστίον. Πλήν τής εύουνειδή-
του ερεύνης καΐ ταζινθ!ήσ=.ως
τών άρχείων - πηγών, 6 συγ¬
γραφεύς ήτο ύποχρεωΜένος
νά συλλάβη όλοκληρωμίνας
καί την παγκόσμιον Ίοτοο.'αν
δέκα αϊώνων καΐ τήν οικογε¬
νειακήν τοιαύτην τής γενεάς
τών Μαυρογένη, πρΐν ή συλ¬
λάβη τόν τρόπον καθ' όν θά
έχειρίζετο τεχνικώς τό παμμε
γέθες τουτο υλικόν. Θά έχρει
άσθηοαν καΐ κόποι πολλοί καΐ
ύηομονή μεγάλη, διότι δέν άρ
κεϊ τοϋ λογίου ή τέχνη μόνη
διά νά συγγράψη βιβλίον καΐ
μάλίστα Ιστορικόν.
ΠρΊν ή κλε σω τάς κρίοεις
μου αυτάς καί άφοϋ τονίσω δ-
π ό κ. Μιχ. Κουρμουλης είναι
ύπέροχος καϊ ώς άπόγονος
των Μαυ,:ογένηδων καΐ ώς
συγγραφεύς, διότι τόν· διακρί-
νει κυριως ή σεμνότης καΐ ή
εοπρέπεια είς την γλαφυροτά-
την κο'ι λίαν έπαγωγόν άφήγη
ο.ν τού, θά έπεθϋμουν νά ου-
στήσω είς έκε'ινους οΐτινες
τα κεφάλια τους. Αύτός άρ-
χισε νά ρογχάζη. Έκείνη, ά-
ό φόδο μήπως τούς άκού -
σουν, τόν έσπρωξε μέ μιά τε
λευταία καΐ τρομερή προσπά
θεια. Πέψτοντας κάτω ό Κο
λομπέλ, έχτύτΐησε τόν κρότα-
φό τού στή γωνιά τοϋ κομμο
δίνου καΐ ξατΐλώθηκε βαρεία
στό πάτωμα.
Ή Τερέζα άνάσανε μιά στι
γμή. "Εφτιανε τα μαλλιά της
μπροστά στό καθρέφτη, ξα -
νακούμπωνε τή ρόμπα της,
κάνοντας πώς δέν ένδιαφέρε
ται, γιά τόν νικημένο. "Ε-
ττειτα τόν εσπρωξε μέ τό πό
δι της. Καί, καθώς έκεϊνος
έ'μενε άκίνητος, έσκυψε τέ¬
λος μέ μιά μικρή κρυαδα στό
χνοΰδι τού αύχένα της. Εΐδε
τό πρόσωπο τοΰ Κολομπέλ ώ
χρό σάν κερί, τα μάτια γυα
λιστερά, τό στόμα συσπασμέ
νο. Στό δεξιό κρόταφο εΐχε
μιά τρύπα. Ό κρόταφος εΐχε
σπάσει πάνω στή γωνιά τού
κομμοδίνου.
Ό Κολομπέλ ήταν νεκρός.
Ξανασηκώθηκε τταγωμένη,
καί μίλησε ύψηλόφωνα μέσα
στή σιγαλιά:
— Νεκρός! νάτος νεκρός
τώρα'!
Καΐ άμέσως, τό αΐσθημα
τής πραγματικότητος τήν έ-
γέμισε μέ φοβερή άγωνία.
Βεβαία, γιά £να δευτερόλε-
πτο εΐχε θελήσι νά τόν σκο
τώση, μά ήτανε κουτή αυτή
ή σκέψι τής όργής. Πάντα
θέλει κανείς νά σκοτώση τούς
άνθρώπους, δταν χτυπιέται,
μά τιοτέ δέν τούς σκοτώνει,
έπειδή οί νεκροί άνθρωποι εί
ναι πολύ ένοχλητικοί. "Οχι,
δχι, δέν ήταν ενοχη, δέν τό
θέλησε αύτό. Μέσα στό δω-
μάτιό της, γιά σκεφθήτε λοι
πόνΐ
Έξακολουθοϋσε νά μιλή μέ
ύψωμένη φωνή, αφήνοντας μι
σοκομένες λέξεις.
— Λοιπόν!... τελείωσε... εϊ
ναι νεκρός, δέν θά πάει έκεΐ
εντελώς μόνος... Μετά τήν
κρυερή κατάτΐληξι τής ρώ-
δύνανται ήθικώς καΐ ύλ.<ώς, ν' ι της στιγμής, £νοιωσε νά τήν
άναζητήσουν τό βίβλον τουτο ! πνίγη ό πυρετός σάν κΰμα φω
<α! νά πλουτίοουν τάς έθνι- —--- "-1 · ■ -
κάς, δημοτικάς κοινοΐικάς,
στρατιωτικάς καί έκπα.δευτι-
κάς βιθλιοθήκας τής Ελλάδος
δι' άντιτυπων του, ϊνα έθνική
μας νεολαία τό μελετήση κ'α!
δ-.δαχθή. Καί κάτι άλλο: Νά
κληθή άρμοδως ό συγγραφεύς,
προκειμένου τό έργον τού ν'
άνατυπωθή είς πολλάς χιλ,ά-
δας άντιτυπων. νά τακτοποιή
οη χρονολογικώς διά κεφαλαί
^ν καί τίτλων αυτών τό βιβλΐ
όν τού, είς τρόπον ώστε νά
εύχεραΐνηται Α άναζήτηοις
καΐ ανεύρεσις των Ιστορ.κών
γεγονότων υπό τού αναγνώ¬
στου.
Ίανουάριος 1969
Ιωάννης Α. Βερνάρδος
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τα Γς,αφεΐα μας τό βιβλίον τού
συνεργάτου μας κ. Μιχ. Κονρμονλη
•ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ»
"Εκδοσις τής εφημερίδος «Προαφνγικός Κόσμος»
Τιμή δρχ. 70
τιό της έναν άνδρα νεκρά. Πό
τέ δέν θά μττοροΰσε νά εξη¬
γήση πώς ήταν έκεΐ, μέ τα
τιόδια γυμνά, μέ τό πουκάμι
σο καί μέ μια τρύπα στόν
κρόταφο. "Ητανε χαμένη.
Ή Τερέζα έσκυψε καΐ εΐδε
τό τραΰμα, τήν ιδία δμως στι
γμή σταθηκε κατατρομαγ μέ¬
νη πάνω άπό τό τιτώμα. "Α-
κουγε τή Φραγκίσκα, τή μά
να τοΰ Κολομπέλ, πού διά&αι
νέ άπό τόν διάδρομο. Κι' άλ
λες φωνές άκούγονταν καί
περτιατήματα, καί κρότοι ά¬
πό τίς προετοιμασίες ·π.οΰ γί
νονταν γιά μιά έσπερίδα, πού
δίνανε την ιδία μερά. Μπο -
ροϋσε νά τήν φωνάξουν, νά
πάνε νά τήν ζητήσουν άπό
στιγμή σέ στιγμή. Κι' αύτός
ό νεκρός πού ήταν έκεΐ, αύ¬
τάς ό έραστής, πού έκείνη
εΐχε σκοτώσει καί ποΰ τής
ξανάπεφτε πάνω στούς ώμους
μέ δλο τό συντριπτικό δάρος
τοθ σφάλματός τους! Ζαλι-
σμένη τότε άπό τή 6οή τΐοΰ
μεγάλωνε μέσα στό κρανίο
της, σηκώθηκε καί άρχισε νά
γυρνά στό δωμάτιο. Άποζη-
Μέ σεμνότητα καί Ιεροπρέ-
πειαν εγένετο ή τελετή τοϋ
κοψ ματος τής ©ασιλόπιττας
τού Συλλόγου των Φίλλων Βυ
ζαντινής Μουσικής την 19 Ί-
ανουαρίου 1969 περΐ ώραν 11
π.μ. είς την φ.λόζενον αίθου¬
σαν τοϋ Βιοτεχνικοϋ Έπιμελη
τηρίου "Αθηνών, παρόντων πολ
λών μελών τοϋ Χυλλόγου, δ-
λων τών μελών τοϋ Δ. Διθικη-
τικοϋ Συμθουλίου καΐ έκλεκ -
Ίΐον προσκεκλημένων.
Τήν συγκέντρωσιν έχαιρέτη
σεν έν άρχή ό Πρόεδρος τοϋ
Συλλόγου κ. Άρ. Κωνσταντινί-
δης καί ηκολούθησεν είδική ό
μιλα τοϋ μουσικολόγου κ. Δ.
Λουϊζου περί τής έννο.'ας τού
βι,ζαντινοϋ έθΐμου καί τής
πλαιθιώσεώς τού διά τής Βυ-
ζαντινής Μουσικής, ή όποΐα κα
τεχειροκροτήθη. Έν ουνεχείςι
ό Αΐδεσιμώτατος Πρεσβύτερος
κ. Νικόλαος Μαυρόπουλος καΐ
άλλοτε πρωτοψάλτης, ηύλόγη-
σε τήν βασιλόπιτταν. Είδικός
δέ Χορός υπό τήν διεύθυνσιν
τού κ. Γεωργίου Βιγκάκη, τοϋ
εύφήμιος γνωστοϋ Πρωτοψάλ-
του τοϋ "Ι. Ναοΰ Χρυόοσπηλαι
ωτΐοης, έψαλε κατανυκτικώς
τα καθιερωμένα τροπάρια είς
άψογον Βυζαντινήν Μουσικήν,
τα όποία παρηκολούθησαν δρ-
θιθι ά,παντες οί η'αρόντες. "Ε¬
πηκολούθησε τό κόψιμο τής
βασιλόπιττας υπό τού Προέ-
δρου τοϋ Χυλλόγου κα· κατε-
νεμήθη είς τοϋς παρόνας, προ
οφερθεΐσα μετά κουραμπιέ-
δων. Τό χρυσουν «νόμισμα», ό
τυχηρός τοϋ όπο ου θά έλάμ-
θανεν καϊ μ .αν μαγνητοταινΙ-
αν 10 Βυζαντινών μελωδημά-
των, ευγενώς προσφερθείσαν
υπό τοϋ έκ ,ών μελών τοϋ
Συλλόγου κ. Χαριλάου Φωμιά
δή, έπεσεν είς τόν εύλογήσαν
τα τήν θαοιλόπιτταν Πρεσθύ-
τερον κ. Μαυρόπουλον. Τα δέ
περισσεύματα τής Οασιλόπιτ-
τας έστάλησαν είς Όρφανοτρο
φεΐον.
Τήν τελετήν έτίμησαν διά
τής παρουοίας των, έκτός των
μελών τοϋ Συλλόγου καί τοϋ
Δ. Συμβθνθλίου, καί οί κ.κ. Β.
Δενιακης Καθηγητής τοϋ Πα¬
νεπιστημίου, Στανιτθας "Αρ-
χων Πρωτοψάλτης τοϋ Οίκουμε
νικού Θρόνου, Μπελούσης Προ
εδρος τοϋ Συλλόγου Ίεροψαλ
των "Αθηνών «Ιωάννης ό Δα-
μασκηνός καί Ρωμανός ό Με-
λωδός», ό κ. Αλεξ. Χατζηγε-
ωργιάδης έκπρόσωπος τού Συν
δέσμου Φίλων Βυζαντινής Μου
σικής Ν. Ίωνίας, Ανδρέας
Λαιμός πρώην βουλευτής Χί-
ου, καί πολλοί άλλο ι έπιφανείς
φίλοι τής Βυζαντινής Μουοι-
κής.
Ημερολόγιον τού θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί Ιδιαιτέρως είς ΚατπαδοκΙαν τό 1959
33ον
Πρός τή», μεριά αυτή ύ-Ρχ
κα ίάλλα μικ,τά έλληνοτουρκικά χω
ριά, πσίι συν τώ χρόνω άναγκα-
σθη<αν νά λι^ςτμονήσουν την Φαρα
σιώτΐικη καί νά περιορισθούν στήν
τουρκική, ή δέ έπαφή τους μέ τα
Φαρασιώτικα αύτά χωρία ττροσέθε
σε στή δ αλεκτό τους καί αλλες
τουρκι-κές λέξεις.
Τα χωρία αύτά είναι ό Χοτδζάς,
ή Κουροάμζα, τό Πεσγαρτάς, ό Τα
σδζής, τό Παχτυετόϊκ κ.λ.π.
Εχω ζωηρά την άνάμνησή μου
άττ' τίς μέρες πού εΓμαστε στό
Όρφανοτροφεΐο, άχι τόσο γιατΐ
δέν μπορούσαμε νά ζοΰμε άττ' τα
κτήματά μας, άλλά μ&λλον γιά νά
μάθουμε γράμματα: καΐ κάτι άκό-
μη, για νά έκττληρωθή ή ττρονομι-
ακη 6 ά τα χωρία αΰττά διαθήκη
τού άε· μνήστου 'ΑρχιετπίΓκότΓθυ
Καΐσαρείας τής Κατπταδοκιίας Παί
σιου τοΰ Β', τού Φαρασαλή, ό ό-
ττοίος έττί 70 χρόνια ί/ττηρέτησε και
όλοκλήρωσε τό τεράστιο έκεΤνο
έργο, το πνει/ματικό, δήλαβή <έν
τρο τού Ζινζ'ιδερε, πού τό ττήρε
αττ' τθν αείμνηστο έττίσης δάσκα-
λό τού ϊερομόναχο Γερμανό, πού
ττρωτοάνοιξε στα 1792 το ττρώτο
συστηματικό σχολειό στήν Καισά
ρεια καί οτά 1804 τό ξεκίνημα τοΰ
Ζ'νδζίδερε καί τό παρέδωσε στόν
αοιστο καί νεαρό μαθητή τού, μό
λις 28 έτών, Ίερομόναχο ΠαΤσιο,
κατά την όττοία θά έσττούδαζθν δω
τοϋσε μιά τρύπα, νά πετάξη
τό κορμί έκεΐνο πού τής ε -
φραζε τώρα τό μέλλον κυτ-
τοΰσε κάτω άπό τα επιπλα,
μέσα στίς γωνιές, συγκλονι-
σμένη άπό τήν τρεμούλα, λυσ
σασμένη άπό τήν άδυναμία
της. "Οχι, δέν ΰπηρχε τρύπα
έκεΐ, καί ή γωνιά τοΰ κρεδ
βατιοΰ δέν ήταν άρκετά 6α-
θειά, τα ντουλάπια πολύ στε
νά, όλόκληρο τό δωμάτιο τής
άρνιόταν μιά βοηθεία. Καί
δμως, ήταν έκεΐ τΐού εϊχανε
κρύψει τα φιλιά τους Ι Αύτάς
εμπαινε μέ τ' άνάλαφρο περ
πάτημα τού έρωτευμένου γά-
του, κι' €φευγε τό ϊδιο 6ου-
6ά. Ποτέ δέν θά πίστευε πώς
μποροΰσε νά γίνη τόσο 6α-
ρύς.
Ή Τερέζα περπατοϋσε άκό
μη, χτυπώντας πάντα τό δω
μάτιο μέ τήν χορευτική τρέλ-
λα κυνηγημένου θερίου, δταν
τής φάνηκε πώς εΐχε κάποια
έμπνευσι. "Άν πετοϋσε τόν
Κολομπέλ άπό τό παράθυρο;
Μά θά τόν βρίσκανε καί θά
φαντάζονταν άπό ποΰ εΐχε πε
ταχθή. Παραμέρισε δμως τήν
κουρτίνα, γιά νά κυττάξη τόν
δρόμο καί, ξαφνικά εΐδε τόν
άντικρυνό νέο, τόν ήλίθιο πού
ίπαιζε φλάουτο άκουμπισμέ-
νος στό παράθυρο τού, μέ τό
ΰφος νωσταγμένου σκυλου. Έ
γνώριζε καλά τό κίτρινο πρό
σωπό τού, πού ήταν άδιάκοπα
γυρισμένο πρός αυτή, καί
πού την έκούραζε δσο διάβα
ζε σ' αύτό δειλή τρυφερότη-
τα. Ή θεά τού Ζύλ, δσο ά-
πλοΰ και άλλο τόσο έρωτευ
μένου, τήν έσταμάτησε ξα¬
φνικά. "Ενα χαμόγελο Ελαμ-
ψε στό ώχρό της πρόσωπο.
Έκεΐ ήταν ή σωτηρία. Ό άν
τικρυνός ήλίθιος την άγαποΰ
σε μέ τήν τρυφερότητα σκύ-
λου άλυσσοδεμένου, πού θά
την ύπάκουε ώς τό εγκλημα.
Άλλως τε, θά τοΰ έ"δινε την
άνταμοιβή του μέ δλη της τήν
καρδιά, μέ δλη τή σάρκα
της. Δέν τόν εΐχε άγαπήσει,
έπειδή ήταν πολύ δειλός μά
θά τόν άγαποΰσε, θά τόν άγό
ραζε γιά πάντα, μέ τό νόμι-
μο δώρο τοΰ κορμιοΰ της, άν
γιά χάρι της άγγιζε αΐμα.
Τα κόκκινα χείλη της άργο-
κινηθηκανε σάν νά δοκιμάζα
νέ τή γεΰσι ενός φο&ισμένου
ερωτα, πού τό μυστικό τού
τήν τρα&οϋσε.
Καί τότε, μέ ζωηρότητα, £-
τσι σάν νά εΐχε πιάσει ίνα
πακέτο μέ άσπρόρουχα, έσή-
κωσε τό κορμί τοΰ Κολομπέλ
καΐ τό πηγε στό κρεββάτι. "Ε
πειτα, άνοίγοντας τό παράθυ
ρο έστειλε φιλιά στόν Ζύλ.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Μικρασιατικές 'Αναμνήσεις
ΠΑΤΙΝΑΑΑ ΜΕ ΠΙΑΝΟ
ρεάν 6 Φαρασιώτικα παιδία, έκα¬
στην σχολικήν περίοδον .
Τότε, στά 1920—23, εΤμαστε
στό Όρφανοτροψεΐο 17 παιδία ά¬
ττό αύτά τα χωρία, δηλαδή 4 Βα-
ρασιώτες, 3 Άφσαριωτες, 2 Κισκι
ώτες, 1 Τζουχουριωτης, 3 Χοτδζα
λιώτες, 2 Τασοζιώτες καί 3 'Αγιο
κωνοταντινιώτες, καί δλα αύτά &
την εύεργεσια τού αειμνήστου Πα-
ϊσίου.
Μέ τα παιδία, αύτά, βεβαία, εί
χαμε κάποιο ίδιαιίτερο δεσμό, ένώ
με τα άλλα ναι μέν ζούσαμε αίελ
ψικά, ούχι δμως καί μέ τόν ιδιαι¬
τέρα αυτόν συμττατριώτικο δεσμό
Τότε, ενθυμούμαι καλά, μέ τόν
έ·α Χοτδζιώτη, τόν Σταυρο, πού
ήτο μεγαλύτερος κατά τρία κα
ττλέθν χρόνια, είχαμε πατριωτικό
δεσμό καί σάν μεγαλύτερος μέ προ
στάτευε στίς παιδΐ'κές μας διενε-
ξεις.
Ό Σταύρος, λοιπόν, μέ καταλά
6αΐνε πού μιλούσα Φαρασιώτικα,
γιατί δέν ήξευρα τούρκικα, ττού ή
το ή γενικώτερα όμιλοκμένη, κα
τόν ρωτοΰσα πώς τα ήξερε, άφο
ό Χοτδζάς ήτο τουρκόφωιΌ έΛΛη
νικό χωριό; Καί ό Σταύρος μου
εΤττε: Τα τούρκικα δέν είναι ττοΛ
λά χρόνια πού τα μιλά τό χωριό
μου καϊ τα ρωμάκα (ρωμέϊκσ)
κόμη οί τΓαππούδες καϊ ο'ι γιαγκ
δες μας τα μιλούνε. Έγώ τα ξεύ
ρω άττ' την γιαγιά μου.
Άλλά μένει άκόμη καί ένα άλ-
λο Φαρασιώτικο χωριό καΐ αύτό ε'
ναι ό Γαρσσντης πού Φαρασιώτικι
τό λέμε Φκώσι καί τουρκΐικά λέγε
ται Γαρσανττ) ή Τεπέ ή Ποσγαρά
κοϊ. Αύτό, καίτοι ήτο μικρά μι
Τούρκους, έν τούτοις μιλού^ιε τ
Φαρασιώτικα. Είναι στά νότια το
Βαρασσού καΐ σέ άττόσταση
ημερών ττεζοδρόμου, στή μέση ά·
ττόστα^ΐ] αεταξύ Βαρασσού Άδά
νων. ΕΤχε διακόσιες οίκογέν,ειες
άττ' τίς οποίες ο! έκοττό ρωμέϊκε
καί αύτές μιλούσαν τα Φαρασιώτ
κα. ΕΤχε σχολειό.
Ό Γσ,ρσαν'τής είναι άρχαΐο χω
ριό καΐ όπως γράφω στά τόπω
μιά μου, πού θά δημοσιευθοΰν πρ<
σεχώς στά «Μικοασιαΐτικά Χρονι
κά», έχει άξιοσημείωτα κατάλιτη
τής αρχαιότητος τού. Τό δνομα
Γαρσαν<τή άφελώς έτοιμολογεΤτα.
άττ' την τουρκική γάρ = χιόνι σαν-
τΊ = ένόμισε, γιατΐ τάχα σέ μιά
άπ' τίς κορφές τών γύρω δουνών
πάνω στόν Ταΰρο, φαίνεται άττ'
την άσττράδα τού δράχου σάν χιό
ν, καί ετσι δσοι την ττρωτοεΤδαν
την νόμισαν χιόνι. Πιθανώτερη εί¬
ναι ή βυζαντινή όνομασία Γαρζαν
δός ή Γαρσανδός, τταρά ή ττρόχει
ρη τουρκική άνομασία.
Ή όνομαισία Πόσ - γαρά - κοι
ΤΓαράγεται άττό δύο άνόματα χω
ριών, τό Πός, πού εΐνα ιτό Τδιο χω
ριό καί Γαράκοϊ άττ' τό διαλυθέν
Βαρασιώτικο χωριό Ξουοδζάϊδι,
πού στήν τουρκική ελέγετο Καρά-
κοϊ ή Γαρά - κόϊ. Μετά τήν διάλυ
ση, τό μεγαλύτερο μέρος τού πή
γε στόν Γαρσαντή έττειοή ήτο στήν
ττεριφέρεια τού Νομοϋ Αδάνων
καΐ μέρος τού στόν Βαρασό, δι'
αύτό διοικητικά ώνομάστη<ε Πός -
καρά ή Γαρά - κοϊ.
Ό Βαρασός έπειδή ήτο τό μέ
γιστο άττ' δλα αύτά τα Φαρασ ώ-
τικα χωρία, εΤχε συγκεντρωτικές
γιά τόν έαυτό τού διαθέσει·ς. Τα
άλλ^x χωρία τα θεωροΰαε ύποδεέ-
στερα καΐ θεωροΰσε μειονεκτικότη
τα νά δώση κόρη ή νά πάρη νύμ-
ψη άττ' αύτά.
Παρ' δλα αύτά δμως καί ίσως
διά την έγωϊστικότητά τους, τα
άλλα πάλι χωο ά δέν ε!χαν τόν ά-
νάλογο ττς)ος τόν Βαρασό σεδα-
σμό κι' ετσι προσαομόζετο ή δια
φορά στήν Φαρασιώτικη τταροΐιμία
«Τό ττουλΐ εβκη στό 6ό δζαΐ τόν
τσέφο του δζό τΓθυκάντσεν τα», δή
λαδή: Τό ττουλί δγήκε όιΐτ' τό αύ
γό, άλλά δέν τού άρεσε τό τσό-
ψλ| τού.
Μέ τόν Γαρσαντή, παρ' δλη τήν
άπόσταση, ό Βαρασός εΐχε περισ-
σότερη έπαφή καΐ έττιμιξίες. "Ι¬
σως έττειδή ήτο στό ερόμο ττρός
τα Άδανα καΐ ο Βαρισ ώτες διά
6αιναν άττ' τόν Γαρσαντή καΐ εΤ-
χαν δοσοληψίες καΐ έπιγαμίες.
Δέν άττεκλείοντο καί οί έτταψές
μέ τα αλλα χωοιά. Αύτά έπειδή
ήςταγ μάλλον σέ όοοιττέδιον εΤχαν
μεγάλη τταραγωγή δημητριακώ-^
καΐ έττειδή ό Βαρασός δέν είχεν
έτταρκή έκτασιν διά την αϋτάρκει-
άν του καΐ αύτό ττάλΐν έττειδή πρό
100 καί ττλέθν χοόνων ησχολείτο
μέ την σιδηροπαραγωγή, τα δέ
Π50ί>:μα ι(ά έττρομηθεύϊΐτο, ένώ
τάς έκ,τά—·ς του τάς εΤχεν άμττε-
λα γιά κρασιά, δι" αύτό καΐ με
τα την λήξιν τής παραγωγής τού
σ,δήρου παρέμεινε είς την ανάγκην
Είναι μιά χαριτωμένη Ιστο-
ρ,ια πού τή θυμήθηκε καΐ μάς
τή 'διηγήθηκε ένα θράδυ σέ
μ.ά συνεστίαση τής «Ενώσε¬
ως Σμυρνα ών», ό Χρήστος
Χαλκιάς. Εϊμασταν μιά παρέα
Βουρλιώτες. Οί κουθέντες μας
φυσικά γύρω άπό περιοτατικά
διάφορα τής πΰτρίδας μας.
Καί επρόκειτο άληθινά γιά γε
γονός άπίθανο καί σάν σύλλη
ψη καί σάν εκτελέση. Οαντάζο
μαι πώς δέν τ ό άναφέρουν ε¬
να τέτοιο τα χρονικά τών νέ
αν ι κων έκδηλώσεων, όποιθυ-
δήποτε τόπου καί στίς πιό τολ
μηρές, άλλά καί έζυπνες έκ-
κεντρικότητές των. Γιά καιρό
τό κουθεντιάζανε, τό σχεδιά-
ζανε καί τό χαίρονιαν στά
Βουρλά καΐ οί ϊδιθι οί «ήρωες»
τού καί οί άλλο ι, πρό πάντων
στούς κύκλους τής Λέσχης τού
Στελιανάκη, τοϋ Μουοικοϋ Ό-
μ λου τών Βουρλών (1) άη'δπου
σάν άπρόβλεπτη παρενέργεια
τού ζεκ νησε.
■Η λέσχη αυτή θρισκόταν οέ
κεντρικό σημείο τής πόλεως*
στή μέση τοϋ δρόμου άπό τήν
Κάτου . Λόντζα πρός τόν Άη-
Γιώργη- ένα οίκοδόμημα δίπα-
■ΐο, φωτεινό καί άρκετά εύρύ-
χωρο σχετικά μέ τίς άναλο-
γίες καΐ των άλλων οίκοδομη-
μάτων τοϋ τόπου, άπλό στίς
γραμμές, άλλά καΐ χαρακτηρι-
στικό γιά την άρχιτεκτονική
του. Ό Στελιανάκης ό Χατζη-
χριοτοφής, άπό τούς προκρί-
τους των Βουρλών, ίδιάρυθμος
καί ό ϊδιος τύπος καί μάλιστα
μέ τήν πλούσια. σάν παπαδίστι
κη, γενειάδα, πού διατηρούσε,
τό εΐχε κτίοει κατά τα τέλη
τοϋ περασμένου αίώνα γιά έ¬
ναν τέτοιον ακριβώς σκοπό!
Καταλάμβανε τό μισό οίκ.όπε-
δο στή μιά πλάγια πλευρά
του. Τό άλλο μιθό ήταν κή-
πος. Στό κάτω πάτωμα ήσαν
δυό αιθουσες: μιά μεγάλη, μέ
τό μπουφέ στή γωνΐα καΐ μπι
λιάρδο στό κέντρο καί μιά μι
κρότερη δίπλα δπου μαζεύον-
ταν οί συντροφιές τοϋ'Ομίλου
γιά κουθεντολόγι, ή νά δια-
θάσουν έφημερίδες καί περιο-
δικά. Κάπου στά πλάγια βρι-
οκόταν κι' ένα πίάνο. Στό πά)
νω πάτωμα ύπήρχε μιά μεγά¬
λη αϊθουσα συγκεντρώοεων εί
χε καί σκηνή" ήταν ή μιά άπό
τίς δύο αϊθουσες θεάτρου τοϋ
τόπου' ή άλλη ήταν στό κα-
φενείο τού Φλώρου στό Φαρ-
δύ Σοκάκι. Στόν κήπο πάλιν
έζω μπροστά άπό την κεντρι-
κή εΊ'σοδο, κάτω άπό ψηλά
δέντρα, μιά δάφνη - βάγια καΐ
άλλα, κυριαρχοϋσε ένα συντρι
βάνι, μέ πολλοΰς έκτοζευτή-
ρες νεροΰ- ένα μεγάλο οτό
κέντρο καί τούς άλλους μι-
κρότερους όλόγυρα, στήν πε-
ριφέρεια πρ'ασινάδες κρέμον
ταν άπό μιά ύφηλή κεντρική
πρασιά καί άπό όλλες μικρό-
τερες στά πλευρά τοϋ συντρι
βανιοϋ· κόκκινα ψάρια κολυμ-
πούσανε στό νερό. Δίπλα άπό
τή μιά καί τήν άλλη μεριά χα-
μηλά, δυό στρογγυλες χαβοϋ
ζες δεχονταν τό νερό άπό τό
συντριβάνι. Πιό πέρα στό έ-
οωτερικό τοϋ κήπου ύπήρχε
κι' άλλη χαθούζα τετράγωνη,
μάλλον γιά τό πότισμα' μέ φά
ρια κι' αυτή. Ή εϊοοδος τοϋ
κήπου έκλεινε μ" ένα κιγχί-
δωμα άπό υψηλές κάθετες βερ
γες- κι' άπό πάνω μιά πυκνό
τατη,, μόνιμη άναδενδραδα
σκέπαζε δλο τό χώρο μπρο-
οτά τοϋ δρόμου ώς τό άπέναν
τι σπίτι έντονο χαρακτηριοτΐ'
κό καί τουτο όλης έκεί τής
περιοχής. Στόν κήπον αυτόν,
ώς έζω στό δρόμο, κάτω άπό
τα δένδρα καί τήν άναδεν-
δράδα, κάθονταν οί παρέες,
Ι τό καλοκαίρι τα βράΰυ'α, πΐνα-
νε τό ρακί τους καΐ άκούανε
τήν μπάντα τοϋ Όμίλου.
Σ' αύτό λοιπόν τό περιθάλ-
λον χαιρονταν την πρώτη ζέ-
γνοιαστη ζωή τους, οί περισοό
εροι νεαροί τής κάπως άνώτε-
ρης άς την πουμε, κοινωνΐας
τοϋ τόπου παιδία συναφλΐδων
καΐ νοικοκυραίων. Καί είτε δι
δάσκονταν μουσική καΐ γυμ-
νάζονταν οτά όργανα, στήν
πάνω αϊθουσα, εϊτε σχημάτι-
ζαν κύκλους γ,ά νά πειράζπ
ό ένας τόν άλλον, ή γιά ν'
άκούσουν τίς διηγηθείς τού
Ήλιάδη τού γιατροϋ, τού Το-
ζότη των σατυρικών ' εφημερί¬
δων «Κοπάνου» τής Σμύρνης
καί «Σψήκας» των Βουρλών
Άνάμεοα στίς άλλες χάρες
τού, ό σπουδαϊος έκεϊνος άν
θρωπος, ήταν κυριολεκτικά ά-
παράμιλλος στήν κουβέντα
τού, την έκπληκτική εύρύτητα
των γνώσεών τού καί την Ιδι
ατερη γοητεΐα τού λόγου τού,
τής άνετταρκείας, ττού την συ,εττλή
ρω^ε άπ' τα χωρία αύτά.
'ΕχεΤνο πού μττορεί κανείς νά πή
Υΐα τίς μικρές ή καί μεγάλες αύ-
τες κοι^ότητες τών Φαράσων, πού
ειναι_ όλόγυρα στόν Βαοααό καί
μιλοι/σαν τα Φαρασιώτικα έκτός
τοΰ Γαρσαντή, εΤναι δτ, ήάαν 1κ-
τεθειμένες_ σέ κινδύνοι,-ς τουρκικούς
ως έκ τής ομαλότητος τού εδά-
<ρους τους καΐ στϊ ςδυσκολες μέ-
ρες ττροσέφυγαν στόν άαφαλέσ-.
00 Βσρασό, είς τόν όττοΐον άττό ί
νωριτερα εΙΧαν συγ<ε,τρω9ή άνυ-
ποτακτο, καΐ ελευθέρα έλλην,κβ
στοιιχεια άπ" τήν Κιλικία, τήν Β
Συρια καί τήν Κοαπταδοκία· καΐ
φυσκα ύττήΡχε δυνατότης καΐ δυ
ναμις αντιστάσεως.
"Οταν δέ άργότερα έξομαλο,θη
σάν τα πράγματα καί ή στενότης
της γης κατέστη άνετταρκεστάτη
τοτε άιιαδες Βαρασιώτ,κες Υ6ρ,-
σαν τταλ,, στά χωθιά τους ή στά
χωρία των προγόνων τους κΓ έτο.
σχηματίστη-<αν οί νεώτερες Φαοα
σιωτικες άττοικίες.
(Συνεχίζεται)
ΤΟΥ κ. Ν1Κ0Υ ΜΗΛΙΟΡΗ
τοϋ ζωηροϋ καΐ συχνότατα
οκωπτ.κου.
Καΐ ήτα^ ά/ίόμπ η Λέσχη τοο
Όμίλου καΐ ό τόηος διαφό¬
ρων έζορμήσειον των νεαρών
έκείνων Βουρλιωτών γλέντ,α
στά σπίτια, μκροεκδρομές χα|
άλλα παρόμοια.
Ένα θράδυ έτσι άποφαοΐσα
νέ ν ά κάνουν καΐ πάλ,ν «πά.
τινάδα», στά κορίτσια τους (^
γενικά στίς όμορφονιές τοθ
τόπου, άνεζάρτητα άπό> τίς 6
ποιες δΛποτε συγκεκριμένες
βλέψεις τού καθενός χωρ,.
στά. Στήν παρέα υπήρχαν πάν
τα δύο - τρείς κανταδόρο. μΕ
καλή φωνή' κΓ άλλο ι πού παι
ζανε βιθλΐ γ:ά μαντολίνο. Έ.
κείνο τό βράδυ κάποιος £ρρι.
ζε την ίδέα νά πάρουν μαζ]
καΐ τό πιάνο. Κα! ή Ιδέα έπιο
σε άμέσως καί χωρΐς άντιρρή
σεις. Τό πρόθλημα ήταν μονί
χά πώς θά γινόταν ή μεταφο
ρά του. Άλλά βρέθηκε καΐ ο1
αύτό γρήγορα ή λύση- ό Σκλη
πής. Ό Σκληπής αυτάς, παρα
φθορά τοΰ Άοκληπιός, ηταν έ
νας γεροδύναμος πραγματικά
χαμάλης, πού δούλευε στό ή.
πέναντι άπό τή Λέσχηάλευρ6
δικο του Στέλιου τού Παηο
γεώργη. "Αν καΐ δχι πιά και
τόσο νεαρός, ήταν κι' αυτός
ένας τής παρέας γλεντζές
πραγματικά, πρόθυμος, ευχ6·
ριστος, άνοιχτόκαρδος. ΚαΙαυ
τος έκανε τίς διαπραγμοτεύ.
σεις μέ τό Σκληπή.
Άργά, λοιπόν, όταν π>6 εί
χε χτυπήση «γιατσί« ή καμπή.
να, εΐχαν κλείσει τα μαγαζιή
καί οί καφενέδες, εΐχαν άδειά
σει καΐ οί αΐθουοες τής λέ-
σχης άπό τοΰς ταχτικούς βο
μώνες της καί είχεν τελείως
σταματήσει ή κυκλοφορία
στούς δρόμους, στή λέσχη μα
ζεύτηκε ή παρέα γιά την «πό
τινάδα». "Εβγαλ'αν έζω καΐ ^
πιάνο- τό φόρτωσαν στήν πλά
τη τοΰ Σκληπή καί πήρανε ψα
νάζοντας καΐ τραγουδώντας
τούς δρόμους, τα στενά και
μιοοφώτιστα άπό τίς γκαζό ·
λαμπες του Μπελεντιέ καλντε
ρίμια. ΠΙσω άπό τό Σκλη—"ι, ο
Νίκος Χατζηχριοτοφής, ουνο·
δευε στό πιάνο τίς καντάδες
τών τραγουδιστάδων.
"Οσοι ζυπνήσανε, καΐ πολ¬
λοί ήσαν αύτοι περΐεργοι κοϊ
άπορημένοι άρκετά, σχολιάζα-
ζε την άλλη μερά, τή θορυβή
δκη αυτή ί(πατινάδα« των παι
δών τοΰ Όμίλου.
Παίζανε καΐ ένα άλλο
δργανο· ήμοιαζε σάν σαντού.
ρι, μά σαντούρι δέν Λτανε
ηροσθέτανε στό τέλος έρωτη-
ματικά.
Από τίς χαρ'αμάδες των πό-
ραθυριών, κοιτώντας μέοα στό
μιθοσκόταδο δέν μποροϋοαν
νά ζεκαθαρίσουν τί ήτανε' Λ
άνοίζουν πάλιν παράθυρο και
νά δοϋνε καί νά παρακολου-
θήσουν εύθαρσώς, τούς νυχτε
ρινούς κανταδόρους, καΐ οέ
κάθε άλλη περίπτωοη ολλικ;
τε «πατινάδας» δέν τό θεωρού
οανε σωστό.
ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗΣ
(1) Γιά τό Μουσικό Όμιλο
των Βουρλών βλ. καί ΝΙκου
Ε. Μηλιώρη «Τα Βουρλά τής
Μικράς Άσ άς Μέρος Α' Ι¬
στορικόν σελ. 304-306.
ΑΤΕΛΗΣ ΕΞΑΓΩΓΗ
ΔΕΙΓΜΑΤΟν ΚΑΙ ΥΛΙΚΩΝ
Α,ΠΟ ΞΕΝΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ1
ΑΊ έγκαθιστάμεναι έν Ελλα¬
δι άλλοδαπαΐ έμποροδιομηχσνι·
καΐ εταιρείαι δύνανται νά ει·
σαγάγουν άτελώς δείγματα κ*
διαψημιστικον υλικόν μόνον ίητό
διαμετακόμισιν καί ότι αί είσσ-
γόμεναι ττοσότητες θά έττσνεξα-
γωνται έξ ολοκλήρου, εξαιρέσει
ελαχίστων ποσοτήτων, χρησιμο-
ποιοι/μένων διά τό δειγματολο
γιόν των·
ΑΊ οδηγίαι αύται έκοινοπ
θησαν υπό τού υπουργείον ^
κονομικών πρός τάς τελωνειακάς
αρχάς· Προβλέττεται· περαιτέ¬
ρω· δτι τα είσαγόμενα κατά τα
ανωτέρω εϊδηι θά παραδίδωνται
υπό τό καθεστώς τής έλειΛέΡαί
χρήσεως συμφώνως πρός τόζ
κειμένας διατάξεις. ή άτελώς·
καΤοττΐν' προηγουμένης άχρπστει'
ι σεώς ν^ον- Δ.βΐΛρινί^εταΛ επι·
σης, ότι έν τη έννοία τού δρ»
«έττιτρέττεται ή είσαγωγή καί £
ξαγωγή άνευ οΊασδήττοτε £»&<>
πώσεως» τής ώς άνω διατάξί^
νοοούνται μόνον αί διατυπώση
σ.Ί σχετικα πρός θέματα ψορ»·
λογικά ή δασμολογικά· Αί ^°·
σποτε Ισχύουσαι· διαταιξεις τί
«,ευμένης νομοθεσίας περί ΤΡ^
στασίας τής δημοσίας υγείσς ϊ
τής έθνική, ασφαλείας κλττ· ββ
έφαρμόζωνται καΐ έττί δειγμα'
των καΐ διαφημιστικοϋ ύλικ*
ε σαγιιο μέ"νων υπό των
φερθεισών έταιρειών-
Η ΕΤΗΣΙΑ ΕΟΡΤΗ
ΤΩΝ ΕΚ ΤΣΕΣΜΕ
ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ '
Η "Ενωσις Μικρασιατών ΠεΡ'
φερεία Κρήνης (Τηεσμέ) "Ά
την ετησίαν εορτήν της· ΥειΓ
μένην την 16ην Φεδρουσ
1969. ημέραν Κυριακήν καΐ
ραν 9 ττ-μ- έν τ^ Ίερω Ν
Αγίοιι Χαραλάμττοι/^ <(Πεδ
τού Άρεως)·
Μετά τήν θείαν λειτουρΥ"|
καί άρτοκλασίαν. θά γίνη
κέντρωσις τών μελών τής
σεως είς τό πλησίον τού
•Κεντρον «ΑΛΣΟΣ» άητό
Π £ως 12·30'·
~ ΤΟΥΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΧ
Σωκράτους 59 - ΆβΛνοι
Τηλ. 524.783
ΚυριακΛ 2 Φεθρουαρίου 1969
Αριθ. φύλ. 1981
'ΛΙΟΚΤΗΤΉΓ - ΔΙΕΎΘΥΝΤΗΓ
ΣΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΣΙΜΛΝΙΔΗΚ
Γράμματα άη ό τό Λονδίνον
ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΜΟΛΥΝΣΙΣ
ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΜΑΣ
Τού άνταποκριτοϋ μας κ. ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ. Ίανουάριος
18ου
αί
άλμα
ες έξελίξεις της επι
άλλαξαν ριζικά την
ή
ζωήν τ°υ
Ο άνθρώττου στήν γή
■πρός
το ρ
τδ καλλίτερο. ΑΊ νέαι
Ζχκαλύψεις στούς διαφό¬
ρους τομεϊς τής επιστημονι¬
κάς ερεύνης κατέστησαν δυ¬
νατήν την πραγματοποίησιν
πολλών όνείρων τού άνθρώ-
ττου. . ,
Ό άνθρωπος ανυποπτος αρ
νά τΐιστεύει δτι ή επι -
„..„ Ι είναι ό μεγάλος φίλος
ϊοιί.' Σήμερα
άνθρακος, βγαίνει άπό τίς
έξατμίσεις των αύτοκινήτων.
Ή περιεκτικότης τοϋ άερίου
αύτοΰ είς τόν άέρα φθάνει
πολλές φορές σέ έπικίνδυνα
δρια σέ μερικούς κεντρικούς
δρόμους των μεγαλουπόλε-
ών.
Κατ' έτος περισσότεροι νεαροΐ λαμβάνουν
ΡΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΠΤΥΧΙΟΝ Μ. ΣΠΟΥΔΩΝ
Ένσωμάτωσις είς τόν τομέα τής παιδείας
χισε
οι εΐδικοί
τού. Σήμρ
έχουν άρχίσει νά άντιλαμ&ά-
νωνται ότι αι επιστημονικαί
έξελίξεις μέ τα μεγάλα ιτλεο
νεκτήματα πού προσφέρουν
ε[ς τόν άνθρωπον, πολλές φο
δργοΰν νέα καί σο
ς, δημιουργοΰν
βλή
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ). —
Άμφιθέατρον μέσων διαστά
σεων θά ηδύναντο νά ιτληρώ
σουν οι μαθηταί, οί όποϊοι ά
πέκτησαν τό πτυχίον μέσων
σπουδών είς τάς εϋρωπαϊ-
κάς σχολάς. Τό πτυχίον αΰ -
τό, τό οποίον δίδει δικαίωμα
είσδοχής είς τό πανεπιστήμι-
ον, απενεμήθη κατά τό φθι -
νόπωρον τοϋ 1968 άπό διε
θνεΐς έξεταστικάς έπιτρο -
πάς είς 182 νεαρούς ΰποψη-
ο'ι περισσότεροι τών
Τα διάφορα βιομηχανικά
κοπάλοιπα καταλήγουν στά
ποτάμια. Τό νερό Ιχει την
I-
κανότητα νά διαλύη τα σκου ! οποίων είναι υιοί. καί θυγατέ
πίδια, άλλά μόνον σέ μικρές Ρ£ς ύπαλλήλων τών εύρωπαϊ
ποσότητες. Ό τεράστιος άρι Ι κών όργανισμών (ΕΟΚ, Ε.Κ.
θμός τών βιομηχανικώς υπο- Α·χ· και Εύρατόμ).
λειμμμάτων είναι αδύνατον Ι Το σημαντικώτερον έν προ
νά διαλυθή άπό τό νερό τών κειμένω δέν είναι τόσον τό
ποταμών καΐ κατά συνέπειαν οτι έκαστος των πτυχιούχων
τα ιχοτάμια γίνονται φορεΐς θεωρεΐται «εύρωτιαΐος» καθ"
μολύνσεως. δλα σπουδαιότερα είναι ή
νέα καί σο
προβλήματα άπό
εκείνα πού κατορθώνουν νά
έπιλύσουν. Είς την Άφρικήν
ιό περίφημον ψράγμα Καρί -
μπα δημιούργησε την μέγα -
λυτέρα τεχνητήν λίμνην τοΰ
κόσμου. Αύτό δμως εΐχε σάν
άποτέλεσμα νά πνιγη ένας
μεγάλος άριθμός ζώων καί
τα νερά νά καλύψουν τό £δα
φός άπό πολλές γεωργικές
εκτάσεις. Έτΐανειλημμένε ς
προσπαθειες νά γεμίσουν την
νέα λίμνη μέ ψάρια άπέτυ -
ναν καί τό χειρότερο ή νέα
λίμνη γέμισε άπό τόσα ττολ-
λσ φύκια, ώστε σήμερα νά
είναι δύσκολον ίνα πλοιάριον
νά τήν διαττλεύση.
Είς τάς Η.Π.Α. 2.000 τεχνι
κά φράγματα κατέστησαν ά-
χρηστα, γιατί μετά ττάροδον
χρόνου τα νερά πού έσχημά-
τισαν τίς τεχνητές λίμνες με
τετράπησαν σέ λάσπη.
Τα ττερισσότερα έντομοκτό
να, όπως π.χ. τα τταραθεΐον,
είναι Ισχυρώτατα δηλητήρια
καί ήδη πολλαί κυβερνήσεις
λαμ&άνουν μέτρα διά τόν αύ
στηρόν έλεγχον των. Είναι
έκπληκτικόν δτι τα διάφορα
«άκίνδυνα» λιπάσματα ττρο-
κστλοΰν πολύ μεγαλύτερες κα
ταστροφές άπό τα έντομοκτό
να. Έκατομμύρια τόννοι νι-
τρικά καΐ φωσφορικά λιτΐσ-
σματα χρησιμοποιοΰνται έτη
οίως διά νά παράγουν περισ
οοτέρας φυσικάς τροφάς. ΑΊ
ίροχαί δμως τα μεταφέρουν
είς τούς ποταμούς άπό δπου
καταλήγουν είς τάς λίμνας,
δπου σκοτώνουν μεγάλο άρι-
θμό άπό ψάρια καί πουλιά.
Είς δλους τους τομεΐς, δ-
πως στήν ίατρική, διάφορα
προβλήματα έχουν δημιουρ¬
γηθή άπό τήν άνακάλυψι τών
άντιδιοτικών. Κατ' αρχάς
πολλά άντιδιοτικά είναι πιθα
νόν νά προκαλέσουν δηλητη
ρίασιν. Ή τΐενικιλίνη π.χ. εί¬
ναι είς θέσιν νά σκοτώση έν
τος δευτερόλεπτον άτομα
ιτού είναι εΰαίσθητα είς τήν
χρήσιν της. Πολλές φορές τα
αντιδιοτικά έξολοθρεύουν μα
ζί μέ τα έπι&λα&ή μικρό&ια
καί άλλους μικροοργανι -
σμούς άιταραιτήτους είς τήν
άμυναν τοΰ σώματος εναντί¬
ον τών μολύνσεων. Ή τακτι-
κή χρήσις άντιβιοτικών, αύ -
ξάνει τήν άνθεκτικότητα πολ
λών μικροδίων, τα όποΐα έν
συνεχεία είναι πολύ δύσκο¬
λον νά καταστραφοϋν. Είς
αύτάς τάς περιπτώσεις ή Ια-
τρική άναγκάζεται νά χρησι
μοποιήση Ισχυρότερα άντιβιο
τικά είς τα όποΐα έν συνεχεία
έθίζονται τα μικρόβια.
ΠοΟ θά οδηγήση αύτός ό
φαύλος κύκλος κανεΐς δέν
ί,εΰρει πρός τό παρόν. Διά-
ψορες έταιρίες φαρμακευτι-
κών προϊόντων πωλούν είς
«>ύς κτηνοτρόφους άντιβιοτι
κά, τα άποΐα άνακατώνουν
ε>έ τήν τροφήν τών ζώων.
Τό άποτέλεσμα είναι νά άνα-
ττύσσωνται μέσα στά ζώα
αύτά μικρόβια μέ άνθεκτικό
τητα είς τα άντι&ιοτικά πού
διαθέτει σήμερα ή έπιστήμη.
Είς πολλάς περιπτώσεις οί
ανθρωποι μολύνουν έν γνώ¬
σει των τό περιδάλλον γιατί
κανεΐς δέν ένδιαφέρεται νά
Εμποδίση τό κακό. ΟΙ άνθρω
ιοι ίχουν δημιουργήσει τήν
'.ακήν συνήθειαν νά χρησιμο
ηοι^οΰν τόν άέρα καί τό νερό
πλανήτη σάν έ"να εϊδος
δοχείον άπορριμμάτων, σκου
"ΐδοτενεκέ. Τό γνωστόν άέρι
ον μέ τό δνομα διοξείδιον τοΰ
θείου (502) είναι αόρατον,
δταν διαλύεται μέσα
τόν άέρα παράγει τό θει
ικδν δξύ, πού καταστρέφει
μεγάλον αριθμόν άπό
καΐ αύτοκίνητα. Τό δι
ι°ν τοΰ θείου δγαίνει ά
λαι σχολαί Ιχουν Ιδρύθη είς
την Βαρέζε, κέντρον έρευνών
τοϋ Εύρατόμ είς την Βόρειον
Ιταλίαν, καί είς την Μόλ,
δελγικόν κέντρον ιτυρηνικών
έρευνών, τελοΰν έν στενή συ
νεργασία μετά τοΰ Εύρατόμ.
Χόρστ Κόλλμαν
ΕΝΕΡΓΕΙΑ
ΠΡΟΕΚΤΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑ ΙΚίϊΝ
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΑΓΩΓΛΝ
Αύξάνεται ή Ίκανότης με-
ταφοράς
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ).— Ή
δι" άγωγών μεταφορα λαμ-
δάνει αΰξουσαν σπουδαιότη -
τα καί είς την Ευρώπην. Κα¬
τά τό 1966, 125 έκατομμύρια
τόννων διωχετεύθησαν δι' ά¬
γωγών είς τάς διαφόρους χώ
ρας τής εύρωπαϊκής Κοινότη
τος. Πρό 18 έτών, οι Γάλλοι
"Η συνεχής χρήσις τοΰ ιτε- δυνατότης την οποίαν παρέ-
τρελαίου καί τοϋ άνθρακος Χει το πτυχίον αΰτό διά την
παρουσιάζουν ε"να άκόμη σο- αυτόματον εΐσδοχήν είς δλα κατεσκεύασαν τόν πρώτον πε
Α/γηΑτΕΛΛυ νί%ιΚιι%,*«ι «υ .,~γ. τα ττοΕνρττΐίτττιιιιηί τίΓιν νίΛηίΤιν Ι τοελαιοανωνόν τΐοόο γρτϊσιν
τής άστικής των οίκονομίας.
Ό άγωγός αύτός συνδέει την
Χάδρην μέ τοΰς Παρισίους,
έχει μικράν μόνον διάμετρον
(25 έκατοστόμετρα) καί μή-
βαρότερον κίνδυνον. Ή καΰ-
σις των ανωτέρω ύλών αιόξά
νει την ιΐεριεκτικότητα είς
διοξείδιον τοϋ άνθρακος τοΰ
άτμοσφαιρικοΰ αέρος. Εάν
ή περιεκτικότης τοΰ αέρος
είς διοξείδιον τοϋ άνθρακος
συνεχίση νά αύξάνεται, τελι
κώς ή άτμόσψαιρα τής γής
θά αλλοιωθή κατά τρόπον,
ώστε νά επιτρέψη την γενι¬
κήν αύξησιν της θερμοκρασί
τα πανεπιστήμια των χωρών
τής Ε.Ο.Κ., ώς καί είς ωρι¬
σμένα πανεπιστήμια τής Αυ¬
στρίας, τής Μ. Βρεττανίας,
τής "Ελβετίας και των Ήνω-
μένων Πολιτειών.
Άπό τοΰ 1959, έτους κατά ΚΟς 248 χιλιομέτρων. ΟΊ νεό
τό οποίον ή πρώτη εύρωπαϊ- ' τευκτοι άγωγοί, διαμέτρου
κή σχολή ήνοιξε τάς πύλας 86 έκατοστομέτρων, παρου
της είς τό Λουξεμδοϋργον — σιάζουν μεγάλας Ίκανότητας.
τέως έδρα τής Ε.Κ.Α.Χ. τό | ό ώς <5ίνω παλαιός άγωγός Λουξεμδοΰργον στεγάζει τώ- έπιτρέπει την διοχέτευσιν μό άς πού προέρχεται άπό τάς ! Ρα· °Χι μόνον τό Εύρωπαίκόν νον 2 έκατομμυρίων τόννων άκτίνας τοΰ ηλίου, μέ άποτέ- Δικαστήριον, άλλά και την κατ' Μτος έναντι 34 έκατομ- λεσμα νά λυώσουν οί πάγοι Τράπεζαν 'Επενδύσεων, τό μυρίων τόννων διά τούς νεω- τών πόλων καί νά ύψωθή ή στάθμη τής θαλάσσης και πλημμυρίσουν ιΐολλές μέγα λες παραθαλάσσιες πόλεις τοΰκόσμου. Τα άεριωθούμενα άεροσκάφη είναι έπίσης —ι - θανόν νά προκαλέσουν την Ι δίαν κατάστασιν λόγω τοΰ ότι έκτοξεΰουν μεγάλας τΐο - σότητας καυσαερίων είς την ατμόσφαιραν. Πολλές φορές έπιστήμονες έκτελοΰν πειράματα, όπως π.χ. δοκιμές άτομικών 6ομ- 6ών παρα τό ότι είναι γνω¬ στόν ότι τέτοια πειράματα θά προκαλέσουν άνεπιθΰμητα άποτελέσματα εί^ς άλλους το μεΐς. Ή ττλεονεξία τού άνθρώ- Γραφεΐον Στατιστικής καί ώ- τέρους άγωγούς, όπως, παρα ρισμένας "Υπηρεσίας τής εύ- δείγματος χάριν, αυτόν ό ό- ρωπαϊκής 'Επιτροπής — 700 ττοϊος συνδέει την Λαβέρα μέ περίπου μαθηταί των νυν έν τήν Καρλσρούην. λειτουργία εύρωπαϊκών σχο ! Τό 1967, τό όλικόν μήκος λών ϋπέστησαν μετ" έπιτυχί- των πετρελαιοαγωγών τής άς τάς νενομισμένας έξετά- σεις διά τήν απόκτησιν τοΰ εύρωπαϊκοΰ πτυχίου μέσων σπουδών. "Επί τοΰ παρόντος, είς τάς Βρυξέλλας λειτουργεϊ τό με γαλύτερον εύρωπαϊκόν σχο¬ λείον. Είς τό Κέντρον αύτό τής Κοινής Αγοραίς, τό οποί¬ ον άριθμεΐ πλέον των 5000 «εύρωπαϊκών» ύπαλλήλων, ε¬ δέησε νά τεθή αυστηράς πε- ριορισμός είς τάς έγγραφάς διότι, κατ' αρχήν, αί εύρωπα που έχει ιτροκαλέσει άνεπαν |ικα1 σύτα1 σχολαί είναι προ σιτα1 κα1 ε1ς μαθητάς άλλων όρθωτες καταστροφές είς σιτα1 κα1 ρ άλλων όρθωτες καταστροφές είς τόν πλανήτην μας. Διάφορα , έθνικοτήτων καΐ δχι μόνον εϊδη ζώων χρήσιμα είς τόν Ι ε1ς τούς Γάλλους, τούς Ίτα- άνθρωπον Ιχουν πλήρως έξο λού<: *α1 τούς Γερμανούς. Ό όλικός άριθμός των μαθητών τοΰ σχολείου τής πρωτευού- ϋτΐερδαίνει τάς δύο χι- λοθρευθή έκ τής άπληστίας τοΰ άνθρώπου. "Οπως είναι προωανές, έπιστήμη καθώς καΐ ή άνθρώ λιάδ«ς πίνη άπρονοησία μποροΰν νά ' Η πλέον πρόσφατος ευρω- προκαλέσουν σοδαρές κα - ! παϊκί1 σΧολί1 ευρίσκεται είς ταστροφές μέχρι τοϋ πιθανοϋ , τήν Καρλσρούην. ΑΙ δύο άλ- σημείου νά έκμηδενίσουν τό ;------------------------------------------ ανθρώπινον γένος. Ώς έκ τούτου είναι άναγκαΐον νά καταρτισθούν έπιτροπαί άπό εΐδικούς επιστήμονας είς ό- λους τούς τομεΐς, αί οποίαι νά έλέγχουν τάς νέας έφευ- ρέσεις καθώς καΐ άλλας με¬ ταβολάς καί άποφάσεις διά ΕΟΚ έφθασε τα 5173 χιλιό- μετρα. ΟΊ μεγάλο ι λιμένες καί τα μεγάλα διομηχανικά κέντρα συνδέονται τώρα με ταξύ των. ΟΊ άγωγοί τής Βιλελμσχάσβεν (Βορείου Γερ μανίας) καί τοϋ Ρόττερνταμ ("Ολλανδίας) συναντώνται είς τήν Κολωνίαν καί φθά- σουν μέχρι τής Φραγκφούρ- της — επί τοΰ — Μέϊν. "Ετε¬ ρος άγωγός συνδέει τάς έκ- βολάς τοϋ Ροδανοϋ (έγγύς τής Μασσαλίας) μέ τήν Μαν- χέϊμ. "Η σύνδεσις των δύο αύ των άρτηριών θά επιτευχθή προσεχώς. ΑΊ είσαγωγαί πετρελαίου τής ΕΟΚ ηυξήθησαν άπό τού 1958 μέχρι τοΰ 1967 κατά 239ο) ο, άνελθοΰσαι είς 280, 4 έκατομμύρια τόννων. Κατά τα πρόσφατα έτη, τό μέσον ποσοστόν αυξήσεως έκυμαί- νετο περί τα 14,5ο) ο. Ρισάρ Μάρν Η ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ ΤΕΑΕΙΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΤΑΧΥΝ ΑΝΤΙΛΡΑΣΤΗΡΑ ΛΟΝΔΙΝΟΝ___Τα θεμέλια, διάφορα νέα ίργα. Αί άνω- «πό τεχνικής πλευράς, τής τέρω έπιτροπαί θά καταστή- σημερινής πυρηνικής βιομη- σουν δυνατόν τόν έλεγχον χανίας ετέθησαν κατί τήν τεχνολογικόν τούτον τομέα Βρεττανίαν. Τήν τεχνολογι- κήν ταύτην πρόοδον της ή Βρεττανία δέν ήτο προηγου- τής έπιστήμης κατά τρόπον διάρκειαν τής διασκέψεως ι μένως είς θέσιν νά έκμεταλ- ώστε τα πλεονεκτήματα, τα τοϋ Χάργουελ, τόν Σεπτέμ- λευθη, μέχρις ότου άνεδιωρ- όποΐα προσφέρει είς τόν άν- .βριον τού 1950. Κατά τήν διά- ------Ω- * -----.....-4·---- Λ — θρωπον ή έπιστήμη, νά ίΐναι σκέψιν ταύτην εγένοντο προ- γανώθη ή πυρηνική της 6ιο- μηχανία, υπό τα δεδομένα πραγματικής πλεονεκτή ματα. , τάσεις επί σειράς προτύπων | των τεχνολογικών έπιτευγμά- ΑΊ επιστημονικαί έπιτροπαί σχεδίων τα όποία είς τήν συ- θά είναι είς θέσιν νά άπορρί νέχειαν, έξελικτικώς ώδήγη- πτουν κάθε επιστημονικήν ' σαν είς τό τελικόν σύστημα ροσπάθειαν, ή όποία είναι δυ τοΰ ταχέος άντιδραστηρος, νατόν νά προκαλέση περισσό π°ύ προσφυώς εχει άποκλιθή τερα μειονεκτήματα παροί ' «τό σύστημα τοΰ αιώνος δι' ύ- πλεονεκτήματα μέ τήν πάρ'ο- λόκληρον τόν κόσμον». Ήδη, δόν τοΰ χρόνου. κατόπιν τής έιτιτελεσθείσης Είναι άγνωστον σήμερον προόδου, άναμένεται ότι κα- ττόσον χρονικόν διάστημα εί- τα τό προσεχές έ'τος ή Βρετ- ναι απαραίτητον διά νά επι- τανία θά έχη τελειοποιήσει τευχθοϋν αί κοινωνικαί καί τόν πρώτον είς έμπορεύσιμον πολιτικαί έξελίξεις πού θά , μέγεθος έν τφ κόσμω ταχΰν καταστήσουν δυνατόν τόν πό ' άντιδραστήρα. Οΰτος θά εΐ- ενο οξείδ ιό τίς καμινάδες διαφόρων «ΡΥοστοσίων καί έχει πολύ ""Χΐμτ. έπίδρασι στήν ύγεία άνθρώπου. Στατιστικές ά ιξαν ότι ή αύξησις τής ™εΡΐεκτικότητος τοΰ διοξει - 61°υ τοΟ θείου είς τόν άέρα "υνδέεται άμέσως μέ αυξη- Οι^ τής θνησιμότητος. Ενο άλλο δηλητη ριώδες ^Ρων, τό μονοξείδιον τοΟ λύπλευρον έλεγχον τής έπι¬ στήμης. "Οσο μικρότερον τό χρονικόν τουτο διάστημα τό¬ σον ταχύτερον θά κατορβό- σει ό άνθρωπος νά κάνει τή^ ζωήν τού πιό υγιεινήν καί ττιό ευχάριστον. ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΕΘΝΙ¬ ΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜ ΒΡΙΟΝ Αί παρά τή Έθνι«ή Τραττέζη κα τοβθέσεις είς δρχ. εσημείωσαν κα! κατά τόν μήνα Δεκέμβριον 1968 άξιόλογον αύξησιν (1.559 έκατ.) άνελθοθσαι είς 32.481 έκ &οχ. Έξ άλλου, έντός τού έτους 1 968 ή αύξησις τού σιονόλου των κατα- θέσεων ΰττηοξε λίαν σημαντική, ά- νελθοΰςτα είς 7.164 έκατ. δρχ. ·<α! εΐ^α, κατά 6.171 καΐ 2.884 έκατ. δς>χ. ανωτέρα των άντιο-τοίχων αύ
ξόσεων των έτών 1967 καϊ 1966.
Τό μεγαλύτερον μέρος η76,2%)
τής άνωτέοω αύξηο-εως άφοοά α-
ώ δώ ά
ή
νοδθν
ίδιωτι·κών άποταμιευτι-
κών κσοτοίθέσεων (5.456 έκ.).
ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑΙ ΕΙ-
ΔΗΣΕΙΣ
Είς την «'Εψημεοίδοτ της Κυβερ
νήσεως» εδημοσιεύθη τό ύπ' άοιθ
27 Β.Δ, διά τού όποίου ρυθμί-
ζοιτται θέματα άνοτγόμενα είς τόν
έττοπτείαν τού ΟΑΠ, της Ελευθέ¬
ρας Ζώνης θεσσαλονίκης καϊ τού
Λιμενικού Τσμείου "Ελευσίνος ύττό
Νλί
ναι δυναμικότητος 286 με-
γαβάτ ήλεκτρικής ενεργείας
καί άξίας 30 έκατομμυρίων
στερλινών, άναμένεται δέ είς
πλήρη προσφοράν έν σειρά
κατά τό 1971.
Έν τφ μεταξύ, ϋπολογίζε-
ται ότι αί "Ηνωμεναι Πολι¬
τειαι θά παράγουν δύο Ιΐ,
τρείς ιταρομοίου μεγέθους άν-
τιδραστήρας, είς τήν προ¬
σπάθειαν όπως έλαττώσουν
τήν απόστασιν άπό τήν άδια-
φιλονικήτως πρώτην είς τόν
των καί των επιστημονικήν
προγνώσεων τής Βρεττανικής
'Επιτροπής Άτομικής "Ενερ¬
γείας, έν συνδυασμφ πρός
τάς άπόψεις των επί τοΰ έμπο
ρίου έμπειρογνωμόνων τής
Ιδιωτικης βιομηχανίας. "Ηδη,
ή πρόθεσις όπως ό ταχύς άν-
τιδραστήρ τοποθετηθή είς τήν
αγοράν τό δυνατόν ταχύτε¬
ρον, βασίζεται καί επί τοΰ δε-
δομένου, ότι δύναται νά πα¬
ραγάγη οϋτος ρεΰμα μέ πολύ
φθηνότερον κόστος, έναντι
των ιιέχρι τοΰδε γνωστών άν-
τιδραστήρων.
Τα οίκονομικά πλεονεκτή-
ματα τοϋ νέου τούτου τύπου
άντιδραστηρος Ιγκεινται, ό-
χι μόνον είς τήν δυνατότητα
όπως χρησιμοποιηθοΰν ώς
καύσιμος ϋλη ύττοπροϊόντα
των άλλων άντιδραστήρων,
άλλά καί είς τήν ίκανότητά
τού πρός παραγωγήν φρέ-
σκου πλουτωνίου αύτοδυνά-
μεως.
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΕΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΛΡΙΟΥ
ΈτεΑέσθησαν χθέ:ς τα έγ-
καινια τοϋ κτιρίου, είς τό ο¬
ποίον στεγάζοντθ.ι τα γρα-
<ρεία τοϋ 'Ελεγκτικοϋ Συνε- δρίου. Είς την σχετικήν τε¬ λετήν παρέστησαν εκπρό- σωπος τοϋ άρχιεπισκόπου Αθηνών, ό ϋπουργός ΟΙκονο μκών κ. Άνδρουτοόπουλος, ό ύφυπουργός Προεδρίας Κυ βερνήσειος κ. Βοβολίνης, ό γενικός γραμμαεύς τοϋ υπουρ γείου Οίκονομικών κ. Παπαν¬ δρέου κ.ά. Μετά τόν άγια- ομόν, ομιλών ό πρόεδρος τοϋ "Ελεγκτικοϋ ΣυνεδρΙου κ. Κρι τοέλης, άνεφέρθη είς τό ιστο¬ ρικόν καΐ τήν αποστολήν τού¬ του. "Εν συνεχεα ωμίλησεν ό ύπουργός ΟΙκονομικών, ό ο¬ ποίος ετόνισεν ότι τό 'Ελεγκτι κόν Συνέδριον, κατά τόν μα¬ κρόν βίον τού, έχει έπιτελέ- σει έργον λαμπρόν καί ή εϊσ- φορά τού είς τόν δημόσιον βίον τοϋ "Εθνους έχει τύχει γενικάς άναγνωρίσεως. ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΠΑΛΑΙΑΙ 0ΦΕΙΛΑΙ ΚΥΛΙΝΔΡΟΜΥΛΟΝ Ή κυδερντντιική δραστηριότης κα τα τό παρελθόν καί νέον ϊτος ΕΙΣΗΧΘΗΣΑΝ 299.5 ΕΚΑΤ, ΔΟΑ, ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ τού Ναυτιλίας. ργ 'Εττέστρεψεν έκ Λονδίνον ό Έκ τού ΰπουργείου ΣυντονισμοΟ ανεκοινώθη ότι συμφώνως ττρός τα τελευταία διαθέσιμα τραττεζικά στοχεΤα τό σύνολον των κεφαλαί¬ ων, τα όποΐα είσέρρευ^αν είς την χωρ:*./ μ^ς κατά την 1 Ομηνον χρο νίκην περίοδον Ίανουαρίοι/ —Ό- κτωδρίου 1968 άνη.λθον είς 299,5 έκατ δολλάοια. Έκ τού ττοσού αύ τού 192 έκατ. δολλάρια άφορούν νικός γραιαματτεύς τού Έμττορικης Ναντιλίσς κ. Ι νίκας, ό όποΤος παρΐϊκολούθησεν ώς'έκπρόσωπος τής Ελλάδος, τάς συζητήσεις τής ομάδος εργασίας τού ΝΑΤΟ, δσον αφορά την άσφά λισ ν των έμποριικών ττλο!«ν των κρατών - μελών τού ανωτέρω άργα νισμού, κοτά κινδύνων ττολέμου. είς τήν εισαγωγήν κειΐκχλαίων ίδ1- ωτώ,ι καί πιστωτικών ΐδρυμάτων καϊ 67 έκατ. δολλάοια είς έμπορι κάς πιστώσεις, εΤναι δέ αμφότερα τα ποσά αύτά κατά πολύ υψηλο¬ τέρας τού μέσου δσοιι των είσα- χθέ.τω^ κεφαλαίων τής αυτής κα- τηγορίας κατά τα άντίστοιχα 10 μηνα όλο<λήοου τής τριετίας 1965 — 1967 "Αντιθέτως, ό έκ τού έξωτερ κου δανεισμός τού Δημοσίου, ώς καΐ των δημοσίων όργανισμών καϊ έττι χειρήααον, συνεκρατρθη είς τό λε λογισαένον χαμηλόν έττίττεδθν τώ·^ 40,7 έκςβτ. δολλαοίων εναντ, 49 καϊ 81 έκατ. δολλαοίων τού αυτού ΙΟμή,οιι τώ^ έτώ/ 1967 καΐ 1966 μείνει είς χείρας των καττνεμττό- ρων, ή ποσότης των οποίων, κατα. ΙΠΛΟΥΣΤΕΥΣΙΣ ΚβΙ ΕΑΑΦΡΥΝΣΙΣ ΦΟΡΟΑΟΓΙΑΣ Δι' άποφάεεως τής Έπι- τροπής Συντονισμοϋ ΟΙκο- νομικής Πολιτικής έρρυθμι- σθη ό τρόπος έζοφλήσεως των πρός τό Δημόσιον πα¬ λαιών όφειλών έκ χορηγη- θέντος επί πιστώσει κρατικοϋ σίτου, είς τούς κιλυνδρομύ- λους Πελοποννήσου καί νή- σων. Οϋτω, τό όφειλόμενον κ'ατά την 31 ην Δεκεμβριού 1968 υπόλοιπον, θά έζοτρλη- θή είς 48 ίσοπόσους μηνιαί- ας δόσεις. έντόκως πρός 5% άπό 1ης Ίανουαρίου 1968. Ή πρώτη δόσις θά καταβληθή έντός τοϋ τρέχοντος μηνός. Ή απόφασις άφορά τούς κυ- λινδρομύλους τής κατηγορί- ας των τέως επί έμπορΐα κυ- λινδρομύλων. ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ ΚΦΣ ΔΙΑ ΤΙΜΟΑΟΠΑ ΜΕΧΡΙ-200 ΔΡΧ. Διά τα εκδιδόμενα τιμολόγια πωλήοηεον άξίας μέχΡι 200 δρα- ιχμών καα' ανώτατον όριον, δέον δ ττως μή ύποβάλωνται είς τήν φθ- ρολογικήν Αρχήν άτομικαϊ κατ' ά- γοραιστήν καταστάσεις. Τα ανωτέρω διευκρινίζει, δι' έγ γράΦου τού πρός τό Βιοτεχνικόν Έπιμελητήριθν Αθηνών^ τό ϋττουρ γεΐθι/ Οϊκονομικών; ιιέ την ττροσ- θτ^κην 8τ| τό σύνολον τής άξίας των έν λόγω τιμολογίων, δέον νά άναγράφεται δι" ενός ττοσού επί τής συγκεντροτικής καταστοισεως ύποβολής τιμολογίων. ΟΤκοθεν νοεϊται, 'κοτταλήγει τό £γγροφον, ότι τό άναλογούν χαρ τόσημον καί επί των τιμολογίων αυτών, θά άπαδίδεται κατά τρίμη¬ νον είς τό Δημόσιον Ταμείον, ο¬ μού μετά των λοιατών τι,μολαγίων. ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΑΓΟΡΑ ΤΟΥΡΚΙ¬ ΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΣ, 22 "Ιανουαρίοι; —Την προσέχη Δευτέραν, 26 Ί- ανουαθ'°1', άρχίζει, μέ εδραν την Σμύρνην, ή πώλησις καπνών Αίγαί ου (Δυτ. Μικρασίας) τού 1968. Τό τουρκκόν Μονοττώλιθν καττνών καΐτα6άλλε( ττοοστταθείας δττως τα καττνά αύτά πωλη^ούν είς ΐκανο ττοτιιτικάς τιμάς. Ένδιαφέρεται εξ άλλου, δττως πωληθοθν καί καττνά τα 6ποΤα άττό ττέρυσι εχουν αττο- ΑΝΑΜΟΡΦΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑ- ΣΤΑΤΙιΚΑ 26 ΟΙΚΟΔΟΜΙ- ΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ Είς την «Εφημερίδα τής Κυ€ερ νήσεως» (ΦΕΚ 11 Β') έδημοσιεύ θησαν 26 όπτοφάσε ς τού ύττουρ- γού Κοινωνικών 'Υπηερεσιών, πε- ρΐ άναμορφώσεως καί έγκρίσεως τώ,/ καταστατικών των κάτωθι οί- κοδομιχών Συνετταιρισμών: Στεγάσεως Δημ. Ύπαλήλων Γ' κατηγοοίας Δημ. 'Υπηρεσιών, έ^ έ νεργεία Δηιμ. Ύπαλλήλων Νομού Μαγνησίας, Στεγάσεως Οΐκογενει ών Σωμάτων "Ασφαλείας; Σιτεγά- σεως άναττή.οων ΘΜΐιάτω^ Πολέμου, Ίεροψαλτών, Ίδ. Ύπαλλήλων «ή Γϊρόαδος», Φ3ιωτιδοβ>ω<έων, Μελώ^ Ενώσεως Έφίδροον 'Αξ ωματικών Μαγνησίας, Συνεταιρισμοΰ «Ή Θεοτό<ος», Φιλάθλων 6ττα5ών τοΰ Παναθπ/αϊκοΰ «Τό Τοιφΰλλι», Ύ- παλλήων Έθ«. Τοαττέζης, Δημ. Ύ παλλήλων καϊ Ύπαλλήλων Άσφα- λιστικών Έτα ριών. Ύπαλλήλων καί Φυλακτικσύ Προσοΐπιχοΰ Άρ- χαιολογικής Ύπηοε^ίας Σίν)σμού «Γεννα ούττολις», Ίδιωτών - Ήλε κτροτεχνιτών Έργολητττών καΐ Κα ταστηματαρ'χών Ήλεκτοικών Εί- δών 'Αττκής, Μονίμων Δοκίμων καΐ Έλευθέοων Έργαιτώ·; ΟΛΠ, Πολι/τ£κνων Δωδεκανησου «Ή ©ί- οτόκος», Άγωνιστών Έθνικής Άν τιστάσεως ΕΔΕΣ, Έργοληττΐτών, Άοιτέγων "Αθηνών— Πειραιώς — Προαςττίων «Ό Εΰξεινος Πόντος», "Ακτημόνων Κληρικών "Αθηνών — Πειραιώς —Περιχώρων καΐ Έτταο χιώ^, τέκνω^ αυτών κοοΐ λοιττών όϊ σχολουιιένων μέ τήν "Εκκλησίαν, Ύγειονομικών «Ή Ύγί'ια», Γίοοσω ττικοΰ Κοατιχής Ύττηοεσίας Πολι- τικής Άεροπορίας, Κρηττών «Ό Ψηλορείτης» καΐ Προσωπικού Νο- μ ιικών Π ροσώπων. τόν τουρκικόν Τύπον, άνερχε,τοιι είς 6 5 έκατ. κιλά άντιστοίχως. Τέλος, δέον να τονισθή βτι πλέ Ον τού ενός τρίτοι» έκ τού συνολι- κού ΰιϋ3υς των εϊσαχθέντων κεφα¬ λαίων καλύτττουν τα μα<ροπράθε- σμα κεφάλαια μόνον τών ίδιωτώι/, ένώ τα υπό μορφήν νέων καταθέ- σεων είς συνάλλαγμα είσαχ3έντα κεφάλαια, βάσει τού Ν.Δ. 2687) 53, 6-·},λθον είς 20 έκατ. δολλά¬ ρια έναντι 8—16 έκατ δολλσρί ών τού αυτού 1 Ομήνου των έτών 1965—1967. ΆτΓθτελεσματική πε ριστολή της φοροδιαφυγής Ό κατ' εξοχήν νευραλγικός το μεΰς τού ύπουργείθυ των Οίκονο μικών έπέ^υρεν έξ αρχής τό ενδι¬ αφέρον καΐ τήν προσοχήν της «υ 6ερνήσεως, ή όποία εφήρμοσε πο- λΐΓΓικήν, έχουσαν τούς εξής 6ασι- κούς στόχους: Την εκκαθάρισιν των έκκρεμοτή των τού παρελθόντος, αι όττοΤαι άττεστέρουν τό Δημόσιον είσπρά- ξεων έκατοντάδων έκατομμυρίων δραχιιων Την δικαίαν κατανομήν των Φ°- ρολογικών 6αρών διά τής περιστο λής τής φοροδιαφυγής Την άτΓλούστευσιν, δελτίωσιν καΐ έλάφρυσΐν τής φορολογίας τού είσοδήματος Βελτίωσις τής θέσεως των έργα ζομένων είς τό Δημόσιον καΐ των συνταξιούχων τού, Την έγκαιρον έντός των συναλ- λαγμαιτικών όρίθν ρεαλιστική,ν κα τάρτισιν τού κ.ρατικοΰ ττροϋττολο- γισμοΰ, ώστε ή έφαρμογή τής δή μοσιονομικής πολιτικής νά είναι ευχερής. Τα άνωΓΓέρω ήσαΐν οί κύριοι στό χοι διά τό 1968, τού ύπουργείου Οϊκονομικών, οΐτινες έττετεύχθησαν μέχρι κεραίας άυευ τής έπιβολής νέων Φόρων. Συγκε,κριμένως διά τού Α.Ν. 239)67 «αί 285)68 επετεύχθη ά- πλού^τευσις καί βελτίωσις τού συ στήματος τής άμέσου φορολογίας έλάφρυνσις των φορολογκώ, 6α- ρών ύττέρ των τττωχατέροον τάξεως κατά τΓοσοστόν 13.5% £ως 33%, ένώ ταυτοχρόνως καθερώθη ή ά- τομική εύθύνη των φορολογοαιιέ- νων καΐ έθεσπίσθησαν αύστηραϊ κυρώσεις δ.ά τούς φοροψυγάδος. Άποτέλε^μθί των ώς ανω ιιέτρων ύττήρξεν: α) Ή ύποβολή κατά το 1968 450.466 δηλώσεων φορολο¬ γίας είσοδήματος φυσικών πρόσω πων έναντι 327.686 τού 1967 καϊ 299.043 τού 1966 (ποσοοτι αία αύξησις 50,5% καΐ 34,2% ό. τιστοίχως). β) Ή αύξησις τού δή λχθέντος είσοδήματος φιισικών προσώπων είς 42.292.096.000 τό 1948 έναντι 29.465.026.000 τού 1967 καΐ 25 950 336.ΟΟΟ τού 1966 (ποσοστιαία αΰξη,σς 62,97% καΐ 43,5% άντιστοίχοος). Έξ άλλου ό 6ε6αιωθ£Ϊς Φόρος εί σοδηματος ηυξήθη κατά 20,1% τό 1968 τταρά τό γεγο'.ός δτ, ή μέση έτη^ία φοοολογική έττιδά- ρυνσις μειώθη κατά τό ίδιον έτος κατά 6,62%. Παραλλήλως τό ϊ—ουργεΐον Οί- κονομικών έπελήφθη κα! τώ^ ά-ε- ξελέγκ,των ϋττοθέσεων των τταλαι οτέρων τού 1968 έ.τών, αί οποίαι ά»ήρχοντο διά τόν φόρον εϊσοδή- μςίτος είς 806.000 καΐ διά τόν φό ρο^ μεταβιβάσεως άκινήτων είς 450 000, ένώ έτεραι 8Ο.ΟΟΟ ττα- ρέμειναν έν έκκρΒμότητ, είς τα Φο ρολογκά δικασιτήρια. Διά των λη φθέντων υπό τού ΰττουιργε ίου μέ- τοων, τής παροχής δηλαδή τής δυ^ατότητος ύττοβολής συμττληρω ματυκής δηλώσεως καΐ έττανεξετά- σεως των έκκοεμουσώ; φορολογι- κών ύπαθέσεω,ν (Α.Ν 63 καΐ 239 )67) έν συνδυαοιμφ καΐ πρός την συΜτελεσθεΐσαν δρακττηριοποίησιν των φοροτεχνικών ύττηοεσιών. έττε- τεύχθησαν όντως έκττληκτικά άπο τελέσματα. "Ητοι, έπεραιώθη^αχ 1< των έκ,κρεμών ύποθέσεων των πρό τής Έπαναστάσεως έτών 660.ΟΟΟ δηλώσε ς Φάρου ε'σοδή- ματος καί 4ΟΟ.ΟΟΟ δηλώσεις Φό ρου μεταβιβάσεως άκινήτων, έξεδι κάσθησαν δέ 60.000 κ των £<- κοεμου^ών είς τα Φορολογικά Δι καστήρια υττοθέσεων. Έξ άλλου, διά τού νέου Κώδικος Φορολογι- κών Στο χείων, όστις ετέθη είς έ φαρμογήν άττό 1 ής "Ιανουαρίου 1 969, απηλλάγησαν τού άγχους τής ύττΌχρείσεως τηρήσεως βιβλί- ων ττλέθν των 3ΟΟ.ΟΟΟ μικ^οϊ έ- πιτηδει,ιμαιτίαι, πραγματοττοιούντες άγοράς μέχρι 48Ο.ΟΟΟ ή τταρέ- χοντες υπηρεσίας μέχρις 120 ΟΟΟ δρχ ετησίως. Έπίσης ττεριελήφθη σαν είς τόν Κ.Φ.Σ. άττλα! «αί σα φεΐς διατάξεις, ώστε ή έφαρμογή τού νά είναι έφικτή καΐ νά μή ε¬ πιφέρη δυσχερείας είς τάς. ιιεγά- λας καΐ μεσαίας έπιχει,ρήσεις. Πέραν τούτου διά τού Α.Ν. 374)68 παρεσχέθη εύχέρεια ρυθμί σεως των έν καθυστερησει όφε'λών πρός τό Δημόσιον καΐ όπτεσβέσθη σαν όφειλαΐ 316.ΟΟΟ.000 δρχ. πτωχών όΦειλετών, τών οποίων ή οφείλη πρός τό Δημόσιον κατά τόν χρόνον τής βεβαιώσεως δέν ύ πεοέβαινε τάς 1.000 δραχμάς. Τού μέτρου έττωφελήθησαν ύττέρ τό Εν έκατομμύριον ΟΦειλέται τοΰ Δημοσίου, δεδομένου δτι αί δια- γραφεΐσαι δ.ά τού τρόπου αυτού εγγραφαί ανήρχοντο είς 1.700. ΟΟΟ. Αί πέραν των 1.000 δρχ. ό- φειλαί, έγγίζουσαι τό ϋψος τού έ νός δισεκατομυρίου δραχμών ^.ρ- ρυθμίσθησαν διά καταβολής είς 25 μηνιαίας άτόκους δόσεις ή είς 50 μετά των τόχων ύττερηιιερίας. Πεοα τέΐρω έθεσπίσθησαν διά των Α. Ν. 147)67 καί 608)68 νέα κί νητρα διά τάς βιομηχςχνκάς καΐ τουριοη,κάς έπενδύσεις καϊ νέα μέ τρα ποός ενίσχυσιν τής κεφαλαια γοράς. "Αντικεΐιμενικός σκοττός τών μέτοων τούτων είναι ή ταχεΐα καϊ έττί ύψηλού βαθμού έκβιομηχάνισις τής χώρας, ή όποΐα ό—οτελεΐ κο'ι τόν στόχθν τής οίκονομ'κής πολι¬ τικής τής Κυβερνήσεως. Πρός τού το παρεσχέθησαν φορολογικαί ά- παλλαγαΐ είς τα έπενδυόμενα είς νέας βιομηχανικάς καΐ τουριστικάς έγκαταστάσεις κεφάλαια, ένώ ταυ τοχρόνως έδημιουργήθησαν έξαιρε- τικώς εϋνοϊκαΐ ττροϋττοθέσεις διά την εγκατάστασιν είς Έλλάδα άλ λοδαττών έμποροδιομηχανικών έπι- χειρησεων. Ή γενοιιένη, έξ άλλου, διά τού Α.Ν. 465)68 τροποποιή¬ ση τής φορολογίας πλοίων, ύπεβο ήδησε^ εις την περαιτέρω ανάπτυ¬ ξιν τής υπό ελληνικήν σημαίαν έμ- μορικής ναυτλίας, άποτέλεσμα δέ τούτου ήτο ή αύξησις των υπό έλ ληνική,, στμααν τής χωρητικότη¬ τος έμπορι κων σχαφών έντός τού 1968 άνω των 9 έκαιτ. κόρων, έ¬ ναντι 8.049.989 τοΰ 1967 καΐ 7. 856.410 τοΰ 1966 Ή κυβέρντκτις, δμως, συνεττής πρός τα έτταγγελίας της προέβη καΐ είς την δελτίοκτιν των άποδο- χώγ των δηιμοσίων ύαταλλήλων, αί δέ χορηγηθεΐσαι αΰξήσεις κατά τό 1968, γενόμεναι έντός κλίιματος τι μαρθμικής σταθερότητος, ήσαν πραγματικαί καΐ ούχι όνομαστικσ.1 ώς συνέδαινε κατά τό παρελθόν. Ταυτοχρόνως έξηγγέλθη δτι τό νέ Ον μισθολόγιθν δέν είναι στοίτιικόν, άλλά δυναμικόν, δηλάδη θό άνο- μορφοΰται καΐ θά ττροσαρμόζεται εκάστοτε αναλόγως ττρός την πρα γματικήν αΰξησΐν τού είσοδήμα¬ τος. Δ ό: τόν λόγον αυτόν τταρεσχέθη άπό 1ης Ίανουαρίου 1969 καΐ νέα αύξησις έκ 5% είς τούς μισθωτοϋς των δημασίων ύπαλλήλων καί τών ύτταλλήλων Νομικών Προσώττων Δή μοσίου Δικαίου.. Διά τάς ανωτέρω αύξησις διε¬ τέθησαν: 520 έκατ. δρχ. τό 1968 καΐ 910 έκατ. τό 1969. Παραλλήλως ή κυβέρνησις τηοοΰ σα τάς ύττοσχέσεις της, προέβη καΐ είς την ρύθμισιν των συι>τάξεων
των κοατικών λε^ουργών. Πρός τού
το ττροσήρμοσε τάς συντάξεις ττρός
τάς ηύξημένας άποδοχάς των δημο¬
σίων υτταλλήλων, διαθέσασα έντός
τοΰ 1968 990 έκατ. δρχ. (700
διά άναττροσαρμογάς καΐ 250 διά
τάς αύξήσεις). ΠοοέΙδλεψε δέ καϊ
νέαν αύξησιν των συντάξαν κατά
την κατάρτισΐν τοΰ νέου προϋττολο
γισμοΰ 1969.
Ούτω, πέραν τής καττά 5% αυ¬
ξήσεως των μισθών των έν ενερ¬
γεια δημοσίων ύπαλήλων, διά τής
οποίας έττέρχεται ά*τίστοιχος αύ¬
ξησις καΐ των συντάξεων, προέβη
είς νέαν αύξησιν των συντάξεων κα
τα κατηγορίας είς 75% καΐ 70%
τού έν ενεργεια μισθού, διαθέσα¬
σα πρός τόν σκοπόν αυτόν ετέρα
600 έκατ δραχμάς.
Ταυτοχρόνως έρρυθμίσθη τό μέ¬
γα ττρόδλημα τής βαθμολογικής έ
ξελίξεως καϊ τού μισθολογίου τού
έΦημεριακοΰ κλήρου τής χώρας, ώ
στε ο! έφημέριοι νά έχουν άναλο
γον εξέλιξιν μισθολογικήν καΐ δα
θμολογικήν πρός τούς δημοσίους
ύτταλλήλους άττό τής 1ης "Ιουλίου
1968. Άλλά τό ενδιαφέρον της κυ
δερνήσεως δα τούς είς τό Δημό¬
σιον έργασθένιτας δέν έξην'τλή'θη.
Ούτω, διά την ταχυτέραν ά—ονο-
μήν των συντάξεων καΐ την ρύθμι
σιν των ανακυτΓτομένων συνταξιο-
δοτικών θεμάτων, συνεσττήθη είς τό
Γενικόν Λογισττήριον είδική ϊπτηρε
σία κανονισμοΰ τών συντάξεων
καί τταροχης ίατροφαρμακεχίτικής
ττεριθάλψεως χών συνταξιούχων «αί
των ιιελών των οίικογενειών των.
.Παραλλήλως, κατά τό έτος 1968
έδανειοδοτήθησαν ύττό τού Ταμεί-
ου Παρακαταθηκών καΐ Δανείων
7. 883 δημάσιοι ϋπάλληλθι καΐ
συνίταξεούχοι ττρός εξασφάλισιν
στέγης διατεθέντος ττρός τούτο συν
ολκού ττοσοΰ 1.050.706.000 δρα
χμών έναντι 3.629 δανείων συνο-
λικοΰ τΓοσοϋ 461 έκατ. δρχ. τό έ'¬
τος 1967 καΐ 4.331 δανείον συν¬
ολικόν ττοσού 475 έικατ. δραχμών
τό 1966.
Τέλος, σοβαρόν έτΓίτΐυγμα τής
Έθνιικής Κυβερνήσεως εΤναι ή κα
τάρτιθΊς τού ττροϋπολογισ·μοϋ τοΰ
1969 έντός τής τασσομένης ϋττό
τοΰ άρθρου 83 τού Συντάγμοττος
προθεσμίας, προσηρ^ιοσμένου είς
τή^ οικονομικήν πολιτικήν τής Κυ
δερνησεως καΐ τό 5ετές ττρόγραμ-
μα Οικονομ ι κης Άνατττύξεως ΰττό
καθεστώς πλήρους οικονομ ικης στα
θερότητος. 'Ο νέος προϋπολογι-
σμός καταλείττει ττλεόνασμα 2.500
έκ,ατ δραχιιιων διά την χρηιμσπο-
δότηοΊν των δημοισίων έτΓενδϊ/σιεων.
Τα έξ εγχωρίων τττγγών έ'σοδά τού
άνέρχονται είς 51.107 έκατ. δρχ.
έναντι 45.230 τού τΓαρίλθόντος ε
τους, αί δέ δαττάναι είς 50.521 ε
ναν^ί 43.430 έκατ. δρχ. τού 1968
έπίσης. Τα εσοδα τού νέου προϋ
πολογισμοΰ έχουν έκτιμηθή δάσει
των αττοτελεσμάτων τού ττροϋττολο
γισμού τού 1968, χωρϊς νά ττρο-
βλέίπεται ούδεμ'ια έπιβολή νέων 9°
ρων. Ή έμφανι.ομένη δέ αύξησις
των έσσδων άντατΓθκρίνεται είς
την κανονικήν άνοδθν τής οίκονομί
άς, όφε·λαμένη είς τα ληφθέντα υ¬
πό τής Έθνικής Κι^ρνήισεως σ»
στικά μέτρα. 'Η ΐσοσκέλισις τοΟ
προϋπολογισμοΰ καΐ ή ετπδίωξις
σημαντικοΰ τΓλεονάσματος δ'ά τάς
έττενδύ3''εις, ττρός εξασφάλισιν τής
έλληνικ,ής οίκονομίας, δεδομένοι/ δ
τι ώς εΤναι γνωστόν, ττροϋπολογι
σμοΐ μεγάλων και ττλουσίων χω¬
ρών οίντιμετω—ίζουν σοβαρά έλλείιμ
ματα.
ΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ
ΑΓΡΟΤΙΚΩΝΠΡΟΊ ΟΝΤΩΝΤΟ1969
ΚΑΤΑ ΕΚΘΕΣΙΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Ο.Η.Ε.
ΠΑΡΙ Σ Ι —Τό έμττόριθν των ά
γροτικών προϊόντων, τό 1967, τό
σον άττό απόψεως δγκου, δσον καΐ
άττό άτττόψεως άξ'ία'ς, εμειώθη λό
γω των έξαιρετιικών ύψηλών άπο-
θεμάτω,ν. Ή τταραγωγή ττάλι των
δη>μητριακών τό 1967 — 1968 έ
σημείωσιν αύξησιν είς τό σύνολον
της, παρ' όλην την μείωσιν τής πά
ραγωγής τού σίτου, κατά 4%. Τό
1963, υπήρξε τό δεύτερον κατά
σειράν έτος, κατά τό οποΐο,ν τό
διεθνες εμπόριον τού σίτου καϊ
των δευτερευόντων δημητριακών,
ΤΓαρουσίασε μείωσιν. Τέλος, δσον
άφορά τήν τταραγωγήν κρέατος, ύ
πολογίζεται δτι θά μειωθή τό έ¬
τος 1969, ένώ καμμιά έττΐ τού ττα
ρόντος αύξησις δέν πρσβλέττεται
διά τό 1970.
ΤΑ ΛΗΦΘΕΝΤΑ ΜΕΤΡΑ
Αΰτά είναι μερικά άητό τα συμ
περάσματα τής έττΐΓτροττής των ά-
γροτικών προβλημάτων τού Οικο¬
νομ ικοθ Συμβουλίου διά την Εΰ-
ρώττην, των Ηνωμένον Εθνών, τό
οποίον σΐΛ/ήλθε,ν τελευταίως είς
την Γενεύην. Σύμφωνα μέ την
γνώμην των παρατηρητών, ή τΐολι
τικ,ή των τιμών, εΤχε σημαντικήν
εφαρμογήν τό 1968 είς την Δυ¬
τικήν Ευρώπην, παρ' δλην την δυ
σχολίαν ή οττοία παρετηρήθη διά
την προσαρμογήν τής ττροσφοράς
είς την ζή|τησιν. Τό βάρος των κυ
βερνητικ,ών σχεδιον έστράφη κυ-
ρίως είς την άναδιάρθρωσΐν τής
άγροτικής παραγωγής καΐ είς τήν
έντατικοττοίησιν, είς πολλά κράτη
τής έφαρμογής διαφόρων μέτρον,
σχετικών μέ την εξέλιξιν των άγρο
τικών δομών. Ένθαρ,ρι/ντική ή με
γέθυνσις των άγροτικών εκμεταλ¬
λεύσεως καϊ διοαορφώθησαν άναλό
γως αί σχετικαί νομοθετΐικαΐ δια
τάξει ς "Ολα τα εύρωπαΐκά κρά¬
τη διέθεσαν σημαντικά ποσά είς
τή-; έπαίδευσι,ν διά τάς γεωργι-
κάς εργασίας.
Καττά τό 1968 εγένοντο έπίσης
είς τάς περισσοτέρας άττό τάς χώ
ρας τής Εύρώττης, προσπάθειαι
διά την ττεριφβρειακήν άνάτττυξιν
μέσα είς τα πλαίσα γενικωτέρων
συνολικών προοτΓτικών οίκονομι-
Τήν 4ην Μαΐου είς τήν αίθουσαν
κης άνατΓτύξεως. Τα μέτρα αύτά,
άντιστο'χούν έξ άλλου, είς μακρο
ττρόθεσμα προγράμματα, τα κυρι
ώτερα σημεΐα τών οποίων είχον ή
δή αποφασισθή άπό πολλόν έτών.
ΑΊ βελτιώ^εις συνεπώς ή αί τρο-
ποποιήσεις, αί οποίαι παρετηρή¬
θησαν τό 1968 άντιττροσωπεύουν
επί μέρους έττεμδάσεις είς τόν οί
κονομικόν προγραμματησμόν.
ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ
Συμφώνως πρός τήν έκθεσιν τοϋ
Οίκονομικοΰ Συμδουλίου διά τήν
Ευρώπην των Ί-Ινομ'ένων Έβνον,
τό 1968 εγένετο Ινα σημαντικόν
δήμα είς δ,τι άφορά την ένοποίη
σ ν των άγροτικών αγορών των εξ
χωρών τής Κοινής Άγοράς. Τήν
1 ην "Ιουλίου 1968 ήρχισε πρά-
γματι νά ίσχύη ή κοινή αγορά των
. γαλακτοκομικών προϊόντων. Έν
' τούτοις, τό ττροβληιμα παραμέ,νει
είς δ,τι άφορά την έξεύρε~ν και
την εφαρμογήν μιάς νέας κτηνο-
τροφικής ττολιτικής, ωστε νά έν-
θαρρυνβή ή τταραγογή κυρίος τού
κ,ρέαΓτος καΐ όλιγώτεοον τού γά-
λαικττος καί νά τΓεριορισθοΰν τα
κοινατικά, οίκονομικά βάρη, χω-
ρϊς νά δημιουργηθοΰν έπιτΓτώσεις
δυσμενεΐς είς την άναδιάρθρωσιν
τής παραγωγής κα! είς την βελτί
ωσ:ν των είσοδημότων των τταρα
γωγών.
ΑΓΟΡΑ ΟΙΝΟΥ
Είς ,μίαν άλλην μελέτην της, ή Έ
πιτροπή των "Ηνωμένον Εθνών έκ
θέτει τα συμττεράσματά της διά
τή,ν εύρωττοιΐκήν ττολιτικήν τοΰ οί
νού. Την περίοδον πράγματι, ή ό
ποία διέρρευσε παρετηρήθη δτι ή
διεθνής άγορά (κατά κύριον λό¬
γον εύροτταΐκή), χαρακτηρίζεΐται
άττό την ύπαρξιν μεγάλον άητοθε
μάτων. Είς τα κράτη δπου ή κα¬
τά κεφαλήν κατανάλωσις είναι με
γάλη, ή συνολΐική ζήτησις έχει πά
ραμείνει στάσιμος, ένώ είς τάς άλ
λας χώρας αύξάνει μέ δραδύτη,τα
δυνανάλογον ώς τφός τό ποσο¬
στόν τής τταρανωγής. ΟΊ παραγω
γο'ι οίνου, συναντοϋν δυσχερείας
[διά νά δΐοχετεύσουν τήν παραγω
γήν των. Τό κύριον γεγονός, τό ό
' ποίον προεκάλεσε την δυσχέρειαν
τής άγοράς, υττήρξε,ν ή μείοσις
των άγορών οίνου τής Άλγερίας,
άπό την Γαλλίαν, άλλά καϊ ή επί
τάσις τού διεθνούς άνταγωνισμοϋ
καθώς καϊ ή ττεριορισμενη ττρόο-
δος των τιμών τοΰ οίνου. Ή ττροε
το μασία άητό τήν ΕύρωτΓα,ϊκην
Οικονομικήν Κοινότητα, τής κοι¬
νής άγοράς τού οίνου, ή όποία θά
αποδώση προτεραιότητα είς τούς
παραγογούς τών χωρών - μελών,
θά δυσχεράνη άκομη περισσότερον
είς τό μέλλον τό διεθνές έμπόρι-
ΤΑ ΔΗΜΗΤΡ ΙΑΚ Α
Είς την Δυτικήν Εύρότττΐν άνο
φέρει ή εκ.θεσις τής Έττιτροτιής, δ
ττου ή παραγωγή των δημηιτρια-
κών υπήρξεν άνευ προηγουμένου,
ηυξήθησαν αί έξαγογσΐ τού σίτου
ένώ άντιστοίχος έμειόθησαν αί έ
ξαγωγαΐ των δευτερευόντων δημη¬
τριακών. Συμφώνως, έξ άλλου,
ττρός τα στοιχεΐα τα όποΐα υττάρ-
χουν ιιέχρι στιγμής, ή τταραγογή
των δημητριοκών τό έτος 1963—
69 θά υπερβή τό έπίττεδθν τού ί
τους 1967—1968, δεδομένου δέ
ότι αύξήσεις είς την πάοανϊογήν
έχουν παρατηρηθή είς δλας τάς έ-
ξαγωγικάς χώρας καί είς κράτη
κατ' εξοχήν εΐσαγογικά.
ΔΥΟ ΝΕΟ Ι ΠΡΟΕΔΡΟΙ
Δι" άττοψάσεως τού ΰττουργοΰ
Παιιδείας, οημοσιευθείσης είς την
«Εφημερίδα της Κυβερνήσεως»
(τεύχος Β' 1)69), ώς πρόεδρος
τοΰ "Ανωτάτου Γνωμοδοτικοΰ Συ>ι
δουλίου ΈκτΓαιδεύσεως τοποθετει-
ται ό κ. Νικ. Μίττάρκιας καΐ ώς ττρό
εδρος τοΰ 'ΑνχοσαΓΤθυ Διοΐικτντικοΰ
Συμδουλίου Έκίΐταιδίύσεω ςΑ κ.
Κωνστ. Κούρνιας.
Αριθ. φύλ. 1981
'ΛΙΟΚΤΗΤΉΓ - ΔΙΕΎΘΥΝΤΗΓ
ΣΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΣΙΜΛΝΙΔΗΚ
Γράμματα άη ό τό Λονδίνον
ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΜΟΛΥΝΣΙΣ
ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΜΑΣ
Τού άνταποκριτοϋ μας κ. ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ. Ίανουάριος
18ου
αί
άλμα
ες έξελίξεις της επι
άλλαξαν ριζικά την
ή
ζωήν τ°υ
Ο άνθρώττου στήν γή
■πρός
το ρ
τδ καλλίτερο. ΑΊ νέαι
Ζχκαλύψεις στούς διαφό¬
ρους τομεϊς τής επιστημονι¬
κάς ερεύνης κατέστησαν δυ¬
νατήν την πραγματοποίησιν
πολλών όνείρων τού άνθρώ-
ττου. . ,
Ό άνθρωπος ανυποπτος αρ
νά τΐιστεύει δτι ή επι -
„..„ Ι είναι ό μεγάλος φίλος
ϊοιί.' Σήμερα
άνθρακος, βγαίνει άπό τίς
έξατμίσεις των αύτοκινήτων.
Ή περιεκτικότης τοϋ άερίου
αύτοΰ είς τόν άέρα φθάνει
πολλές φορές σέ έπικίνδυνα
δρια σέ μερικούς κεντρικούς
δρόμους των μεγαλουπόλε-
ών.
Κατ' έτος περισσότεροι νεαροΐ λαμβάνουν
ΡΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΠΤΥΧΙΟΝ Μ. ΣΠΟΥΔΩΝ
Ένσωμάτωσις είς τόν τομέα τής παιδείας
χισε
οι εΐδικοί
τού. Σήμρ
έχουν άρχίσει νά άντιλαμ&ά-
νωνται ότι αι επιστημονικαί
έξελίξεις μέ τα μεγάλα ιτλεο
νεκτήματα πού προσφέρουν
ε[ς τόν άνθρωπον, πολλές φο
δργοΰν νέα καί σο
ς, δημιουργοΰν
βλή
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ). —
Άμφιθέατρον μέσων διαστά
σεων θά ηδύναντο νά ιτληρώ
σουν οι μαθηταί, οί όποϊοι ά
πέκτησαν τό πτυχίον μέσων
σπουδών είς τάς εϋρωπαϊ-
κάς σχολάς. Τό πτυχίον αΰ -
τό, τό οποίον δίδει δικαίωμα
είσδοχής είς τό πανεπιστήμι-
ον, απενεμήθη κατά τό φθι -
νόπωρον τοϋ 1968 άπό διε
θνεΐς έξεταστικάς έπιτρο -
πάς είς 182 νεαρούς ΰποψη-
ο'ι περισσότεροι τών
Τα διάφορα βιομηχανικά
κοπάλοιπα καταλήγουν στά
ποτάμια. Τό νερό Ιχει την
I-
κανότητα νά διαλύη τα σκου ! οποίων είναι υιοί. καί θυγατέ
πίδια, άλλά μόνον σέ μικρές Ρ£ς ύπαλλήλων τών εύρωπαϊ
ποσότητες. Ό τεράστιος άρι Ι κών όργανισμών (ΕΟΚ, Ε.Κ.
θμός τών βιομηχανικώς υπο- Α·χ· και Εύρατόμ).
λειμμμάτων είναι αδύνατον Ι Το σημαντικώτερον έν προ
νά διαλυθή άπό τό νερό τών κειμένω δέν είναι τόσον τό
ποταμών καΐ κατά συνέπειαν οτι έκαστος των πτυχιούχων
τα ιχοτάμια γίνονται φορεΐς θεωρεΐται «εύρωτιαΐος» καθ"
μολύνσεως. δλα σπουδαιότερα είναι ή
νέα καί σο
προβλήματα άπό
εκείνα πού κατορθώνουν νά
έπιλύσουν. Είς την Άφρικήν
ιό περίφημον ψράγμα Καρί -
μπα δημιούργησε την μέγα -
λυτέρα τεχνητήν λίμνην τοΰ
κόσμου. Αύτό δμως εΐχε σάν
άποτέλεσμα νά πνιγη ένας
μεγάλος άριθμός ζώων καί
τα νερά νά καλύψουν τό £δα
φός άπό πολλές γεωργικές
εκτάσεις. Έτΐανειλημμένε ς
προσπαθειες νά γεμίσουν την
νέα λίμνη μέ ψάρια άπέτυ -
ναν καί τό χειρότερο ή νέα
λίμνη γέμισε άπό τόσα ττολ-
λσ φύκια, ώστε σήμερα νά
είναι δύσκολον ίνα πλοιάριον
νά τήν διαττλεύση.
Είς τάς Η.Π.Α. 2.000 τεχνι
κά φράγματα κατέστησαν ά-
χρηστα, γιατί μετά ττάροδον
χρόνου τα νερά πού έσχημά-
τισαν τίς τεχνητές λίμνες με
τετράπησαν σέ λάσπη.
Τα ττερισσότερα έντομοκτό
να, όπως π.χ. τα τταραθεΐον,
είναι Ισχυρώτατα δηλητήρια
καί ήδη πολλαί κυβερνήσεις
λαμ&άνουν μέτρα διά τόν αύ
στηρόν έλεγχον των. Είναι
έκπληκτικόν δτι τα διάφορα
«άκίνδυνα» λιπάσματα ττρο-
κστλοΰν πολύ μεγαλύτερες κα
ταστροφές άπό τα έντομοκτό
να. Έκατομμύρια τόννοι νι-
τρικά καΐ φωσφορικά λιτΐσ-
σματα χρησιμοποιοΰνται έτη
οίως διά νά παράγουν περισ
οοτέρας φυσικάς τροφάς. ΑΊ
ίροχαί δμως τα μεταφέρουν
είς τούς ποταμούς άπό δπου
καταλήγουν είς τάς λίμνας,
δπου σκοτώνουν μεγάλο άρι-
θμό άπό ψάρια καί πουλιά.
Είς δλους τους τομεΐς, δ-
πως στήν ίατρική, διάφορα
προβλήματα έχουν δημιουρ¬
γηθή άπό τήν άνακάλυψι τών
άντιδιοτικών. Κατ' αρχάς
πολλά άντιδιοτικά είναι πιθα
νόν νά προκαλέσουν δηλητη
ρίασιν. Ή τΐενικιλίνη π.χ. εί¬
ναι είς θέσιν νά σκοτώση έν
τος δευτερόλεπτον άτομα
ιτού είναι εΰαίσθητα είς τήν
χρήσιν της. Πολλές φορές τα
αντιδιοτικά έξολοθρεύουν μα
ζί μέ τα έπι&λα&ή μικρό&ια
καί άλλους μικροοργανι -
σμούς άιταραιτήτους είς τήν
άμυναν τοΰ σώματος εναντί¬
ον τών μολύνσεων. Ή τακτι-
κή χρήσις άντιβιοτικών, αύ -
ξάνει τήν άνθεκτικότητα πολ
λών μικροδίων, τα όποΐα έν
συνεχεία είναι πολύ δύσκο¬
λον νά καταστραφοϋν. Είς
αύτάς τάς περιπτώσεις ή Ια-
τρική άναγκάζεται νά χρησι
μοποιήση Ισχυρότερα άντιβιο
τικά είς τα όποΐα έν συνεχεία
έθίζονται τα μικρόβια.
ΠοΟ θά οδηγήση αύτός ό
φαύλος κύκλος κανεΐς δέν
ί,εΰρει πρός τό παρόν. Διά-
ψορες έταιρίες φαρμακευτι-
κών προϊόντων πωλούν είς
«>ύς κτηνοτρόφους άντιβιοτι
κά, τα άποΐα άνακατώνουν
ε>έ τήν τροφήν τών ζώων.
Τό άποτέλεσμα είναι νά άνα-
ττύσσωνται μέσα στά ζώα
αύτά μικρόβια μέ άνθεκτικό
τητα είς τα άντι&ιοτικά πού
διαθέτει σήμερα ή έπιστήμη.
Είς πολλάς περιπτώσεις οί
ανθρωποι μολύνουν έν γνώ¬
σει των τό περιδάλλον γιατί
κανεΐς δέν ένδιαφέρεται νά
Εμποδίση τό κακό. ΟΙ άνθρω
ιοι ίχουν δημιουργήσει τήν
'.ακήν συνήθειαν νά χρησιμο
ηοι^οΰν τόν άέρα καί τό νερό
πλανήτη σάν έ"να εϊδος
δοχείον άπορριμμάτων, σκου
"ΐδοτενεκέ. Τό γνωστόν άέρι
ον μέ τό δνομα διοξείδιον τοΰ
θείου (502) είναι αόρατον,
δταν διαλύεται μέσα
τόν άέρα παράγει τό θει
ικδν δξύ, πού καταστρέφει
μεγάλον αριθμόν άπό
καΐ αύτοκίνητα. Τό δι
ι°ν τοΰ θείου δγαίνει ά
λαι σχολαί Ιχουν Ιδρύθη είς
την Βαρέζε, κέντρον έρευνών
τοϋ Εύρατόμ είς την Βόρειον
Ιταλίαν, καί είς την Μόλ,
δελγικόν κέντρον ιτυρηνικών
έρευνών, τελοΰν έν στενή συ
νεργασία μετά τοΰ Εύρατόμ.
Χόρστ Κόλλμαν
ΕΝΕΡΓΕΙΑ
ΠΡΟΕΚΤΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑ ΙΚίϊΝ
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΑΓΩΓΛΝ
Αύξάνεται ή Ίκανότης με-
ταφοράς
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ).— Ή
δι" άγωγών μεταφορα λαμ-
δάνει αΰξουσαν σπουδαιότη -
τα καί είς την Ευρώπην. Κα¬
τά τό 1966, 125 έκατομμύρια
τόννων διωχετεύθησαν δι' ά¬
γωγών είς τάς διαφόρους χώ
ρας τής εύρωπαϊκής Κοινότη
τος. Πρό 18 έτών, οι Γάλλοι
"Η συνεχής χρήσις τοΰ ιτε- δυνατότης την οποίαν παρέ-
τρελαίου καί τοϋ άνθρακος Χει το πτυχίον αΰτό διά την
παρουσιάζουν ε"να άκόμη σο- αυτόματον εΐσδοχήν είς δλα κατεσκεύασαν τόν πρώτον πε
Α/γηΑτΕΛΛυ νί%ιΚιι%,*«ι «υ .,~γ. τα ττοΕνρττΐίτττιιιιηί τίΓιν νίΛηίΤιν Ι τοελαιοανωνόν τΐοόο γρτϊσιν
τής άστικής των οίκονομίας.
Ό άγωγός αύτός συνδέει την
Χάδρην μέ τοΰς Παρισίους,
έχει μικράν μόνον διάμετρον
(25 έκατοστόμετρα) καί μή-
βαρότερον κίνδυνον. Ή καΰ-
σις των ανωτέρω ύλών αιόξά
νει την ιΐεριεκτικότητα είς
διοξείδιον τοϋ άνθρακος τοΰ
άτμοσφαιρικοΰ αέρος. Εάν
ή περιεκτικότης τοΰ αέρος
είς διοξείδιον τοϋ άνθρακος
συνεχίση νά αύξάνεται, τελι
κώς ή άτμόσψαιρα τής γής
θά αλλοιωθή κατά τρόπον,
ώστε νά επιτρέψη την γενι¬
κήν αύξησιν της θερμοκρασί
τα πανεπιστήμια των χωρών
τής Ε.Ο.Κ., ώς καί είς ωρι¬
σμένα πανεπιστήμια τής Αυ¬
στρίας, τής Μ. Βρεττανίας,
τής "Ελβετίας και των Ήνω-
μένων Πολιτειών.
Άπό τοΰ 1959, έτους κατά ΚΟς 248 χιλιομέτρων. ΟΊ νεό
τό οποίον ή πρώτη εύρωπαϊ- ' τευκτοι άγωγοί, διαμέτρου
κή σχολή ήνοιξε τάς πύλας 86 έκατοστομέτρων, παρου
της είς τό Λουξεμδοϋργον — σιάζουν μεγάλας Ίκανότητας.
τέως έδρα τής Ε.Κ.Α.Χ. τό | ό ώς <5ίνω παλαιός άγωγός Λουξεμδοΰργον στεγάζει τώ- έπιτρέπει την διοχέτευσιν μό άς πού προέρχεται άπό τάς ! Ρα· °Χι μόνον τό Εύρωπαίκόν νον 2 έκατομμυρίων τόννων άκτίνας τοΰ ηλίου, μέ άποτέ- Δικαστήριον, άλλά και την κατ' Μτος έναντι 34 έκατομ- λεσμα νά λυώσουν οί πάγοι Τράπεζαν 'Επενδύσεων, τό μυρίων τόννων διά τούς νεω- τών πόλων καί νά ύψωθή ή στάθμη τής θαλάσσης και πλημμυρίσουν ιΐολλές μέγα λες παραθαλάσσιες πόλεις τοΰκόσμου. Τα άεριωθούμενα άεροσκάφη είναι έπίσης —ι - θανόν νά προκαλέσουν την Ι δίαν κατάστασιν λόγω τοΰ ότι έκτοξεΰουν μεγάλας τΐο - σότητας καυσαερίων είς την ατμόσφαιραν. Πολλές φορές έπιστήμονες έκτελοΰν πειράματα, όπως π.χ. δοκιμές άτομικών 6ομ- 6ών παρα τό ότι είναι γνω¬ στόν ότι τέτοια πειράματα θά προκαλέσουν άνεπιθΰμητα άποτελέσματα εί^ς άλλους το μεΐς. Ή ττλεονεξία τού άνθρώ- Γραφεΐον Στατιστικής καί ώ- τέρους άγωγούς, όπως, παρα ρισμένας "Υπηρεσίας τής εύ- δείγματος χάριν, αυτόν ό ό- ρωπαϊκής 'Επιτροπής — 700 ττοϊος συνδέει την Λαβέρα μέ περίπου μαθηταί των νυν έν τήν Καρλσρούην. λειτουργία εύρωπαϊκών σχο ! Τό 1967, τό όλικόν μήκος λών ϋπέστησαν μετ" έπιτυχί- των πετρελαιοαγωγών τής άς τάς νενομισμένας έξετά- σεις διά τήν απόκτησιν τοΰ εύρωπαϊκοΰ πτυχίου μέσων σπουδών. "Επί τοΰ παρόντος, είς τάς Βρυξέλλας λειτουργεϊ τό με γαλύτερον εύρωπαϊκόν σχο¬ λείον. Είς τό Κέντρον αύτό τής Κοινής Αγοραίς, τό οποί¬ ον άριθμεΐ πλέον των 5000 «εύρωπαϊκών» ύπαλλήλων, ε¬ δέησε νά τεθή αυστηράς πε- ριορισμός είς τάς έγγραφάς διότι, κατ' αρχήν, αί εύρωπα που έχει ιτροκαλέσει άνεπαν |ικα1 σύτα1 σχολαί είναι προ σιτα1 κα1 ε1ς μαθητάς άλλων όρθωτες καταστροφές είς σιτα1 κα1 ρ άλλων όρθωτες καταστροφές είς τόν πλανήτην μας. Διάφορα , έθνικοτήτων καΐ δχι μόνον εϊδη ζώων χρήσιμα είς τόν Ι ε1ς τούς Γάλλους, τούς Ίτα- άνθρωπον Ιχουν πλήρως έξο λού<: *α1 τούς Γερμανούς. Ό όλικός άριθμός των μαθητών τοΰ σχολείου τής πρωτευού- ϋτΐερδαίνει τάς δύο χι- λοθρευθή έκ τής άπληστίας τοΰ άνθρώπου. "Οπως είναι προωανές, έπιστήμη καθώς καΐ ή άνθρώ λιάδ«ς πίνη άπρονοησία μποροΰν νά ' Η πλέον πρόσφατος ευρω- προκαλέσουν σοδαρές κα - ! παϊκί1 σΧολί1 ευρίσκεται είς ταστροφές μέχρι τοϋ πιθανοϋ , τήν Καρλσρούην. ΑΙ δύο άλ- σημείου νά έκμηδενίσουν τό ;------------------------------------------ ανθρώπινον γένος. Ώς έκ τούτου είναι άναγκαΐον νά καταρτισθούν έπιτροπαί άπό εΐδικούς επιστήμονας είς ό- λους τούς τομεΐς, αί οποίαι νά έλέγχουν τάς νέας έφευ- ρέσεις καθώς καΐ άλλας με¬ ταβολάς καί άποφάσεις διά ΕΟΚ έφθασε τα 5173 χιλιό- μετρα. ΟΊ μεγάλο ι λιμένες καί τα μεγάλα διομηχανικά κέντρα συνδέονται τώρα με ταξύ των. ΟΊ άγωγοί τής Βιλελμσχάσβεν (Βορείου Γερ μανίας) καί τοϋ Ρόττερνταμ ("Ολλανδίας) συναντώνται είς τήν Κολωνίαν καί φθά- σουν μέχρι τής Φραγκφούρ- της — επί τοΰ — Μέϊν. "Ετε¬ ρος άγωγός συνδέει τάς έκ- βολάς τοϋ Ροδανοϋ (έγγύς τής Μασσαλίας) μέ τήν Μαν- χέϊμ. "Η σύνδεσις των δύο αύ των άρτηριών θά επιτευχθή προσεχώς. ΑΊ είσαγωγαί πετρελαίου τής ΕΟΚ ηυξήθησαν άπό τού 1958 μέχρι τοΰ 1967 κατά 239ο) ο, άνελθοΰσαι είς 280, 4 έκατομμύρια τόννων. Κατά τα πρόσφατα έτη, τό μέσον ποσοστόν αυξήσεως έκυμαί- νετο περί τα 14,5ο) ο. Ρισάρ Μάρν Η ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ ΤΕΑΕΙΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΤΑΧΥΝ ΑΝΤΙΛΡΑΣΤΗΡΑ ΛΟΝΔΙΝΟΝ___Τα θεμέλια, διάφορα νέα ίργα. Αί άνω- «πό τεχνικής πλευράς, τής τέρω έπιτροπαί θά καταστή- σημερινής πυρηνικής βιομη- σουν δυνατόν τόν έλεγχον χανίας ετέθησαν κατί τήν τεχνολογικόν τούτον τομέα Βρεττανίαν. Τήν τεχνολογι- κήν ταύτην πρόοδον της ή Βρεττανία δέν ήτο προηγου- τής έπιστήμης κατά τρόπον διάρκειαν τής διασκέψεως ι μένως είς θέσιν νά έκμεταλ- ώστε τα πλεονεκτήματα, τα τοϋ Χάργουελ, τόν Σεπτέμ- λευθη, μέχρις ότου άνεδιωρ- όποΐα προσφέρει είς τόν άν- .βριον τού 1950. Κατά τήν διά- ------Ω- * -----.....-4·---- Λ — θρωπον ή έπιστήμη, νά ίΐναι σκέψιν ταύτην εγένοντο προ- γανώθη ή πυρηνική της 6ιο- μηχανία, υπό τα δεδομένα πραγματικής πλεονεκτή ματα. , τάσεις επί σειράς προτύπων | των τεχνολογικών έπιτευγμά- ΑΊ επιστημονικαί έπιτροπαί σχεδίων τα όποία είς τήν συ- θά είναι είς θέσιν νά άπορρί νέχειαν, έξελικτικώς ώδήγη- πτουν κάθε επιστημονικήν ' σαν είς τό τελικόν σύστημα ροσπάθειαν, ή όποία είναι δυ τοΰ ταχέος άντιδραστηρος, νατόν νά προκαλέση περισσό π°ύ προσφυώς εχει άποκλιθή τερα μειονεκτήματα παροί ' «τό σύστημα τοΰ αιώνος δι' ύ- πλεονεκτήματα μέ τήν πάρ'ο- λόκληρον τόν κόσμον». Ήδη, δόν τοΰ χρόνου. κατόπιν τής έιτιτελεσθείσης Είναι άγνωστον σήμερον προόδου, άναμένεται ότι κα- ττόσον χρονικόν διάστημα εί- τα τό προσεχές έ'τος ή Βρετ- ναι απαραίτητον διά νά επι- τανία θά έχη τελειοποιήσει τευχθοϋν αί κοινωνικαί καί τόν πρώτον είς έμπορεύσιμον πολιτικαί έξελίξεις πού θά , μέγεθος έν τφ κόσμω ταχΰν καταστήσουν δυνατόν τόν πό ' άντιδραστήρα. Οΰτος θά εΐ- ενο οξείδ ιό τίς καμινάδες διαφόρων «ΡΥοστοσίων καί έχει πολύ ""Χΐμτ. έπίδρασι στήν ύγεία άνθρώπου. Στατιστικές ά ιξαν ότι ή αύξησις τής ™εΡΐεκτικότητος τοΰ διοξει - 61°υ τοΟ θείου είς τόν άέρα "υνδέεται άμέσως μέ αυξη- Οι^ τής θνησιμότητος. Ενο άλλο δηλητη ριώδες ^Ρων, τό μονοξείδιον τοΟ λύπλευρον έλεγχον τής έπι¬ στήμης. "Οσο μικρότερον τό χρονικόν τουτο διάστημα τό¬ σον ταχύτερον θά κατορβό- σει ό άνθρωπος νά κάνει τή^ ζωήν τού πιό υγιεινήν καί ττιό ευχάριστον. ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΕΘΝΙ¬ ΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜ ΒΡΙΟΝ Αί παρά τή Έθνι«ή Τραττέζη κα τοβθέσεις είς δρχ. εσημείωσαν κα! κατά τόν μήνα Δεκέμβριον 1968 άξιόλογον αύξησιν (1.559 έκατ.) άνελθοθσαι είς 32.481 έκ &οχ. Έξ άλλου, έντός τού έτους 1 968 ή αύξησις τού σιονόλου των κατα- θέσεων ΰττηοξε λίαν σημαντική, ά- νελθοΰςτα είς 7.164 έκατ. δρχ. ·<α! εΐ^α, κατά 6.171 καΐ 2.884 έκατ. δς>χ. ανωτέρα των άντιο-τοίχων αύ
ξόσεων των έτών 1967 καϊ 1966.
Τό μεγαλύτερον μέρος η76,2%)
τής άνωτέοω αύξηο-εως άφοοά α-
ώ δώ ά
ή
νοδθν
ίδιωτι·κών άποταμιευτι-
κών κσοτοίθέσεων (5.456 έκ.).
ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑΙ ΕΙ-
ΔΗΣΕΙΣ
Είς την «'Εψημεοίδοτ της Κυβερ
νήσεως» εδημοσιεύθη τό ύπ' άοιθ
27 Β.Δ, διά τού όποίου ρυθμί-
ζοιτται θέματα άνοτγόμενα είς τόν
έττοπτείαν τού ΟΑΠ, της Ελευθέ¬
ρας Ζώνης θεσσαλονίκης καϊ τού
Λιμενικού Τσμείου "Ελευσίνος ύττό
Νλί
ναι δυναμικότητος 286 με-
γαβάτ ήλεκτρικής ενεργείας
καί άξίας 30 έκατομμυρίων
στερλινών, άναμένεται δέ είς
πλήρη προσφοράν έν σειρά
κατά τό 1971.
Έν τφ μεταξύ, ϋπολογίζε-
ται ότι αί "Ηνωμεναι Πολι¬
τειαι θά παράγουν δύο Ιΐ,
τρείς ιταρομοίου μεγέθους άν-
τιδραστήρας, είς τήν προ¬
σπάθειαν όπως έλαττώσουν
τήν απόστασιν άπό τήν άδια-
φιλονικήτως πρώτην είς τόν
των καί των επιστημονικήν
προγνώσεων τής Βρεττανικής
'Επιτροπής Άτομικής "Ενερ¬
γείας, έν συνδυασμφ πρός
τάς άπόψεις των επί τοΰ έμπο
ρίου έμπειρογνωμόνων τής
Ιδιωτικης βιομηχανίας. "Ηδη,
ή πρόθεσις όπως ό ταχύς άν-
τιδραστήρ τοποθετηθή είς τήν
αγοράν τό δυνατόν ταχύτε¬
ρον, βασίζεται καί επί τοΰ δε-
δομένου, ότι δύναται νά πα¬
ραγάγη οϋτος ρεΰμα μέ πολύ
φθηνότερον κόστος, έναντι
των ιιέχρι τοΰδε γνωστών άν-
τιδραστήρων.
Τα οίκονομικά πλεονεκτή-
ματα τοϋ νέου τούτου τύπου
άντιδραστηρος Ιγκεινται, ό-
χι μόνον είς τήν δυνατότητα
όπως χρησιμοποιηθοΰν ώς
καύσιμος ϋλη ύττοπροϊόντα
των άλλων άντιδραστήρων,
άλλά καί είς τήν ίκανότητά
τού πρός παραγωγήν φρέ-
σκου πλουτωνίου αύτοδυνά-
μεως.
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΕΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΛΡΙΟΥ
ΈτεΑέσθησαν χθέ:ς τα έγ-
καινια τοϋ κτιρίου, είς τό ο¬
ποίον στεγάζοντθ.ι τα γρα-
<ρεία τοϋ 'Ελεγκτικοϋ Συνε- δρίου. Είς την σχετικήν τε¬ λετήν παρέστησαν εκπρό- σωπος τοϋ άρχιεπισκόπου Αθηνών, ό ϋπουργός ΟΙκονο μκών κ. Άνδρουτοόπουλος, ό ύφυπουργός Προεδρίας Κυ βερνήσειος κ. Βοβολίνης, ό γενικός γραμμαεύς τοϋ υπουρ γείου Οίκονομικών κ. Παπαν¬ δρέου κ.ά. Μετά τόν άγια- ομόν, ομιλών ό πρόεδρος τοϋ "Ελεγκτικοϋ ΣυνεδρΙου κ. Κρι τοέλης, άνεφέρθη είς τό ιστο¬ ρικόν καΐ τήν αποστολήν τού¬ του. "Εν συνεχεα ωμίλησεν ό ύπουργός ΟΙκονομικών, ό ο¬ ποίος ετόνισεν ότι τό 'Ελεγκτι κόν Συνέδριον, κατά τόν μα¬ κρόν βίον τού, έχει έπιτελέ- σει έργον λαμπρόν καί ή εϊσ- φορά τού είς τόν δημόσιον βίον τοϋ "Εθνους έχει τύχει γενικάς άναγνωρίσεως. ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΠΑΛΑΙΑΙ 0ΦΕΙΛΑΙ ΚΥΛΙΝΔΡΟΜΥΛΟΝ Ή κυδερντντιική δραστηριότης κα τα τό παρελθόν καί νέον ϊτος ΕΙΣΗΧΘΗΣΑΝ 299.5 ΕΚΑΤ, ΔΟΑ, ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ τού Ναυτιλίας. ργ 'Εττέστρεψεν έκ Λονδίνον ό Έκ τού ΰπουργείου ΣυντονισμοΟ ανεκοινώθη ότι συμφώνως ττρός τα τελευταία διαθέσιμα τραττεζικά στοχεΤα τό σύνολον των κεφαλαί¬ ων, τα όποΐα είσέρρευ^αν είς την χωρ:*./ μ^ς κατά την 1 Ομηνον χρο νίκην περίοδον Ίανουαρίοι/ —Ό- κτωδρίου 1968 άνη.λθον είς 299,5 έκατ δολλάοια. Έκ τού ττοσού αύ τού 192 έκατ. δολλάρια άφορούν νικός γραιαματτεύς τού Έμττορικης Ναντιλίσς κ. Ι νίκας, ό όποΤος παρΐϊκολούθησεν ώς'έκπρόσωπος τής Ελλάδος, τάς συζητήσεις τής ομάδος εργασίας τού ΝΑΤΟ, δσον αφορά την άσφά λισ ν των έμποριικών ττλο!«ν των κρατών - μελών τού ανωτέρω άργα νισμού, κοτά κινδύνων ττολέμου. είς τήν εισαγωγήν κειΐκχλαίων ίδ1- ωτώ,ι καί πιστωτικών ΐδρυμάτων καϊ 67 έκατ. δολλάοια είς έμπορι κάς πιστώσεις, εΤναι δέ αμφότερα τα ποσά αύτά κατά πολύ υψηλο¬ τέρας τού μέσου δσοιι των είσα- χθέ.τω^ κεφαλαίων τής αυτής κα- τηγορίας κατά τα άντίστοιχα 10 μηνα όλο<λήοου τής τριετίας 1965 — 1967 "Αντιθέτως, ό έκ τού έξωτερ κου δανεισμός τού Δημοσίου, ώς καΐ των δημοσίων όργανισμών καϊ έττι χειρήααον, συνεκρατρθη είς τό λε λογισαένον χαμηλόν έττίττεδθν τώ·^ 40,7 έκςβτ. δολλαοίων εναντ, 49 καϊ 81 έκατ. δολλαοίων τού αυτού ΙΟμή,οιι τώ^ έτώ/ 1967 καΐ 1966 μείνει είς χείρας των καττνεμττό- ρων, ή ποσότης των οποίων, κατα. ΙΠΛΟΥΣΤΕΥΣΙΣ ΚβΙ ΕΑΑΦΡΥΝΣΙΣ ΦΟΡΟΑΟΓΙΑΣ Δι' άποφάεεως τής Έπι- τροπής Συντονισμοϋ ΟΙκο- νομικής Πολιτικής έρρυθμι- σθη ό τρόπος έζοφλήσεως των πρός τό Δημόσιον πα¬ λαιών όφειλών έκ χορηγη- θέντος επί πιστώσει κρατικοϋ σίτου, είς τούς κιλυνδρομύ- λους Πελοποννήσου καί νή- σων. Οϋτω, τό όφειλόμενον κ'ατά την 31 ην Δεκεμβριού 1968 υπόλοιπον, θά έζοτρλη- θή είς 48 ίσοπόσους μηνιαί- ας δόσεις. έντόκως πρός 5% άπό 1ης Ίανουαρίου 1968. Ή πρώτη δόσις θά καταβληθή έντός τοϋ τρέχοντος μηνός. Ή απόφασις άφορά τούς κυ- λινδρομύλους τής κατηγορί- ας των τέως επί έμπορΐα κυ- λινδρομύλων. ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ ΚΦΣ ΔΙΑ ΤΙΜΟΑΟΠΑ ΜΕΧΡΙ-200 ΔΡΧ. Διά τα εκδιδόμενα τιμολόγια πωλήοηεον άξίας μέχΡι 200 δρα- ιχμών καα' ανώτατον όριον, δέον δ ττως μή ύποβάλωνται είς τήν φθ- ρολογικήν Αρχήν άτομικαϊ κατ' ά- γοραιστήν καταστάσεις. Τα ανωτέρω διευκρινίζει, δι' έγ γράΦου τού πρός τό Βιοτεχνικόν Έπιμελητήριθν Αθηνών^ τό ϋττουρ γεΐθι/ Οϊκονομικών; ιιέ την ττροσ- θτ^κην 8τ| τό σύνολον τής άξίας των έν λόγω τιμολογίων, δέον νά άναγράφεται δι" ενός ττοσού επί τής συγκεντροτικής καταστοισεως ύποβολής τιμολογίων. ΟΤκοθεν νοεϊται, 'κοτταλήγει τό £γγροφον, ότι τό άναλογούν χαρ τόσημον καί επί των τιμολογίων αυτών, θά άπαδίδεται κατά τρίμη¬ νον είς τό Δημόσιον Ταμείον, ο¬ μού μετά των λοιατών τι,μολαγίων. ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΑΓΟΡΑ ΤΟΥΡΚΙ¬ ΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΣ, 22 "Ιανουαρίοι; —Την προσέχη Δευτέραν, 26 Ί- ανουαθ'°1', άρχίζει, μέ εδραν την Σμύρνην, ή πώλησις καπνών Αίγαί ου (Δυτ. Μικρασίας) τού 1968. Τό τουρκκόν Μονοττώλιθν καττνών καΐτα6άλλε( ττοοστταθείας δττως τα καττνά αύτά πωλη^ούν είς ΐκανο ττοτιιτικάς τιμάς. Ένδιαφέρεται εξ άλλου, δττως πωληθοθν καί καττνά τα 6ποΤα άττό ττέρυσι εχουν αττο- ΑΝΑΜΟΡΦΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑ- ΣΤΑΤΙιΚΑ 26 ΟΙΚΟΔΟΜΙ- ΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ Είς την «Εφημερίδα τής Κυ€ερ νήσεως» (ΦΕΚ 11 Β') έδημοσιεύ θησαν 26 όπτοφάσε ς τού ύττουρ- γού Κοινωνικών 'Υπηερεσιών, πε- ρΐ άναμορφώσεως καί έγκρίσεως τώ,/ καταστατικών των κάτωθι οί- κοδομιχών Συνετταιρισμών: Στεγάσεως Δημ. Ύπαλήλων Γ' κατηγοοίας Δημ. 'Υπηρεσιών, έ^ έ νεργεία Δηιμ. Ύπαλλήλων Νομού Μαγνησίας, Στεγάσεως Οΐκογενει ών Σωμάτων "Ασφαλείας; Σιτεγά- σεως άναττή.οων ΘΜΐιάτω^ Πολέμου, Ίεροψαλτών, Ίδ. Ύπαλλήλων «ή Γϊρόαδος», Φ3ιωτιδοβ>ω<έων, Μελώ^ Ενώσεως Έφίδροον 'Αξ ωματικών Μαγνησίας, Συνεταιρισμοΰ «Ή Θεοτό<ος», Φιλάθλων 6ττα5ών τοΰ Παναθπ/αϊκοΰ «Τό Τοιφΰλλι», Ύ- παλλήων Έθ«. Τοαττέζης, Δημ. Ύ παλλήλων καϊ Ύπαλλήλων Άσφα- λιστικών Έτα ριών. Ύπαλλήλων καί Φυλακτικσύ Προσοΐπιχοΰ Άρ- χαιολογικής Ύπηοε^ίας Σίν)σμού «Γεννα ούττολις», Ίδιωτών - Ήλε κτροτεχνιτών Έργολητττών καΐ Κα ταστηματαρ'χών Ήλεκτοικών Εί- δών 'Αττκής, Μονίμων Δοκίμων καΐ Έλευθέοων Έργαιτώ·; ΟΛΠ, Πολι/τ£κνων Δωδεκανησου «Ή ©ί- οτόκος», Άγωνιστών Έθνικής Άν τιστάσεως ΕΔΕΣ, Έργοληττΐτών, Άοιτέγων "Αθηνών— Πειραιώς — Προαςττίων «Ό Εΰξεινος Πόντος», "Ακτημόνων Κληρικών "Αθηνών — Πειραιώς —Περιχώρων καΐ Έτταο χιώ^, τέκνω^ αυτών κοοΐ λοιττών όϊ σχολουιιένων μέ τήν "Εκκλησίαν, Ύγειονομικών «Ή Ύγί'ια», Γίοοσω ττικοΰ Κοατιχής Ύττηοεσίας Πολι- τικής Άεροπορίας, Κρηττών «Ό Ψηλορείτης» καΐ Προσωπικού Νο- μ ιικών Π ροσώπων. τόν τουρκικόν Τύπον, άνερχε,τοιι είς 6 5 έκατ. κιλά άντιστοίχως. Τέλος, δέον να τονισθή βτι πλέ Ον τού ενός τρίτοι» έκ τού συνολι- κού ΰιϋ3υς των εϊσαχθέντων κεφα¬ λαίων καλύτττουν τα μα<ροπράθε- σμα κεφάλαια μόνον τών ίδιωτώι/, ένώ τα υπό μορφήν νέων καταθέ- σεων είς συνάλλαγμα είσαχ3έντα κεφάλαια, βάσει τού Ν.Δ. 2687) 53, 6-·},λθον είς 20 έκατ. δολλά¬ ρια έναντι 8—16 έκατ δολλσρί ών τού αυτού 1 Ομήνου των έτών 1965—1967. ΆτΓθτελεσματική πε ριστολή της φοροδιαφυγής Ό κατ' εξοχήν νευραλγικός το μεΰς τού ύπουργείθυ των Οίκονο μικών έπέ^υρεν έξ αρχής τό ενδι¬ αφέρον καΐ τήν προσοχήν της «υ 6ερνήσεως, ή όποία εφήρμοσε πο- λΐΓΓικήν, έχουσαν τούς εξής 6ασι- κούς στόχους: Την εκκαθάρισιν των έκκρεμοτή των τού παρελθόντος, αι όττοΤαι άττεστέρουν τό Δημόσιον είσπρά- ξεων έκατοντάδων έκατομμυρίων δραχιιων Την δικαίαν κατανομήν των Φ°- ρολογικών 6αρών διά τής περιστο λής τής φοροδιαφυγής Την άτΓλούστευσιν, δελτίωσιν καΐ έλάφρυσΐν τής φορολογίας τού είσοδήματος Βελτίωσις τής θέσεως των έργα ζομένων είς τό Δημόσιον καΐ των συνταξιούχων τού, Την έγκαιρον έντός των συναλ- λαγμαιτικών όρίθν ρεαλιστική,ν κα τάρτισιν τού κ.ρατικοΰ ττροϋττολο- γισμοΰ, ώστε ή έφαρμογή τής δή μοσιονομικής πολιτικής νά είναι ευχερής. Τα άνωΓΓέρω ήσαΐν οί κύριοι στό χοι διά τό 1968, τού ύπουργείου Οϊκονομικών, οΐτινες έττετεύχθησαν μέχρι κεραίας άυευ τής έπιβολής νέων Φόρων. Συγκε,κριμένως διά τού Α.Ν. 239)67 «αί 285)68 επετεύχθη ά- πλού^τευσις καί βελτίωσις τού συ στήματος τής άμέσου φορολογίας έλάφρυνσις των φορολογκώ, 6α- ρών ύττέρ των τττωχατέροον τάξεως κατά τΓοσοστόν 13.5% £ως 33%, ένώ ταυτοχρόνως καθερώθη ή ά- τομική εύθύνη των φορολογοαιιέ- νων καΐ έθεσπίσθησαν αύστηραϊ κυρώσεις δ.ά τούς φοροψυγάδος. Άποτέλε^μθί των ώς ανω ιιέτρων ύττήρξεν: α) Ή ύποβολή κατά το 1968 450.466 δηλώσεων φορολο¬ γίας είσοδήματος φυσικών πρόσω πων έναντι 327.686 τού 1967 καϊ 299.043 τού 1966 (ποσοοτι αία αύξησις 50,5% καΐ 34,2% ό. τιστοίχως). β) Ή αύξησις τού δή λχθέντος είσοδήματος φιισικών προσώπων είς 42.292.096.000 τό 1948 έναντι 29.465.026.000 τού 1967 καΐ 25 950 336.ΟΟΟ τού 1966 (ποσοστιαία αΰξη,σς 62,97% καΐ 43,5% άντιστοίχοος). Έξ άλλου ό 6ε6αιωθ£Ϊς Φόρος εί σοδηματος ηυξήθη κατά 20,1% τό 1968 τταρά τό γεγο'.ός δτ, ή μέση έτη^ία φοοολογική έττιδά- ρυνσις μειώθη κατά τό ίδιον έτος κατά 6,62%. Παραλλήλως τό ϊ—ουργεΐον Οί- κονομικών έπελήφθη κα! τώ^ ά-ε- ξελέγκ,των ϋττοθέσεων των τταλαι οτέρων τού 1968 έ.τών, αί οποίαι ά»ήρχοντο διά τόν φόρον εϊσοδή- μςίτος είς 806.000 καΐ διά τόν φό ρο^ μεταβιβάσεως άκινήτων είς 450 000, ένώ έτεραι 8Ο.ΟΟΟ ττα- ρέμειναν έν έκκρΒμότητ, είς τα Φο ρολογκά δικασιτήρια. Διά των λη φθέντων υπό τού ΰττουιργε ίου μέ- τοων, τής παροχής δηλαδή τής δυ^ατότητος ύττοβολής συμττληρω ματυκής δηλώσεως καΐ έττανεξετά- σεως των έκκοεμουσώ; φορολογι- κών ύπαθέσεω,ν (Α.Ν 63 καΐ 239 )67) έν συνδυαοιμφ καΐ πρός την συΜτελεσθεΐσαν δρακττηριοποίησιν των φοροτεχνικών ύττηοεσιών. έττε- τεύχθησαν όντως έκττληκτικά άπο τελέσματα. "Ητοι, έπεραιώθη^αχ 1< των έκ,κρεμών ύποθέσεων των πρό τής Έπαναστάσεως έτών 660.ΟΟΟ δηλώσε ς Φάρου ε'σοδή- ματος καί 4ΟΟ.ΟΟΟ δηλώσεις Φό ρου μεταβιβάσεως άκινήτων, έξεδι κάσθησαν δέ 60.000 κ των £<- κοεμου^ών είς τα Φορολογικά Δι καστήρια υττοθέσεων. Έξ άλλου, διά τού νέου Κώδικος Φορολογι- κών Στο χείων, όστις ετέθη είς έ φαρμογήν άττό 1 ής "Ιανουαρίου 1 969, απηλλάγησαν τού άγχους τής ύττΌχρείσεως τηρήσεως βιβλί- ων ττλέθν των 3ΟΟ.ΟΟΟ μικ^οϊ έ- πιτηδει,ιμαιτίαι, πραγματοττοιούντες άγοράς μέχρι 48Ο.ΟΟΟ ή τταρέ- χοντες υπηρεσίας μέχρις 120 ΟΟΟ δρχ ετησίως. Έπίσης ττεριελήφθη σαν είς τόν Κ.Φ.Σ. άττλα! «αί σα φεΐς διατάξεις, ώστε ή έφαρμογή τού νά είναι έφικτή καΐ νά μή ε¬ πιφέρη δυσχερείας είς τάς. ιιεγά- λας καΐ μεσαίας έπιχει,ρήσεις. Πέραν τούτου διά τού Α.Ν. 374)68 παρεσχέθη εύχέρεια ρυθμί σεως των έν καθυστερησει όφε'λών πρός τό Δημόσιον καΐ όπτεσβέσθη σαν όφειλαΐ 316.ΟΟΟ.000 δρχ. πτωχών όΦειλετών, τών οποίων ή οφείλη πρός τό Δημόσιον κατά τόν χρόνον τής βεβαιώσεως δέν ύ πεοέβαινε τάς 1.000 δραχμάς. Τού μέτρου έττωφελήθησαν ύττέρ τό Εν έκατομμύριον ΟΦειλέται τοΰ Δημοσίου, δεδομένου δτι αί δια- γραφεΐσαι δ.ά τού τρόπου αυτού εγγραφαί ανήρχοντο είς 1.700. ΟΟΟ. Αί πέραν των 1.000 δρχ. ό- φειλαί, έγγίζουσαι τό ϋψος τού έ νός δισεκατομυρίου δραχμών ^.ρ- ρυθμίσθησαν διά καταβολής είς 25 μηνιαίας άτόκους δόσεις ή είς 50 μετά των τόχων ύττερηιιερίας. Πεοα τέΐρω έθεσπίσθησαν διά των Α. Ν. 147)67 καί 608)68 νέα κί νητρα διά τάς βιομηχςχνκάς καΐ τουριοη,κάς έπενδύσεις καϊ νέα μέ τρα ποός ενίσχυσιν τής κεφαλαια γοράς. "Αντικεΐιμενικός σκοττός τών μέτοων τούτων είναι ή ταχεΐα καϊ έττί ύψηλού βαθμού έκβιομηχάνισις τής χώρας, ή όποΐα ό—οτελεΐ κο'ι τόν στόχθν τής οίκονομ'κής πολι¬ τικής τής Κυβερνήσεως. Πρός τού το παρεσχέθησαν φορολογικαί ά- παλλαγαΐ είς τα έπενδυόμενα είς νέας βιομηχανικάς καΐ τουριστικάς έγκαταστάσεις κεφάλαια, ένώ ταυ τοχρόνως έδημιουργήθησαν έξαιρε- τικώς εϋνοϊκαΐ ττροϋττοθέσεις διά την εγκατάστασιν είς Έλλάδα άλ λοδαττών έμποροδιομηχανικών έπι- χειρησεων. Ή γενοιιένη, έξ άλλου, διά τού Α.Ν. 465)68 τροποποιή¬ ση τής φορολογίας πλοίων, ύπεβο ήδησε^ εις την περαιτέρω ανάπτυ¬ ξιν τής υπό ελληνικήν σημαίαν έμ- μορικής ναυτλίας, άποτέλεσμα δέ τούτου ήτο ή αύξησις των υπό έλ ληνική,, στμααν τής χωρητικότη¬ τος έμπορι κων σχαφών έντός τού 1968 άνω των 9 έκαιτ. κόρων, έ¬ ναντι 8.049.989 τοΰ 1967 καΐ 7. 856.410 τοΰ 1966 Ή κυβέρντκτις, δμως, συνεττής πρός τα έτταγγελίας της προέβη καΐ είς την δελτίοκτιν των άποδο- χώγ των δηιμοσίων ύαταλλήλων, αί δέ χορηγηθεΐσαι αΰξήσεις κατά τό 1968, γενόμεναι έντός κλίιματος τι μαρθμικής σταθερότητος, ήσαν πραγματικαί καΐ ούχι όνομαστικσ.1 ώς συνέδαινε κατά τό παρελθόν. Ταυτοχρόνως έξηγγέλθη δτι τό νέ Ον μισθολόγιθν δέν είναι στοίτιικόν, άλλά δυναμικόν, δηλάδη θό άνο- μορφοΰται καΐ θά ττροσαρμόζεται εκάστοτε αναλόγως ττρός την πρα γματικήν αΰξησΐν τού είσοδήμα¬ τος. Δ ό: τόν λόγον αυτόν τταρεσχέθη άπό 1ης Ίανουαρίου 1969 καΐ νέα αύξησις έκ 5% είς τούς μισθωτοϋς των δημασίων ύπαλλήλων καί τών ύτταλλήλων Νομικών Προσώττων Δή μοσίου Δικαίου.. Διά τάς ανωτέρω αύξησις διε¬ τέθησαν: 520 έκατ. δρχ. τό 1968 καΐ 910 έκατ. τό 1969. Παραλλήλως ή κυβέρνησις τηοοΰ σα τάς ύττοσχέσεις της, προέβη καΐ είς την ρύθμισιν των συι>τάξεων
των κοατικών λε^ουργών. Πρός τού
το ττροσήρμοσε τάς συντάξεις ττρός
τάς ηύξημένας άποδοχάς των δημο¬
σίων υτταλλήλων, διαθέσασα έντός
τοΰ 1968 990 έκατ. δρχ. (700
διά άναττροσαρμογάς καΐ 250 διά
τάς αύξήσεις). ΠοοέΙδλεψε δέ καϊ
νέαν αύξησιν των συντάξαν κατά
την κατάρτισΐν τοΰ νέου προϋττολο
γισμοΰ 1969.
Ούτω, πέραν τής καττά 5% αυ¬
ξήσεως των μισθών των έν ενερ¬
γεια δημοσίων ύπαλήλων, διά τής
οποίας έττέρχεται ά*τίστοιχος αύ¬
ξησις καΐ των συντάξεων, προέβη
είς νέαν αύξησιν των συντάξεων κα
τα κατηγορίας είς 75% καΐ 70%
τού έν ενεργεια μισθού, διαθέσα¬
σα πρός τόν σκοπόν αυτόν ετέρα
600 έκατ δραχμάς.
Ταυτοχρόνως έρρυθμίσθη τό μέ¬
γα ττρόδλημα τής βαθμολογικής έ
ξελίξεως καϊ τού μισθολογίου τού
έΦημεριακοΰ κλήρου τής χώρας, ώ
στε ο! έφημέριοι νά έχουν άναλο
γον εξέλιξιν μισθολογικήν καΐ δα
θμολογικήν πρός τούς δημοσίους
ύτταλλήλους άττό τής 1ης "Ιουλίου
1968. Άλλά τό ενδιαφέρον της κυ
δερνήσεως δα τούς είς τό Δημό¬
σιον έργασθένιτας δέν έξην'τλή'θη.
Ούτω, διά την ταχυτέραν ά—ονο-
μήν των συντάξεων καΐ την ρύθμι
σιν των ανακυτΓτομένων συνταξιο-
δοτικών θεμάτων, συνεσττήθη είς τό
Γενικόν Λογισττήριον είδική ϊπτηρε
σία κανονισμοΰ τών συντάξεων
καί τταροχης ίατροφαρμακεχίτικής
ττεριθάλψεως χών συνταξιούχων «αί
των ιιελών των οίικογενειών των.
.Παραλλήλως, κατά τό έτος 1968
έδανειοδοτήθησαν ύττό τού Ταμεί-
ου Παρακαταθηκών καΐ Δανείων
7. 883 δημάσιοι ϋπάλληλθι καΐ
συνίταξεούχοι ττρός εξασφάλισιν
στέγης διατεθέντος ττρός τούτο συν
ολκού ττοσοΰ 1.050.706.000 δρα
χμών έναντι 3.629 δανείων συνο-
λικοΰ τΓοσοϋ 461 έκατ. δρχ. τό έ'¬
τος 1967 καΐ 4.331 δανείον συν¬
ολικόν ττοσού 475 έικατ. δραχμών
τό 1966.
Τέλος, σοβαρόν έτΓίτΐυγμα τής
Έθνιικής Κυβερνήσεως εΤναι ή κα
τάρτιθΊς τού ττροϋπολογισ·μοϋ τοΰ
1969 έντός τής τασσομένης ϋττό
τοΰ άρθρου 83 τού Συντάγμοττος
προθεσμίας, προσηρ^ιοσμένου είς
τή^ οικονομικήν πολιτικήν τής Κυ
δερνησεως καΐ τό 5ετές ττρόγραμ-
μα Οικονομ ι κης Άνατττύξεως ΰττό
καθεστώς πλήρους οικονομ ικης στα
θερότητος. 'Ο νέος προϋπολογι-
σμός καταλείττει ττλεόνασμα 2.500
έκ,ατ δραχιιιων διά την χρηιμσπο-
δότηοΊν των δημοισίων έτΓενδϊ/σιεων.
Τα έξ εγχωρίων τττγγών έ'σοδά τού
άνέρχονται είς 51.107 έκατ. δρχ.
έναντι 45.230 τού τΓαρίλθόντος ε
τους, αί δέ δαττάναι είς 50.521 ε
ναν^ί 43.430 έκατ. δρχ. τού 1968
έπίσης. Τα εσοδα τού νέου προϋ
πολογισμοΰ έχουν έκτιμηθή δάσει
των αττοτελεσμάτων τού ττροϋττολο
γισμού τού 1968, χωρϊς νά ττρο-
βλέίπεται ούδεμ'ια έπιβολή νέων 9°
ρων. Ή έμφανι.ομένη δέ αύξησις
των έσσδων άντατΓθκρίνεται είς
την κανονικήν άνοδθν τής οίκονομί
άς, όφε·λαμένη είς τα ληφθέντα υ¬
πό τής Έθνικής Κι^ρνήισεως σ»
στικά μέτρα. 'Η ΐσοσκέλισις τοΟ
προϋπολογισμοΰ καΐ ή ετπδίωξις
σημαντικοΰ τΓλεονάσματος δ'ά τάς
έττενδύ3''εις, ττρός εξασφάλισιν τής
έλληνικ,ής οίκονομίας, δεδομένοι/ δ
τι ώς εΤναι γνωστόν, ττροϋπολογι
σμοΐ μεγάλων και ττλουσίων χω¬
ρών οίντιμετω—ίζουν σοβαρά έλλείιμ
ματα.
ΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ
ΑΓΡΟΤΙΚΩΝΠΡΟΊ ΟΝΤΩΝΤΟ1969
ΚΑΤΑ ΕΚΘΕΣΙΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Ο.Η.Ε.
ΠΑΡΙ Σ Ι —Τό έμττόριθν των ά
γροτικών προϊόντων, τό 1967, τό
σον άττό απόψεως δγκου, δσον καΐ
άττό άτττόψεως άξ'ία'ς, εμειώθη λό
γω των έξαιρετιικών ύψηλών άπο-
θεμάτω,ν. Ή τταραγωγή ττάλι των
δη>μητριακών τό 1967 — 1968 έ
σημείωσιν αύξησιν είς τό σύνολον
της, παρ' όλην την μείωσιν τής πά
ραγωγής τού σίτου, κατά 4%. Τό
1963, υπήρξε τό δεύτερον κατά
σειράν έτος, κατά τό οποΐο,ν τό
διεθνες εμπόριον τού σίτου καϊ
των δευτερευόντων δημητριακών,
ΤΓαρουσίασε μείωσιν. Τέλος, δσον
άφορά τήν τταραγωγήν κρέατος, ύ
πολογίζεται δτι θά μειωθή τό έ¬
τος 1969, ένώ καμμιά έττΐ τού ττα
ρόντος αύξησις δέν πρσβλέττεται
διά τό 1970.
ΤΑ ΛΗΦΘΕΝΤΑ ΜΕΤΡΑ
Αΰτά είναι μερικά άητό τα συμ
περάσματα τής έττΐΓτροττής των ά-
γροτικών προβλημάτων τού Οικο¬
νομ ικοθ Συμβουλίου διά την Εΰ-
ρώττην, των Ηνωμένον Εθνών, τό
οποίον σΐΛ/ήλθε,ν τελευταίως είς
την Γενεύην. Σύμφωνα μέ την
γνώμην των παρατηρητών, ή τΐολι
τικ,ή των τιμών, εΤχε σημαντικήν
εφαρμογήν τό 1968 είς την Δυ¬
τικήν Ευρώπην, παρ' δλην την δυ
σχολίαν ή οττοία παρετηρήθη διά
την προσαρμογήν τής ττροσφοράς
είς την ζή|τησιν. Τό βάρος των κυ
βερνητικ,ών σχεδιον έστράφη κυ-
ρίως είς την άναδιάρθρωσΐν τής
άγροτικής παραγωγής καΐ είς τήν
έντατικοττοίησιν, είς πολλά κράτη
τής έφαρμογής διαφόρων μέτρον,
σχετικών μέ την εξέλιξιν των άγρο
τικών δομών. Ένθαρ,ρι/ντική ή με
γέθυνσις των άγροτικών εκμεταλ¬
λεύσεως καϊ διοαορφώθησαν άναλό
γως αί σχετικαί νομοθετΐικαΐ δια
τάξει ς "Ολα τα εύρωπαΐκά κρά¬
τη διέθεσαν σημαντικά ποσά είς
τή-; έπαίδευσι,ν διά τάς γεωργι-
κάς εργασίας.
Καττά τό 1968 εγένοντο έπίσης
είς τάς περισσοτέρας άττό τάς χώ
ρας τής Εύρώττης, προσπάθειαι
διά την ττεριφβρειακήν άνάτττυξιν
μέσα είς τα πλαίσα γενικωτέρων
συνολικών προοτΓτικών οίκονομι-
Τήν 4ην Μαΐου είς τήν αίθουσαν
κης άνατΓτύξεως. Τα μέτρα αύτά,
άντιστο'χούν έξ άλλου, είς μακρο
ττρόθεσμα προγράμματα, τα κυρι
ώτερα σημεΐα τών οποίων είχον ή
δή αποφασισθή άπό πολλόν έτών.
ΑΊ βελτιώ^εις συνεπώς ή αί τρο-
ποποιήσεις, αί οποίαι παρετηρή¬
θησαν τό 1968 άντιττροσωπεύουν
επί μέρους έττεμδάσεις είς τόν οί
κονομικόν προγραμματησμόν.
ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ
Συμφώνως πρός τήν έκθεσιν τοϋ
Οίκονομικοΰ Συμδουλίου διά τήν
Ευρώπην των Ί-Ινομ'ένων Έβνον,
τό 1968 εγένετο Ινα σημαντικόν
δήμα είς δ,τι άφορά την ένοποίη
σ ν των άγροτικών αγορών των εξ
χωρών τής Κοινής Άγοράς. Τήν
1 ην "Ιουλίου 1968 ήρχισε πρά-
γματι νά ίσχύη ή κοινή αγορά των
. γαλακτοκομικών προϊόντων. Έν
' τούτοις, τό ττροβληιμα παραμέ,νει
είς δ,τι άφορά την έξεύρε~ν και
την εφαρμογήν μιάς νέας κτηνο-
τροφικής ττολιτικής, ωστε νά έν-
θαρρυνβή ή τταραγογή κυρίος τού
κ,ρέαΓτος καΐ όλιγώτεοον τού γά-
λαικττος καί νά τΓεριορισθοΰν τα
κοινατικά, οίκονομικά βάρη, χω-
ρϊς νά δημιουργηθοΰν έπιτΓτώσεις
δυσμενεΐς είς την άναδιάρθρωσιν
τής παραγωγής κα! είς την βελτί
ωσ:ν των είσοδημότων των τταρα
γωγών.
ΑΓΟΡΑ ΟΙΝΟΥ
Είς ,μίαν άλλην μελέτην της, ή Έ
πιτροπή των "Ηνωμένον Εθνών έκ
θέτει τα συμττεράσματά της διά
τή,ν εύρωττοιΐκήν ττολιτικήν τοΰ οί
νού. Την περίοδον πράγματι, ή ό
ποία διέρρευσε παρετηρήθη δτι ή
διεθνής άγορά (κατά κύριον λό¬
γον εύροτταΐκή), χαρακτηρίζεΐται
άττό την ύπαρξιν μεγάλον άητοθε
μάτων. Είς τα κράτη δπου ή κα¬
τά κεφαλήν κατανάλωσις είναι με
γάλη, ή συνολΐική ζήτησις έχει πά
ραμείνει στάσιμος, ένώ είς τάς άλ
λας χώρας αύξάνει μέ δραδύτη,τα
δυνανάλογον ώς τφός τό ποσο¬
στόν τής τταρανωγής. ΟΊ παραγω
γο'ι οίνου, συναντοϋν δυσχερείας
[διά νά δΐοχετεύσουν τήν παραγω
γήν των. Τό κύριον γεγονός, τό ό
' ποίον προεκάλεσε την δυσχέρειαν
τής άγοράς, υττήρξε,ν ή μείοσις
των άγορών οίνου τής Άλγερίας,
άπό την Γαλλίαν, άλλά καϊ ή επί
τάσις τού διεθνούς άνταγωνισμοϋ
καθώς καϊ ή ττεριορισμενη ττρόο-
δος των τιμών τοΰ οίνου. Ή ττροε
το μασία άητό τήν ΕύρωτΓα,ϊκην
Οικονομικήν Κοινότητα, τής κοι¬
νής άγοράς τού οίνου, ή όποία θά
αποδώση προτεραιότητα είς τούς
παραγογούς τών χωρών - μελών,
θά δυσχεράνη άκομη περισσότερον
είς τό μέλλον τό διεθνές έμπόρι-
ΤΑ ΔΗΜΗΤΡ ΙΑΚ Α
Είς την Δυτικήν Εύρότττΐν άνο
φέρει ή εκ.θεσις τής Έττιτροτιής, δ
ττου ή παραγωγή των δημηιτρια-
κών υπήρξεν άνευ προηγουμένου,
ηυξήθησαν αί έξαγογσΐ τού σίτου
ένώ άντιστοίχος έμειόθησαν αί έ
ξαγωγαΐ των δευτερευόντων δημη¬
τριακών. Συμφώνως, έξ άλλου,
ττρός τα στοιχεΐα τα όποΐα υττάρ-
χουν ιιέχρι στιγμής, ή τταραγογή
των δημητριοκών τό έτος 1963—
69 θά υπερβή τό έπίττεδθν τού ί
τους 1967—1968, δεδομένου δέ
ότι αύξήσεις είς την πάοανϊογήν
έχουν παρατηρηθή είς δλας τάς έ-
ξαγωγικάς χώρας καί είς κράτη
κατ' εξοχήν εΐσαγογικά.
ΔΥΟ ΝΕΟ Ι ΠΡΟΕΔΡΟΙ
Δι" άττοψάσεως τού ΰττουργοΰ
Παιιδείας, οημοσιευθείσης είς την
«Εφημερίδα της Κυβερνήσεως»
(τεύχος Β' 1)69), ώς πρόεδρος
τοΰ "Ανωτάτου Γνωμοδοτικοΰ Συ>ι
δουλίου ΈκτΓαιδεύσεως τοποθετει-
ται ό κ. Νικ. Μίττάρκιας καΐ ώς ττρό
εδρος τοΰ 'ΑνχοσαΓΤθυ Διοΐικτντικοΰ
Συμδουλίου Έκίΐταιδίύσεω ςΑ κ.
Κωνστ. Κούρνιας.
Νέος άγγλικός έ-λκυστήρ (τρακτερ) διά πολλαττλάς χρήσες, εΰκολ ομεταχείριστος, λόγω τού βάρους
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΚΔΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ
ΚΑΤΑΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΕΚΠΤΩΣΕΩΝ
ΑΠ01ΕΩΣ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ Ε. Ε.
Όδηγίας διά τάς υττοχρεώσε ς
των εμπορικόν καταστημάτων όΐνα
ψορικώς πρός τάς ττωλήσεις ύττό
έκ-τττωσΐν τιμών λόγω τέλους έπο
χής, άττό τής 20ής Φεβρουάριον
έκοινοποίησε πρός τα μέλη τού ό
Έμττορικός Σύλλογος Αθηνών
Ούτω, αί δασικαϊ ύττοχρεώσεις ι¬
σχύουσαι καθ" άπασαν την χώραν
συμφώνως πρός τάς ΰττ' Αριθμόν
125)67 καϊ 4)68 άγορανομικάς
διατάξεις, καθορίζονται ώς εξής
Δέον, τόσον είς τό εσωτερικόν,
δσον καϊ είς τάς εξωτερικάς προ¬
θήκας (βιτρίνας) των καταστημά
των νά άναρτώνται είς έμφανή διά
τούς αγοραστάς μέρη πινακίδες,
διά των όττοίων νά καθίκτταται εύ
χερής ή πλήρης κατατόττισίς τω»,
ώς πρός τό ΰψος τής είς ποσοσ-
στόν έττϊ τοΤς εκατόν (%) τταρεχο
μένης έττ! των αναγεγραμμένος τι
μών έκπτώσεως δι' έκαστον εΤ-
δος, ή δι' εκάστην όμάδα είδών ή
δι' ατταντα τα εΤδη τού καταστή
ματος.
Άντ! τής ανωτέρω ύττοχρεον''ε-
ως είναι δυνατή ή έπϊ τής έφ' έκά
Οτου άντικειμένου (3<νηρτηιμένης ττι- νακίδος άναγρα<ρή τής ττρό καϊ τής μετά τήν έκπτωσιν τιμής πω¬ λήσεως τούτου. Είς ττάισαυ άλλην περίπτωσιν, άτταγορεύβται ή άναγραφή περισ¬ σοτέρων τής μιάς τιιιών, έφ' εκά¬ στου πωλουμένου εΤδους. Ένδεικτικώς σημειούνται δτι είς τό παρελθόν εθεωρήθη τταοάδασις άγορανομικής διατάξεως ή άνάρ τησις πινσκίδων είς τάς προθήκας ή τό εσωτερικόν τού καταστήμα- τος μέ τάς ενδείξεις «έκπτωσις 30%» ή «έκπτωσις «πό 15—40%. Δεδομένου ότι, ώς ττροαναψέρε- ται κατά την ανωτέρω χρονικήν περίοδον έτπτρέττεται ή άναγραφή επί τής άνηρτηιμένης επί ενός έκά στου των διαφόρων άντικειμένων πινακίδος, τής παλαιάς, ήτοι τής ττρο τής έιαττώσεως τιμής και τής μετα την έίκητωσΐν ν^σ<^ τοιαύτης ό τρόπος ούτος ένδείξεως των έκ ! τττώσεων δέον νά ττροτιμάται ώς αττόλυτα κατατοτπστικός τού άγο ραστοϋ έτπ τού Οψους τής έκτττώ- σεως είς έκαστον αγοραζόμενον αντικείμενον Ιδιαιτέρως ομως, έ ψιστάται ή ττροσοχή έττ! ποϋ δτι, είς την περίπτωσιν ταύτην αί ά- ναγραφόμεναιώς ττρό των έικτττώσε ών τιμαί, δέον νά είναι α! ττρά- γματ, υφιστάμεναι μέχιρι τής 31 1 1969 Εάν 8μως, ό τρόττος ούτος, λό γω ττ.χ. τοΰ μεγάλον άριθμοΰ των αντικείμενον, είναι δυσχερής, τότε εάν μέν τταρέχεται τό αύτό ττοσο- στόν έκτπώσεως ττ.χ 15% επί 8- λων των είδών τού καταστήματος, τότε Θά άφαιρεθούν αί άναγεγραμ μέναι επι ενός εκάστου άντικει- μένου τΐιυαί, ώς αύται εχουν κατά τήν 31 1 69 και επί εύμεγίθων τπνάκων, τόσον είς τάς προθήκας δσον καϊ είς τό εσωτερικόν τού ικαταστήματος, μέ τήν ένδειξιν: «'Εττί των τιμών των άναγραφομέ νων έττϊ ολων των έκτιθεμένων είς τάς προθήκας καϊ τό εσωτερικόν τοΰ καταστήματός μας εΐδών, ττα | ρέχεται εκτττοχτις 15%» "Εάν δέ πάλιν παρέχονται διά φορα κατά κατηγορίας είδών ττο- σοστά έκτττώσεων, τότε ττρέττει νά διαχωρισθοΰν τα εΤδη κατά τμή- ματα, εν έκαστον των οποίων θά διαλαμδάνη τα εϊδη τής αυτής έκ πτώσεως, δμως κατά τρόπον άπο κλείσντα σύγιχυσιν των είδών των διαφόρων τμημάτων ικαΐ έττΐ ενός εκάστου τμήματος νά όιναρττηθή ττί ναξ έτπ τοΰ όττοίου νά άναγράφε ται ή ένδειξις τής έκτττώσεώς τού ώς εξής «Έττϊ των τιμών των άνα φεροαένων είς τό τμήμα τουτο εί δών, έκπτωσις (π.'χ 15%, €Ϊς αλ- λο τμήμα 20%, είς άλλο 25% κ ο κ.). Διά τάς λόγω τέλους έττοχής πωλήσεις επί έκτττώσει, δέν υφί¬ σταται ΰτΓοχρέωσις προηγουμένης σχετικής δηλώσεως είς τήν άγορα νομικήν ΰττηρ€σ!αν. ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ Η ΔΙΑΔΟΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΟΝ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ ΦΑΣΟΛΙΩΝ ΘΕΣ ΣΑΛΟΝ ΙΚΗ, Ίανουάριος. — 'Επεξετάθη σοβαρώς κατά τό 1968 ή διάδοσις οελτιωμένων ττοι- κιλιών φασολίων ΦΞ —4 καϊ ΦΞ —5 είς ολόκληρον την χώραν. Ου τω, συαφώνως πρός σχετικήν εγ¬ κύκλιον τού ΰπουργείου Γεωργίας πρός τάς κατά τόπους Διευθύν- σεις Γεωργίας, τό 1968 έκαλλιερ γήθησαν μέ φάσόλια των ανωτέρω ττοικιλιών 3Ο.ΟΟΟ στρέμματα έναν τι 20 000 στρεμμάτων τό 1967. ΑΙ ποικιλίαι αται έδειξαν πολϋ κα λήν τΓροσαρμοστικότη,τα είς τό φυ σικόν ττεριβάλλον "Ολοκλήρου σχε δόν της χώρας, αί στρε,μματικαί των άτΓθδόσεις τσαν ανωτέρα καϊ σταθερώτΐειρσι των εγχωρίων ττληθυ σμών φασολίων, ή τταραγωγή των κατατάσσεται κατά τό ττλεΐστον είς τάς μεγαλοο-~ίρμου·ς ττοικιλί- ας, είναι όμοιόμορφος καΐ τυττο- ττοιηιμένη καϊ ώς έκ τούτου προτι- μάται είς τό ελεύθερον έμττόριον Έκ των ΰπαρχόντων οικονομ ι- κών στοιχείων, συμφώνως ττρός την εγκύκλιον τού ύπουργείου, ττροκύπτει δτι ή καλλιέργεια των φασολίων καθίσταται όλονέν κα! ττλέθν δυναμική, χάρις είς τάς ττρο αναφερθεΤσας δύο ττοικιλίας. Διά τοθτο έττιβάλλεται ή επέκτασις τίς άντικοτΓάστα|σΐν των έντοττίων κ.υ ρίως πληβυσμών, διά τήν αύξησιν τού είσοδήιιατος των γεωργών. Ή έττιδιωκομένη τυττοττοίησις τής ττα ραγωγής φασολ!ων άττοσκοπεΐ είς την ευρύτερον καΐ εΰκολωτέοαν έγ χωρίον κατανάλωσιν καϊ την εξα¬ γωγήν είς τό εξωτερικόν όσον τό δυνοττό^ μΐεγαλυτέριον ποσοτήτων. ■Εττίισης ή καλλιέργεια των ιδασο- λείων εΤναι δυνατόν νά άντικατα- στήση, δπου τουτο ένδείκνυται, τ όν σΤτον ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΣΑΚΧΑΡΟ- ΤΕΥΤΛΑ Κατόττΐν σχετικών ένεργειών τής Ελληνικής Βιομηχανίας Ζακχάρε¬ ως, ή διοίκησις τής Άγροτικής Τραπέζης ενέκρινεν όπως ττεριλη- φθοθν είς τό πρόγραμμα χρηματο δοτή,σεως τής ΑΤΕ πρός τούς καλ λιεργητάς σακχαρστεύτλων τα κά τωθι γεωογικά μηχα^ήματα · Μηχαναί ποοετοιμασίας σπορο- κλίνηις Σπαρτ καϊ ιιηχαναϊ ακρι¬ βείας διττλής ενεργείας μονοοττέρ μου και ττολυσπέρμου σττόοο^ Συγκομ στικαϊ μηχαναι τεύτλφ; Η ΝΕΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ύττό τόν τίτλον «Ή νέα άγροιι κή πολιτική τής Ελλάδος», ή |γ- κυρος ίταλική έττιθεώρησις «Ριβι- οτα Άγκοικόλα» έδημοσίευσε τι^ο σφάτως άοΘρον, είς τό οποίον ά- ναφέι>εται διά μαικρών είς τάς ττοο
στταθείας τής 'Εθνικής Κυ6ερνή^ε
ως δ ά την εξύψωσιν τού έτπττέδου
ζωής καΐ των συνθη<ών έργσσίυι, τού "Ελληνος άγρότου. 'Επίσης τονίζει, δτι ένώ κοπά τό τταρελ- θόν ό "Ελλην άγρότης άπετέλει αν τκείιμενθν εκμεταλλεύσεως τού πά λαιοκααματισμοΰ, σήμερον τυγχα» νει προνομιακής μεταχειρίσεως. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΚΗΡΗΘΡΩΝ Πρός 1κανοττοίιι?ΐν τώ,/ είς Νηρη θρας άναγκών των μελισσοκόμων έ τους 1969, ή Άγροτ,κή Τράπεί,α ττυοέβη είς την προμήθειαν 700 000 φύλλον κηοηθοώ/ πα^ά τής Κοινοπραξίας μελ σσοκομ ι υ ω ^ Συνεταιρισμόν Ελλάδος «Μελ'σσυ κοαική» Αί έν λόγω κηρήθραι ττρο ωθήθησα/ ήδη είς τα κατά ύττοκαταστήματα τής Τοαπέζης ΤΑ ΚΑΠΝΑ «ΜΠΕΡΛΕ-Υ·» Παρετάθη μέχρ, τής 31ης Ία- νουαρίου ή προθεσμία των ττσρα- γωγών καπνών ττοικιλίας «Μπέρ- λεύ» διά την βεβαίωσΐν διαχωρι- σμοΰ των φύλλων Γ' πό οτΐκής <α τηγορίας ώς καί ύττοβολής Ίών δή λώ^εω^ τταραγωγής των καπνών τούτων εσοδείας 1968 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν »ών Αξιοί. Α,οιχή-ί,α>ν Άνα>-
νύμων Έταιρειών καί Έταιρειών 17εριωρισιιέ>ης Εύ-
θύνης ότι δι' αποφάσεως τού κ. Υππνργσΰ "Εμπόριον
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευ-
θείσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έταιοειών), όρίζεται ότι δύναν¬
ται νά σννεχίσωσι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς Προ
σπλήσεις των Γεν. Σννελεύβεων καί τούς Ίσοίογι-
σμονς των διά τής οΐχονομιχής μας εφημερίδος «ΟΙ-
Κ0Ν0Μ0Δ0ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώς εγένετο μιχοι τοϋδε διά τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Δ0ΓΙ·
ΚΗΣ» πρό τής ονγχωνεύσεώς της.
ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
ΔΙ' ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Άπό οτοιχεία παρεχόμεινα ώ-
πό τΓΐν Εθνικήν Τράπεζαν
προκύπτουν τα εξής:
Παρήλθεν μόλις εν έτος ά¬
πό τής ενάρξεως έφαρμογής
τού Α.Ν. 147 «περί ουμπληρώ-
οεως τής περϊ κ;νήτρων διά βι
ομηχανικάς έπενδύσεις κειμέ ί
νης νομοθεο'.ας». Είς τό 6ρα-
χθ τούτο χρονικόν διάοτημ'α
ενεκρίθη υπο τής αρμοδίας ε-
πιτροηής η διενέργεια τόσον
οπμαντικοϋ ύψους έπενδύοε-
ων, ώστε νά δύναται ήδη ν6
λεχθή ότι εστέφθη άπό πλήρη
έπιτυχ αν τό μέτρον τής έπι-
δοτήοεως υπό τοϋ Δημοσίου
τού έπιτοκΐου των συναπτομέ-
νων υπό των έπιχειρήσεων δα
νέ ών. Πράγματι, είς την ευ¬
εργετικήν αυτήν διάταξιν ύ-
πήχθηοαν μέχρι τούδε 29 θι-
ομηχανικαί επιχειρήσε.ς. Έκ
τούτων 12 είναι νέαι, ένώ 17
προβαινουν είς έπεκτάοεις
των έγκαταοτάοεών των. Αί χο
ρηγηθείσαι έγκρίσεις άφορουν
είς έπενδύοεις συνολικοΰ ϋ-
ψους 943 έκατ. δραχμών περί-
που.
Εκρ Θη ήδη σκόπιμον νά δι
ευρυνθουν αί περιπτώσε:ς έ-
φαρμογής των διατάζεων τού
Α.Ν. 147. Πρός τουτο ό Α.Ν.
607 (ΦΕΚ Α' ) 259 τής 11.11.68)
διά τοϋ όποιου έπέρχονται αί
εξής κ,υρΐως τροποποιήοεις:
Παρέχεται είς τό Δημόσιον
ή ευχέρεια νά έπιδοτή τό επι
τάχιον δανείων ουνομολογου-
μένων δχι μόνον - ώς μέχρι
τούδε— υπό βιομηχανικώς επι
χειρήσεων άλλά καΐ υπό με-
ταλλευτικών τοιούτων (άρθρον
1). Ή δέ έπιδόηοις χορηγει-
ται εφεξής διά την απόκτησιν
παγιων στοιχείων προοριζομέ
νων διά τόν έκουγχρονισμόν
των έπιχειρήσεων (άρθρον 2)
ένώ διά τού Α.Ν. 147 έδικαι-
ούντο ταύτης αί νεοιδρυόμε-
νοι καί, έκ των υφισταμένων
αι έπεκτεινόμεναι τοιαύται.
Έξ άλλου, των ηυξημένων
συντελεστων άποοβέσεων δύ¬
νανται ήδη νά κάμουν χρήσιν
—έκτός άπό τάς βιομηχανικάς
καί τάς μεταλλευτικάς έπιχει-
ρήσεις— καί αί βιοτεχν,αι καί
α. έπχειρήσεις κατασκευής τε
χι<ών έργων κοινής ωφελεί¬ ας (άρθρον 4). Γέλος, διά τού Α.Ν. 607 τα έτήσ.α καθαρά κέρδη των βιθ τεχνιών άπαλλάοσονται τοΰ φό ρου είσοδήματος, έφ' δσον δι ατιθενται διά την απόκτησιν νέων παγίων οτοιχείων καί την δημιουργίαν ή αύξησιν τοϋ κε φαλαίου κινήσεως των (αρθ. ρον 5). Προηγουμένως, τό πλεονέκτημα τούτο ϊσχυε μό¬ νον διά τάς βιομηχανικάς κ'αί μεταλλευτικάς έπιχει ρήσεις. Διά τού ίδίου άρθρου διηυκρι- νίσθη ότι ή απαλλαγή αυτή παρέχεται είς τάς ήμεδαπάς έ πιχειρήσεις, ώς και ότι τό δι- ατιθέμενον διά κεφάλαιον κι¬ νήσεως ποσόν νοείται απαραι¬ τήτως έν συνδυασμώ πρός την κτήσιν νέων παγίων οτοιχε,ίων καί όχι άνεξαρτήως. ΑΝΕΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΡΗΜΑΤΟ- ΔΟΤΗΣΕΙΣ Η συνολική τραπεζική χρη- υατοδότησις κατά το τέλος τού Σεπτεμθρίου άνήρχετο εις ίΟ 204 έκατ. δραχμών. "Εναν¬ τι τής ιδίας περυσινής ήμερο μήνας ήτο ηυςημένη κατά 14. 96/ έκαιομ. ή 20 % περίπου. Κατά τό ά^,έσως προηγούμε νόν δωδεκάμηνον ή αϋξησ.ς ήτο πολυ μκροτέρα περ.ορι- οθείοα είς 9.725 έκατομμύρια δεαχμών. Τήν διεύρυνσιν των χορηγή οεων είς τόσον σημαντικήν· έκ ταο ν διηυκόλυνεν ή μαζική διοχέτευσις, εφέτος Ιδίως, ά- ποταμιεύσεων είς τούς πιστω- τικούς όργανισμούς. Μεταξύ Σεπτεμβρίου 1967 και 1968 αί καταθέσεις ηυξήθησαν κατά 11.524 έκατ δραχμών έναντι 7.093 έκατομμυρίων κατά τό προηγομενον δωδεκάμηνον. Άλλ' ή άξιοποίησις τοϋ δγκου των νέων καταθέσεων ϊσως νά μή εΐχε καταστή έφικτή, εάν αί νομιοματικαϊ αρχαί δέν προ έβαινον άπό πέρυσιν είς βα Θμιααν απελευθέρωσιν των πι στωτικών όργανισμών άπό δεσ μεύοεις καΐ περιορισμούς οί ό ποίοι επεβλήθησαν είς τό πα¬ ρελθόν καΐ απετέλουν τροχο- πέδην είς την επέκτασιν των χορηγήοεων. ΧαρακτηριοτικαΙ, σχετικώς, είναι καί περιπτώ- σεις τού οίκισμοϋ καί έσωτερι κου έμπορίου, δηλαδή δύο κλά δών ιδιαιτέρως ήδικημένων υ¬ πό τό προγενέστερον καθε- στώς πιστωτικών κανόνων. Ού¬ τω, μεταξύ Σεπτεμβρΐου 1967 καί 1968 διωχετεύθησαν πρός μέν τόν οΐκιομόν 3.402 έκατ. δραχμών, πρός δέ τό έοωτερι- Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΔΑΣΜΟΥ ΕΠΙ ΤΟΝ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΟΝ Ό όρισθεϊς δασμός 25% κατ, αξίαν επί τών έντομοκτόνων και λοιπών είδών τής '<δαομο- λογικής κλάσεως 38. Π Α2» έφαρμόζεται έναντι δλων των χωρών, ήτοι τόσον των χωρών τής ΕΟΚ 6σον καΐ των τρ των, καθ" δσον έν τή σχετικρ δια- τάξει προθλέπεται δτι άνα- στέλλεται ή έφαρμογή τών άρ Θρων 14 καΐ 2 τής Συμφωνίας Συνδέσεως, έν σχέσει πρός τά ώς άνω εϊδη. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΓΓΛΙΑΣ — ΣΟΒΙ ΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ ΝΑΥΛΩΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ — Άπετράπη ό «πόλεμος ναύλων:», ό οποίος ήτο επι Θύραις μεταξύ των ναυτιλιών των Δυτικών χωρών καϊ τής Σοβι- ετικής "Ενώσεως, λόγω τής μετα- φοοάς ψορτίοον έξ Αϋ~ραλίας κα! έξ άλλων χωρών τής Άσίας καϊ τής Άμερικής ττοός την Εύρώτπτν άττό ρωσικά (|)θρτηγά μέ λίαν χά μηλούς ναύλους Ώς ανεκοινώθη ύ ττό τής «Κόνψερενς» των Βρεταν- νών ττλοιοκττρ·ών, οί όιτοΐοι έλέγ- χουν τάς μεταφοοάς διά ττλοίων τακτικών γοαμμών μεταξύ Δυτκής Εύρώττης καϊ Αύοτραλίας καϊ τατ- νάτταλιν, ή «Βαλτική Ναυτιλιακή Έταιρεία» τού Λένινγκραντ εγινε δεκτή ώς μέλος τής ανωτέρω «κόν φερενς». ΑΊ σχετικαί συνομρλίαι, α! όττοιαι είχον διακοττή λόγω των γεγονότων τής Τσεχοσλοβακίας, έ πανελήψθησαν προσφάττως και κα τέληξαν είς δύο σημεΤα. Τό πρώ¬ τον σΛορά την συμμετοχήν των Ρώ σω/ είς την «κόνφερενς», τό/ δέ δεύτερον είς τόν καθορισμόν στα- θερών τ1 μών ναύλων διά τάς μετα φοράς όνορτίων μεταξύ Εύρώττης καί Αύστοαλίας. Σημειωτέον δτι τα ρωσικά Φθοτηγά άνελάμβανο.' αεταΦοράς Φοστίων πρός την Εύρώ πην μέ ναύλους κατωτέρους κοπά 40—70% έκε'ινων των Δυτικοευρω παϊκών ττλοίων, έπωφελούμενα τοΰ ταξιδίου έπ'στροφής των είς τήν Βαλτικήν μετά την έκφόρτωσΐν είς λιμέναις τοϋ Βορείου Βιε,τνάμ. ΟΙ δροι τής συμφωνίας έπιτρέττουν είς τα σοδιετικά φοςκτηγά νά άνα- λαμδάνουν 12 ναυλώσεις έκ τής Αύΐ'τραλίας πρός την Ευρώπην, έκ των οποίων αί 8 άφοροΰν μετα ψοοάν φορτίων είς λιμένος τής Δυ Τικής Εύρώττης Όσον οΐίσρά τάς [ΐεταφοράς πρός την Αυστραλιαν, αί ναυλώσεις των ρωσικών πλοίων καθωρίσθησαν είς 9, έκ των όττοί- ων μόνον 3 έκ λιμένων τής Βαλτι- νων τής Δυτικής Εύρώπης καΐ τής Βαλτικής. Δέον νά σημειωθή δτι ή Ρωσία άναμένει την εισαγωγήν κατά τό 1969 2ΟΟ.ΟΟΟ δεμάτων (ή «μττάλλες») έρίου αύ~:ριακής προελεύσεως ΚΑΤΑ ΤΟ 1968 ΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟΝ ΑνΑΑΙΟΡΓΑΝΟΣΙΠΗΠΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Τά έπιτεύγματα τού ύπουργεί¬ ου Γεωργίας κατά τό 1968 ύπήρ ξαν αξιοσημείωτα· σημαντικα. πριοτοφανή είς την Ίπτοριαν των αγροτών· πού άιτοτελούν τό ημι- συ καϊ ττλέον τού πληθυσμού τής^ χώρας την δεξαμενήν τού ' ΕΘ- νους καϊ την σττονδυιλικήν στήλην αυτού- Είς την άσύστολον δημα- γωγίαν τού παρελθόντος περί προ στασΐας τής γεωργίας· ή Κυβέρ¬ νησις άντιτταρατάσσει έμπρακτον εκδήλωσιν τού εργου της ττρό-'ς τούς αγρότας διά στοιχείων καϊ αριθμών· Ο^τω· Συνεχισθή επιτυχώς ή κατά τό 1967 έφαρμοσθεΐσα τό πρώτον πολιτική τιμών τής γεωρ- /ικής πσραγωγής καϊ ένισχύσεως είσοδήματος των άγροτών· Πρός τούτο· άττοφαοιστική ήτο ή συμδο λή τής μεταβολής τού συστήμα- τΐς τιμών άσφούε!ας καί έπιδο- τήσεων στηρίξεως των τι μών των γειοργικών ττροϊόντων· διά τοΰ νέ ου συστήματος παρεμδάσεων καΐ είσοδηματικών παροχών· Παράλ- "Αηλοι ευνοικαί συνέπειαι έκ τής έψαρμογής τού μέτρου αύτοΰ εΤ- ναι ή ενίσχυσις τού ρυθμιστικού ρόλου των τιμών καΐ ή σημαντική μείωσις των κρατικών άττοθεμά- των· ώς καΐ τής έτπδαρύνσεως τού προυπολογισμοθ, έκ τής υπό μορφήν μονοπωλίου άσκηθείσης υπό τοΰ κράτους διαχειρίσεως καΐ εμττερίας των συγκεντρουμένων Ό πρωθυπουργός κ. Γεώργι¬ ος Παπαδόπουλος, προήδρευ¬ σε συνεδριάσεως τήςνέας Έ κτελεστικής Έπιττοπής Βασ:- λ.κής Προνοίας, είς την αϊθου σαν συνεδριάσει^ τής Τραπέ¬ ζης τής Ελλάδος. Ή συνεδρίασις είς την ό- μετέσχε καΐ ό υπουρ- ζών Ύπηρεσιών κ. πρώτη πό αν κήν ενίσχυσιν επί έξαγωγίμων κα ττνών εσοδείας 1967- Διά πρώτην φοράν άντιαετωιτί- σθη κατά τρόπον όρθολογικόν καΐ ενιαίον τό Θέμα τών λιπασμάτων ττρός έξουδετέοωσιν τής άναρχίας ττού έττεκράτει ϋττό των τταραγω | όσον καϊ είς τήν εισαγωγήν Πάτρας, εινα' " <ιμ"1"-^-ί. ** ™, «ωτέο,κοθ. πραγματοπο.ειτα. μετά την α λιττάσματα ! νασύνθεσιν της Εκτελεστικήν Έπιτροπής τής Βασιλικής Προ νοι'ας, ή όποία εγένετο δυνά¬ μει νόμου, κατ' έπιταγήν των διατάξεων τού νέου Συντάγμα τος. Δέον νά σημειωθή ότι 22 έ- τη άπό τής λειτουργίας τοϋ έν λόγω όργανισμοϋ, διά πρώτην φοράν Πρωθυπουργός τής χώ ρας παρέστη είς συνεδρίασιν τής Έκτελεστικής τού Έπιτρο ό κ. Πρωθυπουργός, συγκεκρι μένας κατευθύνσεις, αι οποί¬ αι άφοροϋν είς την περαιτέ¬ ρω δράσιν τού όργανιομοϋ, Θε οιρώ οκόπιμον νά έκφράσω γάς σπόψε'.ς μου σχετικώς μέ την έί ύ ά των έκ τοθ έξωτερκοΰ. Ή ΑΤΕ χορηγεϊ μ είς τούς ττα.3αγωγούς ανεξαρτή¬ τως των όφειλών των. Λ!α>ν άττοτελεσματική υπήρξεν
ή ττραΐστασία των 1έσ~ερι5οε·δώ,ν
έκ τοΰ παγετσϋ διά τής χρησιμο
ττοιήσεως 2 000 θερμαστρών είς
τά μάλλον παγετόττληκτα έσττεοι-
δοτταραγωγικά δισμερίσματα τής
χώρας Είς τοΰς ύτταστάντας ζη-
αίας έκ τοΰ τταγετοΰ κοηλλιεργη-
τάς διετέθησαν 200 ττεοίπου έκατ.
δρχ-
Διά την προστασίαν των σταφι
δών διετέθη τα ποσόν των 628 έ¬
κατ. δρχ., διά την ά,ναδιάρθρωσ ν
τής άμττελουργίας 10 έκατ. δρχ
«αί διά τάς έξαγωγάς οΐνων 47.
15Ο.ΟΟΟ δρχ.
Διεσώθη έκ των έχθρών καΐ ά-
σθενειών (δάκος έλαίαις. ττεοονό-
σττορος καττνού κοίϊ ττράσινος σκω
ληξ συνολικής άξίας 3 δισεκ δρχ.
Ό ΟΗΕ απεφάσισε χοηματοδότη
σιν τί>ς ερεύνης καταττολεμήσεως
τοΰ δάκου διά ττοσοΰ 2 192 000
δολλαρίων
■ΕτΓερατώΘη ή ανέγερσις τριών
κέντρων γεωργικής έκτταιδεύσεως.
Παραλλήλως ένετάθη ή έκτταΐ'δευ-
τική δραστηριότης των γεωτΓΟντων,
ττροϊόντων ώς τού σίτου- 'Εττίπλέ ' γεωργικών έφαρμογών και ύτταλλη
συγκρίσε Ι λ«ν άγροτ,κής οίκιακης οίκονομι-
εά * ^^^^ ^™
όν ώς ττροκύτττει έκ
ως τού ε'όους καί ■
^ εκτάσεως
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΙΜΗΣΙΝ
ΤΟΝ ΠΡΟ Ι ΟΝΤΌΝ ΚΑΚΑΟΥ
Έκ τοΰ ύπουργείου Έμπο-
ρίου ανεκοινώθη, δτι ή άπό
μηνός σημειωθείσα ανατίμησις
των προ ι όν των κακάο (κουβερ
τούρας, τρούφας, σοκολάτας,
κακάο κλπ.), όφείλεται είς
διεθνή άνατίμησιν τής πρώ-
της ϋλης τών κακαοβαλάνων,
των οποίων ή έφετεινή πα-
ραγωγή προβλέπεται οημαν
τικώς μειωμένη καί ή ζήτηο.ς
των δέν δύναται νά καλυφθή
επαρκώς ελλείψει Ικανών άπο-
Θεμάτων προηγουμένων έσο-
δειών.
των καλλιεργειών τής έφετεινής
τ.χριόδου· τό νέον σύστημα πα-
ρεμβάσεως καϊ είσοδηματικών έ-
νιοχύσεω./ σν-νέβαλεν· είς τόν όρ-
(,ότερον προοοτνατολισμόν τής γε
ωργ.κής παραγωγής ήτοι τής κσΛ
λιεργείας μέ ηΰξημένην άττοδοτι-
κότητα- Τό ΰψος των ύττό μορφήν
επ δστήσεων καϊ είσοδηματικών
νισχύσεω./ παροχών πρός τούς α¬
γρότας κατά τό 1968. ανήλθεν είς
3-3ν2 έκατ· δραχ·
Πρός τόν σημαντικόν σκοπόν
τής άναδιαρθρώσεως τής τταραγω-
γής καϊ 6ελτιώ<ΐεως τής τταραγω γικότητος ελήφθη μέριμνα διά τήν πιτάχυνσΐν τών έν έκτελέσει έρ¬ γων 'ποδομής· δνττως άρδευτικών· άποστραγγιστικών- άντπτλημμυρι- κών, κατασκευής συσκευαστηρίων· αλύσου ψυκτικών έγκαταστάσεων· έλαιοδεξαμενών ιολτΓ-, δκχτεθέντων ττρός τούτο έκ τού προϋττολογισ- μού δημοσίων έπενδύσεων 2-374 έκατ· δραχμών· Άττοκατεστάθησαν άκτήμονες καλλιεργηταί επι έκτάσεων21 ·ΟΟΟ στρεμμάτων καί εξεδόθησαν 29· ΟΟΟ όοιοτικοϊ τίτλοι κυριότητος πϊ άγρών τταραχωρηθέντων υπό τού κράτους· Επερατώθη ό άναδασμός είς κτηματικάς περιοχάς 46 χωρίων ί'ττϊ συνολικής εκτάσεως 471-ΟΟΟ στρεμμάτων· Ή έκτασις τών πε- ρατωβέντων κατά τό 1968 άνα- δασμών υττερβαίνει κατά 22·5ο)ο τήν τοιαύτην τού έ'τους 1965 όττό- τε εΤχε σημειωθή τό μέγιστον των Συγκεκριμένως, ένώ οί κα- ™Ρατω9έντων κατ· ετος άναδασ- καοβάλανοι, χρηματ,στηρια- ^ών (383-000 στρέμματα)· Παρασχεθή ηύξημένη προστασία τού γήρατο; καί τής ύγ'είας τών κόν είδος, ηροσεφέροντο πέ¬ ριξ τών 285 λιρών άνα τόννον τοίφ μέχρι τής 15.11.68, άπο-, άγροτών, έκ τών οποίων 48ΟΌΟΟ τόμως έφθασαν τάς 490 λΐρας ι λαμδάνουν σύνταξιν καϊ τυγχά- κα'ι ήδη προοφέρονται πέριξ ' νούν -πλήρους ίατροφαρμαχευτι- τών 425 λιρων. κπί κα' νοσοκομειακής ττεριθάΐλψε ως άνι,υ έπιβολής οίασδήττοτε ά- μέσου είσφοράς· Συγκεκριμένως διά την άγροτικήν άσφόΛειαν ό Ο-Γ-Α- δ έθεσε κατά τό λήξαν έ¬ τος 4 δ'.ς δραχ- έναντι 1,8 δϊς δραχ- τού 1968· ΔΑΝΕΙΟΝ 25 ΕΚ. ΜΑΡΚΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΤΒΑ "Ανεκοινώθη υπό ής Έλλη-' νίκης Τραπέζης Βιομηχανι-1 κης Άναπτύζεως, ότι την πα¬ ρελθούσαν Δευτέραν ύπεγρά φη έν Κολωνία υπό τοϋ διοι- κητοϋ αυτής κ. Γ. Πανά, σύμ¬ βασις μετά γερμαν.κής Τρα.ιέ ζης, διά τήν ύπ' αυτής χορή¬ γησιν δανεΐου 25 έκατομμυ- ρίων μάρκων 20ετοϋς διαρ- κε άς. | Τό δάνειον Θά χρησιμοποιή Θή διά τήν χρηματοδότησιν , γεωΡΥ'°ν άνέρχονται είς 4-750 τοϋ θιομηχανικοΰ προγράμμα- έκατ- δΡαχ·· ένώ αί βραχυπρόθε Εξησφαλίσθη άνετος καί υπέρ βαίνουσα πάν προηγούμενον επί¬ πεδον χρηματοδότησις τών καλλι εργειών καΐ των παγίων άγροτι- κών έγκαταστάσεων καΐ μηχανη. μάτων- Αί χορηγήσεις τής ΑΤΕ εφβαθΌΐν τά 14»6Ο δις δραχ· ττερί που έναντι 10 δϊς δραχ· τοΰ έ- τους 1966· ΑΊ νέαι μεσομακρο- χορηγήσεις πρός τήν Ι καϊ 54 νέοι υττάλληλοι. Έρρυθμίσθησαν διά πρώτην φο ράν αί είσαγωγαΐ κρεάτων καί ζω οκομικών προίόντων, αί όττοΐαι κα τ ά τό παρελθόν έδυσχέρανον την άνατττυξΐν τής κ,τηνοτροφίαις, νέαι δέ διώσιμοΐ κ,τηνοτροφικαΐ έκμεταλ λεύσεις ΐδρύονται. Ιδιαίτερον έπίσης ενδιαφέρον έ όόθη είς τόν δασΐικόν τοιιέα, δττου έττραγματοττοιήθησαν έττενδύσεις κεφαλαίων δι' εογα δοοσοττον κης άναπτύξεως ΰψους 260.ΟΟΟ ΟΟΟ δραχμών. ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ Είς τόν τομέα των έξαγωγώ; των γεωργικών ττοοϊόντων έττετεύ- χθησαν έντυπωσιακά ά,ττοτελέσμα- τα, ώς ή αΰξηοΊς των έξαγωγών έλαιολάδου άνο των 30.ΟΟΟ τόν¬ νων, των έττιτροπτεζίων σταφυλών είς 29.000 τόν. έναντι 19.000 τόν. τού 1967, των βιομηχανικήν ττρο- ϊόντων τομάταις άττο 1 000 τόν. τού τταρελθόντος εϊς 15 000 τόν. τοϋ 1968, των οΐνων κατά 100%, ήτοι άττό 55 000 τόν. τό 1967 είς άνω των 1ΟΟ-ΟΟΟ τόν·τού λήξαν¬ τος έτους κ.λ.π. Εισήχθη καί ήρχισε νά άττοδίδη καρττούς σύσιτημα κινήτρων διά την ανάπτυξιν των γεωργικών 6ι- ααηχανιών, τόσον είς τόν κλάδον τής φυτικής ττσραγωγής, όσον και είς την κτηνοτροφίαν. Πρός συντονισμόν των έξαγω¬ γών καΐ συμττίεσιν τοΰ κομίστρου τών έξαγωμένων γεωργικών ττροϊ- όντων· άπαντα τά ψυκτικάμεταφο ρΐικά μέσα ύττήχθησαν ύττό την όρ γάνωσν καΐ διεύθυνσιν ένιαίου ικοινοΰ φορέως, δι' ώρισιμενα δέ ττροιόντα, ώς μήλα, άχλάδια, πρώ ίμος τοαάτα κλπ. έχορηγήθη ϋ- ψηλή έξαγωγική έττιδότησις Οί στόχθι τής ΈΘνικήΊς Κυδ€ρ- νήσεως, τουτέστΐν ή αύξησις τού γεωργικοΰ είσοδήματος κατά 5, 2% ετησίως, ή ταχεΐα αύξησις τής τταραγωγιικότητος κατά 6 5% ττρο κειμένου νά έττέλθη ή μείωσις τού κόστους τταοαγωγής των προ ι όν- των καΐ ή άναγκαία βελτίωσις τής άντοτ/ωνιστικότητος των έλληνι- κών γεωογικών ττροϊόντων είς τόν χ&ρο,,· τής διείθνοΰς άγο-ράς, ή αύ¬ ξησις τών έξαγωγών γεωργικών ττροίόντων μέχρι τού 1972 κατίι 50% έναντι τής σημερινης καϊ ι^ μείωσις των είσαγωγών κατά 46% ώστε νά επέλθη ή άναμενομένη βελτίωσις τοΰ έμστορικοΰ ίσοζυγί- ου των γεωογικών προϊόντων καϊ άττοΦευχΘή ή εΐσαγωγή τοιούτων έκ τοΰ έξωτερικοΰ ευρίσκονται είς τό ττλαίσιθν τής επιτυχίας των τος τής Ε.Τ.Β.Α. κόν εμπόριον 984 έκατ. δραχ¬ μών έναντι 1.330 έκατομ. καΐ 521 έκατ. δραχμών άντιστοί- χως κατά τό προηγούμενον 12 μηνον. ΟΙ ίσχύοντες σήμερον κανό- νες χρηματοδοτήαεως διηύρυ- νον σημαντικώς τό πλαίθιθν έντός τοϋ όποίου κινουνται οί πιστωΐικοι όργανισμοι. Χάρις έπίσης είς την συνεχή αύξη¬ σιν των έκ καταθέσεων διαθε- σιμων των, αί έμπο,; καΐ τράπε ζαι άπέκτηοαν πλέον τήν ευ¬ χέρειαν νά καλύπτουν πληρέ- στερον τάς άναφυομένας άνάγ κάς, άλλά καΐ μεγαλύτερον ά ριθμόν περιπτώοεων ή άλλο¬ τε. Ή έλευθεριωτέρα πιστωη ν-Ί πολιτική συνέθαλεν άποτε- ίσματικώς είς τήν άναζωογό νησιν τής οικονομ άς. ήδη δέ είς ούβένο κλάδον παρατηρεί- ται οιΊυερον/ στενότης τραπεζι ν.οι,' χρήματος. Αί ε.μπτρ·καΙ τράπεζαι διε- δρομότισα«ν πρωτεύοντα ρόλον είο τήν δημιουργίαν πιστωτι- κής άνέοεως. Τό ήμισυ σχε- δύν τής σημειωθεΐσης αυζήσε- Ίΐς των χορηγήσεων —συγκε¬ κριμένως δέ 6.810 έκατ. δραχ | σμοι είς 9.85 έκοττ- δραχμ· Ό "Ελλην άγρότης άνέττνευσε· άττολευθερωθεΐς άπό τόν έφιάλτην των αγροτικών χρεών, τά όττοΤα αττό τού 1^45 τον έττιεζον καί έ- νέκρωναν πάσαν προοττά€ΐειαν γε ωργικής 6_λτιώσεως καϊ έκσυγχρο νισμού- Ή 'ΕΘνική Κυβέρνησις έ- λυσε μέ γεννα'ον τρόπον τον «Γόρδιον Δεσμόν» καΐ άνεκούφισε τούς αγρότας- Τό 1968 υπήρξεν όρόσημον είς πής. Τόν κ. Πρωθυπουργόν υηε- δέχθησαν είς την είσοδον τοϋ μεγάρου τής Τραπέζης, ό ύ- πουργός Κοινωνικών Ύπηρεσι σιών κ. Πάτρας, ό πρόεδρος τής Έκτελεστικής Έπιτροπής τής Βασιλικής Προνοας κ. Ά λέξ. Τσάτσος θιομήχανος, ό άντιπρόεδρος αυτής διθικητής τής Τραπέζης Ελλάδος κ. Γα λάνης καΐ ό ύποδιοικητής τής Τραπέζης κ. Θάνος. Παρά τό γεγονός ότι ούδε μία ανακοίνωσις είχε γίνει πε Πθ σπψς αποστολήν έκείνων πού λοϋμεν κοινωνικάς υπηρεσίας ή κοινωνικήν πρόνοιαν, ή κοι νωνικήν μέριμναν. Είς τήν εποχήν μας, είπεν ό κ. Γεώργιος Παπαδόπουλος, καί κατά τήν φάσιν άναπτύζε ως έκ τής οποίας διέρχεται καί ή κοινωνία μας, αί κοινω¬ νικαί υπηρεσίαι άποτελοϋν μέ λημα μεγίστης προτεραιότη¬ τος. Κατά τό παρελθόν, όλό- κληρος ή προσοχή τού κρά¬ τους έστράφη καί διετέθησαν τά ύπάρχοντα μέοα πρός την ύίΐΓθεοιν τής οΐκονομικής άνα πτύζεως, ή όποια αποτελεί βε βαίως την προϋπόθεσιν τής κοινωνκής άναπτοζεως, διέφυ γεν δμως ή άνάγχη τής Ιδία, τέρας κοινωνικής μερίμνης Δέν εδόθη δηλαδή ταυτοχρό¬ νως, ύπεγ.ζάμμισεν ό κ. Πρω¬ θυπουργός, ή προσήκουσα προσοχή καί δέν ελήφθησαν ό λα έκείνα τά μέτρα, έξ άπόψε ως κοινωνικών ύηηρεσιών, τ6 όποία θά προελάμθανον την δημιουργίαν τών κοινωνικών άντιθέσεων καί τών κοινωνι¬ κών συγκρουσεων. Είς τήν εποχήν μας τό μέ γα πρόβλημα τό οποίον έχει ό ί ά ρΐ μεταβάσεως τοϋ κ. Πρωθυ- άνοκύψει εΐνα. ότι οί άνθρω ποιιονοθ είο τό υέναοον τής Ι πό, μέ τα ούγχρονα μέσα έ- πουργοϋ είς τό μέγαρον τής Τραπέζης τής Ελλάδος, έν τούτοις, κ'ατά την άφιξιν τού έκεί συνεκεντρώθησαν πλήθη πικοινωνίας, τηλεηικοινωνιών, ραδιοφώνου, τηλεοράοεως καΐ τοΰ τουρισμοϋ, διαπιστώνουν κόομου τά όποία κατέκλυσαν Ι την ύπαρξιν πλήθους αγαθών ολόκληρον τόν χώρον τής ό- δοϋ "Ομήρου τόν περιλαμθανό μενον μεταξύ των όδών Πανε πρός τα όποία καί στρέφονται Ή άμοιβή τής εργασίας καΐ τών ύπηρεσιών τάς οποίας αί πιστημίου καΐ Σταδίου. Τά πλή ' άσθενέστεραι οίκονομικώς όμά τόν τομέα τών άγροτών· Υπήρ¬ ξεν έτος απελευθερώσεως τών Έλ λήνων αγροτών ί< τοϋ τεραστίου βαρους κα'ι τού ·αγχους τών χρεών τα,ν· συνολικόν ΰψους 7·5 περπτου δισεκατομμυρίων δραχμ· Τά δια- γραφεντα δέ χρέη τών συνεταιρι- στικών όργανώσεων ανήρχοντο είς 374 εκατ- δραχμ· Είς τόν τομεα τής ύγείας των αγροτών εξησφαλίσθη εύ-,τρεττής σύγχρονος καΐ ύγιεινή στέγη είς 58-ΟΟΟ αγροτικάς οικογενείας δι ατεθέντες ττρός τούτο ύττό τής Α· Τ·Ε· μονον έντός τοϋ λήξοη/τος £- τους 1 ·5 δι,- δραχ· περίπου, ήτοι ττοσού μεγαΧυτέρου τών συνολι- κώ χορηγηθέντων καθ' όλην τήν τελευταίαν ιτρό τής Έπαναστά- σεως είκοσαετίαν κονδυλίων διά την άγροτικήν στέγασιν· κρμένως δέ 6.810 έκατ. δραχ μών— προήλθεν άπό αύτάς καί Ι ΔιετεθΊσαν 325 έκατ· δραχ· διά μάλιστα, έν τώ συνόλω σχε- τίίν είσοδπμ«"'κην ενίσχυσιν τών δόν, από τά ϊδ·ά των διαθέσ.- | δαμβ^οτταραγωγών· Κατηρτίσθη- μα. "Οπως προκύπτει άπό τόν κατωτέρω πινακα, αί έμπορικαΐ τράπεζαι πθζησαν τάς χορηγή οεις των πρός δλους τούς κλά δούς, τούς όποίους δικαιοϋν- ται νά έξυπηρετήσουν. Άλλ' ή μεγαλυτέρα άναλογία κατηυ Θύνθη είς τήν βιομηχανίαν, τήν βιοτεχνίαν καΐ τάμεταλ- λείο. σαν δ ά πρώτην φοράν -π-ολυιετεΐς συμδάσεις καλλιεργητών τεύτλων μετά τής βιομηχανίας σακχάρεως- Άντεκατεστάθη τό σύστημα στηρίξεως τιμών έττιδοτήσεως τών καπνών διά τού συστήματος τών είσοδημοτηκών ένισχύσεων καΐ κα- θορισμοϋ κατωτέρων τιμών παρεμ βάσεως- Κατεδλήθη ποσόν 600 έ¬ κατομ· δραχ· διά τήν εΐσοδοματι- ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Δι' άττοφάσεχος τοΰ ύτΓουιργοΰ Έργοοσίας, £τοττοθε.τήθη ττεριφερει ακός διευθυντής τών επιθεωρήσε¬ ως εργασίας "Αθηνών, Βοτανικοΰ, Περιστερίου, φαλήρου, Νέας Ίω- νίας, Βύρωνος, Βορείων Προαστί- ων καΐ Λαυρίου ό έτπ δαθμφ 2ω ττεί>ιφί.ρειακός ύττάλληλος κ Γ. Πε
τίνης.
—Ή δβκάτη (έκθεσις δέρμσ-
τος), ή όττοία οργανούται είς τό
Ζάτπτειθν Μέγαρον, ετέθη ύττά την
αίγΤδα τού ύτΓουογοϋ Βιομηχανί¬
ας κ. Κυπραίου.
—Ή Διοίκηρ-ις των ΣΕΚ έττρο
γραμμάτισιε μίβν. σειράν μαθημά-
των μηχανογραφήσεως, τα όττΌΪα
Θά τταρακολουθήσουν δπαντα τα
ανωτέρω τεχνι«ά ,διοΐκητικά και
οΐικονομικά στελέχη τοΰ δι*οτύου
—Ό γε,νικός γραμματεύς τοΰ
ύπουργείου Βιομηχανίας Θά κηρύ
ξη σημερον, 6 μ.μ., είς τό ΕΛ.
ΚΕ. ΠΑ την επίσημον εναρξ ν
τών εργασιών τής Σχολής 'ΕΗτιχει
ώ Σλό^ ΰ Ελλ
Θη παρέμειναν έκεί μέχρι καΐ
τής αναχωρήσεως τοϋ κ. Πρω-
Θυπουργοϋ μετά τήν λήξιν τής
συνεδριάσεως, τού έπεφύλα-
ξαν δέ ένθουσιώδη ύποδοχήν.
Η ΟΜΙΛΙΑ
Ό κ. Πρωθυπουργός κηρύσ-
σων την έναρξιν τής συνεδρι
άσεως, εΐπε, μεταξύ άλλων
δτι αποτελεί ιδιαιτέραν δι' αυ
τόν ευχαρίστησιν νά συμπαρί
σταται είς την συνεδρίασιν τής
νέας Έκτελεστικής Έπιτρο-
πής τής Βασιλικής Προνοίας.
Ή Βασιλική Πρόνοια είπεν,
αποτελεί τόν σημαντικώτερον
οργανισμόν έκ των άποκαλου
μένων υπό τής κοινής γνώμης
^Βασιλική Ίδρύματα« καί λό¬
γω τής εκτάσεως τής άποστο-
λής της καί λόγω τοΰ σημαντι
κου υψους τού προυπολογι¬
σμοθ της, τοϋ όποίου τά έοο
δα προέρχονται έκ φορολογί
'ας τού έλληνικοϋ λαοϋ. Ή ά-
νασύνθεοις τοΰ διοικητικοϋ
συμβουλίου τού Όργανισμοϋ
εγένετο κατ' έπιταγήν των δια
τάξεων τοϋ νέου Καταστατι
κου Χάρτου τής χώρας, είναι
δέ άναγκαία ή Θέσις τοΰ Όρ-
γανισμοΰ άπό τόν έλεγχον
τής Κυβερνήσεως, διότι, ώς έκ
τού Συντάγματος ό Βασιλεύς
καί τά μέλη τής βασιλικής οί-
κογενειας, είναι άνεύθυνα
πρόσωπα καΐ πρέπει νά ύπάρ
χούν ύπεύθυνα ύπηρεσιακά
πρόσωπα διά οιανδήποτε ζήτη
μα.
Πρϊν Θάς Θέσω, συνεχισεν,
δες τοΰ πληθυσμοΰ προθφέ-
ρουν είς τό κοινωνικόν σύνο
λον δέν είναι τόσον ύψηλΓι
ώστε νά έπιτρέπη τήν άπόκτη
σιν ολων τών αγαθών τά ό¬
ποία προοφέρονται είς τΛν
σύγχρονον κοινωνίαν.
Ή αποστόλη τοϋ κράτους ύ
πό τά δεδομένα αυτά είναι νά
έζασφαλ οη άμο.βάς αί οποίαι
θά καλύπουν ένα εϋλογον ό¬
ριον άναγκών καί περαιέρω
νά 6φίνη είς τήν πρωτοβουλ!
αν τούς ιδιώτας καΐ τήν ευθύ
νην των νά άποκτήσουν περισ
σότερα άκόμη άγαθά καΐ νδΙ
κανο~οιήσουν καί άλλας άνάγ
κάς των. Ταυτοχρόνως, συνέ-
χιοεν ό κ. Πρωθυπουργός, τό
κράτος όφεΐλει νά προσφέρη
μίαν κλίμακα κοινωνικών ύπη
ρεσιών διά των όπο.ων Θά κα
λύπτωνται αί άνάγκαι τάς ο¬
ποίας οί πολίται δέν δύνανται
νά καλύψουν έξ Ιδίων.
Έν συνεχεία ό κ. Πρωθυ¬
πουργός είπεν δτι τό κράτος
κατόπιν τούτου ύποχρεοϋται
νά παρέχη περίθαλψιν άοθε
νεΐας καΐ είς δσην έκτασιν
χρειάζεται ώστε νά μή έζα¬
σφαλ ζουν ταύτην μόνον ολί¬
γο ι. Μεριμνά, έπίσης, τό κρα
τος διά τάς συντάξεις γήρα-
τος καΐ διά τήν παροχήν 6
λων έκείνων των κοινωνικών ύ
πηρεσιών αί οποίαι είναι άντι
κείμενον τοϋ ύπουργείου Κοι
νωνικών ■Υπηρεσιών καΐ εις
την παροχήν των οποίων με-
τέχει καΐ ό Όργανιομός τής
Βασιλικής Προνο άς.
(Συνεχίζεται)
ΤΙΘΕΤΑΙ ΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΣ ΔΙΑΡΥΠΑΝΣΕΙΣ ΤΩΝΑΚΤΩΝ
ς ή
ρηματικών Στελεχό^ν τοΰ 'Ελληνι-
κοϋ Κέντρον Παραγωγικότη~>ς.
ΜΕΛΕΤΗ ΣΥΓΧΟΝΕΥΣΕΟΕ
ΤΟΝ ΠΟΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΧΕΟΝ ΚΟΜΟΤΙΊΝΗΣ
Τό ΕΛΚΕΠΑ ανέλαβε τήν
σύνταξιν είδΐκής μελέτης επί
των δυνατοτήτων συγχωνεύσε-
ως των ποτοποιητικών έπιχει-
ΛΟΝΔΙΝΟΝ Ίανουάριος. Περι
που 4.000 εταιρείαι πετρελαιθ
φόρων, άπό δλον τόν κόσμον,
0ά κλπθοϋν δπως έντός των
προοεχών ημερών μετάσχουν
ες ήν εφαρμογήν ενός έθε-
λοντικοϋ προγράμματος άπο-
ζημιώσεως τόσον των κυβερνή.
δσον καΐ των ίδίων των
πλοιοκτητών πετρελαιοφόρων,
είς περιπτώσει διαρροής φορ
τίου τώ δεξαμενοπλο ών καΐ
ρυπάνσεως Θαλασσών καΐ ά-
κτών. Τήν σχετικήν πρωτοβου
λίαν έχουν ανάλαβε ι αί έπτά
μεγαλύτεραι εταιρείαι πετρε-
λαίου, αί οποίαι διαθέτουν καί
μέγα στόλον δεξαμενοπλοίων
(«Β. Ρ.», «'Έσσο», ΛΓκάλφ»,
«Μόμπιλ», «Σέλλ», «Σόκαλ» καί
«Τεζάκο»). Τό πρόγραμμα θά
τεθή είς εφαρμογήν ευθύς ώς
λάθουν μέρος είς την Διεθνή
"Ενωσιν Ιδιοκτητών Δεζαμενο
πλοίων κατά τής ρυπάνσεως
(«ΤΟΒΑΛΟΡ») οί Ιδιοκτήται
τών 50% τοϋ παγχοαμ ου στό-
λου ίδιωτικών δεζαμενοπλοί-
ων. Σημειωτέον δτι αί έπτά έ
ταιρεϊαι καλύπτουν τα 30%.
Ή θασική άρχή τοϋ οχεδίου
συνίσταται είς τήν καταβολήν
όν ουνέβη είς τό δεξαμενό-
πλοιον - μαμμούβ 'Τόρρευ
Κάνυον». Ό διευθυντής τής
ενώσεως των ίδιοκτητών πετρε
λαιοφόρων κ. Τζαίημς Μάλκολ
μσον έξέφραοεν αισιοδοξίαν
διά την επιτυχίαν τού προ¬
γράμματος, προσθέσας δτι ή
απαιτουμένη χωρητικότης (50
τοίς εκατόν τού πάγκοσμου
τοννάζ δεξαμενοπλοίων) διά
τήν εφαρμογήν τοϋ προγράμ-
ματος Θά συμπληρωθή έντός
τοϋ προσεχούς διμήνου.
ΣΥΝΕΣΤΗΘΗΣΑΝ ΝΕΑΙ ΟΜΑ-
ΔΕΧ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟ ΠΕΝ
ΤΑΕΤΕΣ
ΔΓ αποφάσεως τού ύπουρ-
γού Συντονισαοΰ κ. Ν. Μακα
ρέζου συνεστήθησαν/,, είς τά
πλαίσια τής έπεζεργασίας τού
Πενταετοΰς Προγράμματος 01
κονομικής Αναπτοζεως, τρείς
νέαι όμάδες Έργασ'ας.
Ή πρώτη έξ αυτών, τελοϋοο
υπό τήν προεδρίαν τού γενι-
κου γραμματεύς τοΰ ύπουργε
ου Συντονισμοϋ κ. Ι. Νασου
φη, έχει ώς αντικείμενον τόν
Με
ενός ποσου έκ μέρους τών ε «Κανονισμόν Άναθέσεως Ι
φοπλιστών δι' έκαστον σκάφος χ^τΓ"" -' "■■*- ·-·-- «■»·-- -··
των. Έν περιπτώσει άτυχήμα
τος είς πετρελαωφορον, πρός
κάλυψιν τής ζημίας τού φορτί
ου άλλά ί ή
ζμς ού φορτί
ου άλλά καί τής άποζημιώσε-
ως, την όπο αν θά υποχρεωθή
νά καταβάλη ό έφοπλιστής είς
τό κράτος τό οποίον υπέστη
ρύπανσιν άκτών καΐ παραλια
κων θαλαοσίων ζωνών, θά κα-
τα6αλλετα> ποσόν !00 δολλα-
ριων δ' έ
αί δέ δύο άλλαι, υπό
την προεδρίαν τού γενικοθ
γραμματεύς τού υπουργείον
Δημοσίων "Εργων κ. Κ. Καρύ-
δα, έχουν ώς αντικείμενον, η
μία έξ αυτών τόν «Κώδ:κα Ά
μοιβών Μελετών» καΐ ή ετέ¬
ρα τόν «Κανονισμόν Προδια-
γραφώνυ.
ΑΙ νέαι όμάδες έργασας ά
παρτΐζονιαι άπό άνωτάτους
οσόν !00 δολλα- -^----------- -.,« ~ν______
ρήοεων της περιοχής Κομοτη , ριων δ.' έκαστον τόννον . «αί άνωτέρους ύπαλλήλου
ια
νής πρός ενιαίον μεγάλην βι- Ι γκρός, άλλά τό σύνολον τής
ομηχανικήν μονάδα μέ έζαγω ] άποζημιώσεως δέν θά είναι δυ
γικάς δυνατότητας, κατόπιν ' νατόν νά ύπερβαίνη τα 10 έ
σχετικής αίτήσεως τοϋ Συν- Ι κατομ. δολλάριΰ. Ή άσφάλε
δέσμου Ποτοποιών Κομοτηνής -----■*■ "" '
καΐ τού Βιοτεχνικοϋ Έπιμελη
τηρίου Ροδοπης. Τό ΕΛΚΕΠΑ
προοέφερεν έπίσης τεχνικήν
βοήθειαν, διά τοϋ τομιέως έ¬
φαρμογών, είς τά έργαοτήριον
φωσφορικών λιπασμάτων τής
νέας Καρβάλης ΚαθάΛος.
αυτή Θά είναι έπιπροσθέτος
της συνήθους ασφαλείας σκά-
<ρους καί φορτ ου. Τά ανωτέρω μέτρα λαμβάνονται, διότι οί πλοιοκτήται των δεξαμενοπλοί ών ζοΰν υπό την δαμάκλειον οπάθην τεραστίας εκτάσεως ά τυχήματος, ώς έκείνο τό οποι των αρμοδίων υπουργείων, ώ< καΐ έκπροσώπους τού Τεχνι κου Έπιμελητηρίου Έλλάβο' καΐ τής Πανελληνίου Όμοσπο δίας Συνδέσμωγ Γεωπόνων. Ο Α.ΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΓΟΙ Α. ΓΡΗΓΟΡίΑΔΗΣ Δίδεται Βηλαρα 7 Πλατ. 'Αγίου ΚονοτοτντΙνου (Όμόνοια) 9 - '. καΐ 4 · Ι μ Μ Τηλ. 5 25.387
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΚΔΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ
ΚΑΤΑΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΕΚΠΤΩΣΕΩΝ
ΑΠ01ΕΩΣ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ Ε. Ε.
Όδηγίας διά τάς υττοχρεώσε ς
των εμπορικόν καταστημάτων όΐνα
ψορικώς πρός τάς ττωλήσεις ύττό
έκ-τττωσΐν τιμών λόγω τέλους έπο
χής, άττό τής 20ής Φεβρουάριον
έκοινοποίησε πρός τα μέλη τού ό
Έμττορικός Σύλλογος Αθηνών
Ούτω, αί δασικαϊ ύττοχρεώσεις ι¬
σχύουσαι καθ" άπασαν την χώραν
συμφώνως πρός τάς ΰττ' Αριθμόν
125)67 καϊ 4)68 άγορανομικάς
διατάξεις, καθορίζονται ώς εξής
Δέον, τόσον είς τό εσωτερικόν,
δσον καϊ είς τάς εξωτερικάς προ¬
θήκας (βιτρίνας) των καταστημά
των νά άναρτώνται είς έμφανή διά
τούς αγοραστάς μέρη πινακίδες,
διά των όττοίων νά καθίκτταται εύ
χερής ή πλήρης κατατόττισίς τω»,
ώς πρός τό ΰψος τής είς ποσοσ-
στόν έττϊ τοΤς εκατόν (%) τταρεχο
μένης έττ! των αναγεγραμμένος τι
μών έκπτώσεως δι' έκαστον εΤ-
δος, ή δι' εκάστην όμάδα είδών ή
δι' ατταντα τα εΤδη τού καταστή
ματος.
Άντ! τής ανωτέρω ύττοχρεον''ε-
ως είναι δυνατή ή έπϊ τής έφ' έκά
Οτου άντικειμένου (3<νηρτηιμένης ττι- νακίδος άναγρα<ρή τής ττρό καϊ τής μετά τήν έκπτωσιν τιμής πω¬ λήσεως τούτου. Είς ττάισαυ άλλην περίπτωσιν, άτταγορεύβται ή άναγραφή περισ¬ σοτέρων τής μιάς τιιιών, έφ' εκά¬ στου πωλουμένου εΤδους. Ένδεικτικώς σημειούνται δτι είς τό παρελθόν εθεωρήθη τταοάδασις άγορανομικής διατάξεως ή άνάρ τησις πινσκίδων είς τάς προθήκας ή τό εσωτερικόν τού καταστήμα- τος μέ τάς ενδείξεις «έκπτωσις 30%» ή «έκπτωσις «πό 15—40%. Δεδομένου ότι, ώς ττροαναψέρε- ται κατά την ανωτέρω χρονικήν περίοδον έτπτρέττεται ή άναγραφή επί τής άνηρτηιμένης επί ενός έκά στου των διαφόρων άντικειμένων πινακίδος, τής παλαιάς, ήτοι τής ττρο τής έιαττώσεως τιμής και τής μετα την έίκητωσΐν ν^σ<^ τοιαύτης ό τρόπος ούτος ένδείξεως των έκ ! τττώσεων δέον νά ττροτιμάται ώς αττόλυτα κατατοτπστικός τού άγο ραστοϋ έτπ τού Οψους τής έκτττώ- σεως είς έκαστον αγοραζόμενον αντικείμενον Ιδιαιτέρως ομως, έ ψιστάται ή ττροσοχή έττ! ποϋ δτι, είς την περίπτωσιν ταύτην αί ά- ναγραφόμεναιώς ττρό των έικτττώσε ών τιμαί, δέον νά είναι α! ττρά- γματ, υφιστάμεναι μέχιρι τής 31 1 1969 Εάν 8μως, ό τρόττος ούτος, λό γω ττ.χ. τοΰ μεγάλον άριθμοΰ των αντικείμενον, είναι δυσχερής, τότε εάν μέν τταρέχεται τό αύτό ττοσο- στόν έκτπώσεως ττ.χ 15% επί 8- λων των είδών τού καταστήματος, τότε Θά άφαιρεθούν αί άναγεγραμ μέναι επι ενός εκάστου άντικει- μένου τΐιυαί, ώς αύται εχουν κατά τήν 31 1 69 και επί εύμεγίθων τπνάκων, τόσον είς τάς προθήκας δσον καϊ είς τό εσωτερικόν τού ικαταστήματος, μέ τήν ένδειξιν: «'Εττί των τιμών των άναγραφομέ νων έττϊ ολων των έκτιθεμένων είς τάς προθήκας καϊ τό εσωτερικόν τοΰ καταστήματός μας εΐδών, ττα | ρέχεται εκτττοχτις 15%» "Εάν δέ πάλιν παρέχονται διά φορα κατά κατηγορίας είδών ττο- σοστά έκτττώσεων, τότε ττρέττει νά διαχωρισθοΰν τα εΤδη κατά τμή- ματα, εν έκαστον των οποίων θά διαλαμδάνη τα εϊδη τής αυτής έκ πτώσεως, δμως κατά τρόπον άπο κλείσντα σύγιχυσιν των είδών των διαφόρων τμημάτων ικαΐ έττΐ ενός εκάστου τμήματος νά όιναρττηθή ττί ναξ έτπ τοΰ όττοίου νά άναγράφε ται ή ένδειξις τής έκτττώσεώς τού ώς εξής «Έττϊ των τιμών των άνα φεροαένων είς τό τμήμα τουτο εί δών, έκπτωσις (π.'χ 15%, €Ϊς αλ- λο τμήμα 20%, είς άλλο 25% κ ο κ.). Διά τάς λόγω τέλους έττοχής πωλήσεις επί έκτττώσει, δέν υφί¬ σταται ΰτΓοχρέωσις προηγουμένης σχετικής δηλώσεως είς τήν άγορα νομικήν ΰττηρ€σ!αν. ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ Η ΔΙΑΔΟΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΟΝ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ ΦΑΣΟΛΙΩΝ ΘΕΣ ΣΑΛΟΝ ΙΚΗ, Ίανουάριος. — 'Επεξετάθη σοβαρώς κατά τό 1968 ή διάδοσις οελτιωμένων ττοι- κιλιών φασολίων ΦΞ —4 καϊ ΦΞ —5 είς ολόκληρον την χώραν. Ου τω, συαφώνως πρός σχετικήν εγ¬ κύκλιον τού ΰπουργείου Γεωργίας πρός τάς κατά τόπους Διευθύν- σεις Γεωργίας, τό 1968 έκαλλιερ γήθησαν μέ φάσόλια των ανωτέρω ττοικιλιών 3Ο.ΟΟΟ στρέμματα έναν τι 20 000 στρεμμάτων τό 1967. ΑΙ ποικιλίαι αται έδειξαν πολϋ κα λήν τΓροσαρμοστικότη,τα είς τό φυ σικόν ττεριβάλλον "Ολοκλήρου σχε δόν της χώρας, αί στρε,μματικαί των άτΓθδόσεις τσαν ανωτέρα καϊ σταθερώτΐειρσι των εγχωρίων ττληθυ σμών φασολίων, ή τταραγωγή των κατατάσσεται κατά τό ττλεΐστον είς τάς μεγαλοο-~ίρμου·ς ττοικιλί- ας, είναι όμοιόμορφος καΐ τυττο- ττοιηιμένη καϊ ώς έκ τούτου προτι- μάται είς τό ελεύθερον έμττόριον Έκ των ΰπαρχόντων οικονομ ι- κών στοιχείων, συμφώνως ττρός την εγκύκλιον τού ύπουργείου, ττροκύπτει δτι ή καλλιέργεια των φασολίων καθίσταται όλονέν κα! ττλέθν δυναμική, χάρις είς τάς ττρο αναφερθεΤσας δύο ττοικιλίας. Διά τοθτο έττιβάλλεται ή επέκτασις τίς άντικοτΓάστα|σΐν των έντοττίων κ.υ ρίως πληβυσμών, διά τήν αύξησιν τού είσοδήιιατος των γεωργών. Ή έττιδιωκομένη τυττοττοίησις τής ττα ραγωγής φασολ!ων άττοσκοπεΐ είς την ευρύτερον καΐ εΰκολωτέοαν έγ χωρίον κατανάλωσιν καϊ την εξα¬ γωγήν είς τό εξωτερικόν όσον τό δυνοττό^ μΐεγαλυτέριον ποσοτήτων. ■Εττίισης ή καλλιέργεια των ιδασο- λείων εΤναι δυνατόν νά άντικατα- στήση, δπου τουτο ένδείκνυται, τ όν σΤτον ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΣΑΚΧΑΡΟ- ΤΕΥΤΛΑ Κατόττΐν σχετικών ένεργειών τής Ελληνικής Βιομηχανίας Ζακχάρε¬ ως, ή διοίκησις τής Άγροτικής Τραπέζης ενέκρινεν όπως ττεριλη- φθοθν είς τό πρόγραμμα χρηματο δοτή,σεως τής ΑΤΕ πρός τούς καλ λιεργητάς σακχαρστεύτλων τα κά τωθι γεωογικά μηχα^ήματα · Μηχαναί ποοετοιμασίας σπορο- κλίνηις Σπαρτ καϊ ιιηχαναϊ ακρι¬ βείας διττλής ενεργείας μονοοττέρ μου και ττολυσπέρμου σττόοο^ Συγκομ στικαϊ μηχαναι τεύτλφ; Η ΝΕΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ύττό τόν τίτλον «Ή νέα άγροιι κή πολιτική τής Ελλάδος», ή |γ- κυρος ίταλική έττιθεώρησις «Ριβι- οτα Άγκοικόλα» έδημοσίευσε τι^ο σφάτως άοΘρον, είς τό οποίον ά- ναφέι>εται διά μαικρών είς τάς ττοο
στταθείας τής 'Εθνικής Κυ6ερνή^ε
ως δ ά την εξύψωσιν τού έτπττέδου
ζωής καΐ των συνθη<ών έργσσίυι, τού "Ελληνος άγρότου. 'Επίσης τονίζει, δτι ένώ κοπά τό τταρελ- θόν ό "Ελλην άγρότης άπετέλει αν τκείιμενθν εκμεταλλεύσεως τού πά λαιοκααματισμοΰ, σήμερον τυγχα» νει προνομιακής μεταχειρίσεως. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΚΗΡΗΘΡΩΝ Πρός 1κανοττοίιι?ΐν τώ,/ είς Νηρη θρας άναγκών των μελισσοκόμων έ τους 1969, ή Άγροτ,κή Τράπεί,α ττυοέβη είς την προμήθειαν 700 000 φύλλον κηοηθοώ/ πα^ά τής Κοινοπραξίας μελ σσοκομ ι υ ω ^ Συνεταιρισμόν Ελλάδος «Μελ'σσυ κοαική» Αί έν λόγω κηρήθραι ττρο ωθήθησα/ ήδη είς τα κατά ύττοκαταστήματα τής Τοαπέζης ΤΑ ΚΑΠΝΑ «ΜΠΕΡΛΕ-Υ·» Παρετάθη μέχρ, τής 31ης Ία- νουαρίου ή προθεσμία των ττσρα- γωγών καπνών ττοικιλίας «Μπέρ- λεύ» διά την βεβαίωσΐν διαχωρι- σμοΰ των φύλλων Γ' πό οτΐκής <α τηγορίας ώς καί ύττοβολής Ίών δή λώ^εω^ τταραγωγής των καπνών τούτων εσοδείας 1968 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν »ών Αξιοί. Α,οιχή-ί,α>ν Άνα>-
νύμων Έταιρειών καί Έταιρειών 17εριωρισιιέ>ης Εύ-
θύνης ότι δι' αποφάσεως τού κ. Υππνργσΰ "Εμπόριον
ύη' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευ-
θείσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έταιοειών), όρίζεται ότι δύναν¬
ται νά σννεχίσωσι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς Προ
σπλήσεις των Γεν. Σννελεύβεων καί τούς Ίσοίογι-
σμονς των διά τής οΐχονομιχής μας εφημερίδος «ΟΙ-
Κ0Ν0Μ0Δ0ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώς εγένετο μιχοι τοϋδε διά τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Δ0ΓΙ·
ΚΗΣ» πρό τής ονγχωνεύσεώς της.
ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
ΔΙ' ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Άπό οτοιχεία παρεχόμεινα ώ-
πό τΓΐν Εθνικήν Τράπεζαν
προκύπτουν τα εξής:
Παρήλθεν μόλις εν έτος ά¬
πό τής ενάρξεως έφαρμογής
τού Α.Ν. 147 «περί ουμπληρώ-
οεως τής περϊ κ;νήτρων διά βι
ομηχανικάς έπενδύσεις κειμέ ί
νης νομοθεο'.ας». Είς τό 6ρα-
χθ τούτο χρονικόν διάοτημ'α
ενεκρίθη υπο τής αρμοδίας ε-
πιτροηής η διενέργεια τόσον
οπμαντικοϋ ύψους έπενδύοε-
ων, ώστε νά δύναται ήδη ν6
λεχθή ότι εστέφθη άπό πλήρη
έπιτυχ αν τό μέτρον τής έπι-
δοτήοεως υπό τοϋ Δημοσίου
τού έπιτοκΐου των συναπτομέ-
νων υπό των έπιχειρήσεων δα
νέ ών. Πράγματι, είς την ευ¬
εργετικήν αυτήν διάταξιν ύ-
πήχθηοαν μέχρι τούδε 29 θι-
ομηχανικαί επιχειρήσε.ς. Έκ
τούτων 12 είναι νέαι, ένώ 17
προβαινουν είς έπεκτάοεις
των έγκαταοτάοεών των. Αί χο
ρηγηθείσαι έγκρίσεις άφορουν
είς έπενδύοεις συνολικοΰ ϋ-
ψους 943 έκατ. δραχμών περί-
που.
Εκρ Θη ήδη σκόπιμον νά δι
ευρυνθουν αί περιπτώσε:ς έ-
φαρμογής των διατάζεων τού
Α.Ν. 147. Πρός τουτο ό Α.Ν.
607 (ΦΕΚ Α' ) 259 τής 11.11.68)
διά τοϋ όποιου έπέρχονται αί
εξής κ,υρΐως τροποποιήοεις:
Παρέχεται είς τό Δημόσιον
ή ευχέρεια νά έπιδοτή τό επι
τάχιον δανείων ουνομολογου-
μένων δχι μόνον - ώς μέχρι
τούδε— υπό βιομηχανικώς επι
χειρήσεων άλλά καΐ υπό με-
ταλλευτικών τοιούτων (άρθρον
1). Ή δέ έπιδόηοις χορηγει-
ται εφεξής διά την απόκτησιν
παγιων στοιχείων προοριζομέ
νων διά τόν έκουγχρονισμόν
των έπιχειρήσεων (άρθρον 2)
ένώ διά τού Α.Ν. 147 έδικαι-
ούντο ταύτης αί νεοιδρυόμε-
νοι καί, έκ των υφισταμένων
αι έπεκτεινόμεναι τοιαύται.
Έξ άλλου, των ηυξημένων
συντελεστων άποοβέσεων δύ¬
νανται ήδη νά κάμουν χρήσιν
—έκτός άπό τάς βιομηχανικάς
καί τάς μεταλλευτικάς έπιχει-
ρήσεις— καί αί βιοτεχν,αι καί
α. έπχειρήσεις κατασκευής τε
χι<ών έργων κοινής ωφελεί¬ ας (άρθρον 4). Γέλος, διά τού Α.Ν. 607 τα έτήσ.α καθαρά κέρδη των βιθ τεχνιών άπαλλάοσονται τοΰ φό ρου είσοδήματος, έφ' δσον δι ατιθενται διά την απόκτησιν νέων παγίων οτοιχείων καί την δημιουργίαν ή αύξησιν τοϋ κε φαλαίου κινήσεως των (αρθ. ρον 5). Προηγουμένως, τό πλεονέκτημα τούτο ϊσχυε μό¬ νον διά τάς βιομηχανικάς κ'αί μεταλλευτικάς έπιχει ρήσεις. Διά τού ίδίου άρθρου διηυκρι- νίσθη ότι ή απαλλαγή αυτή παρέχεται είς τάς ήμεδαπάς έ πιχειρήσεις, ώς και ότι τό δι- ατιθέμενον διά κεφάλαιον κι¬ νήσεως ποσόν νοείται απαραι¬ τήτως έν συνδυασμώ πρός την κτήσιν νέων παγίων οτοιχε,ίων καί όχι άνεξαρτήως. ΑΝΕΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΡΗΜΑΤΟ- ΔΟΤΗΣΕΙΣ Η συνολική τραπεζική χρη- υατοδότησις κατά το τέλος τού Σεπτεμθρίου άνήρχετο εις ίΟ 204 έκατ. δραχμών. "Εναν¬ τι τής ιδίας περυσινής ήμερο μήνας ήτο ηυςημένη κατά 14. 96/ έκαιομ. ή 20 % περίπου. Κατά τό ά^,έσως προηγούμε νόν δωδεκάμηνον ή αϋξησ.ς ήτο πολυ μκροτέρα περ.ορι- οθείοα είς 9.725 έκατομμύρια δεαχμών. Τήν διεύρυνσιν των χορηγή οεων είς τόσον σημαντικήν· έκ ταο ν διηυκόλυνεν ή μαζική διοχέτευσις, εφέτος Ιδίως, ά- ποταμιεύσεων είς τούς πιστω- τικούς όργανισμούς. Μεταξύ Σεπτεμβρίου 1967 και 1968 αί καταθέσεις ηυξήθησαν κατά 11.524 έκατ δραχμών έναντι 7.093 έκατομμυρίων κατά τό προηγομενον δωδεκάμηνον. Άλλ' ή άξιοποίησις τοϋ δγκου των νέων καταθέσεων ϊσως νά μή εΐχε καταστή έφικτή, εάν αί νομιοματικαϊ αρχαί δέν προ έβαινον άπό πέρυσιν είς βα Θμιααν απελευθέρωσιν των πι στωτικών όργανισμών άπό δεσ μεύοεις καΐ περιορισμούς οί ό ποίοι επεβλήθησαν είς τό πα¬ ρελθόν καΐ απετέλουν τροχο- πέδην είς την επέκτασιν των χορηγήοεων. ΧαρακτηριοτικαΙ, σχετικώς, είναι καί περιπτώ- σεις τού οίκισμοϋ καί έσωτερι κου έμπορίου, δηλαδή δύο κλά δών ιδιαιτέρως ήδικημένων υ¬ πό τό προγενέστερον καθε- στώς πιστωτικών κανόνων. Ού¬ τω, μεταξύ Σεπτεμβρΐου 1967 καί 1968 διωχετεύθησαν πρός μέν τόν οΐκιομόν 3.402 έκατ. δραχμών, πρός δέ τό έοωτερι- Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΔΑΣΜΟΥ ΕΠΙ ΤΟΝ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΟΝ Ό όρισθεϊς δασμός 25% κατ, αξίαν επί τών έντομοκτόνων και λοιπών είδών τής '<δαομο- λογικής κλάσεως 38. Π Α2» έφαρμόζεται έναντι δλων των χωρών, ήτοι τόσον των χωρών τής ΕΟΚ 6σον καΐ των τρ των, καθ" δσον έν τή σχετικρ δια- τάξει προθλέπεται δτι άνα- στέλλεται ή έφαρμογή τών άρ Θρων 14 καΐ 2 τής Συμφωνίας Συνδέσεως, έν σχέσει πρός τά ώς άνω εϊδη. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΓΓΛΙΑΣ — ΣΟΒΙ ΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ ΝΑΥΛΩΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ — Άπετράπη ό «πόλεμος ναύλων:», ό οποίος ήτο επι Θύραις μεταξύ των ναυτιλιών των Δυτικών χωρών καϊ τής Σοβι- ετικής "Ενώσεως, λόγω τής μετα- φοοάς ψορτίοον έξ Αϋ~ραλίας κα! έξ άλλων χωρών τής Άσίας καϊ τής Άμερικής ττοός την Εύρώτπτν άττό ρωσικά (|)θρτηγά μέ λίαν χά μηλούς ναύλους Ώς ανεκοινώθη ύ ττό τής «Κόνψερενς» των Βρεταν- νών ττλοιοκττρ·ών, οί όιτοΐοι έλέγ- χουν τάς μεταφοοάς διά ττλοίων τακτικών γοαμμών μεταξύ Δυτκής Εύρώττης καϊ Αύοτραλίας καϊ τατ- νάτταλιν, ή «Βαλτική Ναυτιλιακή Έταιρεία» τού Λένινγκραντ εγινε δεκτή ώς μέλος τής ανωτέρω «κόν φερενς». ΑΊ σχετικαί συνομρλίαι, α! όττοιαι είχον διακοττή λόγω των γεγονότων τής Τσεχοσλοβακίας, έ πανελήψθησαν προσφάττως και κα τέληξαν είς δύο σημεΤα. Τό πρώ¬ τον σΛορά την συμμετοχήν των Ρώ σω/ είς την «κόνφερενς», τό/ δέ δεύτερον είς τόν καθορισμόν στα- θερών τ1 μών ναύλων διά τάς μετα φοράς όνορτίων μεταξύ Εύρώττης καί Αύστοαλίας. Σημειωτέον δτι τα ρωσικά Φθοτηγά άνελάμβανο.' αεταΦοράς Φοστίων πρός την Εύρώ πην μέ ναύλους κατωτέρους κοπά 40—70% έκε'ινων των Δυτικοευρω παϊκών ττλοίων, έπωφελούμενα τοΰ ταξιδίου έπ'στροφής των είς τήν Βαλτικήν μετά την έκφόρτωσΐν είς λιμέναις τοϋ Βορείου Βιε,τνάμ. ΟΙ δροι τής συμφωνίας έπιτρέττουν είς τα σοδιετικά φοςκτηγά νά άνα- λαμδάνουν 12 ναυλώσεις έκ τής Αύΐ'τραλίας πρός την Ευρώπην, έκ των οποίων αί 8 άφοροΰν μετα ψοοάν φορτίων είς λιμένος τής Δυ Τικής Εύρώττης Όσον οΐίσρά τάς [ΐεταφοράς πρός την Αυστραλιαν, αί ναυλώσεις των ρωσικών πλοίων καθωρίσθησαν είς 9, έκ των όττοί- ων μόνον 3 έκ λιμένων τής Βαλτι- νων τής Δυτικής Εύρώπης καΐ τής Βαλτικής. Δέον νά σημειωθή δτι ή Ρωσία άναμένει την εισαγωγήν κατά τό 1969 2ΟΟ.ΟΟΟ δεμάτων (ή «μττάλλες») έρίου αύ~:ριακής προελεύσεως ΚΑΤΑ ΤΟ 1968 ΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟΝ ΑνΑΑΙΟΡΓΑΝΟΣΙΠΗΠΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Τά έπιτεύγματα τού ύπουργεί¬ ου Γεωργίας κατά τό 1968 ύπήρ ξαν αξιοσημείωτα· σημαντικα. πριοτοφανή είς την Ίπτοριαν των αγροτών· πού άιτοτελούν τό ημι- συ καϊ ττλέον τού πληθυσμού τής^ χώρας την δεξαμενήν τού ' ΕΘ- νους καϊ την σττονδυιλικήν στήλην αυτού- Είς την άσύστολον δημα- γωγίαν τού παρελθόντος περί προ στασΐας τής γεωργίας· ή Κυβέρ¬ νησις άντιτταρατάσσει έμπρακτον εκδήλωσιν τού εργου της ττρό-'ς τούς αγρότας διά στοιχείων καϊ αριθμών· Ο^τω· Συνεχισθή επιτυχώς ή κατά τό 1967 έφαρμοσθεΐσα τό πρώτον πολιτική τιμών τής γεωρ- /ικής πσραγωγής καϊ ένισχύσεως είσοδήματος των άγροτών· Πρός τούτο· άττοφαοιστική ήτο ή συμδο λή τής μεταβολής τού συστήμα- τΐς τιμών άσφούε!ας καί έπιδο- τήσεων στηρίξεως των τι μών των γειοργικών ττροϊόντων· διά τοΰ νέ ου συστήματος παρεμδάσεων καΐ είσοδηματικών παροχών· Παράλ- "Αηλοι ευνοικαί συνέπειαι έκ τής έψαρμογής τού μέτρου αύτοΰ εΤ- ναι ή ενίσχυσις τού ρυθμιστικού ρόλου των τιμών καΐ ή σημαντική μείωσις των κρατικών άττοθεμά- των· ώς καΐ τής έτπδαρύνσεως τού προυπολογισμοθ, έκ τής υπό μορφήν μονοπωλίου άσκηθείσης υπό τοΰ κράτους διαχειρίσεως καΐ εμττερίας των συγκεντρουμένων Ό πρωθυπουργός κ. Γεώργι¬ ος Παπαδόπουλος, προήδρευ¬ σε συνεδριάσεως τήςνέας Έ κτελεστικής Έπιττοπής Βασ:- λ.κής Προνοίας, είς την αϊθου σαν συνεδριάσει^ τής Τραπέ¬ ζης τής Ελλάδος. Ή συνεδρίασις είς την ό- μετέσχε καΐ ό υπουρ- ζών Ύπηρεσιών κ. πρώτη πό αν κήν ενίσχυσιν επί έξαγωγίμων κα ττνών εσοδείας 1967- Διά πρώτην φοράν άντιαετωιτί- σθη κατά τρόπον όρθολογικόν καΐ ενιαίον τό Θέμα τών λιπασμάτων ττρός έξουδετέοωσιν τής άναρχίας ττού έττεκράτει ϋττό των τταραγω | όσον καϊ είς τήν εισαγωγήν Πάτρας, εινα' " <ιμ"1"-^-ί. ** ™, «ωτέο,κοθ. πραγματοπο.ειτα. μετά την α λιττάσματα ! νασύνθεσιν της Εκτελεστικήν Έπιτροπής τής Βασιλικής Προ νοι'ας, ή όποία εγένετο δυνά¬ μει νόμου, κατ' έπιταγήν των διατάξεων τού νέου Συντάγμα τος. Δέον νά σημειωθή ότι 22 έ- τη άπό τής λειτουργίας τοϋ έν λόγω όργανισμοϋ, διά πρώτην φοράν Πρωθυπουργός τής χώ ρας παρέστη είς συνεδρίασιν τής Έκτελεστικής τού Έπιτρο ό κ. Πρωθυπουργός, συγκεκρι μένας κατευθύνσεις, αι οποί¬ αι άφοροϋν είς την περαιτέ¬ ρω δράσιν τού όργανιομοϋ, Θε οιρώ οκόπιμον νά έκφράσω γάς σπόψε'.ς μου σχετικώς μέ την έί ύ ά των έκ τοθ έξωτερκοΰ. Ή ΑΤΕ χορηγεϊ μ είς τούς ττα.3αγωγούς ανεξαρτή¬ τως των όφειλών των. Λ!α>ν άττοτελεσματική υπήρξεν
ή ττραΐστασία των 1έσ~ερι5οε·δώ,ν
έκ τοΰ παγετσϋ διά τής χρησιμο
ττοιήσεως 2 000 θερμαστρών είς
τά μάλλον παγετόττληκτα έσττεοι-
δοτταραγωγικά δισμερίσματα τής
χώρας Είς τοΰς ύτταστάντας ζη-
αίας έκ τοΰ τταγετοΰ κοηλλιεργη-
τάς διετέθησαν 200 ττεοίπου έκατ.
δρχ-
Διά την προστασίαν των σταφι
δών διετέθη τα ποσόν των 628 έ¬
κατ. δρχ., διά την ά,ναδιάρθρωσ ν
τής άμττελουργίας 10 έκατ. δρχ
«αί διά τάς έξαγωγάς οΐνων 47.
15Ο.ΟΟΟ δρχ.
Διεσώθη έκ των έχθρών καΐ ά-
σθενειών (δάκος έλαίαις. ττεοονό-
σττορος καττνού κοίϊ ττράσινος σκω
ληξ συνολικής άξίας 3 δισεκ δρχ.
Ό ΟΗΕ απεφάσισε χοηματοδότη
σιν τί>ς ερεύνης καταττολεμήσεως
τοΰ δάκου διά ττοσοΰ 2 192 000
δολλαρίων
■ΕτΓερατώΘη ή ανέγερσις τριών
κέντρων γεωργικής έκτταιδεύσεως.
Παραλλήλως ένετάθη ή έκτταΐ'δευ-
τική δραστηριότης των γεωτΓΟντων,
ττροϊόντων ώς τού σίτου- 'Εττίπλέ ' γεωργικών έφαρμογών και ύτταλλη
συγκρίσε Ι λ«ν άγροτ,κής οίκιακης οίκονομι-
εά * ^^^^ ^™
όν ώς ττροκύτττει έκ
ως τού ε'όους καί ■
^ εκτάσεως
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΙΜΗΣΙΝ
ΤΟΝ ΠΡΟ Ι ΟΝΤΌΝ ΚΑΚΑΟΥ
Έκ τοΰ ύπουργείου Έμπο-
ρίου ανεκοινώθη, δτι ή άπό
μηνός σημειωθείσα ανατίμησις
των προ ι όν των κακάο (κουβερ
τούρας, τρούφας, σοκολάτας,
κακάο κλπ.), όφείλεται είς
διεθνή άνατίμησιν τής πρώ-
της ϋλης τών κακαοβαλάνων,
των οποίων ή έφετεινή πα-
ραγωγή προβλέπεται οημαν
τικώς μειωμένη καί ή ζήτηο.ς
των δέν δύναται νά καλυφθή
επαρκώς ελλείψει Ικανών άπο-
Θεμάτων προηγουμένων έσο-
δειών.
των καλλιεργειών τής έφετεινής
τ.χριόδου· τό νέον σύστημα πα-
ρεμβάσεως καϊ είσοδηματικών έ-
νιοχύσεω./ σν-νέβαλεν· είς τόν όρ-
(,ότερον προοοτνατολισμόν τής γε
ωργ.κής παραγωγής ήτοι τής κσΛ
λιεργείας μέ ηΰξημένην άττοδοτι-
κότητα- Τό ΰψος των ύττό μορφήν
επ δστήσεων καϊ είσοδηματικών
νισχύσεω./ παροχών πρός τούς α¬
γρότας κατά τό 1968. ανήλθεν είς
3-3ν2 έκατ· δραχ·
Πρός τόν σημαντικόν σκοπόν
τής άναδιαρθρώσεως τής τταραγω-
γής καϊ 6ελτιώ<ΐεως τής τταραγω γικότητος ελήφθη μέριμνα διά τήν πιτάχυνσΐν τών έν έκτελέσει έρ¬ γων 'ποδομής· δνττως άρδευτικών· άποστραγγιστικών- άντπτλημμυρι- κών, κατασκευής συσκευαστηρίων· αλύσου ψυκτικών έγκαταστάσεων· έλαιοδεξαμενών ιολτΓ-, δκχτεθέντων ττρός τούτο έκ τού προϋττολογισ- μού δημοσίων έπενδύσεων 2-374 έκατ· δραχμών· Άττοκατεστάθησαν άκτήμονες καλλιεργηταί επι έκτάσεων21 ·ΟΟΟ στρεμμάτων καί εξεδόθησαν 29· ΟΟΟ όοιοτικοϊ τίτλοι κυριότητος πϊ άγρών τταραχωρηθέντων υπό τού κράτους· Επερατώθη ό άναδασμός είς κτηματικάς περιοχάς 46 χωρίων ί'ττϊ συνολικής εκτάσεως 471-ΟΟΟ στρεμμάτων· Ή έκτασις τών πε- ρατωβέντων κατά τό 1968 άνα- δασμών υττερβαίνει κατά 22·5ο)ο τήν τοιαύτην τού έ'τους 1965 όττό- τε εΤχε σημειωθή τό μέγιστον των Συγκεκριμένως, ένώ οί κα- ™Ρατω9έντων κατ· ετος άναδασ- καοβάλανοι, χρηματ,στηρια- ^ών (383-000 στρέμματα)· Παρασχεθή ηύξημένη προστασία τού γήρατο; καί τής ύγ'είας τών κόν είδος, ηροσεφέροντο πέ¬ ριξ τών 285 λιρών άνα τόννον τοίφ μέχρι τής 15.11.68, άπο-, άγροτών, έκ τών οποίων 48ΟΌΟΟ τόμως έφθασαν τάς 490 λΐρας ι λαμδάνουν σύνταξιν καϊ τυγχά- κα'ι ήδη προοφέρονται πέριξ ' νούν -πλήρους ίατροφαρμαχευτι- τών 425 λιρων. κπί κα' νοσοκομειακής ττεριθάΐλψε ως άνι,υ έπιβολής οίασδήττοτε ά- μέσου είσφοράς· Συγκεκριμένως διά την άγροτικήν άσφόΛειαν ό Ο-Γ-Α- δ έθεσε κατά τό λήξαν έ¬ τος 4 δ'.ς δραχ- έναντι 1,8 δϊς δραχ- τού 1968· ΔΑΝΕΙΟΝ 25 ΕΚ. ΜΑΡΚΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΤΒΑ "Ανεκοινώθη υπό ής Έλλη-' νίκης Τραπέζης Βιομηχανι-1 κης Άναπτύζεως, ότι την πα¬ ρελθούσαν Δευτέραν ύπεγρά φη έν Κολωνία υπό τοϋ διοι- κητοϋ αυτής κ. Γ. Πανά, σύμ¬ βασις μετά γερμαν.κής Τρα.ιέ ζης, διά τήν ύπ' αυτής χορή¬ γησιν δανεΐου 25 έκατομμυ- ρίων μάρκων 20ετοϋς διαρ- κε άς. | Τό δάνειον Θά χρησιμοποιή Θή διά τήν χρηματοδότησιν , γεωΡΥ'°ν άνέρχονται είς 4-750 τοϋ θιομηχανικοΰ προγράμμα- έκατ- δΡαχ·· ένώ αί βραχυπρόθε Εξησφαλίσθη άνετος καί υπέρ βαίνουσα πάν προηγούμενον επί¬ πεδον χρηματοδότησις τών καλλι εργειών καΐ των παγίων άγροτι- κών έγκαταστάσεων καΐ μηχανη. μάτων- Αί χορηγήσεις τής ΑΤΕ εφβαθΌΐν τά 14»6Ο δις δραχ· ττερί που έναντι 10 δϊς δραχ· τοΰ έ- τους 1966· ΑΊ νέαι μεσομακρο- χορηγήσεις πρός τήν Ι καϊ 54 νέοι υττάλληλοι. Έρρυθμίσθησαν διά πρώτην φο ράν αί είσαγωγαΐ κρεάτων καί ζω οκομικών προίόντων, αί όττοΐαι κα τ ά τό παρελθόν έδυσχέρανον την άνατττυξΐν τής κ,τηνοτροφίαις, νέαι δέ διώσιμοΐ κ,τηνοτροφικαΐ έκμεταλ λεύσεις ΐδρύονται. Ιδιαίτερον έπίσης ενδιαφέρον έ όόθη είς τόν δασΐικόν τοιιέα, δττου έττραγματοττοιήθησαν έττενδύσεις κεφαλαίων δι' εογα δοοσοττον κης άναπτύξεως ΰψους 260.ΟΟΟ ΟΟΟ δραχμών. ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ Είς τόν τομέα των έξαγωγώ; των γεωργικών ττοοϊόντων έττετεύ- χθησαν έντυπωσιακά ά,ττοτελέσμα- τα, ώς ή αΰξηοΊς των έξαγωγών έλαιολάδου άνο των 30.ΟΟΟ τόν¬ νων, των έττιτροπτεζίων σταφυλών είς 29.000 τόν. έναντι 19.000 τόν. τού 1967, των βιομηχανικήν ττρο- ϊόντων τομάταις άττο 1 000 τόν. τού τταρελθόντος εϊς 15 000 τόν. τοϋ 1968, των οΐνων κατά 100%, ήτοι άττό 55 000 τόν. τό 1967 είς άνω των 1ΟΟ-ΟΟΟ τόν·τού λήξαν¬ τος έτους κ.λ.π. Εισήχθη καί ήρχισε νά άττοδίδη καρττούς σύσιτημα κινήτρων διά την ανάπτυξιν των γεωργικών 6ι- ααηχανιών, τόσον είς τόν κλάδον τής φυτικής ττσραγωγής, όσον και είς την κτηνοτροφίαν. Πρός συντονισμόν των έξαγω¬ γών καΐ συμττίεσιν τοΰ κομίστρου τών έξαγωμένων γεωργικών ττροϊ- όντων· άπαντα τά ψυκτικάμεταφο ρΐικά μέσα ύττήχθησαν ύττό την όρ γάνωσν καΐ διεύθυνσιν ένιαίου ικοινοΰ φορέως, δι' ώρισιμενα δέ ττροιόντα, ώς μήλα, άχλάδια, πρώ ίμος τοαάτα κλπ. έχορηγήθη ϋ- ψηλή έξαγωγική έττιδότησις Οί στόχθι τής ΈΘνικήΊς Κυδ€ρ- νήσεως, τουτέστΐν ή αύξησις τού γεωργικοΰ είσοδήματος κατά 5, 2% ετησίως, ή ταχεΐα αύξησις τής τταραγωγιικότητος κατά 6 5% ττρο κειμένου νά έττέλθη ή μείωσις τού κόστους τταοαγωγής των προ ι όν- των καΐ ή άναγκαία βελτίωσις τής άντοτ/ωνιστικότητος των έλληνι- κών γεωογικών ττροϊόντων είς τόν χ&ρο,,· τής διείθνοΰς άγο-ράς, ή αύ¬ ξησις τών έξαγωγών γεωργικών ττροίόντων μέχρι τού 1972 κατίι 50% έναντι τής σημερινης καϊ ι^ μείωσις των είσαγωγών κατά 46% ώστε νά επέλθη ή άναμενομένη βελτίωσις τοΰ έμστορικοΰ ίσοζυγί- ου των γεωογικών προϊόντων καϊ άττοΦευχΘή ή εΐσαγωγή τοιούτων έκ τοΰ έξωτερικοΰ ευρίσκονται είς τό ττλαίσιθν τής επιτυχίας των τος τής Ε.Τ.Β.Α. κόν εμπόριον 984 έκατ. δραχ¬ μών έναντι 1.330 έκατομ. καΐ 521 έκατ. δραχμών άντιστοί- χως κατά τό προηγούμενον 12 μηνον. ΟΙ ίσχύοντες σήμερον κανό- νες χρηματοδοτήαεως διηύρυ- νον σημαντικώς τό πλαίθιθν έντός τοϋ όποίου κινουνται οί πιστωΐικοι όργανισμοι. Χάρις έπίσης είς την συνεχή αύξη¬ σιν των έκ καταθέσεων διαθε- σιμων των, αί έμπο,; καΐ τράπε ζαι άπέκτηοαν πλέον τήν ευ¬ χέρειαν νά καλύπτουν πληρέ- στερον τάς άναφυομένας άνάγ κάς, άλλά καΐ μεγαλύτερον ά ριθμόν περιπτώοεων ή άλλο¬ τε. Ή έλευθεριωτέρα πιστωη ν-Ί πολιτική συνέθαλεν άποτε- ίσματικώς είς τήν άναζωογό νησιν τής οικονομ άς. ήδη δέ είς ούβένο κλάδον παρατηρεί- ται οιΊυερον/ στενότης τραπεζι ν.οι,' χρήματος. Αί ε.μπτρ·καΙ τράπεζαι διε- δρομότισα«ν πρωτεύοντα ρόλον είο τήν δημιουργίαν πιστωτι- κής άνέοεως. Τό ήμισυ σχε- δύν τής σημειωθεΐσης αυζήσε- Ίΐς των χορηγήσεων —συγκε¬ κριμένως δέ 6.810 έκατ. δραχ | σμοι είς 9.85 έκοττ- δραχμ· Ό "Ελλην άγρότης άνέττνευσε· άττολευθερωθεΐς άπό τόν έφιάλτην των αγροτικών χρεών, τά όττοΤα αττό τού 1^45 τον έττιεζον καί έ- νέκρωναν πάσαν προοττά€ΐειαν γε ωργικής 6_λτιώσεως καϊ έκσυγχρο νισμού- Ή 'ΕΘνική Κυβέρνησις έ- λυσε μέ γεννα'ον τρόπον τον «Γόρδιον Δεσμόν» καΐ άνεκούφισε τούς αγρότας- Τό 1968 υπήρξεν όρόσημον είς πής. Τόν κ. Πρωθυπουργόν υηε- δέχθησαν είς την είσοδον τοϋ μεγάρου τής Τραπέζης, ό ύ- πουργός Κοινωνικών Ύπηρεσι σιών κ. Πάτρας, ό πρόεδρος τής Έκτελεστικής Έπιτροπής τής Βασιλικής Προνοας κ. Ά λέξ. Τσάτσος θιομήχανος, ό άντιπρόεδρος αυτής διθικητής τής Τραπέζης Ελλάδος κ. Γα λάνης καΐ ό ύποδιοικητής τής Τραπέζης κ. Θάνος. Παρά τό γεγονός ότι ούδε μία ανακοίνωσις είχε γίνει πε Πθ σπψς αποστολήν έκείνων πού λοϋμεν κοινωνικάς υπηρεσίας ή κοινωνικήν πρόνοιαν, ή κοι νωνικήν μέριμναν. Είς τήν εποχήν μας, είπεν ό κ. Γεώργιος Παπαδόπουλος, καί κατά τήν φάσιν άναπτύζε ως έκ τής οποίας διέρχεται καί ή κοινωνία μας, αί κοινω¬ νικαί υπηρεσίαι άποτελοϋν μέ λημα μεγίστης προτεραιότη¬ τος. Κατά τό παρελθόν, όλό- κληρος ή προσοχή τού κρά¬ τους έστράφη καί διετέθησαν τά ύπάρχοντα μέοα πρός την ύίΐΓθεοιν τής οΐκονομικής άνα πτύζεως, ή όποια αποτελεί βε βαίως την προϋπόθεσιν τής κοινωνκής άναπτοζεως, διέφυ γεν δμως ή άνάγχη τής Ιδία, τέρας κοινωνικής μερίμνης Δέν εδόθη δηλαδή ταυτοχρό¬ νως, ύπεγ.ζάμμισεν ό κ. Πρω¬ θυπουργός, ή προσήκουσα προσοχή καί δέν ελήφθησαν ό λα έκείνα τά μέτρα, έξ άπόψε ως κοινωνικών ύηηρεσιών, τ6 όποία θά προελάμθανον την δημιουργίαν τών κοινωνικών άντιθέσεων καί τών κοινωνι¬ κών συγκρουσεων. Είς τήν εποχήν μας τό μέ γα πρόβλημα τό οποίον έχει ό ί ά ρΐ μεταβάσεως τοϋ κ. Πρωθυ- άνοκύψει εΐνα. ότι οί άνθρω ποιιονοθ είο τό υέναοον τής Ι πό, μέ τα ούγχρονα μέσα έ- πουργοϋ είς τό μέγαρον τής Τραπέζης τής Ελλάδος, έν τούτοις, κ'ατά την άφιξιν τού έκεί συνεκεντρώθησαν πλήθη πικοινωνίας, τηλεηικοινωνιών, ραδιοφώνου, τηλεοράοεως καΐ τοΰ τουρισμοϋ, διαπιστώνουν κόομου τά όποία κατέκλυσαν Ι την ύπαρξιν πλήθους αγαθών ολόκληρον τόν χώρον τής ό- δοϋ "Ομήρου τόν περιλαμθανό μενον μεταξύ των όδών Πανε πρός τα όποία καί στρέφονται Ή άμοιβή τής εργασίας καΐ τών ύπηρεσιών τάς οποίας αί πιστημίου καΐ Σταδίου. Τά πλή ' άσθενέστεραι οίκονομικώς όμά τόν τομέα τών άγροτών· Υπήρ¬ ξεν έτος απελευθερώσεως τών Έλ λήνων αγροτών ί< τοϋ τεραστίου βαρους κα'ι τού ·αγχους τών χρεών τα,ν· συνολικόν ΰψους 7·5 περπτου δισεκατομμυρίων δραχμ· Τά δια- γραφεντα δέ χρέη τών συνεταιρι- στικών όργανώσεων ανήρχοντο είς 374 εκατ- δραχμ· Είς τόν τομεα τής ύγείας των αγροτών εξησφαλίσθη εύ-,τρεττής σύγχρονος καΐ ύγιεινή στέγη είς 58-ΟΟΟ αγροτικάς οικογενείας δι ατεθέντες ττρός τούτο ύττό τής Α· Τ·Ε· μονον έντός τοϋ λήξοη/τος £- τους 1 ·5 δι,- δραχ· περίπου, ήτοι ττοσού μεγαΧυτέρου τών συνολι- κώ χορηγηθέντων καθ' όλην τήν τελευταίαν ιτρό τής Έπαναστά- σεως είκοσαετίαν κονδυλίων διά την άγροτικήν στέγασιν· κρμένως δέ 6.810 έκατ. δραχ μών— προήλθεν άπό αύτάς καί Ι ΔιετεθΊσαν 325 έκατ· δραχ· διά μάλιστα, έν τώ συνόλω σχε- τίίν είσοδπμ«"'κην ενίσχυσιν τών δόν, από τά ϊδ·ά των διαθέσ.- | δαμβ^οτταραγωγών· Κατηρτίσθη- μα. "Οπως προκύπτει άπό τόν κατωτέρω πινακα, αί έμπορικαΐ τράπεζαι πθζησαν τάς χορηγή οεις των πρός δλους τούς κλά δούς, τούς όποίους δικαιοϋν- ται νά έξυπηρετήσουν. Άλλ' ή μεγαλυτέρα άναλογία κατηυ Θύνθη είς τήν βιομηχανίαν, τήν βιοτεχνίαν καΐ τάμεταλ- λείο. σαν δ ά πρώτην φοράν -π-ολυιετεΐς συμδάσεις καλλιεργητών τεύτλων μετά τής βιομηχανίας σακχάρεως- Άντεκατεστάθη τό σύστημα στηρίξεως τιμών έττιδοτήσεως τών καπνών διά τού συστήματος τών είσοδημοτηκών ένισχύσεων καΐ κα- θορισμοϋ κατωτέρων τιμών παρεμ βάσεως- Κατεδλήθη ποσόν 600 έ¬ κατομ· δραχ· διά τήν εΐσοδοματι- ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Δι' άττοφάσεχος τοΰ ύτΓουιργοΰ Έργοοσίας, £τοττοθε.τήθη ττεριφερει ακός διευθυντής τών επιθεωρήσε¬ ως εργασίας "Αθηνών, Βοτανικοΰ, Περιστερίου, φαλήρου, Νέας Ίω- νίας, Βύρωνος, Βορείων Προαστί- ων καΐ Λαυρίου ό έτπ δαθμφ 2ω ττεί>ιφί.ρειακός ύττάλληλος κ Γ. Πε
τίνης.
—Ή δβκάτη (έκθεσις δέρμσ-
τος), ή όττοία οργανούται είς τό
Ζάτπτειθν Μέγαρον, ετέθη ύττά την
αίγΤδα τού ύτΓουογοϋ Βιομηχανί¬
ας κ. Κυπραίου.
—Ή Διοίκηρ-ις των ΣΕΚ έττρο
γραμμάτισιε μίβν. σειράν μαθημά-
των μηχανογραφήσεως, τα όττΌΪα
Θά τταρακολουθήσουν δπαντα τα
ανωτέρω τεχνι«ά ,διοΐκητικά και
οΐικονομικά στελέχη τοΰ δι*οτύου
—Ό γε,νικός γραμματεύς τοΰ
ύπουργείου Βιομηχανίας Θά κηρύ
ξη σημερον, 6 μ.μ., είς τό ΕΛ.
ΚΕ. ΠΑ την επίσημον εναρξ ν
τών εργασιών τής Σχολής 'ΕΗτιχει
ώ Σλό^ ΰ Ελλ
Θη παρέμειναν έκεί μέχρι καΐ
τής αναχωρήσεως τοϋ κ. Πρω-
Θυπουργοϋ μετά τήν λήξιν τής
συνεδριάσεως, τού έπεφύλα-
ξαν δέ ένθουσιώδη ύποδοχήν.
Η ΟΜΙΛΙΑ
Ό κ. Πρωθυπουργός κηρύσ-
σων την έναρξιν τής συνεδρι
άσεως, εΐπε, μεταξύ άλλων
δτι αποτελεί ιδιαιτέραν δι' αυ
τόν ευχαρίστησιν νά συμπαρί
σταται είς την συνεδρίασιν τής
νέας Έκτελεστικής Έπιτρο-
πής τής Βασιλικής Προνοίας.
Ή Βασιλική Πρόνοια είπεν,
αποτελεί τόν σημαντικώτερον
οργανισμόν έκ των άποκαλου
μένων υπό τής κοινής γνώμης
^Βασιλική Ίδρύματα« καί λό¬
γω τής εκτάσεως τής άποστο-
λής της καί λόγω τοΰ σημαντι
κου υψους τού προυπολογι¬
σμοθ της, τοϋ όποίου τά έοο
δα προέρχονται έκ φορολογί
'ας τού έλληνικοϋ λαοϋ. Ή ά-
νασύνθεοις τοΰ διοικητικοϋ
συμβουλίου τού Όργανισμοϋ
εγένετο κατ' έπιταγήν των δια
τάξεων τοϋ νέου Καταστατι
κου Χάρτου τής χώρας, είναι
δέ άναγκαία ή Θέσις τοΰ Όρ-
γανισμοΰ άπό τόν έλεγχον
τής Κυβερνήσεως, διότι, ώς έκ
τού Συντάγματος ό Βασιλεύς
καί τά μέλη τής βασιλικής οί-
κογενειας, είναι άνεύθυνα
πρόσωπα καΐ πρέπει νά ύπάρ
χούν ύπεύθυνα ύπηρεσιακά
πρόσωπα διά οιανδήποτε ζήτη
μα.
Πρϊν Θάς Θέσω, συνεχισεν,
δες τοΰ πληθυσμοΰ προθφέ-
ρουν είς τό κοινωνικόν σύνο
λον δέν είναι τόσον ύψηλΓι
ώστε νά έπιτρέπη τήν άπόκτη
σιν ολων τών αγαθών τά ό¬
ποία προοφέρονται είς τΛν
σύγχρονον κοινωνίαν.
Ή αποστόλη τοϋ κράτους ύ
πό τά δεδομένα αυτά είναι νά
έζασφαλ οη άμο.βάς αί οποίαι
θά καλύπουν ένα εϋλογον ό¬
ριον άναγκών καί περαιέρω
νά 6φίνη είς τήν πρωτοβουλ!
αν τούς ιδιώτας καΐ τήν ευθύ
νην των νά άποκτήσουν περισ
σότερα άκόμη άγαθά καΐ νδΙ
κανο~οιήσουν καί άλλας άνάγ
κάς των. Ταυτοχρόνως, συνέ-
χιοεν ό κ. Πρωθυπουργός, τό
κράτος όφεΐλει νά προσφέρη
μίαν κλίμακα κοινωνικών ύπη
ρεσιών διά των όπο.ων Θά κα
λύπτωνται αί άνάγκαι τάς ο¬
ποίας οί πολίται δέν δύνανται
νά καλύψουν έξ Ιδίων.
Έν συνεχεία ό κ. Πρωθυ¬
πουργός είπεν δτι τό κράτος
κατόπιν τούτου ύποχρεοϋται
νά παρέχη περίθαλψιν άοθε
νεΐας καΐ είς δσην έκτασιν
χρειάζεται ώστε νά μή έζα¬
σφαλ ζουν ταύτην μόνον ολί¬
γο ι. Μεριμνά, έπίσης, τό κρα
τος διά τάς συντάξεις γήρα-
τος καΐ διά τήν παροχήν 6
λων έκείνων των κοινωνικών ύ
πηρεσιών αί οποίαι είναι άντι
κείμενον τοϋ ύπουργείου Κοι
νωνικών ■Υπηρεσιών καΐ εις
την παροχήν των οποίων με-
τέχει καΐ ό Όργανιομός τής
Βασιλικής Προνο άς.
(Συνεχίζεται)
ΤΙΘΕΤΑΙ ΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΣ ΔΙΑΡΥΠΑΝΣΕΙΣ ΤΩΝΑΚΤΩΝ
ς ή
ρηματικών Στελεχό^ν τοΰ 'Ελληνι-
κοϋ Κέντρον Παραγωγικότη~>ς.
ΜΕΛΕΤΗ ΣΥΓΧΟΝΕΥΣΕΟΕ
ΤΟΝ ΠΟΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΧΕΟΝ ΚΟΜΟΤΙΊΝΗΣ
Τό ΕΛΚΕΠΑ ανέλαβε τήν
σύνταξιν είδΐκής μελέτης επί
των δυνατοτήτων συγχωνεύσε-
ως των ποτοποιητικών έπιχει-
ΛΟΝΔΙΝΟΝ Ίανουάριος. Περι
που 4.000 εταιρείαι πετρελαιθ
φόρων, άπό δλον τόν κόσμον,
0ά κλπθοϋν δπως έντός των
προοεχών ημερών μετάσχουν
ες ήν εφαρμογήν ενός έθε-
λοντικοϋ προγράμματος άπο-
ζημιώσεως τόσον των κυβερνή.
δσον καΐ των ίδίων των
πλοιοκτητών πετρελαιοφόρων,
είς περιπτώσει διαρροής φορ
τίου τώ δεξαμενοπλο ών καΐ
ρυπάνσεως Θαλασσών καΐ ά-
κτών. Τήν σχετικήν πρωτοβου
λίαν έχουν ανάλαβε ι αί έπτά
μεγαλύτεραι εταιρείαι πετρε-
λαίου, αί οποίαι διαθέτουν καί
μέγα στόλον δεξαμενοπλοίων
(«Β. Ρ.», «'Έσσο», ΛΓκάλφ»,
«Μόμπιλ», «Σέλλ», «Σόκαλ» καί
«Τεζάκο»). Τό πρόγραμμα θά
τεθή είς εφαρμογήν ευθύς ώς
λάθουν μέρος είς την Διεθνή
"Ενωσιν Ιδιοκτητών Δεζαμενο
πλοίων κατά τής ρυπάνσεως
(«ΤΟΒΑΛΟΡ») οί Ιδιοκτήται
τών 50% τοϋ παγχοαμ ου στό-
λου ίδιωτικών δεζαμενοπλοί-
ων. Σημειωτέον δτι αί έπτά έ
ταιρεϊαι καλύπτουν τα 30%.
Ή θασική άρχή τοϋ οχεδίου
συνίσταται είς τήν καταβολήν
όν ουνέβη είς τό δεξαμενό-
πλοιον - μαμμούβ 'Τόρρευ
Κάνυον». Ό διευθυντής τής
ενώσεως των ίδιοκτητών πετρε
λαιοφόρων κ. Τζαίημς Μάλκολ
μσον έξέφραοεν αισιοδοξίαν
διά την επιτυχίαν τού προ¬
γράμματος, προσθέσας δτι ή
απαιτουμένη χωρητικότης (50
τοίς εκατόν τού πάγκοσμου
τοννάζ δεξαμενοπλοίων) διά
τήν εφαρμογήν τοϋ προγράμ-
ματος Θά συμπληρωθή έντός
τοϋ προσεχούς διμήνου.
ΣΥΝΕΣΤΗΘΗΣΑΝ ΝΕΑΙ ΟΜΑ-
ΔΕΧ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟ ΠΕΝ
ΤΑΕΤΕΣ
ΔΓ αποφάσεως τού ύπουρ-
γού Συντονισαοΰ κ. Ν. Μακα
ρέζου συνεστήθησαν/,, είς τά
πλαίσια τής έπεζεργασίας τού
Πενταετοΰς Προγράμματος 01
κονομικής Αναπτοζεως, τρείς
νέαι όμάδες Έργασ'ας.
Ή πρώτη έξ αυτών, τελοϋοο
υπό τήν προεδρίαν τού γενι-
κου γραμματεύς τοΰ ύπουργε
ου Συντονισμοϋ κ. Ι. Νασου
φη, έχει ώς αντικείμενον τόν
Με
ενός ποσου έκ μέρους τών ε «Κανονισμόν Άναθέσεως Ι
φοπλιστών δι' έκαστον σκάφος χ^τΓ"" -' "■■*- ·-·-- «■»·-- -··
των. Έν περιπτώσει άτυχήμα
τος είς πετρελαωφορον, πρός
κάλυψιν τής ζημίας τού φορτί
ου άλλά ί ή
ζμς ού φορτί
ου άλλά καί τής άποζημιώσε-
ως, την όπο αν θά υποχρεωθή
νά καταβάλη ό έφοπλιστής είς
τό κράτος τό οποίον υπέστη
ρύπανσιν άκτών καΐ παραλια
κων θαλαοσίων ζωνών, θά κα-
τα6αλλετα> ποσόν !00 δολλα-
ριων δ' έ
αί δέ δύο άλλαι, υπό
την προεδρίαν τού γενικοθ
γραμματεύς τού υπουργείον
Δημοσίων "Εργων κ. Κ. Καρύ-
δα, έχουν ώς αντικείμενον, η
μία έξ αυτών τόν «Κώδ:κα Ά
μοιβών Μελετών» καΐ ή ετέ¬
ρα τόν «Κανονισμόν Προδια-
γραφώνυ.
ΑΙ νέαι όμάδες έργασας ά
παρτΐζονιαι άπό άνωτάτους
οσόν !00 δολλα- -^----------- -.,« ~ν______
ρήοεων της περιοχής Κομοτη , ριων δ.' έκαστον τόννον . «αί άνωτέρους ύπαλλήλου
ια
νής πρός ενιαίον μεγάλην βι- Ι γκρός, άλλά τό σύνολον τής
ομηχανικήν μονάδα μέ έζαγω ] άποζημιώσεως δέν θά είναι δυ
γικάς δυνατότητας, κατόπιν ' νατόν νά ύπερβαίνη τα 10 έ
σχετικής αίτήσεως τοϋ Συν- Ι κατομ. δολλάριΰ. Ή άσφάλε
δέσμου Ποτοποιών Κομοτηνής -----■*■ "" '
καΐ τού Βιοτεχνικοϋ Έπιμελη
τηρίου Ροδοπης. Τό ΕΛΚΕΠΑ
προοέφερεν έπίσης τεχνικήν
βοήθειαν, διά τοϋ τομιέως έ¬
φαρμογών, είς τά έργαοτήριον
φωσφορικών λιπασμάτων τής
νέας Καρβάλης ΚαθάΛος.
αυτή Θά είναι έπιπροσθέτος
της συνήθους ασφαλείας σκά-
<ρους καί φορτ ου. Τά ανωτέρω μέτρα λαμβάνονται, διότι οί πλοιοκτήται των δεξαμενοπλοί ών ζοΰν υπό την δαμάκλειον οπάθην τεραστίας εκτάσεως ά τυχήματος, ώς έκείνο τό οποι των αρμοδίων υπουργείων, ώ< καΐ έκπροσώπους τού Τεχνι κου Έπιμελητηρίου Έλλάβο' καΐ τής Πανελληνίου Όμοσπο δίας Συνδέσμωγ Γεωπόνων. Ο Α.ΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΓΟΙ Α. ΓΡΗΓΟΡίΑΔΗΣ Δίδεται Βηλαρα 7 Πλατ. 'Αγίου ΚονοτοτντΙνου (Όμόνοια) 9 - '. καΐ 4 · Ι μ Μ Τηλ. 5 25.387
Γυνήθη φαινόμεν α είς την ζωήν.
ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗ - ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΣΕΒΕΙΑ
Υπό τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ
συ
δτι τά γράμ
ντελοϋν είς τήν καλυ
τής ψυχήζ- ε1ζ τί1ν
τού χαρακτήρος, μα
τα βηριώδη ένστι-
"οθ'ττρωτογόνου άνθρώ-
είς την πράξιν δυ-
«τυϊώς βλέπομεν ότι ούδό-
™ έττιτυγχάνεται το ποθου
αύτό. Ύπάρχουν άνω-
τ0ΐοι πνευματικώς άνβρω™
■ΠΟΟ,
Βίντσι καί άλλοι
°°<ίστοΓ σπουδαίοι κληρικοί - ί,,ιταιδειπικοί οί όποΐοι, κοα ίκηαι ΐνουν βρωμερή ΨΧ1 £ίναι ακατανόητον και μυστή £ίναι ε· ίηιστήμονες λένε, ότι 6 «βρακτήρ ■ μέσα στά κυτταρά τού. τα σώμα, ώς γνωστόν, άποτε λ£ίται άττό 60 δισεκατομμύ- κύτταρα τα όττοΐα κληρο ΛΙΛ Κ- , ϊομοϋνται βιΐό έκατομμυρια νοόνια σέ κάθε άνθρωπο καί ο^ δέν είναι δυνατόν V άλ- λοίουν οΰτε μέ τίς διδασκαλί ες ουτε καί μέ τα παραδείγ- ιιατα άκόμη Προσωπικώς παρομοιάζω σάν ίνα ξύ ΙΝΑ. ΚΑΤΑΙΙΛΓΐΙνΤΙΚΚΣ ΠΛΟΚΗΣ- ΙΣΤΟΡ-ΙΚΟ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ Προσωπικώς τόν άνθρωπο μπαστοΰνι. Οταν τό ξυλο εχει ρόζους, οί ρόζοι δέν ήμποροΰν νά βνοϋν άττό μέσα, δση προσπά θεισ κι' άν κάνη ό μαραγκός. Εάν δμως τό ξύλο αύτό πλσνηθη καί λουστραρισθη 5έν βγαίνουν μέν άλλά φαί^ νοντοι· Ετσι καί τό περιβάλλον, οταν είναι καλό έχει γύρω τού ήπίους, γαληνίους, πρά- ούς, έπιδροθν είς τόν χαρα- κτηρα τού καί ημπορεί νά χά λιναγωγήση τά νευρικά τού κύπαρα όπως στά γκέμια οί χαλκάδες οί σιδερένιοι χαλι ναγωγοΰν τό άλογο, τό τιθασ οεύουν καί τό έξημερώνουν διά τοΰ χρόνου, δσο άγριο κι' αν είναι. Καί λέοντας καί τί- γρεις δέν έξημερώνουν οί άν θρωποι: Τά ήμερα ζώα πού τά έχωμε στήν υποταγή μας πρό χιλιάδων έτών, τό άλογο, τό σκυλο, τή γάτα, τίς κότ- τες δ άνθρωπος δέν τά μέρωσε; Καί αύτός ό μέγας Άριστο τέλης ίσότιμος τοΰ όποίου δέν έφάνηκε άκόμη στή γή, μολο νότι επέρασαν 2.500 χρόνια, ό Πανεπιστήμων αύτός πού εγνώριζεν όλες τίς έπιστήμες χωρίς νά τίς διδαχθή, έλε¬ γεν. «Βελτίων μέντοι γίγνεσθαι» Δηλαδή μπορεΐ ό άνθρωπος νά γίνη καλάς, ά,ρκεΐ νά τό θελήση, θέλησις ίσον δύναμις Τρανόν τιαράδειγμα έχομεν τόν Απόστολον Παΰλον, 6 ο¬ ποίος άπέταξεν όπως έλεγεν ό ϊδιος τόν παλαιόν Παΰλον καί εδημιούργησε τόν νέον. Εχομε καί πολλούς άλλους σήμερον όμοίους τού, οί ό - ποϊοι είς την νεανικήν των η¬ λικΐαν ήσαν τέρατα καί βρα¬ δύτερον έγιναν έκλεκτοί. Έπανερχόμενος είς τήν ά- γνωμοσύνην καί άχαριστίαν, ύπενθυμίζομεν δτι δλους σχε δόν τούς εύεργέτας καί με- γάλους τής ανθρωπότητος, τούς κατεδίωξαν, τούς έλοι- δώρησαν, τούς έτιμώρησαν, τούς έδολοφόνησαν, τοΰς έξε τέλεσαν. Παραδειγμα τρανό έχομε τόν Σωκράτη που τόν έπότισαν οί Άθηναΐοι κώνει- ον, τό ίσχυρότατον τότε δη¬ λητήριον καί τόν Ίησοΰ τόν θεόσταλτο πού τόν έσταύρω- σαν οί συμπατριώται τού ε¬ βραϊοι καί άναριθμήτους άλ¬ λους. "Ημείς έδώ έχομε τόν Κολο κοτρώνη τόν μεγαλύτερο ή- ρωα τοΰ 21 πού τόν έκλεισαν στή σπηλιά στό Ναύπλιο στό βάθος μέσα χωρίς νά είσέρ- χεται ούδεμία άκτίς φωτός, οί συμπολεμισταί τού "Ελλη- νες, έκεΐ πού δέν ημπορεί νά ζήση κανένα έξημερωμένο ζώον. Έν συνεχεία έχομε τόν Κα- ποδίστρια ό οποίος παράτησε τά πλούτη καί τά άξιώματσ πού εΐχε κοντά στόν Τσάρο της Ρωσίας καί ήλθε στή φτω χή καί άγονη Έλλάδα διά νά τήν βοηθήση. Τόν σκότω- σαν μέσα στήν έκκλησία οί Μαυρομιχαλαΐοι ή μεγάλη τό τε πολιτική οίκογένεια διά πολιτικούς λόγους. Τόν Χαρίλαο Τρικούπη, πού μάς έφερε τόν σιδηρόδρομο καί πλείστα άλλα άγαθά, δέν τόν έβγαλαν οϋτε βουλευ τή, καί έβγαλαν ένα άτομο γελοΐο Γουλυμήν ονόματι. Ά- τάραχος δπως δλοι ο μεγάλοι άνδρες εΐπε τό σωζόμενον έ- πιφώνημα: «Άνθ' ημών Γου- λυμής», καί έφυγε πικραμέ- νος στήν ξενητεια δπου καί απέθανεν έκεΐ ώς ένας άση- μος άνθρωπος ό Χαρίλαος Τρι κούπης. Έχομεν επί των ημερών τόν Έλευθέριον Βενιζέλον, άλλον πολιτικόν γίγαντα, ό οποίος έτριπλασίασε τήν Έλ λάδα των πέντε θαλασσώνκαί δύο ήπείρων τήν κατέστησε σεβαστήν είς τούς φίλους της καί τρομεράν είς τούς έχ- θρούς της μέ τήν μεγαλόπνο όν πολιτικήν τού τόν οποίον επανειλημμένας έπεχείρησαν νά δολοφονήσουν μικροΰ άνα στήματος πολιτικοί, δχι μό¬ νον τόν ίδιον άλλά καί τήν σύζυγον τού "Ελεναν Βενιζέ¬ λου, τήν μεγάλην δωρήτριαν ΙΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ ι ' ·.·-· 'Από τό άρκΐτούργημα τρϋ 2ΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: "Ο ΑΙΑΈΟΛΟΣ ΣΤΗ.Ν ΤΟΤΡΚΪΑ» » » "· . - ' ' ------- * ' - Λιάοτίεύήΐ' ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟ •189 Άνέβηκε στό πατάρι ό Πε- πΐνο, δήθεν γιά νά πάρη τό φλυτζάνι, μά στή πραγματι- κότητα, γιά νά πληρωθή τό λογαριασμό τής προηγουμέ¬ νης πού τόν εΐχε έτοιμο στή τσέπη τής ποδιάς τού. Ό 'Αλ κιβιάδης τόν έρώτησε: — Τί έκανα χθές τό βράδυ μωρέ Ίγκνάτιο; Έκεϊνος σήκωσε τούς ώ- μους τού, χαμογέλασε, κού- νησε τό κεφάλι τού καί τοϋ άπάντησε: — Τά συνηθισμένα σου κου βανταλίκια άφεντικό... Σέ εΐχε πιάσει πάλι... παραδοφα γούρα... Ξέρεις πάση ζημιά έκανες πάλι στή τσέπη σου; __ ΠοΟ νά ξέρω Ι — 278 φλουριά. — 278 φλουριά; -— Ναίσκε. Έδώ, ένα - ένα τά έχω γραμμένα. Καί ό Πε- πΐνο έβγαλε άπό τή τσέπη τού ένα λυγδιασμένο χαρτά- κι καί τοΰ τδδωσε. Ό Άλκιβιάδης, ουτε πού καταδέχτηκε νά κοιτάξη τό λογαριασμό. Καί νά ήθελε νά τόν κοντρολάρη, δέ θά μπο ροΰσε. — Καλά, καλά τού εΐπε. Δέν μοΰ χρειάζεται τό χαρ- τί. "Εβγαλε τό πουγγί τού καί πλήρωσε τό καφετζή, πού άρχισε νά τόν λιβανίζη καί νά τόν συμβουλεύη, νά σφίξη τό κεμέρι τού καί νά μή κάνη άδικαιολόγητες σπα τάλες. Ό Άλκιβιάδης Βεζύρη μου τόν άκουγε μέ άηδία, γιατί ήξερε, τί λέρες είναι αύτοι οί φραγκολεβαντΐνοι... Τούς εΐχε γνωρίσει καλά καί τούς εΐχε πληρώσει άκριβά. Πιό διπρόσωπους άνθρώπους δέν εΐχε συναντήσει στή ζωή τού κι' άς εΐχε ζήσει τόσα χρό¬ νια στή φραγκιά. — Καί σάμπως δέν είναι μπρέ τζάνεμ; Γαλίφηδες, μπαμπέσηδες καί ύποκριτές; Βάϊ καί θέλει νά μάς τούς βάλη στό κεφάλι ό Μαχμούτ, τόν διέκοψε ό Δαλπατάν. Ό Μαζάρ Πασάς, συνέχι- σε: __ "Οταν σέ λίγο έφυγε η μη είς την Έλλάδα, όπως είναι ή Μεγάλη Μαιευτική Κλινική «Μαρίκα Ήλιάδη», ή όποία έστοίχισε τότε 100.000 λίρες Αγγλίας καί ή συντήρησίς της Μνα έκατομμύριο δραχμ. τό έτος, ιτού βγάζει καί επι¬ στήμονας Μαίας καί πλεΐστες άλλες δωρεές. (Συνεχίζεται.) Τό ανθρώπινον μεγαλεΤον τού Ο ΑΠΟΪ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ Έν τώ ττλαισίω τού έλληνοχριστια· νικο3 πολιτισμόν ΣΤ' Έκτός δμως των εσωτερι¬ κόν δυσχερειών, τάς οποίας άντιμετώπιζε κατά τήν επο¬ χήν τοθ Μ. Βασιλείου τό Χρι στιανικόν πνεΰμα κατά τούς Αγώνας αύτοΰ κατά των αί- ρετικών, ενεφανίσθη καί έτε¬ ρος σοβαρώτατος κίνδυνος εκ μέρους των όπαδών τής πολυθεΐας, των πιστών είς τόν θνήσκοντα θεόν τοΰ Ό- λύμπου. __ Ό άλλοτε συμ- φοιτητής τοΰ Μ. Βασιλείου Ίουλιανός, ανελθών είς τόν αύτοκρατορικόν θρόνον κατά τό Ιτος 361, άπέβαλεν επι¬ σήμως τήν πίστιν πρός τόν χριστιανισμόν, καί άναφαν - δόν έπεδίωξε τήν άνάστασιν | τοΰ ψυχοραγοΰντος άρχαίου > έλληνικοθ κόσμου. Έπεδίωξε
χρησμός εδόθη, άλλά δυστυ
χώς δέν διελύθησαν αί πλά¬
ναι των έθνικών. Ή απάντη¬
σις υπήρξε πράγματι σοφω-
τάτη, ή εξής:
Εϊπατε τώ Βασιλεΐ,
(δαίδαλος αύλά
χαμαί
Οΰκέτι Φοΐβος έχει καλύβαν,
(ού μάντιδα δάφνην
ού παγάν λαλέουσαν, άπέ-
(σβετο καί λάλον ύδωρ.
Κοινωνικόν περιβάλλον
Δέν έχομεν πολλάς πηγάς
σχετικώς μέ τό κοινωνικόν
περιβάλλον τής έποχής τοΰ
Μ. Βασιλείου. Ή Καισάρεια
κατά τήν εποχήν τού ήτο πο-
λυάνθρωπος πόλις, μέ πληθυ-
πρώτα παράδες. "Ηξερε πού
θά έστηνε την έρωτική τού
φωληά. Στή Βλαχία. θά ξα-
ναπήγαινε στό Βουκουρέστι.
Μά πρώτα έπρεπε νά βρή
γρόσα. Καί άς ποΰμε πώς τα
βρισκε. Πάσα θά μποροΰσε
νά δανειστή καί ώς πότε θά
κρατούσανε αύτά; Τί θά γί-
νουνταν άμα τελειώνανε, θά-
βρισκε άλλα. Πόσα καί ώς
πότε θά μποροΰσε νά δανείζε
ται; Νά μποροΰσε τουλάχι¬
στον νάκανε καμμιά δουλειά,
γιά νά ζή καί γιά νά βγάζη
καί τα χρέη τού... Μά ποία
δουλειά μποροΰσε νά κάνη αϋ
τος, ποΰ νά τοΰ αφήνη μέγα
λα κέρδη;... Ξαφνικά τοΰ ήρ
θε μιά Ιδέα. Άνατρίχιασε.
Την ξανασκέφτηκε κι' αυτή
τή φορά δέν άνατρίχιασε...
Την εΐχε συνηθίσει. Τοΰ έδι-
νε κάποια λύση στό πρόβλη-
μά τού. Κ' ήτανε ή μόνη. "Αλ
λη δέ μποροΰσε νά βρή.
Ξύπνησε ή Λουκρητία καί
τοΰ διέκοψε τούς συλλογι -
σμούς. Τόν κοίταξε μέ τα με
γάλα πράσινα μάτια της,
τοΰ χαμογέλασε καί τόν τρά
βηξε στήν άγκαλιά της.
— Μίο καρίσιμο "Αλκη,
τοΰ ψιθύρισε καί κόλλησε τα
σαρκώδη χείλια της στά δι-
κά τού.
Έκεϊνος τή χάϊδεψε, τή
φίλησε καί την χάρηκε γιά
μιά άκόμη φορά.
"Υστερα την έσφιξε στήν
άγκαλιά τού, τή χάϊδεψε τρυ
φερά, τή κοίταξε κατάματα
καί τή ρώτησε:
— θέλεις νάμαστε πάντα
μαζί Λουκρητία;
— Μαντόνα μία καί άμφι-
βάλλεις γι' αύτό;
— Καί νάσαι δική μου, όλό
τελα, άποκλειστικά δική μου;
— Σί, τ" άπάντησε καί τού
σφράγισε τα χείλια μ' ένα τίε
ταχτό φιλί.
__ Γιά νά γίνη όμως αύτό,
πρέπει νά φύγης άπό τό τσίρ
κο, άκόμα κι' άπό την Πόλη.
Νά φύγουμε μαζί καί νά ζή
σουμε σέ μιά άλλη πολιτεία.
— Τό τσίρκο φεύγει αΰριο
κι' έμένα τό κοντράτο μου
τελειώνει, τού άποκάλυψε ή
μικρή ναττολιτάνα. Μπορώ
νά σ' ακολουθήσαν δπου θε -
λεις. Φτάνει νά μ' άγαπάς.
Άπό τα δεινοπαθήματα των Έλλήνων τής Μ. Άσΐας
ΗΤΠ,ΓΩΛΙΑ ΤΟΥ ΡΕΊΖ-ΑΕΡΕ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗ ΓΡΙΟΥ- ΒΑΡΟΥΜΑ
ό καφετζής, ό Άλκιβιάδης, | Ν" άγαπάς μονάχα έμένα.
18ον
Αΰτό έγινε δταν βγήκαν ά¬
πό την έκκλησία. ΟΊ περισσό
τεροι άπ' αΰτούς πού βγήκα-
νε άπό την έκκλησία τραβή-
ξανε πρός τή θάλασσα. Στό
δρόμο οί Τουρκοι τούς μα-
ζεύανε άλλά πολλοί κατώρθω
σαν νά φθάσουν στή «Πούντα»
παράλιο κτηματική τοποθε -
σία καί γιά νά μή συλληφ-
θοΰν έπεφταν στή θάλασσα
μέ σκοπό νά πάνε στό νησί
«Γούνι» ιτού ήτανε άρκετά μα
κρυά. ΟΊ Τοΰρκοι τούς ηυρο-
βολοΰσαν γιά νά τούς άναγ-
κάσουν νά βγοΰν, αύτοι δμως
επροτίμησαν νά σκοτωθοΰν ή
νά πνιγοϋν παρά νά ιταραδο-
θοΰν στούς Τούρκους.
Αύτά κατά την άφήγησι
τοΰ Γεωργ ίου Πιόγλου, τοΰ
μόνου διασωθέντος άπό τούς
ριφθέντας είς την θάλασσαν
είς την τοποθεσίαν εκείνην
καθώς καί άπό άλλους πού
δέν εΐχαν μέν ριφθή είς την
θάλασσαν άλλά παρηκολού¬
θησαν τα γεγονότα. Κατά τόν
διασωθέντα οί πνιγέντες, κα¬
τά τό πλείστον νέοι καί νέαι,
ήτανε άνω άπό 150 καί μετα
ξύ αυτών ήτανε ό θεΐος μου
Παπανικόλαος Βαρούμας ά-
δελφός τοϋ πατέρα μου πού
βασανίσθηκε πολύ τό βράδυ
πού πιάσθηκε γι' αύτό τιαρά
την ήλικία τού έπροτίμησε
τόν πνιγμό.
Έπίσης ή θεϊα μου Φιλιό,
γυναΐκα τοΰ θείου μου Κων)
νού Βαρούμα άδελφοϋ τοϋ πά
τέρα μου μαζί μέ τόν Ιβχρο
νο γυιό της Γιώργο καί ό 18
χρονος, γυιός τής αδελφής
μου Μαρίας Κων)νος. ΟΊ λοι-
τιοί τινιγέντες παραμένουν ά
νώνυμοι γιά μάς.
Μάθαμε έπίσης ότι ό Άρχι
μανδρίτης Ίωακείμ Τριαν-
ταφυλλίδης πού κατώρθωσενά
βρεθή έξω άπό τό χωριό ζή
τησε άπό άλλους φυγάδες
καί τόν κτίσανε μέσα σέ ένα
τοϊχο πού κάνανε έπίτηδες
γιά νά μή ξαναπέση στά χέ
ρια των Τούρκων ιτού τόν εϊ-
χανε βασανίση.
Ή θεία μου Εύδοκία, άδελ
φή τής μάνας μου καί Ήγου
μένη τοϋ Μοναστηριοϋ Πανα
γία Έλεοΰσα άκολουθησε
τόν κόσμο πρός τα ϋψώματα,
χτύτΐησε δμως τό πόδι της καί
δέν μπόρεσε ν' ακολουθήση
τούς άλλους καί έτσι χάθηκε.
Ό άριθμος καί τα όνόμα-
τα αυτών πού σκοτώθηκαν
έπεσε σέ μεγάλη άπελπισία.
Τοΰ μένανε ακριβώς 222
φλουριά. Αύτη ήταν δλη τού
η περιουσία. Δέν εΐχε καμ -
μιά έλπίδα, πώς μποροΰσε
πιά νά πάρη άπό τό γέρο
τού, οϋτε ένα άσπρο. Σέ λί-
γες μέρες θ' άντιμετώπιζε
κι' αύτό τό πρόβλημα της
συντήρησής τού. "Ολοι τού
οί φίλοι κι' αύτοι άκόμα οί
σαλτιμπάγκοι θά τόν άποφεύ
γανε καί ουτε ένα ζεστό φα-
σκόμηλο δέ θά τουδινε βερε
σέ ό * Ιγκνάτιο. Καί τό πιό
φοβερό γι' αυτόν θά ήταν,
πώς θά έχανε καί τή μικρή
τού Λουκρητία, πού οταν πιά
αύτός δέ θά μποροΰσε νά
τής Ίκανοποιήση τίς άπαιτή-
σεις, θά διάλεγε έναν άπό
τούς πολλούς θαυμαστές της
κι' αυτόν θά τόν έστελνε
στό διάβολο. ΤΩ, άν μποροΰ¬
σε νά την έπερνε μακρυά ά¬
πό την Πόλη καί νά την εΐχε
μονάχα αυτάς... Δική τού, κα
ταδική τού... Μά έπρεπε γιά
νά τό πετύχη αύτό νά βρή
— Πώς μπορώ νά μή σ' ά-
γαπώ, πού εχεις γίνη ή πνοή
μου, ή ϊδια ή ζωή μου μικρά
μου;
ΉΛουκρητία τόν ξαναφίλη
σε...
— Ντύσου τώρα τής εΐπε
καί τό βράδυ θά έρθω στό
τσίρκο, νά σοΰ φέρω νέα.
Σέ λίγο βρίσκονταν κ' οί
δυό στήν ττόρτα τοΰ καφενέ,
δπου καί χώρισαν. Έκείνη
πηρε τό δρόμο γιά τό "Ατ
Μεϊντάν, δπου ήταν έγκατε -
στημένο τό τσίρκο κι' έκεϊνος
κατέβηκε στό Γαλατά, δπου
ήταν ή Μττάνκα τοΰ σινιόρ
Σαμουήλ Μπενβενίστε. "Οταν
έφτασε άπ' δξω, στάθηκε καί
τακτοποίησε τίς σκέψεις τού.
"Υστερα μπήκε καί τράβηξε
γραμμή γιά τό Γραφεΐο τοΰ
μπανκιέρη. Ό καβάσης τού
τόν ήξερε καί τόν χαιρέτησε
έ βό
μέ σεβασμό.
— Πές τού
εΐτιε, στό σι¬
νιόρ Σαμουήλ, πώς θέλω νά
τόν δώ μόνο, γιά λίγο.
(Συνίχίζεται)
Εθνικόν ζήτημα
ΓΙΕΡΙ ΤΗΣ ΞΕΝΟΜΑΝΙΑΣ ΗΜΩΝ
τοϋ συνεργάτου μαςκ. Γ. Θ. Κανδηλάπτου - Κάνεως
■πόλις ημών έξωρα'ίζε- νίαν καί τροττήν μας πρός
σμόν 400.000 κατοίκων, κατά ται. Πέοι ορθμοι όιανοιγον-
τό πλείστον έλληνοχριστιανι- Ι ται, διώροφοι καί τριώροφοι
τό πλείστον έλληνοχριστιανι
νών καί μικροΰ άριθμοΰ Έλ
μεταρρύθμισιν τοϋ πολι- λήνων έθνικών, Ιδίως τής ύ-
τεύματος, έν συνδυασμώ μέ
' (ήν θρησκευτικήν μεταρρύθμι
1 <"ν, καί έπολέμησεν άμειλί - Ι κτως τόν χριστιανισμόν, υπό ήν σκέπην δι' αύτοΰ προσέ- τρεξαν οί πολυάριθμοι έν Κωνσταντινουπόλει καί τής ή ιειρωτική Ελλάδι όπαδοί των θείον τοθ Όλύμπου, οί όποΐοι, άφοΰ κατέστρεψαν χριστιανικούς ναούς καί άπο κατέστησαν καθαιρεθέντα ς ^ Ι άρχαίους βωμούς, εγένοντο οϊτιοι νά καταστραφή ό πε- Ρίφημος έν Δάφνη τής Συρί- ας ναός τοΰ "Απόλλωνος, είς άντίποινα, μέ κίνδυνον προ¬ κλήσεως έμφυλίου πολέμου, τόν οποίον ασφαλώς δέν έπε βύμει ό Ίουλιανός, ό ένθου- οιώδης λάτρης τής έλληνι- / „ "ής παιδείας καί μέ πολλάς ',^πλλως τε κεκοσμημένας άρε ^.τάς, ό οποίος άπογοητευθείς 5,ο _ τάς εσωτερικάς έριδας ],^ν Χριστιανών, καί νομίσας ό χριστιανικός κόσμος ^ροσεφέρετο νά άπαλύνη τα δεινά τής ανθρωπότητος, 301 ■β ,ρύ- ς " οι>'
οιΚ
δέν
παίθρου. "Άν καί τό τιμαριω
τικόν σύστημα τής Λύσεως
δέν εΐχε μεταφυτευθή είς Μι
κρασίαν, ούχ ήττον υπήρχον
Ισχυροί γαιοκτήμονες, άπα-
σχολοΰντες μεγάλον αριθμόν
άγροτών. "Η βιοτεχνία ήτο
ωργανωμένη είς συντεχνίας,
τό 6έ εμπόριον ήσκεΐτο είς ώ
ρισμένους κύκλους. Ή φορο
λογία κυρίως ήτο ή έγγειος,
παραλλήλως δμως ϊσχυον καί
διάφοροι άμεσοι καί έμεσοι
ρφ
οικίαι άνεγείρονται, ώς καί
τό μέγαρον τής Ίεράς ημ
ίΤιν Ι
πάν ξενικόν, όπερ ώς χρυ¬
σουν καταπότιον έφαρπάζο -
μέν καί καταπίνομεν.
"Οτε πρό τριετίας ευρέθην
Μητροπόλεως, νέα τουριστικά ', είς τάς Αθήνας είδον απάσας
ξενοδοχεΐα ίδρύονται, έν οΐς ' τάς επιγραφάς των καταστή
καί τό πολυτελές ξενοδοχείον μάτων καί των βιομηχανικήν
Έγναντία. Άλλά δυστυχώς,
παρετήρησα δτι τόσον ό πρό
έτών ίδρυθείς ξενών Άστήρ,
τόσον καί τό νεοϊδρυθεν Έ-
γνατία, φέρουσι τάς όνομασί
άς των είς γαλλικάς επιγρα¬
φάς καί ουδεμίαν λέξιν ελ¬
ληνικήν καί θαυμάζω τήν ά-
πάθειαν ημών περί τήν εθνι¬
κήν συνείδησιν καί κατακρί-
Φόροι, των πτωχοτέρων τά- νω την άλογον ημών ξενομα
ξεων άπαλλασσομένων συνή-
θως τής φορολογίας. Δέν υ¬
πήρχον τάξεις εύγενών οΰτε
τίτλοι προνομιούχον κληρο-
νομικοί. Άπό οιανδήποτε κοι¬
νωνικήν τάξιν ηδύνατο πάς
άξιος πολίτης νά ανέλθη είς
οιονδήποτε άξίωμα. Λόγω συ
χνών έκ πολεμικών περιπετει
ών καταστροφήν, άλλά καί
σιτοδειών καί έπιδημικών ά-
σθενειών, υπήρχον πάντοτε
πολυπληθεΐς άποροι τάξεις.
Ή ψυχαγωγία περιωρίζετο
είς θρησκευτικάς εορτάς καί
τήν αρχαίαν | πανηγύρεις, έν Κωνσταντίνου
, δόξαν, απέστειλε
ε τόν ίεροφάντην των έλευσι
1(°ν μυστηρίων ίνα άναλά-
δΤ| την έπιμέλειαν των ίε -
ρων της Ελλάδος, ό δέ ">!-
ΓηΓι ' Ι -.. ." . _. _ — ι______1
ηγρς
πόλει δέ ό ίππόδρομος έξει-
λίχθη συν τώ χρόνω άπό ψυ-
χαγωγικόν κέντρον, καί είς
τοιούτον πολιτικών ή φατρια
κων άγώνων. Ή θέσις τής γυ
ή
λ0<; τοθ Ίουλιανοΰ ίατρός Ό ναικός έν τή βυζαντινή κοι¬ διετάχθη νά μετα λ νωνία προήχθη είς ανώτερον Δελφούς, διά νά άνορ | κοινωνικόν καί πνευματικόν τό μαντεΐον των Δελ - ■ επίπεδον έν σχέσει μέ τήν πε να ζητήση δέ νά χρη - ' ριωρισμένην θέσιν τής γυναι ή Πυθία. Καί ό 1 κός έν τή κοινωνία τοΰ άρ- χαίου έλληνικοϋ βίου. Μετά την συντομωτάτην ταύτην σκιαγράφησιν, μέ φω νήν πολύ κάτω τοΰ μετρίου, τής έποχής τοΰ Μ. Βασιλεί¬ ου, άς επανέλθωμεν είς τόν αναγορευθέντα κατά τό έτος 370 κοινή βοή Επίσκοπον Και σαρείας Βασίλειον. Μέχρι τής ημέρας τοΰ θανάτου τού, κατά τό έτος 379, διεκρίθη ώς μέγας Ίεράρχης, μέγας ώς συγγραφεύς καί μέγας φι λάνθρωπος. Ή φήμη αύτοΰ έκ των διδασκαλιών τού, των συγγραμμάτων τού, των όμι λιών καί κηρυγμάτων τού, αλ λά καί τοΰ ήθους τού, είχεν υπερβή τα σύνορα τοΰ Κρά - τους, καί εΐχε πλείστους θαυ μαστάς έν τή Δύσει, τής μνή μης αύτοΰ έορταζομένης μέ¬ χρι σήμερον υπό των καθολι κων εκάστην 1ην Ίουνίου. (Συνεχίζεται) έργοστασίων μέ γαλικάς επι γραφάς, ώς καί αύτό τό κα¬ ταστή μα τοΰ έμβαλωματά καί διηρωτώμην μήπως εύρισκό - μεθα είς Γαλλικήν χώραν, ή είμεθα Γάλλοι ύπήκοοι, ή Γάλλοι εϊλωτες καί εξυπηρε¬ τούμεν τα γαλλικά συμφέρον τα. "Αρα είμεθα βλάκες κυριο λεκτικώς, κινούμενοι έκ ξενο μανίας καί άλόγου ξενοφιλί άς καί πάν ξένον θεωρούμεν ώς πρωτοφανές θαυμαστικόν δημιούργημα καί πάντα ξέ¬ νον ερχόμενον. Είς την χώ¬ ραν μας, έστω καί επικίνδυ¬ νον, ώς κατάδικον δραπέτην, διαρρήκτην, χασισοπότην, φο νέα, λαθρέμπορον καί περιέ πομεν αυτόν παντοιοτρόπως, καταχρώμενοι ούτω τοΰ Ιε- ροΰ θεσμοΰ τής φιλοξενίας. Καί άλλοτε είς την πολύτι¬ μον καί τετιμημένην στήλην σας, σάς έπεβάρυνα διά τοΰ ίδίου παραπόνου μου καί σή μερον έπανέρχομαι έπ' αύτοΰ καί άκων αναμιμνήσκομαι, ότι άν καί τότε έτάχθημεν παρά τό πλευρόν αυτών καί επολεμήσαμεν διά την παγκό σμιον ελευθερίαν, έν τούτοις οθτοι, οί δήθεν σύμμαχοί μας, ώς είς την Μικρασιατι κήν εκστρατείαν διά πελέκε ών καί ξιφών άπέκοπτον τάς χείρας των κρεμαμένων είς δέν έξακριβώθηκε γιατί οί χωριανοί μας διασκορπίσθη- καν σέ δλη την Έλλάδα καί έγώ πηρα πληροφορίας μό¬ νον άπό τίς άδελφές μου. Με ταξύ των φονευθέντων ήτανε ό Δημήτριος Χατζημανωλά- κης, ό Δημήτριος Σωτηρά κης, ό Άναγνώστης Παπα- γιάννης, ό Ζαχαρίας Χατζη- ρόδος, ή Ζωή τοΰ θεολόγου Χατζηρόδου, ή Άνδρονίκη κό ρη τοΰ Κωνσταντίνου Ντανα- δάκη καί ή Βενετία Χατζηπρο δρόμου. Ή πρώτη έξαδέλφη μου Ά ναστασία, δεκαεννέα χρονών, κόρη τής αδελφής τής μά¬ νας μου Παρασκευής Βασιλά κη καί ή Κυριακοϋλα κόρη τοΰ Γεωργίου Σταμάτη καί σύζυγος τοΰ Μπουρεκάκη μα ζί μέ άλλα κορίτσια πέσανε στά πηγάδια νά πνιγοΰν προ- τιμώντας τόν θάνατον από την άτίμωση των Τούρκων. Ό πατέρας μου πού βρισ- κόντανε στήν Άθήνα γιά νά πάρη τίς άποσκευές τοΰ φο¬ νευθέντος άδελφοΰ μου κατέ βαινε τακτικά στόν Πειραια γιά νά βρή τή μάνα μου καί τα παιδία τού. Κάποτε βρή- κε την άδελφή μου Μαρία καί την πήρε κοντά τού μαζί μέ τα παιδία της στή Μονή Π ε τράκη δπου έμενε έκεϊνος. Άργότερα πήγε κοντά τού καί ή μάνα μου. Ή άδελφή μου Εύαγγελία μέ τόν άνδρα της πού γλύ- τωσε καί έκεϊνος δπως καί ό Τσεμπεράς μέ τούς δύο άλ¬ λους πού εί'χανε μείνη έξω, άπό ψαράδικα πού πήγαιναν κοντά στά τούρκικα παράλια νύκτα καί ψάχνανε νά βροΰ- νε φυγάδες, πήγανε στή Νήσο Λήμνο. Οί χωριανοί μου, δσοι γλυ- τώσανε, καί τα περισσότερα γυναικόπαιδα έγκατασταθή- κανε σέ διάφοραι μέρη τής Ελλάδος, στή Χίο, Λήμνο, "Ι¬ εραπέτρα Κρήτης, "Ηράκλειον Κρήτης (στή περιοχή τού) στήν Άθήνα καί στή Νέα Έ- ρυθραία Άττικής. Έγώ έγκαταστάθηκα στήν Άριδαία πρώην Σούμποσκον — Άρδέα δπου έφερα τούς γονεΐς μου, την άδελφή μου Μαρία μέ τα τρία παιδία της καί την άδελφή μου Εύαγγε λία μέ τόν άνδρα της καί τα τέσσαρα παιδία της γιατί έν τω μεταξύ στή Λήμνο είχεν άποκτήσει καί τέταρτο γυιό. (Συνεχίζεται) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΛΗΤΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗίνΑ Ο ΒΕΡΕΣΙΕΤΖΗΣ Ή <ι>ρά Λοξάντροο ήτανε
μέσα καΐ στά δξω.
— Μεγάλη μερά σήμεοις, Κόνα
Ντθυντοΰ μου.
— Τό λές κ'όλας; Ποντιρεύεις
την Μαοίτσα σου· μικρό ττράμο: εΤ
ναι; "Οττου καλό σου θέλει· καί
τί ά/τοας:
—"Ε, ναί.. καλό τταιδΐ ό Άλέ-
κος· καϊ δουλευταοάς. Φαίνεται θά
κερδίζη πολλά.
—. Πολλά; Δέν λές τίποτα, μά
δουλεύει, δουλεύει τό παδί, άπό
τα ότγοια μεσάνυχτα. Ό μττεζα-
)(τάς είναι πάντα γεμάτος.
—- Καΐ ποθ δίνει βερεσέδια,
στά χανιά;
__,Όχι, καλέ1, Χρ.στός καΐ Ά-
ττώσιτολος! Ποία χανιά; Αύτός .τη
γαινει στά γθρο - γύρω. Νά, πη-
γαίνει στό Μτταργιακλή.. στήν Ά-
ηα Τριά5α, στό Άλάμπεη στό
Κοοδελιό, στοθ Παπά τή Σκάλα
καί στοθ Τομάζου.
— Κατάλαβα· μά έρχεται καϊ
τσΐ 10 ττάντα μέ ψάρια;
—"Ε, θάλασσα είναι αυτού ττου
παει, καΐ νά μή φέρη καΐ κανένα
ψαράχ! φρέσκο;
— Σωστά· καΐ φρέσικα - Φα σου· καΐ ήρχε.
— - Θαχε καλό σκοπό.
— Μά, βεβαία! Δέν βλέττε.ς
πού την παίρνει μέσα σέ έξη μή¬
νις" "Εττειτα τόν εΤδα- Είναι κα¬
λό παισΐ καΐ κουδαλητής 'Εχει
καλή δουλειά- είναι δουλευταράς,
δέν είναι κουιιαρμπάσης, δέν είναι
μττεκρής. Τί άλλο θέλει μιά κο-
πέλλα γ ά νά παντρευτή; Καΐ άμε
σως εΤττα τό ναί. "Εγινεν ό νάμος
τρείς μερες και τρείς νύχτες τται-
ζανε τα παιγ>!δια. Ό Πανάνης, ό
ο'αντου-ριγέρης, πού είναι καΐ φί-
Αος τού, τά κάνανε «τάρμα ταγά-
νι». Σέ 15 μέρες πιά ό γαμττρός
ζεκίνησε νά πάη στή δουλειά.
—"Ε! Πιά καιρός ητανε. "Ηκα-
νε καΐ ενα κουμπάρο, εμπορα, άπό
τό Τσαρσί.
— Μά, ποΰ τόν 6ρήκε τέτοιο
ά
τά πλοΐα των πρός σωτηρίαν
άδελφών ζώντων.
Συνεπώς ποιώ έκκλησιν είς
πάντα, τόν ώς Ιερόν έγκόλ-
πιον έχοντα τό άγλαές καί
σεπτόν δνομα "Ελλην καί ώς
Ούράνιον Παλλάδιον ν' άπο
φεύγωμεν τάς ξενικάς επι¬
γραφάς καί ϋπερθεματίσωμεν
τάς ελληνικάς καί έπαναφέ-
ροντες τόν κατά τό 1933 ψη-
φισθέντα Α.Ν. τοΰ 1957, τόν
άπαγορεύοντα την είς ξένας
επιγραφάς δήλωσιν των έ-
παγγελματικών μας έργοστα
σίων καί έργαστηρίων.
Άλεξανδρούπουλις
Γ. θ. Κ. — ΚΑΝΙΣ
- Μά, αύτός ττα'ονει ιγ ραμα
τα, κάνανε «άληθ'φερήσι» καΐ κα-
ι«ύς τόν ηξερε καΐ ή Μαρίτσα μο.>,
άπό μιά βεγκέρα.
Καΐ τση 9 τύ ττρωΐ, νά ό Άλέ-
κος, μέ κάτι ρούχα μπαλωμένο,
στό σακκάκι καΐ στό παντελόνι,
κα! βρωμούσε ψάρια.
Φωνές, κοοκό καΐ όιλαλλαγμος.
Ή Μαρίτσα μούσκε.ιια στά δα
κ,ρυα.
-—■ Τί είναι., βρε παιδάκι μου;
λέει ή κυρά Λοξάντρα. Τί είναι
καΐ κάνεις έτσι;
.—"Α, μη/τέρα, θά οκοτωθώ!
— Χριστός καϊ Παναΐα! Γΐατι
•παιδάκ! μου; Γιατί;
— Γιατί, αστα νά μή τ' άκου-
|~ς.
— Μά, τί είναι; Τί τρεχει;
■— Μιά ποΰ θές, μάθε τά σκαμ-
πρόζικα. Τίττοτα. Θά τόν χωρίσω Γ
— Μά, γιατί; Σούκανε τίπο-
τα;
—"Οχι, μά δέν είναι βερεσΐϊ-
τζής, κα(}ώς μάς ηλεγε.
— Καΐ τί δουλειά κάνει;
— Πιάνει ψάρια καΐ τραδάει ·ά
δίχτυα!
Κεραιιίδα πλάκωσε τή κυ.οά Λο
ξάντρα
— Και τώρα, τί θά κάνωμε;
—· Θά τού δώ^ω τά παποΰτσια
στό χέρι!
Καΐ ετσι ηγινε. Διώξανε τό" Ά
λέκο.
Μά άπ' τό "διο βράδυ, νασβυ
ό κουμπάοος στρογγυλοκάθεται.
Ήρχε μέ ψώνια γιά νά την ιταρη-
γορηση.
Φάγανε, ήτπανε τά τσίπουρά
τους και ήρχανε αζ τσακΐρ κέφι,
καί μιά καΐ πέρασε κα! ή ώρα καΐ
ό κουμττάρος καθούντανε στό
Μπουρνόδα καΐ ήχασε καΐ τό τε-
λευταΤο τραΐνο, ήμεινε στό σπίτι.
Μά και τήν αλλη βραδιά τα ί-
6ια. Τότε άρχισε τό μεγάλο τό
κουσέλι,
—-"Ακου, καλέ, 15 μέρες νειό-
τταντΓρη, νά διώξη τόν άντρα τση
καΐ νά βάνη τάν κουμπάρο μέισα
στό σττιτι! Άκοΰς ρεζιλίκι πρά-
ματα;
Μά ή κυρά Λοξάνίτρα καΐ ή Μσ
ρίτσα, τό χαβά τους. Μέχρι, ττού
οτό τέλος ή κυρά Λοξάντρα ήβα¬
λέ δρςΐγουμάνο νά πουλήση τό σπί
τι καϊ ήφύγανε άποψτή τή γειτο-
νια, πού ήταν ολες κουσελοΰδες.
Καΐ ό κουμπάρος τσή άγόροτσε
σπίτι στά Τρασα. Μά7 τώρα, ε^-
ναι νά δίνωμε λόγο στή γειτονιά.
τί κάνομε μέσα στό «τττίτι μας;
-—- Καλά ήκανε καΐ ή<}>υγε κυ¬
ρά Λοξάντρα μου· ό κόσμος ε·χε< καλυτέρα νά ττή ένα κακό λόγο, τταρά νά φάη μιά καλή μπουκιά βά πάμε στό Δεσττότη νά πάρωμε διαζι/γιο. — Κι' Ον δέν σάς δώκη; — Σ κοτίΐσττν«χ, ττού λέει 6 λό» γος, Κόνα ΝτουντοΟ μου! ΦΡΙΞΟΣ (Συνέχεια £< τής ιης οε/ , χ«η ορθώς ή Άρχαία Ίατρι κή τήν έγνώρισίν καί ό ΙΠ- ΙΙΟΚγΆΊΗΣ τήν μνημονεύει είς τούς άφορισμούς τού. Πραγματευόμενος περί των χαρακτήρων τοϋ άνθρώπου ό αρχαΐος σοφός διέκρινεν τέσ σαρες ιδιοσυγκρασιες, μετα- ί,υ όε αυτών περιλαμβανετο καί ο τύπος ό άντιστοιχών είς τόν έσωστρεφή. Κατά βάσιν ό "Ιπποκράτης μέ τήν περί ιδιοσυγκρασίαν διδασκαλίαν τού έθετε τά θεμέλια τής συγχρόνου ψυχο σωματικής Ιατρικής καί διε κηρυσσεν ότι ό καθείς μας έχει τόν καθωρισμένον χαρα- κτήρα τού, καί άπ' αυτόν έ- ξαρτώνται καί αι πράξεις τού καί ή εύαισθησία τού. Φυσικά σήμερα η αντίληψις αυτή είναι παγκοίνως γνω- στή, δέν ήτο όμως τό Ίδιον και διά τήν εποχήν τοΰ Ίπ- ποκρτους. Σημερα τά θέματα αύτά ά ποτελουν αντικείμενον τής ψυχαναλύσεως καί ίδιαιτέ - ρως μέ τήν έσωστρέφειαν ή- σχολήθη ό ΠΟΥΝΓΚ. Πάντως τήν διδασκαλίαν των νευρώσεων τήν όφείλο - μέν είς τήν μεγαλειώδη θεώ ρίαν τού Φρόϋντ, πού έθεσε καί τά θεμέλια τής Έπιστη- μονικής μεθόδου διά τήν με λέτην τού φ ΐσίό Επαθορδλ λέτην των ψυχολογικών προ- βλημάτων τοΰ άνθρώπου. Διατί δμως, αναφέρομεν ή νεύρωσις τής έσωστρεφείας αύξάνει μέ τήν πρόοδον τοΰ πολιτισμοϋ; Κατά βάσιν πρόκειται πε ρίπαραδόξου συμπεριφοράς: η νεύρωσις κατά βάσιν άπο τέλει φαινόμενον χαρακτηρι- ζόμενον άπό τήν έλλειψιν συμβιβασμόν μέ τό περιβάλ λον. Καί δμως ή κοινωνία ύποτίθεται δτι σήμερον προσ φέρει περισσότερον άπό άλλο τε τήν δυνατότητα άμβλύνσε ως των άντιθέσεων μεταξύ των άνθρώπων. .Ο πρωτόγο- νος, πού ήτο άπολίτιστος, ή¬ το φυσικόν νά μή είναι είς θέσιν νά περιστείλη τάς έ- νορμήσεις τού καί ό κανών τοΰ βίου τού ήτο ή όπωσδή- ποτε έκπλήρωσις των έπιθυ- μιών τού. Μόνον ή ίσχύς τοΰ άντιπάλου τού ήτο δυνατόν νά τοΰ έμπνεύση τόν φόβον καί κατά συνέπειαν τόν σεβα σμόν τής ξένης ίδιοκτησίας καί άκόμη καί τής ζωής. "Η άπρόσκοπτος κατ' άρχή(ν ί- κανοποίησις των άναγκών τού είχεν ώς συνέπειαν τήν έλλειψιν κάθε έξεργασίας έσωστρεφείας. Είς αυτόν δέν λειτουργεΐ κανένα άνασταλτι κόν σύμπλεγμα. "Οπως είπεν ό Γιούνγκ ό πρωτόγονος προ σαρμόζεται απολύτως είς τό περιβάλλον τού, ή καλυ¬ τέρα δέν ευρίσκει αφορμάς άντιθέσεως τού καί κατά φυ· σικήν συνέπειαν δέν έχει ψυ χοσυγκινητικάς συγκρούσεις. Ό νεώτερος άνθρωπος, δεδο μένου δτι ό έκπολιτισμός τού δημιουργεϊ άντιθέσεις μέ τό περιβάλλον τού ευρίσκεται ύ ποχρεωμένος νά άντιμάχεται συνεχώς μέ τόν εαυτόν τού, αντιθέτων συνεχώς είς τάς ένορμήσεις τού τήν συνείδη¬ σιν τού, κατατριβόμενος είς μίαν άνηλεή πάλην μεταξύ των έπιθυμιών καί τοΰ κα- θήκοντος. Έδώ λοιπόν ευρίσκεται ή γενεσιουργός αίτία των ψυχι κων συγκρούσεων. Ή συνεί- δησις, πού αποτελεί τό προνό μιον τοΰ πολιτισμένου άνθρώ που τόν ύποχρεώνει είς συνε χή ανάλυσιν των πράξεων καί των προθέσεών τού. Τώρα άν έχη τήν δυνατότη τα τής έξωτερικεύσεως η μάλλον τοΰ προσανατολισμοϋ των ένορμήσεων τού πρός λο γικάς κατευθύνσεις, άν δή - λαδή επιτύχη τήν έκλογίκευ σιν τοΰ ένστικτώδους δυναμι σμοΰ τού, άποφεύγει τήν νεύ ρωσιν. "Άν δμως δέν τόν επιτύχη τότε ή έπιθετικότης τού αυ¬ τή, χωρίς κάν τήν Ίκανότη- τα τής λογικής διοχετεύσεώς της έσωτερικεύεται, στρέφε - ται κατά τοϋ έαυτοϋ τού καί τότε άνακΰπτει ή νεύρωσις. Καί είς τήν περίπτωσιν αύ τήν ενεδρεύει ό κίνδυνος τής μοναξιάς. "Υπό τήν επήρειαν της τό άτομον άπομονοΰται όλοένα καί περισσότερον καί κλείνεται είς τόν έλεφάντι - νόν πύργον τού, πού είναι κα μωμένος μόνον άπό χαρακώ- ματα δειλίας, φόβου καί δυ¬ στυχίας. Ή μοναξιά δμως, δέν εί - ναι μόνον παθητικής φύσεως. Είς δεδομένην στιγμήν ήμπο ρεΐ νά έξαπολύση έγκληματι κάς πράξεις καί είναι χαρα- κτηριστικόν δτι ένα πλήθος σεξουαλικών έγκλημάτων, δ¬ πως έμελετήθησαν κυρίως είς τήν Αγγλίαν, είς αυτήν έχουν τήν αφορμήν των. Ή έξέτασις αυτών των στοιχείων μάς παρέχει άκό¬ μη καί τό κλειδί διά τήν κα- τανόησιν τοΰ γεγονότος πώς ή νεύρωσις αυτή συνανταται περισσότερον είς τά πλέον έ- ξελιγμένα καί διανοητικώς προηγμένα άτομα. Άλλά είς τήν περίπτωσιν αυτήν είναι άληθές δτι ή σύγ χρονος ψυχολογική έπιστήμη μάς δίδει τήν δυναμικήν πε¬ ριγραφήν των ψυχικών συγ- κρούσεων καί μάς έξηγεΐ την γένεσιν, τήν διαδρομήν καί τάς καταλήξεις των, δέν είναι έξαντλητική δσον άφο- ρά τήν αΐτιολόγησίν της. Βεβαίως τό ψυχολογικόν μας ύπόστρωμα φέρει τήν ά- μνημόνευτον κληρονομί α ν τοΰ ζωολογικοΰ εϊδους άπ' δπου προσερχόμεθα. Ό άνθρωπος άναπτύσσων δμως συνεχώς τήν συνείδη¬ σιν τού, άφοϋ άλλωστε του¬ το αποτελεί καί τήν πιθανήν ανθρωπίνην τού Ιδιότητα, έκ- λογικεύει αυτήν τήν κληρο- νομίαν καί δημιουργεϊ την ανθρωπίνην πραγματικότη - τα. Ή πραγματικότης «ύτή έκφράζεται μέ πνευματικάς κυρίως άξίας. Καί αί άξίαι αύται μέ τήν σειράν των είναι πηγή «ήδ°- νής», διά νά μεταχειρισθώ- μέν τόν ψυχαναλυτικόν δρον. "Η τυφλή έπιθετικότης γί- νεται πολυμερής δημιουργία. Ό πρωτόγονος «Αύτοματι- σμός» επιθυμίας καί Ίκανοποι ήσεως, πού τρέφεται καί άπό αΐσθημα άνασφαλείας, γίνε- ται ωργανωμένη Ίκανοποίη - σις, τό ένστικτον είναι τιεί- σμων λειτουργική έπαγρύ- πνησις διά την αύτοσυντήρη- σιν. Διά τόν πολιτισμένον δ¬ μως τήν φροντίδα αυτήν τήν άναλαμβάνει ή ωργανωμένη κοινωνική μέριμνα. Ποϋ λοιπόν ευρίσκεται ή στέρησις; Καί πώς έξηγεΐται ή μοναξιά σέ άνθρώπους πού ζοϋν σέ τιολιτισμένες κοινωνί ες, δπου οί προϋποθέσεις τής στερήσεως είναι όλιγώτερες. Κατά συνέπειαν θά πρέ¬ πει ϊσως νά άναθεωρήσωμεν κάπως τήν αίτιολογίαν των νευρώσεων τής έποχής μο:ς. Άποτελοΰν διακοπήν τής ό - μαλής ψυχικής εξελίξεως, ά¬ κόμη δέ καί έπαναγωγήν είς πρωτογόνους μορφάς έπιθε- τικότητος είτε αύται στρέψον ται κατ' άλλων, είτε καί κα¬ τά των έαυτών μας. Τουτο δμως προέρχεται ά¬ πό τό δτι ή κοινωνία παρ' δ- λον τόν πολιτισμόν της, δέν δίδει δυνατότητας έκλογικεύ σεως τοθ δυναμισμοθ μας. "Εχει έξασθενήσει τήν ψυ¬ χικήν μας άμυναν, διότι ύπο- σκάπτει τάς πνευματικάς ά¬ ξίας. Είς τήν ύλικήν εύμαρειαν δέν ημπορεί νά άντιπαραθέ- ση ψυχικήν άνεσιν. Διά τουτο βλέπομεν δτι είς τήν εποχήν μας καί ή σεξουαλική άκόμη λειτουργία άποκτηνώνεται. Καί ένώ ύπάρχει άπόλυτος σχεδόν δυνατότης ικανοποιή¬ σεως της, έν τούτοις σήμε¬ ρον σημειώνεται μία άλλό- φρων άναζήτησίς της: Ώσάν νά είσορμοθν άδιακό πως είς τήν κοινωνίαν μας άγέλες άνθρώπων έπειτα ά¬ πό καταναγκαστικήν άσκη- τικήν εγκράτειαν. Ή βασική αίτία είναι: ότι ή κοινωνία άντί νά καλλιερ- γή τό συνειδητόν, ύποθάλπει μόνον τό Βιολογικόν. Καί ώς έκ τούτου έχομεν καί έπαναγωγήν πρός τόν πρωτογονισμόν καί άναστο - λάς έκφραζομένας μέ τήν νεύρωσιν. Ό νευρωτικός, άν τοΰ ήτο δυνατόν, θά συμπεριεφέρετο ώς πρωτόγονος, άλλά πρός τουτο τοΰ λείπει ή δύναμις καί ή τόλμη. Ή έσωστρέφεια τοθ συγχρόνου άνθρώπου, εί ναι ή άδυναμία τού πρός τήν πράξιν καί ή άνικανότης τού νά εύρη άνθρώπινα έρείσμα- τα, πού θά τοΰ έκλογικεύ· σουν τήν ένόρμησίν τού. "Ε¬ χει, λοιπόν, έμπέσει είς τήν παγίδα μιάς κοινωνίας, πού, ένώ έμφανίζει πολιτιστικήν έπίφασιν, καλλιεργεΐ πρωτο- γωνισμόν διαθέσεων. Δι" αύτό καί τό αΐσθημα τής μοναξιάς. Είς τήν περίπτωσιν αυτήν ή άναλυτική θεραπεία ημπορεί νά άνακουφίζη τόν άσθενή, άντλοΰσα άπό τά ύπολείμμα- τα τοΰ άνθρωπισμοθ πού δια σώζονται άκόμη, άλλά δέν μπορεΐ οϋτε νά μειώση τό κα κόν, οϋτε πολύ περισσότερον νά τό έκριζώση . Αύτό ευρίσκεται είς τήν Ι δίαν τήν δομήν της. Είναι κοι νωνία ίσχύος καί δεσποτεί- ας. Δέν βασίζεται είς αΐσθή- ματα φιλαλληλίας καί τουτο διότι έλάχιστα πιστεύει είς άξίας. Καί δι* αυτόν ακριβώς τόν λόγον μάς προσφέρει τήν εί κόνα τής άρρυθμίας, καί μά λιστα είς χώρας δπου τό βιο- τικόν έίπεδον είναι υψηλόν. "Αθήναι 10.12. 1968 Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ <4Τ0 ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΜΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ,, 'Λφιεριόνεται στοΰ κουνιάδου ιιου τή γυναϊκα Α.Κ. Κοιμήσου μοιρουδάκι μου λεπτό, χαριτωμένο κοί μή σέ σκκίΪΡΐ τίποτα έγώ κοντά σου μένω. ή νιΊχτα είναι ήσυχη καθόλου δέν φυσάει... κι' ό οΰρανός ξε·κάθαρος κι' άστροφεγγοβολάει.,. κι' άς ίρθουνε στήν κούνια σου χρυσόφτερ' άγγελούδια καί νά σοϋ ποϋν γλυκόηχα μΓλωδικα. τραγούδια καί να φέροιιν λοΰλουδα μέ χρώματα ποικίλα ποιΊ νάχουν ρόδου αρωμα τά διάφανά τους φύλλα. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗ - ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΣΕΒΕΙΑ
Υπό τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ
συ
δτι τά γράμ
ντελοϋν είς τήν καλυ
τής ψυχήζ- ε1ζ τί1ν
τού χαρακτήρος, μα
τα βηριώδη ένστι-
"οθ'ττρωτογόνου άνθρώ-
είς την πράξιν δυ-
«τυϊώς βλέπομεν ότι ούδό-
™ έττιτυγχάνεται το ποθου
αύτό. Ύπάρχουν άνω-
τ0ΐοι πνευματικώς άνβρω™
■ΠΟΟ,
Βίντσι καί άλλοι
°°<ίστοΓ σπουδαίοι κληρικοί - ί,,ιταιδειπικοί οί όποΐοι, κοα ίκηαι ΐνουν βρωμερή ΨΧ1 £ίναι ακατανόητον και μυστή £ίναι ε· ίηιστήμονες λένε, ότι 6 «βρακτήρ ■ μέσα στά κυτταρά τού. τα σώμα, ώς γνωστόν, άποτε λ£ίται άττό 60 δισεκατομμύ- κύτταρα τα όττοΐα κληρο ΛΙΛ Κ- , ϊομοϋνται βιΐό έκατομμυρια νοόνια σέ κάθε άνθρωπο καί ο^ δέν είναι δυνατόν V άλ- λοίουν οΰτε μέ τίς διδασκαλί ες ουτε καί μέ τα παραδείγ- ιιατα άκόμη Προσωπικώς παρομοιάζω σάν ίνα ξύ ΙΝΑ. ΚΑΤΑΙΙΛΓΐΙνΤΙΚΚΣ ΠΛΟΚΗΣ- ΙΣΤΟΡ-ΙΚΟ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ Προσωπικώς τόν άνθρωπο μπαστοΰνι. Οταν τό ξυλο εχει ρόζους, οί ρόζοι δέν ήμποροΰν νά βνοϋν άττό μέσα, δση προσπά θεισ κι' άν κάνη ό μαραγκός. Εάν δμως τό ξύλο αύτό πλσνηθη καί λουστραρισθη 5έν βγαίνουν μέν άλλά φαί^ νοντοι· Ετσι καί τό περιβάλλον, οταν είναι καλό έχει γύρω τού ήπίους, γαληνίους, πρά- ούς, έπιδροθν είς τόν χαρα- κτηρα τού καί ημπορεί νά χά λιναγωγήση τά νευρικά τού κύπαρα όπως στά γκέμια οί χαλκάδες οί σιδερένιοι χαλι ναγωγοΰν τό άλογο, τό τιθασ οεύουν καί τό έξημερώνουν διά τοΰ χρόνου, δσο άγριο κι' αν είναι. Καί λέοντας καί τί- γρεις δέν έξημερώνουν οί άν θρωποι: Τά ήμερα ζώα πού τά έχωμε στήν υποταγή μας πρό χιλιάδων έτών, τό άλογο, τό σκυλο, τή γάτα, τίς κότ- τες δ άνθρωπος δέν τά μέρωσε; Καί αύτός ό μέγας Άριστο τέλης ίσότιμος τοΰ όποίου δέν έφάνηκε άκόμη στή γή, μολο νότι επέρασαν 2.500 χρόνια, ό Πανεπιστήμων αύτός πού εγνώριζεν όλες τίς έπιστήμες χωρίς νά τίς διδαχθή, έλε¬ γεν. «Βελτίων μέντοι γίγνεσθαι» Δηλαδή μπορεΐ ό άνθρωπος νά γίνη καλάς, ά,ρκεΐ νά τό θελήση, θέλησις ίσον δύναμις Τρανόν τιαράδειγμα έχομεν τόν Απόστολον Παΰλον, 6 ο¬ ποίος άπέταξεν όπως έλεγεν ό ϊδιος τόν παλαιόν Παΰλον καί εδημιούργησε τόν νέον. Εχομε καί πολλούς άλλους σήμερον όμοίους τού, οί ό - ποϊοι είς την νεανικήν των η¬ λικΐαν ήσαν τέρατα καί βρα¬ δύτερον έγιναν έκλεκτοί. Έπανερχόμενος είς τήν ά- γνωμοσύνην καί άχαριστίαν, ύπενθυμίζομεν δτι δλους σχε δόν τούς εύεργέτας καί με- γάλους τής ανθρωπότητος, τούς κατεδίωξαν, τούς έλοι- δώρησαν, τούς έτιμώρησαν, τούς έδολοφόνησαν, τοΰς έξε τέλεσαν. Παραδειγμα τρανό έχομε τόν Σωκράτη που τόν έπότισαν οί Άθηναΐοι κώνει- ον, τό ίσχυρότατον τότε δη¬ λητήριον καί τόν Ίησοΰ τόν θεόσταλτο πού τόν έσταύρω- σαν οί συμπατριώται τού ε¬ βραϊοι καί άναριθμήτους άλ¬ λους. "Ημείς έδώ έχομε τόν Κολο κοτρώνη τόν μεγαλύτερο ή- ρωα τοΰ 21 πού τόν έκλεισαν στή σπηλιά στό Ναύπλιο στό βάθος μέσα χωρίς νά είσέρ- χεται ούδεμία άκτίς φωτός, οί συμπολεμισταί τού "Ελλη- νες, έκεΐ πού δέν ημπορεί νά ζήση κανένα έξημερωμένο ζώον. Έν συνεχεία έχομε τόν Κα- ποδίστρια ό οποίος παράτησε τά πλούτη καί τά άξιώματσ πού εΐχε κοντά στόν Τσάρο της Ρωσίας καί ήλθε στή φτω χή καί άγονη Έλλάδα διά νά τήν βοηθήση. Τόν σκότω- σαν μέσα στήν έκκλησία οί Μαυρομιχαλαΐοι ή μεγάλη τό τε πολιτική οίκογένεια διά πολιτικούς λόγους. Τόν Χαρίλαο Τρικούπη, πού μάς έφερε τόν σιδηρόδρομο καί πλείστα άλλα άγαθά, δέν τόν έβγαλαν οϋτε βουλευ τή, καί έβγαλαν ένα άτομο γελοΐο Γουλυμήν ονόματι. Ά- τάραχος δπως δλοι ο μεγάλοι άνδρες εΐπε τό σωζόμενον έ- πιφώνημα: «Άνθ' ημών Γου- λυμής», καί έφυγε πικραμέ- νος στήν ξενητεια δπου καί απέθανεν έκεΐ ώς ένας άση- μος άνθρωπος ό Χαρίλαος Τρι κούπης. Έχομεν επί των ημερών τόν Έλευθέριον Βενιζέλον, άλλον πολιτικόν γίγαντα, ό οποίος έτριπλασίασε τήν Έλ λάδα των πέντε θαλασσώνκαί δύο ήπείρων τήν κατέστησε σεβαστήν είς τούς φίλους της καί τρομεράν είς τούς έχ- θρούς της μέ τήν μεγαλόπνο όν πολιτικήν τού τόν οποίον επανειλημμένας έπεχείρησαν νά δολοφονήσουν μικροΰ άνα στήματος πολιτικοί, δχι μό¬ νον τόν ίδιον άλλά καί τήν σύζυγον τού "Ελεναν Βενιζέ¬ λου, τήν μεγάλην δωρήτριαν ΙΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ ι ' ·.·-· 'Από τό άρκΐτούργημα τρϋ 2ΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: "Ο ΑΙΑΈΟΛΟΣ ΣΤΗ.Ν ΤΟΤΡΚΪΑ» » » "· . - ' ' ------- * ' - Λιάοτίεύήΐ' ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΟ •189 Άνέβηκε στό πατάρι ό Πε- πΐνο, δήθεν γιά νά πάρη τό φλυτζάνι, μά στή πραγματι- κότητα, γιά νά πληρωθή τό λογαριασμό τής προηγουμέ¬ νης πού τόν εΐχε έτοιμο στή τσέπη τής ποδιάς τού. Ό 'Αλ κιβιάδης τόν έρώτησε: — Τί έκανα χθές τό βράδυ μωρέ Ίγκνάτιο; Έκεϊνος σήκωσε τούς ώ- μους τού, χαμογέλασε, κού- νησε τό κεφάλι τού καί τοϋ άπάντησε: — Τά συνηθισμένα σου κου βανταλίκια άφεντικό... Σέ εΐχε πιάσει πάλι... παραδοφα γούρα... Ξέρεις πάση ζημιά έκανες πάλι στή τσέπη σου; __ ΠοΟ νά ξέρω Ι — 278 φλουριά. — 278 φλουριά; -— Ναίσκε. Έδώ, ένα - ένα τά έχω γραμμένα. Καί ό Πε- πΐνο έβγαλε άπό τή τσέπη τού ένα λυγδιασμένο χαρτά- κι καί τοΰ τδδωσε. Ό Άλκιβιάδης, ουτε πού καταδέχτηκε νά κοιτάξη τό λογαριασμό. Καί νά ήθελε νά τόν κοντρολάρη, δέ θά μπο ροΰσε. — Καλά, καλά τού εΐπε. Δέν μοΰ χρειάζεται τό χαρ- τί. "Εβγαλε τό πουγγί τού καί πλήρωσε τό καφετζή, πού άρχισε νά τόν λιβανίζη καί νά τόν συμβουλεύη, νά σφίξη τό κεμέρι τού καί νά μή κάνη άδικαιολόγητες σπα τάλες. Ό Άλκιβιάδης Βεζύρη μου τόν άκουγε μέ άηδία, γιατί ήξερε, τί λέρες είναι αύτοι οί φραγκολεβαντΐνοι... Τούς εΐχε γνωρίσει καλά καί τούς εΐχε πληρώσει άκριβά. Πιό διπρόσωπους άνθρώπους δέν εΐχε συναντήσει στή ζωή τού κι' άς εΐχε ζήσει τόσα χρό¬ νια στή φραγκιά. — Καί σάμπως δέν είναι μπρέ τζάνεμ; Γαλίφηδες, μπαμπέσηδες καί ύποκριτές; Βάϊ καί θέλει νά μάς τούς βάλη στό κεφάλι ό Μαχμούτ, τόν διέκοψε ό Δαλπατάν. Ό Μαζάρ Πασάς, συνέχι- σε: __ "Οταν σέ λίγο έφυγε η μη είς την Έλλάδα, όπως είναι ή Μεγάλη Μαιευτική Κλινική «Μαρίκα Ήλιάδη», ή όποία έστοίχισε τότε 100.000 λίρες Αγγλίας καί ή συντήρησίς της Μνα έκατομμύριο δραχμ. τό έτος, ιτού βγάζει καί επι¬ στήμονας Μαίας καί πλεΐστες άλλες δωρεές. (Συνεχίζεται.) Τό ανθρώπινον μεγαλεΤον τού Ο ΑΠΟΪ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ Έν τώ ττλαισίω τού έλληνοχριστια· νικο3 πολιτισμόν ΣΤ' Έκτός δμως των εσωτερι¬ κόν δυσχερειών, τάς οποίας άντιμετώπιζε κατά τήν επο¬ χήν τοθ Μ. Βασιλείου τό Χρι στιανικόν πνεΰμα κατά τούς Αγώνας αύτοΰ κατά των αί- ρετικών, ενεφανίσθη καί έτε¬ ρος σοβαρώτατος κίνδυνος εκ μέρους των όπαδών τής πολυθεΐας, των πιστών είς τόν θνήσκοντα θεόν τοΰ Ό- λύμπου. __ Ό άλλοτε συμ- φοιτητής τοΰ Μ. Βασιλείου Ίουλιανός, ανελθών είς τόν αύτοκρατορικόν θρόνον κατά τό Ιτος 361, άπέβαλεν επι¬ σήμως τήν πίστιν πρός τόν χριστιανισμόν, καί άναφαν - δόν έπεδίωξε τήν άνάστασιν | τοΰ ψυχοραγοΰντος άρχαίου > έλληνικοθ κόσμου. Έπεδίωξε
χρησμός εδόθη, άλλά δυστυ
χώς δέν διελύθησαν αί πλά¬
ναι των έθνικών. Ή απάντη¬
σις υπήρξε πράγματι σοφω-
τάτη, ή εξής:
Εϊπατε τώ Βασιλεΐ,
(δαίδαλος αύλά
χαμαί
Οΰκέτι Φοΐβος έχει καλύβαν,
(ού μάντιδα δάφνην
ού παγάν λαλέουσαν, άπέ-
(σβετο καί λάλον ύδωρ.
Κοινωνικόν περιβάλλον
Δέν έχομεν πολλάς πηγάς
σχετικώς μέ τό κοινωνικόν
περιβάλλον τής έποχής τοΰ
Μ. Βασιλείου. Ή Καισάρεια
κατά τήν εποχήν τού ήτο πο-
λυάνθρωπος πόλις, μέ πληθυ-
πρώτα παράδες. "Ηξερε πού
θά έστηνε την έρωτική τού
φωληά. Στή Βλαχία. θά ξα-
ναπήγαινε στό Βουκουρέστι.
Μά πρώτα έπρεπε νά βρή
γρόσα. Καί άς ποΰμε πώς τα
βρισκε. Πάσα θά μποροΰσε
νά δανειστή καί ώς πότε θά
κρατούσανε αύτά; Τί θά γί-
νουνταν άμα τελειώνανε, θά-
βρισκε άλλα. Πόσα καί ώς
πότε θά μποροΰσε νά δανείζε
ται; Νά μποροΰσε τουλάχι¬
στον νάκανε καμμιά δουλειά,
γιά νά ζή καί γιά νά βγάζη
καί τα χρέη τού... Μά ποία
δουλειά μποροΰσε νά κάνη αϋ
τος, ποΰ νά τοΰ αφήνη μέγα
λα κέρδη;... Ξαφνικά τοΰ ήρ
θε μιά Ιδέα. Άνατρίχιασε.
Την ξανασκέφτηκε κι' αυτή
τή φορά δέν άνατρίχιασε...
Την εΐχε συνηθίσει. Τοΰ έδι-
νε κάποια λύση στό πρόβλη-
μά τού. Κ' ήτανε ή μόνη. "Αλ
λη δέ μποροΰσε νά βρή.
Ξύπνησε ή Λουκρητία καί
τοΰ διέκοψε τούς συλλογι -
σμούς. Τόν κοίταξε μέ τα με
γάλα πράσινα μάτια της,
τοΰ χαμογέλασε καί τόν τρά
βηξε στήν άγκαλιά της.
— Μίο καρίσιμο "Αλκη,
τοΰ ψιθύρισε καί κόλλησε τα
σαρκώδη χείλια της στά δι-
κά τού.
Έκεϊνος τή χάϊδεψε, τή
φίλησε καί την χάρηκε γιά
μιά άκόμη φορά.
"Υστερα την έσφιξε στήν
άγκαλιά τού, τή χάϊδεψε τρυ
φερά, τή κοίταξε κατάματα
καί τή ρώτησε:
— θέλεις νάμαστε πάντα
μαζί Λουκρητία;
— Μαντόνα μία καί άμφι-
βάλλεις γι' αύτό;
— Καί νάσαι δική μου, όλό
τελα, άποκλειστικά δική μου;
— Σί, τ" άπάντησε καί τού
σφράγισε τα χείλια μ' ένα τίε
ταχτό φιλί.
__ Γιά νά γίνη όμως αύτό,
πρέπει νά φύγης άπό τό τσίρ
κο, άκόμα κι' άπό την Πόλη.
Νά φύγουμε μαζί καί νά ζή
σουμε σέ μιά άλλη πολιτεία.
— Τό τσίρκο φεύγει αΰριο
κι' έμένα τό κοντράτο μου
τελειώνει, τού άποκάλυψε ή
μικρή ναττολιτάνα. Μπορώ
νά σ' ακολουθήσαν δπου θε -
λεις. Φτάνει νά μ' άγαπάς.
Άπό τα δεινοπαθήματα των Έλλήνων τής Μ. Άσΐας
ΗΤΠ,ΓΩΛΙΑ ΤΟΥ ΡΕΊΖ-ΑΕΡΕ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗ ΓΡΙΟΥ- ΒΑΡΟΥΜΑ
ό καφετζής, ό Άλκιβιάδης, | Ν" άγαπάς μονάχα έμένα.
18ον
Αΰτό έγινε δταν βγήκαν ά¬
πό την έκκλησία. ΟΊ περισσό
τεροι άπ' αΰτούς πού βγήκα-
νε άπό την έκκλησία τραβή-
ξανε πρός τή θάλασσα. Στό
δρόμο οί Τουρκοι τούς μα-
ζεύανε άλλά πολλοί κατώρθω
σαν νά φθάσουν στή «Πούντα»
παράλιο κτηματική τοποθε -
σία καί γιά νά μή συλληφ-
θοΰν έπεφταν στή θάλασσα
μέ σκοπό νά πάνε στό νησί
«Γούνι» ιτού ήτανε άρκετά μα
κρυά. ΟΊ Τοΰρκοι τούς ηυρο-
βολοΰσαν γιά νά τούς άναγ-
κάσουν νά βγοΰν, αύτοι δμως
επροτίμησαν νά σκοτωθοΰν ή
νά πνιγοϋν παρά νά ιταραδο-
θοΰν στούς Τούρκους.
Αύτά κατά την άφήγησι
τοΰ Γεωργ ίου Πιόγλου, τοΰ
μόνου διασωθέντος άπό τούς
ριφθέντας είς την θάλασσαν
είς την τοποθεσίαν εκείνην
καθώς καί άπό άλλους πού
δέν εΐχαν μέν ριφθή είς την
θάλασσαν άλλά παρηκολού¬
θησαν τα γεγονότα. Κατά τόν
διασωθέντα οί πνιγέντες, κα¬
τά τό πλείστον νέοι καί νέαι,
ήτανε άνω άπό 150 καί μετα
ξύ αυτών ήτανε ό θεΐος μου
Παπανικόλαος Βαρούμας ά-
δελφός τοϋ πατέρα μου πού
βασανίσθηκε πολύ τό βράδυ
πού πιάσθηκε γι' αύτό τιαρά
την ήλικία τού έπροτίμησε
τόν πνιγμό.
Έπίσης ή θεϊα μου Φιλιό,
γυναΐκα τοΰ θείου μου Κων)
νού Βαρούμα άδελφοϋ τοϋ πά
τέρα μου μαζί μέ τόν Ιβχρο
νο γυιό της Γιώργο καί ό 18
χρονος, γυιός τής αδελφής
μου Μαρίας Κων)νος. ΟΊ λοι-
τιοί τινιγέντες παραμένουν ά
νώνυμοι γιά μάς.
Μάθαμε έπίσης ότι ό Άρχι
μανδρίτης Ίωακείμ Τριαν-
ταφυλλίδης πού κατώρθωσενά
βρεθή έξω άπό τό χωριό ζή
τησε άπό άλλους φυγάδες
καί τόν κτίσανε μέσα σέ ένα
τοϊχο πού κάνανε έπίτηδες
γιά νά μή ξαναπέση στά χέ
ρια των Τούρκων ιτού τόν εϊ-
χανε βασανίση.
Ή θεία μου Εύδοκία, άδελ
φή τής μάνας μου καί Ήγου
μένη τοϋ Μοναστηριοϋ Πανα
γία Έλεοΰσα άκολουθησε
τόν κόσμο πρός τα ϋψώματα,
χτύτΐησε δμως τό πόδι της καί
δέν μπόρεσε ν' ακολουθήση
τούς άλλους καί έτσι χάθηκε.
Ό άριθμος καί τα όνόμα-
τα αυτών πού σκοτώθηκαν
έπεσε σέ μεγάλη άπελπισία.
Τοΰ μένανε ακριβώς 222
φλουριά. Αύτη ήταν δλη τού
η περιουσία. Δέν εΐχε καμ -
μιά έλπίδα, πώς μποροΰσε
πιά νά πάρη άπό τό γέρο
τού, οϋτε ένα άσπρο. Σέ λί-
γες μέρες θ' άντιμετώπιζε
κι' αύτό τό πρόβλημα της
συντήρησής τού. "Ολοι τού
οί φίλοι κι' αύτοι άκόμα οί
σαλτιμπάγκοι θά τόν άποφεύ
γανε καί ουτε ένα ζεστό φα-
σκόμηλο δέ θά τουδινε βερε
σέ ό * Ιγκνάτιο. Καί τό πιό
φοβερό γι' αυτόν θά ήταν,
πώς θά έχανε καί τή μικρή
τού Λουκρητία, πού οταν πιά
αύτός δέ θά μποροΰσε νά
τής Ίκανοποιήση τίς άπαιτή-
σεις, θά διάλεγε έναν άπό
τούς πολλούς θαυμαστές της
κι' αυτόν θά τόν έστελνε
στό διάβολο. ΤΩ, άν μποροΰ¬
σε νά την έπερνε μακρυά ά¬
πό την Πόλη καί νά την εΐχε
μονάχα αυτάς... Δική τού, κα
ταδική τού... Μά έπρεπε γιά
νά τό πετύχη αύτό νά βρή
— Πώς μπορώ νά μή σ' ά-
γαπώ, πού εχεις γίνη ή πνοή
μου, ή ϊδια ή ζωή μου μικρά
μου;
ΉΛουκρητία τόν ξαναφίλη
σε...
— Ντύσου τώρα τής εΐπε
καί τό βράδυ θά έρθω στό
τσίρκο, νά σοΰ φέρω νέα.
Σέ λίγο βρίσκονταν κ' οί
δυό στήν ττόρτα τοΰ καφενέ,
δπου καί χώρισαν. Έκείνη
πηρε τό δρόμο γιά τό "Ατ
Μεϊντάν, δπου ήταν έγκατε -
στημένο τό τσίρκο κι' έκεϊνος
κατέβηκε στό Γαλατά, δπου
ήταν ή Μττάνκα τοΰ σινιόρ
Σαμουήλ Μπενβενίστε. "Οταν
έφτασε άπ' δξω, στάθηκε καί
τακτοποίησε τίς σκέψεις τού.
"Υστερα μπήκε καί τράβηξε
γραμμή γιά τό Γραφεΐο τοΰ
μπανκιέρη. Ό καβάσης τού
τόν ήξερε καί τόν χαιρέτησε
έ βό
μέ σεβασμό.
— Πές τού
εΐτιε, στό σι¬
νιόρ Σαμουήλ, πώς θέλω νά
τόν δώ μόνο, γιά λίγο.
(Συνίχίζεται)
Εθνικόν ζήτημα
ΓΙΕΡΙ ΤΗΣ ΞΕΝΟΜΑΝΙΑΣ ΗΜΩΝ
τοϋ συνεργάτου μαςκ. Γ. Θ. Κανδηλάπτου - Κάνεως
■πόλις ημών έξωρα'ίζε- νίαν καί τροττήν μας πρός
σμόν 400.000 κατοίκων, κατά ται. Πέοι ορθμοι όιανοιγον-
τό πλείστον έλληνοχριστιανι- Ι ται, διώροφοι καί τριώροφοι
τό πλείστον έλληνοχριστιανι
νών καί μικροΰ άριθμοΰ Έλ
μεταρρύθμισιν τοϋ πολι- λήνων έθνικών, Ιδίως τής ύ-
τεύματος, έν συνδυασμώ μέ
' (ήν θρησκευτικήν μεταρρύθμι
1 <"ν, καί έπολέμησεν άμειλί - Ι κτως τόν χριστιανισμόν, υπό ήν σκέπην δι' αύτοΰ προσέ- τρεξαν οί πολυάριθμοι έν Κωνσταντινουπόλει καί τής ή ιειρωτική Ελλάδι όπαδοί των θείον τοθ Όλύμπου, οί όποΐοι, άφοΰ κατέστρεψαν χριστιανικούς ναούς καί άπο κατέστησαν καθαιρεθέντα ς ^ Ι άρχαίους βωμούς, εγένοντο οϊτιοι νά καταστραφή ό πε- Ρίφημος έν Δάφνη τής Συρί- ας ναός τοΰ "Απόλλωνος, είς άντίποινα, μέ κίνδυνον προ¬ κλήσεως έμφυλίου πολέμου, τόν οποίον ασφαλώς δέν έπε βύμει ό Ίουλιανός, ό ένθου- οιώδης λάτρης τής έλληνι- / „ "ής παιδείας καί μέ πολλάς ',^πλλως τε κεκοσμημένας άρε ^.τάς, ό οποίος άπογοητευθείς 5,ο _ τάς εσωτερικάς έριδας ],^ν Χριστιανών, καί νομίσας ό χριστιανικός κόσμος ^ροσεφέρετο νά άπαλύνη τα δεινά τής ανθρωπότητος, 301 ■β ,ρύ- ς " οι>'
οιΚ
δέν
παίθρου. "Άν καί τό τιμαριω
τικόν σύστημα τής Λύσεως
δέν εΐχε μεταφυτευθή είς Μι
κρασίαν, ούχ ήττον υπήρχον
Ισχυροί γαιοκτήμονες, άπα-
σχολοΰντες μεγάλον αριθμόν
άγροτών. "Η βιοτεχνία ήτο
ωργανωμένη είς συντεχνίας,
τό 6έ εμπόριον ήσκεΐτο είς ώ
ρισμένους κύκλους. Ή φορο
λογία κυρίως ήτο ή έγγειος,
παραλλήλως δμως ϊσχυον καί
διάφοροι άμεσοι καί έμεσοι
ρφ
οικίαι άνεγείρονται, ώς καί
τό μέγαρον τής Ίεράς ημ
ίΤιν Ι
πάν ξενικόν, όπερ ώς χρυ¬
σουν καταπότιον έφαρπάζο -
μέν καί καταπίνομεν.
"Οτε πρό τριετίας ευρέθην
Μητροπόλεως, νέα τουριστικά ', είς τάς Αθήνας είδον απάσας
ξενοδοχεΐα ίδρύονται, έν οΐς ' τάς επιγραφάς των καταστή
καί τό πολυτελές ξενοδοχείον μάτων καί των βιομηχανικήν
Έγναντία. Άλλά δυστυχώς,
παρετήρησα δτι τόσον ό πρό
έτών ίδρυθείς ξενών Άστήρ,
τόσον καί τό νεοϊδρυθεν Έ-
γνατία, φέρουσι τάς όνομασί
άς των είς γαλλικάς επιγρα¬
φάς καί ουδεμίαν λέξιν ελ¬
ληνικήν καί θαυμάζω τήν ά-
πάθειαν ημών περί τήν εθνι¬
κήν συνείδησιν καί κατακρί-
Φόροι, των πτωχοτέρων τά- νω την άλογον ημών ξενομα
ξεων άπαλλασσομένων συνή-
θως τής φορολογίας. Δέν υ¬
πήρχον τάξεις εύγενών οΰτε
τίτλοι προνομιούχον κληρο-
νομικοί. Άπό οιανδήποτε κοι¬
νωνικήν τάξιν ηδύνατο πάς
άξιος πολίτης νά ανέλθη είς
οιονδήποτε άξίωμα. Λόγω συ
χνών έκ πολεμικών περιπετει
ών καταστροφήν, άλλά καί
σιτοδειών καί έπιδημικών ά-
σθενειών, υπήρχον πάντοτε
πολυπληθεΐς άποροι τάξεις.
Ή ψυχαγωγία περιωρίζετο
είς θρησκευτικάς εορτάς καί
τήν αρχαίαν | πανηγύρεις, έν Κωνσταντίνου
, δόξαν, απέστειλε
ε τόν ίεροφάντην των έλευσι
1(°ν μυστηρίων ίνα άναλά-
δΤ| την έπιμέλειαν των ίε -
ρων της Ελλάδος, ό δέ ">!-
ΓηΓι ' Ι -.. ." . _. _ — ι______1
ηγρς
πόλει δέ ό ίππόδρομος έξει-
λίχθη συν τώ χρόνω άπό ψυ-
χαγωγικόν κέντρον, καί είς
τοιούτον πολιτικών ή φατρια
κων άγώνων. Ή θέσις τής γυ
ή
λ0<; τοθ Ίουλιανοΰ ίατρός Ό ναικός έν τή βυζαντινή κοι¬ διετάχθη νά μετα λ νωνία προήχθη είς ανώτερον Δελφούς, διά νά άνορ | κοινωνικόν καί πνευματικόν τό μαντεΐον των Δελ - ■ επίπεδον έν σχέσει μέ τήν πε να ζητήση δέ νά χρη - ' ριωρισμένην θέσιν τής γυναι ή Πυθία. Καί ό 1 κός έν τή κοινωνία τοΰ άρ- χαίου έλληνικοϋ βίου. Μετά την συντομωτάτην ταύτην σκιαγράφησιν, μέ φω νήν πολύ κάτω τοΰ μετρίου, τής έποχής τοΰ Μ. Βασιλεί¬ ου, άς επανέλθωμεν είς τόν αναγορευθέντα κατά τό έτος 370 κοινή βοή Επίσκοπον Και σαρείας Βασίλειον. Μέχρι τής ημέρας τοΰ θανάτου τού, κατά τό έτος 379, διεκρίθη ώς μέγας Ίεράρχης, μέγας ώς συγγραφεύς καί μέγας φι λάνθρωπος. Ή φήμη αύτοΰ έκ των διδασκαλιών τού, των συγγραμμάτων τού, των όμι λιών καί κηρυγμάτων τού, αλ λά καί τοΰ ήθους τού, είχεν υπερβή τα σύνορα τοΰ Κρά - τους, καί εΐχε πλείστους θαυ μαστάς έν τή Δύσει, τής μνή μης αύτοΰ έορταζομένης μέ¬ χρι σήμερον υπό των καθολι κων εκάστην 1ην Ίουνίου. (Συνεχίζεται) έργοστασίων μέ γαλικάς επι γραφάς, ώς καί αύτό τό κα¬ ταστή μα τοΰ έμβαλωματά καί διηρωτώμην μήπως εύρισκό - μεθα είς Γαλλικήν χώραν, ή είμεθα Γάλλοι ύπήκοοι, ή Γάλλοι εϊλωτες καί εξυπηρε¬ τούμεν τα γαλλικά συμφέρον τα. "Αρα είμεθα βλάκες κυριο λεκτικώς, κινούμενοι έκ ξενο μανίας καί άλόγου ξενοφιλί άς καί πάν ξένον θεωρούμεν ώς πρωτοφανές θαυμαστικόν δημιούργημα καί πάντα ξέ¬ νον ερχόμενον. Είς την χώ¬ ραν μας, έστω καί επικίνδυ¬ νον, ώς κατάδικον δραπέτην, διαρρήκτην, χασισοπότην, φο νέα, λαθρέμπορον καί περιέ πομεν αυτόν παντοιοτρόπως, καταχρώμενοι ούτω τοΰ Ιε- ροΰ θεσμοΰ τής φιλοξενίας. Καί άλλοτε είς την πολύτι¬ μον καί τετιμημένην στήλην σας, σάς έπεβάρυνα διά τοΰ ίδίου παραπόνου μου καί σή μερον έπανέρχομαι έπ' αύτοΰ καί άκων αναμιμνήσκομαι, ότι άν καί τότε έτάχθημεν παρά τό πλευρόν αυτών καί επολεμήσαμεν διά την παγκό σμιον ελευθερίαν, έν τούτοις οθτοι, οί δήθεν σύμμαχοί μας, ώς είς την Μικρασιατι κήν εκστρατείαν διά πελέκε ών καί ξιφών άπέκοπτον τάς χείρας των κρεμαμένων είς δέν έξακριβώθηκε γιατί οί χωριανοί μας διασκορπίσθη- καν σέ δλη την Έλλάδα καί έγώ πηρα πληροφορίας μό¬ νον άπό τίς άδελφές μου. Με ταξύ των φονευθέντων ήτανε ό Δημήτριος Χατζημανωλά- κης, ό Δημήτριος Σωτηρά κης, ό Άναγνώστης Παπα- γιάννης, ό Ζαχαρίας Χατζη- ρόδος, ή Ζωή τοΰ θεολόγου Χατζηρόδου, ή Άνδρονίκη κό ρη τοΰ Κωνσταντίνου Ντανα- δάκη καί ή Βενετία Χατζηπρο δρόμου. Ή πρώτη έξαδέλφη μου Ά ναστασία, δεκαεννέα χρονών, κόρη τής αδελφής τής μά¬ νας μου Παρασκευής Βασιλά κη καί ή Κυριακοϋλα κόρη τοΰ Γεωργίου Σταμάτη καί σύζυγος τοΰ Μπουρεκάκη μα ζί μέ άλλα κορίτσια πέσανε στά πηγάδια νά πνιγοΰν προ- τιμώντας τόν θάνατον από την άτίμωση των Τούρκων. Ό πατέρας μου πού βρισ- κόντανε στήν Άθήνα γιά νά πάρη τίς άποσκευές τοΰ φο¬ νευθέντος άδελφοΰ μου κατέ βαινε τακτικά στόν Πειραια γιά νά βρή τή μάνα μου καί τα παιδία τού. Κάποτε βρή- κε την άδελφή μου Μαρία καί την πήρε κοντά τού μαζί μέ τα παιδία της στή Μονή Π ε τράκη δπου έμενε έκεϊνος. Άργότερα πήγε κοντά τού καί ή μάνα μου. Ή άδελφή μου Εύαγγελία μέ τόν άνδρα της πού γλύ- τωσε καί έκεϊνος δπως καί ό Τσεμπεράς μέ τούς δύο άλ¬ λους πού εί'χανε μείνη έξω, άπό ψαράδικα πού πήγαιναν κοντά στά τούρκικα παράλια νύκτα καί ψάχνανε νά βροΰ- νε φυγάδες, πήγανε στή Νήσο Λήμνο. Οί χωριανοί μου, δσοι γλυ- τώσανε, καί τα περισσότερα γυναικόπαιδα έγκατασταθή- κανε σέ διάφοραι μέρη τής Ελλάδος, στή Χίο, Λήμνο, "Ι¬ εραπέτρα Κρήτης, "Ηράκλειον Κρήτης (στή περιοχή τού) στήν Άθήνα καί στή Νέα Έ- ρυθραία Άττικής. Έγώ έγκαταστάθηκα στήν Άριδαία πρώην Σούμποσκον — Άρδέα δπου έφερα τούς γονεΐς μου, την άδελφή μου Μαρία μέ τα τρία παιδία της καί την άδελφή μου Εύαγγε λία μέ τόν άνδρα της καί τα τέσσαρα παιδία της γιατί έν τω μεταξύ στή Λήμνο είχεν άποκτήσει καί τέταρτο γυιό. (Συνεχίζεται) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΛΗΤΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗίνΑ Ο ΒΕΡΕΣΙΕΤΖΗΣ Ή <ι>ρά Λοξάντροο ήτανε
μέσα καΐ στά δξω.
— Μεγάλη μερά σήμεοις, Κόνα
Ντθυντοΰ μου.
— Τό λές κ'όλας; Ποντιρεύεις
την Μαοίτσα σου· μικρό ττράμο: εΤ
ναι; "Οττου καλό σου θέλει· καί
τί ά/τοας:
—"Ε, ναί.. καλό τταιδΐ ό Άλέ-
κος· καϊ δουλευταοάς. Φαίνεται θά
κερδίζη πολλά.
—. Πολλά; Δέν λές τίποτα, μά
δουλεύει, δουλεύει τό παδί, άπό
τα ότγοια μεσάνυχτα. Ό μττεζα-
)(τάς είναι πάντα γεμάτος.
—- Καΐ ποθ δίνει βερεσέδια,
στά χανιά;
__,Όχι, καλέ1, Χρ.στός καΐ Ά-
ττώσιτολος! Ποία χανιά; Αύτός .τη
γαινει στά γθρο - γύρω. Νά, πη-
γαίνει στό Μτταργιακλή.. στήν Ά-
ηα Τριά5α, στό Άλάμπεη στό
Κοοδελιό, στοθ Παπά τή Σκάλα
καί στοθ Τομάζου.
— Κατάλαβα· μά έρχεται καϊ
τσΐ 10 ττάντα μέ ψάρια;
—"Ε, θάλασσα είναι αυτού ττου
παει, καΐ νά μή φέρη καΐ κανένα
ψαράχ! φρέσκο;
— Σωστά· καΐ φρέσικα - Φα σου· καΐ ήρχε.
— - Θαχε καλό σκοπό.
— Μά, βεβαία! Δέν βλέττε.ς
πού την παίρνει μέσα σέ έξη μή¬
νις" "Εττειτα τόν εΤδα- Είναι κα¬
λό παισΐ καΐ κουδαλητής 'Εχει
καλή δουλειά- είναι δουλευταράς,
δέν είναι κουιιαρμπάσης, δέν είναι
μττεκρής. Τί άλλο θέλει μιά κο-
πέλλα γ ά νά παντρευτή; Καΐ άμε
σως εΤττα τό ναί. "Εγινεν ό νάμος
τρείς μερες και τρείς νύχτες τται-
ζανε τα παιγ>!δια. Ό Πανάνης, ό
ο'αντου-ριγέρης, πού είναι καΐ φί-
Αος τού, τά κάνανε «τάρμα ταγά-
νι». Σέ 15 μέρες πιά ό γαμττρός
ζεκίνησε νά πάη στή δουλειά.
—"Ε! Πιά καιρός ητανε. "Ηκα-
νε καΐ ενα κουμπάρο, εμπορα, άπό
τό Τσαρσί.
— Μά, ποΰ τόν 6ρήκε τέτοιο
ά
τά πλοΐα των πρός σωτηρίαν
άδελφών ζώντων.
Συνεπώς ποιώ έκκλησιν είς
πάντα, τόν ώς Ιερόν έγκόλ-
πιον έχοντα τό άγλαές καί
σεπτόν δνομα "Ελλην καί ώς
Ούράνιον Παλλάδιον ν' άπο
φεύγωμεν τάς ξενικάς επι¬
γραφάς καί ϋπερθεματίσωμεν
τάς ελληνικάς καί έπαναφέ-
ροντες τόν κατά τό 1933 ψη-
φισθέντα Α.Ν. τοΰ 1957, τόν
άπαγορεύοντα την είς ξένας
επιγραφάς δήλωσιν των έ-
παγγελματικών μας έργοστα
σίων καί έργαστηρίων.
Άλεξανδρούπουλις
Γ. θ. Κ. — ΚΑΝΙΣ
- Μά, αύτός ττα'ονει ιγ ραμα
τα, κάνανε «άληθ'φερήσι» καΐ κα-
ι«ύς τόν ηξερε καΐ ή Μαρίτσα μο.>,
άπό μιά βεγκέρα.
Καΐ τση 9 τύ ττρωΐ, νά ό Άλέ-
κος, μέ κάτι ρούχα μπαλωμένο,
στό σακκάκι καΐ στό παντελόνι,
κα! βρωμούσε ψάρια.
Φωνές, κοοκό καΐ όιλαλλαγμος.
Ή Μαρίτσα μούσκε.ιια στά δα
κ,ρυα.
-—■ Τί είναι., βρε παιδάκι μου;
λέει ή κυρά Λοξάντρα. Τί είναι
καΐ κάνεις έτσι;
.—"Α, μη/τέρα, θά οκοτωθώ!
— Χριστός καϊ Παναΐα! Γΐατι
•παιδάκ! μου; Γιατί;
— Γιατί, αστα νά μή τ' άκου-
|~ς.
— Μά, τί είναι; Τί τρεχει;
■— Μιά ποΰ θές, μάθε τά σκαμ-
πρόζικα. Τίττοτα. Θά τόν χωρίσω Γ
— Μά, γιατί; Σούκανε τίπο-
τα;
—"Οχι, μά δέν είναι βερεσΐϊ-
τζής, κα(}ώς μάς ηλεγε.
— Καΐ τί δουλειά κάνει;
— Πιάνει ψάρια καΐ τραδάει ·ά
δίχτυα!
Κεραιιίδα πλάκωσε τή κυ.οά Λο
ξάντρα
— Και τώρα, τί θά κάνωμε;
—· Θά τού δώ^ω τά παποΰτσια
στό χέρι!
Καΐ ετσι ηγινε. Διώξανε τό" Ά
λέκο.
Μά άπ' τό "διο βράδυ, νασβυ
ό κουμπάοος στρογγυλοκάθεται.
Ήρχε μέ ψώνια γιά νά την ιταρη-
γορηση.
Φάγανε, ήτπανε τά τσίπουρά
τους και ήρχανε αζ τσακΐρ κέφι,
καί μιά καΐ πέρασε κα! ή ώρα καΐ
ό κουμττάρος καθούντανε στό
Μπουρνόδα καΐ ήχασε καΐ τό τε-
λευταΤο τραΐνο, ήμεινε στό σπίτι.
Μά και τήν αλλη βραδιά τα ί-
6ια. Τότε άρχισε τό μεγάλο τό
κουσέλι,
—-"Ακου, καλέ, 15 μέρες νειό-
τταντΓρη, νά διώξη τόν άντρα τση
καΐ νά βάνη τάν κουμπάρο μέισα
στό σττιτι! Άκοΰς ρεζιλίκι πρά-
ματα;
Μά ή κυρά Λοξάνίτρα καΐ ή Μσ
ρίτσα, τό χαβά τους. Μέχρι, ττού
οτό τέλος ή κυρά Λοξάντρα ήβα¬
λέ δρςΐγουμάνο νά πουλήση τό σπί
τι καϊ ήφύγανε άποψτή τή γειτο-
νια, πού ήταν ολες κουσελοΰδες.
Καΐ ό κουμπάρος τσή άγόροτσε
σπίτι στά Τρασα. Μά7 τώρα, ε^-
ναι νά δίνωμε λόγο στή γειτονιά.
τί κάνομε μέσα στό «τττίτι μας;
-—- Καλά ήκανε καΐ ή<}>υγε κυ¬
ρά Λοξάντρα μου· ό κόσμος ε·χε< καλυτέρα νά ττή ένα κακό λόγο, τταρά νά φάη μιά καλή μπουκιά βά πάμε στό Δεσττότη νά πάρωμε διαζι/γιο. — Κι' Ον δέν σάς δώκη; — Σ κοτίΐσττν«χ, ττού λέει 6 λό» γος, Κόνα ΝτουντοΟ μου! ΦΡΙΞΟΣ (Συνέχεια £< τής ιης οε/ , χ«η ορθώς ή Άρχαία Ίατρι κή τήν έγνώρισίν καί ό ΙΠ- ΙΙΟΚγΆΊΗΣ τήν μνημονεύει είς τούς άφορισμούς τού. Πραγματευόμενος περί των χαρακτήρων τοϋ άνθρώπου ό αρχαΐος σοφός διέκρινεν τέσ σαρες ιδιοσυγκρασιες, μετα- ί,υ όε αυτών περιλαμβανετο καί ο τύπος ό άντιστοιχών είς τόν έσωστρεφή. Κατά βάσιν ό "Ιπποκράτης μέ τήν περί ιδιοσυγκρασίαν διδασκαλίαν τού έθετε τά θεμέλια τής συγχρόνου ψυχο σωματικής Ιατρικής καί διε κηρυσσεν ότι ό καθείς μας έχει τόν καθωρισμένον χαρα- κτήρα τού, καί άπ' αυτόν έ- ξαρτώνται καί αι πράξεις τού καί ή εύαισθησία τού. Φυσικά σήμερα η αντίληψις αυτή είναι παγκοίνως γνω- στή, δέν ήτο όμως τό Ίδιον και διά τήν εποχήν τοΰ Ίπ- ποκρτους. Σημερα τά θέματα αύτά ά ποτελουν αντικείμενον τής ψυχαναλύσεως καί ίδιαιτέ - ρως μέ τήν έσωστρέφειαν ή- σχολήθη ό ΠΟΥΝΓΚ. Πάντως τήν διδασκαλίαν των νευρώσεων τήν όφείλο - μέν είς τήν μεγαλειώδη θεώ ρίαν τού Φρόϋντ, πού έθεσε καί τά θεμέλια τής Έπιστη- μονικής μεθόδου διά τήν με λέτην τού φ ΐσίό Επαθορδλ λέτην των ψυχολογικών προ- βλημάτων τοΰ άνθρώπου. Διατί δμως, αναφέρομεν ή νεύρωσις τής έσωστρεφείας αύξάνει μέ τήν πρόοδον τοΰ πολιτισμοϋ; Κατά βάσιν πρόκειται πε ρίπαραδόξου συμπεριφοράς: η νεύρωσις κατά βάσιν άπο τέλει φαινόμενον χαρακτηρι- ζόμενον άπό τήν έλλειψιν συμβιβασμόν μέ τό περιβάλ λον. Καί δμως ή κοινωνία ύποτίθεται δτι σήμερον προσ φέρει περισσότερον άπό άλλο τε τήν δυνατότητα άμβλύνσε ως των άντιθέσεων μεταξύ των άνθρώπων. .Ο πρωτόγο- νος, πού ήτο άπολίτιστος, ή¬ το φυσικόν νά μή είναι είς θέσιν νά περιστείλη τάς έ- νορμήσεις τού καί ό κανών τοΰ βίου τού ήτο ή όπωσδή- ποτε έκπλήρωσις των έπιθυ- μιών τού. Μόνον ή ίσχύς τοΰ άντιπάλου τού ήτο δυνατόν νά τοΰ έμπνεύση τόν φόβον καί κατά συνέπειαν τόν σεβα σμόν τής ξένης ίδιοκτησίας καί άκόμη καί τής ζωής. "Η άπρόσκοπτος κατ' άρχή(ν ί- κανοποίησις των άναγκών τού είχεν ώς συνέπειαν τήν έλλειψιν κάθε έξεργασίας έσωστρεφείας. Είς αυτόν δέν λειτουργεΐ κανένα άνασταλτι κόν σύμπλεγμα. "Οπως είπεν ό Γιούνγκ ό πρωτόγονος προ σαρμόζεται απολύτως είς τό περιβάλλον τού, ή καλυ¬ τέρα δέν ευρίσκει αφορμάς άντιθέσεως τού καί κατά φυ· σικήν συνέπειαν δέν έχει ψυ χοσυγκινητικάς συγκρούσεις. Ό νεώτερος άνθρωπος, δεδο μένου δτι ό έκπολιτισμός τού δημιουργεϊ άντιθέσεις μέ τό περιβάλλον τού ευρίσκεται ύ ποχρεωμένος νά άντιμάχεται συνεχώς μέ τόν εαυτόν τού, αντιθέτων συνεχώς είς τάς ένορμήσεις τού τήν συνείδη¬ σιν τού, κατατριβόμενος είς μίαν άνηλεή πάλην μεταξύ των έπιθυμιών καί τοΰ κα- θήκοντος. Έδώ λοιπόν ευρίσκεται ή γενεσιουργός αίτία των ψυχι κων συγκρούσεων. Ή συνεί- δησις, πού αποτελεί τό προνό μιον τοΰ πολιτισμένου άνθρώ που τόν ύποχρεώνει είς συνε χή ανάλυσιν των πράξεων καί των προθέσεών τού. Τώρα άν έχη τήν δυνατότη τα τής έξωτερικεύσεως η μάλλον τοΰ προσανατολισμοϋ των ένορμήσεων τού πρός λο γικάς κατευθύνσεις, άν δή - λαδή επιτύχη τήν έκλογίκευ σιν τοΰ ένστικτώδους δυναμι σμοΰ τού, άποφεύγει τήν νεύ ρωσιν. "Άν δμως δέν τόν επιτύχη τότε ή έπιθετικότης τού αυ¬ τή, χωρίς κάν τήν Ίκανότη- τα τής λογικής διοχετεύσεώς της έσωτερικεύεται, στρέφε - ται κατά τοϋ έαυτοϋ τού καί τότε άνακΰπτει ή νεύρωσις. Καί είς τήν περίπτωσιν αύ τήν ενεδρεύει ό κίνδυνος τής μοναξιάς. "Υπό τήν επήρειαν της τό άτομον άπομονοΰται όλοένα καί περισσότερον καί κλείνεται είς τόν έλεφάντι - νόν πύργον τού, πού είναι κα μωμένος μόνον άπό χαρακώ- ματα δειλίας, φόβου καί δυ¬ στυχίας. Ή μοναξιά δμως, δέν εί - ναι μόνον παθητικής φύσεως. Είς δεδομένην στιγμήν ήμπο ρεΐ νά έξαπολύση έγκληματι κάς πράξεις καί είναι χαρα- κτηριστικόν δτι ένα πλήθος σεξουαλικών έγκλημάτων, δ¬ πως έμελετήθησαν κυρίως είς τήν Αγγλίαν, είς αυτήν έχουν τήν αφορμήν των. Ή έξέτασις αυτών των στοιχείων μάς παρέχει άκό¬ μη καί τό κλειδί διά τήν κα- τανόησιν τοΰ γεγονότος πώς ή νεύρωσις αυτή συνανταται περισσότερον είς τά πλέον έ- ξελιγμένα καί διανοητικώς προηγμένα άτομα. Άλλά είς τήν περίπτωσιν αυτήν είναι άληθές δτι ή σύγ χρονος ψυχολογική έπιστήμη μάς δίδει τήν δυναμικήν πε¬ ριγραφήν των ψυχικών συγ- κρούσεων καί μάς έξηγεΐ την γένεσιν, τήν διαδρομήν καί τάς καταλήξεις των, δέν είναι έξαντλητική δσον άφο- ρά τήν αΐτιολόγησίν της. Βεβαίως τό ψυχολογικόν μας ύπόστρωμα φέρει τήν ά- μνημόνευτον κληρονομί α ν τοΰ ζωολογικοΰ εϊδους άπ' δπου προσερχόμεθα. Ό άνθρωπος άναπτύσσων δμως συνεχώς τήν συνείδη¬ σιν τού, άφοϋ άλλωστε του¬ το αποτελεί καί τήν πιθανήν ανθρωπίνην τού Ιδιότητα, έκ- λογικεύει αυτήν τήν κληρο- νομίαν καί δημιουργεϊ την ανθρωπίνην πραγματικότη - τα. Ή πραγματικότης «ύτή έκφράζεται μέ πνευματικάς κυρίως άξίας. Καί αί άξίαι αύται μέ τήν σειράν των είναι πηγή «ήδ°- νής», διά νά μεταχειρισθώ- μέν τόν ψυχαναλυτικόν δρον. "Η τυφλή έπιθετικότης γί- νεται πολυμερής δημιουργία. Ό πρωτόγονος «Αύτοματι- σμός» επιθυμίας καί Ίκανοποι ήσεως, πού τρέφεται καί άπό αΐσθημα άνασφαλείας, γίνε- ται ωργανωμένη Ίκανοποίη - σις, τό ένστικτον είναι τιεί- σμων λειτουργική έπαγρύ- πνησις διά την αύτοσυντήρη- σιν. Διά τόν πολιτισμένον δ¬ μως τήν φροντίδα αυτήν τήν άναλαμβάνει ή ωργανωμένη κοινωνική μέριμνα. Ποϋ λοιπόν ευρίσκεται ή στέρησις; Καί πώς έξηγεΐται ή μοναξιά σέ άνθρώπους πού ζοϋν σέ τιολιτισμένες κοινωνί ες, δπου οί προϋποθέσεις τής στερήσεως είναι όλιγώτερες. Κατά συνέπειαν θά πρέ¬ πει ϊσως νά άναθεωρήσωμεν κάπως τήν αίτιολογίαν των νευρώσεων τής έποχής μο:ς. Άποτελοΰν διακοπήν τής ό - μαλής ψυχικής εξελίξεως, ά¬ κόμη δέ καί έπαναγωγήν είς πρωτογόνους μορφάς έπιθε- τικότητος είτε αύται στρέψον ται κατ' άλλων, είτε καί κα¬ τά των έαυτών μας. Τουτο δμως προέρχεται ά¬ πό τό δτι ή κοινωνία παρ' δ- λον τόν πολιτισμόν της, δέν δίδει δυνατότητας έκλογικεύ σεως τοθ δυναμισμοθ μας. "Εχει έξασθενήσει τήν ψυ¬ χικήν μας άμυναν, διότι ύπο- σκάπτει τάς πνευματικάς ά¬ ξίας. Είς τήν ύλικήν εύμαρειαν δέν ημπορεί νά άντιπαραθέ- ση ψυχικήν άνεσιν. Διά τουτο βλέπομεν δτι είς τήν εποχήν μας καί ή σεξουαλική άκόμη λειτουργία άποκτηνώνεται. Καί ένώ ύπάρχει άπόλυτος σχεδόν δυνατότης ικανοποιή¬ σεως της, έν τούτοις σήμε¬ ρον σημειώνεται μία άλλό- φρων άναζήτησίς της: Ώσάν νά είσορμοθν άδιακό πως είς τήν κοινωνίαν μας άγέλες άνθρώπων έπειτα ά¬ πό καταναγκαστικήν άσκη- τικήν εγκράτειαν. Ή βασική αίτία είναι: ότι ή κοινωνία άντί νά καλλιερ- γή τό συνειδητόν, ύποθάλπει μόνον τό Βιολογικόν. Καί ώς έκ τούτου έχομεν καί έπαναγωγήν πρός τόν πρωτογονισμόν καί άναστο - λάς έκφραζομένας μέ τήν νεύρωσιν. Ό νευρωτικός, άν τοΰ ήτο δυνατόν, θά συμπεριεφέρετο ώς πρωτόγονος, άλλά πρός τουτο τοΰ λείπει ή δύναμις καί ή τόλμη. Ή έσωστρέφεια τοθ συγχρόνου άνθρώπου, εί ναι ή άδυναμία τού πρός τήν πράξιν καί ή άνικανότης τού νά εύρη άνθρώπινα έρείσμα- τα, πού θά τοΰ έκλογικεύ· σουν τήν ένόρμησίν τού. "Ε¬ χει, λοιπόν, έμπέσει είς τήν παγίδα μιάς κοινωνίας, πού, ένώ έμφανίζει πολιτιστικήν έπίφασιν, καλλιεργεΐ πρωτο- γωνισμόν διαθέσεων. Δι" αύτό καί τό αΐσθημα τής μοναξιάς. Είς τήν περίπτωσιν αυτήν ή άναλυτική θεραπεία ημπορεί νά άνακουφίζη τόν άσθενή, άντλοΰσα άπό τά ύπολείμμα- τα τοΰ άνθρωπισμοθ πού δια σώζονται άκόμη, άλλά δέν μπορεΐ οϋτε νά μειώση τό κα κόν, οϋτε πολύ περισσότερον νά τό έκριζώση . Αύτό ευρίσκεται είς τήν Ι δίαν τήν δομήν της. Είναι κοι νωνία ίσχύος καί δεσποτεί- ας. Δέν βασίζεται είς αΐσθή- ματα φιλαλληλίας καί τουτο διότι έλάχιστα πιστεύει είς άξίας. Καί δι* αυτόν ακριβώς τόν λόγον μάς προσφέρει τήν εί κόνα τής άρρυθμίας, καί μά λιστα είς χώρας δπου τό βιο- τικόν έίπεδον είναι υψηλόν. "Αθήναι 10.12. 1968 Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ <4Τ0 ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΜΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ,, 'Λφιεριόνεται στοΰ κουνιάδου ιιου τή γυναϊκα Α.Κ. Κοιμήσου μοιρουδάκι μου λεπτό, χαριτωμένο κοί μή σέ σκκίΪΡΐ τίποτα έγώ κοντά σου μένω. ή νιΊχτα είναι ήσυχη καθόλου δέν φυσάει... κι' ό οΰρανός ξε·κάθαρος κι' άστροφεγγοβολάει.,. κι' άς ίρθουνε στήν κούνια σου χρυσόφτερ' άγγελούδια καί νά σοϋ ποϋν γλυκόηχα μΓλωδικα. τραγούδια καί να φέροιιν λοΰλουδα μέ χρώματα ποικίλα ποιΊ νάχουν ρόδου αρωμα τά διάφανά τους φύλλα. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΑΙΑ
(Συνέχειο έκ της 1ης σελίδος)
λοΰοαν την άνάφλεζη μέ χει
ροβομθίδες. Ή πυρπόληση
πραγματοποιήβηκιε μεθοδικά,
απετέλεσε ώργανωμένην στρα
τιωτικήν έπιχεΐρποπ. βάσει
αρτιου κσ.1 επιμελώς καταρτισ
μένου... έπιτελικοϋ σχεδίου.
Οί τουρκικές ουνοικιες μείνα-
νε άνέπαφες, πυρπολύθπκαν
άποκλειστικά οί ελληνικες κι'
ή άρμενική κ>' ελήφθη πρό-
νθια νά διασωΘοϋν, δλα τα
μέοα σ' αυτές. νεότευκτα με-
γόλα κτίρια πού Θ' άποθαίνα-
νε χρήσιμ'α οτούς πυρπολη-
τές.
_ Ό έμπρπσμός της Σμύρ¬
νης υπήρξε έργο καταχθόνιας
πολτηκής έμπνευοης. Άπο-
κλειοτικός τού σκοπός ήταν
νά μή μείνη τίποτα δικό μας
ο" αυτήν, τίποτα ποϋ Θά μπο-
ροϋσε νά μάς κινήοη την νο-
σταλγική έπιθυμία καΐ νά μάς
δώση τό δικαίωμα νά ζ'αναγυ-
ρΐοωμε καί νά τό διεκδικήσω-
με. Άπέθλεπε ν6 όριστοκο-
ποιήοη, έσαεί, τόν έκπατρι-
ομό μας.
Μ' άκουε ήρεμα χωρίς νά
έζαναστή καί νά διαμαρτυρη¬
θή, πράγμα πού οήμαινε ότι
τα ήξερε δλ' αύτά καί δέν πί
στευε, οϋτε κατά κεραίαν δσα
ζεατόμιοε πρΐν λιγο.
-- Δέν ζέρω. Σάς εΐπα, δέν
έχω προσωπικές άντιλήψεις.
Πάντως τό γεγονός εναι ότι ό
έκπατριομός οας έθλαψε κΓ έ-
σάς κι' έμάς. Έμάς περισσό-
τερο.
"Εδειζιε μέ μιά κΐνηοη τοϋ
άριστεροϋ χεριοό έζω άπό τό
παράιθυρο.
—Όλα καταπράοινα πέρα
γιά πέρα, είπε. Οϋτε σπιθαμή
γής άκαλλιέργητη. Κι' οί δρό
μοί σας. Χαίρεσαι καί μόνο νά
τούς θλέπης.
ΚΓ ήταν ατά 1951 δταν τό
όδικό μας δίκτυο δέν εΐχε ά-
κόμη βελτιωθή καί πυκνωθή.
— Σ' έμάς μπορεϊς νά ταζι-
δεύης ώρες χωρίς νά συναν-
τήοης ένα χωριό, ενα οτρω-
μένο δρόμο, ενα καλλιεργη-
μένο χωράφι. Ταρλάδες άπέ-
ραντοι. Έρημιά. Καΐ νά πή
κανείς πώς δέν εΐν' εϋφορος
ό τόπος μας; Μάς λείπουν ή
διαθέση, ή προκοπή, τα χέρια.
Διέκοψε μιά στιγμή καί συ-
νέχισε:
— Λάθος, μεγάλο λάθος.
Άλλο ι πού έχουν έκτεταμέ-
νες χώρες, οί Καναοοί, οί Αυ
στραλοί, οί Νοτιοαφρικανοι, κά
νούν τό πάν γιά νά προσελκύ
σουν μετανάστες κι' εμείς
στερηθήκαμε τό δραστηριώτε-
ρο στοιχείο τού πληθυσμοΰ
μας. Δέν έπρεπε νά φύγετε.
Αυτή τη φορά δέν θύμωσα.
ΜοΟ εΐχε κινήσει τή σαμπά-
θεια τα άνεπιφύλακτο παράπο
νό τού.
— Πάλι τα Ιδ·α; χαμογέλα-
σα. Δέν φύγαμε. Μάς διώζα-
τε.
— Φόγατε, σάς διώζαμε γο
άποτέλεσμα δέν άλλάζει. Έ-
σεϊς στερηθήκατε τή γή μας
κΐ' εμείς τα χέρια σας.
Δέν διεφώνηοα. Τοΰ παρα-
τήρησα, 6μως, ότι άπό γεωργι
κης πλευράς ή ζημιά τους δέν
έπρεπε νδναι μεγάλη. ΟΙ "Ελ
ληνες τής Τουρκίας εϊμαστε
αστοί. "Εμποροι, θιομήχανοι,
τεχνίτες, θιοτέχνες...
— Μέσα στήν Σμύρνη καί σε
δυά - τρείς άλλες πόλεις, ναι.
μέ διέκοψε. Πόσοι ήσαστε αύ
τοί; Διακόσιες. τριακόσιες χι
λιάδες; Οϊ άλλοι οί πολλοί,
ενα έκατομμύριο καΐ πάνω, ή¬
σαν άγρότες. Τα καπνά, τ' ά-
μπέλια, οί εληές, τα μηαι-ΐπά-
κια, τα περιθόλια, άνήκαν
στούς ρωμιούς. ΟΊ δικοί μας
εΤχαν κάπθιο προθάδισμα,
οτά δημήτρ ιακά καΐ ατήν κτη-
νοτροφία κι' αυτό όχι άπόλυ
τα. Κι' έπειτα... Δέν πρέπε.
νά ύποτιμοϋμε τα άστικά έπ'αγ
γέλματα άφοϋ άπό την άνάπτυ
ζή τους έζαρτάται ή άζιοποί-
ηση τού άγροτικοϋ πλοϋτου.
Άς είναι. Μάς λείψατε.
Θά ήμουν άνειλικρινής άν
ελεγα δτι αυτή ή άνενδοαστη
άπό τούρκικο στόμα. έπίκριση
τοϋ έκπατρισμοϋ μας δέν μ"
ένθουσίαζε. "Ισως κια Ι νά χαι
ρεκακοϋσα. "Ανθρωπος εΐμαι.
— Είναι γεγονός, εΐπα, δτι
οάς άφήσαμε μεγάλο κενό.
Άλλά τα κάλυψαν κατά ενα ση
μαντικό ποοοστόν, οί άπ' έδώ
δικοί σας πού οάς ήρθαν μέ
την άνταλλαγή των πληθυσ-
μών.
— Μή λέτε πράμματα ποΰ
δέν τα πισεύετε, μέ άντίκρου
αε. Έν πρώτοις ή άναλογια
έκείνων πού έφυγαν μ' αυτούς
πού ήρθαν είναι τρ α πρός ε¬
να ΚαΙ δεύτερον, άν ύστερού
σαμε άπό οάς στό τόπο μας,
πώς είναι δυνατόν νά μην ύ-
στεροϋσαν αύτοι στό δικό σας
καΐ νά καλυψουν τό κενό; Τέ
λος πάντων.
Άλλάζαμε κουθέντα. Τόν
ρώτηοα τΐα έντυπώοεις τού ά¬
πό την Ευρώπη, μοϋ είπε πολ-
λά καί διάχρορα, μοϋ μίλησε
έκτενώς γιά τό θαυμα τής οΙ-
κονομικής άνόρθωσης τής Δυ-
τικής ΓερμανΙας καί δέν μοϋ
άπέκρυψε τόν θαυμασμό καΐ
την συμπάθειά τού πρός τούς
Γεομανούς.
— Στό οημείο αύτό διαφω-
νοϋμε 6πόλυτα μέ τόν πατέρα
μου, εΐηε. Άντιπαθεί τρομερά
μισεί Θά πρέπει νά πώ, τούς
Γερμανούς. Δέν τούς συγχω-
ρεί ότι μάς παρασΰρανε οτόν
πρωτο παγκόσμιο πόλεμο,
τούς Θεωρεί νεκροθάφτες τής
μεγάλης μας Όθωμανικής Αυ-
τοκρατορΐας καί αποδίδει στίς
ύποδείζεις τού την άμοιβαία
έχθρότητά μας μέ τούς ρωμη-
ούς.
Ξαναγύρισε στό Θέμα:
— Θά σάς κάνη έντύπωση
δτι οάς μιλώ τόσο πολύ γιά
τόν πατέρα μου. Δέν εΐμαι έ-
τερόφωτος, δχι. Άνήκω οτή
νέα γενεά, έχω τή μορφώση
μου, τίς Ιδέες μου, τό θάρρος
τής γνώμης μου καί σέ πολλά
ζητήματα διαφωνώ ριζικά μα¬
ζύ τού. Άλλά στό Θέμα των
τουρκοελληνικών σχέσεων ου
μερζομαι τίς άπόφεις τού.
Πρώτον γιατί, όπως σάς εΐπα,
ήμουνα πολύ μικράς την έπο-
χή των Θλιθερών γεγονότων
γιά νά εχω προσωπική γνώμη.
Καί δεύτερον έπειδή εΐμαι ρε
'αλιστής καΐ βλέπω δτι έχει
συλλάβη τό Θέμα άπό τή Θε-
τική τού πλευρά.
(Συνεχίζρται)
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ
ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
·ϊρ·.ον ι,·6ς
ί -τ*
ΑΡΙΟΝ ΡΕΥΜΑ
(Συνέχεια έκ τής 1 ής σελΐδος)
λαών τής Εύρώπης πρός τα
βαθη τής ΆσΙας, πρός τό Ί-
ράν καΐ τάς Ίνδίας, τής όποί
άς τα Ιχνη παραμένουν άκό-
μη καΐ σήμερον είς τούς θρά ι
χους τού Καυκάσου (γιγαντι-1
αϊαι κεφαλαΐ Κριών) μάς άναγ '
κάζουν νά παραδεχθώμεν έζο
δόν τοϋ Ράμα μέ τούς έκλε-
κούς τής φυλής τού άπό τα
δάση τής Εύρώπης.
Τα Ίνδικά κείμενα τόν πά
ρουσιάζουν:
Μέγαν κατακττντήν καΐ Νομο
Θέτην, άποκαλύψαντα τόν "Α
ριθν Νόμον:
1) Ίσότητα μεταζύ νικη-
τών καΐ ήττημένων.
2) Κατάργησιν άνθρωποθυ-
θιών καΐ τής δουλείας.
3) Σεβασμόν τής γυναικός,
τοποθέτησιν αυτής είς την Έ
στίαν.
4) Λατρείαν των προγόνων.
5) Τόν Θεσμόν τής ίεράς
φλογός, όρατόν σύμβολον τού
άρρήτου θεοΰ, ώς έπίσης.
6) Τό Σεληνοηλιακόν Ήμε
ρολόγιον των Άρίων, καΐ την
7) Απεικόνισιν κΐαΐ όνομαοί
αν των Αστέρων τού Ζωδι-
κοΰ κύκλου ήτις διατηρεϊται
ών ημερών μας.
Ουδείς μελετητής τής Μυθο
λογΐας ή τής Άστρονομίας,
μάς έδωσε μέχρι σήμερον την
καταγωγήν ή τό δνομα των μυ
στηριωδών αυτών σημειων είς
τόν χάρτην τού Ουρανοϋ (*).
ΟΙ ΑΧΤΕΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΖΟΔΙΑ-
ΚΟΥ: ΚΡΙΟΣ, ΤΑΥΡΟΣ, ΔΙΔΥ
ΜΟΙ, ΚΑΡΚΙΝΟΣ, ΔΕΟΝ, ΠΤΕ
ΡΟΤΗ ΠΑΡΘΕΝΟΣ, ΖΥΓΟΣ,
ΣΟΡΠΙΟΣ, ΤΟΞΟΤΗΣ, Α1ΓΟ-
ΚΕΡΟ, ΥΔΡΟΧΟΟΣ, ΙΧΘΥΕΣ.
Μήπως άληθεύει ή φήμη δτι
άπό μαθητάς τοϋ Ράμα, μετε¬
φέρθη ή ίερά φλόζ (Σύμβολον
τής Θείας ένότητος των δν-
των, Ίνδικής προελεύσεως),
καθώς καΐ τα κέρ'ατα τού Κρι-
οΰ (έμβλημα Άρίας Θρησκεί
άς) είς την Αίγυπτον;
Τα κερατα αύτά έγειναν άρ
γότερα τό Σύμβολον τής μυή
οεως καΐ μετέπειτα τό σύμβο
λον τής ίερατικής κίαϊ Βασιλι-
κής έζουσας είς την Αίγυ¬
πτον.
Τα κέρατα τής Παπικής Τιά-
ρας, προέρχονται άπό έκεϊ.
(*) Πολλοί των άστερισμών
τού Ζωδιακοϋ κύκλου περι-
λ'αμθάνονται είς τούς όρφ1.-
κούς Ύμνους. Τό γεγονός
δτι αί παραοτάσεις τοϋ Ζωδ>
ακου έχουν δεχθή την επί¬
δρασιν Έλληνιστικών αντι¬
λήψεων μάς φέρε, είς τό
ουμπέρασμα δτι ϊοως άνά-
γονται είς τούς Όρφικούς
χρόνους.
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
(Σ^νέχεια έκ της 1ης σελίδος)
οί δ"ό μας ψηλά επάνω στό δώ-
μα τού σττιτιοθ μου ατή Νέα
Σμύρνη· μοϋ διηγήθηκε κάτι ττοΰ
ττοτέ έως Γότε (1945) δέν τό
εΐχα άκούοτει όπτό τόν πά—τού
«ιΐ τόν πατέρα μου· Έπειδή ό
πατέρας μου τα χρόνια έκε'να
είταν βαρεία άρρωστος· δέν
ηθρα εύκαιρ^α νύ έξακριβώσω
άν ή πληροφορία τού έξαδέλφου
τού άνταττοκρινόταν στήν πραγ
υατικότητα- Ό «Μικάβος» λοι-
•π-όν μοϋ διηγήθηκε πώς κάττοιος
θεΐος τού ττοατποί) μου (άδελ-
ώός τού γεναρχη μας Γιώργου
Φΐλώροο ου εΤχ€ μετοικήοχι άπό
τή Δημητσάνα στόν Βουρλά γύ
οω άπό τό 1820) εΤχε τουρκέ-
ψει κβΐ εΤχε έγκατασταθεΤ στό
Σιβρισάρι· μικρή κωμόπολη νό-
τια τού Βουολά- 'Υποθέτω πώς
τό εΤχε κάνει άττό συμφέρον, γ ι ό:
νά έξασψαλίσει τή ζήση τού πιό
άνετα άποχτώντας έτσι χτήμα-
τα τοΰ Τούρκου πεθεροΰ τού·
Όττως εΤττα παραπάνω· γιά την
υπάρξη τού θείου τούτου τοϋ
τταττποΰ μου. ττοτέ δέν εΤχ£ νί-
►τι ό τταραμικρό; λόγος ούτε
στόν Βουολά. οϋτε ύστερότερα
πΊο πατρικό σττίτι στήν Άθήνα-
Ή Ίστορία δμως έχει συνέχεια-
πάντα σύμφωνα μέ την άφήγη-
ση τού θείου μου· "Οταν κάττοτε
ό Μουσα;λμάνος πιά συγγενής
τού ποπτποϋ μου τταοουσιάσθηκε
στό έμττορικό γραφεΐο τού α¬
νεψιού, αυτός τοΰ .γύριπε την
πλατή καϊ μήτε νά τόν καλημε-
ρίσει καταδέχτηκε·
'Υποθέτω τώρα πώς ή έξωμο
(Συνέχεια ' έκ τής 1ης σελίδος)
κτός πνευματικάς ώνθρωπος
ό οποίος έχει εΐόικώς άσχο
ληθή μέ τό Θέμα τής νεολσί
άς, ό κσθηγητής Κος Τσιριν
τάνης, Θά ήμποροΰσε κσνείς
είς πολλάς περιπτώσεις, τα
λεγόμενα ώργισμένα νειά-
τα νά τα χαρακτηρίση ώς τα
«όκνηρά νειάτα».
'Απασχολοΰντα πολϋ περισ
σότερον μέ την ψυχαγωγιαν
των, μέ την λεγομένων
«ντόλτσε βίτα» παρά μέ τάς
σπουδάς των, μέ την κατάρτι
σιν των, ώστε ν" αποκτήσουν
όλα τα έφόδια ποΰ Θά τούς
είναι άπαραίτητα στήν μελ¬
λοντικήν των ζωήν. Ή νοο -
τροπία δμως αυτή Ισοδυνάμει
μέ ηθικήν αύτοκτονίαν.
Ύπάρχουν δμως καί άρκε-
τοί νέοι τΐοΰ έννοοΰν νά τα
συνδυάσουν δλα. θέλουν δή
λαδή νά συμβι&άσουν την με
λέτην κι' έν γένει τάς σπου¬
δάς των, την κατάρτισίν των
μέ την ντόλτσε βία, μέ τα
ςενύχτια καΐ τα τοιαθτα.
ΚαΙ φυσικώ τώ λόγω άποτυγ
χάνουν, διότι ύπάρχουν μερι
κά πράγματα ποΰ δέν συμβι
βάζονται κατ' ουδένα τρό¬
πον. Δέν είναι δυνατόν, μάς
λέγει ό Χριστός, νά ύπηρετή
κανείς συγχρόνως δΰο κυρί-
ους, ή τόν ίνα Θά ΰπηρετήση
ή τόν άλλον Θά αδικήση.
Ένας μεγάλος διανοουμε
νος, ό Άκαδημαϊκός καΐ πό ι
ητής Κλωντέλ, ϊλεγε σχετι¬
κώς μέ τό ζήτημα αύτό πρός
τούς νέους: «τα νιατα δέν
έχουν πλασθή γιά εθκολη κα
λοπέραση, άλλά γιά ηρωϊ¬
σμόν, γιά αγώνας» καΐ ότι
οί νέοι διά νά επιτύχουν
στήν ζωήν, διά νά κάμουν κά
τι τό μεγάλο καΐ άνώτερο,
θά πρέπει νά προχωροΰν άν
τίθετα μέ τό ρεΰμα της κοι-
νωνίας. Νά μή παρασΰρων-
ται δηλαδή άπό τό ολιστικόν
ρεϋμα τής κοινωνίας άλλά
μέ την Ισχυρά των θέλησι ν'
άντιστέκωνται είς κάθε εϊ-
δους πειρασμόν πού έπιδιώ-
κει νά τούς παρασύρη άπό
την όρθήν των πορείαν, άπό
την άγωνιστικήν των προσ-
ττάθειαν πρός δτι ανώτερον
ύπάρχει.
II.
Ποία τα αϊτια τής νοση¬
ράς ψυχικής καταστάσεως
τής νεολαίας;
Προβάλλονται συνήθως δι-
άφοροι δικαιολογίαι:
1ον ότι ή νεολαία έ'χει άπο
μακρυνθή άπό την θρησκεί¬
αν.
Ή δικαιολογία αυτή είναι
πραγματική καΐ κανείς βε¬
βαίως δέν ημπορεί νά την
αρνηθή. Άντιπροβάλλεται δ¬
μως τό έρώτημα: Διατί <5ρά γε ή νεολαία εχει άπομακρυν Θή άπό την θρησκείαν; Τί συνετέλεσεν ώστε ή θρησκεία νά μην ασκή έπίδρασι στήν ψυχήν τής νεολαίας; Ή α¬ πάντησις είς τό έρώτημα αύ¬ τό θά δώση εξήγησιν καί στην απομάκρυνσιν τής νεο¬ λαίας άπό την Θρησκείαν. θά πρέπει δμως ν' άνατρέ ξωμε πρός τουτο είς παλαι- οτέρας εποχάς διά ν' άνεύρω μέν την ρίζαν τοΰ κακοϋ, δι ότι ή κατάστασις αυτή εί¬ ναι τό άποτέλεσμα τής φθο- ροποιοϋ δράσεώς τού ύλι- σμοΰ. Καί άλλοτε μέν, ό ύλι σμός έκηρύσσετο μόνον θε- . ωρητικώς. Εδέχετο δηλαδή δτι μόνον ή ϋλη ύπ,άρχει και τίποτε άλλο. Συνετΐώς, ηρ¬ νείτο τό πνεΰμα καί κάθε πνευματικήν εκδήλωσιν, ώς είναι ή Θρησκεία. Τώρα δ - μως, ευρισκόμεθα είς την ε¬ ποχήν κατά την όποιαν ζοΰ- με στόν Θεωρητικόν ύλισμόν. Άπό άπλή Θεωρία, ό ϋλι- σμός έχει γίνει πλέον πρά - ξις καί ζωή έμποτισμένη ά¬ πό τα ύλιστικά διδάγματα, τΐού έχει καταπνίξει κάθε πνευματικήν εκδήλωσιν. Έ κτός τούτου δμως, άλλη αΐτία τής απομακρύνσεως τής νεολαίας άττο την Θρη - σκείαν είναι καί ή άσυνέ - πειά τής ζωής έκείνων τιού λέγουν δτι «Θρησκεύουν». Τί γνώμην ημπορεί νά σχηματίσουν οί νέοι διά τοΰς άνθρώττους αύτούς, δταν βλέ πουν καί άκούουν τΐολλούς έξ αυτών νά λέγουν ψέμμα- τα, νά μηχοτνεόωνται άτιάτες, νά έχουν ώς μόνον σκοπόν τής ζωής των τό ν' άποκτή - σουν χρήματα διά παντός μέσου Θεμιτοΰ καΐ άθεμίτου, δταν τούς βλέτιουν νά είναι ματαιόδοξοι, σκληροΐ καΐ ά-1 στΐλαγχνοι στήν δυστυχίαν. Τί άλλο, παρά δτι είναι ή θρησκεία των ενας μανδύας ποΰ σκεπάζει την ύποκρισίαν των καΐ την ηθικήν των σαπΐ λάν καΐ δτι μία τόσον έπί- πλαστη Θρησκεία τιού δέν ά- σκεΐ καμμίαν επίδρασιν στόν εσωτερικόν κόσμον τοΰ αν- Θρώπου πού δέν φέρνει καμμί αν μεταβολήν στόν τρόπον ζω ής, είναι άχρηστη; Διά την Ελλειψιν λοιπόν της Θρησκευτικότητος τής νέ ολαίας είναι προτιμότερον άντΐ νά αΐτιώμεθα αύτούς, νά αΐτιώμεθα τούς μεγαλυτέ ρους την ηλικίαν, δηλαδή ■πρώτον τούς γονεϊς καΐ έτιει τα δλους τούς άλλους. Στήν σημερινήν ύλιστικήν εποχήν, έπικρατεΐ βυστυχώς ή αντίληψις ότι την ευτυχίαν την φέρουν τό χρήμα και τα ύλικά άγαθά, καΐ δχι ή πί¬ στις καΐ ή πραγματική χρι- στιανική ζωή. Ή καθαρώς ύλιστική αυτή αντίληψις I- χει άποξηράνει την καρδίαν κι' έχει άμαυρώσει δλα τα ύψηλά Ιδεώδη. Ένώ, ώς ί| πεϊρα τής ζωής άποδεικνύει, στήν πραγματικήν ευτυχίαν των άτόμων καΐ τό μεγαλεί¬ ον τοΰ "ΕΘνους, συντελοϋν ή Θρησκευτική πίστις, δηλαδή τό πνεΰμα, τα έθνικά Ιδεώ¬ δη, ή άγάπη τής Πατρίδος καί της ελευθερίας, ή πρός αλλήλους άγάπη. Αύτά συνθέτουν την εσω¬ τερικήν δύναμιν τής κοινωνί άς καί τόν πνευματικόν ιτολι τισμόν της. "Οταν αύτά λεί¬ πουν τότε προκαλεΐται ή δυσ φορία, ό φθόνος, ή έγωΐστική προσκόλλησις είς τα ύλικά ά- γαθά, ή άδιαφορία πρός τούς άλλους, ή σκληρότης καί τα παρόμοια. (Συνεχίζεται) Η ΜΔΥΗ ΤΟΥ ΚΔΛΠΔΚΙΟΥ Η ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ Η ΠΑΛΗ Ιϋϊ ΙΜΛΙΙΑΜϋι χορΩΝ Μ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΆνέΗΟοτος Ιαπορία έκ τού πολέμου 1940—41 Γ. Είς την περιοχήν Δρυμάδες - Πωγωνιανή, ό έκεϊ Λόχος προκαλύψεως, υπό τόν γενναϊ όν Λοχαγόν- Παπακώσταν Χρή- στον, συμμαθητήν τού γράφον τος την παρούσαν Ιστορίαν είς τόν Ουλαμάν τού Άφιόν - Καραχισοάρ τής Μικρασας, άν τί νά συμπτυχθή, συμφώνως πρός τα σχέδιον ενεργείας, -Λ. ί ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΩΝ Φ. Ε. Κ. Χαρούμενες, εϋθυμες καΐ ι ζένοιαστες ώρες περάσαμε Ι οτή χορευτική έσπερίδα πού έδωσε καΐ τρέτος ή Φοιτητική "Ενωσις Κων)πολιτών στίς 24 ΊανουαρΙθυ είς τό γνωστό νυ χτερινό κέντρο «Τό Κάστρο», ' τής όδοϋ Μνησικλέους. Ή καλ λιτεχνικά δι'ακοσμημένη σάλα μέ τόν έναλλασσόμενο φωτισ μό έδινε μιά ώραα άπόχρωση σ~ήν αϊθουσα τού κέντρου. Ή μουσική τοϋ Κώστα Κλάθα έ- παιζε φαιδρά τούς μοντέρνους χορούς καΐ τα ζευγάρια άκο- λουθουν λικνιοτικά τό ρυθμό τής όρχήοτρας. Τό πρόγραμϋα πού μάς πα- ρουοίαοε ή Πόπη Μαρέλλι κυ- σία αυτή τού ττροπάτπταυ μου έκρατήθηκε έπίτηδες μυστική μέ¬ σα ιτΐήν οίκογένειά μας· Ο παπττούς μου Θανασός· ανθρω¬ πος ύπερήφανος· φιλόττονος. πά- τριώΐης συνειδητός καΐ συνειδη- τός »χ,> στιανός» κσχαφ^εσζ
τόν σνγγενή ποΰ πιθανότατα
άπό συμφέρον· δέν εδίστασε να
άλλαξοπιστήσει καΐ νά άλλαξο-
γλωσσησει-
Ό Γώργος Ν· ΦΛωρος λοιπόν
τού Ηρακλείου ε'ταν άτός τού
«φιλοσκώμμων»· Π·χ· ποτέ δέν
όνομάτιζε συναδελφους ή άλ¬
λους μέ τό ττραγματικό δνομά
τους. ΕΤχε τή μανία νά τό πα-
ραμορφώνει ή νά χρησιμοποι-
εΤ τό παρατσούκλι· Δέν τό έ-
κανε τόσο όπτό φιλοσκωμμοσύνη
ό'σο άττό κλίση πρός τό εΰ-
τράττελο καΐ τό ιταρόίδοξο· Έγε
νόταν κυριολεκτικά την άσυνηθι
πτη λέξη· τό πρωτότυττο παρα¬
τσούκλι ■ "Ετσι· δταν τοϋ έδειξα
τό 6ι6λ!ο μου «Ό θάνατος τού
'Εμιτεδοκλή». γυρίζει καΐ μ' έ-
ρωτά, τάχα άνίδεος
—Ποιανοΰ Έμπεδοκλή; τού
τροπτεζίτη;
"Ηξαιρε καιλά πώς επρόκειτο
γιά τόν θάνατο τού 'Εμπεδοκλέ
ούς· άρχαίου ψιλοσόφου τής Σι-
κελίας· Άλλά τό δημοτικό «τοϋ
ΕμτΓιίδοκλή;» δέν τού εχτύπησε
<αλά στό αύτ!· Κ' έπέταξε τό άστε'ο τού συσχετίζοντας τό 6ι- &λίο μου μέ τόν Έμπεδοκλή ττού εΐχε γνωρίσει: ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ λοϋσε εύχάριστα. ΟΊ χαριτωμέ νες άδελφές Μπρόγερ καθώς καΐ τό Άγγλικό μπαλέττο Μει- φερ, μέ τίς καλλίγραμμες χο- ρεύτριες διέγραψαν ένα έν- τυπωσιακό φΌντασμαγορΐκό Θε αμα. Έπίσης ό συμπαθής καΐ βιρτουόζος τραγουδιστής Γιάν νης Βογιατζής καΐ ή Ύθόννη, μάς ένθουοίαοαν μέ τα διάφο- ρα τραγούδια τού ρεπερτορί- ου τους. Άλλά ΚαΙ τό χορευ- τΐκό συγκρότημα Β. Χειληνός, Λ τσα ΣακελλαρΙου καΐ Ν. Άν- τωνίου έδικαίωσε τα Θερμά χειροκροτήματα των Θεατών. Παράλληλα άπέδωοε μέ δεζι οτεχνία τίς μπουζούκικες έκ- τελέσεις τού ό ©έμις ΣτουραΙ- της. ΕΤχε δμως κ'αΐ ένδιαφέ- ροντα δωρα στήν κλήρωση τοϋ λαχείου. Τέλος, στήν έπιτυχημένη καΐ συνειδητά ωργανωμένη αυ τή χοροεσπερΐδα,πού κράτησε τό κέφι καΐ τό γλέν/τι μέχρι τίς πρωινές ώρες, καΐ μου έ- φερε οτή Θύμπση τούς άποκρι άτικους χορούς, πού δ'οργανώ ναμε εμείς οί Κων)πολΐται, στή τρισένδοζη καΐ άζέχαστη άγαπημένη μας Πόλη, παρευ¬ ρέθησαν: οί κ.κ. Εύρ. Μακρΐ- δης Προεδρος τοϋ Συνδέσ- μου Κων) πολιτών "Ελλάδος 1924, Περ. Πορσανδης, Πρόε- δ.οος Κων) πολιτών Καλλιθέας, Έμμ. Μαυρής, Προεδρος Με- γαλοσχολιών, Ιωαννίδης Πρό εδρος Άπελαθένων Κων)πολι ών, Ευμολπίδης ΤσαμπαρλΙδης Χατζηαργυρός, Μποσταντζόγ. λου, Άγνΐδης, Παγώνης, Κεδί κης Χρυσόπουλος, τό Διθικη- τικό Συμβούλιο τής Φ.Ε.Κ., οί έμποροι κ.κ. Άλ. Κωτΐδης με¬ τά τής αδελφής τού Φανής καΐ ό Έλληνοαμερικανός Δημ. Κω τδης άπό τό Σικάγον, οί δί¬ δες Μαρία Γιαννουκάκη καΐ Άν. Μανοηλίδου, ό υποφαινό¬ μενος μετά τής κυρΐας τού καΐ πολλοί άλλοι. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΟΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Καραϊσκου 111 - Τηλ. 413.224 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Σωκράτους 59 "Αθήναι Τηλ. 524.783 Ό έπίλαρχος 1940— Λαλαού- νης Βασ λειος διθιηκητής τής ΥΙΙΙ "Ομάδος ΆναγνωρΙσεως. άντιτάσσει κρατεράν αντίστα¬ σιν είς την επίθεσιν ολοκλή¬ ρου έχθρικοϋ Συντάγματος μετά Μοίρας όρειβατικοϋ Πυ- ροβολικοΰ. Ό Παπακώστας, όστις έπε¬ σεν βραδύτερον ήρωικώς μα- χόμενος άγωνΐζεται ώς λέων, μεταζύ των άνδρών τής πρώ- της γραμμής χίαΐ άναφέρει είς την Μεραρχίαν, δτι, άποκρού- ων επιτυχώς πάσας τάς έπιθέ οεις τοϋ έχθροϋ, κράτει τάς Θέσεις τού. Ό άτρόμητος Ήπειρώτης, ό «γεννημένος Τσολιάς». δπως τόν άπεκάλουν οί συμμαθηταΐ τού Ούλαμοϋ μας, έλησμόνησε καΐ σχέδια καΐ στρατηγικήν καΐ άνιοότητα δυνάμεων καί Θάνατον, διά νά ενθυμηθή έ¬ να μόνον πράγμα: ότι οί Ι¬ ταλοί προσεπάθουν νά ύποδου λώσουν την προσφιλεστάτην γενέτειράν τού! ΚαΙ τότε, πά ρά τό συνήθως γλυχό καΐ ή- ρεμον, τό σχεδόν παιδικόν πά ρουσιαστικόν τού καΐ τόν φιλή συχον χαρακτήρ'α, έζηγέρθη, έγινε Θηρ,ον καΐ απεφάσισε νά μετρηθή θώμα πρός σώμα μέ τόν Θρασύν έπιδρομέα! Ή Μεραρχ!α είς απάντησιν τής όντως παραδόζου στρατι- ωτικής άναφοράς τού, τόν διέ ταζε ν' άποφύγει την άγγΐ- στρωσιν τού Λόχου τού καΐ νά συμπτυχθή κατά τό σχέδιον ε¬ νεργείας. Καί τότε, ένώ ήτο σχεδόν περικυκλωμένος υπό των μεγάλων έχθρ>κών δυνά¬
μεων, ηναγκάσθη, διεκδικών
βήμα πρός βήμα ι ό εθνικόν
έδαφος, νά συμμορφωθή πρός
την διαταγήν.
Είς τόν "Υποτομέα Μέρτζα
νης — περιοχή Άώθυ ποταμου
- ό εχθράς, άπωθήσας τα προ
καλυπτικά φυλάκια, έπροχώρη-
σε καιά μήκος τής δεζι άς δ-
χθης τού Άώου ποταμοϋ. Είς
την Θέσιν αυτήν δμως τόν έπέ
τυχόν τα δραστ.κά πλευρικά
πυρά τής όρειβατικής πυροθο
λαρχίας των 75 Σκόντα τού έ
πιλέκτου Ύπολοχαγού πυρ)-
κού Καφίρη Ν κολάου (1) τε-
ταγμένης Ν.Δ. τού χωρίου Ά-
ηδονοχώρι καΐ άνέκοψαν την
προχώρησιν τού. Νέα άπόπει-
ρα των Ίταλών νά ουνεχ.-
σουν έκεί την προέλασίν των,
έθραύσθη καΐ πάλιν υπό τού
εύστόχου πυρός τής πυροθο -
λαρχίας Καφίρη, έν συνδυα¬
σμώ πρός τα πυρά τοϋ υπό
τόν γενναίον Ύπολοχαγόν πε
ζικού Βασιλάν Μιχαήλ Λόχου
προκαλύψεως — 15ου Σ
γματος πεζικού όστις εΐχε
συμπτυχθή καΐ καταλάβει κα·-
ταλλήλους Θέσε.ς. Ό εχθράς
ούτω κ'αθηλώθη.
.0 έχθρός, εΐσδύσας έντός
τοΰ έθνικού έδάφους, κατέλα
βε την γενικήν γραμμήν: Φ>-
λιάτες — Χάνι Δελθινάκι —
Ποντικάτες — Μερόπη - Χάνι
Μπουραζάνι — Καβάσιλα. έν έ
παφή πρός τα συμπτυχθέντα
ημετέρα τμήματα.
Ή άμυντική διάταζις τής
ΥΙΙΙ Μερ'αρχίας επί τής τοπο
Θεσίας άντιστάσεως Καλπακί-
ου (2) ελήφθη πλήρως, αί δέ
μονάδες της κατέλαβον άνευ
περαιτέρω έχθρικής πιέσεως
τάς Θέσεις των έν αυτή.
(1) Εάν δέν απατώμαι εί¬
ναι σήμερον άνώτατος άζιω-
ματικός έ.ά. καΐ Δήμαρχος
Καλλιθέας — Αθηνών σ.τ.σ.
(2) Την άμυντικήν τοποθε-
σΐαν Θ' αποβάλωμεν έφεζής
Καλπακίου, άφοϋ ταύτζεται
καΐ άφού ο Ελληνικάς Λαός,
πού ηγωνίσθη έκεί την γνωρί
ζει ώς Καλπάκι καΐ δχι ώς Έ-
λαίαν. σ.τ.σ.
(Συνεχίζεται.)
ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ
Τοϋ συνεργάτου μος ΛΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΛΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Πον Εφημερίς «Νέα»
28 Άττριλου 1953
Ποντιακοϊ χοροΐ
! «Προχθές Κυριακή 6λέποντας
! στό «Κεντρικό» την 'ώραΐα έττΐ-
δείξη ποντιακών χορών καί τρα.
γουδιών ττού ώργάνωσε τόσο κσ·
λά ή «Αδελφότης Ποντΐων Παγ
κρατΐου». εΤδα ττάλι ξεκάθαρα
ποσο εν,τονο καΐ προσωπικό χρώ
μα έχουν οί ποντισκοΐ χοροΐ καΐ
πόσο λάθος εχουν οί διάφορες χ0
ρευτικές σχολές νά τούς άφΐνουν
έ'ξω άπ' τόν κύκλο τού ένδιαφέ.
ροντός τοος. Εύτυχώς βρέθηκε ε.
νας άκάμα άνθρωττος· ό κ· Δημ.
Κουτ<ιογιαννότΓθ>Αος — καθηγη.
τής της Ποντιαχής μουσικής κσΐ
των Ποντιακών χορών—πού έιτΐ
τριάντα χρόνια τώρ<χ γυ,ρνώντας άττό χωριό σέ χωριό· στίς άκραϊ. ες περιοχές τής Ελλάδος, δχι μ0 νάχα μελέτησε καΐ μελετά τούς χοροΰς καϊ τα τραγούδια των Ποντΐων σ' δλη τήν άνεξάντλητη ποικιλΐα καΐ την όμορφιά Τους άιλλά καΐ τα διδάσκει μέ φανατ,. σμό στή νέα γενεά· 'Ετσι εϊ&α,με προχθές κοριτσάκια ττού μόλις πρΐν άττό λίγα χρόνια είδον τό φώς στούς γελαο-τούς τούτους χώρους τού Διονύσου· νά χορευ ουν σ άλλους ρυθμούς· τοϋς άλέγκρους ρυθμούς τού Πόντου. ττού μετέψερε μοιζύ τού ό ξερρι. ζωμένος πληθυσμός··- Είναι μι4 άξιοσημείωτη προσττάθεια ενός άνθρώττου πού παλεύει δίχος μέσα γιά τό ώρα>ο τοι; έρ>ο· τιοϋ
άττεΊδωσ^Ε. άρκετά ύττοΛογ'ίοιμους
καρττούς- Μέ κάττοια άπορία, ό·
Εφημερίς «Βήμα»
24 Άπρ'λίου 1953
Έπίδειξις Ποντιακών χορών καΐ
τραγουβιών·
Μιά ώραία Ποντιακή εορτή θό
δοθή την Κυριακή 26 Απριλίου.
1Ο-3Ο π·μ· είς τό Θέατρον «Κεν¬
τρικόν» μέ επίδειξιν Ποντιακών
χορών καΐ τραγοι/διών άττό νέους
Ποντίους καλλιτέχνας καΐ καλλι-
τέχνιδας· Ή έορτή όργανώνεται
άπό την «Άδελφότητα Ποντίων
Παγκρατίου» μέ διεύθυνσιν τοΰ
καθηγητού· τής μουσικής, τής
ρυθμικής καί των χορών τού Ελ-
ληνισμοΰ τού Πόντον· κ· Δημ·
Κουτσόγιαννοπούλου- ©ά μετά-
σχη ποχτιακ,ή όρχήστρα αποτε¬
λούμενη άττό έτττά λυράρηιδες·
Τούς χορούς δέ καΐ τα τραγού¬
δια θά έκτελέπουν όμάδες μαθη-
τριών των Ποντιακών μουσικών
Σχολών τού Παγκρατίου· τής
Νικσίας καΐ τής Δρα—ετσώνας·
Θά χορευθοΰν οί χορο! Τριζόνας·
Νικοττόλεως· Πατούλας· Χαιρεαν
! νίτσας· Κότσαρι· Άμαζόνων.
, Έμπροπίσ' Κότς. Σέρας
, Πυρρίχιος· Τα τραγούδισ
6ά έκτελεσθοϋν είναι: Τής Τρί-
ι- ' χας τό Γεφύρι· Άετόντς έπαρα-
πέτανεν· ή κόρ' έττήγεν στό Παρ-
χαρ' τού "Ηλ' ό Κάστρον καϊ
'Έλα άδώ κά»·
28 Απριλίου 1953
Ποντιακή Παράστασις
και
πού
Ι ιοντιακη ι ιαραστασις
Ι Είς τό θέιΐτρον «Κε,'ντρικόν»
εδόθη προχθές μέ έττιτνχία ή ττα- μοΛογω· 6.ι<« ο·< «πμ(.μα υπςφ. Ιράστασις τής «Αδελφότητος Π όν Ι χούν καΐ λειτουργούν σχολές Πον μολογώ- εΐδα σήμερα | τιων Παγκρατίου*· Όλη ή α^Θου- σα ήταν γεμάτη άττό Ποντίοι/ς πού ήλθαν νά δούν την έχτέλεσι ενός ττλουσίου προγράμματος χο ρών καΐ τραγουδιών ύττό την δι¬ εύθυνσιν τού μοναδικοΰ χορογρα φού καΐ καθηγητού τής Ποντια- κής μουσικής κ· Αη,μ- Κουταογιαν νοττούλου· 'Εχορεύθησαν μέ έττι¬ τνχία άπό τάς όμάδας μαθητριών Παγκρατίου· Δραπετσώνας καΐ Κοκκινΐάς οί χορο!· Σίρα· Πα¬ τούλας· Άμαζόνων, Κότσαρι κ!λπ· Έπίσης ή χορωδία τροτ/ούδησε διάψορα ττοντιακά τραγούδια Η ΠΙΤΤΑ ΤΩΝ "ΔΕΛΦΙΚΩΝ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΩΝ,. τής Συνεργάτ,δός μα ς Κάς ΝΙΚ. Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Την !6ην τρέχ. έγινε στήν ΑΘουσα τοϋ '<Κ1νγκς-Παλλάς« τό κόψιμο τής Πίττας τού Συλ λόγου των Δελφικών Άμφΐκτι- ονιών, τοΰ όποίου εΐμαι καί μέλος. "Ήιαν παρόν τό Διοι¬ κητικόν Συμβούλιον τού Συλ λόγου μέ τόν Πρόεδρον τού κ. Μελισσαρόπουλον καΐ τόν Άντιπρόεδρόν τού κ. Χρήστον ΣολομωνΙδην. "Ολα τα έκλεκτά μέλη τού Συλλγου, πού είναι άνθρωποι γραμμάτων καΐ ύψη¬ λού έπιπέδου γιά τόν σκοπά πού προορίζοντο! μεταζύ των οποίων ό συμπατριώτην μας καΐ Προεδρος των Έλλήνων Λογοτεχνών, συγγραφεύς καΐ λογιώτατος καΐ έζα ρετος άν- Θρωπος κ. Απόλλων Λεονταρί της, ό έπίσης έζαιρετικός συμ πατριώτης μας καΐ Ιδρυτής τοϋ Έλληνοαμερικανικοϋ Έπ'.μορ- φωτικοϋ Ίνστιτούτου καΐ τής Σχολής Δημοσιογραφίας κ. Δ. Άβραμίδης: τρία παιδία τής Σμύρνης μας πού την τιμοϋν μέ την άζία τους: Χρήστος Σολομωνδης, Απόλλων Λεον- ταρίτης, Δ. Άβραμίδης, τρείς κορυφές γραμμάτων πού ή γνώ μη τους Θά είναι σεβαστή στό Συνέδριο τής "Άμφικτιονίας των ΔελφώνΜ. "Ηταν παρόντες ό κ. καΐ Λ κ. Παπαδημητρ'ου, πού κράτησαν στή ζωή τόν Σύλλογον των Δελφικών Άμ- κτΐονιών, τή φροντίδι των ο¬ ποίων έγινε τόσο ώμορφη ή ά- πρωινή μας γιορτή καΐ πού τούς άζίζουν συγχαρητήριαγιά τό έργον τους αύτό. Μαζΐ μέ τόν κ. Δ. Άβραμίδη ήταν κι' ό Ιδιαίτερος γραμματεύς τού κ. Κωστής ΆΘανασόπουλος, ένα νέο παλλικάρι δικηγόρος, πού τό μέλλον τού άνοίγεται λαμ πρότατο μπροστά τού άπό τίς ήδη βαθειές γνώσεις τού. "Ή¬ ταν έπίσης μαζί μας. μέλος τού Συλλόγου ό κ. Δ. Λαζο- γιώργος πού κάθε Δευτέρα καΐ Τετάρτη τόν βλέπομε στήν Τηλεόραση μέ ό Ιστορικόν τού πρόγραμμα. Έπίσης πολλές έ- κλεκτές Κυρες. δλες Μέλη τού Συλλόγου, δπως ή κ. Μ. Μπουσμπουρέλη, έζαιρετική συγγραφεύς καΐ Λογοτέχνις, ή κ. Δίκη Σπεράντζα, σύζυγος τοΰ αειμνήστου συμπατριώτη μας ποιητή Στέλιου Σπαράν- τζα, ήσαν καΐ φιλοζενούμενοι τού Συλλόγου μας ό κ. καΐ ή κ. Σπ. Παναγιωτάκου, κ.ά. Μετά τό γεθμα, ό κ. Στοργ- γύλης χαιρέτησε τόν Σύλλογο των Δελφικών Άμψικτ.ονιών, έκ μέρους των Ρουμελιωτών! Ό κ. Σπύρος Ζαμπέλης χαιρε τα τό Σύλλογον έκ μέρους των Ξηρομεριτών. Ό Προε¬ δρος των Έλλήνων Λογοτε" χνών κ. Απόλλων Λεονταρί- της εϋχεται την εύόδωσι τού έργου των Δελφικών Άμφικτι ονιών καΐ καμαρώνει τόν Σύλ λόγον αυτόν, εύχόμενος κάθε ευτυχία σ' δλους μας. Ό κ. Ζέρβας άπό τούς Δελφούς εύ- χαριστεϊ γιατΐ κΰταβάλλεται προσπαθεία νά ζαναζήοη ό Θεσμός των Άμφικτιονιών. Ό Προεδρος κ. Μελισσαρόπου- λος λέγει δτι τό έργον πού άνέλαβεν ό Σύλλογος των Δελ φικών Άμφικτιονιών είναι πό λύ δύσκολο, άλλά Θά φθάση είς αίσιον πέρας Ό κ. Σολομωνίδης, ό οποίος εΤναι πάντοτε πρόθυμος νά μι λήση μάς εΐπε γιά Πρωτοχρο- νιάτικα δύρα κΓ άπό ποϋ ι- ταν ή προέλευοίς τους καΐ δτι τώρα έρχοντσ.1 άπ' τόν "Άγιο Βασλη... Γιά τίς διάφορες ά- ιες πού τα όνόματά τους συν- Λέονται μέ παροιμίες. κι' ώλλα πολλά, όμιλΐα πού μάς γέμι- σε χαρά κα! εύθυμία. Έπακολούθησε άπαγγελί'α τής κ. Σπεράντζας, ποίημα τού Στέλιου Σπεράντζα, τής Πρω- ταγωνιστρίας τού Θημελικοΰ Θεάτρου Δδος "Ελένης Σο- ΦΡά, καί τής Δίδος Κασαβέτη, ήθοηοιοϋ, ώς έπίσης καΐ τής ποιητρίας καΐ λογοτέχνιδος κ. Σ. Πίληκα - Βουγιουκλάκη καΐ τής ποιητρίας κ. Κοτζιδ. Στό τέλος ή κ. Λεονταρί- του, σύζυγος τοϋ Προέδρου Έλλήνων Λογοτεχνών, έπαιζε πιάνο ώραιότατα, διότι είναι έζαιρετική καθηγήτρια Πιά νού καΐ μετά τα ύπέροχα κοα μάτια τό «Κλ'αΙρ ντέ ΛούνΜ, τοϋ Μπετόβεν καΐ την Πολω- νέζα τού Σοπέν ό κ. Μελισσα ρόπουλος έκοψε την πιττα εύ- χόμενος σ' δλους μας ίίΧρόνια ΠολλάΜ. Στήν κ. Λεονταρίτου έπεσε τό φλουρΐ ώς άνταμοι- θή τής τύχης γιά τό ώραίο της παίζιμο. Κι' έτσι τελείωσε * δμορφη αυτή τελετή τής ΠΙττας τοϋ Συλλόγου Δελφικών Άμφικτιθ- νιών καΐ νάμαστε καΐ τού χρό νού δλοι καλά νά την ζανακό- ψωμε. Ν. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Η ΒΑΣ.ΛΟΠΙΤΓΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΠΟΝΤΪΩΝ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ Την Κυριακή 26 Ίανουρίου έ"- γιναν τα έγκαίνια των νέων γρα Φείων τής Ενώσεως Ποντίων Πε ράματος (Πειραιώς)· Παρευρέθησαν σ' αύτά ό φιλό- πόντιος Δήμαρχος Περάματος Συνταγματάρχης κ· Κωττάκης. άντ.ιτρόεδρος τής Έκκλησίας των Σωματείων καΐ πολλοί φίλοι των Ποντίων· Ωμίλησε δι" ολίγων ό Πρόε- δρος τού Συλλόγου Μιχαήλ Γιουρ τζόγλου, έκθέσας τα ττεττρακμέ- να καΐ τή δράςτη τοΰ Συλλόγου· τίς μελλοντικές έπιδιώξεις καί τιακών χορών στό Παγκρστι· στή Δραττετσώνα· στήν Νίκαια κσΐ άλλού· Μαθήτριες των σχολώ^ύ των χρησιμοποιθηκαν άττ τόν κ· Κουτσογιαννόττουλον γιά την ττ(· δείξη· πού χαιρετίσθηκε μέ ένβου σιασμό άττό ένα Θέατρο γεμάτο σάν ενας σταθμός γιά παροπτέ. ρα· Ή «Άδελφότη Ποντίων Παγ κρατίου» πού ανέλαβε νά όργο- νώση την δλη επιδείξη· σημί'ιιααι σίγουρα ένα μεγάλο καί έπιτκ- χές βήμα στούς έ— ιδι ω^ομένους αχοπούς της»· Δ· Ψαθάς Ο ΦΟΙΝΙΞ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗΣ Έν Ν. Σμύρνρ καΐ ταίς αΐ- Θούσαις τής Όλυμπιακής Σχο λής Μηχανικών Έμπορικοθ Ναυτικοϋ προθύμως καΐ ευγε¬ νώς διατεθείϋας υπό τού προ¬ έδρου τής Έστίας Ν. Σμύρνης τάς πρωϊνάς ώρας τής Κυρια- κής 26.1.69 έν πρωτοψανεϊ ά- θρόα προσελεύσει των μελών τοϋ άπό 35ετίας δρώντος έν Ν. Σμύρνη συμπαθούς προοδευ τικοϋ ιΡυχαγωγικοϋ Συλλόγου, ό ΦΟΙΝΙΞ Ν. Σμύρνης συνήλ¬ θεν υπό την προδερίαν τοΰ έ- κλεκτοϋ Νεοσμυρναίου έπιχει ρηματίου κ. Ανδρέα Κυρι'ακο- πουλου Ιη Γενική Συνέλευσις τοϋ «Οοίνικος» πρός άρχαιρε οίας διά την εκλογήν νέου Δι- θικητικοϋ Συμθουλίου. Έν μέσω Θερμών έκδηλώσε ών τοϋ πλήθους των παρευρε- Θέντων ό Προεδρος τού άπο- χωροϋντος Διοικ. Συμβουλίου κ. Τάσος Μοδινός έζέθεσε την πλουσαν καΐ ποικίλην δράσιν τού Συμβουλίου καΐ γενικώς τα πεπραγμένα τοΰ λήζαντος έτους 1968. Έν ουνεχείςι ό ταμίας τοϋ Χυμβουλίου κ, Ν. Χαρόγλου την λογοδοοίαν επί τοΰ οικονομικοϋ τομέως, κα- ταθέσας, σ,μα τόν άπολογιο μόν τοϋ λήζαντος έτους καί τάν προϋπολογιομόν τού άρζα μένου έτους 1969. Ευθύς άμέσως έπηκολούθτν οε ψηφοφορ.α καθ' ήν μέ συν- τ.ζιπτικήν πλειοψηφίαν πανηνυ ρικώς ύπερίσχυσε τό υπό τόν κ. Τόσον Μοδινόν ψηφοδέλτι- όν κατά την κάτωθι σειράν ε¬ πιτυχίας : 1) Τάοος Μοδινός, 2) Νικ Χαρόγλου,, 3) Όδυο. Παναγιω τόπουλος, 4) Θεοδ. Αλεξίου, 5) Δημ. Δημητριάδης, 6) "Ε¬ λένη Παπάζογλου, 7) Ζωή Μ οκαρη, 8) Στεφ. Βασιλειάδης, 9) Π. Σολωνιάδης. Η ΠΡΩΓΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ Μέ έζαιρετική μεγαλοπρε¬ πεία καΐ εορταστική διάθεοη επραγματοποιήθη την περα- ομένη Κυριακή τό μεσημέρι στίς εύρεΐες αϊθουσες τού ζε- νοδοχείου «Άκροπόλ Παλλά«, ή προαγγελθείσα έορτή τής πρωτοχρονιάτικης πίτας τού Συλλόγου Περαμίων Κυζικη- νών. Παρευρέθησαν άντ .πρόσω - ποι των Προσφυγικών όργανώ- οεων, τού Τύπου καΐ πολύς άλλος καΐ έκλεκτός κόσμος. Στήν έορτή προσέδωσε πα¬ νηγυρικήν άτμόσφαιρα τό ψυ- χαγωγικό πρόγραμμα ποϋ πα- ρουοίασε ό γνωστάς «κονφε- ραναιέ« Όμηρος ΆΘηναίος (Σμυρναίος την καταγωγήν) μαζί μέ τό έζοχο μπαλέττο των Έλληνικών χορών τοϋ Αντωνίου Μανούσου Μετά την δοζολογία ό Πρό- Γδρος τοϋ Συλλόγου κ. Έμμ. την άνάγκη άποκτήσεως ιδίας στέγης. "Επειτα δόθηκε ό λόγος στόν καβηγητή κ· Αθαν Άσια- τίδη. -ού μίλησε γιά τούς Κομνη νούς γ,ά τα μετά την αλωσιν τής ΤραττΕζούντος μέχρι τής Μικρα- πιατικής καταστροφής γεγονότα· Εν συνεχε!α ό Δήμαρχος Πε- ραματος συνεχάρη τόν όμιλητήν καΐ εξέφρασε τόν Θαυμασμό τού <ιά τό φιλοπρόοδο Ποντιακό στοι χείο, πού εΤχε την εύκαιρία νά γνωρίση άλλού είς άλλας έκδη¬ λώσε ι ς τού· Συνέστησε Θερμά είς τούς Ποντίους νά άγαττοϋν τα ηθη καΐ έ'Θιμα τής Πατρίδος των χωρίς νά παρασύρωνται άπό τίς ξένες έξαλλες συνήθειες πού τεί¬ νουν νά χαλάσουν την έλληνική σημερ,νή νεολαία· Νά διαψυλά- ξουν τή γλώσσα των ττοπέρων τους δηλ- τήν Ποντιακή διάλεκτο. πού εΤνα, ένα τταρακλάδι καΐ στολίδ, τή Έλλην,κής γλώσσας- Εν ουνεχεία έκοψε την πίττα και την εμοίρασε είς τούς τταρευ ρεθεντας. Προσεφέρθηκαν γλυκά κα, επηκολούθησε χορός μέ τόν καλλπίχνη λυράρη Νΐκο Παπα- βραμίδη δλη την ήμέρσ μέσσ σέ άτμοαφαιρα εύφροσύνης κσΐ πά τριωτική· Α· Κ· Δ· Παπαναστασ ου έκοψε την πίτ τα, χωρΐζοντας — κατά την συνήθει α τα πρώτα κομμα- τια έπ' ονόματι ουλλογικών προσώπων, καΐ έν συνεχείρ έ- μοΐράσθησαν τα άλλα σ" δλους ιούς παρευρισκομένους. Κατόπιν, μετά σύντομη εί οήνηση τού Προέδρου τού Συλ λόγου, ά λόγος εδόθη στόν συνεργάτη μ'ας Σμυρναίον συγγραφέα καΐ λογοτέχνη κ Χρήατο Σολομωνίδη, ό οποίος μέ τήν Ιδιάζουοα ' σ' αυτόν καλλιέπεια καΐ θυμοσοφία έζε φώνησε ενα ώραιότατο πονή- γυρικό πού άνεφέρθη πάνω σέ διάφορα έπίκαιρα Θέματα κσι πού ένθουσ αοε τοϋς παριστα- μένους, οί άποϊθι τόν έχειρο- κρότησαν καΐ τόν συνεχάρη- καν θερμά. Τό σημαντικώτερο δμως γε γονός τής εορτής ήτο ή πρώ- τη παρουσιάση τοϋ β.βλίου ^ ΠΕΡΑΜ0Σ» πού συνέγραψε ό γνωστός Ιστοριθδίφης καί λο· γοτέχνης Γιώργος Σγουρίδης έζεδοθη δέ μέ δαπάνες το Συλλόγου Περαμίων Κυζικη- νών. Τό έργον είναι μεγαλει- ώδες τόσο οτήν έμφάνιση, 6 σο καί στό περιεχόμενο Αποτελεί πραγματική άπει· κόνιση τής άζέχαοτης Περο- Μου, πού ανάστα νεται τώρα ο πό τή μαγική πέννα τού Σγου· Ρ'δη καΐ ζαναζή τήν ύπέροχη ζωή της στίς σελίδες τού β<- βλΐου. Έγχωμ.αστικά μίληοαν γιώ τα βιθλΐο καΐ γιά τάν Πρόεδρο τού Συλλάγου ό κ. Νϊκος Μη λιώρης, ό Προεδρος τής Νέας Περάμου, ό κ. Ευρ,πιδης Μο· κρδης ό Προεδρος Καλλιθέας καΐ αλλοι. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Έκν/κλοφόρησεν είς κομψότβ· τον καΐ λαμπρά έκτι/ττωμένον τό· μόν τό βιβλίον τού Δημήτρη Οί κονομίδη υπό τόν τίτλον «Τό ζε στό κύμο», -ού δισλαμβάνει την ιστορίαν ενός παιδιοθ μέσα σ ένα μαγικό Ιστορικό ψόντο: Την Κωνσταντινούττολη ττρΐν καΐ ώς τό τέλος τού Α' Παγκοσμίου Πο¬ λέμου· ί-
(Συνέχειο έκ της 1ης σελίδος)
λοΰοαν την άνάφλεζη μέ χει
ροβομθίδες. Ή πυρπόληση
πραγματοποιήβηκιε μεθοδικά,
απετέλεσε ώργανωμένην στρα
τιωτικήν έπιχεΐρποπ. βάσει
αρτιου κσ.1 επιμελώς καταρτισ
μένου... έπιτελικοϋ σχεδίου.
Οί τουρκικές ουνοικιες μείνα-
νε άνέπαφες, πυρπολύθπκαν
άποκλειστικά οί ελληνικες κι'
ή άρμενική κ>' ελήφθη πρό-
νθια νά διασωΘοϋν, δλα τα
μέοα σ' αυτές. νεότευκτα με-
γόλα κτίρια πού Θ' άποθαίνα-
νε χρήσιμ'α οτούς πυρπολη-
τές.
_ Ό έμπρπσμός της Σμύρ¬
νης υπήρξε έργο καταχθόνιας
πολτηκής έμπνευοης. Άπο-
κλειοτικός τού σκοπός ήταν
νά μή μείνη τίποτα δικό μας
ο" αυτήν, τίποτα ποϋ Θά μπο-
ροϋσε νά μάς κινήοη την νο-
σταλγική έπιθυμία καΐ νά μάς
δώση τό δικαίωμα νά ζ'αναγυ-
ρΐοωμε καί νά τό διεκδικήσω-
με. Άπέθλεπε ν6 όριστοκο-
ποιήοη, έσαεί, τόν έκπατρι-
ομό μας.
Μ' άκουε ήρεμα χωρίς νά
έζαναστή καί νά διαμαρτυρη¬
θή, πράγμα πού οήμαινε ότι
τα ήξερε δλ' αύτά καί δέν πί
στευε, οϋτε κατά κεραίαν δσα
ζεατόμιοε πρΐν λιγο.
-- Δέν ζέρω. Σάς εΐπα, δέν
έχω προσωπικές άντιλήψεις.
Πάντως τό γεγονός εναι ότι ό
έκπατριομός οας έθλαψε κΓ έ-
σάς κι' έμάς. Έμάς περισσό-
τερο.
"Εδειζιε μέ μιά κΐνηοη τοϋ
άριστεροϋ χεριοό έζω άπό τό
παράιθυρο.
—Όλα καταπράοινα πέρα
γιά πέρα, είπε. Οϋτε σπιθαμή
γής άκαλλιέργητη. Κι' οί δρό
μοί σας. Χαίρεσαι καί μόνο νά
τούς θλέπης.
ΚΓ ήταν ατά 1951 δταν τό
όδικό μας δίκτυο δέν εΐχε ά-
κόμη βελτιωθή καί πυκνωθή.
— Σ' έμάς μπορεϊς νά ταζι-
δεύης ώρες χωρίς νά συναν-
τήοης ένα χωριό, ενα οτρω-
μένο δρόμο, ενα καλλιεργη-
μένο χωράφι. Ταρλάδες άπέ-
ραντοι. Έρημιά. Καΐ νά πή
κανείς πώς δέν εΐν' εϋφορος
ό τόπος μας; Μάς λείπουν ή
διαθέση, ή προκοπή, τα χέρια.
Διέκοψε μιά στιγμή καί συ-
νέχισε:
— Λάθος, μεγάλο λάθος.
Άλλο ι πού έχουν έκτεταμέ-
νες χώρες, οί Καναοοί, οί Αυ
στραλοί, οί Νοτιοαφρικανοι, κά
νούν τό πάν γιά νά προσελκύ
σουν μετανάστες κι' εμείς
στερηθήκαμε τό δραστηριώτε-
ρο στοιχείο τού πληθυσμοΰ
μας. Δέν έπρεπε νά φύγετε.
Αυτή τη φορά δέν θύμωσα.
ΜοΟ εΐχε κινήσει τή σαμπά-
θεια τα άνεπιφύλακτο παράπο
νό τού.
— Πάλι τα Ιδ·α; χαμογέλα-
σα. Δέν φύγαμε. Μάς διώζα-
τε.
— Φόγατε, σάς διώζαμε γο
άποτέλεσμα δέν άλλάζει. Έ-
σεϊς στερηθήκατε τή γή μας
κΐ' εμείς τα χέρια σας.
Δέν διεφώνηοα. Τοΰ παρα-
τήρησα, 6μως, ότι άπό γεωργι
κης πλευράς ή ζημιά τους δέν
έπρεπε νδναι μεγάλη. ΟΙ "Ελ
ληνες τής Τουρκίας εϊμαστε
αστοί. "Εμποροι, θιομήχανοι,
τεχνίτες, θιοτέχνες...
— Μέσα στήν Σμύρνη καί σε
δυά - τρείς άλλες πόλεις, ναι.
μέ διέκοψε. Πόσοι ήσαστε αύ
τοί; Διακόσιες. τριακόσιες χι
λιάδες; Οϊ άλλοι οί πολλοί,
ενα έκατομμύριο καΐ πάνω, ή¬
σαν άγρότες. Τα καπνά, τ' ά-
μπέλια, οί εληές, τα μηαι-ΐπά-
κια, τα περιθόλια, άνήκαν
στούς ρωμιούς. ΟΊ δικοί μας
εΤχαν κάπθιο προθάδισμα,
οτά δημήτρ ιακά καΐ ατήν κτη-
νοτροφία κι' αυτό όχι άπόλυ
τα. Κι' έπειτα... Δέν πρέπε.
νά ύποτιμοϋμε τα άστικά έπ'αγ
γέλματα άφοϋ άπό την άνάπτυ
ζή τους έζαρτάται ή άζιοποί-
ηση τού άγροτικοϋ πλοϋτου.
Άς είναι. Μάς λείψατε.
Θά ήμουν άνειλικρινής άν
ελεγα δτι αυτή ή άνενδοαστη
άπό τούρκικο στόμα. έπίκριση
τοϋ έκπατρισμοϋ μας δέν μ"
ένθουσίαζε. "Ισως κια Ι νά χαι
ρεκακοϋσα. "Ανθρωπος εΐμαι.
— Είναι γεγονός, εΐπα, δτι
οάς άφήσαμε μεγάλο κενό.
Άλλά τα κάλυψαν κατά ενα ση
μαντικό ποοοστόν, οί άπ' έδώ
δικοί σας πού οάς ήρθαν μέ
την άνταλλαγή των πληθυσ-
μών.
— Μή λέτε πράμματα ποΰ
δέν τα πισεύετε, μέ άντίκρου
αε. Έν πρώτοις ή άναλογια
έκείνων πού έφυγαν μ' αυτούς
πού ήρθαν είναι τρ α πρός ε¬
να ΚαΙ δεύτερον, άν ύστερού
σαμε άπό οάς στό τόπο μας,
πώς είναι δυνατόν νά μην ύ-
στεροϋσαν αύτοι στό δικό σας
καΐ νά καλυψουν τό κενό; Τέ
λος πάντων.
Άλλάζαμε κουθέντα. Τόν
ρώτηοα τΐα έντυπώοεις τού ά¬
πό την Ευρώπη, μοϋ είπε πολ-
λά καί διάχρορα, μοϋ μίλησε
έκτενώς γιά τό θαυμα τής οΙ-
κονομικής άνόρθωσης τής Δυ-
τικής ΓερμανΙας καί δέν μοϋ
άπέκρυψε τόν θαυμασμό καΐ
την συμπάθειά τού πρός τούς
Γεομανούς.
— Στό οημείο αύτό διαφω-
νοϋμε 6πόλυτα μέ τόν πατέρα
μου, εΐηε. Άντιπαθεί τρομερά
μισεί Θά πρέπει νά πώ, τούς
Γερμανούς. Δέν τούς συγχω-
ρεί ότι μάς παρασΰρανε οτόν
πρωτο παγκόσμιο πόλεμο,
τούς Θεωρεί νεκροθάφτες τής
μεγάλης μας Όθωμανικής Αυ-
τοκρατορΐας καί αποδίδει στίς
ύποδείζεις τού την άμοιβαία
έχθρότητά μας μέ τούς ρωμη-
ούς.
Ξαναγύρισε στό Θέμα:
— Θά σάς κάνη έντύπωση
δτι οάς μιλώ τόσο πολύ γιά
τόν πατέρα μου. Δέν εΐμαι έ-
τερόφωτος, δχι. Άνήκω οτή
νέα γενεά, έχω τή μορφώση
μου, τίς Ιδέες μου, τό θάρρος
τής γνώμης μου καί σέ πολλά
ζητήματα διαφωνώ ριζικά μα¬
ζύ τού. Άλλά στό Θέμα των
τουρκοελληνικών σχέσεων ου
μερζομαι τίς άπόφεις τού.
Πρώτον γιατί, όπως σάς εΐπα,
ήμουνα πολύ μικράς την έπο-
χή των Θλιθερών γεγονότων
γιά νά εχω προσωπική γνώμη.
Καί δεύτερον έπειδή εΐμαι ρε
'αλιστής καΐ βλέπω δτι έχει
συλλάβη τό Θέμα άπό τή Θε-
τική τού πλευρά.
(Συνεχίζρται)
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ
ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΟΥ
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
·ϊρ·.ον ι,·6ς
ί -τ*
ΑΡΙΟΝ ΡΕΥΜΑ
(Συνέχεια έκ τής 1 ής σελΐδος)
λαών τής Εύρώπης πρός τα
βαθη τής ΆσΙας, πρός τό Ί-
ράν καΐ τάς Ίνδίας, τής όποί
άς τα Ιχνη παραμένουν άκό-
μη καΐ σήμερον είς τούς θρά ι
χους τού Καυκάσου (γιγαντι-1
αϊαι κεφαλαΐ Κριών) μάς άναγ '
κάζουν νά παραδεχθώμεν έζο
δόν τοϋ Ράμα μέ τούς έκλε-
κούς τής φυλής τού άπό τα
δάση τής Εύρώπης.
Τα Ίνδικά κείμενα τόν πά
ρουσιάζουν:
Μέγαν κατακττντήν καΐ Νομο
Θέτην, άποκαλύψαντα τόν "Α
ριθν Νόμον:
1) Ίσότητα μεταζύ νικη-
τών καΐ ήττημένων.
2) Κατάργησιν άνθρωποθυ-
θιών καΐ τής δουλείας.
3) Σεβασμόν τής γυναικός,
τοποθέτησιν αυτής είς την Έ
στίαν.
4) Λατρείαν των προγόνων.
5) Τόν Θεσμόν τής ίεράς
φλογός, όρατόν σύμβολον τού
άρρήτου θεοΰ, ώς έπίσης.
6) Τό Σεληνοηλιακόν Ήμε
ρολόγιον των Άρίων, καΐ την
7) Απεικόνισιν κΐαΐ όνομαοί
αν των Αστέρων τού Ζωδι-
κοΰ κύκλου ήτις διατηρεϊται
ών ημερών μας.
Ουδείς μελετητής τής Μυθο
λογΐας ή τής Άστρονομίας,
μάς έδωσε μέχρι σήμερον την
καταγωγήν ή τό δνομα των μυ
στηριωδών αυτών σημειων είς
τόν χάρτην τού Ουρανοϋ (*).
ΟΙ ΑΧΤΕΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΖΟΔΙΑ-
ΚΟΥ: ΚΡΙΟΣ, ΤΑΥΡΟΣ, ΔΙΔΥ
ΜΟΙ, ΚΑΡΚΙΝΟΣ, ΔΕΟΝ, ΠΤΕ
ΡΟΤΗ ΠΑΡΘΕΝΟΣ, ΖΥΓΟΣ,
ΣΟΡΠΙΟΣ, ΤΟΞΟΤΗΣ, Α1ΓΟ-
ΚΕΡΟ, ΥΔΡΟΧΟΟΣ, ΙΧΘΥΕΣ.
Μήπως άληθεύει ή φήμη δτι
άπό μαθητάς τοϋ Ράμα, μετε¬
φέρθη ή ίερά φλόζ (Σύμβολον
τής Θείας ένότητος των δν-
των, Ίνδικής προελεύσεως),
καθώς καΐ τα κέρ'ατα τού Κρι-
οΰ (έμβλημα Άρίας Θρησκεί
άς) είς την Αίγυπτον;
Τα κερατα αύτά έγειναν άρ
γότερα τό Σύμβολον τής μυή
οεως καΐ μετέπειτα τό σύμβο
λον τής ίερατικής κίαϊ Βασιλι-
κής έζουσας είς την Αίγυ¬
πτον.
Τα κέρατα τής Παπικής Τιά-
ρας, προέρχονται άπό έκεϊ.
(*) Πολλοί των άστερισμών
τού Ζωδιακοϋ κύκλου περι-
λ'αμθάνονται είς τούς όρφ1.-
κούς Ύμνους. Τό γεγονός
δτι αί παραοτάσεις τοϋ Ζωδ>
ακου έχουν δεχθή την επί¬
δρασιν Έλληνιστικών αντι¬
λήψεων μάς φέρε, είς τό
ουμπέρασμα δτι ϊοως άνά-
γονται είς τούς Όρφικούς
χρόνους.
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
(Σ^νέχεια έκ της 1ης σελίδος)
οί δ"ό μας ψηλά επάνω στό δώ-
μα τού σττιτιοθ μου ατή Νέα
Σμύρνη· μοϋ διηγήθηκε κάτι ττοΰ
ττοτέ έως Γότε (1945) δέν τό
εΐχα άκούοτει όπτό τόν πά—τού
«ιΐ τόν πατέρα μου· Έπειδή ό
πατέρας μου τα χρόνια έκε'να
είταν βαρεία άρρωστος· δέν
ηθρα εύκαιρ^α νύ έξακριβώσω
άν ή πληροφορία τού έξαδέλφου
τού άνταττοκρινόταν στήν πραγ
υατικότητα- Ό «Μικάβος» λοι-
•π-όν μοϋ διηγήθηκε πώς κάττοιος
θεΐος τού ττοατποί) μου (άδελ-
ώός τού γεναρχη μας Γιώργου
Φΐλώροο ου εΤχ€ μετοικήοχι άπό
τή Δημητσάνα στόν Βουρλά γύ
οω άπό τό 1820) εΤχε τουρκέ-
ψει κβΐ εΤχε έγκατασταθεΤ στό
Σιβρισάρι· μικρή κωμόπολη νό-
τια τού Βουολά- 'Υποθέτω πώς
τό εΤχε κάνει άττό συμφέρον, γ ι ό:
νά έξασψαλίσει τή ζήση τού πιό
άνετα άποχτώντας έτσι χτήμα-
τα τοΰ Τούρκου πεθεροΰ τού·
Όττως εΤττα παραπάνω· γιά την
υπάρξη τού θείου τούτου τοϋ
τταττποΰ μου. ττοτέ δέν εΤχ£ νί-
►τι ό τταραμικρό; λόγος ούτε
στόν Βουολά. οϋτε ύστερότερα
πΊο πατρικό σττίτι στήν Άθήνα-
Ή Ίστορία δμως έχει συνέχεια-
πάντα σύμφωνα μέ την άφήγη-
ση τού θείου μου· "Οταν κάττοτε
ό Μουσα;λμάνος πιά συγγενής
τού ποπτποϋ μου τταοουσιάσθηκε
στό έμττορικό γραφεΐο τού α¬
νεψιού, αυτός τοΰ .γύριπε την
πλατή καϊ μήτε νά τόν καλημε-
ρίσει καταδέχτηκε·
'Υποθέτω τώρα πώς ή έξωμο
(Συνέχεια ' έκ τής 1ης σελίδος)
κτός πνευματικάς ώνθρωπος
ό οποίος έχει εΐόικώς άσχο
ληθή μέ τό Θέμα τής νεολσί
άς, ό κσθηγητής Κος Τσιριν
τάνης, Θά ήμποροΰσε κσνείς
είς πολλάς περιπτώσεις, τα
λεγόμενα ώργισμένα νειά-
τα νά τα χαρακτηρίση ώς τα
«όκνηρά νειάτα».
'Απασχολοΰντα πολϋ περισ
σότερον μέ την ψυχαγωγιαν
των, μέ την λεγομένων
«ντόλτσε βίτα» παρά μέ τάς
σπουδάς των, μέ την κατάρτι
σιν των, ώστε ν" αποκτήσουν
όλα τα έφόδια ποΰ Θά τούς
είναι άπαραίτητα στήν μελ¬
λοντικήν των ζωήν. Ή νοο -
τροπία δμως αυτή Ισοδυνάμει
μέ ηθικήν αύτοκτονίαν.
Ύπάρχουν δμως καί άρκε-
τοί νέοι τΐοΰ έννοοΰν νά τα
συνδυάσουν δλα. θέλουν δή
λαδή νά συμβι&άσουν την με
λέτην κι' έν γένει τάς σπου¬
δάς των, την κατάρτισίν των
μέ την ντόλτσε βία, μέ τα
ςενύχτια καΐ τα τοιαθτα.
ΚαΙ φυσικώ τώ λόγω άποτυγ
χάνουν, διότι ύπάρχουν μερι
κά πράγματα ποΰ δέν συμβι
βάζονται κατ' ουδένα τρό¬
πον. Δέν είναι δυνατόν, μάς
λέγει ό Χριστός, νά ύπηρετή
κανείς συγχρόνως δΰο κυρί-
ους, ή τόν ίνα Θά ΰπηρετήση
ή τόν άλλον Θά αδικήση.
Ένας μεγάλος διανοουμε
νος, ό Άκαδημαϊκός καΐ πό ι
ητής Κλωντέλ, ϊλεγε σχετι¬
κώς μέ τό ζήτημα αύτό πρός
τούς νέους: «τα νιατα δέν
έχουν πλασθή γιά εθκολη κα
λοπέραση, άλλά γιά ηρωϊ¬
σμόν, γιά αγώνας» καΐ ότι
οί νέοι διά νά επιτύχουν
στήν ζωήν, διά νά κάμουν κά
τι τό μεγάλο καΐ άνώτερο,
θά πρέπει νά προχωροΰν άν
τίθετα μέ τό ρεΰμα της κοι-
νωνίας. Νά μή παρασΰρων-
ται δηλαδή άπό τό ολιστικόν
ρεϋμα τής κοινωνίας άλλά
μέ την Ισχυρά των θέλησι ν'
άντιστέκωνται είς κάθε εϊ-
δους πειρασμόν πού έπιδιώ-
κει νά τούς παρασύρη άπό
την όρθήν των πορείαν, άπό
την άγωνιστικήν των προσ-
ττάθειαν πρός δτι ανώτερον
ύπάρχει.
II.
Ποία τα αϊτια τής νοση¬
ράς ψυχικής καταστάσεως
τής νεολαίας;
Προβάλλονται συνήθως δι-
άφοροι δικαιολογίαι:
1ον ότι ή νεολαία έ'χει άπο
μακρυνθή άπό την θρησκεί¬
αν.
Ή δικαιολογία αυτή είναι
πραγματική καΐ κανείς βε¬
βαίως δέν ημπορεί νά την
αρνηθή. Άντιπροβάλλεται δ¬
μως τό έρώτημα: Διατί <5ρά γε ή νεολαία εχει άπομακρυν Θή άπό την θρησκείαν; Τί συνετέλεσεν ώστε ή θρησκεία νά μην ασκή έπίδρασι στήν ψυχήν τής νεολαίας; Ή α¬ πάντησις είς τό έρώτημα αύ¬ τό θά δώση εξήγησιν καί στην απομάκρυνσιν τής νεο¬ λαίας άπό την Θρησκείαν. θά πρέπει δμως ν' άνατρέ ξωμε πρός τουτο είς παλαι- οτέρας εποχάς διά ν' άνεύρω μέν την ρίζαν τοΰ κακοϋ, δι ότι ή κατάστασις αυτή εί¬ ναι τό άποτέλεσμα τής φθο- ροποιοϋ δράσεώς τού ύλι- σμοΰ. Καί άλλοτε μέν, ό ύλι σμός έκηρύσσετο μόνον θε- . ωρητικώς. Εδέχετο δηλαδή δτι μόνον ή ϋλη ύπ,άρχει και τίποτε άλλο. Συνετΐώς, ηρ¬ νείτο τό πνεΰμα καί κάθε πνευματικήν εκδήλωσιν, ώς είναι ή Θρησκεία. Τώρα δ - μως, ευρισκόμεθα είς την ε¬ ποχήν κατά την όποιαν ζοΰ- με στόν Θεωρητικόν ύλισμόν. Άπό άπλή Θεωρία, ό ϋλι- σμός έχει γίνει πλέον πρά - ξις καί ζωή έμποτισμένη ά¬ πό τα ύλιστικά διδάγματα, τΐού έχει καταπνίξει κάθε πνευματικήν εκδήλωσιν. Έ κτός τούτου δμως, άλλη αΐτία τής απομακρύνσεως τής νεολαίας άττο την Θρη - σκείαν είναι καί ή άσυνέ - πειά τής ζωής έκείνων τιού λέγουν δτι «Θρησκεύουν». Τί γνώμην ημπορεί νά σχηματίσουν οί νέοι διά τοΰς άνθρώττους αύτούς, δταν βλέ πουν καί άκούουν τΐολλούς έξ αυτών νά λέγουν ψέμμα- τα, νά μηχοτνεόωνται άτιάτες, νά έχουν ώς μόνον σκοπόν τής ζωής των τό ν' άποκτή - σουν χρήματα διά παντός μέσου Θεμιτοΰ καΐ άθεμίτου, δταν τούς βλέτιουν νά είναι ματαιόδοξοι, σκληροΐ καΐ ά-1 στΐλαγχνοι στήν δυστυχίαν. Τί άλλο, παρά δτι είναι ή θρησκεία των ενας μανδύας ποΰ σκεπάζει την ύποκρισίαν των καΐ την ηθικήν των σαπΐ λάν καΐ δτι μία τόσον έπί- πλαστη Θρησκεία τιού δέν ά- σκεΐ καμμίαν επίδρασιν στόν εσωτερικόν κόσμον τοΰ αν- Θρώπου πού δέν φέρνει καμμί αν μεταβολήν στόν τρόπον ζω ής, είναι άχρηστη; Διά την Ελλειψιν λοιπόν της Θρησκευτικότητος τής νέ ολαίας είναι προτιμότερον άντΐ νά αΐτιώμεθα αύτούς, νά αΐτιώμεθα τούς μεγαλυτέ ρους την ηλικίαν, δηλαδή ■πρώτον τούς γονεϊς καΐ έτιει τα δλους τούς άλλους. Στήν σημερινήν ύλιστικήν εποχήν, έπικρατεΐ βυστυχώς ή αντίληψις ότι την ευτυχίαν την φέρουν τό χρήμα και τα ύλικά άγαθά, καΐ δχι ή πί¬ στις καΐ ή πραγματική χρι- στιανική ζωή. Ή καθαρώς ύλιστική αυτή αντίληψις I- χει άποξηράνει την καρδίαν κι' έχει άμαυρώσει δλα τα ύψηλά Ιδεώδη. Ένώ, ώς ί| πεϊρα τής ζωής άποδεικνύει, στήν πραγματικήν ευτυχίαν των άτόμων καΐ τό μεγαλεί¬ ον τοΰ "ΕΘνους, συντελοϋν ή Θρησκευτική πίστις, δηλαδή τό πνεΰμα, τα έθνικά Ιδεώ¬ δη, ή άγάπη τής Πατρίδος καί της ελευθερίας, ή πρός αλλήλους άγάπη. Αύτά συνθέτουν την εσω¬ τερικήν δύναμιν τής κοινωνί άς καί τόν πνευματικόν ιτολι τισμόν της. "Οταν αύτά λεί¬ πουν τότε προκαλεΐται ή δυσ φορία, ό φθόνος, ή έγωΐστική προσκόλλησις είς τα ύλικά ά- γαθά, ή άδιαφορία πρός τούς άλλους, ή σκληρότης καί τα παρόμοια. (Συνεχίζεται) Η ΜΔΥΗ ΤΟΥ ΚΔΛΠΔΚΙΟΥ Η ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ Η ΠΑΛΗ Ιϋϊ ΙΜΛΙΙΑΜϋι χορΩΝ Μ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΆνέΗΟοτος Ιαπορία έκ τού πολέμου 1940—41 Γ. Είς την περιοχήν Δρυμάδες - Πωγωνιανή, ό έκεϊ Λόχος προκαλύψεως, υπό τόν γενναϊ όν Λοχαγόν- Παπακώσταν Χρή- στον, συμμαθητήν τού γράφον τος την παρούσαν Ιστορίαν είς τόν Ουλαμάν τού Άφιόν - Καραχισοάρ τής Μικρασας, άν τί νά συμπτυχθή, συμφώνως πρός τα σχέδιον ενεργείας, -Λ. ί ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΩΝ Φ. Ε. Κ. Χαρούμενες, εϋθυμες καΐ ι ζένοιαστες ώρες περάσαμε Ι οτή χορευτική έσπερίδα πού έδωσε καΐ τρέτος ή Φοιτητική "Ενωσις Κων)πολιτών στίς 24 ΊανουαρΙθυ είς τό γνωστό νυ χτερινό κέντρο «Τό Κάστρο», ' τής όδοϋ Μνησικλέους. Ή καλ λιτεχνικά δι'ακοσμημένη σάλα μέ τόν έναλλασσόμενο φωτισ μό έδινε μιά ώραα άπόχρωση σ~ήν αϊθουσα τού κέντρου. Ή μουσική τοϋ Κώστα Κλάθα έ- παιζε φαιδρά τούς μοντέρνους χορούς καΐ τα ζευγάρια άκο- λουθουν λικνιοτικά τό ρυθμό τής όρχήοτρας. Τό πρόγραμϋα πού μάς πα- ρουοίαοε ή Πόπη Μαρέλλι κυ- σία αυτή τού ττροπάτπταυ μου έκρατήθηκε έπίτηδες μυστική μέ¬ σα ιτΐήν οίκογένειά μας· Ο παπττούς μου Θανασός· ανθρω¬ πος ύπερήφανος· φιλόττονος. πά- τριώΐης συνειδητός καΐ συνειδη- τός »χ,> στιανός» κσχαφ^εσζ
τόν σνγγενή ποΰ πιθανότατα
άπό συμφέρον· δέν εδίστασε να
άλλαξοπιστήσει καΐ νά άλλαξο-
γλωσσησει-
Ό Γώργος Ν· ΦΛωρος λοιπόν
τού Ηρακλείου ε'ταν άτός τού
«φιλοσκώμμων»· Π·χ· ποτέ δέν
όνομάτιζε συναδελφους ή άλ¬
λους μέ τό ττραγματικό δνομά
τους. ΕΤχε τή μανία νά τό πα-
ραμορφώνει ή νά χρησιμοποι-
εΤ τό παρατσούκλι· Δέν τό έ-
κανε τόσο όπτό φιλοσκωμμοσύνη
ό'σο άττό κλίση πρός τό εΰ-
τράττελο καΐ τό ιταρόίδοξο· Έγε
νόταν κυριολεκτικά την άσυνηθι
πτη λέξη· τό πρωτότυττο παρα¬
τσούκλι ■ "Ετσι· δταν τοϋ έδειξα
τό 6ι6λ!ο μου «Ό θάνατος τού
'Εμιτεδοκλή». γυρίζει καΐ μ' έ-
ρωτά, τάχα άνίδεος
—Ποιανοΰ Έμπεδοκλή; τού
τροπτεζίτη;
"Ηξαιρε καιλά πώς επρόκειτο
γιά τόν θάνατο τού 'Εμπεδοκλέ
ούς· άρχαίου ψιλοσόφου τής Σι-
κελίας· Άλλά τό δημοτικό «τοϋ
ΕμτΓιίδοκλή;» δέν τού εχτύπησε
<αλά στό αύτ!· Κ' έπέταξε τό άστε'ο τού συσχετίζοντας τό 6ι- &λίο μου μέ τόν Έμπεδοκλή ττού εΐχε γνωρίσει: ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ λοϋσε εύχάριστα. ΟΊ χαριτωμέ νες άδελφές Μπρόγερ καθώς καΐ τό Άγγλικό μπαλέττο Μει- φερ, μέ τίς καλλίγραμμες χο- ρεύτριες διέγραψαν ένα έν- τυπωσιακό φΌντασμαγορΐκό Θε αμα. Έπίσης ό συμπαθής καΐ βιρτουόζος τραγουδιστής Γιάν νης Βογιατζής καΐ ή Ύθόννη, μάς ένθουοίαοαν μέ τα διάφο- ρα τραγούδια τού ρεπερτορί- ου τους. Άλλά ΚαΙ τό χορευ- τΐκό συγκρότημα Β. Χειληνός, Λ τσα ΣακελλαρΙου καΐ Ν. Άν- τωνίου έδικαίωσε τα Θερμά χειροκροτήματα των Θεατών. Παράλληλα άπέδωοε μέ δεζι οτεχνία τίς μπουζούκικες έκ- τελέσεις τού ό ©έμις ΣτουραΙ- της. ΕΤχε δμως κ'αΐ ένδιαφέ- ροντα δωρα στήν κλήρωση τοϋ λαχείου. Τέλος, στήν έπιτυχημένη καΐ συνειδητά ωργανωμένη αυ τή χοροεσπερΐδα,πού κράτησε τό κέφι καΐ τό γλέν/τι μέχρι τίς πρωινές ώρες, καΐ μου έ- φερε οτή Θύμπση τούς άποκρι άτικους χορούς, πού δ'οργανώ ναμε εμείς οί Κων)πολΐται, στή τρισένδοζη καΐ άζέχαστη άγαπημένη μας Πόλη, παρευ¬ ρέθησαν: οί κ.κ. Εύρ. Μακρΐ- δης Προεδρος τοϋ Συνδέσ- μου Κων) πολιτών "Ελλάδος 1924, Περ. Πορσανδης, Πρόε- δ.οος Κων) πολιτών Καλλιθέας, Έμμ. Μαυρής, Προεδρος Με- γαλοσχολιών, Ιωαννίδης Πρό εδρος Άπελαθένων Κων)πολι ών, Ευμολπίδης ΤσαμπαρλΙδης Χατζηαργυρός, Μποσταντζόγ. λου, Άγνΐδης, Παγώνης, Κεδί κης Χρυσόπουλος, τό Διθικη- τικό Συμβούλιο τής Φ.Ε.Κ., οί έμποροι κ.κ. Άλ. Κωτΐδης με¬ τά τής αδελφής τού Φανής καΐ ό Έλληνοαμερικανός Δημ. Κω τδης άπό τό Σικάγον, οί δί¬ δες Μαρία Γιαννουκάκη καΐ Άν. Μανοηλίδου, ό υποφαινό¬ μενος μετά τής κυρΐας τού καΐ πολλοί άλλοι. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΟΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Καραϊσκου 111 - Τηλ. 413.224 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Σωκράτους 59 "Αθήναι Τηλ. 524.783 Ό έπίλαρχος 1940— Λαλαού- νης Βασ λειος διθιηκητής τής ΥΙΙΙ "Ομάδος ΆναγνωρΙσεως. άντιτάσσει κρατεράν αντίστα¬ σιν είς την επίθεσιν ολοκλή¬ ρου έχθρικοϋ Συντάγματος μετά Μοίρας όρειβατικοϋ Πυ- ροβολικοΰ. Ό Παπακώστας, όστις έπε¬ σεν βραδύτερον ήρωικώς μα- χόμενος άγωνΐζεται ώς λέων, μεταζύ των άνδρών τής πρώ- της γραμμής χίαΐ άναφέρει είς την Μεραρχίαν, δτι, άποκρού- ων επιτυχώς πάσας τάς έπιθέ οεις τοϋ έχθροϋ, κράτει τάς Θέσεις τού. Ό άτρόμητος Ήπειρώτης, ό «γεννημένος Τσολιάς». δπως τόν άπεκάλουν οί συμμαθηταΐ τού Ούλαμοϋ μας, έλησμόνησε καΐ σχέδια καΐ στρατηγικήν καΐ άνιοότητα δυνάμεων καί Θάνατον, διά νά ενθυμηθή έ¬ να μόνον πράγμα: ότι οί Ι¬ ταλοί προσεπάθουν νά ύποδου λώσουν την προσφιλεστάτην γενέτειράν τού! ΚαΙ τότε, πά ρά τό συνήθως γλυχό καΐ ή- ρεμον, τό σχεδόν παιδικόν πά ρουσιαστικόν τού καΐ τόν φιλή συχον χαρακτήρ'α, έζηγέρθη, έγινε Θηρ,ον καΐ απεφάσισε νά μετρηθή θώμα πρός σώμα μέ τόν Θρασύν έπιδρομέα! Ή Μεραρχ!α είς απάντησιν τής όντως παραδόζου στρατι- ωτικής άναφοράς τού, τόν διέ ταζε ν' άποφύγει την άγγΐ- στρωσιν τού Λόχου τού καΐ νά συμπτυχθή κατά τό σχέδιον ε¬ νεργείας. Καί τότε, ένώ ήτο σχεδόν περικυκλωμένος υπό των μεγάλων έχθρ>κών δυνά¬
μεων, ηναγκάσθη, διεκδικών
βήμα πρός βήμα ι ό εθνικόν
έδαφος, νά συμμορφωθή πρός
την διαταγήν.
Είς τόν "Υποτομέα Μέρτζα
νης — περιοχή Άώθυ ποταμου
- ό εχθράς, άπωθήσας τα προ
καλυπτικά φυλάκια, έπροχώρη-
σε καιά μήκος τής δεζι άς δ-
χθης τού Άώου ποταμοϋ. Είς
την Θέσιν αυτήν δμως τόν έπέ
τυχόν τα δραστ.κά πλευρικά
πυρά τής όρειβατικής πυροθο
λαρχίας των 75 Σκόντα τού έ
πιλέκτου Ύπολοχαγού πυρ)-
κού Καφίρη Ν κολάου (1) τε-
ταγμένης Ν.Δ. τού χωρίου Ά-
ηδονοχώρι καΐ άνέκοψαν την
προχώρησιν τού. Νέα άπόπει-
ρα των Ίταλών νά ουνεχ.-
σουν έκεί την προέλασίν των,
έθραύσθη καΐ πάλιν υπό τού
εύστόχου πυρός τής πυροθο -
λαρχίας Καφίρη, έν συνδυα¬
σμώ πρός τα πυρά τοϋ υπό
τόν γενναίον Ύπολοχαγόν πε
ζικού Βασιλάν Μιχαήλ Λόχου
προκαλύψεως — 15ου Σ
γματος πεζικού όστις εΐχε
συμπτυχθή καΐ καταλάβει κα·-
ταλλήλους Θέσε.ς. Ό εχθράς
ούτω κ'αθηλώθη.
.0 έχθρός, εΐσδύσας έντός
τοΰ έθνικού έδάφους, κατέλα
βε την γενικήν γραμμήν: Φ>-
λιάτες — Χάνι Δελθινάκι —
Ποντικάτες — Μερόπη - Χάνι
Μπουραζάνι — Καβάσιλα. έν έ
παφή πρός τα συμπτυχθέντα
ημετέρα τμήματα.
Ή άμυντική διάταζις τής
ΥΙΙΙ Μερ'αρχίας επί τής τοπο
Θεσίας άντιστάσεως Καλπακί-
ου (2) ελήφθη πλήρως, αί δέ
μονάδες της κατέλαβον άνευ
περαιτέρω έχθρικής πιέσεως
τάς Θέσεις των έν αυτή.
(1) Εάν δέν απατώμαι εί¬
ναι σήμερον άνώτατος άζιω-
ματικός έ.ά. καΐ Δήμαρχος
Καλλιθέας — Αθηνών σ.τ.σ.
(2) Την άμυντικήν τοποθε-
σΐαν Θ' αποβάλωμεν έφεζής
Καλπακίου, άφοϋ ταύτζεται
καΐ άφού ο Ελληνικάς Λαός,
πού ηγωνίσθη έκεί την γνωρί
ζει ώς Καλπάκι καΐ δχι ώς Έ-
λαίαν. σ.τ.σ.
(Συνεχίζεται.)
ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ
Τοϋ συνεργάτου μος ΛΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΛΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Πον Εφημερίς «Νέα»
28 Άττριλου 1953
Ποντιακοϊ χοροΐ
! «Προχθές Κυριακή 6λέποντας
! στό «Κεντρικό» την 'ώραΐα έττΐ-
δείξη ποντιακών χορών καί τρα.
γουδιών ττού ώργάνωσε τόσο κσ·
λά ή «Αδελφότης Ποντΐων Παγ
κρατΐου». εΤδα ττάλι ξεκάθαρα
ποσο εν,τονο καΐ προσωπικό χρώ
μα έχουν οί ποντισκοΐ χοροΐ καΐ
πόσο λάθος εχουν οί διάφορες χ0
ρευτικές σχολές νά τούς άφΐνουν
έ'ξω άπ' τόν κύκλο τού ένδιαφέ.
ροντός τοος. Εύτυχώς βρέθηκε ε.
νας άκάμα άνθρωττος· ό κ· Δημ.
Κουτ<ιογιαννότΓθ>Αος — καθηγη.
τής της Ποντιαχής μουσικής κσΐ
των Ποντιακών χορών—πού έιτΐ
τριάντα χρόνια τώρ<χ γυ,ρνώντας άττό χωριό σέ χωριό· στίς άκραϊ. ες περιοχές τής Ελλάδος, δχι μ0 νάχα μελέτησε καΐ μελετά τούς χοροΰς καϊ τα τραγούδια των Ποντΐων σ' δλη τήν άνεξάντλητη ποικιλΐα καΐ την όμορφιά Τους άιλλά καΐ τα διδάσκει μέ φανατ,. σμό στή νέα γενεά· 'Ετσι εϊ&α,με προχθές κοριτσάκια ττού μόλις πρΐν άττό λίγα χρόνια είδον τό φώς στούς γελαο-τούς τούτους χώρους τού Διονύσου· νά χορευ ουν σ άλλους ρυθμούς· τοϋς άλέγκρους ρυθμούς τού Πόντου. ττού μετέψερε μοιζύ τού ό ξερρι. ζωμένος πληθυσμός··- Είναι μι4 άξιοσημείωτη προσττάθεια ενός άνθρώττου πού παλεύει δίχος μέσα γιά τό ώρα>ο τοι; έρ>ο· τιοϋ
άττεΊδωσ^Ε. άρκετά ύττοΛογ'ίοιμους
καρττούς- Μέ κάττοια άπορία, ό·
Εφημερίς «Βήμα»
24 Άπρ'λίου 1953
Έπίδειξις Ποντιακών χορών καΐ
τραγουβιών·
Μιά ώραία Ποντιακή εορτή θό
δοθή την Κυριακή 26 Απριλίου.
1Ο-3Ο π·μ· είς τό Θέατρον «Κεν¬
τρικόν» μέ επίδειξιν Ποντιακών
χορών καΐ τραγοι/διών άττό νέους
Ποντίους καλλιτέχνας καΐ καλλι-
τέχνιδας· Ή έορτή όργανώνεται
άπό την «Άδελφότητα Ποντίων
Παγκρατίου» μέ διεύθυνσιν τοΰ
καθηγητού· τής μουσικής, τής
ρυθμικής καί των χορών τού Ελ-
ληνισμοΰ τού Πόντον· κ· Δημ·
Κουτσόγιαννοπούλου- ©ά μετά-
σχη ποχτιακ,ή όρχήστρα αποτε¬
λούμενη άττό έτττά λυράρηιδες·
Τούς χορούς δέ καΐ τα τραγού¬
δια θά έκτελέπουν όμάδες μαθη-
τριών των Ποντιακών μουσικών
Σχολών τού Παγκρατίου· τής
Νικσίας καΐ τής Δρα—ετσώνας·
Θά χορευθοΰν οί χορο! Τριζόνας·
Νικοττόλεως· Πατούλας· Χαιρεαν
! νίτσας· Κότσαρι· Άμαζόνων.
, Έμπροπίσ' Κότς. Σέρας
, Πυρρίχιος· Τα τραγούδισ
6ά έκτελεσθοϋν είναι: Τής Τρί-
ι- ' χας τό Γεφύρι· Άετόντς έπαρα-
πέτανεν· ή κόρ' έττήγεν στό Παρ-
χαρ' τού "Ηλ' ό Κάστρον καϊ
'Έλα άδώ κά»·
28 Απριλίου 1953
Ποντιακή Παράστασις
και
πού
Ι ιοντιακη ι ιαραστασις
Ι Είς τό θέιΐτρον «Κε,'ντρικόν»
εδόθη προχθές μέ έττιτνχία ή ττα- μοΛογω· 6.ι<« ο·< «πμ(.μα υπςφ. Ιράστασις τής «Αδελφότητος Π όν Ι χούν καΐ λειτουργούν σχολές Πον μολογώ- εΐδα σήμερα | τιων Παγκρατίου*· Όλη ή α^Θου- σα ήταν γεμάτη άττό Ποντίοι/ς πού ήλθαν νά δούν την έχτέλεσι ενός ττλουσίου προγράμματος χο ρών καΐ τραγουδιών ύττό την δι¬ εύθυνσιν τού μοναδικοΰ χορογρα φού καΐ καθηγητού τής Ποντια- κής μουσικής κ· Αη,μ- Κουταογιαν νοττούλου· 'Εχορεύθησαν μέ έττι¬ τνχία άπό τάς όμάδας μαθητριών Παγκρατίου· Δραπετσώνας καΐ Κοκκινΐάς οί χορο!· Σίρα· Πα¬ τούλας· Άμαζόνων, Κότσαρι κ!λπ· Έπίσης ή χορωδία τροτ/ούδησε διάψορα ττοντιακά τραγούδια Η ΠΙΤΤΑ ΤΩΝ "ΔΕΛΦΙΚΩΝ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΩΝ,. τής Συνεργάτ,δός μα ς Κάς ΝΙΚ. Κ. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Την !6ην τρέχ. έγινε στήν ΑΘουσα τοϋ '<Κ1νγκς-Παλλάς« τό κόψιμο τής Πίττας τού Συλ λόγου των Δελφικών Άμφΐκτι- ονιών, τοΰ όποίου εΐμαι καί μέλος. "Ήιαν παρόν τό Διοι¬ κητικόν Συμβούλιον τού Συλ λόγου μέ τόν Πρόεδρον τού κ. Μελισσαρόπουλον καΐ τόν Άντιπρόεδρόν τού κ. Χρήστον ΣολομωνΙδην. "Ολα τα έκλεκτά μέλη τού Συλλγου, πού είναι άνθρωποι γραμμάτων καΐ ύψη¬ λού έπιπέδου γιά τόν σκοπά πού προορίζοντο! μεταζύ των οποίων ό συμπατριώτην μας καΐ Προεδρος των Έλλήνων Λογοτεχνών, συγγραφεύς καΐ λογιώτατος καΐ έζα ρετος άν- Θρωπος κ. Απόλλων Λεονταρί της, ό έπίσης έζαιρετικός συμ πατριώτης μας καΐ Ιδρυτής τοϋ Έλληνοαμερικανικοϋ Έπ'.μορ- φωτικοϋ Ίνστιτούτου καΐ τής Σχολής Δημοσιογραφίας κ. Δ. Άβραμίδης: τρία παιδία τής Σμύρνης μας πού την τιμοϋν μέ την άζία τους: Χρήστος Σολομωνδης, Απόλλων Λεον- ταρίτης, Δ. Άβραμίδης, τρείς κορυφές γραμμάτων πού ή γνώ μη τους Θά είναι σεβαστή στό Συνέδριο τής "Άμφικτιονίας των ΔελφώνΜ. "Ηταν παρόντες ό κ. καΐ Λ κ. Παπαδημητρ'ου, πού κράτησαν στή ζωή τόν Σύλλογον των Δελφικών Άμ- κτΐονιών, τή φροντίδι των ο¬ ποίων έγινε τόσο ώμορφη ή ά- πρωινή μας γιορτή καΐ πού τούς άζίζουν συγχαρητήριαγιά τό έργον τους αύτό. Μαζΐ μέ τόν κ. Δ. Άβραμίδη ήταν κι' ό Ιδιαίτερος γραμματεύς τού κ. Κωστής ΆΘανασόπουλος, ένα νέο παλλικάρι δικηγόρος, πού τό μέλλον τού άνοίγεται λαμ πρότατο μπροστά τού άπό τίς ήδη βαθειές γνώσεις τού. "Ή¬ ταν έπίσης μαζί μας. μέλος τού Συλλόγου ό κ. Δ. Λαζο- γιώργος πού κάθε Δευτέρα καΐ Τετάρτη τόν βλέπομε στήν Τηλεόραση μέ ό Ιστορικόν τού πρόγραμμα. Έπίσης πολλές έ- κλεκτές Κυρες. δλες Μέλη τού Συλλόγου, δπως ή κ. Μ. Μπουσμπουρέλη, έζαιρετική συγγραφεύς καΐ Λογοτέχνις, ή κ. Δίκη Σπεράντζα, σύζυγος τοΰ αειμνήστου συμπατριώτη μας ποιητή Στέλιου Σπαράν- τζα, ήσαν καΐ φιλοζενούμενοι τού Συλλόγου μας ό κ. καΐ ή κ. Σπ. Παναγιωτάκου, κ.ά. Μετά τό γεθμα, ό κ. Στοργ- γύλης χαιρέτησε τόν Σύλλογο των Δελφικών Άμψικτ.ονιών, έκ μέρους των Ρουμελιωτών! Ό κ. Σπύρος Ζαμπέλης χαιρε τα τό Σύλλογον έκ μέρους των Ξηρομεριτών. Ό Προε¬ δρος των Έλλήνων Λογοτε" χνών κ. Απόλλων Λεονταρί- της εϋχεται την εύόδωσι τού έργου των Δελφικών Άμφικτι ονιών καΐ καμαρώνει τόν Σύλ λόγον αυτόν, εύχόμενος κάθε ευτυχία σ' δλους μας. Ό κ. Ζέρβας άπό τούς Δελφούς εύ- χαριστεϊ γιατΐ κΰταβάλλεται προσπαθεία νά ζαναζήοη ό Θεσμός των Άμφικτιονιών. Ό Προεδρος κ. Μελισσαρόπου- λος λέγει δτι τό έργον πού άνέλαβεν ό Σύλλογος των Δελ φικών Άμφικτιονιών είναι πό λύ δύσκολο, άλλά Θά φθάση είς αίσιον πέρας Ό κ. Σολομωνίδης, ό οποίος εΤναι πάντοτε πρόθυμος νά μι λήση μάς εΐπε γιά Πρωτοχρο- νιάτικα δύρα κΓ άπό ποϋ ι- ταν ή προέλευοίς τους καΐ δτι τώρα έρχοντσ.1 άπ' τόν "Άγιο Βασλη... Γιά τίς διάφορες ά- ιες πού τα όνόματά τους συν- Λέονται μέ παροιμίες. κι' ώλλα πολλά, όμιλΐα πού μάς γέμι- σε χαρά κα! εύθυμία. Έπακολούθησε άπαγγελί'α τής κ. Σπεράντζας, ποίημα τού Στέλιου Σπεράντζα, τής Πρω- ταγωνιστρίας τού Θημελικοΰ Θεάτρου Δδος "Ελένης Σο- ΦΡά, καί τής Δίδος Κασαβέτη, ήθοηοιοϋ, ώς έπίσης καΐ τής ποιητρίας καΐ λογοτέχνιδος κ. Σ. Πίληκα - Βουγιουκλάκη καΐ τής ποιητρίας κ. Κοτζιδ. Στό τέλος ή κ. Λεονταρί- του, σύζυγος τοϋ Προέδρου Έλλήνων Λογοτεχνών, έπαιζε πιάνο ώραιότατα, διότι είναι έζαιρετική καθηγήτρια Πιά νού καΐ μετά τα ύπέροχα κοα μάτια τό «Κλ'αΙρ ντέ ΛούνΜ, τοϋ Μπετόβεν καΐ την Πολω- νέζα τού Σοπέν ό κ. Μελισσα ρόπουλος έκοψε την πιττα εύ- χόμενος σ' δλους μας ίίΧρόνια ΠολλάΜ. Στήν κ. Λεονταρίτου έπεσε τό φλουρΐ ώς άνταμοι- θή τής τύχης γιά τό ώραίο της παίζιμο. Κι' έτσι τελείωσε * δμορφη αυτή τελετή τής ΠΙττας τοϋ Συλλόγου Δελφικών Άμφικτιθ- νιών καΐ νάμαστε καΐ τού χρό νού δλοι καλά νά την ζανακό- ψωμε. Ν. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Η ΒΑΣ.ΛΟΠΙΤΓΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΠΟΝΤΪΩΝ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ Την Κυριακή 26 Ίανουρίου έ"- γιναν τα έγκαίνια των νέων γρα Φείων τής Ενώσεως Ποντίων Πε ράματος (Πειραιώς)· Παρευρέθησαν σ' αύτά ό φιλό- πόντιος Δήμαρχος Περάματος Συνταγματάρχης κ· Κωττάκης. άντ.ιτρόεδρος τής Έκκλησίας των Σωματείων καΐ πολλοί φίλοι των Ποντίων· Ωμίλησε δι" ολίγων ό Πρόε- δρος τού Συλλόγου Μιχαήλ Γιουρ τζόγλου, έκθέσας τα ττεττρακμέ- να καΐ τή δράςτη τοΰ Συλλόγου· τίς μελλοντικές έπιδιώξεις καί τιακών χορών στό Παγκρστι· στή Δραττετσώνα· στήν Νίκαια κσΐ άλλού· Μαθήτριες των σχολώ^ύ των χρησιμοποιθηκαν άττ τόν κ· Κουτσογιαννόττουλον γιά την ττ(· δείξη· πού χαιρετίσθηκε μέ ένβου σιασμό άττό ένα Θέατρο γεμάτο σάν ενας σταθμός γιά παροπτέ. ρα· Ή «Άδελφότη Ποντίων Παγ κρατίου» πού ανέλαβε νά όργο- νώση την δλη επιδείξη· σημί'ιιααι σίγουρα ένα μεγάλο καί έπιτκ- χές βήμα στούς έ— ιδι ω^ομένους αχοπούς της»· Δ· Ψαθάς Ο ΦΟΙΝΙΞ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗΣ Έν Ν. Σμύρνρ καΐ ταίς αΐ- Θούσαις τής Όλυμπιακής Σχο λής Μηχανικών Έμπορικοθ Ναυτικοϋ προθύμως καΐ ευγε¬ νώς διατεθείϋας υπό τού προ¬ έδρου τής Έστίας Ν. Σμύρνης τάς πρωϊνάς ώρας τής Κυρια- κής 26.1.69 έν πρωτοψανεϊ ά- θρόα προσελεύσει των μελών τοϋ άπό 35ετίας δρώντος έν Ν. Σμύρνη συμπαθούς προοδευ τικοϋ ιΡυχαγωγικοϋ Συλλόγου, ό ΦΟΙΝΙΞ Ν. Σμύρνης συνήλ¬ θεν υπό την προδερίαν τοΰ έ- κλεκτοϋ Νεοσμυρναίου έπιχει ρηματίου κ. Ανδρέα Κυρι'ακο- πουλου Ιη Γενική Συνέλευσις τοϋ «Οοίνικος» πρός άρχαιρε οίας διά την εκλογήν νέου Δι- θικητικοϋ Συμθουλίου. Έν μέσω Θερμών έκδηλώσε ών τοϋ πλήθους των παρευρε- Θέντων ό Προεδρος τού άπο- χωροϋντος Διοικ. Συμβουλίου κ. Τάσος Μοδινός έζέθεσε την πλουσαν καΐ ποικίλην δράσιν τού Συμβουλίου καΐ γενικώς τα πεπραγμένα τοΰ λήζαντος έτους 1968. Έν ουνεχείςι ό ταμίας τοϋ Χυμβουλίου κ, Ν. Χαρόγλου την λογοδοοίαν επί τοΰ οικονομικοϋ τομέως, κα- ταθέσας, σ,μα τόν άπολογιο μόν τοϋ λήζαντος έτους καί τάν προϋπολογιομόν τού άρζα μένου έτους 1969. Ευθύς άμέσως έπηκολούθτν οε ψηφοφορ.α καθ' ήν μέ συν- τ.ζιπτικήν πλειοψηφίαν πανηνυ ρικώς ύπερίσχυσε τό υπό τόν κ. Τόσον Μοδινόν ψηφοδέλτι- όν κατά την κάτωθι σειράν ε¬ πιτυχίας : 1) Τάοος Μοδινός, 2) Νικ Χαρόγλου,, 3) Όδυο. Παναγιω τόπουλος, 4) Θεοδ. Αλεξίου, 5) Δημ. Δημητριάδης, 6) "Ε¬ λένη Παπάζογλου, 7) Ζωή Μ οκαρη, 8) Στεφ. Βασιλειάδης, 9) Π. Σολωνιάδης. Η ΠΡΩΓΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ Μέ έζαιρετική μεγαλοπρε¬ πεία καΐ εορταστική διάθεοη επραγματοποιήθη την περα- ομένη Κυριακή τό μεσημέρι στίς εύρεΐες αϊθουσες τού ζε- νοδοχείου «Άκροπόλ Παλλά«, ή προαγγελθείσα έορτή τής πρωτοχρονιάτικης πίτας τού Συλλόγου Περαμίων Κυζικη- νών. Παρευρέθησαν άντ .πρόσω - ποι των Προσφυγικών όργανώ- οεων, τού Τύπου καΐ πολύς άλλος καΐ έκλεκτός κόσμος. Στήν έορτή προσέδωσε πα¬ νηγυρικήν άτμόσφαιρα τό ψυ- χαγωγικό πρόγραμμα ποϋ πα- ρουοίασε ό γνωστάς «κονφε- ραναιέ« Όμηρος ΆΘηναίος (Σμυρναίος την καταγωγήν) μαζί μέ τό έζοχο μπαλέττο των Έλληνικών χορών τοϋ Αντωνίου Μανούσου Μετά την δοζολογία ό Πρό- Γδρος τοϋ Συλλόγου κ. Έμμ. την άνάγκη άποκτήσεως ιδίας στέγης. "Επειτα δόθηκε ό λόγος στόν καβηγητή κ· Αθαν Άσια- τίδη. -ού μίλησε γιά τούς Κομνη νούς γ,ά τα μετά την αλωσιν τής ΤραττΕζούντος μέχρι τής Μικρα- πιατικής καταστροφής γεγονότα· Εν συνεχε!α ό Δήμαρχος Πε- ραματος συνεχάρη τόν όμιλητήν καΐ εξέφρασε τόν Θαυμασμό τού <ιά τό φιλοπρόοδο Ποντιακό στοι χείο, πού εΤχε την εύκαιρία νά γνωρίση άλλού είς άλλας έκδη¬ λώσε ι ς τού· Συνέστησε Θερμά είς τούς Ποντίους νά άγαττοϋν τα ηθη καΐ έ'Θιμα τής Πατρίδος των χωρίς νά παρασύρωνται άπό τίς ξένες έξαλλες συνήθειες πού τεί¬ νουν νά χαλάσουν την έλληνική σημερ,νή νεολαία· Νά διαψυλά- ξουν τή γλώσσα των ττοπέρων τους δηλ- τήν Ποντιακή διάλεκτο. πού εΤνα, ένα τταρακλάδι καΐ στολίδ, τή Έλλην,κής γλώσσας- Εν ουνεχεία έκοψε την πίττα και την εμοίρασε είς τούς τταρευ ρεθεντας. Προσεφέρθηκαν γλυκά κα, επηκολούθησε χορός μέ τόν καλλπίχνη λυράρη Νΐκο Παπα- βραμίδη δλη την ήμέρσ μέσσ σέ άτμοαφαιρα εύφροσύνης κσΐ πά τριωτική· Α· Κ· Δ· Παπαναστασ ου έκοψε την πίτ τα, χωρΐζοντας — κατά την συνήθει α τα πρώτα κομμα- τια έπ' ονόματι ουλλογικών προσώπων, καΐ έν συνεχείρ έ- μοΐράσθησαν τα άλλα σ" δλους ιούς παρευρισκομένους. Κατόπιν, μετά σύντομη εί οήνηση τού Προέδρου τού Συλ λόγου, ά λόγος εδόθη στόν συνεργάτη μ'ας Σμυρναίον συγγραφέα καΐ λογοτέχνη κ Χρήατο Σολομωνίδη, ό οποίος μέ τήν Ιδιάζουοα ' σ' αυτόν καλλιέπεια καΐ θυμοσοφία έζε φώνησε ενα ώραιότατο πονή- γυρικό πού άνεφέρθη πάνω σέ διάφορα έπίκαιρα Θέματα κσι πού ένθουσ αοε τοϋς παριστα- μένους, οί άποϊθι τόν έχειρο- κρότησαν καΐ τόν συνεχάρη- καν θερμά. Τό σημαντικώτερο δμως γε γονός τής εορτής ήτο ή πρώ- τη παρουσιάση τοϋ β.βλίου ^ ΠΕΡΑΜ0Σ» πού συνέγραψε ό γνωστός Ιστοριθδίφης καί λο· γοτέχνης Γιώργος Σγουρίδης έζεδοθη δέ μέ δαπάνες το Συλλόγου Περαμίων Κυζικη- νών. Τό έργον είναι μεγαλει- ώδες τόσο οτήν έμφάνιση, 6 σο καί στό περιεχόμενο Αποτελεί πραγματική άπει· κόνιση τής άζέχαοτης Περο- Μου, πού ανάστα νεται τώρα ο πό τή μαγική πέννα τού Σγου· Ρ'δη καΐ ζαναζή τήν ύπέροχη ζωή της στίς σελίδες τού β<- βλΐου. Έγχωμ.αστικά μίληοαν γιώ τα βιθλΐο καΐ γιά τάν Πρόεδρο τού Συλλάγου ό κ. Νϊκος Μη λιώρης, ό Προεδρος τής Νέας Περάμου, ό κ. Ευρ,πιδης Μο· κρδης ό Προεδρος Καλλιθέας καΐ αλλοι. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Έκν/κλοφόρησεν είς κομψότβ· τον καΐ λαμπρά έκτι/ττωμένον τό· μόν τό βιβλίον τού Δημήτρη Οί κονομίδη υπό τόν τίτλον «Τό ζε στό κύμο», -ού δισλαμβάνει την ιστορίαν ενός παιδιοθ μέσα σ ένα μαγικό Ιστορικό ψόντο: Την Κωνσταντινούττολη ττρΐν καΐ ώς τό τέλος τού Α' Παγκοσμίου Πο¬ λέμου· ί-