195117

Αριθμός τεύχους

1979

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ 42

Ημερομηνία Έκδοσης

19/1/1969

Αριθμός Σελίδων

6

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
    Ι Κ*»«·<η 19 Ίσνουαριου 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 Έτος 42ον - Άρ. φύλ. 1979 | Διευθυντής - Ίδίοκφης: Σ2ΚΡΑΤΗΣ ΧαΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | Γοαφεία : Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τ*. 229.706 ιιιιιιιιιΐη. ·ΑτΓ0 τα κεφαλαιώδη θέματα τής έποχής μας ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΗΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ Ύττο τοθ συνεργάτου μας κ. Δτ>μ. Ι Μαγκρώτου
    νωρίζ άμ·ιβολίθίν τό πρό- ΧΝΙΚΟΝ ΤΟΜΕΑ ΕΙΧΕΝ ΩΣ
    ής ^ολαιοί{: ^Ιν«ι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Ν' ΑΝΑΒΙ
    4λημα
    Ν ΩΣ
    ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Ν' ΑΝΑΒΙ-
    ΒΑΣ
    4λημα τής „ ΜΑ Ν ΑΝΑΒΙ-
    1ο,τα σοβαροτέρα της έπο ΒΑΣΗ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟΜ ΤΩΝ
    όσον 6ια το Ιδ ικ6ν ΜΟΡΦΩΜΕΝΩΝ Ν
    ν«ς μας, »"" 6ια το 16ικόν ΜΟΡΦΩΜΕΝΩΝ ΝΕΩΝ
    ίάς ϋϋνος, όσον καί δι* ολα Αύτη είναι μία ευχάριστος
    ϊενικώς τα συγχρονα Εθνη, συνεπεία τής τεχνολογικής
    διότι ή Μεολαία αποτελεί μι προόδου τής έποχής μας. Κα
    σν τεραστίαν δυναμιν πρός τα τάς στατιστικάς τών Η.
    τ6 καλύτερον ή τό χειρότερον π.Α. ένώ τό ποσοστόν τώ
    των
    £ΐς τήν ανθρωπίνην Ίστορι- μορφωμένων νέων πού έφοίτη
    βν. Ή κρίση τής Νεολαίας σαν είς Άνωτάτας Σχολάς
    έμ<ιανίζεται μέ μεγάλην ό - , ήτο τό 194ο, μ6λις 17ο)ο τό ξύτητα καί είναι πολύπλευ - ' 1967 έφθασε τό 40ο) ο. Ώς ρος. Μερικοί την άποκαλοΰν εκ τούτου, οί νέοι σήμερον, «κριο'ν πολιτισμου» καί άλ - ί.-νοιιν -υνώποι/· ει,. »Λ.-__..... . «κρίσιν θρη,σκευτικήν». ■Οπωσδηποτε δμως καί άν ά ηοκληθη, άφορά όλους μας, διότι δύναται νά παρασύρη τήν άνθρωπότητα στο χαος, έαν έννοεϊται 6έν άντιμετωπι σθη αποτελεσματικώς. Ή όρ βή όμως καί άποτελεσματική της αντιμετωπίση άπαιτεΐ με γίστην ττροσοχήν, βαθείαν κστανόησιν καί πολλήν σύνε τό θέμα είναι θά περιορι- σιν. Κι' έπειδή ίΐολυσύνθετον, σθοθμε νά εξετάσωμεν ώρι - σμένες μόνον πτυχές τού, πού είναι αί εξής. 1ον. Ποία είναι τα κυριώ¬ τερα χαρακτηριστικά τής ψυ χολογίας της σημερινής νεο- λαίας; 2ον. Ποία είναι τα αϊτια της νοσηράς ψυχικής κατα¬ στάσεως τής σημερινής νεο- λαίας. 3ον. Ποία είναι τα εΐδικά προβλήματα τής 'Ελληνικής Νεολαίας καί 4ον. Τί έπιβάλεται νά γίνη διά τόν ορθόν προσανα τολισμόν τής 'Ελληνικής Νε¬ ολαίας. Ι. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΥΡΙΩ¬ ΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ Ενταύθα έξετάζομε την νεολαίαν ώς σύνολον, όπως έμφανίζεται σήμερον είς ό¬ λον τόν λεγόμενον Δυτικόν κόσμον καί δχι μόνον είς την Πατρίδα μας. Κι' εννοούμεν τούς νέους πού είναι ήλικίας μεταξύ 18—30 έτών. "Οπου δέ αναφέρομεν τούς νέους, Εννοούμεν καί τα νέας, μο¬ λονότι αί γυναΐκες, λόγω κυ- ρίως τής διαφοράς τοΰ φύ- λου δέν είναι δυνατόν νά ταύ τισθοϋν ώς πρός την ψυχολο¬ γίαν των, μέ τούς άνδρας. Όφείλομε δέ προκαταβολι κώς νά τονίσωμεν ότι είς την Πατρίδα μας εύτυχώς, ή Νέ ολαίσ ώς σύνολον παραμέ- νει ύγιής, έννοεΐται άπό ήθι- κής καΐ πνευματικής πλευ - ρός, έν σχέσει μέ δσα τταρα τηροϋνται είς τάς άλλας χώ- εχουν γνώσεις είς κούς Ιδία κλάδους, πολύ πε¬ ρισσοτέρας, παρά οί μεγαλύ τεροί των. Καί δεδομενου, δτι ή τεχνική πρόοδος ανεπτύχθη πολύ, κατήντησε ν' άποδίδε - ται σήμερα πολύ μεγαλυτέρα σημασία στά διπλώματα πα¬ ρά είς την πείραν, τουλάχι¬ στον, στά πολύ έξειλιγμένα τεχνικώς Κράτη. Διά τουτο ά κριβώς, είς τα Κράτη αύτά, οί επιστημονικώς καί τεχνι¬ κώς κατηρτισμένοι νέοι είναι περιζήτητοι, ό δέ ρόλος των είς τόν τομέα τούτον, πολύ μεγάλος. Στεροΰνται δμως γενικωτέρας μορφώσεως καί κυρίως φιλοσοψικής καί άν- θρωπιστικής τοιαύτης. 3ον. ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΥΖΩΊ Α ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΝ ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΝ ΧΑΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΝΕΟΛΑΙ¬ ΑΣ. Στήν εποχήν μας, είς τόν Δυτικόν κόσμον ύπάρχει πο¬ λύ μεγαλυτέρα εύζωία άπό άλλοτε. Καί έπομένως, ή νεο λαία έχει περισσοτέρας άνέ- σεις άπό άλλοτε. "Εχει τήν δυνατότητα νά διατραψή πό λύ καλυτέρα, νά μορφωθή πό λύ περισσότερον άπό άλλοτε, έχει μεγαλυτέρας δυνατότη - τας άποκτήσεως μέσων άπο- λαύσεως, ώς έπίσης καί δυνα τότητας περισσοτέρας έξελί - ξεώς της, διότι τα μέσα καί αι εύκαιρία είναι πολύ περισ σότερα. Ό πλοΰτος δμως καί αί άνέ σεις καΐ ή πλήρης άσυδοσία έβλαψαν ψυχικώς καί ήθι - κώς τούς νέους Ιδίως τών ύ- περαναπτύκτων χωρών. Μία σημαντική μερίς τής νεολαίας τών έξειλιγμένων Χωρών ευρίσκεται δυστυχώς είς πολύ νοσηράν ψυχικήν κα ΐάστασιν. Παραπαίει είς ένα ίδεολογικόν χάος άξιοθρήνη τον. "Εχει ύποδουλθή είς τα πάθη τοΰ άλκοολισμοΰ, τών ναρκωτικών καί Ιδίως τοΰ σέξ. Ή έλλειψις ανωτέρων ίδα- νικών καί όρθοΰ πνευματικοΰ προσανατολισμοΰ έχει φθά - σει είς άνησυχητικόν σημεί¬ ον. Έκδηλώνονται δέ σοβα - ροί φόβοι έκ μέρους άρμο- Πορεία διά τ£>ν ΐδεών
    Μαύρη Φ υ λ η
    Τοθ συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΈΛΟΥ Β ΜΩΡΑ Ι Τ1Η
    Ή Άφρική είναι ή κοιτίς σήμερον,
    τής Μαόρης Φυλής πού οί "Ελ Η άρχαιοτέρα μορφή τής
    ληνες την ωνόμαζον Αίθιοπι- θρησκειας τής φυλής ταυ-
    κήν καί ή όποία έκυριάρχησε ιης φαίνεται ότι ήτο:
    μέ την έρυθράν φυλήν.
    »ή εύλάβεια πρός τάς κα-
    'Ως άνώτεροι τύποι τής ταχοονίους θεότητας
    Μαύρης φυλής θεωροθνται οί »ί) Ίερουργία των Ίεροτε-
    Άβησσινοί καί Νουβιανοί. λεστιών πρός ταφήν τής βλα
    Ή Μαύρη φυλή έπεξέτεινε στήσεως.
    την κυριαρχία της τιολΰ πέ- »ή λατρεία των προγόνων.
    ραν τής Άνω Αιγυπτου της Αι γνώσεις μας μετά την
    Μεσοποταμίας καί μέχρι των Δυναστείαν των
    XI
    Α (2205—
    Ινδιών. ■ 1766 π.Χ.) χάρις είς άρχαιο-
    θρησκευτικά κέντρα τής λογικάς ερεύνας ανασκαφήν
    φυλής ταύτης κατά την έπο- στηρίζονται επί οϋσιαστικής
    χήν εκείνην ανευρέθησαν καί Φάσεως,
    είς την "Ανω Αίγυπτον καί Ι Άπό μελέτας των τάφων
    είς τάς Ίνδίας.
    Ή κοινωνική οργάνωσις ή¬
    το απολύτως θεοκρατική.
    Είς την κορυφήν τής όρ -
    γανωσεως ήσαν οί ίερεΐς τούς
    όποίους έσέβοντο ώς θεοΰς
    είς δέ την βάσιν της ένα συμ
    φυρμα φυλών χωρΐς άνεγνω
    ρισμένην οικογένειαν, μέ
    σκλάβας τάς γυναίκας.
    Οί ίερεΐς εγνώριζον την
    αρχήν τής θείας ένότητος και
    την λατρείαν των Αστέρων.
    Ή θρησκεία ήτο καθεστώς
    τής δυνάμεως πού έκυδέρνα
    μέ τρόμον τάς λαϊκάς τα -
    ξεις.
    [ πού διετηρήθησαν λαμβάνο
    μέν είκόνας μέ την άνάπτυ -
    ξιν τοΰ κόσμου τής οίκουμε-
    νικής σκέψεως.
    θεωρίας καθ" ήν ό Ούρα-
    νός, ή Γη καί ό άνθρωπος ά-
    ττοτελοΰν τα τρία συστατικά
    τού Σΰμπαντος πού είναι κα¬
    τά δάθος έν.
    θεωροΰνται πολΰ συνδεδε-
    μέναμένα μεταξύ των καί κυ
    δερνώνται άπό Μνα Νόμον τόν
    οποίον καθορίζει ή οίκουμε-
    νική σκέψις ώς την δύναμιν
    τής ήθικότητος (τής συνεργα
    οίας τής άρμονίας)
    » Ό εναστρος οορανός έπά
    νω μου
    » ό ήθικός νόμος μέσα μου
    Ή άρμονία είς τάς άντιθέ
    σεις δημιουργεϊ την σύνθε-
    Ή φύσις καί ό θεός, άπε-
    καλύπτοντο είς τήν συνείδη¬
    σιν τών λαών αυτών μέ τήν
    μορφήν τοθ Δράκου τοΰ προ
    κατακλυσμιαίου αυτού ζώου,
    πού τό έζωγράψιζον είς τάς Ι σιν.
    σημαίας των διά τούς Βασι- Ή θετική δύναμις» τό
    λεΐς καί τό έσκάλιζον οί 'ιε ' Γιάγκ».
    ρεΐς είς τάς πύλας τών Να- | Ή άρνητική δύναμις» τό
    Γίν».
    Τό άρρεν καί τό θήλυ άντι
    λογίες πού άλληλοσυμπληρώ
    νονται καί δέν άνταγωνίζον-
    ων των.
    Δύο άνεξάλειπτα σημεΐα:
    α) Ό φό&ος τοθ Δράκου
    πού ήτο τό έμβλημα των βα¬
    σιλέων.
    6) Ή Ιδέα δτι ό διάβολος
    είναι μαΰρος παρέμεινεν ώς
    ται.
    Κατά την κινεζικήν σκέψιν
    τό Σύμπαν είναι 2νας ζωντα
    ίχνη είς την άνθρωπότητα έκ | νός όργανισμός (αντίληψις
    των έπιδρομών τής Μαύρης
    φυλής τής Άφρικής ιτρός
    τούς λευκούς τής Νοτίου Εύ-
    ρώπης είς προϊστορικήν ε¬
    ποχήν.
    Ή ερυθρά καί ή Μαύρη
    φυλή έκυριάρχησαν διαδοχι-
    κά κατά τούς τιροηγουμένους
    κύκλους μέ ίσχυρούς τΐολιτι-
    σμούς.
    ΚΙΤΡΙΝΗ ΦΥΛΗ
    ιόν
    ναι
    την νεολαίαν άλλων χωρών.
    Ή έζαλλωσύνη, ώς πρός την
    ίμίανισίν της είναι άγνω -
    στη είς την ελληνικήν νεο -
    ρος. Ή άπορρόψησίς της άπό 5ίων παραγόντων, κοινωνιο -
    ιόν υλικόν ιτολιτισμόν καί | λόγων> ψυχολόγων και λοι-
    υλιστικάς άπολαύσεις εί ι πών μήπως οταν κληθοΰν οί
    μικροτέρα έν σχέσει _μέ | σημερινοΐ νεοι να έττωμισθοϋν
    τάς ευθύνας των, ύστερή-
    σουν καί άποτύχουν νά έκ -
    ληρώσουν την άιτοστολήν
    των ώς ηγέται τής κοινωνί-
    ας, όπότε ή ιτορεία τής Παγ
    κοσμίου Ίστορίας θά γίνη ά
    σφαλώς χαώδης. Τό δέ τρα¬
    γικον άποτέλεσμα θά είναι ή
    άναρχία καί ή άπώλεια τής
    ελευθερίας, τοϋ μεγαλυτέρου
    άγαθοΰ τό οποίον τόσον έ-
    πιμόνως ζητεί ή ώργισμένη
    λαίαν.
    Ή θρασύτης
    δέ ώς πρός
    «ήν συμπεριφοράν πού παρα-
    τηρείται στήν νεολαίαν άλ -
    λων χωρών είναι έπίσης πολΰ
    ιεριωρισμένη.
    Συνεπώς, δσα θ' αναφέρω¬
    μεν ώς χαρακτηριστικά τής
    ψυχολογίας τής Νεολαίας είς
    'ό ηθικόν καί κοινωνικόν έττί
    ιΐεδον, είς περιωρισμένην μό¬
    νον κλίμακα άφοροΰν την
    Ελληνικήν νεολαίαν, διότι
    ώς ετονίσαμεν ευρίσκεται αυ
    "Ι είς πολύ ανωτέραν θέσιν
    ώς πρός αύτά.
    Την σύγχρονον λοιπόν Νε¬
    ολαίαν, λαμβανομένην ώς σύ
    νολον, χαρακτηρίζουν τα έ -
    ζ·)ς κυρίως γνωρίσματα ·
    1ον Ο ΤΡΟΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑ-
    ΠΛΙΔΑΓΩΓΗΣΕΩΣ ΤΗΣ, Ο Ο¬
    ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΙΑ-
    •ΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΑΛΛΟΤΕ.
    Είς προηγουμένας έιτοχάς,
    τόν σημαντικώτερον ρόλον
    "% διαπαδιαγώγησίν της,
    τόν εΐχαν ή οίκογένεια, τό
    Σχολείον καί ή 'Εκκλησία.
    Τώρα, την διαπαιδαγώγη -
    °ίν της Ιχει άναλάβει τό κοι
    ν"νικ6ν σύνολον.
    Μέ άλλα λόγια, ό κινηματο
    Υράφος, ό τύπος, τό ραδιόφω
    νον. ή τηλεόρασις καί τό πε-
    ζοδρόμιον.
    Είναι δέ φανερόν δτι έφ' δ
    ν έξέφυγεν άπό την οικο¬
    γένειαν, τό Σχολείον καί την
    Εκ*λησία ή ήθική καί πνευ-
    ^οτική διαπαιδαγώγησις της
    εολαίας καί περιήλθεν είς
    ειρ ά
    ρή
    οναρμοδίων καί άνευ
    , ώς επί τ6 πλείστον δέ
    κ<*κών όδηγών, ή Νεολαία I- Χασε τόν προσανατολισμόν Τη<;. ποραπαίει καί εύρίσκε- βι Ι κίνδυνον αύτοκατα - βι 2ον. Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΝΑ- 'ΙΤΥΞΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΓΝ££ΕΟ.Ν, ΙΔΙΩΣ ΣΤΟΝ ΤΕ- Νεολαία. (Συνεχΐζεται) ΑΥΞΑΚΕΤΑΙ Η ΑΜΟΙΒΗ ΔΙ' ΥΠΕΡΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ "Υπό τού υπουργείον; Εργασί¬ ας άττεχ&ασίσθη ή σΰξοσις της ύ- —ερυριοτκής άμοιδής τώ^ πάσης φύσεως εργαζομένων άπό 25Ο'° είς 30% Ή ανω αύξιησις άφορρι τάς ττρώτας 60 ώοας ΰττερωοιακής ά ττασχολήσεως τό ε'τος. Ή Άσία είναι ή κοιτί ς τής Κιτρίνης Φυλής ή όποία δια- τηρεΐται μέ τοΰς Κινέζους. Οί Κινέζοι ίστορικοί τοπο- θετοΰν την αρχήν τής ίστο¬ ρίας τής Κίνας κατά την έιτο χήν τοΰ Αύτοκράτορος ΦΟΥ - XI (ιτού έζησε την τρίτην π.χ. χιλιετηρίδα (2852 — 2738 π.Χ.) καί εδημιούργησε τόν πρώτον πολιτισμόν, θε - σας τάς βάσεις τής οίκογε - νειακής καί κοινωνικής όργα | νώσεως. ΟΟτος ίδρυσεν τόν οίκον καί έθεσεν ώς αρχηγόν αύ¬ τοΰ τόν άνδρα, καταργήσας τό καθεστώς τής μητριαρχί- ας. Ή κιτρίνη φυλή πρόγονος των σημερινήν Κινέιζων, κα¬ τά τούς άρχαιοτάτους χρό - νους πού μας είναι άπρόσι- τοι, φαίνεται δτι εγκατεστά¬ θη εκατέρωθεν τής κάμπης τοΰ κιτρίνου ποταμοΰ (ΧΟ - ΑΓ — ΧΟ). Κατά την πρώτην περίοδον τής εξελίξεως των έζων ώς γεωργοί, διατηροθντες μίαν αρχαίαν τάξιν τής οποίας ϊ· χνη τταραμένουν άκόμη καί την όιτοίαν παρεδέχοντο καί οί Όρφικοί) μέ διαρκεΐς με¬ ταβολάς. Καί επί τής Άστρονομίας προέβησαν είς εύρείσς ττάρα- τηρήσεις, άνεγείραντες άπό τοΰ 2650 π.χ. μέγα άστερο- σκοπείον έιτί Βασίλειος τοΰ Νκάνγκ - Τί. Ή πρώτη υπό των Σινών ά στρονόμων αναφερομένη έκ- λειψις "Ηλίου είναι τοΰ Ετους 2159 ττ.Χ. Την άκινησίαν τοΰ Πολικοΰ ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέχδοτος Ιοιοοία έκ τοϋ πολέμου 1940 — 41 Η' Κεφάλαιον τέταρτον Η ΕΙΣΒΟΛΗ Ό αγών τών τμημάτων τής Προ¬ καλύψεως —Α' 28 ΌκτωβρΙου 1940— "Οπως συνέβη καί είς τόν Τομέα τής Πίνδου, (1) ό έ- χθρός επετέθη αίφνιδιαστι- κώς καί είς την "Ηπειρον την 5.30' πρωϊνήν, ήτοι ήμί σειαν ώραν πρό τής έκπνο- ής τής διά τοΰ τελεσιγρά - φού τού ταχθείσης προθε - σμίας. Τό ιταλικόν πυροβολικόν, βαρύ, πεδινόν καί όρειβατι - κόν, ήνοιξε καταιγιστικά πυ- ρά εναντίον τών θέσεων τών φυλακίων τής προκαλύψεως καθώς καί όπισθεν αυτών κα τα θέσεων επίκαιρον, τάς ο¬ ποίας άπό μακροΰ χρόνου εί χεν αναμφισβητήτως έπισημά νει. Ιδιαιτέρως δέ σφοδρά υ¬ πήρξεν ή βολή τοΰ πυροβολι- κοΰ τού κατά τών σημείων, δπου εγνώριζεν δτι υπήρχον ημετέρα άποσπάσματα, προ ωρισμένα διά τάς καταστρο φας γεφυρών καί όδών τής ζώνης τοΰ έθνικοΰ μας έδα- φους, δπερ επρόκειτο νά εκ¬ κενωθή, συμφώνως πρός τό Σχέδιον τοθ "Υποχωρητικοΰ 'Ελιγμοΰ. Ταυτοχρόνως Ισχυραί δυ νΣυνέχεια είς την 6ην οεΑ.} (1) "Ορα τό σύγγραιιμά μοο Δαδάκη - Πίνδος» Ι.Α. Β Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΒΚΑΡΙΟΣ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΦΥΧΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΟΜΙΑ ΤΟΥ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙ ΔΗ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό «άνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού Ό ΑΡΧΙΕΠΙΙΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868-1968) ό Ανθρωπος Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου Νομικοΰ Συμβούλου τής Ί. Άρχιεπισκοπής Αθηνών — 8ον — Ποΰ όψείλεται τό φαινόμενο αύ τό, Στό γεγονός άραγε ότι ύπήρ ξε 6 έκλεκτός τού λαοΰ κατά την όμόφωνη ά^άδειξή τον ώς Άρχιε ττ σκόττου καϊ Έθνάρχη, Στό κϋ ρος τού θρησκευτικόν άρχηγού, Στήν ττειθΐρχική ύπακοή στόν ή- γέτη τού έδν κου άγώνα, Ή έξή- θά ήταν άνεπαρκής. "Ολα η ή αϋτά 6έ6αια είναι σο^τελεστικά στή δημιουογία μιάς τέτοιας έττι- κοινων'ιας, όΑλα δέν φτάνουν γιά νά τή σδύσΌΐ/ν καΐ νά τήν πλατύ νο^ν στόν δαθμό καί στήν έκταση τού έξα"ΐρ€Τ «οθ κα! όλοκληρωτι- κοΰ ψυχικοθ δεσμοθ τού Μακαρί- ου με τόν λαό 'Ο 8οη·σκευτικός καΐ ό έ3ν κάς άρχηγός, ό πολιτμκός καί ό στρα¬ τιωτικάς ήγέτης προ<αλοΰ» είτε ιιέ τήν αΤγλη τής ιΐψηλής τους βέ «τέως, εΤτε καΐ μέ τήν έξα ρετκή ή ό τους δοα^η, τήν ΡΚΤιμηση, τόν θαυμασμθ, τό σεβας" των μ'ρδζων Άλλά τα αΐσθτ>μα·τα αύτα, δσο ί
    σχυρά κι' άν είναι, εχουν κάτι τό
    άι-αγκαστικό, το πιεστικό, καΐ εί
    ναι συχνά τό άττοτέλεσμα δαρ άς
    ήθ κης έπι€ολής, ποΰ δέν πηγάζει
    πάντοτε άπό τήν καρδιά/ αλλά ά¬
    πό την σκέψη καϊ τή λογική, άπό
    τή συναίσθησιι τοΰ κοινοΰ σκοττοϋ,
    άπτό την άντίληψη τού καίθήικοντος,
    άπό ττολιτικές ή άλλες έπιδιώξεις.
    Άστέρος έξηκρίβωσε πρώ - ' Δέν είναι έπομένως άρτια καΐ ττλή
    τος ό έκ τών Σινών άστρονό | ρη σ'ε γνησιότητα, δάθος καί στα
    μων Γιοΰ - Σή τόν ΚΖ' σίώ-
    να π.Χ.
    Πληροφορούμεθα έπίσης δ
    τι τόν κύκλον τού Μέτωνος
    (δηλαδή δτι 235 σεληνιακοί
    μήνες Ισοΰνται πρός 19 £τη)
    εΐχε άνακαλύψει περί τό ε'τος
    2620 π.χ. ό Κινέζος Άστρονό
    μος Χοάγκ - Τί καΐ παρέμει¬
    νεν γνωστάς είς τ ούς Σίνας
    υπό την έπωνυμίαν «Τσόγκ».
    Ή άρχαία Κίνα έμφανίζε-
    ται μέ καθεστώς όλοκληρωτι
    κά μητριαρχικόν, άκόμη καΐ
    σήμερον είς τήν Νότιον Κίνα
    ύπαρχουν φυλαί πού κυβερ-
    νώνται άπό γυναίκας άρχη -
    γούς.
    Τόν δέκατον αΐώνα π.Χ. τό
    Βόρειον θηβέτ ήτο είς άνώτα
    τον βαθμόν ώργανωμένον
    κατά τό Μητριαρχικόν σύστη
    μα, γνωστόν άπό Κινέζους
    χρονογράφους πού ελέγετο
    «ΝΟΥ - ΚΟΥΟ» (Βασίλειον
    Γυναικών).
    ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ
    είς τόν .ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»
    «Η ΕΛΛΗΝΟ-ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ»
    Λοκίμιον τού έπιλέκτου συνε,ργάτου μος
    κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
    θερότητα.
    Στήν ττερίπτωση δμως τού Μ«
    καρίου Α πίστη τοΰ λαού είναι αύ
    θόριιητη, είλικρινης καΐ συνειδη-
    τή Διότι πηγάζει πραγματικά ά
    πό την καρδιά τοΰ λαοΰ Καΐ άττευ
    θύνεται δχι μόνο σ' εκείνον ποΰ
    μέ την άξία τού άνέδηκε στό θρό
    νο τού Αποστόλου Βαρνάδα καΐ
    πού είναι ό γενναΐος καί άλύγι-
    στος ήγέτης τοΰ εθν «ου άγώνα,άλ
    λά συγχρόνως καί στόν άνθρωττο.
    Όχ μό»ο στήν ύψηλή τού θέση,
    άλλά κια! στήν ανώτερη ττνευματι-
    κή καί ψυνική φυσιογνωμΐα τού,
    στήν ήοεμη, εϋγενική, καλόκαρδη,
    ένάρδτη, γι' αΰτό καί έ'ντοι.α άγα-
    πητή προσωπικότητά Τού
    Δέν είναι τυχαίο καϊ συμπτω-
    ματικό τό γεγονός δτι δταν ιιι-
    λοΰν στήν Κύττρο γιά τόν /Αρχιε-
    πίσκοττο Μακάριο, δέ-ν ΧΡοσ 'Μ0710
    οΰν τον τίτλο. Δέν λέγουν «ό Άρ-
    χιεπίσκοπος Μκάριος» ή «ό 'Ε-
    θι'άαχης Μακάριος» Λέγουν α¬
    πλώς «ό Μακάριος». Και τό λέ-
    γοιο^ πάντα καί παντού, σέ κά6ε
    ττερπττωση καΐ κάθε Φορά πού θά
    γΚη λόγος γι' αυτόν «'Ο Μα'<ά ριος» Καΐ εί^αι βεβαία φανερο τό νόημα πού έχφράζει ή αΰθόρμητη καΐ έγκαρ5ια αυτή εκδηλώση τοΰ λαοΰ, τό νόημα τής άγάττης. τού πηγαίου, κσθαροΰ «ότι κορυφαίου αύτο αίσθήματος, πού δημιουργεϊ τόν πιό ώοαΐο καΐ ύψηλό τόν π ό γνήσ ο καΐ σταθερό ψυνικό δεσμό Ό έλληνικός λαός τής Κύπρου έχει νιώσει καΐ συ>ειδοτοποιήσει
    δαθύτατα ότι ό Μακάριος συγ<€ν τρώνει καΐ συμτη.<νών£ΐ μέσα τού, γνησ α καΐ αύτούσια τα δνειρα καΐ τούς πόθους τού λαοΰ, δτι μέσα στό στήθος τού σφύζει ή "δια ή καρδιά τής Κύπρου Γι' αϋτο καΐ τού ττοόσψερε αύτη την καρδιά ττρόθυμα, άνεπιφύλαχτα κα'ι όλο- κληρ^τικά Άλλά αυτή άκοιδώς ή άγάττη τού λαοΰ, αποτελεί καΐ γιά τόν Έθνάοχη Μακάριο τή βασική, με γάλη καΐ όνεξάντλητη ττηγή, άττό την οποίαν άνοοσέρνει όλοένα ζω τΐ'κότητα καΐ δύναμη, θάρρος και σθένοζ/ θελήση καΐ άποφασ ότι- κότητα. Καΐ σ' αυτήν καταφεύγει κά9ε φορά πού ο! δυσκολίες τοΰ άγώνα, οί κακουχίες καί τα μαρ τύρια τοΰ λαοΰ άττό τόν σκληρό δυνάστη, βαραίνουν την ψυχή τού καΐ δασανίζουν τή σκέψη τού Κατά τή φοβερή άπομό»ωσή τού στϊς Σευχέλλες ή συναίσθηση τής άγάπης τοΰ λαού, τοΰ έ'δινε τή δύναμη νά άνέχεται τήν άτταί- σια έξορία, την έγκάθςιρξη, ~<^^ κακουχία και τή στερήση 'χωρϊς έίγωνία καΐ "χωοίς άτΓεΛτπσία Μέ μο-αδική έξαίρεση τή δαριά καΐ πικ,ρή νοσταλγία τής Πατρίδος, ή ψυχή τού κράτησε την ίσορροπία καϊ την ήρειιία της Καΐ ή μόνη ά^ησυχία τού; ή μόνη άγωνία τού ήταν γιά τήν ά*·τοχή καΐ την έκ- ταση τής καοτερίας καΐ τής άντι- στά^εως το λαοΰ στΐς κακουχίες, τα δάσα^α καΐ τα μαρτύρια ούσα, μοΰ είττε, δ ά την στάσιν τού Κυττριακοΰ λαοΰ κατά τό διάστημα τής έξοριας μας Πώς θ' άντιμεΐτώπιζε την δημιουρ γη3εϊσα, είς τήν νήσον κατάστα σιν, Καΐ μέχοι ποίου σημείου 9ά έφθανεν ή άντοχή τού και! ή έιιμο- νή τού είς την νέαν φάσιν τ°ΰ ά γώ.ος, Φοδερή άγωνία, ή όττοία δμως κατέληξεν είς την μεγαλυτέ ραν καί ώραιοτέραν Ίκανοττοίησιν καΐ χαράν, δταν είς τόν μονήρη λόψον τής έξορίας μας έφθαναν αί είδήσεις διά τήν ύττέροχθν στάσ ν τού, την άκαμτττον σταθερότητά τα(ο, την άικαίτΐαγώι.ιστηΐν δύναιιΐν τής ττατριωτικής τού ψυχής. Μττρο στά σ' αϋτό το άψθα^το ψι-χικό τού μεγαλείον εσ6ησαν καί έχά- θησαν μεμιάς δλα· έξορία ικαΐ ιιό νωσις, ταλαιπωοία καΐ κακσττά- θεια, στερήσεις καΐ δεινσπαθήμα- τα Δέν έμεινε τταρά ό θαυμασμός ή ύττερηφάνεια καΐ ή εΰγνωμοσύνη πρός τόν υπέροχον αυτόν λαόν. καΐ ή καθημερινή ττροσευι^ή μου ή το νά μέ άξιωση ό 0€0ς ν' άφιε- ρώσω «αί νά άναλώσω ολόκληρον τή.; ζωήν μ°υ είς την υπηρεσίαν τού Τοΰ έδώσαμ&ν τό έλάχ στον καΐ αύτός τό ύττεοετίμησεν, ένώ αύτός προσφέρει τό πάν, καΐ είς αύτό./ θά όφε.ίλε.ται ή άττελευθέρω σις τής πατρίδος μας». Καϊ ένώ μοΰ τα ελεγε αύτά ο Έ3^άρχης, η ((κονή τού ετταλλε ά ττό συγ<ίν'η^η καΐ ή εκφράση τού Φωτ'ζόταν άττό τήν αΐγλη τής χά ράς. τής άνατάσεως καΐ τής πί στεως Άλλά καϊ άργότεοα, δταν έκδη λωνόταν —-κα! έκδιιλώ·^ε.ται σι,νε Β' Μέσα σ' αυτήν την λευϊ'τι- κήν οικογένειαν, πού έξελί- χθηκε μέ τα χρόνια σέ πολυ- μελή, μέ Μνδεκα παιδία, πα¬ ρά την φτώχεια, οί άρχές τής ύγείας στέριωσαν τό ψυχικό, ήθικό καί πνευματικό οίκοδό- μημα τοθ μικροΰ Χρυσοστό- μου, χάρις τόσο στήν πατρι- κή συμβολή τοΰ Παπά - Άνέ- στη, όσον καί τής συζύγου τού καί μητέρας τοΰ Χρυσο- στόμθυ, τής Φωτεινής τό γέ- νος Σκουλή. Στό αύστηρό περι&άλλον τής έκκλησίας τοΰ Άγίου "Ι¬ ωάννου, μπροστά στήν θαυμα τουργή εϊκόνα τοΰ Άγίου (πού ή εύλάβεια ενός Μαδυ- τινοΰ, στή φοβερή πυρκαϊά τής Μαδύτου, κατά τόν πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο, καί έγκα τέστησε στήν Άθήνα στό φερώνυμο ναό τής Μαδύτου, κοντά στή Νέα Φιλαδέλφεια), έκεΐ ό Χρυσόστομος πέρασε τήν φωτεινή πύλη τής θρησ- κείας τοΰ Ταπεινοΰ. Έκεΐ δι- | δάχθηκε τα πρώτα Ίερά γράμ ματα, τα όποία, μέ τό θέλημα τοΰ θεοΰ, ήταν ταγμένος νά ύπηρετήση καί έξυψώση. "Οταν, ϋστερα άπό χρόνια στάς Αθήνας, Άρχιεπίσκοπος Αθηνών καί πάσης Ελλάδος, προσκυνοΰσε στόν νεοϊδρυμέ- νο "Αγιο Ίωάννη της Μαδύ τού τήν ιδία Άγία Εϊκόνα τοΰ Προστάτου τών παιδικών χρόνων, ή συγκίνησι τού ήταν άπέραντη Ι Στήν θεμελίωσι τοΰ 1. Ναοΰ τής Μαδύτου, £- ξω άπό τή Νέα Φιλαδέλφεια τών "Αθηνών, αύτός ύπτ)ρξε ό έμπνευστής τής όνομασίας της νέας έκκλησίας καΐ τοΰ τοθ νέου Οίκισμοΰ. Καΐ ίται, κατά κάποιο τρόπο, ξαναζων τάνευε τίς άναμνήσεις τών παιδικών τού χρόνων. Έκεΐ, στή σήμερα κατα- καυμένη παληά Μάδυτο, την έλληνική γή, ό Χρυσόστομος ποτισθή κε μέ τό άθάνατο νε- (Συνέχκια είς την 6ην σελ.) Ό θησαυρός τής Βυ ζαντινής Μουσικής ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΑΝΘΙΙΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙ ΚΗΣ ΜΑΣ ΥΜΝΩΔΙΑΣ "Υπό τοΰ συνεργάτου μας κ. Στεφ. Έμμ. Παπαδο πούλου Καθηγητού Φι λολόγου χώς καΐ διαφοροτρόπως— ή πί¬ στη κα! ή άφοσίωση τού Κ ι— ρια κου λαοΰ στόν Έθνάρχη τού ο (Συνέχεια είς τήν 6ην σελ ί δα) "Άς αφήσωμεν την Βηθλε έμ καί άς μεταβώμεν νοε- ρώς είς τόν Ίορδάνην. "Άς αφήσωμεν τα Γενέθλια καί άς μετΐχδώμεν είς την Βάπτι- σιν Άς αφήσωμεν Ιωσήφ τόν Μνήστορα καί άς έξετάσω μέν νοερώς τόν Πρόδρομον καί Βαπτιστήν τοΰ Κυρίου: ΤΗτο δέ ό Πρόδρομος υι¬ ός τοϋ Ζαχαρίου. Έζη είς βαθυτέραν έρημον καί πρό τινος ήλθε κ οντά είς τόν Ί¬ ορδάνην ποταμόν καί έδίδα- σκε τούς λαούς. ΤΗτο άγρι- ος καί φοβεράς. Διέφερε κα¬ τά τήν όμοιότητα μέ τούς άλ λους άνθρώπους, διότι ή μορ φή τού είχεν άλλάξει, έπειδή επί πολύν χρόνον διήρχετο τόν καιρόν τού είς τήν έρη¬ μον. Τα μαλλιά της κεφαλής τού ήσαν πεπυκνωμένα καί ά κτένιστα, εΐχε ήλιοκαμένον τό πρόσωπον. Λεπτός ήτο είς τό σώμα καί εΐχε πολύ λε- πτούς βραχίονας. Τα πλευ- ρά τού τόσον λεπτά ήσαν δ- μοια ακριβώς πρός τα σκέ- λη των άκρίδων. Ή όμιλία τού ήτο τραχεΐα, άλλά γλυ- κεΐα. Ήτο τραχεΐα, διότι άδι στάκτως ήλεγχε τούς Ιου¬ δαίους. Γλυκεΐα, διότι ήτο γλυκύ τό κήρυγμα τής μετα νοίας. Τούς Ιουδαίους τούς άπεκάλει «Γεννήματα έχι- δρών», αύτό είναι τό τραχύ καί άγριον. "Οταν τοΰς προ έτρεπεν έλεγε" «Ποιήσατε καρποΰς αξίους μετανοίας», τουτο είναι τό γλυκύ καί πρά όν τής όμιλίας τού. Καί ό¬ πως ή τροφή τού ήτο «μέλι άγριον»· οϋτω καί ή διδασκα λία τού ήτο άναμεμιγμένη μέ γλυκύτητα καί σκληρότητα. Αύτά διά τόν Πρόδρομον τοΰ Κυρίου. Άλλά καιρός ήδη εί ναι νά έρμηνεύσωμεν τόν ειρ μόν τής έ"κτης ώδής τοΰ πε- ζοΰ κανόνος, τόν ψαλλόμε - νον είς τούς ναούς τών όρθο δόξων πανταχοΰ τής οίκουμέ νης κατά τήν Δεσποτικήν έ- ΣΤΡΑΤΦΟΡΤ ΟΝ Ε-1 ΒΟΝ ΗΠΟΑΗ ΠΟΥ ΖΠ ΒΠΟ ΤΟΗ 5ΑΙΞΠΗΡ ουμπρέη μέ τό κυνήγι τού, , «φυσικά» έδειχνε τήν έργα- είναι έξευτελιστικό γιά τόν τό Μπάρτον μέ τήν μπύρα (τικότητα τοΰ συγγραφέα, μά ποιητή. Γιατί κι' ό Σαίξπηρ α_> »λ_ τό ' καί πώς ή ποίηση μπορεΐ σή- ήταν πολύ καλός έπιχειρημα
    τού, κΓ απάνω άπ' δλα
    Στράτφορντ μέ τόν Σαίξπηρ μερά νά πληρώνεται
    τού.
    Τό Στράτφορντ μπορεΐ
    νά
    Τού Ι. ΜΠΡΑΟΥΝ
    Μεταφράση άττό τα άγγλ,κά, τοϋ συνεργάτου μας κ
    Ό Σαίξττηο είναι ττάντα νέος | πατρίδα τού
    ' ΛΛ/^ηνν/ΤΤηΓ ΛΤΓΓΛΓ Κθθΐ θΐ άρ- ι -----'
    Γι' αύτό
    Λάμπ. Παοαρά
    χοιΐοι
    όπως
    "Ελληνες τραγικοί.
    ά
    χοιΐοι Ελληνες ργ
    στήν Άθήνα δέν πεονά χρονίαςττοΰ
    νά μή τταιχθοϋν έργα τού, οττως
    κ·' εκείνον
    Είναι γνωστό ττώς οί "Αγγλοι
    στήν ττιό μεγάλη τους δόξα έλε-
    γαν «Ό Σα'ιξτηιρ άξ'ιζει 6σο και
    ή αγγλικη Κοινοττολιτεία».
    Έψέτος έττΐ μή^-ζ τταίζεται στό
    «©έατς>ο Τέχνης» τού Κ Κούν ή
    ,κωμωδία τού «Μέ τό ίδιο μέτρο»
    και στήν «Κάβα» τού Ν Χρτζι-
    σκου τό· «Πολύ καχό γιά τό τί-
    ποτα».
    τα».
    Γι' αύτό ττκΓτεύομε πώς θα δια
    δαστή μέ ένδαφέρον ή μεταφρά¬
    ση τού κ. Λ Γ<<χραρ&, γιά τό Θε ατρο τού Σαίξττηρ ο~τήν ίδιαίτερη Τοΰ Στράτφορντ τα ξενοδο χεΐα ποτέ δέ μένουν χωρίς δουλειές, τα καταστή ματα ποτέ δέ μένουν αδεία κι' αύ¬ τό γιατί, πάνω άπό τριακό- σια χρόνια πρίν, Μνας φτω- χός ποιητής γεννήθηκε εκεΐ. Στήν Αγγλία — δπως καί σέ κάθε χώρα — ύπαρχουν πολλά μέρη γιά όρισμένη πά ραγωγή καί γιά άπασχόλη- ση καί φημισμένα γι" αύτη. είναι σημαντικό καί γιά άλ¬ λα πράματα, γιά τούς μεγά- λους τού δενδρόκηπους καί τίς κονσέρβες φρούτων, γιά τα καλά τού πρόβατα καί μοσκάρια γιά τίς πλούσιες γεωργικές σοδειές τού. Μά γιά τόν παραέξω κό- σμο «Στράτφορντ» θά πεΐ μο νάχα Σαίξπηρ. Στήν Αγγλία πολλοί άκό μα νομίζουν πώς μέ τήν ποί ηση δέν κερδίζει κανείς χρή ματα. Κάποτε ρώτησαν £να συγγραφέα πού έγραφε κω- μικά τραγούδια, πόσα πλη τίας. Τα κατάφερε, — όπως "Οπως καί ό Σαίξπηρ τήν εϊπαμε, __ πολύ καλά στό έκανε νά πληρώνεται στά Λονδΐνο, καί τοποθέτησε άκό χρόνια τα δικά τού. Τότε πού, άσημος άκόμα ποιητής έργάσθηκε γιά έξη περίπου χρόνια σΓά θέατρα τοθ Λονδί νού καί μέ τα χρή ματα πού κέρδισε κατόρθωσε ν' άγορά σει τό καλύτερο σπίτι στό χωριό τού. Καί στό Στράτφορντ, ένάμι μ συ αΐώνα υστερα άπ' ΤΟ θάνατο τοθ Σαίξπηρ, πού £γι νέ στό 1616, ξύπνησαν άξα- φνα οί συμπολΐτες τού καί κατάλαβαν πώς ό Σαίξπηρ μέ τήν ποίηση τού, πού έπιτέ - λους εΐχε άποχτήσει παγκό- ρώνονταν γιά κάθε τού τρα- σμια φήμη, μποροΰσε νά τούς γούδι. «Μιά λίρα», άπάντη- α γ ρ Πόλεις πού φέρνουν άμέσως σε__«Καί πόσα γραφείς στό νού μιά μόνη σκέψη: τό ; τό χρόνο;» — «Τριακόσια έ- κάνει νά κερδίζουν χρή ματα. Δέν ήτανε μόνο το καμάρι τοΰ χωρίου τού, μά καί τό Νιού - Μάρκετ μέ τίς ίππο- ' ξήντα πέντε, φυσικά», — ή- κέρδος τού. δρομίες τού, τό Μέλτον Μο- (ταν ή απαντήση. Έκεΐνο τό ( Κι' άς μή φανεΐ πώς αύτό μα καλυτέρα τα χρήματά τού στό Στράτφορντ. Μποροΰσε νάναι άθάνατη μεγαλοφυία στήν ποίηση, μά ήταν άφθαστος καί στή δια- χείριση τίον χρημάτων τού, γιά ν' άγοράσει τίτλους καί χτήματα, ν' άποθηκεύσει κρι θάρι μέ τήν πρόβλεψη πώς άργότερα θ' άνέβουν οί τι- μές, καί γιά κάθε άλλη τέ- τοιου εϊδους κερδοσκοπία, πού συνηθίζουν οί χωρικοί. Σίγουρα λοιπόν θά κα- ταφρονοΰσε τούς συμπολΐτες τού, άν δέν δοκίμαζαν κι' αύ τοί τήν τύχη τους καί δέν έ- πιχειρουσαν μιά Σαιξπηρο άναπτύξουν βιομηχανία, σάν ήρθε ό καιρός. Ή Σαιξπηρο - βιομηχανία είναι τώρα απολύτως £ντι - μη. "Ολα τα άξιοθέατα μέρη τοΰ Στράτφορντ, τό κάθε τι πού καθαγιαστηκε μ' Έκεί- νου τή ζωή, άνήκουν τώρα στήν «Επιτροπεία τής Γενέ- τειρας» καί διοικοΰνται άπ' αύτή. Τώρα μέ μεγάλη τάξη δεί χνουν τό κάθε τι στούς περι ηγητές όδηγοί άξιόπιστοι, πού δέν τούς λένε Ίστορίες- ρωμαντικές καί δέν τούς που λοϋν κίβδηλα κειμήλια Κα- νείς δέ θά δοκιμάσει πιά νά σάς πουλήσει τό πόδι τής κα .ρέκλας τοΰ Σαίξπηρ, είτε τή φιούμπα τοΰ παπουτσιοΰ τού. Τό κακό αύτό κόπησε άπ' τή ρίζα τού, δταν ό τόπος πού γεννήθηκε ό ποιητής, άντι νά είναι στά χέρια τοΰ κά¬ θε τυχόντα ίδιοκτήτη κι' έκ- μεταλλευτή πάρθηκε άπό εί- δική έπιτροπή γιά λογαρια- σμό τοΰ δθνους στά 1867 χά ρη είδικώτερα στίς προσπά- θειες τοΰ Καρόλου Ντίκενς. (Συνεχίζεται) | ορτήν τών θεοφανείων, δι" αύτοΰ ό Ίερός Μελωδός Κο- σμάς, ό έπίσκοπος Μαϊουμα άποδεικνύει διά τριών όμοιω μάτων τήν μεγάλην οϊκειότη τα τήν οποίαν έχει ό Βαπτι- στής Ιωάννης πρός τόν Σω- τήρα τοΰ κόσμου, τόν Χρι - στόν. — Ιδού ό είρμός είς έκ τών μελωδη μάτων τής έκκλη σίας μας. «Ή φωνή τοΰ λόγου ό λύ- χνος τοϋ φωτός ό έωσφόρος ό τοΰ "Ηλίου Πρόδρομος, έν τή έρήμω μετανοεϊτε πάσι βοά τοίς λαοΐς καί προκα- θαίρεσθε· "Ιδού γάρ πάρεστι Χριστός, έκ φθοράς τόν κό¬ σμον λυτρούμενος». — Διά τοΰ παρόντος εΐρ- μοΰ παρουσιάζει ό ποιητής Κοσμάς τόν μέν Πρόδρομον φωνήν, λύχνον, έωσφόρον (αύγερινόν — τό άστέρι τής αύγής), τόν δέ Χριστόν λό γον, φώς, "Ηλιον. __ Ό Ιωάννης είναι ή φω νή. Ό Χριστός είναι ό λόγος. Ή φωνή είναι άήρ καί γίνε- ται δχημα τοΰ προφορικοΰ λό γου. Εάν ή φωνή δέν τεθή πρώτη, δέν είναι δυνατόν ό λόγος νά φανερωθή είς τούς άλλους. — Ό "Ιωάννης είναι λύ- χνος. Ό Χριστός είναι Φώς. Ό λύχνος είναι δχημα τοθ φωτός, διότι τό φώς έπιτιθέ- μενον είς τόν λύχνον φωτίζει τήν οικίαν καί τούς είς αύ - τήν κατοικοΰντας άνθρώπους. — Ό "Ιωάννης είναι έωσ¬ φόρος (ό αύγερινός). Ό Χρι στός είναι ό "Ηλιος. Ό έω¬ σφόρος προλάμπει καί προμη νύει τήν ανατολήν τοΰ ηλίου, δηλαδή τήν έλευσιν τοθ Χρι- στοθ. ΆφοΟ ταυτα πάντα είναι προεγνωσμένα, λέγει δ ποιη τής Κοσμάς, δτι ό Βαπτιστής Ιωάννης είναι ή φωνή, ό λύ χνος καί ό έωσφόρος, ό προ μηνυτής τοΰ «Μετανοεϊτε» καί «προκαθαίρεσθε» άπό της άμαρτίας, τότε τό «Μετανο¬ εϊτε» είναι ή φωνή τοθ "Ιω¬ άννου καί τό «προκαθαίρε - σθε» είναι ό λύχνος, ό οποί¬ ος καθαρίζει τό σκότος καΐ είσάγει τόν φωτισμόν. Τό δέ «πάρεστι Χριστός έκ φθο ράς τόν κόσμον λυτρούμε - νος», αύτό είναι ίδιον τοΰ έ- ωσφόρου (αύγερινοΰ), διότι ό έωσφόρος άνατέλλων πρό τοΰ ηλίου προειδοποιεΐ τούς κοιμωμένους άνθρώπους νά σηκωθοΰν άπό τόν Οπνον καΐ νά μεταβοΰν είς τάς εργασί¬ ας των, διότι έγγίζει ή ήμέ- ρα, ή όποία άναγκαστικώς μάς σηκώνει άπό τήν άναι- σθησίαν τοθ ΰπνου. Άνατέλ- λει ό "Ηλιος της Δικαιοσύ - νης, ό θεός, ό πανταχοθ πά ρών καί τα πάντα πληρών, ό τών αγαθών χορηγός πλουσί ως καί τής ζωής μας ό άγρυ πνος φύλαξ, ό οποίος μάς όβη γεΐ πρός τό Εργον, τό οποίον έξυψώνει καί περιάγει είς περιοχάς ήθικοΰ καΐ έντίμου βίου πάντα έν δικαίω καΐ χρηστότητι έργαζόμενον.
    Μικραισκχτική Β ΐιβλιογραφία
    ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
    ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ
    "ΤΟ ΝΥΜΦΑΙΟ (ΝΥΦΙΟ)
    Γράφοντας τό 1965 γιά τό
    «Σεβντίκιοϊ» τού Νίκου Καρά
    ρ&, τό τέταρτο διδλίο άττό
    τα άφιερώματά τού στά χω¬
    ρία τής περιοχής τής Σμύρ¬
    νης, τελείωνα μέ την εύχή:
    «Ό κύκλος των έλληνικών
    πολισμάτων τής Ίωνίας γιό-
    ρω άπό τή Σμύρνη δέν £κλει-
    σε· νομίζω πώς, Εχομε τό δι-
    καίωμσ νά περιμένομε τή συ
    νέχεισ. "Ισως νά έρχεται ή
    σειρά τοΰ Κορδελιοΰ, τοϋ Νύ
    φιου ή δέν ξαίρω τΐοιοϋ <ϊλ- λου». Εύεξήγητη συνεπώς εί ναι ή Ικανοποίησή μου, ποΰ ή εύχή μου έκείνη πραγματο ποιήθηκε. "Ενα πέμτττο 6ι6λίο τού πρός την ίδιαν κατεύθυν ση Ιστορικής ερεύνης καί τό ΐδιο άξιόλογο, δπως τα ιτρο- ηγούμενά τού, Ερχεται νά ιϊλουτίση άνάλογα τή ι Μικρά σιστική Βιβλιογραφία «Τό Γΐύμφαιο (τό ΙΊύφιο). "Ενα χω ριό μέ βυζαντινή αϊγλη στήν περιοχή της Σμύρνης» τής σει ρας των έκδόσεων τής «'Ενώ σεως Σμυρναίων». Τό τελευταΐο τουτο τό προ σθέτω μέ τό αϊσθημα καί μι άς γενικότερης Ικανοποιήσε¬ ως, άλλά καί μιάς προσωπι- κης εύγνωμοσύνης. Χάρις στήν Ιδιαίτερα σημαντική ά- πόφαση των έκδόσεων αυτών, μικρασιατικήν ίστορικών καί λαογραφικών κειμένων, ή ό- ποία δικαιολογεϊ καί μέ τόν τρόπον αυτόν τό χαρακτηρι- σμόν τής Ενώσεως Σμυρναί ών, ώς «ΚεντρικοΟ ΛΙικρασια τικοϋ Σωματείου», μιά άπό - φαση καί μιά ενεργεια, ού- σιαστικότατα έξυπηρετ ι κ ή των «Μικρασιατικών Σπου- δών», βγήκανε καΐ δυό 6ι- βλία δικά μου, ποΰ δέν ξαί¬ ρω άν χωρΐς τό μέσο αύτό, θά εΐχαν τυπωθή. «Τό Νύμφαιο» τώρα τοΰ Νί κου Καραρά αποτελεί, δπως καί πιό πάνω έτόνισα, μιά κατά τιάντα άξιόλογη τΐροσθή κη στή σειρά αυτή των έκδό σεων τής «"Ενώσεως Σμυρ - ναίων», ϊνα διδλίο, ποΰ κα λύπτει απολύτως τούς εΐδι- κούς έπιστημονικούς σκοπούς αυτών των έκδόσεων. Ό Νΐ- κος Καραράς, σάν Μικρασιά της Ιστοριοδίφης, άκολουθεϊ πραγματικά κι* άπό καιρό μέ έπιμέλεια, μέ έπιμονή καί συ νέπεια, έ"να καθορισμένο, £να μελετημένο, σύστημα· νά έ- ρευνήση ΙστορΙκά καΐ λαο- γραφικά τα έλληνικά τΐολί- σματα τής ττεριοχής τής Σμύρνης. «Ό Μπουρνόβας» (2955) «Τα Χωρία τοϋ Μπουρ νόβα» (1958) «Ό Μπουτζάς» (1962) «Τό Σεβντίκιοϊ» η!94) είναι τα προηγούμενα έπιτεύ γματα της συγγραφικής προ σπαθείας τού. Στά Νύφΐο ττρόσεξε καί σω στά έπεσήμανε ό μελετητής τού καί την ξεχωριστήν ίστο- κή τού σπουδαιότητα. Τα άλ- λα χωρία, πού τιροαναψέρα- με, είναι μάλλον δημιουργή- ματα της έλληνικής άναπτύ- ξεως στά δυτικά παράλια της Μικράς Άσίας κατά τοΰς χρόνους τής τουρκοκρατίας, μέ ελαχίστη καί όπωσδήποτε άμφΐσδητούμενη σύνδεσή των μέ την παλαιότερη βυζαντι - νήν Ιστορίαν στά μέρη έκεϊ- να. Δέν συμβαίνει δμως τό ΐ- διο μέ τό Νύμφαιο. Τό περι- βάλλει όμολογουμένως μιά βυζαντινή αϊγλη. Κατά τόν 13ον αΐώνα, τό άναφέρουν τα βυζαντινά χρονικά, Εδρα των βασιλέων τής Νικαίας. Ό Ί ωάννης Δούκας Βατάτσης «άπό άσήμαντη κώμη πού η- τανε πρίν, τό άνύψωσε σέ λαμπρή πολιτεία καί τοϋ Εδω σε άκμή άνευ προηγουμένου προικίζοντάς το μέ μνημεϊα περίλαμπρα». "Εκτισε μεγα- λοπρεπεΐς έκκλησίες, ϊ'δρυ- σε μοναστήρια, ανήγειρε αύ- τοκρατορικά άνάκτορα τα «παλάτια», δπως τα διατήρη σε ή παράδοση ώς τίς μέρες μας, κάστρα καί άλλα άνά¬ λογα κτίσματα, τΐοΰ συνδέον ται άμεσα μέ τούς δυζαντι- νούς βασιλείς τής Νικαίας. Άποτελοϋν δλα αύτά μιά ί- στορία πλούσια καί ξωντα- νή, πού τή νοιώθανε δαθύτα- τα καί έπαίρονταν γι' αυτήν οί μεταγενέστεροι "Ελληνες κάτοικοι τοϋ Νύφιου καί οί σύγχρονοί μας. Ό Ιωάννης Βατάτσης άνακηρύσσεται ά- γιος καί λατρεύεται ώς πο- λιοθχος τής ιτατρίθας τους. Καί στήν προσφυγιά τους οί Νυφιώτες στό Σύλλογό τους δίνουν πάλιν τό δνομά τού. Είναι βεβαία πρόβλημα άν διατηρήβηκε μετά την τουρκι κήν κατάκτηση, τϊ συνέχεια της βυζαντινής έλληνικής -α ραδόσεως σάν διαδοχική Ι- στορία γενεών καί δικαιολο- γημένα είναι τα σχετικά έρω τήματα τοΰ Νίκου Καραρά. Νομίζω δμως, πώς αποροΰμε νά συμφωνήσουιιε μέ τή γνώ μη τού δτι, μάλλον διατηρή- θηκε, παρά τούς έΕισλαμι- σαοος, τίς σφαγές καΐ τίς αλλες καταστροφάς, ή συνέ- Ι χεια της έλληνικής παραδό Λως, δπως τό άποδεικνύουν οί θρύλοι οί σχετικοΐ μέ τό δνομα τοϋ χωρίου καί ττολλά τοπωνύμια τής περιοχής, κα- θως καί τα λεγόμενα γτά ηα λιές έκκλησιές καί αλλα έ- ρείπια· δλα αύτά μονάχα ώς μετάδοση άπό στόμα σέ στό μα κατά την διαδοχή των γενεών μποροΰν νά έξηγη- βε>Ον, Το Ϊδιο ηιστβύω νά ίγι·
    ΤΟΥ κ. ΝΙ ΚΟΥ ΜΗΛΙΟΡΗ
    νέ καΐ σ' αλλες περιοχές της
    Μικράς Άσίας στήν Πέργα-
    μο, στό Άδραμύτι, στά Βουρ
    λά καί άλλοθ είναι Μνα Οέ-
    μα ποϋ έμάς τοΰς Μικρασιά
    ΑΟΥΤΕΤΙΑ (ΠΑΡΙΣΙΟΡΟΥΜ)
    - ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΝ ΦΟΤΩΝ
    Τί είναι
    ΣΤ' τούς βάλεις φωτία, δτΐως καί
    σήμερα ή £ννοια εις τίς κάμπιες...
    άμαρτία; Την βλέπομε πρόσω Κάτω, μέσα στόν ναό, ξε-
    τες μάς συγκινεϊ φυσικά Ιδι ποποιημενη στα τέρατα που, ναγοί όδηγουν τις όμάδες
    αίτερα- άλλά ιτού έπιβάλλε- έ™*νω στους πινακες των κο των ξένων, _ Ελβετοι Αγ-
    ται συγχρόνως νά τό έρευνοΰ ρυφαιων ζωγράφων, βουρλι- γλοσάξωνες, Ασιάτες, Αμε-
    , _ .__, η,_.^Α»«~ ίουν τούς κολσσμένους στό ρικάνοι, Σκανδιναυοί, μόνο
    ΐΛε προσογη και οετικοττι- ~ ^ * _ , , *.>-. ..
    ΓΗ « χ Έλλάδα γκρέμισμά τους εξω άπό τον Σλάοοι λειπουν. Ο,τι σκλα-
    είναι μια^τορική πραγματι ™Φ«δεισο «Λ τή λησμο- βώνει τό μάτι, είναι έκεϊνο
    κότητα έτσι την άΐσθανθήκα νουμε πάλι. Η εννοια άμαρ- τό «ροδο», «λα ρόζ», που συ
    με δσοι γεννηθήκαμε έκεΐ ]ία έχει παρακμάσει. Ισως χνότατα φωτίζει τίς προσο-
    καί σάν άναμφισδήτητη, νο- έττειδή Ιχειξεπεράσει τόν έ- ψεις των καθεδρικων ναών·
    μίζουμε πώς Εχομε το δικαί- <™τό της. Άνάμεσα στήν ά- τό χαιδεμένο διακοσμητικό ωμα, καί τό καθήκον νά τή ^αΡτία κα1 στή συνειδηση ευρημα των άριστοτεχνων μελετοϋμε σέ κάθε περίπτω- ση. Ό νυφιώτικος χώρος άκό μη περιλαμδάνει σημάδια μι¬ άς παλαιότατης περιόδου, καί της, τόν θεό, £χει εΐσχωρή- τοΰ γοτθικοΰ ρυθμοΰ. Άπ* £- σει ή τεχνική: ή προμηθεϊκή έπανάσταση ένάντια στόν θεό. Άνεβαίνομε τα ύπόλοιπα ττού φτάνει στά δρια της Ιστο σκαλοπάτια καί φτάνομε στό τελευτσιο επίπεδο τού πυρ- ρίας. Είναι έ"να άνάγλυφο πά νω σ' ενα βράχο θεωρούμενο Vου- κ έδω ζωνει πώς, παριστάνει τό Φαραώ άρκετα άπλοχωρος τής Αιγυπτου Σέσωστρη, τοΰ καιροΰ πού οί ΑΙγύπτιοι εΐ- μος στό υψος τουτο έπεκτείνει την κυριαρχία απ0 δπου κατοπτεύεις την τους ώς τούς τόπους έκεί- τεραστία πολιτεία. Τα πιό νους. Πρόκειται ασφαλώς γιά Χτυπητά μνημεΐα της ξεπετι- ενα μνημεϊο πολύ ττερίεργο. ο0νται £να £να στο ήλιοφώς Έ ταυτότητά τού συζητεϊται κα1 ξεχωρίζουν μέσ' άττό την άπό τούς εΐδικούς, χωρΐς νά ^«ΦΡΠ «Χνη "ί> σφομιλώνει
    Ε λήξ τί1ν πΕτροθάλασσα: ό κομ-
    ξω φανερώνεται σάν κέντη-
    μα επάνω σέ πέτρα- τοποθε¬
    τή μένο επάνω άπό την έξώθυ
    ρα καί κάτω άπό τό περιστύ
    λιο τοΰ τρίτου άρχιτεκτονι -
    κου έπιπέδου, μετριάζει μέ
    στέγη τή στρογγυλάδα τού την αΐ-
    διάδρο- χμηρότητα τών όξυκόρυφων
    γιά τούς λιγοστούς πιά τόξων. Άπό μέσα κοιταγμέ-
    περιηγητές, νο, διαιρεμένο σέ άνθοπέτα-
    λα, τό ρόδο είναι ό Ιριδι-
    σμός τών χρωμάτων επάνω
    στό πολύτιμο γυαλί, πού κα-
    λεΐ τα φρένα σέ έξαρση καί
    τ6 κόψτμο της ττίττας
    Κ ΠβΓΚΡΗΤΙΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΙΣΣΟΣ
    ΤοΟ συνεργάτου μσς κ. Κίκου Στρατάκη
    Πολλά είναι τα κρητικά σω
    ματεΐα πού έκπροσωποΰν τό
    κρητικό στοιχεϊο έδώ στήν
    πρωτεύουσα. Αύτό βεβαία
    κατ' αρχήν άν έξεταστεΐ μέ
    σα σέ στενά πλαίσια ψυχολο-
    γικής Ερεύνας μπορεί νά γεν
    νήσει κάποιες άμφιβολίες
    σχετικά μέ την έπιβαλλομένη
    ένότητα τοϋ ττολυάριθμου κρη
    τικοΰ στοιχείου έδώ στήν πρω
    τεύουσα καί νά θεωρηθεϊ δτι
    ύτΐοθάλπει καί έξυττηρετεΐ στε
    νόκαρδες φιλοδοξίες. Γιατΐ
    εθλογα γεννάται ή σκέψη:
    άφοΰ ύπάρχει ή Παγκρήτιος
    "Ενωσις γιατί νά μή γίνεται
    ή συσπείρωση καΐ ή συγκέν
    τρωση κάτω άπό τή σημαία
    της σά μιάς Παγκρητικής "Ο
    μοσπονδίας γιά νά Εχουμε τια
    μαζική έμφάνιση τοΰ Κρητι
    κου πληθυσμοΰ στήν πρωτεύ¬
    ουσα;
    Αυτή είναι μιά άποψη. 'Αλ
    λά είναι καί ή άλλη. "Οτι ή
    λαογραφική έμφάνιση τοΰ λα
    ου τής Κρήτης, τό φόλκλορ
    τής ζωής τού τταρουσιάζει τέ
    τοια καί τόση ποικιλία πού
    δέν ξέρω μήπως ή συνενώση
    της
    την πετροθάλασσα: ό κομ-
    ψός θόλος τών
    τό Πάνθεο, τό βέλος
    Σαίντ - Σαπέλλ, τό
    τό ΠαλαΙ - Ρουαγιάλ, ό πύρ
    γος τοΰ "Αϊφελ. Δροσερή Σε
    άφορμή, νά μάς ποϋν τή γνώ , πτεμβριάτικη αΰρα σέ περιτυ
    μη τους καί οί είδήμονες τοΰ λίΥει« αλλα κσ1 σέ έζουσι«-
    ζει συναισθημα λευτεριάς, ψη
    λά επάνω άπό την τύρδη
    έ'χουν καταλήξει κατά τα φαι
    νόμενα, σέ συμπεράσματα γε
    νικώς τΐαραδεκτά. Σκόπιμο
    συνεπώς ήταν πού ό Νϊκος
    Καραράς έφερε τό θέμα στήν
    έπιφάνεια" ϊσως νά δοθή
    τόπου μας.
    Ή κυριότερη βεβαία άξία
    τοϋ νέου βιβλίου τοΰ Νίκου
    Καραρά άφορά τα στοιχεΐα
    τα άναφερόμενα στήν νεώτε
    ■ ρη Ιστορία τοΰ Νύφιου. Άνα-
    | πτύχτηκε καί σ* αύτό, μιά έλ
    ληνική κοινότητα, κανονικά
    όργανωμένη, μέ θαυμαστή
    ζωτικότητα, μέ παλμό έθνι -
    κό καί κοινωνικό, ιτού ϊσως
    καί να συνεπαίρνη άκόμη ό-
    ποιονβήποτε θελήση νά έμ-
    βαθύνη καί σ' όποιδήποτε 6α
    θμό, στά περιπετειώδη περι-
    στατικά τοϋ Γένους μας καί
    νά διαπιστώση την άκατά -
    βλητη, παρά τίς ποικίλες δυσ
    χέρειες, τάση τού γιά πρόο-
    δο καί άνάδειξη. Νομίζω μο¬
    νάχα, πώς πολύ χρήσιμα θά
    ήσαν άφθονώτερα λαογραφι-
    κά στοιχεΐα καί γιά Εναν έ-
    πΐ ττλέον λόγο, πού έλάχι-
    στες είναι οί σχετικές λαο -
    γραφικές συλλογές άπό τόν
    "Ελληνισμόν τών δυτικών πά
    ραλίων τής Μικράς Άσίας.
    Καταλαβαίνω τίς δυσκολίες
    τίς διάφορες τιού άντιμετώπι
    σε στό κεφάλαιο αύτό δ συγ¬
    γραφεύς τοΰ Νύφιου καί τοΰ
    το γιατΐ σέ άνάλογη περί-
    πτωση τίς Εζησα κι' έγώ. Δυ
    σκολίες, πού δυστυχώς πολλα
    πλασιάζονται καί έπετείνον -
    ται μέ την τταρέλευση τοΰ
    χρόνου καί την άνάλογη μεί
    ωση τών καταλλήλων πληρο
    φοριοδοτών.
    Πονάμε, πρέπει νά -ονά-
    με επί τέλους, δταν έξακρι-
    βώνουμε τίς ζημιές στά θέμα
    τα αύτά, τίς άνεπανόρθωτες
    κυριαολεκτικά μέ τό νά άφή
    σουμε νά περάση ό χρόνος,
    χωρΐς νά τόν έκμεταλλευ -
    τοϋμεν εγκαίρως.
    Τή συστηματικότητα τών
    έρευνητικών προσπαθ ε ι ώ ν
    τοϋ φίλου Νίκου Καραρά ση
    μείωσα στήν άρχή- δίκαιο
    είναι, καί διδακτικό έπίσης,
    σάν λαμπρό παράδειγμα, νά
    τονιστή καί ή μεθοδικότητα
    σ' δλες τίς περιπτώσεις μέ
    τίς οποίες ώς σήμερα κατα-
    πιάστηκε· ή εύσυνειδησία
    τού κατά την συλλογή τών
    πληροφοριών, καί ό ύπεύθυ-
    νος ελεγχος αυτών ή έπίμο-
    νη καί προσεκτική διασταΰ -
    ρωση των άπό διάφορες πη-
    γές. Μπορεϊ νά είναι κανεΐς
    σίγουρος γιά δσα έκθέτει καί
    άν δέν θελήση νά προσφύγη
    στίς λεπτομερειακές ύπομνη-
    ματίσεις τού.
    Τέλος καί τό «Νύφιο» τοϋ
    Νίκου Καραρά, είναι Ενα 6ι-
    βλίο ψυχικής δονήσεως, ά-
    γάττης, πόνου.
    Νύφιο, επρεπε
    Τό έλλην ικό
    καΐ τουτο νά
    βεβαιώση τή συμβολή τού, τή
    μαρτυρική συμβολή τού, ώς
    παράγων τής έλληνικής διάρ
    Κεισς στοί)ς Χώρους τής Άνα
    Κ
    €ς Χρς ής
    τολής. Ό Νϊκος Καραράς α¬
    νέλαβε καΐ ττάλιν, τό χρέος
    γι' αύτό τό σκοπό καί τό έζε
    πλήρωσε κι' αυτή τή φορά,
    μέ ένθουσιαστική πίστη καί
    τνευματικήν έντιμότητα.
    ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΛΡΗΣ
    'Υπεύθυνοι συμβώνως τΰ ν6^ιι
    1091)1938
    Ίδιοκτήτπς — Διευθυντάς
    ΧΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
    ΚατοικΙα Ναυάρχου Βότσπ 5ί
    Προϊστάμενος ΤυπογραφεΙο 3
    ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
    Κατοικία Σπαοτάκου 12
    τής βιαστικής πολιτείας· πό-
    σο μικρά φαίνονται δλα έκεϊ
    κάτω, όχήματα, άνθρωποι, ό
    τΐως μικράς εΐσαι κι' έσύ, χά
    μένος άνάμεσα στόν ογκο
    τοΰ χτιρίου, συντροφιά μέ τό
    άπειρο καί τα τέρατα ττού ό:λ
    λα μορφάζουν φοβερίζοντας,
    άλλα άψηφοϋν καγχάζοντας
    τό χάος. Νά Ενα τέτοιο τέ-
    ρας έ μπρός μας πού κατα-
    δροχθίζει ττουλί: διάφανο
    σύμβολο. Πόσο θά χάρηκε,
    σμιλεύοντας τίς μορφές τού¬
    τες, ό καλλιτέχνης, τό δργιο
    τής φαντασίας τού. Συχνά,
    τέτοιες στιγμές, συγχρονίζω
    στή σκέψη μου την άνάλογη
    σέ έκατοντάδες άλλες μέγα
    λοπόλεις ταυτόχρονη κίνηση·
    ή ιδία βιασύνη, τό ΐδιο κυ-
    νήγημα τής εύκαιρίας, της
    κλήσης, της άπόλαυσης. 'Ό-
    λα τοΰτα καλά. Μ' Ενα μό¬
    νο δέν βολεϊ νά οΐκειωθεΐ ή
    ψυχή σου: μέ τό κακοΰργο,
    άποτρόπαιο χέρι πού άφα-
    νίζει άθώους! Νά βολοΰνε
    νά τούς έμάζευες δλους αύ-
    τούς τούς σατανάδες, νά
    σταθμό τής Εκστασης. Στήν
    Παναγία τοΰ Παρισιοΰ τό
    I-
    ερό τουτο ρόδο δέν προορί-
    ζεται τόσο νά συμφιλιώσει τό
    άπαλό στρογγυλό σχήμα μέ
    την αύστηρότητα τών τό¬
    ξων τοϋτα είναι όλιγότερο
    τα όρθόδοξα όξυκόρυφα τό-
    ξα, καθώς ύστερότερα άνα-
    πτύχθηκαν στή Γερμανία, καί
    περισσότερο κράμα κομψότα
    τικό καί γοτθικό, κομψότα-
    τος καρπός κελτικής, γαλατι
    κης χαρής, αΐσθητική συνα·
    δέλφωση αντιθέτων στοιχεί-
    ων, καί τάσεων άπό τίς πιό
    καλότυχες καί εϋστοχες Ισορ
    ροττήσεις ττου επέτυχε ή έκ-
    κλησιαστική άρχιτεκτονική
    τοΰ Μεσαίωνα. "Οσο περισσό
    τερο την άντικρίζεις, παραδο
    μένος δίχως προκατάληψη
    στήν άρμονία αυτής της πρό
    σοψης, άνάλαφρης δσο τό «ά-
    ναπεπταμένο» Ιστίο κάποιου
    μαχητικοΰ πλεούμενου, τό¬
    σο έντονότερη, γίνεται ή αΐ-
    σθητική χαρά.
    ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΏΡΟΣ
    Ή συνέχεια τοϋ ταξιδιωτι-
    κοΰ τούτου κειμένου στό 6ι-
    δλίο «ΕΥΡΩΠΑ Ι ΚΗ ΣΥΜΦΩ-
    ΝΙΑ» πού έκυκλοφόρησε σέ
    καλλιτεχνική, είκονογραφημέ
    νη Εκδοση τοϋ «'Ελληνικοϋ
    Βιβλίου», καί πουλιέται στά
    κεντρικά βιβλιοπωλεΐα, στήν
    "Αθηνά, στόν Πειραια καί
    στήν έπαρχία.
    ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
    ΣΑΝΤΕΚΛΑΙΡΙΑ
    Ή6οί, καλέ, τα εϊδατε Λ6ά
    ναν ΣαντεκλαίριαΙ
    "Οχι, Κυρά Λοζάντρα μου,
    δέν τ6 λένε Σαντεκλαίρια, τ6
    λένε Μίνι.
    Ήθοΐ καλέ, λωλαθήκατε, αύ
    τα τίνανε μόδα στή Σμύρνη
    πριχού έρχουνε οί "Ελληνες.
    Καλέ έκείνα, όπως λένε ήτα-
    νε στενώ καί μακριά. "Ε! Αύ
    τα είναι στενά καί κοντά. Έ¬
    γώ τη Μαρίτσα μου δέν την ά-
    φήνω νά 6άνη αύτά τα Καραγ
    κιόζικα φουοτάνι'α.
    Καλέ, γιατΙ, μικρά κοριτσά-
    κι· είναι δ.τι φοράνε οί άλλες
    θά βάνη καί αύτη.
    Τσοό, τσοϋ, τσοϋ, Κονά
    Ντουντοϋ μου, δέν θά την κά
    νω κουδουνάτο ,Λκόμα οί από¬
    κρηες δέν ήρχανε.
    Καλέ δέν εΤναι κ,ρίμα τό
    κοριτσάκι θά ζουλεϋη;
    "Ας ζουλέφη δέν θέλω ρε-
    ζίλκα πράματα.
    Καί έτσι τση Μαρίτσας τό ζέ
    κοφαν, δέν θά βάνη Μίνι.
    Μά ή Μαρίτσα δέν τό βάνη
    κάτω εϋκολα, άγοράζει Μίνι,
    τό άφήνει σέ μιά φιληναδιτσα
    τό σπΐτι καί δταν βγαίνει 6ζω,
    πηγαίνει άλλάζει καί πηγαίνεί
    γιά γλέντι μέ τάλλα τα κορί-
    τσ«α.
    Μά ενα βράδυ άργά πού τα
    είχον κοπανήαει, ζέχασε νά
    άλλάζη καί πήγε μέ τό Μίνι
    στό σπίτι τση.
    'Ελάτε καί νά δήτε οταν την
    εΐδε ή Κυρά Λοζάντρα, ποίος
    εΐδε τό Θεό καί δέν τόν <ρο- πήθηκε. Μωρή σουρουκλεμέ, Μινι ήθανες; Ποίος σοθπε μώ ρη κρυφό μου νά βάνης Σαν- τεκλϋίρια! Ή κυρά Λοζάντρα ήσπασε στό ζΰλο τή Μαρίτσα, ήττήγε καί τα Μίνι κάτω άπό τό κα- ζανάτζακο κϋί τδκοψε. Μην εί σαι τρομηζάμενη και ζαναβά- νης Σαντεκλαΐρια γιατΐ θά σέ κάνω τ' άλατιοϋ. Πέρασαν κάμποσες μέρες κα! τα πράματα κίαλμάρανε. Καί ενα θράδυ έρχεται ή Μα¬ ρίτσα μέ έναν Μακρομάλλη. Ή Κυρά Λοζάντρα τάχασε. Πά λι σαντεκλ'α ρι φοράς; Καί ποία είναι αύή παλι ή και- Πωλοϋ ντα ι τέσσαρα συνεχόμεν^ έκλεκτά οίκόπεδα είς τόν συνοικισμόν Νέου Βου· τζά. Τηλέφ. 616.977 πρωϊναΐ ώραι γρα- φείου. ίνωση μέ την πηγή τοΰ φω- τής Κρητικής έκπροσώπησης τος μέσα άπό τόν ένδιάμεσο άναγκαίως θά συγχώνευε κσΐ θά έξαφάνιζε πολλά άπό τα Ιδιαιτέρα χαρακτηριστικά τής λαογρσφΐκής μορφής τοΰ λαοϋ τής Κρήτης. Άλλά ό σκοπός τοΰ σημε- ρινοϋ μου άρθρου δέν είναι ν' άνατιτύξουμε την άποψη αύ τή τοΰ ζητήματος ιτού παρου σιάζει πολλές τΐλευρές καί θά χρειαστεϊ μιά πλατύτερη μελέτη γιά νά τό άναλύσουμε καΐ νά τοΰ δώσουμε την όρ θή τοποθέτηση. — Ό Σκοπός μας είναι νά ρίξουμε στό χαρτΐ μερικές έντυπώσεις καί μερικές συγ- κινήσεις άπ' αύτές πού μεΐς νιώσαμε καί δοκιμάσαμε δ¬ ταν βρεθήκαμε σέ δύο έορτα στικές έκδηλώσεις αύτές πού δημιουργοΰν αύτές οί θρη - σκευτικές μέρες μέ τό κόψι- μο τής Άγιοβασιλιάτικης Π ίττας. Στό κόψιμο τής πίττας τής Παγκρητίου Ενώσεως καί τοΰ Συλλόγου τών Σιτειακών ή «Πραισός». • Ό άγαπητός μου Πρόε- δρος τής Παγκρητίου Ένώσε ως κ. Γ. Βογιατζάκης πού ή τελευταία τού έκλογή καί πά λιν στό αύτό άξίωμα έπιβεβαι ώνει την άμέριστη έκτίμηση τού Κρητικού στοιχείου στό πρόσωπό τού μέ μιά πολυπλη θή καί πλούσια άντιπροσωπευ τική συγκεντρώση τοΰ Κρητι κου στοιχείου, έ"κοψε καί έφέ το στά Γραφεΐα τής Παγκρη τίου την καθιερωμένη Βασι- λόπιττα. 'Ετόνισα καί άλλοτε καί τό λέω καί πάλι ότι τα πρό σωπα ποΰ πρέπει ν' άναλαμ- βάνουν τίς εύθΰνες έκπροσω πήσεων τέτοιου ύψηλού καί μεγάλου περιεχομένου πρέ¬ πει νά είναι προ ι κ ισ μενά μέ σπάνια ψυχικά δωρήματα καί σέ έ'νταση καί σέ Εκταση. Ί σχυρή πνοή χρειάζεται γιά νά έμπνέεις καί νά έμψυχώ - νεις. Τέτοιος είναι ό Βογιατζά κης. Πλούσιος στήν ψυχή, πλούσιος στό φρονή μα, πλη- θωρικός στά αΐσθήματα, στή γενναιοδωρία, στό πατριωτι- σμό στόν Ύγειή φιλοκρητι - σμό. Ή μετάβασή τού στό τε λευταϊο Παγκρητικό Άμερι- κανικό Συνέδριο στό Σικάγο καί τό έπίτευγμά μου νά προγραμματιστεΐ τό ήθικό καί ύλικό ενδιαφέρον της Κρητικής όμογενείας στήν Άμερική γιά κεφαλαιώδη καί υψίστης σημασίας ζητή- ματα γιά την Κρήτη, δπως εί ναι ή ιδρύση Πανεπιστημίου καΐ άλλα, τουτο μαρτυρεΐ την εύρύτητα τής σκέψης τού, καί την άκοίμητη καί ζωηρή φλό γα τής πατριωτικής τού δρά σης. Τό έγραψα καί άλλη φο φά καί τό λέω καί πάλι πώς ή Ιδέα τής συγκρητισμοϋ πρέπει νά καλλιεργεϊται μέ¬ σα μ άς καθώς ή έθνική Ι¬ δέα τών φιλικών καί πρέπει οί μυσταγωγοί της Ιδίας αύ τής νά έκτρέφουν την ψυχήν τους μέ τόν χυμό τής πίστης καί την άφοσίωση καί σεδα- σμό τοϋ δρκου τών έθνικών έκείνων άνδρών γιά ν' άντα- ποκρίνονται στή μεγάλη τους αποστόλη. Ό Βογιατζάκης εί μαι βέβαιος πώς πορεύεται την Ίερή λεωφόρο τών φιλι - κων. Τώρα άς άνεβοΰμε τα σκα λιά πού όδηγοΰνε στά έντευ- κτήρια τής Πραισοΰ, τοΰ Συλ λόγου τών Σιτειακών. Έδώ πέρα τοΰτοι δώ οί Σιτειακοί κρΰβουν στήν ψυ- χή την παληά αϊγλη καί τό άσβηστο φώς ενός παμπάλαι ου πολιτισμοΰ καί τό άρωμα κάποιων έρειπίων ποΰ έκ- πνέουν ριπές καί ροπές πολι- τισμοΰ: Αύτά τα έρείπια δέν είναι άπλές πέτρες καί ντου βαρια, αύτά είναι μιά κολυ- μπήθρα πού μέσα σ' αυτή ά- πεφοίτησε ένα παλαιό πνεθ- μαπού ή λάμψη τού άντανα κλά καί άντιλαμπαδίζει στους αΐώνες καί στούς άν θρώπους τών αΐώνων. Έτσι τό λέω γώ, κι' Φωτίστηκε ό νοΰς μου δταν άνέβηκα αύτά τα σκαλοπά- τια καί σταματοΰσα νά δώ τόχερόμυλο, τό κοκκιστηρ, νούργια φιληνάδα σου ή ζε- μαλλιασμένη; Δέν είναι φιληνάδα >μου, εί¬
    ναι ό καινούργιος γιαβου-
    κλοθς μου.
    " Αχ! Θά λωλ'αθώ, άντρας εί
    σαι βρέ, γιά νά οεδώ.
    Ό νέος σηκώνει τό κεφαΑι.
    Γιά τράβα βρέ τα μπερντε-
    δάκια σου, αύτά είναι μαλλιά
    γιά μπερντέδες!
    Βρέ κακά πού μοορχε ζε-
    φώνησε ή κυρά Λοζάντρα, ά-
    κοΰς έκεί νά κάνω γαμπρό μέ
    μπερντεδάκια!.
    Καί τή δουλειά κάνεις βρέ
    μπερντεδάκια;
    Σλό-ου Μπάν-Ράιτς.
    Αυτή ενα ι δουλειά;
    ΝαΙ Μαιμά, παΐζει σέ συγ-
    κρότημα.
    Γιά κάνε μου μωρή ψ·λά έ-
    σΰ ποΰ ζέρεις τή γλώσο'α τού,
    τί θά πή αύτό; Τί θά πή Μάν-
    Ράς, Σλάν, έ;
    Συγκρότημα Μητέρα θά πή
    έζη παιδία παίζουν κιθάρες,
    πάντζα, καϊ ντράμς.
    Τί εναι πάλι αύτό τό Τράμ;
    Τραμβαγιέρης εν'αΐ;
    Νά, καλέ οί) Μαμά,, Τζάζ-
    Μπάντ - Ταμποϋρλο νά τό κα
    ταλάβης.
    Μωρή Μουσικάντη, Ταμπουρ
    λιέρη, μοϋφερες οτό σπίτ· μου
    γιά γαμπρό;
    Καλέ Μαμά ζέρεις είναι μό
    δα τώρ'α, παιζουν οένα Κλάμπ
    οτήν Πλάκα, μά θά πάνε καί
    στήν Ευρώπη.
    Την τύφλα καί τή μούτζα
    στά στραθά σου. Μωρή ή Εύ-
    ρώπη περιμένει άποδω νά πά
    νέ Ντουμπελέκια;
    Μά εΤναι μόδα μητέρα.
    Νά την βράσω τέτοια μόδα.
    Καί ού θά τόν παντρευτής καί
    θά πάς μαζί τού;
    Άφοϋ είναι άνρας μου, έ-
    πειτα εΤμαι άπαραίτητη.
    Ποϋ εΐσαι άπαραίτητα;
    Μά στό συγκρότημα, τραγου
    δώ ,κίαΙ γώ μαζί τού.
    "Αχ Παναή μου, παιχνιδιατό
    ρισσα κόρη ήκανα. Τί εΤσαι μω
    ρή ή Ταχινένίθ/;
    Πάνε αυτά πού ήζερες τώ¬
    ρα είναι μοντέρνα συγκροτή-
    ματα.
    Καί γώ πού ήθελα νά έπαιρ
    νες ένα παιδί τσΐ προκαπής
    νάθλεπα ένα έγγονάκι, έκανε
    κλαψόρικα ή Κυρά Λοζάντρα.
    Θαδής, θαδής.
    Πώς;
    Μαλις κάνω παιδί θά στό
    στειλω νά τό μεγαλώσης.
    ΦΡΙΞΟΣ
    0 ΑΦΡ0ΔΙ£Ι0Λ0Γ0Σ
    Α ΓΡΗΓΟΡϊΑΔΗΣ
    Δίΐχεται Βηλαρα 7
    Πλατ Άγΐου ΚυνστοντΙνου
    Όμόνΐΐα) 9 ··
    I
    καί 4 · | μ.μ
    Ττ|λ, 525.387
    μη, τ' άδράκτι τό λύχνο, τό
    καλάμι μέ τα μαχαιροπήρου
    να, το σφοντήλι καί τί καί τί
    δτι μιλεΐ γιά τή ζωή πρίν
    άπό έκατό διακόσια χρόνια.
    Κι' υστερα νά βρεθή σέ μιά
    άτμόσφαιρα ξεχειλισμένη ά¬
    πό έγκαρδιότητα, εύθυμία,
    κέφι άπό άνοιχτά καί ένδόμυ
    χά αΐσθήματα. Καί νάρθει
    νά μοϋ ψιθυρίσει στ' αύτΐ ό
    Μιχάλης ό Λαγουδάκης τοϋ -
    το τό στϊχο. «Άρρωστος καί
    ξαρρώστησες κι* εΐδες καί
    την ύγειά σου». Μά ποΰ είπω
    θηκε δμως μέ τόση άγάπη
    καί μέ τόσο παλμό πόνου
    καί συμπαθείας, μά ποΰ τί
    νά σάς πώ αύτός ό στίχος
    κλειοΰσε μέσα τού χίλια μα
    γιοβότανα γιά την άνάρρωσή
    μου. 'Εκεΐ σέ μιά γωνιά,
    θαρρώ, εΐδα νά κρέμεται μιά
    λύρα αύτη ποΰ ττρώτος Εφτια
    ξε ό 'Ερμής άπό τό καύκαλο
    τής χελώνας. Είναι 6ουδή
    καί περιμένει τόν Δερμιτζο-
    γιάννη ή κάποιον άλλο νά
    ζωντανέψει τή φωνή τοΰ Βι-
    τζέντζου. "Ά πάσα χρωστώ
    στόν πρώτο μου δάσκαλο. Δα
    σκαλε μεγάλε τρανέ πώς νά
    μή σέ θυμηθώ. Άλλά μέ πα-
    ρέσυρε ό θαμβός καί ή Ελξη
    των περασμένων.
    Τώρα δς βαφτιστοϋμε στή
    σημερινή άτμόσφαιρα τής γι
    ορτης. Ό νέος Πρόεδρος Πε
    ριγιαννάκης καί τό λοιπά
    Συμβούλιο μέ τή στρατιωτική
    τού δραστηριότητα καί όργα
    νωτικότητα καί μέ τή στεια-
    κή τού λεπτότητα, εύγένεια
    καί φιλοξενία αόξάνει τό
    φιλέορτο πνεϋμα τής τελε -
    τής. Τοϋ ευχόμεθα καί σ' δ-
    λο τό Συμβούλιο τοΰ χρό¬
    νου νά κόψουν πάλι την πίτ-
    τα μέ ύγεία καί χαρά καί
    μέ καλύτερες οίωνοΰς γιά τή
    χειμαζομένη άνθρωπότητα.
    Νϊκος Στρατάκης
    Χίλια «γιατί»
    Τί κάνει τοΰς άνθρώττους νά
    (μισοΟντΓαΐ:ι;
    Τί νών' αύτό που τούς κινεΐ σί
    (σικιοτωμό;
    Γιοβτΐ άλύττηιτα, θεριώδικα χτυ
    (τΓΐοΟνηοα
    χωρις άνάσχχ κια! χοϊρΐς άνσ-
    (παμό;
    Γιιαατΐ σττή Γή επάνω δέ κχΐρ-
    (ττίζειΐ
    τό 6έντρο τή)ς ΕΓρήνης μιά φο-
    (ρα
    άφοΰ άοταμάτηττα: μέ αΐμσ τό
    (ττοτίζει
    και τό λιτταίν' ή δυστυχία, ή
    (συμφθρά;
    Γιατί; Γιατί; Χίλ'α «γιςχττΐ» γε
    (μότηα ττόνο
    μέσ' άττό στέρνα ττονεμέν' άνα
    (δά
    (η,
    χίλια «γιατΐ» ξίθωριαισμέν' ά-
    (ττό τό γςόνο,
    «γιατί», ττού ιματοαα άττάντη-
    (ση ζητάνε.
    Γή καρ—σφόρ' άχούρθστβ τούς
    (δίνει
    ϋσα χρειάζονταΐι νά ζησουν ττε
    (ρ,
    μιά θαλσσΐσ, ό»π·έροΐνττ) κι' έ-
    (κείνη,
    ττ' αύγά γεννάει, σά
    (νέ, χρυσά.
    μ ι
    Τί κανει τούς ανθρώττους
    (σοθνΐτιαι;
    τ! είναι αύτό ττού τούς
    (σέ σχοτωΐμό;
    γιατΐ άλύτπττα, θεριώδικα )ττι>
    ("ιοόνται
    χφίς ·άνοΊσα καϊ χωρίς
    (τταμό;
    Σ. Κ. Κ.
    ΠΡΟΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΙΝ ΜΙ¬
    ΚΡΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΚΑ¬
    ΤΑΣΚΕΥΗΝ ΠΑΙΓΝΙΔΙΩΝ
    "Η ύψηλή τΓθΐότης των έλληνικών
    τταιγνΐδίων δημιουργεΐ προϋττοθέ-
    ειις 6ιά την σνγικοότησΐιν έν 'Ελλά
    δι. ιμεγάλης βιομηχανίαν; μονάδΐος,
    μέ σηΐιιαντικας έξαγωγικάς δυνατό
    ττντας. Είς τό ι/μττέ|χΐμα αύτό κα
    τέλπξε τό Ελληνικόν Κέντρον Ππτ
    ραγωγιικότηπ-ος, κατόττιυ μβλέτπί.
    κλ«5Βΐοης διατγνώσεως, ττεριλαιμβά-
    νιούσης τπολυάριθμον όμάδα έτπχει
    ρήσεων κατασκευής
    Ττιν Λττοίθν έ
    τπαηιγν δίων,
    ξ,ν μ£σ-ω τη/)
    τομέως έφοορμογών αύτοΰ. Σκοπός
    της μελέτας ήτο ό καθορισμός
    τ« οΐκονομκών και τεχνικόν ποο
    έ διά την ουγχώνευσιν
    έή
    ην γχν
    μιικροτέρων έττιιχειρήισεων καΐτατ-
    σικειης παιγνιδίων είς μίαν ενιαί¬
    ον ϋεγάλην βιομηχανίαν.
    ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΙΝ ΝΕ-
    ΩΝ ΕΙΣ ΤΟ
    ΠΑΓΓΕΛΜΑ
    ΝΑΥΤΙΚΟΝ Ε-
    τηρα .
    τού μπαμπακιοϋ, τή καλαμω ' Τρεί°ν
    Τό ΆρχηγεΤον των Ένοττλων
    Δυ»αμεων υΐοθέτησε ΤΓρόταισ υ
    τοΰ ύτΓουργοΰ της Έμττορικής
    Ναυτιλίας ». Χολέβα, &ττως κατά
    την προεττιλογήν καί οριστικήν 4-
    τπλογήν τών στραττει/ίτίμων διά τό
    ναυτικόν, ττρστ·μώνται είς μεγαλύ
    τε,·ρθν τοΰ μέχρι σήμερον, ττοσο-
    ΰ οί καταγόμενθΊ έκ δ ομέρ·
    ν^ της ν.ώοας μή γεηνιαζόν
    των ττρός την θάλσχτσαν, τπρός τό»
    σκοπόν ττροοιελκύσιεως ττεριισσκχτέ-
    00*; νέων είς τό ναι/πκόν έτταγγελ
    μα.
    ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
    ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
    Τα δελτία μειοιμένης τιμής λε-
    θϊψορεακών είσιτηρίω^ διά τούς
    μαθητάς των νυμνασί(Λ« «οί ύ€»
    δημόσιον τεχνικόν σχολών ©εσσα
    λονιίκης θά έκδίδωνται εφεξής ύττ0
    τόΟ 'ΟργανιοιμοΟ Άστιικών Σιτγκο'
    νωνιών της μακεβον ικής — ρκττευού
    σης (ΟΑΣΘ), κατόττΐν όνομαστι-
    κών κατασταχτεων συντασσομέ-
    νον υπό τί!»ν οΐκείων σχολών.
    Ή σχετική άπόφόοσιις -τού 0-
    ~ομργείου Συγκοΐινωνιών <3οναφέιρει έπίσης δτ» τα έκδοθέντα κατά τό Μυσθιστόρημσ τοθ Έμίλ Ζολβ ΠΑ ΜΙΑ ΕΡΟτίκΗ ΝΥΧΤΑ Διαοκευή-Μετάφρασις άπό Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ΙΟον Κι' έτσι εϊχανε μιά σχέσι απόκρυφη, ένα τροπο άλλοιώ τικο, δταν μένανε μόνο ι τους, πού άλλΐαζε μπροστά στόν κόσμο. Μεταζύ τους τόν χρπσιμοποιοϋσε σαν ενα παι χνίδι μέ τόν πόθο νά τόν σπάση, περίεργη νά μάθη τί εΤχε μέσα τού... Δέν ήτανε μαρκησία; δέν έβλεπε τοθς άνθρώπους στά πόδια της; *Α φοΰ τής άφήνανε ένα άνθρω πάκι γιά νά παίζη, μποροΰσε νά τό διαθέση σύμφωνα μέ τη φαντασΐα της. ΚαΙ καθώς τής φαινότανε μονότονο νά θασιλεύη πάνω στόν Κολομ- πέλ μακρυά άπό τα μάτια των άλλων, έδινε στόν εαυτόν της την πιό ζωηρίχ χαρά νά τδν κρυφοχτυπά μέ τα πόδι της, η νά τοϋ βυθιζη στό χέ ρι μιά καρφίτσα, δταν βρι- οκόντουσαν άνάμεσα σ' άλ- λους, μαγνητιζοντάς τον μέ τα σκοτεινά της μάτι'α, γιά νά μή κάμη τό παραμικρό τράν- ταγμα. Ό Κολομπέλ άνεχότανε τό ρόλο έκείνο τοϋ μάρτυρα μέ βουβό έρεθισμό, ποΰ τόν έκα νέ νά τρέμη μέ χαμηλωμένα τα μάτια, γιά ν αποφύγη τη /οχτάρα ποϋ εΐχε νά πνΐζη τη νεαρη τού κυοία. Μά καί αύτός είχε χαρακτήρα ΰπου- λο. Δέν τόν δυσαρεστοΰσε νά τόν χτυπά. "Ενοιωθε σ' αύτό μιά τραχειά ήδονη, καί συ¬ χνά συμβιβαζότανε νά τρυπη θή, προσμένοντας τό τρύπη- μα μέ βί'αιη τρεμούλα, καί δείχνοντας ΙκανοποΙησι στό θύθιομα τής καΡΦΐτσας, καί ϋστερα χανότσνε μέσα στίς χαρές τής μνησικακ,ας. "Άλ- λωστε κι' άπό τώρα έκδικιώ- τανε τόν έαυτό τού νά πέφτη πάνω στΐς πέτρες, όπως Λτα νέ φορτωμένες την Τερέζα, χωρΐς νά φοθάται πώς θά τσα κΐση τα πλευρά τού. ένθου- σιασμένος άμα κι' αύτη χτυ ποθσε. "Αν δέν έβ'αζε τίς φωνές, 6ταν τόν τσιμποΰσε μπροοτα στόν κόσμο, ήτανε γιά νά μή μπαίνη κανένας άνάμεσα τους. Επρόκειτο έκεί γιά μιά ύπόθεοι πού τους άφοροϋσε, γιά μιά μοναμαχία πού περΐ- ιαενε νά βγή άργότερα νικη- Ετος δελτία μάθη πιό ϋστερβ ό Κολομπέλ ζανα ππγε, καί άμέσως πήρε -Πς παληές τού συνήθεις. Κάθε θράδυ, φεύγοντας & πό τό γραφείο τού, έμποινε στή βιλλα, κι' έφερνε μουοι. κά κομμάτια, βιβλΐα καί 6λ. μπουμ. Τό θεωροίόσαν άκίν. δυνο, καί τού άναθέτανε ν4 κάνη διάφορα θελήματα οάν ύπηρέτης ή φτωχός ουγγε. νής. Έπίσης τόν άφήνανε μ* νο κοντά στή δεσποινίδα, Χ(ι) ρίς νά φοβοΰνται γιά καχή Καθώς καί άλλοτε, κλεΐνον. ταν μαζί μέσα στά μεγ6λο διαμερΐοματα, ή μένανε όλόκληρες κάτω άπό τίς ές τοΰ κήπου. Στήν γμυ τικότητο, δέν έπαιζον πιο 4. κεί τα ϊδια παιχνΐδια. Ή τε. ρέζα άργοπερπατοϋσε, κα( 0 Κολομπέλ, ντυμενος 6πως 0| πλούσιοι τής πολιτείας, την συνώδευε χτυπώντας στή γίί ένα έλαφρό μπαοτούνι ηοί, κρ,ατοθσε πάντα. Καί δμως αυτή ζανάγινε βαοίλισοα καί αύτός σκλάβος. Βεβαία δέν τόν έδάγκωνε πιά μά έβ65,. ζε μέ τέτοιο τροπο κοντο τού ποΰ σιγά σιγά τδν μΐκοο,ν», μεταβάλλοντάς τον οέ λακέ της ούλής, ποθ κραταεί τό ηα νωφόρι μιάς θασΐλισσας. Τον έβασάνιζε μέ τίς φόν. τασιοπληζΐες της καί κεί ηοο τοΰ μιλοΰσε μ' έμπιοτοοονη καΐ άφοσίωσι, άλλαζε ζοβνικά καί γινόταν σκληρή, έτσι άηό καπρίτσιο. 'Εκείνος, όταν ή Τερίέζα έστρεφε άλλοΰ τό κεφάλι, την έκυτταζε μ' Ινα φλογερό θλέμμα, καί όλοκΛη ρη ή προσωπικοτητά τού τοθ άνήθικου άγοριοΰ, συγκεν· τρωνόταν στήν έζέτασΐ της μέ πονηρές σκεφεις. "Ενα καλοκαιριάτικο βρά- δυ θαδίζανε πολλήν ώρα κά -ω άπό τη οκιά των καοτανι- ών, δταν ή Τερέζα, άφοϋ οτί θηκε γιά λίγο σιωττηλή, τον ρώτησε μέ ΰφος σοβαρό: — Κολομπέλ, εΐμαι κουοο σμένη. "Αν μέ σηκώνατε 5. πως άλλοτε θυμάσθε; Αύτός χαμογέλασε. "Επ», τα, πολΰ .σοβαρά, άποκρίθιν κε: — Μ' ετύκαρίοτησι, Τερέζβ. ΣυνεχΙζετοι Μά ό μαρκήοιος άνησυχοΰ οε μέ τίς βΐαιες όρμές τής κόρης τού. Λέγανε πώς έμοιαζ,ε κά- ποιο άπό τούς θεΐους της, πού εΐχε περάσει μιά ζωή γεμάτη περιπέτειες τρομακτι κές κΰιΐ εΐχε ΰολοφονηθή σ' ένα κακόφημο μέρος στό θά θος ενός καπηλειού. "Ετσι λοιπάν οί Μαρζάν εί χανε μέσα στήν ίοτορΐα τους κάποια τραγική φλέβα, καί κάθε τόσο τα μέλη τους γεν νιόνταν μ1 ένα πεοΐεργο κα κό. πού έκδηλωνότανε οάν χτύπημα τρέλλας, ή αΐοθημα τικής διαστροφής ή, τέλος, σάν ένα εΐδος κακής μανΐας, πού μ·ά φορά λίγο έλειφε νά ξεκαθαρίση την οΐκογένεια. ' Ό μαρκήσιος, άπό προνοητι κτητα, έκρινε καλό νά υπο- ι βάλη την Τερέζα σέ μιά φω τισμένη άνατροφή, καί την έ- κλεισε σ' ένα μοναστήρι, δ¬ που εΤχε την έλπΐδα πώς ό κανονιομος θά μαλάκωνε τόν χαρακτήρα της. "Εμβινε κεί- μέσα ώς τα δεκαοχτώ της χρόνια. * Α * "Οταν ή Τερέζα ζανανύρι- σε ήτανε πολύ φρόνιμη καί πολύ άναπτυγμένη. ΟΙ γονείς της διαπιστώσανε χϋιρουμενοι πώς εΐχε βαθεΐά εΰλάβεια. Στήν έκκλησία έστεκε σάν ά πομονωμένη, μέ τό μέτωπό της άνάμεσα στά χέρια. Στό σπίτι έοχόρπιζε γυρο της έ¬ να άρωμα άθωότητας καί γα- λήνης. "Ενα μόνο έλάττωμΐα καταλογΐζανε: ήταν λαΐμαρ- γη, κι' έτρωγε άπά τό πρωΐ ώς τό βράδυ καραμέλλες, πού τίς έγλυφε μέ τα μάτια μισό κλειστα καί κάποιο τρεμούλι αομΐα τών κόκκινων χειλιών της. Κανένας δέν θ' άναγνώ Ρ>ζε σ' αυτή τό σιγαλό καϊ
    πεισματάρικο παιδί πού έγυ-
    Ριζε κουρελιαομένο άπό τόν
    κήπο, χωρίς νά λέγη σέ πιό
    παιχνΐδι ζεσχίσθηκε τόσο πό
    λύ. "Ο μαρκήοιος καί ή μ<αρ κησΐαι, άπομονωμένοι στό βά θος τής αδείας θΐλλας τους έδώ καί δεκαπέντε χρον.α έ κρ.ναν καλό ν' άνοΐζουν πά λι τό σαλόνι τους. Δώσανε μερικά γεύματα στήν άριστο κρατΐα τοϋ τόπου. Έπίσης καί χορούς. Σχεδιό τους Λ- τανε νά παντρέψουν την Τε Ρέζα. Καί, μ' δλη της την ψυ χροτητα, έκείνη φαινόταν δι αχυτική, ντυνόταν καΐ χό ρευε, μά μ· £να πρόσωπο τό σο λευκό, πού προκαλοϋοε άνησυχΐα στοϋς νέους πού θά δισκ.νδυνεύανε νά την ά- γαπήσουν. Ή Τερέζα δέν εΐχε ζανα- μ.λήσε. ποτέ γ,ά τό μ,κρό Κολομπέλ. Ό μαρκήσιος έν δ!αφέΡθηκε γ,· α,ατον, καΐ τον έθαλε στοϋ κύρου Σα- βουρννέν, άφοΰ εΐχε στείλει νά μάθη λίγα γράμματα Μιά μέρο ή Φραγχ[Ο)0α; πού «πΕλ«φέΡχει Ιόν Υ"16 τη{: στή οιΛλα, τόν έσπρωζε μπροστά της, θυμίζοντας οτήν κοπέλ λα τόν παληό της ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΗ ΓΗΜΑΤΟΝ ΤΟΥ ΔΗ^«ΗΤΡ^) 0ΙΚΟΝ0ΜΙΔΗ «Ο ΑΡΟΜΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΤΕΤΡΑΓΟΝΕΣ ΠΕ· Γ^ Λταν Υ^α καθαρος χωρις την ^ Ραμικρή άμηχανΐα. Ή Τεοέ ζα τόν κθτταζε ησυχα, εΐηε πως πραγματ,κά τόν θυμοτα ^ τα το° Υύρ.οε τή της, 'θχτώ, ^ρες; δ ...Δέν είναι άπό τ6 βιβλΐα πού ζαφνιάζουν, είναι απ' τα βιθλία πού τ' άγαποθμε, που τα διαβάζουιμε άπό την πρώ- τη Ισαμε τή οτερντΊ τού οελ>-
    δα συγκρατητά, άο^αμάπτντα.
    ...Ή περιγράφη σου είναι
    κοφτή, έπιγραμματική, παρο·
    στατική — προικιομένη μέ την
    αϊσθηση τού περιττοΰ· ο! τύ-
    πό ι σου άληθινοΐ, άληθινο!
    στή ζωή, άληθινοΐ καί οτήν
    τέχνη' δ διάλογός σου - βό
    μποροϋοε ό καθένας νά τον
    ζηλέφει αυτόν τόν διάλογο
    τάν όλοζώντανο. ίΐά, έπιτί-
    λους, κ' έν' άπό τα λιγοοιί
    νεοελληνικά θιβλΐα τού κοι-
    ροϋ μας, πού τα διαβαζει κο
    νείς, χωρίς νά πλήττει!
    Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΟΠΟΥΛΟΧ
    ...Ξέρεις κΌλά πόοο ζυγιό-
    ζω τα λογια μου, 6ταν προκει·
    ται νά κρίνω ένα εργο τέ-
    χνης. ΣοΟ λέγω λοιπόν -
    καί σέ παρακαλώ νά μέ πιοτε-
    φεις — πώς άν θαδΐσεις μέ
    την Ιδία σταθερότητα στην
    τεχνική καί στή διαθέση, ό
    δρ6μος πού πήρες, ό «δοομος
    μέ τίς τετράγωνες πέτρες» θο
    σέ όδηγήοε· πολύ συντομσ οέ
    όλοκληρωμέν' άριοτουργΛμο·
    τα.
    ΟΜΗΡΟΣ ΜΠΕΚΕΙ
    ...Πλούσιο ύλικό, ωραΐα ηλα
    σμένο στά χέρια ενός συγ-
    γραφέα πού δειχνει στούς
    Κωνοταντινουπολίτες συνο-
    δέλφους τού τό δρομο άπό τον
    δέλφους τού τό δρομο όηδ
    τόν όποίο παραστράτησαν.
    Π. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ
    ...Ετσι οί Κωνστανηνου-
    πολίτικες νοσταλγίες της λο-
    γοτεχνίας μας πλουτίζονται
    μ' άλλον έναν καλό τόμο.
    ΓΙΟΡΓΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΙ
    ...Κι· ένας "Ελληνας - °
    συγγραφέας — μέ τό πέρτ>σμο
    τού χρόνου νά στοχάζεται τί
    περασμένα καί νά τ' θνιοτο-
    ρεϊ. Μέ τόν τρχίπο τού. "Ενο
    τροπο πού συνταιριάζει τ1 δ-
    νειρο μέ τό ρεαλισμό καί την
    ποΐηση. Είναι πολύ άνθρώπινα
    τα διηγΛματΐα αύτά. Πολύ σν-
    θρώπινα.
    ΜΑΝ. ΓΙΑΛΟΥΡΑΚΗΣ
    -.Μιά συλλογή διηγημάτων.
    ή άποια, έπαναλομβάνω γιά
    τρΐτη φορά, ήταν δκπληζις.
    ΝΕΣΤ. Π. ΜΑΤΣΑΣ
    ...Ύπάρχουν σελΐδες μεστέί
    ο στοχασμό, φλογιομένες
    άπό ζωη, πού άφίνουν πανΛ)
    στό κρύσταλλο τής φυχπς μίαν
    άνεζΐτηλη χαρακιά.
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΙΝΗΧ
    ...Άπό κάθε σχεδόν οελΐδα
    τού «Λρόμου μέ τίς τετραγ^
    νες Πέτρες» άναοΊνεται τό ο
    ρωμα τής ποιησης τό άρωμ1
    αύτό είναι τόσο περισσότερο
    διβισδυτικό πού ό συγγραφέας
    άποφεύγει νά τό τονώσει ό '
    διός δέν είναι άπό τα μικρο^
    τερα προτερΛματα τού βιβλίου
    ή δΐακριτικότητά τού.
    ΑΛΚΗΣ ΘΡΥΛΟΣ
    • •."Εχετε λαμπρό ό^ηγπμ'ο-
    τικό ϋφος καί τάλαντο καί θο
    έπρεπε πολλά νά γράφετε.
    >Απ0 τσ δίΐνοπαθήματα των Έλλήνων τί)ς Μ. Άσίας
    ΙίΙίΙΙΙΙ ΤΟΥ ΡΕΊΖ-ΔΕΡΕ
    ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Δ. ΠΑΓ1ΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ- ΒΑΡΟΥΜΑ
    Ιβον
    ι
    οΰμε Ι
    κα*· αιτδ κεϊ στίς τιατρίδες
    τους
    «Νά τους πας
    δτΐου τους
    λάν- «έ
    , έπρε-
    μάς
    Τοθρκοι
    συμμορφωθή
    τοθ Λιμεναρ
    κοντα·
    μάς
    έδω
    ηοθχε
    κοντά δπως
    προσέλευσις
    Ά τ
    Πρόβλεψαν
    έκουσία ά-οχωρη
    Στρατου
    Ελλ
    Ά η
    Ι «Ο ΈλληνικοΟ Στρατου
    Μ ή-ρχοντο ηολλοί "Ελληνες
    <Ελλάδβ>
    5μ!ι φ νέαν δουλείαν
    «τβΐΐ Τούρκους καί δέν τους
    25,. Τώρα δμως ττου εγι-
    Π Καταστροφή καί ό Έλ-
    Στροττος έφυγε άτΐό
    'Ασία κατ* τόν
    τρόπον ϊτΓρεπε νά
    αϋτός 6
    ώς τώρα ΐσχυσεν αύστη-
    θτατν βγήκαμε εξω μττή-
    ^ κσμε μέσα σέ Ινα μεγάλο
    1 καΦΣνεΐο γιά νά καθήσωμε,
    ν ί ά έλ
    καΦΣνεΐο γ
    νά «ιοΰμε κάτι καί νά συνέλ
    τό ενεϊο ηταν Υε
    8ωμε· τό φ
    , μάΐο βπό φυγάδες στρατιώ -
    4 «ς απ' °λες τ1<» μονάδες πού " οιαλύθηκαν. Τούς «ρήκαμε ν ν4 μαλώνουν μεταξύ τους καί ? νά συζητάνε γιά την κατα- στροφή ™>ύ 6ρηκε την Έλλά
    Λ 8α καί νά ρίχνουν τίς εύθύ -
    %£ς αλλοι στοος Βενιζελικοος
    κσί άλλοι στούς Άντιβενιζε-
    ., λικούς. Μάς «ηδίασε τό θέα-
    Λ μσ καί φύγαμε.
    Έν τώ μεταξύ, ξημέρωσε
    ·, καλά καί άρχισε ή κυκλοφο-
    ρία. Δέν εβλεπε κανείς τταρά
    μόνον στρατιώτες πού αρχι-
    'σαν νά γκρινιάζουν γιατί θέ-
    ΙΚλανε νά φύγουνε νά πάνε στίς
    βγοΰμε ' τους.
    κέψις μας ήτανε σ* αύ¬
    τούς «ού μείνανε στό νησάκι,
    καμιά πενηνταριά γυναικό-
    τταιδα, πώς θά τους γλυτώσου
    με. Ψάξαμε νά βροϋμε χωρι
    ανούς μας, πού εϊχανε φύγει
    νωρίς πρίν έλθουν οί Τοΰρκοι
    καί βρισκόντουσαν στή Χίο,
    γιά νά τούς ζητήσωμε νά
    φροντίσουν νά πάνε καΐκια
    γιά νά τούς φέρουν.
    Βρήκαμε τό γιατρό Βουδού
    ρη, τόν Άριστείδη Παπαγι-
    άννη καί άλλους πού δέν θυ-
    μάμαι τα όνόματά τους, καί
    τούς εϊπαμε τό τί έγινε στό
    χωριό καί πού σέ ένα νησά¬
    κι κοντά στό Λυθρί είναι κα¬
    μιά πενηνταριά γυναικόπαι-
    δα καί λίγοι άνδρες καί τούς
    ζητήσαμε νά φροντίσουν νά
    πάνε καΐκια νά τούς φέρουν
    πρίν τούς πάρουν εϊδησι οί
    Τοϋρκοι.
    ΟΙ άνθρωποι συγκινηθήκα
    νέ πολύ καί τρέξανε άμέσως
    στίς άρχές καί τό Λιμεναρ-
    χεΐο καί τούς είπαν τα συμ-
    βάντα καί ζήτησαν νά στεί-
    λουν καΐκια νά τούς φέρουν.
    Δυστυχώς οί άρχές τούς εί
    παν δτι δέν μποροϋν νά στεί
    λουν καΐκια γιατί ύπάρχει ά
    παγορευτική διαταγή της Κυ
    βερνήσεως νά μή έρχονται
    —ρόσφυγες.
    Τό Λιμεναρχεΐο ήτανε πιό
    αύστη ρό, δέν έπέτρεπε στά
    καΐκια νά άπομακρυνθοΰν ά¬
    πό τα Λιμάνι.
    "Επειτα άπό τήν άρνησι
    των άρχών βρήκανε τούς κα-
    πετάνιους των καΐκιων πού
    ήτανε άπό τα δικά μας μέ-
    ρη καί αύτοι δεχτή καν νά
    πάνε κρυφά άπό τίς άρχές
    καί Ιδίως άπό τό Λιμεναρ -
    χεΐο καί νά φέρουν τούς κα
    ταφυγόντας είς τό Νησάκι.
    "Ετσι καί έγινε. Έτοιμάσανε
    δυό καΐκια καλά καί μεγάλα,
    ιτήρανε μαζί τους άρκετά
    τρόφιμα, γιατί οί άνθρωποι
    θά πεινούσανε, μπήκανε μέσα
    καί μερικά παληκάρια ώπλι-
    σμένα, χωριανοί μας πού ά-
    πολύθηκαν άιτ' τό Στρατό, καί
    κρυφή βγήκανε στό πέλαγος
    καί φθάσανε στό νησάκι τήν
    νύκτα τής ιδίας μέρας πού
    ήλθαμε στή Χίο. Στό νησάκι
    φθάσανε χωρίς κανένα έμ-
    .ΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
    ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩ-ΣΜΑ .
    Ι ΘΗΣΑΎΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
    II
    ■'···-♦
    'Από τό άρκττοιόργημα τρϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
    Ί ■ - "Ο Λ,ΙΑΉΟΛΟΣ ΣΤΒΝ ΤΌΤΡΚίΑ» ' "
    :· ΑΤΤΟΤ-ΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
    187ον
    Δυ-
    Έκεϊ έμεινε κάπου έξη χρό
    νια. Στ6 μετταζύ ζεθύμανε ή
    ώργίτ τοϋ φουκαρά τού τζι-
    φούτ Ίαννάκη καί τοομεινε
    μόνο Λ πίκρα. Κ' Λ γυναικα
    τού, πού πολύ σπάνια έπερ-
    νε νέ'α άπό τό γ,ό της, εΐχε
    μείνει ή μιση. Ό 'Αλκιβιά-
    δης τού ήζερε την άδυναμία
    ηού τοϋ εϊχανε οί γονιθΐ τού
    γύρ σε έδω καί γύρεψε νά
    δή τόν πατέρα τού, μά έκεί-
    νος γιά κανένα λόγο δέν
    τόν δέχτηκε:
    — Δέν έχω ηιά γ ι ό,
    "Εχει όπό χρόνιο πεθάνει.
    ΕΙδε 6μως τη μάνα τού κι'
    έπεσε σττιν άγκαλιά της. Γιά
    στούς αλλους τίς δικές τού
    άμαρτίες κι' όπως γινετ'αι τίς
    ηιότε,ρες φορές, έκείνη τόν
    -ίστΓφε καί τοϋ ΟποσχέΒηκε
    νά λυγίση τό πεΐσμα τοϋ πα¬
    τέρα τού καΐ νά τόν καταφέ¬
    ρη νά τόν δεχθή στό οπίτι
    ζανά
    Ό Ίαννάκης, θές γιατί
    δέν μποροιόοε να βλέπη τή
    γυναΐικα τοο να λυώνη, θές
    γι'ατΐ πονοϋσε κ' ή δική τού
    καρδιά, τόν ςαναδέχτηκε τόν
    άσιοτο στό σπίτι τού καί τοϋ
    έκοφε Κ(' ένα μιστό, γιά τό
    έζαδά τού.
    — Τοΰ δίνω αύτους τούς
    παράδες, είπε οτή γυναΐκα
    τού, γιό νά μή μάς βάλη και
    νοόργιες φουρττοΰνες στό κε
    φάλι.
    Καί όμως Βεζύρη μου. Ό
    γέρος, άπ' έκείνο πού ψοβόν
    δέ γλύτωσε. Ό κανακά
    ρης τού, δέ μποροϋσε νά τα
    βγάλη πέρα μέ τό χαρτζηλί-
    κι πού έπερνε. ΕΙμε μάθει
    στοΰς πολλούς παράδες...
    Γιό ν' άσωτεύη έπρεπε νά
    βρή μιά παχυό άγελάδα ν'
    άρμέγη. Καί πιό παχυά άπό
    τό πατέρα τού δέ θά μποροϋ
    σε νά βρή. "Εφτιασε λοιπόν
    ενα ανΓΓΐκλεί'δι τής παραδό-
    κασσας τοϋ Ίαννάκη κι' δταν
    εύρισκε εύκαιρ!α την άνοιγε
    κι' έπερνε ενα ποσόν. Μέσα
    στή κάσσα Βεζ6ρη μου, ήτα¬
    νε καί τό βιβλίο των έζόδων
    τοϋ τζιφούτη. Αύτό τό βιβλΐο,
    κάθε φορά ποθ έκλεβε τό
    τύχη, έχείνη την ωρα βγήκε
    στό χαγιάτι κι' ό άντρας της.
    Ή στάση της τόν τρόμαζε
    καί τη πληα'ασε. Τότε εΐδε
    κι' αύτός στά σανΐδια, μπρο-
    στά στά πόδια της καί πάνω
    άπό τό κρεμααμενο όρακί
    τοϋ γιοΰ τού τα κλεμμένα.
    "Εσκυφε καΐ τα πήρε. "Ερρι
    ζε μιά ματια στά δαχτυλίδια
    χ?αΙ τα γνώρισε άμέσως. "Η¬
    τανε άπό τα ενέχυρα. Τάρρι
    ξε στη τσέπη τού καί πρόσε
    ζε τό μικρό πέτσινο σακκου-
    λάκι. Εΐχε την υπογραφή τού
    κάτω άπό τόν άριθμό 500 καί
    τό ρωμέΐκο ψηφΐο (<Φ» πού σή μαινε φλοαριά. Τδρριζε κι' αύτό στή τσέπη τού κΐτρινος Βεζύρη μου, σά τό λουλά τοΰ τσιιμπουκιοΰ σου. ΚοΙταζε τή γυναίκα τού ποϋ στέκονταν με αύλ'ακωμένα τα βαθουλω- ^,', μενά της μάγουλα, άπό τα 'Εττί τή ττανιέρφ μνήμη τής Άττοτομής τοθ Προφήτου Προδρρμου καΐ Β<χτΓτιστοΰ Ιωάννου ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΚΑΙ ΘΡΗΝΟΣ Το3 'Αρχιμσνδρίτου ΕΞύθ. 'Βλευεθεριάδου, Δ)ντού τής ©ρησκευτικής Ύπη ρεσίοβς τοθ Γ.Ε.Α. Β' Τί έσκίρτας τότε, έν κοιλίςτ. μη¬ τρός, της Παρθόνου Θεοτόκου, ώς ήκουσας παρουσίαν τής φερούσας τόν Χ^ό Δόξς( τςρ Ποοτιρί καί ΥΙφ καί Ά- γίφ Πνεύμοβτι. 'Ηλίων Τριάβα τού Πατρός καί Υ!- οθ «αί τού ©είου άνυμνήσωμεν Πνεύ ματος δττως τύχωμεν τού Θείου φω- τισμοθ. Καί ν3ν κ«ί αεί, κβί βίς τοθς αί- ώνας των αΐώνων. Άμήν Τήικ φωτός Μητέρα, Θεοτόκον Ά- γνην, άνυμνήσωμεν ΑΑαρίσν Παιντά- νοκτσαν, συν Προδρόμω τώ αυτής α¬ δελφ ιδώ. ΣΤΑΣΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ Άξιον έστί, μεγαλύνϊΐν σε, θε*- οϋ ΠροιφΓΪτα, Βοπττιστίϊν Χριστοΰ μου καί πρόδρομον μύστην μέγαν της Τϊριάβος Ιερόν. Κλαίει κα! θρηινε" Ζαχαρίας νυν κα! 'ΕΞλισάδετ, μαθητών τεσύλλογος 'θ Ιωάννου ίσαγγέλου τήν σφα γήν. ρ,Βατρίδες των. Μέ άεροπλάνο πόδιο, πήρανε δλους δσους ΐούς ϊρριχναν φύλλα πορεί- βρίσκονταν έκεϊ καί την άλλη ϊ ποΐέρα-^ όΤΑλκιβ7αδης τό V, βιιολυτήρια χωρίς δνομα, μερά τό τφωΐ στίς όκτώ Σ)- Ι πλύστογραφοϋσε προσθέ ΐ μέ ηροκήρυξι τούς Ελε βρίου έφθασαν στή Χίο καί μέ ηροκήρυξι τούς εΧε- βρίου, έφθασαν στή Χίο καί ι/αν νά έπΐβιβάζωνται στά ' τούς Εβγαλαν κρυφά σέ ιλοία πού ίρχονταν στή Χίο άπόμερο μέρος. νά φειίγουν γιά τα λιμά- κΐια πού θά 15. τούς πήγαιναν (Συνεχίζεται) ϋ. Ι* Τδ άνβρώττινον μεγαλεΤον τού Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ Έν τφ ττλοισίορ τού έλληνοχριστια· νικοΰ ττολιτισ-μοθ Δ' ΜΙ ίπτερτροφικην εθνικήν σννεί ρ«, μακράν δμος πάσης ήΐθικης «ιδήσεως, ή ήγεσία ενός μεγά- μβθίους, ε!ς την επιστήμην τού ΐ IV» πΛι Ό) Τί» ονο ΙΐΤί Γθίου, έττΐΒΓτήμην κυρΐως τήις Φι και Πλαγίας καί της ίστο,ρίας, ττολ- κο όψείλει ό νεώτειρος έλληνιισιμός, ιρ' ολίγον νά παρασύοη τό ε- χ Ος τουτο είς άφανσ-μόν —έσώ- Υ'6- Ι ι"*·*; *Ιζ την ίσορροττίαν των ,Φ »«μα»— ήγβσία, μή ατ/τιττροσω , ιπκή τής πλειοψηφίας τού μ«γά ιυ τούτοΐ) Εθνους, άλλ' έτπ τής '~ «ής δυνάμεως στηριζομένη, ιιέ ΤΤί-ΐΒνηνλι, {^ μεγοΛοφυώς άνιΐσόρ- Ιρχηνν ίνα μεγαοφυώς τ5σόρ Μέ»ττον( άλλαι, δυστυχώς, καί κοι- 6ΒΔΑΓΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑιΣ ΕΘΝΙΚΟΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Αττά άττόψεως έΙθΚΊκού ττεριβάλ τής έττοχης Βασιλείου τού υ, τό κυρίαρχον στοιχείον, ν έν "Ανατολή, Ιδίως έν ΑΛι- »'«, δσον «χΐ ν τή ηττειρ&χτική ^ι, ήτο τό έλληνσχριστιανι- «ο—ϊβν. Όμιλούμβν ττερϊ έ>
    οχριστιανικοϋ στοιχείου ττρός
    οι* κρσΐν όττο μίαν μικράν σχετι-
    ινθ- ρ μωϋδα 'Ελλήνων, μικράν έν
    τόν
    μος ,
    ιβΐ"
    πλα
    ιυν-
    ου-
    λο-
    ται
    Ζ
    τί
    >το-
    :νο
    δ-
    Γήν
    ινθ
    ον·
    «ν,
    τεί
    'Ελλάδι,οΙ ότηοΐο, έ
    { ττικ—εύοιν είς τούς
    ιις τοθ άρχαίου έλληνΐ'κοΰ κό-
    °"> οί 6ττοΐοι έλέγοντο έθνικοί,
    ιζ διάκρ'ΐσιν άπτο τούς Χοιστιορ-
    ζ "Ελληνας Ό έθνιικος ημών ΐ-
    <ό ό ΠατΓαορηγότΓουιλος, ά ς είς τόν άνατολκόν ΐνισμόν, ΤΟν ε7τε ,3—5 όιαχαιο- ό «ν νρόνων, εΤτε μετά την έκ- ,μο «"ίαν το Μεγάλου 'Αλβξάν- τΑ Ρ' καΐ την έπΌνηυ των δ'θπδόχων _ ^ έττοχην των δοδόχων °υ καί των έτπγόνων, έττοικι- ^σ έν ΜιΐΜρασίςί, είς έχατοντό θών νέων έλληνικών πό καί έν Άλεξανβοε! την δυτιιχήν ΜΐΜρασίαν, έστέλλον- το άττό την Βοοβυλώνα ή τα Σ ού¬ σα συντετταγμένα είς την έλλην κήν, δτι ό έλληιν'σμας τής Άνατο- λής ίγτο κοβρττος έαντοΰ, ά—έρρε- εν έκ δυνάμεως ττνευμοπΊκής, ττολύ ίσΐχιρό'τβρος των δττλων τοθ μέγα λοί» βασιλέως, ή έττοικιστική δέ άομή έκτταλυτκ—ικών έλληνιικών —ληθυσμών είς όισιατικάς χώρας, ίιραρον είς στενήν σνναφει«ν τή 'Ελλαδα καί τπλι λοκπήν Άνατο- λήιν, έττικαλεΤται μάλιθ«α μίαν ττα ράδοξον, ώς γράφει, συνθήκην σ μαχίας τοΰ έλληνίζοντος ήγεμό- νος τού Πόντου, Μιθοιβάτου1 τμ ΣΤ', μετά τού ήγεμόνος της Άρ- μενίας Τιγοάνου Β συμφώνως μέ την οποίαν £κ των καττοπχτηθη- σααένων έν Μικρασία εδαφών, τό μέν έδαφος θά εττοίπηε να ανήκη είς τόνι Μιβριδάιτην, οί δέ άνθοω<ττοι είς τόν Τιγράνην, ούχι δι* εξανδρα ττοδισμόν, άλλα χάριν έποικιαμοθ δ·ά τούτων, Έλλήνων δντων, κσϊ έκτΓολιτισμοΰ δι' αυτών; τάς ελα¬ χίστας ελληνικάς πόλεις περιέχον τος Μράτονς τού ΤιγράνοΐΛ Ούτω, δέ, κατ' έ*θ!ρμογήν τής συνθήκην ταύτης, έιχ μόνης τής Κατ—αδοκί- ας καί Κιλικίας, έν ταΤς όττοίαις ύπήρχε μέγα ττλήθος έλλην ικών <4 ττοΐχιών, δ Τιγρανης έν μιά μόνον οττρατείο: άτπήιγαγιε τριακοσίας χι¬ λιάδας 'ΕΞλλήνων, διά των ό—οί ών Τβουσεν έν τώ κράτει αυτού ττόλεις ελληνικάς, μεποπξύ των οττοίων καί την Τιγρανούπολιν, αρμευιστΐ Τΐ- γρανόκερτα. λΑέχρι τής κατακττήσεως όλο<λή ρου τής ήπειρωτικής 'Είλλάδος και Μαικιεδονίας, τήις Άναταλης και ΑΙ γύπτου ύτΓό τής Ρώμης, καί αεχρ< τής έττΌχής τού Αύγούστου, δτε έ νεφανί<τση ό Χριστός, συνετελέσθη τό θαΰμα τής κατισχύσεως τού έλ ληνικού ττνεύΐμοίτος, δχομε,ν τόν 8<- :τον τας άσοους καί μηδενικά στά κοντύλια. "Ετσι εΐχε την έν- τύπωση πώς δέ θά τόν έπια>
    νέ ό Ίαννάκης. Βεβαία, κά-
    ποτε θά τίς άνακάλυπτε τίς
    καινούργιες άνδραγαθιες τού
    γιοϋ τον>, μά τόσο γρήγορα
    όπως έγινε, οΰτ' ό Ι6ιος δέ
    τό περίμενε. "Ακου Βεζύρη
    μου πώς τόν έπιασε.
    βράδυ βαοίζοντας με
    θυσμένος σύρριζα στό μου-
    ράγιο ό Άλχιβιάδης, έγλΐ-
    στρησε κι' έπεσε οτη θάλαο
    σα άνάμεσα σέ δυό άραγμέ-
    να καΐκια. Οί καΊκσήδες τόν
    εϊΰανε, θουτηζανε καί τόν
    βγάλανε. "Οπως ήτΌνε ννω
    στός στό τσαρσί τόν άναγνω
    ρίοανε καί τόν ΐτηγανε σπίτι
    τού.
    Ή δύστυχη ή μάνα τού,
    σάν εΐδε πώς την τόν πηγά!
    νάνε σηκωτό, θάρρεψε πώς
    ήταν πεθαμένος κι' έβαλε τα
    κλάματα. ΟΙ καιΐκσήδες 6μως
    την καθησύχασαν. Τόν ζά-
    πλωσαν στό κρεβάτι τού καί
    τόν έγδυαε, γιά νά τοΰ ότε
    δάκρυα καί κούνηοε λυπημέ-
    νος τό κεφάλι τού.
    — Είναι πολϋ δυστυχιομέ-
    νος ό γιός μας τοΰ εΤπε μέ
    φωνή πού πρόδινε τό απαρα
    γμό της... "Επεσε στό μπο-
    γά,ζι νά πνιγή καί τόν οώσα-
    νε αί καικσήδες πού μάς τόν
    φέ,ρανε. "Ας τονα τώρα...
    Κάντο γιά μενά.
    — Δέ θά μιλήσω, σοΰ δινω
    τό λόγο μου, τής άπάντησε
    καί μπήκε στόν όντά μέ
    σκυμμένο τό κεφάλι καί μαο-
    ρη τή ψυχή.
    Τό αλλο πρωΐ ό προκομέ-
    νος ό γιός τους σά ντύθη-
    κε, εψαζε τίς τσέπες τού καί
    δέ βρήκε, οϋτε τό πουγγί,
    ούτε τα δαχτυλίδια. Μά δέν
    είπε τίποτα. 'ίΜπορεϊ είπε μέ
    σα τού, νά τα θρήκαν χθές
    τό βράδυ καί νά μοΰ τα πή-
    ρ'αν ή μάνα μου ή ό πατέρας
    μου. Δέν άποκλεΐεται όμως
    νά μοΰ τα θούτυζαν καί οί
    καϊκσήδες. Μπορεί καί νά πέ
    σανε στή θάΚαοαα». Οϋτε δ¬
    μως ή μάνα τού, ουτε ό πά
    τέρας τού δείξανε, πώς κατα
    λάβανε τίς καινούργιες τού
    λαθροχειρίες. "Ετοι ήσύχασε.
    Καί τό ΐδιο βράδυ, μόλις οί
    γέροι τού πέσανε να κοιμη
    θοϋνε, μπήκε στό γραφείο
    καί άνοιζε τή κάσσα. "Εβαλε
    τό χέρι τού κι' έβγαλε τό
    πρώτο πουγγί πού επιασε. Τό
    άφηοε στό τραπέζι καί έβγα-
    σε σμως νά τό ανοίξη καί ά-
    ναπάντεχα, φάνηκε στή πόρ-
    τα τοΰ γραφεΐου ό πατέρας
    τού. Παράλυσε. "Εγειρε τό
    κεφάλι τού καί περίμενε τό
    δΐκαιο ζέσπασμά τού. Ό τζι-
    φούτ Ίαννάκης τόν πλησία-
    σε μέ άργά καί κουρασμένα
    βήματα ώμίλητος. Στάθηκε ά¬
    πό πάνω τού καί τόν κοΐταζε
    γιά κάμποση ώρα. Τό μοΰτρο
    τού δέν έδειχνε θυμό. Μόνο
    περιφρόνηση καί άηδία. "Ερ-
    ριζε μιά ματιά στό πουγγΐ.
    "Ητανε τό Ιδιο πού τή προη
    γούιμενη μερά εΐχε πέσει ά¬
    πό τή τσέπη τοϋ γιοϋ τού καί
    τό εΐχε θάλει πάλι στήν κάσ
    σα. "Ενοιωθε την άνάγκη κά
    μάχ,αρ Ίωάννη υπέρ άρετής, εύσε-
    6είας τε πανακήρατον τμηθείς σου
    Κιεφοολήν.
    "Οριον
    Θεοΰ Παλαιάς κα! Νέας
    Διαθήκης, ττέλεις φωτεινόν καί Οττΐρ
    λαμιττρον Βατττιστς: προφήιτα, Πρό-
    δρομε Χριστοΰ.
    "Υλη/ν τής σαρκός κα! τού κόσμου
    φθειρομένην πάσαν, ■παραθεωρνρνς έ
    βίωσας ίσαγγέλως Ίωάννη Βαπττι-
    στδ.
    Σώ,μα τό θνητόν κβί νίότητος δν-
    θος Προφήιτα Νόμου τοθ ΘεοΟ, χάριν
    τέθεικας· 6θεν δόξαν νυν αιώνιον
    ττλουτής.
    Ώ των υπέρ νούν θοωμασίων σου
    Ποάδροιμε μάκα,ρ δι' ών ό ©εός σέ έ-
    δόξασεν, ίαμάΐτων άνοβείξας σε ττη-
    γήν.
    Τάφος Ιερός Σεδαστείας κιρύιττει
    5
    Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
    ΚΩΝ)ΠΟΛΙΣ._ Μέ την μεγα-
    λσττϊρέπιειαν ττού δίδεται ττάιντοτε
    έτελέσθη ή λειτουργία τού Μεγά¬
    λον Βασιιλείου είς τόν Πατριαρχι
    κόν Ναόν χοροστατήσαΜτος τής Α.
    Θ. Πσναγιότητος τού Οικουμενι¬
    κού Πατριάρχου κ. 'Αθηνοογορου,
    μετά πάντων των συνοδικών, συγ-
    χορ^στατησάντων.
    Μετά τό ττέρας της λειιτουργιίας
    έττηκολουθησε τό κόψιιμο τής ττίτ
    τοος έν τώ Πατριαρχείω υπό τοΰ
    ΓΤανοτγιωτάτου. 'ΕκεΤ τα -ροσιωτπ-
    κάν τού Πατριοιρχείου διά τού Με
    γάλου Πρωτοσυγκέλλου κ. Άγαατ!
    ου προσεφώνησιεν τόν Ποττριόιρχην,
    ό δέ Πατριάιρχης συνεχάρη ττάν
    τοίς διά την αρτίαν επιτέλεσιν τού
    καθηκοντος καί Την τοττοθέτησιν
    αυτών έν τή Ιερά όπτΌστολή, ή, |
    χουκτι καϊ ηύχήθη είς δλους τήν
    άττο Θεού ένίαχυθΊν έν τώ έργφ
    αυτών, έτηδαψιλεύσας τάς ευχάς
    καί εύλογίας αυτού.
    'ΕτΓηκολουθησε δεΐττνον είς δ
    παρεκάθηισαν ό ΛΛέγαχ; Πρωτοσύγ
    κελλος κ. Άγάττιος, ό Μέγας Άρ
    χιθιάΊκονος κ. Εχράτ/γελος, οί 'Εσω
    ικατάικοιλθΓ κληιρικοί τής Αύλής, οί
    ΈττίονοτΓθι Παμφίδου, Άργυιρου-
    πόλεως, Τραχείας 'Ελαίας^ ό Παν
    οσιολογιώτατος Άρχιμανδρίιτ η ς
    καί "Εξαρχος τού Οαναγίου Τά-
    φου κ. Ιωάννης Οικονομ ιδής.
    Ό Οϊκουιιενικος ιΠατριαρχης ά
    ττηύθυνεν συγχαρητήριθν γρόομμα
    ττρος τόν έν Αθήναις "Ααρχοντα,
    Μεγάλον Νομοφύλακα τής Μεγά-
    λης τού Χριιστοΰ 'ΣΞκικλησίας κ.
    Χρήστον Εύαγγελάτον, διά την
    γενομένην αυτώ υπο τής Α. Ά-
    γιότητος τού Πάττα 'Παύλου τού
    6ου παρασημοφορίαν διά τοΰ α¬
    νωτάτου τταρασήμου τού Πάπα
    Άγίου Συλβέοτρου, τό οποίον φέ
    ρεται δι' είδιικης στολής, μεετά ξ!
    Φους, έχοντος χρυσήιν λαβήν.
    ΤΟ ΚΟΦΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΠΑΣ ΕΙΣ ΕΙΑΡΧΙΑΝ ΤΟΥ Π. ΤΑΦΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
    νυν τό σώμα, Μαχαιροθντος δέ ό ττε
    Ηλιος Ιδών την σφαγήν σου θεΤε
    , ττένθει τάς άκτΤνας
    ψεν, ού γάρ δφβρε τ ό ένκληιμα ό-
    ράν'
    Ρήξον μήτερ νυν 'Ελ[σα6ετ πρώ-
    ην οθ^α στεΐρα, δόησον όξΰ καί ώ-
    βίνηισον γοερώς τού Ίοοάννου τήν
    σφαγήν.
    Τίρεμει "Αδης νυν, σκοτειινοΤς δε-
    χάμβνος έν σττλάχνοις Βοπττιστήν
    Χρισταΰ νυν καί Πρόδρομον, προμη-
    νύοντα αύτοθ.
    "Ολδΐοΐ θντιτοί, οί δεξάμ/ενοι έν
    'Αδου πάλαι Βατττιστήν, τόν Πανα¬
    γ ι σν ττρομηνύοντα την κάθοδον χρι-
    στού.
    ΝΟν 6 Ιερός Προφητών καί των Δι τττιστοθ.
    καΓων κλήρος, των Πατριαρχών τε
    δ σάλλογος, τόν ΠροφήτΓ|ν άτταντώ-
    σι ΒατΓτιστήν.
    Κήρυγιμα γλυκύ, έν ττΐκρία νυν σ<ο τ£ΐνοΰ "Αδου, μ€τανο!ας απτοοξ κπ- ρύσσεται, αφιχθέντος τού Προβρσμου τοί) ΧριστοΟ' Όρθρος φανεινός τοΰ Προδράμου νυν, ή κάθοδος έν "Α&ου την ανατο¬ λήν ττραμηνύουσα τοΰ Ηλίου άς ΊησοΟ. Ρήγνυται δεσμά, νυν σκοτίου *Ά6ου το3 παμφάγου, τοθ Χριστοΰ ό Πρό- δρομος έφθασεν άττολύτρωσιν κηιρΰτ τω/ των ττιστών. "Υμνοις ΙερεΤς ινΰν κηβεύουσι τόν Ιωάννην Βατττιστήν Χριστοΰ, τόν σβδάσμιον, συνελθόντες οί εκείνον μοθητα!. Φόδος κ,ρυερός νυν δττέπτεσεν έττί Άντύτταν καί Ήρωδιάς νυν ταράσ- σεται καί Σαλώμη άρχηστρίς ή ά- σελγής. "Ηοθη άπό Γής άγιώτερος των έ- ττί Γής φανέντων Προφΐττών τε ττάν των ΰττέρτερος, Ί£οάννΓ)ς< τού Χρι¬ στοΰ Βατττιστής. Νόμου τοΰ Θεοΰ, ζΓ)λωτής Οττάρ- χων, Ίωάν-νη φύλαξ είρκτήν κα! 6α- σάνους ϋττέμεινας καί τήιν» μάχαιραν Άνάτταυσις, ο 'Ηρώδου άσεδοϋς. σον Χριστόν. Τοθς τρείς τταΐδας πρίν ΰττβρέβης "Εν τή 'Εξαρχία τού Παναγίου Ελλάδι κ. Χρ. Γ. Εύαγγελάτος, ρίβολος την τ ι μίαν τού Προδρόμου ΤάΦου, έν Αθήναις, έτελέΐσθη σε- οί βιειΛλνταί των ττεριοδ'ΐκών «Γε Κεφαλήν. μνοπρεττώς ή τελετή τού κοψ'ιμα- νίκη 'ΓΞΘνιχή 'Εττιβεωρησις» κ. ■Ήλθον Μαθηταί, Σεδοοστείας έν τος τής ττίττας ύττό τού 'Εξάρχου Κλεόδουλος Στρατόπτουΐλος, «ΛΓτω Περσίο: χώρο: κλαίσντες τπκρώς καί Σεβασιμιωτάτου ΆρχιιετησκοτΓου λιική τού Μοσολογγίου» κ. Άνδρέ- 6<ήβευσαν σώμα τίμιον τού Θείου Βα 'Ελευθερουττόλεως κ. Χρυσάνθου άς 'Ετταμ. Παπανδρέου, οί άρχι- πτιστοΰ. Λυμπέρη. Έψάλησαν τα ανάλογα τόκΙΤονες κ.κ. Άθανάσιος Οϊκονο- Ρε'ιθρα Ιερά, Ίορδάνεια στήτε" Ι-| τροττάρια καί ωμίλησε εύφραδέστα μότΓθυλός, Νικόλαος Νασόπουλος, δού γάρ ό υμίν οίκεΐος κα! φίλτατος Βαηττιστής νυν απΐ'νους κείται καί νέ κρός. Όλ6ιος δυασ; Μοναχών Όσίων Χριστοΰ φίλων οΤς ή κίφαλή έκ Γής δέΐδοται δι' όράμοοτος τοϋ θείου Βα τττιστοΰ. Στάμνον Ιεράν χαριτόδιρυτον ϊχου σαν Κάραν, ξυνωρίς όσία οαστάζου σα Μοναχών αύθις βίς "Είμεσαν μο- λεΤ. ■Έμεσα κλεινή τής Φοΐνίκης καί Λιδάνου χώρα Άσκητών ένθεών τό Σπήλαιον ύττοδέξασβε την Κάραν Βα Κλέος Ιεράν ένεδύθη αυβις ή Συ¬ ρια τού Προδρόμου Κάραν ττλουτί- σασα καί οώχεΐ κα! ταύτης νυν τής ΔαμοοσκοΟ. Τέμ£νος λαμ—ρόν άνεγείρει 6 Άρ χιμανδρί,της Μάρκελλος Σττηίλαίον έ φΰττερθεν τιμ&ν Κάραν Ιωάννου τήν σετττήν. "Εχιδνα κακή> θεομίσητε 'Ηρώδου
    νύμφη ΐδε κεφαλήν ήν κατέχωσας υ¬
    πέρ ήλιον έκλάμττουσαν πιστοΤς.
    Ίουλιανέ αφρων, αθεε καί άττοστά
    τα φρίξον καθορών άδιάφθορον Βα-
    τττιστοθ την Κάραν ίνδον τής φλο-
    γός.
    Νύσσοο εύκλβής καί τα Κάμανα
    Κατπτοίδοκίας Κάραν Ιωάννου ττρο-
    πέμψατε Βυζσιντίδι τού Στουδίου τή
    Μονή.
    Δόξα Πατρί καί Υΐώ κα! Άγίφ
    Πκεΰματ ι.
    Ό τρισοφαής, ύπτβρύμνητος "Ηλι¬
    ος Πάτερ Λόγΐί, Πνεϋμα Θείον, κα
    ταύγασον Σοΰ Προδρόμου ταίς λι-
    ταΐς πάντας ημάς.
    τα ό Άγιος "Εξαρχος. Είς τήν ά μηχανολογος κ. Κωνστ. Α
    τελετήν παρέστησαν οί Σεδασιμιώ- ■πανδρέου, 6 ττρόεδρος των «Φίλων
    τατοι Μητροττολΐται τέως Άλεξαν τού Πανχτγίου Τάφου» κ. Κωνστ,
    δρουπτόλεως κ. Ίωακείμ και Κανα Ν. Θέμελης, οί κ.κ. Μάνος Άδααί
    δα κ. Άνατόλιος, 6 ττρεισ6€υτής
    κ. ΚοσμαδότΓουλος, ό 5ΐ€υθυντής
    δης. Νικ. Μ—ουσούλσς, Δημ. Χσ-
    τζ!κ.ος, αί ικυρίαι Κλ£ΐσιούνη, Χοτ
    Καί νυν καί άεί καί €Ϊς τοΰς αί-
    ώνας των αίώνων. 'Λμήν.
    τού Πατρός, Θείου Λόγου
    γλυκυτάτη μήτερ Πνεύματος Άγίου
    Ανάπαυσις, συν Προδράμω, έξιλέω-
    (ΣυνεχΙζεται)
    Συνήθη φαινόμεν α είς τήν ζωήν.
    θεν, τήν άχαριστίαν καί νομί-
    ζω δτι εάν εΐχα καμμίαν υπο
    χρέωσιν καί είς τόν διάβολον
    άκόμα, θά εθρισκα νά πώ κα
    λά λόγια διά τα κέρατά τού»
    ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ
    Ή Παλαιά Διαθήκη άναφέ-
    τι νά πή γιά νά ζαλαφρώση. ρεΐ( δτι τα παιδιά, πού δει-
    Μά δέ: μποροϋσε... Πνίγον- κνύουν αγνωμοσύνην είς τούς
    ?αν... Λες κι' ενα χέρι· τοϋ γονεΐς των, ετιμωρούντο διά
    έσφ.γγε τό λα.μό. "Υστερα ά χ^οβολισμοθ άπό δλους
    πό μεγάλη προσπαθεία, τα τούς κατοίκους της πόλεως,
    κατάφερε νά μουρμουρίοη (Δευτερονόμιον ΚΑ' 18 —
    ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗ - ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΣΕΒΕΙΑ
    'Υπό τοθ συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓΤΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ
    «Άποστρεφόμεθα, άνέκα- Ό Χριστός κάποια μερά έ-
    μιά λέζη:
    - Κλέφτη!
    Ό γιός τού
    21).
    Στήν Άρχαία Ρωμη τα 6ι-
    . , _ . οτηρζοντας καιώματα το0 πατρός ήσαν
    γνωση τα ρουχα που στάζα- καί τις δυό τού χουφτες στό απεριόριστα. Ό πατήρ εΐχε
    νέ. Οπως άπλωνε τό παντα τραπέζ,, μάζεφε τίς δυνάμεις το δικίίωμα νά πωλησ^ η να
    1νΤ5εϊ1ϊί?ςΤα ϊ^'ΐ^^ ύποθηκεύστ, άκόμη, τ) καί νά
    γοάφ€ΐ τα εξής- ! ά8οχον τού άρχαίου^ ττνεύματος,
    έλλτ εΓοδον
    ο άνατολικος έλληνισμός
    η υα άνβγείιρη νέον Παρ-
    άνηγειοεν δμως τόν ττε-
    κα! θαυ-υαστόν ττύργοί;,
    Λάρθν έτΓΪ άττατό-
    τής όμωνύιιου νησΐ-
    τάς σιδηοάς ττόλ£ΐς
    ^ Δουνάβεος εάν δέν ά-έ-
    1 δει/τερον Πλάτωνα, άνέδειξεν
    Κ τόν ττρόδρομον τού Γαλιλαί
    να οώσημον αστρονόμον "Αρισταρ
    *ν»ΐ ^ ό άνατολκός έλλην ιισμός
    ισν|ρ'Φε, τόσον δαθείας τάς ρί-
    ^'λύ τού είς τάς χώ
    Ρ
    £0
    ,α-
    .ΐοο
    μετ
    |, νβγιώσβη νά σνμβιοσ-
    τό δέ κήρογμα
    εύρε ττρόσΦθιρον,
    τό εδαφος
    έτπκ.οάτη-
    ημών Ιστο
    στ. Λ
    Άλεξάν-
    α .τοΰ
    ^ τών δδόχων
    έ-ιγόνων, άττλώς έ
    πλήρη ίξελληνισιμον'
    ξ. διότι ήδη άττό τη< ΟΗηρκ^ χρόνων ή Κ0ΓΤ«»Χίν Ισχνρώς τού έλ ™*> τα διοάγμοττα: τοά
    ί τ*
    την έλληνστιικην ττε,ρΓοδον, σττως
    εχαρακτήρισαν αυτήν καί διαττρι.-
    πεΤς άλλοδαττοΐ έττιιστήμονιες. Ή
    έλληνιική γλώσισα είσέδΐΑ—ν είς δ
    λας τάς γωνίας τής ρωμαΐκής γής,
    ή έλλην Ική τέχνη καϊ έτΓΐστήμη «β
    τέκτησ« την Ρώμην. Ρωμαΐοι αΰ-
    τοκράτορες καί μεγάλοι Λξΐομα-
    τούχοι συνηγωνίζοντο ττοϊος θά
    τΓρασκαλ&Γΐη ί£η καλύτερον φιλό-
    σοφον ή ρητορα διά την διαπαδα
    γώγησιν των τέκνων των «αί ό μ*
    γαλος ΡωμαΤος ποιητής Όράτιθΐ,
    ώμολογούσεν δτι ή 'ΕΞλλάς ήττηθεΤ
    σα κατέκτησε τόν νΐ^η,την. (Γκραί-
    τσια κ. τπτα, βίκτορεμ κάτπα»).
    'Ο έλλην Ισμός της μετά τόν Μ.
    "Αλέξανδρον έττογήις) δέν ύττεχώ-
    ρησε, δέν ύτΓεδουλωθη είς τόν κα-
    τακ,τητήν μετά την ατΓώλειαν τής
    τταλιτικής τού άνεξαρτησίας. Είζ
    την έλληνιικιην συνετάσισοντο αί
    διαττραγματεύσεις μεταξύ τού Σκι
    ττίωνος καϊ τού Άννίβα, είς την
    ελληνικήν μετεφράσθησαν οί 'Εδδο
    ιμηκοντα και είς τήν ελληνικήν ϊ-
    κηούχθη καί διεδόθη τό κηόρυγμα
    τού Σωτήρος.
    άλλους τρεΤς
    ύ
    τής
    πουγγί.
    κεραυνός τή
    κι1 ενα βαιρϋ
    καί την χτοπηαε
    λα€ε τΤί θρωμοΰουλε,ά τοϋ
    στήθος,
    τράβηζε σιωπηλός γιά την
    πόρτα.
    'Ο Ίαννο*χης κοίταζε στή
    φλόγα τού φ'αναριοΰ πού τρε
    μόσβυνε πάνω στό τραπέζΐ
    μέλη
    °1κ°"
    γενειας τού.
    *Η άγνωμοσύνη καί ή άχα-
    ριστία είναι φαινόμενον συνη
    γ.οΰ της κ,' έμε,νε με κρε- τό πουγγί. Τ1 άρπαζε καί τό
    Τ1ς τι"ν,
    ε!ναι ^έ
    ζωτ1'
    γ.οΰ της κ, έμε,νε με κρε- τό πουγγί. Τ άρπαζε καί τό Ω !
    μασμένα χέρια, βλέποντες πέταζε στά πόδ.α τοϋ γ.οϋ άνθρωπου καί
    πρέπει ό λογι
    σά χαζή τα δαχτυλίιδια καί τού.
    τό πουγγί. Γιά τη κοκή της
    δέν
    πρέπει ό λογικός άνθρωπος
    (Σι>ν€χ[ζεται) να στενοχωρεΐται δταν τίς
    συναντήσει στή ζωή τού
    συναντήσει στή ζωή τού.
    "Εάν σώσετε καί τήν ζωή
    Όμ,ιλιαι τοΰ συνεργάτου μας κ. Χρ. Σολομωνίδου άκόμη ενός άνθρώπου μή πε
    ριμένετε ειόγνωμοσύνη, £λε -
    γεν ίνας μεγάλος Άμερικά-
    νος ποινικολόγος. Ό ΐδιος εί
    χε σώσει την ζωήν 80 κατη¬
    γορουμένων άπό θανατική έ-
    κτέλεσι. Πόσοι νομίζετε άπό
    ΕΙΣ ΚΟΨΙΜΟ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΕΙΑΤΙΚΩΝ ΠΙΤΤΩΝ
    τής Συνεργατΐδός μας Κάς Ν,κ. Κ. Γιαννακΐδου
    Την 7ην τρέχοντος, στήν αί
    θουσα τοϋ ώραιοτάτου ξενο-
    δοχείου Βασιλέων Μέλαθρον
    νού, όττότε έθριάμβευσεν ό Χρστι-
    ανισιμός, έττηκολουθησε καθ" όλην
    την ιτερίοδθν τ"ν τριών αίώνων,
    ή μβτάπλασις το έλληνιικού ττολιτι
    σμού, ώστβ νά διαδεχθή την έλ-
    ληνοοωμα'κήν καλοαιιένην ττερίο-
    δον ταύτην, είς τό άνατολΐικόν ρω
    μαίΐχον Κράτος, ή έλληίνική Βυ-
    ζαΐντΐνη Αύτοκιραττορία. Ή έττοχή
    τού Μεγάλου Βασίλειον συμττίτττει
    μέ την έναρξιν της έλληνικής 6υ-
    ζαντινής αΰτοκροατορίας, μέ_ ποωι
    τεύουσαν την Κωνσταντμνούπολιν.
    Κογτ' άλλους, ή δυζαντι^ αύτοκρα
    τορία άΐρχεταιι όπτό τού Ίουστια»-
    νού, κοπά την τρίτην δεκαετίαν
    το Ε' αιώνος.
    ΘΡΗΣ'ΚΕΥΤΙΚΟΝ
    ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
    "Ολαι αί κοινωνικαί τάξει»; τού
    έλληνοχριοτιανΐκοΰ κόισμου τού
    βυζαντινο Κοάττους, τό όττοΐον ΰττο
    λλάΐ ίστορικών καλεΤτσι_ Χριοτ'
    6λα6εν χώραν συνεστίασις με
    θεράπευσε δέκα λεπρούς διά
    μιάς. Άλλά πόσοι άπό τούς
    λεπρούς αύτούς έστάθηκαν
    διά νά τοθ ποϋν μόνον ένα
    εύχαριστώ; "Ενας μόνον (τό
    λέγει τό κατά Λουκάν Ευαγ¬
    γέλιον (Κεφ. 15 στ. 18).
    "Οταν ό 'Ιησούς έστράφη
    πρός τούς μαθητάς τού καί
    είπεν: «Δέν έκαθαρίσθησαν
    δέκα; Ποϋ είναι οί άλλοι έν
    νέα; "Ολοι εΐχαν άπέλθει.
    "Εγιναν άφαντοι χωρίς νά
    τοϋ ποθν οθτε έ"να εύχαριστώ.
    "Εάν χαρίσετε σ' £να συγ-
    γενή σας £να έκατομμύριο
    δραχ. περιμένετε νά σας εΤ-
    ναι εύγνώμων; Κάνετε λάθος
    εάν έχετε τοιαύτην αξίωσιν.
    Κάποτε έ*νας φίλος μου *Ε-
    δραΐος αγαμος εχάρισε σ* ί¬
    να έκ των συγγενών τού 100
    000 δραχ. διά διαθήκης τού
    διά τήν οποίαν συνεδουλεύθη
    καΐ εμέ καί τό υπόλοιπον ί¬
    να έκατομμύριο σέ διαφό¬
    ρους άλλους συγγενεΐς τού.
    'Εκεΐνος δχι μόνον δέν τού
    ήτο εϋγνώμων άλλά τόν κα-
    τηράτο διαρκώς τόν κατηγο
    ροθσε ώς φιλάργυρον καί ά-
    πληστον καί ίλεγεν:
    «Στούς άλλους συγγενεΐς
    άφησε ιτερισσότερα, ό ελεει¬
    νάς, ό σκατόψυχος καί σέ μέ
    να πού εΐχα τιολλά παιδία
    άφησε μόνον αύτές τίς 100
    τού ΰττουργείου των Εξωτερικών τζίσκου, ΕΞύθυμία Θέμελη^ α! δε-
    κ. Κ. Κωνσταντόττουλσς, οί γενι- σττοιινίβεις Μαρία Ίγγλέζου τττυχι
    κοΐ ττρόξενοι τήΤς Ελλάδος έν 'Ι-
    εροσολυμοις κ. Βασίλειος 'Ελευ-
    θεριάδης, έν Σαντιάγφ κ. Γαβρι-
    ήλ Μουοττάκης καϊ της Χιλής έν
    χρς τήις Σχολή^ Καλών Τεχνών
    των Βιρυξελλών, "Ελένη Εύαγγελά
    τού, Σοφ. ΦωτοτΓθύλου, Ντάνια
    Παττοτνδρέου κ.ά.
    Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΝ
    Την Κυριακήν 29 Δεκεμδρί
    ου 1968 επί τοίς μεθεόρτοις
    τοϋ Πρωτομάρτυρος καί Άρ
    χιδιακόνου Στεφάνου, τής
    θείας καί Ιερας λειτουργίας
    προεξήρχε ό Σεβ. Μητροπολί
    της Μύρων κ. Χρυσόστομος
    καθηγητής της Ί. θεολ. Σχο
    λής Χάλκης, δστις έκήρυξε
    καΐ τόν θ. λόγον.
    Π άρη σαν συμπροσευχόμε-
    νοι έν τω Ί. Βήματι ό Ποιμε
    νάρχης Σε6. Γέρων Μητροπο
    Κατά τό γεϋμα τοϋ Άγίου
    Στεφάνου: Κατά σειράν ό "Ε
    ξαρχος Παναγίου Τάφου πα¬
    τήρ κ. Ιωάννης, οί κατάκοι-
    λοι Μητροπολίται Νεοκαισα-
    ρείας κ. Χρυσόστομος, Δέρ-
    κων κ. Ίάκωβος,
    Χρυσόστομος.
    Μύρων κ.
    αύτούς έστάθηκαν γιά νά ψωροχιλιάδες. (Καί ήτο πάμ
    τα γεύματος τοϋ Ροταριανοϋ τοΰ ποϋνε £να εύχαριστώ ή πτωχος).
    Όμίλου Αθηνών γιά τό κό- Ι τουλάχιστον νά τοϋ στείλουν
    ψιμο τής καθιερωμένης ττίτ- μιά κάρτα στή γιορτή τού ή
    τας. Πολύς έκλεκτός κόσμος τα Χριστούγεννα ή τό Νέον
    παρευρέθηκε. Τήν εορτήν αύ- "Ετος, ώς διηγεϊτο; Πόσοι;
    τήν όμόρφηνε περισσότερον ή Μαντεύσατέ το. "Απολύτως
    όμιλία τοΰ έκλεκτοϋ συμπα - κανείς.
    τριώτη μας κ. Χρ. Σολομωνί- -----
    6η μέ θέμα «Μέ τίς ύγεΐες σι τοο Συλλόγου Άποφοίτων
    σας» μέ πολύ χιοϋμορ καί εύ της Φιλεκπαιδευτικής Έταιρί
    θυμία χαροποίησε όλους τούς ας πού έγινε τήν 8ην τρέχον
    άκροατάς. Εΰχομαι νά ξανα- , τος στις αΐθουσες τοϋ πολυ-
    γιορτάσουν καί τοϋ χρόνου τελεστάτου Ξενοδοχείου «Α-
    τήν πίττα τους κι' ό κ. Σολο- ΣΤΕΡΙΑ» Βουλιαγμένης καί
    μωνίδης νά ξαναμιλήση γιά '
    πάλι εϋθυμα πράγματα.
    Τήν επομένην, ημέραν Τε¬
    τάρτην, 8 τρέχοντος στό Κέν
    τρον Άϊδίνη τοϋ Πειραιώς έ-
    κοψε τήν πίττα τού ό Ροτα-
    ριανός "Ομιλος Πειραιώς
    καί πάλι ό άκούραστος συμ-
    πατριώτης μας κ. Χρήστος
    Σολομωνίδης μίλησε γιά τα
    «πρωτοχρονιάτικα δώρα». Ό
    κόσμος ήταν διαλεκτός, δ -
    πως πάντα.
    σέ
    λειον, δ
    θρησικευτιικόν συναίσβημα.^
    νίδη, πού τταντοϋ δρίσκεται
    Τ; είναι τό θρησκευτικόν συναι και -άντα δρίσκει κάτι νά
    σθημα;
    Κατά την
    άλλους τρεΤς αΐώνας ά ής μ
    φανίσεως τού Χρι^ού μέχρ. τής Ρην της
    τοθ
    Κ»νσταντί»
    _ πεϊ, κάτι τό πολύ δμορφο, νά
    δάνοιαν ™υ εΐν(χι παντα Κ(χλα χο1 γα
    ^»ιτ^ —Α Ηλ τ> * ·
    τάζουν κάθε χρόνο τήν πίττα
    τους.
    Στήν έορταστικήν έκδήλω·
    παρευρέθησαν 200 Άρσα
    κειάδες, μίλησε ό έξαιρετι -
    κός μας συμπατριώτης κ.
    Χρήστος Σολομωνίδης γιά τα
    πρωτοχρονιάτικα εθιμα καί
    γιά τόν Άγιο Βασίλη. Ή ό¬
    μιλία τού ήταν θαυμασία κι'
    έδωσε μιά πειόμορφη νότα
    χαράς στό κόψιμο τής πίτ-
    τας καί ποϋ σάν άντάλλαγμα
    τοϋ έπεσε καί τό Κωνσταντι-
    νάτο. Μέ τήν παρουσία τού ό
    κ. Χρήστος Σολομωνίδης δί-
    νει πάντοτε χαρά στήν αϊθου
    σα πού έκλεκτός κόσμος
    σπευδει νά τόν ακούση. Τοϋ
    ευγομαι μέ τήν καρδιά μου
    καί τοϋ νρόνου νά ξαναμιλή-
    γιά τα δμορφα αύτά έ"θι-
    ιιφ; μας.
    Γί. Γι«ννακ(δου
    "Ενας άλλος τιατριώτης
    μου γνωστάς μου κατώρθωσε
    νά πείση ένα "Υπουργόν τής
    Συγκοινωνίας νά τοϋ δώση
    πολλές άοειες δι' αύτοκίνητα
    βυτιοφόρα είς τήν Κατοχήν
    καί έγινεν έξ αυτών πολυε-
    κατομμυριοϋχος.
    "Οταν βραδύτερον έκατηγο
    ρήθη ό Ύπουργός έκεΐνος δι*
    άτασθαλίας τοϋ 'Υπουργείου
    τού, πρώτος μάρτυς κατηγο-
    ρίας ήτο αύτός ό ΐδιος είς
    τόν οποίον εΐχε δώσει τίς ά-
    δειες. Καί ό Ύπουργός ήτο
    άγιος άνθρωπος, δι' δ καί ή-
    θωώθη, άλλ' έταλαιπωρήθη
    συρόμενος έ'να όλόκληρο μή
    να είς τό εδώλιον τοΰ κατη-
    γορουμένου κτυπώμενος άνε
    ρυθρίαστα άπό τόν εύεργε-
    τούμενόν τού.
    Τρανόν τταράδειγμα <^ ί άύ λίτης Δέρκων κ. Ίάκωβος καί ό Σεβ. Μητροπολίτης Νέ οκαισαρείας κ. Χρυσόστομος. Μετά τοϋ προεξάρχοντος άρχιερέως συνελειτοΰργη - σαν ό Πανοσιολ. άρχιμανδρ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ — Είς λίαν έπιμελημένην τυπογραφικώς καί κομψήν είς εμφάνισιν έκυκλοφόρησε τό βιβλίον τής κ. Χριστίνας Καρυδογιάννη (συλλογή ποι- ηματων). — Ή συνεργάτις μας κ. *Ε ρατώ - Αίκατερίνη Γ. Μέλ - λου έξέδωσε τό βιβλίον της «"Οταν οί θεοί γίνονται άν¬ θρωποι» είς καλοτυπωμένον καί καλαίσθητον τόμον. — Έκυκλοφόρησε σέ πολυ τέλη έκδοση τό νέο βιβλίο τοϋ Δημήτρη Σταμέλου «Νε- οέλληνες». Πρόκειται γιά έ¬ να £ργο ποϋ άποκαλύπτει &- γνωστες πλευρές βασικών έκ προσώπων τής Νεοελληνικής λογοτεχνίας καί τέχνης. Δε- κατέσσερα δοκίμια γιά πνευ ματικές καί καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες τ*ΰ 19ου καί 20οϋ αΐώνα, ποϋ άποτελοϋν προσφορά στή γνωριμία καί τήν έρευνα τοϋ Νεοελληνι- κοϋ Πολιτισμοϋ. πατήρ "Ιωάννης, πατριαρχι- κός 'Επίτροπος τοΰ Παναγί- ου τάφου τοΰ Πατριαρχείου των Μεροσολύμων, ό Πανοσ. κ. Γερμανός, πρωτοσύγκελ- λος τής Ιεράς Μητροπόλεως Δέρκων, ό ίερατικός προϊστά μενος τής Κοιν. Άγίου Στε¬ φάνου αΐδεσιμ. πατήρ Λου κάς και ό ύπογραμματεύς τής Άγίας καί Ίεράς Συνό δου ίερολογ. διάκονος Παΰ λος Μενεβίσογλου. Μετά τήν απόλυσιν έν τή* αΐθούση των τελετών επηκο¬ λούθησε τελετή, δπου μαθη¬ ταί καί μαθήτριαι τής Κοινο τικής σχολής άπήγγειλαν διά φορα ποιήματα καί μονολό - γους, ό δέ Μορφωτικός Σύν- δεσμος άνέβασε επί σκηνής £να χριστσυγενντιάκο σκέτς. Κατά τήν ώραν τής δεξιώ σεως ωμίλησεν ό Πρόεδρος της Κοινότητος κ. Δημ. Καπι σίζογλου καί έκ μέρους τής Σχολής ό μαθητής τής Στ' τάξεως Εύστάθιος Άντωνό - πουλος. Μετά τήν τελετήν είς τό παραθαλάσσιον Καζΐνο (κέν τρον) «ΑίΤΙΝ ΡΙ0Ε ΤΑνΕ- ΚΝΕ» έκ μέρους τής έφοροε- πιτροπης παρετέθη γεΰμα ά- γάπης. Είς τήν συνεστίασιν αυτών παρήσαν οί Σεβ. Μη¬ τροπολίται Δέρκων κ. Ίάκω βος, Νεοκαισαρείας κ. Χρυσό στομος, Μύρων κ. Χρυσόστο¬ μος, ό Πατρ. Έπίτροπος τοϋ Παναγίου Τάφου πατήρ Ιω¬ άννης, ό Πρωτοσύγκελλος της * Ιερας Μητροπόλεως Δέρ κων κ. Γερμανός, ό -ροϊστά- μενος τής Κοινότητος πατήρ Λουκάς ό Πρόεδρος τής Κοι¬ νότητος κ. Δημ. Καπισίζο- γλου, ό Διευθυντής της Κοι νοτικής Σχολής κ. Βιόρων Νά κος ό Πρόεδρος τοΰ Μορφω- τικοΰ Συνδέσμου κ. "Ιωάννης Συμεωνίδης, ό Ταμίας τής 'Εφοροεπιτροπης κ. Ξενοφών Άβρααμίδης, ό Γεν. Γραμμα τεύς της "Εφοροεπιτροπης κ. Βασίλειος Άναγνωστέλλης, οί Ιεροψάλται τοΰ Ναοΰ κ. Χρήστος Ξενόιτουλος καί Φώ τίος Κων)νίδης καί τίνα αλ- λα μέλη τοΰ Διοικ. Συμβουλί ου τοΰ Μορφωτικοϋ Συνδί- σμου. ΕΧΕΙΝ0Ι ΠΟΥ ΦΕΥΤΟΥΝ ΣΠΥΡΟΣ Ό παλαιός σΐκονομικός συνεργάτης μας Σπΰρος Καρ δαράς έξέλιπεν άπό τήν ζω Τιμή τόμου δραχ. 50. Στά ήν, μετά μακράν ασθένειαν κεντρικά βιβλιοπωλεΐα των Αθηνών. Άποστέλλεται άμέ¬ σως καί στούς έμβάζοντες τό άντίτιμόν τού είς: Δημ. Σταμέλον, Ίουλιανοϋ 56, "Α θήνας (104), Τηλ. 821.505. __ Υπό τοϋ κ. Γεωργίου Εΰθ. Καψάλη εκυκλοφόρησεν είς καλλιτεχνικόν τόμον τό βιβλίον τού «Δωριεϊς πού ξε- χώρισαν». στίας άγνωμοσύνης καί άσε βείας έχομεν σήμερον τόν ιιρναλόσνημον κ. Άνδρέαν Παπανδρέου τόν όττοΐον ή *Ε πανάστασις ήμνήστευσε μέγα λοψύχως φερομένη καί έκεΐ- νος είς ανταμοιβήν έκτοζεύ - εί μύδοουο έναηηίον της κα- τηνορών ολόκληρον την Πα- τρίδα μας εύγόμενος νά κα- ταστραφή απλώς καί μόνΡΥ διά νά έκδικηθή τούς άνθρώ πους οί όποΐοι τοΰ χάρισαν τή ζωή τού! Άλλά τί νά περιμένη κανείς άπό άνθρω¬ πον ό οποίες εΐχε 20 χρόνια νά ιιιλήση στόν πατέρα τού; Ή ανθρωπίνη φύσις πιθα¬ νώς δέν θ' άλλάξη ποτέ κατά τήν διάρκειαν τής ζωής μας τουλάχιστον. Άς μην περιμέ νωμεν ευγνωμοσύνην. Καί άν κάποτε τήν συναντησουμε θά μας είναι μιά εοχάριστη Ικ- πληξις. Άν δέν τήν βροϋμε δέν πρέπει γι' αύτό νά ταρα γθοΰμε, δπως ταράγθηκα έ- γώ σήμερον άπό τήν άχαρι¬ στίαν καί αγνωμοσύνην έ- συννενοϋς ιιου. Άλλ' αύτό δυστυχώς δέν ^"ττοοεϊ ό καθένος νά τό ι?- Χοειάίεται μενάλη ιο ύττοιιονίι καί νά ι, Ργ«μΛιιρ τί, 8τι ρΤναι Λυ- νΛ είναι ρΛννώαων. (Ζυνβχίζ—αι) ΕΓχε γεννηθή είς τα Άμπε .άκια τής θεσσαλίας. Βαθύς μύστης των οΐκονο μικών επιστήμων εΐδικεύθη, άπό νεαράς ήλικίας, είς τόν τραπεζικόν κλάδον, έξελι- χθείς είς τα ανωτέρα στελέ- χη τής συμπτηχθείσης, κα¬ τόπιν, μετά τής 'Εθνικής Τρα πέζης Αθηνών. Έν συνεχεία άνέλαβεν κα θήκοντα όργανωτικοϋ καί δι οικητικοΰ διευθυντού τής ά- τυχησάσης Τραπέζης Παύλου συνειργάζετο μετά πολλών έ φημερίδων της πρωτευούσης καί των έτταρχιών, επί οΐκο- νομικών, κυρίως, θεμάτων έκ δόσας κατά βραχέα διαστή- ματα καί Ιδίας οικονομικάς εφημερίδας. Διεκρίνετο διά τήν γλωσ- σομάθειαν, τήν εύρύτητα καί όξύτητα της αντιλήψεως τού, τήν συμπάθειαν, την γλαφυ- ρότητα τοϋ ϋφους τού, πυκνοΰ είς διανοήματα, τήν καλωσύ νην, τήν έντιμότητα, τό ακέ¬ ραιον καί πράον τοϋ χαρακτη ρος τού καί τήν ευγένειαν καί προσήνειάν τού. "Άς είναι έλαφρόν τό άτ- τικόν χώμα πού τόν έκάλυ- ψεν. Ή εφημερίς μας διαβιβά- Τει τα εΐλικρινή της συλλυιττι είς την 6αρι>πε·
    Ι σύζυγον τού καί τόν ανεψιάν
    Ι τού κ, 'Ηλ. Καρδαράν.
    "Εργον μιδς ολοκλήρου ζωής (1921—19β7)
    Η ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ
    ΧΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ
    Τού συνεργάτου μας ΛΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
    10
    Σύλλογος Ποντίων
    «Άργοναϋτσι _ Κομνηνοι»
    Σωματείον άνεγνωρισμένον
    Κσλλιθέα 16)4)1948
    Αριθ. Πρωτ. 260
    Αξιότιμον Κύριον
    Δ. Κουτσογιαννόττουλον
    Κύριε> - λ. α
    Είμεθα κάτοχοι της άπό
    6 τρέχοντος έπιστολής σας,
    τής οποίας τό ττεριεχόμενον
    καλώς έσημειώσαμεν.
    Τό έργον τό οποίον έπιτε -
    λεΐτε, της διδασκαλίας των
    Ποντιακών Χορών καί Τρα -
    γουδιών, είς τόν Σύλλογον
    μας, έκτιμάται δεόντως υπό
    τού Διοικ. Συμβουλίου, άνα-
    γνωρίζοντος τοΰς παρ' υμών
    καταβαλλομένους κόττους διά
    την επιτυχίαν τού... Τα μαθή-
    ματα ταυτα, κατ' απόφασιν
    τού Διοικ. Συμβουλίου, θέλου
    σι συνεχισθή καί θά διακοπώ
    σι διά νά έπαναληφθώσι κα-
    τά τάς αρχάς τοΰ φθινοττώ -
    ρου.
    Διά τουτο σας παρακαλοΰ
    μέν όπως συνεχίσητε αύτά
    καί κατά τόν έναπομείναντα
    Μάϊον υπό τούς αύτοΰς ώς
    μέχρι τούδε δρους. θά έπαν
    έλθωμεν δέ επί τοΰ ζητήμα-
    τος δταν θά έπαναληφθοΰν
    ταυτα κατά τόν προσέχη "Ο¬
    κτώβριον.
    Ό Πρόεδρος
    Ξηρόπουλος
    Ό Γ. Γραμματεύς
    Ε. Μικρότιουλος
    Περιοδικόν «ΟΙ Φίλοι τής
    Ποντιακής Μουσικής»
    Αριθ. Φύλλου 1
    Όκτώβριος 1948
    Ποντιακή Όρχήστρα
    Τόν παρελθόντα Άτιρίλιον
    κατόπιν προσκλήσεως τοΰ κ.
    Δ. Κουτσογιαννοτΐούλου ιτροσ
    ήλθον είς την αίθου¬
    σαν τής «Νέας Ζωής» Καλλι-
    θέας διά την ίδρυσιν Ποντι¬
    ακής Όρχήστρας οί κατωτέ
    ρω Λυράρηδες: 1) Γεώργ.
    Μαυρόπουλος (Γάραλης), 2)
    Κωνστ. Σαλβαρίδης, 3) Στ.
    Κυριακίδης, 4) Παν. Σουμου
    λίδης, 5) Χρΐστος Τραυλό -
    πουλος, 6) Γεώργ. Έζακου-
    στίδης, 7) Σπ. Κωνσταντινί-
    δης, 8) Νικόλ. Παπαβραμί -
    δης, 9) Ιωάν. Μαυρόπουλος
    10) Β. Γρηγοριάδης, 11) Ι¬
    ωάν. Χαλκίδης, 12) Κ. Καλα
    ιτζίδης, 13) Τάκης Κεσό -
    γλου, 14) Ηλ. Μαυρόπουλος,
    15) Ευστ. Γρηγοριάδης, 16)
    Ευστ. Γραμματικόπουλ ο ς,
    17) Άν. Καλτατΐανίδης
    καί 18) θεοδ. Σιδηρόπουλος.
    Αί πρώται δοκιμαί τής Π όν
    τιακής Όρχήστρας εστέφθη -
    σαν υπό έπιτυχιών καί ελπί¬
    ζομεν ότι πολΰ σύντομα θά ά
    ποτελέση τακτικόν σώμα, διά
    νά κάμη την πρώτην τού εμ¬
    φάνισιν πρό των Φίλων της
    Ποντιακής Μουσικής.
    Βασίλειον τής "Ελλάδος
    Υπουργείον
    Τιόπου καί Πληροφοριών
    Έν Αθήναις τή 6)7) 1949
    Αριθ. Πρωτ. 6022)Γ'
    Απόφασις
    «"Εχοντες ϋπ' όψει τάς δια
    τάξεις τοΰ άρθρου 29 τοϋ Γ'
    ψηφίσματος, ώς τουτο συνε -
    ττληρώθη μεταγενεστέρως ώς
    καί την άπό 1 "Ιουλίου 1949
    γνωμοδότησιν τής Είδικής
    πρός τουτο "Επιτροπής
    "Αποφασίζομεν:
    Χορηγοΰμεν είς τόν Δημή-
    τριον Στεφ. Κουτσογιαννό-
    πουλον άδειαν εκδόσεως έν
    Αθήναις μηνιαίου Λαογραφι
    κου Περιοδικοΰ, υπό τόν τί¬
    τλον «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΠΟΝ¬
    ΤΙΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ» καί μέ
    ύπεύθυνον συντάκτην τόν "ί¬
    διον.
    Ή παροΰσα αδεία άκυροΰ
    ται μετά δίμηνον άπό σήμε -
    ρον, έφ' δσον δέν ήθελε πρα
    γματοποιηθή ή δι" ήν χορη-
    γεΐται έκδοσις. Ή πραγματο
    ποίησις τής εκδόσεως δέον δ
    πως άναφερθή ημίν, άποστελ
    λομένων άνά δύο άντιτύπων
    έξ έκάστης εκδόσεως ανελλι¬
    πώς.
    Ό Ύπουργός
    Μιχ. ΑΙλιανός
    Κοινοποίησις
    1. Δημ. Κουτσογιαννόπου -
    λον Χάλκης 7 Ν. Ίωνίαν
    2. "Αστυνομικον Δ)νσιν Έν
    ταΰθα.
    3. ΤΑΙΣΥΤ Σταδίου 29
    Άκριβές αντίγραφον
    (ΣΥΝΕΧΙΖΕ>ΓΑΙ)
    Ο ΑΡΧίΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΑΚΑΡΙΟΣ
    (Γυνίχβια έκ της 1ης σελ.)
    Μακάριος, ττερισχτότερο κα! άττό
    τή, Ικανοττοίηση «α! τήν ευτυχία,
    πού άττοκομίζει άττό τίς εκδηλώ¬
    σει αώτές, αϊσθάνεται να μεγα¬
    λώνη κσ! νά έντείνετσι μέσα τού
    κάττΐ' δαθύτερο και ίσχυρότερο: ή
    ά—έναντι στόυ Κι/ττριακό λαό εύ9ύ
    νη τού.
    ί'Η έμπιστοσύνη τού ■—ιιοθ ρΤ
    τγε— αύξάνει, άγχώνει καί καθι-
    στά άκόμη 6αρι/τέρας τάς ύττοχρε
    ώθ"εις μου καϊ την ευθύνην μοιο
    «V-
    ττέναντί τοιλ Θά κατταβάλω κάθε
    ττροσ—σθει«ν καί θά διαθέσω καί
    θά έξαντλήσω &λας τάς δυνάμεις
    μοα διά νά μή τόν δισψεύσω, <4λ λά νά θΓντατΓθκριθώ, κατά τό άν- θρωττίνως δυνατόν, είς τήν εμπι¬ στοσύνην τού καΐ τάς ττροσδοκίας τού». Άπόλι/τη ανταποκριθή αίσθημά των και σκέψεων, τελεία έναοιιό- νιση σκοττών καΐ έπιδιώξεων, 6ο- θύτατη ■πνευματική κα) ψυχική έττι κοινωνία άνάμεσα στόν λαό καί στόν ήγέτη τού Καί 'δέν ίπτάρχει βεβαία, (οιχυρότερο καί άττοτελε- σματικότερο δττλο, πιό μεγάλη κσί πιό άκαταγώνιστη δύναμη, άττό την άδώρρηχτη καΐ αδιάιστταστη αύτη ένότηιτα. Πάνω σ' αυτήν θε μελιώυεται —εχει κόλας θεμελι- ωθη— ή νίκη στόν ιε°ί> άγώνα
    καί ή ελευθερία τού Κυττριαχοΰ
    λαοθ.
    ΜΕΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΙ ΔΗΣ
    ΠΡΟΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ
    ΣΤΟ ΣΙΒΡΙΣΑΡ1
    Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗ:
    Τό Σιβρισάς.ι (τουρκ. σιβρϊ—χι-
    σάρ=ύψηλό κάστρο) βρίσκεται
    στα ππράλια τής Μικηας 'Λσίας
    (ϊπέναντι οτή Σάμο μί έπίνειο τό
    Σιγατζίκ. Όνομάστηκρ έτσι γκιτί
    στόν παρακείμενο λόφο δε-σπό£ει
    ενα ύψηλό άρχαΐο κάατρο. Τό 8έ
    Σιγατξίκ είναι σΐή θίσι τής άρ
    χαίας έλληνικής πόλε(»ς «Κολο
    φών·.
    Στό 1912 τό Σιβρισίίρι είχρ 15
    χιλ. Κκΐτοίκοιις, οί πρρισσότεοοι
    τοΰρκοι ποίι καί αύτοι μιλοθσαν
    έλληνιχά. Τό έμπόριο Γ|ταν στ«
    χέρια των ρ'Ίμνιών, ΕΤχε έκκλη-
    σιά «Οί Ταξιάρχαι» καί σχολειό
    δημοτικό. Κατά τύν βαλκ'ανικό
    πόλεμο τοΰ 1!'12 κάποιος λαϊκάς
    ποιητής τοΰ χωρίου σιΊνΟρσρ κάτι
    πατριο)τικά κάλαντρα κοί μιιζί μέ
    δΐ'ό-τοεϊς σι·νομίλικοι'·ς τοι> καί
    μέ το ντοιιμπελέκι οτή μασχιίλη
    πήγαινε καί τα Π.Γγε- στά ρομέϊκα
    σπίτια καί τα μαγαζιά τού χωρίου
    μόλις βράϊΗαϊε την παραμονή τής
    πρωτοχρονιας. Ό λαικος αύτάς
    ποιητής ήταν ό Μιχάλης ό Άξε-
    σκοι',φιοτος, 19 τότε χρονΛν, ψη-
    λός λε-βέντης σφυχταδρμίνος πά/,
    λήκαρος, ρργάτης σία έλαιοτρι-
    βεϊο καί τό Μϋλο των άδελφΰιν
    Λεκάκη. Άκοΰστε τα λοιπόν :
    Άρχιμηνιά κι' άρχιχρονιά, κι' άρ-
    [χί| νά σ«ς χαλέσο),
    τα "ΕτΊνος τα 'Κλληνικό νά σά;
    [τό έπαινε'σοι.
    ΖΓ]Τιι) τού Βρνιζέλοΐ' μας. τής
    [Όλγίις τής ωραίας μιις,
    τοΰ Κουντουριώτη, τοΓ) γεν
    [ναίοιι πατηιώτη
    Μέσα οτίς Πόλης τα Στρνιί', εκεΤ
    [ό Άβέριοφ πολειι
    ΤοΓι ρίχνουν χίλιρο κανονιές τού
    [βγάζ' ί] Οάλασσΐι φιοτικ
    ιιά, ό "Αβέρο)Γρ τα λιονΐάρ ;το-
    [πεμάει σάν παλλΐ|κάρι.
    ν ρϊ;ΐιπνο ε'λιγμο ΓιλοτηχιΤ,ς
    [Ιδί
    Μί·
    «Είς τόν «Οίκον Σπάρτης» Πισιδίας
    Η ΠΙΤΤΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
    ΣΠΑΡΤΗΣ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ
    Τής συνεργάτιδός μας
    Τήν περασμένη Κυριακή,
    12η τοΰ μηνός, κόπηκε, μέ-
    σα σέ έξαιρετικά γιορταστι
    κή άτμόσφαιρα, ή βασιλόπιτ
    τα τής Ενώσεως Σπάρτης Μ.
    'Ασίας, στόν «Οϊκο Σπάρτης
    Πισιδίας» στή Ν. Ίωνία, μέ
    παρουσία έκλεκτοΰ καί ττυ·
    κνοΰ κόσμου.
    Τή γιορτή άνοιξε ό Γεν.
    ραμματεΰς τής Ενώσεως κ.
    Φ. Ούλκέρογλου, λέγοντας:
    Κΰριε Δήμαρχε, Πανοσιο -
    λογιώτατε, Κυρίαι, Δεσποινί-
    δες καί Κύριοι.
    «Εάν ταίς γλώσσαις των
    άνθρώπων λαλώ καί των αγ
    γέλων, άγάττην δέ μή εχω,
    γέγονα χαλκός ήχών ή κιόμ
    (έαλον άλαλάζον».
    Τήν αγάπην την οποίαν ε¬
    δίδαξεν ό θεάνθρωπος καί
    έθεμελίωσε ό θεΐος Παΰλος
    είς τήν Α' πρός Κορινθί-
    ούς επιστολήν τού, ιτροσττα -
    θοΰμεν κατά τό μέτρον ΐοΰ
    δυνατοΰ νά καλλιεργώμεν
    έκτός των άλλων είς τό πρό-
    γραμμα τής Ενώσεως μας.
    Κοινοί νόστοι, κοιναί άνα -
    μνήσεις, κοινά συναισθήμα- |
    τα μας συνδέουν καί μάς ό-
    δηγοΰν νοερώς είς τάς άλη-
    σμονήτους Πατρίβας μας. |
    Ή σημερινή εκδήλωσις τής ι
    κοπής τής πίττας είναι άκρι- |
    6ώς μία άφορμή διά νά έλ¬
    θωμεν επί τώ αυτώ καί νά έν .
    θυμηθώμεν τα Πάτρια. ]
    Ό Πρόεδρος μας εΐχε τήν ι
    καλωσύνην ν" αποδεχθή τήν |
    παράκλησιν τού Συμβουλίου
    μας όπως ομιλήση μέ τό γλα
    φυρόν καί ρομαντικόν τού ΰ-
    φος διά τάς παραδόσεις καΐ
    τα έθιμα, τα όποΐα έπεκρά -
    τού ν κατά τάς Άγίας ημέ¬
    ρας των μεγάλον έορτών των
    Χριστουγέννων κλπ.
    Χάριτας οφείλομεν καί είς
    τήν Χριστιανικήν "Ενωσιν Κυ
    ριών καί Νεανίδων τής όποί
    άς ή χορωδία μέ επί κεφαλής
    τήν Δίδα ΜΑΡ. ΣΤΑΜΑΤΙΑ-
    ΔΟΥ ανέλαβε νά μάς τέρψη
    μέ τα σχετικά κάλαντα, τρο-
    πάρια καί ποιήματα.
    Τό Δ.Σ. εΰχαριστεϊ δλους
    Υμάς διά τήν προσέλευσιν
    σας είς τήν εκδήλωσιν μας
    ταύτης καί παρακαλεΐ δπως
    δεχθήτε τάς άνυποκρίτους εύ
    χάς τού διτως τό Νέον Έτος
    διέλθητε έν ύγεία καί εύδαι-
    μονία.
    Στή συνέχεια 6 Πρόεδρος
    κ. Κ. Νικολαΐδης, άναφέρθη-
    κε τιρόχειρα, άλλά τόσο ζων
    τανά στίς παραδόσεις καί
    τα εθιμα των άγίων ημερών
    στή Σπάρτη.
    Άπλά καί χαριτωμένα χά
    ραξε μέ χοντρές άλλ' άδρές
    γραμμές τα πιό κύρια χαρα
    κτηριστικά τοΰ έορτασμου
    των Χριστουγέννων της πρω-
    τοχρονιάς καί των Φώτων.
    Εΐττε, γιά την παράδοση
    τής βασιλόπιττας άπό τήν
    Καισάρεια, γιά τοΰς «γιολ -
    τζήδες» (ξενητεμένους), γιά
    τίς σχολικές χορωδίες, γιά
    τα γλυκά τοΰ ταψιοΰ, τα φι-
    λέματα στούς φτωχούς, τόν
    άπαραίτητο έκκλησιασμό, τή
    μονοκκλησιά τής Μητροπόλε
    Μέ μεγαλοπρέ πειαν έκόπη
    δίδος ΝΙΚΗΣ ΜΑΚ. — ΣΙΝ.
    ως τα Φώτα. Κι' άκόμα, γιά
    τούς Τούρκους, τιοΰ άνοιγαν
    μιά τρΰττα στόν πάγο τοΰ πό
    ταμοϋ, λίγο πιό κάτω άπ" τό !
    γεφυρι άπ' δπου ρίχναν οί
    Χριστιανόν τό Σταυρό, γιά
    νά λουστοΰν στά τταγωμένα
    νερά οί άρρωστοί τους καί
    νά γίνουν καλά καί γιά τα
    τουρκάκια, ποΰ κλέβαν τ" ά
    ναμένα κεριά των χριστια -
    νών στήν πομπή των Φώτων.
    Καί ξανάφερε στό νοΰ 6-
    λων, νεανικές θύμισες, ποΰ !
    Βείχνουν, πώς δέν ΰπάρχει
    ·<φθίνουσα γενεά», δπως εΓ- πε, ά λλά μιά, γεμάτη ζωή, ' ώριμότητα, ποΰ συντηρεΐται νεώτατη, μέ τίς άναμνήσεις μιάς νιότης δμορφης, άκόμα, γιατί ή είκόνα της £μεινε άν θισμένη καί δέν την ξέφτισε ή συνήθεια κι' ό χρόνος. Άμέσως, μετά τήν όμιλία τοΰ Προέδρου, έκοψε τήν βα- σιλόπιττα, ό άρχιμανδρίτης κ. Πουλάκης, εύχόμενος έκ μέρους τής έκκλησίας καί τοΰ τΐροσώπου τού, χρόνια πολλά καί καλά σέ δλους. Στούς καλεσμένους μοιρά- στηκαν κομμάτια βασιλόπιτ- Ι τας καί κουραμπιέδες. Ι Έγκάρδιες εύχές πλανιόν- ιαν στόν άέρα. ι "Οσο διαρκοΰσε τό μοίρα- | σμα, μίλησε ό Δήμαρχος Ν. Ίωνίας γιά τό πνεΰμα τής αυτοδιοικήσεως στήν "Ανατο¬ λή, πού μαζί μέ τούς διωγμέ νους ήλθεν καί άγκάλιασε τήν κυρίως Έλλάδα. Στά ένδιάμεσα των όμιλη- τών, άκουστηκαν γιορτιατικα τραγούδια, άπό τή χορωδία τής Χριστιανικής Ενώσεως Κυρίων καί Νεανίδων. Έ- πίσης, άπήγγειλαν έπίκαιρα ποιήματα δΰο δεστιοινίδες. "Ετσι, μέ γλυκές άναμνή - σεις καί όλόθερμες εύχές γι- όρτασαν οί Στταρταλήδες τό κόψιμο τής πίττας τους, κα- λόκαρδα, άδελφωμένα καί ιτλούσια, δπως στήν ττατρίδα. Γιά μάς τούς νεώτερους, πού μάθαμε τή Στΐάρτη μόνο άπό τήν άγάπη καί τίς διη- γήσεις των γονιών μας, ή - ταν μιά εύκαιρία νά ζήσουμε έστω καί φανταστικά, γιά λίγο, τό δμορφο παραμύθι τής «χαμένης» πατρίδος, ποΰ δέν είναι καθόλου χαμένη δ σο ϋπάρχουν κσρδιές νά τήν άγαττοΰν καί σκέψεις νά την θυμοΰνται. Τή γιορτή τιμήσανε μέ τήν παρουσία τους οί κ.κ. Δήμαρ χος Ν. Ίωνίας Κιοφτερτζής, ό πανοσ. άρχιμανδρίτης Γρ. Πουλάκης, ό έπίτιμος πρόε¬ δρος τής Ενώσεως Βασ. Άρ τεμιάδης, δικηγόρος, οί στρα τηγοί Φίλιος καί Έμ. Σερα- φετεινίδης, ό διευθυντής τοΰ «Προσφυγικοΰ Κόσμου» Σωκρ. Σινανίδης μετά τής κυρίας τού, ό Διευθυντής Συντάξεως τής αυτής έφημε ρίδος κ. Μακάριος Σινανί - δης μετά τής κόρης τού Νί - κης καί υίοΰ τού Χαρή ό δι ευθυντής τής τοπικής εφημε¬ ρίδος «θάρρος» Ι. Διαμαντά- κης κ.ά. Η ΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΟΝ Τακτική τοΰ άπό αΐώνων έθίμου Μέ εξαιρετικήν μεγαλοπρέ ών» "Ιω. Τσουρουκτσής, Κα- πειαν έκότπ) πρό ημερών είς Ι την αίθουσαν τοΰ «Κέντρου Κων)πολιτών» Νίκης 25 ή ττίτ τα τοΰ Σωματείου μέ τήν πά τροπαράδοτον τακτικήν τοΰ άπό αΐώνων έθίμου τής Χρι- στιανοσύνης. Παρέστησαν 100 καί πλέον Κων) πολίται καί άλλοι με- ταξύ των οποίων οί κ.κ. Χρυ θηγητής μετά τής συζυγου τού, Δημ. Βαλάσης, δημοσιο- γράφος, "Ιω. Κατωγιαννάκης Πρόεδρος «Φοιτητικής "Ενώ¬ σεως Κων)πολιτών» καί άλ¬ λοι. Τήν πίττα ηύλόγησεν ό ΑΙδεσιμώτατος Πάτερ Εύαγ γελος τού Μητροττολιτικοΰ Ναοΰ "Αθηνών, δστις ηύχήθη είς τούς παρισταμένους εΰ - (ΠΡΙΝ Α Π' ΤΟ Ι9.'2ΐ Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ πό τοϋ ε-ί.α.ρΕτι«Ό σονεργάτο ο μας Δ(,ο<, κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ 188 4.— ΤΟ ΡΙΞΙΜΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥ ΡΟΥ Λένε, τιώς στό μέρος αύτό Πέτρος Μανέας Ό διευθύνων σύμβουλος τοΰ «Κέντρου Κωνσταντινουπο - λιτών» κ. Ευριτΐίδης Μακρίδης ένώ κόβει την πίττα. Πα¬ ραπλεύρως τού (έξ άριστερών πρός τα δεξιά) ό διευθυν- ντής μας κ. Σωκρ. Σινανίδης ό πρόεδρος τοΰ «Κέντρου Κωνσταντινουπολιτών» κ. Χρυσός Εύελπίδης καί ό συνερ- γάτης μας κ. Χρ. Σολομωνίδης ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΑΠΟΥΛΟΣ [ίΙοδίίΖΡΐ καί τα τούρκικα βυθίζει. Γιά φανταστήτρ, βρέ παιδία τοΓι [Βότση τήν παλληκαριά. σέ μιά τορπιίλα μπιιΓνει καί στή [Υιΐλονίκη βγ.ιίνει. Έκεϊ 'ταν ίνα Οιορηκτό. ενα |1« [πόρι τυιιρ/ικό, διιό μπάλλες τοΓι κιιθίςει χ.ιΐι άμρ [σ<ος ΐο βι·ιΙίζει. ϊόν τοΓι 'κατπρ πς κανονιέ;, ή· ||!γ·ιλ' ή Οάλ'ΐσαα ιροτιίς πετιοΓ'νταν οτόν άγέρ'ΐ τιόν Γοιιρ |κ'όν τα μπ'ΐιιϊερκι. Άμέστος σάν τον άιτό τα κ<ίστρο (Λ'.Λλιιρίίινει κ" ε'κρΐ βαράρι τα κπνόνι. Ιν'αί είί ίτΐ| πολλιί, παιήιά. Κπι [ΐοΓι χΐ)όν<ιι< καλλίτερα. Δόστρ κ' έμρ τόν κό.το μοί, γιά [τα νε;α ποι'ι σδς ή ρρρα. Μας τα όιηγήΠΐ|κε- ύ ΚιΊάγγ-/.οο Ι'ιόκαλος τού Ιωάννου άπό 'όν Μπόζ-γιακ(ΐή Καβοχλι μποκνιίιιι (Λε-υκαίη Πηγή) τή; ΣμΓ-μνη; νΓιι τώρΓ- κήθεται στόν ΚοριΆιιλλο. Άντιγονη; 2. ΛιΛάκτωρ Λ1Ι.Μ. Ι. ΛΙ'ΧΜ'ΚΝΗϊ Την Κυριακήν 26 Ίανουαριοι. 1969 καί ο.οαν Ι0.:)0 π ιι είς την αίθουσαν τού Ξενοδοχείον Άκροπάλ - ΙΤαλάς, ΙΙ,',τ,,' πιων 51, ι)ο κοπΠ η ποιατκ/.οονιάτιχη πήττα τοΓ· σν/.λήγοη ||ι· ραμιων Κνζικιινών καί ΡιΊ ρπακοι.λοι.βι'ιηη καί ή «ϋΐνι.ιι.ι τη,-, βίβλίοι- «Η ΠΕΡΑΜΟΪ ΤΙ1Σ ΚΥΖΙΚΟΥ». ' Κατά την εορτήν ό διακρχριμένοο Σμηρναϊος ίοτοί>ικί.ς
    συγγραφεύς και λογοτέχνης, πρ.ΰην 'Υπουργύς κ. Χυ,-,στοε ίο-
    λομωνιδης, ευγενώς προσειρέρθ), νά ομιλήση μέ επίκαιρον Οέμα,
    Τό Δ. Συμβούλιον τού Συλλόγου έν τή έπιθυμία τόπ να
    προσήωση πανηγυρικήν όψιν είς τήν συγκέντρωσιν αυτήν *,ΧΤ<( την οποίαν »ο γίνη καί ή πρώτη εμφάνισιν τού μνημ ιώοοι.-',ι,ά την Περαμον βιβλιου εκδοθέν τος δαπάναις τού Συλλό/ου ό,.,"α να,σε πρός χάριν των προσκεκλημένων πρόγραμμα ψ,,ναγ,υν,',!- τόοπο.ον ανέλαβε προθύμως νά παρο,,σιαση «', γνωσΓΟ. χί,Ι^,Γ μοφιλης κ. Ομηρος ΑΟηναΐθς μέ τό εκλεκτόν μουσικήν σ,.ν ?1 τ°" Χαΐ Τ0 μπαλλ ίλλΛ ορο,ν τοθ "Λντο,ν,ο,. (Συνέχεια έκ τής 1ης οελ.) ρό τής φυλής, τής αΐωνίας Ελλάδος, καί ένστερνίσθηκε τό Ιδανικό τής "Ελευθερίας, μέ τό οποίον ζοΰσαν καί πέ- θαιναν γενεές γενεών των τιρο ττατόρων τού. Έκεΐ τέλειω- σε, προσηλωμένος στό καθή κον, τίς προκαταρκτικές τού σπουδές, αύτές, πού θά άπο- τελοΰσαν τό θεμέλιο μιάς ύ- πέροχης πνευματικής άναπτΰ ξεως. Καί πάντα τόν συγκι- νοΰσε καί τοΰ έφερνε τήν ιί- κόνα τής πρωτάνθιστης νιό - της τού «κοντά στ' άκρογιάλι στή θάλασσα έκεΐ στή ρηχή καί τήν ήμερη, στή θάλασσα έκεΐ την ττλατιά τήν μεγσλη» τόσον τό άκουσμα ολίγων λε ξεων ή φράσεων μέ τήν ίδιό τυπη μαδυτιανή προφορά, δ¬ σον καί ή εύωδία τής άσΰγ- κριτης μαδυτινής κρεατοιτλη γουρόπιττας, ττού κι' αθτή σάν άναμφισβήτητα γνήσιο μαδυτινό προϊόν έχασε στο διάβα τοΰ χρόνου τή βυζαν τινή τού όνομασία μανδυλά- κια — άπό τα μανδυλάκιο; τοΰ φύλλου τής ζΰμης, μέσα στά όποΐα τυλίγεται ι) γι'.μι- σί της καί κατέληξε...— αλ¬ λοίμονον! — στήν σύντμησι καί τήν παραφθορά τοΰ νιαν τί! Β' ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙχε πατήσει πιά τα 17 τού χρόνια, τήν κρίσιμη έφηβική ήλικία, καί τότε, ώδηγημένος άπό τόν ίερέα τΐατέρα :ου, ττού μέ έπιτυχία έκανε τή διά γνωσι τοθ ίερατικοΰ ζήλου τού, ξεκίνησε γιά τήν Πόλι των όνείρων κάθε "Ελληνα καί Ιδιαιτέρα κάθε ραγιά, τήν Κωνσταντινούπολι, έκεΐ ποϋ λειτουργοΰσε άψογα ή Μεγάλη τοΰ Γένους Σχολή, τό μεγάλο καί αΐωνόβιο πνευ ματικό κέντρο, τιού ϊδρυσε ό Πατριάρχης Γεννάδιος ό Σχο λάριος, μετά τήν "Αλωσι, καί πού έξακολουθοΰσε μέσα στίς άτέλειωτες δυσκολίες καί τό σκοταδισμό τής Τουρκοκρατί άς νά φωτίζη τόν σκλάβο Έλληνισμό. Έκείνη, περίπου, τήν έτιο- χή, ό μεγαλεπίβολος Πατρι- άρχης Ίωακείμ ό Γ', μέ α¬ φθονα χρήματα, δοσμένα μέ άττρόκλητη προθυμία καί φι- λογενή άγάιτη άπό ζαπλού - τους Ελληνες, είχε κτίσει, κοντά στό Πατριαρχικό Κέν¬ τρο, τό μεγαλοπρέπέστατο οί κοδόμημα της Σχολή ς αυτής στίς ταξεις τής οποίας 6 νε- αρός Χρυσόστομος γράφτηκε μαθητής, μέ σκοπό τής πλημ- μυρισμένης άπό ένθουσιασμό εφηβικής ψυχής τού, σύμφω - να μέ τήν μαδυτινή παράδο¬ σι, νά γίνη μιά μερά κληρι- κός. Ή άγάπη τού πρός τήν πρά γματι Μεγάλη έκείνη Σχολή οιατηρήθηκε μέχρι τέλους. Καί δεΐγμα των υψηλών αυ¬ τών αΐσθημάτων ήταν τό γε- γονός, ότι δταν ολίγους μή- νες πρό τοΰ θανάτου αου, ό είς τάς "Αθήνας Σύνόεσμος των Μεγαλοσχολιτών τοΰ άνε κοίνωσε, δτι τόν έ,ζέλεξε έπί- τιμο μέλος τού, :θι.ωρησε .ην έκλογή τού έκείνη σάν μεγάλη τιμή, γιατί ιχιι τή Σχολή αυτή, μέ τό «ένδοξον παρελθόν» οί μαθηταί της, ο πως εΐτιε, παρέλαβον «λαμπά- δα φωτός», τήν οποίαν εΐχαν ύτΐοχρέωσι «νά διατηρήσωσιν είς τάς ψυχάς των άσβεστον» (δρα Ν.Ξ. 'Ελεοποθλου, είς Δελτίον Μεγαλοσχολιτών, ' Ι - ανουάριος 1940, σελ. 64-66. — Ποντιακά Φΰλλα Μτος Β', τεΰχ. 15, Μάϊος 1937, σελ. 114). Τόν έπόμενο χρόνο (1886) ό Χρυσόστομος, γιά ττρώτη φορά, φόρεσε τό τιμημένο ρά σο, αύτό, πού υστερα άπό χρόνια, επρόκειτο νά ύπηρε- τήση σάν λειτουργός τοϋ "Υ¬ ψίστου «άχρι θανάτου». Καί τό φόρεσε, γιατί πραγματο · ποιώντας τό παιδικό όνειρο, δγινε, επί τέλους, ίεροσπου - δαστής, μαθητής τής «Κατωτέ ρας Ίερατικής Σχολής Κων¬ σταντινουπόλεως», Ίδρυμέ - νης στή δραστήρια περιοχή τοΰ Οικουμενικού θρόνου ά¬ πό τα 1874 καί επί τής δευ- τέρας πατριαρχείας τοΰ άπό Χίου Οικουμενικού Πατριαρ¬ χου Ίωακείμ τ ου Β' (1873 - 1878). (Συνεχίζεται) ΧΡΥΣ. ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗΣ σός Εϋελττίδης, Χρ. Σολομωνί οης καί Νικ. Μανούσης, πρώ ην ΎττουργοΙ ' Ιω. Οικονομί ϋης, Άριστ. Κων)νίδης, οικη γόροι π. Γεν. Γραμματεΐς ύ- πουργείου, Σωκρ. λινανίδης Δ)ντής εφημερίδων «Προσφυ γικός Κόσμος» καί «Κόσμος» καί Πρόεδρος τής Ενώσεως Περιοδικοΰ Ίύπου, Βασ. Ή- λιάδης, ό γνωστός είς πάν¬ τας δημοσιογράφος μετά τής συζύγου τού, Δημήτρης ΟΙ- κονομίδης φιλόλογος καίσυγ γραφεύς, Αθαν. Καρύλλος π. Δήμαρχος Ν. Σμύρνης, Ί- σαάκ Λαυρεντίδης π. Βου- λευτής, Άγγέλα Μιμηκοπού- λου, Καθηγητρια Πρόεδρος Συλλόγου «"Αμερικανικ ο ΰ Κολλεγίου θηλέων Κων) πό¬ λεως», Μιχ. Κατσάκης Πρόε δρος Σωματείου «Ό Έλλή - σποντος», Περικλής Πορσανί δης Πρόεδρος «Συνδέσμου Κων)πολιτών Καλλιθέας », "Εμμ. Μαυρής, δικηγόρος Πρόεδρος «Αδελφότητος Μ. Ρεύματος, Κων) πόλεως ό Τα ξιάρχης», ιερεύς θ. θεοδωρί δης έκπρόσωτΐος «ΌμοσπονδΙ άς Καττπαδοκικών Σωματεί- τυχές τό Νέον "Ετος 1959. "Η χορωδία Βυζαντινής Μου¬ σικής υπό τήν Δ)νσιν τοΰ Γε¬ ωργ ίου Τσατσαρώνη εψαλλε τροπάρια καί άττολυτίκια ώς καί τα κάλανδα κατά τό Βυ ζαντινόν σύστημα τής Κων)- πόλεως. Έπρολόγισεν ό Πρό εδρος τοΰ «Κέντρου Κων) πό λιτών» κ. Χρυσός Εύελπίδης καί ωμίλησεν ό Χρήστος *.ο λομωνίδης μέ θέμα «Είς υ¬ γείαν σας». Κατόπιν ό Πρό¬ εδρος τοΰ «Συνδέσμου Κων)- πολιτών "Ελλάδος 1924» καί Διευθύνων Σύμβουλος τοΰ «Κέντρου Κων)πολιτών» κ. Εϋριπίδης Μακρίδης, δικηγό ρος εκοψε τήν πίττα καί διε νεμήθη αυτή μέ ΰπόκρουσιν τής Βυζαντινής Χορωδίας τό «ΚΡΑΤΗΜΑ». Τό νόμισμα έλα χεν είς την ΔΙδα "Ελλην Μα- ριολοπούλου, ΰπάλληλον τοΰ «Προσφυγικοϋ Κόσμου». Προ σεφέρθησαν λικέρ καί κουρα μπιέδες καί είς χαρμόσυνον ατμόσφαιραν έληξεν ή εορ¬ τήν τήν 10ην ώραν μέ τήν ευ¬ χήν «Εύτυχισμένος ό καινοΰρ γιος χρόνος». (Σμυρνιός) Σ. ΗΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ (Συνέχεια έκ τής 1ης σελ) νάμεις έχθρικοΰ ττεζικοΰ έθε- αθησαν κινοϋμεναι πρός την μεθόριον. Τα ημετέρα φυλά κια, υπό την λαίλαπα τοΰ έ- ξακοντιζομενου τιυρός, συνε - πτύχθησαν τότε είς θέσεις ό¬ πισθεν αυτών, έφαρμόζοντα έτΐακριβώς τό υπάρχον σχέ - διον ενεργείας των. Κατά την σΰμπτυξίν των ύ πεστηρίχθησαν ύττό των είς βάθος κλιμακωμένων τμημά των τής προκαλύψεως, τα ό¬ ποΐα κατεΐχον διαδοχικάς θε σεις τοιαύτας, ώστε διά τού πυρός των διηυκόλυνον τήν κίνησιν των φυλάκειων. Παρά τα εχθρικόν πΰρ, τέ λος, τ" άποσπάσματα κατα- στροφών έξεπλήρωσαν τάς ά ποστολάς των μετ1 αύτοθυσί άς καί ούτω άνετινάχθησαν γέφυραι καί τμήματα όδών, ι επί τώ σκοπώ νά έπιβραδυν- | θή ή προχώρησις των μηχα- νοκινήτων μέσων τοΰ έχθροΰ ήναγκασμένου ν" άποκαταστή ση πρότερον τα καταστραφέν τα τεχνικά έργα. Μόνον ή έστία καταστρο - φής τής γεφύρας: Χάνι — Μπουραζάνι, επί τοΰ Άώου ποταμοΰ, δέν άνεφλέγη παρα δόξως, καίτοι δίς έτΐυροδοτή θη. Τόν άγώνα τοΰ κλιμακίου προκαλύψεως διηύθυνεν ού σιαστι,ώς ό Συνταγματάρχης πυροβολικοΰ Μαυρογιάννης Παναγιώτης — Άρχηγός Πυ ροβολικοΰ τής Μεραρχίας — παραμένων πρός τουτο είς τόν σταθμόν διοικήσεως τοΰ Άρχηγοΰ πεζικοΰ τής Με - ραρχίας Συνταγματάρχου ιτε ζικοΰ Ντρέ Γεωργίου, είς Έ λαίαν — Καλπάκι καθ" δ σον ό τελευταΐος είχεν πα¬ ρουσιασθή είς την Μεραρχί- αν τήν 27ην Όκτωβρίου καί κατά συνέπειαν ήτο άπροσα- νατόλιστος, ένώ ό πυροβολη τής συνάδελφός τού εγνώ¬ ριζε καλώς πρόσωπα καί πρά γματα, τάς λεπτομερείας τοΰ Σχεδίου Ύποχωρητικοΰ Έλιγμοΰ των τμηματων προ καλύψεως, τό έδαψος καί, τέ λος, τάς προθέσεις τοΰ Με- τσή άκρογιαγιάς, δπου ό Βα σίλειος ήριχνε τό Σταυρό, ήτανε άλλοτες τό θαλασσινό θέατρο ή «Κιβωτός» πού ήβου λιαξε μέσ' στή θάλασσα. Ώ- στόσο ό κ. Χρήστος Σωκρ. Σο λομωνίδης στό βιβλίο τού «τό θέατρο τής Σμύρνης» σελ. 89 λέει, πώς ή «Κιβω¬ τός» ήβρισκού'ντανε στή θέ¬ ση δπου ΰστερις ήχτίστηκε τό «Καφέ ντέ Παρί». Ή «Κιβωτός» ήτανε ενα με γάλο τετράγωνο καφενείο μέ σκηνή καί πάλκο μέσα, γιά θεατρικές «παραστάσεις». "Η τανε κλειστό σκεπασμένο ά- ποττάνω κ" ήστιριζού'ντανε απάνω σέ παλουκια μέσ' στή θάλασσα. Γιαταυτό καί τοΰ 'δώκανε τ" δνομα «Κιβωτός». Τόν Ίανουάριο τοΰ 1853 ήαρχίνευε τό μόλωμα τοθ κομματιοϋ αύτουνοΰ τσ' άκρο γιαγιάς τσή Σμύρνης γιά νά ενωθή μέ τ' άλλο κομμάτι τσ' άκρογιαγιάς ττού 'χε πιά μολωθή. Κ' έτσι ήπρεπε νά γκρεμνιστή ή «Κιβωτός» ιτού ήα'μπόδιζε. Τσή "βγάλανε λοιττόν, γιά την ώρα, λίγα πά λούκια τση πράμα δμως, ττού δέ τό 'θεωρήσανε καί τόσο έ πικίνδυνο. ΣτσΙ 22 Ίανουαρί ου δμως, άποκρηάτικια Κυ¬ ριακή, τό βράδυ καί στσί 10 καί 10 μινοΰτα τήν ώρα, «ού ό κόσμος ήσκαζε στά γέγια μέ τήν κωμικιά τιαράσταση πού 'βλετιε, ήακούστηκ" £να κράκ καί σά ν" άνοιώσανε κάτι σά σεισμό, τα φώσια σβοΰνε, κ' εύτύς άλάκερη ή «Κιβωτός» σωριάζεται καί βουλάει μέσ' στή θάλασσα. 250 σκεδόν μπιγέττα εϊχανε άγοραστή έκείνη τή βραδιά καί παραπάνω άπό 150 άν θρώποι ήπνιγήκανε μέσ' στά σκοτεινά νερά. Ή μητέρα μοΰ 'λεε, «ώς τότες ήτανε 13 χρονών κορΐ- τσι καί θά ν' ήπάαινε ματζί μέ τόν παπάκη (πατερούλη) τση στήν «Κιβωτό», ά δέν ή¬ τανε «ροσκαλεσμένοι σ' ίνα «μπάλ ντ' ανφαν» (παιδικό χορό) μασκέ. Κι' αμάν ήγυ- ρίσανε στό σηίτι καί ήμάθα- νε τα καθέκαστα, γιατί εύ¬ τύς οϋλ' ή Σμύρνη τό 'μαθε, τότες ήκάνανε τό σταυρό τως πού ό θεός τσοί 'φώτισε νά μή ττάνε στήν «Κιβωτό». Αμάν ήρχε ττιά ό Έλληνι κός Στρατός στή Σμύρνη, τό τες καί ό Δεσπότης Χρυσό - στομος ήριχνε τό Σταυρό μέ μεγάλη έπισημότητα στά «Βαποράκια», δηλ. άποπάν' άτττή σκάλα (άποβάθρα» δ¬ που ήπλευρίζανε τα βαπορά- κια πού ήπααινορχού'ντοστε Σμύρνη μέ θαλασσινά χωρία τση. Τό Μετόχι τοθ Φασουλά ή¬ ριχνε τό Σταυρό στήν άκρο- γιαγιά τοθ Καί ό'μπροστά στό καφενείο ή «Άλάμττρα». Αύτοϋ εΐχε σκαλοπατάκι δ¬ που ήτανε άραγμένες δύο βάρκες. Στή μιά ή'μπαίνα- νε ο παπάδες, 6 παπά - Γιάν νης ό άρχιμαντρίτης κι' ό ~απ' - Άντρόνικος μπιζί μέ τό διάκο. Καί στήν <5λλη ό δεξιός ψάλτης ό ξακουστός μέ τδν άριστερό ψάλτη κ" ϊ να δυό ψαλτάκια. Οί βαρκά- ρηδοι ήτραβοΰσανε τα κου· τηά κι' οί βάρκες ήβγαΐνονε στ' άνοιχτά σέ μίαν άποστα ση κ αμμιά δεκαπενταριά μ£ τρα άπτήν άκρογιαγιά. θϋλ' οί ψαρράδες οί Φασουγιώτη. δοι καί πολύς κόσμος άτπό μαχαλά μέσα οί βάρκες τρο γύρω. Καί τό μέρος έκεϊνο τοΰ Καί τσίγκα (φίσκα) οϋλ' ήτιεριμένανε νά δοθνε την «τελετή». Ή έκκλησιά τ' Όρφανοτρο φείου ήριχνε τό Σταυρό κι' αυτή στήν άκρογιαγιά τοδ Καί, στήν Μπέλλα · βίστα δ. που κ' έκεί εΐχε σκαλοπατά· κι. Στή μιά βάρκα ή'μπαινε ό παττά - Δαμασκηνός ό άρ. χιμαντρίτης μέ τόν παπά · Γιάννη καί τό διάκο - Δημή. τρη καί στήν άλλη οί ψάλτη δοι. ΟΙ βάρκες αύτές ήβγσι νάνε τό ϊδιο στ' άνοιχτά. Τρο γύρω κι' άλλες βάρκες γε· μάτες κόσμο. Καί στόν Καί καταμάκρος ήστεκού'ντοστΕ τα όρφανά άγόρια καί κορί. τσια σέ λόχο ματζί μέ τσοί δασκάλοι, τό προσωπικό κοί τσοί έμφόροι τ' Όρφανοτρο φείου. "Ητανε καί ή μπάντα τ' Όρφανοτροφείου. Κι' άιιο· τιίσω πιά κόσμος πολύς κοί καλός γιαί στή μεριά αυτή τοΰ Καί καί τοθ Παραλλέλι ήτανε άριστοκρατικά σπίτιο. Αύτές λοιπόν οί δυό έκκλη σιές τσή Σμύρνης μόνε ήρΐ- χνανε τό Σταυρό άπό τή βάρ κα καί οί βουτηχτήδες, ποό ήπέφτανε νά τονε βροϋνε μέσ' στή θάλασσα. ράρχου. (Συνεχίζεται) Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤ¬ ΤΑΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΤΗΣ ΕΝίιΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΛΝ ΝΙ ΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Σήμερον Κυριακήν καί ώ¬ ραν 11 ην π.μ. θά πραγματο¬ ποιηθή ή κοπή τής Πρωτο- χρονιάτικης τάττας είς τήν αίθουσαν τής Μικρασιατικής Έστίας (28ης Όκτωβρίου καί Άδραμυτίου). ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ Είς τό Νοσοκομείον Παί¬ δων Άγία Σοφία, τό οποίον ευρίσκεται είς τό Γουδί, 6- πάρχουν άρκετά παιδία πού £χουν ανάγκην αίμοδοσίας. Παρακαλοΰνται οί αΐμοδόται δπως προσφέρουν αΐμα των χάριν των παιδιών. ΓΑΜΟΙ " Ό κ. Ιωάννης Γεωργ. Καν δηλάπτης καί ή Σοφία Δημ. Κωστοπούλου ετέλεσαν τούς γάμους των τήν 19ην Ίανου αρίου έ.έ. έν τώ Ίερώ ναώ "Αγ. Δημητρίου είς τήν θεσ¬ σαλονίκην. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΩΝ Ο «ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ Παρά τοΰ προέδρου Ταξι - άρχου έ.ά. κ. Παντελή Ζα- χαριάδη, των μελών τοΰ Δι οικητικοΰ Συμβουλίου καί πλήθους κόσμου προσκεκλη μένων έν μέσω χαρμοσύνου έορταστικής άτμοσφαίρας έ γένετο τήν παρελθούσαν Κυ¬ ριακήν 12)1)69 είς τό παρά τήν πλατείαν "Αμερικής, κο- σμικόν κέντρον Ρεγγίνα ή καθιερωμένη κατ' έτος έορ- τή τοΰ κοψίματος τής βασι- λόπιττας τής Αδελφότητος των Άπανταχοΰ Φιλαδελφέ - ών ό «"Αγιος Παντελεήμων». Τούς προσκεκλημένους προσ εσ/ώνησε ό Πρόεδρος τής 'Α δελφότητος κ. Παντελής Ζα- χαριάδης, εύχηθείς καλή χρο νιά καί έν συνεχεία εκοψεν την πίτταν. Τό χρυσουν νόμι- σμα έ'πεσε είς την Δίδη Κον τέρογλου. Την εορτήν τής πίττας πλήν των λοιπών επι¬ σήμων έτίμησαν διά τής πα- ρουσίας των ό Πρόεδρος τής Ενώσεως Ίδιοκτητών Περιο δικοϋ Τύπου καί Διευθυντής των εφημερίδων «Κόσμος», «Προσφυγικός Κόσμος», «Οί- κονομολογικής» κλπ. κ. Σω- κράτης Σινανίδης, συνοδευό- μενος υπό τής συζύγου ·:ου κ. Άντιγόνης Σινανίδου, οί Ιατροί κ.κ. Ευάγγελος Τουρ | των έν ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ «Περί προσκλήσεως των μετό χων τής Άνωνΰμου Έταιρει- άς υπό τή ν έπωνυμίαν «Βιο- μηχανίαι Κορουνδίου Άνώνα μος Έταιρεία», είς έκτακτον Γενικήν Συνέλευσιν». ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΚΟΡΟΥΝΔΙ ΟΥ Α.Ε. τρείς - τέσσερις. Ό "Αγιος Γιάννης τοϋ Κε ρατοχωριοϋ, πάλι, ήριχνε τό Σταυρό άποπάν' άπτή σκάλα πού 'τανε ϋστερις άπτά Μπά νια τού Ντουσσού πρός την Πούν'τα. Σ' αυτή τή σκάλα ήφορτώνανε κ' ήξεφορτώνανε τα βαπόρια διάφορα έμπορέ- ματα. Ή'μπαινε μέσ' στή βά λασσα οί μάκρος 15 σχεδόν μέτρα, κ' εΐχε φάρδος όχτω μέτρα. Κ' ήβρισκού'ντανε στό μέρος τοΰ Καΐ δπου ήτανε τό «Μηχανουργεΐο καί Νσυ—■ γεΐο» τοϋ Πάψη. Στήν <Κκρη τσή σκάλας ό παπάς ήριχνε τό Σταυρό στή θάλασσα ένώ οϋλ' οί παπάδες, ματζί μέ τσοί ψάλτηδοι πού 'τανε δί· τΐλα τού, ήψαίλνανε τό «"Εν Ίορδάνη βαπτιζομένου σου, κύριε...». Στή θάλασσα τρο- γύρω οϋλ' οί ψαρράδες τοϋ Κερατοχωριοΰ μέσ' στσί κου ρήτες τως (βάρκες έπίπεδΕζ από κάτω) καί άλλες άκό· μης βάρκες γεμάτες κόσμο. Μά καί ή σκάλα κι' ό Καϊς τσίγκα. 'Η "Αγια Μαρκέλλα τοϋ Νταραχατσιοΰ κι' αυτή ψ· χνε τό Σταυρό άττό σκάλα Στό Νταραγάτσι, ιτού "τονε έ"νας άκριανός μαχαλάς τση Σμύρνης σά «προάστειο», <| άκρογιαγιά δέν ήτανε μολω· μένη δπως 6 Καΐς τσή Σμύρ¬ νης. "Ητανε άμμουδιά, μέ βράχια ποΰ καί ττοϋ. Έκεϊ κο'ντά ήτανε άλευρόμυλοι, ντα'μπάκικα (βυρσοδεψείο) ποΰ ήβρομοϋσ' ό τόττος καΐ κουρελάδικα. Ό άλευρόμιι· λος τοϋ Στεφανίδη καί Μελο κοπίδη εΐχε μιά σκαλίτοα στήν άκρογιαγιά σέ βαθειά κάπως νερά, κι' άπό κεΐ ό η πάς ήριχνε τό Σταυρό. Ένώ οί πιά ιτάνω έκκλησιές, ·που 'παμε, άπτό «Τούρκικο Σύν- ταγμα» κ' έδώ, δέν είχανε ν έλεύτερο άπτσοί Τοΰρκοι νο Αποφάσει τοΰ Διοικητικοΰ ρίχνουνε τό Σταυρό στή θα Συμβουλίου καί συμφώνως λασσα, ή "Αγια Μαρκέλλα υ τώ Νομώ καί τώ Καταστατι- κώ τής Έταιρείας καλοϋνται οί κ.κ. μέτοχοι τής Άνωνύ - μου Έταιρείας «Βιομηχμανί- στόσο δέν ήπαιζε νά ρίχνη τό Σταυρό άτττή σκαλίτοα 'φτη, χωρίς ν' ά'μποδίζεται ώτΐτσοί Τοΰρκοι. Γιαταυΐό αι Κορουνδίου Α.Ε.» είς εκτα καί στήν «τελετή» αυτή ή' κτον Γενικήν Συνέλευσιν την ' ματζευού'ντοστε πιά 6άρκ£ζ 8ην Μαρτίου 1969, ημέραν κοί κόσμος πολύς τήν άκρο· Σάββατον καί <£ραν 9 ιτ.μ. γιαγιά. είς τα έν "Αθήναις καί επί Τα θαλασσινά τρογύρ^ τής όδοϋ Σόλωνος 40 γρα - φεΐα τής Έταιρείας, μέ τα κάτωθι θέματα τής Ημερη¬ σίας Διατάξεως: 1. "Απόφασις καί Εγκρισις άγοράς παρά τής Έταιρείας οίκοπέδου πρός έγκατάστα - σιν είς αύτό τοϋ νέου έργο- στασίου αυτής παρά των με λών τοϋ Διοικητικοΰ Συμβου λίου "Αλεξάνδρου Τσάκωνα καί Γεωργίου Τσάκωνα. 2. "Απόφασις περί πωλήσε¬ ως τοϋ έργοστασίου τής Έ¬ ταιρείας μετά τοθ οίκοπέδου αύτοΰ. Πάς μέτοχος έπιθυμών νά μετάσχη τής ώς ανω £υνε. λεύσεως δέον δπως συμφώ¬ νως τφ Καταστατικφ τής Έ¬ ταιρείας καταθέση τάς μετο¬ χάς αύτοϋ πέντε (5) πλήρεις ημέρας πρό τής Συνελεύσεως είς τό Ταμείον τής Έταιρείας ή τό Ταμείον Παρακαταθη- κών —' » < ■■ γγς ρ λλάδι Τραπεζιτ,κών τόγλου, Βασιλ. Χιτζονίδης όΙ'Εταιρειών έντός δέ της αί Λυϊ ι I^.^ΤI λμλ/τΑλλ * Μ ·». Π__* »—«— —. — _/>___ι .. '
    Τραπεζιτ,κών «6 **„«„
    χωρία τσή Σμύρνης,
    μιά μεριά, δηλ. τό Κσρατσ·
    σι, ό Ζαρχανάς, ή Καραντι·
    να, ο Γκιστεπές καί τό Κοκ"
    ργιαλΐ πού 'χανε κι' ά"0
    αιά-ν-έκκλησιά, ήρίχνανε 10
    Σταυρό άπτή σκάλα τως (*
    ποβάθρα» δπου ήστεκού'ν«·
    στε τα βαποράκια ιτού ήκά>»
    νέ τή γραμμή κ' ήπααινορ
    χού'ντοστε άπτή Σμύρνη. Τί
    ϊδιο κι' άπτήν άλλη μεριά τ*
    Κορδεγιό καί «τοϋ Παπά
    σκάλα». Καί μιά φορά
    λας, ή σκάλα τοϋ Κορδεγιο»
    (άτΐοβάθρα) ήκό'ντευε
    δουγιάξη άπτόν τιολύ τόν
    σμο ιτού 'χε άνέβει &
    γιά νά 'δη (νά δή) τό
    μο τοΰ σταυροΰ στή θάλαο-
    τσή Έφέσου Ίωακείμ (Εύθμ
    βούλη). "Οσο γι ά το Μερ<"ν λί, τό Μπαριακλί, τήν "Αγ·» Τριάδα, τα Πετρωτά, τό ' λά'μπεί καί «τοϋ Τομάζο' αύτά ήρίχνανε τό Σταυρό Δημοσιογράφος κ. Μιχ. Παύ λου καί ό πρώην τΐρόεδρος πρωτοδικών κ. Δημ. Άθανα- σούλης. ΜΙΧ. ΠΑΥΛΟΥ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΧ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου υ. Τηλ. 525-387. (Όμόνοια) 9 - ! κσ 4 - 8 μ, της προθεσμίας δπως προσκο μίση είς τό Ταμείον τής Έ¬ ταιρείας την σχετικήν άπό- οειξιν καταθέσεως των μετο- χών τού. Έντός της αυτής ο¬ μοίως προθεσμίας δέον έπί- σης νά προσκομισθώσιν είς τό Ταμείον τής Έ.ταιρείας τα ■πληρεξούσια των τυχόν άντι πρόσωπον των κ.κ. μετόχων Έν Αθήναις τη 15.1.1969. Τό Διοικητικόν Συμβούλιον Ή "Αγια Κυριακή π πού 'τανε άκριχχνή ένορίβ ' Σμύρνης ήριχνε τό Στα' στή λίθνη τοΰ Χαλκα'μτιο1 ριοϋ πού 'τανε καί τση Ένώ ό 'Άης Τρύφω1 ή "Αγια ΚατερΙνα, 6 Βοΰκλας (Βουκόλος) ή για - ν - "Αννα κι' ο Π "Ηλίας, επειδής εϊχανε " σμα, μέσ' αύτοθ ήρίχνσνϊ Σταυρό. Δρ ΔΗΜ. Ι.
    Κυριακή 1ο Ιανουάριον 1969
    "Αριθ. φύλ. 1979
    ερευκϊι στό Πανετπστήμιον τού Λονδίνου
    Π ώς έξελίσσεται ή διεθνής οίκονομίο:.
    311.5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝ
    ΒΛΑΒΑΙ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ & ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑΝ ΕΚ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
    ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ ΑΓΙΟ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ .....
    Τού άνταποκριτού μας κ. ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ
    ΛΟΜΔ1ΝΟΝ. Ίανουάριος-
    τα Πανειη<"ήμιον του Λονδί Τό όττοϊον συμπεριλαμβά μεγάλον αριθμόν σχο νού, νει μων τα όποΐα καττνίζουν. Κάθε νός Υπουργύς των Οίκονομι- πείραμα διεξάγεται μέ ενα κων κ. Κου ιί,ενκινς προέβη έθελοντήν καΐ διαρκεΐ περί- ' εις τας ακολουοους υηλωσεις που πέντε ώρας. Κατ' αρχήν *λι; την Βουλήν των Λθΐνοτη- ΤΑ ΝΕΑ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΑΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Δηλώσεις τοθ Βρε ταννοΰ 'ΥπουργοΟ Οίκονομικών κ. Ρόϋ Τζένκινς ΛΟΝΔΙΝΟΝ. — Ο Βρεταν- Περΐ την πολ, τικήν της Εύρώ—ς ,ν ίχει ώς σκοπόν δχι μό- | τό υπό παρατήρησιν άτομον [ ων, κρό τινος. την μόρφωσιν των φοιτη- | εΐσπνέει εΐδικώς παρασκευα- ϋς ς 1Γ.ν άλλά έξ ϊσου καί την δι σμένην ραδιενεργόν κόνην. τ" ' ή έρευνών είς διαφό- "<^-~- -<-------— χ- ... ^ ξ νή έρευνών είς διαφό έ,ιιστημονικούς τομεΐς. τό τμήμα τής έφηρμοσαέ φυσιολογίας της Σχολής «"Ι Τροπικης 1α- νης ■γγιεινής τρικης, " ς η Τροπικης 1α- ά ής, διεζάγεται μία σειρά μέ σκοπόν τήν διε- διαφόρων προβλημά ρ ρεύνησιν ομέσως συνδεδεμένων μΓτοΰς ττνεύμονας τοϋ άνθρώ κ). , Μία έξ αυτών των έρευνων κου κάμνει χρήσιν των τελευταί¬ έζελίξεων είς τόν τομέα των ραδιοϊσοτόπων διά νά έ ρευνήση την επίδρασιν τού καιτνίσματος επί τής λειτουρ- γίας των ττνευμόνων. Η έπιστημονική ομάς τΐού ίχει άναλάβει την ανωτέρω έρευναν σττοτελεΐται άπό ένα Ιατρόν καί δύο άτομικούς φυ οικούς. Ό Ιατρός της ομάδος αυτής είναι ό Δρ. Τόμσον, ιτροίστάμενος τού τμήματος της έφηρμοσμένης φυσιολογί άς είς την Σχολήν Ύγιεινής καί Τροπικής Ίατρικής. Ό Λρ. Τόμσον απεφάσισε νά έ- ρευνήση την επίδρασιν τοϋ κα ττνίσματος επί των άμυντικών μηχανισμών τοΰ ανθρωπίνου ιτνεύμονος. Ό άνθρώπινος πνεύμων πε ριέχει έντός των άεροσωλή- νων του £να σύστημα τριχοει δών μηχανισμών, οί όποϊοι διά παλινδρομικών κινήσεων άποβάλλουν τα διάφορα επι δλαδή στοιχεΐα πού περιέχει δ εΐσπνεόμενος άήρ, όπως π. χ. σκόνην, καυσαέρια κλττ. Ή ϋρευνα τοΰ Δρ. Τόμσον έ'χει ώς σκοπόν νά καταστή¬ ση γνωστόν, εάν ή ανωτέρω λειτουργία των τριχοειδών μηχανισμών τού πνεύμονος έ —ρεάζεται δταν ενα άτομον καπνίζη. Ή μέτρησις τής λει τοιιργίας αυτών των τριχοει¬ δών μηχανισμών δέν είναι ό>
    πλή ύτιόθεσις, διότι άτΐαιτεϊ
    την χρήσιν πολύπλοκον μηχα
    νημάτων, τα όττοΐα χρησιμο-
    ποιοΰν ραδιοϊσότοπα.
    Πρός διενέργειαν τής άνω
    τέρω ερεύνης άπαιτεΐται ή
    χρησιμοποίησις ίκανών άτο-
    μικών φυσικών έπιστημόνων
    Βιά νά ένεργοΰν τα σχετικά
    πειράματα καί μετρήσεις μέ
    την απαιτουμένη ν ακρίβειαν
    καί έπιτηδιότητα. Ή έργασία
    αύτη Εχει ανατεθή είς τα δύο
    δλλα μέλη τής έπιστημονικής
    ομάδος τόν Δρα Σόρτ καί τόν
    κ. Παβία, άτομικούς φυσικούς
    επιστήμονας, οί όποϊοι έχουν
    άναλάβει την διεξαγωγήν των
    έκτελουμένων έρευνων επί δι
    αφορών έθελοντών άτόμων,
    καπνιστων καί μή καπνιστών.
    Ή χρησιμοτιοίησις τής ρα-
    διενερνείας αποτελεί τόν μό¬
    νον τρόπον πού καθιστά δυνα
    ττ)ν ττ)ν μέτρησιν της λειτουρ
    γίας των τριχοειδών μηχανι
    «ϋς γνωριςουν τα μέλη
    κόνην. τής ϋουλης μολις έπεστρεψα
    "Οταν εΐσπνεύση £να όρισμέ- αιΐο μίαν διάσκεψιν Ύπουρ-
    νον ποσόν άπό αυτήν ό έθε- γων και διοικητων τραπεζων
    λοντής τοποθετεϊται πρό ενός ιης Ομάδος των Δέκα ·<ήν μετρητοθ ραδιενεργείας, ό ό- οποίαν συνεκάλεσεν είς Βον- ποΐος είναι είς θέσιν νά κάμη νην ο πρόεορος της ομάδος μετρήσεις ραδιενεργών άκτί- Καθ. Σΐλλερ, Υπουργός των νων τύπου γ. Αί άκτΐνες αύ- υίκονομικων της Ομοσπονδι ταί έκπέμπονται άπό τήν ρα- ακής Γερμανίας, διά νά συζη διενεργόν κόνην, τήν Οποίαν τηση τήν οιεθνη νομισματικην £χει είσπνεύσει ό έθελοντής. | καταστασιν. Ή διάσκεψις συ Ό μετρητής άκτίνων γ άρχί νεκέντρωσεν τάς ενεργείας ζει νά μετρά τό ποσοστόν της ' της εις τήν απομάκρυνσιν ραδιενεργείας, τό οποίον πε- των κινδύνων μιάς μεγάλης ριέχει ή ραδιενεργός κόνις άναταραχής είς τό διεθνές έντός τοΰ πνεύμονος. | νομισματικον σύστημα, τήν ΑΊ μετρήσεις αυταί συνεχί οποίαν θά ιτροεκάλουν αί κερ ζονται κατά διαστήματα μι- ' δοσκοπικαί κινήσεις αί σχε- σής ώρας κατά τήν διρκειαν τιζόμεναι πρός τάς φήμας πε- τοθ πενταώρου —ειράματος. ρί μεταβολών είς τήν τιμήν Μέ τήν πάροδον τοϋ χρόνου ούο νομισμάτων, τού μάρκου ι οί τριχοειδεϊς μηχανισμοΐ τοΰ καΐ τού φράγκου. πνεύμονος άρχίζουν νά άπο- { «Όσον αφορα τό μάρκον, δάλλουν τήν ραδιενεργόν κό επι μακρόν χρόνον ήοη τό νην καί κατά συνέπειαν ό με μεγαλο Γερμανικόν έμπορι- τρητής καταγράφει συνεχώς · κον πλεονασμα ωοήγει ιάς καί μικρότερον ποσοστόν ρα- συνεχή είσροήν άποθεμάτων διενεργείας έντός τών πνευ- είς ι ε,ρμανιαν, ή κατάστασις μόνων. Κατά τό τέλος τοθ πεν 6ε αύτη προεκάλεσε κατά και ταώρου πειράματος οί έπιστή ρΟυς την θιατύπωσιν τής ά- μονες ένευρηταΐ Μχουν είς ,ιΟψεως ότι μία ανατίμησις τήν διάθεσιν των μίαν σειράν ιου γερμανικου μάρκου ιΐα μετρήσεων πού άντιπροσωπεύ 1)το ο εθκολώτερος τρόπος ουν τήν λειτουργίαν τοΰ ά- οελτιώσεως τού ίσοςυγίου μυντικοΰ τριχοειδοΰς πνευμο των διεθνών πληρωμών. Τοι- νικοΰ συστήματος τοΰ έθελον αυται συζητήσεις κατά τούς τού επί τού όποίου πειραμα- τελευταίους μήνας προεκάλε , 500.ΟΟΟ δραχμών διετέθησαν δι' αποφάσεως τοϋ υπουργοΰ Συντο- , νισμοϋ κ. Ν. Μακαρέζου έκ τού ττροϋτΓθλογισμοΰ δημοσίαν έπεν- «Ή Γαλλία κατέστησε σα- δύσεων 1969 δι" έογα: καΐ μελέ- φές ότι αι έν λόγω φήμαι ή- Τ«ί το°, τομέωι? «Γεωργία -Δάση σαν τελείως άβάσιμοι, ότι θά ". ***«»· Αιευκρ,ν.ζετα, ο,, τό , ,. Λ. . ό ε ανωτέρω ποσόν δέν περιλαμβανει ακολουθήση την συνηθη δια- τάς ;,στώσε;<; δ(α τά Ρέγγειο6ελ δικασιαν καΐ ότι εναι προθυ- ΤιωΤικά ί^^ άφορ^ & αττ·οκλει ρ ΤιωΤικά ϊργα άφορ^ ^ άτΓΟκλει μος νά δεχθή βοήθειαν έξ άλ στ:κώς καϊ μόνον την έγκριθεϊσαν λων χωρών καί διεθνών νομι- ττρώτην σειράν έργων τοθ ποογράμ σματικών ιδρυμάτων διά νά ματος 1969. διατηρήση την σταθερότητά Δ|ά Τώ-ν ηΰξημένων εφετεινόν της. Οϋτω ήρχισεν μία εΐδι- ττισ-τώσεων θά συνεχισιθούν μέ έντσ κή επιχείρησις βοηθείας δύο ™<^Ρ°ν ρΛμ^ν δλσ τά άρξάμε δισεκατομμυριων ,βολλαριων πρός βοήθειαν της Γαλλιας δλσ τά άρξάμε- να ον ή ^^ίακν ώ, συν&τ,κών έμπορ!- έκτός των υπαρχουσών διευ- ας Τών γεωργικών -ροϊόντων. Έξ λύ ό υή ά ς γργν ρ ξ κολύνσεως πρός αυτήν άνερ- άλλου σημαντικώταΐτα έργα θά έκ ύ χομένων είς £να δισεκατομμύ χμ ς μμ ξ ριον δολλάρια. Είς μίαν τοι- δασικοΰ ττλούτου ττις χώοας πρός αύτην κατάστασιν κερδοσκο- τάν σχοπ'όν τού περιορισμόν τοΰ πικών φημών είναι άναπόφευ ύ·'<~«μένου έλλείμμοαος ττροϊόν- κτον μεγάλο μέρος τού 6ά- ""%.**■ Φ™0· - . . . • · ^ > - ^ Ούτω δια των 'κατα το τρεΐχον
    ρους να_ πιπτη επί των άπο- έ ίργ(Μ ^^ άνα-τύξεως,
    θεματικων νομισμάτων. "Υ- προ6λέτ-το., ή αΰξησ,ς τής παοσ
    πηρξεν έντασις είς Λονδίνον γωγής ξυλείοτς κατσσκει/ών κατά
    κατά την πρό τής διασκέψε - 40.000 κυδ. μέτρσ, ή κατσσκευη
    ως έβδομάδα, άλλά βεβαίως δοοσικών όδών μή<ους 500 'χιλιομέ δέν ύπάρχει θέμα έπεμβάσε- τΡ«ν- ή άνάτπυξις νέων δασών τα Χ00"^ «^ΦόΡ αί -λοτυφύλ τίζονται. ' σαν επανειλημμένας φήμας Μέ βάσιν τάς ανωτέρω με ότι ή Γερμανια προετίθετο νά τρήσεις καταρτίζεται μία γρα προβή εις τοιαύτην ένέργει- φική παράστασις, ή όποία πά αν. Η κερδοσκοπική κίνησις οουσιάζει τήν είκόνα τής δρα εξηκολούθησεν καί ηϋξησεν στηριότητος τοΰ άμυντικοϋ τό ρεΰμα επί τοΰ Γερμανικου τριχοειδοϋς τινευμονικοϋ συ- ' έμπορικοϋ ττλεονάσματος. ΑΊ στήματος διά κάθε ιτερίπτω- ' φήμαι αύται δέν είχον καμμί σιν μετρήσεως. ' αν σχέσιν μέ τάς προθέσεις Άπό τά μέχρι τούδε ένερ- τής Τερμανικής Κυβερνήσε- γηθέντα πειράματα επί των "ζ ή °ττ°ία κατέστησεν σα δύο όμάδων, καπνιστών καί °ττ°ία κατέστησεν σα- ότι διά πολλούς λόγους, δ μ, μή καπνιστών, καί τήν έν συ μεταξύ των οποίων ήτο καί ί ύ ω ά >Ι "ε'ψα της τοΰ 1961 είχεν
    νεχεία σύγκρισιν των άτιοτε >Ι
    ό ι
    της τοΰ 1961, είχεν
    χ γρ
    λεσμάτων έχει -ροκυψει τό ισχυράς άντιρρήσεις δι" οίαν
    συμπέρασμα ότι ή είσττνοή τού δήττοτε άνατίμησιν καί δέν ή-
    καπνοΰ άπό τοϋς καπνίζοντας δυνατο νά αντιμετωπίση ίνα
    Οέν έπηρεάζει την λειτουργί- τοιοϋτον μέτρον. Πάντως αι
    αν τοϋ άμυντικοϋ τριχοειδοΰς έν λόγω φήμαι άπεδείχθησαν
    /τνευμονικσΰ συστήματος των δαπανηραι καΐ έπιζήμιοι δι'
    καπνιστών έθελοντών. Τό συμ όλον τόν κόσμον. ΑΊ λεπτομε
    /τέρασμα δμως τουτο, δέν εί- ρείς συζητήσεις επί των προ
    »·αι άκόμη οριστικόν, διότι ϋλημάτων των σχετιζομένων
    ΰέν έχουν γίνει άρκετά πει- μέ την άνατίμησιν τοϋ Γερ-
    ράματα μέχρι στιγμής. Ή ά μανικοΰ μάρκου αι οποίαι διε
    νωτέρω Μρευνα πρόκειται νά ξήχθησαν ιτροσφάτως, αΊ έξη-
    συνεχισθή διά δύο άκόμη Ι- γήσεις τάς οποίας έδωσεν ϊ)
    τη, όπότε θά προκύψουν ώς Γερμανική Κυβέρνησις διά
    πιστεύεται, όριστικά συμπε- | τούς λόγους των άντιρρήσε-
    ράσματα. Έν τφ μεταξύ ό ών της έναντι ενός τοιούτου
    Δρ. Σόρτ Ιχει σχεδιάσει ένα μέτρου καί αί είλικρινεϊς καί
    χειιμάΟρ«ν
    ως είς την Ισοτιμίαν τής στερ
    λίνας. Τουτο δέν εθεωρήθη θε
    μα πρός συζήτησιν είς τήν
    διάσκεψιν. Άνεγνωρίσθη έν
    τούτοις τ) ανάγκη άποτελε- Ι Τής χώρ^ς κα; ή ,'δρυσς νέον δα-
    σματικής δράσεώς πρός έ- σιχών βιομηχανών πριστής ξυλεί
    ξουδετέρωσιν τών έπιπτώσε- , ας καΐ μοριοσανίδων.
    ών τοΰ κερδοσκοπικοΰ ρεύ Αί έγκριθεΐσαι πιστώσεις διά
    ματος επί τών άποθεμάτων ι
    τών διαφόρων χωρών.
    Συνολκαΐ πιστώσεις ϋψους 311 5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. "Ιδρυσις -λήρων μο
    νάδον παραγωγήν καΐ άξιοττοιήσε
    ως κρέατος ιμόσχων 1 έκ. δρχ. " Ι -
    δρυσις πλήρως μονάδων παραγω-
    γής κ,ρέατος χοίρων 1 · 8ΟΟ.Ο0.Ο
    δρχ. "Ιδρυσιΐς βιωσίμων μονάδων
    χοιροτροφίας 2.5ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρα-
    'χμάς. Δημιουργία τΓροτύττου άγε-
    λαδοτροφΐκής έχιμεταλλευσεως 800
    000 δρχ. "Ιδρυσις σταθμοΰ προ-
    ψύξεως γάλακτος 4.000.000 δρχ.
    "Ιδρυσις 10 μικρών μονάδων συν-
    θέτων ζωοτροΦών 3.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ.
    Έργαστήριθ'^ Έλέγχου ζκοτοο-
    φών 3.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Είσαογωγή δο
    κιμαστικών νεαοών ζώων τταχύ'/-
    σεως 5.ΟΟΟ.000 δραχμάς.
    Μελέτη κόστους τταραγωγής γά
    λακτος και κρέατος 5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ.
    Με;τάκλ<ηΑθΊ ζ ξένων εΐδ κων κίτηνο- τροφίας 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Κρεατα- γορά μετά σφαγείων Θεσσαλονί¬ κης 1.5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Κοεαταγορά μετά σφαγείων Πατρών 7ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Σφαγεΐα είς Νομούς Άττικής Ήλείας, Βοιωτίας, Αϊτωλοακαρ- νανίας, Άργολίδος Άρκαδίας, "Αρ της, Πέλλιης, Χανίων, 'ωιαννίνω·^, Κοζάνης, Μαγντνσίας καί Μεσση- νίας 3.5ΟΟ.ΟΟΟ δροχμάς. Δασοτεχνικά εργα διευθετήσεως 'χεΐιμάρρων συγκ,ροτημάτων: Ίάν- θης — Κομοτινης 6.5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Στοιιμόνος — Άγγίτου 10. 5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Λαγκαδά — Βόλ- 6ης 1 .ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Άλμωττίας 4.5ΟΟ.ΟΟΟ δραχμάς. Δασοτεχνκο: έργα διευθετήσεως τώ, διά τήν άξιοττο;η.σ,ν τού λύ καί -λοτυφύλ ^ κατ«,6Ο.ΟΟΟ στρεμ- η κατασκευη αντιοιαδοωτι- ίς? £, τάη % «Οϋτω πιστεύω ότι άντι- μετωπίζονται αί άμεσοι δυσ¬ χέρειαι είς τάς χρηματιστηρι ακάς άγοράς καΐ η άγορά τοΰ Λονδίνου θά ανοίξη τήν Δευτέραν. Άλλά τά γεγονότα ττρώτην σειράν των έργων Του έφετεϊινοθ ττρογοάμματος, εί*; τόν τομέα «Γεωργία - Δάση - Άλ-εία-» κατανέμονται ώς ακολούθως: ΓΕΩΡΓΊ|ΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ήρ Ήμαθίας 5.6ΟΟ.ΟΟΟ δρχ.. τής παρελθούσης εβδομάδος Ι 'Εδέσης — Σκύδρας 6.6ΟΟ.ΟΟΟ έδειξαν κατά τρόπον δραματι Ι *«· Γ«ννιτών 7. 1ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. κόν την έπείγο'υσαν άν^κην ; <**™Κ "ΟΜΟ δΡχ. Λαρ,- ής 36ΟΟ.ΟΟΟ δραχμάς. νέον τύπον μετρητοϋ ραδιε¬ νεργείας, ό οποίος ευρίσκεται υπό κατασκευήν. Ό μετρητής λίαν άξιόλογοι προσπάθειαι τάς οποίας κατέβαλεν διά νά παρουσιάση μίαν ανάλογον, αύτός θά είναι είς θέσιν νά ! άλλά άπό τής Ιδικής της άπό επιτύχη ττερισσότερον άκρι- ολιγώτερον άπορριτττέ- ΰ χη ρρ ρ βεΐς καΐ ιτλήρεις μετρήσεις οΐν, μέθοδον μειώσεως τοΰ έμ έτιΐ των έθελοντών καΐ θα 6- τιορικοΰ τιλεονάσματος θά πρέ χη έφαρμογάς καί είς άλλους πή νά θέση τέρμα είς τήν έ- λάδ έ δ 'ί ζήμον κερδοσκοπικήν κί 9ΟΟ.ΟΟΟ δραχμάς. Κονερδοττοιΐα όπτφοκηπειτπκών· Σερρών 3.4ΟΟ.ΟΟΟ δρχ., Δράμας 3.4ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Άττεντομωτικός — Άπολκμαν- τμκός έξοπλισμός γεωργ ικών ποο- ϊόντων 3.6ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Έττέκτα- σις θαλάιιων «αί σωλη·νώσ€ων ά- πεντομωτηρίων 2ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Σττο κλάδους έρευνων, δττου 'γί- νεται εύρεία χρήσις τών ρα- σμών τοθ πνεύμονος. Τά πει- ., ράματα διεξάγονται μεταξϋ διοισοτόπων. κυρίως είς νο- δύο όμάδων έθελοντών, άφ' έ νός άτόμων τά όποΐα δέν κα- πνίζουν καί άφ' ετέρου άτό- σοκομεια, οπου χρησιμοποι- οΰνται διά τήν διάγνωσιν καί θεραπείαν τοΰ καρκίνου. ΔΑΝΕΙΟΑΟΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΛΑΙΕΡΓΗΤΩΝ ΖΑΚΧΑΡΟΤΕΥΤΛΩΝ Δι' αποφάσεως τής έττ τροττής ΐΓΐοτώσεων τής Άγροτικής Τοαπέ ζης, ενεκρίθη ή δανειβότησις τών λλώ σακχαροτεύτλων '^ς μέχρις 75 δρχ. κατά ό λ ργη ακολούθως: Δ στρέμμο; ποός άντμετττ σιν καλ- λιεργητικών άναγκών. Δάνειον μέχρις 75 δρχ. κατά οτρέμμα διά τήν ττρομήθειαν ρου. Πέραν των είς μετρητά ενοτχύ- σεων 8ά χοριιγοίνται είς τούς ττα ρβγωγούς σ:χκχαροτεύτλων έττΐ ττ' οτώσει, τά άν~/καιοΰντα είς αϋ- τούς λιττάσματα καΐ γεωργικά φάρ μακα. ΚΑ]^ ΦΡΑΟΥΛΟΓ,ΑΡΑΓΩΓΩΝ Έξ άλλου, απεφασίσθη υπό τόζ ΑΤΕ ή χορηγήση βραχυττροθέ- δθΓΐίε'ιων ττ.οός τοϋς καλλ ερ- φθάουλας, ττροκειμένου ού¬ τοι να δυνηθούν νά αντιμετωττί- οόιλ τά καλλιεργητικά των ε^ο- δχ Σογκεκριμένως, επι της ύττερ- ττρωΐμθυ μονοετούς καλλιεργείας, ή Τραπέζα θά χορηγή δάνεια μέ¬ χρις 1.000 δρχ. καττά στρέ'μμα —ρος κάλυψιν τής άξίας των τυχόν άγοραζομένων ψυτών. "Οσον άψο- ρά την μονοετή καλλιέργειαν συνή θους τταραγωγής, αύτη θά δανει- οδοτήτα» διά δρχ. 1 000 κατα στρέμμα ττρος κάλυψιν τών δαπα- νών άγοράς φυτών. Είς τούς άσχο να άποθαρρύνη ωρισμένας ή πιζήμιον κερδοσκοπικήν κί¬ νησιν όσον άφορά τάς προ- θέσεις της. Ή ανατίμησις δέν θά γίνη. «Επιπροσθέτως, ή μέθοδος τήν οποίαν έπέλεξεν ή Γερ¬ μανική Κυβέρνησις δια νά βοηθήση είς τήν επαναφοράν τής ίσορροπίας δέν είναι μό¬ νον έποικοδομητική διότι τό εμπόριον άλλων χωρών θά έχη 2να άμεσον συναγωνιστι κόν πλεονέκτημα 4ο)ο τόσον είς τάς γερμανικάς άγοράς όσον καΐ είς τρίτας άγοράς, άλλά ίχει έπίσης ώς άποτέ- λεσμα ότι οί κερδοσκόποι οί όποϊοι ήλπιζαν είς ταχύ κέρ δος δέν θά κερδίσουν χρήμα- τα έκ τής κρίσεως αυτής. Έ πίσης ή Όμοσπονδιακή Κυ¬ βέρνησις λαμβάνει μέτρα διά Τά βασικά έττ ,τεύγματα τής Έ θνικής Κυδίιρνήσεως είς τόν 6·ιο- μηΐχανικόν τομέα^ καΐτά τό λήξαν έτος, 1968, είναι: α) Ή χορήγησ.ς δανείων ΰψους 2.124.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. υπό τής Ε. Τ.Β.Α. ποος διαφόοοιος βιομηχα- νίας, β) ή παροχή έγκρίσεων διά την ϊδουσν νέων βιομηχανίαν καί διοτεχνών ϋψ^υς 544.450.000 δρχ. καΐ έττεκτάσεων διομηχανιών κςχΐ βιοτεχνιών ϋψοι/ς 844.674.000 δρχ·/ υ) ή ένταιαις των πραοηταθει ών διά την άξιοποίησιν τοθ ΰπε- δάψοι>ς, ή προώθησιις τής διαδικα
    σίας δα την δημ συργίαν 6ιομη-
    χανχώ/ ττεριοχών, δ) ή ήλεκτρο-
    δότησις 1.420 χωοίων καϊ οίκι·
    σ;ιώ^ καί ή κατασκευη νέω./ μεγά-
    λων ένεργε ακών μονάδκν; ε) ή 6ρ
    γάνωσις λειτουργίοις ίχθυοσκαλών
    καΐ προώ9(ττις τού 9εσμοΟ τυττο-
    -Γτοιήσεως τώ·^ ελληνικόν προ'όν-
    λουμένους μέ τήν ττρώϊμθν πολυε-
    τή καλλιέργειαν θά χαρηγήτα( δα
    νειον μέχρι 300 δρχ. κατά στρέιι
    μα διά τό πρώτον έτος της καλλ ι
    εργείας καΐ 700 δρχ. διά τά υπό
    λοιττα έτη.
    ■Τέλος, είς τΐούς; καλλλιεργητάς
    φράουλας ττολυετοϋς συνήθους πά
    ραγωγής θά δίδεται δάνειου 600
    δρχ. κατά στρέμα.
    Πέραΐν τής ανωτέρω δανειοοοτή-
    σεως θά χορηγοΰνται είς τούς φρα
    ου·λοτταραγωγούς επί πιστώσει λι
    ττάο-ματα, γεωργικά Φάρμσ<α καΐ ττλαστικά (σακκΐδια - ΰφασμα)· ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ ίέρεται είς γνώσιν τ&ν 'Αξιοί. Διοιχήσεων Άνω- Έταιρειών καί Έταιρειών ϋεριοαρισμένης Εύ- *»»ΐς ότι ίί' αποφάσεως τού κ. Ύποι/ργού Εμπορίαν ύη' <»βιθ. 66378)4126 τίς 16)12)65, δημοσιεν *«'<"ΐς είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιοειών), όρίζεται ότι δύναν {αι νά συνεχίσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τΑς Πβο οχΐήαΐις τώ»· Γεν. Ευνελεύσεων χαΐ τοΰς ΊσοΙογι- θβούς των διά τής οίκονομικής αας εφημερίδος «ΟΙ- Κ0Ν0ΜΟΑΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώ «νένετο μ«χρι χοϋδε διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ Φ πρό τής ανγχωνεύσβώς της. βραχυπροθέσμους συναλλα¬ γάς Γερμανικών τραττεζών με τά ξένων, τουτο δέ θά μειώ- ση περαιτέρω τό κερδοσκοπι κόν ρεΰμα πρός Γερμανίαν. "Οσον άφορά τό φράγκον, μέ χρι ίσοζύγιον ττληρωμών καί έξαιρετικώς καλήν άποθεμα- τικήν θέσιν. Ή οίκονομία των υπέστη αιφνιδίαν καΐ σοβα - ράν άνάσχεσιν κατά τά γεγο νότα τοϋ Μαΐου καί Ίουνίου τοΰ τρέχοντος £τους, καΐ τοΰ το ωδήγησεν είς την άποψιν ότι έν καιρώ θά έπεθύμουν ϊσως νά λάβουν μέτρα διά νά άποκαταστήσουν τήν συν- αγωνιστικήν των θέσιν. "Ε¬ να μεγάλο μέρος τοΰ κινδύ- νού διά τό διεθνές νομισματι κόν σύστημα προεκλήθη προ σφάτως έκ τών συνεχών φη¬ μών ότι ή Γαλλία θά ηρνεί¬ το πιστώσεις ή άλλην βοήθει αν άπό άλλας χώρας καί θά προέβαινε είς ενεργείας ά¬ νευ τής συνήθους διεθνοΰς άν ταλλαγής άπόψεων καΐ ανε¬ ξαρτήτως τών έτππτώσεων ά- πί τών άλλων χωρών. Ή διά σκέψις τής Βόννης άπεμάκρυ νέ αποτελεσματικώς τόν φό βον τούτον. όπως επιτύχωμεν και δ.ατηρή , ΙΐΣυ-5εϋΟ-ήρια Σταφυλών: Ήρα σωμεν ένα πλεονασμα είς τό κλείου 6Οο.ΟΟΟ δοχ. Αρχανών ίσοζύγιον πληρωμών τοΰ Ή- ~ νωμ. Βασιλείου. "Εχομεν έπι- τύχει σημαντικήν πρόοδον. Βάσει τοΰ άνά τρίμηνον ύπο- λογιζομένου μέσου ορου, τό εμπορικόν Ισοζύγιον συμπερι λαμδανομένου τοϋ Όκτωβρί- ου, παρουσίασεν βελτίωσιν καθ" έκαστον μήνα άπό τοϋ παρελθόντος Μαΐου. Ή πολι- τική τήν οποίαν ήκολουθήσα- μεν άπό τής υποτιμήσεως δί δεί άποτελέσματα, ιδιαιτέρως είς την εξαίρετον επίδοσιν τών έξαγωγών μας. Έν τούτοις ό ρυθμός κινή¬ σεως πρός επίτευξιν πλεονάσ ματος είς τό Ισοζύγιον πληρω μών υπήρξεν άνεπαρκής Παρ' όλον τό υψηλόν επίπεδον των έξαγωγών, οί άριθμοί διά τό εμπόριον δέν έβελτιώθησαν τόσον ταχέως όσον έχρειά- ζετο Είς έκ των λόγων είναι τό συνεχιζόμενον υψηλόν επί πεδον καταναλωτικών δαπα- νών, άλλος ϊσως είναι ή τα- χεΐα δημιουργία άποθεμάτων. Διά νά επιταχυνθή ή πρόοδός μας, Ιδίως υπό τό φώς τών διεθνών γεγονότων τής παρελ θοΰσης εβδομάδος, οφείλομεν νά λάβωμεν μέτρα διά νά ά- ναχαιτισθή ή ζήτησις, ίδιαιτέ ρως ή ζήτησις είσαγωγών. Οφείλομεν νά ενεργήσωμεν διά νά επανέλθωμεν είς Ισο- ζύγιον τώρα, άνευ άλλης άνα βολής καί άνευ νέων άναλή- ψεων έκ των περιωρισμένων άποθεμάτων μας. Τά μέτρα, τά όποΐα θά λάβω θά είναι δύο είδών, είς τόν φορολογι¬ κόν τομέα καΐ είς τόν πιστω τικόν τομέα. θά άναφερθώ πρώτον είς τούς φόρους. »Ή Κυβέρνησις απεφάσισεν όπως θέση είς ενέργειαν τόν γνώμονα δασμών καΐ έμμέ- σων φόρων διά τόν οποίον εΐ- χε δοθή έξουσιοδότησις είς τό τμήμα 9 τοϋ νόμου περί οίκονομίας τοΰ 1961 καΐ 6 οποίος £χει ανανεώθη είς δι- αδοχικοΰς οίκονομικούς νό- μους καΐ £χει λάβει μεγαλυ¬ τέραν εύλυγισίαν είς τό τμή Ι μα 8 τοΰ νόμου ττερί οίκονο¬ μίας τοΰ 1964. Τό Υπουργεί¬ ον Οίκονομικών έξέδωσεν σή μερον διαταγήν διά της όποί ας έπιδάλλεται προσαύξησις 10ο) ο επί τών φόρων διά τόν ζΰθον, τοΰς οί'νους, τα οίνο- πνευματώδη, τά πετρέλαια, ύ δρογονανθράκων, τα ΰποπροΐ όντα βενζίνης, τά ξυλοπνεΰ- ματα, έπίσης επί τοΰ φόρου καπνοΰ καΐ επί τοΰ φόρου ά¬ γοράς. Τό άποτέλεσμα θά εί ναι νά αυξηθή κατά 1 πένν. ή τιμή κατά ήμίλιτρον μπύ- ρας, κατά 4 σελ. ή τιμή μι¬ άς φιάλης ούΐσκυ, κατά 5 πένν. τό γαλλόνι βενζίνης καΐ μέχρι 5 πένν. τό πακέτο 20 σιγαρέττων. Ή αύξησις επί τοΰ φόρου άγοράς θά σημαί- νη ότι τά αύξηθέντα ποσοστά φόρων θά είναι: 13 και 1)4 ο) ο, 22ο)ο, 36 καί 2) 3ο) ο καΐ 55ο) ο. ΑΙ προσαυξήσεις θά τεθοΰν έν Ισχύ άπό τοΰ μεσο- νυκτίου σήμερον επί όλων τών φόρων έκτός τών πετρέ¬ λαιον ύδρογονανθράκων ό- που αί νέαι τιμαί θά τεθοΰν έν Ισχύϊ την 6ην μ.μ. σήμερον. Τό άποτέλεσμα της προσαυ ξήσεως θά είναι νά αυξηθή τό εθνικόν είσόδημα κατά χ χειμάρίρων λεκάνικ'· Άλιόχμονος 4.5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Άράχθου 5.000. 000 δρχ· 'Αώου — Σαρανταττό- ρου 1.5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. "Ανω οοΰ Κα λαμά 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Πηνειοΰ — ©εσσαλίαις 8.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ., Μόρ- νου 4.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ., Σττερχειοϋ 7.5ΟΟ.ΟΟΟ δ,οχ., Βοιωτκού ΚηΦΐ- σοΰ 4.50Ο.ΟΟΟ δρχ., Παμίσου — ΜεσΌ-ηνίας 1.500.000 δρχ. Λάδω νος 2.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ., Φενεοΰ — Στγμφςΐλίας 1 .ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχμάς. Δασοτεχνικά έργα διευθετήσ?- ως χειιμάρρων: Λεκανοπεδίου Φλω- ρίνης 1 .ΟΟΟ.ΟΟΟ δοχ. Ποοραλιακής Δωρίδος 1.500.000 δρχ., Άχαίας δ ά 2 Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΓΩΊΣΜΟΣ ΥΠΟΣΚΑΠΤΕΙ ΤΑ ΟΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΠΠΑΊΚΗΣ ΙΔΕΑΙ ΔιαπκΓτώο·ειις τού Ιταλού άντκττροο-ώττου ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (_ΕΠ). — Ή ικάς Κοινότητας Κρατών είς Εϋρώπη την οποίαν οίκοδο- μοϋμεν διά μιάς προοδευτι- κής ένσωματώσεως δέν θέλει νά άποτελή κλειστην όντότη τα, ώς ϋνα εΐδος Λέσχης τών «μακαρίως κρατούντων» καΐ κωφευόντων είς τάς έπικλή - σεις τοϋ ύπολοίπου κόσμου. Αύτά εδήλωσεν ό Ιταλός κ. Λιονέλλο Λέβι - Σάντρι, ε¬ πί τή εύκαιρία τοΰ 16ου Παγ κοσμίου Συνεδρίου τών Χρι- στιανικών συνδικάτων, τοϋ λαβόντος χώραν τόν "Οκτώ¬ βριον είς τό Λουξεμβοϋργον καί είς τό οποίον ό έν λόγω αντεπροσώπευε τήν Κοινήν Αγοράν, υπό τήν ίδιότητά τά όποΐα οί εύρωπαϊκοΐ λαοΐ όφείλουν κατά μέγα μέρος τήν ελευθερίαν είς τήν όποί αν ζουν. Είναι άληθές ότι οί έγωϊσμοΐ αύτοΐ ουδέ κάν έ- θορυβήθησαν άπό τά τραγι- κά γεγονότα της Τσεχοσλο βακίας καί ότι η άπάθεια αύ τή, πρό τής οίκονομικής καΐ πολιτικής πραγματικότητος συνιστά £ν έκ τών αίτίων μείζονος ανησυχίας δι' 6- σους κήδονται τοΰ μέλλον- τος τής Εύρώπης καΐ τοθ κό σμου» «Πράγματι, οί έθνικοΐ έγω ισμοΐ είναι ή πηγή καΐ ή αΐ- τία μιάς άναζωπυρώσεως τού ώς είδικοΰ είς τήν κοινω ' τοο έθνικισμοΰ, ό οποίος υπο νίκην πολιτικήν καΐ ώς άντ ι Ι σκάπτει τά θεμέλια αυτής προέδρου τής έκτελεστικής 'Ετπτροπης. Κατά τήν αγόρευσίν του, ή όποία έπροξένησε ζωηράν έν τύπωσιν, ό κ. Λέβι Σάντρι προσέθεσε τά εξής: «Είναι δυστυχώς άληθές ότι έθνικοΐ καΐ τυφλοί έγωϊ- σμοί, οί όποϊοι έξακολουθοϋν άκόμη νά έκδηλοΰνται καΐ φαίνονται ένίοτε άναζωογο νούμενοι, ήμπόδισαν μέχρι τοϋδε τήν επίτευξιν εύρυτέ - ρας Εύρώπης, ήμπόδισαν τήν προσχώρησιν είς τάς εύρωπα ταύτης τής ίδέας μιδς Εύρώ πης ένσωματωμένης καί ήνω μένης. Άλλά, δέν είναι δυνα τόν ή πραγματικότης νά μή ύπερνικήση τά φαντάσματα ενός ήδη μακρυνοΰ παρελ¬ θόντος, έκτός εάν υπάρχη ή βούλησις νά καταδικασθοϋν οριστικώς οί εύρωπαϊκοί λα οί είς τό νά είναι έ"ρμαια είς την διάθεσιν τών όπερ - με γάλων, οί όποΐοι κυριαρχοΰν σήμερον της παγκοσμίου πο· λιτικής». Τέο Μπάς ρς .ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ., ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχμάς. Ϊ Ο εργα 2 ς χξ 63ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Λα- σΐ'χά σιιμπλέγματα βιομηχαν κ,ΐς μονάδος Δράμας 14.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Λιτοχώρου 10.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ., Κα¬ λαμπάκας 10.ΟΟΟ.ΟΟΟ δοχ.; Περι μέτρου Άχελώου 8.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ., Έφάδια 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Δασιΐικαΐ βιομηχανκαΐ θ.ί-ί Δασιικισί διομηχαναιί: Λιτοχώ- ροα 8ΟΟ.ΟΟΟ 6ρχ., Κβ-λαμπά<ας 6.5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ., Έθνικοΐ Δρυμοΐ ροπαραγωγή, μηχανικάς έξοττλι- Αϊνου εΚφαλληνίας 2.ΟΟΟ.ΟΟΟ δοχ. σμός 9.4ΟΟ.ΟΟΟ δοχ. Άνεγερσ ς Σαμοριάς 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ., ΈΦό- σφαγείων Λαμίας 26.5ΟΟ.ΟΟΟ , δα δασικών έργων 8ΟΟ.ΟΟΟ δρ< , δρχ. "Ιδρυσις 20 διωσίμων άγε- Πτέρυξ Ίνστιτούτου Δασικών Έ- λαιδοτροψικών έκμεταλλεύσεων 1. ' ρευνών 5.5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ ΜΑΣ των. Χάρς είς τό συνε/ές καΐ ούσιιι- στκόν ένδαφέρθν τή; κυβερνήσε¬ ως δ ά την βιομηχανικήν άνάτττυ- ξι τή.ς χώοας, ή δημιουργ '<ή Ίτνοή παρατηρεΐται σήμερον είς ολόκλη¬ ρον τήν 'Ελλάδα, τα δέ εύεργετι- κά διά την εθνικήν οίκονομία, ά ττοτελέσματα τής όρ9ής αυτής ττο- λιτι,κής, καθίσταντοΓΐ ικαθηιμε,ρ νώς και περισσότερον έμφανή. Γεν κώς η 'Κ,υιβε,ρ'-ητιική δραστη- ριότης είς τόν 6ομηχαν.<ιόν το¬ είς την λήψιν σεΐιράς μέτρων δ.ά την τυττοποίησιν των έλληνικών προϊόντω/. Σημαντικόν είναι έπίσης καί τό έτριτευχθέν είς τόν τομέα τής ά- λιείας έργον. Συγκεκριμένως ττρο ω3ήθη τό &λον θέμα τή,ς οργανώ¬ σεως καί λειτουργίας ίχ9υοσ.<α- λων, Ίδρύθησαν συναφεΤς βιομηχα νία; καί υπεγράφη σύμβασις με- ταξϋ "Ελλάδος καί Λιβύης περι σττογγαλιείας καΐ άλιείας ύττό Έλληνος είς τά υδοττα τής Λ:6^ ής. Τοιαύτη σύμβασις, διά τής ό- ττοίας έξηςτφαλΐσθησαν εύνοΐ<οΐ ο- ροι διά τούς "Ελληνας άλ ιε!ς χαΐ σττογγαλιεΤς, ύττεγράφη διά τρώ- την φοράν μεταξύ τών δύο χωρών. "Ετερος τομεύς, είς τόν οποίον έττεδείχθη ιδιαιτέρα μέριμνα, υ¬ πήρξεν Λ ττροώθησις τής διαβικα- σίας διά την δηωιουογίαν βιομη¬ χανικώς ζωνών. Τό θέμα εΐναο ττα λαιόν, 6ιά πρώτην Φοράν δμως ά' τεμετωττίσθη μέ τήν έπι€αλλομέ- νην ττροσοχήν καΐ ήδη έρρυΒμίσθη τό ζήτηιμα τοθ κανονισμοΰ λειΐτουρ γίας τής βιομηχανιικής ττεριοχής ©εσισαλο^ίκης, ύττεγράφη, είς Βρυ ξέλλας διά τόν 6ιομη- (Συνέχεια είς την 4ην σελ.) ξ χανικόν έξοττλιμόν τού 6ομτ>χανι-
    κοΰ ττόλου τού Βόλου/ κοοθωρίσθτ
    σΎ^ τα δρια τών δύο δασικών 61
    ομηχαν χώκ περιοχών Θεσσαλονί-
    ΠΡΟΣ ΣΤΑΘΕΡΑΝ ΑΥΞΗΣΙΝ ΤΟΥ
    ΑΙΕΘΝΟΥΣΕΜΠΟΡΙΟΥΤΟ ΟΠΟΙΟΝ
    ΕΔΙΠΛΑΣΙΑΣΘΗ ΕΝΤΟΣ ΙΟΕΤΙΑΣ
    ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.— Ή διεθνής συν
    εγραυία ωδήγησεν είς την αύξησιν
    τού διεθνούς έμίττορίου παρά τάς νο
    μισματικάς δυσχερείας, μέ άττοτέλε
    σμα αί παγκόσμιαι έξαγωγαί νά φθά
    θον είς ετήσιον έπίτΓ&δον 154.580.
    000.000 δολλαρίων, άνήλθον δηλοοδη
    κατά 24 δισεκατομμΰρια δΐΛλάρια
    ε.αντι τής άντιστοίχου ττερυσινής
    περιόδου. Αντιθέτως έσηιμειώθτ) μεί
    σουν είς τό άνευ ττροηγουμίνου ϋψος ι ωσις τών άΐτοθεμάτων ξένου συναλ-
    τών 200 δισεκαταμμυρίων δολλαρί- Ι
    ών διά την δεκάμηνον ττΐρίοδον 10ης
    Χετττεμβρίου 1968 —30ής Σετττεμ-
    6ρίου 1968. Τουτο άναφέρεται είς
    την μηνιαίοον έκδοσιν τού Διεθνοΰς
    Νομισμστικοΰ Ταμείου. Είς την έκ¬
    δοσιν ά.αφέ,ρεται δτι αν ληφθούν
    Οττ' όψιν 1α στοιχεΤα έκ τής τριμη-
    νίας Ιουλίου — Σε^ττ£μ6ρίου 1968
    τότε αί τταγκόσμιοι έξαγωγαί έκινή
    θησαν είς τό ΰψος τών 209 δισεκα¬
    τομμυριων δολλαρ!ων/ έττί έτησίας
    βάσεως. Τουτο άΐΓΓΐττροσωιΐτεύει διττλα
    σιασμόν άπό τής άντιστοίχου τριμη
    νιαίας ττ^ριόδου τοΰ 1959.
    Τό αϋξανόμενον διεθνές έμπόριο-ν
    ϋττογραμμίζει τήν συνεχιζομέντιν στε
    νήν συνεργασίαν τών χωρών τοΰ έ-
    λευθέρου κόσμου, ή όττοία έπέτρεψεν
    είς τάς διομτνχοονικάς χώρας νά έττι
    βιώσου," των οίκονομικών κρίσεων
    τοθ τελευταίου Ετους. Είς τάς κ-ρί-
    σεις αύτάς συγκατοολέγετται ή υττοτ!
    μησις τής λίρας κα! ή κερδοσκοπία
    είς δάρος τού χρυσοθ. Ή κρίσις ττε-
    ρί τό γαλλικόν φράγκον εξεδηλώθη
    είς περίοδον μή καλυτττθιμένη.ν υπό
    τής εκδόσεως τού Ταμείον.
    Παρ' όλον ότι αί έξαγωγαΐ τών 61
    ομηχανικών χωρών ηυξήθησαν γενι¬
    κώς κατά Ι Ι 6% ένττός τής τελευταί¬
    ας δεκαετίας, έν τούτοις αί αμερι¬
    κανικόν καϊ αί 6ρ€ταννικαί έξοτγω-
    γσί ηυξήθησαν άντιστοίχως μόιθν
    95% κα 45%. Ειδικώτερον, είς δ,τι
    ς: τ° τρίτον τρίμηνον τού τρέ¬
    φς
    χοντος έτους αί έξαγωγαί των βιο¬
    μηχανικώς ττροηγμένων χωρών άνήλ-
    λάγματος είς χεΤρας τών βιομηχανι¬
    κώς τΓιροηγίμένων χωρών κατά τόν μή
    να Όκτώ6ριον. Ειδικώτερον, τό συν
    όλον τών άττοθβμάτων ξένου συναλ-
    λάγματος είς χείρας τών δέκα κυρι¬
    ωτέρων εϋρωτταϊκών βιομηχανικήν χω
    δών έμειθη κατά 435 έκατομμύρια
    θολλάρια έναντι τοΰ ΰψους τοΰ Σε
    πτεμδρίου. Τά άμερικανικά άττοθέμα
    τα έμειώθησαν κατά 250 έκατ. δολ.
    έ.ώ τα ίαπωνικά ηϋξήθησαιν κατά
    193 έκατ. δολλάρια. 'ΕΪμΕΐώθησαν
    ωσαύτως τά άποθέμστα χρυσοΰ των
    εύρωτταικών χωρών (κυρίως τής Γαλ-
    λίας) κατά 30 έκατ. δολλάρια,
    I-
    νώ άντιστοίχως ηυξήθησαν τα άμε-
    ρικανικά άττοθέματα χρυσοθ κατά 33
    έκατ. δολλάρια.
    1.10Ο.0ΟΟ.00Ο.00Ό ΔΡΑΧΜΑΙ ΔΙΑ
    ΚΟΙΝΩΦΕΛΗ ΕΡΓΛ
    'Εκ τοθ ύπουργείου των 'Εσωΐτερι
    κων ανεκοινώθη δτι κατά τό λήξαν
    έτος 1968 εξετελέσθησαν υπό τών
    δήμων καί κοινοτήτων κοηωφελή έρ
    γα δαπάνης 1. 100.ΟΟΟ.ΟΟΟ οροοχμών
    έναντι 988.000.000 τού £τους 1967.
    4 ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΕΙΣ ΤΑ
    I-
    ΩΑΝΝΙΝΑ
    ΙΩΑΝΝΙΝΑ.— Παρά τόν λαμ¬
    πρόν ήλιον, καθ1 αλην την διάρκει¬
    αν τής ημέρας ή θερμοκρασία κατήλ
    θεν είς 4ο ύττώ τό μηδέν.
    ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΝ
    ΜΑΡΜΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΑΒΑΑΑΣ
    ΚΑΒΑΛΑ.- Τά μάρμαρα πού τολμπροϋς έζαγωγείς οί όποϊ
    φη σύμβασις διά τήν κατάρτισιν
    μελετών των ϊργων ΰττοδομής των
    δύο αυτών βιομην,ανικών ττεριο-
    κ.αταστουν πηγΓϊ
    εΐσο-δήματος διά
    χων.
    Ώσςχύτως κατά τό δαρρεΰσαν
    δω5ε<άμηνον ελήφθησαν νομοθετι- κά ιιετρα διά την ούσιαστικήν ά- μς γαοσίαι δερευνήσεως της ύποθα- γαοσίαι δερευνήσεως της ύποθα 7 λασσίας περιοχής τοϋ Θερμαϊκού ταΐ τά μάρμαρα τού Παγγαίου, κόλττου ττοός οινεύρεσΐν ττετρελαί- τοΰ Συμθόλου καΐ των άλλων ου ένώ συνεχίζονται αί έρει,ναι ά- όρεΐνών περιοχών. ΕΤναι δέ ξιολογήσεως των κοιτασμάτων ού αί χώραι αυται ή Δυτική Γερ- ρανίου. Όμοίως, κατά τά ώς ά-' μανί'α, η Όλλανδΐα, ή "Αγγλία νωχρ^ικόν διάστημα σ>υνεχίσθη-' αι Ηνωμεναι Πολιτειαι καΐ ή
    σαν αί εργασίαι διά τή^, ύδρευσιν δη διεξάγονται διαπραγματεύ-
    τώ ησω δ-' άΦαλατώσεως τοΰ
    τών νησων δ-,' άΦαλατώσεως τοΰ
    θαλασσίου ύδατος.
    ρης
    μέα κατά τό λήξαν έτος, ϋττηρξε
    λίαν γόνιμος, γεγονός τό όποΐθι/
    ττροεκάλεσε τήν Ίκανοττο!ηο-ιν τοΰ
    βιομηχαυικοΰ κόσμου της χώρας.
    Άναλυτικώτερον τά έττ ιτελεσθέν
    κοιτά τό διοτρρεϋσαν έτος κυβερ¬
    νητικόν έργον είς τόν τομέα αύ·
    τό·.·, £χει ώς εξής:
    Κατά τό 1968 εδόθησαν έγκρί
    σεις διά τήν ίδρυσιν βιομηχανιών
    κα! βιοτεχνιών υψους 544.413.
    468 δρχ. καϊ έπεκτάσεων άλλων,
    ΰψους 844.673.368 δρχ., ένώ υπό
    τής ΕΤΒΑ ένεκρίθησαν δάυεια συν
    ολικοΰ Οψους 2.124.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ.
    έκ των οποίων 96Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ.
    βιθμηχαν χά, έναντι χορηγηθέντωιν
    δανείον κατά τό 1967 συνολψκοΰ
    ϋψους 1.167.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. έκ των
    οποίων 535.000.ΟΟΟ δρχ. διοιιη-
    χανη,κά.
    Παραλλήλως κοοί είς τό ττλαίσι-
    θν τής γενικωτέρας κυβερνητικάς
    πολιτικής ττεοΐ ττοοτιμήσεως τών
    έλληνικών προϊόντων, τά όποΐα
    κατά γενικήν αναγνώρισιν, συγχά
    νούν εφάμιλλα, αν δχι ανωτέρα
    των εΰρωτταϊκών, τό υπουργείον
    Βιομηχαν'ιοος κατέβαλε συντόνους
    προστταθείας διά τήν στροφήν τής
    καταναλώσεως πρός τή,ν έγχώρι-
    ον βιομηχανικήν τταραγωγήν. Καΐ
    αί προσπάθειαι αύται είχον εύερ-
    γετικά άποτιελέο-ματα διά τάς έγ
    χωοίους βιομηχανίαις καϊ β.οτεχνί
    ας, γενικώτερθν δέ διά την· εθνι¬
    κήν οικονομ ίαν. Ήδη, τό υπουρ¬
    γείον Βιομηχανίας είς τό ττλαίσι-
    ον των προσπαθειών αυτών, προέ
    6η είς την σύνταξιν ένιαίου ττρο-
    γράμ ματος διά τήν κάλυψιν των
    συναφών άνοογκών τού Δημοσίου,
    τώι/ Όργανσμών Δημοσίου Δικαί
    ου κθΐ! των Δήμων καΐ Κοινοτή-
    των έκ τής έγχω.οίου βιθμηχανκής
    καΐ βιοτε.ΛΊκής τταραγωγής. Ταυ¬
    τοχρόνως τό υπουργείον -προέβη ωφελεία τοθ έλληνικοϋ λαοΰ, ένώ νοι.
    έζάγονται όπό τόν νομόν Κα-
    θάλας, ιίατακτοΰν συνειχώς τάς
    ξένας άγοράς καΐ τείνουν νά
    σημανπκοΰ
    άς όρεινάς
    κοινότητος τοϋ νομοΰ μας αί
    οποίαι έχουν υπό τήν κατο¬
    χήν των τα λατομεΐα μαρμά
    ρου τής περ;οχής.
    Καίτοι ή δλη προσπαθεία ά-
    ζιοποιήσεωςτών πλουοΐων λα-
    οι λόγιρ άπειρίας καΐ έλλεΐφε
    ως έπαφών μέ. τό εξωτερικόν,
    άργησαν νά έπεκτείνουν ττΗν
    δρΌστηρΐότητά των. Έν τού¬
    τοις έξ άρχής η τοποθετηθή
    μαρμάρων τής περιοχής ε5ρε
    μεγάλην απήχησιν είς τάς ζέ
    νας άγοράς. Τόσον χά λευ-
    κά, όσον καΐ τά πράοινα καΐ
    τά ρόζ μάρμαρα άπεδείχθη¬
    σαν καλής ποιότητος καΐ προ-
    ξιοττοίησιν τού ύπεδάφους τής χώ τομείων μαρμάρων τού νομου τιμώνται διά πολλάς έργασί
    ροίς. Ειδικώτερον, -πίρσ» τής κρα- καβάλας ευρίσκεται άκόμη ας καΐ κυρίως οΐκοδομικάς.
    τικής δραστηριότητος είς τό,ν το- ε[ τα οπαργανα εν τούτοις Προσψάτως άπό μέρους Ί-
    μέα αυτόν, κατά τό 1968 ήρχισαν η χώρα, μεγαλης ε|σα- ταλών καί Γερμανών έπΐχειρη
    υ-ο_ άμερ,^ν,ΚΓ>1έτα,.οε,ας_αΐΩ φ ^^.Ρ υα2υ6(ρων προμηθεύον ματ.ών έζεδηλώθη ένδ.αφέ-
    ρον διά τήν ίδρυσιν έργοστα
    σίων έπεζεργασΐας μαρμάρων
    είς την Καβαλαν, πράγμα πού
    προεκάλεσε την άμεσον αντί¬
    δρασιν των έπιχειρηματιών
    τής Καβάλας οί όποίοι Λδη ά-
    ναγκάζονται νά έπεκτείνουν
    τάς δραστηριότητάς των είς
    τόν τομέα άζιοποιήσεως τών
    όντως πλουσίων μαρμαρολό-
    φων τής περιοχής, πράγμα τό
    οποίον θά πρέπει νά τύχη κοί
    τής κρατικάς υποστηρίξεως.
    Πέραν δμως τής ανωτέρω
    πλευράς τού θέματος ύπάρχει
    άκόμη μία άξιόλογος πλευρά.
    Ή οΐκονομική ενίσχυσις των
    κοινοτήτων. ΌρειναΙ κοινότη-
    εζαγωγην μαρ.
    -, μάρων είς την "Ιαπωνίαν έ-
    Τέλος, είς τό ενεργητικόν τής „ _..
    Έθν,κής ΚυβερνήσεωΤ τίρέπε, "ά νώ έπ,χε,ρΛσε,ς της Καβάλας
    έγγραφή δτ. είς διάοτττ>μα 12 μό- έχουν συμβληβή μέ Ιταλους
    υον μηνών εγένετο ή ήλεκτροδότη- επιχειρηματίας καΐ ήρχισεν η
    σις 1.420 χωρίων καΐ οίκισμών, έξαγωγή καΐ είς αυτήν την Ί
    γεγουός τό οποίον καταδεικνΰει τό ταλίαν! Σήμερον ήδη λειτουρ
    μέγιστον ενδιαφέρον αυτής &ιά τήν γοΰν δύο γραφεϊα παραλ'αβής
    βελτίωσι,ν των συνθηκών διαβώσε κα1 διαθέσεως μαρμάρων είς
    ως των κάτοικον της ΰπαίθρου. Ίταλ1αν εν εις Βερόναν καΐ
    Ταυτοχρόνως κοπά τό λήξαν έ- ε ε1 Καράραν. ·Η πρώτη με
    καΐ έ-εκρίθη ή μελέτη γερμανικής γματοποιηθή την 20ήν Ίανου
    έταιρείας νδιά τά ύδροη^εικιτοιικόν αρΐου καΐ έντός τοΰ Φεβρου-
    ίίργον Πολυφύτου Άλιάκμονος, ήρ αρίου θά πραγματοποιηθθύν ε
    χισε ή κατασκευη τού έργου Με- τεραι δύο μεγάλαι αποστολαί,
    γαλοπόλεως καΐ ανετέθη είς γαλ- ·μ έξαγωγή μαρμάρων ήρχι
    λι-κόν Οίκον ή εγκατάστασις τε- σε μολις προ 4ετΙας άπό τόν
    τάρτης μονάδος 150 Μεγαβάτ είς όν Κα6άλας. ·Η πρωτοβου
    :$ Ρ'ΚΟ έργθστθΚΤθν λία ό<ρείλετα, είς ώρ,σμένους "Απαντα τά ανωτέρω άττοδει- Αα ά αρ ^ ,νύουν τό δημιουργικήν έργον τής αι προοπτικαΐ διά τό άρξάμενον κυβερνήσεως κατά τό 1968 έττ' έτος διαγράφονται πλέον εύοίω- τες ώς ή Λψνιά π.χ. έχοον ενα σημαντικόν είσόδημα ά¬ πό την εξόρυξιν μαρμάρων. Κοινότητες αί οποίαι εύρισκον το είς τα πρόθυρα τής διαλύ¬ σεως ήρχισαν νά όδεοουν πρός τήν άνοδον καΐ ωρισμέ¬ ναι άπό αύτάς πέραν των εοό δών άπό τήν ενοικίασιν των λατομείων μαρμάρων, έχουν έπιτΰχει πλήρη άπασχόληοιν τοϋ άρρενος πληθυσμοΰ καΐ έκμηδένισιν τού κύματος της μεταναστεοσεως.
    ΑΙ ΥΦΗΛΑΙ ΤΙΜΑΙ ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ
    ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ
    ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΙ
    ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.— Τό «Καμιμόντι
    τυ Κρέ"ΐτ Κορπαρέίσον» (Όργανι
    σμός Πισ-τώσεως Έμπτορ£υμάτων) ά
    πέρριψεν όλας τάς γενομένας ύττό
    των άγοραστών ττροσφορσς κατότ τόν
    τελευταίον πλειστηριασμσν πωλήσε¬
    ως δάμβακος διά τταραδόσεις κστά
    την διάρκειαν τής τρεχούσης άγορα
    στικής ττεριόδου. Νέα ημέρα ττλει-
    στηριασμοΰ Εχει ορισθή η σημερινή
    (χθεσινή).
    Έν τω μεταξύ, ό άιιερικανικός
    βάμθαξ άντιμετωττίζει εφέτος σκΑη
    ρΟΜ Ανταγωνισμσν είς την διεθνή α¬
    γοράν, τόσον άττό τή·ν -παραγωγήν
    άλλων χωρών, δσαν καί όητό τα ττλα
    στικά. Τούτο ύιτογιραμμίζεταπ είς
    τάς ύποδληθείσας αρμοδίως εκθέσεις
    άττό τάς δύο κυ6€ρνητικάς αποστο¬
    λάς, αί οποίαι έπέστρεψαν έκ μα¬
    κράς είδικής άττοατολής είς την Εύ
    ρώττην κοι! "Απω Αναστολήν, διά την
    εξέτασιν των συνθηκην τής άγοράς
    6άμ6ακος.
    Ύιτό δραχυπράθεσμον ττροοτττ ικήν,
    διαπιστοθται είς τάς εκθέσεις δτι
    αί έκτιμήσεις τής κυβερνήσεως δι'
    αύξησιν των έξαγωγών εφέτος, είναι
    άδάσιμοι. Διατυποθται έπίσης ή ά¬
    ποψις δτι αί Οψηιλαί τιμαί έξαγω-
    γής τού αμερικανικόν 6άμ6ακος ά-
    τιοτελοΰν τό δασικάν έμττάδιον αύξη
    σεως τώ.1 πωλήσεων είς τό εξωτεο-
    κόν. Πάί'τως/ σημειοΰται δτι αί έν
    λόγω τιμαί κατέστησαν τάς τελευ¬
    ταίας εβδομάδος —μετά άττό κάμ-
    ψιν— πλέον άνταγωνιστικαί.
    Αίσιοδοξία διατι/ποΰται διά την
    ενίσχυσιν τής ζητήσεως άπό τάς εί
    σαγωγικάς χώρας τής Άπω Άνατο-
    λής. Τέλος διαπιστοϋται δτι αί ει-
    δικα! πιστωτικα! ευκολίαι προσδί-
    δουν είς τόν αμερικανικόν βάμδακα
    τό δασικώτεροι/ ανταγωνιστικών πλε
    ονέκτημα είς τάς άγοράς τής "Απω
    Άνατολής.
    Έρμηνευτική έγκύκλιος τού ίιπονο γείθιι Οϊκονομικων
    ΔΙΑ ΤΟΝ ΚΠΑΙΚΑ ΦΟΡΟλ. ΙΤΟΙΧΕΙΩΗ
    ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΙ
    ΟΙ ΠΑΡΑΓΏΓΟ1 ΣΥΚΛΝ
    Ή διοίκησις τής Α.Τ.Ε. έ¬
    θεσεν είς την διάθεσιν των
    ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ-ΕΙΑΗΣΕΙΣ-ΠΛΗΡΟΦϋΡΙΑΙ
    Κατόπιν αποφάσεως τής έττι-
    Βάσει τού Νομοθ-τικοϋ Διατάγματος 4)1968
    Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
    Σονέχεια έκ τής 3ης οελίδος
    250 έκατ. λιρ. έντός ενός
    πλήρους ετους. Άκολουθοΰν·
    τες προηγούμενον προτιθέμε-
    θα νά άσκήσωμεν δικαίωμα
    «ροβλεπόμενον είς τόν νόμον
    περί λεωΦορείων (τΐαροχαί
    καυσίμων) διά την τΐλήρη ε¬
    πιστροφήν τοΰ προσθέτου φό-
    ρου επί τής βενζίνης είς τοΰς
    λεωφορειούχους.
    »θά άναφερθώ τώρα είς
    τόν τομέα των πιστώσεων. ΕΙ
    ναι απαραίτητον νά στραφώ
    πρός τάς τραπέζας καί νά ζή
    τήσω περαιτέρω περιορισμούς
    των ττιστώσεων, Ιδιαιτέρως
    των προοριζόμενα»» είς τήν
    χρηματοδότησιν των κατανα-
    λωτικών δαπανών. Δέν προτί
    θεμαι νά έμποδίσω τήν χρη¬
    ματοδότησιν έξαγωγών. Τόν
    ■παρελθόντα Μάϊον είς τό κα-1
    θορισθέν ανώτερον βριον τρα
    τΐεζιτικών πιστώσεων διά δά¬
    νεια έξαγωγών συμττεριελή-
    φθησαν καί αί έξαγωγαί είς
    τόν τομέα των ναυπηγήσεων
    καί γνωρίζω δτι τουτο εδημι¬
    ούργησε προβλήματα διό
    τάς τραπέζας. Άπό τούδε καί
    είς τό εξής συνεπώς διά τάς
    τραπέζας τοΰ Λονδίνου καί
    τάς Σκωτικάς τραπέζας τό ό¬
    ριον πιστώσεων θά έξαιρεθή
    πιστώσεις έξαγωγών κατά
    μόνιμον ποσοστ. 5,1) 2ο) ο διά
    τό οποίον έγγυάται ή 'Υιτη-
    ρεσία "Εγγυήσεως πιστώσεων
    Έξαγωγών καί τό αΰτό μό¬
    νιμον ποσοστόν διά παραγγε¬
    λίας εντοπίων ναυπηγείων
    διά τάς οποίας έγγυάται τό
    "Υπουργείον Τεχνολογίας βά¬
    σει τοΰ τμήματος 7 τοΰ Νό-
    μου περί Βιομηχανίας Ναυπη
    γείων. Τό όριον θά έξακολου
    θήση νά καλύπτη δλα τα άλ-
    λα δάνεια είς στερλίνας ο-
    τΐό τραπεζών είς τομεΐς Ιδιω-
    τικοος καί τοΰ έξωτερικοΰ.
    Ό διοικητής τής Τραπέζης
    τής "Αγγλίας ζητεί άπό τάς
    τραπέζας δπως φέρουν τό ε¬
    πίπεδον δανείον μέχρι Μαρ-
    τίου 1969 έντός τού όρίου των
    98ο) ο τοΰ έπιπέδου τοΰ Νο¬
    εμβριού 1967.
    »"Οταν ληφθούν ύπ' όψιν
    οί έποχιακοΐ παράγοντες ιτι-
    στεύω δτι βάσει τοΰ άναθεω-
    ρηθέντος τούτου όρίου θά ά-
    ιταιτηθή άπό τάς τραπέζας δ
    ττως μειώσουν τήν παροχήν
    των δανείων είς μή καθωρισ¬
    μένην αναλογίαν είς τόν Ιδι-
    ωτικόν τομέα κατά 100 έκα.
    τομμ. λιρ. άπό σήμερον μέχρι
    τού προσεχούς Μαρτίου. "Ε¬
    άν, ώς ελπίζομεν καί αναμέ¬
    νομεν αί έγγυημέναι τιιστώ-
    σεις είς καθωρισμένην άναλο
    γίαν διά έξαγωγάς καί ναυ-
    πηγήσεις, αύξηθοϋν κατά τό
    αύτό περίπου ποσόν είς τήν
    αυτήν περίοδον δέν θά υπάρ¬
    ξη αύξησις πιστώσεων είς τόν
    Ιδιωτικόν τομέα. ΑΙ άλλαι
    τράπεζαι αί οποίαι σχετίζον-
    ται έν μέρει μόνον μέ δάνεια
    καθωρισμένας άναλογίας θά
    ιτρέπει νά φέρουν μέχρι Μαρ-
    τίου 1969 τα δάνεια των έν¬
    τός τοΰ όρίου των 1Ο2ο)ο άν
    τί τοΰ σημερινοΰ όρίου των
    1Ο4ο)ο. Άνάλογοι περιορισ-
    μοί θά ζητηθοΰν καί άπό τούς
    όργανισμούς χρηματοδοτήσε-
    ως.
    «Επιπροσθέτως τιροτείνω 2
    να άκόμη μέτρον ττεριορισ-
    μοΰ πιστώσεων προοριζομέ-
    νων νά έπιδράση επί τής ύ-
    τΐερβολικής ρευστότητος τοΰ
    νομισματικοΰ συστήματος κα
    τα τρόπον εκλεκτικόν, τΐράγ-
    μα τό οποίον ττιστεύω δτι εί¬
    ναι Ιδιαιτέρως άρμόζον είς
    τήν παρούσαν κατάστασιν.
    Άπό την Βουλήν θά ζητηθή
    άμέσως δπως θεσπίση νομο
    θεσίαν δι' £να σχέδιον άποθε
    μάτων εΐσαγωγών. Τό σχέδι¬
    ον θά άναψέρεται είς τάς εί
    σαγωγάς δλων σχεδόν των
    είδών έκτός των βασικών τρο
    φίμων, είδών διατροφής, καυ
    σίμων καί ττρώτων ύλών κα-
    θώς καί ωρισμένων κατηγο-
    ριών είδών εισαγομένων κυρί
    ως έκ των άναπτυσσομένων
    χωρών. θά καλύπτη ειδή άν-
    τιστοιχοΰντα πρός τό §ν τρί¬
    τον καί πλέον τοΰ συνόλου
    των εΐσαγωγών μας, ήτοι ει¬
    δή άξίας περίπου 3.ΟΟΟ έκατ
    λιρών. θά προβλέπεται όμως
    εξαίρεσις είς ωρισμένας περ
    •πτώσεις δπως είς ειδή προο¬
    ριζόμενα δι" εξαγωγήν.
    ΟΙ εΐσαγωγεΐς είδών ύπα-
    γομένων είς τό ανωτέρω σχέ
    διον θά πρέπει νά καταβάλ-
    λουν είς τό τελωνείον ποσόν
    άντιστοιχοΰν πρός τό 50ο) ο
    τής άξίας των είδών προτοΰ
    τοΰς τΐαραδοθοΰν ταυτα ϋτιό
    τοΰ τελωνείου. Τό ττοσόν αύ¬
    τό θά έπιστρέφεται είς τόν
    εΐσαγωγέα μετά 180 ημέρας.
    Τό νομοσχέδιον θά τιροβλέ-
    πη Ισχύν ενός ετους άλλά μέ
    δυνατότητα μειώσεως καί 6-
    χι αυξήσεως τής περιόδου αϋ
    τής. Τό νομοσχέδιον θά προ
    βλέπη έπίσης δτι ό ρυθμός ά
    ποθέματος θά δύναται νά μει
    ωθή άλλά δχι νά αυξηθή, 6ά
    σει διατάγματος. Σχέδιον α¬
    ποφάσεως περΐ των ανωτέρω
    κατατίθεται σήμερον καί θά
    ζητηθή άπό την Βουλήν δ¬
    πως τό ψηφίση την Δευτέραν
    οΰτως ώστε νά Ισχύη διά ει¬
    δή εΐσαγόμενα είς τό τελω¬
    νείον άπό τής Τετάρτης 27
    Νοεμβριού. Παρ, δλον δτι λό
    γω των σημερινόν ειδικήν
    συνθηκών ήναγκάσθημεν νά
    λάβωμεν τό προσωρινόν του¬
    το μέτρον διά νά προστατεύ
    σωμεν τα ζωτικά μας συμ-
    φέροντα, δέν έπιθυμοΰμεν νά
    άπομακρυνθώμεν άπό τόν άν
    τικειμενικόν σκοπόν τής άπο
    δεσμεύσεως τοΰ παγκοσμίου
    έμττορίου, ό ότιοΐος αποτελεί
    την βάσιν τής έμπορικής μας
    ττολιτικής.
    «Τό ανωτέρω σχέδιον δέν
    δύναται οϋτε πρέπει νά πα¬
    ραμείνη έν Ισχύϊ πέραν μιάς
    περιωρισμένης περιόδου άλ
    λά θά έχη Ισχυράς έπιπτώ -
    σεις είς τοΰς προσεχεΐς μή¬
    νας όπότε χρειαζόμενα πε¬
    ρισσότερον την ωφέλειαν τού.
    Ερωτηθείς σχετικαί πρός με
    μονωμένας περιτττώσεις θά
    πρέπει νά άναφέρωνται κατ'
    αρχήν είς τόν αρμόδιον τε-
    λώνην. Ή λειτουργία τού έν
    λόγω μέτρου θά παρακολου-
    θήται συνεχώς διά τυχόν α¬
    ναθεώρησιν. Έν τώ μεταξΰ
    παρακαλώ δλους τοΰς ένδια
    φερομένους δπως τό δεχθοΰν
    ώς μίαν αναγκαίαν συμβο -
    λήν διά την εξουδετέρωσιν
    τής όπερβολικής ρευστότητος
    τής οΐκονομίας μας, ή όττοία
    έν συνδυασμώ πρός μίαν τιο-
    λΰ μεγάλην στήριξιν επί
    των είσαγωγών, παρεμποδί-
    ζει την ταχύτητα ανορθώσε¬
    ως τοϋ ίσοζυγίου πληρωμών.
    Τα μέτρα τα όποΐα άνεκοίνω
    σα είναι αναμφισβητήτως |
    σκληρά. Έν τώ συνόλω των
    θά μειώσουν τό επίπεδον τής
    έσωτερικής ζητήσεως κατά
    1)2 τοϋ 1% τό 1969 άλλά
    δέν δυνάμεθα νά αποφύγω¬
    μεν την τΐραγματικότητα τής
    διεθνοΰς οΐκονομικής μας θε
    σεως. Ώς έδειξαν τα γεγονό
    τα τής παρελθούσης εβδομά¬
    δος τα έν λόγω μέτρα είναι
    άπαραίτητα διά τόν πρωταρ
    χικόν μας σκοπόν τής έπιτεύ
    ξεως καί διατηρήσεως ενός
    έπαρκοΰς πλεονασματος είς
    τό ίσοζύγιον ττληρωμών. θά
    εξασφαλίσωμεν δπως συνεχι
    σθή καί αυξηθή ή κίνησις εΐσ
    ροής τΐόρων είς τό Ισοζύγιον
    ή όποία έχει ήδη άρχίσει. Τα
    μέτρα τα όποΐα λαμβάνομεν
    δεικνύουν την άποφασιστικό-
    τητά μας δπως θέσωμεν τό
    Ισοζύγιον πληρωμών μας είς
    την όρθήν θέσιν καί τό δια-
    τηρήσωμεν είς αυτήν».
    Έζεδόθη υπό τού ύπουρ-
    γεΐου Οικονομικήν Λ έρΜη-
    νευτΐκΛ έγκύκλιος τού νέου
    Κώδικος Φο.Γθλογικων Στοι-
    χείων (Ν.Δ. 4)1968). Συμφώ¬
    νως πρός την εγκύκλιον, ά¬
    πό 1.1.69 καί εφεξής τα ήδη
    θεωρημένα υπό των έπιτηδευ
    ματ.ών βιθλα, θά χρηθιμοποι
    ηθοΰν Οπ' αυτών διά την κα
    ταχώρηοιν των συν'αλλαγών
    των βάοει των διατάζεων τού
    νέου Κώδικος. Δι' εκάστην
    δέ κατηγορίαν έπιτηδευματι-
    ών διευκρινίζεται δτι:
    Οί έπιτηδευματίαι τής Α'
    κατηγορίας υποχρεούνται ά
    πό 1.1.69 είς την τήρησιν
    κατά περίπτωσιν βιθλΐων έσό
    δών ή έξόδων, ή έοόδων —
    έζόδων. Ούτω δύνανται νά
    χρησιμοποιοϋν:
    — Ός βιβλίον έσόδων τό ή¬
    δη ϋπ' αυτών τηρούμενον βι¬
    βλίον έοόδων ή έζόδων δα
    πανών είς τό οποίον θά κατα-
    χωρζωνται μόνον τα άκαθάρι-
    στα έσοδα.
    — Ός βιθλίων έζόδων τό μέ
    χρι τούδε Οπ' αυτών τηρούμε¬
    νον τυχόν βιβλίον άγορων είς
    τό οποίον Θ6 καταχωρ.ζωνται
    δλα τα έζοδα.
    — Ός βιβλίον έσόδων — έ¬
    ζόδων, τό ήδη ϋπ" αυτών τη¬
    ρούμενον βιβλίον έσόδων, χρ
    σιμοποιουμένης τής μ>άς σε-
    λίδος αυτού δα την καταχώ
    ρήσιν των έσόδων καί τής έ-
    ή βιβλίου έσόδων δ'απα-
    νών, ένεργουμένης άναλό-
    γου πρός τάς δ.ατάζεις τού
    άρθρου 14, γραφομηχανΛσε-
    ιος. Υπό των έλευθέρων έ-
    παγγελματιών χρησιμοποιεϊ-
    ται ώς βιβλίον Έσόδων — Έ
    ζόδων τό ήδη ύπ' αυτών τη¬
    ρούμενον θεωρημένον θΐβλΐ
    όν Άμοιβών - Δαπανών.
    Οί έπίτηδευματίαι τής Β'
    κατηγορίας υποχρεούνται ά¬
    πό 1.19.9 ώς καΐ πρότερον
    είς την τήρησιν λογιστικήν
    βιβλίων. ΟΟτοι συγκεκριμέ¬
    νως θά χρηθιμοποιοΰν τα ή¬
    δη ύπ' αυτών τηρούμενα θε
    ωρημένα θιβλα, ώλλά βάσει
    των δατάζεων τοϋ νέου Κώ¬
    δικος. Ζήτημα θεωρήοεως νέ
    ου θιθλίου θά προκύψη μό¬
    νον διά τό Ημερολόγιον Έγ
    γράφων «Ισολογισμόν» καί
    τό βιβλίον «Άποθήκης», άν
    καί ένδεχομένως νά έχουν
    ήδη θεωρηθή όπ αυτών καί
    τα θιβλ.'α ταύτα.
    Έζ άλλου οί έπιτηδευματί¬
    αι δύνανται νά συνεχίοουν
    την έκδοσιν των ήδη χρησιμο
    ποιουμένων στοιχείων μέχρις
    έζαντλήσεως των υπό
    προϋπόθεσιν ότι ταυτα
    τό οποίον καταχωρουνται μό ι το0 άρθρου 31 καθοριζόμενα κα^ χ^ρσς Τριφυλίας πέραν
    νόν αί εΐσπράζεις, αί πιστω | είδικά στοιχεΐα. Ευνόητον τυ το- άρχικοβ ,,οσοϋ των 15.
    Ι ό ύτάστη λ
    ύτιοκαταστημάτων τής Τρα- τ ης π,στώσεωκ τής Άγροτ
    πέζης Καλαμάτας, Μεσσήνης, Ι Τραττέζης ενεκρίθη ή έ-ίσχυσις
    Μελιγαλά, Δωρίου, Μεγαλο- τών καλλ.εργητών δημήτριος
    πόλεως, Γυθείου, Σπάρτης, Μο δ,ά δ3νείων είς μετοητα, ττρος, ών
    λάων, Μυτιλήνης, Καλλονής τιμετώπισ,ν των
    των δαττανων, ως
    εί χ το ρχ
    θε.οα, είς τα β βλ α τού πε- Ι γχσνει δτι είς τό ύποκατάστη 000 000 κα1 ετερων συμιτληρω
    λάΐ άμοβαί δ:ά τάς όποί | δύ ά τηρουνται άν ί 2755583
    Πρός τούς
    ΥΠΑΓΩΓΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ
    ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
    ΤΟΥ Ν. 4171
    Κατ' άνοικοίνωσ ν τού ίπτουογείσν
    Συντονισμ33, ή αρμοδία έττιτροτη*
    ττροσελκύτεως ξένων κεφαλαίων ενέ¬
    κρινε την ίπταγωγήν είς τάς εύ€ρ·
    γετικάς διατάξεις τού Ν 4171)61
    των κάτωθι νέω. έπτενδύΐεω^ οννο-
    >ικο3 ΰψους 657 έκατομ. δοαχμών.
    «Α. Πϊτζετόκις Α.Ε.»/ συμπληρω
    μοττική έττένδυσις ϋψους 20 έκατομ.
    δοο^χμών, ττρός έττέκιτασιν των υφι¬
    σταμένων έν Μοσχάτφ έγκαταστάσε-
    ων τής έτα.ρείας
    «Άθηνπική Ζνθοττο'Γα Α.Ε.»ι συμ
    ττλΓνοωμαΐτική έττένδι/σις ΰψους 37 έ-
    κατομ. δρϊχμωι/ ττρός τόν σκοιτό
    αθξήαεως τής τταραγωγικής διτναμι-
    κότητος τώ/ έργθ3τασίων της.
    «Τόμ ΠάτπταΓ» νέαι έττενδύσεις ϋ
    ψους 600 έκατομ. δοαχ^ών 0|3 την
    ϊδουσιν εργοστασίων κονσερδσττοιΐ-
    σεως όττωροκππευτ ικών καί λοΐττών
    πιροιόντων/ ώς κα! εργοστασιον πσ·
    ρασκίυής άναψυκτικοθ ποτοϋ «Κσ<α —^Κόλα». ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ Άτπχγορεύεται ή έξαγωγή πορ τοιοαλίων Β' ττοιοτικής κατηγορί¬ ας ποός δι/τικάς άγοοάς. Σχετι- κή άττόφασις υπεγράφη ύττό των ύττουργών Έμττοοίου καί Γεωργίας. 'Εττεστή9η είδΐ'κώτερον ή προσοχή των έλεγκτών διά τή^ τπστήν ε¬ φαρμογήν τή)ς αποφάσεως. την θά πληροΰν τάς προυποθέσεις τού Ν.Δ. 4) 1968. Ειδικώτερον είς την εγκύ¬ κλιον δρ ζεται: ΒΙΒΛΙΑ Α' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Συμφώνως πρός τάς διατά- ζεις τής παραγράφθυ 1 τού άρθρου 14, ό έπιδευματίας τής πρώτης κ'ατηγθι;ίας Οπο- χρεουται είς τήρησιν βιβλί¬ ου Έσόδων, είς τό οποίον κα ταχωροΰνται τα έκ τής ασκή σεως τού έπαγγέλματός τού πάσης φύσεως άκαθάρ.στα έ- σοδα, είτε προέρχονται έκ πράζεων τοίς μετρητοίς είτε επί πιοτώσει άδιακρίτως. Τό βίβλον τούτο δέον νά είναι γραμμογρ'αφημένον είς τρείς διακεκριμένας στήλας διά την καταχώρηοιν των άκαθα ρίστων έσόδων άντιστοίχως: α) έκ πωλήσεως έμπορευσ:- μων αγαθών β) έκ παροχής ύπηρεοιών καί γ) έκ λθιπών πράζεων. Οί ίχθυοπώλαι όπωροπώλαι καπνοπώλαι καί λαχειοπώλαι (έν οίς καί οί πράκτορες ΠΡΟ - ΠΟ) τής Α' κατηγορί¬ ας ειρ, όσον πωλούν τα είδη των λιανικώς δύνανται νά τη ρούν βιβλίον έζόδων. Είς τοϋς έν λόγω έπιτηδευ ματας παρέχεται ή δυνατό- της τής μή εκδόσεως δελτί- ων λίαν κης πωλήσεως άγα - θών <αί μή τηρήσεως βιθλί- ου Έοόδων λόγω των σοβα- ρών δυσχερειών τάς οποίας ούτοι άντιμετω.ιίζουν γεν,- κώς διά την έκδοσιν των δελ τ!ων τού,ών. ώς έκ τής φύ¬ σεως καί των ουν/θηκών διε- ζαγωγής των έρνοοιών των. Ό επιτηδεύματος τής Α' κατηγορας δύναται άντί 6ι- βλίθυ έσόδων νά τηρή βιβλί όν έσόδων — έζόδων Υπο¬ χρέωσιν, πάντως, τηρήσεως τού θ.βλίου τούτου έχουν έκ των έ.ΐιτηδευματιών τούτων παρέχοντες υπηρεσίας καί οτερούμενος κατά την λήζ.ν τής διαχειριστάς περιόδου άζ ολόγων άποθε.αάτων υλι¬ κών. | Οί έπιτηδευ,.ατία; τής Α' ( κατηγορας, έζ άλλου, ϋπο- ■ χρεοϋνται όπως είς τάς τε- I λευτα άς σελ'δας των Οη' αύ Ι των τηρουμένων θ.θλίων Ε¬ Ι αόδων ή Έζόδων ή Έσόδων — Έζόδων, καιά περίπτωσιν καταχωρουν κατά τόν χρόνον τής πραγματοποιήσεως ,ων, τάς άπολήψεις των ένα!ρων κα'ι τάς καταθέσεις έταιριχών κε<ραα'ωω
    πικών έταιρειών ή άτομικών
    έπιχε ρήσεων.
    λάΐι-υ άμοιβαί δ:ά τάς οποί¬
    ας εγένετο έγγ.ιαφος άναγ-
    γ£λ'α καί αί πληρωμαΐ ουχί
    δέ καί επί πιστώσει διενερ-
    πράζεις.
    ΒΙΒΛΙΑ Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ
    Ό έπιτηδευματίας τής Β'
    κατηγορίας ύποχρεοΰται είς
    τήν τήρησιν λογιστικών βι¬
    βλίον κατά τήν δ ιπλογραφι
    κήν μέθοδον. Συγκεκριμένως
    ϋποχρεοΰται νά τηρή 'Ημερο
    λόγιον ώς αΐτιολογία των έγ
    γράφων τοΰ όποίου δύναται
    να θεωρηθή ό αϋξων άρι-
    θμός θεωρουμένου υπό τής
    Φορολογικής Άρχής έγγρά-
    φου λογιστικής έγγραφής.
    Αί εγγραφαί τού Ήμερολο¬
    γίου ή των "Ημερολόγιον με-
    ταφέρονται είς τό Γενικόν
    Καθολικόν, τό βραδύτερον έν
    τος τοΰ έπομένου μηνός. Ή
    μεταφορά αυτή δύναται νά
    ενεργηθή, είτε άπ' εύθείας,
    εϊτε διά μεσολαβήσεως Συγ
    κεντρωτικοΰ Ήμερολογίου.
    Είς άς περιπτώσεις τηρεΐ-
    ται Μν ημερολόγιον μετά στη
    λών άναπτύξεως κατά γενι¬
    κόν λογαριασμόν, δύναται
    νά μή χρήται γενικόν κα¬
    θολικόν, έφ' όσον έκ των στη
    λών τοΰ ήμερολογίου τιαρέ-
    χονται τα δεδομένα των λο-
    γαριασμών τού γενικοΰ κα-
    βολικοΰ.
    Ό έπιτηδευματίας τής Β'
    κατηγορίας ύποχρεοΰται καί
    είς τήν τήρησιν Ήμερολογί¬
    ου "Εγγράφων Ίσολογισμοΰ
    διά τού όποίου έπιτυγχάνεται
    ή πλήρης διάκρισις των τιρά
    ξεων τής ληξάσης χρήσεως
    άπό τάς τοιαύτας τής νέας
    χρήσεως. "Οσάκις, δμως, χρη
    σιμοποιεΐται Ιδιαίτερον 'ήμερο
    λόγιον δι" εκάστην διαχειρι-
    στικήν περίοδον, ή τήρησις
    Ήμερολογίου εγγράφων Ί¬
    σολογισμοΰ δέν είναι άπαραί
    τητος.
    Υπό των διατάξεων τής
    περ. β τοΰ άρθρου 15 καθο-
    ρίζονται οί γενικοί λογαρια-
    σμοί, οΐτινες τουλάχιστον δέ
    όν όπως τηρώνται είς τό γε¬
    νικόν καθολικόν, τοΰ έπιτη-
    δευματίου δυναμένου μέν νά
    τηρήση καί πλείονας γενι-
    κούς λογαριασμούς, έφ' όσον
    συντρέχει περίπτωσις, μή δυ
    ναμένου δμως νά συμπύξη
    τούτους. "Επιτρέπεται δμως ή
    τήρησις των λογαριασμών
    τής περιπτ. β' τοΰ άρθρου
    15 ώς δευτεροβαθμίων κλπ.
    έτέρων γενικωτέρων λογαρι
    ασμών τοΰ Γενικοΰ Καθολι-
    κοΰ, υπό τήν προϋπόθεσιν ό¬
    τι οί ύποβιβαζόμενοι είς δευ
    τεροβαθμίους κλπ. λογαρια-
    σμοί θά τηρώνται κατά τήν
    βασ ι κήν άπαίτησιν τοΰ νο-
    αοθέτου είς θεωρημένον κα¬
    θολικόν.
    είδικα στοιχεΐα. ^"""1·" — τοο άρχικου τιοσου των υ. ι -κ--, > - 25 δρ'Χ- κα
    γχάνει δτι είς τό ύποκαταστη 000 000 κ(χ1 έτέρων συμττληρω > ™£™"™χ ^έκτασιν μέχρις
    μα δύναται νά τηρουνται άν ματικην πίστωσιν 2.755.583 τ« στρεμμάτων κατ' ανώτατον
    τί των ώς άνω βιβλίων άτι- 6ραχμ δια Τήν καταβολήν εί- | „ Είς έξσ,ρετ,κάς περιτττω-
    να έπιβάλλονται υπό τής σχε σοδηματικής ένισχύσεως είς σες —,οοδευτικών παραγωγων δι
    τικίϊο διατάξεως ώς ελαχίστη . _αοανωνοΰς ξηρών σύ- ι ε,εοΥού.<των λίαν έτημελημένην κσΛ ν-ίι««ε^ώ τικης διατάξεως ως ύποχρέωσις, βιβλια αυτοτε· λοΰς λογιστικής, δι εκάστην διαχειριστικήν περίοδον. Είς ΗΥΞΗΣΕ ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ την περίπτωσιν ταύτην ό επι Μ£Α γ0ΡΚΗ _ ·Η Τράπε- ά την περίπτωσιν ταύτην Μ£Α γ0ΡΚΗ _ ρ τηδευματίας ύποχρεοΰται δ ζα <<φέ Μασιοναλ Σίτυ» ά- πως μεταφέρη τουλάχιστον ά νη λε την αϋξησιν τοΰ έ- παξ τοΰ Ετους καί έντός της πι'τοκίου απ'ο 63)4 είς ΤΆ' νομίμου ττροθεσμιας τα δεδο μενά των βιβλίων ή κατά πε ρίπτωσιν τα δεδομένα καί τό ου διά την άσκησιν τοΰ έπι- βποτέλεσμα αυτών έφ' δσον τηδεύματος τού, β) υπό τοΰ έξάγεται α·">τοτελώς τουτο. Δημοσίου καί λοιπών πρόσω
    Ύτιό των διατάξεων τοΰ Κώ πων τοΰ άρθρου 2, ώς καί
    δικος δέν έπιβάλλεται υπο- υπό των καταναλωτικών ή άλ
    χρέωσις θεωρήσεως τοΰ φύλ λης φύσεως συνεταιρισμών
    λου αναλύσεως καί έλέγ- διά την εκτέλεσιν τοΰ σκοποΰ
    γου, ουδέ καθορίζεται ό χρό αυτών.
    νος συντάξεως τοΰ φύλλου Τό τιμολόγιον έκδίδεται κα
    τούτου. Συνεπώς τό φύλλον τα την παράδοσιν των άγα-
    άναλύσεως καί έλέγχου δύνα θών ή την εξαγωγήν τούτων
    ται ν ά είναι άθεώρητον καί έκ τοΰ καταστή ματος, άποθή
    νά συντάσσεται έντός τοΰ έ- κης κλπ., καί αποτελεί άπο-
    πομένου μηνός, έν πάση δέ δεικτικόν στοιχείον τής πωλή
    ιΐτώσει π ρό τής λήξεως σεως. Συνεπώς, εάν εκδοθή
    >ΰ, ώστε ν ά έπιτυγχάνε- τιμολόγιον δι' άγαθά, άτινα
    ται ή έμπρόθεσμος ένημέρω- δέν ΰφίστανται κατά τόν χρό-
    σις των βιβλίων τοΰ κεντρι- [ νόν τής εκδόσεως τού ή διά
    >~>. μή παραδοθέντα άγαθά, τοΰ-
    Άπαλλάσσονται τής υπο- , το μή άντιπροσωττεϋον συντε
    γρεώσεως τηρήσεως βιβλίων σθεισών πώλησιν, τυγχάνει εί
    τα ύποκαταστήματα, τα ό- κονικόν καί ή τοιαύτη ένέρ-
    ποΐα δέν έ'νουν μόνιμον έγκα < γεια συνεπάγεται την έιτιβο- τάστασιν (έποχιακής ή τταρο | Κήν κυρώσεων είς βαρος τοΰ έδό περιπτώσει αύτοΰ ΚΟ'Ι. εκδηλώσεως). ΧΡΟΝΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΙί· την εγκύκλιον τονίζε- ται δτι δέον όπως καταβάλλε ται πάσα προσπαθεία τόσον υπό των ύποχρέων, δσον καί υπό τής αρμοδίας φορολογι¬ κής Άρχής διά την όρθήν ε¬ φαρμογήν καί άκριβή τήρη¬ σιν των διατάξεων περί χρό- νου ένημερώσεως των βιβλί- ων. Ειδικώς διά την ένημέρω- σιν τοΰ Βιβλίου Άποθήκης υπό έπιχειρήσεων χρησιμοποι ουσών σύστημα διατρήτων δελτίων ή ταινιών έγκρίνεται δπως ώς ήμέρα έμπροθέσμου καταχωρήσεως είς τό βιβλίον Άιΐοθήκης, θεωρεϊται έκείνη, καθ" ήν ένεργεΐται ή καταχώ ρήσις είς τα διάτρητα δελτία των δεδομένων των δελτίων είσαγωγής, έξαγωγής καί με ταβιβάσεως υπό την απαραί¬ τητον προϋπόθεσιν ότι τα έν λόγΔ δελτία είσαγωγής κλπ. άφ' ενός μέν ττρό πάσης χρη σιμοττοιήσεώς των θεωρώνται υπό τής αρμοδίας Φορολογι¬ κής Άρχής, άφ' ετέρου δέ κα τα την έπ' αυτών έγγραφήν θά διαγράφεται ό έν ούτοΐς άπομένων κενός χώρος. Ή μεταφορά των δεδομένων των διατρήτων δελτίων μηχα νογραφήσεως είς τό θεωρή μέ νόν βιβλίον Άποθήκης, θά έ¬ νεργεΐται έντός τοΰ έπομένου έκδότου. ΕΙΔΙΚΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ Ό άσκών έλευθέριον έπάγ- γελμα κατά τήν έννοιαν τής διατάξεως τής παραγράφου 1 τοΰ άρθρου 45 τού Κ.Φ.Ε. υ¬ ποχρεούνται δπως δι" έκά στην επαγγελματικήν εϊσπρα ξιν έκδίδη ήριθμημένον καί θεωρημένον διπλότυπον δελ¬ τίον παροχής ύπηρεσιών, είς τό οποίον άναγραφονται τα υπό τοΰ νόμου όριζόμενα στοι χεΐα. Τό δελτίον έκδίδεται καί δταν υπό τοΰ έλευθέρου έιταγγελματίου παρεσχέθη είς τόν πελάτην ύπηρεσία δωρε- άν, όπότε άντί τής άναγρα- Φής τού ττοσοΰ, γράφεται ή ένδειξις «δωρεάν». Τό εν αν¬ τίτυπον τού δελτίου παροχής ύπηρεσιών παραδίδεται ύπο- χρεωτικώς είς τόν πελάτην ΟΙ συμβολαιογράφοι καταρ τίζοντες συμβόλαια δέν συν τοέχει λόγος διά τάς είς συμ βόλαια άναγραφομένας άμο βάς των νά έκδίδωσι δελτία παροχής ύττηρεσιών. "Οσάκις δμως εΐστιράττουσιν οιονδή¬ ποτε ποσόν άμοιβής ή άναγρα Φόμενον είς τό συμβόλαιον, υποχρεούνται δπως έκδίδωσι διά τό ιτοσόν τουτο ήριθμηαέ νόν καί θεωρημένον δελτίο παροχής ύπηρεσιών. Οί ΙατροΙ οί έξετάζοντες άσθενεΐς ήσφαλισμένους είς τα διάφορα άσφαλιστικά τα ών Δι' έκαστον περιληπτικόν ' μηνός, ύποχρεουμένου δμως , λογαριασμόν τοΰ γενικοΰ κα τοΰ έπιτηδΓυματίου δπως ένη- Ι θίί υποχρεούνται δπως δια την θολικοΰ, έφ' δσον ούτος δέν μερώση τό ούτω τηρούμενον καταβαλλόμενον είς αυτους άναλύεται είς τό γενικόν κα βιβλίον άπθήκης έντός πενθη- αμοιβήν έκδίδωσι τό διπλό θολικόν ή είς τό ημερολόγιον μέρου προθεσμίας, άφ' ής ή τύπον -δελτίον τταροχης διά διακεκριμένον στηλών, Φορολονική Άρχή ήθελε ζή- ~..... ~ ο έπιτηδευματίας τής δευτέ- τήση τουτο διά τήν διενέργει- ρας κατηγορίας ύποχρεοΰται α-» έλι'γχου. όπως τηρή ιδιαίτερον άναλυ ΔΓΛΤΙΑ ΛΙΑΝΙΚΗΣ ΠΩΛΗΣΕ τικόν καθολικόν. "Ομοίως τη ΩΣ — ΤΙΜΟΛΟΠΑ ρεΐται άναλυτικόν καθολικόν Ό έπιτηδευαατίας, ό τη- καί δι' Εκαστον μή ιτεριληπτι ρών βιβλία είτε πρώτης εϊτε κόν λογαριασμόν τοΰ Γενι- τε δευτέοας κατηνορίας, υπο κου Καθολικοϋ, έφ' δσον οδ- νοεοΰται δτιως, διά τα άγα- •τος δέν άναλύεται είτε έν τφ θά τα όποΐα πωλεΐ λιανικώς Γενικώ Καθολικώ εϊτε διά δι είτε διά λογαριασμόν είτε ακεκριμένων στηλών έν τώ διά λογαριασμόν τρίτων καί ήμερολογίω. διά τάς υπηρεσίας τάς όιτοί- Ό έπιτηδευματίας τής Β' άς παρέχει πρός τό κοινόν, κατηγορίας ύποχρεοΰται δ- έκδίδει δελτία επί των όποί- πως τηρή βιβλίον Άτΐογρα- ων άναγράφει την χρονολογί φών — Ίσολογισμών. Ή τή αν εκδόσεως καί τουλάχιστον ρήσις, δμως, Βιβλίου Άττοθή τό άντίτιμον τής πωλήσεως κης έπιβάλλεται είς τάς με τ) τό ποσόν τής άμοιβής τού γαλυτέρας μόνον έκ των επι έφ' δ σον δέ τηρή την ιτοσό- γειρήσεων των τηρουσών 6ι- τητα των πωλουμένων ύπ' αύ- βλία Β' κατηγορίας καί υπό τοΰ αγαθών, ωρισμένας προυποθέσεις. ά- Δέ·· ύποχρεοΰνται είς ίκδο- ναφερομένας είς τό άρθρον σιν δελτίων λιανικής πωλήσε 20 τοΰ νέου Κώδικος. ΒΙΒΛΙΑ Υ Π ΟΚ ΑΤ ΑΣΤΗΜ ΑΤΩΝ ως τ] τοιούτων παροχής ύτΐη- ρρσιών ποός τό κοινόν οί ά- παλλασσόμενοι τής τηρήσεως Ό έττιτηδευματίας τής πρώ "Όλίων. π?ηϊ ών αί διατάΕεις της κατηγορίας τηρήσεως βι τής παραγράφου 3 τοΰ άρ- βλίων ϋποχρεοΰται συμφώ- Ορου 3 καί ύττό τάς έν αύταϊς νως πρός τάς διατάξεις τής τιθεμεναο ττιοϋποθέσεις καί ιταρανοάφου 1 ·,τερίπτωσις ττεριορισμούΓ. α' τοΰ άρθρου 16, δπως είς Έπίσης. ΡΛν ϋποχρεοΰνται Εκαστον ύποκατάστημα τής τίτ «"κΡοσιν δελτίων λιανικής έττινειρήσεώς τού έκδίδη καί πωλήσεως οί κατά κύριον λό τηρή τα αϋτά ώς άνω καί είς νπν ττωλοΰντες λιανικώς τα τό κεντρικόν καταστή μα τής εϊδη των Ιχθυοπώλαι, όττωρο- έτπχειρ1ήσ~ως τού στοιγεΐα ττώλαι, λα·'ανοπώλαι. ιτεριπτε καί διβλία καί. έφ' δσον συν ρ'οΰνοι καί λανειοπώλαι (έν τρέγει περίπτωσις, τα προβλε οΤς καί οί πράκτορες ΠΡΟ — πόμενα υπό τοΰ άρθρου 19 ΠΟ) τής πρώτης κατηγορίας πρόσθετα βιβλία καί τα υπό τηρήσεως βιβλίων, έφ' δσον τοΰ άρθρου 31 προβλεπόμενα ήθελον τηρήσει βιβλίον έξό- είδικά στοιγεΐα. δών, ποιούμενον χρήσιν τοΰ Ό έπιτηδευματίας της δευ παρεχομένου αυτοίς διά των τέρας κατηγορίας τηρήσΓω" διατάξεων τής τταραγράφου βιβλίων ύποχρεοΰται αυμΛώ 2 τοΰ άρθρου 14 τύ δ βιβλίων ύποχρεοΰται. ής ργρφ 2 τοΰ άρθρου 14 τοιούτου δι- ώ ρρ νως πρός τάς διατάξεις τής καιώματος. «•αρανοάΛου 1 πεοίπτωσις Ό έπιτηδευματίας τής πρώ Β' τοΰ άρθρου 1 ς, δπως είς ""· κατηγορίας, τηρήσεως βι "κοτστον ύττοκατάστηιια ·:ης βλίων, όστις άντιμετωτΐίζει έττινειρήσεώς τού έκδίδη τα σοβαοοχ Ροσ^ερείας διά την αύτά ώς άνω καί είς ' τρικόν κατάστημα γειρήσεώς τού στοιχεΐα. τη- ττο(*άσεως τής Φορολογικής οή δέ τουλάχιστον βιβλίον Άρχής, νά τηρη βιβλίον έξό- Ταμείου καί βιβλίον Χρεω- δόν, όττότε άπαλλάσσεται καί στών - Πιστωτών ρίο τό ό- τής ύποχρεώσρως εκδόσεως γ,κάς άκαδηιιίας 2.400 000 δρχ, ψοιτητικάς έστίας 33 έκατ δρχ. κέντρον έκτταιδεύσίωζ κ·αϊ μετανα- στευσεως 5.100.000 δρχ., ναιττ,- κήν, εκττοίδευο'ν 9 700 000 6ρχ, ταχύρριΛμ°ν επαγγελματικήν εκ¬ παίδευσιν 68 έκατ. δρχ. κα! διά- Λ,ορα άλλα έργα 103 έκατ. δρχ. Οίκισμός - "Υδρευσις - ' Οίκισμος - 'Υδρεύσεις - Ά·ηοχΕ τεύσεις· Σύνολον διατιθεμέν'χν τ, στώσεκν 507.400.000 δρχ. κατα είς λα'κήν κατοικίαν έ ίας των λιέργειαν μέ Ικανοποιητικάς άττο- δόσει μέχρι 35 δραχμών κοτά στρέμμα. ΟΊ καλλεργοϋντες μαλα "ό,/ σιτον είς έκτάσεις πλέον των ιΟΟ στρεμμάτων ούδεμιάς ένΐσχύ σεως θά τυγχάνου» οϋτε διά τα ττρώτα 100 στρέμματα Πρός τούς καλλιεργητάς σκλη- μοΰ σίτου άνευ ττε^ ορισμοϋ τινός ώς ττοός τήν καλλιεργουμένην ί<- ------', ομοίως ώς ανωτέρω, μέχθ .ύ 25 δρχ. κατά στρέιιμα και «..., έξαιρετικάς ττεριτττώσες ττρο- οδευτικώ,/ τταραγωγώ, διενεργούν- των λίβι/ έττιμελημένην καλλιέιργει αν μέχρ ι 35 δρχ. κ,ατά στρέμμα. Πρός τούς καλλιεργητάς ώρι- ■μένου εΐδους κα'ι ποικΐλίας σκλη ύ σίτου τοΰ ύπουργείου Γεωρ- καϊ συμδεδλημένους μετα οικείω»,1 Δευθύνσεων Γεωργ ί- „., ..αί τοϋ Ίνστιιτούτου Σιτηρών Θεσσαλονίκης, τό όττοΤον έττοτΓτεύ εί τή^ εφαρμογήν τοϋ ώς είρηται ττρογράμματος, μέχρι ποσοϋ 50 δρχ. κατά στρέμμα, άνευ ττερ.ο- οισμού τινός ώς ττρος τή, καλλι¬ εργουμένην έκτασιν. Πρός τούς καλλιεργητάς τούς συμβεβλημένους μετά τής Κρατ- κής Υπηρεσίας Σττοροτταριχγωγής μέχρις 150 δρ·χ. κατά στρέμμα 6;" δλ3 τα φθΐΛΌΤΓωρινά σιτηρά σΐ τον μαλακ'όν κα! σκληοό«; κοιθή/, .λ.ττ. κα! δι' άπαντα τα καλλιεργούμενα στρέμματα. Πρός καλλιεργητάς κο.θής κα βρώμης κα! ανεξαρτήτως καλλιερ γουμένης εκτάσεως, μέχρι ττοσού 50 δρχ. κατά στρέμμα. Όροι καί ττροϋττοθέσεις δα ε σμοΰ - περιορισμο! κ.λ.π.: ΟΙ καλ λ,εογοΰ,/τες είς έκτάσ€ΐς εύρισκο- μένοος έντός συγκροτημάτων άρ- οευτκώ^ δικτύων διά σίτου (μαλα κου ή σκληροϋ) βρώμης, σκάλε- ως κα! σμιγού, ούδεμίας θά τυγ- χάνουν ένισχύσεως είς μετρητα απόρους, λητάσματα κ.λ.ττ., τό¬ σον κατά τό έτος 1968)69, όσον και κατά τό έτος 1969)70. Κατ εξαίρεσιν, οί καλλιεργοϋντες κρι· θήν όί<όμη κα! είς έκτάσεις έντό: των άρδευτικών δικτθων, θά ένι· σχυωνται οΐκονομικώς. 43 ΙΟΟ.ΟΟΟ δρχ., στέγασΐν άστών προσφύγων 164.6ΟΟ.ΟΟΟ δρχ . ιτροσφυγων έκ τοϋ Παροπτετάσαα- τος κ.λ.ττ 12 έκατ. δρχ., ύδρεύ- ΐπ,ς - άποχετεύσες 283.700.000 δρχ., Δημοσία "Υγεία - Πρόνοια. Σύνολον διατιθεμένων ττιστώσεων Ι/4.9ΟΟ.ΟΟΟ δρχ., κατσνεμομέ- νων διά τήν δημοσίαν ύ^ίθν 154. 9ΟΟ.ΟΟΟ δρχ κ,σΐ πς>όνοιαν 20 έ¬
    κατομ. δρχ·
    Δημοσία
    Διοίκησις: Σύ'θλον
    ττιστώσεων 85.800.000 δρχ., κα.
    τανεμομένων είς τα ύπουργεΐα Έ
    σωτερικών 45.300 000 δρχ., Δη¬
    μοσίας Τάξεως 9.100.000 δρχ,
    Δικαιοσύ/ης 23.700.000 δρχ., Δή
    μοσ.ων "Έργων 7.700.000 δρχ.
    Τουρισμός - Μνημεια - Μουσεϊτ:
    Σύνολον ττο-τώσεω./ 312 100.000
    -ΡΧ-ν κατανεμομένων δα τον τοιι-
    ρισμόν 266.200.000 δοχ., κα! διά
    τα μνημεϊα - μουσεϊα 45.900.000
    δρχ. Διάψθ;3α: Σύνολον· πιστώσε¬
    ων 58.200.000 δρχ., διατιθεμένων
    διά τό Στάδιον Καρα'σκάκη 50
    έκοοτ. δρχ., τό Κέντρον Πυρηνικών
    Έρευ>&>> 3 έκατ. δρχ., την τε-
    χνκήν δοήβειαν 5.200.000 δρχ.
    ΚΑΙ ΤΟΥΣ
    ΕΡΓΗΤΑΣ
    ΣΤΑΦΙΔΟΚΑΑΛΙ
    Ή επιτραπή ττ στώίτεων τής Ά
    γροτικής Τραπέζης ενέκρινε τή1
    χορηγήση καλλιεργητιικών δανει
    ωΐί είς τοϋς παραγωγοΰς σουλτα
    νίνας κα! μαύρης σταφίδος ώς ά
    κολούθχς:
    ΈνίσχυσΛς χαλλιεργητών σοι-λ
    τανίνας: "Απόδοσις κατά στρέμ·
    μα τουλάχιστον 250 κιλών (ξη·
    ράς σταφίδος) ιιέχρι ποσοΰ 70'
    δρχ κατά στρέμμα. Απόδοσις κ.:
    τα στοεμμα τουλάχστο, 450 κι
    λών μεχοι ποσού 1.000 δρχ. κα
    τα στρΐμμα. Άπόδΐσις κατ'
    στιρέμμα τουλάχστον 500
    ΙΝΔΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΜ
    ΠΟΡΙΚΗΝ ΝΑΥΤΙΛΙΑΝ ΤΗΣ ΕΛ
    ΛΑΔΟΣ
    Έ διαφέρουσαι ττληροφοοίαι διά
    (^ άνάτττυξιν τής έλληνικής φπο-
    ρικής ναυτιλίας καί την ττροσέλκυ-
    σιν είς τό ελληνικόν νηΐλόγιον των
    υπό ξένας σημαίας έλληνικής Ι5ιο·
    η^ίας πλοίων πιρ λαμβάνονται
    είς άοβρθ' τής έφη^ρίδος «Τάϊμς
    τής Ίνδίας». Είς τό οίοβοον ύπο-
    γραμμίζεται συγκεκριμένως ότι [α-
    τα την ?,1ην Απριλίου 1967 ή ση-
    μειω&ϋΐσα αύξησις τοΰ έλλη.ικοθ έμ
    πορικοΰ στόλθυ είναι τοιαύτη^ ώστ£
    αί Αθήναι καί 6 Πειραιεύς συντό-
    μως θά συγκαταλέγωνται μιταξϋ των
    λώ έ
    σι>μ·3ντ'.κωτέρων
    τρών τοθ
    σιών έπ' ονόματι τοΰ κατα
    βάλλοντος τήν αμοιβήν άσφα
    λιστικοΰ Ταμείου. Εάν δμως
    μέρος τής άμοιβής καταβάλ
    ληται υπό τοΰ ήσφαλισμένου
    ασθενούς, δέον δπως έκδίδη
    ται ιδιαίτερον δελτίον διά τό
    ποσόν τούτο έπ' ονόματι τού
    ήσφαλισμένου.
    ΧΡΟΝΟΙ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΣΤΟΙ-
    ΧΡΙΩΝ
    Ώς πρός τάς προθεσμίας
    ύποβολής στοιχείων είς την
    Φορολογοΰσαν Αρχήν η έρ-
    μηνευτική έγκύκλιος διευκρι
    νίΓει:
    Άτομικαί καί συγκεντρωτ
    καί καταστάσεις ύποβάλλον
    ται κατ' αρχήν έντός τού
    βρουαρίου εκάστου έτους δι
    δλα τα έντός τού προηγουμέ
    νού ήμερολογιακοϋ ετους έκ» Ύττό τού ύττουργού Συντονι-
    διδόμενα, κατ' εφαρμογήν ^ σμοϋ κ. Ν. Μακαρέζου ενεκρίθη ή
    τού Κώδικος έίγγραφα, διά τα ' πρώτη σε,ρά έργων τού Προγράμ-
    κ λώ
    μέχρι ποσοθ 1.200 δρχ κατ
    στρέμμα. Απόδοσις κατά στοεμ
    μα τουλάχιστον 600 κιλών μέχρ
    ττοο-οώ 1 500 δόν. κατά στρέμ
    μα. Έφ' όσον οί ποοαγωγο'ι θι
    χρησιμοποιοϋν μικροτέρας των
    νοοτέοω αττοδόσεω» θά ττεριοαίζε·
    τμ αναλόγως τό δά.ειόν των.
    Ενίσχυσις καλλιε,ργητών μαύ¬
    ρης σταφίδος: Απόδοσις κατά
    στρέμμα τουλάχ στον 200 κιλών
    (ξηράς σταφίδος) μέχρι ττοσοθ
    520 δρχ. κατά στρέμμα. Άττόδο-
    ■σις κατά στρέμμα τουλάχιστον
    350 κιλών μέχρι ττοσοΰ 800 δρχ
    ■κατά στρέμμα. Απόδοσις κατά
    στρέμμα τουλάχιστον 450 κιλών,
    μέχρ ποσοΰ 1.000 κατά στοέμ-
    ιμσ. Ή δακειοδότησις των παραγω
    γών έ<είνων, οί όποϊοι ττραγματο ττοιοΰν μεΐίομένΓ,ν (κάτω των 200 κ,ιλών) ττσοαγωγήν θά γίνετται α¬ ναλόγως τής στρεαματιικής άττοδό σεως, τής ένισχύσεως μή δυναμέ- ,νης νά υπερβή τάς 400 δρχ. κα- •τά στρέμμα. Πέρα, τής κατά τα όινωτέρω είς ■μετρητά ένιισχύσεως, θά χορηγούν ται έττ! ττιστώσει αί άναγκα οΰατ •ττοσότητες γημικών λιττασμάτων, γεωογ <ών φαρμάκων κ.λ.π. ναυτιλιακών . Έν συνεχεία ή ίν- δική έφΓίαΣ.ρίς έξαίΐει τό γιγονός τής άθρόΐς εγνοαφής είς τό έλλη/.- κόν νηολόγιον κα! άναφεοει τα έ ξής: Ό κ. Άοιστοτέλης Ώνάσης έττλι ροφόοησε τόν 'Έλληνα ύττουργόν Νού τιλίας δτι τό ηδη ύττό ναιπτήγησιν είς τα ιαττωνικά ναυττηγίΐα Χπάσι Σακάϊ ύτίερδίξαμεινόττλοισν μεταφορι κης Ικα.ότϊτος 213.000 τόν«ον/ θά ττλέη υπό ελληνικήν σημαίαν. Τό νί όν αύτό σκάφος θά παοσδοθή τόν Ί ούλιον τοθ 1969. Ή άτμοπλοΐα Ελλάδος — Αύ- στρσλίας ειδοποίησεν έπ-ίσης δτι 2 Φ^ρτηγά πλοΤα 20.000 τόννω νϊκσ- στον ναυττηγούμβνα είς Βρετσννίοηι «αί παραδοτέα τόν Μάϊον κα! Αυγου¬ στον τού 1Ο69, θά ύψώσουν καί σύ τα την ελληνικήν σΓ(μα!αν. ΑΙ έπιχε ι ρήσεις Λ.δανοΐ εζήτη¬ σαν έπίσης νά εγγράψουν είς τό Η ληνικόν νηολόγιον τα φορτηγά ττλοία «Θεοφατνώ ΛιδανοΟ» καί «'Αρχάγγ{. λος», 26.000 τό-νων έκαστον. ΙΔΥΕΤΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ ΤΗΣ ΑΤΕ ΕΙΣ ΦΕΡΑΣ Έ^εκοίθη ή ΐ5ρι.ισις ττρακτορεί- οι· τής Άγροτικής Τραττέζη': "Ελ¬ λάδος είς Φεράς τού Νομού "Ε- 6οου. 'Ως Αμερομηνία ενάρξει^ τής λε αουργίας τού έν λόγω νέου ποαχτορείου ωρίσθη ή 30ή Ίου.ί οο τό βτςτδύτεοον. Τό νέον ίτΡ0- κχτοοεΤο. θά εξαρτηθή άττ' εύθίί- άς έκ τοϋ κεντρικοϋ καταστήμα- τος τής ΑΤΕ. ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΣΑΝ ΤΑ Β Δ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΛΚΥΣΤΗ- ΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟ· ΑΟΓΟΥΣ "Εδημοσιεύθη είς τήν «Έφημερί δα τής Κυδεονήσεω€» (111 Α') τό ύττ' αριθμόν 890 Β. Διάτσγιισ «ττεοί τροττστΓθΐήσεως και συμπλη- ρώςτεως των ύπ' άο.3. 37)66 καί 0 ώ ά ρφ όποΐα προβλέπεται ύποβολή 1 ι γ ρρμ Δημοσίων Έπενδύσεων τού τοιούτων καταστάσεων. 1 μ ι 1969, συνολικοϋ ϋψους 9.141.000 Ή ύποβολή δηλώσεως δι' Λ Ι δρχ". Οΰτω' δ ά τώί έγκρ,θεισώ, πιστώσεωυ χοηματοδοτεΐτα· ή Ις τό κεν Ρκδοσ'ν δρΧτίων λιανικής πω ) τάς έκδιδομένας έντός γτϊγ επι- )*σ''κ. οόιπται. κατόπιν ά-Ι ^θοηνουιιένου ιιηνΟΓ Α ιΐοιον σμός δοσοληψιών τοικου. τηρεϊται καί ό λογαρια δελτίων λιανικής πωλήσεως. , ριορίζονται είς τήν υποβολήν Κηοολη,ι,,,Τ,ν .,ΕτΑ το0 ^ Έκδίδεται ύποχρεωτικώς | άτομικών καί συγκεντρωτι- °" '"■""■ " ' ' κών καταστάσεων διά τα κα- ταβαλλόμενα μερίσματα έξ ό νομαστικών μέν μετοχών, έν¬ τός διμήνου τής έγκρίσε ως τοΰ ίσολογισμοΰ των, έξ άνωνύμων δέ τοιούτων έντός τοΰ μηνός Φεβρουαρίου εκά¬ στου έτους. ι ΐιιυιωοι,ων χοημα ι υο3 ΐΕ,ιτα· η κη τιόδοσιν των επί τής άξίας ώ [ Τασκει-ή 519 άττολύτο..· ττοοτερα- ρισμένων εκδιδομένων στοι- | ότητος πκοαγωγικών έργων, ώς χείων άναλογούντων τελών ' γαρτοσήμου καί εισφορών, έ νεργεΐται είς πασάν περίπτω¬ σιν κατά τρίμηνον, πλήν των στοιγείων πωλήσεων άγροτι- κών προϊόντων υπό των παρα νωνών. διά τα όποΐα ή ανω¬ τέρω δήλωσις ύποβάλλεται κατά μήνα. Διά τάς έκδιδομένας φορ¬ τωτικάς ύττοβάλλεται, άντί ά τομικών καταστάσεων, εν αν¬ τίτυπον των φορτωτικών τού¬ των, άπαλλασσομένων ούτω των μεταφορέων έκ τής έργα σίας διαλογής των φορτωτι¬ κών κατά παραλήπτην καί κα ταρτίσεως άτομικών δι' έκα¬ στον τούτων καταστάσεων. Τέλος, καταργεΐται ή ύπο- χρέωσις των ήμεδαπών άνω¬ νύμων έταιριών πρός υποβο¬ λήν κατά μήνα στοιχείων διά -^-- · - - το0 ττοοηνουμένου μηνός ονομά¬ στι κ άς μετοχάς ώς καί άντι- γράφου των άποδεικτικών κα ταχωρήσεως καί μετοχών. ΑΙ ΰποχρεώσεις των έταιριών ρς 310)67 Βασιλκώ^ Δαταγμάτω, «ττεο! κατασκευάς κα! λειτουργίσς ήλεκτοο<·/ήτων άνελκυστήρων». Είς τό ίδιον ΦΕΚ (311 Α') Β Διάταγμα, «ττερ! τροποποιήσεως καί συμπληρώσευχ τού Β.Δ. ίπτ έο 9. 407)11.5.1966, 19.3.38, 25.::.38 κα! 21.4.65 Β. Διστά- γματα ρυ^μίζοντα γεν κώς την β· σκηςτι., τοϋ έπαγγέλματός ήλεχτρο λόγου». ΔΙΕΥ©ΕΤΗΣΙΣ ΟΡΕΙΝΩΝ ΧΕΙΜΑΡΡΩΝ κα, η (κπόνησ.ς 114 μελετών. Παραλλήλως, συνεχίζεται έντατικόν Ρυ9μόν ή έρ-γσσ'ια διά τή,· τελικήν διατύπωσιν καϊ τοϋ ΰ- ττολοίττου τμήματος τού προγοάμ ματος, ή όττοία αναμέ·£.τα νά ό- λοκληο>.9ή έντός τώι/ προσεχών Λ
    μερών.
    ΑΊ έγκοι3εΤσαι π.στώςτε γ *<·- τα-'έμονται κατά τομείς έργων καΐ μελετώ/, ώ- άκολού3ως. Γεω^γία — Δάση — Άλιεία: Δ.ατιθίμεναι ττιστώσεις 311.500. 000 δ?χ., κατανεμόμεναι. είς νε- ωργικά ττρογράματκ 98.700 000 •δρχ., δάση 158.300.000 δοχ. ά¬ λ εια 48.800.000 δόν., δη,ιιοτκΑ «τφαγεϊα 5.700.000 δρχ. 'Ε6λ Σύνο¬ 2. ρ 'Εγγεΐο6ελτιωτι·<ά ί λον διατιθεμένων 290.000.000 δρχ Βιομηιχανία - ενεργεια - Βιοτε- χνΐα - Μεταλλεία: Σύνολον διατι¬ θεμένων πισιτώσεων 154.100.000 .δρχ., κατανεμομένων είς βιομηχα- β»!αν - ένέργε αν - δοτεχνίαν 106. 500.000 δρρ., μεταλλεία - όρυχεΐα «■αί άλυκάς 47.600.000 δρχ. Συγκοινω-νίαι: Σύνολον διατιθε έ ττιο-τώσεων 2.909.300.000 9300.000 δρχ., κατανεμοιιένων είς όδοας - γεφύρας 2.296.900.000 δρχ., λι- £ Γωρηα.·'νον τοιπλότυττον τιμο Πλέον των ώς άνω υπο- λόγιον διά πΓσαν αγοράν έγ Οί ελεΰθεροι έπαγγελματί-' χρεώσεων είς έκαστον ύποκο νωρίων αγαθών άπ" εύθείας αι ανεξαρτήτως ιοϋ ϋψους ' τάστημα τηρουνται έ(τ" δσον έκ των τταραγόντων ταυτα γε των ετησίως πραγ^ατοπο ου ' συντρέχει περίπτωσις καί τα ωργών κα'ι λοιπών πρόσωπον μένων 6<α6αρ στων εοόδ^ν ] προβλεπόμενα υπό των άρ- ττερί ών ή περίπτωσις β' τής υποχρεούνται είς τήρησιν θι Ι θρων 17 έ'ως 19 ττρόσθετα βι τταραγράφου 1 τού άρθρου 3: θλίου έσόδων — έζόδων, είς Ι βλία καί έκδίδονται τα υπό α) υπό παντός έπιτηδευματί- Ο?ο .υου Λρομοι: Σύνολον διατιθεμένων τη - στώσεων 343.5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Έχπαίοευσις: Σύνολον δατιθε- τής δασ κης ϋττη.οεσίας τοϋ ί/τουρ γείου Γεωργίας διά την διευ9έτΐ- σ ν τώ^ χειμάοοων ε'ς τόν °0£' νόν νώρο^. Κατά τόν λθό μήνα κατεσκευάσθησαν έν 32 φοάγιιατα στεοεώσεως τ«· πρςτνών κσϊ συγ«ρατήσεο:·ς *£?" των υλικών σΐ-νολ'.κοΰ 6 Υ κου ί 755 κυδ. μέτοχ». Παραλλήλως, <■ γέιΌ/το άναδοσωτικα! έργοχτίο1 ττρός άπο<ατάστασΐν τοΰ όρΐ|ν(χ 5άσοο;. Έφυτεύθησχΐν 729.000 5εν5ρύλλα. Τέλος, ένεκρίθησαν ο 'ΐι δει-3ετήτεως των Χ£ μ Χελινοΰντο- κα! ΡοιΧΓ"θ- ν τού, σννολικοΰ Οψς>υς δαίπά.ηζ
    66 έκατ. δρχ.
    ΔΙΑΘΕΣΙΣ
    22 ΕΚ. ΔΡΧ. ΤΗΣ ΑΤΕ
    "Ενεκρίθη υπό τής ΑΤΕ
    άπό τούδε χορήγησις είς τούς
    καλλιεργητάς λιπασμάτων
    διά τήν έαρινήν καλλιέργειαν
    τοΰ 1969. Ή επί πιστώσει χο·
    ρήγησις τοιούτων ιπασμάτων,
    θά διενεργήται μέ ύπολογι-
    σμόν τού τόκου άπό 1.4.1965·
    ΝΕΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
    ΛΙΠΑΣΜΑΤΟΝ
    "Η έπιτροτττι πιστώσεων της
    Άγροτικής Τραπέζης ενέκρι¬
    νε την δανειοδότησιν διά συ·
    νολικοΰ ποσοΰ 21.79Ο.ΟΟΟ 6ρΧ·
    ,μένων πι.στώσεων
    ■δ
    μν ς άν»τά
    τηι/ εκπαίδευσιν 139.300.000
    δρχ, μέσην έκτταίδίυσΐν 316 700
    δρχ., τεχνικάς
    ΙΙλάς 120.900.000 δρί, -ΐ
    861400 000 σειΡ°"; Υεωργικων
    Γ,ν λ ϋ σεων κα1 όμάδων παραγω·
    εις άνοτα- γών> δΛ τήγ ^^^^ τών
    εργασιών των. Περιλαμβσ-
    νεται ή χρηματοδότησις κο>
    ττνοβιομηχανίας διά τιοσοθ
    10 έκστ. δρχ.