195047

Αριθμός τεύχους

2229

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ 48

Ημερομηνία Έκδοσης

3/11/1973

Αριθμός Σελίδων

6

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    8 Νοεμβριού 1973
    Αριθ. ιτΰλ. 22<ί<) _ ΤΓΜΗ ΕΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ &0ΛΙΤΒΟΤ. ΕΦΜΙΒΡ,Τ - ΦΙΑΟΑΟΓΙΟ - ΣΪΜΦΒΡΟΜΤ&Ν ΔΡχ. ιαιοκτητησ - 3Κα0ΤΗΣ - Α*:τ»3ΡΝΤΗΣ συνταμοτ. ΣΒΒ3ΡΑΉ&Σ ΧΑΡ. ΣΕίΑΝΙΔΒΣ —-ΑβΗΝΑΙ - ΤΗΛ. ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ Ο Οίαοομ«νιαόςΠατριάρχη« Δημήτριος ό Α, 6μιλεϊ ΣΕΠΤΑΙ ΥΠΟΘΗΚΑΙ Κάθε επίσκεψις είς ό Φανύρι. κτον φθέγμα- *£ κο,τίδα καί τό λίκνον τής ΕϊμεθαΦ όΥλ;01 ν ΟρθοδοΕ.ας είναι, γ,δ μερ,κοϋς οτ,ανοί έντοϋθα Ολίγο, καΓ ονθρώπους, ώς νά γίνετα, διά λοί, δπως έλεγεν 6 άοίδ,μος πΐ πρώτην φοράν, καθως έλεγεν εύ- κάτοχός μου Άθηναγόρας ό Α ,,εής Πανρ,άρχης Ί«,κε.μ ό Κί ί ε Πσνυ. μ θηαγόρας ό Α Πανρ,άρχης. Ί«,κε.μ ό Καί οί εναπομείναντες 6λίγο, δια Οσο. δέν ηροοέρχοντα. τηροϋμεν καί ουντηροΰμεν παρόδο ι.ς εις τό Οίκου ο,ν έμ ° ηροοκυνηματ^ς εις τό Ο',κου- ο,ν έμψυχον καί αψυχον άναπλπ" μνικόν Παρτ,αρχεϊον, β,ωματ,κώς ροϋντες μέ θυσίας τά έλ'λείποντα Κα1 μέ ιστορικήν συγκίνησ.ν καί "Εχομεν 125 Ι. Ναούς δεκά' ^μην, άλλά κοσμ.κώς, περ.ηγη. δας Σχολείον, Εύαγών Οϊκων Νο ,,κώς κα'ι φ.λοπεριέργως, ματαιο- οοκομείων, Γηροκομείων κλπ ' Έν πσνοϋν. ΈμπαίΖοντα, καί έμπαί- τή πτωχεία των υλικών μέσταν ά- Ζουν, έλεγεν ό Άθηναγόρας ό γαθοεργοϋμεν, ένισχυόμενο.' έν Α·. Λ.' έκατοσπΐν φοράν, προσ τή πλησμανή τής Πίστεως Τά ά Ερχόμενος είς τό μυστήριον Φα- οθενήματα ημών συμπληροί ή Θεία ,αρι έψιθύρ,Ζα καθ' εμαυτόν, τό /άρ,ς, ήτ,ς, κατά τόν θεορρήμονα τήο Γραφής: «Ό χ,τών μέ έλέγ Απόστολον Παϋλον «τα άσθονή Χ-1'"- Κεκαθαρμένο, τή διανοία, θεραπεύει καί τά έλλείποντα άνα- ως έν έπιστροφή έκ Δομασκοϋ, ηληροϊ». «τά τήν Παύλε,αν έκφρασιν, όφεί Τό Οίκουμεν.κόν Πατριαρχείον λομεν νά προοατενίΖωμεν τό Μέ- έπιτελεί έργον θείας Προνοίας καί γο Φανάριον, τόν Οικουμενικόν ημείς ταπεινοί λευϊται, έχομεν ά- μας Πατριάρχην, τούς Άρχιερεϊς ινάγκην έπισκιάσεως υπό τοϋ θα- Μ Ίερείς κα! δ,ακόνους, τούς έ- δωρείου Φωτός ίνα έπ.τελώμεν τήν οα,κατακοίλους, ύποδιακόνους καΐ Θεόθεν δοθείσαν ημίν διακονίαν αναγνώστας, άλλά καί τά 6νεκτί κα'ι υψηλήν Αποστολήν. μητα κτίσματα, τά δψυχα, πού ό-[ Παριστάμενος Άρχιερεύς, παρ μιΑοϋν τήν γλώσσαν τήν Εύαγγε-' εμβληθείς, προσέθεσεν επίκαιρον Μκήν χιλιετηρίδων. ( παρατήρησιν. ΚαΙ ό έλλαμπτικός Αύτά τά ουναιοθήματα, αί βυ- Πατριάρχης, συνέχιοε: 6ίαι αύται βιώσεις, μέ κατεϊχον, | «Διάπυρος εύχή, παράκλησις κα'ι πάλιν ευρισκόμενον πρό τοϋ καί δέησις ημών έν τψ Οίκουμενι- ηραέος Οικουμενικού Πατριάρχου κω Πατριαρχείον είναι ή έμπίδω- Δημητρίου τοΰ Α' τοϋ θεοκλήτου σις διαρκοϋς καί μονίμου είρήνης κοί δημοκλήτου. Τού άνήγγειλα, άνά τόν κόσμον, Άγάπης, συνβν- οτι μετά 3—4 ημέρας, θά έπεΖή- νοήσεως καί είλικρινοϋς ουεργα- ίουν ακρόασιν, εύλογίαν και εύ· οίας καί φιλίας δλων των άνθρώ- χός, ή έπίσημος ΈλληινΊκή άντιπρο πων. Βεβαίως, ή έντολή νού Κυ- οωπεία, ό πρόεδρος τής ΕΣΗΕΑ ρίυο Ινα «έν ώμεν», πρυτανεύει κ. Π. Τρουμπούνης, έπίοημοι τοϋ ίίς τούς λογισμούς καί τάς σκέ- Ύπουργείου Εξωτερικών κ.λ.' ψεις μας. Έν σεβασμώ κα'ι άκρι- προοκληθέντες υπό τής Τουρκι- βεϊ ,τηρήσει των Θείων καί Ίερών κικής Κυβερνήσεως διά τόν έορ- Κανόνων καί διακελεύσειαν Τοπι τοσμόν τής δθετηρίδος άνακηρύ- κων Οίκουμενικών Συνόδων, προ Εεως τής χώρας είς Δημοκρατίαν.' χωροϋμεν έν τή έπιδιώΕει τής Έ Δέν έπεΖήτησα συνέντευΕιν. Ώς νώσεως, σταθεροί, άκλόνητοι, ά- Μέγας "Αρχων τοΰ Πατριαρχείου παρέγκλιτοι κα'ι άταλάντευτοι είς ψυχικώς συνδεδεμένος μέ τόν Ή-' τήν Αγίαν ημών Πίστιν», γέτην,,τής Έκκληαίας, /ιεριωρί- [ Εγειρόμεθα διά νά άοπασθώμεν ο6τν νά άκούω, νά άνοπολώ, νά. τήν Θεοχαρίτωτον δεΕιάν τού Οί-, διδάσκωμαι καί νά τακτοποιώ τάς κουμενικοϋ Πατριάρχου. Συγκεκι- έοωτερικάς μου παραοτάσεις, τάς νημένος μδς ασπάζεται άδελφικώς τούς προσανατολι- καί πατρικώα κα'ι παρακαλεί τόν ' παριστάμεινον διευθυντήν τοϋ Πα- «Άγαπώμεν τήν φίλην χώραν» τριαρχικοϋ του Γραφείου πανοσιο- - είπεν ό Οίκουμετνικός Πατριάρ- λογιώτατον ΆρχιμανδρίΓην π. Βαρ χης— συμμετέχομειν δλη ψυχή εΚ θολομαϊον Άρχρντώνην δπως προσ τόν έορτασμόν των 50 έτών όνα- κομίση είς ημάς Πατριαμχικά κυ- κηρύΕεως της είς Δημοκρατίαν ύ- τια Άγίου Μύρου, ώς εύλογίαν πή τοϋ Μεγάλου ηγέτου Κεμάλ τής Άγίος τοϋ Χριστοϋ, Μεγάλης Ατατοϋρκ, Αναμένομεν γηθοσύ- Έκκλησίας. Εύχαριστοϋμεΐν την κυς τούς έκπροσώπους τής Έλ Παναγιότητά του, ύποκλινόμεθσ ληνικής Κυβερνήσεως καί τής Έ Δομήτορα τοϋ Παντός υπέρ τής νώσεως Συντακτών. Προσφρόνως κατ' δμφω ύγιείας, τής σεπτής κο δεχόμεθα κάθε εύλοβή έπισκέ- ρυφής κα'ι τοϋ Θεοσκεπάστου Οί- πιην έΕ δλων των μερών τής Γής. κουμενικού ημών Πατριαρχείου. διοθέοεις καί ομούς μου. Τό λάβαρο τοϋ 1821 τό κέντησαν κορίτσια τής Σμύρνης τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Κατα τα τέλη τού 17οι- αίά>«, πού τίς εύλόγησε καί τίς σννεγ.ά-
    η Μονη τής "Αγιας Λαύρας αι>>ι ρηκε γιά την θρησκεντική τους '.',-
    ζε να ακμάζη χάοη στό δραστήριο φοσίίοση Μά, ϋ.τως συνηθίζόταν τό
    ΗγουΐΑενοΛΓυιιβοΐ'λιό ττΐί- ^τηίι τ.-ι,ι τ« »Λι. ««ι .λ«λ χ..ι______..„«'*.
    ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΡΣ
    (καί ό Κερπακόρτς ό Πέτρον)
    Τού κ. Γεωργίου Γρ. Γρηγοριάδη, συντ)χου δασκάλου
    Τού συνεργάτη μας κ. Ανδρέα Έλ. Ταταρίδη
    'Οτσν ίνοο άνθσωπος έχκι
    προχωρήσει στά χρόνια καί θβ-
    • δΙΖει πιά γιά τό ΜεγάλΓ ΤαΕίδι,
    καί τώρα άκόμα σννηθίΐ: Ι κεΐνο πού τοϋ μένει όπό τήν δια-
    οίκ-υε ανα την Μικρά Άσία, θοΛ- ται, κάθε καινοογιοδουλεμένη ά Ι δρομή τού βίου τ
    κι» και Ρουμανία, όπου άχθούσε ί κόνα έπρεπε νά πομείνη στό ίερό'ρος» των άνομνή
    ο Ελληνισμος, με σκοπόν την οί* επί 40 μέςες νά άκούη τήν λειτοοο ' :„„, ™ι,. _____
    τού είναι τό ·βά
    άνομνήσεών τού. ΚΓ
    , , . ■ , μέοες ά άκούη την λειτοον
    λογη δωρεων καί προσφορών γ..ΐ γία. Τοποθέτησαν λοι.τόν τό λά/«
    ενισχύση καί «λοντιβμό τής Μονή;; Οο μέσ· στό ίερό τής -Αγιας φ,,,
    Σε μια περιοδεία τον, .τού είχε- ! τεινής, Μητροπολιτικοΰ Ναού, /αί
    κανει τό 1Ηγοι·μενοαυμ6ούλιο/ -[χ· στό άναμεταξύ ίίδοποίησαν στό
    σταθμ«ύσει στή Σμύρνη .τού τότ?' Μοναοτήρι τής "Αγιας Λαύρας νά
    Μητροπολίτην ήχαν ό Γρηγόριος στείλουν καλογέροκς νά πάρουν τό
    Κοντάρης | ά "Ο
    νά άχούη την λειτοορ ε!ναι Πολυ φυσιΚ0 να θέΑε| ^
    τίο».
    νεται μ έτόν προφορικό κα'ι γρα-
    πτό λόγο.
    κ . .... ____, — .._,_.. .„ Χιλιάδες δέ είναι τά βιβλία,
    Κοντάρης τάμα. "Οπιος κι εγινε. Ό Γς>ηγό πού έχουν κυκλοφορήοει καί κυ
    Ο μεγαλος αύτάς φΐλάνβρωπος ριος σέ έπίσημη τελετή έδ,ο ;ε κλοφοροθν, μέ παικιλία τίτλων
    ΪλπΓΓΪη; σν-έτί1·νε β": °' αΤ0ί'ς. *<,λ°™<^ " άοιο-το,ιργη- κοΙ περιεχομενο τ1ς προοωπ(κε(; πλουσιοι Σμι<ρναιοι να προσφέρον,ν'ματικό λάβαρο ποϋ αύτοι τό μρτέ . Α - . * γιά την Μονή εν« άρκετά σοβαρά φροαν στό Μοναστήρι άναμνήσεις των έκδοτων τους. χρηματικό ποσό/ καθώς καί αλλ«τς | Ό Ήγούμενος τής Άγιας Λαύ ** ύπάρχη Κ0Π010<:. π°" Οωρίές γιά τίς άνάγκε; της. "Ο ρα; μόλις τό εΐδΐ, θαύμασε τήν Ι είνα' πΡ6νματι «φορτωμένος» μέ την δέ τά κοοίτσια τής Σμύρνη;, τέχνη τού καί τό τοποθετηθή σάν άνομνήσεις κα'ι θέλει νά «άπαλλα- εμαθαν τόν σκοπό τού έρχομοΰ' παροιπέτασμΛ βτήν "Ωραία Πύλη γε> άπ' αύτές, αύότς εναι ό Μι·
    των καλογήρου, θίλησαν καί αί>-[ τού ίεοοθ γιά νά τά βλρποι<ν οί κρασιάτης. γενικά ό ΕερριΖωμέ- τά νά ποοσφέροι·ν κ.άτι καμοϊμένο έκκλησιαςόμενοι. Στή θέση δμιος μέ τό δικό τού; κόπο, άλλά καί μέ αύτη κ.ρεμαστό, επρεπε κατά τήν άπ' ούτό Εαλάφρωμα» τό αύτό γί- στήν χάοη τή; Μητέρας τού Χοιστοΰ. Χρ»ισοχροες κεντή- τέλεση τή; λειτουργία; νά σέρνε- ται στά ,τλάγια, (">στ« νά κ.λεί^ο
    νοθ
    δ ΟΛ',
    ■Ελληνας των Χομένω Πατρί-
    στρες, νά κάνουν ενα άντάξιο χη καί νά ανοίγη ή Ώραία Πύλη. Κ'
    ροτέχνημα, τήν είκόνα τή; «Κοι-ι Γτσι μέ τόν καιρό επαθε όρισμένίς
    μήσειο; τή; θεοτόκου» κεντημένη (Ίλάδε; τό άριστουργηματικό αύτό
    άριστουργηματικό
    μέ τέχνη, ενα τάμα στήν όμώννμη κέντημα.
    έκκλησιά τής "Αγια; Λαύρας. Ι »*,
    Μιά κοπέλλα «ίδική κεΝτήοτρα,' Πέρασαν 46 χρόνια άπό _
    ποίι την βλιγαν ΜαΟιγίτσα, άνέλο *οί· τά λάδαρο είχε ερθει στό Μ··- άφιερωθή'Ό" ένα" Πόνΐ.ο" Δέν" ε7
    6ε την ολη Γυθυνη, και όχτώ κο- ναστήοι. Καί στό 1736 ό Ήγοΰα?'..-. ,α,.- .....: ..λ ___βΑ_. λ
    είτε Σμυρναϊος είτε θρα-
    εϊτε Πόντιος. Αύτοι οί
    άνθρωποι, πού έΖησαν κα'ι εύτυ-
    ' χισμένα χρόνια κα'ι π ικρά χρό¬
    νια, γιομάτα πόνο καί δάκρυ, δ¬
    ι λοι τους άνεΕαιρέτως έχουν κά-
    | τι νά μάς ποϋ ν...
    Σήμερα τό σημείωμά μας θά
    τόσο,
    λόγω
    τραβάεΐ'
    καταγωγής, 6σο
    ναστηρι
    ςίτσια πςοσφέρθηκ.αν γιά νά δοι·· νυ; Χρύσανθο;, βλέποντας
    Λέψοι>ν· μαζί καί νά την βοηθήσο ·ν τό Ίροό αϋτύ άριστούργημα ....
    κ' δτσι, γίνηκαν δλες τους έννιά πολικτθαρή, σκέφτηκε νά τό στεί διΟΤΙ το κρινόμβνο ,βιβλΐο κυριο-
    κεντήστοες, όπως επρεπε. "Ενο, λη στήν Σμύρνη νά τοϋ έπισκενο λεκτικά Μέ γοήτευοε. Συγγραφέ-
    άλ άά ΰ ό έ
    η ή μρη ν
    πάλι άγ,ογοάφο;, ποΰ τόν έλεγον σουν τίς φθοοες. Γιατί μόνο έχ?ϊ ] °ε Του·
    Χό ύ ί ή
    πολυβασανισμένος
    ς φς μ ]
    Χουβό, τούς σχεδίασί τή- πολΰ- ι μποροΰσ* νά γίνη αύτό. Είδάλλιος Πόντιος, ό κ. Γεώργιος Γρ. Γρη-
    τλοκη είκόνα, καί αρχισε πιά τ» ά- θά καταντοΰσε δγρηστο. Έπιφός Ι γοριάδης, ΣυνταΕιοϋχος Δάοκα-
    Ο.στοτεχνιχή δελονιά στό σπίτι τής ιωαΐ λοιπόν τόν καλόγεοο Ν€0<τν'λος, πού Ζεί πιά στήν Αθηνά, έπιδέξιας είδικής κεντήστρας. ά ό ά ί ά ΙΛέ | Προτοΰ ν αρχιζουν το κεντη.ια τα κορίτσια ανα6αν το νά τό πάρη καί. νά Ό Νεόφυτο; έφτασε στή Σμ,ύο! ΤΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΡΣ» καί το καντη .ι νη με το λαιθαρο και πήγε κατευ εΐκονοστάσι καί Εκαναν τό ΟεΓαν στή Μητρόπ-ολη. Μητροπολί Τίτλος τού βιβλίου τού: ΟΙ ΠΟΝ οάν ύπότιτλος: "Ο Κορπακόρτς ό σταΐ'θό τους Καί καθώς κεντοΰσα/ ελεγαν προσ€ΐ·χές καί τρο.ιάρια. Στό τέλ^ος δέ τού κεντήματο; Οι· μκιζαν τό ·ίεοό αύτό έργόχειρο. Κά θε κορίτσι είχε άναλά-βει ν ά κεντά της Σμύρνης ήταν τότε ό δραστή ΠέτΡον ριος Νεόφιτος (σιινώννμος μέ τόν Άλλά θά κάνω μιά δήλωση, καλγερο) .-τού τόν δΐ€υκόλυν·ε νά Υ'ά νά προλάβω τυχόν παμεΕηγή- 6οή την κοπέλλα πού δλλοτε "Ιχε οεις: δλους τούς ΕερριΖωμένους άναλάβει την καθοδήγηση τοϋ κ«ν' τούς θλέπω μέ την ιδία ουμπά- καί ?να τμήμα τής ίίκόνα; ποΰ ή· τήματος. Ζοΰσε αύτη άκμα, γρηά θεια καί έκτίμηση καί δλους τούς ταν καί δύσκολη, γιατί "ριλαμβα/ί, τώοα 70 χρονώ, καί ήταν γνωστί,1 διαβά2ω μέ τό ϊδιο ενδ.αφέρον. ">0 πρύσιοπα αγκον και αγγελιον στόν Μητροτολίτη καθώς «αί
    .">0 πρύσιοπα αγκον
    αγγελιον
    Μητρο.τολίτη καθώς «αί
    απάνω α' ρνα γ:υό μετά^ινο ΰφ ι- σούς .-τα.-τά&ε; τή; Σμύρνης για,τί
    σαα τετράγοινο, μήκο; 1^20 «»τΙ' δέν έπαυσε νά αναλαμβάνη νά κ«ν ν
    .άλατος 0,90. "Ενα σφιχτό κέντη τί ίίοατικά δμφΐα
    μα μέ κλωστή στριμένη μέ μάλαι- [ Ή εύλαβήδισσα γρηά, σάν
    Γιά δλους πάντα θά βρω να πω
    Ιοτάμεθα, έδραϊοι τήν ψυχήν, ά-
    κλίνείς κα πανέτοιμοι, είς τήν
    προαιώνιον ταύτην έπαλΕιν τοϋ εύ
    κλεοϋς Φαναρίου. Ενθυμούμεθα
    τό των Άρχαίων Έλλήνων τρίλε
    ΣΤΕΦΑΝΟΣ Π. ΛΙΠΠΙΩΤΗΣ
    Δημοσιογράφος
    ΜΕΓΑΣ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕ
    ΝΙ ΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙιΟΥ
    ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ
    Τιμπτιυή Προοωννμια
    ΣΕ ΔΥΟ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΘΗΛΕΩΝ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗΣ
    ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
    Ευχαρίστως Εχομε πληροφορηθή
    ότι διά πράξεως τού 'Εκπαιδευτι-
    χοΰ Σνμβουλίον τό Α' Γυμνάσκν
    θηλέων Νέας Σμύρνη; θά φέρη
    τού λοιπού την προσωνυμία «ΟΜΗ
    ΡΕΙΟΝ» χαί τά Β', την προσωνυ
    μϊα «ΚΒΝΤΡΓΚΟΝ>.
    Μάς «Ιναι γνωστό, δτι τό «Ό
    μήρειον Παρθεναγιογεϊον» καί εο
    «Κεντρικόν Παοθεναγωγεΐον» ή-
    οαν δύο άκμάζουσες Σχολές τή;
    Σμύρνη; μέ Νηπιαγίογεϊο, Δημοτι
    χό( Γι·μνάσιο καί Λιδασκ«λεϊο, έγ
    κοτεστημέν*; άμφότίρες σέ πεοί-
    λαμπρα κτίρια άρχαιου
    ρνθμοΰ_ ΚαΙ τό μέν κτίριον ^ ού
    «Όμηρείου» τό κατέστρεψε ό έχ-
    βρό; στό 1922 κατά την καταστ »ο
    φική καί γενική έκείνη πυρκα',ά
    τής Σμύρνης, τού δέ «Κεντρι.κοϋ»
    .ιού ήταν μεγαλείτερο καί έπιβλη.
    τικώτ€ρο, σκέφτηκε νά μή τό κα-
    τ.ίστρέψη, άλλά νά τό χρησμιοποι
    ήπη γιά την νεολαία τοιι. Όνοαά
    ζίται δέ σήμερα «Άτατοΰρκ Λΐ'ΐε
    σί» (Λήκειον τού Άτατούςκ). Σώ
    βηκε λοιπόν άπό τί; φλόγες γ'ά
    νό θυμίζει αίώνια την πνευματικήν
    Ανωτερότητα τού τότ« ύπόδουλ"·.)
    Μικρασιατικοϋ 'Ελ.ληνισμοϋ σχεπ-
    χά μέ τόν δι·νάστη.
    Καί τώοα <™ό 1973, 51^ ό άπ' τή μοιραία παύση λ ρ ή μ λειτουργία; των δύο αυτών λαμπε Ρών ΙΙνει>ματικών Φάρων κίΐί
    τόπιν των άόκνων ένεργειών
    «Συλλόγου Ομηρειάιδων καί
    τΌικ€ΐάδων Σμύρνης» ελήφθη
    κ«
    τού
    απόφασις
    δύο Γτμνά
    ής πόφς
    θηλέων τής Νέας Σμύρνη^
    (}5 τής ,Ιρινικής Σμύρνης τι ι η
    θόθν μ| τά όνόμιίτα των δύο ιύ-
    ΐών τού 'Έθνονς ΙΙαρθεναγωγη-
    »ν καί νά διατηρηθή επαξίως η
    μνήμη αυτών,
    Πρέπει δέ νά σημειωθή στι ό έν
    λόγω Σύλλογος έδρεύει στή Νί<ι Σμύρνη μέ ννιν πρόεδρον την δρα •τήρια κυρίαν Ζηνοδίαν Λιθοξόοιι — Σαλάτα, ποΰ τυγχάνει καί έ ξαίοβτη λογοτέχνις καί συγγρα¬ φεύς καί κύρη τού αειμνήστου Νι κολάου Λιθοξόοι^ τελειιτπίου Γυ μνασιάρχη τοϋ ετέρου φο>τεινοϋ
    ΠνευματικοΓ Φάρ-ου τής Σμύρνη,
    καΐ γενικά τής Ανατολή;, τής
    πεοιώνυμης «Εΰαγγελικής
    λής».
    "Τστερα λουτόν άπ' τή χαρμοσυ
    νη, γιά μά; τούς Σμυρνιούς καί
    τίς Σμυρνιές. γιά τού; Μ'κρασ -
    τ^ς καί τίς Μικρασιάτισσες/ αύτ,|
    πράξη τού Έκπαιδευτικοΰ
    λίου, δέν έχομε παρά νά τό εΰχα
    ριστήσοιμε έγ-κάρδια. Άλλά νά εύ-
    χ.ριστήσοιμε καί τόν «Σύλλογο
    των '-Ομηρειάδιον καί Κεντρικειά-
    διον», Μέλη καί εκάστοτε Προ°-
    δρονς, ποΰ ίίχαν την ,τρωταβουλία
    όπως δύο Γυμνάσ'.α θηλέων τή,
    Νέας Σμύρνης ιτέοουν είς τά Ι
    ςής τίς προσωνινμίες: «Όμήρειον»
    καί «Κεντρικόν>.
    Γιά νά χαιρετίση δέ τό ίστορι-
    κό αύτό γεγονό; ό κ. Δημήτριος
    Άοχιγένης, σΐ'νέθεσε τοΰς στίχονς
    καί την μονσική, σέ δίφιονο μελο
    δικό άσμα καί μέ βννβδεία πιάνο ι.
    δί·ο ΤΜΝΩΝ. Τόν μέν ενα "Τμνο
    τόν άφιεοώνει στό Α' Γυμνάσιο
    θηλέων Νέας Σμύρνης πού φέριι
    τήν έπωνυμία «Όμήρειον», τόν δι:
    ]
    μα καί μέ άσήμι. Τό ςριοτοστέφανο τα λάδαρο έτσι φθαρμρνο, τα
    τή; Κο.μουμένη; Παναγίας τό ( σπάστι,κρ καί δάκρνσε.
    στόλισαν μέ μαργαριτάοια γιά νά τότε πάλι, κορίτσια
    ξΕχοιρίζη, Μοιογαοιτάρια έβαλαν ] -..εντήστοίς, ποϋ «ίχι μόνο τό δ.όρ
    καί σ' ολο τό μάκρο; στά δυό πλά θωσα·". άλλά καί τό έκαμαν πιό
    για τή; είκόνας, καθώς καί μεγ.ί- ώηαϊο άπό πρίν. Καί τότες ό κπ'.ό
    λα χέτοια μαργαριτάρια στά
    σία ποΰ κρέμονταν στό κάτω μέ-
    ρο; τή; «ίκόνας. Κ' έτσι ίΐγινε ε-
    ν« άςηστούογημα. Τα μαργαριτά
    γερος, εύχΛριστημένος, τό πήοε
    εύλογώντας τί; πολιτισμένε; καί
    χρυσοχερε; αύτές Σμυρνιές. Καί,
    οταν τό 6φΐ"(ΐε στήν "Αγια Λανρα,
    |
    οια αΰτά, πού ήταν καί τρύπια σσν , ό Ήγούιΐ€νος Χρύσανθος τό τοπ»-
    τ'ις χάνδρες, τα δώοισαν τα ϊδ'ιΐ ' θέτησε πάλι στήν Ώηαία Πύλη /.«< τα κορίτσκι οί κεντήστρξ;, πού μέ έ-ΐιστολή τον ίύχαρίστησε τόν ήταν άπό αοχοντόσπιτα. Τα ετίγτ Μητροπολίτη Σμύρνη;, λάν άπό τί; χτένες τους καί άΛΟ Α τα μεταξωτά κορδόνια ποΰ μέ <ιύ-, Αΰτό είναι τό Λάβαρο, πού, στό τα στόλιζαν τα πλεγμένα σέ κοτ<η 1821, ό Ήγούμε-νο; τής "Αγιας δες μακςηά μαλλιά τους πού τί; Λαύςκχ; τό θεώρησε, πώς ή έμφά- τύλιγαν σάν στεφάνι γύρο» ά.ΐ' τό νισή τού θά ένθουσίαζε τού; έπα- κεφάλι, εϊτί σάν σαλιγνάρι σκ^· ναστάτΕς. Κ' ?τσι τό έβγαλε άπ' πάίοντα; τό κάθτ αύτί τον;. Ι την Ώραία Πύλη κ«ί, κρίμασμένο Ή ποοσεκτική αυτή βελονοδου σέ κοντάρι, τό εδοισε στόν Μητρο λειά μέ τρχνη καί γούστο βαστά- πολίτη Παλαιών Πατρών Γερμα- ξε τρείς μήνες. Καί τότε παράγ- νό. Ό δέ Γίρμανό;, κρατώντατ γβιλ.αν ενα κοντάρι μέ ωραϊο.· τό λάβαρο αύτό Αλ' τό άριστ = ρό πλουμιστό σταυοό στήν κορι-φή. χέρι καί τόν Στανρό ά,ι' τό δε^ί Κοέμασαν άπάνοι την κεντητή θαυ κάλρσε στόν Άγίδνα τό δοΰλο "Ε μάσια εΐκόνα καί εγινε ενα μέγα- θνος, καί βροντοφώνησρ «ΕΛΕΤ- λόπρεπο λάβαρο. Τό θύμιασαν χ->ί ΘΕΡΙΑ "Η ΘΑΝΑΤΟΣ, ά«ελ-
    τό άσπάσθηκαν δλα τα κορίτσΐνΐ ί
    αύτά. Καί παρακάλεσαν την Πανχ Αύτά λέει ό θρύλο; καί ή Ιστι,
    γιά, νά τοΰς δίνη ΰγεία καί νά. ρία.
    τοΰς χαρίση μάν καλή τύχη. Κ' Νέα Σμύονη 27 Λύγοΰστου 1972
    ίίστερα πιά, τό πήγανε νά τό δίί-1 Δρ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ι. ΑΡΧΙΓΈ
    στόν Μητροπολίτη Γρηγόρ ο Ι ΝΗ5Σ ΣΜΤΡΝΑΙΟΣ
    Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ»
    ΣΑΚΡΑΜΕΝΤΠ
    Μιά μικρή χαριτωμέ/η πόλη,
    χωσμένη μέοα στό πράοινο είναι
    ή πρωτεύουσα τής Καλλιφόρνι-
    ας.
    Πρ'ιν άπό ένάμισυ περίπου αίώ
    να οτά 1835 την ϊδρυσε ό λοχα-
    νός Σάττερ κα'ι την όνομασε νέα
    Ελβετία.
    Ή μικρή αυτή πόλη Ζοΰσε ή-
    ρεμα ώς τήν.ήμέρα πού στά κτή-
    ματα τοϋ λοχαγοϋ άνακαλύφθηκαν
    χρυοοφόρα κοιτάσματα.
    Άπό τότε (1849) ή πόλη γέ-
    μισε άπό χρυσοθήρες πού κατέ-
    άλλον "ΐμνΐ στο' Β' Γυμν^Γο θη ^ναν άπ' όλα τά σημεία
    ύ έ
    τού
    λέοιν Νέας Σμνρνης πού
    τήν έπιονυμία «Κεντρικόν», γιά
    νά τοΰς τραγουδοΰν οί μαθήτριες.
    Καί μέ τά ώραία λόγια πού περιέ¬
    χον, νά διατηρήσουν μβσ' στί;
    καρδ'ιές τους τή μνήμη τής άξέχ«
    στής Σμύρνης μας. 5™ λ«(?ο·/
    φύλλο δημοσι^νομε τόν«"Τ,μνο στα
    Όμήρειο» Παοθεναγωγείο Σμύρ¬
    νης στή Νέα Σμύρνη» Καί στό
    προσεχές φΰλλο τόν «"Τμνο ατ')
    Κεντρικό ΙΙαο&εναγογείο Σμι'ν-
    νης
    στή Νέα Σμύρνη».
    ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΡΤ
    —ΓΡΙΒΑ
    όρι'Ζοντα καί ό ρυθμός της άλ-
    λαΕε άπότομα.
    Έντύπωση προΕενεί καί οήμε
    ρα άκόμα οτόν έπισκέπιη τό ά-
    πέραντο σέ ζκτςση νρκρβταφβϊο
    των χρυσοθηρών σέ πολλές άπά
    τίς έπιτύμθιες πλάκες τού όποί-
    ου διαβάΖει κανείς μέ έκπληΕη
    δτι ό άλιρα ή ό βήτα χρυσοθήρας
    έχασε την Ζωή του, είτε άπό κα-
    κουχίες, βϊτε άπά τό στιλέτο συν-
    αδέ^φου του γιά την κλοπή τοϋ
    χρυσού.
    Σέ σύγκριση μέ τόν Σάν Φρα-
    τΖΙσκο Λ τό Λός ΆντΖελες. τίς
    δυό δπλαδή μεγάλες πόλεις τής
    Καλιφόρνιας τό Σακραμέντο εί¬
    ναι ένα πολύ μικρό προάστειο.
    Παρά ταυτα καί παρά τό μικρό
    του σέ έκταση καί πληθυσμό ά-
    νάστημα είναι ή πρωιεύουσα τής
    Καλιφόρνιαο.
    Τώρα βέβαιο σ' αυτήν την δ-
    μορφη μικρή πόλη δέν ύπάρχουν
    πλέον χρυοοθήρες γιατ'ι δέν ύ¬
    πάρχουν καί χρυοοφόρες πηγές.
    Ύπάρχουν δμως τά σύγχρονα τε
    χνικά μέσα πού διατηροϋν φρέακα
    τά φημισμένα προϊόνια τής Κα-
    λιφόρνιας. Ύπάρχουν οί άπέραν·
    λόγο—ποτέ τόν πικρό.
    Άλλά στήν περίπτωοη τού κ.
    Γρηγοριάδη, άς μοϋ επιτραπή κά
    όδηγοϋν πρός τήν ελευθερία...·
    Άλλά δέν είναι μόνον λυρικός
    ο κ. Γρηγοριάδης. Ό λόγος τού,
    οέ πολλά σημεία, γίνεται στοχα-
    (θδλεγρ^
    κσνείς. Φράσεις, σάν κΓ ούτές
    ...«Άπό τά πνεϋμα τοϋ άγαθού,
    δπαΕ καί φύγει ά Ανθρωπος, θά
    περιπέσπ ότου κακοϋ την σκάλα
    κα'ι τότε κάθε του πράΕη γίνεται
    καί μιά ουμφορά,...»
    ....«Τόσο καλάς πού πλάστηκε
    ό άνθρωοος. γιατί δφησε νά τόν
    παίρνουν οί άνεμοι τοϋ κακοϋ καί
    νά τόν κατεθάσουν στό έσχατο
    σκαλί τής κβκίας καί τής αύτοκα
    ίταστροφής;.....»
    ...·Δέν Ζητδς άπό τήν γή, ά-
    παιτεϊς. Τής δίνεις κι έκείνη σέ
    άντιδΐνει. Τής προσφέρεις οόχ-
    θο κα'ι οέ άντιπροσφέρει καί ψω-
    μί καΐ νερό..». μαρτυροϋν δνθοω-
    πο οτοχαοτικό, μέ τό απέρμα τού
    καλού καΐ τοϋ ώοαίου υέαα του.
    Όμως, παο' δλα αύτά σέ 6να
    σημείο θά... διαφωνήοω υαΖ'ι
    τού: στήν συντακτική του διατύ
    πωση, πού σ' ωρισμένα σημεία
    θυμίΖει... Γιάννη Σκαρίμπα, τόν
    Χαλκιδαϊ όν Λογοτέχν*).
    Μέ ΕενίΖει ή ούνταΕή του καί μέ
    ΕαωνίΖει. Επί παραδείγματι:...
    πού φιιλάγεται άπό Ρώσουο
    ΝΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΘΝΙ
    Ή συμμετοχή Έλληνικής άντ -1 Πέρασαν ηδη Λ6νήντα χρόνυ
    προσοΛείβς άπό Δημοσιογράφους ( άπά τότε «ού οί Τούρκο4 «ανηγι·-
    στόν έορτασμό τής πτντηκονταετη ρίζοντας γιά την άπροοδάκτηη νί-
    ρίδο; τής Τουρκικής Δημοτίατίας,
    μοϋ δίδει την άφορμή νά γράψι»
    τά παρακάτω σχετικά μέ την βιαττ1
    ρησι, άλλά καί τή διεύρννσι τί>;
    'Ελ.ληνοτουρκκιής φιλίας, σ' ίνα
    ΑΜΦΟΤΕΡΟΒΑΡ Ε Σ έπίπεδο
    άπροοδόκητη
    κη πού κέρδισαν άπό τή συοροή
    δγκου σάν τα Ίμαλάϊα άνομιώ/
    μας, πιάστηκαν άπό ίνα τέτοιο φο
    βερύ Άμόκ ωστ« νά κάνουν τεντοια
    έγκλήματα ποΰ οίηε ό Άννίβας,
    οδτε ό Ταμερλάνος ή ό Τσίγγις
    μάλλον ΑΔΕΛΦΙΚΗΣ φιλίας. Χάν δέν τα έκαναν μέχρι τότε,
    κι' δχι τής σημερινή; μονοπλεύρου γιατί κανείς των φαίνεται δέν ύχ>.
    υπέρ τΛν γειτόνων μας ΜΟΝΟΝ) τόση όξύνοια πάνω στό £γκλημι
    ςηιλίας. Καί έ|ηγούμαι μέ πραγμα| "Εκαναν δ^τι ϊχαναν βέόαια χαί
    τικό πόνο γιά τό ότι £λλειψεν άπό «τά γενόμενα ούκ άπογίγνο—α·».
    άπό τοί·ς άδ*λφού; Τούρκονς ή άν Ι Άλλά μπροστά μας θά στεκ—α.
    τιχειμενιχότης, σέ ,κάθε τι ^οΰ ά-' αίώνια τό ώμό έρώτημα: ΠΑΊΙ
    φορά την έχτίμησι τή; Έλληνιχή; δέν θέληοαν οί Τοΰρχοι ν'
    ΓΙΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ Φιλίας άπέναν
    των έτεοοδαρών όρέξεών των
    "Οσο κι' άν θέλη κανείς νά πα-
    ραμερίση κώτως τή σκίψν τού άπό
    ξουν γιά δλα έκεϊνα πού, 4ς τό
    ποϋμε ϊτβι, ίγιναν πάνω στή φο·
    ρκι καί την χηρά τής άναπάντέ¬
    χης νίκης των, καί, δτι είναι πρό
    τά φοΛερά έχεϊνα γεγονότα, τά< θτιμοι νά δώσοΐΎ μιά ήθική τούλα τόσον ίΐδεχθή, τοΰ 1922, έν τού-'χιστον ίκανοποίησι γιά τό δργ ο τοις, χιοοί; νά τό θέλη, παρουσ.ά! τού ΛΓματος καϊ ιδιαιτέρα γιά ιά ,ονται σε στιγμέ; άναπάντεχες, ώ'μαρτύριο των «πί κεφαλής τής Αρη ; άφορμέ;, ποΰ σοϋ τα θν- (Τκεία; μας. ποΰ μέ τόση μαεστρι'α ίιπέιβαλαν τρείς Δεσποτάδες, μέ μό νο σκοπό την έξαφάνισι των ΓΚΙ μίιζοι·ν πιό έντονα^ πιό φριχαλ^'α •χαί σ' άν'ί-γκάζοΐΎ νά τα ξαναθυαη θή;, σέ μιά προσπαθεία νά διατη-| ΑΟΤΡ. Μά χαί πάρα Οστερα, ά- ρηθο»>ν ΖΩΝΤΑΝΑ σ' δλες τίς ί-' φού ύπογράφηχ* η .ΐίνίφημη Έλλ/ι
    περχόμεν*ς γενεές, πού ϊχουν χά-' νοτουρχιχή φιλία άπό τούς Βενι-
    διχ<ιίοιμα νά ΑΛΗΘΙ- ξέλον γιατί μέχρ ΝΗ καί δχι πλαστή καί ΨΕΓ | σήμερα προσπάθησαν καΐ προσπα- ΤΙΚΗ την Έθνική τιον ΐστορία. Ι θοθν νά τήν θ*λο»·ν έτεροβαρή ^ιό "Ετσι π&οχθές ?ΐτεσε ο~τά χέριπ νόν γιά τα δικό τονν σνμφέροτ; μο· ενα Λιβλίο μΓταφρασμένο απύ ΕΙχαν χωρό, μεταξϋ τού 1928 καί τήν Αγγλικη, έκθιδόμενο στίς Η τοΰ 1932, καί ίκττερότερα. άχόμα, ΠΑ μί· τόν τίτλο «ΕΣΑΣ ΡύΤΩ οί Τούρκοι νά μά; 1κανοποιήβοι>ν,
    ΚΤΡΙΕΣ καί ΚΤΡΙΟΙ» τοΰ χ ?στω καϊ γιά τα μάτια μόνον, 6ρί·
    Λεόν Ζα6έν Σονρμελιάν. ' σκοντας τα λείψανα τού Μητροπο
    Ό κάτοχος τού βιβλίου βέν τό λίτου Χοι·σοστόμου καί —έλλοντός
    στρατιώτες.. Λ άλλο:
    παρέμειναν άγροίκοι
    κλπ. "Έ, αύτές οί
    «οί πού
    τοϋρκοι..·
    συντακτικέο
    διαβάβπ άκόμα, χαί γι'
    τό, ρίχνοντ«; μιά ματιά στόν Πρό
    λογο τού Σι<γγν<αφέα, ίντνηωσιά· σθηχα άπό μιά π*οίοδο ποΰ δείχνει πρωτοτυπίες. δσο νάναι. Ζουν. 'Ωοτόσο, τό βιβλίο τοϋ κ. Γρη¬ γοριάδη παρουσιάΖει πολύ ενδια¬ φέρον γιά τόν μελεταητή των Χο *Αρμ·νιοι τίμησαν τϊ')ν πεντήκοντα ΑΛΗΘΕΙΑ. Δωβάστε την «Στό 19Λ5, όλου τού κόσμου οί μένων Πατρίδων. Χωριομένο οε τρία Κεφάλαια (μέρη) μδς πά- ρουοιάΖει κατά τρόπον έναργή τά βάσανσ τής μετοικεσίας των Πον Τ(~)ν ΣΦΑΓΩΝ (γιά τί; όπ( εί ί11*·^1 δΐϊξσδικά α' αύτό τού τα σύγγραμμα). Σέ ,μά δημοσίαι συγ στο ΣΑΝ ΦΡΑΝΤΖΐ- ΣΚΟ, οποι» πηγά νά κο»«6εντιάσο) τίων, πού ρίΖωσαν τελ.κά στήν μέ Τ()ν Τθώην Δήμαρχο ΤΖΟΡΤΖ Μακεδονία μας, κα'ι τέλο; τό 9αυ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ, έχαμα στοΰ; ά.τ, μάσιο όδοιπορικό τού — προσκύ πρόσωπον: τού τύπον την εξής πι νημα στήν γενέθλια Γή τού, ηού κοή δήλωσι (πού άλλως τε την κά τώρα κατοικεΐται άπό άλλους. Ύπέροχος καί στά τρία αύτα κεφάλαια ό ουγγραφέας. Ξανα- Ζωντανεύει προγματικά μιά οίκο- γενειακή του, ϊοω τςραγωδία μέ λογοτεχνικώτατο τρόπο. Πσρα- θέτει ϋοτερα έποικιστικά οτοι- χεϊα, οάν τόν καλύτερο στατιστι· κολόγο καί τέλος μάς «χαρίΖει» ποία... πρααοπονδία. θέλω νά φανώ μαΖύ του κάπως πιό «θερ- μός». Εΐπομε: μέ «τραβάει» τό αίμα, μέ «τραβόει» ό τόπος. Ό κ. Γρηγοριάδης λοιπόν, έ- κυκλοφόρησε τό πιό πάνω βιθλίο του, πού δλα δείχνουν ότι τό έ- γραψε μέ πολύ μεράκι καί άγάπη γιί τήν γενέθλια γή του. Στίς σε- λίδες του βιβλίου του άφίνεται νά διαφανή ή νοσταλγία καί ό πόνος γιά τόν Πόντο του. Όμως καΐ τό σχήμα καί ό τρόπος έκφρά οεώς του θυμίΖουν ένα άλλο βι- καταφέρεται κατά των ύπαιτΐων' θλίο, τοϋ Μικρασιάτη κ. θαβωρί- Ίε συμφοράς του. ΆνεΕΓκακος| τη «ΜΝΗΜΕΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙ-/·°' βαθύτατα θρηοκευόμενος άν- ( ^^. θρωπος στό κλείσιμο τού βιβλίου Βέθαια ό κ. Γρηγοριάδης εί-, τού μάς δείχνει δλο τό ψυχικό | ναι πιά άπόμαχος τής εργασίας μεγαλεϊο του, άλλά καί τήιν ρεα-ι και έχει διαθέσιμο χρόνο γιά ά- Λιστική άντίληψή του στό νβοελ·' ,νετη συγγραφική δουλειά. Δέν Αηνικά πράγματα. νομίΖω δμως ότι αύτός ό λόγος1 Έπιλέγει. λοιπόν, μέ τούτο τά νοιμ·- συχνά καί αεϊ;) ΠΩΣ ΟΙ ΤΟΤΡΚΟ^ ΛΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΩ- ΣΑΝ ΠΑ ΤΙΣ ΠΡΑΕΕΙΣ ΤΩΝ". "Εχοι πάντα την έλπίδα πόις ί:στο καί ΕΝΑΣ θαρραλέο; ΤοΓς κο- θά έχη κάποτ·· τό θάορος νό Λαο/.ογήση άπρρίφοαστα τά έξη:: «Μελέτησα την ίστορία τού παρ«·λ θόντο; μας καί ντοέπομαι γι" <ύ· την. .Οί Γρρμανοί ένοιοισαν ίηι ώραιότατες καΐ συγκινητικώτα- «Γσθημα ενοχή; καΐ προβπάθησαν τες οκηνές άπ ότήν έπίσκεψή του ν" χάμοΐΛ· αεοικέ; ^ έντιι,-κοσιακέ; οτήίν γενέθλια γή του. , Παρ' δτι ό κ. Γρηγοριάδης δι¬ ήλθε τόν βίο του μέ, πίκρες κα'ι 6άσανα, ώς φαίνεται άπ' τίς σε- λίδες τοϋ βιβλίου του, έν τούτοις ι δέν δείχνει νά βαρυγκομα, οϋτε .τράξρις γιά ν' άποβείξουν χάποιο ιχνο; άνθριοπίνη; άλληλ€γγύης. Οί Τοΰρχθι δμο*; δέν ίχαναν /.αμ μιά τέτοια πι.>άξι>, Αΰτά λέγει δ
    κ. Σονομρλιάν.
    τα έδώ μ' Ενα πολεμιχό τιον, τιμή;
    εχ'ίχαό νά δείξοΐ'ν στήν παγχόσμιο
    Κοινή Γν<ι'»μη, ότι δέν είναι αύτοι ποΰ τοΰς χατηγορούμε. Μήποις βέ θά ζοϋν & σήμερα άχόμη πολλοΐπ >
    ρα πολλοί άπό έχείνους πού Κλαβαν
    μέρο; στό μαρτύριον
    ώς
    ταί, ή καί σάν ίχτελεσταί άκόμη,
    πού θά ξίθουν πού *[ναι θαμμένι
    τά δγια αύτά λτίψανα; Καί ΰσΐε
    ρα άπό μιά τέτοια εντιμη πράξι, θά
    ?6λΕπεν όλος ό χόσμος ότι κάθϊ
    κώλυμα γιά τήν άμοιβαία άμφοτε
    ροβαρή φιλία θά έλειπε.
    Μήπως δμως θά ήταν καλλίτερο
    άρα γε νά έκδώσονμ* χανένα α -
    χρό περιληπτιχά βιβλιάριο περιγρά
    φοντας τό ΟΡΓΙΟΝ τού 19ί?
    στήν Τονρκική γλώσσα. καί νά τά
    σΐείλονμε οηι'ιν Τοι·|,κική νεολαί:,
    γιά νά τό ίΐάθη καί νά μή τό επα¬
    ναλάβη μελλοντικά, ωστε νά αή
    ντρέπεται αίώνια; Μά... δχι θά Λ
    ναι ΑΣΤΟΧΟ χάτ, τέτοιο. 'Εγώ
    προσωπικά θά προτιμούσα,
    καί άργά, νά μά; Ικανοποιούθ ιν
    οί ίδιοι, μέ τόν τρόπο ποϋ €ΐπα χά
    ρα πάνω, τόσον ίπποτικάν αλλοι:
    τρ, μιά καί ξέρονν καΐ δέν τό άο-
    νοΰνται ότι τά χιί>ματα πού κατ"ι
    κοΰν ηοαν δχι καί τόσον παλαιά τρ
    ρα, ΕΛΛΗΝΙΚΑ.
    1 ΝορμΛρίου 1878
    ΰπ. Λ.Γ. ΙΙΑΝΤΕΛΙΑΣ
    ΥΜΝΟΣ
    ΣΤΟ "ΟΝΗΡΕΙΟ ΠΑΡΒΕΝΑΓ1ΓΕΙΟ ΣΜΥΡΝΗΣ,,
    ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ
    κοί υόνο συνέτεινε στό νά συγ-
    γράψει ένα ώραϊο βιβλίο, δπως
    τό κρινόμενό του. Βασικά καί ά-
    βαθυστόχοστα λόγια:
    ...«Οί μεγαλωσύνες δέν έλει-
    δλα καλή πέΜνα. Καί στόν κ Γρη-1
    γοριάδη διέκρινα αύτό τό χάρι-
    σμα. Άλλά καί κάτι άλλο: Στίς
    οελίδες αυτού τοϋ βιβλίου διακρί
    νει κανείς μιά ώραία περιγραφι-
    κότητα. Άκόμη: Λυρικές είκό-
    νες, σάν τίς πιό κάτω, θάχει πολ¬
    λές νά άπολαύση ό άναγνώΓτης:
    ...«"Υστερα άπό ένα μικρο δι-
    άλλειμα έλεύθερης Ζωής, ποϋχει
    επάνω στήν Έλληνο-
    τουρκική φιλία...»
    Γοητευμένος άπ' την αναγνώση
    αυτού τοϋ τόσο ώραίου καί τόσο
    ένδιαφέροντος βιβλίου, κάνω τήν
    σύσταση νά γίνη κτήμα κάθε Πον
    τίου (γι' αύτούς ιδιαιτέρα είναι
    Ζήτημα φιλοτιμίας ή αποκτήση
    του), άλλά κα'ι κάθε μελετητή,
    πού θέλει νά γνωρίΖει τι ήσαν αύ-
    - , ι . τες οί Χαμενες Πατριδες, τί άν-
    διάρκεια πρωϊνής δροοιας και κ κ
    ομορφιά θερινήΰ όνείρου...».
    ...·'Ο Εεοηκωμός γε νικεύεται
    καί οί οτράτες πού όδηγοϋν πρός
    ιθ σύνορα γίνονται προκλητικές Ι Ανδρέας Έλ.
    φωτόλουστες λεωφόροι, γιατί Ζάκυνθος 27-10-1973
    τιπροσώπευσν καί τί προσεφέρον
    στήν Πατρίδα καί
    μας.
    στήν Πίστη
    Ταταρίδηο
    τοΰ Σακραμέντο συγκαταλέγεται ου καί πλάτους ένάμισυ μέτρων
    καί έκείνη των έλληνικής καταγω ' θά στηθή στήν πιό κεντρική πλα
    γής όμερικανών. τεϊα τοϋ Σακραμέντο γιά νά συμ
    Τά μέλη της, άνθρωποι φιλο- , θολίΖει τό άθάνατο έλληνικό πνεΰ
    πρόοδοι καί έργοτικοι', χαίρουν ί μα άλλά καί τά εύγενή αίοθήμα-
    δισίτερης άγάπης καί εκτιμήσεως
    καί έχουν μιά Εεχωριοτή θέση ά-
    νάμεοα στούς συμπολίτες τους
    άμερικανούς.
    Τούτες τίς μέρες πού τό Σα¬
    κραμέντο γιορτάΖει τά πενήντα
    του χρόνια σάν πρωτεύουαα, οί
    όμογενεϊς θά τοϋ προσφέρουν σάν
    τα δλων των άμερικανών έλληνι¬
    κής καταγωγής.
    ΒΙΣΦΟΣ
    τες ύποθήκες — ψυγεϊα άλλά καί δώρο ένα πιοτό άντίγραφο άπό
    τά τεραστία σύγχρονα έργοστάσια
    κονοερβοποιΐας πού τυποποιοϋν
    τούς θηοσυρούς τής γεωργικής
    της παραγωγής.
    Άνόμεσα οτίς πολλές μειονότη
    τες πού. ρυνθΐέτςυν τ6ν πληθυσμό
    χαλκό του άγάλματος τού Ποσει
    δώνος τοϋ άρτεμησίου, τοϋ άρι-
    οτουργήματος αύτοϋ των κλαοσι-
    κών χρόνων, οάν ένδειΕη άγάπης
    άλλά καί εύγνωμοούνης
    Τ6 σγαλμα αύτό ϋψους δυόμι-
    ΑΠΕΡΡΙΦΑΗ ΑΙΤΗΜΑ
    ΔΙ' ΑΤΕΛΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ
    ΧΑΡΤΟΥ ΛΙΘΟΓΡΑΦΙΑΣ
    Πληροφορούμεθσ ότι τό υπουρ
    γεϊον Οίκονομικών δέν ενέκρινεν
    είσήγησιν τοϋ ύπουργείου Βιομη-
    χανίας, διά τήν άτελή εισαγωγήν
    34.000 τόννων είδικοϋ χάρτου
    (δφφσετ, ίλλουστρασιόν κλπ.)
    πρό; κάλυψιν των άναγκών των
    λιθογραφικών έπιχειρή,οειβν.
    ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΤΣΙΚΗ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΚΝΗ
    ΠΡΩΤΗ ΣΤΡΟΦΗ
    Άπ' τό γαλάΖιο Ίωνικό άκρογιάλι
    τοϋ Αίγαίου ή αΰρα μάς φέρνει πνοή,
    ν' άνάψη μέσ' στΐς καρδιές τή φλόγα πάλι
    τού Γένους, ότου «Νέου Όμήρειου» τή Σχολή.
    ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΡΟΦΗ
    Ουράνιο δώρο τό άγιο όνομά σου
    χάρ;ια τής Σμύρνης, φιλτάτη Σχολή,
    μέ περηφάνεια φοροϋνε τά παιδία σου
    τήν τιμημένη σου λαμπρή στολή.
    ΕΠΩΔΟΣ
    Τού Ομήρου ή Αΰρα, πού άντιλαλεϊ αίώνια,
    τό Κάστρο τοϋ Μεγάλου Αλεξάνδρου κορώνα,
    τής Σμύρνης πρώτη μάνα ή Σμύρνα ή ΆμαΖόνα,
    εϊν' τής χρυσής Σχολής μας τά σύμβολα ϊερά.
    ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
    ΔΗΛΩΣΙΣ (τελευταία)
    Εν συνεχεία προηγηθεισών ένημερωτικών δηλώσεώ/
    μας, παρακαλοϋνται καί αύθις θερμώς, πάντες οί Μικρ τ
    σιόται Πόντιοι, Θρδκες κα! Κωνσταντινοπολϊται πτυχιοΠ-
    χοι Άνωτάτων Σχολών καϊ έν γένει, πάντες οί άναγνώ·
    ΟΓαι τής Εφημερίδος μας ό -ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟ-
    ΣΜΟΣ» δπως συνδράμουν τό δυσχερές έργον μας, τής
    ίστορίσεως τής πρσσφυγικής φοιτητικής κινήσεως καϊ
    τής έπιστημονικής καΐ έπαγγελματικής σταδιοδρσμία';
    αυτών, παρέχοντες τό ταχύτερον δυνατόν είς ημάς,
    στοιχεϊα περί των έν Ελλάδι προσφύγων έν γένει Έο·.
    στημόνων καθ' όσον, ή παροϋσα έργασία της Προσφυν(·
    κης καί γενικώτερον της Έθνικπ,ς Μνημοσύνης περατο»
    ται συντομώτατα, διότι πρόκειται νά εκτυπωθή" καϊ "»ο
    βιβλίον ταύτης, όπερ θά διανεμηθή ΔΩΡΕΑΝ είς πάντα
    τά αναγραφέντα μέλη καί θά διατεθή καϊ είς τάς Βιοαιο-
    θήκας τής Έλληνας Επικρατείας.
    ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
    ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ. Ίατρός έκ Να-
    2λη Μικράς Άσίας.
    ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ. Δικηγόρος, έκ Χαλδίας τοθ
    Πόντου.
    Η ΑΚΤΙΝΟΒΟΑΙΑ ΤΗΣΗΟΗΗΣ"ΠΑΗΑΓΙΑ ΓΟΥΝΕΡΦ,.
    ΟΕ ηΐΕΥΠΟΕΤΑΤΟΥ ΚΡΥΦΟΥ ΙΧΟΛΕΙΟΥ
    ΑΗΑ ΤΗΠ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
    (ΑΠΟΤΗΝ ΤΠΟ ΕΚΔΟΣΙΝ 1ΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ")
    ΣΕ προηγυϋμενο άρθρο μας
    γράφωμεν, »τι Τϋ δισνπόστατο Κ..υ!ιμία, 4) "Ακ
    φό ϊχολίίϊο «Παναγία ΓουμΓοΛ» Ι σκίν μιιντ/ν,
    χάρις στίιν δεΰτειη) νπύστασί τού
    έ- γιν<ι καί Φ,σοίιν στί|· Μ·τσοπ'>τα-
    ι ■■■'■· ·ν "*.. ντάγ Μερζιφούν, Τνε
    Ντινε-κ ντάγ (τι;νε-
    τό Μ<ταλλΓιο, διεδραμάτισε ρόλον άπαράκιλλο στόν τομέα δημιουρνί βς' έθνΐκών Φντωρίον (Μεταλλιί- α»ν'__Άΐτο'.κιών) άνά τα 6ά0η της ΆνιΠολής, ποΰ πιιμόιιοιο δύσν.ο)" σνναντά κανεΐς σε δλλα ιιοναπτύ- ρία.'' ' "Σήμερα π«οα0έΐομε τύν μιτμ-η θοι ,-τίνακα τΛν ΛΓεταλλείοιν. αληα μένόν Λπό τό .-τόνηιια τού άπμνή· στον Γ. Κανοηλάπτη — Κι'ινρκι- «ΟΙ ΑΡΧΙΜΈ'ΓΛΟΛΛΟΎΡΓΟΚ η) .">) Μπονγα μαντενι,
    τλι'ι, Σιμ ιιαντενί καί -τλήθος ·/'-
    '/η ,
    V
    Τοϋ Καυκάίτ<Ν·. Χαλέγχ, Χο (Ιέγκ στύ ΈρζΓροΰμ. 2) 'ΛχτάλΛΐχ Μίς, στήν Τιΐ| λίδα 3) Άλλάχ 6 ο πή οτό Κάι.; ν.ιά Ι) Τύ Μονυγο.ν. στό ΠατοΐΊΐ, Τά '.τιηισσότΓρα τΓ»ν Ι κιιΰγ,α. ίλάχιστα χρυσοίνχα καί λα σύιιπκτΐΐ. ΣΚΜ. Τύ ιατιιλλϊϊο Μπογά μ'<ν Α'Τοϋ Πύντου. 1) Άχτζε- παΐι τενι ό Κάνις -ό γ πάη * ι Μπονλγοο στύν Ορόμο -τρός την "Λρτ«. 2) Ι ιιαντινί (διότι, δήθιν, οί ποωτοι '-»< "Λκ μ,τογάο στό Ματραγγέλ. 3) 'Λζή τ·.-ΤΓσί πρός τι'ιν Θέμ.τεδα. ή η<τ«ν Ηοί'λγ«ο<Ν ϊόπιστοι. Βε-'οππθμίν «.τίθανη "τί»·» ή 4) 'Λ'σλάν μαντενί πρός τό Βάγν.' εκδοχήν «ΰτή κ.«ί .τιστΓΐ'κιμεν «τι ή 5) -Μανηαγγέλ ϋ) Μονγαλιά. 7) | ό.ομασία «Μπουλγάρ· -Τ..... ------ Άθανασάντων 8) Μαγαρά χάν πρός ' Χάραθαν. 9) Τών Γιαλτϊή- δών (θέμπεδα) 10) Γκ.ιαοΰρ ντάγ 11) Κορόνιξα. 12) 'Λμπρικάντιι ν 13) Ρυακίυν 11) Ζι'γανιι 15) ινε- γουρί στύ Σταυρί. Ιΐί) Διρπαντ.'ι, Σέν μαντενί, Ου, Μ(ΐτοηύκα, Γχλ λίανα, Τσικανόι 17) Τύ Φώλ, στ ήν πεοιφέρεια βάνκι Κεπίρ. 18) Ά- τιμής τού άργύρου, λόγω ,,,,^..... οάκλης καΐ 'Λσοϋ τών Σονομα.' |καλνφε(ος πλούσιον άργυρούχων μετιιλίίων στύ Μεξικόν. ΟΊ μι·ι<ΐ·λ λΐ'ΐριχοι έτράπησαν σέ άλλα ίπιιγ γέλματα (οΐκυδόμοι, ιιναι ηθηρά τής ύνημασία; Μ.τουγά, ή όποία σημτιίντι ταΰρο;, διότι τό ιιτταλλίΐο Μ'ιρίσκιτο επί τοΰ ύ'ρον* Τι/ϋρος (Ι.Λ ). ΠΛΡΛΚΜΠ' ΤΩΝ ΜΚΤΛΛΛΚί ΩΝ ΊΙ πκραχ,μή Των Μεταλλείων Α () είλεται κΐ'ρίως στήν πτώσι ιίΐ' νων 19) Άλατϊ,ά τσαίρ, Κατ'αοράκτης ( Σ τμ[ ανάντι.ηθ Μουράτ ντιιγ, Τζιχοΰρ 20} Τής Μονής Πρασάπο·);" 21) Λαχαα | λογλνπτες τεμ.τλοτζήδες) ή πήοι<ν[ βτήν ΚεοασοΓντα 22) Έρσεήλ "Ε τόν -δρύμο τής μεταναστεΰσειος σιι'ι πο γανιιιτές, ξι Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛ0 . ·■ · ;*·■ .'■··■ * .* · ..·■■■·■ ■•■•IV ■: ί 'Α«Ο *ό άρ^τό^γιιμα· τρϋ -ΣΤΕΦΑΝΟΤ. 3ΕΝΟΤ: ..·.·■ - "Ό ΑΪλΒΟΑΟΣ ΣΤΗΝ Τ0ΤΡ;ΚίΑ> ';, ' "
    402ον
    Την αλλη κι' ό'λα; ήμίρα πού
    έγινρ τό μακελλειό στύ σπίτι τού
    Λιθ)νίδα, ό Άλή Έ'ίέντη; εΌτιιλ·-
    μέ σνναδεία τσανταομάδονν δ*μ.ι-
    α τά μιΐΕΟπονλα τον Κατίπογλθ'>
    στόν Μεγάλο Βεζύρ!) καί μέ ΐό
    Τάταρη άνπ(;ορά στήν ό.τοΐα ρ2<·- Οετε στόν ά'(ε;ντη του μέ χάθε λε πτομέρεια τα γεγονότα. Τόν πλη γιά νά ό έχη τ'ντ' ό'ν|ιη τού, πώς γι' αυτή, ίΐπΐ'ΐς ί'ικιθι ά- πό τοΰς δοί'λυυ; ταϋ Λεωνίοα( Οά έστελνε «ρ«.πόρτθΝ> στόν .πρεσ6ευ-
    τή ττις Αυστρίας ό «Κόνσ»λαΓ>
    τής Σμύρνης καί τοΰ ίπεσΰαπτι
    στήν άν<ΐ(| ορά καί τό γηάμιια τ<ϊ,,· ποί' (('.ιήκε ότι") σπ'ιι ταϋ Λ«ωνίδα, μέ τό όποϊο τού άπο κάλυπταν πώς (ίοήκανε τόν κηι·ι|'('>
    να των θησουρών τοϋ πατέραη·ου.
    Τό ϊδιοθοάδτι έ'([ε'γι· άπύ την
    Σμύρνη κ«1 ό ταχΐ'δοήμος τ,ιθ
    «Κονσολάτοο για την ΙΙόλη, μέ
    τό «ρ<ιπόοτο». 'Τστιριι άπό 6ό ήμέρε; έ;((θΐ(.σί στίι χέρια τού ιρι- σθειτή. Τό ίδιάθασε κι' άναστατώ θηκε δ ανθρωπος, ΈπλημμΰρΐΓί- α Έγνιόρισε τόν πιαε'ηα ή σπιγιε. "Κσελή, οτήν Τριπολι, 23) Μελέχ. Τσοτστνε', Έοιτοά 'Λε — Κπ'κΐτιι καί Τϊίτ. Π' Τής Μικράν 'Λσίας. 1) 'Κ- πές, Κιμισλή, Κιζίλατιν( 'Λοαγά (Σεβάστεια) 2) Χαλ6ά μαντ,ν! στό Μπαϊποΰρτ, 3) Κο.πάν, "Λρ- τόν δρύμο τής μετανάστΓΰσέως αιίι Ρ(.ισσί(ΐ κατά τα έ'τη 1828, 1854. τοΓ' Λι «νίδα, .'ίπο.ς καί τόν Ιδιο κια 1878, ΙίΐΚί—17 καί έσχημάτιοη*! ίξ·"-^ π/»σο πονηρός, .τόσο άδίστα- ί έ άί Κό' Χτη' κ«ΐ έ ή τίς .-τοντιακές άποικίες τού τιποτένιος ήτ«νε 6 ίς .τοτακές κς ύ οαυ καί τής Νοτίου Ρωσσία; (Κ^ι' Βε'ςΰριις. Μά υ ΐμλος καί ό ύ Κόλ μαί(ΐς). ΑΘΙΙΝΛΙ Όκ)Γ.ριο; ΙΩΑΝ ΛΒΡΛΜΛΝΤ1Ι2 Ή γόνεσις των κύσμων ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ τευόμενυς τού «·Κόνσολα», ήτιινε Τοΰρκος ύπήκοος καί κκνυνικά δεν μ.-ΐθ'.ιοϋσϊ ά επέμβη. Ώστόσο επ ι δή ητανε δυνιιμικός ανθρωπος καί ή Τούρκαι τότι; ΰ.τί.λόγιξε στήν (^1 λία καί στήν συμπαράστ«ση ής Αύστηονγγαοίας στόν άγώνίΐ της εναντίον των ίπαναστατημίνιη· Γςιαικών^ παραθλέποντας τούς_^ τύ .τους, άποΐ(άσισε νά διαμαρτυρηθή στύν Ρείζ Έηέντη ('Τπουργύ Έ ξωτερικών), γιά την άπάνθριοπη συμπεριφορά τού Μεγάλον Βεϊύρη δς τόν Λεωνίδα καϊ τοΰς άνθριι') ΑΤΓΟΤΣΤΟΤΣΚΛΑ! ση έκεΐνος πού τόν πρόσταξε νύ κάνη τον φόνοι γιά νά τοΰ κλιίσ ι τό ητόμα. — Δεν ΐία{ άπίθανο. Πάντως ό Μιγάλος μας Βεςυοης δίν είναι — Δνστυχώ; γι' αυτόν έχω Γττοιχιϊα, ποΰ άπο&ρίχνοΓν τό άντί Οιτο. Μπορεϊτε νά τοΰ τα διαβιβά σετε δλα ό'σα σάς εΓπα καί νά τού συστήσετε έκ "μέοονς μοπ, νά παύ ση νά καταδιώκη τόν ΛπιΑ'ίδα II . αν ΪΓ,ήση φνσικά ποΰ δέν τό πιστΐί«ιο καί νά άντικαταστήση άμέσως τόν Στρατιωτικό Διοικητή τής Σμύρ¬ νης Άλή Έφε'ντη. Ό πρτσθΓυτής ίσηκώθηκ*. Ό ΙΜαζάρ πασάς τόν έκοίταξε άπο- σΟολοιμένος_ — Νά μείνετε ήσυχος τού είπε. Σημερα θά δώ τόν Μεγάλο Βι- ζύρη καί θά τού μιτταφέρΐ') άπ' ο· σα μοϋ ιίπατε, οσα έ'χουν σχέση μέ την δολικρονικήν ενεργεια ίναντ'- ον τοΰ «ντραγουμάνου» τοΰ ΜουσΓ λίμη καί των άρώ.το)ν του, γιά νά μην γίνω άιρορμή νά διατα·Ηΐ χθοΰν υί σχέσπς σας. Αίίριο θά σιΐς έπισκεη θίό στήν πρισδΐία ναϊ Οά σάς άναΐ[έριο τίς άποφάσ.ις τού. — Νά τού τα πήτε δλα. Μηΰ είναι άδιάφορο. "Οσο γιά τίς συ- στάσΕΐς μου, έλπίζθ) νά εϊσακου- σθηϋν, γιά τό ίδιο τύ σαα. Καΐ τό ίδικό σας καΐ τού Βε ζύοΐ). Χκίρίτε κύρι*. Καί δ πρέσίπ'ς έβγήν.ε συγχτ· σμένος καί στητός άπό τό Γρας.°Γο τού Ρείζ 'Είίέντη. Ό Μαζάρ παοάς ϊπεσ^ Μετάφρασις Β . Κουζηνοπουλου έιιιτιμου Γυμνασιαρχοιτ πους του ΈΖήτησε λο|πόν ν,. αύ (Συνέχεια Ικ πςοηγουμένου) Πόσο μεγαλοπρεπή είναι τά ίίά (ΐλάσματά χης, τα βάθη τα τύ τύν σχ.οπό άκβόαση ά,ιό τόν Ί θη της μέ τοΰς μεγάλον; θησαυ- ροΰ; ποΰ είναι κρυμμένυι κάτω α- χι πό τήν γοητευτική έπ.ΐ|άνειά της.! „,,,,_ Ηο,ύ_ δέν αναγνωρίζΓΐ τήν Στά βάθη τμ,ν πι>ωτυγινών όρέ-' ,ιαιοικήν αναπη ή όποία έτοίαα-
    ΐ'ΐν^ της, ό γρανίτης, τύ μάομαρο] α(.
    ποΰ δημιουργηθηκαν πρό έκατα;ι
    μνρίων ■ έτών καί είναι άνεξάντλη-
    τα όριαχιϊα γιά κατασκευές καί
    την τέχνην. Επάνω ολ' αύτά γι-
    γαντιαϊα κοιτάσματα λιθανθρά-
    κοΛ', τΰρφης καί ,-ι*τριλαίου τρο-
    φοδοτοϋν την έστία τού ιρτωχού,
    άνε,υ των οποίων ούδεμία 6ιομηχσ
    νία μπορεί νά υπάρξη. 'Λκύμη ψη
    λότερα τεςάστια κοιτάσματα τώ
    Γιούρα καί τΰΰ τιτάνου γιά την
    Ιλαφρή κατασκευή των κατυινι·
    ών μας. Καί σχετικά μέ κάθε αλ
    λη έπιδίωξι, μέ την δύναμι τοΰ
    πυρό; τής γή:, τα λυυιμέντι α.'-
    ταλλα, .τοΰ «νυψώθηκαν απύ τα έ'γ
    κατα τής γής
    χρυσος/ υ
    γΐ'ρος, ό σίδηρος, τα όποϊα ένώ
    στά βάθη τη; ήσαν άπροσπέλαστα
    τα κατέστησε σέ μας προσττά τύ
    πΰρ, ώς ό'ργανο τή; θείας Προ¬
    νοίας. Καί γιά νά μή λ*ίψη όπό
    την γή κανένα άπολίτως θέλγη-
    τοο καί κανενός είδους όιιορττιά
    σχηματίσθηκαν 6ιά μεσου των δια
    ιρόρων στρωμάτων τής γής, τε-
    ράσιιες δε^αμενές πού τρο(|οδ.>-
    τοΰν τίς πηγές, τους ποταμούς,
    τίς Οάλοσσες καί παντοϋ διατη-
    ροΰν μέ την συνεργασίαν τής 6ρο-
    χής την γονιμότητα καί ΰγηασίαν.
    Τέλος, ή θάλασσα η όποία όλύ
    κληρη την γήινη σφαίρα περϋθάλ
    λει τρό.τον τινά μέ άγάπη, μ ι
    τοίς κόλπους της, μέ τα νησιύ
    της, τί; παλίρρο:*ς, μέ τώ πα-
    νΐομε'νος στήν πολυθρνα του. Σάν
    «κσμοιτσιές» έσφύριζαν στ' αΰτιά
    τον τά λύγια τοΰ Νέμτζου Έλτζήι
    "Ως πού ήταν άΛοφασισμένος νά
    φτάση; Ημπορεί ν,ι' ιός τόν Σου
    τανο. Δέ,ν τύν βνοιαξε γιά την τυ-
    χη τοΰ Βίξύρη. Γοοσάκι δέν έδ νέ
    γι, αυτόν, γιά τύν έαντό του ετοε-
    με. "Λνθρωπος καί τυφλώ οργανο
    τοΰ Λαλπατάν ήτανε. Μαζί έκάνα
    νέ τίς δρωμιές. Τύ «γιονροΰσι»
    στύ σπίτι τοΰ τζιφούτ Ίαννάκη αύ
    ) πρόσταξί κι' ό ΐδιος τοΰ
    τοΰ Δαλπατάν, την κάσσα
    τοθ τοκογλύφου μέ τύ διός του.
    Νά ταξερε αΰτά ό Φράγκος; Δεν
    τοϋ εκανε κανένα τέτοιο ΰπαινιγμό.
    Κι' άν δέν τύ'ξερ*·· στήν περί.-ττωση
    ποΰ θά στρέ() οταν εναντίον τοΰ
    γιά τά καμώματα τού ' Δι/λ.πατάν δέν θά βγαίνανε κι' αύ-
    ,' Μεγάλον Βεζύρη πού εξακολουθή! Τα °χ «ϊόθ«ί Κι> «ν βγαίναν-,
    ΟΙ ..ν λ. ..__. ι _.·... ...ι ...'....._.'... _.ν..' ττπιλ ΟΛ
    γ,ιητευτικά, τά χρήσιμα καί άνα- σμαήλ Μαζάρ πασά, πού έξακολου
    ι,ηθμητα .τλ.ήθη της ποΰ μέσα Οοΰσε νά είναι Ρε,ΐζ Έφέντης κι'
    ΰς κύλπους της κατοικοΰν. Λύ ούτύς μ' ευχαριστήση του τύν
    ή κο,τοικία τού άνθρώ- δέχτηκε μέ τιμενάδες, τσιριμύνιες
    χσμύγελα.
    Μά αύτη τή
    ορά, ό πρ«σ6ευ-
    α
    μ.ά τέτοια κατοικία! Πόσον 3- τή; δέν φορονσε την διπλΐοματική
    μο>ς σΰικι ΐ'ΐνη μέ την ιδικήν μας του μάσκα.
    τύ;
    ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
    ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
    Τού Συνεργύοτυ μας κ. Στεφ. Έμμ Παπαδοπούλου,
    ((■ιλολόγου,
    καθηγηιτοϋ
    των ΐΓρών άκολονθιων τής Μ. Έ-
    Οδομάδο; διεσαλεύθη κατ' επανά¬
    ληψιν άπό την παράδοξον σνμπΡ'.η
    ιροοάν τοϋ νίαροϋ δ+ξιοΰ ι;»άλτου
    τοϋ Ί. Ίδρΰματος την Μ. Τρίτη
    τό 6ράδυ καί Μ. Τετάρτη,
    σε τό μικοόφωνο, διότι, όπως έπλη
    ροφορήθημεν ήθελε μεγαλντίρη ?ν
    τασι φωνής. Αΰτά ομοις €ίναι άπα
    ράδεκτα ν ά συμ6αίνοι*ν μέσα ατη
    ν«ό καί μπροστά στά κατάπληκτ·ι
    μάτια των πιστών.
    Έπίσης εχον,μ? νά παρατηρήσυυ
    μ?, ότι οί άμανέδες έπληθύνθησαν
    πρύς μεγάλην δυσφορίαν εντοπίων1
    καί ξένων. Δέν έ'χονμε άνάγκη έ-
    ις λαρυγγισμών όπερέττας,
    αλλά βιώσεως των λατρΐυτών μα;
    ίίιηων.
    Αϋτό πρέπει νά ϋποδηχθή είς
    τόν νεαρόν ψάλτην# διότι τό χμ·
    κό παράγινεν.
    Άξιύτιμε Κύριε Λαγουρέ,
    Διατί κατά καιρούς διά «σημειω
    ΠΡΟΣ: Την Εφημερίδα «Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ» (επί δημοοι-
    εύματόο της).
    'Λνέγνων είς τύ ΰ.τ' άρ. 148 φύλ
    λον τής έν λόγω εφημερίδος ν.,'ί
    εις την α' σελίδα «ΣΗΜΕΙΩΜΛ-
    ΤΑ> σχύ/.κιν, έχον ώς ακολούθως:
    Άμανέδες.... ί
    «Ή κατανυκπκή άτμόσφαιρα
    ιιϊωνος
    γισμιυν
    Καί διά μέν τόν «αμανέν» έ£· -
    Οεσαμεν ο,τι τό καθ* ημάς δτνα-
    τόν, διά δέ την «όπερέτταν» ΰ.τι-
    δηλοΰμεν τα «κόλουθα: "Ο,τι παρέ
    δίυκεν ή Όρθάδοξος έκκλησία, τού
    το άχ.ριβοις καί έθ·:ο')ρησεν ή εχ ■
    τοοπή τού παρελ.θιΆ'τος
    τών τι.Ήυν οιδασκάλον,
    όντος τοΰ αειμνήστου Μητροπολί·
    του Γάνου καί Χώρας Χρυσάνθου.
    "Εκτοτε τηρε-ΐται ή ά.τόφαοι:
    αυτής άπαρασάλευτος, ώς παρέδ.ο
    κεν ημίν, άφ' ού ομοφώνως ένεκρί
    θησαν αί διά τής παραδόσεω.
    γραμμαί των μαθημάτων, αί γρυΊ
    μαί έκΐίναι. αί άνήκουσαι είς τηι·'
    δ.ά τών αιώνιον εξέλιξιν τής τέ
    χνης. Έ.τομένως τόσον «ό άμα-
    νές^>, όσον καί ή «όπερέττα» έ.·-·-
    θησαν έκποδών, ίνα μή φιλονικώ·
    μέν ημείς οί σημεριναί άλλά καΐ
    οί έπερχόμενοι. Κατόπιν λοιπόν
    αυτών τών μέτρων ούδιίς έχει δι
    καίωμα νά διαμορφο'>νη ή νά δι ι
    πλάττη οΰτιος ή άλλως, οπιος. φρο
    νεϊ καί βούλεται. Εάν ήθΐλε σία
    6ή τού^αντίον, τότε ή μουσική μας
    δέν θά έγνωρίζετο, «κουρελιασμέ·
    νη» δέ θά μετεδίδετο εί; τοΰς αε·
    Τ6 Έλλτινιχο Άατυνβι*ι^ Μυθιστόρημα
    ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛ1ΠΕΣ
    ^-^ Τί,ς ΑΓΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
    104ον
    ■Ο Πέτρος μέ κΰτταξε καΐ νε-
    λ.ασε. Ώστύσο, ή συγκίνηση εΐχε
    σπάσει τή σοηή τού:
    __ 'Όχι δα καί κλάμματα ΥΚ'
    τό τί,τοτα! Ή γή δέν άλλάξει. "Ο
    ποι» κι' άν πάς τα Ιδία δλέπα;^
    Πατοίδα σου γίν^ται ό τόπος, ποι1
    μπορεί ·ά πραγματοποιήσεί τις Φ'
    λοδοξίες σου!
    Θΐ'μωσα
    — Γελΐέσαι. Ή Λατρίδα σου
    δέν άλλά,ει. Κι' ό'σο βνεβαίνει;,
    τόσο δένεσαι μαξί της. Κι' άν πε-
    Οάνιις δο^ασμέλ'ο;, άκόμα χ·ειβότε
    ρα. "Ολοι θά λένε τόν τόπο της
    .τροέλευσής σου. Την άρνιέσυι
    ϊωντανύς; Θά σ' έκδικηθεϊ δμα πε
    Οάνεις. Είναι σά ν* ά^νιέσαι τή
    μάννα σον!
    Γίλασε δννατά.
    — Άποφεΰγιο ν ά λέω πως «Ί-
    μαι "Ελληνας. Αύτό εΐν' δλο. Οί
    Έγγλέξοι δυσπιστοϋτ* στούς ξ"-
    νους. Γιά όποιαδή.τοτε όουλε α
    ρμ τούς πατοιώτε; τον.
    "Εστω κι δν έσύ την ξέρεις πολϋ
    καλλίτερα. Δηλαδή, τό άντίθετο
    άπό κεΐνο, πού κάνοτ·με εμείς οί
    άό
    Ελληνας. Καταγτήσαμε
    τής ^ενομανίας μας
    — "Ο,τι κι άν γίνπ,
    σκλάόοι
    όπως κι
    ή πλβ-τειά θάλασσα, ποΰ
    νέ μπροστά μας, μά; χώρισε!
    —■ 'Εσένα δι σ' ϊδκοξε ή
    χ«ια. Γιατί την άπαρνήθηχε;;
    Δέ φάνηκε νά κατάλαβε
    μιικρυά είχαμε ί>ί?εθεί άπότομα.
    )Μ.σε πάλ.ι δννατά, μ' αρπαξε ('«·
    τό χέρι καί, τρέχοντας Λ(ΐράλλ.ηΧ0
    με- τ' άγριο χΰμα) φτάσαμΕ στό
    χάνι.
    Μιτά τά φαγητό ξανα6γήχαι1€
    ν ά θανμόοονμε την άγριάδιι τί;
    φΰσης. Μά ή ««ροχή ήρθε άναιάν-
    τεχα. Τρέξαμε στήν ΜπίντλεΟ γϊ
    λώντας σάν τοίλΡ.οί.
    κύτταξε
    Μέ
    λώντας σάν
    —-"Ας είναι κ.αλά ό
    Λοϋ σοοδιοσε τ' αϋτοκίνητο!
    μέσα στά γέλκι μου. θά
    χάνι.
    ,τονηρά.
    — "Λν θέλεις μπορεϊ νά νΐνει.
    Νοικιάζ·ει διομάτια...
    Τόν καρπάιζωσα. Τό κέφι μος
    δυνάμωσε. Κ'.' ίί.τως δννάμωνε χι'ί,
    βροχή, άρχίσ«με τό τραγοίδι. Δέ
    θιιμότανε οϋττ έ'να έλ-ληνιχά Δέν
    ?ίξ:ρα κανένα έγγλέςικο. Ξ
    ύ
    μάτιον» έργον έ'χετ€ τό περιεργα-1 ταγΐνεστερους, οί όποϊοι ουδεμίαν
    ζεσθιιι, ΐρει·νάν καί έλέγχειν πάν απολύτω; ευθύνην θά έφερον αν
    ο,τι δύναται νά θίξη τόν νεαρόν τελείως άπέρριπτον αυτήν, άφ' ού
    πριυτοψάλτην τοΰ Ίεροΰ Ίδρύμα- ίλιεινή θά .ίαρεδίδετο εί; αυτού;
    τος κ. Θεόδο)ρον Βασιλικόν, τόν [ "Ομολογούμεν, τή άληθαα, ΰτ·
    Χϊον, τόν εύγενέστατον, ώ; πληρο δέν γνωρίζομεν τόν άνδρα. Γνιορί
    ;(οροΰμαι, έναρετώτατον καί ίνα*- ζομεν υμω; θετικώτατα, ότι κάποι
    Ορστατον ο'ικογενειάρχην, όστι; διά ο; έκ τοΰ ύπηρετικοΰ πηοσω.τ.νχ-'.
    τού παρά Θεοΰ χαρίσματός. του ειρ κατόπιν ερεύνης μο; έχειρίζετο τό
    ι μεγάφωνον κατά τό δοκοΰν, τοϋ
    αί ΟΛοίου ή ςΰθμισις ιίχ<: κανονισθή )' είς χαμηλύν τόνον·, διό καί ή φω- γάζε,ται πρός δόξαν Αύτοΰ; Τά το,αΰτα τσημειώματα)^ τοιούτου είδου; πληροφορίαι ς ηρφ μηνθανόμεναι καί διά τού τύπον ■ νή τοΰ ψάλοντο; μετεδί5ετο παρα μάλιστα. διαδιδόμεναι, προσδάλλουν .τε.τοιημι'νη. "Ας γνθ)ρίζονν οί πάν την ΰ.τύληψιν τού έργάτου τού άίΐ|τες καί ίδαιτέρω; Λ κατ' εκείνην πιλώνος, έν ώ ούδΐίς είναι είς θε την βραν ιέντεταλμ?νος, ό άνίδ.υς σιν νά γνιυρίξη τύν κόπον καί τόν περί τόν τόνον, ότι τόν τύνον ςι·>-
    μόχθον, όστις κατεβλήθη, οπκκ | νής μόνον ό ραδιοηλεκτρολόγος
    καλλιεργηθή τό τάλαντον καί άκο είναι είς θέσιν έπακριθώς νά τι ν
    μη τίς οίδε τίνες άλλαι στερήση; ρυθμίση, εάν καί «.ύτός οδτος 'έγ_ι{
    καί ποικίλα άλλα εμεσολάβησαν τα ιδέαν τινά μουσική;, έπομένιο; όϊ
    λαιπωρήματα, Οπως διατηρηθή ή θώς έποίησΓν ό ψάλλιον νά διαν.ΰ·
    γλυκυτάτη αύτη φιυνή. Εύνύτητονιψη την άπό μικοοφώνου μετάδοσιν
    τυγχάνει, ότι πάσα πληροφορία θί των μελωδημάτων τού πάθους τού
    γουσα οί·ονδήπ·οτε πρύσοιπον *Γν·"ΐ' Κυρίον, διότι έκακοποΐΓΪτο ή ά.τό-
    αδύνατον νά παρέλθη άνευ στιγμαί δοσίς των.
    τος τινος, διύ καί παρομοιάιζω αύ. Ήκοΰσαμεν τόν πρωτοψάλτην
    την ώσπερ βάτον πολυάκανθον,' τής Τήνου κ. Βασιλικόν άπό ρα
    άφ' ής αδύνατον νά παρέλθη της διοφώνου πολλάκις ψάλλοντα. Δι^
    άληπτο; καί άκέντητος. Θά ήτο δέ πιστώσαμρν ότι έξετέλει μαθήμαιο
    /
    πράμματα ποτέ δέ
    τ{[ν άονηθώ) ξ[πα ^γα> συγκ,
    νημένη.
    Τρά6η|ε τύ χέρι του άπ' τή μέ-
    ση μου κι' είχε μιά δόαη είρωνία;
    ή φωνή τ ου:
    — Μά την άρνήθηκες! Δέν έ-
    Γ'υγε; γιά τύν Καναδά διωγμέντι
    άπ' τή φτώχεια; Δέ σοΰ κόλλτισ*
    τή λέςη «με,τανάστη;» στό μέτωπο
    καί σέ πέταξι- έ'|ιο, κλείνοντα; τήν
    πόρτα πίσιο σον; Δέ θά τύ ξεχά-
    σει αΰτό ποτέ, ο,τι κι' άν λέ;. Κα
    πο α μερά θά την έκδικηθεϊς! Θά
    στέλνεις λίγα δολλάρια στοΰς δι
    κου; σου, σά νά ρίχνει; στόν ψω
    ριασμένο σκύλο έλα ξεροκόμματο.
    Κι' αμα φύγ·;ι ή μητέρα σου άπ'
    τόν κύσμο.... τελεία κτ/ί πιιϋλα!
    "Ητανε τόσο φνσική ή κινήση,
    πού έκαμε νά σηκώσει τό γι«κ!ι
    τοΰ παλτοΰ του... Κρνωννε. 'Ωστόσο
    μαζί μέ Τά λόγια τού... Όλόκληρη
    ίξ φ
    έβαλε τύ χέρι τΟυ γύροι στούς ώ.
    μους μου. Ή φωνή τού γεμάτη γλ5
    κα:
    — Γιατί δέ μένεις έδώ; Νά..
    γίν«ις γΐΎαΤκα μου;..
    Σ τραδομουτσυύνιασα.
    -— Μην τό ξαναπείς, σέ παρα<«ι λώ. "Οσο κι' άν θέλεις νά φαι'νι·. σαι Έγγλέξο; σκέφτεσαι σάν Ελ ληνας! Γι' «»τό, μάθε νά λές ποία ; ίναι ή πατρίδα σου! Πάρε παρα- δειγμα τόν προϊστάμενό σου. <-» πιστεύω νά'κρνψε ποτέ την έθνιχο τητά τού; 'Έσκασε στά γέλια. — Δέ σοΰ εΓπα κάτι άστεΐο. Βαλ Οηκε νά μάθει έλληνικά. Χτές τό προ,ιΐ, ώσπου νά φύγει, μέ ρίοτοθ- σ: διάφορε; λέξης, πού δέν κ-ανένα νόημα μεταξύ τού;! ΟΓτε θι>μά.μαι ποιές. Τόσο μπερδεμέν ς
    ήτανε.
    'Καθώ; γνρίζαμε στό Λονδί·)ι
    ρωτιόμουνα, μέ καρδιοχτΰπι καί >.ίι
    ποία έλπίδα, τί τά ήθΐλε τά έλ'η
    νικά ό Χέ,ντερσεν;....
    (Σ υνεχίξεται)
    ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
    ΤΑΚΗ ΓΚΟ2ΙΟΠΟΤΛΟΤ
    "ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ,, - ΙΙΤΟΡΙΚΟ ΧΡΟΝΙΚΟ
    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1973
    Τού κΝ,ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΤ
    Κάθε Οιβλίο .-τού γράφεται γιά
    ίίκύνιι δημιονργήθηκι· ή φύσις! -—^Ηοθα νά δι«μ<ιρτνρηθω Ρε Τύ εύμιτάϋλητο καί ή άστάθιια ίζ 'Κ(|έντη, - " -'— '- ολων των πραγμάιων. π'ΐράλιιψι; έκ μέρους μου, εάν δέν τά άπό διφθέοα.; έγκεκριμένα ύιό τύν Μακ«δονικό άγώνα, τό θεωοώ οτροφες, Ο ηλιυς ο οποίος καθε πυωι να αΜΐσκαλεύη καί νά (,υσάιι τήν' ««"ά Οά ϋτανε ή ίδική του άνατιλλει καί κάθι (ιραδυ ύιί·<ι '..... ' Τά άνθη ποΰ μόλις άναπτνχθοΰν άμέσως καί μαραίνιη-νται. Τύ φθι νό.τωρο πού ά.ιύ τύ σύντομο θέ- ι.ιο; προΓρχιται. Ό άέρα; γιιια- υς Λπό άναοτεναγμοί·;. ΊΙ γή ποΰ δν(ΐ(1«€ στύ Ντοβλέτι. Ι "Κδλε.τε πώς είχε ιιπλέξιι πολΰ α Μαζάρ πασά; κοίταξε τύν] «τχημα καί δίν εδοισκε τρόπο νά κι' ε'κοκκίνισι ώς τ' αύτ ά ξεγλνστρήση. Έκτός πιά άν τό άπύ την όργή τον ΤΙΓη^ 5ΐν τυϋ' παρατοΰσε κι' έφ εύγε πρίν ξεσπά είχαν μιλήσει ετσι'. "Π ή καταιγίδσ αν χάνοταν στά "— Δίν σά; καταλαβαίνω έξο- Γ»"θη τ^ Ανατολή;. Άν γίνοτρν «ΐ'τα ικις ?ν·(ΐ μνστηρίΐόοη άντίλαλί. Ό,τι μά; φιινερώνϊΐ ή φύσις μέ ιά σνρόμενα έδώ καί κεΐ νέφη ίης, μέ τά καταρρέοντα νιρά τη;, μέ τήν μαηαΐΛ'ομένη άνοΐξί της, Καί ήδη ά; εξετάσωμεν τόν τί¬ τλον τού σχολίου σα; «Άμανέίδες>,
    Κύριε Λαγουρέ, .-ηρί την 6υζαν
    ' < η ' α · ' ιΐπΐΓίτινΓι- (ττίττττπΓ ιγπιι ρνηι>βρ ιιρ τινην μοτ'σικην παοουσιαι,ετε τελΐΐ.
    εγκρινει υ Πατισαχ. Λιαφορετικα ασιατι/.η, στεππας, που εκρΐΌε με ι > ι - _
    • - - αν άγνοιαν. Εκ κακης συνήθει ις
    σά; ΰπενθύμιζον τόν μέγα πατέοα τή; έκκλησία;
    τής Δυτικής έκκλησίας, τύν Αύγυυ καί .τλήρως. Ούδεαία εγεννήθη έν
    στίλθν, ·άφοΰ έσποΐ'δάσατρ ι'ν Μί- ', ημίν άμφιβολία περί τύν χρόνον,
    σπιρί'ΐ καί ύπηρετεϊτΕ έν Έκπαιδϊυ τύν ρυθμόν καί τήν καλλιεπή Ηρ-
    τηρίοις Καθολικών, ό'στις είχεν έ- θρωσιν, τά ίίφο; καί τήν σταθεράν
    .-τιγράψΕΐ έ.-τΐ τής τραπέζης τού τιή,ν άπόδοσον τοΐτων.
    δέ την "ρήσιν «Ό συνηθίζων νά Ό πρωτοψάλτης τοΰ 'Ιεροΰ Ί
    βλάπτη διά λόγϋ>ν τήν τοΰ πλησι- δρύματος, φρονούμεν έν πεποιΛή-
    ον ίπόληψιν, δς μάθη, ότι ή τρά- σπ, δ^ εκτελεί τοΰς θείους ΰμνους
    ι, ,
    πεζά μου αυτή ιίναι άπηγορ€υμέντ3 ώς άκοίμητος φρουρός καί παραστά
    υ Άλθ ύ ό
    της αυτών. Άκολουθεϊ τούς νό-
    μους καί κανόνας τή; μουσικής κα
    τά γράμμα, μάλιστα δέ συμφώνως
    πρός την φιονητικήν αυτής πσ.ράδο
    αυτώ»
    θά τύν είχε- άλλάξει. Ι σα το1' ίγέρασε, εγινε κοντόφθαλ ,
    •Ο Πρισθε,ι-τής ίκούνησε τό κε' μ°?, ^δοντ,άρης καί άχαμνόί.Ι μ·*λλον, ως π,στευω, και οι^ι εκ
    ο,άλι του. Ι ^·αί τό τρίχοιμά του 1εθο')οιασ4 κι',
    Ό Μαζάο πασάς, ποΰ όπως {'ι-! έμάδησε λές καί τόν εχτύπησε ι|<ώ τοΰ Δαλπατάν πασά Ρ«· Τα παγίδια τον έκόλλησαν στό κακής προθέσεως σνχνάκις κάμνε τε χρήσιν τής λέξεως ^άμανέδες», ήτις σημαίν-π άργόν άνατολίτικον , , ,, ' ινΛΐ^ ιυι<'υΛΐ ιυυ αυ,'Μΐι»νυ,ι αιιιΚί ι * ■ - - - , - ^ ^ ( , , ,,, ^ αυτο μάς λένε ακυμη .τι,, δ'απΓ- κα1 τύγ ;.- χαλά κιτη[νισε ντο' ξερό πετσί τον ν.ι' έμετριόντιν. «σεΐ" επικρατήσασα η λεςις αυτή ραστικα οί ιδικοι μας .τον.οι κσΐ νουτι,χο Τ0(, οι δικές μας απατηλέ; και ματ ι - ου Ιδοο-τα- ,0 β ό. τον ε·ς ϊλπιδε;. Και κεινη η όδυνηρη ~ ' κόμποι κ,ρύ-' Κ«ι τά Υεθά καΐ νενοώδικα κανιά ^α ττ> <«<>"<η·λωσει της Ελληνι- (ΐρμονία, ι) όποία άπύ τόν, θ'ο μποΓ·Η νά πποέρχετ,χι, μάς δΓί- χνει επαρκώς ίίτι δέν (Ιρισκόμ ι· στι έδώ γιά νά .ταραμείνωμε έ- πάνο) σ' αυτόν τύν κύσμο, άλλά γιά νά όδοιπορήσουμε σύντομα καί νά ίπιστρίψωμε στύν Δημιουργό (Σννεχίξεται) ου ίδρώτα. Ό Ουμός τον έπεσε μΓ Ίθυ &Ύΐν«νι· φτε,να κι ετριμαν. μιάς κι' ενοκ.,θε τρόιιο. Τά ρμπειοο' Μόλις καί τόν έκρατοΰσαν δρθιο. μάτι τοΰ Λύστριακοΰ τού εδωσε ^" ψοτιοϋσε άδοξα η θά τύν κατα την εϊκυνα τής ψυχολογικής κατά ' σπαράζανε οί παληοί ~}υ σύντρο- οταοης τούΤορκου καΐ πρίν τόν «ϊ101; 'υ Δολπατάν, ό μαΰρος Ά-, αφήση νά συνέλθη, τού πέταςε μιά λτϊ" κα1 ό >Αλίΐ Έφίντης γιά
    φο6έρ<ι άκόμα. — Μήν πώ; άντιπροσω Δωρεαΐ υπέρ τής Έστίας Ν. Σμύρνης άττοαταλίΐοσι βττ" εΰβιίος Ό Κος Βάσος καΐ ή Κα Άρι- εις μνήμην Γεωργίου Κό6α δρχ. άδνη Καδουνίδου εις μνήμην Σο- 300. φοκλή Σοφοκλέους δρχ. 1000. | Ό Κος Σωτήριος Γούναρη; Ι Ό Κος Νικόλαος Γεωργοπου- λος είς μνήμην τής συζύγου ίτου Νουνούκας δρχ. 1000 Ή είδ. Άνων Ναυτ. Έταιμεία «ΒΕΡΝΙΚΟΣ.. καί ή «ΚΥΚΛΑ- ε!ς μνήμην ΔΕΣ» ΓΚΙΑ ΜΑΡΙΤΙΜΑ Σ.Α. διά δρχ. 2 000 τού Προέδρου των κ. Άλεξάν-1 Ή Κα Αγνελική Ε. Ανδρέου δρου Ν. Βερνίκου είς μνήμην Εί εκ μνήμην τού συίύγου της Εύ- ρι'ινης Βερνίκου δρχ. 2000 ι αγγέλου Άνδρέέυ δρχ. 5.000. Ή Κα Αθηνά Βεροπούλου είς] ·Ο Κος καί ή Κα Άγησιλάο; π! τη συμπληρώοει 2ετίας άπό τού θανάτου τής ου£ύγου του Ουροουλας δρχ. 500. Ό Κογ; Νικόλαος Καθουνίδης Στυλιανοϋ Μάτσα μνήμην ιτου συίύγου της Νικου Βεροπούλου καί τοϋ άδελφοϋ της Δημητρίου ΜαΕοϋρη δρχ. 1000 , Ή Κα Καλλιόπη Καδουνιδου ε!ι: μνήμην Σοφοκλή Σοφοκλέ- Όυς δρχ. 500 εί; μνήμην Σοφοκλή Σοφο,κ έ είς μνήμην Σοφκολή Σοφοκλέους δρχ. 1000. Ό Κος Νικόλαος Καβουνίδης είς μνήμην Σοφοκλή Σοφοκλέους δρχ. 1000. ' Αί άδελφα'ι Ε. καί Μ. Σεβαστο Ί'ομάδη είς μνήμην Κων. Κατσο εν Οοϋδρχ. 3.000. Ό Κος Δήμος Λαδόπουλος είς μνήμην Ίωάννας Νικολάου Λαδο πούλου δρχ. 500. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Την ΚΥΡΙΑΚΗΝ 11ην Νοεμ- ι βρου 1973 ή Αδελφότης Κων- σώσουν τό ίδικό τοΐ'ς τό τομάΐρι χ γιά νά τόν πασασύρονν κι' αυτόν τύν αύτοκράτορά μόν στήν ' «"^ βάνητο; Τύ ?νστικτό τού τοΰ χώρα σπς καί πώς ή θέση μου αύ- 6λεΥε Πω<: Τ0 τελο<: του έ2ύγωνε, | τή μοΰ δημιουίγεϊ την υποχρεωθή ίκοντοζύγωνε σκληρό καί άδυσώπη νά προστατειιο τύν Συυλτάνο, ο το. ) χι μόνο άπό τού: έξωτερικούς μ'ι' Άντέδοασε στό αϊσθημα άπαισο «αί άπό τούς εσωτερικόν; του έ/.- οδοξίας ποΰ τάν εΓχ« κατολάθε· Ι ορούς. Καί ό Μεγάλος Βιζύρης κ «Ι άποτίναζε τήν νάρκη τού. "Ι-, σας, δέν είναι φίλος τού Μιγάλου_ σω? ν« μήν είχε χαθιί άκόμη τί- Κυρίον (Σουλτά.ον). [ ποτα. "Επρεπε νά εδλεπε τόν Δ«λ — Ήμποριί εκανε μαζίμένος ό πατάν καί νά τοΰ έλεγ€ μέ τό νί Μαζάο πασάς χ«1 νά μην τό δέρο και '-'-έ τό σίγμα, τα δσα τοΰ εΓ.πε ίγιί). Γι' ιιΰτύ σάς πκρακαλω νά ·' Έλτζής γ,· αυτόν. "Ηξερε καλά μοθ καταγγείλετε συγκεκριμένα γε τι δαίμοναν ήτανε ό άφέντης τού. γονότα ' Ημπορεί ναβρισκε τρόπο νά ίε —'Ότπν έξοχώτατε Ρείζ Έφέν Χλυστοήαονν καί τούτη τήν τη ύ Βίζΰρης σας, γιά νά Ικανο- πο'ήση τύ μίσος τον ή νά έξνΛη- ρ·ιτήση προσυιπικά τον σνμφέροντα .τοοστά·-Γ| νά σφάξοιν άθο'χινς άν- Ορο').πους, χωρίς' φερμάνι, ιι.τοριί νά θε-ορηθή ηίλο; τοΰ Πατισαχ; —Έξ(/ρτάται άπύ τούς άνθρώ- πους, ποΰ πρυστάζει τόν χαλασαό τονς! Ημπορεί ν ά είναι κακοΰργοι ήμ.τοριί κΐ'ί κια(ΐίθ·ΐδες, ΐχθροί τού — Δέν πρύκίΐτοι γιά ΐετοους άνθρωπον;. Ό Μεγάλος Βε,ζύρης έ;στειλε στήν Σμύρνη δολοφόνο νά χαλάση τύν «ντραγουμάνο» τοΰ Μονσιλίμη, τύν γιό τοΰ μακαρι'τη Λογοθέτη II καί τά κατάφερε. Ό φονιάς τόν επέρασε πέρα γιά πέρα μέ τύ χατζάρι τού. Έμαχαίροσε ά κύιια Τύν «Κα6άση> του κι' έτίνο-
    ξε τά ιινΐ'λά τοΰ καμαηιερη τον.
    Ό ντριιγουμάνος, όπως μοΰ έγία
    ό Κύνσολάς μας, δέν πέθαν°
    δ,τιος καΐ τόσες αλλ^ς. Μά δέν
    ήμπόρεσε νά τόν συναντήση ουτ°
    έκείνη τήν ήμ'ρα οίίτε τίς δύο έπό
    μενες.
    Σ υνεχίζεται
    ♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦
    ηούλου είς μνήμην ·Αποστόλου -οντΐνουπολιτών Μεγάλου Ρεύ-
    Όρφανίδη δρχ. 300. | μοτ(χ; >Ό ΤαΕιάρχη^ έπ| τή έ.
    - Οί Κο, Γεώργιος καί Τάοος Γε|ορτή τών ΠΑΜΜΕΠΣΤΩΝ ΤΑΪΙ
    ωογιαΛης εί; μνήμην Α. Σ,σι,,ο ΛρχΩΝ Πολ|θύ Μ αλου ρεύ -—, ,
    ,.»„.. ?;_„ ιηππ Ιουοκος νπηκοος, όπως και ο
    γλου δρχ. 1000. · ματος Κωνοταντ,νουπόλεως, τε- τ(ι)1^ο; ^- ός σ«ς ήτ,,νε
    Ο Κο; Δημήτριος Λναργυρον λεϊ την εκ παραδόσεως καθιερω- ' - - ·
    άκόμα, μά χαρο.ταλενει.
    — Λν.τοΰμαι γιά ολα αύτά ,τ ιΰ
    άκηύο ιιά ξέροι ίίΤι ό <'ντραγονμά- νος» αύτός είναι Τοΰρκος ύπήκοος. — Ναί καί ό ΚαΓχ'ισης τοι» είνιΐι είς μνήμην Εύαγγέλου Ανδρέου θεϊσαν ΆρχιερατίΚήν Λειϊουργί- δρχ. 500. αν μετ" άρτοκλασίας έν τώ Ίε- Ή Δίς Φωτεινή Ηλιάδου υπέρ Ι (>αι Ναώ Κοιμήοεως τής Θεοτόκου
    τών σκοπών τής Έστίας δρχ.
    500
    Ό Κος Νικόλαος Κομνιανός
    είς μνήμην Γεωργίου Κόβα δρχ.
    500.
    Ή Κα Μαριάνθη ΔημοιΊούλου
    (Καιοαριναής).
    1Ι(ΐράκλησι; όπως παρϊυρεθοΰν
    οπαντα αά μέλη τής ' Αδελφότη¬
    τος μετά τών οίκείων, ουγγενών
    καί φίλων των συντελοϋντεΓ. ού-
    τμ ιί; τήν ΐπιτι<χίαν τή; εορτής — Τότε μέ ποιό δικαίομα έπιμ Οαίνετε στά *σ(οτ·;ρ·κά μας ζητή¬ ματι*; "Λν ήρθατ·,
    ίίτι ό πρωτοψάλτη; κ Θεύδωρ )ς
    Β(/σιλικό; <είσήγαγεν είς τύν να¬ όν τοΰ Ίδρύματος άνατολίτικα ά- σματα, δι" ών παρετηρήθη δυση ο- ρία εντοπίων καί ξένων». "Ακουσον λοιπόν. Ή Έλληνικ'ή μουσική νχει ρίζαν αυτήν τήν ' - σίαν, τήν Άνατι·λήν, διότι διειιυ_>
    (ριόθη έν ο.ύτή τή Λιδίυ καί τή
    Φρυγία, ώς μαριυρυϋν αύτοι οί υ-
    ροι τών ήχων της, οΐτινες κάλι Ον
    ται Λΰδιοι, Φρύγιοι, ώς έπίσης καί
    τά ιίδη τής άρμονίας τών Αρχαί
    ών: Τύ Δωρικόν, τύ Α'ιύλιον, τύ
    Φρύγιον, τύ Λίδιον καί τύ λνρι-
    κόν Ίώνιον. Αριστείδης ό Κυντι-
    λιανύς λέγει: «... καί τής άρμονί¬
    ας έκάστης διαφυλάττειν τό ίδιον,
    Φρυγίου "τό έ'νθεον, τής Λνδίου τό
    Οαχχικόν, τή; Διορίυυ τό σεμνόν
    ΐής Ίωνικής τύ γλαφυρόν». Τά
    είδη τή; άομονία; των άρχαίων
    μα; προγόνιον ι α άποκαλεϊτε «ά-
    μανέδε;». Ατυχώς άγνοΐΐτε ότι
    τό "Εθνο; καί ή Έκκλησία μα-
    οτηρίζονοαι επί τής Θρησκείας καί
    ίΐαιδείας καί έπ' αυτού τοΰ οίκοδο
    μήματος θέσιν περίοπτον κατέχει
    καί ή Βυζαντινή ϊκκλησιαστική
    μονσική. Έκ τών έθνικών αυτών
    γνιορισμάτων ουδέν άπολύτιος δικαι
    ούμεθα νά μετα&άλωμεν ή νά με-
    τα/ινήσιομ-τν, ιδία 6οι·λήσει, χωρί.ς
    τύν κίνδΐ'νον νά κιιταρρεύση ολό¬
    κληρον τύ οίκοδόμημα. Διότι καί
    άν τ τών ημέτερον ύποτίθεται ώς
    .ταραφθαρέν πως υπό Τοΰ πρωτο-
    ι|>άλτου δέν είσθε σεϊς σημερον έ·
    κείνος, όστις κατά τήν φαντασίαν
    καί την προσωπικήν σας αντίληψιν
    καί κρίσιν νά διασκευάσετε ή νύ
    μετατρέψετε συμφώνως πρός αύ
    τάς. Ό πρωτοψάλτης, ώς γνώστης
    τή; μουσική; καί έξαίρετο; έκτελε
    στής, εκτελεί Οάσα τή; σφραγί-
    δος τών έθνικών καί εκκλησιαστι¬
    κήν παραδόσειον. Είναι .τροσεκτικώ
    τατο; καί αύστηρότατος τηρητής
    τή; έκλησιαστικής μα; μουσική;,
    ήτις διεφνλάχθη άπό των πρώτον
    Χριστιανικήν χρύνων καί,διεσώΐη
    αυτή τε καί ή γλώσσα των Έλλ/ι-
    νων καί έν πονηραίς ετι ημέραις
    τοΰ "Εθνονς.
    Τούς νι|ιηλονς τόνονς, τούς όπυί
    ούς ένίοτξ χρη,σ:αοποιεϊ, αναλόγως
    τής ΰφής τοΰ τοοπαρίου, ακριβώς
    δι' πύτών μ·ΓΤαρσιοΰται ό ,τροσει1·
    χόαενος πρό; τύ θείον καί άπομα
    •/ρύνεται τό πνεΰμα του^ ή σκέψις
    του έκ παντός ψυχοφθόρου διαλο-
    γισμοΰ. Έπομένως δέν εύσταθεϊ ή
    φράσι; «δί:ν 'έχουμε άνάγκη λαρνγ
    σαφώ;, άκριβίδς | ηίάν μιά έθνική προσφορά. Κι αύ¬
    τό γιατί τά κείμενα αύτά) παρέ-
    χουν τά στοιχεία καί τί; άσάλευ-
    τε; αποδείξει; πώ; στήν κρίσιμη
    έχείνη πιρίοδο, κάτω άπ' τή σκιά
    τή; κλωνιζόμενη; ΌθΐΗμανικής Αΰ
    τοκρατορίας, ίίστερ' άπό δουλεία
    αίο')νων κι άντικρυ στόν άδυσώπη-
    το άγώνα τίδν Σλαΰιον γιά την δι
    αδοχή στόν Ιερό χώρο τής Μακε-
    δονίας μας, τα.·τεινοί κι άσημοι άν
    θρωποι( άγράμματοι καί φτωχοιί,
    άκόμα καί μέ τήν σλαν'ι'κή διάλε <το στό στόμα, μά τήν 'Ελλάδα στήν σιν, την διά στόματοΓ τών άριστέ ' ψνχή κι αλλοι πιό μορφουμένοι προ όρθοδόξων μονσικολόγων · αί διδασκάλιην διασωθείσαν καί δια6ι Οασθεϊσαν ημίν. Οί τήν φωνητι- κήν ταύτην παράδοσιν αγνοούντες τ·:λείιος φρο-,οΰν, ίίτι τα μέλη ολο δίδονται, δπως όρίζουν αί κλίμα- κες καί τά φιονητικά διαστήματα τούτου ί'ι έκείνου τοΰ ήχου. Άγνοοΰν ούτοι, ότι μόνη ή ψο>-
    νητική Λ(ΐράδοσις είναι έκρίνη ή¬
    τις διέσωσεν ΰφο; καί χρώμα δι"
    έκαστον ήχον_ διά τών παροδικίον
    καί κνμαινομένων μεταβολών των
    τονιαίων διοιστημάτων (ώς ή διά.
    τοΰ λάρυγγος τέχνη τοΰ κ. Βασι-
    λικοΰ, ή ζωντανεύονσα τήν παρά^ο
    σ.ν).
    'ΡΙ φωνητική παράδοσις είναι ί|
    μύνη, τι; κανονίζεΐ τά πάντα, Ά-
    στε ό |»άλλ(ον νά άποδίδη ού μόνον
    κλίμακας, άλλά ΰφος καί σύμφυ-
    τον είς οίονδιί.ιοτρ μέλος καί =1-
    δος, παντός γένους5 παντός ήχου
    καί ίίχι «όπερέττας».
    Ό πριοτοψάλτης τής «Μεγα,λό-
    χιιρης* τής Τήνου κ. Θιόδορος
    Βασιλικός μετά τοΰ πρωτοψάλτου
    τοΰ έν "Αθήναι; Ίεροΰ Ναοΰ Ά
    γίου Χαραλάμπονς Ίλισίων κ. Αγ,
    μ.τροπΰύλου, ίερονργοΰντος χοΰ λί
    αν ήδνφώνου Ιρρέω; πατρός
    γίου, τοΰ Κρητός έδωκαν κξεΤ'ί-
    σεις ενώπιον ήσκημένου περί την
    αουσικήν άκροατηρίου, τήν τελευ¬
    ταίαν Κυριακήν παρελθόντος Ίον
    λίου καί έπρώτευσαν. "Ε.τρώτενσαν,
    διότι έξΓΤέλ'-σαν μαθήματα 6ά>11
    των ίστορικών φωνητινών παρα5ι>
    σιιον τοΰ 'Ορθθ'δόξου Βιζαντίον,
    τού άσαλεύτου αύτοΰ πύργου τής
    αίονία; καί ενδόξου "Ορθόδοξον
    "Ελλάδος.
    Έν Αθήναις τή 20)10)1973
    ΣΤ. ΙΙΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΣ
    Κ'-ΐθηγητής Φιλολογίας
    εστοί, δασκάλοι καί παπάδες, τού
    κράτησαν ά'σ6ηστη τή φλόγα τής
    Έθνικής στινείδησης καί τής ελπί¬
    δας γιά χήν άνάσταση τοΰ γένου;,
    ΰρθιοσαν τά ήρωίκά τους κορμιό
    ναί στάθηκαν έμπύδιο στό
    άφανισμοΰ κάθε ίχ>ους Έλληη
    σμοΰ στήν Μακεδονία.
    • Δουλωαένοι κι έλεύθίοοι "Ελλη-
    νες^ καπίταναϊοι, άπλοί πολεμι-
    στές, σύνδεσμοι, πληροφοριοδότ· ς
    άδηγοί καί άλλοι, έπίσημοι κι άνε
    πίσηιαοι, μικροΐ καί μεγάλοι, μέ
    κίνδυνο ζο>ής, μέ θνσίες καί κατα
    στροφές, άνοΐξαν τόν δρόμο τ{)ς
    'ΕλευθΓρίας, κι άπόδειξαν πώς τι
    Μακεδονία είναι 'Ελληνική.
    Τύ Οιβλίο τού Τάκη Γκοσιύπου-
    λου άναδίδει τό Γδιο πνεΰμα, την
    ίδα έντύπιοση, τό Γδιο συμπέρασμα
    διιιος ίστορεΐ τά γεγονότα στόν χώ
    οο τοΰ Λεχόβου καί τής περιοχίϊς
    τον
    Τό Λένοδο τότε, στήν π^ρίοδο
    τού Μακεδονικοΰ άγωνα ήταν τό
    κ^ντοο κι ή 6άση γιά τή δράση
    τών ένόπλιιιν όιμάδΐι-,ν μας, ήταν τό
    νατα<ρύγιο κι ό προμαχώνας τών 'Ελλι'ινιον. ΓΓ αύτό ον·ομάστη"<ί ηροΐκό καί γι' αύτό τό πνρπόλη- <ταν τύ 1943 οί Γ^ομανοί μαζί αέ την φημισμένη βιϋλιοθήκη τού. Τό Λέχοβο έπίσης ϊδωσε στήν -τατρίδα πολλ.οΰς ίπιφανεϊς άνδρες, έπ,ατήμονες, ά^ιωματικούς, κρατι- ΰ μ, ρ ζοΰς λειτονργονς, ύπαλλήλους άνθοώπους τών Γρσμμάτων. κό άγώνα ϊταν μεγάλη. Τό σ,τίπ ιιιιι σταθμός και νοσοκομείο. Συσ κέψεις, σχέδια κι άποφάσεις, )ΐαι? νυνταν έκ«ϊ. Γεγονότα άναλύονταν κίϊί σνζητιοΰνταν. "Ολα αύτά ό Πέτρο; Γκοσ >
    πι»ιτί.ος £ΐχε τήν ,τρόνοια νά τά γρά
    φη σέ σημειώσεις, σάν είδος ήμερο
    λογίου. Καί νά, τόν βλέπομε απΗ
    ιό 1951 νάδ ημοσιεύη τίς άναμνή-
    «εί; του σ' έφημερίδ€ς καί περιο-
    δικά.
    Τό άνεκτίμητο αύτό ύλικό, αύ-
    τές τίς «Μαρτνρίες» άπό πρώτο
    Χέρι, έξέδιοσε ό Τάκης Γκοσιό,τοι·
    λος, σποχ·δή στήν αίώνια μνή.π)
    τιιϋ πατέρα τον. πνεΐκματικό τρισά
    γιο. δ.-ττος γράφει δ ίδιος στόν προ
    λονό του, μά καί γιατί μέσα τού
    ν.αίει ή ίδια πατθΐωτική φλόγτ,
    έγώ.
    Ή δκδοση τούτη, έρχεται στή
    Γ»υνέχεια μιάς μεγάλη; προσφοραί;
    (Γέ ?ργα ποιητικά, πεζά^ μελέτε;,
    λαογραφία κι άλλα δημοσιεύ!ΐ"ΐτα
    καί ραδιοφωνικές έκ,τομπές.
    Ίδιαίτερη 6αρύτΐητα παρουσιάϊίΐ
    ή έργασία του σάν γενικοΰ διεΐ'θυν
    τοΰ καί συγγραφέα στήν δεχάτομη
    έγκυκλοπαίδ·εια θ. Κοντέον.
    Οί «Μ·αρτυρίεί» νστερ' άπ' τόν
    πρόλογο^ μά.; γίνουν πρώτα ίν*.
    κρφάλαιο με τόν γεικό τίτλο «Βι·
    ιιγραφία καί ά,λλ.α στοιχεία» ποΰ
    άναφέρεται στήν καταγιυγή καί
    την ίστορία τή; οικογενείας Γκο-
    σ,οπούλου. "Ετσι μαθαίνονμε πώ;
    ή ο'ικογένεΐΜ Γκοσιοπονλου ϋατάνε
    ται άπ' τύ Κοζέ/.ι τή; Κορυτοά:,
    Απ' τήν Βύρεια "Ηπηρθ.
    Άκολουθοΰν τά όημοοΊΡνματα
    τοΰ 1 Ιέτρου Γκοσιοπονλου γιά την
    Ιστορία τοΰ Αεχόβου, τού;
    καί τού; Πρόεδρον;'τονΐ
    ■Στή σννέχεια έρχεται τό κεφιτ
    λαιο «"Ο,τι «Ιδα! δ,τι άκουσα χ1
    ο,τι ργηε» πού περικλείεΐ σκέψις
    τοΰ ίδίου κι ένθυμήματα τή; έπο
    χής τοΰ πολίμον 1897 καί πραγιι ι-
    ηκά περιστατικά τοΰ Μακεδονικαί)
    άγώνα καί πρό αύτοΰ, σέ άπλές
    μά παραστατικές Αφηγήσεις, μέγα
    λης ίστορική; άξίβς.
    Άκολουθεϊ αλλο δημο<τί*ναΓ- ολουθεϊ αλλο δημο<τί*ν Ό Τάκη; Γκοσιύπονλο; είναι «Άναμνήηεις άπό τόν Μακεδόνων Λ·ρχο6ίτης κι ό πατέρα; του, Πέ- τρος Γκοσιύπουλο;, πού πέθανε τόν Νοέμθρη τού 1072 σέ ήλικίι ίΐ χρόνον, στάθηκε ?νας μεγάλ.'ς .τ'ΐράγοντας τοΰ τύπου του σ' δλη 111») τΐι ζωή άλλά καί ΜακεδονομΛ *ος. Ή σ·μβολή του στόν Μακεδονι ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΤΑ ΤΑΞΙΜΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΛ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ - ΕΥΡΩΠΑ Ι·ΧΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ (άνάμεσα σ' άλ¬ λα καί 9 κεφάλαια Ισπανία) ' „ ? '':-χ& - ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (πολλά κεφάλαια Ιταλία κλπ.) - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (βραβεΐο ΰπουργείου) 21 κεφάλαια στεριανή καί νησιώτικη 'Ελλάδα | - ΚΥΠΡΟΣ - ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ -■ ΑΠΆΙΟ: Ι έντυπώσεις άπό Κύπρον, Κωνσταντινοΰπολη, "Ε- |1 φεσο, Άλικαρνασό καί: «Σίφνος τό νησι άποκά- λυψη». ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΛ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ Λγωα-> κι νπότιτλο «Μιλοϋν
    μάρτνρες» ποίι άναφέρεται σέ 5λ-
    ?.α γεγονότα τού 1906 γιά νά χλιί
    ση τήν μεγάλη; σημασίας γιά την
    πατρίδα μας ·κ«ί τήν ίστορία τής
    Μακεδονικοΰ αγών: περίοδο, μϊ
    τό κίφάλαιο «Οί σχέσεις τοΰ Λί-
    χόβον μέ τά γΰριο χωρία».
    "Ομιο; ή λαμττρή ίστορία τοδ
    V
    Οωϊκοΰ αυτού τό.τον, σΐ'νεχίζεται
    καί κ«τάτ όν άνταρτοπόλεμο τίόν
    ημερών μας.
    Σ' ίνα άλλο κεφάλαιο ό Πέτ<κ>;
    Γκοσιόπονλος άφηγείται πώς ιό
    1!)47 γλύτωσε άπ' τύ παιδομάζω'Π
    τά 400 παιδία τοΰ Λ?χό6ον καί τί
    ωδήγησε στή Θΐσσαλονίκη.
    Τύ β Γ)λίο κλείνοι·ν διάφ^Ρ11
    σταιχεϊα διοικητικά καί δημογί'"Τ
    κά τοΰ Λεχόβου κι 6 πίνακα; μ'^ϊ
    πλοΰσιας 6ι6ιλιογραφίας.
    Οί «Μαρτνρίρ;» ε[ναι
    ι μ
    τάτη εκδοση, μεγάλης 1<ττοριχη: άξίας, πού πρΌσφέρει άπό πρώτ" Χροι, μέ άκρίβεια κι άξιοπιστία τό ί'λικό γιά μιά ίστορκή σιιγγο<ι(Γτ' τής πρριύδου τοΰ Μακεδονικαί α· γώ,α στήν περιοχή τοΰ Λΐχί&ο*·, τοΰ φάρου αύτοΰ τοΰ Έλλην»'" πνευματο; καί τή; Έλληνικής °ν" δρειας, άπαραίτητη γιά κάθε 6ι· βλιοθήκη. ΑΝΤ ΤΣΑΚΙΡΟΙΙΟΤΛΟΣ
    ΙΙΙΙΙΙΙΓΡΜΙΚΙ ΝΗίΙΙΝ
    Ή μετατροηή τοϋ ΟΤΕ σέ με ται ύπο έκμετάλλε
    ,χ,κή, άνωνυμη. έταιρία καί ή δέν άναφέρετα, αν εΐνα, οε οταθε
    έ,5οση μετοχων ΤΟυ Οτό Κοινό, ρές Τ1μές αΑΑ· αύτο μάλλθν
    ΠΡΘΟΠΠΚΙιΙ ΠΑ ΤΟ
    ΤΟΥ ΟΤΕ
    5ίνει ίδιαίτερη έπικαιρότητα οέ
    πρόοφατη σχετικά έκτίμηση των
    ίυνατοτήτων καί προοπτικών των
    ,αλεπικοινωνιών οτή χώρα μας,
    ή άποκλειστική εκμεταλλευθή των
    οποίων, ώς γνωστόν, άνήκει στό ν
    ΟΤΕ.
    ϊΗ εκθέση αυτή, συνταχθεϊαα
    υπό μιά έπιτροπή τού ΚΕΠΕ, ύ-
    ποτΐθεται ότι αποτελεί άντικειμε-
    νίκη έκτίμηοη τής καταστάσεως
    τού ΟΤΕ καί οεαλιστική άΡιολόγη
    οη τής έφικτότητος των στόχων,
    πού έχει θέοει γιά τα έπόμενα
    χρόνια, πράγμα πού ενδεχόμενον
    να ενδιαφέρη τούς δυνητικούς ί-
    ίιώτες μετόχους.
    "Εναντι μέσου έτηοίου ρυθμοΰ
    ούΕήοεως τοϋ άκαθαρίστου έγχω
    ρίου προϊόντος ϊοου πρός 6,5%,
    πού προβλέπεται γιά την περίο-
    δο 1971 - 87. ή μέαη έτηοία
    αϋΕηση τού άριθμοϋ των συνδρο¬
    μητήν τπλεπικοινωνιών προβλέπε-
    ται τής τάΕεως τού 10%, άναφέ-
    ρει ή έκθεσις. Τό αύτά ποσοστό
    άνσμένεται $ά παρουσιάση ή αϋ-
    Εηση των δαπανών τοϋ κοινοϋ
    VI—
    τηλεπικοινωνιακές ύπηρεσίες,
    2.000
    650
    150
    1.500
    300
    1.200
    νοεϊτα·)·
    Στά τέλη 1985 ή περιουσίαι^
    συγκροτήση τοϋ όργανισμοϋ προ
    βλέπεται άπό την εκθέση δτι θα
    παρουσιάζη την έΕής είκόνα, σέ
    έκατομμύρια δολλάρια:
    Πάγιον ενεργητικόν
    Μεϊον άποσβεοθέν
    Καθαρόν πόγιον ένερ)κόν 1.350
    Κυκλοφορούν καί διαθέσιμον
    ενεργητικόν
    Καθαρόν ενεργητικόν
    Μεϊον ύποχρεώοεις
    Καθαρά πεοιουσία
    Σύμφωνα μέ τίς προβλέψεις 6-
    μως αύτές. στά τέλη τής 15ετΙ-
    ας ή καθαρά άΕία τοϋ παγίου έ-
    νεργητικοϋ θά καλύπτεται κατό
    90% άπό κεφάλσια τοϋ ΟΤΕ, έ¬
    ναντι 55% τοϋ 1972. Ή βελτΐωση
    αυτή άναμένεται άπό την αϋΕη-
    σα των πόρων τοϋ ΟΤΕ γιά έπεν-
    δύαεις (ϋψθυς 2 δια. $ κατά την
    15ετία 1071)85). οί όποϊοι άνα-
    μένεται νά εχουν φθάσει τα 150
    έκατ. $ τό 1-985. Ή χρησιμοποίη-
    οη, έν τούτοις, Εένων κεφαλαίων
    γιά την χρηματοδότηση των προ
    γραμμάτων τοϋ ΟΤΕ, θεωρεϊται ά
    - · -■ « ■- — — ι— — - —- - ■ — ν ^^ ■ ^ ^ ν %0 ^^ Μ ΟΙ Ι

    Ι
    VI
    δπλαδή πολύ ταχυτέρα άπό την πό την έπιτροπή, σάν άναγκαία
    όναμενομένη γενική αϋΕησπ τής άλλά καί έΕασφαλισμένη. «Πρό
    έγχωρίου καταναλώοεωο. : τής λήΕεως όμως τής 15ετίας
    Σέ 1.750 έκατομ. $ ύπολογΙΖε 1971 - 85 — άναφέρει ή εκθέση
    ται άπό την εκθέση ή άΕία των , - δέν θά υφίσταται άνάγκη προσ
    προγραμμάτων έπενδύσεων παγί- φυγής οέ νέο δανεισμό ένώ ση
    ου κεφαλαίου τοϋ ΟΤΕ κατά την μαντικό μέρος των μακροπροθέ-
    διάρκεια τής 15ετίας 1871 - βδ'σμων υποχρεώσεων τού ΟΤΕ θά '
    καί σέ 1.500 έκατ. $ ή αυξήση ' έχη έΕοφληθή, ύπό τόν όρον δ-
    της άΕΙας των έγκαταστάσεων μως ότι δέν θά μεταβληθή ή φο-
    τοΰ όργανιαμού, πού θά βρίσκων ρολογική επιβαρυνθή τοϋ ΟΤΕ
    καί ό τρόπος χρηματοδοτήοεώς
    τού».
    (Σημ. συντ.: "Ηδη ό ΟΤΕ έ¬
    παυσε νά άπολαμβάνη φορολογι-
    κών άτελειών, ή δέ προσφύγη τού
    στήν Κεφαλαιαγορά οημαίνει ά-
    ναμόχλευση τοϋ χρηματοδοτικοϋ
    τού προγράμματος).
    Ή δύναμη τοϋ προσωπικού τού
    ΟΤΕ πρέπει νά αύΕηθή άπό 21.
    700 ύπαλλήλους τό 1972 οτίς 38.
    000 τό 1987, άλλά ό άριθμός
    των ύπαλλήλων άνά 1.000 τηλεφω
    νικές ουνδέσεις θά περιορισθή ά¬
    πό 18 τό 1972 σέ β.5 τό 1987.
    Σχετικώς, έ£ όλλου, .μέ την
    μελλοντική τιμολογιακή πολιτική
    τοϋ ΟΤΕ, ή εκθέση ύποοτηρίΖει
    ότι «αί μειώσεις των τελών, άπό
    τοϋ 1959 καί εντεύθεν — όπότε
    τα τιμολόγια τοϋ ΟΤΕ παραμένουν
    άμετάβλητα — έν υυνδυασμώ
    πρός την σημειωθεϊσαν αϋΕησιν
    τοϋ τιμαρίθμου άφ' ενός καί ή
    £υνεχής βελτίωσις καί επέκτα¬
    σις των παρεχομένου ύπηρεοιών
    άφ' ετέρου, συνεπεία των οποίων
    ηύΕήθη ή άΕία αυτών διά τούς
    καταναλωτάς των, /καθιστοϋν προ
    φανή τόν βαθμόν συμβολής των
    τηλεπικοινωνιών είς την άνάπτυ-
    Ειν τής έθνικής οίκονομίας». Ή
    μελλοντική πολιτική των τελών
    τοϋ ΟΤΕ, άν καί δέν έΕετάΖεται
    οέ βάθος άπό την εκθέση, θεωρεί
    ται ότι θά επιτύχη νά έΕαοφαλί-
    ση κεφάλαια έξ ίδίων πηγών γιά
    την αύτοχρηματοδότηση των έπεν
    δύαεών τού ύπό την προϋπόθεση
    συνεχίσεως τής ίδιοπαραγωγής τη
    λεπικοινωνιακοϋ ύλικοϋ καί τής
    μή έπιθαρύνοεως τοϋ ΟΤΕ μέ
    τόκους.
    βΕΑΤΙΙΜΐΝΗ ΕΦΕΤΟΣ Η ΓΐΩΡΓΙΚΗ ΠΑΡΑΓ8ΓΗ
    Ή συλλογή τού βάμ&αχος, ή
    ά,τοξήρανση των κουτνοΐρΰλλοιν,
    των σταφίδων, τ'>ΰ σανοϋ μηιδική;
    χαί ή Αναπτύξη των έλαιων βύνοή
    βηκαν άπό τίς καιρικές συνθηκες,
    ,ιοΰ επεκράτησαν τόν περααμίνο
    Σεπτέμβριο. ΟΊ βύνοϊκέ; αύτέ;
    σιτν^ήκες παρέτειναν την καρποφο
    ρΐα των θεοινών κηπρυτικών καί
    έ.τέτρίψαν την εκτελέση Λρόσρων
    στούς Αγρούς, ποϋ προρίζονται γιά
    τή φθινοπωρινή σπορά των σ;ίη-
    ρών. |
    Έξ άλλον, τόν περασμένο Σ*·-
    .ιτέμβριο, επερατώθη ή συγκομιδή
    των πρωίμων καλλιεργειών Αρα6ο
    σίτου καί προώδενσαν οί έπισπη-
    ρες Ή έφετινή παραγωγή άρ«6ο-
    σίτου ΰπολογίζεται κατά 6% αύίη-
    μένη στοΰς 64 9.000 τόννους καί ή
    καλληργηθείσα εχταση οέ 1.675. |
    000 στρέμματα έκ των όποί.»ν
    440.000 έκαλύφθησαν άπό έπίσπυ-
    ()η καλλιρργει«. ι
    Στά τέλη τοϋ Σεπτεμβρίου αρ·
    χισε ό θεραλοινισμό; τοϋ ρυζιοί
    Ο! έκτιμήσεις τής συνολικής πάρη
    γωγης την άναβιβάζοι»ν οέ 90.500
    τόννον; κατά 17% ανωτέρα τίς
    περσυνή; καί τής καλλιεργηθείστ<ς Εχτάσίιυς σέ 169.000 στρρμματα, έναντι 149.000 τό 1972. ΟΙ αποδόσεως τής εφετινής λ<>-
    ραγωγή; καπνών κρίνονται ίκανο
    ,ιοιητικέ; καί ή παραγωγή σέ 01.
    200 τόννον; Ανατολικήν καπνών
    (έναντι 66.000 πέοσι) καί των κα¬
    πνών εσωτερικάς καταναλώσεως
    σέ 16.000. δσο καί τό 1972. Ή :(α|
    ραγιογή καπνών Μπέρλεϋ δέν Εει
    πίρασε τούς 12.300 τόννοΐ'ς καί
    των Πιρτζίνια σέ 43 τόννον;. {
    Ή παραγωγή σνσπόρου βάμβο
    κος έμφανίξεται εφέτος αΰξημένη
    κατά 9% στό ί«|ΐο; των 3Η0.Ο00
    τόννων, Αλλά ό είσόδημα ών βα,Λ
    Οακοπαραγωγών θά ίίναι πάνω ά¬
    πό τό διπλάσιο άπ' δ,τι ήταν π5-
    ρυαι, άν ληφθή («π' όψιν δτι οί τι
    μές τού συσπόρου στά χέρια τού
    παραγιογοΰ εφέτος έκυμάνθηβ.ιν
    στ'ις 18,5—20,5 δρχ. τό κιλό έναν
    τι 7,8—β,6 πέρι^ άντιστοίχοις
    Ή καλληργηθείσα εκταση μέ
    θερινές πατάτες ύπελογίσθη σέ
    191.000 στρέμματα καί ή παοαγω
    γή των σέ 275.000 τόννους, αύξη
    μένη κατά 11% άπό πέρυσι. Ή
    φθινατορινή καλλιέργεΐα πατάτας
    στά 1.">2.000 στρέμ.ματα ϊμφανίι',ει
    άνοδο κατά 5%.
    Τέλος ή παραγιογή τομάτας «ύ
    ξήθηκε εφέτος κατά 31% στούς 1.
    376 χιλιάδες τόννους. Ή σιιγκομυ
    δή τοϋ έλαιολάδου ίιπολογίζεται σέ
    200.000 τόννους καί των επιτραπή
    ζίιον έλαιων σέ 80.000 Άντιθετοίς
    ή παραγάγη έ>σπεοιδνδ'»ν ποοθ'ε'
    πεται εφέτος μειωμ/νη, δπο>; ήταν
    καί των σύκων (20.000 τόνοι)
    Των ροδάκινου δμο>ς ό παραγοιγή
    αύξήθηκε κατά 13% στίς 270.000
    τόννους καί των μήλιυν έκτιμάΓ(ΐι
    σέ 230.000 τόννους έναντι 183.000
    τού 1972
    Ο κ. ΣΤΡ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΣΙΣ
    ΤΗΝ ΣΤΝΟΔΟΝ ΤΟΤ ΔΙ-
    ΕΘΝΟΤΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΤ
    ΙΝΣΤΙΤΟΤΤΟΤ
    Έπραγματοπαιήθη είς την Στοκ
    χόλμην, την 19ην ν.ιά 20ήν τρέχον
    τος μηνός; ή 45η σΰνοδος τιΰ Διε
    θνοϋς Τραπεζικοϋ Ίνστιτούτου, είς
    την όποίιιν μετέβχ*ν άπό ελληνι¬
    κάς πλεΐ'ράς δ πρόεδηος τής 'Εμπο
    ρικής Τοιΐπέζη; τής "Ελλάδος κα-
    θηγητής κ. Στρατής Ανδρεάδης,
    μόνιμον μέλο; τού Ίνστιτούτοιι
    Κατά την σϊ'νοδον συνεζητήθΓ.
    έν πρώτοις τό θέμα τής «μετατρο
    πής» των είς τάς Τραπέζα; κατα
    θέσε<ι)ν είς πιστοοοτήσεις παράγει γικών έπ*νδί·σε"(ον, με· ϊίσηγητήν χον κ. Κριστιάν ντέ Λα6αοέν πρό κόρον τής «Κρεντί Έντοΐ'στριελ έ ΚαμμεςσΊάλ» των Παρισίιον, ένερ γο)ς δέ συμμετέσχον ρίς την συζι'μη σιν ό δρ Γκούθ, ό δρ Γκοάππενχ'ΐ ούς, ό δρ Μόντι καί ό κο,θηγητής κ. Στρατή; Άνόρεά6ης, ό οποίος ιδιαιτέρως άνέλυσε τού; πιστοδοτι κοϋς μηχανκτμηϋς είς τάς Αναπτντ βομβνα; χώρ«ς. άναφ-ίρθρί; ΕΪδ·- κώτρρον είς τα δεδομένα καί τα πΌρίσματα τής έλληνικής έμπειρ^- ας. Έν συνεχεία ό κ. Μελιίντερ, εν τεταλμένος σύμ6ουλος τής «Νόρ- αχΐ ΚρέντιτμΛανκ» τού "Οσλο, α- ν^φέρθη είς την σνγκρότησιν χρΐ ματοδοτικοΰ όμιλον {<πό πίντε νος: βηγικών Τρίχπτζών διά την έκι»- τάλλευσιν πετρέλαιον καί φωταί.ί ου έκ των παπά την νορβηγικήν άκτήν/ υπό την θάλασσαν, κοιεα- σμάτοιν, ένώ ό κ Λ. Βοΰνχολΐ', έντεεταλμένο; σύμβονλος τή. «ΐΣκαντινά6ισκα Ένίτκίλντα Μπ·ί νγκεν» τής Στοκχόλμης, άνέλνσβ τάς προσφάτολνς έν Σονηδία '.ο' νο>νικοπολιτικάς έξελί|εις,
    Τέλος, :ίς την σύνοδον συνεζη¬
    τήθη, μέ εΐσήγησιν τού δρ. Ρ
    Μ.τρίνκμαν, τό διεθνές νομισμαΓ1·
    κόν πρόβλημι κοί αί πηοπτικαί τοΰ
    ίσοζνγίου πληριομών κπί τοΰ έμπορΐ
    κου ίσοζιγίοΐ' των Ήνιομένιον Πό
    λιττειών τής Άμερικής.
    Μαρα και έπιπτώο,ις
    Τά έξαγγελθέντα πρώτα οί*ο·
    νομχά μέτρα άντα.τοκοίνονται είς
    τάς έπαγγελίας τή; Κυβερνήσ ·
    ως, ώς διετύπωσεν αύτάς ό πρωθ
    υπουργό; χ. Σπ Μαρκε,ζίνη;,
    €ΐ; τά; προγραμματικά; δηλώση;
    τού, άλλά καί, γενικώτερον, εί¬
    τα; ποοσδοκίας τοΰ Έλληνικοΰ
    λαοΰ; ώ; σύνολον λαμβανομένο»·.
    Διά των μέτοων αυτών, άντιμί.ω
    πιζονται τά έπ*ίνοντα χαί πρόο
    κα ρα προυλήιιατα τής οίκονομίας
    τής Χώςιας —τά όποία ετει 'ον
    νά γίνουν ιιόνιαος κατάστασις—
    καί τίθενται αί βάσει; μακροχρο
    νίου θεωρήσεως τού "Ελληνικόν
    οίκονομικοϋ £τττήιιατος.
    Τά άναγγελθέντα μέτρα, διορ
    θωτικά καΐ διαοθοωτικά, είς τί ν
    φΰαιν των «αί την εφαρμογήν
    το>ν, έκτείνον-ια· πρό; πάσαν χά
    τβύθυνσιν χαί καλύπτουν τά ύφ,,
    στάμενα ποο6).τωατα άπό εϋρυτέ-
    ρρ; σκα.-ΐιά';, χο>ρί; νά παραγνοι
    υισθούν χαί ποαΥΜατικότητε; των
    ^"(ΐίτεοιιιών καί εξωτερικών οΐχο
    νομικύν 2ε·δθΑΐένων. Άπό τή; ά-
    ποψεω; υάλιστα αυτής τά πρώ
    τα αέτοα —θά ίπακολουθήσουν,
    "'.; εδηλώθη, καί άλλα__ είναι
    ί>ι«μ·αλέα καί άΛθί>»ικνύουν τήν ά-
    Γθφασιατικότηια τή; παρούσης
    Κυ6ρονήσεω;, εί; τύ νά ρυθμίση
    τά υίκονομικά ϊητήματα τοΰ τύ·
    "ο», έ.! πράγματι όοθοδόξονν βά-
    Ό; γνωστόν, τα έξαγγελθέν¬
    τα μετρα είναι ή Ανατίμησις τής
    ομαχμή; κατά 10% έναντι όλων
    των ?ένων νομισμάτων, ή κατάρ'
    γησις τής άστννοαεύσεο); των τι
    ΐιο)·.1, ή Απ*λεΐ'θ('ρωσΐ5 των είσν
    ■χωγών καί ή αυ?ησι; χών τιμών
    *ων κυριωτέροιν άγροτικών πρυί
    όντιον. Είναι α"Ηονοητον, δτι οί
    Λιά των ϊν λόγω μρτριον, καλΐ1-
    κτομενοι τομρΐ; ήσαν οί πλέον
    π'αίσθητοι καί χρήζοντες άμέσι.υ
    καΐ γενναία; άντιμετοιιτίσεω; διά
    τίιν επαναφοράν τή; Οίκονομία;
    μα; εί; τήν ευθείαν οδόν. ΙΙρ<Ί- ν<ι«τι, διά τής νπερτιμήσεο); τής δραχμής, έπέρχεται, επί τέλοιιΐ ή σοβαρώς διαταοαχθεϊσα ίσορρο πίι/. τοΰ Έθνικού Είσοοήματο; πρός τά ξένα τοιαΰτα. Β«6αίω; έκαθυστερήσαμεν «ίς τήν λήψιν τοίι μέτρον τούτου, έν τούτοις, ο- μ·''»ς, ή σημασία τού δέν δύναται νά ηαραννωρισθή, Αί έπΐίΐτώσεις εκ τής άνατιμήσεως τής δραχμή; εΓνιιι γνωσταί, μέ πρώτον, εύνυι- κόν Λποτέλεσμα δτι αί ϊίσηγωγ ιί καθίστανται —κατά τό ίσόρροπον τής υπερτιμήσεως— εύθηνότεραι. Λεγόμενον δέ, ότι ή χώρα μας στηρίζιται. κατά μέγιστον ποσο- σΐί>ν, είς τάς είσαγωγάς διά την
    κάλυι|ην των άναγκών της. θά έ
    πέλθη σι·μΛίεΛΐς των τιμών εί;
    την εσωτερικήν Αγοράν ΑΙ άλλαι
    ίπιδράσρις, έκ τοΰ μέτρου τοϋτ^υ
    ίίναι ήδη γνωσταί καί, ώς έκ τού
    τού, παρέλκει ή Ανάλυσις .των
    ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΠΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚ^ ΚΡΑΣΙΑ
    Σννέρχεται έντός τοϋ Νοεμβρί
    όν τύ ΣυμΛούλιο Συνδρσεοι; 'Ιΐ'λ
    λάδο; καί ΕΟΚ. Οί διαπραγματεΰ
    σεις μεταξΰ "Ελλάδος καί Κοινής
    'Αγορας γιά τή διεύρννση τή;
    Σνμφοινία; Συνδέσεθ); πρέπει ,·ά
    θίωροϋνται δτι £λη!αν. ΆναμέιΤ-
    ται έντός «υντόμου χρόνον ή άνν-
    χοίνωση τή; επεκτάσεως τού κα-
    θεστώτος τής τε'λ<'>νειακή; ένώσίως
    χαί σί; τρείς χώοες νέα μέλη τής
    ΕΟΧ, Αγγλία; Ίρλ«νδί« καί Δι
    νίο.
    Τό σχετικό πρόσθετο προιτόκολλο
    στή Συμφιονία των Αθηνών εγΐν-β
    δεκτό. Οπως «ληροφορύμεθα άπί
    την έλληνική κυ^έρνηση, αν καί τό
    σχέσιό τού στίς δασικές τού γραμ
    μές ήταν £τοιμο άπό των άρχών
    τοΰ θέρους. Άπομένει ή σΰγκ'.ι>·
    ση τοΰ Σν/6°υλίοι> Συνδέ6?οις
    Ελλάδος καί ΕΟΚ γιά τήν υπο¬
    γραφή τού.
    "Αν καί ήέν εγνώσθησαν λεπτο
    μέρηες επί τοΰ περιεχομένου τοΐ·
    .τροσθίτου πρωτοκόλλου, θα ποε
    π«! νά θειοοήται βέβαιον ότι:
    1. ΙΙεριλ,ιμδάνει την μεταβολή
    τοδ ,τροτοκόλλοι 14, τοΰ ρυθμίξον
    τος την είσαγωγή των έλληνικών
    οϊ/οιν στήν ΕΟΚ.
    2 Δέν άναφίρεται σέ σνμμετο-
    χή των 3 χωρίον - μελών τής Ε.
    Ο.Κ. στί; οποίες έπεκτείνίται ή
    Συμφιονία των Αθηνών, «τή χοη
    ματοδοτική ίιοήθεια πρός την 'Ε-λ
    λάδα κατά τό άνάλογο τής έπε/τά
    σείος τής συμφωνίας συνδέσεως αε
    ταξΰ Τονρκίας καί ΕΟ'Κ. Ώς γνω
    στό, τό σχετικό προιτόκολλο 1!)
    τή; Συμφωνίας των Αθηνών ε
    χ*ι «παγωσει» άπό τοΰ 1967. Α¬
    Ι πομένουν άνίΐπορρόφητα &5 έκατ.
    $ σέ πίστίοση τής Έλλάιδος, ένώ
    ή τυπική διάοκεια τού πρωτοκόλ¬
    λου 13 εχει λήξει χορίς άνανέω- ,
    ση. ( ι
    "Οσον άα,ορ,ά τύ μρταβαλλαιιε
    νο καθεστώς τής είσαγωγή; των
    έλληνικών οΐνων στήν ΕΟΚ, θά
    πρέηει νά άναφερθή δτι δπω; *1χε
    Ι μέχρι σήμερ« τά έλληνικά κρασιά
    άπολαμ6άνοτ·ν ενός διαφορετικοΰ
    ' καθεστώτος είσαγιογής στήν Κοι-
    1 νή Άγορά, έ-ξαρτωμένου έκ τά.ν
    ( έφαρμοζομένων ειδικώς εκάστοτε
    ! κριτηρίων, Αναλόγως τής χώρας εί
    ο-άγωγής των. Συγκεκριμένως, οί
    ίίσαγιογέ; έλληνικών οϊνιον στή Ι
    Μπενελούξ άπολαμδάνονν έλευθ. - ,
    ρας μ·εταχειρί<τρο>; ένώ στή Γες.
    μανία είσάγονται μέχρις ένό; ώρι
    σμένον κοντενζάν, τό ΟΛοΐον ε!αι
    σχ«δόν άπαγορευτικόν γιά τίς ρίσ
    αγιογές στή Γ(ΐλλία καί Ιταλία.
    Ή όργάνιοση κοινή; άγορά; οί
    νω στή Κοινότητα τό Δεκίμβρ ο
    τοΰ 1970 δημιοΰργησε θρματα ό¬
    σον άφορά την εφαρμογή τοΰ δια
    φορε-τικοΰ καθεστώτος τού προιτ»
    κόλλου 14. Σάν άποτρλεσμα άοχ
    κά μέν ή ΕΟΚ έπέβαλρ μιά άντι
    σταθμιστική Ίσφορά στά έλληνικά
    κρασιά (0,68 δρχ. άνά λίτρο /.όκ
    κινα κρασιά 12ο καί 1,08 δρχ. γ·ά
    λενκά) άκολούθω; δέ τόν περασαε
    νο Ίούλιο έπέτρεψ* στή Γερμανί,ι
    Ιταλία καί Γαλλία νά λάίιονν μέ
    τρ« έμποδ.'σρο; τή; '.ϊβαγωγής έλ
    ληνικών κριισιών μέσιο Μπρνίλοΰξ.
    Ή διάρλΓΐα των σχρτικών δασμόν
    πού τελικά δέν έπεβλήθησ-ιν, έ.τρό
    κειτο νά λήςη την 31 Όκτιοθρίου
    1973.
    "Ηδη δμο>ς άπ' δ,τι πληροφο¬
    ρούμεθα, μέ τήν διεΰρυνση τή;
    Συμφωνίας Συνδέσεως «τακτοποι
    εΐται» τό θέμ·α των ϊξαγωγών έλ¬
    ληνικών κρασιών στήν ΕΟΚ. Κ.ι
    θιεροΰται έντός 4 έτών κλιμακ.ωμέ
    Έν τούτοις, θά σταθώμεν είς τ,Ί
    θέμα των Έλληνικών έξαγωγών
    αί οποίαι διά τής άνατιμήσεοι;
    τής δραχμή;^ καθίσταναι άκριΛώ
    τεραι διά χον ξένον καταναλωτήν
    καί ολιγώτερον άνταγιονιστικαί.
    Ή δυσμενής, έκ πρώτη; οψεοις
    έπίπτίοσι; αυτή ϊίναι προφανής,
    πλήν δμως τό Κράτο; εχει εί;
    ίήν διάθεσιν τού καί άλλα μέ^ι,
    ίνα διατηρήση καί έπαυξήση την
    άνταγωνιστικότητα των έξαγομέ-
    νοιν .τροϊόνιοιν μα;.
    Έξ άλλον, ή κατάργησις τή;
    άστννομεύσεω; των τιμών (Ν Λ.
    1118)71), θά συντελέση είς την
    έξνγίανσιν τή; Αγορά; καί «ά ά
    .-ιαλλάξη αυτήν άπό τα όνώδη Α-(
    ποστήαατα ■'ών «καπελλων», ,η;'
    άποθ-Γματοποιήσεο); Αγαθών κ> -τ Ι
    Ή έπίφαοι; διατηρήσει,); τλλ· «ι
    μών είς Αρεστά έπίπεδα, χο)ρϊς
    νά λαμ6άν<ΐ)>ται ίιπ' όψιν οί άλ ·
    λυι παράγοντε; διαμορ<Γ(όσε ο; των τιμών, μάς ωδήγησεν δπου μά; όιδήγησί, μέ άποτέλεσμα νά ει'ΐοεθώιιρν σχρδόν πρό άδιρξόδον! Τ» ιιέτρον τουτο, δμως, ένισχυύ- ιι ε νόν καί άπό την απελευθέρωσιν των είσανιογών, ,θά συντελέση ρ'ιί την Λμαλοποίησιν τή; άγορϊ; Οά λειτονργήση δέ ό νόμο; τή; ποοσΐΓορά; καί τή; ζητήσεω;, ιιρ «ύνοϊκήν κατάληξιν —τή συνδρο μί) "'<αί τής υπερτιμήσεως τή; δρ:, χμης— την σνμ-τίεσιν καί πάλν των τ1 μών, ή, έν πάση προιπτΐκ- ι···. μρτΛ ένδεχομένας προσκαι- οηνς διαταραχάς θά έπανέλ.Ηοι- Ι^εν εί; την φυσιολογικήν οδόν έΐ υνιάνσειος τή; άγορδς. Έκ .ταοαλλήλου, ή αΓ'ξησις των τι;ιών ασφαλείας των άνρο- τ ν~ιν .τροϊόντιιΛ', δέν άπ<ιτρλκ μό νο·" .-τοάξιν δικαιοσύνην ίνατι τή; Λγηοτική; τάξεω;, Αλλά σι>νιστά
    καί ό'ίθήν Αντιαετώπισιν τού δλου
    Ανοοτικοΰ ποοβλήμιιτος. Τό «πά
    νίθ'ΐα» των τίμών των γίΐορνι-
    «ώ.' προϊόντων, δέν είναι άαηι.-^ον
    τή; ύιαμορςτωθείση; ?:ΐ; τό πρό>
    φατον γ
    ΕΙΣ ΤγΣΗΡ,ΊΣ ΚΙΤΗΓ8ΡΙΑΣ Κ.Θ,ΡΙΣΟΗΣι.11
    ΤΑ ΝΕΑ ΕΠΙΤΟΚΙΛ ΧΡΗΜΑΤΘΑΘΤΗ.ΕΘΣ
    :, με κυοια
    την στενότητα ποοσφορά; άνρ-
    Η.Τιν την άποθ-Γΐιατοπο,'ησιν ΓΐΛώ,·,
    τά «χαπρλλαϊ· ν ή Πέοαν "ούτιον,
    διά της μέχρι τούδε τοι«ίτη; τα
    ■•ΐική; μα;, έπεσωρεύσαμεν καί
    σειοάν προβληιιάτοιν ιιέ σοβαρά;
    χοΐ'.ονικά; προεκτάηεις.
    Τά Ανωτέρω μέτρα συαπληρού
    ιι«να καί μέ άλλα έξαγγελθέντα
    ή άνααενόμενα. νά έξαγγρλθοΰν,
    τοιντα, θά σνντελέσονν είε την
    Αποκατάστασιν τή; ίσορροπίϊ;
    τϋς Έλληνική; οίχονομίας. Προσ
    έτι δέ, ή πολιτική περικοπή; των
    δημοσίων δαπανών, τήν οποίον
    ύτεσχέθη ή Κυβέρνησις, Ασφα¬
    λώς «ΰρι'σκει οτμφώνου; ίίλονς;
    τιιι>; ΐΓγιώ; σκεπτομένου; "Ελλη-
    ν«;, οΓτινρ; έπιθνιιοΰν (ΐίαν ποά
    γιιατι Λγιά καί ευ'ριοστον Οϊχο /ο
    ιιί<ιν· Εί; 4 βασικάς κατηγορία; ένο ποιοΰνται. δι' αποφάσεως τή; Νο μισματι-κή; Έπιτροπή; τά έπιτό κια των χρηματοδοτήσεοιν των Τοα.τεζών καί λοι.-τών πιστιοτιχίη· Ίδρυιιάτιον πρό; τού; διαφόρολ'; κλάδον1; τή; οίχονομίας Ειδικώτερον, διά τή; έν λόγω Αποφάσεως, ή ίσχΰς τής όποία; (ΐρχετοι Από 1η; Νοεμβνίον 1973: —Μΐΐοϋται γενικώ; κατά αί <ν μονάδα, Λπό ΙΟ'/έ^ είς 9^%, τϋ έπ;τόκιον των χορηγήσεων διά τα; παγία; παραγωνικά; έπενδύσπς «"λίιιν των κλάδων. —Αΰξάνεται κατά μίαν μον.Ί- δα, άπό 1Ο% η; 11%, τύ ΐπιτύ κων των χορηγουμενιον κοινών «ττεγαοτικών διινείων. ■—Αίιξάνονται κατά ήιιίσειαν ιο νάδα, άπό 8% εί; 8%9ί τά ρλι- τυκια των στεγαστικών δανρίιιιν Λΐΐόί καταθέτας τού Σ'τεγαστι- κου ΤαμΐΓυτηρίον είτε είς δθαχ- μά; είτρ είς συνάλλαγμα καί πρότ δημοσίοτι; ΰπαλλήλονς, ϋπαλλι,- λονς Ν.Π.ΔΛ. καί δταιοσίων όρ- γανισαών. —Μριοΰται, Αντιθέτοις, κατά ή- μισρίαν μονάδα, ,Ιπο 9^ «ίς Η%% το έπιτόκιον των στεγαστικών δα- νβίιον πρό; ρογατονπαλλήλονς. —Αύξάνρται τρλο; κατά μίαν μοναοα, άπό 13% είς 148 ιύ ί.τι- ιιικιον χαρηγήσεων πρό; την ναο νιλ.ίαν διά κεφάλαιον κινήσεως, Άναλυτικώτε^ον, αί 4 ήαπι/ιΐί χατηγορίιιι, είς τά; όποία; υπό- γονται έφ*ξή; αί πάθη; φικτπι»: χυρηγήσεις, εχοιν ώ; άχολούθω;: ΓΕΝΙΚΟΝ ΒΠ1ΤΟΚΙΟΝ \<%. Βιομηχανικκί χορηγήσεις Ίιά κεφάλαιον κινήσεΐος. Βιοτεχνικαί χορηγήσει; διά κ?φάλαιον· κινήσε »ι;. Έσιοτερικόν έιιπόυιον (διά (εϋ'αηχανικήν δραστηριότητα). Έ ,ταγγϊλματικά δάνεια. Τοΐ'ρισμό; —διά κεφάλαιον κινήσεως ξενο¬ δοχείον. Στεγαστιχά δάνεια (κοι νά). Λοιποί κλάδοι (τύπο;, αύτ^ι^ι νητΐσταί κλ-τ.). ΕΙΔΙΚΟΝ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ ΔΙΑ ΠΑΓΙΑΣ ΙΙΑΡΑΓΩΓΤΚΛ5: ΕΠΕΝΔΤ2ΕΓΣ 9ί4%. Βιομηχανικαί χορηγήσεις μακ,.ο πρόθεσμοι. Ηιοτρχνικαί χορηγή- «χις μακροπρύθεσμ-οι, Έσϋ>τερικόν
    έμπόρΐ'ΐν (μο,κροπρόθεβμβι). Εξ
    αγωγικόν εμπόριον — Καπνρμπύ-
    νρια(μακροπρόθρσμοι). Μεταλλευ
    τικαί Έπιχειρήσεις. Τονρισμύς:
    Ξενοοοχεϊα καί λοπαί έγκαταστιί.
    σ€ΐς. 'Λιατηρούνται τά έν ισχύϊ
    κατά περιοχάς, χαμηλά έπιτκια,
    είς 6άρο; των δανειοδοτουμένων
    έπιχειρήσειον διά την χαριστικήν
    καΐ μεταβατική-ν περίοδον, τής ά-
    πομενούση; κατά περίττΐι>βιν, δια
    φοράς μέχρι τοϋ νυν καθοριζομέ-
    νου .ιοσοστοΰ 91/έ9ί καλνπτομένη;
    έκ τοϋ προί'πολογισμοΰ Δημοσίων
    Έ.τρνδύσεων). Ναυτιλία. Δημό-
    σιαι Έπιχειρήσε,ις καί Δημόσιοι
    Όργανσμοί.
    ΕΙΔΙΚΟΝ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ
    ΧΑΜΗΛΟΤΟΚΩΝ
    ΧΟΡΗΓΉΣΕΩΝ 8%%
    Έξίΐγωγκόν Έιιπόοιον — Κ.ι
    πνεμπόριον. Βιοτεχνία, βάσει α-
    ποφάσειον τής Έπιτρ. Βιοτεχνι-
    κιΤιν ΙΙιστ(ί»σειΐ)ν. Μρταλλΐντικαΐ
    Έπιχειρήσρις. Τονρισμός — Χο?η
    γήσεις διά δημιοΐ'ργίαν ένοιχιαζομέ
    ·(,)ν δοιματίοιν. (Δατηροϋνται τά
    έν Ίσχϊϊ, κατά περιοχάς, χαμηλά
    τή; λή§εω; τής πιστώσεω;, τά Λο
    χικώ; σνμφωνηθεντα έπιτόκια
    ΤΑ ΝΕΑ ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΑ
    Έντός
    τοΰ πρώτον δμήνον τ ιϋ
    τρέχοντος ρτ0νς ετέθησαν σέ
    κλοφορία 27.279 καινουργή
    νητα, κατά 24% περισσοτερα άπό
    πέρυσι τό Γδιο &ιαστημα5 καί 1,742
    μοτοσι»κλέττες, των οποίων ό άρι-
    θμό; παρονσίαοϊ αυξήση κατά 7%.
    ΟΙ ΕΙΣΛΓΏΓΕΣ ΤΤΡΙΩΝ ΚΑΙ
    ΟΣΠΡΙΟΝ
    Οί είσαγωγές όσχρίων χαί τυ-
    ριών δέν θά έξαιρεθοΰν τελ|χά, ό¬
    πως πληροφορούμεθα, άπό τή δια
    όικασία τοΰ πίνακα «Α»ι πλήν ό-
    μω; τό ι'ΐποι<ργεϊο 'Εμπορίου θά δώση έντολή στίιν αρμοδία στό Ε Β.Ε. Αθηνών έπιτροπή, όπω; χο¬ ρηγή αδειε; γιά την είσαγωγή των Ηδών αυτών, σέ Απεριόριστη ποσότητα χαί σέ καθ* αίτοΰντα. Κατά τίς Γδιε; πληροφορίες, γιά τί; είσαγιογέ; αύτέ; θά Αχολονθή ται ή διαδ|κασία τοϋ πίναχα «Α>
    δρδομένον δτι τό μέτρο έχει προ-
    επιτοκ,α, εί; 6αρο; τοΰ δανρ,οδο-1 σ(,>ρ,νό χα{,αχΤ,-)ρα Χα1 θα αΎοστα
    τονμενον, της ^ομ-οι»" ο·αφο!λή δταν ή ίνχώο,ο; παραγάγη θά
    ΰ προν
    ρά; καλυπτομρνη; υ-
    πολογισμοϋ Δημοσίιον
    ών). Στεγαστιχά
    ο τού προν·
    Έ.τενδύσ"-
    Λάνεια: α)
    πρό; χαταθέτας το» Στεγαστιχοϋ
    Τ'ΐμιευτηρίον γϊτ« ίί; δοαχαά:,
    είτε ιί; σι>νάλλαγμα. (5^ Πρό; έρ
    γατοϋπαλλήλου;. γ) ΙΙρ*ί Δημο
    σίονς Τπαλλήλοιις κ.αί "Τπαλλη-
    λου; Ν.Π.Λ.Δ.
    ΕΙΔΙΚΟΝ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ
    ΤΨΗΛΟΤΟΚΩΝ
    ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ 14%
    Εέσαγιογικάν χαί έσωτεριχϋν ε¬
    μπόριον, Καταναλοιτιχή πίστις χ.
    λ.π. Να» τιλία (κεφάλαιον κιντ··ιε·
    οί ς — Αγορά πλοί(»ν). Οίκοδ<χιι· καί Εργασίαι. Συμφώνως μέ σχετικήν Λνακοί νιοσιν έκ τή; Λποφασισθ«ίσης ί>ς
    ιϊνι» ένοποιήσεο); των έπιτοκιων,
    έξαιθοννται τα έπιτόκια χορηγήσ*
    ν πρός τόν άγροτκόν τομέα ώ;
    καί τά έπιτόκια είΛιχών χορηγήί"
    (όν, τά όποΐα δαιτηροϋνται έν ί·
    σχυϊ.
    Έπίσης διε<ιχίηνιζεται δτι διιτ χορηγηθέντα δάνεια πρό τή; ?.ή ψΗ»; τή; παρούσης Αποφάσοις μέ έπιτόκιον χαμηλότεροντοΰ δι' αύΐτΊ; προβλεπομένου ανωτάτου β¬ ρίου διά τήν οίκείαν κατηγορία ι, νά τίς Ανάγκες τή; έσοιτερική; άγορδς. ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΔΙΑ ΤΑ Ο. ΛΐΚΑ ΕΡΓΑ ΕΙΣ »ΒΣΣΑ- ΛΟΝΙΚΗΝ Τύν περιορισμόν τοΰ πλάτονς τής νησίδο;, εί; την δ»>τιχήν εϊσο
    δόν τή; Θεσσαλονίκης (καί είς το
    τμήμα τή; Έθνιχή; όδοΰ θεσσα-
    λονίκη; — Χαλχηδόνο;) άπό 4
    είς 1 μέ:'3ον, δ|θπλατννάμενον οβ
    Τ(ο κατά 3 μέτρα τοΰ χαταοτρώ.
    ματος, ζητ«ϊ ό Συνδεσμο; Βιομη-
    χάνοιν Ιίορείον Έλλάβο;, Είς Λρ
    θρον. δημοσιενόμενον εί; τό τελευ¬
    ταίον δελτίον του^ ό Σύνδεσμος
    Αναφέρει δτι ή άδό; αυτή, Λθΐ' έ-
    ξνπηρετίϊ σημαντικόν Αριθμόν 6ιο·
    μηχαΥ|ών, μέ πλάτο; 12 μέτρ. πι'»
    σχρι Απύ μόνιμον κΐ'κλοψοοιακην
    συμφόρησιν. Τά εσχάτως έκτελον-
    μενα ?ργα προ6λέποι>ν νησίόα πλά
    τους 4 μέτρων καί διαπλάτυνσιν
    τοϋ χαταστρώματο; κατά 2 μέτρα
    μόνον — γεγονό; πού δέν θά λύ¬
    ση τό πρόβλημα τής κυκλοφορίας.
    Διά τούτο εζητήθη άπό την Περ|
    φερειακήν Διοίκησιν, ή κατά τά ώ;
    ανωτραποποίησι; τή; σχετικής μ?·
    λέτη; ώστί ή όοό; νά διαΛλατυν-
    έξακολουθοϋν νά ΙσχύοΐΛ· μέχνιθή κατά 5 τουλάχιστον μέτρα.
    ΜΕΙΩΝΟίιΤΑΙ ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΟΝ ΚΑΤΑ Ι ΜΟΝΑΑΑ
    Ό απολογισμός τής εβδομάδος
    Ή Λνατίμησι; τή; δραχμής ' α-
    τά 10% έναντι των ξρνοιν /ομισμά·
    των καί τά άλλα έξαγελγθέντα οί
    κονομικά μέτρα, εκάλυψαν πάσαν
    άλλην δραστηριότητα είς τόν έσο>
    τερικόν οικονομικόν χώρον( κατά
    τήν παρελθούσαν έ&δομάδα.
    Διά των έν λόγω μέτρων, ώ; ΰ
    πεγράμμισΐν ό νπονργό; ΣΐΛΤον-
    σμού κ. θ. Καψάλης, ή Έλληνική
    οίκονομία —τό ύ-τόβαθρον τή; ο¬
    ποίας δέν έπαυσε νά είναι ΰγιές—
    θά εξέλθη ίσχνροτρρα, οννρχίζονσα
    τήν πρό; τά πρόσω πορείαν της.
    Τά έξαγγελθέντα είδικώτεοα ·Λ
    κονομικά μέτρα —·έκτό; τή; Ανα-
    τιμήσεοι; τή; δραχμής__ συνίστ,ιν
    ται είς τά Ακόλονθα:
    —·Καταργΐϊται ό Ν. 918)71 δια
    τηρούμενον τού άγορανομικοΰ έλέγ
    χον έφ' ωρισμένων μόνον είδών.
    —Διατηρεϊται τά καθεστώς τίς
    ελευθερίας των είσαγιογών καί έ-
    παι·ξάνονται αί είσαγιογαί εί'δώ.'
    διατροφής.
    —Αύξάνονται αί τιμαί παρεμ/>ά
    σεοις διά τά δΐΐσικά άγροτικά προϊ
    ύντα καί ΐΰθυγραμμίζονται αύτοι
    πρό; τά; ίσχνούσα; εί; την Κοινήν
    Αγοράν.
    —Τίθεται εί; εφαρμογήν πολιΓΐ
    κή λιτότητο; των δημοσίων δαπα-
    νων. "Ο προϋπολογισμό; τού 1974,
    Οά διαμορφΐοθή είς έπίπεδα κάτν)
    των 100 δισεκατ. δραχμών.
    — Συνρχίζονται οί πιστωτικοΐ
    πεοιορισμοί καί τίθρται νέο; προ α
    νατολισμό; είς την χρηματοδοτικην
    πολιτ.κήν, μέ προτΐραιότητα είς
    τάς παραγιογικά; έπενδΰσεις.
    Αί λοιπαί, έξ δλλου, οίκοομικαί
    έξελίξρι;, κατά την παρελθούσαν
    .«6δομάδα, συνοψίζονται ώ; άκολού
    θο>ε:
    — Λιά πρώτην φοράν Λπό τοΰ
    παρελθόντο; Μαρτίου( αί ϊδκοτι/.ιί
    καταθεσει;, τόν Αυγουστον έσημεί
    (οσαν αύξησιν κατά 4.134 έκατοα.
    δραχμά:.
    —Ή κίνησις εί; τό Χρηματιστή
    να μία ελαχίστη τιαή είσοδον των
    κρασιών τρεχούσης καταναλώσεως
    στήν ΕΟΚ άνάλογη πρό; έθίΡΪνη
    ποΰ έφαρμόζει η ΕΟΚ πρό; τίς
    τρίτες χώρε; καί επιβάλλει τό 40
    % τοΰ δασμόν τού χο-,νοϋ έξωτει<ι- κοΰ δασμολογιον, ό όποϊο; θά μΐΐ- ωθή στό 25% δταν μετά 4 χρόν,,ΐ οί τιμέ; Λναγτογή; θά ρχοΐ'ν εΰθυ- γραμισθή πρός την ελαχίστη τιμη ρΐσόδον κοασιών στήν ΕΟΚ. Έξ άλλ.ον καθιρροϋται μία πο- σόστωση 658 χιλ. έκατολίτρων έ? ληνικών οΐνων τρεχούσης κατανα λίόσειος ■εισαγομένων ένώ γιά τό κοασιά ποιότητος προσφέρεται ε¬ λευθέρα ξίσαγωγή. ρ,ον Αθηνών, επί των μετοχν.ών Αξιών, κατά τά; όρχά; τή; εβδο¬ μάδος υπήρξεν ίκανοποιητική &^Λ πλενράς δγκο>ι συναλλαγών καΐ αί
    τιμαί αυτών ρσημπ'οισαν άνοδον.
    Κατά τάς δνο τρλευταία; σννεορι-
    άσεις, ή συναλλακτική δραστηριύ-
    τη; ήτο μετρία καί ο,ί τιμαί έκάα-
    φθησαν. Τά προ.τολεμικά εί; σιηάλ
    λαγμα έθνικά δάνεια καί τά μ€τα-
    πολεμικά τοιαύτα5 δέν έσημείοκκιν
    άξ'θλόγονς μεταβολάς, έ'νατι τή;
    ποοηγοιιμρη; εβδομάδος.
    — Σ ΐΎΓχίσθησαν αί έπαφαί των
    εκπροσωπών των παραγωγικών τά
    ξριον μετά των άρμοδίτον κιβερνη
    τικών παραγόντων ϋπ' ίίψιν των
    όπο'ιον ετέθησαν τά προ6λήμοτ
    τά όποϊα Λπασχολοΰν την; διαι, ό¬
    ρον; κ .,άδονς τή; οίκονο,ιιία; τής
    χώρας.
    —Ό ΰπονργός 'Ενεργεάι; ν
    Α. Πα.ταν€(οργίου) είς δηλώβ·Ίς
    τον, άνρφέρθιι είς τό δλον ένεογει
    οκύν πρόβλπμα τή; χώρας καί τν,ν
    έξ'ΐπ'φάλισιν έπαρκρία; είς ύν «
    καύσιμα διά τά; ανάγκας τή; οϊκο
    νομίας.
    —Ή Ονγγοική έμποοική απο¬
    στόλη, εΤχε σπράν έπαφών εί; Α
    θήνας. Πειραια καί *5*ρσσαλονίχην.
    διά τήν πςραιτέρο» διεύρι?νσιν τώ»
    οί/.ο,οιιικών σνναλλαγών μρταεϋ
    Ελλάδος χαί Ονγγαρίας.
    —Ό ίαουογό; Κοιντονικών 'Τ-
    πηρρσιών, κ. Χαρ. Παναγιωτόπον
    λος, εδήλωσεν δτι κατά πρρίπτωΛΐν
    θά Λντιιιετωπίξωνται τά προβλήμα
    τα τή; κοΛΌΐν,κής Ασιταλίσεοκ
    — Ό ίιπονογό; Άπασχολήσεω;
    ·/.. Γ. Άλεξιάδης, ανεκοίνωσεν ότι
    5ρλ· θά προιοθηθή πρός ψήφισιν ό
    Κώδιξ Εργασίας, πρίν ρΐσαχου-
    σθοΰν αί άπόψει; των έργατικών
    ταμείον.
    —^Δ·ά σχετική; αποφάσεως, δη-
    μοσιενθείσης είς τήν Εφημερίδα
    τής Κυβερνήσεως (1201) Β'), να-
    θωοίσθησαν οί δροι έμφιαλώσΓω;
    των οίνοιν.
    — Οί έργολήπται δημοσίων ερ
    γιον, εί; δοθείσαν στνέντευξιν Τύ
    που, πρό; άντιμετώπισ.ν τή; δημι¬
    ουργηθείσης κατοΛΐτό-σειος, έζ.ήτη-
    σαν άπω; ή άναθεώρησις των τι-
    μών γίνεται άνά τρίμηνον κλπ.
    —Ό Όργανισμο; Σιδηοοδρό-
    ιΐίον Ελλάδος, ανεκοίνωσεν δτι, ά¬
    πό 1ης Νοέμβριον, αύξάνονται κα
    τά 20% τά κ.όμιστρα γενικών ταο
    λαγίοΛ' έμπορευμάτ<ον. Εί; τόν έξοιτερικόν οικονομικόν τομέα, τό θέμα τό οποίον έδεσπο- σ?ν ήτο ή έκ νέου αΰξησι; των τι· .μών τοΰ άργοΰ πετρέλαιον υπό των Άραβικών χο>ρών κατά 17% ·καί ό
    .τεριορισμό; τής διαθεσεως αύτοΰ
    πρός τάς χώρας τή; Δυτικής οί«ο
    Ένοποιοϋνται σέ 4 κατηγορίες
    καί αύεάνονται τά έπιτόκια χορη
    γήσεων άπό 1ης Νοεμβριού 1973
    έκτός των παγίων παραγωγικών
    έπενδύσεων των οποίων τό έπι¬
    τόκιον μειοϋται κατά μιά μονάδα.
    Τό γενικό έπιτόκιο έπανακαθιε-
    ρούται καί αύΕάνεται κατά δύο
    μονάδες σέ 11%. Στό έπιτόκιο
    ύηάγονται πλέον οί θιομηχανικέο
    καί βιοτεχνικές χορηγήοεις καΐ
    κεφάλαια κινήσεως, οί οποίες δια
    τηροΰνται στό 11%, πού εϊχε κα¬
    θορισθή άπό 1ης Ιουλίου.
    Έπίσης τό 11% ίοχϋει γιά τό
    έοωτερικό έμπόριο μόνο γιά βιο '
    μηχανοποίηση αγαθών οέ έργοστό
    σία καί άγορές μετρητοϊς άπ' εύ
    θείας άπό τίς βιομηχανίας καί
    βιοτεχνίες, γιά τά έπαγγελματικά
    δάνεια, γιά χρηματοδοτήσεις α¬
    νευ δικαιολογητικών, γιά τίς
    χρηματοδοτήοεις γιά κεφάλαιο κι
    νήισεως ζενοδοχείων, γιά τά κοι-
    νά στεγαατικά δάνεια, τά όποία
    μέχρι τούδε έπεβαρύνοντο μέ έ¬
    πιτόκιο 10% καθώς κα'ι γιά χορη·
    γήαεις πρός τόν Τύπο, τούς αύ-
    τοκινητιστές κλπ.
    Διευκρινίσθηκε όμως αρμοδίως
    ότι τά δάνεια, τά όποία έχουν
    χορηγηθή πρό τής νέας αυξήσε¬
    ως των έπιτοκίων καί μέ έπιτόκιο
    χαμηλότερο άπό αύτό πού προβλέ
    πει ή νέα άπόφαση τής Νομισμα-
    τικής Έπιτροπής, θά έΕακολουθή
    σουν νά έπιβαρύνωνται μέ τά άρ
    χικό ουμφωνηθέν έπιτόκιο.
    Μειοϋται τό έπιτόκιο των χρη
    μοτοδοτήσεων γιά πόγιες έγκατα-
    οτάοεις τής βιομηχανίας καί βιο-
    τεχνίας άπό 10,5% οέ 9,5%. Γιά
    τίς μακροπρόθεομες χορηγήσεις
    πρός τό έμπόριο καθιεροϋται έπι¬
    τόκιο 9,5%, ένώ γιά τό έΕαγω-
    γικό έμπόριο καί τό καπνεμπόριο
    οί χρηματοδοτήοεις γιά πάγιες έγ
    κσταστάσεις θά έπιβαρύνωνται μέ
    έπιτόκιο 9,5%, έναντι 10,5% μέ¬
    χρι τώρα. Έηίσης, μειοΰτοι κατά
    1 μονάδα ατό 9,5% τό έπιτόκιο
    μακροπροβέσμων δανείων πρός με
    ταλλευτικές επιχειρήοεις. Γιό τίς
    πάγιες έγκατασττάσεις των Εενοδο-
    χείων, διατηραϋνται έν ισχύϊ τα
    χαμηλά έπιτόκια τής άποφάσεοχ:
    83129.6.7» τή,ς Νομιοικηικιν; Έ
    πιτροπής γιά τήν χαριστική καΐ
    τήν μεταβατική περΐοδο. Γιά τήν
    ύπόλοιπη περίοδο καθορίΖεται πο¬
    σοστό 9,5% έναντι 10% πού ήταν
    γιά τίς περιοχές Α, Β καί Γ καί
    7% γιά τήν ιιεριοχή Δ.
    Γιά τίς πάγιες έπενδύσεις τής
    ναυτιλίας (ναυπηγήσεις καί μετα
    οκευές) καί γιά τίς χρηματοδοτή
    οεις των δημοσία'ν έπιχειρήσεων
    καί όργανισμών καθιεροϋται έπι¬
    τόκιο 9,5%, έναντι 9,25% καΐ θ,
    5% ποϋ ήταν προηγουμένως.
    Σέ 6,5% καθορίΖεται τό έπιτό
    κιο των προχρηματοδοτήοεων των
    έξαγωγών καί τοϋ καπνεμπορΐου
    καθώς καί των βιοτεχνικών δα¬
    νείων, βάσει αποφάσεως τής έ¬
    πιτροπής βιοτεχνικών πιστώσεων.
    Στό β,5% διατηρεϊται τό έπιτόκιο
    γιά τίς γενικές χρηματοδοτήσεις
    των μεταλλευτικών έπιχειρήσεων
    καί γιά τίς χορηγήσεις τουριστι-
    κών δανείων, πρός δημιουργία έ-
    νοικιαΖομένων δωματίων. Τά χά
    μηλότερα έπιτόκια πού ίσχύουν κα
    τά περιοχές Α, Β, Γ καί Δ δια-
    τηροΰνται, καί ή διαφορά καλύ¬
    πτεται άπό τόν προϋπολογιομό δή
    μοσίων έπενδύσεων.
    Τά στεγσστικά δάνεια πρός κα
    ταθέτες τοϋ Στεγαοτικού Ταμιευ
    τηρίου σέ δραχμές καί σέ ουνάλ
    λαγμα αύΕάνονται έπίσης καί
    πρός τούς δημοσϊους ύπαλλήλους
    καΐ ύπαλλήλους νομικών προσώ-
    πων δημοσίου δικαίου. Αντιθέτως,
    πρός τούς έργατοϋπαλλήλους μει
    ώνονται άπό 9 σέ 8,5%.
    Οί χορηγήσεις πρός τό είσαγω-
    γΐκδ έμπόριο ένοποιοϋνται σέ
    14% πλήν των γιά πάγιες έγκα-
    ταστάσεις. Έπίσης μέ 14% θά
    έπιβαρύνωνται οί οίκοδομικές έρ
    γασίες, ή ναυτιλία γιά άγορές
    πλοίων καί κεφάλαιο κινήσεως
    (μέχρι οήμερα 13%) καθώς καί
    ή καταναλωτική πίστη, ή όποία έ-
    πιβαρύνεται μέ έπιτόκιο 14%.
    Τά έπιτόκια χορηγήσεων πρός
    τήν γεωργία παραμένουν άναλλοίω
    τα άπό 2% ώς 6%. ΎπενθυμίΖετα
    ότι ή προηγουμένη αϋΕηση των έ
    πιτοκίων εϊχε γίνει τόν Ίούλιο
    τοϋ 1β73. Η προσπαθεία ένοποιή
    οεως των έπιτοκίων σέ 4 όμάδες
    ίχει σά-ν σκοπό τόν οτενώτερο Ι
    λεγχο των ΤραπεΖών καΐ των
    χρηματοδοτουμένων έπιχειρήσε-
    ών.
    Σχετικώς ό ύπουργός Συντονι
    ομού κ. Θ. Καψάλης εδήλωσε, δ
    τι -συμφώνως πρός τήν έΕαγγε-
    λίσν τής κυβερνήσεως, ένώ τά
    λοιπά έπιτόκια έλαφράς μεταβο¬
    λάς παρουοιάΖουν, ύπεθιβάσθη
    κατά μίαν μονάδα τό έπιτόκιον
    ών χορηγήσεων διά τάς παγίος
    αραγωγικάς έπενδύσεις όλων των
    λάδων τής οίκονομίας».
    ΛΑΝΟΙ ΕΚΠΑΙΛΕΤΤΑΙ ΤΗΣ
    ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΜΕΛΕ-
    ΤΟΤΝ ΤΑΣ ΠΗΓΑΣ ΤΗΣ
    ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
    "Εΐπίσχεψίς των είς τόν Ε.Ο.Ε.Χ
    Τά γραφεϊα τοΰ Έθνικοΰ Όργα
    νισμοΰ Έλληνική; Χειροτεχνίας έ
    πεσκέφθησαν χθέ; 40 σΛ^χη ίής
    ειτονργούση; είς Κερτεμίντε τής
    Δανίας ήμιχρατική; σχολή; έκπαι-
    δεντών χειροτεχνία;, ΰπύ τήν ν.
    Κάΐζα Νύχολμ, καί ένημερώθησαν
    άρμοδί:»; π«ρί τή; άποστολής, των
    στόχιον δράσεώς καί των έπιτεν-
    γμάτων τοΰ Όργανισμοϋ Χειροτ»
    χνίας.
    Οί άναφερόαενοι περιήλθον τό
    μόνιμον δερματολογικον έκθετήρι
    όν χειροτ*χνίας καί τήν λειτουργοΰ
    σαν έκθεσιν προτύπ<ον προΤόντων καί νέων σχεδίων χειροτεχνικής παρ«.γΐι)γής ■χαί, μετά ζίι>ηράς ίκ-
    τιμήσεως έξεφράσθησαν διά την
    πρόοδον τής έλληνικής χριροτεχ«Ί'-
    ας καί καλλιτ«χνικής μορφή; βιο-
    τρχνία;, ιδίως δέ διά τόν επιτύχη
    έναρμονισμόν των μορο,ολογικών
    θεμάτων καί τής άπό παραδόσεως
    αίσθητική; τή; λαϊκής τέχνης πρός
    τά έκσυγχρονισμένα καί προσηραο
    αμένα είς τάς σημερινάς Ανάγκας
    τή; πρακτική; πρότυπα αύτά χειρο
    τεχνήμίΐτα τοΰ Όργανισμοϋ Χ?ι·
    ροτεχνίας.
    ΊΟ Δανοί ούτοι έχπαιδευταί ίς
    την χειροτεχνίαν άσχολ.οΰνται είς
    την διάδοσιν των ο'ικείων τεχνι-
    κών γνώσεων, τόσον μεταξύ τής
    νεολαίας) όσον καί, κυρίοις, των
    ένηλίκων Δανών^νθαρρύνοντες την
    επίδοσιν τούτων <ί; τόν παραγωγ» κόν κλάδον πρός κάλυψιν τοϋ δια- θεσίμου χρόνον των καί, βεβαίως, οικονομικήν των ωφέλειαν. Σκο πός τής επισκέψεως των εί; τη* Έλλάδα είναι νά γνωρίσουν τί|ν Χο>ραν μα; καί, ειδικώτερον, νά
    μελετήσουν την δυνατότητα τής
    μορφολογική; άναν€ώσεως καΐ
    προσαρμογής των χειροτεχνικών
    προϊόντιον τής Δανίας βάσει ίιι.
    πνεύσϊίυν έκ τής άρχαίας τέχνης
    τής κλασσικής "Ελλάδος, τοΰ Βυ-
    ζαντίου καϊ τή; μεταγενεστέρως
    Αναπτυχείση; λαϊκής τέχνης τοδ
    τόπου μα;.
    Λποδεσμευσις καΐ ισοτιμιαι
    ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ Ε1ΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
    Διά τής άνατιμήσεως τής δ,/<:« χμής κατά 10%, κατ' θυσίαν αυτή άποδ?σμεΰεται άπό τό δολλάριον καί ή ίσοτιμία της έναντι τώνκχλ- λων νομισμάτων θά είναι κνμαινο μένη. Τό Ν.ιΔ. 229)19.10.73, 6ο:- ξει δτι ή Ίσοτιμία τής δραχμήν πρός τα λοιπά ξένα νομίσματα κα θορίζεται υπό τής Τραπέζης τής Ελλάδος, επί τή βάσει τής σχίτ ως εκάστου τούτου πρός τό δολλά ριον Ήνωμένων Πολιτειών Πρός τούτοις, έξουσιοδοτεϊται ή Τράπ - ζα τή; Ελλάδος όπως, διά τού 1ι οικητοϋ αυτής, θεσπίζη διάφορον ϊ- σοτιμίαν τής δραχιμής Εναντι τού Άμερικανικοΰ νομίσματος. Ώς σαφώς προκύπτ«ι έκ των ά νώτέρω, τό ούσιώδες είς την πρό άσφαλέσερον σύστημα άό την τελευταίαν διετίαν διεθνής νο Ι ΑϋΕησιν κατά 5,8% εσημείωσεν μισματική άναταραχή, οταν άπεδεί 0 γενικάς δείκτης τιμών καταναν χθη δτι ή Συμφωνία τού Μπρέττον «λοτοΰ τόν παο-ρλ.θόντα Σ)βριον Γοΰδς τώ 1944, ήτο άνίσχυρος νά εν συγκρίσει πρός τον προηγού- καλΰψη ή νά άντω^τιοπίση την λιι μενον μήνα Αυγουστον, λ υή ω τκών δκι άνωΐτέρω αύΓησις, συμφω- οχετικήν ανακοίνωσιν Σταιιστικής Ύπηρε- έκ τής άνό λαπα αυτήν των νομισματικόν ταραχήν είς παγκόσμιον κλίμακα. Αί χώοαι τής Εύροπαϊκής Οίκονο μική; Κοινόττγτο; ήσαν μεταξΰ των της «"""Π». πρώτον αί οποίαι ποοσέφνγον είς °'°<:. προηΛΟε τα καθεστώ; των κυμαινομένιον^- δου ΐτών είδικών οεικών των όμά- σοτιμιών καί ηκολούθησαν καί άλ- δών «Διατροφή», «"Ενδυσις - "Υ λαι. Φυσικά, οί διεθνεί; όργαν. ■ ηόδησια», «Μεταφοραί — 'Επικοι- σμοί (Διεθνή; Τραπέζα, ^ Διεθνες νων|αι»ι «ΈΕοπλισμός κατοικίας Νομισματικόν Ταμείον κ.ά.) πρπσ _ .Εφόδ|0 νοιΚοκυριο0» καί «Εκ βλέπουν, Λάντο«, είς την επαναφο _ Μ6 _ ·Ανα. ράν τοΰ καθέσταντο; των σταθερων ϊσοημιιΰν των νομισμάτων, ώς τό Ψ"ΧΠ*· ί ^___ι »____». .«Λ/τ-ττιιιη ιτριβπηνιήίΤΡ- Ι Αι εν λογο λόγιο ονξήσεις άνέρχον ως των άντιρρόπον δννάμεων ε!ς ται εις: την παγκόσμιον οίκονοιμίαν. 'ΤλΊ Ι 5,0% διά τόν ειδικόν δείκτην τάς σημερινάς, δμως, συνθήκας, ιΐ'ι τής ομάδος «Διατροφή». ---..... !"ΛΤ1 ··'·"· χι·>ρίς να ι 12,0% διά τόν ειδικόν δείκτην
    κειμένην περίπτα)σιν είναι δτι
    δραχμή, άφοΰ επί μίαν 27ετίαν σι>ν
    έδεσε την τύχην της μέ τήν τον
    δολλαρίου ήδη άνεξαρτητοποιεϊται' κυμαινόμεναι ισοτιμιαι, χο
    άπό τό Αμερικανικόν νόμισμα κιί | άποτελοΰν πανάκΐΐαν τοΰ νομισμα Τη-ς όμαδΟς «"Ρ.νδυσις - Ύπόδη
    άκολουθεί την ιδικήν της πορείαν τιΧοΰ συστήματος, έν: τούτοις α.<ο ^^ είς τό διεθνές νομισματικόν σύστη τελοΰν την μόνην οθόν διά την ρυ- ( η &% ^ ^ ^^ μα. Άκόμη σημαντικώτερον είναι θμισιν ^οΙ«νομ,χ«ν σχέσεων ^ _ ^ τό γεγονός, δτι ή δραχμή κατα^ε μεταξυ των οιαφορων χωρίον. ; >-
    γεται ηδη, είς την κατηγορια
    των έλευθέρω; κυμαινομένων νοαι Είδικώ; ώ; πρό; τήν Έλλάδα, 7,9% διά τδν ειδικόν δείκτην
    σμάτων. Βββαίω;, ή ελευθέρα ον-' πρέπει νά σημειωθή δτι ή πρόσδ - τής ομάδος «ΈΕοπλισμός κατοικΙ
    ύμανσις τής δραχ,μή; πρό; σί; μας, επί μακρόν, εί; τό δολλα ας _ Έφόδια νυικοκυριοϋ».
    ι νομίσματα θά βασίζετι.ι οίον, μετά τάς αλλεπαλλήλους υπο 7_2% δ|ά τόν είδικΟν δεί
    _..±___ _.α_~...__λ- »Λ Χ«} τ,ι,νΐΛ.!?ι- τηΓι ' Α ιιροι νηνι νηΰ νοιιι- . ._ ._ __
    τη διακύμανσΐι
    τα άλλα
    είς τήν σχέσιν αυτών πρός τό
    τιμηοεις τού Αμεο,καν,κου νοαι
    δείκτην
    είς την σχέσιν α ρς μεο,καν,κου νοαι- ό άδ(χ; .·Εκπαίδευ0|ς _ Μόρ
    λάριον Όσάκις, δηλαδή, τό δολ* σματο; κατά τα τελευταία έτη δεν _ ..
    ριον θά βελτιοΰται είς την διεθνή ήτο ή άσφαλεστέοα άκολονθητέα ο ψ _ ' _
    αγοράν, αναλόγως θά αύξάνετπ δός. Ή συνεχής έΕασθένησι; τού Η έΕέλ.Ε.ς των ε,δικων δεί-
    καί ή Ισοτιμία τή; δραχμή;, έναν δολλαρίου είς την δ.εθνή αγοράν, κπων των λοιπών όμάδων ήσκησε
    τι των αλλων νομισμάτων άντι- είχεν ώς συνακόλουθον καί :ήν μικροτέραν επίδρασιν *πί τού γε
    στρόφω; δέ, όσάκι; τό δολλάριον ανάλογον ύποτίμησιν τής δραχμής" νικοϋ δείκτου.
    θά εξασθενή, κατ1 ανάλογον τς.ό- δεδομένου δέ, δτι τό δολλάριον, ιι<· ΑϋΕήσιν κατά 5, πον θά διαμορφονται καί ή ίσοτιμ/α τα περιοδικά; μόνον έκλάμψεις, ρΙ οεν επ(ση(. Καί 0 Τ| τής δραχμής πρός τα άλλα νοαί- ναι σήμερον ό «μέγας άσθε-νής11- - σματα. ι τοΰ διεθνοΰ; νομίσματο;, αύτονόι Τό καθεστώ; των κυμαινομένον τον ήτο καί τό εθνικόν μα; νό,ΐ'- 9% παρουσία- τιμάριθμος χον- δρικής κατά ίτό αύτό Ή διαμόρφωσις τής αύΕήσεως Ισοτιμιών Ιχει καθιερωθή είς δλα; | σμα νά ί.φίστατο τα; σΐΛ'επείας °ύτή<:, κατά την ανακοίνωσιν, ό- σχεδόν τα; ο'ικονομία;, τή; Δΰσε-! αύτά;. Βρδαίως, έκ τής νέας σχ- φείλεται είς ίτήν «έντονον άνοδι· .— λ~*,Α~,.ι~ £λ·», ^Α όο%.ιι/ή τ<,>ν σ^ως τής δραχμή; πρό; τα ό-λλι κήν επίδρασιν την οποίαν προεκά-
    ως, άσχέτως εάν τα έθνικά το>ν
    νομίσματα άκολουθουν ή δχι τό δολ
    λάριον. Άπαρχήν τή; απομακρύν¬
    σεως των νομισμάτων άπό τού συ
    στήματο; των σταθερων ισοτιμιών
    άπετέλεσεν ή σημειωθίϊσα, κητά
    θωμεν.
    Τό ισοζύγιον των Η.Π.Δ.
    Τόν παρελθόντα Απρίλιον, αί
    "Ηνωμεναι Πολιτειαι, διά πρ(ότην
    φοράν άπό 19 μηνων, επέτυχον νά
    έμφανίσουν ,ιλεόνασμα εί; τό έ ι-
    ίσοξύγιόν των, τό όποΐ>ν
    άνήλθ«ν είς 196 έκατομμύρια δολ-
    λαρίων. Πρόκειται πεοί τού δευαέ
    ρου κατά σειράν μηνός, κατά τόν
    οποίον σημειοΰται βελτίοισι; εί; τό
    Αμερικανικόν εξωτερικόν εμπόρι¬
    ον, δεδομένου δτι, τόν παρ€λθόντα
    Μάρτιον, εσημειώθη ή πρώτη 6ελ
    τΐιοοις είς τό ίαπαρικόν Ισοζύγιον
    των ΗΠΑ, ότε τό ελλειμμα τού¬
    του εμειώθη-άπό 476 εί; 53 έκα-
    τομμύρια δολλαρκον.
    Ή βελτίωσι; αυτή τού Άμερι-
    ακνικοϋ έμπορικοϋ ίσοζυγίου, όφ«ί
    λεται, άφ' ενός μέν εί; την αύξη¬
    σιν των έξαγωγών (2% έν σχέσρ
    μέ τό επίπεδον τού Μάρτιον), άφ'
    ετέρου δέ, εί; την μείωσιν των ίί
    σαγωγών (2,6% έν σχέσει πρ!/ς
    τόν προηγοΰμΐνον μήνα Μάρτιον)_
    Σημειοΰται, δτι 6 Άπρίλιο; ήτο
    ό τ
    τεοικόν καί άκρι-βώτερα τα είσα/ο
    ΔΙΑ
    ΕΙΣ
    ε1σ^τι όριστ^η άπόφ«σις &ιό εής
    μ«να Εένα προϊόντα διά τόν Α- κι^,ονήσε(,)-> επι τοΰ θέματος τής
    μερικανόν καταναλωτήν
    Ή βελτίωσι.; αυτή τού Άμερικα
    ΤΟΝ ΤΟΤΡΙΣΜΟΝ
    ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
    Ή Ελλάς καί ή Ισπανία ΐση
    επιτροπήν δτι δέν έ'χει ληφθή μίιοσαν τό μεγαλύτερον ποσοστόι'
    απόφασις υπό εης | αυξήσεως διανυκτερεύσεων τυυρι-
    στίον κατά τό Ι!)72 έναν» ι τοΰ
    1971 μΐταξύ 14 εΰΐκοπαϊκών κ.ρι
    των - μελών τοΰ ΟΟΣΑ.
    Τουτο άναφέρετιΐι είς την ε τη
    σίαν έ'κθτσιν τή; έπιτροπή; Τού.1
    σμοΰ τοΰ ΟΟΣΑ, υπό τόν τίτλον
    ; πρό; τό διϋλιστήριον δέ ττις | «Διεθνή; ,Τουρισμύ; καί Τουριστι-
    ανεγέρσεως τού εργοστασιον άλου
    μινίου εί; τήν περιοχήν των Μέγα
    ρων μή ΰπογραφείση;,
    ριρχονται έπίση; καί τα άκύλουθα
    σχετικώ; μέ τόν έλληνικύν τουρι-
    σμύν:
    «Ή Ελλάς κατρλαθε την τρίτην
    θ.^σιν μ*ταξΰ των κοατών ■ μελών
    τού ΟΟΣΑ, μέ ποσοστόν α>'ξήσ.·
    ως 22% κατά Το πρώτον έζάαηνον
    τοίι 1973, έπαρουσίασε δέ τον με¬
    γαλύτερον αριθμόν αύξήσεω; άφί
    ξεων ξένοιν τουριστάη· προεοχομέ-
    νιον έκ των κρατών · μελών τοϋ
    ΟΟΙΑ.
    ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΤΟΤ ΠΕΙ¬
    ΡΑΙΩΣ ΔΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΟΙΚΟ
    ΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
    Ιά τελΐνταία οίκονομικα μέτρα,
    εν σιινδυασμώ μέ τήν άπρόσκοπτον
    λειτουργίαν καί ανάπτυξιν τής 6 ο
    μηχανια; εξητάσθησαν κατά τήν
    συνεδρίασιν τοΰ Δ.Σ. τοΰ Σννδέ
    ομού Βιομηχάνων Πειραιώς, ή ό-
    ;(οία στΐΛ'ήλθε υπό την προεθρία ι
    τού προέδρου κ. Κοραή.
    Μετά τό πέρα; τής συνεδριάσε
    ο); εξεδόθη άναν.οίνωσις <Μ; τήν οποίαν άναφέρονται αί άκόλονθο. Οιαπιστώσεις: 1) Πρός περαιτέρω συμπίεσιν τιόν τιμών των βιομηχανικών προ ιύντονν δέον νά αυξηθή άφ' {νός ή παοαγΐιιγικότη; των βιομηχανίαν κοί άφ' έτερον νά εξασφαλισθή ί· όμαλό; άνεφοδιασμό; τή; άγυράζ έκ των κοατικών άποθεμάτων. 2) Νά αυξηθή ή πρός ιήν βιο¬ μηχανίαν χρηματοδότησι;, ίνα αΐ'- τη άντιμετιοπίση τα ηύξημένα κίφά λαια κινήσεως, τα όποϊα άπαιτοϋν- τια σήμερον μ€τά τάς νέας ηύξτ- μένας τιμάς γεωργικίίν κυρίως ποοϊόντων. ΚαθίσταΜΧι δέ άναγ- καία ή χορήγηΛΐ; εί; τάς βιομηχπ ν'α; εκ των άποθ^μάτιον τοΰ Δή- μ»:(ΐίου έμπορευμάτων, χρησιμοποι «υΐΐένων παρ' αυτών,, ώ; πρώτοιν καί βοηθητικών ϋλών μέ τα; π;ΰ τή; άνατιμήσεω; τιμά;. 3) Αί πρός τάς βιομηχανίας τοο Πειραιώς παρεχόμεναι διετκκολ.ύν- σ·πς διά τόν έκσυνχρονιομύν των έγκαταστάσεών τιον δέον νά μει οϋνται προοδευτικώς, καθ' δσον <5- πότομο; μεταβολή τού φορολογικαί) καθεστώ ΐο;, εν στΛ'δικισμώ μέ ττνν λήξιν ίσχύος, διά την περιοχήν τοΰ Πειραιώ;, των διατάιξεων τού Ν.Δ. 147)67 άσκεΐ άνασταλτικήν επίδρασιν επί τή; προσπαθείας έκ- συγχρονισμοΰ των βιομηχανιών καί υ-ίλτιώσεω; τής συναγωνιστικότη- το; αυτών. Έπίσης τό Διοικητικόν Σνμβοή λιον ήσχολήθη μέ τήν υφισταμένην σήμερον κατάστασιν εί; τόν λιμέ¬ να Πειραια);. 'Τπεστηρίχθη έν προ κειμένω ή άνάγκη ΰποβοηθήσεο); έκ μέρου; τοΰ κράτου; τής προστα θείας τοΰ ΟΛΠ διά τόν ταχύτερον έξοπλισμ^ .· τοΰ λιμένος μέ τα άπα ραίτητα καί σίγχρονα μηχανικά μέσα. Τέλος, τό Συμβουλιον ήσχολήθη καί μέ τό ,μέγα καί σοβαρόν πρό- βλημα τής μολΰνσεως τοΰ περιβάλ λοντος τοΰ Πειραιώς. Σχετικώς ΰπεστηρίχθη, δτι ό διομηχανικός κόσμος τοΰ Πειραιώς είναι πρόθυ- μος, ΰποβοηθούμενο; υπό των άρ- μθδίον άρχών τής Πολιτεία; νά λάβη τα ενδεικνυόμενα μέτρα πρός τακαπολέμησιν τή; μολύνσε- ιος τοΰ περιβάλλοντος. Προβλήματα καί αΐσιοδοξία Συγκεκριμένως, συμφώνως πρός παρασχεθέντα στοιχεϊα, ή τόν προηγούμενον μήνα Αϋγου- ώς δνω μήνα, έν συγκρίσει πρός εξέλιξις των καταθέαεων κατά τόν ' στον, παρουσίασεν ΐτή ακόλουθον έΕέλιΕιν: 1) Αί καταθέσεις ίδιωτών ηύ- Εήθησαν συνολικώς κατά 2.476 έκ. δραχμώρ. Άναλυτικώτερον οί όψεως ηύΕήθησαν κατά 598 έ- κατ., ταμιευτηρίου κατά 763 έκ. προθεσμίας κατά 928 έκατ., κα! δεσμευιιέναι καίτά 187 έκατ. δρχ.' 2) Αί καταθέσεις των Δημοσί-1 ων Έπιχειρήσεων παρουσίασαν ΰϋΕησι κατά 641 έκατ. δρχ., των Δημοσίων Όργανισμών έμειώθη- σαν κατά 757 έκαιτ. δρχ. καί αί καταθέσεις είς συνάλλαγμα ηύΕή θησαν κατά 366 έκατ. δρχ. 3) Αί μεταβολαί των καιταθέσε- ωνν τοϋ μηνός Σεπτεμβρίου των έτών 1971, 1972 καΐ 1973 έχουν ώς έΕής: — Ίδιωτών 1Θ71: ΑϋΕησις κα τα 1918. 1972 κατά 2100. 1973 κατά 2476. Εδικώτερον αί κατα- θέσεις εσημείωσαν τήν ακόλουθον έΕέλιΕιν είς έκατ. δρχ., κατά τόν Σεπτέμβριον των έτωίν 1971, 1972 καΙ 1973: Όψεως 491, 662, 598. Ταμιευτηρίου 947, 961, 763. Προθεσμίας 461,419, 828. Δεσμευμέναι 19, 58, 187. Τέλος, αί άντίστοιχοι καΐταθέ- οεις των Δημοσίων Έπιχειρήσεων τόν Σεπτέμβριον τοϋ 1971 είχον μειωθή κατά 189 έκατ. δρχ., τό 1972 ηύΕήθησαν κατά 108 έκατ. αί καταθέσεις δέ τού συναλλάγμα τος παρουσίασαν συνεχή δνοδον κατά 387, 336 καί 366 έκαιτ. δρχ. οντιθιθίχως. ρων μή νπογραφείσης ωΐο,σ^ ά νικοΰ ίσοζυγίον, είχεν άμεσον άν τί κόμη κα1 τής σχ;:Τικη'- μετά τής κτύπον είς τάς άγοράς τοΰ ξέν ,ν <<ΑΛιΚ0Α» συμβάσεως. συναλλάγματος, όπου τό δολλάριον ,β. πρό. χό διϋλιστήριον δέ της | «Διεθνή; ,ουρισμύ; καί Τουοιστι έδελτίωσε, σημαντικώς την θέσιν «2ΤΡΑΝ; όκ ύπουργός έδήλι-■ κή Πολιτική», είς τήν οποίαν π*- χον, ένώ ή τιμή τοΰ χρυσοΰ παρέ αειν€ν άπ" αρκετόν άμετάβλητί; μέ τάσεις περαιτέρω πτώσεως. Ή ενίσχυσις τής θέσεως τού Άμερι¬ κανικοΰ δολλάριον —άνεξαρτήτω- τών προσφάτοη' κερδοσκοπικών δι ακυμάνσεων εί; τα Χρηματιστήρ·α — πιστίύεται δτι θά συντελέση Σημαντικήν δνοδον εσημείωσαν α. πάσης φύσεως καταθέσεις είς τάς Τραπέζας καί τούς λοιπούς πι οτ(ι>τικούς όργανισμούς κατά τόν
    παρελθόντα μήνα Σεπτέμβριον.
    καί είς την έξυγίανσιν τοϋ διε¬
    θνοΰς νομισματικοΰ συστήματος.
    Διότι, δέν πρέπει νά λησμονήται
    δτι είς έκ των βασικών λόγονν, των
    συχνών νομισματικών διαταραχών
    ήτο καί τό ελλειμμα τοΰ έμπαρικοΰ
    ίσοζυγίου των ΗΠΑ..
    Αί εξωτερικώ συναλλαγάς
    Ή άποδέσμευσις τή; δραχμής ά
    πό τα δολλάριον καί κατ' επέκτα¬
    σιν ή ελευθέρα διακύμανσις αύτη;
    έναντι των άλλιον νομισμάτιον, δή
    μιουργεϊ νέαν κατάστασιν εί; τα;
    έ'ξωτβρικάς συναλλαγά; τή; χο')-
    ρας (είσαγοιγαΐ - έξαγωγαί) Οι'-
    τοις, άδήριτο; προβάλλει ή άνάγ¬
    κη δημιουργία; τοϋ καταλλήλου αη
    χανισμοΰ, διά την άντιμετώπι ιν
    τής καταστάσεω; αυτή;. Καί. έν
    προκειμένον, ό μηχανισμό; ούτος
    δέν είναι άλλοις άπό τήν δημιουργί
    αν καί είς την χώραν μα; «προθε-
    σμιακή; άγοράς συναλλάγματο;-^
    ήδη δέ, ώς ανεκοινώθη, ή Κυ6έ<, νησίς μελ*τά την- εφαρμογήν τού μεΤρου τούτου. Ποάγματι, αί κνμαινοαεναι ίσο ταιίαι δχουν τό στοιχΓΐον τής άβί- δαιότητος διά τήν συναλλακτικίιν δραστηριότητα τής χώρας μας με τα τού εξωτερικόν ώς έκ των ελι πτώσεων πωλήσεως (έξαγωγαί) καΐ άγοράς (είσαγιογαί). Ή έν.χλ λαγή εί; τάς ίσοτιμίας των διαφό ρων νομισμάτιον, άπό τού χρόνον ίιπογραφής ενός έμποοικοΰ σι>Μ,ίί"-
    λαίου μέχρι τή; έξοφλήσ^ω; της
    άξίας τοΰ έμπορεΐ>ματος, δέν ίιτΐ-
    τρέπει, ώ; είναι φυσικόν, την άνά
    λήψιν υποχρεώσεων, τόσον έκ χί-
    ρου; των άγοραστών, δσον καί
    τΛν πωλητών, ή/ έν πάση περτπτώ
    σει τό «δοΰναι» καί «λαβείν» των
    έν λόγω συναλλαγών ύπόκειται είς,
    τα; ίΐ€ταβολά; αΰτά;. ΒεβαΪΜ;,'
    δέν παραγντορίζεται τό γεγθΛ'ό;
    ότι είς τα; περιπτώσει; αύτά;, αι
    λοι. ζημιοΰνται καί δλλοι ώφελοΰν
    ται, άναλόγω; πρός τα διαμορφηύ
    μενά εκάστοτε έπίπεδα των ίσοτι-'
    μιών των νομισμάτων.
    Τοιαΰτα όξύτατα προβλήματα,
    ώς έκ τής διεθνοΰ; νομισματικης
    άνατονραχίίς καί τής έλλείψεω; κα
    ταλλήλου μηχανισμοΰ, άντεμετιόπι
    σεν ή Ο'ικονομία μα;. Ιδιαιτέρως
    οί έξΐχγωγεΐ;, άπύ μακροΰ είχον Ι,η
    τήσει την καθιέρωσιν «προθ«αιιιιι-
    κή; άγορδς σι·ναλλάγμ«τος», άκ->ι
    6ώ; διά χήν έ^ονδετέροισιν των ά ο
    νητικών αυτών στοιχείων άπό τύ;
    σιΐχνάς μεταλλαγάς των νομισμαιι
    κων ισοτιμιών. Τό σύστημα τουτο
    έφαρμύξουν πολλαχί χώραι, προ»
    κατοχνρωσιν των συμφερόντ'·ιν
    τοιν άπό τάς κυμαινομένας ίσοτ -
    μίας. Ημείς, διά την άντιμετώ π
    σιν των έν λόγω καταστάσειον, ί-
    δημιονογήίταμεν τό «Κεφάλαιον Α
    σφαλίσ·?ο>ς Πιστώσεων» (ΚΛΠ),
    τό οποίον, δμως, παρά την συμΓίο
    λήν τοι> ϊί; την προσπάθειαν αό-
    τήν, δέν εθεο)ρήθη ποτέ ώ; τό ά
    σφαλέστερον μέσον — ένώ τό .'?
    νόν εξηκολουθεί νά υφίσταται είς
    τόν τομέα αυτόν. "Εστω δμοις κοί
    τώοα( τό όλον θέμα άντιμετιοπίζε
    ται άρμθ'δίω; καί τό κενόν τούτο
    θά καλυφθή. Ή Κι«6έρνησι;, ώ;
    έδήλιοσΐ σχετικώ; ό ΰπονργό; Στ·ν
    τονισμοΰ κ. Καψάλης, φρονεί δτι
    θά άπαιτηθή ώ^ισμένος χρόνος διά
    την υλοποίησιν τοΰ μέτρου 'ούτου,
    διότι στερούμεθα των κατάλληλον
    τεχνικών στελεχών. Όπωσδήποϊε,
    δμως, είς την προσπάθειαν αυτήν
    θά έχωμεν όδηγόν τα έφαρμοξόιιε
    να είς άλλας χώρας συστήματα έ-
    πιλέγοντες τό σνμφερώτερον καί
    προσαρμόζοντες τουτο είς τα Έλ-
    ληνικά δεδομένα. Σαφώς^ «μιος,
    πρέπει νά μελετήσωμεν ίδιαιτέρο);
    τα ζητήματα τής χρονικής διαρκ-ί
    άς τής προθεσμιακής άγοράς συν
    αλλάγματο;— μή παραγνοορίζον-
    τε; καί τα γενικώτερα συμφέρον·
    τα·— εχοντε; ύπ' όψει δτι, ^ίς τίς
    ηερισσοτρρας χώρας τοΰ εξωτερι¬
    κόν, ή χρονική αύτη διάρκεια κιν
    μαίνεται μεταξύ 2 καί 3 μηνών.
    ΕΑΑΤΕ
    "Αν δέν έχετε οχημστίοει μιά
    ςεκαδαρισμενπ εικόνα
    γιά τα Άμοιδαϊα Κεφαλαια
    - είναι αλλωοτε τόσο νέος ο δεσμόο -
    ελατε σ'ενο οποιοδήποτε Κατάστημα
    τής Τραπέζης Πίστεως
    να τό συζητησουμε.
    Όχι μόνο 8ά 00": δοηβήσουμε
    να λύσετε τις πποριες σας, αλλά
    και θά σας δει£ουμε ποσο σύντομη
    και απλή είναι π διαδικασια,
    για νά γίνετε μεριδιοϋχος
    τού 'Αμοιβαιου Κεφαλαιου «ΔΗΛΟΣ».
    "Αν παλι ζερετε γιά τα 'Αμοιδαϊα Κεφάλακ
    και δέν εχετε ίνει άκόμα
    μεριδιοϋχος, έλαιε ν'αρχισετε μαζι μας"
    την επενδυση. που είναι συγχρόνως
    και αποταμιευση, σε μρριδια
    τού Αμοιβαιου Κεφαλαιου «ΔΗΛΟΣ».
    Και μην ξεχνάτε:
    Μπορεϊτε νά ζεκινπσετε
    τήν επένδυσή σας με πολυ λιγα χρήματα.
    ΤΡΑΠΕΖΑ
    ΠΙΣΤΕΩΣ
    Σύγχρονον Τραηεζική Αντίληψις
    ιΚατ' άνακοίνΐϋσιν τής Γενικής
    Συνομοσπονδίας Έπαγγελματιών
    καΐ Βιοτεχνών Ελλάδος, 978 κα-
    ταστήματα άνήκοντα είς 7 παντο-
    πωλειακάς έταιρείας καί συνεται
    ρισμούς τής περιοχής πρωτευού¬
    σης, θά προβούν άπό τής 31ης
    τρέχοντος είς υποβιβασμόν των
    ιιμών ωρισμένων τροφίμων κα'ι
    είδών εύρείας καταναλώσεως. Αί
    εταιρείαι καί οί συνεταιρισμόν αύ¬
    τοι είναι οί έΕής: Κυψέλη Μάρ-
    κετ, Αθηνά Μάρκετ, Γκρόσσελ
    Μάρκετ, Μέριμνα Μάρκετ, Πρόο
    δος Μάρκετ, ΦοϊνιΕ Μάρκετ, Έλ
    λάς Μάρκετ. Τα εϊδη, έΕ άλλου,
    των οποίων θά μειωθοΰν αί τι¬
    μαί είναι τα άκόλουθα: Γάλα Νού
    νού ίαχαροϋχον, δρχ. 10,50 άπό
    12, έβαπορέ Βλάχας 6,90 άπό
    7.90, έβαπορέ Μικρή Ολλανδέ-
    Ζα 6 άπό 6,60, έβαπορέ Γαλλί-
    ας 5,40 άπό 6, Τσέχα Ζαχαροϋ
    χον 8,50 άπό 9,30, στιγμής Ρέγ
    κιλε 18 άπό 19,40, φαρίν λα-
    κτέ 25,90 άπό 29,80, πουρές
    στιγμής Κνόρ 10,80 άπό 12, Νές
    καφέ 200 84 άπό 96, Ζάχαρι (κι-
    Αό) 16,70 άπό 17,70, τυράκια
    6 τεμαχίων 6,80 άπό 7,80, τυ-
    ρός κρέμα Ίι 18,80 άπό 22,80,
    τυρός "Ολλανδίας 60 άπό 69, κα-
    ισέρι έΕωτερικοϋ 54 άπό 68,
    Ζβάν 7 ΟΖ 16,80 άπό 19,20, σαρ-
    δέλλες ελαίου 5,90 άπό 7,80 σαρ
    δέλλες πικάντικες 5,90 άπό 7,
    80, Τοπάν 200 γραμμ. θ άπό 10,
    Σοϋπερ φρέσκο 9 άπό 10,20, σά
    πων Βέσο φυλίδια κιλόν 22,50
    άπό 26.
    Αί ώς δνω παντοπωλειακαί έται
    ρεϊαι καί συνεταιρισμόν, δηλούν
    ότι θά εύρύνουν τόν κατάλογον
    των είδών των οποίων τάς τι¬
    μάς θά κατεβάσουν είς χαμηλά
    έπίπεδα καί ότι συνενούμενοι καί
    μέ τάς άνά τήν χώραν αδελφάς
    συνεταιριστικάς μονάδας ή κίνη
    ος αυτή θά λάβη πανελλαδικόν
    χαρακτήρα.
    ΤΑ ΖΩΟΚΟΜΙΚΑ ΠΡΟΊΌΝΤΑ
    Μελεταται ή άναπροσαρμογή
    των τιμών των Ζωοκομικών προΐ
    όντων, μετά τόν καθορισμόν είς
    3,50 δρχ. άνά κιλόν τής τιμής
    διαθέοεως των δημητριακών πρός
    τούς πτηνοτρόφους καί κτηνοτρό-
    φους τής χώρας καί έντός των
    πλαιοίων τής έΕαγγελθείσης υπό
    τής κυβερνήσεως άγροτικής πο-
    λιτικής. Αί νέαι τιμαί θά άνακοι-
    νωθοϋν έντός των προσεχών ήμε
    ρών.
    Αί παραγωγικαί τάξει ς τής Χιο-
    ραί, εί; συγκοοτηθείσαν προχθε;
    ίύρείιχν συγκέτρωσιν των εκπρο¬
    σωπών τ(ι>ν, εχαρακτήρισαν τα νε'α
    οίκονομικα μέτρα τή; Κνβερνήοε-
    (ιι; ώς ευστοχα καί απολύτως ένδε
    διιγμένα διά την «νάσχεσιν των
    πληθωριστικών πιέσειον, την δημι¬
    ουργίαν έπαρκείας αγαθών κοί
    τήν έν γένει έξυγίανσιν τής έσω-
    τ-ρρικής άγορά;. Προσέτι δέ, άνε-
    7ιΐφ'λάκ.τ(ΐ)ς παρέσχον τ,ήν υπόσχε¬
    σιν ότι θά βοηθήσουν την Κυβέρ¬
    νησιν είς την άναληψθεΐσίχν προι
    πάθειάν της, διά την άνύρθωσιν
    τής οίκοναμίας.
    Ή θρ.τις ατίτη των παραγίογ'-
    κών όργανώσαον έναντι τού οίκο-
    νομικοΰ προβλήματο; τής χο'νρα-;,
    ι'ιποτελεί θετικόν στοιχείον καί οί'-
    σιώδη σιιντελίστήν είς την κοινήν
    αυτήν έξόρμησ.ν έπαναΐτοράς τή;
    ο'ικοΛομία; εί; τα; ορθόδοξον; 6ά
    σει; επιλύσεως των επί μέρον; Θγ
    μάτιον Τούτο ένέχει ιδιαιτέραν α
    ξίαν κτχί εκ τού γεγονότο; δτι αί
    έκφρασθεϊσαι αύται θέσεις διά τα
    νέα οίκονομικα μέτρα, ίκπορενον-
    ται άπό τούς άμέσως ένδια<ΐ-Γρι- μ,ρνους, ό οόλος των οποίων δεν δύναται νά άγνοηθή εί; εν καθε «ττών φιλελευθέρας οίκονομίος Καί όπίοσδήτΐοτε, αί ώργανιουένοι παραγωγικαί τάΕεις είναι είς θέσιν μακράν οιανδήποτε μικρο.τολιτικής νίι κρΐνουν ότι τα ληφθέντα μέ¬ τρα ανταποκριται τί; τάς ήδη διαμορφϋ)θΕΪσας συνθήκας είς τόν οικονομικόν χώρον ητ)ς Ελλάδος, ίν αυναρτήσει πρός τα δεδομένα τής διεθνοΰς οίκονομΐας, είς τα πλυίσια τής οποίας κινεϊται καί ά- νυπτύσσεται ή χώρα μας. Κατά συ ν£πειαν δέν είναι τυχαϊον τό γε γονός, ότι τα έΕαγγελθέντα κυ- 6ερνητικά οίκονομικα μέ,τρα έγέ- νονττο δεκτά μέ ικανοποίησιν άπό τό παραγωγικόν δυναμικόν τής Χώρας. Αλλ' οί έκπρόοωποι των παρα γωγικών τάΕεων δέν ήρκέσθηοον μόνον ρΐ; τό νά έ.τικροτήποι·ν τή ϋεσπιυθέτα μέτρσ, άλλά καΐ 6νέ- λυσαν αύτά, αί δέ άναπτυχθεϊοαι.| οπθψεις των διακρίνονται άπό ρε ολιστικήν αντιμετώπισιν των προ· βλημάτοιν, ώ; διεκήρυξε τοντο χα1 ή Κυβέρνησις. Ή συμίπι,σις τφν τ.μών, ή αίίξησι; τής έγχωρίο, παραγωγής, ή ίεράρχησις τής χρη ματοδοτήσεως, ή λογική άντιμετώ πισις αίτημάτων περί αύΕήοεως των άποδοχών κλπ., είναι αί έπ- ογγελία «τής Κυβερνήσεως, ταύ¬ τας δέ, ώς διεκήρυΕαν είς την σύσκεψιν οί όμιληταί, άσπυίονται καί αί παραγωγικαί τάΕεις. Ή ούμ ι,τωσις αυτή των θέσεων Κρστους καί παςκχγίογικών τάξ^τον θά συμ βάλη, αναμφισβητήτως, είς την σντιμεττώπιοιν καί των επί μέ- ρους προβλημάτων, ή ρύθμισις των οποίων θά γίνη μέ τα νέα μέ· τρα, τα όποία προτίθεται νά έΕαγ- /είλη ή Κυβέρνησις πρός όλοκλή ρωσιν τής ύπ' αυτής χαραχθείσης οίκονομικής πολιτικής, Είναι ευνόητον, ότι καί τα υπό επαγγελίαν νέα οίκονομικά κυβερ νητικά μέτρα θά είναι σύμφωνα πρός τό γενικώτερον Εθνικόν συμφέρο, ώς καί τα προηγηθένττα τοιαϋτα. Γεγονός, πάντως, αναμ¬ φισβήτητον είναι, 6τι ή πρώτη σει^- ρύ ών μέτρων αυτών έδικαίωοε τάς προσδοκίας τοΰ συνόλου των παραγωγικών τάΕεων τής Χώρας. "Αλλως τε, τουτο διαπιστοΰτε καί είο. ήν επελθούσαν μεταλλαγήν, επί χά βελτίω, τού ψνχολογικοΰ κλ.ι μαος τού κοινωνικοϋ συνόλου, ώο τε νά έπιτρέπεται, ήδη, ή δατύπω" αίς αίσιοδόΕων προβλέψεων διά την περαιτέρο) πορείαν ν.αί εξέ¬ λιξιν τής Έθνικης μα; οίκον;) μίας. Ο Νέος διάλογος ι ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΤ ΕΜ- ΠΟΡΙΟΤ ΤΠ' ΟΨΙΝ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΩΝ ΤΠΟΤΡΓΩΝ Τα προβλήματα, τα όαοϊα άντκ- μετωπίζει τό εμπόριον διά τήν ο¬ μαλήν λειτουργίαν τής άγοράς, ε θεσαν ύπ' όψιν των αρμοδίων ΰ- πουρνών καί ύφυπουργών τα Δ. Σ . των Έμπορικών Σνλλόγοιν Άθη νων καί Πειραιώς, τούς οποίον; ε¬ πεσκέφθησαν. Συμφώνως πρό; σχ€τικάς άνα· κοινώσει;, οί κ.κ. ύπουργοί ύπεσχέ θησαν συμπαράστασις πρός τάς έι» πορικάς τάξεις. Είς τόν άρΕάμενον διάλογον μεταΕύ των εκπροσωπών τής Πο- λιτείας κα'ι των παραγωγικών τά¬ Εεων, άναφέρεται τό κύριον άρ¬ θρον τοϋ Δελτίου Συνδέσμου Ελ λήνων Βιομηχάνων. Ή νέα Κυβέρνησις, τονίΖεται, έπιλαμβάνεται, ήδη, των οίκονομι- κών θεμάτων, των οποίων καθ!- οταται έπιτακτική ή άντιμετώπιοίς των, μεταΕύ δέ αυτών είναι καί τα βιομηχανικά, επί των οποίων ένημεροϋνται, είς σειράν συναντή σεων, μέ τούς έκπροσώπους τοϋ Συνδέσμου, οί επί κεφαλής των παραγωγικών υπουργείων ύπουρ- γοί. Τα βιομηχανικά θέματα, προσ τίθεται, είναι πολλά, καί τίνα έΕ αυτών πιεστικά καί έπείγοντα. Άλλ' ή εϋστοχος καί ταχεϊα. τα- κτοποίησίς των, δέν αποτελεί μό νόν συνάρτησιν μιάς συνεποϋς καί ίσορρόπου οίκονομικής πολιτι- στηριοποίησιν τής Κρατικής μηχα κης. Συνδέεται καί μέ τήν δρα- νής, ή όποία, μετά τήν έπελθοϋ σαν άναδιάρθρωσιν καί τήν επα¬ ναφοραν τής παλαιάς οργανώσε¬ ως των υπουργείων, πρέπει νά άνακτήση τήν εύρυθμίαν καί την στελέχωσιν, ήτις προσιδιάΖει είς τό νέον αχήμα κατανομής των ίιρμοδιοτήτων των παραγωγικών υπουργείων. Διότι, βεβαίως, ή μεταβάπτιοις είς ύπουργεΐα, των ύφυπουργείων δέν άρκεϊ διά νά τούς προσδώση τήν προσδοκω- μΐένην άποτελεσματικότητα. Ή μετονομαοία πρέπει νά συνοδεύε- ται καί άπό εύτόλμους θεσμικάς μεταβολάς, καθώς έπίσης καί ά¬ πό τήν έπόνδρωσιν των ύπηρεσι- ών των παραγωγικών υπουργείων, μέ εμπειρα οτελέχη, τα όποϊα ά- πεμάκρυνεν έΕ αυτών ή συντελε- σθεϊσα πρό διετίας άνακατανομή άρμοδιοτήτων. Πρέπει, έπίσης, νά παραχωρηθούν είς τα άνακτήσαν- τα τήν προτέραν μορφήν των πα- ραγωγικά ύπουργεϊα, αί άπαιτού- μεναι δικαιοδοσίαι, ιδίως έκπϊναι διά τάς οποίας απεδείχθη έν τή πράξει άπρώσφορος ή άπόσπαοις είς άλλους, δημιουργηθέντας δι-4, οικητικούς φορεϊς. Διότι, μόνον δταν μειωθή ή έΕάρτησις των δη¬ μοσίων ύπηρεσιών άπό έγκατε- σπαρμένα*: συγκεντρωτικάς έΕου- οίας, αί οποίαι έπεκτείνουν καΐ περιπλέκουν άντι νά άπλοποιοϋν,.. τάς γραφειοκρατικάς διαδικασίας, ημπορεί νά αποβή θετικάν στοι¬ χείον ύποβοηθήσεως τής άναπτύ- Εεως καί ή μεθοδευθείσα άποκέν τρωσις. Πράγματι δέ, αυτή θά κα ταστή άποτελεσματική, μόνον ό τον οί φορεϊς της σταθμίσουν κα¬ λώς τήν άποδοτικότητα των άρμο διοτήτων των. Υπό αύτάς καΐ μόνον τάς προ- ϋποθέσεις είναι δυνατόν νά επι¬ τευχθή ή επιτόχυνοις τής Κρατι- __ κης μηχανής, ώοτε νά λειτουργιΐ μέ τόν αυτόν ρυθμόν τής οίκονο- μικής άναπτύΕεως. Τούτο δέ, με¬ ταΕύ των άλλων οημαίνει, δτι ή επιχείρησις καί ιδιαιτέρως ή θιο- μηχανική, θά έχη νά κάμη μέ έ- νημερωμένας δημοσίας υπηρεσίας, αί οποίαι γνωρίΖουν τήν φύσιν των θεμάτων. τα όποϊα διαχειρί- , 2ονται κα'ι είναι είς θέσιν νά ό- ■ ναίητήσουν τάς απαιτουμένας όρ θάς ρυθμίσεις. Τούτο σημαίνει, ε πίαης, ότι ή επιχείρησις θά άπο- δεσμευθή άπό όλας. τάς ίσχυού- σας είοκτι άναχρονιοτικάς διοι¬ κητικώς διατυπώσεις, δτι θά άπαλ λαγή άπό τάς νροφειοκρσπκάς τροχοπέδας. αί οποίαι παρεμποδΙ- Ζουν την άπαιτουμένην σήμερον εύκινηοίαν της καί την ίκανότητα όπως ηροσαρμόΖωνται ταχέως πρός τάς έΕελίΕεις τοϋ άνταγωνι ομού κα'ι τάς διακυμάνσεις τής συγκυρίαο. Τέλος. είς τό άρθρον ύπογραμ μίΖεται, δτι ό έπαναληφθε'ις διά- λογος καθιστά εύοιώνους τάς προ οπτικάς επιτυχίας τοΰ προγβάμ- ματος τής νέας Κυβερνήσεως, ι¬ διαιτέρως δέ είς δ.τι άφορδ είς τήν βιομηχανίαν, τήν όποιαν ό κ. Πρωθυπουργός ανεγνώρισεν ώς τήν βασικωτέραν δραστηριότητα τής οίκονομίας. Δ1ΟΣΙΕΪΣΕΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ ·*ε«τ·ι «|ς γνθοιν τε>ν Ά&οτ. Ακ»κήο«αιν Ανηβνύυ«ν
    Ηταιρβ,ων καΐ Εταίρβι<ον Πβριωριομενηχ: ΕΟΘύνηχ; ότι 8Γ απο- «ήοβϋκ: νοθ ». ΥπουρνοΟ ΈμποοΙου ύπ' αριθ. «378)4120 τί* 18)12)85. δημοοιευθβΐθίκ *Ιο τό ί-π' αριθ. «00)23.12.Β6 • Ε.Κ. (Δελτίον 'ΑνωνΟΐΗβν Έτοιρειων). 6ρΙΖ*ται ότι ΒΛνσ* ίαι νά συνεχΐοοεθΐ δημοοιεύαυσαι εγκύρως τας ΠροοκλήοβΝ: των Γβνικων Συνελβύσεπν καΐ τοϋς Ίοολογισροθς των δι· τί)ς οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΤ!^ΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΗΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μβχρ, τοθ». διά «* ΌΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ. πρ* τί»ς «τγχβτν,ώο.ακ -β.
    ΑΝΑΜΝΗΣΕ.Σ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ
    ΤΟΥ
    ΑΠΟΣΤΟΛΟΣΟΡΦΑΝ ΙΔΗΣ
    Ξαφνιάσθηκα καί πικοάθηκα ,.-
    πύ την δημοσιευθείσαν άγγελ.ί.χ.'
    τού θανατον τού Αποστόλου Όο-
    α,ανίδη — έπΐφανοΰ; Σμνρναίτ·υ
    καί τέως 'Τπ<ηχ>γοί; καί άθρλά μ ,ν
    ή μνήμη μου μέ έ'ηερε είς τα θ'·-
    6ιρά γεγονύτα τή; Μικρασιατική;
    κατΐ'στροφής τοΰ 11)22.
    Τής καταστροφάς έκείνης π0μ
    σιινεκΛ'τρωσε τίς τάς Αθήνας καί
    τύν Πειραια έκτύς τής πληθο'κια;
    ,τσϋ καταστραφϊντος κόσμον καί
    τύν ιύημερονντα καί άνθοΰνα Ελ
    ληνισμύν τής Σμύρνης των Βουρ
    λων, των περιχώρων Σμύρνης, τού
    τή; Μαγνησίάς,
    τού Άξαρίον
    ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΙΙ
    •Ασία; καί πΡο1 τούς πΓντήχ0Λτο
    ιου; υγοι εισανηντί,, χ___ .*. .ι
    Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ
    ανεν
    Στρατιωτιήνκ _^
    ),.- >μ .ν" °ι ιατ0οί Άπόστο
    *ο. Ορφανίδης __ Νικολαΐδης κ,·ί
    Δουλγκ^ριδη; Άλκ. το,τοθετοδν'βι
    ο μενπρΛτο; ώ; *,ευθνντής τοί
    ιορνθεντος Ποοσφυγ,οκΰ Νοσοκο-
    1*1:101* ΧίΙΙ ΙΙΡΤί"~ί ΐΤη €Τ '
    *ι* ■ * τ * 11, ι *
    IX
    1 ΤΓ ΤΤ ίν η η τ· * ι
    ου. οί δέ δεντεοοι ώ; χειρονργοί
    'ατΓ,ο,. Εκα^ντάδες πάσχοντα- '
    προσφύγη .-οιβάλπονται κ«ί β*·
    ραπενονται εί; τύ Νοσοκομείον Ι
    Λπο το Νοσοκομείον αύτό καί ιιΈ
    την ιδιοτητα τού Βουλειτοΰ Άθη
    ■νων, ό άείμνηστο- Άπόπχηΐη- 'η.
    Απ. καθώς καί τού1 Έκ*! Λνπ, „ , . ν , "**·
    Πόντον καί τής Θράκης. Ι τα6άλλεταΓ ί- -°εΐμντ»στ,ο5 α
    ,ΜεταΕϋ τού ίγκατασταθέντος <·ίς ___ -■■' α.1. εΐϊ μΕγα'·ον φ.λάνθρω τα; ΆΟήνα; κάί τόν Πειραια πρ σ φνγων, συγχαταλεγοντο διέπει; νέ, ώς Ιδ,α,τέοους τ ανδθΓς ανήκοντες ιις τύ εμπόριον,' τ.ύν Λ,Ιμνηστον Λημήτ την βιομηχανίαν, τα; ίπι —ίιμα;. γλοι, γΛι[ τ. γ δο^; την Βκπαιβευαιν. την δημοσ,ογρα,, ι αήτοιον Ξηηουχάκην. Κ «ν, τον Εθνικον στοατον μ—αξ{, | τόχε β,τ.χώ; καί ^τελ των οποιων ήσαν οί «είμνηοτ0ς {, { των οποίων ήσαν οί ιιιιν υ.ιυιω> ΐ|υιιν οι αειμνηστος ή περίθυ,λιΙ'ΐ- τι
    Νιόχοσμο; Γρηγοη,άδη; Στρατη. Π0οσφνγων/'''Εν συνεϊε^ίδούΓ
    γος εν αποστρατεια. Απόστολος ται ή μεγάλη Ποοσφυγιχή 'Οργά'-
    Ορφανίδης ,ατρο; χπρονρός _ νωσι; ήλεγομένη Π0 ΑΔ Α μέ
    Άντισννταγματαρχης - Στ«μ0.;ίπΙ κεφαλής του; κ „. Τσ,γο4μο
    τ,,,; Χατ,ημπεης Ταγματα,ρχη; ,Ις γλου < Μ,χ. καί Μαραβέλιαν Μ,χ. τιμητικήν διαθεσιμότητα — Λου- κάς Κομνηνός Ταγματάρχης Σαραντίδης Σιοκρατης ύ καί μέ τήν υποστήριξιν των προσφύ γων βουλευτάς καί των Άρχηγών ©" Σοψυίλη - Γεώργιον Καφπν Ρφεδρος •Τπολοχαγύς _ Νικόλαος Πρασ ' τάρη, Λ. Μ,χαλ«κύπουλο7 Αν" Πά σας νπιατρος — Πολνχοατη; Λ. > παναστασίον - Γεωογίοι. Κονδΰ-η
    ΙατΡδ5ι ι-ιατ0ος — Σάβδας Β,,λ Θεσ*. Παγκάλου - Σ ^ ^
    λίδης ιατρο;, νπιατρος — Δονλν- λθλ, ηά τοβ Νικολ(1ου ΐϊλασΤη^
    ΧΓριδη; Αλκ. ιατοος χειρονργό; Στυλ. Γονατά Άοχηγών τή- έ'
    — Πέτρας ΙΙολυκράτης ίατρός π« παναστάσεως τοΰ "ΐ!·22 πραγματο
    θολογος - Νιχο; Χ παυλή; έφ. ποΐεϊται ή άποξημίωσ,ς των προσ-
    ανβι-ολοχαγος — Γρηγοριος Σα φύγων άστών καί Λγοοτών, όπύτε
    καλής ανθνπολοχαγύς — Ιωάννης άρχίζει άναγέννησις τής Έλλά-
    Ζήσης Άνθιπασπιστής — Δημ. δος.' ι
    Χ''Ηλίας νπολοχαγός — Γβώς..; Μία ιδιαιτέρα τιμή όφείλε^ι
    γιο; Χ" Σταύρος ΰπολοχαγύς — είς Τ0{,; τοτε διακεκριμένον- πρύ-
    Θ:όδ. Κνρκίνης ΰπολοχαγύς και σφνγας Απόστολον Όρφανί'δην
    έψεδροι υπαςιωματικοί καί στοα- Έμμ. Έμμανουηλίδου, "Ιασονίδην
    τιώται μέ λαμπράν στρατιωτικόν Λεων. Κνρκον Μιχ. Άργυρύπου-
    δράσιν, όπως οί Σταύρος Παρα- λον Άντ. Άθηνογένην/ Αθαν
    ράς, Κων. Πριμικίριος, Γεώογιο- Φλώρον Γ. Αναγνώστου Μιχ. Κιο'ν
    Γιανέλλης, Κοκκύλης Πασπάτη:(' σταντιλιέρην "Αγγελον Πανλίδην
    Τοΰ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΤ
    2ον
    Μ' αντές τίς σκέψεις, άγόρασε
    μίαν εκταση 40 περίπον στρεμμά·
    των, στό κάτ<Λ> Διμηνιό Κορινθί-
    «ς, κι' έχτισε όλόκληρο συγκρότη
    μα τριών ΰπεςμοντέρνίαν Ιγοστασί
    ών, άλληλοσυμπληρουμένων χαί ά/,
    ληλοεξνπηρετουμένων. Τοΰ πρώτον
    γά Την κατασκενή ελαφρών δοιιι-
    κών στοιχείων, ποίι γιά πρώτη ((ο
    ρά παράγονται στί| χώρα μας, κι'
    έχονν θερμομονιοτικέ; καί ήχοαο
    νιυτικές ίδιότητϊς Τού δευτέρου
    γιά την παραγωγή ΰαλοδάμδακος
    καί τού τρίτον γιά μεταλλοκατιΐ-
    σκευές. ι
    Προχθέ; μέ πήρε *λ' την Ά-
    θήνα καί φΰγαμε γιά να περάσωιιε
    τό Σαί>6ατοκύριακο στό ϊργοστά-
    σα>, ποΰ δρίσκεται πάνω σ' ϊνι
    ψήλιομα, λίγο πιό ξέμακρα άπό τό
    Κιάτο. |
    Τό έργοστασιακό σύμπλεγμα άπο
    τελ.ίϊται άπύ νπερσνγχρονα τερά
    στια κτιριακά σνγκροτήματα.' Τα
    μηχανήματα είναι τελευταίον τύπον
    και δονλενονΛ' όλ.α μέ αύτοματισμό
    λές κι' έχοι·ν ανθρωπίνη νοημυσύ-
    νη. Γερανοί, άποθήκες, καμίνια,
    πού ή φΐυτιά τους δέν σδήνει μερά
    ννχτα, κι' ενα μελισσολόϊ ίργατίν
    τίχνιτών καί ΰπαλλήλων, ποΰ προσ
    φέρονν τόν τίμιο μόχθο τους( ά-
    ξιοποιοΰν την πρώτη νλη, παρά-
    γονν, μεταφέρονν καί άποθέτονν
    τα βιομηχανικό. προΐόντα. Ξεχωρι-
    σττι ίντίπωση μόν έκαμε τό Ία
    τρεΐο τοΰ εργοστασιον, πού είναι
    ί'ίοπλισμένο μέ δ(τι χρειάϊεται σέ
    έπιστημονικά ίίργανα καί φάρμακα,
    »α3ώς κα'ι τα καθαοά, εΰρύχωρα
    διομάτια των έργατίθν τής νυχτί
    οινής βάρδιας, μέ μηχανήιιατα κλι
    αατισμοΰ καί ό'λες τί; συγχρόνως
    Άμοιράν καί λουτονς
    ηΑ,ίδης — Πανάγος ΜΓΛρέλλη-, βονλεντάς γηγενεϊς, καθώς καί εί;
    Κίμων Πολνχράτης, Σ-τανρος Βα τοΰς τύτε παράγοντος Σωκρ. Σ«-
    ιγκονσης, Δημ. Ξυνύς, Μαρϊνος Βα ραντίδην, Σταύρον Στανρίδην
    ιγκοΰσης, Νικόλαος Λιανάς, Άνα Χ" Σταύρον Γεώργιον Χατζήμπε-
    στάσιο; Σχίζα; Δημ. Χ"Ράφτη5 ην Σταμ. Καλδην Κων. Σά66αν
    Έμμαν. Στραοαρι'δη-, ΊοιάΛντ>; Βαλλίδην Π. Πολνκράτην, Σταΰ
    Βαλοΰρδο;, Βασίλειος Κύκκινος. ρον Παραρά Άριστ. Λαμπρικίδην
    Κων. Γκονμας Ανδρέας Γκονμας, Σταύρον Βαϊγκούσην, Χαραλ.
    Γεώργ.ο; Καραλιός, Δημήτρ» ■; Λαμπρικίδην, Γεώργιον Μελιμινά
    Βακαίμης — Νικόλαος Τρυπιάς
    Έμμαν. Γρατσέα; καί πολλοί ι?
    λοι τού; ΰ.το'ον; δέν ίνθνμονμα
    καί ό γράφΐυν.
    Κ'ις τα στήθη ίίλων άνΛξαιρεχ ο
    των άναφΓρομίνιυν καί όσον δέν γίαν τής Ν. Φιλαδελφείας καί τής
    ενθυμούμαι ήτο ένθοονισμένο-ν ττ1 Ν. Σμύρνης, δνευ τής συμΒαλή;
    ςίσΰςίστον μΐσο; καί ή έκδίκησις ί
    ναντίον των Τούρκων άφ' ενός ίΛ
    δια τας πςαγματικάς ύπηρεσ'ας
    τιον πρός τόν τύτε ποοσφυγικόν
    κόομυν. Εΐδικά ό άείμνηστρς Α
    πόστολο; "Ορφανίδης μοϋ φέρβι
    είς την μνήμην μου τήν δημιουο-
    άφ' ετέρου ή ζωηρά ίπιθυμία
    δημιουργηθή μία "Οργάνωσις
    όποία νά εκπροσωπή καί νά άντ·-
    προσωπεΰη τύν πρρσφυγικύν έφε-
    δρικύν κόσμον, ό όποϊο; διετέλει
    είς άξιοθρήνητον κατάστασιν άπύ
    πάσης πλενράς καί εϊχε ανάγκην
    Ν.
    τού δ.τόοίου αί ώραιόταται αύτές
    πόλεις, μέ τό ϋυγιώδες πηάσινυν
    νά την ίδεώδη ουμοτομίαν, τοΰς ώ-
    ή ραιους καί μεγάλους δρόμους, τα
    άμέσου
    στΐγάσεως καί εργασίας.
    ΙΙρωτοΒουλία τού ειμνήστου
    Γρηγοριάδη' ' Αποστόλου
    μεγαλοπρεπή οίκοδομήματα, τα α¬
    ρίστα εκπαιδΐντήρια, δέν θά υπήρ¬
    χον. "Γπήρξε μετά τόν άείμνηστ^ν
    Ν. ΙΙλαστήρα δ νονς καί ή ψνχή
    των ώραίιυν αυτών πόλειον.
    Καί επί τή εύκαιρία' θεωρώ ο,ι
    είναι δίκαιον καί ορθόν μέ τόν επι
    συμδάντα θάνατόν τού, ποΰ έδνθι
    σε είς πένθο; ολους τοϋς συμπα
    δή, Σταματίου Χατζήμπεη καί των ι-.κώτας τού, τοϋ; άπΐίρους
    τού, τοΰς συγγενεΐς καί τήν άγα-
    .ιημένην τού σύζυγον νά οννέλ-
    θουν έκτάκτως τα Διοικητικά Σ
    έπιζώντοιν Δημ. Πολυκράτη, Σ τ
    Σαραντίδη καί Λαμπρόν Λαμποι-
    κίδη σιιντάσσεται καταστατικόν
    κ«1 δημιόυργεϊται ,ή "Ενωσις Έτέ' 6ονλια καΐ της Ν. Φιλαδελφείας
    Βρων Μ. Άσίας καί Θράκης είς καί Ν. Σανονης όιά νά άποφασι-
    τήν οποίαν ένσωματοΰται καί ή σουν νά δώσονν ιίς μίαν κεντρι-
    "Ενωσι; Έφέδρων Άξιοιματιχών! ;:ωτάτην οδόν των πόλεων το.ν "]
    (Π>μπεριλαμ6άνονσα είς την δννα-[ ΐννα των πλατειών ι ών την όνοκα
    μιν τή» .Ενώσεοος περίπον 7.000 σίαν τον.
    έφέδρονς όπλίτας, καί Άξιωματι-.
    κοΰς τύ Διο;κ. Συμυονλιον άπετί
    λέσθη έκ των κάτοίθι;
    Νεόκοσμος Γρηγοριάδης Πρόε-
    δρος, Όθφανίδης Άπ. κ(ά Στ,χ-
    μάτιος Χατΐήμπεης Α' καί Β' Άν
    τιπρύεδροι, Γεν. Γραμματεύς Σπ.
    Σαραντίδης Ταμίας Λάμπρος Λ«μ
    πρικίδης, Μέλη Δη,μ. Πολνκοάτης,
    Νικολ. Πρασσάς, Κιον)νυς Καλ-
    δής Σταύρος ΠαραρΛς καί Γεώρ¬
    γιος Μελεμΐνής.
    Τούτο δέ .ιρύς ιδιαιτέραν τιμήν
    τοΰ άνδοό; πού υπήρξε ώς 'Τπθι-ο
    γος καί Βουλευτάς άλλά καί θ -
    ραποιν ίατρός προστάτη; χιλιάδο. ν
    ουνανθρώποιν μ<ις. "Ο γράφων έξυπηρετηθίίς, άλ- λά καί φίλος τού είλικρινής λογί- ζεται εΰτΐ'χή; 8ι°τι ϊπιξήσας ύλι· Λοιώ τίς Αναμνήσεις μου καί άνα- φέςχο τοΰ; εξαιρετικοΰς άνδρας τή; Μικμιιβιατική; Πατρίδος .τού ά ώ ί ήθ έ'δωσαν τάς γνώσει ς των, τίς Τοιουτοτρόπως εδημιουργήθη ιιί,κές καί πνευματικάς αντίληψίς •Οργάνωσις δνναμ·κή άξιοπρόσί τοον υπέρ των παλαιών «Οοση.«· κτος, ζωντανή έκ των πλέον νγι- γων. , , , , , ών καί ζωηρών στο,χρίων τϋΰ( Εύχαριστώ δέ και τους ανω/ν- προσφυγικόν κόσμον φίλα προσ/α| μόν; φίλον; μας, που λόγω μένη ποός τήν Επανάστασιν τοϋ τ0; δέν ενθυμούμαι. 1922 επί κεφαλής τής οποίας -ΰ ρίσκοντο οί άρίμνηστος Πλαστή¬ ρας Νικόλαος:, Γονατάς Στυλ , Κονδυλη; Γ.," Πάγκαλος Θεοδ., Ό 6ρτον Μ. ' θωναίο; Αλεξ. κλπ.. _^ Ι ΝΑ ΑΝΑ"Γ Ν. Σμύρνη 1973 Λάμ.ϊοο; Κ. Λαμποικίδη; τ. Πρό'εδρο; τή; 'Ενώσειο; 'Κφέ ά ί Θά 192 Ασάίς καί Θράκης κ2Γ ί τική> ήτις-συμπερι?.αμ6άνει «Ίς την
    δύναμίν της δλους τοΰς Βουρλιώ- £|ΔΩΝ
    τα; κ«ί τού; έκ τή; πϊριφερε ι;
    των Βοι-ρλών Σιθρισαρ.ανοΰς —
    ή Γ
    ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΓ
    ΣΥΣΚΕΥΑΣΜΕΝΩΝ
    Τό υπουργείον Εμποριου δέν
    ρ
    Γκιοΰλ - 6<ιξί— Δεμερτζηλή, Γι- ουμφωνεϊ διά την κατάργησιν της ατζιλάρ, κτλ. κτλ. Επί κεφαλής τίθεται Διοικητικόν Συμβούλιον ά- ύποχρεώάεΐι;^ άναγραφής επί τής ποτελϊσθέν άπό τοΰς ,χ.κ. II. Πο-' συσκευαοίας τού ά^του καί άρ- λνκράτην Σταύρος Παραρά;, ΣάΓ) 70σκει)ασμάτων τΓ>ς ■ ήμερομήνίος
    6αν Βαλλίδην Άριστ. Λαμπριχί-
    δην( Δημ. Παπάϊογλον, Ίιοάννην
    Διηίιαντάκτιν Γ. ΆναγνώστοΓ
    όοον
    τό μέτρον τούτο έθεοπίσθη
    μη
    Σταύρον Σταυοίδην, θάνον Φλιϋ δια0φα>λΙ0ιν ΤΟ0 καταναλωτικου
    ριίόλ.αν Ε. μέ Γραμματί·α είΒκόν
    τόν Αλέκον Βατίδην.
    Χιλιάδε; εφιδροι έκ Μ. Άσίας
    καί Θράκης μέ την πατρικήν προσ
    τασίαν τής Έπαναστάσεω; τοι)
    1922 τοποθετοϋνται είς χά 'Τπονο
    γίία Προνοίας — Παιδεία; — ι
    Στοατιωτ,χών —- ΈξωτεΟ.χών χαί
    εί; τό Τελωνείον Πειραιώς οπου
    ίογάζονται σκληρά, χοί χεοδίζοι-/
    τιμίως τα πρό; το ζεϊν χαί αι>τ(· ν
    καί το,ν οίκογενειο,ν τ,,,ν. Νο.ιγ.'
    ψητίζονται καί 'άποκαθίστανται "'-ί
    δημΓ«"'«; ΰπηρ€σα£; άπόφοιτοι £ών,
    ανωτέρω έκπαιδευτηρίων τής Μ.
    ΤΟ των όγορα2ομένων υπ αυτού
    ΰυσκευασμένων εί5ών άρτοποιΐ
    «Κ·
    . £(ς τό σχετικόν έγγραφον τού
    υίιου γε(ονι ύπογραμμΙΖεται ότι
    καΐ ό νέος κώδ,Ε Τροφ,μων, ο.α
    τελευταίας τροποποιήσεως τού,
    έλαθε τήν υποχρέωσιν ά-
    ναγραφής υπό των παρασκευα-
    οτων όρτοποιών τής ανωτέρω 5ν
    Στό γραφεΐο τής Διευθύνσεως,
    ?να; πελώριος άνάγλΐ'οος χάρτ'η;
    τής Ελλάδος σκεπάζιι όλύκληρο
    σχεδόν τόν τοίχο, ακριβώς πίσιυ ά
    πά τό κάθισμα τοΰ Δΐΐΐ'θνντοΰ. Μη
    χανήματα τηλεπικοινωνία; μέ οΐί
    διάαορα τμήματιι τοΰ έργοσταπί-
    οι^ τηλέψωνα καί ίνα τηλετυπικύ
    ιιηχάνημα, συμπληρώνονν τόν ίΐ,ο
    πλισμό τοϋ γραφείου τή; Διενθύν
    σεως. |
    Στί; πέντε τΊΐπύγενμα σφϋριξε
    ή σειρήτα, σταμάτησε ή χλαπατα
    γή, σχόλασαν οί έργάτες, ίκτό;
    ίκείνιον ποΰ δουλίύουν μερά ·>α>χτα
    στά καμίνια άδειασε ή μικοή πολι
    τεία των έργοστασίων καί ξεμείνα
    με στύ γραφ«ΐο έγώ κι' ό Μεμάς.
    Μεταξΰ καφέ καί τσιγάρου, έ'μα
    Οα πώς δλη αύτη ή τεραστία κυ·
    ι|>έλη έστοίχισε 45 έκατομμύριΐ )
    δραχμές, πώς τόσα χρήματα δέν
    υπήρχαν, γι' αύτό καί Λγανάκτησε
    ό Μ.Εμάς νά ζητήση τή συμπαρά-
    οιπση γνωστοΰ τ°υ Γερμανοΰ Βι.·
    αηχάνου ποΰ πρόθνμα τόν έβοήθη
    ορ μέ σημαντικό ποσό και μέ την
    πηόσθ:τη δανειακή 6οήθ«ια τής Έ
    θνική; Τραπίζης^ άλυκλιιρώθηκι: ή
    προσπαθεία κι' αοχισε ή παραγω-
    γή. Γιά νά γίνουν ολ' «ύτά, χρειά
    οτηκ.α σκληροί άγώνε;, άσταμάτη
    τη Λουλειά, ξενΰχτια καί άγωνίτς.
    Καί σήμ«ρα ακόμη( μετά την άπο-
    π^κάτωση καί λειτουργία των ερ-
    γοστασίυ)ν, άναρίθμητα είναι τα
    ποο5λή}ΐατα. Γι' αύτύ τόν άφήνω
    σκυμένο στά χαρτιά καί τί; συν-
    εργασίε; τού μέ τα στελέχη τΓ;ς
    Ρπιχειρήσεως, καί άπομακρύνομαι
    διακριτικά γιά νά ρι'ςο) μιά ματ.ά
    στή 6ι6λιοθήκη τοΰ εργοστασιον
    ποΰ τή χιορίξει έ'νας μ€σότοιχος
    άπ' τό γραφεϊο. Πάνιο στό έπιπλο
    τΐ|; άρκΓτά μεγάλης βιβλιοθήκης,
    μιά Έλληνική σημαιούλα μέ χρυσ.·
    κρόσια στό μέγεθος τής παλάμης.
    Ξεχωρίζουν οί τύμοι τϊ|ς "Ιστορίας
    τοΰ Έλληνικοΰ *Εθνβνς) τής Κ-
    .•ταναστάσειπς τού 1821, Τής Μέγα
    λης 'Ελληνικής 'Εγκνκλοπαιβείας,
    τα άριατονργήματα ολων των άρ
    χαι'ων 'Ελλήνιον φιλοσόφων, ποιη-
    τών καί πίξογράφων καί τέλ.ος ε
    νας ιιεγάλος άριθμός οίκονομολογι
    κιον κηί τεχνικιόν συγγραμμάτιυν
    'Ιΐλληνικών καί ξένιυν. Ξεχάστηκα
    διαβάζοντας, καί ουτε ποΰ τό κα·
    τάλαβα πως πέρασαν δΰο ύλύκΐη
    •,ιες ('όρες. Καί θά εξακολουθούσα
    ν ά δια()άΐο)( άν δέν έρχόταν ό Με-
    μ&ς γιά νά μοΰ πή ότι τόσην ίόρα
    ηταν ά.κισχολημένος ."τοοσπιιθώ11 ■
    τας νά επιτύχη τήν έξαγωγή μια;
    ση,μαντικη; ποσότητος ΰαλοδάμίίι
    κος γιά τήν Κΰ,τρο, και ότι δ λο-
    .ιος τού δέν Λήγι; χαμένος, για τι
    πέτι·χε τόν σκοπό τού. Πρε.ιει νΓ,
    ΰπογραμμίσω, ότι στό Ιξαγωγικά
    έμπόριο έχ€ι στρέψει την πνξίδα
    ιου προσανατο?.ισμοΰ τού, γιατί πι
    στενει πώς ή προσπαθεία κατακτι'ι
    σεως μ ό ν ο τή; Έλληνική;
    άγορδ; αποτελεί σήμε,ρα επιδίοξη
    ξεπεροσμένη. Καί θεμ€λιώνει γ'
    πίοτη τού αΰτι'^ στό γεγθΛ'ός, ότι
    ή Λγοραστική ΐκιινότη; των Λκτώ
    ίχ.ιιιμμυρίιον Έλλήνμ>ν, είναι ■ ?
    κατώτιρη στάθμη έν σΐ'γκρίστ.
    πρό; τί; οΐκονομικίς δυνατότητ-;
    μ ι ά ς καί μ ό
    "V
    η ς Εύριο
    .-ΐαΐκή; μίγαλονπόλεο);, λόγω τ*ί;
    σημαντΐκή; ΰπίροχή; τοϋ κατά κ?
    φα/.ήν είσοδήματο; των Εύ^ιοπαί-
    ών κατά τα σημερινά, τοΰλάχκηον,
    δεδομένα.
    Βγήκαμε Απ" το γραφεΓο σέ μια
    ψηλή καί μεγάλη 6·:ράντα. κι' ϊ
    πράδΊιλαν κάτω άπό τα πόδια μας
    περι6όλια μέ λεμονιέ; καί ποοτ »-
    καλιές, χτήματα μέ άμπέλια *<ι έλιές, κι' άνάμεσα στή χλωροπρά σινη τούτη ό'αση, τ' άσπρα σ.τιτά κια τοϋ χωρίου νά κατη<ιορ:'ϊοι>
    ΰλα μαζί γιά νά σβήσουν τή δίψα
    τους, πρός τήν άπέρανττ), τή Υαλη
    νεμένη καί δροσεοή θάλ.ασσα, τού
    απλώνονταν μπροστά μας, σέ μιά
    γαλάΐιαν άποθέωση.
    ιΚαθίσαμε γιά νά μάς δροσίση ►■;
    θαλασσινή αΰρα τοΰ δειλινοΰ, άνά
    ψαμι· τσιγάρο καί, τή στιγμή ποΰ
    προγραμματίϊαμε· νά πάμ? άπέναν
    τι στύ Λοντράκι γιά τό βραδυνό
    ιραγητό, έρχεται ενα γιρούεμένο
    παλλ.ηκάρι πού δεύλευε στά καμίν.α
    καί μάς λέει πώς ή γυναίκα τού
    είναι έτοιμύγεννη, πώς δέν 6ρί-
    σκ«ι αΰτοκίνητο στό χωριό για να
    την πάη στό μαιευτήριο τής Κο·
    ρίνθου κ.αί, δειλά, άναποφάσιστο,
    ΡΟΤΣΑΝ ΟΓΛΟΤ, Δικηγόρον
    προδάλλει τα αϊτημα5 μήπως θά ?;
    ταν δυνατό νά δ.αθέση «τ' άφ·:-
    τικύ> τό αύτοκίνητο καί τύν άδη-
    γύ του. Σηχώνεται ό Μεμάς^ τοΰ
    δίνει τό χέρι, ευχεται «καλή λευτε
    ριά» στή γνναίκα τού, καί τόν
    στέλνει νά βρή τόν όοηγό τοΰ αυ¬
    τοκίνητον, γιά νά φνγουν άμέσιυς.
    Καθώς έςευγε χαρονμενος ό έργά
    ττΐ;. τόν φοινάζει καί δίνοντάς τοι·
    χρήματα τοΰ λέει:
    — ΙΙιάσ* κι' αντά άπύ μέν«.
    γιά τύ παλληκάρι πού θά γεντηθΓ,.
    Κι' αν γεννηθή κορΐτσι, ελ.α ν ά
    σοΰ δώσω κι' άλλα, γιατί θά σοϋ
    χρειαστοί·ν. "Αμε στύ καλό.
    Είλικρινά συγκινημένος ό έρνά-
    ταης, τύν εύχαρίστησε, γοργοδρα
    σκέλισε τίς σκάλες, κι' άφαντος
    έγινε, μέ τήν καρδιά πλημμι^ιισαί
    νη άπύ εύγνωμοσννη. ,
    Τύ έλληνόπονλο) τό παιδί χον έο
    γάτη# .τού θάρχονταν σέ λίγο στόν
    κόσμο, δξιζβ κάθε θυσία. Μού εί-
    πε, μάλισ.α, πώς έκείνη τή στιγμή
    τύ άποφάσισε καί νά τύ 6αφτίση.
    Δέν χάλασε, λοιπόν^ ό κόσμος κι'
    άν δέν πηγαίναμε γιά δεϊπνο στύ
    Λοντράκι. θά βολενόμαστε, δπως
    —δπως, στήν καντίνα τού έργοστ ι
    οίον. "Έτσι κι' έγινε. Μετά τό φ'χ
    γητό, άν€6ήκαμε στήν εύριιχωρη
    καί κατάλληλα διαμορφωμένη γιά
    ννχτερινές δεξιώσεις ταράτσα τού
    Ξενώνα. Ό μαδής ούρανός τήτ
    καλοκαιριάτικης ννχτα; έπανηγνρι
    ξε μέ αναμμένον; ά'λονς τού; πολυε
    λαίονς χον, χαρμόσι·να, γιορταστι
    ν.ά, Ήταν μιά ννχτα πανέμορφη,
    διαμαντοστολισμένη, ξελογιάστρα,
    μιά ννχτα τσαχπίνα καί ξεννχτισ
    σα ποΰ δσο κι' άν τδθελες νά κο:·
    μηθής, δέν τά' κατάφϊρνες γιατ·
    δέν σ' άφηνε ήσυχο, σέ μαγνήνις·,
    σέ πλάνενε, σέ κοατοΰσε στήν «γ
    καλιά της καί σέ λίγων'ι· μέ τί)ν
    άνάσα της τή μνριυμένη, σέ άνα·
    στάτωνε. μέ την θελκτική της γοη
    τεία. Άφ«ύ καί τ' όλόχρυσο φεγ
    γάρι άκόμη, «Γχε Ηεχαστεϊ καί ξέ
    μεινε πάνω όπό τί; χρυσοπασπαλ1
    σμένες κορνφογραμμέ; των άντ;-
    κρννών βουνών, άποθαυμάξον-τα;
    άναυδο καί άποσόολωμένο τα θέ
    γητρά της.
    Κάτω άπύ την έ'ναστρη φωτοχν
    σία, σέ μίαν άτμόσφαιρα ήρεμία;
    καί περισυλλνθγής, κουδεντιάσαμί
    Λρε; όλόκληρε; γιά διάφορα θέ-
    ματα. Άνάμεσα στά τόσα πού εί-
    παμε, ξεχο'ίρισα τί; έντυπώσεις τίν
    άπό ενα τα,ξεϊ&ι. στό Άμβούργο
    Ή διήγησή τού είχε τή σωστή
    γ·ραμμή τοΰ πολαπειρον ο'ικονομι·
    κου παράγοντα, τοΰ γνωστη τή;
    Έλληνικής πραγματικότητος καΐ
    ζωντανή περιγραφΐκότητα. Νομίξω
    πώς ά|ί!ΐΐΐ τόν κύπο νά τόν άκον-
    σωμε. Πρέπει νά άκουστονν οί ά·
    πόψεις καί οί κρίσεις των παιδιών
    μας πού πρόκοψαν στί)ν ξενητειά,
    καί ξαναγνρισαν στήν Πατρίδα.
    Γι' αύτό προσπάθησα νά μεταφέ-
    ροι, στό σημιίωμα τούτο, σχιδίιν
    αύτονσια δσα μπόρεσα νά σνγκο» ι
    τήσω. "Ας τόν άκονσωμε λοιπά.
    (Συνεχίζεται)
    ΓΙΑΝΝΗ Π.
    ΑΟΪΕΣ ΙίΙ_ΜΙ|Β_ΙΙΙ ΣΜΥΡΝΗ
    ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ
    ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
    Ι ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
    :Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ. ΠΟΛΙΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ
    ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ
    Ι'
    'Εχθροί, φίλοι άγκαλιάζοντοα μ'
    άκράτητη συγκίνηση.
    — Ζήτω ή Σμύρνη! άποκρίνον
    ται οί Στρατιώτες.
    Ό Μητροπολι'της Χρυσόστομος,
    μέ τή λαμπρή κορώνα εύλογεϊ τονς
    στηατιώτες, γονατίζει φΐλ.ά τήν τι
    μημένη σημαι^^ λοι-σμένο; σ' έκ
    θαμβωτικό φίις.
    Γνριο ψάλ,λοΐ'ν τα «'Τπερμάχω
    στρατηγώ τα Νικητήρια».
    Μέ τό χτεσινό διάγγελμα ό Ί«
    θάρχης μα; εΤχε θερμάνει τί; ψν
    χέ; άπό άγαλΛίαση.
    Οί περήφανοι ήλιοκαμμϊνοι τσο
    λιάδε;, οί άρρενωποί καμαρωυΐ
    κατΉιλλάρηο*;, οί σκληροί μαχη
    τέ;, προχοιροΰν σά σ' άπλησίαστο
    μαγευτικό δραμα, κάτω άπύ άι|»ί·
    δέ; μέ μυρσίνε;.
    Ή Σμύρνη ζή σέ γαλάζιο ονι
    ρο) άνυπέρβλητου μεγαλείον.
    Ξάφον άκονγονται πνροδολ·.-
    σμοί, στό δρόμο τή; Καραντίνας.
    Κρνμένο^ τονρκοι άπ' τού; στρα-
    τιώτε;, την στρατιωτική λέσχη, ά-
    πο πί.οΐα πού είναι άγκυροδολημέ-
    να στήν άκτή πυροβολοΰν.
    Είχανε σχίδιάση στή σιΐ'οιχία
    Μπεχρή Μπαμπά, ένέδρα ένάντια
    στοΰς "Ελληνες. Σκοτώνονται,
    τραιιματίζονται εϋζοινοι, πολίτΓς
    Οί δικοί μας, (Ιάζοννε πρόχωαα
    τοΰς γυλιονς τονς, πνροβολώνχας.
    Βοέχει. Πιάνει άνεμος.
    Αύί
    25 ΜΑΡΤΙΟΤ 1920, ΣΜΤΡΝΗ.
    Πήγαμε πρίν μέρες τόν Σ
    Ή Πόλις Καισάρεια, ή μεγά».τ,
    καί περίλαμπςο; καί αμα περικΧ·-
    ής αυτή Μ—ρόπολι; τοΰ ενδόξου
    "Εθνου; των Καππαιδόκων καί ή
    περιώννμο; πατρί; τοΰ Μεγάλον
    φωστήρο; τής Οίκουμένη τού Μΐ
    γάλ.ου Βασίλειον, είχεν κατά τοΰς
    τρείς μετά Χριστύν αίώνας
    νη, στην 'ΚΛληνική λέσχη, στή δίο τ{)ν "Λνει,μαΧ1Χήν δικαιοδοσίαν ι·.ύ-
    1.1 ενρχι,οη· Ι τή; 10 έπισκοπά; ούσα αντοκέιια·
    Ι,Γχε γίνη χορυς, γ.ά ενεργετι ,ο; Μητοοπολις. Μετά δέ τήν Α'
    χον; σκοπόν;. Χορέψαμε μ' άλ).α οικουμενικήν Σι-νοδον καί δι' ά-
    ζ*νγάρια βάλς, πόλχα, στή μεγα-
    λόπρεπη μέ καθ^έπτε;, πο.λι«ίλαι-
    ον; αΐθουσα.
    Τί πολιτελή ΐ{ορε:ματα) ςορονν
    οί γνναΐκες! Φεύγοντας τυλίχτηκαν
    σέ μπονάδε; καί μανσόν.
    Σή)ΐερα γιορτάστηκε ή Έβνική
    έπέτειο; τή; 2όη; Μάρτιον.
    ΟΊ μουσικές παίζοι-ν πατριωτ -
    κά έμθατήρια.
    Ή Έλληνική σημαία άναπεταμέ
    νη, κνματίζίι περήφανη στον; /ά-
    μπονς τή; Φιλαδέλφ-ιας, ·ψηλά στά
    κορυφοδοΰνια τής Άνατοί.ή;. |
    ΔιαΛάζω τύ περιοδικό «Ίερύ;
    ώς τη; χατείχ* τόν πρώτον
    6αθ όν χ> ΛρωΤ01(αβιΡ0ία5 μετ«
    Ι η " ν, ,Ύ ,
    ι τον Οικουμενικόν Πατριαρχην τή;
    Κων)πόλε;·)ς, «Γέρων τόν τίτλον
    «ΤΤπέρτιμος των {ιπερτιμδίν καί
    "Εξαρχος πάσης Άνατολής».
    "Οπως δέ γράφει είς την 22 ί-
    πιστολήν τού ό Γοηγόριος ό Ναζι
    ανζινός άποκαλεϊ ιι*ταξΰ αλλων «ή
    ' περΐφανής των λόγων Μητρόπολις
    ή ■ ό ^ .Ε;
    χλησιων ούσα τέ απ αρχής κα
    νομιζομε;νη κτλ.» κατά δέ τύν Μέ¬
    γαν Βασίλειον, έπιστολή τον 203
    η; οί Έπίσκοποι, ώ; έν τή θα·
    ά
    ΙΙαλυχαοπο;» που ί,γαζει γράφον- λαοση ΛΟο6ε6λημέΛ.ο1 ηύχΛοι
    τα; στι; σελιδε; τού αρθρα ό Μη- τόν θ ον τών αΙ Γτιχών χι11ΟΓι),ν
    τροπολίτη; Χρνσύστομο;.
    "Ο Στεφανής είναι άήσυχος.
    —Τί εχει;; τύν ρωτώ.
    —Χά, δλέπω τούς πατριώτε;
    νΐού ήρθανε άπό
    τερώσονν καί στενοχιοριέμαι, ποϋ
    όέν παίρνω μέ^ο;. Οί
    δοκιμάζοντες έχώλι·ον αλλ.ιυν
    πων
    τη
    ναντίον δλων των έξ
    τοικοι των «έρις χωρίων, έπειδη
    τύ ϊδαςρο; ήτο τελείως άγονον καί
    Λμμώδε; ήσχολοΰντο κατά κνρι >ν
    ίπάγγελ.μα μέ την κτηνοτροψίαν,
    την άμπελονργίαν, βόσκοντε; τα
    ποίμνιά των βΐ; τάς λοφοσειρϊι;
    τοΰ ΆργαΓον. ΕίχεΛ' περίπου 400.
    000 κάτοικον; επί δέ τού Μεγάλον
    "Αλέξανδρον είχεν έξελληνισθή τ?
    λείως καί καταστή τό έπίκεντρον
    των γραμμάτων καί των τυχνών,
    ϋπου προσι'κίχοντο άπό τα πέοατα
    τή; Άσία; Ινα μορφωθώσι.
    Ό Τιγράνη; ό 6ασιλεύ; τής
    Άνμενία; μετά τοΰ πενθενού τού
    Μιθριοράτου τοΰ μεγάλον ϊξεστοά
    τευσεν εναντίον τή; Μαζάχας. ή
    ό.τοία €[χεν υποδουλωθή είς τού;
    Ρωμαίους, διά νά την έλευθεοώση
    ά.τύ την κυριαρχίαν των Ριομαί-
    ων. Έπειόή όμο>; ή ηρονρά τή;
    πύλεω; άντεστάθη επί πολύν χρ,'>.
    νόν μετά τήν κατάληψιν τή; πόε
    τος, ό Τιγράνη; »ξο<)γισθεΊ; 10'). 000 π^ρίπου κάτοχον; τή; Πόλϊ ω; έξηνδοίΐπόδ'σε καί τοΐ'; μετέ^ε ρεν εί; τήτ Άρμενίαν έκτισεν νέ¬ αν Πόλιν καί την ώνόμασεν Τι- γριινόκερταν, άργύτ«ρον δμω; ιιβ τ ά τήν κατάληψιν καί πάλιν τής ιμα-οντες εχωλι·ον άλλιυν το- τα την κατάληψιν χαι πάλιν τής ι την έπίκρονσιν, ή μεγάλη οΓ·-1 Ενσε6είας υπό των Ρωμαίι·ιν πόλις νπήρξπ' ό Προμαχών έ- ώς καί έξ Άρμενίας οί πλείστοι τΐον δλ.ων των εξωτερικών .'-τ.· αυτών έπανήλθον είς την πατρί'Να να μά; λ€υ 6οομωΥ έ| άνατολών Νύτω „ ,ρμαι, ποΰ ^.^ { λοαών 6αοέάοων ,λ(-ον μας πεθαίνοι·ν γιά "Ιερό σκοπό "Ελληνες τής Άμερική; ξενητε ιέ νοι, ίρχοντικ νά πολομήσουν — μέ τήν φ'λ'Ίγα ί μέτοιπο. • Τόν κυττιϋ στά μάτια. Νοιώθαι Αντοκίνητα τοΰ Έρνθρον Σταυ τί εχει στό νού. — θά πά; νά καταταχτής; — θίλω νά πολεμήσω.. θά ,τα ρονσιαστώ .ιρίν στρατευτώ. Μέ (ονιστώ γιά τή Τα μάτια του Τό πρόσωπό του τής νΐ'νχή; τον τον πόθο. — Περάσαμε τύσα, πώς θ' άν· 6, ών ,λ(-ον>
    ά
    τον; χρόνον; χαί τών έσωτερικών
    αίρέσεων καί των λανθααμένων δο
    Εασιών αυτών διαφυλάξ
    άλώί> ήττον
    σή.-ε
    ρου μϊται^ρ^ονν τραινατιες.
    Γνρί,ομε σπίτι. Ή βροχή στα-
    ματά Άπ' τό δρόμο περνονν Η
    άραμπάδτς μέ πτώματα σκοτωμέ.·
    νων. Είμαστε σιμά στό παρ'αθνοι.
    Σηκώνο τύ κουρτινάκι. Κυττω
    στό δρύμο τύν κόσμο νά σκορπίζη
    τρομαγμένος, σάν πονλιά στ' 6-
    κονσμα πιστολιάς.
    Νίκη!
    — Σφάλισε τύ παραθΰρι* έλ·ι·
    τε μέσα, τρωνάζει ή Δανάη.
    Τέξω στόν χοιρισμό;
    ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙ. ΤΟΥ Ε-
    ΘΝΟΥΣ - ΣΕ1ΡΑ ΠΡΩΤΗ (Άπό τη Ζωή τοϋ ]. Μακρυγιάννη)
    ΤΙΜΗ ΗΜΙΙΤΡΙΙΙ
    ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΑΥΡΗΛΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ
    1 ταν κα 1τ6 άέρια πού βγάνουν τα
    ι ' Γ^ ^* ™ ι ■
    • οον. Έπίση; υπήρξεν ό τηλαι<γή; Φαρός καί διιδάσκαλο; ό μετα>·ι-
    ιι.ταδενσίΐ; καί διαδώσα; τα Έ/η
    νικά γράμματα καί τόν αρχαίον
    Ελληνικόν Πολιτισμόν άπό τί:ν
    "Αρχαιοτάτων χρόνων.
    Ή Εΰανδρο; αΠτη ΙΙόλι;, άρχα>
    οτάτη Καισάηεια, ώ; άνα^ίροΐ'ν
    υι διάφο^οι 1<ττορικοί τή; αρχαιό¬ τητος, Ξενοφών, Άρριανύ;, Στρά Οων καί άλλ.οι νεώτϊροι( εΤχε κτι¬ σθή πρό δΰο χιλιάδιον καί πλ«"ν ίτών πρό Χριστοΰ νπό τού Μοσύχ (ΙΣννεχιζεται)|Τθ0 Γενεάοχου των Καππαίόχων ——————— καί ε'κληθή νπύ τών ποώτων κατοί κων αυτής Εθικών, πρός τιμήν τή; Λατρενομένη; ί'π' αυτών θεό- I τητο; Μά (Σελήνη)' Μαζάκα,, έ- ;ίση; ό Έλληνιστή; Ίονδαϊος Ίώ 2ον Αύτάς νόμισε πού θά προδώ οο τό μυστικά τής Έταιρείας κα'ι τόν πάει πίσω. Έίτσι κρεμάοτη- καν εϊκοσι πέντε. Τόν έρριΕαν σ' £να μπουστρούμι, όπου ήταν μέσα πολλοί. Βρώμαγε ό τόπος φοβε- ρά, γιατ'ι όλα μέσα έκεϊ τακαμναν κι εϊχε άπό κάτω στά πόδια τους ςωρά οάπιο ψωμί κι άνακατευό- των Ό δέ αντοκράτωρ Τιβέριο; ιιε- τα τόν θαΛατον τού Βασιλέως των Καππαδόκων Άρχίλάον μετά την όλοσχερή ήτταν τον όλην τήν Καππαδοκίαν την κατέστησεν Ρα>
    μαΐκήν επαρχίαν την δέ πρωτίύοι'-
    σαν ιιντοΰ Εί>σέ6ειαν, ή όποία ρΓ-
    χιν έρειπωθεϊ κατά τό πλείστον,
    έκτιμωσα την Λν·ί)ρείαν, τήν ευγέ¬
    νειαν των κατοίκων τή; πόλει»;
    κ<ά την μεγαλπώ5η δόξαν χαί φή¬ μην εί; τα γράμματα χαί τόν πο¬ λιτισμόν, την άνήγειρεν έκ 6ά- θρων ολίγον 6ορειότεψου;
    1.000 χιλ.άδιυν μέτρων, οί δέ κά-
    αυτή σήμερον καλείται Έσκή - σ
    χίρ (ΙΙαλαιούπολι;) υπό των νΰ^
    κατοίκων τής πόλεως.
    (Συν«χίζεται)
    ι····*····························*,
    ΟΛΟΙ ΑΙΏΝΟΒΙΟΙΙ
    ΏΟΪ ΘΑ ΖΗΪΕΤΕ100ΧΡ0ΗΙΑ ΑΓΗΡΑ2Τ0Ι ΚΑΙ ΑΚΜΑ101
    Τοϋ συνεργά τού μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑΓΓΟΥΔΗ
    9ον
    —Άκριβοχαιρετίσματα στήν άμ·
    πίλοκονρμούλα,
    ποΰ κάνει πλούσιον; κα'ι φτωχούς
    νά τα ξεχνούνε ονλα.
    Κ. Μπαγοι>ράκη;
    "Ανω Μέρος Ρεθνμνης
    ΚΑΛΟΓΡΙΑ
    Κάτω στί]ν Άγιά Μαρίνα καί στή
    Παναγιά
    δώδεκα χρονών κορίτσι πάιε Κα·
    λογριά.
    Μέ στανρούς καί κομπολύγες πάη
    Έκχλησιά
    τό στ,ανρό της κάνει; ούτ€
    προσκννά.
    Μύ' τα παλληκάρια δλέπει καί
    χαμογελά
    κ<ιί στό στανροδρόμι πάει και ΚΡΛ,ΣΙ ποιΛά ΙΙροασ' ενας πέρασ' άλλος, πέρα σα κι' έγώ ΙΙύσα τό κρασί Τασονλα, πόσα ΐό πουλάς; Βρέ άσίκη 6ρέ λεδέντη, &ρέ καΧό παιδί, ϊλα πάμε στό κελλί μόν, πώχω πέρδικες ψημένΐς καί γλυχό ΚΡΑΣΙ. Πώχο) πάπλωμα σχρωμένο, «αί χρυσό χαλί, Πονμαι κόρη καί κοιμοϋμαι μόνη' μοναχή Νά φΐλήσης ν' άγκαλιάσης Καλο- γρ;ά; καρμί, ποΰν' στά ράσα χνλΐ',μένο σάν χλωρύ τυρ. Γ. Παχτίδη; Αί κυριώτεροι οίνοπαραγιυγικαί χώ( ρ<ιι τή; Γή; κ«ί ιιί άντίστοιχ^ι έκτάσεις είς στρέματα. Γαλλία 13.500.000 Ισπανία 13 νθθ.έκατ. Πορτογαί.ία 13.580 ί··Λ. Ιταλία 9.900 έκ. Τονρκία ό.ΙΟΟ οκ Άλγέοιο 3.3Κ0 έκ. 'Λργεντ.νή 3 060 έκ. Ρωσία 3400 έκ. Ελλάς Τα θεραπεντικά δότανα τής 'Ελλη νίκη; γή; χά όποϊα εγνώριζον οί Άρχαϊοι πρύγονοί μα; Ίπ ποκράτη; — Γαληνύ; κλπ. καί τελενταίως δ Πάτερ Γνμνάσιος τό ονομα τού οποίον εγινε ΙΙα νελλήνιο γνωστόν πρό τριαχον τιΐίτας ώ; πρ<*κτικόν θαυμα- τοι>ργόν Ιατρόν. Μέ τήν δη-
    μώδη όνομασία
    ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤοΕιάρχου Π.Δ.
    ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
    οώματα καί μύριΖε τόσο πού θαρ-'
    ροϋσες θά πνιγοϋν. "Εβαναν πή
    μύτη τους στήν κλειδονότρυπα νά '
    ιιόρουν λίγο άέρα, κι αύτό μέ τη Πλήρης περιγραφή της έπικη'ς μό χης της ΠΙνδβυ μετά συντόμου
    έΕιστορήσβακ; ολοκλήρου τού πολέμου 1040 · 41.
    οειρά, όπως ατήν καυτή έρημο'
    πού άγγίζουν τή στάλα τό νερό
    ςιϊ! χείλη άπ' τό πσγούρι.
    Μιά μερά τόν φωνάΖουν. Τού
    λένε:
    —Θά πής.
    Τούς λέει:
    Συνίχεια έκ ττροηγουμίνου
    Κατά τήν μάχην ταύτην έφονρν
    θη ό έφ*δρο; Άνθνπολοχανό;
    Σκονρολιάκο; Λ., έξ Άμφικλείυ;
    μαχόμενο; γενναίιυ; εί; τήν πρώ¬
    την γραμμήν τού πνρός.
    — Δέν έχω νά πώ τίποτις, γιά ΟΡτω κατελήφθη καί τό Ταμπ<ιΟ γΙ δέν Εέρω. Τόν άρχΙΖουν οτϊς βουρδουλιές. Τού λένε πόλι: — Θά πής. — Δέν Εέρω, λέει. Τού κάνουν κι άλλα, οωρό 6α- σανιστήρια νά μολογήση τό μυ· οτικό. Άδικα. Δέ 6γάλαν τΐποτε. Τον αιρησαν μιοοπεθαμένο. "Οταν συνήλθε, εϊδε πού ήταν πρησμέ- νος σάν τούμπανο καί μποροϋοε λιγο άκόμα νά πεθάνη. Λέει ένοϋ Τουρκαλβανοϋ, πού τόν εΐδκ νδ- ρι, το οποίον, σνμφωνω; προ; την νπ' άριθμ. 23)31 — 10—10 δια ταγήν τή; Ι Μεραρχία;. άπετέλη τόν δεντερον άντικβιμενικύν σκοπόν τού νπύ τάς άμέσου; διαταγάς τού Συνταγματάρχου Δαβάκη δρώντο; Άπρσπάσματος. Ό τρίτο; καί τελικύς άντικειμε νικός σκοπός( ήτοι ή κατάληψι; τή; Μπολιάνα; — Γύφτισσας — ί'ψ, 1202, δέν Γπραγματοποιήθη μετά τόν τραυματισμύν τού Συ- ταγματάρχου Ααθάκη, όπως δέν ίΐχε πραγματοποιηθή καί ό Προσοχή στό άγριον φντόν Πρι χει τα ματια του ρ,γμένα πάνω κονας. Πικρόν χόοτον τό οποίον |ΊΟυ> |
    τρώγονσιν αί τρυγόνε; τόν Άπρΐ! _
    λιον καί ίσχναίνοΐ'σιν!!! θά θτ,-
    σαυρίση ύλικώ; καί θά δοξασθή ι
    τύ δνομα εκείνον ποΰ θά βρή τύ
    Ι —Θά μέ χαλάσετε άδικα. "Ο¬
    λίγο νά πάγω στό για-
    άποτελεσματικύ φάρμακο κατά τοΰ ΤΡά Κα1 νά περάοω κι άπό τό οπί
    πάχονς Άνδριάντα θά τοΰ στή- τι μου νά πάρω, σοϋ δίνω.
    Τού δίνει ό Άρβανίτης ενα
    Τοϋρκο νά τύν συνοδεψη καί πάνε
    μαΖύ. Στό δρόμο λέει ό Τοϋρκος
    — Θά προλάδης ή θ' άπομείνης
    σονν ϊδί<ος οί γνναϊχες. Όμοί»), ή Λαγοτσιμιθ.ά ή τής Παναγίας χό χορτάρι μέ τύ οποίον οί πρα- κτικοί θεραπενουν τό ελκο; τον στομάχοΐ'. Είναι δλα τα 6ουνά νέ μάτα Λαγοτσιμιθιά. πρι ψτάσουμε; Οί Ίατροί, οί Φαρμακοποιοί, ο! "Ετσι άσχημα τόν έδλεπε που Γεωπόνοι, ίίσοι εχονν τό δαιμόνιον | Γ·ταν, πού δρχισε νά φοβάται γιά τή δικιά του θέση. Πήγαν στό σπί τή; ερίΐ'νητικοτητο; μεσα των γ- άν άσχοληΒονν θά εχουν πολλές πιθανότητε; νά άνακαλνψοΐ"ν δγνω στε; θεραπειτικές Ίκανότητες ής αντά όπως ό Φλέμιγκ άνεκάλι·ψν άπά τή μοΰχλα τήν Πενικιλλίνην. Έγώ προσωπικάς, έφΐστώ την προσοχή των είς τήν μελέτην τού ι καρώτον. "Εχω όνειρευθή δτι εχει σπον'δάϊες θεραπευτικές ίδιύτητε; ιδίως ώ; καΰδιοτονιυτικόν. ΤΟ ΜΕΛΙ Πα^.αιοντολογικαί άνασκαιΐ αί καί ερενναι έχοΐΛ' άποδείξίΐ ϋτι υ' Μέλ.ισσες προϋπάρχουν κατά την τριτογενή περίοδον, ήτοι πρό 5Γ· , έκατομμυρίων έτών περίπου, τής εμφανίσεως επί τής γής ππωτογύνον άνθρώπιν. Είς τύν πανάρχαιο ίνδικό 2.400 έκ. Ρ«ι<μ«νί« 2390 έκ. Γιον 6λίο «Άγιοΰρ Βέτα» δηλ. ι>κοσλα6!α 2.200 έκ. ΟΒγγαρία 2.'Ολίον τή; ζωής» άνα(ΐέρετ(ΐ4 ότι
    130 έκ. Άμερική 2.· έκ. Γεραα ή παράτασις τής ζωής τοΰ άνθρώ
    ν,'α 600.000.
    ΙΙύσο κςασί πίνει κάθξ
    στά διάίΐορα κράτη, εί; τό γάλα καί τύ μέλι.
    Εί; τήν Αρχαίαν >ΙΓ
    Γαλλία 150
    Ιταλία 120
    Ι που, είναι δννατή διά της διαίτης
    ό είς τήν οποίαν συμπίΡριλ.αμβάνετα1
    Ισπανία 80
    Αργοτινή 67
    Χιλή 63
    Πορτογαλία Ιίθ
    Έλοετία «Ο
    '-Ελλ.ά; ■ 36
    Ρωσία 35
    Ρουμανία 34
    Γιουγκοσλαυία 29
    Βονλ.γαρία 22
    Αυστρία 16
    Αϊγυπτο; 9
    Ανστραλία 9
    Βέλγιον 6
    Γερμανία 3
    Άμερική 3
    τι, κάλεσε τό γιατρό, σηκώνει καί
    χρήματα καί τα δίνει τοΰ Τούρκου
    λέγοντας:
    — "Αμα θές (θέλης) νά τα πάς
    τοϋ φίλου. Μόνε νά μή σέ διή κα
    νείς. Πάρε κι έκατό γρόσια γιά
    σένα. Έγώ θά κάνω τό φάρμακο
    πού θά μοϋ δώση ό γιατρός κα'ι
    μετά περνάς κα'ι μέ παίρνηα να
    πέιμε πίσω, γιατί μόνος μου φο
    βόμαι νά βγώ, μή καί μέ χαλάσου
    νέ οί άλλοι πατριώτες σου.
    Πήρε ό Τοϋρκος τα λεφτά καί
    φεύγει. Άπό πίσω ό Μακρυγιάν-
    νης. Τραβάει καί πάει σ' ένοϋ
    γνωοτοϋ, φίλου σοϋ Θανάση Λοι-
    δωρίκη κι αύτοϋ(νοϋ) τοϋ ',διου.
    ΛΟτός ήταν μπέης κα'ι Εάδερφος
    τοϋ Άλή Πασά. Τόν πήρε μέσα
    στό κονάκι, τόν περιποιήθηκε σάν
    δικό του παιδί.
    Είδον πού τριγύριΖαν άπ' έ£ω
    Έλ?.άδα έθε- δνθρωποι τού Χασάν μπέη, έχτροί
    πρό |
    τού
    δι
    ιορίϊτο ότι οί θεοί ήσαν άθάνατοι
    διά τόν λόγον δτι έτρέφοντο δι' άιι
    βροσίας, τροφή ή όποία περιεϊχε
    κατά τό πλείστον μέλι.
    (Ση·εχίζεται)
    'Τπενθννοι στ'μφώνως τφ νόμφ
    1890)1938
    Ίδίοκτήτης — Έκδότης
    Διει·Βι·ντής
    ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
    Κατοικία Ναύαρχον Βότση ·Ί5
    Προϊστάμενος Τΐ'.τογραφί'Όο
    ΙΆΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
    Κατοικίαν Σπαρτάκον 1!»
    ΑΜΦΙΑΛΗ
    τού Άλή. Τόν παίρνει ό φίλος
    του ό "Ισμαήλ μπέης μέ τ' άσκέ-
    ρι του καί τραβάνε μαίύ στό όρδί,
    στό Κομπότι. Έκεϊ ήταν άκόμα
    άσφαλισμένος ύπ τήν έχντρητα τού
    Χουρσίτ. Την ώρα πού σκεφτότα-
    νε πιά ό Μακρυγιάννης, ότι και-
    ρός ήταν νά φύγη νά πάγη οτούς
    δικούς του, πού άλλωστε δεν ή¬
    ταν μακρυά, άρρωστάει άσχημα ό
    εύεργέτης του Ισμαήλ. Ή άρρώ-
    στεια ήταν βαρεία κι έπρεπε νά ε¬
    πιστρέψη στό κονάκι του, στήν
    Άρτα ό Τοϋρκος. Ό Μακρυγιάν
    νης δέν τάντεΕε ατήν ψυχή του
    να τόν εγκαταλείψη ατή δύσκολη
    Λντικειμενικό; σκοπό; τού νπύ νυν
    Άντισυνταγματάρχην Μισίρ η ν
    5ρώντο; Άποσπάσματο; μετά τό·
    τραυματισμύν καί εκείνον.
    Διατί;
    Αντύ θά τύ εξετάσωμεν εί; τήν
    σνντομον κριτικήν μα; επί τής μά
    χης τή; ΙΙίνδη·.
    Μετά την άσφαλή εγκατάστασιν
    των ήμετρριον τμημάτίον είς Τα-
    μ.τονρι, ΙΙροφήτην Ήλίαν
    Φοΰρκαν καί νψώματα Λιάγκης, .Ί
    φάλαγγες των Ίταλαΰν, πον εΓχιν
    εΐβχωοήθ'ει μεχρι Σ<ΐ|ΐαρίνας κπΐ περαιτέςω; ήρχισαν άναστρεφόμ*- ναι πρό; τα όπισθεν όλοταχώς, ί πειδή ησθάνθησαν άμεσον απειλήν κιιτά των όδών άνίφοδιασμον Τον καΐ κατά τού άριστεροΰ των πλεν ροϋ. Τό περίφημον μάντρωμα πού έπεδίωξεν ό Δαβάχη; εΐχε λεσθή. Β' ) Η ΤΑΧΤΠΤΕΡΟΣ ΦΗΜΗ ΣΛ^ΥΠΙΖΕΙ ΑΝΑ ΤΟ ΠΑΝ- ΚΛΛΗΝΙΟΝ ΤΑ ΣΤΜΒΟ- ΛΑ: ΔΑΒΑΚΗΣ — ΙΙΙΝ- ΔΟΣ Πτρΐ την 5ην πρωϊνήν ώραν τή; Κυριαχή;, 3ης Νοεμβριού, ό Σι·ν ταγματάρχη; Δαβάκης ήρχισε σιν ερχόμενο; έκ τοΰ ληθάργον τον. χΐ'ΐρί; νά γίνη άντιληπτύς. ΕΊ; μίαν άκρην τού δωματΐ')ΐ· κατέκειτο επί καθίσματο; ό λοχ!'ΐς 'Ιιιτροϋ, μέ τύ κεφάλι σν.υμμένο επί τού στήθου; του. ( Σι·νεχίίεται) στιγμή. Τού λέει: Ι ουτιδανό τόπό Χασάν Παοια κα ρή — Έγώ θάφευγα νά πάι» οτούς μαζε τόντόπο καί παίρνει κα'ι τίς δικούς μου, δμως £πόι πού σέ γυναίκες των άνθρώπων. Όμως βλέπω θά μενω κοντά σου νά σέ ' μιά μερά έκεϊνος θά φύγη καί θά περιποιηθώ. Καί θά κιντυνέψουμε μαίύ στήν "Αρτα. Πήγον καϊ μιά μερά πού «μα- αοχτηκαν» μπέηδες καί σκεντέρη δες άπ' τα μεγάλα «οτΖάκια» τής Άρτσς βρήκε εύκαιρία ό Μακρυ- γιάννης νά κάνη καλό κα'ι στόν εύεργέτη του, τόν Θανάση Λοιδω ρίκη, πού έχτός πού τόν δούλεψε Γτέσα χρόνια καΐ τόν βοηθησε, εί¬ χε χιά φορά σώσει μαΖύ μέ τόν έαυτό του κι αυτόν, δίνοντας πολ λα χρήμα.τα στούς Τούρκους. Τό- τε τούς είχον πιάσει καί τούς εί- χαν γιά «χάλασμα». Λέει λοιπόν τώρα τοϋ Ισμαήλ μπεη,: — Ή γυναίκα τοϋ Θανάοη Λϋΐ δωρίκη κιντυνεύει άπό τό Χασάν Ποσό, πού τή θέλει δική του. Γιά μείνουπε μείς στόν τόπο νά σέρ- νουμε τή νττροπή. Τότες ένας λέει: — Καί πώς ν' άντιδράσουμε "ο' αυτό: — Γυναίκα φίλου μου, τούς λέει τήν έχει νά την πάρη. Νά μην τ' αφήσουμε. Συφωνάνε καί πάνε καί τήν ιήν παίρνουν καί τήν άοφολίζουν στό Άγγλικό κονσολάττο. "Εμαθε ό Χασάν πώς αίτία ήταν ό Μακρυ γιάννης, ποϋ εϊχε πάει νά καλέση τό γιατρό, καί νά τόν πιάσουν. Κα θώς περνοϋσε τούς βλέπει πού πιάστηκαν στ' όρματα μέ άλλους φίλους τοϋ Ισμαήλ μπέη. "Ετσι οώθηκε. Όταν ό μπέης έγινε πιά καλά τοϋπε ό Μοκρυγιάννης: λιγο μόνο σωθή, πού είναι γκα-1 —Τώρα θά φύγω. Ή πατρίδα οτρωμένη καί λιποθύμησε στά σκα μέ θέ>ϊΐ.
    Αιί καθώς τήν πάγαιναν κα'ι τήν
    έπέστρεφαν στό οπΐτι. Ό Θαν6-
    σης πάλε είναι φευγάτος, νά μην
    τόν χαλάσουν. Μόνε έσϋ μπορεϊς
    να τή σώσης.
    Πιάνει ό Ισμαήλ κα'ι μιλάει «ό-
    λουνών των μπέηδων» μέ θάρρος.
    Τούς λέγει εναντίον ίτοϋ Χασάν
    Ό Τοθρκος προσπάθησε νά τόν
    κρατήση κοντά του. "Οταν εϊδε
    πού δί. γινόταν, γιατί ό Μακρυγιάν
    νης γιά μιά στιγμή πού νευρίασε
    του ειπε:
    — «Έγώ σάν ήθελα έφευγα καί
    όπό τό Κομπότι, δμως δέν τδκα-
    μα διά τήν τιμή μου» τοΰ λέει:
    «Παοιά». πού έΕ αίτίος αύτουνού — Νάχης τήν εύκή μου καΐ νά
    καΐ άλλων δμοιων Πασάδων θα χά ,-ρς ν^ καπετσναίων νάχουν δι-
    λάση τό Βαοίλειο. Λέγει άκομα κιοουνη κι 6χι σάν καί μάς πού
    ό Ισμαήλ μπέης. ££ αίτίας τής άδικίας θά χαθή τό
    Ό Σουλτάνος πήρε οτραβό δρό Βασίλειό μας. Νά τούς πής νά μή
    μο. Γιατί ό πόλεμος δέν είναι μή- χτυπήσουν. Καλυτέρα νά τούς κλεί
    τε μέ τό Μόσκοβο, μήτε μέ τόν σουν γυρω Κι αύτοι θά φύγουνε,
    Έγγλέ2ο, μήτε μέ τό ΦραντσέΖο.' γιατ| 5έν έχουν Ζσερέδες. Κσ'ι νά
    Μόνε άδίκησε καί τό Ραγιϋ καί τους πής νάχουν δικιοσύνη, νά πά
    τόν Άλή Πασά κα'ι τα βάνει μαΖύ ρη τέλος, νά ήσυχάσουμε καΐ μεϊς
    τους. Κα'ι δέν καταλαβαίνει <τό ο| γ0ορκοι. «γομάρι» πού τό Εεγελάνε οί συμ βουλοί του κι δσοι (τόν τριγυρί- Ζουν. "Εστειλε κα'ι τούτον δώ τόν Κι ήταν μήνας ΑϋγουστΌς τού 21. ΑΥΡΗΛΙΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ
    "
    ΠΡΟΣΦΥΠΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
    ΤΡΙΑΝΤ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
    ΑΒΛΜΙ1Η£-Σ ΑΠ9 ΤΜΒ ΤΪΡΟΑΟΗ,,
    Κρ,ιχικ* τ^ίΐαην* τ«ο %. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΑ1ΩΡΗ
    ηροανεφερα, χρεους πρός τον τό
    Ή Θράκη είχε κι αυτή τό προ-
    νόμιο, την καλήν έστω τύχη, νά
    παρουσιάσει μερικους πνευματι-
    κβυς άνθρωπους, οί όποιοι με
    αφοσΐωοη στοργική και ακόμη μέ
    πρόοφορο συστημα, αφιερωθήκα-
    νε στη μελέτη, στή διατηρηθή
    τής μνήμης της, στίς ψυχές και
    τις διάνοιες και των «περχομε-
    νων γενεών των Ελλήνων, μέ
    τα βιθλία τους και μέ τό έπιστη-
    μονικά περιοδικά τους: «Το Θρα-
    κικά» καί τό «'Αρχεϊον τού Θρα-
    κικου Λαογραφικοϋ και Γλωσοικοϋ
    Θηισαυροΰ».
    Κορυφαϊος άνάμεσα ο αύτούς
    ό άείμνηοτος Πολυδωρος Παπα-
    χριστοδούλου, ό άκαταπόνητος
    ίιλλά και ούσιαστικός στή συγγρα
    φική προσφορά τού, δάσκαλος κυ
    ριολεκτικά ατΐς άνάλογες πνευ-
    ματικές επιδοθείς, Ιδίως γιά την
    επιστημονικήν αντίληψη, γιά τή
    σωοτή μέθοδο, των έπιδόσεων αυ
    των, ύπόδειγμα Ζήλου, δχι μονά-
    χά γιά τούς συμπατριώτες τού,
    άλλά καί γιά μάς δλους τούς
    καταγομένους άπο τούς χώρους
    τής μαρτυρικής Άνατολής καΙ ά-
    . σχολου^ένους μέ την έρευνα την
    ιστορικήν καΐ τή λαογραφική τού
    'Ελληνισμοΰ των «Χαμένων Πα·
    ιρΐδων» μας.
    ■£νας έπΐσης, πού συνειδητά
    φαίνεται νά αίσθάνεται τα χρέος
    τού πρός την προγονική τού πα-
    τρίδα, είναι σήμερα και ό Τριαντ.
    θεοδωριδης. Διάφορα κατά και-
    ρούς κείμενά τού, αναφερόμενα
    στά ίστορικά περιστατικά τής Ά-
    νατολικής Θράκης, ή σέ προσωπι-
    κότητες πού κατάγονται ή που
    εδρασαν στήν πανάρχαια αυτήν ι¬
    στορικήν περιοχή, εχουν δημοσι-
    ευθή οτόν «Προσφυγικόν Κόσμον»
    ιδίως, καθώς κα! σέ αλλη έντυπα.
    Αυτόν τόν τελευταίον καιρόν, μέ
    την αφορμήν των πενηντάχροι/ων
    τής Μικρασιατικής Καταστροφής,
    κυκλοφόρησε καί ένα αύτοτελές
    τεϋχος μέ τόν τίτλον ·Άναμνή-
    οεις άπό την Τυρολόην», τή ννω
    στή καί ώς ΤσορλοΟ κωμόπολη
    τής Άναταλικής ©ράκης, γενέτει-
    ρα τού πατέρα τού. Ή λιγοοέλιδη
    όπωσδήποτε αυτή έκδοση αποτε¬
    λεί κυρίως μια προαγγελία, ένα
    προοίμιο στό «όγκώδες θιβλίο», ό
    πιος ό Ιδιος τό χαρσκτηρίζει, πού
    προετοιμάζει μέ τόν τίτλον «Ί·
    οτορία τής Τυρολόης». Τό περι-
    μένουμε' θά είναι μιά άΕιόλογη,
    συμπεραίνουμε, προσθήκη στή
    Θρακική Βιβλιογραφία* όλοκλορω-
    μένη εκπληρώση τού ΙδΙου, πού
    πον των γονιων καϊ των
    προγό
    ,1
    νων τού ενός φιλοτιμου και ευαι-
    ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑ_ΤΡΘΦΗΣ
    Συγγράφεχαι υπό των τότε φοιτητίυν, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
    • ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τί)ς Ενώσεως καί τής
    'ϋμυσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών χχϊ 2) ΣΰΚΡΑΤϋΊΊ.
    Γ. ΚΛΑΔΑ, Πρέδρου ττ>ς 'Ενώσηως Ηοντίων Φοιτητών
    ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΊΆΔΙΟ
    ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
    ΣΠΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
    Ι Χρνσο/έοης Ί(»άννης τού Το> ο; ΜικροΛιολόγος καί ιδίως δ ά
    ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΛΕΤΗΡΙ.Ι ΤΗΣ |0ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΚ ΝΕΑΠΟ¬
    ΛΕΩΣ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ ΔΙΑΤΙ ΕΞΩΡΙΣΘΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ
    ΟΝΟΜΑΣΘΗ "ΠΑΤΗΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ,.
    αθητου θρακα πευματικού ανθρω- ηντα'ρι',χ).ου, έκ Χαλκηδόνο; Κων
    που αύτοϋ τοϋ χρέους πού γενι- οταντινονπόλε'ος, έκ
    ' τής Καππσδοκία; γονέων, Πτνχι.ΰ
    ( χο; καί Διδάκτο>ρ τής Άνωτάττ;
    κα καθιέρωσε προκειμένου
    - ! τα Λοιμο'ϊδη Νοσήματα. 'Επιστη ιι
    Σινασιτών | νίκας Διτυθνντής των Κεντρικών
    Μικροΰιολογικών έργαστηρίιον τοΓι
    ΤΠΟ ΤΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ ΚΟΤΚΙΑΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΤ)
    ( χος και ιδακρ ης ;
    την Θρακη, φωτεινά και γόνιμα 2χολής Οικονομικήν καί Έμπο«οι
    ο Πολύδωρος Παπαχριστοδούλου. Ι ών Επιστήμων. "Εξελέγη αρχικώς
    Δεϊγμα ακριβώς χπρακτηριοτικό
    Γκτακτος καθηγητής καί μετέπειτ'ΐ
    τακτικάς Καθηγητής τής εδροτ
    ΤΗ ΑΓΑΘΗ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΑ ΨΥ-
    ΧΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΕΡΕΩΣ
    ΤΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΜΟΝΤΟΣ Η
    ΠΟΛΛΑΧΩΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΘΕΙΣΑ
    ΠΑΤΡΙΣ
    ύπουργε-ίου Κονωνικών 'Τπηρε'σιοη ΠΡΙΝ ΜΕΝ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΠΠΑ
    (Κρότον;). Ανεψιός τού πρώην | ΔΟΚΩΝ ΙΕΡΕΥΣ ΟΧ ΑΡΙΣΤΟΣ
    Πληρεξούσιοι. Αθηνών—ίΐειοαι,ώ; ΠΟΛΛΩΝ ΠΕΤΡΑΩΝ ΣΚΛΗΡΑ
    τής Δ' των Έλλήνων 'Εθνοσυν -
    τής εύαισθησίας τού κ. Τρ. Θεο | τη-_ Λογιστική; τή; Άνωτάτη;
    δωριδη άποτελοϋν κι' αύτές οί ' Σχολής Οίκονομικών καί 'Εμπορι τον.
    ,. , ΑγιΑ ι κίόν "Επιστήμων διατελεσας καί
    σελιδες των Αναμνήσεων άπό „ , '
    την Τυρολόη»" έκφράΖουν τόν
    λύσεως ΕΛ2ΤΘΕΡΙΟΤ ΠΑΤΛΙ-
    ΛΟΤ έκ Τοαπεζούντος τού Πον Ι
    Πρύτανις ταύτης επί 3 Ετη. Συγ
    γραφεϋς άξιολόγων επιστημονικήν
    ΜΕΤΩΠΑ ΤΕΜΩΝ ΥΔΩΡ ΩΠΑ-
    ΣΕΝ ΙΡΟΝ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΩ Ε-
    ίνΙΕΝΑΙ ΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΕ
    Λ ·, ΠΟΛΛΩΝ ΕΥΣΕΒΩΝ ΛΟΕΤΡΟΝ
    Μαγκανάρη; Απόστολος τού Νι ΚΩΔΩΝΩΝ Δ' ΑΝΑΘΕΝΤΟ ΠΥΡ
    κολάου, εκ Σμύρνη; Έσπούδααε ΓΟΝ ΤΟΝ ΔΕ ΕΥΣΕΒΙΗΣ ΤΕ
    , μρης
    πόνον τού από την τραγικήν έγ- ι μελετών καί εργασιών τής είδικό-' Πολιτικάς Έπΐ-στήωα; εκ Γερ ι-ί- ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΈΙΝΕΚΑ
    κατάλε,ψή
    καταΛ6.ιψη
    στ.γμές όδυνηρές.
    τη -· ικ
    καθώς καταλαβαίνουμε, που άμε- ( γισμΟϋ
    ( ττ>τό} ™νώ/ιδ^ **· τής Λογι νίην καί Νοαικά ΕΙε 'Ελλάδα. Ή-
    ι στική- και του Βιοιμηχανικου Λο- σχολήθη άποκλειστ κως μέ την
    οα τις εζησε μαζί με τούς άλλους Ι
    καταδιωγμένους τής περιοχής αύ '
    ΠΑΤΡΙ ΘΥΤΗ.
    ΚΛΥΕΤΕ ΘΕΣΠΕΣΙΗΝ
    ΕΓΡΕ ΔΕ ΛΑΟΙ
    Δημοσιογραφίαν, Λογοτετχνίαν καί
    *· Ποίησιν. Διετέλίσε συντάκτης κυί
    Ι-Χ-οδώοου Ευάγγελος τού Δημη Λρχισυντάκτης πολλών τιμερησίων ΑΜΦΙ ΝΕΩΝ ΔΕ ΘΕΟΥ
    ΙΑΧΗΝ'
    ΔΕΥΤΕ
    τσίου, έξ Άιδινίου Μικράς Άσί- εφημερίδων καί πεοιθ'δικών. Σ- ΠΡΟΣΕΥΞΟΜΕΝΟΙ
    τής καί έτσι παραστατικά που μάς Ι ,Χς Πτυχιοΰχο; τής Θεολογική; μαϊνον στρλρχος τής Έταιρρίας
    τίς περιγράφει. ' -Χ^λή; τοΰ 'Εθνιχοϋ Πανεπιστηιιί Έλλήνιον θεατοι/ών Σνγγραφέων
    Ι ου Αθηνών ιιετεκπαιδευθείς είς ι καί μρλο; τής "Ενώσεως Σιητα-
    Καί μιά που ό λόγος για τόν Ι Εΰ(?ώπην_ Δ(ετελΡσεν ^ 8 !τη κτών Ήμϊοησίων Έφημροίδων Ά
    Οηνών (Ε'ΣΗΕΛ) . Λιαπρεπή:
    Συγγραφεύς----Δημοσιογράφο;
    χαί Ποιητής.
    ουγγραφέα αυτόν, σωστο είναι νά > τακτικάς ΚαΘηγητή; τής θεολογ·
    προσθέοουμε, πώς ο Τρ. Θεοδωρί- *νζ 2χολή; τοθ Άοιστοτελρίου
    Πνπιστημίου Βεσηοιλονίκης κμΙ
    δης είναι ένας καλλ.εργημενος
    Πανεπιστημίου Βεσηοιλονίκης
    «δη ί1να1 ταχτ χο. Καθηγητής τή;
    ανθρωπος με ποικίλες,
    κές άνησυχίες και ανάλογα προ
    ευγενι- Ι Φεολογΐκής Σχολής τοΰ Πανεπ·- | Τσαουσογλον Άβραάμ τού Σο>·
    «ΐτηιχίον Αθηνών καί Κοσμήτο>ρ κοάτονς, ϊκ Λευκήν τοΰ Νοιιοΰ
    τή; Σχολή; ταύτης. Διαπρεπή, Προύσσης Μικρά; Άσια; Πτιΐζΐ
    σόντα καί - οάν εύνοική συνέ· ι θεοχ6γος. Μετέσχεν πολλών βεο- «ΰχος τής Ίατρικής τον "Εθνικον
    Πανεπιστημίου Αθηνών ;ίδ·κΐ·υ·
    θεί·; είς την Π«θολογίανΐ Π'ΐθολό
    γο; γ.(4 Κλ.ινικάρχη; Θεσσαλονί-
    πειά αυτών — με θήμαντική ά-< λογικχόν Συνεδρίων. νάμ.ξη στίς λογοτεχν,κές κ.νή· Ιπολ>Λν β.ΙχάΛων ά|ιολόγ»ν μΓλΓ-
    των και εργασιών ΛνροΡΐΐ'-'ν
    σεις τής πρωτευούσης - σύμβου τού; λάμπρου; ν'ιούς αυτού «τηι
    λος μάλιστα τής Ενώσεως 'Ελ- > την ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Πτιαιοϋχον
    θ Σλή
    ληνων Λογοτεχνων — ακόμη καί
    τής Φυσικομαθηματικής Σχολής
    1 ίΤμήιια Φυσικίδν) καί τόν ΓΕΩΡ
    μέ δλλες συναφεϊς δραατηριότη- ι ΠΟΝ άπόφοιτον τής αυτής Σχ«>-
    τες. 1 λής (Τμήμα Φΐ'σιογνοστικόν) τοΰ
    ' 'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών
    Ή πιό σοβαρή μάλιοτα άπό αύ
    Φυτάνογλου
    ος τον Παΰ
    λου( έκ Σπάρτης τής Πιρσιδίας
    Μιχ,ρδ; Άσίας. Πτνχιορχος τή:
    «ν ΆθηνώΛ ΔιΚηγόοος Αθηνών
    καί ηδη Σΐιμθολαιογράψρς είς Νέ
    αν Ίιονίαν Άττικής,
    Ι
    τές πρέπει νά θεωρηθή ή εκδοθή | Σαιιαλέα; Εμμανουήλ τού Μι-
    τής Ελληνο - Βελγικής Επιθεω Ι κολάου, έκ Κων)πόλεα>ς Λακιον.-
    . . ι κης καταγωγής. Π-ινχιοΰχο; τής Χιντάκης Κΐ'·ν)τΙνος τοΡ Μι-
    ρήσεως, της οποίας έχει τήν υπείτ, Νοα,κη-. Σχολη: το0 Έθνικοϋ Πά χαήλ, έκ Κουχλοτζα ττ>;
    Νοα,ηξ χή
    θυνη διεύθυνοη. Τό περιοδΊκό αύ Ι νε,ιιστημίον Αθηνών. Δικηγόρος νης ΙΙτυτίΐοΰχης τής Ίοτοικήί τού
    τό πολυσέλιδο, μέ ποικίλη ύλη, ί 'ΊσκηΠ'Χς τό έπάγεγλμα είς ΚαΛΛ Έθνιν.οδ Παν-ππττ,μίον Άθηνω
    1 λάν καί μετίπειτα ένετάχθη είς τό εί,δικευθείς είς την Π«&ολογίαν
    αναφερομένη στις πνευματικές ι Νομικο, Συμββ^λιον τού Κράτονς καί έγκατασταθείς είς ΧΑΝΙΑ
    καί εύρύτερα πολιτιστικές έκδη· Ι "Ήδη έπίτιμος Νομι«ί^ Σί>μί>ουλοε Κρήτης. ΆνέδειΗειν χον ιΊόν
    λώσεις τής Ελλάδος καί τού Βελ
    γίου, είναι δημιούργημα καί δμγα
    νο τής Ενώσεως Διπλωματούχων
    των Πανεπιστήμίων καί Άνωτάτων
    Σχολών τοϋ Βελγίου. Πρόεδρός
    της σήμερα εΤναι ά Ιδιος ό κ.
    Τρ. Θεοδωρίδης. Και μονάχα άπό
    την εκδηλώση τοΰ περιοδικόν της
    καί τή συστηματική· όργάνωση αυ¬
    τού, μποροϋμε θάσιμα, έκ των
    προγμάτων - δηλ., νά^ ύπθσίηρίΕσυ-
    με, πώς τό Σωματεϊο τούτο 'Ελ-
    λήνων · "Ετιιστημόνων, κινεϊται ο'
    ένα ύψηλό έπίπεδο έθνικής καϊ
    κοινωνικής άποστολής καί δραστη
    ριότητος, μέ οϋσιαστική μέχρι σή
    μερά άπόδοση. Καί είναι προφα-
    νέβτατο, πώς τή συμβολή στό ά-
    ποτέλεσμα αύτό καί άπό πάσης
    απόψεως τοΰ κ. Τρ. Θεοδωρί δή,
    πρέπει νά τή θεωρήσουμε καίρια.
    Ιβ0
    Ταστσδγλου Ιωάννης τού Βα«"
    λ*ίου έξ Ικονίου Μακράς Άσίας
    τοΰ ΑΝΘΟΤΣΗΝ Πτι-χιοϋχον
    τή; Ίατρική;.
    Λ
    χ 0,τα/τι Πα?ή τού Μιχαήλ, τκ
    ΝΙΚΟΣ £. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
    Π ΧΡΙΣΙΙΑΝΙΙ1Ν ΕΛΠΙΣ
    Καππηδοκικής κΛταγωγής. Πτυχι- Κουκλουτζα τή; Σμύρνης. ,Πτι-
    οΰχο; τής Ίατρικής τβ« Έθνί,κβδ χ.οΰχος τής Ίαΐρική; τοΰ Έθνι-
    Πανεπιστημίου ΆΟηνό.ν είδικΗ^εί; κοϋ Πανΐπιστηιι'ου Αθηνών είΛ-
    θλί Πλό
    είς την Παθολονίαν. Παθολόγυΐ κ-υθείσα είς την
    έγκατεστημένο; 4ς Πεις>αι& όβό. Παιδίατο»ί
    Άγίου Δημητρίου καί Σί,)κοάτους ΧΑΝΙΑ
    Πΐίΐδιατρικήν
    αωο' ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ιε'
    Ή άνω έπιγραφή ήταν
    νη είς τήν μαρμαρίνη πλάκα πού
    ήταν τοποθεΐημένη είς τήν βόρει¬
    αν πλευρόν τού κάτω όρόφου τού
    καμπαναριοϋ τής έκκλησϊας Αγ
    Γεωργίου Νεαπόλεως.
    Μέσα είς τούς "Ελληνας πού
    έγκατσστάθηκαν είς τήν Νεάπο¬
    λιν ήταν κα ένας Ήπειρώτης ά-
    πό τί Ίωάννινα 'ΩνομάΖετο Ι¬
    ωάννης, έπάγγελμα Φούρναρης
    Ό φούρναρης Ιωάννης παντρεύ
    λόγου «Ο ΠΑΠΑ ΓΕΩΡΓΙΟΣ..
    Εις αύτό τό μνημόσι/νο ό όείμνη
    στος Δάσκαλος Εύγένιος ,ΑλεΕιά
    δης, είς τόν λόγον τού, εΤπε, κά
    τι πού ήταν άγνωστο μέχρι τότες
    ε,ς τούς Νεοπολίτας Και τό α-
    γνωστο ήτβν ότι ό Μητροπολιτης
    πού χειροτονποε τόν Παπά Γεώρ
    γιον ζήτησε καί πί»,ρε μερικά χρή
    ματα άπό τόν Παπά Γεώργιον.
    Άλλά υετά βλέποντας τούς «Ά-
    ποοτολικούο Κανόνας· περί «Σί
    μωνίας» πού άπαγορεϋουν ιέτοια
    πράΕη, τοϋ Παπά Γεωργίου, ή
    βαθειά πίστις τού είς την Όρθο-
    Οσα ανιι&θηααν τώ 2οΔεκα
    τού
    Ο Φιλολογικός Σύλλογος Ν
    ; — Κορυ&αλλοΰ δ.ωργάνοι-
    ΤΗΣ κ ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
    τοτε ή (ΐιθουσα (ΐΰτΐ| ήταν γιμάτη
    άπό Σμυρνηούς καί Σμυρνηές, αι
    σε την 21η Όκτο>6ριου στήν ΑΓΘο.' ά; παλαιά; καί καινε-ύργιας άρχ,,ν
    σά τον, πνευμα-τικό μνημόσυνο ά- τίάς. Καί πολλοί νέθι καί νέες ?.
    φιερωμένο στάν νοσταλγό τή; Μι- διναν μιά δμορφη νότα στά γκο'.
    κρα; Άσίας' Άκαδημαϊκό ΗΛ] !Ζα μαλλιά ποΰ δλλοτ* άνέμιζαν |,ιν
    ΒΕΝΕΖΗ, μέ κύριον ήμιλτττήν .όν θά ή μελαχροινά... Ό Πρόεδοο;
    Ιστορικόν τή; Σιιύρνης μα;, τ. τής Ενώσεως Σμυν. ^ · , ,
    1 Τήν εισηγηθή την έκανε ό Π?ό κτωδριου 1940 χαι^ μ-τα τ0> γ·&
    εδρος τού Φιλαλογικοϋ Συλλόγο" μα ό κ. Μαρίνο; Ξηοέας, Σύμβου
    ή συνείδησίς τού δέν τού
    επέτρεπε έν γνώσει του νά είναι
    αμαρτωλός. Απεφάσισε νά μετα¬
    βή είς τό Άγιον "Ορος κα'ι νά
    συμβουλευθή τόν Άγιορείτη Νικό
    δημο, ό οποίος είχε γράψει τούς
    •.■Αποστολικού-: Κσνόνες».
    Παρουσιασθε'ις είς τόν Νικόδη-
    μον τόν άγιορείτην Ζήτησε τήν
    συμβουλή του. Ό Άγιοο τοϋ ά
    πηγόρευσε νά λειτουργή άλλά ε¬
    πέτρεψε νά μένη μ έτό σχήμα Ι
    ερέως καί μποροϋσε νά είναι Ίε-
    ροκήρυκας τοϋ Θείου Ευαγγε-
    λίου Καί έτσι ό Παπά Γεώργιος
    χάνει τήν έργασία του, διά νά
    Φορτωθή τό βαρύτερο φορτίο είς
    τούς ώμους τυο.
    ρ
    κ Τάσος Νεράντξης μέ ώραιότσπ
    λόγια γιά τόν άπαντα νοστταλγό
    λος τή; Ένοχτεο); Σμυρναίων
    Γ^νασιάραης, όμίλησε επί των
    ώ τού άπό
    . Ό δμοιρος παπας δέν πρόλα-
    I
    6ε νά λογοδοτήση είς τό "Εθνος
    Λ
    Πολυκοάτης Νικόλαος τοΓ» ,Α« Παπαδόπουλος δτίς-ανο; γομ
    το)νίου. έκ Βρυούλλων τή; Έρΐ" 'Ειιμκνοτ'ήλ, ϊκ Ν 'Εφέσου (Κί>ΐ'
    Οραία; Μικράς Άσ!«ς. Π"
    χος καί Διδάκτονρ τής Ίατρικ'ί
    μ
    σκνταιθι) της '}$πμηρ·χ((ΐξ %®ί>ρο
    Μικρ&; Άβίαί. Π*μ»οΰχο5: ,
    ΐθΰ Πανεπιστημίου τή; ΧαϊδελΛ--ο φ χοααψ{ν^ Σχολής τού Εθ
    γης Δυτική; Γ^ρμανίας καί τής ΠαΝΕΛΐστημίου Άδπν&ν,
    'Τγιεινής τώ Παρισιοι ε'ιδικεΐ'- τη; Τή; φιλο>ογία; τής
    βεί; επί μακράν εί; την Παιδ πτ·. Σχολη'; «ΓΟΤΝΑΡΑΚΗ»
    χ
    κήν είς Π«·Ρισίους. Διετέλεσε Έ- Τ(7,Υ χ
    πιιιελητή; ΠαιδΛτρος τού Μα «ι - ων ^α. ΠΑΛΛΑΣ».
    Φροντιστη(ΐί-
    5ον
    Αί διαιρέσεις καί
    ύνπθεοεις
    καί ή καταστροφή τής ένότητος
    γΐνονται πρόΕενοι των μεγαλυτέ¬
    ραν καταοτροφών, των οποίων πά
    ριστάμεθα μάρτυρες. Ή κοινωνι
    κή άρμονία διά τής έΕισορροπή-
    σεως των συμφερόντων, διά τής
    πνευματικής καλλιέργειαν καί τής
    ήθικής έΕυψώσεως τού άτόμου
    καί τοϋ θεσμοϋ τής οικογενείας
    έκφράζουν την θούλησιν τοϋ θεί¬
    ου νομου.
    Ή ένότης καΙ η άγάπη άντανα-
    κλοϋν την θείαν ένότητα καί άγά
    παν, είναι τα θεμέλια τής κοι-
    νωνικής 2ωής καί όδηγοϋν πρός
    την ηθικήν τελειοποίησιν, πρός
    την οποίαν άκαταπαυστως πρέπει
    να τείνη ό άνθρωπος καθ' όλην
    τού την 2ωήν, ώς πρός τόν μο-
    ναοικόν καί κύρ'ον σκοπόν αυτής.
    Μόνον ή ηθική τελειοποιησις όδη
    γεί πρός τόν αληθή προορισμόν
    τού καί αποτελεί έν χρόνω όρον
    αΐωνίου μακαοιότητος. Η ένότης
    καί ή άγάπη είναι ό σκοπός, διά
    τόν οποίον έπλασεν ό Θεός τόν
    άνθρωπον δν κοινωνικόν. Μόνον
    ή άγάπη ένώνει τάς ψυχάς καί
    αϊρει τόν διχασμόν κσί την αν-
    τίθεσιν, ένώ αι εγωϊστικαί συγ
    κρούσεις όδηγοΰν πρός την διά
    οπασιν καί την διάλυπιν τής κοΐ
    νωνίας καί τής οικογενείας Πάν
    ιως αί ύλικαί καί ηθικαι άθλιότη-
    τβς, αί πλάναι καί τα ψευδη τής
    Ιοτορίας είναι καθολικά φαινομε
    να τοθ παρελθόντος καί γοΟ πά
    ρύντος καί έχουν μίαν βαθυτέ¬
    ραν αιτίαν, άλλά δέν είναι δυ-
    ν«τόν νά παραθέσωιιεν έντπϋθα
    την αίτιολογΐαν καί ανάλυσιν των
    φαινομένων τούτων. Είς τόν κό-
    .. ΕΤΕΛΠΙΔΟΤ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΤ
    σμόν αυτόν ευρισκόμεθα έν μέ¬
    σω των άντιμαχομένων δυνάμεων
    τοϋ καλοΰ καί γοΟ κακοϋ καί
    δέν είναι μόνον οί παραβάται τοϋ
    Οείου νόμου, άλλά κοί οί πλέον
    δίκαιοι που δέν παύουν νά πσρε
    νοχλοϋνται άπό τήν ροπήν πρός
    τό κακόν.
    Είς τόν άδυοώπητον αυτόν πό
    λεμον ταλαντευόμενοι μεταΕύ του
    καλοϋ καί τοϋ κακοΰ, τοΰ Θεοο
    καί τοϋ κόσμου, άποβλέπομεν διά
    τής έλπίδος πέραν τοϋ χρόνου
    πρός μίαν άλλην πραγματικότη-
    τα. Έν τώ μεταΕύ οί άγιοι και
    οί δίκαιαι στενάΖουν πικρώς υπό
    τό βάρος των δεσμών, οί όποϊοι
    τούο συνδέουν άκόμη μετά τής
    γήο και αύτάς ό Άπ Παϋλος
    κρς:υγά2εΐ: «επιθυμίαν έχω εις
    τό άναλϋσαι καί συν Χριστώ εί¬
    ναι» Αύτό δμως δέν σημαίνει έγ
    κατάλειψιν τοΰ αγώνος Ή ελ¬
    πίς δτι ή τελική έκδασις τοΰ α¬
    γώνος θά είναι ό θριαμβος τοϋ
    άναθοϋ έχει έμβληθή άπό τα Εύ
    ανγέλιον είς τάς καρδίας των πι
    οτών Ή έΕάλειψις των δυνάμε
    ών τοΰ κακοϋ, εάν δέν γίνη είς
    την Ιστορίαν καί διά τής Ίστο-
    οίας θά γίνη αναποφεύκτως, όταν
    £λθη ή θασιλεία τοϋ ΘεοΟ. διότι
    «θεός ό δικαιών». Άπό ανθρωπί¬
    νης πλευοάς οφείλομεν νά συνε
    χίσωυεν τόν καλόν άγώνα κατά
    τό παράδειγ4~ 'Εκείνου. ποϋ έ-
    οκόοη»ε την αγάπην, την παρη-
    γοοίαν καί την έλπίδα είς τάς
    θασανισυένας καί πονεμένας ιμυ
    χάς. έχοντες ύπ" όψιν ότι «τό
    έλεος τής ψυχής είναι ή τρυχή
    τοΰ έλέους». 'Υπάρχει σχέσις έ-
    Εαοτήσεως τής παρούσης κατα-
    στάοεως των άνθρωπίνων άπό
    τηρίον «ΜΑΡΙΚΑ ΙίΛΙΑΔΗ», Παι Συγραφεύς άξ ολόγων πρςιί τίτν
    δίατρος τού ΠΙΚΠΑ Αθηνών νη Ελληνικήν Φ λολογίαν έργων,
    τοΰ 'Ελληνικοΰ Έοιιβροϋ Στυ,ν«,ον πρ^, χρήσιν των φοιτητών των
    διά τό έμόόλιον Μπε-— Χ έ—Ζ-, ρ«ψίπιστημίων, ίστορικών μελ»·-
    Διακεκριμένος Παιδίατρος Άβΐ ΐ^ν κοά 6)% έκ τούτοι» θ-ιορεϊττιι ό
    νών. /{ιυψνϊανευτής τ^ϊ ^/.τοίδο; τοι
    Λ | 6ιά ιβν ί»πό τίτλον
    Μανιατόπονλβς Γεώργιος —Άο σ0ζ> 6ραβεντ1ίν7βξ με
    χιτπίσκοπο; Σιν& ΓΡΗΓΟΡΙΟ^ Α' δογου τ,ου> ^6 τής
    Β' έκ Μποιττΐ,α τής
    γιοΰχος τής θεολογικής
    τοΰ 'Εθνικοί» Παν.πκττημ,ίάου Α¬
    θηνών άφοσιο)θείς
    είς την Εκκλησιαστικήν
    δρομίαν καί ιεραρχίαν, Διετέλίβί
    Γ,ενικός Γραμματεύς τής Ίεράς
    Μονη~ ^ ινα, κατόπιν ,Ει'
    καί τέλο; Άρχιεπίσκοπο;
    ό Β
    ά^ ολόγιον έργων
    καί μελετών θρηβκ{·"τιχοΰ κοί κο -
    νωνικοΰ πΐρΐΕχομεΝβν, 6ρ«6υεθέν-
    τίον υπό τή; Ακαδημίαξ '
    Πτν ΝΕΑΣ ΣΜΎΡΝΗΣ κατά τδ
    Σχσλίιΐ <ν- 1960. Πολλαί μελέται κύτοϋ ή κατά καιρούς ;'ις ΓΊΚΟΣ ΚΟΣΜ(>Σ>. ^ 4
    κϊμβίχον το,ύ 1972 εξεφώνησεν λό
    γφν άζ ^ν μ/θουσαν τής Άςχ ιο
    μέ ,9έ
    εται αίς τήν Νεάπολι, κρί τοΰ έ- Τόν είχε τάξει ή μοϊρα νά έρ-
    γβννήθη εινο άγόρι την 29 Μαρ>ι γρσθή σκληρά διά νά προσφέρη
    τίου τοϋ 1760. Τό άγόρι αύτό δ-| είς τούς συνανθρώπους του αύτά
    ταν έφθασε 10—12 χρονών τα πού τούς έλε»πε καί νά θυσιασθή
    πρώτρ γράμματα έμαθε άπ' τόν διά τό "Εθνος.
    τέρα τού. Καί μετά μορφώθηκε α-|
    πό δάσκαλο όγνωστο
    Νέος παντρεύεται καί νέος χει γράιε/σντας ·>Ιά άπομνημονεϋματά
    ροτονεϊτρι Ίερέρς μέ τό δγομα του. Καί έτσι άνεΕήγητε; έμειναν
    Παπά Γεώργιος. αί έργασίες του κβϊ ή Ζωή τού,
    Ώς Ιερεύς έργάστηκε είς την είς τα βαθύ σκότρς.
    πατρΙΒα, τού Νεάπολιν έ,πί δέκα Πόσο καιρό έμεινε είς τό "Α-
    χρόνια ,περίπου, ό Ποπά Γεώργι- γιο "Ορος δέν είναι γνωστά, ά.λ·
    ος. Νέος δραοτήριος, μέ Ζήλο δρ λά άπ' τό Άγιο "Ορος πήγε είς
    χισε τήν έργασία του κα'ι έργά- την ΚαίνκτταντΓΌύπολιν καί έκεΤ
    στηκε άκατάπαυστα πρός ώφελος πόσο έμεινε ΰγνωστο κα'ι τί καθή
    ήταν ή άνακαίνισις τής μοναδικής κον πήρε άπεκεϊ τό πιό σκοτεινό
    τής κοινότητος. Πρώτο έργο του μέρος τής Ζωής του είναι τοϋ Πά
    εκκλησίας Άγϊου Γεωργίου, ή ό- πά Γεωργίου.
    ποία ήταν ήμιυπόγειον καί κατέ- Διότι μετά άπ' τήν Κων)πολι αρ
    θαιναν είς αυτήν μέ τέσσαρα πέν- χίίει μιά περιοδεία μέσα είς τήν
    τε σκαλιά, τήν μπάΖωσε καί έφε- Μικρά Άσία. ΆρχΚει άπ' τήν
    ρε είς τήν επιφάνειαν έδωσε ϋ- Σμύρνη μετά ΊεροσόλυμΙι, κέν-
    ψος είς τήν έκκληοία καί συνάμα τρα πολιτικά κα'ι θρησκευτικά διά
    μεγάλωσε μέ προσθήκη, έκτισε τόν Έλληνισμό ΓυρΙΖοντας άπ"
    ΕενάϋνΌς δ,ιά Εένρι/ς 'περαστικούς τα Ίεροσόλυμα, "Αδανα, Καισά-
    επίσης έπβγγελματικό οΐκο δια ρειαν, ΝΙγδην, ΤΖηνιίλίκ καί πλεϊ
    τεχνίτος καί σωματεϊα διρφόρων οτα άλλα χωρία καί κωμοπόλεις.
    έπαγγελμάτων. | Σέ τί άποοκοποϋσαν αί περιο-
    'Επίσης έκανε κήπο μέ πολλά ο- δεϊες αύτές τοϋ Πρπή Γεωργίου
    πωρικά δένδρα δ,ι^· τήν Κΰινότη-' επί δέκα χρόνιρ μδς φαίνεται σκο
    ϊβ. Κ«ί έχει μετρφράσει πολλά τεΐ'νές άλλά εχει τήν λάμψη τού
    βιβλία είς Τουρκΐ( κρί δέν κρύβεται, μδς φέγγει ό-
    κήν γλώσσβν. 'φρόντισε καί γιά λοκάθαρα. Κρί νομίΖω δτι θά μπο
    τοθς πτωχοθς μέ ουσρίτιον. ρέσω νά έΕηγήσω αύτό τό μυ,στπ·
    Είς τήν Νεάπολιν τό 1912 έτε κό είς τώ τέλος τής Ίςτορίας
    λέσθη ΓνΛνημόσυνον είς Μνήμην τού.
    τού Παπά - Γεωργίου διά τα έκα-1 (ΣυνβχΙξβτβι)
    τόν χρόνια. Τό Νερό πού έφερε
    έκ μέρους τοϋ Άνορθωτικοϋ Συλ ΓΕΩΡΓ. ΚΟΥΚΙΔΗΣ
    ·♦♦♦♦< ►♦< ΠΑΥΛΟΥ ΦΛβΡΟΤ Βιβλία κοί οί "Ανδρωπθ! (Συνέχεια ίκ προηγουιιένου) Γράφοντας αύτά, δέν έπιθυμώ μέ ά; ^ πεν» Μικρασιατιχής πορεια τοτ) των άπό, 6· τή? Μέσα στά 851 χρόνιρ πού εμε¬ σολάβησαν ό θασικά ϋποίτιος, ό ρος τοϋ ρωμιοϋ — είτε "Ετνχεν πολλών τ αητικών αειον υπό διαφόοων Κρ<*τβν μετέσχεν Διεθνών Βυζαντινολναγ» κων ΣΐΎεδρίοη·. Ήτο μέλος ς Σμυρναίων Μαυοόπουλος Μάρκος τ«ί) Όμή 'βϊτε §υΖαντινοΰ, είτε νεοέλληνα δέν έχει άλλάΕεΐ: τυφλό φα- ς,ον, Άνασταβι4δηξ Κων)τινος τοϊ έκ Σμύρνης. Πτΐκχιοΰχο; τΛς ιριαοτΐκό πάδθζ, τάοη πρός φρν- ,ακευτική; τού Έθνικοΰ ΠΓ·ν€ | τασ!ωσΠι έπιπολοιότητθ κα) λείψη ^, πιοτημίο,υ "Αθηνών. Φαρμακοποιας αντίληψη τής Πρανματικ6τητ0{!| ' δ^ατηοών •α,Η-κείον εις ΠΓ,ρ«..,, χ(μαιροκυνήγ1ι οτενοτπτα πρ00. πτικής καί όριΖόντων καί του¬ το ηλώγ/ σέ γενναιότητα, συχνά Κεγαγιόγλου Στέφανος τοϋ Μη Γεω5γ£ου, {% %^)7ύ)·^μ^. Π,τι-χι' αύτοθυσία." 'Ανθρί^Πω ήθος δαί- μων, λέγει όρχαια ρήση. Ό §· λεθρρς γ($ 1922 ύπήρΕε έπα- κολούθημα τής θλι(!*ρης κατάστπ ο^ς πού τα χρόνια 1919 - 1922 «ίχαν γεννήρει ό πολιτικάς διχα- σμός και τα πολιτικά, πάθη. 'Α- Λ0009ια δΜως ΤΟ9 Χ9Ρβκτηρα νά, έκ Σπάρτης τής Πισδιίας Μι- οδχ(>ς τη; Νθμική; τού
    κράς Άσίας. Πτ<χιοΰχος Πολιτι- Πανεπι—ημίου Αθηνών. Εθννκοΰ Δικηγύ- κός Μηχανικάς τοΰ 'Εθνικοΰ Μετ Λ) ρβς Άθηνβν όδό; Φει«ίου 2. Διε βείηυ Πολυτ-γνείου Άθην(Τ>ν Πό -ί.__ χτ«.....λ. ν/_./;«.,ι „- »λ-
    δείου Πολυτ--χνείου Αθηναι. Πό
    Νομικός Σύμ6ουλος
    τ#*9ΐ Νομικός ύμος
    λιτικό; Μηχανικό; Αθηνών δδος Ααϊκη; Τοα,τέξης Αθηνών
    Σταδίου 3 Άνέδειξεν την έκλε & |(>
    Σταδίου 8. Άνέδειζεν την έκλε-
    κτήν θυγατέρα αύτοι» ΚΛΕΑΝ
    (Κλεονίκην), Πτυχιοΰχον — ττ)ς
    Φιλο?·γίας καί Άρχα'θλογίας τι»ίί
    ΙΙανεπιστηαίου των Παρισίοη'
    Άγγίλίδης Σόλων τοΰ Γειοογι
    ου, έκ Κων)πόλετος. Πττ<χιοΰχΐ)ς τής Όδσντιατοι.κής των Πανείΐι- στημίων Κων)πόλ«»»; καί Ά ΐη- νών. Όδοντί<ιτρος Αθηνών καί νυν στ«ντβ.ΐίκ>.ϋχο;
    Λ
    σι-νταξιοΰχβς,
    ΧΡΤΣ. Α. «*ΕΟΔΟΡΙΑΗΣ
    Ίατρόί, ·έκ Ναζλίί Μ Ά<9ία5 ΣΩΚΡΑΤΗΝ Γ. ΚΛΑΔΑΣ Δικηγόοος, »♦« ΧαλΛίαε Πόντβΐ ΕΚΔΗΛΟΣ1Ζ ΥΠΕΡ ΣΜΥΡΝΑΙΟΥ Γήν 5ττν Νοεμβριού 1Θ73, ήμε ραν Δευτέραν κα'ι ώραν 8 μ.μ όρ ι γανοϋται είδική τελετή είς τήν Πανλ'δης Στέφανος τού Γεο?γί »<ίΥάλην αίθουσαν τού Μεγάρου ου, έξ ΌδησσοΟ τη*; ^οιμαίο; τής 'ϋΛτίας πρός τιμήν τού υπο Ρο>σία;, Ποντιαντϊ; καταγωγή-. < τής Γενικής Συνελεύσεως άνακη- κανένα τρόπο νά έγκρίνω τη συμπεριφορα τοϋ Στεργιάδη κρί ε£ακολουθώ να πιστεύω ότι δέν θά είχε δυακολευθή ό Βενιζέλος νά ευρεί, για τή λεπτή έκείνη θέση, Αλλην, αύστηρή μέν άλλά ψυχικά ίσορροπημένη προσωπικό- Παρευρέθησαν: Όλον τό Διοι κητικόν Συμβούλιον τή; Ένώσεαι; Σμυρναάον, ό Λογοτέχνης—Συν γραφεύ; κ. Ν. Μηλιώοης, δ Προ- εδρο; τή; 'Εστία; Νέ«ς Σμύρνη; κ. Π. Χαλδέζος καί τι σύΐυγός ΐον, ό κ. Σερέφογλον, Πρόίδρο; τοΰ Πανιιΐ)νίου Γνμν. Σνλλόγου, δ κ Άμέσω; μετά μιλα ό κ. Σολομ^- προσφάτων έντνπώσεών νίδη; Πολύ συγκινητική ήταν αύ- τήν Σμυονη,^τή Σμύρνη τήν τα» τή ή δμιλία καί μέ τήν ίύφράδε.α ρινή. Ό κ. Ξηρέα; «ιτενθουσίαΐκ του ό όμιλητής μάς έκανε νά νοιώ ολου; μέ την έκφραστικότητα τΛν σωμε τί χάσαμε έμεί; οί Μικραθ'ά φράσεών των ώ; ρήτωο —Γιννο τες καί τί ?χασε δ λογοτεχνκός σά·ρχη;, ίϊνθριοπος των Γραμμά- κόσμο; άπό την άπιόλεια τοΰ Με- τιον καί τής τέχνη; τοΰ λέγει/ γάλου μας Β-νέζη. Ό κ. Σολοαω Έντυπϋΐσιακή ή όμιλία το»ι, έντι·- νίδη; μιλά γιά τήν ίίίκογίνιειακή πωσιακός δ πρόχίΐρος χάρτης ποί· ΰ.τό(Τταση τού αειμνήστου Άκαδτι- ό ϊδιο; ?φτιασε στό ταμπλώ γ ά μαϊκοΰ, μ'λά γιά την πνει·ματι<ή μά;. τού δρώσι: «Νέος άκόμη φρόντΛε Στό τελος (ίγινε .τροδολ.ή έγ. γιά τα δικαιώματα των γνναικών χρώμοιν διαφανπών άπό τόν γ άπ' τό ίΐνγό των άνδρών. Φθάνει Χρυσόν, τό 1919, ή Απελευ«ρρα.σι;! ΦΟο- νπ καί τό 1922 Λϋγουστο; 1922! Ώραιότατα περιγράφει ό όμιλητής τίς άλησμόνητες έκεϊνες τνμέρ?; τής χαράς καί τού πόνον. Ό Ή¬ λία; Βενέίΐη; συλλαμβάνεται α'- χιιάλωτο; μέ 4.000 δλλοι»; ρωμν, ούς, καί διεσώθηο«ν μόνο 22, ,ι<·- τοξϋ «ΰτων καί ό Βενρζη; καί δ Τ. Μοδινό;, Πρόεδρος Φοίνικος, δαιλητής μάς δια64»€ΐ περικοπάς δ κ. Λάμπρο; Παραρά; μ«τά τής ά-ΐ' τό Βιβλίο τον Νο 31&28, πυύ συϊύγου του καί τή; Λογοτέχνιδο; ριγοΰιιε άπ' δσα τράβηξαν οί αί- —Συγγραφέοις αδελφής τους, 4 χικΐλοιτοι στά χέρια των Τούρκων, Στρατηγός ΧατϊηΛροΛγόμου καί ή Ό Ήλία; Βενέξη; θά ,τχοαμένε. «ύζυγό; του; δ κ. Δημ. Σαίτας χαί πάντ<ι στή .-η·ραμίδα των άθανά- ή οΰζυγός τού, ό χ. Ι. Φωκαεΰς ίω. Άλματώδη; ή προσφορά τού καί ή σΰζνγύ; τον, δ Ποιητή; ττί; στά γράμαατα, τα 6ι6λ.ία τον Η Σμχ^ργη; μας Δρ, Τοιτοΐ'ντζάχη-, ΓΑΛΗΝΗ, στήν Άνάβνσσο «Ι ή Λογοτέχνις — Συγγραφεύς ν. πρύσφι»γε; στά δγονα χώ,αατα, Η Καλλ. Κολλιοπούλου -— Γρίβα *:ιί ΑΙΟΛΙΚΗ ΓΗ. ό Βεν£ζης παρέ- δ σύζυγός τη;, ό δημοφιλή; καί ά μεινε ό μοναδικό; νβσταλγός τ'·; γ«.τητύ; μας χ. Τζών Βρΐνόγλυ^ Αίολική; Γή;. Σνγκινημένος ό ·■«. δ κ. Κώστα; Βπνόγλου, 6 χ. Γε Σολομωνίδη;, δέν μπορεΐ νά προ- ώργιο; Ίσιγόνη;, δ χ. 'ϊω. Ίσιγό χοιρήση, ί; φωνή τού σζύγεν κΐτη νης, δ γ. Δημ Πολινκράτη;^ δ κ. θΰμηση τοΰ Ήλία Βενέζη( χι' Λ- ΓΙλάτοιν Σινανίδης, δ κ. Γ. Χρυ- κολουθοΰν «Η ΕΞΟΔΟΣ* τό Β σό;, δ κ Ευστρ Δςαγώνας, Ι. Ά 6λίο τή; Κατοχής, στό Χαϊ-δάρι χο.1 '.ιριθάκη;, ή έκλεκτή ποιήτριά αα. πολλά όΐλλα. Φΐ'λοκισμένος των 4ίς "Ολγα Βατίβου, δ κ. Κέντς.-,ς Γ-:ρμανων στίς φυλακές Άδέρτυφ, δ κ. Άντώνογλον καί ή σΰζυγος στύ κελλί των μελλοθανάτων. Α"- τού καί δ νεαρός Δημητράκης Άν σθηαα παντοϋ λεπτό Μιλάει γιά τώνογλου, ό κ. Καρύλλος, τ. Δή· μαρχο; Νέα; Σμύρνη; καί ή σύ- ζυγό; τού κοί ή κ. Άοώνη. Ήταν ώρ«ία ή πρώτη μας αύ- νπέροχος δμιλητής: «Νά π«ράσω- τή συγκέντρωσις καί ολοι ένθου- με στά παιδία μας το σι«ναξάο. οιασμένοι Ιφυγαν άπό τα δσα #- τής φυλής μα;. Τ' άκρογιάλια τής κουσαν γιά. τή Σμύρνη μας 4λ' Ανατολή; δ; λυχνίξουν τό δνειοο τόν εξαιρετικόν δμιλητήν τ Γι>μν(ΐ
    τοΰ Βενέε,η». σιάρχην καί Σύμβουλον τής 'Ενιό
    Καί δ Ήθοποιό; τοΰ 'ΕΘ,νικοΰ σειος Σμυρναίο)ν κ. Μαρίνον Ξη-
    μας θεάτρου, τό παιΛί τής Σμι'ν θέτ^ν.
    νης μα; ποϋ δέν την γνώρισε καθό, «*«
    λου καί την λατρεΰει σάν θ«ά, μέ ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
    την ώραία τού βαθειά ςρίονή μά- ι Την Κυρκίκή 38 Όκτωθοίαν,
    δ ά6α(τρ ρ'ν« κοιπιάτι άπ' την ΑΙΟ στήν 'Ενκλησι'α το? Άγίοΐ' Δημη.
    ΛΙΚΗ ΓΙΙ τοΰ Ήλία ΒενΓζη. ' τ-ρίο,υ Ηαλ. Ψυχικοΰ, δυό πωδιά
    Άλλά τό πειά (ΐνγκινη-τικ.ό άπ* Μ,ιχοααιατων, ό κ. Δημήτρης Ν«ό
    δλα ήταν ή ιδία φι^νή τοΰ ΗΛΙ. φυτο; καί ή δι; Λύδια Χαλκ&ου
    ΒΕΝΕΖΗ ποΰ άκοΰστηκε άπό, «ίχ ?νοισαν τήν ευτυχία τους ,ι,ον 6α-
    —α.τ. "Ολον τα μάτιη ήταν 8τ.- σΐζρται σέ μιά πολύχρονη άγάπη.
    κρυσμένα στό ακουσμα τής ννώοι Ή νυφοΰλα μέσα σττγ.· Ο,σ.πρη τ-β··
    αη; ^φωνή; τού. Ό Ήλία; §ενέ αλέττ-α τη; ελαμαε Λ«ύ νειάτα κι'
    ξης ίφυγε, άλλά χανείς δέν θά τό,ν άμορφιά, χι' Λ νεαρά; γομβοός ά-
    ξεχάσα, θ,ά βρίσκεται πάντοτ" θίΤο^φ·^^ ^λ0 Ρντ^,α Τού; ννμφι
    ζοντανό; μ' {ΊΚα τα βιΛλίβ τα ν κου; στεφάνους άντήλλαξε'ό Χει-
    .τοϋ μά; Λφηηε χληρβνβμιά οχον$ ρουργό; καί Διενθυντής τής Όρ-
    νέους μα; γιά νά μή ξεχάσουν πό- θοπαιδικής Κλινική; Βονλας Δο
    τέ τήν δμοφη Μικρά Άσία μας. Κ. Για'ηης. Πολύς έχλεχτος χο -
    Παρευρέθησαν: Ό Δήμαρχος «μος τής Μικράς Άσίος μας, ΐό
    Κορκδαλλοΰ καί δ Δήιιαρχος Νιναί πλρίστον άπόγονοι, καί τής Άθη-
    άς, ό ΠρωΤοσύγγΕλος Νικαία; δ να; παρενρέθηκε στύν δμορφο «>
    Λιοικητής τής Άστι^ομίας Νικαί- τό γάμο Τό νέα ξενγά<Λ ?{γαι ' Π'" νπΐ ΤΤΤΐί/ΠΙ Γ* Α Γι Εττι/Τνυ ι ηι ·ν/ >> ΐ:>η.>.Λ..«η— — .._.ΐ «Ν ν. Β
    γ
    την παλληκαρΪΛκι άϊδαλιώτικια κ
    ταγωγη του. "Γπήρξε ?νας μέγα-
    λος νοσταλγό;... καί τελειώνίΐ ό
    Αυστυχώς ή κοομοϊστορικης ση
    μασ^ας έμπβιρία τοΰ
    πολύ λίγο έφρονημάτισε τους έ-
    πιγενομένους. Ό μεγάλος ίστο-
    ρικός θα έπρεπε νά διδάσκεται,
    μεταφρασμένας σέ καλλιεργημένη
    δημοτική, στά έλληνικά σχολειό,
    μέ ανάλογη είσήγηρη, άπδ καθη-
    γητές μέ ίστορική συνείδησς.
    Στην διαμορφώση τέτοιας Ιστορι-
    κής συνείδησης — πού δέν φαί¬
    νεται νά είναι νεοελληνικό χάρι
    τρόγος,
    πλέον γιά να ΟπβρθσπΙαει τ^ν έ-
    ρυτό τού. Βαρυσήμαντη έπαν«
    ϊ γγή ή
    ΙΙτυχιοΓχο; της Ί«τρικτίς το* Π- (ρυχθέντος έπιτίμβυ ^ιέλους τοϋ Ί | στό προκείμενο θέμα είναι ή κρί-
    "~ ' ■ - - - Ελ Βεζέλ έ
    θνικοΰ Πανεπιβτημίτυ ,Αθηνων /,.
    δικεΐ'θ-'ι; ύ' την Μιχρο&ολ,ογία/ '
    καί μ·-τεκπα.Λΐνθείς είς 'Ην<»ν-έ- μας -ΣΗΜΗΡΙΩΤΟΥ ΣμυρΜσίοω, Κ0 έπιστήμονος τοϋ Ελ Βενιζέλου, μέσα σε ^/Ράμμα του άρχών τοϋ Οκτωβρί- / 9Α% πΡάς τούς δύο γιους νας Πολιτεία; της Άμίρ-ική; λοΊ Άγγ/ αν Μετέσχεν ?1ς «;ολλά δ ι θνή Συνέδρια επί θεμάτων Δη*ιο ^Τ' (Ρύτήν, μετά την σίας 'Τγείας ώ; έκπρόσιοπο; -ου ««ν ΤΟ° προβδρθΜ τής 'Εατίας κ .Τγιεινής. Διακτκο α*- ΠΑΝΟΥ ΧΑΛΑΕΖΟΥ, ^ά Ομιλή διά τό τήν νέαν .πνευματικήν τάΕιν πού θά ένκανιάση ΐ ,βςσιλεία τοϋ Θε- οϋ. «Ή προσπαθεία />οος ,οίκοδό
    οί κ κ. ΛΟΥΚΑΣ ΛΙΝΑΡΑΣ λογο
    " Δ.ευθΐΜτης 'Υπουργείυο
    Πολιτισμοϋ καί Επιστήμων καί ο
    μησ.ν τής έπ.γϋίου πολλάς.
    ....
    γει ό Ιερός Αυγουστίνο^,
    αδιαχώριστος άπό τήν προσπάθει
    ποιητής ΗΛΙΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ
    Ι^ρόεδρος τοϋ Συνδέσμου Ελλη-
    Λογ,οτεχνών.
    Τάς όμιλίοΐ ^ά πλαισιώοουν μέ
    ποιητοϋ οί/ 1,**ίί "Οόο. τούς δύο γιους
    του. ΉΕαιρί: καλβ (} «έθνάρχης»
    Οτι εκεϊνο πού έχαντάκωοε τ^γ
    ίωνική |«/πόθεση εΐταν νέ τελευ¬
    ταία άνάόλυση ή ά(4^βσΠ τ°" νά
    έκλογές τό ^9^0 καί Αχι ό
    Τί>υ
    δτι ή πράξη τού τνΐιχά-
    λη Νοταρά νά μαΣέψει τόσες μορ-
    τυρίες γιά νά τεκμηριώσει τήν έκ
    θέση του περί τοϋ προθλήματος
    Στεργιάδη, εκθέση άντιφερόμενη
    --------— Λ----—■—■—— —..— ·■!- · ■!-■·-— · .—ν — - · ·- »- |%ι ν «ι ). " , , —11·
    ρν δ,ά τήν άνο,κοδόμησ,ν τής απαγγβλΐ» πο^ά,ων ^ί ήθοπο,ρ, °τήν ν^σχε^^πο π^φυ-
    πολιτείας»
    ΓΗ - ΕΛΕΝΗ ΝΕΝΕΑΑΚΗ καί Τί>9 τρλευταιου, δείχνει άνδρικό
    1ΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΑΣ Ι σθβνος πού χιμό τόν ουνγραφέα.!
    Αύτ6β έστά^Πκε ° μεγάλος σμα — ρυμβάλλει, νομίΖω, και γο
    φταίχτης κρ'ι δχι *) ίξτεργιάδης άΕιόλογο βιβλίο τοϋ Μιχάλη Ν,ο-
    Α ρι «προστάτιδες Δυνόμεκ:* ΤΡρό Άο οημειώσω γιά τήν £)■
    ΠρλΟ β^στά γρΑφει ό Μιχ Νο- κριβεια δτι είγαι γρρμυένο σέ
    Τβράς (σελ 80 · δ)) δτι είναι γλώσσα καθαρεύουσα, άλλά κα-
    νρ λοιδορεϊτα* κα) νά λά διορθρωμένη, αψεγάδιαοτη, ά-
    προσφύγους, σάν παλλργμένη άπό ρητορείρ και
    άς 5ίπρϋμε έτσι, περιοσολογ|α Συστήνα; τφ θιθλίο
    §έγ Ζίϊ ίδιςίτερα στούς συμπατριώτες μου
    ϊωνβς, γενικά μικρασιάτες, έπειδή
    εΐμοι θέβθΐθς §ΤΙ ή ά,ντικειμενική
    κρίση τοϋ ουγγροφεο θά τούς
    βοηθήοει νά ίδουν κάπω= καθα-
    ρότερα μέσα στ'ις πτυχές τού με·
    γάλου δράματος.
    ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
    ΤΙΜΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΕΟΜΙΙ-'
    ΛΟΝ Γ>,20 ΔΡΧ ΖΗΤΟΪ'-Ν
    Οί '
    ιοικητή; τής Άστι^ομίας Νικαί- τό γάμο Τό νέο ξενγάρ^ ϊ^αι ή,
    ς καί πολλοί δλλθί έπίσημΌΐ των ξιαγάπητο καί αλοι £τρε5βν στη
    ύρΐ') προαστείων, τό Διοικητικά ' χαρή το«;. Χτυί); νύτυχεϊς γονεϊ: ·
    ΣυμΡθιτνον 7<ϊ? Φ^βλίίγικίίθ 38 υλ, αμφοτέρων τωΝ γ^ων ευχόμεθα νά λόγου Νιχα(α5, δ κ ΕΜγγ«λ*ς > τού; ζήσουν καί ν« χαροΰν έγγο-
    Δα6 ώτης, Διεναι»ντής τής Έφημί- , νάκια. Κ«ί στό Δημήτρη καί τη
    ρίδος ΚΗΡΤ3 ΝΕΑΣ ΣΜΤΡ- ί Λύδια, ευχόμεθα 6ίο άνθόσπαΟτΟ
    ΝΗΣ, ώ; Έκπρόσ^πος τής Έν·.» χαί είττυχισΜένο.
    σίω; Κνδωνκιτ&γ χαί ή σΰξνγο; Νίνα Γιανναχίβον
    τ·ου, ό Πρό'δρος τή; Έστίας Μί'* —. _■ . .,
    α; Σμύρνη; κ. Χαλδέςος^ καί τιο/.' ΑΙ ΤΠΟΧΡΕΩΣΡ5
    λοί άλλοι έκλεκτοί Μικρασιάτ ν' ΠΑΡΟΧΗΣ ΤρΠΗΡ
    ί Ι
    και γηγενεϊ;. ΕΙΣ Σ.ΤΝΑΛΛΑΓΜΑ
    Α Ι Όϊ άνίχοινώθη εκ τοΰ
    Τήν 27ην Ρκτιοζρίου, είς τήν Υ*ίον Συντονισμοΰ καί ..χ.,,_
    'Εβτίαν Νέας Σμύρνης έγινΕ έ- | ματισμοΰ^ ή Κυ*ρρνηβς μϊλε»(}
    θρταστική εκδήλωσις έπ' εόκαιρία τήν ένδ«χομεινη·γ ίιΐΓκ-ϊβφγ Τ:^
    τής 'Εθνική; μης Εορτής «2» θ·ϊ θιατόνξϊΜν το(» Ν,Δ 23)1971 κβί
    ΚΤΩΒΡΙΟΤ 1ή4«». , |ϊίς τ,ούς άναλΛΑόνχα;
    Όμιλητή; τή; δραδιιάς ήταν δ «?'; παροχής ύπηρεσιών επί
    "Εφορο; τοΰ Καλλιτ.εχνικοΰ Τμή- τίμφ Θένον σΐ'ναλλάγματος.
    ματος χαί των Νέων συμπατριώ
    της μας κ. Τάσος Μοδινός, Λο-
    γοτέχνης ό δποίρς μίλησε γιά. τή
    «ΜΕΓΑΛΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛ
    γμ
    ΟΙ ένδιαφερόμενοι δέον δ.τ·ι;
    ιΐΛοβάλουν τα σχετικά.
    ά
    χ ,»ι
    κά των στοι-χεϊα είς τήν Τράπι-
    ζ Ε
    ζήν τής Ελλάδος ή είς τό.
    τόπον; ϊνποκαταστήμ,ΐνκι αΊτή; ,»«
    ρχι βήμρρον.
    'Τπογραμμίζεται, δτι ή κατάβί
    σις των στοινίων δέν προδ.χα&ι
    «ΜΕΓΑΛΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛ
    ΑΛΟΣ». ,Οραιοτάτη ήταν ή όμ
    λ α τον καί ή ξι—ή Απαγγελία τ^ι
    Έτΐσης μ:γάλη έπιτυχία εΐχ
    Γό θτατςακό ί!ργο «Γράμματα ^
    Με'τοιπο» τή; Φιλολόγου Καθηγη-Ι την απόφασιν τής
    '"('- κ. Καίτη; Παπαδάκη ποίι
    τό έρμήνευσαν μαθηταί καΐ μάθη
    τρκιι την Γνμνασ'ρυ τή; 'Εστ ας'
    "' ; Σμύρνης.
    ; έν,λεκιός κόσμοι
    Μέ ί»πόμνημα τοιν πρθξ την
    βέρνησιν, ρκπρόσςοποι των
    ρισμών κ.αί μεμονωμε'νοιν πατατο-
    καλλιτργητΛν τή; περιφερείας τής
    Ένο>σεως Γεοοργικών Συνεταοι-
    σμών Άμαλ'άδος, ίητοΰν δπίος /λ
    θοοκτθή τιμή σφαλείας
    έ
    γεωμήλων τής έν όψει παραγωγίς
    είς ό 20 δραχ. κατά κιλόν.
    Α
    <ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗ'Σ» Γιά την Έθνική μα; ίορτή τής 28η; 'Ρκτο^ρίου 194Ρ, δ δ •ι-,ο; Ίστορικό; μας τ κ. Χοήπτο; Σολομωνί6ηξ/ λ στή Στέγη τού "Ε,ργαίφμένου Όο Φανρδ, σ?ά Πατήσια μέ θ,έμα; ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ Ήταν ΰπέροχη ή όμιλία του χαί κατενθουσιασε δλους μέ Τήν ζωντό ν α πού παρουσίασε τίς τότε νίκ ς μ«ς. Ό Αθάνατος Έλληντκό; Στρατό;! Στήν όμ,λία αυτή παρευρέθη¬ σαν πολΛοΐ έπ'ισημοι καί ό θίοφι- »ί·*τατο; 'Επίσκοπος Άχελώου Ε βί·μιο; ' γ.(ά ' .τοΐλοΐ &>.λρ·
    - τ ,-, ,^- , ·
    ΕΚΔΗΛρΣΙΣ .Τ«2 ΕΝΟΣ Ε
    Α3ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ ΣΤΌ 3ΐ?
    ΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΒΑΣΙΛΕΩΝ
    ΜΕΛΑΘΡΟΝ»
    Την 29 Όκτωδρίου στήν αϊθ:υ
    σα τού Ξενοδοχε-ίου «Βασιλέων
    Μέλαβρον» ?γιν« ή πρώτη μας χει
    μερινή συντστίαση καί ΐπί τή ^ύ-
    καιρία τή; Έθνικής μα; εορτής
    28 Όκτωδρίου 1940. Όπως πάνΐ
    ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΝ ΤΟΤ ΕΠΕΑ
    ΕΙ? ΤΟΝ κ. ΕΤΤΑΞΙΛΝ
    Τό. ίιπουργΛν 'Λναπληριοτήν
    2 ι»νχονΐ(τμοϋ καί Γ1ρογρ<ιμμαιΐΛμο3 κ Λ Εύτα^ίαν επεσκέφθη τό .προ εδ?ρ"ην τηϋ 'Εμποριχον καί Βιο- ιιηχανκοΰ 'Ε.τ μελητηρ'ου μέ επι- κε<ραλή; τόν χ. Ί. Κανελλόπονλ >ν
    καί Ανέ.ιτΐ'ξ,ε -οής αυτόν τα εΗ'Λ, ι
    Φέρο>τ-χ τόν
    κόσμον
    ΘΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΗ Η ΝΟΜΟ-
    βΒΣΙΑ ΠΕΡΙ ΕΤΡΕΣΙΤΕ-
    ΧΝΙΩΝ
    'ΐπό άναθεώρηοιν τέλει ϋ νοαο
    0εσ!α πίρί εΰρεσιτεχνιών. ίν πνν·
    Λυασαώ πρό; τό τ*λικόν κ.είαεν.ιν
    της διεθνοΰς σι>μ6άσε(ος «περί ν·ι·
    Οιερώσεως» εύρωπαΐκοΰ υυστηιμι
    τυ; άπονομής διπλωμάτων ετιοεσΐΓΓ
    χνίας» τό οποίον υπέγραψε κ/ιΐ ή
    Ελλάς την 5ην Όκτωβρίονι ΤΪ71·
    Τοντο άναφέόβται' ε·.ς '
    ''^
    την Πανελλήνιο ν'Ετοιρείαν
    νών καί 'Εφη^έσεων, μέ τήν
    •'ιχην ότι, ευθύς ώς ληφθή τό άν»
    Τέοσ) κείμενον, θά επιδιωχθή ή β«
    στάσις ομάδο; εργασίας έξ «18ικΛ·
    προσώπων πρός μελέτην τοΰ όλον
    θέματος έκσυγχροισμοΰ τής ί«η?ί
    σίας Εύρεσιτεχνιών.