195019

2άΓ>()ΐιτι>ν ϋ "Οκτώβριον 1 ί»Τ
II
_________ΑΝΕ--Τ—ΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΓΠΚΠ ΕΦΗΜΕΡΙΣ"
"Ετο; 48ον—-Άοιβ. ανλλου 22!!ό _ ΤΙΜΗ
ΦΙΛΟ'ΛΟΓΙΚΗ — ΟΙΚΟΝΟΜ! ΚΠ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤβΝ
ΦΓΑΛΟΓ ΔΡχ. 1,50. ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 2ΚΔΟΤΗΣ - ΔΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ Σ2ΚΡΑΈΒΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ- ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ.
«ΙΝΤΑ ΧΡΟΝΙΗ£ΓΠΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
3229.708 — Γραφεία: ΝΓχης 25.-
Β'
Στήν παιδικη έκείνη Βουλή «ί-
Τοϋ κ. ΤΑΚΚ ΣΙΩΜΟΠΟΥΛΟΥ
Ποίος ξέρει... Άνω οχώμεν τάς
καρδίας. "Ισως, καθώς μαΖευτή-
καμε στή ΐ|
ποτελέσαμε
μονάδα, έπειτα άπό μετακινήσε·< δικών μας καί Εένων, έτοι όινχς γενήκαμε μιά γροθιά, μιά δύναμη, «ως θά μπορέσωμε νά μεταβά- λωμε τή ουμφορά σε εύλογία, άν διδαχτοϋμε άπό τα λάθη μος, άν δέν επιτρέψωμε συΖητήαεις περί όνου σκιάς σέ όποια δήποτε Βουλή, αν έλέγΕωμε το άπό πού κα'ι πώς των τυπογραφείον τοθ δποιου δήποτε «Τύπου-, ά" ήάψχ- με νά θεωρούμε κάθε διαφωνοΰν- τα μ' έμάς Εενολάτρη καί προ- δότη (άπό ποϋ άντλοϋμε αύτό οίιντριψαν τό ήθικό λαοϋ καί στρα- ,οϋ πολύ πρίν άπό τό «Οϊκαδε» 0 άπό τοϋς ύβριστικούς «Πομ- ρερανούς». Ήταν τό τρίτο δε- καήμερο τοΰ ΜαρτΙου 1922, δταν ειχε έπιστρέψει γιδ τελευταία ψορά άπό τό Λονδϊνο καί τό Πο- ριθΐ ό τότε πρωθυπουργός τής χώρας. Φυσικά, προτοϋ φτάση βτή Βουλή, άνέθηκε οτ' άνάκτο- ρα καί λέγεται ότι είπε οτόν βο· οιλέα, δτι οϋτε οί Άγγλοι μπο- ροϋν νά κάμουν τΓποτε υπέρ τής Ελλάδος, έφ' δοον ό Μεγαλειά- τοτος πορεμενε στό θρόνο. Ύ- Οτερα ουνεΖήτηοε τήν κατάσταση 'τό δικαίωμα;), άν δέν'έ^τρέ'ψω"- μέτούς άρχηγούς των κομμάτων με ζένες προπαγάϊδ::ς (καπο,ο καί μέ τόν Γ. Μπούο,ο, Βου- · γραφεί0, που 6ρίακεται καπου ε. Λευτή Κοίάνης καί άρχηγό όμά- Κεϊ κοντά στό Κολωνάκι μπορεϊ δος άπό 25 Μακεδόνες Βουλευ- νά σέ βοηθήση, σρκεϊ... τάς. Τότε ακριβώς ό καλλικέλα- 6ος άρχηγός τής ομάδος αυτής όνέβηκε στό Βήμα καί χωρϊς νά οκεφθή τήν εύθύνη γιά όσα £λε- γε, Εεοτόμισε άνήκουοτα πρό- νματα. Νά τί γράφουν σχετικά οί ίφημερίδες τής έποχής: έργαοθής... γιά την Αγγλία .. γιά τή Ρωσσία... γιά τή Γερμα- νια), άν πάψωμε νά μιλούμε χω¬ ρίς ουνείδηση ευθυνής. Πρέπει νά τό νοιώοωμε πολύ καλα, ότι έ£ ιοου έβλαψαν καί η έθνική άδιαφορία καί η πατρι- - Ή κατάστασις, κ. Βουλκυ- δοκαπηλεία, έχοντος καί οί δυό ταί, είναι λίαν κρίσιμος, διά νά μή είπω τήν φράσιν, τήν όποιαν ήκουσα σήμερον έκ οτόμρτος τού κ. Προέδρου τής Κυβερνήσεως εις τούς διαδρόμους της Βου- λής». 1 Δέν βρέθηκε ένας ά/ έκείνη την παιδικη Βουλή νά τού φωνά- Εη: — «Σταμάτα! Τα κράτη διέρ- χονται ουχνά δυσκόλους καταατά οεις, άλλά τό έθνος μας θά ά- γωνισθή καί είναι άποφαοισμένον να νικήση». Τουναντίον τοϋ φώναΕαν πολ- λοί μαΖί: — Τί είπε; Τί είπε; — «Δέν έχω τό δικαίωμα νά είπω άνευ τής αδείας τού κ. Προέδρου τής Κυβερνήσεως», έ- Εήγησε ό όμιλητής. Καί ό άρχη- νός τής Κυβερνήσεως, χωρίς νά διστάΕη, ϊσως έπειδή κουράοτη- κε, ϊοως έπειδή μπλέχτηκε μέ- οα στά σχοινιά τοϋ Γόρδιου δε- ομού, είπε: — Άφοϋ έφτααες διός έκει, πές το. — «Ό κ. πρόεδρος τής Κυ¬ βερνήσεως μοϋ είπε», συνέχιοε ό καλλικέλαδος «ότι ή κατόστα- οις είναι άπελπιστική». Πάγωσε τότε ή Βουλή. Άλλά κανένας δέν βρέθηκε νά Ζητήση αϊμα καί δάκρυα χάριν τοΰ &■ θνους. Καμμιά φωνή δέν ύψώ- θπκε νά έμψυχώση τό μαχόμενο έθνος. Μόνο ουντρίφτηκε ή ψυ· χική δύναμη τού λαοϋ κι' ό μα- χόμενος οτρατιώτης ένοιωσε ν ά ηέφτη τό όπλο άπό τα χέρια τού. Μίλησε ή παρακμή... Άπ' έκεί καί πέρα όλα τ" δλ· λα άποτελοϋν λεπτομέρειες. Μόνον ό λαός δέν έφταιγε. πού καί άήττητος ήταν έως τότε καί δέκα όχτώ χρόνια άργότερα ϋψωαε τό άνάστημά τού έναν πά οτόν πανίσχυρον άΕονα «χάοιν της δόΕης», όπως ελεγε στό δ,άν- γελμά τού ό ΜεταΕάς. Καί λΙ- γους μήνες μετά τό θάνατο τοϋ ΜεταΕά όταν τό μέτωπο κατέρ- ρεε, άφοϋ έπεσε επάνω τού κα'ι ή Γερμανική χιονοστιβάδα, ό ι ό¬ τε πρωθυπουργός, χωρίς αύτός νά είναι ύπεύθυνος γιά την διε· θεραπαινίδα τήν προφορική ρη- τορεία των πολιτικών μας καί τή γραπτή των εφημερίδων. Ή υω· ψροούνη άποστρέφεται τίς ηχη- ρές λέΕεις." Σιγά καί ταπεινά τής αρέοει νά μιλάη τή γλώσσα που βγάΖει στή συνεννοήθη, οτή συν- εργασία καί στήν προκοπή. Συμμετέχοντος στό μνημόσυνο των άδελφών μας προσφύγων, άς τούς άνοίΕωμε δρόμο νά πε- ροσουν πρός τούς τάφους των πατέρων καί των άδελφών, πρός ιούς τόπους, όπου άλλοτε άνθι- Ζαν γΓ αύτούς οί κρίνοι των εύ- αγγίλιομών καί τα ρόδα τής ό· γάπης. Καί άς ποϋμε γιά όλοος μας ότι ήταν ή μοιρα μας νά σηκώσωμε τό θάρος των άπελευ- θερωτικών άγώνων τής Βαλκανι- κης. ΎπήρΕαμε οί πρώτοι στ!ς θυσίες, γιατ' ήμαοταν οί πρωτοπό ροι καί οί πνευματικαί ήγέτες των άλλων. Θυμοϋνται οί γεροντότεροι ά¬ πό τούς πρόσφυγες μέ πόση λα· χτόρα καί μέ τί άνακούωιση πά- τησαν τό χώμα τής έλεύθερης πατρίδος, καθώς τό καράβι ι ούς έθγαΖε, έρμα ναυάγια τής έθνι- κής τρικυμίας στή Χίο, στή Μυτι- λήνη, στή Θεσσαλονίκη, στήν Κα βαλα, ισέ κάποιο νηοί τοϋ Αίναι- ου, ένώ άφηναν πίσω τους τα πάντα. Θυμοϋνται πόσο γλυκό 6- νοιωσαν τό χώμα αύτό, πού θά τό πότιΖαν μέ τό πικρό δάκρυ τής προσφυγιάς καί μέ τόν άλμυ- ρόν ίδρώτα τοϋ μόχθου, γιά /ά γίνη γόνιμο. Καί τό άγάπησαν. γιατί τούς χάρισε την έλπίδα ν>ά
ουνεχίσουν τή Ζωή καί νά Εανα-
φυτέψουν τα κρίνα τής χαράα
καΓ τα ρόδα τής άγάπης, νά εϋ
τυχήσουν Εανά, άν όχι αύτοι, ιά
παιδία τους.
Ηύραν έδώ τή λύτρωση' καί
Εανάνοιωοαν τή χαρά καί Εανά-
Ζησαν τό τραγούδι. Τό πικραμέ-
νο όχείλι σιγά - σιγά Εαναγλυ-
κάθηκε. ΜάΖεψε ό πρόσφυγας τα
ροϋχα τής διανομής στήν παράγ-
κα, πού τήν εϊδε σάν άνάκτορο
καί σιγά - σιγά τήν μετέβαλε πρά-
γματι σέ παλάτι. Στά χωρία καί
κατοικήση, μετέβαλε τήν έρημιά
στίς πόλεις όπου τόν έβαλαν νά
την καταρρεύση τοϋ μετώπου,
κλείστηκε στό δωμάτιό' τού κ'
έθεσε τέρμα οτή Ζωή τού. Καί
Εαγωγή τοϋ πολέμου Όϋτε γιά |σέ παράδεισο μέ τόν τίμιο μόχθο
|του. Ό ντόπιος αδελφάς τόν εί-
^ε μέ άδελφική συμπόνια καί μέ
ρμ ή οίκτο. Άλλά δ,έν τόν χρειάΖεται
δυό Έλληνες άΕ,ιωματικοί έ?.ω πιά τόν οίκτο. Δέν είναι αύτοι
άπό τα Γιάννινα, ό Βεροής κΓ οί πρόσφυγες πού ϊδρυσαν βιο-
ό ΤριβιΖάς, άγκαλιάΖοντας τό'μηχανίες; Δέν είναι αύτοι πού έ-
κανόνι, πού τό δόΕασαν καί τούς ]φεραν νέαν άνθηοη στήν οΐκονο-
δόΕασε, αύτοκτόνησαν. Στό πί- μική Ζωή τοϋ τόπου; 'ΕΕ άλΛου
σιμό μας τοϋ 41 όλος ό κόομος
οτάθηκε μπροστά μας σέ προσο-
χή. Ένώ τόν Αϋγουστο ν ου
1922 ύπήρΕαμε ή χλεύη των ε¬
θνών. Καμμιά αύτοκτονία δέν >>
γινε οτά 1922.
Άλλ' είνΰι καιρός νά πάρη-
γορηθούμε μέ τα λόγια τοϋ πο;η·
Τή: '
Οϋτε τό άνάθεμα σκληρό, μήτε
(ό πνιγμένος θρήνος.
Ά! καί οτό μαυρο Γολγοθα των ]
ή ένδοεθνική διασταύρωση μετα
£ύ προοφυγικοϋ καί ντόπιου οτοι
χείου δημ|ιουργεΐ κατά κάπβιον
τρόπο μιά καινούργια γενιά γε-
μάτη σφρϊγος σωματικό καί ψυ·
χικό. Σάν νά δημιουργήται μ.ά
καινούργια φυλή. Γερές ψυχές
μέσα σέ γερά οώματα καλοϋνται
ν' άντιμετωπΐσουν νέα προβλή-
ματα, γιατί ποτέ δέν έπαψαν νά
ύπάρχουν. Έκεϊ δπου τα παλαιά
προβλήματα λύονται, ή διαμκής
Συμβολαι στήν Ίστσρία
των Αγώνων τοϋ Πόντου!
ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Τρίτον δέ Τουρκικόν άπύσπασαα
συε.τλάκη πλησίον τού χιορι'ου Νέ
πιέν - ντάγ μετά τού τοίτου
ρου άποσ.ιάσματος.
(Σνν»:χεια έκ προηγονμένον)
Άμεσος εστειλ'ΐ άντάοτας διά
νά κατασκοππ'σουν, άν θά άνακα
( λυττθή υπό των Τούρκων τύ μέοοςί Έλειθςρωθΐντες' έκ τή- κατ,ι-
".■τον ίκρίψαμ: τα πολεμοιτόδια. δ τάξεως τοΰ εχθρόν, ίηιείς διά
Το μέοο; ρέν ιΐ «-εκάλυψαν οί Τονρ
κοι, Αλλίι μετ" ολίγον άντελήψθη-
σ'ΐν τήν ,-ιαρονσίαν μας καί -ϊίογι-
σαν την καταδίωξιν. Τότε έγώ δ.ή, Έοποά, ϋπου άνεπαύρημ.:ν 15 ήμέ
ρΓ<τα τους 31 άντάρτα; μόν είς ρα;. Εί; τό διάστημα των 15 τού δνο ΓΓαλαγγας καί περικνκλώσαμ: ( των ημερών εγίναμεν αυτόπται τον εχθρόν. 'Ο ΐϊόλεμο; αΐ-τό; μάρτυς; των έμπρησμών τών 'Ελ μάς έδωκτ τα έξη; λάφνρα: Δέκα ληνικών χωρίων υπό τών Τούρκων πέντ-: αίχ|ΐαλώτον; καί έ'να αξιοί- καί τής απελάσεως πολλων Έλλή ματικόν, ε—ά μουλάρια φορτωμέ-' νιυν των .-τοραλίων .τόλεων είς τα να μΐ πολεμοφόδια, δΰο άλογτι ά-1 ένδόΐεηα τού Κςάτον-. των χωρίων Γέρ - αλτή, Καβάν, Κούς - ντάγ, Καραμάκ, ΙΙέκ - ά- λάν, «ιϊσίιο; (εθνικών παθών, ιπορεία, πού λέγεται 2ωή, δημι- θεϊε άγγελε τού τραγουδιού, θόη- ουργεϊ νέα. ν' όνθίση ό κρίΐ', | Σάν τίς (θα τών Εύαγγελισμών' Μυκηναιες ίέρειες, αλογα ξιιοματικών, εν« μιιδοαλλ'θβόλον. Έξ ήιιων ίί(0ΛενθΓ,σαν τίσσαρΓς κ.ιιί ίτραΐ'ματίσθΓΐαν εξ. Την νύκτα τής 3 πηός την 4 Δέ κιμθοίυυ 11)16, έ πή ο α μ ■; ίν6ότερα τού Κςάτους. Μ·:τά τν Ιδήμεςον ανάπαυσιν έγώ μετά 100 άνταρτήν έθιλον- τών άπό τό χωρίον Μπέκ - ντάγ έ είς Κεοτμέ. 5ποι« εΓ- κια μεταφερκμίν τα^ κρνμμένα πό λε·μοιτϋδ·« είς τό χ(ι)ηίον Κεοτμέ, "που έκηύι|>αμ·: εί; την γήν
■: άμάξια Ι χον κοί'ψει τα πολεμοφόοκι, τα εΰ
•μμένα πό οον ίίλα έν τι!ξ.:ι κκί ο." «λλη; !>■
150
τουψέκΐίΐ. άνάλογα
«λλη.
ίΐοΰ ρφθασιι είς τύ χιυ.ιίον Κάς-
ά
ντάγ.
κ«ί Ο Τοΐ·ρκι:ι έμαθον την ά'μΐ-ίν
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
' · (ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΟΜΕ)
(Συνέχεια έκ προηγουμένου) γνώστης τής άρχαίας έλληνικής
Σέ έπαρχιακό περιοδικό διαβά- καί λατινικής, πού γραφει δημο-
Ζω: τό άνεπάντεχο μπλονΖόν (Ά- τική. Ό τύπος «ύπερήλιΕ» δέν
πό τό νόημα των ουμφραΖομένων είναι σωστός, έστω καί άν άνα-
ύποθέτω ότι πρόκειται γιά τή γαλ-
λική λέΕη πλονΖόν: θούτημα).
Άμφισβητώ τήν σκοπιμότητα τής
φέρεται μέσα σέ λεΕικά τής έλ¬
ληνικής γλώσσας. "Εγκριτοι έλλη
νιοτές, λ χ. ό καθηγητής μου οτό
χρήοης Εενικής λέΕης ϊσα ϊοα οέ ] ομυρναΤκό γυμνάσιο "Ευμανουήλ
κείμενο μέ θέμα καθαρά έλληνι-
κό κοί την άποδίνω οέ, όπως την
όνόμαοα, νεοπλουτιστική έπίδει-
Εη· Ό γράφων άκουοε ή ηϋρε
κόπου τή γαλλική λέΕη καί οπεύ-
δ*:ι νά τήν χρηαιμοποιήοει σάν υ-
ποκατάοτατο ϊσως τής άγνοιάς
τού τας γαλλικής γλώοσας! καί
μάλιστα προφέροντας έοφαλμε-
να — μπ τό άρχικό πί (μπλον¬
Ζόν).
"Επειτα, οέ κείμενο μέοα, πρέ-
πει νά άποφεύγεται τό κολοβω-
μένο καί: «κι» λ.χ. οάν φιλόλο-
Δούκας, ουγγραφέος ουνταχτι-
κοΰ τής άρχαίας, έκαυτηρίαΖε ϋρι
μύτατα τύπους όπως· ό πρόοφυΕ,
ό ένήλιΕ, άπαιτώντας νά γρόφο-
με: ό πρόσφυγος, ό ένήλικος, ό
ύπερήλικος. Ή γρσφή «τοϋ ύ·
περήλικος πληθυσμοϋ», μέσα οο
δημοτικό μάλιστα κείμενο, Εενί-
Ζζ άκόμα ηεριοσότερο. Τό οω-
στό είναι: τού ύπερηλίκου.
— Έδώ γράφει, σ' ένα άπό :ά
έγκυρότερα καθημερινά φύλλα,
τ. καθηγητής πανεπιστημίου: τή
νοοταλγική άγάπη στό παρελθόν.
Τήν 4 Αεκ.Γμϋοίου πό/.!· ένιιιοί:, νιύθησαν δύο καί ϊκ των Τουρκιαν
' ί
μάς περικΐ'κλιοσε ίνα Τουρκικόν ά
πι'ισ.νκτμα μαζύ μέ χωροο,νλακα; '
είς τό, χωρίον Καρά - -κιαδοί'η,
άχρ:(ίω; τήν στιγμήν ποϋ μερικοί
άντάρτ·ς μιτε'ιιπ.χιν μέ κάρρα τα
πολι·μοΐ| όδΐα -'ς τύ χωρίον Τσι-
ΐ| λίκ.
Γι ρω ά.ιύ τύ "/(ΐ)πιον Καρά - κι
(ΐΓιονη, ήρχισε μάχη μεταξΰ ημών,
κοί των Τούρκων άπύ τύ πρ(»ί μέ
χ'.'ΐ εσπέρας, Τα μισάννχτα διέ-
τα'ία ν ά χωρισθή ίίλο τό σώμοι είς
αποσπασμΐιτίΐ ανα 20* άτομα ν.ίύ
μακρνά τύ εν άπό τό άλλο ά,-ΐόσΛα
σμ<ί, ώστε νά μην μάς έπιτΐθή ό εχθρύς έξ ά.-τροόπτον, Τήν ίίλλ.ην ημέραν τό όδηγοί·· μενον ύ,τ' έμοΓ' άπόσ.τασμ« Γ^θα· σεν εί; τύ χωρίον Καρά - Τεπέ, ίίπου σννηντήσαμεν Τονρκικόν άπό σπ<ισμα, μετά τοϋ οποίον έ'γινε σνμπλοκή. Τήν ίδιαν ίιμέο<ιν έ'τΓ- ρΐ,ν Τονρκικόν άπόσπασμα πλησίον τιιΰ ΚοΛζιι - ντάγ, σννεπλάκη μετ" άλλον ημέτερον ά.-τι,σ.πάσιιατος ί- μεσανικτα ειρυγαμε* χωρις γθς κι άρχαιολόγος. Αύτό, τό πο· Ό τύπος δέν είναι σωστός. Τό λύ, μπορεϊς νά τό είπείς. Άλ>,ά Ι όρθό είναι: άγάπη γιά ή πρός 'ό
θά γράψπς: κα'ι άρχαιολόγος. "Ο
μοια κακόΖηλα είναι καί τό:
μοΰπε, τοϋγραψα, σοϋλυοα κ ά.
— τα πυκνά ούγνεφα των
να μάς αντιληφθή ό ίχθιιός καί γίς προκαταλήψεων. Τό σωστό εί
πί κεφαλής τού οποίον ήτο ό Νι¬
κόλαος Ίωακειμίοης,
ΐηθάσαμ·:-ν είς τύ Μερμέο - άοτή,
οπον καί έμείνιιμεν έντός τον δά-'
σονς πέντε Μ,ιιέριις, Ρω; ύ'τον οί
Τυΰρκοι εχασαν τα ίχνη μας. Άτ'
έκΓΪ διηΓθΰνθημεν είς χύ χο>ρίον
ΆλαΛϊΐίνκ, άλλά καί ΐδώ ό ίχθηό;
μά; ανεκάλυψεν.
ΉρχΐΓνν ή μι'ιχη κατά τήν ο¬
ποίον έσκοτώθησαν εξ άντάρττς
καί οΰο ίτρίΐυματ'σθηπαν. ΙΙή.,κιυι
τιιίι; λιιϋοιμένον; άντάρτε;
ναΐ: λογής, άκόμα όρθότερο: κα
θε λογής.
— «ό κ. Χ. δούλεψε επάνω οέ
προκαθοριομένα πλάνα.» Αύτό
μοϋ θυμίΖει «τό στυλ» πού έχει
καταντήσει έπιδημικό, ένώ έχουε
γιά τίς διάφορες έννοιολογικές
άποχρώσεις τα: ρυθμός, ϋφος,
άτμόαφαιρα, «κλϊμα-, τεχνοτρο-
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΪΑ
ΚΙΡΚΑΓΑΤΣ
εί; τό χωρίον Ταζλον, ο.Π'α· Δέν θά χρηοιμοποιήσω ποτέ
.τού μέ Χ> παλληνάςΐα κατελάθαμξ τή λέΕη πλάνο, αφοϋ έχομε τό
τύ όοεινύ μέρο; ΙΙαγαλή - Ντάγ, | οχέδιο.
— καί στή θέαη τού υψώνον-
ταν ένα μικρό Εενοδοχείο. Αυιή
τή χρήση τοϋ πληθυντικοϋ τοϋ
ρήματος, άντί τού ένικοϋ «ύψω-
νόταν», τήν συναπαντάς κα'ι οέ
δοκιμους άκόμα λογοτέχνες, πρό
γμα πού μαρτυρεϊ έλλειψη όκρι-
βολογίας καί αίσθήματος ευθυ¬
νής.
— γιά τήν τύχη τοϋ ύπερήλυκος
πληθυσμοϋ. Το γράφει ουντόκτης
εγκρίτου καθημερινού φύλλου,
ό'που έπϊθάσαμε ολόκληρον τύν
χι:μώνηι ϊ'-χοντ!:; γιά κατοικίος
τηώγλες, ώ; καί μευιχά σ.ιήλαια
άγρίοιν θΓ,ρίιον. Ά.ιερίγραπτα ίι-
σαν τα δπνά μας κατά τό διάστη
μα τοΓ> χειμώνος εκείνον, ποί' υπο
φρραμε (5πό τάς προσβολάς ταϋ
ίχ"'-θν, ά.τό τό δριμί' ι|>ΰχο; καί
άπό την .τιίνα.
(Σ ν-,εχίζετ/ιι)
·»♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦
Ό φίλ.ο; κ. Πάνο; Μεϊμαρύδης
είχε την καλωσύνη νά μοϋ στείλη
τύ ώηαίο τοι· 6ι(Ίλιαράκι γιά τύ
Κιρκαγάτς. Τόν ι νχαριστω 0^"ρι ά
καί γιατί μέ Ονμήθηκε ΰστιριι ά.ιύ
τόσο πολλά χυόνια ποϋ έχονμε ν1
άνταμιίισονμε καί γιατί μοϋ χάρι¬
σε σνγκινήσ*ις μεταφίροντάς ιιε
νοερά στίς άλησμόνητες πατρίδες.
Έκ προοιμίου δηλιΰνο) πώ; πρό-
ίς μόν δέν είναι ή κςητική τον
6ι6λίου. "Αλλο θέλω νά τονίσω:
πώς ίίταν ΰπάρχει ό πόνος καί ΰ
άγάπη, κΓ ν. δει-τ-τοη κι' ή τρίτη
γενηά μποροΰν νά αποθησανρίσυΐ'ν
ό'λες τί; Λναμνήσεις καί νά μάς
δώσονν μέ άδοές άκόνες τή ζιοή
μιάς άπό τίς τόσςς Λξιόλογες ιιό-
λ.·Μς ποΰ άίτήσαμε στή Μικρά Άσί
α, στόν ΙΙόντο> στήν Θςιάκη. ΤΙό-;
σκ πόλεις δέν περιμένουν (Ίκό|ι »
νά ξαναζιυντ'ΐνέψινν στήν καοδι Ί
καί στή μνήμη των παληιον τονς
κατοίκων άλλά καί των άπογνων
παρελθόν. Άκόμα καί: «άγάπη
τοϋ παρελθόντος» θά εϊταν πολύ
προτιμότερο άπό τό μή έλληνικο:
άγάπη στό παρελθόν.
Ό ϊδιος γράφει: τό ϊδιο έθι-
μικό μπάνιο. Ή έλληνική λέΕη
είναι λουτρό. Ποτέ δέν θά μετα-
χειρισθώ τό ίταλικό, κοινό: μπά¬
νιο, οϋτε στόν προφορικό λόγο.
— Άλλος έπιφυλλιδογράφος
στοχαστής, ένώ άπό τό ένα μέ·
ρος γράφει «ομιλεί», άπό τό ϋλ·
λο «μεχριτίΖει» (μέχρι τή ρωμαί-
κή περίοδο κ.ά), γράφει «ψη-
λές διαστημικές
άντί τού σωστοϋ
θερμοκρασίε';»
•υψηλές διαοτη
ματικές θερμοκραοίες. ή «υψη¬
λές θερμοκρασίες στό διάοτημα-.
Γράφει έπισης «...προσδίνο,υν οο
βιβλίο ένα 6άρος ίδιαίτερο» άντί
τού έλληνικοϋ τύπου «προοδίνοον
οτό βιθΛίο ίδιαίτερο Οόρος». Τό
«ενα βάρος» είναι μεταφορά από
Εένες γλώσσες. "Εστω κα'ι όν,
κακώς, άπό άμέλεια καί έλλεΐαιη
γλωσσικοϋ αίοθήματος, συνηθίΖε
ται. κςφός είναι νά προσέχουν
οί γράφοντες έπιοτήμονες, λόγι-
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ ΑΙΤΙΑΣΕΙΣ
Κνοιε Λΐΐΐθυντά
Στό νπ' άοιθ. 2222 φύλλον τού
ιΠροσφ. Κόσμον» τής 15—9—73
διάΛπσπ μιά έ.τιστολή διαμαρτνηί-
α; τοΰ λογοτέχνη κ. Δ_ Λιάτσον,
μί τό τ·τλο «Ά,ιαηάδεκτοι αίτιπ-
σπς> πχετικά μέ οσα πεοί .ιηοσςρν
γο>ν ;τ.ταν οί καλλιτί'χνες ;ιονσι-
κοου^υ'■τε; κ.κ. Χιιτζηδάκης καί
θ?ιΐι)ΐΊ(.ήκη;ι στοϋ; «Τάϊμς τού
Λός "Αντζίλε;» καί δτ;μοσιπ.'·τηκαν
πρώτα έκεϊνα χρονια οί περιπλανώ
μ€νοι αύτοι πρόσφνγες δροΰσαν
παράνομα». Ποιό; τοΰ τό εΓπε;..
Γιατί δρονσαν παράνο,ια;.. Λάθος
κ Χατξηδάκη. Τήν έποχή έκείνη
οί πρόσττνγΓ; ήσαν ύπό' την προ¬
στασίαν τής Έπανάστασης καί δ»>
τηΰ Άρχηγοΰ τη; αειμνήστου Ν.
ΙΙλαστήρα καί καθόλον δέν δροϋ-
σαν σάν παράνομον άλλά ν.-τό τό
«.-τλετον Γρώ; τής ημέρας χαί ιιέ
ολο τό θάρρος τή; ήξιοσύνη; τονς.
ί
μεταί>Γ<»σμένα στό «Βή,ια» τής 30—·8—73. Ρεμ.τ,έτικα καί χασικλ.ίδικα τρα- 1Ι:.·0ΐί6λι.ιω ΰ'λα οσα δ?ν ιιοΰ γαΰδια δέν τραγοιδοϊκκΐν οί ;.ς>05
ΓΓΐιί-,ονται σιοστά, μά δέν μ.τοοώ ] φνγΕς, οϋτε χρησ'μοποιονοα'ΐ νπρ
νά μην έξεγε(.Οώ μ.τςοστά στύ χωτικά χ. θεοδιοράκη. Τραγουδοϋ
τ:'ο;6λ.ι;τ"/ώτ^ιτο, γιά μά; τον; ηαν έλαφρά καί λαϊκά τραγούβια.
πϊόσφνγες, πώς ξονσνμε παοάνο-' χαροι'-μενα καί έρωτικά, τα μέν
ΠΤ1Ί
νκοχωτ.κ.ών.
Καί υί δνυ μοισικοσνιΟέτΓς ο"ν
ϊ'χαν γ·:ννηθΓΪ τύν «αιρό τή; ,-ΐροσ!
φγ;( ς ξμ ρ χρμ , μ
αι, χιιτ,γημέ· οί κπί καταίρεύγαμε' λαϊκά σννοδείη άπό σαντονρι κηί
Ι Οΰτι, τα δέ ίλαφρά άπό μαντολί·
να χαι κιθάρτς.
,-ΐροσ! "Ας κάνουν τόν κό.το οί καλοί
ςνγια; κ.αί σννΓ.τώ; δϊν εχονν .-τρ) μα; μονσιν.οσννθέτε; νά δια(!άσονν
σοπική άντ!ληι!·η των ι'ίσων οΐ.ιαν,' μιά κοιτική τοθ κ. Α. Καραντώνη
άλλά ΐ'5ι;σ!σ9ι:ιαν σέ ίίτςταλμέν11;' γιά τό 6:6λίο μου «Τραγούδια τής
.τλΓ.?ο<ί ιΤ;!ες τις οίδε, τίνων προσ ϊαύρνης·» .τού Ρκαμε τύ ΕΙΡΤ ά, ά.τύ τοϋ; οποίον; δυσ- στί; (ί—9—72 άπό την όποιαν θά 'τυχώς υπήρξαν πολλοί βασιλόιτρο- δ.δαχθοΰν πολλά, γιά τό πώ; δδοα ιτς τή: ΐποχής έκ:ίνη;. | ααν καί τί ποοσέφεοαν οί πρόβφν- 01 .τ.ιύσφιγε; αισθανόμενοι τό γ<"ς στίιν Έλλάδα, οί περιπλανώ· ΰάι,Ός τής ρ/Γθίρής κ«Τ(ΐστ;>οΓΐή- ( μενοι κια ξεοριζωμένοι. Έ.τίσης
τιιιν καί ιΐ;ν αδυναμίαν τοϋ ίσχνοΰ ά"; δ'.ιιδάσονν τύν «Οίκονομικύ Ττ
/.ιά ι,η'/'.^ΟθαγοενΊο; κςχιτικοΰ .-τιο,οϋ χυδρόμο> τενχο; 902 τή; 26—4
,τολογΐΓΐι-^δ γιά νά περιμρνηυν ά.το —73 γιά νά δοίνε .τώ; σκέπτον-
τιλιπμ,·τικί| (Ιοήθίια, ΰΤχιιν .ΐϊσιι ται γιά τοϋ; ποόσιτνγε; δ κ. Σπ.
μέ τα ιιοΰτρα σέ ό."ΐοια>δ>Ί.'τοτε δου Μαρκεζίνη; καί πολλοί αλλθι ε16ι-
λ.ν,ιά ιΰ-ίΐσκαν, γιά νά μ.ιορέσονν κοί, πού έχουν 6αρΰνονσα γνώαη
νά ί.τ.'ςι'ισονν μέ τί; οικογενείας ' γκιτί άλλ.οι έζησαν καί άλλοι κατέ
τι>νς κιιί δ^ν είχαν κα.ρύ γιά δια χούν καλά τ° προσφνγικό ζήτημσ.
σκ:δάσίΐς καί σ.ιητάλες, γκ'ι ν<ι·ι. [ Ευχαριστών γιά την ΐΓϊλοξενίαν κιοτινά καί ξίη Ό κ. Χατςςν,δάκη; λ.έιι. «'Γά Στέλλα Μετά τιμή; ΙΙιτράνη ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Β' Λι,ν αισθάνεται ότι ευρίσκεται Εένος έν μέσω Εένων, έν τή Ά· γία Γή της Παλαιστίνης ό ' Ελλην ΌρθόδοΕος προοκυνητής, διότι γνωριΖει άκόμη ότι: Πρίν ή α- πόγονοι τού Άδραάμ, τοϋ Ίοα- άκ κα'ι τοϋ Ιακώβ, έπιοτρέψοιιν έΕ Αιγυπτου, ίνα ανακιήσουν τήν Γήν τπο Έπαγγελίας Χαναανϊται κατεϊχον αυτήν, μεταΕύ των όπο'- ων καί πολλοί Άχαιοί, Πελασγοί, Δαναοί, Καππαδόκες, Κρήτεο, Κύπριοι, 'Ίωνες, Δωριεϊς Προέ- ληνες, ών τελευταία λείψανα την ζωή των κατοίκων, Αύτό τό ψύχοιλα. Κι' ό μονσαφίρη; οί, φιλόλογοι κλπ. σέ τέτοιες λε- »' επι 1200 ε τη άκμάσαντε.. πτότητες τής γλώσσας. Ή άμέ- μεταΕύ Φοινίκης καί Όρίων τής λεια. οτήν περίπτωοη αυτή, άνοί γει διάπλατα τή θύρα σιήν άλ- μέρος είναι τό άλάτι τή; άφηγή- Ι καταλα6αίνοντα; την είρωνεία: | λοίωαη, γιά νά μην είπω έδώ: σεο>ς. Δείχνει τα .τνίϋμα, την ι|τ- — Τί λέτε, ν,νρία μου, πολύ κα άποθαρβάρωση.
χοσόνθεσ^ τήν νοοτροπία, τόν ΐ- [ λά ήσαν κι' αντά ποϋ μοΰ πρυσ(|έ] — Γράφει άκαδημαικός: «Ή
τό οεβαομό πρός τή δικαιοούνη»,
σωτερικο ππλιτισμό των κ<αοίκων. | ρατε. ... [ ασκήση τού έλέγχου έΕασκει τό Δ:(ΐ()άϊοντας τό (Ιιίΐλίο θνμήθηκα Γι' αύτό ιί.τα ,-τιίις το τοίτο ιέ- . . , . , , , ν ; ",, ,. . ν, . ι . „ ,,,, , , ... . ' λαο οτό να σκέπτεται κλπ.», «μέ την δικια μόν ΙΙατριδα, την 2,χαρ ρος τού βιβλ.ιον είναι το αλατι .η; τη τή; ΙΙισ,δίας. Ή ζωή σχεθόν άιΐηγήσεως. Έκεΐνο ποΰ δείχνίΐ Ι ιδία. Μά τό πνενμα καί τών άπλο περισσότερο πώ; τό 6ι6λίο αύτό · άντί τού άρθρου τής αϊτιατικής ικΐ')τέρΐ')ν άνθριόπων κοςρτερό σάν είναι χαρπύς τής άγάπης τόσο τού τόν. "Αν άκαδημαϊκοί γράφουν ζνθΑιτι. Ε[χα κάτ| θΐΐάδε; άπό τύ σνγγςκκιέα ίίσο καί άλ.λων παραγόν σύι τού ϊθνομάρτνρα Κλημάνο- Ι τι»ν Κιρκαγατσιανών, δπω; άφη- | γλον, τοΰ Δημογέροντα ποίι έμας- νη νά καταλάβονμε ό συγγραιτέ- τνρησε μαζϊι μέ τύν Χουσόστομο άς, ίΐναι πώς δέν πουλιέται άλλοι στή Σμύρνη. Ό θεός δς άναπαύη χαρίξεται .. τότε τί νά περιμένομε άπό «λογοτέχνες»; Έπίσης έδώ έπιθυμώ νά έπιση μάνω τήν άλλη περίπτωση τής κα- τίς ι|'νχέ; τονς. ΙΙάντα γελ.«στές, Ι Άξίζονν θεςιμά συγχαρητήρια τάχρησης των άριθμητικών άπολύ πάντα εργατικάς _ δλο καί κάτι ( τόσο στόν σνγγραφέα δσο καί σ' 1 Των ποθ όωείλεται σε κακές ι,ε- κ<ιι παντα έξν.τνο άνέκ-δοτο νά μοΰ ,-ΐοΰν. "Ε να άπό τα .πολλά είναι κι' αΰτύ: Κάποτε ενΐι; μοΐΌ*<ΐ(( !ρης γίμΰ€ μποοστά τού τύ τοαπέζι μέ ψίχον· λα. Κι' ή σπιτονοιχοκνρά μέ λ.- πτή είηωνεία! — θά ταίριαίΐε Τ,χαν κάποιο ( όλον; εκείνον; ποϋ σν, έβαλαν ιιέ ταφράσε,ς. Συνηθίζεται νά γρά- ηΓ( τΐ,Γιν "Κ τίιν τιίϊινίι ή ί»λινιί τοι·Γ ί»Λθσττιοι-1 _ _ την ή3ική ή ίιλική τον; ΰποστήρι ξι νά εκδοθή αΰτύ τύ πολύτιμο 6ι φουν λ.χ. «μόνο ή δημοκρατία βλίο. Άς έλπ.'σονμε πώ; θά 6οε-! πραγμοτοπο.εΐ μιά λογική όργά- θοΰν κι' άλλοι μιμητές τον ϊτσι νωση των άνθρώπων». Πραγματι- Λθύ νά σνμ.-τληρωθονν τα πολλά κά πρόκειται έδώ περ'ι μεταφρά- κενα που υπαοχονν στον τομεα αυ· I πού μέ περήφανο παράστημα τοΐ'ς πού θά ήθελον νά έχουν μιά μπροστά σας μιά χότα— την έν- τύν. π:ό όλ.οκληρωμενη ίδέα γιά την Πα( νοοΰσε ξωντανή, γιά νά φάη τα Ι τρίδα των γον.ών τονς; ϊτίς 135 σελίδες τοΰ βιβλίον, μέ μίαν ώοαία κατανομή τΓις ν- λης, ϊγ.'Λ χοίρέσει ίίλη ή ξωή, δο- σμένη μέ τόση ζιοντάνια, τοΰ Κιρ¬ καγάτς. ΔιαιςΐΙται σέ τρία μέρη: Στό πρώτο άναγοάφονται οί γνώ μες των ξένων γιά τό Κιρκαγάτς όπως τοΰ Σατωβριάνδον, τοΰ Η. Ηενεζη, τοϋ Χ. Άγγελομάτη κ)_τ. Στύ δεντερο άναλνονται ή Κοινό τητα καί τα Κοινοτικά Φωτ, Ούλ.κέρ 4η Οκτωβρίου Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ η ίίπιυ; ί; Δημογεροντία, ή ΐκκλησία τύ Σχολειό, τύ Νοσοκοιιιϊο. Ή Διοίκησις καί ή ΙΙαηαγωγή. ΙΙολ. - τ στικές εκδηλώση;, "ΕΟ μα Έ- .-ταγγέλματα καί έπαγελματίες_ Τέ λο; στύ τρίτο μέρο; άναφέρονια Ίστορΐε; καί ΙΙεριστατικά άπό πως τίς παριστάνει, θεά κα'ι Ίέ- ρειες, ό γνωστάς δακτυλιόλιθος τοϋ Μυκηναίου καλλιτέχνη, δς προσφέρωμε δλοι μαΖί τό ζάκ^ιυ τής νοαταλγίας καί τοϋ σεδασμού μας στήν Έθνική Παράδοση την καθισμένη στή ρί£α τοϋ ίεροθ δέντρου τής ιρυλής. Όμως, τα ίερά είκονίσματα τα μεταφέραμε πιά έδώ, τούς έφέστιους θεούς μας, καί τα τιμοϋμι: όλοι μα?ί, γιατί μάς έγιναν κοινά βιώματα. Ή νέα γενιά, ετοίμη γιά κάθε άντιΕοότητα, θέλει νά Ζήση είρπ- νικά καί έχθρούς. μπορεϊ V δίνει τό χέρι στούς Ή ίστορική συνέχεια αποτελέση μαΖΊ μέ τό ■α*. ~ ^ ^°^ζζ:ζ:^:> ζ:£ ^^,: ζ
Αύτό είναι μιά παρηγοριά. Δέν (Τητα την καοισμενη ο,., μ...- -«
είμαστε μόνον εμείς. Ή Ζωή τών ίερού δέντρου καί τής προσφεραν
λοών είναι ένα διαρκές κθμα. μέ αΕιοπρέπεια τα δώρα τή·ς λα-
οβήνε. κ1 ύψώνεται πάλι. τρειάς καί τοθ σεβασμοϋ, έτσ. ό-
πού
νέα προβλήματα.
ΤΑΚΗΣ ΣΙΩΜΟΠΟΥΛΟΣ
Γιάννενα
σεως άπό ναλλικό σύγγρσμμα. "Ε
λοιπόν αύτάς ό τύπος δέν είναι
ελληνικάς. Ή έλληνική γλώσσα
λέγει «. πραγματοποιεϊ τήν λογι-
κή όργάνωαη». Τό «μία όργάνω-
αη» είναι Εενικό. Δέν καταλα3αΙ
νω κάτι. Όταν μεταφράΖω πα-
ρομοιους φραστικούΐ τύπους. τύ
Θύς τό γλωσοικό μου αϊσθημα
Αιγυπτου Φιλιοταϊοι, έκ τών ο¬
ποίων καί ελοθε, καθ1 Ηρόδοτον,
ιό όνομά της όλόκληρος ή ση-
μερινή Χώρα Παλαιστίνη, έπαρχυ
θεωρουμένη τέως τής Κρίλης Συ
ρίας καί άποτελοϋσα την Νοτιο-
δυτικήν, έσχατιάν τής πρόσθεν Ά
οίας. Εάν, λοιπόν, δικαιούνται νά
αίοθάνωνται οικείον κα'ι ενδιαφέ¬
ρουσαν τήν Γήν τής Παλαιοτίνης
ωρισμένοι λαοί τής Γής, αύτοι
κατά φυσικήν, λογικήν καί ίοτορ·-
κήν προτεραιότητα είναι φύσει καί
θέσει οί "Ελληνες καί οί Έβρατ
οί, οΐτινες αμφότεροι έπλάσθη
σαν άπό τόν θείον Δημιουργυν
Ίνα φωτίΖουν κα'ι όδηγοϋν τούς
λαούς κϋ'ι τα έθνη τής ύψηλίου.
Οί Ελληνες μέ τήν Φιλοσοφίαν
κα'ι τήν Επιστήμην καί Τεχνικήν
των. Οί Εβραϊοι μέ τήν Θεολο-
γίαν καί "Ηθικήν των, ή όποία
αποτελεί έως τής σήμερον το
υπόδαθρον τών τριών μεγάλιον
Μονοθειστικών Θρησκειών τής Οί-
κουμένης: τού όσυγκρίτου Χρ:-
στιανισμοϋ, τοΰ Ίουδαισμοϋ καί
ιού Μωσμεθανισμού. Όταν '.-ί
πλείστοι τών σήμερον θεωρουμέ-
νων μεγάλων Εθνών ήσαν άν
με προειδοποιεϊ καί μέ κάνει νά ,θρωποφάγοι, ώμοφάγοι καί ήμιά-
οτήνω αύτί. Τό πολύ. άν διαδλέ- γριοι, ό μέν πρωτότοκος λαός
πει ό μεταφραστής σέ παρόμοια τού Θεοϋ Ίσραήλ έγραψε τήν
περίπτωοη κάποιαν έννοιολογική Πεντάτευχον, επι τής οποίας οτη-
απΰχρωοη, καλύτερο είναι νά ρίΖεται ό ύψηλότερος άνθρωπι-
ρεταφράοεΐ:
νά ρίΖεται ό ύψηλότερος
•μόνο ή δημοκρατία ομός καί Κοινωνισμός. Ό δέ δευ-
τερότοκος λαός τοΰ Θεοϋ ό Ελ¬
ληνικάς έγραφε τήν Ομήρου Ί-
λιάδα κα'ι τήν
Όδύσαειαν, άνα-
άν-
πραγματοποιεϊ κάποιαν λογική όρ
γάνωση των άνθρώπων».
— Νέοι κυρίως συντάκτες τύ¬
που νομίζουν ότι. κολο6ώνοντες Ι πτύσσων τήν αθανασίαν τής
τίς λέΕεις μέσα στήν τύρδη τής
καθημερινής λαλιάς. μένουν πι-
στοί οτήν «καθαρή δημοτική» άν
γράψουν κολοβωμένη τή
φέτο, μυγδαλιά. ρωτώ, νωρίς, πά
νω, ψηλά, ρολόϊ (ποϋ είναι ή ρί-
;), περήφανος κ.ά.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΙΙΛΞΕΧΑΣΤΕΣ ΛΤΡΙΔΕΣ
ΟΙ ΔΥΟ ΠΙΣΤΟΙ ΦΙΛΟΙ
'ΤπενθυμΐζομΓν την αυριον Κν-
ριιικήν καί ώραν 11 .-ι.μ, έν τω Κ ι
νηματογράιμι) «Παλόμα·» τοΰ Χο
λαργοϋ διδοιΐ'νην ΰ.τό ταΰ σι^νερ-
γάτον μπς λογοτέ/νου κ. Χρήβτον
Σολομωνίδη διάλεξιν μέ θέμα
Έγχρωμος έλαιογραφικος πινακας που φιλοτεχνησε *ίχααν.. π,ιτοίοε"^. Θ,ν α(κ-λο
ό κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ καί πού έχει παρουσιαστή γίση 0 ΐΐ(,υΡδηο; τοϋ Σύλλογον
στήν έκθεοη τού Έντευκτηρίου τού «ΠΡΑΚΤΟΡΕΙ- Δρ ■/.. Ιωάννης ΐΐαναγό.-ΐονλος.
ΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ». Αθήναι Ά- Την εκδήλωσιν αυτήν τέλει ό Δή
πρίλιος 1963. - ' »° Χολ«βνοθ
την σύοφιγΕιν των δεομών τού¬
των προήγαγεν ό ήγεμονικός οί-
κος τοϋ Μεγάλου Ήρώδου καί ή
ΡωμαιοκρατΙα ήτις άναγνωρΙΖου-
οα μίαν κατάστασιν τήν μεσαίαν
τής τριγλώσσου έπιγραφής τοϋ
Σταυροϋ τοϋ Θεανθρώπου Χρι-
οτοϋ έγραψε διά χειρός τοϋ Ρω·
μαίου Προκουράτορος Πιλάτου
έλληνιοτ'ι «'Ιησούς ό ΝαΖωραϊος
ό Βασιλεύς των ΊουδαίωνΙ». Ά
λά μήπως πλήρη έλληνικών μνη·
μείων άρχιτεκτονικών δέν εύρε
τήν Ίερουσαλήμ, τήν έκ τέφρας
τοϋ 70 μ.Χ. καί 138 μ.Χ. καί 230
μ.Χ. άναγεννηθείοαν, επισκεφθεϊ-
σα αυτήν μεγάλη Βαοιλομήτωρ
Ελένη, τό εύγενές τουτο 6λά-
οτημα τής Βιθυνίας (Δρέπανον
Νικομηδείας) τής έλληνικωτάτη»;
Μικραοίας, οπόθεν κατάγεται καί
ό Διδάκτωρ τής Νομικής Μακα-
ριώτατος Πατριάρχης Ίεροσολύ-
μων Κος Κος Βενέδικτος ό
V
Ναούς των Έλληνικών Θεοτήτων,
-,οϋ Διός κα'ι τής Αφροδίτης ε-
κρήμνισεν ή Άγία Μήτηρ τοθ
Μεγάλου Κωνσταντίνου, ίνα ά-
ποκαλύψη τόν φρικτόν Γολγοθάν,
τόν Ζωοποιόν Σταύρον τοϋ Σω¬
τήρος καί τόν Πανάγιον Τάφον
ι ού Άναστάντος Λυτρωτοϋ των
άνθρώπων καί παραδώαη ταυτα,
επί δεκαεπτά ήδη αιώνος είς τοϋ
Παγκοσμίου τόν σεβασμόν καί τήν
προσκύνησιν! Υπό τούς θόλους
τού Ναού τής Άναστάσεως τόν
οποίον ό πλοϋτος καί ή εύσέβεια
ιοϋ Μ. Κωνσταντίνου καί τοϋ Μ.
Ίουστινιανοϋ συνεπλήρωσαν άν-
τήχει ή άττική κα'ι άλεΕανδρινή
Γλώοσσ, όταν ό Ώριγρνης καί ό
Κύριλλος Ίεροσολύμων, ό Κπ·
τηχητής κα'ι ό Σωφρόνιος έθεολό
γουν καί έκήρυττον καί Εύσέθι-
ος ό Καισαρείας έΕενάγει Ιου¬
δαίους καί Έλληνας έρχόμενους
όίς επίσκεψιν των Θεοβαδίστων
Τόπων τής Ίερουσαλήμ!
ΣυνεχΙΖεται
Άρχιμανδρίτης
Εύθύμιος Έλ. Έλευθεριάδης
Θεολόγος φιλόλογος καθηγητής
Α' Άρρ. Λαμίας
θρωπϊνης ψυχής καί την περ'ι τού
'Υπερπέραν Αλήθειαν κα'ι δογμο-
τίΖων ότι ό έπίγειος τοϋ άνθρώ-
που προορισμός καταΕιοϋται μέ
τήν τίεευγένισιν καί βελτίωσιν τοϋ
έαυτοϋ τού καί τού περιβάλλον-
τός τού, ήτοι μέ τήν θετικήν προ-
αγωγήν τοϋ Πολιτιαμοϋ. Τα πρό-
σφατα άρχαιολογίκά εύρήματα
των άνασκαφών είς τε τ όν
τοϋ Ναού τοϋ Σολομώντος κα'ι
είς τάς Συναγωγάς τής Ίουδαίαι;
— Σαμαρείας καί Γαλιλαιας κα;
δή καί τής Τιβεριάδος καί Κα-
περναούμ πείθουν Γιερί των προ-
αιωνΐων ίδεολογικών καί γλωσσ·-
κών δεσμών Εβραίων καί Έλλή
νων. Αύτάς δέ ούτος ό Μακκα-
βαϊσμός των Άσμοναίων καί των
Σαδδουκαίων είναι μία μορφή >:·
ζελληνισμοϋ τοϋ Ίουδσϊσμοϋ πού
κορυφοϋται είς τόν Φίλωνα καί
τόν Ίώσηπον. Αναμφισβητήτως
ΧΕΟΣ ΣΤΓΧΡΟΝΟΣ ΕΛΛίΙ-
ΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ ΕΡΓΑΣΙ¬
ΑΣ
"Κατηρτίσθη υπό τού 'Τπονργεί-
ον 'Εθνικής Οίκονομ!α; νέος Κώ-
δ | Εργασίας, διά τού όπο!ο·υ έχ-
σνγχηονίζεται καί ποοσαραάζεται
ή έογατ:χή νομοθεσία είς τα; ση¬
μερινάς συνθήκας καί άνάγκα; τή;
οίκονομίας.
Είόικο^ΤΓρον, ί.ά τού νέον Κώ-
δ κο; καθιεροϋται ή άρχή των ίτπο-
χθΓωτικών όρίοον προστασία; τού
αισθωτού καί κωδικοποιοννται αί
διατάξει; περί ώραρίου, ΰπεριορΐ'ΐ
κης άπασχολήσεως, άδϊΐών, ά.το.η
μώσιοιν, προστασία; άνηλίκων
ώς καί τή; τεχνική; καί έπαγγελ-
ματική; καταρτίσας;.
Σημειωτέον, οτ·. διά πρώτην ({Ο
ράν εί; τήν Έλλάδα κατηρτίσθη
Κώδιξ Εργασίας, παρ' όλον δτι
αί σχετικαί προσπάθειαι των είδι-
κ.ων, έπιστημόνων κλπ, έ.τί θ€μά-
των έργασία;, ό νέο; Κο»δ:ξ διέ-
πετιιι άπό προοδεντικ.όν καί σύγχοο
νόν πνεϋμα καί είναι πλήρω; προ-
σηρμοσμένο; πρός τας διατάξεις
τής διεθνοΰς συμβάσεως εργασίας.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ Ε-
. ΠΡΩΤΗ (Άπό τή 2ωή τού Ι. Μακρυγιόννη)
ΟΟΡΚΟΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΥΡΓΗΛΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ
.υνέχεια έκ προηγουμένου) λουν στύ μυστήριο τύν ά'νιδρωπο
σταμάτησε μόνο; τού τύ ' αυτόν. Τύν έλεγαν Γκοργάχη Κο·
είχαν
«δύνα|·ί;» μεγάλις τού
μνστήοιο, γιατί χατάλαβε ότι ή πά
τρίδ"α πολλά ζητούσα καί δέν ήξ?·
ρε, δν ήταν δξιο;. Τή μερά έκα-
μνε τίς δουλ«ιές) τα βράδνα σκε-
φτότανε. 'Έβανε μέ τό νοΰ τού,
πώ; τόν πιάσανε καί τόν εσπρο-
χναν ν ά μιλήση. Τόν 'ρίξαν
σ' ενα σκοτεινό καί ΰγρό μπονν-
τρούμι καί τύν εϊχανε νά πεθάνη.
"Άλλοτε; άνάβανε φωτία καί τον
βκαιγαν λίγο λίγο. "Τστερι; τρά-
6αγαν τα νύχια κι άπ' τί; πλη-
γέ; των ξερριζωμένων νυχιών έ-
βγαινε τύ μαΰρο αίμα. "Ο,τι ήξρ-
ρε άπύ δασανιστήρια τύ φανταζό-
ταν άπάω τον. Μιά φορά έ'νιωπε
τόν έαυτό του πού τόν έτοίμαζαν
νά τόν σονβλίσουν. Τό παλοι'ν.ι
θά έ'μπαινε άπύ πίσω καί θάδγα -
νέ κάπου άπ' την πλατή. Μίαν ά'.-
λη τον είχαν νά τόν κρ^μάσονν ά¬
πό Ινα πλατάνι. Σκέφτηκε τύ · γ-
κρό κορμί του νά αίωρεΐται. Ή-
ταν 6αθύ σκοτάδι γύρω. Ξάφνου
ίγινε ένα ({ώς. "Ολ.α γύρω ώ; τα
πέρατα ιτωτίοτηκαν. "Εστρεψε μέ
κά,τοιο φόβο τύ δλέμμα του πρύ;
τα δέντρο. Έκεΐ στή θέση τοΰ
κορμιοΰ του ήταν ενας γελαστός
Πετάχτηκε άπ" τό κρεθβάτι. "Α
νοιξε τύ παράθυρο. "Η μυρουδιά
τοΰ βραιδ.οΰ τύν μάγεψε. Τα μά¬
τια τού έ'πεσαν στά αστρα. Πο-
τές δέν έ'τυχε νά δή τόσα πολλά
αστρα. "Ενα φώ; μνστικό. σάν οί άνθρωποι τοΰ Χονρσίτ.
φωνή, άπό παντοΰ τόν έμψύχωνι Μιά μερά τύν Κοηάκη τύν έ'πια.
καί τύν παρηιγοροΰσε. Τύ πριοί πή σαν καί δέ μαρτυρησε. Τύν σκύτω
σάκη. Είχε δέ- καί σνγγέναα
τού; Ζωπιμάδες. 'Εκεϊνο τόν καιρό
©ΕΜΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
ΤΩ ΜΗΛΩΝ
Ύπ2> Ε. Π. ΣΥΜΕΩΝ1ΔΟΓ Διδάκτορος
τού Πανεπιστημίου των Παρισίων,
Ή μηλέα είναι δένδρον τής οί έρυθροϋ χρώματος.
Είναι μηλα έκλεκτής ποιότητος,
Σονλτάνου άπό 'Άρτα ώ; Γιά-
νενα. Ό Σονλτάνος εί·χ« διορίσπ
καί τύν Χονρσίχ Πάσαι γιά έξύν-
τιοση τοΰ Άλή Πασά, ό'τ' έγιναν
πολϋ έχτροί. Μάζευαν ά,π' ϋλες τί;
πόλει; οί Τοΰςκοι καί τ" αρματα
των Ρυιμιών, γιατί φοβόντανε μη
καί Οοηθήσοννε τύν 'Λλή.
Στήν 'Άρτα εϊπανε «νά βονλώ
σοννε καί τύν πάλτο» τή; μπαρού-
της καί τοΰ μολνθιοΰ, πού ήταν
στήν ί'διοκτησία τοϋ Κοράκη. Ό
Μακρυγιάννη; ποϋ άγωνιζύτανΐ νά
6ρη ό'πλα κι άνδρώπονς γιά νά
στέλνη στούς καπεταναίονς, σκέ-
ςρτηκε ν ά έκμεταλλ.Γντή την εΰκαι-
ρία, νά μή χαθή ή μπαρούτι στά
χέρια των Τούρκων. Γι' αύτό έ'βα
νέ σχέδιο νά κάνη τύν Κοράκη
«ηιλικύϊ^ ΟΊ άλλοι ομω; άρνιότα·
νέ κι είχε μεγάλη στΐναχώρια. Γρά
(Ι εί ό ϊδο; στ' άπομνημονεύματά
τού: «Τύτε άποορασίζοι μόνο; μόν
καί όρκίζο) τύν παγιαδύοο τύν ά-
γαθύ πατριοϊτη...-» 'Άρχισαν μετά
νά μεταςρέοονν τή μπκηούτι, μολύ-
6ι καί στουρνάρια στί; κρνψώνες
των σπιτιών τού;. Πέρναγαν άνι'ι-
μ.ςσα άπ' τού; Τούοκου;, ίίτ' :·ί-
χαν γιο-μίσει οί όρόμοι. Αύτοι δέν
καταλάβιηναν. 'Άΐρησαν καί λίγα
στήν άποθήκη, νά μή πονηρευτοϋν
γ* στύν παπά. Τοϋ λέη:
— Είμαι δξιος.
σ«.ν κοι τύν πέΤαξαν στά.
Ό Μακριγιάννης έξακολοΰθησε
Γνωρίστηκε καί μ' άλλον; φιλ.- ν' άρματώη Έα,τανησιώτε; κι έ-
κσύ;. Γνωρίστηκε καί μ' ε'ναν πού στελνε καί χτούς παλιούς καπετα-
ήθελε νά τύν 6άνη στήν 'Εταιρεία. | ναίου; πολ.Γμοφό'δια. Πότ·ε πότε
«Ρώτηξε» τύν Οίκονόμο, τύ Γώ- σκεΓΐτόταν καί τύν Κοράκη, πού
γο Μϊΐακόλα, τόν Σκαρμίτζο καί τύν τορκισε καί δέ μαρτύρησε.
ας δέ σ·μσωνονσε νά 6ά-
ΛΤΡΙΙΛ. ΕΤΣΤΡΛΤΙΛΛΗΣ
ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΩΜΩΔΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η ΚΗΔΕ1Α ΜΟΥ
Οί γιατροί ΰ.ΐίγραψαν τα χασ-
τιά μου καί στίς πέντε τ' άπόγε-
μα ίρχισεό έπιθανάτιος 'ρόγχο;
κι' ΰστερα άπό άγωνία δΰο ώρών
Ιτελείωσα στίς έφτά καί δέκα. Η
Μητέρα, θείες, άνεψιές μ' άγκά-
λιασαν μέ ξεφτονητά ΓιΛργοοοο.
Κλάμματα, φιλιά, άγκπλιάσμα-
τα. ΟΙ δντρες τρέξανε δλοι στύ
τηλεγραφείο νά τηλεγοαφήσουν
στάν άδελφό μου «Γιωργος άσθί-
νεί βαρέως έλα», αλλοι στίς έφη-
μερίδες διά νά άναγγείλουν μετά
βαθυτάτης ■ψυχικής όδύνης τόν θά
νατο τοϋ προσφιλοϋς μας κτλ_ κι'
δλλοι στόν έργολάβο κι,δειών.
Ή μάννα μου δέν τής φτάνει
δ πόνος της σκειτθην.ε καί είπε
στού; δικοΰς μου νά μοΰ κάμουν
άφιέρωμα μέ την έλπίδα πώς θάλ
θουν όπως στήν πατρίδα μας τα
«αΐιδιά τού Σχολείου κκί ό διευ-
θυντή; ξένος ανθρωπης θαδγαλε
λόγον ποΰ τελ.ΐίωλε μέ τό, τοιοΰ
τος υπήρξε έν όλίγοις ό πρό ημών
κείμενος άιίμνηστος
Νύχτα άτελείωτη. Ή μοιρολο-
γήτρα αμα διή πώς άπό την κού-
ρασι την παίρνονν λιγάκι οί δικηί
τού "ρίπτει έ'λαιον επί την πυράν
καί μέ καινοιργιο μοιρολόϊ πού
μοιάζει φυλακάς γρηγορεϊτε συνε-
χίιζη
'Εγώ τής γής κορμί χρωστώ
τοϋ χάρου την ι|η'χήν μου
πολλές μανάδες
δς κλάψη κ' ή δική μου
Φεύγει τ' άγόρι μου πώς νά
μποφέρω τόν χαμό τού λουλουιδιοθ
μου. 'Έκλεισε τα μάτια τού, λέτε
νά κοιμδται;
Πότε μέ τούρκικα σάν κι' αύτύ
καί πότε μέ 'ριομέϊκα εφ«ρε
ξημεριυμα.
Τύ τραΐνο έχει καθυστέρηση.
Ν ά τιμήσιυμεν την μνήμη σου άλλ'
δχι καί ν ά περιαένιοιιεν ώηε-ς_
"Έφθασε ό άδελφός μου! άγκα
λιάζονται οί ζίοντανο', κλάμματα,
φιλιά καί παρηγοροϋν 6 ενας τύν
δλλο.
"Υπό Γ. ΙΑΣΩΝΙΔΗ
διάλεξος χοιστιανέ μου ν ά πεθά¬
νη; στραβώθηκε; την πρώτη άνο'-
Καί οί παπάδί; κάτι μονρμουρί
ζουν μά δέν πιστεύιο νάναι εϋχές
γιατί 6αρηά 'ράσα ττοροΰν κι' αϋ-
τί>ί καί άμφια.
Πίσω άπ' τ' άμάξι μου οί δ'.κοί
μ«υ νά ποΰμε την άλήθεια περισ-
εότερο κουρασμένοι παρά λυπημέ-
νοι. Άκολονθοΰν οί συγγενΐϊ; καί
φίλοι μέ κονβέντες.
Ποΰ θά 6γή αύτύ; ό δρόμος π^ν
τάρα δέν μ.τοροίμε νά
με οί προθεσμίε; γεμίζουν( τα έ-
ξΐδα τρέχονν, έρχεται μερά τό πι
στΐύπ; δέν κάνονμε χερικό...
Δέν μπορεϊ νά συνεχίση την πά
ραμονή της στήν άρχή ή σπεϊρα
των νοθειτών κ.αί· των καταχρα-
σΐών ποτέ στήν άρχή την πολιτι-
κογενείας των ροδωδών, τοθ νέ-
νους αηιος. Κατάγεται άπό τος
χώρας τής Νοτιο - Δυτικής 'Λοί-
ας κπ'ι τής Νοτιο - Ανατολάς
Εύρώπης, ουνιστάται έν άγρία
καταστάσει ή ώς καλλιεργούμρ-
νον δένδρον. Καλλιεργείται είς
την χώραν μας άηό αρχαιοτάτων
χρόνων. Οί καρποί είναι σχήυα-
τος καί μεγέθους διαφόρου, ανα¬
λόγως τής ποικιλίας, τό σφαιρι-
κόν καί τό κυλινδρικόν.
Τό χρώμα τοθ έπικαρπίου εί¬
ναι ουνήθως πράσινον, λαμθάνει
δέ διαφόρους άποχρώσειε έρυ¬
θροϋ ή κιτρίνου χρώματος, ανα¬
λόγως τής ποικιλίας.
Ή οάρΕ τοϋ καρποϋ είναι λευ-
κή, ουνεκτική, χυμώδης, σακχα-
ρώδης, έλαφρός όΕινοο·., ένίοτε
άρωματώδης.
Άπό τάς διαφόρους διαδιδο-
μένας έοχάτως ποικιλίας έκλε-
κταί είναι: 1) ή Γκραβενστάιν
(Φλωρίνης), παράγουν δέ καρ-
πούς οψαιροειδεϊς, πού έχουν
φλοιόν κηροκίτρινον, μέ έρυθρω-
πάς γραμμάς καί ώριμάΖουν τόν
Σεπτέμβριον — Οκτώβριον. 2)
ή Ντελίτσιους ή Στάρκ Ντελίτοι-
οιις, τής οποίας οί καρποΐ εΐναρ
πολύ μεναλοι ώραιότατοι. υέ
φλοιών χρώματος ζωηροϋ έρυθροΰ
λάμποντοε.
Ή αόρΕ των καρπών είναι είι-
γευοτος καί χυμώδης, ώριμάΖουν
δέ: τόν "Οκτώβριον καί διατηροϋν
ται μεχρι τής άνοίΕεως' 3) ή
Στάρκιν βμερικανικής ώς κοί ή
προηγουμένη προελεύσεως, οέγ-
ϋρα άνθεκτικά καί καρποφοροϋν
το οπό νεαρας ήλικίας, πού
παρογωγικά, καλής ζωηρότητος,
οταθεράς παραγωγήα.
Οί καρποί είναι χονδρο;, χοώ-
ματσς έρυθροϋ δαθέος. μέ οαρκα
χυμώδη. εϋγευοτον καί άρωμπ-
ιικήν, διατηρούμενοι μέχρι τής ό-
νοίΕεως καί 4) ή Μπέλφορ, ά-
μερικανικής προελεύσεως, οί καρ-
ποί έχουν οχήμα κωνοειδές —
ι ι-.'φαιρικδν, πεπλατυσμένον είς την
6άυιν, μέ φλοιόν χμο')ματος πρα-
σίνου, μέ άποχρώοεις Ζωηρρϋ
ΟΛλά διατηροϋν ται δυσκόλως καί
ημέπει νά κατοναλωθοϋν τόν Σε-
πτέυβριον — Νοέμβριον.
ίςΐς τάν χώραν μας καλλιεργούν
:αι οί ΐιοικιλίαι μέ καρπούς τρω-
γουένους νωπούς, ύπάρχουν δ-
μως ποικιλΐαι των οποίων οί καρ¬
ποί τρώγονται έψημένοι ή ώς κομ-
πόθΓαι.
Ή πλέον γνωστή ποικιλία είναι
ιό φυρίκι, δυστυχώς ή ποικιλία
αυτή έκτοπίζεται άπό άλλας νζο
εισαχθε'οας των οποίων οί καρ-
πο! έχουν μεγαλυτέραν άΕίαν, ώς
αναφέρομεν ανωτέρω μέ ι'ς
ποικιλίας άμερικανικής προελεύ-
"Αλλαι ποικιλίαι δίδουν καρ-
πούς καταλλήλους πρός παρα¬
σκευήν ιιελίτου οίνου, παρασκει:α-
Ζόιΐενος διά 2υμώοεως τοϋ δι" έκ-
θλίωεως των υήλων λαμβανομέ-
νού όποϋ (γλεύκους).
Διά την παρασκευήν καλοϋ με
λίΐου χρποιμοποιοΰνται μήλα δια
φόρων είδών. Δι" έκθλίψεωο 100
χιλιογράμμων μήλων λαμθάνονται
70 λίτρα γλεύκους (όποϋ), είς
τό οποίον προστίθεται
τής συατάσεως αυτού είτε ύδωρ,
είτε διάλυμα σακχάρεως.
Ή Ζύμωαις τοϋ γλεύκους γί-
νεται είς τούς 10 — 15 πεοίπου
6α&μούς διά προσθήκης καθαράς
καλλιεργείας ζύμης. Είναι γνω-
στοί κα'ι οϊνοι λαμδανόμενοι
έκθλίψεοις μίγματος μήλων καί
άπίων ή καί μόνον άπίων.
Ό μελίτης οϊνος είναι διαδεοο
μένος είς πλείστας εύρωπαϊκάς
χώρας. Οί άρχαίοι "Ελληνες έ
γνώριζον τόν μελίτην οίνον. Δυσ
τυχώς είς την χώραν μας, όπου
άφθονεϊ ή παραγωγή μήλων δέν
παρασκευάΖεται μελίτης οίνος πού
είναι τόσον ώφέλιμος διά την υ¬
γείαν.
'Ενώ είς την Νότιον Γερμα¬
νίαν, την Έλβετίαν καί άλλας πε
ριοχάς παρασκευάΖεται ούτος είς
μεγάλα έργοστάσια.
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
χ. ΣΩΚΡ. Γ, ΚΛΑΔΑ — ΠΟΎΤΑΧΙΔΗ
ΠΕΡΙ ΤΗΕ Ν0ΗΗΜΙΑ!1ΙΙΓΙΑΣ ΓΟΥΜΕΡΑ
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΤ κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Γ. ΕΤΑΙΓΕΛΑΤΟΤ ΕΠΙΤΙΜΟΤ
ΠΡΟΕΔΡΟΤ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕλΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
"Υπάρχουν μοναοτήρια στη/
κ.ή μα; Ιστορία δέν διεπρόχθησαν ^ Έλλάδα, των οποίων ή ίοτορίο
άσχημίαι τόσον άσνστόλω; ή νπο- δ,ασταυρώνε
Στί; έ'ντνκα εγινί ίι έ/ψορά.
Ζέστη πού δέν π:ριγράφεται, οί
λαμπάδε; δέν διαν.ρίνονται άν εί¬
ναι άναμμένε; ή σβεστέ;. Ό Δε-
σπότη; μέ τύ μαντήλι προσπαθεί
νά συγκρατή την πλήμμνρα τοΰ ί-
δρώτα καί δλαστημάη, Χαιρό πού
, , , , , , ______™.._ται με την ιστορίαν
μονη και η αντοχη μα;.. Άπο «ίϊ _
πήγαμε, φάγαμε 'στοϋ Φλόκα καί τί* ΠατΡ'δ°ε μας. Δέν χρειαΖε
τοαβήξαμε στύ Μπαχτσέ τσιαλακ, | Ται να οημειωθή έδώ ή ηροσφορά
κάναμε μπάνιο^ χορέψημ* καί τα τους. Οϋτε χωράει σέ ένα άπλοϋν
ξημ:ρώματα σάν καλά παιδία τές σημείωμα. Χωράει ομως ή ύπό-
πήγαμε στά σπτ,αάκια τθ)ν | μνη0|ς τής όφειλπ(;. Είνα| πελωρία
—εχιοοα απ τον κοσμο ακολου- ...
θ;ϊ ή Λιοΰ.τα πού τόσον πολϋ μ' ά Και ανεΕαΡΤΠτος. Καί ακριβώς
γάπησε καί δέν την άγάπησα πό-, δια το0το θα "Ρέπει νά γίνεται
τέ, γι' αύτό ίίταν μιά φοοά συγ·κι- γνωστή ιδίως στούς νεωτέρους,
νημένο; άπ' την λατρεία της τή-ν οί όποΤοι μέσα σέ καιρούς άνα-
εσφιξα στην άγκαλιά μου καί τής μοχλεύσεων Καί περιδινήσεων, ό-
είπα: «Λουπιτσκ.α σ' άγαπώ» ι . _
,. , , ; πως οί δικοι μας, περισπασμενοι
Αργα σην.ιοσε στο προσωπο μου ν Γ
τα μάτια της κ.αί μέ :Γπε: Έσύ απο πλπ6°^ προθλημάτων, πρα-
δ;ν μέ άγαπάς, ϊγώ σ' άγαπώ, άν γματικών ή πλαστών, δέν έχουν
ήταν δυνατόν νά σηκ.ωθώ θάτρίχα ψυχικήν, πνευματικήν κα'ι χρονι-
χοντάτη; κι, δ κόσμο; ότι θέλ' ά; Καν ανεσιν, διά νά άσχοληθούν,
.τή κ.αι θα τής Ρλεγαϊ πίστεψί ιιε - ι, , , , , _ _
. , , , _ Μ σχετικώς. Καί από αυτής της α-
ή μελέτη τοϋ άγαπητοϋ
;ουν καί δέν τί ξέρω ιΐαίνεται ά- ψίλου κ. Σωκράτο·ις Γ. Κλαδα
'61) συνήθεια πάν στί; κ.ηδείες, λέ- — Πουταχίδη περ'ι τής «έν Χαλ-
γα ή μιά, δί-ν σοΰ λέω χρισύ; ό δία τοϋ Πόντου Ίεράς Μονής
Νΐκ.ολάκη; μά, καί ή Φανούλα μά π · γ - α-
, , , , , Παναγίας Γουμερη» πρσολαμβανει
λαμα νο,κοκνριο, ομοο<ΤΗα τα πηοι κια τη; δονλεμίνα άπ' την ιδία , ιδιαιτεΡ°ν ενδιαφέρον. Καί ή φύ- άν είναι <;ίπε ό πατέρας της γιά σι^ Τ0υ θέματος καθ' έαυτή καί τύν Νικολάχ.η τή; δίνω κι* όγδον ή ποιότης τής άναπτύΕεώς τού τα όμολογίες, ή τύχη ήλθε στά πό είναι στοιχεϊα, τα όποϊα συγκρο- τα Λούπιτσκα σ' άγαπώ. Μ' άκολουθοΰν δι'ο γρηέ; μέ ξέ δια σα; μή την κλωτσάτε κοί μέ σχωρέσητε... Θεσσαλονίκη Ιούλιος 1931 Γ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ Τό 'Ελληνικό Άστυνομ.ικό Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ ΙΟΟόν Έτοιμάστηκα γιά τύ ξενοδοχεϊ- ο. Ή κυρία Λόκγκγουντ μοϋ σύ- στησε νά μένω πολλές ώρες στό κρε66άτι γιά νά σΐ'νέρθω άπ' την εξαντλήση. Μά, ό Ρόλαντ( βρισκό τανε στά -κέφια τού. —Τί λές τώρα, μητέρα! Κοπέλ λα, πού εχ«ι δύο θαυμαστές νά χάνει τύν κα:ρύ της αΐδικα; θ' ά στειεύεσαι φαίντται! Πρέπει νά μοιράσπ σοφά τί; ώρες της. "Ο- σες στόν έ'ναι αλλίς τόσες καί στόν αλλο. Κν' ?τσι δέ θά τσακώ- νουνται... Τό τηλέφωνο χτΰπησε. Είπε λί- γα λόγια σ' εί'θι«μο τύνο καί μου- κανε νόημα νά πάω -κρντά# Ήταν ό Πέτρος. Συνεννοηθήκαμε νά σν ναντηθοΰμε στό σαλύνι τού ξενο¬ δοχείον την δλλη μερά στίς δέκα τό πριοί, Είχ:: κανυνίσει ενα ώραίο πρόγραμμα. "Εκλεισα τό τηλέφω¬ νο εύχαριστημένη. Θά περνοϋσα μιά δμορφη μέρα_ Χωρίς προσπά Τί,ς ΛΙΤΑΣ Ν, ΔΡΟΣΟΓ | ποιημένη θλίψη. τοϋν πολύτιμον προσφοράν, εις την όλην βιβλιογραφίαν τοϋ ϊ.ϊ- δους. Καί δίδουν τό μέτρον κά- ποιας έΕοχης πνευματικότητος, ή όποία μέ τό πάθος τοϋ στοχασμοϋ καί τής γνώσεως, πού χαρακτη- ρίίει τόν διακεκριμένον φίλον μου, είσδύει είς την ιστορικήν πραγματικότητα, φωτίΖει ένδιαφε- ρούσας πλευράς τοϋ έθνικοϋ βίου καί όλοκληρώνει την παρουσία- σιν τοϋ ρόλου τής Μονής, μέ την παρόν πόνημα σκοπόν έχει νά κα¬ ταστήση ευρύτερον γνωστά ι ά κατά την έν Μεσοχαλδίω του Πόντου Ιεράν Μονήν Παναγία Γουμερά, τής οποίας ή άνιστόρη σις πενήντα ακριβώς χρόνια μετά την πλήρη έρήμωσιν καί κατα στροφήν της, έπιχειρεϊται ήδη ύ πό τής όμωνύμου "Αδελφότητος Ποντίων, έν ουνεργασία μετά τής Ίερας Μητροπόλεως Σιδηροκά- στρου είς τάς παρυφάς τοϋ ορους Μπέλες, παρά την 'Ελληνοβουλ- γαρικήν μεθόριον καί τό χωρίον Μακρυνίτσα». Πράγματι! Υπό την έμπνευσμρ. νην πρωτοβουλίαν τοϋ κ. Κλαδα, διαπρέψαντος είς την διοικητι- κήν μηχανήν, τής οποίας κατέ λαβεν έπαΕίως τα άνώτατα έπίπε- δα, μέ την βαθυτάτην επιστημο¬ νικήν καί γενικωτέραν μόρφωσιν, άνοικοδομεϊται μιά έκ των πλέον ίστορικών Μονών, είς περιοχήν, ή όποία ισοδυνάμει μέ μεθοριακήν έπαλΕιν. Καί μόνον άδαεϊς δέν αντιλαμβάνοντο! την σημασίαν. Αυτήν δίδει είς τό ώραιότατον βιβλίον του ό άγαπητός μου φίλος, ό οποίος μέ τάλαντον γνησίου συγγραφεύς δίδει την ιστορίαν τής Μονής καί τάς υπηρεσίας, τάς οποίας προσέφερεν. Είναι μία άφήγησις ζωντανή, παλμώδης καί παραστατική, ή όποία άνεβάίει την όλην μελέτην είς περιωπήν ,ΝΑ'.^ΑΤΑΠΛΗΚΤίΚΗ-- ΠΛΟΚΗ- - ΪΧΤΟΡΪΚΌ' Α'ΝλΓΝ.ΩΣΜΑ "'. Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Ό Δ-ΙΑΈΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΌΤΡ;ΚίΑ>
— Πολΰ κακές είβήσεις γιά ιο τόσον μακράν ιστορίαν. Κα'ι είναι
Φράνκ!
χαρακτηρισθή ή πρώτη παρά-
; — "Οχι δα! μπήκε στή μέση Τθΰ ώραιοτατου Προλόγου
η κ.νρια Λογκγουντ. ΊΙ Αίίρα άκο . , . ._
λουθεί πιστά τή συμΰονλή σου! ΤΟυ' ε'ς τίΐν όποιαν τονιΖεΐ: ·Το
Γελώντα; φύ-γαμε. Μέ διασκε-
δάζανε τα πϊΐράγματά τού;. Δέν
πίστευα πώ; ό Χεντερσεν νοιαξό-
τανε γιά μενά. Μέ συμπαΰοΰσε
πολ.ύ. Αϋτό ήταν <"λο. Ώστύσο η- θελ,α νά μάθω κάτι περισσότερο γι* αυτόν. Τα πειράγματα τοΰ Ρύ λαντ συν·εχίζονταν. Λίοΰ ήταν εΰ- κολο νά τύν — Πέ; μου, είναι καμμιά γν- ναϊκσ στή ζ(ι)ή τού;... Μά ίκείνος δέν είχε διαθέση νί' Ίκανο.τοιήση την περιέργειά ^ου — Θά τα μάθη; δλα όπ' τύν ϊδιο, δταν θά είναι· ή σειρά του!... Μέ πήγ« ως έξιο άπ' τύ δωμά- τιο καί ξεκλείδωσε λέγοντας: — Βάλε τύ κλ.εώί άπό μέσα κι' άμπαρώσου. "Αν ερθει ό θειε;, άγωνίε; καί λεξικά. θ&νοκο | θό; Όθέλλο; σου, μην τοΰ άνοί- θα πολύ κοντά στήν Έλλάδα, στό ξει;. Φοθάμαι νέο στραγγάλισμο, σπίτι μου, στούς δικού; μου. *-|γιά λόγους έριυτική; άντιζηλίας, νάπνίυσα μ' άνακούψιση. Ό Ρό-, τούτη τή τΐορά!... λαντ κούνησε τό ν.εςράλι μέ προσ-| Συνεχίξεται σπουδαίου συγγραφικοϋ έργου καί συγχρόνως βοηθεϊ άποφασι- οτικώς τόν μεγάλον σκοπόν. Την άνιστόρηοιν τής Μονής. 'ΑΕίίουν, λοιπόν, θερμά καί άνεπιφύλακτα τα ουγχαρητήρια. ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΥΜΕΡΑ ΕΙΣΤΟΜΠΕΛΛΕΣ Στάς 8 καί 9 Σεπτέμβριον, IV νέσιον τής Θεοτόκου^ έίορτάσθη μεγαλοπρ€.ΐ(ος , όμώνυμος ναύ- τής άνιστορουμένης είς τάς ΰπιο- ρείας τού Μπέλλες παλαιά; Ίε- θάς έν Πόντιο Μονής «ΙΙΑΝΑΓΙ ή ΓΟΤΜΚΡΛ». Αι;1 εσπέρας έτράλη Μέγας 'Ε- σπεοινύς κ.υί την Κυριακήν πριοί έτελέσθη "Αρχιερρο; τής ενταύθα Αδελφότητος
Ποντίιον κ. Σιοκράτης Γ. Κλαδά-.·
ΙΙολνάριθμοι προσκΐΛ'ηταί μετέβη¬
σαν εντέυθεν, ΐκ Θεσσαλονίκης
καί έίλλ(.ον μερών. Είς τόν πανη-
παρέστησαν (ά Πολιτι-
υμ'ι καί Στρατιωτικαί Αρχαί, τής
ΐξόχω; άχριτικής αυτή; π^ριοχτί;.
ΛΙΟΡΒΩΣΙΣ
Τό δημοστπ'θέν είς
άρ.
2222 καί '_'223 τής έΐ'ημερίδος διη-
γημα τού σι·νεργάτου μα; κ. Αύ-
ρηλίου Εύστυατιάιδη <}.έρει τύν τί¬ τλον «ΤΟ ΤΑΜΑ» καί ό'χι «Η ΤΤ ΧΗ» πού ήτο τοΰ πρώτυυ μέρους. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Είς καλαίσθητον καί τυπογρα<Γΐ ν.ώς λαμπράν εμφάνισιν έκνν.λοφό- οησε τύ ϋιβλίυν τοϋ Κώστα Χκο- τάκτι. ίατροΰ. ύπύ τύν τίτλον «ΔΤ ΗΓΗΜΑΤΑ». 488ον Ό ΚόνσΗ/.ας κλείστηκε στύ Γρ.» ί τον κι' ΐ'ρχισε νά σνντάσση τύ γοάμμιι τ·)ΐι Λετυν,'διι στύν Με- γάλο Μοιΐ(| τή. Ά φού προιτα τοϋ εξέθεσε μέ κάθΐ λεπτομέρεια τα γεγονότα πού δκΐδραματίστηκαν στύσπ ίτι τού καί τύν (ίαοΰτατο τοαυματισμύ τον άπό τόν Τάταρη, δπως τύν τραΐ'ματισμό άπ' αυτόν τοϋ Νταή Βάσσου καί τόν <(,ύνο τοΰ ύ.ιηρέτη του; τοΰ άνακοίνμισρ τα ίίσα ου έ'γρ<ι>|'ε ή μάνα ου γιά
τύ κρέμασμα των δνύ «δελιμΰν
τιιυ άπύ τύν Μεγάλο Ηεΐνρη κια
τύ τοΰηκεμα των ά'λων δνύ μικρών
άρσενικιϋν άδίλΐρών του, γιά νά
ξρκληρίση την οίκογένειά τον. "Ο
λα αΰτά τα έγκλήματα τοΰ έγρα-
ε, τα έ'καΛ'ε ό Διιλποτάν πασάς,
άπύ έκιδίκηση, γιατί έμαθ ιπώς
δέν τύ <:ίχε κατά νοΰ νά παραδώ¬ ση σ" αυτόν τοϋ θησαυρού; τοΰ Κιατίπογλου μά στύ «Ντοβλέτΐ». Στήν συνέχεια ξητοϋσ:κ την άπο μάκρυνση άπύ ήν Σμύρνη ου Ά-. λή 'Εφένττ', Λού ήτανε δργανο τοϋ Μεγάλ.ου Βεζύοη καί την προστα-' σία τον. Καταλήγοντιις, τού ίί'κανε γνι»- στό πώς ό «,Κόνσολτις·» τή; Αΰστρί «ς στήν Σμύρνη, ποϋ ήτανε <>ίλος
τον. τύν επήρε κάτι·ι άπύ την ,ιοο-
στασία του, οπω; και ϋλ οτύ .τρο-
σωπικύ τοΰ σπιτιοΰ του καί πώς
πέρα άπ' αύτό, τύν «κράτησε στύ
«κονσολάτο1!· γιά νά τόν φροντίζη
πιό καλά ώς ποϋ νά γειάνη_ Έδώ
ό <<Κύνσολας~> σταματήση τύ γρά-
ψ.μο κι' άρχισ^ νά διαβάζη τα <"- σα έγραψε- κ«ί νά τα οιορθώνη γιά νά τα καθαρογράψη, δταν ύ κα μαριέρης τοι^ ό Ίάκιυβος, τοΰ α¬ νήγγειλε πώ; ζητάη νά τόν δή ό Νταή Βάσσος γιά νά τού ανακοι¬ νώση κάτι τύ σοί,αρύ. — "Λψησέ τυν νά περάση, τού ιίπε. Μπίίχΐ' στό Γραφεϊο ό Βάσσος, στηριξόμ«νος μέ δνσκολάα στόν «ταχταλήΝ> τού καί χαιρέτηπε μέ οί
κειύτητα τύν ·■■ Κύνσολα ,
— ΙΙοοσκννώ την άιΐιντιά σου
σιύο Βαρώνε.
Ό «Κύνσολας> σηκώθηκ.ε άπύ
την πολυθρόνα τού καί τοΰ χαμο-
νέλασε.
-— Καλώς τύν ςμ'λο μόν τύν
Νταή Βάσσο. Κάθησε καί πέ; μου
έλεύτερα, ποιό ιίναι αύτύ τύ σπου
δαΐο .τού εχίΐς νά μοΰ πή;.
Ό Νταή Βάσσος ρίχτηκε σχε-
δάν στήν καρέγλα πού δρίσκοταν
πλάϊ στύ γραφείο κι' έμεινε, σιυ)-
πηλός, ώ; πού νά συνέλθη.
'Κάθησε ί μπρός του καί ύ Κύν¬
σολα; κ<ιί τύν κοίταξε, μέ συμπά- θεια χωρίς νά διακόψη την σιιοπή του. "Ηξερε άπύ τούς γιατροΰς, πώ; κι' ίΐΰτύς δέν ϊίχε όκόμα για τρευτεϊ. Ό Νταή Βάσσο; ομως δέν τύν άφησε νά περιμένη πολν Σήκωσε τό κεφάλι τού, τύν κυ.'- ταξε κατάματα καί τοϋ Ε?Λε. — 'Έγινε Βαρων* μόν, κάτι τό τρομιρύ ά.τύ τύν 'Λλή Έ'[έΛ'τ.| ποϋ πρέπει νά τύ μάθη ό κυρης μου, γιά νά ποολά6ί) άν μπυρεϊ μιά καινούργιο. άτιμία τοϋ Μεγά- λου Βεζύρη πού θά ζημιώση τύ «ντοβλέτι» καί θά «σεκλεντίση» πολύ εκείνον τύν καλό δνθρωτο) τύν Μεγάλο Μουφτή. Μά στήν κα τάσταση πού 6ρίσκ<;τ<ιι, δέν τολ- ιιώ νά τοΰ τύ πώ γιατί σίγουρα θά στενοχωρηθή καί μπορεϊ νά πά θη κι' άλλο κακό. ΓΓ αύτό άφέν- τη μου ήρθα σ' έσένα νά μ' όρμη- νέψης τί πρέπει νά κάνω. Νά τοΰ τύ πώ τώρα ή, νά περιμένω νά γει άνη; Τότ εί>μως μπορεϊ νά είναι
άργά.
— Είμαι περίεργος νά μάθω τί
έγιν€. εκανε άνήσυχος σμίγοντα;
τάφρύδ ια του ό Βαρώνος.
— 'Άκονσε. Τή νΰχτα πού πά-
Γησι τύ σπίτι τοΰ «φέντη μόν ό
Τάταρης, θά πηγαίναμε μαζί στύ
Σε6ντίκιυϊ( γιά νά συναντηθοΰμε
ιιέ τοϋς γιοϋς τοΰ Κιατίπογλον.
Εϊχαν'ε Ορή <">π(»ς μά; ίμηνΰσιινε,
τύ μέρος πυύ είναι Οαμμίνυι οί
θησανροί τοΰ πατίρα τονς καί θά
τοϋς ΰοηθοΰσαψι νά τούς ξεθάψου
νί, γιά νά τούς παραδώσονν στύ
τΧτο6λέτι>.
— Δέν καταλαβαίνω, τύν διέ-
κοψε δ «.Κόνσολ.αςν, γιατί στύ
«Ν'το6λέτι άιτοϋ είναι·/, ληρονομιά
τοΰ πατέρα τους;
— Μέ ξεστρατί'ςεις άπύ χήν
ν.ονβήτα μου μέ την ίρώτηαί σοΐ',
ηιύρ «Κύνσολα , μά δέν πειραιεί
Δέν βλάιιτιι νά ιιάθη; ίίλη αυτή
τϋν Ίστορίιι. "Λ/υνσέ την λ.οιπόν.
"Οταν «ι;ονρκίσανε.^> τύν μακαοίτη
τύν Κιατίπογλον τοΰ «μπλοκάρανε»
κι' ΰλο τύ ·6ιός τον ΐκτύς άπύ £να
σ.τίτι πού ΐίχε στύ Μπέλλα Βίστα.
Τοΰ πήρανε τα τσιιι λίκια καί τα
σπίιτα τον, παρά&ε; δμο>; δέν βρή
κανε. Αυτού; ϋλον; τού; είχε κα-
ταχωνιάση. Θά μοΰ πής τώρα( μιά
καί ήρθανρ έ'τσι τα πράματα καί
μιά καί τα μπεύπθνλα μάθανε, ύ'-
πως σοΰ είπα, ποΰ είναι κρνμμένπ
αύτοι οί παρά&ες, γιατί δΐν τούς
ξεθάδοννε καί δέν τυύς κρατάνι;
Γιατί τό μυστικύ τιΐιν κρυμμένων
θησαυρών τύ ξέρει καί ό Μεγάλος
Βεζύρης, σιύρ «-Κύνσολα^. Καί ((ο
βέριζε τα μπιύπουλα τοΰ Κιατίπο¬
γλου πώς αν δέν τοΰ μαρτυηοΰ-
σαν τό μέρος ποΰ «Γναι Οαμμίνυι,
θά τα επιανε κ.αί θά εβ'ρισκε μιά
αίτία, νά τα χαλάση. Βλέπεις ό
«ίρίςης-ί·. τού; θέλει γιά πάρτη
τον (πρυσοχή οχι γιά πάρτυ του)
αυτού; τ°ΐ'? θησαυρούς. ΟΊ κληρο
νόμοι τοΰ Κιατίπογλον, τοϋ άπαν-
πού ξίναι θαμμένοι, τοΰ υποσχεθή-
τήσανε πώς δέν ξερανε τύ μέρος
κανε δμως, πώ; αν 6ροΰν τού; π ι
ράδες νά τοϋ τού; παραδώσοΐ'ν,
γιά νά γλυτώσουν άπύ τίς ΐ{θβέ-
ρ«5 του καί γιά νά μποοεΰν χτορίς
ενοχλησιις ν α σΐ'νιχισουν το ι|'α-
ξ μο.
Ό «Κόνσολας» χαμογέλασί καί
κούνησε χύ κεφάλι τού.
— "Ημπορούσαν καί ήμποροΰν
νά τού; κρατήσονν εκανε. Νά
τού; άιτήσουν παραχωμένονς ώς
νά πέση κι' άκόμα ώς πού νά πε¬
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥ ΙΖΙΔΗ
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΣΤ'
Νά έ'νας, πάνω σέ γαϊδονρά/ι
που τρέχει, Κοηίνιιι *·ίν<ιι περασμέ να άπ* τύ γαϊδουρι άριστερά, δε- 'ξιι'ι Ά.τύ λουκάντα άκούγεται (ία.- Οΰ. μακρόσυρτρ, λυπητερό τρ.ΐ- δ Σ ώ Τ!(.μπα.χανιώτι κος άμανές. "Ενα β-αρύ, παθητικί, γλινκ,ύ τραγοΰδι, πού ξαναλέει τύ άιιάν. "Αξαφνα άπ' τύ καντούνι (γο^- νιά τοϋ δρόμον) φαίνοντκι ίίν- τηες τή; στρατιωτική; Τουρκικής θάνη ό Βεζύρη;. Κι' άν πεθάνουν αύτοι πρώτοι, ν ά τού; άφήσονν στού; κληρονόμοι·; τον;. — Δέν τύν ξίρει; τύν Δαλπα¬ τάν πασά σιύρ «Κόνσολα», τοΰ ά- πάντησί ό Νταή Βάσσο;. "Αμα πείθοταν πώς οί Κιατιπο- γλιιϊοι δέν ήμπυροΰσαν νά υροΰν τοϋς θησανρού; ή πώ; δέν ήθέλα- νε νά τοϋ άποκαλύιΙ'ονν τύ μέρος ποϋ είναι θαμμένοι, θά τού; έκυύε κοί των δυύ τα κ.ειιάλια, πρώτιι γιά νά τού; κλείση τύ στόμα πρά- μα πού τό κάνη κι' άν πάρη τού; ^ θησαυρούς κι' υστερα γιά νά τού; Κι ίκδικηθή πού τύν κοροϊδέψανε. Τα συλλογιστήκανε τα μπεόπονλα αύ- τά καί προτιμήσαν« νά χάσουν τό 6ιό; καί νά γλυτώσονν τύ κεςάλι τού;. Τί έκάνανε τότε; Άποκ.αλύ- ψανε στόν Μεγάλο Μουφτή την Ά- δικη απαιτήση τοΰ Δαλπατάν νά καρπΐ'ΐθή τού; θησανρού; τοϋ πά άστυνυμίας· τα «κανύνια». "Εχοννέ σύ στήθο; κρ«μασμένο μπροϋτζο, ποϋ γράψει «κάνουν». Μπένω στύ διομάτιο τρέμοντας. Ι Τύ μιορύ μου κλαίει. Τύ πέονα ι σ·τήν άγκάλ.η. Τύ νανονρίζο): <^Νάνι πΰύ τοϋ χαρίϊαντ τη; Σμύρνης τα περίίόλια καί γέμιπαν στή κύριΐη του τριι/ντάφνλλα καί ρόδα*. Μέ τί; άσχυλίες τοϋ παιδιοΰ, δέν πάω γνμνάσιο. Τα ξένοιαστα σχο Πρϊνα θερι- τύν πόλ.·ιμο επειτα. Μέ τα 6εσικά ('δελτία πάμε καί ψιυνίζουμε. Σμύρνη, στο Φασονλ.α με τα πολλα λ, δέ βοισχει; τωοα τρο- «6ασταΧ"ΐ 'ΙΓ Τ1'; 1°τ^ ! τό μωρύ οτη κουνια. Στ ανοιγρ.α τή; πόρτας, φάνηκε ό δντρα; μου, μέ τοαγιάσκα. Έτρεί?α σιμά τού. "Ε.ιιασα τα παγωμένη τοι· χερια, κνττο'ινταί τον σά μάτια. — Τί έγινε; ρώτησα. Κάθησε κοι>ρα<τμένος στό στρι- ποδένιο κρεβδάτι. * Κι;ννησν μ' άπογοήτενσι τύ ν.ζ- ψάλι. — Δέν δανείξοινε·. -- Στήν τραπέζα τή; Ανατο¬ λή; δ Σαλήλ έφέντης δ φίλος τοΰ πίτερα σον, τί είπε; — Όλμάζ (δέν γίνεται) εΙτ? Πόλεμο; Ολέππς... — Ν ά ποιλήσονμε τύ σπίτ , ■ψέλλισιι. — ' Οχι! "Οχι! άονιέται μ' έ- ξ(Ιι|Ί. — 'Τπάρχοννι- κατσιίκ.ηδι; (λι- ποτάχτες). Δέν ,τάνε νά χτικ.ιάσουνε ξυ.τύ-· λητοι, νά σπιινε πέτρες. Στύ Σο- μιι, στο Γΐρ<ινιο, στο μίλια. γγτοΟ 'Άοοστα δρύμο Φα- κρίβοντηι πού ζονν στήν Τονρκία σάν Όθω μιινοί ύπήκ.ί.οι, στοατιντήκανε. ταγματ:/, σε αγγαρεκς νά ψτ άνονν δοόμους στ>ι (Ιαριιά
δουλπά τής πέτρας, πλάί σέ χά
Ό ίξανθηματικύς
θερίζονν.
μα τού ι,ι,τη
τέρα τους. Τού καταγγ,'λανε τί; , °/ Λλοι'σι°ι ΛληΟα,ν«ιννε μπεντε-
ι,ο6-ρε;τον καί τοΰ όοκ,στήκανε λι /~οατιωτιχό αντισηκυ.μα) απο
στύ Μυ,χαμέτη άν τοϋ; 6ροϋν, νά Ψ^'Υοντα; ποοσιοηινα τη στρατει-
τού; .τχιοαδώσονν στύ «Ντοδλέτι*. ° · ,
Τοΰ εζήτησαν* μόνο νά τού; προ- . '] οι1', αλλου' ου? ^ερνοι^ε στα
στατέι|)η άπύ την λύσσα τοΰ Με¬
γάλον Βεζύρη. "Ο Μονψτής έδέ-
χτηκ.ε την προσίτορά τού; ν.αί ά-
νέθεσε στύν άφέντη μου πυύ 6οι-
σκοταν έδώ, δ.υρισιιένυ; στύ «·Κο-
νάκι>> σάν «ντραγουμάνο;» τοΰ
Μουσελίμη,' άπύ τό Μεγάλη Βεζύ- , ,
ρη, νά βοηθήση τού; Κιατ,πογλαί σαν αλλ*; και δεν έχουμί'. Η πα-
ους στύ 6.»έσιμο των Οησι,υρών. ϋ/"!11" °<;>α™ λεϊΐ «Τοΰρκο .ιδι-ς
Έδώ πρέπη νά σοΰ πώ σιόο «Κόν αα;Τί->α θ^λει κ,ι' άλλον είΐ»ΐς κι αλ
σολ.α», μιά κάί τύιικιε ή κον6έντα υελει». ι_Η οο
πώ; ό ΐδιο; ό άφέντης μου, ζήτη- Τ« λι|?ανι τΐ1:, -
σε άπύ τύν Βρζν·ρη νά τύν στείλη 19^"^ ι^1 κλείση,
ίδώ γιά νά 6οή τύ κρυμμένο (ίιύς , α Χαι0°, "
τυΰ Κιατίπο?).οι- χαί νά τού τύ .τα νι' ι*™ί>10, ^' 6ι·λανιΛια. ΙΙηγαι-
οι/δώση.. /Ο ^ Δαλπατάν πασάς, τί» νϋν,τα; °Γι λεσχι' Νιο1' ΙχΑ'ιΙιΛ·
εχαψΓ τό δόλ^μα, γιατί ό άφίντης Υ™»»1™ «^«ν που τον δ,οοισε· οί
μου εΤχε 'δλλο σχοπά οπω; θά σού ^ενί1 5τ"ι»ια·, ""^ Σ"σ!"1 νη'
πώ παραχάτω'καί τόν διώοισε στό «» «α ^β" τ^, Λοτέαιδος.
Κονάχι Ά..τό χ«ιρύ αύτύς ό σα- Μ" σε Ε'Ί Μ^ς τον απολυσανε,
τύν Οησαυρύ πού Έπ,Είτα ^ουλεψε σ ενα οχτσριχο
...■>... ^ « ^ Νταραγατσι
.πολλ.οί. *ίέ ΰπόγεκι, σέ πατάρια,
σέ τ«6άνια σπιτιών στά τα6άν ταμ.
.-τουροϋ, δ.τως τα λένε μέ μακάθυιο
χιοϋμορ.
Γιά νά κνκλοιΐορήσης έςω χρειά
ζεσαι πιστοποιητΐί(ύ.
— "Αν τούς πιι'/σουνε τοϋς κ.α-
τσάκηδες, τοϋς κρεμάνε. Στή πόρ
τα τους, κολλάνε τύ ίλ.άμι (έπική-
ρι»ξι) μέ την καταδίκη σέ Οάνατο.
Κρΰος ί'δρΛτα; μέ λούζει. Μο·
νόχη Οά μ·?ίνω μέ τύ μιορό, στή
τρικνμία τής ζο)ής;
Κανιί; δέν νοιάζεται γιά τυν
άλλον,
Ό πύλεμο; θά τιλέν|.η. Θ' άλ.·
λάξουν οτύ καλύτερο, μοΰ έδωκε
Οάρρο; ό Στεφανής.
— "Ολο άλλα·'έ; ιΓναι ή ξιυή.
Ό Στκ|(η'ής πλήροισε 44 χρυ ΙΙώ; Οά 6ρώ όύνιΐμι, νά ;
ήξερε την ΰχαοϊή τού, γιατί πά- (Ψ'λ.κατζ.δικο) στο
ληά εΓχε σι-νέργασθή μέ τύν Κια- »ια νΛ «ι'Τυ σι1«λισ''·
„,-> -— ΙΙπϋ
τί.τογλον ·σε ;ί5οωμυδονλειέ; μαά
ά Αύτοι, κό- αναοωτιέμαι στεναζοντα;. Τό πά-
ά^'Ρ° τ°0 κ«Υ«τιοΰ κτνπά ά*1
^ν αγέρα με κροτο παραξίνο. Ά
με την ε,ίΐεντια μου
ψανε τότε τού; «κάλπικονς^ παρά·
δις πού πν,'ξ«νε δλη την τονρκιά.
"Ως καί <μπάνκ<ο άνοίξανε ΐδώ, γιά ν' άλλάζοννε τα «κάλπικα» μέ . 1ι? "λιδερι·; σκ^ψας, τα γερά γρόσα. Μέ τέτο;α «κάλπι τα 6·"ιατα τ()ι"' - κη^ μονάδα έπλήριυσε ό Λαλπα- τάν εν<ι μ·.γάλο χρέος ποϋ είχε στύν μακαρίτη τύν πατέρα τοϋ άιΐέντη μου, τοΰ κϋο Λεωνίδα μΐ; άπυτέλεσμα ν' αυτοκτονήση ύ άν- Ορωπο;. — Δέν καταλαϋαίνω τίποτα, 1'- καντ στ' άλήθιια πελαγωμένος ύ Κόνσολας. __ Είναι .στ' άλήθεια μ,τερδε- ν.οψανν "Αφηβα μαστω σ' αυτες.,. γυριι. Μην κάνεις έ'τσι, μέ παρη- Μ' άγχαλιάζίΐ, Κλαίι^. · Μίσ' «Ιπ' τα δάκρΐ'α τ|»;θυρίζω: — Κρνι|'ον, μην πάς στή δόν- λειά. Θά ([τιάνουμε πανέριιι, σχοι ν,:νιρς παντός λΐ·; κια θά ζούμε. Θά μντακομίσομε κάτιυ, ποΰ εχει κουψιόνα στύ ΰπόγαο, ώς πού νά τ·τλέψη ύ πύλεμος. θά ποΰμε τού Τάσον, νά μείνη πάνΐ'» Θά έ'ρθη ί» Δανάη μαζί μας. ΙΙέθανί ό αν- τ-ρα; της, γ άιβάζης στήν έξορ''α — άπό στερήσεις — στό Κιϊίλ Ντάγ. Λένε πώς χον δηλητηριάσα νέ στή χάτ|« ((τνλιχκή) οί ζαπτιέ- Λγ;. γιά λ ά τόν χλέψονν, — Τό έ,ιιαθα. Οί Έλληνο.ιοΟ* λε; δέν κάνει δμιυς νά 6γαίνοι·ν. ΟΙ Όθιομανοί δέν πρέπει νά τίς βλέπουν, — Ό Τάσας θά φί-ρνη τρόφι- ικι_ Θά κάνη σινιάλο, σά θά γίν*. ται ζώνη (μπλόκο). ΟΛΟΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Ό έχλεκτό; .τ,νευματικύς άνθρο) πος καί πολντιμος σννεργάτη; μας ί.-ιίτιμος των "Αθηνών δικηγόρος κ. Ξινυο,ων Χατζησαράντος, ύ ύ- ποϊο; άπύ 4όετίας -/αί πλέον, κα· λ.ύπτει πλείστοι1; δσου; τομείς τή; ίθνιχ.ής καί κοινωνι>.ή; δραστηη,ύ-
μένα μά θά στά ξεμπερδέψυ) σιορ τητο:;ι &1α της ί.νΤονον γΜ[
Κύ-νσολα στό άψε - σοήσε, τού ά- άποδοτική; Μιχ ^^,,^χ^,-
πάντησε ό Νταή Βάσσο;. Ό ά- ώ. τον> αποσπα συνεχω; τάθερ-
ιΐέντης μου ιΐλέγοταν άπύ τύ πά- ((α σι,νχ((ρητ,',υι« πλείστων ΰσων
θος νά τύν έκδικηθή τύν Βεζύρη πϋοσωπιέοτήτι.,ν τής χώρας μας,
γιά την άχαοιστία πού έδειξΐ στύν ο1
ί ύ ί
έξαι'ρουν τό δντω- έξ0.
μακαρίτη τύν πατερα τού, πού καί χον κα1 ποχνσχι6ες κοινωνικόν τού
μέ ίιδικά τού γρόσα άγόρασε τύ 6 ^Ογον
ζυρλίκι καί δπω; σοΰ είπα, τοΰ Μεταξύ των άλλυν προσιοπικ,-
τά γύρισε ό χάλαμικιόρης» σέ «καλ τήτων α[ ότο1αι συνεχ4οησαν
έδ Γά ά ά έ
ή ότο1αι συνεχ4οησαν τ
πικη» μονέδα. Γιά νά .-άρη την έκ ).Ευτα;(1)- τύν κ Ξεν χατςη<7αοαν δίκησή τα*, ύ άφέντη; μόν, επρε.τε την εΓναι χο1 ο1; Άρχιεπίσχοπος νά ξεσκεπάση τύν Δαλπατάν στον Κύποον χ# Μα/άριος Σουλτάνο πού δέν ήξερ^^ δπως δέν τοξεοε οί$τε ό Μεγάλος Μου- φτής, τύ .ΐαρελθόν τού. "Οπιος ξέρει; ομιο; Βαρώνε μου, δέν είναι ρυκολο νά κατηγο¬ ρήση; έ'ν(( τόσο τρανύ πρύσιοπο, όπως είναι ύ Μεγάλο; Βεζύρη; τής Τούρκαι; χ,ωρί; νά έχη; άτοά Ο«ν τα θερμά μας συγχαρητήί>ια
διά τα δημοσιτύμαιά σας), ό Άρ
χιεπίσκοπο; Άμερική; κ. Ίάκω-
Ίος (εΰχα,ριστώ θερμώς διά τα ώ
οα.ότατα αρθρα σας)) ό Μητροπο
λίτη; Γαλλία; κ. Μελέτιος (έγ-
κάΐίδΐα συνχαρητηρια διά την άκα
τ.'ί.τόνητον πνευμ<αικήν καί συγγρα πό Θςοΰ ιΰλογίαν), ό Νικαίος κ Γεώργιος (τύ πυκνύν εί; νόημι αρθοον σα; περιποΐ€ί ίδιαιτέ&α.' τιμτΛ' τόσον είς τύν άρ&ρογρά<τον όσον καί τίς την κιιταχιορήσασαν τούτο εφημερίδα), ό Μητροπολ.ί- τη; κ. Γερμιινύ; (ιδιαπιστώνω μετά χαρας. τύ μέν, τύν έ'νθει>ν ίιιίίν
ζήλον καί τό ΰι|·ηλ(',ν Ορηοκρντικόν
ςρύνημα. τύ δέ, την πράγματι
θιιυμασίαν λογοτεχνικήν δεξιοτε¬
χνίαν περί τα θρησκεντικά ζητήιια
τα, δι' ο συγχαίροντες ΰμά; θεο-
μώς, εύχόιιεθα εί; τόν Πανάγα-
θον Θ:όν. οπω; πάντα σά- ένδΐ1·
ν-αμώνη ίϊ; τάς προσπαθείας σας;.
Ιΐροσθέτοντες καί ημείς τα ό-
λόθεημα σνγχαρητήριά μας πρό;
τόν αγαπητόν φίλον καί συνεργά¬
την ΐή; εφημερίδος μας κ. Ξρνο·
ςρώντα Χατζησαράντσν τού ευχό¬
μεθα υγείαν καί σννεχή γύνιμον
'Εξαιρετΐκή τιμή προσεγένετο
ε.ΐς την Έλλάδα έν τώ προσώπω
τοΰ κ. Ξενοιτώντος Χατζησαοάν-
του, ό όποΐο; εξελέγη
πασά τού Διεθνοΰς Συνεδριον των
τοχτα στοιχεάι ιΐ; βαοο; τον στα
ΐ(άλι σου. Καί τα «'ίσα είχι μάθη
γιά τύν Δαλπατάν ό Λ^ωνίδα; ά
πό την μάνα τού, γιατί ό ίβ·ο; έ
λππε στην Εύρώπη, δέν ήτονε άρ χ^ φΧΓθλονς'
κετα. Θα (ΐτάνανε· καί θα περιο
άπο'διι-
χθ
Ο
σνμΐ|*ρνε καί ({ρόντισε νά *-ξαιΐα-(
νίση ίίλ.ονς τούς παληού; τού συν-,
τρύΐ|θυς στίς άτιμίε-ς τού πυύ θά
ημπορούσαν νά τόν ξεμπροστιάσονν
ϋπΐ'); τύν Κιατίπογλου, τύν πατέ-
ρα τοΰ Λεωνίδα Λογοθέτη
II.
τύν
Χατζηϊσούίΐη κ.ι' αλλονς. "Ενα; |
ι άπ' αυτού; πού ζοΰνε είμαι κι' έ-
σα; σν^χαίρο^ θερμώς),
τοιουτοτρόπως ή α,ωνή
τοΰ Χςιιστοΰ εί; τού; άθλουμένου;
Σημειωτέον ΰτι είς τύν θεσμόν
των Μεσογειακήν άγώνων έπιτρα-
πεζίου άντισιΐαιρίσεακ, δπον σνμ-
μετέχουν δέκα πέντΐ Μεσογειακά
κετα. <=»α ιττανανε καί «α πεοισ- .γν „.'.„_„ Υ . ". ,- ", . , ··-*, -----«^«.ν......-.ι «.....-^ σ.ύανε άν μ.-,ο-Μ.ϋσαν V ΑπιΛπ- Ι ,Τ'""-,!'' Χαι?1« ιν ^ν.ω), ο μετεχουν δέκα πέν« Μεσογειακά χθοΰν, μά ό σαταν,κύς αύτύς άν-' ' * Γ" λ«™ΟΒΙομο: (πατυικα,ς Κοατη, δ·ά πρώτην ς<¥,αν τ.μα- θη,,,τυς τα παρονσία^· δ.πιος το ™ Γ ""ΐ Τα «»««'« .αοβθ1,1 Ι τ'." ^^^-ν τού άθλήματος αέ ':......:.'.......! ...λ____ ...«. λϊ!..... ·σα- -'·ΧυΙ><» νγειιιν κ,α πασάν ά- την ί-ψίστην ταύτην τιι.ήν. Ό ποιητής Μ. Πετρίδης Εύχτιριατιΐ) έκ (κιθέων τύν λύγ;ο 1ΐ:>-'"σΙ«» Κ"ί?ολή, ποϋ
ΟΤ" ('ν'λο τΓ)ς
γώ πού δοΰλεψα μαζί τον στά «κά
«'->χετα
λογοτέχνη
γώ πού δοΰλεψα μαζί τον στά «κά ^ γχη
πικα» καίξέριο καλά αυτή την λέ- νΜι ΧαθιΊΥητή μου Μιχάλη Πετοί-
6τι Λεν ^Υνζ ύ θάύ
6τι· Λεν
τύν θάν,πύ τού
> έςακυλουθούσι· νά
Χ^ Κ>ημητήοιύ Τον, στ,ό λόφο
^ (ΓερΓσοΰ 11) δ σο((ύ;
λ έ
ρα. "Εφιιγε -τα λυσσακά τού νά μέ
6ρή γιά νά μέ έξοντώση κι' έμενα
μά δέν τα κατάφερε. Καί γιά την
καλή τύχη τοΰ Λεωνίδα, μιά μερά . .
,άναπάντεχ αέπάνω του. Κ ι" μα,; δ,ασκ«λος μέ τίς άν<ιμνήσει; και τα ποιήματά τον. Μέ τύν θάνατύ του. πού τύν £■ μαθα άπύ τόν κ. Κορολή, τόν ξα- νάηιρο πάλι, στ Ούμησή μου σέ χρονια .·ΐί/λαιύτ<·-οα, δταν ήμουνα μαθητής τού στό Δ' Γυμνάσιυ 'Λορένκιν Ηειοα,ώ; κ.αί μοϋ χάρι- σε τότε τύ άξιόλογο ϋΐιΰλίυ τον «οί χωρινοί μας λογοτε-χναι · (Συν έγώ τοώ έδωσα χαρτί καί ν.αλαμά ρι τα στοιχεϊα πού ζητοΰσε. Συνεχίζεται ΛΛΙΚΗ ΕΙΙΙΜΟΡΦΩΣΙΣ Κατόπιν 'Τπονργικής άποιιάσε- ΐ'ΐς διιορίσθη,'ΰ σννεργάτης μας κ. Χρήστο; Σολομωνίδη; μέλος τή; έν τώ 'Τπονργπ'ι·) Παιδεία; έ- θ'.'ενονσης Κεντοικής 'Επιτροπής Λαϊκής 'Κ.τιμορΐ|ώσειυς. ' ,, ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ Είς μνήμην τοϋ Στρατάρχου Ά λ.ρξάνδοον Παπάγου ό κ. Χρήστο; Σολυμωνίδής , ϊ'όωσε δραχμάς π^ν τακοσία; ίί; τύν Ναύν τής Άγί- ας Αικατερίνης Πλάκας. τομοι χαρακτηρισμοί). Μ' αγαποΰ σ? ίδκιϊτ·:ρα. όπως καί κάθε μάθη τή τού. ποϋ καταγύταν άπύ τή λαγ γεμένη Ανατολή. Διάθασα πολ¬ λές ττορρς τό 6ι6λίο αύτύ κα'ι τύν θαύμασα γιά τίς (ίαθυστόχαστ;- κρκκι; καί τυύ; θαυμάσιον; χαρ-ι /τηο'.σμιη>; τού, γιά τόν ΙΙαλαμά,
Δροσΐνη, Νορδάνα, Πάλλη, Ξεν/ι-
πουλο Γρνπάρη. Παπαδιαμάντη,
Ταγκό.τονλο... Τύν θαύμαζα χ>ιί
τόν εύχαριστιύμοη-α κι' 5τΚν δίδιι
σκε άπύ την ί'ιδρα μέ τύ ήρεμο αε
γαλεΐο τού καί τή δαθνστόχαστη
σκέ«|'»' τού. Χαιρύμοννα, πού παο'
όλα τα χτΐ'.ιήματ<ι τή; μοίρα; στή Οηκε σάν ΰψικάρηνι»; δρΰ; άγέροχη καί πολΰχρονη, σκορπίζον-Τίΐς τή ιδροσιά τής σοιμ'ιις καί τής καλαί- σύνης του στά ■δημοσ.ίΐ'ματά τηΐ', Ήταν ό Μιχάλ.η; Πετρίδης πρό- τιι δν-θρωπος, κι ΰστερα ποιητής καί λύγιο;. Καί άγαπήθηκρ πολϋ άπύ τοϋ; μαθητές τοι·. Τελειταϊα μιά μαθήτρια τού σχολείον μας «■ πήγγειλε μέ μΐγάλη έ.ιιτνχία χάπιι ο τού ποίημα, δέν θνμάμαι. ηκ»'· (ιω; ποιό, καί χπροκροτήθηκε ζΐ'»1 ρά. Κι' δταν έξήγησα στύ Κυιν», δτι ό ποιητής ήταν δάσκαλύ; μθ« τύτΡ ε'σείσθηκε ή «ΙΌουσιι ά.τύ τα χειρηκ.ι, οτήμ(ΐτ<ι. Ήταν μ:ά άνβ^- γνώριση λαϊκ.ή, Οά λέγαμί, τ«ί>'
ποιητικοϋ τοΰ εργοι», Κι' ενα χγο'1
ατή μνήμη τ0ν. Συγκινήθηκιι τό-
τε; κιι,ι γώ χαΐ τηυγραψίΐ δυύ ?·<)· γκι λατριύιι; καί άγάπης. Δέν α' απαντήση. "Ισω; νά ήτιΐν άορΐ"· στο; καί έτοιμαζόταν γιά τύ ιιιΥ1· λο τού ταΗίδι... Λ; τύν ξεκουοάση ή γή τ'ί' Λττικής, ποίι τύν σκέπασε απύ την άγοπημι'νη τού ι τύ Καστίλόριζο. , ΆΟανάσιο; Άσιατίδη! Σ)6ριος —

Ι-Ι—.Κ
%. «■* ϋ» & Μ Μ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΟΥΛΐΤΛ ΠΑΤΟΧΡΗΜΑΤΙΠ. ΑΘΗΝΩΝ
λέτη- καθ,ερώσεο- α,ν ϊ -η, -"ς υψ,ΐλθτρ.-
ησίας ,,αη Ετι1ΤΓ-""Ά ' Γ ^ ^
ημερησία
λα
■Οί
ς τάς άξία; είς χύ Χοη-
μιιτιστηοιον χών Παρισίων Ή άο
ΧΆ εφαρμόζ-αι έπίσης δι*" ώρ.σμε
να; αξιας εί; δλλα Εύρωπαϊκα
Χρηματιστήρια (λ.χ. Φραγχφοϋρ-
τη, 'ΑμστΓ.ρνταμ). Πρυνπύθεση
σία τη, οποια; δικαιολογ(!ται τό τό ΰψηλότερον έπίπηδον
συστημα τής μοναδικής ήμεοησία; | π(?ύ. 'τ χά°ω 'πΐπ·°°ν
τμης είναι η Ελλειψις ιΥτ,',,,-^,.,- Ι »α: ____.....
σταθ-,.Λ-
Χέυ σύητημα συναλλαγών καί
,ήορισμυύ τιμήν προτείνη γιά χύ
νηματιστήριο "Λθηνήν ή μελέτη
,,;; Λ.Ε. ΑΡ«ΟΤΡ ΝΤΙ ΛΙΤΛ -
£ΛΑ_, «ού ανέλαβε νά μελετή-
Λ Υλά νά προτείνη την άναδιορ-
τοΰ Χρηματιστηρίου Άξι-
«."Η ϋα,ισταμένη δαιδικασία —
(ιοοτηρίζει ή μελέτη _ δέν έξα-
,ί-αλίζει σννθήκες ϊσότητο; γιά υ
;οιις τοϋ; άγοραστές καί τοΰς ε'ν-
Ιιιιφρρομένους πιολητές». Σνγχρύ-
" Χ Α ΤΤ* Α ·
ΐ'>ς· ομ(ο^, *ϊ ^*· ^ν,ι ι Λ προτ^ινει
,,-,ΐοματοποίηση τή; άνικιοράς
ιίιν χρηματιστηηιακών σνναλλα-
,,,όν βελτίωσι) προύποΰέσεων είσα
ν,ογής νέων τίτλιον, άπλοΰστευση
τή: έχτελέσεω; την εντολήν, αν
ϊηοη των ποσοστόν προμηθείας
ιίιν χρηματιστήν, διιύϋυναη χών
ια(ΐιτονμε'να)ν προσύνταιν γιά ΐ
,ίναι κανας χρημαχιστής^ άνα'διορ
τάνωση χή; έσωτερική; εργασίας
)ά άέγερση νέου κτιρίου γιά τίς
,Ίνάγκες τοΰ Χρηματιστήριον
Ή εκθέση έπεκτείνεται καί στά
ίίματα τής Επιτραπή; Κειταλυιο
γοράς, γι« την «ποία υποστηρίζη
,',ΐι .τρέπίΐ νά ασχολήται μέ ξήτημα
πολιτικής (τής χρηματαγορας) καί
■/αί μέ την εξασφαλίση τής άκερα
ότητος τού Χρηματιστήριον. ΊΙ
Ιΐϊλέτη τής Λ. ΛΙΤΛ κύστισε 1,8
ίζπτομ. δρχ. στύ Χρηματιστήριο.
«Τό Χρημαιοτήρινο — ΰπυσηρί
;η η ιιιλέτη— θά πρέπει νά είναι 1) Λύθαίρετο; καθορισμός- τή;
|ί; αύτάνομος, μή κερδοσκοπικό; τιμή; ίαύ στελέχου; τού Χρηματι
όηγανισμος έλ<γχύμενος ΰπύ τής Κυβερνησισ;. ΊΙ λειτουργία υπό -"ς υψ,ΐλθτρ-ιαν ι'»ι"ν· Η εί' «"- θροισμα των διαθεσίμων τίτλων εί ναι ίσον ή έγγΐτΐρον πρός τύν αριθμόν την ζητούμενον τίτλιον Τουτο ταχέος προσδιορίζεται διά προσθέσεως προοδευτικώς τών έν τολών πολήσεος (συν των εί; ά- γοραίαν τιμήν) προοδευτικώ; άπό τιμών σνγκεκριμέναι έντολοί, αί οποίαι πρόκιιται νά ίκτ·· λεσθοϋν, ναι ή εξασφάλισις εί; όλον; τού; αγοραστάς καί πωλητάς ΐση; μ«. ταχειρίσεως. ΊΙ μοναδική ήμερη- σία τιμή καταργα «λ,ίΐς τάς ΰπο- Οέσεις πιθανής μεροληπτικής μ!·. ταχειρίσειο; τών εντολήν ωρισμέ¬ νων πελάτην. "Απλοποιοί έπίση; την αναφοράν των συναλλαγήν την εκκαθάρισιν ώς καί την των χρηματιστων>
1ΙΛΚΟΝΕΚΤΗΜΑΤΛ —.
ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΛ
«Τύ θέμα τής μέθοδον
γής τού συστήματο; τή; μοντδική;
ημερησίας τιμής ~
ΤΟΥΡΚΙΑ^Ε,Ο.Κ.
Εί; τύ κυκλοφορήσαν τεϋχυς
τής Εύ^ωπαϊκή; Οίκονομική; Κοι-
νότητο;, τού μηνός Σεπτέμβριον,
έπιχειρεϊτΐα μία σύντομος άνασκό-
πησις τιον σχέσεων Τουρκίας - Ε,
Ο.Κ. καί τή; ύπογραφΕΪση^ την
Ιην Σ·ίπτομ6ρ[ου 1971, προσωρι-
νή; Σνμφωνίας Συνδέσεως. Τα
γενικά σημεϊα τής έν λόγω Συμ¬
φωνίας ρχουν κατά καιροΰ; άναλν-
Οή, ώστε ππςέλκει νά έπανέλθι·)-
ιια τη;
σεοι; χΐον σ(ί'.ραγίδο*ν ώοα-
λ.Γι; τών έντολών άγορας διδομέ-
νη; προτεραιότητος επί τή βάσει
Τ'Ίς χρονικ.ής προτεραιότητος.
»Έν τή άναΐ|θί;ά των σιναλλ ι-
γήν τής ημέρας (βάσει τον
τέρω παραδείγμαΐος), θά άναφεο
θή ή Τιμή Χ (Α) τό οποίον θά ση-
.....-ι--.-, μαίνη ότι ώρισμένοι Άγορασταί
ισιν και διακανονισμόν δέν ίκανοποιήθησαν εί; την τιμήν
τήρησιν των βιβλίον αυτήν. Επί αντίστροφον π€ριπτώ-
σεως, ήτοι εάν ή προσσ,ορά ήτο
ίντερτέρα τή; ζητήσεως, ή τιμή θά
άνεπ/έρετο ώ; Χ (Π) τό οποίον θά
ίσήιΐ'ΐινε ό'τ, ωρισμέναι Ποληταί
δέν Ίκιινοποιήθηπιιν ιίς τήν τιμήν
μεν ρ'ι;
Ιδιαιτέραν σημασίαν, ϋμω;, <- ποκτά τύ .-τηόσθετον χρηματοοοτι- κόν πρωτόκολλον, τό οποίον <«[·>-
ρ<ΐ εί; τα; πιστιόσπ; έπΐνδύσειυν, τάς όποία; παρέχει ή Κοινύτη; πρό; τή· Τοιιρκίαν, κ<ιτά την | των - μελήν τής Κοινότητος (Βρε ταννία, Ίρλανδία, Δανία). Ουτιυ) τό συνολικόν ΰψος τής χρηματοδο τικής βοηθείας τής Κοινότητος πρός την Τουρκίαν θά φθάση τελι κως τό ποσόν των 267 έκατομμυ- ρίων δολλαρίιον. Τό ποσόν τούτο, δύναται νά χρησιμοποιηθή έντός τριών έτών πεοίπον, ήτοι μέχρι τή; 2ΰης Μαίου 1976, ότε λήγει κια η ίσχΰς τού χοηματο,δοτικού τούτου πρωτοκόλλου. Ώς ύ.πογραμμίζεται, ή χρηματο ίΐότΓ.σι; αντη τή; ΕΟΚ πρό; τήν Τουρκίαν άπυσκοπεΐ εί; τό νά με- τάσχη ή Κοινύτη; εί; την εφαρ¬ μογήν των μέτρον προωθήσεω; ταβατικήν <|άσιν ΐσχιο; τής ώ; ' καί άναπτι.;ε(υς τής Τουρκικής οΐ- κονομία;, ίϊτε εί; τόν Δημόσιον, είτε εί; χον ίόιωτιχΰν τομέα. Τα εν λόγω έπενόντικά σχέδια, θά σνμβάλονν εί; την ανάπτυξιν τή; .ΤΛραγιυγικύτητος τής Τυνρκικής οίκονομίας καί ά.τοβλΓ.ιοΐ'ν εί; τό νά ποοικίσουν την Τουρκίαν μέ μί αν καλλιτέραν οικονομικήν νποίνο- μι'ΐν. 'Εκτανυγτίκ 6έ ταύτα, είς αυτήν. τυτητα πλπόνων έναλλακτικών ύ- προσ σεον. είς τα; οποίας πεηιλαμβά- [ θά ,τερί.ττοσιν ίσοροο.τί'ΐ; ■μ>ρας
νοντι/.!:
και ι,ητησειος, ή
άπλώ; ώ; Χ.
τιαή
στηοίυυ ή τής
») Λιαδικασί.ι
"Ελεγχο; άπύ καιρού εί; καιρόν
επί τών τιμών των μετοχήν δυνα¬
τόν νά είναι άναγκιιϊο;. Έν ό'ψη
τού γΓγονύτο; ό'τι ·:Γνα ιδυνατη ή
λίαν λίαν περιοηισμενη;
,ί,ν νέαν οργάνωσιν θα πρέπη να καταλήγουσα είς μονα'δ.κήν τιμύν' πρ<>σ([υρά; συγκοίτικιο-" π,ώ- την
«οιλαμβάντ, μίαν διεύθυνσιν κυθερ ή " ^,,,^ μιά. σ;νκΓ,(),μέ;η'; α£[.
οπτειας. Απασαι αι δρα ^ >3) Σχήμα τύ οποίον θά καυο-|ας, νποδιικνΰομεν τήν υίοθέτησιν
ς τού Χρηματιστήριον ρίξη τήν τιμήν, τήν μεγιστοποιυϋ- προσιορινής μεγίστης «τιμής κατά
παρακολουθοϋναι ύη' έ- σαν τόν αριθμόν των δυναμένων' λόγον κεςδών;, διά την αξίαν αύ-
κυθερνητικοΰ α,ορέιος, ] νά διακινηθοΰν σνναλλακτικώ; τί- την. Διά τής θέσεως μεγίστης τί-
ΐ|τιχ.ή; έπυπτείας. "Απασαι αί δρα
πτιιριύτητες
,τοέ.τει νά
νός μόνον
/ατά προτίμησιν τής Έπιτροπή;' τλιον
Κες,αλαιαγορας.
»Ό αΰθαίοετος καθθρισμύ; τι-
μής ιΐς την όποιαν θά είναι δυνα-
τι'ι ή συναλλαγή τής άξίας, ιίναι
ι·Λιά την κατάλληλον έκτέλεοιν μών παρουσιάζει ωρισμένα ΐπιθυμη δυνατόν νά έπανεμφονισθοϋν πω·
τοό πρυτεινομίνου ρόλον της, ή | τα χαρακτηριστικά παρέχων. την , λητ λί πράγμα τύ οποίον θά οδηγή
Επιτραπή Κειμιλαιιΐ.γοοάς θά πρέ μεγίστην πιθανύτητα ουνεχεία; τι ση είς μίαν πλέον λογικήν ίσορ-
,τει νά ένισχι'θή καί νά ίπεκταθή μην. Ούχ ήττον ό'μος μΐιΐκροχρο- ροπίαν προσαυρά; καί ζητήοειος.
ύιά τής όργανώσ<ιος διαρκών νπο^άως Οά ένθιιρρύνη τήν έχτύς Χ«η "Ετ?ρυι περιορισμοί είς τήν τιμήν επιτροπών, (ά οποίαι θά εχουν ά- ματιστηρίου συνιιλλαγήν, εάν οί ά- [ ((Ό; λ.χ., ήμερήσιαι μεταβολοί τ'ι- μεσον ευθύνην δι' ωρισμένας δ?α γορασταί ή ,τωληταΐ δέν ίκανυποι' μή;) δυνατόν νά έξετασθοϋν. Λυ- ατηριότητας τού Χρηματιστήριον οΰνται. άπό τάς «Χρηματιστηνια- | στυχώς, μακροχρονίιο; ούδεμία μέ καί οί οποίαι θά ιίναι εί; θέσιν | κάς τιμάς . Μακροχρονίος ό αϊθαί θούιις έλέγχοΐ' τιμών ή μεταβολήν νά άνταποκρίναινται ταχέαις κιιί ρετος καθορισμύς τιμήν όδηγεϊ | τιμών, μύνη ιίναι άποτελεσματική. αποτελεσματικώς είς τάς ανάγκας «Ί; αγοράν είς άνίσους ΰρους. Συγκεκριμέναι περίπτωσις άνισορ ν ' ""' - ' >ΊΙ χρησιμοποίησις συστήματος ροπίας μεταξΰ προσφορα; καί ξητή
- ( σεω; δυνατόν νά έξετάϊιυνται άτκ
• μικώ; πςώ; προσδιορισμόν τής ά-
. —νγκεκριμένΐΊ-,
ή Τηι-ρκία /,ρηματοθ'ΐτείται διά πό
σοϋ 195 έκατομμυρίιυν δολλαρίων,
τα όποία παοέχονται άπό τα κρά-
τη - μ^λη τή; Κοινότητος, τή με-
σολαβήσε'ι τή; Εΰηι·).ιαϊκής Τοα.-τέ
ζή; 'Επενδΰσειυν) μέ μ-:ιιΐ)μένα ί-
πιτύκια, απαλλαγή 7 έχων καί δι¬
άρκειαν ΰΟ έτΛν δ·.ά την εξόφλη¬
σιν τιον. Κΐ; τύ ποσόν τιον 195
ίκατοιιμυρίΐϋν δολλαρι'ιυν, θά πρέ¬
πη νά προστεθοϋν ετέρα 25 έκα-
τομμΰρια, τα ύ.τοία π«.ραχ(ορΓί ή
Εύηωπιιϊκή Τραπέζα Έπενδνσειον
άπό Ιδικά; τη; χιιηματοδοτικά; πή
γάς καί μέ τυϋς συνήθει; ό'ηους
τίίς χυηματιιγορά;. Προσέτι, ετέ¬
ρα 47 εκίΐτυμμι'ρια δαλλαρίι,ιν άν-
τι.ιροσιοπεί'ουν την οικονομικήν
συμμετοχήν πρός την Τουρκίαν
έκ με'ηου; τίιν τί,'ϋον νέον κρα-
ΘΙΑΓΟΡΑΝΟΗΙΚΟΙΕΛΕΓΧΟΙ ΚΑΙ Ο ΕΑΕΥΡΕΡΟΣ ΑΝΤΑΓΟΝΙΣΜΟΣ
Ή
ενικΐοιηση τής ιιγορανομιχή;
νομοθε«ί(ΐ; καί ό έκβνγχρονισμό;
τών νόμων περί άθΐμίτυν άνταγω
νισμοΰ έπιβάλλεται νά γίνη στά
πλαίσια τού 15ετοΰ; οίκονομιχον
.τρογράμματο;, γιά την .τοοστασίο
τοθ καταναλο>τον καί γιά τίγν
βελτίιοση τή; λειτουργία; τοϋ έμ-
.τορίοι^ υπέρ τοϋ ΟΛθίου ή συστα-
θεϊσα ομάς μελέτη; τού τομέως
■εμπόριον καί διανομή;, προτείνει
την λήψη σοβαρών φορολογικών,
χρηματοδοτικών καί θξσμικών μέ·
τρών.
Ειδικώς, ΰμως· γιά τ»)ν .·κ.>«στα
ί
σί(ΐ τίίν καταναλωτών καί τή; ά-
γορά;) έναντι έπιχΐΊρηματικών έ-
νεργπών Λον διαστρέ<Γθχ·ν τύν συν αγι·<γισμύ συγχρύνιος, ΰμοις. καί όλον; τού; τομεί; τή; ,ιαραγιυγι- χή; θραστηριότητος —άγροτικύν, γιά τή μή παρεμποδίση άνοΛτύξε- οις τού ίσοιτε^ικον εμπορίαν, ή δ- μά; μελέτη; προβαίνη, μτταξύ ά?. λιον, σέ κριτική τού νηισταμΕνο»ι άγορανομικοΰ συστήματος καί τοϋ τρόπον έλεγχον των τιμών. Στήν οίκονομία, λέγει, δέν ν- πάρχουν εννοιε; τού <τδικαίοι·/ καί τοϋ «λογικόν» κέρδονς άπό τίς ο¬ ποίες διακατέχεται ό ΐσχνιον ήγο- ιιονομικύ; Ή οίκονομία μα; έχη σάν θιμελιο τύ κέρδος κιιί βιομηχανικόν, υπηρεσίαν— καί έγ Χαβε πολιτικί, ποΰ βάλλη'κατά τού γραφονται *ΐς τα .τλ(ΐίσια τού ίσχν κέοδους &πονο»ανει τα θεμέλια τή; οντο; Τουρκικόν Προγράμματ >; οϊκ0νομίας.
ανπξ Όή ί | Ί
μ ; οϊκ0νομίας.
αναπτνξεως. Όπιυσοήποτε, (ίμως. | ΠαρώδεΊγμα αποτελεί ή μή άνα-
τα επενδντικα αΰτά σχεδκι πρέπει ννώριση, άπύ τίτν Αγορανομία,
- - είναι σΰμι,οηα μέ τα .-τροκαθι-χιι των αυξημίνιον άποσβέ—ων στί;
........ να έξυπη(ΐετοϋν· χοστολογήσεις( άποσβέσειον πού κα
σμένα πλαίσκι καί νά
τού
χου
Τονρκία;
ς οικονομικους σκοπους και στο βορί'ίει ή Λθλιτείιι, στήν ίπιθι-ιιίιι
ς τής Συμφωνίας Συνδέσεως τη- να παοάο7η τύ κίνητρο ενός
ΕΟΚ.
Πρόσκλησις πς ούσκεψιν...
τιλ.ιιοδοσίας παρ»ι>σιάζει τύ ΐπιθυ
τού Χρηματιστήριον1 ώς αί τελευ¬
ταίαι προκύπουν
»Έπί πλέον τής άρμοδιότητος μητόν χαρακτηριστικύν τής παρο
διά την παρακολούθησιν των καθη χή; χής δυνατύτητο; είς τοΰς χρη παιτουμένη; αντιδράσεως. ΙΙροτεί-
μερινών δραστηριιιτίιτοιν, ή Επι- ί αατιστά;
τοοπή ΚεψαλιΐΛαγοοας Οά πρε'πι ι Ι τητι τα;
νά ένημεροΰται επί ίίλο.ιν των σΐ)- άνομονή τή; εξελίξεως τού έκπλει πήν Κεα,αλαιαγορά; η συνεχή; εΐ'-
μιιντικών προγραμμάτων γενικής στηρκισμον. Διά τάς άξίας τάς πά θΰνη διενθΐ'τήσΐοις μελλοντικών έλ
πολιτικής τοϋ Χρηματιστηρίου και ρονσιαζονσας τήν μεγαλυτέραν συν λείψεον Ισυρροπίας.
νά έγκρίνη τοΰ: προίίπολογισμυν; αλλακτικήν κίνησιν πιστεύομεν ότι ΑΙ ΕΜΙΙΟΡΕΤΞΙΜΟΙ ΜΕΤΟ-
νά κρατοϋν εν ίκκρΕμύ· νομεν υπο); ανατΐ θή ι'ις τύ Χρη-
ίντολά; τιΐιν πελατιον ίν ματιστί')ρ:ον καί '.Ι; την 'Κπιτρο-
τού Χρηματιστήριον κια τα; μετα- χύ σνστημα πλειο'δοσία; θά πρέ-
διιλά; αυτών. Φυσιολογικά ή 'Κπι- πει νά διατηρηθή είς τύ Χρηματι
τυοπή θά .ιρέπει νά άναμιγνΰεται στήριον Αθηνών. Τούτο παρέχει
ιί; τρεχούσης «τισειιις ζητήμ<ιτα μεγαλυτ.'ρ<ιν ενελιξίαν είς την εί- ύπιμον νά χμησιμοποιηθή διι«(ορε τοΰ Χρηματιστηρίου. Μεταβολαί σαγιογίιν την ίντολήν καί πιιρέ- τικύν σΰστημα, δεδομένου ίίτι άνιι ΧΑΙ Διά χ·'ις άξΐας μέ τύν μεγαλύτε¬ ρον όγκον αυναλλαγΛν θά ήτο σκύ Είς τύ προσωπικόν, πρυσοιορισμοί μισθολογικών μιχαΙΙολοιν άγοραΐ έντύς τοΰ προϋπολυγισμοΰ κιιί άν λα τρεχούσης ((ΰσεως ζητ,ήματα θά ιίναι τής άρμυδιύτητος τής Διειι- χ<ι την δννατΰτητα νπάρξεως συν μένεται ή διατήρησις σΐ'νεχείας τι ■θηκιον πλήρους συναγΐ'ΐνισμοΰ με- ταξίι τών χρηματιστών. μην ιίς λογικά ϊπίπιδα κατά τάς διαδοχικάς ημέρας συναλλαγής ΰ· τελεντκία μέθοΐδυς «τού με- πύ κανονικάς συνθήκας. Τό σύστη- γΐστου όγκον συναλλαγήν» παρον- μα τούτο άπαιτεϊ την ένεργύν σν;ι ά^ει επί ϊσο:ς ϋροις μεταχείρισιν μίτοχήν τού χρηματιστοϋ. Δι' αύ¬ τάς χά; άξίας ή συναλλαγή θά διε Οννσειο; τού Χρηματιστήριον. Μο¬ λονότι ή Έπιτροπή Κε<ταλ(ίΚ»ιγο- | «αί άπλότητα. Τιμή μεγίστου δγ- 1>άς όι·ν<ιτύν κατ' άπαίτησίν τη; κου συναλλαγήν είναι ή τιμή ή δή ξάγετα νά ένημί'ρούται επί των τοιούτων μυιυργοϋσα. την μΐγίστην προσέ- δραστηριοτήτων χθϋτο δέν θά ποέ λενσιν πα)λητών καί αγοραστήν κάστη ένεργύ; άξία θά »; εξής: Κατά τύ άνοιγμα τή; άγορά; έ- ηει νά άποτελή μέρος τής τρεχού σΐ'γχρόνως. Αυτή είναι πράγματι σης διοκιητική; διαδικασίας. η αποστόλη ενός Χρηματιστήριον. Η παροΰσα δομή τοϋ Χρηματι ι Ή μέθοδος αύτη είναι ήδη καλώς στηρίου δέν καλύπτει επαρκώς ά- Ιδραιοιμένη τόσον ώ; πρός τάς άρ πάσα: τάα ϊωτικάς λειτουργικάς ά χά; ό'σον καί ώ; πρός την λεηουρ πάσας τάς ξωτικάς λειτουργικάς νάγκας αυτόν, συνεχίζει η μελέ¬ τη. Ωρισμέναι διευθννσεις δέν έ'- γικήν επιτυχίιιν καί αποτελεί τό σύστημα τύ οποίον ΰποδακννομε/, χοι.'ν έπαρκές προσωπικόν καί ίς διά τάς όλιγώτρρον κινουμενας ά- πολλάς περιπτώσει; αί μισθολογι- ξία; τοϋ Χρηματιστήριον Άθηνήν. ΛΞΙΕΣ ΜΕ ΜΙΚΡΗ ΚΙΝΗΣΗ »Τό σνναλλακτικόν σχήμα τύ ο¬ ποίον προτίίνει ή Α. ΛΙΤΛ θά ίρ χοί κλίμιικε; δέν σνμπληροΰντιιι πρό; τα ύπύ τών θέσειον άπαιτού· Μενά έπίπεδα άποδόσεοις». «Αί σι-δρομαί τοιν χρηιματιστήν ( γάζεται ώ^ έξη; διά τας όλιγωτε- καί χών είσηγμένων έταιρειών πρέ ρον κινουμενας άξίιις: Εκαστος πει νά ίίναι έπαρκείς ά'ιστΕ νά /α-1 χρηματιστής θά προμηθευθή έ'ντυ- λύπτουν τό ετήσιον κύστος λειτονρ πά εντολήν είς 5 ήο,Ομημρνα άν- γία; καί νά έπιτρέπονν την δημι-, τίγραττα. "Απασαι <ά είς τύ Χρη· ουργίαν άποθεματικοϋ, διά μελλον μ(ιτιστριον έκτελοιμεναι έντολαι τιχάς έπινδνσεις ιίς κτιοναχά; ίγ-'θά ποέπι ι νά έκτελοΪΛ-ται δ,α τή: •/αταστάσας, σνστήματα αΰτομαΐι-, συμπλήρωσις αυτών τούτων των σμοΰ κλπ. ΟΊ ύπάλληλοι τού Χρη- ματιοτηρίου Άθηνήν δέν ποίππ νά είναι δημόσιοι ΰπάλληλοι^. Στήν σιινέχΐΐα ή μελέτη άναφέ ρεται στ'ις προτάσεις γιά τύ έογο τοϋ ίν.οικητικοΰ ϊυμβουλίου τού Χρηματιστηρίου, τα καθήκυντα τού προέδροι·, τού δΐ€νθι·νΐ)ντος συμβου Επισημον Έντΰπιυν Εντολήν (ΕΕΕ), τα όποία έν συνεχεία θά χρησμοποιοϊ'νται διά την παροχήν δελτίου έπιβεβσιώσεος τής ίκτε/.έ σιιυς έντολής, ώ; προτογενή πά- οαστατικά διά τύ σΰστημα άναο,ο- ράς συναλλίΐγήν, διά την κατάρτι σιν καταστάσειον διακανονισμόν καί διά τόν έ'λϊγχον καί την παρ;ι κ<ιϊ· καλοί'θητιν των δραστηριότητος ρεσιήν τού Χρηματιστήριον, άσχολείται μέ τα προβλήματα έ.πο των χοηματ.στων πτείας τήν συναλλαγήν -καί την χρηματισταί. ΟΙ προϋποθέσει; παγωγής νέα>ν ί-ταιριών άπατελυϋν
ξί-χωριστύ κε<(ά?.αιο καί γιά τόν προσδιορισμό τής τιμής των εισα¬ γομένων αξιών προτείνεται και- ■Νθΰργια, πιύ άσΐ| αλής μέθυόος. Τό τμήμα τής μελέτης, ό'μος, ποΰ έ¬ χει γενικοΊτερο ρνοιαΐϊίρ<>ν είναι
έκεϊνο παν άναιΐέρεται στήν προτ«·ι
νομένη νέα δ'.αδικασία σΐ'ναλλα-
γήν, ή όποία ηαίνεται ϋτι τελικά
θά υίυθιτηθή άπύ τύ Χρηματιστή¬
ριο.
Τήν καθιέρωση μοναδικής ημε¬
ρησίας χΐμής των μετοχήν καί την
καταργήση την αλλαγήν την τ.-
μών την αξιών στό Χρηματιστ||ριο
προτείνιι ί| "Αρθουρ Ντί Λίτλ —-
"Ελλάς στή μελέτη τη; γιά την ά-
ναδιοργάνοση τού Χρηματιστηρίου
καί γιά τή διατηρήση < νρρνθμί'.ς τή; χηηματιστηριακής άγοράς. Σέ πρήτο στάδιο προτείνεται «πό την Λ. ΛΙΤΛ ό οιαχωρισαύς τών μΓτοχήν σ' ΐκείνες ποΰ έχυυν μεγάλο ογκο σνναλλαγών καί για τίς οποίες θά γίνεται έκΛλειστη-^ ριασμός γιά τόν >Εΐ·θΰς ώ; δεχθή χήν εντολήν
άπύ τύν πελάτην ό χρηματιστή;
κ.αταχορεί είς τό ΕΚΕ τα; εξής
πληροιΐορία;: ίίνομα μετοχή;, άγο
ρά ή πώλησις, τρέχουσα τιμή ή
,ό'ριον τιμής, τιμή (εάν έχη τεθή
όριον), αριθμόν τίτλων, πλήρη;
εκτέλεσις ή μερική εκτέλεσις, τοίς
μΓΤρητοϊ; ή επί προθεσμία, καί
χρονικόν όριον έκτελέσεω; έντο-
λής (ήμερομηνία λήξειος ή ίσχύου-
σα μέχρις «ίτιιυ άκυροθή).
Ακολούθως, η μελέτη άναΐ(έ
ριι, ϋτι αί έχουσαι όριον τιμής έν-
τολαί δ1.1 εκάστην αξίαν θά προ-
(ϊάλλι·ιντ(ΐι καί θά καθορίζεται ή
τιμή, ήμιπιστυποιοϊ-σα χον όγκον
την συναλλαγήν. Είς την τιμήν
είναι δννατή ίι άγοραπωλησία με
τοχήν, (ά οποίαι διινατύν νά €ίναι
εί; άριθμύν μ,κρύτερον τής προσ- τα; «ι^ΐΛ./«ιγ.ι; μ«οχων
,,,ορά; Λί σφοαγίδες τής ώρας ί-,Ι τρητοϊς. Έν το, μεταξν, < τοΓ,ολής των δηλώσεων θά Λ(ίοστα νατη η διατη..,;σ.ς τ,ον ,. τεύουν ποίαι έντολαί θά έχτελε- νων δ,αδιχ«σ.1ον δια άς συναλλα Γθονν οταν ή ζήτησις νπερ6αίν£ι' γ«ς ομολογ.ων και μετοχων επι κατ' άλα,τί/βητικήν σειράν. Είς άν- τιπρόσωπος τής Διευθύνσειος Έ- ποπτΐίας βά ένεργή ώς κηρυξ έκ- πλειστηριασμοΰ ποιοΰμενος τής προσφοράς δι' έκαστην αξίαν ΐίς την τιμήν κλεισίματο; τή; προ γουμρνη; ήμεΓας* Ή διαδΐκασια σννεχίζεται μέχρις ΰτον καταλήξη "ίς μί(ΐν τ'μήν (ίιΐ'ηλυτέραν ή χά- μηλοτέραν) διά την οποίαν ύ<) ίστα ται ίσορροπία .-ΐροσφοράς καί ϊη- τήσϊΐος, ή ή μεγαλυτέρα δυνατή πίοσέγγισις. Εις αΰτό τό σημείον προσδιορίζτεαι ή τιμή τής ήμίρας διά τήν άξίιιν "Αμέσαις οί σι>ναλ-
λασσόμενοι χρηματισταί θά σνιι
πληριόσονν καί θά νπι>6άλοιιν τό
ΕΕΕ δα τάς σι·ναλλαγάς τιον.
'Λιτ' ής ό νπάλληλο; τής αΐΒον
σης συν'αλλαγής ϊ.τ.βεβαιώση δτιι
αί άγοραί καί οί πιολήσει; άντι-
-στοιχονν' ·:ϊ; ίσον αριθμόν τίτλων,
άρχεται ή αυτή διαδικασία διά τήν
επομένην αξίαν. ΊΙ άναφορά σνν¬
αλλαγών καί ό διαχσνονισμό; διε·
•ξάγοντα ικατά τύν αυτόν τρόπον
πρός τα; ιΥαδικαηία; Μ' ,άξίας
σνναλλασίτομένας διά τής μέθοδον
τον «μέγιστον όγκον σνναλλαγών*.
ΊΙ μηνιαία έ.τιλογή των μετοχήν
τήν παρουσιάζουσι^ τόν μεγαλΰ-
τιρον ίίγκον συναλλιγήν
διά την διαδ'κασίαν α λά κριέ
τού επόμενον μηνός θά δασίζετα
εί; τύν άπόλΐ'τον αριθμόν των
συναλλακτιχώ; δ'.ακινηθέντων τε-
μαχίιον.
ΣΤΝΛΛΛΛΓΛΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕ-
ΣΜΙΑ
Λιά την σνναλλαγήν όμολογιών
καί συναλλαγήν μετοχών επί προ-
θεσμία, ά τελικύς στύχος θά πρέ¬
πη έπίσης νά '.Τναι μί<ι μοναιδική ήμερησί ατιμή σνναλλ(ίγής. Ονχ ήττον ό'μος ί) έΐ| αημογή τού σνστή ήμαοτς χθΰτου διά τάς ύμολογίας καί ήν σνναλλαγήν τών μετοχήν ε'πί προθεσμαί, θά πρέπ*ι νά καθυ στερήση μέχρις ό'του έΐιαρμοσθή επιτύχη; τύ ονστημιι ·;ΐ; απάσας τάς σννα,λλίΐγά; μετοχών ταϊ; με- εΓναι δν- αισταμέ- 'Η άναληςρθεϊσα ύ.τύ τού Ίσρα ηλ πρωτοδουλία διά την σύγκλη- σιν, εί; Τίλ Ά610 ε'ιόική; συσχέ- ψεο; έκπροσώπυ.ν Μεσογιιακήν χωρίον^ πολλαί την ό.-τοίο)ν εχουν σννάι|·ει μττά τή; Εύριυπαϊκή; Οί¬ κονομικής ΚοινότΓ,αος σνμψιονίας συνδέσειυς, δέν στερΐίται ίνδιαίΐέ- ροντος καί δέν ί^μπορεί νά μάς ά- |ςήστ1 άδιαφόρους, Σκοπό; «τής συγχληθησομένης έντός τοϋ προσε χυϋς Όκτοιθη συσκέψεως, είναι ή περαιτέρω ανάπτυξις των οίκονομι κων σχέσεων μ;ταξύ την διαφό- ρΐ'ΐν χορών τής λεκάνης τή; Μί· σογείου. Άπύ τής άπιΊψιοις ιιιύτή;, ή Έλ λά; έχει πολλούς λόγον; νά ΐνδια- ({έρεται διά πάν δ,τι τεκταίνεται είς τύ «κατώφλιόν» της καί κΐ'ρί- ω; ιίς την Μεσόγειον Οί λόγοι ούτοι δέν είναι μόνον πολιτικαί, άλ λά καί οικονομικαί καί πολιτιστι- κοί, οί όπιιίιΐι καί μά; δημιαυργονν δικαιώικιτιι καί νποχρεώσεις, έναν τι των σχέσεων μας μέ τάς μεσο- γειακάς χιΰρας. Έξαιροϋν.τε; τοΰ; πολιτικονς λό γονς —ούχι ίίμμις καί τοΰς τοιον- ου; άσκήσειος οίκονομικής πολιτι κης__ θά ϊδομιν ίίτι τα συμφέρον τα ιιας είναι στενώς συνδεδεμένα μέ έκεϊνα πολλ.ήν κρατήν τή; Με σογείου. Συγκεκριμένοις> πλείσται
Μεσογίΐακαί χώραι εχουν οίκονομί
αν καθαρώς γεοργικήν καί τα προ
ιόντα των άν.ταγι»νίζονται επικιν¬
δύνως όμοειδή ίόικά μας είς την
διεθνή αγοράν έτεραι δέ, Ευρί¬
σκονται είς χαμηλόν στάδιον οίκο
νομικής αναπτνξεως καί ή Ελλάς
θά ήύνατο νά σνμβάλη σημαντική;
«Ις την άνόρθωσίν τιον. Άλλά καί
περαιτέρω, τα κράτη τής Μεσογπ
ου προσφέρονται ώς ί'δανική -τερί-
πτιοσις διά την απορρόφησιν πολ-
λήν Ελληνικήν βιομηχανικήν προ
ιόντων^ ένώ ή Έλληνική οΐκονομία
διά τής άναπτΰξεος την εμπορι¬
κήν σχέσεων της μετ' αυτήν, πολ
λά θά είχε νά ωφεληθή, προμηθβυ
ομένη πρώτας ΰλας καί άλλ.α άγ<ι· θά καί προϊόντα, ιϊπαραίτητίΐ διά τόν ομαλόν έιροδιασμύν τής έγχιο· οίον άγορά;. δμως, των άνοτέριο, κέρδον; (χάριν τών «·έ <υν έπενδνσεων. Έπίση; —άνα<| έ ρει ή όμά;— τύ γεγονύ; τού /α- θορισμοΰ ανώτατον ποσοστόν κέρ· δοιν (σημ. συντ. γιά τα υνσια'/δη ϊν άνιπαρκεία άγαθά) άπό τήν ά- γορανομι'α, άντ! τού προσδιορισμόν ρών θά μά; άποστερηση ένύς εΰ· άνωτάτης τιμή;, πράγμα παν ση· ρυτάτου πεδίον άναπτνξειο; έξα- μαί<.ι ότι ό επιχειρηματίας ποΰ έ1- γωγικών πρωτοβουλίαν εί; σειράν χει τύ μικρόΐερο κόστο; πρέπει νά αγαθών τού μεταποιητικον κλάδον κερδίζη τύ αύτύ ποσοστόν κέρ- τή; οίκυνομία; μα;· ένώ, έ; άλ- δου;, μ' εκείνον ό οποίος έχει ΰ- λον, τα ολίγα προνύμια τα όποϊα ψηλύ κόστος, δηλαδή νποχρεοϋται έ'χομιν έξασΐ(αλίσει διά την έξα- τελικά νά ΐχη μικράτερο άπύλυτο, γογήν των άγροτικών ποοϊόντιον κέρδο; κατά μονάδα προϊόντο; ά· μα; εί; Τόν Κοινοτικόν χώρον, δέν πό την όλ.ιγότερο άνταγωνιστική θά :1ναι ίκανά εί; τό μέλλον νά μονάδα στύ κλ.άδο, ίκτρέπ*ι Τι; μά; διασΐ-αλίσονν τήν πλεονεκτι- άναμινύμινις σννέπειε; τού ίλιι·- κήν αύτην θέσιν!... | θέρου άνταγωνισμυν, άιιυϋ, βάσίΐ Πάντα τα ανωτέρω, ,τείθουν οτ τοΰ άγορανομικαύ κώδικος, πρέπει ή Ελλάς πρέπει νά προσέλθη εί; νά πιολή σέ χαμηλότερη τιμή. την σΰσκει|'ΐν καί νά επιδιώξη τό¬ σον την περαιτέρω ανάπτυξιν των έμπορικών σχέσεων τη; μετά τών Συγχρόνως, ή καθήλο>ση Των η
μών άποθαρρύνει χήν 6νλτίωστ)
χ ης μ των προϊόντων, καί ό προσδιορι-
Μεσυγειακών χωρίον, ίίσυν καί την σμύς άνωτάτη; τιμής έκλαμβάνι-
χάραξιν ένύς περιγράμματος διά ται ίίτι ,ιρύνΐ'ΐται περί ϋρισμενης
την άσκησιν κοινής πολιτικής έναν τιμής( όπότε ό σνναγωνισμός δέν
τι τηίτον οικονομικήν συνασπι- λειτονργεϊ, ένή ή απαγορεύση συ ·
σμήν, οί όποίοι, θ'.ά πολλούς χγΙ σωρευσει·);, λιανικον κ αί χονδρικο'ί
'διαφύρον; λόγανε, έ'χοΐ'ν στρεψει χέ<»δον; ίμποδίζ+ι την κάθετη ορ όλον τύ ίνδια(ίέρον το,ν είς την γάοση ή έπέκταση την ίμποοι- λεκάνην τής Μεσόγειον, άποθυόμε- κων έπιχειρήσεων. "Ετσι, καταλή- νοι <ίς άγώνα διά την κατάκττκΐίν Υει ή ομάς μελέτης, ή μακρά ά- ΝΚΛ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΙΙ ΜΟ¬ ΝΑΣ ΕΓΚΛ1ΝΙΛΣΘΙΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΗΣΟΝ ΚΩ Ι Μίιι νέα ξενο·δοχ<·ιακή μονάς έγ καινιάσθη είς τήν νήσον Κώ, άπό τόν ύιιυπουργύν Έθνικής Ο'ικονο- σχάτιυς (σίκ), τα άλλ.ος έπιβεβλη- μενά υπέρ τής καταναλαΜτεως αέ- τρα». Ή περιορισμένη χρήση δια- τάξεων πού έΛΐφνλάσσονται γιά τίς συνθήκες έκτακτον άνάγκ.ης προε¬ κλήθη μόνον άπό Την άνάγκη έξυ πηρετήσεοις χοΰ κοινωνικον συμφέ ροντος ή άπό την άνάγκη δημιουρ γίας κινήτρων γιά την γεωργία, κτηνοτροφία καί βιομηχανία, ΰοΐο- στήριξϊ ή πλευρά αυτή, ή όποία κατέληξε ότι: Πρέπει νά διατηρη Θή καί κατά την προσέχη Ιδετία ή δ»>νατότης τοϋ κράτονς νά πα-
ρεμβαίνη στ»ίν άγορά γιά τύν καθο
ρισμύ τιμήν καί ποσαστν κέρόονς
επί αγαθών καί νπηρεσιών πον
προσφέρονται σ' αύτην.
Λ11ΑΠΈΙΤΑΙ ΕΓΚΡΙΣΙΣ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΛΤΞΗΣΙΝ ΤΗΣ ΤΙ¬
ΜΗΣ ΤΩΝ ΟΙΝΟΝ
Κατόπιν ΰποδληθεισών νπομνη-
μάτων, τύ ν.τονιργίΐον 'Εθνική; Οϊ
κονομία; (τομενς ϊμποι,.ίον) ανε¬
κοίνωσε τα εξής, σχετικώς μέ τάς
τιμάς
νων :
γλεΰκονς καί οΐ¬
— Αί τιμαί πιηλήσεω; τών στα
φα·λών καί τα» γλετκους έκ μέ-
ρανς των άμπελοι%ργμ>ν κ<ιί τ<ΐ»ν ου νεταιριστικών αυτών όργανώσεων θά δκιμορΐ|θϋνται έλ*νθέρο)ς μετα ξύ τούτιον χαί των αγοραστήν οί- νοποιών εμπόριον. — Αί τιμαί ποιλήσεαι; τού γλεΰ κου; ίντα των διαφόριον βιομηχα- νίκων κ(»ί βιοτεχνικήν έπιχειρήσε- ι··ν παραγωγής γλενκους θά δια- μορ((θύνται βάσει τής τιμή; κτή- σεαις τών στα<ιυλών και των νο- μίμων περιθυιρίιυν κέρδου; το>ν.
— Λί τιμαί των οΐνων τελοϋν
(«ό τήν ίσχί'ν Τού Ν.Δ. 918)71,
αί δέ τοιαύται τού χήδην ρητ'.νίτου
οϊνον υπό διατίμησιν χαί οΜ«μία
ΰίτέρβασις τούτων τυγχάνει έπιτρε
πτή, άνευ έγκρίσεως.
ΤΛ Ε2ΟΔΑ ΤΟΤ ΤΑΜΕ1ΟΤ
ΓΕΟΓΓΙΛ ϊ
Λι' έγκτ·κλίαυ τού ί'πουργείον
Οικονομικήν ένετάλησαν τα Δημο¬
σία Ταμρΐιι, ό'πιο; έντρίνο»·ν τάς
προσπιιθεία; τιον, διά τήν είσπρα¬
ξιν, β*βαιωμένην παρ' αυτών έσό
διον υπέρ τού Κεντρικόν Ταμείον
Γειοργίας, Κτηνοτρκο,ίας και Δα-
σών.
Ό; άναο,έριται Γι; τήν έγκύκί.ι
όν, καθνστερεϊ ή είσπραξις σημαν-
τικών ποσών έκ τών ανωτέρω έ-
, μέ δνβμενεϊς έπιδράθ€ΐ;
εί; βάρο; τού προνπολ.ογισμού τού
ώ; άνω Ταμείον, άποτελ,ούντος Λ-
ποκεντριομένην δημοσίαν υπηρεσί¬
αν.
"Επί τή εύκαιρία {»πομιμνήσκετ:;ι
ότι διά την είσπραξιν τών έσόδων
τούταιν ίσχνονν αί ούσιαστικαί Χαί
οικονομικαί διατάξ*ι; τού νόμον
περί είσπρά^εαις Δημόσιον Έσύ-
διον, ρΐ; περιπτο'ισει; καθ' άς επι-
βάλλεται ή λήψι; άναγκαστιχών
σκηση έντονον άγορανομική; πολι μ;.Τρων ΡΐσΛϋάξεως ή δταν ύφίστα
τική;, δημιούργησε τί|ν· έντνπωση ται θέμ(1 ,ιαραγοα((ή;.
στοΰ; καταναλιοτές καί στονς έπι-
γειρηιιατίες ότι οί τιμές δέν καθο
τύν συναγωνισμύ άλ¬
λά άπύ τό νπουργεϊο Εμπόριον.
Τιλείω; άντίθίτη ιΐκύνα παρου
σίασαν οί έκπρόσωποι τού νποι·ρ-
γείου Έμπορίου στήν Όμάδα Έρ
την
άντιστρύφΐ'ΐς.
,ι'Ο άριθμός των τ<τμαχίων των οποίων θά είναι δυνατή ή πώλη ,ια χυ. καθορισμύ μονα-' σις θά ύπολογίςεται ειαεθ'ος_ δια ής ένώ γ.ά τίς νπόλθ!- τή; ποοσθέσεος τοϋ αριθμόν των ' 9θ7ο Ι διαθι.σίμι·ιν πρός σνναλλαγην ν πε; ποΰ θά καλνπτονν ... -«,. ---------Γ - - ι ,.,_., των μ,τοχών, ή μύνη ήμιρησία τ .' ,λων εί; την «γοοαιαν τ,μην_. εί, μή θά κα'Θορίζεται άπύ ήλεκτρονι-' όκ ϋπολογιστή. τάς εμπορικάς σχέσιις μετά των Μεσογειακήν χοίρήν πρέπει νά έ- πιδιώξιομεν καί δι* ενα πρόσθϊτον, όσον κ«ί σημαντικόν λόγον, ό ο¬ ποίος άνάγεται ι'ις την νέαν έπε- κΐατιν.ήν πο?.ιτικήν τής Ενοωπαϊ- κή; Οικονομικήν Κοινότητος πρός την Μεσόγειον. ΊΙ ΕΟΚ —ώς έ¬ χει άναΐτεοθή κατ' επανάληψιν— είς τα πλαίσια τής· άσκουμίνης Μ* σογπακής πολιτικής τη;, σννεδέ- θη, δι' ειδικήν συμιμονιήν, μέ πολ λά κράτη" τή; Μεσόγειον, ού μην άλλά καί τής Βορειον άφ* ενός μέν διά την κατάκτησιν τών άγορήν των διά βιομηχανικήν προϊύντ'υν, άφ' έτερον δέ διά την προμήθειαν γεοργικήν αγαθήν Ούτως, ϊϊτε υπό την μίαν) είτε υ¬ πό την άλλην μορφήν, ή έπεκτατι κή πολ.τική τή; Κοινή; Άγορά;, θά έ'χη τα; έπιπτώσει; της είς την Ελληνικήν οίκονομι'αν εάν ημείς ήέν διασα-αλίσι»μεν) εγκαίρως καί δεόντως, τα συμιΐέροντά μας. 'ϊί- δικώτερον, ή διείσδυσις Κοινοτι¬ κόν βι»(ΐηχανικήν προϊόν,των είς τάς άγοράς την Μϊσογειακών χιο ξίαι δΐΛ·ατόν νά εχοτ'ν λίαν ηϋξη- μ;'να; συναλλαγά; καί νέαν ζήτη¬ σιν (Ίπσισμένην εί; τή" τιμήν την καθορισθείσαν διά τού συστήματος «α λα γκοέ~·>. Πςύς πρόβλεψιν αί·-
τή; τής πιθανύτητο; .~ς>οτείνομ·ι:ν
εκ νε-
γασίας, μέ τό πύρισμα τής οποίας
ά δώ
μιας κ. Μιχ. Μπαλυπουλον, εις , , Κ ,
. . - . >« · . - α. τελικά διεαωνησαν.
τον οποίον απενεμήθη υπο τού Δή
μου Κώ, ό τίτλος τοϋ επίτιμον δη·
μύτον.
Ή νεα μονάς (Δήμητρα Μπήτ;)
250 κλινών, είναι τής τάξεως των
Εσφαλμένη είναι η έντύπιοση,
τύ,ισαν, δτι ό Άγορανομικός Κώ
διξ ποοκαλεϊ άνάσχεση τού εμπό¬
ριον. «Ούδεμία μεταβολή ι'ιπέστη-
σαν οί άστυνομικές τού διατάξβι
ΠΙΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΠΩΛΗΣΙΣ
ΑΓΤΟΤ ΜιΕΧΡΙ ΤΟ ΜΕΣΗ
ΜΕΡΙ
Ό διατιμημένο; άρτος των τύ-
πιον ΗΓν κ<ιί 70, πρέπει νά ποιλήται νποχρ*ι·ιτικώ; εί; τα άρτοποιεία καί πρατήρια άρτον, μεχρι τοΰ α° σημβρινου κλεισίματος τών κατα- στημάτων αυτήν. Κατά τάς άπί- γεν^ιατινάς ώρας, ή πώλησις είναι προαιρετικτι! πλήν των περιπτιίκτε ών, τής παραγγελίας πρός αγοράν τοϋ άρτον κατά τάς ώρας ταύτας. οθ εχατ 8οχ·, αποτελεί δέ δημι- ,. έπΕχοάτησε νά λέγωνται ί- Τα ανωτέρω όρίζονται διά τής ουργημα ομογενον. "Ομιλών ό κ. Μπαλόπουλος κα¬ τά την τ«λετήνι είπε, μεταξύ άΤ.- ΰπ' αριθ. 118)1973 'Λγονανομικτί; Διατάξεως, ή αποία ίσχύει «ϊς ο¬ λόκληρον την χώραν. ΠΩΣ ΚΑΤΑΓΤΈΛΕΤΑΙ Η ΣΤΜ ΒΑΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΙΚΙ Α ΚΩΝ ΤΠΗΡΕΤΩΝ Είς την καταγγελίαν χής ουμ- 6άσεως εργασίας χών οίχιαχών ύ- πηρεχών άναφέρεται ή ΰπ' άριθμ. 1264)1973 απόφασις τοΰ Έφετεί- ου Αθηνών, διειηχρινίζονσα ώρισμέ να έξ αυτής προκύπτοντα ζητήμα τα. — Είς τύ σκεπτικον τής άποφά οεα)ς σημειοϋται έν πρώτοις, Γ«ι κατά τάς κεμιένας διατάξεις (Β Δ. 16)18)7—1920 «περί ίπεχτάβέ ω; τού Νόμον 2112)1920 καί επί τών έ·ργατών, τεχνιτών καί ίντηρε τών>>) ή προθεσμία τής καταγγελί·
άς συμβάσεως εργασίας τών οΐκια
κων ίϊτηρ€Τών κλΛ. όρίξεται είς 8
ημέρας πρό τής λύσεως τής σνμ·
βάβειος, άνεξαρτ>)τω; χρόνον <ίτη- <>εσίας, πάντιο; δέ μετά συμπληροί
σιν διμήνοΐ' νπηρεσίας.
— Έξ άλλον, προστίθεται, κα-
τά τάς ίιδιίας διατάξεις, ή παρά-
λειι)·ις τού έργοδύτον νά κιιταγγεί
λη, κατά τα ανωτέρω, την σνμ£.ι
σιν εργασίας σΐΎΐπάγεται ίαοχρϊ-
ωαίν τον νά καταβάλη είς τόν ά-
πολτπίμενον έκ χής εργασίας ώς α¬
ποζημίωσιν ποσόν ίσον πρός ίΛ
σύνολον των τακτικών τον μισθ«>ν
ή έν γένει άμοι-βών, ποϊ' θά έλάμ-
βηνεν άντί τή; παρεχομένης εργα¬
σίας κατά τάς εργασίμους ημέρας
πρό χών όποίιον επρεπε νά γίνη η
χαταγγελία.
— Τί θά συμβή ομως είς πϊθ»
πτήσιν κατά την όποιαν 6 έρνοβό
της δέν καταβάλη την αποζημίωσιν
^'ά €ΐναι άκυρος ή απόλυσις καί
ύ έργοδύτης νπερήμερος περί την
ΰ.τοδοχήν τ(Τιν νπηρεσιών τού οίκο·
σϊτου νπηρέτου;
"Οχι, άπαντα ή απόφασις τ»»ύ
,Εΐ( ετείον. Λιύτι εί; την προκειμέ
ν ην περίπτωσιν δέν έφαρμόζοντα.
οί (προβλέποντες άκνρότητα τή; &
πολνσειος καί ΰπερημερίαν τοθ ίρ
γοδόταί') σχετικαί άρισμοί τού Νό
μόν 3198)1955 (Λρθν. 5 παρ. 8),
ό οποίος, ώ; σννάγιται εκ των δι
ατάξεών τον, εχει εφαρμογήν μό¬
νον αταν οί έργοδύται είναι έπιχη
ρήσεις (χαί οχι ::αΤυικϊαι) καί έφ'
όσον ό ίργαζόμενο; νπάγιται ,ι,
τάς περί Λσφαλίσεω; διατάξη;
τού νόμον 2961)1954, πράγμα .(θί>
δέν συμδαίνει μέ τονς οΐκοσίτονς
ύπηρέτας.
Η ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ ΦΟΡΟ»
ΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΛΤΑΞΕΩΜ
^Εΐημοσιιύθησαν ιί; την "ίφ—
μερίδα τή; Κυβερνήσεως (ά άπο-
κΐάσει; τοϋ 'Τπονργιχού Σΐ'αβοτ·»
λίον αί Λναψερόμεναι είς τάς έξ-
αγγελθ€ΐσας προσφάτιος υπό τοϋ
ν.τουργού Οικονομικήν κ. Ι. Κου"·
λη τροποποιήσει; ιτορολογιχών δια
τάξεων χαίσνγκεκριμένως:
— Είς τύ τεκμαρτόν είσόβημ'ϊ.
■έξ ΙδιοχατοικήΛΓως.
— Είς την εκπτωσιν κατά, 50%
ίπί τού άκαθαρ'στου ε'ισοδήματο;
τών σνγγραψέων κλπ.
— Είς την μείθ)σιν την σι·ντε-
λίστών φόρον δημόσιον θεαμάτ'βν
επί των είσιτηρίων χών ρΐσιτάλ.
λων:
— Ή πρόκρισις διά τήν τυυρι-
στικήν ανάπτυξιν τής Κώ έγένενο
ιίς τα πλαίσια τοϋ β' πενταετοθς
προγράμματο; τουριστική; άναπτν ^
ξεω;. Σι>ντύμω; ή Κώ; θά Λχο- ".
ΜΕΙΟΝΕΤΑ! Η ΑΑΠΑΝΗ ΠΚ ΤΗΝ ΕΚΑΑΙΔΕΥΣΗ
λιχό έτος
μ.
οί „—λάοε;
βητών
των βητών Χα1 τα Κσοα τά
λονθήση τύν δρόμον τής Ράδυυ. 6ιαοχώ- ανερχόμενα— των γον?-
τό βιοτικον επίπεδον τού λαοϋ της (,)ν Ι1ο(ο δμ()). ε(ναι Το χόοΤο. της
ίκπαιδεϋσεω; στή χώρα μας, σέ ·
ί'·|κ)ς βρίσχεται συγκριτικά μέ τίς
οποίας είναι ΰι|'ηλύτερον καί τού
αμερικανικόν. Ι
— Ή δημιουργία τής μονάδο;
ς και ποιες προοπτικε;
υπο ομογενών τού εξωτ€ρικού άχι διανοίγονται για τ·ι; δαπάνις τής
τελεί επιτύχη ένδειξιν των πρ«σ- πα1,Οίία; στύν τόπο" μο.
παθειών τή; Κυβερνήσεως διά την
προσρλχνσιν τών ΰγιήν δυνάμίων
τή; όμογενιίιι; ^ίς τ>>ν Έλλάδα.
ΤΗΝ ΡΤΘΜΙΣΙΝ ΕΚΚΡΕΜΩΝ
ΦΟΡΟΛΟΙΊΚΩΝ βΕΜΛ-
ΤίΙΝ ΖΗΤΟΤΝ ΟΙ ΙΔΙΟ¬
ΚΤΗΤΑΙ
Τήν νομοθετικί|ν ρύθμισιν
θεμάτιον ζητεί
εκ-
Έλ-
"Ο/.α αΰτά τα θίγιι ή έ'κθιση
τής ομάδος .εργασίας τού ΚΕΠΕ,
ή όποία άσχολήθη επί τή εύχαιρία
τοϋ μακροΕτονς προγράμματος
19701—85 μέ τύ κ.όστος τής δημο¬
σίας έκπαιδενσεοκ στή χώρα μας.
Τα κνρια σημεία τής εκθέσεως αυ¬
τής έ'χονν ώς ακολούθως:
Ένώ οί συνυλ.ικές τρεχούσης δα
κ..Ημοΰντων θεμάτων^ητεϊ ή Έλ Τ
ληνική Ίδ,οκτησία, διά τηλεγρα- ση. ν.ατα ιψ περιοδο 1!)07_7Ο,
φήματός της πηός τόν νποτ^γύν άναφέρε. ή έ'χ.θεση, α,-ξηθηκαν κα
Οίκονομ.κών χαθηγητήν κ Ι. Κου τ« 25% πΕΙ?ιπο11 στ° ιΠΙ'ο? των *>*
δρχ. ·και ή μέση ανα εκπαιθενθεν-
ί
τα δαπάνη κατά 20'Α στίς 2.962
Ι δρχ. (1.441.300 έκπιαδευόμενα ά"·
υ τομα τό 1970), η σχέση δαπανών
,τ οθεσμία. Άφ" ής έπ««υχθή ή ό- την νίοθετησιν συστήματος,
μαλή λειτουργία τού νέου συστή- ου «άνοίγματο» των πλέον δραστη
ί δή ί έξ έ Ι ίν αξιών ώστε νά επιτραπή μια
επι
στου ογκου σι·ναλλ«γ
έν λόγω υπολοίπους άξία;.
Εί; τό μέλλον αύξανομένου τού
ό'γκου συναλλαγών, ωρισμέναι ά- όοσίας.
ς
Ι ναλλαγών θά ποοσδιοοιζη ν.εχωρι-
ύ σμένως την τιμήν εκάστη; πλειο-
λην.
Είδικα')τερον, διά τού έν λόγω
τηλεγραφ ήματο; ζητεϊτ<ιι: — ΊΙ κατάργησι; τοϋ άπό τού έτονς 1967 μειιοθέντο; συντελε- ■ , στοϋ έκπτώσεος άπό 25% «τ; 10 ?-'Ί «σόοημ« νπεχωρηοε άΐτο 0. 1068 τό 1967 καί θ,ΙΟδ» τό 1970, Ι Αύτύ σημαίνει ό'τι άν καί γίναμε 40ετίαν ΐσχυεν έκπτωσι; 25% ,διότι πλουσιώτερυι μεταξΰ 1967—70, οί οίθεΐ; λύγος δικαιυλογεϊ την άδι- -δαπάνες διά τήν παιδ*ία άπορρο- 7ο επί τα;--· είσοδημάτιον έκ κατα στημάτΐ'ΐν καί γη(ΐ((είον, ένή επί κωτάτην μείοσιν, ί) όποία απλώς φουσιιν τυ ΐμμέσως αϋξάνει χύ 6άρο; τής φο, τύ 1970. ρολογίας. — Ή κατάργησις τής προσθέ- 1907 περισσύτερα απο Έπίσης, σΰμΊΐυνα μέ την έκθ"· τού έπιθαρύνοεω; 3% επί τής φο- ση, ή κατ' εκπαιδευύμενυν δαπάνη ρολογίας είσοδήματος, ή όποία είς αυξηθή σ' ϋλα τα έπίπεδα έκπαι- ουδεμίαν άλλην πηγήν ίπιβάλλε- δεύσιως έκτό; τής άνοτάτης παι· ι | δείας, δπου ή δλπάνη άνά σποιιδα· — Ή κατάργησις τού άπύ πολ στήν υπέστη μεταξύ 1967—-1970- λών έτών ίπιβληθέντο; 3% επί «σημαντικήν μείωσιν . Ιΐσάγματι τού άκαθαρίστον είσοδήματος καί σΰμφωνα μέ τα στοιχεϊα τή; έκθέ ται ύή μόνον των ίδιοκτητών διά την ύδρευσιν ("Εργα 'Τλίκης), ένδ ταύτα άπεσϋέσθησαν άπό πολλών έτών,διά δέ νέα εργα (Μόρνου) επεβλήθη νέα φορολ.ογία επί τιμο- λογίον ύόρεύσίως. σιω;, ένώ ή δαπάνη άνά έκπαι/δευ, όμενον στήν στοιχειωοη έ/.παίδευ· ση αύξήθηκι· κατά ίΙΓΛ καί στήν μέση έκπαίδευση κατά 7^%, στήν άνοπάτη εμειώθη κατά 8,1% μ«τα ξΰ 11>67—70. Μάλιστα, άν ληφθή
μία άλλη, οΓιτ« έκ των πτωχοτέ-
ρων 13 χωρών τοϋ πίνακο; τούτου
(μέ κατά κεφαλήν είσόδημα μικρό
τερον τής "Ελλάδος), δέν διέθ«σε
δ;ά την *κπαίδευσιν μικρύτερον πά
σοστόν τού άκαθ. έθνιχοϋ προϊόν·
τος»,
«-ΊΙ πρός εκπαίδευσιν προσπα¬
θεία των πτωχοτέρων χωρών τοϋ
πίνακος τούτον είναι άξιοσημοία)-
τος, τονίϊει ή έκθεσις — όλως δ-
μως ιδιαιτέρας οίκονομικής καί έ-
θνικής δι' ημάς σημασίας είναι ή
προσπαθεία τή; γείτονο; Τουρκία;
Ένώ τό 1970 ή Ελλάς ΐδαπάνησε
κατ' έκπαιδενθέντα σημαντικώς κα
πότερον ποσόν άπά τήν Αΰστρίαν
την Ίρλανδίαν καί Τήν Ιταλίαν,
τό κατά κεφαλήν είσόδημα ρίς την
χώραν μας ήτο ύψηλύτερον άπό τό
εΐσύδημα των χιορών τούτων. Ε¬
πί πλέον, ώς προκΰπττι άπό τα
στοιχεϊα τής έκθέσΐως, «αί ίδιαι
αύται χώραι— μετά διετίαν —ηί>
ξησαν Ιτι περαιτέριο τάς κατ' έκ-
παιδευθέντα δαπάνας ταιν, μολονό
τι τα κατά κεφαλήν ςίσόδημα τού-
τιον δέν ηυξήθη μέ τύν ταχύν ρυ¬
θμόν τύν οποίον ηυξήθη τούτο είς
τήν χώραν μας"·.
Τέλ.ος, όσον άφορά τίς προοπα
χέ; τή; δημοσία; παΐδεία; εί; τόν
τόπον μα;, ή έκθεσι; νποστηρίξ:·
ότι τή ποιοτική βε/.τίωσις των υπο
τού Κράτους παρεχομένα>ν πρός
εκπαίδευσιν ΰπηρεσιών δέν είναι
άλλιος δυνατόν νά έπιτίνχθή, π«·
ρά μόνον διά τής σημαντικής αυ¬
ξήσεως των δαπανών καί δτι ή ίκ«
νοποίησις τών άναγκών είς είβικευ
μένον προσιοπικύν επιβάλλει
ταμένας μεταρρνθμίσεις είς τό έκ-
παιδευτικόν σύστημα τής Χώρας
μα;, διά ν' αποβή τούτο κκατάλλη
λον καί ικανόν νά «ξνπηρβτήση
Πορτογαλία νπελείπετο τής Έλ- Ι ηύξημΕνον αριθμόν έκπαιδευομέ-
ί>π' όψη ή σχέση άκαθαρίστου κ<ι- τά κεψαλή έθνικοϋ προϊύντος πρός την τρέχουσα άνά σπουδαστήν δα πανη, ή μείωσή της είναι πιύ αί- Άπύ 0.3210 τύ 1967 πέ· ρασε στύ 0,2691 τύ 1970 δηλ. κα- τα 19%. Στήν μέση τεχνική χα'ι στήν μέση γενική ή μείωσι; ήταν 2% καί μόνον στήν στοιχεώδη έστ|- μειώθη ανοδο; άν'άλογα πρό; την α&ξηση τοϋ ίίσοδήματος. ΟΊ δχτάνε; τού κηατικού προϋ- πολογισμού γιά δημόσιε; έπενδύ- σει; στόν τομέα τή; έκπαιΛεύσε- ως ΰπερδιπλασιάσθησαν μεταξΰ 1967—70 άπό τό νψος των 432 1· χατομ. δρχ. σέ 1.02-·. Έν τούτοις, τα % των δαπανών γιά έπένδυση διετέθησαν γιά άνέ- γερση κτιρίοιν καί στύ μίγαλύτε· ρο μέρος τιον ίκανοποίησε ανάγ¬ κας τής μέση; έκπαιδενσεως (29 % έναντι 20% τή; άνωτάτη; "καί 21% τή; τεχνικής έχπαίδεύσειος). «Ό ρυθμός δϋξήσεο); των δα¬ πανών διά μέν την Τεχνικήν εκ¬ παίδευσιν —άαο,έρ«ι ή έκθεσις— υπήρξε χααηλότερος άπό τό ρν- θμόν αυξήσεως τών σννολικών δα πανών δι' έπενδύσει; καί ό άρι- Θμύς διά τήν Στοιχειώδη υπήρξε περίπο·ν ό ΐδιος πρύς τύν τή; αί- ξήσειος χών σννολικών δαπανών. Έκ τών δϊδομένων τούτων προκΰ- πτει, δτι αί πλ.ηρωμαί διά τήν Α¬ νωτάτην έκπαίδενσιν (συμπεριλαμ- βανυμένιον καί τών Άκαδημιών.) είς τό τέλος τή; περίοδον ήσαν >:α
τα.τεραι, άπ' δτι είς την αρχήν
τής πε,ριόδου».
Άπύ τίς σνγκρίσεις των δαπα¬
νών έκπαιδενσ€α); καί είσοδήματος
27 χωρών — μεταξΰ των οποίων
κ.''.ΐ ή Ελλάς η έ'κθεση βγάιζει τύ
συμπέρασμα δτι «τό 1967 μόνον ή
λάιδο; είς εκπαιδευτικήν δραστηριό . νόν είς δλα τα μεΤά την ΙΙροσχολι
τητη, μετρουμένην μέ βάσιν τάς κήν καί Στοιχειώδη Έκπαίοενσιν
κρατικάς δαπάνας ώς ποσοστόν,
τού άκαθ. έθνικού προϊόντος. Καμ
έπίπεδα».

Ο απολογισμος τής εβδομάδος
-Ι
,Σημαντικήν φύσεως εξέλιξις
€ίς τόν εσωτερικόν οικονομικόν
τομέα, εσημειώθησαν κατά την -τα
ρελθοΰσαν έβδομάδα.
Συγκεκριμένως, κατά τύ έπισκο
πούμενον έπταήμερον, άφέθη έλεο
θέρα ή διαμύρφωσις των τιμών
των μετοχικών αξιών. Άποτέλε-
σμα τού μέτρον τούτον, ήτο ή ση-
μαντική δνοδος των τιμών όλω*»
των μετοχών, μέ παράλληλον έν¬
τονον συναλλακτικήν δραστηριύτη
τα.
Έξ άλλον, κατά την παρελθού¬
σαν έδιδομάδα,· ενεκρίθη υπό τού
'Τπουργικοΰ Συμβουλιον σχετικόν
Νομοθετικόν Διάταγμα, διά τού ά-
.ιοίου άνασυνιστώνται τα ύπονργ ι
α Ναντιλίας, Γεωργίας, 'Εμπορί-
ου, Βιομηχανίας καί Άπασχολτισε
ως κηταργεϊται τό ΰπονργεϊον Ε-
θνικής Οίκονομίας καί άναβιοί τ1
υπουργείον Συντονισμοϋ υπό την
έπωννμίαν ύπουργίίον Συντον-
σμοϋ καί Προγραμματισμοΰ καί δή
μιουργεΐται νέον υπουργείον υπό
τόν τίτλον υπουργείον Ενεργείας.
"Ετερον σημαντικόν γεγονός
τού έπταημέρον, ήτο η απόφασις
τής Έπιτποπής Οΐκονομικών 'Τπο
θέσεων, διά τής οποίας ωρίσθη,
δτι εφεξής ή έμπορία σίτου, κρι¬
θή; καί άραΰοσίτου θά δΐΐνεργή-
ται μέσω της κρατικής παρεμβά^
ως. Εί; τοΰς άρνονμένους παραγ'ο
γοϋς νά παραδώσονν την εσοδείαν
των είς τό Κράτος, προ6λέπεται
ή διακοπή πάσης χρηματοδοτήσ.ί-
ως υπό τής ΑΤΕ. Έκ παράλλη¬
λον, ηυξήθησαν οί τιμαί πωλήσε¬
ως Λλεύριον κατά 0,15 δρχ. καί
τού δρτου κατά 0.(50 δρχ. άν ά χι
λιόγραμμον.
Τέλο; ό ύπονργός Οΐκονομικών
καθηγητή; κ. Ι. Κονλης. Ανεκοί¬
νωσεν ότι ενεκρίθη τό Νομοθετι¬
κόν Διάτ«γμα, διά τοΰ οποίον αύ-
Εάνεται τό Αφορολόγητον ίίριον ί·
Λιακατοικήσεω;, άπό ) 8.000 εί;
36.000 δραχμών.
'Επίσης, δ κ. ύπουργά; ανεκοί¬
νωσεν, ότι θά «ίσηγηθή την ρύθα,ι
σιν τή; φορολ^γίας μεταβιβάσεως
άκινήτων, δτι έχει. καταρτισθή ιιε-
λέτη διά την κατάργησιν ωρισμέ¬
νων φόρων υπέρ τρίτων καί δτι
λαμβάνηται ,τρόνοια οπω; μή δια-
γραφούν τα πρός χό Δημόσιον χρέ
η δυστρόπων όφειλετών. Δέν απέ¬
κλεισε δέ τό έν&εχμενυν ή "Ελλάς,
άντί έσωτερικοΰ δανείον, νά έκ-δώ
βη δάνειον είς τό έξωτεοικόν.
ΑΙ λοιπαί οικονομικαί έξελίξε1,,
σννοψίζονται ώς ακολούθως:
— Αί παραγωγικαί όργανώσεις
τή; χώρας, διά σχετικών ύπομνη-
μά,των των, διετύπωσαν τα; άπό-
•ψεις των διά τα Εμπορικόν Μη-
τρωον καί τόν Πτωχευτικόν Κώθι
κα, διά την έξυγίανσιν των έμ.-ιο-
Αί πρώται ύλαι
ρικών συνΛλλανών.
Ανεκοινώθη αρμοδίως, ότι, δια-
κύπτονται αί πάσης φύσεως επιβο
τήσεις καί χρηματοδοτήσει; δια
τήν εξαγωγήν οΐνων.
— Απηγορεύθη ή έξαγωγή ■*«-
μαρικών, τυχόν 'χορηγηθείσαι δέ ά
δειαι έξαγογής, δεν θά ΐκτ«λε-
σθοΰν άνευ προηγοΐ'μένη; σχετι-
κής έγκρισεως.
■— Διά κατατεθέντο; είς τ>Ίν
Σνμβουλευτικήν "Επιτροπήν σχεδί
ου Ν. Δ)τος, ή είσφορά τή; 'Ερ-
γατικής 'Εστίο; καθορίζεται, έφ>€-
ξή;. άντί των μέχρι τούδε ίσχνον
των, ίση πρό; τύ 0,50% επί των
πάσης φύσεως άποδοχών των μι-
σθωτών, βαρύνουσα κατά 0,20%
τόν έργοδότην καί κατά 0,30?'5
τόν μισθωτόν.
— Ηυξήθησαν αί τιμαί ασφα¬
λείας τού άγελαδινού γάλακτος "ίς
4.10 δρχ. τό χιλ) μόν καί τοΰ προ-
(ίειου εί; 8,10 δρχ., αναλόγως δέ
ποοσηρμόσΌησαν καί αί τιμαί χον-
δςκκής καί λιανικής πωλήσεως τοϋ
εϊδους.
__ Οί έμποροϋπάλληλοι. ίίς σνγ
κοοτηθεΐσαν σύσκεψιν, απεφάσι¬
σαν τήν άποχήν των έκ τής άπο-
γευματινής εργασίας τή; Τετάρ-
της καί τήν χειμερινήν περίοδον.
— Ή Γ.Σ.Ε.Ε καί άλλαι έργα
τοϋ.ταλληλικαί όργανώσεις, συνέχι
σαν την υποβολήν ΰπομνημάτιον
των, δ'ά των οποίον ζητείται ή
τροποποίησις τοϋ άρχικοΰ σχεδιον
τοϋ Κώδικος Εργασίας
— 'Τπό τής 'Επιτροπής Οίκονο
μικών 'Τποθέσεων, απεφασίσθη ή
ίιανειοδότησις τού ΕΚΤΕΛ Αθη¬
νών διά ποσοΰ 50 έκατ δρχ. πρός
κάλυψιν προσθέτων έξό>οων.
— Ενεκρίθη ή χορήγησις «δει-
ών ιδία. την εισαγωγήν ιέκ ΙΙολωνί
άς βαμβακερών νφασμάτιον καί
■διά ποσόν 100.000 δολλαρίων.
— Ή Σνμβονλεντική 'Επιτρο-
πή ενέκρινε τό σχέδιον τού νέου
ΜεταλλΕυτικοΰ Κώδικος.
— Ανεστάλη, μέχρι τής 17ης
Δεκεμβριού 1973, ή επιβληθείσα υ¬
πό τοΰ 19-69 άντισταθμιστική είτ-
φορά επί ςίσαγομένον κρέατος δρ
νίθων καί όρνιθίων.
ΤΟ ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΝ ΕΚΤΑ¬
ΚΤΟΝ ΤΕΛΟΣ ΕΠΙ ΜΕΤΑΒΙ-'κατά τήν 15ετίαν 1958 - 1972,
ΒΑΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ — Ώς -} '
Ή διαμόρφωσις των τιμών Λρώ
των νλών <:ΐς τό εξωτερικόν, έπχι- ρεάζει αναλόγως καί την Έλληνι* κήν οί/ονομίαν. Τούτο, δεδομένον ότι ή Έλληνική υίκονομία έξαρτά είς μέγιστον βαθμόν, την ανάπτυ¬ ξιν της ΐκ τή; είσαγωγή; ποώτιον {ιλ.ών. Λί άν«τιμήσει; αυτών, είς τήν διεθνή αγοράν, συνετέλεσαν, οΰκ ολίγον, διά τόν ένδημοϋντα, <:Ις παγκόσμιον κλι'μακα, πληθιυρι σμόν. "Ηδη, ϋμΐ'ΐς, κατά τύν «'Εκύνο- μιστ» τυϋ Λονδινον, ή περίοδος των άστρονομικών άνατιμήσεων των πρώτων ΰλών παρήλθε καί ήρ χισαν λ ά διαγράφωνται πτωτικαί τάσεις, αί οποίαι Οά ένισχυθοΰν κατά τοΰς ποοσεχείς μήνας. Ό δπ'κτη; τιμών των πρώτων ΰλών, τό οποίον καταστρώνει ή Ηγκνρο; Βρεταννική οίκονομική επιθεώρη¬ σις, παρέμΐΐνε κατά τό τέλος τής πρώτης εβδομάδος τοΰ Σεπτεμβρί ου, είς επίπεδον ανώτερον κατιι 67 μονάδας, έν σχέσει πρός την πρώτην έβδομά'δα τοΰ ετους. ά- πώλεσε,ν δμως κατά τα; δύο τελευ ταία; έθδομάδα; τού Αύγουστον καί χήν πρώτην τοΰ Σεπτέμβριον περί τάς 10 έκατοστιαίας μονάβιις. Ή τάσις αυτή πρός επάνοδον τή; ήοεμίας είς τα; άγοράς έμπορεν- ειάτων έκαλνπτττο κατά τον παρεΛ, Οόντα Ιούλιον, νπό κερδοσκοαικοθ πνοετοϋ, ό οποίος είχεν έκτινάξϊΐ τάς τιμάς πολλών πρώτην ύλίόν (βημητριακά, χαλκός) κσκάο ν.Α) είς έξωφρενικά ί'ψη. Άλλά κατά τάς ολίγας εβδομάδος άπό τοΰ ,ιία ρελθόντος' Λϋγονστου μέχρι «αί τοϋ Λρώτου Ιθημε'^ου τοΰ Σεπτεμ βρίου, ο Ίάπονες καί οί Άμερι- κανοί κΐρδοσκύποι, οί όποΐοι πάρη κολούθησαν τήν απότομον άνοδον καί εκέρδισαν «ρκετά έζ άπεσύρθησαν άπό τάς άγοράς ία- πορενμάτιυν καί έστράφησαν πρός δλλας κερδοσκοπικάς κατευθύν· σεις (μετοχάς) τής «Γουώλ -Τθήτ>.
ς, έπιβάλλιται είς τοΰς ου
ναλλασσομένου; τό μήνυμα, ότι τ,
.τερίοδος των άνευ Λροηγουμένο*
άνατιμήσι-ων ιΰρίίτκεται είς τό τίς
μα της. Άλλά, ώ; προβλέπεται,
θά μεσολαιβήσοιν ολίγοι μήνες στα
σιμότητο;, πρίν αρχίση ή πτώσι;.
"Επί τίνα χρόνον, αί τιμαί 6ά φαί¬
νωνται έφθηναί, έν συγκράσΐΐ πρό
τα πρόσφατα ΰ'·ψη των, θά προκα-
λήται δέ, ώ; έκ τούτου, Εσως, νέα
ζήτησις, μέ άποτέλεσμα νά σημει-
οιθή περιωρισμίνης εκτάσεως ανα¬
τίμησις. Τό αΰτό άποτέλεσμα δυ¬
νατόν νά Ιίχουν καί διστυπούμενοι
Ν Λ ΑΦΕΘΗ ΕΑΕΤθΕΡΑ Η ΔΙΑ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΣΙΤΌΤ
φ1·* ΣΤΝΙΣΤΛ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΝ
ΤΟΤ ΕΒΕ ΛΗΗΝΩΝ
Νά άφ<-θή έλπ'θέρα ή διακίνη- σις τού σίτου, διότι ή άνάληψις τοϋ έμπορίου των δημητριακών υπό τοΰ κρότον; έγ>.υμονεϊ κινδΰνους.
Τούτο συνέστησεν ό πρύεδρος τυϋ
Έμπορικοΰ καί 13:ομηχανικοΰ 'Ε-
πιμελητηρι'ον Αθηνών κ. Ι_ Κανελ
λύπουλος είς δηλώσεις τού σχετι¬
κάς μέ τα; ληφθείσας άποφάσρις
ί διεξαγωγής της έμπορίας των
υημητπιακών μέσω τού κράτους.
Εϊδικιότερον, ΰ κ. Κανελλόπυν·
λος ετόνισεν ίίτι τό μέτρον τούτο
Οά αποτελέση άντικίνητρον δι' ϊπί-
κτασιν τής παραγωγήν καί αί'ξη-
σιν τής προσφοράς, θά άποθαρρΰ-
νη τόν παραγωγόν δι' επέκτασιν
φόβοι σπάνειος πολλών πρώτοιν δ- τής καλλΐϊργείας καί ί)ά περιορί-
λών. Άλλά οί μόνοι σπονδαίοι το- ση τό ενδιαφέρον τού είς τάς πλί
μείς, ΰ'πον άπειλ·.ϊται σπάνις είναι όν άπο"δοτικάς γαίας, έγκαταλειπο-
αί άγοραί σίτου καί σόγιας_ Παρά μένων των υπόλοιπον.
ταυτα, ό'μως, αί τιμαί καί των δύο
«ΰτών ΐίδών υπεχώρησαν αποτό¬
μως κατά τάς τελευταίας εβδομά¬
Άντί τοΰ έν λόγω μέτρον, δ
πρύεδρος τοΰ ΕΒΕΑ:
—. "ΕζΑτηοΐ την έκ νέον μελέ¬
την τοΰ θέματος, άναστελλομεΛον
Αί προβλέψεις, πάντως, τοϋ «'Ε προσωρινώς τοΰ μέτρον. Ή λύσις,
κ.όνομιστ» είναι δτι, αν καί θά κα- νπεγράμμισε, θά πρέπει νά άνα-
τελθονν άρκετά αί τιμαί, δέν θά ζητηθή είς την ανάγκην συγκρατή
πίσουν ομ<'>; είς τα έπίπεδα τοϋ σεοις τοΰ τιμαρίθμου είς άνεκτά
παρελθόντος Ιτονς. Ή πτώσις θά δρια καί τήν αύξησιν τής παραγω
φανή καθαοά, δταν οί κερδοσκό- ' γής.
,το^ θά άρχίσουν, άντί νά άγορά-'
όπως άιιεθή
Ρ[Υ1 ΛΠΟΙΥ1Λ ΑΕΡΙΑ
Τα άνακαλυφθέντα κοιτάσματα
φυσικών άερίυ)ν στή θάσο έπαρ-
κοΰν γιά την τροφοδοσία σέ καΰ-
σιμα ενός ήλίκ.τροπαραγιυγοϋ στα δών.
Λήμνου. ·Τπενθυμίί.εται δτι ή .τα-
οοχή τού κ.οιτάσματο; είναι τής
. τάξεως χων 20 έκατ. κυβικων πο-
I
χ.τ.
θμοΰ 300 ΜΒ γιά περίοδο 12 —
15 έτών. Σ' αύτό τό σνμπέρασμα
κατέληξε, ή έ'ρεννα τής άμερικανι-
κή; έταιοίας «Κολοράντο», πού δι
εξήγαγε τί; σχετικές έρεννες στήν
{•ποθαλάσσια πΐριοχή τής θάσον -
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΠΛΗΡΔΗΣ Λ -
ΠΕΛΕΤΘΕΡΩΣΗ
ΜΕΤΟΧΩΝ ΣΤΟ
Τ1ΣΤΗΡΙΟ
ΤΙΜΩΝ
ΧΡΗΜΑ-
Τήν πλήρη άπελλενθέρωση των
τιμών των μετοχών στό Χρηματι-
στήριο καί τήν καταργήση τής εισ
φοράς των 6ΟΟ.(>( δρ. γιά τονς συν-
δρομητές τού έζήτησ* ό πρύεδρος
τής "Ενώσεως Μετόχιυν Άνίονν-
μων 'Εταιριών κ. 2π. Καψάλης,
μιλώντας κατά τήν διόρκεια τή;
γενικής συνελεύσεμ); των μτλων
τί)ς Ενώσεως " στό μέγαρο τοΰ
Χοηματιστηρίοιι1 Αθηνών.
«Σήμϊοον ζώμεν τήν χαοαυγήν
τής απελευθερώσεως τ'^ν χρειογρά
Τό νπονργεϊο 'ΕΟνικής Οίκον ο-
μίας, τομενς Βιομηχανίας, ε,ίναι
ήδη ένήμερο των συμπερασμάτιυν
τής δκνεργηθείσης έ ρέννης όσον
ά(( ορά στήν άνακάλντ|>η καί άΗιο-
ποίηση των φυσικών άερίων.
Έν
τούτοις, ή μόνιμη κιιί εΰρντερη έ-
πιδίιοξη τοΰ ΰφυπουργοΰ Βιομηχ<ί- νίας κ. Α. Χμιριατοπούλον είναι ή άνακάλα'ψη πετρΕλαίον στό έλληνι κύ ΰπέδαφο; καί τόν ΰποθαλάσσιο χυ>ρο, γεγονός τό όποϊο θά μπο-
!_·οϋσε νά δημιονργήσηνέες προο-
ατικές γιά τήν αντιμετωπίση τοΰ
ΕΝΛΙΛΦΕΡΟΝ ΞΕΝΩΝ ΓΙΑ
ΤΗΝ ΙΔΡΤΣΗ ΕΡΓΟΣΤΛ
ΣΙΩΝ ΪΤΝΑΡΜΟΛΟΙΉ-
1'ΕΩΧ ΟΧΗΜΑΤΩΝ
Ενδιαφέρον εκδηλούται εκ με'-
ρους ξένον άλλά καί "Ελλήνων έ-
πιχίΐρηματιών γιά τήν αναπτύξη
στή χώρα μα; βιομηχιινιών συν<ιη μολογήσειο; όχημάτων καί νιά τήν ετόνισε, "Ο,τι άπομενει δι- έγν.ατάσταση μυνάδων .ταραγω· ίο, λϊυθέ^α ή διακίνησις τού σίτου, σμενμένον πρέ'πίΐ νά άπελενθερω-. γής έξαρτημάτοη' αύτοκινήτων. 'Ε ότι τό δέ κράτος νά ελέγχη τήν προσ 6ή τό ταχύτερον·». ιτΜεγάλα καί μι ( κτάς άπό τήν αύστριακή ΣΤΑΓΙ αργότερον νά καλυφθοΰν <ΐοράν καί τάς τιμάς βάσει άποθε' κρά χαρτιά πρέπει νά τύχουν τής ΕΡ - ΠΟΤΧ. ν ό.τ,οία σέ σύντοαο νά πο:ιλοΰν, επί προθεσμί πρώτας ΰλας, μέ την έλπίδα θά ι μέ χαμηλοτέρας τιμάς διά νά έκ-' μάτων σχηματιξομένιυν άπό είσα- τελέσονν τα σνμδόλαιά Τ(ον, ή κί- γωγάς. νησίς ,δέ αυτή θά αυξήση τάς πτιο Ι — Εισηγηθή την άπ' εύθείας τικάς τάσεις. | χρηματικήν ενίσχυσιν τοΰ παρα- ΕΙς τό τελευταίον δελτίον τοθ σκεναζομένον είς τα άρτοποιεΐα Σννδέσμον 'Ελλήνων Βιομηχανίαν κοινοΰ άρτον. —δπου εδημοσιεύθη τό άρθρον τού __ 'Επρύτεινε τήν φορολι «'Εκόνομιστ άν γίνη σύγκ παραστάσεων των παρατιθεμένου | νά άσκηθή ύγιής άντιπληθωριστι- πινάκων καί εάν *> άναγνώστης εΓ- κή επίδρασις, μειουμένη κατά τό
ναι βιομήχανος, άς χαρή διά την ποσόν τής φορολογίας τής δαπά·
πτωτικήν τάσιν των τιμών
πρώτον νλών..,
—· 'Έθιξι θέμα άνατιμήσεως
τή; δραχμής, συνιστών ΐνδελεχή
■εξέτασιν των έπιπτώσεων «πό έν·
δτχομένην λήψιν ενός τοιούτον μέ
ϊ,δίας μιταχειρίσεως ■, άνέφϊβε ό ' διάστημα θά αρχίση τήν έν σειρά
κ. Καράλης, ό οποίος κατα τή δι- παραγιογή γεωργικών ίλκυστήρων
Λρκεια τής λ.ογοδοσίας τον πρός ·καί φορτηγών αύτοκινήτοιν, πλ.η
π:τρελαϊκοΰ προβληματο; τής χώ¬
ρας.
Έξ άλλον, πληροφορούμεθα ό'τι
ενεκρίθη άπό τό 'Τπονργικό Σνμ-
6ούλιο ό νέο; Μεταλλεντικός Κο>
διξ τ'Ίς χώρας, ό οποίος αποτελεί
κιχδικοποίηση των διαφόρων διατά
ξεων ,τ€ρί μεταλλΗοκτησίας, μι-
ταλλεντικών 6ικαιωμάτ(ΐ»ν καί λει-
ΐονργία; των μεταλλείων.
Τϋ ΝΕΟΝ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΝΩΣΚ-
ΩΣ ΜΕΤΟΧΩΝ ΕΛΛΗΝ Γ-
ΚΩΝ Α.Ε.
Κατά τάς γενομένας άρχαιςιεσί-
ας τής Ενώσεως Μετύχων 'Ελλη-*
νίκων Άνωνμμων 'Εταιριών έξελέ
γη ϊέον Δ.Σ. τό οποίον κατηρτί¬
σθη είς σώμα ώς ακολούθως:
Πρύεδοος Σ.ι. Καράλης, άντι-
πρύεθροι Λημ. Καραγγούνης δ:κη
γόρος κ<ιί Γ. Βλασύπονλος, γραμ¬ ματεύς Άντ. Σαρηής οίκονομολό- γος, Τιιμι'ας Ι. Πέτρας έ((οπ/.ιστής καί μέλη Ι. 'Λρα.τίνης τοπογρά- φος καί Σ.τ. Κοο/ό; ϊατρός. 2ΤΝΕΣΤΙΙΘΗ ΝΕΑ ΕΤΛΙΡΙΑ 'Τπύ την έπωννμίαν «ΙΝΒΕ· ΣΤΑ> καί μέ μετοχικήν κιφάλαιον
!) έκατ. δραχμών ΰποδιαιρούμίνον
είς 9.000 μετοχάς των 1.000 δρι
χμών, συνεστήθη τουριστική. ,.ε·
τα?.λεντική, ναυτιλιακή, κτηματι-
κή ν.αί γεωργικ.ή Άν. 'Εταιοπ'ρ.
με- έδραν τάς ΆΟι'ινας. Είς την
τα μέλη τή; Ένώσ«ω; νποστριξκ ρο<ΐορούχιεθα δτι οί έλληνικές φίο Ι νέαν εταιρείαν μετέχονν ή «Ί και τα εξής: «Ή μεγαλϊ-τ^ρα με; ΣΛΡΑΚΛΚΗ καί ΦΩΣΤΗ- άπυγοήτευσις ! ΡΟΠΟΤΛΟΣ, εξεδήλωσαν ένδια ο— άναφέρεται δτι, τού ανω των Ι.ίθ.θθθ δρχ. καθα- τής ά ύγκοισις των γοαφικών ςιοΰ γ^ιοργικοϋ είσο'δήματος, ώστε όποί'*. Ένδεικτικαι μεταβολαι Σημαντικαί διαρθρωτικαί μετα¬ βολαί είε τήν όλην δομήν τής 'Ελληνικής οίκονομίας έπήλθον νεκοινώθη, ό ύπουργό; Οίκονομι κων, καθηγητής κ. Ι. Κούλης, τύ είσπραχθέν έκτακτον τέλος επί με ταβιβάσεω; άκινήτων, άπό τής έ- φαρμογής τού, την 3θήν Μαρτίου, μέχρι καί τής 10ης Σεπτέμβριον, ανήλθεν είς 74.620.000 δραχμών. Τό έν λόγΐο ποσόν είσ€πράχθη υπό των οΐκονομικών έφοριών Φο¬ ρολογίας Μεταβιβάσεοιν Αθηνών, Πειραιώς καί Θεσσαλονίκης. Ο έσωτερικός δανπομός Διά δευτέραν φοράν, κατά τήν 12ετίαν 1962 - 1973, δέν θά εκδοθή εφέτος εσωτερικόν ό- μολογιακόν· δάνειον οίκονομικής άναπτύΕβως. Η πρώτη φορά ήτο τό έτος 1965, ότε αί έπικρατού- σαι οικονομικαί — άΛλά καί πολι τικαί συνθήκαι — δέν έπέτρεψαν τήν έκδοσιν λαχειοφόρου όμολο- γιακοϋ δανείου. Ή απόφασις περί εκδόσεως νέου έσωτερικοϋ δανείου είναι όρθή καί έΕ άντικειμένου ένδε- δειγμένη καί έπιθεβλημένη, υπό τάς διαμορφωθείσας σήμερον συν θήκας είς τήν οίκονομίαν ι ής χώρας. Ή προσφύγη τοθ Κρά¬ τους είς τόν εσωτερικόν δανει- σμόν δικαιολογεϊται, δταν αί οικο¬ νομικαί συνθήκαι είναι όμαλαί, πραγμα τό οποίον δέν συμβάσει σήμερον, μέ τάς εντόνους πλη- θωριστικάς πιέσεις τάς οποίας δεχόμεθα έξωθεν. "Αλλως τε, τό προϊόν των δανείων αυτών, προ- ορΐζεται, άποκλειοτικώς καί μόνον, διά τήν ενίσχυσιν τοϋ προγράμ- ματος δημοσίων έπενδύσεων κα'ι δι" ουδένα άλλον σκοπόν. "Ηδη, δμως, διά τήν καταπολέμησιν τού πληθωρισμοϋ, προέδημεν είς την περικοπήν τοϋ κονδυλίου των Ρη- μοοίων έπενδύσεων καί ώς έκ τούτου θά άπετέλει εκτροπήν έκ τής άκολουθουμένης αυτής πό λιτικής ή έκδοσις, εφέτος, έσω- τερικοϋ δανείου. Ή παροϋσα γε¬ νεά, έκθύμως, δέχεται νά συμ- βάλη είς τήν άναπτυΕιακήν προσ πάθειαν τοϋ Κράτους, άλλά δέν θά έστεργε νά υποβληθή καί είς άλλας θυσίας, διά σκοπούς Εέ- νους πρός αυτήν. 'ΕΕ δλλου, τα ληφθέντα άλλα άντιπληθωριοτικά μέτρα, ουδόλως συνηγοροϋν, εφέτος, είς τήν προσ φυγήν είς τήν ιδιωτικήν άπο^α· μιευσιν, ή όποία τείνει νά κατα¬ στή σήμερον, μέ τούς έπιβληθέν- τας πιστωτικούς φραγμούς, ή μόνη πηγή χρηματοδοτήσεως καί αύτοχρηματοδοτήσεως τοϋ ίδιω- τικοϋ τομέως τής οίκονομίας τής χώρας. 'Επομένως, τυχόν έκδο¬ σις νέου δανείου, θά είχεν ώς άποτέλεσμα νά περιορισθούν ϊ. π περαιτέρω αί δυνατότπ,τες αύται χρηματοδοτήσεως τής οίκονομί άς. Τούτο, δμως, θά είχε δυσα¬ ρέστους έπιπτώσεις είς τόν ρυ¬ θμόν άναπτύΕεώς μας, γεγονός τό οποίον θά έπέτεινε τήν όλην κατάστασιν. 'Εκτός των ανωτέρω, πρέπει νά σημειωθή ότι ή πτώσις τής ό- νομαστικής άζΐας των κρατικήν χρεωγράφων, εφέτος, δέν θά εύ¬ ρισκεν, ώς άλλοτε, τόσον προθύ- μους τούς άποταμιευτάς νά προ- καί νά είχομεν τήν ύπερκάλυψιν βοϋν είς τήν αγοράν όμολογιών τοϋ δανείου, ώς συνεϋαινε τουτο κατά τό παρελθόν. Φυσικά, ουδείς λόγος ημπορεί νά γίνη, ότι θά ή¬ το δυνατόν νά προσφύγωμεν είς τόν αναγκαστικόν εσωτερικόν δα νεισμών. Ή οΐκονομία μας έχει πλέον άπομακρυνθή κατά πολύ ά πό τα στάδια αύτά καί έπαναφο- ρά είς τό παρελθόν 8ά ήτο εν¬ τελώς άσυμθίθαστος μέ τήν σημε¬ ρινήν εύρωστίαν της. "Εν πάση περιπτώσει, είς τήν χαραχθείσαν πολιτικήν καταπολε¬ μήσεως τοϋ πληθωρισμοϋ, ή μή έκδοσις όμολογιακοϋ δανείου κρί νεται όρθή, θά ήτο δέ εύτύχημα, εάν εγκαίρως είχομεν κινηθή καί είς όλλους τομεϊς καί δραστηριό τητας, διά νά καταπολεμήσωμεν τήν ύπερθέρμανσιν τής οΐκονομί- ας. ΔΗΜΟΪΙΕΥΣΕΙΐ ΙΣΟΛΟΓΙΙΜΟΙ Φέρεται είς γνώσιν των Άειοτ. Διοικήσεων "Αν^νύμων Εταιρείαν καί 'Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής ότι ΒΓ απο¬ φάσεως ίόΟ κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 06378)4128 τί)ς 1β) 12)85. δημοσιευθεΐσης είς τδ Απ' αριθ. 060)23.12.05 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον ΆνωνύΐΗϋν 'Ειαιρειων). όρΙΖεται δτι δύνσν ίοι νά συνεχΐσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γενικων Συνελεύσεων καί τοΰς Ίσολογιευούς των δια της οίκονομικής μος εφημερίδος ^ΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓ^ΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ύκ εγένετο μέχρι Τούδε διά της ■ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό της συγχωνεύσεώς μέ κύριον χαρακτηριστικόν αυτών τήν αύξησιν τής παραγωγικότη- τος καί τής έν γένει οίκονομΐΛής δραστηριότητος. Αί σημειωθείσαι αύται μεταβολαί ύποδηλοϋν προ¬ σέτι καί τάς διαγραφομένας προ- οπτικάς τής οίκονομίας τής χώ¬ ρας είς τό μέλλον. Συγκεκριμένως, συμφώνως πρός άναθεωρηθέντα στοιχεϊα τής Υπηρεσίας 'Εθνικών Λογαρια- σμών '— δημοσιευθέντα είς τό δελτίον τής 'Εθνικής ΤραπέΖης — τό ακαθόριστον εθνικόν είσό- δημα, είς σταθεράς τιμάς, ηυξή¬ θη μεταξύ 1958 καί 1972 κατά 2,β φοράς. Τό κατά κεφαλήν ε¬ θνικόν προϊόν, έξ δλλου, ηυξήθη, άντιστοίχως, άπό 387 είς 1.412 δολλάρια, τρεχούσης άγοραστικής δυνάμεως. "Ανοδος τοϋ είσοδή- ματος είς σταθεράς τιμάς, εση¬ μειώθη καί είς τούς τομεϊς τήο. οίκονομίας, κατά διάφορον όμως ρυθμόν, μέ άποτέλεσμα νά μετα¬ βληθή σημαντικώς, έντός τής έ- πισκοπουμένης 15ετίας, ή ούνθε- οις τοΰ ουνολικού είσοδήματος. Οϋτω, τό είσόδημα τής βιομηχα¬ νίας, έν εύρεία έννοία, έτετρα πλασιάσθη, ένώ τό είσόδημα έκ των ύπηρεοιών καί τής γεωργίας ηυξήθη κατά 2,6 καί 1,5 φοράς, άντιστοίχως. Αί υπηρεσίαι συνέβαλον σταθε ρως κατά 50% περΐπου είς τήν διαμόρφωσιν τοϋ Μετεβλήθη, δμως. είοοδήματος. ή συμμετοχή τής βιομηχανίας καί της γεωρ¬ γίας, τής πρώτης αύΕη&είσης ά¬ πό 24% είς 36% καί τής δευτέρας μειωθείαης άπό 27% είς 15% τοθ συνολικοϋ είσοδήματος. Πρός τού τοις, μόνη ή μεταποίησις είσέ- φερε, κατά τό 1972 τό 23% τού ουνολικοϋ έθνικοϋ είσοδήματος, έναντι 16% πρό 15 έτών. 'Εντυ- πωσιακή, έΕ άλλου, ύπήρΕεν ή ά ναδιάρθρωσις τής παραγωγΠς είς τούς διαφόρους τομείς τής βιο- μηχανικής δραστηριότητος. Ού¬ τως, ή συμμετοχή των βιομηχανι- κών κλάδων παραγωγής κατανα- λωτικων αγαθών εμειώθη, ένώ αντιθέτως ηύΕήθη ή άναλογία των βιομηχανιών παραγωγής κεφαλαι- ουχικών αγαθών. Ιδιαιτέρως, με- οικών επί μέρους θιομηχανικών ι.,, οποίαν εζήβαμιν ήτο έκείνη ' φέρον νά έπεκττίνυνν την δραστη- ] τής άστννομενσΡο); των τιμών, ή ριύτητά τού; μέ τοΰς Γδιου; δρους, όποί'·. γενομένη ώς εγένετο καί θε ' στήν παραγωνήν φορτηγίόν αντοκι πρηθεϊσα ώς πανάκ*ια διά την σω νήτων. 'Επίσης, οί διεθνείς έτιιι- τηρίαν τής διαφαινομένης τύτε μό ρ[«ς ΚΡΑ'Τ'ΣΛΕΡ καί ΦΟΡΝΤ λις αυξήσεως τού τιμαρίθμον όντε ψέρονται σάν διατεθειμένες νά με νης ίκ τής έπιδοτήσειος τοϋ πρός εΰστοχος υπήρξε, οΡτκ ουδέν άπέ- ταφέρονν στήν 'Ελλάδα μονάδες λαϊκήν κατανάλωσιν άρτον. δοκε. 'Λπεναντίας, «ι άνΐΐδοποίη παραγωγής εξαρτημάτων, μέ- έξα τρου. Εήθη άπό 27% έως 33%. ΈΕ αλλου. τό έν τρίτον περίπου τού ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ' ΝΟΠΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗΝ Σγετικώς με το ως ανω θεμα , ™ „ . „ ι , , , ,„ , ι , , ' , , „ · ', *, ."ν - ' ι αντιληφθυνν Οτι τα ανελενθερα ε- ταχιορησει η σχε,τΐκη σνμβαση τη; τής άνατιμησειυς της δραχμης ο . η, , ,, < η < , ,. , , . ' . „''■ " μ ' . ' '*, <ν\· ' κεινιι μέτρα απετέλεσαν την φθυ- μέ το Ελληνικυ Δημυσιο [Ιρό-ε'δρος τοΰ Συνδεσμον Ελλη-| . , -, . ι'ων 'ΕΗανιονέων Νωπών Γεωργι- ", , _ . / >
! τ- ι- · Ι τα τοση; θυσίας (και
^<τ>ν .1 Ιηηϊοντιιιν ν. Κ. Κα'ΐανιωο- . '., ..
συνόλου των έπενδύσεων παγίου
κεφαλαίου τής οίκονομίας, έΕαι-
ρέσει των πλοίων (35% τώ 1958.
32% τώ 1972) διετέθη πρός κά νων
λυψιν των άναγκών τοϋ κοινοΰ κων ΙΙροϊόντων κ. Κ. Καράγιωρ
είς κατοικίας. Μεγάλην αϋΕησ.ν ! Υ«5. εδήλωσε τα έξη;:
Ι «Αογοί τή; σοϋαρυτητος τού υε
εσημείωσαν αι επενδυσεις τού μαχο. ^ ^^ να έπιοεικνυεται.
τομέως των ύπηρεσιών, ή συμμε- ' πθοσοχή εί? δ τι
τοχή των οποίων
28% είς 36,%
ύπήρΕεν ή άναλογία
σεων είς τήν βιομηχανίαν, κυμαν
θεϊσα πέριΕ τοϋ ενός πέμπτου
•ιοί μέχρι τή; ημέρας έκιίνης μέ· γοιγικό κυρίως προσανατολισμό,
τοχοι, αγοράσαντες είς ί*ψηλά; τι' Τέλο;, τό ενδιαφέρον όρισμένων
μάς, ε'χασαν έν τώ σΐΛ'όλω των έ-( ελλιτνικών βιοτεχνιών νά έπιδο-
>ιατοντάδας έκ.ατο^ιμνρίων, χωρΐς θοϋν στήν ν.ατασκευή χειοο.τοιήτων
ουδέν τό καλύν νά προκύι]'η έκ τής ίπ.ιβαΤηγών αύτοκινήτιυν έξ
άοτννυμενσεως "(κΐίνης.
»"Ε.πρεπ*· νά φΐθάσοι·ν τα πρά-
γματα είς ο σημείον έφθασαν —
ται μέ ί'διαίτερο ΐνδιαιιέρον άρμο-
δίως, αν κ<(ί προσκρούιι στι'ιν επί ΰετία άποκλιιστικύτητα της ΡΕ- σννέχκτε ό κ. Καράλης— διά νά ΝΩ - ΠΕΖΩ, την ό.-τοία εχει κα- φθυ- μΐ'! τυντο πρός; Π ίς Κνβερνήσετυ;) ίκινιδύ- νευσε νά ά.τοκεφ αλισθή εάν δέν α- οΐ τεταγμένοι πρός τοΰ· ΣΙΣ ΤΟΤ ΦΟΡΟΤ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΛΚΙΝΙΙ ΤΟΤ Ή ιβεβαίιυσις τοΰ φόρον ς άκινήτων, τόσον βάσει »εί>ρος τής'λώσεως δσον καί μετ1 έλεγχον
πηρεσιών ή συμμε- ' μ ■ >~ - ■ - τί δ ο-! το>' °άσεως άκινιΊτων' τόσον 6ασει δη"
, . ' , , , προσοχπ εί; ο,τι αφορα την τ>μο- ^ . χατέ^ηΕεν ό πράεδρος τή; λώσεως δσον καί μετ1 έλεγχον,
οΐων ανήλθεν άπά πίαν παρονσι«σιν τον,_ ο«*ομενο« | Έγώ ^^ Με ΑΕ . , χών πΕριπτώσ;ων το0 ΝΛ. 12Τ6)
, ύψηλή δέ έπίσης δΐι δημιονογει ανησνχιας ε.ς τας ^,, 0,,σκολο(,. -ιγμο;ΐ οιοί 73, θά ένεογήτα. δ-' ίνός χ0ΤΒΐ«-
αλονία των έπενδύ- «αραγωγικας και ;°ιαι_Τεδ?ςάΛοε^ χησις τού Χρηιιατιστηρίον, ίνδίδου ( τικοΰ κατάλογον δι1 ολόκληρον τό
βιομηχανίαν, κυμαν ?ας ·;'ανω''ικα' τα-,ίΐ., με απο ι- ^^ , .ιιέσεις, 'κατήργησε την δή ποσόν τό καταβλητέον είς 36 δό-
_ . λεσμα την μείωσιν η την άναστο- ..__..''______° ^'Λ''~. '„,„,.
τ-;
ός των».
(22% τω 1958, 20% τώ 1972). Έξ άλλον, σννέχ_ισεν ό κ. Κα-
Ή μεταποίησις μόνη απερρόφησε ράγιιοργας, ή νίοθέτησις ενός πα·
πλέον τοϋ ενός δεκάτου. τοϋ ου- ' ο«μοί»υ μέτρου ά.ταιτιί εύρεΐαν με
' ^ των ίπ,ττώσε,ον τάς οποίας
νόλου των έπενδύσεων (13% τώ
^ των ίπ,.ττώσε,ον τάς οποίας
ουναται να επιφερη πς τού; δια-
ί
1958, 11% τω 1972). Τέλος, ή "^^ χομ-ϊς
V:
οίχονομίας καί
συμβολη των έπενδύσεων της νέ- [ €·^ικώτερον είς δ,τι «φορ.ά τό μέλ
λον των έξαγιογών.
Καί κατέληξεν:
«Ή προσοχη μας, κατά σννέΐτϊΐ
αν, πρέπει νά στραφή είς την α¬
ποφυγήν δημιουργίας κλίματο; α¬
σταθείας καί φύϋου μέ τ'Λ' προβο-
λήν παρόμοιον θεμάτων καί τνχόν
αίφνιδιαστικών άπυφάσεον πρό πά
σης κατά Οάθυς μιλέτης-
ωργίας είς τό σύνολον περιωρί¬
σθη άπό 15% τώ 1958 είς 11%
κατά τό παρελθόν έτος.
ΛΚΤΡΟΙ ΛΙ ΣΤΜΒΑΣΕΙΣ Λ-
ΓΟΡΑΙΙΩΛΗΣΙΑΣ ΚΑΠΝΩΝ
— ΕΦ' ΟΣΟΝ ΣΤΝΤΑΣΙΣΟΝ
ΊΆΙ ΜΕΤΛ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ
ΛΗΞΕΩΣ ΤΩΝ ΛΓΟΡΩΝ
Άνεπίτρεπτο; έκ τού νόμον ·ί-
ν«ι ή κατάρτισι; σΐ'μβάσει^ν άγο-
ραν-τιολησία; καπνού μετά τύν χρυ-
νο·.· λήξεως των άγορών, αί όποϊ-'
αι, σνμφώνως -πρό; γνο)μοδύτηθιν. Ενεκρίθη άρμοδίιο; όπως ή παρά
τοΰ Νομικοΰ Σνμβονλίου τού Κρά τή ΕΒΕ Αθηνών εδρεύουσα έπι-
τους καί κατ' εφαρμογήν τοϋ γε- τροπή τοΰ ΙΙίνακος «Α» χορηγήση
η ίή έ Π
ΛΔΕΙΑΙ ΕΙΣΛΓΩΠΙΣ ΤΨΛ-
ΣΜΑΤΩΝ ΕΚ ΠΟΛΩΝΙΛΣ.—
σα είς .-ΐιέσος, 'κατήργησε τήν δή ποσόν τό καταβλητέον είς 36 δό-
μοσιύτητα των σνναλλαγών, περιο' σεις.
ρίσασα τύ ιερόν τουτο δικαίιομα Τούτο εντέλλεται τύ ΰπονργεϊ-
τών μετόχων καί μεταβαί.ούσα ΐίς υν Οΐκονομικών δι' εγκύκλιον τού
παρίας τούς μετύχονς έκείνονς, οί πρός τάς οικονομικάς έφορίας κ αί
'δημύσια ταμεία, σχετικώς με τύ
θέμα τής βεβαιιόσειιις τοΰ τρόρον
μεταβιβάσειος άκινήτω·, τοΰ όφε -
λομένον νπύ των δικαιούχιυν στε-
γαστικής συνδηομής βάσ<:ι τοϋ Ν. Λ. 1148)7- κ<ιί κιιταβαλλομένοΐ' συμφώνως πρός τύ άρθρον 2 τού Ν.ιΔ. 1276)71 είς 30 ϊσας μηνιιιί- ας ΐίόσεις, τόσον κατόπιν δηλιόσε- ως δσον καί κατόπιν έλέγχου. Ώς γνοστν, είς την περίπτοισιν αυτήν αί οϊκονομ'καί ΐΐ|υοίαι συν- τάσσυυν τύσονς χρηματικούς κιιτιι λόγον; δσα καί τα οίκονομικά ε'τη, ιέντός των οποίων έμπι'πτονν αί 36 μηνιαϊαι δύσεις. μή όντε; συνδρομηταί πα- ρακολονθοΰν άπό τοϋ πεζοδρομίου τήν τύχην τής Λεριονσίας των, έμ πιστευόμενοι Τυφλοΐς ό'μμασι ταύ¬ την ε!; τού; χοηματιστάς. Τό Χρη μαΤκπήοιον δ'μω; ίΓνα όπως ή έκ κλησία η τό δικαστήριον, ε"ίς τό ο¬ ποίον ή ρϊσοδος είν« προστή ϊίς πάντιις. Τό χαράτσι των (ϊ.ΟΟΟ δν. έτησίιιις, είναι .νλκώς καί ήθκώ; άπαραάδεκτον. >Σάς νπύσχομαι, λογοδυτών ις
ί'μάς σήμερον, ίίτι ό'ση μοί δύναμις
θά κατα,-τολεμήσω καί τα. δύο ταυ¬
τα κακά, μέχοι; δτον άπαλλαγώ-
|ΐιν τούτων.*.
έξαιρετικΰ,-
νασιοναλ Ίνβέστμεντ ίντ Τέχν.-
καλ Κορπ» μέ 7.200 μετοχάς,
II.
Τοτόμης μέ 300 μετοχάς καί «"Ι-
κιμάσο "Ιν^κ» μέ 5)00 έπίσης μ? (ο
χάς. Τύ πρώτον Δ. Σ. τής έτοι-
οείας ά.-τηρτίσθη άπύ τού; κ.κ. Π,
Τοτόμην, Κ. Χατ'ςηαντοίνίου, Λ.
ΙΙι,ταλάν, Γ. Ψιλόν καί Δ. Τοτύ-
μην.
ΚΑΘΩΡΙΣΘΗ ΣΑΝ ΑΙ ΤΙΜΑΙ
ΧΟΝΛΡΙΚΗΣ ΠΩΛΗΣΕΩΣ
ΤΤΡΩΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ Α
ΤΕΛΩ2
Διά τής ύπ' αριθ. 117)1973 Ά-
γορανομικής ΛιατιΊξειιις, καθυ.>ρί-
σθησιιν ώς εξής αί άνώταται τιμιιί
χινδρικής πουλήσεΐ'ΐ; τινρών, εισα¬
γομένων ΐκ τού έξωτερικού άτε·
λώς:
— Τνροί Α' καί
ποιότητος. Άνωτάτη τιμή άνά /ι-
λόν: Φίτα - τελ.ΐμές δρχ. .'!9.Β3.
Κιισέρι - Κεφαλοτύρι δρχ. &7.90.
__ Τνροί Β' ποιότητος. Άνω¬
τάτη τιμή άνά κιλύν: Φέτα - τ«-
λεμές δρχ. 30,30. Κασίρι - Κεφα-
λοτύρι δρχ. 47,13.
Είς τάς ανωτέρω τιμάς δέν π?-
ριλ.αμθάνεται όξία χαρτοσήμον τι-
μολογίον πωλήσεως ώς καί 6' χον
δρεα-τορικ.όνχ.
Επί είσαγιογής των άναίτέρω τυ
ρών, άτί-λως, έπιβάλλεται είσφορά
καί ά τάς διατάξεις τού Α.Ν. 2.
375)40, ώς ακολούθως:
—- Φρτα - τελεμέ Λ' καί έςηι-
ρετικής ποιότητος τιμολ.ογιακής ά-
ξίας 1.150 δολλ. κατά τόννον τσίφ
δρχ. 1,8ι5 άνά κιλόν.
~— Κασέρι - Κεφαλοτύοι Λ'
καί ΐξαιρετικής ποιότητος, τιμολο
γιακής άξίας 1.700 δολλ. κατά
τόννον τσίφ, δρχ. 2.15 άνά κιλόν.
•—· Φέτα - τΐλΐμέ Β' ποιότητος
κ αί κατωτέρα;, τιμολογιακή; άΗϊ-
ας 900 δολλ. κιιτά τόννον τσίφ,
δρχ. 0,40 άνά κιλόν.
•— Κασέρι - Κεο, αλυτύρι 6' ποι
ότητος κ<ιί κ<ιτωτέρα; τιμολογια- κή; άξία; 1.400 δολλ. κατά τόν- ' νόν τσίφ δρχ. 1 άνά κιλύν 28 ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΙΝ ΑΝΩ ΤΩΝ 1.000 ΑΤΟΜΟΝ "Η συνολική μέση έτησία έργα- νικοΰ κανόνος τοΰ άρθρον 174 τοΰ αδείας διά την -ίσαγωγήν έκ Πό τ(Κή απασχόλησις είς 223 βιομη- Άστικοΰ Κώδικος είναι άκνροι. | λωνίας βαμβακερών ίναομ&χαη. ·, έπ,χε,ρήσς,ς μορφής Α. Ως α/υροι, κηρυσσονται, έπίσης των δασμολογικων κλασειον &5.08 Λ καί αί συμβάσει; δι' άγοραπωλησί α; καπνοΰ αί οποίαι, φέρουν μέν ήμερομηνίαν συντάξεως .προγενε- στέραν τή; λήξεως των άγοραπω- λησιών, υφίσταται, ό'μω; νπόνοια ό'τι εχουν προχρονολογηθή συντιι- χθείσαι μετά τόν χρόνον, τύν ν.α- Οοριζύμενον διά την λήξιν των ά- γοραπωλησιών. ΕΙ; τήν π«ρίπτ(ΐ,- σιν ταύτην, ό Οίκονομικός "Εφο- ρος όφείλει δπω; ενεργήση, κατά τύν νόμον, έλεγχον διά τήν ΐξακρί 6ωσιν τής πραγματικής χρονολογί α; συνάψεω; τής άγορα.ιωλησίας. Τα ανωτέρω εγνώρισε τό υπουρ γείον Οΐκονομικών δι' εγκύκλιον τού πρός τάς έφορίας καπνού, έξ άφορμή; νποβλ.ηθεισώ'ν άναφορών σχετικώς μέ τό θέμα τής έγκνρό- τητο; ή μή σνμφιονητικων άγορα- πωλησίας καπνον, συντασσομένιυν μετά τόν χρόνον λήξεοις άγορών. Διά τής έν λόγω ίγκνκλίον διεν κρινίζεται, τέλος, δτι ώς πρός τόν καί 55,09 καί διά ποσόν σνναλλά-| Ε· *αί ΕΠΕ ηυξήθη άπό 68.733 'ότομα τό 1970, είς 72.474 1971 καί είς 76.838 τό 1972, συμφώνως πρός τα άποτελέσματα των υπό τοϋ ΣΕΒ διενεργουμένων έρευνών. "Η μεγαλυτέρα αϋζησις τής ό- πασχολήσεως, κατά 16,5%, μετα¬ Εύ 1970 καί 1972 εσημειώθη «;ίς τάς 60 έπιχειρήσεις παραγωγής κεφαλαιουχικών αγαθών, ένώ είς τάς 132 έπιχειρήσεις παραγω¬ γής καταναλωτικών ήυΕήθη κοτά 9,6% καί μόνον κατά 3,1% ηυξή¬ γμίΐτος 100.000 δολλαρίων. Τύ άνωτέριο ποσόν σνναλλ.άγμα τος, θά κατανεμτ(θή μεταξν των είσαγογέον, των περιλαμβανομέ- νον εί; τύν καταρτισθέντα πίνακα κατά τύ τρέχον έ'τος καί 6άσ€ΐ στοιχείιυν τού πίνακο; τούτον. Λί σχετικαί άδ:ιαι δέον δπως χο ρηγηθοϋν τύ βραδύτερον μέχρι τής 30ής Νοέμβριον 1973. Λ.···»»···*·····················' ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ Μέ συμμετοχήν γεωπόνων, εΊΛι- κ;ον επί τής φυτοπροστασίας, ώς θη ή άπασχόλησις είς τάς 31 έ- ΐκπροσιόπων των χωρών Βονλγαρί άς, Γιουγκοσλαυία;, Ρουμανία;, Τονρκίας καί Ελλάδος, συγκαλΐϊ- ται άπδ 24 Ι'ως 27 Σεπτέμβριον, είς Αθήνας ή 4η Διάσκεψις των βαλκανικών χωρών, πρός εξέτασιν θεμάτων κοινοΰ ένδιαφέροντος, διά χρόνον ενάρξεως των άγοραπωλη Τ- ποοστασ{αν των καλλιεργειών, σιών, ρητώς θεσπίζιται υπό τού · Τ-' ίγθοών καί άσθενειών. Η Ν. 3193)1955, δτι καί άγοραπουλη σίαι καπνού συναφθίϊσαι πρό τοΰ κλάδων, ή παραγωγή, λόγω τού σχετικώς μικροϋ μεγέθους των, κατά τήν αρχήν τής υπό ΐΕέταοιν 15ετίας, εσημείωσεν άλματώδη 5 νοδον (βαοικαί μεταλλουργικαί βιομηχανίαι, χημικαί, μή μεταλλευ τικών όρυκτών). "Εντυπωσιακή μεταβολή, έκ πα- ραλλήλου, εσημειώθη καί είς τήν κατανομήν των διαθεσίμων πόρων μεταΕύ καταναλώσεως καί έπεν¬ δύσεων. Συγκεκριμένως, κατά τό 1958 ή κατανάλωσις απερ¬ ρόφησε ποσοστόν 83% των δια- θεσίμων πόρων (μή περιλαμβανο- ,-, χρόνον ενάρξεως των άγορών εί¬ ναι παράνομοι, προκύπτει δέ διοι- κητική καί ποινική εύθύνη των έ- νεργούντων τοιαύτας άγοράς. ΝΑ ΛΠΟΣΤΡΘΗ ΤΟ ΝΟΜΟ¬ ΣΧΕΔΙΟΝ ΠΕΡΙ ΓΕΩΡΠ. ΚΩΝ ΣΤΝΕΤΛΙΡΙΣΜΩΝ Λ Ζητονν οί έξαγωγεϊς Νά ά.τοσυρθή τύ νομοσχέδιο πϊ- ρί Γεωργιχών ΣυνιταιΐΊΐσμών, ού¬ τως ώστε νά ληφθούν νπ' όψιν αί ύποβληθησόμεναι παρατηρή σ ε ■ ς των εκπροσωπών τής ίδιωτικής έ,τι χειρηματικής .πριοτοβονλίιις, πρός αποφυγήν άπροσφόριυν καταστάσε μένης τής άΕίας των πλοίων) καί ων διά την εμπορίαν ν.αι παραγ»· ά ό τό υπόλοιπον 17% καί 25%. Ή δημοσία κατανάλωσις, έπίσης, με¬ ταΕύ των έτών 1958 κσί 1972, ύπερεδιπλασιάσθη, ή συμμετοχή της, όμως, είς τό σύνολον ε¬ μειώθη άπό 13% είς 11%. Αντι¬ θέτως, ή άναλογία των δημοσί- ων έπενδύσεων παγίου κεφαλαί- ^ των άγοοτ,ιχών ποοϊόντων. Τοντπ ζητεί, διά τηλεγραφήμα- τύ; τού πρός τόν πρόεδρον τής Δημοκρατίας καί ϊούς άντιπροέ- δρονς τής Κυβερνήσεως, ό Πανελ λήνιο; Σΰνδεσμο; 'Εξαγωγέοη·, μετά τα; διαβεβαιώσει; των άρμο δίων, δτι τό νομοσχέδιο δέν θά προωθίίτο ππίν ή έκαλοΰντο ·κα'ι νπέβαλλον τάς άπύψεις των αί έν- ου επί τοϋ συνόλου τούτων ηύ-' διαφερόμεναι παραγοιγικαί τάξεις. έκ των έχθρών Διάσκΐν)»ις θά γίνη εί; τό "Εθνικόν "Ιδρνμα "Ερευνών. ΑΙ ΑΣΦΛΛΙΣΤΙΚΑΙ ΕΙΣΦΟ- ΡΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΛΚΩΝ Ε- ΙΙΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Λί υπέρ τον ΙΚΑ, τοΰ ΊΆΞΤ καί των λοιποιν όργανισμών έπ.- Λονρική; άσφαλίσπος είσφοραί των ξΐ-νοδοχΐΐακών ίπ'.χειρήσειον δύναν τ<ιι νά μειιυθυϋν, κατόπιν τής νπ' αυτών ένημερώσεως τοϋ ΕΟΤ ;- πί τού ποσοστόν διαννκτερενσιων άλλοδαπών είς τάς μονάδας των, συμφώνως πρός τάς διατάξεις τιιν Ν.Δ. 1313)Τ2% Τούτο άναφέρεται ιίς εγκύκλιον τού Ξινοδοχειακοϋ 'Επιμελητηρίου -τρύς τα μέλη τού, διά τής οποίας νπομιμνήσκονται αί προθεσμίαι νποβολής είς τύν ΕΑΤ σχετικών χαταστάσε.οΐν ώς εξής: Προκειμένον .τερί ίποχικώ; λεΐϊονργονντυ^ν μ&νάδων, έντύ; δι μήνον άπό τή; λήξεω; της έφ€τει- νής θερινής περίοδον. Εί; περίπτω σιν ξρνοδοχείων συνεχον; λειτονρ- γία; αί σχετικαί καταστάσπς δέ¬ ον δ.τιος ύποβληθονΛ' έντός χθύ Φε βροναρίου 1974. ΑΊ ώς ανω προ- θεσμίαι είναι άνατρεπτικαί. πιχειρήσεις παραγωγής ένδιαμέ- σων αγαθών. Είς 28 θιομηχανικάς έπιχειρή¬ σεις, ή μέση έτησία άπασχόλησις ήτο μεγαλυτέρα των Ϊ.ΟΟΟ άτό- μων, κατά τό 1972, ένώ είς άλ¬ λας 35 έκυμαίνετο μεταΕύ των 500 καί των 999. ΤΟ Α· ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΣΥΝΕΔΡΙ ΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟ- ΝΩΝ Ό Πρόεδρος τής 'Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Γ. Παπαδόπουλος έκήρυΕε, τήν πρωίαν τής 23ης Αύγούστου 1973 είς τό Εενοδο- χεϊον «Χίλτον», τήν έναρΕιν των εργασιών τοϋ Α' Παγκοσμίου Συνεδρίου Έλλήνων Έπιατημο νων 'ΕΕωτερικοϋ. Είς τό Συνέδριον, διαρκείας μιας εβδομάδος, μετείχον 350 κ.ο ρυφαϊοι έπιστήμονες ελληνικάς καταγωγής άπό τό εξωτερικόν καί 200 Έλληνες έπιστήμονες τοϋ έσωτερικοϋ, αντικείμενον δέ των εργασιών τού ήτο «αί έπιτευ Εεις τής Ελλάδος κατά τό πα- ρόν καί αί προοΓτικαϊ διά τήν πε ραιτέρω ανάπτυξιν της βάσει των άναπτυξιακών της προγραμμά- των». Ομιλών ό Πρόεδρος κ. Γ. Πά παδόπουλος άνέλυσε τήν εύρυτέ ραν, επί διεθνοϋς έπιπέδου, απο¬ ατολήν καί τάς ηύΕημένας υπο- αν τό ύφιστάμενον πρόβλημα ίοο- χρεώσεις τοϋ "Ελληνος έπιστήμο- δυνάμου άναπτύΕεώς όλων των νος κα'ι είς τόν πέρα τής είδι- διαμερισμάτων τής Χώρας, ως κότητος εκάστου έκτεταμένον χώ ρον τοϋ έπιστητού. ΗΥϊΗΜΕΝΟΣ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΠΡΟΎΠΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΟΥ 1973 Τό συνολικόν ύψος τοϋ Κοι- νωνικοϋ Προϋπολογιομοϋ τοϋ 1973 (δαπάναι διά κοινωνικήν άσφάλι- σιν, δημοσίαν υγείαν καί κοινωνι¬ κήν πρόνοιαν), άνέρχεται είς 48. 426 έκατ. δρχ., έναντι 41.916 έκατ. δρχ. τού 1972 καί 20.117 έκατ. δρχ. τοϋ 1966, σημειωθεί- καί τό θεσπισθέν κατά τάς αρ¬ χάς τοϋ έτους σύστημα κινήτρων διά τήν αποκέντρωσιν των βιομη¬ χανικήν καί τουριστικών δραστη- ριοτήτων. Ειδικώτερον, ό κ. ΜακαρέΖος, άνολύων τό πρόβλημα τούτο, το- νί2ει ότι πρός αποφυγήν τής πε¬ ραιτέρω σωρευτικής συγκεντρώσε ως των παραγωγικών δραστηριοτή των (κυρίως των βιομηχανικήν) εις τα μεγάλα πολεοδομικά συγ κροτήματα τής Χώρας καί διασπο σης έν προκειμένω αύΕήσεως κα- ' ράν αυτών είς τάς ολιγώτερον α 155% ί 140% άί τα 15.5·% καί 140% άντιστοίχως. Σημειωτέον ότι, πέρα τής ση- μαντικής ταύτης αύΕήσεως των δαπανών κοινωνικής προσταοίας, αύται καλύπτουν συνεχώς καί μεγαλύτερον μέρος τοϋ άκαθα- ρίστου έθνικοϋ είσοδήματος, 6ντι προσωπεύουσαι τό 13,73% αύτοϋ κατά τό 1973, έναντι 11,68% τοϋ έτους 1966. Τέλος, χαρακτηριοτικόν τής άσκηθείσης κατά τήν τελευταίον έπταετΐαν εύρεϊας κοινωνικής πο- λιτικής, είναι τό γεγονός ότι ή σημειωθεϊσα. έντός τής έν λόγω Ι περιόδου αϋΕησις των κοινωνι- κών δαπανών (140%) ήτο κατά πολύ ύψηλοτέρα τής αύΕήσεως των έΕόδων τοϋ κρατικοϋ προϋ- πολογισμοϋ (117%) καί τής αυ¬ ξήσεως τοΰ άκαθαρίστου έθνικοϋ είοοδήματος (100%). Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ Είς τό κυκλοφορήσαν προαφά- τως Λεύκωμα τής 38ης Διεθνοϋς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, δημοσι εύεται ενδιαφέρον άρθρον τοϋ Άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως κ. Ν. Μακαρέζου ύπά τόν τίτλον «Ή νέα πολιτική περιφερειακής άναπτύΕεώς — συντονισμένη προο πάθεια διά τήν ανάπτυξιν ολοκλή¬ ρου τοϋ 'Ελληνικοϋ χώρου», είς τό οποίον έκτίθεται μέ σαφήνει- ανεπτυγμενας περιφερείας αυτής, ή Κυβέρνησις έρριψεν όλον τό βάρος τής προσπαθείας της είς τήν εκτέλεσιν μεγάλων κα'ι ΐιοι- κίλων έργων ύποδομής εις τήν ύπαιθρον καί συνεπλήρωσεν ήδη έν άποτελεσματικόν ούστημα κι· νήτρων περιφερειακής άναπτύΕε- ως πρός ενίσχυσιν τής ίδιωτικής πρωτοβουλίας. Έν συνεχεία, ό κ. Άντιπρόε- δρος τής Κυβερνήσεως προβαίνει είς άΕιολόγηοιν των παρεχορέ- νων κινήτρων περιφερειακής 6ιο μηχανικης καί τουριστικής άνα¬ πτύΕεώς καί καταλήγει ότι ή Κυβέρνησις άπό τής πλευραθ της, έπραΕεν είς τό ακέραιον τό καθήκον της καί εδημιούργησε τάς πλέον εύνοϊκάς συνθήκας διώ τήν στροφήν τής επιχειρηματίαι δραστηριότητος είς τόν έκτός πε ριοχής Αθηνών έκτεταμένον ί.λ ληνικόν χώρον. ΛΝΛΡΚΛΙΛ Η ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ Ι5ΛΛΚΛΝΙΚΩΝ Χ«· ΡΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΦΤΤΟΙΙΡΟ· ΣΤΑΣΙΛΝ Είναι άναγκαία καί έ νη ή συνεργασία χών χωρών εΊς κοινά .προβλήματα <Γι" τοπροστασίας επί τή 6ά·*ει νέο' μεθόδιυν καί μέσων, έτονίσθη Ί' την διάσκεψιν Φυτοπροστασίας, '' εργασίαι τής οποίας σννεχίσθησ ι* εί; τό "Εθνικόν "Ιδρυμα 'Εο^- νών.

ΟΛΟΙ ΑΙ1ΒΝΟΒ1Ο1Ι
ΒΟΪ ΘΑ ΖΗΣΕΤΕ100ΧΡΘΗΙΑ ΑΓΗΡΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΚΜΜβΙ
Ε'
Οί παρατηρήσεις τού καί ιά
άνανεούμενα πειράματά τού, τού
έπέτρεψαν νά αποφανθή επί τού
προκειμένου, ότι τό κρασί είναι ά
νώτερο άπό τα φάρμακα.
Λρά νικηφόρως καί εναντίον
ών ίάιν τού τύφου καϊ τής χολέ-
ρας.
ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΧΟΥΣ
«Πίνετε κραοί εάν θέλετε ν'
όδυνατίσετε γρήγορα καί νά πϊ-
οθε ευτυχεϊς» είναι τα σύνθημα
Ενός είδικοϋ διαιτολόγου άλλά
κοί «καλοφαγα» τού Δρ'. ΛΟΛΙ
της Νϋας Υόρκης.
ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΚΡΑ-
ΣΙ ΑΝΤΙ ΟΥΊΣΚΥ.
Απίστευτον άλλ' άληθινόν. Οί
Άγγλοι τελευταίως άρχίΖουν νά
έγκαταλείπουν τό προοφιλύς των
ποτό. τό ούίοκυ υπέρ τού κρπ-
αιοϋ.
Οί Άγγλοι επιναν όπως φπΓ
νεται άπύ την ιστορίαν κραοί κα-
τά την εποχήν τής Έλιοάβετ τής
πρώτης. Τό κραοί εθεωρείτο ά-
παρσίτητο είς τό τραπέΖι. Σήμε¬
ρον οί Βρεταννικοί οίνοι κατα-
ενα νι
οκευάΖονται άπό μούοτους τής
Κύπρου.
Η ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΟΥΤΣΚΥ
Ό Άριατοκράτης θά γίνη προ
λετάριος κάποτε. Τό ούίοκυ θά
έγκαταλειφθή καί την άρχή θά
την κάνουν οί ϊδιοι οί "Αγγλοι.
ΔΙΑΙΤΟΛΟΠΟ ΤΩΝ ΓΑΛΛΟΝ
Οί κάτοικοι Παρισίων κατανα-
λίοκουν κάθε έθδομάδα.
8700.000 κιλά γάλα
448.000 κιλά θούτυρο
8.500.000 κιλά ψωμί
15.000.000 κιλά κραοί
16.000.000 αύγά.
Είς την Νότιον Άφρικήν ",ί-
νουν κρασϊ καί... τα Ορέφη ως
ελέχθη είς Συνέδριον Νοτιοαφρι
κανών έπιοτημόνων. Είς μερικά
θρέφη είπεν ό δόκτωρ Φρύντ,
δίδεται κραοί άμέαως μετά τόν
θηλαομόν όΑίγες σταγόνες άνά-
μικτο μέοα οτό γάλα ή οτό νε-
ρό.
ΜΑΚΡΟΖΩ-ΙΆ
Ό καθηγητής Κλέ6ε δέν οι-
στάΖει νά διακηρύξει δτι, δποι-
ος πίνει κραοί, έχει περιοοότερες
πιθανότητες νά φθάοη σέ μακρά
γεράματα άπό εκείνον πού δέν
πίνει.
Τελευταίως καί ό Ρ;ώασος Χ.
Β. Γκούφελανε γράφει ότι, ή
Ζωή μπορεϊ νά παραταθή μέ τή
χρήσι τοϋ κρασιοϋ, άλλά σέ μικρές
ποσότητος καί πρέπει νά συνοδεύ
εται μέ δημιουργική. έργασία καί
Ιδία μέ χαρούμενη άνάπαυοι καί
ψυχαγωγία τό οποίον ύποστηρίΖει
καί ό Α. Α. Μογκόμελτα, ό διά-
οημος αύτός ρώσοος επιστήμων,
πού υπεστήριζε την γιαουρτοφα-
γία διά την μακροΖωΐα.
Οί Ρώσσοι κα'ι Βούλγαροι £-
χούν ώς έθνικό των ποτό τό «Κε
φίρ». Κεφίρ δυνάμεθα νά παρα-
οκευάσωμε ώς έΕής. Σέ ένα πο-
τήρι κρασί, διαλύομε μία κουτα-
λιά τής σούπας γιαούρτι καί στί-
βομε καί ένα λεμόνι. Τό θεωροΰν
πολύ ύγιεινό καί εϋγευστο.
Τέλος καί άλλος Καθηγητής
διαιτολόγος γράφει ότι «Μία ή-
Τού συνεργά τού μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑΓΓΟΥΔΗ
μέρα χωρίς κρασί, είναι μιά ή-
μερά χωρίς ήλιο».
Δόσις: Μισό ή τό πολύ___.-.
λό την ήμέρα κατά διαλείμματοι
δι' ένα ένήλικον πού άναπτύοοει
μεγάλη δραατηριότητα είναι άρκε
τό. Ποτέ περιοσότερο.
Ό περίφημος πολιτικάς ήγέ-
της σύγχρονός μας Γάλλος Λέ-
ων ΝΤΟΝΤΕ είς διάλεξιν τού
γενομένην εσχάτως, εναντίον τής
χρήσεως ναρκωτικών, συνέστησεν
ώς τό καλύτερον άντιφάρμακον,
την χρήοιν καί διάδοσιν τού κρα-
σιοϋ, τό οποίον ώς εϊπε, τονώ/ει
τάς πνευματικάς καί σωματικάς
δυνάμεις. Ωμολόγησε δέ
τέλος τής όμιλίας τού,
αύτός ό ϊδιος πρίν άρχίσει ερ¬
χόμενος, κενώνει μίαν όλόκλη
ρον φιάλην κρασιοϋ (600 γραμ-
μάρια).
ΕΔΙΣΟΝ:
Ό μεγάλσς άμίρικανός έιρευρέ
της "Εντισον ελεγε διά τό
οί. Τό πρώτο κατοσταράκι τό
νω γιά μενά, τό δεύτερο γιά τούς
φίλους μου, τό τρίτο οτή μνήμη
κάποιου άγαπημένου μου κα'ι τό
τέταρτο γιά τούς έχθρούς μου.
'Ωστόσο όμως τό κρασί έγκλεί
εί καί μερικούς κινδύνους. Άπα-
γορεύεται απολύτως σέ όοους έ
χούν τραύματα είς τόν έγκέφαλο
είς ιό
ότι καί
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΠΙΣ
Κοι- ΕΤΕΛ1ΊΙΔΟΤ ΑΙΒΕΡΙΛΔΟΤ
Ή χριστιανική ελπίς ένσωματώ θανόμενος τοίς δέ έμπροσθεν έ
νέ, την νοσταλγίαν μας διά -ά | πεκτε.νόμενος» άποθλέπων
κρα-
ή έπιληπτικάς ένοχλήσεις. Σέ ό-
σους ύποφέρουν άπό τό σηκώτι
καί άπό τα νεφρά. Είς τούς έλκο-
παθεϊς. Σέ όσους έχουν εύπαθή
κύστιν κα'ι είς τούς νευροπαθεϊς.
ΓΑΛΑ ΓΕΡΟΝΤΩΝ
"Εχομεν καί ημείς οί Έλλη-
νες τόν άναντικατάστατον ίατροφι
Αόσοφον Άφεντούλην ό οποίος
είς την Φαρμακολογίαν τού άπο-
καλεϊ τόν οίνον Γάλα γερόντων.
ΣτηρίΖει τα γόνατα των γερόντων
καί τονώνει τόν νούν των νέων.
ΚΑΦΕΣ ΓΕΡΟΝΤΩΝ
"Οχι μόνον τό γάλα, άλλά καί
ό καφές των γερόνιων είναι όπως
ύποστηρίΖουν σήμερον διάσημοι
Εύρωπαϊοι Ίατροί καθηγηταί Πά
νεπιστημίου καί διευθυνταί νοσο-
κομείων.
ΡΗΤΙΝΗΤΗΣ ΟΙΝΟΣ
Ομοίως ό έτερος ίατροφιλό-
σοφος ό άείμνηστος καθηγητής
τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών τής
Φαρμακολογίας ίατρός Άκαδημαϊ
κός κ. Δόντας έγραψεν περί τοθ
ρητινίτου οίνου: «Ό ρητινίτης οί
νος (κοινώς άθάνατη ρετσίνα) εί
ναι πολύ ώφέλιμος είς τόν οργα¬
νισμόν, λαμβανόμενος κατά την
διάρκειαν τού φαγητοϋ.
Διεγείρει την όρεξιν καί διευ-
κολύνει την πέψιν, λόγω των συ-
στατικών τής ρητίνης ώς των πι·
κρών ούσιών καί τού τερεθινθε-
λαίου (κοινώς νεϋτι), τό οποίον
προκαλεϊ άφθονωτέραν την διού
ρήσιν καί γίνεται φυτισηπτικόν
καί τό οΰρον.
Ή άξία δέ τοϋ έλληνικοϋ ρη-
αίώνια, μας μεταθέτει πέραν των
έπιγείων όρίων καί δεσμών καί
πέραν τοϋ έαυτού μας. Άνιι-
κατοπτρίΖει την πνευματικότητα
τής χριοτιανικής θρησκείας, ή ό-
ποία είναι τό θεμελιωδέστερον
καί σημαντικώτερον γεγονός τής
ανθρωπίνης Ζωής καί ίστορίας.
Ή χριστιανική ελπίς είναι πνοή
άπό την αίωνιότητα καί παρήγο-
ρος ύπόσχεσις ότι θά κατισχύ-
ση τό πνευματικόν τού φυσικού,
τό άγαθόν τοϋ κακοϋ, τό φώς
τού σκότους. Ό χρόνος των χρι¬
στιανών είναι χρόνος έλπίδος.
"Εάν ό χρόνος τέμνεται είς πα¬
ρελθόν, παρόν καί μέλλον, ή πί¬
στις έπεκτείνεται καί είς τάς
τρείς αύτάς ύποδιαιρέσεις τού
χρόνου, ή άγάπη άιρορά ·τό πα¬
ρόν καί τό μέλλον καί ή ελπίς
άναφέρεται μόνον είς τό μέλλον
καί είναι ή έσχατολογική όψ!ς
τής πίστεως.
Είς την διαδοχήν των φαινο-
μένων πού άποκαλούμεν χρόνον,
είς την διαδρομήν τής Ίστορίος
έκτυλίοσεται τό σχέδιον τοϋ Θε-
ού διά τόν άνθρωπον καί ή ελπίς
ουνίσταται ακριβώς είς την άνσ-
μονήν τής έκπληρώσεως τού 'όζ'ί-
ου σχεδίου. Ή θεία οίκονομία ά
ποβλέπει είς την άπολύτρωσιν
καί τόν καθαγιασμόν των δντιον,
είς την άφθαρσίαν τής Ζωής καί
τίς την μελλοντικήν δόξαν τού
άνθρώπου, ώστε νά επανέλθη εΰ
τος είς τό αρχαίον κάλλος καί
είς τό «καθ' ομοίωσιν». Μετατί-
θεται λοιπόν ή ελπίς έκ τής γής
πρός τόν ουρανόν κατά τό παρά-
δειγμα τοϋ Άβραάμ, ό οποίος έγ-
καταλείπει την πατρίδα τού Οϋρ
τής Χαλδαίας καί πορεύεται πρός
την άγνωστον χώραν, την όποιαν
ό Θεός θά ύποδείξη, χωρίς ίπι-
στροφήν πλέον είς την χώραν
εις
την εκπλήρωσιν τού σκοπού, διά
Παραθ.ριαμός καί λουτροθεραπεία
οτή Λουτρόπολη τής Αίδηψοϋ
Κ' εφέτος πήγαμε γιά παραθερί
καί λουτοοθεοαπεία στά ίδεώ-
τόν οποίον εκλήθη υπό τού θε-' δί; °Γ·'",?0 'ϋί Βοοπ'ιη. Ε«οί·
άς .τού λργεται Λΐ'δηψος. Η *«-
κ,ονστή αυτή λοντοόπολις Λθύ πλαι
σιώνίται μέ την κάλι) ριιμοτομία
ου.
Οί ήνθρωποι αποδίδομεν συνή-
θως ύπέρμετρον αξίαν είς την έ· της, μέ τό :τευκοα;ντευμένο πάρκο
πίγειον Ζωήν μας μέ τάς παρορ-
μήσε.ς τής Ζωϊκής μας φύσεως.
τ'ι5 δαντελλωτές άκοο
τα. Δεν αισθανεστε πληςη και το
... τα. Δεν αισθανεστε πληςη
Δεν εχομεν θείας επιθυμίας χλϊμα τη; ί[ν(Η ξερό χα1
ί δέν μας συγκινοϋν τα θέλγη ρ {ή
ι καί δέν μας συγκινοϋν τα θέλγη- ·ρην ϋχοι.ν
έδώ καΐ χιλιο
χ
τρα τής αίωνιότητος, διότι είναι δΓς χρόνια αρχαίον ελληνες οτγ·
κρυμμένα, άλλά καί διότι προβάλ- γραφείς, ΙστοριχοΙ καί γεωγράψοι
λε. πάντοτε ενώπιον μας τό φά· "™?:, ^·ΑριστοτΕλης, ό Ιΐλούταρ
ομα τοϋ θανάτου πού έμπνέει φό¬
βον καί τρόμον. Παρά ταυτα οί
έχοντες πνευματικήν αίσθησιν, οί
διατηρούντες την επαφήν των μέ
τό άγιον διά τής συνεχοθς ασκή
χας, ό Ξενοφών, ό Στράβων, ο
ΙΐίΐΐΌανίας κ.ά. Κατά τοΰς αρχαί-
ούς μάλιστα χρόνονς ήταν τό π>ό
κοσμικό κέντρο τής θει.ιινής ,τεριό-
δυι·. 'Τπήοχαν στοές, θέατρα κ«0
ξρνώνΐ'ς. "Εόινιιν συμπόσια καί ?-
_ . ι χϋμαν χορεΐ'τικες επιδριξίΐς αλλσ
σεως εις την πνευματικήν Ζωήν Γ , , . ,
Ι και ηιλολογικε-ς σνγχεντπωσΕΐς.
αίσθάνονται ουρανίαν γαλήνην ι ΎυχτΚιΑ ί,1ισκέπτ(1ι τ,,ς ;,σαν ρω
πρό τού θανάτου καί έχουν μίαν μα-ιΟι χαΊ Βυζαντινοί αύτοχοάτο- Ι σέ προνομκΐκίι το.τοθεσ.'.ι, έπάν<·. | ^η· τόν θαυ προαπόλαυσιν των θελγήτρων τής οες ίίποις: ό Άοιιιανός, ό Μάο- · <ετύ την ,ταληι'ι ά,το6άβΐ)(ΐ_ "Εχ*ιείναι Π όντί Μέθιινα, Ι1λατι<στο·ιο ϊι στρο, Σμόκοθο κιιί 'Τ.τάτη, ή Λ!· δηι|>ός στή λοντςιική ,ΐΓοίοδυ ξε·
πεςινά τούς 150 χιλιάδες λουομί-
νο»·ς. Καί τα ξεναδοχ€ΐα της πιΐι.
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
Τα Βιβλία και οί Άνθροττοι
ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΦΙΝΗ: Έλθέτω ή βα-ι
σιλεία οου... Ποιήματα 'Αθηνά
'Εκδόσεις Ά. Καραβία 1972 88
σελίδες.
Ό συγγραφέας τού βιβλίου «Φω
νή πατρίδος», πού είχα οχολιάσει
έχοτ.·ν έσ^οτερικούς λουτήρες ε(να.:'ώς πρώτο γνωστό μου έργο τού,
Αίγλτ), "Ανεσις, Αΰρα, "Εθνικόν,
Ειρήνη, Έςιμής "Ηράκλειον θέρμβ'
Σνλλ.α "Ιλλιον, Ίστιαία, Κεντο.-
κόν, Κνιοσσύς, Μτνθώ κ.«ί Μί
μάς δίνει έδω τό θρησκευτικό, τό
«θεολογικό» τού πιστεύω. Ευθύς
ι στήν άρχή κατατοπίΖε,ι τόν άναγνώ
. ......„„„, ...,,„„ ,.,„ ».ι»υ»5. επάνω στή θεμελιακή τού θε-
Γενικα οί ακτες τη; ε(ναι ά.α- '
Δέ πύ ό θεο ων
μουδερές. Σέ ωρισμένα δμ»: ση- °Π:
ή |
πιστεύω στόν θεο των
ς ρμ μ: η
μ*ϊα ή άμμος τΐναι άνακατεμμένη. | άνθρώπων, μά στόν θεό των κο-
μέ χογτ,ρά χαλίκια πού όημιοΐ'ργι'- ομων». Πολύ σωστά «διαπλατύ-
θηκαν καί δτιμιουογοΰνται άπό τα νει» τήν Περί θεού άντίληψη, την
στερεά συστατικά των ιαματικήν Ι
νεοών. Έ.τίσης ή θάλασσά της εί
να, «-ταχάβαρη καΐ "
έννοια τού θεοϋ πού δέν τόν θέλιι,
οϋτε τόν φαντάΖεται άνθρωποκεν-
νά
πυς ΤΡ|Κ°
τ00°
άγνωοτη υ-
δήτρ τύ (Ινθό της
.τέντ- μρτρα (ίάθος, ΰταν 6έ<>αια πέρτατη τούτη δύναμη τήν προσφω
ή ρ-τκιάνειά της είναι άοοντίδωτη ' νεϊ «Κύριε», γιά νά τής έκφράοει
-Άπύ τα .ταλιά <(ημΐσμρν.ι ξρνο την ανΠουχία, τού(- φόβους, τή δια δοχεία ι:ίν<ιι τύ κ.οκκινοπύ ξενοδο-]______._ _Α.. ^___._ _.,.._ ..._«_ χείον Ήΐ'άχλειον .τοί< (ϊηίσκεται ο;' ύ σιος κ.α, Οταν μαλιστα έγιναν χαιροί, οτο{). ς τού λοφίσκου τής έ σ!ας <η "Αγ;οι Άνάργυροι, 6μρθ>Ί]
χανρ (ίάθρα μέ .τοοτομές την δια
σήμων αυτών άν<5ρών, καθώς καί έ(.··:ί.·τια λουτρόν, άγγεϊα καί άν·(ΐ τού άπό την όποιαν έζεκίνηοε. Ή κλήσις τού ΆΟραάμ καί ή πορεία τού πρός τήν άγνωστον χώραν εί ναι μιά προτύπωσις τής μεταβά- σεως έκ των προοκαίρων είς ιά αίώνια. Ό Όδυσσεύς έν αντιθέσει πρός τόν Άβραάμ, ϋστερα άπό τήν μακράν ταξειδιωτικήν παρα- πλάνησίν τού έπιστρέφει είς τήν πατρίδα τού ίκανοποιεϊ τήν νο¬ σταλγίαν τού διά τήν παρελθού¬ σαν Ζωήν τού κα'ι έτοι καταργεί καί τόν χρόνον τής έλπίδος. Ο Άβραάμ έφαρμόΖει ό,τι αιώνος αργότερον είπεν ό Απόστολος Παϋλος «τα μέν οπίσω έπιλαν· 0(1 σέ μιά κυύ.ττη στήν άπάνο) ου νο'.κκι τής ΑίδηψοΟ, σώξρται άκό μιι ή λοιτροπηγή τοΰ Ρωμαίου V- κτάτιυςια Κος>νιλίυΐ' Λεύκιου Σνλ-
λα (136—78 π.Χ.). 'Η ίστοοία
πώς ό Σύλλας έ
οίωνιότητος μεταρσιούμενοι ύπε· ' "/0; Λύηίλιος, ό Σιπτίμιος 2εοή-
ράνω τού παροδικοϋ. Πάντως είς
τα μή βλεπόμενα δέν είναι εϋκο-
λον νά πιστεύση κανείς χωρία
τήν επενέργειαν τής χάριτος.
Ή πίστις προϋποθέτει σταθερό
τητα ψυχής, ή δέ ελπίς εύθύτητα
τής καρδίας· αμφότεραι προαπαι-
τοϋν ένάρετον Ζωήν κα'ι αυτή πό¬
λιν είναι παραγωγόν συνεργείαο
τοϋ θείου καί τοϋ ανθρωπίνου.
Χωρίς νοσταλγίαν καί πόθον
διά κάτι τό καλύτερον δέν ύπάρ-
χει ελπίς. 'Η ελπίς είναι τό έπσ-
κόλουθον τής πίστεως είς τάς <>■
ποσχέοεις τού Θεοϋ, ότι μίαν η¬
μέραν θά άπολλαγώμεν άπό την
τυραννίαν τοϋ κακοϋ πού κατα-
βανίΖει την Ζωήν μας.
Διά τοϋ Εύαγγελίου διανοίγε-
ται μία αίσιόδοξος προοπτική, ή
οποία όμως δέν άφορά τα ουμ-
βαίνονται επί τής γής, διότι ·ό
κόσμος όλος έν τώ πονηρώ κεί¬
ται». Γνωρίζομεν ότι είμεθα άπό-
γονοι τού Θεοϋ, ότι έπλάσθημ^ν
κατ' είκόνα τού καί ότι ή άπειρη
άγαθότης τού εξεδηλώθη είς τό
μυστήριον τής ένανθρωπήσεως
τού μονογενοϋς Τού Υιού, είς
τήν οταυρικήν θυσίαν κα'ι τό λυ- <κι άπό την άπελίΐθρς>ιυση άςιχιοε
τρωτικόν έργον αύτοϋ υπέρ ή- | Κ"·" πάλι νά Υ'νΕτ"' *οίίσιί τώ^
μαρτυρια, την απορια, την έκπλη-
θαυμοσμό, τόν σεθασμό,
ντίληψή τού περί Θεού,
0ι'« άναντί(·!ί·|Τ«ί πανυι,χΐματικίι καί τήν άγιυνία τού. Είτε "προσωπική
τό πνοσωπικό τού είναι χαμογϊλα-
πτό καί ,ινόθνμο. Ξίΐ,τλ.ιομένος ό
τκοαθεριστι'ις ή ό λουόμεν)ος σέ
»■.ά .τυλΐ'θυόνα κάτω ά.ιό τό κιό-
Ι .
σ/ι τού καί κοιτάίζοντα;
τίς άντ;χς·ι·νί·; άκτές τής Λο
0ος κιιί Φ0:ι!)Τ;·οος ιιιι ήνει τή
έι>α ι|»ηλά
στό δπποο... Σ' αΰτό τύ ξενοδο·
χεϊο λέγοι·* ϋτι παι,ιαθέοισ·? καπ;-
εϊτε ψυχοθεϊστική (θεωρία ηερ1
τής καθαρά πνευματικης ύπόοταοης
τού Θεοϋ), ό ποιητής στό υπέρτα
το όν άποτείνεται. 'Η ποιητική ε¬
λευθερία ϋεπερνά κάθε θεωρία ή
δογματικότητα.
Ή προσφώνηση τούτη τοϋ υπέρ
τατου όντος δέν είναι άπλή, σχο-
((οντας τό 83 .τ.Χ. άπύ την έχστρα
τρία κ.«τά τού (Ίιισιλιά τής,ΙΙεργό
μοί· Μιθι>διάτυυ (,ιοϋ τιλικίι τύν
ίνίκησε στύν ιΟρχομενΰν μέ τή
Γιοήθε'κι τι:ΰ Ι'οιμιΐίο1.1 στρατηγοϋ
Γάϊυ' <1»λά(·ιι>')
σοβαοΰ ύ·
(ΓΓ,μα στό πύόι τυυ χ.αί πήγ* γιά
θΓρα.ιεία ·τή λοΐ'τράπολη τής Αί·
δηψ:)Γ·. ΙΙικ,ίάλληλα ή μνβυλογία
ναφίρπ πώς ό Ή()«κλής γιά νά
άνακτήση τίς δι·νάμεις τού λουζΛ
ττινρ μέ: τα ίαματικά νεηά τής Α.
Ληι|·ιιΰ π<ιΐ' τού ϊτο'μαςε ή Οεά 'Λ- Οηνά. Ή (Ίνα,-τιιράστασι:; αυτή ύ· .τήΐ,ιχρ αλλοΐΕ σί- μΐγίίλη τοιχογοα φία στύ παι,'α?.;<ιζύ κα((Γνιϊο «ό 'Λπόλλιυν». Κατά την ίποχή τής Τουρκυκρα τίας κατεστςιαφησαν υλες οί τότε λοντςρΐκές έγκαταστάσίΐς καί "■" .",'"" Γ."1 '.„'""■.■'"" """"' Ι ματική προσήλωση στήν χριοτιανι- τρ χ:α ο μΐγιιΛος εθνικος μας ποιη| ' Α τής Κοστής ΙΙιχλαμας. Άλλά αί | κιί παράδοση, άφού κανείς, μήτε ό άΐθεος, δέν είναι ίκανός νά άρ- νηθεϊ τήν εξαρτηθή τού άνθρώπου άπό κάποιαν ύπερφυσική, έστω ά- γνωοτη, δύναμη. Μήτε ή «βαοι- κία» τοϋ Κυρίου πού έπικαλεϊται τό ξινοδοχρίο —θίρμαι Σνλ^.α— .ιαράπ'λενρ» στόν άλσο; τή; λον- τοό.τολης έχει διάπλατον ός>ίζοντ.ι
καί ή 6<ιμονή κατά τυΰς θεμινοΰ; μήνες εΓναι πολί' <·ι>χά()ΐστη. Επί-
σης στό ξενοοοχεϊο — Ίητιηία —
στή γοινάι Τ'Ίς χ.εντι.ΊκΓι; κιιί .πό-! ° ποιητής είναι ή άόριστη ίδανι-
(,ιιιλκικής λ·;ΐΊΐ( ό'ΐου, είναι ίιλιΰλυι1 κή, μεταφυσική μετατόπιοη τής
στο, άε·υικ.(Ί χιιί έχκ ά',ιτκι ρξινπη· μακαριότητας σέ φανταστικόν ϊ-
ορτηηη Γενικά ίίμιος καί στά αλ-
>.<ι '^-νοδοχεϊΐι κα'Οώς καί στίς ι- . οως μεταθανάτ,ον κόομο. Ή βα- ,.,. ,. Λ ... <ν>*^«» ,. ι ""> · οιλεία αυτή είναι ή άουονικότεοπ
διωτιχες κατοικιρς που νο;κια;ιινν ' ' "εΉ"»'Λ"'«·ΗΊ
δοιμάτια, θά «ο'μτ*· κηθαυιότητα, °υμβ''ωοη των άνθρώπων σέ τού-
περυοίηση καί εύγενική σΐ'μ.τει,ιιιι ι τον έδώ τόν γήινο κόσμο, όπου
οά. Ι Ια<.ιάλλΐ)λα στά 6ιάΐ|ος»ι έστι μών. "Ολοι όμως οί άπομακρυν- θέντες καί άπομακρυνόμενοι τού Θεοϋ ευρίσκονται υπό τήν επίδρα¬ σιν καί υπό τήν έξθ'>*!αν τού
πονηροϋ. Η χριστ,αν,κή αίσιοδο-
ξία συνίσταται είς τήν έλπίδα τής
άναστάσεως καί τής αίωνΐου Ζω·
ής πού έχουν ώς θεμέλιον τόν
άναστάντα Κύριον Ίησοϋν.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΓΑΙ
Ή γένεσις των κόσμων
ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑ! ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ
Γνΐετάφρασια Β. Κου2ηνοπούλου έπιτίμ. Γυμνασ)χου
(Συνέχεια έκ προηγουμένου) |δώ καί ένα αίώνα γίνεται εκμε¬
τάλλευσις. Ή τρίτη καί τελευταία
«Κα'ι είπεν ό θεός' έξαγαγέτω
τινίτου, όφείλεται έν μέρει καί ή γή ψυχήν Ζώααν κατά γένος,
είς τήν έκλεκτήν πο,ότητα τοϋ τής γής κατά γένος. Καί εγένετο
έλληνικοϋ πεύκου. Τό έλληνικό τετράποδα καί έρπετά καί θηρία
πεΰκο είναι άνώτερο άπό δλα ιά ούτως. Καί έποίησεν ό θεός τα
δλλα πεϋκα τοϋ κόσμου όλου 5ιά
τήν ρητίνην τού.
(Συνεχι'Ζεται)
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤοΕιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ ■ ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μά χης τής Πΐνδβυ μετά συντόμου
έξιστορήσεω^ ολοκλήρου ι ου πολέμου 1Θ4Ο - 41.
(Συνέχεια εκ προηγυιμήου) [
Κατά δέ τήν καταδίωξιν τού έχ
θ(?οΰ τί; τάς διισώδπς ΰπιυοείας
τού ΙΙρο(|ήτ<)ΐι Ήλία, πάντες υί Άξιιιιματικπί μετρ(ίλήθησαν αύτο- μάτιυν είς χειροδυμϋιστάς, οί ό- .Τοΐοι τΰΐχυν*ΐς άκαθέκτιυ; ί,τί κι- Ί:αλή; των τμημάτων των, ερνιπ- τον χριςιυ()ομί)''ή(ΐ- εναντίον τοιν ♦'χθρικίιν όμάδων .-τού άπεπ<•■ιροϋν- το νά άντισταθούν, καθώς καί των ιίς τα; λόχμιι; αΰτομάτοιν ΰπλοιχ τού ΐχθιιοΰ, έκ- κ(ΐθ«ΐ)ίζοντες τύ ρ'δαφος. ΟΙ Ιταλοί ετς>άπησαν πρός τύ
Ταμποΰρι κια τό Κεράσο·6ονι έγ-
ν.ιιταλείποντρ; σοιοείαν ΰλικοΰ, πολ
λοίις τραΐ'ματίας καί άφθονα μετα
γιογικά κτήνη είς τήν διάθ€σιν των
νικητήν, οί όπέίιιι οτνέλαυον καί
πλείστους α,ΐχμαλώτους.
'Λξιμνμίΐτικοί δέ κ<η οπλίται Μ'^ς;, ΤΜΠ.υματισθέντες μίαν ή κα ονο <|οράς, ήρνηΰντο νά διακομ:- οβηνν όπίσιυ, τελ.οϋντες υπό τύ Χοάτο; τής μανίας νά σι>ντρίι|«)υν
τύν «'ίίικον ΓΪσΟολέα.
'Τπό τοΐ{/,ύτ(ΐς λοιπύν σιινθτ'ικας
ε'θραΰσθη ή έ.τιθετική ή
των ΊτίΐλϋΛί τίς τύν Ιΐρ'οφήτην
Ήλίαν Φούρκ'ης, τήν στορικήν ?ι-
μΡΟαν, γιχθ' ήν ύ 22υντ(ΐγμιι.τά(.)-
Χης Δαβάκης ίτριινμιπίσθη ιΰρι-
"χόμενο; «Ι; την πρώτην γςιαμμήν
τοΰ πυςιό:
Β.) Η ΚΑΤΛΛΗΨΙΣ ΤΗ"
.ιοοσωπικώς τύν Ιΐον Λόχον ,ιυ-
οει·ύμενον πρς Φοΰρκαν καί καθώ-
!.':σ; τα τής συνιογασία; τού με·
τα υπό τύν 'Τπολοχαγύν Γεη«κί-
νην Ηλ. τμήμ«.τ« — ΰλμοΐ'ς, ιδι
θηρία τής γής κατά γένος καΐ
τα κτήνη κατά γένος αυτών κα'ι
πάντα τα έρπετά τής γής κατά
γένος αυτών. Καί είδεν ό
ότι καλά» Γε/. Ι § 24 - 25.
Αύτό είναι κατά τόν Μωϋαή
τό έργον τής έκτης ημέρας. "Ας
έρωτήσωμε τώρα λοιπόν τήν γεω
λογίαν σχετικά μέ τήν άκρίβεια
τής διηγήσεως. Επάνω άπό τοϋς
σχηματισμούς τού Γιούρα θρίσκον
ται νεώτεροι σχηματισμοί, όπως
ό γύψος καί κάποτε άαυνήθη πα-
χειά τιτανώδη κοιτάσματα, που
έχουν βρεθή οτό Παρίσι, τήν Νορ
μανδία, τήν Αγγλία, τήν Πολω-
νία κα'ι στήν Πομερανία (1). Τίς
έρεύνησαν καί βρήκαν γιά πρώ-
αύτά λείψανα
μοιοίαν Ίΐε'ίικ'οΰ καί διμοι'ρίαν Π0|χερσαίων Ζά-.ον, τού βοδιοϋ, τού
λΐ'βόλων— μετέβη είς τόν ΙΙ«ιοΐ| ή άλόγου, τής άρκτου, λέοντος, έ-
την Ήλί(ΐν Ψοϊοκας, ίίπυυ όιΐιόηιι λέφαντος, άπό τα όποϊα οτά 0α-
θύτερα κοιτάσματα κανέν Ιχνος
δέν είχε βρεθή σάν τα έως τότε
ματίσθησαν τα .-τεριγςκιφέντα γε-
γυνύτα_
Τήν εναντίον τ>ίς Φοόρκας επι-
χείοησιν ό Σΐ'νταγματάοχης άνρ-
θι-σεν τίς τύν 'Τπασπιστήν τού Λο
γεωλογική περίοδος υπήρξεν δ-
λως ιδιαιτέρως πράγματι ό αϊών
των μεγάλων όγρΐων θηρίων, δια
φόρων είδών κοί των οίκιακών
Ζώων τό καθένα σύμφωνα μέ τό
είδος τού». Έν πλήρει συμφωνΐα
μέ τόν Μίλλερ ό Κυβιέ άποφαΐ-
νεται «Παρά τίς σύντονες προσ-
πάθειες πού κατέβαλα αέ διάφο-
ρα οημεϊα, κατώρθωσα τέλος νά
παρατηρήσω σαφή ϊχνη θηλαστι-
κων τής ξηράς ο' έκεϊνα τα στρώ
μοτα Γ.ού έκάλυπταν τόν όγκώδη
άσδεοτόλιθον. Αντιθέτως παρου-
σιάΖονται τα όστά των χερσαίων
Ζώων σέ μεγάλο άριθμό ευθύς
ώς φθόςιη κανείς οτά στριοματο
τα όποϊα βρίσκονται επάνω άπό
λοντρών μέ πυιυτόγονα μέσα. Ό
.τρώτος λιθόχτιστος οίκίσκος εγι·
νέ τό 18-12 καί ό πι,ιώτο; νέος σι·-
νοικιομός τύ 1875.
ΊΙ λ.οντρύ.τολις Ος>ίσκεται στό
ατύρ,ιι καί στίς τ<ι(ίέί·νε; θά γευ Οήτε- .τοικίλ<ι έδίίτματα .τού θά λε.ιτά. 'ΧΊλα καί μέ αί·τοκίν>|το
σά; ένθυνσιάσουν. Ταντύχρονιι εΰ (λ.;·<.κτορεϊο, ταξί ή ίδιοτιχύ) μ.το- γίυστα γαλ.ατευά ;τηοσιιή>ρι ό — ορΐτε νά ΐπ'.σχρ(| θήτε, τα Γκ'ΐιλτηα
Κρίνος— καί τύ καθαρό κια .τρς>ι τύ χοιπΐύ τή; Λίδ»|ΐ|<οί', τίς Παραγ Λσιημένυ γαλακτοπωλεία τυΰ Σ. γ(.·ς καί τύν 'Λγιόκαμ.το. Έκεί ύ- Μαμάνη. Ι .ιάοχη πορβμεϊυ ηοΰ σαλπάρνι Γιά ψυχιιγωγία ρχει άυκετοΰς αρός Γλν<τ«ν ΦθιώτιΛος. Άπόστα γ,.. Ι ύ παϊζονν έρ- σις ΐ' γα δευτέρα; ποοοολή:. Ιδιαιτέρα χ;ια τύ Νέο 11 ν» μάλιστα "Ελληνικά άλλά καί Τούς. μενά χι.χριά. Χτ,σμρνο ά.τύ πιιόσ- δια. Έ,τίσης ν, χα^το.-τα,^ια Γ»ρι- ,ί1ιγι·: τής Μ Λσίας). Στή τοπο- .τοΐ' σνν.ϊ"ω; υί θεατές ιΐνα, ηαι· 0Ρσία Νησιώτισσ<ι ί-άοχονν τα6έο δια. Έπι',ση; ή χαυτοπαιξία 6ρί· νες μέ ι,ύση γοητεντιχή 11,ιυήλ." _ σκεται —σέ πλήπη ενταση— χη· ,χη>,,ς του- ■ϋί,)ι1()(,; Λ1Ι;, 'Τ();,- Οι,,,
τού 6οι·νυύ που λεγεταιθοις καί ή τηλεύραση. πού 6έν_Ζ- σ&ει ή (ΐυυα χυθ ΙΙ(ΐγ«ιατ|τιχοί.
δοκιμάΖεται ή άξία τού άνθρώπου,
τόν μόνο, κατά τή γνώμη τοϋ ποι
ητή, πραγματικό. Αύτό έξάγεται ά
ναντίλεκτα άπό τήν εκφράση τοϋ
ποιητή λ.χ. στούς οτίχους τής σελ.
■Ναί, αέ τί θά ώφελήσει νά
... Τριλέθριον. ΟΙ ,πηγές της πού'χονν μόνο τα !*νοδοχεϊ«, τα Χ,ι- ΚάλΛαν. Τύ ΙΙε.κί καί την Ίστια;
έχουν εκτιιση όθθ μέτςκι περί.ιον
|ΐέ Οάθος ΙίΟΟ μέτρα. "Κοχοντα.
τρίται στήν Κΰοώπη μέ 78 6α-
(Ιμοΰς Κ'.'λσίον. ΙΙοώτες είναι <ί πηγίς τή; Ίρλανδίας μρ 100 6. Κ. καί δΓΰτϊρες μέ 81 6.Κ. τηΒ Σαίντ — Αΐγκ τ'Ί? Γαλλίας. 11ο- σατικώς ίΐμως ρίναι οί ά.ιοδοτικώ- τερες στήν Εύί'ώπη. "Εχω δια6ά· σει μά).ιστα πώς ό Γάλλος μηχανι κάς Μπαινάν ΰπελόγισεν δτι άνα βλύζονν καθημεοινά άπό τίς .τη- ζ γές της 8.2Ι>8 κι·6ικά
ί,'υίι. Ή ηοή τού σΐ'νοδεί'ϊΤαι σν-
νήθοις άπύ α,ψθονους ϋδριιτμοΰς.
ΙΙρώτιΐ{ ποΰ πεοιεγοαψρ έπιστηιιο
νικώς τα λουτρά τη; ήταν ό κα¬
θηγητής Δ··αμ6ί·ρ·.·ης χδ 1889. Κοι-
τκιαξε τίς πηγές της σέ έξη συμ
πλε-γιματα ποΰ περιέχοΐ'ν: θ"-διρ-
νέργεια μονάδες Μαχ-, χλωριοΐ·-
χον άσβέστιον, χλιοριοΰχον νάτρ·
όν θ·ϊϊκύν μα,γνήσιον^ ελεύθερον
άνθρακικόν όξϋ καί ένώσεις... σι·
δήρου, άζώτου, όξυγόνου μέ ίχνη
ΰδρσθαίου. θεραπευτικές ενδεί¬
ξεις: Χρόνιοι ρ:ιματισμοί, άρθςο-
πάθειεςό ΐσχιάλ.γίες, χρύνες γυνχιι·
κολογικές π«θήσ«ις κτλ. Μετά τήν
άνάλυση την λοι·τρών άσχολήθη-
καν καί άλλ.οι καθηγητές ίίπος:
ό Χηησταμανος, ό Εμμανουήλ, ό
άνδεοερ καί ό διακεκρι
ή ΐ
χαρο.ιλαστεϊίΐ καί τα χπσ,ενεϊα μ π, α. Καί άν συνρχίΛετρ την έκθς>ι»μή
καί τα μπακάλιχα άκύμα. ΙΙαιιάλν.ΐ) π<ις πέι.ια ά,ιύ την Ίστιαία ηρύς λα στήν άπάνι·· σι·ν·οικία τής Λι'οη την Μ.Λ. πλευμά τής Κΐ<6οίας καί ■ψοΰ καί συγκρκςιιμρν(( στά 40 αΐω π^ράσατ;; τύ χωρία Άγριοθύτανο^ νόθια πλατάνι« ύπάρχοι·ν κέντρ.ι θά σι-ναντήσετε τή πολίχνη Γοϋΐ πού μαοοΡϊτε νά α;άτε καί ν' άκοιί 6ε;. Σ' αύτη την περιοχή ό εύγε- σετε κανένα Λαληύ ή σύγχοονο ν,κά- ΛΟιητή; Γρώςιγιο; Λςιοσίνη: δ "Λ θέλ άλ τρπγοϊδι. "Λν θέλετε πάλι μπο· χά".·το;ο σ.τίτι άηχοντικύ. Έκεί χ χ ρρίτε νά πάτε στό —Τονοιστικό ΐγνώηισε μιά χιουυταποίιλα μέ άγ- ΙΙερί.-ττερο— ή στά Ζαχαροπ?.α- ( γε.λική μοςιφή ,τυί' .τέθανε άπύ μα· (ττεία τοΰ ΙΙετράκου καί τοΰ Σ τ^.· ς,ασμό, ΐ,πειδή οί γονιοί της την μοτάκη καθώς καί στό χαφενειβ παντρέ|ιανε μέ 0ί« μέ: κάποιο πλ.οιΐ ό «Απόλλων». Καί άν καθήσ*Τί ' σνο ξνλέμπουα. Άπύ έ.κείνην έμ. στό μικρό καί σνμ.τ<ιθητικό κεντοά πνεΰοθηκρ ό ποιητής καί ε ϊ άλώ ά 0άλ η ηής γρψ κι ποϊ' άπλώνται μέσα σετά 0άλα3 τύ 11128 τύ σνγκινητικύ πυίημα— σα καί λίγεται —Κϊ<μι— νίψίξί Τό Μοιοολόϊ τή; "Ομορφη;— ποΰ τε πώς 6ρίσκεσ«ε στή κουπΐΜτττ; παρα'θέτι·) χατωτ.'ΐ.ιω ωρισμένους κάποιοι· πλοίου ποΰ ταξιδεύει.... Ι 'Έπίσης είναι λίγος καιού; ποΰ ί-| νοιξΐ κι" ίνα καινοΰργ'.ο κέντρο —Ποίος σ' εΓδ« νεραϊδόκορμη νά —ή Ριβιερα—. "Εχει άμμοκδερή πλένης στύ πιιτάμι άκτή, μουσική χοροϋ καΐ 6εράν·' καί δέν τού κό,τηκε ή μιλιά, δέν τα πού βλέπει ποό; την θάλασσα. χάθηκε τό φώς τού; Άλλά γιά νά πάτε στή —Ρι6ιέ· Ξρζοστη καί ξετράχηλ.η κ«1 ξε- ρα— ποΰ βρίσκεται μακουά άπό | μαντηλουιένη τύ κεντρο τή; λοΐ'τρόπολης, θά μέ χό κορμί κλιυνάγερτο, ιιέ πρέπη νά πδτε μέ δικύ σα; «ύτο- μιιλλιά λτ·μέν«ι κίνητο ή μέ άγοηαΐο ή νά πάριτε ( {Οΰ ποταμοϋ «σπρολίθαρα τα πο· μονι,τπον. δια σου ν' Λστράιΐ·τοτ·ν ΊΕμ.:ΐς σι·νί|ΐθω; μέ την εϋχά.ι:·' ·/Μ στί, νΓρύ στη παρέα μας πτ>γαίναμε τίς πρί·)' χέςιια νεοο.τοΰλια!
ινές ώρες πρρα άπό τύν "Λγιο Νι ,ΙΙοιός σ' ξίδε νίραεδόκορμη νά
80
έκλιπαρήσω τό έλεός σου, σάν ό
θάνατος μέ καταλάβει». (·Δέν θά
έκπλιπαρήοω», άφιερωμένο στόν
Ήλία Παρασκευά).
Καί στόν έδώ ύπογραφόμενο
είναι άφιερωμένο τό ποίημα «Σού
δημιουργήσαμε δόγματο» (σελ.
25) πού άναφέρεται σέ όρισμένη
περιπέτειά του. Καλή ή είκόνα των
«προστατών» τοϋ Κυρίου -'Πθύ Ζή-
τοϋν νά τόν καρφώσουν στό μικρά
τους τό φέρετρο» κλείνοντάς τον
σέ δογματικά σχήματα, αυτόν τόν
«άπέραντο καί άνορχο». «Άκατανό
ητον» τόν είπε στό «Παράθυρο τοΰ
κόσμου» ό Ί. Μ. Παναγιωτόπου-
λος, τόν Θεό. Τό θέμα είναι πο-
λύπλευρο κα'ι εϋκολα δέν Ζυγώνε-
ται. "Οπως καί νά είναι, οί ποιη-
τές πού πάντοτε άναΖητοϋν τήν
πρωταρχική αίτία, έπάσχισαν νά
τόν έρμηνεύσουν, ό καθένας μέ
τόν τρόπο του. Είπα κάπου ότι Θε¬
ός είναι καί ή εκφράση τής αν¬
θρωπίνης ατελείας καΐ άνεπάρκει-
ος. Γνήσισ θρησκευτική φύση, ό
Γιάννης Κοφίνης τόν αίσθάνεται
παρόντα καί μέ τόν διάλογο πού
έκλεισε στό «Έλθέτω ή βασιλεία
οου» κατάφερε καί νά τόν κάνει
παρόντα. Ό κομψάς τόμος. κα-
λαίσθητος είκονογραφημένος, είναι
κατάλληλος γιά δώρο.
Ν. Σ. ΔΡΟΥΒΙΩΤΗ: ΑΝΑΔΡΟ-
ΜΕΣ Διηγήματα Άθήνα 1972
σελίδες μεγάλου σχήματος 125.
τόμος φιλοτεχνημένος άπό τόν
γραφικό καλλιτέχνη Θεόδωρον
Κόκκαλη.
Σημειώνω πρώτα πρώτα ότι τό
βιβλίο είναι άφιερωμένο «ατήν ίε-
ρή μνήμη» τού πατέρα καί τής
μονάς -γιά την άδιάλειπτη στοργή
της·. Άς άναφέρω έδώ κα'ι τήν
όφιέρωση τού προηγουμένου πιοπά
νω σχολιαομένου τόμου «Έλθέτω
ή βαοιλεία οου»ι «Στίς μακάριες
σκιές τού ποπποϋ Παπά - Κομνα
καί τής γιαγιάς Βιολέττας Παπα-
Κομνά», γιά νά διατυπώσω τόν
πάντοτε Ζωηρά συναισθηματικό δε-
σμό στήν έλληνική οίκογένεια.
πού συνιστά γερό ύπόθοθρο Ζωής,
άτομικής καί κοινωνικής.
Όπως τό έκφράΖει ό τίτλος
τού βιβλίου «Άναδρομές» καί ύπαι-
νΐσσεται ό σύντομος πρόλογος
•ΛΙγα λόγια», τα δεκατρία διηγή¬
ματα είναι «χρονικό καί μαρτυρία»
πού οτηρίΖεται στή Ζωή τοϋ χωρί¬
ου, Ζωή πού τήν έΖησε ό συγγρα-
φέας. Μέ άλλα λόγια πρόκειται
γιά αύτοβιογραφικά άφηγήματα.
Μέ τούτο δέν θέλω νά μειώσω τήν
λογοτεχνική άξία των καΐ μετα-
χειρίΖομαι τόν όρο αύτοθιογραφία
οτήν πλατύτερή του έννοια.
Τα δεκατρία κομμάτια διαβά-
Ζονται ανετα, τό ϋφος είναι άνα-
γλυφικό, ή γλώσοα στρωτή, ή εκ¬
θέση άπέριττη, χωρίς λεκτικά πα-
ραγεμίοματα. Ύπάρχει θιωματική
άλήθεια στήν άφήγηση πού συν-
αρπάΖει. Ή φράοη είναι πελεκη-
μένη κοντή, ίδιαίατα έκεί πού ται-
ριάΖει στήν γοργή δράοη. Καλά
έκαμαν οί δύο 'λογοτέχνες (τα ό-
νόματά των άναφέρονται στό προ-
ια οίμιο) πού έγκόρδιωσαν τόν συγ-
γραφέα νά έκδώοει αύτό τό «χρο-
νικό».
"Ας μοϋ έπιτρέψει μόνο ό συμ-
κόλαο στό
ρξ
.ιαραθαλάσσιο (
παθητικός αυγγραφέας (κατάγεται
άπό τήν Ήλεία καί. καθώς μέ έ-
1ίαθαί»»ς | ^ μ
μένος χημικάς Μ. ΙΙερτέσης πού κέντοο — Μπάλαλά—. Βρίακετ«ι μέ τί; άγοάμπελες σκεπή, τί- σο· ;
{'.τήρξε διευθΐΎτής τής υπηρεσίας
Γεωχημικών έϋεΐΛ'ών τοΰ 'Τπουρ-
γείΐίν ΒιομΓ,χανίας. Ό 6έ Ήοόόο
τος γιατρός άπό την Άττάλεια
.τού έζησε τόν Α' κα'ι Β' ν .Χ. "ί
ιύνα καί θεωρεϊται ό .τατέρας τής
ίι/ς —^ΰποστήριξε τίς άρ·
τα όποϊα βρίσκονται επάνω άπό | ^,{κ:Μ_{·ποστήριξ? τίς άρ·
τούς όγκώδεις άαβεστόλιθους. Ό . χί; τ,-,; νορομεταλλιχής θερα,-τείας
.— π------ Λ«_..^.,,..>^ -.-.ΐηι/η νΑ , τι»ν ιΓνι,ίΤι κίΐί ιιιά; ίιαερών·— Γι'
δγνωστα γιγαντιαίου δγκου Ζίοα
όπως τό Μαμμούθ, ό Μαστόδους
φείλομεν έπομένως εϋλογα νά
παραδεχθούμε ότι κατά τούς χρό
νους των αρχαιοτάτων σχηματι-
σμών οϋτε όστρακα οϋτε ίχθύες
υπήρχαν. "Ετοι οφείλομεν έπίσης
νά παραδεχθούμε ότι τα ώοτόκα
τετράπαδα παρουσιάοθηκαν ταυ-
τόχρονα μέ τούς ίχθύς, ένώ τα
χερσαϊα τετράποδα πολύ άργότε-
ρα.
Ή γεωλογία λοιπόν διδάσκει
χαγύν ^κραλαγχάκον, ί'πύ τάς δια'ιόν οποίον ό Κυδιέ (2) πρώτος
ταγάς τοΰ οποίον ετέθησαν ύ 11ος είχε περιγράψει. «Ή τρίτη περΐο-
Λόχο; τού 'Τπολοχαγοδ Κλάδη καί δο{. ή (τερτ,ερπεριόδ.)
ΐα τμηματα τού 'Τπολοχαγοΰ Γγ-, . , Λ. Γ ....
. γράφει ο φυσιοδιφης Ουγκώ Μιλ
ΙΙεοί την 13ην ώραν, (ΐί ώς ."- λεΡ "ε'Χεν Τ|ίν ιδικήν της ίδιο-
μορφία. Τα έρπετά έπαιΖαν κατώ-
τερο ρόλο, τα χεροαϊα όμως Ζώα
ήσαν πιό μεγάλα καί πιό πολυπλη
θή. Τα Μαμμούθ, οί Μαστόδον-
τες, οί ρινόκεροι, οί ίπποπόΓσ-
μοί, οί γιγαντιαίοι δεινόσαυροι
καί τα μεγαθήριο ίσοδυναμοϋσαν
ν<·> δυνάμρις έξώι.ιμησίΐν έκ
δα
σιιιδιον άντΐπι ισμάτοιν (ίοοείιυς τής
Φιι»'«.)Χ(ί;5 ί'πύ τα πνοά των ίίλμον
χκί των αντομάτιυν οπλων τού έχ
Οο ο ν.
ΊΙ ι/.νΐιδος ήτο δυσχερής κιιί πό
λΰ κοπιώδης, (ά δέ άπώλεκΐι ίκι.'-
ναί, ιδίως είς τοαυμυιτίας, άπύ
τικ'ις ('ίλμονς. ΙΙιιιιά Ταυτα άμω:ι
τύ ηθικόν των έπιτιθεμένιιιν δέν έ-
κλονίσθη' δικαίιυς δέ, ά(|ού είς
την πρώτην
των εϊχοσι καί μιά; ημερών-
αύτό τα δελτία γιά την αδΐΐιι τή;
λοΐ'τροθεπαπείας -τοΰ χοοηγεί στοΰς
λουοιΐίνοις
τ»δροθεραΛευτι,ρ·ο
— οί "Λγιοι Άνάογι'ροι.— ά^οϊ'
■έξεταστοθν άπό τού; λοντρυλύγΌΐ'ς
γ.ατηοΰς γπά((οΐΛ' .1 λ.οΰσπς. 'Λ-
πύ τί; 17 κΐ'ριώτερε; Έλ).ηΜκ.Γ;
λοΐ!Τΐιοπόλ*·ι; ποΰ πιιηαθέτο κατοι
τέοω κατ' άλ.φιιύητική σειςιά: Αί·
'δηι['ύς, Βονλιαγμίνη, Έλπ'βΐΊΐαί,
θεςωή, θεομοπΰλαι, Ίκαρία, Καΐ
άψας, Κΰθνος, Κνλλήνη, Καμμ?-
καί
πιοτοποιεϊ τοιουτοτρόπως, μέ | να ΒοΰςΛα Λαγκαδάς, Λοντράκι,
τίς έπιβλητικές άνακαλύψεις της
τήν μωσαϊκή διήγησι άληθώς μέ
τόσον απροσδόκητον
λαμπρόν τρόπον.
όσον καϊ 'ρες τής ξηράς. Κυριαρχούν ά-
κόμη στήν ξηρά ό Ίγκουανόδο)ν,
μρ ρ
Κα'ι εάν ή έπιστήμη δέν μπό- στήν θάλασσα ό ΜοΖόσαυρος καΐ
ρεσε άκόμη νά διακρίνη πλήρως στόν άέρα ό πτερανόδων. Άκμά-
σέ όλες τίς λεπτομερείς τήν Ζουν τα όοτεόψαρα, τα πουλιό
έπαλληλίαν τής εξελίξεως των <ρυ (καί αύξάνουν τα θηλαστικά. Ά- τών καί των Ζώων, άς τήν ά- πό τα φυτά παρατηροϋνται τα φήσωμεν νά συμπληρώση άδιατό- (πρώτα γνήσια φυλλοφόρα δέν- ρακτα τό έργον της. Οί πληροφο δρα (Κρεδνέρια). Τα άρχέγονσ δίδαξε χ λαός Τώρ° έ^πειΡία έχει ύς τή δίξιά ΐΐλειιρά τής Αίόη- | δαδάφνες φράχτη " 1° ι|<οΰ. Στύ .-ΐϊσω μέρος τοΰ κέντ.,ου γΜ[ 6έν τού κάπηκε ή μιλιά, δέν όριομένα χαρίσματα πού τόν κό άπλώνεται αμπελώνας χαί οί .τλαγιές τοΰ ται μέ πεί'κα, έλιό·δεττρα καί να. 'Εκεϊ οί κολνμ&ητές χαίρον. χάιθηκε τό φώς τον; κοπή ή μιλιά μου ■/.αί σφά,λισα τα μάτια μου νά μί) ες στήν άμοιδ.ά καί ά.το όλόδροσο λασσινύ «ευάχι, εμείς τρώγαμε τα 1 ι νούν κάπως νά ξεχωρίΖει μέσα αλαισιώνον Έγώ σέ ιιίδα κ«ί σώ.τασα, νά μην οτήν έθνική όλότητα) νά τού συ- στήσω νά μην έπηρεάΖεται άπό | τίς άκρότητες όρισμένων τάχα γνησίων δημοτικιστών πού κολο· Οώνουν κατά τρόπον άδικαιολόγη- το τίς λέξεις: σηκωνόταν τό πρωί, τοιμαΖότανε κ' έφευγε, κάτι θά κονομούσανε καί άλλα παρόμοια. Έπίσης δέν θά χάοει, μάλλον θά ταν καθολικά τή θάλασσα κ.ί )ο( χα9ή τύ φώς μόν. γ«·οέ; ΛαηαθεοίστρΐΓ; ήτανε ^?α- Κι' ουδέ ποτέ σου τδμαβες χι' ου ή άδά ί ά | δέ ποτέ σοΰ τό ([πά, | λάμδαναν τίς όλόθερμε; θοϊ-πεί'; Τώρα πού δέν τ' άκοΰς έσύ ιό ί τού λαμπούφιυτυυ ηλίου. Κ" ενΑ ω στύ μοιςολύγι. όδ ό θά 0 καθάριο 0ι· πι·κνή συγκοινι.ινίκ ή ο Άύ Αή έ λ (τοέσκα ψάρια καί τό νόστιμο χ.·-1 τρόπόλι;, Άπό Αθήνας μέ λ....... καδιά, πίνοντας τύ εΰχνμυ κρασί _ ρ!.ία ΚΤΕΤΛ, όδύς Λιοσίων 2«ί, . τελειοποιήσει τό γλωοσικ* τού όρ- ίΐ»; την *Λς>κι'τσα Χλμ. 151.
Υθνο, άν γράφει: σάν (καί οχι:
Δέν θά σιναντήσ.ντι στή λουτοό Οϋμ,', 2ι/2 Λοες καί άπό έχει μέ τά'σά), άδιάφορο αν όκολουθεϊ συμ-
λ Λ ά λ ά ά
π«λη μοον _ΛοΒωστ,,,·; γ.ά λουτ,,,ο
β,,α.τρια, αω.ακ.α .τ,λΛους .-
Αλ.ινα, Διά φωνο ή φωνήεν)
ΙΙανσανίας κτλ. Αιάρκε.α τα- ρωγώ) έπάνω '
αι οχι:
31 οχι:
Οεριστές. Καί ίίταν κατά τύ σοί- ξιδΊοΰ % τής ώοας άν ή θάλασσα
ρουπο κο.τάξτε πέρα μαχρνά στό δέν είναι ταραγμένη. Απόστασις Πανω^ Κα' πΡίν άπ' όλα την αίτια-
βάιθος τού όρίζοντα πρός τύ χηριό ι Ν.Μ.
τική τού άροενικοϋ άρθρου πάντο-
Γιάτλοα, τήν ωι?<ι ποί' ό ήλιος σι·| Δέν έχει ομος άξιοποηθ«ί άκόμο τε: τόν (καί όχΐ:τό δρόμο) άδιά- γογρί-νε! στή φλογ^μένη δΰση, τό πΓϋιηϊ—ιχα ή είδυλλιαχή αύτη φορο άν άκολουθεί σύμφωνο Α ψω βίαμα που Ρ' αντ.χρυσ-ε, (Ινα, | λοττρόπολ.ς. Δέν ίγινε χανενα νπεν. ·Η λώσοα επε, χ. οιμολογοι^ιένιος θαυμασιο χαι απο σινγχοονο ξρνοδοχειακό σΐΊγκρότη. . ο - . ' λανστικό. Έπίσης ενας βοαδινί; ' μα στύ κέντοο της. Δέν ί^άρχει ^ιεργηθει Κα' °" αύτ0 τ0 επι'πονο ί ά λί Εργ0 ευθύ λανστικό. Έπίσης ενας βοαδινί; μα στύ κέντοο της. Δέν ί^άρχει ^ πεοίπατος κατά μήν.ος τής παςκιλί καμμιά λουλούδινη πλατεία πού νά Εργ0 ευθύνΠ^ όφείλουν νά συμβά- ας άπα τύ —Τουριστικύ 11*·ρίπτε· ΐντυ.τιοσιάζη. Λέν εχει γ.'νρι καμ-1Αουν Κ°ί οί καλοπροαίρετοι καί φω 00— ?·»: τό καφενειον —Άπό).- μ,ά μ€τατοο.τή στύ θεραπεντήριο τιομένοι νέοι, άποκηρύ λων— χαί ά,ιύ τή νέα ά.τοοάθρα Τϋΰ Δήμον οί "Λγιοι Άνάργνποΐ κακοέπεια καί την ύπ μέχοι τύν "Αγιο Ν,κ.όλαο θά σάς _ „,,{, νΑ μπομή νά έξνπηοετή · δ 0 χαπιση ολογλνκις στιγμ-ες, ενο Ο , το;,; τόσον: λουομένους ν.ατά τη . !, . ._ άκυϋτε τύ άνά>.ΐίΐκΌ κθμα νά μ- λοντοική .-ΐεοίοδο, ο?τε ρχει τελ?ι εστ°βΐκε το προΖύμι. Ή γλώο
γοχαϋι-ΰη τύ γραςικ.ύ άκοοθαλάσ < ώσΓ, Λκόμα ή έκκλησία ό "Λγιος σα πολ|τισμού πρέπει νά Ζυμωθε! υέ τα σημΥερινά δικά μας"" θηλα-'ρίες τής Βίβλου έχουν ήδη μέσω'δάση άποτελούνται όπό φυλλο-]σ'·. Ι λ ^»λ ^ Γπ'η,ήηη κοί βελονοωόοα δέντρα. Ι 'Κ στικά ώς πρός τήν ισχύν τουλάχι¬ στον, ώς πρός τόν αριθμόν όμως περιοσότερα. Τα αυτής σέ τόσα πολλά σημεΐα δια- ,φόρα καί βελονοφόρα λευκανθή ώοτε μπορούμε έμϋς ^οινικιές καί φτέρες ώσΓ, Λκόμα ή ρχ.κλησία ό Λγιος ΙΙαντελεήμοιν καί μοιάξει σάν έοπ υε οτοργικό χέρι. πΐιιιΐΓ.νο οίκηιια. 'Ε.τίοη: οί άιιιιον·! ΓΥκνιΐνΓ λευαθή μρμ μ μέ Οεβαιότητα νά περιμένωμε ό- | (2) Κυβιί. Γάλλος φυσιοδί την πρώτην γραμμήν ετοεχε μαΛυ ,^οαν Π0^ περισσότερα. 1ό Αεί- με υκοαιυιιιιυ νυ ιιι.μιμι.ν^κο - . μενος καί δίιδων τύ παοάίίϊΐγμα »| έ |νου 0 εϊδο των £ τ, μέ τήν πρόοδο τής έπ.στήμης ν,..,,,,Λ- νηαλανχακοί. εγγυς δε,Ψα .......χ (_ ,------^.....„ _1Λ_ Κιηιη.ίη, Λι.·χαγός Σα,αλαγχάκος, έγγϋς δέ των μαχομρνον στρατιωτών εσπευ Γνν ί',τύ τ« έχθρικά πνηάό 'Τπολο λεφάντων πού έχουν τό όνομα έ- λέφας προμογκένιους θρίσκονται ι »»».,- ------,7.«νύ? ΓΡΛ.ακίνη5 καί, τοποθετών Ϊ ΚΛΙ ΤΩΝ ΤΜ'Ω τιιυς ίίλμον; τού, έβαλλκ ποοσιοπι- -------- ' κώς εναντίον των έχθρικών πολυ- ΜΑΤΗΝ ΛΙΛΓΚΗΣ. Άΐ{οΰ ό Συνταγματά(>χης Δα-' Οόλων.
δάκης καθωδήγησρν) ώς είδομεν, |
(Συνρχίξεται)
παγωμένα σέ έκτάσεις τής Σι6η-
+ ί832. Αύτάς έξήγησε δτι
θά άποκτήσωμε πλήρη διαφώτισι. [ή μεταβολή τού Ζωϊκού κυί φυ-
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ τικοϋ κόσμου, κατά τήν διαδρο-
(11 Στήν περίοδο των τΓανω- μή τής ίστορίας τής γής
δέντρα, Ι 'Κνδκκιέί.ιονσες έχδρομές γνρΐ" ' πωμένο οίκημα. Έ.τίθίΐς οί άμμοι
ά.τό τή λοντρόπολη ρίναι τα Γιάλ- δερές άκπογιαλιές της δέν είναι
τοα. θά πάτε μέ ΟενανΟΛ/.οιο. Ά' χαλλιτεχνικά ώργανι,ψένες. Άλ-
πόστασις ι!0 λ*πτά. Ό "Λγιος Γε λά καί ό καινοί'ργιος παραλιακός
ώργιος τής Λιχάδας. Μιά ίύρα.
Ό .τερίπλονς τής μικρής αυτής
δρύμος πρός Λίμνη _ Χαλκίδα
προχώρει μέ δημαησμό χελώνας.
είναι μαγειτικός. Τα Τελικά 'όμως, ή ξακονσμενη λου
(ϊυνεχίζεται)
'Τ,τεύθννοι συμφώνως τψ νόμιρ
1800)1938
Ίδιοκτήτης — 'Εκοότη;
Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
έγινε ' πΕίτ>ί(1 κατΐβιιίνουν ά,-τύ τύ ϋουνό | τρύπολις τής Λϊόηψοΰ, διατηοϊϊ ί Κατοικία Ντνάρχου Βότση 55
ρΐας όκόμη καί σήμερα ώστε
ά- δών κοιτασμάτων βόοκουν οτήν έξ αίτίας μεγάλων καταστροφών.
ποτέλεσαν συστηματικά στρώμα-
τα έλεφαντοστών των οποίων
άφθονη φυτεία τής γής ή κάνουν Ό Κυβιέ είναι ό ίδρυτής τής
έ- άχόρταγο κυνήγι γιγαντιαϊες σαύ- Παλαιοντολογίας.
ρος τή Οάλασσα καί καθρειιτίνον^ τήν άρχοντιά της καί τή σαγήνη
ται στά γαλήνια νερά της Επ;- ] της καί δέν ,-ταϋει νά γοητεΰη μΐ
σης ή γνωστή λουτρόπλις —Καμ τίς φυσικές της όμορφιές.
μενά Βουρλά— Μία ώρα καί 45 Χαρ. Πετρόπουλος
ΙΓροϊστάμενος
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικ.ία·" Σπαοτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ

ΟΙ ΕΛΛΗΝ Ε Σ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
Ο ΚΟΛΝΤΕΡ.ΩΤΗΣ
(ΕΝΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ)
ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΚΑ'ΚΟΤ
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ κ Ν. ΜΗΛΙΩΡΗ
Τό παρακάτω κείμενο όφεΐλεται
σ' £ναν νέον, σ' έναν έφηβο μάλ¬
λον, ο' έναν μαδητή γυμνασίου
άκόμη. Πρόκειται γιά ενα γεγο-
νός, ποϋ φαινόμενο έΕαιρετικά
σημαντικδ μποροΰμε οωστά νά
τό χαρακτηρκκ>υμε, μέσα οτίς ά-
ναλογΐεα των γενικοτέρων καΐ ά-
πό όποιονδήποτε, καταβαλλομένων
προοπαθειών γιά τή μελέτη τού
Μικρασιατικοϋ Έλληνισμοϋ, νια
τή διατηρήση τής μνήμης τού.
Ό Δημήτρης Λιακάκος γεννή-
θηκε κα) μεγαλώνει μέσα σ' ένα
χωριό της Δυτικής ΜακεδονΙαο,
τό Άνατολικόν κοντά οτή Πτολε-
μαΐδα. Οί γονεϊς τού, ό πατέρας
τού συγκεκριμένα είναι πρόσφυ¬
γας, άπό τό Κόλντερε, ένα χω¬
ρία κοντά στή Μαγνησία, έλληνι-
κό καθαρότερα άλλοτε, μικτό τα
τελευταία χρόνια. Μέσα υτήν ά-
τμόσφαιρα των γονιών τού, των
παππούδων τού καΐ των 6>λλων
συγχωριανών τού των καταγομέ-
νων άπό τό Κόλντερε Ζεϊ άπό
την πρώτην τού ήλικΐα ό νέος
αύτάς. Τό περιστατικό τουτο, 6σ-
σικό ασφαλώς ύπαρΕιακά γι' αυ¬
τόν, τού ένέπνευσε ένα χρΐέος:
νά γράφη την ίατορία τού μικρά-
σιατικοϋ χωρίου των προγόνων
τού. Καΐ στό έργο τού αύτό, πού
τό αίσθάνθηκε γιά τώρα κα'ι ώς
σκοπόν τής Ζωής τού, έπεδόθη-
κε μέ καταπληκτικό 2ήλο. Άκόμη
κΓ ώς την Μικράν Ασίαν ταΕί-
δευσε πρίν λίγον καιρόν, γιά νά
συγκεντρώση πληροφορίες επί τό-
που, γιά νά άντιληφτή πώς είναι
τό Κόλντερε σήμερα.
Πρέπει νά μας συγκινηθή 6α-
θύτατα χωρΐς ύπερβολή τό φαι-
νόμενο αύτό, πρό πάντων έμδς
τούς γέρους πιά Μικρασιάτες. "Ε
να φαινόμενο, ένα παράδειγμα
καί μιά έλπίδα.
Πολλά καΙ οημαντικά δέν έγι¬
ναν άπό τούς Μικρασιάτες τής
γενεάς μου. Είναι στιγμές μάλι-
στα πού αΐαθάνομαι καί ένα αϊσθη-
μα ΐνοχής' πώς δέν άντιμετωπί-
οαμε, θετικά,- μέ πληρότητα κα'ι
μέ έΕαρση, την αποστολήν πού
μάς έτοΕεν ή Μοϊρα.
Ποϋ είναι τό Μικρασιατικό Ί-
στορικό καί Λαογραφικά Μου-
σεϊθ;
ΠοΟ είναι τό Μικρασιατικό Άρ-
χεϊο;
Ψάχναμε προχτές μέ τόν νέον
α^τόν φίλον μου, νά δοϋμε τί
γράφουν οί 'Ελληνικές Έγκυκλο-
παιδείες, καί τα Έγκυκλοπαιδικά
ΛεΕικά γιά τό Κόλντερε. Δέν
όναφέρουν κάν τό δνομά τού.
ΚαΙ δμως ήταν ένα χωριό, πού
θά τό λέγαμε καί κωμόπολη, μέ
1.500 περΐπου κάποτε "Ελληνες
κατοίκους, μέ έκκλησιές, μέ σχο-
λεϊα, μέ κοινοτική όργάνωση, μέ
τή δραματική καί όΕιοσημείωτη
πάντοτε Ιστορία τού.
ΟΟτε έναν κατάλογο έστω, των
έλληνικών πολισμάτων τής Μι¬
κράς Άσίας δέν κατορθώσαμε νά
συντάΕουμε.
"Ενα παράδειγμα' λοιπόν καί
μιά έλπΐδα ό Δημήτρης Λιακάκος.
Ό Θεός νά δώση νά ύπάρΕοιιν
μιμητές τού. "Ισως κάπως πλη-
ρωθοϋν έτσι, τα κενά ποϋ αφή·
νουμε.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
Α'
Μέ βάση την καταγωγή τού
Καλντεριώτη έΕετάζοντάς τον
μεμονωμένα, θά βροϋμε επάνω
τού τά/χαρακτηριστικά ενός Μσ-
νιάτη κι' ενός Μικρασιάτη. Ό
συνδυασμός αύτάς περιλαμθάνει
την σκληρότητα τού άνθρώπου
τής Μάνης καί την άπαλότητα
τού άνθρώπου τού κάμπου τής
Μαγνησίας σέ μιά Ιδανική ουγχώ-
νευοή καΙ των δύο δασικών αυ¬
τών χαρακτηριστικών. Ξεκίνησε
Μανιάτης, έΕελίχθηκε σέ Μικρα¬
σιάτη άλλά ό πρωτος ποτέ - ό-
κάμη καί σήμερα — δέν έσ6η-
σε παρ' 6λο πού κοντά πέντε γε¬
νεών τα κόκκαλα είναι θαμμένα
στή Μ. ·Ασία. Άπλούστατα χά-
θηκε ή τραχύτητά τού, τα ηδη
τού έγιναν λεπτά κΓ ό Μανιάτης
έμεινε στά μοιρολόγια, στήν παλ-
ληκαριά, στήν ύπομονή. Σάν Μι·
κρασ'άτης, έγινε ανθρωπος μέ
άρχοντιά, τραγουδιστής μιάς 6νΓ-
της Ζωής πού πέρασε στήν εύλο-
γημένη έκεινη γή τόσα χρόν^.
•Η άλλαγή στίς συνθήκες τής
Ζωής τού έγινε άπότομα. Άπό
τή στείρα πέτρο στό άφράτο χώ-
μα. Μόνο πού ή πέτρα έδινε λεϋ-
ιεριά άπόλυτη κσί τό χώμα πρό-
θυμο νά δώση άγαθά γιά Ζωή,
όλλά λευτεριά σχετική. Αυτή ή
σχετικότητα ϊσως νά ήταν ή αί τία
πού τό κλέφτικο τραγούδι ήιο,ν
πόντα στά χείλή τού καί τής εύ-
αισθηοϊας τού σέ θέματα Εεση-
κωμοθ. Στό σεντοϋκι τού έκρυ-
βε την έλληνική αημαία καί οτό
νταβάνι τό όπλο. Πάντα έτοιμος,
βιαστικός συχνό, ν" άγγίΕη μέ
κόθε τρόπο τίς μεγάλες άΕίες.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΌ
ΛΙΟΡΘΩΣΙΣ
Είς τό ύπ' αριθ. 2224 άπνό 20
ής Σεπτέμβριον 1973 φύλλον τΰς
Εφημερίδος, άν«γράφησαν:
1) Σουρμελής Βενιϊέλος τού
Ίοοδάνου, έκ. Κερασοΰντος τοϋ
Πόντου. Πτυχιοΰχος τή; Ίατρικής
τού 'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου Άθη
ΐ'ίΓιν είδικενθεί; είς την Όρθο:τε.δι
κήν καί μετεκ.-ταιδευθείς επί (3)
τοία έτη είς Παρισίους. 'Τφηγητής
τής Όοθοπεδική; Κλινικής τού
Γενικοϋ Κοατικοΰ Νοσοκομείου κ.
τ.λ. άντ! τού όοθοΰ:
Σονυμελής Βενιζέλον τού Ίοο
δάνον, έκ Κεοασί Οντος τού Πόν¬
του. Πτυχιοΰχος τής Ίατρικής τού
'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών
είδικευθας είς την Όρθοπεδικήν
καί μετρκΛαιδευθείς επί (3) τρία
έ!τη είς Παρισίους. 'Τφηγητής τής
Όρθοπεδικής Χειρονργικής τοϋ
Πανεπιστημίου Άθηνών) Δ^υθνν-
τη; τή; Όοθοπε.δικής Κλινικής
τού Γενικού Κοατικοΰ Νοσοκομεί¬
ον Αθηνών κτλ.
2) Άστατίδης Άθανάσιος τού
Κων)νου, έκ Τραπεζοΰντος τοϋ
Πόντου κτλ., άντί τοϋ ορθού:
Άσιατίδη; Άθανάσιος τοΰ Κων
σταντίνου, έκ Τραπεζοΰντος τοΰ
Πόντου κτλ. Δέν πρόκειται περι
Άστατίδου ή Άστάτου άνδρας.
Πρόκειται περί πράγματι σταθίοοΰ
καί άξιαλόγον "Ελληνος 'Επιστή-
μονος καί μάλιστα Άσιάτου κ.αι
ένθέομου 'Εθνικοΰ κα'ι προσφυγι-
κοΰ άγωνιστοΰ καί παράγοντος.
Λυποΰμεθα πολν, διά τό τυπο¬
γραφικον λάθος,
3) Καρβουνιώτης Νικόλαος τοΰ
Γεώργιον, έξ Αλατσάτων κτλ.,
άντί τοΰ ορθού:
Καραβονρνιώτης Νικόλαβ; τοΰ
Γεώργιον, έξ Αλατσάτων κτλ.
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Είς τόν ναόν τού Άγίου Διο¬
νυσίου Άρεοπαγίτου, ώραιότατα
δι" ανθέων έστολισμένου, έτελέ-
σθηααν οί γάμοι τού πολιτικοθ μη-
χανικοϋ κ. Κωνσταντίνου Παπα-
γιαννοπούλου μετά τής δίδος Μα¬
ρίας Πέτρου ΊγγλέΖου (τοϋ Πο-
λυτεχνείου των ΒρυΕελλών) έν-
γονής τού πρώην 'Υπουργοΰ κα!
Λημάρχου κ. Χρ. Γ. Εύαγγελάτου.
Τό μυστήριον ετέλεσαν οί Σεβα-
σμιώτατος Άρχιεπίσκοπος Σεβα-
στείας καί "ΕΕαρχος τοϋ ΠαναγΙ-
ου Τάφου έν Ελλάδι κ. Γερμα-
νός καί ό Μητροπολίτης Μεσση-
νίας κ. Χρυσόστομος. Παράνυμ-
φος ήτο ή άδελφή τής μητρός τοθ
γαμβροθ κ. "Εφη Ι. Λαδά (τοϋ ύ-
πουργοϋ ). Παρέστησαν ό ύπουο-
γός κ. Ι. Λαδάς, πρώην ύπουργοΙ
καΙ βουλευτού, στρατηγβί, πολλο'ι
μηχανικοΐ καί άρχιτέκτονες καί
ή παροικΐα των έν "Αθήναις Μ·:-
σολογγιτών.
ΤΡΕΙΣ ΑΙΑΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ ΙΤΗΝ ΙΘΑΚΗ
«Υπό την αίγίδα» τής «Έλλη-
νικής μορφωτικής έταιρίας» των
Αθηνών, τής οποίας είναι μέλος,
ό συνεργάτης μας μυθιστοριογρά-
φός Παϋλος Φλώρος έδωσε στήν
Ίθάκη την 5, 12 καί 13 Σεπτεμ-
βρΐου τρείς όμιλίε^. Ή πρώτη,
μέ θέμα «Τό ταΕίδι τοϋ Φρ. -
Ρενέ ντε Σατωμπριάν στήν Έλ-
λάδα», όργανώθηκε άπό τό «Μορ-
φωτικό Κέντρο», ϊο'ρυμα Καλλινί-
κου, στό Βαθύ Ίθόκης, καί συγ-
κέντρωσε, πράγμα έΕαιρετικό γιά
μικρή έπαρχιακή πολιτεία, 170
άκροατές. Οί άλλες δύο όμιλίες
έγιναν οτήν αϊθουσα τελετών
τοϋ ναυτικοθ γυμναοίου Ίθάκης,
δπου είχε καλέοει τόν όμιλητη
ό σύλλογος καθηγητών τής σχο-
λής. Τα θέματα: «Φρειδερίκου
ΝΙτσε ό καταλυτής ό προφήτης»
καΙ «Τα μεγάλα προβλήματα τού
κόσμου μας (Τό γενετικό μέλλον
τοϋ άνθρώπου) — Σύγχρονα έλ·
ληνικά προβλήματα».
Ι Ή άπήχηση των διαλέΕεων (ή
τρίτη συνοδεύθηκε άπό συΖήτη-
ση) ύπήρΕε Ζωηροτάτη. 'Έτσι ιό
«Μορφωτικό κέντρο» εκάλεσε τόν
Παϋλον Φλώρο νά δώσει προσε¬
χώς καί δεύτερη όμιλία μέ θέ¬
μα: «ΛορέντΖος Μαβίλης ό ποιη-
τής ίππότης». 'Επίσης προετοι-
μάχεται γιά άργότερα ή διάλεΕη
«Ό άρχιδούκας των Άψβούργων
ΛουδοθΙκος Σαλβατόρ ατήν Ίθά¬
κη τοϋ 1900 — 1905», καθώς
κα'ι δλλη όμιλία στό ναυτικό γυ·
μνάσιο.
"Οσοι άπό τούς άναγνώστες
μας έπιθυμοϋν νά διαθάσουν την
τρίτη όμιλία (άναφορικά μέ προ¬
βλήματα παγκόσμια καί έλληνικά)
είδοποιοϋνται ότι τα κείμενα πύ-
τα θά δημοσιευθοϋν στό μηνιαϊο
περιοδικό -ΣΤΑΘΜΟΙ» (τεϋχος
Σεπτεμθρίου κα'ι Όκτωβρίου) πού
ευρίσκεται στά βιβλιοπωλεια Πα-
τσιλινάκου, ΠεαμαΖόγλου θ κσί
Κολλάρου, Σταδίου 38.
ΕΠΙ ΤΗ Ι1ΕΝΤΗΚ0ΝΤΑΕΤΗΡ1.Ι ΤΗΣ
ΜΙΚΓΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Συγγράφεται υπο των χότε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΤ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, ΤΤροέδρου τί); Ενώσεως καί τή;
Όμυσπβνδίας Προ,σφύγων Φοιτητών χτλ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ1
Γ. ΚΛΑΔΑ, Π(·,οέδρου τί)ς Ένώστ,ως Ποντίων Φοιτητών
ΣΓΝΕΧΙΣ1Σ ΤΩΝ ΟΝθΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
ΣΗΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ,
Μείμάρογλου Μάριος τού Κων¬
σταντίνον έκ Ναξλή Μικράς Ά
σί«ς_ Πτυχιοΰχος καί Λ'δάκτιορ
τή,ς Άνωτάτης Σχολής Οίκονο.ι·.-
κών καί 'Εμπορικών "Επιστήμων,
αετεκ.ααιδευθείς επί μακρόν είς
Ηνωμένας Πολιτβία; τής Άμερι-
κής. Τακτικός Καθηγητής τής ΟΊ-
κονομικης των 'Επιχειρήσεων καί
ήδη Πριϋτανις τή; Άνωτάτης Σχο
λη; Ο'ικονομικών κ«ί 'Εμπορικών
Επιστήμων. Τίος Διευθυντού Τρα¬
πέζης ή δέ μήτηρ αυτού ΜΑΡΙΑΝ
ΘΗ% διανοουμίνη, ζωγράφος άπύ-
((Οΐτος τής Ζαππτίου Σχολής Κων
σταντινουπόλεως. Συγγραφεύς ά-
ξιολόγιον οΐκονομικών μελετών
<οί συγγραμμάτιον. "Ετυχε πλεί- στιον τιμητικών διακρίσ*ιον Α Δςακούλης ΐΐέτρος τοΰ Δημητρϊ ου, καταγόμενο; έκ Περγάμου Μι κρδ; Άσίας τόσον έκ πατρός όσον καί έκ μητρός. Έγγραφείς είς την Ιατρικήν Σχολήν Αθηνών καί πά ρα/ολουθήσας ταύτην μέχρι ι αί ιοϋ πέμπτου (δου) ετους, γράφη είς την τοιαύτην τής Θεσ¬ σαλονίκης, Πτυχιούχος τής Ίατοι- κής τοΰ Άριστοτελείου Ήανΐπιστη μίου Θεσ)κης οΐ'δικευθεί; εις την Λαουγγολογίαν παρά τώ διαπρε- πή Καθηγητή όειμνήστω Θεοδώρω Δημητριά6η) μΐτίκπα"δενθείς αρ¬ γότερον είς Βιέννην τής Αυστρίας. Διευθυντής τής 'Ωτοοινολαρνγγη- λογικής Κλινικής τοΰ Κεντρικοΰ ΕΟΡΙΑΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙ ΚΗΧ-ΠΑΤΡΑΪ'ΚΗΣ ΣΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΑ Κ Ν ΣΤΑΚΟίΆΗ ΣΤΡΑΤΟ τοΰ Νοσοκομΐίον Προσίρύγω" Α¬ θηνών νυν τοΰ ΊπποκρατΕίου Γε· νικοϋ Νοσοκομείου Αθηνών. Δερ- ματολόγος — Άφ^οδισιολόγος έγ κατασταθείς καί έργαζόμενος μέ¬ χρι καί τής σήμερον είς Χίον. Βαθϋς γνώστης τής Βΐ'ζίΐντινής Μουσικής καί Μουσικοδιδάσκαλος ! έν Χίω. Σνγγραιΐίυ; θι:ωρητικών καί πρακτικών μουσικών έργων. Ι Τίος τοΰ έν Σμύρνη γνωστοΰ "Τ- ι ποδηματοποιοΰ πλησίον τού Ίεροΰ Ναοΰ Άγίου Γεωργίου αειμνήστου ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΙΙΕΡΠΙΝΙΑ. * *· Σαραφίδης Μιχαήλ τού Ιωάν¬ νου έκ Μαινεμένης Νομοΰ Σμύρ¬ νης Μικράς Άσίας. Πτνχιοΰχος τής Νομικής τοϋ 'Εθνικοΰ Πανεπι στημίου Άθηνών) Δικηγόρος Άθη νών όδός Σοφοκλέους 5, ϊύτυχή- σας νά. άναδείξη την αρίστην θυγα| τέραν τού Σ ΑΠΦΩ καθηγήτριαν τή; Γαλικής καί Άγγλικής κατό¬ πιν πολυετών σπουδών είς Μοντρέ τή; 'Ελβΐτίας καί Χαρλόου τής Αγγλίας, ένθα μονίμως κατοΐ2:εί. Λ Λουκίδη; Κων)νο; τού Γιωργί- ου, έκ Καρβάλης Νομοΰ Ικονίου Μικράς Άσίας. Πτυχιοΰχος Τής Φαρμακευτικης τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών, Φαρμακοποιό; διατηρών Φαρμακείον εί; Πειραια, δδό; Σα χτούρη 40, Γυτι·χήσ«; νά άναδεί- ξη τόν υϊόν αύτοΰ ΓΕΩΡΓΙΟΝ Πτυχιοϋχον Φαρμακοποιύν τοΰ ΙΙα <ϊα-.ατ;κύς ΰποστηπι/τΐ,ς τοΰ Δΐκα.Όυ καί Γ.ιϊστ:υΓν ότι ι ό άνθροπος μόνον ο ά τή; ίδΙ·/ς «ί- τοϋ ίςιγιισίο; ίπιτιγχάν·:ι την πρό¬ οδον καί είς κάθε· εύκυιρίαν δέν παοέλειπεν νά λέγη πρός τοΰ; σν- νεργάτας τού τό άμίμητον φιλοσό- ορημα «γϊνετε δοΰλοι τή; έργασί- α; γιά νά μην γίνίτ;· δυϋλοι των Ανθρωπον». 'Τπήρ^εν ώς πολίτη; άριστος] ώς οίλογεγειάρχης ΰπο- ν.ο κι/τά τό 1!)11ϊ: 3.887 κατά δέ τό 1!)72: :!.!)0(; ατομα. — Κικ/ος έογίΐσίας τό 10ΙΊ2: Γ»Ο0. εκ<ιτ. —- Κίκλ&ό εργασίας τύ ί!)72: 1 :119 δια. — 'Επενδύσος μέχρι τοΰ ετον,ς 19132: -110 ίκατ. — Έπενδύσεις μέχρι τοΰ ετους 1972: 1.Γ)08 δισ. — 'Ε?αγωγαί κατά τύ έτο; Νοσοκομρίου Θε·σσαλονίκης καί έν-ι νεπιστημίου Αθηνών. τεταλ4ΐένος 'Ττρηγητϋς τή; αυτής εδρας τού Άριστοτελείου Πα-€ηι- στημίον. Διακςκριμένος 'Ωτορινο- λαρυγγολόγος θεσσαλονίκης όδός 'Εγνατίας 105. Τίος τοΰ έν Πε,ρ- γάμο) μεγαλεμπόρου( αειμνήστου ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ ΔΡΑΚΟΤΛΗ. Α Παπαδύπουλ.ος Πάρις τοΰ Αν¬ τώνιον, έκ Κρι'ννης τής 'Ερυθραί- ας Μικράς Άσίας. Πτυχιοΰχος Ροίδη; Στυλιανός τοϋ Ροη'λ, έκ Σινασοΰ Μικράς Άσίας. Πτυ- χοΰχος 'Λρχιτέκ.των Μηχανικάς τοΰ ΠολυΤϊχνείου Κων)πύλεως. 'Ήσκησε,ν τύ έπάγγελμα αύτοΰ είς Κωνσταντινούπολιν γ.αί ήδη 'Λοχι- τέκτιον Μηχανικύς Αθηνών. Κουζουτζάκογλ.ου Μαρία τού Σταύρον, έκ Βαινδηρίου Μικράς Άσίας, Πτυχιοΰχος τής Φιλ.οσος>ι-
τή; Όδοντιατρικής τοϋ Πανεπιστη Χή- νχϋλής του '}]θνικ.οΰ Πανεπι
μίου Αθηνών. Όδοντίατρος έγκιι' στημίου Αθηνών ένταχθείσα !.ΐς
τασταθας αρχικώς καί σταδιούρο-
μήσας μέχρι σήμερον είς Χίον.
Άνέδειξεν τόν πρωτότοκον νίόν
αύτοΰ ΑΝΤΩΝΙΟΝ, Παθολόγον
εί; Αθήνας 6δό; Καραμανλάκη 3
τάν έτερον ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ, Πολιτι
κόν Μηχανικόν Αθηνών καί "Επι
την Δημοσίαν υπηρεσίαν τού 'Τ-
πουργείου ΙΙαιδείας, Καθηγήτρια
τή; Φιλολογίας είς Δημοσία Γυ-
μνάσ.α καί ήδη 6οηθύ; Γυμνασιάρ
Κουζουτζάκογλον Βασιλική τοΰ
,
ττοιτον τής Όδοντιατρικής.
«ουζοντζάκογλον Βασιλική το
μελητήν τοϋ 'Εθνικοϋ Μετσοβείον 2ταύρου έκ Βαίνδηρίου Μικράς
Πολντ«χνείου καί την θυγατέραν .Ασ;ας, Πτυχιοΰχο; τής Παντ«ίου
αύτοΰ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΝ, τελειο- ' νχολής Πολιτικών καί Οίκονομι-
ττοιτον τής Όδοντιατρικής κών Έπιστημά>ν ένταχθεϊσα τίς
την Δημοσίαν υπηρεσίαν. Διετέλε-
Κιουρτσόγλου Μιχαήλ τού 'Ι.υ- σεν άΛ·ώτΕ0Ος ΰπάλληλος τοΰ Τ-
άννον. έκ Σπάρτης τής Πισιδίας πθυργείου Παιδείας τής Κεντρι
Μικρά; Άσίας. Άπόφοιτο; τής Χής 'ΤνΤηρίσίας, εύτιχήσασα νά ά-
Στρατιωτική; Σχολής των Εύελ- ναδεί|η την μονάκριβον θυγα+έρα
πίδων, άνώτερος ά|ιοοματικός Μη- {ιύΤης ΧΡΙΣΧΙΑΝΛΝ Πτυχιοΰ-
χαν/ιοϋ έ.ά. Πτυχιούχος Πολιτικάς χον Τοπογράτρον Μηχανικόν τού 'Ε
Μηχανικάς τού 'Εθνικοΰ Μετσοβΐί- θνικοΰ Μ::τσο6είου Πολυτεχνείον
ου Πολυτεχνείου Αθηνών. Πολιτι- Αθηνών
κό; Μηχανικάς Αθηνών όιδός Λε- ' &
6έντη 5. Διετέλ€σεν Διοικητής τοΰ Χατξτ|δήμου Κων)νο; τού Δη-
Όργανισμοΰ Τηλίπικοινο.νιών 'Ελ μητρίου, έ| Άδάνων τής Κιλικίαι,
λάδος (ΟΤΕ). Συγγραφεύς επι Μικράς' Άσία;. Πτι·χιοΰχος τή;
στημονικών μελετών επί Ίστορι- Όδοντιατρικής τού 'Εθνικοΰ Πανε
κων καί πολιτικών θεμάτων. Άνέ πισΤη|ΐίου Αθηνών καί των ΙΙαρι-
δειξεν τόν υίόνν αυτού ΙΩΑΝΝΗΝ σ;ων> Όδοντίατρυς Αθηνώ'ν, ό-
Πτυχιούχον Μαθηματικον τοΰ Πανε οός Έρμοΰ 14.
πιστημίου Αθηνών καί ταλαντοΰ- &
χον Μουσικοσυνθέτην. | 'Λγκυρύπουλος Γεώργιος τού Ά
* ! θανασίου, έκ Μαγνησίας Μικράς
Λουτσίδης ΕύσΤράτιος τοϋ Κων) Άσίας. ΙΙτνχιοΰχο; τή; Ίατρικής
νού, έκ Τριγλίας τής Βιθννίας ιοϋ τοΰ 'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Άθη-
Νομού Προύσης Μικράς Άσίας νων εΐδικευθιίς ίίς την Παθολο-
δηγματικός, ώς έπαγγελματίας ά-
νώτιρος άνθρο.ιίνιον αδυναμίαν
•/αί ώς φίλο; έ'ξαίριτος μή δννι·-
μενος νά σνγκοιθή>.
19Β2: 52.830.000
Αΰτά έτύνισΓν
αλλιον ό
Πρόεδρος — Γο'ΐκύς Λιενθυλ'τής
τή; Πειοαίκή; - Πατραϊκής κ. Χρι
στύιρορος Κατσαμπά;, κατά ήν
διάρκιια ιίδ.κής έκδηλώσπο; ποΰ
επραγματοποιήθη στύ συγκρύτημα
Πατοών ί'πί τή σνμπληςιόσει 10ε-
τίας ('υτό τού θανάτου τοΰ συνιΐδρυ
τοΰ τή; "Εταιρία; Σταμούλη
Σ τοάτου.
Συνεχίζων ό κ. Κατσαμπά; ύ-
πεγ<50μμισ·:ν ότι «άπό τοϋ θανατον τοΰ άειμνηατον Σταμονλη Στρα¬ τόν μέχρι σήμερον πηρήλθον 10 όλόκληρα χρόνια κοί ή πρόοδας τής 'Εταιρκ'ας μας, δι' ήν ούτος ί'δυισεν άκόμη καί την ψυχήν την, α-,τικατο.-ΐτρίζρται στοΰ; εξής ά ...ι Ομού;: — 1961: Κεφύλαια 104.0(Ό 000. 1972: Κεφάλαια Οόό.οΟΟ.ΟΟΟ — Άπασχολοΰμξνον Ποοσιοπι- __ Ε^αγωγαι κατα τ" ετος 1972: "385.000.000, ΙΊοράλληλα μέ τύ πνευματικόν μνημύσννο ό Πρύεδρος κ. Χριστό ιρηρο; Κατσαμπά:, ίπίδωσε β,ραβεΐ α σέ σνΓηγάτα; τής Έταιρεία; οί ό.ποίοι ΐσνμπλήρωσαν άνρι των 25 έ των ϊ»—ιι*_·'.σ^ στήν ΙΙ-.ιριπ'κ.ή- Πατραϊχ.ή. Μεταξΰ των βραβευθέντοον συμ .τεριλαμθάνονται καί οί κ.κ., γ;ο; Κατσαμπά; — Συμβουλάς, (50τ;τία), Χριστόιρορος Στ. Στρά το; (25ετία) — 'Λντιπηύεδρο; τή·> Έταιηείας, Σπύρος Παναγιω
τόπονλο; — Λιευθυντή; Οίκον. Ι
Συντονισμοΰ (40ΐτία), Επαμ. Εΰ
Οί μίου
Λιευθυντής 'Εξαγογών
Νηιιάτιιιν (ΙΟετία), ΚιυνσταντΓ-
νος ΔΓληγιόννης -— Διευθυντάς
ΜΛΡΚΕΤΙΝΓΚ (25ετία), κ.β.
Ή ώραιοτάτη αύτη έκδήλαισις
τής Πειραική; — Πατρ(ιΐϊκής ελη
ξε μΓ δε-,ίοσι στήν αί'θουσα σνγ-
κεντρώσεως.
Ήμερολόγιο τού 1922
ΜΑΡΤΤΡΙΕΣ Λ1ΙΟ ΤΗ ΜΙΚΡ ΑΣΙΛΤΙΚΙΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦ1Ι
Τοΰ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΙΙ
20. - "Ενα κορίτσι άπτό Φρένελι
3.— ΓΕΝΙΚΟ ΞΕΡ1ΖΩΜΛ ΤΟΤ
ΑΔΡΛΜΤΤΤΙΟΤ
Τετάοτη, 14)27 Σίπτιμ. 11*22
κ' ή Χηιστιανωσΰνη ίορτάζει την
Πτυχιούχος καί Δΐιδάκτοορ τής Ία γ[αν. Παθολόγος είς Ήράκλειαν «"Τψιοση τού Τ'μίου Σταΐ'ροΰ».
βθϋ καί Διευθυντάς Παθαλογικής θερίον, έκ Τραπεζοΰντος τ
Κλινική; τοΰ Άσκληπιείου Βού- ' τ0ν. ΐϊτυχιοΰχος Πολιτικάς
τρικής τού Πανεπιστημίου Άθη- Σερρών επί πολλά έ'τη ώς καί τοΰ
νών μετεκπαιδευθείς είς Παριοί- ΙΚΑ Ήρακλείας καί τιλενταίως
ούς. Διετέλεσεν 'Επιμεληιής τή; Παθολόγος είς Πειραια.
Παθολογικής Κλινικής τοΰ Νοσο- Λ
κομςίου 'Ελληνικοΰ 'Ερυθροΰ Σταυ Παυλίδης Ίορδάνης τοΰ Έλβν-
ς τοΰ Πύν
Μηχα-
λας επί 8 έτη. "Ηδη τυγχάνει "Τ- Ύ1/ο; Τ0ϋ 'Εθνικοϋ Μετσο6είου Πυ
φηγητής τής Παθολογίας τού ΙΙα λυτεχνείου "Αθηνών. Λιε-υθνντής
νεπιστημίου Αθηνών καί Διευθυν- τωΛ· χεχνικών ύπηοϊσιών τοΰ υπουρ
τής τής Α' Παθολογικής Κλινι- , νε[ου Κοινωνικήν 'Τπηρ«σιών, ΤΊ
κή; τοΰ Νοσοκομείον Ε.Ε.Σ. καί ό; τοΰ πρώην Πληρεξούσιον Άθη·
διακεκριμένο; Παθολόγος Άθη-' νών _ Πειραιώ; τή; Δ' των 'Ελ
νών &δος Κηφισίας 89—91, Σνγ- λήνιυν 'Εθνοσυνελεύσειυ; ΕΛΕΤ-
γραΓρεΰς πολλών άξιολόγων έπιστη ©ΕΡΙΟΤ ΠΛΤΛΙΔΟΤ.
μονικών εργασιών μεταξύ των ο¬
ποίων δνο (2) Διεθνώς άνεγνωοι-
σμέναι ήτοι 1. Αί κληρονομικαί με
θαιμοσφαιριναιμίαι καί 2ον Ή άν
τίδρασις πικτοματο·ειδοποιήσε ι>) ς
τοΰ όρροΰ μνελοματικών ασθενών
δα ού,ρεθάνης (Οδρεθαν Ζέλ Ρι
άκσιον). Τυγχάνει έπίσης σημαντι
κάς άθλητικός .ταράγων τής χώ¬
ρας ήτοι Άντιποόςδρο; τής ΑΕΚ
καί Σίμ6ουλος τοΰ ΣΕΓΑΣ.
Α
Ο'ικονομίδης 'Ελειθέριος τοΰ Ά
ναστασίον, έξ Άργνρονπόλεως
Χαλδίας τοΰ Πόντον. Πτνχιοΰχος
τή; Ίατρικής τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπι
στημίον Αθηνών ξ'ιδ'.κίυθείς είς
την Παθολογίαν. Διετέλεσεν επί
πολλό έτη δοηθάς καί συνεργάτης
τής Παθολογικής Κλινικής τού Νο
σοκομείου 'Ελληνικοΰ 'Ερνθροΰ
Σταυρού καί Παθολύγος Αθηνών
όδά; Ιωάννου Δροσοπούλον 01.
Α
Σιδηρόπουλο; Εϋγέν.ος τού Κν
ριάκ.ου, έκ Πόντοι·. Πτυχιούχος
τής Ίατρικής τοΰ 'Εθνικοΰ Πανε¬
πιστημίου Αθηνών είδικενθίίς είς
την Παθολ.ογίαν. Παθολύγος θ^ίί
σαλονίκης όδύς 'Λγίας Βεοδώρα;
άριθμύ; 2.
Α
Άγγελύπουλος Νικόλαος τού θε
μιστοκλέου;^ έκ Πέργαμον Μικρά;
Άσίας, Πτνχιούχος τής Όδοντια
Λειτουργιά στήν ΐκκλ.ησιά μας δ-
μιο; δέ γίνεται γιατί αύτη είναι
ά ά έ ί
γεμάτη άπό
τρϊς γέρους κ-χί
νιοΰ; μισόγΐδυμνον; καί στύ γννα»
κωνίτη της περιθρισμένα τα παι-
δάρια καί πτα'διά, κι' αϋτά μισό-
γδιιμνα. "Ολε; αύτές τί; ψυχέ;
τίς εΐχαν* κλ.είσει αύτοΰ οί Τούρ¬
και άπό μέοες, δίχιος α,αί, οϋτες
καί νερό. Καί σήμερα τύ πριυι',
βγή-κανε ντελάληδες γΐά τρίτη δι
αταγή καί φιονάζανε: «Ό στρα-
τ.ιοπκάς διο.κητή; διατάζίΐ, ίίλ.α
τα γυναικό.ιαιδα νά μαζεντοΰνε
στύν αύλόγνοο τής έκκλησιάς, για
τί θά ίκτο.τστοΰνε στά Δαρδανέλ-
λια». Καί τότες, μάτια μου, νά
βλέπη; ξεσηκιομό σ' δλ.ο τό Ά6ρα-
η; γρηές, κο.τέλ-
μύττ1.
Νά
λες, κορίτσια καί μικρά παιδάχ.ια,
ΰλθι τον; ,φοοτιυμένοι στή ράχη
ντοοόάδε; μέ λίγα ροΰχα καί λίγο
ψοιμί. Καί ν' άφήνουνε τα σίτίτια
τού; μέ ξεφοηητ,ά καί κλάματα.
Μαζί κ' έγώ.
άπρμποοστά μας γιά νά ύγοΰνε
στό δρόμο. Σκελετιομένοι άπτήν
τόσο) μϊρώ π ε ίνα καί δίψα, μέ την
άγωνίίΐ έκδηλιομένη στύ πόσιοπο,
μσιόγδνμνυι μ έ τα σώρονχα μονά-
χα καί δ'ό — δυύ δεμένοι χέρι
μέ χέρι. Καί ν' άκοΰς μοιριολύγαι
καί κλάματα άπύ έμάς τίς γυναΐ-
κες.
II
ΟΠΤΑΣΙΛ
<ι δλοι στύν αύλόγ.·- ρο τή; έκκλησ άς, .τού μολονότι ή¬ τανε άρκ:τά μεγάλας, οιστόσο δέν μα; χώρεσε. Άπτό .-τολΰ ΐκειμέσα στρνμωγμ-', οί γρηές λιγοθυμήσ . νέ χ.αί τά .-ΐα,δάχ.ια κοντεΰανΕ νά σ/.άσουνν. Πολλά άπύ <(τά ήτανε άγοράχ.'α ποΰ οί μΐΓνάδε; τον; τά 'χαν: ·τνσει σάν ν.οςιτσάκα γιά νά μή τοΰ; τά πάρη ό ίχθρύς, Μαζί μέ μόν; τά γυναικύ.τιδα ήτα- νέ κ' ί'νας άντςι.χς, ό γιατρύς Γα· δριήλ Χαραλαμ.τ'δης, ποΰ ό '/αη- Άνάμεσα λοιπύν ότου; λνγμους άκούστηχ.ί ά'ξαφνα ίνα ξεφωνητή, «Ό Σταύρος, ό Σταυρό; στύν ού ρανύ. Νά, νά, κυττάξ' τε». 'Ήτα νέ μ1 ά γνναίκα ποΰ φώναζε:. Ο ραματιζύντανε φωτανό χό ίερύ αύ- τύ σύμΰολο στόν ούρανό καί σήκο! νέ τά δνό τη; χέρ'α άψηλά γυ- | ρεύοντα; νά τό δείξη. Καί τδτρς όλος ό χύσμο; σήχ.ωσε τό κεφάλι γιά νά δή καί φώναϊε «ό Σταύ¬ ρος νά μά; σώση». Οί τμονέ; λοι- πύν καί τά πα^ακαλετιά μας στό θεό. κάνανε, τοΰς φρουοοΰ; ν' ά- άπτύ χ.ακό τους. Κι' άρ- χινν'ψανε νά μάς χτυποΰν* μέ τά κους μηάτσια τού; άλΰπητα κι' ό- .-ου βρίσχ.ανε. Κ' ήτανε αΰχά άπό πετσένιες ί.ουρίδε; πού στήν «- ):οηά τους είχαν; κόμπο. Καί κ.α- θώς αΰτές πέττανε μέ δΰνκμη ά .ιανω στό Λττσί μας, τό σκίζα^ί αύλ.αχωτά βαθιά κ' έτρεχτ τό σϊ- ιια. τι σ;η·.χτοι πυνοι! Πετρόπουλος Πέτρος χθϋ Κων) νου5 έκ Βαϊνδηρίου Μικρά; Άσί- α;.'Πτυχιοΰχο; τής Ίατρικής Ά-- ,μ:ρικανικ.οΰ Πανεπιστημίου ε'ιδικευ θεί; «ι; τϊγν Παθολογίαν. Διακ.- κριμένος Παθολόγος έγκαταστα- θεί; -ι; Φιλαδέλ.φειαν των Ήνιο- μέν(ον Πολιτειών, έπ'σκεπτόμενος σιχνάκι; την οικογένειαν του έν Ελλάδι. Α Κωνσταντινιδη; Πε,ρικλής τού Κωνσταντίνου,, έξ Άγίου Εύθυμί ου τή; έπαρχία; Ραιδεστοΰ Άλα- τολική; Θοάκη;. Πτυχιοΐχο; τή; Άνιοτάτΐ]; 'Λκαδημία; Σιοματι- κή; Άγοΐγής, άναδΐίξας τόν εκλε¬ κτόν υϊόν αυτού ΚΩΝΣΤΛΝΤΙ ΝΟΝ, Πτυχιοϋχον τής Όδοντια- τοιχ.ή; τοΰ Έθνικού Πανεπιστημί ου Αθηνών χ.αί Χειοουργόν Όδον τίατρον Αθηνών. Απεβίωσεν. * ♦* ' Η , ■ ■ Μα.υρουδής Ίωάννη; τοΰ Παντε μΓ τοΰ; αλλου; αντρε;. ΚαΙ τώρα άπύ δέχ.α στήν καθ- γραμμή, "Τ- λή5 έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰχο; τή; ,ιού τόν ι'δανε οί Τούρκαι, χνμή' στεοα τά γνναιν.ό.ταιδα καί στό τέ Λνωτάτης Γεωπονική; Σχολή;|ςανε καΤαπάνω τον, τόν άο;τά4α·( λος ζ· ϊμπέκηδε; καβάλ^λ.α. Μά, γ.α» Αθηνών. Γριοπύνος ένταχθα; εί; τήν Δημοσίαν 'Τπηρισίαν. -'· — Ο ΛΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΛΝΑΤΛ. πιά τύ ξι-χ.ίνημα. Μά; γϊ;'/οτ πτϊ. πώς 0ά μά; έκτοπίζανϊ στά Λαςιδανέλλια. Μά ΐμΐϊς κ<ιτα λαθ:;.ίν(/με πώ; μά; πηγαίνανε γιά ϊ'εύντοιση. Όμτρός λοιπούν πη¬ γαίνανε οί μκνροψοοΓμένοι σου6α· ΰ.δ^ς (οί κ.ι.Όαλλάριιδες) κι' άποπί μ.ήος, ΐπει'δής ήταν<: τυιιλός, σκέ [ α·» οί γέοο', τα παλληκάοια. κι' νά μή πάη νά παρονσιαστή οί νιανοι, δνύ —■ δνύ δ?υένοι κι' Ι ώ Τζοϋρος θαλής τού Δημητνίον, έκ Σκοποϋ Άνατολική; Θράκης. Πτνχιοΰχος τής Ίατρική; τού Έ- νε καί τοΰ δώσανε ί'να άλνπητι^ στά δνύ μι/ς πλάγια κι' ('ίλλοι μαυ ξΰλο ποΰ ιϋτΰς ξειΙ'ϋχησε ύμππό; οοΐ| ινεμίνο; σοιθαΐ,ιήδ· ς. Κ' ετσ , στιι ματια μιρ. Καί τώρτ, άχ.ονστηχ.ι· ίι τ.λίΐ μάς πχ«νΓ τριγηισμένο·ς καλ.ά. ίιστε νά μή μπο^ίση ν ό. τοΰ; ξ· ταία διαταγή, «Ολος ό κσμος, ποΰ φύγη κανένα; μας. 6»ίσκεται μέσ' στήν έκκλ.ησιά καί θνικοΰ 1Ιαν·ςπιστημ!ου Αθηνών εί- στύν αί'λ.ύγνου, λά ξεκινήση. . Ό· τρικής τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστημί- δικευθιί; είς την Παθολογίαν καί μ.τρυστά θά πηγαίνη τύ άντοίκο ου Αθηνών. Όδοντίατρο; εγκατα σταθεί; αρχικώς ις Μντιλήνην καί αργότερον είς Αθήνας. ** Περπινιάς Μιχαήλ τοΰ Νικόλα¬ ον, έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰχο; τής Ίατρικής τοΰ Έθνιχοΰ Πανεπιστη¬ μίου "Αθηνών εί'δικευθείς τίς την Δ<:ρματολογίαν. Διετέλεσε βοηθός Παιδιατρικήν. Παθολύγος - Παιδί τσυϋρμο κι' ά.τύ πϊοι>> τύ γυναικίί-
ατρο; ΐγκατασταθείς αρχικώς ίς ο. 'Άνοιίχτηκε λοιπόν τι πόρτα τή;
Ξάνθην καί μετέπειτα εί; θεσσα- ϊκκλησίάς γ^ά νά βγή τό άντρίκ.ιο
λονίκην.
Άπε6ίιοσ€ν.
ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατρός, έκ Ναζλή Μ. Άσία;
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑ Σ
Δικηγόρος, έκ Χαλδίας Πόντου
τσούημο πού ήτανε κλεισμένο έκει
μέσα. Καί τύτες έμ:ίς, κάμποσπ
γνναικόπεδα. Ογηκαμε οξιυ άπτΓν
αΰλόγυρο γιά νά κάνωμε θέση.
καί όλ.έ.ταμε, γέρους, παλλ.ηκάρΐΓ·,
παιδάοια καί παιδία ά π«ρνοί)νε
Ποώτα λοπύν μά; Λ
άπτύ τσΓχρσί (άγορά) κ' είχε πιύ
ά
μ·Γσημεςιάσ
Στοΰ;
οί Τοΰρ/.οι κοθ,σμένοι στανροπόδι
ρονιιοΰσανε τό ναργιλέ τους. Μδς
(Ιλ.έ-ανε χαμογτλ ΐστά εύχαριστη-
μένοι. Μερικοί ήρθανε κ'οντά μα;
καί μά; άρωτούσανε εΐθωνικά «γιά
ποϋ .-πή!;;»_ κ' ί'μρίς .τά άπ^λ.πι-
σμέν»ι χοίις δείχναμε·μέ τύ δάκτυ-
λο τύν οΰ^ανό. 'Άξαφνα πεταχτή-
κανε άπό Ενανε καφενε μιά τσούρ-
Καθέλκυσι; τριϊστίου 'Ελληνικοΰ πλ.οίου άπύ τά έν Σινώ.-ΐη τ;ι
Πόντου Ναυπηγεϊα τού Δ. ΛΚΙ1ΛΣΗ έν ετει 1912.
ΕΤΗΣΙΒ ΠΛγΙΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΒΗλϋΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΕ-
ιηου τοη Απαηταχογ ΣΐηοηΕ&η "ο ΔΐθΓΕπηΣ,,
ΕΠΙ ΤΑ ΕΟΡΤιί ΤΟΥ ΑΓ. Φ:1ΚΑ ΕΠίΙΚΟΠΟΥ ΕΙΗΩΠΗΣ
'Τπύ τοΰ Διοιχ.ητ κου Συμδο '.
ου τού Συνδτσμου των άπανταχον
Σινωπέων «Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣτ ΐτ<- λέσθη κι' έαέτ(ΐς) τήν 23ην Σεπ- τεμβρίου, η Πανηγυρΐκή ΐτησία έν. ίιήλοσις τού Συνδέσμον, επί τή ?·οο<:ή τού Άγίου Φωκά 'Επισχ.ό- που Σινο>πη; δι' 'Λρχι
θείας Λπτονργία; μετ'
σία; εί; τύν Μητρι,πολιτκύν Να'»ν
τού Άγίου Νικόλαον Νικαίας, κιι
-ά τήν οποίαν Ιερο'Ίργησιν ύ θιο
«[ΐλ.έίττατο; Έπίσκη.-το; -τρ. Βαβυ-
λώνος κ.κ. ΔοιρύΟειι;.
Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν ;-
ίπικ.ιιλονθηαοί δεΐίιυσι; είς τήν
11·_ οσχ.οπιχ.ήν 'Εστίαν Νιχ.αίας, δ-
που παρέστησαν ΰ Δημΐ'ρχο; Κο-
ρΓιΐαλλοΰ κ. Καρΰγιαννη;, ό Άν
* δήιΐίί,οχο; Νικαία; κ. Μυλοινάς
"') κ. Λιοιχ.ητή; τού Ε' Άστυνομι-
νυΰ Τιιήματος, ό Πρόιδρος τοί
Σιλλύγου ΙΙοντίων Καλλιθέιις
«ΛΡΓΌΝΛΤΤΛΙ ΚΟΜΝΗΝΟΙ "
κ. Ι. ΙΙαπαούπονλος μετά των ιιε
λών τού Διοικητικόν Σνιιβονλίου
αλλο', ΙΙρότδςοι Άδελφών Σικμα
τεί(»ν, ό Τόπ ι χ. ό; 'Έφορος Προ-
σκόποιν Νικαίας κ. Ι. ΤζώρτΊΐη-^
ό Τοπιχ.ύς 'Έφορο; Κορυδαλλοϋ
κ. Λ. Καστανιώτη;, ό Καθηγητή;
χ. Βασίλειος Χατζηανε'στης, ό 'Τ
ποδ)τής Σταθμοϋ Πρώτων Βοη-
0ρ;ών χ.. Ιϊλάσ. ΙΙαυλίδης^ ά'λλοι
ί,τίσημπι καί πλήθος Σινωπέων
Ευθύς μετά την άφιξιν των επι
σήμιον δΰο Συντργεία άπύ μέλη
τής 'Επιτροπής κυρίων »ιί δεσποι
νίδαιν τού Συνδέσμου δ.ένε'μαν
τόν άρτον καί «κολοίθμις ή Παιδι
κή Χοριοδία τής ΧΑΝ Νικαίας ί·-
πύ την Διεύθυνσιν τοϋ μαέστρον Ι
κ Δημητηίον Καλκάνη ?ΐκιλλεν ώ'
ιησιιένα τροπάοια μέ ίξα'.ρετικήν Ι
μΐ,λι^δικήν απόδοσιν καί έν συν-
•/ΐίη ώμίλησΓν ό ΙΙηΐ'κδοος τοΰ
Συνδέσμου κ. Ν. Ά^εντουλίδρΐ;
όστις απηύθυνεν θιρμοτάτα; εί<χα οιστία; πρό; τύν θεοιΐιλέστατον Επίσκοπον κ. Δωρόθεον δστι; ίε ρουηγήσΐ'ς καί ομιλήσας κατά τήν Βείαν Λίΐτουργίαν προσέδωσεν ·- διαιτέ',αν (/ϊγλην είς τ»ν όλην 11α νηγυοικήν ίκδήλοισιν καί ίτύνΐ'ΐσεν ίύ Θρησχ.Γυτικύν αΐσθημιι τόσον τού Λ.Σ. δσον καί των προσελθύν των εί; την τελετήν. Άκόμη ιδία1 τέραν εντύπωσιν ΐνεποίησεν ·:Ίς »ό Δ.Σ. χ.αί τοΰς Σινοι.-ΐεϊ; δταν ά¬ πύ τής ωραίας ΙΙύλης προέβη, ό θεοφιλέστατος, είς τάς ωραίας ί- χ.είνας κια συγκινητικάς συστάσεις' καί μέ τόσον παλμύν πρύς δλους | τοΰ; ΣινωπιΙς νά εξακολονθήσουν, νά διατηουΰν ηνωμένοι τή ήθη, ε- θιμα καί παριι'δύσει; τή; Πατρί- δος των, άλλά καί Ιδιαιτέρως πρός τήν νίολ.αίαν μέ πατρτκά; συστάσιι; καί παροτρϋνσεις ίνα διατηρήσοιν αντά τά ώραΐα κ(ά Οαυμάσ «, τά όποϊα. ιίδαν καί έδι- όάχθησαν άπό τού; γονεΐ; τον. Ακολούθως ό κ. Ιΐρότδρο; ν,ΰ- χοοίστησεν ολους ην; τ·μήσαν- τα; την εορτήν ώ; έπ,ίση; τήν Το πιχ,ήν 'Εφορείαν Προσκύπων Νι- καία; διά την παραχώρησιν τής αιθούσης καθώ; έ.τίση; καί την Λιειθννσιν τού Πτιραρτήματος Χ. ΑΝ. Νικαία; δ ότι έπέτρειΐτ νό συμμετάσχη ή Παιδική Χοριυδία τής ΧΑΝ Νικαίας ιΐς τί|ν έορτα στικήν έζδήλωσιν καί έν σΐ'νεχεία ρίπε τά εξής: «Μέ τίιν σημερ,νήν Πανηγνρι- ν.ήν ΐκδήλωσιν ύ Σύν'οεσμο; Σι- νο.τέων <Ίσέρχεται ι'ι; τύ 21ον ε- το; ά.τύ τή; άνασυστάσιώ; τον το 10Γ>:ϊ καί άνεαέρθτ) εν λε.πτομερειι»
είς τύ μαρτύριον τού Άγιον '1?·
θομάρτυρος Φωκά ίίοτι; είναι ό
ΙΙολνονχυς τής Σινώπης διά τού
τυ κια ΐ.τΐ 21 Ετη ανελλιπώς τΐλεϊ
ται παντΓγνρική έκδήλιοσις νπό τοΰ
Σννδέσμου κατά την Ημέραν αυ¬
τήν τιμωμένη; τής μνήμη; τού.
Έν σννεχεία άνεςέρθη εί; τϊγν 20
ετή δράσιν τον Συνδέσμου χάρις
εί; τή,ν δ.τοίαν άνιϋίωσαν καί σννε
χί'ζονται τά ώραϊα έθιμα καί αί
-ταυαδόσΐΐ; τή; Σινώ.τ,ης, ώργα-
νώθη πλήρε; σύστημ<ι ,ιαηοχής Ία τυυιΐ αρμακεντ κης περιθάλ.ψε. ω ς ίίς τον; απόρους ασθενει; Σινω· πρΐς, ΐθυηρήθησαν αποροι ίπιμι· '.€Ϊς μαθηταί ρ'λ.κοντες την κατα- νΐ'ΐγι'ιν έκ Σινώπης, εγένοντο 20 ίκδοομαί χερσαίαι καί θαλάσσιοΐ, εβοηθήθησαν αποροι Σινω.τεϊς διά δειιάτων τοοφίμιυν καί χοηματ1· κων ενισχνσεων, έλαβε με'ρος ό ~ύνδεσαο; είς όλας σχεδόν τάς Κοινωνικάς καί 'Εθνικά; έκδηλώ- <τίΐ; τού τύπον1, έ(| ημ·κρίδρς δέ το- .Τικαί καί αλλιΐι ργραιΙ'αν κατ' έπα νάληψιν μέ τά ενμινέστερ(ί. σχύλ.ια διά τήν δραστηριότητα τού Συνδέ σ:ιον των Σ ινιο.-ΐέΐ'ΐν. Καί ήδη είσερχόμενοι είς τό 21 υν ετο;5 σννέχισεν ό Πρόΐιδρο:, γνωρίζομεν είς τοΰς συμπατριώτας ιιας ά,τόιΐασιν τοϋ Δ,Σ. Λ·;ρί ορ¬ γανώσεως τής μεγαλυτέρας μας εκδρομής είς τήν γενέτειραν ,Σι- νώ.ιην κατά τό 1974, θά οδο.ιοιη θηΓ,ν δέ ΐγκαίρω; τουλάχιστον ,-τρό δΰο μηνών άπύ τής .τραγματοποιή- πιως τής εκδρομής δλα τά μέλη αι;ού προηγουμένως γίνουν δλκ τά σχετικά διαβήματα καί σννεννοί|- σεις μέ αρμοδίας 'Λρχά; καί ΙΙρα κτορεϊα. Ακολούθως ό Προόδους συνεχάρη καί ηνχαοίστησεν τά ιιέ λτ τή; 'Επιτροπής κυρίων καί δε¬ σποινίδιον διά τάς μέχρι σήμερον προσ^ερθείσας ν,τ,ηρεσίας τιην πρός τόν Σννδε-σμον κιιί —φκίνριν ηΰχήθη δπιος ή χάςης τοϋ Άγίου Φοικά δ'α([υλάττπ ΰλονς ίν ί>γιία
ώστι καί τό ί.τύμενον έτος σνγ-
κΛντριυθώμεν κ.αί έορτάσιυμΕν, η·>
μώντες τήν μνήμην Τον»,
Ακολούθως ή Παιδική Χορωδία
τή; ΧΑΝ Νικαίας συνεπλήρωσε τά
πρόγραμμά τη; μέ διάψορα τοα-
γονόια καί ή ϋλη Πανηγνρική ίκ·
δήλωσις ίληξε μέ τόν 'Εθνιχόν
'Τμνον, έν σΐΛ'εχιία δέ ίίλοι βί ■'τϊ
ς)Ευρεθέντες σΐΛτχάρησαν τ·>ν ^ι
οίκησιν διά τήν τόσον επιτύχη έκ·
δηλούσιν τού Συνδέσμου.
μα άγριανθηώ.τοι κ' ήρθανε κατα-
.-τιίνιο μας. Μά; τττοντΐ;ητ, μά;
κατακεφαλιάζανε, μά; ηαίρνανε '!,
τι ιίχπμρ μαϊί μας. Άρπούθίΐνε
τά μωρά άπτήν άγκαλ.ιά τώ μανά-
δονε, δαγκάνανε τύ ί-'νιι πσίΧιρά
κι τοΐ'ς καί τραίΐούσανε τύ «λλο
μ: δννομι γιά νά σκίσουν* τύ κορ
;ιάκι του; στά δυύ. Κ' («στερα μάς
το πΓΐπν-σανε άπάνο) μα; μέ βρι-
πε·; κοί (ΐλαοτήμιες. Κι' δλα αύ-
τά, χωρί; νά τοΰς άμποδίσοννε οί
σου(Ήιρήιί)ε; ποΰ μάς σννοδενανε
Μέ μεγάλο κύ.το ξε^ύγαμ* άπτύ
τσαρσί καί στρίψαμε όεξιά άπτή
<κην' ντροΰμπα» γιά νά βγονιιρ δξο άπτήν .-ΐολ.τεία. Πορπατήσαμε εξι ώηρ; οοόμα οέ ,τέτρε; καί νώ- ματα άξ·,τάλητοι ποΰ πληγιάσαν · τα ποδάο;α μα;. Ή γλωσσα μας ιίχρ κολλήσΐι στύν υΐνανίσκυ άπτή &ίψα. Καί, καθώς πεονούσαμε Γ ν» ρέμα δ' ν μάς ά([ήσ(ΐνε οί ατονιι νά «ρίξομε- λίγο τ· άχεΐλι. 1Ιρ'>ς
τί; άΐίοϋ πάς ,-τηγαίνανΓ γά σΐ|ά-
Ειιιο. Φτάξαμβ σέ μιά χιιράδρα,
κ' έκει μάς στ«ματσανε. ΚαΙ τό·
τε; τι νά δοίιι?; "Ητανε γεμάτη
•χοομιά κομματιασμΐνα, ποδάρια,
χέρα, κκιάλ.'α κ.ομένα, χ.ο.τάμιν
ηκό-.ιπιιΐ σέ μίαν ά.τ,Γοαντη έ'κταση
ΣΓΓ«γιι6νοι Ριομνιοί, πού τοΰ; ε-'ί-
χανε (ρΕ'.ίΐ πό πρίν άπά μά;. Καί
τώρα όλλοίμονο! ήρθε κ' ή δΐκιά
μα; ωοα. 'Κξαντλημένοι άπτήν
πε'ινα, τή δίψιι, τύ δρόμο κ.αί τήν
άγωνία. εαπλωθήκομϊ κατΐίγής
καί περιιιέναμ:. "Ενα αύτοκίνητο
γεμάτο μπενζίνα πέρασε άπομπηο-
στά μα; καί -πήγε χ.αί σταμάτησϊ
πιό 'κεί.
Τό άκολουθοΰσανξ τρτϊ; άρη
ιιπτΐδες (τορτωμένοι δ.τλ.α ζαί
μπαλτάδες. Ά.πάνιυ στήν ί>ρα ήρ
θε κ' ε-'να αύτοκίνητο μέ έναν ά-
ξιωματικύ, ποΰ εΰτΰ; δάταξε τού;
στρατιώτε; νά μά; χιορίσουνε σέ
ΤΓαύΓμε; {Ί,ιύ 300 άνομάτοι. Καί
τόΐ€; άρχίνει|·ε ή συστηματική κ''■
τΐι·ά. Οί στρατιώτε; |ΐά; ν.αταιΙ'ά-
χνανε νά μά; πάοοΐΛίε δ,τι πολντι-
μο κι' αν είχαμε απάνω μα;. Ξ?-
Οΐζώνανε τα μαλλιά των γυναιχοι-
νέ μήπω; δρούνε κρυμένιι κοσιιή-
ματα. Κύδανε δάχττ-λ». κι' αΰτκι
γιά νά πάοονν-ε τά δαχτνλίδια κ«'
σκονλαρίκια. Ηέβίΐια άφοϋ μά; Λη
γαίνανι- στί; χαράδυε;, νά μά; κ"
καλέψοννε, γιατί αύτά νά χαθοί'-
νε; Τώρα ποΰ ήμασταν ζωντανοί.
τού; ήτανε πιΰ ιυκολτ νά τα -τά·
ρουντ, παρά δταν θά μά; είχον!
κοματιάσιι. 'Ήταν* ή άμοιθή τυι1;
ΔΗΜ.
(Συνεχί'ζεται)
Διδάκτωρ
Ι. ΛΡΧΙΓΈΝΗΣ
ΔΗΛΩΣΙΣ
Ή Άλληλογραφία τής ϊφΊ;
μερίδος μας πρέπει νά αποστέ^
λεται είς τά επί τή; οδοί*
Νίκη; άρΐ'θ. 25 Γρας,ιία μ«?
καί ούχι *ί; τά τυπογραφΕΪα.;