195012

ΐΛειον κρήτης
Γ,
Σάββατον 22 ΣεπτεμβρίοιΓΤ973 '
ΑΝΕΖΑΡΤΒΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΗ" ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΑΟΓΙΚΗ - υΐΚΟΝ7)ΜΪΚΗ ΚΑΙ. ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ 25
____ '-'*"--------*"" -»""-—>——* ΗυΛϋϋϋΙ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟΑΟΓΙΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜ!ΚΗ ΚΑ1 ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΪΚΩΝ 'ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
_ Φύλ 2223 ~ ΤίΜΒ ΦΓΛΛΟΤ^Ϊτ^^ - ΔΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ ΣΙΝΑΝΤΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΕΑ. ΜΜ.ΐ-1 -
: Ν^ς
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΛ
'■ ———»—■—μ.
Ό Ιησούς Χριστός καθυβριζεται
»0 συνεργάτου μας κ. Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡ ΔΟΎ
Β-
.„ Α ,Τδ ΠΛεον εΐ£: την όνθρωπότητα»!
Επεράτωσε τό Α' μέρος τοϋ προέβη είς μέθοδον άνόλυο,ν
δρθρου μου μέ την φράσιν: «Θά των ήθ,κώ· βάοεων τής άθονάτου
Συμβολαί οτήν Ίστορία
των Άγώνων τού Πόντου!
ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
έπεθύμουν ν6 τούς μιμηθοϋν καί
τής ΌρθοδοΕίας οί θρησκευτικοί
Ηγέται·. Δηλαδή νά καταγγεί-
λουν είς τό χριστεπώνυμον πλή-
ρωμα ώς ίερόσυλον καί ΰλάσφη-
μον τόν Δανόν σκηνοθέτην Γιένς
Γιοϋογκεν Θόροεν, δοτις έτόλμη-
οε
V
αρχίση την σκηνοθεσίαν τού
ουκοφαντικού «έργου» τού υπό
την τίτλον: «Ή έρωτική Ζωή ,ού
Χριστοϋ». Τουτο έπραΕαν ήδη ό
Πάπας Παϋλος ό 6ος κα'ι ό Άρ-
γ,ιεπΜκοπος τής Άβινιόν έν νο-
τίω Γαλλία.
Τής δέ ΌρθοδόΕου Έκκλησί-
ας ύπάρχουν άνώτατοι έκπρόσω-
ποι είς τε την Ιταλίαν κα! την
Γαλλίαν. Δέν ήκούσθηοαν δμως.
Ό γράφων, ενός απλούς Όρ-
θόδοΕος Χριστιανός, 6νευ τής ι¬
διότητος τοϋ μικροϋ ή μενόλου
κληρικοΰ τής Έκκληοπς ημών, ό-
ταν είδα είς την εφημερίδα την
ώς άνω είδησιν, έΕεμάνην καί ε¬
θεώρησα ώς καθήκον μου επιτα¬
κτικόν νά καυτηριάσω την βέβη-
λον κερδοσκοπικήν πράξιν τού
Δανοϋ σκηνοθέτου. Δέν έτυχε νά
ϊδω θρησκευτικόν τι έντυπον, διά
νά πληροφορηθώ άν ύπήρΕεν οχε
τική αντίδρασις. Άλλ' άφοΰ ή εί¬
δησις εδημοσιεύθη είς τόν ήμε-
ρήσιον Τύπον, δέν θά ήτο ορθόν,
διά τοϋ ίδίου μέσου, νά διατυπω-
θή έντονωτάτη διαμαρτυρία κληρι
κου τινος, μικροϋ ή μεγάλου,
πρός χάριν των Έλλήνων Χριστι
ανών, των οποίων ό Θείος Ίδρυ-
τής καί Άρχηγός καθυβρίΖεταΐ;
Είμαι δυστυχώς ύποχρεωμέ-
νος ν' άναμνηοθώ μετά πολλής
πικρίας ότι οί ΌρθόδοΕοι θρη-
οκευτικοί ηγέται, απησχολημέναι
όντες άπό μακρού ήδη χρόνου μέ
την άλληλομαχίαν των, δέν ευρί¬
σκουν αρκετόν χρόνον ν' άντιμε-
τωπίΖουν καί μελετοϋν τοιαϋτα
προβλήματα καί νά διαφωτΙΖουν
σχετικώς τόν Λαόν. Άλλ' είναι
άνάγκη, νομίΖω, νά λησμονήση
είς έκαστος Ήγέτης τόν εαυτόν
τού καί τάς προσωπικάς τού άντι-
λήψεις καί έπιδιώΕεις, εσφαλμέ¬
νος ή μή, κα'ι νά ενθυμηθή τάς
ενώπιον τοϋ Υψίστου ευθύνας
τού διά την αρτίαν τής αποστο¬
λάς τού εκπλήρωσιν καί την ηθι¬
κήν χειραγώγησιν τού συγκλονι-
Ζομένου χριοτεπωνύμου πληρώ-
ματος.
Αύτά τα όποϊσ έοκέφθην ό γρά
φων, έΕ άφορμής τού Δανοϋ σκη
νοθέτου, διά τα φλέγοντα προβλή
ματα τής χειμαΖομένης συγχρό¬
νου ανθρωπότητος καί διά τόν
Χριστιανισμόν Ιδιαιτέρως διατί,
ναί, διατί νά μή τα εχουν σκε¬
φθή ήδη οί ΌρθόδοΕοι Χριστια-
νοΙ Ηγέται τής ΈκκλησΙας καί
νά μή έχουν μελετήσει τόν τρό¬
πον ή τούς τρόπους τής άνιιμετω
πίσεώς των;
Ποτέ, δμως, δέν είναι άργά.
Κοιρός πλέον
V
άναλογισθοΰν σο
βαοώτατα τάς ευθύνας των καί
νά έπιληφθοϋν τής έκπληρώσεως
των καθηκόντων των. ύπ' όψιν
των έχοντες ότι ό ελληνικάς Λα-
ός. είς έκ των εύφυεστέρων Λα·
ών τοϋ κόσμου, τελικώς θ' άνεύ-
ρη τόν τρόπον νά ύποστηρι'Εθ την
Χριστιανικήν Πίοτιν τού, διακινδυ
νεύουοαν άπό τόν έκτραχηλισμόν
τής συγχρόνου κοινωνίας καί την
αδιαφορίαν των ύπεθύνων εκκλη¬
σιαστικήν παραγόντων, ουδέποτε
λησμονήσας τό πώς ύπεδουλώθη
τό Γένος ημών είς τούς Όθωμα-
νούς Μωάμεθ τοϋ Πορθητού, τό
πώς ύπόδουλος ών, διετήρησε
την Πίστιν τού ακεραίαν κα'ι τέ-
«Τοϋ Χριστοϋ την Πίστιν την Α¬
γίαν καί διά τής Πατρίδος την ε¬
λευθερίαν» κατώρθωσε νά νικήση
τόν πανίσχυρον κατακτητήν τού
κα!
V
αποκτήση την ελευθερίαν
τού.
Ύπάρχουν, εύτυχώς, πνευματι-
κο'ι άνθρωποι είς την 'Ελλάδα, ί-
κανοί
V
άναλάβουν τό τραχύ έρ¬
γον τής σχετικήα διαφωτίσεως
τοϋ Λαοϋ ημών επί των θρησκευ
τικών καί, ειδικώτερον, των παν
κοομίων ήθικών προβλημάτων.
Ενθυμούμαι δημοσιευθείσας είς
τάς εφημερίδας σχετικάς μέ τα
θέματα ταύτα άπόψεις έπιλέκτων
εκπροσωπών τού πνεύματος, έκ
των οποίων είς, απαντών είς τούς
καταπληκτικούς Ισχυριομούς ενός
θεολόγου. δυστυχώς, συμφώνως
πρός τούς όποίους.- «Ό Χριστιανι
ομάς δέν έχει νά προσφέρη τίπο-
διδασκαλίας τού Έλληνοχριοτια-
νικοϋ Πολιτισμοϋ καί μ' έπιχειρή
ματα ουντριπτικής δυνάμεως άπέ
δειΕεν είς τόν άκατατόπιστον καί
άκατάρτιστον θεολόγον, ότι ή πά
ραπαίουσα σήμερον Ανθρωπότης
είναι δυνατόν νά διαοωθή καί θά
διασωθή όντως διά τής μεθοδι-
κής διαδόσεως καί τής πλήρους
έφαρμογής έν τώ καθημέραν βίω
τής Χριστιανικής Ήθικής.
Έκ τής μελέτης τής Ίστορίας
διδασκόμεθα ότι δέν είναι σήμε¬
ρον ή μόνη καΐ ή πρώτη φορά
καθ' ήν ό Χριστιανισμός υπέστη
περιπετείας, ώς ή έν προκειμένω
βέβηλος άπόπειρα τού Δανοϋ σκη
νοθέτου.
Μετά την είδωλολατρείαν άνε-
φάνιιοαν ή μία μετά την α»λην
διάφοροι διαβρωτικοί τοϋ Χριστια
νισμοϋ αίρέσεις θρησκευτικάς τάς
οποίας ούτος άντιμετώπισε νικη-
φόρως. Πολυετεϊς πόλεμοι διεΕή-
χθησαν μεταΕύ κρατών διά την
επιβολήν τούτων ή έκείνων των
δογματικών άρχών έν τή Θρη-
ακεία. Μήπως καί αυτήν την ότι
γμήν, καθ' ήν γράφω, δέν άλλη-
λομάχωνται έΕοντωτικώς είς την
Ίρλανδίαν Καθολικοί καί Διαμαρ-
τυρόμενοΐ; Φαίνεται δμως ότι δέν
έφθάσαμεν άκόμη είς την πλήρη
τοϋ Χριστιανισμοϋ κατανόηοιν, ό-
χι απλώς οί μή Χριστιανοί, όλλά
καί αύτοι άκόμη οί όπαδοί τού,
ημείς δηλαδή!
Ή πλήρης τοϋ Χριοτιανισμοϋ
κατανόησις θά επέλθη, ασφαλώς
θά πραγματοποιηθή, δταν ή ίλιγ-
γιωδώς προοδεύουσα είς τάς τέ-
χνας καί τάς επιστήμας Ανθρω¬
πότης θά φθάση είς την πνευματι
κήν της αρτιότητα καί τελειοποί¬
ησιν κα'ι θά πεισθή τελεσιδΐκως,
ότι τοϋ άνθρώπου ή έπίγειος ευ¬
τυχία έπιτυγχάνεται δχι μέ την
ύλικήν τού εύμάρειαν άλλά κυρί-
ως μέ την ηθικήν τελειότητά τού.
Τότε θά είναι είς θέσιν νά κρίνη
καί νά παραδεχθή ότι είναι άνάγ¬
κη νά παραμερίση τελείως τόν
εγωισμόν τού. όστις τόν έμποδί-
Ζει νά βλέπη την δυστυχίαν των
συνανθρώπων τού καί νά αισθαν¬
θή την ηθικήν παρόρμησιν όπως
τούς βοηθήση άδελφικώς.
Πόσοι, άπό τα έννέα ή δέκα
διοεκατομμύρια των άνθρώπων
τής Γής, πεινοΰν, γυμνητεύουν,
μαστίΖωνται άπό φοβεράς ασθε¬
νείας; Άαχέτως Χώρας, Ηπεί¬
ρου, χρώματος, Γλώσσης, πάντες
οί έπίγειοι άΐνθρωποι δέν είναι τέ¬
κνα τοϋ αύτοϋ Δημιουργοϋ; Δέν
είναι ,συνεπώς, άδελφοί; Πώς
νοεϊται, λοιπόν, ή έγωιστική διά¬
θεσις μερικών έκατοντάδων έκα-
τομμυρίων άνθρώπων νά έπιδιώ-
κουν διά παντός θεμιτοϋ ή άθε-
μίτου μέαου την ατομικήν εκά¬
στου ευτυχίαν καί νά λησμονοϋν
τα δυσεκοτομμύρια των δυστυ-
χούντων; Πώς νοεϊται νά ύπάρ¬
χουν δισεκατομμυριοΰχοι, έκατομ
μυριοϋχοι, πάμπλουτοι άνθρωποι
μέ μικρούς ή μεγάλους έμπορι-
κούς στόλους, μέ τεραστίας, μέγα
λας ή μικράς βιομηχανίαν, μέ μι¬
κρά ή μεγάλα πιστωτικά ίδρύμα-
τα, μέ μικράς ή μεγάλας έκτά-
σεις καλλιεργημένων γαιών, μέ
παντοειδή μεταλλεϊα, μέ μικράς
ή μεγάλας εμπορικάς έπιχειρή-
σεις καί νά λησμονοϋν έν τή μέ-
θη τού πλούτου των την ηθικήν
υποχρέωσιν των, όπως συντελέ-
σουν είς την ανακούφισιν - των
μυριάδων έκατομμυρίων ουνανθρώ
όων των δυστυχούντων; Διατί νά
μή σκεφθοϋν τό απλούστατον γε-
γονός ότι τίποτε άπό τα πλούτη
των δέν θά ,-χουν μεθ' έαυτών,
όταν άποθάνουν μίαν ημέραν καί
θά τούς κατατρώγουν οί σκώλη-
κες;
Πιστεύω. λοιπόν. ότι θά έλθη
ή έποχή, θά έλθουν αί ημέραι,
καθ' άς ή ανθρωπότης, έν τή τε-
λποποιήοει τ,)ς, θ' άνα,Κογισθή
την υποχρέωσιν καί την ανάγκην
νά εφαρμόση έν τή πράΕει τάς
Δί.ν πιστεύω δέ ότι ή ανθρωπότης
ηθικάς αρχάς τοϋ Χριστιανισμόν
θά έΕιχθή μέχρι τής άποκτηνώσε-
ως. διότι τούτο θά τό εμποδίση ή
τελειοποίησίς της είς τα γράμμα-
τα, τάς τέχνας καί τάς επιστή¬
μας, έκ των οποίων θά καθοδη-
γηθή είς την αναγνώρισιν καί πά
των ήθικών άρχών τής
Χριστιανικής Διδασκαλίας.
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Ημερολόγιο τοϋ Βασίλ' άγά Άν-
θοπούλου! Μετάφρασις έκ τοϋ
Ρωσικοϋ υπό τοϋ Αίδεσιμωτάτου
Γεωργίου Χαρετίδου.
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Φθάσαμε στίς 13 ΌκτωβρΙου
1916 κοντά οτήν παραλία τής
Ταβλάς, όπου σκοπεύαμε νά έ-
πιτεθοϋμε στά ίστιοφόρα τής πα-
ραλίας καί μαΖί μ' αύτά νά συνε-
χίσουμε τόν δρόμο μας γιά την
ΤοαπεΖοϋντα!
Τή ατιγμή πού μερικοί άπό μάς
ώουησαν πάνω οτά ίστιοφόρα καί
άοπαΕαν ένα άπ' αύτά έτοιμοι
νιά νά άνοιχθοΰν στό πέλαγος,
έρχεται Τουρκικός οτρατός, μάς
περικυκλώνει καί άρχίΖει μιά τρο-
μερή μάχη μεταΕύ μας πού 6ά-
οταΕε ώς τό βράδυ. Τότε άπό
υάς σκοτώθηκαν δέκα άντάρτες!
('Εδώ άς άρχισουμε τή μετα¬
φράση τοϋ Γεωργ. Χαριτίδου στήν
καθαοεύουσαΐ.
-Έκ των Τούρκων εφονεύθη¬
σαν δώδεκα, καί ετραυματΐσΒησαν
Ε, υεταΕύ των οποίων καί ό λι-
μενάρχης της πόλεως Φάτσας,
δατις καί απέθανεν έκ των τραυ-
μάτων.
Την νύκτα εφυγαμεν είς τα ό-
. Την δευτέραν ημέραν τής
«ρυγής μας, συνηντήσαμεν μέ
Τουρκικόν άπόοπασυα τό οποίον
εοτάλπ πρός καταδίωΕίν μας. Ό
οάν νά μή έφθανε τούτο, ειδοποιη
θη περί τούτου ό τέως βαλής (νο
μάρχης) ΤραπεΖοϋντος 1Ζεμάλ
Άσμή, όστις έΖη τότε έν τή Όρ-
δοϋ κα! όυέσως διέταΕεν όλα τα
έκεί παραθαλάσσια φυ>άκια τοϋ
τουρκικοΰ οτρατοΰ ώς καί τούς
χωροφύλακας, νά πάνε είς ένί-
οχυσιν τοϋ άποσπάσμστος κατα-
διώΕεως. Επί παρουσία τοϋ ΤΖε
μάλ ήρχισεν ό πόλεμος μεταΕύ
ημών καί τοϋ Τουρκικοϋ άποσπά-
σματος, όστις διήρκεσε μέχρι τής
εσπέρας τής επομένης ημέρας
καί όμως κατορθώσαμε νά φύγω
μέν καί νά σωθώυεν.
Κατόπιν τούτου, μερικοί έκ
των άνταρτών μου έπέστρεψαν
είς Σαμσοϋντα, άλλοι πήγαν οτήν
Σεβάστειαν καί άλλοι είς τό Έρ
παα. Έμείναμε έγώ, ή σύΖυγός
μου Άναστασία κοί έννέα σύντρο
φοι καί άφοΰ επί δέκα ημέρας
περιεπλοινήθημεν είς τα βουνά,
έφθάσαμεν είς μίαν παραλίαν τής
Όρδοϋ κα'ι άπ' έκεί έπιβιβαοθέν-
τες υιός βάρκας έφθάσαμεν είς
την παραλίαν Πα2άρ - σοϋ καί
άπ' έκεί πεΖοί εφθάοαμε στπν
Τραπε2οϋντα...
Άμέοως μετά των άνταρτών
μου έπαρουσιάοθην είς ιον Άρ-
ν.άτωφ καί έΕέθεσα τα πράγμαιο
όπως έΕελίχθησαν είς τα όπι¬
σθεν τού μετώπου καί τού έτόνι-
σα ότι ή Τουρκική κυβέρνησις καί
πρό παντός ό έντόπιος Τουρκι¬
κός πληθυομός αχασε 7.'ΐν έμπι-
οτοσύνην είς τό Ελληνικόν στοι¬
χείον τοϋ Πόντου καί ότι είναι
όνάγκη έπειγουσα ό Ρωοικός
στοατός νά καταλάβη τα μέρη
τοϋ Πόντου καί νά προστατευθή
τούς Χριστιανούς των οποίων κιν
δυνεύει ή Ζωή καί ή περιουοία.
Μετά την ανταλλαγήν διαφό¬
ρων γνωμών απεφασίσθη νά υ·
πάγω μέ τούς άντάρτες μου είς
ιά έσωτερικό τής Τουρκίας. Διά
τουτο μοϋ έδωσαν 380 Ίαπωνέ
Ζικα τουφέκια, 52 κιβίιτια φυσίγ-
για, 12 κιβώτια χειροβουβίδες
καί μέ 60 άντάρτες έπιβιβάσθη-
μέν ενός άντιτορπιλλικού, διά
ραλίαν τοϋ Πόντου καλουμένην
νά μάς άποβιβάση είς μίαν πο-
ραλίαν τοϋ Πύντου καλουμένην
Κούμ - ΤΖουάΖ.
Άπό τό μέρος αύτό έτραίνοντο
αί φλόγες καί ό καπνός των καιο
μένων Έλληνικών χωρίων άπό
Τσαρσαμπό μέχρι Πάφρας. Έπί-
σης μοί εδόθη ή διαταγή νά έ-
Εοπλισω 600 εθελοντάς όντάρ-
τας, των οποίων τό έργον νά
είναι ή καταοκοπεία όπό Σαμ-
σοϋντος μέχρι Πάφρας.
Όταν ήρχισεν ή μετακόμιοις
των πολεμοφοδίων, τό πλησιέστε¬
ρον Τουρκικόν φυλάκιον μάς αν¬
τελήφθη κα'ι ήνοιΕε πϋρ εναντίον
μας. Άναγκασθέντες ήρχίσαμε
τόν πόλεμο εναντίον τοϋ φυλοκί-
ου καί έτρέψαμε είς φυγήν τούς
Τούρκους. Έκοπιάσαμε όλην τήν
νύκτα διά νά κρύψωμεν τα πο-
λεμοφόδια. Την χαραυγή της ε¬
πομένης ημέρας έπήγαμε είς τό
πλησιέστερον χωρίον Κερτμδ, διά
ι νά παρακολουθήσωμε άπ' έκεί τα
πολεμοφόδια.
Εναντίον μας έοτόλη μία δύ·
< ναμις έκ 250 χωροφυλάκων, οί ι όποίοι ίφθαααν είς τό μέρος είς , ιό οποίον έκρύψαμε τα πολεμο- ! φόδιά μας. ί Δ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ι ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΙΟΜΑ ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΑΠΠΑ ΕΠΙΣΤΟΑΕΣ ΠΡΟΣΚΥΜΗΝΒ ΕΙΣ^ΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Τού ΙΙανοσιολογιοτάτου Άοχιαανδρίτου κ. ΚΤΧ"*ΤΜΙΟΤ ΕΛ ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΔΟΤ" θεαλόγΟι— Φιλολόγου Άγππητέ μοί Κύριε Σινανύδη, | 'Κάτοχο; τή; άπό 1-9-73 επι- Ι στολής σα;, σνγχαίρο διά την ά- | νάροωσίν σας, εύχόμενο; ΰγιείαν . κοαταιάν καί συνέχισιν τοΰ πολν- | τίαον δημοσιογραφικοϋ καί μορ- (Ρΐι)τιχοΰ σα; έργον. Άντα,-ΐοκρινόιιενος είς έπιθνμί· αν σας, νά συνεχίσω την συνερ¬ γασίαν μου εις την έγ-Ίριτον καί π;ο.Τίρι£ή ΐφημ-ρίδη σας «Προσ· ςρυνικός Κόσμος», θά ,τροσπαθή- <τω νά την ίκανοποιήσο)_ Λ' Έύτΐ'χήσας τό πρώτον νά έπι- τκεφθώ καί .ιοοσκι«νήσ(ο τόν Πα- νάγιον καί Ζο>οδόχον Τάφον τοΰ
Άναστάντος Κνοίον μα; καί τα!
λοιπά· Πιινίειια Πηοσκυνήματα τή;'
Άγ.'α; Γή;, ,-τροσιιάτονς έχω τάς
ίντι ,-ΐώσρι; καί μή έξατμισθείσας |
ί:τι τάς βυγκινήσεις, τα; ΰ.τοία;
καί ευχαρίστως Οά ποοσπαθήσω
ν' άποτνπώσίι) ρΐς τίνα των στη-
λων σης.
Μ·?τά μίαν θαυμασίαν άϊροπο-
οικήν πτήσιν, μια; καί ήμισείας
ώρας, άπό Αθηνών ρίς Τέλ Ά6[6,
ευρίσκομην είς την αρχήν τή; έκ-
πληρώσεως τοϋ ίερωτέρον των ό-
νείοων τής ξωής μόν ποί> είναι
-/αί τό όνειρον τοΰ κάθε Έλληνο;
"Ορθόδοξον Χριστκινοΰ: 'Επίσκε-
ψι; των Άγίων Τόπον, ι'ίπον ε¬
γεννήθη ό Χριστιανιαμός. Μά; ο-
.ιεβ'χ'θη, κατά τό ςρίοτόλουστον
ίίπλινόν τή; 15η; Αύγουστον, είς
την νοτιωτάτην εκείνην έσχατιάν
της γηραιάς Άσιατικής Ήπειρον,
«ί'ρανός κυανόλευκος άνοικτός.
ώς ό άττικός καί άτμόσφαιρα γλυ
κειο κηί ιύχάο,στος. μέ ποικιλίαν
χρωμάτων καί άρωμάτων των ,τ?·
ρι'ς 6οι>νολόφ<ον καί άγρών. Μετά ώοιαίαν περί.τον, άπό Τέλ Ά6Ί6 καί Λύδδης (όπου πςιο- σεκυνήσαμεν τόν ιαόγειον Τάφον τοΰ αγιον Μιγαλομάρτνρος Γεωρ γίου) άνοδικήν, έπ' αυτοκίνητον, πορείαν, μέ νοτιοανατολικόν πάν- τοτε ποοσανατολισμόν καί άφοΰ ι εν την εύρωπαϊκής μορ- ; Νέαν Πόλιν Ίερονσαλήμ, κα- {θαον^ιενην, σίχρόόν ά.·ΐ(ν τϊιν ιιόνΐΊον νοιχΐλή, ύπέ< · χρόνον, ξέγνοιαστον άτιιόσφα.ιρα·' τής Άγίας Πόλεως!.., Είς την σκΐτ'ιΐην, ότι. εί: τα χώ- ιιατα τής περιοχής αυτής ποϋ πλαισιοΰται άπό τρείς λόψ'ους, τόν λόφον 2ιών, τόν λόρον Μορηα «αί τόν λόφον Γολγοθά πεοιεπάτη σαν ό Άβοηάα. ό Ίσαάκ ά Ία- κώ(5, ό Ίησοϋς τοΰ Νανή, ό Προ- ()>ή·τττς Σαμουήλ, ό Προφητάνα;
Λαβίΰ, ό 2οο;ώτεςος των Βασι¬
λέων Σολομών, ό Προςτήτης Η¬
λίας, δ Προφήτης Ίερεμίας., ό
"Εσδρας, δ Νεεμίας, όΜέγας Α·
Λίγο μετά τόν τραυματισμό
τού, μετέφερον τρσυματιοφορείς
ιόν συνταγματάρχη Δαβάκη άπό
τό οημεϊο πού εδέχθη τό βλήμα,
οέ ένα άσφαλέστερο — γιατί έ-
θάλλετο άπό τούς Ίταλούς μέ
όλμους καί άτομικά όπλα ό χώ-
ρος όπου τραυματίστηκε — καί
τόν έναπέθεσαν (λίγα μέτρα πιό
χαμηλά άπό τόν Προφήτη Ήλία
Φούρκας).
"Εωτασα έκεϊ άπό τούς πρώ-
ιους. Τού έκανα 6νεαι καμφορός
(κσρδιοτόνωσι) καί μοϋ είπε —
πεοίπου: «Γιατρέ, μ1 έφαγαν».
Προοπάθηοα — γιά τόνωσι ήθι-
κου τού — νά τοϋ πώ, πώς δέν
ήταν τίποτε τό σοβσρό.
Όλονύχτιο πορεία άπό τό οη-
μείο έκεϊνο ώς τό Έπταχώρι, πά¬
νω σέ πρόχειρο φορείο οέ μονοπά
τια κι' όνριότοπους — ταίεραν
οί χωριάτες γιά πιό σύντομη πο¬
ρεία — μέ έναλλασσομένους τραυ
ματιοφορεϊς κσί χωρικούς. Έγώ
καί ό ανθυπίατρος Μπαντέκας,
ιόν ουνοδεύσαμε γιά ίατρική πα-
ρακολούθησι.
Καθ' οδόν συνάντηοι μέ πυρο-
βολαρχίσ Άρδίμη. Όταν έτρεΕε
ό Άοδίμης κοντά τού τοΰ εϊπΓ.
ό Δαβάκπς άπ' το φορεϊο, μέ ά-
οθενική φωνή (περίπου):
— "Αν £α>τανες νωρίτερα θά
τούς εΐχα πελεκήοει.
(Έννοούσε τούς Ίταλούς, πού
θά ύποχωροϋσαν νωρίτερα αν υ¬
πεστήριζε την όντεπίθεσι τής 2
11.40 καί η πυροβολαρχία Άρ¬
δίμη) .
Στό Έπταχώρι δταν φθάσαμε,
την πήγαμε στΟ σπΐτι τοϋ ΤΖιμο-
πούλου, όπου εΤχανε έτοιμάσει
ένα κοεδάτι.
Λίγο μετά την δφιΕί μας, ήρθε
ό Μέραρχος (διοικητης Ι Μεραρ-
χΐας) ύποστράτηγος Βραχνός,
πού φώναΕε (περίπου):
— Καπετάν Κωνοτσντή, τί ή¬
ταν αύτό πού βκανες! "Ηταν ά-
νανκη νΰ πάς μπροστα άπ' ό-
Αους;
Άπόντησι Δαβάκη (περίπου):
— Στρατηγέ, έιιρεπε. Μόνον
£τσι θά τους κυνηγησουμε.
Όταν ό στρατηγός είδε έμέ-
να. άπλό φαντάρο, μέ διέταΕε νά
φύγω γιά να κουβεντιάοουν μό-
νοι. Ό Δαβάκης τοϋ είπε:
— "Αστον στρατηγέ. Είναι για-
τοός κι' ούτος μ' έφερε άπό κεί
πάνω. Είναι έμπιστος.
"Ετσι έμεινα, κι ακουσα τή στι-
χομυθία, πού ήτανε περίπου:
ΒΡΑΧΝΟΣ: Τώρσ Κωνοταντη,
τί νά κάνουμε;
ΔΑΒΑΚΗΣ: Νά πιασετυ τόν
• Κλέφτη» (ϋψωμα). Θά κοψοτε
τή «ΤΣούλια» (ή έπίλεκτη μι,ραρ-
χία των άλπινιστών Ίταλών πού
έκσνε την έπίθεσι) στή μεση, θ'
άπομονώσετε αύτούς πού προχω-
ροϋν πρός Σαμαρίνα, θά τούς
αϊχμαλωτίσετε καί θά τοακίσετε
τούς υπολοίπους... "Υστερα θά
τούς κυνηγδτε συνεχώς...
ΒΡΑΧΝΟΣ: Όχι! Όχι! Πρέ
πει νά κάνουμε .. (χρησιμοποιοϋ-
οε στρατιωτικούς δρους πού δέν
τούς συγκράτηοα, προβάλλων άν-
τιρρήσεις).
ΔΑΒΑΚΗΣ: Όχι, γιά τ' όνο-
μα τοΰ ΘεοϋΙ Τόν «Κλέφτη» νά
πιάσετε... έπιμένω. ι
λ?ξ'ίνι5ρος, όστις κατασχών την
Παλαιστϊνην άντικατρστησε την
ΙΪΓοσικύ.ν καί ΒαΛνλωνιαχήν κατο
χην της μέ την Ελληνικήν τοι.αύ-
την επί δύο καί ήμισυ αϊώναΓ;, μρ-
χρι τής Ρϋνμαϊκή; αΰτοκοατορ;-
(ΐς, Ο "Ελλην ΌρθόΛοξο; Χριστια
νύς αίσθάνετα, τόσην υίκπότι,τη
κί'ί ψΐ"χιχόν καί ιστορικόν δεσμον
.-τράς την αιωνίαν κ<(ί Αγίαν αβ- τήν Πόλιν, ή ό.-τοι'α Από Γι.-οον- σαλαΐιι καί Ίεροσκλήμ έξελληνί- σΙ!ί| είς Ίίροσύλνμα! Καί μόνον αΰτό; "Ωμίλησε καί εγραψε όσον καΐ ή κνρίω; Ελλάς, την αρχαί¬ αν Ελληνικήν Γλώσσαν καί την ΆλΓξίΐνδρίνήν τοιαύτην·. Έλληνι- ή ή Ίερονσαλι'ιμ καί απασα ή Πάλαι στίνη, ειο; Καπερναοΰμ καΐ μ&ΐιατη ή ΓΙεοαίΐΐ καί ή Πα,ρα- Οαλασσίίί. Ή Ίερονσαλήμ εόωσε τϋΰς 72 Έλληγομαθ'Γί; Ρα66ίνονς πή» ^ϊς τόν Φάρον τής Άλεξαν- Λρείας αετρφζΐασιχν ηδη τόν τρί¬ τον πρό Χριστοϋ αίώνα την Έ- Ιίυ/ιίκήν Βίβλον ής την άλεξαν- θρινήν ελληνικήν γλώσσαν, μέ ιτν οποίαν είναι γεμδτα καί τα έοείπα τοϋ Ναού καί των Συνα- γογ(-<ν τής Ίερουσαλήμ καί είς -.ην οποίαν εγραψΛν δύο μεγάλοι Ίονδΐΐϊοι σνγγραίρεϊς Φίλιυν ό "Ι- ου^αϊος καί ό Ίώση.·τος. Παράκληοι; νά' στέλλεται καί Ης τόν Βιΐθΐ'νόν Πατριάρχην Ίε- ρυσολ.ϋικον Κον Βενέδικτον. "Αμα τη ,-ταραλαβή ι ού στέλλω την συνέχειαν. 'Τμ/τερος Άρχιμανΐδρίτης ΕΤΘ. ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΔΗΣ ΒΡΑΧΝΟΣ: Χυνέχιοε νά δια- φωνή. ΔΑΒΑΚΗΣ: Τότε κάνετε δ,τι θέλετε. Τί μέ ρωτάτε, άφοΰ δέν άποδέχεσθε την άποψί μου, στήν όποίϋ έπιμένω, γιατί έγώ πού £έ· οω τόν τόπο καί δέν χρησιμοποιή) χόρτεζ, την θεωρώ ούν τή μόνη όρθή ενεργεια. Νά πιάσετε τόν «Κλέφτη». ΑΛΛΗ ΣΚΗΝΗ Παραμονή έπιθέσεως. Νύχτα 1ης Νοεμβριού 1940. Μέσα ο ένα δωμάτιο - κελί τοϋ μοναστη- οιοΰ τής Φούρκας. Άναμένο τΖά- κι. Μέοα έκεί ό Δαβάκης, ό ύπα- σπιστΛς τού λοχαγός Σφολαγκά- κος. λοχίας Ίατροΰ, έγώ κοί 2 3 άλλοι. Κλειοτά δλα τα παρά- θυοα. γιά νά μη φαίνεται ή φλό- να τοϋ τΖακιοϋ καί των κεριών πού φώτιίαν άμυδρά τό δωμάτιο. Ό Δαβάκης καθόταν ατή μιά γω- νιά τοΰ τΖακιοϋ καί οκεφτόταν. Σέ υιά στιγμή: ΔΑΒΑΚΗΣ: (πρός έμένα). Γιατρέ. Εέρεις σέ πόοπ άπόστασι βρίσκονται οί Ιταλοί: ΕΓΩ: Κανά δυό χιλιόμετρα; ΔΑΒΑΚΗΣ: 300 - 400 μέτρα οί προφυλακές... "Αντε λοχία κόψε τό τυρί καί την κουραμάνα ποϋχουμε οέ 7 ϊσο μερίδια, νά φάμε δλοι δσοι εϊμαοτε έδώ. ϊαφνικά άκούγονται, άπ' έΕω ριπές, πυροβολιομοΙ, φασαρία καί — ϋστερα άπό λίγο — ή φωνή τοϋ σκοποϋ: -Άλτ! τίς εί;». Βή- ματα, φασαρία, κακό Πεταχτήκαμε δλοι δρθιοι. ΔΑΒΑΚΗΣ (πρός δλους μας). Προσοχή καί ψυχραιμία Άν είναι Ιταλοί νά τό σκόσουμε μή μάς πιάσουν αίχμαλώτους. Μετά λίγα λεπτά, μπαίνει ένας λοχίας καί 2 — 3 στρατιώτες μέ 7 Ίταλούς, γιγαντόσωμους, μ' άθλητικό παράστημα. Ήταν οί πρώτοι οίχμάλωτοι τοϋ πολέμου. Τραυματίες όλοι, στά χέρια, πό- δια κα'ι ΰλλα μέρη. Στίς τοέπες τους εϊχανε μετάλλια πού κέρδι· οαν σέ χιονοδρομικούς άγώνες καί λεπτομερείς χάρτες τής Ελ¬ λάδος μέχρι τή Θεσσαλία. Ό Δαβάκης μέ διέταΕε καί τούς έπέδεοο τα τραύματα. Ή πρώτη έρώτησι πού μοϋκανε ύ- παΕιωματικός Ιταλός αίχμάλωτος: •Κουάντο, φινίτο λά γκουέρα;». «Πότε θά τελειώση ό πόλεμος;» (Πού μόλις είχε άρχίσει). Ό Δαβόκης διέταΕε τα μερίδια κουραμάνας καί τυριοϋ άπό 7 νά γίνουν 14, γιά νά φανε καί οί αίχμάλωτοι. "Υστερα μετά την έπίδεσι των τρουμάτων καί τό φαγητό τούς άνέκρινε - ίταλιστί — καί πήρε χρήσιμες πληροφορίες. ΣΚΗΝΗ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥ Άπό τό κείμενο τής όμιλίας μου. ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΡΕΓΚΑΧΟΣ Ι1ΕΡΙ ΤΟΥ πΊΐΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΙΚΟΝΙΟΥ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ | Άγαπητέ μου Διευθυντά Φαίνετοι πράγματι κοί , άπό πρόσφστα δημοσιεύματα 'στόν «Προίΐρ ϋγικόν Κόσμον» κα'ι άπό άλλα αλλαχού, πώς έπικρατεϊ κά· ποία ασάφεια νχετικά μέ τό θέμα τοϋ τέλους τοϋ αειμνήστου Μη- τροπολίτου Ικονίου Προκοπίου. Καί είχε δίκιο ό κ. Γεώργ. Παν- ' τελίδης νά βάλη τα πρόγματα στή θεοη τους, μέ 6άση μιά συγκεκρι μένη τεκμηρίωση. | Οί πληροφορίες πού παρέχει , («Προοφυγικός Κόσμος» 1.9.73) ι συμπιπτουν οτό οημείο αύτό μέ , τίς πληροφορίες πού μού παρέ¬ σχεν ό άείμνηστος καί αύτός Μη- τροπολίτης Πατάρων Μελέτιος, έΕ άφορμής τής εργασίας μου γιά τούς -Κρυητοχριοτιανούς» καί τής οχετικής δράσεώς τοΰ Προκοπίου ώς Μητροπολίτου Δυρ ραχίου (βλ. Νίκου Ε. Μηλιώρη •Οί Κρυπτοχριστιανοί» Αθήναι 1962 οτίς σελ. 71 - 72). ( "Οπως γράφω στό βιβλίο μου αύτό. «κατά τα τέλη τοϋ περα- σμενου αίώνα τό Οικουμενικόν | Πατριαρχείον, άποφάσισε ένεργό- τερα νά βοηθήση τούς Σπαθιώτες — τούς Κρυπτοχριστιανούς τής Άλβανίας — καί τότε διορίστη- κε καί όνομάστηκε κατηχητής Σπαθιας ό Παπά — Κωνσταντί¬ νος Πηχεών, ό οποίος μέ την ί- διότητα τού Άρχιερατικού Έπι- τρόπου τοϋ Μητροπολίτου Δυρ- ραχίου, έκινεϊτο μέ κάθε δυνατή προφύλαΕη έννοεϊται καί τούς κατηχοϋοε. Κάτι σοβαρότερο γί· νηκε όταν Μητροπολίτης Δυρ· ραχίου έΕελέγη ό Προκόπιος Λα ίαρίδης. Αύτός χρησιμοποίησε τίς σχέαεις τού μέ τό Μουτεσαρί- φη Έλμπασάν Ρεσίτ Πασά συμ- πολίτη τού, γιά νά διευκολύνη τούς Σπαθιώτες στά Ζητήματά τους. Χειροτόνησε παπάδες, αύ τούς πού είχεν προηγουμένως προετοιμάση ό Παπά — Κωνοταν τινος.. Χΐή,γοινε τακ.πκά κοντά τους καί τούς έμψύχωνε καί τούς παρώτρΐ'νε νά φανερωθοϋν». Οί πληροφορίες τοϋ αειμνήστου Πατάρων Μελετίου, περί τοϋ συν εΕορίστου τοο οτή Μικρά ,Ασία κατά τό 1919—1923 Προκοπίου, πού προσέθεοα έπίοης οτό βιθλίο μου, είναι οί άκόλουθες. «Ήταν —ό Προκόπιος— ένας ΜεταΕύ των διαπρεπών πρόσω πικοτήτων, άπό τα όποία άπηρτί- σθη αρμοδίως τό Συνταγματικόν Δικαστήριον, περιλαμβάνεται καί ό κ. Βασίλειος Ρεγκάκος, νομι- κός ούμβουλος τοϋ Ύπουργείου Κοινωνικών Ύπηρεσιών. ΈπαΕί- ως δέ: Διότι πρόκειται περί δια- κεκριμένου νομομαθοϋς, άνωτέ- ρου ήθους καί ίκανότητος, ό οποίος αναμφισβητήτως θά τιμή¬ ση καί τό νέον ανώτερον κρατι¬ κόν λειτούργημα, πού τοΰ ανετέ¬ θη, δπως λαμπρώς καί ίκανοποιη- τικώτατα έλάμπρυνε μέχρι τοΰϊε, πασάν δημοσίαν θέσιν, είς την όποιαν ένετάχθη καί ύπηρέτησε. ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΕΙΣ ΔΕΛΦΟΥΣ Την Κυριακήν, 23 Σεπτεμβρί- ου καί ώραν 4 μ.μ., θά λάβει χώ¬ ραν, είς τό αρχαίον θέατρον των Δελφών, είδική εκδήλωσις όργα- νωθείσα υπό τοΰ Συλλόγου των «Δελφικών Άμφικτυονιών». Κατ' αυτήν θά ομιλήση ό Πρόεδρος τοϋ Συλλόγου, λογοτέχνης κ. Χρήστος Σολομωνίδης, μέ θέμα: «Ή Δελφική Ίδέα» καί θά έπακο- λουθήσει ή άπονομή βραβείων χο ρηγηθέντων υπό τής κ. "Εφης Νειόδα, ώς καί έπαίνων τοϋ προ κηρυχθέντος ποιητικοϋ διαγωνι- σμοΰ είς μνήμην τοϋ Ποιητοϋ Στέ λιου Σπεράντσα. Θά άπαγγείλουν αί κ. Δίκη Σπεράντσα καί Σόφια Βουγιουκλάκη κα'ι οί καλλιτέχνσι τοϋ θεάτρου Όλγα Κοντέλη καί Γιώργος Μετσόλης. άπό τούς δραστηριώτερους πρα- γματικά Ίεράρχες τοϋ Κλίματος τοΰ Οικουμενικού Θρόνου. Γεν- νήθηκε περί τό 1860 στά Τύανα τής περιοχής τοϋ Ικονίου. Άπε- φοίτησε άπό τή θεολογική Σχολή τής Χάλκης άριστοΰχος τό 1883. Έργάστηκε στή Μ. Άοία (Κού- λα) ώς κσθηγητής. Χειροτονήβη- κε διάκονος, πρεσβύτερος καΐ πολύ ενωρίς έφτοσε στό βαθμό τοϋ Έπισκόπου, ώς τιτουλάριος Έπίσκοπος Άμφιπόλεως. Περί τό 1890 έΕελέγη Μητροπολίτης Δυρραχίου. Γιά την έκεί έθνική δράση τού, πού την εϊδαμε καί πιό πάνω, ή Τουρκική Κυβέρνη- ση έίανάγκοισε τό Πατριαρχείον νά τό μετοθέοη στήν Ι. Μητρό- πολη Φιλαδελφείας Μ. Άσίας. Κατόπιν διαδέχτηκε τόν θανόντα Μητροπολίτην Ικονίου Άθανάαι- ον. Κατά τό 1919 — 20 η Κεμαλι- κή Κυβέρνηση τής Άγκυρας τόν έΕόρισε στό 'Ερ^ερούμ. Έκεί, λόγω των κακουχιών τού όρρώ- οτηοε καί μεταφέρθηκε κατά τό 1021 οτή Σεβάστεια. Άπό έκεΐ κατόπιν μεταφέρθηκε δι' Άγκυ¬ ρας οτήν Καιοάρεια, όπου έΕαναγ- κάστηκε τόν .Ιούνιον τοϋ ίδίου χρόνου νά αναλάβη την προε- δρεία τής άνεΕάρτητης άπό τό θίκουμενικό Πατριαρχείο, Τουρ- κορθόδοΕης Έκκλησίος, όπως ά- ποκλήθηκε, καί πού είοηγητής της οτόν Κεμάλ ύπήρΕεν ό διαβόητος Παπά · Εύθύμ. Παρά τα αίσθήμα- τα καί τίς πεποιθήοεις τού, ύπέ- κυψε άπό λόγους πολιτικότη- τας, γιά νά σώση όσο μποροϋσε τό δυναοτευόμενο έλληνικό πλη- θυσμό τής Μ. Άσίας. Απέθανε κατά Δεκέμβριον τού 1921, κά- τω άπό τό βάρος τής μεγάλης όδύνης τού γιά την Μικρασιατι- κή Καταοτροφή καί τόν όλεθρον τοϋ Έλληνισμού τής Άνατολής. Ετάφη οτόν πρόναον τοϋ Ι. Μη- τροπολιτικοϋ Ναού Καιοαρείας Άγιος Νικόλαος». Εάν ό κ. Γ. Παντελ/δης θεω- ρήση οκόπιμο νά έπεκτείνη, λόγω τής τουρκομαθε'ίας τού, τίς πλη¬ ροφορίες τού, επί τοϋ θιγομένου θέματος, ή ενεργεια τού νομίΖω θά ήτο πολύ χρήσιμη άπό Ιστορι- κής απόψεως. Φιλικότατα ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΖυγχαρητΑριοα Ό πανοσιολογιώτατος άρχι- μανδρίτης Χρυσόστομος Χρ. Ζα- φειρόπουλος πρωτοούγκελλος Ι. Μητροπ Σισανίου καί Σιατίστης (ιερόν Έπιοκοπείον Τοοτύλιον — ΚοΖάνης) μάς απέστειλε την κα¬ τωτέρω επιστολήν: Έν Τοοτυλίω τή 17 Αύγούστου 1973 Τώ άΕιοτίμω Κυρίαι Κω Σωκρότη Σινσνίδπ Διευθυντή Εφημερίδος «Προσφυ- γικός Κόσμος» Νίκης 25 είς Α¬ θήνας ΆΕιότιμε κ. Διευθυντά Μετά πλείστης όσης καί άγά- πης, καί τιμής, καί φιλαδέλφου διαθέοεως, ού μην άλλά κα'ι σε- βασμοϋ καί θαυμασμοϋ ού τού τυχόντος, άπευθύνω Ύμϊν την πα¬ ρούσαν επί τή τεσσαρακονταοκτα ετία τής έκδ6σεως τής ωραίας καί άρτιωτάτης έβδομαδιαίας ε¬ φημερίδος Σας. ...Τί εϊδους άθλος είναι αύτός, άντιλαμβάνοντοι μόνον έλάχι- οτοιΙ Μισοΰ Αιώνος πόνοιΙ Πό- νοι. κίνδυνοι, φροντίδες καί άνη- συχίες! Όσο έπώδυνος κι' άν είναι, καθώς λέν, ό τοκετός, μέ¬ χρι «τής εκδόσεως» τοϋ νέου άν¬ θρώπου, οί πόνοι τής εκδόσεως μιάς τέτόιας εφημερίδος, είναι χίλιες φορές, τουλάχιστον. πιό δυνατοί. Εάν είς αύτό προστε- θή τώρα καί τό ότι Σεϊς υπο¬ χρεούσθε κάθε έβδομάδα νά γεν- νάτε καί νά φέρνετε είς τόν κό- ομον ένα κόσμον ολόκληρον, διά τής πνευματικής σας θυγατρός, ήτοι τής εφημερίδος Σας «Προσ σοι βαοτοϋν ύπευθύνως τέτοια βά φυγικός Κόομος», τότε μόνον δ- ρη δύνανται κάτι νά άντιληφθοϋν. Σάς συγχαίρω, Σάς χαιρετώ α¬ ι δελφικώς άσπαΖόμενος. καί Σάς εϋχομαι, έν 'Υγει'α κατ' άμφω, άλλα πενήντα χρόνιαΙ ΟΛΟΙ ΑΙΩΝΟΒΙΟΙΙ ΒΒΣΟΑΖΗΣΕΤΕΙΟΟΧΡΟΝΙΑλΓΗΡΑΣΤύΙΚΑΙΛΚΜΑΙΕΙ Τού ουνεργά τού μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑΓΓΟΥΔΗ Γ' 'Επίστ>; ό "Ομηοος τόν κρασο-
,τατρρα τόν λέει «Όίνοποτήοαν».
Οί νόμοι τού Σόλωνο; τιμοι-
ροΰσαν τοϋς μπρκρίδε; αύσττμ?ό-
τατα. "Αν μάλιστα έπκχναν κανέ-
να άοχοντα μ*θνσμρνον, τόν τ>α-
νάτίοναν.
'Πιστεύεται ότι καί οί νόμοι τοΰ
Δράκοντος έττέβαλλαν θανατική
ποινή σέ όσον; μεθούσαν έ^ακο-
λοιθητικά.
Καί ά Μέγας Ναπολέων, στήν
κλίνη τοΰ θανατον τού, εζήτησε
νά τοΰ φρρονν κρασί νά πιή, κα·
Οώ; καί ό βασιλεύς Λουδοδϊκος ό
Φίλιππος τή; Γαλλία;.
ΠΑΣΤΕΡ
Άλλά καί ό μεγάλος έρευνηκ
τή; καί δρντή; τή, Μικροβιολο-
γίας, ό Παστέρ, όστις Θεωρεϊται
καί ό πατήρ τής Οίνολογίας, γτρά
φεΐ διά τό κρασί: «Ό οΐνο; ίΐ-
ναι τό νγιεινότερο των ποτων».
'ϊΐ ύγεία καί τό κρασί. Τί λίνε
σήμερον οί σημερινον κορο-
φαίοι έπιστήμονε; διά τό
κρασί.
Ό Γερμανό; κορνφαίος χειροϋρ
γος Ιατρός καί φαρμακοποιός *Ιβ-
ρώνυμο; Μπράνσγονϊκ γράφει τα
έ)ςή; διά τό κρησί: «Ή πόση τού
κρασιοϋ άναπαύίΐ την καρδιά, ά-
παλΰνει τού; πονοκεφάλου;, δίδει
χρΛμα στά πρόσοκΐο, διετ·κολύνε.
την εύγλίοττία καί άπαλύνει τόν
πόνο τή- κοιλία^. Άλλά ή πάσι;
ποέπει νά γίνΐται έν μττροι. Ή
κατάχρησις είναι εχθρά τής ύ-
γείας.
ΟΙ καλύτεροι φίλοι μας είναι
οί έχθροί μας, δταν τοϋς φερόμί-
θα καλά. «Πίνετε κρασί χάριν
τής ύγείας σας καί τής μακρο-
ξιοία;».
"Αλλο; σύγχοονο; Γ*ρμανάς
Ιατρός καθηγητής τής 'Τγιεινής
είς τύΐΠανεπιστήμιον τοΰ Μάίνς ό
δόκτωρ Κληΰε, τονίζει ότι Τό κρα
σί όχι μόνον {[ναι ύγιεινό άλλά
αποτελεί μιά άπά τίς θρεπτικότί-
ρες ούσίε; διά τόν άνθρώπινο όρ-
γανισμό, ένώ συγχρόνως έπιτεί-
νει κατά εύεργετικώτατον ρόπον
την κΐ'κλοφορίαν τού αΐματος.
Μάλιστα ίίναι ιδιαιτέρα ωφέλι¬
μον είς τούς άνθρώπονς πού εί¬
ναι προχωρημένης ήλικίας καί είς
τό γεροντικό στάδιο τοϋ βίον τιον.
—υνεχίζβτβα

1ΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΚΩΜΑΙΚΑΙ ΧΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ
(Συνίχεια έκ προηγουμένου)
Ό Δημήτριος Μαυροφρύδης ε¬
γεννήθη τώ 1828 έν "Αδρονικεϊω.
Τα έλληνικά γράμματα έοπούδασεν
είο την Εύαγγελικήν Σχολήν τής
Σμύρνης, δπου εδίδαξεν επί μίαν
διετίαν (1846—48, έπίαης έδίδα-
Εεν την τουρκικήν είς την Ζωσι-
μαϊαν Σχολήν των Ιωαννίνων. Τό
1850 ενεγράφη φθΐτητής είς την
Φιλοσοφικ.ήν Σχολήν τού 'ΕΟνικοί
Πανεπιστημίου "Αθηνών καΐ τό
1 855 άναγορευθείς άριστοϋχος δι-
δάκτωρ τής Φιλολογίας απεστάλη
άμέσως μέ ύποτροφίαν εις την
Γερμανίαν υπό τής 'Ελληνικής Κυ¬
βερνήσεως. 'Εδώ έλαβε μέρος είς
τδν προκηρυχθέντα Τοοκάνειον δια
γωνισμόν μ έθέμα «Ιστορίαν τής
νεωτέρας έλληνικής γλώσσης». Ή
δέ πραγματεία τού έβραδεύθη παμ
ψηφεϊ τό 1860 κα'ι διωρίσθη καθή-
γητής τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών
καί ένέγραψεν άρκετά φιλολογικά
συγγράμματσ. "Απεβίωσε δέ τό
1866 είς τό Μεσολόγγιον.
Ό Γιαννάκης Γιαγτσόγλου, διε-
τέλεσεν 'Εθνάρχης των Έλλήνων
επί τεσσαρακονταετίαν έν Σμύρνη
(1820—5β) προσφέραα πολλάς υ¬
πηρεσίας είς τό "Εθνος. "Εξελέγη
βουλευτής Σμύρνης τής επαρχίας
Σμύρνης διά την Βουλήν τής Κων¬
σταντινουπόλεως (1858 — 60).
Ό Ιωάννης Σεραπίωνος, μορ-
φωθείς είς Σμύρνην κα'ι Αθήνας,
επιστρέψας είς την πατρίδα τού
εδίδαξεν είς τό σχολείον αυτής
καί αργότερον, τό 1882, διωρίσθη
Καθηγητάς είς την Ίερατικήν Σχο
λήν τής ΚαισαρεΙας είς τα Φλα-
βιανά.
Ό Ίορδάνης Καρολίδης, σπου-
δάσας είς τάς "Αθήνας, έπιτυχών
είς τόν προκηρυχθέντα έν Σμύρνη
διαγωνισμόν υπό τής Εύαγγελικής
Σχολής, απεστάλη είς Γερμανίαν
δι" ανωτέρας σπουδάς, επιστρέψας
είς Σμύρνην εδίδαξεν είς την Εύ¬
αγγελικήν Σχολήν, επειτα είς την
Θεολογικήν Σχολήν τής Χάλκης
καί είς τό Λύκειον τοϋ Γαλατδ καί
την Άραβικήν. Πολύγλωσσος καί
συγγραφεύς δριστος. 'Επίσης καί
ό αδελφάς αύτοϋ Παϋλος Καρολί¬
δης, Καθηγητής τοϋ έν "Αθήναις
Πανεπιστημίου, τής Ίστορίας, ε¬
γεννήθη αώ 1849 είς "Ανδρονίκει-
ον δπου έμαθε τα πρώτα έλληνικά
γράμματα. Τα γυμναοιακά μαθήμα-
τα εδιδάχθη είς την Μεγάλην τοϋ
Γένους Σχολήν καί συνεπλήρωσεν
είς την Εύαγγελικήν Σχολήν τής
Σμύρνης. Τό 1867 ενεγράφη εΓς
τό Πανεπιστήμιον των "Αθηνών 6-
που έφοίτησεν τρία έτη, έπειτα έ-
οτάλη υπό τού ΣΙνα είς Γερμανίαν
καί έσπούδασε είς τα Πανεπιστή-
μια τοϋ Μονάχου, Τυβίγγης καί
Στρασβούργου καί τό 1872 άνηγο-
ρεύθη διδάκτωρ τής Φιλοοοφίας
είς τό Πανεπιστήμιον τής Τυβίγ-
γης. "Εκ τής Γερμανίας επέστρεψε
είς Κωνσταντινούπολιν καί διωρί¬
σθη Καθηγητής είς τό Γυμνάσιον
τής Χαλκηδόνος καί τό Ελληνικόν
Λύκειον τοϋ Πέραν. Μετά διωρί¬
σθη είς την Εύαγγελικήν Σχολήν
τής Σμύρνης, όπου έδίδαξε άπό
τοϋ 1875 — 86. Τή συστάσει δέ τού
Κόντου είς "Αθήνας καί διωρίσθη
Καθηγητής είς τό Πρακτικών Λύ·
Κειον, μετά δύο μήνας διωρίσθη
ύφηγητής τής " Ιστορίας τοϋ Πανε¬
πιστημίου τώ δέ 1898 έγινε τακτι-
κός καθητητής. Ό Καρολίδης συ-
νέγραψε πολλά ίστορικά συγγράμ-
ματα έπιατημονικά είς την "Ελληνι¬
κήν, Γερμανικήν καί Τουρκικήν
γλώσσαν, έδίδαξε δέ μέχρι ου
1928"
Καί, τέλος, ό Παντελής Γεωρ¬
γιάδης, δστις έοπούδαοεν είς την
Ίερατικήν Σχολήν των Φλαθιανών,
έχρημάτιοεν επί πολλά έτη πρω-
τοψάλτης είς την Μητροπολιτικήν
εκκλησίαν τοϋ "Αγ. Νικολάου τής
Καισαρείας. "Αργότερον μετέβηείς
την "Αλεξάνδρειαν διορισθεις Πννυ
τοψάλτης είς τόν Πατριαρχικόν
Ναόν τής Άλεξανδρείας, συγγρά-
ψας πολλάς είοχείρους μελωδΐας
καί συγγράμματα έκκλησιαστικής
μουσικής, παρασημοφορηθείς υπό
ιοϋ Πατριάρχου 'Αλεξανδρείας.
ΧΩΡΙΟΝ ΣΤΕΦΑΝΑ
Πρός βορράν των Φλαθιανών
χα είς απόστασιν τριών χιλιομέ-
τρων κείται τό μικρό χαρίον Στέ-
φανα, λαβόν τό δνομα έκ τής άρ-
χαίας έκκλησίας τοϋ χωρίου είς
μνήμην τοϋ Άγίου Πρωτομάρτυρος
Στεφάνου. Κατ' αρχάς είχεν εκα¬
τόν περίπου οικογενείας, αργότε¬
ρον ,λόγω μεταναοτεύσεως πολλών
οίκογενειών τοϋ χωρίου, περιωρί-
σθησαν είς τό ήμισυ, περίπου 300
κάτοικοι.
"Εκκλησία μία είς μνήμην γεν¬
νήσεως τής Θεοτόκου, άνεγερθεϊ-
σα τώ 1840, ή δέ δεξιά πτέρυξ
αυτής ετιμάτο είς μνήμην τοϋ Πρω
τομάρτυρος Αγ. Στεφάνου. Είχεν
εν σχολείον μέ έναν διδάσκαλον,
με 40 μαθητάς καί μαθητρίας.
ΧΩΡΙΟΝ ΤΑΒΛΟΥΣΟΥΝΙΟΝ
Πρός βορρειοανατολάς τής Μου-
ταλάσκης καί νοτίως κείται τό χω¬
ρίον Ταβλουσούνιον, απέχον αυ¬
τής τρία χιλ. καί 5 χιλ. ανατολικώς-
τής Καισαρείας, μέ ένενήντα περί¬
που οικογενείας Ελληνικάς, περί¬
που 500 κατοίκους, κτισμένον εν-
τός χαράδρας κατερχομένης άπό
τούς πρόποδας τοϋ 'Αργαίου 6-
ρους. Εκκλησίαν είχον έπ' ονό¬
ματι τοϋ 'Αγίου Βαοιλείου, ή όποία
άνεκαινίσθη τό 1819. Είς τα ύπό-
γεια τοϋ Ναού υπήρχεν Ναός είς
μνήμην τοϋ Ιωάννου Χρυσοστό-
μου, δΑλος Ναός μικράς καί τού
"Αγ. Βασιλείου κα'ι έτερος τοϋ
Γρηγορίου, παραπλεύρως δέ ύπό-
γειος δπου άγίαομα διαυγέστατον,
θαυματουργόν. 'Επίσης διετηροϋν-
το τα έρείπια παλαιοϋ Βυζαντινοί)
Ναοϋ είς μνήμην τοϋ Αγ. Μηνδ.
Ίερεϊς είχον δύο.
Δημογέροντες: Χαράλαμπος Μα-
νώλογλου, Νικόλαος Τουράτζο-
γλου, Παντελής Τζιράκογλου, Φίλ
Πιρόγλου, Πρόδρομος Μουπαγια-
τΖόγλου.
Σχολείον Δημοτικόν μέ τριάκον-
τα μαθητάς καί έναν διδάσκαλον,
"Ιωάννην Προδρόμου, αργότερον
"ϋωάννην Ούγουρλόγλου καί κατά
τα τελευταία έτη Ιωάννης Καρα-
γιαννίδης.
ΣΤΙΝΙΣΤΩΝΤΑΙ ΝΕΙΑΙ ΘΕ-
,ΣΕΙΣ ΤΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΙΣ
ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΕΜΠΟΡΙΟΤ
Συνιστώνται παρά τώ υπουρ¬
γείω Έθνι,κής Οίκονομίας (το-
μεύς 'Εμπορίου) 18 θέσεις ΰπαλΛή
λων, επί σχέσει εργασίας ίιδιω' ι-
ζοϋ δικαίου, διαθέτοντος «Ιδικάς
γνώσεις καί πείραν. Ώς π @ο6λέ-
πει σχέδιον Ν.Δ. κατατεθ-έν είς
την Συμβουλευτικήν 'Επιτροπήνι
«ι θέσεις αύται όρύξονται κατ' ε'ι-
δικότητα ώς εξής: Οίκονομολό-
γοι θέσεις 6, βίδικοί κοστολόγοι
5, δ!π.λ(ι»ματοϋχοι ήλεκτρονικοί 1,
ψαςιμακοποιοί 1, κλωστούφαντουρ-
γοί 1, άναλυταί - προγραμματι-
στ«ί 2, μηχανολόγοι μηχανικοί 1
καί ήλεκτρολόγοι μηχανικοί 1.
Διά τού σχεδιον Ν.Δ^ συνιστών
ται έπίσης παοά τώ ίΐδίίο υπουρ¬
γείω δύο κλάδοι προσωπικού τής
Β' Κατηγοοίας, ήτοι ό κλάδος Β^
τρχνικών ΰπαλλήλων περιλαμβάνον
έπτά θέσεις επί βαθμοϊς 7ο —
4(0, έξ ών τρείς θέσεις μιγχανολό-
γον ϋπομηχανικων, δΰο θέσεις ή-
λ?κτρολόγων ύπομηχανικών, μία
θέσις πολιτικοϋ ύπομηχανικοΰ καί
μία θέσις ήλεκτςιονικοΰ) καί ό
κλάδος ΒΙ έργΰδηγών, περιλαμβά
νων δύο θέσεις επί βαθαιοϊς ΙΟω
—6ο), έξ ών μία θέσις Ιργοδη-
γοϋ - τεχνικοΰ βοηθοΰ οικονομικόν
καί δηαοσίων έργων, καί μία θέ¬
σις ήλεκτρολύγου έργοδηγοΰ.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΩΜΕΝ
Η ΘΑΛΑΣΣΑ
Ε. Π. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάκτορος
τού Πανεπιστημίου των Παρισίων.
ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΕΙΟΥ
Εϊσαι παντρεμμένοι:,...
Γ
ΣΧΟΑΠ ΑΙΥΡΜΤΙίΤΟΝ ΑβΗΚΟΝ
"Ο ΘΑΛΗΣ,
Ίδιωτιχή — Άψεγνωρισμένη υπό τοΰ Κβάτονς
"Ενός Ιδρύσεως 1946
ΔεκτοΙ Άπόφοιτηι Γυμναβίου χαϊ Μ. Έμπο$ιχής
Σχολής
Πλήβΐ/ς ΰ-εωοητιχή χαϊ δι' έφαβμογών καταρτίσας
Ραδιοτηλεγοαφητών χαϊ Ραδιοτηλεφωνητών.
Πλήρες ΡαδιοηλεχτβονιχΙν έβγαστήβΐον χαϊ ΡΑΔΙΟ
ΡΘΤΜ μέ συγχρόνου^ Ποαηούς καϊ Δέχχας.
Έπϊ πλέον Γυροπυ|ίς, Ραδιογωνιόμετβον χ αί ΚΑ
Ό ΑΚ διά τήν πλήρη εκπαίδευσιν των απουδαστ&ν.
Είς τάς έξετάσεις τοϋ Ύα. Έμποβΐκής Ναυτιλίας
χαΐ Συγκοινωνίαν ή έπιτνχία των άποφοίτων
μας φ&άνει τό 100 ο)ο.
Είς Σαουδαστάς χορηγεΐται 2εχης άναβολή χατατά-
ξεως. Παρέχονται 3 ύηοτβοφίαι.
Πίηοοφοβίαι χαϊ ΈγγβαφαΙ
Κα&' εκάστην είς τα ΓΟαφεϊα τής Σχολής 8.30 — 1
καί 4.30 - 9.30.
ΒεΒ«νζέβου 6 (7ος δ*θφος) τηλ. 627.183
ΠΡΟΣΟΧΗ! Ή ήλιοθεραπεία
άντεδείκνυται είς τούς πάσχοντος
έκ φλεβίτιδος κα'ι κιρσούς. Έπί-
σης άπαγορεύσνται κα'ι τα πολύ
Ζεστά ίαματικά λουτρά. Παρά τάς
βλαβεράς έπιδράσεις τής άκτι-
νοβολίας, πολλοί έκ των λουομέ¬
νων, έπειδή θέλουν νά άποκτή-
σουν έντονον χρωματισμόν τού
δέρμυτος έκθέτουν τό σώμα των
είς τόν ήλιον μετά τό θαλάσσιον
λουτρόν, επί πολλάς καί συνεχεϊς
ημέρας καί επί πολύν χρόνον.
Ό έντονος χρωματισμός τοϋ
δέρματος όφείλεται είς την διά¬
σπασιν λευκωμάτων (άμι^οξέ-
ων).
Αί ήλιακαί άκτϊνες διασποϋν
δυό άπό τα σπουδαιότι:ρα άμινο-
ξέα: την τυροσίνην κα'ι την φαι-
νυλαλανίνην άπό την διάσπασιν
αυτήν προέρχεται ή «μελανίνη» ή
όποία είναι όρμόνη τοϋ φωτός
καί παράγεται έντός των μελα-
νοκυττάρων τής βασικής στιβάδος
τής έπιδερμίδος, όπου έξασκοϋν
προοτατευτικήν λειτουργίαν διότι
άπορροφούν τάς ύπεριώόεις άκτϊ
νας.
Πολλο'ι δέν γνωρί2ουν, πώς ό
ήλιος δέν έκπέμπει μόνον μίαν
άκτίδα φωτός, άλλά μειαξύ των
πολλών εύεργετικών τού άκτί-
νων: έρυθραί, κίτρινρι, πράσιναι,
κυαναί καί ίώδεις, ύπάρχουν κα'ι
βλαπτικαί τοιαϋται όπως αί άκτί-
νες γ πολύ σκληραί άκτίνες κα'ι
λίαν ραδιενεργαί (καρκινογόναι),
' προκαλοϋν καρκίνο τού δέρματος,
καί δέν διαφέρουν άπό τάς ά-
κτϊνας Χ (Ραίντγκεν), δημιουρ-
γοϋνται έκ τής κοσμικής άκτινο-
βολίας (κοσμική έκρηξις).
Ι "Ηδη καί χωρ'ις νά εκθέσωμεν
τό δέρμα μας είς τόν ήλιον, ή ε-
0 πιδερμίς μας έπιδέχεται την «.ο-
, σμικήν άκτινοβολίαν άκτίνες Χ ά¬
πό τό ύπερπέραν (άπειρον) δέ-
κα πέντε μικρο - μιλλιερ κατά έν
Ι τετραγωνικόν έκατοστόμετρον είς
. τό 24ωρον.
Ι Είναι άναντίρρητον πλέον ότι
ή ραδιενέργεια των άκτίνων γ
έχει καρκινογόνον επίδρασιν επί
τοϋ ανθρωπίνου όργανισμοϋ.
Κατά συνέπειαν ή έκθεσις τού
σώματός μας μετά τό θαλάσσιον
λουτρόν είς τάς ήλιακάς άκτϊνας
επί πολύν χρόνον είναι έπιβλα-
βής. Βεβαίως θά μας τεθή τό έ-
ρώτημα καί δικαίως, διατί οί Μαϋ-
( ροι τοϋ Ίσημερινοϋ δέν προσβλά
(λονται άπό καρκϊνον, άφοϋ έχουν
μεγαλύτερον έμπλουτισμόν τοϋ
δέρματος των υπό τής μελανί-
νης; Τουτο δέν όφείλεται είς
την απορρόφησιν των ήλιακών ά-
ί κτίνων άπό την μελανίνην, άλλά
όφείλεται είς την Ζώνην τοϋ Βάντ
Άλλεν ή όποία άπορροφά την
κοσμικήν άκτινοδολίον περισσότε
ρον κατά τόν ' Ι σημερινόν καί ο¬
λιγώτερον είς τούς πόλους. Πλήν
τής θαλαοσοθεραπείας καί ήλιο-
θεραπείας, ύπάρχει καί μία νέα
θεραπευτική άγωγή δι' άρνητι-
[ κου ίοντισμοϋ τής άτμοσφαίρας.
Ή ενεργεια των άτμοσφαιρικών
ίόντων είς τό δέρμα, θεραπεύει
τούς πάσχοντος άπά τάς παθή-
σεις των άρθρώσεων, τοϋ κυκλο-
φοριακοϋ κα'ι νευρικοϋ περιφε-
ρικοϋ συστήματος, άπά άγγειοσπα
οτικάς ήμικρανίας, τής άρτήρια-
κής πιέοεως. Ό ίοντισμός τής
άτμοσφαίρας είναι θετικός καί
άρνητικός. Εύεργετικός είναι ό
άρνητικός ίοντισμός. Κατά τόν
Μίνχ ό άτμοσφαιρικός ίοντΐΓ
ομάς πλησίον των λουτροπηγών
είναι ηύξημένος τής κατηγορίας
των 2.000 — 3.000 άντί τοϋ ά-
τμοσφαιρικοϋ αέρος των 1.000
περίπου ίόντων ε!ς κάθε κ. έκ.
Καί είς τάς όχθας των όρεινών
ποταμών ό ίοντισμός φθάνει είς
15.000 - 20.000 κατά κ. έκ. ά-
τμοσφαιρικοϋ αέρος. Πλησίον των
καταρρακτών όπου ύπάρχει ύψη-
λός άρνητικός ίοντισμός τοϋ αέ¬
ρος (40.000 — 70.000 κατά έκ.)
μετά τα άερόλουτρα (διαμονήν 21
— 30 ημερών). Θεραπεύεται ή
πνευμονική φυματίωσις καί ή ϋ-
πέρτασις, άλλά παρατηρεΐται ά-
ντχωπύρωσις (ύποτροπή) των έκ
δηλώσεων των χρονίων ρευματι-
σμών, καί τής ποδάγρας (άρθρϊ-
τις όφειλομένη είς την αύξησιν
τοϋ ούρικοϋ όξέος έν τώ αίματι
= ούρικαιμία).
Τα εύ,εργετικά άποτελέσματα
πού παρατηροΰνται κατά τήν ε¬
πικρατήση είς τήν ατμόσφαιραν
άρνητικών ίόντων, δέν δύνανται
νά χρησιμοποιηθοϋν είς όλας τάς
περιπτώσει τής κλιματοθεραπεί-
ας. Είς πολλάς παθολογικάς κσ
ταστάοεις 6ά ήτο προτιμότερον ή
έπικράτησις των θετικών ίόντων.
Τουτο έρμηνεύεται άπό τάς ά
τομικάς ίδιομορφίας τοϋ νευροφυ-
τικοΰ συστήματος. Ύπάρχουν δι
χογνωμίες κα'ι διά τόν χαρακτή-
ρα «προδιαθέση,, δυοκρασία άλ
λεργικοϋ ή λειτουργικοϋ χαρακτή
ρος, δυσμενής ενεργεια των ψυ-
χοσυγκινησιακών, των τροφικών
καί των άλλων έρεθισμάτων τοϋ
έΕωτερικοϋ περιβάλλοντος (στρές)
= ένταοις κ.α.
Κατά τήν γνώμην ημών, άφοϋ
παρατηρεΐται παρόζυνσις διά ιοϋ
άρνητικοϋ ιοντισμοΰ επί των χρο
νίων ρευματισμών, ών ή γενεσι-
ουργός αίτία είναι τό κεντρικόν
νευρικόν ούστημα, νά κάμνουοιν
ούτοι τήν χρήσιν θερμών ίαματι- |
κων ύδροθειοχλωριονατριούχων. Ι
Συνεργόν επίδρασιν άσκοϋν καί ι
αί ύπεριώδεις άκτινοβολίαι τοϋ ,
ηλίου, είς τάς υψηλάς τοποθεσίας,
όπου ή έντασίς των είναι μεγά-
λη, όλλωστε ύπάρχει μεγάλη ό-
Είδική Μικρασιατική Ζτήλη
Οί Μπακάληδες τής Κωνσταντ.νούπολης
Είσαι παντρεμένος; δχι. Μην Ντροπη ·ίους.
παντρευτής γκιτί; ι .Παιδία μόν εκανα χρόνι« πνευ-
Γιατί; ι ματικός καί σάς μιλώ άπό προσιο-
Είναι ντροπή μόν ποί> έ'στησα [ πική πείραν. "Οτι καθ* κανόνα,ς Ι
αύτί; "Ισιος ναί5 ίσος δχι. ' ΐ%ΐι την έξαίρρσή τού. 'Άν ΰπάο-
ΤΙ συζητήση γίνεται μέσα στό χούν ιμέθνσοι κα'ι γι»ν«ικάδες άν- |
τβαίνο. Ό έχιον τύν λόγον είναι δρες( αΰτό όφείλεται κυρίως στήν
,τροψανως ενας έργάτης οίκοδομών στάση των γι>ναικών·. Τό σπίτι κ« ;
Έτσι εδειχναν τα χέρια τού, τα ' τα τόν Θείον Χρι«σόστομον ςίναι
ροϋχη το.', τα παποΰτσια τού. Μά λιμάνι γιά τύν ν.αρα(1οτσακισμενο
φ«ινόταν άρκετά μορφα,μένος, τού άνδρα καί τό ήρεμο λιμάνι χοϋ σπι
λάχιστον κοινιονικά Ι τιοΰ τό φτιάχν^ι ή γΐ'ναίκα. Είναι
Έγώ καθόμουν όίπλα τού, άπέ- συμφέρον κάθε γυναίκας νά συμπε
νανίί τού ενας νεαρός χαριτιομέ- Ι ριφέρεται καλώς, έπιτυγχάνει την
νος καί δίπλα τού ενας Ιερεύς 83 ήρεμία καί σας διαβεβαιοί ΰτι άν
— 90 χρονών πού μόλις καί μετά ή γυναίκα μπή στήν ψιιχοσννθεση
βάις θά μποροΰισε νά πή κανείς καί ψι>χολο7ί<ι τ°ΰ άνδρός, ό άν- στηοιζόταν στά πόδια τού. Μοϋ έ- δρας γίνε.αι ενα όκτάχρονο παιδί. κ'ΐνε έντήπο)ση πώς δέν ελαδί με-, Ή άρμονική συμιθίωσις μέσα σ ρος στή συζητήση, ποΰ ήταν ό πιύ ενα άνδρύγυνο έπιτυγχάνΐται μέ άςμόδιος και ό πλέον .ιεπειρ,'.μ.έ- Ι κατανοήση^ νος επάνω στό θέιμα αΰτό. Λέγεται σύζι·γος ή γυναίκα για Ό φίλος μου ήθελε νά προκα- τί πρέπει νά συιιιμετέχει καί αύτη λ.έση τόν 'ιερέα προφανώς, άλλα Ι στό ζυγό τής ζοής. όλ,λοΰ εβρεχε. ΤΗταν ό καϋμένος άρκετά κουφός. Καί τώρ« στό θέμ« μας. Λίή πίΐντρευτής. σοΰ λείπκΐ ή πιΐρα. Γέλασε ό νεα- γος άγαπά καί ζ€ϊ διαρκώς σ' α'" ρός μ«ς. Ι τό τό περιίίάλλον. Μή γελΛς καί ακουσέ με. Άπό Μέ την συζήτησι πού παροκολον αρχαιοτάτων χρόνιον μέχρι σήμε- θοΰσα ξτχάστηκα κι άντι νά κατέ- ς?α άυχολήιθηκαν ίστορικοί κοινονι 6(» στήν Όμύνοια Γ,ρέ'θην.α στήν ολόγοι, θεολόγοι καί πάσης φύσε- στάσι των Πετραλώνων. Πήρα έ- ιος επιστήμονες καί ή απάντησις να τα^ί μά καί πάλι καθτ^στερημέ- δλονν: μυστήρΐο ή γνναίκα. Την κα νο:. τέταξαν μετα'5ύ των δΰο κακόν "Ισιος μέ ροιτήσετε, σΰ τί λές, Τβΰ Δοο; ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΝΗ (ΠΡΙΝ ΑΠΤΟΝ ΙΗ' ΑΙΩΝΑ) Σάν πνευματικάς σάς λέγοι <- κόμη μέ έλάχιστες έξαιρέσεις ότι ^ σύζυγος δέν άγαπά την οίκογένειο Γιατί; Γιατί . τού σι*ξύγου έν άντιθέσΓι ό σΰζυ της (ριοτιάς καί τής 'θάλ.ασσας καί σέ πολλού άρχαίους λαοΰς δέτ τής έπέτρεπαν νά συμμετάσχη σέ κοι¬ νωνικάς πολιτικάς, πολιτιστικές έκ μοιότης μεταξύ τής φυσιολογικής Οη^ώσες πι,στ«ΰοντας δτι μάλλον ενεργείας τοϋ άρνητικοϋ ίοντι- | ν.ακύ θά προξενούσε, Σάν νά είχαν δίκηο. Τής ομού καί τής ύπεριώδους άκτινο- βολίας είς τό δέρμα. ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝ ΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ Ή θάλασσα δέν μολύνεται πο· τέ, άλλά ρυπαίνεται μέ τα πετρε- λαιοειδή, άπό' τα κατάλοιπα των διαφόρων έργοοτασίων πού ευ¬ ρίσκονται πλησίον τής θαλάσσης καί άπό τα άπορρίμματα των άγ- κυροβολημένων έμπορικών καί πό λεμικών πλοίων πλησίον των ά- κτών. Είς τα σημεϊα όπου έκβάλλουν αί διοχετεύσεις (όχετοί) ή θά¬ λασσα περιέχει περί τα 800.000 κολοβακτηρίδια άνά χιλιόγραμμον ύδατος. Πενήντα μέτρα δμως μακρύ- τερα δέν ευρίσκονται παρά 100 έως 200 κολοβακτηρίδια μόνον. "Εκ γινομένων πειραμάτων α¬ πεδείχθη ότι θαλασσινό ϋδωρ πού ελήφθη άπό τάς έκβολάς ό- χετοΰ κα'ι πού περιεϊχεν δφθονα μικρόβια, έντός μισής ώρας μό¬ νον άπαλλάσσεται άπό τά' μι¬ κρόβια αύτά ώσάν νά έχη επι- δράσει επάνω τους κάποιο θαυμα- τουργό φάρμακο. Σήμερον είς ολόκληρον τόν κόομον γίνονται έρευναι καί ει¬ δικώτερον είς την Γαλλίαν δπου ή θαλασσοθεραπΓία αποτελεί Ιδι- αίτερο κλάδο τής θεραπευτικής. Ό Δρ. Όμπέρ καί οί συνεργά- ται τού προσπαθοϋν νά παρασκευ άσουν άπό την θάΚααααν τό καί πιστεύουν ότι τό φάρμακο αύ πρώτο «θαλασσινό άντιβιοτικό» τό θά είναι τό ίσχυρότερο καί τό πλέον άποτελεσματικόν άπό όλα τα άντιβιοτικά. Δέν γνωρίζο¬ μεν εισέτι ποϋ οφείλεται αυτή η μικροβιοκτόνος δύναμις τής θα¬ λάσσης. Είς τό χλωριοϋχον νάτριον (ά- λας) τής θαλάσσης; είς τα ίχνο- στοιχεϊα (σπάνια στοιχεία) της; είς βακτηριοφάγους; είς τα φύκια πού περιέχουν τεραστίαν ποσότη τα ίωδίου; είς τό πλαγκτόν; είς τόν ήλεκτρισμό; είς τό άΖωτον; είς τό όξυγόνο; τέλος τα διά- φορα μεταλλικά ίόντα ηού ευρί¬ σκονται είς τό θαλάσσιο ύδωρ.; Ό Δρ. ,Ομπέρ χρησιμοποιεϊ ιιροσφάτως θαλασσινόν ϋδωρ έμ πλουτισμένο μέ πλαγκτόν διά ιήν θεραπείαν των χρονίων φλε- νμονών τής φαριγγίτιδος κα'ι τής ώτίτιδος μέ αρίστα άποτελέσμα- ια είς 443 έκ των 590 ασθενών τού. Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΝΕΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΚΕΠΑ Σειρά οεμιναρίων άρχί^ει έντός τοϋ Όκτωβρίου είς τό Ελληνι¬ κόν Κέντρον Παραγωγικότητος. Την 1ην "Οκτωβρίου θά αρχίση τάς εργασίας τού σεμινάριον μέ θέμα «"Οργάνωσις καί λειτουρ- γία καταστήματος λιανικής πωλή¬ σεως». ΣΧΟΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΑΟΥ-Μ. ΜΠΡΟΥΜΑ ΕΞΑΘΕΣΙΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ Στροφυλίου, Φαρός Ν. 'Ερυθραίας Νεόδμητον Διδακτήριον — Καλοριφέρ — Ξέναι Γλώσσαι — Ρυθμική — Γυμναστική — Μεταφορά μαθητών δι' αυττοκινήτων. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ - ΕΓΓΡΑΦΑΙ: Όδός Μαραθώνος 104, Κηφισιά (Στάσις Κανάρη). ΤΗΛ. 8012.386. Ό έχον ώτα άκούειν άκουέτω. Είχα κάποτε την τιμήν νά παρα κολουθησω σάν φοιτητής μιά όμι- λία ενός καθηγητού μέ θέμα «Ή άποκατάστασί; σου». "Εφ:ρα στή μνήμη μοΐ' μιά ώ- ραία β'ικόνα τήν όποιαν παρουσία- σε άπό τόν μεγάλο πατέρα τής έκ- κλησία; μα; τύν Ίωάννη τύν Χρυ ( )' σύστιίμο. «Δέν δύνασαι νά χορί- σοΰ λέιγει είναι λίγα. Ζητας ι σης τήν γυναίκα --ιαρ' έκτός λό- πουκάμσο, δέν εχει πλύνει, τής λές ] γου πορνείας. "Οπως άγαπάς ενα σώπαινε, μιλάει πιό πολύ, ζητα πά! χωλό μέλος σου καί τό ο-ροντίζεις .ΐούτσια. Τόν περασμένο μήνα σοϋ ] μέ ιδιαιτέραν άγάπη, τοιουτοτρό- Λες γ.ρεμμύδι, σοΰ λέγει σκ.όρδο. Τής δίνεις τό δνομά σου, άν βρή εύ- καιρία στό λεκιάζει. Τής δίνεις λ* πήρα σοΰ άπαντα δέν είναι τής μό δας. Τής λές μάκρνν* τό φουστά νι, τό θέλει μίνι καί ξέρεις γιατί ποι; α; συμπεριλάβης καί τό έτε¬ ρον παράλογον ήμισυ τή; ζο>ή;
.σου 'Ενθυμοΰμενο; καί τόν σοφόν
την
είιι«ι έπαναστατημένος; μοΰ ζήτη | Σωκράτην μέ τήν στρι'γγλα
σε παντελόνι χ6ές καί νά πά") δτι Ι γτηαίκα τού πού μά
είναι κ.ανένα κοριτσάκι ή γυναίκα δτι τόν βοήιθησε πολίι καί έγινε ο¬
μού 4ό χρονών. Γι' αύτό βγήκα
άχ' τα ροΰχα μου. Κράτησα γιά
ινθΰμιο ί;νκ μ·αΰρο χοστούμι πού
ροραψα δταν παντρ«ΰτηκα έδώ καί
15 χρόνια. Ξέρεις γιατί; Γιά νά
μοΰ θυμίζη δτι άπό τήν στιγμή πού
Γβαλα τήν *ουλούρα( όπως είναι
μαΰρα τα ροϋχα μου θά γίνη μαύ
ρη καΐ ή καρδιά μου έν άντιθέσ€ΐ
πρός τήν γιιναίκα τα φόρεσε ά-
τι έ'γινε.
Μποοεϊς νά τόν θυμηθής;
Τόν συγγενή τ(',ν άνέχεσαι έπο-
μένως καί την γυναίκα, τόν φι'λο
τόν διαλέγεις.
Φίλε έλενθΐ'ρε αναγνώστα σύ
ποϋ θά διαιβάσης τίς λίγες αΰτές
γραμμές ίσως σέ πολλά σημεϊα νά
δή; ΰπερβολές.
Σέ διαβεβαιο κι' έγώ μέ τήν
σπρα καί λεύκ«νε τήν ζ<»ή της δέ- σειρα μου «τι ή ώμή πραγαατικό- νοντας τόν γάίδαρό της κ.ηί γινε- τη; ίίναι «ΰτή κ«ί διαρκώς βαίνο- ται μρτοχος στό πορτοφόλι σου μέν πρός τό χειρότ·ροο. "Εάν λοι- Κθ%. Τής ζήτησα νά κάνοι-με παι πάν τόν συγγενή σου τόν άνέχε- ρί ν" άκούσω κιεγώ τή λέςη π«τέ-, σ«ι καί τόν φίλο τόν διαλέγεις ρας. Τί λές 6ρέ ν ά χαλάσω τό σωμα μου, νά ζεχυλώσο; Άκοΰς; Τ" άκούω, άλλά δέν συμφωνώ άπόλυτα τού εΐπε ό ν*σ ούς. σοΰ συνιστώ κ; έγώ τα εξής: 1) Γνώρισε καλά στή ξο)ή σου αύτην ποΰ θά δέ«της μαζί τή 'ζοή σοΐ'. Ή γυναίκα απεδείχθη άπό τήν καθημερινή πείρα τής ζωής ό- Δικαίωμά σου είναι άλλά δταν' τι ιαν>?δαχθη στήν ήθοποιία στό θε
μέ τό καλό παντρειηής, θά μέ θυ- ατρο καί τόν κινηματογράφο κοί
μηθής.
Σταμάτησε ή συζητήση των δύο
άχι στον ταμεα που πραγματικιι
τής άνήκει (τό σπίτι). Ή μαγειρι
καί ό γέροιν Ιερεύς τόν οποίον προ κή μάς παρουσίασε ανδρες (Τσε-
■/ίάλεσαν^ τέντο>σε χ' αΰτιά τού συ λεμεντές, Σαντ,γύ).
νέλαβε δλο τό θέμα τής συξητήσβ. 2) Μή ξεκινήσεις άπό τα,-τιινά
ως καί πήρε τόν λόγο. ' ΐλατήρια (σέξ όμοοφιά καί έ"ςω-
Παιδιά μου, άπ' τήν γυναίκα
π2θήλθε τύ κακό καί «πό αυτήν
έπήγασε καί τό καλόν.
Γιά ίδέτε την φύσιν πόσο ώραϊα
τήν πλούτισε ό Δημιουργός. Μή
τρέχετε πολύ, σ' αϋτά τα ζωα ά-
κόμη κιιΰερνήτης καί κατευθιντή-
ριος νοΰς στίς έκδηλο'ισεις των ε-
νιιι τό άρρεν (ΐΰλλον
"Ετοι ■/.(■'· μεσα στήγ στενή κοι
νο>ν!α ποΰ λέγεται οΐκογένεια αο-
χηγός πρρ.πει νά είναι καί είναι ό
ά'.'δρας. "Ετσι τόν θέλει ό
καί αύτη είναι ή θέσι; τού. Ή δέ
γυνή νά φοβήται τόν άνδρα, Δέν
τόν θέλίι μπαμπούλα ό Θεός τόν
άνδρα, άλλά θέλει την γνναίκα νά
σέδεται τόν άνδρα.
"Εχετε άκούσει χον Θείον Παΰ-
λον είς τήν πρό; Έφεσίους έπιστο
λή τού. Στό μυστήριο τού γάμου
τί λέγει; Τό μυστριον τουτο μέγα
ίστίν καί ξέρετ€ ·γι«.τί; Γιατί οί
α,θριοποι γίνονται συνδημιουργοί
ιιΛ τόν Θεόν φέρνονν άνθρώποχις
ΐ.ιάνο) στή γή. Ό θεσπέσιος Παΰ
λος σέ μιά δλλη έπιστολ τού γρά-
έ'φι δτι ή γυνιιίκα διά τής τ
νίας σίοθήσεται καί είς έτέραν γρά
φεΐ νά έχη ντροπή καί νά ίνδΰε-
τΐα σεμνοπρί.τώ; καί ίίχι νά δεί¬
χνη την γι<μνι« της ποΰ δείχνει καί την γύμνια τήξ ψυχή; της. Τα η ή γυμνά κρέατα γΓγ<*ι στά τσιγκέλια των εκτεθειμ-'να έμφάνισι). Τα φαινόμενα ά πατοΰ.·. 'Έρχοντηι καί παρέρχον. ται. Άγκάλιασε καί διείσδτισε στόν έσιοτρΓΐκύ της κόσμο καί διεπίστρι- σε άν ή πηγή .ποΰ έχη, ρέει κο.θό- ριο νερό ή βοΰρκο. 3) Μή Όελήσ^ι; νά ξητησης προι'κα γιά νά ο,τιάξης τή ζωή σου. Καί ή πιύ άγία θά στό κτν- πά. 4) Μή βιαστής στήν γνωριμίτ· αου. Αύτη θά είναι ή μεγαλυτέοα έπιτυχία σου. 5) Γνώρισέ ττ^: πο'.ός είσαι καί τί θέλει;. Π) Μάθε ότι εάν έχη εΰσέθεια θά σοΰ χαρίση ώραία ζωή. 7) Μακρυά άπό πεθεοικά. Οί τρίτοι δτ,μιουργοΰν σκάνδαλα καί δυσάρεστη ζωή καί καταστάσα;. 8) Μάθε δτι μία επιχείρησις πά Γι καλά ιιε· τήν δραστηριότητα των σΐ'νεταίριον καί τήν τιμίαν διαχεί¬ ρισιν. Συνήθος έν "Ελλάδι διαχει ριστή; τού σπιτιοΰ είναι ή γυναίκα. 9) Δέν θά βηή; τό απόλυτον. Χρηάξεται Αιιοιβαία παρ:ιχο>ρηση
δχι κατάχοηση.
10) Μάθ·; δτι έλεύθεοος
στανραετό; εάν ζή; κοντά στόν
Θεό παντρεμένος ιίσαι ύπηρέτη;
«κ«λόν εστίν τό δίδουν αι ή λαμ6ά< νειν>-·. Σκήμου καί πράξε.
Κΐ'ρϊάκος Βαλα/ιάνη;
«Σμυρναϊο;»
"Οταν πάοθηκ.ε ή Πόλη στό
1453, είχε 80.000 κατ<·ίκους, .τού παραπάνω άπύ τίς 60.000 α'ιχμα- λιοτιστήκανε καί πουληθιικανε στά σκλαβοπάναρα άπ' τό Μαρόκο ω- σιχμ' την Περσία. Άμςρίβολο είναι άν ποιιείνανε 10—15.(Μ>0 Κων-
σταντινοιιπολίτίς. Γιά νά μή μ?ι-
νη δμο; ερημη ή πολιτεία, ό Μω
ά:ιεθ άναγκάστηικε νά φέρη ΰστε;-
ρα Ρο>μνιοΰ; άπτή Μικοά Άσί»,
■μά καί Άρμένηδες γιά νά τού; κ ι
τασκοπεύοι·νε. Κ' έτσι κ.οντα στ'
άλλα έπαγγέλματα οί Ρωμνιοί χί-
^κχνε ναί τό μπακάλη, πού σκε-
■δύν τού; γέντΐκε έπάγγελμα κ-Λη-
ρονομικό άπό πατέρα σέ παιβί κι'
άπό παιθί σ' έγγόνι. Άνάμΐσα λοι
πάν στοΰ; μπο,κάληδες αυτού; ή-
τανε κι' ό «Γκί>ογη ■ ούστάς» (αα
σρο - Γιώργης).
Ι— Ο ΙΕΡΟΣ ΝΟΜΟΣ Γ»
ΜΟΤΣΟΤΛΜΑΝΙΚ Ο ϊ
ΤΙΡΟΣΤΑΤΕΤΕ ΤΟΤ7
ΣΚΤΛΟΤΣ
ΣΰμΦωνΛ <ιέ τύν "Ιερό Νύμο τι) μουσουλμανικα, οποίος σκότωνε σν.ύλο, έ'πρεπε κ'.' αύτά; νά ψο<ρι, ση. Γκιυτό καί οί σκύλοι γυρίζαγε στούς δρόμου; τή; Κωνσταντη'θΐ πολη; χιορίς νά τού; πειράξη κα-1 νένας, άφοΰ τού; προστάτευε ό Ίιερό; Νόμο;. Βριόμικοι καί πε^- νασμενοι τρώγανε δ,τι δρίσκαν^ ν.(ΐτάχημα. Μιά μερά λοιπόν, ό Γιώργη - ούίττά; ό μπακάλης, εβγαλε άπόξ' άπτό |ΐπ·ακάλικό τρι' άπάγω σ' ε;- ■α χαμηλό τραπεζάκι ενα φρεσκο- ανοιγμενο τουλοτιμίσιο τυιρί, νά τό δοϋνε οί περαστικοί καί νά 'οβοι·- ε ν" άγοράσοΐΛν. Καθώς ('ίμο; ήτανε άπασχολημέγο; μέσα, μΕ τού; μονστερήδΓ;, ίίρχεται ενας πεινασμένο; σκύλο;, χώνει τό μού τσοτηό τού στό τυρί καί τό τρώέΐ λιμάρικα. Μόλι; τονε 6λέπ*ι ό μπα κάλη;, άπτό θνμό τού, άρπά μά- νι μάνι τήν ξνλένια αμπάρα χής ύ- Εώπορτας ποΰ ήταγε σά μαντέρι κα'ι τηνέ κατεδάζει χιέ τέτοιη δύ- ναμη στό κειφάλι τού σκνλου, πού τό ζιοντανό πόμεινε στόν τόπο. 'Ε- κείνη τήν ωρ« τόν είδαν* περα¬ στικοί Τοΰρκοι, πού χνμήξανε ΰ· τος καταπάγτο τού καί τονέ Πρα- δούσανε για τόν κα^ντή (δηλα- Όή; τό δικαστή πού δίκαζε μέ 6ά- ση τόν Ίερό Νόμο) γιά νά τοΰ ί- πι·6άλη τή θανατική ποινή. Τήν έ.ποχή έκείνη οί Ρωμνιοί εϊχανε μ€γάλη άλληλεγγύη άγαμε- ταξϋ τού;. Καί επειδής τότες πορ νούσανε τα ταίσιμο.τα (δίοροδοκί- ε;) μαζέψανε εΰτύ; άοκετοΰ; πα- ράδ>ς, τού; 6άλανε σέ μιά παοα-
δοσακούλα καί τρέξανε στόν κα,ν-
τή νά τονέ ~αίσουν? προτοΰ οί όίλ
λοι τού φέρουγε τό μπακάλη ν α
τονέ δικάση.
Ό κα,-ντή; ήτανε καβισμένος
σταυροπόδι (συνήθεια τότ*;) στ'ι
ντι6άν[ τού, Λπάνο σέ μ1 ά προδιά.
Καί( μόλις ήρθανε οί Ρωμνιοί, ση
κώσανε τήν άκρηα τή; προβιά;
καί βάλαγε άποκάτω τή γ^μάτη π(ΐ
ραδοσακοΰλα. Τοΰ ίστορίσανε "ό
περιστατικό, καί, ώσαμ' πού νά
οιέρουνε οί άλΛοι τόν μπακάλη, ή
ΰπό'θεση μπήκε στ' -αύλάκι.Ό Ιε·
ροδικαστή; λοιπόν αύτό;, μόλις «Τ
■δέ τόν ενοχο^ τοΰ φΐονάζει «ίλα
'δώ νά δοϋμρ, ίσύ σκότωσε; ιό
σκύλο, γιά τό ξι'λο έπεσ? καί τόγε
σκότοισε;» (Μέ αύτότανε τόν τρό-
πο. τονε προετοίμαζε τί νά πή).
Καί τύτες ό μπακάλη; τοϋ άπαντα
«'Εττέντημ, έγώ δέν εΐχα χαμπάρι
τίποτα Είδα μόνε το ξΰλο ποΰ ε-
πεσε άπαν οί στό σκΰλο τήν ('όρα
πού'τροιγε τό χυοί άπτό τουλοήμ1·
Κ' έτσι τό ξωνταγό ι|»ύφησε. Έ¬
γώ τί φταίο):». Τότες ό δικαστή;
τού λίει «'Άντ^, φύε άποδό ;·ιΐι
νά"σ«ι προσεχτικό;».
2.— Γ.Λ ΦΙΛΙΙΜΛ ΣΤΟ ΓΑ-
ΛΑΡΟ
Τήν έ.-οχή ίν.ρίνη πού βαστοΡτ
(ϊσχυε) ό "Ιε«ό; Νύιτος στήν Πό-
λπ. κάθε Παρασκευήν μερά κα6η·
σιοϋ ν.ά τού; Μουσονλμάνους, οί
χοτζάδες, μολλάδ^ς καί σοτρτάδε;
ίοί θρησκευτικοί άρχηγοί, ίατροΐι
ν.αστές καί ίεοοσποι>δαστές) γιά
νά. ξεφτυλίζοννε χθύτ: Ρωμνιονς
καί νά διασκεδάιζοννε, βρίσκανε χι-
λια δυό τεοτίπ;« (τ.-χνάσματα).
"Ενα άπό αύτά ΐίτανρ. νά δοίσκου
νρ Ατοοΐιή ν' άνηνκό.5ΐο'νε· τοΰς
απακάλυδτς νά φιλοΰνε Γγηνϊ νά-
δαοο στύ Ρρο^μιχο μέ^ος τού κ.ορ-
ιιιοΰ το».
Μιά τσούομα λοιπόν άπτοΰ; Λν·
θριόπους αΰτοί'ς τοϋ Άλλάχ, άν^·
6άζαν€ απάνω σ' έναν ε γάΛαρο,
ενανε σο«ρτά (ίεροσποι&αστή) ποΰ
κρατοΰσε μιά ζυγαριά καΐ Γκιρίδ,
γιά ζύγιαημα, όκά5 μισή άκά, 10.)
δοάιιια κτλ. Αύτά ομοις πιύ β«-
οιά άπτά καγονικά, έπίτηδρ; ετσι
Γρτιαγιμένα. Καί τότε;, αλοι μα.ί
τριιβοίσανε γιά τα μπακάλικα. Στ*
κόντουσαν όμπρός σ' ενα μπακι-
λικο καί γνοεύανί τού μπακάλη
νά το>·; δώση τα βαρίδια τοι» νά
τα παραι&γάλοιινε μέ τα δικά τού;,
γιά νά δοΰνε αν είναι σωστά κι άν
είναι τίμιος στήν ποΰληση. Βάζα-
νε λοιπόν στό ενα πιάτο τή; ζυ
γαρΐά; τα δικά τού; βαοίδια καΐ
στ' άλλο πιάτο τα βαρΐδια τοϋ
η^ πού ετσι, τοΰ άποδείχνα
πώ; αύτά είναι πιά άλαφριά,
λειψά, Καί τότε; φωγάζαν»
«Μπαταζή, πρέπει νά τιμορηθής>.
Τονέ τραίδοΰσανε λοιπόν νά τύνί
πάνε κοντά στό γάιδαρο ποΰ ό κα-
δαλλάρης κρατοΰσε σηκο>μένη την
οΰρά. Καί τοΰ σπρο*χνανε τό κε·
<τ·άλι μέ τύ ζύρι γά χαμηλώση κ«ι! νά ομιλήση τύ .ιισινύ τού ζοντα- νοΰ Άΐτοΰ τό «Ιχανε πάθει μια-δυό φορέ; αύτό οί μπακάληβε;, τότες κάθ? Παρασκευή προσεχανε καί βγαίνανε όξω άαττό μπακάλικε, κά θε τόσο καί κυττάζανε. Κι αμα παίρνανρ μνοτοδιά, πώ; αύτοι έρ- χονται άπό μακριά, τότε; κλοΰσα- ^γγ το ,μαγαζί τους καί φεύγανε. Μιά φορά, ίίμως, έ'να; μπακάλης, τήν ώρα ποϋ κλοΰσε^ τονε προλά- βανε καί τού γινέιΐ'ΐινε τα βαρί- οια. Βεβαία τοΰ χά βρήκανε πιό άλαφριά άπτά βικα τους καί τονε βάλανε νά φιλήση Τόν πισινό τού γαιθάρου. Μά ό Ρο>μνιός αύτός
δέν σήκρΛ'ε τέτοια πράματα καί
σκτ<ρτηκ€ νά τούς καταφέρη τη δουλιά. Τοΰ; λέει λοιπόν παρακα- ΛΓτά «άφήστε με τουλάχιστον νά τονε παστρέψχο, προτοϋ νά τονέ φιλήσοι». Κι' άφοΰ τοΰ τό έπιτρέ ψανε, μπαίνει στό μπακάλικοι παίρ νει ενα παν», χό δουτά στύ γέφτι καί βγαίνει δξο>. Κϊ' άφοΰ κλϊϊ
καλά τό μαγαζί τού, τότες πηγαί-
νεΐ κοντά στό ζωντ«νό) τοΰ σηκώ¬
νη την ούρά καί σκοπίζει καλά
καλά τό βρώμικο αύτό μέρος, ά-
χατες πώς θά τό φιλήση. Μά ό
γάδαρος είχε σνγκαφτή καί τΐρχί
νεψε τίς κλιοτσιές μέ τα πισινά
τού ποδάριο, ποΰ πέταξε Αποπάγω
τού καί χον καβαλλάρη καί τή ζν-
γαριά τού. Κ' ΰστερα πηρε δρόμο
κ' ετρεχιε σάν τρελλύς. Καί τότες
ό μπακάλης 6ρτρ«ε την βύκαιρία
καί τό 'σκασε. Μά αύτοι θέλανε
νά τονέ έκδικηιθοΰνε καί τονε κυ-
νηγ»')σανε, ωσποι· τονέ ,-ΐιάσανε.
Τογέ άρχινέι|Ηΐνε λοιπόν στίς γρο-
θιέ;, γιατί τό κιτάπ τονς ^γραφε
πώ; σέ τέτοια πίρίπτοση, έ.ι^επε
ό ένοχο; νά τάη χίλιε; τέτοιε;, ή
μιά άπαν ι» στήν αλλη. Ό καημέ-
νο; έκρϊνο; φώναζρ «άφήστεμε
γιατί εΐμαι φραντσέζο; ύπήκοο;>.
Ό κόσμος ετρεξε κ' «Ιδε κ' έπιΐ-
θε γιά νά τονε σώση απτά τα χέ
ρια τού;.
Σημεί(ομα.— Ό Εύιδύκιμος
Μουρατίδη;, ποΰ γεννήθηκε στό
1888 στό 'Ακτά Μα'ντεν (Μγ·
ταλλεϊο τοΰ Λί»ικοΰ "Ορου;) τού
Νο;>οΰ Άγκυρας τής Μικρά; Ά-
σία;5 μδ; τα ίστόρισε δλα αύτά
στό 1365, πού τότες ήτανε 77 χρο
νιΤ) καί κάτοικος Πειραιώς
Παροράματκ___Στό με
μηνία 1_Η.197.1 φϋλλο τή;
ρΐδο; μα; καΐ στήν «Ε'ιθική Μικρά
σιατ κή Στήλη» μέ θέαα «Ό 'Τ·
ερύ; Νόμος ό Μουσουλμανικα;»,
3 γ ; ΟοΥνονμε όϋΐσμένε; τυπογρα»ίΐ
Στήν πρώτη παράγραφο /αι
τρίτη γί.·ν.ΐΜύ «τΓϋ ΙΗ' «5όν»
άντί τοΰ «ΙΗ' α!ώνα"
Στό τέλο; τοΰ θ.'αοτο; καΐ
την τέταρτη προτελευταία γραμαη
«'Εντριβή» άντί «ΣυντριΛή».
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
'Τπεόθυνοι σΐ'μφώνως τω νόμφ
1890)1938
'ϊδιοκτήτη; — Έκδότη;
Διευθ"ντή;
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Κατο κ.ία Ναυάηχου Βότση -»»
Ποοϊστάμενος Τυπογηαΐρίίου
ΓΛΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία: Σ.παοτάκου 1!)
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΙΔΙΟΤΙΚΗ ΜΟΝΟίίΞΐΟΣ ΣΧΟΛΗ ΛΟΠΣΤΩΝ
• Ι
Ο ΠΥΡΣΟΣ
Μ
'Ανεγνωβΐομένη ύηό τοϋ Κβάχονς
Όδ6ς Γ' Σεητιμββίον αριθ. 42
Τηλ. 533.369
Διδααχαλία δλων τ&ν μαΰημάτων, συμφώνως τφ
ηβογβάμμαπ τοΰ Ύηονβγείον. '£Γ Δογισιιχή δι-
δάιχεται ιύβύτατα καί καθ* ύηέββασιν, βάσει τ&ν
νέων τάβεων καί χαζευΰύνοεων Μέ άμέσονς Έ-
φαο,μογάς τής Θεωρίας έηΐ των Αογισιιχών Κατα·
ατίχων, χατα τό σύατηαα διίασχαλίας τοϋ χορηγή
τοΰ η. Τ. Βαλσαμακη, δστις χαΐ ηροσωπιχώς διδα-
σχει. Χοο,ηγοϋνται τίτλοι έηίοημοι συμφώνως τφ
Νόμφ.
Εγγραφαί χαΐ πληροφορίαι ι
ΣΧΟΛΗ ΛΟΠΣΤΩΝ. «Ο ΠΥΡΣΟΣ»
Άνεγνωβΐσμένη ύηό τοϋ Κβάτους
Όδός Γ' Σεητεμββίου 42 - Στάσις Μουσείου,
Τηλ. 533-369.
Μί ΚΑΑίΙΑΚΑ
Γωνία Τιμοθέον — Δαμί'ιρβως
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ - ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ -
ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ - ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ -
ΡΥΘΜΙΚΗ - ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ
Ιδρυθείσα πρό τεσσαρακονταεπταετίας
Αριθ. τηλ. 751.886 καΐ 751.866
Αί εγγραφαί καθημερινώς 8.30—1 μ.μ. καΐ 6~7 μμ.
ΕΚΠΜΔΕΥΤΗΡΙΑ
ΙΟΥΛΙΟΣ ΧΑΤΖ ΚΟΝΠ/.ΝΙΙΝΟΥ
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ
ΠΑΛΑΙΟΝ ΦΑΛΗΡΟΝ - ΚΑΛΑΜΑΚΙ
ΓΥΜΝΑΣΟΝ (ΠΡ>ΑΚΤΙΚΟΝ - ΚΛΑΣΙΚΟΝ)
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ - ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ
Πληροφ.: Παλ. Φάληρον, Τερψιχόρης 20, τηλ. 8814.237
Καλαμάκΐ: Ύψηλάντου 8, τηλ. 8810.839

Μ?ΜΙ Η ΧΡΥΖΟΦΙΑίΛ
Ή διεθνής οίκονομία — έν τή
κυριολεξία ή οίκονομία τού Δυ-
τικού Κόσμου — ουντοράσοεται
κα) πάλιν άπό τάς νομισματικάς
άναταραχάς, ένώ ό πληθωρισμός
προηγμένας ή μή, δι' ό καί άβε
βαιότης αυνέχει τούς πάντας διά
ιάς μελλοντικάς οικονομικάς έξε-
λίξεις.
Τ6 κύρια χαρακτηριστικά καί
τής νέας αυτής νομισματικής κρί
σειος, είναι ή περαιτέρω ανοδος
τής τιμής τοϋ χρυοοϋ, μέ την πα¬
ράλληλον πτώσιν τοϋ Άμερικανι
κου δολλαρίου καί αί έντεινόμε-
ναι πληβωριστικαί πιέσεις είς
παγκόσμιον κλίμακα Ακριβώς δέ,
ό ουγχρονιομός ούτος τής όπο-
τόμου αυξήσεως τής τιμής τού
χρυοοϋ καϊ των πληθωριστικών
πιέσεων, είναι τό πλέον άνηουχη
τικόν είς την προκειμένην περί¬
πτωσιν. Παρατηρεϊται, ότι τό φαι-
νόμνον τούτο, τοϋ καλπαομοΰ,
δηλαδή, τής τιμής τοϋ χρυοοϋ
πρός τα ύψη, ήρχισεν έκδηλού-
μενον συγχρόνως κα! παραλλή¬
λως πρός τάς πρώτας διαφαινο-
μένας, άπό διετίας καί πλέον,,
πληθωριοτικάς τάσεις, είς τάς
προηγμένας οίκονομίας. Ούτως,
ήρχισε την νομισματικήν κρίσιν
νά παρακολουθή ό πληθωρισμός
καί, αντιστρόφως, τάς ύποτιμή-
σεις τοϋ δολλαρίου καί αλλων νο-
μισμάτων νά διαδέχεται ή άνα-
προσαρμογή έτέρων, ένώ τό σύ-
στημα των κυμαινομένων ίσοτιμι
ών απεδείχθη άνίσχυρον νά βάλη
μίαν τάξιν είς την συμπεριφοράν
αυτήν των οίκονομικών φαινομέ-
νων.
Επί τρείς δεκαετίες περίπου,
ό χρυσός εϊχε παύσει νά διοδρα-
ματίΖη ρόλον είς τάς διεθνείς
οικονομικάς έξελίξεις καί τόν εϊ
χομεν λησμονήσει. Απεδείχθη, δ
μως, διά των προσφάτων έξελίξε
ών, ότι ό χρυσός ήτο «κοιμώμε-
νος γίγας», ό οποίος ήλθε, τώρα,
νά ταράΕη την μακαριότητά μας!
Είχομεν ύποτιμήσει την δύναμίν
τού, ένώ έπιστεύσαμεν ότι, μέ
τάς διαφόρους συμφωνίας, θά έ-
ξησφαλίΖαμεν τήν νομ,σματικήν η
ρεμίον. Καί, ευθύς ώς ο πληθωρ,
°ός καί, έν γένει, ή νομ,σματ-
κρίσις κατέστησαν μόνιμα φαι
νόμενα τής διεθνοϋς οίκονομίας,
ο χρυσός έκαμε την εμφάνισιν
τού μέ άπροοδοκήτους μέχρι τό-
είσήλασεν είς όλας τάς χώρας,
τε, έπιπτώσεις καί άγνώστους
μελλοντικάς έΕελίΕεις. Ήδη, ή
τιμή τού χρυσοΰ προσήγγισε τό
•κατώφλιον» των 130 δολλαρί-
ών τής επισήμου ίσοτιμίας καί ή
απόστασις μέχρι τά 150 δολλά-
ρια δέν είναι μεγάλη. Ή από¬
στασις δέ αύτη συντόμως θά κσ-
λυφθή, διά νά δ'αψευσθοϋν, ου-
ιως, αί γενόμεναι παλαιοτέραν
— πρό έτους περίπου — προβλέ-
προσεγγίπη τά 100 δολλάρια πε·
ψεις, ότι ή Τιμή τοϋ χρυσοϋ θά
Ρ' τό 1985!..
Ώς καί άλλοτε ύπεγραμμίσθη,
ή καλπάΖουσα ανοδος τής τιμής
ι ού χρυσοϋ δέν είναι άνεξήγη-
τος. Ό χρυσός, ώς καί πάν αλ-
λο έμπόρευμα, ύπόκειται είς τόν
άλάθητον νόμον τής προσφοραί
καί τΓ)ς ζητήσεως' μόλιστα, ώς
άγαθόν υπό οτενότητα προσφοράς
καί ηύΕημένην Ζήτησιν, δέν εί¬
ναι περίεργον τό γεγονός ότι ή
τιμή τού συνεχώς άνέρχεται. Ε¬
πί πλέον, ό χρυσός εξηκολουθεί
νά κατέχη τήν πρωτεύουσαν θέσιν
ώς άποθεματικόν' ήδη δέ, ό πλη-
θωρισμός ό οποίος πλήττει την
διεθνή οίκονομίσν, οστρεψεν 6-
λους τούς άποταμιευτάς είς τό
νά άποθησαυρίΖουν είς τό πολύ¬
τιμον τουτο μέταλλον.
Οϋτω, καταλήγομεν είς τό συμ-
πέρασμα, ότι ή άνάσχεσις τοϋ
διεθνή οίκονομίαν είς τόν όμα-
πληθωρισμοϋ θά έπαναφέρη τήν
λάν ρυθμόν. Τά πάντα έξαρτών-
ται καί διακυβεύονται άπό τό γε
γονός, κατά πόσον τά λαμβανό¬
μενα άντιπληθωριστικά μέτρα —
κυρίως, άπό τής πλευρας των
Ήνωμϊνων Πολιτειών — θά όπο-
δώσουν...
ΟΑΡ8ΓΩΓΟΙ ΟΙ ΤΙΜΑΙ
ΑΙ ΔΥΟ ΣΥΣΚΕΨΕΙ!
Είς σνγκρατη&είσης, προχθέ.ς,;
συσκέψει; είς τά ί'πονογεΐα *Ε-
θνικής ΟΊκονομίας καί Οίκονομι-
κών, εξητάσθη τό όλον θέμα τής
πορείας τής Έληνικής οίκονομίας.
Των έν λόγω συσκέψεων, έόέσπο-
σαν χά θέματα έπαοκεία; των κ<<- ταναλιοτικών άγηθών, έν σννΛνα σμώ πρός την παρακολούθησιν των τιμών καί τήν διευκόλυνσιν βιακι- νήσίοις τοϋ έμπορίου άφ' ενός καΙ τήν εξέλιξιν των δημόσιον οίκο- νομικών, άφ' ετέρου. Συμφώνως πρό; σχετικάς άνακοινώσεις, κα· τα την διάρκειαν των συσκέψεων αυτών, διεπιστώθη, ό'τι ή ολη πο· ρρία τής οίκοναμικής άναπτύξεως βαίνει ικανοποιητικάς, εδόθησαν δέ οδηγίαι επί πολλών έκ των αυ· ζητηθέντων θεμάτων πρός έπτ*υ- χεστέραν εφαρμογήν τού κυβ€ρνη τικοϋ προγράμματο;. Είς τήν σύσκεψιν τού ύπουρ- γείου 'Βθνικής Οίκονομίας —είς αμφοτέρας τάς συσκέψει; προή¬ δρευσεν ό άντιπρόεδρος τής Κυ¬ βερνήσεως κ. Στ. Παττακύς— εξητάσθη ή άναπτι>χθ*ϊσα δραστη
.Μότη; είς τοΰς τομεϊς Γείοργία;.
Βκκιηχανίας, "Εμπόριον καί Ά-
πασχολήσεα>ς ή εξασφάλισις των
άναγκαιοΰντων καυσίμο>ν είς τήν
χώραν καί ή αύξησις τής τουρι-
(ΓΊκής κινήσεως. Ώς είναι ευνόη¬
τον, πάπα τά ανωτέρω (Ηγέντσ
βέματα, άφοραϋν είς τοΰς πλέο1"
ϊύακτθήτον; τομίϊ; τή; οίκονομι-
ας, μέ τάς πολλάς καί πολυμ.όεϊ μέν νά έπαιρΐόμεθα
διά τήν αναμφισβήτητον πρόοδον
μας είς τού; τομε'.ς αυτού;" άλλά.
ξώντες την καθημερινήν πραγμα¬
τικότητος διαπιστοΰμεν ωρισμένας
καταστάσε,ς, αί οποίαι πρέπει νά
μάς προβληματίξουν τά μέγιστα.
νά τά; άντιμετωπίσωμεν δέ εγ¬
καίρως. Αί άλληλοεπιδράσεις των
τομέων αυτών είναι κατα/ρα/νεΪΓ
καί δέν χρειάζεται νά άσχοληθτί
κανείς κεχωρισμένας δι" εν» έ'κα-
καστον —άλλως τε, πολλοί έξ αΰ
τιΤνν έθμγησιιν κατ' επανάληψιν
€ΐς τό παρελθόν, άπό τής παρού¬
σης στήλης. Ή διαπιστ'οθείσα καί
μή άμφισ>6ητο>·μένη παρ' ουδενός
.δραβτηριότη; είς τοΰς έν λόγο
τομείς δέν πρέπε ινα μάς έφησυ-
χάζη. 'Κλπίζομεν δ*, ότι αί δο¬
θείσαι όόηγίαι, ίντα τού κ. Άντι-
προέόρου, θά άπεσκόποΐ'ν είς την
έ'γκαιοον άντιμετοιπισιν δλιον αυ¬
τών των ποο6λημάτων, ώστ* νά
συνεχισθή ή όμαλή ,πορεία τής
Ελληνικάς οίκονομίας.
Είς τήν έταίραν σύσκεψιν, είς
τό υπουργείον Οίκονομικίόν, πέ¬
ραν τή; διαπιστίόσειος τού έπινε-
λεσθέντος, άξιολόγου τώ ίντι νο-
μοθετικοΰ ΰργου, ελπίζομεν δτι θά
κατέστη άντιληπτύν, ότι ή πο-
ρ«ία των δημοσίιον οίκοΛ'ομικίόν
θά πρέπει νά μάς άπασχολήση πε-
1 ρισσότερον, είς τό μέλλον. Ποά-
γματι, έκ τής εξελίξεως αυτών
πολλά έξαρτώνται διά .την περαι-
| τειριο άιδιατάρακτον πορείαν τής
[οίκονομίας τής Χ(ί)ρας. Τό γεγο-
' νός, έ* αλλου, ότι τό υπουργείον
Οίκονο,μικων έποιμίσθη καί μέ
τήν ίύθύνην περιστολής τής ρευ·
Γττότητος τή; Οίκονομία;, διά ής
περικοπής των δτ)μοσάΐ)ν ίπενβι'"·
σεοιν, εΙν<χι άπό τά σημαντικώτ·· ρα ποοδλήματα τού "Τπονργείο» __καί ελπίζομεν ότι δλα δαίνοΐ'ν καλώς, «φ' δσον, ελλείψει έπισή- μο>ν στϋΐχείίον, δέν δι-νάμίθα <·ά ρχο>μιν σαφή γνώσιν τής δλη; ν.α·
ταστάσεο);.
Μετά τό έλαιον καί τόν σίτον,
σημειοϋται, ί|δη. ςλλ·ίΐι|Ίς καί ,ια-
στεριωμίνοι· γάλ«κτο; είς τά άστι
:<ά κ«ταναλο>τικά χέντρα τής Χώ
ΟΓΐς. Κοινό·γ γΑ·ο')οισμα καί τίόν
τριών αυτών περιπτώσεων, είναι
τό γε/ονό;( ίίη ή ελλειψι; αυτή
ότείλε.ται «ι; την άπροθνμίαν των
•..αιθαγίογών νά παραδώσοιιν τά
ποοϊόντα τοιν εί; την κρατικήν
συγκέντρωσιν, ή είς τό εμπόριον
ν«ί την βιομηχανίαν, άξιοΰντε; με
γαλειτέρα; τιμά; ασφαλείας...
Καί τούτο, είναι ή μία πλεΐ'ρά
τού δλοΐ' θέμκτος. Πράγματι, ίνιί
σειράν έτών, αί τιμαί των γεοχργι
κων προϊόγτΐιΐν .ιαρέμεινον άμετά-
6λητοι εί; έπίπεδα μή καλύπτον-
τ«. εί; πολλά; περιπτώσει; αύτό
τουτο τό κόστο; παςκιγωγής. "Τ-
«Λ τήν πίεσιν, οικυς, τής άδηοίτου
.τραγματικότητος, ί·πεχρεώθημιεν
εί; την άαπ,ροσαρμογήν των τι.
αων των γεωργιχών προϊόγτων—
καί καλώς έπράξαμεν. Κατ' επα¬
νάληψιν εχει ΐΓπογραμμισθή, δτι
διά νά συγκοατήσωμεν τόν γεο)ρ-
γόν εί; τόν αγρόν καί γ'ι αύξήσω
μέν τήν γίωογικήν πα/ραγωγήν
ποέπει νά τού διόσοιμεν τιμάς τοι-
αύτα;, ώστε τό παραγωγικόν κό-
ατο; νά καλύπτεται, άλλά καί νά
άποκερδαίγη καί ούτος έκ τή; ερ¬
γασίας τού, διά τήν κάλυψιν των
βιοτικων άναγκών τού. "Επειτα,
άς μή λησμονώμεν καί τό γεγο¬
νός. ίίτι ό άγοότης εβλεπί τήν πα-
οαγί'ΐγι'ιν τού νά φενγη άπό τά;
χείρα; τον εί; μικράς τιμάς καί
γά φθάνη είς τόν καταναλωτήν
εί; διπλάσιον η τό τριπλάσιον αυ¬
τών ! Οίίτο) δέ καί δ παραγωγός
κα Λ καταναλωτής εύλόγο); έξέ-
φραίον την πικοίαν τίον —αν μή
καί, αγανάκτησιν, διά τηύς τελεΐ'-
ταίονς τουλάχιστον— επί τού ."-
λου θέματος.._
Άλλά διά γά έπανέλθ'ομεν βίς
τά; συγκεκριμένας περιπτώσει ς
τηϋ σίτου, τού ελαίου καί τοϋ νά
λακτος, ύπογραμμίζεται, δτι αί τι¬
μαί των προ-αναφερθ.'-ντων εί^ών
ηίΐξήθησαν καί άναπροσηρμόσθη
σαν άναλόγοι; των ύΐ'ΛμορφοιΌεν-
τωγ α!τί(ι)ν καί αίτιατοη· ενός ε¬
κάστου, τά όαοϊα κατέστησαν άιτα
οαίτητον την διαιμόρφωσιν των
τιμών τοιν είς νέα έπίπεδα. Ή τι
μή ασφαλείας τοΰ ελαίου, μάλι-
(τταϊ άναπροσηομόσθη δίς, ενώ βίς
τήν περίπτωσιν τού γάλακτος είχο
μεγ μίαν αύξησιν τής παραγωγι-
κής τιμής καί δύο τής έμπορικής
τοιάυτης. Ή τιμή τοΰ σίτου, τέ-
λο;, μ?τά την τελευταίαν άναπρο
σαρ(ΐογήν, είχεν ώ; άποτέλεσμα
την άπς)οθι«μίαν των παραγιογών
ά παοτΐ'δώσονν την *σαδ«ίαν των
είς χήν κρατικήν σιιγκέντρωσιν,
διαθέτοιι δέ ταύτην είς τό εμπό¬
ριον, είς ΰι|η·)λοτρρα; τιμά;_
Εντεύθεν έπιβάλλεται νά γίνη
διαφοροποίησι; ώ; πρός τά αίτια
τά δποϊα δημιουργοΰν τήν όλην κα
τάστασιν. Δ.ότι, ώς άφήνεται νά
ίνγοηθή, ή πιεστική αυτή κατά¬
στασις έκπορεύίται άπό τοΰς παρ»
γωγοΰ; καί μόνον! "Ας μή εϊμ-
θα αδικοι μαξί των. Οί παραγω-
γοί ημπορεί μέν νά ξητοΰν αϋξη-
σιτ τή; τιμής των ποο'ιόντ'ον των^
άλλά, λόγ(ο τή; γγωστή; μικρά;
οίκονομική; άντοχής των, δέν -Γ-
ναι «ίς Θέσιν, επί μακρόν, νά άπο
Θεματοποιήσουν τά άγαθά τ(ον, ό
λίγοι δέ είναι έκεϊνοι, οί όποϊοι. έκ
μεταλλΐύθγται περιστάσεις καί κα
ταστάσεις ρίς βάρος τού κοινωνι-
κοΰ συνόλου. Δέν ίλλείποι·ν) 6?-
ίκα'ως, οί άσυνείδητοι παραγωγοι,
ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΗΜΡΠΣΜΟΝ
Φέρετσ. εΐο γνώθ'ν τβν 'Α&οτ. Δ«.κή«ων Άν^,νύμων
Έτο,ρε,βν καί Έτα.ρ«.~/ Περ.ωρ.συένΓκ: Εύθύνηο 6τ. Β.' 6πο-
φβαεωα ωθ κ. ΥπουργοΟ Έυπορ'ου ύη' άρ.θ. ββ57«4ΐ2β
τηο 1β) 12385. 5Πμοο.ευβ·Ισπχ είς τό Λπ' 6ρΛ ββθ}23.ΐ2«*5
♦.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανβνύι«»ν Έτα.ρε.ών). όρΚετα. βτι δονον-
,ο. νά ουν«χί«*σ. 6ηϋοσι«0ουοαι εγκύρως τ*: Προσκλήσεκ:
τβν Γεν,κΛν Ζυν»λβυοε«»ν «Ι τοΰς ΙβεΑβγ.ΡΡβΰβ των 6.α
τΓ»ς οικονομ**: Μ«~ **ΠΡ«ρί6*κ: «0«ΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ -
ΚβΣΜΟΣ-. ώς *Υ*ν«το μ*ΧΡ« τοθβε δ.ό της
προ τ*: σ«γτ(θ)ν*ύα«Ικ: π*.
οί όποϊοι, έν σινεογασΐα μ έ έξ Γ-
Λου άσυνειόήτους μεσάϋβντας, έ-
§εμεταλλεύθησαν τοιαύτας κ.ατα-
στασεις —περίπτωσις κοεάτων—
άλλά τοΰ; έπανέψερεν εί; την 4ά
ξιν ό νόμος, δταγ έπεσεν, αμείλι¬
κτος, ρι; τά; κεφαλάς των._.
Έπομένως5 πολλά έ-ρωτηματικά
γεννώνται ώς πρός την δημιουργή
θεϊσαν κατάστασιν εί; τά προ(ΐγ<ι φερ|θέντα ειδή βαβική; διατροφής κυρίως μήποι; οί αγρόται χρησιμο ποιοϋνται άπό αλλου;, ώ; προπέ- τασμα διά την επίτευξιν αλλων σκοπών; Διότι αύξησις τή; παρ'ΐ- γωγικής τιμή;, σ-νεπάγεται αύτο- μάτω; καί ανάλογον άναπροσαρμο γήγ των κατανσλωτικών τιμών. ΊΕάν αί δοθείσαι, τιααί άσφαλ.εία; δέν ήσαν ικανοποιητικάς κ«ί βίω- ροΰνται ώ; μή ναλΰπτοΐ'σαι τό κύ- στο;^ θά έδει νά άναπροσαρμόαον ται" δέν έπιτρεπεται, ('ίμως, νά χρησιμοποιοΰμεν τοΰ; παραγω¬ γόν;, απλώς καί μόνογ διότι έπι- τυγχάνομεν τοΰ; σκοπού; μας. Τό Κράτος είναι είς θέσιν νά έλέγ- ξη πού έγκειται ή αλλη πλενρά τοϋ θέματος καί άναλόγι·); νά πρά §η. "Ολα έχοι-ν ρ'ν δηιον, πέραν τοϋ οποίον όέγ έπιτρέπεται νά θε τίι>μ*ν είς δοκιμασίαν τό κατανα-
λοιτικόν κοινόν, τό οποίον άξίίίΐ
καί τουτο κάποιας προστασίας ά¬
πό τοΰς έπειγομένου; νά κ&ριδοσκο
πήσοι·ν ή πλουτίσονν εί; βάρος
τον. Πολΰ δέ περισσότερον^ δέγ
πρέπει νά θέτωμεν ποό νέο>ν δοκι
μασιών τήν εθνικήν οίκονοιιίαν...
ΕΠΙΤΤΧΩΧ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
II
ΕΚΘΕΣΙΣ ΝΕΩΝ ΣΧΕΔΙ-
ΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕ-
ΧΝΙΑΣ
Είς τήγ αίθουσαν τοΰ Ε.Ο.'Ε.Χ.
Εξαίρετον επιτυχίαν σημειώνει
—έν τή μεγάλη αιθούση προβολών
τοϋ μργάιροΐ' αύτοι·— ή β' "Εκθ -
σις Νέοιν Σχΐδίων καί Προτΰπων
Ιίροϊόντ(ι)ν χειροτεχνία; χαί καλλι
τεχγΚ/οϋ χαρακτήρος 6 οτεχνίας,
τήν οποίαν ώργάνι,οσεν ό 'Εθνικός
Όργανισμός Έλληνικής Χειροτε¬
χνία;, π-ροκειμένου νά π,ραβάλη
εύρύτεοον, εί; τό έλληνικόγ κοι¬
νόν, ειδικώτερον δέ είς τοΰ; πα-
ραγο>γοϋς των άνοιφερομένιον κλά
δών, τάς δυνατότητας καί εύχε-
ρεία; τή; δημιονργία; δλιος νέων
την μορφολογίαν χ.εΐί>οτ€χντ(μάτ(ΰν
καί καλλιτεχνικόν άντικειμένων 6ι
οτεχνία; έκ ποικίλων πρώτωγ ύ-
λων5 προτΰπιον δέ εί; χρήσει;
τής ποακτικής καί τής διακοσμή-
σειο; έσοιτερικών χιόρων.
Τά νέα αύτά σχέδια καί πρωτό-
τυ.-ΐα άντικείμενα προήλθον έν συ-
νίχει'α τής γγ(ΐ)στής άπό πέονη
πςχοτοβομλία; τοΰ Όργανισμοε
Χειροτεχνίας, όπως παράσχη είς
τοΰ; "Ελληνας βιοτέχνας καί χει-
ροτέχνα; μοντέρνα ύπαδείγματίΐ
των προϊόντοιν πα,ραγωγή; των, έ
ξειλινμέγης τεχνοτροπία;, 6ελτιω·
με'νης ποιότητο; καί προσηρμοσμέ
να πρός τά; σι·γχρόνου; άνάγκα;
τής πρακτική; καί τά; ΜΪσιΘητικάς
άντιλήψεις τού κοινοΰ.
Ή αναφερομένη εκθ«σις τοϋ Κ_
Ο.Ε.Χ. σνγκεντρώνει συνεχώ;
πλή,θη έπισκεπτών) άκόμη δέ καί
τοΰς ξέγθνς πεοιηγητάς έν Αθή¬
ναις, θά διαρκέση δέ μέχρι των μέ
σων τοΓ> μηνός Σεπτέμβριον, λει-
τουργοΰσα κατά τάς εργασίμους
ημέρας καί ώρα; 9 π.μ. — Ιμ.Μ··
καί δ—8 μ.μ., μ« ελευθέραν «ίσο
δόν.
Διπλωματικώτστα...
Είς συνέντευΕιν Τύηου, δοθεί¬
σαν είς τό περιπτερον τής Δυτικής
Γερμανίας είς τήν Διεθνή " Εκθε¬
σιν θεσσαλονίκης, ό πρεσβευτάς
τής £ν λόγω χώρας άνεφέρθη, διά
μακρών, είς τήν εξέλιξιν των οίκο-
νομικών σχέσεων μεταξύ Ελλά¬
δος καί Δυτ. Γερμανίας. Πέραν
τούτου, ό κ. Όνκεν έθιΕε καί τό
λεπτόν θέμα των Έλλήνων άπα-
σχολοαμένων είς τήν Δυτ. Γερμα¬
νίαν, ουνδυάσας τούτο μέ τήν ανά¬
πτυξιν νέων επενδυτικώ πρωτοβου
λιών Γερμανών έπιχειρηματιών έν
■Ελλάδι...
Εάν άπεδόθησαν καλώς τά όσα
ετόνισεν ό κ. Όνκεν, ή Δυτ. Γερ-
μσνία Ζητεί ωρισμένας διαρρυθμί-
σεις είς τήν Ελληνικήν Νομοθε-
οίαν περί προστασίας των ξένων
κεφαλαίων, διά νά έΕασφαλισθοϋν,
έτι περαιτέρω, τά έπενδυθησόμενα
Γερμανικά κεφάλαια. Ειδικώτερον,
είς ό,τ; άφορά είς τό θέμα των
άπασχολουμένων έν Δυτ. Γερμανία
Έλλήνων έργατών — ύπολογίΖον-
ται είς 270.000— ό κ. Όνκεν φέ-
ρεται ειπών τά εξής: -Εάν, δμως,
παρ' όλα αύτά, υφίσταται, ώς φαί-
νεται, άπό Έλληικής πλευράς εν¬
διαφέρον διά τήν έκ Γερμανίας
παλιννόστησιν των έκεϊ άπασχο¬
λουμένων είδικευμένων έργατών,
κατανοοϋμεν τουτο πλήρως. Εύνοϊ-
κωτέρα μεταχείριοις των έπενδύ-
σεων ωρισμένων Γερμανικών 6ιο-
μηχανικών κλάδων, κυρίως έκείνων
οί όποίοι άπασχολοϋν σήμερον "Ελ
ληνας εργάτας, θά ηδύνατο νά ε¬
ξυπηρετήση τά συμφέροντα των οί-
κονομιών αμφοτέρων των χωρών.
Διατί νά άπασχολή ή Γερμανική
βιομηχανία ' Ελληνας είς Γερμανί¬
αν, άφοϋ ημπορεί νά πράξη τουτο,
καλλίτερον, είς τήν 'Ελλάδα; Εί¬
ναι άναγκαίον νά δημιουργηθοϋν
αί πρός τούτο ηροϋποθέσεις. Δέν
θέλω νά άποσιωπήσω τό γεγονός,
ότι καί άπό Γερμανικής πλευρας
ύπάρχουν συγκεκριμέναι έπιθυμίαι».
Διπλωματικώτατα (καθ' ότι δι-
πλωμάτης) είναι τά όαα είπεν ό
Γερμανός πρέοβυς' καί έκ των α¬
νωτέρω πολλά ουμπεράσματα δύ¬
νανται ν6 έΕαχθοΰν. 'Αρά γε, ή
οτάοις τής Δυτ. Γερμανίας έναντι
των είς τήν χώραν αυτήν άπασχο¬
λουμένων «προσφιλών Έλληνικών
έργατικών δυνάμεων» —κατά τήν
έκφρασιν τού— θά εξαρτηθή μελ-
λοντικώς άπό τήν ιδικήν μας θέ-
οιν έναντι μελλουσών νά Ζητηθοϋν
διευκολύνσεων καί έγγυήσεων διά
τά έπενδυθησόμενα Γερμανικά κε¬
φάλαια έν Ελλάδι; ΔΓ ημάς υφί¬
σταται τό θέμα τής παλιννοστήσε-
ως των έργατών, αναλόγως των
δημιουργηθησομένων άνσγκών τής
έγχωρίου βιομηχανίας είς εργατι¬
κάς χείρας, χωρίς νό έξαρτώμεν
τούτο άπό δλλους παράγοντος.
Καί νομίζομεν, ότι ή κειμένη 'Ελ-
ληνική νομοθεοία προστατεύει αρ¬
κούντως τάς ξένας έπενδύσεις,
ώστε νά μή άπαιτεϊται είδική μετα-
χείρησις δι' εκάστην χώραν κεχω
ρισμένως, έστω καί αν αντιμετω¬
πίσαμεν τόν κίνδυνον όμαδικής έ-
πιστροφής των εις τήν ξένην έρ-
γαΖομένων Έλλήνων, όπότε θά ευ¬
ρεθώμεν πρό άδυναμίας νά τούς
τοποθετήσιιμεν όλους είς τούς κλά
δούς τής μεταποιήσεως — μολονό¬
τι ή στενότης προσφοράς εργασί¬
ας καί είς τήν έγχωριον αγοράν,
αποτελεί αναμφισβήτητον πραγμα-
τικότητα.
Τό Γερμανικόν έπενδυτικόν κε¬
φάλαιον — όπως καί είς πάσαν άλ¬
λην περίπτωσιν— είναι πάντοτε εύ-
πρόσδεκτον. Καί θά ήτο εύχής έρ
γον, εάν οί Γερμανοί επιχειρημα¬
τίαι ένέτεινον τήν επενδυτικήν των
δραοτηριότητα εν Ελλάδι, διά τής
χρησιμοποιήσεως έργατών έκ τοΰ
άποθέματοο τοϋ έογατικού δυναμι-
κου μας τό οποίον άπαοχολειτσι
σήμερον είς τήν βιομηχανίαν τής
Δυτικής Γερμανίας, χωρίς τήν θέ¬
σπισιν ίδιαιτέρων προνομιων. Τό
τεθέν υπό τοθ κ. Όνκεν ερωτημσ,
«διατί νά άπασχολή ή Γερμανική
βιομηχανία Έλληνας είς την Γερ¬
μανίαν, άφοϋ ημπορεί νά πραξπ
Τό Χρηματιστήριον
Αί σημειωθεϊσαι έξελίξεις κατά
τό ήδη παρελθόν θέρος είς τό
Χρηματιστήριον 'ΑΕιών Αθηνών,
μέ τήν ουνεχή πτώσιν των τι¬
μών των μετοχικών τίτλων — ή¬
τις, μάλιστα, ένετάθη κατά τόν
Αύγουστον — καί των όμολογι-
ρον όλων, άποταμιευτών καί εί-
ών, συνεκέντρωσε τό ένδιαφέ-
δικών περί τήν χρηματαγοράν. Τό
ενδιαφέρον των πρώτων είναι εύ
νοητόν καί στενώς συνυφασμένον
μέ τάς έπεδύοεις των — μικράς
ή" μεγπλας, άδιαφόρως — είς χρη
ματιστηριακούς τίτλους- οί δεύτε
τος κλίματος είς τό Χρηματιστή-
ροι, πάλιν, μέσω τοϋ έπικρατοϋν
ριον, ηθέλησαν νά έρμηνεύσουν
τήν συμπεριφοράν καί των λοι-
πών έξελίξεων είς τήν Ελληνι¬
κήν οίκονομίαν.
Τό κύριον χαρακτηριοτικόν των
έξελίξεων αυτών ήτο, ώς έτο-
νίσθη, ή συνεχής πτιώαις των τι¬
μών χρηματιστηριακών τίτλων,
καθ' όσον μόλις κατά τό τελευταϊ
όν διήμερον ήρχισαν νό διαφαί-
νωνται τάσεις σταθεροποιήσεως
τούτο καλλίτερον είς τήν Έλλά- Ι τής καταστάσεως. Πρωτίστη δέ
ΛΤΣΤΗΡΑ ΙΙΡΟΕΙΔΟ,ΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΤ ΤΟΜΕΩΣ ΓΈΩΡΠΑΣ
ΔΡΝ ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΘΟΥΝ 0101 ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΟΕΣΟΥΝ ΣΤΑΦίΔΑΣ
ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΝ ΝΑ ΤΠΟΣΓΓΟΤΝ
ΣΟΒΑΡΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΣ ΖΗΜΙΑΣ
«Τό Κοάτο; ουδεμίαν άπολΰ-1
Τ(ι>; άποζημίθ)βιν, έπιδότησιν ή 6ο
ήθοιαν θά χορηγήση είς τοΰς στα
φ.ιδοποραγωγούς, οί όποϊοι ένερ-
γοϋν βάσει λίαν έπικινδννιον κερ-
δοσχοπικών κοιτηρίων κ.αί έπιμέ-
νοι·ν νά παρακρατοϋν, επί άνεπι·
τρέπτωί; καί άστΛ|/ίΐθως μακρόν
χρόνον, εί; χείρα; των τό προϊύν
των, παρά τά; προσφερομένας βή
αεΟ ην λίαν ίκανοποιητικά; τιμά;
«αί έπικρατοι'κΐα; λίαν ευνοικαί
συνθήκαι, έίαγωγής «ι; την δΐί-
θνΰ αγοράν, έστοι καί εάν τό ποιϊ
όν τούτο μείνη εντελώς άδιάθε-
τον εί; χείρα; των».
Ή προειδοποίησι; αυτή πρός
τού; παραγίογού; περιέχεται ί'ις
εγκύκλιον τοΰ ύηρνπουργοΰ Έθν -
κή; Οίκονομία; επί θεμάτων Γε-
ϋ)ργία; κ. Π. Παπαπαναγκίντον,
ή όποία έστάλη είς όλας τάς Γε-
ιοργιχά; 'Τπηρ«σία; των σταφι-
^οπαραγιογικών περιοχιον, μέ την
εντολήν όπως ένημερο>σοΐ'ν άμέ-
βως τούς πΌραγωγούς «επί τοΰ
ενδεχόμενον νά ύποστοϋν οικονο¬
μικάς ζημίας έκ τής μή διαθίθί-
ως εγκαίρως τοϋ προϊύντος των
πρός εξαγωγήν».
Διά τής έγκνκλίοι·, ώς άναφέ-
ρεται είς τήν ανακοίνωσιν τού υ¬
πουργείον 'Εθνικής Οίκονομίας, ΰ-
πογραμμίζονται ιδιαιτέρως α'ι^ έν.
δεΐδειγμέναι ενέργειαι πρός άξιο-
ποίησιν των εΰνοϊκών δννατοτήτων
έξαγο>γής τής σταφίδος καί εξα¬
σφάλισιν τού καλυτέρου άποτελέ-
σματος. Καί πρός τούτο έπιβάλ
λεται ή άπορρόφηστ; όλοκλή«ου
τή; έφετίΐνή; εσοδείας των στα-
φίδοΛ· εί; την 6α,μορφωΐθ·είααν
άσυνήθως ύψηλτιν τιμήν των δριαχ
ιιών 2ο—29 άνά κ λόν, είς χεί¬
ρας .-ΐαραγο>γοϋ, ίδιαιτέροις ίκα-
νοποιητική δι' αυτόν καί τήν έθνι
κήν μας οίκονοαίαν, ή όποία δέν
είναι δυνατόν νά έπιτει>χθή μό¬
νον εάν ό ρυθμό; τή; έξαγο>γής
είναι κανονικό; καί ένταθή κοτά
τοΰς μήνα; Σεπτέμβριον, Όκ'ϋ-
6ριον, Νοέμβριον καί ΔεκΕ(ΙιΛρι-
ον. Καί ή διάθεσις ολόκληρον τή;
έφετεινή; έϊοδείας εί; τά; δια-
μορφ<·>θείσας ηδη ικανοποιητικάς
τιμάς, πρό; Ικανοποίησιν τής έξω
τερικής ζητήσεως, είνα, εθνικόν
καΐθήκον παντός δυναμένου καί ό-
φείλοντος νά «ΐ'ντελέση ίί; τουτο.
Οί παραγωγοι είναι έλεύθεροι ή
νά παραδίόσουν τό προϊόν των είς
τά; σννεταιριστικάς των όργανω-
σεις, πρό; εξαγωγήν τούτον διά
λογαριασμόν τιον, λαμβάνοντες
τήν άποτροχτιίσθείσϋίν προκαταβο-
λήν, ή νά πωλήσουν τουτο ίίς τού;
ί-διώτας έξ,'αγωγεϊς, εί; την εκά¬
στοτε προσψερομένην ύπ' αυτών
τελικήν τιιιήν.
»Πρέπει δμως νά £χουν ύπ' δψιν
των ότι ή αποφασισθείσα προχα
ταβολή άνά κιλόν παρέχεται διά
λογαριασμόν κ.αί εύθιΗ'η των πά
ρ·αγο>γών, ουδεμίαν σχέσιν £χ««
μέ την τιμήν ασφαλείας, ή όποια
εφέτος είναι άνύπαρκτος, λόγω.
τής ΰπεραυτοδνναμίας τοϋ προί-
όντος καί, φυσικά, τ)' ανακληθή
ευθύς ώς αί διεθνεϊς τιμαί κατρο
κιλίσοι>ν, ένδεχσμένως «κ τή; μ*
ϊικής προσφοράς τον προϊόντος.
κατά τοΰς τελενταίονς μήνας τής
.ΐταή.δικής π-ρριόδοΐ', άπό τούς α
/ογίστως δ:ατηρή.σαντας τούτο τ,ι
ραγο)γονς_
>ΊΙαρά ταντα, οί παοαγιογοί Ι
κΐι 6ε6αί(ος έ/,εύθΓΓοι νά κν».
Εί; την ανακοίνωσιν άναφίρ»·
ται ότι οί παραγο>γοί κηατοϋν με¬
τά πείσματο; εί; χείρα; των τό
προϊόν, προσδοκώντες ότι καί ε¬
φέτο; Θά έπιτνχουν ε'βτο) καί κατά
μήνα Μάϊον η "Ιούνιον την υψη¬
λοτέραν τιμήν, ώ; έπέτνχον πίρ;<· σι ταύτη πολλοί έξ αυτών καί ΰ- πογραμαίζεται: «Οί παραγωγοι πιστενοτ>ν, πάλιν ελλείψει έπα?-
κον; ένη-μερώσεω;, ότι ή σταφίς
των τίναι εΓδο; πρωτίστη; άνάγ-
κη; διά τόν Εΰριοπαίον καταναλο)
την, άπό τόν οποίον ήμπΛροϋν νά
ξητήσουν καί νά επιτύχουν καΐ έ-
φ?το;, λύγο) τής σχετικώς περιω-
οΐσμένης προσφοράς τού είδονς, ό
λονέν ΰι|»ηλοτέραν τυμήν, άκόμη
καί κατά μήνα Ιούνιον καί Ίοι>
λιον τοϋ έτους 1974. Οί παραγω-
γθί ένδεχομένως φαντάζονται δ
τι αί πελάται των καταναλ«τα:
σταφίδων δύνανται νά δωοεκα-
δα;», είναι Θέμα, τό οποίον άφο-
ρά' πρωτίοτως, είς τούς ίδίους
τούς Γερμανούς επιχειρηματίας καΐ
όχι είς ημάς. Τό ιδικόν μας ενδια¬
φέρον συγκεντρούται είς την κατά
τό δυνατόν μεγαλειτέρον προσελ¬
κύση ξένου έπενδυτικοϋ κεφαλαί-
ου, άνευ περαιτέρω προνομιακης
μεταχειρήσεως, τής οποίας είναι
αναμφισβήτητον, ότι όπολαύει, σή¬
μερον τό ξένον κεφάλαιον έν Ελ¬
λάδι...
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕϊΕΛΙΪΕΙΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ -
ΝΟΤΙΟΣΛΑΥΪΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΤΟΜΕΑ.- Εδημο¬
σιεύθη είς τήν Εφημερίδα της Κυ
βερνήσεως (Τ.Ε.Κ. Α' 201)5-9-
2973), τό πρακτικόν τής πρώτης
αυνόδου τής Μονίμου Μικτής Υπο
επιτροπής Βιομηχανικής Συνεργα-
οίας μεταξύ Ελλάδος καί Νοτιο-
ολαυίας.
Συμφώνως πρός τό δημοαιευθέν
πρακτικόν, αί δύο αντιπροσωπείαι
εξήτασαν τά επιτευχθέντα άποτελέ
σματα είς τό θέμα τής βιομηχανι¬
κής συνεργασίας, τάς τρεχούσας
ύποθέοεις, ώς καί τάς εκατέρωθεν
προταθείσας νέας πρωτοβουλίας.
Ιδιαιτέρως ένθαρρυντικά άπο-
τελέσματα εχουν σημειωθή είς τόν
τομέα τής βιομηχανικής συνεργα-
οίας. Πολλά δέ σχέδια μεγάλης οί-
κονομικής σημασίας είς τά πλαί-
σια τής συνεργασίας αυτής, ευρί¬
σκονται είς διαφόρους φάσεις των
μεταξύ των έπιχειρήσεων των δύο
χωρών διεξαγομένων διαπραγμα-
τεύσεων
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΟΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΝΕΔΥΣΙΝ
ΤΉΣ ΜΟΤΟΡ ΟΊ·Λ ΕΛΛΑΣ
Παρετάθησαν επί έ'ν εισέτι έ-
τος άπό τής λήξεως των, ήτοι
μέχρι τής 28 Ιουλίου 1974, αί
προθεσμίαι διά τήν εισαγωγήν των
κεφαλαίων καί τήν συμπλήρωσιν
τής έπενδύσεως υπό τής έταιρεί-
ας Μότορ Όϊλ (Ελλάς) Διϋλι-
στήριον Κορίνθου Α.Ε. Σχετική
ύπουργική απόφασις έδημοοιεύθη
είς τήν Εφημερίδα τής Κυβερνή¬
σεως (1027 Β).
Ώς γνωστόν, έχει εγκριθή ή
είσαγωγή 31.200.000 δολλαρίων
υπό τής ανωτέρω έταιρείας, διά
τήν ίδρυσιν βιομηχανικής μονάδος
έλαιων καί λιπαντικών ίουκτών.
ΣΤΕΝΩΤΕΡΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΜΕΤΑΪΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΙ ΠΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ
©έματα αφορώντα είς την
ανάπτυξιν οτενωτέρας έλληνογι-
ουγκοσλαβικής γεωργικής καί έμ
πορικής συνεργαοίας, είς τόν το¬
μέα ιδία τής κτηνοτροφίσς, συνε
Ζήτησε μέ τούς άρμοδίους ύ-
αίτία των έξελίξεων αυτών, ήτο
ό έπιβληθείς, τόν Δεκέμβριον τοΰ
1972, έλεγχος επί των μετοχι¬
κών αξιών, είς τά γενικώτερα
πλαίοια των ληφθέντων, τότε, μέ
τρών περιορισμόν τής ρευστότη-
τος τής οίκονομίας. Ό έλεγχος
ούτος, παρά τήν μερικήν άρσιν
τού επί των μικροτέρας άξίας με
τοχών, έξακολουθεί νά ίσχύη κα)
νά ρίπτη τήν σκιάν τού επί των
δυναμικών τίτλων. Περαιτέρω, ό
περιοριομός τής ΤραπεΖικής χρπ
ματοδοτήσεως τοϋ ίδιωτικοϋ το-
μέως τής Οίκονομίας, υπεχρέω¬
σε τάς έπιχειρήσεις νά διαθέοουν
μετοχάς είς τό Χρηματιστήριον,
διά τήν εξασφάλισιν των απαι¬
τουμένων κεφαλαίων κινήσεως
των. Τρίτος παράγων, ήτο ή εί
σαγωγή είς τό Χρηματιστήριον με
τοχών νέων έταιρειών, πρός τάς
οποίας έοτράφη τό ευρύτερον ά-
ποταμιευτικόν κοινόν, τό οποίον,
προηγουμένως, είχεν έπενδύσει
είς άλλας άξίας. Ή προτίμησις
αυτή τοϋ κοινοϋ πρός τάς νέας
γεγονός, ότι πάντοτε αί νεοεισϋ
γόμεναι άξίσι έχουν μεγαλύτερα
περιθώρια δι' ύψηλότερα κέρδη
καί είς συντομώτερον χρόνον. Ου
τως, απηλλάγησαν των παλαιών
μετοχών — άφοϋ, όπωσδήποτε,
εξήλθον κερδισμένοι — διά νά
έπενδύσουν (ή νά κερδοσκοπή-
σουν) επί των νέων μετοχών. Φυ
οικά δέ, είς τήν όλην διαμορφω
θεϊσαν κατάστασιν συνετέλεσε
καί ή άσκουμένη κερδοοκοπία... '
Ειδικώτερον, ομως, τό πλέον
σημαντικόν στοιχείον, είς τήν Έλ
ληνικήν χρηματαγοράν, ήτο ή
πτώοις των μετοχών των Τραπε-
Ζών. Τούτο, δέν είναι ανεξήγη¬
τον, εάν ληφθή ύπ- δψιν, ότι οί
έκ παραδόσεως άποταμιευταί καί
κυρίως αί έπιχειρήσεις, κατεϊχον
πάντοτε μεγάλους «πάκους» Τρα
πε£ικών μετοχών. Υπό τήν πίε¬
σιν, "δμως, τής νέας καταστάσε¬
ως (περιομΐομός τής χρηματοδο
τήοεως), προσεφέρον αύτάς καί
εντεύθεν, έλειτούργησεν ό νόμος
τής προσφοράς καί τής Ζητήσε·
ως. Δέν πρέπει δέ νά ληομονη"-
ται, ότι καί ό ίσχύων έλεγχος ε¬
πί των τιμών τρσπείικών μετο¬
χών συνετέλεσεν είς την πτωτι·
κήν αυτήν τάσιν. Τελευταίως, δ¬
μως, ήρχισε νά ύπεισέρχεται καί
είς δλλος παράγων, είς δ,τι ά¬
φορά είς τάς τιμάς των Τραπε-
Ζικών μετοχών: ΣυΖητείται καί
διαφαίνεται, ότι ό περιοριομός
τής χρηματοδοτήσεως, υπό των
Γραπε2ών, τής Οίκονομίας, θά 6
χη τάς έπιπτώσεις τού, αναλόγως,
καί είς τά κέρδη των ΤραπεΖι-
κών ίδρυμάτων, ένδεχομένως δέ
καί είς τό διανεμηθηοόμενον μέ-
ριομα.
Πρός τούτοις, δμως, δέν πρέ
πει νά παραγνωρισθή καί τό γε¬
γονός, ότι έν αντιθέσει πρός τάς
πτωτικάς τάοεις των τιμών, ή
συναλλακτική δροστηριότης, κατά
γο διάστημα αύτό, έδειξε σημεία
Ζωηρότητος. Τό Χρηματιστήριον,
μετά τήν «νεκροφάνειαν» είς τήν
οποίαν εϊχε περιπέσει ευθύς με-
τά τήν επιβολήν τού έλέγχου έπ'
αύτοθ, ήρχισεν, ήδη, νά 'έπανθ-
κτδ τήν £ωτικότητά τού. Εντεύ¬
θεν, θά πρέπει νά είμεθα πολύ
προσεκτικοί είς τυχόν περαιτέ-
χειρισμούς, ώστε νά μή έ-
παναληφθοϋν τά οφάλματα τοϋ
παρελθόντος. Αλλως, ή άπό έ-
των έπιδιωκομένη δημιουργία
χρηματαγοράς, δέν θά εύοδωθή
καί θά καταδικάαωμεν τό Χρη¬
ματιστήριον είς χρονίαν καχεξίσν
καί πεδίον εκμεταλλεύσεως των
κερδοσκόπων...
ΠΡΡΩΘΕΙΤΑ)
ΝΕΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
ΠΕΡΙ ΟΛ.Π.
"Υπό των ύπηρεσιών τχ)ϋ ΟΛΠ
κατηρτίσθη καί προωθείται πρός
ψήφισιν νομοσχέδιον μέ τό οποί¬
ον τροποποιοϋνται καί ουμπλη-
ροΰνται αί διατάξεις περί όργονι-
ομοϋ Ο.Λ.Π.
Τουτο άναφέρεται είς ανακοί¬
νωσιν τής Ενώσεως Μονίμων Λι
μενεργατών, είς τήν όποιαν το·
νίΖεται ότι μέ τό νομοσχέδιον θί-
γονται οτοιχειώδη δικαιώματα
των έργαΖομένων καί έπιχειρεϊ-
ται μείωσις τοϋ άριθμοϋ των λι-
μενεργατών.
Είς χείρας Ελληνικάς!.
πουργούς είς Ζάγκρεμπ τής Γι-
ουγκοσλαθίας, ό ύφυπουργός Έ-
θνικής Οίκονομίας επί θεμάτων
Π. Παπαπαναγιωτου, ι
ι
Εί; την Σνμβουλεντικήν Επι- |
τοοπήν κατετριθη πρό ημερών —
καί επίκειται ή συζήτησις τον —
τό σχέδιον Νομοθετικόν Διατάγμίΐ
τος «περί νέου Μεταλλεντικοϋ Κώ
δικος». Ή σπονδαιτη; τον νομοθε
τήματος τούτου είναι άναμφισβή-
τητος, δΐδομένον ότι άπό μακροΰ
ί Γχε καταστή άναγκαία ή άνα'Θεώ
ρησι; καί ό έκσνγχρονισμός τή;
μίτα/^.ευτικής νομοθεσίας. Καί
πράγματι., διά τού έν λόγο) σχειδί-
όν νομοθετήματος, έπέρχονται ού-
σιαστικής φύσεως μετα·6ολαί) προ-
σηρμοσμέναι «ίς τά σημερινά δε·
όομένα τής 'Ελληνικής' οίκονομία;
Γενικώς, είς τό σύνολον τού κρι
νόμενον, τό υπό συζήτησιν σχέδι¬
ον Νομοθετικού Διατάγματος άπο
τέλει σημαντικόν βήμα είς τόν το
μέα έκμεταλλεύσεο>ς τού όρι»κτοϋ
πολύτου τής χιόρας. Ή σποα'δαιό
τη; τοΰ Νομοθΐτήματο; —ώ; το-
νίξεται καί εις την αίτιολογικήν
έκθεσιν— έγκειται είς τό ότι ή
έκμετάλλεΐΌΐ; των μεταλλείων, ά-
φίετοί, πλέον, «Ί; την ιδιωτικήν
πρωτοβουλίαν, τής κρατακής δρα¬
στηριότητος περιοριζομένης οίς
την προστασίαν των κατά τήν ασκή
σιν τή; μεταλλεία; άνακυπόντων
δημοσίων σι-μφερόντων.
Έν τούτοις, βλέπομεν καί είς
''> ««.σν τον νέον ΜεταλλεντικοΟ
_ , Κοιιοικος, νά διατηρήται τό ίσχϋ·
γεωργίας κ. Π. Παπαπαναγιωτου, ι α · > - >
1 *' ι όν κα·θ<στϋ>;, εις ο,τι α<};ο<)α ε·ς ό οποίος παρέστη είς τά έγκαί- ( Γήν μΕταλλεΐί>κτησίαν έκ μέραν:
νια τής έκεϊ Διεθνοϋς Έκθέσε- άλλο<δαπών φι-σικών η νομικών ως καί είς τάς έκδηλώσεις τής ! προσώπ'ον. Βεβαίως, έναντι τού Έλληνικής Ημέρας. ί<τχνοντος καθεστωτος, διά τού νρ ου Κύδιχος, ή έαΐ τοϋ θέματος Νομοθεσία κ.αίθίσταται άΰστηροτέ ρα. Οίίτω, διά τήν παραχώρησιν πλασιάσονν τήν μέσην μηνιαίαν ' δικαιώματος μεταλλε*οκτησίας βίί κατανάλωσιν των είς τό εϊδο? ι τού; άλλοδαπούς άπαιτεϊται, έ*τό>,
τούτο κατά τόν μήνα Ιούλιον των αλλων, καί η έγκρισις τοΰ έ
1974, διά νά κάμουν εί; τούς πρώ πί τή; 'Βθνικής Οίκονομία; νπονρ
τον; τήν χάριν ν" άπορροφήσουν, | γ»ΰ. Παρά ταϋτα, δμω;, υπό τοΰ
Εστω καί τόν τελενταΐον τούτον μ«ταλλεντικοΰ κόσμου τή; χώρας
μήνα, ολόκληρον τήν παραγωγήν
το>ν, την όποιαν οί τελενταϊοι έχ
πίπλανημένων τΐπολογισμών θά γ
κρό,τοιιν μέχρι τότε εί; τάς χεΐ
ρα; των».
Τέλος, διά τή; εγκύκλιον παρε-
χονται πληροφορίαι, σχετικώς ιιέ
τάς έξελίξει; τής άγοράς σταφί¬
δων
καί ανεμένετο, ότι, διό
τοϋ νέου Νομο'θετήματος, χό δικαι
α>μα τουτο δέν θά άνεγνο>ρίζετο)
εφεξής, προκειμένον περί άλλοβα·
πών Ε^ς τοΰς επιθυμούντας άλ-
λοδαπούς νά άναπτύξουν έπιχενρη
μααικήν δραστηριότητα «ίς τόν με
ταλλευτικόν τομέα, θά τκ>κει, ή πά
ραχώρηβι; μόνον τοϋ δικαιώματος
'έ/κμεταλλεύιίεω;, ούχι δέ καί τό
δικαίοιμα τή; μεταλλειοκτησίας.
Γνωρίζομεν, βεβαίως, ότι τό ξέ¬
νον κεφάλαιον «ίναι απαραίτητον
■διά την άξιοποίησιν τού όρΐκκτοΰ
πλούτον τής χώρας, λόγο) των τε¬
ραστίων κεφαλαίων τά όποία άπαι
τοϋνται πρός τόν σκοπόν αυτόν,
άλλά τούτο δύναται ασφαλώς νά
ίπιτειαβή καί χίορί; την παραχώ-
ρήσιν δικαιώματος μεταλλειοκτησι-
α; είς τοΰς άλλοΛαπούς.
Ό όρνκτός πλούτος τής Χώ¬
ρας πρέπει νά παραμείνη είς χεί¬
ρας Ελληνικάς, διά λόγους οχι
μόνον οίκονομικούς, άλλά καί έθνι
κου;. "Άλλοις τε, ή επί τοϋ θέ¬
ματος έπίσημο; πολιτική είναι ί}-
δη έκπεφραβμένη, συνίοταται δέ
αΰτηι εί; τήν Ιδρυσιν σειράς βιο¬
μηχανικήν μοάδων (άλουμίνας,
άλοτιμινίου κλπ.), τή στνδρομή
τού ξένου κεφαλαίου. Άλλ* ή 6η
μιοι<ργία των βιαμηχανιών αϋτών, προίίτιοθέτει πρώτην ΰληνι τήν ο¬ ποίαν ήμίϊς, έναντι άναληφθηοομέ νοιν ΰπ3χρεώσείΐ)ν, πρέπει νά £χω μέν εξησφαλισμένην. Κα» έρωτά- ται: Τί θά γίνη, εάν μιά §ένη έ- ται ρεία, άποκτήσασα δικαιώμαπ μεταλλειοκτησίας, κρίνη βυμφερώ τερον νά έθαγάγη Τό μετάλλευμα, ι", νά τό παραδίδη είς τάς έγχωρί α»·ς διομηχανίας τοθ εΕδους. θά αντιταχθή, Γσως, δτι τό αότό δύ¬ ναται νά σι<μ6ή κα'ι μέ τούς "Ελ¬ ληνας μεταλλειοκτήτα;" όπωσδήπο τε δμο); άτάρχει κάποια διαφορά. Πάντως, ανεξαρτήτως δλων ΐύ των, θε(οροΰμ<ίν έονικώς ώφέλιιμον όπως ό όρυκτός πλοΰτο; τής χώ¬ ρας παραμείνη είς χείρας Ελλη¬ νικάς, χωρίςι βεβαίως, νά τίθϊ- ται έκποιδών καί τό ξένον κεφάλα όν, άφοϋ θά παρέχεται καΐ είς αύ· τό τό δικαίωμα εκμεταλλεύσεως— καί μόνον. Τίτλονς ίδιοκτησίας επί μεταλλενιτικών περιοχών, έπ' οΰδ; νί λόγω πρέπει νά παραχωρήση)· μέν είς τού; άλλοδΌπούς. Κατά τά αλλα; ώ; καί έν άρχή' ΐτονίσιθη, τό σχέδιον τού νέον Με ταλλεντικοΰ Κώδικος, άποτβλεϊ σημαντικήν πρόοδον, είς τήν καλ¬ λιτέραν άξιοποίησιν τού πλοναίου ΰπεΜφονς τής χώρας είς όρυκτόν πλούτον.

5. 0. ΡΙΚΘΝ & 5ΟΝ (ΗΕΙ1Α5) Ε. Ρ. Ε.
Ίσολογιομός τής 29ης ΊουνΙου 1973 ('Έτος 8ον) άπό 1.7.72 - 29.6.73
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον :
Γήπεδα Ν.Δ, 147)67
Μηχ)τα καί 'Εργαλεϊσ
Ν.Δ. 147)67 1.041.803,55
Μεϊον άπσσβέσεις 389.257.—
1971)72
1.643.000.-
1972)73
1.643.000. -
6.192.676,55
652.546,55 546.636.— 5 646.040,55
"Επιπλα καί Σκεύη 198.657.-
Μεΐον άηοσβέσεις 86.754.—
710.260. -
111.903.— 159.343.— 550.917,—
Αύτοκίνητα
Μεϊον άποσβέσεις
532.474.-
48.253.—
Κτίρια Ν.Δ. 147)67
Μεϊον άποσβέσεις
"Βργα υπό εκτέλεσιν
Ν.Δ. 147)67
1.926.751.—
484.221.- 201.606.- 1.725.145.-
4.960.396.-
212.090. - 4.748.306.-
6.681.139,20
9 573.609.75
ΚυκλοφοροΟν:
"Ετοιμα ττροϊόντα 846.361,70
Α' δλαι και ύλικά συσκεοασίας 887.865,05
Άγοραϊ υπό διακανονισμόν 15.993.—
Τίτλοι έν καθυστερήσει —
Γραμμάτια εΐοττρακτέα 3.5ΟΟ.Ο0Ο.—
Λογΐσμός Άφών Έταιρειών Χρ. —
Πελάται 3.786.272.-
Διάφοροι Χρεωοται 148.440.—
Προβλεπόμεναι Δαπάναι 67.557.—
Προκατββολαί 270.000.—
'ΕπιταγαΙ εΐστΐρακτέαι —
Γραμμ. παρά Τραπέζαις πρός
είσπραξιν —
Ζημίαι Χρήσεως —
326.411.-
14.639.849,55
1.951.197,70
1.772.170.25
696.080.—
155.222.-
18.964.-
5.228.109,60
1.268.014.—
1.197.468,60
274.689.-
128.923.-
864.874.-
21.034.—
7.818 015,10
Διαθέσιμον :
Μετρητά έν τω Ταμείω
Μετρητά παρά Τραπέζαις
9.279.488,75
5.000.—
1.818.804,20
1,823.804,20
21,394.761,95
3.706.-
528.826.20
532.532,2ο
1971)72
"Ιδιον Κεφάλαιον
Κταιρικόν Κεφάλαιον
71)72 (900 μερΐδια Χ 10.000)
72)73 (540 » » 10.0Χ))
Αποθεματικόν Ν.Λ. 147)67
Τακτικόν αποθεματικόν
Υποχρεώσεως :
Μεσοτιρόθεσμα Δάνεια
Πιστωταί
ΛογΙσμοί Άφών Έναιρειων
Δεδ)ναι Ύπο<ρεώσεις Λιχαιώματα έκ Τεχν. 'Υτιηρ. Τραπεζικαί χορήγήσεις Δάνεια Άφων Έταιρειών ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1972)73 9.000.000 — ΜΟΟ.Ο0.).- 4.641 724 80 2 78Γ..035.- 244.264 — 14Ο.Γη9.- 2.99Ο.ΟΟΟ — 18.3Η6.'ί6ί) (!Ο 415 032, — 749 19<>' —
2.734.213
— 214.835.80
5.ΊΟ 219
,90 1.040.191».-
121.379
- 767.2» Λ 30
—
1.074 :^6 -
_
5.083.ΟΟΟ. -
Σύνολον Ενεργητικόν 20.649.902,70 36.567.143,70
Ανάλυσις ΑογαριασμοΟ
ΧΡΕΩΣΙΣ ;
1972)73
Άμοιβαί ΠροσωπικοΟ
καί Διοικήσεως 2.444,945. -
Έργοδοτικαί εΐσφοςαί 278.243.—
"Εζοδα Διαφημίσεως 4.100.931,60
Άποοβέσεις 189.186.—
Τεχνικά Δικαιώματα 859.323.—
Γενικά έ"ξοδα πωλήοεων 702.839,20
"Εξοδα διακινήσεως έμπορευμάτων 565.387.—
Χρηματοοικονομικά 509.675,30
Γενικά Εξοδα Δισχειρήσεως 1.280.906.80
"Εζοδα Τμήματος Μηχανογραφήσεως 157.745.—
Διάφοροι Δαπάναι 5.270.333.—
Τόκοι 689.063.-
17.048.577.90
Σύνολον ΠαθητικοΟ
ΖΗΜΙΑΙ καΐ ΚΕΡΔΗ
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεων
Λιάφορα έΌοδσ
Ζημίαι Χρήσεως είς νέον
20 649.902,70 36.5(57.14;», 70
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1972)7Η
9.104.887,40
3.399.-
7 941.21)1,50
Ό Γϊνικός Διευθυντής
Σ. ΠΑΙΙΑΣΩΤΗΡΙΟΥ
17.048.577,90
"Ο ΟΙκονομικός Διευθυντής
Ο. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ
ΑΓΓΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΟΑ
ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΗΣΗ
ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΤΙΟΝ ΣΤΑΘΜΟΝ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΜΕ ΠΛΟ1Α
Υπό τού ΟΤΕ ανετέθη είς την
αγγλικήν εταιρείαν Μαρκόνι, άν-
τιπροσωπευομένης έν Ελλάδι υ¬
πό τάς «Π. Κ. ΛυκουρέΖος» Α.Ε.,
ή προμήθεια καί εγκατάστασις
τού παρακτίου σταθμοΰ έπικοινωνι
ών μετά πλοίων «Όλυμπία». συνο
λικής δαπάνην 4Ο0.ΟΌΟ.ΟΟΟ· δρχ.
'Ό οταθυός Θ6 έγκατασταθή
είς την δυτικήν Πελοπόννηοον,
θά τεθή δέ είς λειτουργίαν μετά
Ιβμηνον άπό τής ύπογραφής τής
συμβάσεως. Μέσω αυτού, έλλη-
νικά καί Εένα πλοϊα, άπό δλα τα
σημεϊα τής ύδρογείου θά έχουν
την δυνατότητα νά έπικοινωνοϋν
μέ τα έν "Ελλάδι γραφεϊα των
άμέσως.
Τό συγκρότημα θά άποτελήται
άπό 21 πομπούς ίσχύος 30 κι-
λοβάττ ό καθένας. άπό 48 δέ-
κτας ύψηλής αποδόσεως, σύστη-
μα κεραιών καί ήλεκτρονικόν ύ-
πολογιοτήν διά την αυτόματον έ-
πιλογήν των πλοίων καί τόν χει-
ρισμόν των οταθμών.
ΑΙΤΗΜΑΤΑ
ΤΗΣ Γ.Σ.Ε.Ε.
Ή ΓΣΕΕ, δι' έγγράφου της
πρός τόν κ. διοικητήν τοϋ ΙΚΑ,
εζήτησεν όπως ίκανοποιηθή τό
αϊτημα τοϋ 'Εργατοϋπαλληλικοϋ
Κέντρου Φθιώτιδος διά την έπάν-
δρωσιν των Ύγειονομικών ύπηρε
σιών των είς τάς πόλεις Λαμία
καί Άταλάντην ύποκαταστημάτων
τοϋ ΙΚΑ δι' ιατρών δλων των εί-
δικοτήτων.
Δγ' ετέρου έγγράφου της ή
ΓΣΕΕ έΖήτησε την έπάνδρωσιν
τοϋ ύποκαταοτήματος Βεροίας διά
τοϋ απαραιτήτου άριθμοϋ διοικη
τικών ύπαλλήλων.
Ή ΓΣΕΕ προέβη είς ενεργείας
πρός τόν κ. υπουργόν Κοιν. Ύ-
πηρεσιών Ζητήσασα όπως Οπα-
χθοϋν καϊ οί έργατοτεχνϊτες των
Μεταλλείων Κασσάνδρας είς την
έπικουρικήν άοφάλισιν τοϋ Τα-
μείου 'Ααφαλίσεως Προσωπικού
'Εταιρείας Λιπαομάτων.
Ι. Α. ΣΙΣΤΠΒΑΡΗΣ & ΥΙΏΙ Α. Ε. Ε.
ΙΣΟΑΟΠΣΜΟΣ Χρήσεως 1)7)1972 - 30)5)1973
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
"Επιπλα καί
Σκ·ύΐ) 228 419
Άπόσβββις 55.932
Ψυκτικόν Μη·
χάνημα Α'.
Απόσβεσις
Ψκκτικόν Μη-
χάνημα Β'.
Απόσβεσις
37.740
3.282
Χρήσις 1971)1972
303.959
172.487
34.458
316.853
68.224
72.192
5.640
Άποψιλωτικόν
μηχανημα
Απόσβεσις
7,820
680
Μηχανημα Καθα-
ρισμοθ Α'. 3.461
Απόσβεσις 301
Μηχανημα Κα-
θαρισμοθ Β'. 22.082
Απόσβεσις 1.920
66.552
7.140
3.160
20.162
34.
,458
3.
282
66
552
5
.775
7
.140
680
3.
160
301
20.162
1
.920
Χρήσις 1972)1973
368.143
248.629
31,176
60.777
6.460
2.859
18.242
Χρήσις 1971)1972
Ι. Κϊφάλαια 8 181.627
Μετοχ. Κεφάλ. 7.ΟΟΟ 0 10
(70 000 Μετοχαΐ
εκάστη δρχ. 100)
Τακτικόν άτιοθ.
Κεφάλαιον 424.435
"Εκτακτον άποθ.
κεφάλαιον 659.192
Ειδικόν άποθ. κε¬
φάλαιον (Ν2ΗΟ1) 98.000
ΠΑΘΗΤΓΚΟΝ
Χρήσις 1972)197*
8.226.627
7.οοο.οοα
469.435
659.192
98.0ΟΟ
303.959
368.143
II,
Κυκλοφορούν
10.817.027
10.343.831
'Εμπορεύματα
III.
Άτιαιτήσεις
1.458.687
2 741 256
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
162.650
157.298
Χρεωσται
735.956
992.275
'Εγγυοδοσίαι
118.863
118.863
Πιστωταί έσωτερικού
46.540
46.540
» έξωτερικοϋ
372.340
1.367.284
Προκατ. μισθοδοσιών
22.338
58.996
1.458.687
2.741.256
IV.
Διαθέσιμα
419.173
207.897
Ταμείον
246.691
30,803
Τράπεζαι
172.482
177.094
419 173
207,897
12.998.846
13.661.127
8 181.627
8
226.
627
II.
ΎΓΓοχύεώσεις 3.317.771
2.365 5Ί7
Γραμμάαια πληρ. 577 036
454
931
Πιστωταί 2.348 472
1
.824
.225
Έκκρεμεΐς Λογσ-
ριασμοί 392.263
86
40ΐ'
3.317.771
2
.365
.557
III.
Επί Ιΐαρακαταθήκη 46.540
46 540
ΚΙς Τρίτ^υς
IV.
Άποτελέσματα Χρήσ. 1.452.908
3.022 403
"Υπόλοιπον προηγ.
χρήσεων 559 127
607
.908
Καθσρόν κέρδος
χρήοεως 893.781
2
414
495
1.452 γ»
3.022.403
12.998.846
ΐν>6ΐ.127
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Κέρδη καί Ζημίαι»
ΔΟΥΝΑΙ
Ι. Άποσβέσεις
"Επιπλα καί Σκεύη 55.932
Ψυκτ. Μηχ)μα Α . 3,282
» Β'. 5.640
Άτιοψιλωτ. μηχανημα 680
Μηχ)μα καθ&ρ. Α'. 301
» » Β'. 1.920
67.755
80.182
68.224
3.282
5.775
680
301
1.920
67.755
Π. Γενικά Εξοδα
Μιοθυδοσίαι 3.092 468
Φόμοι 559.332
Προμήθειαι 12.728
Άσφάλειαι 112.184
Ένοίκια 1.984.531
'Εργατ. 'Εσ-ιία 4.772
Κοιν. άσφαλίσεις 499.255
'Επικ. Ταμείον 40.988
"Εζοδα Διαχ)σεοος 674.531
Τόκοι (ίκ δανείων) 101.986
Παροχή ύπηρεσιων 16.650
80.182
7.098.415
3 121.065
432.555
10.623
127.893
2 038.783
4.631
513.312
39.929
919.160
91.212
7.299.163
7.093.415
III.
Καθαρά Κέρδη
Υπόλοιπον προηγ.
χρήσεων 559.127
Κοθαρόν κέρδος
χρήσεως 893.781
7.166.170
1.452 908
7.299.163
7.379 345
3.015.508
607.908 τόκοι 4.895
2.4Ο7.6ΟΟ άποζ 2.ΟΟΟ
1.452.908 8.619.078
Υπόλοιπον προηγούμενον χρήσεων
Τόκοι
Μικτόν κέρδος χρήσεως
Άποζημίωσις
ΛΑΒΕΙΝ
559.127 607.908
805 4.Η95
8.055.87 3 9.786.945
3.273 2.000
3.015.508 10.401.748
Δισνομή Κερδών
8.619 078
10.401 748
Τακτικόν άποθ. κεφάλαιον
Διανεμητέα μιρίσματα
Είς νέαν χρήσιν
Έκ προηγουμ. χρήσεων
Χρήσις 1971)1972
45 00Θ
8ΟΟ.ΟΟΟ
48,781
559.127
1.452.908
Τακτικόν άτΐοθ. κεφάλαιον
Διανεμητέα μερίσματα
Είς νέαν χρήσιν
Έκ προηγουμ. χρήσεων
Χρήσις 1972)1973
Ό Σύμβουλος
ΗΛΙΑΣ Ι. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ
"Αθήναι τί) 29 Αύγούστου 1973
Ό Γενικάς Διευθυντής
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Ι. ΣΙΣΤΟΒΛΡΗΣ
121.000
2.ΟΟΟ 00Ο
293.495
607.903
3 022 403
Ό Προ'ίστάμενος Λογιστηρίου
Γ. Δ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Περί προσκλήσεως των Μετόχων
τής έν Ρόδω έδρευούσης Άνω¬
νύμου Έτοιρείας υπό την έπωνυ-
μίαν:
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΛΙΝ-
ΔΟΣ. Α.Ε.
Κατ' ακολουθίαν τοϋ ύπ' αριθ.
5290 τής 1.9.1973 έγγράφου τής
Νομαρχίας Δωδεκανήσου Διευ¬
θύνσεως 'Εμπορίου Τμήματος Α'
τό Διοικητικόν Συμβούλιον, συμ¬
φώνως πρός τόν νόμον καί τό
Καταστατικόν, προσκαλεϊ καί αύ¬
θις διά τής παρούσης, τούς με-
όχους τής Έταιρείας, είς Γενι¬
κήν Συνέλευσιν, συγκροτηθησομέ
νην την 20ήν Νοεμβριού 1973, η¬
μέραν Τρίτην καί ώραν 12 μεσημ
βρινήν, είς τα έν Ρόδω καί επί
ής όδοϋ Ευριπίδου αριθ. 8, γρα
φεϊα τής Εταιρείαι Ίνα λάθουν
άποφάσεις επί των κάτωθι θεμά-
των τής Ημερησίας Διατάξεως.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1. Ανακοίνωσις καί έγκρισις
τής Εκθέσεως τοϋ Διοικητικόν
Συμβουλίου επί των πεπραγμένων
χρήσεως 1972.
2. Ανακοίνωσις Εκθέσεως Έ
λεγκτών.
3. "Ανακοίνωσις καί έγκρισις "Ι
σολογισμοϋ χρήσεως 1972.
4) Απαλλαγή τού Διοικητικοϋ
Συμβουλίου καί των 'Ελεγκτών,
υπο πάσης ευθυνής άποΖημιώοε-
ως.
6) Έκλογή δύο τακτικών καί
δύο άναπληρωματικών "Ελεγκτών,
διά την χρήσιν 1973 και καθορι-
σμθς άμοιβής αυτών.
6) "Εγκρισις άποδοχων Συμ-
βούλων χρήσεως 1972.
7) Λήψις αποφάσεως περί εκ-
λογής ή μή Ν£ου Διοικητικοϋ
Συμβουλίου.
Ίνα μετάσχουν της συγκαλου
μένης Γενικής Συνελεύσεως, οί
κ.κ. Μέτοχοι όφείλουν, συμφώνως
τώ άρθρω 23 τοϋ Καταστυτικοϋ,
νά καταθέσουν τάς μετοχάς αυ¬
τών, είς τό Ταμείον τής Έται-
ρείας, ή είς τό Ταμείον Παρα-
καταθήκών καί Δανείων, ή πσρ'
οιαδήποτε "Ανωνύμω ΤραπεΖικη
'Εταιρεία έν τή άλλοδαπή, προσά
γοντες τό πιστοποΐήτικόν καταθέ-
σεως, ώς καί τα τυχόν πλη-
ρεζούσια έγγραφα άντιπρο-·
σωπείας αυτών, πέντε (5)
τουλάχιστον ημέρας πρό τής ώς
άνω ορισθείσης ήμερομηνίας τής
Συνελεύσεως.
Έν "Αθήναις τή 13 Σεπτεμρίου
1973
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜ)ΛΙΟΝ
ΙΔΡΥΘΗ ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ
ΕΤΟΙΜΩΝ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ
Σύγχρονον βιοτεχνικήν μονά-
δα παραγωγής έτοίμων άνδρικών
ένδυμάτων ίδρυσεν ό οίκος άν-
δρικής μόδας Γ. Βουλουμπαοά-
κη. 'Εξωπλισμένη μέ τελειοτάτου
τύπου μηχανήματα κα'ι έπηνδρω-
μένη μέ τεχνικόν προσωπικόν εί-
δικευμένον είς τό έΕωτερικόν, ή
έν λόγω μονάς, ή όποία ήρχισε
λειτουργοϋσα, θά παράγη έκτός
των άνδρικών κοστουμιών καί
γραββάτες, 2ώνες, τσάντες, άρώ-
ματα καί κολώνιες.
Συντόμως προβλέπεται νά αύ-
Εηθή σταδιακά,ς ή δυναμικότης
τής νέας μονάδος, προκειμένου
νά ίκανοποιηθοϋν υπάρχουσαι προ
τάσεις δι' έΕαγωγήν έτοίμων
κοστουμιών είς Ευρώπην καί Α¬
μερικήν.
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΙΣΧΤΣ
ΤΗΣ ΣΤΛΛΟΓΙΚΗΣ
ΣΤΜΒΑΣΕΩΣ
ΤΟΝ ΟΙΚΟΔΟΜΟΝ
Παρετάβη ίπί δίμηνον ή ϊσχυς
των συλλογικών σνιιίίάσριον εργα¬
σίας των έργηιτοτεχνιτων κονσερ-
βοποιίας — άλι.τάστοιν κί·ί των
οίκοδόμ,ον πού Λπαίτχολονντηιι είς
β,ομηχανίας καί βιοτεχνίας.
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
Ή ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ανέ¬
λαβε την πρακτόρευση τής Α.Ε.
ΔΙΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡίΕΙΑΣ ΔΙΑ¬
ΧΕΙΡΙΣΕΩΣ ΑΜΟΙΒΑΙΩΝ ΚΕ¬
ΦΑΛΑΙΩΝ δηλαδή την μέσω άπαν
των των καταστημάτων της δια¬
θέση καί έζαγορά μεριδίων τοϋ
"Αμοιβαίου Κεφαλαίου «ΔΗΛΟΣ».
Την 17ην Σεπτεμβρίου έγινε
συγκέντρωσις είς τό Κεντρικόν
Καταστημα τής Τραπέζης στήν
όποία παρευρέθησαν ό κ Γιάν¬
νης Σ. Κωστόπουλος, Διευθύνων
Συμβουλάς τής ΤραπέΖης, μέλη
τής Διευθύνσεως, καθώς καί διευ¬
θυνταί των Καταστημάτων της.
"Εκ μέρους τής Α.Ε. ΔΙΕΘΝΙ-
ΚΗ παρέστησαν ό κ. Γρηγόριος
Πανδς Γενικάς Διευθυντής, ό κ.
Δημήτριος Καστρινάκης, ό κ.
Παϋλος Περράτης καί ό κ. Γεώρ
γιος Γόντικας, Διευθύνων Συμ·
βουλος τής ΕΤΕΒΑ.
Κατά την διάρκειο τής συγκεν
τρώσεως οί κ.κ. Γιάννης Σ. Κω-
στόπουλοο καί ό κ. Γρηγόριος
Πανάς ανέπτυΕαν τόν θεσμό τοϋ
'Αμοιβαίου Κεφαλαίου.
Ως γνωστόν ή ΔΙΕΘΝΙΚΗ Ε¬
ΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ ΑΜΟΙ
ΒΑΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ Ιδρύθη υπό
τριών σημαντικών μετόχων ήτοι
τής ΕΤΕΒΑ, τής "Ελληνικής Έ-
φοπλιστικής Έταιρείας Έπενδύ-
σεων Α.Ε. καί τής ΝΤΟΎΤΣΕ
ΓΚΕΖΕαΣΑΦΤ ΦΟΥΡ ΑΝΛΑΓ-
ΚΕΜΠΕΡΑΤΟΥΝΓΚ ΜΒΗ (ΝΤΕΓ
ΚΑΜΠ), έταιρείας έΕειδικευμένης
στήν παροχή συμβουλών πρός τα
υπό τής ΝΤΟΎΤΣΕ ΜΠΑΝΚ έ-
λεγχόμενα Άμοιβαϊα Κεφάλαια.
..·.·.···■····.••■■•«••••••••ι·····»—*····«···»·········(<·«·······. «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ & Περί προσκλήσεως των υετόχων ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛ- φΕΙΑΣ. Α.Ε. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΓΕΝΙΚπΝ ΣΥ ΝΕΛΕΥΣΙΝ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ Καλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής έν Νέα Φιλαδελφεία (Αθηνών) έδρευούσης Άνωνύμου Έταιρεί¬ ας υπό την έπωνυμίαν «ΒΙΟΜΗ ΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΤΗ ΜΑΉΚΗ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ» Α.Ε., είς "Εκτακτον Συνεδρία¬ σιν, είς τα έν Νέα Φιλαδελφε/Ό (Αθηνών) καί έν τώ Έργοστα- σίω αυτής Γραφεϊα τής Έταιρεί άς, την 29 Όκτωβρίου 1973, ημέραν Δευτέραν καί ώραν 11 π.μ. ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1) Λήψις αποφάσεως περί δια¬ λύσεως ή μή τής ' Εταιρείας, συμ φώνως πρός τό άρθρον 47 τού Ν. 2190)1920, καθόσον. κατά την σύνταΕιν τού Ίσολογισμοϋ τής 31.12.1972 ή ά£ία τοϋ "Ε- νεργητικοϋ τής Έταιρείας, μετά την άφαίρεσιν τοϋ Παθητικοϋ. κα τέστη κατωτέρα τοϋ ημίσεως τού καταβεβλημένου Μετοχικοϋ Κε φαλαίου. 2) Λήψις αποφάσεως α) περι αύΕήσεως ή μή τοϋ Μετοχικοϋ ι Κεφαλαίου τής Εταιρείαι δι" ά ναπροσαρμογής τής άΕίας, των πε- ριουσιακών στοιχείων τοϋ ΕΝΕΡ ΓΗΤΙΚΟΥ αυτής, συμφώνως Α. Ν. 148)1967 καί Ν.Δ. 34)1968 καί Κεφαλαιοποιήσεως τής ύπερα ΕΙας αυτών καί 3) Λήψις αποφάσεως περί τρο ποποιήσεως ή μή τοϋ άρθρου 5, ώς καί οίωνδήποτε δλλων άρθρων τοϋ Καταστατικοϋ τής Έταιρείας. Οί επιθυμούντες έκ των κ.κ. Μετόχων, κάτοχοι εϊκοσι πέντε (25) τουλάχιστον μετοχών, νά λάβωσι μέρος είς την Συνέλευσιν ταύτην αυτοπροσώπως ή δι' άντι- προσώπου, οφείλουσι πέντε (5) τουλάχιστον ημέρας πρό τής ώς άνω Συνελεύσεως, νά καταθέσω σι τάς μετοχάς των είς τα γρα- ψεϊα τής Έταιρείας, ή νά ιΐροσα γάγουν πιοτοποιητικόν τής κατα- θέσεώς των, παρ' οιαδήποτε των έν Ελλάδι ή έν άλλοδαπή άνε- γνωριομένων Τραπεζικών Έται¬ ρειών, ή έν τώ Ταμείω Παρακα- ταθηκών καί Δανείων, την δέ ά- πόδειΕιν τής καταθέσεως,,, ώς καί τα ΠληρεΕούσια αυτών, προ σαγάγουν είς τα γραφεϊα τής Έταιρείας, μέχρι κα'ι τής 23 Ό κτωβρίου 1973. Έν Νέα φιλαδελφεία τή 6η Σε¬ πτεμβρίου 1973 ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΞΕΝΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΑΝΔΡΙΚΩΝ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑΝ ΚΑΒΑΛΑ.— Είς την πόλιν τής Καβάλας πρόκειται νά έγκαταστα θή συντόμως γαλλοϊταλική έπιχεί ρήσις κατασκευής ύποκαμίσων καί άνδρικών ένδυμάτων, ή όποία τής Άνωνύμου Έμπορικής Έται ρείας -Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ», είς τακτικήν Γενικήν Συ¬ νέλευσιν. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡ,ΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ -Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ» Καλούμεν τούς μετόχους τής Έταιρείας είς τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν συνελευσομένην είς τα ενταύθα καί επί τής όδοϋ Βου λής άρ. 14 γραφεϊα αυτής την 30ήν Όκτωβρίου 1973, ημέραν Τρίτην καί ώραν 11 π.υ. Θέματα Ημερησίας ΔιατάΕεως: 1) ' Εκθεσις επί των πεπραγμέ νων τής χρήσεως άπά 1ης Ίου λίου 1972 έως 30ής ΊουνΙου 1973. 2) "Εκθεσις ελεγκτών επί τής αυτής χρήσεως. 3) "Εγκρισις ισολογισμόν τής αυτής χρήσεως. 4) Απόφασις περί διαθέσεως των κερδών τής χρήσεως. 5) Απαλλαγή Διοικητικοϋ Συμ βουλίου καί ελεγκτών άπό πά¬ σης ευθυνής άποΖημιώσεως. β) Έκλογή δύο τακτικών καί δύο άναπληρωματικών ελεγκτών διά την χρήσιν άπό 1ης Ιουλί¬ ου 1973 έως 30ής ΊουνΙου 1974. Έν "Αθήναις τή 14 Σεπτεμβρίου 1975 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΑΝΩΝ. ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΊΌΝΤΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΫ "Επανήλθεν έκ τοϋ είς Ευρώ¬ πην ταΕιδίου τού ό πρόεδρος τοϋ Πανελληνίου Συνδέσμου ΈΕαγω- γέων κ. Θ. Δ. ΜπερτΖελέτος, ό οποίος θά ένημερώση τούς άρμο- δίους επί των οικονομικαί ύπο- θέαεων ύπουργούς, επί των έΕελί Εεων είς την διεθνή αγοράν καί επί τής έν γένει πσρείας των έλ- ληνικων έΕαγωγών είς τάς όγο- ράς τοϋ έΕωτερικοϋ, τάς κυριω¬ τέρας των οποίων επεσκέφθη κα¬ τά τό πρόσφατον ταΕιδιόν τού. "Ερωτηθείς σχετικώς ό κ. πρό- εορος περιωρίσθη νά δηλώση ότι, παρά την άνοδικήν πορείαν των έλληνικών έΕαγωγών κα'ι τής έν γένει ίκανοποιητικής 2ητήοεως των έλληνικών προϊόντων είς την άλλοδαπήν, αί προοπτικα'ι τής ά- γοράς διαφαίνονται άθέβαιαι καί ασαφεϊς, έΕ αίτίας τής ταχείας άνόδου τού κόστους παραγωγής καί διαθέσεως των εγχωρίων προϊόντων είς τό έΕωτερικόν. Εί¬ ναι άναγκαϊον, κατέληΕεν ό κ. ΜπερτΖελέτος, νά συνεχισθή ή προσοχή την όποιαν είχε δώσει κατά τό παρελθόν ή Κυβέρνησις είς τάς έΕαγωγάς, καί κατά τό θά άπασχολή 600 έργατρίας. προσεχές μέλλον. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Σ. ΓΑΒΡΙΗΛ & ΣΙΑ Ε.Π.Ε- 3ος ΓΕΝΙΚΟΣ Ι Σ Ο Λ Ο Π ΣΜΟΣ τί|ς 30ης ΊουνΙου (Χρήσις 1.7.72 - 30.6 73) 1973 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγιον Αύτοκίνητα Μηχανήματα "Επιπλα — Σκεύη Κυκλοφορούν Έυπορεϋματα ΧρεΛστιι Προθιύρινοί λογ)σμοί Διαθέσιμα Ταμείον 1972 38 884.- 28.136.- 1973 38.884.- 91 552.- 136.230 — 943.179.- 1.543.179.- 842.228 — 6.444.74!.- 9.608,40 — 200.973. - 289.953.— "Ιδιον Ι'εφάλαιον Έταιρικόν Κεφάλαιον Τακτικόν αποθεματικόν 'Υποχρεώσεις Πιστωταί ΚΙσφοραί έταίρων ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 197^' 1973 20 0 ΟΟΟ.— 8.078.- 8.078.- «04 701,40 4.9Ο9.8ΟΟ.- 240.ΟΟΟ.— 240.030.- Φόροι Δημοσίου Πληρωτέοι 51.950 — 66.446. Τράπεζαι-πιστώςτεις 178 300.— 421.419 'Υποχρεώ-ιεις υπέρ τρίχων 221.10^.— 267.747.. Γραμμ τιληρωτέίΐ Προσωρινοί λογ)σμοί Προκαταβολαί τιελατθν Ανταποκριταί Κέμδη καί Ζημίαι Κέρδη χρήσεως 167.317.- 74.576 - - 1.064.941·- - 599.435.- 488 559.— 2ΟΟ.Ο0Ο-— 692.097.- 2.Ο63.Ο^8,4Ο 8.544 539.— 2.063.(0^.40 8.544.539- Ανάλυσις ΛογσριοσμοΟ Άποτελέσματσ Χρήσεως Δαπάναι εισαγωγήν Δαπάναι έξαγωγων Δαπάναι Διοικήσεως "Εξοδα αύτοκινήτου Κέρδη χρήσεως 2.405 677,10 1 691.457.- 26.772.— 262.411.— 84.205,70 112.511.- 19 721.- 21.019.- 308 078- 692.097.— 'Ο Διαχειριστής ΔΗΙν. ΓΑΒΡΙΗΛ 2.744 453,80 2 087.398.— Έν Πειραιεί τή 30)8)73 2.744.453,80 2 037.398.- 2.744 453.80 2.087.898.- Ό Λογιστής ΔΗΜ. ΓΑΒΡΙΗΛ

ΕΝ
Τού κ. ΑΝΔΡΕΑ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗ
Οί ανκμνήσπ;, έγγραφες ή ποο ψΡις τη.
[|ορ χές, Τ·»ν παλιών, των προχο
οημι'νοιν στά χρόνια, πάντοτε μέ
βέλγοι>ν# Κ «Ι τούτο, διότι αύτοι
01 άνθρω.τοι, ςτορτοεμένοι από χρό
.
«ν μου
μέ έ·«
έπισημά
θάκιιι
.ν« ο
νι(,. καί πιϊρα, κάτι £χουν νά αοϋν,
,ιοΰ έν6ιιιφέοει κάτι ποΰ άξίξει νά
ιίχονσιή ή ν ά δαίχιατή.
"Οταν μ(1λιστα αυτοίς πού
<ναρίζί'!·ν» τίς άναμνήσεις : .ιΙ»>έί/.( ντ«'( «πό κ.ΐίνα τίι αίματο- Ψλώοος.
,ιτΐΓτα «αί άγιασμενα χώματα
,τβοκαλεΐ μεγαλύτερον ενδιαφέ¬
ρον. Πέρασαν οί ανθριοποι αύτοι
μΓΟΓς χ/Κ'άς καί μερες λύ.της, μΡ.
τοΰ βιβλίον. κατι
όηλαδή
μικοολα-
ακομη. οπο,ς χά-
» τού Γλωααικοβ
ς 6υοχυ
δανικά τή; Πατρίδος __
ου Γΐφΐνοντοι.ι γ^
, , σχίίδόν σελίδα τοΰ
..τ, και να μα; οιη- της. Άρετές, πού ποοχαλοθν"
.,ηθουν το οεχομ.,στε με πολυ εν- ϋαυμασμύ τού άναγνώστη
,,,^έρον κα, ,,ολΛή άγάπη.
IV
Άλλά είναι καί κάτ, αλλ(>
,Οτο ατομιχα.θε/.γομ,Η στήν άνα- ίπιστίααίνετα. €Ϊόκολα· {>
,ν.0- «τοκ,,ν άν,,μνήσεον, πού τής συγγραφέ,ος πρό; τόν .....«„„
,ηρ,εχουν μ1γαΛο^ε«,α. ηρωϊ- , καί ή χρ,στ,ανική 4νΡξ,Χαχ1α τημ;.
"Π Α Ρ Ο Σ,,
' . ,.··-,, , , Ι ~ν'· Αύτίι τίΙΛ' μϊταστροιΐή τοΰ
„ τού; η ζαι τα καλα τού; με τόν | καλοϋ άνθοώπου σέ θηοίο την ,5
,χά τους απλο και άνεπιτήΛεντο | ποδί.δΕι στόν Πόλ*μο.
IV
άύτό αλ
1ίΐΛΐ10· λοστε, καυτηριάζει μέ άπλα,' φι-
Κάτι τέΐοιο δΐΓυτιστώνΓ^ κανείς Ι λοσ.>φτ)μένα λόγια, μέ άποφθεγμα-
διαδάζοντ./.; τό τελενταϊο 6ι<ίλί<) | Τικό, σέ πολλά σημΕία, ίίφο; την της κ. 'Λνόρονίκη; Καρασούλη— κατάηα) πού καλείται Πόλεμο;. Μαστορ.'.δου «ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΑ Κι' έτσι τά δεινά των ίλλήνων τή; Μικραιίας άπό τούς Τ(,ΰοκους καί τα 5ικά ;ιας κατά τήν Κατοχή άπό τοΰς Γερμανούς, τα αποδίδει 1ΙΕΡΑΣΜΕΝΑ». Τό (ίιΚλίο (τύτό τ ής σεβαστη; ιί/Λτοινι:; κ. Μαστορίόου 6έν όι*κ ήικεϊ. ΟΗΊαια, Λογοτεχνικές δά- ΐ(νρ; (κ(ΐί δέν διεκδικεί, διότι ή βνγγρη'ρείς μ«ς όμολογεί καί τό δακηού(ίθΡι μέ κάθε είλικρίνίΐα, ίί- τι τα γοάμματά της είναι «περιω- οισμένπΛ λύγιο των πολεμικών πε- ς ποόίόιι στόν καταριιμένο Πόλίμο. ΙΙράγμα τι, ένώ οί άθρϋ).·ιοι ζοϋνε άρμονι κά καί σ»*νταιοιασμεννα, ξαφνικά ό πόλεμο; τού; μετα(1άλλει σέ άνθρι,) πόμο;-,--"· 9ηρία, ποΰ άλληλοσπαράσ σονται, όπότε έ,ιοκολονθοϋν δρά- έ ά ρ ηιστάσεαιν), «λλ' όπωσδήποτε κα-Ιε1111·1 σέ μικρά ή μ^γάλη κλίμακα. Ή ίΐή τατάσσεται κι' αύτό στά βιβλία πού οΐ(ΐ6άζονται, χιορίς νά κανράζονν τάν άναγνώστη. Τό «ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΑ ΠΕ¬ ΡΑΣ ΜΕΝ Α» ίίναι τό 5ι:ΐ>τερο βι-
Ο.ίο τής κ. Μασ:ορίδου. Τ6 πρώ
τη; ήταν 'κεΐνο τό υ,ιιοοφθ, όμο·-ι-
δέ; ώς πρό; τήν μορφη χαί τό πε
ριεχόμενο ιιέ τό ήδη κρινόμενυ δ:-
βλίο της, «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Α¬
ΠΟ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΜΟΤ ΙΙΑ-
ΤΡΙΔΑ»_ Καί τό δεύτερο τουτο
ϋιβλίο της είναι προέκτασηι θά λέ·
γαμε, τοΰ πρώτον βιβλίον της.
Κι' ό κύκλος αυτών των άναμνή-
ικων τίί; συγγραφέως θά κλείση
μ' ενα τ°ίτο 6ι6λίο, πού τόσο πολΰ
τό περιμένονμε.
λοιπόν, ή κ. Μαστορι'-
μη μ.
Ή σείΐαστή μας 6έσποινα κ. Μα
στορι'ιδοΐ' δέν 'μά; χαρίζοΐ μόνον
τί; άναμνήβεις της, πού είναι, ό¬
πως εϊπώθηκε, ένδιαφέρουσε;· ικϊς
χαρίζει καί τό έ..-ι/)σταγμα τής Πί
θου Λέν τυγχάνει μορφ(ομένη, δέν
θά πρέπη νάχη κανεί; καί πολλες
άπαιτήσει;, Λύγοι δέ δικαιοσύνης
■/.(ΐί άντικειμρνικότητος έπιβάλλουν
νά κριθή τό βιβλίο τη; τούτο μέ
ιϊχι αύστηρά κριτήρια.
"ΕπΓΐτα τό κρινόμ^νο 6ι6λίο τη;
εχίι την χάηη χοΰ «πλοΰ τοΰ πη-
γαίον, τού άνεπιτήδευτου, πράγμα
.ιοΰ τονίζουμε εϋθΰ; έξ άρχή;. Τα
(ίιώματά της είναι προσωπικά καί
μ' αύτά γεμ.ί£ο>ιν οί σελίδρ; τοϋ
6ι6λίου τη:. Τα γ^γονότα ποΰ πε-
Οΐγράφει ή τίς προσωπικέ; σκέ-
,τ> ] στη; της, που σΐ'νοιριζεται μέ μιά
μαγικη λ.-ςη: Ά γ ά π η! Άλ¬
λά τί άγΟΛη; Άγάπη Χριστιανι-
κή. Μδ; καλεί νά πλησιάσονμε
τόν Χριστύ, πού τόσο άπαρνηθή-
καμε- μέ τα ανομα εργα μας Νά
γεμίση ή ζωή μας άπό άγάπη γιά
τόν άνθρωπο! Πολΰ δέ ϊΰστοχα,
ϋστερα άπό τίς ποοσοπικές της ά-
ναμνήσεις, έ6ο;λε σάν ίπίλογο τοΰ
βιβλίον της την ΙΙροσίνχή τοϋ
Τζιοδάννι Παπίνι.
"^ά μοΰ επιτραπή νά μεταφέρω
έδώ μιά προσωπική μου ιΐποψη:
βι6λία, γραμμένα άπλα κι* άνεπι-
τήδεντα, άπό άνθρώπους όλιγο-
γραμμάτονς, πολλές φορές, έπι-
τυγχάνονν τού σκοποϋ τονς: μετα
δίδουν μιά αίσιοδο?ία, ενα μήννμα
κάτι καινούργιο! Νομίζω πώ; ή κ.
Μαστορί6οΐ', μέ τα βιβλία της,.
μάς μετρδοισε αύτό τα κάτι. Γιά
νά τό νοιώσονμ,ε δμως πρέπει ϊά
τήν διαβάσουμε, πρέπ€ι νά τό ά-
νίΐζητήσονμι; στίς σελίόες των βι¬
βλίον της...
Ανδρέας 'Ελ. Ταταρίδης
Η βαδυτέρα σημασία τής
έλπίδος διά την πνευματι¬
κήν ζωήν
(Συνέχεια έκ τοϋ ττροηγουμίνου)
Άπό την έμπειρίαν τής 2ωής
προκύπτει ότι οί άνθρωποι πό-
οης ήλικίας καί κοινωνικής τάΕε
ως έλπίΖουν είς την κολλιτέρευ-
οιν τής θέσεώς των διά τής άπο-
κτήοεως έκείνων πού κατά την
γνώμην των συνιστοϋν την ευτυ¬
χίαν. Βεβαίως δμως ουδέποτε ή
οπονίως ημπορεί ό άνθρωπος νό
αποκτήση ό,τι ποθεϊ. Ή ίκανοποί-
ηοις μιάς επιθυμίας διεγεΐρει άλ¬
λας επιθυμίας μέ άποτέλεσμα ή
ελπίς νά παραμένη πάντοτε πεϊνα
διότι αί έλπίδες των άνθρώπων
καί δίψα άκόρεστος. Καί τούτο
περιορίΖονται κατά τό πλεϊοτον
είς τα όρια τής άποκτήσεως υ¬
λικών αγαθών, πλούτου, έπικερ-
δών θέσεων, τιμητικών άΕιωμά-
των, ήδονών κλπ. Ή άπόκτησις
δμιος υλικών αγαθών έγκλείει
κινδύνους, έλλείπει δέ τό αϊοθη-
μα τής άοφαλείας διά την περι¬
φρούρησιν των κτηθέντων αγα¬
θών, τα όποϊα άπό στιγμής είς
οτιγμής είναι δυνατόν νά έΕαιρα-
νισθοϋν είς την ροήν καί την μα-
ταιότητα των έγκοσμίων.
Ύπάρχει δμως εις την ροήν
τής αίωνιότητος μία άληθινή και
άμετοθετος ά£ία πού έμφανίΖεται
είς την ψυχήν μας υπό τό φώς
τής νοσταλγίας. Είναι τό φώς
τό Άγαθόν, τό οποίον περισοότε
ρον άπό κάθε αλλο πρέπει νά έ-
πιΖητώμεν καί χωρίς την από¬
κτησιν τοϋ όποίου κανεϊς δέν εί
ναι εύτυχής.
«Τό άγαθόν, όπως έλεγε ό
Πλάτων, είναι -τό μέγιστον μά-
θημα τής ήθικής φιλοσοφίας· καί
•τό τιμιώτερον έν άνθρώποις καί
©εοϊς» καί άν ή ίδέα τοϋ άγα-
θοϋ είχε την έΕωτερικήν λάμιμιν
πού έχει τό κάλλος είς την ψυ¬
χήν μας, τότε θά διήγειρε τούκ
πλέον σφοδρούς καί φλογερούς
έρωτος». Δέν μδς είναι ξένον,
οϋτε άπρόοπτον, άποβαίνει Ισχυ¬
ρόν βΐωμά μας, έχομεν την εσω¬
τερικήν βεβαιότητα τής συγγενεί
°ζ μας πρός αύτό καί είναι έν
άρμονία πρός την άληθινήν μας
ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΓΒΕΡΙΑΔΟΥ
φύσιν, την πνευματικήν. Καί άν
μοιραίως περιπλανώμεθα κάποτε
μακράν τοϋ Άγαθοϋ μιά άσίγη-
τος νοσταλγία μάς παρακινεϊ
Γ»ρός αύτό, διότι καί ή δίψα μας
διά τό καλλίτερον καί τελειότε-
ρον δέν σβήνει. Ό,τι μάς καθι-
υτά εύτυχεϊς, ό,τι αύΕάνει την
έλπίδα είναι ή άφοσίωσις πρός
Αύτό, όπως ή άποΕένωσις άπ'
αυτού έκμηδενίΖει την έλπίδα καί
μοιραίως καταστρέφει τή νάρμονί
όν τής υπάρξεώς μας. Καί ύπέρ-
τατον άγαθόν, απόλυτον και αίώ
νιον, είναι μόνον ό Θεός, ή πηγή
όλων των αξιών πού ευρίσκονται
ενώπιον τού.
Ή φιλοοοφία, ή ήθική, ή τέ-
χνη, ή παιδεία έν γένει διά τής
καλλιεργείας τής προσωπικότητός
μας, άνοίγουν τόν δρόμον πρός
τόν κόσμον τοϋ Άγαθοΰ. Όταν
όμως οί φορεϊς των πολιτιστι-
κών αυτών αξιών άναφέρονται
μόνον είς άντικείμενα τοϋ κό-
σμου τούτου καί προααρμόΖουν
τόν νούν και την καρδίαν πρός
την σοφίαν, την γνώσιν καί τό
κάλλος έγκοσμίων ένδιαφερόν-
των, τότε μέ την ήθελημένην ή
άθέλητον άρνησιν τής έσχάτης
καί υψίστης άξίας τοϋ θείου καί
τοϋ άγίου καταποντίΖονται και ό¬
λαι αί άλλαι άξία είς την άδιά-
κοπον ροήν τοϋ παροδικοϋ. Χω¬
ρίς Θεόν καί άξιαι δέν ύπάρ-
χουν.
Μόνον ή πνοή τοΰ Αίωνίου, ώς
ύπερέχουσα άξία, έξυψώνει, 2ωο-
γονεϊ και καθαγιάΖει την Ζωήν.
Ή αέναος γνώσις τοϋ Θεοϋ καί
ή μετ' Αύτοϋ έπικοινωνία είναι
δ,τι άποκαλοϋμεν εύσέβειαν.
Ό φιλόσοφος καί 6αθύς ψυχο-
Αόγος τής θρησκείας, ό Σλαϊερμά
χερ, λέγει: «ή εύσέδεια άναβλύ-
2ει άπό τα μύχια πάσης καλλιτέ¬
ρας ψυχής, έντός τής οποίας κυ
ριαρχεϊ απεριορίστου, είναι ή ά-
ξία πού ίωογονεϊ διά τής ένδομύ-
χου δυνάμεώς της, τάς πλέον έύ
γενεϊς καί ύπερόχους ύπάρξεις».
| (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
'Επιοκεπτόμενος κανείς την Έ-
κατονταπυλιανή, την μεγάλη καί
κατάλευκη, ώραία καί μεγαλοπρεπή
Εκκλησία, την όποία έκτισεν ό·ϊ-
διός ό Μηχανικάς πού έκτισε τήν
ωραίαν μας καί αλησμόνητον μας
Άγιά Σόφια, τής Βασιλίδος των
Πόλεων, ωραίαν μας Κωνσταντι-
νούπολι
Διότι ή 'Εκατονταπυλιανή έορτά-
Ζει δίς, την ημέραν τοϋ Εύαγγελι-
σμοϋ, τήν καθ' αύτοϋ εορτήν της,
τόν δεκαπενταύγουστο, πού είναι
κα'ι τό μεγαλύτερο πανηγύρι, διότι
πηγαίνει πολύς κόσμος στήν Με-
γαλόχαρή τού ό εϋσεβής καί φιλό-
θρηοκος λαός τής Ελλάδος, άπό
όλην τήν έπικράτειαν τής χώρας
μας, διότι ή Μεγαλόχαρή μας, ή
Παναγία μας, κάνει καί θαύματα
καί γιάνει άσθενεϊς, κωφούς καί
χωλούς, καί περιμένουν πότε νάλ-
θη ή -χαρή της, νί> πέισουν γονυ-
κλινεϊς καί ξαπλωμένοι, κάτω άπό
τήν είκόνα μας, την Παναγιά, γιά
νά περάση άπό πάνω τους ή Χαρή
Της, καί νά γίνουν τελείως καλά,
όπως συμβαίνει κάθε χρόνυ.
Μέσα στήν 'Εκατονταπυλιανή
φυλάοοεται καί ή Άγία Χεϊρ τής
Όσίας ημών Θεοκτίστου, τήν ο¬
ποίαν οί διάφοροι πειραταί, άφοϋ
τήν κακοποίησαν κα'ι τήν έπνιξαν,
βρέθηκε τό χέρι της στήν Πόρο,
κα'ι οί εύσεβεϊς Παριανοί τό έφύ-
λαξαν μεσα σ' ένα ώροϊο κουβού-
κλιο, τήν Αγίαν της Χείρα, τήν ο¬
ποίας κα'ι πιστεύουν.
Άλλά πηγαίνοντας είς Πάρον
(Κυκλάδων) άπολαμβάνει κανείς
τό γεμδτα φώς γαλάΖιο καί μελ-
τέμι δροσερό τα νησάκια των Κυ¬
κλάδων. Τό ένα κοντά στό δλλο,
μέ τούς ήμερους άνθρώπους τ&ος,
τίς βαρκοϋλες κα'ι τα ψαροκάϊκα.
Λίγο πολύ, μέ τόν ϊδιο πολιτι-
σμό, εύγένεια καί φιλόξενη διάθε-
σι, οί Κυκλάδες, άπό τήν έποχή
τήν πανάρχαια, πού χάνεται στήν
Αύγή τής Ίστορίας. Τα τριγυρίΖουν
κάθε χρόνο ξένοι κι όταν βαρεθοϋν
τίς βόλτες βουτανε στό κϋμα μέ
ουντροφιά άπό πάνω τόν Άπόλλω
να. Όμώνυμο τό βαποράκι πού
τούς μεταφέρει. Ταχύτατο, ένώνει
οέ λίγες ώρες τα νησάκια μέ τήν
ήπειρωτική γή, τό περίφημο «Κέν-
τρο», πού καυτερό, Ζεμοτιστό, χά¬
νεται πίσω άπό τήν άχλύ τής θε-
ρινής θερμόοτρας στό βάθος τοϋ
όρίίονος.
ΠΑΡΟΣ. "Ηρεμη καί γαλήνια
όρθώνεται μέσ' τό Αίγαϊο κα'ι άπό
μακρυά προβάλλει ή κατάλευκη μας
Έκατονταπυλιανή, ή ώραία 'Εκκλη
σία. Μεγαλόπρεπη όρθώνεται ή Χα¬
ρή της μέσα στό ώραϊο πράσινο.
Μέ τα κατάλευκα απίτια της, τούς
άσθεστωμένους δρόμους, μέ τούς
ααρμούς της, πού δλα αύτά ουν-
θέτουν τήν άπέραντη ήουχία της.
Κάθεσαι λίγες ώρες κα'ι νοιώθεις
τα νεύρα σου νά ξαναγενγΊώνται,
μέ τήν άπέραντη γαλήνη - ήουχία.
Απάνω ό γαλανόλευκος ούρανός.
Δίπλα ή θάλααοα. Ποϋ καί ποϋ
ιιερνά κανένας γαϊδαρέλος, πού
πηγαίνει κριθάρι κα'ι σιτάρι στόν
μύλο. Μ έτόν άνεμο τοϋ Θεοϋ δου-
λεύει ό τελευταϊος αύτάς άνεμό-
μυλος, έτσι τόν λένε.
Κι άν είσαι κοντά άκοϋς πού
τριγυρίΖουν τα πανιά, κα! τριγυρί-
Ζουν ο! άρμοί τους, καθώς γυρνοϋν
κάτω άπό τό μελτέμι.
Μακμυά ή Ίστορία τοΰ Νησιοϋ.
ΤΠΟ Γ. ΗΛ, ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
"Ενα μέ τήν Ίστορία τοΰ τόπου
κα ίτοϋ Έλληνισμοϋ. Άναλλοίωτο
τό όνομα μέσα οτούς αίώνες. Καί
μέ δικό τους χαρακτήρα οί άνθρω¬
ποι. Γεμάτοι πνεϋμα άνέξαρτησίας
άπ' τα παλιά τα χρόνια. Οί Άθη-
ναϊοι είχαν νά τό λένε. Γιατ'ι δέν
τα πήγαιναν καλά μέ τούτους τούς
νησιώτες. Στόν πρώτο, μάλιστα,
Μηδικό πόλεμο, οί Πάριοι οϋτε
θέλανε νά άκούσουν γιά αυμμαχία
μέ τούς νΑθηναίους κα'ι έστειλαν
οτό Δαρεϊο μία Τριήρη νά πολεμή-
οη μαΖί τού!
Γιά τιμωρία, μετά τή Μάχη τού
Μαραθώνος, πήρε έβδομήντα πλοϊα
ό Μιλτιάδης καί πήγε κι έπολιόρ-
κησε τό Νησί τής Πάρου. Άντ!, ό¬
μως, νά τιμωρηθή τούς Παρισνούς,
όπως έλεγε, τούς Ζήτησε διακό-
σια τάλαντα γιά νά λύση την πολι-
ορκία! Ή ύπόθεση χαρακτηρίσθηκε
ώς καθαρή ληοτεία, οί νηοιώτες
άρνήθηκαν, φυσικά, ό Μιλτιάδης
άνεκλήθη καί είχε τα γνωοτά ντρά-
βαΚα.
Σήκωσρν Μπαϊράκι, μετά άπ'
όλα αύτά, οί Παριανοί καί στό Αί-
γαίο περνοϋσε ή κουβέ'/τα τους.
Είχαν δέ καί τήν φήμη ότι ήσαν
δίκαιοι.
Μιά φορό, λοιπόν, τούς φώνα-
ξαν οί Άνδριώτες γιά διαιτητάς
σέ μιά διαφορά πού είχον μέ τούς
, Χαλκιδεϊς.
Δίκιο είχαν οί Άνδριώτες στήν
ύπόθεση κι όλοι οί άλλοι ψήφισαν
μέ τό μέρος τους .
ϊαφνικά, σηκώθηκε ό Παριανός
άντιπρόσωπος καί ψήφισε υπέρ των
Χαλκ.ιδαίων.
Πνηκαν μπαρούτι οί Άνδριώτες
καί όπως λέγει ό Πλούταρχος «ά-
ράς έθεντο, μή τε δούναι γυναϊκα
Παρίοις, μήτε λαβείν παρ' αυτών».
Σύμπτωσις ή πανάρχαιη παρά¬
δοσις; Σήμερα στήν Άνδρο λένε:
-Μά δέν θέλω άπό τήν Πάρο
μήτε κόττα γιά νά πάρω
μήτ' αύγό, μήτε κορκό,
μήτε πρόμα θηλυκό·.
Έν τούτοις, οί Παριανοί έβγαλαν
τό διάσημο γλύπτη ΣΚΟΠΑ κα'ι έ-
στησαν τα άγάλματά τού κα'ι Άθη-
θηναϊοι καί Άνδριώτες, χωρίς δεύ-
τερη κουβέντα.
Άρκεϊ μού φαίνεται ή Ίστορία.
Χάρμα σήμερα τό νησί. Δροσιά,
ήρεμία, γαλήνη, φαγητό σπουδαϊο,
ψάρι άφθονο καί φθηνό, κα'ι τής
ώρας μάλιστα, φθήνεια καί οέ δλ-
λα ειδή, πάνω άπό δλα ή γαλάΖια
ϋάλασσά μας, κι ή μεγάλη κα'ι εύ-
γενική φιλοξενία των κατοίκων.
ΓΓ αύτό καί την τριγυρνοϋν πολ-
λο'ι επισκέπται έκεϊ ξένοι καί τρέ-
χουν κα'ι δικοί μας. Τώρα μάλιστα
πού τελείωαε καί ό δρόμος ώς τήν
Νάουσα κι έγινε ώραία ή προκυμαϊα
γιατί άπέναντι είναι ή Νάξος κα)
μπορεϊς νά πάς καί στήν Νάξο,
νά δής τα άξιοθέατα μέρη τής Νά-
ξου, τα όποία είναι ώραία.
Τώρα, έγινε, ή ώραία μας Πά-
ρος, τό πιό όμορφότερο νησί μας,
γΓ αύτό λέει ή Μοϋοα: «Ότι ά-
ξί2ει ή Πάρος κι ή Άξία, δέν άξί-
Ζουν δλα τα Δωδεκάνησα».
Άνάσαινε, καί άνακουφίσθηκε,
γιά νά μην νοιώθη ό έπισκέπτης
τής Πάρου μονότονη Ζωή. Έν τώ
μεταξύ δμως τό ώραϊο νησάκι τής
Πάρου προσφέρει τήν δροοερή της
άγκαλιά στούς προσκυνητάς της
καί έπισκέπτες.
Γ. ΠΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ Ε-
ΘΝΟΥΣ - ΣΒ1ΡΑ ΠΡΩΤΗ (Άπό τή Ζωή τοϋ Ι. Μακρυγιάννη)
Η ΤΥΧΗ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΥΡΙΗΛΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ
Δ'
ΟΓιαννάκης, πού άπό καιρό
σκεφτότανε, τί δουλειά μποροϋσε
νά κάνη οά λεύτερος, κι έβλεπε
των άλλωνών τίς δουλειές καί τίς
ΖύγιΖε στίς δικές τού δυνάμεις,
βρήκε τώρα τήν εϋκαιρία νά κάνη
τό σκέδιό τού. Λέει: «Έγώ ώς
δοϋλος δέν κάθομαι. Κάνω τήν
,πηρεσία τοϋ σπιτιοϋ σου, δμως θά
γνωριστώ καί μέ τούς κατοίκους
νά δανειστώ, νά κάμω καί έμπόριο,
ότ1 εϊμαι γυμνάς, νά ντυθώ Αύτήνη
νάναι πρώτη συμφωνία καί δεύτερη
τα ψώνια τού σπιτιοϋ σου. Νά βα-
στάη ή γυναίκα σου τα χρήματα
καί τό λογαριασμό. ϊέρει γράμμα-
τα. Καϊ νά μοϋ δίνη νά τής ψω·
νίΖω, νά ΖυάΖη (ΖυγίΖει) όταν
φέρνω τό ψώνιο κα'ι ό,τι κάνει νά
πλερώνη. Τό ίδιον καί είς τα άλλα
ψώνια, νά μή μέ λέτε ότι σάς έ-
κλεψα. Ότι τώρα μέ βλέπετε γυ-
' μνόν καί αύριον ντυμένον καί θά
λέτε ότ' είμαι κλέφτης·. Δέχτηκε
τή ουμφωνία ό Θανάσης Λοιδωρί-
κης. ΒγάΖει καί τού δίνει κι ένα
δάνειο «μέ τόκον τα δέκα δώδεκα
τό χρόνο».
Κόθε πού έβγαινε έξω άπ' τό
σπίτι ό Γιαννάκης γιά ψώνια γνώ-
ριΖε καί κάνα δυό χωριάτες. Τούς
ρώταγε, πώς πάνε άπό λεφτά.
•Οϋλοι παρεπονεύοντο» τρείς τέσ-
σερις μήνες πρίν τή οοδειά δέν εί¬
χαν γρόοι. Σκέφτηκε λοιπόν μιά
μερά πό ύσυλλογιΖόταν, πώς νά
κάνη κεφάλαιο καί νά δανείΖη
τούς χωριάτες. Τότες πό ύδέν εί¬
χον έπρεπε νά τούς δίνη καί νά
τα παίρνη στή οοδειά σέ είδος.
Πιάνει καί ρωτάει έναν:
— Τ' έχεις σπαρμένα φέτος;
— Έχω βρώμη.
Ρωτάει άλλον:
—Τ- έχεις;
— Κριθάρι.
"ΑλΚον:
—Τ" έχεις;
-Κριθάρι. ..
Λέει στόν έαυ τό τού: -Άν
είχα γρόοια ν' άγόραΖα τή βρώμη,
τώρα πώχουν άνάγκη, τήν παΐρνω
φτηνά. "Υστερις τήν πουλάγω ά-
κριβά, αμα μαΖώξω πολλήν άπό
δαύτην».
Τα βράδυα έβλεπε πού μαΖώ-
νονταν πολλοί έξω άπό τήν «πιά-
τΖα». Έρχονταν άρχοντες, έμπο-
ροι καί διάφοροι, Τοϋρκοι, Άρβα-
νίτες καί Ρωμιοί. Πιάνει καί κα-
θαρίΖει τόν τόπο, βάνει καί κάτι
καλούς μπάκους νά κάθωνται κον¬
τά στή βρύαη. Λέει πώς τα κάνει
όλα γιά τήν ευχαριστήση τους.
Κάνει γνωριμία μαΖί τους. Μιά με¬
ρά λέει ο' έναν: ."Αν μοϋ δανεί-
οης 200 γρόοια μέ τόκο, θά σοϋ-
χω κι εύγνωμοαύνη». Παίρνει.
Πάει α' άλλον. Παίρνει. ΓνωρίΖε-
ται καί μέ προύχοντες στά γύρω
χωρία. Σέ δυό μήνες μαΖεύει κά-
| που 6.000 γρόσια.
Ήταν άκόμη χειμώνος. Άγο-
ράΖει βρώμη, πού άκόμη δέν είχε
φυτρώσει. Κάνει συμφωνία μέ τέο-
σερα γρόοια τό ξάι', γιατί είχε καί
έλλειψη. Έκείνη τή χρονιά δέν
είχαν βάλει πολλοί βρώμη κι ό και-
ρός βοήθηοε πιότερο τούς έμπο-
ρους. Την άλλη χρονιά έκανε τό
ϊδιο μέ τ" άραποσίτι. Άγόρασε
έντεκα, πούληοε τριάντα τρία. Έ-
δινε καί τό δάνειο καί πάλεδανει-
,^όταν πιό πολλά, γιατί πιά τοϋχαΤ
νέ καί 'μπιοτοούνη.
Μιά μερά πάει ο' έναν τεχνίτη.
Τού λέει: «Θέλω ένα καντήλι ά-
σημένιο μεγάλο καί μέ οκέδια. Νά
έχη καί τόνομά μου γραμμένο».
Συμφωνδνε. Φτιάχνει κι ένα ντου-
φέκι άοημοσκάλιστο, μπ,στόλες
δυό καί τα ύπόλοιπα άρματα. Ό¬
ταν ήρθε ή ώρα, άρματωμένος
μπαίνει μές στήν έκκλησιά. Κοι-
τάει τό 'κόνιομα τοϋ Άη Γιάννη.
Βλέπει νά τοϋ χαμογελάη. Κάνει
ένα βήμα, άλλο ένα, πληοιάΖει κι
άφήνει τό καντήλι μπρός οτά πόδιο
] τού κατάχαμα. Άκούε· μιά φωνή:
—Τ, είναι τούτο τό μασκάρεμα,
τέκνο μου;
Ήταν ή φωνή τοϋ Παπαγιάννη,
πού τόν ήξερε. Αύτάς κατέβασε
τό κεφάλι. Δέν ήξερε, τί νά πή.
Πάλε ό Παπάς:
— Θαρρώ κάτι έφερες τ' Άγίου.
Τότες σήκωοε τό κεφάλι ό Γιαν¬
νάκης, στήλωοε τό άψηλό κορμί
τού, γιατ'ι ήταν έφηβος πιά, καί
κοίταξε κατόματα τόν παπά, πού
το ϋχαμογελοϋσε.
— Τδχα τάμα, Πάτερ.
Εϊπε κι έκανε στροφή νά φύγη.
Βγαίνοντας άπό τήν έκκλησιά ά·
κουσέ —δέν κατάλαβε, άν ό παπάς
ή ό Άγιος μιλοϋσε— μιά φωνή.
Στό καλό, τέκνο μου, άς εϊσαι
πάντα τοϋ Θεοϋ καί τής πατρίδος.
ΑΥΡΗΛΙΟ1 ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ
Ρευστότητες καί μεταιττώ-
σεις στήν άνδρωπότπτα
Στρατιώτη; στήν Τουρκία κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πόλεμον
Τοΰ ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑΤΔΗ σ^ταξιούχου (Γραμμαίς) Δή-
μου ΠτολΕμαίδος
■♦♦■
·♦♦♦<< Ή γένεσις των κόσμων ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ Μετάφρασις Β. Κου<Τηνοπούλου έπιτίμ. Γυμναο)χου (Συνέχεια έκ προηγουμένου) τόχρονα ή γή, τα ϋδατα καί ό ού- Ή γή μποροϋσε τώρα ολίγον ρανός; Σήμερα όμως βλέπομε νά Τδ Έλληνικό Άβτυνομ**ό Μυθΐίτόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ 88ον — Τόν γνώρισε σήμερα!... Εϊδα καί τούς δυό νά μέ κυτ- τανε. Μετάνοιωσα, πού μίλησα. Έπρεπε νά έξηγηθώ. Νά σκεφτώ έγγλέΖικα. Κι ήτανε τόσο κουρα- σμένο τό μυαλό μου! —'Άν ήταν έδώ ό Πέτρος... Τα μάτια τοϋ Φράνκ λάμψονε παράξενα. Έκανε μιά νευριασμέ νη χειρονομία κι ό θυμός χάρα- ξε τα όμορφα χαρακτηριστικά τού. Ή φωνή τού σκλήρυνε. — Άστον στήν ήσυχία τού! Ό Ρόλαντ έμεινε μέ τό τοιγά ρο στά χείλη καί τόν άναπτήρα άναμμένο. Τόν έψαχνε μέ τα μά¬ τια. Τόν έξέταΖε... — Νά τόν άφήσω, είπα δειλά. Μά φοβάμαι πώς... — Δέν έχεις άνάγκη άπό διερ μηνέα! Γύρισε, σέ παρακαλώ, στή γνωριμία τοΰ Γουίλλιαμ. Δέ οοϋ χρειάΖουνται οί μεσάΖοντες' Ή κυρία Λόγκουντ σήκωσε τό κεφάλι άπ' τό πλεχτό της καί τόν κύτταξε παραξενεμνέη. "Υστερα ξανάσκυψε ήουχα στή δουλειά της. Ό Ρόλαντ προσηλώθηκε στούς καπνούς τοϋ τσιγάρου τού μέ σοβαρά ϋφος. — Ήρθε στό σπίτι τοΰ λόρ- δου! τόν γνώρισα κι έγώ! — Δί- στασα μιά στιγμή— Ήθελε νά πάρει τή Φύλλις... Ό Ρόλαντ ανάλαβε τήν «άνά- κριση». — Πώς τόν δέχτηκε ό Μακ Κήνναν; Σήκωσα τούς ώμους, σά νά Ττ)« ΑΪΡΑ- Ν. ΔΡΟΣΟΥ μην είχα δεί τίποτα άφύσικο. — Πολύ έγκάρδια! -Πώς τοϋ φέρθηκε κείνη; — Πολύ καλά... Δηλαδή... Νά! Άγκαλιάστηκαν — χαμογέλασα — καί φιληθήκανε!... Τό χιοϋμορ τού ξανδρθε οτήν έπιφάνεια. — Κι όπωσδήποτε ού, κείνη τή οτιγμή θά σκέφτηκες τόν Πέτρο! Έρριξε μιά λοξή ματιά στόν Φράνκ. ΚάπνιΖε σοβαράς κυτ- τάΖοντας τίς βελόνες τής κυρίας Λόγκγουντ. — "Οχι! τοϋ άπάντηοα μέ εί- ρωνεία. Σκέφτηκα οένα. Άπό Οηπ'ΐϋς ρίχες μεταχειριστεΐ τόν Γουίλλιαμ γιά νά μέ βοηθήσει. Εϊ- μουνα ένθουσιασμένη, πού προτι- μας τούς μεσάΖοντες!... Τό κέφι τού δυνάμωοε. — Όχι πάντα! Συνήθως δέν ϊΐναι οί καλλίτεροισ Σέ σνμβοΐ' λεύω. Αύτό νά τό προσέξεις ιδιαι¬ τέρα! "Αν κι έσύ προοπαθεϊς νά μέ βγάλεις σκάρτο στή δουλειά μου, έγώ σοϋ φέρνουμε σάν μεγά- λος άδερφός... Τα μάτια τού γελοΰσαν δπως μέ κύτταΖε. Ό Χέντερσεν σηκώθηκε. — Πρέπει νά πηγαίνω. Θά δώ τόν "Εντουαρντ άπόψε. Κύτταξε τό ρολόϊ τού. -Είναι άργά... Ό Ρόλαντ έκανε νά σοβαρευ- τεϊ, μά δέν τ άκατάφερε. — "Εχω τή γνώμη πώς είναι πολύ νωρίς! Ή θέση είναι α¬ δειανή Ι ... (ΣΥΝΕ*ίΖΕΤΑΙ) κατ' ολίγον, νά ντυθή οτό πρό- σινο. Ό ήλιος γιά πρώτη φορά περιφερότον υπεράνω άγρών, λι- βαδιών καί κήπων' είχε συμπληροί οει τήν διακόομηοι τής γήίνης οφαίρας καί άπέοπασε τα άμέτρη τα ειδή τής πολύτιμης άνθοφο- ρίας της. Καί όμως-έστερεϊτο ά¬ κόμη ή γή τής ύψιστης όμορφι- άς της, δηλ. τής Ζωής. Ό παρά- δεισος ήτο άκόμη μιά άκατοίκητη έρημία. Ό μέγας καλλιτέχνης εί¬ χε προφανώς τώρα γιά πρώτη φορά τό έργον τού, άρχίσει «Καί είπεν ό Θεός' έξαγα- γέτω τα ϋδατα έρπετά ψυχών Ζωσών καί πετεινό πετόμενα επί τής γής, κατά τό οτερέωμα τοϋ ούρανοϋ. Καί εγένετο οϋτως. Καί έποίησεν ό Θεός τα κήτη τα με- γάλα καί πάσαν ψυχήν Ζώων, έρ- πετών, δ εξήγαγε τα ϋδατα κατά τα γενή αυτών, κα'ι πάν πτηνόν πτερωτόν κατά γένος. Καί είδεν ό Θεός ότι καλά. Καί εύλόγη- οεν αύτά ό Θεός λέγων' αύξάνε- διαθεβαιώνεται μέ λαμπρό τρόπο ή τολμηρή αυτή κα! άνεξήγητη προτίμησις, διά τής φυσικής I- οτορίας καί τής γεωλογίας. Λαμβανομένου ύπ' όψιν ότι τα ψάρια καί τα πουλιά κατά τόν ϊ¬ διο τρόπο άναπαράγονται δηλαδή κυρίως μέ αύγά, ότι τα πουλιά στόν άέρα καί τα ψάρια στό νε- ρό κολυμπούν καί ότι διατηροϋν- ται μέ δργανα τα όποϊα μοιάΖουν μεταξύ των, ή φυσική ίστορία έ- χει διαπιοτώοει ότι τα αίμοσφαί- ρια καί των δύο είναι τα ϊδια, έ- νώ των χεροαίων Ζώων πού έμ- φανίσθηκαν κατά τήν έκτην πε¬ ρίοδον διαφέρουν κα: ό Άμπέρ οημειώνει ότι ό Μωϋοής είτε ήτο ίοάξιος άπό έπκστημονικής από¬ ψεως πρός τούς σημερινούς μας σοφούς είτε έγραψε κατά θείαν καθοδήγησιν. (1). Συνεχίζεται (1) Στήν προκαμθριανή περίο- δο τής γής πού άνήκει οτόν πά- λαιοΖωϊκό αίώνα καί τοποθετειται σθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσα- | γύρω στά 500 έκατομμύρια έτη | τε τα ϋδατα έν ταίς θαλάσσαις ι καί τα πετεινό πληθυνέσθωσαν έ- I π'ι τής γής καί εγένετο έσπέρα, καί εγένετο πρωί, ήμέρα Πέμ- ! πτη» (Γεν. Ι § 20 - 22). ι Άφοϋ ό Θεός διεκόσμησε τήν γήν, άρχισε νά τής έμφυσδ Ζω¬ ήν. Οί πρώτοι κάτοικοί της είναι | τα ψάρια, πού μέσα στό νερό κο- λυμποϋν καί τα πτηνά πού στόν άέρα πετοϋν. Γιά τήν ώραιότητα ταδίδουν οτή φύσι, δέν θέλω ά- τήν όποιαν δλα αύτά τα Ζώα με- πολύτως νά κάνω λόγον. Τί εί¬ ναι δμως πραγματικώς ό αέρος χωρίς τόν βόμβο των μελισσών, χωρίς τό κελάηδημα των που- λιών. Τί θά ήτο ό ώκεανός, τί θά ήσαν οί ποταμοί μας, οί χεί- μαρροι, τα ρυάκια, οί θάλασσες χωρίς τήν μοναδική καί χρήσιμη πληθύν πού τα Ζωογονεϊ; Έκ πρώτης δψεως μάς φαίνε¬ ται παράδοξο ότι ό Μωϋσής πρώ- τα άναφέρει τήν δημιουργϊα Ζώων δυό διαφορετικών είδών, όπως είναι τα ψάρια καί τα πουλιά, έ- νώ τουναντίον τα χερσαϊα Ζώα τα τοποθετεϊ οτήν έπόμενη περίοδο; ΤΙ τόν παρεκίνησε σ' αύτό; Γιο- τΐ Βέν είπε ότι κατοικήθηκαν κου πρό τής έποχής μας, παρουσιά- Ζονται τα πρώτα ϊχνη έμβιας Ζω¬ ής καί μεταξύ των ίχνών αυτών διακρίνονται μαλάκια καί άρθρο- πόδα. Κανένα μάτι τότε άκόμη δέν βλέπει τό ούράνιο φώς. Ζοϋν μόνο τυφλά ύδρόΖωα χωρ'ις όστά καί χωρίς κελύφη. Τα παραπολύ άναπτυγμένα φέρου· όστρακοειδή περιβλήματα. Δέν έχουν σημειω¬ θή εϊδη φυτών. Ή ύπαρξις ό¬ μως γραφίτου οημαίνει ότι προϋ πήρξαν φυτά. Στήν Καμβριανή έποχή παρατηρήθηκαν ήδη 700 περίπου εϊδη Ζώων, τα ό ποία δλα Ζοϋν στό νερό δπως κα'ι στήν προκαμβριανή περίοδο. Στήν άρ- χή τής περιόδου αυτής όλα τα Ζώα είναι χωρ'ις μάτια. Στό τέ- λος τής περιόδου παρατηρήθηκε δημιουργία οράσεως στούς περισ- αότερο άναπτυγμένους άντιπρο- σώπους. Τότε παρουσιάΖονται καρ κινοειδή μέ τρείς λοβούς καί μέ μικρά μάτια. Έπίσης παρατηρεϊ- ται ή άρχή τής όμαδικής κοινω¬ νικής συμβιώοεως (έλλειψοκέφα- λος Χόφρι). Τα ανωτέρω Ζώα είναι καρκινοειδή. Ως πρός τα φυτά, παρουσιάΖονται μόνον φύ- κη όχι εύδιόκριτα. (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Ό Στρατηγός Βράγγελ έκινεϊ- το γιά έκκένωοι τής Κριμαίας. Ή άναρχία πού επεκράτησε άνοοτά- τωσε καί τήν θεοδοσία πού δια- μέναμε. Μέσ' τόν κυκεώνα εκεί¬ νον -Γ άδέλφια μου, πού άνένδοτα άπέβλεπαν σέ έπβτροφή στήν Τρα- πεΖοϋντα, αφήκαν στήν προστασία μου κα'ι οί δύο τάς συΖύγους των μέ βρέφος στήν κάθε μία καί μπάρκαραν γιά τό Νοβορωσίσκ τού Κουπάν, σάν πληοιέστερο πρός την ΤραπεΖοϋντα καί άσφαλέστε- ρον μέρος. Ή έμμονη φήμη πού κυκλοφο- ρούσε έκεϊνες τίς μέρες γιά τόν Βράγγελ ότι στ'ις 23 τοϋ ϊδιου Μάρτη 1919 έφυγε, αφήνοντας τήν έκκένωοι οέ ύπαρχηγούς τού, επεδείνωσε τήν κατάστασι καί κα¬ τέστησε προβληματική τήν δική μας περαιτέρω παραμονή στήν Κριμαία καί Ζητούσαμε μέσο γιά νά φύγουμε. Πού όμως; οουν κι' αύτοι τόν δρόμο τής αίω- νιότητος. δ ΚΖ' ΤΡΑΠΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙ- ΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΤΑΦΟΝ Μέ τα τραντάγματα άπό τίς με- ταπτώοεις καί τίς συμφορές, πού κάθε μιά μ' άνοιγε οτήν ψυχή ό- δυνηρό τραύμα, έπέΖηοα ώς τα οή- μερα έδώ στήν Πτολεμαϊδα τοϋ Νομοϋ ΚοΖάνης, όπου έγκατεστά θηκα τόν Ίανουάριο τού 1920, ά- κουμπώντας μέ σταθερή τήν πίοτι στήν άδιάψευστη άλήθεια πούχαν γιά παρηγοριά οί πρόγονοί μας Πόντιοΐ: «Δίχως Θεού θέλημαν, φύλλου κί λαίσκεται» (Χωρ'ις θέ- λημα Θεοϋ, ούτε φύλλον κινεϊται). Καί δέν μοϋ έμενε, παρά νά λιθα- νίΖη ή μνήμη μου διεσπαρμένους οέ Κράτη καί τόπους τάφους άει- μνήστων προοφιλών, μέ τήν άκό- λουθη σειραί 1) Άπό τόν Ιούλιον τοϋ 191 β άγγελούδι μου στό χωριό Ρυάκι τού Τυρούλ (Άρδαοαα) τοϋ Πόν- Τήν σκέψι τής σ;,υγής διευκόλυ- τού. νέ τίς πρώτες μέρες ή φήμη πού κυκλοφόρησε άτονη, ότι τό βαπό- ρι «Σβιατόη Γεώργιη» (Άγιώρ- γης) πού μπάρκαραν τ' άδέλφια μου γιά τό Νοβορωσίοκ, γύρισε κατά τήν Κωνσταντινούπολι καί έ- στρεψε τήν προσοχή μας γιά τήν Έλλάδα. Όλοκληρώθηκεν ή σκέ- ψη μας οέ άπόφαοη μέ τήν εύκαι- ρία πού έκανε τήν έμφάνιοί τού στά νερά τής Θεοδόσιας τό Έλ¬ ληνικό ύπερωκεάνειο «Πατρίς» γιά νά παραλάβη Τουρκομερίτας Έλ¬ ληνας γιά τήν Έλλάδα καί έσπευ σα «όρον, όρον» νά έπιβιβάσω τα 14 υπό τήν προστασία μου δτομα τής πατρικής φωλιάς. — Τόν μπαμ πά μέ τίς δύο άδελφές μου καί τήν χήρα άδελφή τού. Τάς ουΖύγους των άδελφών μου μέ τα θηλάΖον- τα τους. Κα'ι τήν πενταμελή (ού- Ζυγοι καί τρία τέκνα) δική μου. Την έπόμενη παρακολουθήοαμε άπό τό πλοίο μέ συγκίνησι πώς έπεβιβάΖονταν καί μονάδα άπ' τα Έλληνόπουλα τής άμυνας τού •Περεκόπ» πού κατέβηκαν τήν νύ- χτα άπό τό «ΤΖαγκόϊ», μέτωπο πού κρατούσαν τήν ήμέρα προέλαοι λε- γεώνων Μπολσεβίκων καί νυκτε- ρινές ώρες ύποχωρούσαν. Την άλλη μερά κίνησε τό ύπε- ρωκεάνειον. Μας πέρασε Βόοπορο, Μαρμαρά, Κων) πόλιν, Δαρδανέλια καί μάς έφερε στόν Πειραια τήν πρώτη μερά τοϋ Πάσχα τής χρο¬ νίας 7 Απριλίου 1919 π.ή. χωρίς νά κατορθωθή, παρ' όλες τίς προσ πάθειες, νά εξακριβωθή τό δρομο- λόγι τοϋ βαποριοϋ Άγιώργη πού παρέλαβε τ' άδέλφια μου άπ' τήν Θεοδόσια, πρίν λίγες μέρες. Μπήκαμε τώρα στήν θαλπωρή τής ατοργικής μας Μονάς Έλλά- δας, μέ διαμονή των έκ Πόντου Έλλήνων, προσφύγων έκ Ρο»αίας τό Λαύριον, την Αϊγινα, τήν Ύ- δρα καί τίς Ιπέτσαις όπου παρέ- μεναν επί έννεάμηνον οί δικές μας οίκογένειες μέ τήν φροντίδα νά έπικοινωνήσουμε δι' άλληλο- γροφίας μέ τ' άδέλφια μου καί νά έπιδιώξουμε καί τήν δική τους κάθοδο στήν Έλλάδα. § ΚΣΤ' ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΟΙΚΟΓΕ- ΝΕΙΑΚΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ Κάτω άπό τίς συνθήκες αύτές τα 14 άτομα τής πατρικής μου φωλιάς πού μνημονέψαμε άνώνυ- μα στήν προηγούμενη παράγραφο, μαΖί μέ πλήθος όμοιοπαθών άνα- πνέουμε ελεύθερον άέρα οτήν αγ- καλιά τής Μεγάλης μας Μάνας Ελλάδος όπου κατεφύγαμε. Τ' ά¬ δέλφια μου όμως, μέ τήν έλξι τής ίδέας έπιστροφής οτήν ΤραπεΖοϋν τα παρέμβναν στήν Ρωσσία. Μά- ταια επί μήνες μέ συχνή άλληλο- γραφία οί γυναϊκες τους, ό μπαμ¬ πάς καί έγώ τούς έπεμέναμε νά κατέλθουν, διανθίΣοντες τίς έπι- οτολές μέ προτερήματα πού θά τύχουν μέ τόν ελεύθερον άέρα καί τόν σταθεράν έπαγγελματικόν προοανατολιομόν. Γιατί οί κινή- σεις τοϋ Έθνικοϋ Συμβουλίου των Ποντίων γιά τήν ίδέα «Έλεύθερος Πόντος» οτό Βατούμ, μέ τίς τότε όλοένα αύξανόμενες πιθανότητες ύπεδαύλιΖε τόν πόθο τους γιά έ- πιστροφή στήν ΤραπεΖοϋντα καί μέναν άναποφάοιστοι, μέ φρικτόν άποτέλεσμα: Ό μέν Βασίλης νά βρή τραγικό τέλος τής Ζωής τού στή σιδηροδρομική γραμμή τού Βατούμ τόν Ίανουάρη τοϋ 1920, ό δέ Λευτέρης νά πέση θϋμα συγκρούσεων Μπολσεβίκων — Μενσεβίκων, νά πάθη καί νά υπο¬ κύψη τόν Μάρτη τοϋ 1921, ξένος ■οτά ξένα. Στό άναμεταξύ κα'ι των 2) Άπό τόν Αύγουστον τοΰ 1917 άνεκτίμητη σέ στοργή μάνα στό Άργαλή ΤραπεΖοϋντος τοϋ Πόντου. 3) Άπό τό φθινόπωρο τοϋ 1919 θηλάΖον τοϋ άδελφοϋ μου Λευτέρη, οτό νηοί Σπέτβαι τής Ελλάδος. 4) Άπό τόν Ιανουάριον τοϋ 1920 τοϋ άδελφοϋ μου Βααίλη στό Βατούμ τής Ρωσσίας. 5) Άπό τό θέρος τοϋ 1920, θηλάΖουοα κόρη τοϋ ίδίου άδελφοϋ μου Βασίλη στήν Πτολεμαίδα Κο¬ ζάνης τής Ελλάδος. β) Άπό τόν Μάρτη τοϋ 1921 τοϋ άδελφοϋ μου Λευθέρη οτό Νοβορωσίσκ τοϋ Κουπάν τής Ρω- οίας. 7) Άπό τόν Μάϊον τοϋ 1922, τής όχαρης αδελφής μου Έλισά- 6ετ στήν Εύαγγελίστρα Θεσ) νίκης τής Ελλάδος. 8) Άπό τόν Απρίλιον τοϋ 1926, τοϋ μπόμπα μου Νικόλα οτήν Εύ- αγγελίστρα Θεσ) κης τής Ελλάδος. κα'ι 9) Άπό τόν Ίανουάρη τοϋ 1933 τής γηροκομημένης θείας Χριστίνας στήν Πτολεμαίδα ΚοΖά- νη τής Ελλάδος. Νά ό θλιβερός πίνακας τραγικοϋ άπολογισμοϋ άπό τάφους προσφι- λών τής πατρικής έστίας άπό τίς 19 τοϋ Ίούλη 1916 ήμέρα τοϋ ξε- σπιτωμοϋ μας, πού κατέστησε ξερ· ριΖωμό ή έπόρατη Άνταλλαγή. § ΚΗ' ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑ ΣΜΑ Μέ θέμα μας τήν ρευστότητα καί τίς μεταπτώσεις στήν ανθρω¬ πίνη διαβίωσι δώσαμε στήν πολυ- σέλιδη αυτή πραγματε^α μας χροιά οίκογενειακοϋ μας δράματος μέ έ- πισήμανσι όμως οτόχων γενικοϋ ένδιαφέροντος, όπως ασφαλώς διαπιοτώνει κάθε άναγνώστης. Βαθεϊς στοχασμοί θά παραδε- χθοϋν πώς κύλααν τα χρόνια μέ οκληρή έμπειρία, άλλά μέ πολύ- μα διδάγματα. Ή ίδιομορφία σέ κάθε ξεδίπλω- μα πτυχής, νέους προσανατολι- σμούς γιό τήν Ζωή τής ανθρωπό¬ τητος θά άπεικονίση στόν άνα- γνώοτη. Θά οταθμίοη τόν σκληρόν άγώ- να γιό έπικράτησι άνάμεσα οέ ά¬ τομα, οέ έθνη καί σέ χώρες ά- λυοσιδωτό άπό έλπίδες καί άπογο- ητεύσεις. Άπό έναλλαοσόμενες χαρές καί λύπες. Άλλά κα'ι άπό άοτάθμητους παράγοντος πού ά- νεβοκατεβάΖουν δχι μονόχα άτο¬ μα κα'ι οίκογένειες, άλλά κα'ι λα- ούς. Καί θά παραδεχθή τήν άδιά- ψευοτη άλήθεια: ."Αλλαι μέν βου¬ λαί άνθρώπων, &λλα δέ Θεός κε- λεύει». Πιστεύω. Τα πολύτιμα αύτά διδάγματα θά τα ένστερνιοθή άραγε ή νέα γενεά γιά νά βγάλη ουμπεράσματα γιά τήν πορεία τής Ζωής της; Ημείς, άπό τήν θέσι μας αυτή πάνω στήν δύσι τής Ζωής, τό ευ¬ χόμεθα όλόψυχα. Πτολεμαΐς Ίούνιος 1972 ΑΝΑΝΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΕΤΡΩΠΑΊΚΟΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Τό 6ον Ειδικόν Εΰρωπαϊκόν Σε μινάριον Μάρκβτινγκ οργανούται είς Αθήνας, Λπό 18—20 "Οκτώ¬ βριον έ έ., μέ Θέμ,α: «Ανάπτυξις Προϊόντος καί Διεθνές Μάρκε- τινγκ». Τό Σεμινάριον όργανώνει ή Δΐε δύο τα βλαστάρια σάν άγγελουδά- ( θνή; Όμοσπονδία Μάρκετιν-γκ, έν κια πέταξαν στήν αίωνιότητα" καί | σννεργασία μετά τού Έλληννκοΰ σέ συνέχεια ήρθαν σέ δεύτερο γά- μο οί γυναϊκες των καί διαλυθήκα- νε, κάτω άπό τίς θλιβερές αύτές συνθήκες, αί δύο οίκογένειες τής πατρικής έστίας. Ό πόνος τής σκληρής αυτής απωλείας κλόνισε όλους μας, ξέχωρα όμως τήν ά- | όμματη άδελφή μου καί τόν μπαμ- I πά πού δέν άργησαν νά άκολουθή Ίνστιτοί'τον Μάρκετιννκ τής 'Ελ- ληνικής 'Εταιρίας Διοικήοβως 'Ε- πιχΐΐρήσεων καί τοϋ 'Ελληνΐ'κοΰ Όργανσμοϋ Μάρκετινγκ_ Είς τό Σεμινάριον, τοΰ όποίου αί εργασίαι θά διεξαχθοϋν είς ήν αίθουσαν «'Εβπερίδες» τοϋ Χίλτον θά λάδονν μέρος, ώ; είσηγηταί, "Ελληνες καί ξένοι διακβριμβνοι ε'ιΐδικοί, οί όποΐοι θά παρουσια- σουν τα επί μέρους θέματα.

ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥΊΖΙΔΗ
ΑΟΞΕΣ ΙίΑΙ ίΩΙΙιΣ ΠΟ ΙΗΪΡΝΗ
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Δ'
Ν' άκοϋς τίς άρμήνιες (συμ-
βουλές) μου. Οϋτε τού Χαλκά
Μπουνάρι τα νερά δέ θά σέ Εε-
βγάλουν άπ' τα κουσέλια τσυς.
Θά γείνω μαλλιά κουθάρια μ' ό-
λο τό μαχαλά... Νά, προψές πού
σοϋκανε πατινάδα, έγινε οούσου-
ρο. Σκάσανε άπ' τή ζούλεια σάν
άκούσανε τό:
«Ξύπνα, ξύπνα, γλυκειά μου
(παρθένα
άπ' τόν ϋπνο σου πειά τό
γλυκό».
Βγήκανε στίς ταράτσες κι άρ-
χισαν τή γλωσοοφαγ'ιά, τα κου-
τσομηολιά οί άνύπαντρες. Δέ λέω
νό τού κάνης γηνάτεια...
"Η θειά μου μιλά γοργά. Άπ'
τή ταραχή, τό πρόσωπό της 6να-
ψε. Την πιάνει ΰσθμα. Άναπνέει
δύσκολα.
'Απ' τό σοκάκι ένας Έβραϊος
τής Χάβρας, φωνάΖεΐ:
— Ρ&ϋχα, παληά, παπούτσια ά-
γοράζει....
"Επειτα άκούγεται ό Γιαουρ-
τάς, πού έχει στόν ώμο τό μακρύ
Εύλο άπ' όπου κρέμονται κεοέδες.
Τώρα, ό γιουβρεΖής:
—Φρέσκα, άφράτα σιμΐτια...
—Θειά, τής μίλησα, ό Στεφο-
νής έχει καλό σκοπό. Μή χολο¬
σκάς. Θέλει νά βγάΖη μπόλικες
μπαγκανότες άπ' τό έμπόριο, γιά
νά παντρευτοϋμε. Στή Πούντα
πού έργάΖεται, έρχονται — πιότε-
ρο τόν ΑΟγουστο, Σεπτέμβρη —
όραμπάδες μέ μογάλες ρόδες,
πού τούς τραθάνε θουβάλια, μέ
οϋκα, τσαϊλί άπ' τό Όδεμίσι. Στα-
φίδες έρχονται άπ' τό νομό τόν
ίλλο μήνα. Γυναϊκες, πού πληρώ-
νονται 12 γρόσια τή μερά, τα ου
οκευά^ουνε οέ κουτιά μέ δάφνες.
ΖυγιάΖονται στά καντάρια. Χαμάλη
δες μέ χαμαλίκες, τα φορτώνουν
σέ καράβια. Στέλνονται στά πέ-
ρατα τής γής....
Σήμερα έχω προαίσθησι πώς
θάρθη. Ποτέ δέν ήμουν τόσο εύ-
τυχισμένη, δσο τίς τελευταϊες
μέρες...
Ιάφνου, άπ' τα Εύλινα σκαλιά,
βήματα γνώριμα άκούστηκαν. Εϊ-
τανε τού Στεφανή. Ή καρδιά μου
κτύπησε τρελλά οτά στήθη νά
οπάση.
Άφηαα τή παντόφλα πού έ-
φτιανα, οτό σετ2ετέ. "ΕτρεΕα χά
ρωπιγ νά βγάλω την άμπάρα άπ'
τή πόρτα.
Στό ανοιγμά της, πρόβαλε ή
λεβέντικη κορμοοτασιά τού Στε¬
φανή. Ρίχτηκα στήν άγκαλιά τού.
Ή ματιά τού άστραψε φλογαρή,
6ταν μ' άντίκρυσε. Μέ φίληοε ά-
παλά στά μαλλιά. Πέρασε οτό δω-
μάτιο. Καλημέρισε την θειά. Στά
χέρια κρατοϋοε δυό κουτιά. Στό
μικρά είχε τΖιβαερικό (κόσμημα).
(Χρυσό βραχιόλι) Στό μεγάλο
■σεκέρ λουκούμ (κουραμπιέδες).
— Γιά τα γενέθλιά οου, εϊπε.
Τό χρυοαφικό οτό πήρα άπ' τό
σκοτεινό ΜπεΖεστένι μέ τή θολω-
τή στοα. Στήν Τούρκικη άγορά,
στό ΜπαΖάρ. Τή θειά θά τής πά-
ρω λαμέ μεταΕωτό άπό τσακμά,
άπό έμπόρους Χιώτες
Τόν κυττάγαμε άφωνες άπό
χαρά.
— Σάς φέρνω νέα, ουμπλήρω-
σε μέ ίεστή φωνή.
— Τί; τί; ρωτήσαμε μέ μιά φω¬
νή, έγώ κ' ή θειά μου.
— Μέ κάνανε έπιστάτη, οτήν έ-
πιχείρησι πού δουλεύω. Θ' άρχΙ-
σουνε μπερικέτια (πλούτη). Ό
διευθυντής μ' έκτιμά. Τό πρωί
πού πηγά μαΖί τού καί πήραμε
κρύο γάλα στό «Χάΐ-Λάιφ», κάτω
άπ' τή τέντα, μοϋ τό είπε. Λέω
νά γίνη σύντομα ό γάμος, οτήν
έκκλησιά Γενέθλιά τής Θεοτόκου.
Θά νοικιάσω σπίτι μέ κήπο γιά
τό καλοκαίρι στό Μπουρνόβα, πού
ο' άρέοει Άγγέλα. Θά πάρουμε
καί σένα θειά....
Φαντασθεϊτε τή χαρά μου. "Ε-
κλαιγα, γελοϋσα άπό ευτυχία.
Ή θειά μου καμάρωνε ίκανο-
ποιημένη. "Εκανε τό σταυρό της.
Σά ο' δνειρο άκουγα τή θερμή
φωνή τού Στεφανή:
— Άπ' τό γάμο θά πδμε στό
«Ζαρντέν ντέ Φλέρ» γιά μπϋρες,
μεΖέδες. Θά κεράαω έγώ.
Ή θειά μου μιλοϋσε μόνη, έ-
τοιμά£οντας σερμπέτια νά κε-
ράση:
— Θά πάω νά φέρω τό ταψί μέ
τό μπακλαβά άπ' τό φθϋρνο. Τα
προυκιά τσί τα έχω τής Άγγέ-
λας "Οσα μένουνε θά τσί τα πά-
ρω άπ' τού Ξενόπουλου στό Φραγ
κομαχαλά, άπ" τό Μπόν Μαροέ,
άπ' τοΰ Σολάρι κι άπό 'Εβραίους
έμπόρους στούς θερχανέδες μέ
παΖάρια.
Καθόμαοτε μέ τό Στεφανή
στόν καναπέ, πιασμένοι άπ' τό
χέρι. Γελάμε οάν εύτυχισμένα
παιδία. Ή μυρωμένη τού άνα-
πνοή μέ τυλίγη. Τα γαλανά τού
μάτια μοιάΖουν σάν θαλάσσας κϋ-
μα κι έγώ βαρκοϋλα άνήμπορη,
μικρή εΐμαι ετοίμη νά πνιγώ, νά
χαθώ οτό κάλεσμά τους. 'Απ' τό
σαχνιοίνι ή καρδερίνα στό πρά-
σινο κλουβΐ κελαϊδδ. Δέ μιλδμε...
"Η θειά κυττδ εύτυχισμένη τίς φω
τογραφίες των γονιών μου.
Μέ άγαλίασι, λέει προσευχές.
Τό καθήκον της τό έχει κάνει!
(ΣυνεχΓζεται)
ΕΠΙ ΤΗ ηΕ»ΤΗΚ0ΝΤλΕϊΗΡΙ1.ί ,ΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡ9ΦΗΙ
Συγγράφετα. υπό των τότε φοιτητΦν, 1) ΧΡΓΣΟΣΊΟ-
ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Ηροέδρου τή; Ενώσεως καί -ή;
Ομυσπονδίας Ιίρο.σφύγων Φ<κτητώγ %% 2) ΣϋΚΡΑΤΟΥΐ; Γ ΚΛΑΔΑ, Η^οέδρσυ τ*ς Ενώσεως Ηοντίων Φοιτητών ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΟΝ ΟΝ(ΛίΑ.α?_Ν ΚΑΙ ΤΉΣ ΣΤΑΔΙΟ- ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΟΡΟ-ΦΪΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΗΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ. ΕΑΑΗΝΙΚΘΝ ΩΔΕΙΟΝ ΕΤΟΣ ΙΔΡΓΣΕΩ': 1919 ΑΘΗΝΑΙ - ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΤΡΙΚΟΥΠΗ καί ΔΙΔΟΤΟΥ 53 ΤΗΛ. 720.098 Γενική Διευθύντρια: ΤΑΣΙΑ ΚΟΤΣΗΡΙΔΟΓ Καλλιτεχνικός Διευθυντής: ΑΝΤΙΟΧΟΣ ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΣ Αί εγγραφαί κα) τα μαθήματα συνεχίΖονται Πληροφβρίαι καθ' εκάστην 9—1 καί 5—8 ΕΘΝΙΚΟΝ ΩΔΕΙΟΝ Ίδρυτής: Μ. Καλομοίρης — Τα μαθήματα ήρχισαν. — Αί εγγραφαί συνεχίξονται. — Πληροφορίαι καί εγγραφαί όΰύ; Μαιζώνο; 8 (Πλατεία Βάθης) _ τΩραι 9—1.30 μ.μ. καί 5—8 μ.μ. — Τηλ, 533.175 7" ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΤΜΝΑΣΙΟΝ ΗΝ. Κ. ΠΑΠΑ Γ Καταχονξηνοΰ 2 χαΐ Θεμιστοχλέους Π (Οίκημα Σχολών Παρναοβοϋ), τηλ. 6*1-502 ΑΙ Εγγραφαί Ήρχισαν Συστηματιχή Διδασχαλία Αγγλικών ίντός τού Προγράμματος Διά τάς εΐσαγωγικάς ίξϊτάσεις είς την Ιην Γυ μνασίον, αί οποίαι θά διεξαχ&οϋν άπό 23 — 25 Σεπτέμβριον, γίνονται καθ* εκάστην δω ρεάν φροντιστηριακά Μαθήματα. Πίηαοφ. χαΐ εγγραφαί) 9 — 2 μ.μ. καί 5 — 10 μ.μ. Βιολάκη Μΐ-ρόπη τοΰ Γεωργίου ίκ Σύλλης τοΰ Νομοΰ Ικονίου Μι κράς Άσίας. Πτνχιοΰχος τή; Ία-' τρικής τοΰ ΈθνικοΟ Πανεπιστημί ηιι Αθηνών είδικινθεϊσα εί; την Μικρο>Γ)ΐοληγί«ν, Πτνχιοΰχο; τή;
'Τγειονομΐνής Σχολή; Αθηνών
καί τή, Σχολή; Δημοσία; 'Τγπ-
ας τοΰ έν Βοστόνη τή; Μασαχου
"ρτης των Ηνωμένον Πολιτειών
Πανεπιστημίου ΧΑΡΒΑΡΝΤ, Δ.-
δάκτοιο τή; Ίατρικής τοϋ Πανι- |
πιστημιίου Αθηνών. "Έτυχον ενρ?ί ι
α; Ίατοικής καί 'Τΐρειονομικής έκ
παΐιδ:ύ3εο>; καί πρακτική; έξασκή
σεοις, Πρώην επί σειράν έτών ΰ
πεΰθινος τού τμήμοτο; Δημοσίας
'Τγιεινή; τοΰ 'Τγειονοιιικοΰ Κεν
τρου Άττικής, Λπό δρ τοΰ έ'τονς
1908 ώς Διενθυντή; Δηιιοσίας "Γ-
γείας τού 'Τπουργ^ίου Κοινωνικον
'Τπηοεσιών. Άπό διετι'ας καί πλέ¬
ον Γενικάς ΔιετθΐΛ'τής "Τγιεινή;.
Μετέσχεν πολλάκις ώς Άρχηγός,
είς τάς εργασίας τής Έπιτροπής
'Εμπειρογν'ϋ)μύνιον Δημοσίας 'Τ-
γ^ίας τοΰ Σιηιβονλίου Εύρώπης
■ (ΐΐ τρΐς ώς Άρχηγός είς τάς έτη
σί«ί συνελεύσει; ττι; Παγκοσμίου
Όςιγανώσεο); 'Τγείας.
Τυγχάνει Γΐϋόεδρος η Σΐηιβον-
λος πολλον Έπιστημοναών ή Κοι
Λονικών Όργανιόσπον κπί Σνγ-
γραίρεϋς Αοκΐτών έργασών 'Τγει
ονομικοΰ περιεχόμενον, θνγάτη,ρ
τοΰ γνωστοΰ Αγονιστοΰ των Ποοσ
φυγικών καί Εθνικον Δικαίοιν «α!
Ίδοντοΰ -— ΔΐΡΐθνντοΰ τής Έ<τ>η
ιι-ρίδο; ΠΑΜΠΡΟΣΦΤΓΙΚΗ. Λ-
ριιιντΐΛτου ΓΈΩΡΓΙΟΤ ΒΙΟΛΑ¬
ΚΗ καί πΰϊ',γος τοΰ Πολιτικοϋ
Μτ,γαν.νοΰ Αθηνών ΑΝΔΡΕΟΤ
ΠΑΡΛΣΚΕΤΑ.
Α
Ίν.ιμανουηλίδη; Έιμιμανουήλ τού
Προδοόμου, έκ Φλαβιανών (Ζν·
τϊί Ντεοέ) τής Καισαρείας περ'9
χής Κγ ππαδοκίας Μικράς Άσίας.
Φθ'Τητή; τή; Φαρμακευτικής τού
Έθνικοΰ Παν-επισττηιίου Αθηνών
ενεγράφη εί; τό Πανεπιστήμιον
Γενεύη; τή; "Ελβετία;. Άριστοΰ-
χοι τή; Φαρμακεντικής Σχολής
τής ΓΛ-νεύη; καί πρώην Έ.-ΐ,μίλη-
τής τή; Φαρμακογνιοσίας τοΰ αύ¬
τοΰ Πανεπιστημίου. Φαρμακοποιός
Νέας Σμύρνη; όδός 25η; Μαρτί-
ου. Άνέδειξεν την έκλεκτήν θν-
γατέο« αΐ>τοΰ ΕΤΑΓΓΕΛΙΑΝ,
Πτυχιοΰχον τής Φαρμακεντικής
Αθηνών καί διάδοχον αύτοΰ έν τώ
Φαρμακείω
Λ
Αθανασιάδης Τάσος τοΰ Νικό¬
λαον, έκ Σαλιχλί Μιτ<οάς Άσίας. Πτνχιοϋχος τής Νομικής τοΰ Έ¬ θνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρο; Άθηνόν) πρώην Γενι- κό; Γραιμιμπτεύ; τοΰ Έθνικοΰ Θρ- άτρου, Λογοτέχνη; τιμηθ·:ίς μί· πρώτον οραβρϊον Βι6λιογηαφίας. Λ Χαριτίδη; Άλέξανδρος) έκ Κάρ; τοΰ Κανκάσου. Πτνχιοϋχος Τοπογ,ράφος Μηχανικάς τοΰ ΈΟνι κου ΜρτσοβΓΪου Πολϋτεχνείον Ά θηνών, Τοπογράφος Μηχανικό; τοΰ 'Τπουργείον τή; Γεοργία; έρ- γασθεί; είς Μηκεδονίαν. Άπΐβίοσεν Α Ζαχαριάδης Παντελής χοΰ Νιχο λαόν, έκ Φιλαδελφείας Μικρά; Α σίας. Άπόφοιτο; τής Στρατόν!·· κ.ής Σχολή; τον Εϋελπίδιυν δια- κριθεί; έν τώ Στρατύματι. Τα- ξίαρχο; έ.Α. ήδη Πρύεδρο; των άπανταχοΰ Φιλαδελφέιον. Λ Κτονοταντινίδη; Παναγιώτη; τοΰ Γεωργίοι^ έκ Σουρμένων τοΰ Πόντον. Πτνχιοϋχος Πολιτικάς Μη χανικό; τοΰ Έθνικοΰ Μετσοβίίου Πολντεχνείου Αθηνών, Πολιτικά; Μηχανικάς των Τεχνικόν 'Τπηρ*- σιών τού 'Τ.τουργείου Παιδείας καί των Αθηνών διδός Καραγεώργη Σερβίας 7. Λ Βασιλειάδου Πόπη τοϋ έκ Κάρς τοΰ Καυν.άσου. Πτυχιοϋ χο; τής Όδοντιατοικής τοΰ ΈΟνι κου Παν€πιστημίου Αθηνών^ Ό- δαντίατρο; είς Μακεδονίαν καί ι· διός είς Σΐιδηρόκαστρον. Α Άθηνογένη; Θεμιστοκλής τοΰ Άντωνίου, έκ Σμύρνης. Πτυχιο·*1- χο; τής Νομ.κή; τοΰ Έθνικοΰ Πά νεπιστημίου Αθηνών ένταχθεις εί; την Δημοσίαν 'Τ,-ιηρεσίαν τοΰ 'Τπονργείου Κοινιονικών 'Τπηρεσι ώνι Δι-ευθυντή; τοΰ 'Τπονργείου Κοιν. 'Τπηρεσιών, Άξιόλογο; Λο γοτέχνη; καί Σνγ7ραφεύς. Λ .Παπακνριακοΰ Κον)νος τοΰ Ά λεξάνδρου, έκ Κοηθπόλεως. Πτν- χ οΰχο; τή; Νομικ.ή; τοϋ Έθνι¬ κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών έντ'ΐ χθείς είς την Δημοσίαν τοϋ 'Τπουν) γείου Εσωτερικόν. Παραιτηθή έχ τή; ΰπηρΐσίας δικηγορεΐ άπό πολλό,ν έτών, Δικηγάρος Αθηνών ΙΔΒΟΤΙΚΑΪ ΤΕΧΙΝΒΙΚΑ1 ΣΧΟΛΑΙ ΒΠΙΦΑΝΙΕΙΣ • ν^' ϊ - ι ΙΙΝΣΙΑΒΤΙΝΟΣ ΣΙ. ΙΑΡΛΟίΟΑίΡΒ δαβακησ^πινδοσ όδό; Άχαρνιΰν 17. Α Κεχριμπας^δη; ή Ήλέκτρη; Βεόδιορος, έκ Βιΐτοϋμ τοΰ σου. Πτιιχιοΰχος χής τοϋ Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Άθη "ών είιδικριΐθείς ιί; την ΙΙα&ολογί-' αν. Παθολόγος έγκατασταθείς εί; Θεσσαλονίκην, σύζυγος τής Όδο/-! τριάτρου έκ Κιον)πόλεως Μαρίκα; Μπίμπη τοΰ Νικολάου. ι Απεβίωσεν. ' Ι •Παύλου Άγνή Θεολόγου — Κα ραγεα>ργιάιδου, έκ Φιλαδελφείας |
Μικράς Άσίας. ΓΓτυχιοΰχος τής
'Ιατοικής τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστη
μίου ΆθηΛ'ΐον είδικευθεϊσα «ίς την
Νευρολογιαν καί μετεκπηιδευθεί- '
σο είε την άλλοδαπήν. Διευθυντής
Ίατρός τής Νΐυρολογικης Κλινι-
κής τοΰ Νοσοκομείου Έλληνικοϋ (
Έρ>θροΰ Σταυηοΰ, Νευρολύγος
Αθηνών διδός Άκαδημίας 15( σύ¬
ζυγος τοϋ Κλεάρχου Καραγεο,ο-
γιάδου. Ι
Α ι
Τσολακίιδης Μιχαήλ τοΰ Άνανία
ίκ Φιλ(ίνδελφεί(ΐς Μικράς Άσίας.
ΙΙτνχ,ιοΟχος τής Ίατρικής τοΰ Ε
Ονικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών εί-
δικευθ:ί; «ι; την Παιδιατρικήν,
Παιδίατρος Αθηνών — Πειραιώς
Λιιΐ)φύρος Ποσειδώνο; καί Θηοί-
ο>ς 2 Παλαιάν Φάληρον.
Λ
ΆοΛανιτόπονλος Νικόλαος το ι
ΣιμεοΊν, εξ Άγκυρας Μικράς Ά
σίος. Πτνχιοϋχος τής Ν»μικής
τοΰ Άριστοτελείου Πανεπιστημίου
(-)ρσσ<ιλονίκη·ς μΐτεν.παιδευθείς είς Ιταλίαν. 'Ενετάχθη είς την Δη¬ μοσίαν υπηρεσίαν τοΰ 'Τπουργεί¬ ου Έσΐ'>τερι>:<7νν, πρώην Διευθυντάς τοΰ 'Τπουηγείου Εσωτερικήν, νυν Σύμ<)ουλος τού Άνοιτάτου Σνμ- όουλίον Δημοσίίον ΰπηιρΓ.σιων (Α. ■Σ.Λ.Τ.) καί μέλο; τής Κ*·ντρι- κ.ί)ς Νομοτεχνικής Έπιτρβπής. Συγγραφεύς άξιολόγων Διοικητι- κων εργασιών. Λ Λοι'κας Ιωάννης τοΓ' Νικολάοΐ', έκ Κων)πύλε(ΐ);, Πτνχιοϋχο^ της Σχολής Ίατρικής Όνοματολογίας τής Λνών τής Γαλλίας καί Κ«θη γητη; τή; είδ4κότητος ταύτη,,. Γνιόστης Αρκετων ξρνων γλυχτσών καί μεταφραστής Ίατρικών συγ- γρπμ.μάτων. Λ Παράσχο; Εϋμένης τοΰ Έμμα- νονήλ, έχ Κνιδωνιών Μικράς Άσι- ας Πτνχιοϋχος τοΰ ΟΙκοΜ,μικοΰ τμτΐΊατος τοΰ Άριστοτελείου Πα¬ νεπιστημίου Θ·:ο<τ<ιλονί>κη; ασχολη-
0· ίς μέ την Δημοσιογραφίαν. Τνγ
χάνει ν'ιάς τοΰ διακεκριμ<νου Ία- τ?οΰ Κνΐδ<ονιών καί κατόπιν Αθη¬ νών, Αειμνήστου ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ιΠΑΡΑΣΧΟΤ, άναδείΐας τόν μέν ,τοωτότοκον υϊόν αύτοΰ ΕΜΜΑ¬ ΝΟΥΉΛ Διδάκτορα τής Δημοσιο- γρα'φίας τοΰ Πανεπιστημίου ΜιιΖοΰ οί των "Ηνωμένον Πολιτειών τής Άιιερικής, τύν δέ δευτερότοκον ΤΩΣΗΦ τελ-πόφοιτον τής Νΐ,αι- κς ΆθΓ.νών. . Α ΤίγκιληςΝικόλαος τοΰ Μηνά, ίκ Βρυούλλων τής Έρνθραίας Μι- κοάς Άσίας. Πτχιχιοΰχος τής Ά- νωτάτης Σχολή; Έμπορικών και Οίκονομικών Επιστήμων Αθηνών. "Ηδη Λιει'θυντής τοΰ Εμπορικον Τ',ιήιιατος τής μεγάλης έταιρείας ΜΠΕΡΙΚΣΑΙ Ρ. Α Βλαση; Βίκτο>ρ τοΰ Νικολάου,
#κ Κ(ον)πύλεως Πττχιοϋχος τής
Ίατρική; τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστη
ιιίου Αθηνών εντ«χδεΐς τίς τι7
Ληαοσίαν υπηρεσίαν τού ΰπουργεί-
ου Κοινιονικών νπηρ«σιών. "Ηδη
Λετθυντής τή; "Γπηρεσίας Έθνι-
κη; Α'ιμοδοσία; τοΰ υπουργείον
Κοινιονικών ΰπηρεσιών Παθολόγος
Άβτϊνών άδός Άριστοτέλους 140.
Λ
ΝοτάοιοςΠαναγιώτης τοΰ Απο¬
στόλου, εκ Φΐλαδελφείας Μικράς
Άσία;. Νομικός ένταχθεις είς
την Δημοσίαν υπηρεσίαν τοΰ 'Τ¬
πουργείου Έσωτίρικών.
Βελλή Εΰγενία, ίκ Σαράντα
ΈκκλησιιΛν Άνατολικής θράκης.
ΙΓτυχιοΰχος τής Όδοντιατπινής
τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Άθη
νών, Όδοντίατρος Αθηνών -/αί
Περιστερίον Άττικής.
Α
Τονρτόγλου Νικόλαος τοΰ Παν
τέλη, έκ Φιλαδελφΐίας Μικράς 'Λ
σίας. ΙΙτι·χιοΰχος τής Άνο)τάτης
Γεοιπονικής Σχολή; Αθηνών^ έν-
ταχ'θείς είς την Δημοσίαν υπηρε¬
σίαν. Γεωοτόνο; ΰπηρετών είς Χαλ
κιΊδα Εΰβοίας.
Α
Τριανταφυλλίδης Λάζαροτ, έκ
Κάρς τοΰ Κανκάσου. Πτι·χιοΰχος
Τοπογράφος — Μηχανικάς τοΰ
ΊοΟ κ.
Καθηγητού ιο 0
Ό Κωνσταντίνος Στεφάνου
Καραθεοδωρή, τοϋ όποίου συμ- |
πληροϋνται εφέτος 100 έτη από
τής γεννήσεως τού (1873-1950)
αυνδέεται μέ την Μικρασίαν άλλα
και τον καθόλου Ελληνισμόν τής
πάλαι ποτέ Όθωμανικής Αύτο··
κρατορίας διά προγονικών κα'ι
προσωπικών δεσμών άρρήκτων.
Ό Σύλλογος των Φοιτησάντων
είς την Εύαγγελικήν Σχολήν
Σμύρνης απεφάσισε την έκδοσιν
όναμνηστικοϋ τεύχους, τιμών κυ-
ρίως τόν Όργανωτήν τοΰ Πανε¬
πιστημίου Σμύρνης, τοϋ όποίου
δυστυχως δέν ύπήρΕαμεν παρά έ-
πίδοζοι φοιτηταί. Ποίον τό έργον
τοϋ Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή
ώς όργανωτοϋ τοϋ Πανεπιστημίου
τής Ίωνικής Πρωτευούσης άφη-
γεϊται μέ την γνωστήν ακρίβειαν
καί πλούτον οτοιχείων ό Άντιπρό
εδρος τοϋ Συλλόγου μας κ. Χρή-
οτος Σωκρ. Σολομωνίδης. Ποία
ή κολοσσιαία συμβολή τού τόσον
είς την Φυσικήν όσον καί είς τα
Μαθηματικά έκθέτουν έπίσης οί
άρμοδιώτατοι έν προκειμένω συ-
νεργάται τού άείμνηστοι Κωνσταν
τινος ΜαλτέΖος καί Δημήτριος
Χόνδρος όσον καί ό όμότιμος Κα
θηγητής Νικόλαος Κριτικός.
'Εοημειώσαμεν ανωτέρω ότι οί
οίκογενειοκοί δεσμοί τοϋ Καρα¬
θεοδωρή μέ τούς Έλληνικούς
πληθυισμούς τής Όθωμανικής Αύ
τοκρατορίας ύπήρΕαν στενώτατοι
καί ιδιαιτέρας σημασίας. Πρέπει
νά τονισθή έδώ μία πλευρά των
δεσμών αυτών ή όποία διά τούς
συγχρόνους ημάς, ιδιαιτέρως δέ
ιούς 'Ελλαδίτας άποβαίνει περί-
που δυσνόητος. Οί πρόγονοι τοϋ
Καραθεοδωρή ύπηρέτηοαν μέ πι-
στότητα άνωτερότητα καί είλικρι-
νή αίσθήματα την Όθωμανικήν
Αύτοκρατορίαν καταλαβόντες ύψη
λότατα άΕιώματα καί ύπερασπι-
οθέντες εύθαρσώς τα συμφέρον-
τα τοϋ Τουρκικοϋ Κράτους. Αυ¬
τάς ό ϊδιος ήτο υιός Πρέσβεως
τής Τουρκίας έν Βελγίω, ό·στις
μετέοχε ώς μέλος τής Τουρκι-
κής άντιπροσωπείας, τής οποίας
ήγείτο ό έξάδελφός τού 'ΑλέΕαν
δρος Στεφάνου Καραθεοδωρή,
ώς 6ε?ίρης καί πρώτος Πληρεξού
σιος τής Τουρκίος είς τό Βερολί-
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦τ
Λάγιο έπικαίρου ΰλης τα μι θι-
στύοημα «ΟΙ ΘΗΣΑΤΡΟΙ ΤΟΤ
ΚΙΑΤΙΠΙΟΓΛΟΤ» άναβάλλεται.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦>♦♦♦♦♦«)♦♦
νειον Συνέδριον. Πρόκειται διά
τό Συνέδριον τοϋ όποίου μετεϊ-
χον ό Βίομαρκ, ό Ντισραέλι καί
άλλοι διάσημοι διπλωμάται.
Οί πρόγονοι αύτοι δέν ύπήρ¬
Εαν Φαναριώται. Άκριβέστερον
δέ είχον την νοοτροπίαν των Φα-
ναριωτών. Αντιθέτως επίστευσαν
ότι ήτο δυνατόν νά επαναληφθή
καί πάλιν τό θαϋμα τής μετουσιώ
οεως τής Όθωμανικής Αύτοκρα-
τορίας είς Ελληνικήν Αύτοκρα¬
τορίαν, ώς συνέβη άλλοτε τουτο
μέ την Βυζαντινήν Αύτοκρατορί- |
αν, ήτις μέ την δύναμιν τοϋ πνεύ ,
ματος, τής παραδόσεως κα'ι τής '
καλλιεργείας των άρχαίων διδα- '
γμάτων άπέβαλε τόν Ρωμαϊκόν Ι
χαρακτήρα, καταστάσα γνησίως
'Ελληνική. Ούτω οί Καραθεοδω¬
ρή ,οί Μουσοϋραι, οί 'Αριστάρ-
χαι καί πλειάς δλλων γνησίων όρ
θοδόΕων 'Ελλήνων άλλά καί πι-
στών τής Όθωμανικής Αύτοκρα-
τορίας ύπηκόων, προσεφέρον φώ
τα πνεύματος καΙ 'Επιοτήμης είς
την Τουρκίαν, ουδέποτε ούδ' επί
στιγμήν διακόψαντες τούς στενω-
τάτους δεσμούς των μέ τό Όρθό
δοΕον τής Αύτοκρατορίας πλή-
ρωμα.
Ό γεννάρχης των Καραθεο-
Έ3νικοΰ ΜρτσοΡκίου ΠολντεχνΓίο,'
Αθηνών, Τοπογράςρο; — Μηχανι
ν.ός έργαϊόμενος ί'δ (οτΐκώς είς
Θί σσαλονίκην.
(ΣυνεχΐΖεται)
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Α. ΘΕΟΔΩ
ΡΙΔΗΣ, Ίατρός, έκ Ν,ιΣλή Μι¬
κράς Άσίας.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ, Δι-
κηγόρβς, έκ Χαλδίας τού Πάντοο
ΜΙΧ. ΑΘ.
Έθν_ Ιΐανε,ΛισΤΓ,.μιοι) Αϋηνω.' Ι
δωρή, Στέφανος τοϋ Κωνστντί-
νου καταγόμενος άπο το Βοονο-
χώριον, κείμενον παρά την Ά-
δριανούπολιν, σπουδάέει πρωτί-
στως την Ελληνικήν σοφίαν είς
την περίφημον Ακαδημίαν των
Κυδωνιών, ακολούθως δέ τρέπε-
ιαι πρός τάς Ίατρικάς σπουδάς
έν Ιταλία, τάς οποίας όμως προα
καίρως έγκαταλείπει διά νά διευ
θύνη την έν Άδριανουπόλει Ελ¬
ληνικήν Σχολήν. Κατακτήσας, έ-
νώ μαίνεται εισέτι ή 'Επανάοτα-
σις το 021, την εμπιστοσύνην τοϋ
Σουλτάνου Μαχμούτ τοϋ Β' οϋτι
νος διετέλεσε ίδιαίτερος ίατρός,
ίδρύει τό 1828 έν Κων) πόλει την
πρώτην Ιατρικήν Σχολήν τοϋ Πά
νεπιοτημίου Κων) λεως τής όποί- ·
άς διετέλεσε όργανωτής. Ούτω, '
άπολαμβάνει άπεράντου εκτιμήσε¬
ως και σεβασμοϋ μεταΕυ των ά-
νωτάτων κύκλων τής Οθωμανι¬
κής Διοικήσεως καί έπ' αύιών
βασιΖόμενος ύπηρετεϊ τό Όρθόδο
Εον στοιχείον τής Αύτοκρατορί¬
ας τόσον έν τοίς Πατριαρχείον
όοον καί γενικώτερον είς πάσαν
εκδήλωσιν Έλληικής Παιδείας.
Ίδρύει τόν διάσημον Ελληνικόν
Φιλολογικόν Σύλλογον έν Κων)
πόλει, τοϋ όποίου κα'ι διατελεί
πρώτος Πρόεδρος, κα'ι συγγρά-
φεΐ σειράν μελετών καί έργων.
Αναφέρομεν την περίπτωσιν τοϋ
γέννάρχου διά νά έρμηνεύσωμεν
την θέσιν καί στάσιν όλων των
μελών τής οικογενείας Καραθεο
δωρή οίτινες ώς Βεζίραι, ώς
Πρέσβεις τής Τουρκίας, ώς Ηγε
μόνκς τής Κρήτης καί τής Σά¬
μου ουδέποτε άπέθαλλον την Έλ-
ληνικότητά των άλλά καί τό όνει¬
ρον διά τής πνευματικής των ύπε-
ροχής νά έπιβληθούν είς ειρηνι¬
κήν συμθίωοιν μέ τούς κατακτη-
τάς.
©ά πρέπει ϊσως νά τονισθή ό¬
τι ή παρά τοϋ Ελευθερίου ΒενιΖέ
λου έκλογή τοϋ τελευταϊου των
Καραθεοδωρή, ήδη διασήμου επι
στήμονος, ώς όργανωτοϋ τοϋ Πά
νεπιοτημίου Σμύρνης, δέν ύπήρ-
Εεν άοχετος πρός την προϊστο-
ριαν τής οικογενείας τού. 'Υπήρ
χαν τίτλοι εύγνωμοσύνης καί εί-
λικρινοϋς προσφοράς πρός τό
Τουρκικόν στοιχείον, ό δέ Κων¬
σταντίνος Καραθεοδωρή καλού
μενος νά οργανωθή είς την μόλις
έλευθερωθεϊοαν Μικοαοίαν έν α¬
νώτατον έκπαιδευτικόν ϊδρυμα ήτο
άναντιρρήτως ό μόνος όστις ήδύ
νατο νά επικαλεσθή τούς τίτλους
αύτοΰς. Διά τόν λόγον αυτόν καί
κυρία πρότασίτου είναι ή "Ιδρυ¬
σις Ίνστιτούτου Άνατολικών
Γλωσσών διά νά ύπηρε,τήοη ούτω
την πνευματικότητα άλλά καί νά
άναδείΕη τόν εκπολιτιστικόν χα¬
ρακτήρα τής 'Ελλη/ικής Διοική¬
σεως πρός τούς μέλλοντας άλλοε
θνεϊς ύπηκόους.
Άλλά πάντα ταυτα έρχονται
πλέον πολύ άργά. Οί Νεότουρκοι
δέν συγχωροϋν οϋτε άνέχονται
την παρουσίαν «γκιαούρηδων» έ-
οτω καί έμφορουμένων μέ την
πλέον άΐδολον πρόθεσιν, ή κατά
πάντα' όρθή τακτική των Καραθεο
δωρή ήτις επεχείρησε νά μιμηθή
έν προκειμένω ανάλογον πολιτι¬
κήν των Εβραίων, οίτινες είναι
Άμερικανοί ή Γάλλοι ή Άγγλοι
ουδέποτε όμως διακόπτουν την
'Εβραικήν των προοήλωσιν, απέ¬
τυχεν έν Τουρκία προσκρουσασα
είς τόν θρησκευτικόν των Τούρ¬
κων φανατισμόν. Τουτο καί δι'
αύτούς τούς 'Εβραίους. Ούτοι έ-
σταδιοδρόμησαν καί διέλαμψαν
έν Τουρκία κατά τρόπον παράλλη
| λον πρός εκείνον των Καραθεο¬
δωρή μόνον όμως καί άποκλειστι
κώς όταν απέβησαν «ντονμέδες»
δηλαδή άλλαΕοπιοτήοαντες καί ά-
σπασθέντες την Μουσουλμανικόν
θρησκείπν. Λέγεται ότι Ντονμές
ύπήρΕε καί ό Θεσσαλονικεύς Κε¬
μάλ, πράγμα πιθανώτατον Οί Κα
ροθεοδωρή ουδέποτε μετέστησαν
τής όρθοδόΕου πίστεως. Άκόμη
περισσότερον, ουδέποτε άπέκρυ-
ψαν την Έλληνικότητά των.
Σφάλμα ύπήρΕε ότι την σώφρονα
αυτήν πολιτικήν δέν εσκέφθησαν
νά άκολουδήσουν τουλάχιστον έ-
να αίώνα προηγουμένως, έκεϊνοι
Πληρης περιγροφή τή<- έπ.κής μά χης τήε Π(νΠου ολοκΛημυυ ι υο οοΛί.μοι» 1»ί4·ϋ 4ί. Την στιγμήν κ.αθ' ήν ωμίλει, 6ολ'ι; τνφεν.ίου τόν έπληξεν είς τό δεξιάν μέρος τού στήθους καί μ,ή δ» ντ)θεί; νά κρατηθή ορβνος, παρά την προσπάθειαν τού, κατέ¬ πεσεν επί τοΰ έδάφου;, έν ώ χρύ- νΐιι ό Άνθυπολοχαγό; Σπυρόπον- λος ώρμηοε νό τόν συγκρατηθή, προσήρχΐτο δ' έκ μικρά; άποστά- σε(ι>; καί ό 'ΤΠπολοχαγός Γερακί
νη;. Ό Δαιδάκη; διέταξεν άμψο.
τρρους νά σπεύσονν άμέσω; εί;
τα τμι',ματά των, διότι ή κατά-
στασις ήτο κρισιμιοτάτη. Έκείνοι
σννεμοριρώθησ«ν προσρέξα; δέ
ό έφεδρος Άνθυπολοχαγό; Μελάς
Ζαχιιρίίΐς, δ.οικητή; διμοιρια; πό-
λνβύλίον, έγγύτατα πρός τό ση-
μΐίον έκεΐνο τεταγμένης, τώ πα¬
ρέσχε τάς πρώτας βοηθείας.
Τύ τραΰμα ήτο βαρύτατον, διό¬
τι δι επέρασε τόν πνεΰμονα καί έ-
ί'.έα'εί-εν Ακατάσχετον αίμορραγί-
αν, ίκ τής οποίας ό Συνταγματάρ
χης εκινδύνευε νά χάση τάς (ά-
ς του
Ό Ταγματάρχης Καραβίας, τό-
τε-, καθ δν χρόνον 6δ δέ τάς
λευταίας έντολάς τού πρό; τύν
ίΚν Λόχον, οστ!ς θά έκινεϊτο πρό;
τό ί'ιψοιμα Τκμποΰρι, ήκουσε ■ ά;
Φΐηνά; καθώ; καί πι«νού; πυρο-
βηλισμοΐι; καί έκρήξει; δλμων ?ν
τ?Γ'9εν τής κοςοφή; τοΰ Προφήτη
Ηλία, καί, άναστείλα; την κίνη-
(Τ ν τοΓ> Λόχον, έππενσ·:ν ίκεΐ.
Έγνΰ; τή; κορνφής τότε εϊδε
κα,τηκείμενον τόλ' Συντη.γαατάρ-
χην Δα6άκην αίμύφυρτον καί ώ-
χρύτατον λόγο) τή; απωλείας πολ-
λοΰ αϊματο;, ουδένα δ' έτερον
πλησίον τού, πλήν τοΰ έφέιδρου
'Λνθ-ιπολοχιιγοΰ Μτλά Ζαχ., διό¬
τι ό χώρος έ(ίάλλ.·?το νπό -τυρών
Πεζικοΰ καί λίαν έγγύς έξε-
τής τοϋ Πανεπιστημίου Σμύρνης,
τοΰ όποίου ήιιεϊ; οί μή προλαίιό/-
τες έκεϊ νά διαττλέσίομεν φοιτη-
ταί τού τιμώμεν την μνήμην σήμε¬
ρον.
ΜΙΧ. Α Θ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
Κοιθηνητής τοΰ Έθνικοΰ Π·ιν<τπι- στη,μίου Αθηνών, Πρόεδρος τοΰ Σ^λόγον των Φοιτησάν¬ των είς την Εύαγγελικήν Σχο, λήν Σμύρνη; Καί, χωρί; νά χρονοτριδή, έσ- πενσεν έν πρώτοι; νά τακτοποιή- ση τόν ήροπκόν Συνταγματάρχην τού, ό όποίο; ήγοηία μέ την κρι- σιμύτητα τή; πολεμική; καταστάσε «;, Αδταφορών τελ.είως διά την ζωήν, ή όποία ήτο ετοίμη νά τόν εγκαταλείι| η. Πέριξ τοΰ αίματοβαφοΰς έβά- ιρου; ο.του κατέκειτο ό Δαδάκης, ϊσνριζον αί βολίδε; καί τα Οραύ- σματα βληαάτίον καί βράχοιν" έ- .τ:κράτει δέ έςημία, διότι πάΛτες είχον καλυφθή εί; τα; θέσει; το>ν
μάχης καί τα όρνγματα.
Μ·ετά την επίδεσιν τοΰ τραύμα-
το; τοΰ Δα6ά·κη, ό Ταγματάρχη;
Καραβίας, Αφοΰ διέταξε νά μετα-
ο;έροι·ν τόν Συνταγματάρχην 'ί;
τό ΈπταχοΊριον __θά παρακολου¬
θήσωμεν δέ τα τής μεταφοράς
μ·?τά την περιγραφήν των μαχών
— ?σπενσε νά Αντιμετωπίση την
κατάστασιν.
Τό ήβικόν των άνδρών είχε ση
μαντικώς κλονισθή μετά τόν τραν
ματισμόν τοϋ Συνταγματάρχου
Δ·αί)άκη. Άλλ' ό Ταγματάρχη;
Καραβίας, ό ό.ποϊο; ΐ<πό τόσον δραματικά; συνθήκα; ανέλαβε την διοίκησιν τού Άποσπάσματος Πίν δου, δ'ά π;»οσλαλιάς έμ.τνει>σμϊνη,ς
καί πολϋ συγκινητικής Ανεπτέριοσε
τό φρύνηιαά τιον καί διέταξ« αέ
την λόγχην έφ' υπλου νά κινη·
θοϋν τα τμήματα πρός την κορυ-
φήν τοΰ τ'ηΐηίιματο;.
'Όταν τα πρόΊτα. έχθρικά τμή¬
ματα έπλησι'ασαν ρί; την κορι<φήν κ<ιί ίαχαί το>ν διάτοοοι έοόνουν
την Ατμόσφαιραν επί τή.,._ νίκη,
ΐξετ?εύθη αΐφνιδκιστικώς ή άν-
τέφοδο; των ημετέρων τμημάτιον,
υπό τα; βροντώδ'εις πολεμικά;
κραυγάς Α έ ρ α α α !!... Καί ί
Ιταλοί, κεραυνοβοληθέντες, Λν«-
τράπησαν.
Ή άθάνατος έλληνική λόγχη
έθίίτματοΰργησε δι' άλλην μίαν
φοράν ίί; τό Γη|>ωμα τοΰ Προφή¬
του Ήλία. "Εκτατρ δέ,, όσάκι;
έ.ξήστραπτεν εναντίον τού είσβο-
λέοι;, είτε ημέραν υπό δοοχήν,
εύδίαν ή χιόνα, είτε νύκτα υπό
την λαμίαν βομβιιρδιτμών ή κα-
ται.γίιδίΐιν ή αιθρίαν, ένέσπειρεν
«ι; τα; τάξει; τού τάν πανικόν.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑί)
ΕΚΠΑΙϋΕΥΤΙΚΑ ΤΕνΊΗΜΑΤΑ
ΑΝΕΓΝαΡΙΣΜΕΝλΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ 40
(ΟΜΟΝΟΙΑ) ΑΘΗΝΑΙ
ΤΗΛ 525.168 - 548.408
ΗΜΕΡΗΣΙΑ! ΣΧΟΛΑΙ
ΜΕΣΗ ΚΛΕΚΓΡΟ^ΙΚΟΝ
. ΣΧΕβϊΟΥ
ΜΕΙΗ ί«1Ε ί/Α/ ΕΙΟΛΟΓΟΝ
ΝΥΚΤΕΡϊΝΑ! ΣΧΟΛΑΙ
ΜΕΣΗ ΕΡΓΟϋ. ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΟΝ
ΜΗΧΑΝ0Τ£Μη.ΙΤΟΜ
ΗΑϋΚΤΡΟΐΕΧϋΙΙΤΟΝ
ΚΡΙΙΝΙΑ ΕΙΙ1
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ
ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΑΣ ;
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ
Ό 'Εμπορικός Σύλλογος Πει¬
ραιώς, μέ έγγραφον τού πρός τόν
υπουργόν 'Εθνικής Οίκονομίας,
άναφέρει ότι αί έμηορικαί έπιχει-
ρήοεις τοϋ Πειραιώς άδυνατοϋν
νά άνταπεΕέλθουν είς τάς πολλα-
πλάς ύποχρεώσεις των, λόγω τής
τελευταίας μειώσεως των υπό
των ΤραπεΖών παρεχομένου χρη
ματοδοτήσεων.
ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ
ΚΡΑΤΤΚΟΤ ΣΙΤΟΤ ΕΙΣ
ΚΤΛΙΝ^ΡΟΜΤΛΟΤΣ
Έ .Εκρίθη άρμοδίο; ή χορήγη-
σι; δ.ατακτικών διά την πίΐραλα-
βήν σίτον, έκ των κρατικών άβτο-
θεμάτίον υπό των κνλινόρομΰλον.
ΔΕΝ ΙΣΧΤΕΙ ΤΟ ΑΙΙΟΡΡΗ-
ΤΟΝ ΤΩΝ ΕΠΙΤΑΓΏΝ
Τό Απόρρητον άφορά ίί; απά¬
σας τάς καταθέσεις είς ελληνικάς
| Τραπέζα;, Λδιαιφόρως, .άν αδτ«ι
| είναι δψεος ή έ.-τί προθεσμία. Τό
Λπόρρητον δέν Ίσχύει επί τραπεζι·
κων έ.τιταγον καί έπομένυνς δέν
κωλ.υΓται ή Τραπέζα άπω; ένημερώ
ση την αίτοΓχταν ί'ιβαγγελικήν Αρ¬
χήν π;οί τ°ν εάν δΐ' έπιταγήν τι-
<α, {κτίβΓΤητο καθ" ωρισμένην χρο- νολογ'ην ποόβλεψ,; καλν.ττοινσα την ;:λ!>ρ(ομήν.
Τα Λνωτερρ) περιλαμΛάνονται
εί; γΛοιμοδότησιν τού Άρείου Πά
γου.
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ
ΙίΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΤ
ΚΑΤΕΨΤΓΜΕΝίΙΝ ΙΧΘΤΟΝ
'ΙΙ προθεσμίτι έκτελο>νσμοΰ 2.
ί'ΟΟ τόννιον κατεψ>γμρνιΐ)ν Ιχθί'-
οιν παορτάθη μρχρι τή; 31η; Ό·
κττοβρίον 1973, δι" Αποφάσεοι; τοθ
ΰφυπουργοΰ "Εμποοίον κ. Μιχ.
Μπαλοπαύλον
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Εκυκλοφόρησεν είς καλαίσθη-
τον τεϋχος «Ή ένδοΕος πορεια
! τοϋ 'Ελληνισμοϋ διά μέοου των
αίώνων, πάθη καί δράματα των
'Ελλήνων τής Μικράς 'Ασίας», Λ0
γρς ρηθείς τή 17η Δεκεμβριού
1972, έν τή μεγάλη αιθούση τ^
Άρχαιολογικής Εταιρείας. *νΤ0'
λή των έν Αθήναις Σχολών Α.
Καλπάκα «ΑΙ Κυδωνίαι» επί τή
πανελληνίως τιμωμένη μνήμη τ^
πεντηκοατής έπετείου τής Μικρά
οιο,τικής καταοτροφής υπό τ"0
καθηγητού φιλολόγου κ. Στΐ<Ρ· Παπαδοπούλου.