194977

Πρός μονιμοτΣραν οικονομικήν
κρίσιν τοϋ Αυτικοϋ κόσμου;
ΣΙ, Λΰγουστος.
ιΤο χποότεοσν είναι
ηυξήθη χαΤα 70
σημί0(ΐ γών εδιπλασιάσθη
μ^.._Β^ζΤν ^ - «τα «% κ.ο κ "'
Η ανοδος των
των
>χήν αύτοκτονίαν άπό τίς κά-
οπω; —0
«Τό μεγάλο φαγο.τότι». Κ(ΐ1
ι νά Γχομε τό θάοηος νά τά
γ.ατί ό κόσμος θε
ι νά τό άγνοή».
Έτσι άρχ|ζει πρόσφατα ίνα ά,
ι,ο τοι> ό κώθηγητή; Τής Πολιτι*
ίι; Οίκονομίας στά Πανεπιστή-
,ο τής Ναντεο κ. Κοιστιάν Γκου.
'ΙΙπ,ειδτν σιιχνά την είχαν πεοι-
»5άψ£ΐ ώς μία έπικειμένη
των
πλον« αίτια
5»
οηρουχων μετάλλων
,:ν των Τι^' των ποώ
Χ*' πε(?ισ°ό™βον «ίοί
ϋ""""15
είς εποχήν ποϋ δέν ήτο
^γματική άπειλή, ή «γενική κρί
(ΐρ τοΰ κα.·τιταλ'.στ.καϋ συστήμα-
ι»; £γινε μιά έ'ννο,α πού άΐΓι'νι
ί5ιά<Γορο τύν κόσμο. Έφαντάζον- υ αυτήν ·»ήν κρίσιν ώς μίαν κε- [βννοδόλον κατάροενσ.ν ή ότοία ίτό τής μ «; ημέρας είς την Οίλ- ψ θά εατε,ρε τό χάος, την άντρ γϊαν καί τόν λιμόν καί θά πηρέλνε Μ' «κατακλυσμιχήνο ιδέαν είς αντιλαμβανόμεθα τά ΓΛΐμ.ττώματα τά όποϊα ά.τοκαλύ- ΐτονν ότι ευρισκόμεθα ήδη εί¬ κοσιν, «'Όλα ή σχεδόν δ- ερΐιον Οή άπί γωγών την Χιλήν την (μέ καί τών Κεφαλής είς των, Ήδη, τά έργα Τέχνης -2ωγρα φικοί πίνακες. κοσμήματα, σπάνια νομίσματα καί πάν ό,τι περικλείει '·>ς απο τάς βιομηχανικώς χώη^ | άρχαιολοΥ|Κ1ίν ό^'αν- ουγκεντρώ-
πάνΖ^·5 αύΐή δέΥ όΦ^λεταΓ|νουν· ούτπ·ν την στιγμήν, την προ-
τών ,,οοων ΞμαΤ,1^Γ ^κας Ι""01* Τ°° διε8νο0= «Φαλαΐου.
Ή άγορά Εργον Τέχνης
«τ
άστάθεια καί άναταραχή,
έπηρέαοε αημαντικώς - καί δή είς
παγκόσμιον κλίμακα- τάς προτι-
ΡΠσεις των έπενδυτών. οί όποϊοι
άναζητοϋν νέας πηγάς τοποθετή-
οεως τών κεφαλαίων των. τό
διά την εξασφάλισιν αυτών, ό
καί διά την άποκόμισιν κερδώ
«■
* *
*»*
τόσον
όσον
ών.
τα
χωοών αυτών
ΟίΈε
έ,τείγονται νά απαλλαγή,^
ολλάΓΜ όγοράζοντα
λ.χ.
ότι
νά δια
οταν ή
δύνα-
κ.ατά 28% έτησί-
■ οικ. έκ
ιια ομάς Κοατών ϊοεϊε;· *
όποϊα παλαιό-
^τερον. απετέλουν αντικείμενον συν
.χ_|ολλαγών των φιλοτέχνων καί όλί-
γων μεγιοτάνων τοϋ πλούτου σή¬
μερον προσελκύουν τό διεθνές
κεφάλαιον, είς ευρύτερον κλίμακα.
Τραπεζικοί οϊκοι, μεγάλαι εταιρίαι
καί πολλοί. οί όποϊοι, μέχρι πρό
τινος, είχον σχέσιν μέ τά έργα Τέ¬
χνης οίαν... ό φάντης μέ τό ρε-
συνωθοϋνται είς τάς
αιθούσας δημοπρασίαν τοϋ έΕωτε-
ίη φάομακα δέν
ώ συνήθη άποτελέ<:ματα. Κράτος ήχαμ,μία ομάς Κοατων ; ρεϊες; {έν ημπορεί πλέον νά τ^ασσεΰσ ι * Τό' τούς διαταραχθέντας μηχανισμοϋ; «τητον τή; διεθνοΰς οίκονομίας. Μία μα|οέ; )7>
εοωτημα
Οειαι Γ/,αο-της χώρας να μϊτααέοη:ιι·.σιιάτων ποο>ιαλε1 πα·
£ί;τους γείτονος τό δάοος τής |ίλιγγιώδη πληθωοισμόν
παντοθ έναν
άνατι-
μενον ής περ,οοους ειοηνης. Ά-Ϊ,αί ό ,Λμερ^νό; Αφε,λέτη; χά-
«ο 5-6% προ πενταετια; το ετη.,Οί. εϊ. αύτ4 τά 20ρ >> *
έργων Τέχνης έκ μέρους Βρεταν-
νικών έπιχειρηματικών συγκροτη-
μάτων καί όργανισμών τοϋ Σίτυ
-ιδίως Τραπείών- διά την άσφα-
λη έπένδυοιν κεφαλαίων. Έπίσης,
τουτο άποδίδεται είς τό ηύΕημένον
ενδιαφέρον τών Ίαπώνων αυλ>ε·
κτών διά τήν αγοράν έργων τών
Ζωγράφων τής Ίμπρεσσιονιστικής
Σχολής, ώς καί έργων ΚινεΖικής
κεραμουργίας.
Ή ηύΕημένη Ζήτησις έργων Τέ-
ΔΤΟ ΕΠΙΤΡΟΠΑΙ ΘΑ ΜΕΛΕ- 1
ΤΗΣΟΤΝ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤ-
ΞΙΝ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ ΙΙΛΑ-
ΣΤΙΚΩΝ
^ ^ Δι' αποφάσεως τού ϋφνπουργού
'ΕΟνιχή; Οίκονομίας επί θεμάτων
®νΤ·
ΙΙΕΟΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΘ ΠΑΗ0Ρ8ΜΑ
Μέ άντικείμενο τήν έπίτευΕη να. Τουτο απετέλεσε τό τέλος μι- αυτή έχει
προόδου πρός την διεθνή νομισμα- Ι άς μακράς καί ένοχλητικής διελ- '
Συνδςσμου Β.οαηχάνιον καί Β:ο-
τεχνών Πλαστ;κών Ε'ιδών Ελλά¬
δος, έργον τής «ποίας είναι ή μ-
λέτη άνα.Τ'Γςεο); τού Κλάόου
Πλαστικών Ε'.δών, ώς καί ή {«ό-
δε;|ις είδ.κών ί'4οιγο)γ;κών κινή-
τηων. Έξ άλλοι·, δι' ετέρας Απο¬
φάσεως τού γ. νκρυπουργοϋ συνε¬
στήθη Έ.-τιτοο.·ΐή έργον τή; οποί¬
ας είναι ή μελέτη άνχττύξΕως τού
Χνης άντικατοπτρί2εται καί είς την
'Τποδημάτων, ώς κ.αί
αϋΕησ,ν των εργασιών τών δύο κυ-} ^^^ ^ών!
κατάσταση έμπιστοσύνης οτή στερ
λίνα καί τό δολλάριο, τα όποϊα ι'ι-
πέστησαν προσφάτως σημαντική
μείωση τής ίσοτιμίας των έναντι
τών άλλων νομισμάτων, συνήλθε
την περασμένη έβδομάδα ή έπιτρο-
πή τών 20 χωρών - μελών, τού
Διεθνοϋς Νομισματικοϋ Ταμείου
στήν Ούάσιγκτων, σέ μιά διήμερο
ριωτέρων οϊκων δημοπρασιών τού
έΕωτεοικοϋ «Σόθμπυς.
καί -Κρί-
ΒΑΜΒΑΚΕΡΑ
Π·. Συγκεκριμένως, αί πωλήσεις ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ
τοϋ οϊκου «Σόθμπυ'ς», κατά τήν Ενεκρίθη μέ άπόφαση τοϋ ύφυ-
περίοδον 1972-73, άνήλθον είς πουΡΥ°υ Έθνικής Οίκονομίας, Το ! κων έπιτοκίων στό 10%, καθώς
η διάσκεψη.
Κατά τή διάσκεψη αυτή, ό ύ-
πουργός Οίκονομικών τής Βρεταν
νίας κ. "Αντονυ Μπάρμπερ, άνέ-
πτυΕε τούς λόγους πού έπέβαλαν
τήν πρόσφατη άνοδο τών βρεταννι
ή ς
71,7 έκατομμύρια λιρών Αγγλίας, μεύς Εμπορίου, ή είοογωγή έ£ , κα' τΠν *ντονώτερη παρέμβαση
ήτοι ένεφάνισαν αύξησιν έκ λιρών Αιγυπτου βαμβακερών ύφαομάτων
"Αγγλίας κατά 33,3% έναντι έκεί- διά °"νολικόν ποσόν 250.000 δολ
νων τής περιόδου τοϋ 1971—72. λαΡ'ων· τ° οποίον άντιοτοιχεϊ είς
τής Τραπέζης τής Αγγλίας, πού
άποσκοποϋν στήν άποδονική στα-
θεροποι'ηση τής άγοράς τής οτερ-
άλλου, ο οΐκος -Κρίστη., κα-
π°σόοτωσιν τής συμβατικής λίνα<: κα' τιΊν άποτροπή περαιτέ- η, τά την περίοδον τού 1972-73, ένε πεΡ'όδου 1-7.73 — 30.6.74. Τάς φάνισε κύκλον εργασιών 33,8 έ- σΧετικας αδείας θά χορηγή ή άρ- ρικοϋ καί πλειοδοτούν διά νά έ£α- κατο^ύΡια λιΡών ·Αγγλ!ας, έναντ. σφαλίσουν μίαν πόρπην τής χλαί. |^,7έκατομμυρίων λιρών Άγγλί- ς τού Μεγάλου Ναπολέοντος, ή ένα περιδέραιον μιάς οίασδήποτει ας κατά τό προηγούμενον έτος! Καί ένώ αύτά συμβαίνουν είς τό εύνοουμένης ενός κάηοιου Λουδο"- ■ έεωτεΡ|κόν· άνάλογοι τάαεις ή Χ'° ά δά ήρ· 6ίκου τής Γαλλίααί Έπιτροπή τοϋ ΕΒΕΑ. ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΞΕΝΟΔ Ο- ΧΕΙΩΝ Τόν ύποβ.δασμόν 10 ξενοδοχείον και ενός κέντςου άναψυχή; έπςό αρμοδία τντηηεσία τής Χ'°αν νά διαΥΡάφωνται καί είς την η ή Χώραν μας. Οί ένδ,αφρόμενοι διά Γ?15?; Α<εϊβι5νσεω; Έ.τοπχείαί ήτο επόμενον, ή τοιαύτη τήν απόκτησιν έργων Τέχνης έ- "" Δι.°"")σε.ω: τού Ε0?'- κατό όν της είς την άνοδ ™ " αυ^ί1οου·χα! ™ατ°νΐ' η αντίκτυπόν της είς την άνοδον των ούΕηθή καί είς την Ελλάδα υυεηρη και εις την ΓΐΛΛαοα, . ? Ζήτησις έργων Τεχνης, είχε τόν ώς προκύπτε, από την ηύΕημένην αγοραπωΛησιων καί την άϋΕπριν κίνησιν τών έν Αθήναις καταστή- ί ; ξχ, των τιμών τών ειδών αυτών. Χά- μάτων πωλήσεως έργων Τέχνης ταλύ|ιαΤα. «έντρα άναψνχής καί ρακτηριστικώς ύπογραμμίΖεται ότι. Οί προσερχόμενοι καθ' εκάστην είς έσΤί(ίοεω; ««βιστικά γοαφεΐα, κα κατά τόν έκπρόσ ύ """""" "'' ρω ύποτιμήσεως τοΰ θρεταννικοϋ νομίσματος, πραγμα τό οποίον εί¬ ναι άνεπιθύμητο, τόσο στό έσω· τερικό τής Βρεταννίας, όσο καί γιά διεθνεϊς οίκονομικούς λό· γους. Έπ' εύκαιρία, ό Άγγλος υπουρ γός ετόνισε δτι ό κίνδυνος ενός διεθνοΰς «πολέμου έπιτοκίων», με ταΕύ τών έκβιομηχανιομένων χω- τοϋ νέου διευθυντοϋ τοΰ ΔΓ^Τ. ■Ενα άλλο σημαντικό σημεϊο στίς τρέχουσες διαπραγματεύσεις, όποία συνδέει πραγματοποιηθή μία τών δύο τής άμε- ρικανικής (ή όποΐα ύποστηρίΖει τή λεγομένη αύτόματη διαδικαοία, ή τίς ίσοτιμίες μέ μ μ παραμένουν οί άμερικανικές άπαι- τήν κινήση τών συναλλαγματικών τήσεις γιά ένα περισσότερο άποδο άποθεμάτων πρός τα άνω ή πρός ό ύ ά τικό τών ή ρ σύστημα άναπροσαρμογής τα κάτω) καί τής απόψεως πού έ- ίσοτιμιών, τό όποϊο θά έπέ- πικρατεϊ στήν Κοινή Άγορά, δτι | ί ίί θ ρ τρεπε στίς χώρες νά διατηρήσουν | οί ίσοτιμίες θά πρέπει νά άλλά- τήν ίσορροπία τού ίσοζυγΐου ηλη- ϋωνται μόνο μετά άπό μιά γενική ρωμών των σέ καλύτερη κατά έπισκόπηση ολοκλή ή ί έπισκόπηση ολοκλήρου τής οίκο- νομικής καταστάσεως τής πρός ύ- ποτίμηση ή άνατίμηση χώρας. ρών, είναι έν δψει καί όπωσδή- κατά τόν Κρίστη» εκπροοωπον τοϋ οΐκου τά έν λόγω καταστήματα, ασφαλώς τοΰ Λονδίνου, ή έκπλη- κτική ανοδος είς τάς τιμάς τών Τέχνης όφείλεται είς τήν οεν είναι όλοι φιλότεχνοι —ώς συνέβαινε παλαιότερον— έ- - , , Λ . Γ· ·ε.!ΐατι«υν σιιστημα παρά μόνον η δυτικα κοατη, 13% στη:τ,ν οΙ ΙΙΠΑ ΧΟ,νο«ν Ιχαναποιη-ι· Ιταλία, 1Μ% στη Βρεταννιο πά|·,ά; τάς παραχωρήσεις τάς δ,,οάι: ο 20% στην Ιαπωνια, 9% ί6 έκβ:βσμό; τ,ον θά αποσπάση ά- λλ Σ , Γ.,, ν , ττττ. ,, . ..-:ασμο; τιον θά αποσπάση ά- βτη Γαλλια. Στι; ΗΠΑ «τού ση- π3 του; διηοημίνους Μαρτεναίη» μαντιχός άριθμός τιμών κατανα τ(Ι)ν ),ο)τοδ ήτο δεσμενμένο; πρέπει νά: 'Α1).' τύτό δέν είνα ιτό πάν. ΊΙ έν εΙα ιτύ πάν ΊΙ παοοτηοηοωμε τόν τιμάριθμο χον Λ.το3ιοογάνωσΐς των νομισαατ,'χών δο,κής πωλησεω; πού αύξάνε ε [ δο,κής πωλησεω; £τησιο ρνθμό 28%. αύξάνει με μτ1χανισμων Γ[ναι αίιτ,·, .;α0. ή σύμ—ωμα μιά; βαθύτεςης άοί)Γ· Αύτοι οί μόσοι οοοι δέν έκφρά.νεΐας. Εάν οί ΗΠΑ συνεσώρευσαν ;■„,,« Α·,λ,,«λ )Λνΐ^« ^,, ,......„·» |λλί1|ιμα 200 δσ δολλαρίον, όφείλεται πρό πάντων είς χό ή ^^^ε^^^ άσταθη νομισματικήν κατάστασιν τερο' δε λόγ01 ώθοϋν τα βήματά Οησαν, έξ άλλου, 54 ίαοθέσεις .-τα είς ολόκληρον τόν κόσμον, είς τήν των πρός τάς γνωστάς «γκαλερί» πτωτ,κήν τάσιν είς τα χρηματ,στή- καί τα παλα,οπ.ΛεΙα τών Αθηνών., Προσφερόμεναι δυνατοτητες... νεου νού τα τήν . ___ .__ ,_ν_____ ός Ιουλίου είς ξενοδοχεία, κα ΟΤΠΡί2οντας τή θέση αυτή, ηροφα- νώς ύπονοοϋσε τή γερμανική πο- λιτική έπιτοκίων, πού άποσκοπεϊ οτήν άποθέρμανση τής γερμανικής οίκονομίας. Κάθε όμως περαιτέρω αϋΕηση τών γερμανικών έπιτοκίων θά μποροϋσε νά οδηγήση οέ μιά νέα διεθνή νομισματική κρίση. Έν τώ μεταΕύ, τόσο ή Τράπε- 2α τής Αγγλίας, όσο κα'ι τό κεν- τρικό τοαπεΖικό σύοτημα τών Ή- νωμένων Πολιτειών, έπενέβηοαν δραστηρίως στίς τελευταϊες έδδο- 'Τ.τεβλήθησαν έπίσης; μι,,υυ^ 4 χατά 12 ξενοδοχείον καί 10 κέν άναν Γω; διά ρήσεις κ.αί ελεγχοι 189 ξενοδοχεί- ων, 34 κίντρων άναψι·χής κ.αί έ- ς, ό ΟοηΟητικών κ.αταλ.υ- κ.αταστημάτων κλ.π. ίας "Οτιΐν τό Ι«70 0 σΐτου έδι-ι νά έξυγιάνουν τό νή κατα.-τη ζοηί άκόμηδ λόκληρη την πραγμα τικότητα διότι δέν εχει ένσωματω Οή άκόμη πλήο£ο; ή «τοελλή» «νο' δτι άπό δρκαετ.,.,........_____ 6ος χών τμών τίόν ποώτων ύλών ! λ?,.οδν δ,ά τού πληθωοισμοδ" (διά Γιά τά^βασικά γεωογικά ποοΐ- Ι τής δημιονργίας νοαίσματο;) την όντα ή ίξέλιξις είναι άκόμη θεα-| τάσιν ' ματικώτεοη. Ή δ.Γθνής τμή "» .ιλασ;άβθηχ.ε μίσα σέ Τά προβλήματα, τά όποϊα άπα- σχολοϋν τούς Έλληνας έργαΖομέ- νους είς τήν Δυτ. Γερμανίαν καί αί δυνατότητες έπαγγελματικής ά ποκαταστάσεώς των έν Ελλάδι, ήσαν οί κύριοι οκοποί τοϋ συνελ- θόντος προσφάτως, είς Θεσσαλο¬ νίκην, Γ' Συνεδρίου τών Συνδέ- σμων Έλλήνων Δυτ. Γερμανίας. Είς ό,τι άφορά είς Ζητήματα τά όποϊα άντιμετωπίΖουν οί μετα- των κλπ. Ταύτα, έπιτυγχάνονται, ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΠΑΛΕΤΤΩΝ Τ- ΙΙΟ ΤΟΪ Ο.-Π 'Τ.τό τού Όργανισμοϋ Λιμένος κυρΐως, διά τής ιδρύσεως Έλλη- Πειοαιδ; θά διενεργηθή την 6ην νορθοδόΕων ναών καί άμιγώς Έλ Σεπτεμ6ρίου έ.ε. διαγωνισμός δια ληνικών σχολείων, διά τήν έκπαί- η ρωμων των, σέ καλύτερη κατά σταση, άπ' ό,τι έπέτρεψαν οί κα- νόνες τοϋ Μπρέτον Γούντς, μέ¬ χρι σήμερα. Παρά τό γεγονός ότι όλα τά νομίσματα σχεδόν διακυ- ] Άπομένει, όμως, νά καταδειχθή μαίνονται ελευθέριος πρός τό πα· εάν καί κατά πόσον οί Γάλλοι εΐ- ρόν, ή έπιτροπή των 20, ήδη έτά- δικώς είναι διατεθειμένοι νά συμ- χθη υπέρ ενός άλλου ουστήματος φωνήσουν σέ ένα συμ6ι6ασμό έ- οταθερών, άλλά περιοδικώς άνα- πί τοϋ προβλήματος τής άναπροσαρ προοαρμοΖομένων ίοοτιμιών, λαμ- βάνοντας κυρίως ύπ' όψη τήν πρόσφατη άδυναμία καί χαλάρωση τής ίσοτιμίας τοϋ δολλαρίου καί μιά λύση τοϋ προβλήματος αυτού τής στερλίνας, πρόγμα τό οποίον βά μποροϋσε τό άμερικονικό δολ· άποδίδεται στό έφαρμοΖόμενο ού- λάριο νά επανέλθη οτή μετατρε- στημα τής ελευθέρας διαχυμάναε- ψιμότητα έντός όρισμένων όρΐων, ως καί μόνο. ί πέραν τών οποίων θά καθίοταται "Ηδη κα'ι πρός τήν κατευθυνθή καΐ πάλι άμετατρέψιμο. μογής τών ίσοτιμιών, καθώς τό ό- μερικανικό δολλάριο έζακολουθεϊ νά παραμένη άμετατρέψιμο. Σάν Έρμηνπαι και ενδείξεις Αί οημειωθεϊοαι, κατά τήν πα¬ ρελθούσαν έβδομάδα, πτωτικαί τά σεις είς τάς τιμάς τών μετοχικών άΕιών, μέ τάς άθρόας προσφοράς τίτλων πρός διαπραγμάτευσιν. α¬ πετέλεσαν ωρισμένας ένδείΕεις καΐ διαφοροποιήοεις, ουνδεομένας μέ τάς έπικρατούσας καί διαγρα- φομένας συνθήκας καί προοπτικάς είς τάς έν γένει έΕελίΕεις τής οίκονομίας τής Χώρας. Ταυτα δέ. παρ' όλον ότι, κατά τάς τελευταί- ε,να Χ5ονο_ "II τιμή τού άηαθοσπόοου ηΰ'4ή των ε •/αμάν μίαν σπουδαίον άπογ.άλυιΐιιν. πίοσεπάθησαν ναοτα| μας έν τω ουνολω _ όχι μόνον καί Δυτ' ΓεΡμαν'" ιι τιμη τού αηαοοσποοου ηυ^η 'ΐχ άντιπλ^θιοοκΤΊκή πολιτικη ~ νυι Ταυτα γνωστα, αναγον 8η κατά 111%, Τής ξαχάρεως κα ιων πρΟκαλεί ΓκρΓσιν μέ ουσμενεϊς Ται δέ ε!<: την διατήρησιν στενών τά 90% καί τής σόγιας κατά 3001 κοινίονικίις έχπτώσει; καί έν τού- δεσμών μετά τής μητρός - Πα- 'ί· Ι το;ς αί τιμαί επηκολούθουν ν ά- τρίδος, διά τής συντηρήσεως άσβέ Ώς πρός την άγροτικήν οίκο- ι νίρχοΛ'ται. Επρόκειτο περί τού νομίαν ειδικώς ή στενότης δέν'ι' ί;τληθο)0ΐσμοΰ έν ύφέσει» τού «στα φαίνεται νά παίονει τέλ.ος. Ή ^ή Ι γκφλα-σ:ον», Καί τύτε ήλλαςαν_ τΓ,σις σ.'του θά φθάση εφέτος 65 Αφήνοντας νά κατςιακυλά έναν ί>-
Γ/.ατ. τόννους, καί συνεπώς θά ποτιμημενον κ.αί μή μετατρέψ.μπν
—ου Τη-ς έθνικής συνειδήσεως
λεϊ τόν μεγάλον άγνωστον ΊΥ' Λι
«λείψουν» 10 έκατ. τόννοι διά νά δολλάοιον έπανήλθαν είς τόν τλη- αΰέσιμα στοιχεϊα διά μακροποό6ε-
Ί/ανοποιη6οϋν δχι οί άνάγκες των Θο>οι.σμόν διά νά προωθήσουν την σμόν πράβλεψιν τείνοιν είς τό νά
χωρών που πεινοϋν, άλλά δέν ήμ- οικονομικήν οοαοΓτηςιότη-ια. Νέα σκεφθώμεν ότι τίποτε Λέν είναι
.ΐ0Γ>οΰν νά πληρώσουν, άλλά ή ξή ΐνατ,ιπληκτική άποκάλ.νψ;ς.
τησις των χωρών πού μποροΰ.ν ν<Ί | Αύτην την ϋφ.εσ;ν δ 00 ΣΛ πληοώσουν ίπικεφαλής των σ.-τοί- ών είναι ή Σοδιετική "Ενωσις. την βλέ.τει κατά τό 1974 γενικήν είς τάς χώρας τού Δ. Κόσμου, μέ πλέο" όπως ιείς τό παρε.λθόν. ΑΊ ΰφέσεις οά τείνουν νά είναι ίντο- νώτεραι καί σ-.ιχνότεραι καί αί φα οει; τή; επεκτάσεως ουντομοτε- τοιν την Ή άπότομος άνοδος τών τιμών' έπικεφαλής τάς ΗΠΑ κ.αί την Γερ ραι. Καί αί κοινωνικαί ταοί1ι- ό¬ ν σιτηρών προκαλεΐ «ΰτομάτο.ς μανίαν. Πότε 6ά σημι'ινει ή έΐ" | ξυνόμεναι άπό τάς έλλείψεις τροφί ν άνατίμησιν τού κρέατος. "Ε- δος καί διά πόσον χρόνον πρό τής ι μων θά τείνουν νά γίνωνται έκρη στί; ΗΠΑ ή τιμή των -ΐουλε- ν:ωτέ.)ας ύφέσςως; Αίιτο άποτϊ- Ι κτικαί ΤΟ 1981 ΘΑ ΚΑΛΥΦΘΗ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟΝ ΤΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΛΙΓΝΙΤΕΣ Άρχισε ή εκτελέση έρευνητικοϋ ·ΐ3θγράμματος τής ΛΕΗ στή λιγνι "ΌΓρόρο λεκάνη 'Λρσέας τοϋ Νο- ΐι«0 'Λοκαδι'ας, ένώ συνεχίζεται ή 'θευνα των γεοίθερ,μικών πηγών "την πεοιοχή Μι'ιλοι·, Λέσ6ου, >. ου
οακίου Άγίίυν Θεσδώ(?Μν, Μεθά-
νΐ'ΐν, Νισΰοον, ΙΙόρτο Λάγο και
κώς μέ τά φνσικά άέρια ποΰ άνα,-τεται ή κατανάλωση νά έχη φθά-
κ.αλΰφθηκαν στά άνοικτά τής νή-[ σει τα 20,7 χιλ. ΓΚωΗ, σημειώ-
πο» Θάσου τίποτε τό συγκεκοιμε- νοντας μιά μέση ϊτησία αυξήση
Βο<ιείου Εύβοΐκς. Έν τούτοις, τά ΰγηά καύσιμα, <ι.τό τήν κατανάλωση των οποίων τιποτε το συγκεκριμε νο δϊ:ν εχει άκόμη άνακοινωθή. Γιά την .-ΐεοίοδο μετά τά 138ό κ.αί ΐντο τό πρίσμα των δκιφαινη- «όνων έπι-τευγμάτων τή; πνρηνι- κης τεχνολογίας, νέες ποοοπτικές διανοίγονται γιά την έπάο,κεια ήλε κτρικής ενεργείας. Ή ποουλεπομέ νη αίίξηση τής τιμής τού πετρΓ- λαίου καί ή τάση προστασι'ας τού θα ο των •ΐςοόρχξτα^ τό 43% τή; παραγομε Ι νη; στήν Έλλάδα ήλεκτρικής ί- πΐριδάλλοντο; απύ το θείον, νεργείας, θά έ'ξακολονθήσονν νά δηγησουν στήν ύποκατασταση τήν πρώτη θε'ση μςταξΰ] π?τρελα;Ικών σταθμών με ΰ;. Μέχρι τό 1977 ομως, οί πετρε- λ___βιι_ _ λαιϊκοί στωθμοί Οά καλύπτοι-ν τό παραγόντων' 22% τής συνολικής ίγχωρίου παρα κης. ύτρ,-στι γωγής ήλεκτρική; ενεργείας, που Ο' ανέλθη <τέ 22.000 ΤΖωΗ, έναν τι 12.200 ΤΖωΗ τού 1972. Τούτο Οά σημαίνη δτι άπό τά πετρέλαιο θά παράγωνα 6,32 ΤΖ.ω.Η. Ε¬ ναντι, 5.18 τώρα. Ό περιοβΐσμός τής χρησιμοποιησειο; τοϋ πετρελαι ου'θά" προέλθη άπό την αυξήση τής χρησιμοποιήσεως εγχωρίων πόοων στύ δψο; τού 72% τής ήλε ενεργείας, πού Οά παρά· των ένεογειακών πηγών, πού θά| κου;. Χρησιμοποιή ή χώηα, μέχρι τού ^85 καί τούτο γιατί, κατά τήν α- •ΐοψη των αρμοδίων τ!Ί; ένεργειακής πολαικής, ται «στενότης των 8ιαηισ'τι»θέντων £Υχ(ορί(ον ένεργειακών πόροιν». "Ηδη στό Λαύριο κατασκευά'ςετοι πετοελαιοτιλεκτρικό; στα·θμό; 300 Μιά έναλλακΤική δυνατύτης, έν τούτοις, ΰποκαταστάσεω; μέ"θνς τ"ΐν ύγοών κανσίμι^ν (πετηίλαιο) ποϋ πρόχειται νά καταναλωθούν ιιν<ΐι ή χρήση των φυσικών άεοι "ιν, £νώ ή είσαγοιγή πυρηνικής ε- νι«γεϊα; στό ένεογειακύ δίκτυο Τϊί; χώρας προβλέπεται μετά τύ 1·»82. 'Τ,ι-ό τί; ,-κ/ροϋσε; συνθήκΐς Τ'Ί ιτνσικά άέρια θά ΓΪβάγωνται ά ·"> είδικι'/ν φορέα ποϋ 0ά συστήση
1-Ι ΔΚ1Ι άλλά δέν ά.ιοκλείεται ή Λ-
νακάλυψη φιιαικών άεοίιον στόν
κτοική
γεται
1977. Σ
Τύ 36>
"•ληνικό ύποθαλάσσιο
καί τήν
φνσιχών άερίων.
να ιπι
έγ
τής παοαγομένη; στή χώρα ήλεκτρι
-/.ής ενεργείας προέρχεται άπό στα
Ομού; καύσεως λιγν,'του καί τύ_22
% άπύ ΰ5ροηλκτηικοϋς σταθμου,.
'Π σννολική έγκατεστημένη ΐσχϋ;
βτά τέλη τοϋ 1972 άνήοχετο σέ
2.806 Μω καί ή κατανάλωση σε
11 ·> χιλ. ΓΚωΗ περίπου, έκ τής
<·χπΌ"ία; τό 00% περίπου *""°" ση .γ ο,οία; ^ Ιχετι- στή βιομηχανια. Το 19Τ7 "II άναιιενομένη αυξήση τή; .τα ραγομένης ήλεκτρικής ενεργεια; Οά ποοέλθη κυηίως ά,ιό τή χρησι- ιιοποίηση λιγνϊτου, δοθέντος ότι κατά τί; άπόψεις τή; ΔΕΗ τι υπο κατάσταση θερμικών σταθμών μέ ύδοοηλεκτρικοΰς δέν Οεωςεΐται σκό πιμος, άπό τεχνική; καί οίκονομι- κής πλΕ-υράς. Ή «δίαιτα» των έλ- ληνικών νεοών, άναφέρεται σε σχετική μελέτη, καθιστά τού; ν- δςΌηλεκτρικοΰ; σταθμού; καταΑλή λου; μόνο γιά περιόδου; αίχμης. Οί ΰδροηλεκτρικοί σταθμοί μ,το- ροϋν, κατά την ΔΕΗ, νά λειτουρ- γήσουν μόνο 2.0ΟΟ ώρες ετησίως, έναντι 7.ΟΟΟ τών θερμικών_ Τό ύ· δοαυλικό ένεργειακό δυναμικό τη; δευσιν τών Έλληνοπαίδων. Βεβαί ως, όμως, τά τοιαϋτα Ζητήματα έκφεύγουν τής άρμοδιότητος μιας οΐκονομικής στήλης. Τό ούσιώδες, έν προκειμένω, είναι κατά πόσον ήδυνήθημεν νά ένημερώσωμεν, δε όντως, τούς Έλληνας έργαΖομέ- νους είς τήν Δυτ. Γερμανίαν, επί των παρουσιαξομάνων, σήμερον, ι εύνοϊκών συνθηκών έπαγγελματι- κής άποκαταστάσεώς των είς τήν Έλλάδα. Διόι;, έφ' όσον επιτύ¬ χωμεν νά πείσωμεν τοϋς μετανά- στας μας επι τών δυνατοτήτων αύ τών τής Έλληνικής οίκονομίας, ή γουν τής άπορροφήοεώς των υπό τής έγχωρίου παραγωγκής μηχα- νής, λύεται αυτομάτως καί τό πρό- βλημα τοϋ έπαναπατρισμοϋ των. ΧΣΕ τών 2 τόννων. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΗΣ «ΒΕΚΤΑ» Α.Ε. ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ 2 "Εχοντες ύπ" όψιν τάς διατά- Εεις τών άρθρων 22, 24 καί 25 τοϋ Καταστατικοϋ τής έταιρίας ΚΑΛΟΥΜΕΝ είς τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τούς μετόχους, τήν 20-9-73, ημέ¬ ραν Πέμπτην καί ώραν 12ην μεοημ βρινήν είς τά επί τής όδοϋ Παρ- νασσοϋ αριθ. 2 γραφεϊα τής Α.Ε., λήψιν άποφάοεων επί τών κά- Συναφώς πρέπει νά σημειωθή, ό- ™8. Ομμάτων τής ημερησίας δια- τι, ένώ έχομεν κατορθώσει νά πε- ριορ»ωμεν, σημαντικώς, τό μετα¬ ναστευτικόν ρεϋμα. αντιθέτως, ό τάξεως: 1) Ύποβολή εκθέσεως τοϋ Δι¬ οικ. Συμβουλίου επί τών πεπραγμέ ρυθμός παλιννοστήσεως τών έκπα | νϋ)ν τίΚ ΧΡ^εως 1972 κα! έγκρι- τρι^ομένων δέν πρέπει νά θεωρή- , σις ούτπ^· ται Ικανοποιητικάς. 2) Ύποβολή εκθέσεως Έλεγ- Εντεύθεν, όλαι αί προσπάθειαι ι κτιΤιν έπ' τοΰ ■'σολονισμοϋ καί επ! μας πρέπει νά κατατείνουν πρός τών λογιστικών βιβλίων καί στοι- τήν κατεύθυναιν αυτήν, υπό τήν προϋπόθεσιν, ότι θά δυνηθώμεν νά τούς συγκρατήσωμεν έντός τών έθνικών όρίων κα'ι δέν θά τούς άπογοητεύσωμεν, ύποχρεώνοντες τούτους έκ νέου νά έκπατρισθοϋν. 'Υπογραμμί2ο:οεν δέ τουτο, διότι ούχι ολίγοι μετανάσται μας, έπι- στοέψαντες είς την Έλλάδα καί λάγματος, προκειμένου νά ουγκρα- τήσουν τήν ίσοτιμΐα τοϋ δολλαρί¬ ου καί τής στερλίνας οέ άνεκτά έπίπεδα. Ή έπιχείρηση ύποστηρί- Εεως τοΰ βρεταννικοΰ καί άμερι- τήν προμήθειαν 5.000 ΕΪδικών ςι·- κανικοϋ νομίσματος εκαλύφθη κα- λίνων ΰποδαθρών (Παλεττών) | τά 50% άπό άγγλικής πλευράς στο,Οασία; έμποοευμάτων, τύ.-του καί κατα 50% απ0 αμερικαν|κης. Άλλά ένώ αύτές οί προσπάθει- ες άναμένεται ότι θά συγκρατή- οουν τήν περαιτέρω κάμψη τών δύο αυτών νομισμάτων, έΕακολου- θοϋν νά ύπάρχουν βραχυχρόνιες συγκυρίες, οί' οποίες θά μποροϋ- σαν πάντοτε νά προκαλέοουν νέ- εε άνατροπές οτό διεθνές νομιομα- τικό σύστημα καί θά φέρουν τίς Ι¬ σοτιμίες τών δύο ασθενών νομι- ομάτων σέ νέα χαμηλότερα έπΐπε- δα. Έκ τής διαπιστώσεως αυτής, ή έπιτροπή τών 20 έτάχθη υπέρ τής απόψεως, ότι μόνο μία μα· κροπρόθεσμος αντιμετωπίση τοϋ προθλήματος πρός τόν σκοπό τής δημιουργίας μιδς νέας περισσότε- ρο ρεαλιστικής νομισματικής κα¬ ταστάσεως, θά μποροΰσε νά απο¬ τελέση τόν άπαραΐτητο έγγυητή καϊ φύλακα, έναντι τής δημιουργί- ας νομισματικών κρίσεων. Πρώτο σημεϊο τής έπιτυγχανο- μένης προόδου πρός τόν σκοπό αύτό, είναι ή ανακοινώση, ότι ό πρώην ύπουργός Οικονομικήν τής ■Ολλανδίας, κ. Χέντρικους Βιντε- βέεν, έΕελέγη ώς διάδοχος καί άν τικαταστάτης τοϋ κ. Πιέρ Σβάί- τσερ, γενικοϋ διευθυντού τοϋ Διε θνοΰς Νομισματικοϋ Ταμείου, ό ο¬ ποίος άποχωρεϊ τόν προσέχη μή- ρ ι τ; μάδες στή διεθνή άγορά συναλ- | ας δύο συνεδριάσεις τού Χρημσ χείων τής χρήσεως 1972. | 3) Ύποβολή κα'ι έγκρισις Ίοο- , λογισμοϋ τής 31ης Δεκεμβριού 1972. 4) Απαλλαγή τών μελών τοϋ Διοικ. Συμβουλίου καί τών Έλεγ- τών. διά τήν χρήαιν 1972, άπό πάσης ευθυνής άπο2ημιώσεως. 5) Έκλογή δύο τακτικών κα'ι άναζητήοαντες εργασίαν ενταύθα, δυο άναπληρωματικών έλεγκτών είτε δέν ηδυνήθησαν νά τακτο- ποιηθοϋν, ή — όπερ καί χειρότε- ρον. — απέτυχον όπως άποκατα- σταθοΰν έπαγγελματικώς, ύποχρεω θέντες, διά δευτέραν φοράν, νά μετανσστεύσουν. Ασφαλώς. αί διά τήν χρήσιν 1973 κα'ι καθορι- ομός τής ά^ιοιβής αυτών. 6) Έκλογή νέου Διοικ. Συμβου λίου επί 6ετή θητείαν. Οί επιθυμούντες νά λάβωσι μέ- ρος είς τήν Γενικήν Συνέλευσιν άπαιτήσεις πολλών παλιννοστούν- μέτοχοι, είτε αυτοπροσώπως, είτε των Έλλήνων είναι υπερβολικαί καί έκτός τής Έλληνικής πραγμα- τικότητος, όπότε καί ή εύθύνη εί- ναι έ£ ολοκλήρου ίδική των. Ούχ | διά πληρεξούσιοι), όφείλουσιν, ι πέντε ημέρας τουλάχιστον πρό τής ώ^ ^νω διορισθείσης ημέρας τής Γενικής Συνελεύσεως, νά καταθέ- ήττον, δμως, είς πολλάς περιπτώ- σω°ι τάς μετοχάς των, είς τό Τα- χώρας την παραγωγή 15—20 χιλ. ΓΚωΗ ίτησίιος. Άπό αύτό μόλι; τόΐϋ'ο είναι άντικείμενο εκμεταλλεύσεως μέχοι τώρα, άλλά ποοδλέπεται ϋ- τι τό 2ΟΟΟ Ιτος Οαχη άξιοποιηθή τό 80% τοϋ ύδρο·δυναμικοϋ τής Ελλάδος, σεις, ύπεύθυνοι, διά τόν έκ νέου έπαναπατρισμόν τών μεταναστών μας, είμεθα καί ημείς οί ϊδιοι, διότι δέν τούς έμπιστευόμεθα καί, ώς έκ τούτου, δέν τούς προσφερο¬ μεν ανάλογον πρός τήν είδικότη- τα κα'ι τάς ίκανότητός των εργα¬ σίαν. Τοιουτοτρόπως, άντ'ι τών έ- παναπατριξομένων Έλλήνων έργα- τών, προτιμώμεν νά προσλαμβάνω μέν είς τάς εργασίας μας άλλο· Τέλος, όσον άφορά τα λιγνιτι- δαπούς καί δή έγχρώμους, παντε· χά άποθέματα τή; χώρα; έπαρ-| λώς άνειδικεύτους καί άπροσαρμό κοΰν γιά 30^—35 χρόνια. Τά κυρι¬ ώτερα ά.τ' αύτά Ορίσκονται στήν Πτολεμαίδα (900 έκιτομ. τόννοι). Μέχρι τό 1981 τό σΰνολο των ά- ποθεμάτων αυτών θά έχη εισέλθει στήν διαδικασία τής πλήρους έκμε ταλλεύσεω;, μέ τήν χατασκειή ά- οτους είς τήν Ελληνικήν πραγμα¬ τικότητος. Θέλομεν, έν τούτοις, νά πιστεύ ώμεν, ότι άπό τάς εργασίας τοϋ Συνεδρίου τούτου, κάτι τό καλόν αλλεύσεως, μέ την κατασκειή ά αλόγων άτμοηλεκ.τρικών σταθμών, | θά προέκυψε, χωρίς βεβαίως καί μεϊον Παρακαταθηκών καί Δανείων ή είς τό Ταμείον τής Α.Ε., ή είς οιανδήποτε έν Ελλάδι άνώνυμον Τραπεζικήν Έταιρίαν καί νά προσα γάγωπιν είς τήν διεύθυνσιν τής Α.Ε. τάς σχετικάς άποδείΕεις κα- ταθέσεων καί τά τυχόν έγγραφα άντιπροσωπείας των. Έν Αθήναις τή 16-8-1973 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ή ύποχρέωσις τής Πολιτείας διά τόν έπαναπατρισμόν τών μετανα- οτών μας, νά έΕσντλήται διά τής άπλής ένημερώσεακ; αυτών επί τών προσφερομένων δυνατοτήτων τής Έλληνικής οίκονομίας ώς πρός τήν επαγγελματικήν αποκα¬ τάστασιν των... τιστηρίου, σημειοΰται εντυπωσισ- κή άνάκαμψις τών τιμών τών με· τοχών, μέ παράλληλον αϋΕησιν τής ουναλλακτικής δραστηριότη¬ τος. Έν πρώτοις, είς ό,τι όφορά είς τάς εξελίϋεις τής παρελθούσης εβδομάδος, πρέπει νά έξηγηθή τά φαινόμενον τής άθρόας προσφο¬ ράς τίτλων πρός διαπραγμάτευ- σιν καί τήν έκ τούτου τόνωσιν τής συναλλακτικής δραστηριότη¬ τος — μετά μακροχρόνιον, μάλι- στα, έλλειψιν τίτλων πρός πώλη¬ σιν — συνοδευομόνην άπό πτώ¬ σιν τών τιμών μετοχικών άΕιών. Ή εύλογοφανής έρμη> ε!α τής ά¬
θρόας προσφοράς τίτλων, άνάγεται
καί ουνδέειαι μέ τό όλον πιστοδο-
τικόν θέμα, μετά την λήψιν τών
μέτρων, διά τήν περιστολήν τής
ρευστότητος τής οίκονομίας, έπε-
κτεινομένων τών κατασταλτικών
μέτρων καί είς τόν ίδιωτικόν το-
μέα τής οίκονομίας. Οί φορεϊς
τής ίδιωτικής έπιχειρηματικής πρω
τοβουλίας, μή καλυπτόμενοι έΕ ό
λοκλήρου όπό τάν τραπεΖικόν χρη-
ματοδοτικόν μηχανιομόν διά τήν
έΕεύρεσν κεφαλαίων, ύπεχρεώθο-
σαν νά «άνοΙΕοΐι/» τά χαρτοφυλά-
κιά των καί νά προσφέρουν μετο
χάς πρός διαπραγμάτευσιν είς τό
Χρηματιστήριον ΆΕιών "Αθηνών.
Έπίσης, δέν πρέπει νά παραγνω-
ρισθή καί τό γεγονός, ότι είς την
αθρόαν προσφοράν τίτλων συνετέ¬
λεσαν καί οί μικροαποταμιευταί,
οί πρό μηνών συνωθούμενοι έΈωΘ'
τοϋ Χρηματιστηρίου διά τήν έ£α·
σφάλιο;ν μετοχών πάσης νεοεισα-
γομένης είς τό Χρηματιστήριον έ·
ταιρείας. Ούτοι έκ διαφορετικήν
λόγων ώθούμενοι, έπιθυμοϋν, ή¬
δη, νά άπαλλαγοϋν τών μετοχών
ή μέρους αυτών, ή δέ πλέον άλη-
θοφανής έρμηνεία τοϋ γεγονότος
τούτου, είναι ότι οί μικροαποτα-
μιευτα'ι ρευστοποιοΰν τάς ύπ' αυ¬
τών κατεχομένας μετοχάς — ά-
φοϋ, βεβαίως, απεκόμισαν τό οίον
δισμορφωθέν κέρδος — διά τήν
άποθεματοποίηοιν διαφόρων αγα¬
θών, ή διά νά όντικαταστήσουν
αύτάς μέ ετέρας νεοειοαχθησομέ-
νων έταιρειών, ώς τούτο διαφημί-
Ζεται, κατά κόρον, δΓ όλων τών
κρατικών μέαων ένημερώσεως τοϋ
κοινοΰ. Τούτο, μας όδηγεϊ κα'ι είς
τήν σκέψιν, ότι οί άποταμιευται
τοϋ εϊδους αυτού περισσότερον έν
διαφέρονται διά τήν εϋκολον, καΐ
έντός συντόμου χρόνου άποκόμι¬
σιν κερδών, ή διά την όσφαλή το-
ποθέτηαιν τών οίκονομιών των —
τούτο δέν είναι, ασφαλώς, μία
κακή ένδειξις διά τήν ανάπτυξιν
μιάς ύγιοϋς χρηματαγοράς...
Γεγονός πάντως είναι δτι ήδη
ή χρηματιστηριακή κίνησις άνεΖωο
γονήθη σημαντικώς, ή δέ λήγου-
σα έβδομάς — έν συγκρίσει πρός
τήν προηγουμένην — ήτο σημαντι¬
κή, ώς άνεφέρθη έν άρχή, άπό
πλευράς άνατιμήσεως τών μετοχι-
κών άΕιών, πολλαί τών οποίων έ-
πανέκτησαν τάς απωλείας τών
προηγουμένως ουνεδριάσεων. Ή
περαιτέρω πορεία τής χρηματιστη
ριακής κινήσεως θά εξαρτηθή ά¬
πό πολλούς παράγοντος — έντασ
σομένους, ώς ελέχθη, είς τάς γε¬
νικωτέρας οικονομικάς έΕελίΕεΐο
— καί άπό τό γεγονός κατά πόσον
τυχόν έΕαρσις τών τιμών τών με¬
τοχικών αξιών, δέν θά έπηρεάση
τάς σκέψεις καί ενεργείας μας.
Ασφαλώς, δμως, θά πρέπει νό μή
έπαναληφθοΰν σπασμωδικαί ενέρ¬
γειαι τοΰ παρελθόντος, ληφθεϊσαι
υπό τό κράτος συγχύσεως ή πανι-
κοϋ...
"Β Ε Κ Τ Α» Α. Β. .
15ος Γενικάς Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1972
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1
1971 1972
450.700- 450.700.-
71.626- 71.626.—
1.391.604.- 1.391.604.-
Πάγιον :
Άκίνητα
"Εττιπλα καί Σκ.ύη
Συμμετοχαί
Κυκλοφοροθν
Κοινΐξια «Παναγ. Γεωρ¬
γιάδης» «ΒΕΚΤΑ» Α.Ε. 883.8."Ο,η
Έτπσφαλεΐς χρεωστα» 105 035,ϋΟ
Διαθέοιμον:
Έμττορική Τραπέζα
τής Έλλόδος
(Καταθέσεις δψεως) 1.231.60
Ταμείον 60.931.40
Υπόλοιπον ζημ'ας 107.783,20
907.0:0,10
155.036,20
1.201,60
43.597,50
209.385.10
3.122.712,50 3 227.180,50
2.000 000.- 2ΧΟΊ 000 —
12,841.- 12.841.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1971 1972
Καθαρά Περιουοία :
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(Μετοχαί 20.0 Χ 1000)
Τακτικόν άποθεματικόν
Ειδικόν άποθεματικόν έξ
αύΓθμάτου ΰπερτ μήσεως
άκινήτων 741.598.—
Ύποχρεώυεις:
Μερίσματα πληρωτεα
Είσφοραί πληρωτέαι
Φόροι πληρωτέοι
'Αποσβεοθείσαι άξιαι
Άποσβεοθέντα άκ'νητα
'Λτιοσβεοθέντα ί-πιπλα
κ ι οκεύη
'Αποσβεοθεϊσαι έπιοφαλεΐς
άπαιτήοεκ; 155 030 20
3.481.-
98.739,30
71.62!5.—
741.538-
39.383.-
82.13) —
124.079,30
71.625 —
155.036,20
3.122.712,50 3 227.18^,50
Ανάλυσις Λογ)-;μοΰ «Άποτελέσματα Χρήσεως» τής 31ης Δεκεμβριού 19/2
ΧΡΕΩ2ΙΣ
Άποοβέσεις άκινήτων
Γενικά 6ξοδα
Μιοθοί
'Εργοδοτικαί εΐσφοραΐ
Φόροι — Τέλη
Άμοιβαί τρίτων
Κέρδη καί Ζημίαι
1971
25.3,0 -
28.414.20
43 675.-
7.710,—
17.673.-
10.199,80
1972
25.340.-
24.245,90
47.125.-
8.281 -
93 618 —
1.80α—
133.218.- 20Ο.403,9ο
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1971 1972
Καθαρά Κέρδη έκ συμμετο-
χής κατά 1)2 είς Κοινο-
πρσξίαν «Παναγ. Γεωρ¬
γιάδης «Β.Ε.Κ.Τ.Λ.» Α.Ε. 35.375.- —
ΕΙοπράξεις έξ ένοικίων 99.450.- 97.200.—
Χσρτόσημον ένοικίων 393.— 1.608.—
Ζημία χρήοεως — 101 601,90
133 213- 200 409,9ο
Είς Συμβουλος
ΙΟΡΔ ΚΑΤΡΑΛΗΣ
Ό Άντιπρόεδρος τού Διοικ Συμβουλίου Ό Οίκο,'. Συμβουλος
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΟΔ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟί: ΛΓΓΕΛΟΣ ΓΥΦΓΟΜΙΚΟΛΟΣ

ΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΚΟΥΛΗ ΔΙΑ ΤΑ ΝΟΗΟΘίΤΗηΑΤΑ
Πι,ΡΙ ΦΟγΌΛΟΤΊΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΐΩΝ κλπ. ΚΑΙ ΦΟΡΟΔΙ .ΦϊΓΗΣ
"Ο ϋπουργός των Οίκονομικών
καθηγητής κ. Ι. Κούλης ανεκοί¬
νωσε πρός τούς άντπροσώπους
τού Τύπου τάς βασικάς διατάΕεις
δύο φορολογικών νομοσχεδίων τα
όποϊα έψηφίοθησαν κατά τάς αρ¬
χάς τής εβδομάδος καϊ των οποί¬
ων επίκειται ή δημοσίευσις είς την
Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως.
Η ΦΟΡΟΛΟΠΑ
ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΝ ΚΛΠ.
Αί βασικαί διατάξεις τού νομο-
θετήματος τού όποίου ή ίσχύς κα¬
θωρίσθη άναδρομικώς άπό 1ης Ί
ανουαρίου 1972 καί τό οποίον ά-
πετέλεσετ προϊόν έπεζεργασίας
Τού νομοθετήματος περ'ι φορολο-
γίας κληρονομιών, δωρεών καί
προικών και τού περ'ι φοροδιαφυ-
γής. Άναλύων τα έν λόγω νομο-
Έπιτροπής έκ των καθηγητών κ.κ.
Κουτσουμάρη καί Γεωργακοπού-
λου, τοϋ δικηγόρου κα'ι τέως φο-
ρολογικοϋ δικαστοϋ κ. Πουλίου
θετήματα ό κ. Κούλης άνέφερε
σχετικώς τα άκόλουθα.
καί τοϋ Δ)ντοϋ τής Φορολογίας
Κεφαλαίων τού ύπουργείου Οίκο-
νομικών κ. Ρεωσνά, έχουν ώς έ-
Εής:
Παρέχεται πλήρης απαλλαγή ά¬
πό τοϋ φόρου κληρονομιών κλπ.
τής μέχρι 200.000 δραχμών άξί-
ας έκάστης κληρονομικής μερίδος.
Είς τόν μέχρι τούδε ίσχύοντα νό¬
μον ή απαλλαγή αύτη άνήρχετο
μόνον είς τάς 30.000 δραχμάς
κατά κληρονομικήν μερίδα.
Παρέχεται τό πρώτον πλήρης
απαλλαγή έκ τοϋ φόρου των μετα-
βιδαΖομένων αίτία θανάτου γεωρ-
γικών περιουοιών μέχρι 350.000
δρχ. καί ανεξαρτήτως άΕίας αυτών,
πέραν τής έκ 200.000 δρχ. κατά
κληρονόμον δηλ. κατά κληρονομι¬
κήν μερίδα άπαλλαγής.
Μειοϋνται οί φορολογικαί συν-
τελεσταί διά τάς κληρονομικάς
μερίδας άΕίας ανω των 200.000
κατά ποσοστόν κυμαινόμενον άπό
88% διά τάς μικροτέρας περιου¬
σίας μέχρι 12% διά τάς άνω των |
5.000.000 δρχ. Ήτοι ή μέση μείω
σις έΕικνεϊται είς 50%. Ή μείωσις
αυτή ίσχύει διά μεταβιβάσεις πε-
ριουσιών αίτία θανάτου, δωρεάς
καί προικός μεταζύ ουζύγων κα'ι ι
γονέων πρός τέκνα.
Άνάλογοι μειώσεις έπέρχονται
διά τούς λοιπούς βαθμούς ουγγε-
νείας είς τρόπον ώστε ή μέση
μείωσις τής φορολογικής έπιβα-
ρύνοεως νά φθάνη τα 43%, δηλα-
δή περίπου τό ήμισυ.
Παραλλήλως πρός τάς φαρολογι
κάς αύτάς άνακουφίοεις, αί διάφο
ροι φορολογικές κλίμακες έχουν
διαμορψωθή είς τόν νέον νόμον
κατά τρόπον ώστε ό φόρος κλη¬
ρονομιών νά άνταποκρίνεται πλη-
ρέστερον ή μέχρι τούδε είς την
κοινωνικοπολιτικήν αυτού λειτουρ¬
γίαν.
Προκε,ιμένου περί των λόγω δω-
ρεας, αίτία θανάτου ή λόγω προι¬
κός μεταβιβαζομένων γεωργικών
περιουσιακών οτοιχείων, όρί2εται,
τό πρώτον, πρόσθετον άφορολόγη
τον όριον 100.000 δρχ. πέραν τής
έκ 200.000 άπαλλαγής.
Παρέχεται απαλλαγή έκ τοϋ
έλληνικοϋ φόρου τής έν άλλοδαπή
κινητής περιουσίας, τής μεταβιθα
ζομένης κατά κληρονομίαν υπό
Έλλήνων ύπηκόων, έγκατεστημέ-
νων έν αυτή επί 10 τουλάχιστον
έ'τη. (Διά την άκίνητον ύφίστατο
ήδη απαλλαγή).
"Ο άριθμός των έΕαμηνιαίων δό
σεων αύΕάνει άπό 4 είς 12 έΕα-
μηνιαίας δόσεις, ή δέ έκ τόκου
έπιβάρυνσις μειοϋται άπό 9% είς
5%.
Παρέχεται τό πρώτον έκπτωσις
έκ 10% τοϋ όφειλομένου ποσοϋ
φόρου διά τούς επιθυμούντας όπως
καταβάλουν τούτον έφ' άπαΕ·
Διατηρεϊται ή υπό τοϋ Ν 5638
)1932 παρασχεθεϊσα απαλλαγή έκ
τοϋ φόρου κληρονομίας των κα-
ταθέσεων παρά Τραπέζαις είς α¬
νοικτόν λογαριασμόν έπ' ονόματι
δύο ή πλειοτέρων προσώπων, ώς
έπϊσης καί έκ τοϋ φόρου απαλλα¬
γή των κερδών έκ κρατικών λα-
Παρέχεται ή δυνατότης καί είς
τα Φορολογικά Δικαστήρια μειώ¬
σεως των προσθέτων φόρων, λόγω
παραλείψεως ύποβολής δηλώσεως
π άνακριβείας ταύτης. Μέχρι τοϋ
δέ μόνον ό οίκον, έ'φορος ηδύνα¬
το νά μειώση τους προσθέτους
φόρους ,κατά την έΕώδικον έπίλυ
σιν των φορολογικών διαφόρων,
δηλαδή κατά τόν συμβιβασμόν.
Καθιεροΰται τό πρώτον καί είς
τούς φόρους κληρονομιών, δωρε¬
ών κλπ. ό θεσμός τοϋ μερικοΰ
ουυβιβασμοϋ. Δι' αυτού παρέχε¬
ται ή δυνατότης τής συμβιθαατι-
κής επιλύσεως τής διαφοράς καί
δι' ένια μόνον περιουσιακά στοΐ-
χεϊα, είς τρόπον ώοτε ή συγκε-
κριμένη υπόθεσις νά δγεται ενώ¬
πιον των φορολογικών δικαστηρϊων
μόνον δΓ έκεϊνα διά τα όποϊα δέν
θά έπιτυγχάνεται συμδι6ασμός.
Παρέχεται ή εύχέρεια είς τούς
άποκτώντας αίτία θανάτου, δωρε-
ας ή προικός την ψιλήν κυριότη-
τα περιουσιακο ϋστοιχείου, όπως
ϋητήσουν την άμεσον φορολόγη-
οιν ταύτης, ένώ τουτο δέν επε¬
τρέπετο σήμερον, άλλ' ή ψιλη κυ-
ριότης έφορολογεϊτο μετά την ε¬
πάνοδον είς αυτήν τής έπικαρπί-
ας καί επί τή βάσει τής τότε ά¬
Είας τής πλήρους κυριότητοο
Διά μεταβατικών διατάΕεων ό-
ρίζεται ότι αί δεβαιωθεϊσαι δόσεις
τομ φόρου κληρονομιών, δωρεών
κα'ι προικών έφ' όσον δέν έχουν
καταστή ληΕιπρόΟεσμοι καί άπαι-
τηταί, άναφέρονται δέ είς ύποθέ-
σεις διά τάς οποίας ή φορολογι-
κή ύποχρέωσις εγεννήθη πρό τής
1ης Ίανουαρίου 1972 θά διαγρα-
φοϋν καί θά έπαναβεδαιωθοϋν έν-
τόκως πρός 5% ετησίως άντί 9%,
ώς προεβλέπετο υπό των προ-
ισχυουσών διατάΕεων, ή δέ εϊσπρα
Εις των έπαναβεβαιουμένων τού¬
των φόρων θά γίνη πρός διευκό-
λυνσιν των φορολογουμένων, είς
περισσοτέρας των αρχικώς καθορι
σθεισών δόσεων.
ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΗΜΛ ΠΕΡΙ ΦΟ
ΡΟΔΙΑΦΤΓΗΣ
Ώς πρός τό έτερον νομοθέτη-
μα, ό κ. ύπουργός ανέφερεν ότι
τούτο, είς αντικατάστασιν τοϋ κα
ταργηθέντος Ν. 185, κατηρτίσθη
κυρϊως βάσει προαχεδίου τό ο¬
ποίον συνέταΕε βάσει δοθεισών 'ό-
δηγιών Έπιτροπή υπό την προε-
δρίαν τοϋ καθηγητού τοϋ Ποινι-
κοϋ Δικαίου κ. Άνδρουλάκη.
Τα κύρια χαρακτηριστικά τοϋ
νέου νομοθετήματος, ετόνισεν, εί¬
ναι ότι καθιεροΰται ή ϋπαρΕις δό
λου διά φοροδιαφυγήν, ώς προϋ-
πόθεσις διά την ποινικήν δίωξιν
ταύτης, καί ιδίως ότι άντικαθί-
στανται αί στερητικαί τής ελευθε¬
ρίας ποΐναί δι' οίκονομικών κυ-
ρώσεων κατά των φοροφυγάδων,
αί οποίαι ώς έχουν καθορισθή διά
τοϋ νομοθετήματος άμβλύνουν ή
απομακρύνουν τελείως τό οικο¬
νομικόν κϊνητρον πρός φοροδια¬
φυγήν.
Αί κυριώτεροι δελτιώσεις, αί
οποίαι έπέρχονται είς την νομο-
θεσίαν περ'ι φοροδιαφυγής είναι
οί-άκόλουθοΐ:
—Τιμωρεϊται, ώς προανεφέρθη
μόνον ή έκ προθέοεως φοροδιαφυ
γή. Ό φορολογούμενος δμως έ-
χει τό βάρος τής άποδείΕεως δτι
δέν ενήργησεν έκ προθέσεως.
— Αί στερητικα'ι τής ελευθερί¬
ας ποιναΐ μειώνονται άπό έν έ-
τος είς τρείς μήνας. Παρέχεται
δμως έκ τοϋ νόμου είς τόν δικα-
στήν ή δυνατότης μετατροπής
τής ποινής είς χρηματικήν.
Παραλλήλως θεσπίίονται αύστη-
ρότεραι ή μέχρι τούδε χρηματι-
και ποιναί ως αύτοτελεϊς ποιναί.
Δηλαδή προβλέπονται βαρείαι οι¬
κονομικαί κυρώσεις, ώστε νά άμ-
βλυνθή τό κίνητρον πρός φορο¬
διαφυγήν. Αί παράλληλοι χρημα·
τικαί ποιναί αί οποίαι μέχρι σή¬
μερον έκυμαίνοντο άπό 20.000
δρχ. μέχρι 1 έκατ. δρχ., καθορι
ζονται ήδη άπό 30.000 δρχ. μέ¬
χρι 5 έκατ. δραχ.
— Είς περίπτωσιν ύποτροπής
προβλέπονται υπό τοϋ νομοθετή¬
ματος βαρύτεραι των μέχρι τούδε
ίσχυουσών στερητικαί τής ελευ¬
θερίας ποιναί. Ήτοι άντΐ ελαχί¬
στης ποινής έξ μηνών ελαχίστη
ποινή ενός έτους.
Παρέχεται δμως κο'ι είς την
περίπτωσιν των ύποτροπών ή δυ¬
νατότης είς τόν δικαστήν νά με¬
τατρέψη την ποινήν είς χρηματι¬
κήν.
Επί πλέον θεοπίζειαι τό πρώ¬
τον διά την περίπτωσιν ύποτρο¬
πής καί παράλληλος χΓ,ηματική
ποινή, ή όποία μάλιοτα καθορίΖε-
ται άπό 100.000 δρχ. μέχρι 10
έκατ. δραχ.
— Είσάγεται τό πρώτον ό θε¬
σμός τής έμπράκτου μετανοίας,
ή όποία αποτελεί διά τοϋ νομο-
σχεδίου λόγον έξαλείψεως τού
άΕιοποίνου τής πράΕεως. Ή έμ-
πρακτος μετάνοια δέον δμως νά
εκδηλωθή πρό τής ενάρξεως διε¬
νεργείας φορολογικοϋ έλέγχου,
καί νά έχη την μορφήν ύποδολής
νέας, είλικρινοϋς αυτήν την φο¬
ράν, φορολογικής δηλώαεως.
— Είσάγεται ή είς τα Εένα κράτη
έφαρμοΖομένη ποινή τής δημοσι-
εύσεως είς τόν ήμερήσιον Τύπον
τής καταδικαστικής αποφάσεως,
δαπάναις τοϋ καταδικασθέντος.
— Διά την διαοφάλισιν κα'ι τοϋ
Δημοσίου κα'ι των φορολογουμέ¬
νων πποδλέπεται δι1 είδικής διατά
Εεως τοϋ νομοθετήματος γενική
άρμοδιότης τοϋ Ύπουργοϋ των
ΟΙκονομικών πρός υποβολήν τής
οίτήοεως διά την ποινικήν διώΕιν
των φοροφυγάδων. Βάσει τής
διατάΕεως ταύτης δύναται ό 'Ί-
πουργός νά ορίζη καί άλλα όρ-
γανα διά την υποβολήν τής αίτή-
•αεως διώΕεως, καθορί2ων δμως
συγκεκριμένα πλαίσια έντός των
οποίων δέον νά κινοϋνται τα δρ-
γανο ταυτα. Ούτω παρέχεται με-
γαλυτέρα εγγύησις ότι ή συγκε-
κριμένη φοροδιαφυγή είναι τώ
δντι άξία ποινικής διώξεως.
—'Επίσης προβλέπεται ότι δέν
ύποδάλλεται αίτησις ποινικής διώ
Εεως, όταν ή φοροδιαφμγή είναι
ασημάντου άΕίας.
— Περαιτέρω πρός τόν σκοπόν
προστασίας των φορολογουμένων
προβλέπεται υπό τοΰ νομοθετή¬
ματος ότι διά την θεμελίωσιν τοθ
έγκλήματος τής φοροδιαφυγής
πρέπει ή άνακρίβεια τής φορολο-
γικής δηλώσεως νά στηρίίεται ε¬
πί ψευδών στοιχείων. Δηλαδή
πρέπει νά έπιδιώκεται ή έξαπά-
ησις της Φορολογικής Υπηρεσίας
διά τής εμφανίσεως ψευδών γε-
γονότων ώς άληθών, ή διά τής
άποκρύψεως ή άποσιωπήσεως ά¬
ληθών γεγονότων.
—'Επιτρέπεται έμμέσως είς τόν
δικαστήν ή παροχή άναοτολής έ-
κτίσεως τής στερητικής τής έλευ
θερίας ποινής, ότι τό δικαστή¬
ριον, κρίνη ότι ή έκτισις τής ποι¬
νής δέν είναι άναγκαία νά άπο-
τρέψη τόν φοροφυγάδα άπό τής
διαπράΕεως καί άλλων φορολογι¬
κών εγκλημάτων. Ή άναστολή
παρέχεται κατά τάς γενικάς δισ-
! τάξεις τοϋ ποινικοϋ κώδικος καί
διά χρονικόν διάστημα 3 έως 5
έτών.
ί — Τέλος, καταργεΐται μαΖί μέ
Ι τόν νόμον 185 κα'ι ή περιεχομένη
είς αυτόν διάταΕις, υπό τής οποί¬
ας προεβλέπετο ώς πρόσθετος
ποινή ή δήμευσις των περιουσια¬
κών στοιχείων τοϋ φοροφυγάδος,
τα όποία ούτος απέκτησε διά τής
φοροδιαφυγής. (Ή δήμευαις αϋ-
| τη προεβλέπετο διά την περίπτω¬
σιν κατά την όποιαν τό άποκρυ-
6έν είσόδημα ήτο διπλάσιον τοϋ
δηλωθέντος, εγένετο δέ άπόκρυ-
ψις είσοδήματος τουλάχιστον επί
• τρία συνεχή φορολογκά έτη).
Τα άντιπληθωριοτικά μαρα
Τα πιστωτικά καί δημοσιονομι- φθέντων μέτρων περιστολής τής
κά μέτρα περιστολής τής ύπερθερ
μάνσεως τής οίκονομίας, έΕακο-
λουθοϋν πάντοτε νά άποτελοϋν τό
έπίκεντρον των οίκονομικών έξε-
λίΕεων τής χώρας. Επί τοϋ θέ-
ματος τούτου, είναι διαφωτιστικά
τα δημοσιευόμενα είς τό Δελτίον
(24ον Τεΰχος) τής Γενικής Συν-
ομοσπονδίας 'Επαγγελματιών καί
Βιοτεχνών Ελλάδος.
Συγκεκριμένως, μεταξύ άλλων
άναφέρεται, δτι άπό δημοσιευθέν¬
τα στοιχεϊα προκύπτει έπιδράδυν-
σις τής αυξήσεως των ίδιωτικών
καταθέσεων είς τάς Τραπέζας κα'ι
τό Ταχυδρομικόν Ταμιευτηριον,
κατά τό πρώτον τρίμηνον τοϋ
1973. Ούτως, ή αϋΕησις των
καταθέσεων κατά τό τρίμηνον τοϋ
το έφθασε τα 978 έκατομμύρια
δραχμών, έναντι αυξήσεως, κατά
τό αντίστοιχον τρίμηνον τοϋ 1972,
έκ 4.970 έκατομμυρίων. Έξ δλ-
λου, άπό την λογιστικήν κατάστα¬
σιν τής Τραπέζης τής Ελλάδος
προκύπτει, ότι ή Κεντρική Τράπε-
Ζα. διά νά εξασφαλίση την συνέχι¬
σιν τής δανειοδοτήσεως τής οίκο¬
νομίας, προσέφυγεν είς τό έκδο-
τικόν προνόμιον. Καί, πράγματι,
κατά τό χρονικόν διάστημα Ία¬
νουαρίου - Απριλίου 1973, ή κυ-
κλοφορία τραπεζογραμματίων ηυ¬
ξήθη κατά 3 691 έκατομμύρια δρα
χμών, ένώ, κατά τό αντίστοιχον
τετράμηνον τοϋ 1972, ή κυκλοφο-
ρία είχε μειωθή κατά 947 έκατομ
μύρια δραχμών καί κατά 1.184 έ¬
κατομ. δρχ. τό πρώτον έπϊσης τε¬
τράμηνον τοϋ 1971.
Συνάγεται, έκ τούτων, ότι ή
πτωτική εξέλιξις των ίδιωτικών κα¬
ταθέσεων είναι ή αίτία τής αυξή¬
σεως τής κυκλοφορίας τοΰ νομί-
σματος, μέ συνέπειαν την μείωσιν
τής άποτελεσματικότητος των λη-
ρευστότητος τής οίκονομίας. Καί
ό έλεγχος τής ρευστότητος καί ή
άνακοπή των πληθωριστικών τάσε-
ων είς την οίκονομίαν, έθασίσθη-
σαν, κυρϊως, είς την αύξησιν των
υποχρεωτικών καταθέσεων των
έμπορικών Τραπεζών είς την Τρά
πεΖαν τής Ελλάδος, πρός περιορι¬
σμόν των δυνατοτήτων αυξήσεως,
ύπ' αυτών, των πιστώσεων πέραν
τοϋ έπιθυμητοϋ όρίου. Έστηρίχθη-
σαν, έπίσης, είς άδρανοποίησιν
τής αυξήσεως των καταθέσεων ί-
διωτών είς τό Ταχυδρομικόν Τα-
μ'ευτήριον καί των πλεονασμάτων
έκ καταθέσεων των Δημοσίων Όρ
γανισμών είς την Τράπεζαν τής
Ελλάδος.
'Αλλ' άντί νά συγκεντρώνωνται
καί νά άδρανοποιοϋνται άποταμιεύ
σεις είς την Τράπεζαν τής 'Ελλά
δος, παρατηρεϊται τό αντίθετον:
Άποούρονται καταθέσεις άπό τάς
Τραπέζας κσί δέν κατατίθενται είς
αύτάς αί νέοι άποταμιεύσεις. Καί.
όπως φαίνεται. αί άποσυρόμεναι
καταθέσεις καί αί μή κατατεθειμέ
ναι άποταμ·εύαεις δέν διατηροϋν
ται είς ρευοτήν μορφήν, άλλά δα-
πανώνται. Πάντως, δέον νά προσ
τεθή, ότι ε'ναι άγνωστον εισέτι,
κατά πόσον ή έφαρμοζομένη άπό
τινος πολιτική. των έπιτοκίων —
αύξησις των έπιτοκίων καταθέσε¬
ων καί χορηγήσεων — θά άντι-
στρέψη τούς παράγοντος αύτούς.
'Υπογραμμίζεται, τέλος, ότι τα
ληφθέντα τόν παρελθόντα Δεκέμ¬
βριον μέτρα — είς τα όποϊα βρα¬
δύτερον προσετέθησαν κα'ι δλλα
— δέν ήσκησαν σοβαράν άντιπλη-
θωριστικήν επίδρασιν. "Αντιθέτως,
άντιπληθωρ'ΐστικώς έπέδρασαν, κυ
ρίως κατά τούς τελευταίους μή¬
νας, ή συγκρότησις των δημοσίων
έπενδύσεων καί ή φορολογία.
Ο ίΠΟΛΟΓΙ.ΚΟΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Έν μέσω σημαντικών οίκονομι¬
κών έ^ελίξεων, διάρρευσε κκί ή
παρελβοϋσα έ6δομάς, μέ έπίν.ςν-
τρον αυτών τήν δημοσίευσιν είς
τήν Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως
(ΦΕΚ Α' 172)8.8.73) τών Ν..
00)73 περί έμπορίας φάρμακον
καί 97)73 περί αναδιοργανώσεω^ Ι
τοΰ Κρατικοΰ Έργαστηρίου Έλέγ
χου Φάρμακον (ΚΕΕΦ).
Διά των ώς ανω νομοθετημάτων
ή δημοσίευσις τών άπι'ων άπό πολ
λοϋ χρύνου ανεμένετο, διαγράφον-
ται τα νέα Οεσμικά .-ΐλαίσια είς ο,
τι άφορά είς την παραγωγήν καί
εμπορίαν τ,ών φαρμακεντικών .-τρο'
ιόντο:>ν. Ι
Κατά τήν παρελθούσαν έθδημά
δα, έπίσης, ή κίνησις τού Χρηματι
στηρίου Αθηνών, μέ τήν αθρόαν
προσφοπάν —ΰ'στερα άπό μακράν
περίοδον— μετοχικών αξιών, συνε
κέντροισε τό ενδιαφέρον των οίκο¬
νομικών παρατηρητών. Άποτέλε¬
σμα τής προσφορας μετοχικών τί-
τ(ον ήτο η συνεχής πτωτική τάσις
τών τιμών «ύτών, μολονότι ή συν
αλλακτική δραστηριύτης δ.ετηρη-
0η είς ίκανοποιητικά έπί.ιεδα.
Τέλος, τάς παραγωγικάς τάξεις
απησχόλησε καί τό ποοταθέν υπό
τοΰ Έμπορικοΰ Συλλόγου Αθη¬
νών συνεχές ώράοιον λειτουργ άς
τών έμπορικών καταστημάτων, ά¬
πό τής ερχομένης χειμερινής ,-ιγοι
όδου. Ήπ ρότασις αυτή τοΰ '2μ-
πορικοΰ Σύλλογον Αθηνών συνήν
Τησε την αντίδρασιν τών έργατο-
υπαλληλΐ.κών όργανώσεων, αί ο¬
ποίαι δέν συμφίονοΰν ώς πρός τάς
ώρας ενάρξεως καί λήξεως λει-
Η ΑΝ&ΑΗΦΗ ΚΕΡΔΩΝ ΕΝ Σ ΕΚ ΤΟΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ
ΤΗΣΥΠΟΧΩΡΗΣΕΩϊ ΤΩίΤΙΜΩΐ ΣΤΟ Χ3. ΜΧΤΙΙΤΗΡ.Ο ΑΞΙΩΝ
Αίσθητή ήταν ή υποχωρήση
των τιμών τών μετοχων στό Χρη-
μιτιητήρο Αθηνών. Ή ΕΘΝΙ-
ΚΙΓ Τοάπεζα έ,'χασΓ 200 δρχ., ή
Ι ΗΣ ΤΈΩΣ κάπου 6%, έναντι τού
κλτ'σίματος τής προηγουμένης, ή
ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ περίπου 3%, " στό
ΰι!ο; των 8.250 δρχ., ή ΕΤΜΑ
20 δρχ., ή ΠΑΤΡΑ.ΙΚΗ (κοι-
Λίς) 30, ή ΧΡΙΣΛΑΝ 50 δοχμ.
σΐί; 570, ό ΗΡΑΚΛΗΣ 70 δπχ.
στίς 3.450, ό Φ1Ξ 15 στίς 700 καί
ή ΧΑΡΤΟΠΟΓΓΛ Ο στίς 1090.
Άπό τίς έλάχιστες έξαιρέσεις τα
ΛΙΙΙΑΣΜΑΤΑ παρέμειναν σταθε
ςά στίς 11.500 καί τα ΧΡΩΜΑ-
ΤΛ στίς 4.150, ένώ δλ«ς οί αλλες',
βιΓρδοσκοποΐμενες, μετοχές ύπεχώ
ρησαν σέ χαμηλότερα έπίπεδ«.
| Έρώτημα, συνεν"τώς/ γεννάτ«ι,
σ." τί νά όφείλεται ή πρόσφατη
ν.'ϊί βραδεϊα —ν.αβ' δλη την διάο
; κπα τού Ιουλίου— κάμψη των
| τ,μών των μετοχων. Σέ συρροή δι
ο .γ όριον παραγύντων άπ»δί6?ται,
εΓχαμε γράψει καί ,ιάλι πρό και-
ροΰ, ή πτώση των ΐιμών τών με-
τοχών, μέ κΰριο αϊτιο την στενότη
τα των διαθεσίμων, άπότοκο τών
ενταθέντιον προσΓτάτως περιοριστι
κ.Γιν τής χρηιιατοδοτήσεως μέτρων.
"Ηδη, ή βραδαα, άλλά σταθερά
υποχωρήση τών τιμών τών ιιετο-
χον( στό Χο.ηματιστήηΙΟ> ά-.α'ζη-
τ ΐ κι' άλλ.α πιό άμεσα αΐτια πού
λ ά έξηγοΰν τήν τρέχουσα τάση .< ι! π^ο.διαγράφουν την άπιοΤέοα. Ι Δέν ΰπάρχει άμφι6ολ|{ΐ ό'τι ό π:ριορισμό; τίίς χρηματοδοτήσεω; τής Ίδιιοτ.κής οίκονομίας, ή ανο δος χθΰ κύστους τοΰ χοήμα'Γος καί ίι α&ξηση κατά. 2 μονάδς τών επι- τοκίων καταθέσεων ρΐχαν κάποιον — άπροσδιύριστο σέ έ'κταση — ΰντίκΤυπο στό Χρηματιστήριο. Μά χιι δμως, τα σνσταλτικά τής ρεν- στύτητος μίτρα, δέν άρκοΰν γιά νά έςηγήσοιν τήν διαμορφούμενη Τάστι, Ιδιαιτέρα δταν δέν εκδηλού¬ ται ιΐΕτατόπιση τοΰ χρήματος, Λο- νου χαρή στίς καταθέση;. Ποΰ πάνε, συνε.-τώς# τα χρήματα, άφθΰ ά.το'ίεύγουν τό Χρηματιστήριο; Κα,τ' αρχήν θά πρέπει νά ση- αειωθη δτι ή πτώση τών δΰο τε- λευταίων ημερών στό Χρηματισταί οιο συνοδεύθηκε άπό αυξήση των συναλλσγών πάω άπό 50%, στό μικρά, δμως, σχετικά ΰψος τών 35,8 έκατομμνρίων δρχ. Τουτο δείχνει δτι πάντοτε ύπάρχει κά- ποιη -άνοραστικό ενδιαφέρον στύ Χοηματιστήριο, άκόμη καί δταν οί μετοχές είναι «ηέ τα κάτω». Θά .τρ£;πρι, έν τούτοις, λ ά παρατηρη- θτί, δτι τα ενδιαφέρον αύτύ ιχει κάπω; χίίλαοω'θή τούς τελευταίους μ,ήνες ή μάλλον έχει αποκοιμηθη, ές αίτί«ς τής διαπιστώσεως δτι οί τιμές δέν άφήνονται νά πάνε πα- θά μόνο πρός τα κάτο)! "Αρα, ή κροδτοΡ/ίοπία εχει άποσυρθή άπό τί; χρτ,ματιστηριακές συναλλαγές καί έχη ενδεχόμενον βρή άλλα κα Τύ νεγονός αύτό/ συνδυαζόμε- νο ν.αί αέ τον έποχικό παράγοντα —Κ,τοάγματι, κάθε καλοκαίοι οί τιΐίές, κατά παράδοξο τρό.πο, πα- νώνουν στύ Χρηματιστήριο— συμ βάλλει άπωσδήποτε στήν χαλάρω- ση τών χοημιιτιστηρι«κών συναλ- λαγών καί στήν υποχωρήση των τι αων. "Αν μάλιστα ληφθή ΰπ' ό'ι|)η .-τόσο «άδύνβτο» είναι τό Χρηματι στήβΐό μας στήν συγκρατηθή τών τ,,ιιών καί πόσο εύαίσθητο στην .-ΐ-οοσφορά 50 η 100 «κομματιών^, πού μποοοΰν νά ,προν.αλέσουν συμ πτωματική υποχωρήση μιάς μετο- χής, γίνεται ευχολ.α κατανοητύ πώς μιά .τερίοδος ύφέσεω; τού φυ σ.κοϋ ένδ.αφέροντος τής άγοράς | μ.-ΐοςεϊ εϋκολα νά εξελιχθή σέ ύ- ποτιμητικό κΰμα, χών δλλων παρα' γόντων άμετα6λ.ήτων. Δίχω; αλλο ϋπάρχει καί μιά μάζα παικτών ποΰ, δταν διαπιστωθη μιά τέτοια τάσ·ι, σπεΰδει ν ά ξεφορτωθή χαρ τιά, προκειμΓΛ'ου νά διαφνλάξη τα εν τώ μεταξύ κέρδη της·. Πράγμα Τι, μιά ματιά στόν σχιτικό ,τίνα- κα δείχνει δτι ΰπάρχουν άκόμη ση' μαντ^κά περιθώρια κερόών στί: τι Ι μές των μετοχών/ αν συγκριθοϋν μέ τα έπίπεδά των στίς άρχές τού ΊανουαρΓου Ή ΕΘΝΙΚΗ ε Γ- ναι 10% πιό πάνω, ό ΗΡΑΚΛΗΣ 35% καί δ ΤΙΤΑΝ 4%. Σπιύ δουν, λοιπόν, άρκετοί καί άναλαμ- δαίνουν κέρδη( εν ΰ|ιει τής είσαγ'ο γης, νέοιν £'·ναμ:ν.ών έταιριών στό Χρηματιστήριο ,Λπότε δημιουρ γεϊται γι* αΰτοϋς πάντοτε μιά εύ. καιρία νά κερΰοσκοπήσουν^ ■Τ.τάρχπ, δμος, κκί μιά ίίλλη έρμηνεία των προσψάτων έξελίϊε ών στό Χρηματιστήριο; Ο ρολος τών μεγάλον έπιχειςηματικών κε-ρδών καί ή προοπτική αειώσεώ; των κατά τό τρέχον έτος, εάν πά ράγων πού διςμόρφωσε μέν άρχι- κά τίς μεγάλες ανατίμησις των μετοχών< τώρα δέ, υπό ιό πρΐσμα τών νέων συνθηκών, πού ίπΐκρ«. τοΰν στήν άγορά, σάν αϊτιο πιεσε (ος τών τιμών πρός; τα κάτιο, έξ αίτίας τής ρευστοποιήσεοις την χαρτ ών καί άναλήψεω; τής- ε.ν μΓταξύ ΰπεραξίας. Ή συνεχιζομέ νη άνοδος τοΰ οίκοδομικοΰ τομέ- ϋ>ς, ό οποίος αϋτοχρηματοδοτεΐιαΐ
πλήρως, καί τό μεγάλο ύ'ψος των
είσαγωγών Ιίίυς λ ά έξηγοΰν τδ^
άναπροσανατολισμύ των «θερμών>
αυτών κεοδών, πού άναζητοθν πάν
τοτε —«φ* δσον ύπάρχου— τ;ιν
πιό ν.ερδοφάςο διέξοδο.
τουργίας τών καταστημάτων.
ΑΊ λοιπαί οικονομ.καί εξέλιξις
συνοψίξονται ώς ακολούθως:
— Διά σχετικών άγορανομικών
διατάξεων, κ«θωρίσ3ησαν νέαι τι¬
μαί πωλήσεως; κρεάτςον δοοειδών,
ποοελ.ΕΟσεοος έξοτερικοΰ, αναλό¬
γως δέ προσηςμύσ'Οησαν καί αί τι¬
μαί -κρεάτων έγχιοριου παραγω·
γής. Αί νέαι τιμαί έκρίθησαν έ.-ΐι-
δεθλημέναι, κατόπιν τών διαμορ-
(ρΐοθεισών ηΰξημέ'.ιον το οΰτων ί'κ
τήν διεθνή αγοράν.
— Παρετάθη μρ/Γΐ τής 2όη;
Τρ?χονΤος μη.ός ή ,τροθεσμία κα-
τηθολής τελών χαρτοσΰμου είς εισ
φοράς ΰπέβ ΟΓΑ κλπ.
— Διά σχετικής αποφάσεως, κα
Οιοοίσθησαν αί τιμαί δκ'.θέσεως
κρατικής σακχάρεως, παραγωγής
τών Έληνικών σακχαρουργείων.
Αί νέαι τιμαί είναι ηύξημέναι ■κα¬
τά 2,50 δρχ. κατ3ι χ'λιόγραμμον.
Δι" έΤέρας δέ αποφάσεως, έπετςα
πή ή διάθεσις σακχάρεως ίαό συν
εταιρισμών καί είς μή μέλ.η αυτών
— Ή Έπιτροπή Άναστολών
τοΰ Σ υμθουλίου τής Έπικρατείιΐς
άνέστειλε, ποοσιορινώς, τήν κατά¬
ληψιν εκτάσεως είς την περιοχήν
Πάχης Μεγάρων, άπαλλοτρκοΟ'ι
σης διά τήν εγκατάστασιν! τού Ι"
Διϋλιστηρίου.
— Ό Έιιπορικύς Σύλλογον
Τροφίμων Αθηνών, εζήτησε τήν
ΐπανεξίτασιν τοΰ δλου βέμαΤΓ.ς
τών χορηγηθησομ3νο>ν πιστώσεοιν
πρός τό εμπόριον καί τήν διομηχα
νΐαν, διά τής έπαναφορο,ς τής κα
νονικής χρηματοδοτήσεως τών κλά
δοιν «ΰτών.
— Τύ Βιοτεχνικόν Έ.τ.μελητη-
ριον Αθηνών, έτάχθη υπέρ τή,
κςφαλαιθ.τοιησεως καί έξοφλήσι-
ιος είς μακοοχρονίους δόσεις, άνυ
προ·<ταυξήσε(ον κ«ί προστίμων, τών καθυστερημένων εισφορών τής 6ιΟ τεχνίας πρός τύ ΙΚΑ καί τού; λοιπού; άσφαλισΤικού; όργανι- σμούς. — Είς τό ποσόν των 10.000 δολλ.αρίων καθωρίσθη τό ανώτα¬ τον όρον <χξ{ας των εισαγομένων εΐδών άνευ τής υπό τοΰ Ν. 4484) 65 προβλεπομένης έγκρίσκος, τών ύπαγομένοιν είς την διαδ.κασϊαν τού Ένιαίου Προγράμματο; Προ- ΤΑ ΟΡΙΑ ΚΑΙ Οί ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΤΑΦΙΔΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Άναμένεται έντόε τών ημερών ή έξαγγελία τών τιμών ασφαλείας γιά τίς σταφίδες, έφετεινήο άσο- δείας. Σχετική άπόφαση πρόκει- ται νά λάβη ή Έπιτροπή Οίκονο¬ μικών 'Υποθέσεων, κατόπιν είση- γήσεωο τών τομέων Γεωργίας κα'ι Έμπορίου τοΰ ύπουργείου Έθνι- κής Οίκονομίας, οί οποίες θρίσκον- ται «έν τώ περατοϋσθαι». Ούσιαστικώς αύΕημένες προ- 6λέπονται οί τιμές «συγκεντρώσε ως» τών σταφίδων καί σημαντικά διαφοροποιημένο, έναντι τοϋ περυ σινοΰ καϊ τοΰ μέχρι τούδε, τό νέο καθεστώς πού θά διαμορφωθή, ό¬ σον άφορα τήν έΕασφάλιση τοΰ σταφιδικοϋ είσοδήματος εφέτος. Τρείς παράγοντες έπηρεάζουν τίς σχετικές άποφάσεις καί δια- μορφώνουν κατά τό τρέχον έτος τήν κρατική πολπική στόν σταφι- δικό τομέα. Πρώτον οί διεθνεϊς τιμές τών σταφίδων οί οποίες έ¬ χουν διαμορφωθή σέ διπλάσια, ι- σως καί περισσότερο, άπό τα πε- ρυσινά έπίπεδα. Δεύτερον, τό ϋ- ψος τής έγχωρίου παραγωγής Εη- ριϋν σταφίδων, οί οποίες ύφίσταν- ται άφ' ενός τίς Επιδράσεις τών καιρικών συνθηκών, άφ' ετέρου τίς έπιρροές αλλων τομέων, όπως ή 2ήτηοι-, κρασιοϋ κα'ι ή οίνοποίη- ση νωπών σταφίδων καί κατά τρί¬ τον .λόγον, οί συνθήκες καί ή ψυ- χολογία στήν έσωτερική άγορά, έν συνδυασμώ μέ τήν στάση τών άγοραστών τοϋ προϊόντος, τό ο¬ ποίον έζάγεται, ώς γνωστόν, κα¬ τά 100% σχεδόν. "Οσον άφορα τίς τρέχουσες διε- θνεϊς τιμές, έχουν διαμορφωθή στά ϋψη τών 900 — 1000 $ άνά τόννον, τόσο γιά τίς κορινθιακές οσο καϊ γιά τίς σουλτανίνες, έζ αϊτίας τής δημιουργίας στενότη- τος τής διεθνοϋς προσφορας, λό¬ γω καταστροφής ιΓίς αύοτραλιανής καϊ καλιφορνέ^ικης παραγωγής. Δέν ύπάρχει δέ άμφιθολία ότι ή άνοδική πορεία τών τιμών θά έ- πηρεάση τήν διαμορφώση τών τι¬ μών ασφαλείας αναλόγως. Καλώς πληροφορημένοι κύκλοι άνέφεραν σχετικώς ότι ύπάρχει εισήγηση γιά διπλασιασμό τής τιμής ασφα¬ λείας άπό τίς 7 — 7,50 δρχ. τό κιλό πού ήταν πέρυσι γιά τίς μαϋ- ρες σταφίδες, στις 14 — 16 δρχ , αναλόγως παραγωγέων τύπων, μέ ταυτόχρονη, δμως, καταργήση τής είσοδηματικής ένισχύσεως. Τουτο, άν τελικά υίοθετηθή άπό τα ανωτέρα κυβερνητικά κλιμάκια, θά σημάνη αϋΕηση τοϋ έλαχίστου σταφιδικοϋ είσο5ήματο/; μόνο κα- | τα 50%, δοθέντοο ότι πέρυσι έδί- I δετο είσοδηματική ενισχύση 3 | ι δρχ. περίπου κατά παραδιδόμενο, στούς όργανισμούς κρατικής πα- ρεμβάσεως, κιλό κορινθιακής στα¬ φίδος. Αύτό Ίσως νά προκύψη κα'ι σάν άποτέλεσμα μιάς νέας κατα¬ στάσεως, ή όποία δημιουργεϊται έ φέτος στόν τομέα τών σταφίδων. Πολύ περιορισμένη άναμένεται, άν όχι μηδαμινή, νά είναι ή κρα¬ τική συγκεντρώση τοϋ προϊόντος. Πιστεύεται, δηλαδή, ότι οί τιμές πού θά προσφέρη τό έλεύθερο έμ- πόριο, στό ϋψος τών 20 δρχ. τό κιλό γιά τήν κορινθιακή καί 21 δρχ. γιά τίς σουλτανίνες, θά συμ- βάλουν στήν έξ ολοκλήρου άπορ- ρόφησή τής παραγωγής άπό τούς έμπόρους, έφ' όοον 6έ6αια οί πά ραγωγοϊ φανοΰν πρόθυμοι νά ΐια- ραδώσουν τό προίόν των. Τό έν- δεχόμενο αύτό θά σημάνη τήν έ- λάφρυνση τοϋ κρατικοϋ προϋπολο- γισμοϋ κατά 600 έκατ. δρχ. πε¬ ρίπου. Ή στάση τών παραγωγών είναι ένας άλλος άστάθμητος παράγων, ό οποίος έχει γίνει τελευταία αί- σθητός στήν άγορά γεωργικών προϊόντων. "Οπως στό λάδι κα'ι στά σιτηρά, οί παραγωγο'ι εφάνη¬ σαν άπρόθυμοι νά παραδώσουν στήν κρατική συγκεντρώση καί ό- λιγώτερο στό έλεύθερο έμπόριο, άποβλέποντας σέ ύψηλότερες τι¬ μές, έτσι ι.αί στόν τομέα τών στα φίδων δέν άποκλείεται νά τηρή- σουν έπιφυλακτική στάση, άκόμη καί έναντι τών ύψηλών τιμών τοϋ έλευθέρου έμπορίου. Έν τούτοις, οί εμπορικοι κύ¬ κλοι τοϋ κλάδου τονΚουν, ότι ν αί μέν μιά τέτοια στάση μπορει νά έμφανίϋεται δικαιολογημένη, κατω άπό τό πρϊσμα τής περυσινής εμ- πειρίας, όπου οί οπεύσαντες άπώ- λεσαν διαφυγόντα κέρδη, άλλά ή όη κατάσταση στόν τομέα τώ* σταφίδων διαφέρει άπό έκείνη τών άλλων γεωργικών προϊόντων. Άφ' ενός τό γεγονός ότι ή άπορρόφη- ση τοΰ προϊόντος έΕαρταται από τήν στάση τών άγοραστών τοϋ έ- Εωτερικοϋ — καί μάλιστα μονο- πωλιακώς όσον άφορά τουλάχι¬ στον τίς κορινθιακές, άφ' ετέρου οί μεγάλες καί αίφνίδιες διακυ- μάνσεις τής διεθνοϋς άγοράς, ή όποία έπηρεάζεται άπό τήν παρα- γωγή ολίγων χωριόν ώς πρός τίς σουλτανίνες καί άπό τήν εύρεϊα ύποκατάσταση τοϋ είδους, ιδιαιτέ¬ ρα όταν οί τιμές παραμένουν -ΰ· περδολικά υψηλές», καθιστοΰν την άγορά άβεβαία καί τίς ουνθήκες άσταθεϊς ώστε νά μην έπιτρέπε- ται ή καιροσκοπία. Άπό τήν άλλη μεριά τό ϋψος τής έφετεινής εσοδείας καθορι2ει τή στάση τών παραγωγών. Καθώς διαπιστοϋται ότι ή παραγωγή σουλ τανίνας τής Κρήτης θά είναι εφέ¬ τος πεσμένη — λόγω τοϋ καύσω¬ νος τοϋ Ιουλίου — κατά 20% πε¬ ρίπου, έναντι τών άρχικών προ¬ βλέψεων, σέ ύψΐ| πού δέν θά υ¬ περβούν τούς 65 — 70.000 τον- νους κα'ι ή έοοδεία τής κορινθια¬ κής, άν κα'ι σχετικώς καλή, οτους 85.000 - 90 000 τόννους, δέχε- ται τίς έπιδράσεις τής ύψηλής 2η- τήσεως τής οινοποιΐας, μέ άποτέ¬ λεσμα τό «Εηρό προϊόν» νά περιο¬ ρισθή στούς 80 — 82.000 τόννους, ή προσφορά τοϋ προϊόντος στενεύ εί καϊ ή θέση τών παραγωγών — ιδιαιτέρα τών σουλτανινοπαραγω- γών, πού είναι καί οί ίσχυρότεροι, ένισχύεται. Συγχρόνως, οί έΕαγω- γείς είναι πολύ έπιφυλακτικο'ι νά έκδηλωθοϋν καί νά άναλάβουν δέ σμεύσεις γιατί δέν Εέρουν τί θά πράΕουν οί πελάτες των στό έ£ω- τερικό κα'ι ποία πολιτική ελαχίστων^ ημών θά ακολουθήση τό Κράτος^ τθλ ριθ, «Π λα ΠΟ* ΧΡ* Γ 1 την *λπ Ι τλΐ νοι μιθ 0(Κ 701 δε£ τώ' ΠΟ οει τικ δίκ 5οι «κ να ι» κ δί» τύ «ο ετ Τίι 6» νο τ» νο νθ.ΚΜΜΚΝ ΙΜΜΙΪΗ ΑΓΟΡΑ; — ΙΙαρετάιθη μέχρι τής 20Γ;ς τρόχοντος μηνός, ή ποοθεσμία νηι 6ολής αίτήσειιιν υπό τών ενδιαφε¬ ρομένων είσαγωγέων, δ1 ά την ει¬ σαγωγήν τών 00.000 τόννων σιί>η
ρου μ.τετόλ'.
— Διά την 2θήν τρέχοντος μη¬
νός, •τ.ροικηρύχ'θη διεθνης διαγωνί,
σμύς διά τήν είσ-ιγιογήν 17.000
τόννων όρύζης. Ες ά'λ.λου, τίν
17ην Αύγοιστου, 0ά διεξαχθή ό
διαγωνισμός διά την εισαγωγήν 1.
000 τόννων έλαιολάδου παρθένου.
— Ποσόν 132 έκατ. δραχμών
θά διατεθή κατά τό τρέχον έΤος,
διά τό πςόγραμμα δακοκτονιας,
,τηός προστασίαν τής έλ.αιοπαραγω
— Ενεκρίθη άρμοδίο>ς ή ανα-
,προσαρμογή κατά 25% τής '.Ίμης
των νημάτον ίκ σννθετικών Λαι
τ[χντ;τών Ίνών μή συντχών.
— Τό 'Τπουργικόν Σνμδούλιον
ενέκρινε την αίίξησιν τών συνταξν
ιον τοΰ ΟΓΑ άπό 20 έ'ω; 33%.
Είς τόν εξωτερικόν οικονομικόν
τομέα, ·τά κυριώτερα γιγονύτα ή¬
σαν ή σταθεοά βελτίωσις τής θέ¬
σεως τού δολλαρίου καί ή καθετος
πτώσι; τής τιμής τοΰ χρυσοϋ. Έ¬
πίσης, κατά τ · .-ταρελθοΰσαν έυδο
μάδα, η τΐμΐ) τοΰ σαου άνήλθε ση
μαντικώς, ένώ ή ΕΟΚ, ώ; κ.α'ι, αλ
λαι χώραι, υπηγόρευσαν τήν εξα¬
γωγήν σιτηρών.
"Εφθασε στό ίεν'ιθ της ή έφε-
τεινή δραματική ανοδος τών τιμών
τών βασικών έμπορευμάτων οτήν
διεθνή άγορά; διερωτάται ό ε'ιδι-
κός συνεργάτης τών «Φαίνάσιαλ
Τάϊμς» κ. Ρόμπιν Ρήβερς. Άπό
πλευρας κόοτους διαβιώσεως καί
κόστους παραγωγής, θά ήταν ευ-
χής έργο νά είχαμε προσεγγίσει
τό άνώτατο σημείο τών άνατιμή-
σεων. Στό κάτω τής γραφής, ου¬
δέποτε άπό τής έποχής τοϋ πέρα-
τος τοϋ κορεατικοϋ πολέμου (1950
— 51) τα κέρδη τών βασικών έμ¬
πορευμάτων δέν ήσαν ανωτέρα κα'ι
ύπενθυμίζεται ότι καί τότε οί τι¬
μές υπεχώρησαν τόσο «δραματικά»
οσο εΐχαν άνεβή πρίν.
Έν τούτοις, τό γεγονός ότι ε¬
χρειάσθησαν πάνω άπό 20 χρόνια
γιά νά φθάσουν καϊ νά Εεπεράσουν
οί τιμές τών έμπορευμάτων τα έ¬
πίπεδα τοϋ κορεατικοϋ πολέμου ά-
ποδεικνύει έν τινι μέτρω τό πόσον
καταόιεσμένη ήταν ή άγορά τών
βοσικών πρώτων ύλών κατά τήν
μεσολαβήχαχα περίοδο. Έπίσής, ή
άγοραστική δύναμη τών διεθνών
συναλλαγμάτων μέ τα όποία πλη-
ρώνονται οί παραγωγο'ι τών πρώ¬
των ύλών άντιπροσωπεύει μόνον
μέρος τής άγοραστικής δυνάμεως
τού 1951 κι έτσι ή παροϋσα άνα-
τίμηση δέν είναι Ίσως τόσον εύερ-
γετική γιά τίς χώρες πού παράγουν
τίς πρώτες ΰλες. Στήν πραγματι-
κότητα ή προσφατη άνοδος τών
τιμών δέν αποτελεί τίποτε άλλο
παρά μιά αποκατασταθή τών όρων
έμπορίου τών χωρών αυτών (δηλ.
τής σχέσεως τιμώσ τών είχαγομέ-
νων πρός τα έΕαγόμενα έμπορεύ-
ματα άπό τίς χώρες αύτές πρωτο
γενούς παραγωγής).
Άλλά στήν τωρινή περίοδο δέν
συνέβη κανένας εύρείας οημασίας
πόλεμος γιά νά ρίΕη λάδι στή φω-
ιό ών διεθνών άνατιμήσεων. Μάλ;-
στα ή παρατηρουμένη άνοδος τών
τιμών συνέπεσε μέ τό τέλος τοϋ
βιετναμικοϋ πολέμου ό οποίος δ¬
μως άν έΕαιρέση κανείς τήν έλλει-
ψη όριομένων μετάλλων πού προε-
κάλεσε σά μέσα τής 10ετίας τοΰ
1960, πολύ μικρή έπίπτωση εΤχε
επί τών τιμών τών πρώτων ύλών.
Ή βασική κα'ι άρχική αίτία τής
προσφάτου δραματικής άνόδου τών
τιμών τίς άγορές τών βσσικών έμ¬
πορευμάτων ήταν ή έντονη Σήτηση
έκ μέρους τών έκβιομηχανισμένων
χωρών ένώ στόν τομέα τών είδών
διατροφής ή ένταση τής ζητήσεως
όφείλεται στήν καταστμοφή τής έ-
οοδείας στή Σοβιετική "Ενωση,
οτόν κλάδο τών βιομηχανικών πρώ
των ύλών ή αίτία ήταν ή άνάκαμ-
ψη τής οίκονομικής δραστηριότη¬
τος στίς Ήνωμένες Πολιτεϊες κα¬
θώς καί ή άνοδος τής ίαπωνικής
καί εύρωπαϊκής οίκονομίας. Τό γε
γονός αύτό δέν ήρκεσε μόνο γιά
νά άπορροφήσή τα ύπάρχοντα πλε-
ονάσματα άλλά προεκάλεοε κα'ι
πραγματικές έλλείψεις καθώς ή βιο
μηχανία έπετάχυνε τις προμήθειές
της γιά νά ίκανοποιήση τίς άνάγ-
κες τών ηύΕημένων παραγγελιών
της. Ό παράγων καί μόνο αύτάς
θά έΕαρκοϋσε νά προκαλέση άνο-
δο τής διεθνοϋς άγοράς δοθέντος
ότι άπαξ κι άρχισαν οί τιμές τών ]
έμπορευμάτων νά άνέρχωνται ή '
τάση άποκτα αύτοδυναμία κα'ι αύ- |
τοπροωθεϊται. Διαρκούσης τής πε-
ριόδου ύφέσεως τών τιμών οί κα-
ταναλωτές βασικών ύλών δέν χρει-
άζεται νά άποθεματοποιοϋν άλλά
ίκανοποιοϋν τις άρχικές άνάγκες
των μέ άνάλογες άγορές γιατϊ έ¬
τσι όχι μόνο δέν έπιβαρύνονται
άλλ' ένδεχομένως πληρώνουν λι-
γώτερα γιά τίς μεταγενέστερες πι-
στώσεις των. "Ότον όμως οί τιμές
άνέρχονται κάθετα ή τάσή είναι ή
άποθεματοποίηση ατό μέγ.οτο δυ¬
νατόν σημείον, ακριβώς γιά την ά-
ποφυγή τής άνόδου τών τιμών μελ
λοντικώς ένώ τό κόστος άποθεμα-
τοποιήσεως υπερκαλύπτεται άπό τα
κέρδη τών ύπαγορων σέ χαμηλές
τιμές.
Κατά τήν τελευταία περίοδο, έΕ,
άλλου, συνέτρεζε οτίς άνατιμή-
σεις καί ένας άλλος παράγων, ή
διεθνής νομισματική κρίση, ή ό¬
ποία έπηρέασε τήν διεθνή άγορά
ποικιλοτρόπως.
Κατ' αρχήν υφίσταται τό λεγό¬
μενον άποτέλεσμα τοϋ «άρμπιτράζ»
(αΓθ'ίΓαα.6· €ίίΐοΟ(1). Άν μία
μικρή χώρα υποτιμήση τό νόμισμά
της κατά 10% τότε τα έμπορεύμα-
τα πού πρέπει νά αγοράση στήν
διεθνή άγορά θά άκριβήνουν κατά
10%. Έκτός άν ή χώρα αυτή είναι
ό κυριώτερος άγοραστής ενός
προϊόντος, όπότε την £ημία την υ¬
φίσταται ή έΕαγωγική χώρα. Οί
πρόσφατες νομισματικές άνακατα-
τάΕεις προκάλεσαν άκόμη πιό πε-
ριπλεγμένες καταστάσεις.
Ή υποτιμήση τοϋ δολλαρίου προ
κάλεε μιά γενική άναστάτωση καί
δημιουργήση μιά άτμόσφαιρα νομι-
οματικής ασταθείας κα'ι πληθωρι-
σμοΰ. Οί ·Αμερικανοί μπορεϊ νά
χρησιμοποίησαν τό οίκονομικό τους
βάρος γιά νά συμπιέσουν τις τιμές
τών εισαγομένων πρώτων ύλών έν
ιτυμπράΕει μέ τήν υποτιμήση τοϋ
δολλαρίου. Άλλά οτήν πραγματι-
κότητα η χαλάρωση τοϋ δολλαρίου
έν συνδυασμώ μέ τήν πτώση τής
αποδόσεως τοϋ χρηματιστηρίου τής
Γουώλ Στρήτ ένεθάρρυνε τήν μα
9
1
τα
Ζική είσροή κερδοσκοπικών κεφα- η
λαίων στήν άμερικανική άγορά έμ^ _.
πορευμάτων κα'ι τουτο επέφερε ύ- μι(
περβολικές αύΕήσεις τιμών σε δολ ^
λάρια, οί οποίες παρέσυραν καί ^
τήν άγορά τοϋ Λονδίνου. ^
Ή περιστολή τοΰ κερδοοκοπικοϋ ^
ενδιαφέροντος άναμφιβόλως είναι ,α
τό πρώτο σημείο — τηρουμένων (< τών όλλων συνθηκών άμεταβλήτων ^ (οετ'βΓ'ϊ ρατίΒυε) — άπό τό οποίον ^ θά πρέπει νά άναμένεται χαλάρωση ^ τών τιμών τών έμπορευμάτων. Καί το πράγματι ϊσως τέτοια σημεϊα νά έμ φανίίωνται στόν όρίζοντα. Τόσο τό „„ χρηματιστήριο μετάλλων τοϋ Λον- ^ δίνου οσο καί ή διεθνής άγορά τοϋ το κακάο παρου3:ασαν τίς τελευταίες « ήμέρες τέτοιες διακυμάνσεις πού νά δικαιολογήται μία έναρΕη υπο- »^ χωρήσεως τιμών. Έπίσης ή τελευ- ι ταία διεθνής νομισματική συμφω- ^ νία ή όποία επέφερε κάποια στα- τα θερότητα στϊς συναλλαγματικές ίσο ^ τιμίες θά επιφέρη συν τώ χρόνω ^ μία χσλάρωση τοϋ κερδοσκοπικοΰ — κύματος άλλά θά παρέλθη αρκετάς φη χρόνος μέχρις ότου οί διεθνεϊς ά- ία γορές έμπορευμάτων άπαλλαγοϋν τών έπιδράσεων τής κερδοσκοπί- ος περ'ι τίς ίσοτιμίες. ^ Στά τέλη τοϋ έτους θά πρέπει κο νά άναμένεται ό τερματισμός τής ? άνόδου τών τιμών τών πρώτων υ- _ λών καί έΕ αίτίας τής χαλαρώσεως . τής διεθνοϋς ϋήτήσεως καί τής αυ- Εήσεως τής προσφορας. Στόν το- ^ μέα τής ζητήσεως πολλα έΕσρτιϋν" Πο ται άπό τό άν θά διατηρηθή ό πα- ρών ρυθμός άνόδου τής οίκονομι· Τ|)( κης δραστηριότητος στίς ΗΠΑ καί στήν Εύρώπη. Ό μόνος επί τοθ παρόντος περιοριστικός παράγων ηο είναι ή μεγάλη άνοδος τών έπιτοκΙ· ^ ο>ν πού θά άποθαρρύνη τουλάχι· _
στον τόν οχηματισμό άποθεμάτων
ιρώτων ύλών. ηΐ
Στόν τομέα τέλος τής προσψο- ^
ρας ένώ άπαιτεϊται χρόνος γιά την ^
κινητοποιήση νέων συντελεστών ^
τής παραγωγής νά εισέλθουν στήν ^
παραγωγική διαδικασία —ιδία όσον
άφορά τα μέταλλα— μία καλπ. εσο-
δεία σιτηρών έντός τών προσεχών
μηνών δυνατόν νά άλλάΕη 6ΡδΠ* 0|(
τό σκηνικό τής άγοράς. Μή λησμ"· κ
νήται ότι οί ΗΠΑ χρησιμοποίησαν
60 έκατ. αϊηκρς εφέτος οτήν σι-
τοπαραγωγή πού άν άποδώοουν
κολά 6ά προκαλέσουν όπωσδήποτε
κάμψη των τιμών τών δημητριακών· ^
ί νά τό
λ0
(1) ΆρμπιτάΖ λέγεται ή διαδικα- ^
σία τοϋ νά αγοράση κανείο ενα
άγαθό οέ μιά άγορά καί ά τό
πωλή ταυτόχρονα οέ
γιά νά έπωφεληθή τηα
ρας τιμών.
διαφο-
0|)

Ί
ΤΟΥ ΑΑΟΥ 11)1
ΛΛΙ ΚΙΓ ΛΟΓΟΤΚΧΝΙΑ ΚΑΙ
Β1
Χάρη °' αύτιΊ τού την Έλληνι-
κότητα, ό ΒυΖαντινός λαός, ηέτυ-
χε δύο καταπληκτικά έπιτεύγματα.
Πρώτο: ΈΕελλήνιαε την Άνα-
τολική Ρωμαϊκή Αύτοκρατορία, οέ
Έλληνική ΒυΖαντινή Αύτοκρατο¬
ρία, κα'ι Δεύτερον: Η Χριοτιανι-
κή Θρηακεία πού χρηοιμοποίηαε ό
λα τό μέσα γι6 νά έκχριοτιανίοει
τούς παλιούς Έθνικούς, δηλαδή
τόν ίδιον, τόν βρήκε τελεία άντί-
Βετο. "Ετσι πού ϋοτερα άπό πολ-
λών αίώνων άγώνες, αύτη νά ύ-
ποκύψει καί νά έΕελληνισθεϊ ό
Χριστιανισμός τού.
Πράγμα πού είναι φανερό, έκ-
δηλο σ' όλα τής ΌρθοδοΕΙας μας
έκτός άπό τό δόγμα.
Την λατρεία, την λειτουργική,
την Ύμνολογία, την Αγιολογία
κλπ.
Μ6 ά Όντότητα τού, δέν έΕαν-
τλεϊται μόνο μέ αύ'τά.
Ό αστικάς ΒυΖαντινός λαός,
κπΐ πρό πάντων τής Κωνσταντι¬
νουπόλεως, μέ την έΕαλλη άδυνα-
μΐα τού, οτούς Ίππικυυς άγώνες,
άποκτάει ούσιαοτική Πολιτική Όν¬
τότητα καί δύναμη. Οί δυό μερί-
5εε πού είναι χωρισμένος ό Δήμος
των Βενέτων καί ό Δήμος των
Προοίνων, άπό Φίλιππες Όργανώ-
οειο διαφοροποιοϋνται σέ πραγμα-
τικές πολιτικές φατρίε-ς. Στούς
δύο έκπροσώπους τής κάθε μερί-
δοτ, τόν Δήμαρχο καί τόν Δημο-
κράτη της, οί Αύτοκρατορες έΕα-
νογκάΖονται νά τούς αναθέαουν
πολιτικές καί στρατιωτικάς έΕουσί-
εο τής Πόλης.
Τή ηολιτική στούς δύο Δημάρ-
νους, καί τίς οττατιωτικες οτούς
δύο Δημοκράτες.
Καί τέλος, οί έκπμοσωποι καί
των δύο Δήμων τού ΛαυΟ μετέ-
χουν έπίσημα οέ όλες τίς δημόοι-
εο Παλατιανές καί Θρησκευτικές
τελετές πού δίνονται.
Μά τό πιό καταπληκτικό άπ'
δλα ήταν πώς μέσα στόν μεσαίω-
να, τό Ίπποδρόμιο τής Κωνσταν-
τινούπολης εϊχε πάψει νάναι μό¬
νο οτίβος άρματοδρομιών. Είχε
μεταβληθή καί σέ ένα είδος Άρ·
χαΐας Άθηναϊκής Άγοράς.
"Ηταν ύποχρεωμένος, ό κάθε
Αύτοκράτορας — άλλά κΓ ό Πα-
τριάρχης άκόμα — νά παραβρίοκε-
ται μέ δλη τού την αύλή, δχι μό¬
νον σάν άπλός θεατής, γιά νά ά-
πολαύση τό θέαμα καί τίς έπευφη
μίες τού λαοϋ, άλλά καί γιά νά
αντιμετωπίση τόν έλεγχό τού, την
οάτιρά τού καί την άποδοκιμασία
τού άκόμη. Πολλές φορές έκεϊ
άντίκρυσε την λαϊκή Όργή καί
την Έπανάσταση. Μέοα στό Ίπ-
ι.οδρόμιο ό λαός άνέβααε καί
γκρέμισε άπό τόν θρόνο τούς αύ¬
τοκρατορες. Μά πολλές φορές
έβοψε τόν στίθο τού μέ τό ϊδιο
τού τό αΐμα.
Όσο γιά τό ΒυΖαντινά λαό τής
ύπαίθρου: Αύτάς υπήρξε ό μεγά-
λος ήρωας κα'ι μάρτυρας τής αύ-
τοκρατορίας σ' δλη την χιλιόχρο-
νη Ζωή της.
Άκρίτης, ή Ζώντας στήν ένδο-
χώρα, δντας βουνίσιος, καμπίτης
ή θαλασσινός, μόνος, άπροστά-
τευτος, παρατημένος στήν τύχη
τού, 5ν δχι καί πολλές φορές κα-
τατρεγμένος άπό τούς κυρίαρχους
τής Βαοιλεύουοας, δέχθηκε δλη
την όρμή καί τίς συνέπειες των
άπανωτών συμφορών πού βρή-
καν την αύτοκρατορία οτήν μα-
κραίωνη ίστορίο της.
Καί πλήρωσε πάντοτε τό 6α-
ρύτατο τίμημα τής ύπεράσπισης
καί τού σωομοϋ της, σέ σφαγές,
έμπρηομούς, λεηλασίες, σκλαβω-
μούς, αίχμαλωσίες καί λογής-λο-
Υής δλλες συμφορές. Κι όμως,
οάν αλλος ΆνταΤος, πατώντος
στή γή τού, δέν λυγοΰσε, Εανά-
παιρνε όλη τού την δύναμη.
Μίληοα πιό πάνω γιά πνευμα-
τική προοωπικότητα τού ΒυΖαν-
τινοΰ λαοϋ. Ποϋ την βλέπω αυτή;
Στούς θρύλλους τού κα'ι στίς
παραδόσεις τού, στά δημοτικά
τού τραγούδια κα'ι ο' ό,τι αλλο
μάς άΐφησε στήν όλοΖώντανη δι-
κή τού γλώσοα, τή Δημοτική. Αυ¬
τήν πού, όπως πολύ σωστά βε-
βαΐωνε ό Βέλγος ΒυΖαντινολό-
γος Γκρεγκουάρ, άπ' έδώ καί χί-
λια χρόνια σέ τίποτε δέν παραλ-
λάΖει άπό την δική μας.
Ώς τόσο, τό γεγονός είναι,
πώς κανένα γραφτό, καθαρά λαϊ-
κό κείμενο παλαιότερο τού ΙΓ'
οίώνα δέν έχει φτ6σει ώς έμδς.
Παρ' δλο τούτο, οήμερα, ϋστερα
όηό τίς μελέτες καί τίς έρευνες
πού γίνηκαν πάνω στά άκριτικά
τοαγούδια, δέν ύπύρχΕΐ καμμιά
αμφισβητήση, πώς παράλληλα
οτήν έπίσημη λογία ΒυΖαντινή
λογοτεχνία, ό ΒυΖαντινός λαός
καλλιεργοϋσε καί μιά δικιά ου,
Εέχωρη, καθαρά λαϊκή.
Τώρα, αν κείμενά της αύτού-
°ιο, τής άκμής τού ΒυΖαντίου
δέν μάς διασώθηκαν, αύτό όφεί-
λεται στό ότι ή έπίσημη λογία
λογοτεχνία μέ κάθε μίσο φρόν-
ΤΚΧΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΗ '
ΓΛΩ Σ Σ Α
«ΤΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗ
τισε νά τα έΕαφανίοη
Άλλωστε. άνάμεοα οτίς δυό
ούτές λογοτεχνίες ύπήρχε βαθε,ά
οιαφορά πού τίς χώρ,2ε. ·Η Γλώσ
σα. Ή λαϊκή χρησιμοποιοϋσε τή
Δημοτική, έν* ή λογοτεχνία τήν
,Αρχαία. Τέτοια περ,φρόνηση έν-
νοιωθαν οί «πεπαιδευμένοι» τής
Κωνσταντινούπολης, πού $η0ΛΖ.
λούσαν την άρχουσα τάΕη τής
Αύτοκρατορίας, γιά τήν γλώσσσ
τού λαοϋ, πού όχι μόνον έγρα-
ψαν στά άρχαϊα άλλά καί τα μι-
λοϋσαν.
Χαρακτηριστικό είναι τό έΕής.
Τόν αύτοκράτορα Μιχαήλ Γ, πού
στάθηκε ενας άληθινός φίλος τοϋ
λαοϋ τού, οί ούγχρονοί τού Ίστο-
ρικοί, πού τόν διέσυραν καί τόν
συκοφάντησαν, δοο κανέναν αλ¬
λο, άνάμεσα στ1 δλλα τόν κατη-
γόρηοαν γιατί μιά μερά, Ζητών-
τας άπό μιά γυναικούλα ψωμί,
νά κόιμη τήν πεϊνα τής οτιγμής,
τό είπε «ψωμί. καί όχι «άρτον.
Μά ό λαός οϋτε γιά τήν με-
τριότητα πού έδειχναν οί λογιώ-
τατοι τής Βασιλευουσας στούς
πνευματικούς τού καρπούς, οϋτε
γιατί αύτοι τούς άφάνιζαν, σκο·
τίΖονταν. Δέν έπο£ητοϋσε φήμη,
μήτε δόΕα. Άπλά έτερπε τήν ψυ-
χή τού κα'ι γΓ αύτό άδιάπτωτα
συνέχιζε τό έργο τού.
Ό Έπίσκοπος Άρέθας (850
— 932) άναφέρει μέ περιφρόνη-
ση, πώς στόν καιρό τού ύπήοχαν
οί ποιητάρηδες, ούτος τούς όνο-
μάϋει «Άγύρτες» —δμοιοι ύπάρ¬
χουν άκόμα καί σήμερα στήν Κύ-
προ— πού γύριζαν άπό σπίτι σέ
οπίτι, καί λίγα λεπτά, άπήγγει-
λαν τα ποιήματά τους.
"Ενας τέτοιος θά ήταν ασφα¬
λώς καί έκεϊνος πού έγραψε τό
πρωτότυπο τοϋ τραγουδιού τοΰ
Διγενή Άκρίτη, πού δέν μάς δια-
σώθηκε, όπωί κι άλλα όμοια μ'
αύτό πού είχαν τήν (δια μοϊρα.
Μ' όλη τήν καταφρόνια δμως
πού έδειχναν οί μορφωμένοι τοϋ
ΒυΖαντίου γιά τα λαϊκά πνευματι-
κά δημιουργήματα, δέν ήταν λί-
γες οί περιπτώσει»; πού τα Ζή-
λευαν καί τα οίκειοποιοϋντο.
Στήν περίπτωση αυτή τα διε-
οκεύαϋαν σύμφωνα μέ τα γούοτα
τους καί τα μετέφραΖαν φυσικά
στά Άρχαϊα.
Αύτό συνέβη μέ τό τραγούδι
τοϋ Διγενή Άκρίτη, πού άνέφερα
κα'ι μέ τούς θίους τών Άγίων
"Ως τόν Ι' αίώνα ή λογία λο¬
γοτεχνία άφηνε κα'ι στή λαϊκή μιά
μικρή γωνιά τόπου νά δίνη τα
δείγματα καί τής δικής της δη-
ριουργίας. Ήταν τα κελλιά τών
μοναστηριών. Έκεϊ, καλόγεροι,
άνθρωποι τοϋ λαοΰ, έγραφαν
οτή γλώσσα τών πατέρων τς>υς
τούς βίους τών Άγίων. Δέν ύ-
πάρχει άμφιβολία πώς μέ τήν θέρ-
μη τής πίστης καί τήν Ζωντάνια
τής δημοτικής, μερικά άπό τα
ΣυναΕάρια αύτά θά ήταν άλπθινά
άριστουργήματα.
Μά πού είναι; Ή Έκκληοία
τα έΕαφάνιοε, βάΖοντας στή θέ¬
ση τους τίς μεταφράσεις τους
στήν άρχαία άπό τόν Συμεώνα
τόν Μεταφραοτή.
Μά ή καταπίεση τής πνευματι
κης προσωπικότητας τοϋ ΒυΖαν-
τινού λαοϋ άπό τόν λογιωτατισμό
δέν κρατάει έπ' άπειρον.
Καταλύεται μα2ί μέ τήν κατά-
λυση τής ΒυΖαντινής Αύτοκρα¬
τορίας άπό τούς Φράγκους.
"Οταν οί Σταυροφόροι, τό
1204, κυριεύουν τήν Κωνσταντι-
νούπολη. Άπό τότε ό λαός ώς
τήν έποχή πού θά σκλαβωθή άπά
τούς Τούρκους, κάτω άπό τήν έ-
πικυριαρχία τών Φράγκων, Βενε-
τών ή Ελληνικήν ήγεμονιών,
πνευματικά άδέσμευτος, παρουσι-
άΖει κατά τόπους, στήν Κρήτη,
τήν Κύπρο, -"ήν Ρόδο, τα Έπτά-
νησα καί σ' άλλα μέρη, μιά κατα-
πληκτική άκμή, δχι μόνο στά
Γράμμα-α άλλά κα'ι στίς Τέχνες.
Ή άρχαία γλώσσα έκτοπίΖεται
άπό παντοϋ καί ή Δημοτική είναι
ή μόνη σέ χρήση γλώσσα, όχι
μόνο στά Γράμματα, άλλά καί σ'
αύτές τίς δημόαιες σχέσεις.
Έκτός άπά τα δημιουργήματα
τής λογοτεχνίας, ποίηση, πεΖό
λόγο, θέατρο ,στήν δημοτική γρά
φονται συμδόλαια, Διατάγματα.
Νόμοι, δπως οί ΆσοίΖες τής Κύ
πρου καΙ τών Ίεροσολύμων, άκό¬
μη κα'ι συνθήκες είρήνης μεταΕύ
Εενογλώσσων ήγεμόνων.
Μιά τέτοια μάς διασώθηκε
(τοϋ 1450) μεταΕύ τοϋ Βασιλιά
τής Κύπρου ΤΖουάνου καί τοϋ
Έμίρη τού Κονκλόρου.
Καί δλη αυτή τήν άκμή δέν
μποροϋμε νά τήν πάρουμε σάν έ¬
να έποχιακό φαινόμενο.
Γιατί ή Δημοτική τής έποχής
αυτής, στά πιό άντιπροσωπευτικά
της κείμενα, είναι πλούσια, έκ-
φραστική κ. δλη πλαοτικότητα.
| Γεγονός πού βεβαιώνει πώς έ-
φτασε στό σημεϊο αύτό ϋστερα
άπό μακρ.ά πορεία καΙ συνεχη
ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΚΑ ΘΗνΙΑΤΑ
Άξέχαστα περασμένα
( Σ ιινέχεια έκ πς οηγονμένου)
Στίς έρευνές των άναίητοΰσαν
μέ άφθαστη ύπομονή ,αί μεθοδικό-
τητα τα πολύτιμα έκεϊνα οτοιχεϊα,
πό ύφέρνουν τή σφραγίδα τής ίδιό-
τυπης τεχνοτροπίας. ΓΓ αυτόν τόν
λόγο, μελέτησαν μ' έμβρίθεια καί
προσοχή την έοωτερική καταοκευή
δλων των έκλησιών, μέτρηοαν τίς
διαστάσεις των καί με τελειότατες
φωτογραφικές μηχανές άπαθανά·
τιοαν μία πρός μία καί μέ κάθε
λεπτομέρεια όλες τίς τοιχογραφί·
ες. 'Επειδή όμως οί περισσότερες
άπ' αύτές είχαν Ευσίματα καί Εε-
φλουδίσματα στίς έπιφάνειές των,
φιλοτέχνησαν άργότερα, άπό τίς
φωτογραφίες, ώραϊα σχεδιαγράμ-
ματα, στά όποϊα παρουσιάΖεται κα-
θορά καί πανομοιότυπα ή άρχική
των μορφή. Βδικά σχεδιαγράμ·
ματα έφτιαΕαν, έπηης, γιά νά πα-
ραοτήσουν τήν έοωτερική τομή (ό-
ρι2όντια καί κάθετη) κάθε έκκλη-
σίας.
Δέν πρέπει νά νομισθή ότι, τό
όκούραοτο αϋτό Ζευγάρι άσχολή-
θηκε μόνο μέ τήν διερεύνηση των
έκκλησιών, πού βρισκονται στήν
προαναφερθεϊσα χαράδρα. Πρωτύ-
τερα είχε περιοδεύοει όλη τήν πε-
ριοχή, ή έκταση τής οποίας άνέρ-
χεται σέ 1.600 τετρ. χιλιόμετρα
περίπου καί είχε καταγράψει τα
κυριώτερα χριοτιανικά μνημεϊα,
πού ύπάρχουν ο' αυτή. ΚαΙ δταν
κατά τό έτος 1963 έληΕε ή απο¬
στόλη των, τό καταστάλαγμα τής
μακροχρόνιας καί δημιουργικής αυ¬
τής εργασίας των, άποκρυστάλλω-
σαν σ' ένα θιβλίο, πού έχει τίτλο,
όπως είπαμε κα'ι παραπάνω, «Λέ
νουβέλλ' Ζ έγκλΊΖ ρουπέστρ ντέ
Καππαντός». Είναι ένα θιβλίο έμ-
πλουτιαμένο άπό σύνθεση καί πυ-
κνότητα κα'ι μέ άψογη άπό κάθε
πλευρά έμφάνιση. Τα κυριώτερα
πλεονεκτήματα πού τό χαρακτηρΙ-
Ζουν είναι, ή θαυμασία καί λεπτο-
μερής περιγραφή, ή Ζωντανή άνσ-
παράσταση των είκόνων καί των
έπιγραφών καί ή τελεία τοπογρσ-
φική ένημέρωση. Ή ϋλη τού έχει
ταΕινομηθή μέ τόν πιό μεθοδικό
τρόπο κα'ι μέ άδιάπτωτο ενδιαφέ¬
ρον διαβάΖει κανείς δλες τίς σε·
λίδες τού, χωρία νά παραλείψη καί
τόν τελευταϊο ύπότιτλο.
Άπό τό βιβλίο αύτό, πού πέρνει
πολύτιμη θέση άνάμεσα στά καλυ¬
τέρα τής κατηγορίας τού, θά δα-
Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ
νεισθώ μερικά άποσπάσματα στή
συνέχεια τής περιγραφής μου, γιά
νό δώοω έλάχιστα δείγματα τής
ποιοτικής ύπεροχής τού καί νά φέ-
ρω στό ιρώς τής δημοσιότητας
ουνάμα, μερικά άπό τα μυστικά,
πού τόσο Ζηλόφθονα κρύβουν μέ¬
σα των οί χιλιοτρυπημένοι έκεϊνοι
6ράχοι.
Θά ήταν παράλειψη έκ μέρους
μας, εάν μεταΕύ των έρευνητών
τής περιοχής δέν άναφέραμε καΙ
τόν συμπατριώτη μας κ Έρμόλαο
Άχ. Άνδρεάδη, συνεργάτη τού
Κέντρου Μικρασιαπκών Σπουδών
— Αθηνών, ό οποίος, δύο φορές
κατά τό παρελθόν, έπι·σκέφθηκε τ'
άΕέχαστα έκεϊνα μέρη κα'ι μέ ίδιαί-
τερο ενδιαφέρον έπιδόθηκε στή
διερεύνηση των. Οί πλούσιοι καρ-
| ποί τής έπιμελημένης εργασίας τού,
ι περιέχονται οτίς σελίδες ενός κα-
. λοτυπωμένου βιβλίου, πού έΕέδω-
σε τό Κ.Μ.Σ. μέ τόν τίτλο «ή θρη-
οκευτική Ζωή στήν περιφέρεια
( Άκσεραϊ — Γκέλβερι».
, Ή τοποθεσία αυτή, μέ τή μονα-
πλουτισμένο άπ όσύνθεση καί πυ-
δικότητα πού διαθέτει, προοελκύει
κάθε χρόνο ένα σοβαρά άριθμό πε-
ριηγητών. Τώρα μάλιστα, πού τα
μέσα αυγκοινωνίας είναι ταχύτατα
καί προσιτά σ' δλα τα βαλάντια, ό
άριθμός αύτάς πληθαίνει διαρκώς
καί σμήνη τουριστών κατακλύΖουν
τίς έκκλησίες καί τ' άγιάσματά
της, κατά τή θερινή περίοδο. Πρέ¬
πει νά σημειωθή ότι, μερικές άπό
τίς έκκλησίες αύτές, συγκρινόμε-
νες μ' έκεϊνες πού είναι στήν πε·
ριοχή των «Κοράμων» (τουρκ.
Γκιόρεμε), παρουσιάΖουν περισσό-
τερο ενδιαφέρον ,γιατί είναι άρ-
χαιότερες άπ' αύτές καί ύπάρχει
οημαντική διαφορά στήν εσωτερικήμ
διακόσμησή των.
Άπό τήν συνοπτική αυτή είκόνσ
πού δώσαμε για τίς λαΕευτές έκ-
κλησίες τής Καρβάλης καί των
περιχώρων της, οί άναγνώστες μας
θά σχηματίσαν ϊσως τήν έντύπωση
ότι πρόκειται γιά ένα βραχότοπο,
δπου δύσκολα μπορεϊ νά ουναντήση
χανε'ις λιθόκτιστες οίκοδομές. Ό¬
πως θά διαπιστώοουν δμως στή συ¬
νέχεια τής περιγραφής μας, τέ-
Γθΐες οίκοδομές ύπάρχουν άφθο-
νες στήν περιοχή καί μάλιστα μέ
ώραϊα καί άκατάλυτα τεκτονικά
σχέδια.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΤ
Ημερολόγιο τοϋ 1922
ΜΑΡΤΤΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΛΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
______Τού Δοος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ή γόνεσις των κόσμων
ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ
Μετάφροσιο Β . Κο«2ηνοπούλου έιιιτίμου Γωμνασιάρχο»
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Ή άρχαιότης εθεωρούσε τα συν
νεφα σάν κάτι έλαφρές τολύπες
άφροϋ, σάν λαμπερά κεντήματα.
Άλλά ό Άραγκώ άπό τότε έχει
ύπολογίσει ότι διά τόν αχηματισμό
καί τήν στήριΕι αυτών των νεφών
ή ετησίως ουγκεντρωνομένη δύνα
μις θά ίσοϋτο μέ συγκέντρωσι πού
θά ήτο ϊση μέ δύναμι ή όποία θά
μπορούσε νά παραχθή μέ τήν ένω-
μένη προσπαθεία δλων των έθ'.ών
τής γής, μέσα σέ χρονικό διάοτη-
μα 200.000 έτών. Τούτο σημαί-
νει ότι τα νέφη δέν είναι τίποτε
άλλο παρά μιά γιγαντιαία οίωρου-
μένη υπεράνω των κεφαλών μας
θάλαοσα. Όλοι οί μεγάλοι ποτα-
μοί μας, ό Λουάρ, ό Ρήνος, ό Ρο-
δανός, ό Δούναβις αίωροϋντο
οτόν άέρα προτοϋ νά χυθοϋν στή
γή. Καί μέ τί θαυμαατό τρόπο
κατέρχονται οί γιγαντιαϊοι αύτοι
δγκοι στή γήϊνη σφαϊρα μας! Ε¬
άν δέν έλαμβάνονταν προνοητι-
κοί κανόνες δλες οί οίκοδομές
μας θά κατεστρέφονταν κα'ι οί ά-
γροΙ μας θά έΕαφανι'Ζονταν. Άλ¬
λά δέν συμβαίνει ετσι τό πρδγμα.
Διότι ό άέρας σχηματίίει ένα γ>-
γάντιο ποτιστήρι διά μέσου τοϋ ό-
ποίου όλο τό άπαιτούμενο νερό,
γιά τό δρόαιομα τής γής σταλα-
γματιά - σταλαγματιά διαρρέει. Ά
λήθεια: είναι θαυμαστό αύτό τό
μεταΕύ των υδάτων «στερέωμα» Ι
«Καί είπεν ό Θεός· ουναχθήτω
τό ύδωρ τό ύποκάτω τού Ούρα-
νοϋ είς συναγωγήν μίαν καί όφθή
τω ή Εηρά. Κα'ι εγένετο ούτως
Καί συνήχθη τό ύδωρ τό ύποκάτω
τοϋ ούρανοϋ είς τάς συναγωγάς
αυτών καί ώφθη ή Εηρά' καί εκά¬
λεσεν ό Θεός τήν Εηράν γήν καί
τα συστήματα των υδάτων εκάλε¬
σε θαλάσσας" κα'ι είδεν ό Θεός
δτι καλόν. Καί είπεν ό Θεός· βλα-
στησάτω ή γή βοτάνων χάρτου σπεϊ
ρον σπέρμα κατά γένος καί καθ'
όμοιότητα, κα'ι Εύλον κάρπιμον
Γθΐοϋν καρπόν, ού τό οπέρμα αύ
τοϋ έν αύτω, κατά γένος επί τής
γής. Καί εγένετο ούτως» (Γεν.
1 § 9 - 11).
Μέ αύτές τίς βαρυσήμαντες λέ-
Εεις περιγράφει ή Βιβλική έκθε-
καλλιέργεια πολλών αίώνων.
Τό έπιμύθιο είναι, πώς ό Γεν-
ναίος λαός πού συγκροτοΰσε τήν
μεγάλη μας Βυίαντινή Αύτοκρα
τορία, δχι μόνο προϋπήρχε, άλλά
έπέΖηοε καί μετά άπ' αυτήν.
αίς τήν τρίτη περίοδο. Τα έργο
των δύο πρώτων περιόδων ύπήρ-
Εαν μεγαλειώδη, ή τρίτη θά παρου¬
σιάση κάτι τό μεγαλοπρεπεστέρα.
Ή δημιουργία έπεκτείνεται βήμα
πρός βήμα. Κατά τήν περίοδο αυ¬
τή παρουσιάΖονται μέ τή σειρά τρία
θαύματα. Κατά πρώτον θλέπομε
τόν φλοιό τής γής νά στερεοποιή
ιαι καί νά υψώνεται απάνω άπό τό
νερό. Είχε σχηματισθή σιγά - σιγά
κατά τήν διαδρομή των αίώνων
έΕ αίτίας των χημικών ένώσεων
πού έδέχονταν τα ρευστά έκεϊνα
σώματα. Οί άτμοί οί σταθερά άνυ-
ψωνόμενοι άπ' αυτόν είχον πυ-
κνωθή καί μιά άχανής έπιφάνεια
ύδατος τόν έκάλυψε. Μόλις προ-
εΕείχαν έδώ καί έκεϊ καμμιά άπό
τίς γιγαντιαϊες βουνοκορφές, σάν
έκεϊνες πού βρισκονται άκόμη
στήν Εύρώπη, τήν Άσία κα'ι τήν
Άμερική κα'ι σήμερα άκόμη άναγνω
ρίΖονται άπό τήν άπουσία κάθε
Ζωϊκής ή φυτικής Ζωής καί είναι
μνημεϊα έποχής πού στήν γήϊνη
σφαϊρα μας καμμιά όργανική 2ωή
δέν ήτο δυνατόν νά ύπάρΕη.
Τότε ή δύναμις τοϋ πυρός στό
κέντρο τής γής, πιέΖει τόν φλοιό
πρός τα ανω' άνυψώνει μέ σφο-
δρότητα άπό τα έγκατα των υδά¬
των, μέ μεγαλοπρεπή τώρα έμφά-
νιοι τίς πεδιάδες της, τα βουνά
της, τα ήφαίστειά της, τούς χειμάρ
ρους τής λάβας της, τούς τρομε·
ρούς σεισμούς της, τό μεγαλοπρε-
πές καί άδιάκοπο βόρειο σέλας
της. Καί ένώ ή στέρεη περιοχή
τής γής υψώνεται σέ ίλιγγιώδη ιϊ-
ψη, ό ύδάτινος δγκος πού επί αίώ
νες εσκέπαζε όλον τόν κόσμο,
καταρρέει μέσα σέ άχονεϊς άβύσ-
σους, τίς οποίες δέν θά εγκατα¬
λείψη ποτέ πιά.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
41—
19.- ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
(Κατά κόσμον Κν>νσταντίνο; Παπαδόποιλος)
·!.—- ΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΗΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ
Τό Νεκ.ηοτα(|εϊο τής Σμυί'.η;,
ήτανς ?να μεγάλο Μοισεϊο, γιατί,ι
οί πλούσιοι τής Σμύρνης, γιά νά
στολίσοννε τα οϊκογενειαχά τονς
μνήμκτα, παραγγέλνανε στούς
καλλίτΓρους καλλιτέχνες γλύ.ττ'ς
τής Σμύρνης νά τοϋς κάνοννε ά-
οιστοΐ'θγηματικά αγάλματη μέ μάρ
μαοο τής Τήνου. Είχε μεγάλη έ'-
κτιιση, χοιοισμένο μέ άλλίες, ποϋ
ή κε/τρικιά είχε κι' ΟΛΤις δΐ'ό με-
Οΐές τίς μιά σειρά άπό άψηλονορ
μα κεπαρή<τια. Μά μέ χεπαρήσ,α τέτοια ήτανε τρογυρκτμίνο κι' ά- πτίς τέσσεοις μεριές τού. Κάθε άλλέα είχε καί τό όνομά της ό¬ πως: «όδός ξωής, όδός άναπαΰσρ- οις, όδός «ναστάσεως, ό&ός κλ«ι·- Οιιωνο; κ.α. Καί γιά νά 6ρή κα· •.είς τό ο'ιν.ογενειακό τον μνήμα, Εποεπε νά ξέρη την όνομασία τής άλλέα; καί Τόν άριθμό του_ Τί; Κνοκικάδΐς, οί Σμνρνιο) πηγ.ανα νέ έκεί. άλλοι γιά νά μνημονίψου ντ τού; δικού; τού;, οίλλοι γιά ά θαιιιάσοΐ'νε τα καλλιτεχνήματα κι' ίΐλλοι γιά νά φιλοσοορήσουνε τα ί-/Μσμ.η διαβάϊοντα; τα διάφορα ποιύ.-αατα βκαλισμένα Λπάνι» στι'ι μνήμ«τα, που οί στ·γ7ίνεϊς εϊχανε {Ί.(Γ:ες>ώσει βτοΰς πολναγαπημένοΐ'ς
νΓ·/ΐ/ου; τού;. Είχ? καί μεγάλρ Ό
στεοοιιλάκιο.
Ή ίκκλρσιά τοΐ', άφιερωμε;νη
στή χάρη τού "Άρχοντπ Μιχαήλ,
τηνέ λε!γαμρ ίίμοι; «Οί ΤαΕ,ιάρ-
χι·ς». Ό πατερα; έκεϊ ήτανε προ-
.υπαπα:. Τέσσεοα ήτανρ τα κ?λ-
λιά_ Στό ίνα κ.ιθύντανε ή οΐκογέ
νεΐά αας, δηλ. ό πατέρας, ή μη-
τέρα, οί τ?σσερι; άδερφάδες μου,
ό άδρρφός ιιου ό Μιχάλης κι' έγώ.
Στά άλλα τρία κ«θόντονσταν οί
τοεϊς άλλοι παπάδε; μέ τίς οΐκο-
γίνειές τού;.
■1.— ΛΑΧΤΑΡΕΣ ΚΑΙ ΑΠΕΛ-
1ΙΙΣΙΕΣ
Μαθαίνομκ. λο>; ϋ Νονρεντίν
κάλεσρ τό Μητοο.-τολίτη μας Χρυ
σοστοαα στό Κονάκι, κ' έκεΐ όμ-
.το&στα, τονέ παράιδτοσε στόν ο-
χλο γ,ά νά τού πάοη τή ξ,,,ή, Μό-
Λις τό εμαθί' ό πατέθα; μοί·, (γο-
(ίίιθηκί- νά πομρίνιομε σία αυναζε
1λΐ α κελλιά καί μάς πήρε κώ πή-
V
11 ιι ε οτο σπίτι τής κυριας Ά. Ί-
ΐ'Κΐνν.'Βου στήν προκυμαι'α τής
Ηονντιις. Ίί νοικοκερά μάς δεχτή
κρ με «γάπη καί μά; εκονψε στό
νπιιγειο, γιατί στό επάνω σπίτι (ρι
λ&ξρνοθσε άπό Λρίν συγγενείς καί
φίλους. ^ ν
Τί; νύχτες ακούαμε πού όξω ι
στίι Λοόιιο δ κόσμος φώναζε καί
η-τηίγγλιζε, γιατί ό έχθοό; ϊ-οςα-
;?. ('ίίαΖ,ΐ κ' ε«λε6ε. Εϊχιινε Κοθίΐ
στό ϋπόγειο να κριφτοθνε και α'λ-
λες το?ϊς οίκογένειες. Κ' ί'τσι,
3ε·ν μποροΰσαμε πιά νά πομ;{νωμ ·
Ό πιιτέθ«ς άποιτάσιβε νά μας
.-άη οπίσω στά κελλιά. Φεΰγομε
λοιπόν μέσ' στή ννχτη. "Οξ(ο βεο
σ/ότεινα, καί πηγαίναμε μα';ί μι;
ίίλλονρ κϋσμο, ποϋ κι' αύτό; τριΐ-
υοϋαρ γιά τό Νεκροτιιρεϊο. Μά
ιΙτα'-' ΐίτάσαμε έκεϊ, τό εΙδ«με ςν-
χείλα ν.όσμο, ποϊ πήγε νά *ρνφτή
Ως κιΐί τό ΌστΓθίΐ ι<λήκειο ήτανε Ι Πήγαμε καί χ<»Ηηκ«με | στό κελλί μ«; κ" ηβοίΐμε έκεϊ τό 0?ίο μα; ,ια.τα - Καλλίνικο, αδεο- (;ό τοΓ' π,'ΐτέοα μου. "Ητανε προ- τύ.ταπα; στόν "Αη Χποάλαμ,πο την ε'κκλΓ.σιά ποϋ ητανε μέσ' στίι Σ.τι τάλια μας (Γοαικικά Νοσοκομεϊο), καί ήοθε νά ,τομείη κοννά μας. Κιί στά άλλα κελλιά ιϊχ,-.νε κλεΐ- '^τΐ'Ί οί δλλθι .ταπ.ΐ(ί.δε; μέ τίς οί- ■ ιινρνίΐές τον;, κη'ι (τιλοξρνοΰσανρ ··. όλ<ι; καί αλλοχ'; .ταπάδες. Άαοϋ ό έχθοό; είίαλι φιοτιή <τέ —■•ντρ ιιεοιέ; τής Σμύρνη; και με <"· σ.ί τρσηεοις αέρε; ?κανε ιούς Γωμνιομαχαλάδε; καί τόν Άρμ>·
νο;ιαχαλά τή; πολιτε.'ας στάχτη
«αι ϋαυοβκαπνισμενα γκρεμΐΓματα
Άοοΰ Ηεσπίτωσε ετσι τύν κοοιιο
γ ά ν' άνιΐγκαοτή <ίύτό; νά μα^εΐ ■ τή στήν προκνμαία νά γΐ'ρεΰη σιο τηι^ία. Άφοΰ ααξεμένονΓ τώρα έ- κτϊ. τ»νρ κατάκλεΡιε, έβριξε, έδερ νέ, άτίμίΐζε. κτ.Ί σκότωνρ μέ τύ έ- τ·τι Οελ(,), τότες ,τιά, εβγαλε καί τή σατανικιά έκείνη προχήρυξη, τοίι; όρφανεμενον; άπτό θοησκ·:·.·- τ.κι; τοΐ'ς άρχηγό νά τού; σκοοτί- ση. νά τού; ξεριζώση, νά τού; διώ £»|. νά τού; αφανίση. "Ολα αΰτά τα °Γχε πρθίΐκεδιασαένα. Σάβθατο ;ίχε μ π Γ) στήν .-ΐολιτπ'ιι καί σέ ο- χτώ με'ρε; Σάί>6ατο .ιάλ.ι, ή π(>ο-
κήρυξη .-τού "λεγε «"Ολοι οί Ριο-
μνιοι' καΐ 'Λρμεναϊοι άπο 18 ί'ι-
σαμ' 45 χρονώ θά κρατηθοΰνε αι-
χμάλοτοι. Τα γυναικό,παιδα καΐ οί
γέθ"ι τού; νά (τύγοΐ'νε ακταμ' τίς
17)30 Σεπτ:μ6οίου 1922, εΐδάλ-
Ήιις Οά θεωατ(Οοϋνε Ο.τοπτοι καί θά
σταλθοϋνε στό ΐ·σο>τροικό». Τό τ^ϊ
το Σά6(>ατο 1ί!)23 Σ?πτεα(>ρίοι·
Ι'.ίΖΆ, ΰγάϊπ συμπληριοματικιά προ
•-ιήΐΗ'ίη γιά νά εξηγήση τήν ."ΐ(.κο·
'η" ,1
Ό πατρρα; μου ήτανε παραπα1
νπι απά 45 χρονώ, ό δέ άδερφός
κου, μργαλείτερος άπό έμρνα, ητα
νΐ 17 χρονώ. Κ' ετσι, ΰλη ή οίκο
γένεια μποοοϊκΐε έλεύτεοα νά μ.παρ
καοιατή νά ο,ΰγη μέ τα κκράβια
πού έρχόντοΐ'σταν καί παίρνανε Γύν
κάαιιο. Οί μέοε; περνοΰσανί κΓ δ
πατ?ρα; μου έ.ιέμρνε κ' ρλεγε στόν
άδτοφό τού παπά - Καλλίνικο νά
φείγαιΐΕ ϊίλοι μαξί ποιν άπτοΰ
«Σ ταυιιοϋ» 14)27 Σεπτ. 1922.
Καί ό θεϊο; μου αύτός ήτανε πα-
:,ιαπαν<ο άπό 45 χρονώ Ώστόσο .ΐιίθΐικάλΓσε τόν πατίιια αοΐ' νά γ[ ε-ί'γΐιμε <τε δνό μέοες γιά νά πετα χτή Λσαμ' τα Σπαάγΐα πού δέν ρϊχανε καή καί νά πάη στήν έκ- ί.Λτισιά τού; τόν "Αη Χζ-ράλαμπο χαΐ στύ κελλί τού γιά νά ,-τάοη τα Λαφιά τού καί τα χοήματά τού. Ό πατρρα; μόν τοϋ λέει «Άδερ- ,·, Ρ μόν, ποϋ 6ά ποί; εκρϊ κάτοι; Ό έχθρό; ν.ννηγιαι τού; παπάδε:. Καί στό δρόμο θά σέ οκυτωσουνε·». Μά. ό θεϊος μου δέν τονε ακουσε καί τοΰ άπαντα «Τα ΣΛΐΤάγια μα: τα .-τροστατεΰουνε Γάλλοι .τε- ζοναϋτε;. Έγώ θά .-τά(.)» /αί εφυ- γ-'. ιίεριμρναμρ, ολιιι; μας εΐπε, δυό μερόνυχτκ, μά δέν ςάνηκε. Κι' δ πατίικι; μου κούνησε τύ κεφάλι καί είπε. «Πάει, άδικα χάθηκ% δ εύλοημέν^; ό αδροςός μόν». (Σι·ν·?χίζι;Ται) Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧ1ΓΈΝΗΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ Ε- ΘΝΟΥΣ - ΣΕΙΡΑ ΠΡΩΤΗ (Άπό τή Ζωή τού Ι. Μακρυγ.άννη) Η ΤΥΧΗ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΥΡΗΛ ΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ θά τοϋς ποόδινε. "Επρεπε νά τόν θι>σιάση, Λν επρεπε νά σοιθοϋν 3-
λ.οι οί άλλοι. Κι δμως στήν άρχή
δίν τόλεγε ή καρδιά της" πώς ν*
αφήση τό 6λαστάς>ι τίς ερημθ κι
άπροβτάτεντο νά τό ςρανε τα θη·
θία τοΰ δάσονς; καΐ γιατί θά τδ-
καμνε αύΐό; γιά νά σΐοβη αυτή;
Τή; πεσαν «άπάνου» οί (ΐλλοι.
— "Αϊντ-, Βασίλιο, παηάτα το
καί ,-τάμε. Άλλιώ; .-τάρ* το καΐ
πνιγόμαοτρ όλοινοί στό ποτάμι,
πού θά νοκ"/{ΐνί(τη άπ' τό αιμο.
ΙΙιό; νά τ' άφήο'.θ) νά πεθά¬
Έν τή σκληοά πάλη πρό; τούς .-τε
ρικι*λοΰντα; κινδύνονς ό τρ»ι
φε-οό; Μακουγιάννης, ίνα μή
διά κραυγή; τινος προδώση
τού; φεύγοντας, εγκατελείφθη
έν τώ δάσει, άλλ' εσώθη υπό
τή; γε.νναίας καί φιλόστορ¬
γον μητρό;, άναδεχθίίση; μό¬
νη; τόν κίνδυνον.
Ι. ΒΛΛΧΟΠΑΝΝΗΣ
Επάνω σ' ίνα άπόκρημνο ύφω-
μα, ποΰ στά πόδια τού κυλάει ΰ
ποταμύ; Μόρνος, άκόμα όρίοκ'ν-
ται τα έρε{πια τοΰ μικροΰ χωρίον
πού λεγόταν Ά6ορίτη;. Τό λ«-
,ριοιό σ.τ,ίτι τοϋ στίΐατηγοΰ Μα·
κ^ινγιάννη σώϊεται άπ' δλα πιύ κα
λά. Σήμερα οέθαια κανένας δέν , ^ 10 τ
ίή, μά καϊ τότε πού ό Γιαννάκη; | λω τ(-σε-
νΠίίΥ ίΊνΐ',ΜΓί ΛΙι'τ·ι τλ Λ».'Τ. Λ».... Ι - ·
τ άφήο.θ) νά πεθά¬
νη χ' όρφανύ; έχομε μέ σπαοαγμό
Λ Βασϊλ
-- Μή κα'ι τοΰ κάνει καΐ σϋ
τίποτις.; Τό 6λέπει; τοσέ; μρρες
όλοινοί μέ τα &αλανίδια πού ζοϋ-
ε Τό τνραγνοΰμε κι αύτό Βαπί*
άκόμα νή,ΐιο τό σπίτι ήτ<ιν Όλόκληρη ή φαμελια ζε- σΛΐτώθηκε Απ' τού; Τονρκαλβα- νοϋ; τού Άλή .τασά. Ποία; ν' αν¬ τισταθή. Τύ στήριγμα τού σπιτι- οϋ. τό Δημήτρη, τόν πατρ'οα τού στρατηγοϋ, τύν ρίχανρ ξεκανει. "Ετσι όο<(ανεμρνη ή οίκογένεια ά- κολοιΌοίΊσρ τύ μοιραίο δρόμο τή; φύγη;. Είμαστε στύ 1801. Δέκα τέσσε έ ά ά 6ά θΰικοσρ ή Βασιλική: -— Τί νά τού κάμω. Τοΰλάχι- λτο τύ 6αρ."τ(ι!' τιίχω κοντά μόν. Εΐπρ κι έρριψε μίαν άπελπιστι- κη ματιά στύ παιδί πού αυτή τή ιττιγμή κοιμόταν. Τή; φάνηκε, χλιομό δπι·); ήταν, νρχρό, πώς τό¬ χε πάοει ηδη ό θεόί >:οντά τού.
" Εκανε- μιά κινήση πρό; τα κϊϊ.
— "Ισως καί τό λυπηθή ό Θρ-
ό;, είπε ?να;, τί ξέρπς; Εμείς
ϊ ά ά
μς
ρ νά πάμρ κι αύτό νά ζήση.
"1σιι>; καί τό πεοιμαζώξη καμμιά
ψΰχή. "Οποιοι καί νάναι θά τό
Λπλαχνιστοΰν, Είναι κι άγοοάκι.
Οά τό μεγαλώσοιιν, θά τδχοιιν γιά
Λονλριέ:·
Ίί Βασιλική Ιστρεψε τό κεφά
αι της πρό; τό μέρος αυτού πού
τή; μιλοϋσε. Τάν κοίταξε μέ παρά
πονο καί μέ πίκρα. Αύτό; συνέχε-
— Κι είναι σ|γοι<ρο .τού θά σω Οοι'αε μεϊ;; θά μά; μνριστοϋν, δ- 6λ ί ΙΣΤΟΡΙΚΛ ΣΙΙΜΕΙΩΜΑΤΛ ΚΩΜΑΙ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ Τού σννεογάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΤ Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΜΑΓΝΗΣΙΩΤΩΝ Διά τήν έκδρομήν - προσκύνημα (μέ ποϋλμαν) είς Σμύρνην καί Μα ννησίαν πού διοργανώνει ή "Ενω¬ σις των έκ Μαγνησίας, γίνονται δεκταί δηλώσεις συμμετοχής μέχρι 31 Αύγούστου είς τα γραφεϊα τοΰ πρακτορίου Ζαφείρης Τούρς (Χαλ- κοκονδύλη 25, Αθήναι — τηλέφ. 531-598) ήείς τα γραφεϊα τοϋ Συλ λόγου (Μοργκεντάου 56, Νίκαια, τηλέφ. 4914290). Ή έκδρομή θά είναι δεκαήμερος άπό 15-24 Σεπτέμβριον μέ τψή συμμετοχής δρχ. 2.830. Β" ΦΛΑΒΙΑΝΑ Νοτίως τού Άγίου Ζαχαρίου είς απόστασιν ενός χιλιομέτρου περί¬ που ευρίσκονται τα έρείπια τού μύλου τής Μονής καί ολίγον νοτί¬ ως αυτού ό έν λειτουργεία Μύ- λος. Είς τήν κοιλάδα τοΰ Μέλεμε ρέει ρύαΕ άρκετά βαθύς, είναι δέ κατόφυτος μέ άρκετά δένδρα καί πρασινάδες, τήν δέ εορτήν τής Άναλήψεως μετέβαινον οί χριστια νοί τής περιοχής, παρηκολούθουν τήν λειτουργίαν καί έπανηγύριΖον όλην τήν ημέραν. Έπίσης τήν Κα Οαράν Δευτέραν οί κάτοικοι των Φλαβιανών έδώ διεσκέδαΣον. Πρός Νότον τής περιοχής είναι τό όρος Μαλτεπέ είς τήν κοιλάδα τοϋ όποίου ρέει άρκετά βαθύς ρύ- αξ όπου είναι τό παρεκκλήσιον τοΰ Άγίου Ζαχαρίου πληοίον δέ αυτού ήσαν τα άρχαϊα νεκροταφεία, την δέ 5ην Σεπτεμβρίου έτελοϋν- το πανηγύρεις. Πρός τό Βορειοδυτικόν σημείον των Φλαβιανών κείται τό δίδυμον όρος Άγίου Βααιλείου ευρίσκεται είς τό μέσον τής πεδιάδος των Φλαβιανών ουδεμίαν συνέχειαν έ¬ χον μέ τάς άλλας 6ουνοσειράς τοϋ Άργαίου τελείως μεμονωμένον, έ χον αρκετόν ϋψος. Όπως δέ άναφέρει ό Πατριάρ χης Κων) πόλεως Κύριλλος είς τήν ιστορίαν τού, ό Μ. Βασίλει¬ ος καταφεύγων έκεϊ διά βίου προσ ευχόμενος, είς μνήμην δέ αυτού εκλήθη τό όρος Άγίου Βασιλεί- ου (Άλιταγ). "Επί τοϋ όρους τού¬ του έσώΖοντο τα έρείπια δύο Έκ κληοιών: 1) Τής Παναγίας Θεο¬ τόκου κτισθεϊσα υπό τοϋ Άγίου Βαοιλείου 2) Τού Άγίου Βσσιλεί ου άνεγερθεϊσα αργότερον μετά τόν θάνατον είς μνήμην τού. Είς τό Νοτιοδυτικόν σημείον τοϋ διδύμου όρους ευρίσκεται τό δρος τοϋ Άγίου Ηλίου είς τήν κο ρυφήν τοΰ όποίου ευρίσκετο ό να- ός τοΰ Προφήτου ΉΛΙα. Όπου κατά τάς θερινάς εποχάς εάν έ- πληττε άνομβρία, οί κάτοικοι των πέριΕ χωρίων συν γυναιξ'ι καί τέ¬ κνοις όνέβαινον μετά των ίερέ- ων έκαμον λιτανείας καί δεήσεις διά νά βρέΕη. Είς απόστασιν 5 χι- λιομέτρων είς τοποθεσίαν ΌκΖούΖ τίε υπήρχεν Άγίοσμα τοϋ Άγί¬ ου Άθανασίου όπου τήν 2αν Μοί- ου έτελεϊτο Πανήγυρ;ς. Τα νερά τοϋ Μέλεμε διαρρέουν καί ποτίΖουν τα Στέφανα, Μουτα- λάσκην, Ταβλουισούνιο καί Κερμί- ραν. (Τα Στέφανα ευρίσκονται βορειο ανατολικά των Φλαβιανών, είναι μι κρόν χωρίον μέ 150 κατοίκους Όρ ΒοδόΕους Χριστιανούς, τό κλίμα τού είναι εϋκρατον καί γλυκύ έχει εκκλησίαν είς μνήμην τής Πανα¬ γίας Θεοτόκου κτισμένη είς ϋψω- μα καί είχεν θέαν ωραίαν, παρ' αύτη δέ έν μικρόν παρεκκλήσιον τοΰ Άγίου Γεωργ'ου, ή παλαιά έκκληοία τοϋ χωρίου ήτο φαίνε- ται είς μνήμην τοϋ Άγίου Στεφά¬ νου έΕ ού καί τό όνομα τοϋ χω¬ ρίου). Πρός ανατολάς κα'ι πλησίον τής Μονής ήτο παρεκκλήοιον τοΰ Ά¬ γίου Θεοδώρου. ΛΕΙΨΑΝΑ. Έντός θήκης εις σχήμα κουβουκλίοι.1 καί έντός αυ¬ τής είς άλλην θήκην υπήρχεν μία νεκροκεφαλή περικεκαλυμμένη μέ όργυράν πλάκα είς τό άκρον δέ αυτής εϊχε τα γράμματα Φλ. καί είς τήν άλλην πλευράν ΠΡ. τα ό¬ ποία προφανώς θά ήσαν τα άρχι- κά γράμματα (Φλαδιανών προδρό- μου). Έπίσης έσώΖοντο άλλα λεί¬ ψανα είς τήν οικίαν τοϋ ίερέως τοϋ χωρίου Παπά 'Α,να^ία έντός θήκης άργυράς έχούσης έν άνα- γλύφω τάς εικόνος τής Θεομήτο- ρος, τοϋ Ιωάννου Προδρόμου, καί τοϋ Άγίου Γεωργίου Προδρό¬ μου. ΣΧΟΛΕΙΑ: μέχρι των τελευταί- ων έτών έλειτούργει σχολή όστι- ; πάνω στά οΌυνά έχεινη ή δί'οτυχη Βασιλική τί δέν ΰπό- <ρε·(ΐΐ;. Καλά τάλλα τη; παιδία πού στύ χάτιο τή; γοαςρή; ήταν χαί μεγάλα καί τα πρόσεχαν κι' οί άλ λοΐ σνγγενεϊ;, μά τό Γιαννάκη; τί σοθφταιγε τύ μο>ρύ νά τσακΐ'^:-
ται πάνω στά βράχια μ«»ι> της,
νό σκίξεται άπ' τό κλάμα καί νά
λιγοστεύη μερά μέ τή μερά άπ
την πεϊνα; τή ννχτα νά ξιντνάη
τνομαγμένο άπ' τα σκιάσματα των
Αασών καί τί; φιονέ; των λύκων
καί των τσακαλιών, πού στό μυα-
τον χαί στήν ψι>χού/.α τού
-τοιό; ςέρει τί Οαβειέ; χαραματιες
Οά αφηναν; τή μερά νά παρακο¬
λουθή περίεργο τίς άνήσι«χες μα-
ηέ; τών μεγάλων καί τα άφιλόξε-
να λόγια τους, τα άκατανόητα κα
8ως διάδαιναν, πότε χωρία, πύτε
σννκντ(.ιο>με-νυι, πύτε μέ άψηλό τό
καρμϊ καί πότε κιιμπονριάζοντα;,
πύτε κατρακνλώντας σέ δύσχολε;
μεμματιές, πύτε σκαρφαλώνοντα;
στά 6οάχι«, πνιγμένοι στύν Ιδρώ-
τα', ΰρίϊοντα; ή βοήθώντα; ό ενας
τον αλλο; τ[ σοΐκρταιγε τό μικρά;
Βεβαία τό αγνιοστο χαί ή πείνα
λο> τού; θέριζε καί ό τρύμος άπ'
τοίις Άρι6«νΐτε; δέν την αΐρήναν
πολύ σνχνά νά π«ρο~ονιέται στό
Θεώ· Ι Τού; κοίταξε τού; δικού; της δ-
Ό Γιαννάχη; ζοϋσε τόν δικο λους> ?νσν ί1ναν έρει-νητικά. Κα·
νένας δέν άντεχε τό βλέμμα της.
Όλοι τον; αίσθάνονταν ασχημα,
σάν χάποια ένοχή νά τούς 6άραι·
Λ1ΐϋμ"«ς χαι σκοτεινου:, αλλα με νρ_ σάν νί »ταν {-δ)) ποοδότες καΐ
ίσιον; καί λνγερού; καί άψηλους.' κακοΰι)γοι. χ,ψή/.,,,σαν τά μάτια
' Εβλεπε πάνο στίς φυλλωσιε; του;_ 'Τστεο(ι κοίτ(χξε πάλι τό
τούς κλώνου; πού νΗ-ώνονταν στον, Γιαννακη Πόσο ι'ίσυχο κοιμόταν!
ούοανό κι άνακατεύοντβν μέ τά | >Α^ <τάνω τ()1, πέοασαν δυο πε. σΰννεφα καί τό γαλάζιο. Κατω Τ,,ιηΛΛΓ- Ό άγέρα; τή; έφερε ι; 6λέπιο, οί Άροανΐτες' καί νά πάροΐΊΐε χι (ΐΰτό στύ λαιμό μας; "Αν τ' άψήκονμε κχει πιύτερες λι θανότητε; νά σωθή. "Εοριι»ε τό 6λε;μμα ή Βασίλω κατο) στό ποτιΊμι. Τή; ςράνηκε πώς τθ στενό γινόταν θηλειά γύρω στό λαιμό της. Έκεϊ κάτω ήταν δ ίχ- θούς. Τούς πΓρίμενε ΰπονλος σάν τήν ύχιά νά τούς επιτεθή. Μπορεϊ νά χρειαζόταν νάρθοιν καί στά χέ ρια, νά παλέν|·οι*ν χ<ιτάστηθα, ώς τί; τελίνταϊρ; τον; διινάμη;. Μπο ρεϊ οί χατζάρ;; νά σφύριζαν κό· (ϊοντα; καί νά κολυμποΰσαν χά κε ς,άλια τον; χωρία άπ' τά σώματα μεσα στύ ρέμμα. Σίγουρα έκεϊ κάτω τού; παοαφύλαε ό Θάνατος. "Εστρεψε τά μάτια της γνρω. η; ζ τού 6έΰαια κόσμο. Τώρα έθλεπε τα λογή; δεντρα πού περνοδσαν άνάμεσά τους· δλλα μέ χοντρούς κορμού; καί σκοτεινούς, άλλα μέ ϋαθειά εΐδε τό ποτάμι ■ ενα άση μί φίδι. Τρύμαξε άπύ ενα ςαφνι κό πίταγμα πονλιών. "Εσφι^ε τής στή μύτη εντονη 6οννίσια καρποφο ρία καί τύ πλούσιο όξνγόνο. Πέρα ■- τό μουγκρητό τοΰ καταρράχτη μανας του το μεσαϊο δαχτυλο χι τ{·); ^^ .Τρθστατεντιχό, σάν ύατερα τήν κράτησε άπ' το 6υ;|. Λναγχαίη ^χα^ιά καί σάν σή- Σήκωσε τό κεφάλι νά τή δή. Έ- μαντρΟι σαν 0|.γοι,ΰθς φυλαχας κρίνη ηταν αδιαφορη, όπως κσι οί το0 π[ι(δ,ο0 Τη. Τα δρνΤ(3α &ιλ(ι) άλλοι. Κανενβς δέ νοιαζόταν γι· Ι ναν ΰλζιών της. Πάει καΐ
ΙΙέοασε σχεδόν μια ώρα άπο Το 6άνε, π^σεχΤι3(α Χα1 μ- εύλα.
τύτε παύ άποφασιστηκε τό καχ.ο.' 6πα ,^·, οουχαλαχι το0 παιδιοΰ.
Τελευταία τόχε πάρει άπύφαση , Σχ^ει δ(?α πολλή Χι δστεοα &.
καί. ή μανα. Αλλιώ; δέ γινοταν. Λ(·τομα:
Πέοα στό στενύ τού ποταμοΰ φύ- ' __ ΠδμΕ τούς λίε1
λαγίΐν Άρβανϊτες τού Λοώωρικι^ Έχείνη τ.( -στι7μί)' τύ ^ο^^.
ού. Άπύ πονθενά άλλοϋ δέν υπής- ητ.χό Τη. Πθόσ,,)πο θύμ£ε χαχι
χε· πρρασμα. Κι ό παραμικρο; θο- -λλ() Δέν ήΐαν ή ΒασιλιΧή αύτή
0υ6ο; θά τού; έοριχνε στα χρρια ^ μ(α ^ ,·, ήοωίχές φυβιο.
των έχθοών κια θα χανονταν ο- νν(1)μίε- Των γυναικΛν τη- ίστορί
λοι. Δέ χρειαστηχαν πολλα επιχει Ης μα; ·Απόχτησε τύ Οάδισφμά
θήμ«τα. Ή μανα τοβλεπε καθαρά της ξ(ιφνιχα ορμή που παοέσνοε
πώ; ό Γιαννάκη; θα τού; ηταν το ./(ά Τού; πιό οιστ(ΐχτικούς.
πιό μεγάλο έμπόδιο. Ζωηρά; όπως
ήταν καί φωνακλδς καί κλαψιάρης (Συνεχίξεται)
κή μέ 6 τάξεις έκ τών οποίων ή
μία -.ού έλληνικοϋ μέ 25 μαθη¬
τάς, αί δέ ύπόλοιποι τοϋ Δημοτι-
κοϋ μέ 65 μαθητάς, καί τοϋ νηπια-
γωγείου μέ 40 μαθητάς άπό 5 —
15 έτ'ϋν. Τό προσωπικόν τής σχο-
λής άπό 2 διδασκάλους καί ένα
νηπιαγωγόν, ύπήρχε καί πορθενα-
γωγεϊον.
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ. Αύτη άπετελεϊ
το άπό βιβλία θοηθητικά διά διδα¬
σκάλους, χειρόγραφα έγγραφα ε¬
πί μεμβράνης έν φύλλον τοϋ Ίε-
ροϋ Εύαγγελίου μεγάλης άζίας, τυ
πωθέν είς φύλλον κατά 1601 καί
δωρηθέν είς τόν ναόν τής μεταμορ
φώσεως τώ 1654 υπό τού κ. Χ''
Καρακάση ώς έμφαίνεται είς ση-
μείωμα γραφέν έλληνιοτί, έν Ψαλ-
τήριον εκδοθέν έν Βενετία τό
1682. μία Καινή Διαθήκη μεταφρα
σθεϊσα είς πεΖήν γλώσσαν παρά
τοϋ ίερέως ΜαΕίμου τοϋ Καλλιπο-
λίτου τό 1703 είς μικρόν σχήμα.
Ίδιωτική Βιθλιοθήκη τού Μακα-
ρίτου Δημητρίου Ηλιάδου μέ άρ¬
κετά συγγράμματα καί τοϋ Ανα¬
στασίου Λεβίδου πλουσιωτέρα πε-
ριέχουσα ουγγρόμματα άρχαίων
κειμένων περί τα δέκα φύλλα μεμ-
βράνας τοϋ Εύαγγελίου, χειρό¬
γραφα γραφέντα τό 1860, άρκε-
τήν συλλογήν Καππαδοκικών νομι
σμάτων.
ΔΗΜΟΓΕΡΟΝΤΕΣ:" Δημογέρον-
τες Άναστάσιος Λεβίδης, Βασίλει¬
ος Χ'"Εφραίμογλου, Δαβ'ιδ Χ''
Ίορδάνου, Γεώργιος ΤεκκόΖογλου.
Ιωσήφ Τελλιόγλου κα'ι Νικόλαος
Γρηγοριάδης. Έφορος Γεώργιος
ΊντΖεσουλόγλου (τοϋ όποίου ό
υιός ΛάΖαρος ήτο ουμμαθητής μου
κατά έτη 1814 — 18 καταφυγών
δέ μετά τήν ανταλλαγήν είς τήν
Έλλάδα έΕελέγη δΐς Βουλευτής
ού Νομοϋ Δράμας) Νικόλαος Πινιά
τογλου καί Στέφανος Γεωργίου.
ΕΠΙΤΡΟΠΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙ-
ΑΣ: Γεώργιος Ήλιάδης καί Παϋ
λος Σωτηριάδης.
(ΣυνεχίΖεται)
ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΝ" ΟΡΙΟΝ ΓΩΝ
ΙΙΡΟΜΗΘΕΙΩΝ ΑΝΕΤ Α-
ΛΕΙΑΣ
Δΐ' άποςράσΓ(»; τοΰ νπονργοϋ Έ
Ονική; ΟΙκνομίας χ. 'Εφέσιον κα-
Οηιοίσθη ώς άνο')τατον όριον άξιας
είσαγομρνο)ν υπό των ψορέων των
ίνπαγομένΐ'ΐν είς τήν διαδικασίαν
τοΰ Ένια.'οΐ' ΙΙοογραμματισμυΰ δι
ά τα όποϊα δρν άπαιτεί ή προδλε-
πομένη υΊο τοΰ Ν. 4484)05 τελι-
κή εγν.οΐ'τι; τοΰ "Τπνργείου, τό
,-ΐοσόν τό)ν 10.000 δολλαρίων. .
ΚΤΠΡΙΟΙ ΑΓΡΟΤΑΙ ΘΑ Ε-
ΝΗΜΕΡΩΘΟΤΝ ΕΠΙ ΤΟΤ
ΑΝΑΔΑΣΜΟΤ
Τήν Κ!ην Αύγούστου αφικνεί¬
ται ομάς 30 Κυπράον άγροίων
προερχομένων άπό τα; κυριωτέ-
ρας γεωογικάς περιοχάς τής νή¬
σου διά νά παρακολονθήσουν την
έτραρμογήν τοϋ προγοαμμοιτο^ ά-
ναδασμοΰ είς την Ελλάδα_
Ή ομάς σι>νοδεύεται υπό 2 γε-
ωπόνω·»· τή; άοχής Άναδασμοΰ
Κύπρου, θά παραμείνη επί 15νθή·
μερον καί θά επισκεφθή διαφό¬
ρους π?οιοχάς τής Βορειον Ελλά¬
δος καί θεσσαλίας διά νά διαπι¬
στωθη επί τόπου τα άποτελέσματα
τοΰ άναδασμοΰ καί νά ένημεριοθή
επί τοϋ τρόπου έφαρμογής αυτού
είς την χώραν μας.

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΒΛΣΟΤ ΚΑΠΑΝΤΑΗ
«ΕΝ ΠΕΡΠΑΜΟ»
Κριτικό σημείιομα τοθ κ.
"Ο λόγος καί πάλιν οήμερα γιά
έναν Μικρασιάτη, καλλιτέχνην και
τούτον, της δεύτερης προσωυγικης
γενεάς, το γλύπτη Βαοον Καπάν-
ταη. Γεννήθηκε τό 1924 στη Μυ-
τιλήνη. Οί γονεϊς τού οικογένεια
παλιά άπό τις καλλίτερες, Περγα-
μηνών νοικοκυραίων. Άπο αύτους,
άπό την ατμόσφαιρα τού οπιτιοΰ
τού, τή γεμάτη μνήμες της Περ-
γαμου, τής περιωνυμης μικρασιατι
κης πολιτείας ο' όλο το διάβα αί-
ώνων πολλών, δέχτηκε την ένταση
τής ψυχικής τού φοράς πρός τό
μαγνητην τής προγονικής τού πα¬
τρίδος .
«Έν Περγάμω» είναι ό τ'ιτλος
ενός βιβλίου τού πού κυκλοφόρησε
πρίν λίγον καιρόν. Τίτλος πού σοϋ
δίνει, ευθύς άμέαως, την έντύπω-
οη μιάς ίδιαίτερης διαθέσεως, σάν
άντίληψη και οάν έκφραοη, κά-
ποιου ούσιαστικοΰ οκοποθ.
Τό περιεχόμενον τοθ βιβλίου
αύτοθ καλύπτεται άπό μιά σειρά
άρκετών ποιημάτων. Ύπάρχουν δ-
μως καΙ μερικά άλλα στοιχεϊα που
προσελκύουν μέ πολύ ενδιαφέρον
την προσοχή τού άναγνώστη, μό-
λις τό πιάσει στό χέρι και τό φυλ-
λομετρήση. Ή καλλιτεχνική έμφά-
νιοη τοϋ βιβλίου, ποθ άποδεικνύ-
ουν καί τό λεπτό και καλλιεργη-
μενο γουστο τού συγγραφέα καί
την παιδεία τού καί τή συγκεκρι-
μενη συγκροτήση, τού συν γλύητη
πλέον. Ή είκόνα τοϋ έΕωφύλλου
και οί βινιέττες στό έαωτερικό εί¬
ναι κλισέ γλυπτών τοϋ ίδίου άηό
μεγάλο άναθυματικο μνημεϊο γιά
τή Μικρασία στή Νέα Σμύρνη.
Πληροφορούμαστε έτσι και τουτο:
πώς ύπάρχει προγραμματισμός καί
οχέδιο συγχρόνως γιά την άνέ-
γεροη στή Νέα Σμύρνη ενός «με-
γάλου» άνρθυματικοϋ μνημείου γιά
τη Μικραοία. Άς τό έλπίσουμε.
άφοϋ κιόλας εχουν σχεδιαοτή ή
καί έχουν έτοιμαστή ίσως, τα γλυ
πτά. πώς δέν θά άργήαη νά πρα¬
γματοποιηθή ή άξιόλογη αυτή πρό-
θεοη κα'ι πρωτοβουλία. "Ας σημει¬
ωθή άκόμη, πώς τα γλυπτά, τοϋ
σχεδιαίομένου αυτού μνημείου, 6-
πως τα βλέπουμε τώρα ατίς θινιέτ-
τες τοϋ βιβλίου τοϋ καλλιτέχνη,
φαίνονται νά είναι πολύ ταιριασμέ-
να μέ τό σκοπό γενικά τοϋ έργου,
Ιδιαιτέρα έκφραστικά τής ίδέας
τού.
«Έν Περγάμω» λοιπόν. Τ6 ποι-
ήματα αύτά, όπως μάς πληροφορίαι
έπίσης ό ποιητής των, γράφτηκαν
άπό τό 1961-1972 καί τού τα
ένέπνευσαν, ό πατέρας τού — δσο
πρόλαβε— καί ή μητέρα τού πρό
πάντων πλέον. -
«Έκείνη μ" έκανε ν' άγαπώ,
προσθέτει χαρακτηριστικά, ό,τι εί- (
ναι Μικρασιατικό- έκείνη μ' έμασε
νά περιμένω την ήμέρα τού γυρι-
σμοϋ κι αυτήν την ήμέρα περιμέ¬
νω ώρα μέ την ώρα».
Ή δήλωση αυτή δέν είναι άπλός
λόγος. ΈκπροσωπεΙ μίαν πλήρη
βιωματική κατάσταση. Ή νοοταλγία
τοϋ ποιητη καί καλλιτέχνη, αυτού
τοϋ έΕαίρετου καί εύαίσθητου πνευ
ματικού άνθρώπου, γιά τόν τόπο
των γονιών τού κα'ι των προγονων
τού, δέν είναι μιά παθητική, όνει-
ροπόλα, συναισθηματική διαθέση,
άλλά τό κίνητρο πού Εεκινάει άπό
μιά παλλόμενη Ζωηρά καρδιά πρός
δρασπκές διεργασίες. Τα ποιήμα-
τά τού τώρα καί τα γλυπτά τοϋ
μικρααιατικοϋ μνημείου. 'Αλλά
πρίν άπό αύτά ή σύγχρονα νιέ τίς
καλλιτεχνικές καί πνευματικές αύ-
τές πραγματώσεις τού, έχω ύπ'
δψιν πώς, ώθούμενος άπό την ά-
κατασίγαστη αυτή προγονική φω-
νή, πού άντιχοϋσε στό βάθος τής
λεπταίοθητης ψυχής τού, ταζίδευ-
οε δύο ή τρείς ή περισσότερες
— δέν Εέρω ακριβώς— φορές στήν
Πέργαμο, αυτόν τόν τόπον πού
ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
τού μιλοϋσαν τόσο ουχνά οί γο-
νιοί τού· νά πατήση τό ίερό χώμα
τού, νά άναπνεύοη τόν αέρα τού,
έστω καί διαφορετικό σήμερα, σά
σύνθεση ανθρωπίνου ύποστρώμα-
ιος, άπό εκείνον πού δρόσιΖε ή
θέρμαινε τίς ψυχές των άνθρώπων
στόν καιρό των γονιών τού.
Θυμοϋμαι σέ μιά συγκεντρώση
τοϋ Συλλόγου των Περγαμηνών
ό «Ατταλος», ενα άπό τα σημαν-
τικώτερα μικρασιατικά Σωματεϊα,
όπότε σηκώθηκε κι αύτάς νά μιλή-
ση γιά τίς έντυπώοεις τού άπό έ-
να πρόσφατο ταΕίδι τού στήν Πέρ¬
γαμο. Μέ πάση συγκινηθή, μέ πό-
ση ένταση συγκινήσεως έξιστορού-
οε τίς έντυπώσεις τού άπό τό τα-
Είδι έκεϊνο, πού φαινόταν νά ήταν
ή εκπληρώση μιάς μεγάλης προσ-
δοκίας τής ζωίς τού. Συνήρπασε
καί εϊχε κα Ιτό ιδιαιτέρα σοθαρό
αύτό άποτέλεσμα, εύρύτερης ά£ί-
ας: οί τόποι έκεϊνοι, σάν έλληνι-
κές ίστορικές πραγματικότητες, οί
πατρίδες μας οί μικρασιατικές, 6-
οο Ζοϋνε τόσο Ζωηρά στ'ις ψυχές
των νεωτέρων καί έμπνέουν την
πορείαν τής Ζωής των ,δέν μπο-
ρεϊ νά θεωρηθοϋν «χαμένες». Αύ¬
τό τό ϊδιο μποροϋμε νά ποϋμε κα'ι
σάν συμπέρασμα άπό τό διάβασμα
των ποιημάτων τού.
Όλοι οί στίχοι είναι κυριαρχη-
μένοι άδυσώπητα άπό' ενα πάθος'
έχει φουντώσει μέσα τού μέ τίς
διηγηθείς των γονιών τού, μιά
λαχτάρα γιά γυρισμό, ή πίστη
στόν γυρισμόν αυτόν. Στϊχοι άνε-
πιτήδευτοι, έλεύθερής τεχνοτροπί-
ας. Πείθουν άνεπιφύλακτα γιά την
είλικρίνεια των συναφών ψυχικών
καταστάσεων. Φαίνονται νά έπιδιώ-
κουν νά φανερώσουν, νά κραυγά-
οουν ή άλλοϋ άπαλά παραπονεμέ-
να νά έκφράσουν ένα καί μόνο, τό
μεγάλο τού καημό γιά την Πέργα¬
μο. Τραγουδά στό πρωτο τού ποί-
ημα:
"Ενα δισάκι παλιό φυλάω στό
σπίτι μου,
άπό κυλίμι κα'ι δέρμα τής 'Α-
νατολής.
Τα χρώματά τού Εεθώριασαν πιά
ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΤ ΡΕΜΙΙΕΤΙΚΟΤ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΤΓΤΛ
ΠΕΡΑΝ ΤΟΐ ΚΑΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ»
ΜΕΡΟΣ 4. ΤΜΗΜΑ ΤΙ (Πνεΰμα κ.αί Σώμα)
ΕΛΛΗΝΕΤΡΕΤΙΚΑΙ ΕΠΙΔΟΘΕΙΣ ΤΙΙΟ ΘΑΝΟΤ ΛΛΕΞΑΝ-
ΔΡΟΤ ΜΟΤΓΡΑΙΗ—ΒΚΛΟΤΔΙΟΤ Ά)σμηνάοχον
ΕΠΙΤΗΔΕΙΓΜΗ «ΑΡΤΟΖΗΝΟ Σ», δηλαδή «ΖΕ'ΤΜΠΕΚΙΚΟΤ,;
Β
Είς την Βόρειον Έλλάδα καί
παρά τό "Ορος Πάγγαιον όπου
οί άρχαϊοι κα'ι οί Βυζαντινοί είχον
μεταλλεϊα χρυσού καί όπου τό 6-
νομα τοϋ Όρφέως ευρίσκεται κ'-ί
νυν είς την όνομαοίαν τοϋ χωρί¬
ου Όρφάνι κα'ι είς τοϋ Όρμου
τού Όρφανοϋ, λαμβάνει χώραν
κατ' έτος ίεροτελεοτία πολλά τα
κοινά έχουσα μέ την άρχαιοτάτην
λατρείαν τοϋ Όρφέως καί την τοϋ
έΕαϋλώοϋως. Καί άφ' ενός μέν έ¬
χομεν την λέξιν Θρακικός έκ τοϋ
ΦράΕ καί θράΕ θρακός ήτοι άνημ-
μένοι ανθρακες μέ τέφραν, άφ' ε¬
τέρου δέ έχομεν τό ΦρύΕ Φρυγός
καί Φρυγικός έκ τοϋ φρυγω, όπερ
οημαίνει φρυγανίΖω επί τής πυράς.
ΈΕ άλλου ή λέΕις πυρρίχιος προ-
έρχεται προφανώς καί αυτή έκ τοϋ
πυρός.
Σημειωτέον δτι ό «ΆρτοΖήν»,
ό σταρένιος κατά την λαϊκήν έκ-
ΕΚΘΕΣΙΣ Π
τού Αήμου
1972
Ίωνίας (Βόλου)
Ό Ζεϋμπέ-κικος — Άρτο^ών <ττό Φ-ητιβάλ των Δελφαιν 1327. επίοης Θρακικής προελεύσεως Διονυσίου τού Λυτρωτοϋ. Λαικοΐ διθυραμβοι άνακρούονται, καί χο- ρεύεται ό θρακικός Θρησκευτικάς χορός τής πυροβασίας των 'Ανα- οτενάρηδων. Ούτοι, ώς άλλοι σύγχρονοι «Όρ φανοί», δηλαδή ώς άκόλουθοι ού¬ τως ειπείν τοϋ Όρφέως, στολι- ομένοι μέ ρόδα, τουτέοτιν μέ ΐά άνθη σύμβολα τοϋ Όρφικοϋ Λό- πυράς, κατά την εορτήν των Ά γου, χορεύουν έν έκστάσει επί τής ό δέ χορός των οΊαλαμβάνει μετα- γίων Κωνσταντίνου κα'ι Ελένης Εύ όλλων καί έπικλήσεις των πρός τόν "Ιακχον Βάκχον Διόνυσον: «Ί'φ: ϊφ: άχ: 6άχ:. Οί Άναστενά- ρηδες της Θράκης χορεύουν επί καί τό πετσί Εεράθηκε άπ' τόν τί* θρακός «αί τής πυρας έντε- χρόνο, Λως νυμνόποδες χωρίς καθόλου ί α έλά ώ μά φύλαΕε σάν λείψανο ίερό τό μϋρο τού τής προσφυγιάς, καΐ τό χαϊδεύω καί τό φιλώ καί νά καίωνται τά πέλματά των, ώς επί τό πλείστον είς ρυθμόν 9)8. Τάς προαναφερομέναο έπικλή- τό σκεπάΖουμαι ,οεις έκφωνοϋν έπίσης έν έΕάρσει καΐ άνασαίνω δλο τό θρήνο κα) κα1 »» πάθοί: °<Ρατον· οί ποοκοσ- τό αϊμα ισιωντε£ βαρύγδουποι και άρρενω- ,ποί λα'ικοί χορευταί, οί μεταβυΖαν- ΐτινο! μάνγκες έκ τοϋ Λατινικοϋ 'ΜΑΟΝΙΙδ. έκ τοϋ ΒυΖαντινοϋ Μά- ! γνας, τοϋτέστιν ό διαβιών τήν 2ω- τό μεγαλείο κσί τή δόΕα τών Έλλήνων τής καθόδου άπ' τήν Πέργαμο. Παρ' δλη δμως τήν πίεση τοϋ φράσιν Ζεϊμπέκικος κπΙ κός αύτός χορός, πλήν Άπταλι- τοϋ ότι συμδολίΖει τα Πνεϋμα καί τό Σώ- μα, καθώς καί την άνεμπόδιστον βούλησιν καί νόησιν τοϋ άτόμου, ως καί τόν συμβιβασμόν τοϋ Άν- θρώπου καί των έπιθυμιών τού πρός τόν ίδιον τόν εαυτόν τού, συμβολι'Ζει έπίσης τόν κύκλον καΐ την διαδρομήν τού χρόνου, δηλα¬ δή τόν ροϋν τής Ζωής αυτής ταύ¬ της. Ό ρυθμόο τού των 9)8, άποτε- λεϊται, ώς προανεφέρθη, άπό 3)4 συν 3)8 τής φθογγολογίας, κατά κανονικήν έναλλαγήν κα'ι όλληλου- χίαν. Ούτω πώς. κάθε μουσικόν μέτρον διαλαμβάνει τάς εποχάς τοϋ έτους, δηλαδή τα μέν 3)4 συμ βολίΖουν τάς μακροτέρας ημέρας ψυχικοΰ πόνου τού, ό ποιητής των «Έν Περγάμω» δέν χάνει τήν άν- θρωπιό του' χαρακτηριστικό κα'ι τουτο τοϋ ήθους τού. Ξεχνάει πολ¬ λά καί έκφράΖεται συχνά μέ συμ- πάθεια γιά τούς άλλοεθνεϊς έκεϊ τότε συγκατοίκους μας καί όνει- ρεύεται μιά άνανέωση τής παλαιάς τίρηνικής συμθιώσεως: Στούς Τούρκους άγάπη νά πδτε καί ληθή, μαΖί θά Ζήσουμε... Μάς έδωσε έτσι ό Βάσος Κα- πάνταης ένα βιβλίο πράγματι ίδιό- τυπο' άρκετά είναι τα ιδιαιτέρα στοιχεΐα τού, πού τοϋ δίδουν μίαν άνάλογη θέση στή σειρά τής νεώ- τερης Μικρασιατικής Βιβλιογρα- φίας. ΈΕεπλήρωσε καΐ συνεχΊΖει, κα¬ θώς βλέπω, νά έκληρώνη, σάν πνευματική ϋπαρΕη, ένα χρέος. Χρέος ίερό κα'ι χρέος πολύ σοβα¬ ρά, πού άφορά στήν εύρύτητά τού, τή διαμορφώση μιάς σωστής κα'ι ύγιοϋς ήθικής καί έθνικής συνει¬ δήσεως καί κατά τό παρόν κα'ι κατά τό μέλλον τοϋ Γένους μας Άμποτε νά ύπάρΕουν μιμητές τού! ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗΣ «Ηλίας Βενέζης» (ΣΤΝΕΧΕΙΛ {κ τής ΐης σεΛ ) λιασυα πού υπέστη ό Ελληνικάς Κορμός άπό τήν Ασιατικήν δρα στηριότητα των προσφύγων πού είσέρρευσαν». Ό δεύτερος είναι πιό σπφής Στό δοκίμιό τού «Ή Νεοελληνική ΠεΖογραφία όπό τιί γενεά τοϋ 1920 ώς σήμερα», σημειώνει. «Μέ¬ σα σ' αύτούς τούς πρόσφυγες, πού παλινοστοϋσαν ατήν 'Αρχαία Πατρίδα, ϋστερα άπό απομάκρυν¬ σιν πολλών αϊώνων βρίσκονταν έ να μεγάλο μέρος άπό κείνους τούς νεώτατους συγγραφεϊς πού Λναδεί χιηκαν σάν τούς πιό πρωτότυπους καΐ άντιπροσωπευτικούς των Έλλη νίκων Γραμμάτων. Οί πεΖογράφοι αύτοι έφερον καινούργιους απόρους κι' έμπόλια- σαν τή λογοτεχνία μέ καινούργια δραατηριότηταΙ..». Τής έδωσαν νέ αν πνοήν, ιδίως τόν ρηματικό δυ- ναμιομό των παροθαΛασσίων, καί ιδίως τού Άνατολικοϋ Αίγαίου, οτά τελευταία πενήντα χρόνια» γράφει ό Π. Σαββίδης. Ό πιό άδιάψευστος μάρτυρας των όσων παραθέσαμεν γιά νά ά- ποδ';ί£ουμε πόσο οτάθηκε ώφέλιμη ή παρουοία των προσφύγων λογο- τεχνών στά Γράμματά μας, δέν εΐ- νοι παρά νά σταθοϋμε σέ μιά σει- ρίι όνόματα λογοτεχνών κα'ι λογο- τέχνιδων πού ήρθαν ό κατάγον- ται άπό τα ματωμένα Χώματα τής Μικράς Άσίας, τής Άμοιρης Θρά¬ κης καί τοϋ άκαταβλήτου Πόντου (Σεφέρης Γεώργιος Βραβείον Νόμ πελ, ΒενέΖης Ηλίας, Σολομωνί- δης Χρήστος καί άλλοι πολλοί) οί όποίοι, πάντοτε σέ κάθε τους βιβλίο, έψαλλαν μέ τήν Μοϋσαν τους, τίς Χαμένες Πατρίδες μας, καί τοιούτος ύμνητής των Χαμέ- νων Πατρίδων μαο καί τής ωραίας μας Ίωνίας, υπήρξεν κα! ό απο¬ θανών ΗΛΙΑΣ ΒΕΝΕΖΗΣ! Στή Γή τής Λέοβου, γή Αίολι- κή, τήν οποίαν καί ϋμνησεν μέ την «Αίολική Γή. ένταφιάστηκε ό ΗΛΙ¬ ΑΣ ΒΕΝΕΖΗΣ. Στά νεκροταφεϊο τής Άγίας Κυριακής, στό Μόλυ- βο, σκάφτηκε ό Τάφος τού. Κι" ό- ταν φυοοϋν άνατολικοί άνεμοι, τό χώμα πού τόν σκέπασε θά άνασαΙ- ήν τού μέ νοοτροπίαν μεγιστάνος όταν όρχοΰνται κα'ι αύτοι είς ρυθμόν 9)8, χορεύοντες τόν μέ άρχαιοτάτην Φρυγικήν προ¬ έλευσιν Ζεϋμπέκικον(Ι) έκτελοϋν- τες αυτόν μέ θρησκευτικήν αύτό- χρημα προοήλωαιν, ώς έν εΐδος προσευχής πρός τόν Εαυτόν τονη.2). Έπίσης δταν χορεύουν οί άδροί κάτοικοι των όρέων καί τής ύπαί- θρου μιμοϋνται συχνάκις τοϋς ου- ριγμούς τοϋ Πανός, πρός απομά¬ κρυνσιν παντός τυχόν άντιστρα- τευομένου Πνεύματος. Αώ διάωοροι αύται αυθόρμητον, όβίαοτβι καί άρχαιόταται έπικλή- οεις, άσχέτως πρός την φωνητι- κήν μορφήν των, γΐνονται πρός τόν Θεόν, πρός την Θεϊκήν Δύνα¬ μιν, ίνα έλθη αύτη συνεπίκουρος είς τόν βαθύτερον πόθον τού όρ- χουμένου, δταν ούτος πρρσέρχε- ται εκουσίως τού ,αί έν μέτρω, πρός Αΰτρωσίν τού είς ούτό. Είς τήν περίπτωσιν τοϋ πυρρί- χου τής Θράκης, βλέπομεν τήν σχέσιν τοϋ χοροϋ τούτου μέ έν πραγματικόν πϋρ ώς καί τό φαινό¬ μενον τής άκοΐας. Είς τήν δευτέ¬ ραν περίπτωσιν τοϋ Ζεϋμπέκικου, αντιλαμβανόμεθα τήν σχέσιν αυτού μέ έν νοητόν πϋρ καθαρμοϋ καί Σε6ασμιώτατρ, Άξιότιμε κ.νοιε Νομάρχα, Κυριοι Δήμαρχοι Άξιότιμε κύριε Μέραρχε. Κι·ρ"χι κα'ι Κυριοι. Άγαπητοί Συνόημόται. Ό θέλιον νά έννοήση καϊ. έρμη νιύση, ιείνα λαόν, δέν άρκει νά γνοιρίση τά σνγκεκριμένα γεγονό¬ τι τή; ιστορική; ζωής τον. Μία οιαδήποτε ίστοηία παρέχει πρόχη- ρον τήν γνώσιν τών γεγονότων τοί<το>ν. Άλλά διά τήν βαθυτέραν
γνωριμίαν καί τή στενωτέραν οί
-,ιρι'ιοσιν χρριάζεται παράλληλα
πρός τήν ιστορικήν γνώσιν ή σκέ
ψις τοΰ φιλοσόφου καί ή ένόρασΐι,
τοϋ ποιητον. "Επί πλέον άπαιτεΐ-
ται καί πολλή, άγάπη άπέραντος
πρός τιόν λαόν, πού θέλει κανείς
νά γνωρίση καί νά ίδη είς τήν ου-
σαιν καί τήν φύσιν τού
"Οστις θέλει νά έννοήση κ.αΛά
τή, Έλλάδα πρέπει πρώτα—πρώ-
τιχ νά τήν αγαπήση.
Διότι μόνον είς την άπολλώνει
ο>< «Ί'γλην της φΐΛοσοφικής θεω- υησειυ; ν.αί την διονυσιακήν Οερ- μη, τής ένοράσεως και τη; άγα- ,της άποκαλύπτονται κια άξιολο- γοΰνται αί μνστικαί δυνάμει; της /.αϊκή; ζ<"ή;, φανερωνεται εί; τό Ιίάϋο; των γεγονοτιυν και τα,ν προ τή; ιστορική; πραγματικό¬ τητος ό συμβολισμος και τό νόημ.χ /αί ό μΰθος τιυν. Ιΐίσω άπό τή λαϊκήν ΐ,ίοην κρύπτεται ή λαϊκη Ψ'"Χή, ή δέ Ίστορία παραμένει γνώ σ.ς άπλή καί ξηρά μά')ησις, άν ί>εν είσούση ιάπό τά πράγματα είς
την ιδέαν, άπό τό γίγνεσθαι εί;
το εΚ'αι. άπύ την ζωην τί; την
ψυχήν.
Έτ0ί και είς τάν χιλιε'·ηρίδας
τή; Ιστορική; ζο>ής των 'Ελλη-
νιιι. .τα ο α την δΐ'σσΰληπτον πολυ-
μορφίαν καί πολνμέρειαν καί πολ¬
λάκις άντκρατικοτητα των έκδηλω
σειον της. υπάρχρ.1 όργιινική 'ένο-
της καί καθολικόν νόημα, τό οποί¬
ον, υπέρ πάσαν βιολογικήν όμοιο-
νενειαν, πρέΐτΡι λ ά ζητηθή είς τήν
ένιαίαν καί άθάν«τον "Ελληνικήν
ψυχήν, είς τήν πνευματικήν φυσιο
ννοκιίαν τοΰ "Ελληνος.
Άγάπη τοΰ ώοα(ου καί άγάπη
τής ελευθερίας είναι τά κεντρικά,
τά θΓμρλιώδη γνορίσματα τής
Έλληνικής ψυχής. Καί τού διπλοϋ
αυτού 'Ελληνικοΰ ερωΤος έ'νας κρα
ταιο; παραστάτη;: Ό Αγών!
"Π Ιστορική μοΐρα τοϋ "Ελλη¬
νος είναι νά άγιον{ζεται: Λπο τήν
ποωτην εμφάνισιν τού εί; τήν ί-
σ'ηρικήν σκηνήν ειος σήμερον οχι
αονον είς τόν πόλεμον, άλλά καί
Ις την ειρήνην, καί έίωτερικά καί
ίσιοτερικά, καί είς τής ί)λης τό
.τηΐ.ον καί είς τού πνεύματος τήν
σφαίραν, καί ώ; πολίτης — άΤο·
«όν καί ώς πολιτοοικονομική ό-
αας, είτε ώς πόλις τής αρχαιότη¬
τος, Ρ'(τε ώς κράτος μεσαιιονικόν
κ«ι νρ(ί>τερον, είτε ώς οίκογένεια
Τό «έργον* τύ εΐοε, ι καοδίας τά; καλντέρας εύχαριστί- Έκ τής ώς εϊρητα. αναλύσεως
ώς αγώνα.
κατα μια διδακτικίυτάτην1 έν προ-'α; μου. Κατέβαλον πάσαν προσ
κειμένω έτυμολογικήν συσχέτισιν, Ι πάθειαν, έίίοήθησαν την πόλιν μα;,
ώς «ίργοιδες», δηλαδή επίμονον,
δύσκολον έπιτελεσιια. Κάθε σο6α-
ρόν δημιούργημα ε'ι'τε τής ΰλης
είτε τού πνεύματος, τύ εΐδε, ίίπιυς
κ«ι πράγματι είναι, ώς άγώνισμα,
ως πάλαισμα, ώς ποοιόν εντάσεως
δυνάμεων, κατανικήσεω; δυσχερει¬
ών, ϋπερπηιδήσείος έμποδίων. Μέ¬
σα είς ίκείνο το «εύ». τό καλόν,
το «πρώτος», τό «μόνος» συμπυ-
κνώνεται καί έκφράζεται ίίλη ή φι
λοσοφία τοΰ 'Ελληικοΰ αγών ο,.
Εί; τόν άγώνα τούτον έκ.λήθη-
ί6οήθησ«ν την Πατρίόαν μας. Βα
σίμως πιστεύο) ίίτι θά συνεχίσουν
ίργαζόμενοΐ μέ τόν αυτόν ζήλον
πρό; πασάν κατεύθυνσιν.
Αυτού τού εργου την πραγματο
ποίησιν, διά τή; έκθέσετος των
πεπραγμένιον 1972, έπιθυμώ έκ
καθήκοντος ν' «ναπτΰξο), ίνα άν-
τικειμενικώ; έκφέρητε τα; κρίσει;
σα; και τα; τυχόν παρατηρησει;,
άντιλαμβάνεταί τις, δτι τό κεφά¬
λαιον των είσπρακτέων ύπολοίπων
εμειώθη σημαντικώς, έλπίζεται δέ
βασίμως ότι τουτο θά εξαλειφθή
όλοσχερώς χάρις είς την λελογι-
σμένην αντιμετώπισιν των δημο-
σιονομικών τοΰ'Δήμου θεμάτων.
Άπό τοϋ βήματος τούτου έπι¬
θυμώ έΕ έπιβεβλημένου καθήκον-
τος, όπως έΕάρω την υπό των Δή
π,ρογραμματίζων έν ταύτώ κι' έκ- μοτών ουνειδητοποίηαιν των πρός
πρός τ'μάς τα έκτελε,σθη-' τόν Δήμον οίκονομικών ύηοχρεώ-
σόμινσ κατά τό τρέχον εΤο; ούσι- οεω Των κα] τή./ έμπρόσθεμον κα-
Δημοτικήν Αρχήν καί τής ούσια-
των είς τήν
ργίας έργων
συμβάΛλουν είς την άνοδον
' τού θιοτικοθ καί πολιτιοτικοϋ έπι-
Σ Γγκοότημα μέ άνθη, άνεμποδί-
στοΐ' ίλ.πιδοφόοου άνεγκεφαλική,
καί τα μάλα ψυχουργ>κή; μουσι-
κή; μέ χοοευτήν έ·να άλ'έα.
Φ.γούρα *δελουδοπάτημα» '(2)04)
έκτελοΐ'μένη άπό τόν σεβδαλήν
άλιέα.
Τ9ΰ ένιαυτοϋ, τα δέ 3)8 τάς μι¬
κροτέρας.
σαν άνά τούς αίώνας καί καλοϋν- ώοους σημασίας εργα, προ; Λνά"! χαβθλήν τούτων, ΟΠθδεΐκνυομένης
ται νά μετάσγονν οί 'Ελληνικοι όρ' δειξιν^ τής Πόλεώς μας ώ; μιά; | ούχω Τ= πίστεως των πρός τήν
γανισμοί Τοπικής Αυτοδιοικήσεως. ( των ώραιοτέρίον πόλειυν τής 'νΛ-
Ταμεία των πνευματικών τού γέ· λάδος.
νόν; δυνάμεων καί άποθήκαι τών'ΕΣΟΔΑ — ΕΞΟΔΑ — ΕΡΓΑ στικής ουμμετοχής ι
υλικών πλεονασμάτων των πολιτών Άφ' ή; άνελήφθησαν υφ' ημών προσπάθειαν δημιου
άπό τών άρχαίων χρόνων ΐ,γένον· αί εύθΰναι διαχειρίσεως των δη· Κοινηα ωφελείας, άτινα άναμφιβό-
το αί κοινύτητες. Καί δικαίως. ' μοτικών ξητημάτων, ίστραψημεν
Λιότι ή πρώτη κοινΐονική ένωσις έν π.οο'>τοις πρός τήν διοικητικόν
τού πολιτισμένου άνθρωπον τΐναι τοθ Δήμου άναδιοργάνωσιν, βάσει
η Κονότης ήτις προυπάρξασα τού των άοθών κανό-,ονν τής Διοικήσε πέδου των κατοίκων.
Κράτους έπένησεν τού κράτονς. ι»; κ.αί τής λογικ.ής, έν ταύΤώ δέ Τά έσοδα, κατά τά παρελθόν οί-
Το "Ελληνικόν άστο) μάς έδωκεν εις την βελτίωσιν, κατά τό δυνα- κονομικόν έτος 1972 ένεφανίσθη-
τήν κλασσικ.ωτέοαν μορφήν τής Το τύν, τών οικονομικήν, δι' αύξήσε- οαν Κατα ποοα κα| Πηγας ώς ε.
πικής αύταδιοικησεΐυς. Επί π/.έυν ν>ς τώ Δημοτικήν πόρων, διότι ΐΛη,
Τό "Ελληνικόν άστυ μάς ε'δωκ?ν άνευ τούτριν οΰδεμία προσπαθεία
τόν κόσμον τήν Δημοκρατίαν καί θά ήτο δυνατόν ν' αποβή έπ' άγα·
το "Ελληνικόν θαΰμα. Όσάκις ή θώ.
Ελλάς ήκμαζεν καί έδημιούργει, Ώ; τυγχάνει γνωστόν,
οί Δήμοι καί αί Κοινότητε; άπε- δης κιιί έν τοίς πράγμασι άγχω-
τέλοιν την βάσιν καί τό δρμητη- δης κπθίσταται διά τόν ημέτερον,
ριον τής προοδον καί τής εύημι- Δήμον ή οΐκονομική τούτον κατα
ρίας τοΰ ">Ετ>νους. "Οσάκις
στάσις. Ή βελτίωσις της άπετέ-
1) Πρόσοδοι έΕ ακινήτου περι¬
ουσίας δρχ. 8.358
άκ.ανθώι 2) Πρόσοδοι έκ κινητής περιου
οίας δρχ. 2.819,50
3) Έσοδα έκ τελών καί δικαι-
ωμάτων δρχ. 4.831.804,80
4) Έσοδα έκ φόρων κα'ι εισφο¬
ρών δρχ. 1.043.710
διίτρεχε κ.νόΰνοΐ'ς καί άντιμετω- λεσε πάιτοτε, ώς προανέφερον,
πιζε κατακτήσεις, οί Δήμοι καί αί ποοταρχικΰν στόχον καί κυρίαν έ
Κοηότητε; απετέλουν την φωλ.ε- πιδ'οίίν μας, λόνιο τού οτι, παο,ά 5) Λοιπά τακτικά έσοδα
άν τής διατηρήσρο); των πνευμαΤι τάς γρνομέα; καταβολάς, έξακο- 2.433.951
κων καί ΰλικιον ύΐΎαμειον τού Έ- λονθεΐ νά υφίσταται χρειοστικόν
θνους.
υπόλοιπον, ίκτός τοθ πρός τό Δη-
Έκ τούτων σαφώς συνάγεται ή μόσιον τοιούτον καί πρός τρίτους
αποστόλη τών Όργανισμών Τοπι- δανειστά; έκ δραχμών 1.265.275
κης Αύτοθι·οικήσεως είς τήν άνα- προ:ρχόμενον έκ τής κατασκευάς
πτυςιν καί την δραστηριοποίηοιν τοΰ ήδη εν τή πόλει λειτοΐ'ργοϋν-
ένύς Κράτους, είς τόν έκσυγχρο- τος Πνευματικόν καί Έκπολιτιοτι-
νισμόν κα'ι ίκπολιτισμόν ενός λα· κου Κέντρον (Τονριστικοϋ ΙΙρρι-
οΰ κα'ι είς τήν διατήρησιν τής ά- πτ?ρον). Κατά την τρέχοτ»σαν οί- ,
ποίττολής ενός "Εθνους σννεχως κ.ηομικήν χρήσιν θά έπιδΐ(όξο:μεν, ®' Εσοδα εκ οωρεων
πςοοδενοντος κ.αί εύημίροΰντος. έ/, καθιγκοντος, νά έξεύρωμεν τό νομιών Κληροδ)των δρχ. 30.000
Την σκ.υτάλην τή; σιινεχίσεως ώς ά'νο) ποσόν διά την εξόφλησιν, 10) "Εσοδα έκ ηροοαυΕήσεων
τοΰ ώοαίου αγώνος τών Όογανι- τή; όφριλής, μέ τά νέα δέ μέτρα παραβόλων κλπ. δρχ. 6.192,50
6) "Εσοδα εί έκποιήσεως κινη¬
τής καί ακινήτου περιουσίας δρχ.
680.550
7) "Εσοδα έκ δανείων δραχ.
1.342.600
8) Έσοδα έΕ ;πιχορηγήσεων
δρχ. 622.545
σμιον Τοπικ.ής Αυτοδιοικήσεως ά- τά όοτοϊα θά λάβωμεν, Οασιμω;
ναλοιβών διά τήν πόλιν μα;
11) " Εσοδα έκτάκτων περιπτώ-
λαος καί ώ; έθνος.
"Ο,τι λέγει ό Ενριπίδης είς
τας «Ίκέτιδα;» περί των ,Αθη¬
νών, Ίσχύει διά τήν Έλλάδα δλό-
κ/.ηρον. Πράγματι ή Ελλάς «έν
τοις πάνοισιν αϋξεται» καί, άν εύ·
την ίλπίιξομεν δτι θά 6οηιθήσϋ)μεν είς
19ην Μαίον 1972, ότε ί"ό τής την οΐκονο·μικήν όρθοπόδησιν τοϋ οεων °Ρχ· 215·494.80
Κυ6ερ- Δήμον. Ι 12) Τακτικά έσοδα έκ παρελ-
μοί άνε· Ή ψυχή μας προσπαθιΐ νά ζο>ο θόντων οίκ. ετών δρχ. 539.596,50
τον Δή- γονήση τά άψνχα κ.αί νά δνναμώ- 13) Έκτακτα έσοδα έκ παρελ·
—' - τά Ισχνά_καί άδνναμα, ή πνοή θοντων οίκ. έτών δρχ. 3ΟΟ
14) Χρηματικόν υπόλοιπον δρχ.
540.543,20
Ήτοι σύνολον πραγματοποιηθέν-
των έσόδων δρχ. 11.298465,30.
ταϋτα, κύρια έαοδα τοθ
είναι τά έ£ έπιχορηγήσεων,
Ί.υνία; προχωρ:! άργά μά σταθε- διδόμενα υπό τοϋ Κράτους υπό
ρά πρός τα έιι-τρός. Αί πρώται μορφήν τακτικών έσόδων καί τ6
άνταποδοτικοΰ χαρακτήρος τοιαΰ-
τα, έπιθαλλόμενα υπό τούτου, συμ
φώνως πρός τάς διατάΕεις τοϋ
Έθνικής 'Επαναστατική;
νήσεω; τή; χώρας μας
τρθησαν τά καθήκοντα
μάρχον, έχώρησα, μέ πίστιν
πλήρη συναίσθησιν τών εύθννών, ' Γίμως τής 'Επαναστάσετος τής 21
είς τύ άναδημιονργικόν ε"ργον διά ής Απριλίου 1967 Λν«ατ«(νη την
τήν, όσον ένεστι, βελτίιοσιν τών ! πεπτιοκότα, έ^νγιαίνει τά νοσοΰν-
οριον ξωής τών σννιδημοτών μου.! τα καί παραδίδει είς την δίνην τής
Έχώρησα εί; την εκτέλεσιν τού δτ,μιουργίας τοΰς "Οργανισμόν;
ώς είρηται έργου άναδημιονργ(- Ι τή; Τοπικής Αΰτοδιοικήσεοις. Είς
άς, εΰτυχοις, ούχι μόνο;_ Είχον' αύτην την άναδημ'ονργικήν δίνην
σΐ'μΛΐιραστάτας τού; ά'ίιοτιμους .τ (ττενον άπολυτος ό Δήαο; Ν.
κνρίους κυρίον; Δημοτικόν; 2υμ
δοΰλονς, χοΰς Διοικητικόν; ΰπαλ
λ.ήλον;, τοΰς τεχνικοΰς καί τους
γένος, είτε ώς φνλή, εϊτρ ώς συμπαθεστάτους όδοκαθαριστ ά ;
τοϋ Δήμον, ίίλους αύτούς τού; φι·
λοτίμονς καί ευσυνείδητον; εργά¬
τας, έν τί) γενικωτέρα τής
(»ς έννοία, τοΰς συνεργάτας
μου,
, τουτο τό έπιτυγχάνει
πο/.λά μοχθοϋσα» καί πολλά κιν-
οιιντύουσα. ΟΙ μόχθοι, οί πόνοι
-,κιι οί άνωνε; είναι ή ίστοριχή ΤΙΜΗΤΙΚΑΙ
μοί κι τού "Ελληνο;.
Ο "Ελλην άντικρισε την
τοίις πιστοΰς τή; Έπαναστάσεο);
τή; 21ης Απριλίου Γτ;|λονς, ίΐρός
τούς όποίους έκφράνω έκ 6άθους
ποφυσισμου
Ό ΆρτοΖήν —Ζεύμπέκικος
μέ
ΕΚΔΗΛβΙΈΙΣ ΕΙΣ
ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΊ-
ΚΟΥ ΗΛΙΑ ΒΕΝΕΖΗ
τήν μουσικήν τού ήτις είναι τεχνι-
κά στενώς συγγενής μέ τήν βυ-
Ζαντινήν τοιαύτην, δπου γίνεται ή
άνάδειΕις καί υπογράμμισις τοϋ
λόγου καί τοϋ Λόγου διά τής έμ-
Ή ·Κοσμική» αυτή ιδιότης τοϋ μελείας, χορεύεται νυν κοσμικώς,
έν λόγω παναρχαίου Ελληνικοϋ ώς ένας κατ' έΕοχήν μή πρωτόγο-
Ρυθμοϋ το)ν 9)8 όστις είναι ό μό- [ νος ή χωριάτικος («βλάχικος») ή
νος όστις συμβολί^ει τήν άλληλο-
διαδοχήν των έποχών τοϋ ετους,
τοπικάς χορός, καί φέρει όλους
τούς καθαρούς έκείνους συντελε-
δηλοδή τόν ρουν τρϋ χρόνου κα! στάς τ<ο. Μεγάλης Έλληνικής Πα- τήν διηνεκή ανανέωσιν τής Ζωής, ' ραδόοεως τής Άνθρωπιάς, καθώς νη τή Δροσιά πού θάρχεται άπό τό 'Αιβαλί καί τά Κεμιντένια — τή γή των Πατέρων τού. Ό ά£έχαστος ουγγρσφέσς που άπσθανάτησε στά έργα τού τίς ά- ναμνήσίΕες των παιδικών τού χρό¬ νων άπό τίς σφύζουσες άπό Έλ- ληνικότητα (νΐικρασιατικές άκτές, πού ίωγράφισε τόσο ρεαλιστικά τή φρικτή όμηρία αμαχων άπό τούς Τούρκους καΐ τόν άγώνα των προσ φύγων νά έπιβιώσουν, βρήκε τώ είναι αναμφισβητήτως είς έκ τά)ν κυριωτέρων λόγων τής μςκραίω- νος θριαμβευτικής έπιβιώσεώς τομ, ώς έπίσης καί τής όλως έΕαιρετι- κής δημοτικότητός τού είς εύρυ- τάτους χώρους καί λαούς, πολύ πέραν των άρχικών όρίων καί πη- γών τού. Τέλος, ό έκ βάθους ρυθμός τοθ χαρακτήρος τοϋ ΚΟίΑΝιϋ (Ρόλον- δου) ή κα! τοϋ ΗΑΜΙ£Τ (Άμλέ- του), θά ηδύνατο νά ευρεθή πα- ράλληλος πρός τόν τοϋ ρεμπέτι- κου Ζεϊμπέκικου · Άρτοζηνός. Τό έπικρατέστερον όργανον διό τόν χορόν αυτόν είναι τό Μπου- Ζοϋκι, δηλαδή ό μακρύς Πυθαγό- ρειος Κανών μέ τά διαστήματά τού, έφωδιασμένος μέ χορδάς καί μέ έν έπαρκές ήχεϊον. Επιχαρί¬ τως καλείται «μπουζοϋκι» όπερ ση- μαίνει τό «θραυομένον», μέ έλα- φράν δόσιν αύτοειρωνίας, ήτις καί ρα τήν Αίώνια Γαλήνη σέ μιά γω- | αυτή ύπογραμμίίει τήν ύψηλόφρονα νιά της θετής Πατρίδος τού, τής ' έφεσιν καί χαρακτήρα ώς καί τήν καί τά έμφανη στοιχεϊα άνελίΕεως καί όρθολργικής βιώοεως τού ύψη- λοτάτου Πολιτισμοϋ τοϋ Β,υζαντίου κρί τοϋ πρλυτιμωτάτςυ ,αί ρπέφθου. θηοαυρρϋ τής μουσικής τού, δη¬ λαδή τής Μουαικής τής Μεγάληε τοΰ Χριοτού Έκκληρίας. ΘΑΝΟΣ ΒΕΛΟΥΔΙΟΣ (Έλληνευρέτης)(3) "Ο τέως Δήμαρχος Ν. Σμύρνης κ. Άθανάσιος Καρύλλος επιστρέ¬ ψας έκ των θερινών διακοπών τού, ανεχώρησεν είς Λέσβον καί τό πα¬ ρελθόν Σάββατον 188 73 μετέ¬ βη είς Μόλυβον όπου ό τάφος τοϋ αειμνήστου Άκαδημαίκοϋ Ή- λία Βενέζη επί τού όποίου, Ιε- ρουργοϋντος τοϋ Πανοσιολογιωτά- του Άρχιμανδρίτου κ. Τράμπου, έκ μέρους συμπατριωτών τού 'Α- δραμυττινών έτελεσε συγκινητικόν Τρισάγιθν είς μνήμην τού Μεγά- λου Τέκνου τής Αίολικής Γής τήν οποίαν ϋμνησε καί ετίμησε σάν γί¬ γας των Γραμμάτων. Λέοβου, πού τόοο άγάπησε καΐ τό¬ σο δέθηκε μέ αυτήν. Κα'ι οί Λέσβι- οι, τιμώντες τόν ΗΛίΑ 6ΕΝΕ^^, θά τοϋ στήσουν προτβμή, μέ πρω- τοβουλία τού Καλλιτεχνικοι) Σω- ματείου «Μπουρίνι» καί σέ μιά κεγ τρική όδό τής Λέσβου, θά δοθή κοί τό δνομά τού, γιά νά τόν Θυ μουντ·αι, ότι ή Ελλάς, έχασε έναν ρεμπέτες μάγγες, είνςιι οί μύστρι ύμνητήν τ»)ν Χαμένων Πατρίδων καί συνεχισταί μιός παγκάλου κσί μας, τής Μικράς "Ασίας, τής Θρά ένδόΕου «Έλληνικότητοζ», είς την κης καί τοϋ Πόντου. ούσιαστικήν σημασίαν τής λέΕεως, Αίωνία, άς είναι, ή Ίερώ τού τούτέστιν ενός διά τοϋ βίου κα'ι Μνήμη. , πολ'τείας αυτών έοαεί άνανεουμέ- φιλοσαφικήν ένορασιν καί τό ψυ- χουργικόν κλϊμα των χορευόντων αυτόν άνεμποδίατων τύπων. Τό έγ- χορδον «ό Μπαγλαμάς», σημαίνει όργανον «τής ,τσώιης» κσί είναι ό μικροσκοπικόν άδελαός τοΰ μπου- Ζουκιοϋ Οί μ^ταβυζαντινρί Νεοέλληνες Γ, ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ νού καί Γΐ^ωμένου, έΕόχου ονθρω- | υπάρχη. (1) Βλέπε έπίσης τάς παρατηρή¬ σας τά)ν άνασκςιφών τοϋ Γορ- διου έν Φρυγία τής ΜικρασΙ- ας, τοθ Άμερικανοϋ Άρχαιρ- λόγου Καθηγητού κ. ΡίάνΓνει) Γιώνγκ, κΟΡΝΕΥ ΥΟυΝΟ. (2) Όταν δέ οί όρχούμενοι κρο- ταλίίουν τούς δακτύλους των αύτοεμψυχούμενοι διά τόν ρυ· μόν κα! έΕαϋλοϋνται, ώς έκ τής προβολής των είς τόν με- ταΕύ Χρόνου κα'ι Διαοτήμα- τος Χώρον, άρχίζουν δέ νά αίσθάνονται ότι γίνονται, ού¬ τως ειπείν, πολύ «ιρασματι- κοί·, τότε κτυπούν ήχηρά μέ τό χέρι των τό πόδι των, γιά νά ίδουν κα'ι άκούσουν ότι έ- Εακολουθοΰν νά ύπάρχουν κα¬ τά σάρκρ, όπως τσιμπιέται κα¬ νείς ένίοτε μόνος τού, γιά νά ίδ,ή ότι δέν όνειρεύεται. (3) ΕΑληνευρέτης = Ό άνευρί- σκων, διαγιγνώσκων καί δε- χόμενος καί ποικιλοτρόπως προάγων τόν έλληνανθρωπι- νον παράγοντα καί συντελε¬ στήν, όπου κα'ι υφ' οιανδήπο¬ τε μορφήν δύναται ούτος νά χηηαατοδοτήσεις δι* εργα πολιτι- στικ.ά κ.αί ή αύξησις των προσο- δΐ'Λ', Οάσειτοΰ νέου Νόμον «λε- ρί πρόσοδον των Δήμιον κο.1 Κοι νοτήτον» ύπόσχονται πολλά διά τό έγγΰς καί Λπο'ιτερον μέλλον. Κιχτά τό λήξαν οικονομικόν ε- τος 1972 τά ΐ«πό τού Δήμου πρα· γματοποιηθέντα εσοδα άνήλθον είς τό ποσόν των δραχμών 11. 298. Ί66 ένώ έβεβαιο'ιθησαν ιοιαυ- τα δραχμών 11(939.Γ>38. Ώς τνγ
χά,εί φανερόν μεταξύ βεβακοθέν
των καί είσπραχθέντων κατα
έ,τος τορτο εσόδ,ιον, («φίσταται δια
φοοά λόγο) μή είσπράξεως ποσοΰ
δοαχμών 041.172, όπερ ούχι ίς
όλ'γοιοϊας Λλλ' ε νεκα μή έκδικά-
σ.ω; μρχρι τής λήξειος τού οίκ.
έ:τον; τών ΰπαρ^αοών διαφόρων
δ,'ν εΐσεποάχθησαν. Ή διαφορά
(ΐίίτη ίξιιγομένη έκ, τών επί με·
.ούς οίκονομ.κών στοιχείοη' τοϋ
(Ιπολογισιιοΰ έχει άναλντικώτερον
ώς εξής:
1.— Έκ προσόδων ακινήτου π?
ο θυσίας δραχμαί 17.112.
2.— Έκ τελών καί δικαιιομά·
των δν>αχμαί 390.189.
3.— Έκ φόροιν καί εισφορών
δραχμαί 1.722
4.— "Εκ τελών καί δικαιωμα
τ ο) ν παοιλ'θόντιον ϊτών δραχμαί
22Γ).14ί).
ΜΝΗΜΟΣΤΝΟ
Καπε
Δημοσιογράφον — διηγηματβγρά- δημιουηγοΰς τής Μονής, Φ|λωνα
~ Κτενίδη, Λημητοό Φυλίτζη,
φού ( "ππί'ρου Φωτπνοϋ)
Ίδ οκ.τήτον — Δ.1 ενθ, νντον ΈΓ(η-
ιιρ.ύδον τής Τραπεξοΰντος.
«ΣΑΛΙΙΙΓ3» Ρωσσικής κατοχή;
1917 — 1918
«Ϊ.ΊΙ1ΟΧΙΙ» Κεμαλ κης
ΙίΗί)—1021
άρθρου 19 τού άπά 24Ι-9-58 Β.Δ.
«περί προοόδων τών Δήμων καΐ
Κοινοτήτων», ώς τούτο ετροπο¬
ποιήθη καΐ Ισχύει σήμερον.
Συγκρίνοντες τά προαναφερ-
θέντα οίκονομικά στοιχεϊα μέ τά
τοιαϋτα τοϋ άπολογιστικοϋ πίνα-
κος τοϋ έτους 1971 διαπιοτοϋμεν
αϋΕησιν τών κονδυλΐων ήτοι: κα¬
τά δραχμάς 1.230.311 τοϋ κωδι-
κου άριθμοΰ τέλη καί δι¬
καίω μ α τ α καί κατά δραχ¬
μάς 222.548 τοϋ κωδικοϋ άριθμοϋ
Έπιχωρηγήσεις.
Καίτοι αί αύΕήσεις τών έσόδων
τούτων δέν είναι άνάλογοι πρός
τάς αύΕήσεις τών άναγκών τοϋ
Δήμου, δυνάμεθα ν' άτενίϋωμεν
μετ1 αίοιοδοΕίας τό μέλλον τής
Πόλεώς μας .
Γενικώτερον, ώς πρός τό αϋνο-
λον των έσόδων τοϋ άπελθάντος
οίκονομικοϋ ετους, διαπιοτοϋμεν
ούσιαστικήν αϋ,Εηοιν αυτών συνε¬
πεία το ϋπεριορισμοϋ τοϋ προϊόν-
τος των δανείων ήτοι: ένώ κατά
τό έτος 1871 βίσβπράχθη υπό τοΰ
Δήμου προϊόν δανείων έκ δραχ¬
μών 3.487.4ΟΟ, κατά τό απελθόν
οικονομικόν έτος είσεπράχθη τοι¬
ούτον έκ δραχμών 1 342.600, τής
διαφοράς συμπληρωθείσης έκ τών
τοπικών έσόδων τοϋ Δήμου.
' Αν καί, έν συγκρΐσει μέ τά
φ|λο Τού, κοί σννο- τοιαϋτα τών προηγουμένων έτών,
Ττηίι- ν/ιν νηίι- Λλ/ι Ι ... _
δτ πόσο Τού στούς ν:«ν κοΰς όρ·α
μιτ σμόν; τους καί συγγενπ;
Τού, μΓ τή Μάνκ Τοΐ', καί μέ
τί· έσοδα άνήλθον είς ικανοποιη¬
τικόν σημείον, δέν δυνάμεθα νά
κ. Παν, Ταν.μαίδη, «·νεχστή Χαρακτηρίσωμεν ταϋτα ίκανά διά
στή «"-τα μέχρι σήμερα διει'Ουνση
? τή ουμπλήρωηη πεντ)ντα Λι'εο τή; Μονής, δραικιτιζόατστί πεοι-
(·)2) χρό.ων άπό την έκτ?λ"ση βάλλο ποϋ θά άναγαλλιάση την οεως
τοϋ Λ^έ'/ηστον ΆιδελφοΓ' μου ΝΙ ψνχή τοΓ» Άξέχκστου μας, τεληϋ-
τήν αντιμετώπισιν τών ποικίλων
άναγκών έκ τής όοημέραι γεννή-
ΚΟΤ (ϊπό τα Δικαστήρ « Ανε-
; σττ'ιν Άμάσεια Τονρ.
ιιε σκνφτΓ,ί τό μντΐμάτννό Τού τού
το πού τύ λεά|ανό Τον,
•/τις, τελοΓιμρ μνημόσννο στήν Ι· «χΐι>^ί; λ'βάνι καί κερί —
ΕΡΑ ΜΟΝΗ τής ΙΙαναγι'α; Συν χοιρί; π «λ 6 καί διάκο»
αι?ά στή Βρρμιο στίς 23 Σεπιεμ κιιΐ κερί - χο>ρί; παπά καί διάκο
βρ.Όυ 1973 ήμίραν Κυριακήν καί ρ',χΌηκρ σ'ενα κοινά λάκο μαξί μέ
ώταν 10 π.μ. Ι τό Ματθπϊο Κοκρ/δη, Ηουλεΐ'τή
Ε'ν,'ΐ.1 τό μόνο ο·ίκογεπακο μνη τή; Τονοκική; Βουλή; κα'ι Αρι-
έπιτακτικών καΐ Ζεόντων
μόσυνο πού τιλοΰμε. Στάθηκΐ:
οι'νατο νά έίακρ Οώσονμε την »ΐ-
νο (ίή ήμέρα τής «κτ?λεσης
Άκριτίδη, μεγαλέμπορο
Τοα.-τείονντας. ΑΦΙΑΣΤΟ και
ΑΣΤΟΛΙΣΤΟ
νοερό τάφο
Τον. Πρέπει νά ήτανε τρ:ί;, τέο- Τον, τήν μνήμη Τ.>ν, δέν άφηνπ
σαοε; ή πίντε ιιιέρες μρτΛ τη.· ' λα1 ή Ε,οντανή πάντα καί έκδηλω-
8)21 — 9—21. ΐ(μέρα ποΰ έχ.τε- τ κή άθάν,ιτη άκριτικιά γενιί των
λεστήκανε οί 69 'Λμιση,οι—Πά- | ΙΙοντ.'ίον στήν «.ίώνια μας 'Ελλ'Ί-
φοπίιι, "Ο,τι ϊκλΓΚ.τό σέ μοοφίοπη δα καί ιιί· ΑΧΘΟΝΕΡΟ την ΰψη
κα'ι οέ πλοΰτο παρονσίαζαν οί πε-| Τον ΠΑΤΝΕΙ...
'Ρ άδρλφός Τού
Κώστα; Χαρ. Καπετανι'5η;
- ( . . . . μέ την γι^ναΤκα τον Σοφία καί τά
ιιελά, μέ τό ήρωι'κ.ύ χιοριό 2αν- παιδ.ά τΟνς, Νϊκο Καπετανίδη μέ
χί, μέ τονς άτρύυητονς Ενκλπ- τή γυναϊκα τον Ντίνα καί τά παι-
δας τον, πού τόσο τού Έξύμνη- | διά τους, Γρηγόρη Καοαλέκα μέ
σε, μέ τόν σνναγωνιστή Τού Φϊ- τή γνναΐκα τού 'Ερμοφ(λη καί τά
λ.ιππα Χειμοηίδη, θε τούς, μέ θεία παι.διά τονς, καί Παναγιώτη Σα-
έ'μπνευση, μή ύπάρχοντας σήμ^ρα,Ι σιάκο μέ τή γυναϊκα τού "Ελένη.
ρκρερειες αυτες.
Μέ τή σκΑ|»η πώ; κατά κάποιο
τρόπο μρτ«(ΓΓρόμε&α σΤήν χαμενη
ιιας πατςιίόα μέ τή Παναγία Σον
προβλημάτων τού Δήμου άναμενόν-
των τήν λύσιν των.
"Αναλύοντες βαθύτερον τήν έν
γένει οικονομικήν κατάστασιν, επί
τή βάσει τών σημερινών δεδομέ-
νΛ)ν, διαπιστούμεν αδυναμίαν εκ¬
τελέσεως, έκ τών τοπικών πόρων,
σοβαρών κοινωφελών έργων διά
τών οποίων καί μόνον θά ηδύνατο
ν άπροσδωθή είς την πόλιν μας
άναπτυΕιακός χαροκτήρ. Τούτου
ένεκα υποχρεούμεθα πλειστάκις δ-
πως καταφεύγωμεν είς τόν δανει-
σμόν Εένων κεφαλαίων.
ΜέΧΡΐ τούδε ό Δήμος συνίίψε
ικανόν αριθμόν δανείων, καταβάλ
λων έτησίω,ς τό δντως ύπέρογκσν
δΓ αυτόν ποσόν τών δραχμών 800.
0Ρ0 πρός κάλυψιν των τοκοχρεω,-
λυτικών δόοεων.
(ΣΪΝΕΧΙΖΕΤΑ})