194970

,ίοΐίητον 1» Αύγουστον 1973
Ηλ
Σ - ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜ! ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ'ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΙΔΙΟΚΤΗΤΆΣ - ΕΚΔΟΤΗΣ _
ς Βενέζης
Ο ΛΪΡΙΚΟΣ ΤΟΤ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΤ ΑΛΓΟΤΣ
Τοθ
ΣΕΝΑΝΙΔΗΣ—ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.708
Νίκης 2δ —
*■ ΜΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
Μ άπό τίς κορυφαϊες μορφές δταν πρωτοβγήκε ή .Γαλήνπ. ό
, έλληνικών γραμμάτων, ό Ή· '......- αΛηνη. 0
£ ΒενέΖης, δέν βρίοκεται πιά
ιμεσά μας' ό κορυφαϊος των
φασιστών διανοουμένων καί ουγ
φέων τής γενεάς μας. Κορυφα-
γιά τή γενικότερη πνευματική
οείοφορά στήν πορεία, κατά την
,όοφατπ πεντηκονταετία, τής πο·
,,οτικής εξελίξεως τής πατρί-
κ· Ί. Μ. Παναγιωτόπουλος άνακα-
λύπτει ότι:
--..ό Βενέζης μένει κγ ένας
«πο.ητής., ίκανός νά αίοθανθεϊ
και νά έκφράσει την όμορφ,ά τοθ
φυοικοϋ περιβάλλοντος και την τρα
νίκην ούσία τής Ζωής..
Καί άργότερα κατά τόν Ίούνιο
τοϋ 1953 κατηγορηματικότερος έ-
γνωμάτευοε δτι:
«■.ύπάρχει γνήσια καί άνόθευ-
τη ποίηοη οτό ΒενέΖη, ένας με·
ταφυσικός κραδασμός πού άνε-
[ δαίνει, ϊσαμε τό μεταφυοικό δέος,
γεματος αύθόρμητα οαλέματα, λυ-
τρωμένος άπό τίς βαοανιστικές
δολιχοδρομίες τής λογικής κι' ε¬
ί να πανθεϊατικό αϊοθημα γεματο
| μαρμαρυγές ά.τ την καλλίτερη,
! την όμορφότερη Έλλάδα..
Τέλος κατ' εκείνην τή μεγαλο-
πρεπέστατη καί άληιομόνητη 6ραδά
μας- κορυφαϊος κα'ι είδικά- { τίϊε 8ης Μαρτίου 1958, τής έπί-
φα γιά τό έργο τού τό λογοτε °πμης ύποδοχής τού άπό την Ά-
ικο, τό άφιερωμένο κατά κύριο
γο οτή μικρασιατικήν τραγωδία'
κφροστής ό πληρέστερος τοϋ μι-
ψοοιατικοΰ αλγους
Ο Ηλίας Βενέίης υπήρξεν, δέν
([εχνοϋμε χωρίς δλλο, πεζογρά-
;. Ή ποίηοη όμως, κοινάς λό-
, άλλά πάντα /σημαντικάς, στήν
ιψια έννοιά της, οάν έναρμόνια
;<δήλωοη των θαθύτερων, των μυ «ών συχνά, έαωτερικών άνατα- ιοχών κα'ι διακυμάνοεων τής άν- ίρωπίνης ψυχής, άπλώνεται σ' 6- τίς μορφές τής τέχνης κα'ι δ- •ιν ύπάρχει, τότε ακριβώς, αξιο¬ ί! ούοιαστικά κάθε συγκεκριμέ- περίπτωσή της. Καί στό λογο- ιεχνικά έργο τοϋ Ήλία ΒενέΖη, ιιό θασικά οτοιχεϊα, όλοι δσοι μί ίηοαν γι' αύτό, έχουν διαγνώαει και έΕαίρουν: την άνθμωπιά, την πιμπόθεια ατόν άνθρωπον γιά την κρΐΓιέτεια τής υπάρξεώς τού καί ήν π,ιΐηση. Καί έκεϊνο μάλιστα πού έχει το- ηο&τήοει τό ΒενέΖη στό ύψηλό- καδημία Αθηνών, όταν προσφω- νοϋσε ό Σπύρος Μελας ύποδεχό- μενος τόν νέον Άκαδημαϊκόν, μί- λησε καί γιά «ποητική ψυχογρα- φία» στή «Γαλήνη. καί γιά «κε- λαϊδισμούς» καί γιά «ποιητική ού σία» στήν «Αίολική Γή». Είναι άλήθεια καί πολλοί τό πα- ρατηρήσανε ήδη ότι, τό τρομερά γεγονός γιά τή Μοίρα τοϋ Γένους μας, τής Μικρασιατικής Κατα- στροφής καί τής τραγικής Έξόδου τοϋ Έλληνισμοϋ τής Άνατολής, γεγονός πού τό ίσοΖυγιάΖουν σέ σπουδαιότητα ίοτορική, σωστά πι- στεύω, μέ τό πέοιμο τής Πόλης, δέ βρήκε όση θά έπρεπε καί θά περίμενε κανείς ·έπεξεργασία καί προβολή άπό τή νεοελληνική τέ¬ χνη γενικότερα, άπό τή νεοελλη νίκη τέχνη είδικότερα παρ' δλη την πρωτοιρανή καί άνυπολόνιστπ καί άναγνωριΖόμενη άπό τούς με- λετητές καί τούς μεταγενέστε- ρους σχολιαοτές των ίστορικών γεγονότων έκτασή τού, σέ περι- 'Τ.-ΐό χ. ΚΩΝ)ΝΟΤ Ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗ Δικηγύρου — Πρόεδρον Ποντίων "Εβρον ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Άπό την σιιλάβαν επαρχίαν Προύσης ιιαι Μουδανιών ΤοΓ, Αειμνήστου ΚΩΝΣΤ. Ι. ΦΙΛ ΑΝΔΡΟΤ, πρώην 'Τπουργοϋ Άγαπητέ κ. Σωκράτη Σινανί- δη, διατελέσας Ίδιαίτερος γραμ¬ ματεύς τού Αειμνήστου ϋπουργοΰ Κοινο)νική; Προνοίας Κωνσταντί¬ νου Ι. Φιλάνδνΐου, εθεώρησα ύπο- ιεράν νά σας άποοτείλω την κατίιιτέρο) Αφήγησιν τολ, διά νά ένθιιμούμεθα εκείνον; που προ σέφεοαν υπηρεσίας Ης τό "Εθνος. Ίδοΰ, τ,' έγραψε καποτε, μετά φ.λολογική; πλήσιον θηλέων, επί πλέον δέ θαυ μάσιον ο,αολογικόν σύλλογον, την «Άπάμειαν» (Μύρλειαν), όμώνν- της άρχαίας Άπαμείας, επί έριπίων τή; οποίας Ανηγέρθη σαν μεταγενεστέρως τα Μουδα- νιά. Εί; ωρισμένην εποχήν το>*, ετους
ή «Άπάμεια» —έκτός τή; άλλη;
την Ανταλλαγήν των πλήθνσμών,
ό σοΓΐάς έκεϊνος Οαυμάσιο; 'ρι,.
Τό Νροτουρκικόν ψευ·δοσύντα-
και έκπαιδεντική;
δράσεώς της— διιοργάνωνε καί
σειράν έκλεχτών διαλέξεων, έκά-
λει δέ πρός τούτο δαπάναι; τη;
άγορητάς έκ Κιον) πόλεως καί αλ-
λ
γρης
γμα τού 1!)08, χό οποίον πρός στι-' λων μερών
γμήν άνε.ττέοωσεν έπιπολαίως τώ| ΕΙχα την τιμήν νά προσκληθώ,
εκεινο
ι,Ονικά φρονιΊματα τού έλευβέρου | ΰ.πιος έγκαινιάσιο τό ετος
καί άλυτρώτου έλληνισμοϋ — Ά εί πρώτος την έναρξιν των 'έτησ,'ων
μνηστε ΙΙατριάρχα Ίοακείμ !...—' διαλέΐεων.
μέ εφεοε κατά τό 1910 διά τής έν' Έςετάσας πρός στιγμήν τα έκ
Κωνσταντινοιντόλει, Έλληνικ ή ς | των προτέρων ωρισμένα θεματα
Πρεσβείας Από την Θράκη, Ιτου των ρητόριον, ποι:ιίλλοντα άπό έμ-
έδίδασκον τα έλληνικά, είς
Μικρασιατικήν Βιθι»νίαν.
πορικής, βιομηχανικής, φιλολογι-
κής, κοινωνικής καί θρησκευτι,κής
ση
υρο οιιμεϊο τής εκτιμήσεως καί | στατικά καί σέ συνέπειες ποικί-
ϊιγνωμοούνης ημών δλων όσων
«κιμάσαμε αμεοα τή μοϊρα τοϋ
Μικρασιαιικοϋ 'Ολέθρου, είναι ή
ποίησή τομ, ένας πηγαϊος κα'ι τρο¬
φός λυρ.ομός, πού διαρρέεί τα
ίργα τού ιά άναφερόμενα στό θέ-
ρο αύτό. Είναι αυτή ή ποίηοη πού
ήν έπισημάνανε μελετητές έπίλε
ιτοι καί πνευματικαί δημιουργοί
:«οί μας καί ξένοι.
Σέ μιό τού διάλεξη κατά τό
'858 οτό Γερμανικό Ίνοτιτοϋτο
'καϊτε» |,έ τόν ενδεικτικόν τΙ-
'*ον «Ή ποιητική προσωπικότητα
•ου Ήλϊα ΒενέΖη» ό Γερμανός
«ιθηγητής Δόκτωρ Φλοϋμε, άναλύ
«τας κατά την αναπτύξη τής ό-
Μας τού λεπτομερέστερα τή γνώ
τού αυτή άνέφερε μεταξύ άλ-
•Ό ΒενέΖης μετουσιώνει την
"ραγματικότητα. Δέν διστάΖει νά
ήν άντιμετωπίσει ακριβώς όπως
άλλά νά τή μετουισιώσει σέ
α. Πρόκειται γιά μίαν άλή-
6ειο πού άφορά τόν κόσμο τού
Ποιητη καί πού γιά χαρή της τα
επεισόδΐα καί τα γεγονότα μεταβάλ-
νται οέ ούμβολα..
Ό Άγγελος Σικελιανός, ό κατ'
%ήν νεοέλληνας των μυστικών
'Ραματισμών, έγραφε παλαιότερα
«οτό. τό Γενάρη τοϋ 1944 στόν
'Ρόλογον τής Β' εκδόσεως της
Άίθλικής Γής».
•■.όπως ο' έκείνους τούς τρα-
*κ: καθολικούς πνευματικούς τής
'ιονίας προπάτορες, πού άγγίΖον-
'«; τή Φύση βυθισμένοι μέσα της
'°ί Εεκινώντας άπ' την ιδία άπο-
'ολύπτανε σέ μιά γιγάντια κοομι-
1 διαπασών ουγκραδαινόμενα την
% την Ψυχή, την Ήθική, ώς
* άποτελοϋσαν τίς χορδές μιάο
Ίας αίώνιας λύρας, έτσι στό νέο
•«ο 6ι6λίο - την «Αίολική Γή»
" όδηγημένα άπό μίαν ιδία ού-
"θοτι-κά νεανικήν αίσθαντικότητα
ή Φύση, τό Ήθος Εανα-
Όίοι
'ιητή
λης μορφής κα'ι ποικίλου περιεχο-
μένου. .
Διάφορες έΕηγήσεις δοθήκανε.
"Ας μοθ επιτραπή νά άναφέρω την
άκόλουθη. "Αλλωατε τό θέμα τό
άναλύω, όπωσδήποτε, άρκετά έκτε-
νώς σέ είδική μελέτη μου (Βλ.
Νίκου Ε. Μηλιώρη «Ή Μικραοια-
τική Τραγωδία στή Λογοτεχνία καί
στήν Τέχνη» περ. «Μικραοιατικά
Χρονικά» τόμος ΙΓ' 1967).
"Εχω την έντύπωση, πώς τό αγ-
κώδες έκεϊνο γεγονός, τής Μικρά
οιατικής Καταστροφής μέ τίς ά-
πειράριθμες καί όλες άνεΕαιρέτως
συγκλονιστικές περιπτώσεις, άτο-
μικές καί όμαδικές, ξεπερνάει τή
δυνατότητα τής εύαισθησίας των
ποιητών καί των λογοτεχνών μας.
Δέν θέλω πάντως νά άποδοθεϊ
καί ή παραμιι:ρότερη ύπόνοια άνα-
Ζητήσεως ευθυνής στή γνώμη μου
αυτή. Δέν κατακρίνω· πρααπαθώ
κα'ι πάλιν νά έΕηγήσω. Κάτι άνά-
λονο παρατηροϋμε καί στή φυσική.
Ύψίπυκνα ήλεκτρικά ρεύματα περ-
νοΰν χωρίς καί την ελαχίστη έπί-
δραση άπό τόν ανθρώπινον οργα¬
νισμόν, ένώ ρεύματα ήλεκτρικά μέ
κατά πολύ μικρότερη συχνότητα,
άποδεικνύονται καί μοιραϊα άκόμη,
όπως Εαίρομε, εάν μας πλήΕουν.
( ι ^ |..- - - - υ ------ — υ "Ι —"»■ * --..·υ
υ τοτε Μητροπολ.ιτη; ΙΙρού- άπύψεω;, άνέγραψα ώ; θέμα τής
)ς καί μετέπειτα τοποτηρητής Ι όμιλία; μόν «τό Ελληνικόν Θέα-
τοΰ Οίκονμενικοΰ Θρόνον Αλησμο- τρο" διά μέσου των αΐώνων».
νητο; Δωρσθεος Μαμμέλης, μοί ά Καί ένώ πρός στιγμήν Ανέμενον
νέθηκε την διεύθυνσιν των έ.ν νά μοϋ διατυπωθή, έστω καί ώ-
Προύση εύγενιδείων έκπαδευτηρ( χρά, ή Ατορία περί τής βκοπιμότη
ών καί την εποπτείαν των σχολών το; τού Οεματός μου, μετ* εύχαρι-
τή; θεοσώστου επαρχίας τού. ; στήσεω; ήκουσα νά σχολιάζεται
Περί τα τέλη Αύγουστον, το Ατ ευμενώς αυτή μέ τάς εξής πρίπου
μύπλοιον τή; γραμμή; Κωνσταν- λέξεις:
τινονπόλεω; — Μουδανιών μέ ά- —- «Βέΰαια, έκ παράλληλον
.τε-(ίί6αζεν εί; Μουδανιά, τό ώ- πρός τόν &μ6ωνα τής έκκλησίας
οαΐον τούτο έπίνειον τής Βιθυνί- καί την έδραν τοϋ σχολείον 6αδί-
ας, τό οποίον είς τό 6άθος τού ζει καί ή Βεατρική σκηνή!. .».
Κιανοϋ κό/^ιου προθάλλει —συγ¬
γνώμην! προέβαλλε θά έ'λεγα —
Ακμαίον τότε καί ζηλευτόν, ώς ή
πρώνη Αφετηρία τής |ν τή έπαρ-
χία Προύσης έκπαιδευτικής δράσε
ώς μου.
Διά πρώτην φοράν έπΐσκεπτομε
νος ό... Εύρωπαΐος έγώ την Μ.
Ασίαν, είχον την εϋλογον περιέρ¬
γειαν νά παρακολουθήση) έκ τού
πλησίον, περιεργασθώ καί μελετή-
σω ίίλα τα Αξιοθέατα μέοη καί
πρό παντύ; την εκπαιδευτικήν κα
τάστασιν των ιιερών. Όφείλοι δέ
νά όμολογήσω, ότι εμεινα κατάπλη
κτος πρό; τής άνελπίστου. δι' £-
μέ τουλάχιστον, έμπορικής, (ίιομη
χανικής, διοτεχνικής καί
τική; προοδον, την οποίαν μέ έβνι
κήν ΰπεοηφάνειαν παρετήρησα έ-
κεϊ.
Δειττέοα εδρα της Μητροπόλεως
Προύσης τα Μονδανιά, συνετήρουν
λαμπρά έκπαιδευτήρια, πλήρες
σχολαρχεϊον αρρενων καί παρα-
Παο' όλα ταύτα ό Ηλίας Βενέ-
Ζης καταπιόατηκε μ' αύτό τό καυ-
τό — τό .Ζέον» — θέμα καί έφτα-
σε οέ μίαν άναμφιοβήιητη δημιουρ
γική άποκορύφωση:
Τό «Νο 31328» τό τραγικό χρο-
νικό τής αίχμαλωσίας.
Τή «ΓΑΛΗΝΗ. τό δράμα τοϋ
καινουρίου ριΖωμοϋ των προσφύ¬
γων.
Την «ΑΙΟΛΙΚΗ ΓΗ» μοναδική,
άνυπέρθλητη — άς μή Εαφνιάσει
ό χαρακτηρισμός — έπικολυρική
δημιουργία, μέ περιεχόμενο τάν
πόνον τοϋ ΕεριΖωμοϋ, την άκατα-
σίγαστη νοσταλγία μας γιά την πό-
τρώα γή, τούς χώρους τής πρώ-
της Ζωής μας.
Είναι τα έ'ργα γιά τα όποϊα δι-
καιοϋται την πλήρην εύγνωμοσύ-
νη μας.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΜΩΡ1ΗΣ
Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΤ".
ΣΥΝΑΓΡΙΔμ.
κάτω άπ' τό χέρι τοϋ
τή Ζωτική πρωταρχικήν έ
ν°"ΐτά τους καί μαΖί τή δύναμη
ηροχωροϋν γοργά πρός κάποια
""οτική διαλεκτική πληρότητα, δ-
"ο" τό όρατό καί άόρατο, τό άπτό
"' τΰ φανταοτικό ύφαίνουν καί
"Ύκραδαίνουνε μιά γενική καί ά-
""Ρετη πραγματικάτητα, την κα-
ρίι Ποιητική, πού είναι καί ή
νΠ οτήν ούσία αύθεντική καί ά-
Ακόμη πιό παλιά - σταχυολο-
™ μερικές μονάχα έπιβεβαιωτικές
ι Άναίδπα φίλε μόν, σώνει καί
καλά προοπαθοϋσε νά μέ πείση ό¬
τι, πρίν άπό λ(γα λεπΤά είχ? 6γή
άπό την θάλασσα .
Ι — Τάν είδες νά 6γαίνη ένωρί-
1 τετα Πίνδαρε;
Ι — "Οχι άδελφέ, δέν πρόκειται
Ι γ.ά τόν ίδιον, άλλά γιά την συνα
ι γρίδα ποΰ μού εφερε. Τόν κάλεοα
κοί τόν ρώτησα άν τΐ,χε νά μοϋ
ψήση ?να ψάρι κ-ιί μού άπάντησε
' μάλιστα συναγρίδα
πως έχει και
τή; ώρας.
Δέν πέρασαν παρά λίγα λεπΤά
καί ή συναγρί'δα κατέφθασε κα-
λοψημένη καί στολισμένη μέ κολο
κυθάκκΐ, (ίλλά μέ την προ>τη κιό-
λος πηροννιά τό πηρούνι έλϋγισε.
"Ειιεινα γιά λίγο βκεφτικός μέ
τό κεφάλι σκνμένο πάνω στό πιά-
το.
'ϊποψιασθείς ό σερβιτύρο; οη
κατάλαδα την άπάτη θέλησε μέ
άρκετή δόση ε'ιοιονίας νά μοΰ κά¬
νη πνεΰμα. ι
__ Μά έσεϊς δέν τρώτε κυριε,
άλλά μιλάτε μέ την συναγρίδα.
__ Ν αί παιδί μου την οίοτώ
"^ άπό την πυκνή πράγματ. > ^^ καιρά λείπει άπό την θάλασ
Λ|ί>ΥΡαφία, δική μας καί ξένη ! σα
)(« ώπό τό 6ργο τοϋ Ήλία Βε- Ι 1_ Καί τί σά; εΓπε κ.νριε;
:Π - άπό τό Φλεΰάρη τού 1940 "-'- -1-"·"·"""·" Μο "
__ Πώς άπουσιάξε! δύο μήνες
καί μάλιστα μέ ρώτησε νά Τής πώ
πού 6ι>ίσκεται γιατί όπως μοϋ έ-
ίή τίναι άλλοδαπή καί προ-
άπό τόν Άτλαντικό.
— Μά τί λέτε κύριε είναι δυ¬
νατόν τ) συναγρίδα νά σά; είπε τε
ιοια πράγματα.
— Αύτά μοΰ είπε φίλε μόν /.αι
έιί πλέον μέ ύχαρίστησε γιατί
την έΰγαλα Λπό τόν πάγο τού ψυ
γείου ίίπου επί δύο μήνε; έπάγω-
Φράσει;, αί οποίαι κατεδείκνυ-
ον την όρθήν πράγματι ιδέαν, την
οποίαν είχον οί Μουύανιώται περί
θεάτρου, ιδέαν, την οποίαν όφεί-
λω ειλικρινώς νά όμολογήσω, δ'.ν
Ανέμενον ν' Ακούσω είς μίαν έπαρ
χιακήν πόλιν.
ΛΛΛ
"Ολίγων χιλιομέτρων σιδηροδρο
μική γραμμή ένώνει τα Μουδανιά
μέ την έδραν τοΰ νομού Χουδεβεν
τικάρ, ΙΙροϋσαν, όμώννμον πόλιν
τυΰ ΙΙρουσίου, ή όποϊα Απο τον
1300 σκληρώς εδοκίμασεν επί μα¬
κρον; χρόνους την κυριαρχίαν των
Όσμανιδών Τούρκων.
Παρ' όλας όμίος τάς σφαγάς,
τοΰς έξισλ.αμισμού; καί τάς άφο-
ρήτον; πιέβει; ή πρώτη αυτή πρω
τεύονσα ταΰ νέον Όσμανικοΰ
Κράτον; διετήρησεν άκμαΐον τό
θρησκευτικόν καί «π' αύτό ζωηρόν
έκ παράλληλον τό εθνικόν ζώπυ-
ρον.
Παρά τάς ΰπιυρεία; τού Βιθιινια
κου Όλύμπου ή ώραία Προΰσα,
πριβαλλομένη Από άκολασταίνου-
σαν βλάστησιν, νανουριζομένη άπό
τύν ΐ(λοΐσ6ον άφθόνο>ν υδάτων,
λονομένη ά)ς ζηλευτή όδαλίσχη είς
τα ποικίλη; ίαματικότητο; θαυμά
σία λουτρά της, ήκ,μαζεν άπό έμ-
πορικής, βιομηχανικώς καί πάση;
παραγωγική; απόψεως.
Μολονότι έκ των 120 χιλιάδων
κάτοικον της, τό ελληνικόν στοι¬
χείον δέν υπερέβαινε τάς 10 χιλιά
δα; έν τούτοις τοιούτος ήτο ό έκ-
παιδεντικό; όργασμό; αυτού, ω-
στε συνετήρει, τρία ένοριακά σχο-
λεϊα, επί τής κορΐ'ψή; των οποίων
ώς λαμπερός βιθννικό; Αστήρ έσε
λάγιζον τα <ΚενΤρικά Εύγενίδεια Έκπαιδεντήρια», τα άποϊα έμφα- νή άνήγειηεν επί λόςον καταφύ- του ή φολόμοΐΌο; γενναιοδιυρία τοϋ Αειμνήστου Εύσταθίον Εύγενί- δον. Διευθύνων τό ήμιγΐ'μνάσιον των Εΰγενιδείων έν Προύση καί μή πι>
ριοριίύμενο; απλώς είς τα έκπαι-
δευτι/ά μόνον καθήκοντα, Αλλ' έ-
πΓκτείνίον την δράσιν μου επί πά1.
Η ΧΑΡΑΥΓΗ ΤΟΥ ΛΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
ΤΟΥ ΙΟΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ
; ή; γ
χαρής ταθ Πόντον δέν ήταν μέσα!
στ ο
Β'
^"Ας μή μάς καταλογϊση κανείς
οΰτε τοπικισμόν, ουτε άγνοια προ
σίρατοίν γεγονότων
Περιωρίσαμε τό θέμα μα; μ?σα
στά όηια τού Πόντον, γιατί άφο¬
ρά στό έθνικό τού Σύμδολο την
Σονμελκότιοσα Παναγία. Γιάτί ό
Πύτο; σάν ίδιάιξονσα Γειογραφι-
κή θέση στήν εκείθεν τοΰ Αίγαί-
οΐ' Έλλάδα, έ-δημιούργησε ΐδιότι-Ιτή
-Τί) παλιτισμό καί εδρ(«Λε κατά διά! κων της, προσφύγιον
φόρον τρόπον άπό τί; Αδελίΐ:;
τού, τή θράκη καί την Ίίονία κ.
λ.π. πον κι αύτές ποτέ δέν ύστ?-
ρονσαν οΓτε σέ πατριιοτισμό, οί»-,
τε σέ έλληνικότητα, οίίτε στην έκ
πολιτιστική Αποστόλη τοιν.
"Ετσι δημιονργήθηκε σήμερα ό
θρήος των «ΧΑΜΕΝΩΝ ΠΑΤΡΙ
Λ12Ν» στά στ<>μ«τα όλ(ον των πρ^
σττί>γο)ν. Ή >|η<χολογική ομως αύ¬ τη κ«τάσταση Αποτελεί Αντινομία Μοιάϊει μο·.ρολατρία/ ποϋ τόσο εί¬ ναι ΑσημίίιΤκΐστη μέ ο,τι έφρόνονν οί Ρωμαϊοι κα'ι έπίστεναν οί πρό- γονοί μας: «ΝΤΕ ΚΕΛΟ ΕΤ ΝΤΚ ΠΑΤΡΙΑ ΝΟΤΝΓΚΟΤΑΜ Γ^ΤΕΣΕΡΑΝΤΟΥΜ». Πστέ δηλ· δέν πρρ.τει κανείς νά άπελπίζεται, δτχχν ττρόκειται ττερΐ Πίστεως καϊ Πατρίδος. Ό χρόνο; όιμως ώθεϊ πρός την λησμησύνη. Ένώ οί λαοί πού θέ- λθί'ν νά κ(ΐτοχνρο')σονν κάται άπό τόν ηλιο τάν ζιοτικό χωρο τοΐ'ς δέν πρέπει νά λησμονοϋν. Καί αν αΰτά ΐσχύει γιά όλον; τού; λαούς άτηλώς ώς μί<χ άλήθεια, γιά τόν έλ ληνι.κ.ό λαύ πρέπει νά Αποτελή δό- γμα Λπαράβατο. Καί πρό παντός άς μή λησχιονούμε, ότι τό Α καί τύ Ω τής ΠθΛιτι-χή; όλων των Με γάλ.ον τΑπαιτεϊ νά καή ολο; ό κό σμο;# γιά νά θ.-ρμανθονν αϋτοί>.
Δέν άρκοϋν, λοιπόν, τα δύο ό-
λόκληρα όλοκαυτιί»ματα τής "Ελ¬
λάδος έντό; μΐάς καί μόνον γενε
άς. ΙΙρέπει νά »ιή καί ή Κύπρος
κια ή Βόρειος "Ηπειρος!!!
■ Κίπαμε άνιοτέρω τί μεγάλη ση-
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΙΗΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΑΙ ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Συγγραφεται υπό των τότ* φοιτητίδν, 1) ΧΡΓΓ,ΟΣΤΟ-
μασία Ιχουν τα Σνμ€ολα, πώς -Οϊ" Α· ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ, Προέδρου Τί)ς Ένώβεως καί τί)ς
δηλ. άποκτούν δύναμη Ακαταγώνι: Όμοσηονδϊας Προσφύγων Φ«τητό.γ κχΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ
στη, ιτ«ονηματίζονν τό παρόν χαί Γ. ΚΛΑΔΑ, ΠροΙρβυ τ*ς Έ**ί>ογ;ω< Ποντίων Φοιτητων γίνοντα! όδηγοί νΐα τό μέλλον.' ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΟΝ ΚΑΙ ΤΠΣ ΣΤΑΔΙΟ- Καί συνάγομε τό σνμπέρααμα ότι! ΑΡΟΜΙΑΣ ΤΟΝ ΟΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΠΤΩΝ ΚΑΙ η β?ση τής είκύνα; τή; Μεγαλύ-' ~_ΕΙ. Μονσείο των Αθηνών·, Αλλά Σεφίρης Γεώργιος τού Στυλια καπου πάνω σέ περίοπτο σημείο νού, έκ Σμύρνης Πτυχιοΰχο; τή; τ ,; Βι,ρ. Έλλάδα; καί νά γίνη Νομική; τού Έθνικού Πανεπιστη- μ« τόν καιρό τό έθνικό σι·μ6ολο μίου Αθηνών ένταχθεί; καί δια- τής χώρας καί όλον των κατοί- πρέψα; εί; την υπηρεσίαν τού Τ κων της, προσφύγων καί γηγε- πονργείου των Εξωτερικών ώ; νων, -καί συνάμα οπλον ϊΐρήνης. Διπλωματικάς ίτπάλληί.ος, πρώην άήττητον τρόπαιον στά χέρια των. Πρεσβευτάς είς Λονδίνον, Ποιητής ΈπΓθτάξαμ? στήν Αρχή τοϋ θε καί διακεκριμένος Λογοτέχνης τι- ματός μας τόν θαυμασία όρισμύ μηθείς διά τοΰ Βραβείον ΝΟ- τή; προσηιχή; Λπό έπιστήμονα δ- Μ,ΠΕΛ. Βραβεί Τακτικό; σι·νεργάτη; Χι θεο?.όγο/ άλλά βιολόγο φήμης καί κύρου; διεθνοϋ; τόν ΑΛΕΞΙΣ ΚΑΡΡΕΛ, Γαλλοαιμιεριχανό καθη ποΰ; ΣμΐΗ?ν«ίου Καθηγητού γ>|τή σέ Πανεπιστήμιο Άμερικής ' "
—Απέθανε πρό ολίγον ίτιΰν- .
Καί την Αναγκαιότητα τής προ-
°«'χή; γιά ά,τομα καί λαούς. Γκι-
τί σήμΓρα, «μεσα «τή οκοτπνή νύ
χτα τής διανοίας:», παν>απαίει ό
πολιτισμενος καί δή ό Χριστιανι-
τή; ημερησίας Εφημερίδος Άθη·
νών τό ΒΗΜΑ νίό; τού διαπρε-
.. . τού
Λιρθνού; Δίκαιον τού Πανεπιστημί
όν Άθηνών( αειμνήστου ΣΤΕΛΙ
ΟΤ ΣΚΦΕΡΙΑΔΟΤ.
Άπεθίωσεν.
Λ
ΚαλλιγέρηςΜιχαήλ τού Πανα-
γιώτον, έκ Σμύρνης Άπόττοιτο;
κός κύσμος. Καί άσϋσταλοι κατα- τή; Στρατιωτική; Σχολή; των
πατιρται καί δέν Λναγνωρι'ζεται Εύελπίδων διαπρέψα; έν τώ Στρα
παρά πάντα θείον καί Ανθρώπινον τΡυματ() 'Τποστράτηγος Πτ·ρο<5ολι νόμον τύ ρητόν τή; Αγ. Γράφη; κου έ.ά. Έκτός τής συμμετοχής «οίικ έ.·*.1 αρτω μόνον ζήσεται άν- θρωπος».,.. Τ.Γ. Τύ Ανίοτέρω άρθρο εδη¬ μοσιεύθη πρό εϊκοσι έτών στό πε- ριοδικό «ΠΟΝΤΤΑΚΗ ΕΣΤΙΑ» θεσσαλονίκης. "Έκτοτε Ανιστορη- αύτοΰ εί; τόν Έλληνοϊταλικόν πό λεμον τής Άλοανίας, διετέλεσεν Λιοικητής Μο(ρας Πυροβολιχοΰ καί κατόπιν Διοικητής Πυροοολικοΰ Μεραρχία; κατά τόν συμμοριτοπό λεμον, έλαβεν μέρο; εί; την όρ- άλλες τρείς ,μονές, τού "Αγ. γάνο>σιν κατασκοπεία; κατά την
Γεώργιον Περιστεριώτη, τού Αγ. Κατοχήν καί αργότερον άντεπρο-
1 Ιωάννου τοΰ Προδρόμου καί οί σίίνιευσεν την Έλλάδα ενώπιον
δύο στό Βέρμιον, τελει/ταΐα δέ και το ύΌργανισμού Ήνωμίνων Έθ
τή; «Παναγία; Γοι·μερά» στήν νών (ΟΗΕ) διά την ίιποστήρι^ιν
μνήμη τή; Γεννήσεω; τή; θεοτό¬
κου (8 Σ)Βρίου) στό όρο; Μπέ-
κών) τοϋ Έθνιχοΰ Πανεπιστημίου
ΆθηνΛν. Εγκατεστάθη Αρχικώς
εί; θεσσαλονίκην κα'ι κατόπιν είς
Γαλλίαν καί τα; Ηνωμένας Πο-
λιτεία; τή; Άμερικής.
Α
Τσουρονκτσόγλον Ιωσήφ τοθ
Προδρύμου, έκ Βαϊνδηρίου Μικράς
Άσι'α;, Πτ»^ιούχο; τής Ιατρικής
τού 'ΕΌνικοΰ Πανεπιστημίου Άθη
νών είΛιχειθεί; εί; την Παθολο-
Υΐ'αν. Παθολόγο; έργασθεί; είς
Αθήνας.
Απεβίωσεν.
Λ
Εύγενίδης Άναστάσιο; ί) 'Ανέ·
στη:/ έκ Νίγδη; τού Νομοΰ Ικο¬
νίου Μικρά; Ά σία;. Πτνχιοϋχος
τή; Ίατρική; τού Έθνικοϋ Πανε-
■ιιστημίοι· Άθηνώ: είδικευθεί; είς
την παθολογι'αν. ΆπόφοιΤος τής
'Τγειονομικής Σχολή; Αθηνών
τού υπουργείον 'Τγιεινής. Παθολό
γος είς Νέαν Φιλαδέλφειαν καί
Δοι<ργούτι. Αργότερον ένετάχβη εί; την Δημοσίαν Υπηρεσίαν ώς Νομίατρο; Χίον. 'ΑΛεβίωσεν. Χατξημιχάλογλοι» η Χατζημιχά- λη Έλισάβετ τού Έμμανοιήλ, έκ 'Ναζλή Μικρά; Άσίας. Πτιιχιοΰ- χος τή; Φαρμακενηκής τού Έθνι- κου Πανεπιστημίου Αθηνών. Άρ· χικώ; ειργάσθη ώ; Φαρμακοποιός λε;, ψηλά στό χωριό Μακρι>νίτηα, 'Ελληνικής Άντιπροσωπείας.
περί τής οποίας θά γράψουμε .ιρο ·
- τή; προσφύγη; της. 'Τπηρέτησεν Ι τοϋ Πανεπιστημίου Όφθαλμια-
- είς τό Ν Α ΤΊ) καί μετέσχεν τή;, τοείου Αθηνών «αί κατόπιν ρ?γ Ι
Σ οι>6ατζύπονλος Φώτιος τού Νι,
Ναμίζω, «Τ! ή άνίΐδημοσίενση Ι κολάον, έκ Νεοχιορίου τή; Κων),
τού άρθρον Ανταποκρινεται στή ση πόλεως, ΙΙτνχιοΰχος τής Νομικής
τού 'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Άθη
νών ένταχθείς είς την Δημόσιον ΰ
μερινη πραγματικότητα.
ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
Τα πενηντάχρονα
Μικρασιατικής Καταστροφής
Αναστενάξαν τα βοιινά καί χλαί-
γανε τα ορη
ό (Ίογγητός άκοΰστηκε·
οϊκουμένην ό'λη,
κι
στην
για
για τα πενήντα χρονια μα
τύ μισόν οίώνα,
ποϋ πέρασε στή στερήση καί μέσ'
στήν καταφρόνια.
Λ
Δέν εχω στόμα νά τα πώ, γλώσ-
σα νά τα μιλήοω
κι' αυτή τή μαύρη συμφορά νά
την έ^ιστορίσω.
ΟΊ πρόσ<ττ·γες, οί πρόσοτυγες δέν έχουν πιά πατρίδα. Δέν εχουν σπίτι, τίποτα κι' οϋτε καμμίαν έλπίδα Παοηγοριά άνπ'ιρετη γιά τού; τό¬ σον; καημοί; τιον. Δέν έχουν οΰτε δάκρυα νά κλά- |ιοι*ν τοΰ; νεκρού; των, έστέρεψαν τα μάτια χονς, έπέ- . τροσ' ή καρδιά τους, τα περασμένα σκέπτονται καί κό- 6ετ' ή μιλ.ιά τους. * ** Ή μαύρη Μοίρα χύρτ<ισε άπό τα αϊαατά τού; κ' εφυγε παίρνοντα; μαζί γιά πάν τα τή χαρά τους. Άθώο αίμα ετρεξε, ποτά^ιι πέρα ό>ς πέρα,
καταννκτικώταΤα έψαλλον: «Εύ-
αγγελι'ζον γή χαράν μεγάλην κ.τ.
τος θρησκεντικού καί έθνικού επι- λ.» καί κατόπιν: «ό'λη δόξα κι' ό-
πεδου —κατά την επιθεώρησιν ι¬
δίως των σχολείων τής επαρχίας
Προύσης—- επιμελώς έμελέτησα
ίίλας τάς έκφάνσεις τή; πνενματι-
κή; καί ψυχικής, τή; θρησκ.εττι-
κή; καί έκπαιδευτική; ϊωή; τοϋ
ς, ίίγΐα μερά ςημερώνει
λη ή
κτλ.>.
Πολλάκις τό δμογενές
στοιχεϊ-
ΙΣΜΗΝΗΣ ΚΑΤΗΜΕΡΤΖΗ
θεέ μου, πώ; ξημίρωσες αύτη τή
μαύρη μερά;
Λ
Τή Σμύρνη την πανέμορφί(, την
ξακουσμένη χώρα,
τή γκρέμισαν, την έκαψαν, νά'ταν
καμέν' ή ωρα.
Σκύτωσαν τό Δεσπότη τη;, κά-
ψαν τί; έκκλησιές μας.
ό'μοις ή Σμύρνη θε νά ζή γιά ,.άν
τα στί; καρδιέ; μα;.
♦*♦ — Α— .*.
Αθήναι, Σεπτέμβριος 1972
ΙΣΜΗΝΗ ΚΑΤΗΜΕΡΤΖΗ
Ά.τύ τα Άλάτσατα τής Μ'. Άσίας
ΣΤΑ ΠΕΝΗΝΤΑΧΡΟΝΑ
Σμύρνη
Προσκυνητή; ήρθα στό χώμα σου
πανώρια πολιτεία
καί σέ θωρώ Από ψηλά
'να άποσήμερα τ' Αΰγούστου.
Λ
Βρέχονται τα πόδια σου
μέσ' τ" Α.τημιά τής θαλάσσας
καί τό λκκτΰρι άπό ψηλά
τίς στέγες σον τί; καίει
Λ
Άνάρια οί μιναράδες σου
σπαθίζουν τύν άέρα
κι' έσΰ 6οι>6ή κι' άμίλητη
τή συμφορά άτενίζεις.
*
*·
Τις ςρλόγες π' Ανε6α|'νοννε
ι|>η?.ά στά έπουράνια
καί κάναν παρανάλωμα
πηρεσιαν τοΰ ύπονργείον Συγκοι-
νωνιών καί αργότερον ένετάχθη
είς τόν "Οργανισμόν Τηλεπικοινω
νιών Έλλιίδος, οπόθεν καί άπεχώ
ρηπεν μέ τϋν ιΓιαθμόν τού Διει>0νν
τού.
Μαλ}δη; Ευστράτιο; τοϋ Πανα-
γκόΐον, έξ Άτταλεία; Μικρά; Ά-
σί<ις, Πτυχιοϋχος τής Ιατρικής τοΰ Έθνικού Πανεπιστημίου Άθη νών είδι,κευθεί; εί; την Μικροβιο λογίαν καί Αίματολογίαν, Μικρο- Οιολόγο; Αθηνών όδό; Μαυρομα- ταίιον 13, Λιει·θιιντή; τών Κεντρι κων Μικροδιολογικών Έργαστηρί (»ν ΙΚΑ Αθηνών ·** Μουξενίδη; θεόιδωρο; (Τάκης) τού Κυριακού, έκ Τραπεξοϋντο; τοΰ Πόντον, Πτυχιοϋχος τής Νο¬ μική; τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστημί¬ ου Αθηνών Α<ροσιο*θεί; εί; την Τέχνην >υιί διαπρέψας είς ταύ¬
την. Έοπούδασεν Ιστορίαν Τέ¬
χνης καί αίσθητική; είς Άμύούρ-
γον καί Σκηνοθεσίαν είς θεατρι-
κύν Ίνστιτοϋτον Βερολίνου, Σκη
νοθέτη; Έθνικού θεατρον καί Κα
θηγητή; τή; ΔραμαΤιχή; Σχολής
αύτοϋ/ Συγγραφεύς έ'ργων της
είδικότητός τού.
Α
Ιορδανίδης Γεώργιος τοΰ Ίορ·
δάνου, έκ Κ(ι)ν)πόλεως, Άπόφοι·
τος τής Στρατιωτικής Σχολής
Εύελπίόιον 'Επιτελών,( Άνοίτέρας
Πολέμου, διακριθεί; έν τώ Στρα·
Άντιστράτηγος έ.ά. Πο-
ον πΐΓίτθέν παρά τής Κνβερνήσε- τό σώμα την ψνχή σου
<»ς νά καταθρση είς βάρο; τού δι εΐ'θνντού καί ε-π'.θεωρητοϋ των σχο νε. Καί τώρα πάοε πίσω τ λάβε τόν κόπο κα'ι ό ψάρι σον καί πε; μου τί σοΰ χοωστώ νά σέ πληρω- σω. — "Οπω; θ?λετε, ό λογαρια- σμός σας εΓναι ένενήντα δραχμές κύριε. — Λάδε τίς ένενήντα γιά την συναγρίδα καί δέκα γιά σένα καί πές στόν καταστηματάρχη νά έχη πρόχειρε; δέκα μέ δέκα πέντε χι- λιάδε; γιά ώρα άνάγκης. __ Γιά ποία ωρα Ανάγκη; κύ¬ ριε; — Γιά νά πληρώση βτο δικα· στήριο καί νά Αποφύγη την φυλα· — Μπράβο Πίνδαρε/ μα επι τε λους άδελφέ. έλληνισμοϋ ολοκλήρου τή; έπαρχί λε^ων τον, ουδέποτε, —πρός τι- α; Προύσης. Καί αίσθάνομαι τό μην τού— άπεμακρΰνθη τής έ;- καθήκον νά μοί επιβάλη την υπο- νοίας καί τού πνεΰματο; τή; φρά- χρέιοσιν, ί>πω; Ανομολογήσο), ότι σκως: «Τόν διευθΐΛ'τήν των σχο-
παρ' όλην την τυραννικήν τού κα- λείων μα; γνωρίζομεν ώ; πολΰ
τακτητού πίεσιν, πα<>' όλην την | λααπν καί ολοκλήρου τή; επαρχίας ναί ιιισοφαγοιμένοι. Ήσαν τα ά
σννετΓ.ροϋντο έκ τοϋ όβολοϋ τών'γΐα λείιΐ>ανα! Τρεμων καί κάτω-
ϋιιογενών, παρ' όλην την ίδιαιτε- χρος ώδηγεϊτο ενώπιον μου πρός | άμρσω; είς δάκρνα καί μέσα ίίς
Τή θάλασσα πού πνίγηκε
στό αϊμα των παιδιών σου
ποΰ οίχτο δέν εύρήκανε
έχτρώνε καί δίκιον σου.
Λ
Καί στή θιοριά σου Ακίνητος
στέκω καί προσκυνάω
μέ /.αβοιμένη την καρδιά
σέ Λποχαιοετάω.
Ν ά
πα' να πώ τον πονο μόν
καί τόν δικό σου άντάμα
σέ φίλον; καί σέ σνγγενεϊ;
καί σέ τρανοΰ; άφεντες.
Κατίνα Χ_ Χαροπούλου
Ίωάννινα
ραν φορολογίαν παιδείας είς την απολογίαν ό δράστης μαιθητης.
όποιαν ύπεβάλλοντο ούτοι ."ταρά
τής Τον>ρκικής Κνβερνήσεως,
ρίς οϋ'όέ όβολός νά διατ}θηται
παρ' αυτής διά τα έλληνικά σχο-
λεία. |
Τα Ιδιαιτέρα τής λαϊκής μού- ,
σης άσματα είναι έμπνευσμένα με.
— Πού τα βρήκες παιδ( μου
ιά αγιηι λείψανα;...
— Άπό την έκκλησία έγω τα
. πήρα...
— Καί τί τα έκαμε;;
— Τα... εφαγα!...
— Καί γιατί παιδί μου τα εφα
τό άρωμα τής έθνικής ίδέας. Καί γες; Τρώγονται ποτέ τα αγια λεί
δέν θά λησμονήσω έφ' όρον ζωή; ψανα;
τοΰ: σι>γκινητικ.οΰ; κλανθμηριτμού;
τού έψέλλι^ε:
— Κύριε.. έγώ δέν φταίοι...
γιαγιά μόν έμένα εΓπε.
Δέν κατώρθωσα νά κρατηθώ πε
ρισσότερον, άνελύθην καί έγώ είς
δάκρνα καί όρμήσας ένηγκαλίσθην
καί ήσπάσθην τόν θρησκόληπτον
μαθητήν.
Μή κλαϊς, παιδί μου, μή
λιτικό; Μηχανικό; των Παρισί«>ν
έργαζόμεος είς Αθήνας.
Α
Ζερβά; Κων)τινος τοϋ Εύστα-
θίου, έκ Βαϊν'δηρίου Μικρά; Άσί
α;. Πτΐ7.ιοΰχο; τή; Φαρμακευτι-
κή; τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστημίου
Αθηνών^ Φαρμακοποιό; τής Τγε(
. ονομική; ϋπηρεσία; τή; Έπιτρο-
' πή; Άποκαταστάσειο; Προσφύγων
Μακεδονι'α; (ΕΑΠ) καί κατόπιν
Φαρμακοποιό; είς Βνρώνειαν .Σερ
ρών έχων επί 10 ?τη εγκαταστή¬
ση ίδιον Φαρμακείον και τέλος Δι
ειιθυντή; τής Φαρμακεντικής 'Τ-
πηρεσίας τοΰ Ίδρύματος Κοινω-
νικών Άσφαλίσεο>ν "Αθηνών.
Α
Ταστ.ιόγλον Κων)τϊνο; τοΰ Ί·
σαάκ, έκ Σμύρνη;. Πτνχιοϋχος
τής Ίατρική; τού Έθνικοϋ Πανε-
πιστημϊον Άβηνων είόικενθεί; εί;
την Νενρολογίαν Νευρολόγος —-
Ψυχίατρο; Αθηνών όδό; Μασσα-
λία; 16, υίό; τού διακεκριμένον
Νυρολ.όγου Σμύρνη; καί μετέπει-
τα Αθηνών καί Διευθυντού επί
πολ.λά έ'τη τού Δημοσίου Ψυχια-
τρείου Αθηνών, αειμνήστου ΙΣΑ
ΑΚ ΤΑΣΤΣΟΓΛΟΤ.
Α
Μαυροπού/ου 3ενη τοΰ Μιχα-
)')λ, έκ Κάρσ τοϋ Καυκάσου. Πτι>-
χιοΰχο; τή; Όδοντιατρική; τού
Έθνικοΰ Πανε,τιστημίον Αθηνών,
Όδοντίατρος Αθηνών δδός Άγί
ου Κωνσταντίνον 12.
Α
Σουλίδης Δημήτριος, έκ Σμύρ
νης. Πτυχιοΰχο; τή; Φυσικομαθη-
ματική; Σχολή; (τμήμα Χημι-
τρείου ΆθηνιΤ,ν καί κατόπιν είς ό
Νοσοκομείον τοϋ Έλληνικοΐ Έρυ
θροϋ Στανροϋ λίαν εΰδοκίμως, ώς
Διενθύνοι«σα τό Φ<ιρμακεΐον αυ¬ τού. Άλέ'ξανδρος τού Λου κά, έκ Σμύρνης. Πτνχιούχος τής Σχολής Άγρονόμιυν — Τοπογρά φων τού Έθνικού Μετσοβείου Πό λιτεχνείου Αθηνών, πρώην προϊ- στάμενος τής Μηχανολογικής Τ- πηρεπίας τή; Άγροτικής Τραπέ¬ ζης ίίς ΒΟΛΟΝ, υίύς τΟϋ Καθη¬ γητού των Μαθηματικήν είς Σμΰ ρνην καί Αθήνας, Αειμνήστου ΛΟΤΚΑ ΠΑΤΛΙΔΟΤ έκ Σπάρ¬ της τής Πισιδίας κίΐταγομίνου_ Άπεβίωσεν. Α Σουβατζύγλου Κων) τινος, έκ Κ(ον)πόλεω;. Πτι^ιοΰχος τής Νο μιν.ής τού Έθικού Πανεπιστημί¬ ου Αθηνών ένταχβείς (ι; την Δη¬ μοσίαν υπηρεσίαν. Απεβίωσεν Α Παπαχατζής Νικόλαο;, έκ Κρή νης τής 'Ερνθραίας Μικρά; Άσί- ας. ΙΙτι·χιοϋχος τής Φνσικομαβη- ματική; Σχολής τού Έθνικοΰ Πά νεπιστημίον Αθηνών, πρώην Επι μελητής τοϋ Καθηγητού τοΰ Πανε πιστημίου Τρικαλινοϋ. "Απεβίωσεν. Α Γεωργιάδης Σιυκράτης, έκ Κάρ; τοϋ Καυκάσον. Πτυχιοϋχος τή; Νομικής τοϋ Έθνικοΰ Πανε¬ πιστημίου Αθηνών έγκατασταθείς είς Μακεδονίαν, Δικηγόρος Βεροί Απεβίωσεν. Α Παπακο)στής Παναγιώτης τοΰ Γεώργιον, έκ Σαράντα 'Εκκληστ- Λν Άνατολική; θράκη;. Πτι>χιοΰ
χο· τής Ιατρικής τοΰ Έθνικοϋ
Ι Ιανεπιστημίον, Αθηνών έγκαταστα
θείς είς Ξάνθην, Παιθολόγος Ξάν
«ής.
Απεβίωσεν
Α
Άγγελίδης Κορνήλιος (Λά-
κης) τοϋ Χριστούλη, ίκ Κων)πό
λεως. ΠτυχιοϋχΙς Νομικής, Προ-
ιστάμενο; Δημσοίων Σχέσεο>ν τού
Έλληνικοΰ Έρυθροΰ Σταυροΰ Ά
θηνών, άδελ.φό; τοϋ τέως Συμβού
λου τή; Έπικρατείας ΓΈΩΡΓΙΟΤ
ΑΓΓΕΛΙΔΟΤ.
Σαβράμη "Ολγα τού Κων)νου,
έξ Ά,'Ίτσάτιον τή; Έρυθραίας
Μικράς Άσίας. Πτι»χιούχος τής
Όδοντιατρική; τοΰ Έθνικοϋ Πα¬
νεπιστημίου Αθηνών, Όδοντία-
τρο; Αθηνών όδό; Άρκποτέλους
1«0, Θυγάτηρ τού μεγαλεμπόρου
είσαγωγών - εξαγωγήν Σμύρνης
αειμνήστου
ΜΗ
ΚΩΝ)ΝΟΤ ΣΑΒΡΑ
Χατζήμπεη Μαρία τού Νικολά-
ου, έκ Κρήνη; τής Έρυθραίας Μι
κράς Άσίας. Πτνχιοϋχος τής Φι-
λολογίας τού Έθνικοΰ Πανεπιστη
μίον Αθηνών, Καθηγήτρια τής Φι
λολογίας είς Δημοσία Γυμνάσια
καί ηδη Γυμνασιάρχης έν ενερ¬
γεια.
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Α. ΘΕΟΔΩ-
ΡίΔΗΣ, Ίατρός, έκ ΝαΖλή Μι¬
κράς Άοίας.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ, Δι-
κηγόρος, έκ Χαλδΐας τού Πόντου.
την συγκίνησιν, ή όποία μέ κατε
λαβεν. δταν τό πρώτον ετος τή; μα αγια λείι)>ανα
— Έαένα γιχΐγιά μου εΐπε, ά-ΐκλαΐς, δέν πειράζει λάθος κατάλα- — θά προσέχω κύριε- εΐπε
εΰκολα
ίκεϊ διαμονή; μου έξύπνησα τα; | γράμματα μαθαίνεις, καλό χριστια
ιιεσονυκ-ίονς ώρα; τής παραμονή; νά ανθριοπο γίνεσαι!...
τοϋ Εύαγγελισμού άπό την ωραίαν | Δέν έπροχώρησε περισσότερον ό
μελωδίαν των μαθητών, οί όποίοι, Τ·νοχόφωνος μαθητής" άνελνθη
6ε;. ή γιαγιά σου θά σοΰ εΐπε νά
άσπάζεσαι οχι νά τρώ; τα 6για
λείψανα!
"Α; εΙνε τώρα πήγαινε πίσω,
οσα έμειναν, καί άλλοτε νά προσέ
·······«······«·········«·········■··············«·
χη; καλά σέ ό,τι σέ λέγουν... θωσες νά διατηρήση; αμείωτον τό
θρησκευτικόν ζώπυρον, άκμαΐον τό
εθνικόν κύτταρον, άδάμαστον τόν
έκπαιδευτικόν όργασμόν!
Άθάνατε Έλληνισμέ!
σ.τογγίζων τά δάκρνα τού ό μάθη
τευόμενος ραγιδς.
Άθάνατε, άλύτρωτε Έλληνι¬
σμέ ! Πώ; διά μέσου α'ιώνων μαύ
ρης καί σκληράς δουλείας κατάρ ί Κ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ

ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤοΕιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής ΠΙνδβυ μετά συντόμου
έξιστορήοεακ; ολοκλήρου τού πολέμου 1840 · 41.
Ταύτην απέστειλεν άμέσιος δ ά
δρομέως πρός τάν 7ον Λόχον, αΰ-
τος δέ μετά των ΰλμων, τής δι-
μοιοίας πολυβόλ.ων καί τής δ.μοι-
7ον καί 2ον Λόχους νά ανακόψουν
Τό Έλληνικϋ» Άστυνομικο Μυθιστόρημβ
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
93ον
&ανένας δέν ξέρη πεοισσϋ
την κίνησιν των είς τα εντεύθεν & τροα <μο σένα!... εκείθεν τού Ποοφήτου Ήλία ί-ψώ Π^νη τού η ματα Διά νά επαναληφθή αυριον ή ί ί άάγκη νά οα,νΕΐα. γεν,κή ι ηφ κίνησις, είναι άνάγκη νά μ Μ ί σ ίκείγ μοιριας πθΛυυυΛυΐΎ χαι ιης υ.μυι- γενΐΛΐ| λι.ιι^·,, 1.1...«ν „._,..-, ^ < '« χΛ ρίας πεζικοΰ τού 2)4ον Λόχον ήν ίνισχυθιδ δι* .ενός Τάγματος και ° * ^ ^ περισννέλεξεν έκ τής Μονής 'Πα- νά προκθηθή τό Πνροΰολικόν, μ<«71 *Ι ^ ναγίας Κλαδόρμης, δπου είχε κα ταφύγει, έκινήθη εναντίον τής Φούρκας, μέ την απόφασιν νά ε¬ πιφέρη την λύσιν τή; κρίσιμον κα ααστάσεως έντός τής ποιότης η¬ μέρας της άντεπιθέσεως, παρά την γλισχρύτητα των διατιθιμέ- νων μέσοιν. ' Ό 2ος Λόχος, επιτεθείς κατά τρόπον λαμπρόν μέ την λύγχην έφ' ο,τλου κατίι τοϋ ΰψτόματος τού Προφήτου Ηλ(α Φούρκας, άνέτρε ψε τόν εχθρόν, Οστις νπεχώρησε πρός Ταμποΰρι καί πρός τα άνα- τολικά άντεοείσμαία τής κατεχο· μένη; τοποθεσίας, καί κατέλαβε τό υψτομα. Ό Τος Λόχος εξετέλεσε καλώς την αποστολήν τού κατά την προ χ όρησιν καί την επίθεσιν τού 2ου Λ,χου. καλΰπτων τό αριστεράν τού πλευρόν έκ τής κατευθύνσ'ω; τής Φοΰοκος. Ό δέ Συνταγματάρ χης Δαβάκης, άχθείς μέχρις απο¬ στάσεως 2000 μέτρων περίπου εκ των 6ορείων άντερεισμάτων τοϋ 613 — Δαβάκη; 'Π άαφορά τού Συνταγματάρ του ήτανε γεμάτη ,"ί- Η καρδ'.ά μου χτύπησ-' Γι' αύτό μ' είχε φέρ·:ι· την έρημιά! "Ηθελε νά ;ερα... Ή τύλμη μόν δννάμοισε: —■ Θά ήτανε ντροπή νά παραβά χον ΔαΓ,άχη σαφο.ς έξε.κονίζει την λονμο τίς Ύνωσεις μας απάνω σ' ,____ _-....._,.^ΤΛ^ο,,,- αυΤο το ίητηαα! 'Ι,νω ΟαδιΓάΐ) κοισιμο^ητα της χατιιυιιιυΐω,. ι>7 ,- ,
"Ηοκει νά έκτελέσουν οί Ιταλοί , «ο σχρταδι, φεγγοντας μ ενα κε
έ ή | άΛ είς εχετε όδηγό τό ώ
άντέπίθεσιν κατά τού Προφήτου | οάχιΛ. _είς
Ήλία Φοΰρκας καί κατά των 6ο· τού ' ηλίου...
ρεάος τής Τσούκας τμημάτων τή;' Με *υτταζε συνέχεια.
Διλσχίας Ήλιοπούλου διά νά άνα στ ά γέλια.
δά | ΕΙχα
όδηγό τό φώς
'Έσκασε
..,^., αί μικραί μας δυνάμεις! — ΕΙχα «αιρο να γελασω έτσι!
πανταχοϋ, είς τό αίμα νά πέσουν είπε πόοσπαθωντας νά ουγκραΤη-
παντες οί νπερασπιστα' τής Πίν- θ:ΐ. Ειθαι πολύ χαριτωμένη! Μοΰ
δου καί ό Δαβάκης πρώτος, καθώς άρεσει|... — Σοβαρεντηκε.— Ξέ
είχον άλλοτε πέσει οί Τριακύσιο ρεις..ΛΤσαι έπικίνδυνη!— ΊΙ φω-
ιτοΰ Λ'ονίδα. Άλ.λ' εύτυχώς, οί Ί νη χ^ έ'γινε πολύ σιγανή. Μόλις
ταλοί δέν είχον άκόμη αντιληφθή τύν α'κουγα. —Σέ φοδάμαι... Δεν
τό μέγεθος τού δι* αύτοΰς κινδύ- είναι-ό-φόβος, πον νοιώθεις έσύ
νόν «κ τής καταλήψ:ως τών 6ο- Υ ώ μίνα... Είναι κά^ άλλο.
ρείως τού Βουζίου ό'ρους Ρψωμά- | Ή <ρωνή του έσθησε. Αέν ήξερα των, διότι εσπενδον πρός Σαμα- τί ήδελε νά πεί, μά ενοιωσα ότι ρίναν μέ πάσαν ταχύτητα κα'ι μέ μιλούσε πολΰ σοβαρά γιά κάα, πού τνφλήν αισιοδοξίαν, χωρίς νά. λά πίστίΛνάπύλνΤα. Έκείνη την ω- Γιουν μέτρα πλαγιοφνλάξεως τοΰ θα δΜμ' έν,διρφεραν τα ίδιαίτε- άριστεροΰ τιον πλυοοΰ! Την 8.30' ώραν τής αυτής μςρας, σννήντησαν τά; δυνάμεις ή δτι κατεΐχον τό χωρίον ισχυραί ί ταλικαί φάλαγγες. φώνω; πρός την διαταγήν έπιχει- να ν,ά,ιγελάσετε! Άλλά, θά ήταν καί κατόπιν τηλεφωνικής Λγένεια άπό σ&ς άν δέν δ|ατε καί Τακτοποιήσας τό"Ό άμυντικως | συνεννόησις τοΰ Στρατηγοΰ μέ σέ μ?να την ιδία εύκαι,ρία! τά τμήματα του, υπέβαλε την κά- τοΐθι αναφοράν: Άριθμ 5 "Ωρα 15.00' τής 1 11-40 Στρατηγόν Βραχνόν Άναφέριο, κινηθείς πρός Φοΰο καν, έδ:χθην πυρτι Ούλαμοΰ Πυ- {>ο6ολικοϋ, δσΤις έδαλλεν εναντί¬
ον τής σνμδολής ρεΰματος Φοΰρ-
τόν Ταγματάρχην
Ττ)ς ΑΪΡΑΣ Ν, ΔΡΟΣΟΓ
— Την ήμέρα τοΰ ραντεΰοΓ'...
Δέν άπαντοΰσε τό... —χαμογέλα
σε πάλι— τό διομάτιό μας χαί
ζήτηοα πληροφορίας απ" την τη
λεφωνήτρΐα. "Ετσι έ'μαθα πώς, εϊ-
σοννα άρρωσ' η! Κανένας δέν ή-
ςερε άν εΓχες μπεΐ στό νοσοκομ^ϊο.
Στενοχωρέθηκα πολϋ. 'Τπόφερα
μαζί σου! Μά, δέν μποροΰσα, μέ
κανένα τρόπο, νά τηλεφοίνήσιο σ'
α,λλα πρόσωπα γΐ(' νά μάθω λεπτο
μέρειες! Δέν είχα καιρό Σέ σκ:-
πτάμρυνα συνέχεια... Βασανι'ςόμου-
να μέ τύ ιδοάμα σου... Δέν ξέρω
άν αύτύ τό λένε, στήν πατρίδα
σου, «.κατηγορίαν. Πάντως, στή
δική· μου, συνηθίζουνε νά τά άπο-
καλοϋνε «ένδιαφέρο ν».
Δέ μποροΰσα νά βγάλω σνμπέ-
ρ'ΐσμα. Ζαλίστηκα. 'Έτρεμε ή φω-
νή μου!
— Σάς ευχαρίστου πολ.ύ, άλλά
... δέν τό ήξερα! "Ηθελα νά σάς
πώ γιά τό ... δλλο τηλεφώνημα,
στά διενθυντή τοΰ ξενοδοχείον^
Λίγη ώρα μεΤά τό... πρώτο...
— Δέν έγινε κανένα ά'λ
λο τηλεφώνημα μέχρι τίς τρισήμι-
ο*η τό πρωΐ! Μετά, άπό κείνη την
ώρα, ,δέν ξέρω. Άλλά δέν τό πι-
στεύω. Εϊσουνα μάρτυς στό έγκλη
μα. Ό δολοφόνος φρόντισε νά Ι¬
Ι ξαφανίσει τά ΐχνη τού κι' άχι νά
άποιιακρύνει Αχ' τή συζητήση, τά φανερώσει.
•— Μά, ό διενθυντής δταν θέ-
λησε ν ά διοροδοκήσει..
— Αΰτό τά φαντάστηκα. 'Ήθε-
λα νά σέ ρωτήσω. Τώρα καταλα-
δαίνιο. Σ' αφησε νά πιστέψεις ΰτι
σέ κατηγόρησαν γιά νά ΰπερασπι-
στοΰνε την «τ·μή» τοΰ ξενοδοχεί-
ου! Συνηθισμένα κόλπα, πού πιά-
νοννε σ' άπροστάτεντα «οοιτσά-
ρα αίσθήματά του. "Ισως νά ηθε
ή. λε νάΤ|1οϋ πουλήσει έρωτα. Νά
"ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΥΡΟΛΟΗ..
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ ΤΟΤ κ. ΤΡΙΑ ΝΤ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΙΙ
Τό προλογίίει ό κ. Γ. Βαλέτι^
Ό παλαιά; συνεργάτη- τ μας κ.
Τριαντάφυλλος
διευθυντής τής
Βεοδο)ριδη,,
Έλλ^'ο -
γικής Επιθεωρήσεως», έ^έοοι
σε προσφάτιος νέο μικού 6ι-
ύλίο Του, υπό τόν τίτλον «Ά-
να,μνήσεις άπά την Τνρολόη».
Τουτο είναι άνάτυαον άπό ΐό
νέον διπλούν τεϋχος τής «'Ελ
ληνο
σΐίως»
■ Βελγικής
Ν ο 4—5,
■ Επιθ:ωοή-
τών μηνών
Ιουλίου — Δεκεμβριού 1972,
πού( λόγιο οίκονομκών δυσχε-
Οε.ών καί τής γνωστή; καρδια
κης ασθενείας τού ".. Θούωοί
δή, κ<κλοφορεϊ μέ καθυστερη- σιν (μέ 132 σελίδ:ς, πολιτε λέ; κ' έ^αίρετες ') την 13ην Αύγουστον, ιϊό ανω¬ τέρω άνάτυπον είναι .,^κδοσις τής «Ενώσεως ΔυτλΐΛματου χων Πανεπιστημίων καί Άνω τάτων Σχολών Βελγίου», τής ■οποίας Πρόεδρος είναι1 ο κ. Τριαντ. Θεοδωρί,δης. Έκ,δίδί- ται δέ επί τή 50)ετη3ιδι τοΰ Προσφυγικόν 'Ελλην.σ μοΰ (1922—1972). «ΑΙ άναμνήσεις ά.-ιό την Τυρολο- ην> τοΰ κ. Θΐ;οδωρίδη συγν..-
νοϋν τύν άναγνώτην άπό την
ναν την Ίστορική του; παοουσίπ.
Τί θά ήταν ή Λρχαία Έλλάδα χω
οί; τα μνημεΤα τής τα καλ/.ιτεχνι-
κά καί πολεοδομικά ή οίκιστικά,
χωρί; τού; ποιητΓς καί ιδίως τούς' 1.— ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΓΙΟΖ-
ίστοθ'κον; της; Τί θά είναι μεθαύ, ΓΑΤΗΣ
Οΐο, δταν έκλείψονν οί .τρόσφΐ'γε;] ·^ τωρ,νή Γιοζγάτη χτίστηκε ά-
οί άκμαίε; καί σφύςονσε; άπό ζ»ή πάνω ^ έρείπ|α το0 6ρχα!ου Κα
καί πολιτισαο πόλεις τή; Μικρά;
Είδική Μικρασιατική Ζτήλη
Ο ΑΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
Η ΕΚΚΛΗΣ1Α ΤΗΣ ΓΙΟΖΓΑΤΗΣ Ι
Ασιας και της Θρακης;
; ,
- στρου τό «Μιθριδατιο» και ορισκε
Οά τίς σδήο-ει στά «ρεΰματα της τα, Β.Δ. όπτήν Καισάρεια κοντά
λήθης» ό χ οόνος. Τίς έσβησε άπ' στά μεθόρια τοϋ Πόντου καϊ 165
τή ζο;ή ή έθνική σιμφορά, θά τίς χιλ,όμ. άπτήν "Αγκύρα. Χτίστηκε
Τον Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΙΙ
τί κατάλαδε, πώς ήτανε φιλικό
φέρσιμο πασά έχτ)ρικό. Τότες ό ■{
ιμαέης τοΰ ίστόρησε τό τρομαχτικό,,,
τον ονειοο καί τονε άριοτοΰσε μή
πως οί ό,μόθρησκοί του εχοΐΛ'ρ έ-
κεί κοντά καμμιά κρυφή έχκλησιά,^,
ό ποοσκννημα; 'Εκείνος δ- ,
μιο; άπόφευγε νά τού απαντήση..
σΰήσει κι άπ' τή μή.μη την ίστο- Κατά τό τέ^ος τοΰ 18ου αίώνα ά- νεί?
οιχή δ χρόνο;, σά νά μην δπήο- » ΠΤόν _Ζ£|. ^ Ζα·ντέ πο0 ήτανε πώ;
ξαν. Ιδού γιατί τα άπομνημονεύ- ■ '
γιά νά μην προΰόση τού; όμογε- ,
ματα, τα χρονικα
οί ίστοοικές άναδρομές βοηθοϋν
οί περιγραφες, άΡΧΠΥΟα καί ήγεμόνας στούς Γ,ου
ρούκηδες, μά κα'ι ό πιό δυνατάς
ί Ιτ3χ; μ; η ,
τό ί'ργο τής Ίστοοίας ν ά σώσει . ντερέ'μηεης οτήν Άσιατική Τουρ
Μά, ό μπέης τοό
πώς αύτάς ό γέρος πού είδε
όνί,ιρό του, π·.στεύει, πώς θά είναι
κάποιος Ρωμν^ς Ντε'ντές, πού
προστατεύει τό τζαμί τον, καί πώς
θά ήθελε νά
ποιό;
εΐναιί
στήν αίτονιότητα τής τέχνης καί κια. Κι' άκόμα Μουτεσαρίφης (έ-
τής ίστορικής μνήμης τών γενεών Παρχος) 0Τήν περιφέρεια έτούτη
τά εργα κσί τά δημιουογήματα κα) πλέρωνε σΓ0 Σουλτανο κάθε
1^£:^1^)«*«> Φ*- νο νά μην άνακατεύ
νισμό;
μ;
κητου Οιααποοά σ' Ανατολή καί εται
ά
Διαβάζοντα; τό χρονχο
μουτεααριφλήκι τού κα.
κάνη αύτάς ό,τ, ήθελε. Ή το-
ποθεσία ήτανε ώραία καί ή γή
Τνρολόης τον κ. Τριαντ. Θεοδω- καρπερή. Αύτός ήτανε καϊ ό λό- | Χαράλαμπος μέ γενειάδα
θίδη διαπίστΜσα μέ συγκινηθή υ- γος Π0υ ό ήγεμόνας έτούτος την
τι διασώζει ?να σημαντικό νλικο Ι , ,
, . » > . η · '·> έχτισε, γιά να μπορή νά
γιά μίαν άπ' τίς άν9ηρες πόλεις Λ ' Υ
γιά νά τοΰ χτίση έκκλησιά στύ ο'·
νομά τον. Τότες, πιά, λνθηκε ή
γλ.ώσσα τοΰ ΧαΤζή - Άντών καΐ
τοϋ λέει.
«Μπέη μόν, εκεϊ κοντά στό τζο
μί σον είναι ενα προσκύνημα με
μερικές είκύνες, πού άνάμεσα σ
αΰτές είνα ιμά μεγάλη ό "Λης
όπως
ή εί-
—- Είμαι στή διαθέση σου. Τί
Αί δυνάμεις τών Ίταλών, υπο- πρέπει ά κάνω;
λογιοθεϊσαι είς εν Σύνταγμα με- Ή 'φΊ'^ή τον ήταν, δ.-ΐθ)ς πάν-
τά Πνραδολικοΰ καί δλμων, έπ-τέ τα, 6ελούδινη.
θησαν έκ τοΰ αΰχένος τής Φονρ- — Ν ά μοΰ διηγηθείς 6σα |έ-
κας εναντίον τών επί τοϋ Ρωμηοϋ (?ετξ ,γ^Μ κεϊνο τό δεύτερο τηλεφώ
ήμετέοων τμημάτων. Ή μάχη δι- νημά σας!
ήρκεσε ππσματο'»δης μέχρι τής 16 — Ποιό ήτανε τά πρώτο:
ής ώρας, όπύτε τμήματα τοΰ έχ- — -τό ντετέχτιΰ τού ξενοδο-
κας καί Μαδρίτσας καί τά μετα-ί θοού κατώρθοισαν νά κατέλθουν
γωγικά.
Κατά πληροφορίας χοιρικών, ή
Φούρκα κατέχεται ισχυρώς. 'Τϋάρ
χονν τμήματα είς την τοποθεσίαν
ήν ύ-πέδειξα είς Πυρα6ολ.ν.όν. 'Έ-
χω είς την διάθεσιν μου μίαν δι-
μοιρίαν 2)4 Λόχου, μίαν διμοιρι'-
αν Πολυβόλων καί τούς δλμους.
Μέχρι τής στιγμής δέν κατώρθω-
οα νά λά6ω επαφήν μέ Λόχους
Βασιλοπούλον. Θά διατάξιο την
προώθησιν Λόχου Καντάρα. Έν
τώ μεταξύ, ή κίνησις μου είναι α¬
δύνατον νά επαναληφθή. Διέτα^α
έκ των δορείων κορυφογραμμΰ)ν — >>?Α! εκανε χαμογελώντας.
τοΰ Σμόλικα ό'ρους καί νά κύκλω Τό Όεώρησα άπαραίτητο! Είχα
σουν έκ των νώτιον τους ΰαερασπι πολλή δουλειά ,μά επρεπε νά γί-
στάς τοΰ Ρο)μηοΰ. Κατόπιν τοΰ- νει. ",Οσο κι' αν είμαι άπασχολη-
του, ηναγκάσθησαν ούτοι νά συμ- μενος, €ρίσκο) καιρό νά κανονι,^ω
πτυχθοϋν μαχόμενοι πρός τό ΰψω τίς πςοσωπικές μου νποθέσεις. .
μα Κνρκουρη καί περί την δείλην —=· Νομϊζετε πώς, έκεϊνο τό τη-
λεφώνή^α, ήτανε δική σας νπόθε-
ση, ή 'δΐκή μόν;
τη, ΰπον ήλ.θον είς επαφήν μέ τμή —■ >Καί τών ·δίο μας!...
κατέλαβον την γραμμήν: ΰψωμα
Άννίτσα — Αΰχήν Παντεμτζιά-
ματα τής ΤαΙιαρχϊας Ίππικοΰ ά-
ποσταλέντα πρός ενίσχυσιν.
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΒΑΣ ΙΔΗ ΛΑΜΙΝΑΤΟΤ
ΐιΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΙΜΑΔΙΑ»
Γράφει ό ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ
Άγανάχτησα μέ την άναίδειά
τον.
— Στήν πατρίδα μόν τόν αν-
τρα, που κατηγορεί άσύστολα ενα
αντ.«περά'σπι.στο κορίτσι, τόν λένε
3 τ ι'μ ο '
Μέ
με εκπληξη.
—ί Καί σττ; δική >μου έ'τσι τόν
Λένε Ι,, ί Αλλά... δέ σέ κατηγύρησα
ποτΕ.! 'ΑντΙθετα. Προσπάθησα λ ά
σ' ΐιπΓρασπιστώ. Τσακώθηκα μέ
τον ντετέκτιβ τοΰ ξΕνοδοχείου.
Βρίστην.α μέ τόν διευθυντή. "Ε-
πεισα ι<οΙί τύν... —στααάτησε σά Είναι άλήθεια πώς οποίος δΐ;ν έ'ζησε στήν ΰπαιθρο καί δέν γεύ- τηκε την όμορφιά της, δέν πήρε τή δροσιά τής αύγής καΐ δέν έ- σκνψε νά πιή τό κρυστάλλινο νε- ράκι μ.άς χωιιατένιας χορταρια- σμένης γούρνας( οποίος δέν άνά- πνενσε τόν καθάριο φιλτραρισμέ-' ητή Κουστάλλη. "Ισως, ολ' αύτά, τηλεφώνησα άπ' τά Παρ(σι! 'Άν λές φοοές, σάν παλεύονν μέ τά νΛ κόμίΐ'ασε.— ΠέΤρο άκύμα, πώς στοιχειά τής φνσης. έλεγες ϋήν άλήθεια! Δέ μποροΰσα Μιά Ιδιαιτέρα χαρά, μπορώ νά νά κάνω:, τίποτα'πιό πολύ άπ' τό... πώ, πώς αίστάνθηκα/ διαβάζοντας -—χαμογέλ,ασε— νά σοϋ δώσιο ραν τά 6ι6λίο τού τουτο, πού μοΰ θύ- τεθοϋ!..· Καί γιά νά σοΰ δείςω μισε τά ό'μορφα ποιήματα καί τά τις καλές μου προθέσεις... Νά σέ ζά, τού άξέχαστον ήπειρώ.τη ποι 6ε6αιώ(ίω .πώς δέ σέ ξέχασα... σοΰ νο άγέρα τοΰ δουνοΰ, κάτου άπό €να έ'λατο ή άπά έναν δαθΰσκιο πλάτανο, κι' άκάμη νά γευτή τή μοσκοδολιά τοΰ θυμοριοΰ καί τής Ι γετο λιγαριάς, μόνο έκςϊνος δέν μπο- ρεΐ νά καταλάδη τή διαφορά πού ύ.τάρχει άνάμεσα στήν ΰπαιθμυ νά ξνπνησαν μέσα μόν κάποΐίς κι' έκε^VΟ^τάν καιρό, ΐπαιζα τή ζο^ή παληές άνάμνησες άπ' την πατρίδα μου κορώνα — γράμματα. μου την Άρκαδία καί τόν ΤαΟ- καί την πολΰβουη, δηλητηριασμένη ότμύσφαιρα τή; πόλης. Βίβαια ύπάρχουν καί δύσκολ^ες στιγμές στή ζοιή των Ανθοώπων τή; ύπαι¬ θρον, στιγμές καί ώρε; πού πάλι ίέν είναι γνωστές στοΰς άνθρώ- πους τής ,ιόλης. Ώστόσο, ό καλάς μας ποιητής κηί πεξογράφος Βασίλης Λαμνά- τος, πού έζησε καί χάρηκε τή ζοιή αυτή, έρχεται μέ τά ίίλο δροσιύ ποιήματα τού καί τό τελευταϊο Γ>ι-
6λ!ο του ποί5χει τόν τίΤλο «Ή ξοιή
στά χεΐιμαδιά», νά μάς μεταδώση
ολες τίς σκηνές τής ζωής τώνί
τσοπαναραίων καί των λογγοαρ-
πατάρηδιον, τίς λΰπες το»ις/ τί;
χαρές τους στά πανηγύρια καί
τούς σκληροΰ; άγώνες τοις, πολ-
Μεριν.ές θαυμάσιες φωτογραφί
ες, έκτό; κειμήου, καί σκίτσα
ύ ά ήθ ί
Τά ,χ,
— Πότε;
κια!....
Ό Ουμός εκανε τά μάτια τού νά
λάμ,πουνε παράξενα. Κύτταξε πά-
άρχήν έ'ως τ0 τέλος Λοΐΐ' ϊχονν | τής Άνατολικ.ής Θράκης, κοιτίδα
μεγάλο ενδιαφέρον, δταν μάλι ( τοΰ έλληνισμοΰ, όπως ή Βιζύη, ή
στα είς τόν Νομόν Σερρών
κείται ή Νέα Τνρολόη κοί ά-
■γνοοϋν οί περισσύτεροι την Ι¬
στορίαν της Τυρολόής, 6ασι-
•χ,α. στοιχεΐα τής οποίας άναφέ
ρει έν συντοαία ό σΐ"νεργάτης
μας κ. Θιεοδΐορίδης είς τό α¬
νωτέρω βιβλίον, τό οποίον πω
τοΰ σνγγραφέιι ς
τού (όδός Θεμιστοκλέονς 20,
είς Άμαροΰσιον —' Άττικής
καϊ, τηλέφ. 80-28-037) πρός
δραχ. τζσσαράκοντα (40).
Ό «Προσφυγιν.άς Κόσμος» θά δη-
αοσιεύση προσεχώς κριτικήν
ϋργον
λι Ισια, μεσα στό σκοτάδι τοϋ δρο βεοδο,οίδη. Σήμερον δημοβ.ίύ
αο Κι' ήτνε σά νά μιλοΰσε με
αου. Κι' ήτανε σά νά μιλοΰσε
τόν έαυτό τον!
— Νά ποίος είναι όΥΠμος!...
χατωτίρω τόν πρόολογον
τοϋ διαποιεποϋς
μελετητοΰ τής
Θά τά ποΰμε αί5ριο οί δνό μας, χύ( ν_α1 οιευθι,ντοΰ
ριε δ ευθυντή!...
Νάιιισα πώς έ'πρεπε νά μιλήσω.
— Μοΰ εϊχατε πεΐ ότι φεύγο,τε
νιά τη Νέα 'Τόρκη καί βρεθήκατε
στά Παρίσι!
Άκόμα ό θνμός δέν είχε σβή-
σει. άπό τά μάτια τού, άλλά χομο-
■γέλασε.
— "Ετσι σοΰ εί,πα; Δέ θνμθ-
μαι...
Δέν δντεχα αλ*λο. Νύμιζα πώς
θά πέθαινα. 'Ένοιωθα σάν στρα·
τηγός σέ φονική μάχη. Οί στρα-
συγγραφέως,
λογοτεχνϊας
τοΰ σοβαροΰ
λογοτεχνικοϋ περιοιδικού «Λϊο-
λικά Γράμματα> ·κ. Γεώργιον
Βαλέτα, ποΰ εγραψε δ.ά τό
Βιβλίον τοΰ κ Θεοδωρίοη.
Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ -
ΤΟΤ κ. Γ. ΒΑΛΕΤΑ
ΟΊ «χαμένες πατρίδες» . άνα-
σταίνονται μέ τύ φώς τής ίστορι-
τύ φω? θά ΐχι·
τού.
Οί πρώτοι κάτοικοί της ήτανε
Γιουρούκηδες άγρότεα καΐ 6οσ-
σκοί. ΆσήμαΊΌ χωριό, πού ό
Σουλεϊμάν μπέης, ενας άπτούς
τελευταίους τού σογ.ιοϋ, γύρεψε
νά τοϋ δϋ'ιση Ζωή. Γ,αυτό, έφερε
Σε6ά-
γούδι τού Όρφέα, έβγήκ,εν ό με- στε,α Ρωμν,ούς έμπόρους κα', 'Αρ
,
τοΰ Γεωργίου Βιζυηνοϋ,
τοΰ ραψωδοΰ τής Θράκης, πού διε
κήριΐξε:
Άπό τή Θράκη, 6ρέ παιδία,
κι ά.τ την ΙΙιεοία,
έΰγήκεν ή σόφια
τονε παραστησες. Κα'ι
' κόνα αύτη είναι ■θαυματονργιάν
Ό μπέης αετ.έται άπτό κρε6ι·
τι καί φωνάζει «αύτύς θά είναι, "
νά πάς νά μοΰ φέρης την είκόνα"1
νά τηνέ δώ». Καί δ Χατζή - Αν
των φενγει τρεχάτος πηγαίνει στο
προσκύνημα, παίρνει την είκόνα*
ν.αί τηνέ φέρνει . Τύτες τηνέ ά·,
κουμπά στητή άπάνιο στό τρα,-ΐέζι'·11
έδγήκεν ό πολατισμός μέ τό τρα απτήν Καισάρεια κοί τη
ύδι τού Όρφέα έβγή-κεν ό με- στεια Ρωμνιούς έμπόρους
γαλείτερον νεοέλληνας διηγηματο-
γοάφος, φιλύσοφος, αίσθητικός,
ποιητής, καί δπνός πεζογράφος,ί
πού εφερε στήν καθυστερημένη
τότε 'Ελλά-δα άληθινή άναγέννη-
ση τής τέχνης.
ΟΙ «■'Αναμνήσεις άπό την Τυ-
ρολ.όη» τοΰ Τρ. Θεοδοιρίδη δια6ά-
ζονται μέ σΐ'γκίνηση, γιατί πεηι-
γράφουν γεγονότα καί παΰήματα
πού τά εζησε ό ΐδ.ος ό συγγραφέ-
ας μέ την παιδική του εύαισθησία
καί έμειναν σΤήν τΐηοχή τού ζθ)ντα
νά καί άξέγραφτα. Άπό τόν ϊδιο
περιμένονμε καί Γήν ίστορία «τής
πάλαι ποτέ διαλαμνράσης» Τυρο-
λ.όης, τής Θρακιχής αυτής έστίας
τοΰ έλληνΐΓμοΰ, ποΰ έ'γινε μαζί μέ
τόσες άλλες πόλεις τής Άνατο·
λης παρανάλωμα τής πιό φοόε-
ρής καταστροφής πού γνώρισε λο
τέ ή άνθρωπύτητα.
Η ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΣΗΜΑΣΙΑ
τώτε; νεκοοί κι αύτάς , ΤΗΣ ΕΑΠΙΑ9Σ -ΙΛ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΖΒΗΙ.
χος. Μιά —μοναδική— σφαϊρα
σΤή θαλάμη τοΰ πιστολιοΰ τού... Ι
Εϊαουνα τρι,γνρ,σμένη ά.ιύ νεκρές
έ^ϊδες, παράλντη άπό φόΛο.
Σ"/ορπισμένες σκέψεις. Τύ πιστό-
λι τού στρατηγοΰ, μέ τή μονσδική
σφαϊρα, μέ σημάιδευε! Σάν τύν έ- ή
*κ τού ττροηγ&ΐ'εΐόνου)
Παροδικήν ανακούφισιν παρέχει
άφοσίωσις είς την επιστήμην
τοιαοθάνατο σνγκέντςοσα τίς δυ- καϊ ή έντ,ούφησις είς την τέχνην,
νάαει,ς σέ μιά φράση:
θέλετε ν·ά μέ
ιδίως είς την τραγικήν ποίησιν
κα'ι την μουσικήν. Ή αθλιότης
Ή πιστολιά έπεσε μαζί μέ τόν υπάρΕεως καταπολεμεττα. διά
οτο τής μηχανής που επαιρνς
κρότο τής μηχανής, ποΰ επαιηνς
μπρός. Θΰμα κείνης τής τραγικης,
γιά μενά, ώρας ή ήσυχία τής νύ-
χτας, πού σκοτώθηκε.
ΙΙάτησε γκάζ. ιάπαλά κι' έστρι
τής αυστηράς άσκητ,κής Ζωής κα',
τής άπαρνήσεως τών πάντων, ό¬
πως μας δεικνύουν τά παραδεί-
γματα τής 2ωής τών άγίων άν-
ψε παίονοντας τό δρόμο τοΰ γνρι- θρώπων, Ιδίως δέ διά τής ίύοπλαγ
σμοΰ. Ή έ?Λίδα/ πού άναδεΰτηκε χνίας, διά τής οποίας καθιστώμε-
άνάμεσα στού; νεκοοΰς, ξεψύχισε
άμέσω;. Χ«μογέλασε.
θα κο,νωνοί τών παθημάτων τών
~, .,, , „. . άλλων άνθρώπων. Την άσκητικήν
—Το θελω μ οΛη μου την καρ
διά... Κάπο.α μέοα Οά σέ πνίξω... *Μ-«1 Ζωΐίν· τάς στερησεις κα, αύ
(Χώρος) την την εύσπλαγχνίαν δέν θεωρεΐ
________________________ ό Σοπενχάουερ, ώς έχοντα μετα-
ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ
έξοσφαλίσει ΰνεσιν καϊ ύπερεπάρ-
κειαν ή ζωή καταντά άνία κα', πλή-
Ποϊον είναι τό ηθικόν πόρισμα
μιας τόσον άπαισιοδόΕου φιλοσο-
φικής κοομοθεωρίας; Τό διετύ¬
πωσε ό 'ίδιος: ότι ή ανθρωπότης
όφείλει νά θέση τέρμα είς την ύ-
παρΕίν της δι" έθελουσίου θανά-
του, εάν δέ εξακολουθή νά 2ή,
τουτο όφείλεται είς έλλειψιν θάρ-
ρους.
Βεβαίως ή φιλοσοφία τοϋ Σο¬
πενχάουερ περιέχει αληθείας τι-
νας, όσον άφορα την τραγικότη-
τα τής Ζωής, τόν πόνον καί την
οδύνην. Ή μονομέρεια όμως καί
ή άκρότης τών άπόψεων τής φιλο-
μένηδες τεχνίτες. "Ητανε φιλό-
δοΕος μά κα'ι πολύ θεοφοβούμε-
νος. Γιαυτό καΐ σκέφτηκε νά χτί
σα ένα τζαμί μεγαλόπρεπο μά καί
γερο γιά νά βαστάξη στόν αϊώνα τα; ?νανε Μουσονλμάνο νά προ11
τόν άπαντα καί νά δοΕάζεται μα- , σχννά, εΙκόνα μέ τέτοια πίστη. "
σταυρο του και τηνέ ασπάζεται εί
λαδιν.ά. Μά καί ό μπέης 6ιάστηκιΒΙ
νά την επρθΓΤκυνήοτ; Συγκινημέ
νος γονατίζει όμπροστά μοΐΌουλ1*1
μαν,νά καί άκουμπά τά
του καταγής τρείς φορές, ένώ
η
Ζί υέ τό δνομα τοθ Άλλάχ κα", > Ό μπέης ίκανο.τοιημένος πιά
τό δικό του. Στόν κάλφα λοιπόν . κ.ώνεται ορθιος καί λέει στά Χά1"
^ ^ Θ [ ά *
«Θά
κλησιά στό δνομα τοΰ Ντε'ντέ αί*·
τουνοΰ ποΰ προ<ττατεύει το τι,αμ*0 μου, οπιος σοϋ ΰποσχέιθην.α. Καΐ*0 νά την εχετε εσείς οί Ρωμνιοί ν.ίΓ τονέ δοξάζετε καί νά 'δοξάζεται τόν Άλλάχ μας πού είναι Άλ/.ά" δλου τοϋ ντοΐΎΐά». Καί δ Χατ;η Άντών σαστισμένος πιά άπτή χ ρά τού, τοέχει νά πάη νά το π στούς ά'λλους Ρωμνιοί; Ο ΣΟΤΛΕΤΜΑΝ — ΜΠΕΗ: ΧΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙ. ΤΗΣ ΠΟΖΓΑΤΗΣ Ό Σουλοεϊμάν - μ.-τεης περίμενΐΐ νά ξημερώση. Καί τύτες μηνάιι τύ Χότζα τοϋ τζαμιοϋ καί τού λιι μνΊθύς νά χτίσουνε μίαν έκκλ.ησι« γιά νά πηγαίουνε νά προσενχον ται ελευθέρα». Ό Χύτζας ϋμως ά' νήστηκε καΐ τοϋ λέει «Μ.ιέη μο)< δέν μπβοεΐ νά γίνη αΐτό Ό Ι)·: ρός μας νόμος τό άπαγορεΐει> ι
Μά, δ Σουλεϊμάν έπέμεινε κακ
γΐη
πύ τά ήθη καί έθ μα των ξομα-
χων τοΰ 6οι<νοϋ καί τοΰ κάαποι.. κοσαοϋν τό ώραίο αύτό λαογοα(ρι κό 6:6λ!ο τοΰ Βασ|λη Λαμνάτου, πού θά Γΰχάμουν νά γινόταν κτή μα κάθε μελετητοΰ, γιά ά γνοιρί ση, έστω καί νοερά, τή ζωή τη.; στρούγκας καί τής βλαχουριάς. Σήμεοα( ό ποιητής Βασί/.ης Λαμνάτος, βρίσκεται κλεισμένος μίσα στό γραφεϊο τού, στήν Τρα¬ πέζα, ώστόσο ή σκέψη τ°υ δεν παύει νά φΤερουγίζη πάνω στά γραφικά καί δροσόλουστα 6ουνά ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΟΥ ΛΟΥ «Ό άαραιφνής Έλληνιομός τής Δυτιιιής Γερμανίας ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΤ κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Γ. ΕΤΑΙΤΕΛΑΤΟΤ Ε(ΠΙΤΙΜΟΤ ΠΡΟΕΔΡΟΤ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕλΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ό άγαπημένος μου φίλος κ. Κλεόβουλος Στρατόπουλος είναι τής Ροιμελης, καί νά ζή τή γλυ-| ° Κατ' ^Χ·^ μελετητής τού ά- κειά νοσταλγία των παιδικών χον ποδήμου 'Ελληνισμου. 'Επ'ι έν τέ- γηόνο)ν, έκεϊ στούς δηοσερούς καί δΓληνδένιους κόρφοις της( καθάις μάς λειι καί στόν πρόλογό τον. ΣΤΕΦΑΝΙΑΣ ΚΑΛΟΤ «ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΠΟΛΗ» (ΠΟΙΗΜΑΤΑ) Άνάμεσα στά ύ.βλία κου πι'ιρα καί Θλι6ερές ίδεΓς καί σκ.ήρεις, τώρα τελευταία, είναι καί ή και¬ νούργια ποιητική συλλογή τής κα λης μας ποιήτριας ΣτΓφανίας Κα λοϋ πού φέρει τόν τ(τλο «Άπέρί-ν τη Πόλη», καί πού είναι, νομιζω, ή .-ιέμπτη κατά σειράν συλλογή της. Την πρώτη την «Φεγγαρόχα- οη» μας την έδωσε στά 1954, ά- -κολούθησαν τά «ΦΟινοπιοοινά Κςί να» στά 1959, πού είχαν θή στόν Φ.λαδίλφειο Διαγωνισμό τοΰ 1948. τά «Λενκά της χέρια», 1902 καΐ οί «Λνρικές ΕΙκόνε.» 1367. Μά ξέχοιρα άπύ τά ποιήματα της αύτά, ή Στεφα'ία Καλοΰ^ £- χει έτοιμάσει, καί μά σειρά διη- γήματα ποΰ πολύ σύντομα θά δοΰν τύ φώς τής δημοσιότητος, γιατί ποέ.τει νά όμολογήσονμε πώς χαί στόν πεζό λόγο δέν ΰστερεΐ καθό- λον, τουναντ;ον/ ή πολνχρονη ,-τεί- ρα της στά γράμματα τής θ.νη τή δύναμη νά ,-ΐαοουσιάζη •νού; καί δυναμ.κοΰς τοΰς ήρωες τών 6.6λίων της. 'Ελπίζω νά μέ συγχωρήση η καλή μας ποιήτρια, -τού δέν θά έ- πεκταθώ περισσότερο στό έ'ργο της, γιατί π:στεύω πώς ενα έργο πού νράφεται μέ μοναδικό σχοπό δέν μ.ιορεϊ ,ιαηά νά είναι ποαγμα πκά μεγάλο εργο τέχνης, κα'ι σάν τέτο'ο/ νά έχη άπήχηση καί νά έκ τι,μάται άπό τά πολύ Κοινόν, Άλλ' άς δοϋμε τώρα εν' άνοι^ι άτ.κο πο'ημά της: Τά ζοιαιπούλια στύ στήθος, ώσ χαρά! & ! χαρά! Νά ή ανοίξη φτάνει μέ γαλάζια νά μάς φέρει καί ,-τάλι στ' θύρα¬ ν ου τ' άκρογιάλ', νά μάς φκρει τά Οηάδια μ' άγκα- λιες καίμέ χάδ.α. Λ Τά ζονμ,-τοΰλ'α στό στήθο, ώ! ΐλ- π'δα μΓγάλ.η! σέ μ ά θάλασσα πλήθος άπά πρά- σινα κάλλη, μ άν άτμόσφαιρα γνροι μέ βιολιά καί τραγούδια, σέ τρελλές συμφωνως μέ γαλάζια λ.ουλοΰδια. Λ Τά ζουα.ιονλια στό στήθος! σέ με νά γείρω, αφησέ με νά πάριο τής ΐ)ΐυχής σου τό μΰρο. Νά χαθώ ο' έναν κύσμο δίχως ίί- παςιΐη — φο>ς μόν!
κεί πού ζοΰνε άτε'λειωτα οί άγά-
| άλλά ώς προσπάθειαν εξαφανίσε¬
ώς τής βουλήσεως πρός ζωήν.
Ι Τά όπλα τοϋ πνευματικοΰ αγώνος
ι τών άγίων τά θέλει ό Σοπενχάου¬
ερ είς την υπηρεσίαν νοϋ μηδενι-
σμοϋ.
Κα'ι τουτο διότι ή ζωή, κατ'
αυτόν, είναι άσκοπον καί σατανι-
κόν παιγνιδι, άναΕία νά την ζή
.-τε; τού κ.οσμου.
νά δώση τή χαρά/ την άγάπη καΐ
τή γλυκειά αίσ.οδοΐία, στόν άν-
θρ,ωπο, μακρ.ά άπό άςρωσΤ·αένε; ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ
ταρτον αιώνος έπισκέπτεται, συνε-
χώς, τά κέντρα, όπου οί ξενητεμ-
μένοι μας δημιουργοϋν καί άν-ρ-
χονται, κρατούντες ύψηλά, διαρκώς
κα'ι ύψηλότερα, την ιδέαν τής Πά
τρίδος. Καί δπου μέ την φλόγα
της, είς την καρδίαν καί την διαύ-
γειαν τοϋ ούρανοϋ της, είς την
σκέψιν, δίδουν τό «παρών» τής
Ελλάδος κατά τόν εύτυχέστερον
τρόπον, μέσα είς κοινωνίας, εξό¬
χως, άνεπτυγμένας καϊ μέ αλμα-
τα κατακτήσας κάθε φοράν τά
πρωτεϊα είς την πρόοδον κα'ι τόν
πολιτισμόν. Κα'ι θά έλεγα, .δτι ό
κ. Στρατόπουλος έχει άποκτήσει
κάποιαν ε'ιδίκευσιν, την οποίαν ι¬
σως δέν έχουν κα'ι οί είδικοί. 0έ-
λω νά είπω οί άρμόδιοι, οί όποϊοι
άσχολοϋνται μέ τό θέμα τών άπο-
δήμων μας. Διότι αί διαπιστώσεις
του είναι καρπός άμέσου προσωπι-
κής αντιλήψεως, την οποίαν σχη-
ματίζει άπό έπιτοπϊους έπαφάς,
ερχόμενος είς ευθείαν καί άνευ
ένδιαμέσων επικοινωνίαν μέ τούς
φορεϊς τοϋ 'Ελληνικοϋ δημιουργι-
κοϋ πνεύματος. Καί είναι πολύτι-
μος, κυριολεκτικώς, ή προσφορά
του. Διότι τάς έντυπώσεις, τάς
πληροφορίας καϊ τάς διαπιστώσεις
του συνοψίζει είς κομψοτάτας έκ
δόσεις, αί οποίαι άποδαίνουν ου-
τως ειπείν έπιτομή τοϋ έκτός Ελ¬
λάδος 'Ελληνισμου, είναι μιά εικών
μέ θαυμαστήν πληρότητα, την ό¬
ποιαν δέν φιλοιεχνεΤ μόνον τό
τάλαντον τοϋ δοκίμου συγγραφέ-
ως, φλλά καί ή παρατηρητικότης
φυσικήν δικαίωσιν, ώς μέσα πρός σοφίας του ορθώς έχαρακτηρίσθη
εξασφάλισιν τής μακαριότητος εις ( ώς ή εύρωπαϊκή έκφρασις ίδεών
άλλον τίνα κόσμον τελειότερον, καί συναισθημάτων, τά όποϊα πρό
χιλιάδων έτών είχον έξαγγελθεί
άπό την Ινδικήν θρηοκευτικήν φι-
λοοοφίαν τοϋ Βραχμανισμοϋ κα'ι
τοϋ Βουδδιομοϋ.
Πάντως τό μήνυμα πού έξαγ-
γέλει ό φιλόσοφος άπό μίαν οίαν
δήποτε θεώρησιν τοϋ κόομου έ¬
χει αξίαν κα'ι σημασίαν, όταν ή
ζωή καί αί πράξεις του άκολου-
θοϋν την κατεύθυνσιν πού καθο-
ρίζει ή φιλοσοφία του. Τό φιλοσο-
φικόν πιστεύω τοϋ φιλοσόφου έκ-
φράζει τό ποίον του <ό'ι είναι ή εικών καί ό καρπός τής ψυχής πού θά τό έχτιζε τοΟ παράγγειλε νά αφήση τά θεμέλια έφτά χρό¬ νια γιά νά δέσουνε καλά, κα'ι ϋ- στερα ν' άνεβάση τό άποδέλοιπο χτίριο. Ό Κάλφας π,τανε Ρωμνιός κα'ι έδαλε όλα τά δυνατά του νά τό κάνη ώραϊο. Καί, σάν τό τέλε ψε πιά, ό κόαμος τό ώνόμασε «Ούλού - τζαμί» (μεγαλόπρεπο τζαμί). 2- ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗ¬ ΜΑ Οί Ρωμνιοί αύτοι πού ήρθανε στήν καινούργια πολιτεία νά κά- νουνε τούς έμπόρους, ήτανε όλοι μπεκιύρηδες. Ε'ιχανε άφήσει τίς οίκογένειές τους οτήν πατρίδα, κι' άποδώ τούς στέλνανε παρά- δες γιά νά ζοϋνε. Στήν έποχή έκείνη τής σκλα- ( 6ιάς, οί Ραγιάδες βρίοκανε στή θρησκεία τους έλπ'όα καΐ παρηγο ριά γιά μιά μελλούμενη λευτεριά. ' νά σχ.εφτή καί νά 6ρή κάποια 8-ι κ" ήτανε αυτή ηού τούς ένωνε καιολογία πού νά μην είναι έναντι σάν "Εθνος. Γιαυτό καί ό άγροϊ- κος καταχτητής δέν τούς άφηνε νά χτίζουνε έκκλησιές. Οί Ρω- μνιοί λοιηόν αύτοι έμπόροι νοικιά οανε ένα σπίτι γιά νά τό κάνου- νε κρυφό προσκύνημα (παρεκκλή αι) κα'ι βάλανε έκεϊ τίς είκόνες πού είχε φέρει ό καθένας μαζί του. Άνάμεσα όμως ο' αύτές ή¬ τανε καί μιά μεγάλη, ό "Αης Χα¬ ράλαμπος, πολύ θαυματουργιά. Εί χανε κ,· ένανε κρυφό παΓά κα', ένανε καντηλανάφτη, πού αύτός πήγαινε κα', είδοποιοϋσε τόν κά¬ θε ένανε, πώς στήν τάδε ώρα θά γίνη λε,τουργία. Καί τούς έλεγε «όρίστε στήν έκκλησ,ά». Καΐ πη- γαίνανε όλοι τους γιατϊ ήταν;·. θε οφοβούμενοι κα'ι ψαίλνανε όλοι μαζΐ άφοϋ δέν ε'ιχανε ψάλτη. 3- ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΣΟΥΛΕ-Ι-ΜΑΝ-ΜΠΕΗ Μιά νύχτα, ό Σουλεΐμάν-μπεης στον ιερο νομο. Ό καημένος ό Χότζας κάθε 11 ρα ΐ'σ.ταζε το κεφάλι τον ν ά 6(ί< κάποια δικαιολογία, ώσπον σ· , τίλος τηνέ 6ρήκε. Καί στήν άδε πού έ'δωσε, έγρηψε. «',Επειδή ^ Γκιαονρηδες προσεύχονται οπο λάχη καί μέ την .-ΐροσειχή τοι μολύνοΐ'νε ΰλες τίς μεοιρς( γιαυΊΙι τούς δίνεται ή διδεια νά χτίσουν», ΐ/.κλησιά γιά νά προσενχωνται ^{ νο έκεϊ. Κ' ετσι νά μολννοννε ο 1| τύνανε ,μόνο τόν τό.-ιο». Μ Μέ την αιδεια έτονΤη καί μέ η· χοηματική Γιοήθε'.α τοΰ μπέη, }Λ Ρωμνιοί τής Γιοζγάτης την έκκλησ.ά στή χαρή "Αη κάθε ου Κι' άπό Τότ τή. Γιοϊγάτης <Τ να τοϋ έμπείρου δημοοιογράφου, ό οποίος γνωρίζει νά ύπογραμμίζη Κανε'ις κα1 μόταιος ° άΥών τό προέχον, νά προθάλλη τό χρή- , επιοιωσιν· σιμον στοιχείον, νά τονίζη τό ού- ] Δ'Ο τοϋς άνθρώπους τών κα- οιώδες καί νά πειθαρχή τό σύνο- τωτέρων τάξεων πού παλαίουν λον είς τό μέτρον, κατά τρόπον σκληρώς καί διαρκώς πρός τάς η καί διά τάς ανάγκας έπαγωγόν. "Ετσι, κάθε φοράν τό στερησεις των, ή Ζωή είναι άφόρητος· βιβλίο του δέν αίς προσώπων μένει άπλή έκθε- κα'ι δραοτηριοτή- διά των. Γίνετα, ενδιαφέρον κα'ι δι' έκείνους, οί όποϊοι δέν έχουν ιδι¬ αιτέρους δεσμούς μέ τόν άπόδη- μον Ελληνισμόν. Ενδιαφέρον καί ώς ένημέρωσις καί ώς πεποίθη¬ σις είς τό Ελληνικόν δαιμόνιον, τό οποίον, όπουδήποτε κα'ι άν ευ¬ ρεθή, άνοίγει δρόμους μεγάλων έπ'τευγμάτων. Καί είναι, πάντοτε, ένα βιβλίον έθνικής ύπερηφανεί- ας, κυριαρχημένον άπό πίστιν, έ- ξαρσιν καϊ ακρίβειαν. Τά χαρα- κτηριστικά αύτά γνωρϊσματα εύρί- σκοντσι είς πληρότητα κα'ι είς τό τελευταίον βιβλίον τοϋ κ. Στρα- τοπούλου πού άφορα τούς "Ελλη¬ νας τής Δυτικής Γερμανίας κα'ι φέρει τόν τίτλο «Ό άκραιφνής 'Ελληνισμός τής Δυτικής Γερμα¬ νίας». Προστίθεται καί αύτό ώς μία άκόμη προσφορά τοϋ άγαπη- τοϋ φίλου είς την υπόθεσιν τού άποδήμου 'Ελληνισμου, προσφορά θετική καί χρησιμοποιή. Εύλόγως δέ έχει έπιούρει κολακευτικώτα- τα σχόλια τών αρμοδίων. Διότι είναι ή αύθεντική καί άπηλλαγμέ- νη οιουδήποτε ξένου πρός τόν σκο πόν στοιχείου εικών, έξεχόντων 'Ελλήνων, οί όποϊοι έχουν μετα- τό φρόνημα καΐ την αξίαν τής Πά φέρει είς την Δυτικήν Γερμανίαν τρίδος. ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ τάς ανωτέρας τάξεις πού έχουν τού. (ΣυνεχίΖεται) ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ: ΛΑΜΠΗ ΛΟΥΚΟΥ - ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ Στέλιος Σπεράντσας Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ - Ο ΣΤΟΧΑΣΤΗ Σ - Ο ΠΟΙΗΤΗΣ 'Ελάβαμε σέ κομψό τόμο τό νέο Γργο τοΰ ποιητή. Γ,ιΓ/λίο τοϋ λογοτέχνη Λάμπη Λον-| ,Σ' αυτήν πεοιλαμδάνονται καί ::οιι — Αντωνοπούλου άπό την ό-, οί στίχοι πού χαράχτηκαν ο')ς έπί- |·. λία τού γιά τόν άξέχαστο Ποηι'γραμαα στήν πλάκα τοΰ ποιητή τ'ι Στέλ.ο Σπεράντζα πού δοθή-( στόν τάς-ο του στύ Α' Νεκοοτα- ν.ζ στήν Διακίδειο Σχολή Λαοΰ φρϊο: Ιί'ΐτρών κατά την 10η έπέτειο άπό Μά έγώ στο νόμο τής φθοράς ν' τόν θάνατο τοϋ πο:ητή. Ι άντισταθώ Κάθε τί πού γοάφει γιά τόν δέ θά μποοέσοι. θάναι πρωϊνό Σπεράντζα μάς συγκινεϊ ιδιαιτέρα, στή γή μου οΤαν οπίσω Τό εργο τοϋ ποιητή ζεϊ βαθειά μέ [ στή γή πού λούζεται άπό φώς αι στήν ψυχή μας. Πό ός δέν συγ θε νά γυοι'σω, νι·.ήιθη:ιε άπά τό έργο τοΰ Σπεράν^ μιά. χοΰφτα χώμα πάλι νά γενώ τί:α, άπό τά τρυφερά πα.θκά τού στοΰ λυτριομοϋ την ώρα. χοόνια εως έκεϊνο τό άριστούργη- μ·κρή μιά χοδφτα τόση λαμ.πο» (Μπάαπο) γιά εύγνωιιο<^ νη πρός τύν "Αγιο ποΰ γίνηκε ^ τία νά εχοιινε έκκλησιά. , Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΟΠΤΙΚΗΣ Ρ^ ΙΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΊ,^ ΧΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΧΕΝ Κ^ Ι ΦΙΣΙΑΣ {» , Ανακοινούται {πό τής XI $,, Τ0^ Κηφισιας ό'τι τά μαθήματα ·^ βλέπει στό όνειρό τού πώς τό «Ού λού · τζαμί», τό καύχημά του, πή ρε φωτία. Οί φλόγες τό έϊχυνε ζώσει όλόγυρα. Καί τότες παρου σιάζεται απάνω στόν κουπέ τζαμιοΰ ένας γέρος μέ τά άμφια, Κοπτ.κής — Ραπτικής χαί σάν παπάς Γκιαούρης. Στεκότανε Χειροτεχνίας, αρχονται ά.ιά ορθιος καϊ μέ άπλωμένα τά χέρια ' ΐ!ΐ; Όκτωδρ.Όν έ.έ. έδιωχνε τίς μεγάλες φλόγες. ΚΓ Α1 εγγραφαί θά δΐΕνεργοΡνι , ά.τό τής 1ης Σεπτεμδρίου ί ε. Πληροφορίαι: ΧΕΝ Κηφισιας ] φαν. Δέλτα 4, τηλ. 8012.114. 'Συντύαως θά άναχο.νωθονν άλΛοι κλάδοι (διαλέξεων καί μ μοί τής 28ης "Οκτώβριον; ετσι τό τζαμί σώθηκε άπ' τή φω¬ τία. ϊυπνδ εύτύς μέ μεγάλη λαχτά ρα. Τί ζωντανό όνειρο! Νά βλέ¬ πη σέ τέτοιο κίνδυνο τό τζαμί του πού τόσα χρόνια άγωνίστηκε γιά νά τό άποχτήση! Καί τότες καλοσυλλογίοτηκε, πώς αύτός ό γέρος ό ντυμένος παπάς, πού φα νερώθηκε οάν προατάτης τοϋ τ^α- μιοϋ, θά είναι κανένας «Νντέν τές» (Άγιος) άπό έκείνους πού λατρεύουνε οί Ρωμνιοί. "Επρεπε λοιπόν νά μάθη ποίος ήτανε. Σ' Ι αυτο θά τονε βοηθοϋσε ό Χαζνεν Χατζπγεωογίον 'Επιδοφοςος ■ τάρης (θησαυροφύλακάς) τού ό Εΰθνμίσν, Γεν. Γοα"""τρ!': Χατζή — Άντών άγάς, ποό ήτα- καρος Γεώι,γιος τον νέ καί Ρωμνιός. Καί τότες διατά ' ΕΙ'°· Γθαμματιύ; : ζει νά πανε νά τοϋ τονε φίρουνε ' ^ικόλαο? το° Δημη'ρίοί^ Γαμ κιόλας μέσ' στή νύχτα. Ό Χατζή - Άντών ήτανε άπτήν ΡΛ1ΙΙΠΓ» «ί/πΐ' κ>ηΛ«..___'
V
ΤΟ ΝΕΟΝ· ΔΙΟΙΚΗΤΙΚ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΤΟΤ 2
ΛΟΓΟΤ ΚΩΝ)ΛΙΤΩΝ Η,
ΛΙΘΕΑ Σ !
Πληροφοραύμιβα δτι τό νέον ,
κητι,κόν Συμβούλιον τοΰ 2<»ι γου Κοη')πολ.ιτών Καλλιθέ«5 ( Πρόεδρος Πορσανίδης τού Παναγ.ώτον, Άνταί"" μοναχα, οσο χρειαι,εται Ό τόμος σνμπληρώνεται με ε- φτ(οχό ινα ανθάκ.ι νά φυτρο')ση. να έ^αίρετο πράλογο τής Μαίρης] Μέ την εΰκαιρία αύτη πληοοφο Μπονσμπουρέλη, τό πρόγραμμα ρούμεθα 'ύΐι έτοιμάζεται στήν Πά τοΰ φιλολογικοϋ μνημοσύνου τού 1 τρα ή διςνέργεια έρανον γιά την ΠοιπτΛ τόν νη'.ηρτισΐΗΐ τοΰ Κπι- άνέγερσι τής προτομής τοΰ Ποιη¬ τή. , τόν χαιρετισμό τοΰ Κω στα Το.ανταφύλλου, προεδρου τής Δακιδείου Σχολής Λαοΰ Πατρών, χαιοετιαμό τοΰ κ. Άντωνίου Φ.'- λια, προεδρου τοΰ Όδοντιατρικοΰ Σύλλογον Άχαίας, άποσπάσματα άπό τή ραδ οσινίντενξη τής Ε. Χαλκοι'ση μέ τόν Στέλιο Σ πέραν τ^α καί μικοή άνθολογία άπό τί>
ΔΙΚΗΓΟΡ1ΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι .ΚΟΝΤΟΠΟΥΛ9Υ
ΚοραΤσκου 1ί1 - Τηλ. 477.724
Ιωκράτους Εβ. Αθηναι
ΠΐΓ.1ΡΑΙξΥΣ
Βασίλειος τοϋ Χαριλάον
νος τού 1'εω
υ
Κερμίρα, καί' χρόνια τώρα εμπι- ιαμαντίδης Κων)
στος στά οίκονοιιικά ζητήματα ] ου, Γαλάτης Άλκιδιάδης
τοΰ μπέη. Μόλις λοιπόν είδε ν
ς είδε ν; μ, ε
τονέ καλ.άη μέσ' στή νΰχτα; φο6ή Κων)νου.
θηκε, πώς θά τοϋ πάρη τό' κεφά- '------------
λι. Γιατί, οί Τοΰρκοι τή νύχτα
νοΰσανε τόν καταδικασμένο γιά
μά, Στεςανίδης Ίωανντι;
Κ
χ μη
νοΰσανε τόν καταδικασμένο γιά νά
τονε έτοιμάσουνε καί προτοΰ 6γή
ό ήλιος νά τονε έκτελέσουνε.
Ό Σονλειμάν-μπιεης ήτανε άκό
μα στό κοε6άτι_ Καί, καθώς «Ιδε
τά( Χατζή - Άντών νά μπαίνη
«την κρεβατοκάααρα, τοϋ λέει «κά
Οησε». Ή λέ^η αύτη καί μόνη κα
θησνχαο-ε τό Χατζή . Άντών, γιβ.
"Υπεύθυνοι συμφώνυς Τ®
ΐυθθ)19^8
σιικρ. -ινανιδησ
ΚατοικΙα Ναυάρχου
ΠοοΤστάμενος Τύπον
ΓΑΒΡΙΗΛ
ΚατοικΙα
ΑΜΦΙΑΛίι

< 'Η Ανάπτυξις Ω; άνρκοινο>θη έκ τή; Έκτελε-
ΐιχή; Έπιτροπή; τή; ΕΟΚ, £.
.ή)θε, πρόσφατον;, σν-μφωνία μΓ.
κιΐί' των μελών τή; Κοινή; Άγο
μζ έ'"1* Τ(η"' μρλλοντικοΰ προγοαμ
οςό πΓρκρρρΡΜΐκής πολιτικήν
Κοινότητος· ήδη δέ, άθνομένιι
Ί {γχοιθοϋν αί ποοτάσεις τη;
,ιΐ άπό τό έξ ΰπουργών Σνμδοΰ-
ιον τή; ΕΟΚ, διά ν ά τεθοΰν εί;
((■«ρμογήν ευθύς άμρσοις.
Έπικρατρΐ, έν τούτοις ή ?ντν-
τι,χτι:, «τι ωρισμέναι Κυ(Ίευνη-
βΕΐ; ίπΐ|θ<νοτ'ν άπω; συνδεθή τό ο'- ,.ον θέμα 'ής έγκρίσεω; των α¬ παιτουμένων διά την Φ*ν«α*η·; αναπτύξη-, '*'«ο.ι. δολλ. ί·, τ,* --•νιας τή; ΕΟΚ Γο νψο; τή; 50 0ών τας ετησίας δαπανά; τδ μελών τής ΕΟΚ πρό- δισεκ, δ·ολ?..) εν τού¬ των ρ ανάπτυξιν κεφαλαίων, μέ προ Λοΐ'; ϊίς Λλλους τομεΐς — ω^ .χ, είς τ° νομισματικόν σύστημα ^- ?ν δέ τοιούτον ενδεχόμενον, βλ πηοεκάλει, κατ' ανάγκην καί ιιηχρά; σχετικά; συζητήση;. Τό εγκριθέν, ώς ανωτέρα αχέ οίον υπό τή; Έκτελεστικής Έλι ιοοπής της ΕΟΚ, προ6λέ·.ρι την δημιουργίαν κοινοϋ Τα,ιιείου. ώς «Ταμείον ω;» —<ίντιστο£ ί»ν πρός τό ύφιστάμενον διά την ,οινίγν άγροτικήν πολιτικήν τής ΊΌΚ (φεογκά)— τό ό.-ΐοων Θά Αποβλέπη είς την χορήγησιν πι- βτώσειον, πρό; ανάπτυξιν των πλε. όν καθυσΤερημένων, οικονομικαί;, .ιεριοχαιν τής Εΰρώϊΐη;. Τό έν λόγω Ταμείον θά σνγτιεν τοώοη κεφάλαια συνολικόν ΰψους 2.5 διοεκ. δολλ., τα όποϊα θά δια- ΤΕθοϋν έντάς τριετίας/ διά τάς χιίθβλεπομένας υπό τού έκπονηθέν νο; σχεδιον ανάγκας. Συγκεκριμέ νως, πρΰβλέπεται τό Ταμείον νά χρημ«τοδοτηθή κατά τό 197-1 μέ ποσόν 520 έκατ. δολλ., χό δέ έπό ιΐΓνον 6το; τό ποσόν τής χρηματο δοΤησεω; θά ανέλθη είς 900 έκ. ίολλ. καί τό 1976 εί; 1,2 έκατομ. δολλ. Επί πλέον, θά δκιτίθενται ^ - ο ανώττο ν «β,οχ«ΛΡ τή; Εύρωπη;, κνρί- , δέ τη. -Ιταλία , 0 ως εδηλώθη ίνΐό ί °ς ρσωπΓ της ΕΟΚ, δ Ίταλιχό ποτελεί ™ λ γίοον πεΡι ποόβλημα διά ,ην Ε ντικόν δέ σημαντικόν δέ των κεφαλαίων τού Ταμείον τής θα διατεθή διά την άνάπ· των νοτίων περιοχήν τή; Ίταλ7.' ""- —ποάγμα τύ οποίον, άλλαι; τε •'νανεται καί ίν ·,„,-, ........> '
αυ-
'ξΐν
α;
εκ τοΰ γεγ·υνότος,
'»τι η κ,,τανομή τής βοηθείας θά
Υΐνετ«ι επί τή βάσει των άναγκών
των διαφόρων περιοχήν των χω-
Οών - μελών τή; Κοινότητος.
Πάντως, διευκρινίζεται, ΰ'τι ή
σχετική βοηθεία δέν θά χορηγη-
ται, εί; περίπτωσιν καθ" ήν ι, Ιδία
ενδιαφερομένη χώοα. δέν ύποΛοη-
θεϊ, διά κρατικών άντιατο[χων πι·
βτώσεων, τήν ανάπτυξιν τών κα-
θνστερτμιένιον πρριοχών της.
Τέλο;, αναφέρεται δή τό Τα¬
μείον Προιφερειακή;
μ; τή; Κοινότητος θά χορηγή _
15% τού συνολικόν ποσοϋ, τοΰ ά-
παςαιτήτον διά την έ.φάριιογήν
των σχεδιον βιομηχβνική; αναπτύ
ξιως τής περιφερείας
Ω ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ Τ1Μ3Ν
Ώς αρμοδίως εγνώσθη, τελοϋν
υπό μεΛ)έτην καϊ όναθεώρησιν,
τόοον τό όλον σύστημα έλέγχου
επί των τιμών, όσον καί ή άκολου
θουμένη πολιτική επί των είοο-
δημάτων. Πρός τάν σκοπόν δέ
αυτόν, έξετάΖονται τό ίσχύοντΓ;
είς ξένας χώρας συναφή συστή-
ματα καί αί δυνατότηιες προσαρ-
μογής των εις τα Έλληνικά δε-
δομένα.
Ό έλεγχος επί των τιμών, ώς
γνωστόν, επεβλήθη παρ' ημίν έξ
όδηρίτου άνάγκης καί λόγω των
έντεινομένων πληθωριοτικών πιέ-
>σεων τοθ έΕωτερικοϋ, έκ των ο¬
ποίων δέν ήτο δυνατόν νό παρα¬
μείνη άνεπηρέαστος ή Έλληνική
οίκονομΐα. Τό νομικόν καθεστώς,
έπά τοΰ όποίου στηρίξεται ό έλεγ
μοιρος, άλλως τε. καί τής παρα¬
τηρηθείσης στενότητος άναθών
είς την αγοράν, διότι πολλοί εύ-
φυεϊς των παραγωγέων κλάδων
τής χώρας, διά νά άποφύγουν τόν
δΓ αυτού θεοπισθέντο έλεγχον,
επεδόθησαν είς την παραγωγήν
είδών μή ύποκειμένων είς τούτον,
άναοτέλλοντες, έκ παραλλήλου.
την παραγωγήν των είς αλλα άγα-
θά, τα όπο'α δυσκόλως ήτο δυνα¬
τόν νά διαφύγουν άπό τό δόκα-
νον τού Νόμου.
ΈΕ δλων αυτών των λόγων,
κατέστη πλέον ή έμφανές, ότι ή
άναΖήτηοις τελειοτέρου συστήμα-
τος διά την δσκηοιν τοΰ έλέγχου
επί των τιμών είναι έπίκαιρος, δ-
οον καί έπιβεβλημένη. Έν προκει
χος επί των τιμών, είναι ό Νό- | μένω, δέν πρέπει νά παροράται
918) θ
μος 918)71, θεσπισθείς αρχικώς
δι" εν έΕάμηνον, έκτοτε δέ, πα-
ρατείνεται ή ίσχύς του' καί επί
μακρόν φαίνεται δτι τό νομοθέ-
τημα τούτο θά άποτελή τό κύριον
περίθλημα «προοτασίας» τής Έλ-
ληνικής οίκονομίας. Βεβαίως, ά¬
πό τής ίσχύος τοϋ Νόμου τούτου
κα'ι υπό τάς, έν τώ μεταΕύ. δια
μορφωθείσας καί αυνεχώς δια-
μορφουμένας συνθήκας. πολλαί
όμάδες είδών καί ύπηρεσιών έξη-
ρέθησον τής διαδικασίας τού.
Τούτο όδηγεϊ είς τό ουμπέροσμα
νά ύπογραμμίοωμεν, ότι ή ίοχύς
τοΰ Ν. ©18)71 καιέστη σχεδόν
Λνα- σκιώδης, πέραν τοϋ γεγονότος,
Ι
'Τπογραμμίζεται, δτι τ0
θέν σχεδιον περιφερειακής ...... ___„ .._,__. .„ ¥_,______„
πτύξεως είναι, κατά γενικήν όμο- ότι ή θέοπισίς τού, ευθύς έ£ άρ'
λογιαν, το πλέον σημαντικόν, άπό
ττλευράς θυσίας, έξ δσων έττεξειρ
νάσθη τι "Βιιτιρλεητιντι Έ»ιΤη«-;.
χής, έμπεριεϊχε πολλάς άδυναμί-
,
ετησίως, διά τό πρόγραμμα περι-;τής ΕΟΚ κατά τ6 τρέχον
Εγγϋήοίΐς καί τφοσδοκίαι..
'Η Έλληνική Τραπέζα Βωμι,-Ι μΐ-να σκάφη θά έγγραφοΰν εί; τό
χανική; Άναπτύξεω; (Ε.Τ.Β.Α.) | "Εθνικόν νηολόγιον καί θά
σμμφώνω; πρό; δημοσιευΡείσα;
πληροφορίας, εξουσιοδοτήθη όπως
χοοηνή τάς απαιτουμένας έγγυη-
οεις πρό; τάς χρηματοδοτούσα;
Τραπέζα;, διά την ναιντήγη<τιν εί; τα Έλληνικά νανπηγεϊα πλοίων πλοιοκτησία;. Ώς άναφέρε- τοι δρ( το μέτρον τούτο θά ώφε- λήοη σημαντικώς τήν Εθνικήν οί- χονομίαν καί άπό Λπόψεο»; είσαγιο γής ξένον σνναλλάγματος, πέραν τή; έξασφαλίσεοις άπασχολήσεως είς τό έργατοτεχνικόν δνναμικόν. Εΰλογσν είναι τό ενδιαφέρον μα;, ίνα καταστή ή Ελλάς καί διε βνέ; νανπηγοεπκτκευαβτικόν κέν¬ τρον πλήν δμτο;, νομίζομεν, ό'τ· ή έπιλεγείσα όδός, διά τήν προ- σέλκυσιν εί; τάς "Ελληνικάς έσχά ρας ξένων ναχ>τιλιακών έταιρει-
(Γ>ν/ πς τού έθνικοΐ- είσοδήματο; κα-
πτικαί διά τόν έπαναπατρισμόν τα 6,Β%. ΟΙ ρυθμοί ούτοι έπέτοε--
ποοϊοντος
των είς τό εξωτερικόν έργαζομέ- ψ«ν την αύξησιν τοΰ ....._____,
νοΐν έπιστημόνων, ιδία δέ των νέ- Τής μεταποαιητιχής διομηχανια;
ών. Την αισιοδοξίαν τού αύτην, έ- κατά 6,6 φοράς, των κατασκευήν
στήριξεν επί συγκεν-ριμενων άρι- κατά 8.6, τής γεοιργίας είς τό
θμών, ό πρόεδρος τού Συνδρσμοι· διπλάσιον καί τού ε'θνικού είσοδη-
Έλ.λήνων Βιομηχάνων, κ. Ι. Μη- ματο; σχεδόν εί; τετραπλάσιον!
τσός, ομιλών κατά τό συνελθόν, Αί εξέλιξις αύται —ί-εγραμ-Ι
Ή όρεινή περιοχή Εϋρυτανίας
των κυρίων έρωτημάτων, μ'.ουργία; άκαθαρίστου έγχωριου
τα όποία άπησχόλησαν τό Σννε- προϊόντο; - - καί δή καλνπτονα
ίριον, ήτο: 'Τφίστανται δυνατϋτη τα 30.6% τοϋ συνόλου Έξ άλ-
τε; ίκανοποιητική; απορρόφησιν; λοι·, τα προϊόντα τής βιομηχανία;
Έλλήνων σπουδαστών καί έπιοτη καί των όρυχείων άντιπροσωπεύ-
μόνοιν έξωτ·ερικοϋ, άπό τήν 'Ελλη οιΐν· σήμρρον, σοβαρόν ποσοστόν
νίκην Βιομηχανίαν; Ό πρόϊδρο; τού συνόλου των εξαγωγήν ή-
Τ ου _! Κ Η »?*Λ/ιν/τίίν ίννι ιιΑνΛΜ *.γ, Τηι ' Λ 7 ΟΓί. τ Λ ι ο. 7 ο α..»..— ■» λ π
τοϋ ΣΕΒ έδωσεν δχι μόνον κα- τ°': 37.9% τώ 1972, έναντι 3,4%
ταφατικήν, άλλά καί πειστικήν ά- τώ 19<Π. Εάν δέ περιλτκρθοΰν εί; πάντησιν εί; τό έρώτημα τοίτο. χά; σχετικά; έκτιμήσει; καί τα (ίι «Τύ ρεϋμα τή; φνγή; των έπιοτη- ομηχανοποιημένα παραγωγικά προ μόνων, καί δή των νέοιν/ ,ι.ό; ιόντα# τότε έχομεν ποσοστόν υπέρ τόν Νέον Κόσμον —ύπεγράμμισε δαΐνον τό 50,4%. — σημειώνει ήδη αντίστροφον, ι Ευνόητον είναι —καί ϋπεγραμ- ή όποία δέν είναι μόνον έλληνι- μίσθη τουτο άρμοδίω;— ΰτι αί κόν, άλλά καί γενικώτερον Εύρω- ώ; άνω έξίλι'ξει; επέφερον έντν-' παικόν φαινόμενον. Η έπιτευχθεϊ- πωσιακάς μεταθολά;. τή; κατά το σα οϊκονομική ανάρθωσις τής Εΰ- μέα άπασχολήσευ);. 'Η έξαγωγή ρώ.τη;, μετά τόν Β' Παγκόσμιον πελοναξοικτών έργατικών χειρών Πόλεμον καί ή έν σννεχεία ρτγ- Γ'ι» Εύρωπαϊκάς χώρας μέ έπιτα- δαία οίκονοιιική Ανάπτυξις τη;, έ- χννομίνην ανάπτυξιν, σφού άνε- ξησφάλισαν, πλέον, μεγάλα; ϊύ- στάλη περί τάς άρχά; τού 1970, καιρίας άπασχολήσεω; τού έπιστη σημειώνει, ήδη, αντίθετον ρεϋαα μονικοΰ της δυναμικόν, διά τό ό- παλινοστήσεω;. ποίον διηνοίχθησαν ίύρντατοι όρί- Αί άνάγκαι εί; ανθρώπινον δυ- ζοντρ; έξε*.ίξε(ο;. Τοϋ φαινομρνου ν·αμικόν( φυσικώ τώ λόγω, δέν ύ· τούτου, δεν έξαιρεϊται ή Έλλα;, φίστανται μόνον είς την 6άσι, Μάλιστα( ή άπασχόλησι; τοΰ επι- άλλ' έ?ικνοΰται μρχρ ιτή; κορυ- στημονικοΰ δυναμιν.οΰ έχει προσλά <Γτϊ; τή; πυραμίδος. Ό πολλαπλα- 6ει ίδ.αιτέρο); εύνοϊκήν διάστασιν «ιαβμό; των άναγκών Είς εξειδι-, είς την ιΕλλάδα, τής όποία; ό ρυ Χευμένον έπιστημονικόν προσ(,).τι- θμός άναπτΰξεως ύπερδαίνει ήδη *ν, είναι άνάλογο; πρό; τόν όλο- καί αυτόν τόν Ίαποηικόν, ίίστις νέν έ.τιταχυνόμενον ρι<θμόν άνα- θεωρεϊται ώ; τί; έκ των ταχυτέ- πτΰξεο);. ρων τού Δυτικοΰ κόσμου». ' Πάντα ταυτα, Οεδαίω;, δέν δύ- Τά άριθμητικά δεδομένα, επί νανται παρά νά δημιουργοϋν εϋ· των οποίων ά έκπρόσωπο; τοϋ Σ. νοϊκάς προϋποθρσει; καί κατάλλη- Ε Β. έσττ>5ΐξε τήν αισιοδοξίαν 'ον ψτχολογίαν διά τόν έπαναπα-
του, ρίναι( έν γενικηί; γραμμαίς, τρισμόν τών 'Ελλήνων έπιστημό-
τά άκόλουθα: , νων έξιοτερικοΰ, τών οποίων ?χπ
Άπό τοΰ 1953, τό προϊόν τή; Λνάνκην ή αναπτυσσομένη οίκονο-
ιιιτγ/,ινίαΓ αίέήνΡτ«ι ■■> ,ιίηον ^ια Τ'1; Χώοα;· Α°*Κ —άς τό
προσθεσονμεν— αί ώς ανοι εν>νοϊ-
κίΐι προυπ)σ·ει;^ νά μή ΰφίσταντκΐι
διομηχανία;
μέ μέσον
ετήσιον ρυ&αόν,9,4% , των κατα-
σκενών μέ 10,9% καί τής γεο>ργί-
ας μέ 3,47'-) έναντι ρυθμοϋ αΰξη- τΤ)ν
την Κυανόλευκον μρχρι; έ-
ξοφλήσεο); των χορηγουμένίον δα
νείων/ παρέχιε πλείστας όσας χρη
ματοδοτικά; διει<κολύνσιεις. Έκ τούτου, γεννάται τύ έροντημα, εάν οί αύτοι >:ρτιμ«τι>δοτικοί κανύνε;
θά διέπουν καί τα ούτω ναυπηγού
μενά σκάφη, ,δε·)ο>μένου δτι αί
σχετικώς άναγραφείσαι πληροφο¬
ρίαι άναφρροιιν, ίίτι - ναυπήγησιςί
των πλοίιινν αυτών θά γίνεται διά
λογαριασμόν τών ξή·ων ναυτιλια-'
κων έταιρειών καί, έπομέν(ος( ά¬
νευ οϊιδεμιάς δεσμε-ύσεω; διά την
έγγραφήν είς τύ Εθνικόν νηολό¬
γιον.
διενκολύνσει; διά την
εί; τύ Εθνικόν νηολόγιον, άφο-
ροϋν είς τήν προσέλκυσιν μόνον Ι
τών Έλληνικής πλοιοκτησία; σκα
φών. . Ι
'Η Έλλά; δύναται νά καταστή
διεθνές ναυπηγοεπισκεναστικ ό ν
κεντρον, διά τής προσελεύσεως1
τών 'Ελληνικών καί μόνον έφοπλι
σΤικ(7>ν έταιρειών/ αΐτινες έδρεύ-
ουν είς τό έξοιτερικόν καί αί πά
ΚΑΤΑ 1,5 ΜΟΝΑΔΑ ΑΥΞΗΘΗΚΕ
ΤΟ ΑΝΑΠΡΟΕΙΘΦΛΗΤΙΚΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ
Τύ άναπροεξοφλητικό έπιτόκιο πό την άπροθυμία ίγκαίρου έπι-
ή; πιστώσειον άπύ τί; ήδη
πΟφα5η Της Νομιαματ^ης Επι-
πλαΐβΜ
μ"Ο°)ν'
λουθοϋν την ίδ(αν διαδικασίαν ( ραγγελίαι των είς τα ξένα ναυπη-
χαί παρέχουν τάς αύτάς μέ ημάς
έγγνήσεις πρός τό ξένον εφοπλι¬
στικόν κεφάλαιον, π·ρός τόν σκο¬
πόν αύΤόν. Γεγονός, ομως, είναι,
ότι ή ΕΤΒΑ, προκειμένον πε-ρί
νατιπηγήσεω; πλοίων Έλλήνοιν εν
διαφερομένων καί υπό τόν δεσμεν
τιν.όν όρον, ίίτι τα οΰτω ναυπηγού
Α,! , ο „ . που λαμδανονται για την περιστο
Αλλω; τε, αι θεσπισθεισαι . , _ „ . ' . .
Λη των χρηματοδοτησεονν, και αρ
μονικώ; πρύς τήν απά 1ης Ιου¬
λίου έ.ε. αυξήση κατά 1,5—2 πο-
σοστιαΐε; μονάδε; των έπιτοκίων
χορηγήσεων.
"Οπ<ο; είναι γνωστό, τό άνα- προεξοφλητικύ έπιτόκιο ρυθμίζη τόν τόκο ποίι κατα6άλλο>>ν οί έμ-
πορικέ; τράπεξε; στήν κεντρική
Τραπέζα, έν προκειμρνο) την Τρά
πεξα τή; Έλλάδος( κατά την ά-
ναπρορ^όφλ.ηση έμπορικών γραμ-
Η ΕΚΔΟΣΙΣ ΔΙΑ.ΤΛΚΤΙΚΩΝ
ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΖΛΧΛΡΕΩΣ
Τό ύποιιργεΐον 'ΕΘ/ικής Οίκο¬
νομίας (τομ'ΐύς Έμττορίθί») έκοινο
ττο,Γα:ν είς τάς ττίριφϊρε.ακάς Ο¬
ν διά τή'
αύτάς τό
πηρεσίας τον
όττοίας παριέχεται ε,ίς
ς ρχ
δικαίωμα νά έκδίδουν διατακτικάς
διά την τΓρομήΊθεκ»/ κρατικής ΐ,α
χάρεως έκ μέρους Τών χοΜδρεμ-
τόρων τού εΐδους αττ' ει^είας άπό
τα έργοστάσια.
Εϊδ:ι<ώτερον ή απόφασις αυτή ττροδλέπει, τήν έκδοσιν διατακτι κων δ'ά την παραλαβήν ζαχάρε- «ς όπτο τής 4ης τρέχοντος προ¬ κειμένον διά τό έργοσάσιον Πλσ τέος, άττό τής 9ης διά τό εργο¬ στάσιον Λαρίσης κσΐ άπό τής 10ης διά τό έργοστάσΊθν Σερ.ρών. Έπίσης προβλέττεται όπως τό ΆττοθηκειυΓηιχον Κ^/τρον Πειραι¬ ώς έκδίδει καί αύτό διστακτικάς διά την παραλα)6ήν ζαχάρεως έκ τών τριιϋν ζ<ΐχοοροι>ργί.ίον μετα
την έξάντληισιν των ενρισκομι.ν«^
είς χείρας τού άποθε.μάτων το^
εϊδους.
υαγγεΛΚΐι των ειζ ΐίΐ εε νιι ναιτ;ιτ - , » . . - ι
. , , λ- η < ματιων και σιιναλλαγματικων λε- γεια είναι τεράστιαι. Ούτω, θα *. , ___. . ΛντΛ«,.,« «ηπ,,,.η κχιομεν καί την προοδοκίαν της | Εγγραορής των ναυπηγησομένων. είς Έλληνικά νανπηγεϊα λατών τού;, τών έντόκων γραμμα τίιον ποϋ έ'χονν στήν κατοχή τονς ταβολ&ν ην,χα ναυπηγεια σκ«φων . εις το ΕΜνικον νηολόγιον. Εαν,' Ι λοιπον, η παροχη εγγνησεΐον τη; εις το άνοιχτο ι όμολο- ?()% ΕΤΒΑ άποίτκοπή, πρωτίστω;( ίς τουτο, τότε άπαιτεϊται νά γίνεται' αΰοτηςά έ·πιλογή τών ίπιδύέων έφοπλιστών τονς «νάσχεση τών άποταμιευτι- καταθέσεων καί οί όπωσδή- ποτε μεγάλε; άνάγκες τής χρημα ληξιπρόθεσμε; (οί χρηματοδοτού- μενοι προτιμοΰν νά πληρώνουν ά- κόμη καί τόκονς ύπερημερίας, πα- ρά νά στερηθοϋν κεφάλαιον κινή¬ σεως). Τό φαινόμενο αύτό όδη- γεί τίς ΐ,μπορικέ; τράπεξες σέ έν- ταση τί; άναπροεξοφλήσεω; πα- ράλληλα μέ τήν έκλεκτική άνακα- τανο-μή των διαθεσίμων τού;. ΙΙράγματι, δπιος προκύπτει άπό τήν τελευταία 15θήμερη κατάστα- ση τή; Τραπέξη; τής Ελλάδος, τό ΰψο; τών έντόκων γραμματίοιν τοΰ δημοσίου, ποϋ περιέρχεται στά χέρια της, αΰξήθηκε άπό 64 έκα- τομ. δρχ., ποΰ ήταν στ'ι; άρχές τοΰ ετους, σ^ά έπίπεδα των 6.151 έκατ. δρχ. τήν 15.7.73, έντύ; δέ τοΰ πρώτου Ιδθημέρου τοΰ Ιουλίου σημείωσε άνοδο κατά έ'να δισεκ. δρχ. περίπου. θά π,ρίπει δέ νά σημειωθή, δτι τα εντοκα γραμμά- τια δέν προέρχονται άπό χρηματο δότηση τοΰ Δημοσίου, άλλά χυοί- ι>; άπό τί; άναπροεξοφλήσει; των
,· · - · ποτε μεγιΐΛες αναγκε, χΐ|, τ,ν1»""· >"» """ **> >*··~.ν>"·—τ·-·ι—= —
δανειοληπτών ι-φοπλιστων τού ε- , τ()δοτουμίντ>. {αο Των τραπεςων Ι τραπ,εζών. Έπίση; τό γεγονός δτι
ξωτεοικου, δια να μη επαναληςτθη ^ 6ιο χίΐνιώνι είσαγωγέων καΐ' οί χορηγήση; τή; Τραπέζης τή;
τό κακόν προηγούμενον της Λθρο .ξ /ων πελ<ϊτων τοι,- πρ0κα- | Ελλάδος πρό; τί; τράπεξε; καί α; έγγηηφής είς το Εθνικον νηο ^, στενότητα διαθεσ.'μων στίς'τοΰ; ίδιώτε; αύξήθηκαν τό πρώ- λύγιον πληιθώρας σκαφών ξένιον , ,. . ΐ-ηίη /Α,',νρτπ, «αί ά- το ΙδΌήιιερο τοΰ Αύγούστου κατά 541 έκατ. δρχ., έναντι 39,7 τού επίδρασιν ίτέ- ρων χρονίων φαινομένων τή; Έλ ληνική; πραγματικότητο;, έκ τών οποίων, ώ; ευνόητον, δέν έξαιρεϊ- ται καί ή λερναία ΰδρα τή; Γρα- φειοκρατία,ς... ΤΑ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΛ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ Κατόπιν σχετική; άποφάσεο); τή; Νομισματική; Έπιτροπή; ένε κριθη δπιος ή Άγροτική ΤριΊπε'ςα υπό καθοριζομένα; προϋποθέσεις, τέλοι»; τού 1972. Αύτοι είναι καί δέχεται, α.'τήσει; καί παρέχη ε οί λόγοι —μαζί μέ τήν αυξήση των συναλλαγματικών άποθεμά- τοιν >ατά 12 έκατ. $ τό πραιτο
Λίαν ένβιαφέροντα είναι τα Ι
συμττεράισιματτα τής καταρτισβεί-
σης ύττό τήκ; Άγροτικής Τραπέ
ζης μβλέτης πρός ύποδοήθησι.
τής άκπττύξεως τής Εύμι/ΐανιας,
καθ" δσον τα δορίαματα αυτής
9ά ηδύναντο, κάλλιστα, νά άψο-
ροθν καί είς ττάσαν άλλην, έττ'-
αης κα8υστερηιμέν(ην ο!ικσνομι.κιώς
ττεριοχήν τής Χώρας.
Τό σχετικόν σχέδιον τής ΑΤΕ
άττο/λέτΓπ είς την άττοτιλεσιμο-
τικωτέ.ραν έχιμίτάλλειχτιν τώ»; δια-
θεσί.μων τταραγωγικών πόρων,
ττρός ίηιμιουργίοΜ ύγιούς καταστα
σεως. σταθερώς ύψηλής άβασχο-
λήσεως, αύξησιν τής τταραγωγ;-
κότητος καί, τέλος, βελτίωσιν
τού είσοθήματος των απασχολου
μένω'/.
Καίτοι, δμως, τό ύττ' δψει σχέ
διον αύΕάνει τό κατά κεφαλήν ά-
καθάριστον ει'σόδηιμα κατά 82%,
έν τιύτοις, έξαχολουθεΐ τούτο νά
παραμένη χαμηλόν καί ή ττεριοχή
νά έ,μφανίζε—(ι ϋστερούσα δχι
μόνον ίναντι τοθ μέσου δρου '·*ής
χώρας, άλλά κα'ι έναντι αλλων γε
ωγραφικύν —ιριοχΛν αυτής. Τούτο
—ττροστιβΐται— όφείλεται, βα¬
σικώς, είς την όρεΐνήν δαμόρψω
σιν τής περιοχης καί είς την σπά
·ιν και χαμηλήν ττοιότητα τών
δ:αθεσίμον ττρός έκμετόΛλίυσΐι'
βαραγωτγικών ττόρων, ώς άλλως
τε συμΛαίνει καί είς άλλας όρει-
νάς ττερριοχάς τής χιινρας.
Τό τύξηιμιένον αύτό κατά κεφαλή··
εΐσόδηιμα έτητνγχιάνετο:, συμφώ¬
νως πρός τό ο-χόδιον της ΑΤΕ,
άφ' έ'Λ>ς .μέν λόγω μειο'χτεως τού
ττλτιθυσμοθ είς τό προβλεπόμενον
έττίττεδθν των 220.000 κατοίκων.
άφ' ετέρου δέ, έκ τής εντάσεως
τών δραστηριοτητων και'ι τής πλή
ρο^ς άττασχολησεως τούτων.
Δε&ομέκου δτι ή ττλήρης έφαρ
μογη τού έ^ΤΓσνηθέντος σχεδίου
&ά καλύψη, κατά το,μεϊς, ττερϊο-
δον άττό 5 έως 20 έτι7)ν (κατά
•μέσον δρον 12 έτών), ή χρονικ,ή
«λ'μάκωσις τοϋ ϋψους έττενδύσε-
ων ϋπολογίζεταΐ', ά& 5ετιαν καί
είς έκατ. δραχ., ώς ακολούθως.
300 έ,κατ. δρχ. δηιμΐόσιαι έττενδθ-
σεις καί 30 έ'κατ. Ιδιωτικαί κατά
την ττρώτην 5ετίαν, 285 έκατ. δή
μόσιαι έττβνδύσεις καί 25 έκατ.
&ρχ. ίδ'ωτικσΐ έπενδυσεις κατΑ
την δευτέραν 5ετίαν, 250 έκατ.
καί 15 έκατ. δρχ., ά/τιστο!χως,
κατά την τρίτην 5~ίαν, 250 έ-
χατ. καί 10 έ»ατ. κατά την τε¬
τάρτην 5ετίαν καΐ 205 καί > 10
ί<α.τ δρχ. κατά τήν ττέμ—τη« 5ετ!αν. "Ενχτντι δέ των ώς άνω δάττανών, ττροβλέττεται αύξησις τής οΛΛΌλ'κης ά«3αθαρίστου ωφε¬ λείας κατά 1ά3 έκατ. δρχ. ετη¬ σίως. ΑΊ ίδιωτικαι έττ€νδύσεις) αφο¬ ρώσαι κατά 90% είς τόν άγριτι- κόν τομέα, άντιττροσωτΓεύαυν 16 δισεκ. δρχ. περιττον κατ' άγρο- τικήκ οικογένειαν καΐ 4.ΟΟΟ δρ,χ ττερίττου κατά κεφαλήν άγροτικοθ ττληθυσιμοΰ. Αί δηιμόσιαι, έξ άΤλ- λοΐ/, έττενδύσεις, αφορώσαι είτε ϊϊς τήν χρη.ματοδότησ!ν έργων ύ- ιτοδαμς, είτε είς έττιδάτησιν μ«- σων τΓώραγωγής, άνέρχονται είς 1.040 έκατ. δρίχ. Βεβαίως, δοθέντος τοΰ σοβα- ροθ Οψονς τΛν άτταιτουμένων έ- ττενδύσεων καί λαμβαναμένου ίπτ' όψιν, δτι ή όκ τής ττραγίματοιτοι- ήσεως καϊ λειτουργίας των ττρο- τεινομένων έργων ωφελεία βά τφέ τηει νά εΤναι άνάλογος ττρος τό κοστος αυτών, ή 4ττδ κοινοικοο;- ι<οΐΛΜΐκή)ς ιτλο.|ράς αξιοϊλιό'γηο'κ; «αί Ιβοάρχησις, ώς και ή λήψις άττοφάισεων διά την εκτέλεσιν ή μή, έν» δλω ή έν μέρει, των έττι- θΓιμοτνθέντων έργων, ένατΓ6·<£ΐτα' είς το Κράτος. ΤέΛος, είς την μελέτην Οττογραμ μίζεται. δτι, ες ιτερίπτωσιν λή ψεως αποφάσεως έφαρμογής τού ττΓοτεινομένου σχεδίου, ή ΑΤΕ είναι είς θέσιν, διά τών περΐφερει ακών ΰιτηιρεσιών της, νά άντιιμετω ττιση ά— στελεσιμαηικώς την χρη- ματοδότησιν το0 ·τΓρωτογενους το- μέως τής μεταττοιήσεως (αγροτι- <α'ι βιομηχανικαΐ βιοτεχνίαι κλττ.) διά τής χορηγήσεως, άφ' ενός μίν των άτταραιτήτων μεσαμαχρο ττροθέσμων- δανείον, άφ' ετέρου δέ, δ·ά της παροχης τεχνικόν καΐ οικονομ ΐικών συ.μ6ουλών πρός άττο τελεσιματικήν κα'ι έττωφελεστέραν χρησΐιμοττοίησιν τών έττενδυομέ- νων κεφαλαίων· ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ σιν στεγαστικών δανείιον εί; άγρό τα; διά την ανέγερσιν νέίον οϊκι- ! ών πρό; στέγασίν των λόγ(ι) κα- Ι^θήμερο τού Ιουλίου, πού άνέρ- ταστρο/_ή; των παλαιών έκ δια- χεται ταχέιος ή ποσύτη; τ(τλ· κυ- φόρων αίτιών (πνρκαϊάς, σεισμών κλοφορούντων τρ<ιπεζογραμματίο)ν κλπ.) ή διά τήν αποπεράτωσιν ! (1.094 Ικατομ. δρχ. στό ·Γη)ιο; τών 57.4,92 τό α' 15θή,μερο). Προκειμένοιι άκριβώ; νά άπο- θαρρυνθή ή τάση προσφύγη; στά πιστωτικά διαθέσιμα τή; Τρίΐπέ- ΐης τής 'Ελλάδο;, αΰξήθηκε καί πάλι τό άναπροεξοφλητικό έπιτό- κιο κατά 1,59£·, στό 9%. Σνγχιςό- νως, ομως, λ.αμβάνονται καί αλα μέτρα περιστολή; τή; ρενστότη- τος τών τραπεζών Κατωτέρω παΐ/έχεται μιά είκό να τής έξελίξείο; τού ΰψον; τοϋ άναπροεξοφλητικοΰ έπιτοκίον κατά τήν τελευταία βετία: α:, έγγοηφ'ΐς εί; τύ Εθνικόν νηο λύγιον πληθώρας σκαφών ξένιον συμφερόντιον —(ό; ή Κυανόλευ- κο; νά άπετέλει σημαίαν ^ϋκαιρί- άς!... Βεβαίως, δέν άμφισδητεϊται, ο- τι διά τή; προσελκνσεως τών ξί- νων ν;»υτι.λιακών έταιρειών πρύ. | ναυπήγησιν σκαφών είς τα 'Ελλη νικά νανπηγεία, χάοι; εί; τα; πά ρεχομένας υπό τή; ΕΤΒΑ εγγύη¬ σις, τό οτν«λλαγμ.ατικόν δφελο; διά τήν Εθνικήν "ΙνηνΛΐιίπν 0ό οηιααντικόν Ίοΰλιο; 1967 4,5% Ίούνιος 1908 5,0% Φε6ρ. 1969 5,5% Ιούλιος 1969 6,0% Σεπτ. 1909 6,5% Μάϊος 1973 7,5% Ιούλιος 1973 9,0% ΑΝΘΔΙΚΗ Η ΠΡΘΘΠΤΙΚΗ ΠΑ ΤΙΣ ΤΙΗΕΣ ΑΡΓΥΡΘΥ τούτων. Ι Προϋπόθεσι; χορηγήσεως τών α νιοτέρο) δανείο>ν τίθεται, διά χής
αυτής άποφάσεολς, νά ?χη πραγμα
τοποιηθή μέχρι τή; 24η; Δεκέμ¬
βριον 1972/ ή έναρξις των εργα¬
σιών κατασκευη; τής οικίας υπό
τού αΐτονμένον τό σττγαστικόν
δάνειον άγρύτου, τοϋΐΗ> δέ νά άπο-
δΕΐκνύεται έκ προσκομιζομένων δι
καιολογητικών.
ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΓΙΑΣ
ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΝ
ΕΙΣ
ο'ικονομίαν, θά
Διότ', κατά τα
Ένώ οί τΐιμές τοθ άργύρου έ-
ττηδησαν τήν ιτερασιμένη Τετάρτη
(1.8.73) κατά 5,15 ττέν/ες άνο
ούγγία στό Χρηιματιο-τήριο Μ-:-
άλλα. σήμερον, τα Έλληνικά να»·- τοΜων τού Λονδινου, για να φβα
πηγεία τελοΰν'έν πλήρει άπασχο- σουν τα έπίττεδα των 115,9 ττεν
'λήσει πολν δέ περισσότερον, δέν ν,ήν άνά ούγγία, οί προδλεψεις
γρννάτα, θέμα έξασφαλίσεω; έρ- τού εθικοΰ μεσ.τικοθ οίκου Σα-
ι Γ
- π" τύ έγχώριον εργατικόν
Μοντα.<ιο·», οί τΐιμές ' οταν ή ναυπηγοεπισκευ τού άργύρου πιθανώς νά ύττερ- γατας.. 1ΗΜ0ΣΙΕΥΣΕΙΣ ΙΣΟλ Δ.ο.,ήοεων Αν^μ-,ν 6τ. β, Φέρετα, .10 γνώσιν των ΆΕ*τ. Ετο.ρ«ιων καί ετα.ρ«.ών Περ.ωρ.σμέν φοοεωο «β κ. ΎποοργοΟ Εμπορ<ου Οπ της 1·)12)85. δπμοσ,βιιθεί-τκ ««ο τβ *.· ♦ Ε.Κ. (_5λτ|ον Ανωνώι^ν Ετα.ρβ.ων). 6ρΙΖ«τα, *τ« το, νά συνεχΐοωο, δημοσ.εύουοα. έγκυρωα ιτκ ΠροοκΑήοεκ τβ,ν Γεν,κβν Ζυ^οίΐον καΙ τοΰο Ισολογ.εΐκ^ των Μ τ* ο*<*«η,,κπ« Μ- έ^Ρ'δοα ^ΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ΠΡΟΣ·ΥΓ»ΝΟΙ ΚΟΣΜΟΙ-. Οκ: «Υένετο μέχρ. «Οδτ δ,ά ττ>:
πρό τθο ουγχβνεύσεϋκ: -ο.
δ.απιστοθται γενιχη με.ωση των
άττοθεμάτων ώργΰρου σέ δλο τόν
«άσμο. 'Η τπρόσφατη ό>.·ατ !>μ,ηση
όφείιλεται στττν έκ νέου χαιλάίοση
τής ϊσοτιιμίας τού δολλαρίο·; καϊ
στήν πτώση των άττοθεμάτων άρ
γύρου σέ δλο τόν κόσμο. Ή ττρόσ
φατη άνατίιμ'ηση όφεΛεται στή"1
έκ νέου χαλάρωση τής Ισοτΐιμίας
τού δσλλαρίίου καΐ στήν τττώση
των άττοβΒμάιτων άργύρου στή^
άγορά τής Νιέας 'Υόρ.<ης, άλλά οί προοπηκος .μοκ'ροχρονίως έμιρα νίζουν τόν άργυρο σ' άκόμη ττιό ΰψΓ,ίλά έττίΐΓτειδα. Ό οΐκος Σάμιουβλ Μόντακιου ύτΓαλογ·ίζει δτι τα βαγκόσ.μια ά- ποθέ,μοττα άργύρου έμειώθησα κατά 2,5 χιλιάΐδες ,μετριικούς τόν νους τό 1972, στά έττίττεδα των 10 χιλιάδων τόννων. Ή ττρσσφο- ρά κατά τό 1972 ύπολογίζετα οτέ 11.312 τόννους άργύρου, πε- ριλσιμδαναμένων καΐ 8.750 τό-ν- νων νεοεξορυχθέντος μετάλλου, ένώ ή παγκόσμιος κατανάλωση σέ 13.485 τόννους, ττερι- ήζ ΤΓθσότητττος των 12 630 τόννων ποϋ εχρησιμοποι¬ ήθη στήν άρ/υρσχρυσοχοΤα κα'. τήν 6',αμηχανια. Έν τούτοις, ττα- ρά τίς ττροο—τι·χές γιά περαιτέ¬ ρω αύξήσε'.<, τών τ:·μών τού άργύ ρου «ατά τό 1973, τό κυριαρχούν στοιχεΐο στήν άγο·ρα τού μετάλ¬ λου είναι ο! κερδοσκόττοι, οί ό- ττοΐοι δυνατόν νά φε-ρουν μεγά- λες δια·<υμ<άνσ£ΐς στάς τιμές, τα ττάνω κα πρός τα κάτω. Έν τώ μετ—ξύ, δΐαΐβιστούται Α κώθετος ανοδος τών τ,,μών τοθ .μέταλλον ίντ|ϊ>ς τού τελευταίου
3,μήνου. Ό άργυρο^ άνετι,μηβη
άττο τα έπίττεδα των 85 ττεννών
άνά ούγγία στΐς άρχές τού Μαΐου
στά ύψη των 116,9 ττροχθές. Οί
αύςήσεις αύτές άποδίδονται ή
έττιδραση τής ελευθέρας ■Ί'μή':
τού χρυσού κσθως «αί στήν νεα
νϊμισματική άβεβαιότητσ ή όιτοια
παρατηρεΤται τίς τελευταία Πμέ-
ρες στά διεθνη χρηματΐιστήρια
συναλλάγιματου.
Πίσω δμως άπό τίς έητιδράσεις
τού χρυσού καΐ τών σΐΛΌλλαγμα-
των, ύττάρχει ή διαττίστωση δπ
τα ά—οβέμιατα άργύρου στήν ά¬
γορά τής Νέας ■Υόρκης σΐΛ«εχι-
ζουν νά φθίνουν τταρά την -πρί>3
οτρμαντΐική ρευστοττοίηση τού
άργύρου ό—ό τα όιμερικανικσ
Ό ύφυπουργό; - περιφερειακό;
διοικητή; θεσσαλία; κ. Χρ. Μίχα
λο; ανεκοίνωσε δτι δι ετέθη σινμ-
πληρωμίΐτκιή πίστωσις 10 έκατ.
δρχ, διά την σι>ντήρηαιν καί 6ελ
τίωσιν τής έθνική; όδοΰ Λαμία;
— Φαρσάλιον — Λαρίσης.
'Ωσαύτω;, διετέθησαν 8 έκατομ
μύρια δρχ. διά τήν άσφαλτόστριο-
σιν τή; άδοΰ πρό; Μαλακάσιον ά¬
πύ τής ΈΟνικής όδοΰ *Ιωανν[νο>ν
— Τρικάλιον.
ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ Ο ΤΟ
ΜΑΤΟΙΙΟΛΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ
οτρατηγκά άττοθίματα. 'Υττενβημ: Α'ι 6ιομηχανία; καί Ριοτεχνίαι
ζε-αι ότι ή ρίυστοποίηση αήτη παραγωγή; τοματοπολτοΰ ύποχρε-
ε σάν άττοτέλΕσιμα τήν (οάμψη οϋνται δπω; διαθέτοΐ'ν εί; τήν ε¬
σωτερικήν κατανάλίοσιν ποσοστύν
τουλάχιστον 30% επί τή; παραγω
τών τ ι,αών τού άργνρου κατά το
-ροηγούμενο 2μηνο κατά 15 πέν·.
κες άνά ούγγία. Πρό έτους οί τι-
μές τού άργύρου ευρίσκοντο στά
ής τοματοπολτού έσοδεία; 1973
ώ ποσοστόν τουλάχιστον 357ε έ-
μς ργρ ρ
έττΐττεδα τών 60,4 ττεννών καΐ ; -τί τή; παραγωνής άποφλοιωμένης
καθ' δλην την 6:ώρχίΐσ τού έφε- τομάτας τή; αυτή; έσοδεία;.
τεινοΰ ετο4."ς. τα χαιμηλότερό τους| Τάάνωτέρω όρίζοντα^ διά τής
έτπτεδο δέν έ—σε κκττω άπό τίς ύπ' αριθ. 60)1973 Άγορανομική;
03 τηεννες άνά ούγνα.
ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΕ
ΘΝΗ ΕΚΘΕΣΙΝ ΛΕΤΚΩΣ1
ΑΣ
Κατάτν άποο;άσι;ω; τού
γού 'Εθνικής Ο'ικονομία;, τό Σιμ
βοΰλιον Προιοθήσεω; 'Εξαγο>γών
όργανο')νει τήν επίσημον συμμετο¬
χήν Τίΐς Ελλάδος είς την Γενι¬
κήν ΔΐΕθνή Εμπορικήν "Εκθεσιν
Διατάΐεω;, εί; τήν οποίαν άναφέ-
ρονται καί τα εξής:
— Ή είς την εσωτερικήν κα¬
τανάλωσιν διατεθησομίνη ποσότης
τοματοπολτοΰ έσοοείας 1973, δέ¬
ον ό'πω; είναι συσκειιασμένη εί;
κυτία των δ, 1, %, %, 1)5 καί 1)
10 κιλοΰ( ώ; καί είς σωληνάρια.
Τό ποσοστόν τοΰ είς κυτ(α των 5
κιλών παραγομενου τοματοπολτού
Λευκίοσι'ας, ή όποία βά πραγματο πρός διάθεσιν είς την εσωτερικήν
ποηθή άπό 31.8 ?(ο; 23.9.73. | κατανάλωσιν δέν δύναται νά εί-
Είς τύ ενιαίον ελληνικόν περί
πΤΓθον θά προδληθοΰν βιομηχανι-
;:ά ποοϊόντα, ςίδη φέρ φορζέ, κάμ
πιν·κγ καί θαλασσίου τουρίσμοΰ,
χυμοί, ποτά, ήφάσμ/ατα, ετοιμα έν
δύματα, υποδήματα, χαλιά, φαρμα
κευτικά προΐόντα κοσμήματα καί
ειδή λαϊκής τέχνης.
Οί δαπάνε; άποστολής τών έκ-
θεμάτιον είς τήν Λεΐκκιοσϊαν καί έ-
πιστροφής των( ώς καί τα έν γέ¬
νει ξξοδα όργανώσειος καί λε'τουρ
γ(ας τοΰ ελληνικόν περιπτερου,
βαοννουν τό Ε
ναι ανώτερον τού 20% τής όλική;
ποσότητος τοματοπολτού, τής προ
οριζομένης διά τήν διάθεσιν είς
τό εσωτερικόν. !
— 'Η κατά τάς περί έξαγωγών
κειμενας όιατάξεις διάθεσις υπό
τών ώς άνω βιομηχανιών καί 6ιο
τεχνιών εί; τό εξωτερικόν τομα¬
τοπολτοΰ καί άποφλοιωμένη; το¬
μάτας έπιτρέπεται μετά προηγου¬
μένην υποβολήν εί; τό υπουργείον
'ΕΘνική; ΟΙκονομία; (τομεύ; Έμ "_μ_
πορίον) ϋπευθΰνου δηλώσεως
λήψιν σχθΐΐκή; αδείας.
ΔΙΑΒΗΑΑΑΤΑ
ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΠΙΣΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ
Συμφώνως ττρός τάς διατυπω¬
θείσας ύττο τού Συνδέαμου Έλλή
νχον Βιαμηχάινω^ άττόψεις αΐτινες
καΐ θά εκτεθούν έν ττλάτει πρός
τοϋς άρμοδίους ί<—ουργούς, τα ληφθίντα μέτρα πΐ.ριορισμού τής πιστοδοτήσεως των έπιχειρήσε- ων είναι δυνατόν νά έχουν σοβα¬ ράς έπιπτώσεις έττ'ι τής έγχω- ρίου παραγωγής καί, γενικώς, νά άττοβοθν παράγοντες τής άνα στολής τής ιταραγωγής. Έπίσης, νά δ (πϊγικάνχουν τάς είσαγωγάς καί, τβλος, νά εϋνοήσουν άνατι- .μήσεις καΐ τάσεις άποθεματοιττοι- ήσεως. Προστίθεται., δτι κύριον στόχον τών διαβτϊμάτον τού ΣΕΒ θά αποτελέση ή τροττοποιησις των ττερΐ την πιστοδότησιν ρυθμί σεων «αί ή Οπόδειξις μ«τρων δυ- ναιμένων νά όπτστρέψοι.ν τάς έξ αυτών έττΐ τής οίκονομίας έπιτττω σεις. Βάσιν τάνν ίχ, άνω διαβη- μάτων τού ΣΕΒ απετέλεσαν άλ- λεττάλληλοι προσφυγαΐ πρός αυ¬ τόν των κλαθιικών βιομηχανικώς όργανώσεων, ώς «αί ττολλών με- γάλων βιομηχανιών ανεξαρτήτως κλάδου. ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΑΝΤΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΙΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Έκ τής άττοφασισθείστ>υ είσα-
γωγής 15Ο.ΟΟΟ τόν. σιτου πρόκ
171,15 έως 176,85 δσλλ άνα
τόνν. (ήτοι 5,13 έως 5,31 δραχ
άνά χιλ)μον), υμφώ.ως πρός τα
άττοτελέσματα τού διεξαχθέντος
πρός τούτο σχετιχού διαγωνισμοϋ
προκύπτει, ότι δέον νά έπανεξε-
τασθη τό θέμα της έξασφαλίσεως
τής τταραγωγής έφε,ξης σίτου, είς
τρόττον ώστε νά δύνατο:ι αύτη νά
«χλνπτη τάς καταναλωτ ι κ άς άνάγ
κάς τής χώρας. Εγνώσθη σχετι¬
κώς, ότι είς τόν άναπροσανατολι
σμόν αυτόν τής Έλληνικής σιτι-
κ,ήζ τΓθλιτηκής σννηγορούν καΐ ή
{.■π ικρατούσα είς την διεθνή άγο-
μάν άνοδ»κ.ή τάσις διά τάς τιμές
των σιτη·ρών. 'Υπβνβυμίζεται σχε
τικώς, δτι ττρό 10ετ!ας καΐ ττλέο'
δταν εΤχε εξασφαλισθή ή κάλυ-
ψις τών άΛΐγικών τής χώρσ; έκ
τής έγχωοίου σιτοηταραγωγής ύ-
ττεστηρίχθη ή άνάγ'κη άττοθαρρύν
σεως της σιτοκαλΐλιεργΐίας, δο¬
θέντος δτι τάτε αί διεβνεΐςτιμαΐ
τού σίτου ήσαν χαμηλότειραι καΐ
κατ συνέτπχιαν έττεβαρύνετο ή οι¬
κονομ ία διά την έτριδότησιν τής
σιτοκαλλ'εργείας, ώς έπίσης έπε
βαρύνοντο καΐ αι πιραγιματοποιού
μεναι έξαγωγαΐ ίτου.
Η ΕΚΔΟΣΙΣ ΔΙΑΤΑΚΤΙΚΩΝ
ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΑΚΧΑΡΕΩΣ. -
Τό υπουργείον 'Εθν. Οίκονομίας
(τομεύς Έμπορίου) έκοινοποίηοεν
είς τάς περιφερειακάς υπηρεσίας
τού απόφασιν διά τής οποίας πα-
ρέχεται είς αύτάς τό δικαίωμα νά
έκδίδουν διατακτικάς διά τήν προ¬
μήθειαν κρατικής σακχάρεως έκ
μέρους τών χονδρεμπόρων τοϋ εϊ¬
δους άπ' εύθείας άπό τα έργο-
οτάσια. Ειδικώτερον ή απόφασις
προβλέπει τήν έκδοσιν διατακτι-
κών διά την παραλαβήν άπό τής
σήμερον προκειμένου διά τα εργο¬
στάσιον Πλατέος, άπά τής θης
τρέχοντος διά τό εργοστάσιον Λα¬
ρίσης καί άπό τής 10ης διά τό
εργοστάσιον Σερρών. Έπίσης προ·
βλέπεται όπως τό Άποθηκευτικόν
κέντρον Πειραιώς έκδίδη καί αύ¬
τό διατακτικάς διά τήν παραλα¬
βήν σακχάρεως έκ τών τριών σακ-
χαρουργείων μετά τήν έΕάντλησιν
τών ευρισκομένων είς χείρας τού
άποθεμάτων τοΰ εϊδους.
ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΤΙ-
ΜΗΣ ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΣΟΠΕΛΑ1ΩΝ.
— Ως εγνώσθη, έΕεδόθη απόφα¬
σις διά τής οποίας άναπροσαρμό-
Ζεται ή τιμή διαθέσεως τών κρα-
τικών σογιελαίων κατά 0,70 δρχ.
τό χιλ) μόν, διαμορφουμένης ούτω
τής τιμής τοΰ προϊόντος είς 17,
20 δρχ. άνά χιλ) μόν, άντ) τών
16,50 δρχ. μέχρι σήμερον. Ή έν
λόγω απόφασις εκοινοποιήθη ήδη
αρμοδίως καί τίθεται άπό σήμερον
έν ισχύϊ.
ΕΞΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΪΕΙΣ
Η ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΚΕ¬
ΦΑΛΑΙΩΝ. - Ώς μεταδίδετοι έκ
Ν. Υόρκης, ουνεχίΖεται είς τήν
αγοράν κεφαλαίων τής πόλεως τό
κϋμα κερδοσκοπίας, τό οποίον προ-
καλείται άπό τήν διαφοράν τών
έπιτοκίων, ήτις υφίσταται μεταΕύ
τοϋ προεΕοφλητικοϋ έπιτοκίου καΐ
τών έπιτοκίων τής άγοράς χρήμα-
τος. Οιαδήποτε έταιρεΐα — προσ-
θέτουν αί πληροφορίαι — δύναται
νά δανεισθή άπό τήν Τράπεζαν μέ
έπιτόκιον 8,75% καί κατόπιν νά
προβή είς τήν αγοράν πιστοποιη-
τικών καταθέοεων άπό Τράπεζαν,
τα όποία δίδονται μέ έπιτόκιο 10,
4%. Ή διαφορά αύτη τών δύο πε¬
ρίπου μονάδων είς τα έπιτόκια
τροφοδοτεϊ καί ένισχύει τό έκτε-
ταμένον κϋμα κερδοσκοπίας. ΟΙ
τραπεΖικοί κύκλοι πιατεύουν, δτι
αύτη ή -όνακύκλησιο τού χρήμα·
τος προκαλεϊ δυσμενεϊς έπιπτώσεις
είς τήν νομιοματικήν ίοορροπίαν.
Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ Ε
ΟΚ ΝΟΤΙΟΣΛΑΥΪΑΣ ΑΠΟ 1 ΣΕ-
ΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. - Ως μεταδίδεται
έκ ΒρυΕελλών, θά τεθή έν ισχύϊ
τήν 1ην προσεχούς ΣεπτεμβρΙου
ή ύπογροφεϊσα μεταΕύ Κοινής Ά¬
γοράς καί Νοτιοσλαυΐας τήν 2Θ
ην παρελθόντος ΊουνΙου έμπορική
ουμφωνία. Κατά τήν διάρκειαν
συντόμου τελετής ό άρχηγός τής
Νοτιοσλαυΐας άντιπροσωπείας είς
τήν ΕΟΚ κ. Πέτερ Μίλιεβιτς καΐ ό
πρόεδρος τής έπιτροπής μονίμων
όντιπροοώπων τής Κοινότητος κ.
Νήλς Έρσμπολ διετύπωσαν τάς
εσωτερικάς διαδικασίας διά τήν £-
ναρΕιν τής ίσχύος τοϋ ύπογρα-
οημειωτέον — δέν περιλαμβάνει
φέντος συμτρώνου, τό οποίον —
τήν ρήτραν τοϋ μάλλον ευνοουμέ¬
νου κράτους.

Ή νομισματική άστάθεια έπηρεάΖει τόν
τουρισμό κα! την άγορά έργων τέχνηα
•Η πρόοματη, καΐ έν τινι μέ.ρω,
συνεχιζομένη διεθνώς νομισματι-
κή άναταραχή, είχε άντικτύπους
σέ δύο διαφορετικούς τομεϊς, άλ-
λά πρός την άντίθετη κατεύθυν-
ση: Ένώ έπληΕε τούς Βρετον-
νούς καί Άμερικανούρ, τουρί¬
στες, πού περιοδεύουν τώρα στήν
Εύρώπη, βοήθησε την άγορά εί-
δών καλών τεχνών στό Λονδϊνο
νά ανέλθη σέ νέα έπίπεδα τιμών
καί συναλλαγών. Τα εϊδη τέχνης
καί οί άντίκεα γίνονται άνάρπα-
στα σάν καταφύγιο των άποταμι-
ευτών, πού θέλουν νά άποφύγουν
τόν πληθωρισμό ή καί των κερ-
δοσκόπων, πού προσελκύονται
πάντοτε άπό έκεϊνο πού Ζητεϊται
μέσα σέ μιά άγορά πωλητών καί
δχι άγοραστών, δπως τείνει νά
γίνη ή διεθνής άγορά κατά την
τρέχουοα π^ρίοδο τού έντονου
πληθωρισμοϋ.
Οί Βρεταννοϊ τουρίστες
ταΕιδεύουν στίς χώρες τής Κοι-
νής Άγορας, ύπέφεραν έΕ αίτίας
τής προστάτου ύποχωρήσεως τής
Ισοτιμίας τής στερλίνας. "Ακόμη
καί στό Λονδίνον οί Βρεταννοί
ταΕιδιώτες γιά την Γαλλία άν-
τήλλασσαν, την περαομένη έθδο-
μάδα, μιά στερλίνα άντί ποσοϋ
όλιγωτέρου τώ·/ 10 γαλλικών
φράγκων (9,38 Ρ.Ρ.), έναντι 11,
95 τής βασικής ίαοτιμίας.
"Ένα θλλο χαρακτηριστικό τής
τουριστικής πρακτικής τούς τε-
λευταΐους μήνες είναι δτι ή έκ-
νευριστική καί άσταθής διεθνώς
που
νομισματική κατάσταση όδήγησε
πολλούς άπό τούς τουρίοτες νά
καλυφθοΰν προθεομιακώς διά τής
άγοράς συναλλάγματος της χώ¬
ρας πού επρόκειτο νά επισκε¬
φθούν κα'ι πρά τής αναχωρήσεως
γι· αυτήν. Ή έπιθυμία διακρατή-
σεως τοπικών νομισμάτων. άντΙ
συναλλάγματος, άπό τους τουρί-
στες άποδιδεται στήν διαπΐοτωση
δτι σέ πολλές χώρες τής Εύρω-
πης οί Βρεταννοί τουρίστες, βρΙ-
ρκουν δ>οκολίες νά αγοράοουν
άγαθά ,αί ύπηρεσΐες άπό «λιανο-
πωλητές», δΐδοντας στερλίνα,
άντί τού τοπικοϋ νομίσματος. ϊε-
νοδοχεϊα, καταστήματα, άκόμη
καί τοπικές ΤράπεΖες έμφανίΖον-
ται άπρόθυμες καί έπιφυλακτικές
νά δεχθοϋν στερλίνες, παρά την
προοπτική άνακάμψεως τού 6ρε-
ταννικοϋ νομίσματος, ή όποία ήδη
εκδηλούται. Τό γεγονός αύτό συμ
πίπτει μέ την αϊχμή τής τουριστι
κης περιόδου, πράγμα πού προ-
καλεϊ την μείωοη τής συνολικής
δαπάνης των Βρεταννών στό έ-
Εωτερικό. Μεγάλα θρεταννικά τού
ριοτικά γραφεϊα, δπως τού Τόμ-
σον καί Κλάρκσον καθορίϋουν τίς
τιμές των σταθερές μέχρι τέλους
Σεπτεμθρίου, γιά έκείνους τούς
πελάτες των πού απεδέχθησαν ή¬
δη τίς άναπροσαρμογές των 6ασι
κων τιμών.
Οί ΆμερικανοΙ τουρίστες άντι-
μετωπίΖουν κι αύτοι προβλήματα,
άλλά λιγώτερα άπ' δ,τι οί Βρε¬
ταννοί, έΕ αίτίας των ίσοτιμιών.
Γενικώς, δμως, δέν διαφαίνονται
σοβαρές ένδείΕεις ματαιώσεως ά-
φι'Εεων των πληττομένων τουρι-
στών, έΕ αίτίας τής συνεχιζομέ-
νης νομισματικής άναταραχής.
ΈΕ δλλου, ή δνοδος των τιμών
των είδών τέχνης στήν άγορά
ΣΟΘΕΜΠΥΣ καί ΚΡΙΣΤΥ τού
Λονδίνου, ένισχυομένη άπό την
διεθνή νομισματική άστάθεια, έ-
χει Εεπεράσει τα δρια κάθε έλέγ
χου. Σάν άποτέλβομα ό κύκλος
εργασιών το ϋθϊκου ΣΟΘΕΜΠΥΣ
άπό πωλήσεις είδών καλών τε¬
χνών στά τέσσερα διεθνή κέντρα
τού, αύΕήθηκε κατά την περϊοδο
1972 — 73, πού λήγει αυτήν την
έθθομάδα, κατά 67%, στό ϋψος
των 72 έκατομ. στερλινών. Έπί-
σης ό ΟΙκος ΚΡΙΣΤΥ επέτυχε
αϋΕηοη των πωλήσεών τού κατά
74% οτό ϋψος των 34 έκατομ.
στερλινών ένώ ό μικροτέρας Οί-
κος ΦΙΛΙΠΣ, επέτυχε νά αύΕήση
τόν τΖϊρο τού άπό 1,8 έκατ £
πέρσι, σέ 7,3 εφέτος.
'Εκπρόσωπος τού Οϊκου ΚΡ>Ι-
ΣΤΥ, έρμηνεύοντας τό φαινόμε¬
νον εδήλωσε προχθές στό Λον¬
δίνον δτι «ή τρομακτική δνοδος
των τιμών ΐπηρεάσθηκε άπό την
άσυνήθη νομισματική κατάσταση,
την πίεοη των τιμών πρός τα κά-
τω στά διεθνή Χρηματιστήρια κα'ι
άπό την ένταση των άγορών εΐ-
δών τέχνης άπό έταιρίες τοϋ Σίτυ
καθώς κα'ι άπό Ίάπωνες συλλέ-
κτες ίμπερσιονιστικών πινάκων
καί κεραμικών τής Άνατολής».
ΤΟ ΣΙΤΙΚ0Ν ΠΡΟΒΛΗΜΑ ; οικονομικαί ειδησεισ - πληροφορίαι
Τό σιτικόν πρά6λημ«, μετά την
ό
άπαγόρευσιν υπό της
Κύο(»παϊκής Οίκονομκίίς Κοινότη¬
τος των έξίΐγιογιόν σίτου (σκλη-
οοΓι κια μαλιικοΰ) κια τοΰς δ.ατΐ'-
πωθέντας παλαιότερον (ρόδου; πτ-
ςιί ελλείψεως σιτηοίΤ,ν, ήρχισε· νά
προσλαμβάνη διρθνείς δκιστάσπς.
Οί ύοτεύθΐίνοι τής ΕΟΚ, δικαιολο-
γοΰντες την ληφθείσαν ώς δνω ύ-
πόφασίν τιον, δηλοίΎ ίίτι ή άπαγο
ρευσις των έξαγωγών σίτου Ιντοζ
των χορών - μελών της επεβλήθη
έκ ορόβου ίίτι (ίλλθ)ς θά σημειωθή

Ν ΓΕΩΡΠΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΓΗΣ
Ή —ροοτηάΊθεια οούξήο-εως τής
άγροτικης παραγωγής έΕαρτά-
ται καί άττό την άνιΰβγκη διαφυ-
Λάξεως των γονίιμων ττεδινων έδο»
φών ά—ό τόν άνταγωνισυό άλ-
λων τομέων της οίκονομίας (6ιο
μηχαΛΊ'ες, τονρισ>μός κ.λ.ττ.), ώ-
στε νά εξασφαλισθή ή Ικολόττό!-
ηρη τής διοτγιροοφομΐένη'ς ττροοπτ;
κης αυξήσεως τής ζητήσεως γεωρ
γοκτηνοτροφιικών προϊόντων στό
έσωτεριχό.
Ή άνερχομένη ζητήση των
τφθϊόντων αυτών διαφαίνετοι ά-
ττό τίς μέχρι τοϋ6ε έξελίξεις στο
ίσοζγιο είσαγωγών - έξτϊγω/γών
—ροϊόντων γεοργικής τταραγ&»γης
τής χώρας. Συγκεκρυμένως, ένν
τό σύνολο των έξαγωγών γεωργ
κων ΤΓροϊόντων αύΕήθηκε κατά
40%, ά—ό τό ϋψος των 8,9 δισ-.
δρχ. τό 1968 σέ
γ2,4 δισεκΌΓΤΟ'μιμύρια δραχ. τό
1972, ο? είσοίγωγές γ€ωργοχτηνο
τροφικών ττροϊόντων αύξήθηικοον τα
χύτειρα (64%), ά—ό τα έπίττεδα
των 5,3 δισβκατσμιμνρίων δραχ.
■πρό 5ετίας, στό ΰψος των 8,8
δισεκατομ,μυρίων δρχ. πέρυσι.
Τούτο όφείλεται κυρίως στό;
υτΓεσδιττλιαίσιαιμό των είο-αγωγών
ττροΐόντων φιτπικης ττοοραγωγής,
ττού ττό 1,7 δισΈικατσμιμ'ύρια δρχ.
τό 1968, άπασαν τα 4 δισεκα-
τομμύρια δρχ. τό 1972. Ή αυ¬
ξήση αύτη, Οπτολογιζοιμένη σέ
143%, έμφεριέχει ένα σηιμαΐντικο
ττοαοστο φι/Πικών ττροϊόντων, πού
ν σάν κτηνοτρο
ψές (άραβόσιτος) Ταυτόχρονα,
δμως, πάνω άττό τό 50% των εΐ-
σογωγών άγρστΐικών προϊόντω··
τό 1972 άΊφοροΰσε κ.ρέατα, άλ-
λαντινα κοβί γαλακτ<>κομικ.ά προϊ
όντα. ΟΙ ε,ΐσαγωγές των ττροϊόντω;
αυτών τταροικτίασαν μιά αυξήση
κατά 60% έντύς των τελευταίαι;
5 έτών, άτΓΟ τό ΰψος των 2,9
δισεκαταμιμυρίων δρχ. τό 1968
στά 4,7 δισεκατσμιμύρια δροοχ
τό 1972.
Σάν α—οτέίλεσιμα εξελίξεως αύ
ιών, τό ίσοζύτγΊον είσαιγωγώ'/ έ-
προϊόντων της χώρας εμεΐνε σχε
δόν άμετάβλητο ιμεταξύ 1968 και
1972 γιαττί τό ττνεόν<χσιμα τής "Ελλάδος (σάν γεωργιικής χώρας πού έξαχαλαυθεϊ νά είναι) στόν ταμέα αυτόν έλάχιστα αύςηθηκε άίττό 3,5 δισεκ. δρχ. τό 1968 σέ 3,7 το 1972. καί τούτο τταρά την αυξήση των έξαγωγών άγρο- ττροϊόντων κατά 4Οϋ τή" τελευταίαν ττενταετίαν. "Ετσι ή προοπτιική τού Ισοζυ- γίου αυτού, έμίκχν'ζεται μάλλο/ πτωτική αν ληκ^βή ίπτ' δψη ή ττρο γραμ'ματιζομένη αύξηκτη, τού έ- ΰ είσοδημα^ος καί τού άρι- θμού των τουριστων. Συγικεκ.ριΐμιένως μέ τόν προγραιμ ρη την κατανόΐλωσπ κρέατος άττό 452 ΟΟΟ χιλ. τόννους τό 1972 σέ. 555.ΟΟΟ τό 1977, σύμφωνο: μέ τό νέο ττενταιετές τπρόγραιμιμα οΐκονοιμικής άνκχτττύξεως, ττρογραμ ματίιζεται αυξήση τής έγχωρίου παραγωγής κρέαττος άπό 324. ΟΟΟ τόννονς τό 1972 σέ 505.ΟΟΟ τό 1977 καί μ·είωση των είσαγω γών άπό 128.000 σέ 50.ΟΟΟ] τόννιυς ά"/τιστσ5χως. Τούτο διμως θά έΐξαρτηΐθή. άττό την έπίτειιξη τής αυξήσεως τής έγχωρίου ττα- ραγωγής μηδιικηις κατά 75% στούς 3.340.000 τόνινους, τής κιριθής κατά 49% στούς 1.3ΟΟ.ΟΟΟ τόν- νους «αί τού άραιβοσίτοα κατά 46% στούς 9ΟΟ.ΟΟΟ τόννους, έ»/Λ ή τταραγωγή σ^αιι, ττιύ προγραμ ματίζεται, στούς 2.150.000 τά;- νους γιά τό 1977, θά επιτευχθή μέ αυξήση τής άττοδόσεως δοθέν¬ τος δτι ή καλλΐΐργονμ'ένη έκτοχπι Θά μειωθη άττό 9 έ<<αταμ. στρεμ- μάτων σέ 8.950.000. Άτταραίτητος τταιριΟΓγων γιά Βεβαίως, ή σιτοπαραγιι,γή, μοΛυ- ύτν είχε τΓθή έκτό; των σχετι¬ Ό Εμπορικάς Σύλλογος Άθη κρία τοϋ έμπορικοϋ κόομου τής νών άποδέχεται τήν εφαρμογήν χώραο διά τήν μειωτικήν θέσιν τοϋ συνεχοΰς ώραρίου λειτουργι- την όποιαν έλαβε έναντι αυτού ό μεγ πάν μέσον 6.ά τήν άποθάορνν άς των έμπορικών καταστημάτων ύπουργός Κοινωνικών 'Υπηρε- καθημερινώς καί άπό τήςθηςπρωι σιών». κών προγραμμάτων κα'ι μετήλθο- σιν των παρ.ιιγωγων οποις επιόί- οωνται είς την καλλιέργειαν σί- τού, εξακολονθεΐ να κΐ'μαι'νεται είς τα ίκ.ανοποιητικά ε.τίίΐίδα των 2 *- έ Κα, 6 30 μετά με- Ή βασική θέσ.ς των έμποροϋ, κατομμυρίο>ν τόννων έτησ(ως. Τού
τι) δέ, χάρις ίϊς την έντατικήν
κιιλλιέπγηαν κπί την χηηοιμο.τοιη
σιν 6ελτιο>μ.ίνων σπόοιον, μέ ίιρη·.
^ά, ιττρεμματικάς άποδοσίΐς. Ή Ι
ποσότης αυτή καλνπτει, φυσικα,
τάς ανάγκας τή; έγχωριοΐ' κατα-ι
ς, μάς έπιτρέπίΐ νά διατη
ίκανοποιητιΐ'ά άσφαλιστικά
νά
ποαγματοποιτισω.αεν και ωρισμρ- θεσσαλονίκης είς τό Συμβούλιον
ν«ς έξαγωγάς. Έκείνο, δμο,ς, τα; ·Επ,κρατείας κατά τής άπο-
ο,τοιον (ροβουμειθα είναι μήπιος ή
ο,τοιον (ροβουμειθα είναι μήπιος ή , Ε . . . ,_ .
. μόδα τού «χαπέλλου» έπεκτα', <Ράοεως Τ0° δ«>Ρ'σμο0 τού νέου δ.ότ, ως υποστηρ.ίουν τα περισ
θ ί ί ό ! Τ Διοικητικοϋ Συμβουλίου τού Τα- σότερα καταοτήματα δέν διαθέ
θή καί είς τόν σΐτον! Τούτο πρε- ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου τού Τα
μείου Άσφαλίσεως 'Εμπόρων.
Σχετικώς ό Σύλλογος έΕέδωσε
άμΓσο; έλλειψις σίτου είς τήν Εΰ-
οιίνΐην. "Ήδη, είς τάς ξένας άγο-
ράς, ή τιμή τού σίτου ελα(ίε Την
άνιοϋσαν κ(χί δέν {ι,-κί,ρχει άμςτιδ'ρ-
λ[α ίίτι ή άναδική αυτη τάσις θα
συνεχισθή. Άναζητο&ντες τού., λό
γους τής έν 'άψη ελλείψεως σιτη-
ρών είς παγκόσμιον κλίμακα, «ν«
φερόμίθα, επιτρο·χάδην, είς τάς
σιτοδείας, αί οποίαι πλήττουν/ σ/ε
δόν, έκ περιΤροπής, όλας τας σι-
τοπαραγωγούς χώρας, τήν ηύ;η-
κατανάλωσιν λόγω ύπερπλη
θυσμοΰ, ώς καί την πανταχοΰ ι«-
ροΰσαν( είς τοκιύτας θολάς .-κ-ι-
στάσεις καί κατΐιστάσρις, δ.εθνή
κεοΛοσκοπίαν.
Τό Οέμα μας, δμως, υέν ϊίναι
;ό σιΤικόν πρό&λημα είς παγκό¬
σμιον κλίμακα, άλλά ποία είναι ή
θέσις τής Ελλάδος ένανιι αυτού
καί {(πό ποίαν μορφήν έμφανιζεται
σήμερον τουτο. Καί άπό τής .τλεΐ'
ρας αυτής, δυστυχώς, η θέσις μας νά προοθήσομεν την παρ«γωγήν τό Υπουργείον 'Εθνικής Οίκονο-
οΰδόλως είναι ευχάριστος, πολϋ δέ ι σκληροΰ σίτου, μάς άποστερεϊ, ση- μ(ας (τομεύς άπασχολήοεως).
σημβρίαν, μέ διακοπήν μιάς ώρας παλλήλων είς τήν πρότασιν τού
διά τό μεσημδρινόν γεϋμα τοϋ ι Έμπορικοϋ Συλλόγου διά τήν κα-
προσωπικοϋ, τό δέ Σάββατον άπά θιέρωσιν τοϋ συνεχούς ώραρίου
9 π.μ. μεχρι 2.30 μ.μ. κατά τήν χειμερινήν περίοδον
Την θέοιν αυτήν απεφάσισε ό- συνίσταται είς τήν διαφωνίαν των
μοφώνως τό Διοικητικόν Συμβού είς τα προτεινόμενα χρονικά δ-
λιον τοϋ Συλλόγου. Παραλλήλως ρια. Ούτω, άντιπροτείνουν καθη-
άπεφάσισεν όπως προσφύγη, έν ' μερινήν λειτουργίαν άπό τάς 8.30
συνεργασία καί μέ τούς 'Εμπορι- μέχρι τάς 5 καί άπό τάς 8.30 μέ-
κούς Συλλόγους Πειραιώς καί ^ χρι τάς 2 διά τό Σάββατον.
'Επίσης θεωροϋν τήν πρότασιν
των εμπόριον ώς ανεφάρμοστον,
πει νά τό αποφύγωμεν, διότι προ-
κειται περί τού 6ασικο)τέρου εί-
δους διατροφής τής πλεονότητο^
τοΰ 'Ελληνικοϋ λα.οϋ —ΐκτό; εάν
εχωμεν νά τού προσφέρωμεν ηαν-
τ?σπάνι!... Ένδιχόμεναι τάσεις «Ί-,
ποκριη|»εως ή άποθεΐίατοποιησεοις
σίΤου, δέον νά παταχθοΰΛ' άμ£ιλί-
σότερα καταστήματα δέν διαθέ-
τουν τούς καταλλήλους χώρους
διά παραμονήν καί τήν ένδιαίτη-
τήν ακόλουθον ανακοίνωσιν: ,σιν των ύπαλλήλων. Πρός έζέτα-
«Συνήλθε σήμερον τό Διοικητι- ι σιν των προτάσεων των έμπόρων
κόν Συμβούλιον τοϋ Έμπορικοϋ πρόκειται έντός των ημερών νά
Συλλόγου Αθηνών υπό τήν προε συνέλθουν τα συμβούλια των συλ
δρίαν τοϋ κ. Γ. Άναστασοπούλου. ! λόγων έμποροϋπαλλήλων Αθηνών ι
■/.τοις, είτε πρός την κατρΰθυνίτ.ν ( .ΜεταΕύ των δλλων θεμάτων
είτε πρός την^ ουνεΖηΤήθη καί τό θέμα τοϋ χει-
μερινοϋ ώραρίου των έμπορικών
Έξ ,ϊλλου, ή εσφαλμένη πολιτ. καταοτημάτων, προκε.μένου νά
κή μας, ή, έστ(,,, ή άόυναμία μας'ύποβλπθή ή σχετική πρότασις είς
τοιαύτην Τ°υ εμποριου.
καί Πειραιώς, τα όποϊα κατά βά¬
σιν συγκλίνουν υπέρ τής άπόψε- '
ως τής καθιερώσεως καί διά τήν
χειμερινήν περίοδον των δύο ή-
μιαργιών την έβδομάδα, ώς ίσχύη
διά τήν θερινήν περίοδον.
φοδούμεθα, δτι θά κληθώμεν συν-
τό|*ιης νά άντιμρτιοπίσίομεν καί
τό πρόδλημα τουτο, εάν δέν Λα-
έγκ·αίςο)ς τα κατάλληλα μέ
μερον, τής παρουσιαζομένης εΰκαιί
ρί«; είς τήν δ^θνή Αγοράν, νά
προβώμεν είς έξαγωγάς τού προΐ-
όντος τούτου. Καί είναι γνωστόν,
! ΝΕΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΕΙΙΕΝΔΤ-
Ομοφωνως απεφασίσθη όπως, ΞΕΙΣ ΤΨΟΤΣ 2 380.110
ειδικώς καί μόνον διά τήν χειμε- | ο0ο ΔΡΧ. ΕΙΣ ΤΟ Ν.δ!
τρα. "Ηδη, είς την έγχώριον ά- άπό ϊτών, ότι ή Εύρωπαϊκή Οϊν.ο-,
γοράν/ ήρχισαν νά διαφαίνωντιχι
ό ά
ωρισμένα φαινόμενα
όποι«
πρέ.τει νά μας άφήσουν άδιαφό·
ρους. Ή άπροθυμία τ<Λν παραγω- γών όπως παραδώσουν σΐτον είς την κρατικήν συγκέντρωσιν - πά ρά τάς δοθείσας εσχάτως αΰΐη- σεις είς τάς τιμάς σιτηρών— ά- ποτελίϊ την πρώτην ένδειξιν πρός τ« ποΰ όδηγούμεθα, ένώ τό εμπό¬ ριον τέλει είς κατάστασιν άδημο- νίας, μέ κενάς τάς αποθήκας τού. νο^ιική Κο.νότης είναι εί; θέσιν νά άπορροφήση περί τάς 300.000 τόνν·(ι>ν σκληρόν σίτου ετησίως.
Δυστυχώς, ομιος, την ευκαιρίαν αύ'
τήν δέν ήδννήθημεν νά άξιοποιη
σωμεν. Έν πάση, ό'μως, περυιτώ-
εί; τήν προκειμένην περίπτωσιν "-Ϊ
ναι νά εξασφαλίσωμεν τόν έ,τιού-
σιον είς τόν "Ελληνικόν λαόν, 1-
φήνοντες κατά μέρος τάς όψίμυος
α'ιτιάσεις δι* άπολεσθιείσας εύκαι-
ρίας!...
ΑΝΩΤΑΤΑΙ ΤΙΜΑΙ ΤΩΝ ΝίΊΊΩΝ
ΚΑΙ ΚΑΤΕΦΥΓΜΕΝΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
ματιζόμζνιον ρυθμό αϋΕήσεως έτη | την έττίτιεθξη των στόχων αυτώ./
-'--- --"- "Λ......'---------·—-- ·— καί τήν ίσοιζύγηση' των εγχωρίων
άναγκών σέ άγροτΐ'κά ττροϊόντα,
μέ αύξηιση των οντΐστοίχως έξατγο
μένων (βόιμΐβαξ, καπτνός, σταφί-
δες) είναι ή βελτιώση καΐ έπέ-
κταση, των κοίλλιεργουμένων εδα¬
φών. Σι/γκ·εκρΐ'μέ"α γιά τήν κριθή
9ά χρειασθούν 5 έκοπο,μ. στρέμ-
ματα, γιά -την μη<δΐική 2.780 καί γιά τόν άραιδόσΐτο 2.100, ένώ ή (χΧμ'6-ακσκαλλιέργεια θ' άπασχολή 1.650.000 στρέμιματα. Ή ττραοΊλετΓθιμςνη δμως χρήση των έδαιφικών πόρων κατά την μίίίωση αττο 39,1 έκατοιμ. στρέμ ματα σέ 25 δσον άφορά την γε- »ργί« καί άτπό 56 σιέ 34 έ<ατομ σ~. ρβμ. των βοσκοτόττω"/ σίως τής έθνικής τταραγωγης κα τα 7% ετησίως τήν προσέχη 5ετία τό άκαθάριστο έθνικό είσο δηιμα άνά κεφαλήν θ' αυξηθή άττό 1.100 δολλάρια τό 1972 σς 2. 6ΟΟ' τό 1987 (σέ σταθερές τι μές 1970). "Ο άριθμός, έξ άλλου, των τουριθΓτών ττρόκειται νά αυ¬ ξηθή είς τρόπον ώστε τό τουρι¬ στι κό σΐΛ<άίλιλαγ·μα ν' αυξηθή άπό τα 400 έχατ. δολ. τό 1972 σέ 1.100 τό 1977, 2.6ΟΟ τό 1982 καί σέ 4.ΟΟΟ δολ. τό 1987. Άνάλαγη θά είναι ή δαττάνη καί ή ζήτηιση των τσυιριστών στή·' έσωτερΐική άγορά, γιά τρόψιμα ■καί ύττηρεσίες. Γιά τήν άντιιμετώπιση τής αύξη ιμένης αυτής ζτϊττ^σεως ποΰ θά φέ 1972 καΐ 1985. ΤΡΘΠΟΠΘΙΕΙΤΑΙ θ ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ Άνεμορφώθη κα'ι βρϊσκεται υπό δημοσιευθή ό νέος νόμος περί φοροδιαφυγής ,μέ τόν όποϊο πρό¬ κειται νά τροποποιηθή πρός τό έπιεικέστερο ό Α.Ν. 185)67 περί έπιβολής κυρώσεων κατά παρα- βατών φορολογικών διατόΕεων. "Ηδη τό σχετικό νομοσχέδιο, μετά τίς προσαρμογές πού έπέ- — 1.000.000 δρχ., έφ' δσον τό νομική Κοινότης στά είσαγόμενα όμετακλήτως προσδιορισθέν φο- άπό τήν Έλλάδα μακαρόνια, ου ρολογητέον είσόδημα ύπερβαίνει μιγδάλια, χαλβάδες καί λουκού- τά δηλωθέν, έστω καΐ άν ή διαφο μια στήν Κοινή "Αγορά. ρά όφείλεται σέ καλόπιστη πλάνη Ι Σιιγκεκριμένα, το λήΕαν στίς ή άκόμη καί σέ μεταστροφή τής 30-6ΰ1973 καθεστώς υπέρ τής φορολογικής νομολογίας. "Αν ή πιστοποηθείσα δικαστι- κώς διαφορά ύπερβαίνει κατά νομοσχύδιο προβλέπει μείωση των ποινών φυλακίσεως γιά άποδε- δειγμφα άδικήματα φοροδιαφυ¬ γής, άλλά αϋΕησή των οέ περί- ητωση ύποτροπής. Έπίοης κα- θιερώνει μεγάλες χρηματικές ποι νέε σ|έ περίπτωση άποκρύψεως φορολογητέων είσοδημάτων ή ά- νακριβείας των φορολογικών δη¬ λώσεων. 'ΥπενθυμΚεται ότι ό Α.Ν. 185 )67 διέπεται άπό μιά άκαμπτη αύστηρότητα, πού τόν έχει κατα- στήοει δύσχρηστο, καθώς τα δι- καστήρια είναι έπιφυλακτικά νά υίοθετήσουν τίς γενικότητές τού. Σχετική έπιτροπή ποινικολόγων,, Γκ>ύ έπείεργάσθηκε τήν τροπο-
ποίησή τού καΐ τήν προσαρμογή
τού πρός τό κρατοϋν αϊσθημα τοϋ
δικαίου, διέκρινε τίς περιπτώσεις
τοϋ δόλου άπ' τήν εϋλογο πλάνη
σέ θέματα τόσο άμφισβητούμενα
καί ρευστά δπως οί φορολογικές
ιύποχρεώσεις.
Ό Α.Ν. 185)67 προβλέπει, ^·
ηως είναι γνωστό, φυλακίση άπό
ποσό, σύμφωνα μέ τόν Α.Ν. 185
φερε ή αρμοδία νομοπαρασκευα-» 20% τό δηλωθέν φορολογικώς
στική έπιτροπή, έπεστράφη στό
ύπουργεϊο των Οίκονομικών, σύν-
τομα δέ π|ρόκειται νά είσαχθή
στό 'Υπουργικό Συμβούλιο πρός
έγκριση.
Πληροφορούμεθα ότι τό νέο
Ι Ελλάδος είσαγωγικής μεταποιη-
μένων γεωργικών προϊόντων, γιά
τα όποία υφίσταται ή κοινή όργά
νωση τής άγορας στήν ΕΟΚ, πα¬
ρετάθη μέχρι 30-601974. Ή πα-
){67, ή πράΕη μπορεϊ νά μείνη | ράταση προβλέπει τήν εύνοϊκώτε
άτιμώρητη, έφ' όσον δικαιολογεϊ-
ται όπό όρισμένες περιστάσεις,
κατά τήν κρίση τού δικαστηρίου.
Τί θά ίνη, δμως, άν κατά τήν
δήλωση προκύπτη φόρος 100.000
δρχ., ένώ σύμφωνα μέ τήν άμε-
τάκλητη δικαοτική άπόφαση προσ
διορίζεται φόρος 120.100 δρχ.;
Τίς δυσκαμψίες καί άνεπάρκειες
ούτές τοϋ Α.Ν. 185)67 πρόκει¬
ται νά θεραπεύση ό νέος νόμος
περ'ι φοροδιαφυγής, ό οποίος, έν
τούτοις, πληροφορούμεθα, δέν θά
είναι καί τόσο έλαστικ,ός, δσο
είχον άρχικά Ζητήσει οί παραγω-
γικές τάΕεις.
Τέλος, πληροφορούμεθα βτι ε¬
περατώθη καί βρίοκεται υπό δη-
μοσίευση τό καταρτισθέν υπό τοθ
ύπουργείου Οίκονομικών νομοσχέ
διο περί φόρου κληρονομίας, μέ
τό όποϊο έπέρχονται ούσιαοτικεο
βελτιώσεις καί έλοφρύνσεις τού
φορολογικοϋ βάρους των κληρο-
νομικών μεριδίων.
Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ ΣΤΗΝ Ε.Ο.Κ.
Παρετάθη γιά δνα άκόμη χρό-
νο τό προτιμησιακό καθεστώς,
ρη, έναντι των άντιστοίχων προϊ¬
όντων των εισαγομένων έκ τρί-
των χωρών, μεταχείρηση των έλ
ληνικών προϊόντων, τα όποϊα προ
έρχονται άπό τήν μεταποίηση δη-
. ι
μητριακών καί δλλων γεωργικών
Νέαι τιμαί χονδρικής καί λια-
νικής πωλήσεως κατεψυγμένων
κρεάτων βοοειδών καί προβατοει
δών καθώς καί νωπών κρεάτων
μόσχων έγχωρίου καί έΕωτερικής
προελεύσεως, καθωρίσθησαν δι' ά
γορανομικών άποφάσεων, τάς ό-
ποίαο ύπέγραψεν ό ύφυπουργός
,Εθνικής Οίκονομίας τοϋ τομέως
Έμπορίου κ. Μ. Μπαλόπουλος.
Αί νέαι τιμαί άποβλέπουν είς
τήν σταθεροποίησιν τής άγορας
καί τόν ομαλόν έφοδιασμόν της
ένώ παραλλήλως άποσκοποϋν κα'ι
είς τήν ενίσχυσιν τής έγχωρίου
παραγωγής έρυθρών κρεάτων.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν τίθενται
υπό αύστηρότερον άγορανομικόν
έλεγχον τα είσαγόμενα κρέατα
μάοχου, διά τα όποία θά ίσχύει
ύποχρεωτική κοστολόγησις καθώς
καί άντισταθμιστική είσφορά κα¬
τά τήν εισαγωγήν των πρός τόν
σκοπόν όπως μή παρεμποδίΖεται
ή έμπορία των εγχωρίων κρεά¬
των. Είς τα μέτρα αύτά εντάσσε-
ται> καί ή απόφασις περί άπαγο-
ρεύσεως τής έμπορείας χοιρείου
κρέατος έΕωτερικής προελεύσεως
καί ή δέσμευσις είς χείρας παντός
κσ,τόχου δλων των ποσοτήτων κα
τεψυγμένου χοιρείου τό οποίον
εισήχθη άπά τής 31ης Μαΐου έ.έ.
ΑΙ ΑΝΩΤΑΤΑΙ ΤΙΜΑΙ
Διά τής ύπ' αριθ. 92)9-8-73
Άγορανομικής αποφάσεως καθω
ρίσθησαν άνώταται τιμαί πωλήσε¬
ως τού κατεψυγμένπυ κρέίατος
βοοειδών άνευ όστών είσαγομέ-
νού υπό μορφήν μπάλλας, ρολλών
κα) μασουρίων, είς τήν περιφέ¬
ρειαν τοϋ Ν. Άττικής, χονδρικώς
μέν53 δρχ., λιανικώς δέ 65 άνά
κιλόν.
Όμοίως αί άνώταται τιμαί πω
λήσεως κατεψυγμένων κρεάτων
οίγοπροβατοειδών μετ' όστών κα)
περιφέρειαν
τοϋ Ν. Άττικής καθωρίσθησαν ώς
έΕής: Αίγοπροβατοειδή άνευ ό¬
ϊ οτών χονδρικώς 50,40 δρχ. καί
τού Νομοϋ Άττικής, ώς ακολού¬
θως. Τού είσαγομένου είς όλό-
κληρα σφάγια, ήμιμόρια ή ίσάρι-
θμα τεταρτημόρια είς δρχ. 62,20
άνά κιλόν ε.ς κατάστημα χονδρεμ
πόρου καί τοϋ είσαγομένου είς
αύτοτελή τεταρτ.ιμόρια όπισθίων
μόσχων είς δρχ. 69,70 άνά κιλόν
είς κατάστημα χονδρεμπόρου.
Ταυτοχρόνως διά τής αυτής απο¬
φάσεως καθωρίσθη άντισταθμιστι
κή είσφορά επί εισαγομένων σφα
γίων μόσχων ώς
Επί μεταφερομένων άεροπορι-
κώς όλοκλήρων σφαγίων ή ήμιμο-
ρίων ή ίσαρίθμων τεταρτημορίων
κα'ι πρςό τιμήν τοίφ 1.600 δολ-
λάρια άνά Μ.Τ. 7,454 δρχ. άνά
χιλιόγραμμον καί δι' είοαγόμενα
μεμονωμένως καί αύτοτελώς όπί-
σθια τεταρτημόρια μέ τιμήν τσίφ
1.600 δολλ. άνά τόννον 14,670
δρχ. άνά κιλόν. Προκειμένου περί
τιμής τσ'ιφ κατωτέρας των 1.600
άνά Μ.Τ. τα ώς δνω ποσά είσφο-
ρας θά προσαυΕάνωνται κατά
0,0335 δρχ. άνά δολλάριον καί
ανωτέρας των 1.600 δολλ. θά
μειοϋνται ίσοπόσως άνά δολλά¬
ριον.
ρινήν περίοδον, προταθή δπως
Ισχύση τό ουνεχές ώράριον λει-
τουργίας των δνω καταστημάτων
κα3' εκάστην μέν άπά θ π.μ. —
β.30 μ.μ., μέ ώριαίαν έκ περιτρο-
πής διακοπήν εργασίας τοϋ προ¬
σωπικοϋ Ινα δυνηθή τουτο νά γευ
ματίση ,καθ' έκαστον δέ Σάββα¬
τον άπό 9 π.μ. — 2.30 μ.μ.
• ΈπΙγογκ απεφασίσθη δπως ά-
σκηθή προσφύγη έν συνεργασία
μετά των Έμπορικών Συλλόγων
Πειραιώς κα'ι Θεσσαλονίκης ενώ¬
πιον τού Συμβουλίου Έπικρατείας
κατά τής μή συννόμου αποφάσε¬
ως τοϋ κ. ύπουργοϋ Κοινωνικήν
Ύπηρεσιών δι' ής διωρίσθη τα
νέον Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ
Ταμείου Άσφαλίσεως Έμπόοων.
Απεφασίσθη ωσαύτως δπως απο¬
σταλή έγγραφον πρός τόν Πρόε¬
δρον κ. Γ. Παπαδόπουλον δι' ού
νά έκφράΖηται ή άπορία καί πι- των.
4171
Είς την Εφημερίδα τής Κυ-
Λερνήσειος έδημοσιεύθησαν κοι-
ναί άποφάσεις των ΰπουργών 'Ε¬
θνικής Οίκοναμιας καί Οίκονομι¬
κών, διά των οποίων ενεκρίθη ή
ύπαγωγή είς τάς εύεργετικάς δια
τά£εις τοΰ Ν. Δ)το; 4171)61 19
εισέτι νέων ίδιθ)τικών παραγωγι-
κών έπενδύσεων, συνολικοΰ ίίψους
2.3'8Ο.ΠΟ.ΟΟΟ δραχμών.
Μεταξύ αλλων, αί έν λόγω έ-
πενδύσεις άναφέροντα< είς την Ι¬ δρυσιν κλιοστηρίου <5άα6ακος είς Άχαίαν, 6ιομηχ«νίας ποραγωγης κοχλιών, ρίς Εϋδοιαν, κλιοστηριο·.) πεννιέ είς Εδββιαν, κλωστηρίου βαμβακερών είς Δια6ατά θεσσα¬ λονίκης, διομηχκνίκοΰ συγκρο-τη- ματος είς Κορινθίαν, ίργοστασίοι» άκριλικ.ών ίνών, 6ιομηχ«νίας κον σερ6οποιήσεως είς Γιαννιτσά, 6ιο μηχανίας (Νοδοπάν» είς Φθιώτι- δα, μονάδος παραγωγής 6οείου κρέατος εί; Αύλώνα Άττικής. Τέ λος, δύο τουριστικών συγκροτημά Διά τήν προστασίαν τή; έλαιο- παραγω·γή; έκ ζημιών υπό τού δα κου έφίΐρμόζεται καθ" ίίλτΓν την χιόραν υπό των περιφερειακών ί>-
,τηρεσιών εύριτατον πρόγοαμμα
καταπολεμήσεοις τούτον.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν διενερ
νπται ί»ΐό των Τ<ιμείΐι)ν Προστα- σίας 'Ελαιοπαραγωγής/ συλλογι- κή δολιυματική καταπολέμησιν τού έντομον επί Ο Η. 000.000 έλαιο- δένδροιν, ήτοι έφ' ολοιν σχεδόν των οένδρων, τα ό.ιοϊα φίρουν ά- ςιόλογον π«ϋαγ<ογήν. Ή δολωματική καταπολέμησι; τού δάκον ένεργείτ«ι διά συνερ- γρίιΐ)ν ψεκασμοϋ άπό έδάφους. Ή άπό αέρος έφαρμογή τής εργασί¬ ας πραγμ-ατοποιεϊται 6πως καί κα τα τα πιΐρελθόντα ετη υπό τής 359 ΜΑΕΔΤ. Διά τήν ενίσχυσιν τής μονάδος ταύτης πρός τόν σκο πόν επεκτάσεως τοϋ έργου των ά- εροψεκασμών εΰρίσκεΤαι έν έξελί ξει ή προμή'θεια νέων κατάλληλον ψΓκαστικών Λιροσκαφών, διατιθε- μένη; πρό; τούτο πιστώσεω; ές 27.000.000 δραχμών. Διά τήν εκτέλεσιν τοδ έφαρμο ζομένον υπό των Ταμείων Προστα σία; ,Ελαιοπαραγωγής προγράμμα τος δακοχ.τονίας, προόλέπεται νά δαπανηθοΰν 132.000.000 δραχμαί, έξ ώ ν 25 έκατομ. διά προμήθειαν υλικών καί 107 έκατ. διά δαπανά; εργασιών. Είς τήν δακοκτονίαν ά πασχολοϋνται ήδη 200 Ιδιώται γκ- ωπόνοι, οί άποϊοι θά συνεχι'σουν προίόντων-, πού είνα. άντ,κείμενο λιανικώ<; 61,50. .Αμνοί μετ" ό- τής κοινής άγροτικης πολιτικής. οτών χονδρικώς 36 καί λιανικώς 44 δρχ. άνά κιλόν. Αί τιμαί των έν λόγω είδών θά διαμορφοϋνται επί τιμολογίω μέ¬ χρι των καθορισθέντων άνωτάτων Κατά 3% ηυξήθη ό γενικάς τι- όρίων, είς δέ τά^ τιμάς λιανικής ιιάρθμος χονδρικώς Λίβλήοείο; τε- πωλήσεως θά περιλαμβάνωνται τό λικών προϊόντων τόν καρελβόντ<ι χαρτόσημον και δλα τα έΕοδα τοϋ ΠΑΛΙΝ ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΤ ΤΙΜΑ- ΡΙΘΜΟΤ ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Παρουσία τοϋ ύποδιοικητοϋ τής Έθνικής ΤραπέΖης κ. Μ. ΚοΖώνη ετελέσθησαν τα έγκαίνια τοϋ 285ου ύποκαταστήματος τού Ί· δρύματος, επί τής συμβολής των όδών Άγίου Μελετίου, Πατησϊων καί Φ. Νέγρη. Είς τήν τελετήν των έγκαινίων παρέστησαν αί το¬ πικαί αρχαί, ώς καί πλήθος φίλιον καί πελατών τής Τραπέζης. Ωμί¬ λησεν ό διευθυντής καταστημά¬ των έσωτερικοϋ κ. Ι. Τοεκούρας, ό οποίος ετόνισε, μετα£ύ δλλων, ότι τακτικήν διά τήν Εθνικήν Τρά πεϋαν αποτελεί ή έφαρμογή τ6σον είς τα νεοϊδρυόμενα ύποκατοοτή- ματα δσον καί είς τα λειτουργοϋν- τα των νέων μεθόδων άνέτου καί ταχείας έΕυπηρετήσεως τού συν- αλλασσομένου κοινοϋ, τάς οποί¬ ας ή Τραπέζα μετά μακροχρόνιον προσπάθειαν είσήγαγεν είς τόν τόπον μας. Έξελίξεις έσηιμειώθησαν ήδη είς τόν χώρον τής κλωστοϋφα,ν- ουργιας ένώ αναμένονται νέαι τοι αύται, έντός των ημερών. Άφο- ρονν ειδικώτερον, άφ' ενός μέν εί; τήν ήδη έγκρυθείβαν αύξησιν τής τ(μή; τ(όν άκρυλικών καί πολνε στερικών νημάτοιν/ άφ' ετέρου δέ ( εί; τήν ένδεχο'μένως χορτ>γηθησο-
1 μρνην νέαν τοιατύην έκείνων των
έκ βάιιδακος νημάτιον καί ύφασμά
τίον
— Οίίτω, καθ' (ί πληροφορού¬
μεθα, υπεγράφη απόφασις, δυνά¬
μει τή- οποίας έγκρίνεται ή κατά
25% αύξησις τή; τιμής των νημά-
των έκ συνθετικίόν και τεχνητών
ίνών μή συντχίόν (άκρυλικά καί
πολυεστεηικά). Κατόπιν τούτον,
ίκανοποιήθη τ0 άπύ μαχ,ροδ ύτρ·
λβηιθέν καί έκκρεμοΰν αίτημα τού
Συνδέσιιου Έριο6ιο·μηχάνων 'Ελ.
λάδοί. Καβ' δτι άφορδ είς τό δεύ
τερον σκέλος τοΰ αίτήματος τοϋ
έν λόγο) φορεως έν τούτοις —*
τής έγχοΐσεο,,· δηλαδή τής κατά
11% αύξησις των τιμών των |κ
των ώς ανιο ύλών ΰφασμάτων, τού ι
το έκκρεμεΐ Λκόμη, μή ίκ·ανοποιη-
, θέν εισέτι. Παρά ταντ« πιθανολο-
! γΓΐτα· ή ένΤός των ήμερίδν χον νημά-
τιον καί ί>φασμάτων κατά τα ώς
«νο) ποσοστά, συμφώνως προ;
στοιχεϊα προσκομισθέντιι άρμοόί-
ιος υπό τής ΕΒΕ3Ε.
ΤΟ ΝΕΟΧΔΕΛΊΊΟΝ ΤΟΤ Ε.
Β.Ε. ΘΕΙΣ)ΝΙΚΗ2;
Μ) πλουσίαν ύλην έκνκλοφόοη-
σ? τό νέον τεϋχο; (Ίοι'ίΑΐΟί 73)
τού μηνιαίου Δελτίον τού 'Εμπορι
κου καί Ηιομηχανικοΰ ΈαΐιμεληΤη
ρίου Θεσσαλονίκης. Ε,ί; τό νεον
τεϋχος δτ»μοσιενεται δρθρον χου
έπιτίμου δικηγόρου κ. Παν. Γνό-
κα μέ θέμα «Ό πληθωριομόΰ καΐ
ή έξυγίανσις τής οίκονομ|ας», μβ-
λέτη τοϋ οίκονομολόγον κ. Αθαν.
ΚαλΓ,μιρίδη μέ τίτλον «Ή συμΐΜ-
τοχή τής λαϊκή; άποταμιεύσϊωί
είς τάς Δημοσία; Επιχειρήσας»
Είς τό αύτό τρΰχυς δημοικεύυν
ται έπίση; ή έμπορική συμφωνια
"Ελλάδος — Κίνα;, θέματα αφο¬
ρώντα είς τό εξωτερικόν έμπθοτ-
ον, τα άγορανο,μικά, τα φορολ<>νι
κά, τα έργασιακά, αποφάσει; τί|4·
Νομιπ,ματικής Έπιτροπής και έν-
διαφέροντες στατιστικοί πίνακε;.
ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΣΤΝ ΑΛ¬
ΛΑΓΜΑ 6.380 000 ΔΟΛ. Τ-
ΠΟ ΝΑΤΤΙΚΩΝ ΕΝΤΟΣ
ΤΟΤ ΜΑ-ΓΟΤ
Νέαν σημαντικήν αδξησιν εση¬
μείωσαν αί είς συνάλλαγμα κατο-
θέει; των Έλληνος ναυτικών κα¬
τά μήνα Μάϊον 1973.
Ειδικώτερον, συμφώνοις πρός
στοιχεία τοΰ ύπονργείου Ναυτιλί-
ας, Μεταφορών -καί Έπικοινωνιών
το είσαχ'θέν σιινάλλαγμα διά κατα
θέσεις Έλλήνων ναυτικών άνήλ-
θε κατά τόν μήνα Μάϊον 1973 εί;
6.380.000 δολλάρια έναντι 4.480.
000 δολλαρίων τοΰ αντίστοιχον
μηνός τοΰ ετους 1972 σημϊΚιΛεί·
σης ούτω αυξήσεως κατά 42,4%.
Τέλος, τό συνολικόν ΰψος των κα
ταθεσεων των Έλλήνων ναυτι-
κων είς έλενθερως μετατρεψίμους
λογαριασμού; σνναλλάγματο; ά-
νήλθε τήν 31ην Μαίου 1973 είς
59.535.000 δολλάοια ϊναν^ 47.
264.000 δολλαρίων τή; 31ης Δε¬
κεμβριού 1972 σημειωθείση; καί
έν προκειμένω αυξήσεως κα.τά
26%.
έργαζόμενοι μέχρι τοΰ Νοεμβριού.
ΑΊ εργασίαι δακοκτονία; σήμερον
ευρίσκονται έν πλήρει έξελίξει εί;
άπαντα τα έλαιοκομικά διαμερίσμα
τα τής χώρας, είς τα όποϊα έχη
ήδη ενεργηθή ό πρώτος γενικύ,
ψεκασμός καί είς τι ν αέκ τούττον
καί ό δεύτερο; τοιούτος, ώ; καί
τοπικοί ψεκασμοί.
ΑΝΕΝΕΩΘΗ Η φΗΤΕΙΑ
ΤΟΥ κ. ΕΥΣΤ. ΠΑΝΑ
ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΝ
Ενώπιον τοΰ Προέδρου κ. Γ.
Παπαδοπούλου ώρκίσθη χθές τήν
μεσημβρίαν ό κ. Ευστ. Πανάς «ς
ύποδιοικητής τής Τραπέζης τής
Ελλάδος, άνανεωθείσης τής ση¬
τείας τού επί μίαν τετραβτίαν.
Κατά την τελετήν τής όρκωμοοΙ-
ος παρίστατο καί ό ύπουργός Οί·/
κονομικών κ. Κούλης.
μήνα Ιούνιον έναντι, τοϋ προηγο»
μένον μηνός Μαίον. Τούτο άνεκοι
νώθη υπό τή; Έθνικής
κης 'Τπηρεσι'ας μέ τήν προσθή-
κην ότι ειδικώτερον:
— ό δπ'κτης τιμών τελικών
προϊύντιον έγχιορίου παραγο>γης;
δι' έσο»τερικήν κατανάλωσιν ηύξή
θη κ.ατά Λ,Ά%.
ω Χώ προϊ
— ό δε(κτης των
ύν·το)ν έγχωρίου βιομηχανικής πα¬
ραγωγής δι' εσωτερικήν κατανά¬
λωσιν κατά 3,7%.
— ό δείκτης των έξαγομένων
προϊόντιον έγχοιρίου πρωτογενοϋς
καί βιομηχανικήν ίαραγωγής ηΰξή
θη κατά 1%.
— καί δ δείκτης τιμών προίόν¬
των προελεύσεως έξωτερικοΰ ηϋ-
1-5 χρόνια καΐ πρόστιμο 20.000 πού παρέχει ή Εύρωπαΐκή Οίκο- ι^η καΤα 2,2%.
Η ΑΣΚΗΣΙΣ
ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΥΠΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΝ
Διά σχεδίου Ν.Δ. κατατεθέντος
είς τήν Συμβουλευτικήν Έπιτρο-
λιανοπωλητοϋ. Προκειμένου περ'ι ' πήν έπιτρέπεται δπως, δι" άποφά-
των λριπών περιοχών τής Έπικρα σεως τοϋ Δ.Σ. τής Άγροτικης
τείας οί άνώταται χονδρικαί καί ! Τραπέζης, εκδιδομένης προτάσει
λιανικαϊ τιμαί θά καθοριοθοϋν διά τοϋ διοικητοϋ αυτής, άνατίθεται
δελτίον τιμών ί| άγορ^ομικφν | είς Γεωργικάς Συνεταιριστικάς
διοτάξεων των Νομσρχων άναλό- Ι ,Οργ,ανώσεις ή ΚοινοπραΕίας αύ-
γως των συνθηκην έμπορίος. Ι
ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ
των, ή κατ' εντολήν καί διά λο¬
γαριασμόν τής Άγροτικης Τραπέ-
2ης 60κησις τής άγροτικης πίστε-
Διά τής άπό 6ης τρέχ., έ£ άλ- | ω(._ ·Η ανατεθεϊσα υπό τής Άγρο
λου, αποφάσεως τού ύφυπουργοϋ . τικής Τραπέζης δοκιμαστική ασκή
ΊΕΘνικής Οίκονομίας κ. Μπαλο- [ σις τής όγροτικής πίστεως είς
πούλου υπήχθη είς ύποχρεφτικήν
κοστολόγησιν τό £ίσαγόμενον νω
πόν κρέας μόσχων καί καθωρί¬
σθησαν νέαι τιμαί χονδρικής πί,'·
λήσεώς τού είς την πβριφέρειβν
γεωργικάς συνεταιριστικάς όργα-
νώσεις, μέχρι τής δημοσιεύοεως
τοϋ ώς δνφ Ν.Δ. συνεχίΖεται, ό-
ριστικοποιείται δέ κατόπιν έγκρί-
τού Δ. Σ. ταύτης.
Μέ επιτυχίαν βι>νρχ|ξεται ή έψ<ιο μογή τοθ ληψ&έ/ντος υπό τή; Έ- Οντ/ής Κνβ.·ρήοεος μίτρου υπέρ των όποδήιιο)ν Έ.λλήνυ>ν, διά την
χοοήγηθΛ1 δανείίον πρός συμΛλή-
ρίιισιν εισαγομένων ί—' αυτών κε-
φαλα!ο)ν/ εί; συνάλλαγμα, διά την
αγοράν ή ανέγερσιν ακινήτου |ν
Έλλά,ν.;
Οίίτο», ή Τρά.τιζιι ·Τπο8ηκ»>·
Α.Κ., έχορήγησϊν ^ντάς τού πά*
ρ?λί)ύνιος |ΛΓ,ν<»ς Μα(ου 60 ν£α κτηματικά δάνηα τή; κατηγοριας αυτής, συνολικοΰ ί'κρους ίίΓ).ίί.Γ·0. 000 δοχ., ί'ναντι ε'ισαχθέντος Μ) των δανειοληπτών συναλλάγματο; άξ άς 28.832.000 δρχ. Έξ άλλου, ά.τό τή; ένάρξεοι; τής έφαρμογής τοϋ μέτρον και μ? χρι τέλους Μαίον 11)73, ή Τράπε- ζα .Τποθηκών Α.Ε. έχορήγησε σν ΡΥΜΟΤΟΜΙΚΑΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Ενεκρίθη ή τροποποίησις των ρυμοτομικών σχεδίων Αθηνών καί Ψυχικοΰ Άττικής, είς τήν πε¬ ριοχήν Τουρκοβουνίων καί συγκε κριμένως είς Ζ, η καί 65Α οίκο- δομικά τετράγωνα, τα περικλειό- μενα υπό των όδών Σιφογιάννη, Φιλιππίδη, ΆλεΕ. Διάκου καί Ά- νωνύμου, καθώς καί Φιλιππίδη, Συμεώνογλου, Μουσών καί Άνω νολικώς 499 τοιαΰτα δάνεια, ύ- ψους 192.318.000 δρχ., έν' άντι- στικχ(ι) εΐσαγωγή σι<ναλλάγματος, άξία; 241.792.1Γ)!) δρχ. Σηιπϋθται ότι πέραν το>ν άνοι
τ.'ρι» χορηγηθέντων είς άποΐ>ή-
μους "Ελληνας κτηματκών δανεί¬
ον, κατά τό τέλος τρν μηνός Μα
|ΐ»ι 1!)7:1. έτέλίΐνν («ό έπεξεργαοί
αν ;1ς την Τράπεζαν Τποθηκών
έτερα .18β αίτήαεις, διά την χο¬
ρήγησιν ίσαρ&θμο>ν δαν<·ί(χ,ν. βνγο, λ'καΰ Λΐιηι-ς 104.702.000 δρχ., μέ αντίστοιχον εΐίίΐιγωγήν ςε'νοι σι^ αλλάγματος άςία; 123·»7δ.0Ο0 νύμου, έπιβαλλομένου επί τής προσόψεως των οίκοπέδων προ- κηπΐου πλάτρυς 3 καΐ β μ^τρων. 1 Ι ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ Ι- ΟΝΙΚΗΣ — ΛΛΤΚΗΣ 'Εγκαινιάσθη τύ νέον κατάστη¬ μα τή; Ίον,,χή- καΐ Λαϊκής Τρα¬ πέζης τής Ελλάδος είς τήν Πλα τείαν Κολωνακίον. Όμιλών ακτά τήν τελετήν των έγκαινίων δ πρόεδρος τή; Τραπέ¬ ζης, καθηγητής κ. Στρατή; Γ ΆνδρΓάδης, ετόνισεν ότ, τό νέον ( κατάστη,μα είναι Από πάσης πλευ- ράς σΰγχΓονον καί έξήρί τόν δυ- I ναμισμόν καί την σ,,νΡχή καί κα. Ι τακόρκφον άνοδον τής Ίονικής καί Λαϊκής Τραπέζης. Μέ τό έγκαινιασθέν κατάστη¬ μα, εί; τό οποίον συντόμως θά λει τουργήσονν καί θυρίδες διά του; πελάτας, τό δίκτυον τής Ίονικη·; ■καί Λαϊκής Τραπέζης περιλαμβά- νει ομού μετά των άνταλλακτηρί- ων συναλλάγματος 103 καταστή ΙΟ."*(Χ ΧΟΛ 2 Γτΐ*ιΤ/ννΐ'«—τΆ—«*!—^ί*~ _ 256 ΠΆΟΙΑ ΕΙΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙ- ΚΑ ΝΉΟΛΟΠΑ ΤΟ Α' 7ΜΗ- ΝΟΝ Νέα άλματιόδης αύξησις τοΰ έλληνικοϋ έαπο-ρικοϋ στόλον έση- μιεο')θη κατά τό χρονικόν διάστη- μα Λπό 1η; Ιανουάριον 1973 μέ¬ χρι 31 Ιουλίου 1973. Ούτω, ώς ανεκοινώθη έκ τού ι" ττοοργείου ΝαυτιΛίας — Μεταψο- ρών «ΐϊ Έπικσμνιωνιών κστά τό έ1- τττάίμηνον Ίανουαρίου — Ιουλί¬ ου 1973 ύττειβλήθσαΐν είς αύτό 256 αϊτή«τε;ς 'Ε>λήνα>ν ττλοιοχτητώ^
διά την έγγροχ|Γήν είς τό ελληνι¬
κόν νηοιλόγιον ίσαρίβμ(Λ ττοντο-
πόρων τΗλοιων όλικής χωρΓ)Τ"<ώ- τητος 4.904.580 κόριον. ΠροστιΊθεται σχετικώς ότι κβ τα την, αυτήν χρονιικήν ττερίοδο^ 1972 εΤχον ύττο€ιλπθη 170 αΐτή- σεις διά την έγγραφον είς τό ελ¬ ληνικόν νηολόγιον ίοχΐιρίβμον ττλοί (Λ/ όλικής χωρητικότητος 2·285· 300 κορρν. Πα'ραλλήλως ττ.ρός την ανοττίρτ». πο3ΌΤΐι·<ήν σνάτττυξιιν τού έμττορι κου μας στόλον εσημειώθη χαί Λ' ξιέλογος ττοιιοτική τούτον 6<ίλτ1- ωσις. Ούτω 75 πλοΤα όλινής χω· ρητικότηιτος 2 668.000 κόρω',' έκ των ένγροιψίντων είς τό ελληνι¬ κόν νηοιλάγιον κστά τό διαρρεύ- σαν 7,μηνον 1973 τεΛούν ϊπτό ναυ πήγησν ένώ κατΛ τό αύτό 7μη νβν 1972 μόη-ον 33 ττλοία όλιικής χωρητ^ότητο-ς 683.000 κόρων έ- έλ ύττό ναυτΓήγη<τιν ΙΔΡΤΣΙΣ ΝΕΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑ- ΝΙΩΝ Δι' Αποφάσεως τ<)5 υφυπονρ- γού περιφερειακοΰ διοικητοϋ Άτ· τικής «ιΐ Νήσων κ. Στυλ. Σκον δάλη, έχορττγήτ>ησ«ν Λδειαι σχοηι
μότητος διά τήν Ιδρυσιν των κάτω
θι βιομηχανίαν:
«Παπαδογιαννη; Μ.» 6ιομη·
χανιά παραγωγής &ερμοσκηρΐ'νομί
νων ρ·τΐΛ·ών είς την περιοχήν Βα
θέος Αΰλίδος. "Τψο; έπενδν>σεο);
εί? μηχανολογικύν έξοπλισμόν 10.
ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ.
«Χιωτέλης Νικ.> 6ιομηχανια
παραγωγής δκτκίιον, χαψοΛιίν
καί σιροπίων εί; την πενιοχτΐν ^ε
γάρων. *Τ>ος έπενδύσεως είς μΐ
χαΛ-ολογτκόν έξς«ιλισμόν ' 10.500.
000 δρχ
) 7?

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΚΠΜΑΙ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ ΤΗ£ ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΑΣ
Τοΰ συνεργάτου μα; κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΤ
ΧΩΡΙΟΝ ΚΕΣΙ (Άρχαία Κασσια- ήγουμενεύσας επί 40
νή)
Είς απόστασιν 2 χιλιομέτρων ά¬
πό τοθ χωρίου Ταξιάρχης ήτο τό
χωρίον Κέσι μέ 25 οικογενείας
Χριστιανούς Όρθοδόξους, είχεν
μίαν Εκκλησίαν τιμωμένην είς
μνήμην τής θείας Μεταμορφώαε-
τού Χριστοϋ δπου έντός
κι-
βωτίου έφυλάοσοντο τεμάχια λει-
ψάνων ώγίων, μετακομισθέντων ά
πό πολύ αρχαίον ναόν κτισμένου
έντός σπηλαίου. Είχεν έναν ίερέα
κα1 ένα διδάσκαλον καί έν αχολεϊ
όν μέ τριάκοντα περίπου μαθη¬
τάς. Έπίσης πέριξ τοϋ χωρίου
έντός δράχου ύπήρχε ναός Άγί
ου Γεωργίου πλησίον των φημιομέ
νιον άμπελώνων τοϋ χωρίου. Πλη-
οίον τοϋ ναού υπήρχον άρκετά
οπήλαια των οποίων αί είσοδοι
εφράΖοντο διά μεγάλων μυλοπέ-
τρων μέ τρύπας στρογγύλας είς
τό μέσον, αί οποίαι φραΖόμεναι
έν καιρώ κινδύνου έπροστίιτευον
τούς κατοίκους τού χωρίου. Έ¬
πίσης εν μικρόν έξωκκλήσιον καί
όρχαία Μονή κατεστραμμένη. Έ-
πίοης τα έρείπια τής έκκλησίας
της Καοσιανής.
ΧΩΡΙΟΝ ΒΕΣΑΙ
Πρός Βορράν τής Καοοιανής
καί είς απόστασιν 2.5ΟΟ μέτρων
έκείτο τό χωρίον Βέξαι πλησίον
φάραγγος μέ τριάκοντα οίκογενεί
άς όρθοδόξους. Είχον εκκλησίαν
είς μνήμην τής Γεννήσεως τής
Θεοτόκου πολύ ώραία καί λιθό-
κτιστος. Μέ έναν ίερέα. Έπίσης
είχεν έν Δημοτικόν σχολείον μέ
τριάκοντα μαθητάς τα έξοδα συν¬
τηρήσεως τούτων καί μισθοί των
διδασκαλιών εκαλύπτοντο έκ των
είσοδημάτων καί τόκων των Κε¬
φαλαίων τής έν Κων) πόλει αδελ¬
φότητος των Βεξιωτών. ΟΙ κάτοι-
κοι αυτού καί των λοιπών πέριξ
χωρίων ώμίλουν τήν ελληνικήν,
ώς έμφαίνεται έκ των έπιγρα-
φών των μνημείων. Πρός ανατο¬
λάς τοϋ Βέξαι επί τής όδοϋ πρός
Άγηρνάς υπήρχεν Άγίασμα των
Άγίων Άναργύρων Κασμά καί
Δαμιανοϋ, τό οποίον άνέβλυΖεν
έντός σπηλαίου είς τό οποίον είσ-
ήρχετο κανε'ις μέ λιθίνην κλίμα-
κα. Προσήρχοντο δέ είς αύτό
πολλοί Χριστιανοί πρός θεραπείαν,
κα! πρό πάντων κατά τήν εορτήν
των Άγίων Άναργύρων. Έπίσης
επί τής αυτής όδοϋ καί επί λό-
φου υπήρχεν έκκλησία λαμηρά καί
οταυροειδώς κτισμένη άρχαία άπό
ΒυΖαντινής έποχής καί εκαλείτο
υπό των πέριξ κατοίκων Μονή
των τεσσαράκοντα μαρτύρων τής
Σεβαστείας.
ΜΟΝΗ ΚΕΡΚΕΜΕ
Είς απόστασιν 30 τριάντα χι¬
λιομέτρων άπό τήν πόλιν Καισά-
ρείαν πρός ανατολάς έκεϊτο τό χω
ρίον Κέρκεμε μέ 1ΘΟ περίπου οι¬
κογενείας έκ των οποίων αί δώδε-
κα μόνον χριοτιανοί Όρθόδοξοι.
Μακράν τοϋ χωρίου 1.500 μέτρα
υπήρχεν ή Μονή τοϋ Κέρκεμε
τής Παναγίας Θεοτόκου, ή όποία
άπό αίώνων ήτο τό προσκύνημα
δλων των Όρθοδόξων Χριστιανών
των πέριξ τής πόλεως πόλεων καί
χωρίων ουχνότατα δέ κατά τάς
εορτάς καί πανηγύρεις έπεσκέπτον
το αυτήν, ή δέ θαυματουργός ει¬
κών τής Παναγίας εΤχεν θεραπεύ
οει πολλάς άνιάτους ασθενείας
των μέ πίστιν ακλόνητον προσερ-
χομένων όρθοδόξων χριστιανών
καί άλλοεθνών προσφερόντων πο-
λύτιμα καί πλούσια δώρα πρός
τήν Μονήν. Ή χρονολογία τής
ιδρύσεως της χάνεται είς τα 6άθη
των αίώνων κατά προφορικάς δέ
παραδόσεις των κατοίκων τής πε-
ριοχής ή κατά τό 1827 ύφιστα-
μένη μικρά καί ώραία μονή συνε¬
πεία έπισυμβάντος ίσχυροΰ σεισμού
τελείως κατεστράφη καί παρέμει-
νε επί πενταετίαν είς κατάοταοιν
έρειπίων καί οί κάτοικοι τοϋ είς
απόστασιν 1.500 μέτρων χωρίου
Σαρμουσακλή (Σκορδίοκου) όρμώ
μενοι άπό τό έμφυτον καί πατρο
παράδοτόν των θρησκευτικόν αι'-
σεως άρκετά μεγάλου καί λιθο-
οθημα έπελήφθησαν τής άνεγέρ
κτίστου ναού υπό τήν επίβλεψιν
τοϋ έκ Σκορδίσκου Κάλφα Τεμιρ
τΖόγλου ΧατΖή Παλή, κατά τό έ
τος 1833.
Ή έκκληοία ήτο κτισμένη έντδς
άγροϋ εκτάσεως περίπου τεοσαρά-
κοντα οτρεμμάτων περιτοιχισμένου
με τοιχον Οψουα τεσσάρων μέ-
τρων, τόν οποίον είχεν άνεγεΐρη
ό διορισθε'ις Ήγούμενος τής Μο¬
νής ό έκ Αύσάρ - κοϊ των Φα
ράων πρωην Ιερεύς τής Καισαρε
άς Χ'Δαμασκηνός κατά τό 1845
Ούτος λόγω τοΰ θανότου μονογε
νοϋς υιού καί τής γυναικός τοι
άπογοητευθεϊς άπά τα έγκόσμίι
ανεχώρησεν είς τό Άγιον δρό
καί εκλείσθη είς μίαν Μονήν καί
παρέμεινεν έπ' αρκετόν αύτοϋ
"Αργότερον άποθυμήοας την πά
ετη παντοι
οτρόπως έφρόντ.σεν διά τήν προα-
Υωγην των οίκονομ,κών καί πνευ-
ματ,κών άναγκών τής Μονής τό
δέ όνομά του ανεγράφη μέ χρυσά
γράμματα είς την Ιστορίαν τής Μο¬
νής, άπεδήμησε δέ είς Κύριον τό
18Γ5 ή δέ κηδεία του εγένετο
γαλοπρεπώς παρουοία
μου Μητροπολίτου ΚαισαρείαςΊω
αννου καί ετάφη είς τόν Ναρθπ.
κα τής έκκλησίας.
Ήγούμενος ΠαπαΜιχαήλ. Με-
Ρευστότητες νιαι μεταπτώσεις
οτήν άνθρωπότητα
Ιτρβτιώτης στήν Τουρκία κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πόλ*μσν
Τού ΑΝΑΝ!Α ΝΙΚΟΛΑ Ι Μ, συ,ταξ.ούχον ιΓρομμ-έ,,ς)
Π'ολχμαΐδος
Συνέχεια έκ τού προηγουμένου
Ά
με-
τοϋ άοιδί-
μ
Άν σ' άρέση ή πόλι ή δική
μας, οί έπιχειρήσεις μας έχουν
άνάγκη άπό τίμια πρόσωπα σάν
τούς θείους σου. Μιά πού εϊοαι
ανεψιός τους είμεθα πρόθυμοι νά
οέ προολάβουμε μέ καλές άποδο-
χές. "Αν εϊσαι σύμφωνος, μπο·
ρεϊς νά άναλάβης άπό τώρα, νά
παραμείνης κα'ι ν-ι γράψης νά έρ-
θη καί ή οϊκογίνειά σου. Έκτόο
άν θέλης νά πας νά παραλάβης καί
, _ ■« ι- -----— ι ,--—-- — —.— •·*"Γ-'^·"ν»νΐΙ1^,Γ\Λ1
τα τόν θάνατον Χ' -Δαμασκηνοϋ ! την οίκογένειά σου καί νά γυρί-
διωρίσθη ό έκ Μουταλά
Μιχαήλ. Μετά δέ δύο
ισκης παπά °Πΰ κοντά μας. Γιατί στήν Τραπε-
έτη άντικα- Ζοϋντα οί έργασίες δέν είναι στα-
τοστάθη διά τού ΠαπαΘεοφίλου θερές.
καταγομένου έκ τής Άργυρουπό- | Ό εύλογημένρς έκεϊνος δνθρω-
λεως Επαρχίας Τραπε2οϋντος καί π°ε είχε διορατικότητα καί οί
αδελφάς τού Ήγουυένου τής Ίε- ' ουμβουλές τού ήταν σωτήριες. Έ
ρας Μονής τού Τιμίου Προδρόμου Ρένα δμως, ποϋ νά μ' αφήση τό
τού Ζιντζίδερε. Καθ' όλην την διάρ μεράκι πού είχα νά έπαναφέρω τόν
κειαν τής ήγουμενείας είς την Μο- μπαμπά σπίτι τού, άλλά καϊ τό
νήν ύπήρΕεν ένάρετος, θρήσκος, μεθύσι άπό τήν έπιχεΐρησι πού εί-
καλοπροαίρετος πρός δλους, άπο- χά καί τής πήρα τόν άέρα, ήταν
κτήοας τήν αγάπην καί την εϋνοι- δέ καί Ικανοποιητική; Καί έτσι ό
αν δλων των χριστιανών τής πε- 'Εδραϊος έλεγε, κ' έγώ «τ' άκουα
Ρ'ΟΧΠΟ- δερεσέ». Άρκέοθηκα μονάχα νά
Τό μήκος τής έκκλησίας ήτο .15 τ°0 "ώ. Θά σκεφθώ καί θά οδς
μέτρα τό φάρδος θ μέτρα τό δέ ΥΡάψω.
μικρά μέν λίαν περικαλλής μέ θε- ' 'Εκτός άπό τίς άλτρουϊστικές
ϋιμος 15 μέτρα μετά τού τρούλου, συμβουλές ό .Εβραϊος μ' έδωσε
δέλφια μου μέ εύφρόσυνες διαχύ-
οεις. Γιατί πίστευα πώς εΐχα έκ-
πληρώαει ιερόν καθήκον. Μοϋ κλό
νι£εν δμως ή άκεφιά τής μαμάς,
πού δέν εΐχε τόν ένθουσιασμό πού
περίμενα νά έχη.
Πέρα άπ' αύτό, μέ τίς παρα;-
πίδες πού μέ φόρεσεν ή έξάμη-
νη έπαγγελματική δραοτηριότης
μέσα οέ κλειστή έργασία, μέ τίς
οημαντικές παροχές της άπό οίκο-
νομικά μέοα, δέν μποροΰσα ν' ά-
πλώνω στοχααμούς-προβλεπτικοϋς.
Καί άντί νά συΖητήσω τίς παραι-
νέσεις τού Έβραίου τής Τιφλίδος
μέσ" τό οίκογενειακό μου περιβόλ-
λον νά σχηματισθή σταθερά γνώ-
μη, έπιδίωςί μου ήταν νά έΕαοφα-
λίΖω νέα έπαγγελματική στέγασι.
Τίς έπιδιώΕεις μου παρακολου-
θοϋααν, χωρίς νά έκδηλώνωνται
άδελφοί καί έΕάδελφοι τού ρεστω-
ράν «Βατούμη» πού ήταν μετανοη-
μένοι πού άπέκρουσαν πρίν ένα
σχεδόν μήνα τήν πρόταοί μου γιά
ουνεργαοία μέ τό Ρεστωράν τού
Γαβριήλ. Καί γιά νά προλάδουν
προτοϋ δεσμευθώ μέ Ολλη δου-
λειά, έφθασαν άργά τήν νύχτα
σπίτι μας μιά δραδυά καί μέ δια-
χύσεις ξητήσανε νά τούς παρατε-
ΝΑ. ΚαΤ-Α.ΠΛΗ1τγΤ.ΙΚΗ± ΠΛΟΚΗ- ;
' ΙΣΤΟΡΙΚΟ'Α'ΝΑΓΝ'βΧΜΑ . Ι
Ι ΟΗΣΑΥΡΟΓ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Ακό' τό άρΜΓτοΛθγημα' τού .2ΤΒΦΑΝΟΤ. Ι
.* 'ρ &Ι.&ΟΛ.ΟΣ ΣΤ-ΡΝ ;ΤΟΤΡ/ΚΙΑ>
Διασπεν»:" ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ
482ον
Μαϋοί·; σκέψις τριδέλλιζαν τΰ
μυαλό τού Τάταρη. Τού είχί σΐπη
νιοθεϊ ή Ιδέα πώς ό συνάδελφό;
τον, (Ιχΐ σκοτώση ιόν Λεωνίδα.
Δέν αίσΟάΛοταν τό κε<τάλι τού νά στΓκΐται καλά στοΰ; ώμον; τον. •Ο Βεζύρης δέν 0' άκουγε καμμ ά δικαιολογία. Γι' αυτόν εφτανί, πώς δέν έκΤέλεσε τήν ποοστηνή τον, νά τού πάη ξιοντανό στην Πόλη τόν γκιαοΰοη. Τό γιατί, αύ¬ τό δέν τΰν ενδιέφρε. "Εποεπε νά αύλής καί .τροτείνοντα; την πιοτό λα τοτ· φώνα^ε στοΰς δ"ύ δοΰ- λους, .τού 6άδ:»αν τώρα άνύποπτο: στό 6άθο; τή; αύλής. — Στόν τό.το γκιαοΰοι,δε;. Οί δνό Ρωιιηοί τινάχτη.· ιγ άπά τόν <ΐ·ό6ο κοί την εκπληξή τους. 'Ειχείνανε ΰστΓΟίΐ μέ κτχρ^ωμένα τα πύ&ια στί; πλάκϊς, .-τ?ο;μένον- τας τίς ν'ε; ,-τοοσταγές ιού Τού»- Υί·1 άνάγκη πουλί καί — Γυρίστε πρό; τα μ 'να τοί'; 1ε ά/γρΐα καί μην τρ.'μετε έ· νά τσι μπρέ ψθφ^ιτα, δέν ήζθϋΐ νά πού μ' αφήκε σημαντικά κέρδη ! κουμπισμένη στό ντιβάνι καϊ τούς αν ωραίαν καί ευχάριστον, είσερ- κ°ί σημείωμα σέ έμπορομεσίτη θεϊ τσάΐ, γιατί δέν φάγαν οτό χόμενος κανε'ις έντός αυτής κατε- κα' ψώνισα «σιαδρά» (λουστρίκα) κατάστημα. Οί διαχύσεις τους έν- λαμβάνετο άπό θαυμασμόν καϊ κα- °°ν εύκολομετακΐνητο έμπόρευμα θουσίασαν τήν μαμά πού ήταν ά· τάνυΕιν θρησκευτικήν. ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΚΤΗΜΑΤΑ Είχεν κήπους μέ όπωροφόρα οέ λίγες μέρες καί τό διέθεοα. δένδρα, 32 άγρούς, έν νεκροτα- ΚΔ' ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΑΝΑΣΥΓ- φεϊον καί πρός δυσμάς 10 Εενώ- ΚΡΟΤΗΣΙ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝ' νας, 1 δεξα.,ιενή, 1 πηγάδι, άχυ- σάν κατέθηκα στήν ΤραπεΖοϋντα ρώνα καί άρκετούς σταύλους διά ΤΑ. Ψυχική ίκανοποίησι, άλλά καί τάς άγελάδας, τα πρόδατα, τάς αί- άγαλλίασι μέ κατεϊχε μέ τήν έπά- γας καί τούς ϊππους τής Μονής. ν°δο τού μπαμπδ στήν οίκογένεια Άλλα έσοδα τής Μονής δέν ύ- κα> Εέχωρα πού εϋρισκα καί τόν
πήρχον. ·Εντός τού νάρθηκος τής 'ΟΙΟν κατενθουσιασμένο μέσ' τήν
έχκλησίας υπήρχεν μικρά κατάλυ- οίκογενειακή τού φωλιά καί τ' ά-
μα διά τόν ήγούμενον τής Μονής.
Πλησίον τού Εενώνος ήτο έν μι¬
κρόν σχολείον διά τούς μαθητάς
τού χωρίου, τα δέ όρφανά παι¬
δία τού χωρίου έργαζόμενα είς
τήν μονήν έφοίτων δωρεάν είς τό
σχολείον. "Ετρεχον δφθονα νερά
διερχόμενα έμπροσθεν τής θύρας
τού ναού, ή Μονή είχεν δύο θύ-
ας, μία μεγάλη διπλή πρός Νό¬
τον ή δέ δευτέρα πρός Άνατο-
άς. Είς άπόοτασιν 15 μέτρων
ιρός Βορράν ύπάρχει ναράδρα
άθ^υς εκατόν μέτρων τα δέ νε-
ά των ρυάκων χύνονται εκείθεν
ίς τάν Σκορδίσκον ποταμόν.
άρωτούσε γιά τίς δουλειές τους,
πού φέρναν γιά τίς μέρες έκεϊνες
μειωμένες, γιά νά προκαλέση συ-
2ήτησι γιά συνεννόησι. "Απροκά-
λυπτα πλέον έκδηλωθήκανε πώς
είναι μετανοημένοι πού άπέκρου-
σαν ουνεργασία προηγουμένως
καϊ ήρθαν τώρα νά πάρουν τήν
γνώμη μου αν είμαι διατεθειμένος
γιά τό ϊδιο ρεστωράν.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ή γόνεσις των κόσμων
ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ
Μετάφρασις Β . Κουϋηνοπούλου έιιιτίμου Γυμνασιάρχοΐ'
Ή διοικοϋσα έπιτροπή της άπε-
ελεϊτο άπό τόν ήγούμενον τής
Λονής καί άπό ένα αντιπρόσωπον
Σκορσίκου κα'ι Κέρκεμε. Βιβλιο-
ήκη οπουδαία δέν ύπήρχε είς
ήν Μονήν τό όΕιοσημείωτον είναι
ιτι τα άμυθήτου άΕίας επί περγα-
ηνής χειρόγραφον Ευαγγέλιον,
ατά τό 1&96 έδωρήθη υπό των
ατοίκων τού Σκορδίσκου είς τό
ράτος πασών των Ρωσσιών. "Α-
ιον περιεργείας είναι πώς έν τό-
ιης μεγάλης άΕίας χειρόγραφον
πί λεπτοτάτης περγαμηνής γρα-
φέν, ώς ύπολογίΖεται υπό τού α¬
ειμνήστου ίστορικοϋ Αναστασίου
Λεβίδου, πρό χιλίων έΕακοσίων έ-
τών περίπου ότι έγράιρη είς φύλ-
Τό πολύτιμον τούτο Ευαγγέ¬
ιον συμφώνως πρός τό άρθρον
τό οποίον είχεν γράψει ό ανωτέ¬
ρω άείμνηστος καθηγητής τήν 2
αν Μαρτίου 1896 είς τήν τουρκό-
φωνον καί μέ έλληνικούς χαρα-
τήρας έκδιδομένην έν Κων) πό¬
λει εφημερίδα "Ανατολή μέ άρι-
Ομι'ν φύλλου 5240: (Κατά παλαιά
τερα τό Ευαγγέλιον τούτο είχεν
ευρεθή έντός πίθου είς άλλην το-
ποθεσίΓν υπό ενός ποιμένος καί
παραδοθή είς ένα ίερέα ονόματι
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
'Εκεϊνο τό στερεόν, τό ικανόν
πρός άντίστασι πού τό χωρΙΖει τό
ύδωρ πού είναι επάνω στή γή, ά¬
πό τα σύννεφα τού ούρανοϋ. Κα¬
τά τόν 16ον αίώνα ελύθη τό αι-
νιγμα. Ό Γαλιλαϊος πρώτος άντι-
λήφθηκε τί ύπονοοΰσε ή Γράφη
πρό 4000 έτών μέ τήν φράσιν
«βάρος των άνέμων» (Ίώβ 28 §
25) (1). ΆπέδειΕε ϋατερα άπό
άποφασιστικές προσπάθειες ότι τό
πυκνό θώμα τού αέρος, τό οποίον
περιβάλλει τήν γή ένέχει δαρύτη-
τα, ότι αυτή ΖυγίΖει περισοότερο
παρ' όσο ό άτμός τού νεροθ, ότι
έπομένως τό νερό άν θερμανθή
καί μεταβληθή σέ άτμό, μπορεϊ νά
ύψωθή έως στό άερώδες στρώ-
μα, όπως ακριβώς έπίσης καί ό
φελλός στό νερό ύψώνεται. Σέ
μιά άπροοδιόριστη ύψηλή άπόστα-
σι υπεράνω των κεφαλών μας αί-
ωρεϊται κατόπιν αύτό τό άνυψω-
μένο νερό. Έπομένως ύπάρχουν
δυό παράλληλα ύδάτινα στρώμα-
τα. Τό ένα περιβρέχει τήν γή
μας μέ τό δνομα των θαλασοών,
των ποταμών, των χειμάρρων κα'ι
των ρυακιών. Άλλά τό άλλο στρώ-
περιτράνως τήν αλήθειαν των άνω·
τέοω. Τα φύλλα ήσαν λεπτά καί
τρυφερά καί ίόχρουν κα'ι τα γράμ
ματα γραμμένα μέ μελάνην άργυ-
ράν. μόνον δέ τα όνόματα τα άνα-
φερόυενα πρός τόν Θεόν, τόν
Ίπσοΰν Χριοτόν κα'ι τήν Πάνσε-
πτον Παναγίαν ήσαν γραμμένα υέ
μα κινεϊται μεγαλόπρεπα σέ μορ-
φή νεφών υπεράνω των κεφαλών
μας, παροσυρόμενο άπό τούς άνί-
μους. Καί μεταΕύ των δύο κείται
αύτό πού συντελεί ώστε νά μή ά-
ναμιγνύεται τό ένα στρώμα μέ τό
όλλο, δηλαδή τό «στερέωμα». 'Ε-
κείνο τό σταθερό καί ίκανό πρός
άντίστασι. Κάτι, τό όποϊο όνομά-
Ζομε άέρα, έκεϊνο τό «στερέωμα»
περί τού όποίου ομιλεί ή Βιβλι-
κή πληροφορία.
Ό Μωϋσής όμως είχε γνωρίσει
δχι μόνο τόν άέρα, τό βάρος τού
καί τήν έπιβλητική ενεργεια τού,
άλλά εγνώριζεν έπίσης καί τόν χά
ρακτήρα των νεφών έκείνων πού
αίωροϋνται υπεράνω των κεφαλών
μας.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
(1) «Αύτάς γάρ τήν ύπ1 ουρα¬
νόν πάσαν έφορδ, είδώς τα έν τή
γή πάντα, ά έποίησεν άνέμων στα¬
θμόν ύδατος μέτρα». Διότι αύτός
βλέπει άπό κάτω άπό όλον τόν
ουρανόν, γνωρίΖων όλα τα επί τής
γής, τα όποϊα έποίησε διά νά Ζυ·
γίϋη τό βάρος των άνέμων καί νά
σταθμίίη τα ϋδατα μέ μέτρον.
φιχθε'ις είς Καισάρειαν καί μετα-
ιιυυυυυυι «.,ν ο»« .«^«« .-—,— . , . » .
_ ^. . . .„ .„ Ι χρυσά νράμματα και εις την ε
παπά Εμμανουήλ, όστις ελθων λμ ν*
ραμένουσαν είς τήν Κσ,οάρειαν,
μεν τού επέστρεψε δπου τ ^
έπ,μονή της μητρός ιου νά . -, Μότ£ρον είς
"Ορος παρέμει-, καί μετ φρ
είς Σκορδίσκον παρέδωσεν είς
τήν Μονήν δπου έφυλάττετο επί
πολλά έτη χωρίς νά κινή τήν πε¬
ριέργειαν κανενός. Κατά τό 1845
ό τότε άρχιδιάκονος τοϋ αειμνή¬
στου Μητροπολίτου Καισαρείας
Παϊσίου Γεράσιμος καί αργότερον
Μητροπολίτης Άγκυρας, κατά τήν
περιοδείαν του είς τήν περιοχήν
εκείνην ίδών τό Ευαγγέλιον τού¬
το άνεγνώρισε την αρχαιολογικήν
αξίαν αύτοϋ καί τα είς φύλλα τε¬
μάχια αύτοϋ κατά σειράν ουνε-
χείας τα ήρίθμησεν. Ήμερομηνία
τής γραφής του δέν υπήρχεν, τό
ότι άνάγεται είς τούς πρώτους
μετά Χριοτόν αιώνος δυνάμεθα νά
παραθέσωμεν τα κάτωθι τεκμή-
ρια.
Πρώτον ή έκ δέρματος περγα-
μηνή επί τής οποίας έγράφη τό
Ευαγγέλιον είναι τόσον λεπτή κα'ι
διαφανής ώστε τα γραφόμενα γράμ
ματα έκ τής μιδς σελίδος νά ά-
ναγιγνώσκονται τιθέμενα είς φώς
εύχερώς. Δεύτερον. Αί λέΕεις εί¬
ναι γραμμέναι κατά σειράν άνευ
διακοπών μέ κεφαλαία γράμματα
συμφώνως μέ τήν συνήθειαν τής
έποχής έκείνης. Τρίτον είναι πα-
ρόμοιοι οί γραφικοί χαρακτήρες αύ
τοϋ μέ τό χειρόγραφον εύρισκο-
είς τήν
οτρέψη είς Αγ.
νεν
η.
βλουσουνίου Φωτίου Μουπαγιαμη-, Τέταρτον
τξόγλου εδέχθη νά διορισθή Ή
νούυενοο τγ^ Μονής
λοιπά σημεϊα δέν υπήρχον καί λοι-
κεφαλίδα τού φύλλου ήτο σημειω-
μένον τό περιεχόμενον έκαστος
σελίδος μέ χρυσά γράμματα).
Πάντως ή παράδοσις άναφέρει
δτι τό πολύτιμον τούτο κειμήλιον
είχον Ζπτήσει νά άγοράσουν πλη-
ροφοοηθέντρς τήν ύπαρξιν τού
είς Άμερικανός καί είς Άγγλος
όρχαιολόγοι επί τούτο άφιχθέντες
είς Καισάοειαν άντί 600 έΕακο¬
σίων χρυσών λιρών. άλλά τούς
πρόλαβε ό επί τουτο άποσταλε'ις
άρχαιολόγος Ρώσος κα'ι ήγόρασε έδρα .Υποδιοικήσεως καί Μητροπο-
βάς είς Σκορδίσκον κα'ι δωρήσας
τα χρυσά δισκοπότηρα είς τήν εκ¬
κλησίαν τοϋ Άγίου Νικολάου τού
χωρίου παρέλαβε τό πολύτιμον Εϊι
αγγέλιον, ύποσχεθε'ις ότι εάν εί¬
ναι σύμφωνον καί όμοιον μέ τό
πρώτον φύλλον, θό άποσταλοϋν
χιλίαι λίραι καί διάφορα δλλα δώ¬
ρα. Ούτω τό πολύτιμον Ευαγγέ¬
λιον τούτο περιήλθεν είς χείραο
τής Ίεράς Συνόδου τής Ρωσσίας.
Είναι δέ άγνωστον τί άπέγινε ή
τύχη των χιλίων λιρών καί των
λοιπών δώρων.
Πσρεμπιπτόντως θεωρούμεν σκό
πιμον νά παραθέσωμεν έν σιιντο-
μία διά τήν πόλιν τής Άργυρου-
πόλεως Νομοϋ ΤραπεΣούντος κατά
τήν Μικρασιατικήν καταστροφήν
είχεν πεοίποιι 10.000 κατοίκουα
προφτάση τόν άλλο Τάταοη, προ-
τοϋ νά ρ;τάση στήν Σμύρνη. Λ·'-
τή ητανε ή ποοσταγή τού. "Εκα-
νε δ,τι ημπορούμε γιά νά την εκ¬
τελέση. Πονλ.ί δέν εγινε, μά ε
άνεμο;, σίφοννα; γιά νά
ΐη την άπόσταση άπό τήν Πόλη
<λ>; τήν Σμύρνη, όσο πιό γρήγο',χι
γΐνόταν. Μά ειττασε άργά, δταν
πιά τύ ν.ακύ ΰπως έπίστευε εΓχε ·/{
νει. Λΰτύ εΓχε άξία γιά τύν Βε,ϋ
Ρη. Σηαασία γι' αυτόν δέν 4χε
τό γ ι α τ ί άπέτΐ'χε στήν ά.το-
στολή τού. Κι' αύτό θά τύ έπλή-
ρωνε μέ τύ κεφάλι τοι·... Αύτα
σιλλογιύταν ό Τάταρη; κι' Ικλαι·
γε τήν μοίρα τού.
Ό Άλή 'Εψίντης, τύγ είδ* ε-
τσι συννετριασιμένο καί τύν έρώ-
τηθε:
— Σΐκλετισμένο σέ
μπρέ όγλούμ, τί σέ βασανίζει;
— Σκέπτομαι την όργή τοΰ Πγ
ζΰρη, ΰταν μάθη πώ; ό αλλο; Τα
ταρη; εφτασε πρΐν άπό μενά έδώ
κ έσκότωσε τάν γκιαοι'ρη. Χωρί;
κοι6έντα θά προστάξη νά μέ χά-
λάσουν.
—ΙΙρώτα - πρώτα δίν ξέρου-
με άκόμα ά/ν τύν ίσκύτωσε. Σοΰ
τό είπα αΰτό.
— Μ.πορεϊ/ μά δέν τό πιστενω.
Ό συνάδελίτό; μου χρησιμοποίη-
σε καί τα δυό .ιιστόλια του, ποΰ
τα βρήκαμε αδεία καί τό λάζο τον,
που άπω; είδες έόχει άκόμα στήν
αύτη τού ξερό αΐμα..
— Τήν μιά .-τιστύλα, ξέρου;ιε
πώς την άδειασε ίπάιο στύ σκν-
λο .Ημπορεί νά τόν χτύπησε καί
μέ τόν λάο του. "Οσο γιά την
δεΰτερη πιστολιά, δέν άποκλείε-
ται νά άστόχησε καί ν' άναγκά-
στηκε νά φύγη, άφοΰ δέν βρήκα-
μετύ πτώμα του ουτε καί
μα τοΰ γκιαοΰρη. Λογικό είναι νά
π.στέψη κανείς, πώς αύτό;, άίτοΰ
άφώπλισε τύν Τάταοη νά τύν κν
νήγησε. Κ(ίί στήν .-τερίπτ'οοη αν-
τή/ ίνα άπύ τα τρία 6ά πρέπει νά
έχη συμβή. "Η νά τοΰ ξέφυγε, ή
νά τάν έλάβωσε ή νά τόν έοκό-
τωσε καί νά έξαςεάνισε τό πτΛμα
του. Μή βιάζεσαι ομω; νά βγά- Ι σκ.'ρια» σον, νά μάθη; τό «ποτέ-
ΕΚΔΡΟΜΗ-ΠΑΝΗΓΥΡΙΤ ΤΟΥ ΣΥΗΔΕΣΗΟΥ ΤΩΝ
ΑΠΑΝΤΜΟΥ ΣΙΝ01ΕΩΝ "Ο ΔΙΟΓΕΝΗΓ.,
Επραγματοποιήθη καί εφέτο-, Ρον; «πόλεις μαθητά; Ιλκοντας
την 2,)7)73, εκδρομη Πανήγιχ.; την χαταγωγηγ έκ Σινώπη; είς
τοΰ Σννδΐσμον των ύπανταχ; 3 την βοή-θπαν διά δεμάτων τ'ροφί-
Σΐν(οπ?«ν «Ο ΛΙΟΓΈΝΗ-», ί-1 «,,,ν χαί χοηματικών βοηθημάτων
τή έορτη τού Αγ. ΠαντϊλεΐΗΐονο , π; άαόοον; Σΐνωπ ί- εί; την ά-
είς "Λγίον; Αποστόλου; Άττι-. νελλΛώ; άπό τοΰ 1953 .ταρεχο-
κή; ιιέ τι. γηαφικά ά-/.ρογιάλΐΓ·.
ποϋ ΐδ.α.τέρο); βνγκινοΰν τού; ^ι
νοΜΐϊ; — έθιμον θρησχευτικόν ,;-
ναδιώσαν καί σινεχιζόμενον άνολ-
λιπο>; ά.τά τού 19·53 χι,ιονολογ'ας
άνασνστάσεο); τοϋ Συνδέσμο;·,
είς άνά.'ΐνησιν τή; μεγίΐλ.η; ίζ',.- κά; κ«1 Καινων.-κά;
μήσεΜ; τί/ν Σινοκιέων έν τή γς,ρ τή; Γδρα; τού Συ,δέσμου, ηύχή".
μ?ην π;ύς του; άο8ΕνΓΪ; από¬
ρους Σινο.-ά'ΐς .-τλήοη ϊατροφαομα
κεντικήν .-.Γρίθτϋ.ιΐίΐν καί πολλάκις
καί ΝοσπΐΒμεια,κήν τοιαύτην καί
είςι την οτυμετοχήν τού Σι>νδέ-
πμου είς ϋλα; σχεδύν τάς Έθνι-
ά 1 Κ
σά; κάνω κο κό, την ςωή σαΓ 0ά·
λ(·> νά προστατέψω.
ΟΊ ο;οι·καράδε;, εγύςισαιν κατ',,
πώ; πηοστάχτη-/αν «αί Γιςεθην.ην
ςτάτσα μέ ιτάτσα μ": τόν Άλή Έ-
φί-ντη. ΆναθάοθΓψαν. Εΐχι.νε δ:η
γηθεϊ τα γεγο-,ότα δποις (ΐ·.ρ:6ώ;
τα άντιληφθήκανε οί ϊίιοι στόχ
Κόνσολα κι' εϊχανε πάθ'ΐ ΐντολή
άτ' αύ·. όν, άν τούς κα/.οϋσε γι' ά-1
νάκριση ό Άλή Έηέντη; , νά μην
τού κρΰθιινε τι'.τοτε έκτΊ; ά.-τύ
τύν σκοτωμύ τοΰ Τάταηη καί τό
«(τονντάρισμα» τοΰ κονςαΓ'οΰ τού
στύν κό/.το τή; Σμύςνης. Τούς
εΓχε πάρει δλους κάτω άπ') τήνί
προστασία τού κΐί όπΜς τα ιίχε
.τροολέψη ό Πρύδρομος, τού; ύ-
-τοσχέτίηκρ .τώ; την αλλ,η κι' δλ.α;
μερά θά ίστελ.νε τα «;>π.·τόρτο·>>
του, στόν Έλτζή τή; Λι'ττρία;
στήν Πύλη. Θά ζητρΰσε άπ' αυ¬
τόν, νά τό υποβάλη άαάσο); στό
Σονλτάνο καί νά.άξιώση τί]ν αύ-
στηοή τΐιΐΜθία έκείνων .τού .τρο-
στάξανε τδν χαλα<τιιό τού ΓτΡ.ου τού Λεωνίδα. — Αϋτά( ε^ε στοΰς δοιλους τού Λεω-,ίδα ό Κόνσολα; τή; Αυ¬ στρίας, μπορείτε νά τά .-ϊΓ|Τε στύν Άλή Έ(τέντη, δν σά; ίνοχλήση, ά,-τω; θά τα κ.άνω γνιι>στά καί έ¬
γώ στόν Μονσελίμη αΰοιο, γιά νά
προλάβουμε κανένα καινονργ:ο κα
κά, ώς ποΰ νά φτάση τό «οαπόρ-
το» μου στίρν ΙΙύλη.
ΙΊ' αύτοι1; τοΰ; λ.ύγιιν; ό Πρό
δρομος κα'ι ό ΙΙροκύπης ά·. ΐιμετ(ι)-
.ιίσανΕ ίί'τοΓκι τύν Άλή Έΐ'έντη,
— Ποΰ εΪΓ/ΐΛτε μπρέ γκ.αούρη
δρ;, τέτοια ωρα; τοΰς ί',,.ώτησε ά-
γριεμένο;.
-— Είμαστε στό σπίτι τού Κόν
σολ,α τής Αούστριας; τού
σε ό ΠρΛδρομο; μέ θάίρος καί
ποόσθεσε άγανακτισμένα. 'Εδώ μέ
σα ?γινε άληΒινό μακελλπϋ κια ή
άφΓντιά σον, μά; λεει
ΜΕΡΙΚΗ ΑΓΓΨΙΣ ΣΙΝ.'ΙΠΗΣ
τή
37- θη δέ υ.τΐ'ΐ; ή χάρι; τού Άγίου
ΙΙαντελε>ιμονος, χαρίζει εί; δ-
Ή Ιχδρομή εγ:νε ιιέ ΠΟΤΛ- λου; νγε^.ν ώστε και τύ επόμενον
α *ατα τι,ν ι,ιι. (,λαν τή; ι
τοϋ Αγ. ΠαντΓλ'ήμονο;.
ΜΑΝ κ:ιΙ σϋμφωνα μέ τύ
ιια ή άναχο'»ηΓ,ίΐ:ς ορισθή τήν 7 ι,ν
.-Τί, άκο.Οίι; ίκ τή; Πλ. Μητ ,<- -ΐύλΠ'); 'ΛΟηνΛν £<Γ:ξι; δι εί; Ά γ|ηι«; Απόστολον; την 8.20 «τ.ιι. ό^υυ ίτελτσθη είς τάν "Ιεράν Κα άν Άγίων θεοδώρων χητανιτχπ· χή θεία Λειτονηγία μετ* . Άρτο- κλ.ισίας, τύ3ΰ; δέ μετ" αυτήν ώ- , είς τό ίκλληπίασιια ά τού Σΐ'νδέσμου κ. Ν' Τ; άνατρερθεί; εί; τα ϊτο; έοίτιΊσωμεν καί πάλιν καί σιννχίσιηι.ν οτίτιο, συν τοΐ; αλ- λοι; καί τίί ωραίον τούτο Ιθιμον· τή; γενετΓΪοα; μα;. Μετά την διανομήν τοΰ άρτου οί ίκαρομιΐ; έτακτοποιήθησαν είς ώρηιϊΌν παααλιακόν κέντρον δεσ.τό ζο'το; τοΰ Εύβοίκοΰ ΚόλΛθυ καί τα όποΐον/ κατόπιν ίγκαϊρον βνι εννοήσεων τή; Διοικήσεως, έ'^η- σφαλίσθη <1.-ΐοκλε.ιΐτΐκώ; διά τούς πανηγυριατά; ΰπου οί λα6όνΤε; έν Σινώ.τη έθιμον, ί.τΐ τή έοοτήμέ(.>ο; εί; τήν έκδοομήν διήλθον
τού Ά·/. ΓΤαντΓλενιμονος καί εί;' μίαν ίξα οετιχίΤ»; εύχάοιστον ήμέ-
■τά πραγματικό ξεσι'ικηνμο των Σι, ραν, μεταβληθΐντο; τον κεντρου
νωπέων κατά τήν ημέραν τή; ΙΙα·
νηγύοε,ως χατά τήν δποία,ν ΰλ:>ι
οί Σ;νο>πεί; υ?Τί6αινσν εί; τα ϋ·
Άγ·ο;
δι«('ά
εί; μίαν μικράν Σινώπην.
'Ο «αρό; ήτο έξαίοετο;, ή Οά
λασσα. ήσχχη πού τήν άπήλαυσαν
οί *κδοομ:ί; μέ δύο μπάνα
ε; καί πχνηγΐ'ΐιϊζοντε; καθ' ο- 11 καί οπόγευμα 5, υπήρχαν είς
λην την ήμεςαν. Τό ωραίον τηΓ·- τα Κέντρον ψάρια «τρέσκα κλπ.
το ΟοησλΡντικόν ίθιμον, έτόνισ:ν τα άπόγενμα δέ οί ΐκδρομεϊ; *.·
ά Πρύειδοο;, άνεβ'ιοσε κσ'ι σννιχί- ν)η·χαγο)γι'ι3ησαν μέ μουσικήν, ά-
νέκδοτα τή; Σινώπη; κλπ.
Τήν 8ΐ',ν μετά μεσΐ)ΐιβρίανί συμ
ανελλιπώς επί 21 χηύνια Α·
πό τοΰ 1953, ύ ουογανωιιένης ί·<· ,τώς νά ποοστατέψη Γιά ."Τολύ "άχμά: ήοθΓ μα; περνά; Έςρέντη μου. πρώτα τόν δνθρωπό σοι· νά μβ,ΐι σφάξη κι' ερχεσαι τώρα μί. τ' '■ α· λης σνμπεράσματα, Τό τί εγινρ έδώ μέαα νά ζΐααχ 6ρ6αΐο; πώς αί'θΐο 0ά τό ?έρω. θά τϊι μαθιο άπό τοΰς δοΰλους τού γκκιοΐρη, πού είτε μέ τό καλό ίϊτε με το κα>:ύ θά τού; κάντο νά μιλήσονν.
Ά; ποΐ'με «μιος, ,τώς ό Τάταοη;
λεσμα! Μά εννοια σου καί δέν Οά
γλιιτοκτης.
κι' ΰ'λα; ό τα-
χιΐδοόμο; τοΰ Κόνσολα γιά την
Πόλη μέ «μπονγιοΐ'ηντί> γιά τύν
Έλτζή τηυ των ό'σων ΐ'γ;ν.τν ά-
πύιί'Ε έί>(ϋ μέσιι καί «σΐγοναϊΐΐ σέ
λίγες μέρτς ό ΙΙατισάχ μα;, θά
ςράλι.
Ό Άλή
,-ηϋ £τρτμε
π?όφτοσε νά χτυπήση τάν γκιαού- προοπάΗη νά σοΰ πάηονν τό -/γ-
οη καί πώς τόν έσκότωσε. "Ο- --'·ν
ταν παραδώση; στόν Βεζΰρη τοΰς
δυό όσμανλ.ήδες κιαφΐρηδες ποϋ
Οά π'.άσ(»με άπόψε, στό Σεθντί-
κιοϊ, νά εΓσαι 0?6αιος πώς ό Βϊ-
ζΰρης, δχι μόνο δέ θά' σοΰ κάνει
καν.ό, γιατί δέν πηόφτασε; ·νά >ρώ
σης τόν γκιαοΰρη καί νά τοΰ τόν
πά; ζτοντανύ, μά ατ(ο; σοΰ είπα
θά σοΰ δώση πλούσιο μ.ταξίσι. Αΰ-
άπό την όογή γιά την αϋθάδεκΐ
με την δποία τού έμιλοΰσρ ό ΙΙοό-
δςιομο;, ίνα; γκιούρης, στά τε-
λπΓταϊα τού λάγια,_?χ«σε τύ χοω
μα του καί τύν πΓρΐέλουσε κς.ύο;
Ιδρώτας.
Έγώ, μπρέ,
μέ σπα
<τμένη (ρωνή εστπλα Τόταπη τοΰς θέλει νά βάλη στό χέρι δ, σ«ί κάνη κακύ; Μά τόν Άλλάχ, δέν εχο) ϊδέα. Τό μόνο ποΰ ξέρω. είναι πώ; ήηιθε απόιί'ε Τάταοη; τού Μεγάλον μας Βεζίίρη ,ά.ιό τη·. ΙΙύλη καί μοΰ εζήτησε την διεύ- Οιινση τοΰ σπιτιοΰ σις, γ ά νά δο>ση στύν άίτέντη σας ί'·. α γςάμ
μα. Τί ί'γινε παραπέρα δ.'ν ξίρο).
— Νά στο π<ΐ> ίγώ Άλή Έφέν
τη, τοΰ εΐπε ό Προκύ.της. ΛύΤάς
ό Τάταρη; σν.όρ.τισε τα μν/λά ϊ·
Βεζύρης πιότερο Λπύ τόν γκιαοΰ·
ρη "Τστερα θά τοΰ πά; τέτοιο
καλύ χαμπάρι μέ τό γοάμμα μου,
ποΰ θά πετάξτι άπά την χαρά τού.
Ξέρω τί σοΰ λέω.
— Μακάρι, εκανε. δ Τάταρη;
καί δ Άλλάχ, νά τόν φωτΐση, νά
μή μέ χαλάση γιατί δέν έκτέλεσα
την προσταγή του.
— Μή (τοδάσαι τοΰ άπάντησε
δρομή; πανηγΰ?εω; επι τή έοςτή φο>να πάντοτε μέ τό πρύγραμμα,
τοΰ Άγίου κια αρχικώς μέν έγε- επεβ:·6άσθησαν όλοι οί πανηγυρι-
νετο τουτο επ! δετίαν είς Μπάφι σταί μέ τάξιν καί εδόθη τα συν-
Άττ κης ίί.τοτ» καί ή 'Εκκλησ α Οημΐι τή; ΛναχιορήΛειο; ύπύ ποΰ
~Όΰ Άγ'ον Παντελει',μονος, άνο· Πρόεδρον, μετά δέ άπό μίαν γρα
?!)■'!>■ ι; .'-' ί ?τη γϊ; ΠεΓ-κττέτ'ηι «ινήν δ Λπομήν μιάς καί ήμισεί-
"'ΐίχθηίτιν ιϊ; 'ΛΟήνα;
, · ,' ι οιημένοι καί χαρούμενοι
μ-τά Θεϊ'ΐ; Λείτουργίας καί Άρ-! σιιγεχάρηοαν την Διοίκησιν διά
τοκλΓ/β.'ας. Ά'νεφ/ίθη ίν συνεχεία
—->5 Π?ΟΓδοο;— είς τήν δραστη-
Οΐότητ(ΐ τοΰ Σ-υνοίσμου εί; την
Γαν βοήθπαν είς <"-ό- την ε-· μην. _ ΟΓιτι·) χή; ίςύ; επιτύχη έκδρο- ,^,ί- μ|<ι άκύμη έπιτυ- ιι; των Σινίοπέων. <······*··< ■••••■•Ο············ »············· ··■···········,···!»«··· ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ Τα Βιδλια και οί "Ανθρυττοι ΝΙ ΚΟΥ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΛΚΗ: ά λ- στόν Άλ.:ι6ιάδη ώί στόν θάνα- ν.ι κ αί την σκάλα/Τύν άκολού έμαχαίρωσε τύν άς-έντη μο; καί ίταρη; καί πίσ» του οί | τ"ν Ντ_«η Βάσσο, ποΰ τ.,')».^ χη- !■_.'.__«„.. —;... ...·. ηη.-τϋλΓΰηνν ητι> σ.τίτι τοΓ' Κόνσθ-
δ Άλή Έιρέντη; καί αρ-χισε νά νυ; (ΐονχαςα ση-τηοφου
κατεόαίνη
θιτσε ό Τά·
στρατ.ώτες. ,Επάτησαν στήν αί·- ' ροπϋλεύονν στό
λή καί δρχισαν νά βαοίξονν καί ι '·α τής Άονστοια:. , . .
τήν 'έξοδο τοΰ σπιτιοΰ, δταν άπό' — Βά', 6άϊ> έκπνε ό Λ/ή Ε
τόν δρόμο άκονστηκαν 6ήματα Ι φέντη; κι' επι^αε τό ϊδρωαένο
καί σ.γανές κουβέντες. Ό 1 άχκ.-' κοντελό τοί'. Καί ό <τον ■: τ, α- οη; έκανε κάτι νά πή μά δ Άλή «όγινε μπρέ τζάνεμ; Έττέντη; τόν επιασε άπό τό μπρά — Λύτύ; τα κα'άφες γ χ(·ι μα; τσο καί τού έγνεψε νά μή μιλήση. έξέφυγε, τοΰ άπάντησε ύ Προε ΤοαΒήχτηκαν δλοι πρός τύν τοΐ-, δοημο;. Θά τόν έσχίζαμε ("ν τον χο κι' έμειναν έκεί παοαμονεΰον- ' έπιάναμε <πά χέρΐ'ΐ μας καί δ; τε; στήν σκια. Άπο την ανοιχτη τό έν φύλλον άντ! 25.000 γσλλι- κών φράγκων καί παρέδωοε είο τό έν Κων) πόλει ρωσσΐκόν προΕε- νείον. Ό Μητροπολίτηο λίτου Χαλδείας μέ 35.000 όρθο- κατοίκουΰ κατοικοϋνταα είς 90 περίπου χωρία τής περιφε- Ι ρείας, ό Μητροπολίτης αυτής έιρε- Κα;σαρείας ρεν τόν τίτλον Χαλδείας καί Χερ- ; ή . πόοτα, στό δρόμο άπλώθην.ε σέ λί γο άμνδρό φώ; ποΰ οΌό πλησία- ζαν τα Οηματα αϋτώγ -ού ερχον- ταν άπ' εξο), δλο καί δΐ'νάμωνε. Λίγες στιγμές πιό ΰστερα εφάνη¬ καν στήν πόρτα δνό άπό τον; δού λονς τού Λεωνίδα. "Ητανε δ Πρό όοομο; καί ό Προκόπη; πού τοί'ς έστειλε ό Κόνσολα:, νά πάηονν τύν σχνλο. — Πώ; στό διάβολο, εκανε ό Πρόδρομος, μπαίνοντας στή ο.<- ιταστή ανλή τοΰ σπ'.τ.οΰ, ά'ρήσαμε τήν πόρτα άνοιχτή; — Ποιό; νά τήν κλείση; άφοϋ καί οί τρσσαοε; κρατοΰσαμε τόν Ιωάννης πλειστάκις είχεν έπιδιώ- ροιανων, ή Παιδεία ήτο άρκετά ά- £ει διά λόγους ασφαλείας νά τό νεπτυγμένη είς τήν περιοχήν αύ- μεταφέρη είς τήν Μονήν τοϋ Ιω-, την, διετήρει Ελληνικόν Σχολεϊ- όννου Προδρόμου, δυστυχώς δέ εί όν Παρθεναγωγεϊον καί δημοτικόν | «σωμμιέ»^|ΐέ ™{£^™"Ον;' χον αντιδράσει οί κάτοικοι τοϋ σχολείον. Πλέον των 25.000 όρ- του^α - χωρίου. Λοιπόν τήν 12 Φεβρουαρί ου 1896 κατόπιν έντολής τής Πρεσβείας τής Ρωσσίας Κων) πό¬ λεως είς τόν έν Ίκονίω ΠρόΕε- νον ΆλέΕανδρον Λευιτοσκη, ά- ♦♦♦♦οοοο»»*·»»»»*****^ θόδοξο, μετα τής έπαρ- , μα χίας αυτής ήοαν έγκατεστημενοι νέ στο σπι,τι. (Συνεχί^ετοι) ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»»»»< ΧΡ,ΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 2 τόμοι. Σελίδες 712 καί 163 είκόνες Πωλείται είς τα Βιβλιοπωλεϊα κα'ι παρά τώ συγγραφεϊ (Φρυνίχου 4. — Αθήναι 119) είς τα μεταλλεϊα τής Μ. Άοίας. __ τ^ £τχε χάσει κι' αύτη ή1 Ι «ρουκαριάρα» μέ τό ξαφνικό χα- I χά ποΰ μά; βρήκε. Σάμττιο; τή: ' έμεινε μιναλύ; Δικαιολόγησε την γρηά ό Προκόπης, σβΰνοντας τθ λαδοφάναρο ποΰ κοατοϋβε. Ό Άλή 'Εφεντη; δέν έχαοε λέϊη άπ' ΰλο τύ διά/.ογο, πού τού ελυσε πολλές άποοίες. Είχε πιά- σει την «κρη τοΰ νήματος. ώ θά μποοοΰσε νά ά όλόχλη- μ ^ ο το κονδάρι καί νά μάθη ίίς τελευταΐες τού λεπτομέοιε; τί'. δα δραματιαΐθέντα έκεί μέσα πριν λί- »♦»♦♦»♦♦ -♦♦♦< ♦♦♦*♦♦» νο άκόμα. 'Εδγήκε στή μεση τής ήτανε άνθοωπο; τοΰ .Ό Άλή Έα,έντη; Οά προτι- μοϋσε νά τα ειχανε κάνει */'·« ν ό μή μαρτνρήση δ Τάταρη; αν τύν έπιάνανε στήν Πόλη οί βνθροποι τοϋ μεγάλου Μοι-ψτή ή τοΰ Σονλ τάνον, πώ; τού είχε άνακο.νώσει ιόν σκοπό γιά τύν οποίον ήρθε, κατά .τροσταγή τοΰ Δαλ.τατάν πά σά στήν Σμύρνη. Μά σκ.'φτηκε ν ά γράψη τοΰ Βεζύρη'ν.ίά νά τοΰ συστήση ν'ά τοΰ κλείση αΰτύ; μια γιά πάντα τό στόμα, μή ξέροντα; πώ; γι' αύτό είχε φρσντίσιι δ Νταή Βάσσος. Συνεχίζεται κ ι 6 ι ά δ η ς ©ΕΑΤΡΟ Ά- θήνα 1964 μέ σκηνογραφία Γιάν νη Τσαρούχη, έΕώφυλλο Μιχά λη Νικολινάκου, 115 σελίδες. Δέν είναι τό μόνο θεατρικό έρ· γο τοϋ γνωστοϋ μικραοιάτη συγ- γραφέα πού έχει γράψει καϊ δλ¬ λα. άνεδασμένα ήδη οτή σκηνή, όπως «Οί πονεμένοΐ» καί «Οί καυ- μοί τοΰ Αίγαίου». Είναι κρίμα που δέν άποφάσισε τό 'Εθνικο Θέατρο νά παίΕει τόν «Άλκιβιάδη». Κα- θώς διαπιστώνει ό συγγραφύσα, τό έργο του ούτό εΐχε ύποδληθεϊ στό θέατρο τής όδοϋ Άγ.'ου Κωνσταν¬ τίνου τόν ϊδιο καιρό μέ τό όμώ· νυμο δράμα τού Γιώργου Θεοτο- κδ. Τό τελευτοίο έδιδάχθηκε άπό τό 'Εθνικό Θέατρο. Κα'ι όμως εύ- ρίσκω ότι ό «Άλκιβιάδης» τοΰ ΤουτουντΖάκη δίνει σδ άδρές γραμ- μές τήν διλημματικότητα της προ- σωπικότητας αυτής πού είναι 6 πό τΐς πιό προδληματικές τοϋ άρ χαίου έλληνικοϋ κόομου. Χωρίς περιοσολογί'α ό συγγραφέας πσ- ρακολουθεϊ τήν ταρσγμένη πορεία τοϋ άθηναίου άριστοκράτη, 2ητώ/- τας νά διαλευκάνει όοο γίνετα ιά κίνητρα τής συμπεριφορϋς τού καί νά είσχωρήσει στΐιν ίοτορι- κή· άλήθεια. Ή Συμαίθα, πιστή το, είναι κάτι σάν έΕιλέωση μέσα οτό δράμα. Ό συγγραφέας, είναι φανερό, έπιθυμεί νά είναι δίκσιος άντίκρυ οτόν ήρωά τού. Καί είναι τούτο, μοϋ φαίνεται, αίτημα θεμε- λιακό γιά κάθε θεατρικόν συγγρα- φέα πού καταπιάνεται μέ ϊρρματι- κή σύνθεση αναφερομένη σέ ίστο ρικές προοωπικότητες. Δέν μένει παρά νά έκφράοομε τήν έλπίόα ότι ή έ9νική Σκηνή δέν 6ά άργήσει νά δικαιώσει τόν συγγραφάα τοϋ «Άλκιβιάδΐ)», πε- ριλαμβάνοντας τό όΕιόλογο £ργο στό δραματολόγιό της. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Σ.Σ. Ως γνωστό, τό 'Εθνικό Θέατρο άνέβαοε στή οκηνή τό θεα τρικό αύτό £ργο, κατ' Γύτάς. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ βιχηγόρος ΡΑΣΙ^ΙΟΙ' ΚΟΝΙΔλΙΗ Πί'λιτιχός Μηχαντχός Μίτ«ιίρθησαν Γαμβέτα Α ίΛς ί(Χ)βος τινλΐβ· ΒΟβ.Ρο· ΧΡίΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ ΜΚΗΓΟΡΟΣ ΟΔΟΣ ΑΛΕΞΗ ΠΑΤΛΗ Μ ΑΜΙΙΕΛΟΧΗΠΘΙ ΑΘΗΝΑΙ (006) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΝΕΑ ΑΤΞΗΣΙ2 ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΒΑΜΒΑΚΕΡΩΝ.- 'Τπύ τή; Ένώσίω; Βηιιϋκκονο- γών υπεβλήθη είς τό ίηονογειον 'ΕΟνιχή; ΟΊκονομίας, αΐτηιια άνα προσαο,'Κΐγής των τΐμών τίδν 6ομ (Ίακεςιών νημάτιον καί ύ<Γϋσμ.άτ<ον, κατόπιν τή; αύξήσεο); τής τιμής τού βάμΐακο; Οϋΐό 33 είς -53 δρχ. ΣνγκΓκριιιένω;, ίηιεϊται άναπ&ο- σαομογή τή; τιμή; των βκμβα·/;- θων νημάτων κατά 20'/ί καί των βαμβακερών νφασμάτων κ ΐτα 11 Το. ϊΐροστίθεται, ότι τι">ν
τα Μάϊον είχεν εγκριθή ιτΐίΞησι;
τής τιιιή; των βαμβακερών νημά-
κον κατά 20% λόγω Τής άνόδον
τή; τιμής τού Ρά;ιβακο; άπό -1
είς 33 δρχ.
ΛΟΥΤΡΑ ΦΟΙΝΙΞ
ΜΑΡ/ΙΚΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ 5, ΟΜΟΝΟΙΑ
ΤΗΛ. 528300
ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ
- ΛΟΥΤΡΑ ΟΛΟΝ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΚΑΙ ΛΟΚΙΜΑΣΜΕΝΑ ΔΙΑ:
• ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ. ΠΑΘΗΣΕΙΣ
• ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ
• ΣΠΟΝΔΥΛΟΑΡ(ΘΡΙΤΙΔΕΣ
ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΟΥΝ
ΚΑ - ΑΝΕΞΟΔΑ
ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ
ΠΕΙΡΑ
ΑΜΕΣΩ,Σ - ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙ-
ΧΩΡΙΣ ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΟΝΟΥ
ΣΙΓΟΥΡ1Α ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΪΑΣΦΑΛΙΖΕΙ Η
ΜΑΣ ΤΩΝ 70 ΕΤΩΝ
ΕΠΙΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΧΑΜΑΜ ΤΟΥΡΚΙΚΑ
ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΑ
ΑΤΟΜΙΚΑ

ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΤ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΤ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΤΓΤΑ
ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΚΑΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ»
ΜΕΡΟΣ 4. ΤΜΙΙΜΑ ΤΙ (Πνεΰ μα καί Σώμα)
ΕΛΛΗΝΕΤΡΕΤΙΚΑΙ ΕΙΠΔΟΣΚΙΣ ΤΠΟ ΘΑΝΟΤ ΑΛΕΞΑΝ-
ΔΡΟΤ ΜΟΤΓΙΆΙίΙ—ΒΕΛΟΤΔΙΟΤ Ά)σμηνάοχου
ΕΠΙΤΙΙΛΕΙΓΜΙΙ «ΑΡΤΟΖΗΝΟ Σ», δηλαδή «ΖΕ'ΤΜΠΕΚΙΚΟΤ»
"Οταν έκ τής "Εω εισήχθη είς
την κυοίως Έλλάδα ή λατραα
των θεών της, καθώς καί οί κυρι¬
ώτεροι έκ των μουσικών ρυθμών
της, «δημιουργηθή ή άνάγκη άπο-
δόσεοις ενίων έκ των επι θε των αυ¬
τών εί; την Ελληνικήν.
Μία έκ των προσωνυμιών τού
Διύς (Ζηνός) ή Φρυγική τοιαύτη
«Ζέϋ - Μπεκος», απεδόθη τλληνι-
στί διά τού «"Αρτο - Ζήν».
Καθ" Ήρόδοτον; ή λέξις μπέ-
κος ή βέκος σημαίνει αρτος. Είς
ούς 'Ελληνικούς Ρυθμούς, τα Πνεΰ
ματα Άγνώ καί Τουθόα = (ΤΟΤ
ΝΤΕΟΤΣ- ΣΤ ΘΕΟΣ) δηλα¬
δή τό άγνόν "Αγιον Πνεΰμα έν
σΐΛ'θέσει μέ Σέ Αυτόν, ίίταν εισή¬
χθη η λατρεία τούτο)· είς την Έλ
λάδα. «Εί βούλει γνώναι Θεόν, λα
6ών γνώθισαυ τόν».
Κατά την ίδιαν άρχαιοτάτην ε¬
ποχήν εισήχθησαν καί αί προσιονυ
μίαι τοϋ Διός Μειλίχιος, Καππώ-
τας, Γαμήλιος, Ξένιος, ΆρτοΙήν
ώς καί διάφοροι άλλαι.
Φουστανελλοφόρος άπό τοΰς .Ηρωας τού 1821 χορεύει ζεϋμπέκ'κο
υπό τοΰς ήχους Μπουξοι«κίου.
την Άλβανικήν μπούκ σημαινει
■ψο)μί. Ή 'ρίξα τής λέξεως ταν-
της ευρίσκεται έπίσης είς την γερ
μανικήν είς τό ΜΙΙΑΚΕΝ, καί είς
την αγγλικήν είς τό ΜΠΑΚΕΡ.
Την λέξιν Ζείίμπέκος, τής όποί
τού Ζεύς στ'μβολίζει τό Πνεϋ-
μα, τό δέ δεύτερον Μπί'ικος δηλα¬
δή άρτος συμβολίξει τό Σώμα, ο-
νευρισκόμενον είς τόν τόσον προσ
φιλή είς τούς κατοίκονς των χιο-
ρων τού Αίγαίου, όλοκληρωμένον
'ρτ<9μόν των 9)8 (%+3)8). Ού¬ τος, μετά την περίφημον διαμά- χην Απόλλωνος (1) καί Μαρσϋ- ου, έκπροσωπεΰει την σύνθεσιν τού δωρικοϋ :«ιί τού ψρυγικοΰ μέ λους. Διετηρήθη δέ όλοζώντανος μέχρι των ημερών μας μέ τό φρυ γικον δνομα Ζεϋμπέκικος καί χο- ρεύεται ό 'ρυ&μός ούτος μέ αίίξου σαν δημοτικύτητα, είτε υπό δύο ή περισσοτέρων χωρικών, ώς πυρί- χιος των 9)8, ή συνηθέστερον είς τάς πόλεις υπό ενός καί μόνον προσώπου. Τούτο, χορεύει είς 'ρυ θμόν ήμ[σεο)ς ώριαίου δευτερολέ- πτου διά κάθε ΰ'γδοον τού μουσι- Χθΰ μέτρου, προσηλοϋται μέ κατά- νυξιν καί περισυλλογήν είς την ορχησιν ταύτην καί μόνον, προβάλ λει δέ έαυτό ψυχολογικώς είς Τά χάος — φάος, δηλαδή είς τό με- ταξύ χρόνον καί διαστήματος χώ- ρον( πέραν τοΰ Καλοΰ καί τοϋ Κπ, ■κου, πέραν οιουδήποτε συμόατι- σμοΰ. Την λέξιν Άρτοξήν, ή όποία είναι ή μετάφρασις είς τήν 'Ελλη νίκην τής παναρχαίας φρυγικής λέξεως Ζεϋμπέκος συναντωμεν επί σης ώς διατηρηθεϊσαν κοί ξώσαν δνομασίαν ενός εύμεγέθους δρους, είς τό βόρειον χμήμα τή; Άρκα- δίας είς την Πελοπόννησον. Ό κατάψυχρος ίαματικός ποταμός Λύσιος; μετά τοϋ άρχαίου Άσκλη πιείου τού (2) καί των πηγών Ά¬ γνώ καί Τουθόα, ευρίσκονται πλη σ(ον τοϋ δρους Άρτοξηνός (3). "Επίσης έκεϊ ήτο άπό τοΰ 963 μ. Χ. ή μονή Φιλοσάφου, τό Κρυφό Σχολειό, άπό τό οποίον εξήλθον 70 Ίεράρχαι καί 7 Πατοιάρχαι. Είς τόν Λούσιον ποΤαμόν, τόν "Ελληνικόν έν τέλει αυτόν Ίορδά- νην, είς τάς ΰπωρείας τοϋ δρους Άρτοξηνός έθάπτισαν τόν Δία, διά τήν μύησίν τού είς τοϋς προαιωνί ούς, ύπερκάσμιους καί καταχθονί- Ή εύρυτάτη δημοτικότης τοΰ πυρριχίου των 9)8 δηλαδή τοί «Ζ'τϋμπέ-κικου^, ή επί τό κλασσικο') τερον τοΰ «Άρτοξηνός», δέον ν" αποδοθή είς τό γεγονός ότι ώς ώ- λοκληοωμένο; σνμδολικύς καί θρη σκευτικός χορύς έξυπηρετεϊ καί ά να,κΓ-φίζει τά μαλ.λο τό Πνεΰμα την Ψυχήν καί τό Σώμα τοϋ άν θρώ.του. Ό όρχοΰμενος κινεϊ τά; ωμοπλάτας τού ώς πτέρυγας υπό τό δέρμα τού, διά μίαν οίονεί χτή σιν καί φυγήν μακράν Λπό τάς άν τιξοότητα; καί δυστυχίας τού, τύ- πτΡι διά των πο·Οών τού τό εδα- φος μέ δύναμιν διά τήν άπογείον σιν καί διατήρησιν τού έν α'κορη- σει είς τόν μεταξύ Χρόνου καί Διαστήματος Χώρον, κυττάζει τήν Γήν διά νά μή χάση τόν προσανα τολισμύν τού καί τήν πόλωσίν τού, έγγίζει πλειστάκις διά των γονά- των, τοΰ σώματος καί των χειρών τού τό χώμα ώς δλλος Άνταίος, δηλαδή «παίρνει τίς άνάλιες» άπό τήν γήν, έπιρρωνύμενος οϋτω έκ τοϋ άλατος της, τούτέστιν έκ τοϋ πνεύματός της. Τουτο δεικνύει τήν προσπάθειαν τ,ου νά κραταιώση μέ ρμφασιν άπό τάς ναιομαγνητικάς άκτινοβολίας τής μητρός τού γής τό θάρρς τού, πρός αντιμετώπισιν των δυσκολιών τοΰ βίου τού κοίί ί·πιτι«γχά.νει μέ τόν χορόν τού, τήν χαλάρωσιν τοΰ Καθύλου Είναι τού καί τήν άρσιν παντός καταθλιπτι- κοΰ συμπλέγματος, όπερ τυχόν τόν κατατρέχει. Οϋτο) πώς έξηγείται ή τεραστία καί διηντκώ; αϋξουσα άγάπη διά τόν Ζεϊ'μπέκικον ώς καί ή μελλον τικώς προοιωνι,ζομένη εύρεϊα άν¬ θησις τού, ώς ενός καταπληκτικά άποδεσμευτικοΰ καί λυτρωτικοϋ χο- ροΰ, όστις 1200 χρόνια πρό Χρι- στοϋ έχορεύετο ήδη άπό τούς πρώ τους "Ελληνας Φρύγας (Θράκας) είς τήν λατρείαν τής Κυβέλης, δή λοδή τής τότε Θεομήτορος. (1) «Λέγουσι Άπόλλονα εκδείραι Μαρσΰαν, έρίζοντα οί περί σο¬ φίας». (2) Βλέπρ ανασκαφάς Γόρτυνος τής Γαλλικής Άρχαιολογικής Σχολής. (3) Βλέπρ χάρτην Ελλάδος Γεν. 'Επιτελείου Στοατοϋ Κλ'ιμαξ μ:100.000, Τμήμα Κ6. Σ υνεχίξεται ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ ΛΝΤΙ-ΡΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΣΤΗΜ ΓΑΛΛΙΑ Τιμητικαί εκδηλώσει^ ει'ο μνήμην τοΰ ακαδημαϊκοϋ ΗΛΙΑ ΒΕΝΕΖΗ Ή ΕΣΤΙΑ ΝΕΑιΣ ΣΜΪΡ- ΝΗΣ, τό Πνευματικόν τουτο "I- δρυμα ποϋ αποτελεί την σννΊστα- μένην τής συνεχίσεως κ«ί διακοά σεως τοΰ άψθάστου Πολιτισμοϋ των πέραν τοϋ Αίγαίου 'Ελληνι- κών Πατρίδίον,π ροέ6η είς την λή ψιν των κάτοιθι άποφάσξοιν, επί τώ θτχνάτω τοϋ αλησμόνητον Λο· γοτέχνου καί Ακαδημαϊκοϋ άειμνή στου ΗΛΙΑ ΒΕΝΕΖΗ, ό οποίος υπήρξε καί έκ των πρώτων "Επι- τίμίυν Μελών της. 1. 'Εξεπροσιοπήθη είς τήν κη¬ δείαν τοΰ έκλιπόντος ΗΛΙΑ ΒΕ¬ ΝΕΖΗ είς Μόλι<6ον τής Λέσ6οι·, υπό τοΰ Προι'δοου αυτής κ. Πά- νου Χαλδέ«ου_ 2. Κατέθεσεν εί; τό Ειδικόν Τα μ,είον 'Τποτροφιών τοΰ Ίδρΰμα- τος άντί στεφάνου ποσόν δηαχμ. 5.000 — δι' ταοτροφι'ας έπιμελων μαθηΤών καί μαθητριών των Σχο λών αύτοΰ. 3. Απεφάσισε τήν ανάρτησιν τή; προσιοπογραφίας Τοϋ άπμνή- στου μεγαΛου τέκνου τής Μικοα- σίας έν αιθούση τού Μεγαρον τη;. 4. Καθιέρωσε δΰο Χρηματικά 'Έπαθλα πρός &ρά6ενσιν κατ' έ τος 1 μαθητοϋ καί 1 μαθητρίας τού Ήμερησίου Γυμνασίου της, δι ακρινομένων καί έπιδιδομένο)ν εί; τήν Λογοτεχνίαν. 5. Καθιέριοσεν έπίσης Χρηματι! -/όν 'Έπαθλον πρό; 6ρά6ευσιν ι κατ' ετος ενός Βιβλίον, μέ περιε-. χόμενον αναγόμενον εί; τάς πέραν τοΰ Αίγαι'οου "Ελληνικάς Πατρί- | Λα; εί; μνήμην ΗΛΙΑ ΒΕΝΕΖΗ ίίστις υπήρξεν επί μακράν σειρόν έτών Μελο; τής 'Επιτροπή; Κρί¬ σεως διά την δράβευσιν παρομοί- "•/ν Βιόλίων. 6. Θέ?ει όργανο>σει έν εύθέτΜ
χηύνοι Πνενματικύν Μνημόσυν< ν τού ΗΛΙΑ ΒΕ,ΝΕΖΗ έν τή μεγά- λη αιθούση τελετών τού Μεγαρον» της, μέ Όμιλητά; τού; διαποεπε στρρονς έκπροσώπους των Έλλη¬ ν ικών Γραμμάτων. Τι'λος απέστειλε θερμόν συλλι- πητή^ιον έγγραφον πρός τε την Χήραν κηί την Ουγατέρα τοΰ έκλι πόντος Ακαδημαϊκοϋ. Νέίί Σμύρνη 8 Αΰγοΰστου 107ο ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΝΕΡΓΩΝ ΔΙ· ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΝ Τριάκοντα άνεργοι δ.ορενες καϊ θήλεις θά έπιλεγοθν τήν 20ήν τρέ¬ χοντος μηνός, προκεψένου νά τύχουν έπαγγελματικής καταρτίοε ως είς τάς είδικότητας χειριοτοθ κλωοτρίας, χειριστοθ μπομπινουάρ κα'ι χειριοτοϋ προγνεστρίας, είς τήν ένδοεπιχειρηοιακήν Σχολήν 'Επαγγελματικής Καταρτίσεως Κλω στοϋφαντουργών Κλωστηρίου «Βέλ κα» τοϋ Όργανισμοϋ "Απασχολήσε ως Έργατικοϋ Δυναμικοϋ Την 20ήν, έπίσης τρέχ. μηνός, θά έπιλεγοϋν είς τό Τμήμα 'Επαγ γελματικής Καταρτΐοεως τής Σχο λής Μετεκπαιδεϋσεως Εργαζομέ¬ νων Α.Ε. Κλωστοϋφαντηρίου «ΑΙ γαίον» Λαυρΐου τοϋ ΟΑΕΔ, εΐκοσι έπτά άρρενες καί θήλεις ανεργοι, ματικής καταρτίσεως είς τάς εί- προκειμένου νά τύχουν έπαγγελ- δικότητας ύφαντοϋ — ύφαντρίας καί χειριστοϋ κλωστρΐας. Ή παρουσιάση τής κινηματογρα- φικής ταινίας «Λά γκράντ μπούφφ» (Ή μεγάλη γελωτοποιός) τοΰ Μάρκο Φερρέρι στ'ις καλλιτεχνι- κές έκδηλώσεις των Καννών (Κυα νή Άκτή) προκάλεσε 2ωηρές διαμαρτυρίες. Καθώς φαΓνεται, γενική έστάθηκε ή κατακραυγή τό οο άπό τήν πλευρά προσωπικοτή- των τού γαλλικού δημοσίου βίου καί τοϋ τύπου όοο καί άπό μέ- ρος τής κριτικής. Κάποιος τεχνο- κρίτης όνόμασε τήν ταινία κοπρώ- να κα'ι ή εφημερίδα «Παρί Μάτς» έγραψε ότι τό καλύτερο πού θά είχαν νά κάμουν, θά εϊταν νά £α- ναδαφτίοουν τήν ταινία όνομάΖον- τάς την «Ή τελευταία λάσπη». Άπό τίς έκδηλώσεις αύτές ημπο¬ ρούμε εϋκολα νά συμπεράνομε ποιό εϊταν τό ποίον τής ταινίας. Δέν ύπάρχει άμφιβολία ότι ή δίψα τοϋ κέρδους, άλλά καί ή διαστροφή τοϋ ήθους, δχι όλιγό- τερο ή τάση όρισμένων καλλιτε- χνών πρός τό άαχημο, τό αίσχρό καί τόν ταπεινό έρωτισμό, συντε- λοϋν στήν άποβαρδάρωση τής εί- καστικής τέχνης ητσινίες στυγνοΰ γυμνιομοϋ, όρισμόνα οχέδια τοϋ Πικάσοο, άπό έκεϊνα λ.χ. πού εί- δα τό 1&70 στήν έκθοση τοϋ ΑϊΕ - αν - Προβάνς τής ΠροδηγκΙας κ.ά). Τό ότι ή σύγχρονη κοινω- νία διατρέχει περίοδο παρακμής είναι άναμφισϋήτητο. Τό μόνο πα- ρήγορο είναι ότι μεγάλο τμήμα της άποδοκιμάξει άπό ένστικτο τίς άκρότητες των «παραγωγών» καί όρισμένων καλλιτέχνην καί »όια- νοουμένων». Οί τελευταϊοι, άντι- δρώντας σέ οχετικές παρατηρήοεις τοϋ γάλλου ύπουργοϋ πολιτισμοϋ, είχαν όργανώοει τόν περασμένο Μάϊο διαδήλωση στό Παρίσι συνο- δεύοντάς την μέ «οαρκαστική κη- δεία τής ελευθερίας τής έκφρα'- σης. Ό ύπουργός πολιτισμοϋ ώς τό¬ σο, όμιλώντας περί τής άνάγκης νά μεταρρυθμιοθεϊ τό σύστημα τοϋ έλέγχου των κινηματογραφικών ταινιών, εΐπε τά άκόλουθα: «Ύ- πάρχουν έργα πού ή φιλελεύθερη φιλοοοφία μας μας άπαγορεύει νά άπαγορεύσομε. Μήπως δμως είναι άνεκτή ή κατάσταση τοϋ νά μδς 2ητοϋν καί νά έπιχορηγοϋμε, όταν δέν μδς παρουσιάΖουν παρά έργα ποταποϋ περιεχομένου καί μετριό- τητας μορφής; Δέν έχω ύπόψη μου πολιτικά έργα άλλά άπολογί- ες τής εϋκολης 6ίας καί τής γε- νετήσιας χυδαιότητας πού όρισμέ- νοι τίς έχουν άναγάγει οέ είδι- κότητα. Ή παράσταση τοϋ γυμνοϋ σώματος είναι άπό τίς άδιάκοπες έμπνεύαεις τής τέχνής: άλλά στήν παράσταση τούτη, όπως καί σ' έκείνη τοϋ έρωτα καί των χει- ρονομιών τού, ύπάρχουν διάφοροι θαθμοί πού έκτείνονται άπό τήν δόξα στήν προστυχιά. Τότε είναι τά χά καλό, σωατό, είναι σωτήριο τό νά δείχνουμε οτούς νέους όλες τίς διαστροφές, τούς Εεπεσμούς, τίς κτηνωδίες τοϋ ανθρωπίνου ά- τόμου;». Ποίος, ϋστερα άπό τά οιταράτα αύτά λόγια τοϋ γάλλου ύπουργοϋ, θά άρνιόταν νά προσυπογράψεΐ; Μέ τό θέμα τής παρακμής τοϋ καλ λπεχνικοϋ συναισθήματος, άναμφι- σδήτητης οτά χρόνια μας, παρά τήν κραυγαλέα αύτοδιαφήμιση άν- θρώπων πού παρουσιάΣονται ως πρωτοπόροι τάχα τής «νέας τέ¬ χνης», άσχολήθηκα κάμποσες φο- ρές τόν τελευταϊο καιρο. Άνα- φέρω άνάμεσα σέ άλλες εργαοίες μου τήν διπλή έπιφυλλίδα «Ή ά- γωνία τής τέχνης» «'Ελεύθερος Κόσμος» 1970). καθώς καί τήν συνέντευΕή μου επάνω στό ΐδιο θέμα, μέ τόν Στέλιον Άρτεμάκη, στή οειρά των βραδυνών έκπομ- πών «Τό ραδιοφωνικό πανεπιστή- μιο» τοϋ ραδιοφωνικοϋ σταθμοϋ ένόπλων δυνάμεων (1972). Τό φαινόμενο τής άποσύνθεσης τής τέχνης έχει πολλά αιτια: ψυ- αμεσα μέ τό γκρέμισμα τοϋ ρυ- χολογικά καί κοινωνικά. Σχετίίεται θμοϋ τής Ζωής πού προκάλεσε ή άλληλοσφαγή άδελφών λαών κατά τόν πρώτον εύρωπαϊκό πόλεμο, πηγή τής σημερινής κσκοδαιμονίας καί άπόγνωσης πού έκορυφώθηκε κατά τόν δεύτερο πόλεμο τοϋ 1939 - 1945. Κατά τή γνώμη μου ένα άπό τά προσδιοριστικά αϊ- τια τής παρακμής τής τέχνης εί¬ ναι καί ή μαζοποίηση τοϋ έπειτα άπό τό 1914 κόσμου μας. Οί ά- ζίες τοϋ πολιτισμοϋ φθείρονται καί ξεπέφτουν, άλλοιώνονται κα'ι γελοιοποιοϋνται άκόμα, όταν κα- ταπιάνονται μ" αύτές ότομα άνίκα- να νά τίς ένσαρκώσουν. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡϋΣ ΜΕΡΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΙΡΚΑΓΑΤΣ Τοΰ συνεργάτου μα; κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΒΟΝΤΑΡΙΤΗ Γ' ι θεοωθεϊσα Έλλάδα διωκόμενος Ό κύρ Άθανάσης Λεονταρίτης Υ'Ο φόνο καί χάριν ασφαλείας άλ κι' ό Μιχαλιός Κοτ2αμπάσογλου λαΕε τό πατρικό τού έπώνυμο. μέ τό μητρικό. Ή έκδοχή αυτή φαί- νεται πιθανώτερη. Γιατί όν επρό¬ κειτο περί μεγαλυτέρου άδελφοϋ τοϋ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, θά ήταν μετά τήν ΆνεΕαρτιΐσία έΕην ταπεντάρης. Πολύ μεγάλος γιά νά διαπράΕη φονο, κΓ άκόμη περισ- σθτερο γιά νά καταφύγη τό μακρυ- νό Κιρκαγάτς, νά παντρευτή έκεϊ σ' αυτή τήν ήλικία καί νά τε- κνοποιήση. Έν πάση περιπτώσει, είτε έτσι, είτε άλλοιώς. είναι έ- Εακριβωμένο καί άναμφισβήτητο ό¬ τι οί Κολοκοτρωναϊοι τοΰ Κιρκα- γατσιοϋ άποτελοϋν γνήσιο κλάδο των Κολοκοτρωναίων τής Πελοπον νήσου. Χαρή στή πολυμελή παρουσία των Πελοποννηοίων στήν έλληνι- κή κοινότΓ,τα οί Κιρκαγατσλήδες, ή οί Κιρκαγατσιανοί όπως λέγον- ταν συνηθέοτερα, διατηροϋσαν άρ κετά παλαιοελλαδίτικα έθιμα καί μιλοϋσαν τήν έλληνική γλώσσα εύ ηχα, μέ έλλαδική μάλλον παρά μι- κρασιατική προφορά. Τά τούρκικα τους, άν καί τά κατεϊχαν λίγο πολύ όλοι άνδρες καί γυναϊκες, δέν ήσαν σπουδαϊα, ένω τά έλλη- νικά τους διακρίνονταν γιά τή κο- θαρότητα καί τό άνόθευτο λεΕιλό- γιό τους. 'Όχι μόνο στίς αΛλες έπαρχιακές πόλεις, άλλά καί σ' αυτή τή Σμύρνη, ακουε κανείς ί- διωτισμούς τουρκικής κα'ι λεδαντί νίκης ρίΖας, άνύπαρκτους στό Κιρ καγατσιανό λεΕιλόγιο. Οί άπόφοι- τοι τοϋ έΕαταΕίου άρρεναγωγείου μάλιστα «καθαρευουσιάνι2αν» ένίο- τε μέχρι ύπερβολής. Άλλά ολ' αύτά τά πραγματεύε- ται λεπτομερώς ό κ. Πάνος Μεϊ- μαρίδης ότι1, περί τοϋ Κιρκαγάτς μονογραφία τού. Τόν συγχαίρω καί τόν εύχαριοτώ, έπαναλαμβάνω, πού έπλούτισε τίς γνώσε.ς μου πε ρί τής γενετείρας τοϋ πατέρα μου καί τοϋ παπποΰ μου. Απόλλων Γ. Λεονταρίτης ι··..···.····.···..·.....ο........ 171 ΔΟΛΛ. Η ΜΕΣΗ ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΔΑΠΑΝΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΩΝ Βάσει τοϋ είσπραχθέντος κατά τό α' έΕάμηνον τοϋ 1972 ταΕιδιω τικοϋ συναλλάγματος, τό οποίον ανήλθεν είς 184.933.000 δολλά- ρια, ή μέ-αη κατά κεςοαλήν δα- πάνη των τουριστών κστά τό πρώ¬ τον έΕάμηνον τοϋ 1973 διεμορφώ θη είς 171 δολλάοια, έναντι 150 καί 148 δολλάρια τοϋ άντιστοίχου πό άδελφή τοϋ Θεοδώρου Κολο- | χρονικοϋ διαστήματος των έτιϊιν κοτρώνη. "Εφυγε άπό τήν άπελευ 1972 καί 1971. έπιμείνανε νά συμπεθεριάσουν. Μόλις πέρασε ό, έλάχιστος έπι- 6ε6λημένος υπό τοϋ πένθους, χρό νος, ό δευτερότοκος γυιός τοϋ κύρ Άθανάση, Νικολάκης Λεον¬ ταρίτης, παντρεύτηκε τήν κατά τρία τέσσερα χρόνια μεγαλύτερή τού Μαρίαν ΚοτΖαμπάσογλου. Τέλος ό νεώτερος γυιός τού κύρ Άθανάση, Άλέκος Λεοντα¬ ρίτης παντρεύτηκε την κόρη τοϋ Ζιρώ. Δέν ακουσα ποτέ τό μικρά της δνομα γιατί όλα τά μέλη τής οικογενείας τοϋ παπποϋ μου τήν άποκαλοϋσαν μέ τό χαϊδευτικό της «ΘεΙα Ντουντού». Αύτό είναι τό ίστορικό τής οι¬ κογενείας τοϋ κύρ Άθανάση Λε- ονταρίτη, τοϋ πρώτου, όπως εΐπα, έγκαταοταθέντος στό Κιρκαγάτς, Πελοποννησίου. Τό ότι οί Κολοκοτρωναϊοι τοϋ Κιρκαγατσιοϋ άποτελοϋν γνήισιο κλάδο των Κολοκοτρωναίων τού Μωρια, τό ΰκουσα έπιβεθαιούμε- νο άπό τόν πατέρα καί τόν παπ¬ ποϋ μου. Μέ τήν διαφορά ότι, κα¬ τά τήν γνώμην τοϋ πατέρα μου, είναι Κολοκοτρωναϊοι έκ θηλυ- γονίας, άπόγονοι δχι άδελφοϋ άλλ' αδελφής τοϋ «Γέρου τού Μωρια» ονόματι Δημήτριος ή Δη- μητρούλας. Την γνώμη τού αυτή ό πατέρας μου έθάσιΖε στό γεγο¬ νός ότι τή μεγαλύτερή άδελφή τού, πρωτότοκη κόρη τοϋ παπποϋ μου, πού γεννήθηκε περί τό 1865 κα'ι πέθανε πολύ μικρή, τήν βάφτισε ό πρώτος Κολοκοτρώνης τοϋ Κιρ¬ καγάτς καί τήν έθγαλε Δημητρίαν είς μνήμην τής μητέρας τού. Καί τούτο τό συμπέραινε έπειδή τό ό- νομα «Δημητρία» δέν άπαντδται οέ κανένα μέλος των οίκογενειών Λεονταρίτη καί ΚοτΖαμπάσογλου. Τό έπιχείρημα δέν μοΰ φαίνεται καί πολύ πειστικό. Δέν άποκλείε- ται νά διάλεΕε ό νονός τό όνομα Δημητρία άπό τό δικό τού, ή άπό τό όνομα τοϋ πατέοα τού, «Δημή¬ τριος». Ώς τόσο τή γνώμη ότι οί Κολοκοτρωναϊοι τοϋ Κιρκαγάτς προέρχονται έκ θηλυγονίας τήν άκουσα καί άπό τόν στενό παιδι- κό φίλο τοϋ πστέρα μου, τό σοφό ίερομόναχο θεολόγο καί φιλόλογο καθηγητή μου Παρασκευά Παπα- δήμου. Κατ' αυτόν ό πρώτος έγ- κατασταθείς στό Κιρκαγάτς Κολο- κοτοώνης, τοϋ όποίου τό όνομα δέν συγκράτησα, ήταν άνηψιός ά- ΘΕΜΑΤΛ ΚΛΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΟΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ ύ ΜίΜΙΜ ΠΡΟΙΩΠΙΚΟΙΗί ΤΟΥ ΑΑΟΥ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΠϋΥ,, ΛΑ-Ι.ΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΛ ΚΛΙ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Οί παλαιότεροι ίστοριογράφοι, πού άοχολήθήκαν, κατά όποιοδή- ποτε τρόπο μέ τό Ιστορικόν καί Γενναϊον Βυ2άντιόν μας, θεωροϋ- σαν, πώς έΕαντλοϋσαν τό θέμα τους μέ τό νά περιορίΖουν άπο- κλειστικά τή μελέτη καί τήν έρευ¬ ναν τους σέ δύο μόνο παράγον- τες. Την πολιτικοστρατιωτική έ- Εουοία καί τήν Έκκλησιαστική. Σύμφωνα μέ τήν πιό πάνω τους άποψη, οέ μιά πόλη πού βρίσκον- ταν στήν πιό κατάλληλη θέση, στόν άρμό πού ένωνε τήν Εύρώπη καί τήν Άοία, τήν Πόλη, έδραιώθη- κε μόνιμα μιά πανίοχυρη διαρχία, στρατοκρατική μέ τόν αύτοκράτο- ρα καί Θεοκρατική μέ τόν Πα- τριάρχη, πού άπ' έκεϊ έπιδάλλον- τας τήν άπόλυτη έΕουσία της χί- λια όλόκληρα χρόνια, στή Νοτιο- ανατολική Εύρώπη καί τήν Μικρά Άσία, συνέστησε τήν Βυίαντινή Αύτοκρατορία. Όσο γιά τόν τρίτο παράγοντα, τόν Βυίαντινό λαό, τόν άγνοοϋ- σαν, ή κι' άν δρίσκονταν στή ά¬ νάγκη, γιά μιά σπγμή, νά σταθοϋν σ' αυτόν, τόν προοπερνοϋν μέ περιφρόνηση, σάν κάτι άνάΕιο κα'ι περιττό. Τόν θεωροϋσαν, σάν μιά θρηοκόληπτη καί μυστικόπαθη άγέ- λη, βυθισμένη στήν άμάθεια καί τήν δεισιδαιμονία. "Ενα άδουλο καί τυφλό όργανο στά χέρια τής διαδικής Όλιγαρχίας γιά τήν ίκα- νοποίηση των οκοπών καί των έ- πιδιώΕεών της. Αύτό είναι τό σφάλμα των πά- λιών ίστοριογράφων. Άπ' αύτό. κατά κύριο λόγο, προκύπτουν οί πλάνες τους πού τούς παρέσυραν σέ λαθεμένες διαπιοτώσεις σ' ό.τι άφορα τήν ΆΕία τοϋ Βυζαντίου, σάν Πολιτισμοϋ καί τόν ρόλο πού διεδραμάτιοε σάν Αύτοκρατορία στήν Ίοτορία. 'Ωοτόοο, γιά νΰμαστε άκριδοδί- καιοι, ή εύθύνη γιά τήν δγνοια τοϋ παράγοντα λαοϋ, δέν βαραίνει ά- κέραια αύτούς. "Ο,τι μπορεϊ κα¬ νείς νά τούς καταλογίση είναι πώς έδωσαν άπόλυτή Ράση καί τυφλή έμπιστοσύνη στ'ις γραπτες πηγές πού άντλησαν άπό τό ΐδιο τό Βυ- Ζάντιο. Άλλά άπόλυτη προϋπόθεση γιά μιά Ίοτοριογραφία είναι αύτές οί πηγές της νά τής παρέχουν τήν έγγύηση μιάς, κατά τό δυνατό άντικειμενικής, Ίοτορικής αληθεί¬ ας. Γιά μιά τέτοια Ίστορική Άν- τικειμενικότητα ακριβώς, δέν μπο ροϋμε νά βασιοτοϋμε στά στοι- χεϊα πού μδς παρέχουν οί Βυ¬ ζαντινοί Ίστορικοί, χρονικογράφοι, καί άλλοι συγγραφεϊς, λαϊκοί, καί Έκκλησιαστικοί, γιά τήν Έποχή τους. Καί ό λόγος είναι άπλούστα- τος. Ή πνευματική ήγεσία στό Βυ- 2άντιο ήταν συνυφασμένη, ή κα¬ λυτέρα ταυτισμένη μέ τήν διαδική τού Ίθύνουσα Όλιγαρχία αύτοκρα τορική καί Έκκλησιαστική. "Ολοι οί Βυζαντινοί Ίστορικοί, Χρονικο¬ γράφοι καί κάθε εΐδους αλλοι συγ¬ γραφεϊς, άν δέν ήταν οί ϊδιοι αύ τοκράτορες ή Πατριάρχες θαταν Παλατιανοί, Έπίσκρποι, Ίερωμέ- νοι ή έμμισθοι ύπάλληλοι στήν ύ- πηρεσία των προηγουμένων γι' αύ τή τή δουλειά. "Ετσι, κάθε τι πού έγραφαν άποσκοποϋσε νά προδά- λει, νά έΕυψώσει, νά δικαιολογή- σει τίς ϊδιες τους τίς πράΕεις ή τής Βυζαντινής ήγεσίας. Σήμερα όμως, πού ή Ίστοριο- γραφία έπαψε πιά νάναι συναρπα- ατική άφήγηση γεγονότων κι' έ¬ χει σάν αύτοσκοπό της τήν κριτι- κή άΕιοποίηση των συντελεστών καί των παραγόντων πού δημιουρ- γοϋν τήν Ίοτορια, τά πράγματα άλ λα£αν. Τά άξεπέραστα τείχη πούχαν ύ ψώσει οί Βυζαντινοί Ίστορικοί πού δέν άφηναν νά δοϋμε τό λαό τους, γκρεμίστηκαν. Τώρα τόν βλέπουμε μπροστά μας. Καί άποκαλύπτουμε πώς είναι τελεία διαφορετικός άπ' εκείνον πού μδς έκαναν νά φανταζόμα- στε. Τώρα μποροϋμε άπερίφραοτα νά ποϋμε πώς στό μεγαλεϊο κα'ι στή δόΕα τοϋ Βυζαντίου, άλλά καί στή χιλιόχρονη ζωή τού, λαμπρή ουμ- μετοχή εϊχε ό λαός τού. Κανείς ουσχετιομός, οϋτε στό παραμικρό, μπορεϊ νά γίνει μέ τούς άλλους λαούς τής Εύρώπης, τής ιδίας Έ ποχής. Κα'ι όταν λέμε Βυζαντινός λα¬ ός δέν έννοοΰμε άποκλειστικά μό¬ νο τόν άστικό πληθυσμό τής Κων¬ σταντινουπόλεως, τής Άντιοχείας, τής Θεοσαλονίκης ή των αλλων κέντρων, άλλά όλους τούς λαούς, 'Ελληνικούς κι' έΕελληνισμένους πού βρισκονταν μέσα στην Έπι- κράτεια τής Βυζαντινής Αύτοκρα- τορίας, άπό τά πέρατα τήα Μικράς Άσίατ; ώς τήν Νότιο "Ιταλία κι' άπ' τήν Αϊγυπτο ώς πέρα άπό τόν Χερσώνα. Ό λαός αύτάς, πολλαπλά ά- πόδειΕε, είτε αστικάς ήταν, είτε τής υπαίθρου, πώς είχε όμοιογενή Όντότητα καί αύτοφυή Πνευμσ- τική Προσωπικότητα. "Ετσι, ούσιαστικά, όχι μόνο πο- τέ δέν έΕουδετερώθηκε άπό τήν κυβερνώσα διαδική Όλιγαρχία, πού τόν έΕουσίαζε καί τόν κατα- δυνάστευε, άλλά κα'ι τήν έπηρέα- ζε αρκούντως. ΚΓ άκόμα μόνο χαρή στήν δική τού άντοχή, ή αύτοκρατορία κνΐτόρθωσε νά έπι- ζήοει δέκα ολοκλήρους αίώνες κά τω άπό άτέλειωτες αυμφορές καί περιπέτειες πού τήν βρήκαν. Πραγματικά στάθηκε, ό Βυζαν- τινός λαός, ό άράγιστος κρίκος πού ένωοε δυο τόσο χρονικά ά- πομακρυσμένες έποχές σ' αύτό τόν Τόπο. Τού άρχαίου κλασσκοϋ Έλληνι σμοϋ καί τοϋ Νεοελληνισμοϋ. Ό μόνος όρος πού μπορεϊ νά έκφράσει τό περιεχόμενο αυτής τής Όντότητας, τοϋ Γενναίου Βυ ζαντινοϋ Λαοϋ είναι ή ΕΛΛΗΝ I- ΚΟΤΗΤΑ. Άλλά σέ τί συνίσταται αυτή; Σέ δύο πράγματα: Α') Στήν άπαραοάλευτη προσή- λωσή τού, — στόν τρόπο τής ζω- ής τού, στ'ις κάθε λογής έκδηλώ¬ σεις τού καί έπιθυμίες, στό Στο- χασμό καί στήν Πίστη τού, στίς Παραδόσεις τού καί τά "Εθιμά τού, άκόμα καί σ' αυτή τήν εκφράση τοϋ Συναισθηματικοϋ τού κόσμου — νά έκδηλώνει τήν διονυσιακή τού διαθέση όμοια καί άπαράλλα- χτη, άδιάφορο κάτω άπό ποιό φό ρεμα, όπως τήν πήρε άπό τήν άρ- χαία κλασσική τού προέλευση, καί Β') Στή διατηρήση τής Γλώσ- σας τού. "Οχι στείρας, άλλά όλο- ζώντανης, πού συνεχώς τήν άνα- νέωνε καί τήν πλούτιζε μέ τόό προφορικό τού λόγο, τά τραγούδια τού, καί τά δλλα πνευματικά τού δημιουμγήματα, κι' άνάλογα μέ τίς συνθήκες τής ζωής τού. (Συνεχίζεται) τό έόά>6»μ-ν)
ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
ΑΝΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
Άπεβίωσε τήν παρελθοϋσαν Κυ
ριακήν 12 τρέχοντος ή "Αννα
Σταύρου Χατζηνικολάου, έτών 85,
έκ Μούγλων Μ. Άσίας καί εκη¬
δεύθη είς τό νεκροταφείον τής
Νέας Σμύρνης.
Ή μεταστδσα διεκρίνετο διά
τά φιλανθρωπικά της αίσθήματα,
τό ανώτερον ήθος της καί ήγαπδ
το άπό τούς συγγενεϊς καί φίλους
της, λόγω των άγνών καί καλών
αίσθημάτων της.
Ή εφημερίς μας μετέχουσα είς
τό πένθος διαβιβάζει τά είλικρινή
συλλυπητήριά της είς τόν υϊόν της
συνεργάτην μας κ. "Απόστολον
Χατζηνικολάου.
ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ
Οί έΕαγωγές έλληνικών καπνών,
κατά τόν μήνα Ιούλιον 1973, άνήλ
θαν σέ 3.600 τόννους, εκ των ο¬
ποίων 2.531 τόννοι καπνών άνα-
τολικοϋ τύπου καί 1.069 τόννοι
καπνών Μπέρκλεϋ, συνολικής ά-
Είας 5.328.605 δολλ. καί μέσης
. τιμής 1.480 $ κατά χλγρ.
ι "Εναντι των έΕαγωγών τοϋ μη-
| νός Ιουλίου 1972 εσημειώθη μία
ι αϋΕηση τής έΕαχθείσης ποσότητος
κατά 119'/2% καί τοϋ είσαχθέντος
συναλλάγματος κοτά 113,3%.
ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ
ΤΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΣΥΡΟΥ
Έπεκτείνονται αί ναυπηγικαί έγ-
καταστάσεις τής Σύρου διά τής
κατασκευής μονίμου δεΕαμενής ί-
, κάνης διά τήν ναυπήγησιν σκαφών
χωρητικότητος πλέον των 50.000
τόννων. Σχετική σύμβασις μεταΕύ
' τοϋ 'Ελληνικοϋ Δημοσίου καί τής
! "Εταιρίας «ΝΕΩΡΙΟΝ ΝΑΥΠΗ-
' ΓΕΙΑ ΣΥΡΟΥ Α.Ε.., βάσει των δια
τάΕεων τοϋ κώδ. Νόμου 4171)61
υπεγράφη τήν 10ήν τρέχοντος.
Ώς ανεκοινώθη ή όλη έπένδυσις
θά ανέλθη είς 300 έκατ. δρχ. καί
θά περατωθή έντός πενταετίας.
Ή ντομάτα κατάγεται άπό την
Νότιο Άμερική (προφανώς έκ τοϋ
Τπό Ε.
II.
-χΜΕϋΜΔϋϊ'
χ'ΐΰ 11ανεΛΐ.σττ|μ*ου των Ιΐαρισιων.
ΧΥΜΟΣ ΝΤΟΜΑΤΑΣ
Άφοϋ πλύνομεν τούς ύπερωρΙ-
Περοϋ ή τής Βραζιλίας όπου καί
σήμερον άκόμη άπαντδται ώς αύ-
τοφυές φυτόν). Εισήχθη είς τήν
Ευρώπην περί τά μέσα τοϋ 16ου
αιώνος άπό τούς Ίσπανούς έ£ε-
ρευνητάς. Επί πολλά έτη έκαλλιερ
γείτο ώς περίεργον καλλωπιστικόν
φυτόν άπό τού 18ου αιώνος ήρ¬
χισε νά καλλιεργηταί ώς λαχανι-
κόν. Είς τήν Έλλάδα εισήχθη πε¬
ρί τό 1818 άπό τόν ήγούμενον
τής έν Αθήναις μονής των Φραγ-
κισκανών Καπουκίνων. Ό χυμός
τής ντομάτας περιέχει λεβαλόζιον,
κιτρικόν καί μαλικόν όΕύ. Περιέ¬
χει ύδωρ 80 - 95%, άζωτοϋχες
ούσίες 0,9 - 1,25%, κυτταρίνη Ο,
84%, μαγειρικόν δλας 0,114% καί
μόλις 18 θερμίδες είς 100 γρ.
δηλ. 1000 γρ. = 180 θερμίδες.
Περιέχει έπίσης άσβέστιο Ο,Ο2°/ο,
φωσφορικές ένώσεις 0,09%. Έ¬
πίσης άφθονία βιταμίνης (προβιτα-
μϊνες (καροτίνιον) Α - Β καί άλ¬
λες. Τό καροτίνιον Α διασπώμε-
νον δίδει δύο μόρια βιταμίνης Λ,
τό καροτίνιον Β δίδει 2 μόρια 6ι-
ιαμίνης Β.
μους καρπούς τούς έκθλίβομεν
διά των χειρών τήν μάζαν διά κο
σκίνου ή λεπτοϋ ύφάσματος διά
νά χωρισθοϋν άπό τόν χυμόν οί
φλοιοί «αί οί σπόροι. Ό χυμός
τής ντομάτας είναι πολύ ώφέλιμος
είς τούς μικρούς καί μεγάλους,
πίνομεν 4 ποτήρια ημερησίως. Άν
τεδείκνυται είς τούς ύπερχλωρυ-
δρικούς. Συνιστάται δμως είς τούς
πάσχοντος άπό ελκος στομάχου
λόγω περιεκτικότητος είς τάς 6ι-
ταμίνας Ζ - Α - Β.
Ή παλαιά σχολή πού απηγόρευ¬
σεν επί πολλά έτή τήν ντομάτα είς
τούς πάσχοντες έκ ρευματιυμούς
ήτο λανθασμένη γνώμη διότι είχε
παρατηρηθή όΕαλουρία κατά τήν
περίοδο τοϋ καλοκαιριοϋ πού τρώ
γεται πολύ ή ντομάτα. Ή όΕαλου-
ρία δμως αυτή είναι παροδική κα'ι
δέν συντελεί είς την άθροιση ό-
Εαλικών άλάτων είς τόν οργανι¬
σμόν. Τό εναντίον τά όργανα τής
άπεκκρίσεως τήν άποβάλλουν χω-
ρίς νά επιφέρη έπιπτώσεις είς
τόν οργανισμόν. "Οσοι πάσχουν
όπό άλλεργικά νοσήματα ή άπό ά-
Ό καρπός της, ώς φαρμακευτι- φθας τής στοματικης κοιλότητος
κό φυτό είναι κατάλληλος είς καί έκζεμα, δέον όπως άποφύγουν
τούς νεφριτικούς, ήπατικούς καί διά ολίγας ημέρας τήν χρήσιν τής
διαβητικούς, διότι έχει διουρητικές ντομάτας. Σήμερον ή ντοματοθε-
ίδιότητες. Ή ντομάτα άνήκει είς ' ραπεία είναι πολύ ώφέλιμος είς
τήν οικογένειαν των σολανωδών. ι τούς πάσχοντος έκ χρονίους ρευ-
Καλλιεργεϊται παντοϋ είναι φυτό , ματισμούς, λιθιάσεις, ψαμιάσεις,
ποώδες, μονόχρονον. Ή ντομάτα
σήμερον είναι πολύ μεγάλης χρή¬
σεως διότι ουγκεντρώνει πολλά
χρήσιμα οτοιχεία, σάκχαρον, όΕέα,
είς τά όποϊα κυριαρχεϊ τό κιτρι¬
κόν όΕύ. Τό όΕαλικό όΕύ έφ' δ-
σον ώριμάζει ή ντομάτα έλαττώνε-
είς τούς διαβητικούς, άρθριτικούς
κ.δ. "Εχει διαλυτικάς ιδιότητος,
λόγω τής περιεκτικότητος ίτεϊλΐκοϋ
όΕέος καί φυράματα (κερατολυτι-
κόν φάρμακον), ώς έκ τούτου ου
νιστάται κα'ι είς τήν τύλωσιν, δ-
ταν άπ' εύθείας τεθή καί οεθή
ται. Ή πράσινη ντομάτα περιέχει ι επί τοϋ κάλου. Έκείνο πού πςοέ-
είς αναλογίαν 0,0275% όΕαλικόν χει καί έχει μεγάλην σημασίαν
όΕύ. Είς τήν αγοράν Αθηνών — είναι ότι. ή ντομάτα πρέπει
Πειραιώς διατίθενται ετησίως 30
έως 40.000.000 κιλά νωπής ντο¬
μάτας. Η βιομηχανία κονοερβών
καί ντοματοπολτοϋ, αποτελεί τήν
άσφαλιοτικήν δικλεϊδα διά τούς
τρώγεται νωπή διότι ή θρασιιένη
ντομάτα δημιουργεϊ συμπύκνωσιν
των όΕαλικών άλάτων, απώλειαν
των βιταμινών καί είς επίμετρον
όλων έρεθίζει τόν βλεννογόνον
ταραγωγούς κα'ι εσημείωσε οημαν ■ τοϋ στομάχου καί τής κύστεωο.
τικάς προόδους. ' | Σ. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ
ΤΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΜΙΙΝίΜΕΝΙ,Σ
Τοΰ ΣΤΝΕΡΓΑΤΟΤ ΜΑΣ κ. ΑΛΕΞ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΤ
ΆΕιότιμε κ. Διευθυντά,
Μέσα στό χάος τοϋ μεταπολε-
μικοϋ ύλόφρονος κόσμου πού κυ-
ρίως αρνήται τό παρελθόν, δι" η¬
μάς ή Ίστορική Μνήμη, έΕακολου-
θεϊ νά είναι ήθική ύποχρέωοις καί
άνάγκη, καθ1 όσον ή παραγνώρι-
σις τής "Αληθείας ή των Ίστορι-
κών Γεγονότων συντελοϋν είς τήν
διάσπασιν Οίκογενειών, Κοινωνιών
καί "Εθνών άκόμη Ι Ι
Σέ προηγούμενες δημοσιεύσεις
μας στίς φιλόΕενες στΓΚες τοϋ
«Προσφυγικοϋ κόσμου», άλλά καί
διά διάφορα δημοσιεύματά μου στό
«Μακεδονικό Ήμερολόγιο» τοϋ α¬
ειμνήστου Ν. Σφενδόνη, ύποοτηρί-
ζαμε ότι τό θρησκευτικό αϊσθημα
των κατοίκων τής αλησμονήτου
Μαινεμένης ήτο άρκετά άνεπτυ-
γμένονΙ
Στό σημερινό άρθρο μας θά
προσπαθήοουμε νά περιγράψωμε
τόν έορτασμό τής ημέρας τοϋ Εύ
αγγελισμοϋ!
Ή Θρησκευτική έορτή, μέ πα-
νηγυρικό χαρακτήρα εγένετο σύμ¬
φωνα μέ τό Τυπικόν τής Μεγάλης
τοϋ Χριστοϋ Έκκλησιας. Μετά
τήν Θρησκευτική τελετή εγένετο
ή περιφορά τής Εικόνος, προηγου¬
μένων των ψαλτων, έΕαπτερύγων,
Λαβάρων κλπ. των ψαλτών ψαλ
λόντων τό Τροπάριον «Εύαγγελί-
ζου Γή χαράν Μεγάλην... Αίνεϊ-
τε Ούρανοί Θεοϋ τήν ΔόΕαν»!! Ή
μεϊς παιδία τότε 10 - 12 έτών
είμεθα έΕωπλισμένοι μέ έμπροοθο
γεμή μικρά πιστόλια (μήκους 15
- 20 έκατοστών). Τά γεμίζαμε καί
περιμέναμε τήν έναρΕιν τοΰ τρο-
παρίου: «Εύαγγελίζου Γή χαράν
Μεγάλην» γιά νά τά βροντήΕωμε
άμέσως καί μέ τήν πρώτην λέΕιν
«Εύαγγελίζου» γινότανε χαλασμός
Κυρίου! Παρηκολούθουν καί Τοϋρ
κοι χωροφύλακες οί όποϊοι, όχι
μόνον δέν μάς ήμπόδιζον διότι
(τότε τό Θεοκρατικόν Τουρκικόν
καθεστώς, έσέβετο καί έΕετίμα ό¬
χι μόνον τόν Πατριάρχην ώς Μι-
λέτ Μπασίν (Αρχηγόν Έθνους),
άλλά καί έσέβετο τά προνόμια τοϋ
γένους, μή άναμιγνυόμενον ουδό¬
λως είς τά θέματα τής έκπληρώ-
σεως των θρησκευτικών μας κα-
θηκόντων, τής έκπαιδεύσεως καί
τής όργανωμένης φιλανθρωπίας!
Ό Σουλτδνος μάλιστα Άβδούλ
Χαμίτ - Χάν, οσάκις προσεκάλει
τόν άείμνηστον Οικουμενικόν Πα¬
τριάρχην Ίωακεΐμ τόν Γ" είς τά
άνάκτορα άπέστελλε Ιδίαν αύτο-
κρατορικήν άμαΕαν καί τιμητικήν
συνοδείαν, έ£ ίππέων τής αύτοκρα-
τορικής φρουρας! Ώς ιατρόν τού
δέ είχε τόν "Ελληνα Μαυρογέννην
πασάν, τβν οποίον, αύτός, ό Χα-
λίφης καϊ Άρχηγός των Μουσουλ¬
μάνων τοσούτον έοέβετο, ώοτε
τόν άπεκάλει «Μπαμπά»! Πατέ¬
ρα Ι
Μέ αύτά τά προνόμια καί αύτάς
τάς παραχωρήσεις έκ μέρους των
κατακτατών, τό Πατριαρχείον άπε
.έλει τήν Ιεράν Κιβωτόν τοϋ Γέ¬
νους, ήμεϊς δέ τότε, οί «ύπόδου-
λοι». είμεθα οί πραγματικαί κυρί-
αρχοι, στό εμπόριον, στήν Βιομη¬
χανία. Ναυτιλία, οτάς τέχνας καί
"Επιστήμας!
Πέρασαν άπό τότε έΕήντα καί
πλέον χρόνια, άλλά καί τώρα στό
βαθύ γήρας πού βρισκόμαστε ά-
ναπολοϋμε μέ θρησκευτική εύλά
βεια τίς καλές έκεϊνες ήμέμες
των παιδικών μας χρόνων, ευελ¬
πιστούντες νά έρθη ή ήμέρα κα¬
τά τήν όποιαν καί μέ τήν Γερον-
τικήν πλέον φωνήν μας θά Εανα-
ψάλλουμε τό έμπνευσμένο θρησκευ
τικό μας Τροπάριο υπό τούς ήχους,
όχι πλέον των παιδικών πιστολίων
μας, άλλά πανηγυρικών κωδωνο-
κρουοιών καί τούς ήχους των...
τηλεβόλων πανήγυρίζοντες τόν Εύ
αγγελισμόν τής Θεοτόκου καί αί-
νοϋντες Θεοΰ την ΔόΕαν διά τοϋ
Γένους τήν πλήρη αποκατάστα¬
σιν.
ΆλέΕ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
ό άπό Μαινεμένης
ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΝΆΊ'ΠΗ
ΠίΙΛ ΣΤΡΟΤ
Ε,τρκτείνον''αι αί ναυπηγΐ/;αί έγ
καταστασίς Σΰρου διά τής κατα-
σκπ'ής μονίμου δεζαμενής ίκάνή-
διά^ την ναυπήγησιν σκαα/ων χοι
στΐτικότητος πλέον των 50.000 τ^ν
,ων. ΣχρΤική σύμβασις μετοξύ
τοΰ Έλληνικοΰ Δημοσίου καί της
Έτκιρρία; «ΝΕΩΡΙΟΝ ΝΑΤΠΗ
ΓΕΙΑ ΣΤΡΟΤ Α.Ε», βάβει των
διάταξιν τοΰ κωδ. Νόμου 4171)
<ί1 υπεγράφη την ΐθην τρέχοντος. 'Ω; άνεκοιν(ΐ">θη ή δλη ένπένδυσις
Οά ά,έλθη είς 300 έκατ. όρχ. καί
θά περατωθή έντός
ΤΠΟ ΑΝΑΘΕΙΩΡΗΓΙΝ ΤΟ
ΣΤΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΤ ΤΙ-
ΜΩΝ - ΕΙΣΟΛΗΜΑΊΩΝ.— Ε¬
γνώσθη ό'τι τελοϋν ίντύ Αναθεώρη
".ν τα συ<ττήμ(ίτα έλέγχου επί των τι;ιών καί είσ'εδημάτ.υν έν Ελλά¬ δι "^Ιδη, διά την άντιιιετώπιηιν Τ<-·Γ» όλον» θέαατος ϊ'χρ, σν^τταβή ό- ιιάς εργασίας, ή όποία μίλετά τι'ι ίσχύοντα είς δλλας χώρας συστή- ματα καί τάς δτ·νατότητας προσαρ αοντις αυτών εί; τάς Ελληνικάς <τι·νθήκα;. ΕΙδικιότεοον. ίτον^ζετο βτι ιι?· λεταται κυρίω; ό Ίσχΰων έν Βοε- τηννία ΚΛδιξ Έλέγχου επί των τιιιών, προκειμένου, εν συνεχρίιι. ή ομάς ν ά ,τροθίι είς την διβοικα- "'«ν προσαομογής τού Άγγλινηδ ν-ώδικος είς τά Έλληνικά δεδομε· να.