194935
Αριθμός τεύχους
Χρονική Περίοδος
Ημερομηνία Έκδοσης
Αριθμός Σελίδων
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
ΠϊΤΚΚΝΛΤΙΟΝΛΜΓ
1« 1α Λ-.·**" ΙΜΗηιΙΙψια
-Υ
ϊ
Μο
(«ο-,
«Λ-
ΙΡω.
.(χ
«β.
"Ον
ς
Μέ-
6ρ.
έν-
εγά
«α!
'ίβν
«ΟΪ
νας
Πέ-
!»,.
την
έλι,
νά
ΓΓΟ-
Ρα-
κα'
κώ,ι
οσά
' έ-
■έας
τό
ΣΑΒΒΑΤΟΝ 14 ΙΟΥΛΙΟΥ 1973
_ΑΜΒ8ΑΡΤΗΤΟΣ' ΕΒΔ0ΜΑΔ1ΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛ0ΛΟΓ1ΚΗ - ΟΙΚΟΜΊΪΠΚ.Τ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΗΝ
ΔΡΧ. 1,50.
ΙΑΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΕΚΑΟΤΗΣ - ΔΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΙΕΟΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑ^ΙΔΗ_-ΑΘΗΝΑΙ —- ΤΗΛ. 3229.7Ό8 -Ι^φεΐα: Νίκης 25.-
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Β. ΚΑΙ Ν. ΑΜΕΒΙΚΗΣ Κ. ΙΑΚΩΒΟΥ
χράνος από τύν θάνατο μέ τήν
Αβηναγόρα τοΰ Α'. Ποίος νά τ(ΐ, ' την φ(
Λί!>ς Θά πεθάνη αύτύς, πού
ό ζο>ντανός σϊμ£ολι.σμός τή;
Ιΐωνιότητο; τή; Έκκλησίας μας.
^ μς.
Αλλ,' άφοΰ ό θάνατος είναι χωρι-
Μός ά«ό τό ίνα μέρος, έ'νωσι α-
,; ίό δλλο" τεομα-Γΐκ'μύς μιάς πό
(ίο; «έν τω κόσμιυ» καί σνγχρό
„„; σιτνέχεια στήν άπόκοσμη πο-
ιΐτίία, *τήν .ιολιτεία -τ-οΰ Θεοϋ»,
νά τό παοα'δεχθοΰμρ, έναν
Λθός την θέλησί μας,
Λ ό Πητριάρχης πέθανε μέ τήν
των δι'-ο παραπάνω ύρι-
φών.
Αλλοιώτικα είναι άδΰνατο <>/
γιά την καρδιά, άλλά καί
. την σάρκα μέ
»»ορα. Και τούτο είναι ζή-
. ~;»<μ«τ«χο0 Λοοσανατολι- σμου. ΠοοσανατολισμσΟ πρός τήν ποαγματικύτητα καί πη,'τ _*.,, „: ρς την αγματικύτητα καί πρός τήν αί- ων,ότητα. Την πραγματ,κότητα χά- την αϊωνιόχητ« τοϋ θεοΰ Τούτο δμως δέν θά τό έπιτΰχου μ?, δν οεν έπιτύχουμε πρώτα νά δ?σουμε την άγ,ίπη μα; μέ χ& α· ωνια. και τα αΐίθαρτα. "Αν έπιμέ- νονμε νά την σι*Ται.τ£ςουμε μέ πρόσω.™, πράγματα καί αγ«θά Η άγάπη Ιχ·Ρι μέσα της τό ί ή 'ό τής α'ΐΜνιότητος. Είναι ή η Εί δ θό στοί- φυ ς ή φ ση της. Είναι δ θεός. Είναι τό παν γιά τόν πιοτό κατά τόν 'Λπ Παΰλο. Στά πιοτό κατά τόν 'Λπ. αύτό έρχεται ορα ίνα «ής δι- λϊί- ατα ιΠΐ- ζύ· μου δέ ήβη Ί ύ· Λος τις Ά- ίνου IV 00- ι ό- Τθί ■ίί ,,Α τό λογισμό, να παραδεχθή τό ή έ,λ,-τίδα. Ή προσμονή <Η άπαν Ν.χτέ γιγονός, δτί ό Άθηναγό- τυχή. "Όχ, δμοις τοϋ «μοιραίον». ,«; ορατα, ι,εστα. ψηλαφιστα δέν Άλλά τού μή βλεπομρνοι- «Έ). ;[νη, πιά μαζί μ«ς. Καί είναι ά | πίς δέ 6,λεπομρνη οΰκ ?στι'ν έ). ΐόνατο, γιατί ύπερίκιίνη την ό- πίς» (Ρωμ. 8.24). Ή έλπίδα ή ,οιαδήποτε ψυχρή λογική τοποθέ- χριΐστυανική είναι μιά βεβαιότη- [¥,ι τοΰ θανατον ό θάνατος τής | τα. Τό «ποοσδοκώ (έλπίζοι, περι- άγάπης, ό θάνατο; τής πίστης, ό μέν(υ) άνάστασιν νεκρών καί ξωή Ιάνατο; τή; ελπίδας, πούταν δ- [ τ,οϋ μέλλοντο; αιώνος» δέν <κρή- α προσωποιημρνα καί μάλιστα ι νρ( τόπο στή Αμφιβο,λία, τήν " ιόβο ζωντανά, τόσο ώραΐα, τόσο ! ϋαιότητπ, την άΓ.ιστία. ΡΗΓΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Τό Άλάθητον Λ«ΓΙ •άοτημα θά ελεγα στά μάτια. | στό ούρανόγγυχτο ά- ϋ Άθηναγόοα. Στό Μοναστήρΐ( την πένθιμη πολιτεία τή* Μακεδονίας, Άθήνα, πού χαμήλωσε πο- ιί) άφοΰ τή; Ιλειψαν τα Έ-κκλη- Γψη τών Δαμασκηνών ιω τώ 'Αθηναγόρων στήν Κέρ Α<ρα, πού άκόμα άναρο)τιεται αν άλήθεια τό πέρασμα τ,οΰ Δέ ηότη, ποΰ ήταν τό Γδιο μέ τήν ίκΐία πνοή τοΰ Άγιον Πνεΰματος ήι ήμέρα χ.ης Πεντηκοστήςί στην ΆμΕρική δπου πεισματικά άρνού- μστε τόν θάνατο του( γιατί ή ;»)ή μας είναι ζιοή τού· στήν Πό ίι, όπου ξιοντάνεψε τόν θρύλο, »' άνέβιπε στά ούράνια τήν ψυ- ;ή των βνβρώπτον μα;, πού ζοθ- «ν «έν σκότει καί σκιά θανα¬ τον, ο Άθηναγόρας ζή. Καϊ δέν ίΐναι δυνατόν πα»ρά νά ζή. Γιατί ή ζωή 5έν πεθαίνει. Όλε; ϋμο)ς αϋτές οί άλήθειες ο&τε τόν πόνο μας όλιγοστεύουν «5ΐί την νοσταλγία μας καταστέλ ίον. Είναι πολΰ, πάρα πολύ δύ- αχολο νά δεχθοϋμε ή νά συνηθί- τήν απουσΐΛ Του. Καί άκό¬ μα 5ι·βχολώτεοο τό νά ρξαρθοίί- μ τόσο πνευμα-τ'ΐκά, (όστε νά στήν παροι»σία Τον; καί ιίι ζοϋμε στήν αίίονιότητά Τού. Αλλά πώς νά γίνη; Είναι καιρός Λ άγαπήβονμε. Είναι καιρός τήν ι/Λΐ'δα μας νά τήν συνταυτίσουμε -την προσμονή τής αίωνιότη- "Αν παραμείνοιιμε όπως εϊμα- Ε, δηλαδή χριστιανόν όιδειοι, θά Ιΐιχθοΰμε «έλεεινότεροι πάντων ινβοώπων». Είμαστρ τόσο γήϊνοι, ίοστε ό, γνωρίααμε καί άγαπήσαιμε στήν Ι νά τό θρλουμε πάντα δικό μας. Ιίμένο μέ μά;, μέ τύ περιβάλλον »;, μέ τήν γή. Τό κάνουμρ άπό ίτ/.ηστία; τό κάνουμε άπό άπό όδο; τό κάνουμε άπό άγάπη; τύ ώνουμε άπό ενα αίσθημα αΰτο- ΐθοσταισίας; Ή απάντησις (Ττ,ά έ- (Μτήμητα αύτά είναι, ή άδυναμία «ι; νά συνταυτίσοτιμε τύ πνεύμα Αυτή είναι ή διαθήκη, ή παρα- "θήκη, ή κ,ληρονομιά,' πού μάς αφήκε ό Άθηναγόρας ό Α'. Βα¬ θύτατα άνβροιπος - άνθρο>πος θε-
όπλαστος. Βαθύτατα χριστιανός
νεμδτος καλωσύνη., ταπείνωσι, έ3ε
λοβνσία. Βαθύτατα πνευματικάς
μέ λίγη έκτίμησι <ττό «γράμμα», Ι ποΰ άποκτείνει, μέ στέρεη πίστη στό «πΛ·εΰμα πού ζο>οποιεϊ». Βα¬
θύτατα πιστός - παραπάνοι άπύ
τίς τυποποιημρνρς «όμολογίες πί-,'
στεως» τών σι·ντηρητικών καί τών
φιλελεύθερον «πιστός άχρι θα-
νάτο)ΐ». Βαθύτατα ο'ι/ονμρνικάς -
ΤΌΤ κ. ΧΑΡ.
Τό «Ιερόν Συμβούλιον» τοΰ
Βατικανοϋ, ώς μετωνομάσθη ή
«Ίερά ΈΕέτασις», ησθάνθη μίαν
ανάγκην δι" έγκυκλίου του νά ά
νανεώση τό «δόγμα τού Άλαθή-
του καί τό δόγμα καθ" ό ή Καθο
λική Έκ,κληοία είναι ή «μόνη» ά
ληθής». Καί έρωτάταΐ: Διά τοθ
άλαθήτου υποστηρικταί τό ότι ό
Πάπας είναι άναμάρτητος. Τοθτο
δμως θά ήτο αντίθετον πρός τό
Εύαγγελικόν «ουδείς άναμάρτη¬
τος ειμή ό Θεός». Εάν ή άμαρ-
τία είναι λάθος αύτό θά τό έΕετά
ση καί θά τό κρίνη ή Παγκόσμιος
Κοινή Γνώμη ή «μόνη» αρμοδία
τής οποίας τήν Κρίσιν γνωρίζομεν
διά τήν «Ιεράν ΈΕέτασιν» καί
τήν «Κρίσιν» τής Καθολικής Έκ¬
κλησίας άνά τούς αιώνος, κρίσιν
άλάθητον καί υποδεικνυομένην
διά τής πραγματικότητος.
Τό ότι ή Καθολική Έκκλησία
είναι ή «μόνη» αληθής, τούτο θά
έΕαρτηθή έκ τού εάν τα μέλη τοθ
«Ίεροϋ Συμθουλίου» μέ τήν φω¬
τεί νή ν σκυτάλην τής Ίεράς ΈΕε-
τάσεως, φώς τό οποίον μεταλαμ
πάδευσε διά τών άληθών «κρίσε-
ών» της, τό άναδυόμενον έκ τών
διά πυράς τών καταδικαζομένων
Ν. ΚΩνΣΤΑΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
θυμάτων τι
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΛΕΤΗΡΙ.Ι ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Συγγράφεται υπο των τόχε φοιτητιδν, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καί τί)ς
Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών καΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ
Γ. ΚΛΑΔΑ, Πρέδρου τίΐς Ενώσεως Πσντίων Φοιτητών
ΣΓΝΕΧΙΣΐΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
ΣΠ01ΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
Βεγι-ρτζόγλου Μιχαήλ τού Ρα· λογίαν καί μετεκπαιδετ«βεί;
δή, έξ ΆρκαδιουπόλεΜς (Λοτ·λέ Λονδίνον, Διενβι·ντή;
Μπονργάζ) Άνατολικής θράκη;( τοΰ Δημοσίου Ψι·χιατρείον Άθη-
Πτι·χιοϋχος Νομικής τού Έθνικοΰ νών, Α.ακρκρμρνος Νει^ολόγο;
ιης, καί πού εάν
Κουν τα μέλη της «τί
εστίν άλήθεια» διά νά ένθυμηθώ-
μεν τό έρώτημα προγόνου των
Πιλάτου τού οταυρωτοϋ τοϋ Κι>
ρίου ό οποίος τουλάχιστον ένιψε
τάς χείρας του καίτοι δέν είχε
σταυρώσει ή καύση κανέναν άκό Πανεπιστημίου "Αθηνών, Δικ.ηγο- — Ψυχίατρος Αθηνών
μη·
ημ η, ηγ Ψυχίατρος Αθηνών, όόό
; Δράμας Μακεδονία; εκλεγείς Βασ. Σοφίας 48, ειντυχήσα; νά
"Εάν έγνώριΖαν τό ότι Άλήθεια ' πί>λλακις Βοιιλευτής Δράμας καί άν(ιδρίξη Τόν μέν Ηόν αυτού ΠΕ
εστίν ό θεόο κηί Λτ, α ρ»γΑ^ γΙ»«, ^δη ΛιευθΐΛττή; καί Ίδιοκτήτης ΤΡΟΝ Φυσικόν τοΰ Τεχνολογι-
εστίν ό Θεός καί ότι ό Θεός είναι
Τριαδικός καί τό ότι ή έν Τριάδι
Τ"
Τεχνολογι-
^.:.5 "·°° ■^στ.τούτο,. Βοοτώνη; Μασ-
ευτυχησης να ά- σαχουσρτης των Ηνωμένον Πολι
υ ΡΑΔΙΙΝ
.„■ η^ .„„ . . . Λ Τ" «ΑΡΡΟΣ. ευτυχησης να ά- σαχουσρτης των Ηνωμένον
ένότης αποτελεί την πραγματ,κό νββίίξη τόν υίόν αυτού ΡΑΔΙΙΝ, τηί.ν τής ΆμΓο,κής, τήν δέ
τητα καί τού Άνθρώπου (θώμα- Γείοπόνον.
τος, ψυχής, πνεύματος) καί άπε
τέλεσε καί τό θείον πρόσωπον καί
Χατξηγεωογιάδης θεόδουλος
θυ·
γατέρα αυτού ΧΡΙΣΤΙΝΑΝ,
Άχθοω.-τα/.ύγον Λεκτσουρερ τού
Πανεπιστημίου τού Πίτσμπουργκ
διά την ένότητα των 'Εκκλησιών, Τι(>δ Βκσιλείου, έξ Άργκρονπόλ*-! τής ΙΙενσυλβανίας τής Άμερι-
τήν οποίαν άνεβίωσαν ό Μέγας
Πατριάρχης Άθηναγόρας καί ό
Μέγας Πάπας Παϋλος, τότε δέν
θά έπειρώντο είς τόν Δια-
στημικόν Αίώνα, μέσα άπό τήν ά- Γυμνασιάρχης.
θυσσον των γνώαεων νά κηρύ- Ι
ος Χαλδίας τού Πύνου, Πτυχιοΰ κης.
χος Φιλολογίπς τού Έθνικοΰ Πα^ ,,
νεΛσΤΓϋίου Αθηνών, Καθηγητής' Ραπίβη; Γειάργιος τού 'Λφεν-
τής Φιλαλογίας είς διάφορα Δή- τούλη.. έκ Κιρκαγάτς Μικράς Ά
μόσια Γυμνάσΐα καί ήδη Βοηθό; οίας, Πτυχιοΰχος τής Άνωτάτης
Εουν τήν παντογνωσίαν μέ άνα
μάρτητον καί μέ άλάθητον διά θνη
τόν έστω καί Μέγα σήμερον καί
τουτο διότι ούτω τορπιλλΙΖουν
τήν ένότητα τής Τριαδικής έκκλη
οίας καί άσεβοϋν διά τάς θείας
ταύτας ιδιότητος τής Έν Τριάδι
Θεότητος.
Τζάκο; Ευάγγελος τού Μιχα-
Ι. έκ Κων)πύλεο>ς, Πτνχιοϋχος
κονομολόγος.
; Σχολή; Αθηνών, Οί-
.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ 1821
ΦΡΑΓΚΙΑΣ ΦΡΑΓΚΟΥ
ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ
Πολυτεχνειου Ά
.. Μηχανιχός ·Α
θηλων (->δό, ·Ακα£ημίας 61, νεώ- λο, =- Ενώσεως
; Άθανάοιο; τοΰ Έμ
ν. Κυδωνιών Μικράς
Σύμβου
Ή έπομένη άγνωστος σελίς
τού 1821 άνήκει είς έναν «Άνα-
τολίτην·. Έκ τινος μέρους; Ά¬
γνωστον. Βάσει δμως τοϋ πβτο-
ποιητικοϋ, καί αλλων σχετικών,
δυνάμεθα νά έντοπιοθώμεν καί
ν' άποφανθώμεν, μέ ενδείξεις τι¬
νάς, ότι ήτο ή έκ Περγάμου ή
έκ Κυδωνιών.
Τό πιοτοποιητικόν ομιλεί περί
ενός όπλορχηγοϋ, ένώ ύπογρά-
γουν πολλοί. Ούχι καί τόσον σύ¬
νηθες τούτο είς τα πιστοποιητι-
κά τών άγωνιστών.
Πρώτος ύπογράφει ό ΝΙΚΟΛΑ
ΟΣ Κ&ΙΕΖΩΤΗΣ, τότε ύποστρά
τηγος. Οί άλλοι φαίνεται ύπέγρα
ψαν βραδύτερον πρός ενίσχυσιν
τών περιεχόμενον.
Ώς γνωστόν ό ΚριεΖώτης κα¬
τήγετο έκ τοϋ χωρίου ΚΡΙΕΖΑ
τής Καρυστίας. Νεαρός τήν ηλι¬
κίαν, λόγω τοΰ δ,τι έδειρε τό τέ¬
κνον ενός Τούρκου, έφυγαδεύθη,
διά Κύμης, υπό τών συγγενών
του, καί διέφυγεν είς Μ. Άοίαν.
Κατά τούς βιογράφους
στάθη ώς ηοιμήν, είς τήν ίβτορι-
ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
Πεπόνι
Τό πεπόνι είναι γένους κολο-
τ μς Τό πεπόνι είναι γένους κολο-
μετήν ίννοια τού «Κυρίου ή Υή κυνθοειδών οπως καί τ0 ύ.
κα* το πληρο>μα αυτής» καί ρπο- , . . __
μένως άντίθετος ποός την χυοιαρ * "^ **»™***
χική ή δ.αιρεχ.κή τάσι τού εδιαί- Δέν εΐναΐ οπουδα'°
οε( βασίλευε». Βαθντατα καί ό- Ι Τ0' αΑΛα είναι πΡώτης
λοκληρωτικά απόστολος τής άγά τροφή καί φάρμακα διά πολλάς
πης μάς θέλει ΰσους τύν άγαπή- παθήσεις.
σαμε νά άγαπήσουμεν δ,τι άγάπη-' Ή δροσιό τού, ή ώραία γεϋοις
ό "Ιδ Ι
τάξεως
σεν ό "Ιδιο;.
Γι
περιττοϋ πάχους τών παχυσάρ-
κων.
Τα αφθονα ύγρά πού περιέχει
είναι Θείον δώρον. Ιδίως τό κα-
λοκαίρι καί τήν άφυδάτωσιν τοϋ
όργανιομοϋ μας. Τό πεπόνι ώς
φάρμακο είναι ίοότιμο μέ τα στα
φύλια καί τα μήλα. 'Ωφελεϊ διά
τρρο; αδελφάς τού διαπρεποΰς Ό ΆθηνΑν, πρώην Δήμαρχος Νέας
αθαλμηλόγον Αθηνών καί Τφη- -τ,,,νία; Αθηνοιν ήσχολήβη καΐ
γητοΰ τή; Όα;θαλμαλογία; Κ^^ ' άφοσιώθη είς την Δημοσιογραφί-
ΣΤΑΝΤΙΝΟΤ ΤΖΑΚΟΤ. ' Ύν *
Προσφύγων ' κΠν Πέρνμον. Συνηκολούθησε
αν, Μέλος τής Έν,οσεω; Συντα-
κτών Ήιιεοησίίον Εφημερίδων
| κών Ήιιεοησίίον Εφημερίδω
Μαντ·;αοίδης Μιχαήλ τοΰ ·1ω- τών Αθηνών «ΐί κατόπιν Διει·-
άννου, έκ Προΰσης Μικράς Άσί-1 β,Λ,χή; _ ·Ιδιοχτήτης τής Ήμε-
«ς, Πτυχιοιιχος τής Νομικής τού· ϋΤΙΟ[α;: Εφημερίδος ' "Αθηνών «Ε-
'Βθνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών ΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΤΞ», υιός τού δι
£νταχθίίς εις τήν Δημοσίαν ίαη-, ,,ΛΡκ,ρΐμίνον Ίίΐτροΰ δ
ί ώ Δθή ύ ύ
ρ·εσίαν. πριόην Διενθυντής τού υ¬
πουργείον "Εργασίας
Λ "
Μαρικόπονλο; Γαβοιήλ τού Νι-
καί κατόπιν Αθηνών, αειμνήστου
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΡΑΣΧΟΤ, η
δή Διενθιιντή; — Ίδιοκτ,.ήτης
τής έβδομαδιάία; Έφημρρίδος Ά
άρωμά τού τό κατα πολλάς παθήσεις όπως οί ρευμα-
Γι' αντο χαι οσο. π.στοι οχι α- τόοσουν α£υ τών Πολυτελών , ο| άρθριτισμοί) ή άρτη 0.
ωί τΐιν Μνπιΐπ τον. Αλλα στπν ' κ κ μ < ι «ρ ικ πλώς την Μνήμη τον, Αλλά στήν Παοονσία Τον, τήν διαοκή. τήν άληθινή, τήν πνριιιατική άνάμε-' Πλ|Ίν τάς όργανικθς του ούοί- σά μας, είτε τα μνημόσι»νό Τού , α£: περιέχει τό φυτικό λϊπος τό τό κάνοινμε στό Βασιλικό, δπου τόσον άπαρατίητον είς τόν άργα γενΛ'ήθηκε, είτε στ,ήν ΒασιΛεύου-' νισμό τού άνθρώπου, διά τήν ά- σα. οπου βασίλεψρ, είτε στίς έκ- κλησίΐ; είτε στίς κ«>διές μας,
πού άγίασε καί ώρίΐιοποίησε μέ τή
προσφορά τής πίστρο)ς, τής άγά-
πης καί τής ΙλΛΐΊδας, &ς τό κάνου
μρ δοκο πώς ή ξωή μας θ' άρχί- μοιώοιμο κα! ύγιεινό γενικώς άπό ροπεία νά μή λαμβάνου άλλη τρο
ση νά παίρντ·, νά κάνη δικές της, τα διάφορα Ζωϊκά λίπη. Περιέχει φή πλήν πεπονιοϋ επί 3 έως 6 ου
μερικέ; ποιότητες πειό σταθερές,
μερικές γραμμές άπό αύτές πού
συνέθετον τό περίγραμμα τής δι-(
κης του ξοής, καί τ,ήν εκαναν εύ-
θεϊίΐ (χ(')ρί; προσποιι>βεις καί ΰ- Ι
ωοούτων.
ποκατάστασιν τού άπαιτουμένου
πάχους, τό κατατάασουν είς τα
υγιεινοτερα τών τροφίμων. Τό
φυτικό λϊπος του είναι λίαν άφο-
οκλήρωοι κλπ.
Έπίσης ώφελεϊ τούς πά
σχοντες έ£ έλκους τού στομάχου
καί τοϋ δωδεκαδακτύλου, διά
τήν κολίτιδα τοϋ παχέος έντέρου
τήν έντεροκολίτιδα, ώς καί διά
τάς αίμαρροίδας. Πρέπει όμως οί
πάσχοντες άπό τα ανωτέρω νο-
σήματα, όταν κάμνουν πεπονοθε-
Άθηνών
είς την Χειρουργικήν
χθεί; είς την 'Τγειονομικήν ύπηρε
σίαν τού Στρατυϋ ένθα καί διεκρι
θη, Άνο')τερος Γενικάς Άρχίατρος
έ.ά. (Τα^ίαρχο;) νειότερος αδελ¬
φάς τού γνωστοΰ Παιδιάτρου Ά
θηνιΤτ* καί φίλου 1ΙΑΝΟΤ ΜΑΡ
ΚΟΠΟΤΛΟΤ.
ποκοισίες,
φθοράς, αίωνία χο)(>ίς
κατά χιλιόγραμμον 400 θερμί-
δες.
Τό άφθονο φυτικό ύδωρ, ή όρ
γανική του σάκχαρη, οί βιταμίνες
τα κάμνουν ετι εύπεπτότερο μο-
τι-' ναδική τροφή διά τούς δυσκοιλί-
- ι
σκιές ποΰ άπλώνει πάνω στήν ξωή ούς, τούς άναιμικούς καί τούς ά-
θική άμφιταλάντευση, ή άμφϊρ- δυνάτους.
οοπη σκεψι καί ΰποταγμρνη στήν Παχαίνει τούς ίσχνοϋς, ένώ
ίίλη άνελεϋθεηη πολιτεία καί ά- ' συντελεί είς τήν απόρριψιν τοϋ
νεχείς ημέρας μόνο χυμό πεπο·
νιοϋ τέσσαρα έως πέντε ποτήρια
ημερησίως. Όσοι μποροϋν κα'ι
δέχονται καί τόν καρπό ώφελεϊ
περκοσότερο δταν τρώγεται μέ κε
νό στομάχι. Συνιστώμεν είς τήν
εποχήν τους τό ένα πρωϊ πεπόνι,
τό δεύτερο καρπούέι, τό τρίτο ά
χλάδι τό τέταρτο σταφύλια κ.ο.κ.
Ευστρ. Συμεωνίδης
Ό Άρχιεπίσκοπος
Άμε^ικής
Βορείου καί Νοτίου
ΙΑΚΩΒΟΣ
Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ»
Ο ΨΑΡΑΣ
ΕΜΠΟΡΟΝ ΓΥΙΟΙ ΤΗΣ ΟΔΗΣΣΟΥ
ΛΦΙΒΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΔΕΛΦΌ ΜΟΤ Ι Γ. ΠΑΤΛΙΔΗ
Είκοσιπέντε τού Μαρτιοΰ
Πέραοα λίγες μέρες τής άδεί-
μου σ' ένα μικρά πανέμορφο
"|οί τού Αίγαίου.
ίησο λίγες μέρες κοντά
απλούς νησιώτες μας καί
Ιόρηκα την θάλασοα άλλά καί
φυσική άρχοντιά τών ώνθρώ-
.
Εγινα φίλος μέ δλους, μά πε-
Ροοότερο μέ τό Γέρο Μανώλη,
Όν θαλασσόλυκο μέ τό μπρούτ2ι
* 'ρυτιδωμένο πρόσωπο, τό κά-
Ί">προ κεφάλι καί τό κιτρινωπό
"ο την νικοτίνη μιοοκαψαλισμέ-
10 μουστόκι.
Χόρτασα φρέσκο ψάρι και σποΐ
*οα πράγματα άγνωστα ώς τα
'ΒΡο γιά μενά.
Σωστό Πανεπιατήμιο άπό γνώ
1Ε|« ό μπάρμπα Μανώλης γιά
1" θάλασσα καί τάν πλοϋτο της,
Χορταινα νά τόν άκούω νά
'ΐνήτοι γιά τίς συνήθειες τών
|0Ρΐών κοι τα τεχνάσματα καί
1 τακτική των ψαραδων.
να πρωϊνό μέ κάλεσε πρόσ-
ε στήν ψαρόβαρκα καί Εανοι
"ήκαμε οτό πέλαγο
-Έδώ μοϋ είπε θά σταματή-
υΜε νά οοϋ δείΕω κάτι πολύ έν
έφερον.
-Βλέπεις κάτω έκεϊ στόν βυ-
, - Μά βεβαία, να μικρό χταπά
"ΕΧεις καμάκΐ;
Έχω καμάκι, άλλά δέν χρει
Ετ<». Αύτό τό χταπόδι όπως **εις είναι ,|,ΚΟμη μικρ0 κα1 " £Χει κάμη βήμα άπό τήν φω- τ»υ. Είναι τώρα μήνας πού τό πρωτόειδα, άλλά είναι μικρά καί άνήμπορο νά προστατευθή", αν τό χτυπήσω θά διαπράΕω έγ· κλημα. Πρέπει νά μεγαλώση γιά νά μπορή νά προστατευθή. 'Υπάρχουν καί οέ μάς τούς ψα ράδες δίκαιον καί κανόνες αγρα- φοι, άλλά άπό γενηά σέ γενηά σέ πλήρη έφαρμογή. — Κοτάπληκτος έμεινα. Ό α¬ πλάς ψαράς μοϋ μιλοϋσε γιά δί- καιο καί κανόνες έθιμικούς, πού επί αίώνες βρίοκονται σέ πλήρη έφαρμογή. Αύτάς είναι φίλοι μου πολιτιομός, αυτή είναι ή γνήσισ κοινωνία άνθρώπων. Ό φυσικάς, ό πραγματικάς κα θηγητής τής έδρας τοϋ δικαίου τών σχέσεων ψαροβιον καί τής θαλάσσας, ό ψαρά<: ό Μανώλης έδίδασκε δίκαιον. ΒΙΣΦΟΣ στήν έκκλησιά μας την Άγία Τρι άδα, μαΰρο εδλεπες κόσμο καί κοσμάκι π*ρισ σό... ί λίΐτρεΰαμε κν χ τών ίε,ρών τους πόθων πυροδότη. Όδησσό Όρθόψηλος, Λμίλητος μέ τό πυ· κνο, στριφτό περήφανο μοι·στά κι, τ' ('ίοτωα άτένιζες μακρυά. τό γ«- ίμρϊς Έλλα- λανό, δα! κατά την Ποοποντίδα καί την Ντιιιένοι εφταναν οί έπίσημ-οι κηί θράκη. οί Άρχές Καί τούς μικρούς σου — μέ τό Τών Ρα')σον, την γιορτή μας νά νού σου, δντοες πιά — τιμήσουν, τοΰς εστελ.νρς στή μυσττκή πε,ρι- Ραπίδης Δημήτριος τοΰ τονλη, έκ Κιρκαγάτς Μικράς Ά- σίης, Πτυχιούχος τής Νομικ.τίς τού Έθνικοΰ ΙΙπνεπ στημίου Άθη νών, Δικηγόρος Αθηνών, Άπε6ί(»σεν, Α Ραπίδης Παναγιοτης τού Ά- φεντονλη, έκ Κιοκαγάτς Μικράς Άσίας Πτυχιούχος τής Ίατρικης τοΰ Έθνυκοΰ Πανεπιστημίου Α¬ θηνών είιδικενθείς είς τήν Νενρο- Έλλήνων ήξεοαν οί μύχιες παλία, ΑΠΟ Ιης ΝΟΕΜΒΡΙΟΤ ΑΠΑ- ΓΟΡΕΤΕΤΑΙ Η ΠΩΛΗΣΙΣ 2ΠΟΡΕΛΑΙΩΝ ΧΤΜΑ "Από 1η; Νοεμβριού έ.ε, θά ά- παγοοεύεται. ή είς χ«μα πώλησις σπορελαίων. Σχετικώς εξεδόθη ή ίη· αριθ 70)1973 Άγορανομικη Διάταξις; διά τής όΛοίας( ανεστά¬ λη ή έναρξις ίσχύός τής νκ αριθ. 53)1972 τοιαύτης. ,™0^™™ εφοδιασθή ή «γορα δι ευθηνων λιπαρών. εύχες, πέςα στά Πόντο καί «ττήν Άρα- καί ξένοΛ' τί; ψιιχές χί' τρικυμί- πιά, Λουν! κατηφορίξοντας -^οϋ Αίγαίον τήν Α ι παραλία. __,Μεγάλοι Δούκες δεσποτάδες, Μέσα στ" όνειροπόλημά σου το ποοεστοί γλυκο, τής Αύτοκρατ,ορίας άξκοματοΰχοι, ένώ τ ρεμόπαιζαν μάτια καί χεί- πλήθο; νΰρο) οί ταπεινοί κι άπλοί αστοί· ίσΰ τού Είκοσιενα προσκυνοΰσαν τό τσαρούχι! ήταν Μικοοί — μεγάλοι κι οί δικοί μ<ις άσ-τραφτε.ού τό μάτι τους κι ή δ- σκιοτούσες, οταν, πανηγυρι- κό ή τάξη κάποιος ν' άπαγγείλη. Λ στή γοαμμή Τύτε άνρ6αινε στό 6ήμα θαρρε- 6ούρκο>ναν σάν ήταν ή
στιγμή
νά πιαλλουν: «Σέ γνωρίζίο άπό
τήν κόψη...»
Κι. άνάμεσα στίς έπο)μίδες, στί;
τος
ψη. τής όμσγένειας τό ζηλευτό ξεαρτέ-
Οί,
κι ακουε;, βν# μέ τήν τ|η·χή γονα-
τΐστός
άσύγκριτο τόν άδελφό σ»ι· τόν
Λευτέρη.
στολές Κι ή Κυπριάδοι· ή παληά μας και
καί τα πσλλά γυαλισ-τΈρά καπέλ- ^ καλή
λα δασκάλα ελεγε στούς μαθητές
Γεώργιε Παυλίδη, έ'να; πρόδαλεί τούς νέον;
ίι' έξη τ" άγόρια σου ντΐ'μενα ςρου πώ; νόμιξε σιοστά κι άκούει τόν
στανέλλα, Περικλή
Ό πιό μεγάλος γνιός σου δεκα- <άπό Πντ,'κός» νά ομιλή στους Ά πεντε κάν χρονών βιτναίου;! «ι ό πιό μικοός στά τρία περπα- ^ Λ τοΰσε ι Είκοστπτντε τοΰ Μάρτιον αά κιάλα; εΓχε πάρ*ι τόν άεοα Όδηοσό τ των τρανών Έλληνική πιά δέν σηκώνεται παν καί τα κεφάλι τού ·ψηλά κρατοΰσε. Καμάρωνες! ** «ι μακάριξαν γνωστοι καί φίλοι,, τόν λεδέντη πατ,ριώτη χαί σέ νοιώθαν τής Πατρίδα; οί πιστοί Κι άπό κίΐιρό, πολύ κοντά στόν Ίλισο χά κόκν.αλά σον άναπαύονται, Πα- τέρα. σάλπιγγες ήχοϋν, σήμε- ρα φώς! κολάου, έκ Σμύρνης, Πτιαιοΰχος θηνών τό ΕΜΠΡΟΣ καί Έκδό- ^Γ. ^ου/ΕθνιΧ.°δ Πρ^,της τής Διαπλάσεο); των Παίδων εύτυχήσας νά άναδείξη τόν έ&αι- ρρΤον »'ίάν αυτού ΕΜΜΑΝΟΤΗΛ Δημοβιογράίΐον καί διάδοχον τον. Λ Άναγνιοστΐδης Γρηγόριο; τοϋ Εΰσταθι'ΐη', έκ Δέιρκ<ον Κ(χ|ι)πο- λεο);, Πτνχιοΰχος τής Νομιν.ή; τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Α¬ θηνών, Δικηγόρο; έγκ.ατασταθει; εί; θεσσαλρνίκην Βασ. Ήρακλεί ου 9. Λ Λάμκα; Χρήστος έκ Κο>ν)πό-
λεοκ, Πτνχιοϋχος τή; Ίατρική;
τού Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Α¬
θηνών, ήδη Καθηγητή; τής "Ια-
Τρικής Σχολής τού Πανεπιστημί¬
ου τής Τασκένδης.
Λ
Διαμαντόπονλο; ^εόδιορος τού
Άχιλλέως, γεννηθεΐς εί; Καύκα-
σον έκ ΠοντιΌ)ν γονέων (Τραπε-
ζούντος), Πτΐ'χιούχος τής Φυσικο
μαβηματικής Σχολής τού Έθνικού
Παεπιστημίον "Αθηνών, διετίλε-
σΓν άλληλοδαΐ'δόχΜς Καθηγητής
Γνιμνασίον, 'Επιμρλητής τού Ά-
(Ττεροσκοπείου Αθηνών, 'Τφηγη ί
τής τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών
καί τακτικά; Καθηγητή; τών Ε-
ίρΓομοσμενων Μαθηματικών ρίς
τό ΙΙανεπιστήμιον θεσσαλονίκης.
Διεύθυνσις «ύτθύ όδός Στρατη-
γοϋ Καλάρη άρ. 4 θεσ)νίκη.
Α
Κάζη; Μιχαήλ τοΰ Άριστει
δου, έκ Σαράντα 'Εκκλησιών Ά
νατολικής θράκης, Πτι>χιοΰχος
τής Φαρμακευτικής τοΰ Έθνικοΰ
Πανεπιστημίου Αθηνών, Φαρμα-
κοποιό; έγκατασταθείς είς Κομο-
τινήν καί μετέπειτα Φαςμακέμνΐο
ρος Αθηνών. ]
Λ
Δέσποινα τοΰ Γε-
ονργίου — Τσ μένη., έκ Κορδελι
ού Σμύρνης, Πτυχιοϋχο; τή; Ό-
δοντ,ιατρικής τού Έθνικοΰ Πανε-
καί
!
παλμοΐ άναστάσιμοι, κραυγές
ρίγη
Κι δ πόλεμος! Μαζύ μας ό θε-
ος!
ΊΙ Άοχΐα'α ,Ελλάδα μέ την Νέα
σμίγει,
Α
<Στό νού μου ξαναζοιν^ανεύουν οί κουδέντες σοι·. Τί κρίμ<ι νά μή ϊής τώρα Πατέ- ρα! Νά καμαρώσης στρατιώτες τούς λε6έντες σου Τΰς σέ θάλασσα στεριά κι άέρα. γι·ιοί τής Όδησσον ε¬ μείς, νά δής πώ; ξρρουμε να δής πώς ξέρουμε τα δπλα νά κρατάμε. Καί τή ζθ)ή μας — ξ ή τ η μ α τ ι μ ή ς— '! άκριβά, σάν καλοί εμποροι που λάμε. 25 ΜΑΡΤΙΟΤ 1941 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΠΑΤΛΙΔΗΣ ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Ή Όδησσος είναι τό λίκνο τής 'Ελληνιν.ής Φι· λ;κής ·Εταιρ·ί·ίας. Μεταξύ των ποώτων οίκιστών της άναφέρον- ται καί οί "Ελληνες. Ή άξιύλο- γος έξέλιξί τ,ης σέ εύρΜπαϊκή πό- λι όαείλεται. κ«τά γενική όμολο- νία, σέ δύο ξένοΐ'ς Ίσοβίους δη- μάοχονς της τόν Γάλλο Ρισελιέ καί τόν "Ελληνα Γρηγάριο Μαρα σλητόν μεγάλο μας έθν'ΐκό εΰερ- γέτη. Ούτος διετίλεσε ίσόδιος πρόεδρος τής 'Ελληνικής Κοινό¬ τητος πού άριθμοΰσς π).ίον τών 30 χιλ. κατ. οί ό.τοίοι προήρχον¬ το άπό δλα τά τμηματα τού Έλ- ληνισμού, έλειΌέοου καί άλυτρώ- τοι·. Οί Πόντιοι άποτελ.ούσαν μει οψηφία, προ)ταγο)νιστούσαν δμως στήν καλή διοίκησι καί χρηστ,ή δΐαχείρισι τών Κοινοτικών. Τόν Γρ. Μαοασλήν διεδέχθη δ Φοικ. Κοι<σης μέ Γεν. Γραμμαΐέα τόν κ. Έλ. Δ. Παυλίδη, τόν γε- ραρό παπποΰ των Ποντίο)ν. Είναι λίαν εύχάριστη ή διαττίσ-τωσι ότι οί τοίϊς υίοί' τού καί οί ρ? τοΰ ά- δτλςτοΰ τού Γεώργιον τιμούν τόν Πατοιαρχικόν Οίκον ΠαιΛίδη, ποΰ ?δωοε στήν Τραπεζϋντ,α ενα μεγάλο η'ιε^γέτη, τόν Παναγ. Ν. Παυλίοη καί έπι6ε6α*ώνον>ν τό
λεγόμενο: «"Εχει, βεόαίως, σημα
σίαν τό τί γίνεται κανείς μέ και-
ρό καί κόπον;. Άλλ' εχει καίρια
καί ό αδελφάς αυτού Γρηγόριος,
όστις βραδύτερον έλαβε Θέσιν έ-
φημερίου είς τήν Έλληνικωτάτην
πόλιν τών Κυδωνιών. Μέ τήν εί¬
δησιν τής έπαναστάοεως τής Πε
λοποννήσου καί μετά τάς σφαγάς
τών Κυδωνιών, οί δύο αύτάδελ-
φοι, Νικόλαος καί Παπά Γρηγόρι¬
ος, ανεχώρησαν έ£ Άνατολής
καί έφθασαν είς Εϋβοιαν, τήν Ι¬
διαιτέραν αυτών Πατρίδα. Ο Πά
παΓρηγόρης εγκατεστάθη, πιθα¬
νώς ώς αγαμος Κληρικός, είς τήν
Ιεράν Μονήν τοϋ ΜάντΖαρη (βλέ
πε Άρχεϊον Εύβοϊκών μελετών,
τόμ. Ζ' έτ. 1360 σελ. 30 ημέτε¬
ρον δημοσίευμα), μή θελήσας ν'
ακολουθήση τόν αύτάδελφον αύ¬
τοϋ Νικόλαον. Ο Νικόλαος ώς
μάλλον 2ωηρός, έκ νεανικής ήλι
κίας, έπρύ. μ.,αε τό πολεμικόν
οτάδιον, συναγωνιστάς έχων άρ-
κετούς πρόσφυγας Μικρασιάτας,
ώς λ.χ. τόν Νικόλαον Α. Καλλα
τΖήν έκ Σμύρνης, τόν Νικόλαον
Άγελαδάν έκ Κυδωνιών καί όλ-
λους.
Πιθανώς λοιπόν ό έν λόγω Ά
νατολίτης νά ήτο γνωστάς είς
τούς δύο αύταδέλφους, νά κατή¬
γετο έκ Περγάμου ή Κυδωνιών,
καί νά ηκολούθησεν αύτούς, κα¬
τά τήν κάθοδον τών φιλελευθέ-
ρων Μικρασιατών είς τήν άγωνι-
Ζομένην Έλλάδα των.
Άλλά διατί αναζητούμεν τήν
ιδιαιτέραν αύτοϋ Πατρίδος όταν
αύτάς «πνέων» μένεα κατά τών
έχθρών, μέ «πίστιν·
«τόλμην»
«άνδρείαν» ώς «μπουλουζίς» ήθε-
λε νά είναι «Άνατολίτης», καί
ώς άτρόμητος «σημαιοφόρος» πε
ριήγε τήν Ελληνικήν σημαίαν ά¬
νά τα νικηφόρα πεδία τών μαχών
έπ' ονόματι ολοκλήρου τής Μι¬
κράς Άσίας, συμπάσης τής Άνα
τολής;
Άς σεβασθώμεν τήν μεγάλην
Ιδέαν αυτού, κα'ι τόν τιμήσωμεν
καθώς ούτος εζήτει, ήτοι ώς Α-
ΝΑΤΟΛΙΤΗΝ.
Πρόσχωμεν λοιπόν είς τό Συ
ναζάρι τό πολεμικόν τοϋ εύφυ-
ούς καί μεγαλόφρονος «ΑΝΑΤΟ-
ΛΙΤΟΥ».
Τό γράφουν καί τό ύπογρά-
φουν έΕ (6) πολεμικαι γραφίδες
πιστημίον Αθηνών, Όδοντίατρος έπιφανών όπλαρχηγών. Ιδού μ(α
Αθηνών, σύζυγο; τού Ίατροΰ
ΘΕΟΔΩΡΟΤ ΤΣΙΜΕΝΗ
Ελευθερίου Βενιζέλου 321
λ:θέα.
όδος
Καλ-,
ένδοΕος σελίς τής πολυπαθοϋς
Άνατολής μας, γραμμένη δΓ αύ·
τόχθονα Άνατολίτην.
«Πιοτοποιεΐται
Χριστοφορίδης Άναστάσιος τοί 6τ| 0 κ φρΑΓΚΙΑΣ ΦΡΑΓΚΟΥ
ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ άπ' άρχής τού 1·
εροΰ υπέρ άνεΕαρτησίας αγώνος,
θ ο&οσίου, εκ Βριονλλων -τής 'Ε-Ι
ριθραίας Μικράς Άσίας, τελειο-
φοιτος τής Χημείας μή λαβών τ,ό ,, ,
Πτιαίον αυτού, καθ' όσον άπεβίω-1 δράσας τα οπλα κα, αυτάς, προ
σεν λόγο) νοσήματος έκ τής στρα θύμως ύπηρέτησε τήν Πατρίδα
τευσείος.
Ταΐ'ρίδης Γεα>ργ6ος τοΰ Νικό¬
λαον, έκ Σαράντα 'Εκκλησιών Α
νατολ·.κής
Ί
Πτνχιοΰχο;
σημασία καί άπό ποϋ
('Ηλ.
ξεκινάμε».
Άτ>ήναι Μάρτιος 1973
ΙΛΑΝ Α. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
τής ?|
τή; Ίατρικης τού "Εθνικον Πανε
πισττ>.μ!ου "Αθηνών είδικευβεί; ε¬
πί μακρόν είς την Νενροχειρουρ-
γικήν, διακεκριμένος Ν'ενίοχει-
ρονργός θεσσαλονίκης καί 'Επι-
κονρικός Καθηγητής τοϋ Άριστο-
Τελείου Πανεπιστημίου.
**·
Σαβράμης Δημήτριος τού Κων
)νου, έξ Αλατσάτων τή; Ένυ·
θοαίας Μικράς Άσίας, Πτιαιοΰ
χος τη; Νομικής τοΰ Έθνικοΰ Πά
νεπιστ,ημίου Αθηνών, Δικηγάρος
Πειραιώς Άκτή Μιαουλη 7 — 9,
υιός τοϋ μ,εγαλεμΛΟρου εΐσαγω-
γών — έξαγο.γών Σμύρνης, άει
μνήστου ΚΩΝ'^ΤΑΝΤΙΝΟΤ ΣΑ
ΒΡΑΜΗ.
Λ
Παπαδόπουλος Σόλων τοΰ Ί-
ο)άννου/ έκ Βουτζά Σμύρνης, πτ«
χιοϋχος της Νομικής τοΰ "Εθνι¬
κον Πανεπισ·τ.ημίου Άθτ|νών έν-
στρατιωτικώς άπ' άρχής μέχρι τέ
λους, οταθείς υπό τάς όδηγΐας
διαφόρων όπλαρχηγών καί τοϋ ύ
ποφαινομένου καί φέρων πάντοτε
καί διοικών άρκετούς στρατιώτας
ώς μπουλουΕής καί σημαιοφόρος.
Ό άνήρ ούτος πνέων πατριω-
τιομοϋ καί £ήλου εφάνη πάντοτβ
αΕιος μαχητής κατά τών έχθρών,
καί έν τώ διαστήματι απού υπό
τάς διαταγάς μου διέμεινε παρευ
ρέθη είς διαφόρους τότε έπισυμ-
βάσας μάχας, λέγω τής ΕΥΒΟ1-
ΑΣ, ΑΘΗΝΩΝ, ΣΑΛΩΝΩΝ, Α-
ΝΗΦΟΡΙΤΟΥ καί ΠΕΤΡΑΣ, έν
αίς καί έδειΕε γενναιότητα καί
τόλμην αρίστην, καί έν γένει έ¬
τελεσε τα στρατιωτικά του χρεη
μέ πίστιν, τιμιότητα, καί άνδρεί¬
αν, καθ' όλην τήν έκτασιν,
"Οθεν καί πρός ένδειΕιν τών
πρός τήν Πατρίδα πιοτών αύτοϋ
έκδουλεύσεων καί θυοιών έπαφίε
ται αύτω κατ' αίτησίν του τό πα-
ρόν διό νά τώ χρησιμεύοη δπου
άνήκει.
Την 12ην Δ) βρίου 1843.
Έν Αθήναι",
θεόδωρος Γρίθας
Ανδρέας Λόντος
Ό ύποστράτηγος
Νικόλαος ΚριεΖώτης
Χρ. ΧατΖηπτέρου
Μακρυγιάννης».
Μετά τήν απελευθέρωσιν τής
Ελλάδος, είς τίνα, επαρχίαν καί
οποίον μέρος παρέμεινεν ό άνω
όγωνιστής; Πότε απέθανε καί
ποϋ ετάφη ό Άνατολίτης; Άπό-
γονοι αύτοϋ σώΖονται, ποϋ ευρί¬
σκονται, καί τίνες είναι; ΟΙ γνω-
ρίΖοντες άς συμπληρώσουν τό α-
νω ΣυναΕάρι τοϋ Μικρασιάτου ή
ρωος.
Διά τήν απελευθέρωσιν των
ΑΘΗΝΩΝ ουνηγωνίσθησαν μετά
τοϋ ΦΡΑΓΚΙΑ ΦΡΑΓΚΟΥ καί οί,
Ρεβελάκης Νικόλαος έκ Κέας
(Φιλικάς), Γαλανόπουλος Πανα¬
γιώτης έκ Καλαβρύτων (εφονεύ¬
θη), Λισμάς Γιάννης έΕ Ίθάκης
Περβτέρης Κωνσταντίνος μακα-
τΖής έκ Κ) πόλεως, ΆθανασΙου
βαοιλικός έκ Κασσάνδρας, Άν-
τωνόπουλος, Δημήτριος άρχιμαν-
δρίτης, Παπαοταματίου Ν. Γεώρ¬
γιος έφημέριος έκ Καρύστου,
Καρκαβίτοας Γεώργιος έκ Γαστού
νης — Ήλείας, ΛιΖαρέτος Τριαν
τάφυλλος έκ Κέας, ανεψιός τοθ
άπαγχονισθέντος (1821) Μητρο-
πολίτου Βοδενών, Σταματοϋκος
Γεράσιμος Ήγούμενος τής Μο-
νής Χιλιαδοϋς Εύβοίας, Σταθό-
πουλος Χρόνης έκ Φαναρίου —
Όλυμπίας, Άμανίτης Γαβριήλ Ή
γούμενος Μονής Βρανά (Άττι·
κης) έκ Κέας, Οικονομόπουλος
Εμμανουήλ έφημέριος Σουδενών
(Καλαβρύτων), Μπιρμπίλης Αν¬
τώνιος ή Άναγνώστης χιλίαρχος
Σαραβέλλας Ιωάν. έφημέριος ά¬
γίου Νικολάου — Χσλκίδος, Φω·
κάς Ηλίας ίατρός (εφονεύθη),
Αύγερινός Δημήτριος έκ Πύργου
— Ήλείας, Παπακυριακοϋ Δημή¬
τριος έκ Πόρου, Τσαουσόπουλος
Ιωάννης έκ Δίβρης — Ήλείας,
Άθανασίου ΆλέΕιος έκ Βουδου·
νίτσης — Λοκρίδος, Γκίκας Χρι-
οτόδουλος έΕ Ηπείρου (εφονεύ¬
θη), Ζυγομαλάς Ανδρέας έκ Χί-
ου, Άνδριτσόπουλος Παναγιώ¬
της καπετάνιος έκ Πατρών, Γκρί
τΖαλης Δημήτριος έκ Κ) πόλεως,
Γραμματικόπουλος Ίωοήφ έκ
,Σπάρτης (εφονεύθη),Γΐιαλίστρας
Δημήτριος καί Σωτήριος έΕ Άθη
νών, Δρίτοας Ιωάννης, Σωτήρι¬
ος καί Χρήστος έκ Λαμαο (εφο¬
νεύθησαν), Αναστασίου "Ιωάν¬
νης έφημέριος αγ. Γεωργίου —
Καρύκη (Αθηνών), Καλαράς Ί
ωοήφ μοναχός έΕ "Αργους, Πετι
μεΖας Βασίλειος όπλαρχηγός έκ
Σουδενών — Καλαβρύτων καί
προγονικοϋ κλέους, άδελφοί έν
τή πικρά δουλεία, γενναϊοι πρό-
μαχοι τής θεοδότου ελευθερίας,
αύτοδελφοι έν τοίς τροπαίοις, ύ·
μνοποιοί καί μελωδοί τών άπειρα
ρίθμων έπινικίων, νικητηρίων ά-
σμάτων, δημιουργοί καί τραγουρι
σταί τών Ελευθεριών τής ένδό-
Εου Ελλάδος Των.
Νικόλαος Παν. Παπαδόπουλος
ν Πρωθιερεύς
ταχθεί; καί διαπρέψας είς τα Δι-1 ΔΕΝ ΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΙ ΑΙ Ε-
καστικόν Σώμα (Είσαγγελικόν
Κλάδον) μετεκπαιδίνθείς είς Λον
δίνον, Άντεισαγγελεΰς Έφετών,
Σνγγραφεύς πιερισπουοάστων Νο
μικων διατριβών.
·*.
Άσπρομάλλη Σοαρία ·τθΰ Γεώρ¬
γιον — Μενεξιάδου έκ Κο>ν)πό-
ίνεως, Πτυχιούχος τής Όδοντια-
τρικής τοϋ Έθνικοΰ Πανεπιστ.ημί
ου Αθηνών, Όδοντίατρος Αθη¬
νών καί ιδίως Καλλιθέας.
Χρυοόστομος Α. θβοδωρίδης
Ίατρός έκ ΝαΖλή Μ. Άσίαο
Σωκράτης Γ. Ιχλαδας
Αικηγόρος έχ Χαλδί*ς τού Πόντον
ΞΑΓΩΓΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΙΣΜΑ-
ΤΙΚΑιΣ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟ-
ΓΑΙΣ;
Πληρο<ροοούμεθα, ότι τό Κεφά¬ λαιον Άβφαλίσεω; Πισ-τώσεων (Κ.Α.Π.)^ επαχ>σε νά δέχεται. αί-
τήσεις έδαγωγέοιν, διά την άσφά
λισιν τών ίξαγωγών κατά τών κιν
δύνων έκ νομισματικών άναπρο-
σαομογών. Τουτο προεκάλεοε την
άντίδρασιν των έξαγωγέων, οί ό-
ίΐοιΐοι ΰποστηρίζουν, ότι ή άβφά-
λισις κατά τοιούτων .κινδύνων προ
βλέπεται υπό τού ίδρυτικοΰ νόμον
τοΰ οργανισμόν καί συνεπώς εί¬
ναι δσχρχο; οίαδήποτε ενεργεια
άναστολής της.
Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ
ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ. ' π«ιοτ μεγαλυτέρας δι,ηστάσεις κι
"Ενα άπό τα σοβαροτέρα προ- εφθανε στό άποκορύφωμ,ά της.
βλήματα, πού Λντιμρτωπίίαμε κα- "Ολον τα 6λέμμαΤ(Ίι ήσ<χν στυλιο· τά τή διάρκεια τής μαθη^είας ιιένα πάνω ιιας κ αί μ,έ ζωηρά εν- μας στό Άρςεναγιογεϊ,ο, ήταν κα διαφ.ρον πα,ρακολουθοΰσοΛ1 καθε τό ζήτημα των προφορικών έξε·τά μας κινήση καΐ κ.άθε μας λέξη. σεων, Δέν φαντάζομ,αι νά ΰπήοχε *-'ά ιιικ-οή στ,ρα6οτιμονιά πού θα οΰτε ενας μαθητής, πού νά μην κάμν«με, μπροΰσε νά μ.άς αφήση αίσθανόταν έστω καΐ τήν Ιαραμι- στά. κρύα τού λουτροϋ καΐ νά μάς κρή άνησυχία, δταν πλησίαζε ή εκθέση άνεπανόρθιοτα. κρίσιμη έκείνη Γ,έοα. Φό(>αι. χαρ- Εύτυχως δμος, τα πράγματα
.διοχτΰπι-α, νενοική νπερένταση., ή- Οεν ήσαν τόσο δΰσκ.λ«; ωΐιος ^ τ.,-
σατ τα μόνα σνναισιθήματα πού νομίξαμε. Οί δασκάλοι μας ειχαν
κνριαρχοϋσαν «τίς καρδιές όλον ύπ" υνΐ'η τους ό'τι, ρνι λάθος μας
μας. Δέν ΰπάρχει άμφιβολία δτ,ι μπροστά σέ τόσο κόσμο, θά τραυ
κοί οί γρα,-ιτές ε^ετάσεις είχαν μάτιίΐΕ βαθειά την παιδική μας
τίς δικές των εγνιες, τίς δικ-ές ψνχή καΐ θ' αφηνε ά&εράπευτ,α
των λαχτάρ-ς, άλλά συγκρινόμε- σημάόια, Γι' αυτόν τύν λόγο, ή-
νες αύΐές μέ τίς άλλες, ήσαν πιό σαν έπιεικείς απεναντί μας καΐ
ΰπαφεοτές. , δέν ήσαν τόσο όΰσκολα, όπως τά
Ή διαδικασία των προφορικαί παιδία Ικεΐνα, πού ξεχώρι.ξαν γιά
έξετάσεων αρχιζε μέ επισημότητι τή φιλομάθειά τους, εβαζαν τά
την τελευταία Κυριακή τού σχολι δυσκολύτεοα^ θϊμαγ,α, Ινώ στ' αλ-
κοΰ ετους καΐ τελιίωνε τύ άπόγευ λα τά πιό εΰκ.ολα. ιΣέ μ·ερι%ές πε-
μα τής ιδίας μέοας. Άπό τήν πά- ριπτώσεις μάλιστα, ή ίπιεί,:?ιά
οαμονή, ή μεγάλη αϊθουσα (σά- των «ϋτή ξεπετρνοΰσε τα κανονικά
λα) τού Άρρεναγιογείου ήτ,αν κα- δρια. Θ' άναφέ,ρω εν α. πηοάδει-
τάλληλα διαορυθμισμένη, γιά νά Υμα, πού έπι6ε6αιώνε, τή αποψή
φιλοξενήση τούς καλεσμένους. Αύ μου αΰτή. Στήν τρίτη τάξη ήταν
τή τή φορά ίίμως. ή γαλανόλευκη ό μαθητή; Γ.Β. ό οποίος άπό μι-
δέν εδγαινε άπό τόν κρνψώνα της κρύ παιδί εδειχνε μιά ίδιαίτερη
γιά νά κάμη τήν άκριδοθώρη^,η κλίση στίς γραφικές τέχνες. Σχε-
έμ<φάνισή της στήν οάθοΰσα. για- δίαζε πάντοτε μέ τό άοιστερό χέ- τΐ τή συγκεντρώση, έκτός άπδ ιον ρι «ώ μέ τόση εύχέρεκι, πού ϋ- δΐΛρισμένο Χοϋρκο δάοκαλο, τι- ' λοι τάν Οουμάζαμε γιά την έμφν μοΰσε καμμιά φορά μέ τήν ςΐαρου- τη αυτή ίκανότητά τού. Οί δάσκα σία τού κ αί ό τοϋοκος ιέπιΘΕΐΛο,η-ι λοί μας τύν είχαν άπαλλάξει άπό τής των σχολείον (μουφεττις), χίς σκοτοϋρες των προφορι.κών έ- πού ΐίχε την εδρα τ,ου στό "Ακ - Ιετάσεων καΐ άντί Λ·ά τόν έξετά- Σερά,ϊ σουν στά μαθήματα πού πρόβλεπε Τήν Κυριακή τό προιί, μόλις τε Τ» Λρόγραμμα, χοΰ ελεγαν νά λείωνε ή έκκλησία, πολλοί γονεϊς σχεδιάση σ-[όν μαυρπίνακα μέ την καΐ κηδεμόνες, πού είχαν τα π«;- κ'μιυλία, την ε'ικόνα τής Παναγί- διά τους στό Άρρεναγωγείο. πή- άς μέ τάν Χριστύ στή άγκαλιά. γαιν«ν κατ' ευθείαν έκεΐ. γνα νά Μ?σα σέ δυό λεπτά ή ε'ικόνα ήταν παοακολουθήσουν τό πανηγυρικό ετοίμη, χοιρΐς νά παρουσιάζη καΐ πρόγραμμα. Μέσα σέ λίγα Λεπ^ά, -τό παραμικρό ψεγάδι. Οί εΰθείες ή μεγάλη αϊθουσα τού σχολείου ή- καΐ καμπΰλες, πού εΐχε τραόηξει ταν κατάμεστη άπό κοσμο, ,ιου μέ στά πεταχτά μέ τό άριοτερό τού άδημονία περίμενε τήν εναοξη τής χέρι, ήταν «λες σι·μμετρικές, σάν τελετής. Ό μαθη-τόκοσμος απύ το νά έγιναν μέ τόν χάρακα καΐ χον αλλο μέρος/ πού σέ λίγο θά περ-' διαδήτη Τό παιδί αύτό,, ίίταν ηλ •νοϋσε υπό Τό κριτήριο των ίζετά θε στήν Έλλάδα μέ τήν άν·ταλλ(ΐ σεων, μέ μεγάλη άνησυχία παρα-' γή, προτίαησρ ν' ακολουθήση τή καλουθοϋσΐε την κινήση καΐ δσο μοναστική ξϋ)ή καΐ σήμερα, ψαρο ε6λεπε τήν αϊθουσα νά κατακλΰ- μάλλης πιά, είναι ενας άπό τους ζεται άπό γνωστά καΐ δγνωστα πρόσωπα, τόσο φούντιονε ή αγιο- καλύτερους άγιαγράφους τού Άγί ου "Ορονς. ν£α τού. (^ά μπορέσωμε άοαγε να' Οί π.ροφορικές έςετάσπς εκλει- υπερνικήσωμε ολες τί; δνακολίε; , να.·ν μέ τίς γ-Λμναστ'.κί ς ίπιδείΐεΐς πού ιθά σι«ναντ,ήσθ)με στόν δρόμο | καΐ μαξί μέ αΰτές, οί πόρτ;ες τοΰ μας, ή μήπως θά σκοντάψωμε που β«νά καΐ θά τά κάνωμε θάλασ- σα; Αύτό ήταν τό άδυσώπητο δί- ληιιμα, πού άναστάτωνε -τή σκε- ψη δλων των μαθηηών. Καΐ ό'ταν σχολείου. Τώραπιά μδς περϊμεναν τρείς μήνες ξεγνοιασάς. ΙΙαιχνί- δια, στούς δράμους καΐ τα δώμα¬ τα, κολνμπια στΐς τεχνητές λιμνοΰ λες( περιπλανήσεις σ-τ,ΐς λαξευτες ΚΑΤΑ ΠΛΗΚΤ1ΚΚ_ Ι ΘΗΣΑΥΡΟΪ ΤΟΥ ΚΐΑΤΙΠθΠΙ. τρΰ ΧΤΒΦΑ.ΝΟΤ 6γαίαμε εξιο μέ τή σειρά, γιά νά! έκκί.ησίες καΐ τα ύπόγεια καταφύ έξετασθονμε σέ ωρισμένα μάθη- | για,, καΐ τόσα β,λλα. ματα, ή άνα-ταραχή μας αύτη ε-1 Σννεχίξεται ΦΦΦΦΦΦ(»ΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦ»Φ·»Φ<ΦΦΦΦΦ»ΦΦ»Φ»»»Φ Ι Ή γένεσια των κόαμων ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ Μετάφρασις Β . ΚουΖηνοπούλου έιιιτίμου Γυμνασιάρχοιτ περϊ «ημερών». Άλλΐ όλόκληρη ή ανθρωπότης έχρΓισιμοποιθϋσε την έκφρασιν αύτην συχνά καΐ μάλι¬ στα άχι γιά νά χαρακτηρίση τό εί κοσιτετρά'^ρο άλλά γιά τόν καθο- ρισμ6 κατά τήν γνώμην της μέγα λοο χρονικοϋ διαστήματος. Ό συγ γραφεύς τής ϊοτορίας τής Ινδικής άστρονομίας Βαιργί (1) λέγει ότι κατά τούς άνατολικούς λαούς ή λέξις μέ τήν οποίαν εμείς έννοού με ντήν «ημέραν» αρχικώς ση μαίνει αύτό πού οί ΧαλδαΤοι έδή λωναν μέ τήν λέξι «Σόρα» πού ση μαίνει «άνακύκλησις» (Περιστρο- φή). Βεβαία ό Μωυσής ομιλεί περϊ «πρωίας» κα'ι «εσπέρας» έν τού¬ τοις σ' αύτές τίς τρείς έννοιες «ήμέρες», «πρωία», «έσπέρα» προ κειμένου περί τής κυρίας έννοίας τής λέξεως δέν πρόκειται διόλου περί τής έννοίας όπως εμείς τήν έννοοϋμε σήμερα, διότι σ' αύτές τίς τρείς πρώτες ήμέρες δέν ύ- πήρχε άκόμη οϋτε ανατολή οϋτε δύσις. Γι' αύτό δέν είναι καθόλου δυνατόν, ώς πρός τήν λέξιν «ή- μέρα» νά πρόκειται περΐ έννοίας πού αποδίδομεν ημείς σήμερα στήν λέξι αυτή. (2). Δέν μπορεϊ λοιπόν νά βεθαιώ- οη κανείς σοβαρά ότι ή πέραν άπό κάθε άμφιβολία μεγάλη ήλικία τής γής βρίοκεται σέ άντίθεσι μέ τίς περί δημιουργίες πληροφορίες τού Μωυοέως. Κα'ι προχωρώ άκό¬ μη περισσότερο, ότι ή ήλικία τής παγκόαμιας σφαίρας, έκεϊνες έ- κείνες δηλαδή οί άλλεπάλληλες πε ρίοδοι τής δημιουργίας, ένώ άπέ χούν πολύ άπό τού νά άντιτίθεν ται κάπως πρός τήν πίστιν μάλ¬ λον δρίσκονται σέ πλήρη άρμονία σχετικά μέ έκεϊνο πού εμείς γνω ρίζομε γιά τή μέθοδο τής ένεργεί άς τοϋ Θεοϋ. ί_υνέχεια εκ τού ποοηγουμένου ι Μέ αύτά όμως δέν τελειώνει τό πρδγμα. Επάνω άπό τά στρώματα τής κρητίδος θρίσκεται ένα στρώ μα φυτικής ϋλης. Τό στρώμα αύ τό γεννήθηκε χωρίς άμφιβολία ό λίγον κατ' ολίγον. Αυτή διατήρη- σε ένα άριθμό κορμών, οί όποίοι εϊχαν παραμείνει ατή θέσι των δ- ηου εϊχαν ζήσει. Πυκνες ίργιλιώ δεις μδΖες τούς περιβάλλουν. Μάς δίνουν τήν εύχέρεια νά δια κρίνουμε καθαρά έλατα μέ τούς κώνους των, θαλανιδιές, τάξους (ήμερα έλατα) όξυές, κλήθρους ώς έπίσης καΐ φουντουκιές με τά καρύδια των. Κα'ι τί άποδεικνύει καθαρώτατα ή μεγάλη ήλικία καΐ ή μακρά διάρκεια τής υπάρξεώς των αυτής, ότι ύπάρχουν πολυάρι θμα λείψανα έλεφάντων,' ρινοκέ- ρων, μαστοδόντων καΐ μαμμούθ τά όποϊα βρίσκει κανείς σ' αυτώ τά καταχωθέντα δάση. Είναι μιά όλόκληρη δημιουργία καταστραμ μένων κόσμων. 'Εόν εμείς παραδεχθοθμε ώς βάσι τόν χρόνον, ό οποίος είναι άναγκαϊος, σήμερα γιά τόν σχη ματισμό των γεωδών κοιτασμάτων τότε θά έχρειάΖοντο γιά τόν σχη ματισμό δλων των στρωμάτων τής γηίνης σφαίρας, άπό τόν βαθϋτα το γρανίτη έως τό ύψηλότατο, τό Άλλούδιο έδαφος, δχι ολιγώτε¬ ρα άπό 4 — 5 έκατομμύρια έτών. Βεβαίως ό ύπολογισμός αύτάς οτερεϊται στερεοϋ θεμελίου. Τά στρώματα δέν είναι παντοΰ τά Τ- δια καί επί πλέον δέν είναι πρό χείρα πρός έρευναν, καί δέν γνω ρίΖομε εάν τά δντα τότε άναπτυσ οόνταν όπως οήμερα. "Εάν παρα- δεχθοΰμε όμως τά ανωτέρω, θά δπρεπε σχετικά μέ τούς ανωτέρω άριθμο<ις νά γίνη πολλή συ2ήτη σις, άπομένει όμως ένας τεράστι ος άριθμός. Δέν είναι δυνατόν έπομένως νά αμφισβητηθή ή μεγάλη ήλικία τής γής. Δέν μποροϋμε όμως νά πι- στεύσωμε ότι αύτό άντΐκειται πρός τίς πληροφορίες τής Βίβλου. Ό Θεός σύμφωνα μέ τίς πληροφο- ρΐες τής Βίβλου έχει χωρίσει τδ έργον τού σέ έξι τμήματα. Ή δή μιουργία γεννήθηκε ολίγον κατ' ό λίγον. Διακρίνομεν στήν θεία δημιουργική δραστηριότητα έξι με γάλες περιόδους. "Οτι τό πρό γμα έτσι έχει, σ' αύτό συμφω- νοθν πλήρως ή Βίβλος καί ή έπι- στήμη. Πάση είναι ή διάρκεια χά θε μιάς περιόδου δέν τό γνωρΐ Ζομε. Βεβαίως ό Μωυσής ομιλεί 1) Βαιγί, ίστορία τής ίνδικής 6- στρονομίας, σελίς 103. 2) Ό ίερος Αύγουστϊνος στό βιβλίον τού «περί τής πολιτεί άς τού Θεοϋ» βιβλ. XI κεφ. VI- γράφεΐ: «Δέν είμεθα ύπο- χρεωμένοι νά παραδεχθούμε ότι ή «ήμέρα» είναι όμοια μέ τήν ιδικήν μας. Εναντίον αυ¬ τής έρμηνείας ομιλεί τό βιβλι κό κείμενο αύτό τούτο. Όφεί λομεν γιά τήν λέξι «ημέρας» τής Βίβλου νά έννοοϋμε ένα μακρά χρονικό διάστημα, τοΰ όποίου ή άρχή είναι ή πρωία καί τό τέλος ή έσπέρα. Συνεχίζεται 477ον Πρίν προχωρήσουμε, πρέπει νά θυμίαουμε στούς άναγνώστες μας, πώς ό Τάταρής αύτάς, ήτανε έ- κεϊνος πού είχε προατάξει ό Δαλ- πατάν πασάς, άφοϋ έκρέμασε τίς άδελφές τοϋ Λεωνίδα κι' έτούρκε- ψε τά δυό τού άδέρφια, νά τρέ¬ ξη στήν Σμύρνη σάν τόν άνεμο «σκάίοντας όλα τ' άλογα τής Τουρ κίας» καΐ νά σκοτώση κι' αυτόν. Τήν διαταγή δμως έτούτη άμέ- οως σέ λίγο τήν άνακάλεσε ό Βε- 2ύρης γιατΐ στό μεταξύ είχε δια- βάσει στήν διαθήκη τού ΤΖιφούτ Ίαννάκη, πού μ' όλο τού τό βιός έπεσε στά χέρια τού, πώς δυό ά- κόμα άπό τά τρίγωνα τοϋ ξύ- λινου τετραγώνου, στό όποϊο ήτα¬ νε γραμμένοι οί περίφημοι θηαπυ- ροί τοϋ Κιατίπογλου, όπως κα'ι τό μέρος πού ήτανε θαμμένοι, τά είχε ό Λογοθέτης Π..., ό πατέρας τοϋ Λεωνίδα. Ό Δαλπατάν σκέφθηκε πώς θά πρεπε νά βρίσκουνται στά χέρια τοϋ Λεωνίδα αύτά τά τρίγωνα. 'Α ποφάσισε λοιπόν προτοϋ τόν χα¬ λάση νά τοϋ τά πάρη μ' όποιο τρόπο. Γι' αύτό τόν λόγο έοτειλε οπίσω άπό τόν πρώτο κι' δλλο Τάταρη μέ τήν προσταγή στόν πρώτο, νά μην Εεκάνη τόν Λεω¬ νίδα, μά νά τόν πιάσουν. Καί οί δυό μα£ί, νά τοϋ τόν πάνε 2ων- τανό στήν Πόλη. Τά πράγματα δ¬ μως δέν έγιναν όπως τά ήθελε ό πασάς. Οί δυό ταχυδρόμοι δέν συναντήθηκαν καθόλου καϊ τουτο γιατί ό πρώτος, γιά νά φτάση πιό γρήγορα στήν Σμύρνη, όπως είχε προαταχθή άπό τόν άφέντη τού, δέν άκολουθοϋσε τήν δημοσία, μά δικό τού δρόμο. "Ετσι έφθασε πρώτος ό Τάταρης πού πρωτόστει λε ό ΒεΖύρης καϊ όπως είδαμε, τά κατάφερε μέ τόν πιό αγριο τρόπο, νά εκτελέση τήν αποστό¬ λη τού, θυσιάΖοντας την Ζωή τού. "Ας παρακολουθήσουμε τώρα | τήν ίστορία μας, άπό τό σημεϊο πού τήν άφήσαμε. Ι Οί πιστολιές, τά γαυγίσματα κα'ι τά ούρλιαχτά τοϋ σκύλου, όπως κα'ι ό «σαματάς» οτά διαμερίσμα- τα τοϋ Λεωνίδα, έξύπνησαν καί Ι τό αλλο προσωπικό τοϋ σπιτιοϋ | καΐ δλοι οί ύποτακτικοί τού άνέ- , βηκαν στήν κρεββατοκάμαρα τοϋ άφέντη τους. Φρίκη τούς έπιασε έμπρός στό θέαμα πού άντίκρυ- σαν. Άπέναντί τους, εϊδανε δρ- θιθ καρφωμένο στόν το'χο μ' ένα χατζάρι στό στήθος τόν άφέντη καί στά πόδια τού βουτηγμένο στό αΐμα τού τόν πιοτό τού σκύλο, τόν Κάστορα. Πίσω άπό τήν πόρ- ι τα, μπρούμυτα στό πάτςομα, χω¬ ρίς νά δίνη σημεϊα Ζωής τόν κα- 1 μαριέρη τοϋ άφέντη τους. Νεκρό τόν άράπη πεσμένο στήν μέση τής καμάρας καί πάρα πέρα άνάσκε λα άναίσθητο τόν Νταή Βάσσο. Ό Πρόδρομος, ό σεϊσης τοϋ Λε ωνίδα, άντρας ψωμωμένος καί χεροδύναμος έπλησίαοε μέ μέγα λες δρασκελιές τόν άφέντη τού, έξέτοοε τήν πληγή τού και μαστο ( ρικά, έτράβηξε άπ' αυτήν τό χα- τίάμι χωρΐς νά τήν μεγαλώσή οϋ- ' τε κατά ένα χιλιοστό. Βοηθούμε- νος άπό ένα άλλο δοϋλο, τόν Προ κοπή, τόν έξάπλωσε προσεκτικά στό κρεββάτι κι έσκυψε τό κεφά λι τού στό στήθος τού. — Ζή άκόμα, μουρμούρισε καί οτράφηκε στούς δλλους πού τόν τριγύρι2αν. "Ας πάη κάποιος νά φωνάξη στά γρήγορα τόν «ντοτό ρο». — Πάω έγώ, έκανε πρόθυμα ό Ίωακείμ ό περιβολάρης. — Νά πάς, μά πρόσεξε. Δέν θά πής οέ κανέναν άλλο τί έτρεξε έ- δώ μέσα άπόψε. Μην ξεχνδς πώς οκοτώθηκε ένας τΖοχαντάρης τοϋ Βεζύρη κι αύτό δέν θά περάση έτσι. "Αν τό μάθ ι ό 'Αλή 'Εφέν | της, χαθήκαμε οΰλοι. — Δέν θά μιλήοω, άπάντησε ό Ίωακείμ κι έφυγε. Ό Πρόδρομος πλησίαοε τόν Νταή Βάσσο Πρόσεξε πώς άνά σαινε άκόμα. Τόν σήκωσε καί τόν ξάπλωσε πλάι στόν Λβωνίδα. "Υ στερα ό σεΐσης γονάτισε έμπρός στό σκυλ'ι καί τό χάιδεψε. Τό δύστυχο έκούνησε τήν ούρά τού. — Μπρέ 2ή, φώναξε μέ χαρά ό Ίωακείμ πού τό άγαποϋσε καί γο περιποιότανε. Τοϋ σήκωσε τό σκέλος. Τό πετσί τού άναρρίγησε κι έκανε νά μαΖέψη τό ποδάρι τού αφήνοντας ένα πονεμένο ούρ- λιαχτό. Ό Ίωακείμ τοϋ ψαχού Ι λεψε τό χόκκαλο κα'ι τό βρήκε | γερό. Κοίταξε την κοιλιά τού κα'ι τό δ'λλο τού πισινό ποδάρι κα'ι βεβαιώθηκε πώς δέν είχε άλλη λαβωματιά έκτός άπ' έκείνη στό ένα μερΙ, πού τοϋ τό εΤχε διαπε ράσει πέρα γιά πέρα τό βόλι. — Φτηνά τήν «έσκαπουλάρησες» φουκαριάρη μου. τοϋ είπε κα'ι τοΰ χάιδεψε τό κεφάλι. Στό μεταξύ ή μαγείριοοα, ή κερά Δωροθέα, είχε βγάλει άπό τό «φορτσέρι» ένα καθαρό σεντό ΝΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ νι, τό έκοψε λουρίδες καί τίς έδωσε στόν Πρόδρομο, πού σάν σεΐσης, εϊχε μερικές κτηνιατρι- κές γνώσεις. Άπολύμανε τίς πλη γές μέ ρούμι πού βρήκε σ' ένα μπουκάλι επάνω στό τραπέΖι καί φάσκιωσε σφιχτά μ' αύτές τίς λου ρίδες τόσο τό Λεωνίδα καί τόν Νταή Βάσο. όσο κα'ι τό σκύλο. "Α μα τέλειωοε μέ τούς Ζωντανούς. στράφηκε στοϋς άποθαμένους. "Ε μεινε γιά λίγο συλλογισμένος. "Υστερα κοίταξε τούς συντρόφους τού: — Άκοΰστε με, τούς είπε σο βαρά. Πρέπει νά χώσουμε μέσα στήν νύχτα τόν ΤΖοχαντάρη, στό ' περιβόλι. Τό γιατΐ τό εϊπα πρ'ιν | λίγο καΐ τό άκοϋσατε. | — Τ' άκούσαμε, τοϋ άπάντησε ό Συμεών, δλλος ύπηρέτης τοϋ ' Λεωνίδα. Μά έγώ, έχω διαφορετι Ι κή γνώμη. | — Νά τήν άκούσουμε, έκανε ό Πρόδρομος. ι — Νά. δηλαδή, νά μή θάψουμε τόν μεμέτη. , — Καί τί νά τόν κάνουμε; 1 — Νά τού δέσουμε μιά πέτρα ' ατό λαιμό, νά τόν φορτώοουμε οτήν βάρκα μας, ν' άνοιχτοΰμε κατά τά Καραιακά κα'ι νά τόν φουντάρουμε οτόν κόρφο. "Οταν θά τόν ξεβράαη ή θάλασσα, άς τόν ξεβράση ,ας ,ιάνε οί μουρντά τες νά βροϋνε ποίος τόν έακότω σε. ι — Μπράβο Συμεών, τοϋ είπε ό , Πρόδρομος μέ άνακούφιση. Κό- ι βει τό τσερβέλο σου. Ξαφνικά συννέφιασε. Καϊ τό άλογό τού, | πού τό έχω στό ντάμι, τί θά τό κάνουμε; Ό Συμεών έξυσε τό κεφάλι τού, όπως έκανε κάθε φορά πού ήθελε νά κατεβάση καμιά ίδέα. — Νά τό πάω τώρα πού είναι νύχτα άκόμα, μακρυά άπ' έδώ γιαλό — γιαλό, άνάμεσα στά βράχια καί νά τό δ&σω κάπου. — "Οχι, τού άπάντησε άποφα σιστικά ό Πρόδρομος. Τό αλογο αύτό δέν έχει κανένα «σουσούμι» πού νά μαρτυράει πώς είναι τοϋ Ντοβλετιοΰ. Τώρα θυμήθηκα πώς μοϋ εϊπε ό τΖοχαντάρης, ότι τό άλλαξε τό δρόμο, μέ άλλο πού κι αύτό τό άλλαξε μέ τό δικό τού. Άκόμα καί ή σέλλα δέν είναι ίδι κή τού, αυτή τοϋ ξυλώθηκε οτό δρόμο κα'ι τήν άφησε σέ κάποιο σαμαρτίή νά τήν ράψή... Θά τήν έπαιρνε στόν γυρισμό. Τά λόγια αύτά δέν ίκανοποίη- οαν τόν Συμεών: — 'Εγώ, μουρμούρισε, θαρρώ ϋώς είναι πιό καλά ν άπομακρύ νουμε τό αΑογο άπ' έδώ. Εμείς αύτό τόν καιρό δέν έχομε δικά μας άλόγατα. — Τρία έχω μ' αύτό τοϋ τΖο- χαντάρη, έτούτη τήν ώρα δεμένα στό ντάμι. Καί τά τρία. τό ϊδιο χρώμα έχουνε. Είναι καφετιά σκέ τα. Άς μή νοιαζόμαστε λοιπόν άλλο, γιά τό δλογο. Δέν πρόκει ται νά προδοθοϋμε άπ' αύτό. ©ά φουντάρουμε όπως εϊπαμε στήν θάλασσα τόν Τάταρη κα'ι θά κη- δέψουμε στά φανερά αϋριο τόν φίλο μας .Θά διαδόσουμε πώς τσα κώθηκε μέ τόν άφέντη μας καί τόν χτύπηοε. Πώς έπενέβη ϋστε- ρα ό Νταή Βάσσος, μά πώς τόν ' χτύπησε κι αυτόν, ποϋ όπως φαί νεται πρόλαβε καί τοϋ άδειασε κα τόμουτρα τήν κουμπούρα τού τραυ ματίΖοντας κατά λάθος κα'ι τόν σκύλο. Αύτά θά τά ποϋμε, γιά ν' άποφύγουμε τήν έκδίκηση των Τούρκων, πού δέν σκοτίΖονται γιά τούς τσακωμούς ουναμετάξυ μας. "Ας μας συχωρέση ό άδικο- σκοτωμένος άδερφός μας, γιά. τήν κατηγορία μέ τήν όποία τόν φορτώνουμε. 'Εκεϊνος όμως συ· χωρέθηκε πιά κα'ι δέν κινδυνεύει άπό τούς Τούρκους, ένώ εμείς Ζοϋμε άκόμα κι ε'ιμαστε οτό «2ά- φτι» τους. "Ολοι συμφώνησαν σιωπηλά καί ό σεΐσης επήρε πάλι τόν λό¬ γο : — Κα'ι τώρα, δς οτρωθοϋμε στή δουλειά. Ό Συμεών μέ τόν Προκόπη νά κατεβάσουν στό γιο λό τόν μεμέτη κα'ι νά κάνουν ό.τι άποφασίσαμε. 'Εγώ μέ τήν κερά Δωροθέα, θά σηκώσουμε άπ' έδώ μέσα τόν πεθαμένο άδερφό μας καί θά καθαρίσουμε τό πάτωμα ά πό τά αϊματα. Οί δύο δοΰλοι, ό Συμεών καί ό Προκόπης, έβγάλανε άπό τήν καμάρα τόν ΤΛταρη, κρατώντας τον ό ένας άπό τις άμασκάλες κα'ι ό δλλος άπό τά γόνατα. Ό οεΐσης, ό Πρόδρομος, φορ Ι τώθηκε μονάχος τού τόν οκοτω- • μένο καμαριέρη κα'ι τόν κατέβσ- | σε στήν καμάρα τού. Κα'ι ή κερά Ι Δωροθέα, έβγήκε κι αυτή γιά νά φέρη τά άναγκαϊα, γιά τό πλύσι- I μο τοϋ πατώματος τής κρεββατο- κάμαρας τοθ άφέντη της. Νάμουν Ισκιος σέ. δρόμο όδοιπό- πόρου κΐ' όχι (τύλ.λα δένδρον, σέ με;ρες φθινόπωρον. ΆρρΑκι δοοσρρό, λβ στΐγμές κα- ματου, κιΐ' δχι θοήνος Μάνας, σέ παιδιοϋ της θανάτου. Θεοινό, άστρόφεγγο, ήσυχο (Ίρά- Λι κι' δχι έπι6άτ;ης σρ σάπιο καράθι. 2 κληοή -έτοινη καοδιά. πού νά μή πονεϊ κι' οχ· έλπίδα σέ μάταιη προσμο- νή. Μικ,ηό παιδάκι μέ μαθητική ποδιά κι' οχι (ΐίλος, μέ διαιθέσεις έχθρι καοδιά. Άχτίδα ηλαυ, μ' άνταύγειες μανι- κεε κι' όχι ΐίλς, μέ δ.(ΐθέσεις έχθοι- ■κές. Πο!ημα, διήγημα. ί'να 6ι£λίο νι' οχι. δάσκαλ.ο; σέ κάπιο σχο¬ λειό. Γλυκύ; καραϋς σέ πανύι|>ηλο δεν-
δοο
κ-ι' δχι τοΰ δχλου τής εϊοονκι:
κέντρο
Άγριο.λοΰλουδο <ΐέ πέτρινες ράχες κι' όχι ήρωας, σέ πολνέμοιις, σε ά Βάοκα σ^ά γιαλό, μέ φουσκωμέ- ■νι πανια, κ·' δχι ν.οτττρρή λεπίδα ενός ([Π- νι α. Σέ όίΐιλίρζ θλ'ητων, χουσί (Τΐοιπή 'κΐ' δχι στόν ούρανό, Οροντή καΐ άστοτιπή. Γΰρΐο σέ βηπόρι. ξοιηρό ΛελΓρίνι κι* δχι μιά ζ(ι>ή ποΰ μνστικό. δέν
κλείντι.
Ψ;λή διά(|·«νη σκόνη στούς αιθέ¬
ρας
κ' οχι πκΛ'Τ' ί'ξη μικρών παιδιών
πατέρας.
Σέ μυροδάτο τριαντάφυλλο χνοΰ-
δι
"Λ' δχι λνπηοό τοΰ Καρνωτάκη
τραγοί>δι
Άγάπιος Φ. Παπαδόπουλος
Τό 'Ελληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ — Ταξιάρχου ΠΑ.
ΔΑΒΑΚγΙΓΠΪΓνΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τί)ς έπικί); μαχης τί)ς Πίνδου μ^
συντόμου έξιονορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41,
(Συνέχεια έκ τού ττροηγουμένου') ώστε νά τάν προσβάλη μέ δυνά-
III.)
Ίδέα ενεργείας: Τουτο- Ι μεις ελαχίστας κατά πλευρόν καί
χρονος επίθεσις επί των άνωτέ- είς τά νώτα.
ρω κατευθύνσεων διά δύο συγκρο Τονί2ομεν δέ τήν ιστορικήν λε
τημάτων, μέ κυρίαν προσπάθειαν πτομέρειαν, ότι τήν διαταγήν αύ-
έπί τής κατευθύνσεως Φούρκα— Ι την συνέταξε καί ύπηγόρευοεν ά
Γύφτισοα. πό μνήμης ό Συνταγματάρχης Δα
Τής ΑΥΡΛ.Χ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
— 88-
— "Εχετε άδικο! διαμαρτυρη
θηκα. Άγαπώ πολύ -ή φύλλις.
Τωρα τήν άγάπηιαα περισσότερο.
Διάλεξε τόν π>ό κατάλληλο ον-
ιρα! . .
— Τής δξιΖε καλλίτερη τύ-
χη! Είναι άλήθεια...
"Αν κι ή συνέχεια τής διήγη
σης ήταν εϋκολο νά συμπληροί-
θεϊ, ήθ ελα νά μάθω τίς λεπτομέ
ρειες. Άλλά κείνος σώπασε. Μεί
ναμε λίγη ώρα άμίλητοι... Βράδυα
Ζε πιά. Ό νοϋς μου τριγυρισε κεί
να πού μ' ένδιέψεραν. "Επρεπε
νά τολμπσω... Βά2οντας ένα τό
νο άδιαφορίας στή φωνή μου. εί-
πα:
— Ό νοϋς τού άνθρώπου εί¬
ναι πολϋ περίεργος. Στέκεται
παντοΰ. ΆγκαλιάΖει θέματα πού
δέν θδπρεπε, 6νώ, τήν Ιδία οτι-
γμή, παραγκωνίΖει άλλα πιό χρή
υιμα.
Σταμάτησα στή μέση τή φρά
οη μου. Δέν ήξερα πώς νά συνε
χ'σω. Ό "Εντουαρντ χαμογέλα-
υε κα'ι μέ κύτταξε μέ στοργή.
— Πολλές φορές γίνεται πάρα
πολύ άδιάκριτος! Ό άνθοωπος
είναι σκλάβος τού. Διοικεϊται άπ'
αυτόν. Κατευθύνει τά βήματά
τού, τίς πράξεις τού, τά πάντα.
Στό τέλος — είμαι βέβαιος — τό
σώμα δέν τόν νικάει. 'Εκεϊνο θά
βεται ή γίνεται στάχτη. Μ' αύ
τάς ύπάρχει κάπου μέσα οτήν ά
τμόσφαιρα καϊ αύτοδιοικεϊται
πιά.
Φοβήθηκα μήπως ξεφύγουμε άπ'
ό,τι ήθελα νά μάθω. ΟΊ φιλοσοφι
κές συζητήσεις δέν ήτανε γιά μέ
να. Εϊμουνα ένα άπλό κορίτσι καί
τούτη ή περιπέτεια κόντευε νά
μέ τρελλάνει. Άλλοίμονο αν δρ
παζε αύτάς ό άχόρταγος νοϋς τή
γνώμη τοϋ "Εντουαρντ. "Αν άρ-
χι2ε νά πιστεύη πώς τό κακό πνεϋ
μα τής Κύνθιας μέ τριγύριΖε δταν
τοϋ άρεσε!...
— "Ακουσα τό μεσημέρι...
Μοϋκανε έντύπωση καί θάθελα
νά σάς ρωτήσω... — Άναστένα
ξα χωρίς νά τό θέλω καί πήρα
θάρρος. — Εϊπατε πώς ό Γουΐλ-
λιαμ τρόμαξε καί τίς δύο .. Γιά
τήν άλλη δέν ξέρω. Μά .. πώς θά
μποροϋσε νά τρομάξει ό οερβιτό
ρος σας, μιά γυναίκα, σάν τήν
Κύνθια;
Μοϋ πρόσφερέ τσιγάρο Δέν τό
: δέχτη·κα. "Αναψε τό δικό τού κι
ι ϋστερα άπάντησε άργό, όπως ου
νήθιζε:
Ι — ΓυρίΖοντας άπ' τό τελευταϊο
μου ταξίδι, πρίν άπό έξη μήνες
γιά πρώτη φορά θέλησα νά ξεκα
θαρίσω μιά άπαράδεχτη κατάστα
ση. Είχε δημιουργηθή μέσα δώ
άπό χρόνια. Τότε βρήκα τόν Γου
ι'λλιαμ. "Ανθρωπο έμπιστοσύνης
κι είδικότητας. Μά δέν μπόρεσε
νά άνακαλύψη τίποτα. Ή Στάνλεϋ
κατάλαβε κι έφυγε. Ξανάρθε μό-
νο μιά φορά. Τά ξημερώματα τής
ημέρας τοϋ θανάτου τής Κύν-
1 θιας... Ή δλλη συμμαΖεύτηκε.
ΓΓ αύτό μο ϋφαίνεται πώς τρομά
ξανε κι οί δυό! — Κύτταξε τό
ρολόι τού. — Ή ώρα πέρασε. Ό
καλός μου Φράνκ σέ περιμένει!
(ΣυνεχίΖεται)
• Υ.) Διάταξις —Αποστολαί:
1) Απόσπασμα Μισύρη, κινού¬
μενον ίν τή ν.(ΐτενθΰνοΓ[ Πριάσω
πος — Λυκορράχη — Όξυά, νά
καταλάβη τούς κάτωθι άντικειμε-
νικούς σκοπούς:
— Επάνω Άρένα — Μούκα —
Σιουιιολάέαρη.
— Σταύρος — Προφήτης Ήλί
αο - Όξυά.
Είς την διάθεαΐν τού τά ανω
ίμήματα Ίππικοϋ ("Ιλη Δημ. Γε
ωργιάδη), άτινα θά κινηθοθν δρα
στηρΐως καί θαρραλέως πρός Λυ
κορραχην — Όξυάν, πρός άναζή
τηισιν τού έχθροϋ.
Είο Ούλαμός νά κινηθή άπά
Λυκορράχης' πρός Άετομηλίτσαν
και να έπιδιώΚη τάν σύνδεσμον
μετθ των τμημάτων
IX
Μεραρχϊ-
ας εις την κορυφογραμμήν Άρέ-
νπ.
Τό Άποσπαομα δέν θά κ,νηθή ^^ έκ δ|αρρεοντων φυγάδων
πρός τόν 2ον αντικειμενικόν σκο ^ ^ Συνταγματάρχου Δα6ο.
πΰν, εάν δέν λάβη πληροφορίας | κη προοωπ,,κως. ούδει(; δε πλήν
υπο τό Ίππ,κό δτ, δέ κατέχετα. , αύτού ^ (δ|ου Ήγήτορος ^
υπο τοϋ έχθροϋ ή Όξυά - Λ.ό- | εμψυχωτο0 κα, -Αξ,ωματικού τής
τυφλής των έμπιοτοσύνης, Θ6 ή.
το είς θέσιν νά τά κινήση έπιθε-
βάκης, διότι πρέπει πάντες νά
κατανοήσουν σαφώς, ότι Α ύ- 1
τος υπήρξε κυριώτατα, ό θεμε
λιωτής τής Νίκης είς τήν Πίν-
δον. Πρέπει δέ ωσαύτως νά προ
σέξωμεν είς τό ότι ό Συνταγμα-
τάρχης Δαβάκης έπεφύλαξε τήν
τιμήν εκτελέσεως τής σωτηρίου
έκείνης άντεπιθέσεως είς τά τμή
ματα τού Άποσπάσματος Πίνδου,
παρασχών δευτερευούσας απο¬
στολάς είς τά τμήματα των άφι-
χθεισών ένισχύσεων. Οί Λόχοι
2ος καΐ 7ος, 5ος κα'ι 9ος, ή Πυ-
ροβολαρχία Μπούκουρη καΐ ό Ού
λαμός Ίππικοϋ, άνήκον όργανι-
κώς είς τό Άπόσπααμα Πίνδου.
Κατεπονήθησαν πάντα τά άνωτέ
ρω Τμήματα μέ σκληρότατον ό-
μυντικόν άγώνα επί τετραήμερον
ένια δέ έξ αυτών ύπέστηοαν διδ
λύσιν καί πανικόν, άνασυγκροτη·
υ' άλλως, κίνησις τή διαταγη
μου.
Μετά τήν κατάληψιν τοθ 2ου
άντικειμενικοΰ σκοποϋ, θά προω-
6ηθή ίοχυρά περίπολος Ίππικοϋ
ιιρός Πυρσόγιαννπ/· ταύτης δέ
μή κατεχομένης, θά προωθήση τά
σύνολον τού Ίππικοϋ έντός τής
ημέρας.
"Ωρα έκκινήσεως Ίιιπικοΰ, ή
7η.
Βΐβλιοιιρ&σία
τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΈΝΗ
«Σκαλιζοντα[ τή χοβολη»
ΤΗΣ κ. ΚΛΛΛΙΟ11ΗΣ ΚΟΛΙΟ ΠΟΤΛΟΤ
ΓΡΙΒΑ
Μέ τόν τίτλο «Σκαλί2οντας τή
χόβολή» είναι τό τέταρτο καί
πρόσφατο βι6λίο τής Σμυρναίας
λογοτέχνιδος κ. Καλλιόπης Κο-
λιοπούλου - Γρίβα. Ό τίτλος αύ¬
τάς είναι συμβολικός άλλά κα'ι υ
ποβλητικός μέ ποτριωτικό κα'ι έ-
θνικό περιεχόμενο. Ή «χόβολη»
ή στάχτη αυτή πού άπομεινε άπό
τήν καταστροφική φωτία τής Σμύρ
νης καί πού κρύβει άκόμα μέσ'
στή ίεστασιά της καρβουνάκια ρο
δϊιλά. Ή «χόβολη» αυτή πού Ζε-
σταίνει τίς καρδιές μας κα'ι κρύ
βει μέσα της τίς ροδαλές έλπί-
δες. Έλπίδες πού κάποιος δνεμος
θά τίς κάνη ν' άνάψουνε, νά πά
ρουνε 2ωή γιά μιά καινούργια ά-
νάστααη.
Μέσα στή χόβολη λοιπόν αύτη
των έλπίδων ή Καλ. Κολιοπούλου
— Γρίβα σκαλίΖει γιά νά μδς πά
ραστήση Ζωντανές τίς χαρές καί
τίς λϋπες τοϋ τότε εύτυχιομένου
Σμυρναίου κόσμου γιά νά τις νοιώ
σουνε οί τωρινές καί οί μέλλοντι
κές γενιές.
Τό άγαπητό αύτό βιβλίο μέ
τίς 111 σελίδες έκδόβηκε στό
1972 στήν Άθήνα, κα'ι είναι μιά
σειρά άπό 10 λαογραφικά διηγή
ματα τής Σμύρνης. Ή συγγρΓ-
φεύς τό άφιερώνει «στή Σμύρνη
μας γιά τά πενήντα χρόνια τοϋ
χαμοϋ της». Τό προλογί£ει ή έξαι
ρετική λογοτέχνις κ. Ντόρα Φά-
λαρη μέ ένα αίσθηματικό άλλά
καί άκέραια κριτικό τρόπο. Στό
τέλος περιλαμβάνονται καί οί κρί
σεις γιά τό προηγούμενο βιβλίο
τής συγγραιρέως «Ίωνικό 1821»
πού είναι μιά ίστορική μελέτη. Κα
τακλεϊδα δέ έχει ένα σμυρναικό
Γλωσσάριο.
Ή κ. Καλλιόπη Κολιοπούλου —
Γρίβα είναι μιά αρίστη ήθογρά
φός μέ περίσσιο χαριτωμένο σμυρ
ναϊκό χιοϋμορ. Ξέρει κα'ι παρι-
στάνει τά γεγονότα με ψυχολογη-
μένες 2ωντανές έκφράσεις, πού
σέ φέρνουν έντός στό νόημα καΐ
σέ κρατοϋνε μαγεμένο νά άποδής
τήν έξέλιξη. Κάθε ένα άπό τά
10 αύτά διηγήματά της έχει δικά
τού σκηνικά καί ίδιαίτερη δράση
"Ολα αύτά όμως μαΖύ, μδς δι
νουνε μιά γενική ίδέα μιδς έπο-
χής πού πέρασε. Μιάς έποχής τής
Ίωνικής Σμύρνης μέ τίς χαρές
καί πίκρες, μέ τήν προσφύγη τοϋ
κόομου της στή Μητέρα ' Ελλά¬
δα μας, κα'ι τήν έπιστροφή των
αίχμαλώτων
Δρ. ΔΗΜ. ΑΡ,ΧΙΓΕΝΗΣ
(Συνεχί2εται)
ΕΚΠΟΙΗΣΙΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ
'♦♦♦»♦♦♦♦♦»< Τό Έκκληοιαστΐκόν Συμ6ούλ;ον τοϋ Ί. Ναού Αγίας Φιοτεΐνής Νέας Σμύρνης διακηρύττη ότι έκτϊ- θετα: εις πλειοδοτικόν διαγωνισμόν ή έκποίησ ς μιας ίαογείου οικίας μετά τοο πέριξ αυτής οίκοπέδου εκτά¬ σεως 235μ2 κείμένης έν Νέα Σμύρνη καΐ επί τής όδοϋ Αρτάκης αρθ. 59 καΐ αποτελούμενης έκ τριών κυρίαν υωματίων μετά των λοιπών βοηθητικών αυτής χώρων. Η δημοπρασία θά λάβη χώραν τήν 22αν Ιουλίου έ.έ. ημέραν Κυριακήν καΐ άπό ώρας 11ης π.μ. έως 12ης μεσημβρινής ενώπιον τοΰ ρηθέντος Έκκλησια- στικοΰ Συμθουλίου καΐ είς τά γραφεϊα αύτοϋ ευρισκό¬ μενα έντός τοϋ ώς άνω Ι. Ναού. Επί των όρων ουμμετοχής είς τήν δημοπρασίαν, πληροφορίαι παρέχονται έν τοίς γραφείοις τοϋ Ίερού Ναού καθ' εκάστην καΐ άπό ώρας 8-12 καΐ 5-7 μ.μ. Έν Νέα Σμύρνη τή 7η Ιουλίου 1973 Τό Εκκλησιαστικήν Συμβούλιον έκ.κινήσεος Π·εζικοϋ, η 7.30'. Είς τήν διάθεσιν ιοθ 'Αΐιοσπά σματος, Ούλαμός Πυροβολικόΰ Μπούκουρη κα'ι τά αύτόθι τμήμα¬ τα Ίππικοϋ. 2) Άποσπαομα Συνταγματάρ¬ χου Δαβάκη. Απόσπασμα Πϊνδου +Βασιλο- πουλου +Οϋλαμός Ίππικοϋ +Πυ ροβολαρχία Αδάμη + Ούλαμός Πυροβολαρχίας Μπούκουρη, κι¬ νούμενον έν τή κατευθύνσεΐ: Φούρκα — Ταμποϋρι — Γύφτισ- σα, νά καταλάβη τοϋ κάτωθι άντι κειμενοκύς σκοπούς: — Φούρκα — Προφήτης Ηλίας. — Λιάγκη — Ταμποϋρι — Καλύ- θια. — Μπολιάνα — Γύφτισοα — "Υ- ψωμα 1202. "Ωρα έξορμήσεως, ή 7.30'. 3) Τάγμα Πανταζή. Θά κινηθή έν τή κατευθύνσεΐ: Λιάγκη — Ταμποϋρι — Γύφτισσα Μετά τήν κατάληψιν Γύφτισοας, θά τεθή υπό τάς διαταγάς τοΰ Συνταγματάρχου Δαβάκη. "Ωρα έξορμήσεως ή 9η. Υ.) Ή κατάληψ:ς εκάστου άν- τικειμενικοϋ σκοποϋ θά γνωστο- ποιήται διά μεγάλης πυρδς επι καταφανοϋς σημείου, τό οποίον ι νά φαίνεται άπό Προφήτην Ήλί- αν 'Επταχωρΐου. ΥΙ.) Σ. Δ. Μεραρχίας: Προφή¬ της Ήλία 'Επταχωρΐου. Υ11.) Άξων διαβάσεων: — Συνταγματάρχου Δαβάκη: Ι Προφήτης Ηλίας Φούρκας — Τα , μποϋρι. — Άντισυνταγματάρχου Μισύ ρη: — Σήυα ότι κατέχεται ό 2ος άν- τικειμενικός σκοπός Άποσπάσμα τος Μισύρη: Δύο μεγάλαι πυραί υφιστάμεναι, είς καταφανή ση- μεϊά, όρατά κ Σ.Δ. Μεραρχίας. Σήμα διά τήν προχώρησιν Ά¬ ποσπάσματος Μισύρη έκ τού πρώ τού πρός τόν δεύτερον άντικειμε νικόν σκοπόν: Μεγάλη πυρά ά- ναφθησομένη είς τόν Σταθμόν Δι οικησεως Μεραρχίας. Ό Μέραρχος Β. Βραχνός 'Υποστράτηγος» Μετά τήν ύπαγόρευσιν τής ώς ϋνω διαταγής υπό τοϋ Συνταγμα τάρχου Δαδάκη είς 'Επιτελή τής Ι Μεραρχίας, παρεκλήθη υπό τού πρώτου ό παριστάμενος Στρατη¬ γός νά την υπογράψη, διά νά κοι νοποιηθή πρός τούς άποδέκτας της εγκαίρως. Ό Στρατηγός ύπέγραψεν όν¬ τως τήν Διαταγήν κα'ι τό Επιτε¬ λείον τού ανέλαβε τά τίς διεκπε- ραιώσεώς της. Διά τόν στρατιωτικόν άναγνώ- στην τής παρούσης Ίστορίας δέν άπαιτοϋνται είδικα'ι διασαφήσεις, όπως αντιληφθή τήν άριστοτεχνι κήν σύλληψιν τής ανωτέρω δια¬ ταγής, άλλά καί τήν ανωτέραν ή- ρωϊκήν πνοήν, ήτις τήν ύπηγό- ρευσεν υπό τάς έκτεθείσας συν- ! θήκας. Διά δέ τόν μή στρατιωτικόν ά- ναγνώστην, διευκρινί2ομεν ότι μέ την διαταγήν περί άντεπιθέσεως, τήν όποιαν εύχερώς καί άβιάοτως ύπηγόρευσεν ό Συνταγματώρχης Δαβάκης πρός τόν 'Επιτελή τής Ι ΜεραρχΙας, υπέστη αληθή αίφνι διασμόν, ό "Ιταλός έν Αλβανία Άρχιστράτηγος Βισκόντι Πρά- , οκά, ό οποίος ούδ' επί στιγμήν έ , φαντάοθη ότι θά άνευρίσκετο έλ | λην Έπιτελικός τόσον τολμηρός, άντιπάλου, τοΰ όποίου μόνον τό Πυροβολικόν καΐ οί δλμοι θά ήρ- κουν νά τρομοκρατήσουν ύπερα- σπιστάς περισσοτερους καί άκμοι οτερους αυτών. Είς τήν κριτικήν περί τής μά- χης τής Πίνδου θά εξετάσωμεν ειδικώτερον τ' αφορώντα τήν άν τεπίθεαιν. "Ηδη, άς επανέλθω¬ μεν εις τήν αφήγησιν μας. Μετά τήν ύπαγόρευσιν τής διαταγής, ό Συνταγματάρχης Λα 6άκης εζήτησεν άπό τόν Μέραρ- χον νά ορίση Αξιωματικόν τίνα τού 'Επιτελείου τού είς τό τηλε- φωνείον, διότι αΰτός, άϋπνος ά- πό τετραημέρου, είχεν απόλυτον ανάγκην αναπαύσεως, δεδομένου μάΑιστα ότι διά τήν επομένην προ εβλέπετο τραχύτατος έπιθετικός αγών. Ό Στρατηγός ενεκρινε προθύ μως· κα'ι ό Διοικητής τοϋ Άπο- σπασματος Πίνδου έφυγε, συνο· δυνάμενος άπό τόν Ταγματάρχην Καραβίαν, μετά τού όποίου κα- τηυθύνθησαν είς τήν οικίαν ΤΖι- μοπούλου, έγγύς τοϋ ΣταθμοΟ Δι οικησεως. 'Εκεϊ, ό Συνταγματάρ χης έδωκε τελευταίας τινάς οδη γίας είς τόν Ταγματάρχην Καρα¬ βίαν διά τήν αυριον, Οναλυων τήν διαταγήν έπιχειρήσεων. (ΣυνεχίΖεται) Επανόρθωσις ΕΧ ΟΚΙΕΝΤΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ?Χ 0ΚΙΕΝΤΙ5 Φίλ.ρ κ. ΛΐΓνΟυντά Στό δημοοίευμά μου τής 30) 6)73 στήν εγκρ'τη έφημεοίδα^ σα; «Έ5 Ανατολήν τό (τώς» έξ «βλί- ι|Λις τυ.τογοαφικής έγ?άφη Εβ ΟΡΙΕΝΤΙΣ ΛΟΤΞ Αντί τοΰ ά- , Ο,ϊϋ ΕΞ ΟΡΙΕΝΤΕ ΛΟΤΞ, διότι,1 ή Λατινν/.ή .-τοόβρσι; ΕΞ σι-ντάοσε 1< τ«ι πάντοτε μέ άφαιορτική. "Ετσι ' λιαε ΕΞ ΟΜΝΙΟΤΜ ΣΕΝΤΕΝ ΤΙΑ-κητίι την γνώιιην πόντιον ( κ α ΕΞ ΖΟΤΡΕ^κητά τό δίχαι ^ ον· , · 5 Όμοίιος παρελεί«ρ9η άπ' το «ε λ.'τημά μου καΐ ό άείμνηστο; χο- $ ρυφαϊο; ζωγράφος, άγιογοοςος ' κ Λ λογοτέχνη; Φώτττς Κόττογλο»» Α Κυδων,εύς καί ό ίχ Κ«»βδΤ]ί κίας καταγόμενο; Χ· θεοδωοι- Ν 6ης, τ. Καβηνητή; ΐ0'τ Π^ * στΓΗ'οι Θ?σ)νίκης, κια ς Δ ατελώ ενχπριστ«ν ΆΟανάσιος Άσιατΐδη; II ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΤΡΝΑΜΝ ·, ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΟ^ *» Τήν προπαρελθούσαν κήν 25 Ίουνίου 1973 ή Σμυρναίων Ν,καίας καί ΠειρΛ εις τό οικείον της ΜέγαΡ°ν ' κρασιατική Έστία· προέβη ^ ^ χαιρεσίας πρός άνάδειΕιν ^^ Διοικητικοϋ Συμβουλίου και ... ξελεγκτικής 'Επιτροπής. σαν δέ οί εξής: Βιορές στομος, Μετσόλης μπολιάδης Εύριπιδης, 'Κε Σία , μη ρ υωάννης, Γρηγορόπουλοε τριος, Βουρλάκος ΓεώΡγ^ παγεωργίου Εμμανουήλ, ^ ,, νης Πέτρος, Σαφρίδπε Καΐν ^ τινος, Γκογκόσης Μισκής Στυλιανός, Βάγιας Γεώργιος *α' Λούλα. Έξελεγκτική ' Βουρναδάκης ' Ιωάννηο, κης Εύθύμιος καί Λ Γεώργιος.
•Η ανατίμησις κατά 5,5% τού
Δυτικογερ."|ανικοΰ μάρκου, άναμφι-
ο·6ητήτως θά έχη τάς —ροε,κτά-
—ις »α ίτπτττώσεις της καΐ είς
τήν χώραν μας, θά έττηρεαση δέ
τάς 'Ελιληνο - Γερμανΐικάς εμπορι¬
κάς σχέσεις. Καί τούτο, δεδομέ-
ινου δτι ή Δυτ. Γεριμανία εΤναι ή
ττρώτη έξαγωγός χώρα έξ 6λ«<·, τοΛί εμπορικώ* έταίιρων μας, συγ χρόνως δέ καΐ ή ττρώτη είσαγω- γΟς τοιαύτη Έλληνι,κών ττροϊό;- των. Συγκεκριμένως, κατά τό 1972- αί είσαγωγαΐ έκ Δντ. Γερ- μανίβς άνήλθον ες 462,9 έκαταμ. δολλαρίον, Ινπντι εξαγωγήν μας 161,9 έκατ. δολλαρίων. ήτοι τό έλλει'μιμσ. τού έμττοριχοΰ ίσοζυγί- ου ,μας .μετά τής χώρας αυτής α¬ πήλθε·" είς 301 έκατ. δολλαρίων Αί άδηλοι εί—τ.ράξ-εις (έμβάσματα κι;ρί«ς) άκήλθον εΐίς 363,8 έκα- ταμιμύρια δολλαρίων, αί δέ άδηλοι ττληρωμαιϊ πρός Δυτ. Γερμανίαν είς 47,5 έκατ. δαλλαρίων. Ούτω, τό ίσοζύΐίΐον τρεχοιχτών συναλλα- ττών μας .μ'ετά τής Δυτ. Γερμανι- σς ^ατέλιτπε τΐΛεόνασμα 15,3 έκ. δολλαρίων, κατά τό τταιριελθόν ε- τος έναντι έλλείιμιματος 49,2 έκ. δολλαρίων τού 1971. Ώς άμεσος συνεπεία τής άνατι- μήσιως τού 'μάρκον. είναι τό δτ, τό: Γερμανιικιά προϊόντα κατέστη¬ σαν άκ.ριδώτερα διά τόν "'Ελληνα καταναλωτήν. ΔεδαμιέΛ>υ δέ, ότι,
ή Δι>τ. Γερμανία είναι δι" ημάς ή
ιτρώττι εξαγωγ.κή χώρα. εΤνα, κων άποθεμάτων
ώέον η εμφανες, ότι ~| έπιβάρνν
τής 'Ελληνι.κής οίικο»Ό'μΐ'
ομενα είς
κατα-
πιδράοε.ς της ε* τήν ·Ελληνικήν
ο.κονομίαν. Ειδικώτερον, τά Ελ-
ληνικά προϊόντα, έξαγό'μεν
την Δυτ. Γερμανίαν, Θ6
οτοθν, κατά τό μέτρον τής άνα-
τψήοεως, ευθηνοτερα διά τόν
Γερμανόν καταναλωτήν, δέον δέ
νά προσδοκάται, ώς έκ τούτου
μεγαλε.τέρα Ζήτηα,ς αυτών-καί
κυρίως, των όπωροκηπευτικών —
Ης την έν λόγω χώραν. Έπ;
θά έχομεν αϋξηο.ν τής ροής άδή
λων πόρων, ιδία δέ των έμβα-
σμάτων των είς την Δυτ. Γερμα¬
νίαν ασχολουμένων Έλλήνων
έργατών. Προσδοκάται, ώοα
καί αύξησις τοϋ τουριστικοϋ
αλλάγματος, ώς έκ τής άναμενο-
μένης διογκώσεως τοϋ ρεύματος
Δυτικογερμανών περιηγητών.
Έξ άλλου, ή ανατίμησις τού
μάρκου δέν δημιουργεϊ προβλή-
μοτα διά τό συναλλαγματικόν ά-
πόθεμα τής χώρας, δεδομένου ό¬
τι άπό τοϋ 1971 είχομεν φροντί-
οει διά τήν μετατοοπήν των άπο-
θευάτων μας είς τα ύποψήφια
δΓ άνατίμησιν νομίσματα, μεταξύ
των οποίων ήτο, είς την πρώτην
σειράν, τό μάρκον. Άπό τής άπό
ψεως αυτής, ή ανατίμησις τοϋ
μάρκου εύνοεϊ τήν χώραν μας
είς τόν τομέα των συναλλαγματι-
ωοαύτως,
συν-
ΥΠΕΓΡΑΦΗΣΑΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑΙ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΚίΝΑΣ
Κατα την ττραγματοτΓοιηθείσαν κρίσεις είς 65 "Έλληνας έφοττλι-
τον τραρελθόντα μήνα έτησημον έ- στάς διά τήν σύμβολον των είς
ττισκεψΐν εις Κιναν τής υπό τόν τήν έτπτάχυνσιν τοϋ ρυθμοΰ άνα-
Αντι-ρόεβρον τής Κυβερνήσεως κ. τττύξεως τής 'Εβνικής μας Ναυτι-
Ν. Μακαρεζον ·Ελλην.«.ής Κυβερνη λίας καί απηύθυνεν έμπνευσμένον
τικης "Αντιπροσωττείας, ύττ—/ράψη λόγον ττρός τόν νανπκόν μας κό-
σαν τρ·εΤς συμφωνίαι, άφζρωσα, σμόν.
είς την έμττορικήν, ναντιλιαχήν καί ΈΕ άλλου, είς όμιλίας των οί
άεροττορ,χήν συνεργασίαν μεταξύ έκπρόσωποι τής Ενώσεως Έλλή
των δι» χωρών. .,- ,
Τα κθρ,α ση,μεΐα των έν λόγω ! ΑΕ<Ρ°Πλΐ0Τών αι,μφων,ών, αί όποΐα, ύττεγράφη- ' ή έηηε^ σαν, κατά τήν διάρκειαν ΰΐδικής ΠΡοοδ°ε τής Έλληνικής -Εμπορι ΐλή ά "^ νλί όίλ ή άλματώδης τταρά των ΆντιτΓροέ- Κδ ν°"τιλίας όφείλεται είς τήν δεξαμενόπλοια μέχρι 600.000 τόννων. Ή έναρξις λειτουργίας τοϋ διϋλιστηρίου προβλέπεται διά τήν 1ην Ίανουαρίου τοϋ 1976. ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ ΚΑΤΑ¬ ΘΕΣΕΩΝ Αί ουνάλλαγμα καταθέσεις είς τό «Στεγαστικόν Ταμιευτηριον, τής Έθνικής Κτηματικής Τραπέζης τής Ελλάδος (Ε.Κ.Τ.Ε.) τών είς τό εξωτερικόν εργαζομένων Έλ λήνων ώς καί τών είς ποντοπόρα πλοϊα ύπηρετούντων ναυτικών μας, ανήρχοντο, τήν 31 ην Μαΐου 1973, είς 130.523679 δολλ., ή¬ τοι εσημείωσαν καθαράν αύξησιν κατά 2.573.063 δολλ., έναντι τοϋ προηγουμένου Απριλίου 1973 καί κατά 52.935.955 ή 68,2% έ¬ ναντι τοϋ Μαίου 1972. Σημειωτέον, ότι τά άποστελλό μενπ καθ' έκαστον μήνα ποσά ξέ νων νομιομάτων πρός κατάθεσιν είς τούς λογαριασμούς «Στεγα- ουμέ.'ου Κ,ράτους έξ αμφοτέρων π°Ραγωγής (μετά ήλεκτρβμοϋ | στικοϋ Ταμιευτηρίου· άκολουθούν αυνεχώς άνοδικήν πορείαν, άνελ ρ των Κιιδερνήσεων Ελλάδος υίοθετηθεϊοαν υπό τής Έθνικής καί Κίνας κ.κ. Ν. ΑΛοκαρέζου «αί Κυβερνήσεως δυναμικήν ναυτιλια ΛηΣ,ένΝιιέν εχουν ώς άχοίλού κήν πολιτικήν καί είς τήν άπέραν θως: Έμττορ'κή συ,μφωνία: ττρώτη σι.ιμφΜ'νία κληριγκ, ή όττοί τον στοργήν καί αγάπην μέ τήν όποιαν αύτη περιέβαλεν, ευθύς α ύτΓθγράφεται ύττό τής Κίνας μέ έ£ άρχίϊ(:· τούς Έλληνας ναυτι- χώραν τού Δυτΐικοΰ ΣΐΛασττΐσμού, λομένους. ττρσβλέττει δέ, κατά τό πρώτον έ- ΤΑΧΥΤΑΤΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΒΙ- τς>ς τής έφαρμογής της, ϋψος συ
νοΛλαγών, εκατέρωθεν, 10 έκατ.
ΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡ Α Γ Ω-
ΓΗΣ
ώς έττίσης καί την ϋ- Νέαν περα,τέρω Ταχεϊαδν σϋ-
τωτικου περιθωρίου έ
τταρξιν πιστωτικοΰ περιθωρίου
Παρέχεται,
κατα
ένεφάν,σεν
έττίσης, ή ρήτρα τού μάλλο-, εύνο- ° γενικο_ς δείκτη<: «ιομηχαν.κής Πάντα τά ανωτέρω, όποτελοϋν άττοδή άνάλογος κατά τό ποσο- * ™ πΑεονει<τηματα καί μειονεκτή- άνατι,μήσεως τοΰ μάρκον. ματα τα όποϊα συνεπάγεται διά Ένδεχεται, βεβαίως, δι" ώριομέ- τιΊν Ελληνικήν οίκονομίαν ή άνα να προϊόντα νά στραφώμεν πρός Ι τϊμησις τοΰ νομίβματος τής Δτ>τ.
άλλας χώρας, ούχι όμως καί διά ΓεΡΜ°νίας. Γεγονός, πάντως, εί-
προϊόντα άνελαστικής Ζητήσεως
είς τήν έγχώριον αγοράν, τα ό-
ποϊα «ρίνονται άπαραίτητα διά
τήν ύποδομήν τής οίκονομίας μας
καί των οποίων ή είσαγωγή δέν
έπηρεάΖεται άπό τάς νομισματι-
κάς μεταβολάς. Ή ανατίμησις
τοϋ μάρκου, έξ αλλου, θά έχη
τάς έπιπτώσεις της καί επί τού
ύφισταμένου χρέους τής Ελλά¬
δος πρέ^ τήν Δυτ. Γερμανίαν ά¬
πό εμπορικάς πιστώσεις, ώς καί
δάνεια τοϋ Δημοσίου, ΤραπεΖών
καί Δημοσίων Όργανισμών, έκπε
φραομένα είς μάρκα. Έπομένως,
ή Έλληνική οίκονομία τόσον είς
τήν πρώτην, όσον καί είς τήν δευ
τέραν περίπτωσιν, έπιβαρύνεται
κατά τό ποσοστόν (5,5%) άνατι-
μήσεως τοϋ μάρκου.
ναι, ότι τό έλλειμμα τοϋ έμπορι-
κοϋ ίσοζυγίου μας μετό τής Δυτ.
Γερμανίας θά διευρυνθή έτι περαι
τέρω καί είναι Ζήτημα, κατά πό¬
σον ή είσπραξις των άδήλων πό¬
ρων θά καλύψη τούτο, ώστε, πε¬
ραιτέρω, νά καταλίπη, ώς κατά
τό παρελθόν έτος, πλεόνασμα..
ΤΑ ΤΙΜΟΛΟΠΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ
ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Τα τιμολόγια είσαγωγής 6άμ-
βακος έξ Αιγυπτου, μποροϋν νό
κυμαινωνται γιά κοντόϊνο βαμβά-
κι μεταξύ 96,65 — 105,55 σέντα
τοϋ δολλαρίου άνά κιλό, ένώ γιά
μακρόϊνο στά 133,33 σεντς. ΤοΟ
το απεφάσισε ή Νομισματική Έ-
πιτροπή, όσον άφορό τήν εΐσαγω
γή αιγυπτιακού βάμβακος,
2,7 έκατομμυρίων δολλαρίων, κα
Έν τούτοις, ή ανατίμησις τοϋ ' τόπιν τής πρασφάτου υποτιμήσε-
μόρκου έχει καί τάς εύνοϊκάς έ- ως τοϋ άμερικανικοϋ νομΓσματος.
.. ι
Πλάναι καί προκαταλήψεως
Ρίί·
διότι
ΤΕΝ'
|ΤΙ"ν
ίιιί
. -β
Ό Σύνδεσμος 'ΕΞλλήνων βιομη.-
χόνων, διά τοΰ λόγαυ το0 ττροέ-
δρου τού. ό όττοΤος έξεφωνήθη κα¬
τά την ετησίαν γενικήν συνέλευ¬
σιν των ιμελών τού, έττιχειρεΐ νά
άρη τηλάνοες καί νά διαλύση ττρο-
«αταιλήψεις έττί διατί—ουμένων είς
δάρος τό>ν φορέων τής βιοιμηχανί
ιις άπόψετον —έκπορτπομένων έκ
διοϊ|)όρον κατειοθύνσεω'νι— ονγχρό
νως θε, νά θέση «αί τό δλον ττ.ρό
δληιμα είς την όρθήν καΐ
6άθΊν τού.
Άναφέρεται, ούτως δτι ή 6ιαμ>η
χανιά δέν συνιστά, απλώς, μίαν
δεδομιένην οίικσνομ ι.κιήν καί τταρα-
γωγΐκήν δραστη.ριότητα, άλλ' α¬
ποτελεί αύτη τον δυναιμϋκώτερον,
τράγιματι, τομιέα καΐ τό έτπκεν-
τρον δραστηριόοτης μιάς άνατττυσ
σομβκηςοΊκονοιμί'ας ώς ή Έλληνι-
*ή. αί δέ έπιτττώσεις της εκδη¬
λούται, πρός ό—όσας τάς κατευ-
θϋνσεις., Ή βιομηχανίαν διά τής
άνοπττύξεές της, όδηγεΐ είς άνακα
τοτάξεις τών αξιών καΐ είς τήν
δημιουργίαν νέον τοιούτων, ήτοι
είναι δημιοΐ'ργός κοινωνικάς μετα
οολής καϊ. ποοόδου. Ό άποφα-
θΊθτ,ικός αι'/τός ρόλος τής βιομη-
καΐ κοινωνικής ττροόδου,
είναι ιιόνον βέμα των φορέων
άλλά καΐ ττοΐ'χίλων άλλων
Συνιατά' ώς έκ τοδ
Τ°υ, εύβύνηνκ γεΐικωτιέραν τής οί-
διθμηχανΐ'κής καί σϊκονομικής α"/α
τττύξΐως, ώς καΐ είς ττ>νι έττισήιμαν
σιν «αί τήν έτπλογήν των βελτί-
στων ιμόσων διά τήν έττίλυσίν τω·/,
εΤκαι, κατά βάσιν, εύβύνηι και τής
Πολιτείας καΐ τής διοιμηχανίας.
Οί διομηχανοι είναι έκεΐνοι ο! ό-
τποΐοΐ φέρουν την ευθύνην των έ-
ττενδύσεων κ α! ουχί- ώς σιινήθως
ν^μίζεται, ή τπστωτική χρηιματσδό
τησις —διά την όττοίαν ττοιλλάκις
οί φοιρεϊς τής διομηιχανίας κατηγο
ροΰνται δτι κάμνουν κατάχρησιν.
Ή έγκρισις μιάς δανειοδοτήαεως
σι>·Ίστά, «ατά ββάσιν, άνεύθυνον
διά τόν έγκρίνοντα διοικητικήν
πράξιν, ένώ οί έττενθύοντες είναι
έκεΤνοι οί στΓθίοι φέροΐΛ; τόν κίνδυ
νόν τής έτηενι&ύσεως. ΈτΓίισιης, δέν
είναι δυνατόν νά άττοδίδωνται εύ-
θΰνκχι είς την βιομη,χανίαν διά τάς
είσαγωγάς, λόγω έΓττϊνδύσεων, αί
οποίαι, ώς σαχ^'ά τονίζεται, εχουιν
άρνη,τικά άτΓθτελέσιματα επί τού
έμττ^ρικοθ ίσοζυγίσΐΛ Κατά τόν Τ-
διον θε λόγον, δίν είναι δτ,νατον
μόνον τα ύττερ τής 6 ιομηχανίας κί
νητρα νά προ«αλούν αΰξηισΐ<ν τοΰ κοιΐΛ*>νιικοΰ κ.όσ*τους κια δχι τα κί-
τών ττλευρών, ώς πρός τούς εισ- -φωταερίου καί όβΊΐχείων) κατά
ττραοκτέονς είσαγωγικούς δασ.μοΰς. τόν μήνα Μάρτιον 1973, έν συγ-
Οί ττίνακες τώ·/ άνταλλοοκτέων ττρο κρίσει πρός τόν αυτόν μήνα τοϋ
ιάντων είναι έΊ»5εικτ,.κο1 (:αί ανευ 1972. Έξ αλλου κατά τό τρίμη-
τΓοσοο-τώσεων Ή έμ-ορ,κή σνμ νον ·,ανου -ου '. Μ (ου ,973
ογρφήν συμ^ίας ττληρωμώ δείκτ"ς 6νίίλθεν είς ε
μέσω των κεντ.ριικών τραττεζών, αί πιπεδον κατά 15.7 ύψηλότερον,
όττο·Ται θά έ<φράζω-/ται είς δολλά εν συγκρίσει μέ τήν ιδίαν τρίμη Ή έμ-ορ,κή ψωνια οχ<νοιδει/εται και άττο ■ηγ/ υ- θόντα κατά τόν μήναΜάϊον 1973 είς τό ίσόποοον των 7.982.498 δολλ., έναντι 5.378.375 τοϋ Μα ίου τοϋ 1972. ΕΝΤΟΝΟΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΔΡΑ- ΣΤΗΡΙΟΤΗΣ Αί έπενδύσεις ξένων καί έλλη ΧΡΗπΑΤΟΑΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤαΙ ΝΑ ΑΥΞΗΘΗ ΚΑΤΑ ΔΕΚΑ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟΝ ρ<χ, ττροιβλέττετοη δέ ή άναπρο- νόν περίοδον τοΰ έτους 1972. | νίκων ίδιωτικών έπιχειρηματικών σαρμογή τών τραττεζικών λογαρια οιμών κινήσεως τών κλήρι.κγ είς ττερίτΓτωσιν άνατπροσαρμογής τής ίσοτι.μίας τού δολλοορίου ενα,'τι τού χρικτοά Ναυτ,λιακή συμιφονία1: Αί ύττό τής ύττογραψείσης σιιμφωνίας προ δλεπόμ.εναι ριΛμ'ίσεις, ώς ττρός την ττροτίιμηαιν των σκαφών διά τάς έμττορειυιματιικάς μεταφοράς καΐ την παροχήν λ.ιιμΐνικών καϊ αλ λων διεΜκολύνοΐοον, λαιμιβάνουν ώς κριτήριθν τήν σηιμαίαν καΐ δχι τήν ίδιοκτησίαν έττΐ τού πλοίου. Πα- ρέχεται άμοιδαίως ή μ£ταΐχείρισις τού ιμάλλον εϋνοουιμιένου Κράτοκς δ.ά τά έμΐττορΐικά ττλοία άττό ττλευ ράς λιμ·ενιικιώνι διευκσλύ/σεων, ένώ τοιαύτη ρήτρα δέν άναγνωρ'ιζεται εΐίς τάς περιπτώσεις παροχής διευ κολύνσεως συνεπεία σωμιμετοχής έ- κήστης τών χωρών είς κήν ένωσιν. Άεροττορι.κή συμφωνίαι Π,ροδλέ- ττει την εγκατάστασιν άεροττορι- .κών γραμμών μέ δλας τάς σαμ.πα ραμαρτούσας διει«ολιύ.'σεις διά την εξυπηρέτησιν τής έναβρίου έ- πικοινωνίας. Όρίζονταΐ διά τής σαμΐφωνίας καΐ τά σηιμεΤα διελεύ¬ σεως τώ^ άερσττορ'ΐικών γραμιμώ.', ή έκ.μ'ετάιλλευσις τών οποίων θά ανατεθή έξ αμφοτέρων τών μίρών είς άεροττσρικ-ϊς έταιρείας. Ή ονμφωνία δεσμεύει τά συμοαλλό- μενα μέρη ώς τηρός τα τιμολότγια, διά τάς .μεταφοράς μέσω τών άε- ροπορικών γρα-μιμών, τά όττοΐα θά καΐθοιρίζωνται είς λογικά έττίττε δα καΐ κατόπιν κοινών συνεννοή- σεων. Ή άεροττθ'ριική σνιμφωνία τί θεται είς έφαριμογήιν ο—ό την ημέ¬ ραν τής ύτπ>γρακ(>ήις της.
ΗΛΛΑΞΕΝ ΑΡΔΗΝ Η ΔΟΜΗ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟ
ΜΙΛΣ
Ή έπιτευχθεΤσα κατά τά τελευ
ταΐα ετηι ταχεϊα οίκονομική πρόο
δος είς τήν Χώραν μας ύπογραμ-
.μίζεται είς ττρόσφατον αρθρον
τού Άντιττροέδρου τής Κυβερνή¬
σεως .κ. Ν. ΜακαρέζθΊ/·, δηιμοσιευ-
θέν είς τήιν Ίταλικήν έφΓ|μερί'5α
«•ΡΟΜΑ». Είς τό έν λόγω αρθρον
τού δ κ. ΆντιτΓρόιεδρος προβαίνει
είς μίαν δαβιοτέραν θεώρητιν καΐ
αντικειμενικήν έ<τίμ.ησΐν των οί- κονομι.κώγ σχέσεων καΐ τώ; μα<ρο π,ροθέσμ'μων κοινών σι-ίμψερόντων τής Ελλάδος «αί τής Ιταλίας, τενίζειι δέ, μ·εταιξύ άλλων, καΐ | τά εξής: «...Ή τταραδοσιαχή εί·κών τής πτωχάς καΐ γεωργικής 'ΕΞλλάδος ούδϊμίαν εχει πλέον σχέσιν μέ τήν ΤΓραγιματικότητα Ό χαρα- ΕΥΝΟΊ ΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ ΝΟ ΜΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ Άπό τήν κυκλοφορήσασαι ' 15- θήμερον Λογιστικήν Κατάστασιν τοϋ ένεργητικοϋ καί παθητικοϋ τής Τραπέζης τής Ελλάδος τής 15ης Μαίου 1973. προκύπτουν αί άκόλουθοι μεταβολαί των κυρι ωτέρων νομισματικών μεγεθών, έναντι τής 30ής Απριλίου 1973: — Αύξησις των είς χρυσόν καί εξωτερικόν συνάλλσγμα διαθεσί- μων τής Τραπέζης κατά 105,2 έ κατ. δρχ. ή 3.505.300 δολλάρια. — Αύξησις τοϋ πιστωτικοϋ υπο λοιπού τοϋ λογαριασμόν «'Ελληνι κόν Δημόοιον — Συγκέντρωσις Είσπράξεων καί Πληρωμών», κα¬ τά 835,9 έκατ. δρχ. — Αύξησις των χορηγήσεων τής Τραπέζης πρός τήν Οίκονο¬ μίαν καί τάς Τραπέζας κατά 695, 2 έκατ. δρχ. — Αί καταθέσεις ΤρσπεΖών καί Δημοσίων Όργανισμών παρά τή ΤραπέΖη τής Ελλάδος ηυξήθη¬ σαν κατά 2.941,6 έκατ. δρχ. — Ή κυκλοφορία τραπεΖογρομ ματίων παρουοίασε μείωσιν κατά 2.475,2 έκατ. δρχ. κεφαλαίων ένεφάνιοαν, κατά τήν περίοδον Ίανουαρίου - Απριλίου τρέχοντος έτους, έντονον άνοδι¬ κήν πορείαν καί άνήλθον είς λίαν ύψηλά έπίπεδα, έν συγκρίσει πρός τό αντίστοιχον 4μηνον τοϋ 1972. Συγκεκριμένως, κατά τήν συγκριτικήν ώς άνω περίοδον ε¬ πραγματοποιήθησαν αί άκόλουθοι χαρακτηριστικαί έξελίξεις: α) Ύπερεδιπλασιάσθησαν (αύ¬ ξησις 146,3Ρ/ο) τα έγκριθέντα νά είσαχθοϋν, βάσει τοϋ Ν.Δ. 2687) 53, ξένα ίδιωτικά κεφάλαια, άνελ θόντα είς 196700.647 δολλ. καί ύπερετετραπλαειάσθηοαν αί πρα- γματοποιηθεϊσαι έπενδύσεις τής ώς άνω κΰτηγορίας κεφαλαίων, άνελθοϋσαι είς 54.805.172 δολλ. 6) 'Ετριπλασιόοθησαν αί ύπα- χθεϊσαι είς τάς εύεργετικάς δια- τάξεις τοϋ Ν. 4171)61 νέαι ίδιω τικαί έπενδύσεις, άνελθούσαι είς 10.817.410.570 δρχ. γ) 'Υπερεπενταπλασιάσθησαν αί νέαι παραγωγικαί έπενδύσεις βιομηχανικών έπιχειρήοεων, διά τάς οποίας ενεκρίθη βάσει των διατάξεων το ϋΑ.Ν. 147)67 καί ΣυνεχίΖονται τα μέτρα κατά τής ύπερθερμάνσεως τής Οίκονο μίας. Σύμφωνα μέ ύπάρχουσες πληροφορίες, μέ νεώτερη άπόφα ση τής Νομισματικής 'Επιτροπής, καθορίΖονται τα άνώτατα όρια των πιστώσεων πρός τό ούνολο τής ίδιωτικής οίκονομίας, στό 10 % τοϋ ύπολοίπου των χορηγήσε¬ ων των έμπορικών ΤραπεΖών, μέ χρι τέλους Δεκεμβριού 1972. Τούτο αημαίνει, ότι στήν πραγμα τικότητα, περιορι'Ζεται δραστικά τό άνώτατο έπιτρεπτό δριο χρη- ματοδοτήσεως τής οίκονομίας καί περιλαμβάνονται στούς περιορι- σμούς καί τοιι,ρϊς χοΓ)ματοδοτ)|πε·- ως, πού μέχρι τούδε έξαιροϋντο όπως οί πιστώσειςπρός τό έξαγω γικό έμπόριο, πρός τό καπνεμπό ριο, τήν βιοτεχνία καί τήν βιομη χανιά γιά μακροπρόθεσμα δάνεια. 'Υπενθυμίίεται, ότι στίς άρ- χές τοϋ περασμένου Φεβρουαρί- ου, ή Νομισματική 'Επιτροπή κα- θώριοε άνώτατο όριο αυξήσεως των βραχυπροθέσμων χορηγήσε¬ ων τό 4% τοϋ ύπολοίπου των πι στώσεων, μέ τέλος Δεκεμβριού.. Εξαιροϋσε. όυως, τοϋ μέτρου τίς υακροπρόθεσμες χορηγήοεις, τίς έξαγωγές καί τήν βιοτεχνία. Διεπιστώθη, δυως, έκ τής αυξή¬ σεως τής χρηματοδοτήσεως. κα¬ τά τό πρώτο βμηνο τοϋ τρέχον- ΤΑΧΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ τοϋ Ν.Δ. 1312)72, ή χορήγησις τής οϊκονοιμιας... οι'κοιομίας ήλλαξεν αρδην λόγω ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Ε.Ο.Τ.' - ταχ£ιας έκβιομ.Γϊχανίσεως καϊ ΔΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΗΦΙ έ άύξ ΔΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΗΦΙ- ΣΟΥ Είς τήν εκτέλεσιν των έργων ΚΟΙΝΟΝΙΚΗ ΠΡΟΟ ΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Είς πρόσφατον αρθρον της υ¬ πό τόν τίτλον «έξ έτη προόδου είς τήν 'Ελλάδα» ή Αύστριακή ε¬ φημερίς ιΡίκτουντΖ» ύπογραμμί- Ζει τήν επιτευχθείσαν κατά τά τελευταία έτΓ) ταχείαν οίκονονομι κήν καί κοινωνικήν πρόοδον τής Χώρας καί συνοψίΖει τά έπιτεϋ- γματα τής Έθνικής Κυβερνήσε¬ ως, ώς ακολούθως: —."Αποκατάστασις τής έοωτερι κης γαλήνης καί ασφαλείας. — Έξάλειψις τής όνεργίας. —Τεραστία ανάπτυξις τής τού ριστικής κινήσεως. — Μικροτέρα διεθνώς αύξησις τοϋ δείκτου τιμών καταναλωτοϋ καί μικροτέρα άπώλεια τής άγορα στικής δυνάμεως τού νομίσματος — Μεγάλη άνοδος τών ίδιωτι- κών είς δραχμάς καί είς συνάλ- λαγμα καταθέσεων. — Σημαντική πρόοδος είς τούς τομεϊς τής δημοσίας διοικήσεως, τής παιδείας, τών συγκοινωνιών καί επικοινωνίαν. Έν κατακλεϊδι, ή εφημερίς το νι'Ζει Ιδιαιτέρως ότι ό Ελληνικάς ένερ- «ροράν άττό τού Υώς, όσον ποτέ άλλοτε, είς τό έ- άνοπττύξε ένισχύσεως υπό μορφήν έπιδοτή- σεως έπιτοκίου, άνελθοϋσαι είς 3.552.275.310 δρχ. ΜΕΓΑΛΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥϊΙΝ ΤΗΣ ΠΑΙ¬ ΔΕΙΑΣ Είς πρόσφατον άρθρον τοϋ όμε- ρικανικοϋ περιοδικοϋ «Δέ ΤΖουρ- ναλ οφ Κομμεροε», υπό τόν τί¬ τλον «δίδεται μεγάλη έμφασις είς τήν ποιοτικήν άνοδον τής Παι δείας» περιγράφονται αί πραγμα- τοποιηθεϊσαι είς τήν 'Ελλάδα, κα τα τα τελευταία έτη, πρόοδοι είς τόν έκπαιδευτικόν τομέα καί άνα λύονται οί στόχοι τής νέεις 5ε- τους περιόδου 1973 — 1977. Ειδικώτερον, είς τό έν λόγω άρθρον ύπογραμμί2ονται, μεταξύ άλλων, κα ίτά εξής: — Κατά τό 1973 διετέθησαν διά τήν Παιδείαν 800 έκατ. δολ· λάρια έκ τοϋ Κραπκοΰ Προϋπολο γισμοϋ. —Κατά την αρξαμένην 5ετίαν 1973 — 1977 αί δαπάναι διά τήν εκπαίδευσιν, θά τετραπλασια- σθοϋν. — Ώς ό Άντιπρόε- ήγεσίας καί άττοτελεΐ τού Κηφισοΰ, τΓροϋτπολογισθεισης ]969, ή συμβολή τής δει/τερογε- ποικοδομητικόν έργον τής Έθν ■"•ρόθληιμια θεσιμικώυ ιμεταβολών, ώς καί μιέτρων όρθής καΐ συνεττούς οί<ονομικής ττολιτιικής. 'Εττιζή — δαττόνης υψουις 60 έ.κ- δρχ.- προ χωρεΐ ό ΕΟΤ. Πρός τούτο προκη- ,ρύσσει δΐ}ιμόσ ι μειοδοτικόν δ·α- ι— εισέτι είς τόν ι γ^ιοιμόν, δα την ίσιν της^ μας ή τάσις νά διατιπτούν- ται ττερΐ τών τΓραγ.μάτω·/ τής 6ιο ΙΉχανίας ά~άψεις καΐ νά διαγρά^ άρχα καί κατευθύνσ"εις έ- 6άσει άορίστων καΐ μή ττ!λή.ρως διαγνώσεων. ■"Όστηρίιζεται, συιχνά, δτι έττιβάΐλ Ύ· τα-ι ή νέον δυναμικων καΐ νέων φορέων, χωρϊς γμ, ^ ραγωγ^ ή εκτελέσεως των εξής εργασιών: . ..^ έμφσΛ,ί4ει ταχείαν καΐ δ,ζυβέτη,σ.ς τής κοίτης καΐ ττρο- & ^ '&ν5ζ>Ον (10% τό 1971
της ττρωτογενους ττα-
Τά έκ τής βιομηχανίας
στα
καΐ
στασία τής παραλιοκής γεφωρας 12/7% τό 1972), ώς καί αί 6|0-
τοϋ Κητΐ"οϋ ιείς την περιοχήν τοΓι} μ.η,χανικαί έξαγωγαί (1972: 4 62
Φαλήρου. Ό διαγωνισμός θά δ'31 %) Άλλά κα! ή γεωργΐκή τταρο
ίπνθή την 13ην Ιουλίου έ.ε·, η- ν,,νή ϊνει ωσαύτως σημαντικώ
γωγή έχει ωσαύτως σημαντικώς
καΐ νά
οί
Φ-
■Όιαΰτα προτείνοντιίς καΐ την ίδιό
^1Τ« τοΰ κε(Γαι).αιουχου. 'Έλϊοχζ,.,
ιίΤΓ°οττ>ρί<εται, δτι είναι σκότπιμος Ι*ία «ατώλλιηλος άίνατΓ,ροσαρ,μογή κβ' διάρθρωσ-ις των 6ιοιμηχσνι*ών χωρΐς, δμως, νά δίθίται τις είς τά έρωτήιματα, 1(1 Λποία «ι ύποδείξρις αίτηιι γεν ν***. Κα! έρωτάται, ττοΐα; εΤναι τα ττλέον τΓροσφορα καΐ άποτελε- συατι*ά ιμέτρα, 5 ά τούς ούτω τι σκοττούς; Είς ττοιαν ν° μέραν Παρασικευήν «αι ώραν 1 Ι. συξηθή, είς τρστκον ώστε νά κατα- 30 — 12- είς τά κεχτρκιά γρα-1 στ- ή Έ,λλάο αύτάρκης είς ττολ- λά ττροϊΟΜτοι, ως ό σΐτος, δρυζα, αξ, σά<χαρις κλπ., τά όττοία καΐ νά προστε φεια τού ΕΟΤ. Στοιχεία τής μελέτης καί τεύχη | δημοτρρασίας εύρίοκονται είς τήν( θ ω έδοένων οί διάθεσιν ένδιιαφερομένων, οί πλείστα δλλα δυνβμι,κά ττροϊ ΤΖ τβαιν, λ.χ,, τό έχτκχιδευτικόν Ρ°ζ σύ»τηιμα τταράγει στελέχη ίκανά τά ν€α έπιχειρη- σχτιματα, ττοΤαι εΤναι α! είς τόν καθορι- τών κινήτρων, πσίοι οί έττι- ιμίνοι ττειριορισιμ/ο!, κ.ο.κ. πλήιρους καΐ άρ- άφορώσης είς την δλων των προδληιμάττων τής θΊιόν Τετάρτην, Πρή ,Υ,ρας' Π ε"ως 12 έναντι κατ«6ο- λής 300 δρχ·, άνά τειοχος. ΚΟΡΈΑ ότρσίοι δύνανται νά τά παραλαμ- οντα ε;ς τα μέΧΡι ττρό τινος ττα- 6άνουν έ< -ού ΕΟΤ (6' όροφος, ρα,5οσια<ά έξαγώγιιμα τοιαύτα...». ------ · - Α -'ραν, ι άπό 3 000 ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΠΛΟΙΑ ΥΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ Ό άριθμός των ύττό "Ελληνικήν σημαίαν, έμττοιρικών ττλοίων άνήλ- Θγ την 3Οήν Μαΐου 1973, είς 3. 000, ,μέ όλικήν χωρτ)τικότητα 21. Ο00.0Ο0 κόρων. Οΰτως, έναντι τοΰ 1966, εσημειώθη αύξησις κα¬ τά 1.261 πλοΐα, ολι,κής χωρητικό τητος 13.143.582 κόρων. 'Επ' εύ<αιρία τής έγγραφής τού τρισχιλιοστοΰ τιλοίου είς Έλληνΐ'κά νηολογια ό Προε5ρος τής Έλλη·νμ<ής Δημοκρατίας :<αϊ ΠρωθυτΓθυιργός κ. Γ. Πατταδόττου- λος άττένειιμ€. κατά την διάρκειαν επισήμου τελετης, τιιμητικάς δια>
ου
Έμπορική αποστόλη τής Νοτί¬
ου Κορέας άναμένεται μεθαύριο
στήν Άθήνα, γιά τήν υπογραφή
Ιδιωτικήν έμπορικών ουμβολαίων
μέ "Ελληνες ενδιαφερομένους.
Συγκεκριμένα, τα μέλη τής άπο-
στολής, ένδιαφέρονται γιά τήν έ-
ξαγωγή οτή χώρα μσς σειράς προ
,ώντων καί κυρίως κατεψυγμένων
κρεάτων.
νούς τταρ<ΐγωγής είς τόνι σχη,ματι κής του Κυβερνήσεως. σμόν τοΰ έθνκοΰ ττροίόντος εΤνα ΤΕΛΕΪ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΟΣ & ΚΙΝΑΣ Μεταξύ Ελλάδος καί Λαϊκής Δημοκρατίας τής Κίνας ήρχισε προσφάτως ή διεξαγωγή ήμιαυτο μάτου έπικοινωνίας ΤΕΛΕΙ, τό κόστος τής οποίας άνέρχεται είς δρχ. 288,90 άνό τρίλεπτον. ΥΠΕΓΡΑΦΗΣΑΝ ΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙ¬ ΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΝΕΟΥ ΔΙΎ1- ΛΙΣΤΗΡΙΟΥ Κατόπιν ύπογραφείσης (την 10ην Μαΐου 1973) συμβάσεως μετά τής Διεθνοϋς Έταιρείας «Φόστερ - Ούήλερ», αύτη άνέλα- 3ε τήν κατασκευήν, είς τήν περι¬ οχήν Πάχης Μεγαρίδος, τοϋ Διϋ- λιστηρίου «ΣΤΡΑΝ» έτησίας δυ- ναμικότητος 6 έκατ. τόννων άρ- γοϋ πετρελαίου. Έξ άλλου, διά τήν κατασκευ¬ ήν τών λιμενικών έργων καί έγ- καταστάσεων τοϋ έν λόγω νέου έλληνικού διυλιστηρίου υπεγράφη (τήν 7ην Μαίου 1973) ετέρα συμ βάσις μετά τής Ίταλικής έταιρεί άς «Μικοπέρι·. Σημειωτέον, ότι μία έκ τών προβλεπομένων προ- βλήτων θά είναι έξοπλισμένη κα¬ ταλλήλως ώστε νά δέχεται όπερ καρέίος, ιδιαιτέρα έμφασις θά δο θή είς τήν ποιοτικήν βνοδον τής Παιδείας. ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΝΤΙ ΝΕΝΤΑΛ ΜΠΑΝΚ ΕΙΣ ΠΕΙ¬ ΡΑΙΑ Την 14ην Μστου 1973 εγένον το είς Πειραια τό έγκαίνια τοΟ ύ- ποκαταστήμοτος τής νέας μεγά- λης Άμερικανικής ΤραπέΖης «Κο ντινενταλ Μπάνκ», ή όποϊα έπεκ- τείνει σταθερώς τάς δραοτηριότη τάς της είς τήν 'Ελλάδα. ΑΥΞΗΣΙΣ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΕΛΛΗΝΙ¬ ΚΟΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΩΝ Τά προϊόντα τής έλληνικής χει ροτεχνίας καί καλλιτεχνικής βιο άσυναγώνιστα άπό πλευ ποικιλίας καί τι μών, συγκεντρώνουν τήν προτίμη σιν τοϋ ξένου καταναλωτικοΰ κο νού είς τάς άγοράς τοϋ έξωτερι κου. Συγκεκριμένως, κατά τό 197: εξήχθησαν είς διαφόρους χώρας έλληνικά χειροτεχνήματα καί εί δή βιοτεχνίας καί Ααϊκής τέχνης συνολικής όξίας 531.721.754 δρ. έναντι 426.708.555 δρχ. τοϋ Ι#71 καί 64.440 δρχ. τοϋ 10β£ τος έτους. δτι τό οριο αύτό είχε μέν τηρηθή, άλλά τό σύνολο τής χρηματοδοτήσεως έχει αυξηθή κυρίως λόγω τής συνεχίσεως ά- νόδου των μακροπροθέσμων πι¬ στώσεων πρός τήν βιομηχανία καί τήν βιοτεχνία, καθώς καί τούς άλλους κλάόθΓς -[θΰ έσωτερι.κοϋ εμπόριον. Τούτο θεωρήθηκε σάν ένα αϊ- πο αΟΕήσεως τής ρευστότητος καί εκρίθη σκόπιμο νά υπαχθή υ¬ πό αύοτηρότερο έλεγχο. Έτσι, τί θεται μέν τό μεγαλύτερο δριο αύ ξήσεως 10%, τό όποίο, δμως, έ- πεκτείνεται σέ δλες τις μορφές χρηματοδοτήσεως, εξαιρέσει I- σως των χορηγήσεων πρός τήν άγροτικη οίκονομία. "Αν ληφθή Οπ' όψη δι ι τό 1972 το ούνολο των χορηγήσεων των έμπορικών Τραπεϋών πρός τήν ί- διωτική οίκονομια αύξήθηκε κατά 23%, στό ϋψος των 89,6 διοεκα- τομμυρΐων δραχμών, δηλαδή κα¬ τα 16,8 δισεκατομμύρια δρχ. καί έντός τοϋ πρώτου 3μήνου κατά 1,5 δισεκατομμύρια δρχ., τότε μέ χρι τέλους τοϋ βτους ή αυξήση της χρηματοδοτήσεως δέν πρέπει νά υπερβή τα 7,5 δισεκατομμύρια 6ρχ., δηλαδή νά σημειώση μιά μείωση τοΟ ρυθμοθ αυξήσεως κα¬ τά 55% καθ' δν χρόνον οί χρημα τοδοτικές άνάγκες των έπιχειρή- σεων θά βχουν αυξηθή, σέ τρε- χουσες τιμές, αίοθητά. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΡΑΒΟΣΙΤΟΥ Γιά τήν εξασφαλίση πλήρους επαρκεΐας Ζωοτροφών, απεφασί¬ σθη ή προκήρυξη διεθνοϋς διαγω νισμοϋ γιά τήν προμήθεια 850. 000 τόννων άραδοοίτου, μέ τμη ματικές παραλαβές μέχρι καΐ τοΟ μηνός Ίουνίου τοϋ 1974. Έξ όλλου, υπό τής Έπιτροπής Οίκονομικών 'Υποθέοεων απεφα¬ σίσθη ή ταχεϊα είοαγωγή 2.000 τόννων φασιόλων καί 2.000 τόν¬ νων φακής, πρός ενισχύση των άποθεμάτων τής χώρας. ΠΑΡΕΤΑΘΗ ΜΕΧΡΙ 31)12)73 Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ ΝΙΑΠΡΑ- ΓΜΑΤΕΥΣΕΩΣ ΑΛΕΤΟΧΩΝ Ε ΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ Παρττάβη μ£χρι τής 31 εις Δε- Λΐ.υ5ρίου έ.έ.· ή ίσχύς της άττοφά <τεως, διά τής οποίας άτταγορεύε τα: ή διατΓραγμάτεΐΛσις μετοχών έττί ττροθεσιμία καΐ μβταφορα, τ&τ' είς τό Χρηματιστήριον Αθηνών διαπραγματευομένων μετοχών, Ή απαγόρευσις άψορά τόσον τάς τρατΓ3ζι«<άς, όσον καΐ τάς μετοχάς των λοιπών σνωνύμων έταιρειών. Σχετική άττόψασις, ύττεγράφη υ¬ πό τοΰ ύττοΐιργού Έθνικής θίκο- νομίας, κατόπιν γκωμαδοτήσεως τής διοιχούσης έττιτροπής τού Χρη.ματισττ}ρ!ου "Αξιών Αθηνών. ΑΥΞΑΝ0ΝΤΑ1 ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΠΟ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ Αύξάνονται άττά 1ης "Ιουλίου έ.έ. τα έπιτό<ια των καταθέσεω'·· κατά 1,5 ιμονάδα, άττό 5·5—6% σέ 7-------7,5% καί τα έττιτό<κια χορηγήσεων κατά 2 ιμονάδες- σέ 8% γιά τίς έξαγωγές, σέ 10% γιό τίς τπστώσΐΐς ττρό'ς την βιο- μηχανία «αί την βιοτεχνία καί σέ 13% γιά τό είσαγωγΐ'κό έ,μττό- ριο- Έξαιροθνται τής αυξήσεως τα έττιτόκια χορηιγήσΈων ττιρος τούς άγρότες, ττού τταρα·μ'ένουν ά- μετάιβλητα στά έττίτΓεδα των 2 εως 6 .μονάδων. αναλόγως εΐδους δα'.'είου. ΣχετΓκή άττόφαση έλαβε ή Νο- ,μΐισματ!ΐκ·ή Έτητροττή., ή όττοία σι/νήιλθΐ, ύττό τήν τπροεδρία τού άντιττροέ5ρου τής Κυβερνήσεως κ. Νικ. Μακαρέζοι», την ττερασιμ£ντ| Παρασκΐυή καΐ άσχολήθηκε μέ τό θέμα, κατότΓΐν είσηιγήσεως τής Τραττέζης τής Ελλάδος. Σιτμτρληρ«ιματι.κώς εγνώσθη, δΤ| αύξάνονται καΐ ι ά έτπτάκια των στεγαστικών δανε!ων( άττό 7%— 8% σέ 9%—10%, εξαιρέσει των δανείον έργατιχ,ής καΐ λαϊκής κα τοιικίας» ένώ οί δανειοδοτούμΐΕ·,Ό' γιά είσαγωγή συναλλάγιματος, μέ χρι 2 έκατοιμιμυρίων δρχ., ττρός ίσότΓοσο αύξηστν των διαθεσίιμον των γιά την άνέγερση οίκοδθιμώ"/, έττιβαρύνονται .μέ 2 άκάμη μονά- δες- άττό 8% σέ 10%. Σχετΐ'χώς ιμέ τή.« άττοφασισθεΐ- σα αυξήση, σκοπός τής όττοίας είναι ή ασκήση άντιτπληιθωριστι- «ής ττολιτικής καί ανασχεσείος των χρηιματοδοτήσεων, άητό αρμο¬ δία κυτΓερνητιική ττηγή ανεκοινώθη σαν τα εξής; «Μ:τά τή^ι διαττίστωσιν των έκ τάκτως ύψηλώ-/ κερδών άριθμού με γόίλων έττιιχειρήσεων κατά τό 1972, ή Κυβέρνησις εκρινε δίκαι Ον δττως, μέρος αυτών διατεθή είς 1ικ<χνοττοίησΐϊ/ των καταθετών, οΐτινες δ'ά των άττοταμιευμ'άτων ταν διηΛχάλυναν την δηιμιουιργ ίαν «αΛ δνετον λειτουργίαν των έττι- χ·ειιρήσεων. Άττεφασίσθη> όθεν ση-
,μαντική αύξησις των έτπτοχίων
των καταβέσεων καί αντίστοιχος
ΰψωσις των έττιτοκίωι; χορηιγήσε-
ων».
"Υπενθυ,μ ίζεται δτι τα έττιτό<ια των καταθέσεων είχον αυξηθή την 9η Μαΐου έ.ε. κατά 0,50 — 0,75 τής μανάδος, χωρίς, δμως, τταράλληλη αυξήση τού τάκου των χορηγήσεως ττρός τήν Ρδιωτική αί ■κοναμία, ιμέ τό δικαιολογη.τικό τής μή έττι βαρύνσεως τού κόστοιτς καΐ τής δυσχεράνσεως των έττενδύ σεων. ΕΊχε, μάλιστα, δηλωθή, ό¬ τι «περαιτέρω μεταβάλη των έττιτο κίων χορηγήσεων κα! καταθάτεω/ δέν άντΐιμετωττίζεται>· Έξ άΊλλοο,
την 4η Ίοννίοκ εΤχαν αυξηθή τα
έτΓΐτόκια καταθέσεων μερικών κα-
τηγοριών σέ σνκάΊλΛαγιμα, ττού Ε¬
φθασαν άτηό 6<75% (ταμιευτηρι¬ ον) €ως 8,5% (ύττο ττροβΒσμία 2 έτών). Τα έπιτόκια αύτά παραμέ νοΐΛ/ άιμιετάδλητα. ΈπΓίση*;, στά τέλη Μαΐου εΤχε αυξηθή καΐ τό ά ναττροιειξοφίλητιικιό έττιτόκιο άττό 6·5% σέ 7,5%. Τα νεα μέτρα αυξήσεως των έ- ττΐττχίοΛ' κρίνονται σαν έττιβεβλη- μένα γιά τήν έλ^άρρυνση τών κα ταθέσίων, σί όττοΤες εΤχαν σηιμειώ σει τελευταίως κάμψη τής άνό- δου των. Έικ τής γενναίας αύξήσε ως ττού δόθηκε, ή άτηόδοση τών ■καταθέσεων, ή όττοία εΤ«ι καΐ άφορολόγητη, αύξα'/εται σέ 10 καί πλέον τοίς εκατόν, ϊ&κ; 17, 5%. Ή παράΊλληλη αυξήση τοΰ τό- «αυ τών< χορητγήσεων. ή όττοία θά περιλαμβανη καΐ τίς μακροττρόθε σμες δοη«ιακές συ,μβασεις, έχτός άν διοφορΐτιικά έχη συμ<|)θνηβί> με
ταξύ δανειολήτπΌΐι καΐ χορηιγού-
σης ΤραττέζτΓς, είναι δχι μόνο ττα
ρακολούβηιμα τής άνόδον» τού κό-
στους των καταθέσεων γιά τίς
Τράπτεζες, Λλλά καΐ ,μέτρο ττερι-
οτολής τής χρηιματοδοτήσεως, έφ'
όσον τελι,κά τό έττπτεδο άνοδοι;
τών τιμών δέν ύτπε>ρ6αίνει τό μέ
σο ύψος τού κόστους τού χρήμα-
τος γιά τις δανειοδστούμενες έττι
χειρήσεις.
ΕΥΝΟΊ'ΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ΙΣΟΖϊΠΟΥ ΠΛΗΡΩΜΩΜ
Αί σημειωθεϊσαι κατά τό τρίμη
νον Ίανουαρίου — Μαρτίου 1973
κυριώτεροι έξελίξεις εής τό ίσο
ίύγιον πληρωμών τής Χώρας, έ-
χούν ώς ακολούθως:
1. Αί έξαγωγαί άνήλθον είς
277,7 έκατ. δρχ., ήτοι εσημείω¬
σαν έναντι τοϋ αυτού τριμήνου
τοϋ 1972, ραγδαίαν άνοδον κατά
37,6% οφειλομένην είς τήν αΰξη
σιν τών έξαγωγών δλων τών κατη
γοριών έξογωγίμων προϊόντων
καί συγκεκριμένως: τών γεωργι-
κων - κτηνοτροφικών καί άλιευτι-
κών (κατά 36,2%) ώς καί τών
έλληνικών προϊόντων μεταποιή
οεως (κατά 43,1%).
Έκ τών προϊόντων τής μεταποι
ήσεως, ιδιαιτέρως έπισημαίνεται
ή έξαγωγική έπίδοοις τών προϊόν
των τών γεωργικών βιομηχανιών
(αύξησις 80,4%), κλωστοϋφαν-
τουργικών (75,4%), χημικών καί
φαρμακευτικών (26,9%), είδών
έκ μετόλλου (95,1%), ύποδημά-
των καί είδών έκ δέρματος (109,
1%)· καί όργάνων έφαρμογής ή-
λεκτρισμοϋ (80,5%)
2. Αί είσαχωγαί (πληρωμαί
καί έμπορικαί πιστώσεις) άνήλ¬
θον είς 764 έκατ. δολλ., ήτοι έση
μείωσαν έναντι τοΰ ίδίου τριμήνου
1972' αύξησιν κατά 43,1%. Χά
ρακτηριστικόν τής αίσθητής ταύ
της αυξήσεως τών είσαγωγών εί¬
ναι ότι αύτη δέν όφείλεται είς ά¬
νοδον τών είσαχθέντων βιομηχα
νίκων είδών καταναλώσεως (τα
όποϊα ηυξήθησαν μόνον κατά 24,
8%), άλλά είς ταχυτέραν άνοδον
των είσαγωγικών κεφαλαιουχικοΰ
έξοπλισμοϋ, πρώτων βιομηχανι¬
κών ύλών καί άργοϋ πετρελαίου.
Ή άξία τών αγαθών αυτών άνήλ
θεν είς 426 έκατ. δολλ., ήτοι κα
λύπτει τό 56% τών συνολικών εί
σαγωγι&ν τΓ]ς Χώρας.
Ειδικώτερον, αί είσαγωγα'ι κε
φαλοιουχικοϋ έξοπλισμοϋ άνήλ¬
θον είς 231,8 έκατ. δολλάρια, ή¬
τοι εσημείωσαν αύξησιν κατά 49,
1% γεγονός το οποίον είναι εν¬
δεικτικόν τής συνεχοϋς άνόδου
τής έπενδυτικής δραστηριότητος
είς τήν Χώραν.
3. ΑΙ είσπράξεις έξ άδήλων πό
ρων, έμφανίσασαι άξιόλογον αϋξη
σιν (κατό 29,4%) άνήλθον είς
386,9 έκατ. δολλ., έναντι 299
έκατ. δολλ. τοΰ άντιοτοίχου τριμή
νού τοΰ 1972 Άναλυτικώτερον,
είς τάς κυριωτέρας κατηγορίας
άδήλων ι-Ισπράξεων, εσημειώθη¬
σαν αί άκόλουθοι έξελίξεις:
α) Τό τουριστικόν ουνάλλαγμα
ανήλθεν είς 60,3 έκατ. δολλ. (αΰ
ξησις 34%) .
β) Τό ναυτιλιακόν ουνάλλα¬
γμα ανήλθεν είς 126,8 έκατ. δολ
λάρια έναντι 93,7 έκατ. δολλ.
(αύξησις 35,4%)
γ) Τό μεταναστευτικόν συνάλ
λαγμα ανήλθεν είς 139,5 έκατ.
δολλ., έναντι 119,8 έκατ. δολλα
ρίων τοΰ ίδίου τριμήνου τού 1972
(αύξησις 16,5%)
4. Ίκανοποιητική υπήρξεν έξ
άλλου, ή εξέλιξις είς τήν είσροήν
τών πάσης φύσεως κεφαλαίων έκ
τοϋ έξωτερικοΰ, τα όποϊα άνήλ
θον ουνολικώς είς 316,2 έκατ.
δολλάρια έναντι 218,3 έκατ. δολ
τού άντιοτοίχου τριμήνου τοΰ
1972 (αύξησις 44,9%)
Ιδιαιτέρως έπισημαίνεται έν
προκειμένον, ή περαιτέρω οταθερά
καί ταχεϊα άνοδος τής είοροής ε¬
λευθέριος μετατρεψίμου συναλλά-
γματος διά τάς έν Ελλάδι καταθέ
σεις τών έν τώ εξωτερικώ διαβι-
ούντων καί εργαζομένων Έλλή¬
νων. Οΰτως, έντός τοϋ τριμήνου
Ίανουαρίου — Μαρτίου 1973, εί
σερρευσαν 103,2 έκατ. δολλάρια
ή ποσόν κατά 66,7% ύψηλότερον
τοϋ είσρεύσαντος κατά τό αύτό
τρίμηνον τοΰ 1972.
5. Τελικόν άποτέλεσμα τών ώς
άνω έξελίξεων είς τάς εξωτερι¬
κάς συναλλαγάς τής Χώρας, υ¬
πήρξεν ή περαιτέρω ενίσχυσις
τοϋ ουναλλαγματικοϋ άποθέματος
τής 'Xώρα^, τό οποίον ανήλθεν
κατά τήν 31 ην Μαρτίου είς 1.
064,5 έκατ. δολλ. έναντι 517,1 6
κατ. δολλ. κατά τήν Ιδίαν ήμερο
μηνίαν τοϋ 1β72.
ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΜΕΙΩΣΙΣ
ΓΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ
Κατά τό πρώτον τρίμηνον Ία
νουαρίου — Μαρτίου 1973, ο! μο
νιμως μεταναστεύσανιες "Ελλη¬
νες ύπήκοοι, άνήλθον είς 5.570
ήτοι, είς επίπεδον κατά 38,9% χά
μηλότερον, έν συγκρίσει πρός τήν
αντίστοιχον περίοδον τοϋ 1972.
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡλΦΙΚΩΝ
ΕΚΘΕΣΕΩΝ
Την 2αν Ιουλίου 1973 καί ώ¬
ραν 6.30 μ,μ. έν,εκαινιάσθη είς τό
'Τποχατάστημα Πύργου Αθηνών
τής Τραπέζης Πίστεως Μεσογεί-
ο>ν 2, έκθεσις φωτογραφιων των
κ.κ. Ι. Αποστολίδη, προυσταμέ-
νου τής Γραμματείας τής Άσφα-
λιστικής 'Ετανρίας «Η ΕΜΠΟΡΙ
ΚΗ» καί Ζ. Στέλα( Προϊσταμέ-
νου τοϋ τμήματος καταθέσεων καΐ
συναλλάγματος τοΰ Καταστήμα-
τός της Πύργου Αθηνών.
Ό κ, Ι. Αποστολίδης είναι μέ
λος τής Φιοτογραφικής Έταιριας
(Ε.Φ.Ε.). "Εχει τιμη&η μέ τόν τί
τλον Α.Φ.Ι.Α.Ρ. καΐ έβραέεύθη
είς πολλάς έκ&εσεις έσο)ΤίρικοΟ
καί έξ(οτερικοΰ.
"Ο χ. Ζ. Στίλλας ίίναι μέλος
τής Φθ)τογραφικής Έταιρία; (Ε.
ΦΕ.). Έτιμήθη μέ τούς τί-τλους
Α.Φ.Ι.Α.Ρ. καί Ε.Φ.Ι.Α.Ρ. καΐ
μέ πολλά χουσά καί άργυρά με-
τάλλια σέ Διεβνεϊς ίκθέσενς έσω-
τερικοΰ καί έξωτερικοΰ.
Ή έκθεσις θά διαρκέση επί τρί
μηνον.
ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
ΠΑ ΤΗΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ
'Αναμένεται έντός των προσε
χών 2 γ3 ημερών ή ανακοινώση
αποφάσεως των νομισματικών άρ
χών, εν όψει τής λήξεως τού
πρώτου βμήνου, γιά την περαιτέ¬
ρω πορεια των νομισματικών με
γεθών^ κατά τό ύπολοιπο τμήμα
τοϋ έτους.
ΎπενθυμίΖεται ότι την 30ή Ιου
νίου 1973 λήγει τό έπιτρεπτό πό
σοστό προσαυξήσεως 4% τοϋ ύ-
πολοίπσυ των βραχυπροθέομων πι
οτώσεων των έμπορικών Τραπε-
2ων μέ 31.12.1972, πρός την ί-
διωτική οίκονομία,, εξαιρέσει των
έζαγωγών καί τής χρηματοδοτή-
σεως των παγίων έγκαταατάσεων
Λήγει, έπίοής, τυπικά καί ή άνα-
στολή άποδοχής αιτήσεων καί πά
ροχής νέων έγκρίσεων στεγαστι-
κών δανείων καί πιστώσεων πρός
άνέγερση οίκοδομών γιά όποιαδή
ποτε χρήση, πού φαίνεται ότι θά
παραταθή τουλάχιστον μεχρι τέ-
λους τοθ έτους 1973.
ΈΕ άλλου, άπό 1ης Ιουλίου
1973 τίθεται, έν ισχύϊ ή ορισθεί¬
σα μέ την ύπ' αριθ. 63)29.12.72
απόφαση τής Νομισματικής Έπι-
τροπής,, ύποχρεωτική σχέση ίδί-
ων πρός ξένα κεφάλαια, ή όποία
θά πρέπει νά είναι τοϋ λοιπού
I-
ση πρός τό 30% γιά τίς ίδιωτικές
έπιχειρήοεις, των οποίων ό συνο
λικός τραπεΖικός δανεισμός υπέρ
6αίνει τα 50 έκατομμύρια δρχ.
Άπομένει νά διευκρινισθή έντός
των ημερών πώς νοεϊται ή ύπο¬
χρεωτική υχέση ίδίων καί ξένων
κεφαλαίων, ή όποία, ώς γνωστόν,
6ν δέν πληροϋται, θά διακόπτη
την χρηματοδότηοη. "Αν δηλαδή
κατά πασά, επί νέας χρηματοδο-
τήσεως λ.χ. 10 έκατομμυρίων δρ.
τα ιδία κεφάλαια θά πρέπει νά
είναι τουλάχιστον 3 έκατομμύρια
δρχ. ή 3,9 έκατομμύρια δρχ. (τό
30% των 13 έκατομμυρίων δρχ.
τής συνολικής έπενδύσεως).
Έν τούτοις, η προθεομία προ-
οαρμογής τής σχέσεως ίδίων
πρός ξένα κεφάλαια, πού λήγει
την 31.3.1975, οτήν πραγματικό
τητο θ' αρχίση νά τρέχη στό τέ-
λος τοϋ έτους, όπότε θά ύπολογι
αθή ή άνοδος τοϋ άνεξοφλήτου
ύπολοίπου τοϋ τραπεζικου δανει-
σμοϋ, γιά τα μακροπρόθεσμα δά·
νεια. Έντός τοϋ πρώτου 3μήνου,
τοϋ προοεχοϋς έτους θά πρέπει
νά γίνη ή άναπροσαρμογή μέ αυ¬
ξήση τοϋ μετοχικοϋ κεφαλαίου
των ύποχρέων έπιχειρήαεων.
ΎπενθυμίΖεται ότι βάσει προπ
γουμένων άποφάσεων τό 45%
τής αυξήσεως των μακροπροθε-
ομων δανείων των καί τό 35%
τοϋ βραχυπροθέομου δανεισμοϋ
των έπιχειρήσεων θά πρέπει νά
καλύπτεται μέ αυξήση τοϋ μετο-
χικοΰ κεφαλαίου, έφ' δοον ή σχέ
αη ίδίων πρός ζ,ένα κεφάλαια εί
ναι μέχρι 10%. Σέ περίπτωση πού
είναι άπό 10 έως 30% ,τό ποοο-
στό εκδόσεως τοϋ νέου κεφαλαί
ου θά πρέπει νά καλύπτη τό 30
καί 40% τοϋ βραχυπροθέσμου κα'ι
μακροπροθέομου άντιστοίχως τρα
πεΖικοϋ δανεισμοϋ.
Λήγοντος τοϋ Ίουνίου, συνε-
πώς, δέν πρέπει κατ' αρχήν νά
άναμένεται ή έξαγγελία νέων μέ
τρών περιστολής τής ύπερθαλλού
σης ρευστότητος,, άλλά μάλλον
ίσχυροποίηοη τής δράσεώς των,
διά τής παρατάσεως των, καί έν-
δεχομένως διά τής εντάσεως των.
Οί νομισματικές άρχές φέρονται
άποφασισμένες νά περιστείλουν
την ύπερθέρμανση απλώς μέ συ-
στολή τής χρηματοδοτήσεως τοϋ
ίδιωτικοϋ τομέως, ένώ διαπιστοϋ
ται, ότι ό δημόσιος τομεύς, λόγω
περικοπής των κρατικών δαπανών
παρουσιόΖει αύτάρκεια πόρων.
Ένδεχομένως, όμως, νά ύπάρ-
ξουν όρισμένες διαρρυθμίσεις ό¬
σον άφορά στά έπιτόκια, τόσο
των χορηγήσεων όσο κα'ι των κα
ταθέσεων.
Λιαπιστοϋται δηλαδή ότι ή νέα
νομισματική πολιτική, πού άκολου
θεϊται, πιστεύοντας άκράδαντα
στήν άντοχή τής έλληνικής οίκο-
νομίας, σάν κύριο μέλημά της έ-
χει την προστασία των λαϊκών ά-
ποταμιεύσεων καί τοϋ διαθεσίμου
είσοδήματος των πενεστέρων τά-
Εεων άπό τής κερδοσκοπίας καί
των αδικαιολόγητος άνατιμήσεων
πού προκαλοϋν ψυχολογικές επι
δράσεις. Οί νομισματικές άρχές
ύποοτηρίζουν ότι ή παροϋσα έξαρ
οη τιμών καί άγοραπωλησιά,ν εί-
δών καταναλώσεως όσο καί έπεν
δύσεων θά παρέλθη ούντομα, ευ¬
θύς ώς άποκτασταθή, όπως έλπί-
Ζεται, ήρεμία στ'ις άγορές τοϋ έ
Εωτερικοϋ καί κυρίως στήν διε-
θνή όγορά συναλλάγματος. Καί
τότε ό ρυθμός των ουναλλογών
θά ξαναβρή τόν συνήθη παλμό
τού, οτό έσωτερικό, έπηρεαΣόμε
νος μόνον εύνοϊκά άπό τόν δυνα
μισμό τής έλληνικής οίκονομίας.
Στό μεταξϋ δμως — ύποστηρίΖουν
πάντοτε οί πηγές αύτές— χρειά-
Σεται δχι μόνο ψυχραιμία κα'ι βέ
βαια, άποθερμαντικά νομισματικά
μέτρα, άλλά καί ίδιαίτερη προσο
χή, νά μή επιτραπή ή ασκήση κερ
δοσκοπίας είς βάρος τής λαϊκής
άποταμιεύσεως καί τής καταναλώ
σεως.
Λέγουν χαρακτηριστικά γιά τό
θέμα τής ενδεχομένης ανατιμήοε
ως τής δραχμής, έναντι τοϋ δολ
Λαρίου, ότι ανεξαρτήτως των τε-
χνικών δυσχερειών που περικλει
εί η άποδέσμευση από την ίσοτι·
μια, 30 δρχ 1 $ ΗΠΑ, (π.χ. μέ
ποιο νόμισμα θά συνδεθη και πώς
θ' αποφύγη τις περιπέτειες τής
ελευθέρας διακυμάνσεως, πό"
προοφατα δοκιμασε το ιταλικό νό
μισμα, ή λιρεττα) ή παροϋσα ίοο
τιμια ευνοει την εισροη κεφαλαί¬
ων σέ συνάλλαγμα. Άποτελεομα
είναι η αυξηιαη των συναλλαγμα-
τικών άποθεμάτων στά 1.156 έ-
κατομ. $ περίπου, ή μεταοτροφή
καί ή άνακατανομή των είσαγω-
γών, απο τή Γερμανία —τής ο¬
ποίας τα προίόντα καθίστανται ά-
κριβωτερα — πρός τίς ΗΠΑ κα'ι
την Βρεταννία, των οποίων τα
κεφαλαιουχικά άγαθά, έξ ισου κα
λά ποιοτικώς καθίστανται για την
έλληνική άγορά φτηνότερα, καί
ενισχύση τοϋ τουριομοϋ καί των
έξαγωγών (Σ.Σ. καθ' ό μέτρο
δέ άπαγορεύονται). Συγχρόνως,
μια άποδέσμευση θά εΐχε άγνω-
στα καί άπροσδιόριστα άποτελέ-
σματα επί των συναλλαγματικάς
διαθεοίμων, των οποίων τό μέγα
λύτερο μέρος είναι καί έξακολου
θεϊ νά είσρέη σέ δολλάρια. ΚαΙ
ύπενθυμίΖουν οί κύκλοι αύτοι, τό
προηγούμενο τοϋ 1932, όταν ό τό
τε πρώτος διοικητής τής Τραπέ¬
ζης τής Ελλάδος Α. Διομήδης εί
αηγήθη στόν Έλευθέριο ΒενιΖέ-
λο εγκατάλειψη τής ύποτιμηθεί-
σης, λόγω τής κρίσεως τού 1929
— 32 άγγλικής λίρας— ή όποία εί-
χε άφήσει την χρυσή βάση— καί
την πρόοδεση τής δραχμής μέ τό
έκπεφραομένο τότε σέ χρυσό δολ
λάριο ΗΠΑ. Άποτελεομα τής πολι
τικής αυτής ήταν ή έντός συντό-
μου χρόνου έξανέμιοη τοϋ συναλ-
λαγματικοϋ άποθέματος καί την
εντεύθεν στάση των έθνικών πλη
ρωμών. «Ίδιαίτερη προοοχή θέ-
λουν τέτοιοι χειρισμοί», ύποστηρί
οποίαι πάντως παρακολουθοϋν ά-
ζουν οί νομιοματικοί κύκλοι, οί
πό κοντά τα πλεονεκτήματα καί
μειονεκτήματα άπό την άδιατάρα
κτή ίοοτιμία καί όπωσδήποτε θά
έπέμβουν άν τό δολλάριο πάθη
νέα πτώση τής ίσοτιμίας τού.
Σχετικά μέ την νομισματική
κυκλοφορία, ή όποία έχει αυξηθή
στά 53 δισ. δρχ. περίπου οτά τέ¬
λη τοϋ Μαίου, οί νομισματικές άρ
χές θεωροϋν την αυξήση της κα
τα 25% έντός 12 μηνών οάν φυ-
οιολογική καί άνάλογη πρός την
επιταχυνθή των συναλλαγών καί
τού έκχρηματιστού τής οικονομ!
άς, λόγω τής άνόδου των τιμών.
Σάν ένισχυτικό τής απόψεως πε
ρί όμαλής διαμορφώσεως τής νο
μισματικής κυκλοφορίας, θεω¬
ροϋν οί κύκλοι αύτοι την αυξήση
τοϋ συναλλαγματικοϋ της καλύμ-
ματος, πού έχει φθάσει τό ϋψος
—ρεκόρ τοϋ 67%-70%.
Πρόθεση, πάντως, ύπάρχει συγ
κρατήσεως τής περαιτέρω αυξή¬
σεως τής ποσότητος τοϋ κυκλοφο
ροϋντος χαρτονομίαματος κα'ι γιά
τόν σκοπό αύτό, οί νομισματικές
άρχές έπιοημαίνουν άφ' ενός μέν
την άνάγκη κΓ άλλης άκόμη περι
οτολής τής χρηματοδοτήσεως τής
ίδιωτικής οίκονομίας, άφ" ετέρου
δέ την στείρωση τοϋ πλεονάσμα-
τος πού έμφανίΖει ό προϋπολογι-
σμός. 'Αφοϋ ό δημόσιος τομεύς
— ύποστηρίΖουν— δέν άπορροφβ
δραχμές, λόγω τής ύπερεπαρκεί-
ας των έσόδων έναντι των μειω-
θέντων δημοσίων έξόδων καί έ-
πενδύσεων, τό πρόβλημα έξειδι-
κεύεται μόνο στόν τομέα των πι
οτώσεων πρός την θιομηχανϊα,
τό έμπόριο κα'ι τή γεωργία. Χω-
ρΐς νά παραθλαφθοϋν οί έπενδύ-
σεις κατά τό δυνατό, θά καταβλη
θή προσπαθεία δραστικής περιιαυλ
λογής των ληξιπρόθεσμα^ πιστώ
σεων, ένώ νέες χρηματοδοτήσεις
θά έγκρίνωνται μετά φειδοϋς.
Τούτο καθίσταται άναγκαϊο, κα
τα τίς νομισματικές άρχές, έκ
τοϋ γεγονότος ότι στήν πραγμα-
τικότητα μιά ένδεχομένη αυξήση
τής φορολογίας —πού ένδείκνυ-
ται σάν μέτρο άποθερμάνσεως
τής οίκονομίας — θά εϊχε σάν ά-
ποτέλεσμα νά έπιθαρυνθοϋν οί μέ
σες τάξεις περισσότερο, καθ' δν
χρόνο ήδη δέχονται τίς έπιπτώ-
ισεις των τιμών. ,Ενώ ή άγροτική
καί ή έργατική τάξεις δέν συμπε
ριλαμδάνονται στόν φόρο είσοδή
ματος καί οί έπιχειρηματίες καί
τα κέρδη των έταιριών διατίβεν-
ται σέ άφορολόγητες κρατήσεις
γιά έπενδύσεις καί άποθεματικά,
ή αυξήση τού φόρου είσοδήματος
μικρή έπίδραση θά εΤχε επί τής
ουλλογής τής ρευστότητος.
«Ευγχρόνως, όμως, κατανοεϊται
ή άνάγκη μεταστροφής τής ψυχο
λογίας κα'ι εντάσεως καί πάλι
τής άποταμιεύσεως είτε υπό μορ
φήν καταθέσεων είτε υπό τόν τύ
πό τής άγοράς μετοχικών αξιών.
Τό ηρώτο όμως σημαίνει πλέον
αυξήση των έ π ι τ ο κ ί ω ν
χορηγήοεων, πού παρου
σιά2ει καί τό πλεονέκτημα άναδια
νομής μέρους των ύπερειοοδημά
των των έπιχειρήσεων χωρία νέ
ούς φόρους. Τό δευτέρα 6τι τό
ΟΙ ΓΕΩΡΠΚΟΙΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΣΕ ΣΥΓΓΡΑΜ ΜΑ ΤΟΥ
Χρηματιστήριο θά έκλογικευθή
ταυτόχρονα μέ την αυξήση τής
προσφορδς χαρτιών. Οί νομιομα-
πκές άρχές, δμως, δέν φαίνον-
ται διατεθειμένες νά άφήοουν
την κερδοσκοπία νά άπορροφήση
άποταμιεύματα στίς προθλεπόμε-
νες τιμές, τό ϋψος των οποίων
θεωρεί τελείως δυσανάλογο πρός
ιίς άποδόοεις κα'ι την καθαρά θε
οη των χρηματιστηριακών έπιχει
ρήσεων. Γιά τόν λόγο αύτό δέν
κρίνουν σκόπιμο πρός τό παρόν
νά άφήοουν την άγορά έλεύθερη,
οϋτε την έπιτροπή τοϋ Χρηματι-
στηρίου πλέον νά δέχεται νέες έ-
ταιρίες, μέ προσδιορισμό τιμών
των ένδεχομένων μετοχών της,
πάνω άπό ένα λογικό δριο τού
πολλαπλασίου των κερδών των
κατά την τελευταία πενταετία.
Έν κατακλείδι, μπορεϊ νά υπο
στηριχθή ότι οί νομισματικές άρ¬
χές διακατέχονται άπό μία αίσιο-
δοξία, ότι μέ κατάλληλους νομι-
σματικούς χειρισμούς, χωρ'ις θό
ρυβο καί έντυπώσεις, πού συχνά
φέρνουν άντίθετα άπό τα προσδο
κώμενα άποτελέσματα, μποροϋν
νά χαλιναγωγήσουν την κατάστα
ση. "Οσον άφορά δμως, τό θέμα
των αύξήσεων των μισθών κα'ι
των άμοιβων, φαίνεται ότι οί νο¬
μισματικές άρχές συμμερίΖονται
την ,άνάγκη κάποιας αυξήσεως,
άλλά πολύ μικροτέρας άπό τή 2η
ιουμένη υπό των εκπροσωπών
των εργαζομένων καί των ύπαλ-
λήλων, μέ τόν φόδο μήπως αύξη
θή ή Ζητήση.
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
ΠΑ ΤΑ ΕΞΑΓΩΠΚΑ
ΕΥΕΡΓΕΤΗΜΑΤΑ
Τα έξαγωγικά εύεργετήματα θά
έξακολουθήσουν νά έφαρμόΖων -
ται απολύτως ώς έχουν, ένώ όπου
χρειάΖεται ή παρέμβαση, χάριν
έξασφαλίσεως τής έπαρκείας στό
έσωτερικό, οί άπαγορεύσεις των
έξαγωγών δέν θά είναι αίφνιδια-
στικές, ώστε νά μή διακόπτεται
τό έξαγωγικό εργο, θά άποφασί-
Ζωνται κατόπιν διαδουλεύσεως μέ
τούς ενδιαφερομένους έξαγωγι-
κούς κλάδους κα'ι όπωσδήποτε θά
σέβωνται τα έξαγωγικά συμβό-
λαια.
Τα ανωτέρω όνακοινώθηκαν
προσφάτως στά πλαίοια εύρείας
συσκέψεως των έξαγωγικών ρρ
γανώσεων τής χώρας υπό την
προεδρία τοϋ άντιπροέδρου τής
Κυβερνήσεως κ. Νικολάου Μακα
ρέΖου. Ό κ. Νικ. ΜακαρέΖος ε¬
δήλωσε χαρακτηριστικά ότι έκ
τού διαλόγου τού μέ τίς παραγω
γικές τάξεις, μόνο καλό έχει προ
κύψει καί συνεπώς ή τακτική αυ¬
τή θά συνεχισθή κα'ι όσον άφο-
ρϊ στίς έξαγωγές. Ζήτησε δέ καί
οί έξαγωγεϊς συμφώνησαν, νά μή
άναλαμβάνουν ύποχρεώσεις πρός
τό έξωτερικό, μακράς διαρκείας
επί εύαισθήτων προι'όντων, διότι
ο! σημερινές διεθνεϊς ουνθήκες
δέν έπιτρέπουν την όνάληψη υα
κροπροθέσμων συμβολαίων.
Οί άπαγορεύσεις, δπου έπι-
βληθοϋν, θά λαμβάνωνται κατά πε
ρίπτωση, οί δέ ύφιοτάμενες θά
έπανεεετάζωνται, μέ γνώμονα την
άνάγκη πάντοτε προφυλάξεως
τής εσωτερικάς όγοράς έκ των έ
πιφράσεων των εξωτερικών τι·
μών. "Αφοϋ εξασφαλισθή ή έη-
άρκεια στό έσωτερικό, οί έξαγω
γές θά άφεθοϋν καί πάλι τελείως
ελεύθερες.
Τό κατατεθέν είς την Συμ6ου
λευτικήν Επιτροπήν νομοσχέδιον
«περ! Γεωργφίοη1 Συν,ετα<<ρι- σμών», άποτελοϋν εϊν έκ των θε- σμικιΐν μέτρον, των προβλεπο¬ μένων υπό τοΰ πεντα,ετοΰς προ γοάμματος 1973 — 77 άναπτύ- |κ»; τή; γε-οιργίας πιστεύεται δ- τι θά συντελέση εί; την δοαστη ριοποίησιν των Συνεταιρισμόν, πρός την κατεύθυνσιν άνΐιπτύςε- ω; των ε'ισθ'δημάτων των άγρο- Τ.φν. Εάν, βεβαίως, τύχοτ»ν ύρθ'Ίς έφαομογής τα προβ.λεπόμενα υπό τού νομοσ^ρδίου τούτου μέτρα, δύΛαται νά λεχθή/ ότι, είς την έ Φίξής δρασιν -ρών Γεωργικών Συνεται^ισμών έν Έλλάδ διαΛΧ)ί- γεται μία νέα έποχ,ή, έΛ·ώ άφ' ετέρου θά κίΐταστή ευκόλου έ ρα ή άποκατάοτασις ττλ.έ^ν ίσορρό- πυ>ν σχέσεων ΰπαίθρου καί πολε-
ιος κ<ιί δικαιοτέρας κα-ραομής εί σσδημάτων μεταξύ αυτών. Τα κυριώτερα έκ των προβλε πομένων υπό τού έν λόγο νομο¬ σχεδιον μίτρων, είναι τα άκόλον θ«: 1) Διευρΰνυν^αι αί δραστηριό¬ τητος τιόν Γεοιργικών Συνρται- ρισμών, διά τής άναθέσεως είς αΰτοί/ς έ-ογασΊ.ων, τατινε.ς κ«λύν πτουν ολόκληρον την φάσιν ^ής πρωτογενοϋς πκραγοιγής (γείοργί- ας) είς ολους τοΰς κλάδο>ις «ύ-
τής, μέχρι κ«ί τής1 μετιυτοιήσρ
ή ΰπ' αυτών άνάλιγ»)>,ς των δρα
στηοιιοτήτων διά -ρήν διακίνησιν
καί εμπορίαν (είς τό έσωτ€ρ»κόν
ή τό. έ(ξωτ|ειρ·ικοιν) πτισης ι^ύσε
(ο; γεωργικών προϊόντο)ν/ νο),ιώ
ή έπειξειργασμένο)ν καί την λει
-ρουργίαν τοπικών άγορών. Είναι
δέ πρόδηλθΎ, οί ή ώργανοιμένη
ΛαριΊ,αβάσις κ<ιΐ ή εΰρεί.ι χρησι μοπηίησις των Συνεταιριομων, μέΛΜ των τοπικών άγσρών, θά ά- σ/ήση εύνοΊκήν επίδρασιν επί τής δ.αμορφώσεως των τίμων των γε ν προϊόν-^ων, ώς καί επί τή- ς τού είσοδήμα.τος των ά γροτόίν. 3) Δίδεται ιδιαιτέρα εμφασι; είς την προσπάθειαν άναπτύξίως σ>Λλογικων γε<οργικών δραστηριο τ,ήτων, μέσω των όμαοικων ίκμε- ταλλεύσείον,, έκτροφτ">ν ξώων καί
χρήσεως γεωργικών μηχανών τής
πρΓΚ5π.ηθε.ίας αυτής διευκολυνομέ-
νης διά των προβλεπομένων έν
τώ νομοσχεδιον έ·βοοΐ'νεται<)ΐστι κων όμά&ιον καί των άντιστοίχ(ον είδικών στινελεύσείον αυτών μέ αποφασιστικώς άρμοδιότητας. Έ Πρέπει νά φορολογουντα καί τα άγροτικά εισοδήματα Πρέπει νά άναθεορηθή ή πολιτι τω πρέττει νά άναθεωρηθή καί ή κή τής φορολογΐικης άτταλλαγή-, τταλιτική φορολογκκής άτταλλαγής των άγροτικών είοτοδηιμάτων κσΐ των αγρστι«ύν είσ-οδττμάτων κσί υά ύττσβληβούΐ' στήν φαροιλογία εί- νά ίητοδλήδοΰ" ταύτα είς την φο- σοδή,ματος, έστω «αί δι* έφαρμο- ρο.λογιορν είσοδήιματο·ς, έστω κα'. γής ιμιε'ωμ'ενχΛ/ φορολογικόν συν- δι* έφαρμογής μειωμιένων φορολο τεΛεστών, ύττ3σττι«ρ!ζει σέ τελευ- γικών σκντίΐλεστών. Τούτο έπι- ταΐο σύγγραμιμ'ά τού ό ύττουργός 6άΛΛουν ή άνάγκη καϊ ή άρχη ΟίκονΌ'μιιχών ικα'δηιγτΓτής κ. Ι- Κου ι τής δικαίας «οατανομης τώ·/ φορο- λης. Έττίσης, έπιισηιμαίνεται ή Ο-1 λογτκών βαρών, ή ττςφέκκλισις έκ ττερδολική χιρτ>~τ τού μέσου των ( τής όττοίας δέν δικοπολογεΐτα.
πιλέον έ< λόγων οικονομικάς κα'ι ίιτιδοτήσεων, πρός έτττηρεασμο των άπαφάισεων των άγροτών, ένώ ίπτοδεΐ'κινύεταιΐ, δτι ή φορολογική ΰπταλλαγή των τόκων καταβέσεων στις Τράττεζες «ουδεμίαν οίκονο μικην σκοττιιμότη,τα έξιπτηρετεΤ και θά έττρετπε, τό ττολύ νά έ/τοτπσβΓ, «είς τάς έττΐ π'ροθεσιμια καταθε σεις». Τ' άινωτέρω άττοτειλοί>ν άπό-
ψεις τοΰ ΰττοι/ργοθ Οικονομικωσ
κ. !. Κούλη, καθήιγητου τής Δηιμο
ή
κοινωνικης σκοτη,μιοττητος>.
Έξ άλλον, έ«ώ σ' άλλο σηιμεΐο
τού διβλίου κρίνεται ή έν γένει ά
κολ,ουβηθίΐσα δημοσιονομική ττολι-
τική τής Ελλάδος μιεταπολειμικώς
ώς ό·ρθή, τονίζ—αι, δΤι σέ άρισμί
νες περιτττώσεΐς οί χορηγηβε'ϊσες
φορολογιικές όηταλιλα)γές, υπό μορ
<(>ή κι,νήαρων, ήισοον ττΒριττ'ές. Και
τό άψορολόγητο των τ ό
κων έκ καταβέσεων καί την ιμή ύ-
•τραγωγή μ'έχ'ρι πρό τινος των 6ιο-
τ'ϊχνικών έττΐ'χεΐ'ρτνσεων στό'^ Φόρο
ως καί έμπορίας τών γεωογικων, αι όιά τήν δοαστηριοποίησιν των
προϊόντων_ { ΓΥωηγικών Συνεταιρισμών, χοι
2) ΙΙροδλέπε-^αι ή ίδρυσις κ«ι οίς ίίμως, οΰδεμία Λ1τ -·-'—---- -■-'
πίσης, άνατίιθεται είς τούς Συν σίας Οίκσνοιμίας στό Πανεττισττν-
ρταιρ'.σμούς σοβαράς ρόλος εΐς'ιμιο Αθηνών, καί περΐλαμδάνον- ^
τήν εκτέλεσιν προμηθευτικών έρ·! ται, μεταξύ άλλων, σάν «.«ριτι-( Κύκλον ^ Εργασιών, — τπράγμα
γασιών, καθώς καί είς την παρο κές παρατηρήσεις επί τής έφοριαο; ττού δρούσε σάν άντΐικίνητρο άνα-
χήν .είς τάς γεωργίας έκμεταλ [ σθείσης έν Ελλάδι δημοσιονοιμι- ( τττύξεο»ς τής τΓαραγωγικότητος
λεύσεις. κης ττολιτ;·κής καΐ οίκοναμΐ'κής άνα κα! τού μεγΐβους των.
τττύ§=:ως ιμ-ετατττολομικώς», στό νέο Αντιθέτως, ή συγκ·ριΤ|ΐχ« χοιμη
Κκτά τό παρελθόν εγένοντο Ίθυ διβλίο ύττό τον τίτλο ΔΗΜΟ- λή φορολογική έπιβάρυνση τής οι-
κπτ« καιρόν;, πολλαί προσπάθει'- ΣΙΟΝΌΑΛΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ττου ^ ί.οναμίαις, σέ σχέση μέ άλλες χω
τπροσψιττω',. ί ρες, θ-ωρεΐ ό καθηγητής κ. Ι.
Στό βι&λίοι τού αύτο 6 υπουρ- Κούλης δτι δέν Ίταρ3μποδίζει την
ότ.'άτττυ'ξη. Τονίζετα.
2) Προδλρπεται ή Ιδρυσις κ«ι ρίς ίίμως, ούδεμία έξ αυτών νά Υ°ζ υικοναμι·χων, καβηιγητης κ. οικονομικη α·,<α~τυ·ςη. ιονιςετα, λε,Μιργία ΰ.-πά τ ©ν Συνετα, ο'.'- Ι καταστή "δυνατόν νά όλοκληρωθή,1 Κούλης, ύ~οστη.ρίζει δτι δσον ά- στό βιβλίο τού, δτι ό φόρος είσο σμών κτηνοτροφκών έκμιταλλεϋσε' σναφώνως πρός τα προγοαμματι-ί Φ°Ρ« μέν την βελτιώση τής σνμ- δήματος έν "Ελλάδι αποτελεί εύ- ,.,„ __ ,ΛΓ,νι,,, τλ ΛιτηΤην ΠΛ «,», ,.ηί·,,_Γ, "Λ- έ)η-,'π/.»,,» «Κν, Κ υετογτκ τών όυέσων Φάοθυ στά νοικό τταράγοντα οίκονοιμ·.κής άνα πε'<χν τή^ άττώλειθΓ/ κιρατι«ών έσό δών ικαί προκοβλεΐ έτπ'δαρύνσεις με γαλύτερες τών άναγκαίων. "Υπό την ανωτέρω έννοιαν εγένοντο είς τό παρελθόν κα'ι γίνονται — άν κα! είς μικροτέρας έντασιν— κα'. σήμερον ό:<όμη, καταχρήσεις τού μέσου τής έττιδοτήισεως. Ιδία υπο των φοριέων της γεωργιικής ττολιτι κης», καταλήγει ό ύτΓου,ργός θϊκο νομΐικών καθηγητής κ. Κούλης στό τελειΛαΐο τον 6ι6λ!ο Ο Ε.Ο.Ε.Χ. ΒΟΗΘΕΙ ΘΕΤΙ- ΚΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τού 'Εθκΐ«<ού Όιργανισιμού Ελλην,- -» κης Χεΐροτεχνιαις — είς τα πλαι- σια τού ττραγράμιματός τοι/ ττρός ανάπτυξιν τής χεΐ'ροτεχνίας καί καλλιτεχνιικού χαρακτήρος 6ιοτε- ν χι/ίας άνά την ελληνικήν επαρχίαι —π,ροέδη τελευταίως είς τάς <Ί- κολούθοκς ενεργείας: — Ενέκρινε πίστωσιν ττρός άγο ράν είδικού ιμηχα^ήματος αρχυρο χοίας, είς συμπλήρωσιν τού μηχα νικού έξοττλι>σιμοϋ τού είς Ίωάννι-
να λιειτοαργούντος Παραιρτόματος,
τού Ε.Ο.Ε.Χ. διά τήν Ήττειρο"
καί την Κέρκιαραν. Δία τού έν λό¬
γω μη,χανήμ'αΤος θά έξιπτη,ρετού»
ται τεχνικαί άνάγκαι τών βιοτε-
χνών άργυροχόων της έν λόγω πε
όν — πράγμα τό οποίον Οά συμ σθέν-τ,π. "Ας ελπίσωμεν, ήδη, ο μετ°χής τώ,ν άμέσων φόρων στά
οάλη σημαντικώς είς τήν κΤηνο- τι ή νε'α αυτή προσπαθεία θά ά σννολικά δημοσία έσοδα, ττού άρ
νητροι+ικήν ανάπτυξιν — ώς καί! ποδή εΰτυχ,εστέρα... μόζει στΐς άνετττυγιμένες^ κοινωνι-
ες, ικαθίστατα.1 δυνατή >μέ την κσ
τάργηση φο·ρολογικών οηταλλα-
γων, ά-ρτό τού φόρου είσσδήματος.
«Ή εξέλιξις ττρός τή]ν κατεύ-
ίννσιν αυτήν — άναφέ'ρ·εΐ ο κ
Κούλης — βςτ ήδύΛχτο νά έΐΐ(Τα-
Η ΑΥΞΗΣΙΣΤΩΝ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ
ΊΙ άττόαασις:
αΰξήσειος των
έτιτοκίων, κατιΐθέσεοιν κπί χοςη
γήσεων. άπό μακηοϋ ανεμένετο
καί θά ?δ,ει πρό πολλοϋ νά είχε
ληφθή. Ή άνάγκη αυξήσειος των
Ιπιτοκίοιν είχεν έπισημανθή, έκ
πολλών πλινρών καί έγκαιριος, δέ
δοιιένου δτι ταύτα άποτελοΰν 6α-
σ,κώτατα μέτοα διά την άντ',με
διαρθοωτικών μεταίΐολών
ιΐ'άς οίκονοαί«ς. Επί σειοάν ί
Γών, τα ί'ηι»ος των έπιτοκίων πα¬
ρέμεινεν άαετάβλητον, μολονότι, ή
διαμοι^ψωθεϊσα, έν τώ μεταξύ, κα
τασταηις. ύπηγόρευε την άναπροσ
αομογήν αυτών επί τΰν νέίον δε-
δομένων. Ώς γνωστόν, τής ντ-
ας αύξή«ε<ο; των έπιτοκίων, ποο ηγήθη, πρό δ'μήνοι», ή Λναπροσαο μογή των έπιτοκίιον καταθέσι-οτν. Είς την έκδοθείσαν επίσημον ά- νακοίνοισιν, άναφέρεται ότι ή π πΟΓρασις πρρί αΰξι'ισεως των ΐπι τοκίων αυτών, ελήφθη κατόπιν τής διαπιστώσε-ως ότι στιμαΛΤΐκύς ό- ριθμός έπιχειρήσεων κατά τό πι··- γτο-, έσημείιοσαν έχτά κτοκ ύψηλύ. χέρδη. Ή δοθ£ίσ« έξήγησις α»τή άπβτελεί ΐό ρν σκρ- λος της δλης ύποθέσεοις θως, ή αϊίξηθις ή μείωσιν τδν πιτοκίων άποιρησίξεται δι' ΰ τρών, προσπαθοΰμεν νά (ΐποθαρρύ τη κοινόν άπό άνεπιθνμή' το<ις άποταμιεΰσεις, ώς καί έπ*ν- δύσεις μή παραγοιγικάς, ώς είναι ή οίκοδομική δραστηριότης. Καί πΓραιτέρο), ή στενύτης προστρο- ρας μετοχικών Αξιών, είς τήν χρη ματαγοράν, περιορίζει τα; δυνα-1 τότητας καΐ τάς πηγάς έπ.ενδύσε-! ών εί; περισσοτέρας έπενδυτικάς, μοοφάς. Επομένης, διά τό εύρύ τ:οον άποταα'εντικόν κοινόν ή μό νη έναπθιΐιένοι»σα διέξοδος είναι ή είς τάς καταθέσεις, δ ταν αυται συνοδεύοννται καί μέ ί- κηνοπο:ητικόν έπιτόκιον. Νομίζο μέν δέ. δτι διά τών αύξήσεων των έπιτοκίιον αυτών, έπιτνγχάνε- τΐί. ό έπιδιιοκόμενος σκοπός, ή, ιιάλλον, οί πολλαπλαστικώς ώφέ-1 λιιιοι σ'/ΊοποΙ είς τή|ν παροΰσαν νοικό τταράγοντα οί'κονοιμ'.κής άνα πτύ·ξεως, δποος έπίσης τό γεγο- νος δτι τό φοΐρολογικό σύστη'μα τής χώρας κυριαριχεΐται ά<άμη υ¬ πό τώ/ έυιμιέσων φ6ρ«/ «Ή ύττϊ,ρο χή των έμ'μέσων φόρων (Σ.Σ.. δασμοί, τέλη χαρτοσήμοα:, φορο- λογίες καταναλοίτικιές, ΦΧ.Ε· κλττ.), ΰττοστηιρίιζει ό καθηγητής —"Ενέκρινε την ανάληψιν μέ- ρσιος τής δατΓάνης στεγάοχως τής. έν Άμφιλοχία σΐΛΓταθείσης σχο- λής έργαστηιρίου τα—ητουργι χυνθή ίν τινι μέτρω διά τής ύττο- κ. Κούλης, μολονότι άνεπιβύμη- &ολής εφεξής είς ελαφρών τος όπΓΟ κοι«ωνικής άττόψίως δι γίαν κα! των άγροτμκών είσσδημά καίας κατοΐι/αμής τών φορολογι- των, τα όποΤα σημερεν συιμβολι-' κων βαρών, είναι σ<όττιιμος άττό κώς ιμόνον φθ'ρολογούντα1:. | οίκονθιυ'κής απόψεως, δα μίαν έν »Πράγμςΐτι — άναφέρει τό νιίο άνοαττΰξει οίκονιθιμ'ίαν ώς ή έλλη- βιδλιο τού ύττουργού τών Οϊκονο νίκη. Τούτο δέ., διότι οί εμ.μεσοι ιμικών— έτπ σν/ο·λΐ'<ιο0 καθαιροθ φόροι έπιδροΰν μιειωτικώς έττΐ τής άγροτμκού είσοδήιματος 48,5 δισε ττραγυατικής καταναιλώσεως, καθ' κατο<μ,μυιρ!ων δρχ το Ί972, τ£ ε- δσον είς τό σύνολον τού σοδα τοθ Κράτους έ·< τού φό'ρου —λΓ,θυισ·μού καί, έττιοιμένως, αΰξητ; τών άγρστκκών είσοδτΊμάτοο'/ ήσαν ·κώς έττΐ τής άποταιμιεΰσεως είς μόλις τό 12%οοα, δηΙλα6ή ιμόλι<, 5,5 έκατοιμιμύρ'α δρχ. ιμεγαλύτερον βαθμόν, παρ' δσον οί αμιεσοι φόροι, ένώ εχοον »'Η σηιμειωθεΐσα κατά τα τε- βίς ττολύ μκρότερον βαθμόν, τταρ' λευταΤα έτη — συνεχίζει — - ση· ( όσον οί δμεσοι, δυθιμ'ενή έττίδρα- μιΐρντική αΰξηισις τών άγροτικών σιν έττί τώ·/ κινήτ'ρων οίκονομικής εΐσοδηιμιάτων καΐ των άίγροτικώ. δραστηριότηιτος». ττεριονσιών (λόγω Οπερτΐιμήσεως Τέλος, στό βι'&λίο τού ύπουρ- τής Υήις) >«*> ή εντεύθεν πρακύψα γού Οϊκονο μ ικών, καθηγητού κ.
σα σηιμαντική αύξησις τής φοροδο Κολη, άναψέρεται, μεταξύ αλ-
, ' ,,-,,, . , τικης ικανοτητος των Ελλήνων α- λων, ότι «ή τταιρέκικλισις όπτο της
(πάσιν ποοειας της Ελληνικής οί- ' Β . « =· ■ ' α - «ι α ^ - .
1 γροτων, διεικνι/ει ότι δεν συνιρε· αρχης της όρβεΛογΐ'κης οΐκοναμι-
λόγσι σκοττ μιότη- κης ττολιτικής ιμέ τό νά τταρέχων-
άδικαιολόγηιτοι καΐ ιμή έξ όλο
ΤΟς'
δλλον. τιον έπιτοκίο^ν χορήγησιν.1 .» ί" ""!"" ""* 7Τ "Τ "' ι"'. ·*"~"^«
ι..,.«-α,λ«». α-Λ™- ™ν.«Ι ε^ΧΠν κοθΐίρωθη υττο μορφήν φο κληρου σ<οπ έπιτΐίγχάνονταα, ωσαύτος, πολλοί τ'οποί, ποιοτίστιος δέ έλπίζειαι, 'ύτί θά επέλθη ποία τις έξισορρό- ιιμοι κοινωνικοοικονο- ι ρολογιικοΰ κινήτρου ή κατ' θυσίαν μι,κώς εύνοιαι είς διάίφορα φυσικά άτταίλ,λαγή των έν λόγω είσοδηιμά- ή ναμιχά ττρόσωττα, τών ό-οίς,ι-'' ™ τω^. ^Ρ010"^^ τκ>ν·
ας· δττον θά έκτταιθεύωνται άγρο
τιθες τής περιοχάς αυτής τής Ά
καρνανίας είς την χ'εΓροτεχνιαν τα
ττήτων, προκ£ΐιμέι^Η; ακολούθως «ά
έτπδοθούν βιοττορΐιστΐικώς είς την
άσκησΐκ αυτής.
— "Ενέκρινε την οργάνωσιν, ό
—ό τού έ.ν ©εσσαιλονί'κη Παραιρτή·
ματος Βο-ρείου Ελλάδος τού Ε.
Ο.Ε.Χ., φροντιστηιρίων έκπαιδεύ-
σεως ενδιαφερομένων είς τάς χει-
ροτεχ.'ίας σμώλτου, ματατίκ καΐ
σ.ταμΓΓτωτών ύφασιμόίτων.
— "Ενεκρινε τήν τεχνιικήν κα!
καλιλ 'τεχνι^ήν σνμτταράιστασιν τού
■Οιργονισ·,μο0 Χειροτεχνίας διά
την όργάνωσ.ν έν Ρόδω, μετσιξύ
8^22 Ιουλίου, της έτησιας πά/
ελληνίου εκθέσεως χειροτεχνίας, ή
όποία θά λειτουργήση είς τόν εύ-
ρύν ττερί6ολον τού έκεΐ Ξενοδοχεϊ
ου των Ρόδων».
—"Ενέκρινε την ττρομήθειαν δια
φόρων ιμηιχανηιμάτων, τα όποΐα,
μχσω τού Παραρτήιματος Κρήτης
τού Ε.ΟΕ.Χ, θά διατΐθενται έ< ττερΐΓτροττής είς τούς κεραμουρ- γ»ύς — άγγειοπλάττας Μαργα- ριτών Ρεθήμνης, ττρός ύποδοήθη- σΐν τής προστταθείας των δ.ά την ττοίοτΐ,.-ήν κα'ι αϊσθητιικην βελτίω¬ I τ(ον έκ τού φόρου εΙσοΰήιμο.ιυς· θέλει ή Κυδιέρΐ'/ησις να έττη'ρεάση ■ς μεταξυ ίδίων καί ξένον (δα Ι," °" , " V . ^'"^'^^^ν ν^,«, , ^«^^,,, ν« εΐτηρεαοη ν'«,Λ ν..ηππ;,Λν τ,τ>ν «„„,„* Τα φορολογικα κ,νηΦρςχ ττρεπει νά τΠν οικονομ κην συμ-ττεριφορά/,
νε.α.*ων) κεφαλαίων των έπιχειρή
ΐίθΐν, γεγονός τό οποίον προόλέ
κατοοργοΰνταΐι. δτανι λήγη ή κοινα*1
αό υ'
ουν ταύτα οί-
, , , _ .,' νιικοοΐ'κσ/οιμική αΐττιοστολή των. Ως κονο'μ <α άφϋλη εις 6ά>ρος τού
Νο,ιισματικη; Έ
ς Ό υπέρ
ς)ονς σκοπούς, οί όΐτοΐοι, συνταυτΐ
ξονται μέ την πορείαν των οϊκονο . ,
ιιικών έ^ειλίξεοιν μ&ς χώοας. οήσ^ων Λπό τό Τραπρζικόν κε-1
Είς την παρούσαν φάσιν, ή αί&η- τράλαιον, κατά καιρούς, έχει, θιγή
σις τών έπιτρκίων, καταθέσεων Ι κ<ιί αί δΰο ΚεντρικαΙ Τραπέζα.» ι κ«,ί χοοηγήσεοον, θεοιρεϊται ώς ("Ελλάδος καΐ 'Εθνική), είς τάς, μέτρον καί μέσον [ έτησίΛς έκθίσει>ς τοιν, δέ,ν «αρα
και
κοινωνΐ'<ού σν.άλθ'υ, χωρίς ή πά δανπσμός "των Ελληνικήν έπιχΡΙ' λόγητος κράτησ,ς, δ,ά τάς" 6,ομη ροχή αυτών τών ώφελε,ών εί-, "—-"*- κοι βιοτεχνΐ'κάς έτπχειρη μεμονωμένα ττράσω—α ή όμΐλους Α' περιθ'χής, μετά τήν τού ττΐληθυυιαού, νά έξυττηιρετή άνά- έξ ολοκλήρου τό συμφέρον τής έ οίκονομ'ϊας, εχει ώς — ΤΐΙλος, ένέ<·ρινε την Τδρυσιν, είς τό χωρίον Κρούστα Λασιθιού της Κρήτης κοινού έργαστηρίου ύφαντικιής καί ξυλογλι—τι«ής, 6- ττου οί ένδιαιφ'ϊράμενοι τής ώς ά- νω ττεριοχής θά έκτταιδεύωνται είς τοΰς χε,ιροτεχΛκονς οντούς κλά- δο·υς, προ<ει'μένου άικολούθως νά έττιθοίίοϋν βιοτΓοριστιικώς είς τού¬ τους. άσκήσ?ως ,τολιτικής πρός τάς ι- πιθυμητάς κητρυθΰνσεις. Διά τής άναΛροσαρμογής, έν πρώτοις( τών καταθέβπον, ώθοΰμρν ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΠΡΟΩΘΗΣΕΩΣ Ε- ΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΙΔΡΥΣΕΝ Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ειδικόν γραφείον προωθήσεως έπενδύσεων δρυσεν είς Φραγκ- φούρτην ή 'Εθνική ΤράπεΖα τής Ελλάδος, μέ σκοπόν την άΕιοποί ησιν τών δυνατοήτων άναπτύζε- ως τής έλληνικής θιομηχανίας καί γενικώτερον τής οίκονομίας τής χώρας. Μέ την πρωτοβουλίαν της αύ' την, ή 'Εθνική ΤράπεΖα έπιδιώ- κει την ύποβοήθηοιν καί προώθη- σιν συνεργααιών Γερμανών έπεν δυτών μέ "Ελληνας επιχειρηματί¬ ας είς βιομηχανικούς κα'ι λοιπούς κλάδους τής οίκονομίας. ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ Επραγματοποιήθησαν τα έγκαί νια νέας βιομηχανικής μονάδος τής ΣΙΣΣΕΡ - ΠΑΛΚΟ, είς τα Κάτω Πετράλωνα 'Αττικής, πα- ρουσία τοϋ ύφυπουργού 'Εθνικής Βιομηχανίας κ. Α. ΧωριοτοποΟ- λου. "ιΗ παραγωγική δυναμικότής τής έταιρίας άνέρχεται είο 30. 000 τεμάχια πλεκτών έσωρούχων ημερησίως. Μέ την λειτουργία ι τοϋ νέου έργοστασίου θά αύΕηβή Ι ή παραγωγή άκόμη περισσότερον καί θά διευρυνθή περαιτέρω ή δυ νατότης έΕαγωγής τών προϊόντων τής εταιρΐας. τό ευρύτερον κοινόν -·ΐρός τα; τραπί^ικάς άπι/ταμιεύσεις, περ'.οςί ζοντες, οΐίτο», την κυκλοφορίαν, «θερμοθ» χοήμ^τ^ί; (?ις μίαν αγο¬ ράν ή Ρ^κοΐνομΊαν, (/.λυ^^έ νην άπί» τΛ; «ληθ.Όριστικάς σεις τού έξωτίθΐκ»|5 ϊ) τού εσω- ί δέ έ λείπ»νν νά ΰπογραμμίζουν το ά- ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ Ο ΘΕΣΜΟΣ ΐ'ΰσ χον τοΰ γεγονότος. Επί πλέον ΟΜΑΔΙΚΩΝ 0ρ, τΟνίζο»«ν την ανάγκην άσκήσε ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ ή λή ις πιστιοτικής πολιτικής, μέσω των ι,τ'.τοκίιον καί ίίτι τό 'Ενεκρίθησαν προσφάτως συμ ΡΑΓΔΑΙΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΕΩΣ Συμφώνως πρός τα μέχρι τοϋ- ) τροικοΰ. Ή σημα,σία δέ μ τοου τούτου ένσ'χΰετα* 8τι π^ιβ'τιον, νά Ανρψετμπίζίιιμΐν τά σοτεροΛ', εάν ληφθή ΰπ' ό'ψ.ν, ό-' κάσνοτε 6ιι<(?βρο)·πν.Γΐ| τ;, 9·· δλλων μέτριον - άντικ.ινή σεις τής οίκονομίας μα;... ταϊον τούτο θά σνμβάλη είς ιιγν πληρωματ,κά μετρα καί κίνητρα α-άττ,.ϊιν καί τής έξωτραπεξικής αποβλέποντα είς τήν περαιτέρω ά ' δέ συγκεντρωθέντα στοιχεϊα, ου κε-φαλααγορά;. νάπτυΕιν τού θεομοϋ τών όμαδι νεχίζεται μέ έπιταχυνόμενον ρυ- "Ηδη, διά της Λναποοσιιομ«γη; κων καλλιεργειών. Τα έν λόγω μέ θμόν κατά τό τρέχον έτος, ή αυ¬ τών έπιτοχίων, έλπίζρται δτι ουν Τρα ό.φθροϋν είς: α) Τό ϋψος Εησις τού τουριστικοΰ ρεύματος ΙΤΊ'Ι^Γ Ζ^ΤΖ Τών ηαρεχρμίνων οίκονομικών έ πρός την χώραν μας. Συγκεκρ,, να άίωτελέσματα, ίοστε' δι ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ 'Υττό εύρε'κΐν άνασκόπη<τιν θά τεθή, ώς έγράφη, τό δλον έξαγω- γΐ'κόν πρόδλη.μα τής χώρας· είς συγκληθησομ.ένην την Δευτέραν σύσι«τψιν, ύττο την ττροΕδρίαν τού άντπτροέδρον τής Κι/6ερνήσεως κ. Κ'. Λ/νακαρέζου καϊ την συμιμεΤο- χή,ν ό;ρμο6>ί«ν κιιβερνητΐ'κών κα! ΰ-
ττηρεσιακών τταραγόντςο'/, ώς καΐ
έκττρΌσώττων τώ/ ένδιαφερομιένων
έξαγωγικών όργαι^ώσεω-/. Τό πρό
&λημβ τούτο, ώς γνωστόν, εδημι¬
ουργήθη
τής άτταγορεύαε
ως τής έξαγωγής σειράς εγχωρί¬
ων ττροΐόντων» διά -ίήν κάλυ'ψ'.
των Λ»ναγ<κών τί>ς εσωτερικάς κα-
ταναλύσεως. 'Υττογραμ.μίζεται, Λτι
είς τό μέτρον τούτο ττροσέφυγον
καί αί "Ηνωμεναι Πολιτειαι, διά
την συγκ.ράτησιν τώ·/ ττληθωρκτη-
κών τπέσ'ε»,, της οί'κονυ.μί«χς τω-.·. ■
Ανεξαρτήτως, δμως. δ/λ«ν αυ¬
τόν, τηρέττει νά δεχβώμβν δτι υφί¬
σταται εξαγωγικόν ττρό&ληιμα, ώλ
λ ά κα'ι σοβαρόν ζήτηιμα κοίλύψΕ-
ως τών όλονόν σ.ύξανομ·ένων άναγ
γών της εσωτερικάς κατανβλίχτεως.
ΟΊ λόγοι, οί ό— οΐοι ιμάς ωδήγη¬
σαν είς την παρούσΌν κατάστα¬
σιν είναι γ/ωστοί καί δεόντως ?-
χούν έττισηι'αανθήι Συιγκτ
ή δ'αίμορφωθεΐσα σή'μερον τοιαύτη
εξέλιξις είς τόν τομιέα αΰτό·^, ό-
φείλεται αφ' ενός μέν είς την ηύ-
ξημ'ένην ζήτησιν τών αγαθών αυ¬
τών ι/ΗΌ τής έγχωρίου άγοράς,
άφ' ετέρου δέ είς την στίνότητα
πρς>σφορ6ς ώρισ.μένων έκ των ττρο
ϊόντων αυτών. Ε.ϊδ 'κώτερον, έξειδι
ΐς τούς λόγους ΐού^ους, πά
ρατΓ,ρς>υ·αεν δτι ή αλματώδης άκά
ς τής Ελληνικάς β(χ.ονςιμίας
εΐχΐν ώς άττοτΐέίλεσιμα την ττα,ράλ-
ληλον αΰξρσιν τής ζητησεως. είτε
αγαθών, είτε βιομη
χαν.ικ(&ν πρώτω·/ ίιλών. Καϊ ειίς δι=
τι άφ^ρά την κάλυψιν τών άνιαιγ-
κ«νι τής έσωτερμκ-ής άΐγοράς, είς
κυταναλωτικά άγατ)ά/ δνστ^χώς
ή έγχωριος —'καϊ κυρίως ή πρω-
τογενής— παραγωγή, δέν ηδυνή¬
θη νσ ανταποκριθή είς τάς ηύξη·μέ
, ^_' νιρχύσεων. β) Τόν καθορισμόν έ- : μένως, κατά τόν μήνα Απρίλιον
' Λαχίστης ,όμαδικώς καλλιεργου- 1Θ73, αφίχθησαν 286518 Εένοι
μένης εκτάσεως κατ' εϊδος καλλι περιηγηταί, έναντι 202.650 τοϋ
ϋ,ργείας. γ) Τόν αριθμόν τά)γ συμ ίδίρυ μηνός τού 1972 καΐ 183.833
βαλλομένων άτόμων κα'ι τόν χρό | τόν 'Απρίλιον τού 1971, ήτοι έ
νόν διαρκείας τής όμαδικής καλ σημειωθή αϋΕηαις κατά 41,4% καί
55,9% άντιστοίχως.
Προοτίθεται, ότι κατά τό πρώ
τον τετράμηνον τοθ τρέχοντος έ¬
τους, οί άφιχθέντες είς τήν 'Ελλά
5α ξένοι τβυρίσται, άνήλθον είς
416208 έναντι 349.997 καί 273.
νας αύτάς
Διατί καϊ
ιτώς, ή γεωργικ,ή ττσρσγωγή δέν
ήδ'Λ'ήβη νά ακολουθήση τους ρυ-
Θμούς άνΌπττύιξεως τών όΛλων κλά
6ω.ί/ τής οίκονομίας, κατα κα·ρούς
τουτο εχει ύττογρα,,^ιμισβή και δεν
εΤ.·α> τοΰ παρόντος. Άιντΐβιέτως,
τούτο δέν ίσχνει ττροκ'ειμένου ττε-
ρι της ποτραγωγής 6ιομηχΐΛ>ηκων
ττμοϊτων ύλώινι. Είς την τπροκειμί-
νην «■ξρί·ΤΓτωσιν, έ,μφανίζομεν Ικα-
Λιεργείας' καί δ) Τα κριτήρια ου
θτάσεως τώ όμαδικών
καλλιεργειών.
γεωργι-
ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ ΤΗΣ ΑΕ
ΣΩΛΗΝΟΥΡ'ΓΕΙΑ ΑΘΗΝΩΝ
Την Παρασκευήν 29ήν Ίουνίου 263 τ0° 'δί°υ
ό άντιπρόεδροε τής Κυβερνήσε
ως κ. Νικ. Μακαρέίος θά εγκαι
νιάση είς την περιοχήν Χαλκιδος
τάς νέας μονάδας τής ΑΕ «Σω-
ληνουργεϊα Αθηνών».
Αί νέαι μονάδες θά παράγουν
χαλυδδίνους λουτήρος καί χαλυ
τών 1972 καί 1971
χως.
τών έ-
άντιστοί-
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΥ¬
ΝΑΤΑΙ Ν Α ΕΞΑΓΗ ΚΡΕΑ-
ΤΛ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τό Έμττορ,κόν καΐ Βιομηχανι¬
'Ελ
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜ Α Τ Α
ΤΟΤ ΙΙΡΟΣΩΠΙΚΟΤ Ε.Β.
Ε. ΡΤΒΜΙΖΕΙ ΣΧΕΔΙΟΝΐ
Ν. Δ.
Κατιτέθη είς τήν Σι<μ6οι<λη'Τΐ κήν Έπιτοοπήν σχέδιον νομοθετι- κοϋ διατάγμα^-ος, διά την ρΰθμι- (ην Λσφαλιστιχών θεμάτιον τού Τα μείου Συντάξεως Πςοσιοπικοδ 'Εμπορικών καί Βιομηχανιχών Έ· πιμε,λητηρίων ολοκλήρου τής χώ¬ ρας. Τό νομα&έτημα, ή ίσχϋς τού ό- ποίου δρχε-ραι άπό τής δημοσιεύ- σεώς τοι« είς την Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως, κυρώνει αποφάσει; τοΰ υπουργείον Κοινωνιν.ο)ν 'Τπη- ρεσιών πε<ρί τού ΰψοι·; των είσ- φοοων υπέρ -τοϋ ταμείου χοί γε- Λ'ΐχώς περί των πόρων τού χω ό- ρίξει ότι εφεξής ή μηνιοία είοφο- ά έπιμελητηρκηι θά 6δοσωλήνας μεγάλων διαμέτρων κόν 'Εττιμελητή,ρ.ο,^ Άβηινχον άνε- έλικοειδοϋς ραφής. κοΐνκσεν δτι Αύστραΐλιιανή έταιρεία δια©ίΤίΐ ττρός εξαγωγήν είς την Έλλάδα, ζώντα δοοειδή (6ό)ρους , §50 περ'—εί; λ ιματρών κοπά κεΛα- νοτΐοιητ.κούς ρν»μους ανατ,τυξε- σ,ν τώ^ έξαγωγών —αί είσαγω- λρ.ν), ώς <3ΐ καΤΣψυγμ,ί ο, κρέατα ως, πλήν ά,μως άλμσ,τώδης οώςη γα! δεν θά ,μάς άπασχολήσου·.-- (6όεα κα! άμνοί), των οποίων ά- σ:ς <7ΐν των είδών θΛ'-τών κ«ί είς τή.ν ζήτη- ώ ί της εγ- ως §τι τό μιέτρειν τουτο εί.α. ττρο 6.3μηχΐ?νίας ή των αλλων σώρ νόν κα! ν« άρ6ή εύ9ύς ώς τα ή ί δ?-ιστηρ:οτητων της αΝονοιμιας μας. Χαρακτιηρΐιστικώς, α>β<ρ£ρομε 6α είς τήν τεραστίαιν ζήτησιν οί- υλικών ι&ηρου )·ιτε ν/ το ι,,ιιεντον «ΌΐΊ ξυλείας— διά τος έμ /ών Την 6αμ6α'<ι>νΊν;-ία-
τής χώρας.
Διά την <άΛυψν τών άν>ϋιγκων
έ·<ινήβημ.εν ττρός δύο ττα- ραλλήλους κατευθύ'.'σει^, ήτυι >ιφ
ενός 'μεν είς την άτΓαγόρευισιν των
έξαγωγώ/ των ε,ίδών αυτών- άφ'
ετέρου δέ είς την αθρόαν είσαγω
γή,, τω/ έκ τού έξωτερικού. Έν»
τούτοις, ή κατάστασις δέν δ.ωρ-
Θώ9η «αί ή άγορά δόν
τόν ομαλόν ρυ3μόν της, συντελού
σης είς τούτο καί τής τάσεως ά-
τΓθθΞματοχτοιήσεως των είδώ/ αυ¬
τών- Καΐ ώς .ττρος την άτταγόρευ-
ο:ύ-
το
ττίλεΐστρ ζητήματα δηιμιο^ργούν-
ται διά τό μάλλον τώ/ έξαγωγών
μας έκ τού κίνδυνον ν^ΐ άττολέσ.ο-
μεν ί<εκτημι£..ας άγοιράς. Βεβαίως, τα 'Ελληιν.κ'ά ττροιόντα, τής ττβροκολουθήσεως τής δρςτχμής τπρός τό είς την διεθνή Λ γοράν. Έν&ΐχεται δ.μως, ό τταρά- γων ούτος >Λ εκλείψη,, όττότε &·ά
άτταιτηθη νέα ΤΓ'ροσττάιθνεια έττανα-
κτήσεως τών άγορώ/ αυτώ·/. Τού
το, ΐσως συμβή μακιροχρονίως·
ένώ βραχυχρονίως καλούμεθα ·,ά
φανώμεν συι/εττεϊς είς άνειλην',αί-
^ας ύττοχριεώςτεις μας πρός δ;ο>
φ-ιλαΐξιν τής πίστεως μας είς τό ε¬
ξωτερικόν. Καί τούτο, νομίζομεν
ότι βά πρέττϊΐ νά άπασχολήτη
την σύσκεψιν τής Δευτέρας...
■'—ι την άεροττορικήν
φ^ά/ είς τήν χώραιν ,μας, δΐς τής
£6'5ομά5ος (180 κεχραλόΐς καπ-' ά-
—στοΛήν),
τρο
ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΔΙΑ ΤΟ Ν Δ
1370)73
Ό Σύνδεσμος Έλλήνων Βιο-
μηχάνων δι' έγγράφου τού πρός
τόν Άντιπρόεδρον τής Κυβερνή¬
σεως κ. ΜακαρέΖον εΐσηγεϊται
τήν ουμπλήρωοιν τού Ν.Δ. 1370)
-περί έκτάκτου τέλους επί
ταβιβαζομένων άκινήτων καί
εκδιδομένων άδειών ανεγέρσεως
οίκοδομών».
Ο Σ.Ε.Β. ζητεί σχετικώς ό¬
πως έζαιρεθοϋν αί βιομηχανικαί
έπιχειρήσεις τού έκτάκτου τέλους
καί είς ά
των με
των
των είσ-
καί είς τάς περιπτώσει
φερομένων είς αύτάς ή υπ· αύ.
τών άγοραζομένων άκινήτων.
φή ή
ς>ά τοϋ έογοδότου
ύπέο τοΰ ταιμείου
π; ποσοστόν 10% επί τθΰ οτνάλον
των άποοοχων των ήσφαλΐομέ·
ν(·ιν ύπαλλήλοιν.
'Επίση; άναφέρεται ότι τα ελ1
με-λη-^ήρια ίιποχριοϊΐνται εί; ετ1^
αν είσφοράν υπέρ τού ταμείου ι-
σην πρό; τό 5% τών πάση; φύοε-
ως έσόδων τιον.
Περαιτέρω άναφίρεται δτι το βι
οικη^ κόν σνμδον'Λιον τού ταμεί¬
ου πρέπει νά προβαίνη ε'ι; «να-
ά τών ^
σι·ντάξ?ων, ε1; ρ
τάς οποίας ηΰξάνονται αί άηοδο-
χαί των έργαζομένοιν είς τα εΛ·
μελητήρια.
Η ΚΕΦΑΛΑΙΡΠΟΙΗΣΗ
ΜΑΤΙΚΩΝ
Έπιτρέπεται οτΐς άνώνυμίθ
ταιρίες ή κεφαλαιοποίηση των
ποθεματικών τού αρθρου 7 τι
Α.Ν. 147)1967, υπό τάς
θέσεις τοϋ αρθρου 1 τού Α"
148)1967. Τοϋτ0 εξακολουθή ν*
ισχυη καί μετά τήν δημοσΐει""!
των Ν.Δ. 1312)1972 κα'ι 1314'
1972, καθ' δοον καί διά τού τ£·
λευταίου νομοθετήματος έπιτρβ"
πεται ή κεφαλαιοποίηση των
λόγω άποθεματικών, δπωο κ·*
ά τού ΑΝ. 148)1967.
Τουτο άναφέρει ή Οπ' όϊ
3796)1034 έγκύκλιος τού
γείου Οίκονομικών πρός τι
φόρους.
ΚομοττΟΑΣον ίίς την μειζονα
Καππαδοκίαν
ΤΟΥ κ.ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου)
4) Έπίσης είχεν άποφαοισθή
ό μισθός τού προσληφθέντος δι¬
δασκάλου είς τό σχολείον τού
χωρίου διά τούς μαθητάς καί τα
όρφανά έκ των πέριΕ χωρίων νό
πληρώνεται έκ τού ταμείου τής
Μονής καί οί κάτοικοι τού χωρί-
ο^ νά άναλάβουν την πληρωμήν
τής μισθοδοοίας τής προσληφθη-
σομένης διδαοκαλίσσης διά τό
πορθεναγωγεϊον. ',Επίσης ωρίσθη
έπιτροπή πενταμελής υπό την προ
εδρείαν τού μοναχοϋ Ξενοφώντος
διά την επίβλεψιν των ύποθέσε-
ων τής Μονής καί των σχολεί¬
ων.
Ό Μοναχός Ξενοφών διηύθυ-
νε την Μονήν μέχρι τού 1913 λί
αν ικανοποιητικάς καταβαλών με
γάλας καί άόκνους προσπαθείας
διά την προαγωγήν των ύποθέσε
ών τής Μονής καί έν γένει τοΰ
χωρίου ΤαΕιάρχη.
ΐΚατά τό έτος 1913—14 καί
15 έπιοκεφθέντες έκδραμόντες
οί μαθηταί καί καθηγηταί τού
Καππαδοκικοϋ Γυμνασίου (κατά
Καισάρειαν Ίερατική Σχολή)
των Φλαβιανών, έτύχομεν μεγά-
λης ύποδοχής υπό άρτι άναλα-
βόντος τ6 καθήκοντα τού διευ¬
θυντού τής Μονής κα'ι των Σχο-
λών τοΰ έκ Μουταλάσκης Μιχα¬
ήλ, κατά δέ την παραμονήν μας
επί τριήμερον ιριλοΕενηθέντες είς
τα κελία αυτής διεπιστώααμεν ό¬
τι έκτός τοϋ κυρίως ναού της,
τού ήγουμενίου τοΰ δεοποτικοϋ,
των σχολείων καί των διαφόρων
βοηθητικών χώρων υπήρχον έν
κτίριον διόροφον μέ 50 δωμάτια
αποθήκη, τραπεΖαρία, φοϋρνος,
οταϋλοι καί διάφοροι βοηθητικοί
χώροι καί πέριξ τής Μονής, 4
κήποι. Καί έντός τής περιοχής
των χωρίων ΤαΕιάρχη καί ΝίρΖε
60 περίπου άγροί, έκτός των κτη
μάτων είχεν είς την Κων)πόλιν
τα κάτωθι προοοδοφόρα κτήματα
έν μέγα οικόπεδον, είς τό Σουλ¬
τάν Μεχμέτ τό ήμισυ προσοδοφό
ρου μαγαΖίου, καί τούς τόκους
των καταθέσεων έκ τοΰ πλεονά-
οματος τοϋ έράνου τής Ρωσσίας
ανερχομένας είς 40 λίρας χρυ-
οάς ετησίως.
Είς τάς περιοχάς τοϋ χωρίου
ΤαΕιάρχη υπήρχον πολλά έρείπια
διαφόρων έκκλησιών.
1) Είς τό λειβάδι τής Άγίας
Ελένης (Άγιλήν) 2) είς τό Κί-
ολ - πάση τα έρείπια τής Ζωοδό
χου Πηγής, όπου την έκτην ήμέ-
ι
ραν τοϋ Πάσχα έτελοϋντο πανη-
γύρεις παρ" όλων των κατοίκων
τοϋ χωρίου ΤαΕιάρχη κα'ι των
προοκυνητών των πέριΕ κωμοπό-
λεων καί χωρίων, είς την όποιαν
προοήρχοντο καί Τούρκοι.
Κατά τάς αρχάς τοϋ 1915 εί
χεν διορισθή Ήγούμενος τής
Μονης ό έκ Μουταλάσκης Παπά
Κωνσταντίνος διευθϋνας αυτήν
κατά την κρίσιμον καί εμπόλεμον
εποχήν τοϋ πρώτου παγκοσμίου
πολέμου μετά μεγάλης πολιτικό-
τητος καί δραστηριότητος διεφύ-
λαΕεν άπασαν την περιουσίαν τής
Μονής, μετά δέ την Μικρασιατι¬
κήν καταστροφήν καί ανταλλα¬
γήν των πληθυσμών μετέφερεν
είς Πειραια τό Τέμπλον τα είκο-
νίσματα καί την κινητήν περιου-
οίαν τής Μονής. (τάς τελευταί¬
ας ταύτας πληροφορίας ελάβο¬
μεν παρά ύπεργήρου κατοίκου
τού χωρίου ΤαΕιάρχη τής Καισα-
ρείας).
ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΑ
Είχεν εκκλησίαν τοϋ Άγίου Γε
ωργίου άρκετά αρχαίαν ή όποία
άνεκαινίσθη τό 1722 ώς έμφαίνε
ται έκ τής έπιγραφής τής έντοιχι
ομένης επί τής προσόψεως τού
ναοϋ, έντός τοϋ μέχρι των τελευ
ταίων έτών έσώΖετο εν άρχαιολο
νίκης άΕίας Έκκλησιαστικόν Ευ¬
αγγέλιον τυπωθέν υπό Πινίτελου.
Έκτός τοΰ κυρίως Ναοϋ των Τα
ξιαρχών τής Μονής υπήρχον πλη
οίον τής Σχολής παρεκκλήσιον
τής ΆγΙας Τριάδος. Επίσης υπό
γειον παρεκκλήσιον των άναργύ-
ρων Κοσμά καί Δαμιανοϋ έΕ αψί¬
δας, είς τό ιερόν Βήμα κοιμητή¬
ριον έσκαμμένον έντός βράχου δ
που μέχρι τελευταίων έτών έφυ-
λάσαοντο τα λείψανα διαφόρων
πατέρων. Τό δέ 1898 συνεπεία
οφοδροϋ οεισμοϋ κατέπεσεν τμή
Μα τοϋ θόλου καί εσχηματίσθη έ-
π' τού δαπέδου τοϋ ναού βαθύ
ρεϊγμα καί γενομένης άναοκαφής
το0 ύπογείου τοϋ ναοϋ ανευρέθη
°αν μαρμάρινα μανουάλια φέρον
τα επιγραφάς δηλούσας την ήμε-
Ρομηνίαν τής ανεγέρσεως τοΰ άρ
Χαίου ναοϋ τοϋ Άρχαγγέλου τού
τού δέ έρειπωθέντος μετά παρέ¬
λευσιν πολλών αιώνιον είχον δια-
Φυλαχθή έντός τοϋ ύπογείου τού
ν των κει
τούτων
ώς καί τάς
ΝΙΚΗΣ ΛΑΔΑ/ΚΗ — ΦΙΛΙΠΠΟΥ;
«ΌμοΗογία»· - ΠθΜήματα
ναού ή έπ,γραφή. Οί κάτο,κοι τού
ΤαΕιάρχη πρός διάσωσι
μηλίων καί των θησαυρών
ηναγκάσθησαν νά μετα<ρέρουν ταυτα είς τόν ναόν τής ·Αγιας Τριάδος ήτο, τα οταοίδ,α, τάς θύ ραν τού Αγίοο Βήματ0ς τα στο. λιομένα μέ κογχύλια εικόνος τοϋ Εύαγγελ,σμοϋ, τριών Ίεραρχών καί τοΰ Άγίου Ν.κολάου, έπίοης τήν έπιγραφήν την γραμμένην διά κογχυλιδίων ώς κάτωθι: (Δέησις τοϋ δούλου τοϋ Θεοϋ Άνδρο------ πατρός αυτού Νι κολάου καί μητρός αυτο0 Ν(τα καί άδελφών Χάπα, Ίακώβου καί Μαρίας 1862)· Έπίοης είκόνες αί δεσποτικαί τοϋ Χριστοΰ καί τής Παναγίας μέ χρονολογίαν εί κονίσεως 1801). Έπίοης υπήρ¬ χον είς τό Άγιον Βήμα ή εικών τής δευτέρας Παρουσίας μέ επι¬ γραφήν (Δέησις τοϋ δούλου τοϋ Θεού Αναστασίου ίερέως καί Οί κονόμου Χ'Σεραφείμ ίερέως 1740) έΓ,ίοης έντός των κήπων τής Μονής υπήρχον άρκετά έρεί- πια παρεκκλησίων, ώς ό ναός τής Θεοτόκου κτισμένος έκ λευκών λίθων ΒυΖαντινής έποχής καί να όν Αγ. Γεωργίου κτισμένον έν¬ τός Βράχου. ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟ0ΗΚΗ. Σχολειό δύο, άρρεναγωγεϊον καί παρθεναγωγεϊον, μέ έν διδά- οκαλον καί μίαν διδασκάλισσαν μέ 70 μαθητάς καί 50 μαθητρίας. Είχεν άρκετά πλουσίαν βιβλιο¬ θήκην μέ 600 περίπου βιδλίων. Κατωτέρω άναγράφωμεν τα σπου δαιότερα τούτων: Τα άπαντα των πατέρων τή. Έκκλησίας, ή αρχαί α έκδασις τής Έκκλησιαστικής Ιστορίας τοϋ Εύσεβίου Σωκράτους τού ΣωΖομένου Θεοδωρήτου καί πολλά άλλα διάφορα συγγράμμα- Γα καί μουοικά βιβλία. ΧΩΡΙΟΝ ΑΓΥΡΝΑΣ (Άγιοι Ά- νάργυροι) Τό χωρίον τούτο άπεϊχε 2 χι- λιόμετρα τής ΒέΕαι, είχεν 55 οί κογενείας χριστιανούς κατ' αρ¬ χάς είχεν μίαν παλαιάν εκκλησί¬ αν Βυζαντινήν είς μνήμην των Αγίω Άναργύρων Κοσμά καί Δα μιανοϋ ή όποία έρειπωθείσα έγκα τελείφθη τό 1857. Ανηγέρθη δέ Ναός περικαλλής έκ βόθρων μέ τροϋλλον είς μνήμην τοϋ Άγίου Προκοπίου, έντός τοϋ Ναού ύπήρ χον 2 μανουάλια κατσσκευασμέ- να έκ λευκοϋ μαρμάρου είχεν Ε¬ ναν ίερέ,ι, έν δημοτικόν σχολεί¬ ον μέ έν διδάσκαλον καί μίαν δι- δ,ασκάλισσαν μέ 70 μαθητάς καί μαθητρίας. ΧΩΡΙΟΝ ΣΚΟΠΗ (Έπισκοπή) Πρός ανατολάς καί είς άπόστα σιν 2 χιλιομέτρων τοϋ χωρίου "Α γιοι "Ανάργυροι έκεϊτο ή Έπισκο πή απέχουσα 5 χιλιόμετρα άπό τής Μονής των ΤαΕιαρχών μέ 50 οικογενείας όρθοδόΕους Χρι- ατιανούς, είχεν μίαν εκκλησίαν είς μνήμην τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου ή όποία είχεν κτισθή τώ 1727 άνεκαινίσθη δέ τό 1885 επ ΙΜητροπολίτου Ιωάννου, μέ έναν ίερέα, έν δημοτικόν σχολεί¬ ον, μέ έν διδάσκαλον καί 50 μα¬ θητάς. Έν γένει δλαι αί δαπάναι διά τήν λειτουργίαν τού σχολείου εκαλύπτοντο έκ των εισφορών των κατοίκων τοϋ χωρίου. ΠέριΕ των άμπελώνων τοΰ χωρίου έσώ- Ζοντο τα έρείπια άρχαίων έκκλη¬ σιών λαΕευμένων έντός βράχων. ΧΩΡ1ΙΟΝ ΣΑΡΜΟΥΣΑΚΛΗ (άρ- χα'ια Σέρμουσα) Είς περιοχήν των Σερμούσων όρέων ευρίσκεται ή Κωμόπολις Σέρμουσα. Αύτη επί Σουλτάνου Χαμίτ μετωνομάσθη είς Χαμιτιέ εί χεν 150 οικογενείας όρθοδόΕους νριστιανούς, μίαν εκκλησίαν είς μνήμην τοϋ Άγίου Νικολάου μέ άγίασμα έντός αυτής, έπίσης πα¬ ρεκκλήσιον τής Άγίας Τριάδος, είχεν έλ>.-ινικόν σχολείον μέ 150
μαθητάς καί τρείς διδασκάλους,
διδασκάλισσαν. Αί δαπάναι των
σχολείων εκαλύπτοντο άπό τούς
τόκους των καταθέσεων είς τάς
τραιιέΖας καί τάς είσφοράς των
μαθητών, δώρεών των κατοίκων
τής κωμοπόλεως. Αί καταθέσεις
παρά τάς τραπέΖας ήτο προϊόν
τής δωρεάς των χιλίων λιρών τοϋ
αύτοκράτορος Πασών Ρωσσιών Νι
κολάου Β' όταν είχεν δωρηθή τό
πολύτιμον χειρόγραφον Εύαγγέ-
λ,ον πρός την "Ιεράν Σύνοδον
τής Ρωσσίας.
"Εν μόνον φύλλον τοϋ Εύαγγε
λίου είχεν κρατηθή διά τούτο έ-
πιδεικνύεται είς τούς προσερχο¬
μένους προσκυνητές.
(ΣυνεχίΖεται)
ΗΤ'ΪΙΜΕΝΑΙ ΑΙ ΛΑΠΑΝΑΙ
ΤΩΝ ΤΟΤΡΙΣΤΩΝ
Περίμενα κι όλλο δεϊγμα τής
ποίησης τής Κύπριας ποιήτριας Νί
κης Λαδάκη — Φιλίππου γιά νά
μπορέσω ν' άποκρυσταλλώσω ό-
ριστικά τή γνώμη μου γιά τήν
ποίησή της. Στή δεκαετία τής
προσφοράς της (1960 - 1970)
μάς έδωσε πέντε ποιητικές ουλ
λογές· γιά τίς δυό έγραψα τή
γνώμη μου (Κρητ. Έστία, τεΰχ.
183)68), Κ' είταν έπαινετική.
Γιατί ή ποίησή τής Λαδάκη δονεϊ-
ται άπό μιά εύασθησία μυστική.
πού σοϋ φέρνει ρϊγος.
Την ιδία εύαισθησία βρίσκου
με καί στήν «Ό μ ο λ ο γ ί α.
της. Όλες τίς σελίδες τίς διο-
περνάει ένας κραδσμός μυστι¬
κάς, πού παρασέρνει τόν άναγνώ
στη στούς δαίδαλους τής έμπνευ
σής της. Πολύ θα έΕαρτηθή άπ'
τή δεχτικότητά τού άν καταφέ-
ρει νά παρακολουθήσει τό λυρικό
της λόγο καί τήν πορεία τού έρ
μητικοϋ στοχασμοΰ της, ώστε ν'
άίοκρυπτογραφήσει τό συμθολι-
σμό ή τή χρησμική τού έννοια.
Βεβαία, ή ποίησή δέν πρέπει
νά είναι άλγεβρική έΕίσωση πού
Ζητάει τή λύση της ή πρόβλημα
τής άναλυτικής Γεωμετρίας. Ό
μως κρατάει πολύ ή φύτρα της
άπ' τήν ούσία των μυστηρίων καί
ή γοητεία της πηγάζει άπ' τήν
καταχνιά τού ύποσυνείδητου τοϋ
άνθρώπου κι άποτείνετα πάλι στό
ύποσυνείδητο τοϋ συνανθρώπου
άφοϋ περάσει γιά μιά στιγμή άπ'
τό συνειδητό. ΜΓ άστραπή μοιά-
Ζει ή ποιητική φωνή, πού φωτί
Ζει τό σκοτεινό μας έσωτερικό κό
ομο. Σέ τούτο τό φωτεινό δευτε
ρόλεφτο πρέπει ό άναγνώστης νά
ίδεϊ, ό,τι ό ποιητής κλείνει έντός
τού. Κι άν τό καταφέρει, χαίρετάι
κι άνσγαλλιάΖει ή ψυχή τού, άπο
λαμβάνει τήν αίοθητική συγκίνη
ση πού τόν άποίημιώνει. Άλλιώς
ό ποιητής δέ στάθηκε ίκανός ν'
άγγίΕει τήν ψυχή τού, είτε άπό
έλλειψι δεχτικότητας τοϋ άνα-
γνώστη, είτε άπό ύπαιτιότητα τοϋ
ποιητή.
Ή «Ό μ ο λ ο γ ί α» τής
Νίκης Λαδάκη, είν' άπ' τίς συλλο
γές πσύ άπαιτοϋν τή δε·;τικότητα
τοϋ άναγνώστη καί τήν έξοικείω
ση μέ τή λεγόμενη |.·οντέρνα ποί
Τση. Όμως, δταν καταφέρεις νά
βρής τό μονοπάτι νά φτάσεις στό
κέντρο της, ή ίκανοποίηση κ' ή
όνταμοιβή σου είναι μεγάλες. Ή
ποίησή της, βάθους καί στοχα¬
σμοΰ, ντυμένη μέ λυρικό ένδυμα
σού προσφέρει μιά γεύση
στήν άρχή, γιά νά σέ πλημμυρί-
σει μέ τρυφερότητα καί Ζεστα
σιά στό τέλος:
•Σώμα άγίνωτο ό έρωτάς σου
κουρταλεϊ
τίς πόρτες
τα μικρά στάχυ
ψηλά στό περήφανο φύτρο τού·
Κ ι άλλοϋ:
«Μικρά κι άληθινά
τα χέρια σου μεγαλώνουν
άπίθανα όπόψε».
Καί τούτο τό μικρά άνθρώπινο
κομμάτι, πού δύσκολα βρίσκεις δ-
μως στίς συλλογές των καινοϋρ-
γιων ποιητών πού θέλουν πσντα
νά έκφράΖουν κάποιο... άγχος-
«Εμείς Εέρεις
άπά τόν καιρό ποϋφυγες
προσπαθήσαμε νά γίνουμε
άλλοιώτικοι.
Ξαναβάψαμε τό σπίτι μας
άλλάΕαμε τα σεντόνια μας
ράψαμε καινούργια φουστάνια
καί στίς νυφομαντηλιές μας
δώσαμε καινούργια όνόματα
άλλάΕαμε καί τό χρώμα
τοϋ σαπουνιοϋ».
Όμως, βρήκα πολλές σελίδες
της μέ πολλή αφαιρέση. Σέ ση-
μεϊο πού οί στίχοι δέν έχουν κα
μιά λογική ούνδεση άνάμεσά τους
χάνετοι ή έπαφή μέ τό νοητό καί
συγκεκριμένο, καί καταλήγει αέ
μιά ποίησή άφηρημένων έννοιών
καί φράσεων, πού δσο καί νά παι
δευτεϊ ό άναγνώστης δέ θά μπο
ρέσει νά δικαιολογήσει τό έΕωλο
γικό τους στοιχεϊο. 'Ωστόσο, ή
ποίηοη τής Νίκης Λαδάκη, έχει
πολλά νά μάς πεϊ καί νά μάς προσ
φέρει. Είναι γραμμένη μέ έναν
παλμό πού δονεϊ τήν ψυχή μας,
δταν καταφέρει καί τήν ΰγγίΕει.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΖΑΔΕΣ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
Τα Βιβλία καί οί Άνθροττοι
•II
μέση κατά κεφαλήν
νη των αφιχθέντων «τίς τήν Μ-
λάδίΐ -ρυοιβτών κατά τό «εντα-
αηνον Ίαονσοίον _ Μαιου ηνξη-
λάρια.
ΦΩΦΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΥΡΙ |
ΝΗ ΚΡΑΥΓΗ Ποιήματα Άθήνα
1972 οελίδες 54
Ό λόγος, στά είκοσιεφτά ποιή
ματα τής συλλογο,ς, είναι φανερό
ότι προέρχεται άπό διαθέση καλω
αύνης καί πόθον άρμονίας, άλλά
καί όπό λαχτάρα γιά ειρήνη" καί
άγάπη. Ή γλώσσα είναι παραστα
τική, στρωτή, όχ. πεΖή, συχνά έ¬
χει πλαστικότητα. Κάπως περισσό
τερη λεκτική οίκονομία θά εύνοοϋ
οΰοε τήν εκφράση. Ύπάρχει στή
ροή των οτίχων κάποια ύποψΐα
ρυθμοϋ πού θά έπρεπε νά προχω
ρήση τουλάχιστον σέ συμμετρική
στιχουργική μορφή. Αύτό τό α'ίτη
μα ίοχύει γ ε ν ι κ ά γιά τή
σημερινή «ποίησή» πού έχει Εεφύ
γει άπό τήν είδολογική πειθαρχίά
κάτι πού τής άφαιρεϊ τήν πρώτη
κα'ι κύρια προϋπόθεση: τή μουσι
κότπτα. Ό έλεύθερος στίχος εϊ-
νει πειραομός καί κακάς ούμβου
λος. "Αν τό α'ιτημα τής ό^οιοκατα
ληΕίας παρακινοΰσε άλλοτε σέ α
κυρολεΕία, ή ελευθερία τοϋ στ*
χου σημερα, παρακινΕϊ σέ πολυ
λογία κα'ι σέ παρορμητικές κίκό
νες πού οτεροϋνται είρμο. "Αν η
Φωφη Κωνσταντίνου προσέΕη σύ
τές τίς συατάσεις κα( Εελαγαρίσει
τό οίστρο της, θά κάμει κάτι κα-
λύτερο. ΠροΖύμι φαίνεται νά υ¬
πάρχη.
ΡΙΤΑΣ ΜΗΛΙΩΡΗ: ΚΑΤΑΦΥΓΗ
Άθήνα 1972 Ποιήματα σελίδες
57 έκδοση «Ίωλκός»
Καταφύγη: εϋκολο αϊτημα πού
άπηχεϊ τόν πόθο πολλών στοχα-
οτικων άνθρώπων πού άναΖητοϋν
άπόδραση καί καταφύγη μεσα ό¬
πό τόν πυρετικό όργασμό τής οη
μερινης καθημερινότητας. Τό ύ-
ποδηλώνουν καί οί στίχοι τοΰ πρώ
τού υέρους τού μικροϋ τόμου μώ
τόν τίτλο «Άπομάκρυνση», άνα-
δρομές σέ περασμένα βιώματα, ά
ναπολήσεις, νοσταλγίες, άλλά καί
σέ μνήμες άπό ταΕίδια δπως τα
δύο κομμάτια οτίς σελίδες 20
καϊ 21 πού άναφέρονται στά μου
σεία καί στήν «δποια Ρωμη» δ¬
που «ήττημένη στό αρμα σέρνει ό
χρόνος» τήν συγγραφέα, άρκετά
ύποβλητικές είκόνες.
Ι Στά «Τοπία» έκφράΖεται ή διά
θέση πού άναδίνε·αι άπό φύση κσί
Ιοτορία των τόπων, σέ κάμποσα
ποιήματα έπιγραμματική. Συναρπα
στική ή βαθειά όδύνη πού κλείνει
την «Σμύρνη» καί πού ομιλεί κα'
μέσα άπό τόν καθένα μας, ημών
πού μόνο στόν τάφο θά τήν άπο
χωρισθοΰμε. Καλή ή είκόνα τού
Άκροκόρινθου, τοΰ «άσκητή τοΰ
ντυμένου μέ λερό καί καταφαγω
μένο ράσο πού μόνος προσεύχε-
ται τίς φοβερές νύχτες...». Ά-
λήθεια καί τί δέν έχει ίδεϊ ό σιω
πηλός αύτός γίγαντας πού Εεπε-
τιέται σάν οπασμός μέσα άπό τό
κορινθιακό Αεκανοπέδιο. Ποίος
δέν θυμάται, δταν γοργά τόν προσ
περνά τό όχημα, τάν άδυσώπητον
καί τρανόν αύθέντη Λέοντο Σγου
ρό πού, κάλλιο παρά νά παραδο
θεί στόν φράγκο κατακιητή, σπι-
ρουνίέει τό άλογό τού καί γκρεμί
2εται άπό τόν Άκροκόρινθο καλ
πάίοντας στό χάος!
Ό άτελείωτος ναός τής Βαρ-
κελώνης, τής «ίερής οικογενείας»
(ή είκόνα τού οτολι'Ζει τό έΕώφυλ
λο τοϋ ταΕιδιωτικοΰ μου τόμου»
«Εύρωπαϊκή Συμφωνία»), ή Πομ
πηία, ή Καστοριά, ή Κυρήνεια
τής Κύπρου ή πιό ερασμία χώρα),
ή Πεντέλη, μέ τούς «εύγενικούς
ώμους» της, τα τραγικά Καλάβρυ
τα, ή Κωνσταντίνου Πόλις καί
τό Σούνιο: ιδού τα «τοπία» πού
μαΖί μέ τήν Σμύρνη άποτελούν
τό δετύερο μέρος. Τόν τόμο κλεί
νούν τα «Έπιφωνήματα», γραμ-
μενά μέ κατανυκτική διαθέση, ότι
γμές έπίκλησης καί προσευχής,
ευχαριστίας καί άναπόλησης.
Γιώργου Ματθαίου Οίκονόμου:
έφτά διηγήματα — έκδόσεις
«Δωδώνη» Άθήνα 1972 108
σελίδες.
Τό σύντομο ύστερόγραφο άνα-
δίνει άπογοήτευση καί παραιτήση
άπό ψευδαιαθήσεις: «Γεννιούμα-
οτε καί πεθαίνουμε έτσΐ: όπως οί
μϋγες». Πολλή άπαιοιοδοΕία έκ-
φράΖουν οί όλίγες αύτές γρσμμές
πού οοΰ σφίγγουν τώ όντι τήν
καρδιά. Καί είναι νέος ό διηγημα
τογράφος.
Τα διηγήματα περιέχουν πολλή.
κινήση, έσωτερική κα'ι έΕωτερική,
καϊ άφθονον διάλογο πού άντα-
ποκρίνεται όργανικά στήν κεν
τρική ούλληψη. Φράση νευρώ-
δης, γλώσσα καλά διορθρωμένη,
στοχασμός πού Εεπερνάει τό ου
νηθισμένο ,καταστάοεις κάποτε έ
φιαλτικές, ϋφος πλαστικό. Μέ
ίκανοποιεϊ ή προσοχή τοΰ συγγρα
φέα στήν έκλογή των λέΕεων
καί αύτό μαρτυρεί έπίγνωση τοϋ
χρέους άντίκρυ στή γλώσσα άλλά
καί ουνείδηση καλλιέπειας. Άλ
λά τοϋ συστήνω νά διαφοροποιεί
τόν ένικό καί τόν πληθυντικό τού
ρήματος δπως λ.χ. «Δέν άκούγον
ταν φωνή» (σελ. 89). Τό σωστό
είναι «Δέν άκουγόταν φωνή·. Τό
περίεργο είναι ότι τό λάθος αύτό
τό συναπαντδς καί σέ κάμποσους
δοκίμους λογοτέχνες. Τό άποδί-
δω στή συνηθισμένη μεσημβρινή
βιασύνη, τήν έλλειψη ακριβείας,
γνώρισμα κυριολεκτικά «έθνικό».
Πιστεύω ότι, μέ τόν καιρό, ό
συγγραφέας θά καταφέρη νά απο¬
δώσει δρσματικά άπλούστερες κα
ταστάσεις, θέλω νά είπω: δχι μά
νο άλλόκοτες. Ύπάρχει καί έδώ
τό άπαιτούμενο προΖύμι.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥΙΖΙΔΗ
Μιά Κυριαιιάτιιιη φορεβιά
ΔΙΗΓΗΜΑ
Β'
"Αγρυπνος έμενε τίς νύχτες
τουρτουρίίοντας.
Στής λάμπας τό θαμπό φώς
πού κάκπνι£ε, τρεμοσβήνοντας,
διάβαΖε. Λαχταροϋσε νά μάθη.
Τό φώς τής λάμπας γιαυτόν,
είχε στό σκοτάδι τής νύχτας γλυ-
κειά άκτινοβολία. Σκορποϋσε πα-
ρήγορο βάλσαμο στής ψυχής τού
τ' άπόκρυφα βάθη. Είχε πολύτιμο
άσβεστο φώς πού είχε άρχίσει ν'
άργοφαίνεται άπ' τ' άπείρου τα
μάκρη. Τόν ί(φηνε νά έλπίΖη οτή
Ζωή γιατί τόν όδ.ιγούσε μέ τό
διάβασμα ο' Αλλους κόσμους θαυ
μαστούς...
ΝόμιΖε πώς Ζοϋσε μαΖί μέ τούς
ήρωες των θιβλίων.
Τί εύμσρφιέ<:, γράφανε τα βι- βλία... Πώς θδθελε νά βρισκότανε στήν έΕοχή. Σ' αύτούς τούς ησύχους τό- πους, μέ τίς βαθύσκιες λεύκες, τα πανύψηλα πλατάνια, τίς κρυ- φές πηγές μέ τα κρυοταλλένια νερά; Στίς ρεμματιές, στά Ααγ- κάδια, στούς λουλουδιασμένους κάμπους μέ τα παιγνιδίσματα των ϊακιων, μέ τα καταπράσινα πεύ- κα πού έοταΖαν κεχριμπαρένιο ρετσίνι. Κοντά στά πουλάκια, πού τιτί- βιΖαν χαρωπά Εετρελλαμένα στά κλώνια, στά κατάλευκα σάν τό χι όνι άρνάκια πού βέΚαΖαν οτά λει βάδια. Σάν εϊτανε πιό μικράς, πήγαι- νε μέ τούς δικούς τού στούς κή- πους, στίς έΕοχές. Μά ό καιρός αύτός στάθηκε τόσο λίγος, πού τ' αφησε στό μυαλά μισοσβυσμέ- νη άνάμνησι. Σάν ένα ώραϊο δώ- ρο πού τού τό πήραν βάναυσα χέρια άπότομα μέσ' άπ' τα δικά τού. τα παιδικά... Κ' ή μυγδαλιά τού: Βρισκότανε έδώ, έΕω στόν κή πό τοΰ σπιτιοϋ. Τα χιονάτα δνθη της, έδιναν ήλιόφωτη χαρά στήν ιυυχή. Μά οί άνθρωποι άναγκάοτηκαν νά τήν κόψουνε, νά τήν κάνου- νε Εύλα. Πήγαινε λυπημένος καί κύττα- θε τό χώμα πού πρίν είχε τήν μυγδαλιά. ΓονάτιΖε κα'ι έπιανε λΐγο χώμα μέσα στίς μικρές χοΰφτες. — Δέ θ' ανθίση ή μυγδαλιά φέ τος τό χειμώνα Εανά, μουρμούρι Ζε βουρκωμένος... Ή άγαπημένη τού γατούλα, έρ χότανε ρουρονί2οντας καί κου- λουριαΖότανε πάνω στά πόδια τού. Ήταν ή μοναδική τού 9έρ- μανση. Σ' αυτήν έλεγε τόν δυσ- βάστακτο πόνο τού, τίς καθημερι νές στενοχώριες, τα άθώα τού μυ οτικά. Κ' έκείνη μ' άπορία κα'ι ίκεσία τόν κοιτοϋσε, γιατί δέν είχε τίπο τε νά τής δώσει νά φάει. Είχε πά ψει τα τρελλά, προτεινά παιγνί¬ δια. Την ούρίταα της, δέν τήν σάλευε πιά. "Ενα πρωϊνό βρέθη- κε νεκρή μέ τεντωμένα ποδαρά- κια, άκίνητη μακρόσωμη κι' άκαμ πτη. Είχε φύγει, είχε άπαλλαγεϊ άπ" τίς άθλιες φροντίδες τής πρόσκαιρης Ζωής. Α Στόν τοϊχο τής κάμαρης, φαν τάΖει ή φωτογραφία τού πατέρα νέου, ώραίου, μελαχροινοϋ. Δί- πλα, σέ τϊαμένια κορνίΖα είναι τό δοΕασμένο παράσημο τής άν- 5ρείας. Μέ τμεμάμενα χέρια, ό ΤάκηΖ 6γά2ει άπ' τήν παληό ντουλάπα, τήν καλή μπλέ φορεσιά τού πού τήν διατηροΰοε μέ στοργή όλο- καίνουργια. Ένώ πολύτ4μα πρά- γματσ είχε πουλήσει, τό κουστου μάκι τού τό φύλαγε σάν άνεκτί- μητο κειμήλιο. [Τό ρίχνει πάνω τού καί κοιτά- 2εται στόν σπασμένο καθρέφτη τής ντουλάπας. Τό προσωπάκι τού πού έλσμπε άλλοτε όλοπόρφυρο άπ' τή χαρά τώρα δείχνει κατάχλωμο, μαρα- μένο. Τ' όδύνατο, ίοχνό άπ1 τήν άβιταμίνοϋθΐ καί τήν άσιτία, σωμα τάκι κολυμπά μέσ' τα παληό μπα λωμένα ρουχαλάκια. "Αφωνος, μελαγχολικός οτέκεται καί βλέ- ι πει τήν είκόνα τού μέ κατακόκκι να μάτια όπ' τα καυτά δάκρυα. Αυτή τή στιγμή, νοιώθει τό βλέμμα τοϋ πατέρα άπ' τή φωτο- γραφία νά τόν τυλίγει μέ θέρμη. Σά νά τόν καμαρώνει δπως πρώτα. Ναί, όπως τότε πού Ζοϋοε κι' είτα νέ καλά ή μαννοϋλα. Θυμόται πώς είχϋ πρωτοφορέ- σει τήν φορεοιό, στή γιορτή τής 25ης Μαρτίου στό σχολειό. Χα· ραγμένη άνεΕίτηλα στήν ψυχή τοΰ έμεινε ή άλησμόνητη, έκείνη μερά... Στήν αϊθουσα των τελετών, εί χε μαΖευτή άπειρος κόσμος. "Ηρθανε ό πατέρας κΓ ή μη- τέρα μα2ί μέ αλλους γονεϊς των συμμαθητών τού. Άνέβηκε στό βόθρο, στήνοντας ϊσια τό κορμά- κι οά λαμπάδα καί κρατώντας μέ σταθερό άλύγιστο χέρι τήν γαλα νόλευκη, άπήγγειλε δυνατά τό ποίημα τής τρισένδοΕης Σημαίας. Τί χειροκροτήματα εϊτανε έκεϊ να! Καί τί ένθουσιασμός, τί χαρά άπερίγραπτη πλημμύρισε τήν κορ δούλα τού, όταν τού έδωσε συγ χαρητήρια ή δασκάλα καί τόν φί· λησαν μέ τρυφερότητα ό πατερού λης κι' ή μητερούλα. Εϊτανε δί- πλα κι' ή Ευα ή ουμμαθήτριά τού μέ τίς όλόχρυοες μποϋκλες, τό γλυκό χαμόγελο, πού τόν κοίτα- Ζε δλο θαυμασμό μέ τα έκφραστι κά της μάτια. Άπό τότε τα ρουχαλάκια τού, τα κομψότατα καί μέ νοϋστο ραμ μενά τα φοροϋσε μόνο Κυριακές. -Τώρα; ό πατέρας δέν Ζεϊ· ή μάννα δρρωατη. Οί γαλανόλευ- κες οημαϊες —κομμάτια Εάστερου άνοιΕιάτικου ούρανού — κρυμμέ- νες βαθειά μέσ' τα μπαοϋλα των σπιτιών γιά νά φανερωθοϋν τήν άγια μερά ποθητής στιγμής καί στόν Ίερό Βράχο νά κυματίίει άλλόχοτη σημαία: Κόκκινη, σάν αίμα πληγωμένου καί μαύρη, μέ πένθιμο άγκυλωτό σταυρό. Τα πρόσωπα οτούς δρόμους σκυθρω πά, συννεφιασμένα, τα μάτια χά μηλωμένα κι' αύτός νά πηγαίνει νά πουλήσει τα κυριακάτικά τού.. Είχε διπλώσει τή φορεσιά, δ¬ ταν ή Εύλινη πόρτα πού έτριΖε μονότονα, άπ' τ' άγριο σφϋριγμα τ' άνέμων μιοόνοιΕε κα'ι πρόθαλε τό χλωμό πρόσωπο τής σπιτονοι κοκυράς. — Τάκη καλημέρα. — Καλημέρα, κυρά Στάσα. —Ή μάννα σου πώς είναι; —Τώρα θά πάω στό νοσοκο- μεϊο νά τήν δώ. (ΣυνεχίΖεται) ΦΡΟΝΤΙ ΚΤΗΡΙΟΝ ΧΕΙΡΟ- ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΤΡΓΕΙ ΕΙΣ ΘΕΣ)ΛΟΝΙΚΗΝ Κατόπιν έγχρίηεω; τού Λιοικτ, τ.κου Συμβουλιον τοΰ Έ'θνικοΰ 'Οογανισμοΰ Έλληνικής Χειροτε- χνίας. τα έν Θ,Γσσαλονίκη παράρ χηΐίΐ αύτοΓι Βοοείου Ελλάδος ώρ γάνωσε (τοοντιστήριον έκ.παιδεύ «εω; είς την χει^οτεχνίαν τού μ-τηιτίκ καί των «ταψιπωτών ύιτα- .. τό οποίον καί λίΐτουργεΐ Ρευοτότητες υαι μεταπτώσεις στήν άνθρωπότητα Ιτρατιώτης στήν Τουρκία «-4 Τοθ ΑΝΑΝίΑΝΙΚΟΛΑ.ΔΗ. Α' Παγκόσριον Πόλ*μον ι.Γρ«μμαΤ£«ς) Τάς ο'ιλείας ήρτοοητικάις γνώ αΐ'.ζ ιχΐτά πρακτικών έφαρμογών 5ιδάιτκει ειδικόν στέλεχος τής Ι καλλιτεχνική; υπηρεσίας τού Ε.Ο. Ε Χ., τα δέ μαθήματα ,ταρακολου θοΰν σποΐ'δαστηΐ σχολών διακοσμη ίΤΓθ): καί άλλαι ένδιβΚΓΐειθάιΐίενοι. Μρτά τίιν εκπαίδευσιν των, οί ς τού έν λόγω (ΐοοντι- θά ΪΛΐδείξουν τα ϊ.ιιτεύ νιιατά των ίί; τό ίκθιρτήυιον τού ΙΤίΐοηρτηματο; τοΰ ΕΟΕΧ έν θισ <τΐί.λονίκη Υπίύθυνοι ουμφώνυς τώ νομώ 1υ9Ο) 19.18 Ίή,ϋ/τήι.ις — Έκθότης Λιενθιητής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικ,α Ναυύρχου Βότοη 6ύ Ποοΐστάμενος Τυπογοοφείου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΙ ΚατοικΙα ΣπαρτΛκου 18 ΑΜΦΙΑΛΗ (ΣυνέχεΜΐ έκ τοϋ προηγούμενον! Προχωρώντας πρός τα υπό στά θμευοι μεταγωγικά, έκεί πού οκε πτόμουνα γιά συνεννόησι, γιατί τα αύτοδίδακτα Ρωσσικά μου ή¬ σαν φτωχά, συνέπεαε ν' άκούω τήν Ποντιακε) άνάμεσα σέ στρατι- ώτες τής Ρώοσικης μονάδας με- ταγωγικών καί πλησίασα μέ θάρ- ρος' γιατά κατάλαβα πώς πρόκει- ται γιά Ποντίους πού μετώκισαν οτόν Καύκασο. Καί μέ τό πρώτο γνωρίσθηκα μέ τόν πρωτεΕάδελ- φόν μου (γυιό τής αδελφής τοΰ μπόμπα) Μωυσήν Ξιφιλίδην πού ήταν επί κεφαλής τής 24ης ομά¬ δος μεταγωγικών. Βύνόητος είναι ή χαρά καί ό ένθουοιασμός πού επεκράτησε άνάμεοά μας, δπως καί ή άνεσι πού είχα νά κατέβω στήν ΤραπεΖοϋντα. Νά έΕασφαλί- σω μετά τριήμερον καί επιστρο¬ φήν. Καί οέ συνέχεια νά καθορί- οω καΐ τήν μερά πού πρέπει νά κατεβάοω οτό Τορούλ (Άρδασα) τήν οίκογένεια, νά μάς φέρουν στήν ΤραπεΖοϋντα τα στρατιωτι- κά κάρρα μέ βνεσι. ί Στήν ΤραπεΖοϋντα, τ' άδέλ- φια μου στεγάίονταν στόν ουνέ- ταιρον καί δέν ένοΐκιαοαν οπΐτι. Άπό τήν έπομένη τής καθόδου μου δέν δυσκολεύθηκα νά βρώ πολύ κατάλληλο σπίτι στήν Άρμε νίκη Μητρόπολι πού διοχειρίΖον- ταν τα άκίνητα των Άρμένηδων ττού έξσντωθήκανε πρίν ένάμιθΊ, έτος· καί μ' έλάχιοτα, μάλιστα, μίσθωμα γιά μιά τριετία. Μερίμνη σα γιά τό έπιμελημένο καθάρι- σμα καί τήν τρίτη μερά έφθασα στόν τόπο πού όρίοαμε γιά επι- στροφή, όπου βρήκα τα μεταγωγι κά πού μ' άνεβάσαν οτό Τορούλ μέ εύχάριστο ταΕίδι. Κοθορίσαμε τήν ήμέρα πού θά πρέπει νά κα- τεθή ώς τό 'κεϊ ή οίκογένεια κΓ άνέβηκα στό χωριό Ρυάκιοτήν στέγαστρο τής οικογενείας. Τα μαντάτα τα δικά μου στή μαμά ήταν εύχάριστα. Τα δικά της όμως σ' έμένα θλιβερά. Για- τί στό έβδομαδιαϊο πάνω κάτω δι άοτημα πού δλλειψα είχαμε πολ- λές άπώλειες άπό συγγενεϊς καί φίλους. Ή έπιβίωοι όμως δέν έ- ΠΕΡΙΜΙΑΝΤΡΑΓΟΑΙΑΝ Άγαπητέ «Προσφυγικέ Κόομε», Ή «έπιμνημόσυνος δέηοις γιά τάς ψυχάς των χαμένων παλ ληκαριών καί γιά τα 50 χρόνια τής χαμένης Χιλής μας», τού κ. Σταύρου Δαμιανίδη, μέ συνεκίνη οε φέονοντας στή μνήμη τό θλι βερό περιοτατικό τής συλλήψεως τοΰ Λοχαγου καί μεγάλου παλλη- καοιοΰ ΚατσαροΟ. Στό «ΡιχτΙμι» (προκυμαία) τοϋ Γαλατά, βρέθηκα κατά σύμπτωσι πρωινές ώρες (πρός τό μεσημέ- ρι) ακριβώς τήν στιγμή πού Εετυ λιγόταν ή τραγική σκηνή. Σετττέμ'δρης μήνας στή σώση τού. Δύο "Αγγλοι τής Στρατιωτικής Άστυνομίας (Μ.Ρ.) έν ύπηρεσία διατελούντες έκεϊ, παρηκολούθη¬ σαν τό λυπηρό γεγονός, μέ τα χέ ΛΟΥΤΡΑ ΦΟΙΝΙΞ ΜΑΡΙΚΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ 5, ΟΜΟΝΟΙΑ ΤΗΛ. 528800 ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΕΙΣ ΣΤΑ ΛΟΥΤΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΣΕ ΣΑΣ ΑΝΕΞΟΔΑ - ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ - ΧΩΡΙΣ ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΟΝΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ - ΘΕΡΜΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΙΑΜΑΤΙΚΑ ΛΟΥΤΡΑ - ΛΟΥΤΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΥ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙ ΔΙΑ: • ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ • ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ • ΣΠΟΝΔΥΛΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗ5ΊΣ - ΠΕΙΡΑ 70 ΕΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ:ΧΑΜΑΜ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΤΟΜΙ- ΚΑ ΚΑΙ ΟΜΑίιΙΚΑ ρια δεμένα πίσω στό επάνω - έ- ! πιϊνω μέρος τής πλάτης, φλεγμα τικο', ψύχραιμοι, άτάραχοι. λές καί άτενίΖανε πρός τό μέρος «γυ ' ρίιςτμστα» κινηματογραφικής ται- ν(αί· . Τό άτυχο παλληκάρι είχε βγά- . Αγι τό πιστόλι τού καί πρόφτασε νά προκαλέση (ϊσως - ϊσως) τήν έπέμθασι των Άγγλων. Άλλά οί δήμιοί τού, άφώπλισαν τό χέρι καΙ διά τής βίας τόν έσυραν ά- πάγοντες αυτόν καί πλαισιούμενόν άπό τήν όλην όμάδα. Τήν τραγική σκηνή διεδέχθη τραγικώτερο τέλος. Βαθύς νεοσκαμιμίνος λάκικος έ- περίμενε (στή Χιλή δπου μετεφερ θη) τόν δύστυχο Κατσαρό, καί κεϊ μέσα ρΐχτηκε Ζωντσνός. | Στήν Πόλη μαθεύτηκε μετά ά¬ πό μερικές μέρες. | Την περίπτωσι τοθ δράμστος (τό είδος θανάτου) πληροφορια- κώς τό έχει άναφέρει ό άείμνη- ! στος Στέφανος Παπαδόπουλος στίς «Άναμνήσεις τής Πόλης», πού έΕακολουθούν νά δημοσίευσιν ται στόν «Πολίτη». 30.6.73 Χαλόνδρι Εύχαριοτώ γιά τήν φιλοΕίνίαν ΚΙΜΩΝ Ν. ΕΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟ; ΝΕΟΝ ΔΣ. ΤΗΣ~ΕΝΩ- ι ΣΕΩΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΕρΑΜΑ- ' ΤΟΣ | Τά έκ των Αρχαιρεσιών τή 3ης Ίουνίου νεοεκλεγέν Διοικητι¬ κόν Συμβουλιον τή; Ενώσεως Ποντ'ων Περάματσ.", τό οποίον συνελθόν κατά τήν 9ην τού ίδίου μηνός κατηρτίσθη ώ; σώμα ώ; , ακολούθως: ! Γϊουρτξόγλον Μιχαήλ προε- ; δρος, Γαδρίδης Δημήτρης άντι- | πρόεδρος, Μαχα4
ΓΕΝΙΚΌΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1972 - Έταιρική Χρήσις 30ή
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1971
-ΡΧ·
1. Πάγιον
ΟΙκόπεδα
Κτίσματι» 11 597.936
ΜεΧον: Άποσβέσεις 587.400
Έπιπλα καί Σκεύη 231.405
Μεϊον: 'Αποσβέσεις 178.239
3816,151
11.010.536
53.166
1972
-ΡΧ·
2.697.094
11.961.980
726.334 11.235.646
231.405
185.446
Αΰτοκίνητα 145.047
Μείον: Άποσβέσεις 31.117
Χρεώγραφα
Σύνολον Παγίου
II.
Κυκλοφορούν
Χρεώσται άσφαλίστρων
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
παρ' ημίν
Γραμμάτια εΐσπρακτέα παρά
Τραπέζαις
Γραμμάτια έν καθυστερήσει
Ά ντσσφαλισταϊ
Προσωρ. χρεωστικο'ι λογ)σμοϊ
113.930
2.123 094
17.116,877
4.423.856
1.846.364
563.174
795.513
4 029.612
821.760
145.047
48.523
12.480.279
Τράπεζαι, καταθέσεις
δψεως 678.021
Ταμείον 467.855
1.145.876
45 959
96,524
2.123.094
16.198.317
3.802.644
1.702.757
645.339
757.360
3.628.323
1.511.436
12,047.759
830.103
377.227 1.207.330
Σύνολον Κυκλοφορούντος 13.626 155
III.
Άποτελέσματα Χρήσεως
Ζημίαι κλειομένης χρήσεως —
Μεΐον: Υπόλοιπον κερδών
προηγουμ. χρήσεως — —"
13.255 089
394.215
2,303
391.912
30.743.032
29.845.318
1971
ΠΑΘΗΤ'ΚΟΝ
1972
ρχ
Ι. Κεφάλαιον — ΆποΘεματικά
Μετοχικόν Κεφάλαιον (Μετοχαί
1Ο.ΟΟΟ των 1.000 Δρχ. έκάστ") 1Ο.ΟΟ0.ΟΗ)
Τακτικόν Άποοεματικόν 157.ΟΙ>Ο
II.
"Υπόλοιπον Κερδών
είς Νέον
III.
Άσφαλιστικά Άποθέματα
Άποθέματα κινδύνων
έν Ισχύϊ 1.647.230
Μαθηματικ.ίάπόθεμα
κλάδου Ζωής 1.076.925
Άποθέματα έκκρε¬
μών ζημιών 12.998.450
10,157.000
2.303
ιο.ο* ο οοο
157 0(0
10.157.0)0
2.493.368
1.402.760
15.722.605 12.734.920 16.631.048
ΐν. Βραχυπρόθεσμοι 'Υπο-
χρεώσεις
Άντασφαλισταί 535.296 555.268
Προσωρινόν πιστωτικοί
λογαριασμοί 3.534.ΠΟ 1,499.935
Κρατήσεις υπέρ τρίτων 139.049 282 128
Φόροι Δημοσίου 582.669 719,889
Μερίσματα πληρωτεα
μετά φόρου 70.000 4 861.124
— 3.057.270
ΠΛΟΤΣΙΩΤΑΤΟΣ ΚΑΤ ΕΝΤΤΠΩΣΙΑΚΟΣ
Η ΒλΒΥΤΕΡΑ ΣΗΜΛΣΙΛ
Ο ΑΠΟΑΟΠΣίΙΟΣ ΤΟΥ ΠΗΕΥΜίΤΙΚΟί ΤΗΣ ΕΑΠΙ80Σ Μ.1 ΤΗΝ ηΒΕΥΜΑΙΙΖ^Β Ζ33Ι
ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΗίΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙ3ΕΡΙΑΔΟΥ
είς το προβή, χ*; Ι οντα την άπελπισίαν φιλοοοφικά
Σύνολον ΙΙαθητικοΰ
30.743.032
29.845.318
Σύνολον "Ενεργητικόν
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ :
1. Κατά την 31.12.1972 είχον διατεθή είς άσφαλιστικήν τοποθέ-τησιν:
α) Άκίνητα άξίας δρχ. 2.556.000 διά κεφάλαιον
6) Άκίνητα άξίας δρχ. 1.000.000 διά μαθηματικόν άπόθεμα
γ) Άκίνητα άξίας δρχ. 689.000 διά τεχνι.κά άποθέματα
δ) Χρεώγραφα χρηματιστηριακής άξίας δρχ. 2.196.045 διά τεχνικά άποθτματ«
ε) "Ομοίως έντός τής επομένης χρησε'ος 1973 διετέθησαν Ίκίνητα άξίας δρχ. 3.262.500 διά τεχνικά άποθρματα ΐκκρεμούση;
εισέτι τής διαδικασίας συμπληρώσεως -της άσφαλιστικής τοποθετήσεως, συμφώνο.ς πρός τάς διατάξεις τού Α.Ν. 400)70.
2. Κατά την χρήσιν 1969 εγένετο κεφαλαιοποίησις ύπεραξιαςάκ-ινήτων έκ δρχ. 1.080.000, κατόπιν γενομένης άναπροσαρμογης
συμφώνως πρός τάς δια-τάξεις τοϋ ΑΝ. 148)67.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΛΑΔΩΝ
Άποτελέσματα ΚΛΑΔΟΥ ΠΥΡΟΥ
1971
1972
Άντασφάλιστρα
1.129.596
1.190.49"
Προμήθειαι χορηγηθεϊσαι
427.544
430.346
Ζημίαι πληρωθεΐσαι 151.912
Μεΐον: Άναλογία
Άντασφαλιστών 138.480
128.583
13.432
111.635
16.948
Άποθέματα κινδύνων
έν Ισχύϊ 513,898
660.236
Μεΐον: Άναλογία
Άντασφαλιστών 328.401
185.497
427.172
Άποθέματα έκκρεμών
ξημιών 28Ο.ΟΟΟ
395.800
Μεϊον: Άναλογία
Άντασφαλιστών 263.200
16 800
352.586
43.214
"Εξοδα κλάδου
23.202
64.076
Μικτόν κέρδος κλάδου
679.669
714.842
2.475.740
2.692,487
Άποτελέσματα ΚΛΑΔ
1971
1972
Άντασφάλιστρα
10,667
85.965
Προμήθειαι χορηγηθεϊσαι
7.403
28.424
Άποθέματα κινδύνων
έν Ισχύϊ 3.ΟΟ2
13.879
Μεΐον: Άναλογία
άντασφαλιστών 1 600
1.402
12.894
985
Ζημίαι πληρωθεΐσαι 930
55.400
Μεΐον: Άνσ.λογία
άντασφαλιστών —
990
45.223
10.177
"Εξοδα κλάδου
245
908
Μικτόν κέρδος κλάδου
6.109
13.008
ι Άσφάλιστρα
Δικαιώματα Σνμβολαίων
Πρυμήθειαι άντασφαλίοτρων
Άποθέματα κινδύνων έν Ισχύϊ παρελ¬
θούσης χρήσεως
Άποθέματα έκκρεμών ζημιών παρελ¬
θούσης χρήσίως
, 1971
1.664.138
68.886
524.518
218.198
1972
1.840.046
72.074
578)070
18*. 197
16.800
26.816
Άσφάλιστρα
Δικαιώματα Συμβόλαιον
Προμήθειαι άντασφαλίστρων
Άποθέματα κινδύνων έν Ισχύϊ παρελ¬
θούσης χρήσεως
2.475.740
1971
20.008
3.Η30
2.530
448
2 692.487
1972
92.531
19.492
26 012
1.402
ΝΙΚΑΙΑ. Είς τήν μεγάλην
αίθουσαν τοΰ νεοδμήτου Πνευμα-
χκοΰ καΐ Κοινωνικοΰ· Κέντρου
τή; Ί. Μητροπόλεο>ς Νικαίας ε¬
πραγματοποιήθη όγκώδης συγκέν-
τροισις των μελών των 'Λγιογρα
φικών — Προνοιακών Κύκλων
καί των ένοριακών Παραρτημάτων
τής Ενώσεως Γονέων «'Η Άγία
ΟΊκογένεια» τό άπόγευμα τής 23
Μαΐου έ.ϊ. Κατ' αυτήν ίξετέθη υ
πό των ύπευθύνων ό άπολογισμός
τοΰ πνευματικοΰ καί κοινωνικοΰ
έργου τής "Ι. Μητροπόλεως, κα¬
τά τό χρονικόν διάστημα άπό τοΰ
"Οκτώβριον 1972 μέχρι καί τοϋ
Μαίου 1973.
Τήν έόρτιον εκδήλωσιν έπλαι-
σίωσαν απαγγελίαι καΐ παιήματα
ώς καί θαυμασίως έκτέλεσθέντα
άσματα υπό τής άνδρικής Χοριυ-
δίας Νιχαίας.
Μετά ταυτα οί ΰπεύθννοι των
διαφόρων τομέίον έξέθεσαν τό ε¬
πιτελεσθέν πνευματικόν καί κοινω
νικόν έργον τής Ί. Μητροπόλε¬
ως τό οποίον υπερέβη πάσαν προσ
δοκίαν, χάριις είς την θερμουιρ-
γόν συμπαράστασις καί είλικρινή
προσφοράν ίίλων σχεδόν των Ιε
■ρε'ον, οί οποίαι ΰπεΐ'θΰνως κυ-
(ίερνοΰν τα πνευματικόν καί κοι¬
νωνικόν έργον ώς καί τήν "Ενω¬
σιν Γονέων των ένοριων των μέ
τήν ,είλικρινή καί καρποφόρον 6ο
ήθ"ΐα των 'δύο χιλιάδων εύσεβών
καί φιλοτίμιον σννεργατών, πού
πλΐΐισιώνουν καί μετέχουν είς τάς
πάσης φύσεως δραστηριότητας
των Ένοριων.
Συμφώνιος πρός τάς έκθίσεις
των ΰπεΐ'&ύνων, ?1ς τήν Μητρο-
πολ'τ.κήν περιφέρειαν έλειτούργη
σαν (ίΟ Άγιογραφικοί — Προνοι-
ακοΐ Κύκλοι άνδρών καί γυναι-
κών μέ σύνολον μελών 2.000 πε
ρίπον.
Πρός τούτοις έλειτούργησαν είς
κύκ.λος Προνοίας Φνλακών μέ συγ
κινητ-ικήν δραστηοιότητα υπέρ
των κρατονμένων, είς Άγιογραφι
κάς Κύκλος κρατουμένων διά τήν
πνευματικήν τροφοδοσίαν των, είς
Προνοιακός Κύκλος Νοσοκομείον
μέ θαυμασία άποτελέσματα μετα-
ξυ των άσθιενών, άνά είς κεντρι¬
κάς Προνοίακός Κύκλος γυναικων
Κέντρον Νικαίας καί Κέντρου Αί
γάλεω.
Διά των Ένοριακών Άγιογρα
φΐκών — Προνοιακών Κύκλων
ώς καΐ των λουτών είδικών κύ¬
κλων δυενεμήθησαν κατά το διαρ
ρεΰσαν οκτάμηνον είς απόρους
Χηιστιανούς των ένορών δέματα
ρουχισμοΰ καί τροφίμων δραχμών
1.487.245 καί 1;τερ'<.ι δοαχμαί 1. 210.ΟΟΟ είς ύπυτηοφιίας Σχολής Λογιστών κλπ. ήτοι- σύνολον 2.697. Ο Μ. Εγένοντο 4.2(57 έπισκέψεις είς νοσοκομεϊα, άσθενεϊς, φυλακάς κλπ. Παρεσχέθη ίατοική περίθαλψις καί φάρμακα είς 575 απόρους. Εισήχθησαν μερίμνη των Κύ¬ κλων είς Φιλανθρωπικά Ίδρΰματα' 204 άτομα. Έξυπηρετήθησαν διά νομικων συμβούλιον 70 άτοιια. "Εξενρέθτι έργασία είς 110 ά¬ τοιια. Έξ άλλον υπό των Ένοοιακών, Παραρτηιιάτιον Ενώσεως Γονέων, Είο την οτωικήν φιλοοοφίαν εύ ρίσκομεν την ιδέαν τής αϊωνίας έ π,στροφής των πάντων καί την πε ρί κοσμικών περιόδων θεωρίαν. Ό κόσμος κατ' αυτήν δέν εί¬ ναι αίώνιος' διαλύεται διά τοϋ πυ ρός, διά νά άναπτυχθή είς νέον διά νέας έκπυρώσεις. Κατ' ανάγκην, είς τήν πορείαν αυτήν τοϋ κόσμου, δπου τα πάν- τα είναι άσταθή καί εφήμερα ό δνθρωπος έΕαρτάται άπό τήν Εί μαρμένην, δηλαδή άπό τήν αύστη ράν νομοτέλειαν ποϋ συνδέει τα είς τόν κόσμον διά τοϋ νόμου αί- τίας καΐ άποτελέσματος. Ώς μόνη ελπίς διά ιόν εύγενή καί σοφόν άπομένει νά έναρμονί τήν του τ0 αίώνιον Παραοτηαάτι,ν Ενώσεως | «Ή Άνία Οίκογένεια» εγένοντο πεπρωμένον τού. κατά την χ&ιμερινην περίοδον 150 Ό ονθρωηος ώς όμοειδής κα'ι όιιιλίαι καί διαλέξειις μέ θέματα συγγενής πρός τόν Θεϊον Λόγον ώί επί τό πλείστον περί ο'ικογενεί Π0υ διέπει τα πάντα, μετέχει τοϋ άς, μέ ποοϋολάς έγχρώικον δια-1 λόγου το0 Παντός Κα| μοναδικός Φανειών καϊ κινηματογρατρικων! Α_ - ■, - , _ "^ σκοπός της ίωης του είναι ή σο τα,'νιων Ι , Επραγματοποιήθησαν 55 προσ- <Ρια κα1 " άΡετΠ· Αύτο ειναι τ0 κΐ'νηικιτικαί έκδρομαί καί «τελεσθή1 κ°τά φύσιν ζήν, δηλαδή συμφώ σαν υπό των ΰπενθύνο)ν Ίερέων νως μέ την λογικήν του φύσιν. 44 Θ Λειτουογίαι ειδικώς διά τα "Ολα τα άλλα είναι χωρίς αξίαν. μέλη τής Ενώσεως Γονεων_ Ή παραμέλησις τής πνευματικής Διωργανώθησαν γενικαί όμι)ααι φύσεως τοϋ άνθρώπου είναι άσέ Πολλαί Ένοοίαι παρέθεσαν «γεύ- βε|α π τίς Κέντρα Νικαίας καί Αίγάλεω. , , , , . της είναι άπιστια πρός τόν Θεόν αατιχ αγαπης» κατα τας εορτάς . τού Πάσχα είς απόρους μαθητάς Καί περιφρόνησις Αύτοϋ. 'Η δ ή ΐί έ χ ς ρς μης γέοοντας καί εδόθησαν έόρ- 'Η τής αΐωνίου έπανόδου τ ι αι εκδηλώσει; μετά «τεΐου» δ-ιά των πάντων τής στωικής φιλοσο Φΐλανθρωπικούς σκοπούς τής Ένο ' φίας άναβιοϊ είς τοΰς νεωτέρους Εγένοντο πολύ περισσότερα των ανωτέριο διά τα όποϊα έχύθη πολύς ίδρώς, κατεδλήθη πολύς κό πος, έγιναν τόσαι προσίυχαί, τα όποΓα δέν είναι δυνατόν νά πε ρ.γοαφοΰν καί τα δποΐα μόνον ό θεός. «'Η ολη προσφοραί — ετόνι¬ σεν ό Σε6. ΜηιτροτΓολίαης είς τό τέλος τής έθΓΐτής «είς τό έργον τής προνοίας είναι κάτι τό όποϊ όν μόνον ό Θεός μπορεϊ νά τό σταθμίση καί νά τα υπολογίση». "Οσοι παρηκολούθησαν την έόρ τιον εκδήλωσιν, κατακλύσαντες την Μεγάλην Αίθουσαν, έμειναν κατάπληκτοι έμπρός είς τό τερά¬ στιον πνευματικόν χαί κοΐΛ'οννι κόν έργον τής Μητροπόλεο);, το οποίον προ·6άλλεται ώς φωτεινόν μετέορον πρός εμπνειΐσιν καί μί- μησιν. Α.Δ.Ρ· 1971 Άντασφάλιστρα Προμήθειαι χορηγηθεϊσαι Έξαγοραοθέντα άσφαλιστήρια Μαθηματ. άπόθεμα 1.076.925 Μεΐον: Άναλογία άντασφαλιστών 897 883 224.498 34.130 3.714 179.042 139.467 Άποτελέσματα Κλάδος ΖΩΗΣ 1972 518.597 Άσφάλιστρα 196.631 Δικαιώματα Προμήθειαι άντασφαλίστρων Μαθηματικήν άπόθεμα παρελθ. χρήσεως Πρόσοδοι άσφαλιστικής τοποΰετήσεως 1.4Ο2.76Ο 1.134.710 268 050 "Εξοδα κλάδου 83.880 100.272 Άποτελέσματα κλάδου 77.984 104.607 603.248 1.188.160 Άποτελέσματα Κλάδου 1971 1972 Άντασφάλιστρα 410.278 923.530 Προμήθειαι χορηγηβεΐσαι 2.326.736 2.979.740 Ζημίαι πληρωθεΐσαι 7.066.363 8.043.227 Μεΐον: Άναλογία άντασφαλιστών 1.084.044 5.982.319 886.666 7.156.561 Άποθέματα κινδύνων έν Ισχύϊ 1.130.330 1.819.253 Μεΐον: Άναλογία άντασφαλιστών 41.697 1.088.361! 203.180 1.616.073 26.816 139.467 1971 1972 267.021 670.2&6 2.273 10 0Χ.Ο 78.92:1 242.714 169.514 179 012 85.518 86.118 Άποθέματα έκκρεμών ζημιών 12.718.450 Μεΐον: Άναλογία άντασφαλιστών 4 972.775 12.339.120 7.745.675 4.870.617 7.468.503 "Εξοδα κλάδου Μικτόν κέρδος κλάδου 187.560 814,282 277.348 1.105.373 Άσφάλιστρα Δικαιώματα Προμήθειαι άντασφαλίστρων Άποθέματα κινδύνων έν 1<ιχύϊ πα· ρελθούση, χρήσεως Άποθέματα έκκρεμών ζημιίν πα¬ ρελθούσης χρήσεως Άπόθεμα εξαγοράς έκκρεμών ζημιών 603.248 1971 8.504.13^ 430.829 55.222 1,212.897 8.215.102 137.025 1.188.160 1972 Π.832.910 651.603 208.577 1.088.363 7.745.675 18.555.213 21527.128 Ανάλυσις Άποτελεσμάτων Χρήσεως 18.555.213 21 527,128 1971 1972 Αποτελ. κλάδου Πυρός 679 669 714.342 Άποτελ. κλάδου Μεταφορών 6 109 13.008 Άποτελ. κλώδου Ζωής 77.984 104.607 Άτιοτελ. κλάδου Άτυχημάτων έν γένει 814.282 1.105.373 Μικτόν κέρδος έξ άσφαλιστικών εργασιών 1 .578.044 1.937.330 Μεϊον: Γενικά έξοδα Διαχειρίσεως 768.137 1.050 100 Άμοιβαί τρίτων 122 500 194.20^ Άποσβέσεις παγίων στοιχείων 162.774 163.547 Φόροι — Τέλη 15.182 74 203 Δαπάναι προσ)κοΰ 692.148 1.760.741 804.356 2.286.406 Άποτελέσματα έξ άσφαλιστικών εργασιών (Ζημίαι) 182.697 349.076 Μεϊον: Διάφορα έ'σοδα 394.794 418.918 212.097 69.842 Μεΐον : Διάφορα ε!ξοδα 123 415 464.057 Άποτελέσματα χρήσεως (Κέρδη) 88.682 (Ζημίαι) 394.215 Κέρδη πρός Διάθεσιν Άποτελέσματα χρήσεως (Κέρδη) 88 682 "Υπόλοιπον κερδών παρελ¬ θούσης χρήσεως 4.421 (Ζημίαι) 394.215 2.303 Σύνολον (Κέρδη) 93.103 ΐΖημίαι) 391.912 Διάθεσις Κερδών Τακτικόν άποθεματιχόν 20 8(0 Μερίσματα πληρωτεα 7Ο.ΟΟΟ "Υπόλοιπον κερδών ΐΐς νέον 2.303 Σύνολον 93.103 Αφανής Έθνομάρτυρας ΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑΊ-ΔΗ ΣΥ)ΧΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΊ ΔΟΣ "Ο Πρόεδρος τοθ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΤ ΟΡΚΩΤΟΤ ΛΟΓΙΣΤΟΤ Έν "Αθήναις τη 25η Απριλίου 1973 Είς Σύμβουλος Ό Προϊοτάμενος Λογιστηρίου ΓΕΩΡΓ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΗΛΙΑΣ ΓΑΛΑΝΗΣ χρήσιν. Κατά τόν διενεργηθή ντα Ιδποίας έ ζ η τ ή σ α μ ε ν. κον ίζουν δέ υπό τήν έλεγχον έφηρμόσθησαν αί διατά- Δέν ι—ήλβε ΧροττοτΓθίητις είς τ«ν ανωτέρω παρετήρησε ξεις τοΰ αρθρον 37 τοΰ κωδοιο.τοι την μέθοδον άττογραφής έν σχέ- ών μας, βάσει των κειμένων δια ημένου Νόμου 2190 περί Άνωνύ- σει ττρός την προηγουμένην χρή τάξεων καί παραδεδεγμένων λογι- ^ων 'Ετοχρ'εΜόν καί αί κατά τή/ν σιν. Σημειοΰτα! ότι μετα^ίι στικών άρχών όμοιομόρφων πρός Άσφαλιστικής Έται- ημετέραν κρίσιν προσήκουσαι έ- των έν τώ Ίσολογισμίρ έμφανι- τάς τή; προηγουμένης χρήσεως, Ττ^^»τ ..~«λ. λεγκτικαί διαδικασίαι, έν τώ πλαι ζομέ^ίον όηταΐτη>εων ττεριλαμβό- την οικονομικήν κατάστασιν τής
Τ,^»τ ..λ.»α.. σίω των υπό τοΰ Σώματος Όρκω νοντσι κσί τοοίίΑαι έκ δ·ρο:χ. 1. ΰμετέοας Έταιρείας, ώς είχεν αϋ
των Λογιστών άκολουθονμένων ΟΟΟ ΟΟΟ -ερίπου τελοΰσαι έκ κα τη κατά την 31ην Δεκεμβριού
άρχών έλε·/κτικής. Έτηρήθησαν θυστερήσει δι" δς ούδεμία ττρό. 1972, ώς καί τα άποτελέσματα τό
Πρός τούς κ,κ. Μετόχους τής μων Έτοχρειιων καί αί κατά τήιν σ>ν.
Άνωνύμου "' " - —
'ρείας
«ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΛΟΤΔ»
Ήλέγξαμεν τόν ανωτέρω Ισο¬
λογισμόν τής Άνωνύμου Άσφαλι-
Ότιΐκίης έταιρείας «ΕΛΛΗΝΓΚΟΝ τα υπό τής κειμένης νομοθεσίας βλεψ'ς ά—«λείας εγένετο
ΛΛΟΤΔ> τής 31ης Δεκεμβριού προβλεπόμενα βιβλία καί στοιχεία Ό ανωτέρω Ίσολογισμός καί
1972, ώς καί ^α άποτελέσματα δ™« ετέθησαν είς την διάθεσιν «ι σΐΛ/οδεύουσοι οτύτόνάνολύσε'ς
έκ τ«ν έργαβΓΐών αυτής τα ττροκύ μ«ζ διά την διενέργειαν τοΰ έλέγ ο-οτελ£σμάτ»ν χρήσεως ι
ψαντα κατά τήν λήξασαν τήν
Xου
παρεσχέθησαν ημίν αί
π,ροκύ-τονν έκ των
ρκ έ ων
31ην Δεκεμβριού 1972 έταιρικην πληροφορίαι καί έπϊξηγτ}σεις τάς ώς άνω Οιδλίων & στοιχείων άπει-
προκνψαντα κατά τήν λήξασαν
τήν ήμρςομηνίαν ταύτην χρήσιν.
Έν Αθήναις τή 9η Ιουλίου 1973
Οί Όρκωτοί Λογισται
ΝΙΚ. Ι. ΖΩΓΡΑΦΟΣ
ΣΤΤΛ. Μ. ΧΙΣΚΑΚΗΣ
"Οπως είναι γνωστό, στΐς Έλ
ληνικές στήν Τουρκία κοινότητες
ή ύπηρεσία τοϋ δασκάλου άπο-
τελοϋσε καί έθνικό λειτούργημα.
Κάθε δάσκαλος, στήν αποστόλη
του ήταν ύποχρεωμένος νά έχη
οέ έντασι τήν σύνεσί του, γιά
νά μή δώση άφορμή γιά παρεΕΓ|-
γήσεις. Παρ' όλον τουτο, δμως,
πολλοί τοϋ κλάδου αύτοϋ πέσανε
θύματα ουκοφαντιών κα'ι ταλαιπω
ρηθήκανε. Άλλά κα'ι πολλοί γενή
κανε θύματα καθηκοντολογίας ε¬
κάστοτε, ξέχωρα όμως τα τελευ¬
ταία μετά τόν Πρώτο Παγκόσμιο
Πόλεμο χρόνια τοϋ διωγμοϋ.
'Ένα άπό τα θύματα καθηκοντο
λογίας απετέλεσε καί ό δάσκα-
λός μου, άείμνηστος Άθραάμ Όρ
φανίδης τοϋ Αναστασίου καί τής
Άφέντριας άπό τό χωριό Κορόνι
Εα τοϋ Μεσοχλαδίου τοϋ Πόντου.
Καί νά πώς:
"Απόφοιτος τοϋ Φροντιστηρίου
Άργυρουπόλεως Πόντου υπό έ-
τος γεννήσεως 1880, άπο τό σχο
λικόν έτος 1899 - 1900 πήρε τό
βάπτισμα τοϋ δασκάλου οτή γε-
νέτειρά του. Τό εξήσκησε μέχρ
τελευταίας του πνοής. Τό έτίμη
σε. Καί τιμήθήκε κι ό ϊδιος άπ' αύ
τό, μέ δραδεϊα καί έπαίνους.
Ώς συντοπίτης, άλλά καί μα
θητής μου, ό υποφαινόμενος, μπο
ρώ νά διαθεβαιώσω άδίστακτα δ-
τΐ: Μέ τό εύπροσήγορον τοϋ χά
ρακτήρος καΐ τήν επαγωγική δι-
δασκαλία του ένέπνεε σεβασμό
καί άγάπη στούς μαθητάς. Έπέ-
σερνε δέ καί τήν εμπιστοσύνην
καί έκτίμηοι τοϋ κοινοΰ μέ τήν
οεμνότητα καί τόν 2ήλο πρός
τό καθήκον.
Καθώς, επί 13 όλόκληρα
χρόνια έτίμα κα'ι ετιμάτο ώς δά¬
σκαλος στήν έπαρχία του καί ώς
ίεροψάλτης στίς έκκλησίες μέ τήν
ΒυΖαντινή μουσική πού κατεϊχε,
μετεκλήθη οτήν Κοινότητα Πολΐ
τα (Σοούκ — σοϋ) Τραπεζοΰν
τος άπό τόν άοίδιμον Χρύσανθον
τότε Μητροπολίτην καί αργότερον
"Αρχιεπίσκοπον Ελλάδος· «αί έ-
φοδιασθείς μέ πιστοποιητικόν πού
■εθεωρήθη καί άπό τό ·μααρίφ»(Έ
πιθεώρησι Παιδείας τής Τουρκί-
ας), έδίδάΕεν επί πέντε συνεχή
χρόνια στήν Άστική Σχολή τής
Κοινότητος αυτής, ύπηρετών ταυ
τόχρονα καί ώς ίεροψάλτης τοϋ
Ι. Ναού. "Αποδεικτικά τής σταδιο
δρομίας του γενικά διατηρεϊ ώς
κειμήλια ή έν Ζωή θυγάτηρ του
Μαρία σύ2υγος Δημητρίου Κων
σταντινίδου, κάτοικος Άγριασπι-
διάς Φλωρίνης.
"Οπως ήταν επόμενον, μέσ'
οτόν θολωμένον όρίίοντα τής Έ
παναστατικής περιόδου τοϋ Κε
μάλ έχει έΕορισθή άπό τήν Τρα
πεΖοΰντα είς ΈρΖερούμ (Θεοδο-
σούπολη). Οϊ παντοειδείς ταλαι
πωρίαι τής έΕορίας τόν έφερον σέ
άπόγνωση κα'ι στίς 20 τοϋ Ίανου
χρόνους είς τήν φιλοσοφϊαν τοϋ
Νίτσε. ό οποίος διαφλέγεται άπό
τήν έλπίδα τής εμφανίσεως τοϋ
ύπερανθρώπου. 'Αλλά, δπως προ
φανώς λέγει ό ΜπέρΕον, μόνον ό
"Αγιος είναι τό ώραιότερο' δνθος
τοϋ Πνεύματος καΐ ή άνωτάτη έκ
δήλωσις τής εύγενείας τής άν
θρωπίνης φύσεως, ό άγιος είναι ό
αληθής ύπεράνθρωπος, τοϋ όποί-
ου ό Νίτοε κατεσκεύασε μίαν πά
ραποίησιν.
Ό Γερμανός φιλόσοφος "Οσ
βαλδ Σπέγκλερ φιλοοοφών επί
τοϋ πολιτισμοϋ καΐ τής Ιστορϊας
πιστεύει καΐ αύτός δτι είς τήν
ιστορίαν παρουσιάΖονται οί μέγα
λοπρεπεϊς κύκλοι των μεγάλων
πολιτισμών, οί όποϊοι γεννώντα
και έΕαφανίΖονται καί τό καταστά
λαγμα τοϋ κυκλικοΰ χρόνου ενός
πολιτισμοϋ είναι ή τέφρα του.
Καί έπειδή ό λόγος περί έλπ
δος σκόπιμον είναι νά μάς άπα
σχολήση καί ή άντίθεσις αυτής
τής δψης, ή άπελπισία.
Πρίν είσέλθωμεν είς τα άποπνέ
συστήματα των νεωτέρων άπαιοιο
δό£ων φιλοσόφων Σοπενχόουερ
καί Έδουάρδου Φόν Χάρτμαν θά
ίδωμεν, τήν άπελπισίαν άπό την
σκοπιαν τοΰ πατρός τής ύπαρΕ,ια
κης φιλοσοφίας Σέρεν Κιρκε-
γκάρντ (1813 - 1855).
Ή άπελπισία, κατά τόν Σέρεν
Κιρκεγκαάρντ, εχει σημασίαν καί
σπουδαιότητα διά τήν πνευματι¬
κήν Ζωήν, δέν είναι καθ1 όλοκλη
ρΐαν άρνητική καΐ χωρίς άΕίαν
καί έχει καί αυτή τήν αρετήν της.
Βαθυστόχαστοι είναι αί άπόψεις
τοϋ Κιρκεγκάρντ, επί τοΰ θέμα-
τος αύτοϋ, δπως τάς έκθέτει είς
τό βιβλίον του «Πραγματεία περί
άπελπισίας» καΐ κατά τούτο 6·
χούν σπουδαιότητα, καθότι ό συγ
γραφεύς θεωρεϊται, ώς μία των
μεγαλυτέρων μορφών τοϋ δυτικοϋ
χριστιανισμόν, μετά τόν ιερόν Αύ
γουστΤνον, τόν Θωμΰν "Ακινάτην
κα'ι τόν Πασκάλ. 'Η Ζωή τοϋ Κιρ
κεγκάαρντ ήτο σταθερώς κα'ι επι
μόνως προσανατολισμένη πρός
τήν αίωνιότητα. ΔιεΕήγε σφοδράν
εσωτερικήν πάλην άναζητών τόν
Θεόν καί διάπυρος πόθος του ήτο
νά θέση τήν σύντομον άλλωστε Ζιά
ήν του είς τήν υπηρεσίαν τής αΐ-
ωνιότητος. Διά τουτο άπεκάλει
τόν έαυτό του «άοτυνόμον» καΐ
«κατάσκοπον· τής αίωνιότητος.
Η άπελπισία έχει κατ" αυτόν,
βάθος καί άΕίαν πνευματικήν δεν
εΤναι σκεπτικισμός καί άμφιθολΐα
πού άφοροϋν τήν σκέψιν, μίαν με
ρικήν εκδήλωσιν τής ψυχής. Ή
πληρότης καΐ τό βάθος τής άπελ
πιοίας είναι όλοσχερής έκδήλω
οις τής ανθρωπίνης ψυχής καί τό
παράδοΕον αυτής είναι ότι υπό ω
ρισμένας προθποθέσεις γίνεται ό
όδηγός πρός τήν αίωνιότητα.
Δέν καταλήγει λοιπόν πάντοτε
ή άπελπισία είς τήν απώλειαν καΐ
τήν καταστροφήν.
Ύπάρχει έν είδος λανθανού
σης όπελπισίας, ή άποία μάς κά¬
μνει νά νομίΖωμεν δτι δέν ύπάρ
χει. Καί δμως έστω καί χωρίς
έπίγνωσιν αυτής οί άνθρωποι κα
τέχουν τήν μορφήν αυτήν τής ά
πελπισίας καί είναι έκεϊνοι, οί ό-
ποίοι δέν άποφασίΖουν νά σκε-
φθοϋν ή νά ένδιαφερθοϋν διά
τα αιώνιον πνευματικόν πεπρωμέ
νο των, διά τήν τύχην πού τούς
όναμένει είς τήν αίωνιότητα, ή
όποία μάς φαΐνεται μακρυνή, ένώ
είναι τόσον πλησίον μας, όσον δέν
φανταζόμεθα.
ΣυνεχίΖεται
αρίου 1922 πό2αρε σέ φωτογραφ)
κό φακό κα! έστειλε οτήν οίκο
γένειά του φωτογραφία, όπισθο-
γραμμένη μέ τούς στίχους: «Τήν
ίοτορική μου φωτογραφία. ΦυλάΕ
τε την μέ προσοχή. ΚαΙ εύχήθήτε
πσρηγορία στήν πονεμένη μου ψι»
Χή·.
Κάποια άνακούφιση αισθανθή
κε όταν τόν Νοέμβριο 1923 έφθα
οεν ή διαταγή άπελευθέρωσης
των έΕορίστων γιά «Άνταλλογή
πληθυσμών» άπό λαχτάρα νά κα
τέβη στήν ΤραπεΖοϋντα, νά πά
ραλάβη τήν οίκογένεια του καί νά
καταφύγη στήν θαλπωρή τής Με
γάλης Μάνας Ελλάδος. Δέχτηκε
δμως άλλον πόνο, σάν κατέθηκε
καί βρήκε στήν Τραπεϋοϋντα μά
νο τίς τρείς θυγατέρες του 'Αρ-
γυρώ, Μαρία καί Αθηνά άπροστά
τευτες, μέ τήν άπώλεια τής συν-
τρόφου τής ζωής τους καί τής σε
θαστής του μάνας.
Στό βαρύ πένθος πού τοϋ οκέ-
πα2ε τήν ψυχή, βάλσαμο παρήγο
ρίας εύρισκε τήν ίδέα γιά τήν κά
θοδό του στήν Έλλάδα πού θά α
ποτελοΰσε ϊνδαλμα προέβαινε σέ
έτοιμοσίες.
"Αλλά, κατά τήν άδιάψευστη
παροιμία «ή νεροστάμνα στό δρό-
μο τοϋ νεροϋ σπάΖει» ένώ αρχάς
τοϋ Δεκέμβρη 1923 ήταν καθ' δ
ΓΝΩΜΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
&ΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ
Άγαπητέ φίλε
Διευιθιιντά τής εγκρίτου εφημερί¬
δος «Προσφΐ'γικός Κόομος»
κ. Σωκράτη Σινανίδη
'ΕνΤαΰθα
Έν πρώτοις ΐπ'θυμώ νά σάς έκ
Φθάσιο τάς εύχαρσπ,τίας μου καί
τήν ευγνωμοσύνην, διότι εχετε
τήν καλωούνην, τιμής ϊνεκίν νά
μοί άποστείλλη-τ.ε την πεφιλημέ-
νην μου εφημερίδα σας.
Πιστίψατέ μοί κάθε φορά πού
την δια6άζω, δροσίζομαι ψτ·χικά
καί πνενματικά, κατά τήν σημερΐ-
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΛΟΎ'Δ
ΑΝΩΝΥΜΟΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
των Μετόχων είς Τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν
Συμφώνως τώ νομώ καί
τω
καταστατικόν της Έταιρίας προο-
καλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι τήν
1Οην Αύγούστου 1973 ημέραν
Παρασκευήν καί ώραν 9.30 π.μ.
είς τό ενταύθα κα'ι επί τής όδοϋ
Έμμ. Μπενάκη 24 γραφεϊα τής
Έταιρείας πρός λήψιν άποφάσε-
λα έτοιμος καί πήγαινε μέ τίς θυ ων επί των κατωτέρω θεμάτων:
γατέρες τού στήν σκάλα τής Τρα | 1) Άκρόασις των έκθέσεων
στό τοο Διοικητικοϋ Συμβουλίου καί
των έλεγκτών τής Έταιρείας ε¬
πί των πεπραγμένων τής χρήσε-
πεΖοϋντας νά έπιβιβασθοϋν
πλοϊο «Βακέ» πού έπαιρνε
άν-
ταλλαΕίμους γιά τήν Έλλάδα, πά
παούρθηκεν υπό κολακευτικά γνω
στοϋ του Τούρκου, χωρίς νά τόν
ύποπτεύεται σάν πράκτορα των
«Μουτεφάιλ μιλλιέ» (Έθνικά Σω-
ματεϊα) καί δέχθηκε τόν καφέ του
σάν άποχαιρετιστήριο, μέ άποτέ
λεσμα νά τοϋ κόψη τό νήμα τής
2ωής, μέ τό σφηδρό δηλητήριο
πού περιεϊχε, πάνω οτό πλοϊο,
προτοΰ φτάαη τουτο στήν Άμισ-
σό, γιά νά κατέλθουν στήν Έλλά
δα άπόλυτα άπορφανισμένες οί
τρείς θυγατέρες του μοναχές.
Σάν άμοιβή τής είκοσιπενταε-
τοϋς δράσεώς τοϋ αειμνήστου, α
πετέλεσεν ό σεβασμός τοϋ κυ¬
βερνήτη τοϋ βαποριοΰ πού είδε
τα αποδεικτικά τής έθνικής του
δράσεώς, πού επέδειξαν άνασύ-
ρονιας άπό τήν βαλίτσα οί θυγα¬
τέρες τού· καί άντί νά ριχθή ό
νεκρός στή θάλασσα, κατά τα ου
νηθισμένα, παρεδόθηκε οτήν 'Α-
μιοοό καί κηδεύθηκε άπό ίερέα
άνταλλάΕιμο γιά νά σύρη τόν
αίώνιό του ϋπνο οτά λιβανισμένα
άπό ΌρθοδόΕους τοΰ Πόντου χώ
ματα τής 'Αμισσοϋ.
Οί γραμμές αύτές άς είναι εύ
λαβικό μνημόσυνο γιά τόν έκλι-
πόντα, έκ μέρους μου.
Πτολεμαΐς Ίούνιος 1973
"Ανανίας Ν. Νικολαΐδης
ΣυνταΕιοϋχος (Γρ)τεύς)
Δήμου ΠτολεμαΤδος
ως 1972.
2) Ύποβολή καί έγκρισις τοϋ
Ίσολογισμοϋ κα'ι τοϋ λογ)σμοϋ ά
ποτελεσμάτων τής χρήσεως 1972.
3) Απαλλαγή τού Διοικητικοϋ
Συμβουλίου καί των έλεγκτών ά
πό πάσης ευθυνής άποΖημιώσεως
διά τήν χρήσιν 1972.
νην αίχμηραν πνευματικήν περίο¬
δον, καΐ πάλιν σάς ϊύχαριστϋ).
Άφήκα νά γράψοχιν πρίν απο
μενά, γιά -την ,τολΰτ^μον προσφο-
ράν σας τόσον γιά τό Ιστορικόν
παρελρόν των κλ?μέν(ον πατρίδιον
μιις, όσον καΐ τήν διαιώνιση των
ωμορφο)ν παραδόσεων, ήθών χαι
«θίμων αύτώΎ, τούς ποιό δυνα-
τούς είδικούς/ καί ερχομαι δει-
λά, δειλά, λόγω τής άδννάμυΐ'
πέννας μοτ', άργά νά έκφράσο)
τα π,λούσια συναισθήματά μόν, διά
τήν υψηλήν αποστολήν τής έφιγ
μερίδος σας, πον προσφέρει τό¬
σον είς τόν Ιστορικόν τομτίΐ ίκτον
καί είς τόν παραδοσιακόν μέ πλου
οίαν ΰλην.
Αυτήν την στιγμήν ο'ισθάνομαι
άδύναμες τίς δτ>νάμεις μόν ά Ιω
γραφίσιο τα .τλούσΐΛ σνναισθήμα-
τά μου( πρός -την εφημερίδα σας,
τό πρόσωαόν σας, σάν τέκνον τής
πεφιλημένης μου πατρίδος Μνοα-
κτής Σμύρνης, τό μόνο πού μ-"1"-
ρώ είναι ή συγκίνησις τής ψυχής
μου.
Έπ' εύκαιρία, ΐρχομαι δώ τής
έπισ-τθλής ταντης νά όιαδιδαβετε
είς τόν εγκριτον σΐΛ'εργάτην οβί
ποιητήν κ. Γιάννην Μανίχα τάς
εΰχορ-Μττίας μου διά την λρο^ϊ10"
ς>άν των έκλεκτών ποιημάτ*)ν το»
«Όδοίπορικά». Τα διάβασα προ-
σεκτικά, είναι γραμμένα μί· γλώσ
σα λνρική καί ξεκούραστη χω οε
χαοτΐ πολυτελείας στολισμένο με
σπάνιες φωτογραφίες.
Δάκρυα σνγκ'νήσεως, ά
ώ·>α τοΰ διαβάσματος των
των/ έτρεξαν πάνο) α" αύτά,
σέ λίγο μ< τόν λυρισμό του, μ»
τήν δροσιά του καί μέ τό ιομορ<Ρ0
καί ξεκοΰραστο Ίστοριχό
τημα ποϋ εκαμα άνάμεσα άπό το«;
, τόσους ζιοχτανοΰς στίχους, άπ°'
, τόσους ζιοχτανοΰς στίχους,
4) 'Έγκριο,ς άμοιβών συμβού- λυνα λ;νο την συνκ;νησή μόν.
λων καΐ των έλεγκτών διά τήν 0α ααρακαλέσιο τύσον έσά;, «"
ά γβ
χρήσιν 1972.
5) Έκλογή τακτικών κα'ι άνα-
πληρωματικών έλεγκτών διά τήν
χρήσιν 1973 καί καθορισμός τής
άμοιβής αυτών.
6) Έκλογή Συμβούλιον.
7) "Εγκρισις πρακτικών τοϋ Δι
οικητικοϋ Συμβουλίου.
Οί κ.κ. Μέτοχοι οί επιθυμούν¬
τες όπως μετάσχουσι τής Γενι-
κής Συνελεύσεως δέον όπως πέν
τε ημέρας πρό τής ήμερομηνίας
ουγκλήσεως ταύτης νά καταθέσω
αι τάς μετοχάς των είς τό Ταμεϊ
όν τής Έταιρείας ή είς οιανδή¬
ποτε έν Ελλάδι έργαΖομένην Τρά
πεΖαν ή είς τό Ταμείον Παρακατα
θηκών καί Δανείων. Έντός δέ
τής αυτής προθεσμίας δέον δπως
καταθέσωσι είς την Εταιρείαν τα
σχετικά αποδεικτικά καί τα τυχόν
πληρεΕούσια.
Αθήναι τή 12 Ιουλίου 1973
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
σον καί τόν συνεργάτην σας
μή με- παοε^ηγήσετε, γιατί οΟΐΕ
λογοτρχνης είμαι οΰτε καί ι?ιΤΙ'
κό;.
Ευχομαι ό Θεός άγαπητέ μ«
φίλε κ. Σινανίδη νά σοΰ δίδη *
γπ'αν προσωπικήν, άλλά καί χ1?
οικογενείας σου, δύναμιν γι« τ°
δύσκολον τή; σήμερον πλσνΛΐω™
Τ»υ καί πολυτίμου ?ργου σου, ^
ωφελεία τής Πατρίδος, τού
θνους καί τής θρησκείας.
Έγείοων -τό .τνεματικόν κν
τής άγάπης
Διατελί)
μρτά πολλών εύχαριστιών
Έμμ. Μανικάς
Ηιισιλ,ίσσης Σικΐίας 11°
Άβήνα» Τ.Τ. 610
ΖΗΤΚΤΑΙ μικροο,
οδηγή ποΐήλατσν.
« Λ:νέ γ·—»«*«
25


