194753

Βικελαίαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον ϊ'οητης 3
ΙΜ—, Π0ΑΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
«ΑαΑΟΠΗΙ - οΐΚΟΜΟΙιίΜ _1 ΤΟΝ
Σάββατον, 13 Ίανουαρίου 1973
ΕΠΙ ΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗ Σ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑΣ
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΞΕΡΡΙΖΩΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ
ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΑΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Προέδρου τής Έτα,ρείας Θρακικών Μελετών
ΤΙΜΗ ΦΓΛΛ0Γ ΔρΧ· 1,50. Διευθυντής - '
: ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.7Ό8 - ΓραφεΙα: Νίκης 2δ.-~
1. 'Υπάρχσυν είς την Ίστορ!-
των λαων καί των Εθνών δύο
ττνΕΜματ,καί δυνάμεις
άντιμσχονται διαρκώς ή μία
γφ άλλην. ΕΤν«αι δέ, αί δυνάμεις
αύται, ή ΜΝΗΜΗ καί ή ΛΗΘΗ
•Αλλοίμονον δμως είς τούς λαούς
καί τα Έθγη, έκεΐνα είς τα όποΐα
ικην κα
ή Λήβη έπτισκιάζει την Μνήμην.
Διότι, τότε τταροομβλοΰνται δλα
τά μεγάλα έθννκά ίδανικά. Τότε
αί λαμπραί σ&λιδε.·
τής Έθνικής Ίστορίας, τότε η
άρετή και ή δόξα άμαυρώνο,/ται.
Διά τούτο, εχομεν "ιεράν υπο¬
χρέωσιν νά διατηροΰμε ασ6εστην
γήν Μνη,μοσύνην, δχι δέ μόνον τώ ■
εύτυχών κα! ένδάξων ημερών τή·;
Πατρίδος μας, άλλά καί τώ,» δυ
/—ρέστων καί θλιβερόν, ττού ί-
νρυν έτπσκιάσει κατά τίνα τρόπον
την Ιστορίαν τού "Εθνους μας.
Διατί αροβγε; Διά νά διδασκιΐ,
μεθα καί νά φρονηματιζώμεθα ά¬
πω τά λυπηρά καί καταστρεπτικο
γεγονότα διά νά έμοαδύνω-
μα περισσότερον είς τά αΐτια
ττού τά τΓροεκάλεσαν. 'Αλλά κα'.
διά νά μην έτταναλάιβωμεν τα λά¬
βη τά όττοΐα διεττράχθησαν κα'
ν' άτΓοσοβήσωμεν καινούργιες κα
ταστροφές, άκόμη δέ και διά νά
—οσθέσωμε καινούργιες σ:λ'δες
δόξης στήν πολύ δοξασμένην Ί
οταρίαν τού Έθνους μας.
2. Πολλαί υπήρξαν άνέχασεν α",
έθνικαί τΓεριττέτειαι τού πληθι>-
σμού τής "Ανατολικής Θράκης λ-»
γω τού ότι ή έλληνική αύτη πε·
ριοχή ευρίσκεται είς τό καίριον
στουροδρόμι μεταιξύ Άνατολής
καί Δύσεως. Άικεκδιήγτι,τα ήσα-
τά βάσανά τού. Λεηλασίαι, παν¬
τοειδείς καταστροφαί, διωγμοί
έκτοττισμοί, άτταγχονισμοί καί
δεινοτταθήματα παντός είδους
Παρ' δλα δμως τα φοβερα τταθη-
ματα ττού ύτπέστη ά ελληνικόν
πληθυσιμός τής Ανατολικής Θρα
κης καί τής Άνατολ. Ρωμυλιας,
διετήρησαν άχιμαΛΌν καί άδούλω-
τον τό εθνικόν των φρονή μα. Ε¬
πί 19 αίώνες, οί διάφοραι βάρβα
ροι λαοί καί οί άγριοι έπιδροιμεί;
δέν κατώρθωσαν ν' άλλοιώσουν
τόν ελληνικόν της χαραχτήρα. Κο'
δταν κατά τόν Ίούλΐιον τού 1920,
άνεκατελήφθη ή Άνατολική Θρά
κη άττό τόν ελληνικόν στρατόν, δ
σοι έκ των κατοίικων της έπέζη-
σαν καί έττέστρεψαν είς τάς έστ
άς των, ήρχισαν καί πάλιν νά έ-
ττιδίδωνται Ε)ίς τα εΊρηνικά τω < εργσ. Ή Έ>ληνική Διοίκησις τής
θράκης ήρχισε τότε νά έπουλω-
νη τάς "πληγάς καί καταστροφαί,
ττού έπροξένησαν ο! Βούλγαρη
καί οί Τούρκοι στήν δύσμοιρτ,
θράκην. Τόσον δέ μεγάλαι ήσαν
αί καοιτστροφαιί ώστε καί αύτός ό
τότε ΠρωθυτΓουργός τής Γαλλια*,,
Μπριάν, έκαυτηριασεν ώς
5η» τά δια—ραχθέντα έγκλήματα
κατά τιύ έλληνισμού τής Θράκης,
"Ομοίως δέ καί ό άτπεσταΛμένοΓ
της «Παρ! Ζουρνάλ», Πώλ Ερνω
τά έχαρακτήρισεν ώς «φρικώδπί
Καί αύτάς άχόμη ό τότε Βάλη,
τής Άδριανουττόλεως Χατζή ·—
'Αδηλ, εδήλωσεν δτι οί βιασμοι
καί αί διαττραγα! των Βούλγα¬
ρι*, ήσαν εργα συνήθη καί φυ
σικά είς αΰτούς.
Καί έττεδόθη τότε ή Έλλην-κή
Διοίκησις είς την ανοικοδόμησις
τί* χοπαστοαφέντων, είς την πϊ-
ρίθαλψιν των άττόρων κα! είς ένα
τεράστιον εκπολιτιστικόν έργον.
Χαρακτηριστικόν δέ τής τάξεως
κ*ί τής έννομίας μιέ την όττοίο.·
έλειτουργοϋσεν ή Έλληνική Διοι-
καί τής άναζωογονήσεω;
τής οίκονομίας της ©ράκης είναι
καί τό γεγονός, δτι ένώ κατά τό
πρώτον έτος τής Έλλ. Διοικήσε-
<*; ή απόδοσις των δη,μοσίων ί.- της Θράκης ίγτο 25 έκ δραχμών, κατά τό άμέσως έ'παμί. νόν και τελευταίον διά την Ανα¬ τολικήν Θράκην, έφθασε τα 60 εκαταμμ. δραχμάς. 'Αλλά δυστυχώς, δέν έπέπρω- 70 ό ττολυβασανίσιμένος έλληνικός ™λ»ΐθυσιμός της 'Λνατολ, Θράκης ά γευθή έττί πολθ, τ" άγαθά τη·" λ καί της χρηστής έλ>τ
Διοικήσιεως.
3. Μετά την Μικ,ρασιατ
ταστροφήν ή όττοιία ά
καλά, δέν ήτ
σμα ήττας τού στρατού μας, διο
τι ό ελληνικάς στρατός, έττιλέμη-
σε γενναίως, ώς ττάντστε τό πρό γ
τεΐι. καί ουδέποτε έχει νικηθή, ά.
λά ή καταστροφή έκείνη ήτο ή
μοιραία συνεπεία τού καταραμε
νού διχααμού ττού ύττήρχε τότε
και τής ΰττουλης πιροτταγάνδάς
Μετά λοιπόν την καταρρεύση τού
ΜικρασιάτικοΟ μετώπου, και ειδι¬
κώτερον^ μετά την Συνθήκην τώ/
Μιυδανιών, ύττεχρεώθη ό έλληνι-
κος στρατός νά εκκενώθη την Ά
νατολ. Θράκην, καθ1 ήν στιγμήν
ήτο έτοιιμος νά ττροχωρήση πρό.,
κατάληψιν τής Βασιλίδος των πό
λεων.
ΚΓ έ'τσι ό έλληνισιμός τής Θρά
κης εΤχε τό μεγάλο δυστυχηιμα
νά ίδη την προγονικήν τού χώρα'
νά τεμαχίζεται καί νά κατανέμε-
ται είς λαούς έπήλυδας, τόν ϊόι·
όν δέ, τόν σώτόχθονα, νά έκδιώκε
ται καί νά καταιφεύγη είς τό ε¬
λεύθερον τμηιμα τής πατρίδος τού,
ένώ δέ όλη ή έκτασις τής Θράκης
ήτοι ή Δυτική,, ή ΆναΓτοίλικη και
ή Βόρειος (ή Άνατολ Ρωμνλία;
άι/ήκουν είς τόν έλληινισμόν, έν
τούτοις τό μεγαλύτερον τμήμα ί
δοθή είς λαούς τής Άνατολής,
κατωτέρους τού ττολιτιστικώς
Διά δυετέραν φοράν έντός μ.-
άς 2Οετίας, ό ΤΓθλυιβασσινισμένος
ελληνικάς πληθυσμός τής Άνατολ
Θράκης ηναγκάσθη καί πάλιν να
έκπατρισιθή καί νά καταφύγη στήν
Μεγάλην ιμας Μάννα, στήν Έλ-
λάδα. Καί* όπως γράφει διά τό
ξερρίζωμα τού ττληθιχτμοΰ τής
Άν. Θράκης ό άείμνηστος Πολύ-
δωρος Πατταχριστοδούλου, ό άχού
ραστος βάρδος της κα! άγνός ττα
τριώτης είς τούς «Όρφικούς Λρυ
μώνας», ιμέ τόν τίτλον «Ή θλιδε-
ρή πορεία»,
«Ό Θρακιώτικος κάιμπος σεί^
στηκε κΓ έοάγιξε. "Ενας κόσ,μο.
άμέτ,ρηίτος στέναζε καί θρηνολο-
γοϋσε καί μοιρολόγησε βαρεία. Ά
ττό τό μωρό στήν κούνια ώς τη /
γιαγιά, στηάραζαΐν δλοι άπό θ>ι·
ψι, κλάμιματα, μοιρολόγια, θρηινο
Λογήματα, κατάρες άνήκουστει,
γέμιιζαν τόν άγέρα)....>.
Άλλά καί ό λαός τής Θράκης
έβρήνησε μέ λαίκά τραγούδια τόν
μεγάλον ξε;»ριζωμόν.
«Άρχισε χάρε μ' άρχισε καί
γράφε μέ μολύβι γράφτ σέ μελα-
ψό χαρτί, την θλιβερή μου μοΐρσ
Δέ ξέρω &μως άττό ττού καί πώς
ν' άρχίσω δλα μας τά παράττονα
καλώς νά π«ραστήσω..
4. Επέρασαν άπό την άττοφρά-
δα εκείνην ημέραν τού μεγάΛου
ξερριζωμοΰ, ττενήντα όλόκληρα
χρόνια. Βαρεία, πιλύ βαρεία εί¬
ναι ή μνημη τής μοιραίας έκείνης
ημέρας, κατά) την ότΓθίαν χιλιά&ε·;
άνδρες, γυναΤκες, γέιροι καί παι¬
δία ιμέ κάθε μέσον έφευγαν άπό
την 'ΑΛΜίταλικήν Θράκη σάν τα
κυνηγημένα πρόβατα άττο
άγέλες λύκων, στήν άγκαλια τή.,
μεγάλης μας Μάννας.
Γίνεται δμως άκόμη ττ.ό βα
ρειά καϊ ττιό άιβάΐσταχτη ή μνήμη
τού τραγικού έκ€Ϊνου ξερριζωμοΰ,
δταν ώσάν σήμερον τά ξαναζοΰ
με νσερώς.
Αυτή δέ ή τόσον ττιιεστιική κ α
τάθλ'ψις τής ψυχής μας μαρτυρεϊ
όλοφάνερα δτι ή ματωμένη αυτή
πληγή τού Έθνους μας άπό τό/
βίαιον έκεΐνο ξερριζωμόν καΐ την
τρσγική καταστροφήν, δέν έχει
κλεί«τει άκόιμη μολΛΐότι εχσυν ττέ-
ράι~3ΐ άττό τότε 50 όλόκληρα χρύ
'Αλλά, ττώς είναι δυνατόν νά
ξεχάση ό Θρακιώτης καί ό Μι-
κρασιάτης άδελφός μας, τόν τό
ττον δπου έγεννήθην κι εμεγάλωσε
πώς είναι διινατόν ν' άπαρνηθη
την γλυκειά- τού ττατρικ.η έστισ
καΐ τούς τάφους των ττρογονων
20όν
Τό άνώτερο διδακτήριο τής Πό-
λης ήταν οέ όλο τό μεοα'ΐίύνα ή
πιό φημισμένη σχολή τού κόσμου.
Πάντα φοιτοϋσαν καί Εένοι σ' αύ¬
τό, Άραβες, Αίθίοπες, Αρμένι¬
οι, Γεωργιανοί, Σλάβοι, καί άπό
τό τέλος τοϋ ΙΔ' ο'ιώνα καί Δυτι-
κοί, ιδίως Ιταλοί. Στίς παραμο-
νές άκόμη τής Άλώσεως, στίς
άρχές τοϋ ΙΕ' αίώνα, γιά νά θε-
ωρείται ένας άνθρωπος καλά μορ·
φωμένος στήν Εύρώπη, έπρεπε νά
έχει συμπληρώσει τίς σπουδές
τού στήν Πόλη.
Είναι ένα άπό τά καταπληκτι-
κά φαινόμενα τής ίστορίας τοϋ
Έλληνιαμού αυτή ή έκθαμδωτική
λάμψη τής παιδείας τού, την έπο-
χή ακριβώς πού τό έλληνικό κρά-
τος βρισκόταν στίς παραμονές
τοϋ τέλειου άφανισμοϋ τού. «Οί
τελευταϊοι κσθηγητές τοϋ βυίαν-
τινού πανεπιστημίου», γράφει έπι-
γραμματικά ό ί. ΒιΚΕΗΙΒΚ, «ύπήρ
Εάν οί διδάσκαλοι των πρώτων
ούμανιστών τής Λύσεως».
Άλλά έκτός άπό τό διδακτήριο
πού προοριΖόταν γιά την έγκύκλιο
παιδεία, καί μόρφωνε δημόοιους
λειτουργούς, νομικούς, γιατρούς,
καί άλλους έπιστήμονες, λειτουρ-
γοϋσε παρίλληλα στήν Πόλη, μέ
την έπίβλεψη τοϋ Πατριόρχη, καί
άλλη ανώτερη σχολή, είδική γιά
τόν καταρτισμό θεολόγων καί
κληρικών.
Ή σχολή αυτή, πού συνέχι2ε
την παράδοση των σχολών άπο-
λογητικής τοϋ Β' καί Γ' αίώνα
τής Ρώμης, τής Καρχηδόνος, τής
Άλεζανδρείες, τής Άντιοχείας
καί τής Έδέσοης, όναφέρεται
γιά πρώτη φορά σέ κείμενο τού
Ζ' αίώνα, άλλά μας είναι καλά
γνωστή μόνον άπό τόν Θ' αίώνα.
Ι1Τ0ΡΙΑ ΚΑΙ Ι&ΙΌΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠυΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗσΙπΤΑΑΟΦΟΥ
β' ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ:
ΚΕΡΑΤΙΟΣ
Οί διδάσκαλοι της ήταν δλοι δι-
άκονοι τής Αγίας Σοφίας καί εΐ-
χαν θέση στήν ίεραρχΐα των πα-
τριαρχικών αζιωματούχων μέ έπι-
κεφαλής τόν «οικουμενικόν διδά-
οκαλον». Καί έδώ ό πρώτος κύ·
κλος μαθημότων άφοροΰσε την
•θύραθεν» σόφια, πού έπρεπε νά
την γνωρίΖουν όλοι πρίν περάσουν
τή θ ύ ρ α, πού όδηγοϋοε οτό 6-
δυτον τής Θεολογίας. Δύο «μαΐ-
στορες», μέ πολλούς ασφαλώς άο
ηθούς, ήταν επιφορτισμένοι μέ τό
έργο αύτό, ένώ τρείς «διδάσκα-
λοι», μέ άκόμη περισσότερους 8ο
ηθούς, είχον την κατευθυνθή των
καθαρώς θεολογικών οπουδών.
Αυτή ήταν ή Πατριαρχική Σχό-
λή, τό «Μέγα Βήμα». Καί ο" αυ¬
τήν ή διδασκαλία δέν διέφερε ά¬
πό έκείνη των διδασκάλων τού
Βασιλικοϋ Διδακτηρίου, των φιλο-
σόφων «τής Συγκλήτου». Υπήρ¬
χαν, άλλωστε, διδάσκαλοι, πού δί
δοσκαν καί οτά δύο διδακτήρια,
όπως υπήρχαν καί «μαθηταί», πού
φοιτοϋσαν καί στά δυό. Καί οί
θεολόγοι ηταν κΓ αύτοι τούς τε·
λευταίους πρίν άπό την Άλωση
αίώνες, τέλειοι ούμανιστές, καί
οί ούμανιστικές σπουδές είχαν
πάρει, όπως φαίνεται, κ" έδώ τό ]
προβάδισμα απέναντι στή Θεολο- '
γία.
Ή Πατριορχική Σχολή ήταν έ-
γκαταστημένη στά έΕαρτήματα
τοϋ ναού των Άγίων Άποστό-
λων ώς την αλωση άπό τούς
Φράγκους. Μετά την όπελευθέρω-
ση άναδιοργανώθηκε άπό τόν Πα-
•■ριάρχην Γερμανόν. Στόν ΙΔ' αί¬
ώνα ό διευθυντής της έφερε τόν
τίτλο «Διδάοκαλος διδασκάλων».
"Επί Μανουήλ Β' Παλαιολόγου
(1391 - 1425) έγκατοστάθηκε κΓ
αυτή στή μονή τού Στουδίου καί
εϊχε τριάντα διδασκάλους μέ δι-
ευθυντή τόν Ιωσήφ Βρυέννιον.
Τελευταίος
πρίν άπό την
διευθυντής της,
Άλωση, ήταν ένας
περίφημος διδάσκαλος καί ένθου-
σιώδης Έλλην, ό οοφός Ματθαϊ-
ος Καμαριώτης άπό τή Θεσσαλο-
νίκη Μαθητής τού ήταν ό Γεώρ¬
γιος Σχολάριος, ό προτελευταϊος
διευθυντής τού «Καθολικοϋ Μου-
σείου». Όταν, ϋστερ' άπό την
■Άλωση, ό Σχολάριος έγινε Πα-
τριόρχης, όνόμασε τόν Καμαριώ-
την Ρήτορα τής Μεγάλης Έκκλη-
σίας. καί ή Σχολή συνέχισε τη
λειτουργία της μέ τή διεύθυνση
τού ίδιου καί των διαδόχων τού.
Ρητόρων παντοτε τής Μεγάλης
'Εκκλησίας.
Ένα άπο τά πρώτα μελήματα
τοθ Γενναδίου ήταν ή άναδιοργά-
νωση τής Σχολής αυτής, τής «Πα-
τριαρχικής Άκαδημίας», όπως
την όνόμασε ό Γάλλος ίστορικος
νΊΙίΕΜΑΙΝΕ Πότε ακριβώς τής
έδόθηκε επισήμως ή όνομασία
«Πατριαρχική Μεγάλη τοϋ Γένους
Σχολή· δέν είναι γνωστό. Βέθαιο
είναι ότι τους πρώτους ϋστερ' ά¬
πό την "Αλωση αίώνες ή λειτουρ¬
γία της ήταν ύποτυπώδης. Άπό
τόν ΙΖ' σίώνα βρίοκεται έγκατα-
ι·······················
ι······················································
στημένη στό Φανάρι, σέ διάφορα
κατά καιρούς ταπεινά καί άκατάλ-
ληλα οίκήματα. Πά όρισμένες πε-
ριόδους (1804 - 1825 καί 1836
— 1849) μεταφέρθηκε προσωρινά
καί στήν ϊηροκρήνη τοϋ Βοσπό-
ρου, στό άρχοντικό τοϋ ΆλεΕ.
Μσυροκορδάτου.
Μέ την εύλογία τής Μεγόλης
'Εκκλησίας, οί Φαναριώτες την
συντηροϋσαν καί την έκαναν μέ
τόν καιρό γενικό έκπαιδευτήριο
τού ύπόδουλου Γένους.
Οί έπιφανέστεροι λόγιοι τού
Γένοος, άνόμεσα σέ άλλους ό Ά-
λέΕαν. Μαυροκορδδτος (1665), ό
Εύγένιος Βούλγαρις (1760 — 63),
ό Ηλίας Μηνιάτης (1704), ό
Κωνσταντίνος Κούμας (1814 —
'15), την ύπηρέτησαν καί τή δι-
εύθυναν. Στή Σχολή αυτή έκπαι-
δεύθηκαν άπό τόν ΙΕ' ώς τόν ΙΗ'
αίώνα οί άνώτεροι κληρικοί καί 6-
Ειωματοϋχοι τής Ανατολικής Όρ-
θοδόΕου Έκκληοίας καί οί άνώ¬
τεροι ύπάλληλοι των ήγεμόνων
τής Μολδοβλαχίας. Καί χαρή στή
Σχολή αυτή μπόρεσαν οί Έλλη-
νες νά διασώσουν την έθνικότη-
τα καί τή γλώσοα τους, γιατί άπ'
αυτήν τροφοδοτήθηκαν μέ έΕαΙ-
ρετους δασκάλους όλα τά σχολειό
τοϋ ύπόδουλου Έλληνιομοϋ, ότσν
έγινε δυνατη ή ιδρύση τους.
Άπό τά μέσα τοϋ ΙΘ' α'ιώνα ή
Σχολή διαμορφώθηκε οέ κλασικό
γυμνάσιο. Είδικός κανονισμός την
έχαρακτήριίε, τότε, ώς «τό ανώ¬
τατον έν Κωνσταντινουπόλει κεν¬
τρικόν εκπαιδευτήριον τής υψηλο¬
τέρας έγκυκλίου έκπαιδεύοεωο.
Τό Σεπτέμβριο τοϋ 1882 έγινε μέ
κάθε έπισημότητα ή έγκατάστασή
της στό περίθλεπτο μέγαρο, πού
τή στεγάΖει κα'ι σήμερα.
ΠιΕΡ. ΕΜ ΚΟΛ4ΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχΙΖεται)
Τό Μικρασιατικον Μνημπον
........♦♦.......♦»»*
Διά τα 46 χρόνια μας
ΔΙΑ ΤΑ 46 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ
Λγατίτντέ μου Σωκράτη.
'Αττό 46 χρόνια καί δώ στάθη-
"*? ύττηιρΓπνς άκλόνητος στό
ττΛευρό τού ττροσφυγικοΰ κόσμου.
Τον τΓαρηγοροΰσες, τού έδινες
συμβουλές, ήσο μόνι-
ης Όυι χωρίς καμ-
*"α διακοττή, χωρίς άνάσα.
Καί κατΐΐβαλες σκλη·ρούς άγώ-
νε(; γιά νά φθάσης σέ τουτο τό
καί λαμτηρό άττοτέ-
ώστε ό «Προσφνγικός Κό
<ά ζή σήμερα τόσα μακ,ρα καΓ' ταραχώδη χρόνια. Πρέττει νά εΤσαι ΰτΓερήφανος ν'' οώτό. καθήκον ιμου νά σοθ ά- -^ χα-ε,νήν μου εϋγνω- τ, τπράγμα ττιστεύω, πού «'σθάνονται καί δλοι οί πρόσφυ- ^ ττολλήν αγάπην Δ»<ός σου Στέλ. Κρητικάς Ο κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΨΩΜΙΑΔΗΣ Ό κ. Γεώργιος Ψωμιάδης, βιο μηχανος Πατπρών, μάς απηύθυνε θερμά συγχαρητήρια διά τά 4-6 χρόνια τής εκδόσεως τού «Προ- σφυγικοϋ Ο κ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Έττίσης ιμάς συνεχάρη έγκαρδί- ως διά την αυτήν αιτίαν καί ό κ. Ιορδανίδης, ττρώην ΰπάλλ.ιλος της Άγροτικής Τρατπέζης, κάτοι κσς Καλλιθιέας. Ο κ. ΠΑΝ. ΤΕΖΑΨΙΔΗΣ Όιμοίω; θ?ρμήν επιστολήν, διά τής οποίας μά; συγχαίρει διά τά 46 χρόνια μας,, μάς άπηύθι<Λ·ε ό κ. Παναγ. Τεΐζαψίδης) έξ "Άργου; Όρεστ,κοϋ. «Κύριε Διευθυντά, Μέ τάς θερμοτέρας ευχάς ιμου έττΐ τώ Νέω Ετει διά μ!α·ν προ¬ σωπικήν και οικογενειακήν ευτυ¬ χίαν σέ σάς και είς τούς άξιο τίμους Συνεργάτας σας καϊ διά '.ήν εφημερίδα σας, τόν αγαπη¬ τόν «Προσφυγικόν Κόσμον» έττϊ τή Συμπληρώση 46 έτών άπό τής Εκδόσεως τού, ερχόμενος μα κροβιότητα ήτις νά μετράται είς 5Οετιας θιαδεχομένας ή μία την άλλην, σάς στέλλω την παρού¬ σαν μου ύττό την ίδιότητα τού "Ελληινος Μιικιρασΐ'άτου καϊ σάς ζή τώ συγγνώμην διότι έ,ρχομαι νά σάς άπτασχολήσω άπό τόν πολύ- τΐιμον χρόνον σας. Τώρα μέ την συμπλήρωσιν τής δθετίας άττό τής Καταστροφής μας καΐ έττ' εϋκαιρία τής λήξεως των έκδηλώσεων τής Μικρασιατι- κής Μνήμης, δέν φρονεΤτιε δτι κά- τι άκόμη τΓρέττει νά άττοφασισθή καΐ νά γίνη, κάτι τό Μνηιμειώδες καϊ Έντυπωσιακόν ώστε οί έττερ- χάμενοι νά πληιροφορώνται τά ττβρϊ Μκ,ράς Άσίας, τού άκιμά- σαντος έκεΐ Έλληνισιμού, των ά- γώνων τού διά την Ελευθερίαν τού την Θρησκείαν τού την ΟΙκο γένειάν τού, την ττνευματικην ε¬ παγγελματικήν καί έττιστηιμονικήν' άνωτερότητα των Έλλήνων Μικρά σιατών έναντι παντός ετέρου κα- τοικοΰντος έκεί λαού, καϊ γενικώς αί έττ3ρχάμιεναι γενεά! νά δύναν¬ ται νά σ-χηιματιζωσι μίαν έστω ά ] μιυδράν είκόνα, τού πληθυσιμοϋ των έκατομιμυριων Έλλή,νων οΤτ. νες £ζων επί τής Μικρασιατικήν Γής μέχρι τού 1922 συγκεκροτη· μένοι είς ένα ενιαίον σύνολον, είς μίαν άνετΓίσηιμον 'Ελλάδα. Κατάγομαι έξ 'Ελιγμών Προύσ¬ σης καί όκτώ έτών τό έτος 1922 κατέφυγον βίς την Μητέρα 'Ελλά¬ δα, ενθυμούμαι ώς εάν ήτ° χθές δ,τι άφορά είς την μέχρι τότε πα>
δίκην μου ηλικίαν Συγκαταλέγο
μαι μεταξύ των νοσταλγών τώ'
χαμένων έκείνων ττατρίδων μας,
όχι ύττό την έννοιαν τού άπλού έ-
πισκέτττου, άλλά τού νομίμου κυ
ρίοτ· καί διεκ,δικητοΰ πατρώας κη
ροναμίας, ζητούντος λόγον τταρά
των νομέων και διαχειριστώι· ταύ
της.
Ή Ανέγερσις ενός Μνη·μείου
άνταξιου τής Μικρασιατικής Ί¬
στορίας ημών, των άγώνων και
των θυσιών των έκατομμυριω/
Έλλήνων οΐτινες εζων έκεΤ, ή ή
ανέγερσις ενός Μεγάρου ή μιάς
Βιβλιοθήκης ΜικρασιαΓΠκτίς έντός
τής όττσίας νά έστεγάζοντο απα·'-
τα τά στο /εΐα τά αφορώντα είς
την Ιστορίαν ημών νομίζω δτ:
τυγχάνει τΓραγματοττοιήσι.μος κσ!
έτπ>6εβληιμ€ΐνη· Πλεΐστοι έκλεκτοΐ
Μικρασιάται άνθρωπο: των Γραμ
μάτων, των Επιστήμων τού Έμ-
ττορΐ'κοΰ Κόσμου, άλλά καϊ τού
χρήματος ευχαρίστως θά έδέχον-
το νά συνδράμωσι τό έργον μιάς '
έτΓΐτροττής ιμέ Συγκεκιριμμένοι/ ■
Σκοπόν καί ττεριβεβληιμένης με |
την δέουσον νομιική,ν κατοχύρωσιν |
Ή ττερ.σαλλογή καί ή Στέγασις
ύττό τόν αυτόν χώρον δλων τώ/
Ίστορικών — ΛογοτΕχνικών ·—
Λαογραφικών — Συγγραμμάτωι
— Φωτογραφιών — Κειμηλίων,
ευρισκομένων σήμερον είς χείρας
καί βιιβλιοθήκας ίδιωτών, ώς καί
βιιβλια ί,ένων συγγραφέων, οΐτινες
κατά διαφόρους εποχάς περιηγη-
θέντες των τΓσττριδων μβς έγραιψιαΐ'
σχετικώς, ναμίζω δτι δεν είναι ά
κατόρθωτος.
Πολύτιμον ττηγήν άττοτελεί έπί-
σης καί τό Οϊκοομενικόν Πατριαρ
χεΤον, είς τά άρχ^-ΐα τούτου θά ύ
ττάρχει ασφαλώς θησαυρός τοιού¬
του ύλικού, θά ύπάρχσΐΛ/ έκθέσεις
κα'ι άναφαραί διαφόρων Μητροττο-
λιτών οΐτινες είτε ΟΤκοθεν είτε
έντολή εκάστοτε Πατριαρχών, έ¬
λαβον αφορμήν νά άσχοληθούν καΐ
νά άναφερθώσι διά τάς Έπαρχί
άς των. Ή ανεύρεσις ή ττερισυΛλο
γή κα'ι ή ΤΓροστασία τού τοιούτου
ύλικού νομίζω δτι τυγχάνει Έθνι
κώς έπιβεβληιμένη ή Μέριμνα δέ
καΐ ή Εύθύνη διά την ανωτέρω ύ
ττοχρέωσιν βαρύνει κατ' Αρχήν ή
μάς τούς ΈτΓΐζώνιας εισέτι Μ.-
κρασιάτας.
Αύτά τα στοιχεία
ττολυτΐιμους τίτλους είς χείρας η¬
μών επί τής άπό αίώνων Μικρα-
σιατικής Γής· Ούτε καΐ ή ιδιότης
ημών ώς Προσφύγων πρέπει νά
άπαβληθή ώς βαρος έτταχθές, τού
ναντίον αποτελεί συστατικυι/
Στοιχείον των τίτλω ν κυριότητος
ή δέ έξάλειψις τούτου, θά ισοδυ¬
νάμει μέ έμμεσον τρόπον ποΐρα:
τήσεως ημών έκ νομι.μων δικαίω
μάτων μας, άτινα θά διβκδικήσω-
σωμεν «δταν έλθη τό πλήρωμα
τού χρόνου».
Διό καΐ ή Μικρασιοτική Μνή¬
μη όχι μόνον νά άνακινήται κα'
νά άναθΕρμαίνηται ·πρέττει, άλλά
να διατηρήται καΐ έκ μέρους των
έττερχομένων ζωηιρά, τταραστατι-
κή, άνάγλυφος, μαρμαρωμένη κα'ι
έτηβλητικ,ή σάν ένας άλλος Παρ-
θς/ών καί έκεΐ νά έναττοθέσωμεν
ύττό αύςττηράν δ.αφύλαςιν δλα τα
Ιτοιχεϊα τα συνιστώντα την Έλ
ληνιικήν Μικρασιατικήν Ίστορία/,
τπτοτε δέν ττρέττει νά ξεχασθή,
ούδε νά λείψη άττό τό Σχοινΐ τού
Πατριάρχου μέχρι τόν μαρτυρικόν
θάνατον των Ίΐ,ραρ-χών μας τό έ¬
τος 1922. Μέσα είς ενα τέτοιον
μεγαλότηρεττον Ναόν καΐ είς τό
Ιερόν θυσιαστήριον τούτου ήμττο-
ρεΐτε νά ένσ~οθέσητ€ την Μικρα¬
σιατικήν Φλόγα την όποιαν Σεΐο
διά τής εφημερίδος σας κρστείτε
έττϊ 46 έτη.
Μέχρι τότε δμως τήρμεΤς οί Μι¬
κρασιάται, ευχόμεθα σέ σάς κα!
τούς συνεργάτας σας μακροχρόν.
όν υγείαν, αμείωτον κατ συνεχή
την πιροστΓΟΘεΐ'άν σας πρός αναζή¬
τησιν κα! δημοσίευσιν των θαυ-
μασίων Ιστορικών άφηγήσεων καϊ
άναμνήσεων ττερ! των χαμένων
ττατρΐ'δων μας.
Μετά Πλειστης Τιμής
ΜΙΧΑΗΛ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗΣ
Μικρασιάτης, Έξ Έλιγμών
Προύσσης
Κουχλουντζά 10, Ν- Σμύρνη
ΕΠΙ ΚΑΙ ΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
σιη*ρ·) ότου )·ας κ-
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Ό νέος μέγας Βεζύρης Ίζέτ
ττασάς ήτβν τταληός ότταδός τού
συντηρητΐικού κόμματος «ΈλεΛ/θε
ρϊα καί Συνβννόησις» άπό την έ-
ττοχή τής άρ^ηγιας τού πρίγκι-
πος Σαμττοιχεντίν, έγγονού άττό
μητέρα τού σουλτάνου Άμπντούλ
Άζίζ. Στενώτατος συνερ/άτη,
τού Σαιμτταιχεντίν καί άφανήζ συ-
ναρχηγός τού κό,μιματος ήταν κ Γ
ό ϋστερότοκος γυιός τού σουλτά
νού Άμττντούλ Μετζίτ, τότε έπι-
δοξος διάδοχος και τώρα σ^υλτα
νος Μεχμέτ 6ος Βαχντεντίν.
Ό ΊΖέτ πασάς, καί μέχρις ε¬
νός αημείου καί ό Σουλτάνος Με¬
χμέτ 6ρς, αντκιαθοϋσαν τούς έ£-
τρεμιστές και άπεδοκίμαΖαν τίς ά-
κρότητές τους. Άπέβλεψαν νά
συγκινήσουν τούς Συμμάχους μέ
πλήρη υποταγή στίς θελήσεις τους
καί μέ έπιδεικτικήν αποκατάστα¬
σιν τής ευνομίας. Άπαγόρευσαν
τούς διωγμους και διέταΕαν την
έπανεγκατάσταση των έκτοπισθέν
των στίς έστιες τους. Χαρή στήν
έπι6ληθεκ)α άπό την άνακωχή γε-
νιχή άποστράτευοη διαλύθηκαν
καί τά διαθόητα «άμελέ - ταμπου-
ρού», τά «ιάγματα όδοποιΐας - κά
τεργα» καί οί έπιζώντες, κάπου
εβδομήντα - όγδόντα χιλιάδες, ά-
πελύθησαν.
Ήσαν οί πρώτες εύεργετικές
ουνέπειες τής κοινής συμμαχικής
νίκης. Ό τουρκοκρατούμενας Έλ
ληνισμός τίί. χαιρέτισε μέ άσυγ-
κράτητο ένθουσιασμό, σάν όριστι-
κό τέρμα των μακροχρονίων δει-
νών τού κοί σόν προμήνυμα τής
ελευθερίας τού.
Οί Νεότουρκοι έβραίαν καί κα
ραδοκοϋσα/. Ή έπίμονη γνώμη
τοϋ Άμερκανοϋ προέδρου Γούν-
τρω Ούϊλσων ότι, σύμφωνα μέ τό
••Δογμα των Έθνικοτήτων» τής
Κοινωνίας των Εθνών, επεβάλλε¬
το νά διατηρηθή ή όθωμανική κυ-
ριαρχία στίς περιοχές πού πλειο-
ψηφοΰσε το τούρκικα στοιχείο,
τούς ένέπνευσε τό οατανικό σχί-
διο νά συνεχίσουν την άποδεκά-
τιση τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλληνι¬
σμού, γιά να έΕασφαλίσουν τουο-
κική πληθυσμιακή πλειοψηφία στό
διεκδικούμενο υπό τής Ελλάδος
μ'κρασιατικο χώρο. Ώργάνωσαν
πάνδημα σωβινιστικά συλλαλητή-
ρια σ' αντιδράση, δήθεν, των άν-
τιτουρκικών έκδηλώσεων, των 'Ελ-
ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
λήνων. Έπιστράτευσαν όμάδες
κρούσεως έπιφανειακά άπό άτά-
κτους κα'ι οτήν πραγματικότητα ά¬
πό άνασυγκροτηθείσες μονάδες
τοϋ τουρκικοϋ στρατοϋ, μέ πλήρη
στελέχωση καί πυροβολικό. Σκη-
νοθέτησαν διαρπαγές των άποθη-
κών όπλων καί πυρομαχικών άπό
κακοποιά στοιχεϊα, άποφυλάκισαν
φονιάδες, άμνήστευσαν ληστοφυ-
γόδικους κα'ι κατήρτισαν τά άνή-
μερα οώματα των «Τσετών», πού
έπιδόθηκαν λυσοασμένα σέ νέες
βιαιοπραγίες καί φονικές ώμότη-
τες κατά των έλληνικών κοινοτή-
των τής ύπαίθρου.
Ό Σουλτανας Μεχμέτ 6ος, εί-
λικρινά ή ύποκριτικά, έπηρεάσθη-
κε άπό τίς μαχητικές παλλαϊκές
έκδηλώσεις. Ό μετριοπαθής Ί-
Ζέτ πασάς έΕαναγκάσθηκε νά πα¬
ραιτηθή καί διωρίσθηκε μέγας βε
Ζύρης ό άνεκτός άπο τούς έΕτρε-
μιστές Νταματ Φερίτ πασάς, έΕά-
δελφος άπό τή γυναίκα τού, τοϋ
Σουλτάνου.
Ή νέα κυβέρνηοη άπέβλεψε νά
άΕιοποιήση τίς θεωρητικές άντιλή-
ψεις τοϋ προέδρου Ούίλσον περί
τοϋ «Δόγματος των Έθνικοτή¬
των» καί επεδίωΕε την προστασία
τής Άμερικής. Βρέθηκε κα'ι πρό-
θυμος μεσολαβητής ό διοικητής
τής ναυλοχ^ύσης στόν Κεράτιο ά-
μερικανικής μοίρας, ναύαρχος
Τσέοτερ, πού ύπέδειΕε νά τεθή ή
Όθωμανική Αύτοκρατορία υπό ά-
μερικανικήν εντολήν καί νά με-
ταθιβάση οτίς ΗΠΑ όλες τίς προ-
νομιακές οίκονομικές συμβάσεις.
πού εϊχε συνόψει μέ τή Γερμανία.
Ό πονηρος έλιγμός δέν θρήκε
εύμενή άντιΐπόκριοη άπό άμερικα-
νικής πλευρας, γιατί ήταν έκ των
προτέρων βέβαιον ότι θά ουναν-
τοϋσε όνένδοτη όμαδική άρνηση
τής 'Αγγλίας, τής Γαλλίας καί τής
Ιταλίας.
Τό τρομερά ένοχλητικό ήταν ή
έπανάληψη των διωγμών. Άπό τά
τέλη Μαρτίου ώς τά τέλη Απρι¬
λίου 1919, θανατώθηκαν, άπήχθη-
καν στό έοωτερικό τής Άνατολί-
άς ή κατέφυγον, μέ την ψυχή στά
δόντια, ατή Σμύρνη, χιλιάδες ό-
μογενών τής μικρασιατικής ένδο-
χώρας. "Αν τό άποτρόπαιο κακό
Επί τή 50ετηρίδι τής Μικρασιατικής Καταστροφής
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑΛΗΨΒΩΣ ΣΜΥΡΝΗΣ - ΠΡΑΓΜΑΤΟ-
ΠΟΙΗΣΙΣ ΟΝΕΙΡΟΥ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΑΠΕΛΕΥβΒΡΩΣΙΣ
ΥΠΟΔΟΥΛΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΫ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΫ - ΔΟΞΕΣ -
ΧΑΡΕΣ - ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΙ - ΜΕΓΑΛΑ ΣΧΕΔΙΑ
Συγγράψεται υπό τοϋ Μικοασιάτου Ιατροϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤ. ΑΓ-
ΓΕΛΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ, πρώην Προέδρου τής Ενώσεως καί
τής Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών
ΤΟ ΚΥΚΝΕΙΟΝ ΑΣΜΑ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΤΕΡΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ -
ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΫ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥ-
ΓΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΤΕΡΟΝ - ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ - ΞΕΡΡΗΖΩΜΑ - Ε-
ΡΗΜΩΣΙΣ - ΑΓΩΝΙΑ - ΘΡΗίΜΟΣ - ΔΑΚΡΥΑ - ΑΝΑΣΤΕΝΑ-
ΓΜΟΙ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΩΝ - ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΑΠΟ
ΛΟΓΙ ΣΜΟΣ
Κατά τά μέσα τού δευτέρο
εξαμήνου τοϋ τ—ρελθόντος έτους
1972, συνεττληρώθησαν ττεντήκθ"
τα έτη άττό τής άττοφράδος ημέ¬
ρας τής Μικρασιατικήν Καταστρο
φής και τόν πλήρη άφανισμόν, τό
ξερρίζωμα καΐ την έρήμωσιν τής
Μ'κράς Άσίας, τού Πόντου κα'
τής Θρά<ης, άττό τό Χριστιανικόν καΐ Ελληνικόν στοιχείον των α¬ λησμόνητον ττατρίδων μας καί ά¬ ττό τάς ττεριλάμπρους και σφυ- ζοόσας άπω εττιτυχίαν καί ευδαι¬ μονίαν προαιωνίοος έστίας τοο. Κατάγομαι άπό την πόλιν Ναζ- λή τής επαρχίας Άιδινιου το." Ναμοϋ Σμύρνης, άρΐθμούσαν ύττέο τάς 10 χιλιάδας χριστιανικάς καί Ελληνικάς ψυχάς, κει,μένην είς την μεγάλην κοιλάδα μεταξΰ τού Μαιάνδρου ττοταμοΰ καΐ της κοι¬ λάδος τού Άκ Τσάι, πλησίον δέ ταύτης σώζονται έρείττια των άρ- χαίων Μασταύρων, 180 χιλιόμε τιρα Ν.Λ. τής Σμύρνης και 50 χιλιόμετρα Α. τού Άιδινίου ττε- ρίττου. 'Εφοίτησα είς χό φημισμένο/ Έλληνογερμανΐ'κόν Λύκΐΐον Κυ¬ ριακού Γιαννίκη, δττερ μετά τοϋ πρώτου τταγκόσιμιον ττόλεμον (19- 14— 1918), ιμετωνοιμασθη είο Πρακιτικόν Λύκειον Κ. Γιαννίκη, (μή έχων δέ την οικογένειαν μου είς Σμύρνην, δΐ'ετέλεσα ώς εσω¬ τερικάς οίκότιροφος μαθητής αυ¬ τού. Τό Λύκειον τούτο έκειτο, ε¬ πί τής κιενΤ'Ρΐκωτάτης όδού Ρό- 5ου (Κοττριιές), τής ώραιοτάτηί; ττρωτειυούσης τής Ιωνίας, τής Χά ριεστάτης ττχίιλεως, τής πρώτης Άσίας κάλλει καί μεγέθει, τό Γής "ΑγοίΚμα καί Στέμμα τής Ίωνίας, ή τπειριμάχητος άεί πόλις, "Επος καί θρύλος, τής Μκραβο- λου καί χιλιοΓΓραγοΊΛδηιμίνης Σμυρ νης. Καί ώ Σμύρνη, τΓΟντα έσύ μαρ γαριτάρι, στά ιμαλλιά τής νεράϊ- δας Μικρασιας, λέγει ό Εθνικός ττοιητής Κωστής Παλαμάς, «εύδαι μονα πατρίδα τού Όιμήρου» ό κα θηγητής Θ. "Ορφανίδης, «Γιεντά- μορφη Νεραιδοττλασμένη;» ό φλο-] γερός βάρδος τής Άνατολής Σμυρναίος ττοιητής Μιχαήλ Ά·ρ- νυρότΓθυλος, «Πρωτοκόρη τής ό- μορφιάς», ό ττσιητής "Αγγελος Ση μηριώτης, «Ροδογέλαστη βασίλιοτ σα της ' Ι ωνίας» ό ' Ι ωάιν. Πολί.- μης. "Ενθυμούμαι δτι, την 1η1 Μαίου 1919 διεδόθη άστραΐτιοί- ως είς όλόκλ.ηιρον την Σ·μύρνην δ¬ τι, τά 'Ελληινικά Στροττεύματα κα τέλαβον τό Κάστρο τής Σμύρνης, κείμενον είς την εΤσοδον τού Σμυρ ΐ-αΊκού ή άλλως Ερμαιου Κόλπου κάί ϋψωσαν έκεΐσε την ίίνδοξο» •Ελληνικήν Ση,μαίαν και ότι, την έττοιμένην θά κατέττλεον 'Ελλητνι- κά σκάφη ττλήρτι Σ.τρατού. Πράγματι δέ, την τπρωιαν τής, επομένης 2αν Μαΐου 1919, τά 'Ελληνικά ττλοΐα μέ έπικεφαλης τό ττερίιφημον τότε ϋττερωκειάνε.- ον «ΠΑΤΡΙΣ» είσήρχοντο είς τό. λιμένα τής Σ,μύρνης και μετ1 ολ' γον, τά Στρατεύματά μας κατη.- χοντο έκ των όπλιταγωγών ττλοί- ων καί έν -πλήρει παρατάξει καί έξαρτήσει, έβάδιζον ττρός τό Τσυρκ'ΐκόν Διοικητήριον (κονά<) καί τούς γνωστούς στρατώνας (γκισλά). είς τό Διοικητήριον θά παρετείνετο, ώς ποϋ νά υπογραφή ή ειρήνη, ή έλληνική πληθυσμια¬ κή πλειοψηφία στή Δυτική Μικρά Άσία θά άποτελοϋσε παρελθόν. Ό Ελευθέριος ΒενιΖέλος, πού θρισκόταν, τότε, στήν ϋψιστη άκ- μή τής έντατικής τού δραστηριό¬ τητος καί οιό μεσουράνημα τής διπλωματικής τού μεγαλοφυΐαν, ά- πήτησε πιεοτικά άπό τό Άνώτατο Διασυμμαχικό Συμβούλιο νά προ¬ βή στήν άμεση ρυθμίση των μικρά σιατικών, τουλάχιστον, έλληνικών διεκδικήσεων. Ό Λόϋντ Τ2ώρτ2 καί ό Κλεμαν σώ ουμφώνησαν νά παραχωρηθή στην 'Ελλάδα ή Σμύρνη καί αί Κυδωνίαι μέ κάποια λογική, πρός τό παρόν, ένδοχώρα. Ό Ούίλοον διατηροϋσε τίς έπιφυλάΕεις τού. Οί Ιταλοί εϊχαν καταλάβει την Άττάλεια καΐ όχι μόνο άρνιόνταν κάθε έκχώρηση μικρασιατικοϋ έ- δάφους στην 'Ελλάδα, άλλά έτοι- μάΖονταν νά προελόσουν ατή Σμύρνη «πρός αποκατάστασιν τής τάΕεως». (ΣυνεχΙίεται) εγένετο άμέσως ή παράδοσις καί παραλάβη τής πόλεως καί τής έν δσχώρας, υπό τής Τουρκικής κα' 'Ελληνικής Διοικήσεως άντιστοί· χως, σνμφώνως ττρός την Συνθή¬ κην των Σεορών, ής έμττνευστής κα! Άρχιτέκτων ύττήρξεν 0 Μέ¬ γας έκ Κρήτης Εθνάρχης άείμνη στος ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙ- ΖΕΛΟ,Σ, όστις άπό 'Ελληινική·, τηλευράς ύττέγραψεν κα! εφήρμο¬ σεν την Συνθηκην ταύτην. Ούτω, τό ασυλλήπτου εκτάσε¬ ως κ<τ'ι σι>μασίας όνειρον έκείνο
τού ΠΓΑΝΤΟΣ ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕ¬
ΛΟΥ καΐ τής 'μεγιοττης τότε ττλε1
οψηφίας τού άγνού είς Πατριωτι¬
σμόν 'Ελληνικού Λαού, τουτεστιν
τό δραμα τής ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑ
ΔΟΣ εγένετο τηραγματικότης.
"Ολος ό τπληιθυσιμός τής Σμύρνης
ετριβεν σιινεχώς κα! εντόνως τούς
οφθαλμούς τού, τΓροστταθών νά
βεβαιωθή, εάν τά τπρό των ομμά¬
των τού διαδραματιζόμενα είναι
πραγματικότηις η όνειρον κα'ι δ¬
ταν πλέον έττείσβησαιν, περ! τού
λόγου τό άσφαλές καϊ τού άλη-
θούς τού ττράγματος, έτριοον άπό
άττεριγιρατπΌν χαράν τά χίρ,α
των καϊ συνάμα έκλαιον άττό μεγ!
στην σνγκίνησιν. Πρωτοφανής Έν
θουσιοκτμός κα'ι Πανζουρλισμός 6
λων άνεξαιριέτως των κατοίκω^.
άττό Εθνικήν 'Υττερηφάνειαν καί
Παλιμόν.
Αΰτό θά ττή Σ·μύρνη, αύτό θά
τπή Ίωνία κα'ι άγνή την ψυρήν καί
τό Πνεϋιμα, Μικρά Άσία, γενικώ
τερον.
Δυστι/χώς, ών μαθητής Γυμνο-
σίου τότ>-, δέν είχον την δέουσαν
ηλικίαν καί μόρφωσιν ίνα φαντα-
σθώ, κρίνω κα! έκτι,μήσω, τό μέ
γεθος τού τεραστίου άττό Έθν.-
κής οτ>μοχπας έγχειρήματο^ς καί
κατορθώματος έκείνου, Τνα βοη-
θήσο ή νά ονμ'βάλω κατά τι ή έσ¬
τω νά τπροσθέσω · ένα μικρόν λιθα
ράκι καί έγώ είς την εύόδωσιν των
σκοτών καϊ σχεδίων των προκρί
των τότε κα'ι κατά ττάντα άξίω;
καί σεβαστών συμττατιριωτών μου
Απλώς κα'ι μόνον, άντελήφθψι
καϊ συνβμερίσθην την Δόξαν της
"Ελλάδος, την άπερίγραπτον Χά
ράν κα! τόν άδολον ένθουσιασψιό/
τού άλλόφρονος έκ συγκινήσβωΓ.
καΐ χαράς Ίωνικοΰ καΐ είδικώτε
ρον τού Σμυρναικοϋ Έλληνισμού.
άκολοιΛών κατά πόδας καΐ χειρο
κ,ροτών μετ1 ένθουσιασμού τό βα
διΐζον πρός το Διοικητήριον (ΚΟ
ΝΑΚ) Ελληνικόν Σύνταγμα Εϋ-
ζώνων, ύττό τόν -γετΑΚΧΛθ^ κα'ι ήρω
ικόν ήγΐτην Γτου , ΆντισΐΛΠ-αγμα
ταρχην ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΝ,
δστις απεβίωσεν τπροσφάτως, ή¬
τοι ς έντός τού άττελθόντος ίτους,
1972, είς βαθύτατον γήρας. ΕΤ-
ναι γνωστόν δτι, ή Σ'μύρνη έττϊ
Τουρκοι*ρατίας, ήτο Έλληνική ττό
λις καί άτπεκαλεΤτο Γκιαούρ Ίσ-
μίρ ήτοι άτπστος Σμύρνη, ώς κα
τοικονμένη κοττά τά τέσσαρα ττέ,μ
τττα αυτής άπό Χριστιανούς καΐ
"ΕΞλληνας τό Γένος κα'ι την ψυ
χήν.
Όλες οί Χαρές, Δόξες, Όνει
ρα και Σχέδια δέν διήρκεσαν πο-
λύ χρονικνό διάστηιμα 3 περιττον
έτών & τούτο είς συνεχή καί έντο
νόν τΓθλειμικήν κατάστοοσιν καϊ ά
τμόσφαιραν.
"Υτταττος Άρμοστήν; Σ μύρνης
κα! Περιφερείας τής 'Ελληνικής
Διοικήσεως, τής Συνθήκης των
Σεβρών ωρίσθη δυστυχώς υπό
τού ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ό άτταίσιος τόν
χαιραοκτήρα κα! την ψυχήν Αρι¬
στείδης Στεργιάδης.
Υπό τοιαύτας δυσμβνεΐς σν/
θή.κας, ττώς ήιτο δΐΛΜτόν νά πραγ
ματοττοιηθούν κα! έττιτύχουν τά
σχέδια των άρίστων έκ>είνων προ-
κριτων καί προυχόντων Μικρασια
των κα'ι ιδίως των Σμυρναίων;
Είς την Σμύρνην κυρίως καΐ
κατά δεύτερον λόγον είς την έν
δοχώραν, κατοικούσΐν, διέμενεν
μονίμως καί έδρα ή άριστοκ.ρατιοι
τού Πνεύματος, της Άνωτάττης
μορφώσεως καϊ αί &ξιοι καϊ Ικα
νοϊ Ηγέται τού Μ'Ίφασιατικοϋ
Έλληνισμού.
Έπιρεττε λοιττόν, νά ληξουν αί
πολεμικαι έττιχε ι ρήσεις καϊ συγ¬
χρόνως νά ατταλλαγώιμ€ν τού ά-
τταισίου1 έκεινου Τυρράνου, διά νά
έττιτύχουν αί προσδοκίαι κα'ι τά
Σχέδια.
Ή ψυχή τσθ Σιμ«ρναϊκιοΰ Έλλη
νισιμού έν γένει τού Μικρασιατι-
κού, ήτο κα'ι θά ε!<ναι ΚΑΤΑΜΑΥ ΡΗ, άττό την άντ ι χριστιανικήν κα! άνθελληινικήν σχεδόν συμπερι φοράν καΐ διαγωγήν πρός αύ- τοός, τού κτηνώδους έκείνου τέρα τος. Δέν νομίζω δτι, ούτε καί φαν- τάζαμαι, νά ύττάρχη πιραγ,ματικός "Ελλην καΐ μάλιστα Μικρασιάτης ή Σμκρναΐος, ό όττοΐος νά έχη (Συνέχεια είς την 6ην σ*λ5α)

Ή κουΖίνα τού νέου βρεταννικοϋ πολυτελοϋς μηχανοκινήτου
κάραθαν «Ροντρέηντίερ». Διαθέτει νεροχύτη άπό άνοΕείδωτο
χόλυθα, στραγγιστήρι καί μάτι μαγειρεύματος. Στό βάθος δε-
Ειά ντούς. ' Εχει έπίοης κρύο κί αΖεστό νερό, ψυγεϊο καί τού
αλέττα μέ καΖανάκι.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
τού Κοοστη) ΠαίΙαμά
Τού κ. !Ω
"Εως την ώρα τής άναγκαστι-
κής μετοικεσίας τοϋ έθνικοϋ μας
ποιητή Κωστή Παλαμα άπό τό
«κελλί» τού τής όδοϋ Άσκληπιοΰ
3 σέ αλλη συνοικία τής Αθήνας,
πάντα είχα την τιμή καί την ευ¬
τυχία νά συναντώμαι μέ τόν "Ε¬
ναν καί Άνεπανάληπτον τής Φυ-
λής μας Ραψωδό έκεϊ.
Άπό τότε καί Οοτερα οί δρόμοι
μου ήτανε αλλοι καί δύσκολα έ-
βλεπα τόν ποιητή, πού μέ τό δρα-
μα τής άναστημένης Ελλάδος Εε-
ψύχησε οτϊς 27 Φεβρουαρίου τοΰ
1Θ43.
Στοΰς εϋτυχισμένους, λοιπόν,
καιρούς, που κρατοϋσα μιά πολύ-
τιμη έπαφή μέ τόν ποιητή τής
«Φλογέρας τοϋ Βασιλιά», Εαναγυ-
ρί2ω σήμερα, άπό άφορμή τού ποι
ήματος πού βρέθηκε καί πάλι
μπροστά μου.
"Ήττον ή μεγάλη άγάπη τού Κω¬
στή Παλαμα, δνα άπό «τα πλέον
εύτυχιομένα ποιήματά μου», όπως
γρόφει ό ϊδιος σ' ένα γράμμα τού.
Πρόκειται γιό τό ποίημά τού «Θω¬
μάς», πού πρωτοφάνηκε στοϋς ά-
μερικανικούς φιλολογικούς κύ-
κλους, σέ μιά έκδοση ποιημάτων
τοϋ Παλαμα, πού μόνο έκεϊ έκυ-
κλοφόρησε γιά πρώτη φορά. Άρ-
γότερα έγινε γνωστό, φυσικά, καί
στήν 'Ελλάδα μέ την έπιμέλεια
τοΰ γνωστοϋ μελετητή τού παλα-
μικού έργου κ. Γ. Κατοίμπαλη.
Τό ποΐημα αύτό είναι αύτονόη-
το ότι είναι έμπνευσμένο άπό την
όλιγοπιοτία τοϋ μαθητοϋ τού γιά
την Άνάσταση τοϋ Κυρίου.
Στίς περισσότερες έπισκέψεις
μου στό «κελλι» τοϋ ποιητή, ιδία
τίς Τετάρτες, πού δεχότανε πιο
ανετα ό Παλαμας στά σπΐτι τού
τούς παλιούς καί νέους θαομα-
στές τοϋ έργου τού, θυμότανε
καί σάν τδφερνε ή κουθέντα, μάς
άπάγγελνε τί· «Θωμά» μέ συγκι-
ΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
νΓ>μένη τρυφερότητα, χρωματίΖον-
τας ύπέροχα τόν τόνο τής φωνής
τού, άνάλογα πρός τή φιλοσοφική
θαρύτητα τοϋ ποιητικοϋ τού αυτού
οτοχασμοϋ.
Θυμαμαι άκόμα ιώρα, πού μας
έκαμνε ό ποιητής μιά έζοχη άνά-
λυση το ϋποιητικοϋ τού αύτοϋ α-
ριστουργήματος, κάτω άπό τό ά-
μυδρό φώς πού σκορποϋσε στό
«κελλί» ή λάμπα τοϋ πετρελαίου,
πού όπως είναι γνωστό χρησιμο-
ποιοϋσε ο Παλαμας στό γραφεϊο
τού, καί για την όποία έγραψαν
Εένοι καί δικοί μας έπισκέπτες
τού.
Τα συναπαντήματα αύτά στό
παλαμικό άσκητήριο, στούς τοί-
χους καί στίς γωνιές τοϋ όποίου
ήτανε οτοιβαγμένα, τό ένα επάνω
στό άλλο, τα βιθλία τοϋ ποιητή,
ήτανε πνευματικές μυσταγωγίες,
πού τώρα τίς θυμάμαι μέ βαθειά
συγκινηθή καί άναπολώ την ασκή-
τική φυσιογνωμία τοϋ ποιητή τής
«Άσάλευτης Ζωής», τοϋ ποιηιή
μέ τα όλόφωτα καί πάντα άνήσυ-
χα καί έρευνητικά μάτια.
"Ετσι, λοιπόν, σέ μιά τέτοια έ-
πίσκεψη - προσκήνυμα, στά προ-
πολεμικά ώραϊα χρόνια, στοϋ Πα-
λομα, ήταν έκεϊ ό άλησμόνητος
Νϊκος Βέης, ό σοφός βυζαντινο-
λόγος, καί ό Δημήτρης Βεζανής,
ό πολύτιμος πνευματικάς "Ελλην
καί επιστήμων - καθηγητής τής Ά
νωτάτης Παντείου Σχολής, ό ό-
ποϊος ήταν φλογερός λάτρης τοϋ
Παλαμα καί έγραψε κα'ι άΕιόλογο
βιβλίο μέ τόν τίτλο «Ό Παλαμας
Φιλόσοφος». Ό ποιητής μας καί
ό Βέης είχον θέμα στή ουΖήτησή
τους τα εκατόχρονα τοϋ Γκαϊτε.
Κα'ι ήταν νά τούς χαίρεσαι καί νά
τούς θαυμάΖεις τούς δυό μεγά-
λους γιά δσα έλεγον καί γιά τόν
τρόπο πού τα έλεγον.
(ΣυνεχίΖεται)
'·····■······················································■
Τουρκικές
ΈίΙίΙηνικΑν γΑώσοα
Τό φόρεμα αύτό όνομάεται «Μπουκέτο» καί είναι άπό ι ήν
συλλογή τής ΤΖήν Β όρον Λτδ., Λονδίνον. Είναι τρισέλ - συρά
έμπριμέ.
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΑΕΟΥΣΑ
ΕΓΙΟΥΠ - ΒΟΣΠΟΡΟΣ - Χ ΙΛΗ - ΥΔΑΤΟΦΡ^ΓΜΑΤΑ -
ΥΔΡΑΓ ΩΓΕΙΑ
(ΤαΕιδιωτικές έντυπώσεις) (*)
Άρχές τού αώνα, οτή Σμύρνη, γραδίου, όπως όνομάΖεται. Είναι
μάς έκανε έντύπωση ή περιπτωση
τοϋ Γάλλου αΕιωματικοϋ τοΰ πο-
λεμικοϋ ναυτικοϋ Πιέρ Λοτί, τοϋ
συγγραφέα των «Άπομνημονευμά
των», όπου έκφράΖει δλη τού τή
συγκινημένη συμπάθεια γιά τίς χά
νούμισσες. Στήν περιοχή τοΰ με-
γάλου νεκροταφείου τοΰ 'Εγιούπ
δείχνουν άκόμα αήμερα τό καφε-
νεδάκι, όπου έσύχναίε ό Λοτί καί
έγραφε τα βιβλία τού άντικρύΖον-
τας στόν βοριά τα γλυκά νερά
των πηγών τής Εύρώπης, τα άλ-
μυρά νερά τοϋ ΧρυσοΟ Κέρατος,
πέρα στήν άσιατική πλευρά τόν
ουνοικισμό τοϋ Χάσκιοϊ κα'ι οπί¬
σω τό τεράστιο νεκροταφεϊο που
άπλώνεται από τόν παλαιά ναύ-
σταθμο Κασιμ πασά πρός τόν Οο-
ριά, μνήματα, μνήματα, μνήματσ.
Όπως κα'ι στό 'Εγιούπ
Τό διασχίΖομε, τό ήλιοκαμενο
εκεινο πρωϊνό τό 'Εγιούπ, διασχί
Ζομε φτωχογειτονιές, δεΕιά τα
οπιτια, άρρυθμα, δίχως ρυυοτο-
μία, χαμόσπιτα, καφενεδάκια, μα-
γαέάκια τής φτωχολογιός, άρι-
στερά οί τάφοι μέ τίς γερμενεο
στήλες, δάσος άπό δρθι&ς ταφό-
πετρες, πού άνάμεσα άπ' αύτες
γνέφει ή θαλασσιά μακαριότητα
ή γωνία τής χερσονήσου τής Κων¬
σταντινουπόλεως, ή άνατολική Ι-,
κρη τής Θράκης πού περιβρέ-
χεται άνατοΛικά άπό τον Βόσπορο
κα'ι οτή βορεινη άκτή άπό ,η
Μαύρη Θαλασσα, Καρά Ντενιζ
τούρκικα.
Στά γλυκά νερά λοιπόν τής Εύ¬
ρώπης δέν επήγαμε άπό τό 'Εγι-
ούπ, άλλά συνδυάσαμε την έκδρο-
μή τούτη μέ τόν γύρο ολοκλήρου
τοϋ Βοσπόρου. Εϊταν Κυριακή ή
Δευτέρα τής Λαμπρής, ό ήλιος
καταύγαζε περιβόλια καί τόν παν-
άρχαιο Βοός Πόρο πού είναι απο
τα έρασμιότερα τοπία τής Εύρώ¬
πης. Ή παραλιακή λεωφόρος, φαρ
δειά, καλά διατηρημένη, άρχίΖει
στό Μπεσικτός, συνέχεια τής ό-
δοϋ Ντολμά ΜπαΕέ δπου τό μεγο-
λόπρεπο παλάτι πού θά περιγρά-
ψω πιό κάτω.
Τώρα διαβαίνομε άπό ένα οω-
ρό κατατόπισ, τοπωνύμια πού καί
ο' εμέ τόν μή κωνοταντινουπολι-
τη, όπό διυβάσματα καί άφηγη■
σεις, είναι γνώριμα: Μπεσίκτάς
όπου τό μαυσωλείο τοϋ Μπάρμπα,
Όρτάκιοί, τό πρώτο προάστιο,
Άρναούτκιοί (τό χωριό των άλ-
βανών) καί δέν άργει νά ορθωθει
γφ ή μρη
τού Κερατίου, αύτό τό γαλάΖιο έμπρός μας τό Εακουστό Ρρύμελι
χρώμα, πού έσέ τόν έπίγονο των
Βυζαντίνων σέ συγκλονί2ει καί £ε
σηκώνει μέσα οου σωστή πάλη ά-
Χισάρ, τό υχυρό άνάκτορο, ο
πυργος τής Εύρώπης πού οικοδό-
μησε τό 1452 ό Πορθητής γιά
νάμεσα σέ άλληλοσυγκρουόμενα ' νά συμπληρωσει την κυριαρχία
συναισθήματα». Ι τοϋ Βοσπόρου. Σάν νά έχει χτι-
Αύτός ό Έγιούπ ύπήρΕε μάθη-
τής τοϋ Προφήτη καί έπεσε κά-
τω άπό τα τείχη τής Βασιλεύου-
σας τό 670, κατά την πολιορκία
της άπό τόν πρίγκιπα Γεζίδ, γιό
τοϋ Μοαβιγιά, ίδρυτή τής δυνα-
στείας των Όμεγιαδών. Κα'ι έδώ
πάλι έπεμβαίνει ό θρύλος. Όχτα-
κόσια τόσο χρόνια ύστερότερα ά-
νακαλύφθηκαν έδω, σάν άπό θαϋ-
σθεϊ χτές, Εεπετιέται μέσα στό
πλήθιο γαλά2ιο κα'ι αντικρίΖει ά-
πό την αλλη πλευρα τοϋ Βοοπο-
ρου τό όμόΖυγό τού φρούριο ι ής
Άνατολής, τό Άναντολού Χισάρ
Τεκμήρια καί τα δύο άκαταμάχη-
της κυριαρχικής όρμής, παντοτινά
ουμβολα τοϋ χαμοϋ τής ρωμιοσύ-
νης
Περνοϋμε μέσα άπό τα Θερα-
Σθχνά σέ έφηιμερίδες κσί ττεριο-
δικά τταρακολουθώ τίς άντιδικ ες
ε ιδικών καί μή επάνω στό πάντα
όξύ καί έττίκα ρο θέμα τής Έ>-
ληινικής γλώσσης τήιν όττοίαν πρέ
ττει πάντοτε νά επιβάλη ή παλι
τεία, δττως έκαμεν ό Κεμαλ στήν
ΤθΜρχία μέ τόν έξαστρακΊσμόν ό
λων των Άροϋβικών, Περσικών κα',
ξένον γενικά λέξεων. γ
Χωρίς νά ιεχω κανένα τίτλον ς!
δικού, σάν άτΓλοϋς "[Ελλην ττοΛ
της μετρίων γνώσεων έρωτώ: Πρό
ττει νά ιμΐ'λάμε κοβι νά γράφωμϊ
την «αθαρεύουσιαν ή την δημοτι¬
κήν >μέ τάς πολλάς κατά περιθ
χάίς τταραλλαγάς της; Δέν πρί.-
ττει πρώτα νά άπτοκαθάρωμ€ν αύ
την άττό τάς ξένας λέξεις καί ψρά
σεις ττού παρεισφρύουν σωρηδόν
είς την γραφαμενην Έλληνική.
γλώσσαν καί τόν προφσρικόν λό
γον;
Ό υποφαινόμενος &έν έχω γνο>
ριμία μέ ξένους ΔυτικοΰΓ λαούς
κα! τάς γλώσσας των. Γνωριζω
δμως ττόση είναι ή νόβευσις τής
Εθνικής μας γλώσσης άπό πλή-
θος Τουρκικών λειξεων.
Παραθέτω ΤουρκΊκές λέςεις ό¬
σας ττροχείρως ενθυμούμαι, ττοό
χρησιιμιτΓαιούμε σνχνότερα στή;
γλώσσα μας, κατ' άλφάβητον.
Άραμττάς, άτζαμής, αμάν (6οή
θεια), αλισι&ερίσι, (δοσιληψία^,
άμττάρι, ατι (άλογο), άφεριμ.
Βερεσιέ.,. .
Γιαοθρτι, γιοιι6ε,ρλάκ·α, γκιου
6έττσ, γιαρμάδες, γιαχνι, γομά¬
ρι, γινάτι, γιατπ (σττίτι), γρου-
σσύζης, γλέντι, γιακας, γκάζι,
γούρι. ,
Έρίφης......
Ζαρζαιδάτι, ζοιμάνι, ζόρι, ζά|..ι,
ζεβζέκτνς, ζουονάς.
Κσβάσης, κιτατπ, καλαί, κου·
σοΰρι, κοπτάκιΐ, κεμιέρι, κεσάτ ,
κοι/μάσι, κουμάρι, κοαβάς, καν
ταΐφι, κ^xιμάο<ι, κημάς, κε<ρτές, κ'.ν πά μάς κιαλιύττι, κεσές, καραοθλ1, καρβγκιόζης, κηΛΐ'μιΐ, καβγάς, κο ζάνι, καίχι, καλτερίιμι, καμπου- ρης, κουμτηαράς, κανιάτι, καμσιχι καντάρι, καττλαμάς, καραδαν, καρπούζι, κασμάς, καψάσι, κ£Λ£- ττο0ρ·Λ κελάρι, κστζάμ (Μεγάλος) κότσι, κονάκι, κοκραμττΐ'ες. Λού<ι, λαγοΰμι, λαττάς, λουκού μι· Μανάδης, μπρίκι, ιμττοϋζι, μπα- ξισι, μτταιλτάς, μττουρι, μαστρα· πάς, μτταΐτζάκι, μττογιάς μπουΐροι μι, ματεττ', μττοαρέκι. μπελάς, μεράκι, μττουκάλι μπακάλης μπς, χτσές, μττόρα, μττάιμιες, μπσκλιτ 6άς, μοικταμάς, μπούτι μττουγά- δα μπόλιο, μττβρτές, μπατζανά- κις, μτΓοωζοΰκι, μουσαφίρης, μου στερής μπάσικο, μττακιρι, μτταρμ μα, τα κόκκαλα τοϋ Έγιούπ. Ού- πειά, τούρκικα Ταράμπια, όπου οί τε τριαντάρης άκόμα, τότε, ό συ- καλοκαιρινές κατοικίες των πρε- νωνόματος τοϋ Προφήτη Πορθη- οβευτών, κατάκλειστες σήμερα τής άποφάσισε — τί άνάγκη είχε' καϊ σιωπηλές μέσα στήν πυκνή σέ τουτο το άναμεταΕύ. εκατόν- πρασινάδα -ών περιδολιών τους ! τάδες χιλιάδων τουρκεμένοι Βυ- Ζαντίνοι κα'ι αμέτρητοι θησαυροί, είχον όγκώσει την δύναμη τοϋ Όσμάν — νά χτίσει επί τοπου με γαλόπρεπε ίερό. Ό Μουράτ 3ος εμεγάλωσε τό τΖαμί. Άρχές τοΰ 18ου αί. ό Α¬ χμέτ 3ος έγκρέμισε τούς μινορέ- δες καί τούς άντικατάστησε μέ τούς σημερινούς. Καί δλλος χα- λίφης, ό Μαχμούτ 1ος εχάρισε Ό Εεναγός μας τίς όνομάϋει μία μία, ή γαλλική, ή έγγλέΖικη, ή γερμανική, μάς δείχνει, άν θυμοϋ- μαι καλά καί την έλληνική. Τό καλοκαίρι έρχονται οί πρεσβευτές άπό την "Αγκύρα καί τα παλαιά, έπίσημα κτίρια άνοίγονται στόν ή- λιο. Τώρα άλλο δέν βλέπεις δε¬ Ειά κα'ι άριστερά παρά έρμητικά κλειθμένα παραθυρόφυλλα. Πελώ- ριο, έδώ, καί τό Θεραπιά Παλάς, στό Έγιούπ ΤΖβμ! (1730-1754) ! κλειστό καί αύτό τώρα, πού έγνώ- Π ερης. Ντέρτι, ντον/.άς, ντσοΰλι, ντου &άρι, ντολμάς, νταή-ς ντελάλης . Ότάς Παντζάρι, τταράς, ττεσκίρι, ττα>-
ζάρι, πλακί, τπλάφΐ ττετμέζι πε.λ
τές, τταλο&κι, ττατάρι.
Ρο^σφέτι, ρσχάτι, ράφι,
Σοκάχι, σεντοθκι, σεργιάνι,
σαλδάρι, σαμάρΐ, σογάνι, σουτ-
ζοθκι
Τενβκές, τσαλίμια, τζάκι, τεν
τζερές, ταψί, τσιφλίκι τσουρέκι,
τζάιμ:, τσουβάλι, τσιττοθκι, τσα
νάκι, τσαντήρι, τσχΐροϋλι τραχα
νάς, ταραμάς, τουρσί, τσαγκά
ρης, τσακ,μάκι, τσακτΓίινης, τσαν-
τα, τσΐράκι, τσαπατσιούλης τάδλι
τορδάνι, τζερεμές.
Φουκαράς, φοϋρνος, ψοιη/οτύκι
Χουδαρτάς, χα'ιβάνι, χαλί, χά
μπάρι, χαλβάς, χουρμάς, χαΐρι,
τό άχνάρι τοϋ ποδιοΰ τοϋ προ¬
φήτη Μωχαυέτη, πού εΐχε θρεθει
άνάμεσα στούς θησαυρούς τοΰ ά-
νακτόρου Γόπ - Καπού. Τέλη τοϋ
αίώνπ τδ τέμενος είχε γίνει ε-
ρείπιο καί ό Σελήμ 2ος τό ε /-
κρέμισε τό 1798 γιά νά τό άνοι-
κοδομήσει, όπως τό βλέπεις ση-
μερα. τό 1800.
"Εγινε λόγος, με άφορμή τή
θέα ώπό τό «τουρκικό καφενειο»,
όπου επήγαινε νά ΕεκουράΖεται,
νά ρεμθάΖει κσί νά γράφει τα δι
ηγήματά τού ό Πιέρ Λοτί, γιά (τα
γλυκά νερά τής Εύρώπης», την
περιοχή των πηγών καΐ των υ-
δραγωγείων τής Πόλης. Δέν εϊναι
μσκριά άπό τό 'Εγιούπ· άρχίέει εύ
θύς δπου τελειώνει ό Κεράτιος
καί Εεχύνονται τα ποτσμάκια που
ροβολοϋν απδ τίς κοιλάδες των
πηγών. Όλη τούτη ή περιοχή οί-
ναι γεμάτη πηγές, δεΕαμενές κσί
ύδραγωγεϊα παλαιά καί νεότερα
Καταπράσινη, θρασομανά άπό
πλούσια βλάστηση, ευθύς νότια
τοΰ μεγάλου δάσους τού Βελι-
ρισε περασμένες δόΕες. Πρωτεύ-
ουσα άλλοτε δύο μεγάλων αύτο-
κρατοριών, η Κωνσταντινούπολη,
δημιούργημα μεγάλης ποΧιτικής 6-
πως ή σημερινή Άθήνσ, έχασε τό
παιχνίδι.
(Συνεχίζεται)
454αν
Ή γρηιά έγέλαςτε πονηρά:
άττ' έ<είνα τα μ πού μο/άχα ο γι/ναΐκες τα λένε άναμεταιςύ ταυς, γιά τσοί α;τροι ττοθ τταί άρέσο^-ν. Μά σέ μέ/α, μ ά γρηά γι/«<αικα, δεν κα- νει νά στά πώ. "Υστερα «τσι/έ- ρ » μόν, δέν στά λέω <αϊ γ:ά νά μή τηερΓΐφανει,'τής καί τα τταρη·>,
άττάνω σου Μά «σίγονςα.» θά τα
^αταλα6·α1^ης-
— Καλά τής εΐττε γελώ/τςχς
ττάλΐι ό Λεωνίδας, εύχαρ.ιστηιμί-
νος ττού άςτχολοθνταιν μ' αύ-ΓΟ
ττρο-σωτΓ.χώς κι" δχι 'μέ τόν σκοτιό
γιά τόν όποΐο ήρθε στήν Σμύρ¬
νη,. ΆφοΟ δέν θέλο ς νά μοϋ πής
τί λένε οί «κακκώνες» τής Σμύρ¬
νης γιά μενά, δέν έπψ'ένω. Μα
ττές μου, ττοιός άέρας σ' έφερε
σήμερα στό σττιτι μόν;
•— "Ερχομαι «τζοβαίρι» μου,
όπτό τό Κθ'ν<σολάτο τό Ιμπερια¬ λ ι κο καί σοθ φέρνω ττολλά ττολιΛά χαιρ·ετίσματα άττο την «κο«<κώνα* Αντέλα — Άττό την Άδέλα; — Ναίσκε μάτια μου, άπάντη- σε ή γρη·ά. Μ' έιστειλε ν' άγορά σης ένα άττ' αύτά τα φραντσέζι- κα μοσκοσάτπουνα ττου εχω στό μ-ττο»ξ.ά μου. "Ανοιξε τό δεμα καί άπλωσε επάνω στό τρατπέζι, διάφορες ττρα μάτειες. Ποθντ,ρες, κολώνΐες, ά- ρώματα, κ,ρέμες, μοσχοσάττουινα καί αιλλα τέτοια. Επήρε ένα άττό τα σαττσύνια καί τό έ^δωσε στόν — Νά αύτό μού εΤπε νά πάρης η κοκικώνια Άντέλα. — Τ! νά τό κάνω; έρώτησε ά- ττορών ό Λεωνίδας. Ή γρηά τόν έκοίταιξε πάλι πο¬ νηρά. — Θά σού δώσω καί την «ρε-, τσέτα» τού, πού μ ου την έδωσε ή «κοκκύνα» Άντέλα, γιά νά μάθης' νά τό «κολαντίρίζης». _ Ι Ό Λεωνίδας άρχισΐ νά κατσ-] κοπέλλα, ώστε ττ ότερο άττό φίλος της, μουριμού- ρ·σε χμ έ ό Λεΐονίδας καί έσΐΛ'έχισ.ε: Ωστό σο, γ ά την ώοςχ άς άρκεσθώ στη/ φ,λία της. Είναι μιά καλή άρχη Ε<οιταξε τταλι τό γράμμα ττρο σεκτικά: — Παρατηρώ, εΤπε, ττως είναι γρσμμένο μέ τρ;μάμ«νο χερΐ Αυ- τό προδ'νει ταοοτχή. Γιατί νά ε*- ναι ταοαγμένη, Ή ΙΤέτροδκ! Α<1 τή θά εΤνοτι ή αίτία Μήπως την εμπλεξε στά δίχτυα της, γ'ά να ττετύχη ποίος ξέρι'Ί ττοιό σκσπό, ή ιμήττως τής έμιληισε γιά τίς πά ληές μας σχέσεις, ΕΤμαι περίερ γος νά ιμάθω τί σι/μδαίνει Ότι και νά σι/μι6αινει δμως, δέν προ- κειααι νά δεχθώ, γιά σήμερα τή^ πρόσκληση τού «Κόνσολα». Πρέπει νά θυ'μήσουμε στους ά- ναγνώστες μας, ττώς όπως εΤχε διηγηθεΤ ή Γκιονλκαντίν (Λαιδ", Γκόρντον) στήν άδερφή τού, την Μαιλαματένϊο:, ό Λεωνίδας γ^ώρ - σε την κ,όμησα Πέτρσβικ στήν Ρώ μη, σχετίστηικε ιμαζί της και την 03<ολο>ύθησ·ε στήν Νεάπτολη &πσι
μιά μερά χωρίς ιλόγο, τόν ττροσέ-
6αλε ό έραστής της (ένας πληρω
μένος Ιταλός Δόν Ζουάν) κι' ά-
ναγκάσττμ<ε νά μο·/αμαχήσηι μαζ; τού, χωρίς τπρόθεσηι νά τόν σκο- τώση. Μά πάνω <ττ>ν μονομαχία
καί σέ μιά στιγμή ττού ό /λεωνί¬
δας εΤχε ιτροτείνει όρμητικά τό
ξίφος τού, ξεττεΓΓάχτηικε 6 σκύλος
τού, ό Κάστορας, ττοθ ήτανε κρυμ
μένος κάτω α~' ίνα τροττέιζι καί
ριχτη'κε μέ λύσσα στόν έραστή
της κόμησσας. Ό άνθρωπος ξα·
φνιάστηκε. "Εττεσε έττάνω στό ξί
φός τού Λεωνίδα καί σκοτωθηικε
"Υστερα άτηό τό θλιβ^ρό αύτό.
συμβάν, ό Λεωνίδας έγκατέλειψ:
την Πέτ,ροβικ καί κατέφυγε στή'
Πόλη, δττου δττως ξέρουμε ήτανί
μόνιιμα έγκαίτεστηιμένη ή πατρική
ιου οίκογένεκχ.
Άττό την μάνα τον, τήιν γνωστή
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
(Σ^"6χεια έκ προηγουμένου) . λινζς σννοκιες τής Πόλης. Ή
Διαττρετ,εϊς άθλητςχ! έκτός άπο νότΓ,ς συντηροϋοε ](, μον[
τούς άδελφούς Άλιμττραντη ήσα; πυρασδέςττας καί διέθεται χε
νητες άντλιρς μεταφερόμενες 0
ώμοι/ς τώ-/ έπαγγολμ—,ώ
ό Φραιντζελαΐδης, ό Τοαίανός στόν
δίσκο, ό Κεψαλίδης στά 100 μέ-
τρα, οί άΣολψοΊ Μτταξεβάνογλο-
ό Θεόδωρος καί ό Κώστας, ό Κ ώ
σθεστων, οί όποιοι έ-ρεττ£ νά ·
ναι δοκιμασμ'ένοι δρσμιΐς
Γιά την βελτίωσι τής
"Εβαλε τό χέρι στήν. μας Σφύρλα, εμαθε τίς τραγικες
στβς Πρίγγος ό μειτέττειτα πρω-(
τοψάλτης, ό Πλάτων Χατζάκης, ό' κης Πυροσβεστικής Ύπηρεσί«!
Κώστας Ζαφς ρ< ου στά 400 μ£-1 Σύλλογος διέβϊσε 100 χρυοές ν τρα καΐ ό άδςλφός τού ό Ανιτώ-' ρες καί άγόρβκτε μία μ€γαλ^ τη νης στήν ένάργανο γυμνασιική, ό χήλατη πυροσδεστ κή άντλια ν Κώστας Γεωργιάδης, ό Νκηφορι-, τή ή ά/ορά τή> άντλ,ας ττού
άδης, ό Χατζόττουλος και ττοΜο έχε.ρίζοντο τα μέ.λτ> τού Συ
άλλαι Ψι/χή τού άθλητισμού στά νού μαζί ιμέ την άττό ττολλά
Ταταύλα ήταν ό ττρωταθλητής τής1 /ια εκδηλουμένη Ιδιαιτέρα ς
Έλλη^ορωμακής παληις ό Με/έ ι τι'δα τής Κοινότητος γιά την
λοτος Κςτροτσιόρης, ό Μενέλης δ- ί τηρησι καλά όργαινωμένου
ττως δλοι τόν φώνκχαν μσζι με
Τ1.
τόν ίατρό Νΐ'κόλαο Πιρναρη καί
τον Δη^μήτριο Ζαφε ρίου ττου διε-
τος έτταγγελματιών ρΐςπ,,,
ε6ωςτε την ά$ορ^τ στούς κατο,.
κοι>ς τού γειτονικού άριστοκροτι-
τέλεσοον γιιά ττολλά χρόνια μελη κου Στσκροδρομίου, νά άττοχα.
τού Δοκη'ΤΐΐΛοΰ Συμβουλιου τού λοϋν είρωνικά τούς Ταιτανλιο»οΟ-
< Ηρακλέους» καί τής Προοδον» | «ταυΑαι/μπατζίοεςι. Παράλληλα μέ την άθλητικη ' Μς,τά την δΐ'άλιχτι τού 2λλογ0ι, δραο~τη.ριότητα ό Σύλλογοι, άν£- ( ή άντλία τπαρελήφβη άττό την Α- λαβε νά όργαυώση ταιροσδεστική δελφότητα «ή Πρόοδος» ή ο— ■„ ύττηρ3σία άΜειξάρτητα άπό την» Ο-. όπως θά άιναφέρω στήν συνέχεια πάρχοιοσα Κοινοτική, καί μέ σκο-1 τής έξ'στορήσεως, την τταρέδοσΕ πό την άντιμετώπισι τού κίνδυνον· στήν Έφσρια των Προσκόττο; των ττυρικαιών ττού δττως ένθυμοο") γιά την όργάνωσι τμήματος ηι· ται οί τταλαιιότεροι, ήσαν τότε η ροσ'βεστικόν έττιδείξεων_ μ€γαλυτέρα συμφορά γιά τίς ξι> (Σινεχίζετοι)
»»»0»»·»»··»·»»»»»»»»0»·*»»·#0»··»0»»·<<»»»»4 ΤΡΕΙΣ ΛΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΚΑΑΗΜΙΑΣ ΑΒΝΝΟΝ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Έπιτίμου Προέδρου Τής Έ νώσεως 'Ελλήνων Λογοτεχνών ΘΑ ϊΕΧΩΡΙΣΩ τρία βραβεϊα ά- θνεγερσίσς 1821 - "29» (*) 'Απόσοτασιη άπό τόν τ«ξι οκοτικό τόιιο «ΚΤΠΡΟΣ — Β Α τσεττη τής «ρόμτηας» τού κ ι λε ενα χρυσό φλουρί. — Πάιρε χέρα μου τής εΐπε. Δέν πιιστεύω νά κ,οστίζη τταραττά νω; — "Ενα χρυσό φλουρί; Μά οί λες μου μαζί οί ττραμάτειες δα τπάνΌυν τόσοι. 'Έκ,εΐνο πού άξιζει πρόστεσιε ττονηρά εΤναι ή «■ρετσί- τα&> πού θά σοΰ δόσω. Και 6άζον
τας τό χέρι στόν κόρφο της, έβ-
γαλε ένα χαρτάκι, διττλωμένο στα
τέσσαρα καί τό έδωσε στόν Λεω-
νιδα
— Σπολάτι σου, τού ε.Ττγ£.. .
Κι' αν θέλε'ς ν' άτταντήσης μί
<ά να «ραβασάκι» τσή «κοκκωνας» Άντέλας άττερνάιω ττάλι αϋριο τό ττρωί καί μού τό δίνεις. "Αν θέ¬ λει άττόκριση, δέν ττρέττει τταλλη- κάρ'ΐ μου, νά μην τσή την στεί- λης. Θά στεναχωιρεθή ή «πόβαρηϊ-. κι' είναι τόσο καλή. Κι' ή Ομορ Ι φά τσή δέν εχει ταίρι. Ώσάν κρΐ ( νο εΐνα1. Ωσάν Καντινα Και η άμο'ρη πον.'τρεύτηχε έκεΐνο τό ' «ζευζέκη», τόν γβροχόνσολα, πού τσή εχει κάνει άδάσταχτη τή ζωή μέ την παιραξςνά τού και μέτσοί, λωλάδες τού Έχτές ξέρεις, άμα ιγυρίσσνε άττό τόν μττάλλ.ο, ε6άλ- Θη<ε σώνει κα! καλά νά τή μα/- νητέψη, γ'ατι έ'μαθε άττό τόν κα· ττετάνιο τής Ίγγλέζικ,η.ς φρεγά- τας, ττώς τώρα ηύραν καί στήν Φράντζα, μέ τα χέρια νά κάνουνε τα μάτια τού άνθρώττου νά σαοτι και ν' άτΓθκοινιούνται "Ε- ττού λές άφέντη μου ό ξε- μωρβιμιένος, την δόλια την κοττέλ- λα, την ε6αλε νά καθήση σέ μιά καρέγλα καί έπιχείρησε νά δοκι¬ μάση επάνω τση τό ττείραμα τού μαγνητισιμού, όπως τ' ακουσε ά- ττό τόν Ίγγλέζο κο—ετάνιο στόν «μττάλλο». Ή κθυμ'Γνη ή 'Αντελα πού ήτανε ψώς>ια άπό την κούρα
ση, δέν τού έκοονε τό «χατήρι» κι'
ε'τσι έμαλώσανε γιά καλά. Εκε -
νη έκλειδώθη'Κε στήν «καμάρα"
τση κο)ί ό Κόνσολας έκο.μήθη<ε στό «,οχχλόνι». Μά ότς τ' άφήσω τώρα αύτά γ έ μου και άς τού δ νω, γιά νά δ α6άσης μέ την ήσυχία σον., τό «ρσδασακι*. Ξέρω κι' έγώ άττό τα νε'άτα μου, τί ττάη νά πή, νά πάρη ό άν&ρωττος ένα «μπιλλ'ε- τά<'» <αί νά μην τού δίνουμε κα>-
ρό νά τό δαδάση
"Εδεσε τόν μττόγο της, τόν ε¬
πήρε πάλι παραμάσχαλα κι ε·
τράιδηιξε γιά την ττόρτα:
— Σ' εύχαριστώ τταλλη«άρ,
μου καί σού ειοχσμαι καλό 6ρά
δυ.
— Νά πάς στό καλό κυροΰλα
έδγα συΛήκες τού θανάτου τού πατί-
αϋ-
ρα τού, πού τόν προκάλεσε ή ά-
τιιμία τού Μεγάλον· Βεζύρη Δαλ-
ττατάν ττασά καί άττοφάσισε νά
έκδικηθή. Παρουσιάστηκε σ
τόν καί επικαλούμενος την
τού, μέ τον ιμαχαρίτη τόν πατέ-
ρα τού, τού ζήτησε μ·ιά θέση, για
V
άνακουφίση την ττατρική τοι;
οίκογένεΐα ττού ττεινούσε. "Ηξερ-
ττώς ό Βεζύρης ένδιαφερόταν γιά
τούς θησαυρούς τού Κιαττίπογλο^
γΓ αύτό τοΰ ττρότεινε να τον
στείλη στήν Σμύρνη, <μέ την υπό σχεση δτι θά έψαχνε νά 6ρή γιά λογαρ αο"μό τού αύτούς τούς θη¬ σαυρούς. Ό Δαλπατάν πε!στη<ε και τόν διώρισε, σέ μιά μεγαλη θέση στό Κονάκι τής Σμύρνης. Ό Λεωνίδας δ.μως, δέν εΐχε καμμιά διαθέση, άν έ&ρισκε τούς πό τα άπονεμηθέντα επί τη λήΕει τοθ έτους, υπό τής Άκοδημίσς Αθηνών. Άκριβέστερον, μίαν εϋ- φημον μνείαν, έναν έπαινον καί ένα βραβείον. Καί Εεχωρίίω αύ¬ τάς τάς τρείς τιμητικάς διακρί- σεις, διότι ουμδαίνει νάχω άσχο- ληθή καί άλλοτε μέ έκείνους, πρός τούς όποίους εδόθησαν, καί νά έχω δμοοον προσωπικήν αντί¬ ληψίν, άπό την προσφοράν των. Πράγματι, είναι προσφορά υπερ¬ βαίνουσα την ατομικήν φιλοδοΕΙ- αν. Ή κάλυψις άφορά εύρύτερα την έθνεκήν πνευματικήν υπόθεσιν καί γίνεται παράδειγμα δι' άλλας ομοίας πρωτοβουλίας, αί οποίαι εχουν, είς τόν πυρήνα των, την ευγένειαν, την έΕαρσιν, τόν Ζή¬ λον διά την ανάπτυξιν των έλλη- νικών πνευματικών δυνατοτήτων, είς ευρύτερον κλίμακα. Καί άνοί γουν, υπό την έννοιαν αυτήν, δρό μόν, τόν ό.ιοϊον όφείλουν καί ήμ- ποροθν νά ακολουθήσουν καί άλ- λοι, πού πιστεύουν, ότι μόνον ό- ταν ή Παιδεια καταστή κοινόν κτή μα, μόνον όταν ή μόρφωσις κα'ι ή αίσθητικη καλλιέργεια συνειδη- τοποιηθοϋν ως αί παραγωγικώτε- ραι επενδύσεις, μόνον τότε δικαι οϋται κανεις νά αίσθάνεται ασφά¬ λειαν διά την προκοπήν και την θησαυρούς, νά τούς τταρέδιδΐ. στόν καταιστροφέσ. τής οικογενεί¬ ας τού Θά τούς πρόσφ&ρνε στό δνοδον τής φυλής. το-υρκικό θησαυροφυλάκιο καί γΓ αύτό τόν λόγο, ττρίν φύγη γ:ά την Σμύρνη, τρθε σέ μυστική σνν^ννό'η,ση ρέ τόν Μεγάλο Μου- φτή. "Οταν έφθασε στήν Σμύρνη γιά νά αποφύγη την ττεριέργε'α τω" νά άντιληφθοΰν τους πρα γματΓΐκούς σκοττούς ττού έπεδιω- κε, άπσφάσισε νά τούς άπασχο- λήση μέ αλλες τσυ ένέργειες. "Η ξερε καλά, ττώς δέν χρειάζοντα.· ττ<χρά τρείς ή τέσσοφες φορές να έττ οκεφβή μιά οίκογένεια, πού εΤχε κορίτσι ή κορίτσια, γιά νά άρρ<χ6ωνιάσοιιν αί κουτσο- μττόλες 'και νά τόν τταντρολο- γούν "Ητανιε άττοτελεσματικό τό δόλωμα καί τούς τό έρριξε. Τό «κσυσέλι» έττερνε κι' έδινε. Τότε ήρθε στήν Σ μύρνη και ή κόμησσα Πέτροδικ, ττού ά¬ πό την Νεάττολη τόν εΐχε χάσει και τόν άναζητοΰσε σ' Ανατολή κα! Δώση. Τόν συνάντν,σ'ε και μέ την έλευθεριότητά της, τόν έξέθΐ- σζ. Αύτός δμως δέν εΤχε καμμιά δ άθςση νά γυρίση στήν άγκαλιά Είς αύτην, ακριβώς, την τάΕιν των σκεψεα)/ άνήκει ή περίπτωσις τηι; Κοινότητος ΝεοχωρΙου Μεσο- λογγΐου, πού έτιμήθη, διά πνευμα τικήν δραστηριότητα. Ή εθφημος μνεία, πού ιής απενεμήθη, είναι δικαιοτάτη. Διότι δέν ύπόρχει καί προηγούμενον Κοινότητος, με δράσιν επί τοΰ' αύτοϋ τομέως. Ο ραϊες ίδέες καί ώραϊες πραγμα- τοποιήσεις, είς τομεϊς καθαρώς πνευματικής άναπτύΕεως σημειώ- νονται συχνά. Ύπάρχουν Κοινό- τητες, πού έπιτελοϋν σημαντικόν έργον βελτιώσεως ι ών βιοτικών συνθηκών, διά τούς κατοίκουι: των. Καί υπό αυτήν την έννοιαν είναι άΕιον παντός έπαίνου Κοινότητες, δμως, πού νθ θεώ- ροΰν μέσα είς τάς ύποχρεώσεις των, την καταγροφήν των ίστορι- κών δεδομένων μέ τα όποϊα συν- δέονται καί την διάσωσιν τού τσ- μου. Ή γρηά, 6γτ><ε, έκλε·σε τή ιΣΙΛΕΤΟΤΣΑ — ΑΙΓΑΙΟ», χά] πόρτα ττίσω της καί ό Λεωνίδας, που 195 σελίδες, ποΰ θά κυκλοφορή | κρατώ/τας ιτό γραιμματάκι στό σει γύοοι άπό τίς έορτές στίς σπς «Τό Έλληνικό Βι6λίο». Τό τρίτιο μέςιος τού 6ι&λίου ΑΤΓΑΙΟ θά π.ες>·ιέχει ίντΐ'πώσεις άπό την "Ε
φεσο, την Αλακαρνασό καί την
Σίφνο.
ΕΙΣ ΑΝ0Δ0Ν
ΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ
ΕΞΑΓΟΓΩΝ
χαστοθκι χαλίχι, χαμά
λης, χάλια, χαβάς, χαράμι
ΕΟχαρΐιστώ &ά την φιλοςέν.ον
Κων)νος Άρστ. Πατταδόπουλος
©εοτσαλονίκη 27 Νοεμβριού
Άγιον Δτϊμητ,ρίου 76.
Μέχρι 'τέλους Νοεμβριού 197?
ύττεδλήθησαν ύττό ένδ·αφερο·μ&·Λθ"
'Ελλήνων έξαγωγέων πρός τώ».
Οργανισμόν «.Κεφάλαιον Άσψα-! νά σάς ττώ πολλά νέα καί μάλ,-
λίσεως Πιστώσεων» αίτήσεις 6'α στα, γιά την κόμησσα Πέτροδικ,
χέοι τού, άρχιτε νά συλλογαταΐ:
«Ή Ά&έιλα νά μοϋ γράψη. Περι-
εργ°. Κ°ιθε άλλο τταρά έρωτκΓ
ραβασάχι θά είναι. Μά άν εΤνα
ττάλι έτσι, γιατί νά μού τό στε.
λη μέ την γρηά κι' όχι μί κανένα
άπό τούς καθασάδες της,
0ά τό μάβςη/με.»
Ξεδίπλωσε τό γραμ'ματάκι κα'
τό διοιΐοασΞ··
«Καλέ >μου φίλε κ Λεωνιδσ
Ό άντρας ·μου, δα σάς επισκε¬
φθή σέ λίγο και Θά σάς προσ-
καλέση νά φάμε δλοι μαζί σήμε¬
ρα, στάς 4 μ μ Μην τού άρνη9ή-
τε, γιατί 0ά 6ρώ την εύ.<α,ρια, την άσφάλσ'ν παρϊχομένων ■—ι- στωσεων πρός διαφόρους αγορα¬ στάς τού έξωτερικού άφορωσας είς έξαγόμενα ελλην,κά ττροιόντσ τυνολικής ξίας 2.197.452.000 δραχμών. τα έμαθα κ»' έγώ μόλις χθές τό δράδυ, στό χορό Ή φίλη σας Άδελα/ — Ή φ'λη σας Άδέλα. Αύτό τό «ψίλη σας», εχει ξέχωρη ση- μασία, δταν γοάφεται άπό μιά της γατί, ττρέττΣΐ νά τό ποΰμε, ήτανε στό δάθος έρωτευμένος μ» ήν Άδέλα, την γυναίκα τού Κόν!πικου λαογροφικού θησαυροϋ, που σολα της Αυστρίας στήν Σμύρ- είναι διάσπαρτος καί την προώθη- νΆ Τής τό εδωσε μέ τρόττο, νσ ,,., ., .» . ■ / ■ ι σιν άΕιων ταλεντων τέκνων των το καταλαδη και για νά την ττα· | ""ν' ρηγορήση τής γνώρσε'τόν φιλο δέν νομίζω ότι ύπάρχουν τού τόν Αλεξάνδρα, πού ήτανε ( ο πρόεδρος τού Νεοχωρίου κ άττό τούς ττ ό όμορφους νέους τής „ _ Σμύρνης. Ι ΚαΡατ2ογιάννης, μέ τάς θαυμασί- ας έκδόσεις, την ευθύνην, οίκο- Ό Άλέξσνδρος Χατζή Ίςτού- νομικήν καί άλλην εχει έπωι,ισθή ήτσνε ά5;ρ()>ός τού Κ<χραμ- . „ , ' ή Κοινοτητα, άποδεικνύει εντελώς σκοποϋ κα'ι ύψηλά τό πνευματικό θέμα. Καί δίδει ιτό σύνθημα. Δίκαια, συνεπώς και ή άναγνώρισις καί τα συγχαρητήρια. Δι' δλλης μορφής έργον εδόθη ό έπαινος είς τόν Άρχιμανδρί- την κ. 0. Σιμόπουλον, διά τό δί- τομόν τού «Μάρτυρες καί άγωνι- 9ης, ττονριδάρα και συνεττως γαμπρος τού Λεωνιδα, την άδερψή τού ό-]διάφορον αντίληψιν ττοίου δττος ξέροαε, την Τισιψο καθηκόντων. Βάζει νη, εΤχε παιντρευτή. Αύτό ομως δέν τό ήξερε ό Λεωνί&ας καί του¬ το γιατι εΤχε άλλάξει τό έπώνυ μό τού, άττό Χστζή Ίσούφης, οί Κ αραμπουρδάρας. Ό Άλόξανδρος διηύθυνε στή·. Σμύρνη ίνα μεγάλο έμττορ,κό οΐ- κο, ήτανιε ντόττιος καί δέν ήταν;. <ι' αύτάς άνέραστος Αγαπούσε την γυναίκα τού προισταμένου τού, έμπόρου ττού κι' αυτή τον ύ γαττοΰσε τταράφορα. Ή φύση τόν ε*χ: προικίσει μέ ττολλά προτερή- ματα, άλλά τού εΤχε δώσει συγ¬ χρόνως καί ττολλά έλαττώματα. Ήτανε όξύθυμος καί δεν μποροΰ σε νά κρατήση τό τταραμικρό μυ- στικό. ^α! τόσο ματαιόδοξος, που ηδονίζσταν ν' άκούη τούς άλλους νά μιλάνε γ,ά τις έρωτικές τού έ πιτυχίες χωρίς νά νοιάζεται γιά τη^ ύττόληψη των γυναικών ποό άδικα έξετίθεντο. Συνεχιζεται σταί ίεράρχαι τής Έλληνικής 'Ε- Πρόκειται περί σημαντικωτότης προσφορδς ίστορικοϋ χαρακτήρος, την όποία άπολογιοτής παρουοιά- ζεται ή πρωταγωνιστική συμμετο- χή τού Κλήρου, είς την υπόθεσιν τής απελευθερώσεως καί άποδει- κνύεται πόσον άκριβής είναι η συμπαράστασις Πατρίδος καί Έκ· κλησίας, είς τοϋς αγώνας, διά τό δίκαιον, την αλήθειαν, την ελευ¬ θερίαν. Συμθαδισαν, πάντοτε εις τό πεδίον των θυσιών. Καί οί ό- γώνες, είς αυτόν τόν τόπον, έγι¬ ναν μέ τό Εϊφος καί μέ τόν Σταύ¬ ρον. Μέ πραγματικήν σοφίαν ό άγα- πητός φίλος ΆρχιμανδρΙτης κ Σιμόπουλος, άλλά καί μέ έδοχον τάλαντον, κάνει την αναφοράν τού είς αυτήν την έκπληκτικήν φά σιν τοΰ γένους, κατό την οποίαν τα φλογισμένα ράσα έγιναν οη- μοία, πτυχουμένη άπό την πνοήν τής πίστεως καί ριπιΖομένη άπό τό ίδανικόν. Καί έδώ ή διάκρισις είναι π^δΕις: άναγνωρίσεως κάποι άς σπουδαίας εμπνεύσεως καί κά ποίας άΕίας, διά την άρτίωσιν τής οποίας εχρειάσθησαν κα'ι γνώοεις κα'ι μέθοδος καί συγγραφικόν τά¬ λαντον σπουδαίον. Κσί άπομένει τό βραβείον, είς τό έκκλησιαστικόν περιοδικόν «Νέα Ζωή». 'Εκδίδεται επί 60 και πλέον έτη είς τα Ίεροσόλυμα, υ¬ πό τοϋ ίεροΰ κοινοϋ τοϋ Ποναγίου Τάφου καί «διατηρεϊ ούτως είς ο- κριτικήν περιοχήν Ζωντανήν την όρθόδρΕον και ελληνικήν παράδο¬ σιν». Πράγματι, είναι βήμα αληθείας καί έπαλΕις όρθοδόΕου καί έλλη· νικοϋ σθένους είς μίαν εξόχως εύαίσθητον καί υποκείμενον εις τούς ύπούλους κινδύνους πολλα- πλών έπιρροών, αί οποίαι έκει εις την θεοβάδιστον περιοχήν καραδο κοϋν, διά νά πλήΕουν την αλή¬ θειαν. Ή «Νέα Ζωή» είναι δμβων, ά- Γ.ό τοΰ όποίου ή ΌρθοδοΕΙα καί ό 'Ελληνισμός, συνταυτισμένοι είς γραμμήν πίστεως καί έΕάρσειος, δίδουν άποστομωτικάς άπαντήοεις καί τΕουθενώνουν την έπιβουλήν, ί·νώ, (συγχρόνως, κρατοϋν ύψηλά τό φρονημα καΐ το όπλίΖουν μδ την δύναμιν τής άρετής καΐ τ* ϊύρύνουν ώς νόμον χρηστότητοα καί άγαπης. Κάθε δλΛο δέ παρά μικρά υπό¬ θεσις είναι η χρονική διαρκεια τής εκδόσεως. 'ΕΕήντα και πλέον έτη είναι ένας άθλος. Καί έν «ιρο κειμένω, Οθλος ποιότητος, «Ψΐ' λής πνευματικότητος, Ισχυράς Ψυ- ΧΡ. Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ 'ΥπΓύθυνοι συμφώνως τώ νομώ 1990)1938 Ίδιοκτήτης - Διευθυντήθ ΣΩΚΡ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55 Προϊστάμενος Τυπογραφεί°υ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτάκου 18 ΑΜΦΙΑΛΗ εξεδόθη Δημ. Ί. Μαγκριώτη "ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ,, Πωλεϊται είς δλα τα Κεντρικά Βιβλιο- πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ)

Γ.ΗΙΔΖ
ΤΟ ΤΑΧΥΤΕΡΟΝ!
Αί κατ' αύιάς σηιμειούμεναι έ-
-λιξεις είς τό Χρηματιστήριον Ά
ρ,ών Άθηινών, θέτονν υπό νέο^
,τρΐσμα τό θέ.μα έτΓανεξετάσεως
,,ής κ£φαλαιΟΥ°Ράζ· Δυστυχώς, ό
^ρι τούδε σομβολή τού Χρημα-
τιστηρίου είς την άττό μακρού πό
άναπτυξΐιν τής έξωτρα-
κεφαλαιαγοράς, είναι ά-
καί κατήντησε πλέο.'
τ00το τότΓος καί χώρος τών άν3-
μολογήτων δραστηριοτήτων τών
ι01Γεκουλαδόρων», γεγονός τό απόϊ
^ ττορ<'σ'ύρει καί την ευρύτερον ^ιταμιευτϊ'κήν μάζαν είς έττικινδύ νιυζ οίκινομικάς ά<ροδασίας, έν ,ή ιμεγίστη αφελεία της νά πι- '^ύη ότι ούτως έξασφαλίζει εύ πλουτισμόν! Είπέρ ποτε δττως μή καταστή συνει- 5«σις βίζ τό κοινόν, δτι τό Χρη- εΤναι τόττος ευκόλου ι κερδοσκοπίας διότι έκτρέτΓετα ι τοΰ πιραγ ματ ι - κου τού π,ροορισιμού δστις είναι £·ς κοί ιμόνον: Ή ανάπτυξις ϋγι- Ή ανάηπνξις ύγιούς, άμα καϊ κστκττη σημερον ύττε.ράγυ'Λ' άναγ ,^ιθ καί οί καιροί ού μενετο;: Κβτ' έττανάληψιν, έξ επισήμων χειλέων έχουν ύπογραμμισ&ή α' δυσιμενεΐς έτΓΐτττώσεις, τάς οποί¬ ας εχει τόσον διά τήν οίκονομίαν ^ χώ συνόλω τη>ς, δσον καί διά
,ήν ιδιωτικήν έτπχεΐιρηιματικήν
τριηοβουλίαν, ή ύττερβολική έ-
ξαρτησίς των άττό τόν τραπτεζι-
,όν δανεισιμόν. Έπ' αυτού, εις
ψ ετησίαν έκθεσιν τού Διοικη-
ηϋ τής Τραπέζης τής Ελλάδος
ιφί τής πορείας τής 'Ελληνικής
(ίκονομΐας άναφέρονται κα! τα
{ξής χορακτηιριστιικά' «Ή ύπέρ-
ρρος τραττεζική χρηιματοδότησις
των ετΓΐχεΐιρηιματικών μονάδων δχι
μόνον σι/μτπέζει τα διαθέσιιμα διά
; ττοτραγωγικάς δραστηριότη¬
τος καί έτΓβνδύσεις κεφάλαια,
άλλ' είναι φυσικόν νά περιορίση
τό» δυναμισ'μόν κια! την εϋλυγισι
αν αυτών τούτων τών έττχειρήσε-
»( ώς έττίσης καί νά έπΐ'οραδύνη
ήν μετάβασιν άττό τού οϊκογε-
κιακοΰ χαρακτήρος έπιχειρήσεις
Είς τάς γνησΊας άνωνύμους έται-
ριβς, οαΐ ότιιοΐαι προσφέροιιιν εύρυ
τέρον καί σταθερωτέραν δάσιν
διά τήν άνάτΓτυιξιν τής έπιχειρη-
ματικής δραστηιριόττι.τος1».
Αύτονότνηον, ώς έκ τών άνωτέ-
ρο, εΤνκχι ότι ετΓΐδάλλεται ή έν
γένει άνάτΓτυξις καί ό έκσυγχρο-
ναμος της κεφαλαιαγοράς, διά
άντλτ)σΐιν έπενδυτ ικών κεφα-
λαίι* — δττως συμιδαίνει, κατά
βάσιν, είς δλας τάς ύγιεΐς οΐκο-
νομιβς. Σήμερον, μάλιστα, δτε ή
χώρα μας Ιχει. ένταχθη είς εύρύ-
τερα ο.κονο,μ,κά σχήματα «„ ,·,.
μ-η-ρε, καϊ δεν έτπτρέτΓετα, ^
ε^μβνη λόγΟ άδ
σεως είς παλαιάς
Την εξαγωγήν άττό τό άδ,έξο-
δόν τομτο μάς την προσφέρε, ά-
ττοκλε,στ,,κως ««; ^νον ή
ουργ.α κ,εφοολα,αγο,ράς, μέσω τού
ΧρθματκΓτττρίου κ«1 Φυσ,ικα . .
«τγο την σημερινήν ,μορφήν του
Τού- δ,ότ, ή έμφ^εΤσσϋ;
κοττ αυτάς, κατά-ςττασ,ς είς τό
ΧρΓνμοτη,στήρ,ον δέν ττρ,έττί, νά 1-
κανοτΓο.ησ·« ουδένα καί ττρωτί
ο^ς τάς είσηγμένας είς αύτό έ
ΤΓΐχειρ--Εις. Ασφαλώς & κ<χ; ο, 'διο, ο. φαρεΤς τών έττιχε,ρήσεων τοι,τ",, θα ήσβάνθησαν δέος ττοό αυτής τΓ)ς κατοιστάισεως —δι ούς λόγοις άνέψερ,· κα; ό ττ-ροεδρος τής Κυββρνησεως κ Ν Μακαρέζος, £-„ κα; ττροστασίαν ,μόν^ ^ άτΓΟΤ ' ειοτικου κοινού· ■ Ήδη, τό κλΐμα εΤνοο, κατάλλη η ~&ιά *« ΧΡηοτμοό ΕΥΡΥΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ „ ο έκφρασιν— ώριμον -- -·;ν έκδοσιν νέων μετοχών. Τό κοι.νόν τπεριβάλλει μέ την εμ¬ πιστοσύνην τού τούς μετοχικούς τιτλοι·ς, ώς άττέθειξαν τα τελευ¬ ταία γεγονότα είς τό Χρηιματιοτή ριον, άνειξαρτήτως τών αίτίων καί αίτιατών, τα όποΐα ώθησα τουτο τηρός την οδόν Σοφοκλέονς Την εϋκαιρίιαν αύτην δέν πρέπί-ι νά την άττολέσωμεν ττρέπει δέ νά την έκμεταλλειΛή η-όσον τό Κρο τος, δσον κσί ή (διωτική πρωτο- 6ουλ!α. Συγκεκρι,μένως τό Κοά- τος θά πρέτπει νά σττεύση είς την δημιουργίαν της καιταλλήλου διαρ- θρωτικής οργανώσεως τής Χρη- ιματαγοράς, έττί νέων ΰγιεστέρων βάσεων — ώς κοτά καιροϋς ε¬ χει έξαγγελθή τούτο. Ή ίδιωτική τηρςοιτοβουλία, άττό τής πλευοάς της, όφείλει νά οτυιμ,μορφωθη πρός τα νέα δεοομέΜα, διότι ή περαιτέ¬ ρω έμμονή της είς παλαιάς δοξα- σιας δέν έξυτΐηρετεΐ ττλέον τα ί- δια τα σκμφέροντά της. Άρμόδι- ος ύττουργός, μόλις προχθες ε¬ δήλωσεν δτι «αΊ αίκσγενειακής μαρφής έπιχειρήσεις θά ττρέπει νά άντιληφθού-» δτι έτπιβάλλεται νά τταύσουιν νά έίχουν εμπιστοσύνην «ίζ την ττλειοψηφίαν των, νά μετή των έττιχε1
ρήσεων είς τό Χρηματιστήριον..
ΤΑΟΦΕΛΗΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΕΙΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ
ΙΗΣΕ.Ο.Κ, ΚΑΤΑΤΗΝΥΠΟΓΡ. ΣΥΜΦΩΝΙΑΝ
Άλλοδαπτή έταιρεία έπρρότε;-
' υεν, ώς έγράφη, ττενταετές ττρό-
■ γραμμα γεωλογικών έρευνών τού
έδάφους, τού ύπεδάφους καί
θαλάσσιον ττεριοχών τής χώρας
μας, πρός διατπστωσ.ν τού όρυ-
κτού ττλούτου, ώς κοτι τής ττρο-
στασίας τού πειριιδάλλοντος έκ
των μολυνο-εων της άτ.μόσφαίρας.
Ή ττρότασις ίπτοδάλλεται, επ,
καίρως, κατότπν τών ένθαρρυιντι-
κών ένιδείξεων, δτι διεττιστώθη η
ύπαρξις φυσικού άβρίου καί «γκα
ζολίνης» είς τήν θαλάσσιον ττε-
ριοχήν τής νήσου Θάσου, γεγο-
νός τό όττοΐον π.ρέπει νά μάς πα-
ρακινήση είς την σχιστηιματικωτέ
ραν και έ-π·:στη·μονικήν εξερεύνη¬
σιν τού Έλληνικού χώρου. Κατά
«αιρούς, υπο μεμονωμένων άτό-
μων γινοντα', άνακοινώσεις δτι
διεττιστώθη ή ΰτταιρξις τού αλ<[χΐ ή 6ήτα όρυκτού, διά νά περιδλη θοΰν ττάλιν την λήθην, μετά τάς π-ρώτας έντι—ώσεις αί οποίαι δί δουν τροφήν είς φρούδας δας! Έν τούτοις, όιότχυιος είναι ή έντύττωσικ είς τόν λαόν — μέ τήν άλάνθαστον ττάντοτε κρίσιν τμ> — δτι ή αύχμηιρά αύτη
νία τού πλανήτου μας κρύτττα είο
τα σ-π-λάχνα τής ττολιτπ,μους Ολας
αί όττοΤσι άναμένουν τό·..
κόν αοοβδί διά νά
καϊ νά έλθουν είς την επιφάνειαν'
δί-
αύτη γω
μαγι-
6ε άμφιβολία χωρεΐ, ότι καί άλ-
λα ΤΓολύτΐιμα μέταλλα ευρίσκονται
τό έδαφος, οικονομ ι κώς εκ^ιε
ταλΛεύσιμα καί άττοδοτικώ(. κα-
νοπ-αιητικά. Εσχάτως, εδημοσιεύ¬
θη ή ττληροφορία, δτι ερει/να. δι-
ε^ργηθεΐσα ΰττό μεγάΛης μεταλ-
λευτικής έταιρείας, είς την ΕΞΰ-
βοιαν, άτΓέδωσεν ϊκανοττοιητικά ά
ΤΓοτελέσμοπ-α είς την διατΓΐστακτιυ
ττολι/τίιμων μετάλλων τό αύτό δέ
συμβάσει καί είς άλλας ττεριοχας
τής Βορειον "Ελλάδος.
Αλλ' δμως, έκεινυ τ6 οποίον
έλειττεν είς την ιτροκει·μένην ιτερ'-
τττωσιν, είναι τό δτι ουδέ—ότε ή·
θίλήσαμον νά εξετάσωμεν, με την
δέουσαν σοδοορότητα, τό δλον θί
μα, υτΓθλυτΓτοντες είς την μοιρο-
λατρείαν ότι ή χώρα μας εΐνα.
Ίττωχή! Καϊ όμως, οσάκις απί-
δΐζ-θημιεν εις συστηματικήν έρ*.υ-
νον τού ύττεδάί(>ους, έφέραμεν ί,ίς
φώς τούς βωξίτας, τούς λιγνι'τας,
την τυρ<(>ην καί ήδη τό φυσικόν ά
έριον. Βεβαίως, δέν ετηεται, δτ·
έττειδή διεπιστώθη ή ΰτταρςις τών
ανωτέρω, ή Έλληνική γή κρύπτε:
ζηλοτύπως καί άδάμαντας! Πα-
ρά ταύτα, όμως, έτποάλλεταϊ νά
έκπονήσωμίν εύρύτατον ττρόγραμ-
μα έξερευνήσεως ολοκλήρου τού
Έλληνικοϋ χώρου, έφ' δσον ση¬
μερον, ή τεχνολογιική ττρόοδος καί
εξέλιξις έττιτρέτΓουν ,μίαν τοιαύ-
Η ΚβΜΨΙΣ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
Αλλως τε, μ.ία άνασκόττησις έ την προσπάθειαν, τό δέ ένδιαφέ-
ΤΟΊ-ί ΘΒυθΓΤΩιΓ. Οττ ιιΛγ ρ·ρτιτλγ. λ.λ,. —/ι.. σ'___. '.*.'_____ ι _ / _
πι του θβματο<;, θά μας έπιτρέ- ΐ)>η νά ίδωμεν, δτι ή χώρα μας
οέν είναι πτωχή είς όρυκτά ή άλ¬
λον εκιμιεταλλεύσιιμον συναφή ττλοΰ
την. Συγκεκριιμένως είς τόν το-
μιέα αυτόν, έχομεν νά έπιδείξω-
μεν την ανακάλυψιν πλοασίωΐ'
κοΊτατομάτων λιγνίτου κη! τυρφης
ενώ τα Έλληνικά δρη είναι «κα-
τάστταρτα» άττό βωξίτας, μέ ό¬
έλ
ρον τών ξένων υφίσταται, έντός
των ττλαισίων των έθνικών μας
συμψερόντων. Ή εκτέλεσις τοΰ
προγράμματος τούτου, εάν μή τ>
άλλο, τουλάχιστον θά μάς έπιτρέ
Ψη νά γνωρίσωμεν καϊ διαττιστώ-
σω>μεν τάς τΓλοΐΛτοτταραγωγικάς
ττηγάς τής χώρας ,μσς, εντεύθεν
δέ, νά άττοδυθώμεν είς την εκμε¬
τάλλευσιν δσων έξ αυτών ττροσφέ
•ποτέλεσμα^ νά άνθούν τόσαι με- ρονται διά την οικονομικήν μας
Γαλλευτικαϊ έττιχειρήσεις ούδεμία ' άνάτττυιξιν!
Ή διενεογηθείσα υπό τού Συν-
δέσμου Έλλήνων Βιομηχάνων τα
κτική — όνά τρίμηνον— δειγματο-
ληπτική έρευνα επί τής πορείας
τής βιομηχανικής δραστηριότητος,
κατέδειΕεν ότι συνεχισθή καί κα¬
τά τό γ" τρίμηνον τοϋ παρελθόν-
τος έτους (Ιούλιος - Αύγουστος
- Σεπτέμβριος), ή κάμψις είς τό*
ρυθμόν τών έπενδύοεων, έναντι
τοϋ άντιστοίχου χρονικοϋ διαστή-
ματος τοϋ 1971. Ό δείκτης ού¬
τος κάμψεως ανήλθεν είς 32,3%
έναντι 13,3°/ο τοϋ β' τριμήνου καί
16,7% τοΰ α' τριμήνου 1972, έν
άντιστοιχία πρός τα αύτά χρονικα
διαστήματα τού 1971. Ή ώς άνω
σημειωθεϊσα κάμψις, ένετοπίαθη,
κυρίοις, είς τούς κλάδους τών κε^
φαλαιουχικών αγαθών (-δΣ,Σ^ο)
καί κατά δεύτερον λόγον είς τούο
κλάδους τών καταναλωτικών ο-
γαθών ( — 25,7%), ένώ αντιθέτως
είς τούς κλάδους τών ένδιαμέ-
σων αγαθών αί έπενδύσεις εση¬
μείωσαν αύξησιν κατά 58,1%.
Ώς έρμηνεία
τούτου, δίδεται
τού φαινομένου
τό γεγονός, ότι
αί έπενδύσεις τοΰ παρελθόντος έ¬
τους υπήρξαν ιδιαιτέρως σημαν¬
τικαί καί ύψηλαί. Πράγματι, αί 6ι·
ομηχανικαί έπενδύσεις κατά τα
άντίστοιχα τρίμηνα τού 1971, >;-
ναντι τών τοϋ 1970, άνήλθον είς
101,5%, 54,7% καί 47,4% άντι-
στοίχως, όπωοδήποτε δέ ήτο αδύ¬
νατον ό ρυθμος ούτος νό συνεχι¬
σθή καί κατά τό τρέχον ετος. Αί
έπενδύοεις, ώς είναι φυσικόν,
δέν πραγματοποιοϋνται άπό τής
μιας στιγμής είς τήν άλλην, άλ
λά κατόπιν μακροχρονίου ηρο-
γραμματισμού καί άφού προηγου¬
μένως οταθμισθοϋν δλοι οί παρό-
γοντες μελλοντικών έπιπτώσεών
Δημιοιιργεϊται νέο δίκτυο πρατηρίων
έφοδιασμοϋ αύτοκινήταιν μέ καύσιμα
Δι1 ίπτογραφείσηις μεταξύ τής
ΕΟΚ καί τής Αιγυπτου είς Βου-
ίέλλοτς την 18ην τρέχοντος 5ετού·ς
διαρκείας έμπορικής συ·μφων!ας
«αι ή όττοία θά τεθή έν ίσχνη είς
'ός αρχάς τού 11. 1973 α! χώ-
Ρ«ι τής ΕΟΚ ττροοώίνοΐΛ/ είς τάς
4<ΐΛούθους τταραιχωρήσεις: 1) Είς τόν 6ιομηΐχανικόν τομιία *ω των 45% των εισαγομένων έκ της ΕΟΚ διο,μηχανιχών αίγυτΓτια «» τρροιόντων επί τών όποίω"^ ΠΓΐοαλλονται τ·ελωνειακο! δασμο' δασμοΐλογικών παρα- ίΒρήσεων. Εάν ληφθούν σπ δψκ/ * εΐσϋτγωγαί πού έπωφελούνται ■^Ί τ>ς όλικής καταργήσεως τών
δβμών κατά τΐτν είσοδον των είς
"Ν ΕΟΚ, τό σύνολον τελικώ;
'* διομηχανικών έξαγωγών τής
*^Α Ίτού έτΓωφελούνται δασμολο-
ϊικώιι μειώσεων ή ατελείας ατταλ
%Τς άνέρχεται μετά την έναρ-
5* της Ισχύος τής έν λόγω συμ-
♦*«; ε!ς 90%.
Λιά ιμβρικά π·ροϊόντα οί δασμο
*°Υΐκαί μΐΐώσεις είναι κατώτειραι
™ 35%—41% δΓ ωρισμένα
"Ροιοντα άλουμινίου καί τα αύτο
""Ί^) ή αί τταραχωριίσεις Ιχαυ*/
>!·ει έν συνδυασμώ μέ καθεστω:
«Ότκών περιορισμόν (βαμδακε
ί'ψάαματα τής δασιμολογικής
ε 55.09: έτήσιος ττοσοτ,-
ττεριορισμός 2.500 τόνν/οι, δι
μέ ττετρελαιοε.ιδή ττροιόντα:
ηιος τΓοσοτικός ττεριορισμός
20°000 τόννοι).
Τέλος, μβρι,κά ττροϊόντα δέν συ,μ
%λαμ6άνονται είς τάς κοινοτι-
^ •"οραχωρήσειΐς. Προκειται κυ
ρι(°ζ διά ΤΓρο'ιόντα ττού ύπάγον-
'<» είς εΐδικοΰς κανόναις κατα την £ΐί«Υωγήν των ε|ς την ΕΟΚ, συ ?Γε'α τής π.ραγματοττοιήσεως "Κ κοινοτικής άγροτικής πολιτι- 1ζ, οττως τό κόντρα πλακέ καί ύίψαντουργικά προιόντο; •ορσς. τ ° ;'ζ τόν άγροτμκόν τομέα έ- θΊμαντικαί τΓαραχωρησεις έ< μέρους τής ΕΟΚ είς τα 'θκά ΓΓτροιάντα και καλυ- °ν« των 50% τών άγροτι- ΐ τής ΑΔΑ πρός τή -1 Κοινότητα, πού ύ- βΐς τελωνειακούς δα- κβ! αντΐσταθμιστιχάς είσ- ή τταροΐγωγή τοΰ ό- ενα μεγαλο πο- τοΰ ττληθυσιμού τής ΑΔΑ, ■ι μειώσεως 25% τής άν- είσφοράς επι έτη- 1ΓΙ»6ττιιτος 31.000 τόννων ττΛοίίσΊα μηχανισ'μού έξα- τήν δατήρηισιν τοΰ έ των τΐιμών έντός τής Κο (ή ΑΔΑ θά εισπράττη κατά την εξαγωγήν αυτού τού τρροϊόντος ειίδικόν φόρον, ίσον πρός τό ποσοστόν μειώσεως τή: άντισταθμιιστικήις είσφοράς, ό ό- Γτοΐος έτΓΐπίτΓτει ούτω επί τής τι μής είσόιδου1 είς την Κοινότητα). Τα έσττεριδο'ειδή (ττορτοκάλια, μανταρΐνια, λεμόνια) τνγχάνουι< μειώσεως 40% τού κοινοτκού έ- ξωτερΐικού δαισΐμοΐλογι'ου, είς τ<ί πλαίσια διασφαλιστικού συστήμο- τος κατωτάτης τιιμής προσφοράς ττού έξασφαλίζει την σνγκράτη- σιν των τιιμών έντός της Κοινό¬ τητος. Ή μείωσις παραχωρεΐτο.1 ίφόσον ή τιμή των αίγυτττιακώι' ίσττεριδοειδών βϊς τήν κοινοτικής αγοράν είναι ύψηλοτέρα ή Τση μ: τήν τιμήν άναγωγής κατά την σχε τικήν τρερίοδον ηύξη,μιένη κατά τή" έπίπτωσιν τού <<οΐ'νού εξωτερικόν δασμολογίου έπ' αύτή-ς τής τι- μής καί ενός ττασού κατ' άπο- κοττήν 1,20 μονάδων μετρήσεως κοοτά 100 χιλιόγραμμα. Τέλος, δασιμολογικαι τταραχω- ρήσεις 25—50% έχουν έπίσης πρσδλεφθή δι" ένα ωρισμένον α¬ ριθμόν άλλων τπροιόντων (κυιρίως γκρέιπφροι/τ, ειδή πιπεριάς, κσρ πούζια, ώρισιμ'ένα κατεψυγμένα η κ ονσεριβοττο ιη'μένα φροΰτα). Αί αίγυτττιακαί τταραχωρήσεις καλύπτονν κι/ρίως ττροϊόντα ε'- οαγό,μενα και μή τταραγόμενα ε¬ πί τού παρόντος είς αυτήν την χί>ρ<χ^. Πρό,οειται κιτρίως διά προ Ίντα τοΰ κεφαλαίου 84 (ήλε<τρικά μηχανήματα καί σκσκευαι) 28 & 29 (χημικά άνόργανα και όργα- νικά ττροιόντα) καθώς έιττισης κα· μερικά γεωργικά ττροιόντα (φντ^- κά ελαια). "Εάν ληφθούν ύπ' ο- ψ ν καί αί ηδη Λ''υ τελωνειακώ" δασιμών κοινοτικαί εϊσαγωγα. πρός τήν ΑΔΑ, 55% ττεριπου τώ» κο·νοτιχών έξαγωγών βά τυγχά- ,ιυ> δασιμολογικών μ?ιώσεων ή
τελείας άτταιλλαγής ,μετά την έ¬
ναρξιν ισχύος ττ>ς Συμφωνίας.
Όσον άφθ'ρά τοώς ποσοτικου;
περιορισυούς, ή Σί>μφωνία προ-
6λέπει αττλώς ΰττσχρέωσιν «οταντ
στίλλ» διά την Αϊγυτττον, ή όττοια
στ,νίθΓτοτται είς την στα&ϊροποίη-
σιν τιΰ ση,μΐρινοΰ έπιπέδου άττΓ.-
λευθ;ρώσεως ώς ττρός τα ττροιο"
τα τα πιροερχάμιενα άπό τη.^ Κο·
νότητα 'Εττ' αυτού ττρέττει νά ση
μειωδή δτι ή ΑΔΑ ύττοχρεούτα,
να λάβη τα κατάλληλσ μέτρα δια
την άττο&έσμευσιν τού άναγκαίθϋ
σΐΛαλλάγματ'ος διά τήν αποτελε¬
σματικωτέραν εφαρμογήν τού σο
στή,ματος τώ>? τταραχωρήσεων κα
μέ τήν τηροϋτττόθίσιν δτι θά αύξά
νεται ετησίως αναλόγως ^Ρ0^
τήν οΐκοναμΐ'κή άνάτττυξιν τής Α¬
ΔΑ.
Νέο δίκτυο πρατηρίων έφοδια
σμού αύτοκινήτων μέ καύσιμα
τΓρόκεηαι νά δημιουργηθή Ή έ
ταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΎ-Λ:
ΣΤΗΡΙΑ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ, ή ό
ττοια άνήκει κατά τό 1)3 στό
Έλληινικό Δηιμόσιο καί *ατά τα
2)3 στόν δμιλο Νΐάρχου (Α.Ε.
'ΕΞλληνικαί 'Ετπιχε«ρήσεις Πετρε-
λαίου), θά έτρεκτείνη την δραστο
ριότητά της καί στή λιανική δ,α-
θ&ση' τών πιροιάντων τοΰ διϋλιστιι
.ρίου ΆστΓροιτύργου, τοΰ όποίου
οί έγκαταστόςηεις μετά την έττέ-
κτασή του άπό 1,7 έκατ. τόννουί.
σέ 5 έκατ. τοννους, ήδη όλοκλη-
ρώβηκαν καί άττό ιμηνός παράγι·
6ενζίνη ύψηλού δείκτου όκτανιω'»
(Π.
Συγκεκριιμένα, ,μετά την έπαυ-
ξηση καί τόν έκονγχρονισμό τού
Διυλιστηίρίου Άσττροττύργου, σία
πλαίσια τής συμβάσεως Δημοσί¬
ου — Νιάρχου, τπαράγεται γ>α
πρώτη ψσρά στήν 'Ελλάδα 6εν-
ζίνη σούπερ άνω των 98 όκταν.-
ων (έναντι 94—96 μέχρι σήμε-
ρα) καί άπλή 84—91 όκτανίων,
έναντι ττολώ τττωχοτέρας πού ποι-
ραγόταν ιμέχρι τώρα.
Τα ανωτέρω ανεκοίνωσε χθες
(ττα άπό τήν ττεριοχή τής έγκα-
τσστάσεως τού διϋλιστηρίου κα!
επί τής έθνικής όδού θά καπα-
σκρυασθή μιεγάλος σταθμός άνε-
φοδιασμού αύτοκινήτων σέ ύγρα
καύσιμα, πού θά ανήκη ντά νίτ
διΐκτυο. Τό σήιμα, μέ τό όποιο θα
λειτουργή τό νίέο δίκΐτυο, θά κα¬
θορισθή εττεΐίτα άττό σχετικό ττο-
κΐλλήνϊο διαγωνισιμό.
Ή συμιμετοχή τού Δημοσίου
ατήν κιτριότητα καί έκιμετάλλευση
τού Διϋλιστηρϊου Άσττροττύργο*.1
— τό όποΐο, δπως είναι γνωστο,
άνήκε 'μέχρι τής έπεχΓτάσεώς τού,
ο-τό Δημόσιο, αλλά έκμισθωνότατ/
σέ όμίλους εκμεταλλεύσεως —α-
ττοτελεΤ μιά νέα; μορφή έπιχειρτι-
ματικής δραστηιριότηττος τού Κρά
τοος στήν 'Ξλλάδα.
Τό νέο διυλιστήριο περιλαιαβά-
νει σειρά συγχρόνων τεχνολογικω.·
μονάδων, συστήμαιτα αότοματι-
σμοϋ καί ττλήθος δοηθητικών εγ¬
καταστάσεως
Βασικοί έργολάδοι ήσαν ή κοι
νοττραξια Μάννεσμαΐνν — Χουντρο
καρμπάν, χρησΐιμοτΓθιήσασα σεφά
έλληνικών έταΐ'ριών, δττως ή Βιο-
κάτ κλπ., καί άλλες έλληνικές έ-
ταιρίες, οί όττοΤες άνέλαδαν άττ'
ό διευθύνων συμβουλάς τής Α.Ε. | εύθείας διά(|>ορα τμήματα τού έρ-
'ΕΞλληνικαί Έττιχεΐίρήσί.ις Πετρε-' γου, δττως ή «ΟΔΩΝ ΚΑΙ ΟΔΟ¬
Ν.
λαίου κ. Ν. Ταδουλάρης, κατα
τήν διάρκεια άττλής τελετής κατα
την όττοία έτελέσθη ό άγιασμος
ιών έγκαταστάσεων ειτϊκτσσεωί
τοΰ Διϋλιστηρίου Άσττροττυργου.
Ή δαπάντι έπεκιτασεως και έκ-
συγχρονισμοΰ έφβασε τα 52 έκσ-
τσυμύρια δολλάρα και τό δλο έρ
γο, σύμφωνα μΐέ τίς άνακοινώσεις
τοΰ άνοδόχου, συιμττληρώθηκε έ"-
τός των ττροθεσμιών τής συμ'βα-
σεως. Τό διύλιστήριο άιρχισε ίά.
λειτουργή σέ ττλήρη δυναμικοτητα
άπό τα μέσα Δεκεμβριού τού λή¬
ξαντος ετους. Τό Διϋλιοτήριο Α
σπροττύργου είναι τό .ιιεγαλύτερ:
,ττήν 'Ελλάδα καί θεωοεΐιαι, μέ
τα διεθνή κριτήρια, σάν μια ά-
ξιολόγου μεγέθσυς μονάδα
ΕΙδκά μέτρα εχουν Αηφβή γιά
την ττροστασία τού φιχτικοΰ περι-
βάλλσντος άττό την λιΐΓουργία
τού. "Εγνώσθη, έττίσης, ότι μττρο
ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ» κ.α.
«Ή έττιτιυχία τού σχήματος' κρί< τιχής καί ϊδιωτΐ'κής συγκυριότηΓΓος — εδήλωσε ό κ. Ταδαυλάρης — άττοτελεΤ άπιοφασιστικό σταθμο στήν καθέρωση ιμιάς νέας μορφής συνεργασίας τής ίδιωττικής πρωτο δουλίας καί τήις κ'ρατικής έττιχει- ρηματικής δραστηιριότητος. Άπό ττλευρας Όμίλου Νιάιρχου, θά κα ταιβληθή πάσα προσπαθεία για τήν έπιτυχία τοΰ νέου σχήματος καί εϊμεθα 6έ6αιοι δτι υπό τό αύτό ττρϊσμα θά άντιμετωττισθή τούτο, ώς καί οί γενικώτερες έκ- κρεμότητες τήις άπό 13ης Άττρΐλί ου 1970 συμβάσεως, καί άττο ττλευράς Δημοσίου». Σχετικώς ιμέ τις χαρακτηρισθεΐ σες ώς «έκκρε'μάτητες» τής συμ¬ βάσεως, ερωτηθείς ό κ. Ταδουλα ρης ύττεστηριξε ότι άναιμένετα1 να τίς εξετάση τό Δηιμόσιο δχ: μί τό ττνεύμα τής άναπροσαρμογής τών συιμφωνηθέντων άλλά ύττό τ τών νέων συνθηκών, οί ττοΐες έδη,μιοιιργήθηοιαν στόν κλα &ο τών πεττρελαιιοειδών μετα τις συμ6άσεις Λάτση καί Άνδρεάδη, ττού ϋττεγράφησαν τό πιε,ρασμ θέρος Ό "Ο'υιλος Νιάρχου ύττο- οτηρίζει δτι, βάσει τής ρήτρα; τοΰ μάλλον ευνοουμένου άντισυμ- δαλλομένου, ττού ττεριέχει ή συν. 6ασή του μέ τό Δη.μόσιο, αναμέ νει έπέκταση τής δελτιωμένης μ: ταχειρίσεως τών τΓροαναφερθέι'τωί άναδόχων καί δσον άψορά την δ.>-
κή του σύμ6αστ>_
Όσον άφορά τίς τΓαράλΛηλε^
έττενδύσεις ττού ττροβλέτΓει ή σν^
6αση Νιάρχοι» καί των όΐτοιων ή
έ'ΐαρξη πραγματοποιήσεως καβυ-
στερεΤ (π.χ τό έργοσπάσιο όρ^
κτελαίου) ό έκπ^ρόσωττος τού Ό
μίλου Νιάρχου έδήλοχτε δτι δύο
γεγονότο δικαηολογούν την βραδ^·
τητα: Πρώτον, ή αϋτοδικαία μετά
θέση τών ήμερομηινιών ττραγ,ματο-
τποιήσεως τής έπενδύσεως, λόγω
6ραδείας απαλλοτριώσεως των ά
ναγκαίων χώρων παραπλεύρως
τοΰ διϋλιστηρίου καί, δεύτερον, ή
άνάγκη ττροσαρμογής τών συμ6α
τικών ύτΓθχρεώσεων στίς νέες συν
θήκες πού έδημ'ουργήθησα^ μετά
τήν υπογραφή τής συμβάσεως,
τόν Άπιρίλιο 1970. Τέλος, ό κ.
Ταιδουλάρης, αί μιά άποχτροφή
τής όμ'λίας τού-, ΰπεγράμμισε ό¬
τι «τα εργα έχουν μεγαλύτερη ά
ξία άπό τα ττολλά λόγια».
(1) Ό δεΐ'κτης άκτανίων είναι
ενας συιμ6απ'|κός άριθμός, πού ό-
σο ύψηλότερο άττόλυτο μέγεθος
ϊ'χει, τόσο ή καύση τής 6ενζίν-ι-
μέσα στόν κινητήρα άττοδιδει πε-
ρ.σσότερο, μειώνοντας αναλόγως
τίς άν.εττιθύμηιτες παρενέρ/ειες
ποοώρου άναψλέξ'ίώς της. Μέ άλ
λα λόγια, δείχνει τόν 6αθμό άν-
ταποκρίο-εώς της σέ υψηλές συμ
τπέσί.ς, χωρίς πρόωρη έκρηξη.
των. Άπό τής απόψεως αυτής,
φαίνεται δτι τό 1971 ήτο έτοο. εύ
νοήσαν την υψηλήν έπενδυτικήν
δραστηριότητα εις τόν βιομηχανι-
κόν τομέα.
Πέραν τής ανωτέρω, όμως, έρ-
μηνείας, νομίζομεν ότι έτερος ού-
οιώδης παράγων, όστις συνετέλ:-
σεν είς την κάμψιν αυτήν τών ε-
πενδύσεων, κατά τό παρελθόν π-
τος 1972, ήτο καί ή νέα πολιτι-
κή επι τής παροχής τών κινή-
τρων, ή όποία έκφράίεται είς το
Ν. Δ. 1078)71. Τό Κράτος, είς
τήν προσπάθειαν του διά τήν πε
ριφερειακήν ανάπτυξιν, παρέσχεν
ίσχυρά κίνητρα έπενδύοεως πρός
τήν κατεύθυνσιν καί τόν χώρον
ούτον, ένώ τούτο δέν συνέθη διά
τάς άνεπτυγμένας βιομηχανικώς
περιοχάς. Εν τούτοις, είς τάς ο-
νεπτυγμένας περιοχάς έχει συγ-
κεντρωθή — άσχέτως τοϋ ορθού
καί ένδεδειγμένου τοϋ μέτρου —
η πλειονότης τής βιομηχανικώς
μας δραστηριότητος, ήτις προσ-
δίδει, άλλως τε, καί τήν σημερι¬
νήν είκόνα τής άναπτύξεως, διά
πολύν δέ χρόνον άκόμη, θά άπο-
τελή τό βαρόμετρον τής οίκονο-
μίας μας! Κατόπιν τούτου, έπό
μενον ήτο νά παρατηρηθή συρρί-
κνωοις είς τάς έπενδύοεις 6ιο-
μηχανικών μονάδων τοϋ κέντρου
Βεβαίως, ή κάμψις είς τάς έ¬
πενδύσεις δέν ηκολουθήθη καί α-
πό μείωσιν τής βιομηχανικής πά-
ραγωγής. Αντιθέτως, αύτη έμφα-
νί2ει, κατά τό γ' τρίμηνον τοϋ
1972, έν συγκρίσει πρός τό αντί¬
στοιχον τρίμηνον τού 1971, αύ¬
ξησιν κατα 10,6%. Τό γεγονός
τούτο, δέον νά αποδοθή είς τήν
πλήρη κινητοποίησιν καί ένεργο-
ποίησιν τοϋ ύφισταμένου βιομηχα
νικοϋ δυναμικοΰ, είς τό ανώτατον
όριον τής παραγωγής του. Κατπ
συνέπειαν, δύναται νά ύποστηρι-
χθή ή άποψις, ότι ευρισκόμεθα είς
περίοδον, καθ' ήν ή βιομηχανΐα
μας τείνει νά εξαντλήση τήν πά-
ραγωγικήν της ίκανότητα κα'ι α¬
πόδοσιν...
Τα ηλφθέντα ώς όνω άναπτυ-
Ειακά μέιρα τής περιφερείας κοί
τα άναμενόμενα τοιοϋτα πρός με¬
γαλυτέραν ώθηοιν τοϋ προγράμμα
τος τούτου — όρθά βεβαίως και
τα όποϊα, ασφαλώς, θά έπρεπε κα
ποτε νά θεσπισθοΰν— είναι μα¬
κράς πνοής καί αποδόσεως· κα¬
τά τήν παρούσαν ,όμως, φάσιν, ί·
πιβάλλεται νά συντηρήσωμεν καί
νά έπαυξήσι;μεν τόν ρυθμόν τής
βιομηχανικής μας παραγωγής.
ΗΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α. ΔΙΑ ΤΗΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΟΙ ΚΟΝΟΜΙΑΝ
ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ Η ΑΠΟΛΗΨΙΣ
ΜΗ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝαΝ ι
ΠΟΣΟΣΤΟΝ ΚΕΡΔΟΥΣ |
Ό ύττολογισιμός υπό έπιχειρή-,
σεως τινός ποσοστού κέρδους μή
λαμβαΐΌμένου πρτερον, ανευ ττρν
ηγοι/μένης έγκιρίσεως τοΰ ύπουρ-
γείου Έθνικής Οίκονοιμίας άιτ3-
τεΛεΤ παράβασιν τού Ν. Δ)τος
918)81 έστω *<τΐ αν τό ποσο¬ στόν τούτο τΓροβλεττεται υπό κΓι μενης διατάξεως. Τούτο διηυκρι- νισθη χθές αρμοδίως. Ή συνεχής και ταχεΤα άνάπτυ ξις τής έλληνικής οίκονομίσς ττού αντιμετωπίζει επιτυχώς μέχρι τοϋ δέ, τάς σοδαράς διεθνώς οικονο¬ μικάς άδυναμίας, έπιση·μαίνεται είς τήν ύττχ: ήιμερσμηνίαν 23 Δε- κε,μβρίου έ.έ. ετήσιον έκθεσιν τού ΟΟΣΑ, ώς άναφέρεται είς σχετι¬ κήν κυβερνητικήν ανακοίνωσιν. Εί 6 κώτερον αί είς την έν λόγω .ϊ- κθεσιν διαλαμβανόμεναι ττερί 'Ελ λάδος ΛιατΓΐστώσεις, εχουν συινο- πτικώς ώς έ,ξής, ονμφώνως πρός τήι ώς άνω ανακοίνωσιν: ΑΊ τΓβροΰσαι τάσεις τής οίκο- ιομικής συγκυρίας έν Ελλάδι εί ναι ευνοικαί. Ούτω, τταρά την έ- ττ.βοάδι/νσιν τής οίκονομικής δρα στηριότητος είς τό εσωτερικόν, ή έλληνική οίκονομία εσημείωσεν ι¬ κανοποιητικόν ρο&μ<Λ> άνόδου καί
τό έλλειμ·μα τού Ισοζυγίου τρεχου
σών συναλλαγών εμειώθη, Τό ά-
καθάριστον έγχώριον ττροϊόν ηυ¬
ξήθη κατά 8% τό 1971, διά 6έ
τό λήγον έτος 1972 ττροβλέτΓετσ
αύξη'σις μέ ρυθμόν 10,2% ό όποι
ος όπτοτελεΐ ρεκόρ αυξήσεως ά¬
πό τού 1960.
Αναφορικώς πρός τας διά το
1973 ττροοπτιικάς άνατττύξεως, αύ
ται χο)ρα>κτη·ριζονται ώς ευνοικαί,
δοθέντος δτι αί έξαγωγικαί οιο,μη
χανίαι καί οί κυριώτεροι έξωτερι-|
κου προσανατολισ,μού κλάδοι τού
τριτογενοΰς τομέως, θά έπωφελη
Οσΰν άπό τήν διατήρησιν σιο* '
ράς τής ίσοτιμίας δραχμής δολ-
λαρίου. Π'ροστίθεται δτι ή Ελ¬
λάς δέν άντιμετωττίζει πληθωρι- '
σμόν κόστους καί ότι αί αύξήσεις
τών μισθών ηκολούθησαν τόν αν
τόι; ττερίττου ρυθμόν τής παραγω-
γικόαητος.
ΊσοίύγΊον πληρωμών. Ή ση-
μαντική αύξησις τών άδι^λων πο-
ρων ϋττερεκάλυψε την αύξησιν τοθ
έλλείμματος τού έμπορικοϋ (σο-
ί,υγίου, ,μέ άττοτέλεσ,μα νά έττέλ-
θη κατά τό 1971 μείωσις τοΰ έλ
λεί,μματος τών τρεχουσών συναλ-
λαγών, ή όττοία προ6λέ—εται νά
επιτευχθή «αί κατά τό 1972. Τό
ίσοζύγιον κινήσεως κεφαλαίων πά
ρουσίασε καθαρά είσροήν μεγαλυ
τέιραν τού παρελθόντος έτονς. Τού
το, έν συνδιχϊΐσμώ μέ την μείωσιν
τού έλλεί,μιματος των τρεχουσών
συναλλαγών, ΤΓροεκάλεσε τήν ση¬
μαντικήν αύξησιν τών είς χρυσόν
κ<χ ξένον σννάλλαγμα διαθεσίιμων τής Τραπέζης Ελλάδος. Οίκονομική πσλιτική. Τα ττειριθ· σότερα τών λη,φθέντων ,μέτρων οί κονομΐικής πολιτικής κατά τό ττα- ρελθον έτος, άφεώρων είς διαρθοα: τικά τΓροολήματτα καί είς τάς α¬ νάγκας μακροχρονίου άνατττύξεως τής χώρας Αναφορικώς μέ τό θε ,μα ρυθμίσεως τής ζητήσεως, δέν ήτο άναγκαία ή άσκησις εύρείας ττολιτικτ(ς ένθαρρύνσΕως η ττεριο- ρισμού ταύτης, δεδομένου δτι ή οίκοναμία άνετττύσοτετο μέ Ικανο¬ ποιητικόν ρυθμόν, υπό συνθήκας εϋλόγου σταθερότητος τημών καί κόστους τταραγωγής, ώς καί άνί- κτών ττιέσεων είς τό ίσοζύγιον πλη ρωμών. Συμττεράσιματα. "Η έλληνική οίκονομία, τέλος ώς άναφέρει Λ είς την ανακοίνωσιν μνημονευαμέ- νη έκθεσις, διέρχεται ιμίαν φασιν ταχείας ώνα—τύξεως. Τό εθνικόν είσό&η,μα αθξάνεται μέ μέσον έτή σιον ρυθμόν 8,5%—ίσον μέ τόν πιροκαθορισθέντα υπό τοϋ ττεντα- ετοΰς ττρογράμιματος καί ταχύτε¬ ρον των λοιιπών χωρών μελών τού ΟΟΣΑ. ΥΠΌΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΣΥΛΛ. ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ Εκηρύχθη ΰττοχρεωτική η ύπ' 20)72 απόφασις τού ΔευτεροδαΟ μιου Διαιτητικόν Διικαστηρ!ου π' ρί των άρων άμοιβής κα! εργασί¬ ας τών πρακτικών μηχανικών μη- χανοδηγών, θερμαστών καί θορχι- θερμαστών ολοκλήρου τής χώρας καί διά πάντας τούς έργοδότας κα! μισθωτούς τοΰ έτταγγέλματος πλήν Δημοσίου, ΟΤΑ καά ΝΠΔΔ ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ Τ1ΙΟΔΗΜΑΤΟΝ Έξαγωγάς ϋποδηιμάτ'θν κου {ίι|»ους 5(1.077.500 σοχ γματοποίησΕ κατά τό 1972 ή «Άτ θίς — Έλ. Χελιουδάκη Α.Ε.» μέ ά.τοτίλεσμΐ1 νά διατηρήση τή'ν πρω τοποράι «ίς τόν τομέα των έξα γιογών. Σ υγκίκρι,μένως ή έταιοία έπώληβε κατά τό 1972 311.791 ζεύ γη ΰπαδημάτίον έκ των οποίων 2-61. (133 ζεύγη είς Ήν Πολιτείας καί Ει'ιοώπην. Οΰτιο (ά έ1<ιγ(ογαί τή; έπιχειοήσεοις άντΐΛροσώπεΐΌ1αν τό 81,8% τής πας-αγιογής. 'Τπολογί- ζεται ίίτι αί έξαγιογαί τής ΐπιχειρή σειος κατά τό 1973 θά υπερβούν τα !)0 έκατ. δρχ. ΑΙ ΕΙΣΦΟΡΑΙ ΛΟΓΩ ΕΠΕΚΤΑΣΕΩΣ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΟΛΕΩΣ Δέν θεμελιούται άξίωσις τών Όργανισμών Τοττικής Αύτοδιοική σεως, διά βοβαιώσεως είσφορώ , πρός δημότας των, διά την έττέ- κτασιν τού Σχεδίου Πόλεως, έφ δσον έχει παρΐέλθει 7ετία χωρίς ή επέκτασις αύτη νά βεβαιωθή, Α¬ πεφάνθη τό Συμΐδούλιον τής Εττι κροπείας, διά της Οτγ' αριθμόν 877)72 άτΓοφάσεώς τού. 'Επ-ίοτίς, τό αύτό Συμβούλιον διά τής Οτγ' αριθμόν 3112)72 α¬ ποφάσεως τού, αττεφάνθη επί τής δΐΛτατότητος πραβολής νέων πρα- γμ<χτικών ίσχυρισμών, πρός έττ.'- λυσιν φορολογικών διαφόρων τών δημοτών, ένώτΓΐον τών Δευτεροβα θμίων Φορολογι.κών "Επιτροπών ΑΙ ΠΟΛΗΣΕΙΣ ΚΡΕΑΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ Ο! κρεοττώλαι δύνανται νά τΓροσ· αΰξάνουν διά τού άναΛογούντοι, χαρτοσημου τιμολογίου, τάς δι" άγορανομικής διατάξεως ή δελτί- ου τιμών καθοριζομιένας τιμάς πωλήσεως κιρεάτων επ! διαθέσει τούτων είς έστιατόρια καί ϋττό την προυπόθεσΊν έκδόσιεως σχετ;- κοΰ τιμολογίου. Τουτο διηυκρΐΜΐσθτι υπό τού "V πουργείου 'Εθν. Οίκονομιας, το·- μεύς εμπόριον. Η ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΖΩΝΗΣ ΠΑ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΒΙΘΜΗΧΑΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ Πλτιροφορούμεθα δτι ή ύπογρσ- ί Οά ύπάγωνται στήυ δικαιοδοσια Ή νέα περιστροφική χορτοκοπτική μηχανή «Γουέσλυ Κλη- αρουέη ΗΣ30». Έξετέθη στήν Βασιλική "Έκθεσι Σμ,ίθφιλντ πού ώργανώθηκε στό Μέγαρο "Ερλς Κώρτ τοθ Λονδίνου, φεΐσα συμφωνία δη>μιουργιας έλευ
θέρας ζώνης γιά έλληνικές διομη-
χανίες στήν ΑΤγυτττο, κατά τή/
πρόσφατη έπίσκεψη τού "Ελλη¬
νος ύφυπουργού Βιομτι,χανίας ■< "Αντ. Χωριατοττούλου, άναμένει τη ρύ'θμισι δύο θεμάτων γιά νά άλο- κλη>ρωθή καί νά τιεθή σέ λειτουρ-
γία.
Τό ττρώτο θ;μα είναι ή έξασφα
λιση τής εγγυήσεως τής Διε.θνοΰι,
Τραπέζης Άνατττύξεως και Α¬
νασυγκροτήσεως έναντι τών έλλη-
νικων βιομηχανιών, πού θά έγκσ-
τασταθοΰν στήν ελευθέρα ζώνη,
<αί τό δεύτερο είναι ή ρύδμιση τοϋ ζητήματος τής 6:αιτησ.ίας, η όττο α θά λύη δαφορές σέ περι¬ πτώσει ς άνακύψεως διαφωνιας Σχετικώς διετ3ι|6άσθη ηδη ττρόι; την αίγυπτιακή κυ6έρνηση τό ε- φαρμσζό·μενο ύττό τής Ελλάδος καθεστώς διαιτησίαις κατά τή/ είσαγωγή κεφαλαίων τοΰ Ν. 26- 87)53, περί τΓροσελκύσεως των ξένων κεφαλαιούχων, κα! πιστεύε- ται δπΊ παινομοιότυτΓος · ρυθμίση θά μτΓορούσε νά γίνη δεκτή, δο¬ θέντος δτι ό Ν. 2687)53 εχει γι- ΐ"8ΐ διεθνές πρότι/πο ώς πρός τίς ρυθμίσεις δασφαλισε^ς των ξένω·.1 εττςνδ.ιτώ/. Ή ελευθέρα ζώνη, που θά δη- μιΐιΐοργη&ή μάλλον στήν Άλεξιάν- £οε α, θά ίσχύη μόνο γιά έλλη- νικές βιομηχανίες, οί οποίες θά έγκατσισταθοΰν έκεΐ καί θά έργα ζωνται σάν νά 6ρίσκω-/ται σέ έλ ληιίΐκό έδαφος. "Ετσι, θά είσάγουν τίς ττρώτες των ΰλες άπό την ■Ε^ Λάδα άδοοσιμαλόγητες και θά έ- πανεξάγουν τα ττροιόιντα των, έφ' δσον θά πραορίζωνται γιά τη έλληινική άγορά, χωρίς δσσμούς καί έΐπ ιδαρύνσεις, ακριβώς σα·" νά εϋρίσκονττο στήν "Ελλάδα. Σέ ττερίπτωση πού θά είσάγουν ξέ- νες ττρώτες ύλες, θά καταβάλ- λουν τούς άναλογοΰντες φόρους κια! δασμούς όταν ττωλούν τα ττροιόντα των στήν 'Ελλαδα. "Ο ταν τα έξάγουν, βεβαία, δέν θα προστιθεται σ' αΰτά καμμιά έπι- οάρυνση. Φορολογικώς, έπίσης, τών έλληνικών φορολογικόν Άρ· Ή σκιέψη τήις εγκαταστάσεως έλληνιχών βιομηχανιών στήν Α'ιιυ τγτο ττροήλθε άττό δύο έπιθυμιες τιού συνέπεσαν μεταξύ των. Ή ί- 5έα τού "Ελληνος ύφυτΓονργού διομηιχοινίας ήταν άντί νά είσαχ- θσύν τα ('χναγκαία έργατικά χέ— ρ α άπό τό έξωτερκκό — ίδισί— τερα άπό την Άφρική — να έγ— κοπΌΐσταθούν έκεΐ οί μονάδες ώ- στε νά ότττοφευιχθοϋν δυσάρεστσ ϋΤΓθτπροιόντα της ,μεΓταναστεύσεως Άφ' ετέρου τό γεγονός τής έλλε! ψιως ύλών ττρωτογενοΰς παραγω γής πού παρομττοδίζει την περαΐϊτε ρω αναπτύξη τής έλληνικής 6ιο- μηιχανίας δηιμιουργεΤ πιιεστικά προ δλήματα είσαγωγής των άπό τό έξωτερικό κια! τό καλλίτερο θά ήταν νά άναζηΐτηθοΰν οί ΰλες αΰ τές έκεΐ δττσυ πλεονάζουν. π.χ. τα νωπά φροΰτα καί την ήλεκτ;. κή ενεργεια ή όττοΐα περισσευει στήν Αϊγυτττο. Άλλά και ή Αΐ- γυττ'τος έττιθυιμεΐ νά ανοίξη τη,· πόρτα τηις στό ξένο κεφάλαιο χ<< ρίς νά τπέιση πάλι θΰμα τής εκ¬ μεταλλεύσεως του, Η ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΓΑ- ΣΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΟΝ Κατά πληροφορίες μας, τα μ'- χρι τής 24ης τρέχ. έγκρι<3έν<τυ οτεγαστική: δάνεια θά χορηγή θοΰν είς τούς ένδιαφερομέΛΧ.·ς. £ νώ δέν θά κΐνηίθή ή διαδικασια έγκρίσεως τών έκκρεμουσών αίτ^ σεων, μέχρι (τού προσεχούς, Ίγ ι λίοι» 1973. Εξαίρεσιν έκ τού γ: νικοΰ αυτού κανόνος άποτίλούν. ώς φαίνεται αί έκκρεμεΐς αίτήσεις είς την ΕΚΤΕ, πού πράκειται νά έγκριθού/. Ειδικώτερον αί πληρο¬ φορίαι μας έχουν ώς εξής: ΕΚΤΕ: Τα έγκριθέντα στεγα- στικά δάνεια θά χορηγηθουν είς τούς ενδιαφερομένους, ένδεχαμί- νως 6γ θά ΐκανοποιηθούν και ά μέχρι τής 24ης τρέχ. ύποδληθεΐ- σοοι αίτήσεις. Αντιθέτως δέν θά γίνουν δεκταί νέαι τοιαύται μέ χρι τέλους Ίουνίου 1973. Ταμείον Παρακαταθηκών κσ Δανείων. Κατ' αρχήν ό φορεύς α·Ί τος χιρηιματοδοτήσεως τής οτςγα- σε«ς ύττιαΐλλήλων τού Δημοσίου, τών Ν.Π.Δ.Δ. κλττ, άναμένει δδι·, γίας τής ΝΕ Αί ιμέχρι τής 24ης τρέχ. έγκ,ρισεις θά έκτελεισθούν ώς φαίνεται, ένδεχομένως δέ 6ά ττροωθηθή ή Ικανοττοίησις τών 4κ κρεμουσών αίτήσεων, αί οποίαι ΰτΓθλογίζεται δτι άνέρχονται εί<, 1.500. Νέαι οτήσεις δέν γινοντα. δεκταί. Όργανισμός "Εργατικής Κ,α- τοικίας: Κατά πλη,ροφορίες μας, οί ένδιαφερόμενοι ττού έχουν άνά χείρας κοινοτΓθΐησιν έγκρισεωο διά την χορήγησιν στεγαστικού δανείου, θά ίκανοποιηθούν. Πρό- κειται είδΐκώτεοον δΓ αίτήσεις ίι ποβλιτθεΐσας κατά τό 1971 ιτού καλύπτουν, τό πρόγραμιμα τού λήγοντος έτους. "Αγνωστος εΤνα. Π τύ χη των έντός τού 1972 ύ—ο- βληθεισών αιτήσεων, πού άνέρχο/ ται είς 35.000—30 000, επί πά νελληνίου κλίμαχος_ Αύται άττο- τελούν τό πρόγραμμα τού 1973, ή εκτέλεσις τού οποίον ανεστάλη διά των έξαγγελθέντων μέτρων. Συναφής είναι έξ άλλου, καί ,Ί χθεσινή ανακοίνωσις τού Ο ΕΚ. διά τα έγκριθέντα δάνεια κα! διά τάς μέχρι τέλοιυς Αύγούοτου 1972 ύτΓθβληθείσας αίτήσεις, χο ρηγήσεως δοονείων αύτοστεγάσΕως υπό έργοττούτταλλήλων, έγκατεοτη μένων είς τοι/ριιστΐικώς καί βιομη¬ χανικώς νάατττνοΌο,μένας περιο¬ χάς. ΤΑ ΠΡΟΣιΦΥΠΚΑ ΔΑΝΕΙΑ 'Εν τώ μεταιξύ ένδιαφερομέντ διά τηλεγραφήματός της, ζητεί διά λογαριασμόν τών τυχόντων προσφυγικών δανείων, δπως πα¬ ραταθή ή προθεσμία ύπογραφής των δανειακών συιμβάσεων κα& δσον τό άλΐιγοήιμιερον διάοτη,μα τό διαρρεύσαν άπό τής δηιμοσι- εύσεως τού νάμου ττερί φορολογι- κών διευκολύνσεων διά1 την από¬ κτησιν στέγης μέχρι 31ης τρέ¬ χοντος μηνός δέν έπαρκεΐ δι" ε¬ ξεύρεσιν διαιμειρισματος αγοράν τού κα! λοιττήν ,μοΐκράν διαδικα¬ σίαν.

^^^•"^Ά^Λ·.* ·' *^ΛΝ^Ά^ ν^ΛΛΊ* *"ν ^·
Έκσκαφεύο - φορτωτής τής «Μάσσεϋ - Φέργκιουσον». Στήν
φωτογραψια φαίνεται καθαρά ο π ό χειριοτης εχει πλήρη ό-
ρατότητα Έπεδείχθη στήν Ε κθο-σι Δημοσίων Εργων καί
Δημοτικών Ύπηρεσιώ ν 1972 τού Λονδίνου.
ΘΑ ΔΙΕΝΕΡΓΗΘΗ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΒΙΟΤ)ΚΩΝ ΠΡίίΐΟΝΤΩΝ
Η ΔΙΕΝΕΡΓΈΙΑ ερεύνης καί
μάρκετινγκ είς την αγοράν των
βιοτεχνικών προιόντων θά άποτε
λέση τή·ν δευτέραν φάσιν τού προ
γράμιμοιτος ιάναπτύξΕως τής έλλη.'ι
κης 6ιοτ*χνίας, τό οποίον Ιφαρμ,ό
ζεται υπό τού Κέντρον Βιοτεχνι
κης Άναπτύξεως (ΚιΕ.Β.Α.), £ν συ
νεργασία μετά τού Ειδικοΰ Ταμείον
τού Διεθνοΰς Γραφείον Εργασίας
τού Ο.Η.Ε· είς τό πλαίσιον τής έ
φαρμογής σχετικάς συμβάσείος με
τα τής Έλληνινής Κυβερνήσεως.
Διά την διενέργειαν τής ερεύνης αύ
τής έπιεριατώθησαν ήδη όλαι αί προ
καταρκτικαΐ εργασίαι καί πρόκειται
συντόμως νά άρχίσουν αί ενέογει >ι
σι·γκεντρώσεο)ς των οίκοτομικανν
καί τεχνικών στοιχείον, διά τής
πραγματοποιήσεως επισκέψε'ον είς
6ιοτεχνικά; επιχείρησις τής χώ¬
ρας.
ΙΜεταξύ των στόχων τής έρεύ
νηςνης αυτής, ώς πλέον δασικοί χά
ρακτηρίζονται:
— Ό διαχιορισμός των κλάδων
της βιοτεχνική; ιδρασττ,ριότητος. ή
σΐ'μμετοχή των οποίων διαδραματί
ζ«ΐ/ σημαντικόν ιρόλον είς την έν
γένει οικονομικήν ανάπτυξιν, πά
ρονσιάζοιιν δέ, εύνοίκάς ποοοπτικάς
ώς πρός την μελλοντικήν εξέλι¬
ξιν των.
— Ό Ιντοπισμός των βιοτεχνι
κων προϊόντων επί των οποίον τό
ΚΕ.Β.Α θά πρέπει νά επιδείξη
κατά προτ&ραιότητα ενδιαφέρον
βιά τής καταρτίσεο>ς ανάλογον με
λετών ιμέ (Τκοπόν την περαιτέρω ά
νάπτυξιν τής παραγωγής τ(ι>ν.
— Η *ξεύρεσις καί παροχή
π·ρός τό τεχνικόν προσ'οπικόν τού
ΚΕ.Β.Α. πρακτικών καί χρησίμων
στοιχείω'ν 'διά την αγοράν καί τό
μάρκετινγκ των 6ιοτ€χνικών προι
όντων είς τρόπον· ώστε ν"ά υπάρξη Ι
έντοπΜΤμός των προβλημάτων των,
στ'ναφών διοτεχνικών κλάδον. Με
τύν τρόπθΛ· αυτόν αί υπηρεσίαι τοΰ
ΚΕ.Β.Α θά ΰποβοηθηθονν είς την
προσπάθειαν καταρτίσεως μελίτών
ιάναπτύξεοις τής βιοτεχνικής τάξε
<ος. Ι — Ή καθιέροσις εΐιδικοΰ σνστή ματος καί μρθοδολογίας είς την έ ρίννκΐΛ· τής άγοράς καί τοΰ μάρκε τινγκ εντς τοΰ βιοτεχνικοϋ χώρον! τής Φλλάιδος μΐ απόλυτον προσαρ μογήν πρός την ελληνικήν προ- γματικότητα. Ι Ώς πρός την μέθοδον ερεύνης, ό γενικύς διευθυντάς τοϋ 'ΚΕ Β Α. κ. Γκίκας Γκιώνης άνέφερε τα εξής — θά καταδληθή προσπαθεία διά την παρουσίασιν μιάς πλήρους, ασιφ,οϋ; εικόνος επί τής δλης διακι Αλωνιστική μηχανή της «Ρ. Α Λιστερ Αγκρικάλτσουρ Λτδ.». Έπεδείχθη οτήν Βασιλική Έκθεσι τοϋ Σμ'θψιλντ, στό Μέγα- ρο Έρλς Κώρτ τοϋ Λονδίνου. ι Τό βρεταννικο ταχυκίνητο σκάφος «ΗΤΣΙΙ» κατερριψε το πα- ι γκόσμιον ρεκόρ ταχύτητος στό νερο δηΖελοκινητων οκαφων, | στους αγωνες ταχυΤητος 1972, που έγιναν προσφάτως στήν λι- μνη Ούιντερμήαρ τής Βορείου Αγγλίας. Μέ μηχανή «Φόρντ». Φ^^ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ νησεος και εΜ'ΐορι.ας τού προϊοντο; των 6ιοτρχν·κών &πιχειρήσεο)ν καί| -τπός τούτο θά «ναλυθή ή ροή τοϋ ποοΙόντος) αρχομένη (Ιπό την προ μ,ήθειαν τής πρώτης ΰλης μέχρι καί τής διαθέσεώ; της είς τόν τελι κον καταναλωτήν. | Ή ερευνιι βά διεξαχθή επί συγ *χκο,ιμ?νιυν όμάδοιν βιοτεχνικών .τ.οο·αόντιΐ)ν έπιλεγέντων κατόπιν ΐ,οιμήννου είιδικής προκαταρκτικής έργασΐίας, συμπεριλαμβανομένων £ίς την κατηγορίαν τόν προιόντο>ν
β οαηχανικής χρήσεως κ α είς την
κατηγορίαν των προιόντων έν'ίκαμε
«Οι' παοαγωγή;. Αί όμάδες των
ΛθοιΐόντΙιιΛ' αυτών θά είναι: α)
Ποοίόντα διά βιομηχι χνικήν χρήσιν:
'Τλ*οϊ «Ικαιδομόνν, έφοί^ασμ,σς
>:αί έξοπλισμός γραφείων, ήλεκτρο
λογικάς έξοπλισμός πρός διοιμηχα
νίκην χρήσιν., πλοΐα καί μηχαναί
.ιλίιον, έξαοτήμιχτα καί άνταλλακτι
κά αύτοκι'νουμένων όχημάτο)ν 6ΐο
μηχανική συσκευασία. 6ιομηχανικά
καί γεοργικά έργαλεϊα, μηχαν.ιί
έσιοτερικής καύσεος, μηχανήματα
παραγοιγής εΐδών δια-ΐοοφής, μηχα
νήματα ν.ατεργασίας μετάλλων. Αί
ομάδος των πρϊάντιυν αυτών καλύ
.ιτουν 33.308 βιοτεχνικάς Ιπιχειρή
«εις, αί «ποϊυ,ι άπασχολοΰ'ν 138
01ι3 άτομα β) Προιόντα έν&ιαμέ
σου παραγοιγής προοριζόμενα διά
καταλίοτικά άγαθά: Ήλεκτοικ α
οίκιακαί συσκευαί, ί'τοιμα έν&ΰμα-
τ·α. ΰποδηιματοποιίι, προϊόντα έκ
δέρματος καί ίιποκ.αταστάτο)·ν αύ-
τ-οΰ, έπιπλοποιία. Αί όμάδες των
προιόντων αυτών καλύπτονν 51.393
άς έπιχειρήσεις κ-α άπασχι
ίβ 425 πρόσιοπα. ,
Ι
ΕΞΑΙΡΕΤΑΙ
Η ΑΝΟΔΟΣ
ΤΟΤ ΤΟΤΡ1ΣΜΟΤ
Έξ άφορμής των δημοσιενθέν-
τοιν υπό τοΰ Ο.Ο.Σ.Α. στοιχείον
διά την άλματώδη αύξησιν τής τού
ριστικής κινήσεως είς την χόριαν
μας, αί κνπριακαί Ιφημερίδες «Φι
λελ>ρύθερος» καί «Αγών» έπισημαί
νούν ότι τελευταίχος) λόγω τής δι
εθνοϋς Λθιμισματικής άνωμαλίας
νι ιχ, άβεβαιότητος ήάναδος τής τού
ριστικής κινήσεως, επί διεθνοΰς έ
πιπί'δον, ί>πήρ£ε π^ριορισμένη. Άν
τιθέτιος. έν Ελλάδι ή τουρισπκή
κίνησις καί τα έσοδα εκ τοϋ τουρι
σμοϋ άνήλθον είς προτοφανή ΰψη,
ή δέ εκτέλεσις Κργονν έσημείιοσε
μεγάλην ανάπτυξιν
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΟΙΚΟΝΘΜΙαΝ
Χρήσι'μοι διευκρινΐσεις, σχετι¬
κώς τηρός τήιν προβλεπομένην υπο
τού νόμσιι έ'κτττοσιν των δαπανά"
συντηρήσεως καί έττισκε,υής μηχα
νηιμάτ'ων καί έτταγγελματκών έ.
γένει έγκατιαστ'άσεων έκ τοΰ ά-
καθοορίστου εΐσοδήματος των ήμε
δοπτών άνωνύμων έταιιρειών, τγθ3ι
έχονται είς την ύττ' αριθ. 3775)
72 άπόφοχτν τού β'Τμήματος τοθ
Συμ'δοιολίου τής Έπικρατείας.
Διά τής άττοφάσεως έρμηνεύανται
αί σχετικαί δματάξεις των νοιμο-
θετικών δκχταγμάτωιν 3323)58
καΐ 3843)68 ττερί φορολογίας το."
είσοδήμστος, άντιστ'θίιχως, ψυσι-
κών καΐ ναμικών τηροσώπων,
Κατά την έ3ννοιοον των δ.ατάξε
ών αυτών —ΟΜχφέρεται είς την
απόφασιν— ώς δαπάναι μέν σ». ·
τηιρήσεως θεωροΰ·ιιται αί γενόμενα
πρός τόν σκοπόν νά δ ατηρηθούν
τιά ττερΐ'θυσιακιά στοιχεΐα τής έττι-
χεΐιρήσεως είς καλήν καταστασιν
καϊ ττροληφθοΰν ή τταίρεμττοδι
σθοιόν τυχόν βλάβαι ή άλλοιώσει:..
των έκ τής χρήσεως ή λεπουργι
άς ή τής τταρ·ε·λεύσεως τού χρ€-
νου. Ώς δατράναι δέ έττισκευης θ-
ωρούνται α·Ί γεινόμεναι ττρός τό ■
σκοπόν νά έττοΐ/αχθούν τα τι/χο/
ύποστάντα βλάβην ή άλλοιωσ.ν
ττεριοΐΛ/ιοκά στοιχεΤα είς την άρ>
χικήν των καλή,ν κατάστασιν.
Έξ άλλοιτ — προστιβεται -
κατ' άντιδιαστοιλήν ττρός τάς δα
ττάνας σκντηρήισεως κο:ι έπισκει-
ής, αί οποίαι αμφότεραι άττσβλέ-
ττουν είς την διατήρησιν τής ύφ
σταμ'ένης άξίας των τηεριουσιακώ^
στο χειων, αί δαττάναι βελτιώσε-
ως, αί οποίαι δεν τυγχάνΏυν εκ-
ττεστέαι έξ ολοκλήρου κααά τή ■
διαχειριστικην περίοδον κατά τή^
οποίαν ενεργήθησαν, άλλ' εΐν^
δεικτικαί άτποσβέσεως είς πλείο¬
νας χρήσε'ς, άττσδλέττουν είς έπαυ
ξησιν ή επέκτασιν ή συμπλήρωσι ■
των έ^καταίττάσεων τής έπιχειοή
σεως, δηΛαδή έν γένει είς έπαι/ςη
ο ν τής άξιας των περιουσιακώ"
της στοιχείων
— Έξ άλλου, είς την ύπ' άρι£.
3777)72 άττόφασιν τού β' Τμή-
μαρος τού Συιμδουλίου τής Επι
κρςττείας περΐ'λαιμβάνεται ένδιαφ!
ροΐισα έρμηνιεία τής γνωστης δ·α
τάξεως τού νό'μου ττερϊ σημάτων
τής όριζούσης δτι δέν δύναται νά
γίνουν δεκτά ττρός κατάθΕσιν ως
σήματα τα άττατελοΰ'/τα τταραττοι
ηισΐΜ ή άττοιμίμη'σιν νομίμως ττρο
δηιλω9έντος καΐ ιμή διαγραφέντο:
σήματος, χρησ.'μεύοντος ττρός δι-
ακρΐσιν τού αυτού ή τταρομοιου
ττρο'ιόντος (ιάρθρ. 3, παρ. 1 -
δαφ. ε' τού Α.Ν. 1998)39 κοι
άρθρ. 1 τοθ Ν. 3205)55)
Έκ τής διατάξεως αυτής ·— ά
ναφέρετα» είς την απόφασιν ■—ττρο
Λυτττϊΐ, δτι ώς τπρο'ιόντα καλυτττό
μενά ϊπτό τοΰ ττροθεδηλωιμένοο ορ
μαιτος νοούνται τα ττεριλαμ6α»Ό
μενά είς την σχετικήν δήλωσιν. Ό
τυχόν —τπροιστίθεταΐ'— μετά τή.
κατάθεσ.ν τού νεωτέρου σήματος
περιορισμόν τού κύκλοιο των πρ-
ιόντων τούτοϊν έκ μιέρους τού κα
ταιθέτου τοΰ ττροδηλωθέντος σήμα
τος καί ή κατ' ακολουθίαν τοιού¬
του ττεριοιρ:σιμοΟ εκδοσις άττοφα
σεως τού δικαστήριον σημάτων
δεχομένης αυτόν, δέν Λοαμβάνετα.
ύττ' όψν ττροκΕΐ'μιένου νά κριθή ά'
τό πρό τοΰ έν λόγω περιοριθ'μού
κατατεθέν νεώτερον σήμα άττοτε-
λή άτταμί'μιησιιν ?ί τταραποίησι»
τοΰ πριαδεδηλ«μένου.
Ή έλληνική οίκονομία κ.ιτά τό
ιέννεάμηνον τοΰ 1972? έξηκολούθη
<ίΐ τόν έντονον άνοδικόν της ρυ Ομόν, άν καί μέ έλϋ'φράν κατά το μεϊς ίπιΰράΐδτη'σιν κατά τό τρίτον τρίμηνον λόγω θερινής έ.ιοχικότη τος — άναφέοεται είς την εκθε σιν ποΰ υπέβαλεν ό ΣΕΒ πρός την ΟΤΝΙΣ κατά την συνελοΰσαν τρέχ. σύνο&ον των πρόεδρον αυ¬ τής, ή όποία στΛ-εζήτησε επί των ΰπο&ληθεισαίν έκ μέοους των ίννέα Συνδϊσμον Βιομηχάνων οτν/'φών έκιθέσεοον επί τών έξελίςεον τής οί κονομίας τών χιορών μ>ελών τής
ΒΟΚ. Είς την έκθεσιν τοϋ ΣΕΓ3,
αναφιρεται «ίτι έκ τής άναλ.ύσείος
τής 6ί?αχνχρονίου ίξελί'ίειος τής
έλληνικήζ οίκονομίας δύναται νά
<η*ναχθή τό ('χμπέρασμ ι ίίτι αυτή διετήρησε την πρός τα πιρόσω πό ρείαν της είς δλους τούς τομεϊς, πλήν τών μετάλλων καί τή; γεωρ γικής παραγιογής, καί δτι ή έπέ κτασι αί'τη άναμένεται νά έΗακολου θήση. Παρατηρεΐται έν τούτοις, 3 τι ώς μόνα στοιχεΐα άδυταμίας, έν προκίΐμένιο, έμο,ι.ι'νίζονται άφ' ε νός ή σημειουμένη κάμψις τών 6ιο μηχανικών έπενδύσειι)ν καί άφ' έτέ ρου ή έΐλαφοά έντασις τόνν πληθω ριστικων πιέσειην επί τώ τιμών. Ειδικώτερον εί; την έκθεσιν τοϋ ΣΕΒ επί τής πορείας τής έλνληνι- νή; οίκονομίας αΛαΓρέρεται μεταξϋ ΐϊλλιον τάάί'Ηής περί τού σημποθει σόίν κατά τομεϊς έξελίξίων κιχτά τομείς έξελίξεο>'ν κατά τό ί.ννεάμη
νόν τοΰ «τους.
Ιδιαιτέρως εντονος υπήρξεν ή
ος τή; βιομηχανικής παραγο
γής ή όποία ηυξήθη κατά 12,3% ε
ναντι τής άντιστοίχου περιάδου
1971.
Τό σύνολον τών έπενδνσεον των
Οιοαηχανικώ-ν έπιχριρήσεον, δι' ό
λό'ληηον τόν εννεάμηνον τοΰ «τους
εΐν ι κατώτιερον καΐά 20,8% έναντι
τής αντίστοιχον περίοδον τοϋ 1971.
Ή κάμψις αί»τη εσημειώθη πά
>ρά τό γεγονός ότι, αί πωλήσ-ις τιόν
(> οατχαν νόν -τ?·οιόντ(·) γενικώς η
κτν,υθηπ'ΐν τό αΰ'ίητ κόν ρυ'θ'μύν
τής παραγοιγής (+15%).
Σι·νέπεια τής έντονον έπεκτάσε
ως τής 6 ομηχανικής π ιραγίογής,
υπήρξεν ή αύξησις τής βιοωηχανι
■/ής άτοσχολήσρως, τα έπ.'πειδα τής
οποίας κατά τύν μέσον όρον τού
.τπώτου εξαμήνου τοΰ έτους διά τό
οποίον ΰφίσταντα, σχετικά στοιχι:! ',
ηυξήθησαν κατά 3,8% έναντι έπι.ιέ
δου άπασχολήσεως τοΰ α' έξαυ,ήνοΐ'
τοΰ 1971.
"Οσον άο;οοα είς την ζήτησιν
π;>οιότυ>ν ό δίίκτης πωλήσκον δεί
κ.νΰρι διά τύ έννεάμηνον 1972 γε¬
νικήν αύξησιν κατά 10,5%.
Είς τόν τθιΐιέ· < τών τμών αν καί ί) στο,θερότης τής οίκονομία; έξα κολουθεί νά είναι ίκανοποιητική, άρ χίξουν νά καθίστανται έμ,φανή ση ι<ρία πληθωρικων πιέσίων. Τουτο προφ ινώ; όφείλ,εται, κα ι τα κύριον λόγον, είς τάς έπιδρά- | σεις χοϋ κόστου; των είσαγοιιένοιν | -τροιΟΛτων, αί τιμαί των όποίονν έπη ρεάξονν τόσον τό κόστος τής εγχο ο,'οΐ' διομηχανικής παραγωγής (εί σαγόμεναι πρώται ύλαι) όσον κ <ί τόν τιμάριθμον καταναλοιτοϋ έν. των εισαγομένων καταναλωτικώγ ίίδών. ΔΓ άποφάσϊων τού ι/ττουργοΰ Εθνικής Οίκοναμ'ας κ. Ν Η. Έ- φεσιου, ύπηχθησσν, κατά τόν ττβ ρελθόντσ. μηνα Δεκέμβριον είς τάς εύεργετικάς διαιτάξεκ τοΰ Α Ν 147)67, αί κάτωθι επιχείρησις διά τοΰ συνολικού ττσσού τών 64? 870.866 δρχ — Γ&νική Βιομηιχανία Κρέαττος ΑΒΕΕ. ,μέ τηοσάν 1ΟΟ657 86Ό δρχ. δα την Ίδρυσιν είς περ,οχη,/ Κσμοτινης σΐίγκροτήιματος βιομι- χανίας κρέο:τος ττεριλαιμ6άνχ>^-
τος: α) ΣφαγεΤον, β) ψνκτικοΰς
χρους, γ) τμή,μα άτπ>στεώσεως
και συσκευαισιας κοινοΰ κρεοττος
ώς κοτΐ τοιούτου ύψηλής ποιότη
τος, δ) τμήμΰ ττ-αραγωγής καΐ ε-
πΒξεογασίας ϋποττροιόντων κα!
ε) τμημα ττιρώτης ίπεξεργαοιας
(ύγριάλατα).
— Κλιωσΐτουφ'αντήρ'α "Ηλιος
Τέν Γκαίηττ, μέ ττοσόν 100 000.
000 δρχ. διά την επέκτασιν τώ^
έγκαταστάσεων τοΰ έν Θεσσαλονί
ίη κλωστηιρίθ'υ βάμβοίκος,
—Θεοδόσιος Μ Κούλης, μέπο
σόν 99.000 000 δρχ. διά την ί¬
δρυσιν είς τον νομόν Εύδοίας κλιο
στη'ρίου ττίν,Γ, δα την παραγω¬
γήν νη(μάτων άκρυλΐικών όλομαλ-
λων καί ααλλ'νων πλαυοστερικώ"
— Νταν Ντή ' ΙντερνάθΊοναλ
ί<ιτ Πιήτ ΜαΜτζόρος, μέ ποσόν 75. 000 000 δρχ δα την ίδρυσιν έν- τός -Όΰ ναμοΰ Άττΐκής βιομηχα νίκης μονάδος τταραγωγής ττεφρυγ μένχοιν τροφιμων έκ ττατιάτας, κρο μί»οιυ, άίρ|3|6οσΊτου, φυστικίου, σί- του, πιττι3ράς κα,ί λο.ττών γεωρ- γ'κών προιόντων. — Άφοΐ Β Ροκα/ά Α.Ε. μί ποσόν 42.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. διά τή/ έττέκτασν τής έτπιχειρήσεώς της, παρσ.γωγής έτοιμων ένδυμάτων, άνδρκών τται'δικών καϊ — ΜΕΒΕΑ Μεσογε'ακαι Έπι¬ χειρήσεις Βιο'μηχανιας - 'Εμπορί ου - "Αντιπροσωπείαν Α.Ε., με ττο^ σόν 40.863.000 δρχ., διά την έ-1 πίχτασιν των κτιιριακών καί μηχα νολογικών έγκαιταστάσεων τού έρ γοστοτσίου της πρός τόν σκοττο.' πσραγωγής μερών καί έξαρτηιμά-, των όχημάτων, είσοτγομ'ένων έκ' | ξ — Είσαγωγική Έμπορική "Ελ¬ λάδος Α.Ε.Β.Ε., μέ ττοσόν 33.' ΟΟΟ.ΟΟΟ δριχ., διά την ίδρυσιν είς την περιφέρειαν Πατιρών βιομηχα νίκης μοινάδος τταραγωγής προι-( όντων έξ άλουμινιου καί των κρα- μάτων ηύτοΰ. ι — Μιρσμττόλφατζλ ·Αλετάχα κα,ι Μέντι Φάρσιαιν, κατοίκων Ί-| ράν, ώς καί άμιλος Ιρανών βιο-ι μηχάνων, με ττσσόν 31.050 000 δρχ., διά την 'ίδρυσν είς ΒοΛο"., βιομη'χΐΑΊκής μονάδος πσραγω γής κ,ρυστάλλων ασφαλείας δ. αύτοκίι,'Ίτοτ, ώς καί τπάσης φύσε | ως κρυστάλλων <αϊ ύάλω" ασφα¬ λείας, — Βι:>μηχαν;α ΈττεξΓργασιπς
Μαρμάρων 'Ηττειροιυ Κ. Αναστα¬
σίου Α Ε , μέ ττοσόν 21 ΟΟΟ.ΟΟΟ
δοχ, δ ά τήι,/ έτΓέκταισιν των έγ-
κατοΐοτάσθων τοιΰ είς "'ηαννα
(Κούση Πδράιματος Ίωοιιννινων) ,
τργοστασιου τηις. |
— 'Υφαντοττλεκτικαί Βιομηχαιί'|
αι Μα<εδσνΊθ3ς ΑΒΕ με ττοσά'· 20 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ, διά την έπέχτα σ,ν και έ^συγχρον.σμόν τών έγκα τσστάσών της τταρο:γωγης ττρώ των ΰλών έπιττλοποιΐας, τα'ν.ο- πλεγμάτων, δ.αδρόμων οίκιών κθι ττλεκτών ύ·φο?σμάτων. — Άφοί Ανδρ. Σσχκαλή Ο.Ε , Βιο·μηΐχανία Ζυμαιρ'κών «"Ηλιος*, μέ τηο<τόν 12 6ΟΟ.ΟΟΟ δρχ διά τήι- επέκτασιν καΐ τόν έκσυγχρον.- σμόν τοΰ έργοστασίου της τταρο σκευής ζυμαρΐκών. -—· Άδελφοΐ Γιατ-νίδη Α Ε., μϊ. ττοσόν 17 88Ο.ΟΟΟ δρχ, διά τή < έττέκτσαιν τώ>> έγκαταιοτασεων,
άφ' ενός τοΰ είς Μοσιχάτον έργο
στιασίου της τταραγωγής χρωμα-
των, τησσοχάιρτων, άσφαλτοττά-
ι»ων, άσφαλτοπιληιμάτων καΐ ασφο-
λτΐ'κών υλικών καΐ άφ' ετέρου τοΰ
είς Άστπρόττυιργον τοιούτου -ταρα
γωγής άσφοολτικών υλικών.
— Πειραική Όρεΐ'χαλχουργία
Α.Ε., μέ ττοσόν 18.ΟΟΟ.ΟΟΟ δμχ.,
δ.ά τό'ν έκσυγχρονισμδν τών έγ-
κτΐταστάσεωΐ'^ τών είς Άγι ^ν ' Ι
ωάΛ>ην, Ρέντην καΐ Αθήνας έργο
στασίων τρε κατασκευής ΰδροιμε-
τρητών, όοειχαλκίνων έξαρτηιμά-
ίιμι Δ.Ε.Η.
— Μ. και Ι. Πά—άζογλου Α.Ε
Ραδιοηλεκτρικών τπρο·ι·όντων,, μϊ
ποσόν 16.33Ο.ΟΟΟ δρχ. διά τή,
επέκτασιν τών εγκαταστάσεως
της επί σ<Όττω αυξήσεως τής πϊ ραγωγής τών τπαραγοιμενων προν όντων καΐ δημιουργίας τμηματων| τταιραγωγής ήλεκτρΐικών σιδήρω* | καϊ άναμικτή,ρων τροφών . Ι — Μάρμαρα Θ Καραγιαννίδη, . μέ ττοσόν 15 5ΟΟΟΟΟ δρχ., διά ι την ΐδρυσ.ν επι τής Έθνικής όδοΰ Λαιρίσηις — Βόλου, βιομηχανικής μονάδος κοττής καί έττεξεργασιας μαρμάρων. Έττηρεάζεται τό πρόστιμον τ:'>
όττοΤον επεβλήθη είς τόν ττωλητη/
άκ'νήτων λόγω άνακριΐβοΰς δηλώ
σεως είς ΤΓε·ρίτττωσιν μειώσεως ή
δ αγραφης τής έπιβληθείσης εις
τόν αγοραστήν προσαυξήσεω;,
Τό ζήτηιμα τούτο άντιμετωπίζετα.
είς την ύπ' αριθ. 10717)1972 ά
ττόφασιν τοΰ Φθιρολογικοΰ Πρωτο-
δ.κείου 'Αθηινών, τό οποίον, ακο¬
λουθήσαν την επί τού ΘΙέ,ματος
νομολογιαν τού Σαμ€ουλιου τής
Εττκρατειας, άττεδεχθη σχετικήν
προσφυγήν φορολογου,μένου κατά
τής κσταλογιστικής πράξεως τής
φορολογικής άρχής, άκυρώσαν τή/
τελευταίαν αύτην.
Διά τής αποφάσεως τοΰ Φορο-
λογικοΰ Πρωτοδιικείου έρμηνευον
ται αί διατάιξεις τής νομοθεσΐαι
ττερί φορολογ ί'ας μετσοιβαοχχο',
ά«ινήτων (ν, 1587)50 και ν.δ
4242)62), <ύ ορίζουσαι! ότι «επ άνακριιβούς δηλώσεως τής άξιας (τού ακινήτου) ή τοΰ φόρου, έττι- βάλλζταΐ εις βάρος τού α^ορα στού ττροσαύξησις άπό 20% εως 40% επί τοΰ ποσοΰ, τού φόρου τό όττοΤον δέν εδηλώθη». Επίσης έρμηνεύονται έν συνδυασμώ πρό; τήιν ανωτέρω αί διατάξεις α! ορί¬ ζουσαι δτι «δέν έττνβάλλεταΐ προ σαύξησις άνακριβ'είας οσάκις δ αφορά μεταΐξυ τού δηλωθέντος καί τού όριστΓκώς πιροσδιορισθέν- τος φόρου δέν υττερβαίνει τό πο¬ σοστόν 2Ο%» Καΐ δτι «έττϊ περ πτώσεων άνακριβοΰς δηλώσεω; έπι'δοιλλεται τρρός τούτοις, διά. πράξεως τού οίκονομικοΰ έφόρου, πρόστιμοιν είς βάρος τού ττωλη- τού, ίσον ττρός τό ήμισυ τής κα¬ τά τ' ανωτέρω είς βάρος τοΰ α- γοραστοΰ ττροιβλεπομένης προσαυ ξήσεως». Ή άττόφ-ασις τοΰ Φορολογικαί" Πρωτο&ικειοιυ εδέχθη, δτι, κατα την έννοιαν τών ανωτέρω διατάξη ών, τό λόγω άναικιρΐ'βειας τής δ;* λώσις,ως, είς βάρος τοΰ πωλητοΰ τοΰ ακινήτου, έττιβαλλόμενον ως άνω πρόστιμον έχιει τταρσ<ολου- θηιματικόν χαρακτή'ρα. Συνεττώς, πρέττει κατ' αρχήν νά όρίζεται υ πό τού οίκον. έφά;χ>ιυ είς ποσόν
ίσον πρός τό ήμισυ τής είς τόν
αγοραστήν σνναφώς έπιβληθείσηΐ"
προσσωξήσε'ως
Περαιτέρω — πιρσστί&εται, είς
την απόφασιν ■— οαΐ διατάξεις έ-
χουν την έννοιαν, δτι είς ττερίπτω
σ ν κατά την οποίαν ή έν λόγω
πιροσαύξησκ; έν συνεχεία μειωθή
ή δ.αγραφή, είτε συνεττεία καθ'
οΐο/δήττοτε τρόπον έπιτεϋξεως δ'
οικητικής έτπλύσ·εως τής σχετικήν
μαρολογικής δ.αφοράς ή δι' απο¬
φάσεως φορολογικόν δικαστηριου,
κρίναντος «οιτόπιν άσκήσεως υπό
των ένδ αφερομένων ένδικου μέ-
σου, τό δικαστήριον τό τυχόν με
τα ταύτα έπιλαιμβανάμιενον τής έ
κδ,<άσεως προσφυγής τού πωλη¬ τοΰ, κατά τής είς βάρος τού έ<- δοθείσης περί έτηβολής ττροστιμου πράξεως, καθώς άλλωστε καί τό κατ' έφεσιν δικάζον δ καστήριον, ύττοχρειθΰται νά πιροβή είς ανάλο¬ γον μεί&ιςτ,ν τού σχετ κου ττροστ μου είς την πρώτην ττεριπτωσι/ (μή άττοχλειθιμένου μάλιστα τού¬ του είς ποσόν κάτω τοΰ ή-μισεος τής είς βάρος τοΰ άγοραστού ττρ σσυξήσεως) είς δαγραφήν δέ. σ!ι τοΰ είς την δευτέραν ττςρίπτωσ'ν Είς την συγκΐικριμένην φορολο¬ γ,<ή/ δ,αφοράν μετςτξύ τού άγο¬ ραστού τού ακινήτου καί τού οί- κο.'ΐμκού έφάρου εΤχςν επ τευχ&η έςώδ κος λύσις αυτής, κατα τα δατάξΐΐς τού άν. 63)1967 (άρ. €ι;ον 4), μέ άτπϊτέλεσμα να δια ■,'ραψή ή επιβληθείσα είς τόν •••••••••••••••••••••■••••••••••••·9ε···β··············Φ············ ε·································· ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΔΙΑ ΤΗΣ ΤΑΧΥΔΓΟΗ.ΚΗΣ ΟΔΟΥ ΤΟΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΗΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣΟΛΗΜ^ΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΠ ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕίχΟΝ ΥΠΟ ΔΥΟ ΕΝΤΥΠΟΝ "Ηρχισεν ή άττοστΌή διά τή; ταχυ5ρς»μ·κή>ς όδοθ τιώ·^ δηλώσε¬
ων φορολογίας είσοδήματος πρό,
τούς φορολογουμένους άττοτελου-
μένων υπό δύο έντύττων υπο τζ.
στοιχεΐα Α καί Β συνοδευομένη
υπό όδηγιώ-/ διά την συμπλήρω¬
σιν της.
Συμφώνως πρός τάς όδηγιας
αύτάς θά συμπληρωθή πρώτον τγ
έντυπον Β, τό οποίον περιλαμθα
νει ανάλυσιν τών είσοδη'μάτωι
των φορολογουμένων, τα έκπιπτο
μ;να έξ αυτών ττοσά, τούς παρσ
κρατηθέντας φόρους κα! εϊσφορα^
υπέρ τοΰ ΟΓΑ, στοιχηα 6 ά τα
συντηοούμενα υπό τών φοροΛογου
μ^»,» πρόσωπα, τα έ'ξοδα δ α6
ωσεως τής οικογενείας τού, τα
τέλη κυ<λοφορίας αύκχινήτο·.- Ι Χ. κΛη Άνα<Εφαλαιωσις τών εισοόημα των, των έκπτώσεων καί των Λο, πών στο'χείω./ τού ώς άνω έ^τύ- ττο-υ Β θα μιεταφερθή έν συνεχ£:τ είς την πρώτην σελίδα τού έντι'- ττου Α. Ι Κατα την συμπλήρωσιν τα στ·1 χεϊα βά ΟΓΤΤοτυτκοθοΰν είς την ά. τίσταιχον θέσιν τής 'τριτης οελι- δος διά τοΰ ένσωματωμέν-ου είς την δευτέραν σελίδα καρμττόν Ή τρίτη σελίς Θά ανήκη είς τόν φο ρολογούιμενον. Σημεωτέον δτι διά τούς μισθ<. τοός και συνταιξιούχους θα ύττάρ χου'^ έντυττα υπό στο'ΐχεΤα Γ κα Δ έφ' όσον έχαυν εΊ'σοδήματα μό νόν έκ μισθωτών ύπηρεσ,ών ή κα οίκοδσμων. τον προσαύξησις. «Κατά συΜεττειαν» — συμπε- ραίνει ή απόφασις τού Φορολογι- κού Πρωαοιδκείον — «διαγραπττε- ον τυγχάνει καί τό παρακολουθή μοοτ.κόν χα.ρακτήιρα έναντι τής προσαυξήσεως έχον, είς βάρο'ς τής ττροσφευγούσης ώς πο>λη,τρ'-
ας τοΰ ακινήτου, άντιστοίχως έ—
πιβληθέν ττιρόστι,μον. Όθεν, τώ
λό-^ω τούτω, έξ έτπαγγελματο;
κατ' άρθρον 75 τού ΚΦΔ έξετα-
ζομ'ένω, ή δι' ής έατββλήθη είς 6α
ρος αυτής τα έν λόγω πρόστιμον
ττραβαλλθ'μένη «αταΐλογιστική πρά
ξις τυγχάνει άκυιρωτία, δεκτής
(....) καθ σ-ρ&μένης ούτω τής υ¬
πό κρίσιν προσφυγής».
δΙΑ ΙΧΕδΙΟΥ Ν. ΑΙΑΤΑΓΚαΤΟΣ
ΕΑΕΥέΕ
&ΕΡ3ΥΤΛΙ 10 ΕΠΛΓΓΕΑΜΑ ΜίΙΙί(»
Ι ΟΝ. ΑΪΤΙΟΝ 2ΪΚΒΑ1Ε0Κ
ΟΊ μ,ονιμος αεταναστεύσαντες ι
"Ελληνες ΰπήκ.οοι πρός τό έξο>τερι-
κ.όν κ«τά την περίοδον Ιουλίου —
Σεπτεμβρίου 1972, έν σΐ'γκρίσεθ
πρός την Αντίστοιχον τοιαύτην τοΰ
ετονς 1971, έΊκτανίζουν μείωσιν κα
τα 23,9%. σιιμφο'ινίος πρός στοι
χεϊ ι τής Έ&νικής Στατιστικής 'Τ
πηρεσίας. Ι
ΟΊ πηοσο)ηιο)ς έξ άλλον, μετα
ταστεΰσαντες κα' οί ναυτολογηθέν
τες κατά τό διάβτημα Ιουλίου —
Σεπτε.μδρίου 1ί)72> συγκ-ρινόμενοι
πρό; έκρίνους τής άντιστοίχου πε-
ριά&ου τοϋ προηγοι«μένου έτους
1971, έμα,'ανίίΐουν αίίξησιν κατά 4,
Τ7ι. Τό σύνολον σχϊ'δόν τών μή
ματίμίος μετ .ναστευσάντιον, ήτοι
τό 98,2% αυτών, ανεχώρησαν λ.όγω
ναΐ'τολογήσειος προκειμένου νά έρ
γασθοΰν επί πλοίων τοΰ έμπορικοΰ
Έκ των μονΐμως μετινα<»τ*ι*· σάντιον κατά τό Γ' τρίμηνον Ιου¬ λίου — ΣεπτΓ,ιιβρίου 1972. 10. 631 ατομ,α, ήτοι ποσοστόν 70,9% τοΰ σύνολον μετηνάστευσαν πρός τάς εΰςκοπαίικάς χώοας. Έκ τού τοιν 9 547 όίτομα, ι'ίτοΐ τύ 89,% αυ¬ τών εδήλωσαν ώς χτόραν ποηοοι- σιμοΰ την ΓερμανίαΛ'. Έικ τών {ΐπο λοΐπον μετ;ναστετ>σάντων( κιατά
την έν λόγ'ο περίθιδον? 3 764 άτομα,
ήτοι ποσοστόν 25.1% τοΰ σννό-
λου μετην (κττενισαν πρός τάς ΰπε-
οωκεανονς χώρας ένώ 3,9% τοΰ
συνόλου μετέβησαν είς τάς λοιπάς
ιιεσογειακά; χώοας ώς καί ,?ΐς τι
νας χώρας των οποίον δέν έδηλώ
θη τό δνομα.
ιΚατά την αντίστοιχον περίοδον
Ιουλίου — Σεπτέμβριον τοΰ προ¬
ηγούμενον» ετους 1971. τό ποσο¬
στόν των μονίμως μεταναστευσάν
των είς τάς εύρωπαίκάς χώρας
Ίνήρχετο ^ίς 75,7% τοΰ σι·νόλου.
τών δέ μετανιαστενσάντων ΐϊς ΰπε
ρο>κεανίους χωρ1 ις Ανήρχετο είς
23,3%.
Τέλος, οί μονύμως μεταναστεύ
σαντες έξ Ελλάδος "Ελληνες ΰπή
κοοι, κατά τό έννεάμηΛ-ον Ίανονα
ς)ίου — Σεπτεμ'βρίου 1972^ άνήλ
'θον είς 36.189, ένώ τής άντιστοί
χον περιόδοΐ' τού ετοι ς 1971 είς
50.588 Έμ»:.ώθησαν σννεπώς κα¬
τά σΓ.μαντμκόν ποσοστόν, ήτοι κα¬
τά 28,5%.
Τα έ-τίγγ:λυα ~^ν μεσίτου α-
στ <ώ/ συμβάσει/ καβίσταται ε- λυΙί/^9;, σΐ'-ςπώς ττάΐ/τςς οί κατέ χο/ΐ'ςς -ά ατταραιτητοι ττρςισάντα | δύναται νά άσκοθ/ τούτο δι' ά- πλής έγγραψής τ-λ ειϊς τό οίκεϊ όν β 6λ!ο/ πού τηρείται είς τα' άρμόδ α Έπ.'μεληΓήρια, άνευ δ ο ρςΐμοΰ των υπό τής δημοσίας άρ χής. Τουτο άρίζει σχετικόν Ν.Δ. «.Περί ιμεσιτών άστικών συμβάσε ών», ττού υπεβλήθη είς την Συμ βουλςυτικήν Έτητροττήν. Είδ κώιιρον, είς τό άρθρον 2 τού νοιμοσχεδ.ου ά/αφέρεται δτι «τό έττάγγελμα τού μεσίτου άστι κων συμβάσεως δικαοΰντα' δτως άσ<σΰν οί Έλλ-ΐ'/ες πολίται, οί όττοϊοι έχουνι κατά τόν Έμττορι κόν Κώδικα, την Ίκανότητα νά εί ναι εμττοροι καί κ.εκτη·μενοι εν¬ δεικτικόν τουλάχιστον Β' τάξεως έξαταΐξίαυ Γυμνα'σίαυ ή ίσοτί'μου •πρός ταύτην ετέρας σχολής, υπό τό/ όρον τής ττροηγουμένης κσ- ταχωρίσεως τοΰ όνόμοττος αυτών είς είδ'κόν βιβλίον μεισιτών άστι κων συιμβάσεων, τηρούμενον είς τό κιατά τόπον άριμόβον Έπαγ γ'ελματικόν καιϊ Βιοτεχνικόν 'Έ.νι μελητήριον, έν ελλείψει δέ τοιού τού είς το κατά τόπον αρμόδιον Εμττορικόν καί Βιομηχανίαν Έ τγι μελητήριον. Ένδαφέρον παιροιυσιάζουν τα ά<όλουθα άρθρα τού σχεδίου, ττοΰ τροττοττοιού·/ τοαύτα τής μέχρι σήμερον ϊσχυούσης '/ομοθεσίας. — "Αρθρον 5: Τουτο όρίζει δ τι ή τπρος τόν μεσίτην έντολή ττρέπει νά είναι έγγραφος κσιαρ ■γουμίντς τής διατάξεως, συμφώ νως ττρός την όποία'ι' αύτη ήδύνα νατο νά 'ΓΪναι καΊ πιροφορική.. Έξ άλλου, δ.ά τού αυτού άρβρου τού σχεδίου, θΐσττίζεται ή ύποχρέω- σις τού μεσίτου όπως τηρή είδι χον βιΐβλίον κατθκχωρίσιεως έντο λών. — Άρθρον 7: Τούτο ορίζει την δινο αν τών ιμ·εσιτ κων δικαιωμά των, ώς καί τό ανώτατον όριον τού ύψους των —- 2% έττι σνμβάσεων άγοραττωληισίας, άνταιλλαγ,^ς ή μι σθώσεως άστικού ακινήτου, έφ' δ σον ή άΊξία τοΰ άντικειμένου δέν ϋττεροαίινει τα 2 έκατ. δρχ. Διά τάς πέραν τής άξίας αυτής συμ βάσεις, ώς καί δ'ά τό επί πλέον των 2 έ.κοΐΓ. δρχ. ττοσόν τό ποσο στόν των δικαιωμάτων ττειριορίζε ται είς 1%. Έτηϊ δαινιειακών συμ βάσςων τα ιμεσιτικά όρίζονται είς 1% κατ' ανώτατον δριον, βαρύ νούν δέ ττάντοτε τόν δανειζόμενοΐ'. Τέλος, διά τού άρθρου αυτού, ττροστίθεται διάταξις άτταγορεύου σα την σύναψιν ιδιαιτέρας συμφω νίας καταβολής μικροτέρων ποσο στών. — "Αρθρον 10: Διά τούτου ά, νασυν· στάτοο· τό ττειθαρχικόν υ>μ
6:^λ όν υπό
τής
τί... δατα-ξ.εων τού τρο'
σαντος τούτο ΑΝ. 65)68 Ή
νσσύστα,ςτς εκρίθη ΟΛβγί
έ
διά την εττιΟοΑην κατά
τώ/ π-ε'θαρχ'<ών κυρώσί^ „_.' προστασίαν των σννχχλλοτγΛ — Τέλος, δ ά τού άρθροο 1< καταργού/ται δλοοι αί περί η,' των άχττικών· ονμδάσεων διατί ξεις, σι,νεπώς αί δ έττουσαι τ«, άσ<ησ ν τού έπαγγςλματος ^ εΤ.αι αί θϊστηζομέναι διά τού ρϊ ού ό λόγος σχεδίοι». ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΔΙ ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΑΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙ Σ Έ< τού ύττουργείου ΈβνηκήΓ Ο'ίκονομιας (Τομεύν, Έμττορ,ο,) άνεκο'νώθη δτι α—ό 25__3) ^ κεμ6.ριου 1972, βάσει κατΟ;γγ£)1| ών ένδαφεροιμένων ~ρος τ0 Γρϋ Φείον Προστασίας ΚατοναλΒτ0· •καϊ ύγιούς Έμποριου κσϊ κοϊ0. πιν έλέγχων ττραγματϋποιη*,. των υπό αρμοδίων όργανον, (ι( ττιστώ&ηο-αν άγοροτ/σμικαι -«ρο- βασεις υπό διαφόρων έτταγγελμ;, πών Αθηνών καί ύττεδλήθησαν ατ νύσεις κατά τών παραδατών, οκ; ακολούθως — Ζαχαροττλαστείον «Γέλειον» επί τής όδοϋ Κορδ'γκτώτος κο' Πατησίων διά ττώλησιν, ύττίρ ΤΓ( νόμιμον τιμήν, μελομα^αροΛΐν και κουραμττι·έδων. — Ύπευθύνου ύπ' αριθμ. 142 598 αύτοκινητου - ψυγείον, —μ οχής Κυψέλης, διά παράνομον α τοχήν νωπών μόσχων, — Κ ρεοττωλεΐον έττΐ τήι, οοοθ Άχαρνών 286, δι' διρ'/ησιν ττωΑη σεως νωττοΰ μόσχου, επι τώ λό¬ γω δτι ό κατατγγέλλων -ττελάτης δέν εδέχθη «τσόντα» κρέατος (κοι λ.ά). — Κ,ρεοπωλείον «Τζί,μης»1 £—1 της όδοΰ Κύπρου — Λευκωσίσς, διά ττώλησν μττριτζολών νωποθ μόσχσυ ττρός 80 δρχ. κτχτσ χιλιό ^ραμμον. ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΤΟΙΜΩΝ ΕΝΔΤΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΤΡΙΝ0Ν Άπό Ι β εως 19 Φεβρουάριον 9ά πραγματοποιθή εί; τό Τουρίνον Ι, γενική εκβισι; έταίμιον ένδνμάτοιν (πρέτ - α - παρτ«) ΣΑΜΙΑ, ρί; την οποίαν μετέχει έπισήμιος καί ή ΕΛΛΑΣ. Ή οργάνωσις τή; συμμετοχής ανετέθη εί; τό λιον Προο)θή<τεο)ς Έξαγωγών εί; τό οποίον μποροΰν νά απευθύνθη- ται οί ένδιι «τ-ερόμενοι διά σ<μμετο χή· είς την έκθεσιν. Τό έλλη'νικόν .τερίπτερον θά πΐ ίΐιλαμβάνει 14 έν οτνόλω οί*)»; έτοίμίον ΪΜδιιμάτον ••••■•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«•••••, Ή γεριματ/κή εφημερίς «,Φραν- κφοθρτερ 'Αλλγκε,μάΐ'νε» έδημοσι- ευσ<ιν άνταπόκιρισιν έξ Άβηνώ., υπό τόν τίιτλον «δύσικολος ή γερ μανική θότις είς τάς Αθήνας». Είς την έν λόγω άντοπτόκρισιν τής γερμανιικής έφηιμεριδος, ή όποια | εδημοσιεύθη ε'ίς τάς οικονομικάς σελίδας τη>ς μεταξύ άλλων ά>/α
φέρειτα::
Κατά τα τελευταία ότη ύττήρ-
ξαν ώριοιμέναι ένδϊίξ'ϊ.ς ότι ή γερ
μανκή θέσις αίς τόν τομέα τγ,γ
κα>τα'σ<£υής μεγαλ»/ έργων είς ' την 'Ελλάδα άττε·λΕΪτο:ι. Διάφο- ροι λόγοι είχον άττθιφασΐστι <η» σΓ^ασισν δ ά τό γεγονός δπ νΝ "Ε>λην έντολοδόχος άττ;φάσ.ςτί
νί άναδςση τάς εργασίας τοο είς
άλλ3·υς ένδ οφερομιένουις. Σήμερον
ύττά,3·χ5ΐ μια σειρά μεγάλων εμ-
γω/, είς τα όττοΐα ττερ,'λαμβάνον-
ιαι: ή έττέκτασ.ις τοΰ δκτυου τοΰ
ύπογε'ου σ'δηροδρό.μοο είς Αθή
νος, κατασκευ-αί έργοστασίων πά
ραγωγής ήλε<τιρ <;ής ενεργείας, α τςια <ό/ έργοστάσ όν ήλι:<Γρ,<ής ενεργείας, ή έγχρωμος τΓ.λεόιρα- ςτ ς και ή 'μ.εταφορά τού άεροϊοο- μιευ 'ΕλλΓ,ινκού Τό £τι ή έλληνι <ή Κΐ-'δέρ,τισις θά ττροτιμήση τή·< έντοττίαν 6 ομηιχανίαι/, εΤναι εάνο- ητ=ν. Παραλλήλως δμως έν,διαφ^ ρεται ή χώρα αύτη νά διο,ιρύνη τάς έργασκχις ρέ τα κράτη τού άναΙΓθλικαύ .μττλόκ, διά νά έξοικο νομήση 'δ ά τού τρόττου αύτοϋ συνάλλαγμα καί νά δημιουργήση τηροσθίτους δυΜατάτη,τσς ττωλήσς- ως ττλεονιαζόντω·/ γεωργικώι; τηοο- ιόντων. »Βοοσικώς δμως δέν όφείλεται είς τή/ πς>,λ:τικήν αυτήν τό γεγο
νός, δτι τταρατηρεΐτσι μία άπο-
τελιμιάτωσις είς την συμμετοχήν
τής Δυτκής Γερυοονίας είς την
κατασ<ευήι/ μΐγάλων έργων. Πε- ρ σσάτερον αίσθητόν οΐναι τό αύ ξανόμενον ένδ αΐφερον τό οποίον τταρατηρεΐται πρό ττανίτός άπο γαλλικής πλευράς αρχικώς, και τελευταίως άττό τής άγγλικής κα! ιαπων,<ής. Έν ττροκειμένω δ ιμως δέν διαδραματιίιζουν ρόλο μόνον οιίκονοιμικο! πΌΐράγοντες 0- ττως επί παραδείγματι ευνοικαί προσφοραί χιρη,μιατοδοτήσεως ή δυσμενεϊς έτπιδράσιεις τής άνατι- μήσεως τού γερμανικόν μάρκου έττι τώτ/ γερμανικών προοφορώ/. Είναι κβί τό χλΐμα, γγο ■ ττοΐον δή μιουργεΐ δυσχερείας είς τούς Γερ μανούς ένιδιαφερομέΊνους κατά τάς διατηρο:γιμαηεύσει·ς των είς τή/ 'Ελλάδα,». Ό άνταττακ'ριτής τής γερμανι- κ,ής ίέφη·μερ!δος άναφέρει περαιτέ ρω' «ΑΙ κατ«σκευα!ί μεγάλον έργαν εχουν ττέραν ττάσης άμφιβολιας, ώς ττρουπόθεσιν τήιν ύπαρξιν μιάς άπό πάσης ττλευριάς εύμενούς ά' μοσφαίρας "Όταν είς την ελλη¬ νικήν ττλευριάν έτΓΐΚ'ρατή ή εντύ¬ πωσις, δτι ναί μέν έττιθυμεΐ κα- νείς νά έχη ιμεγάλας συναλλαγά' άλλά παραλλήλως δέτ/ έττιθι,ιμεΐ νά έχη οποιαν·δήποπε σχέσι/ μέ τον έταΐϊρον, δέν εΤναι δυνατόν νά επικρατή εύνο'ική άτμόσφαιρα Δεν δ.'έφυγε τής ττροσοχής τών τταρσ τηρητών Γτό γεγονός, δτι ή Γαλ¬ λία κατίβαλ,λε κοί,τά τα τελευταϊο ετη ένΐτόνους πιροσπαθείας διά την δημιουργίαν ιμιάς εθνοίκής ά τμοσφαοίιρας. •Υπήιρξοτ/ έπαφα! έ τπ' κυβερνη'τικαύ έττιττέδου, δ ςχτττ ρο γματεύσεις μετά τπροσωπικοτήτω/ τού ^'λληι/.ικού οικονομ,κου βίου, άτπϋστάλησαν αίς την Έλλάδα α τΓ0.στολαι καί τηροσεφέρθη βοήθειο ίίς την Έλλάδα 'ςίς ώρσμένους τομ·εΐς. Πρς>σφάτως μέλος τού 6ρε
τοιν-κού ύττοιυργκοθ συιμβοι,λιου
έξέφιρασε, μέ κάθε σαφήνειαν, τό
έ/δοψέρον τής χώρας τού διά
τ>ά μεγάλα έλληνικά εργα καί ή
νο.ξε κατά κάττοιον τρόττο·ν τόν
δρόμς:ν είς την βρϊ,τανν κήτ/ 6 ο-
μηιχαι,'ίαν. Τό ενδιαφέρον τής Ίσ
ττωνίας διά τήιν Έλλάδα καί έμ-
μ'έσως δα την δ·£<υρι ^θείσα/ α¬ γοράν τής ΕΟΚ απεδείχθη, προ¬ σφάτως, διά τής άτΓοστολής είς τήιν Έ,λλά5»ςχ μία ττολυμελούς οί- Κ'3νοιμ·«ής άττοστολής. Άντ'θέτως σ—ό γερμιοτ/ΐ'ής πλευρας έττεδίί- χθη έλ Ή άνταπόκ-ρισις κατολήγει: «Διά την γεριμανικήν βιομηχονι αν δεν ύπάρχει είς την Έλλά5α αύτό τό ττλαιΐ'σΐιαιν τής εύμενοόζ όπιμοσφαίρας. Εάν επισκεφθή κα τα τάς Αρχάς τού νιέου έτονς την Έλλάδα ό Γερμανός ύπουργός Εξωτερικών θά άατατιελέση τοι/το π.θανόν την αρχήν τής δημιοιψτ άς ενός κλιιματτος είς τάς ελληνο- γερμανικάς σχέσεις, τό οποίον νσ προσφέρη είς την γερμανικήν 6ιο μ η χον ί αν τάς αύτάς ττροσπ-ο&σϊΐ; μέ τάς λοιττάς χώρας». Ίύρύεται είς την περιοχήν τή: Θ:οσαλίας {«ό τή; έλβετιχής έται ρίας «ΝΤΟΤΓΚΑΣΙ» καί τοΰ % Έπαιι Παπ ΐκοινσταντοηούλον μϊ γάλη μονάς παραγοιγής καί έπτ;Εΐί γασ.'ας κρέατος συνολ'κή; έπενδι) σεως 10-5 έκατ. δραχαων. Είς την σχετικήν απόφασιν <τε- ρί ΐααγιογή; τή; άνωτέρρι έπεν δύσεο); π; τάς διατάξεις τοϋ Ν· 4171, δημοσιευθρίση; εί; την Έ φημερίδα τή; Κι>6εονή<τε(ΐ)ς, άνα φέρεται δτι τ; ΰ.'ΐύ ίδρυσιν μονο; 0ά περιλ-ιμθά'ντ): — Χοιροτοο<ρικήν μονάδα 1.032 χοιρομητέρων καί 40 κάπροη· ^ο την παρα'γιυγήν καί .-ιάχννσιν 21· 000 χ·οΐ(>ΐιδί(·)ν ετησίως πεοώιοι1,
μετά μονά&ος παραγιογής ζοοτρο
(ρών δυνιμι,κότητος ."> τόννχον άνΐί
ώραν.
— Μονάδα ένστο,υλισμοί ^
γελάδον κο·-οπιοαγ(·ιγ «ϋν Φιμ
λ ών, κατά τα διεθνώς ΊβΧ'10^0
>αΙ μονάδα παχΰνσειος ί.000 μ»·
Γχι<1· ρτηπ'(ι); ιιττά των ΑιαΡ11"! των Σιλό δα την ένΓ<ιποθήκ'ι'- σιν χό'.)το»'. — Σ φαγεΐον δνναμ χότητο:; χο.'ριον τϊα^οηΛ,Ό); μ>ετά αονάδβ;
κιτεογαΛας έντοοθίον *«' ω'ια'
τος.
— 'ΑΛλ ντο.-το'ίϊον ίτητία: δι1-
νΓοακότητος 1900 τ3\βνι
ρων τύπον άλ^.αντιχών
— Μονάδα ψυγεί
τος .ΐΓρίπου 7.1)00 μ.Ί.
Έκ τοΰ συνολικΌθ ποσο»1 Τ"Λ
10) έκατ. 5;ιαχμΛν 800.400 οολ'-
Βά πσιχθοΰν ι λ τοΰ
Φέρετα, είς γνωοιν των Α£ιοτ Διοικήοεων ----- .
Κτοι»ειυ>ν και ΕτσΜβιβν Περιωρισμένης Ευθύνηο ότι 5·' Ο"01
φάσεως τοθ κ. ΥηουργοΟ Εμπορίου Οπ' ύριθ βΒ37β)4ΐ2β
'ήί 1β)12)β5, δημοοιβυθεΐσικ «·ο τ6 Λπ' 6ριβ. 980)2312*
♦ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ,ίων Ειαιρβιών). όρίΖβται ότι δύνον
τ αι νά συνεχΐσωοι δημοσιεύουσαι έγκύρωο τ»ς ΠροοκΑπθ*"
των Γεν.κών Συνβλβύσι.ΐΜν καΐ τούς Ίοολογιθυουχ: τι*ν δ'4
ιηο οΐκονομικήο μας εφημερίδος .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ '
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΌΣ ΚΟΣΜΟΣ-. «κ: εγένετο μέχρ. τβθοε &α τ«< •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό της ουγχωνεύοε*:

ΙΟΑΝΝΟΓ Α. ΒΕΡΝΑΡΑΟΓ - Τ«ξιΑρχοϋ
ΑΑΒΑΚΗΣ^ΠΙΝΔΟΣ
ς μχης ^ς Π£νδου
ίξιοιορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
νέχ Τ0" ϊ·Ι*>ηγουμένου) Ώρα 17.30—28)10)40
Ο ΑΓΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΣΤΑ- ΙΓ'_λ *>
ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΟΛΙ Προψανώς ό Δ,ο^ητήο" *Ύ
-ο,α—ααματος ττρο ^Ζ^™" *'
κριβείας τήν ίΑ^ &~
|ΑΝΗΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΟΛΙ-
ΝΤΑΝ ΤΟ 9ο. ΣΥΝΤ. ΑΛ- ■
ΤΩΝ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ Ε-
ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝ,-
<0 III Ύττοτομιίύς, λαθών τή; 15' ώρα/ της 28ης η) την δε λόγον τόν έν,σχύε, δ,α τοα 10ου Λοχο ,.σ; ^ ^ 6ό τού διαταγάς ττρΰι Λόνους, '°ν Κοοστανιανης 3ον Μολίστης, νά ώσιν έτο - καί τόν δατάσσει νά διατη· £.- ρηση την γρ«μ,μήν *ν—-«-£„. ίΧΑνατροττής τού, βις των τμη,μάτων τοΰ Λόχον Καστα- νιοβνης. Την 23.20' ώραν, ό ιν «τ.ν- ··- ·-1-1 -—■ — ■ · *■ ■« ι ·'!'*■ _^.ζ.υ όρον, οπτοο"τελλ=· ος εφαρμογήν τοΰ Σχεδιου είς ιόν διοικητήν τού 3ου Λόχου' ----- Ι την κάτωθι διοτταγήν: Ενώ ό Ι 'ΥτΓοτουεύς ύφ σφοδράν έπιθετικήν κρούσιν ι#?·'^ διλ&Χίθ3ζ κα1 ° '' ταμώς την δια Όΐτάτην έπιθε ιν ^νταττλασίων δυνάμεκν με ' ιτ;ριγ?<ϊΦ'2ντ'ο: άττοτελέσ ματα, ^'όψν "Ι Υπατομεύς παρέ- Ιινεν ησυχος μέλρι των έσπερι- Την 17ην ώραν, ττροσεδλήθη ό υπό Ου>νάιμε-
Τάγμ«τος. Ό Λό-
ήμύνθη ττεισιμόνως των θέσεώ ■
^ τάς οποίας καιί διετήρησε;,
ι 5έ Ύπατομβύς, κατόπιν διάτα¬
ξης τού ΣΐΑΐταγματάρχου Δοοβά-
όιτέστειλε νίον Διιμοι.ρίαν ττρός
τού είς τό ϋψωμα Γύ-
:, κείμενον είς απόστασιν
■ήμκτείας ώρας νοτιοανατολικώς
!τής
Καστάνιανης.
Κατά την αυτήν ώραν, ήτοι πε
ρΙ -,ψ 7ψ, ττροσβάιλλειται και ό
Αοχος Μολίστη·ς ύττό έχθρικών
δυνάμεως Τάγματος
ι,ιημ
Εις όν Λόχον αυτόν, κατόπιν τής
„ όριθμ '5 τηλεφωνικής διατα¬
γάς τού Συνταγματάρχου Δαβά-
κ1 είχεν αποσταλή άπό τής πρω
;,ζ ώς ενίσχυσις ·μία Διμο-ιρια
,51 δύο ττολυβόλα υπό τόν Άν-
Ψυχργυιόν, συμπλη
(μ δέ τό ·Απόσττασμα διέ
4/. νά κινηβη έκ τού ύψώματος
Τσαμττάνι, πρός ενίσχυσιν ώσαύ
5ζ τόν Λόχον αυτόν, κατόπιν τής
τφίιπυ ίττό τέν ■ΑΜθσττολοχαγό-
νόν
Ό 3ος Λοχος, σκληρώς άγω-
ζόμενος εναντίον ττολλατΓλασίω >
χθρικών δυνάμιεων, κράτει τάς θε
ών Ίταλών «αί κατά τοΰ
III
"Υ
ισταμέως ό Σι^ντσγιματάρχης Δα
κ, δοττις εΤχε ττροετοιμασθή
ό μεταβή την έ,ττομένΐην — 29ηι·/
Οκτωδρίου — .μετβιξύ των μαχο
τμΓ)μάτων τοΰ Ι Ι 'Υποτο-
ΐκως, ήναγ^άσθπ νά τταραμείνη
ίς τόν έν 'Είττταχωρίω Σταθμόν
Διοικήσεως τού καί δι' αλλεπαλ¬
ήλων διοτταγών νά καττευθύνη τό1·
ιγώνα άμι|«οτιέρων των 'Υποτομε-
ν
Την 17.30 ώραν, έκδίδει την ά
ίόλουθον δκτταγήν πρός τόν δι-
ικηϊήν τού
III
'Υποτομέως.
«'Αριθμός 40
Τοτγματάρχην Πανταζήν
Μέ μίαν Δΐιμοιρίαν καταλάβατ-
Μσεις είς Λιβάδια, βορειως Λα/
«αδας, χαΐ σννδεβήτε μέ τα είς
ΣιουμολάζαρΐΓ} τμήιματα τοΰ 'Αντι
Μισύρη. Αυριον
ττρωΐαν κινε?ταιι ττρός Κάντζικο"
Αόχος τηεζιχοθ μεβ' ομάδος πολυ
^όλν. Προτταρασκευάσατε χρησι-
μοΐτοίηαιν τού Λόχοιι ττρός δΐα-
ί έν άνάγκη τής γραμιμής:
Λι6ά-
Τάγμα
φρ ήψ γμ
*Λπσό6ου διβτάχθη κιινηθή Κενρά-
">6ον ττρός ένίσχυσ-ίν σας.
ΐεις τού.
Ότον εξεδηλώθη
ή έπίθεσι;
— Γύφτισσα
5ισ 'ΑΜαφέρατε λήψιν.
*Λό
«"Αρ.θμ. 55
Αοχοΐγέ./ Πατπτάν — Μόλισταν
Είδοττοιήσατε Τάγμα Κονιτσης
καταβάλη ττάσαν ττροσπάβειαν
καί σάς έν σχύση μέ δυο δμοιρί-
α-ς ττδζικοΰ καΐ ιμ'ίαν δ μοιρίαν πό
λυιδόλων. "Εάν σύ'νΐδεσ,μος τηλβψω
νιικός μέ Κόνιτσαν δέν λειτου·ρ·γή,
διαΛιιδάστε την παροθσαν διά
διοοόιδασΐΓών έφίπττων τηρός Τσομ
ττάνι καί Νικά/ωρα_ Χρησιμοττοιη
σοίτε ττρός τούτο κτήνη ϊδιωτικά
καί όδη,γού'ς.
Ώρα 23.20' —28) 10)40
'Γ' — Δαβάκηις»
Τό Τάγμα Κονίση·ς δέν υπήγε¬
το τακτικώς είς τό ■Απόσπασμα
Πινδαυ. Π«ρά ταύτα, ό ΣΐΛταγμα
πάρχης Δαβάκης ουδόλως έδίστα
σε νά εκδώση την ώς ανω διατα¬
γήν τού ττράς τόν 3ον Λόχον, έ¬
χων ύττ" όψει τού τό σύνολον τού
αγώνος, ήτοι την θυσίαν, καί πά
ρα&λέττων τούς κενούς ύττό τοιαύ¬
τας συινθήκας καΐ καιταστρίτπι-
κο6ς τύττους. Επί πλέον δέ, δτα»
αντελήφθη δτι, ιμετά την εΐσδυσιι
των Ίταλών είς τό δεξιάν τού
Τάγμο,τος 'Κονίτσης, έκινδύ/ευε
τούτο νά αττΌκοπη,, δέν εδίστασε
κτχί πάλιν, ττιαρά την άνοτρμοδιό-
τηά τού, έφ' όσον επρόκειτο πε-
ρ! τμήματος ξένης Μονάδος —
τής 8ης Μεραρχιας — νά εκδώ¬
ση ττρός αύτό την «άτωθι ύττ' άρ.
38 διαταγήν τού, έφ' δσον τούτο
δεν είχεν αντιληφθή την κρισΐιμύ-
τητα τής «αταο~τάσεως καί τόν
κίνδυνον όν διέτρεχε:
«Άριθμ. 38
Ταγ,μοτάρχηιν Γίγαιν — Κόνπσσ
Τα τμήματα ΜπθΌροιζάνη νά
συμιπιτυιχθούν πρός ύ>μός ταχέως,
ΕξαΐτφοΛίσατε Άγριοφωλιά —
"Αγιον Νικάνωρα — Πεκλάρι. Τη
ρήισατε στενόν σύνδεσμον μέ Λό¬
χον Μολίστη'ς.
Ώρα 16.40 — 28)10)40
ΙΓ' Δαβάικης»
'£ττί ττλέον, ό Συνταγματάρχης
Δα6άχηις διέτταξε την ενίσχυσιν
τού Αόχοι; Μολίστηις, κατά τοΰ
όττοίου έττετέθη, ώς τπροιεβλέψθη,
ολόκληρον τό 9ον Σύνταγμα 'Αλ-
ττινιστώ·^, διά των δύο Διμοιριώ
τού συνδιετικοΰ ψυλοοκίου Τσομττα
νη, όπερ δέν εΤχε ττροσ6λη6ή υπό
τού έχθρού. Είς τό φολάκιον Τσο
μττανη διέ,ταξε νά αποσταλή ή
Δΐιμοιρία τού 'Υτταλσχβγοΰ Ντέτ-
σιχα, ή όττοία ήτο πρότερον δι-
μοιρία φροοράς τής έιτπ των σΐ/-
νόρων γεφύραις Μέρΐτζανης καΐ εΤ
χε σνιμττνχθή ττρός τό Τάγμα Κ ο
νίτσηις.
Τοιαύτας πρωτοβουλίας, τάς ό
ποίας αϋ κρίσΐιμοι πολε'μικαί πε-
ριστάσεις έττι6άλλουν ένίοτε, τάς
αναλοομιβάνουν μόνον όπτοφασιστι-
κοί χαι πβφωτισμένοι Ήγήτορες.
ττού εχουν (χχθζϊον την συναισβη-
σιιν τής ττίραγμαΠΊ,κότητος και ά/
τι μίτωττΐζουιν εύτόλμως τα πάντα'.
Συνεχίζετται
Τό Έλληνικό Άβτυνομικο Μυβιοτορημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τί}ς ΑΪΤΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
64ο·ν
— Δέν είναι δυνατόν! Τα μάζε
ίΛα Ο μου ! Τάβ'πλα, όπως
Μ(ι)?, στή 6<ιλίτσα καί τή'ν κλρί "«α μέ τα χέρι« μο'! Κά στή 6έ-ση σου κι' <5ί Έαλεατοι Γάμοι ΜΙΑ ΓΝΗΣΙΑ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ Πο.οσιράτ(.)ς έ εις τον κ. ηαν _.. Δήιμο 'Τμηττοΰ οί γάμ,οι τοΐ· ΚονβτκντίΛον Βαρδάκη Τε-χνικοϋ τοΰ ΟΤΕ μ*τά τής θελκτικοτά- της δος Γα&ηιέλλας Ίατρίδον θι>γα
τρός τοΰ άλλοτε ΔιευίΚ'ντοΰ καί
ίδρυτοΰ τής Λέσχη; τοϋ ίογαξομε!
νόν παβιοϋ. Είς τ;ν διεκακοσμημέ
Νικολαίθη Γςιηγορ., Γ. Κολώνη-
'Ε,τίσης παρευρέθησαν οί κ κ.
Π. Μποατσιώτης, Χ. Καχραμάνο
γλοι·, Ν. ΚαχρααάνΛγληυ, Π. Κα
ι>ανίκα;. Άγγ. Λαυκίδης όδοντία-
τ<>ος, Μ Καρα,μέρου, Μ.
Έπιΐρανίου - Πετράκη
τα
ΙΙοτε- μου δέν μπόαεσα νά χ«,ρα φώς ττού χύνει σνό άδυτο τής ψυ-
πν?υιχατ.χή ποοσο)πικότΓ,- χης της, μοιάζει μέ ταττεινη λαμ-
ενα σι·γγρ<ιφ?/■, ποοικισαέΛΌ ττάδα πού σούνει μπμοστά στίς με ! Τώο'Ί τό κατάλ.αβα, . , Μ' άγκάλιασε στοργικά. — Μή βτ«νοχο)ριέσαι· Αΰτά εί νοα ψιλοπρ<ίιιματα στή δοιΛειά τού ήστυνομ.ικοΰ. — σο>ς τό κέφι τού.
ν.ης, Τ. Δουκακος, Γ. Ξενόπονλος, εΐοναχη μέ ταλε'ντο. Κατά την τα 9αμπωτ:κές κΓ άνέστΓί
Ι. ΙΙοΰλο;, Χ. Σ'μιτζής, Α. Γίερ- Λεινή _μοι· γνώμη, ,τνεΐ'ματική προ ' νχς τού βασιλιά ηλίου, που άττο·
σι«πικότητι σημαίνει σννάρτηση' τέλει τό φάρο τής ζωής της. Δυο
| στον ϊ,δον άνθηΐΐίπον ταλέντον καί μνίιστορήματα «Ό Στοάτης ό
• 'Γθοΐ'ς, ή π:ό σοκττά, συνεπείας κ*χί Άξαρλής» τό 1962 κι' ο «Δύαχυ
1 πίστης σ' ^α μεγάλο Ιδ-α,νιχά. Γι' { λος δρόμος» τό 1972 π-ού εΤ,α.
Άπό τοΰς γάαους τοΰ κ. Κωνσταντίνον Βας>δάκη μετά τή; χαριτωμέ
νης &ΐς Γαδρΐίλλας Άν. Ίατοίιδου·
νο Ι. Ναό παρευρέθησαν κατά την
τέλεση τοΰ μνστηοίου έκτός των
γονρων τοΰ έκλρκτοΰ ζεύγους κ.κ.
Άντικνίου Ίατοίδου μ-ετά τή; σν
ζύγου του} τόν Μιχαήλ Βαρδάκη
καί τής κυοίις Βαρδάκη, οί σι·γγε
νεί; κ.κ. Β. Βαοιδάκης, Ν· Βαρ
δάκη; Σπ. Βαρδάκη;, αί οίκογέ
νειαι Λαμ Σαντοριναίου, Δημ.
Σταθθίΐούλ.ου, Άγγρλοποΰλου Ε.,
ράκη, Ν. Χατζηπαναγιώτη, Δ. Μαρ
γαρίτη, Σ. Παπιδόπουλι-ς, Λ. Πά
παδοπ,οΰλου Γ. Καχνίοτης.
Παράν«μφοι παρέστησαν οί κ.κ.
Στέλιο; Κουλίΐφίιδη; καί Ντίνα
ΐΣαντορΐΛ'οίον.
εχτμώ ΰίχθε.ά την Στέ/,λα ια πιό άρτια λογοτεχνικα
Επΐφαν.'ον—Πετοάκη καί τό εργο ττ·ς γ ά την ώρα 6€6·α·α — ζε
τ1^· | φίογου/ άπό τα δρα τής ήθογρα
Ι ίι :ταροι>;τ.α τη; στά νεοελληνι Φαζ καί ΛατατάΌσονται στό χώ-
! κα^ γράμματα είκοουδυό πίρίπου Ρ^ τής άντητολδμκης λογοτεχν-
ι χρονια, αποτελεί εΎα τριΐνό παρά «<». δττου καιταλαμδάνθιΛ' μιά ά- δειγικι αύτη; τής πίβτη; καί τής ξιάλογη θέση. Πιό ττολύ μοϋ &ρε- συνε.τειας. "Ε&αλε τό λογοτεχνι οί -ο πρώτο γιστί στίς σελίδες κό της ταλε'ντο ποΰ δέ-ν είνα καβύ του, ξαναζοϋμε τό δράμα τού Μ, ( λον άς οκιχτα'^ρύνητο στήν τ'αηοε Ι κρασ.ατικοΰ 'Ελληνισμού. Ή δ.ή- ι σία ενός αεγάλου ίδανικοϋ, τής χά ΥΠσΠ καφτή, άττέριττη, ούσιοχττι- ι μεντ,ς πατοίδας της. τής <ιι .τ(ι)6(ω | ΚΠ, δέν μάς κάμνει νά ξαναζούαε ■ μένη; γή; τή; Ίων.'α;. Τύ έργον μο^ώχα τή-^ τραγωδία τού 22» ά* ι τη; ύψώντται τώρα μπ«οστά μ«τ, λά μάς άττοχαλύπτει καί πτυχες! 1 έ—Γιλητιχό σέ ποιότητα καί ποσό ΠΡ« ΐμοϋ πού θυμιζουν Μεσολθ/ Ι τητι. καϊ ζητεί μιά γενική άξιολό V χσ' Σονλι Οϊ γυναΐκες τού Ι γηση κα! κατάταξη του γιαΗ ω; Άξαριού ττού γκρδμίζονται άττό τα | τα σήμεοα, δέν ποοσέχτη^ε δσο τού μττοΛ<ον:α μέ τα παιδ ά τους γ,α ' δξιζ>:. ι νά μή πέσουν στά χέρια των Τούρ
Οί εϋνοικέ; κριτικές, τα βραβεΐα Κων κι* Π Χ^Ρ'ζ έλττίδα άντιστα-
κι' οί χορηγίε; των μικρασι,ιΐτικών οτν των άνδρών, θά μάς ήταν ά/
συλλόγων δέν είναι «ρκετά γιά' νωστα χωρις την πένα τής Πετρα-
ν' άποτιμήοουν τό έργον μιά; όλό *Ί.
κληρη; ζωή;. Τί νά γίνη; Τέτοια' Άγνωστος θά μάς ήταν κι' 6
είναι ή μοίοα των σεμνών έογα χαρακτήρας τής Σμυρνιάς πού
των τού πνενμ. ιτο; χι' ή Στέλλα διαφοροι γραφιάδες τταρουσιάζον.
Πετράκη είναι άπό τού; πιό σε οαν ένκϊ μττιμπλώ τού χαρεμιου,
μνοΰς άνθρώπους των γ<ία+ιμάτων μ "ά γιοναικα ξεμΐΛΐλίστρα και σΐ/μ μα; "Οχι μονάχα δέν ά.ιογοητίύε ται; ώλλάσΐ'νεχί&ει — τη πηγή — (ί,-ΐοθησαύρισμα κά βε πτ<χ>1; τή; ^οής τή; Σμύρνης.
εφημβρί; μας συγχαίρονσα] "Ας την άγνοοΰν πολλοί τοΆ τα
ί ΰ ί α
τοϋς εύτυχιίς γονεΐς εΰχεται εί; τα
ταιοιαστό ξεΰγο; βίον ανέφελον.
Τα Καινούργια Βιβλια
ΝΙΚΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑΠΑΝΝΗ:
ιιΖΚΕΐΡΕΙΣιι (Ποιηματα)
Π. ΚΑΛΚΑΤΖΑΚΟΥ:
ΝΕΑ ΕΑλΗΝΙΚΗ ΠΒΙΗΤΙΚΗ ΑΝΒΟΑΟΓΙΑ,
(Έπιμέλεια ΓΕΡ. ΚΟΡΟΛΗ)
Ό ποιητής ΝΤκος Μπαρμπα-
γιάννης εκοβνε καί ττάλι την έ·μφά
νΐσή τού ιμέ μ.ά καινούργια ττοΐ"
τΐ'κή συλλογή, τίς «Σκέψεις», που
άποτελεΐται άττό λυρικά ποιήμα-
τα έμττνευισμένα καί πρωτότι/ττα.
Ή γνησιότητά τους
σαν τα νερά των βουνών καϊ δι-
νει μιά γεύση ξεχωριστή, πού σ,
μαγεύει χαΐ σέ κιρατάει νοσταλγ
κά κοντά της. Δέν κάνει μεγάλη
προσπαθεία γιά νά γράψη, γιαιϊ
οί στίχοι τον βγαίνοΐΛ/ άδίαστα,
πετοϋν ττάνω στίς σκίψεις τού
σάν τα χρωματιστά πουλιά τής
άνοιιξης.
Δέν είναι 'μεγαλάστσμα, οθτε
φιλοσοφικά. Είναι γνήσια τής
καρδίας τραγούιδια ττού ττότε ττλέ-
κονται μέ δάκρυα καΐ ττότε μέ φω
τισμένα χαμόγελα.
"Ενα μι«<ρό δεΐγμα άττό τα πό ι ΐτματά τού: ΣΚΕΗΈΙΣ Σάν ττού ν' άπλώσω τα φτερά τ" άψήλου νά πετάξω νά ξεδιψάσοΐΑ' οί καιημοί, τα δρμα βάσανά μοί; Εδώ κ ι έκεΐ παραπτατώ κ Γ ό νοΰς άναγαλιάζει, στοιχειώνει ή σκέψη, σάν δεντρ', καΓι τελειωμό δέν εχει. "Αο-Γτρα σεντόνΐα άνάκατα, δι πλοτσαλα κ ωμένα, λεύκας κλαράκ ι άνάλαφ'ρο, κο,ρμάκι ττού λυγιέται. Σκέψεις ΤΓθλλες ττλημ'μύρισαν, σάν τ' ούρανού τα νέφη μέ συντροφιιά τούς πόθους μου, άργά τα μεσημέρια Νύχτα ή ζωή στο δράμο της τταραδονλεύτρα ή σκέψη, ττάνω σ' άττάτητες κορφές, στά βράχια σκαρφαλώνει Α Δέν είναι δυνατό να —αρουθΊά- σης τάν λαρισιμό τής ττοίησης τού Νίκου Μπαρμτταγιάννη μ' ενα μό νο ττοίη,μα πού δέν έκφράζει τταρά την ττλίι/ρά μιάς έμττνευσης. Ή ττοίησή τού είναι ττολύττλεκρη καί γιά νά τταροι/σ.ασθή χρειάςεται χώρο άνάλογο ττού νά δώση ττολ- Λά δειγμοττα ούτος ττού γράφε κ ι έτσι νά σταθή στήν άληθινή κ.ριτική. Ή δ'κή μας αύτη ττερι/ραφου λα είναι απλώς φιλικός. χαιρετι σμός έμπνεΐΛΤμένος άπό την συλλό γή τοΰ Ν, ΜττοΐρμτΓαγιάννη καΐ οπτό την «Νέα 'Ελληνική ΠοιητικΓ, Άνθολογίο:» τού Π. Καλκατζά- κου, ττού κυ.<λος>άρηισε τόν Νοέμ
6ριο 1972. 'Εκεΐ ύττάρχοΐίν μέγα
λοι ττοιητές ττού δέν έχοι-ν άνάγ-
■κη νχϊ τούς Ονομάκτωμε, ττλη^ δ-
μως ό Νΐκος Μτραρμτταγιάννης καΐ
ό γνωστάς Άρκάς ττοιητής Γερά
σΐιμος Κορολής, ιμάς συγκίνησαν
ττερισσότΐΐρο άπό τούς όλλους καΐ
υποχρεούμεθα νά ττούμε έδώ νά
ττοϋμε έδώ λίγα λόγια.
Ό Γεράσιμος Κορολής ποΰ
προλογίΐζη τό βιβλίο τού Νίκου
ΜτΓαρμτταγιάννη κα'ι έττιμελεΐτα
την Άνθολογία ττοΰ ττροαναφέρα
με, δίνει ιμέ τούς στίχους τού τό
χρώμα τής άγνότητος καϊ πηγαί-
ας Βουκολικής χαρής, δπως πάν-
τα άλλωςττε, σ' δτι έντυπο δημο
σιεύη. Άδρά, γνήσια καΐ άγνά τα
ττοιήματά τού, μετοΐλσιώνοΐΛ' τόν
άνοτγνώστη καΐ τόν
σάν νά κάνει θαυμασία εκδρομή
σέ πράσινα βοι»νά.
Τό Τδιο κιΐ ό ποιητής ΝΤκος
Μτταρμτταγιάννης δίνει στούς στ!
χους τού, γλυκΛς τόνους, μελω
δες πρωτότυττϊς πού συγκινούν.
ΝΤΙΝΟΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ
Δημοσιογράφσς
άμέ
— Άλλά,, 6Αέ'
»ι·σέ με Τή 6αλίτ<ΐα, πού είναι μέ πεις, ;ι' £Φ*%ϊ τα παράπονο !. . . την κλείδωβες έσύ. Κι' δ- Πήρα κι' έγώ θέση στή γενι- Χριστούγεννα 1972 "> την άνοιξες μέ τό κλειοί τής
*% σου! Ή ξένη ήτανε μέοα
'' βίτοκίνητο( πού σέ περίμενε·
" δλλη ξαναγύρισε στό διομά-
ΛΙΟ,
κή εύθυμία. Τό τσάι γίνηκΐ ούίσκυ
κι α 6ρήκα την εΰκαιρία νά μιλήσω Ό έρχομός τού Κνρϊου διά τής
γρή,γορα, ά6ί«στα> λεύτερα. Άς
_ γ......_ψ μετέφθαζε ό Πέτρο; ΰ,τι ήθειλε.'
»»1ι; ?φι·γες! Αύτό ήτανε τό γερό · Δέν ξαναεΐπα καμμιά λέξη έγγλεζι
"ώο&ι» τού ξενο6.οχείοτ>. Τα ροΰ! κη, ϊξο) άπό κΓίν«;, πβΰ εΐχαν άρχί
ϊαοου άνέγγιχτα κι' έσύ χαμέ/νη! σει, δειλά - δειλά, ν' ά!ντικαθι<ττού "^ μα&ίχίναμε την άλήθειια, θά νέ μερικές έλληνικέ;!. . . "Ωσπου 'ί πολύ άργά! Είσαι τό. . . |ή συζητήση άλλαξε μαρφή. 1 χι' δχι ό δολοφόνο;!. . . θά Ι Ό ΙΙέτςχ>; μοϋ μίλησε γιά την
* δύακολο νά σέ φέρουμε πί-! άγοινω, ποϋ πέραο.'· στά σπίτι τοϋ
ιλόριδου, δλ.έποντά; με σ' έκείνη την
Α κατάσταση. Οί γςηέ; ύπηρέτί»ιες,
ο χουδοθνι χτύπησε. Ό Ρό- πττισμέΛτς στά δίχτυ,χ τής δειβυδαι
1 σηκώθηκ.Ε κι' άνοι|ε. Ό Πέ μονύ.ις> λέγαν« πώς θά πέθαΐΛ'α!
'**»··. ΙΙετάχτηκα όρθή καί οί θά τοίτιυνε τό κχχκό έκεΐ μέσα κι'
ΙΤ1»α στήν άγκαλιά τού. ΤόΚ' έ δτσι θάΐρε·γ€ ή κατάρα! Άπό άντί
Ηκό μου δοαοη τούς εΐη-ΐ πώ;, μιά σοφή έλ
ο. Τώρα τοξ'ε,ρα. Μ' εΐχε, ληνική παροιμία έξηγεί διαφορετι
§> ίι μαζί τού ή ϋδια πατρίιδα' κά αυτή την περίπτωσις "Αν π-ειθά
" ?ν«ν ξένο τόπο! Ή άνάγχη νά' «1 ξένο; στό σπίτι θά ξεκληρώσει
"ΊΡϊάβο) λεύτερα τα σι^ναισθήματά' όλότελι. Άκάμα κίχί τό ύπηρετικό
',Ι'. χορίς τή 6οήθει>α τοΰ λεξικοΰ Ι προσοοικό! Τού; τραμοκράτησε. · .
'ί' άχόμα κείνη ή παράξενη δρα Κι' άρχιβαν, δλοι μαζί, ·νά εϋ-
μβΓιχή περιπετεια! Φιληθ>>καμε] χουνχαι τήγι«·τρειά μοτ>!
^Ρμτο. Ό Ρόλαντ χτύπησΐ τά' Νέο κΰμα εΰθιιμίας μάς έπι«<τε. *"« τού μέ προσποιημένη άγανά' Ο Πέτοος εΰοισχ*: πιό ευκολα τα Ιττ1βη. | έγγλεζικ,·. Μίά καί δέ μιλοΰσε πό — Άκοΰς έκεΐ! Έγώ έφτασυ τέ τή γλώσβα των γονιών του» είχρ *% τό Σάννον χιυρίς παλτό!1 κάνει την ξένη δική του. "ΑλΑοκττε 1ε^να ολ' το ^ρ^ι Ξαγρυπνη' την ήξε&ε άπ' τα μικρά του χρό !*! Όδήγτχκχ ό>ρες! Τβακώθηκα! νια. Μήπως κι' έγώ, ^έσα ο' εϊκο
"■*■ ' " σι έξη μέοες. . . Κ<χί τόν πιό πολ.ύ καιρό εϊμουνα στό κοει^βάτι, άμίιλη τη! "Ητανε παράξενο. "Αν γύοιζίΐ στήν Έλλάιδα, θά μ' ακολουθούσα νέ μερικές έγγλέξικες λέ|€ΐς γιά λί γες μέρες. . . "Ετβι, τόν δικαιολο λογοΰσα. Τώρα ένοιωθα πώς τό «πιστοποιητικό τοΰ Νορόηγοΰ δι πλ(ι)μάτη», ήτα'νε κάποιο σχέδιο, ποΰ είχε μπεΐ σ' έφαρμογή άπ' τόν Άειτταρθένοο καί τού Αγ. Πνεΰ (ματος έτπραγματοττοιήβη όταιν ό σωρός των άμαρτιών τής τότε ανθρωπότητος ύττ·&ρεττληθύνθτ| ήλβε διά νά ταίς σβύση άττό την ώς τότε ιμεγάλην αίσχράτητα καί αύτάς τόν έσταύρωσαν καί ΤΓθλύ τόν άνέδασαν Νάσοι: α ξύλο! "Εψαξα δωμάτια... « ή ΰ **· Καί τούτον ποΰ ήρθε άπ' τό 1 του στό δικό μου, μέ τα οδι* χώΐοιου ταξί, τόν τρέλλανε ^άτι Ίι μ: τό συνε4/δητοποίησν>..
άπ' τόν Ρόλαντ οταν
«1 στά Σάννον. Τόν έκανε
ί'οιόιζίι μέ τοΰς αλλους δν
καί τότε όπτεφάσισε νά αναστηθή
έκ των νεκρόν
διά νά δείξη είς δλους την ίσχύ»
Τού καί δτι έττέμφθη έ< των Ού- (ρανών Πάς ττιστός Χριστιανός τώρα αί (ττροσευχηθή ό έρχομος Του καί εφέτος νά έ- (πιτευχθή μέ τόν ττιροσήκοντα σκοπόν τής άφέσεως των άμαρτιών μας άφού καί έργαζάμίθα δυστυχώς δλοι διά τόν άφανισμόν μας. Χριστέ ,μου πού μάς άξίωσες νο. ιδούμε πάλι την Γεννησίν Σου εΰσττλαχνίσου ιμας καί έίλα δός μας την ευχήν Σου Γεώργ. Δαρόκης II ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΤ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΩΝ Τό παλτό! Κι' ένώ δλοι ΐδιο τόν Ράλαντ. 'Εκείνη την ώο·α τα δάκρυα άνεβήκανε δέν εΐχα καιρό νά σκεφτιο πεοιβσό μου. Ι τε^ο πάνο> σ' αΰτό τό ^"Τ
Ρόλαντ! Συγχο'ιρησε (
Ή έο^τή Βασιλόπιττας τής Ά
δελφότητος, των άπανταχοΰ Φιλα-
&ελ<ρέων τελείται την Μην Ίανον αρίου 1973, ημέραν Κυριακήν καί ώραν 4,30 μ.μ. είς την αίθουσαν τοϋ (Κο<τμ:κοΰ Κέντρου «ΡΕΓΠ- ΝΑ^ επί τής όίοϋ Μηθύμνης 32 (Πλατ. Άμερικής). Λήξις εορτής * ·> 30 μ.μ.
Άττέθανε ττρό ημερών ό έκ Σμάρ
νης ΤΓθλυσχιδής καλλΐίτέχνης Φρί-
ξος Νάσος (Ντά Φρίξος) έκ τής
έτταράιτοι; νοσοκ. Χοροδιδάσ.<αλος ■— κκρίως — ί,διετήρει χοροθιδα σκσλεΓον έττί ΤΓσλλά χρόνια είς την οδόν Βεροτντζέρου, παρά την "Ομόνοιαν), άλλά καί κομπάρσος ταινιών καί Καραγκιοζοτταίκτης και έφευιρέτης (εΤχε δίπλωμα εύ- ρεσιτεχνίας γιά πλωτό θέατρο!) ο Ντά Ορίξος ήταν πανταχού ττα- ρών. Βέρος Σιμυρνηιός ηξιερε καλα τα λαίκά Σιμυρνέϊκα καί είς τήι/ >λώσσαν αύτην έγοαφε ποιήιματςχ
και χρονογρβιψήματα, μερικά ά-
ττό τα όττοΤ-ςτ έδηιμοσΐ'εύθησαν κα'
είς τόν «ιΠροσφι/γικό Κόσμο>.
Ήτου άνοΐιχτόκσ,ρδος καί διαχυ
τικός Οί φίλοι καί γνωστοι τού
θά τόν θυ'ΐόνται
κρατος δς μην ιένοεΐ νά την ένι
σχύση άγοράζοντας κάποιον άρι
θμύ άντ τύπον άπό τα 6ιΰλία τη;,
ή ίερή φλόγα πού καίει μέσα τη;
την σποώχνει νά οτνεχίζει άστα
μάτητα τό γόνιμο έργο τη;, διυρί
ζοντάς το α'ε κείνους ποΰ διιμοϋν
γιά κάτι γήσιο κι' άληβινό.
Εϊπααε παραπάνο, πώ; ή Στέλ
λα Πετράκη δέν Θεώρησε ύποτι
μητι-,ιό νά ύποβάιλη τό αξιύλογο
ταλέντο της στήν ύπηρεσί.α τοΰ
ίδανικοΰ τή; χαμένης πατρίδας.
Ή τάση τη; αύτη ςαίνεται άπό
την πρα'ντη τη; συλλογή διηγημά
των «Νησιώτ κη ζ(οή>.
Αέν ιδ.στάζει ή ιδία νά τα χ»τρα
χτηρίστι λαογραφικά, άλλά ό Πέ
τοος Χάςιη; τονίϊει ίίτι ή λαογοα
φία άποτίλεϊ μόνο «μιά 6άση γιά
νά προδλτΐθοΰν τοπικέ; σιινήθειε;
Ή άφήγηση τή; κ. Πετράκη ε
τρχνη ν αί ζιοντάΐνια»!. ρ
ενα δηΜίουργικό τ/ιλέντο οαήν κ.
Πετράκη» γοάφει ό Γιάννη; Χά
τζίνης κι' ό Χοήστος Σολομωνί
δης «ήτιοηφανενεται γιά τή σ>α-
πατριώτισσά τού».
Στή δεύτερη συλλογή της πού
κυχλοφοηε! μετά δνό χρόνια, «ύ
γι»Γ>ισμός τοΰ Άρχοντα» πα>ς?ατη
ροϋμρ πώς ίι τέχνη τής κ. Στελ
λας Πετράκη κεοδίζει <τέ ζοίντά νκχ διαλογήν, πρ.ρ'γρ«χρή| χι'/ιρα χτήροιν κτχί δέσιμο μϊ·Θου. Δέν εί ναι ή κόρη τή; Ίωνίας ποΰ μ.ά; ^ μά μιά γνήσια Κρητι κια, ποΰ κατέχει άπόλιτα τή γλώσ (ϊιι, τί; συνήθειε; καί τή ψυχοσύν βεση τ(7>ν κατοίκων τή; μεγαλονή
σου. Οί ίστορίε; τη; Θυμίζουν τίς
κοιλές σρλαδες τοΰ Κονιδυλάκη ο
που ή τραγικότητα σ)ΐίγει άρμο
νικά μέ τό κοηιικό στοιχεϊο όπως
στό «Σ ινιάλο» καί το «Κλέψιμο
τής δασκάλας».
Τό 1955 ή Στέλλα 'Επιφανίου
—ΙΙετράκη π>στή κηΐ στίς δυό
τη; πατρίδΐ;, Μικρασία καί Κρή
τη, κυκλοφοΛεΐ τύ χρονικό «Λυό
1Εποχέ;». Έδώ ΐτό ήθογραφΐκο
οτοιχεϊο ΰποχο>ρ«χρχο
προβαίνει τό πανανθρώπινο κιί/ί
α; είναι καυτό θέμα ό πόλεμΛς.
ΟΙ ε'ιδνλλιακέ; σκηνές μέ τή νενέ
τή; συγγραφέως — έναν ίΐπέοο-
χο τύπον σανρνιώτισσα; γιαγιάς,
χάνονται μπροστά στή πείνα, τή
φρίκη καί τό χάο; τοΰ πρώτου
παγκοσιιίου πολέμου.
Τό φωτεινό διάλειιμμα τής άττε
λει»Θέρωση<; άττό τόν "Ελληνΐκ; στρατό ττερνά σάν άστραττή κ· οί φλόγες της κατΓαστροφής κα τού ξεριζώματος κλε,ίουν τό πρώ¬ το μέρος τού &'6λίου σάν το φ νάλε των «Τρωάδων» τού Εύριτη- δή. Στό δεύτερο μόρος που τιτλο «ιΚρήτη» άνιστορίί Α σι»γγροφεύς τα βιώματά της άπί, τα; τελενταΐο παγκόσμιο πόλεμο. Πλουσια άττό την ματωμένη ττειρΐ των τταιδιχών της χρόνων άτε/- ίέΐ μέ τρε·μια και τπκρή φιλοσο φία τί; άπανθοιοπιές των πολατι- φερονττολόγα. "Η Πετράκη άποχα- θαιρει τή μορφή τής Σμυρνιάς, ττισω άπό ττί γΐΛΐοοικότητα καί τη φαινομενική άνετμελιά κι' έπιττο- λαιότητα, κρύδει πίστη καί στα- Θερστητα στά άστικά (δανκά τη, οικογενείας καί τής πατρίδος. Γυ ναίκα ύποδειγματική ιμάνα καϊ σύ νΐ/γος, ιόποδεΐιματική ττατριώτισ- σα. Πόσο άγοπτούμε τή Μττεμπή κ,αί τή Ζαμψώ, τις 6υο δασικές ηρωΐδες τού «Δύσχολου δρόιμου>
Πλάι στό λογοτεχνικύ εργο τής
Στέλλας Πετράκη ύψώνεται κα·
τό καθαρά λαογραφικό. Πέντε όγ
κώδεις τόμοι (ποορα·μύβια, ΐΓαρι>ι-
μίες, τραγούδια, τηρολήψεις, διά-
λεκτος....) έχουν δημοσιευβεί ώ-
τώρα κ,' άναγγέλεται κι' Εκδοση
καινούργιων έργων. ΕΤναι πολύ
δύσκολη ή έτπστη,μοινική αυτή έρ
γασισ τής Πετράκη γιατ! άτται
τεί σκληρή δουλειά γιά νά ουγ-
κεντρωθή κοίϊ νά καταγροτφή τό
ύλ κό. "Οσοι είναι λαογραφο1, το
καταλαιδαίι.ΌΐΛ' μ' ενα άπλο ξεφύΛ
λισμα των χιλίων σΐλίδων των 6ι
6λίων της. ΟΊ πηγές τής Σμιφ-
ναικής λαογροΐφιας εΤ«ΐι σκορττι-
σμένες τώρα στά τόσσειρα άκρα
τής ήττειρωτικής 'Ελλάδας κι' ή
Στέλλα Πετράκη τρέχει νά τ' ά-
ττοθησαυρίση πρίν χαθούν καί στε
ρέψοΐΛ/ γιά ττάντα. "Ως πότε θα
οί γέροι κι' οί γρηές ττού ξερ
ριζώθηκαν άττό την Ίωνία; Τό ξέ
ρει καλά αύτό καί σάν πιστή Θε-
ματοφνλαξ τού λαογραοφΐ'κού 6η-
σαυρού, διάζεται νά παραδώση
ενα τταροιμύθι, ενα τραγούδι, μιά
τταρθ"μια στίς έοχόμενες γενεέ,ς
σωζοντάς το άττό τα άρπαχτικά
νύχια της λήθης.
Καί στό καθαρά λαογραφικό
έργο τής Πετράκη ξεχωρίζει κα-
ν^ίς εύκολα πλάϊ στήν έττιστηιμο-
νΐική 'μέθοδο, την γκναικ'εία εύαι-
σβηισια καί τρυφερότητα. Άττό
μιά ύτΓοσηιμείωση, μίαν άφιέρωση,
ένα σχάλιο, νοιώθη κανείς πώς
ττίσω άττό την άχ'Ρ'56&ια, τή σχο
λαστική καταγροβφή τού ύλικοΐ',
ύπάρχειι ΤΓαντοδύναμη όδηγήτιρια
ή άγάττη κι' ή άφοσίωση στή γε
νέθλια γή. Γιά την Π~ράκη, κΓ
δταν συλλέγει λαογραφικό ύλικ1
<Γ δταν κ,άμνει λογοτεχνία, ίσχιΊ· ου/ παραλαγμένοι, οί στίχοι τού Κάλδου... 'Ωραία καί μόνη ή Ί ωνια μέ κυριεύει. Είττοομε οτήν άρχή πώς πνειτμα τικούς ά/θρώττους θ:ωροΰιμε έκε νους ττού συνδυάζουν τό ταλέντ- μέ την άνβρωττιά ·μέ την ιπστη σ' ενα ύτπέρτατο ίδανικό. Ή Στέλλσ Εττφανιοι; — Πετράκη, πού σ' αύτη την άτελή κι/' άττοσπασμα- τική μελέτη ττροσ-τραίθήσαμε νά πά ρουσιάσουμε, εΤναι άπό τα καλύ τερα δείγματα τοΰ είδοιος αυτού τού ττνευιμαιτικού έργάτη. Χαιρό- μαστε τή διτλή της δημιουργία γιατί βσίσκσιιμε ιμέσα στίς σελ" δες της δνα κ.θιμμάτι άττό τόν κα λύτερο έαυτά μας καί ττεριμένομε νά όλοκληιρώιοτι τό μιεγάλο καί δύ σκολο εργο της. Βασίλης Μοσκόδης Καθηγητής ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ σμένων Κίττοίκτητών. Τα Τδια δ- ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ λα. Τό κ,ρύψ.'μο των οαγιάδων, οί συλλήψεις, τό αΤμα τιού έφτα- /σν άττό τα μαρτυρια, τ' άεοο- ■π·Ααι'α, οί μπόιμπες, τα καταφύ· γ.α στά ύττόγε.α, τα σινΐαλα. Το1 ρσ γινον-ιαι στίς νόιτιες άκτες τη·- Κρήτης —·α ύττσβρύχια. Καμ-α διαψορά κι' άς πέρασαν είκοσιττέ./ τε χρονΐΐτ.... Όμως ή Κρήτη γιά την ΤΤετρα εΤνα: ή δεύτερη ττατρίδα, τό Άπό την επίσκεψίν μας είς τό Κατάστημα τού πατριώτη μας -ΖΟΥΛΟΒΙΤΣ», Περικλέ- ους 10, άνακαλύψαμε ιδέες γιά ένα σωρό όμορψα δώρα. Τα 6άΖα, οί φοντανιέρες, τα κηροπήγια, τα ιμπόλ είς δλα τα μεγέθη, οί δίοκοι οί άργυ- ροί, άλλά καί οί έπάργυροι, δίδουν μία λύσι στό πρόβλημα τοϋ δώρου σας Άλλά δέν είναι μόνον αύτά Τό μαχαιροπήρουνα δλων των έργοστασίων τοϋ Κεομου, σέ ύπέροχα αχέδια καί τιμές άποθήκης. Μή Εεχνάτε, λοι πάν, ότι γιά κάθε δώρο έπιοκεφθήτε τό κα¬ τάστημα «Ζ0ΎΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚΛΕΟΓΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Είοική ίκπτω- στς' γιά τούς άναγνώστες τής εφημερίδος μας άπό τόν Σμυρ- ναΐο έπιχειρηματία. 'Επίσης άναλαμβάνομεν έπιδιορθώσεις παλαιών άντι- κειμένων τοϋ είδους μας. 'Εντιητωσιακήν αύξησιν τΓαρου- σιάιζονν αί καταθέσ-εις είς τή*· Τράττεζαν Πίστεως. Κατό παροσχεθείσας πληριφο- ρίας αύται άινήλβον κατά την 31. 22.1972 είς Δρχ. 5.972ΌΟΟ.ΟΟΟ σημειώσασαι αύξησιν 58% έν συγκρίσει ττρός την αντίστοιχον ήμερομηνίαν τού παρελθόντος ε- τους. ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΙΜΩΝ ΕΠ Ι ΤΡ ΕΠΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΓΚΡΙΣΙΝ Τό υπουργείον 'Εθνικής Οικο¬ νομ ιας (τομεύς έμττορίου), δι' εγ¬ κύκλιον τον, έγνωστοποιησεν είς τάς Διευθύνισεις καί Τμήματτα Έμ ττορίου, δτι τταρετάθη μέχρι κα^ 3Οής Ίουνΐου 1973 ή ίσχύς τοΰ Ν.ιΔ. 918)71 ττερί έλέγχου τώ·/ τι,μών. Είς την εγκύκλιον άναφέρεΓΓα' δτι τό δηιμοσιειΛέν σχετικόν Ν.Δ 1302 τής 8—12—72 ττεριλαιμδό νει νέας διατάξεις, ήτοιΤ α) Ούδεμία αϋξησις τιμών έ- ττιτρέττετισι άνευ ττ^ρογενεστέραΓ έγκρίσεως τού υπουργείον. 6) Είς την ώς άνω έγκρισιν ύ1· ττόκεινται καί ατταντα (τα εϊδη καί παροχαί, των οποίων αί τΐιμαί, καθορίζονίται υπό έτέρων 'Αρχών δυνάμει είδικών διατάξεως. Ή βρεταννική φορτηγ'^ «Θάλα ττα», ήλικίας ββ έτών, χρησι- μοποιεϊται τώρα ώς έκπαιδευτ ικόν. Μαθηταί σχολείων κάνουν μ' αυτήν έβδομαδιαία έκπαιδευτικα ταξίδια. Ρευοτότητες ααι μεταπτώσεις στήν άνθρωπότητα Χτρβτιώτης στήν Τουρκία κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πόλεμον τού ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ. συν ταξιούχον (Γρομμαιέως) Δημ ου σε στά έρωτήματά μου, διότι δέ · μέ γνώριζε καί προφυλάσσοντα.' άπό τυχόν μυστικούς Τούρκους ττού ξέραν Ρωμαίϊκα. Πήρε θάρ· ρος μονάχα σάν τού έμπιστεύθ'", κα τό μυστι.κό δτι θά γίνη έρευ- να σ' δλες τίς οΐκοδομές τού χω¬ ρίου, διότι τούς διέφυγε κάποιος φνγόστρατος άττό τό Τδιο χωριο, ττού εττιασε ό Μιτιούρης τού Τσα ερά καί τόν παρέδωσε στόν μι- κτάρη νά τόν έχη υπό έττίβλεψη ώς δτσυ τόν τπαραλάβονν γιά νά τόν στείλονν στήν μονάδα τού. Κα! εκαμα σύστο?σι άν τυχόν ύ- πάρχουν Ρωμηοί λιττοτάκτες ϋ α νυπότακτοι κρνμμένοι στό χωριό νά τούς βίδοττοιήοτ) νά ττάρουν μέ τρα καί μούδινε εϋχές καΐ εϋλογ: ες μέ την παιράκληισι άν εΤμαι σέ Θέσι νά πραστατέψω τάν, μικτάρη Μεμέτ έφέντη άττό τα έπακόλου- Θα της έξοιφάνισης τού φυγόστρα τού πού τού τταρέδωσε ό Μιοντοι' ρης Γιατι ό Μεμέτ έφέντης προ στάτεψε δσο μπόρεσε, τούς Ρ(θ· μηούς. Δέν ττροφτάσαμε νά τα πούμε καλά μέ τόν παπά Χαράλαμπο <αί μού κάλεσεν ό Καϊμακάμης νά πΌορονσιασθώ. Τρεχάτος τοΰ παρουσιάσθηικα άμέσως γιατί δέν ήξερα τίς σκέψίΐς τού. Στμερα, μόν εΐττε, γίνεται ά- φοπλισιμός στούς Πρόσφυγας Τρα πεζούντος ττού δλοι Θά ττεράσου^ άπό ενα ση,μεϊο έξω άττό τό χω¬ ριό μέ τα μέτρα πού παιρθήκανε. "Εχει έντολή ο επί κεφαλής τού έλέγχου ένωμοτάρχης νά σέ προ- στατ&ύση στόν έλεγχον τού αριθ μού καί τού σνστή ματος κάθε 5- πλου πού κατάσχεται καθώς καί τις σφαΐρες πού φέρνει, καί κα- ταχώ'ρησι σε κατάλογο με Ρωμα'ι η,<ονς χαρακτήιροις γιά νά τόν ξε σηκώσουμε σέ δικό μας σάν κά- νουμε τόν σχετικόν έλεγχον. Άν δέ τύχη νά 6ρεθή κοΐνενα άντικεί- μενο γνωστό τής έκκλησίας σας ή τού στπτιού σας νά τό κατασχέ σης μαζί μέ τα δττλα καί τίς έ- ξαρτήσεις των. Μέσα σέ τρείς μέρες Πέμπτη, Παρασκενή καί Σάδδοττο πού δι- ήρκίισεν ή κατάσχεσι, σνγκεντρω Θήχανε ττερί τα τριοκόσια πενήν- τα πολεμιικά τονφέκ·ια ότττό διά- φαρα σνστή ματα καί την τελευ¬ ταία μερά μέ άγωγιάτες άπό τούς ίδίους ττρόσφυγας ττού εΤχαν στήν κατοχή τους τα φαρτηγά τής περιφερείας άττό άρτταγές, έ χοι»ν σταλεΤ στό Τορούλ σέ πα¬ ραλάβη τού αναπλη,ρωτοΰ τού Καΐιμακάμη μέ σχετικόν είς δι- ττλούν μιέ Τοΰρκικονς χαρακτηρας κατάλογον, συνοδευόμενον μέ σχε τΐικόν έγγραφον καί μέ συνοδό των άγωγιατών τόν ενωμοτάρχην μέ δύο χωροφύλακας. Συν—<(ζ—β>
(Συνέχεια έκ προηγούμενον;
Τό χωριό Τζερτζούρια σάν κα-
ταλλη·λότερο άττό τα άλλια ώρι-
σθη«£τόττος άφοπλισμού των επ.
δρομέων άπό την έττόμϊνη πρωι.
Παρθήκο?νε τα κατάλληλα μέτρα
γιά ττρόληψι διαφυγής καΐ ττιασθή
κανί τα ττόστα.
Στό χωρ ό αύτό ττρκκττατεύον
ταν άττό τόν μικτάρην Μεμέτ ί.-
φέντην οικογενείας πού φύγοον τ·ς
έπιδρομές άττό τό μεγάλο Ρω,μα!
Ίκο γειτονικό χωριό Σιμικλή, διο
τι, α/ι ττροσττάβειαι τον νά γλυτω
σηι όλόκληρο τό Σι,μικίλή δεν εΐ-
χαν άττοτέλεσ·μα.
Ζ' Ο ΑΦΟιΠΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ Ε¬
Π Ι ΔΡΟΜΕΩΝ
Ή ττληιροφορία δτι υπαρχουν
στό Τζερτζούρια φιλοξενούμεν
ί'ωμηοι άττό τό Σιμιχλή, δλη νυ-
χτα μέ κρατούσε σέ άγωνία νά
μάθω γιά την τύχη τονς. Κατά
ΠΊρωί δρήνα τόν Παΐπχχχαραλαμ'τυ
σ' ενα έλεεινό στέγαστρο μέ τζα
κι. ττού γέμιιζε καττνό τόν χώρο
καί τόν ρωτούσα γιά την τύχη
των ψιιχών τοΰ χωρίου τους, άφου
αύτοονστήθηκα Φειδωλά και ττε-
ριορισμέινα ό Ιερωμένος άτταντού-
ΣΤΟιΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
Είς ιμνήιμηιι/
Πατέρα, δταν ζοΰσες
την μοτταιότητα τού κόσμου
σνχνά άνισταρούσες,
ελεγες, πώς δλα έδώ
μοραίυονται σάν τό δνόσμο,
καί τό τραγούδι πού τραγουδώ.
"Ηξερες φαίνεται έσύ
άττό Θεία Σόφια Φώς μου,
ττσύ εγινες τώρα σκόνη χρυσή.
"Ελεγεΐο έγώ σοΰ γράψω
ή έσύ τή γαλήνη δόσ.μον
άττ' τό σιωττηλό σου Τάψο.
Στ" ότγνωστο κΓ άν εΤσαι ττέρα
θά ήχοΰνε δμως έντός μου
σ! συμΐδαυλές σου, ττατέρα.
Άγάη;ιος Φ. Πατταδόπουλος
Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΜΑΔΤΤΙΩΝ
Την Κι·ρι<χχήν 14 Ίανουαςίου καί ώραν 4—6 μ.μ. τελεϊται ή κπθιερωμένη υπό τοΰ πατριωτικοΰ Άγαθοεογοϋ Σωματείον, των Μα διηάον έτησία έορτή βιά την κοπήν τή; Βαοιλάπιττας, έν τή αιθούση τοϋ Ξενοδοχεί<τυ «Έρέτρια», όόός όδό; Χαλ.κοκονιδύλη 12, ΙΙλατεία Κάνιγγος, Αθήναι Ή είσοδο;, *1ναι ελευθέρα. ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ Είς τοϋς όώσαντας αμοιβαίαν ύ πόσχεσιν γάμου κ. Χρήστον Μ. Κα τζάκην δικηγόρον μετά τής δας Ά γάπη; Χαρ. ΙΙετροχείλου έπίσης δι κηγόρου ή εφημερίς μας εΰχεται ταχείαν τν στέψιν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ "Υπό τού Σταύρον Στυλ. Πα¬ παδάκη, έξ Άττσλείας Μ. Άσ·- ας, τέως ανώτερον ύπαλλήλοι; τήτ 'ΕπΓτροττήις 'Αττοκατηαστάσεως Προσφύγων καί τής Άγροτικής Τραπέζης, είς τάς «'Εκδόσεις Μ Πεχλΐ'βανίδη καί Σία» είς καλλι¬ τεχνικόν τόμον εξεδόθη τό βιβλί¬ ον τον «ΟΊ Σύγχρονοι Άμερικα- νοί Φιλέλληνες», — Εξεδόθη είς αϊσθητικήν τυ ττογραιφικήν εμφάνισιν, υπό τού Μελή Νικολαΐδον τό βιβλίον «Λου κάς ό ΆγαττηΓτός», Ίστορικό άφή γημα, μαζί μέ δέκα τέχτσαρα όϊ·· ηγήιματα. — Συνεργάται — μαθηταί — φίλοι, έκνκλοφόρησαν τό βιβλίον «Μνήμη Θεοδώρου Τζωρτζάκη>.
ΧΡΙΣΤΟ2 Μ. ΧΑΤΖΑΚΗΣ
ΔΓΚΗΓΟΡΟΙΣ
ΟΔιΟΣ ΑΛΕΞΗ ΙΙΛΤΛΗ 28
ΑΜΠΕΑΟΚΗΠΟΙ
ΑΘΗΝΑΙ (606)
Η ΕΛΛΑΣ
ΕΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ
ΕΚΘΕΣΕΙΣ
ΤΠΟΔΗΜΑΤΏΝ
Δύο διεθνεϊς εκθέσει; ίιποδημά-
των Θά πραγματοποιηθοϋν τόν προ
σεχή Μάρτιον. Ή μία «ί; την Στοκ
χόλ^μην άπό 12—14 καί ή άλλη είς
τό Ντύσοΐλντοος) άπό 24—26 Μαρ
τίου Καί είς τάς δνο έκθέσ«ις 6ά
μετάσχη επισήμως ή 'Ελλ ς μέσω
τοΰ Συμβουλίου Ποοοιθήσεως Έ
ξιαγιογών τό όπΌΪον καί άναλαμ/6ά
νει τα έξοδα οργανώσεως των έλλη
νίκων περιπτέροιν καί τής έν γένει
έλληνικής έκπιοοσωπήσεως. Δηλω-
σει; συμμετοχής μέχρι 20 Ίανουα
θίου είς τό ΣΠΕ.
Ώς γνωστόν, τό ΣΠΕ έθέσπιββν
εΐδυκόν κανονισμόν ιέξαγωγικων κρι
τηρίοιν διά την έπιλογή' των έκβε
των, ό οποίος ώς καί κάθε <τχετική πληροφορία τίΘίτιαι είς την διάθε¬ σιν των ενδιαφερομένων.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τού Δρος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΒΝΗ
ΥΪΑΡΠΎΡΙΕΣ
Γιά τή Μκροσιατι κή Καταστροφή
20ον
9.- ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΥΜΠΑΡΙΩΤΗΣ
6.— ΚΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ,
ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΛ
Συνέχεια έκ τού ττΐροηγουμενου
Άττ' τη Μττέλλα 6ίστα ώσαμ'
τό Τελωνεΐο σέ μίαν έχταση τής
τπροκυ,μαίας τταραττάνω άττό ττέντε
χιλιόμετρον δλα τα ιμεγάλα έκΐ
να κΐντιρα, τα μέγαρα ξενοδοχεΐα
κ,ι' δλα τα άρχονπκά πλουσι&
σττιτσ εΐχανε ιοαη. Μά, ή φωτισ
εΐχ£ κοτταστρέψει καί ττρός τό
βάθσς την τπαλιχεία, δλο έκεΐνο τό
κο,μ'μάπ ττού ήτονε οί άνθηροί Ρω
μνισμαχαλάδες της Σμύρνης κοΐ
τα έμττορικά τηις κεντρα.
Ή ττοοραλία εδβιχνε κΓ αύτη,
πώς είχε τηόαρει ,μέιρος κατά τό
δράμα χής ττιιρπόληισηί,. Κατά
μακρος τηις, ή θάλασσα ήτανε γε-
μάτη ττνυγμιίνους. Προττάντων,
ττρός τή Λνττέλλα βίστα εΤχε τό·
σους ττολλούς, ττού, άν έττεφτες
μέσ' στή θάλασσα, δέν θά 6ο—
λιαζες, γιαχί τα τόσα κορμιά θά
σέ κρατσύσανε στόν άφρό. Κ" ε-
βλ-εττες τού κάθε κορμιοθ την κοι
λιά ί|>οι;σκωμένηι, ττού έξεΐχε κά-
πως άπτό νερά. Ήτανε έκεΐνοι ο'.
«ατίμέινοι, ττού, διρισκοΐ/ΐμενοι στήν
άκιροθαλασσιά τής πιροκι/μαιας.
τούς έσττρωχνε κ«ί χούς εριιχνε
στή θάλασσα κάθε μετακίνηση
τής μάζας τού στρΐΛμωγμένου κό-
σιμον. Τού κόσμον αύτουνού, ττού,
αφήνοντας τα καιγόμενα σπίτια
χου, έτρεχε κα! ιμαζευόντανε στη·.
ττροκυμαία γιά νά ξεφύη άπτήν
κόλαση τή,ς φωτιάς. Κ' ήτανε ή
θάλαίσσα 6αθιά, τηαραπάνω άηό
διοό μέτρα. Μά, δέν ήτα^ε μονο
αύτοι ττού τό στηρώξιιμο τού πλή-
θους τούς βριχνε άβελα σ-η θά-
λασσα. "Ητανε άκόμα κ' έκεΐνο.
ττού ό εχθράς, είτε ζωντανούς, εί¬
τε οχοτωμίνους άττό αυτόν τό"
ίδιο, τούς δριχνε μέ μΐσος στή
θάλασσα. Μά κ' έκε,Τνοι πού πέ-
φχανε οτη θάλασσα γιά ν' άτπο-
φύγουνε τό μαχαΐρι τοθ έχθροθ
Καί καρίτσια, ττού οί γονιοί τού",
τα στρρώχνανε στή θάλασσα κα
θως έρχάντανε ό έχθρός νά τοΰς
τ' άρττάιζη....
ΑΟτά λοιττόν χά κορμιά ήται/ε
άντρών, γυναικών καί τταιδιών.
Ρωμνιών δέοαια. Κα1! εΤδα καμμιά
δεκαριά Τουρκάκια, ττού κολυμ-
ττούσανε άνάμεσα στό ττλήθος τώ/
τττωματων γιά νά τούς άφαιρέ-
σουνιε δ,τι ττολύτιμσ εΤχανε απά¬
νω τους. Σχάθηικα καί τα κύττβ-
ζα. ΕΞϊχανιε ο^ετΓασμένη τή μύτη
τους ,μέ ίνα μαντήλι δβμένο οπί¬
σω στά κεφάλι γιά νά μή οσφραί·
νωνται τή δυσωδία τής πτωμαν.-
κής άττοσύνθεση,ς. Βαστούσανε
καί ένα σουβλερό μαιχαΤρι καΐ κό
βάνε: άτττά τΓτώ,ματα τα δάχτυλα
πού εΐχανε δαχχιΛίδια καί τις α-
κ,ρηιες των αύτιών ττού εΐχανε σκου
λοορίκια γιά νά ττάρουνε τα κ,ο-
σμήματσ αθτά. Άτττά γΐίναικεΐσ
τίτώματα άφαιιρούσανε τα βραχιό
λια ικαθώς καΐ δ,τι ττολύτιμο εΤ-
χαν£ κρεμασμένο στό λαιιμό τους.
Χώνανε άκόμα καί τα χέρια τους
μέσ' στοΰς γιΜΐικείους κορφούς,
πάς δροΰνε κιρυμένχχ έκεί τίποτα
Στά άντρικά ττάλι, τττωματα, χώ
νάνε τα χβρια τους στ κ; τσέπες
τού γιλέκοα γιά κιανένα βρισκού-
μενο ρολόι ,μέ την καδένο (δττω^;
σννηΐθίζανε τότες οί Σμυρνησ!).
Καί σχίς τσέττες τού σακακιοΰ
καί ττανταλονιοΰ γιά κανένα πορ-
τοφόλι, γιά χρήιματα, ή τίποχα
άλλσ. Ή ληστεία τους έφτανε ά¬
κόμα καί στό ση,μεΐο ώστε να
βγάζοΐΛ'ε καί χά ττατΓθύτσια απτά
τΓτώματα μέ την ϋπόνοια ττώς, ό-
ταν ζούσαινΐ οί νεκροί αύτοι, εϊ-
χανε κρύψει ιμέσ' αυτού τίποτσ
πιολύτΐ'μο. Κι' άκόμα μέ τό σου-
βλερό μαχαΤρι χους ττροσπαθού-
σανε νά 'βγάλοΐΛ'ε άτττά δόντ,α
των νεκ,ρών αυτών τίς χρυσές κο-
ρώνες καί γέφυρες. "Ολη δέ αύτη
τή λεία τους τηνέ χώνανε μέσ'
σέ ,μΐά ττάνινη σβκούλα δεμέινη
στή .μέση τους.
Την Τετάρχη, 7)20 Σεπτε,μβρί
ου 1922, εΐδα ειϊκοσι πέντε αίχ-
μαλώτους γυ,μνούς καΐ μέ τσου-
6άλια τυλιγμίινους ττού κρατου-
σανε κάτι 'μακιριά κοντάρια με
γάτζο σχήν άκρηα. Στιρατιώτίς
έχθροί τούς εΐΤχανε φέρει στήν
ττροκυμαία γιά να μαζέψουνε τα
τπλεούμενα τττωματα καΐ νά τα
φορτώοΌυνε σέ άραιμ~άδες γιό
νά τα ττάνε νά χά θάψουνε. Για-
τΐ ή δυσωδία τους ητανε άννττό-
φορη. ΆτΓτήν αττραλία λοιπόν, ά
τΓλώνανε τα κοντάρια τους, γατ-
ζώνανε χό κάθε πλεούμενο πτώμτ
κοί συρτό άττάνω στό νερό τ ό
φέρνανε κοντά καΐ τό άνε6άζαν«.
άτράνω στήν προκοιμαία. Δουλει τ
σκληιρή καί δύσκοληι. ΟΊ καηιμένο·
οί αΐχμάλωτοι ιμττορώντας και μή,
έττρεπ,ε νά έκτελέσουν χή διατσ-
γή, γιατί ή ιμύτη τής ξιφολόγχης
«στραφτε κοντά στό κσρμί τους,
"θλοι χους κοπιάζανε πειβαρχικά
έξον άττό ενανε ττού ήτανε άρρω-
στος. Τόν εΤδε ό στρατιώτης τιώΓ
δέν τα κατάφερνε, δττως οί αλλοι.
Δέν τονε μάλωσε, τταρά τού δ -
νει μιά καί χόνε ρίχνει στη θά-
λασσα καί ττνίγηκε κΓ αύτός.
7.— ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗΣ ΑΓΝΟίΑ
ΓΕΡΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ
Μαζί ,μέ δλα αύτά πού εΐδανε
τα ,μάτι« ,μου, ΤΓρέττει νά ττροσ&ι-
σω καί ένα περιστατικό πού μοΰ
έκανε κατάτπληξη,.
"Οταν Βμτταινε, ό Τούρ<ικος σπραχός στή Σ,μύρνη,, ε'δαμε, ττώ- ητανε δκα Ιτπτιχό ττού τό άκολου θούσανε μεταγωγικά, δλο άραμ- ττάδες, ττού τούς εσερναν τζαμοι. ζες (6ου6άλια). Καθώς λοΐπόν χώ μεταγωιγικά σταμοη·ήσανε στήν ττροκυμαία, βλέττω ένανε γέρ. Τοΰρκο, καθισμένονε ά—άνω σ' έ¬ ναν άραμ—ά των μ·εταγωγικών, ττού κύτταζε μέ ττεριέργ'εια τή θα λασσα. Κατεβαίνει άττχόν άραμ- ττά βιαστικός, καί πλησιάζει στήν τταραλία έκεΐ δ—ου τΐρανζ ίνα δυό σκαλοττατόκια, ττού φτάνανε «ά- τω ώς την έτηφάνεια τής θαλάσ¬ σας. Φαιινόταν€ σά διψασμένος Τα καχε'δαίνει, σκΰδει και ιταίρ- νει μέ τή φούχτσ τού θαλασσόνε- ρο και πίνει. Μά, εύτύς τού έρχε τκΐι άνεκάτωσηι κια! ιμττήγει τίς Ψ" νές. 'Ανεΐβαίνειι τα σκαλοττάτια καί όργιθίμιςνος χρέχει πρός τάν Ρωμνιό τόν κ'όσμο τάν λιγοστο π,ού στεκόταΐνε μττροστά στά χτί ρια τής ττροι«υιμαίας νά βλέττη. Κα! τόχες σήκωΐίε τα δυό τού χ- ρια, δλαιστη,μουσ'ε καί έδριζε τού; Γκιααύρηθες «γιατί νά εχουνε ρ'- ξει άλάτι στή Θάλασσα καί ν' άλ μυιρήσουνιε τό νερό της». Ό καη- ,μένος ό Τούρκος γέρος θά ητανε- άπό χά 6άθη τής 'Ανατοιλής. Καί φαινεται, ττρώτη τού φορά θά 'έ- δλεττε θάλαο-σα. Στην ττατρίδα τού θά εΤχε σίγοΜρα σκύψεΐ' νκ πιή νερό άπό κανένα ττοτάμι ττού βεβαία εΤχε νερό δχι άλμυρό. Φαν ταζόμΐνος λοιπόν π.ώς καί ή θά¬ λασσα εΤχε τέτοιο νερό πηγε νά πιήι. Ή άλμύρα χου δμως τονί, τράμαξε. Ή στενοκεφαλε|α τον κι' ό ((κχνατισμός τόν έχαναν να ύττοψιασττ,, ττώς οί Γκιαούρη,δες άττ έχθρητα τό εΤχαν*; άλμυρήνει. 8.— ΜΠΗΚΑΜΕ ΣΤΟ ΒΑΠΟΡ! ΚΑΙ ΣΩΘΗΚΑΜΕ Ξηιμέρωσε ή Τ,ρίτη, 13)27 Σε- τττεμβρίου 1922, τταραμονή «χοϋ Σταυροΰ». 'Εγώ μέ τόν πατέρα μου ντυμένονε σά γυναΐκα καί τή ν άδερφή ιμουτζουρωιμένη σά γρηά, καθόμασταν καταχαμα στό λιθόσχρωτο τής πιροκυμαίας, κο·/ τα στήν ιΠούντα, δττοι; άράζανε τα καράδια, ττού τπαίρνανε τό/ ξεσττιτωμένονε καί διωγμένονε Ροι μνιό κόσμο. Κατά τίς όχτώ ή &ρα, ολετταιμε καράβι, πού έρχο ντανε κα! ττήγε καί δραξε σχή σχάλα τής Πούντας. Τότες δλος ό κόσμος, ττού πειρίιμενε νά μττα^ καιριστή, έτρειξε άμέσως πρός τή σκάλα δπου ήτανε ό έλεγχος. 01 Τοΰρκοι στρατιώχες μέ τόν ΰττο- κόπ<χνο χτυτΓθύσανιε τόν κάσίμο γιά νά ώραιώση κα! μέ την ούρά νά ττεράση άπό τόν 2λεγχο, "Ε¬ μείς σ'ι τρείς, ό ένας κολλημένος στον αΑλονε, ττροχωρούσαμε μέ τόν κόσμο. Κα!ί, &μα φτάξοομε σχόν έλεγχο, ιμάς αφησαν καί τούς τρείς νά ττεράσωμε γιά να μττοΰμε στό καράδΐ. Άτττήν άγω νία καί τό χτυττοκάιρδι, νά μή το¬ νέ αναγνωρίση ό ελεγχος ττώς ή τονε αντιρας ό ττατέρας μου πα- ραλίγο νά λιγοθυιμήση. Καί μό- λις τταχήσαιμε μέσ11 στό καράβι, έττεσε χάμω άναίσθητος. Τό' καιράΐβ'ΐ έφυγε ξεχεΐλα κό¬ σμο κα! τό άττόγευιμα φταζαμε στή Μι/τιλήνη,. Τό ΐδιο 6ράδυ φύ γοονε δυό καράβια γιά τη Σμύρ¬ νη νά ττάρουνε κα! άλλονε κο- σμο. Δρ ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΕΡΓΆΤΟΎΤτΑΛΑΗΛΙ ΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΜ/ΝΛΣ ΠΟΥ ΣΤΕΓΑΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΚΙΟΝ ΕΙΣ ΚΑΛΛΙΜαΡΜαΡΟΝ ΝΑΟΝ «ΓονατιστοΊ, μέ δάκρυα είς τα μάτια την ύπεδέχθησαν οί Κι- ώτες, ψάλλοντεο «Χαϊρε, ώ Κεχαριτωμένη, καί των άπελπιομέ- νων ελπίς καί των πολεμούντων βοηθεία» (Ίστόρημα πού έ£ά- δωσεν ή Έκκληοιαστική Έπιτροπή τοϋ Ιι.μοΰ Ναού Ν. Κίου). Άναδημοσίευσις υπό κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ ΠΑ ΤΗΝ 50ΙΞΤΙΑ ΤΟΥ 1322 ΑΙ ΕΚοΗΛυ.ΕΙΣ ΤΟΥ ΘΡΑΚΙΚΟΥ ΚΟΣΜϋΥ Διβυθυντά Λαμδάνω τό θάιρρος νά παρα- καλέσω υμάς δττως ευαρεστηθή· τε καί καταχωρήσητε είς την έγ- κριτον υμών έφηιμιερίιδα τα κάτω>
θι: "Οττως είναι γνωστόν ή ση-
μ©ρινή 'Εθνιική Κυβέρνησις ουδέ
τΓοτε καητνργηισε δικαιώματα των
έργατουτταλλήλων κτηθέντα κατά
την πραετοαναισηιατικήν ττερίοδθν'
αντιθέτως δέ έκ. τής λαμπράς κο'
νωνιικής πολιτικής πού ττ,ραγμα-
τοττοιεΐ ά—©δεικνύει δτι υίοθεττεΐ
δτι είναι ωφέλιμον είς την έργα
τιικήν τάξιν της χώρας μας.
'Ετγ' εύκαιρία λοπτόν τής κα
ταθέσεως είς την Συ,μιοουλευτικήν
Επιτροπήν τού ττειρί συιμπλήιρω-
σ>εως άσφαλιστιικών διατάξεων
τοΰ Ι ΚΑ νσμοσχεδίου άς μοί έττι
τραττή διά τής τταιρούσης μου νά
τταρακαλέσω τόν 'Εξοχώτατον 'Υ
ΤΓουργόν επί των Κοινωνικωσ "Υ¬
πηρεσίαν κ. Λαδάν δττως μεριιμνή
ση διά τής άττοφασιστικόπηΓτος
πού τόν διακ,ρίικει, διά την έφο
μογήν μιάς α—©φάσεως ληφθείσης
επί των προετΓαναστατικώι> κυδερ
νήσεων ή όττοία προέβλεπε την
σΐΛΤαξιοδάτησιν των έττί κοτσχής
άτηολι/θέΐντων όλιγαιρίθμων ύτταλλή
λων τοΰ Ι ΚΑ. Άς σηκωθή δτ.
ή άττόφασις αύτη δέν εΤχε πραγ¬
ματοποιηθή λόγω τής επικρατού¬
σης τάτε άναοληΐτικότ,ητος κα!
των συχνών «α»6ε,ρνητι>κών άλλα-
γών, καίτοι εΤχε έκτι/ττωθή είςτό
Εθνικόν Τι/ττογ ραφείον καί σχετ
κόν Νομοσχέδιον. 'Ετπ τούτοις
δέον νά τπροσιτεθή δτι οί άνθρω-
ττοί αύτοι ττού έ,μόχθησαν είς τό
παρελθόν διά την πραγμάτωσιν
των υψηλών άνθρωπιστικών σκο-
ττών τού κατ' εξοχήν κοινωνικον
Ίδρύματος των Κοινωνικών Ά-
σφαλίσεων οπερούνται σήμερον
οίκονονομΐικών ττό,ρων.
Ευχαριστών υμάς έκ των προτέ
ρων διά την φιλοξενΊαν διατΐλώ.
Μετα τΐ'μής
Λεωνίδας Ίντζιτπέογλου
'ΕστΓβρίδων 74
Καλλιθέα — Αθηνών
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ. ΑΡ-
ΧΙΓΕΝΗ ΣΤΗΝ «ΕΣΤΙΑΝ Ν
ΣΜΥΡΝΗ Σ>.
Π·ρός πλουτισ,μόν τής μεγάλης
6^6λιοθπκτ1,ς τής «ιΕστίας Νέας
Σμύρνης», ό έττιστήιμων καί λογο
τέχνης κ. Δη,μ. Άρχιγένης προσέ-
φερε στό Πνευματιικό τούτο Ίδρυ
μαλογοτεχνικά καί έττιστΓΐμονι^ά
6ι6λία, έλληνικά καί γαλλικά
'Ητοι: 94 τόμους κα! 142 τεύχη
Ή δέ «Έστία Νέας Σμύρνης» ό-
πέστειιλε τπρός τόν κ. Άρχιγένη
θερμότατον εύχαριστήιριον έπιστο
λή γιά την ΤΓθλύτιιμη αυτήν ττρο-
α φοράν τού.
ΜΟΛΙΣ 6 προοκυνητής περάση
την θύρα τοϋ καλλιμάρμαρου Να¬
ού τήΰ «ΘΕΟΜΑΝΑΣ· τής Όδη-
γητρίας είς την Νέα Κίο, θά αν¬
τικρύση είς τό προοκυνητάριο την
γλυκυτάτη μορφή τής Βρεφοκρα-
τοϋσης Παναγίας. Ή είκόνα αυτή
έχει υία ί^τορία γεμάτη δραματι-
κές περιπέτειες. Ή γνηοία 6υ2αν
τινή της τεχνοτροπία δείχνει πώς
είναι πολύ παλαιά. Φαίνεται έργον
Βυζαντινοί) 2ωγράφου, όστις έβα-
λε δλη την τέχνην τού καϊ την εύ
λαβική τού άγάπη διά νά είκονί-
ση την Μάνα τού Θεοϋ μέ τό ΘεΤ-
ον Βρέφος είς την άγκάλην.
Ό πάλαι ποτέ Σωφρόνιος τής
Μητροπόλεως Νικαίας, τής οποί¬
ας έδρα ήτο ή Κίος, υπεστήριζε·/,
δτι ή παναρχαία εικών είναι μία
άπό τάς τρείς ΌδηγητρΙας, τάς
οποίας ίστόρισεν ό Απόστολος
Λουκάς.
Κάποια παράδοσις άναφέρει ότι
ένας καλόγηρος Νικαεύς, την με-
τέφερε κατα τό 1262 άπό την Πό
λη είς την Κίον, δηλ., ένα χρόνο
μετά την άπελευθέρωσι τής Κων¬
σταντινουπόλεως άπό τόν ζυγόν
των Φράγκων Σταυροφόρων καί
την έναπόθεσεν είς ναόν δξιον να
την δεχθή.
Ή ιδία παράδοσις μδς διηγεΐ-
ται δτι, οίαν άργότερα έκάη ό
Ναός, ή είκόνα τής «Θεομάνας»
ευρέθη κάτω άπό τα έρείπια καΐ
τα όποκαίδ'ο άνέγγιχτη, χωρία νά
χάση τίποτε άπό την ύπερούσια
χάρι της. Πιθανώτατα, ή πυρκαϊά
πού όναφέρει ή παράδοσις νά έγι-
νε γύρω είς τα 1336, δταν οί
Τοϋρκοι ϋστερα άπό πολυήμερον
ήρωϊκήν αντίστασιν των κατοΐκων,
κατέλαβον την Κΐον.
Καί έκτοτε άπό ταπεινό πα-
ρεκκλήσι δπου έστεγάσθη πρόσω-
ρινά, συνεμερίσθη όλα τα δεινά
τοϋ χειμαζομένου "Εθνους. Τό
δσβυστο κανδύλι της, έστάθη φα¬
ρός έλπίδος καί παρηγοριας είς
τό σκοτάδι τής μακραίωνης δου-
λείας, έως ότου έφθασεν ή ώρα.
Καί ήκούσθησαν, τότε, άλλαλα-
γμοί χαράς καί τό σήμαντρον τοϋ
παρεκκλησΐου τής «Θεομάνας· έ-
σήμανε χαρμόσυνα, διά νά χαιρε-
τίση την γαλανόλευκον ή όποία έ-
κυμάτιζεν τίς την άγαπημένη της
Κίον.
'Αλλά ή χαρά έσβησε γρήγορα
σάν άστραπή. Καί ή «Θεομάνα»,
τής οποίας ή ζωή φαίνεται συνυ-
φασμένη μέ τάς περιπετείας τής
πολυθασανιαμένης φυλής μας, έ¬
λαβε τόν δρόμον τής προσφυγιας.
Καί δταν τό δραμα τής ελευθε¬
ρίας έχάθη καί αί άγριαι όρδαί
κατέβαιναν άπό τα θουνά τής Κί-
ου, μελετώντας σφαγάς καί δηώ-
σεις, μία εύοεθής γυναίκα, πού ά-
Είζει νά μνημονευθή τό δνομά
της, ή Μάλαμα Μαυρουδή, κατώρ
θωσε μέσα είς τάς πτωχικάς ύ-
ποσκευάς της νά την κρύψη καΐ
νά την φυγαδεύση είς την Πόλη,
την μητέρα τοϋ Θεανθρώπου.
Άπό την Κωνσταντινούπολν,ι
άκολουθώντας τό ρεϋμα τής προ-
φυγιάς, ευρέθη ή -Θεομάνα» είς
την Καβάλα. Ηκολούθησε πάλιν
μίαν σειράν περιπλανήσεων, κα¬
τά τάς οποίας ή Κεχαριτωμένη έ-
χασε την όργυρόχρυσον στολήν
της, χωρίς δμως νά χάση τίποτε
άπό τό παρήγορο χαμόγελο καί
την θεϊκήν Της χάριν.
"Οίον, επί τέλους, οί έν δια-
σπορά Κιώτες έρριΕαν άγκυραν
εις την φιλόΕενον παραλίαν τού
Άργολικοϋ, είς την γειτονιάν τής
παναρχαίας πόλεως τοϋ "Αργους,
ή πρώτη των σκέψις ήτο νά καλέ-
σουν πλησίον των την βστεγον
Μάνα, την άγαπημένη των Πανα-
γία. Άπό την Θεσσαλονίκην, δ¬
που εϊχε προσωρινά καταφύγει.
Την παρέλαβε μία έπιτροπή εύσε
βων τέκνων τής Κίου καί Την
συνώδευσεν είς τό ταξίδιόν Της,
πρός την νέα πατρίδα.
"Οταν εις την Νέαν Κίον έ¬
φθασε τό άγγελμα «Θεομάνα έρ¬
χεται!» ανδρες, γυναϊκες μέ τα
βρέφη είς την άγκάλην, παιδία,
γριοϋλες ντυμένες τα γιορτινά
των, μέ τόν ϊερέα επί κεφαλής,
φέροντα τα χρυσά ύμφιά τού, μέ
τα έΕαπτέρυγα καί τούς ψάλτας,
έτρεξαν είς τόν σταθμόν τοϋ Άρ
γους νά Την ύποδεχθοΰν, ακο¬
λουθούμενοι άπό πλήθος εύσεβών
Άργείων, κα'ι Την ύπεδέχθησαν
γονατιστοί, μέ δάκρυα είς τα μά¬
τια καί ψάλλοντες: «Χαϊρε ή Κε¬
χαριτωμένη καί των άπελπισμε-
νων ελπίς καί των πολεμούντων
βοηθεία».
Σήμερον ή Μάνα των προσφύ¬
γων στεγάζεται είς τό σαβαστόν
ιερόν πού τής άρμόζει. Ή θερ-
μή εύσέβεια καί ή φιλοστοργία
τοϋ έκλεκτοϋ τέκνου τής Κίου,
τού Αποστόλου Κιουζέ Πε2ά,
πού εύρεν εν τώ προσώπω τοϋ
όρχιτέκτονος Στεργιοπούλου τόν
άντάξιον έρμηνευτήν της, ήγειρε
καλλιμάρμαρον ναάν είς μνήμην
τής μακαρίτισσας μητρός τού.
Τόν έστόλιοεν μέ δλα τής εύλα-
βείας τα άνοθήματα καί είς μίαν
συγκινητικήν ίεροτελεστίαν, ή ό¬
ποία έζωντάνευσεν την ανάμνησιν
άναλόγων τελετών τής χαμένης
πατρίδος, ό Μητροπολίτης Άργο-
λίδος κ. Χρυσόστομος, την έγκα-
τέστησεν πανηγυρικώς είς την ο¬
ριστικήν της κατοικίαν, μέσα είς
την χαράν κα'ι τόν ενθουσιασμόν
των άπανταχοϋ Κίων, οί όποϊοι
συνέρρευσαν είς τα έγκαίνια Της
καί έΕακολουθοΰν νά συρρέουν
είς την χαρ.ν Της.
Τα ανωτέρω δημοσιεύονται είς
ίστόρημα, τό οποίον ασφαλώς έ-
ξέδωσεν ή αρμοδία Έκκλησιοοπ
κή Έπιτροπή τοϋ Ίεροϋ Ναοϋ
τής «Θεομάνας» καί τό οποίον άν-
τί ολοκλήρου υπογραφή φέρει τα
γράμματα «Υ. Δ.».
ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
Κιώτης
Στήν αΐθουσα τής Άοχαιολογι ,
/ής Έταιρίας, τόν περασμένο μη¬
ν), εγιν* ή συγκέντρωσις τόν Θρα
κων μέ την εϋκαιρία τής πεντα-
κονταετίας τής προσφυγιας. "Ολα
τα Θρακικά Σωματεια των Άθη
νών, τό Θρακικόν Κέντρο, ή 'Εται |
ρία Θρακικών Μελετών, τό Σωμα
τείον Μαδυτίον καί Έλλησποντίο)ν,'
τό Σωματείον Καλλιπολιτών καί
πολλοί άλλοι παράγοντες τοΰ Θρα
κικοΰ κόσιιου> έτίμησαν την έπέτειο|
τής 'Εθνικής Καταστροφής τοϋ,
1922 μέ τή·ν σεμνή αύτη συγκεντρο)!
σιν, στήν οποίαν παρευρέθησαν πολ
λοί θράκες, έπιφανεϊς ΙΙόντιοι, έ
κλεκτοί Μικρασιάται καί πολύς κό
αμος των Αθηνών.
Όμιληταί τής ημέρας ήσαν ό
γνωστάς Θράξ Δικηγάοος ΆθηΛών
κ. Άριστ,οτέλης Κ(ονσταντινί^ης
καί ό Θράξ έπίσης Πρόεδρος τής
Έταιρίας Θρακικών Μελετων κ.
Δημήτριος Μαγκριώτης, τούς δποί
ούς πιαρουσίασε €*ις τό ακροατήριον
Ι ό Πρόεδρος τοϋ Θρακικοΰ Κέντρον
■ κ. Θο)μΛς Παπαδόπονλος, δικηγό'
ρος. Μεταξύ ιδέν των όμι,λιών έγινε
κοα απαγελία άπό θρακτκά καΐ π·ροσ .
φυγικά ποχήματα^ νοσταλγικά των
χαμένιον πατρίο)ν. τα όποία άπήγ
γειλεν θρακιο>τισσα Κυρία καί κατε
χειροκροτήθησαν άπό τό άκροατήρι
όν. {
Ό όμιλητής κ. Κωνσταντινύδης
άνέφερε τα σχετικά μέ την έγκατά
λειψιν τής Άνατολικής θράκης,
τα 1922, περιέγραψε την Θΐλι6ενστημονικό κόσμο ετελέσθησαν
τΐχν 4ην Ίανοιιαρίου ε.ε., στόν Ιε
ς,ό Ναό ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ, Κνη^έ-
λη,, οί γάμοι τού κ. Κώστα Χρυσαί
τη μετά τής χα,ριτωμένης Δίδος
"Ασσιας Λεονταιρίτου, κόρης τοΰ συ
νεργάτου τοΰ «Προβφυγικοΰ Κό¬
σμον» κ- Άπόλλ-ωνος Λεονταοίτη
Η ννκροΰλα ,μέσα στήν άσπρη
Ιοαντελωτή τουαλέττα της καί μέ
την κουάφ στό οοεφάλι ήταν ώραιο
τάτη καί ε"λα'μπ€ άπό νειάτα καί χά
ρά κοντά στόν Ικλεκτό τής κα<ρδιάς της. Οί γρνεΐς αμφοτέρων των νέων ήσαν τρισευτυχιομένοι γιά την δ- μορφη αυτή στιγμή των παιδιών των. Τα δακτυλίιδια καί τα στΐφανα άντήιλλαξαν οί κ.κ. Γ. Πολιαοονό πουλος καί Ευστ. Καμπάσης. Στήν δμορφη αυτή τελετή τής χά ράς τής κοροΰλας τοδ κ. Άπόλ. Λΐονταρίτη παρέστησαν: Ό κ. Χρή στος Σολομωνίδης, ό Δικηγάρος τ. Δικαστής κ. Άντώτνιος; Καναν^- ' ρης, ή κ. Σόφια Πήλικα - Βουγιου | κιλάκη, ή κ. Δί·κη Σπεράντσα, ή Χειροΰργος — ΊΟδο-ντίατρος κ. Α. Μάρακα—Κεχαγιόγλου καί ό Στρα τηγός Μάρακας.. ή τραγωδό; Δί*α "Ελένη Σοφηά καί ό κ. Σοφρας, ή κ. Τ- Λιόκη> ή καλλιτέχνις άπαγ
γελίας κ. Βεατρίκη, ό Δικηγόρος κ.
ΠαπσκΜνσταντίναιι κκιί ή ΦΛόλο-
γος Γαλλικής κ. ΙΙαπακωνσταντί
νοΛ>, ή ποιήτρια κ. Γ. Βυζαντίου—
Κοτζιβ, ή ποιήτρΐα — γλύτρια κ.
Καίτη Βέλιου — ΤσοτΎοπούλου
κ.αί ή ΔίςΚοκόση, ό Χημι-ΛΟς καί
ποιητής κ. Τάσος Βέλιιος καί ή στ
ζυγός τού, ό κ. κου. ή 'Κατσαροΰ καΐ
πολύς £λλο; έκλεκτός κόσμος· Ό
Διευ&υντής τού «Προοχριΐγικοΰ Κο
σμοΰ» λόγω σοβαροϋ κολύμματος
δέν ηδυνήθη νά παρευρέθη είς την
τελετήν.
Ή χοροδία έδινε μι>στικισμό
στό ΰπέροχο μυστήριο τού γάμου
και ή νεολαία <ρίλθι τοΰ νεαροΰ ζευ γαριού, στάλιξαν την έκκ.λησία σάν άληθινά λουλούδια. Ετ'ιχάμειθα, στοϋς εύτνχβϊς γονεϊς αμφοτέρων των νέοιν νά τούς ζή σουν καί νά καμΛχρακτουν έγγόνια καϊ στό νεαρό ζευγάρι νά ξήσ»ι·ν 6ίο άνθόσπαρτο καί εύτι^χισμένο. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ ΔΪΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι .ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Καραΐσκβυ 111 - Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Γιά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τοί Λόνου τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λβ- γοτέ^νις κ. ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑ- ΚΙΔΟΤ έ|έ«ωσ· τέ Μυβιστίρη- μά της : «ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ>
ΠωλβΙται στά Κβντε.κά ΒιΛλιο
ΛαΙΟα, σττΓν ΒΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΟΣ!
-ΜΤΡΝΑΙΩΝ, Κορύτση ·.
κα! στά γοβφβϊα τής έφημβρίδος
μα,ς «Πρ·σ<ρ»ιγιχός Κόσμος» Νί¬ κης 25, καί τα «κ.οιτ κά της σΰνΌρα και προσέθεσεν ότι ίύχαριστί.'η κ.αι ευ γνοιμοσΰνη ύφείλονται πρός τόν « δελφύν ελληνικόν λαόν καί τάς κα τα καιρούς Κυβερνήσει; τού, διά την κατανόησιν καί αλληλεγγύην την οποίαν επέδειξαν κατά την δυ στυχίαν των. Έτρλείωσε δέ μέ ενα «έγκα'ίμιον» τής Θράκης> διά την
θέσιν της είς την Ιστορίαν των 'Ελ
λήνων, τα Έλληνικά γράμματα καί
τάς τέχνας καΐ τέλος μέ έ'να «μοί
ρολόγι> ποραστατηώ καί λυρικό,
γιά τόν χαιμό τής θράκη; καί την
πα·ντοτειή άναμνηση της άπό τούς
θράκας, ίίπου καί αν ευρίσκονται
οδτοι.
Ή όμ;.λία κατόπιν τοΰ κ. Μαγ
κριώτη περι-εστράφη €ίς την οίκο
νβμικήν ζο)ήν των Θρακών τόσον
είς την π.ιτρίδα τιον όσον καί με
τα την καταστροφήν καί έγκατάστα
σιν των ΐττήν Έλλάδα, ανέφερεν
την δράσιν των προσφύγων έν γέ¬
νει μρχρι σημερον καί τα δσα προ
(Τέφ-ερον στόν οικονομικόν τομέα
τής έλεύθερης πατρίδος το>ν} ΰπε
γρά,μμισε σχετικοΰς άριθμούς, έτό
νισε την σημποΐαν των Ιστορικόν
γεγονότο)ν καί τα άποτελέσιματά
τιον καί κατέληξ€ν είς α'ισιόδθ'ξον
•προοπτικήν διά τό μέλλον της Χώ
^ρας., ή ό.τοία ένισχι'ιθη μέ μέ τού;
ποόσφυγας, μέ την ζωτικότητα τού
τιον, μέ την οικονομικήν καί πολι
τιστικήν δρα<ττηριότητά Τ(«ν καί μέ την πολυσχιδή εμπορικήν καί άλλην πείραν των εί; τόν οίκο-νομιοών καί τό π>λιτιστικόν «πίπεδον> πρό;
άναδον τή; 'Ελλάδο;.
Καί αί δύο όμιλίαι έκαλύφβηίΤαν
μί ζθ)ηρά χειροκροτήματα, ή δλη
δέ συγκέντρωσις άφηκεν άρί-
στας ιέΛτινΐώσει; είς τού; Λ-
κροατάς, οί όποϊοι συνεχάρησαν
'θΰς δΐΌ,ργαΛ-ώσαντα; την σκγκίν-
τρωσιν άντυιροσοΜΐους των Θοακι
κΛν Σωματείων, οιά τν πλήρη επι
χνχία των γενομένων δι' αυτής έκ
δηλώσεων. Είς τα συγχαρητήί/ια
αύτά προσθέτει ή εφημερίς μας
καί τα ϊιδικα της? διά την λαμπρό.
δντοι; συγκέντρωσιν καί τάς έκ
ι8τίλο>σεις τό">ν βρακων μέ την ευ¬
καιρίαν τή; ληξάσης
τηρ&δος-
Βησσαρίων ό "Ελλην
Ο ΕΟΡίΓΑΣΜΟΣ ΤΩΝ 500 ΧΡΟ ΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤθγ.
"Επι γΛ δθκονταετηρίβι
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Συνέχεια έκ τής 1τ}ς Σελίδος
διάψορον γνώμην άττο τάς μυριά-
δσς των 'ΕΞλλήνων, εάν δέ ήθελεν
ευρεθή κ-ό—σ:ος διαφωνών, ο&τος
πιρέττει νά χαραχτηιρισθη ώς μή
έχέφρων, το ολιγώτερον.
Καΐ ιδού τα άτΓθτελέσματα.
'Αφ' ενός ,μέν ή μακρά διάρκεια
τής εκστρατείας, ή κόπωσις τώ-ι/
νενναίων στιρατιωτών κιαΐ 'Αξιω-
,μοπικών μ«ς έκ των ττολεμικών έ
ττιχειρήοιεων, ή άτταγοήτευσις τού
έΐλληνικοΰ ττληθιχΤ'μσΰ έκ της Δι¬
οικήσεως τοΰ Στεργιάδου, ή πά
ρασχεθεΐσα πρός τό Τουρκικόν
Κίνημσ. τοΰ ΚΕΞΜΑΛ, Γολλική, Ί
ταλΐ'κή κοοί Βουλγαρική βοηθεία,
Τσως καί γενΐικωτερα Σλαυϊκή τοι
αύτη., άφ' ετέροι; δέ, ό Έθνικός
δίχασ,μός καί τό άγεφύρωτον χά-
σχα των άττόψεων καΐστόχων των
2 άντι,μαχομένων θανσσ!·μως πο·λι
τικών ττσρατάξεων, έφερον είς τό
χεΐλος τής ά&ύσσου την κατάστα
σιν καΐ κιατά τα τέλη Αώγούστου
τοΰ 1922, επηκολούθησεν ή κα-
τάρρεΐΛΤΐς τοΰ μετώπου μας, ή
'ΕΞλληνική σνμψορά καΐ ή Μικρά
σιατική 'Καιταστροφή,
Άγωνία καΐ Άπελττισία κατέ
λα&εν πάντας τούς κατοίχους. Έ
πιικολούθτ>σαν αί δ:αρρήξεις καί 6γ
λώσεις χών οίκιών καί κοπαο-τηιμα
των, οί έκβιασιμοΐ καΐ βιαο-μοί, α'
έν κρυτπτώ δολοφονίαι, οί φαΐΈροί
<)>όνοι καΐ σφαγα, ο έμττρη,σ-μεΐ
καί τέλος ή δ:αταχθεΐο-α καί κ-
τελεσθεΐοχχ γενική Πι>ρκαϊά τή^
Πόλεως, φλόγες δώ, φλόγες εξ
κεΐ, φλόγ€ς καΐ έρείττια ττανταχού.
Καΐ ούτω, ή Χαριεστάτη πό¬
λεων ΣΜΥΡΝΗ, εγένετο παρα^ο.-
λωμα τού ττυιρός έκ της πρωτοφα
νοΰς καταστροφάς καί τελικώς έ-
εδύθη κατε,ρειπωμιένην στολήν ή¬
τις κατέστησιεν αυτήν άγνώριστο,ι,
κατά τα όκτώ δέκατα ττλήν τοό
Τουιρκομβχαιλά, ήτοι εκείθεν το3
Μτταιοιμαχανέ καί ττρός Τιρκιλκ
χαΐ Κεμέρ Αλτή, καθαρώς Τουρ¬
κικών ΣΐΛΌΐκ.ιών.
Κλαυθμοί, 'Οδκρμοί, Άναστε-
ναγμοΐ καΐ άτελεύτητα μαΰρα Δα
κρυα.
Τα άΊλλοτε χαιρίοτΓά πρόσωπ χ
των εύταχισμένων κα'ι τρισεντι,·χι
σμένων Σμυρναιων καΐ Μικρασια-
τών έν γένει, ήσαν σκυθρωπά, δα
κρυσιμ'ένα καιΐ κλαμένχΐ.
Μαύρα δάκρικχ καΐ άπελπισ,ε»
είς πάντας καΐ τταιντοΰ.
Δέν εΤμαι άρμόδιος νά άποδώ
σω ευθύνας δ;ά τα σύμπαντα, κσι-
τοι άντελήφι9η|ν καΐ έπληιροφορή-
Θγκ^ λετττομερώς τα πλείστα έξ α'ι
των. "Ας τούς κρίνονν άρμοδιώ-
τεροι έμοΰ.
ΌπωσδήτΓθτε δμως, άς όψον
ται έν ήμέρα κρίσεως, οί αΐτιο
τής συμφοράς καί τοΰ ξερριζω-
μού μας.
Δέν έχω την ϊκανότητα τοΰ <ϊ ρυφαίου, τού απαραμίλλου κσΐ μοναδικοή 'Υμνοδοΰ καί νεώτερον Βαρδου τού 'ΕΞλληνισιμού τής Μι κρός Άσίας, τής Ίωνίας καΐ ι¬ διαιτέρα τής άλησιμονήτου Σμύρ νης, καθώς ό ύττέρθχος καί διακε κριμένος έκ Σμύρνης Δικηγόρος καί Λογοιτέχνης ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠ- ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΟΛθ^ννΩΝΙΔΗΣ, 6ν άτΓθκαλώ ώς «τό άηδονι καΐ τό καμάρι μας» λαμβάνω δμως μερ. κ ά γλαφυρώτατα καί δοσιι/χώ, όρθότατα στοιχεΐα, άττό τό μ£- στόν είς άκαταμάχητα είς πραγ- ματικόττντα καΐ αλήθειαν, πρόσ¬ φατον πόνη'μά τού: Ο ΑΦΑΝι- ΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ — Η ©ΥΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Μέ την ευκαιρίαν δμως τής 50ε- τηιρίδος άτπό τήζ Μι«ιρασιατικής καταστροφής —διότι δέν νομίζω ότι, είς τούς σηιμερινούς έπιζων τας ήθελεν δοθή άιλλη εϋκαιρί'- •πρός τούτο — καίτοι τό έττίση μόν Κ,ράτος ελαμψβν διά τής ά- πουσίας τοι/, ττράγιμα τό οποίον εσημείωσαν και ύτΓέμνησαν και ο' διακεκρι,μένοι Δηιμοσιογράιφοι τού ΒΗΜΑΤΟΣ κα! των ΝΕΩΝ κ κ Π. ΓΤΑΛΑΙΟιΛΟιΓΌΣ κα ΔΗΜ. ΨΑΘΑΣ, έττιθυιμώ δττως, τόσον ώς ξ&ρριζωθεΐς καί καταστραφε",ς Μικρασιάτης, όσον και ώς έκιτρ^ σωττήσας καθ" δλην την φοιτητικήν περίοδον τούς βλαστούς τού Μ ι κρασιατικοΰ 'ΕΞλληίνιο-μοΟ κα'ι >γ
νικώτβρον τούς β·λαστούς άπαν-
τος τοΰ Προσφυγικ.οϋ ΊΞλλην.-
σμοΰ, ήτοι τούς άγαττηΓΓούς μοι>
συμφοιτητάς καΐ φίλοος, έπιθυμώ
έτΓΟΟναλαμοάνω νά θρηνήσω Δηιμο
σία, ομού ιμέ αύτούς ή κατ' έξου
σιοδότησιν αυτών πρός εμέ, δσ
τις φέρω ύττερηφάνως τάν χίτλο-·
τού Έττιτί,μου Προεδρου τής Ένώ
σεως χαΐ τής Όμοσττονδίας τώ-
Προσφύγων Φαιτητών ή καΐ μό
νος, κατά,μονος ά;κάμη, τάς άδ
κως καταστραφείσας καΐ χαμέ-
νας, άλλά αλησ-μονήτου'ς ΠΑΤΡ!
ΔΑΣ μας.
Διότι δτπως καΐ ττολλοΐ άλλο'.
συνάδελφοι καΐ φίλοι έιχασαν, κ
έγώ εχασα είς τό ΝΑΖΛΗ της
Μικιράς Άσίας, τούς προσψιΛεΐς
γονείς μοα, τα άγαπιηιμένα άδίλ
φάκκτ. ιμου Δη,μήτριον. Βασίλειο·!
καί Θεολόγον και δλους σχεδον
ιούς σΐ/Ύγενεϊς μου καί έσώθι;-
μεν ιμόνον, οί κατωρθώσαντες νι?
διαφύγοΐΛ/ της σφαγής κα'ι προσ-
φΐΓ/όντ€ς είς 'ΕΞλλάδα δύο άδελ-
φοΐ ήτοι ό Θεόδωρος μεγοβλύτερος
κ ι έγώ καΐ μία ττρώτη έξαδέλφη
μας. Άττώλεσα όθεν, δτι ττροσφι
λέστερον , ττολύτΐιμον και ίερό^
είχον. Πώς λοιττόν δέν θά θρηνή-
σω καΐ σημερον κο3Ϊ ττάντοτε τα
μαρτύρια αυτών καΐ δλων των νέ.
κιρών τής Μιικρασιατικής καταστρο
φής; Τα δγια κό<καλα αυτών και οί ϊερεές σ,κιές των δέν σδήνθι/Λ δέ.ι» λησμο/οΰνται. 'ΙΞκεΐ εΤναι αί ταφοι των προσ- φιλών 'μας κα,ΐ έκεϊ θά είναι τρχ;- τστε ό νοΰς, ή ψν)θΐ καΐ οί στοχα σμο! μας. Κ αί τώρα, άψοϋ θρηνήσαμεν δ- ττως ταίριατζε, ό καθένας χωριστά τόν ανθρωπό τοο ή τούς άνθρώ- ,τοας τού καΐ δλοι ιμαζϊ οί έττ'- ζών·τες τούς 'μαρΓυρΐκούς νί.κροΰ<· μας, κιλίνομεν εύλαβικιά τό γόνν £ΐς την Μνήμην αυτών καί ττ,ν ι·» νάμνησιν των χα-μένων Μικοααια· τμκών Πατρίιδων μας καΐ άττοσυρ'./ μεθα είς τα δργα μας ΧΡΥΣΟΣΤ. ΑΓ. ΘΕ0ΔΩΡΙΔΗ5- Ίατρός Έκ ΝΑΖΛΗ Μικ,ράς Άσίας. ΕΚΔΗΛΩ ΣΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΝΕΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Τρ.'« ,α-ίγάλα Π,·:ι>μοτ·<ά Ιω ,αατεία τού Πει^α ώς «ϋ Πειρα- ίκό·ς Σύνθςσμος, «ή Φΐλολογιχή Στέγη Πειρα.ώς «ό Ροταριαινος δμιλος» ώργάνωσαι/ την Δει/τέρα 20)11)72 στήν αΐθουσα τού Πει- ραϊκού Συνδέσμου μιά έκδήλωσ, άφιερωμιένη) στό >μεγάλο "Ελληνα
τής Άναγεννήσ'εως, τόν Τραττε-
ζούντιο Βησσαριωνα, επί τή συμ
πληρώσει 500 έτών αττό τού θσ-
κάιτου τοι;. Όμιλητής ήταν ό Δ)
ντής τής Σχολής Ναιητηγών Πει¬
ραιώς κα! λόγιος κ. Γεώρ^ος
Δρόσος.
θά ΤΓερΐιμεν€ κακεις την έκδή-
λωσι αύτη νά την διωργάνο»να«/
αί Ποντιαικα! Όργανώσεις Αθη¬
νών Πειραιώς έπ' εύκαιιρία μάλι-
στα τής συμττληιρώσεως 50 χρό-
ν«ων άττό της Μικρασιατικ,ής συμ-
φαράς.
Δυσιτοχώς διά τούς Ποντίοκς
καί εύπ/χώς διά τούς Πειραιείς,
πού έτί'μησαν ,μέ την έκδήλωσ ί
τοι/ς χον μεγαλύτερο λόγ:ο καί
σοφό της Άναγεννήσεως Βησσα-
ριωνα, ττρόσφυγα καί αυτόν τής
'Αινατολής πού κατέφυγε στή Δύ¬
σι λίγο ττρίν ττέση ή Κων)τΓολι
στά χέρια των Τούρκον,
Ό κ. Δρόσος σέ γλαφΐΛρή καί
ζωντανεμενη Δημοχική γλώσσα ά-
ναφέρθηκε στή ζωή καί τό έργ^
τού μεγάλον αυτού "Ελληνος,
ττού ξεκίνησε άττό την Πρωτεύου-
σα των Μεγαλοκομνηνών την Τρα
ττεζούντα, δτηου γεννηθηκε στά
1395 και έφθασε στήν Κων)ττολ;.
Εκεί χειροτονήθηκε ΜητροπολΙ-
ττκ Νικαίας στά 1437 λόγω των
ττολλών τού ττροσονΐτων Στά 1426
ενήργησε καί επέτυχε ττροσέγγι-
σι τού Βυζαντίου καί τής Τραπε-
ζούντος ιμέ τόν γάμο τής Μαρί¬
ας Κομνηνής, θυγατρός θι/γατρός
τού Αύτοκράτορος της Τραττεζούν
τος Άλιεξίου τού Δ' μέ τόν Αύ-
τοκράτοιρα τού Βυζαντίου Ίωάν-
νή τόν Η'.
Ό άμιλήχής εΤττε γιά την Τρα
ττεζούντα, δτι ήταν τα άκραΐο φυ
λάκιο τού 'Ελληνιισμού καί γιά
τόν Βησσαρίωνα δτι ένα μέρος
τής 'Ειθνικής μας ύττερηίφανείας
τό χρεωστοΰ,με σ' αύχόνι. Μεγάλος
άνθρωτΓΐο-τής, "Ελληνας ττατριώ-
της, Μαΐικήνας των γρα.μμάτ&>ν
μεταλαμτηάδευσε την άρχαία κλη
ροναμία στή Δύσι. Σχά 1438
πρωτοστάτησ'ε ·μέ τόν Αύτοκράτο-
,ρα Ίωάννη καί τόν Πσπριάρχη
γιά την "Ενωσι χών έκκλησιών,
ττού ύτΓ.ηγόρειχταν οί θύσχολες τό
τε στιγιμές, ττού τηερνούσιε ή τρι-
κυμισμένη καί λιγοθυιμισιμένη Πό-
λι. Στή Σύνοδο τής Φερράρας,
ττσύ συνεχήστη«<·ε οττή Φλωρεντία άπέβλεψε μόνο σχή σωτηιρία τηι. Πατρίδος, γιοττί ,μέ την "Ενωσι των 'Εκ,κλησιών θά ύτηεχρεούτο ή Πάττας νά κινήση Σταυροφορία στή Δύσι γιά την άττελευθέρωπ·· τής τΓερισιφι/γγομ'ένης όλοένσ Κων)τΓΟλεως, της όττοίας ή καχά ληψις δέν άΊργηΜ-ε νά πραγματο¬ ποιηθή λίγο ετττειτα στά 1453. Έπι,στρέφοντας μετά την "Ένίθ σι των έκκληρ-ιών στήν Πόλι άττο δοκτμάσθηιοε -μαζ! μέ χούς άλλους πού την ύττέγιραψαν καιί άναγκά- σθηκε νά φύγη στή Ρωμη, δπου στα τόν 1463 άνηγορςΰθη άρχης Κτ>ίν)πόλε&:
Στά 1465 καί 1471 ,·„
ή ύτΓΐψηφιότης τού,
καί άττέτυχε τταιρά ττροοδο^""0*
νεττεια πλαστογρσΛϊαΓ -^ ^
ρου Περότη καί έξ οΐτί-^
■Ελληνιχής τού κ—ογωγήζ ΤηΓ
καί τής μακ,ράς τού γενιόδοι- "°υ
όποία £τρε<(>ε μέχρ, τοο ^"ί·
τού, «αί ή όττοία
λύ τούς άλλους
Πάττας Κάλλιστος ό Γ'
τροττή τού ΒησαρίοΛΒ
Βούλαν τόν Μάϊον τού
τής οποίας ύτΓέσχετο
μαρτ,ών είς δσους έττρ6κ£ι
ά
κ£ιτο
ς ρ6κ£ιτο
υυμ μετάσχουν —ήν €-,μοί0 α
Σταιιροφαρία κατά τώ; 1,^ π
"Αλλοτε ά Βησοχχρίων '
ριζετο άττό τούς
τρειμισχάς, ώς -ροδότης τή5 „
θοδοξιας κακώς, ένώ σή, Γ'
ωρκϊται ό Πρόδρομος τής
Λαγης Άνατολής καί "'
θητής χοΰ ΤΓεριφήμου
Φιλοσό'ψου Γεωργ ίου Γ
(Πλήθωνος) στό Μυστρά
έκ χών σοψωτέρων άνδρών
ζαντίου. Πνευματώοης κα
μαθέστατος έβοήθησΐ. δλους"^,!
λογιους Πρόσφυγας τής Κιλ),,*
' λιως καί έδΐΓμιούργησε ίνα ^
ματικό κύκλο, ττού έμεινε
στήν Ίστορία τής
ως, ώς Βησοτχριώνειος Ακαδιιμ1}
' Εσχη,μάτιισε την καλλίτείΐη β,.
όλιοθήκη, την τρίτη σ' όλόώι^
τή Δύσι πού την δώρισί ςηη ν
μοκρατία της Β ενετίας, γκχτ; ,01;
ένέττνεΐΐ. ασφάλεια καί έμπκποΐί
νη. Πολλές καί άξιόλογες εΐνα ;·,
φιλολογικές καί βεολογικές τμ
ττραγματεΐε,ς. Ξεχωρίζει ·ρ ίί(.
φη·μο 'Εγκώμ'ΐο τής Τροπτεζοθντΐς
•και ή Μανωδία (Ν·«ρολογια) ι;
βασιλέα Μανουήλ Πολσιολόγο»
Πεθανε στίς 18 Νοεμβριού Μ7)
«αί έτ.άφη στή Ραβέννο, τή ψ
γάλη αυτή Βυζαντινή πόλι τής ι
χαλίας μέσα σ' &« 6ββυ ττεν&;
έττισημο κα! παλλαίϊκό.
Πάνω στό μνηιμιεΤο τού χάραξαι
τό τπαρακάτω έττιγραΐμιμα, ττού α,
νέβεσε ό Τδιος δταν άχάμσ. ζοίθί
ΤΟΥΤΕΤΙ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ
ΖΩιΝΑΝΥΣΑ ΣΩΜΑΤΙ
ΣΗΜΑ
ΠΝΕΥΜΑ ΔΕ ΦΕΥΞΕΙΤΑΙ
ΠΡΟΣ ΘΕΟΝ ΑθΑΜΑΤΟΝ
Έν δσω ήμουν στή ζωή εγίι 4
Βησσαρίων αύτό τό μν%α ^α
ξα νά καχοική τό σώμσ φού ό ά-
θάνατος θεός θά μού δεχβή ιο
ττΜεΰμα.
Ό Άχιλλεύς Κύρου τελιιί*
τό ττερισπούδαιστο δίτσμο £~ο
τού «Βησσαρίων ό "Ελλην»
θήναι 1947 μέ τα τταρακάτω !»■
για:
ΛΌ Βησσαρίων δέν ήτο κνρκ
Ιερωμένος, άλλά συνηθητός Χ(·
στιανός καί ανθρωττος, ττεριοκ·
τερον δμως άττό κάθε άλλο ί"
"Ελλην».
Καί άληθινά στάθηικε ή Φβιε-
νστερη καί ττατριωτικώτερη μοροη
χής Άναγεννήισεως, αύτός ο 'Β-
ληνας ττρόσφυγας τής Άνβτοίί!
ΑΘΑΐΝΑΣΙΟΣ Κ. ΑΣΙΑΤΙΔΗί
ΑΤΤΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
Νικόϋαοΐ; Π. Μίμινος
Την 31η Δεκεμϋοίου
τής πριοτοχρονιάς έξεμέτρησε τό
ζεϊν δ χρηστός καί ένάρετος Μικρά
σιάτης (κάτοικος Ήςακλείον)
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Π ΜΙΜΙΝΟΣ
Την κηδείαν τού γινομένην την
επομένην 1η Ιανουάριον 1973 έκ
τής ής Π Άτσαλένιο οικίας τού,
συνώδευσε πλήθος κόσμον έπειοή
έκτιμοΰσε τάς άθ€τάς τοϋ έκλιπόν
τος. Ίϊ Αέ νεκρώσιμος ακολουθίαν
έψάλη είς "Αγ. ,Κωνσταντϊνον Ιε
ρόν ν«όν τοΰ Νεκροταφίον^ δπου
καϊ ετάφη.
Ό μεταστάς, ήτο πράος χαοατ
κτήο 6ν' αύτό δέ καί ήγαπάτο υπό
πάντων ίτ;>ύ ήοχοντο είς έπικοινιονί
αν μαξ,ί τού. Ηϋτήχησε δέ νά ίδη
τα τέκνα τού καλώς άποκαταστη
μενά καί νά χαίοουν εκτιμήσεως ά
πό την κοινιονίαν άτής πόλεως μας.
Ή Εφημερίς μας,
σα ®ίς τύ βαρύτατον τής
άς πένθος θερφΐώς σιιλλυπείτω τϊτν
ο·ίκι/γένειαν τ»ΰ έκλιπόντος.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΏΜΑ
'Εγιεννήθη 4; Άλάτσατα Μ '*
σίας τό 1895. Είς ηλικίαν 20 έ*
?λαι6ε μέρος είς τό χίνημα 'ί>
Θεσσαλονίκης (1915). Ήτο ποοώ»
είς την εις Ούκρανίαν Ιχσκ?(ΐ«'
αν. Είς την Μικρασιατικήν («η^
τείαν έιλοΛε μέρος μέ τσν δαθμο τ*
Άνθυπασϊτιστοΰ έλαβε μ«?ο: ^
ιΪΛανάσταση τοΰ Πλαστήοο. Μι'·
την αποκατάστασιν τώΛ· προίκρΰϊ^
ήλθε είς "Ηράκλειον Κρήττι;· Έ
νυμκρεύθη τΐγν κ. Άνθή (τό τ*»'|
Μοσχάοη μέ αιύτή άπέχτησί δύο "
κνα. Ήσχολείτο μέ την γίωργί
ΔωρεαΙ υπέρ τήο Έστι^ Ν' Γμύρνηα
ά—οσταλεϊσαι ά—' ιύβείας
Ο Κο; κνί ή Κα Χρ. Κα6ουνίδον
εί; μνήμην Μίνα; Καρα·γιάννη
δραχ. 500.
Ό Κο; Νικόλαος Βάρσας είς μνή
μην τοϋ πατρός τού Γεώργιον
Πάρσου δρ«χ. 10.000.
Ή Κα Εύγενία καί ό Κος Άοιστεί
δτ;ς Μ.τ ικαμήτσος είς μνήμην
τοϋ πατρός των Αποστόλου Συ
ρανι'δη δραχ. 1.000.
Ή Κα Άίρροδίτη Κέντζσγλου
δο·αχ. 5 00.
Ό Κο; θεόδοΗΐος "Εμμ. Βαρικό-
πουλος 6οαχ· 500.
Είς τα πλαίσια των έκδηιλώοεων
γ>ά τα 50 χ,ρόνια τ»ϋ όλέ&ρου τής
Μικράς Άσίας, ή "Ενωσις Νέων
ΊΕλλήνω-ν Λογοτεχνών, Πρόεδρος
τής Λΐτοίας είναι ή έκλεκτή σν»μπα
τριώτις μας Λογοτέχνις κ- Καλλ.
Κολιοπούλου—Γρίδα, ή όποία δέν
μπόρεσε νά αφήση άσυγκίνητη την
"Ενοκτί της στό τόσο πόνο τής λ«
τενττής της Σμύρνης, διοργάνωσε
στήν αΐθουσα τής Στέγης Καλών
Τεχνών καί Γραμμάτων., τόν Δεκέμ
όριον συγκέντρωσιν μέ όμιλητήν
τόν Γυμνασιάρχην καί συγγρακρέα
κ. Σήφην Γ. Κόλλιαν μέ θέ,μα:
«ΙΩΝΙΑ — ΣιΜΤΡΝΗ _ ΜΙ¬
ΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑιΣΤΡΟ-
ΦΗ, ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΠΟΙΗΣΗ»
πού ό όμιλητής τό ανέπτυξε μέ τό
σο <πΐγ*ινητικά καί ώραΐα λόγια ποϋ Εκανε νά οα·Ύίση ή κ^ρδιά δ λο>ν μας.
Την όμι,λίαν πλαιοίονναν μέ την
άπαγγελία τους πρώτον ή Σμνονα
ϊκής κατχ7(ογής κορυφαία καλλι
τέχνις κ. Άλέκα Γατσέλη καί οί
τέχνις κ. Άλεκα Κατσέλη καί οί
Παπακωνσταντίνον Μικρασιατικής
καταγωγής, Ελένη Τσαλδάρη, Χρ.
Κατσιγιάννης καί Γ. Κωνσταντής.
Ήταν πολύ ώραϊο. αυτή ή βραουά
πολύ συγκινητική καί ή αίθουσά
Υεμάτη άπό έκ,λεκτό πνενματικό, έ
πιστημονικό στρατιοηικό καΐ κλη
ρικό κόσμο.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
Ή ιΚα Μαργαρίτ,ι 'Αλτίνογλοΐ' «ί
μνήμην Σοφίας "■
δου δραχ. δθυ. , ,
Ή Οίκογένε.α Γ Ί<ην*"Ι "«,'!' μην Σοφίας Α. Ανο«' Ιίίραχ. 500 Ο Κος καϊή Κα ΊΦ*>
λθδη είς μνήμττν Νιχολ*)"
δθθ.
■Ο Κος χαΐ ή Κα ΠαντΕλή
φογλου Ης μνήμην τη:
των Σοφίας δραχ· 5ΛΛ
Άθλητ,κός "Ομιλος «Ο
είς μνήμην Ιωάννου Κ**"
μέιλη λραχ. 300. ,
ΚλακΓτήρια Άττικής ΑΕ,^Τ(Λ
σι·μπληρώσει τοι*τίοζ «» ,
θαΛΌτου χον εκ των '"ν
πρώτου Προέδοον^
κου Συμβουλιον τής
Στυλιαναΰ Ι. ■
50.000.
Ό Κος Μάρκος
μνήμην τοΰ πατρός τοι)
νονήλ δραχ. 500
Ή Οίκογένεια Κο)^
είς μνήμην
δραχ. 500.
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Φιλόλογοο
Γαλλικών προ
έπ,τυχόκ:, όμο.βή
Τηλ. 93336. -